Ջոհոր

**Ջոհոր**, որը նաև գրված է **Ջոհորե** կամ պատմականորեն՝ **Ջահորե** Մալայզիայի նահանգ է Մալայական թերակղզու հարավում։ Հյուսիսում սահմանակից է Պահանգի, Մալակկայի և Նեգերի Սեմբիլանի հետ։ Ջոհորը ծովային սահմաններ ունի Սինգապուրի հետ հարավում և Ինդոնեզիայի հետ արևելքից և արևմուտքից: 2023 թվականի դրությամբ նահանգի բնակչությունը կազմում է 4,09 միլիոն, ինչը այն դարձնում է Մալայզիայի երկրորդ ամենաբնակեցված նահանգը՝ Սելանգորից հետո։Ջոհոր Բահրուն նահանգի մայրաքաղաքն է և տնտեսական կենտրոնը, Կոտա Իսկանդարը պետական վարչական կենտրոնն է, իսկ Մուարը ծառայում է որպես թագավորական մայրաքաղաք:

Ջոհորի տնտեսությունը հիմնականում հիմնված է ծառայությունների և արտադրության ոլորտների վրա։ Նրա համախառն ներքին արդյունքը (ՀՆԱ) Մալայզիայի երեք խոշորագույններից է Սելանգորի և Կուալա Լումպուրի կողքին: Այսօր Ջոհորը շարունակում է մնալ երկրի ամենամեծ առևտրային ներդրողը Մալայզիայի բոլոր նահանգներից: Նահանգը նաև լոգիստիկ հիմնական հանգույց է Մալայզիայում, որտեղ գտնվում է Տանջունգ Պելեպաս նավահանգիստը ՝ աշխարհի 15-րդ ամենաբանուկ նավահանգիստը: Ջոհոր Բահրուն նաև Իսկանդար Մալայզիայի զարգացման միջանցքի խարիսխ քաղաքներից է, որն ընդգրկում է հարավային Ջոհորի մեծ մասը, որը ներդրումային արժեքով երկրի առաջին և ամենամեծ հատուկ տնտեսական գոտին է:

Ջոհորն ունի էթնիկ, մշակութային և լեզվական բարձր բազմազանություն: Նահանգը հայտնի է իր ավանդական Զեփին և Կուդա կեպանք պարով: Պետության ղեկավարը Ջոհորի սուլթանն է, իսկ կառավարության ղեկավարը *Մենթերի Բեսարն* է։ Կառավարման համակարգը սերտորեն կառուցված է Վեսթմինսթերյան խորհրդարանական համակարգի օրինակով, որտեղ պետական կառավարումը բաժանված է վարչական շրջանների: Իսլամը պետական կրոն է 1895 թվականի Ջոհորի Սահմանադրության համաձայն, սակայն այլ կրոնները կարող են ազատորեն դավանվել: Մալայերենը պետության պաշտոնական լեզուն է: Ջոհորն ունի շատ բազմազան արևադարձային անձրևային անտառներ և հասարակածային կլիմա: Գտնվելով Թենասերիմ բլուրների հարավային ստորոտում, նահանգի հարթ լանդշաֆտում գերակշռում են ինսելբերգներն ու զանգվածները, որտեղ ամենաբարձր կետն է Լեդանգ լեռը:

## Ստուգաբանություն
ձախից|մինի|Թագավորական թագը Իստանայում Բուկիտ Սերենեն, Ջոհորը, որը կոչվում է «Զարդ»
Տարածքը Սիամի հյուսիսային բնակիչներին առաջին անգամ հայտնի էր որպես *Գանգգանու* կամ *Գանգգայու* (Գանձերի գանձարան) Ջոհոր գետի մոտ գտնվող թանկարժեք քարերի առատության պատճառով։ Արաբ առևտրականներն այն անվանում էին յաուհար, Պարսկաստանի (Գաուհար) փոխառված մի բառ, որը նշանակում է նաեւ «թանկարժեք քար» կամ «զարդ»: Քանի որ տեղի բնակիչները դժվարանում էին հանդես գալ արաբերեն բառը տեղական բարբառով, անունը հետագայում դարձավ Յոհոր: Մինչդեռ Նագարակեթագայի հին ջավանյան հուլությունը կոչվում է Ուջոն Մեդինիի («Հողի վերջ» տարածքը,) Քանի որ դա մայրցամաքային Ասիայի հարավային կետն է: Մեկ այլ անուն, պորտուգալացի գրող Մանուել Գոդինա դե Էրեդիայի միջոցով, հղում կատարեց Ուջոն Թանայի հետ Մարկո Պոլոյի նավարկությանը 1292 թվականին 1292 թվականին: Թե Ուջոն Մեդինի, այնպես էլ Ուջոն Թանան հիշատակվել էր Մալաքայի սուլթանության հիմքից ի վեր: Ամբողջ ժամանակահատվածում մի քանի այլ անուններ նույնպես առկա էին, ինչպիսիք են Գալոհը, Լենգիգուն եւ Վուրավարը: Ջոհորը հայտնի է նաև իր արաբական պատվով, ինչպես (Դարուլ Տա՝զիմ,Darul Ta'zim–ը) կամ «արժանապատվության բնակություն»:

