open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բին Տուն Տուն և Սուե Ռոն Ռոն

**Բին Տուն Տուն** ( 冰墩墩, փինյին Bīng Dūn Dūn) և **Սուե Ռոն Ռոն,** ( 雪容融, փինյին Xuě Róng Róng) 2022 թվականի 24-րդ ձմեռային Օլիմպիական խաղերի և 13-րդ ձմեռային Պարաօլիմպիկ խաղերի պաշտոնական թալիսմաներ։

## Դիզայն և սիմվոլիզմ
«Բին Տուն Տուն»-ի դիզայներական թիմի ղեկավարն է պրոֆեսոր Ցաո Սուեն ( 曹雪; փինյին Cáo Xuě), ով ավարտել է Գուանչժոույի գեղարվեստի ակադեմիայի վիզուալ արվեստի և դիզայնի դպրոցը։ Բին Տուն Տունը հիմնված է Պանդայի նախատիպի վրա, որը Չինաստանի ազգային հարստությունն է։ Այն համատեղում է պանդայի պատկերը և սառցե բյուրեղյա պատյանը՝ արտացոլելով սառցե սպորտային տեսակները և ժամանակակից տեխնոլոգիաները։ Գլխի ձևը գալիս է ձմեռային մարազաձևերում սովորաբար օգտագործվող սաղավարտից։ Ձախ թաթի վրա սրտաձև նշանը ներկայացնում է Չինաստանի հյուրընկալությունը Օլիմպիական խաղերի բոլոր մասնակիցներին և հանդիսատեսներին։

«Սուե Ռոն Ռոն»-ի դիզայները Ծիան Յուֆանն (姜宇帆, փինյին  Jiāng Yǔ Fān) է՝ Ծիլինի արվեստի ինստիտուտի դիզայնի դպրոցի վիզուալ հաղորդակցության կրտսեր մասնագետը։ Թալիսմանի դիզայնի նախատիպը չինական լապտերն է, իսկ հիմնական գույնը՝ կարմիրը։ Գլխին շարունական նախշը կազմված է աղավնիներից և դրախտի տաճարից, որը խորհրդանշում է խաղաղությունը, ընդգծելով հյուրընկալող քաղաքի՝ Պեկինի առանձնահատկությունները, ադյպես լապտերը դարձնելով ավելի դինամիկ և կենսունակ։ Ձյունը դեմքի վրա ներկայացնում է «բարենպաստ ձյուն, որն իր հերթին ազդարարում է լավ տարի»։

### Անվան ծագում
մինի|Թալիսմանները ''Air China'' ավիաընկերության Boeing 737-800 ինքնաթիռի վրա
Բին Տուն Տուն անվան ծագումը․ «Սառույցը» ( 冰, փինյին bīng) խորհրդանշում է մաքրություն և ուժ, ինչն էլ բնորոշ է Ձմեռային Օլիմպիական խաղերին։ «Տուն Տուն» ( 墩墩, փինյին dūn dūn) նշանակում է անկեղծ, դուրեկան, որը համահունչ է պանդայի կերպարին և խորհրդանշում է Օլիմպիական Խաղերի մարզիկների ուժը, անպարտելի կամքը և օլիմպիական ոգեշնչող ոգին։
մինի|Ձմեռային Օլիմպիական Խաղերի գովազդը Պեկինի հասարակական տրասպորտի վրա
Սուե Ռոն Ռոն անվան ծագումը․ «Ձյուն» ( 雪, փինյին xuě) խորհրդանշում է գեղեցկությունն և ճերմակությունը, որը բնորոշ է սառույցի և ձյան սպորտի առանձնահատկություններին։ «Ռոն» ( 容, փինյին róng) նշանակում է հանդուրժողականություն և փոխադաիձ ուսուցում։ «Ռոն» ( 融, փինյին róng) նշանակում է միաձուլում, ջերմություն և փոխըմբռնում։ Ռոն Ռոնը արտահայտեց համաշխարհային քաղաքակրթության փախանակման, փոխադարձ ուսուցման և զարգացման հայցեկարգը, ինչպես նաև մարմնավորեց պարալիմպիկ շարժման միջոցով ավելի ներառական աշխարհ ստեղծելու և մարդկության համար ընդհանուր ապագա ունեցող համայնք ստեղծելու հրաշալի տեսլականը։

## Արտադրող ընկերություններ
Ներկայում երեք ձեռնարկություններ դարձան Պեկինի Ձմեռային Օլիմպիական Խաղերի համար սառցե սյուների և Ռոն Ռոնի խաղալիքների լիցենզավորված արտադրողներ։

## Պահանջարկ
Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությամբ սկեցին ողջունել ձմեռային օլիմպիական խաղերի թալիսմանները։ Նմանատիպ արտադրանքները, ինչպիսիք են՝ կրծքանշանները, բանալիների կախազարդերը և այլ ապրանքներ հայնտի են ամբողջ Չինաստանում, սակայն շուկայում ապրանքների մեծ պակաս է նկատվում։ Պեկինի կազմակերպչական կոմիտեն հայտարերել է, որ համակարգում և ավելացնում են առաքումները, սական ապրանքները կվաճառվեն առնվազն 2022 թվականի հունիսի վերջին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թալիսմաններ
Կատեգորիա:Չինական մշակույթ
Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղեր
Համաժամանակյա և տարաժամանակյա մոտեցումներ

**Համաժամանակյա** և **տարժամանակյա **մոտեցումներ՝ լեզվաբանական վերլուծության տեսանկյունից իրար փոխլրացնող տեսակետներ։ Համաժամանակյա մոտեցումը (հին հունարենից թարգմանաբար ՝συν- «միասին» և χρόνος «ժամանակ») դիտարկում է լեզուն տվյալ պահին, հաշվի չառնելով նրա պատմությունը։ Համաժամանակյա լեզվաբանության նպատակն է նկարագրել լեզուն ինչ-որ կոնկրետ ժամանակահատվածում, սովորաբար ներկա պահին։ Ի հակադրություն դրան, տարժամանակյա մոտեցումը (δια- «միջոցով» և χρόνος «ժամանակ»-ից), ինչպես նաև պատմական լեզվաբանությունը, դիտարկում է լեզվի զարգացման ու ծագման պատմության ընթացքը։

## Հայեցակարգային զարգացում
[thumb|[Ֆերդինանդ դը Սոսյուր]]
Հայեցակարգերը տեսականացվել են շվեյցարացի լեզվաբան՝ Ֆերդինանդ դը Սոսյուրի կողմից, ով 1896-1911 թվականներին Ժնևում ընդհանուր լեզվաբանության պրոֆեսոր էր աշխատում, և գրանցվել էին իր «Ընդհանուր լեվաբանության դասընթացում» , որը հրատարակվել է հետմահու 1916 թվականին։ Ի տարբերություն իր նախորդների մեծամասնությանը, ովքեր կենտրոնանում էին լեզուների պատմական զարգացման վրա, Սոսյուրը շեշտում էր լեզուների համաժամանակյա վերլուծության առաջնահերթությունը՝ հասկանալու համար նրանց ներքին գործունեությունը, թեև երբեք չմոռանալով փոխլրացնող տարժամանակյա մոտեցման կարևորությունը։

Այս երկակի հակադրությունը փոխանցվել է նաև փիլիսոփայություն և հասարակագիտություն, օրինակի համար Ռոլան Բարտի և Ժան Պոլ Սարտրի կողմից։ ժակ Լականը նույնպես օգտագործել է այն հոգեվերլուծության համար։ Նախքան Սոսյուրը, նմանատիպ շատ հասկացություններ նույնպես ինքնուրույն մշակվել են Կազանի դպրոցի լեհ լեզվաբանների՝ Իվան Բոդուեն դե Կուրտենեի և Նիկոլայ Կրուշևսկու կողմից, ովքեր օգտագործում էին լեզվի **ստատիկ** և **դինամիկ** տերմինները։

1970 թվականին Էուջենիու Կոշերյուն, վերանայելով Սոսյուրի համաժամանակյա և տարժամանակյա մոտեցումների տարբերակումը լեզվի նկարագրության մեջ ներմուծեց դիատոպիկ, դիաստրատիկ և դիաֆազիկ տերմինները՝ նկարագրելու լեզվական տատանումները։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լեզու
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Կատեգորիա:Հասկացություններ
Սիգրիդ Հպարտ

**Սիգրիդ Հպարտ** ( ), Էրիկ VI Հաղթականի և Սվեն Ֆորկբիարդի կիսալեգենդար կինը՝ սկանդինավյան սագաների հերոսուհի։

## Կենսագրություն
Համաձայն մի շարք սկանդինավյան սագաների և շվեդական տարեգրությունների, մասնավորապես, Catalogus Regum Sveciae (1333), Շվեդիայի առաջին քրիստոնյա թագավոր Օլաֆ Շոտկոնունգի մայրը Սիգրիդ Հպարտն էր, ում անունով էլ կոչվել է Սիգրիդլաֆը։

