open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ուժիցեի հանրապետություն

**Ուժիցեի հանրապետություն** (), հարավսլավական ռազմական գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Ժիկա Միտրովիչի կողմից 1974 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Բալկաններում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականին։ Նվաճված Հարավսլավիայի տարածքում՝ Սերբիայի արևմուտքում գտնվող Ուժիցե քաղաքի շրջակայքում, 67 օր գոյատևել է պարտիզանական պետություն՝ Ուժիցեի հանրապետությունը։ 1941 թվականի վերջին տեղի է ունեցել տարածքի գրավումը օկուպացիոն զորքերի ու նրանց հետ համագործակցող ուժերի կողմից։

Գերմանացիների ու հայդուկների կռիվների ֆոնի վրա ներկայացվում է պարտիզանական շտաբի անդամ Բորոյի ու ուսուցչուհի Նադայի սիրո պատմությունը։

Հիտլերականների ու դավաճան չետնիկների ճնշման տակ պարտիզանները նահանջում են։ Ապահովելով կանանց ու երեխաների նահանջը՝ զոհվում է ողջ «աշխատավորական գումարտակը»։ Զոհվում է հրամանատար Բորոն, որի համար հայրենիքի ազատությունից թանկ ոչինչ չկա։ Զոհվում է նաև Նադան՝ նրա հարսնացուն, ով մեկնել էր հանձնարարություն կատարելու և չէր վերադարձել։ Մինչև վերջ պայքարում են միայն պատանի Դաչոն ու ծեր հացթուխ Տերոն։

## Դերերում
* Բորիս Բուզանչիչ – *պարտիզան Բորո
* Բոժիդարկա Ֆրայտ – *Նադա
* Ռուժիցա Սոկիչ – *Միրա
* Ռադե Շերբեջիա – *Կաստա Պարաց, չետնիկների սպա
* Ալյոշա Վուչկովիչ – *կապիտան Լուկա
* Նեդա Արներիչ – *Ելենա
* Իվան Յագոդիչ – *Իլյա
* Միա Ալեքսիչ – *վարպետ Տոզա
* Բոգոլյուբ Պետրովիչ – *չետնիկների կապիտան
* Մարկո Տոդորովիչ – *Իոսիպ Տիտո
* Միոդրագ Լազարևիչ – *Դրագոլյուբ Միխայլովիչ

== Պարգևներ ==
* «Ուժիցեի հանրապետություն» ֆիլմը 1974 թվականին ստացել է Պուլա քաղաքում անցկացվող խաղարկային կինոյի միջազգային փառատոնի «Ոսկե արենա» երկու մրցանակ *Լավագույն ֆիլմ* և *Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի'' (Ռուժիցա Սոկիչ) անվանակարգերում։
* 1975 թվականին ֆիլմն արժանացել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմի։

1976 թվականին Հարավսլավիայում նկարահանվել է համանուն հեռուստասերիալը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1974 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հարավսլավական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Յուհան Կիկաս

**Յուհան Կիկաս** (էստ.՝ Juhan Kikkas, ), էստոնացի ծանրամարտիկ։

1924 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր է։

## Կենսագրություն
Յուհան Կիկասը ծնվել է 1892 թվականի հունիսի 5-ին՝ Էստոնիայի Վալգա քաղաքում։

Մինչ ծանրամարտով զբաղվելը Կիկասը եղել հեծանվորդ, իսկ ծանրամարտով սկսել է զբաղվել 1921 թվականից։ 1922 թվականին մասնակցել է Տալլինում կայացած աշխարհի առաջնությանը և գրավել է 4-րդ հորիզոնականը։ 1923 թվականին դարձել է Աշխարհի առաջնության փոխչեմպիոն։

1924 թվականին մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին, և դարձել է բրոնզե մեդալակիր։

Յուհան Կիկասը մահացել է 1944 թվականի մարտի 9-ին՝ Տալլինի ռմբակոծության ընթացքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Profile with picture
* The Soviet terror air raid to Tallinn on March 9/10, 1944 
* Juhan Kikas at The March Raid Dedication List 

Կատեգորիա:1892 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հունիսի 5 ծնունդներ
Կատեգորիա:1944 մահեր
Կատեգորիա:Մարտի 9 մահեր
Կատեգորիա:Էստոնացի ծանրամարտիկներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Լեշուկովայի տուն (Տագանրոգ)

**Լեշուկովայի տուն** (), շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղի, 37 հասցեում։

## Պատմություն
1860-ական թվականներին տան սեփականատերն էր բարոն Կարլ Ռեյկինգը։ Տան հաջորդ սեփականատերն է եղել Հռոմի հպատակ Պյոտր դե Ռոսսին։ Նա և կինը` Տերեզա Նիկոլաևնան, դաստիարակել են 1873 թվականին ծնված Մարիա դստերը։ Ռոսսինների ընտանիքն ընկերություն էր անում վաճառական Բակլաժոգլոյի և նրա ընտանիքի հետ, եղել է նրանց երեխաների` Նիկոլայի և Մարիայի կնքավորները։ Պյոտր Ռոսսիի հայրը` Յակով Ռոսսին, եղել է Իտալիայի փոխհյուպատոսը, իսկ եղբայրը` Վիկտոր դե Ռոսսին 1872 թվականին նշանվել է ազովցի քաղքենի Ուլյանա Անդրեևնա Անդրոպովայի հետ։

1873-1880 թվականներին տունը պատկանել է քաղքենի Կոնստանտին Կուզմինովին։ 1880-ական թվականների կեսերին (այլ տվյալներով` 1890 թվականին) տունը դարձել է շտաբս-կապիտանի կին Վերա Սոլտանովայի սեփականությունը։ 1898-1906 թվականներին տունը պատկանել է ազնվական Ալեքսանդր Իվանովիչ Կորոբյինին։ 1915 թվականին տունը գտնվել է այրի Ելիզավետա Լեշուկովայի սեփականության տակ։

## Նկարագրություն
Մեկհարկանի անկյունային տունը կառուցվել է ռուսական գավառական կլասիցիզմի ոճով` սվաղված պատերով։ Ատամնիկները գտնվում են պսակող քիվի վրա։ Կողքից, ցոկոլային հարկում, 4 պատուհան է, կենտրոնական ճակատի մակերեսով կամարաձև սեգմենտային մուտքով պատուհաններ են, որոնք զարդարված են բարձակների վրա զարդաքիվերով։ Դորիական խոյակներով ուղղանկյունաձև զույգ որմնասյուները տեղադրված են պատուհանագոգերի քիվերին, զարդարված են նախշերով։ Նրանք ճակատը բաժանում են տարբեր չափսերի երեք մասի։ Շքամուտքը ձուլածո հովանոցով է, տեղադրված է աջից` որմնասյուների միջև։ Նրա տակ առկա է ուղղանկյունաձև փոքր խորշերից կազմված զարդանախշ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Իսմետ Մունիշի

**Իսմետ Մունիշի** (, ), նախկին ֆուտբոլիստ Կոսովոյից, հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։ «Դրիտա» (Գնիլանե) ակումբի գլխավոր մարզիչ։

## Կենսագրություն
### Ակումբային կարիերա
Իսմետ Մունիշին իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Կոսովոյի Պրիշտինա քաղաքի «Ֆլամուրտարի» ակումբում։ Թիմի հետ միասին դարձել է Կոսովոյի գավաթի խաղարկության հաղթող։

Հետագայում խաղացել է սլովենական «Մարիբոր» ակումբում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Սլովենիայի չեմպիոն։ 1998 թվականին տեղափոխվել է թուրքական «Շեկերսպոր» ակումբ, որից հետո հանդես է եկել սլովենական «Մուրա», իսրայելական «Մակկաբի» (Գերցլիա), սլովենական «Կորոտան», թուրքական «Կոջաելիսպոր» և սլովենական «Շմարտնո» ակումբներում։ 2003/04 մրցաշրջանում խաղացել է Պրիշտինայի «Կոսովո» ակումբում։ Հետագայում հանդես է եկել «Լաչի» ակումբի կազմում։