## Պատմություն
### Հինդու-բուդդայական դարաշրջան
Մուար գետի մոտ գտնվող Կամպոնգ Սունգայ Պենչուում գտնվել է բրոնզե զանգ, որը գնահատվում է մ.թ. 150 թ։ Ենթադրվում է, որ զանգը օգտագործվել է որպես ծիսական առարկա, այլ ոչ թե առևտրի առարկա, քանի որ նույն դեկորացիաներով նմանատիպ հանդիսավոր զանգ է հայտնաբերվել Կամբոջայի Բատտամբանգ նահանգում, ինչը ենթադրում է, որ մալայական ափը շփվել է Ֆունանի հետ, իսկ զանգը մայրցամաքային Ասիայի վաղ թագավորության նվերը Մալայական թերակղզու տեղական ցեղապետերին: Մեկ այլ կարևոր հնագիտական գտածո էր հնագույն կորած Կոտա Գելանգգի քաղաքը, որը հայտնաբերվել է արահետներով, որոնք նկարագրված են հին մալայական ձեռագրում, որը ժամանակին պատկանել է Սթեմֆորդ Ռաֆլսին: Տարածքում հավաքված արտեֆակտները ամրապնդել են նահանգում վաղ մարդկանց բնակության մասին պնդումները: Կոտա Գելանգգիի հայցը որպես առաջին բնակավայր վիճարկվում է Ջոհորի նահանգի կառավարության կողմից, ինչպես նաև 1996 թվականից ի վեր պետական ժառանգության հիմնադրամի կողմից իրականացված հնագիտական ուսումնասիրությունների այլ ապացույցներ, որոնք ենթադրում են, որ պատմական քաղաքը իրականում գտնվում է Կոտա Տինգգի շրջանում կամ *Կոտա Կլանգ Կիուում* կամ *Գանգգայու*։ Հնագույն քաղաքի ճշգրիտ վայրը դեռևս հայտնի չէ, բայց ասվում է, որ այն գտնվում է  անտառային արգելոցում, որտեղ գտնվում են Լենգիու և Մադեկ գետերը՝ հիմնվելով *Մալայական Տարեգրության* գրառումների վրա, որոնք *Գանգգա Նեգարան* նվաճելուց հետո։ Ռաջա Սուրանը Նախոն Սի Թամմարաթ թագավորության (Լիգոր թագավորություն) Սիամից նավարկել էր դեպի *Գանգգայու։* Հնագույն ժամանակներից ի վեր ափամերձ Մալայական թերակղզու մեծ մասն ունեցել է իրենց կառավարիչները, բայց բոլորն ընկել են Սիամի իրավասության ներքո:

### Ջոհորի սուլթանություն
ձախից|մինի|Քարտեզ Ջոհորի տիրապետության մասին, 1727 թ
1511 թվականին Մալակկայի անկումից հետո պորտուգալացիների ձեռքում, Ջոհոր սուլթանությունը ստեղծվել է Մալաքայի սուլթան Մահմուդ շահի որդու՝ Ալաուդին Ռիայաթ Շահ II-ի կողմից 1528 թվականին, երբ նա թագավորական արքունիքը տեղափոխել է Ջոհոր գետ և հիմնել նրա թագավորական նստավայրը Ջոհոր Լամայում: Ջոհորը դարձավ կայսրություն, որն ընդգրկում էր հարավային Մալայական թերակղզին, Ռիաու արշիպելագը (ներառյալ Սինգապուրը), Անամբաս կղզիները, Տամբելան արշիպելագը, Նատունա կղզիները, Սամբաս գետի շրջակայքը հարավ-արևմտյան Բորնեոյում և Սիակ Սումատրայում ՝ Փահանգի, Արու և Չամպայի հետ միասին: Այն ձգտում էր հետ վերցնել Մալաքկան պորտուգալացիներից ինչը նույնպես ձգտում էր անել հյուսիսային Սումատրայի Աչեհի սուլթանությունը ՝ հանգեցնելով եռակողմ պատերազմի հակառակորդների միջև։ Պատերազմների ժամանակ Ջոհորի վարչական մայրաքաղաքը մի քանի անգամ տեղափոխվեց՝ հիմնվելով ռազմական ռազմավարության և