«Երկրի շրջանակը»՝ սկանդինավյան սագաների հավաքածու, ներկայացնում է Սիգրիդին որպես գեղեցիկ, բայց վրիժառու կին։ Էրիկ Հաղթականի հետ ամուսնությունը հաջողությամբ չպսակվեց և շուտով վերածվեց թշնամանքի, որի պատճառով Սիգրիդը որդու հետ վտարվեց հոր կալվածքներ։ Էրիկի մահից հետո շատ ազնվականներ սկսեցին փնտրել Սիգրիդի ձեռքը։ Չափից ավելի համառություն ցուցաբերած Հարալդ Գրենսկեն ու Գարդարիկի Վիսավալդը Սիգրիդի ծառաները նրա հրամանով այրեցին։

Սիգրիդի ձեռքի հաջորդ հավակնորդը՝ Նորվեգիայի թագավոր Օլաֆ Տրիգվասոնը, պահանջեց, որ նա քրիստոնեություն ընդունի։ Սիգրիդը պատասխանեց, որ չի հրաժարվի իր նախնիների հավատքից։ Զայրացած Օլաֆը բռունցքով հարվածեց նրա դեմքին։ Սիգրիդը հանգիստ ասաց. «Սա քեզ մահվան կտանի»։ Վրեժ լուծելու համար Սիգրիդն ամուսնացավ Դանիայի թագավոր Սվեն Ֆորկբեարդի հետ, ով թշնամություն ուներ Օլաֆի հետ։ Այս ամուսնության մեջ նա ծնեց երկու որդի՝ Դանիայի ապագա թագավորներ Հարալդին և Կնուդին, ինչպես նաև երեք դուստր։ Մոտ 1000 թվականին Շվեդիայի թագավոր դարձած Սվեն Ֆորկբերդի և Օլաֆ Շոտկոնունգի միացյալ բանակը հաղթեց նորվեգացիներին Սվոլդերի ծովային ճակատամարտում։ Օլաֆ Տրիգվասոնը զոհվեց։

## Նախատիպը
Անհասկանալի է, թե արդյոք Սիգրիդն իրական անձնավորություն է եղել։ Որոշ գիտնականներ նրան նույնացնում են Էրիկի և, հավանաբար, Սուեյնի փաստագրված լեհ կնոջ հետ, որը հիշատակվում է միջնադարյան մատենագիրների կողմից և որոշ ժամանակակից պատմաբանների կողմից հիշատակվում է որպես «Սվիետոսլավա» (), սակայն Սիգրիդին վերագրվող պոտենցիալ ամուսինները ապրել են տարեթվերի լայն շրջանակում, և ժամանակակից այլ գիտնականներ կարծում են, որ Սիգրիդը կարող է լինել մի քանի պատմական կանանց միավորում։

## Ծագումնաբանություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Адам Бременский. Деяния архиепископов Гамбургской церкви // Адам Бременский, Гельмольд из Босау, Арнольд Любекский. Славянская хроника / Перевод с лат. И. В. Дьяконова, Л. В. Разумовской, редактор-составитель И. А. Настенко. — М.: «СПСЛ», «Русская панорама», 2011. — С. 8—150. — (MEDIÆVALIA: средневековые литературные памятники и источники). — ISBN 978-5-93165-201-6.
Իզաբելլա Պորտուգալացի

**Իզաբելլա Պորտուգալացի** (), ), Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրուհի, կայսր Կառլոս V-ի կինը։

## Կենսագրություն
thumb|left|Կառլոսի և Իզաբելլայի բրոնզե պատկերները Էլ Էսկորիալի բազիլիկայում
thumb|150px|ձախից|Իզաբելլա Պորտուգալացու զինանշանը
Ծնվել է Լիսաբոնում 1503 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։ Պորտուգալիայի թագավոր Մանուել I-ի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Մարիա Արագոնացու, դուստրը։ 1525 թվականի նոյեմբերի 1-ին Սևիլյաում ամուսնացավ իր զարմիկի՝ Կառլոս V-ի հետ։ Նա ընտրեց իր կնոջը քաղաքական դրդապատճառներով, քանի որ Իզաբելլան ուներ հսկայական օժիտ՝ միլիոն դուկատ, և նրա իսպանացի հպատակները չէին հանդուրժի թագուհուն հեռվից, բայց միշտ նրան քնքուշ սիրով էր վերաբերվում։

Եղել է Իսպանիայի ռեգենտ 1528-1533 և 1535-1538 թվականներին՝ ամուսնու բացակայության ժամանակ։ Իզաբելլան մահացավ 1539 թվականի մայիսի 1-ին՝ 35 տարեկանում, այն բանից հետո, երբ նրա յոթերորդ հղիությունն ավարտվեց մեռելածնությամբ։

## Երեխաներ
* Ֆիլիպ II (մայիսի 21, 1527 - սեպտեմբերի 13, 1598), Իսպանիայի թագավոր
* Մարիա (հունիսի 21, 1528 - փետրվարի 26, 1603), 1548 թվականից կայսր Մաքսիմիլիան II-ի կինը
* Ֆերդինանդ (նոյեմբերի 22, 1529 - հուլիսի 13, 1530)
* մահացած որդի (29 հունիսի, 1534)
* Խուանա (հունիսի 26, 1535 - սեպտեմբերի 7, 1573), 1552 թվականից, Պորտուգալիայի ինֆանտ Խուան Մանուելի կինը
* Խուան (հոկտեմբերի 19, 1537 - մարտի 20, 1538)
* մահացած որդի (ապրիլի 21, 1539)

## Մշակույթում
* Իտալական «Նավարայի թագուհին» ֆիլմում դերը կատարել է իտալուհի Կլարա Կալամայը, 1942 թվական
* Թուրքական «Հոյակապ դարը» հեռուստասերիալում արքայադստեր դերը կատարել է Մակբուլե Մեյզինօղլուն
* Իսպանական «Կառլոս, թագավոր և կայսր» հեռուստասերիալում Իզաբելլա Պորտուգալացու դերը կատարել է Բլանկա Սուարեսը

## Նախնիներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թագավորների դուստրեր
Գյուրգյան

**Գյուրգյան** (), քաղաքատիպ ավան Ադրբեջանի Հանրապետության մայրաքաղաք Բաքու քաղաքի Փիրալլահի շրջանում։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Աբշերոն թերակղզուց արևելք՝ Կասպից ծովի ափին, Բաքու-Պիրալլահի մայրուղու եզրին։ Ունի չոր մերձարևադարձային կլիմա։

1955 թվականին ստացել է ավանի կարգավիճակ։ Գուրգան բառը կապված է «գուրգ» բառի հետ, որը պարսկերեն նշանակում է գայլ։

## Պատմություն
Ավելի վաղ այս տարածքում գտնվել էր Գյուրգյան քաղաքը։ Կասպից ծովի վերելքի հետ քաղաքը ջրի տակ էր անցել, իսկ ավելի ուշ ջրի մակարդակի իջնելու հետ մեկտեղ նորից հայտնվել էր։ Այս քաղաքը գտնվում էր Զիրա գյուղից արևելք։ Զիրայից դեպի արևելք տանող ճանապարհը կոչվում էր «Գյուրգյանի ճանապարհ», իսկ մոտակա խաղողի այգիները՝ «Գյուրգյանի այգիներ»։ 2015 թվականին հաստատվել է Գյուրգյան ավանի քաղաքապետարանի կանոնադրությունը։

## Բնակչություն
2021 թվականի տվյալներով բնակավայրն ուներ 1196 բնակիչ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանի բնակավայրեր
Յուրի Շվեց

**Յուրի Բորիսովիչ Շվեց** (, , ), խորհրդային հետախուզության նախկին սպա (1980-1990), ԽՍՀՄ Պետանվտանգության կոմիտեի (ԿԳԲ) մայոր, «ՏԱՍՍ» պետական լրատվական գործակալության նախկին թղթակից, 1993 թվականից՝ ամերիկյան լրագրող, տնեսական և ռազմական վերլուծաբան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1952 թվականին, Խերսոն քաղաքում, ռազմական բժշկի ընտանիքում։ Ավարտել է Պատրիս Լումումբայի անվան Մոսկվայի ժողովուրդների բարեկամության համալսարանի (այժմ՝ *Ռուսաստանի ժողովուրդների բարեկամության համալսարան*) միջազգային իրավունքի ֆակուլտետը։ Հետագայում ավարտել է ԽՍՀՄ ՊԱԿ արտաքին հետախուզության ակադեմիան, որտեղ ուսանելու տարիներին եղել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի համակուրսեցին։

1985—1987 թվականներին Վաշինգտոնում գտնվել է լրտեսական ռեզիդենտուրայի մեջ։ Աշխատանքային գործունեության մասին գիրք հրատարակելուց և ԿԳԲ-ի վերջնական կազմալուծումից հետո Շվեցին արգելվեց երկրից դուրս գալ։ Այնուամենայնիվ, 1993 թվականին Շվեցը տեղափոխվեց Միացյալ Նահանգներ, իսկ հետագայում նաև ԱՄՆ քաղաքացիություն ստացավ։

