Օտոպլաստիկա

**Օտոպլաստիկա** (), արտաքին ականջի վիրահատական միջամտություն՝ դեֆորմացիաներն ու թերությունները շտկելու համար՝ անկախ թերությունների բնածին (օրինակ՝ միկրօտիա, անօտիա և այլն) կամ վնասվածքի հետևանքով առաջացած լինելուց:

Ծագում է հին հունարեն οὖς (ous) բառից, որը նշանակում է «ականջ», և πλαστικός (plastós) բառից, որը նշանակում է «ձևավորված»: Օտոպլաստիկ վիրաբույժները կարող են վերաձևավորել, տեղաշարժել կամ ընդլայնել ականջի աճառային հենարանային շրջանակը՝ այդ թերությունները շտկելու համար։

Բնածին ականջի դեֆորմացիաները երբեմն համընկնում են այլ բժշկական վիճակների հետ (օրինակ՝ Թրիչեր Քոլինզի համախտանիշ և հեմիֆացիալ միկրոսոմիա):

## Պատմություն
### Հին ժամանակներ
Օտոպլաստիկան (ականջի վիրահատություն) մշակվել է Հին Հնդկաստանում և նկարագրված է բժշկական ժողովածուում՝ «Սուշրուտա»-ի ժողովածուում։ Գրքում քննարկվում էին ականջների, քթի, շրթունքների և սեռական օրգանների շտկման, վերականգնման և վերաձևման համար կիրառվող օտոպլաստիկ և այլ պլաստիկ վիրաբուժական միջամտություններն ու ընթացակարգերը, որոնք անդամահատվել էին որպես քրեական, կրոնական և ռազմական պատժի միջոցներ։ Սուշրուտայի ​​ժողովածուում նկարագրված հին հնդկական բժշկական գիտելիքներն ու պլաստիկ վիրաբուժության տեխնիկաները կիրառվել են ամբողջ Ասիայում մինչև 18-րդ դարի վերջը։ Ժամանակակից բրիտանական Gentleman's Magazine-ի 1794 թվականի հոկտեմբերի համարում լուսաբանվել է քթի պլաստիկայի միջամտության եղանակ, ինչպես նկարագրված է Սուշրուտայի ​​ժողովածուում։ Ավելին, երկու դար անց, օտոպլաստիկ պրակտիկայի ժամանակակից պրակտիկան ծագել է Սուշրուտայի՝ հնում մշակած և հաստատած տեխնիկայից և ընթացակարգերից:

### 19-րդ դար
Օպերատիվ վիրաբուժություն (1845) աշխատության մեջ Յոհան Ֆրիդրիխ Դիֆենբախը (1794–1847) նկարագրել է ականջների դուրս ցցվածության շտկման առաջին վիրաբուժական մոտեցումը՝ ականջի ետին ակոսից ավելորդ աճառի պարզ հեռացումը (կտրումը) և հետագա կարերի միջոցով շտկված ականջախեցու ամրացումը պտկաձև ելուստի վերնոսկրին՝ գլխի հետին մասում գտնվող քունքոսկրի պտկաձև ելունը ծածկող թաղանթին, որը գտնվում է ելունի ստորին մասում:

### 20-րդ և 21-րդ դարեր
1920 թվականին Հարոլդ Դ. Գիլիսը (1882–1960) առաջին անգամ ստեղծել էականջախեցին՝ գլխի պտկաձև հատվածի մաշկի տակ դնելով «արտաքին ականջի հենարան», որը պատրաստված էր հիվանդի կողոսկրային աճառից։ Այնուհետև նա այն առանձնացրեց մաստոիդ հատվածի մաշկից՝ պարանոցային փեղկի միջոցով։ 1937 թվականին բժիշկ Ջիլիսը նույնպես փորձել է նմանատիպ վիրահատություն՝ մանկական ականջի վերականգնում, օգտագործելով ականջի հենարանային շրջանակ, որը պատրաստված էր մայրական աճառից: Սակայն օտոպլաստիկայի շտկման նման մոտեցումը չի ընդունվել՝ հիվանդի օրգանիզմի աճառային հյուսվածքի կենսաքիմիական քայքայման և ռեզորբցիայի հետ կապված խնդիրների պատճառով:

1964 թվականին Ռեդֆորդ Ս. Թանզերը (1921–2004) կրկին ընդգծել է սեփական աճառի օգտագործումը որպես միկրօտիաների (անբնական փոքր ականջներ) լուծման համար առավել շահավետ և հուսալի օրգանական նյութ՝ դրա մեծ հյուսվածաբանական կենսունակության, կծկման և փափկացման նկատմամբ դիմադրության, ինչպես նաև ռեզորբցիայի նկատմամբ ցածր հաճախականության շնորհիվ։

Պլաստիկ վիրաբուժության միջամտությունների զարգացումը, ինչպիսին է Ջ.Ֆ. Դիֆենբախի ականջի վիրահատության տեխնիկայի կատարելագործումը, հիմք է հանդիսացել ավելի քան 170 օտոպլաստիկ միջամտական եղանակների համար՝ ականջների ցցվածությունը շտկելու, ինչպես նաև ականջի արատներն ու դեֆորմացիաները շտկելու համար։ Հետևաբար, օտոպլաստիկայի շտկումները բաժանվում են վիրաբուժական երեք խմբերի՝
* **Խումբ I** - Միջամտություններ, որոնք անփոփոխ են թողնում ականջի աճառային հենարան-շրջանակը և վերաձևակերպում են ականջի հեռավորությունը գլխից և ելուստի անկյունը՝ միայն կարերի միջոցով, ինչպես օրինակ՝ Մուստարդեի տեխնիկայի մշտական ​​կարերի ներդրման, Մերկի կարերի մեթոդի և Ֆրիչի առանց կտրվածքի օտոպլաստիկայի դեպքում՝ հակապարույրային ծալք ստեղծելու համար՝
** Մուստարդեի տեխնիկա. Բաց ինվազիվ մեթոդ, որի դեպքում ականջի հետին աճառը լայնորեն բացվում է, մաշկի մի մասը հեռացվում է և տեղադրվում են ներքին կարեր։
** Մերկի կարային մեթոդ. նվազագույն ինվազիվ մեթոդ, որի դեպքում ականջը չի կտրվում և աճառը մնում է լիովին անվնաս: Մատրացաձև կարերը ականջի մեջ մտցվում են ականջի հետին մասում արված 2-3 փոքր բացվածքների միջոցով:
** Ֆրիչի անկտրվածքային օտոպլաստիկա. Սա նվազագույն ինվազիվ մետոդի և *Ստենստրյոմ* տեխնիկայի համադրություն է, որի դեպքում կտրվածք է արվում ականջի առջևի մասի աճառային մակերեսին։
* **Խումբ II** — Տեխնիկաներ, որոնց ժամանակ հեռացվում է աճառի համապատասխան ավելցուկ հատվածը, ինչի արդյունքում այն դառնում է ճկուն և հնարավոր է նրան նորից ձևափոխել ու ամրացնել գլխին՝ բնական ականջին բնորոշ դիրքով՝ համապատասխան ընթացակարգերն են աճառային կտրվածքի կոնվերս տեխնիկան և «Չոնգչետ-Ստենստրյոմի» տեխնիկան՝ ցցված ականջների առաջային շտկման համար:
* **Խումբ III** — Տեխնիկաներ, որոնք համատեղում են ականջախեցու շրջանակից աճառային հատվածների հեռացումը՝ նվազեցնելու համար նրա դուրս ցցվածության աստիճանը և գլխից հեռավորությունը:

## Արտաքին ականջի վիրաբուժական անատոմիա

### Արտաքին ականջ
Արտաքին ականջը վիրաբուժության համար բարդ հատված է, որը կազմված է ձևավորված աճառի նուրբ կառուցվածքից, որի տեսանելի մակերեսը ծածկված է բարակ, ամուր կպչուն, մազազուրկ մաշկով: Չնայած փոքր մակերեսին, արտաքին ականջի մակերեսային անատոմիան բարդ է և բաղկացած է ականջախեցուց և արտաքին լսողական անցուղուց (լսողական խողովակ): Ականջախեցու արտաքին կմախքը կազմված է ականջի պարույրի () եզրից, որը սկիզբ է առնում առջևից և ներքևից ձգվող լսողական անցուղուց վեր գտնվող հորիզոնական դիրքով ձգվող պարույրի ոտիկից (): Պարույրը դեպի ներքև ձուլվում է պարույրի պոչին () և միանում ականջաբլթակին (): Հակապարույրի () ոտիկների միջև ընկած հատվածը եռանկյունաձև փոսությունն է (), իսկ նավակաձև փոսությունը () գտնվում է պարույրի և հակապարույրի միջև: Հակապարույրը միջին հատվածում սահմանակցում է ականջախեցու խոռոչի եզրին և բուն խոռոչին, որը կազմված է վերին՝ կատարային և ստորին՝ բուն խոռոչային հատվածներից: Սրանք միմյանցից բաժանվում են պարույրի ոտիկով և միանում են հակապարույրին՝ հակապարույրային եզրի հատվածում: Ականջի այծիկը և հակաայծիկը () միմյանցից բաժանված են միջթմբիկային կտրվածքով (): Ականջաթմբիկը չի պարունակում աճառ և աչքի է ընկնում բազմազան մորֆոլոգիական ձևերով ու հարակից այտին և գլխամաշկին կպման մի շասրք առանձնահատկություններով:

### Արյան մատակարարում և ներթափանցում
Արտաքին ականջի զարկերակային արյան մատակարարումը պահպանում են մակերեսային քունքային և հետին ականջային զարկերակները: Զգայական նյարդավորումը ներառում է մեծ ականջային նյարդի առաջային և հետին ճյուղերը և ամրապնդվում է ականջային քունքային և փոքր ծոծրային նյարդերով: Թափառող նյարդի ականջային ճյուղը մատակարարում է արտաքին լսողական անցուղու հետին պատի մի մասը:

### Վիրահատման մեթոդ
Վերակառուցված ականջի հենարանային շրջանակը պետք է ավելի կոշտ լինի, քան նորմալ ականջի բնական աճառային շրջանակը, որպեսզի այն պահպանի իր բնական չափը, համամասնությունները և ուրվագիծը: Եթե վերակառուցված ականջի շրջանակը կառուցվածքային առումով նույնքան նուրբ լիներ, որքան բնական ականջի աճառային շրջանակը, ապա դրա անատոմիական ճշգրտությունը որպես ականջ աստիճանաբար կքայքայվեր գլխի քունքային շրջանում գտնվող մաշկային ամուր թաղանթի ճնշման և վիրաբուժական սպիների պրոգրեսիվ կոնտրակտուրայի ճնշման համադրությամբ:

### Ցցված ականջներ
Օտոպլաստիկայի պրակտիկայում *ցցված ականջներ* տերմինը նկարագրում է արտաքին ականջները, որոնք, անկախ իրենց չափից, դուրս են ցցված գլխի կողքերից: Անսովոր տեսքը գերազանցում է գլխից ականջի նորմալ չափերը, որտեղ արտաքին ականջը 2 սմ-ից պակաս է և գլխի կողքից գտնվում է 25 աստիճանից պակաս անկյան տակ: Նորմալ չափերը գերազանցող ականջների կոնֆիգուրացիաները՝ հեռավորության և անկյան առումով ելուստ են թվում, երբ տղամարդուն կամ կնոջը նայում են առջևից կամ ետևից: Ցցված ականջների դեպքում անատոմիական արատի, դեֆորմացիայի և անոմալիայի տարածված պատճառները կարող են առաջանալ առանձին կամ համակցված ձևերով, դրանք են՝

# Թերզարգացած հակապարույրային ծալք․ Այս անատոմիական դեֆորմացիան առաջանում է հակապարույրի անբավարար ծալման հետևանքով, ինչը հանգեցնում է գլխիկի և պարուրաձև եզրի դուրս ցցվածությանը: Արատը դրսևորվում է գլխիկի (պարույրը և հակապարույրը բաժանող երկարավուն փոսիկ) և ականջի վերին երրորդի, իսկ երբեմն՝ ականջի միջին երրորդի ցցվածությամբ:
# Արտահայտված խեցիներ․ Այս դեֆորմացիան առաջանում է կա՛մ չափազանց խորը խեցու պատճառով, կամ չափազանց լայն խեցի-պտկաձև ելուն անկյան պատճառով (<25 աստիճան): Այս երկու անատոմիական անոմալիաները կարող են առաջանալ համակցված և առաջացնել ցցված ականջախեցի (ականջի ամենամեծ և ամենախորը գոգավորությունը), որն էլ իր հերթին առաջացնում է արտաքին ականջի միջին երրորդի ցցվածությունը:
# Դուրս ցցված ականջի բլթակ․ Ականջի բլթակի այս արատը հանգեցնում է ականջի ստորին երրորդի ցցվածությանը:

Չնայած ցցված ականջների մեծ մասը անատոմիապես նորմալ են, այնուամենայնիվ, առաջանում են ձևաբանական արատներ, դեֆորմացիաներ և աննորմալություններ, ինչպիսիք են՝
* **Նեղացած ականջներ,** որոնք առանձնանում են անբնականորեն փոքր ականջախեցիներով, որոնք դուրս են ցցված գլխից՝ պարուրաձև եզրի շրջագծի անբավարար զարգացման պատճառով, ինչն էլ, իր հերթին, հանգեցնում է ականջախեցու առաջ թեքվելուն և «գավաթաձև ականջ»-ի ձևավորելուն։
* **Կրիպտոտիկ ականջներ,** որոնք թաքնված են գլխի կողային մասում։ «Թաքնված ականջ»-ի վիճակը առաջանում է, երբ ականջի զարգացած պարույրը տելակայվում է գլխամաշկի տակ՝ քունքային շրջանում։
* **Մակրօտիկ**, ցցված արտաքին ականջներ, որոնք ունեն մեծ չափեր, բայց ձևաբանորեն նորմալ են:
* **Հարցական նշանի տեսք ունեցող ականջները** նկարագրում են ականջը, որը բնութագրվում է վերբլթակային շրջանի (ականջակոսկրի վերին հատված) դեֆորմացիայով և ունի հարցական նշանի տեսք:
* **Ստալի ականջի դեֆորմացիաներ՝** այն նկարագրում է ականջախեցու երրորդ ոտիկի առկայությունը, որը ձևավորում է սրածայր «էլֆյան ականջ»-ներ։ Այս երրորդ ոտիկը լրացուցիչ է. եռանկյունաձև փոսությունում կա երկու ոտիկ՝ այն հատում է նավակաձև փոսությունը (scapha), որն առանձնացնում է պարույրը և հակապարույրը միմյանցից։

### Ականջի անկյունները
#### Գլխաականջային և նավակա-խոռոչային անկյուններ
Գլխի և ականջի միջև ընկած անկյան աստիճանը, ինչպես նաև նավակաձև փոսության (scapha) և խոռոչի միջև եղած աստիճանը պայմանավորում են «ցցված ականջներ» հասկացությունը: 2008 թվականին հրապարակված «Գլխաականջային և նավակա-խոռոչային անկյունների համեմատությունը ցցված ականջներ ունեցող պացիենտների և հսկիչ խմբի անձանց մոտ» ուսումնասիրությունը զեկուցել է 15 պացիենտից բաղկացած խմբի և 15 հոգուց բաղկացած հսկիչ խմբի համեմատական արդյունքները: Ըստ այդմ՝ գլխաականջային միջին անկյունը հետազոտվող խմբում կազմել է 47.7 աստիճան, իսկ հսկիչ խմբում՝ 31.1 աստիճան: Նավակա-խոռոչային միջին անկյունը հետազոտվող խմբում կազմել է 132.6 աստիճան, իսկ հսկիչ խմբում՝ 106.7 աստիճան:

#### Հակապարույր
Հակախեցին (antihelix) նորմայում ձևավորում է սիմետրիկ, Y-աձև կառուցվածքով, որի ժամանակ հակախեցու արմատի նրբորեն ծալված եզրը վեր է շարունակվում որպես վերին ճյուղի ոտիկ, իսկ ստորին ճյուղը ՝ արմատից առաջ է ուղղվում, որպես ծալված ելուն։ Հակապարույրի ստորին ոտիկի արմատը հստակ սահմանազատում է ականջախեցու խոռոչի եզրը: Ավելին, ստորին ոտիկը ձևավորում է նաև այն պատը, որը բաժանում է խոռոչը եռանկյունաձև փոսությունից: Հակապարույրի արմատը և վերին ոտիկը ձևավորում են նավակաձև փոսության առջևի պատը, իսկ պարույրը ձևավորում է հետին պատը: Եռանկյունաձև փոսությունը տեղակայված է վերին և ստորին ոտիկների Y-աձև թևերի միջև:

Ականջախեցու այս ելունների և խոռոչների միջև եղած ալիքաձև ուրվագծերը ստեղծում են հենասյան էֆեկտ, որը կայունացնում է ականջախեցուն: Կոնխայի խորը գավաթաձև պատկերը դեպի հակախեցու ծալված եզր անցնելով, աստիճանաբար վերածվում է կիսահորիզոնական հարթության: Նավակ-պարույրային հատվածը գրեթե զուգահեռ է գլխի քունքային մակերեսի հարթությանը:

Եթե հակապարույրի ոլորված հատվածը և դրա կատարը հարթ կամ տափակ են՝ ոլորված կամ ծալված լինելու փոխարեն, ապա խոռոչի պատի կտրուկ թեքությունը շարունակվում է դեպի չձևավորված հակապարույրն ու նավակաձև փոսության շրջանը, և առանց ընդհատման ավարտվում է պարույրի մոտ: Նշված հարթությունը՝ նավակ-պարույրային համալիրը դնում է գլխի քունքային հարթությանը գրեթե ուղղահայաց դիրքով, ինչի պատճառով ականջը երևում է ցցված: Հետևաբար, նման ականջը զուրկ է նաև հենասյան էֆեկտով ապահովվող կայունությունից, ինչը թույլ է տալիս ականջախեցու վերին բևեռին դուրս ցցվել:

Գրականության մեջ հակապարույրային ծալքի անբավարարությունը՝ ցցված ականջի վերաբերյալ քննարկումների հիմնական թեման է, քանի որ այն ականջախեցու արատ է, որն արտահայտվում է արատների և դեֆորմացիաների լայն սպեկտրով՝ սկսած աննկատելի հակապարույրից (երբ առկա է միաձուլված գոգավորություն հակապարույրից մինչև նավակ, իսկ պարույրի եզրը պրոյեկտված է դեպի դուրս և առաջ) մինչև վերին հակապարույրի հստակ ձևի կորուստի՝ ականջի վերին բևեռի ցցվածության:

#### Խեցի
Ականջախեցու խոռոչը անկանոն կիսագնդաձև թասակ է՝ հստակ արտահայտված եզրով: Նորմալ նավակ-պարույրային համալիրը շրջապատում է թասակի հետին մասը այնպես, ինչպես շրջված գլխարկի եզրերն են շրջապատում դրա գագաթնամասը: Այդ թեքությունը որոշվում է հետևյալ կերպ՝

# Հակապարույրի գագաթի ծալքի սրությամբ
# Խեցու հետին պատի բարձրությամբ 
# Խեցու կողմից ձևավորված կիսագնդի ամբողջականությամբ

Եթե ականջախեցու խոռոչի հետին պատը չափազանց բարձր է, իսկ խոռոչը՝ չափազանց գնդաձև, ապա առաջանում է չափազանց մեծ անկյուն և հեռավորություն նավակ-պարույրային հարթության և գլխի քունքային մակերեսի հարթության միջև: Նման ցցվածությունը սովորաբար հավասարաչափ է բաշխված խոռոչի հետին պատի շուրջը, սակայն խոռոչի գլխային հատվածը կարող է անհամաչափորեն դուրս ցցվել, ինչը ականջի վերին բևեռի ցցվածության ևս մեկ պատճառ է հանդիսանում: Նմանապես, խոռոչի պոչային հատվածը կարող է անհամաչափորեն պրոյեկտվել և առաջացնել ականջախեցու ստորին բևեռի ցցվածություն. հետևաբար, այս դեֆորմացիոն առանձնահատկությունները վիրահատարանում հատուկ ուշադրություն են պահանջում:

Ավելին, ականջի ձևի և պրոյեկցիայի հարցում խոռոչի կարևորությունը պետք է դիտարկել ականջախեցու աճառային եռաշերտ կառուցվածքի համատեքստում, քանի որ ավելի նուրբ հակապարույրն ու պարույրային համալիրը հիմնված են առավել ամուր խոռոչի վրա։ Հետևաբար, խոռոչի չափի և ձևի փոփոխությունները մեծապես ազդում են դրա վրա գտնվող շերտերի վրա, ուստի հազվադեպ է հանդիպում ականջի ցցվածություն, որը չունենա խոռոչային տարր:

# Խոռոչի ընդհանուր մեծացումը ականջը առանձնացնում է պտկաձև ելունի մակերեսից
# Պարույրի ոտիկի ձգումը խոռոչի միջով ստեղծում է ամուր աճառային հենակ, որը հրում է ականջը դեպի դուրս
# Աճառի անկյունավորման էֆեկտը խոռոչի բուն հատվածի և դեպի հակաթմբիկ բարձրացող աճառային թեքության միացման տեղում ազդում է ականջաբլթակի և ականջի ստորին երրորդականի դիրքի ու ցցվածության վրա:

Առաջին դեֆորմացիոն տարր հասկացողությունը լավ հայտնի է և, չնայած երկրորդ տարրին առանձնացված սահմանափակ ուշադրությանը, այն տեսնելուց հետո հեշտությամբ հասկանալի է դառնում խնդիրը: Երրորդ տարր հասկացությունը տանում է դեպի մեկուսացված ստորին բևեռի և բլթակի ցցվածության շտկման վիրաբուժական-տեխնիկական մոտեցմանը: Խոռոչի ձևի վերջին առանձնահատկությունը, թեև բլթակի ցցվածության միակ պատճառը չէ, թվում է, թե առանցքային դեր է խաղում: Երբ աճառային անկյունը խոռոչի բուն հատվածի և հակաթմբիկի միջև դառնում է ավելի սուր (այսինքն՝ երբ հակաթմբիկը թեքվում է դեպի խոռոչը), այս պիսի կառուցվածքը դեպի դուրս է մղում բլթակը և ականջի ստորին երրորդականը: Այս առանձնահատկությունն ավելի մեծ ազդեցություն ունի բլթակի դիրքի վրա, քան սովորաբար նկարագրվող պարույրի պոչային հատվածը :

#### Դուրս ցցված հակապարույրի և դուրս ցցված խեցու համակցում
Ջնջված հակապարույրի և խեցու համակցված ազդեցությունը նույնպես նպաստում է ականջի չափից դուրս շատ ցցված ականջի:

#### Դուրս ցցված պտկաձև ելուն

#### Ականջի ցցվածություն
Արտահայտված պտկաձև ելունի առկայությունը նպաստում է խոռոչը դեպի առաջ հրելուն, ինչն էլ հեռացնում է ականջախեցուն գլխի կողմնային հատվածից: Արտաքին ականջի հիմքը դրա տակ գտնվող քունքոսկրերն են, հետևաբար կմախքի ձևի անոմալիաները և անհամաչափությունները կարող են պատճառ դառնալ կամ մեկ կամ երկու ականջախեցիների ցցվածության համար: Պտկաձև ելունի պրոյեկցիայի հետ կապված՝ կմախքի ամենաճանաչելի անոմալիան ականջախեցու դիրքի և պրոյեկցիայի փոփոխությունն է, կապված ոչ սինոստոզային պլագիոցեֆալիայի հետ (գլխի կողմնային հատվածի դիրքային տափակեցում, որը չի առաջացել երկու ոսկրերի սխալ միաձուլման հետևանքով):

Հետևաբար, տափակ գանգի դեպքում գլխի այն կողմը, որն ախտահարված է ծոծրակային պլագիոցեֆալիայով, առաջացնում է դուրս ցցված ականջ: Ոչ ակնհայտ դեպքերում ցցված ականջը կարող է ավելի հստակ երևալ տարեց պացիենտների մոտ, ում ականջները տեղակայված են անհամաչափ. սա է պատճառը, որ մնացորդային ծոծրակային տափակեցումը և դեմքի թեթև անհամաչափությունը առաջին հայացքից աննկատ են մնում: Պացիենտի գլխի ձևի այսպիսի կարուցվածքի ազդեցությունը ականջի դեպի դուրս ու ձգված դիրքի վրա նշանակալիորեն մատնանշված է 1881 թվականին կատարված հետազոտություններում, որոնք նկարագրում են Էլիի օտոպլաստիկ տեխնիկան:

#### Հեմիֆացիալ միկրոսոմիա
Մարդու դեմքի մի կողմի թերզարգացումն է, որը ցույց է տալիս կմախքի ձևավորման ազդեցությունը գլխի վրա՝ արտաքին ականջի տեղակայման վրա, ինչը պայմանավորված է քունքոսկրի ձևաբանական թերզարգացմամբ և քունք-ստործնոտային հոդի (քունքոսկրի և ստորին ծնոտի միջև գտնվող սինովիալ հոդի) միջային դիրքով։ Ավելին, հեմիֆացիալ միկրոսոմիայի ծանր դեպքերում, նույնիսկ առանց միկրօտիայի (փոքր ականջներ) առկայության, նորմալ արտաքին ականջը կարող է թվալ, թե «պոկված» է գլխից, քանի որ ականջախեցու վերին կեսը պրոյեկտվում է դեպի դուրս, իսկ միջնակետում ականջախեցու ստորին կեսը թեքված է դեպի ներս՝ պացիենտի դեմքի հիպոպլաստիկ կողմի ուղղությամբ։

Գլխի և դեմքի նմանատիպ անհամաչափ զարգացում է բնորոշվում համեմատաբար լայն գլխով, նեղ դեմքով և նեղ ստորին ծնոտով, այսպիսի մարդուն դիմացից դիտելիս՝ գլուխն ու դեմքը եռանկյունաձև կառուցվածք ունեն: Գլխից դեպի դեմք նման ձևը՝ լայնից նեղ կմախքային թեքությունը կարող է ստեղծել այնպիսի ոսկրային ելուստ, որի վրա հենվում, և որից պրոյեկտվում է ականջախեցու վերին անատոմիան, որն սովորական պարագայում կլիներ նորմալ համաչափություններով, չափերով և ուրվագծերով արտաքին ականջ:

#### Պարույր պոչի ցցված մաս
Պարույրի պոչը միացված է ականջաբլթակի ճարպային ֆիբրոզ հյուսվածքներին շարակցական հյուսվածքային ցանցի միջոցով: Պարույրի պոչային հատվածը, որը դուրս է պրոյեկտվում խեցուց, իր հետ դեպի դուրս է մղում նաև ականջաբլթակը՝ առաջացնելով դրա ցցվածությունը, ինչն էլ նպաստում է ականջախեցու ստորին բևեռի ցցվածությանը:

#### Ցցված ականջաբլթակ
Հաշվի առնելով տղամարդկանց, կանանց և երեխաների մոտ հանդիպող ականջաբլթակների ձևաբանական բազմազանությունը՝ որոշ բլթակներ մեծ են, որոշները՝ կախված դիրքում են, իսկ որոշները՝ և՛ մեծ են, և՛ կախված: Սակայն որոշ բլթակներ ցցված են խիտ, միահյուսված շարակցական հյուսվածքի թելերի կառուցվածքի և ձևի պատճառով, որոնք ձևավորում են բլթակի անատոմիան անկախ պարույրի պոչի առկայությունից:

#### Փափուկ հյուսվածքներ
Ֆունկցիոնալ առումով արտաքին ականջին ամրանում են երեք մկաններ՝ հետին ականջային մկանը (), վերին ականջային մկանը () և առաջային ականջային մկանը (): Դրանցից ամենանշանակալին հետին ականջային մկանն է, որի գործառույթն է ականջը հետ քաշելն է, քանի որ այն մակերեսորեն ամրացված է խոռոչի աճառի կամրջակին () և հետին ականջային կապանին:

Ականջի հետին մկանը բաղկացած է 2-3 մկանաթելերի խրձերից, սկիզբ է առնում քունքոսկրի պտկաձև ելունից և կպչում է խոռոչի գանգային մակերեսի ստորին հատվածին, որտեղ այն շրջապատված է փուխր շարակցական հյուսվածքով՝ քունքային փակեղի խորքում: Հետին ականջային զարկերակը մատակարարում է ականջի հյուսվածքները փոքր ճյուղավորված անոթների միջոցով: Նույն ձևով, ականջի հետին մկանը նյարդավորվում է հետին ականջային նյարդի ճյուղերով, որը դիմային նյարդի ճյուղն է: Այս մկանային և կապանային կառուցվածքների հիմքում գտնվում են պտկաձև մկանի փակեղը և կրծոսկրաանրակապտկաձև մկանի ջլային սկիզբը:

## Վիրաբուժական օտոպլաստիկա
Օտոպլաստիկայի շտկողական նպատակն է հետ տանել ականջները այնպես, որ դրանք ունենան բնական համաչափություն և ուրվագծեր՝ առանց վիրաբուժական միջամտության հետքերի կամ նշանների: Հետևաբար, շտկված ականջները պետք է բնական տեսք ունենան հետևյալ դիրքերից՝

# Առջևից, երբ ականջախեցուն նայում ենք առջևից, պարույրի եզրը պետք է տեսանելի լինի, բայց ոչ այնքան հետ քաշված, որ թաքնվի հակապարույրի ծալքի հետևում:
# Հետևից, երբ ականջախեցուն նայում են հետևից, պարույրի եզրը պետք է լինի ուղիղ, ոչ թե ծռված, ինչը հիշեցնում է «C» տառը (երբ միջին երրորդականը չափազանց տափակ է), կամ անկյունավոր՝ հիշեցնելով հոկեյի մականի (երբ ականջաբլթակը բավարար չափով տափակեցված չէ): Եթե պարույրի եզրը ուղիղ է, ականջախեցու վերին, միջին և ստորին երրորդականները միմյանց նկատմամբ կլինեն համաչափ կերպով հետ քաշված:
# Կողքից, որտեղ ականջի ուրվագծերը պետք է լինեն փափուկ և բնական, այլ ոչ թե սուր և արհեստական:

Ականջի դեֆորմացիայի ծանրության աստիճանն է որոշում, թե երբ պետք է իրականացնել օտոպլաստիկա: Օրինակ՝ արտահայտված ցցված ականջներ ունեցող երեխաների համար, 4 տարեկան հասակը ողջամիտ տարիք է: Մակրօտիայի՝ չափազանց մեծ ականջների դեպքում տարիքը կարող է լինել 2 տարեկանը: Այնուամենայնիվ, նպատակահարմար է սահմանափակել դեֆորմացված ականջի հետագա աճը: Անկախ պացիենտի տարիքից, օտոպլաստիկայի գործողությունը պահանջում է ընդհանուր անզգայացում:

### Ականջի վերակառուցում
Ընդհանուր առմամբ, ամբողջ ականջախեցու կամ պարույրի աճառի մի մասի վերակառուցման համար վիրաբույժը նախ բուժառուի կրծքավանդակից վերցնում է կողային աճառի պատվաստ, որն այնուհետև ձևափոխվում է որպես ականջախեցու կմախք և տեղադրվում պացիենտի գլխի քունքային մաշկի տակ այնպես, որ մաշկային ծածկույթը ընդգրկի աճառային կմախքը՝ ականջի պրոթեզը: Տեղադրելուց և կարերով ֆիքսելուց հետո վիրաբույժը ստեղծում է բնական համաչափություններով, ուրվագծով և տեսքով ականջախեցի: Հաջորդ ամիսների ընթացքում՝ հաջորդական վիրահատությունների միջոցով, վիրաբույժն այնուհետև ձևավորում է ականջաբլթակը, ինչպես նաև անջատում է վերակառուցված ականջախեցին գլխի կողմնային հատվածից (15–18 միլիմետր), որպեսզի ստեղծի ականջաթմբիկը՝ լսողական անցուղու արտաքին մուտքի առջևում գտնվող փոքր, կլորավուն ելուստը:

Այն դեպքերում, երբ բուժառուն ունի ականջի մի քանի բնածին արատներ կամ չունի բավարար սեփական աճառ պատվաստման համար, կողային աճառի միջոցով շտկումներ կատարելը կարող է անիրագործելի լինել: Նման պարագայում կարող է կիրառվել վերակառուցողական Անտիա-Բուխի (Antia–Buch) պարույրի առաջմղման մեթոդը, որի ժամանակ հյուսվածքը տեղափոխվում է ականջի եզրի հետին հատվածից, այնուհետև՝ կողքերից և առջևից ականջի եզրի արատավոր առջևի հատվածը վերականգնելու համար: Անտիա-Բուխի պարույրի առաջմղումն իրականացնելու համար վիրաբույժը նախ թանաքով գծում է կտրվածքի գիծը պարույրի եզրի ներսում և պարույրի ոտիկի շուրջը: Այնուհետև կտրում է մաշկը և աճառը, սակայն չի ծակում ականջի հետին մաշկը: Դրանից հետո պարույրի եզրն առաջ է մղվում՝ հնարավորություն տալով կատարել կարումը, իսկ ականջի հետևի մասից հեռացվում է մաշկի «շան ականջի» ձև ունեցող ավելորդ հատվածը: Կարերի փակումը առաջ է մղում պարույրի ոտիկը դեպի պարույրի եզր:

### Ցուցումներ
Շտկման ենթակա ականջի արատը կամ դեֆորմացիան է որոշում թե օտոպլաստիկայի որ տեխնիկան կամ ընթացակարգը կկիրառվի: Օրինակ՝ պատռված ականջաբլթակը կարող է վերականգնվել կարերի միջոցով, ականջախեցու եզրի թեթև վնասվածքը կարող է շտկվել գլխամաշկից վերցված սեփական մաշկի պատվաստով, և ընդհակառակը՝ ականջի լիարժեք վերակառուցումը կարող է պահանջել մի քանի վիրահատություն: Մանկական ականջի արատների և դեֆորմացիաների շտկման ժամանակ օտոպլաստիկան սովորաբար իրականացվում է, երբ երեխան մոտ վեց տարեկան է, քանի որ այդ տարիքում առողջ ականջն արդեն գրեթե չափահասի չափերին է հասնում և, հետևաբար, կարող է ծառայել որպես շտկողական կաղապար ականջախեցու վերակառուցման համար:

Դեֆորմացված, թերի կամ բացակայող ականջը շտկելու, վերականգնելու կամ փոխարինելու համար կիրառվող օտոպլաստիկ տեխնիկաները որոշվում են եթե առկա ենհետվյալ ցուցումները: Դրանք են՝
* **Կագոտի ականջ՝** բնածին արատ, որին բնորոշ է ականջաբլթակի բացակայությունը: Անվանումը ծագել է Հյուսիսային Իսպանիայի և Արևմտյան Ֆրանսիայի «կագո» փոքրամասնության անվանումից, քանի որ տարածված է եղել այն համոզմունքը, թե նրանք բլթակներ չունեն:
* **Կատվի ականջ՝** արատ, որի դեպքում ականջի արտաքին եզրերը ծալված են դեպի առաջ՝ գլխից հեռու և դեպի դեմքը, ինչը մարդուն հաղորդում է «կատվային» տեսք: Պլաստիկ շտկումը ֆիքսում և տափակեցնում է ականջը գլխին:
* **Ծաղկակաղամբի տեսքով ականջ՝** հյուսվածքների բազմակի վնասվածքների հետևանքով դեֆորմացված ականջն է, որը հիմնականում հանդիպում է բռնցքամարտիկների և ըմբիշների մոտ: Անվանումը կապված է ծաղկակաղամբի հետ նմանության հետ: Սուր վնասվածքից կարող է առաջանալ հեմատոմա, որը չհեռացնելու դեպքում ականջի արյունը ձեռք է բերում աճառային կառուցվածք: Լիարժեք ձևավորված «ծաղկակաղամբաձև ականջը» շատ դժվար է շտկել: Հեմատոմայի հաջող բուժումը պահանջում է կա՛մ բազմակի ասպիրացիաներ կատարել, կա՛մ կտրվածք անել՝ կուտակված արյունը լիարժեք հեռացնելու համար: Արյունը հեռացնելուց հետո կիրառվում են սեղմող կարեր՝ մաշկը աճառին սեղմելու և հետագա կրկնոման ռիսկը կանխելու համար:
* **Ճեղքված բլթակ՝** արատ է, որին բնորոշ է ակոսը կամ բլթակի հատվածում կտրվածքը: Սովորաբար շտկվում է սեփական հյուսվածքի պատվաստի միջոցով:
* **Սեղմված ականջ՝** թեթև դեպքերում պարույրի ոտիկը խոռոչից տեղափոխվում է դեպի պարույրի եզր՝ դրա շրջագիծը մեծացնելու համար: Ծանր դեպքերում աճառի մի մասը հեռացվում է և կատարվում է ականջախեցու ամբողջական վերակառուցում, այնպես ինչպես միկրօտիայի դեպքում:
* **Կրիպտօտիա** «Թաքնված ականջ» հասկացությունն է, երբ պարույրի աճառի եզրը մխրճված է քունքային շրջանի գլխամաշկի տակ: Վիրահատության ժամանակ կատարվում է կտրվածք տեսանելի պարույրի եզրի շուրջը, և ականջի վերին մասը դուրս է բերվում: Ազատված աճառի մակերեսը վերականգնվում է մաշկային պատվաստով կամ լաթով: Սովորաբար մխրճված աճառը նորմալ զարգացած է լինում:
* **Դարվինյան ականջ՝** արատ է, որի դեպքում ականջի խոռոչի եզրային աճառը ներս ծալվելու փոխարեն հարթ է մնում: Սա էվոլյուցիոն մնացորդ է այն ժամանակներից, երբ մարդու գլխի մկանները թույլ էին տալիս կամավոր կերպով սրել ականջները որոշակի ուղղությամբ: Անվանումը կապված է Չարլզ Դարվինի հետ:
* **Կախված ականջ՝** ցցված ականջն է, որին բնորոշ է չափազանց փոքր պարույրը և լսողական անցուղու շուրջ մեծ կենտրոնական փոսությունը: Սա ստեղծում է «թասակաձև ականջի» տեսք: Շտկվում է պարույրի մեծացման և գլխին ավելի մոտ ֆիքսելու միջոցով:
* **Մակրօտիա՝** ականջներ են, որոնք ավելի մեծ են, քան մարդու գլուխը: Վիրաբույժը փոքրացնում է դրանք՝ կատարելով կտրվածք պարույրի եզրի ներսի մասում: Հեռացվում է պարույրի եզրի մի հատվածը և փոքրացվում է նավակաձև փոսությունը:
* **Միկրոօտիա՝** բնածին արատ է, որին բնորոշ է ականջախեցու խիստ թերզարգացումը կամ բացակայությունը: Ըստ Նագատայի դասակարգման՝ տարբերում են.
** **Բլթակային տիպ՝** միկրօտիայի ամենատարածված ձևն է: Բուժառուն ունի ականջի աճառային մնացորդ և սխալ տեղակայված ականջաբլթակ, սակայն բացակայում են ականջախեցու խոռոչը, արտաքին լսողական անցուղին և ականջաթմբիկը:
** **Խոռոչային տիպ** ՝ բուժառուն ունի ականջի մնացորդ, սխալ տեղակայված բլթակ, բայց առկա է ականջախեցու խոռոչը (լսողական անցուղով կամ առանց դրա): Առկա են նաև ականջաթմբիկը, հակաթմբիկը և դրանց միջև գտնվող միջթմբիկային կտրվածքը:
** **Խոռոչային փոքր տիպ**՝ միջանկյալ վիճակ է բլթակային և խոռոչային տիպերի միջև: Առկա է ականջի մնացորդ և սխալ տեղակայված բլթակ, սակայն լիարժեք խոռոչի փոխարեն առկա է միայն փոքրիկ փոսություն կամ ներհրում:
** **Անօտիա՝** բուժառուն կամ ընդհանրապես չունի ականջի մնացորդ, կամ առկա է միայն աննշան, հազիվ տեսանելի հյուսվածքային մնացորդ:
** **Ատիպիկ միկրօտիա՝** այս խմբում ներառվում են ականջի այն բոլոր դեֆորմացիաները, որոնք չեն համապատասխանում Նագատայի նախորդ չորս սահմանումներին և ունեն անսովոր կառուցվածք:
* **Հարցական նշանի տեսք ունեցող ականջ՝** հազվադեպ հանդիպող բնածին արատ է, որին բնորոշ է ցցված ականջախեցին՝ ականջաբլթակի և աճառի արտաքին եզրի միջև առկա ակոսով: Ակոսը գտնվում է հինգերորդ և վեցերորդ թմբիկների միջև: Այս դեֆորմացիան հայտնի է նաև որպես «Կոսմանի ականջ», ի պատիվ ամերիկացի պլաստիկ վիրաբույժ դոկտոր Բարդ Կոսմանի (1931–1983), ով առաջինը նկարագրեց այն: Անատոմիական անբավարարության աստիճանը փոփոխական է և սովորաբար կարող է շտկվել աճառային պատվաստի և ականջի հետին հատվածի մաշկի V-Y-աձև լաթի միջոցով: Մաշկը վերցվում է ականջի հետին մասից, քանի որ շտկվող ականջի վերին երրորդականում հաճախ առկա է մաշկի ավելցուկ: Այն դեպքերում, երբ «հարցական նշանի» ականջն ունի խիստ արտահայտված դեֆորմացիա, կիրառվում է միկրօտիայի շտկման համար նախատեսված վիրահատական ընթացակարգը:
* **Ոլորված ականջ՝** բնածին արատ է, որին բնորոշ է ականջի արտաքին եզրի դեպի առաջ և ներս ոլորված լինելը ունի փաթաթված մագաղաթի տեսք և ուղղված է դեպի գլուխը:
* **Մաշկի քաղցկեղ և մելանոմա՝** պարույրի եզրի մաշկային չարորակ գոյացությունները կարող են հեռացվել և փակվել Անտիա-Բուխի պարույրի առաջմղման մեթոդով: Խոռոչում կամ հակապարույրի վրա գտնվող քաղցկեղային օջախները սովորաբար հեռացվում են, որից հետո կատարվում է մաշկի փոխպատվաստում: Եթե աճառը ներգրավված է պրոցեսի մեջ, այն նույնպես կարող է հեռացվել, և պատվաստը տեղադրվել անմիջապես հետին մաշկի վրա: Մելանոմաները պետք է հեռացվեն նույն սահմաններով, ինչ մարմնի այլ մասերում գտնվող համապատասխան խորության մելանոմաները: In situ (քաղցկեղ տեղում) մելանոմայի ժամանակ միջամտության մեթոդը, ոչ ինվազիվ է՝ չի պահանջում ամբողջ հաստությամբ հեռացում: Այն հեռացվում է 5 մմ սահմանով, պահպանելով վերաճառը, որից հետո ծածկվում է մաշկային պատվաստով: Պարույրի եզրի ինվազիվ մելանոմաները պահանջում են սեպաձև մասնահատում՝ համապատասխան սահմաններ ապահովելու համար. այս արատները կարող են լինել մեծ և պահանջել երկրորդային ձևափոխում:
* **Շտալի ականջի դեֆորմացիա**՝ սրածայր ականջի արատ է, որին բնորոշ է ականջախեցու մաշկի և աճառի ոչ նորմալ ծալվածքը։ Սրա արդյունքում բնական կլորավուն տեսքի փոխարեն ձևավորվում է «էլֆի ականջ», որն առանձնանում է ականջի եզրի սրածայր վերին հատվածով։ Այս արատի հիմնական պատճառը հակապարույրի երրորդ ոտիկի առկայությունն է, որը տարածվում է դեպի պարույրի եզրը։ 
* **Վիլդերմուտի ականջ**՝ բնածին արատ է, որին բնորոշ է դեպի ետ ուղղված պարույրը՝ ականջախեցու կորացած աճառային եզրը։ Այս վիճակը դեֆորմացնում է ականջը դուրս մղելով հակապարույրը։ Անվանումը ծագել է գերմանացի նյարդաբան Հերման Ա. Վիլդերմուտի (1852–1907) անունից, ով առաջինը նկարագրել է այս արատը։