տարածաշրջանում առևտրի նկատմամբ իշխանությունը պահպանելու վրա: Ջոհորը և պորտուգալացիները սկսեցին համագործակցել Աչեհի դեմ, որը նրանք տեսնում էին որպես ընդհանուր թշնամի: 1582 թվականին պորտուգալացին օգնեց Ջոհորին խափանել Աչեի հարձակումը, սակայն պայմանավորվածությունն ավարտվեց, երբ Ջոհորը հարձակվեց պորտուգալացիների վրա 1587 թվականին։ Աչեհը շարունակեց իր հարձակումները պորտուգալացիների դեմ և դադարեց միայն այն ժամանակ, երբ Գոայի պորտուգալական նավահանգստից մի մեծ արմադա եկավ պաշտպանելու Մալաքկան և ոչնչացրեց սուլթանությունը:

Այն բանից հետո, երբ Աչեն մնաց թուլացած, հոլանդական Արևելյան Հնդկաստանի ընկերությունը (VOC) ժամանեց, և Ջոհորը դաշինք կազմեց նրանց հետ՝ պորտուգալացիներին վերացնելու համար 1641 թվականին Մալաքայի գրավման ժամանակ: Ջոհորը վերականգնեց իշխանությունը Սումատրայում իր նախկին կախվածություններից շատերի վրա, ինչպիսիք են Սիակը (1662) և Ինդրագիրին (1669), որոնք ընկել էին Աչեհը, մինչդեռ Մալաքկան գրավվել էր հոլանդացիների կողմից: Մալաքկան անցավ Ճավայի Բատավիայի անմիջական հսկողության տակ։ Չնայած Մալաքկան ընկավ հոլանդական իշխանության ներքո, հոլանդացիները այլևս առևտրային կետեր չհիմնեցին Մալայական թերակղզում և Սումատրայում, քանի որ նրանք ավելի շատ հետաքրքրություն ունեին Ճավայի և Մալուկու կղզիների նկատմամբ: Հոլանդացիները միայն սկսեցին ներգրավվել տեղական վեճերի մեջ, երբ Բուգիները սկսեցին սպառնալ իրենց ծովային առևտրին:
[մինի|Ջոհորը պատվիրակ է [Պեկինում, Չինաստան, 1761 թ.]]
Դինաստիան, որը սերում էր Մալակկայի տիրակալներից, գոյատևեց մինչև Մահմուդ II- ի մահը, երբ նրան հաջորդեց Բենդահարա դինաստիան ՝ նախարարների տոհմը, որը նախկինում ծառայել էր Մալաքայի սուլթանությունում։ Հոլանդացիներն ավելի ու ավելի վտանգված էին զգում 18-րդ դարում, հատկապես, երբ Անգլիական Արևելա-Հնդկական ընկերությունը սկսեց իր ներկայությունը հաստատել Մալայական հյուսիսային թերակղզում ինչը ստիպեց հոլանդացիներին գրավել Ռիաուի Բուգիս շրջանները և վտարել Բուգիներին և՛ Ռիաուից, և՛ Սելանգորից այնպես որ այս տարածքները չեն ընկնի բրիտանական տիրապետության տակ: Սա վերջ դրեց Բուգիսի քաղաքական գերիշխանությանը Ջոհոր-Պահանգ-Ռիաու կայսրությունում, ինչի արդյունքում 1784 թվականին Բուգիները արգելվեցին Ռիաուում։ Բուգիների և հոլանդացիների միջև մրցակցության ժամանակ Մահմուդ Շահ III-ը պաշտպանության պայմանագիր կնքեց VOC-ի հետ HNLMS *Ուտրեխտի* նավի վրա, և սուլթանին թույլատրվեց բնակվել Ռիաուում՝ հոլանդական հովանավորությամբ:Այդ ժամանակից ի վեր անվստահությունը բուգիների և մալայացիների միջև սրվեց: 1796-ից 1801 թվականներին և 1807-ից 1818 թվականներին Մալաքկան անցավ բրիտանական ռեզիդենտության ներքո, քանի որ Նիդերլանդները գրավվել էր Ֆրանսիայի կողմից Նապոլեոնյան պատերազմներում և վերադարձվել հոլանդացիներին 1818 թվականին: Մալական ծառայեց որպես բեմական տարածք 1811 թվականին բրիտանական ներխուժման համար Ճավա։

### Բրիտանական պրոտեկտորատ
ձախից|մինի|Ջոն Էդմունդ Թեյլորի նկարը, որը ցույց է տալիս մարդկանց թիավարով Ջոհոր գետի վրա երեկոյան, տեսած Սինգապուրի Չանգիից, հուլիս 1879 թ.