2006 թվականին Շվեցը Անվտանգության դաշնային ծառայության (ՖՍԲ) նախկին սպա Ալեքսանդր Լիտվինենկոյի ճառագայթային թունավորման գործում հանդես եկավ որպես հնարավոր առանցքային վկա։ «BBC»-ին տրված հարցազրույցում (հեռարձակված 2006 թվականի դեկտեմբերի 16-ին) Շվեցը նշում էր, որ նա և Լիտվինենկոն Ռուսաստանում «տասնյակ միլիոնավոր դոլարների արժողությամբ» նախագիծ իրականացնել ցանկացող բրիտանական կազմակերպության անունից Կրեմլի բարձրաստիճան պաշտոնյաների գործունեությանը վերաբերող զեկույց էին պատրաստում։ Ըստ Շվեցի, պետական գործիչ Սերգեյ Իվանովի մասին գործն այն աստիճան մերկացուցիչ էր, որ Լիտվինենկոն հավանաբար սպանվել էր դրա պատճառով։ Լետվինենկոն Իվանովի դոսյեն ենթադրաբար ցույց էր տվել մեկ այլ գործընկերոջ՝ Անդրեյ Լուգովոյին, ով նախկինում նույնպես աշխատել էր ՖՍԲ-ում և այն փոխանցել էր Մոսկվայի իր վերադասներին։ Դեպքի կապակցությամբ Շվեցը հարցազրույց էր տվել Անգլիայի ոստիկանության գլխավոր վարչությանը՝ «Սկոտլանդ յարդին»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 15px Յութուբյան էջ

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ՊԱԿ սպաներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ
Վալս (ֆիլմ, 1969)

**«Վալս»** (), 1969 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Տիտովը Լենինգրադի շրջափակման օրերին մարդկանց ծանր կյանքի մասին։ Տիտովի առաջին լիամետրաժ կինոնկարն է և նկարահանվել է Մոսֆիլմում՝ ԽՍՀՄ պետական հեռուստառադիոընկերության պատվերով։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է հերոս-քաղաք Լենինգրադի, նրա պաշտպանների ու բնակիչների, գերմանաֆաշիստական զորքերի կողմից քաղաքի շրջափակման օրերին դրամատիկ առօրյայի մասին։ Մի կոմունալ բնակարանի օրինակով ներկայացվում է, թե ինչ է տեղի ունեցել պաշարման ժամանակ և ինչպես է ողբերգությունը համախմբել քաղաքի բնակիչներին։

Լենինգրադյան ընտանիքն իր մոտ է վերցնում Պետյա անունով մի տղայի այն բանից հետո, երբ նրա մայրը մահանում է։ Նրա կրտսեր եղբայրն անհետանում է։ Հետագայում Պետյան մեկնում է աշխատելու գործարանում, որտեղ գտնում է իր կրտսեր եղբորը՝ Վովային, որին նա խնամում է և փորձում է փոխարինել ծնողներին։

## Դերերում
* Անդրեյ Նիկոնով – *Պետյա Ֆրոլով
* Իրինա Վառլեյ – *Տոնյա
* Ալիսա Ֆրեյնդլիխ – *Մարուսյա, տնային աշխատող
* Օլգա Գոբզևա – *Աննա Բորիսովնա, մայր
* Ալլա Մեշչերյակովա – *Եկատերինա Ֆրոլովա
* [[Եկատերինա Վասիլևա (դերասանուհի, 1945)|Եկատերինա Վասիլևա]] – *Թամարա
* Իգոր Յասուլովիչ – *սերժանտ Վոլոդյա
* Նիկիտա Պոդգորնի – *Սերգեյ Արկադևիչ
* Իգոր Լեդոգորով – *Նիկոլայ Պետրովիչ Ֆրոլով
* Վիկտոր Ֆիլիպով – *Սերգեյ Արկադևիչի ուղարկած մարդը
* Նիկոլայ Պարֆյոնով – *Ֆեոդոր Սեմյոնովիչ, կառավարիչ
* Վալենտինա Անանինա – *գործարանի բանվոր (լուսագրերում նշված չէ)
* Յակով Լենց – ''ծերունի այգեպան (լուսագրերում նշված չէ)

## Հնչյունավորում
* Մարիա Վինոգրադովա - Տոնյա - Իրինա Վարլեյի դերը
* Կլարա Ռումյանովա - փոքրիկ տղան, որը բղավում է՝ «Պատերազմ է սկսվե՜լ»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1969 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Քերոլայն Սանշայն

**Քերոլայն Սանշայն** (, ), ամերիկացի դերասանուհի, պարուհի, երգչուհի և 2016 թվականի ԱՄն նախագահական ընտրություններում Դոնալդ Թրամփի ընտրական շտաբի անդամ։ 2018 թվականի մարտի 8-ից մինչև 2018 թվականի մարտի 28-ը՝ Սպիտակ տան մամլո քարտուղար։

Որպես դերասանուհի հայտնի է դարձել «Մարմադյուկ» ընտանեկան ֆիլմում Բարբարա Վինսլոուի և Disney Channal–ի «Պարի տենդը» սերիալում՝ փոխանակմամբ եվրոպացի ուսանողուհի Թինկի Հեսենհեֆերի դերով։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1995 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ատլանտա քաղաքում (Ջորջիա նահանգ, ԱՄՆ)։

Երեք տարեկանից սկսել է զբաղվել բալետով։ Ավելի ուշ սկսել է խաղալ մանկական թատրոնում և պարային դպրոց հաճախել Կալիֆոռնիայում։

2008 թվականից սկսել է հայտնվել է հեռուստատեսությամբ, 2010 թվականից՝ նկարահանվել կինոյում։ Առավել հայտնի է «Պարի տենդ» սիթքոմի շնորհիվ, որում մասնակցության համար երկու անգամ (2011և 2010 թվականներ) առաջադրվել է «Երիտասարդ դերասան» մրցանակին՝ «Հեռուստասերիալի լավագույն դերասանական անսամբլ» անվանակարգում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ Կալիֆոռնիայից
Մի անգամ Հոլիվուդում (վեպ)

«**Մի անգամ Հոլիվուդում**» (), Քվենտին Տարանտինոյի վեպը, որը հրապարակվել է 2021 թվականին։ 2019 թվականի համանուն ֆիլմի ընդլայնված գրական տարբերակն է։

## Բովանդակություն
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Հոլիվուդում 1960-ականներին։ Գլխավոր հերոսներն են դերասան Ռիք Դալտոնը, որը ինքն է որոշում, թե ինչ պետք է անի իր կինոկարիերայի հետ, և նրա ընկերը՝ կասկադյոր Քլիֆ Բութը, որը մի քանի անգամ բախվում է Չարլզ Մենսոնի հետևորդների հետ։ Գիրքը զգալիորեն տարբերվում է ֆիլմից իր բովանդակությամբ։  Ֆիլմի հանգուցային պահը՝ Ռիքի բախումը խմբավորման անդամների հետ, որոնք եկել են սպանելու Շերոն Թեյթին 1969 թվականի օգոստոսի 9-ին, վեպում միայն հիշատակվում է. ընթերցողը ավելի  շատ իմանում  է գլխավոր հերոսների անցյալի մասին, պատումում ավելի շատ տեղ են զբաղեցնում Չարլզ Մենսոնը և Ռոման Պոլանսկին։

## Հրապարակում
Գիրքը լույս է տեսել 2021 թվականի հունիսի 29-ին և ստացել քննադատների հակասական գնահատականները։ The New York Times-ից Դուայթ Գարները նշել է, որ Տարանտինոն «չի ձգտում մեզ վրա տպավորություն թողնել իր նախադասությունների բարդությամբ... Նա այստեղ է, որ պատմի Էլմոր Լեոնարդի ոճով պատմություն»։ The Guardian-ից Պիտեր Բրեդշոուն գիրքը անվանել է «միանգամայն վրդովեցուցիչ եւ հետաքրքրաշարժ»։ Washington Post-ից Չարլզ Էրոուսմիտը գովաբանել է վեպի մթնոլորտը և «պայթուցիկ երկխոսությունները», որոնք, նրա խոսքով, կարդացալիս նույնքան տպավորիչ են, որքան լսածներն են։ Ռուս կինոքննադատ Անտոն Դոլինը «Մի անգամ Հոլիվուդում» ֆիլմն անվանել է «էլեգիականորեն տխուր, չշտապող, պրուստովյան վեպ ժամանակի ոգու մասին»։

Evening Standard-ից Քեթի Ռոսեյնսկին գրել է. «Դժվար է հրաժարվել այն զգացողությունից, որ Տարանտինոն գրում է իր սեփական ֆանֆիկը, թեև անվիճելի տաղանդով»։ Pajibi-ից Kaylee Donaldson-ը վստահ է, որ Տարանտինոյի տաղանդները չեն համապատասխանում գրականության համար․ «Զարմանալի է, թե [վեպը] ինչպես է ֆիլմը դարձնում պակաս հետաքրքիր»։

Հրապարակումից անմիջապես հետո վեպը դարձել է Amazon-ի ամենավաճառվող գիրքը։ Վաճառքների առաջին շաբաթվա արդյունքներով այն առաջին տեղն Է զբաղեցրել The New York Times-ի գեղարվեստական գրականության բեսթսելերների ցուցակում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:2021 թվականի ամերիկյան վեպեր
Օդարկա Բանդրովսկայա

**Օդարկա (Սոֆյա) Կարլովնա Բանդրովսկայա** (), խորհրդային ուկրաինացի կամերային երգչուհի (սոպրանո), դաշնակահար, մանկավարժ։ Լվովի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի թանգարանի հիմնադիր։

