Ալբերտ Չարկին

**Ալբերտ Սերաֆիմովիչ Չարկին** (), խորհրդային և ռուս քանդակագործ, մանկավարժ, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության նկարիչների միության Պետերբուրգի մասնաճյուղի խորհրդի նախագահ, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի նախագահության անդամ։ Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակի և ճարտարապետության պետական ակադեմիական ինստիտուտի ռեկտոր (2001-2009)։ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (1999, թղթակից անդամ՝ 1998): Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ (2005)։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1972)։

## Կենսագրություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Ալբերտ Չարկինի ընտանիքը տարհանվել է Սեմիպալատինսկ, պատերազմի ավարտից հետո Ալբերտը ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սումի, այնուհետև Պոլտավայի մարզի Լուբնի քաղաք, որտեղ նրա հայրը՝ Սերաֆիմ Ալեքսեևիչ Չարկինը, Լուբենսկի քիմիական և դեղագործական գործարանում (այժմ՝ «Լուբնիֆարմ» ԲԲԸ) աշխատել է որպես գլխավոր ինժեներ։ Ուկրաինայում ապագա քանդակագործը բնակվել է մինչև չափահաս տարիքը։

1956-1960 թվականներին Չարկինը ծառայել է Սևծովյան նավատորմում։ 1960 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի քանդակագործության ֆակուլտետ։ 1966 թվականին ավարտել է Գեղանկարչության ինստիտուտը։ 1966-1969 թվականներին ուսումը շարունակել է պրոֆեսորներ Նիկոլայ Տոմսկու և Միխայիլ Անիկուշինի ստեղծագործական արվեստանոցներում։ 1987-1996 թվականներին եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադյի կազմակերպության նախագահի տեղակալ (1991 թվականից` Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միություն)։ 2001-2010 թվականներին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության պետական ակադեմիական ինստիտուտի ռեկտոր։ 2004 թվականին սկանդալի մեջ է ներքաշվել Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության պետական ակադեմիական ինստիտուտի ռեկտոր նշանակված Օլեգ Խարչենկոյի հետ։

2007 թվականին դիմում է ներկայացրել Վլադիմիր Պուտինին՝ խնդրելով մնալ ռեկտոր երրորդ ժամկետով, ինչը լայն արձագանք է գտել հասարակության մեջ։

2014 թվականին ստորագրել է Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային աշխատողների կոլեկտիվ դիմումը՝ ի աջակցություն Ուկրաինայի և Ղրիմի նկատմամբ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի վարած  քաղաքականության։ Բնակվել է Սանկտ Պետերբուրգում։

Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Վոլկովսկի գերեզմանատան Լիտերատորսկիե մոստկի տեղամասում։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության առաջին աստիճանի դիպլոմ (1968),
* ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի դիպլոմ (1968),
* Մեդալ «Նվիրված Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակին» (1970),
* «Աշխատանքային ծառայության համար» մեդալ (1986),
* «Աշխատանքի վետերան» մեդալ (1988),
* Հուշամեդալ «Հաղթանակի 50 տարի» (1996),
* Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (1997 թվականի նոյեմբերի 19) - արվեստի ոլորտում ծառայությունների համար,
* Սանկտ Պետերբուրգի օրենսդիր ժողովի շնորհակալագիր (20 նոյեմբերի, 2002) - Սանկտ Պետերբուրգում մշակույթի զարգացման գործում նշանակալի ավանդի և ծննդյան 65 -ամյակի կապակցությամբ,
* Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ (2005 թվականի օգոստոսի 1) - կերպարվեստի բնագավառում  ծառայությունների համար,
* Սանկտ Պետերբուրգի կառավարության մրցանակ գրականության, արվեստի և ճարտարապետության բնագավառում 2006 թվականի համար (Դիզայնի ոլորտում ձեռքբերումների համար) (23.05.2007) «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներին նվիրված» ցուցահանդեսների շարք ստեղծելու համար,
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (2007 թվականի դեկտեմբերի 6) - կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, մանկավարժական և հասարակական բազմամյա արդյունավետ գործունեության համար,
* Սանկտ Պետերբուրգի օրենսդիր ժողովի պատվավոր դիպլոմ (2010 թվականի նոյեմբերի 17, 2010) - Սանկտ Պետերբուրգում մշակույթի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի համար, ինչպես նաև «Սանկտ Պետերբուրգի ստեղծագործական միությունների համակարգող խորհուրդ» հասարակական կազմակերպության ստեղծման 20-ամյակի կապակցությամբ,
* Արվեստում ունեցած վաստակի համար շքանշան (2012),
* Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ոսկե մեդալ,
* Ջակոմո Մանցուի անվան ոսկե, արծաթե և բրոնզե մեդալներ (Իտալիա)։

## Նշանավոր աշխատանքներ
300px|մինի|Պետրոս I-ի կիսանդրին Սանկտ Պետերբուրգի Մոսկովյան կայարանում
Առավել հայտնի աշխատանքներից են համարվում՝
* «Ժողովրդի մասնաբաժնի համար» քանդակ, 1966 (ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության և ԽՍՀՄ գեղարվեստնի ակադեմիայի 1-ին աստիճանի դիպլոմ, 1968),
* Հաղթանակի հուշարձան Ռյազանում (1975),
* Սերգեյ Եսենինի հուշարձանը Սանկտ Պետերբուրգի Տավրիկյան զբոսայգում (1995),
* Պետրոս I-ի կիսանդրին Մոսկվայի երկաթուղային կայարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, 1993),
* Վալերի Չկալովի կիսանդրին Սանկտ Պետերբուրգի մետրոյի Չկալովսկայա կայարանի սպասասրահում։ Ստեղծվել է քանդակագործ Վ. Ս. Սվեշնիկովի հետ համատեղ (1997),
* «Հուշարձան զոհված զինվորներին» (1981, Չինոբադ, Ուզբեկստան),
* Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձանը (1987, Ուֆա),
* «Կիևան Ռուսիայի պաշտպան» հուշարձան Լուբնի քաղաքի 1000 -ամյակին (1988, Լուբնի, Պոլտավայի մարզ),
* Ալեքսանդր Դանիլովիչ Մենշիկովի կիսանդրին (1997, Կոլպինո),
* Հուշարձան ակադեմիկոս Ա. Պ. Ալեքսանդրովին (1997, Սոսնովի Բոր, Լենինգրադի մարզ),
* Ռուս դիվանագետ, իշխան Ալեքսանդր Միխայլովիչ Գորչակովի կիսանդրին (1998 թվականի հոկտեմբերի 16, Ալեքսանդրովյան զբոսայգում (Սանկտ Պետերբուրգ), զբոսայգու շատրվանի մոտ գտնվող տարածքում, բացվել է դիվանագետի ծննդյան 200-ամյակին),
* Հուշարձան քաջարի զինվոր Շվեյկին (Սանկտ Պետերբուրգ) (2003),
* Դրամատուրգներ Ալեքսանդր Վոլոդինի, Ալեքսանդր Վամպիլովի, Վիկտոր Ռոզովի հուշարձանը (ճարտարապետ՝ Ի. Ի. Սաուտով, 2007), տեղադրված են Տաբակերկա թատրոնի բակում,
* Ալեքսանդր Նևսկու քանդակը Կոնստանտինո-Էլենինսկի վանքում (Լենինգրադի մարզ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Альберт Серафимович Чаркин. Интервью программе «Избранное» (2007), «Искусство ТВ»
* Идеалы добра и справедливости // «Невский альманах», вып. 6(25), 2005 г.
* Выставочный центр Санкт-Петербургского отделения Союза художников России

Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