2005 թվականի գարնանը Իսմետ Մունիշին տեղափոխվել է Պոլտավայի «Վորսկլա-Նեֆտեգազ» ակումբ։ Նրա հետ նույն ակումբում է խաղացել նույնպես Կոսովոյից Ալբան Դրագուշան։ Ուկրաինայի առաջնությունում Իսմետ Մունիշիի նորամուտը կայացել է 2005 թվականի ապրիլի 1-ին, երբ նա մասնակցել է Զապորոժիեի «Մետալուրգ» ակումբի դեմ խաղին (1:0)։ Պոլտավայի թիմի հիմնական կազմում իր վերջին խաղն Իսմետ Մունիշին անցկացրել է 2005 թվականի մայիսի 16-ին ընդդեմ Դոնեցկի «Շախտյորի» (0:1). նա մասնակցել է միայն հանդիպման առաջին խաղակեսին, ապա վնասվածքի պատճառով նրան փոխարինել են։ Բժիշկները նրա ոտքին դրել են վեց կար։ 2006 թվականի հունվարին Իսմետ Մունիշին լքել է «Վորսկլան»։  Նույն թվականին նա տեղափոխվել է «Բեսա» ակումբ, ապա սկսել է խաղալ Կոսվոյի «Տրեպչա'89» ակումբում։ 2007 թվականին Իսմետ Մունիշին տեղափոխվել է «Վելազնիմի»։

### Կարիերան հավաքականում
2002 թվականին Իսմետ Մունիշին խաղացել է Կոսովոյի հավաքականի կազմում, որը ճանաչված չէր որպես ՖԻՖԱ-ի ու ՈՒԵՖԱ-ի անդամ։ Մունիշին մասնակցել է  Ալբանիայի հավաքականի դեմ խաղին (0:1)։

### Մարզչական կարիերա
2010-2011 թվականներին Իսմետ Մունիշին աշխատել է որպես գործակալ. մասնավորապես նա եղել է սլովենացի ֆուտբոլիստ Դարյան Մատիչի և ալբանացի ֆուտբոլիստ Շպետիմ Բաբայի գործակալը։

2013 թվականից մինչև 2014 թվականը Իսմետ Մունիշին գլխավորել է Կոսովոյի «Վուշտրիա» ակումբը։ 2015 թվականին երեք ամիս եղել է «Խայվալիա» ակումբի գլխավոր մարզիչը։ 2015 թվականի մայիսին Իսմետ Մունիշին թողել է պաշտոնը։ 2016 թվականին նա դարձել է Գնիլանեի «Դրիտա» ակումբի գլխավոր մարզիչ։

## Ձեռքբերումներ
* Սլովենիայի չեմպիոն (2) – 1996/97, 1998/99

## Անձնական կյանք
Իսմետ Մունիշին տիրապետում է յոթ լեզվի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում 
* 
* Ֆուտբոլիստի էջը ''footballdatabase.eu'' կայքում
* 
* 
* Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում 

Կատեգորիա:1974 ծնունդներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կոսովացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մարիբորի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վորսկլայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կոսովոյի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ջանկառլո Էսպոզիտո

**Ջանկառլո Էսպոզիտո** (, ), ամերիկացի դերասան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականի ապրիլի 26-ին Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում, իտալացի ատաղծագործ Ջովանի Էսպոզիտոյի և աֆրոամերիկացի` օպերային և ակումբային երգչուհի Էլիզաբեթ Ֆոստերի ընտանիքում։ Պատանեկան տարիներն անցել են Դանիայում, ապա ծնողների հետ տեղափոխվել է նախ Էլմսֆորդ (Նյու Յորք նահանգ, ԱՄՆ), ապա Քլիվլենդ։ 1964 թվականին ընտանիքը վերջնականապես հաստատվում է Նյու Յորքի Մանհեթեն թաղամաս։ Ավարտել է Նյու Յորքի Էլիզաբեթ Սետոն-քոլեի ռադիոյի և հեռուստատեսության ֆակուլտետը։ 1980 թվականին Թենեսի Ուիլյամսի «Կատուն շիկացած տանիքին» աֆրոամերիկյան տարբերակով ներկայացվող թատերական ներկայացման մեջ կատարել է իր առաջին խոշոր դերը։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1979 թվականին նկարահանված «Վազողը» ֆիլմում։ Բազմաթիվ ֆիլմերում ունեցել է երկրորդական դերեր։ Այդ ֆիլմերի թվում են` «Ակուբ Քոթնը», «Առավելագույն արագացումը», «Գիշերը Երկրի վրա», «Նյու Յորքի թագավորը», «Դեպի ավելի լավ կյանք»։ Խաղացել է նաև ֆրանսիացի երգչուհի Միլեն Ֆարմերի «California» կատարման տեսահոլովակում։ «Ալի» կենսագրական ֆիլմում մարմնավորել է Մուհամմեդ Ալիի հորը։ Մեծ ճանաչում է ստացել «Մայամիի ոստիկանությունը», «Կարգ ու կանոն», «Դետեկտիվ Նեշ Բրիջես» և «Սպանություն․ Կյանքը փողոցում» հեռուստասերիալներում առանձնահատուկ դերեր տանելով, ինչպես նաև «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիալում Գուստավո Ֆրինգի դերը տանելով։ Այս ամենի հետ մեկտեղ հանդիսանում է նաև ֆիլմերի ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Զբաղվում է համակարգչային խաղերի և անիմացիոն ֆիլմերի հնչյունավորմամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Լիցինի տուն (Տագանրոգ)

**Լիցինի տուն** (), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Լերմոնտովի նրբանցք, 10 հասցեում։

## Պատմություն
Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Ալֆերակիի ընտանիքը 1870-ական թվականներին կառուցել է նոր տուն Տագանրոգ քաղաքի Լերմոնտովի նրբանցք, 10 հասցեում։ 1873 թվականին շենքը դարձել է ատամնաբույժ Գրիգորի Վալտերի սեփականությունը։ 1880-1906 թվականներին տան սեփականատերն է եղել պետական խորհրդականի կին Ալեքսանդրա Դմիտրիևնա Լիցինան էր։ Նրա ամուսինը` Նիկոլայ Անաստասևիչ Լիցինը բժիշկ էր, այնուհետև զբաղվում էր ֆինանսներով։ Նա եղել է Բարեգործական ընկերության հիմնադիրներից, զբաղեցրել է պետական խորհրդականի և Քաղաքային դումայի իրավասուի պաշտոնները։ 1897-1901, ապա` 1901-1905  թվականներին Նիկոլայ Լիցինը եղել է Տագանրոգի քաղաքագլուխ։

1915 թվականին տան սեփականությունն անցել է Ալեքսանդրա և Նիկոլայ Լիցինների որդիներին` Ալեքսեյին, Միխայիլին, Գրիգորիին և Բորիսին։ Անշարժ գույքը գնահատվել է 15200 ռուբլի։ Լիցինների երեխաների մասին քիչ բան է հայտնի։ Նրանցից մեկը` Ալեքսեյ Նիկոլաևիչը, դասախոսել է Տագանրոգի առևտրային ուսումնարանում։ Եղբայրները տան սեփականատերեր էին մինչև 1925 թվականը։

## Նկարագրություն
Շենքն ունի մեկ հարկ, ինչպես նաև կիսանկուղային տարածք։ Տան ճակատը զարդարում են ծեփվածքները և առաջին սեփականատեր Ալֆերակի ընտանիքի ընտանեկան զինանշանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Ակակի Չխենկելի

**Ակակի Չխենկելի** (, ), վրացի մարքսիստ քաղաքական գործիչ և հրապարակախոս, ով եղել է Ռուսաստանի և Վրաստանի մենշևիկյան շարժման առաջնորդներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ակակի Չխենկելին ծնվել է 1874 թվականին Ցարական Ռուսաստանի մաս կազմող Վրաստանի Խոն քաղաքում՝ ազնվականական ընտանիքում։

Վրաստանում կրթություն ստանալուց հետո Ակակին սովորել է նաև Կիևում, Բեռլինում և Լոնդոնում՝ ստանալով իրավաբանի և էպոսագետի մասնագիտական որակավորում։ 1898 թվականին Ակակի Չխենկելին միացել է Վրաստանի սոցիալ-դեմոկրատական շարժմանը։ 1903 թվականից հարել է վրաց մենշևիկյան խմբակցությանը։

1903 թվականին ներգրավվել է Ռուսական հեղափոխության գործողությունների մեջ, որի արդյունքում ձերբակալվել է։ Ընտրվել է, որպես չորրորդ պետական դումայի պատգամավոր։ Նիստերի ժամանակ նա նշել է, որ կողմնակից է Ռուսական կայսրության տարածքում ապրող ժողովուրդների ազգային ինքնորոշման խնդրի լուծմանը։