## Կենսագրություն
Օդարկան մայրական կողմից երգչուհի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի զարմուհին է։ Սովորել է Լվովի դասական գիմնազիայում։ 1922 թվականին ավարտել է Ն. Լիսենկոյի անվան բարձրագույն երաժշտական ինստիտուտի դաշնամուրի բաժինը (Մարիա Կրինիցկայայի դասարան), ուսումը շարունակել է Վիեննայում՝ պրոֆեսոր Ֆրանկի մոտ։ 1924-1928 թվականներին երգեցողություն է սովորել Լեհական երաժշտական ընկերության կոնսերվատորիայում՝ պրոֆեսոր Զ. Կոզլովսկայայի մոտ, ինչպես նաև ընդունվել է Լվովի համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետ։ 1928 թվականին մեկնել է Իտալիա (Միլան և Վիարեջո), որտեղ Կրուշելնիցկայայի մոտ կատարելագործել է իր մեներգչական հմտությունները։ 1929 թվականին վերադառնալով Լվով, սկսել է հյուրախաղերը Ուկրաինական ԽՍՀ-ում, Լեհաստանում և Վիեննայում։ 1930-ական թվականներին նա ակտիվ ստեղծագործական գործունեություն է ծավալել որպես երգչուհի և դաշնակահարուհի։

1931-1939 թվականներին մեներգեցողություն է դասավանդել Ն. Լիսենկոյի անվան բարձրագույն երաժշտական ինստիտուտում։ 1940 թվականից եղել է Լվովի պետական կոնսերվատորիայի վոկալի ֆակուլտետի դոցենտ և դեկան։ 1944-1963 թվականներին կրկին զբաղեցրել է Լվովի կոնսերվատորիայի մեներգեցողության դոցենտի պաշտոնը։ Գրել է մի շարք գիտամեթոդական աշխատություններ։ Նրա ուսանողներից են եղել Միրոսլավ Անտոնովիչը, Իլյա Մացյուկը, Պ. Կրինիցկայան, Տ. Դիդիկը, Մ. Պրոցևյատը, Լ. Դորոնինան, Ն. Սաֆրոնովան, Բայկո քույրերի վոկալ եռյակը։

Նրա կամերային վոկալ երգացանկը ներառել է Ռիխարդ Շտրաուսի, Հուգո Վոլֆի, Ռիխարդ Վագների, Յոհաննես Բրամսի, Յոհան Սեբաստիան Բախի, Նիկոլայ Լիսենկոյի, Յակով Ստեպովոյի, Վ. Բարվինսկու և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները։ Կոնցերտմայստերներն էին` Վասիլի Բարվինսկին, Նեստոր Նիժանկովսկին, Գ. Լևիցկայան, Ռոման Սիմովիչը, Լ. Ումանսկայան, Ա. Երմակովան և Մ. Լիսենկոն (Նիկոլայ Լիսենկոյի դուստրը)։ Նա թողել է բազմաթիվ ձայնագրություններ՝ արևմտաեվրոպական դասականների, ուկրաինացի և գալիցիացի կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումներով։

Օդարկան շատ ժամանակ և ջանք է գործադրել Սալոմեյա Կրուշելնիցկայայի հիշատակը վերականգնելու և նրա համբավը բարձրացնելու համար։ Նա հավաքել և պահպանել է երգչուհու արխիվը, որի հիման վրա Լվովում ստեղծվել է Սալոմեյա Կրուշելնիցկայայի երաժշտական  հուշահամալիր թանգարանը (բացվել է 1991 թվականին)։ Հեղինակ է արտիստուհու, Կրուշելնիցկայայաների ընտանիքի, ինչպես նաև Ս. Լյուդկևիչի, Իվան Ֆրանկոյի, Գ. Լևիցկայայի, Ա. Կարպատսկու մասին հուշագրությունների։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լեհ դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ
Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի հուշարձան (Տերնոպոլ)

**Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի հուշարձան** (), ուկրաինացի հայտնի օպերային երգչուհի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի հիշատակին նվիրված հուշարձան Տերնոպոլ քաղաքում, որը գտնվում է համանուն բուլվարի Տարաս Շևչենկոյի անվան հրապարակում։ Տեղական նշանակության մոնումենտալ արվեստի օբյեկտ է (պահպանության № 3256)։

## Պատմություն
Ուկրաինացի օպերային երգչուհու հուշարձանը կանգնեցնելու գաղափարը ծնվել է 1989 թվականին։ Հետո նախատեսվել է, որ այն կկառուցվի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անվան Տերնոպոլի երաժշտական ուսումնարանում։ 2003 թվականին «Սալոմեա» բարեգործական հիմնադրամի նախագահ Մարտա Պոդկովիչը բարձրացրել է հուշարձանը կառուցելու հարցը։ 2004 թվականի մարտի 30-ին Տերնոպոլում տեղի է ունեցել առաջին բարեգործական համերգը՝ միջոցներ հավաքելու համար՝ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստներ Միրոսլավ Սկորիկի, Իգոր Պիլատյուկի, Երաժշտական ակադեմիայի նվագախմբի մասնակցությամբ։ Բացման արարողությանը, որը տեղի է ունեցել 2010 թվականի օգոստոսի 22-ին, ներկա են գտնվել օպերայի պրիմայի զարմիկը՝ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ Միրոսլավ Սկորիկը, Տերնոպոլի քաղաքապետ Ռոման Զաստավնին, մարզային վարչակազմի նախագահ Միխայիլ Ցիմբալյուկը, նախագահ մարզային խորհրդի նախագահ Օլեքսեյ Կայդան, Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի  անվան բարեգործական հիմնադրամի նախագահ Մարտա Պոդկովիչը։
Ամեն տարի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի ծննդյան օրը հուշարձանի մոտ տոնական միջոցառումներ են կազմակերպվում։

## Նկարագրություն
Կլոր պատվանդանի վրա կանգնեցված է Սալոմեայի սլացիկ կազմվածքով բրոնզաձույլ արձանն ամբողջ հասակով, հին տարազով և գլխարկով։ Երգչուհին պատկերված է անզուսպ ձգտումով դեպի առաջ, նրա աջ ձեռքը հենված է քարացած երաժշտության պաճուճազարդ արտասովոր նախշի վրա։ Հուշարձանի բարձրությունը 3,8 մետր է, քաշը՝ 3,5 տոննա։

Կոմպոզիցիայի հեղինակներն են քանդակագործ Վլադիմիր Ստասյուկը (Ռովնո) և եղբայրներ Անդրեյ և Վլադիմիր Սուխորսկիները, ճարտարապետը Իզաբելլա Տկաչուկը, ովքեր աշխատել են տերնոպոլցի նկարիչներ Դանիիլ Չեպիլի և Անատոլի Վոդոպյանի հետ։

## Մատենագիտություն
* І. Дуда. Тернопіль // Тернопільський енциклопедичний словник : у 4 т. / редкол.: Г. Яворський та ін. — Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008. — Т. 3 : П — Я. — С. 405. — ISBN 978-966-528-279-2.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Անցիր շեմը

**«Անցիր շեմը** (, այլ անվանում՝ «10-րդ դասարան» (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է տասներորդ դասարանցիների, կյանքի առաջին փորձությունների, ապագայի ընտրության, իսկական բարեկամության և առաջին սիրո մասին։

Ալիկ (Ալեքսանդր» Տիխոմիրովի համար բոլորը կանխագուշակում են փայլուն մաթեմատիկոսի ապագա։ Բայց նա անբավարար է ստանում  շարադրության քննությունից։ Դպրոցի տնօրենը խնդրում է ինստիտուտի ռեկտորին (իր վաղեմի ընկերոջը) ուշադրություն դարձնել ունակ դիմորդի վրա։ Ռեկտորը, համոզվելով, որ Ալիկն իսկապես տաղանդավոր է, պատրաստ է նրան ընունել ինստիտուտ։ Բայց Ալիկը չի ուզում բարեհոգի վերաբերմունք և հրաժարվում է։ Նրա սիրած աղջիկը ամուսնանում է ուրիշի հետ։

## Դերերում
* Եվգենի Կարելսկիխ – *Ալիկ (Ալեքսանդր) Տիխոմիրով
* Իրինա Կորոտկովա – *Լենա Պրոխորովա
* Կոնստանտին Կոշկին – *Էդիկ Տերեշչենկո
* Նատալյա Ռիչագովա – *Նադյա Վոյեվոդինա
* Միխայիլ Լյուբեզնով – *Անդրեյ Գլազունով
* [[Արա Բաբաջանյան]] – *Յուրա Կոնդախչյան
* Յուրի Ֆիսենկո – *Լյոնա Ժուրգին
* Օլգա Նաումենկո – *Ալբինա Սավիցկայա
* Յուրի Վիզբոր – *Վիկտոր Վասիլևիչ, դպրոցի տնօրեն
* Օլգա Արոսևա – *Վերա Դմիտրիևնա, դասղեկ 
* Նադեժդա Սեմենցովա – *Տիխոմիրովա, Ալիկի մայրը
* Իննա Ուլյանովա, Ալեքսանդր Շիրշով – *Տերեշչենկոյի կանայք
* Արտյոմ Կարապետյան – *Կոնդախչյան, ճարտարապետ
* Կլավդիա Խաբարովա – *Պրոխորովա, Լենայի մայրը
* Միխայիլ Վոլկով – ''ռեկտոր