### Վիրաբուժական միջամտություններ
Օտոպլաստիկ վիրահատությունը իրականացվում է տեղային անզգայացմամբ, տեղային անզգայացում սեդացիայով՝ քնաբեր միջոցներով, կամ ընդհանուր անզգայացում՝ սովորաբար կիրառվում է երեխաների դեպքում։ Փոքր պարույրով կախված ականջը շտկելու համար հարթ աճառի մի կողմում կատարված կտրվածքը հակառակ կողմում թողնում է չդիմակայվող էլաստիկ ուժեր, ինչը թույլ է տալիս ձևավորել ականջի նոր ուրվագիծը։ Այսպիսով, կախված ականջի աճառի մի կողմում՝ նոր հակապարույրային ծալքի երկայնքով կատարված փոքր կտրվածքը կարող է շտկողական վիրահատության տեխնիկական տարր լինել։ Այնուամենայնիվ, երբ միջամտությունն իրականացվում է առանց մաշկի կտրվածքի, այն կոչվում է «առանց կտրվածքի օտոպլաստիկա»։ Այս դեպքում վիրաբույժը մաշկի միջով անցկացնում է ասեղ՝ աճառը մոդելավորելու և պահող կարերը տեղադրելու համար, որոնք կֆիքսեն հակապարույրի և ականջախեցու խոռոչի հատվածները։

#### Վիրաբուժական օտոպլաստիկայի տեխնիկա
Կախված ականջի արատից, դեֆորմացիայից կամ անհրաժեշտ վերականգնումից, վիրաբույժը կիրառում է այս երեք օտոպլաստիկ տեխնիկաները՝ կա՛մ առանձին, կա՛մ համակցված բնական համամասնությունների, ուրվագծերի և նորմալ տեսքի ականջ ստանալու համար.
* **Հակապարույրային ծալքերի միջամտություն**
** **Աճառի կարում՝** վիրաբույժը ականջների հետևի մասում տեղադրում է մատրացաձև կարեր, որոնք կապվում են բավարար լարվածությամբ՝ հակապարույրային ծալքի հստակությունը մեծացնելու համար, այդպիսով պարույրաձև եզրը հետ քաշելով: Աճառը չի մշակվում: Սա Մուստարդեի և Մերկի տեխնիկան է, չնայած յուրաքանչյուր մեթոդ տարբեր է՝ Մուստարդեի մեթոդը բաց ինվազիվ մեթոդ է, որի դեպքում ականջների հետևի մասում գտնվող աճառը լայնորեն բացվում է, և մաշկի մի հատված հեռացվում է, Մերկի մեթոդը փակ, նվազագույն ինվազիվ միջամտություն է, որի դեպքում աճառը ոչ մի տեղ չի բացվում, և մաշկը նույնպես չի հեռացվում:
** **Ստենստրյոմի տեխնիկա՝** հակապարույրի ծալքի աճառի առջևի մակերեսի ակոսավորումը ըստ Գիբսոնի սկզբունքի ստիպում է աճառին կորանալ քերծված կողմից հակառակ ուղղությամբ դեպի անվնաս վերաճառը՝ թելավոր շարակցական հյուսվածքի թաղանթի կողմը:
** **Լրիվ հաստությանմբ կտրվածքներ՝** հակապարույրի ցանկալի կորության ամբողջ երկայնքով մեկ՝ ամբողջ հաստությամբ կատարված կտրվածքը թույլ է տալիս ծալել այն թեթև ուժի գործադրմամբ՝ դրանով իսկ ստեղծելով հակապարույրային ծալք, ինչպես Լակետի միջամտության դեպքում: Այնուամենայնիվ, քանի որ նման ծալքն ունենում է սուր և անբնական տեսք, տեխնիկան փոփոխվել է որպես Քոնվերս-Վուդ-Սմիթի մեթոդ, որի ժամանակ կատարվում է երկու զուգահեռ կտրվածքներ հակապարույրի ցանկալի ծալքի երկայնքով, և տեղադրվում են խողովակաձև կարեր՝ ավելի հստակ, բնական ուրվագծով և տեսքով ծալք ստեղծելու համար:
* **Խեցու փոփոխություն**
** **Կարում՝** վիրաբույժը նվազեցնում է ականջախեցու խոռոչի և գլխի պտկաձև ելունի միջև եղած անկյունը (մինչև ~25 աստիճան)՝ խեցու աճառի և պտկաձև փակեղի միջև տեղադրված կարերի միջոցով:
** **Խեցու հեռացում՝** առջևի կամ հետին մուտքի միջոցով, ականջախեցու հետին պատից վիրաբույժը հեռացնում է աճառի ամբողջական հաստությամբ կիսալուսնաձև հատված, համոզվելուց հետո, որ չի վնասում կամ դեֆորմացնում հակապարույրի ծալքը՝ դրանով իսկ նվազեցնելով խոռոչի բարձրությունը: Ավելին, խոռոչում նկատելի վիրաբուժական սպիից խուսափելու համար վիրաբույժը մանրակրկիտ կերպով փակում է խոռոչի դեֆեկտը կարերով: Աճառի կիսալուսնաձև մասնահատման նախագծումը նպատակ ունի այնպես անել, որ փակվող կտրվածքը գտնվի խոռոչի հատակի և խոռոչի հետին պատի միացման տեղում, որտեղ այն ամենաքիչն է նկատելի և առաջացնում է ականջի բնական ուրվագծերի նվազագույն աղավաղում:
** **Կարերի և խեցու հեռացման համադրություն՝** վիրաբույժը կիրառում է շտկիչ տեխնիկա, որը համատեղում է Ֆուրնասի կարման տեխնիկայի և խեցու հեռացման տեխնիկայի համապատասխան տեխնիկական ասպեկտները։
** **Մեդիալիզացիա՝** այս մեթոդով հակապարույրը մատների օգնությամբ շարժվում է դեպի լսողական անցուղու մուտքը և ֆիքսվում այդ դիրքում մատրացաձև կարերով: Այսպիսով, մեծ ականջախեցու խոռոչը փոքրացվում է առանց աճառի մասնահատման, և ականջը մոտենում է գլխին ցանկալի չափով:

#### Ականջի բլթակի ելուստի ուղղում
Ականջաբլթակի վերադիրքավորումը օտոպլաստիկայի ամենաբարդ մասն է, քանի որ երբ ականջախեցին վերադիրքավորվում է իր վերին երկու երրորդականում, սակայն պահպանում է ցցված բլթակը, այն գլխի վրա կթվա անհամաչափ և սխալ տեղակայված՝ ճիշտ այնպես, ինչպես նախնական՝ չշտկված արատի դեպքում: Բլթակի վերադիրքավորման համար առավել արդյունավետ է Գոսեյնի տեխնիկան, որի ժամանակ վիրաբույժը կտրում է բլթակի ներսային (մեդիալ) մակերեսի մաշկը և, այն կարերով փակելիս որսում է ականջախեցու խոռոչի ստորին մակերեսի հյուսվածքը՝ բլթակը դեպի գլուխը քաշելու համար:

Ցցված բլթակի շտկման մեկ այլ մեթոդ է պարույրի աճառի պոչիկը ականջախեցու խոռոչին կարելը: Սակայն, քանի որ պարույրի պոչիկը մեծապես չի տարածվում բլթակի մեջ, դրա հետ քաշումը հուսալիորեն չի շտկում բուն բլթակի դիրքը: Այլ մեթոդներ ներառում են մաշկի մասնահատում և կարերի տեղադրում բլթակի թելավոր-ճարպային հյուսվածքի և պարանոցիային հյուսվածքների միջև:

#### Ականջախեցու վերին բևեռի դիրքի փոփոխում
Կախված վիրահատությունից առաջ ականջախեցու վերին երրորդականի ցցվածության աստիճանից՝ հակապարույրի ծալքի վիրաբուժական ստեղծումը կարող է անբավարար լինել պարույրի եզրի դիրքը լիարժեք շտկելու համար:

### Օտոպլաստիկ շտկման տեսակները
* **Ականջի աուգմենտացիա՝** ուղղված է միկրօտիայի և անօտիայի՝ բացակայող ականջախեցու շտկմանը, ներառում է կառուցվածքային տարրերի ավելացում՝ բացակայող կառուցվածքները փոխարինելու համար: Նման ծավալուն վերակառուցումների համար անհրաժեշտ աճառային հյուսվածքի պատվաստները սովորաբար վերցվում են կամ ականջից, կամ կողոսկրերից:
* **Ականջի հետքաշում՝** «տափակեցնում» է ցցված ականջները դեպի գլուխը 15–18 միլիմետրով: Վիրաբույժը կատարում է կտրվածք արտաքին ականջի հետևում գտնվող բնական ծալքի՝ հետականջային ակոսի հատվածում և փոքր թունել է բացում թերզարգացած հակապարույրի առջևի մասում: Աճառը թուլացնելուց հետո ականջախեցու խոռոչը մոտեցվում է գլխին: Ականջի եզրից ավելորդ մաշկն ու աճառը հեռացնելուց հետո կատարվում է կարում՝ հակապարույրի ծալքը վերաձևավորելու և բլթակըականջախեցու համաչափություններին հավասարակշռելու համար: Շտկված ականջն այնուհետև տեղադրվում և կարվում է գլխին ավելի մոտ: Ականջի հետքաշման վիրահատությունը կարող է իրականացվել անզգայացման տակ՝ տեղային կամ ընդհանուր: Այն սովորաբար ամբուլատոր միջամտություն է, որը թույլ է տալիս բուժառուին ապաքինվել տանը: Հետվիրահատական կապտուկներն ու ուռածությունը սովորաբար անհետանում են երկու շաբաթվա ընթացքում, իսկ նեղ վիրաբուժական սպիները թաքնվում են ականջի հետին մաշկային ծալքերում: Սակայն վերջնական արդյունքը լիարժեք նկատելի է դառնում միայն ուռածության և կապտուկների անհետացումից հետո: Պատմականորեն օտոպեքսիան սկիզբ է առնում 1881 թվականից, երբ Էդվարդ Թալբոթ Էլին առաջին անգամ կատարեց ականջի հետքաշման պլաստիկ վիրահատություն Նյու Յորքի Մանհեթենի աչքի, ականջի և կոկորդի հիվանդանոցում:
* **Ականջի փոքրացում՝** ուղղված է մակրոօտիայի շտկմանը և կարող է ներառել չափից մեծ ականջների մեկ կամ մի քանի բաղադրիչների փոքրացում: Կտրվածքները սովորաբար թաքնվում են ականջախեցու առջևի ծալքերում կամ դրանց մոտ:

### Հետվիրահատական վերականգնում
Ներքին կարերը սովորաբար մշտական են՝ ներծծվող, սակայն վիրաբուժական վերքը կամ վերքերը կարող են կարվել կամ ներծծվող կարերով, կամ չներծծվողներով, որոնք պլաստիկ վիրաբույժը հեռացնում է վերքի լավացումից հետո: Կախված շտկվող արատից՝ օտոպլաստիկան կարող է իրականացվել կամ ամբուլատոր պայմաններում, կամ հիվանդանոցում: Վիրահատական ժամանակը տատանվում է 1,5-ից մինչև 5 ժամի սահմաններում:

Վիրահատությունից հետո մի քանի օր շարունակ օտոպլաստիկայի ենթարկված պացիենտը շտկված ականջի կամ ականջների վրա կրում է ծավալուն, ոչ սեղմող վիրակապ: Ապաքինման շրջանում պետք է խուսափել վիրակապի չափազանց մեծ ճնշումից ականջի վրա, որպեսզի այն չառաջացնի ցավ և ուժեղ այտուց, ինչը կարող է հանգեցնել ականջի մաշկի քերծման կամ նույնիսկ մեռուկացման: Վիրակապը հեռացնելուց հետո բուժառուն 3–6 շաբաթ քնած ժամանակ կրում է թույլ գլխակապ. այն պետք է լինի հարմարավետորեն հպված, բայց ոչ սեղմող, քանի որ դրա նպատակն է կանխել շտկված ականջների առաջ քաշվելը, երբ բուժառուն շարժվում է քնի մեջ: Չափազանց սեղմող գլխակապը կարող է քերծել և քայքայել ականջի կողմնային մակերեսը՝ հնարավոր է ստեղծելով բաց վերք: Վիրակապ կրելու անհրաժեշտություն չկա, եթե պացիենտը վիրահատվել է «կարային մեթոդով»:

### Բարդություններ
* **Արյունազեղում՝** սա պետք է անհապաղ հեռացվի, եթե պացիենտը գանգատվում է չափազանց ուժեղ ցավից, կամ երբ վիրաբուժական վերքն արյունահոսում է: Վիրակապն անմիջապես հեռացվում է ականջից՝ արյունազեղման առկայությունը ստուգելու համար, որից հետո այն անհապաղ դատարկվում է: Եթե վիրաբուժական վերքը վարակված է, հակաբիոտիկային թերապիան օգնում է խուսափել ինչպես թարախակույտից, այնպես էլ վերաճառաբորբից:
* **Ինֆեկցիա՝** ցելյուլիտը հազվադեպ է հանդիպում օտոպլաստիկայից հետո, սակայն այն բուժվում է հակաբիոտիկներով, աճառաբորբից խուսափելու համար: Վերջինս մի վիճակ է, որը կարող է պահանջել մեռուկացած հյուսվածքների հեռացում և կարող է անդարձելիորեն տգեղացնել ականջը:
* **Կարերի բարդություններ՝** ետականջային ակոսում կարերի արտամղումը շտկողական վիրահատությունից հետո ամենահաճախ հանդիպող բարդությունն է: Նման արտամղված կարերը հեշտ է հեռացնել, սակայն դրանց ի հայտ գալը կարող է ուղեկցվել գրանուլոմաներով, որոնք ցավոտ են և տգեղ: Այս բարդությունից կարելի է խուսափել՝ օգտագործելով ներծծվող կարեր: Միաթելային կարերն ավելի հակված են դուրս ցցվելուն, սակայն ավելի հազվադեպ են առաջացնում գրանուլոմաներ, մինչդեռ հյուսված կարերը հազվադեպ են դուրս ցցվում, բայց ավելի հաճախ են առաջացնում գրանուլոմաներ:
* **Գերշտկում և անբնական ուրվագիծ՝** ամենատարածված, բայց զգալի բարդության դեպքում գերշտկումն է, որը կարող է նվազագույնի հասցվել վիրաբույժի կիրառած վիրահատական տեխնիկայի ֆունկցիոնալ սկզբունքներին մանրակրկիտ հետևելու շնորհիվ: Այսպիսով, առաջնահերթությունը տալով ֆունկցիային, այլ ոչ միայն ձևին, նվազագույնի է հասցվում «տեխնիկապես կատարյալ ականջին» բնորոշ անբնական ուրվագծերի ստեղծումը:

## Ոչ վիրաբուժական օտոպլաստիկա
### Ցուցումներ

#### Ականջի դեֆորմացիայի առաջացումը
Նորածինների մոտավորապես 20–30 տոկոսը ծնվում է արտաքին ականջախեցու դեֆորմացիաներով, որոնք կարող են առաջանալ կամ արգանդում, կամ ծննդաբերական ուղիներով անցնելիս։ Հնարավոր արատներն ու դեֆորմացիաները ներառում են ցցված ականջները՝ «չղջիկի ականջներ», սրածայր ականջները՝ «էլֆի ականջներ», պարույրի եզրի դեֆորմացիան, որի դեպքում ականջի վերին հատվածը չունի անհրաժեշտ կորություն, «ծաղկակաղամբաձև» ականջներ, որն ունի ճզմված տեսք, «կախված ականջներ», որի դեպքում ականջախեցու վերին հատվածը ծալված է ինքն իր վրա, և այլն։ Նման դեֆորմացիաները սովորաբար ինքնուրույն շտկվում են, սակայն եթե 1 շաբաթական հասակում երեխայի արտաքին ականջի արատը չի շտկվել, ապա նորմալ համաչափությունների, ուրվագծի և տեսքի հասնելու համար անհրաժեշտ է կամ վիրահատական միջամտություն (օտոպլաստիկա 5–6 տարեկան հասակում), կամ ոչ վիրահատական շտկում՝ հյուսվածքների մոդելավորում։

### Հյուսվածքների ձուլում
Մանկության վաղ շաբաթների ընթացքում նորածնի ականջախեցու աճառը բացառապես առաձգական է՝ երեխայի օրգանիզմում շրջանառվող մայրական էստրոգենների մնացորդային քանակի պատճառով: Այդ կենսաքիմիական նյութերի առկայության ժամանակահատվածում ցցված ականջները և հարակից դեֆորմացիաները կարող են մշտապես շտկվել ականջախեցուն ճիշտ ձև հաղորդելու միջոցով՝ կիրառելով կա՛մ կպչուն ժապավենով ֆիքսելու ավանդական մեթոդը՝ ժապավենի և փափուկ ատամնաբուժական նյութերի, օրինակ՝ լատեքսի օգնությամբ, կա՛մ միայն ժապավենով, կա՛մ էլ հյուսվածքների մոդելավորման ոչ վիրահատական սարքերով, ինչպիսիք են բժշկի նախագծած հատուկ անհատական բեկակալները: Թերապևտիկ առումով՝ բեկակալների և կպչուն ժապավենների կիրառմամբ բուժման ընթացքը տևում է ամիսներ և շարունակվում է մինչև ցանկալի արդյունքի հասնելը կամ մինչև ականջախեցու ուրվագծի հետագա բարելավման դադարը: Նույնը վերաբերում է նաև անհատական կամ գործարանային արտադրության ենթակա հյուսվածքների մոդելավորման սարքերին:

#### Կպչուն ժապավենով ֆիքսում
Ցցված ականջների ոչ վիրահատական շտկման ավանդական մեթոդը երեխայի գլխին կպչուն ժապավենով ֆիքսելն է նորմալ տեսք հաղորդելու նպատակով: Բժիշկն իրականացնում է այս անհապաղ շտկումը՝ օգտագործելով կյանքի առաջին 6 շաբաթվա ընթացքում մայրական էստրոգեններով պայմանավորված մանկական ականջի աճառների առաձգականությունը: Ժապավենով ֆիքսման մոտեցումը կարող է ներառել կամ կպչուն ժապավեն և բեկակալ, կամ միայն կպչուն ժապավեն. շտկման մեթոդը որոշվում է ըստ կոնկրետ դեֆորմացիայի տեսակի: Այս ոչ վիրահատական շտկման ժամանակահատվածը սահմանափակ է, քանի որ երեխայի օրգանիզմում առկա մայրական էստրոգենները նվազում են 6–8 շաբաթվա ընթացքում, դրանից հետո ականջի աճառները կարծրանում են: Հետևաբար, ականջների ֆիքսումը արդյունավետ է միայն «չղջիկի ականջները» շտկելու համար, և ոչ թե այն լուրջ արատների, որոնք պահանջում են ականջախեցու վիրահատական վերամոդելավորում՝ նորմալ չափի, ուրվագծի և համաչափությունների ականջ ստանալու համար: Բացի այդ, բեկակալներով և ժապավենով ականջի շտկումը պահանջում է դրանց կանոնավոր փոխարինում և առանձնահատուկ ուշադրություն երեխայի գլխամաշկին՝ ցանկացած տեսակի մաշկային քայքայումից խուսափելու համար, որոնք կարող են առաջանալ բեկակալների մեխանիկական ճնշման և ժապավենի կպչուն նյութի կուտակային ազդեցության հետևանքով:

#### Բժշկի նախագծած բեկակալները
Բնածին ականջի արատները սահմանվում են որպես կա՛մ արատներ (միկրօտիա, կրիպտօտիա), կա՛մ դեֆորմացիաներ, ընդ որում «ականջի դեֆորմացիա» տերմինը ենթադրում է նորմալ աճառամաշկային բաղադրիչ՝ ականջախեցու ոչ նորմալ կառուցվածքով։ Այս վիճակները դասակարգվում են որպես սեղմված ականջներ, Շտալի ականջի դեֆորմացիա և ցցված ականջներ տարբերակներով, որոնք առաջանում են տարբեր պատճառներից, օրինակ՝ ականջի ներքին և արտաքին մկանների ոչ նորմալ զարգացումից և գործառույթից, որոնք էլ կարող են առաջացնել ականջախեցին դեֆորմացնող ուժեր, ինչպես նաև արտաքին ուժերից՝ երեխայի կյանքի նախածննդյան և նորածնային շրջաններում գլխի սխալ դիրքի հետևանքով։ «Ականջի դեֆորմացիաների հետծննդյան շինանավորում» (2005 թվական) հետազոտությունը զեկուցել է նորածնային վաղ շրջանում երեխայի ականջների համար բեկակլների կիրառման արդյունավետության մասին՝ որպես բնածին ականջի դեֆորմացիաների շտկման անվտանգ և արդյունավետ ոչ վիրահատական բուժման եղանակ: Հետազոտությունն օգտագործել է բժշկի նախագծած գործարանային տարբեր բեկակալներ, ինչպիսիք են մետաղալարե միջուկ պարունակող հատվածը՝ 6-French սիլաստիկ խողովակի մեջ, ինքնակպչուն փրփուրը, ատամնաբուժական նյութերով ժամանակավոր ֆիքսումը, ատամնաբուժական մոմերը, թերմոպլաստիկ նյութերը և այլ սարքեր։

## Տես նաև
* Պլաստիկ վիրահատություն
* Քիթկոկորդականջաբանություն

## Ծանոթագրություններ

28. Merck, W.H. (2017) "Ohrmuschelkorrektur ohne Hautschnitt - die Fadenmethode von Merck". In: K.Bumm (Herausgeber): Korrektur und Rekonstruktion der Ohrmuschel. Springer, 153–169.

## Գրականության ցանկ
* 
* 

## Արտաքին հղումներ

* Otoplasty

Կատեգորիա:Ականջ
Կատեգորիա:Պլաստիկ վիրաբուժություն
Կատեգորիա:Վիրաբուժություն
Կատեգորիա:Վիրահատական գործընթացներ և տեխնիկաներ