1917 թվականին աշխատել է, որպես Անդրկովկասի սեյմի ներքին գործերի կոմիսար։ 1917 թվականի հունիսին դարձել է համառուսական կենտրոնական գործադիր կոմիտեի անդամ։

1918 թվականի փետրվարի 14-ին Ակակին դառնում է հայ-ադրբեջանա-վրացական Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Ֆեդերատիվ Հանրապետության արտգործնախարարության պետի տեղակալը։ Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության անկախացումից հետո Չխենկելի Ակակին ստանձնել է արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։

Վերջինս մնացել է այդ պաշտոնում մինչև 1918 թվականի նոյեմբերը, երբ նա իր պաշտոնը զիջեց Եվգենի Գեգեկկորիին։ 1919 թվականին ընտրվել է Վրաստանի սահմանադիր ժողովի անդամ։ Վրաստանի խորհրդայնացումից և սոցիալիստական Վրաստանի հռչակումից հետո Ակակին տեղափոխվել է Ֆրանսիա՝ Փարիզ, որտեղ էլ 1959 թվականին մահացել է։

## Տես նաև
* Մենշևիկներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Վրացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Վրացի հրապարակախոսներ
Զալիվնոյ (այլ կիրառումներ)

**Զալիվնոյ**, կարող է վերաբերել՝
* Զալիվնոյ - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում
* Զալիվնոյ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում
Սլուչենկոյի տուն (Տագանրոգ)

**Սլուչենկոյի տուն** (), տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 8 հասցեում։ Ճանաչվել է ճարտարապետական հուշարձան։

## Պատմություն
1840-ական թվականներին Վարվացի ազգանունով քաղաքացին այն հողակտորում, որի ժամանակակից հասցեն Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 6 և 8 է, կառուցել է մեկուկեսհարկանի տուն։

1873-1880 թվականներին տունը հողամասով եղել է վաճառականուհի Աննա Դիկիակիի սեփականությունը, իսկ 1890 թվականին տունն արդեն պատկանում էր I գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Լեոնտևիչ Սլուչենկոյին։ 1885 թվականին նա քաղաքային տարրական ուսումնարաններին հետևող հանձնաժողովի անդամ էր, 1890 թվականին (այլ տվյալներով` 1892 թվականին) նա ընտրվել է Քաղաքային դումայի իրավասու։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է Դ. Գ. Կանդոյանակիի գրասենյակում և որպես ծառայող ստացել 3000 ռուբլի։ Նրա կինը Սոֆյա Յակովլևնան էր։ Նրանք ունեին չորս որդի` Իվան, Պավել, Գեորգի և Ալեքսանդր։

Որդին` Իվանը, որը նույնպես դարձել էր I գիլդիայի վաճառական, ընկերություն էր անում ազատ նկարիչ Վալերիան Մոլլի հետ։ Վաճառական Սլուչենկոները Տագանրոգում ունեին շոգեալրաղաց։ 1898 թվականին տունը դարձավ վաճառականի ժառանգների սեփականությունը։ 1906-1915 թվականներին տնատիրությունը պատկանել է Իվան, Ալեքսեյ և Ալեքսանդր Սլուչենկոներին, ինչպես նաև Ասպազիա Գեորգիևնա Սլուչենկոյին։

1920-ական թվականներին շենքի բակում գտնվում էր Ժողտնտխորի «Սեդլո» պետական ֆաբրիկան։

Համաձայն 18.11.1992 թվականի թիվ 301 որոշման` տունը համարվում է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ։

## Նկարագրություն
Հինգ պատուհաններով մեկևկեսհարկանի տունը կառուցվել է բարձր հիմքերի վրա։ Տան դարպասում եղել են կիսասյուներ։

## Պատկերասրահ

File:Жилой дом, переулок А. Глушко, 8, Таганро.jpg|
File:Таганрог Глушко 8 фото 010.jpg|


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Զալուժանի (այլ կիրառումներ)

**Զալուժանի**, կարող է վերաբերել՝
* Զալուժանի - գյուղ Գորոդոկի շրջանում, Լվովի մարզ, Ուկրաինա
* Զալուժանի - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդում
* Զալուժանի -  գյուղ Սամբորի շրջանում, Լվովի մարզ, Ուկրաինա։
Զալցբուրգ (այլ կիրառումներ)

**Զալցբուրգ**, կարող է վերաբերել՝
* Զալցբուրգ - քաղաք Ավստրիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Զալցբուրգ երկրամասում
* Զալցբուրգ - Ավստրիայի 9 նահանգներից մեկը
Վաղը քեզ հետ

**Վաղը քեզ հետ** (հանգըլ՝ 내일 그대와, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Nae-il Geudaewa), 2017 թվականի հարավկորեական հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Լի Ջե Հունը և Շին Մին Ան։ Հեռուստասերիալի ցուցադրումը սկսվել է 2017 թվականի փետրվարի 3-ին և ցուցադրվել է tvN կաբելային հեռուստաալիքով յուրաքանչյուր ուրբաթ և շաբաթ ժամը 20:00 (Կորեայի ժամանակով)։

## Սյուժե
Պատմությունը պտտվում է Յու Սո Ջունի (Լի Ջե Հուն)՝ անշարժ գույքի ընկերության գլխավոր տնօրենի, ով կարողանում է ճանապարհորդել ժամանակով մետրոյի օգնությամբ։ Եվ նրա կնոջ՝ Սոնգ Մի Րինի (Շին Մին Ա) շուրջ, ով աշխատում է որպես լուսանկարիչ։ Սո Ջունը կանխատեսում է իր ապագան, որը դժբախտ էր, և դրա համար որոշում է ամուսնանալ Մի Րինի հետ, որպեսզի խուսափի այդ դժբախտությունից։ Ժամանակի ընթացքում նա սովորում է անձնվիրաբար սիրել նրան։

## Դերերում
### Գլխավոր դերերում
* Լի Ջե Հուն - Յու Սո Ջուն
* Շին Մին Ա - Սոնգ Մա Րին
* Կիմ Յե Ոն - Լի Գըն Սոկ
* Չե Դոնգ Հյուն - Հվանգ Բի Սո

### Երկրորդական դերեր
#### Սո Ջունի շրջապատի մարդիկ
* Կանգ Կի Դունգ - Կանգ Կի Դունգ
* Պակ Ջու Հի - Շին Սե Յանգ
* Բեք Հյուն Ջին - Կիմ Յանգ Ջին

#### Մա Րինի շրջապատի մարդիկ
* Օ Կվանգ Րոկ - Շին Սունգ Գյու
* Լի Ջունգ Ըն - Չա Բու Սիմ
* Ջո Հան Չուլ - Դու Սիկ
* Շիմ Վան Ջուն - Կանգ Սո Ջանգ

### Ուրիշներ
* Լի Ա Րին - Շին Բի
* Կիմ Սունգ Հուն - Հվանգ Սանգ Մու
* Լի Բոնգ Րյունգ - Օ Սու Րի

## Արտադրություն
Դորամայի սցենարի հեղինակն է Հո Սունգ Հեն իսկ ռեժիսորն է եղել Յու Ջե Ոնը (Իմ ուրվականը)։ Սցենարի առաջին ընթերցումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսի 29-ին, Սանգամ Դոնգում, Սեուլ, Հարավային Կորեա, իսկ նկարահանումները սկսվել են 2016 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։

## Վարկանիշ
*thumb|250px|Լին և Շինը հեռուստասերիալի մամլո ասուլիսի ժամանակԱղյուսակում **կապույտ թվերը** ցույց են տալիս ամենացածր վարկանիշը, իսկ **կարմիր թվերը** ամենաբարձր վարկանիշը։

## Original soundtrack
### OST Part 1

### OST Part 2

### OST Part 3

### Արտոնագրված երգեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:2017 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Հերբերտ Գաազե

**Հերբերտ Գաազե** (, ), Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմների մասնակից, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր (1922, 1922)։

## Կենսագրություն
Հերբերտ Գաազեն ծնվել է 1896 թվականին (այլ տվյալներով` 1897 թվականին) Սանկտ-Պետերբուրգում։ 1915 թվականին ավարտել է Սուրբ Պետրոսի գլխավոր գերմանական ուսումնարանը (Պետրիշուլե), այնուհետև ընդունվել է Պետերբուրգի համալսարան։ Ուսումը չավարտած` 1916 թվականին, Գաազեն զորակոչվում է ցարական բանակ` ծառայության։ Գաազեն ավարտում է Պավլովյան ռազմական ուսումնարանի արագացված դասընթացները և, ստանալով պրապորչիկի կոչում, մեկնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմաճակատ։
                                                     