## Դրվագներում
* Վալենտինա Անանինա - փոստային բաժանմունքի հաշվապահ
* Վալենտինա Կուցենկո - Անդրեյ Գլազունովի մայրը
* Դմիտրի Օրլովսկի - ոստային բաժանմունքի պետ 
* Բորիս Բատաշև - ինստիտուտի աշխատակից

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Գրեբնև
* Բեմադրությունը՝ Ռիչարդ Վիկտորովի 
* Գլխավոր օպերատոր՝ Անդրեյ Կիրիլով 
* Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Չեռնիշև
* Բանաստեղծ՝ Միխայիլ Մատուսովսկի 
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Գ. Ֆեդյանին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
* Газета «Советская Культура», 29 сентября 1970 года

Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին
Սերե (նոմոս)

**Սերե** (), նոմոս Հունաստանում, Կենտրոնական Մակեդոնիայի շրջանում։ Արևելքից սահմանակից է Դրամա և Կավալա, արևմուտքում՝ Սալոնիկ և Կիլկիս նոմոսներին։ Հյուսիսում սահմանակից է Բուլղարիային և Մակեդոնիայի Հանրապետությանը։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է  194 483 մարդ։ Տարածքը 3967,744 քառակուսի կիլոմետր է։ Խտությունը 49 մարդ մեկ քառակուսի կիլոմետր է։ Վարչական կենտրոնը Սերես քաղաքն է։ Ըստ «Կալլիկրատիս» ծրագրի՝ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին վերացվել է Հունաստանի վարչական բաժանումը նոմոսների։

## Էկոլոգիա
Կերկինի լիճը (արհեստական լիճ, ձևավորվել է 1932 թվականին Ստրումա գետի վրա) ներառված է Եվրոպայի կարևոր էկոլոգիական շրջանների պաշտպանության «Natura 2000» եվրոպական համակարգում և ենթակա է պաշտպանության նաև Ռամսարի կոնվենցիայով։ Այստեղ հանդիպող 300 տեսակի թռչուններից 10-ը մեծ քանակությամբ գաղութներ են կազմում։ Ինչ վերաբերում է գանգրափետուր հավալուսնին, ապա Քսանթի նոմոսում գտնվող Վիստոնիս լճի հետ Կերկինի լիճը Եվրոպայի ամենակարևոր ձմեռող տարածքն է։ Լճի կենդանական աշխարհի և առափնյա գոտու խորհրդանիշը տեղական ցեղատեսակի եզն է։ Կան նաև գայլեր, վայրի կատուներ, շնագայլեր, ջրասամույրներ, սկյուռիկներ, եղջերուներ, նապաստակներ, վայրի վարազներ։ Իխտիոֆաունան ներկայացված է ձկների և օձաձկների 30 տեսակով։

## Վարչական բաժանում
Սերե նոմոսը ստորաբաժանվել է 22 համայնքների (դիմ)։ Ըստ «Կալլիկրատիս» ծրագրի՝ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին վերացվել է Հունաստանի վարչական բաժանումը նոմոսների։

## Բնակչություն

## Նշանավոր բնիկներ
* Յեորյիոս Մոկաս (1917-1941), ռազմական օդաչու։ 
* Էմանուիլ Պապպաս (1772-1821), հեղափոխական։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Serres.png|Սերեի վարչական բաժանումները
Պատկեր:Ano Poroia east side.jpg|Անո Պորիա գյուղ
Պատկեր:Saint Demetrius Church in Neos Skopos.jpg|Սուրբ Դիմիտրիա եկեղեցին Նեոս Սկոպոս փոքրիկ քաղաքում
Պատկեր:General view of Frashtani.jpg|Փոքր քաղաք Օրինի


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի նոմոսներ
Ժանտախտի տարվա օրագիր

**«Ժանտախտի տարվա օրագիր»** (), Դանիել Դեֆոյի պատմական վեպը, որն առաջինը թողարկվել է 1722 թվականի մարտին։

## Նկարագրություն
Ստեղծագործությունն իրենից ներկայացնում է Մեծ ժանտախտի ժամանակ մարդկային գոյատևման փորձի մասին վեպավորված հաշվետվություն։ Գործողությունը տեղի է ունենում Լոնդոնում 1665 թվականին։ Պատմությունը կառուցված է մոտավոր ժամանակագրությամբ, թեև առանց գլուխների կամ մասերի բաժանելու։

Իր գրքում Դեֆոն քիչ աշխատանք չէ կատարում ճշմարտանման արդյունքի հասնելու համար՝ նկարագրելով կոնկրետ մարդկային շրջապատը, փողոցները, և նույնիսկ տները, որտեղ տեղի են ունեցել այս կամ այն իրադարձությունները։

Վեպը կարելի է համեմատել Սամյուել Փիփսի օրագրերից ստացված իրական հաշվետվությունների հետ, որոնք գրվել են ժանտախտի ժամանակաշրջանում։ Դեֆոյի շարադրանքը, թեև ռոմանականացված է, շատ ավելի համակարգվածնև մանրամասն է, քան Փիփսի շարադրանքը։

Բացի այդ, վեպը կարելի է համեմատել «Նշանվածները» վեպում ժանտախտի նկարագրության հետ, որի հեղինակը իտալացի գրող Ալեսանդրո Մանձոնին է։ Չնայած որոշ նմանակումներին (օրինակ, երկու վեպերը գրվել են շատ տարիներ անց՝ համաճարակի ավարտից հետո), երկու գրողներն էլ օգտագործում են տարբեր ոճական մեթոդներ. Դեֆոյի աշխատանքը լի է դետալներով, բայց գրված է անվախ ոճով, իսկ Մանձոնին ոչ միայն վերստեղծել է Միլանի ընդհանուր մթնոլորտը, այլև վերլուծել է ժանտախտի անհատական արձագանքը իրեն բնորոշ բանաստեղծական զգայունությամբ։

## Ամբողջական անվանում
«Ժանտախտի տարվա օրագիր, որը պարունակում է դիտարկումներ և հիշողություններ ինչպես հասարակական, այնպես էլ զուտ անձնական իրադարձությունների մասին, որոնք տեղի են ունեցել Լոնդոնում 1665 թվականի վերջին մեծ փորձության ժամանակ։ Գրված է այն քաղաքի բնակչի կողմից, որն այս ամբողջ ընթացքում Լոնդոնից չի հեռացել»։

## Տես նաև
* «Նշանվածները»
* «Դեկամերոն»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://standardebooks.org/ebooks/daniel-defoe/a-journal-of-the-plague-year
* https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3314902/

Կատեգորիա:18-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Դանիել Դեֆոյի ստեղծագործություններ
Սերե (Ֆրանսիա)

**Սերե** (), կոմունա Ֆրանսիայի հարավում, Պիրենեյ-Արևելյան դեպարտամենտում, Լանգեդոկ-Ռուսիլյոն-Հարավային Պիրենեյներ շրջանում։ Սերե շրջանի Վալեսպիե-Ալբեր կանտոնի վարչական կենտրոնը։ 2012 թվականին կոմունայի բնակչությունը կազմում էր 7663 մարդ։

## Աշխարհագրական դիրքը
Սերեն Արևելյան Պիրենեյներ դեպարտամենտի ենթապրեֆեկտուրա է և համանուն շրջանի կենտրոնը։ Կոմունան գտնվում է Վալեսպիրի շրջանում, Թեշի հովտում, Իսպանիայի հետ սահմանի մոտ։
կենտրոն|մինի|250x250փքս| Կոմունայի քարտեզ

## Ժողովրդագրություն
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի՝ Սերե քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 7663 մարդ (46,0% տղամարդ և 54,0% կին)։ Կոմունայի բնակչությունն ըստ տարիքային խմբերի բաշխվել է հետևյալ կերպ. 12,9%՝ մինչև 14 տարեկան բնակիչներ, 13,4%՝ 15-ից 29 տարեկան, 14,7%՝ 30-ից 44 տարեկան, 20,4%՝ 45-ից 59 տարեկան բնակիչներ և 48,6%՝ 60 տարեկան և բարձր տարիքի։ 15 տարեկանից բարձր բնակիչների շրջանում 46,3%-ը ամուսնացած է եղել, 31,3%-ը՝ ամուրի, 10,4%-ը՝ ամուսնալուծված, 12,0%-ը՝ այրի։ Կոմունայում կար 3788 տնտեսություն, որոնց 57,3%-ը ընտանիքներ էին։

15 տարեկանից բարձր բնակչության շրջանում (6178 մարդ) բնակչության 16,5%-ը չուներ կրթություն, 11,9%-ն ուներ միայն տարրական կրթություն, 8,6%-ը միայն ավարտել է քոլեջը, 23,7%-ը ստացել է միջնակարգ դպրոցի դիպլոմ, 17,4%-ը ավարտել է ամբողջական միջնակարգ կամ միջնակարգ մասնագիտացված կրթություն, 10,7%-ն ավարտել է կրճատված բարձրագույն կրթությունը, իսկ 11,1%-ը՝ բարձրագույն։