Երբ Մահմուդ Շահ III-ը մահացավ, սուլթանը երկու որդի թողեց սովորական մայրերի միջոցով: Մինչ ավագ որդի Հուսեյն Շահին աջակցում էր մալայական համայնքը, կրտսեր որդի Աբդուլ Ռահման Մուազամ Շահին աջակցում էր Բուգիս համայնքը: 1818 թվականին հոլանդացիները ճանաչեցին Աբդուլ Ռահման Մուազամ Շահին որպես Ջոհոր կայսրության օրինական ժառանգորդ՝ Ռիաուում առևտրային կետ հիմնելու իրենց մտադրությանը աջակցելու դիմաց։ Հաջորդ տարի բրիտանացիները Հուսեյն Շահին ճանաչեցին որպես Ջոհոր կայսրության օրինական ժառանգորդ՝ Սինգապուրում առևտրային կետ հիմնելու իրենց մտադրությանը աջակցելու դիմաց: Իր մահից առաջ Մահմուդ Շահ III-ը Աբդուլ Ռահմանին նշանակել էր որպես Ջոհորի Թեմենգգոնգ ՝ բրիտանացիների կողմից ճանաչվելով որպես Ջոհոր-Սինգապուրի Թեմենգգոնգ՝ նշանավորելով Temenggong դինաստիայի սկիզբը։ Աբդուլ Ռահմանին հաջորդեց նրա որդին՝ Դաենգ Իբրահիմը, թեև բրիտանացիները նրան ճանաչեցին միայն 14 տարի անց:
աջից|մինի|Ջոհոր Բահրու քաղաքը բրիտանական ժամանակաշրջանում, մոտավորապես 1920 թ
Բուգիների և մալայացիների միջև վեճի պատճառով Ջոհորի կայսրության բաժանմամբ և 1824 թվականի անգլո-հոլանդական պայմանագրի արդյունքում բրիտանացիների և հոլանդացիների համար սահմանված ազդեցության ոլորտներին հետևելով, Դաենգ Իբրահիմը մտադիր էր ստեղծել նոր վարչական կենտրոն Ջոհորի համար: Սուլթանությունը նոր դինաստիայի օրոք։ Քանի որ նա սերտ հարաբերություններ էր պահպանում բրիտանացիների հետ, և վերջիններս ցանկանում էին լիակատար վերահսկողություն ունենալ Սինգապուրի առևտրի վրա, Դաենգ Իբրահիմի և Հուսեյն Շահի իրավահաջորդ Ալի Իսկանդարի միջև կնքվեց պայմանագիր, որով Ալին ճանաչվեց որպես հաջորդ սուլթան: Պայմանագրի միջոցով Ալին թագադրվեց որպես սուլթան և ստացավ 5000 դոլար ( իսպանական դոլարով ) և ամսական 500 դոլար նպաստ, սակայն պահանջվեց զիջել Ջոհորի տարածքի ինքնիշխանությունը (բացի Մուարի Քեսանգից, որը միակ տարածքն էր լինելու իր վերահսկողության տակ) Դաենգ Իբրահիմին։
[ձախից|մինի|282x282փքս|Ջոհորի կայսրության բաժանումը 1824 թվականի անգլո-հոլանդական պայմանագրից առաջ և հետո
----'''[Բրիտանական կայսրություն|Բրիտանական ազդեցության տակ.**
----**Հոլանդիայի ազդեցության տակ.*'

]]
Մայրցամաքային Ջոհորում նոր մայրաքաղաքի ստեղծումից հետո վարչական կենտրոնը տեղափոխվեց Սինգապուրի Թելոկ Բլանգա քաղաքից։ Քանի որ տարածքը դեռևս չզարգացած ջունգլի էր, Տեմենգգոնգը խրախուսեց [[Չինական սփյուռք|չինացիների]] և [[Ճավացիներ|ճավայացիների]] միգրացիան՝ հողը մաքրելու և Ջոհորում գյուղատնտեսական տնտեսություն զարգացնելու համար: Դաենգ Իբրահիմի օրոք Ջոհորը սկսեց արդիականացվել, ինչը շարունակեց նրա որդին՝ Աբու Բաքարը: 1885 թվականին ստորագրվեց Անգլո-Ջոհորի պայմանագիրը, որը պաշտոնականացնում էր երկուսի միջև սերտ հարաբերությունները՝ բրիտանացիներին տրվելով Ջոհորի տարածքով առևտրի տարանցիկ իրավունք և պատասխանատվություն