1918 թվականին  Գաազեն ծառայության է անցնում Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Մասնակցել է Արևելյան ռազմաճակատում Կոլչակի Ռուսական բանակի դեմ մղվող մարտերին, լինելով դասակի, վաշտի և գումարտակի հրամանատար։ Մարտերում աչքի ընկնելու համար 1919 թվականին նշանակվում է 15-րդ հրաձգային դիվիզիայի 127-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար։ Բազմիցս աչքի է ընկել մարտերում։ 1920 թվականի օգոստոսի 7-ին Գաազեի գունդը գրոհով գրավել է Դնեպրի ափին գտնվող Կորսունյան վանական միաբանությունը, այնտեղից դուրս մղելով Վրանգելի ռուսական բանակին։ Հանրապետության հեղափոխական կոմիտեի 1922 թվականի հոկտեմբերի 18-ի № 213 հրամանով գնդի հրամանատար Հերբերտ Գաազեն պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Հետագայում Գաազեն փոխադրվում է Միջին Ասիա և նշանակվում Բուխարական խմբի զորքերի հրամանատարի օգնական։ Ակտիվորեն մասնակցել է բասմաչական խմբավորումների դեմ մղվող մարտերին։ 1922 թվականի սեպտեմբերի 10-ից 11-ը մասնակցել է Բուխարայի մոտ գտնվող Տիխիյ Կուլուկ ղշլաղի մոտ մղվող մարտերին։ Իր վրա վերցնելով 31-րդ հեծելազորային բրիգադի ջոկատի ղեկավարությունը` նրան տարավ գրոհի։ Բասմաչները ջախջախվեցին, իսկ խորհրդային զորամասերը զավթեցին զգալի չափերի ռազմավար։ Այդ մարտում Գաազեն սպանվել է։ Թաղված է Կագան քաղաքում (ներկայումս Ուզբեկստան), Գաազեի գերեզմանին տեղադրված է կոթող։

Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի 1922 թվականի հոկտեմբերի 22-ի № 216 հրամանով Հերբերտ Գաազեն հետմահու պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի երկրորդ շքանշանով։

## Գրականություն
* «Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием». Воениздат, 1926.
* Сборник воспоминаний к четвёртой годовщине Рабоче-крестьянской Красной Армии. 1918—1922. Отделение Военно-научного общества при Военно-академических курсах, 1922.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Վիկտոր I (Հռոմի պապ)

**Վիկտոր I** (, ), Հռոմի պապ, ով գլխավորել է կաթոլիկ եկեղեցին 2-րդ դարի վերջում։ Ունեցել է բերբերական ծագում։ Նրա պաշտոնավարման թվագրումը հստակ չէ։ Մի աղբյուրում նշվում է, որ նա Պապ է դարձել 189 թվականին, իսկ մահվան տարեթիվ համարվում է 199 թվականը։ Նա Հռոմի առաջին եպիսկոպոսն է եղել, որ ծնվել է հռոմեական Աֆրիկյան պրովինցիայում՝ հավանաբար Լեպտիս Մագնայում։ Հետագայում դասվել է սրբերի շարքը։ Նրա հիշատակության օրը նշվում է հուլիսի 28-ին։

## Կենսագրություն
Վիկտոր I պապի պաշտոնավարման ժամկետների առաջնային աղբյուրները տարբեր են, բայց դրանք վկայում են, որ այն ընդգրկել է 2-րդ դարի վե8ջին տասնամյակը։ Եվսեբիոս Կեսարացին նշում է Կոմմոդոսի տասներորդ տարին (այսինքն մ.թ. 189), և դա Լիպսիուսն ընդունում է որպես ճիշտ տարեթիվ։ Ըստ Հիերոնիմոսի մատնանշվում է Պերտինաքս կայսեր կառավարման ժամանակաշրջանը, կամ Սեպտիմիոս Սևերոսի կառավարման առաջին տարին (մ․թ․ 193), մինչդեռ հայկական աղբյուրներում նշվում է Կոմմոդոսի 7-րդ տարին (մ․թ․ 186)։ Ըստ «Liber Pontificalis» տեղեկագրքի 186 թվականն է։ «Catalogus Liberianus» գրքում, որը հանդիսանում է նախորդի գոյատեվող պատճեն, նշվում է, որ պապը գլխավորել է 9 տարի, 2 ամիս և 10 օր, հայկական աղբյուրները՝ 12 տարի, իսկ «Liber Pontificalis»-ը՝ 10 տարի։ Եվ վերջապես, Եվսեբիոսը իր «Պատմություն» գրքում նշում է, որ Վիկտորին հաջորդել է Զեփյուռինոսը Սևերոսի 9-րդ տարում։

## Տես նաև
* Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Josef Rist (1997). "VICTOR I.". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 12. Herzberg: Bautz. cols. 1334–1337. ISBN 3-88309-068-9.
* Pope St. Victor I CE

## Արտաքին հղումներ
* 
* San Vittore I Papa e martire - 28 luglio
* Victor I.in the Ecumenical Lexicon of Saints
* Collected works of Migne Patrologia Latina
* Victor I.in the Ecumenical Lexicon of Saints
* Complete works by Migne Patrologia Latina
Ժոզեֆինա Տոպալի

**Ժոզեֆինա Չոբա Տոպալի** (, ), ալբանացի քաղաքական գործիչ, եղել է Ալբանիայի Ազգային ժողովի խոսնակ 2005 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ը։ Ալբանիայի դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդի տեղակալ։

## Կենսագրություն
Ժոզեֆինա Տոպալին ծնվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 26-ին Շկոդերում։ Լ. Գուրակուչիի անվան համալսարանում սովորել է մաթեմատիկա և իրավունք, ապա Պադուի համալսարանում ավարտել է ասպիրանտուրա միջազգային հարաբերությունների գծով։ 2010 թվականին Ժոզեֆինա Տոպալին պաշտպանել է ատենախոսություն «Ազգային խորհրդարանի դերը երկրի եվրաինտեգրացման գործընթացում» թեմայով և ստացել փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան Տիրանայի համալսարանում։ Տիրապետում է անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն և իտալերեն լեզուներին։

Դպրոցն ավարտելուց հետո Ժոզեֆինա Տոպալին աշխատանքի է ընդունվել Շկոդերի Եգիպտացորենի ուսումնասիրության ինստիտուտում, ապա աշխատել է տեղի առևտրաարդյունաբերական պալատում։ 1995-1996 թվականներին դասավանդել է Շկոդերի Լ. Գուրակուչիի անվան համալսարանում։ 1990-ական թվականներին միացել է Ալբանիայի դեմոկրատական կուսակցությանը, իսկ 2000 թվականին դարձել կուսակցության առաջնորդի տեղակալ։

1996 թվականի ընտրություններում Ժոզեֆինա Տոպալին առաջին անգամ ստացել է խորհրդարանի պատգամավորի մանդատ, աշխատել է Իրավական ու սահմանադրական հարցերի հանձնաժողովում։ 2005 թվականի սեպտեմբերին ընտրվել է խորհրդարանի նախագահ․ դա դարձել է կնոջ կողմից երբևէ զբաղեցված ամենաբարձր պաշտոնն Ալբանիայում։

2009 թվականի ընտրություններից հետո Ժոզեֆինա Տոպալին վերընտրվել է խորհրդարանի նախագահ։

2010 թվականին արժանացել է Միջերկրածովյան մրցանակի ի նպաստ աշխարհի կատարած իր աշխատանքի համար։

2012 թվականին Ժոզեֆինա Տոպալին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ալբանիայի անկախության հռչակման հարյուրամյակին և տոտալիտար ռեժիմի՝ ալբանացի մտավորականների նկատմամբ հաշվեհարդարի 61-ամյա տարելիցին նվիրված միջոցառումների կազմակերպմանը։

Ժոզեֆինա Տոպալին ամուսնացած է, ունի երկու երեխա (որդի և դուստր)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* NATO Parliamentary Assembly 

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Տիրանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Շկոդերի Լուիջի Գուրակուչիի անվան համալսարան

**Շկոդերի Լուիջի Գուրակուչիի անվան համալսարան** (), համալսարան Ալբանիայի Շկոդեր քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1957 թվականին։ Համարվում է տարածաշրջանի խոշոր բարձրագույն կրթական հաստատություն, հատկապես տեխնիկական և գիտական առարկաների ուղղվածությամբ։