2012 թվականին աշխատունակ տարիքի 4359 մարդկանցից (15-ից 64 տարեկան) 2967-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 1392-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը 68,1%, 2007թ.՝ 64.9%)։ 2967 ակտիվ աշխատունակ բնակիչներից աշխատել է 2422 մարդ (1214 տղամարդ և 1208 կին), գործազուրկ էին 545-ը։ 1392 աշխատունակ ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 336-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 602-ը` թոշակառուներ, ևս 454-ը ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։ 2013 թվականին ամսական միջին եկամուտը կազմել է 1831 եվրո, տարեկան՝ 21 968 եվրո։

## Նշումներ

Կատեգորիա:Կոմունաներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիա
Մարիա Անիդո

**Մարիա Լուիզա Անիդո** (, լրիվ անունը՝ **Իզաբել Մարիա Լուիզա Անիդո Գոնսալես** -  *Isabel María Luisa Anido González*, ), արգենտինացի դասական կիթառահար և կոմպոզիտոր։

## Կենսագրություն
Մարիա Լուիզա Անիդոն ծնվել է 1907 թվականի հունվարի 26-ին Արգենտինայի Բուենոս Այրես նահանգի Մորոն քաղաքում։ Խուան Կառլոս Անիդոյի և Բետիլդա Գոնսալես Ռիգոյի չորրորդ դուստրն էր։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Բուենոս Այրես, երբ նա շատ փոքր էր։ Սկսել է կիթառ նվագել վաղ տարիքից հոր ղեկավարությամբ, ով հրատարակել է այս գործիքին նվիրված ամսագիր։ Այնուհետև սովորել է Դոմինգո Պրատի և Միգել Լյոբետի մոտ, որի հետ 1925 թվականին սկսեց դուետով հանդես գալ։ 1927 թվականին Անիդոն գրում է իր առաջին պիեսը՝ «Բարկարոլա»։ Անիդոն շատ է շրջագայել Լատինական Ամերիկայում, իսկ հետպատերազմյան շրջանում՝ նաև Եվրոպայում։ Նրա առաջին համերգը Լոնդոնում 1952 թվականին մեծ հաջողություն ունեցավ հանրության շրջանում, որին հաջորդեցին կիթառահարի հաղթական ելույթները այլ երկրներում։ 1956 թվականի մայիսին տեղի ունեցան Անիդոյի առաջին հյուրախաղերը ԽՍՀՄ-ում՝ Չայկովսկու անվան համերգասրահում, իսկ 1957 թվականին թողարկվեց երկու ձայնասկավառակ նրա ձայնագրություններով (8", Д—004050-1 и Д—004052-3): Հետագայում Անիդոն բազմիցս եկել է Խորհրդային Միություն (1962, 1966, 1967, 1980), բազմաթիվ վարպետության դասերի ժամանակ կիսվել է իր ստեղծագործական փորձով խորհրդային կիթառահարների հետ։

Անիդոն երկար տարիներ եղել է Բուենոս Այրեսի Ազգային կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, կառավարության հրավերով դասավանդել է նաև Կուբայում։

1980-ականների կեսերին նա կրկին ապրում էր Բարսելոնայի մոտ և մահացավ Տարագոնայում։

## Ստեղծագործություն
Անիդոն 20-րդ դարի ամենանշանավոր դասական կիթառահարներից է։ Նրա երգացանկը շատ ընդարձակ էր և ընդգրկում էր Վերածննդի դարաշրջանից մինչև ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ Կիթառահարը մեծ ուշադրություն է դարձրել այնպիսի ռոմանտիկ կոմպոզիտորների երաժշտությանը, ինչպիսիք են Ֆրանցիսկո Տառեգան և Իսահակ Ալբենիսը։ Անիդոյի կատարումն առանձնանում էր վառ արտահայտչականությամբ ու հուզականությամբ, ոճի նուրբ զգացողությամբ։ Անիդոն նաև Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի ժողովրդական մեղեդիների հիման վրա կիթառի մի շարք մշակումների և օրիգինալ ստեղծագործությունների հեղինակ է՝ «Հյուսիսային Ամերիկայի հնդկացիների պար», «Արգենտինական մեղեդի», «Պամպայի երգը» և այլն։

## Դիսկոգրաֆիա

* 1955՝ *Իսպանական կոնցերտ կիթառի համար* (Capitol Records P18014)
* 1971՝ *Մարիա Լուիզա Անիդո* (Victor SMK -7705)
* 1972՝ *Grande Dame De La Guitare* (Erato STU 70722)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография Анидо
* Подробная биография Анидо

Կատեգորիա:Արգենտինայում ծնվածներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Կիթառահարներ
Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ
Լյուխով

**Լյուխով** (, պոլաբ. *Ľugow* կամ *Ljauchüw*, ) քաղաք է Գերմանիայում, շրջանային կենտրոն, որը գտնվում է Ստորին Սաքսոնիա նահանգում։

Ընդգրկված է Լյուխով-Դաննենբերգ շրջանում։ Ենթարկվում է Լյուխովի (Վենդլենդ) ղեկավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 9432 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31)։ Զբաղեցնում է 89,01 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը ՝ *03 3 54 018* ։

Քաղաքը բաժանվում է 7 քաղաքային թաղամասերի։

«Վենդլանդ» անվանումը () նշանակում է «վենդների հող» (սլավոնների հող)։ Այս տարածքում ապրում էին պոլաբները, որոնք մինչև 18-րդ դարի կեսերը պահպանեցին իրենց լեզուն Լյուխովի շրջակայքում։

## Քույր քաղաքներ
* Սերե (Ֆրանսիա), (1983)
* Օբորնիկի (Լեհաստան), (2006)

Պատկեր:Luechow marktplatz 4033.jpg|Քաղաքապետարան
Պատկեր:Luechow Amtsturm 8552.jpg|Ամրոց


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական էջ

Կատեգորիա:Գերմանիա
Կատեգորիա:Ստորին Սաքսոնիա
Ամալյա Մանեսովա

**Ամալյա Մանեսովա**  (, ), չեխ բնանկարիչ և ուսուցիչ։

## Կենսագրություն
Ամալյա Մանեսովան ծնվել է արվեստագետների հայտնի ընտանիքում։ Նկարիչներն էին նրա հայրը՝ Անտոնին Մանեսը, եղբայրները՝ Գվիդո և Յոզեֆ Մանեսները, Նկարչի հորեղբայրը՝ Վենզել Մանեսը, Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրենն էր։ Ամալիան նկարչության իր առաջին դասերը վերցրել է բնանկարիչ հորից։ Թեև Ամալիան ի սկզբանե ցանկանում էր զբաղվել ֆիգուրատիվ և դիմանկարային գեղանկարչությամբ, նրա հայրը որոշեց, որ բնանկարն ավելի հարմար է կնոջ համար։

1843 թվականին՝ հոր մահից հետո, Ամալյան ստանձնեց նրա հիմնած նկարչական դպրոցի ուսուցման գործի մեծ մասը։ Իր ժամանակի և ջանքերի մեծ մասը Ամալյա Մանեսովան նվիրեց հարուստ արիստոկրատներին դասավանդելուն և իր եղբայրներին աջակցելուն։

1853 թվականին բացել է նկարչական մասնավոր դպրոց ազնվական և միջին ընտանիքների կանանց և աղջիկների համար։ Նրա հայտնի ուսանողներից էր Զդենկա Բրաուներովան։

1950-ականների վերջերին նա իր եղբայրների հետ ապրում էր Աերենթալների ընտանիքում՝ Ռաֆ Ռոք ամրոցում, որտեղ նկարչություն էր սովորեցնում կոմսուհուն։ Հասույթով նա օգնում էր եղբայրներին, ովքեր ֆինանսական խնդիրներ ունեին այն ժամանակվա գեղարվեստական շրջանակներում չհասկացվելու պատճառով։ Նա շատ ավելի գործնական էր, քան նրանք և երկար ժամանակ հոգ էր տանում տնային տնտեսության մասին։

Ամալիան հիանում էր Յոզեֆի տաղանդով, ուղեկցում էր նրան Մյունխեն տանող ճանապարհին, փող էր ուղարկում և խրախուսում ավելի ակտիվ ու խնայող լինել։ Երբ Յոզեֆը սիրահարվեց սպասուհի Ֆրանտիսկա Շլովիչկովային և որոշեց ամուսնանալ նրա հետ, Ամալիան կտրականապես դեմ էր դրան։ Նա կարծում էր, որ շնորհալի եղբայրը կհայտնվի աղքատ ընտանիքում, որտեղ փողի բացակայությունը թույլ չի տա նրան ստեղծագործել։ Արդյունքում նա խզեց հարաբերությունները եղբոր հետ և դադարեց ֆինանսապես օգնել, չնայած Ֆրանտիսկան և Յոզեֆն արդեն երեխայի էին սպասում։ Դա կործանեց Ջոզեֆի կյանքը։

Շատ տարիներ անց Ամալիան ծանր հիվանդ Յոզեֆին մեծ դժվարությամբ Հռոմից վերադարձրեց Պրահա և խնամեց նրան մինչև մահը (1871 թվական)։ Ամալյա Մանեսովան հրաժարվել է Վացլավ Լևիի ամուսնության առաջարկից և մինչև կյանքի վերջ ամուսնացած չի եղել։ Հանկարծամահ է եղել 1883 թվականին սրտի հիվանդությունից։ Թաղված է Պրահայում՝ Օլշանի գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություն

Ամալիան սեփական գործեր քիչ ունի. Նկարչություն է սովորել միայն հոր մոտ և հեռու էր այն ժամանակվա մոդայից։ Նրա բնանկարները արված են ռոմանտիկ ոճով։ Նրա կալվածքում մոտ հիսուն էսքիզներ են հայտնաբերվել։

## Աշխատանքներ

Պատկեր:Manesova Pohled na Hrubou Skálu.jpg|Կոպիտ ժայռերի տեսարան, Ազգային թանգարան (Պրահա)
Պատկեր:Manesova Pohled u Brodu.jpg|Լանդշաֆտ խրճիթով, Ազգային թանգարան (Պրահա)
Պատկեր:Amalie Mánesová - Landscape with a Human Figure.jpg|Լանդշաֆտ ֆիգուրով
Պատկեր:Amálie Mánesová - Zátiší s ptáčkem.jpg|Նատյուրմորտ թռչունի հետ
Պատկեր:Amalie Manesova Cottage at the brook.jpg| Քոթեջ Բրուքի մոտ
Պատկեր:Amálie Mánesová - signatura.jpg|Նկարչի ստորագրությունը
Պատկեր:The Harvest CZE NG.O 2842.jpeg|Բերքը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Dílo Amálie Mánesové

Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Չեխ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Չեխ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Չեխ մանկավարժներ
Վերա Շեբեկո

**Վերա Ալեքսեևնա Շեբեկո** (, ), ԽՍՀՄ Կենտրոնական հեռուստատեսության հաղորդավար, ԽՍՀՄ Կենտրոնական հեռուստատեսության տեղեկատվության գլխավոր խմբագրության «Նորություններ» հաղորդաշարի խմբագիր։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1985)։

## Կենսագրություն
1965 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական համալսարանի ռուսաց լեզվի և գրականության բաժինը։ 1968-1971 թվականներին աշխատել է Բելառուսի ռադիոկայաններում որպես հաղորդավար, աշխատել է Գրոդնոյի հեռուստաընկերությունում, ԽՄԿԿ անդամ է եղել մինչև 1991 թվականը։

1971-1991 թվականներին աշխատել է Կենտրոնական հեռուստատեսությունում հաղորդավարական բաժնում, վարել  է «Ժամանակ» հաղորդաշարը, ինչպես նաև «Ընկեր երգ» և այլ հաղորդումներ։ Հեռարձակումներ է կազմակերպել Կարմիր հրապարակից։  

Իգոր Լեոնիդովիչ Կիրիլլովի հետ եղել է «Ժամանակ» տեղեկատվական հաղորդաշարի առաջին հաղորդավարներից։ 1991 թվականի օգոստոսի 19-ին, Կենտրոնական հեռուստատեսությամբ «Ժամանակ» հաղորդման ընթացքում, հաղորդավար Եվգենի Կոչերգինի հետ միասին կարդացել են Արտակարգ իրավիճակների պետական կոմիտեի հայտարարությունը ԽՍՀՄ Նախագահ Միխայիլ Գորբաչովի կողմից առողջական վիճակի պատճառով իր պարտականությունները կատարելու անհնարինության և երկրում արտակարգ դրություն մտցնելու մասին։

Հետխորհրդային շրջանում եղել է խոսքի ուսուցչուհի НТВ и «НТВ-Плюс» և «НТВ-Плюс» հեռուստաալիքներում, մի քանի տարի աշխատել է այդ հեռուստաալիքների աշխատակիցների հետ՝ սովորեցնելով խոսքի գրագիտություն։

## Անձնական կյանք
* Ամուսինը՝ Մելիս Վաակովիչ Մշեցյան - լրագրող, 
* Որդին՝ Յուրի Մշեցյանը եղել է «Эпидемия» խմբի կիթառահար,
* Թոռնիկը՝ Ալիսա Մելիսովա (ծնվ․՝ 2009)։

## Ճանաչում և պարգևներ
* ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1985),
* Պատվո նշան շքանշան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Ջերեմի Ուորիներ

**Ջերեմի Մեթյու Ուորիներ** (, ), ամերիկացի նախկին թեթևաթլետ, 400 մետր վազքատարածությունում օլիմպիական խաղերի և աշխարհի առաջնությունների բազմակի չեմպիոն։ 2004 և 2008 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերում հանդես գալով 400 մետր վազքի և 4 x 400 մետր փոխանցումավազքի մրցումներում՝ ընդհանուր առմամբ նվաճել է երեք ոսկե և մեկ արծաթե մեդալ։ Իսկ աշխարհի առաջնություններում այդ մրցաձևերում հաղթանակ է տարել վեց անգամ։

2006 թվականին անցկացված Ոսկե լիգայի մրցումներում վեց մրցափուլից վեցում էլ հաղթել և մեդալներից զատ՝ շահել է 250 հազար դոլար ջեք փոթը։ Հաջորդ տարի իր մարզական նվաճումների շնորհիվ արժանացել է լավագույն թեթևաթլետի համար սահմանված *ESPY* մրցանակի։ Հաղթել է նաև 2010 թվականին կայացած Ադամանդե լիգայի մրցումներում (ընդհանուր հաշվարկով)։ Ոտնաթաթի վնասվածքի պատճառով ստիպված է եղել բաց թողնել աշխարհի 2011 թվականի առաջնությունը։

## Անհատական տվյալներ
* Հասակը՝ 183 սմ
* քաշը՝ 70 կգ

## Առաջընթացի ցուցանիշները
### 400 մետր վազքատարածությունում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* USATF profile for Jeremy Wariner 
* SPIKES Hero profile at www.spikesmag.com
* "Jeremy Wariner", n°14 on *[[Time (magazine)|Time]]*’s list of "100 Olympic Athletes To Watch"

Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ
Կատեգորիա:Մարմնամարզիկներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
«Կալլիկրատիս» ծրագիր

մինի|300пкс|Հունաստանի նոր բաժանումը յոթ ապակենտրոնացված վարչակազմերի՝ «Կալլիկրատիս» ծրագրի շրջանակներում

**«Կալլիկրատիս» ծրագիր** (), Հունաստանի Հանրապետության 3852/2010 օրենքը, որը բարեփոխել է Հունաստանի վարչական բաժանումը։

Մինչ Հունաստանի խորհրդարանի կողմից օրենքի ընդունումը, ծրագիրը գոյություն ուներ *Կալլիկրատիս նածագիծ* () անվան տակ։ 2010 թվականի մայիսի 27-ին Հունաստանի խորհրդարանն ընդունել է ծրագիրը։ Օրենքը հրապարակվել է 2010 թվականի հունիսի 7-ին Կառավարական տեղեկագրում (*Εφημερίδα της Κυβερνήσεως)* ()։ Հիմնական փոփոխությունը նոմոսների բաժանման վերացումն էր։ Չնայած Հունաստանի նոր վարչական բաժանումը ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի հունվարի 1-ից, սակայն 2010 թվականի նոյեմբերի 7-ին տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունների առաջին փուլը տեղի է ունեցել ծրագրին համապատասխան։

Ծրագիրը կրում է ճարտարապետ Կալիկրատեսի անունը, ով մասնակցել է Հին Աթենքում երկար պատերի և Պարթենոնի կառուցմանը։

## Հիմնական դրույթներ
* Ինքնակառավարման առաջին, ամենացածր մակարդակը կազմված է մունիցիպալիտետներից կամ դիմերից (*δήμοι*), որոնք ձևավորվել են ներկայումս գործող մի շարք մունիցիպալիտետների և համայնքների միաձուլման արդյունքում։ Դրանք կառավարելու է քաղաքապետը կամ դիմարխոսը (*δήμαρχος*) և մունիցիպալ խորհուրդը (*δημοτικό συμβούλιο*), որոնք 5 տարին մեկ ընտրվելու են ժողովրդի կողմից։ Համայնքները ստորաբաժանվում են մունիցիպալ բաժինների (*δημοτικά διαμερίσματα*) և վերջապես համայնքների (*κοινότητες*): Համայնքներն ունեն իրենց ավագանիները, սակայն նրանց դերը լինելու է խորհրդատվական։
* Ինքնակառավարման երկրորդ մակարդակը բաղկացած է Հունաստանի 13 պերիֆերիաներից (*περιφέρειες*), որոնք ղեկավարվում են պերիֆերիարխի (*περιφερειάρχης*) և պերիֆերիոն խորհրդի (*περιφερειακό* *συμβούλιο*) կողմից, որոնք ընտրվում են ժողովրդի կողմից 5 տարին մեկ անգամ։ Պերիֆորիաները բաժանվելու են ծայրամասային ստորաբաժանումների (*περιφερειακές ενότητες*), որոնք հիմնականում, աշխարհագրորեն համընկնում են Հունաստանի նոմոսների հետ։ Յուրաքանչյուր պերիֆերիոն շրջան ղեկավարում է փոխպերիֆերիարխոսը (*αντιπεριφερειάρχης*), որը պետք է լինի նույն կուսակցության անդամ, ինչպես նաև պերիֆերիարխի։
* Երրորդ, ամենաբարձր, ինքնակառավարման մակարդակը կազմված է նոր *ապակենտրոնացված վարչակազմից*, որը ներառում է մեկ, երկու կամ երեք պերիֆերիա (բացառությամբ Ատտիկայի և Կրետեի)։ Ապակենտրոնացված ստորաբաժանումների կառավարումը գտնվում է Գլխավոր քարտուղարի պատասխանատվության ներքո, որը նշանակվում է ուղղակիորեն Հունաստանի կառավարության կողմից, ինչպես նաև խորհրդատվական խորհրդի, որը, անհրաժեշտության դեպքում, դիմում է պերիֆերիարխին և մունիցիպալիտետի ներկայացուցիչներին։

