Սայմոն Ջոնսոն (տնտեսագետ)

**Սայմոն Ջոնսոն** () բրիտանացի-ամերիկացի տնտեսագետ, ով 2004 թվականից MIT Sloan School of Management-ում ձեռներեցության պրոֆեսոր է։ 2008-2019 թվականներին նա աշխատել է Պետերսոնի միջազգային տնտեսագիտության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։ Մինչ MIT տեղափոխվելը, 1991-1997 թվականներին նա դասավանդել է Դյուկի համալսարանի Ֆուկուա բիզնեսի դպրոցում։ 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի օգոստոսի վերջը նա աշխատել է Արժույթի միջազգային հիմնադրամի գլխավոր տնտեսագետ։

2024 թվականին Ջոնսոնը, Դարոն Աճեմօղլուն և Ջեյմս Ռոբինսոնը ազգերի բարգավաճման  համեմատական ​​ուսումնասիրությունների համար արժանացել են Տնտեսական գիտությունների Նոբելյան մրցանակի։

## Կրթություն
Ջոնսոնը ծնվել է 1963 թվականին Շեֆիլդում։ 1984 թվականից նա տնտեսագիտություն է ուսումնասիրել Կորպուս Քրիստի քոլեջում, Օքսֆորդ։ Այնուհետև, 1986 թվականին, նա գերազանցությամբ տնտեսագիտության մագիստրոսի կոչում է ստացել Մանչեստրի համալսարանից։ Նա շարունակեց դոկտորական կրթությունը Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում և 1989 թվականին ստացավ տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական ​​աստիճան՝ գրելով ատենախոսություն՝ «Գնաճ, միջնորդություն և տնտեսական գործունեություն» վերնագրով։

## Կարիերա
1989-1991 թվականներին Ջոնսոնը եղել է Հարվարդի համալսարանի կրտսեր գիտնական, որտեղ նա եղել է Հարվարդի միջազգային և տարածքային հետազոտությունների ակադեմիայի անդամ և նրա Ռուսական հետազոտական ​​կենտրոնի գիտաշխատող։ 1991 թվականից մինչև 1997 թվականը դասավանդել է Դյուկի համալսարանի Ֆուկուա բիզնեսի դպրոցում, որտեղ մինչև 1995 թվականը եղել է պրոֆեսորի օգնական, իսկ մինչև 1997 թվականը՝ դոցենտ։ 1993-1995 թվականներին նա նաև ղեկավարել է Մենեջերների զարգացման կենտրոնը Սանկտ Պետերբուրգում, Ռուսաստան։ Նա միացել է MIT-ի դասախոսական աշխատակազմին 1997 թվականին, իսկ մշտական աշխատանքի է անցել 2002 թվականին։ MIT-ում նա Blueprint Labs-ի գիտահետազոտական ​​ընկերության գիտաշխատող է, ղեկավարում է MIT-ի Shaping the Future of Work Initiative-ի և նրա Գլոբալ տնտեսության և կառավարման խումբը։

2004 թվականից Ջոնսոնը NBER-ի գիտաշխատող է։ 2021 թվականից նա CEPR-ի անդամ է և Fannie Mae-ի տնօրենների խորհրդի անդամ։ Նա CFA ինստիտուտի Համակարգային ռիսկի խորհրդի համահիմնադիր է և 2010 թվականից Project Syndicate-ի ամենամսյա սյունակագիր։ 2020 թվականի նոյեմբերին Ջոնսոնը նշանակվեց Ջո Բայդենի նախագահական անցումային գործակալության վերանայման թիմի կամավոր անդամ՝ աջակցելու Միացյալ Նահանգների Գանձապետարանի և Դաշնային պահուստի հետ կապված անցումային ջանքերին։

## Անդամակցություն
Ջոնսոնը Սոցիալական և տնտեսական հետազոտությունների կենտրոնի (CASE) միջազգային խորհրդատվական խորհրդի անդամ է։ Նա նաև Կոնգրեսի բյուջետային գրասենյակի տնտեսական խորհրդատուների խմբի անդամ է։ 2006-ից 2007 թվականներին նա եղել է Փիթերսոնի միջազգային տնտեսագիտության ինստիտուտի հրավիրված գիտահետազոտող է, իսկ 2008-ից 2019 թվականներին դարձել է ավագ գիտաշխատող։ Նա ակադեմիական տնտեսագիտական  չորս​​ամսագրերի խմբագրական խորհրդի անդամ է։ Նա 2007 թվականից ներդրում է կատարում «Project Syndicate»-ում։

## Հետազոտություններ և հրապարակումներ
Սայմոն Ջոնսոնը 2010 թվականի 13 բանկիրներ. Ուոլ Սթրիթի գրավումը և հաջորդ ֆինանսական ճգնաժամը (ISBN 978-0307379054) գրքի հեղինակն է Ջեյմս Կուակի հետ միասին, ում հետ նա նաև համահիմնել  և պարբերաբար ներդրում է կատարում The The Baseline Scenario տնտեսական բլոգում։ Նա նաև հեղինակ է *Սպիտակ տան այրումը. մեր ազգային պարտքը և ինչու է այն կարևոր ձեզ համար* (2013); *Թռիչք մեկնարկող Ամերիկա. ինչպես բեկումնային գիտությունը կարող է վերակենդանացնել տնտեսական աճը և ամերիկյան երազանքը* (2019)՝ Ջոնաթան Գրուբերի հետ, և *Ուժ և առաջընթաց. Մեր հազարամյա պայքարը տեխնոլոգիայի և բարգավաճման համար* (2023)՝ Դարոն Աճեմօղլուի հետ։  

### Ուժ և առաջընթաց
Հրատարակվել է 2023 թվականին, *Power and Progress*-ը տեխնոլոգիայի պատմական զարգացման և դրա սոցիալական և քաղաքական հետևանքների մասին գիրք է։ Գիրքն անդրադառնում է երեք հարցի՝ նոր մեքենաների և արտադրության տեխնիկայի և աշխատավարձի միջև փոխկապակցվածությանը, թե ինչպես տեխնոլոգիան կարելի է օգտագործել սոցիալական բարիքների համար և արհեստական ​​ինտելեկտի (AI) շուրջ ոգևորության պատճառի մասին։
*

Power and Progress*-ը պնդում է, որ տեխնոլոգիաները ավտոմատ կերպով սոցիալական բարիքներ չեն բերում, դրանից միայն նեղ էլիտան է օգտվում։ Այն արհեստական ​​ինտելեկտի բավականին քննադատական ​​տեսակետ է արտահայտում՝ շեշտելով դրա էական բացասական ազդեցությունը աշխատատեղերի, աշխատավարձերի և ժողովրդավարության վրա։

Աճեմօղլուն և Ջոնսոնը նաև տեսլական են ներկայացնում՝ ինչպես նոր տեխնոլոգիաները կարելի է օգտագործել սոցիալական բարօրության համար։ Առաջադեմ դարաշրջանը Նրանք տեսնում են որպես մոդել։ Նրանք նաև քննարկում են տեխնոլոգիաների վերադասավորման քաղաքականության առաջարկների ցանկը, որը շուկայական խթաններ է ներառում, խոշոր տեխնոլոգիաների փլուզում, հարկային բարեփոխումներ, աշխատողների վրա ներդրումներ, գաղտնիության պաշտպանություն և տվյալների սեփականության իրավունք, և թվային գովազդի հարկում։

## Ծանոթագրություններ