## Կառուցվածք
1992 թվականին համալսարանը կառավարությունից թույլտվություն է ստացել նախաձեռնելու Տնտեսագիտության ֆակուլտետի հիմնումը՝ շեշտադրելով շուկայական տնտեսագիտությունը, կառավարումը, բիզնեսի կառավարումը։ 1992 թվականին համալսարանի ռեկտոր Մենդահ Դերգուտին դիմեց Նեբրասկա- Լինքոլն համալսարանին՝ օգնելու զարգացնել շուկայական տնտեսագիտության և բիզնես կառավարման իր ուսումնական ծրագիրը։ 1992 թվականի սեպտեմբերին նա մասնակցեց Նեբրասկա- Լինքոլն համալսարանի թիմի կազմակերպած վերապատրաստման սեմինարներին։ Արդյունքում ռեկտորը դոկտոր Գյովալին Կոլոմբին հիմնադրեց տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ 2002 թվականին համալսարանը կառավարությունից թույլտվություն ստացավ կազմակերպելու համակարգչային գիտությունների դասընթացներ, որոնց աջակցեց Նիդերլանդների HAN կիրառական գիտությունների համալսարանը։ Համալսարանում գործում է Լուիջի Գուրակուչիի անվան գրադարանը, որի ֆոնդը կազմում է 150000 գիրք, այդ թվում 16-րդ դարի երեսուներկու հազվագյուտ գրքեր։ Համալսարանն ունի 6 ֆակուլտետ, 14 բաժին, դասավանդում են ավելի քան 140 պրոֆեսորներ։

## Ֆակուլտետներ
2007 թվականին համալսարանի 6 ֆակուլտետներում սովորել են ավելի քան 10000 ուսանողներ։
* Սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ (Fakulteti i Shkencave Shoqërore)
* Բնագիտության ֆակուլտետ (Fakulteti i Shkencave Natyrore)
* Կրթական գիտությունների ֆակուլտետ (Fakulteti i Shkencave të Edukimit)
* Տնտեսության ֆակուլտետ (Fakulteti Ekonomik)
* Իրավունքի ֆակուլտետ (Fakulteti i Drejtësisë)
* Օտար լեզուների ֆակուլտետ (Fakulteti i Gjuhëve të Huaja)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ալբանիայի համալսարաններ
Կատեգորիա:1957 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Արտյոմ Գոմելկո

**Արտյոմ Վիկտորովիչ Գոմելկո** (, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Լոռի» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։ 

## Կարիերա

### Ակումբային
Արտյոմ Գոմելկուն «ԲելԱԶ» մարզադպրոցի սան է։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է Միխայիլ Դեմյանովիչ Ռուսակը։ 2005-2007 թվականներին խաղացել է Ժոդինոյի «Տորպեդո» ակումբում։ 2007 թվականի դեկտեմբերին, երբ լրացել է ֆուտբոլիստի 18 տարին, ուժի մեջ է մտել 5-ամյա պայմանագիրը Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» հետ։ Դարպասապահն իրեն լավ է դրսևորել ակումբի հավաքների ժամանակ և դրական տպավորություն է թողել երկաթուղայինների ղեկավարության վրա. նա արժանացել է ակումբի այն ժամանակվա նախագահ Յուրի Սյոմինի ու դարպասապահների մարզիչ Սերգեյ Օվչիննիկովի դրական գնահատականին։ 2011 թվականի հունիսի 22-ին նա նշեց իր դեբյուտը թիմի կազմում՝ մասնակցելով ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղին, որն ավարտվել է 1:3 հաշվով։ Շուտով նա վարձավճարով տեղափոխվում է «Տորպեդո-ԲելԱԶ» ֆուտբոլային ակումբ։ 2013 թվականի փետրվարին Արտյոմ Գոմելկոն ազատ գործակալի կարգավիճակով պայմանագիր է կնքել «Գրանիտ» ակումբի հետ։

### Հավաքականում
2006 թվականից Արտյոմ Գոմելկոն խաղացել է Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի, որի կազմում 2007 թվականին հաղթել է Գրանատկինի հիշատակին նվիրված մրցաշարում։ Նա ընդգրկվել է Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու 2009 թվականին Շվեդիայում և 2011 թվականին Դանիայում (բրոնզե մեդալակիր) անցկացվող Եվրոպայի առաջնություններին, բայց ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Արտյոմ Գոմելկոն Բելառուսի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է ընկերական խաղերի։

## Ձեռքբերումներ

### Թիմային
;  Բելառուսի երիտասարդական հավաքական
*Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2011

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 2010 թվականի ելույթների վիճակագրություն
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիա

**Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիա** (), բարձրագույն ռազմական դպրոց, որը գոյություն է ունեցել 1918-1998 թվականներին։ Ակադեմիայի նպատակն է եղել պատրաստել բարձրագույն ռազմական և հատուկ ռազմական կրթությամբ սպաներ։

## Մինչև հեղափոխություն
Միխայիլ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի պատմությունը կապված է 1832 թվականի նոյեմբերի 26-ին հիմնված Գլխավոր շտաբի Նիկոլաևյան  (իշխանական) ակադեմիայի հետ։ Գլխավոր շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիան եղել է Ռուսական պետության ռազմական-գիտական կենտրոնը։ Գործունեության ընթացքում հաստատությունը տվել է բարձրագույն ռազմական կրթությամբ հազարավոր սպաներ, որոնք զբաղեցրել են բարձրագույն վարչական և հրամանատարական պաշտոններ բանակում։

## Խորհրդային միություն
1918 թվականի մայիսի 3-ին Նիկոլաևյան ակադեմիան վերակազմակերպվել է Կարմիր բանակի գլխավոր շտաբի ակադեմիայի։ 1918 թվականի ընդունելության ժամանակ եղել է 183 ունկնդիր։ 1921 թվականին կառույցը վերածվել է Կարմիր բանակի ռազմական ակադեմիայի։ 1922 թվականի հունվարի 9-ին Հանրապետական հեղափոխական ռազմական խորհրդի որոշմամբ ակադեմիան պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1925-1998 թվականներին ակադեմիան կոչվել է Միխայիլ Ֆրունզեի անունով, ով ղեկավարել է ակադեմիան 1923-1925 թվականներին։ 1934 թվականի  դեկտեմբերի 18-ին ակադեմիան պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ 1941 թվականի նոյեմբերից մինչև  1943 թվականի դեկտեմբեր, ակադեմիան տարհանվել է Ղրղզստան Ֆրունզե քաղաք։ Գումարտակի և գնդի հրամանատարների պահեստի ստեղծման համար 1941 թվականի վերջում Գերագույն հրամանատարի կարգադրությամբ ակադեմիայում կազմակերպվել են սպաների արագացված 3-ամսյա դասընթացներ։ Հավաքագրվել են գործնական մարտական փորձ ունեցող, վիրովորումներից վերականգնված, գրագետ ու կամային սպաներ։ 1945 թվականի փետրվարի 21-ին ակադեմիային շնորհվել է Սուվորովի I աստիճանի շքանշան, 1978 թվականի դեկտեմբերի 8-ին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան։ Ակադեմիան պարգևատրվել է նաև սոցիալիստական այլ երկրների 9 պարգևներով։ Ակադեմիան պատրաստել է տասնյակ հազարավոր սպաների, որոնցից մոտ երեսունը դարձել են Խորհրդային Միության մարշալներ, ավելի քան վաթսունը՝ բանակի գեներալներ և զինված ուժերի մարշալներ։ Ակադեմիայի շրջանավարտներից են եղել Սեմյոն Բուդյոննին, Նիկոլայ Վատուտինը, Մատվեյ Զախարովը, Իվան Կոնևը, Ռոդիոն Մալինովսկին, Գրիգորի Շտերնը, Վասիլի Չույկովը։ Ավելի քան 700 շրջանավարտներ արժանացել են Խորհրդային Միության հերոսի և Ռուսաստանի Դաշնության հերոսի կոչման։

## Ակադեմիան 1991 թվականից հետո
1998 թվականի նոյեմբերի 1-ին ՌԴ կառավարության 1998 թվականի օգոստոսի 29-ի № 1009 հրամանագրով Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի, Ռ. Յա. Մալինովսկու զրահապատ ուժերի ռազմական ակադեմիայի և Բ. Մ. Շապոշնիկովայի «Выстрел» 1-ի բարձրագույն սպայական դասընթացների հենքի վրա կազմավորվել է Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերի համազորային ակադեմիան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ганин А.В. Закат Николаевской военной академии 1914-1922. М.: Книжница, 2014. 768 с.: ил.
* Военная академия за пять лет, 1918—1923. Сб. , 1923.
* 
* Павел Густерин. Открытие восточного отделения Академии Генерального Штаба РККА по свидетельству очевидца
* Густерин П. В. Восточный факультет Военной академии РККА им. М. В. Фрунзе. 

Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռազմական ինստիտուտներ
Սիդի Բու Սաիդ

**Սիդի Բու Սաիդ** (,  **), քաղաք Թունիսի հյուսիսում, Թունիս նահանգում, Թունիս քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք։

## Պատմություն
Քաղաքն անվանվել է 12-րդ դարի իսլամի քարոզիչ Աբու Սաիդ ալ Բաջիի անունով, ով Ջաբալ ալ Մենար բնակավայրում հիմնել է կրոնական կենտրոն, ապա թաղվել է այստեղ։

18-րդ դարում Օսմանյան կայսրության կուսակալները և բազմաթիվ հարուստ թունիսեցիներ քաղաքում կառուցել են իրենց նստավայրերը։

1920-ական թվականներին բարոն Ռուդոլֆ դ՛Էրլանժեն ստացել է թույլտվություն քաղաքը պահել կապտասպիտակ երանգներում և կառուցել տներ միայն անդալուզյան ոճով։

Քաղաքում ապրել են բազմաթիվ հայտնի մարդիկ, նրանց թվում է Պաուլ Կլեեն, Ավգուստ Մակեն, Միշել Ֆուկոն, ով մի քանի տարի դասավանդել է Թունիսի համալսարանում։ .

## Զբոսաշրջություն
Քաղաքը զբոսաշրջության խոշոր կենտրոն է։ Այնտեղ կարելի է հասնել ավտոբուսներով Թունիսից կամ ծովով։

File:Bluebalconies2_-_Sidi_Bou_Said.jpg|Ընդհանուր տեսք
Image:SidiBou_toits.jpg|Սանդղափուլերը
File:Tunisie_Sidi_Bou_Said_03.jpg|Տիպիկ տուն
Image:Tunisie_Sidi_Bou_Said_06.jpg|Ավանդական ճարտարապետություն
Image:Sidibou Kassus 1.jpg|Ոչ մեծ փողոց
File:SidBS_(47).JPG|Գլխավոր փողոց
Image:Sidibou Kassus 10.jpg|Գերեզմանատուն
Image:Sidi Bou Saïd de noche.JPG|Գիշերային տեսարան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*History of Sidi Bou Said 
*About Sidi Bou Said in general
*Lexicorient 
*Sidi Bou Said Photos

Կատեգորիա:Թունիսի քաղաքներ
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Փոքր Խանչալ)

**Սուրբ Հակոբ եկեղեցի**, հայկական առաքելական եկեղեցի Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետում գտնվող Փոքր Խանչալի գյուղում։ Եկեղեցու հիմնադրման մասին ստույգ տեղեկություններ առայժմ հայտնի չեն։

Եկեղեցու շուրջ տարածվում է գերեզմանոցը, որի տապանաքարերի մեծ մասը թվագրվում են 19-րդ դարով։ Հայտնի է, որ Սբ. Հակոբի եկեղեցու տարածքում եղել է նաև քառակոթող, կոթողային տապանաքարեր, որոնց մի մասի գտնվելու վայրն այժմ անհայտ է։

## Պատմություն
Եկեղեցու մասին հիշատակություններ հանդիպում են սկսած 1850-ական թվականներից։ 1875 թվականին հիմնովին վերաշինվել է։ Արևմտյան ճակատը սրբատաշ քարից է, իսկ մնացածը՝ կոփածո քարից։

## Ճարտարապետություն
Եկեղեցու արտաքին չափերն են՝ 16,80 x 10,33 մ, պատերի հաստությունը՝ 90 սմ։ Երկթեք ծածկի տակ գտնվող տանիքը ներսից պահում են երկու զույգ բոլորաձև սյուներ։ Միակ մուտքը շինության արևմտյան կողմից է։ Հյուսիսային պատի մեջ պահպանվում է մկրտարանի` միակտոր քարից կերտված ավազանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կիսավեր վանքեր և եկեղեցիներ (Վրաստան)
Կատեգորիա:Նինոծմինդայի շրջանի հայկական առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ
Ավերյինոների տուն (Տագանրոգ)

**Ավերյինոների տուն** (), XIX դարի կեսի առանձնատուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի պատմական կենտրոնում, որը գտնվում է Հունական, 50 հասցեում։ Ավերյինոների տունը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Կոմերչեսկի (այժմ՝ Ուկրաինական) նրբանցքի և Հունական փողոցի անկյունում գտնվող հողատարածքը XIX դարի սկզբին ամբողջությամբ պատկանել է առևտրական Ավերյինոների ընտանիքին։ Տարածքում գտնվել է մի քանի շինություն։ Ամենահինը ճաղաշարքով երկհարկանի տունն է, որը կառուցվել է 1818 թվականին (Ուկրաինական, 7)։ Հետագայում տնատիրությունը մաս-մաս վաճառվել է, և այս առանձնատունն անցել է Մուսսուրի ընտանիքին։ Երկհարկանի անկյունային տունը (Հունական, 50/11) կառուցվել է XIX դարի առաջին կեսին։ 1855 թվականին այն լրջորեն տուժել է քաղաքի ուղղությամբ անգլո-ֆրանսիական նավատորմի համազարկի հետևանքով։ Արդյունքում տերերը ստիպված էին այն վերակառուցել։ Տնատիրությունը պատկանել է վաճառական Ա. Ն. Ավերյինոյին, իսկ 1890 թվականից, ընտանիքի գլխավորի մահից հետո, նրա կնոջը՝ Սոֆյա Ավերյինոյին։ 1896 թվականին տնատիրությունն անցել է Ա. Գ. Ռիդելին և նրա ժառանգներին։ 1915 թվականին առանձնատունը ձեռք է բերել շոգենավային ընկերության սեփականատեր Ֆ. Կ. Զվորոնոն։

1919 թվականին շենքում գտնվել է Սպիտակ բանակի Ռուսաստանի Հարավի Գերագույն գլխավոր հրամանատար գեներալ-լեյտենանտ Ա. Ի. Դենիկինի ռազմակայանը։ Հոկտեմբերի 23-ին Ավերյինոյի տանը կազմակերպվել է ռուսական բանակի զինվորական կարևոր պաշտոնյաների, ինչպես նաև դաշնակիցների (Մեծ Բրիտանիայի, Չեխոսլովակիայի, Լեհաստանի) ռազմական առաքելությունների ընդունելություն։

Խորհրդային իշխանության հաստատվելուց հետո շենքն ազգայնացվեց։ 1920-ական թվականներին առանձնատանն աշխատել է ժողովրդական կրթության քաղաքային բաժինը, գործել է գերմանացի զավթիչների երեխաների համար յոթնամյա դպրոցը, ապա՝ № 8 մանկատունը։

1944-1948 թվականներին շենքի երկրորդ հարկը զբաղեցրել է պիոներների և դպրոցականների տունը, իսկ առաջին հարկում աշխատել է Պ. Ի. Չայկովսկու անվան № 1 մանկական երաժշտական դպրոցը, որը զբաղեցրել է այդ շենքը մինչև 2000 թվականը։

## Նկարագրություն
Ավերյինոների տան ճարտարապետությունը համատեղում է կլասիցիզմին և բարոկկոյին բնորոշ տարրեր։ Բավականին խիստ ճակատը զարդարված է կոպտատաշ քարով։ Ուղղանկյուն պատուհանների զարդաքիվերը հաջորդաբար աղեղնաձև են և եռանկյունաձև։ Մութակներով քիվը ամբողջ պարագծով պսակված է երեսկալով։ Բակի կողմից կա մետաղյա ցանցկեն պարիսպներով պատշգամբ, որը հենվում է չորս սյուների վրա։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Նյոյի սյուր Սեն

**Նյոյի սյուր Սեն** (), համայնք Օ-դը-Սեն դեպարտամենտում, հարավում կից է Բուլոնյան անտառին, Փարիզի արևմտյան ծայրամասին։ Բնակչությունը՝ 60 հազար 341 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։