### Համեմատության աղյուսակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Հունաստանի վարչական բաժանում
Կատեգորիա:Պետական կառավարում
Լիլյա Գիլդեևա

**Լիլյա Ֆարիդովնա Գիլդեևա** (, ), ռուս լրագրող, որը հայտնի է որպես НТВ հեռուստաալիքի «Այսօր» լրատվական ծրագրի հաղորդավար (2006-2022)։

## Կենսագրություն
Լիլյա Գիլդեևան ծնվել է թաթարական ընտանիքում։ Հայրը եղել է պետական ծառայող, մայրը՝ տարրական դասարանների  ուսուցչուհի։ Ավարտել է Կազանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (1993-1997)։ Կարիերան որպես հեռուստալրագրող Նաբերեժնիե Չելնիում 1997 թվականի հուլիսին սկսել է տեղական «Եթեր» հեռուստաալիքում՝ որպես լուրերի հաղորդավար։ 1999 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Կազան, աշխատել որպես թղթակից, պրոդյուսեր, խմբագիր, լուրերի հաղորդավար, «REN-TV» ալիքի տարածաշրջանային գործընկեր «Վարիանտ»-ում։ 2002 թվականից մինչև 2006 թվականն աշխատել է ТНВ հեռուստաընկերությունում (Թաթարստանի երկլեզու (ռուսերեն, թաթարերեն) արբանյակային ալիք), վարել է «Թաթարստանի նորություններ» լրատվական ծրագիրը, 8-ամսյա ընդմիջումից հետո աշխատել է «ԿամԱԶ» ավտոգործարանի մամուլի ծառայությունում։

2006 թվականի սեպտեմբերին նրան հրավիրել են НТВ ալիք, որտեղ աշխատել է  մինչև 2022 թվականի փետրվարի 18-ը՝ «Այսօր» 19:00 հաղորդաշարի հաղորդավար։ Տարբեր ժամանակներում նրա հետ միասին աշխատել են Ալեքսեյ Պիվովարովը (2006-2013), Իգոր Պոլետաևը (2013-2014), Ալեքսանդր Յակովենկոն (2014-2015), Միխայիլ Չեբոնենկոն (2015 թվականի մարտ-օգոստոս), Վասիլի Մաքսիմենկոն (2015-2018) և Վլադիմիր Չերնիշևը (2018-2022)։

2007 թվականի հունիսից մինչև 2014 թվականի օգոստոսը վարել է նաև «Այսօր 22:45 (այնուհետև՝ 22:40, 23:00 և 23:15)» և «Այսօր. Արդյունքները» հաղորդաշարերը։
2022 թվականի փետրվարին ազատվել է НТВ-ից, նախապես Ռուսաստանից մեկ այլ երկիր տեղափոխվելով, որը հայտնի է դարձել մարտի 15-ին։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ամուսինը՝ Ռուստամը, աշխատել է որպես մոնտաժող հեռուստատեսությունում, այնուհետև ավտոսրահում։ Երկու երեխա ունի, որդին  Դանիլը, ավարտել է դպրոցը  և դուստրը՝ Մայան (ծնվ.՝ 2009)։

## Պարգևներ
* Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալագիր (26.07.2021) - «Զանգվածային լրատվամիջոցների զարգացման գործում ունեցած վաստակի և երկար տարիների բարեխիղճ աշխատանքի համար»,
* Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալագիր (23 ապրիլի, 2008) - «Ռուսաստանի Դաշնությունում քաղաքացիական հասարակության զարգացման, տեղեկատվական աջակցության և ակտիվ հասարակական գործունեության համար»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Интервью газете «Труд», «Вечерней Москве», «Известиям»

Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Կազանի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարուհիներ
Բեատրիքս Բեկ

**Բեատրիքս Բեկ**  (, ), բելգիական արմատներով ֆրանսիացի գրող։

## Կենսագրություն
Բեատրիքս Բեկը ծնվել է Շվեյցարիայում, 1914 թվականի հուլիսի 30-ին, բանաստեղծ Քրիստիան Բեկի ընտանիքում։ Հայրը եղել է Ալֆրեդ Ժարրիի և Անդրե Ժիդի ընկերը։ Մայրը եղել է իռլանդացի, որը հետագայում ինքնասպանություն է գործել։

Բեատրիքսը մեծացել է Ֆրանսիայում, որտեղ ստացել է իրավագիտության աստիճան։ Եղել է կոմունիստ։ 1936 թվականին նա ամուսնացել է քաղաքացիություն չունեցող հրեա ուսանող Նաում Սապիրոյի հետ։ Նրանք ունեցել են դուստր։ 1939 թվականի սեպտեմբերին Նաումը դարձել է ֆրանսիական բանակի զինվոր։ 1940 թվականին ամուսինը մահացել է համակենտրոնացման ճամբարում։ Պատերազմից հետո նա ապրել է աղքատության մեջ, փոխել է բազմաթիվ զբաղմունքներ։

1948 թվականին Բեատրիքսը հրատարակել է իր առաջին վեպը՝ «Բարնի», որից հետո Անդրե Ժիդը նրան աշխատանքի ընդունել որպես իր իր քարտուղարի։ Անդրե Ժիդը ճանաչել և հրատարակել էր իր հորը։

1955 թվականի հունվարի 12-ին Բեատրիքսը ստացել է ֆրանսիայի քաղաքացիություն։

1966-1977 թվականներին դասավանդել է ԱՄՆ-ի և Կանադայի համալսարաններում։ Բեատրիքս Բեկի մահից հետո տպագրվել են նրա հուշերը Անդրե Ժիդի և նրա շրջապատում հանդիպած այլ հեղինակների (Ֆրանսուա Մորիակ, Կոլետ, Մալրո, Սարտր) մասին։

Դուստրը (1936-1999) և թոռնուհին նույնպես գրողներ են եղել։

Բեկի վեպերն ու պատմվածքները, այդ թվում՝ երիտասարդներին ուղղված, թարգմանվել են եվրոպական մի շարք լեզուներով։ Նա արժանացել է մի քանի հեղինակավոր մրցանակների՝ Գոնկուրյան մրցանակ (1989),  Մնակոյի արքայազն Պիեռի գրական մրցանակ (1989), Ֆրանսիական ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակ (1997) և այլն։ Նրա գրականությունում բացահայտվել են նրա ֆանտազիան և գրական վարպետությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Некролог в газете Le Figaro
* На сайте IMDB

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Թերություններով մարդիկ

**Թերություններով մարդիկ** (), 2019 թվականի հարավկորեական դորամա ռոմանտիկ կատակերգության ժանրում։

## Սյուժե
Ռոմանտիկ կատակերգություն երկու ոչ կատարյալ մարդկանց մասին, որոնք սիրահարվել են իրար։ Գլխավոր հերոսուհին՝ Ջու Սո Յոնը, ատում է գեղեցիկ դեմքով տղամարդկանց։ Նա ենթադրում է, որ գեղեցիկ տղամարդիկ միայն անախորժություններ են բերում, հիմնվելով իր երեք գեղեցիկ եղբայրների հետ մեծանալու փորձի վրա։ Գլխավոր հերոսը Լի Կան Ուն է, ով սխալ պատկերացում ունի Սո Յոնի մասին։ Դորաման այն մասին է, թե ինչպես են թերություններով մարդիկ հաղթահարում իրենց նախատրամադրվածությունը, փոխում կարծիքները։

## Դերերում
### Գլխավոր դերերում
* Օ Յոն Սո՝ Ջու Սո Յոն
* Ան Ջե Հյոն՝ Լի Կան Ու
* Կիմ Սըլ Գի՝ Կիմ Մի Գյոն
* Գու Վոն՝ Լի Մին Հյոկ
* Հո Ջոն Մին՝ Պակ Հյոն Սու

### Երկրորդական դերերում
* Մին Ու Հյոկ՝ Ջու Վոն Ջե
* Չհա Ին Հա՝ Ջու Վոն Սոկ
* Չան Յու Սան՝ Չոի Հո Դոլ
* Կիմ Ջե Յոն՝ Ջու Սո Ջուն
* Հվան Ու Սըլ Հե՝ Լի Կան Հի
* Յուն Հե Յոն՝ միսս Օ
* Ջու Հե Ըն՝ Լի Ջու Հի
* Շին Դո Հյոն՝ Պեկ Չան Մի
* Յուն Դա Հուն՝ Կան Ուի հայր
* Կիմ Յոն Օկ՝ նախագահ Հան
* Չոն Սու Գյոն՝ Պեկ Չան Միի մայր
* Լի Չոն Շիկ՝ ուսանող
* Կան Թե Օ՝ Օ Չոն Թե (Սո Յոնի նախկին ընկեր) 
* Սո Ու Ջին՝ փոքր Սո Յոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*''Love with Flaws'' official MBC website
*Official MBC global site

Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ այբբենական կարգով