նրա արտաքին հարաբերությունների համար, ինչպես նաև վերջինիս պաշտպանություն ապահովելով։ Նաև այս տարում էր, որ Ջոհորը ձևավորեց իր ներկայիս սահմանը: Պայմանագիրը նաև նախատեսում էր բրիտանական գործակալի նշանակում խորհրդատվական դերում, թեև մինչև 1910 թվականը խորհրդական չէր նշանակվել։ Աբու Բաքարը նաև իրագործեց սահմանադրությունը, որը հայտնի է որպես Ջոհոր նահանգի Սահմանադրություն (մալայերեն՝ *Undang-undang Tubuh Negeri Johor* ) և կազմակերպեց իր վարչակազմը բրիտանական ոճով։ Որդեգրելով անգլիական ոճի արդիականացման քաղաքականություն՝ Ջոհորը ժամանակավորապես թույլ չտվեց իրեն ուղղակիորեն վերահսկել բրիտանացիները, ինչպես դա եղավ մալայական մյուս նահանգների հետ։

Իբրահիմի օրոք բրիտանացիները Դուգլաս Գրեհեմ Քեմփբելին նշանակեցին որպես սուլթանության խորհրդական 1910 թվականին, չնայած սուլթանը միայն Քեմփբելին նշանակեց գլխավոր խորհրդական, ի տարբերություն Մալայական այլ նահանգների, որոնք ունեին ռեզիդենտ խորհրդատուներ՝ դառնալով մալայական վերջին նահանգը, որն ընդունեց խորհրդական բրիտանացիներին։ Սակայն Իբրահիմի գերծախսերի պատճառով սուլթանությունը բախվեց իր [[Շրջանառություն (տնտեսություն)|եկամտի]] հիմնական աղբյուրի գնի անկման հետ կապված խնդիրների և նրա և նրա պետական խորհրդի անդամների միջև, ինչը բրիտանացիներին հնարավորություն տվեց միջամտելու Ջոհորի ներքին գործերին: Չնայած Բրիտանացի խորհրդական նշանակելու Իբրահիմի դժկամությանը, Ջոհորը 1914 թվականին որպես ՉԴաշնային Մալայական Նահանգներից  բերվեց բրիտանական վերահսկողության տակ, իսկ նրա գլխավոր խորհրդականի պաշտոնը հասցվեց Դաշնային մալայական նահանգների ռեզիդենտի:

=== [[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ]] ===
[[Պատկեր:The_British_Army_in_Malaya_1941_FE287.jpg|մինի|Հնդկական զորքերը նավակներ են նստում հարավային Ջոհորում ներխուժման զորավարժությունների ժամանակ, 1941 թվականի նոյեմբերի 13:]]
[[Պատկեր:Australian_2-pdr_anti-tank_gun_in_action_at_Bakri_on_the_Muar-Parit_Sulong_Road.jpg|աջից|մինի|Ավստրալիայի 8-րդ դիվիզիայի երեք անդամներ կրակում են ճապոնական Type 95 Ha-Gō տանկերի վրա Մուար-Պարիտ Սուլոն ճանապարհի վրա Մուարի ճակատամարտի ժամանակ, 1942 թվականի հունվարի 18-ին:]]
1910-ական թվականներից ի վեր ճապոնական տնկարկները ներգրավված էին Ջոհորի բազմաթիվ կալվածքներում և հանքային ռեսուրսների արդյունահանման մեջ՝ անգլո-ճապոնական դաշինքի արդյունքում: [[Առաջին համաշխարհային պատերազմ]]ից հետո Մալայայում [[Ռետին|կաուչուկի]] մշակումը հիմնականում վերահսկվում էր ճապոնական ընկերությունների կողմից: 1919 թվականին Ռետինե հողատարածքների սահմանափակումների վերացումից հետո Gomu Nanyo ընկերությունը  սկսեց մշակել կաուչուկը Ջոհորի ինտերիերում։ 1920-ական թվականներին Իբրահիմը դարձել էր Տոկուգավա Յոշիչիկայի ՝ [[Տոկուգավա կլան]]ի անդամի անձնական ընկերը, որի նախնիները