Նյոյի գլխավոր փողոցը Շառլ դե Գոլի անվան պողոտան է, որը հանդիսանում է Ելիսեյան դաշտերի շարունակությունը։ Սենայով դեպի Նյոյի տարածված է 18-րդ դարի կամուրջ՝ այն ժամանակների ինժեներական մտքի ակնառու հուշարձանը։ (լայնացրել են 1935-1940-ական թվականներին)։ Ֆրանցիսկ 1-ինի Բուլոնյան դղյակը չի պահպանվել :

20-րդ դարում այդ տարածքն ապաստան էր դարձել Փարիզի մեծահարուստների, հատկապես գործարարների և ստեղծագործական մտավորականների համար։ 1919 թվականի նոյեմբերի 27-ին Նյոյի սյուր Սենում Բուլղարիայի և Անտանտի երկրների միջև կնքնվեց Նեյիսյան պայմանագիրը։

## Անհատականություններ
Նյոյի սյուր Սենում ծնվել են Պոլ Գրիմոն, Ժան Պոլ Բելմոնդոն, Ֆրեդերիկ Բեգբեդերը և Լյուքսեմբուրգի արքայադուստր Սիսիլլան, իսկ մահացել են Վինձորի դուքս (Մեծ Բրիտանիայի նախկին թագավոր Էդուարդ 8-րդը), Գեորգի Գյուրջիևը, Վասիլի Կանդինսկին։

Նյոյի հին գերեզմանատանը թաղված են նկարիչ Պիեռ Պյուվի դը Շավան, գրողներ՝ Անատոլ Ֆրանսը, Անդրե Մորուան, ռեժիսոր Ռենե Կլերը։ Նկարիչ Վասիլի Կանդինսկին թաղված է Նյոյի նոր գերեզմանատանը, որը տեղակայված է Պյուտո և Նանտեր համայնքների տարածքներում։
* Լալոնդ Բրիս՝ քաղաքական գործիչ, բնապահպան։
* Ֆրեդերիկ Բեգբեդեր՝ ժամանակակից ֆրանսիացի վիպասան, հրապարակախոս, գրական քննադատ և խմբագիր։
* Վիլլեմս Ֆլորան  (1823-1905-ական թվականներ)՝ բելգիացի գեղանկարիչ։
* Անաիս Նին՝ ամերիկացի և ֆրանսիացի գրող։
* Պոլ Գրիմո՝ ֆրանսիացի ծաղրանկարիչ, նկարիչ, գրող։
* Բելմոնդո Ժան Պոլ՝ ֆրանսիացի դերասան։
* Միլոն Լուի՝ (1766 - 1845- ական թվականներ)՝ բալետմայստեր, մահացել է Նյոյի սյուր Սենում։
* Մոնտերլան Հանրի դե՝ ֆրանսիացի գրող, դրամատուրգ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Մոսկվայի հրդեհ (1547)

մինի|Անհայտ նկարչի նկարում պատկերված է 1547թ․ Մոսկվայի հրդեհին հաջորդող ապստամբությունը

**Մոսկվայի հրդեհ**, որը տեղի է ունեցել 1547 թվականին, ոչնչացրեց Մոսկվայի այն հատվածները, որոնք գրեթե ամբողջությամբ կառուցված էին փայտից։ Հրդեհը հասավ Կրեմլ և պայթեցրեց աշտարակներում եղած վառոդի պաշարները։ Հրդեհը սկսվեց հունիսի 24-ին՝ Իվան  IV ցարի (Իվան IV Ահեղ) թագադրումից մի քանի ամիս հետո։

Հրդեհի պատճառով տեղահան եղավ 80,000 մարդ և զոհվեց 2․700-3․700 մարդ (չհաշված երեխաներին), իսկ փրկվածները մատնվեցին սովի։ Երբ կրակը հասավ Կրեմլի Վերափոխման Մայր տաճարին, թեմական արքեպիսկոպոս Մակարիուսը  պարանով կախվեց Կրեմլի պատից և ցատկեց Մոսկվա գետը։ Նա երբեք չապաքինվեց վնասվածքներից, սակայն ապրեց ևս 16 տարի։

Մոսկվացիները հրդեհի պատճառների մեջ մեղադրում էին ցարի մայրական կողմի հարազատներին՝ Գլինսկի ընտանիքին։ Ապստամբությունը սկսվեց և Յուրի Գլինսկին  քարկոծվելով սպանվեց Վերափոխման Մայր տաճարի ներսում՝ սարսափահար արքեպիսկոպոս Մակարիուսի աչքի առաջ։ Յուրիի եղբայրը՝ Միխայել Գլինսկին,  փորձեց փախչել Լիտվա, բայց նրան չհաջողվեց, իսկ իր մայրը՝ Աննան (ցարի տատիկը), մեղադրվեց կախարդության օգտագործման մեջ։ Ապստամբությունը հանգեցրեց Գլինսկի կուսակցության անկմանը, և ի վերջո, ամրապնդեց երիտասարդ ցարի դիրքերը, չնայած նա իր տատիկին չհանձնեց ամբոխին, ինչպես նրանք պահանջում էին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հրդեհներ
Կատեգորիա:16-րդ դար
Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարան

**Ադրբեջանի պետական մանկավարժական համալսարան** (), պետական ուսումնական մանկավարժական հաստատություն Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում։

## Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1921 թվականին։ 1972 թվականին արժանացել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի։ Գործունեության ընթացքում հաստատությունն ունեցել է բարձրագույն կրթության ավելի քան հարյուր հազար մանկավարժ շրջանավարտներ։

2019 թվականի համար համալսարանը դարձել է երկրի երկրորդ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը։

## Կառուցվածք
մինի|Համալսարանի շենքը (աջից) 1916 թվականին: Ձախ կողմում 1938 թվականին ավերված կաթոլիկ եկեղեցին է
Համալսարանն ունի 10 ամբիոն`
* Բանասիրության
* Մաթեմատիկայի
* Ֆիզիկայի
* Աշխարհագրության
* Պատմության
* Արվեստի և գրաֆիկական մշակույթի
* Մանկավարժական
* Տեխնիկական առարկաների և աշխատանքի
* Քիմիայի և կենսաբանության
* Նախադպրոցական մանկավարժության
Ուսուցումն իրականացվում է հետևյալ մասնագիտություններով`
* Ադրբեջաներեն լեզու և գրականություն
* Պատմություն
* Մաթեմատիկա
* Քիմիա
* Կենսաբանություն
* Ֆիզիկա
* Աշխարհագրություն
* Մասնագիտական կրթություն
* Երաժշտական կրթություն
* Դեֆեկտոլոգիա
* Նախնական ռազմական և ֆիզիկական դաստիարակություն
* Մանկավարժություն և տարրական կրթության մեթոդիկա
* Հոգեբանություն և նախադպրոցական կրթություն

Համալսարանի 55 ստորաբաժանումներում աշխատում են 330 մանկավարժներ, այդ թվում, 59 գիտությունների դոկտորներ, 329 գիտությունների թեկնածուներ և դոցենտներ, տարբեր ակադեմիաների 4 իսկական անդամներ։ Համալսարանն ունի գրադարան և ընթերցասրահներ։ Գրադարանի ֆոնդը կազմում է ավելի քան 700 հազար նմուշ։ Համալսարանն ունի համակարգչային սենյակ, անվանված լաբորատորիա, կենդանաբանական թանգարան, բուժկետ։

## Ռեկտերներ
* Հուսեին Մուսաև (1937)։

## Տես նաև
* Կրթությունն Ադրբեջանում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ADPU-Xəbər
* Азербайджанский педагогический университет. Информация на сайте Государственной комиссии по приему студентов Азербайджанской Республики. 