ռազմական առաջնորդներ էին ( [[Ճապոներեն|ճապոներեն՝]] *shōgun* ), որոնք կառավարում էին Ճապոնիան 16-19-րդ դարերում։[[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ]]ում, Ջոհորում Մուարի ճակատամարտում կյանքի մեծ գնով, որպես մալայական արշավի մաս, Կայսերական ճապոնական բանակի  ուժերն իրենց հեծանվային հետևակով և տանկերով 1942 թվականի հունվարի 14-ին շարժվեցին դեպի Մուար շրջան (ներկայիս Tangkak District)։ Ճապոնական զորքերի ժամանման ժամանակ Տոկուգավան ուղեկցեց գեներալ [[Տոմոյուկի Յամասիտա|Տոմոյուկի Յամաշիտայի]] զորքերը և ջերմորեն ընդունվեց Իբրահիմի կողմից, երբ նրանք հասան [[Ջոհոր Բահրու]] 1942 թվականի հունվարի վերջին։ Յամաշիտան և նրա սպաները տեղակայվեցին սուլթանի նստավայրում՝ Իստանա Բուկիտ Սերենենում, և պետական քարտուղարության շենքում՝ Սուլթան Իբրահիմի շենքում ՝ ծրագրելու Սինգապուր ներխուժումը: Ճապոնացի սպաներից ոմանք անհանգստանում էին, քանի որ պալատի գտնվելու վայրը նրանց բաց էր թողնում բրիտանացիների համար, բայց Յամաշիտան վստահ էր, որ բրիտանացիները չեն հարձակվի, քանի որ Իբրահիմը նաև բրիտանացիների ընկերն էր, ինչը ճիշտ էր:
[[Պատկեր:Singapore_causeway_blown_up.jpg|ձախից|մինի|Պայթեցված Ջոհոր-Սինգապուր մայրուղու տեսարան՝ մեջտեղում տեսանելի բացվածքով, որը մեկ շաբաթով հետաձգեց ճապոնական Սինգապուրի գրավումը մինչև 1942 թվականի փետրվարի 8-ը։]]
Փետրվարի 8-ին ճապոնացիները սկսեցին ռմբակոծել Սինգապուրի հյուսիս-արևմտյան առափնյա գիծը, որին հաջորդեց IJA-ի 5-րդ և 18-րդ դիվիզիաների հատումը մոտ 13000 զորքով Ջոհորի նեղուցով: Հաջորդ օրը կայսերական գվարդիայի դիվիզիան անցավ Կրանջի, իսկ ճապոնական գվարդիայի մնացած զորքերը անցան վերանորոգված Ջոհոր-Սինգապուր ճանապարհով: Ճապոնացիների կողմից Մալայայի և Սինգապուրի ամբողջ օկուպացումից հետո Տոկուգավան առաջարկեց բարեփոխումների ծրագիր, որով հինգ թագավորությունները՝ Ջոհոր, Տերենգանու, Քելանթան, Կեդահ-Պենանգ և Պերլիսը կվերականգնվեն և դաշնային դարձան: Համաձայն սխեմայի, Ջոհորը կվերահսկի Պերակը, Սելանգորը, Նեգերի Սեմբիլանը և Մալակկան, մինչդեռ  Ջոհորի հարավային մասում գտնվող տարածքը կներառվի Սինգապուրին ՝ պաշտպանական նպատակներով: Թագավորությունների հինգ միապետները պարտավոր կլինեն հավատարմություն խոստանալ Ճապոնիային, պետք է երկու տարին մեկ այցելեն ճապոնական թագավորական ընտանիք և կապահովեն [[Հավատքի ազատություն|կրոնի]], պաշտամունքի, աշխատանքի և մասնավոր սեփականության ազատությունը բոլոր մարդկանց և յուրաքանչյուր ճապոնացիների համար,անձ, որը բնակվում է թագավորություններում՝ բնիկներին հավասար վերաբերմունքով։
[[Պատկեր:Japanese_Advancement,_Labis_(cropped_II)_(AWM_4093032).jpg|աջից|մինի|Լրացուցիչ ճապոնական զորքեր, որոնք առաջ են շարժվում Լաբիսում գտնվող երկաթե կամրջով, որը ավերվել էր նահանջող բրիտանական ուժերի կողմից Մալայան թերակղզուց, 22 հունվարի 1942 թ.]]