Կատեգորիա:1919 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կատեգորիա:1921 հիմնադրումներ Ադրբեջանում
Կատեգորիա:1921 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Բաքվի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Փերեսթիանիի տուն (Տագանրոգ)

**Փերեսթիանիի տուն** (), XIX դարի ֆոնային կառուցապատման օրինակ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Հունական փողոց, 64 հասցեում։

## Պատմություն
1860-ական թվականների սկզբին ժամանակակից Հունական փողոց, 64 հասցեում կառուցվել է երկհարկանի տուն, որը մինչև 1880 թվականը պատկանել է պետական պաշտոնյա Նիկոլայ Աֆանասևիչ Փերեսթիանիին։ Նա սերում էր առևտրականների հարուստ ընտանիքից, զբաղեցնում էր հաշտարար դատավորի պաշտոն և Տագանրոգի արտիստական ընկերության անդամ էր։ Առաջին ամուսնությունն անհաջող էր, և առաջին կնոջից նա բաժանվեց։

Նիկոլայ Աֆանասևիչն ուներ արտամուսնական երկու երեխա դերասանուհի Աննա Իվանովնա Սոլոդուխինայից (ստեղծագործական կեղծանունը` Ալեքսանդրովա)։ Այդ երեխաներից կրտսերը դարձել է հայտնի կինոռեժիսոր և դերասան. Իվան Նիկոլաևիչ Փերեսթիանին նկարահանվել է «Կարմիր դևուկներ», «Երեք կյանք» ֆիլմերում, աշխատել է նաև «Հայկինո» ստուդիայում` նկարահանվելով «Արսեն», «Գեորգի Սաակաձե», «Դավիթ Բեկ» և այլ ֆիլմերում։ Նիկոլայ Աֆանասևիչ Փերեսթիանին շատ ուժեր է ծախսել, գրել զանազան խնդրագրեր, որպեսզի իր երեխաները չհամարվեն ապօրինածին և արդյունքում հասել է պաշտոնական որդեգրման։

Նրա երկրորդ պաշտոնական կինը դարձել է Լիդիա Պավլովնա Պետրոպավլովսկայան։ Դա նաև կնոջ երկրորդ ամուսնությունն էր. նա կոլեգիալ ասեսորի այրի էր։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1872 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Լիդիա Պետրոպավլովսկայայից Փերեսթիանին ունեցավ երեք երեխա` Լիդիան, Լյուդմիլան և Մստիսլավը։ Նիկոլայ Աֆանասևիչը մահացել է 1899 թվականին։

1890-1906 թվականներին տունը եղել է Լիդիա Փերեսթիանիի սեփականությունը։ 1915 թվականին տան սեփականատեր է դարձել կոլեգիալ ասեսորի կին Ելենա Կոնստանտինովնա Կովալևսկայան։

## Նկարագրություն
Երկհարկանի տունը աղյուսից է, կառուցվել է քարե հիմքի վրա։ 1871 թվականի դրությամբ տանը կից եղել են տնակ, մեծ բակ և փայտե ծառայողական շինություններ։ Շենքի ճակատը առաջին հարկի մակարդակով երեսպատված է կոպտատաշ քարով։ Աղյուսե մույթերի միջև գտնվում են կռած դարպասը և դռնակը։ Բակում կա երկհարկանի ելուստ, որը ծառայում է որպես կենտրոնական մուտք։ Առաջին հարկի պատուհանները զարդարված են առյուծի դիմակներով կողպեքային քարերով, որոնք տեղադրված են կառուցվածքի վերևում։ Երկրորդ հարկի պատուհաններն ուղղանկյունաձև են, նրանք տեղավորված են հասարակ պարակալների մեջ։ Ճակատային պսակող քիվը հենվում է բարձակներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Բարդաչա լիճ

**Բարդաչա լիճ** (), լճերի ու ճահիճների համակարգ Սրբաց քաղաքի շրջակայքում։ Գտնվում է Սերբիայի Հանրապետության հյուսիսային մասում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Համալիրն ընդգրկում է ջրամբարներ, ցամաքային հատվածներ, անտառներ, մշակովի հողատարածքներ ու բնակավայրեր։

## Նկարագրություն
Լիճը գտնվում է Բանյա Լուկայից 30 կմ հեռավորության վրա։ Լճի երկարությունը 5.5 կմ է, լայնությունը` 1.7 կմ, առավելագույն խորությունը` 2.5 մ, մակերեսը` 7.32 կմ²։ Լճերն ու ճահիճները պահպանվում են. դրանք համարվում են բնության հուշարձաններ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 100 մ է։

Բարդաչա լճերի միջև հոսում են երեք գետեր` Մատուրա (Матура), Ստուբլայա (Стублаја) և Բրզայա (Брзаја): Այս երեք գետերը նավարկելի չեն։ Նրանք ջրի պաշար են հանդիսանում լճերի համար։

Լճերի շրջակայքում գտնվում են խոշոր քաղաքներ` Գրադիշկա (25 կմ), Լակտաշի (30 կմ), Բանյա Լուկա (45 կմ)։ Լճերից 20 կմ հեռավորության վրա ձգվում է բանուկ մայրուղին, իսկ 30 կմ հեռավորության վրա տեղակայված է Մախովլյանի օդանավակայանը։

## Լճեր
250px|մինի|Բարդաչա լիճ
Շրջակայքում կան տարբեր չափերի մի քանի լճեր.

## Էկոհամակարգ
Լճի ճահճոտ մասում կան մոտ 280 տեսակ բույս, 178 տեսակ թռչուն և 26 տեսակ ձուկ։ Լճերի շրջանում մեծ թվով թռչուններ են ապրում։ Լճի բնական պայմաններն ապահովում են նրանց բնադրումը, կերը, գիշատիչներից պատսպարումը։ Թռչուններից հանդիպում են բադ, պիրոլ, կանաչ ձկնկուլ, ճայ։

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Սերբիայի աշխարհագրություն
Դարյան Մատիչ

**Դարյան Մատիչ** (, ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, Լյուբլյանայի «Օլիմպիա» ակումբի կիսապաշտպան։

## Կենսագրություն
### Ակումբային կարիերա
Դարյան Մատիչը խաղացել է «Սլովան» (Լյուբլյանա) և «Եժիցա» ֆուտբոլային ակումբների երիտասարդական կազմերում։ 2001 թվականին սկսել է հանդես գալ «Տրիգլավ» ակումբում։ 2002/03 մրցաշրջանում նա մի կարճ ժամանակ խաղացել է «Լյուբլյանա» ակումբում, ապա վերադարձել «Տրիգլավ», որի կազմում խաղացել է մինչև 2004 թվականը։ «Կոպեր» ակումբի կազմում 12 խաղ անցկացնելուց հետո Դարյան Մատիչը տեղափոխվել է Լյուբլյանայի «Օլիմպիա»։

2005 թվականի հունվարին Դարյան Մատիչը տեղափոխվել է «Դոմժալե», որի կազմում անցկացրել է մեկուկես մրցաշրջան՝ 45 հանդիպումներում խփելով 7 գոլ։ 2006 թվականի հուլիսին սկսել է հանդես գալ Յարոսլավլի «Շիննիկ» ակումբում, որի կազմում իր դեբյուտը կատարել է հուլիսի 12-ին կայացած Մոսկվայի «Սպարտակի» դեմ խաղում։ 2006 թվականի մրցաշրջանում Յարոսլավլի ակումբը դուրս է մնացել Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայից, և Դարյան Մատիչը վարձավճարով տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ»։ Նոր ակումբի կազմում սլովենացին իր նորամուտը նշել է 2007 թվականի ապրիլի 1-ին՝ մասնակցելով Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի դեմ խաղին։ 2008 թվականի հունվարին Դարյան Մատիչը վերադարձել է հայրենիք և սկսել խաղալ «Ինտերբլոկ» ակումբում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Սլովենիայի գավաթակիր (2007/08 և 2008/09 մրցաշրջաններ) և մեկ անգամ հաղթել Սլովենիայի սուպերգավաթի խաղարկությունում (2008 թվական)։

2009 թվականի հուլիսին Դարյան ՄԱտիչը տեղափոխվել է Բուխարեստի «Ռապիդ» ակումբ, որի կազմում հանդես է եկել մինչև հաջորդ տարվա հուլիս, երբ ավարտվել է պայմանագրի ժամկետը։ 2010 թվականի ամռանը նա պայմանագիր է կնքել իսրայելական «Բնեյ Սախնին» ակումբի հետ, իսկ 2011 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է ուկրաինական «Կրիվբաս»։

### Կարիերան հավաքականում
Սլովենիայի հավաքականի կազմում Դարյան Մատիչն առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 2006 թվականի հունիսի 4-ին՝ մասնակցելով Կոտ դ՛Իվուարի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին։ Սլովենիայի հավաքականի կազմում Դարյան Մատիչն անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 7 հանդիպում։

**Ընդհանուր՝ 7 խաղ / 0 գոլ, 3 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 3 պարտություն**

## Ձեռքբերումներ
; «Ինտերբլոկ»
* Սլովենիայի գավաթակիր (2) - 2007/08, 2008/09
* Սլովենիայի սուպերգավաթակիր (1) - 2008

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Սլովենացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