Միևնույն ժամանակ, Ջոդո Շինշու [[Բուդդայականություն|բուդդիզմի]] Նիշի Հոնգան-ջի ենթաղանդի Օտանի Կոզուին առաջարկեց վերացնել սուլթանական համակարգը և Ճապոնիան կառավարի մալայական թագավորությունները ճապոնական սահմանադրական միապետական կառավարության ներքո: Ճապոնիայի պատերազմի նախարար [[Հիդեկի Տոձիո|Հիդեկի Տոջոն]], սակայն, արդեն հիշեցրել էր Մալայայի իրենց կառավարության աշխատակազմին, որ զերծ մնան սուլթանից վերադասի գործողություններից և հարգանք ցուցաբերեն, որպեսզի սուլթանը համագործակցի *Գունսեիի* (ճապոնական ռազմական կազմակերպության) հետ: Մայիսին ճապոնացի շատ բարձրաստիճան պաշտոնյաներ վերադարձան [[Տոկիո]] ՝ խորհրդակցելու պատերազմի նախարարության և գլխավոր շտաբի պաշտոնյաների հետ, թե ինչպես վարվել սուլթանի հետ: Հուլիսին Սինգապուր վերադառնալուց հետո նրանք հրապարակեցին մի փաստաթուղթ, որը կոչվում էր «Սուլթանի վերաբերմունքի քաղաքականություն», որը սուլթանից պահանջում էր իր իշխանությունը ժողովրդի և հողի վրա հանձնել ճապոնական կայսրին IJA հրամանատարի միջոցով: Ռազմական կազմակերպությունը սուլթանից պահանջում էր իր իշխանությունը հանձնել այնպես, ինչպես հիշեցնում է, թե ինչպես են Տոկուգավայի շոգունատները իրենց իշխանությունը հանձնել ճապոնական կայսրին 1868 թվականին։ Ճապոնական վարչակազմի միջոցով խաղաղ բնակիչների բազմաթիվ կոտորածներ են տեղի ունեցել, ըստ հաշվարկների, որ 25,000 էթնիկ չինացի խաղաղ բնակիչ Ջոհորում զոհվել է օկուպացիայի ժամանակ: Չնայած դրան, ճապոնացիները ստեղծեցին Էնդաու բնակավայրը (նաև հայտնի է որպես Սյոնան մոդելի նոր ֆերմա) Էնդաուում չինացի վերաբնակիչների համար՝ Սինգապուրում սննդի մատակարարման խնդիրը թեթևացնելու համար:

=== Հետպատերազմյան և անկախություն ===
[[Պատկեր:The_British_Reoccupation_of_Malaya_SE5882.jpg|աջից|մինի|Բրիտանացի բրիգադային Ջեյ Ջեյ Մաքքալին ստուգում է Մալայան ժողովրդական հակաճապոնական բանակի (MPAJA) պարտիզանների 4-րդ գնդի տղամարդկանց Ջոհոր Բահրուում՝ ճապոնացիների դեմ պատերազմի ավարտից հետո, 1945 թ.]]
Պատերազմի սկզբում բրիտանացիներն ընդունել էին Մալայայի կոմունիստական կուսակցության (ՄԿԿ) առաջարկը՝ համագործակցել ճապոնացիների դեմ պայքարելու համար, դա անելու համար ՔՊՄ-ն ստեղծեց Մալայական ժողովրդական հակաճապոնական բանակը (ՄԺՀԲ): ՄԿԿ-ի կողմնակիցները հիմնականում չինական կրթություն ստացած անդամներ էին, որոնց նկատմամբ խտրական վերաբերմունք է դրսևորվել անգլիական կրթություն ստացած վերնախավի և *Բաբասի* (նեղուց ծնված չինացի) կողմից բրիտանական տիրապետության ժամանակ, որոնց հիմնական նպատակն էր անկախություն ձեռք բերել օտար կայսրություններից և հիմնել սոցիալիստական պետություն՝ հիմնված մարքսիզմ-լենինիզմի վրա որը նման է [[Չինաստան|Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությանը]]: Կուսակցությունն ունեցել է նաև մալայացի և հնդիկ ներկայացուցիչներ։ Նրանք քարոզում էին բռնությունը՝ որպես իրենց նպատակներին հասնելու մեթոդ:Ճապոնացիների դեմ իրենց պատերազմի ողջ ընթացքում նրանք սպանեցին նաև խաղաղ բնակիչների, ովքեր կասկածվում էին ճապոնացիների հետ համագործակցելու մեջ, մինչդեռ առևանգված մալայացի կանայք օգտագործվում էին որպես [[Սփոփման կայարան|մխիթարիչ կանայք]], ինչպես դա արվել էր նաև ճապոնացիների կողմից: Սա հանգեցրեց պատասխան հարձակումների որոշ մալայացիների կողմից, որոնք տուժել էին հարձակումներից, ովքեր որոշեցին համագործակցել ճապոնացիների հետ: Սա անուղղակիորեն հանգեցրեց էթնիկ հակամարտությունների, հատկապես, երբ էթնիկ քարոզչություն էր իրականացվում երկու կողմերի կողմից, ինչը հանգեցրեց ավելի շատ խաղաղ բնակիչների մահվան: Դաշնակից ուժերը Մալայա և Սինգապուրի ազատագրման համար սկսեցին Տիդերաս և Կայծակաճարմանդ գործողությունները: 1945 թվականի օգոստոսի 16-ին ճապոնացիների հանձնումից հետո բրիտանացիների կողմից Մալայայի նկատմամբ վերահսկողությունը վերականգնելուց առաջ հինգ շաբաթ առաջ ՄԺՀԲ–ն հայտնվեց որպես [[դե ֆակտո]] իշխանություն Մալայական տարածքում:
[[Պատկեր:The_British_Reoccupation_of_Malaya_SE5878.jpg|ձախից|մինի|ՄԺՀԲ պարտիզանները քայլում են Ջոհոր Բահրու փողոցով 1945 թվականի դեկտեմբերին իրենց ցրման արարողության ժամանակ]]
Ջոհորը և Մալայայի մնացած մասը պաշտոնապես անցան Բրիտանական ռազմական վարչակազմի (BMA) ենթակայության տակ 1945 թվականի սեպտեմբերին, իսկ MPAJA-ն լուծարվեց դեկտեմբերին նրա գլխավոր քարտուղար Լայ Տեկից հետո (որը նաև կրկնակի գործակալ էր բրիտանացիների համար) ընդունեցին բրիտանական գաղութատիրության վերադարձը և որդեգրեցին չափավոր «բաց և օրինական» վերաբերմունք իրենց նպատակներն առաջ տանելու համար, երբ անդամներից շատերը մեդալներ ստացան Բրիտանական հաջորդ տարի։ Վեճ եղավ այն բանից հետո, երբ բրիտանացիները վերադարձան, երբ Լայ Թեքն անհետացավ CPM-ի միջոցներով: Կուսակցության կառավարումը ստանձնեց Չին Պենգը, ով հրաժարվեց «չափավոր ռազմավարությունից»՝ հօգուտ «ժողովրդական հեղափոխական պատերազմի», որի գագաթնակետը դարձավ 1948 թվականի Մալայական արտակարգ դրությունը։ Արտակարգ իրավիճակի ժամանակ CPM-ի կողմից լայնածավալ հարձակումներ տեղի ունեցան ներկայիս Կուլայի շրջանում և Մալայայի այլ մասերում, սակայն չհաջողվեց ստեղծել [[Մաո Ցզե Դուն|Մաո Ցզեդունի]] ոճով «ազատագրված տարածքներ»:
[[Պատկեր:Unpacking_the_State_and_Federation_of_Malaya_Agreements_(cropped).jpg|աջից|մինի|Օնն Ջաֆարը (ձախ), Ջոհորի Մենտերի Բեսարը և Միացյալ Մալայզիայի ազգային կազմակերպության հիմնադիրը դոկտոր Վ [[Մալայայի Դաշնություն|.]]]]
Բրիտանական օկուպացիոն ուժերի և նրանց մալայացի դաշնակիցների միջև պայքարը ՔԿՄ-ի դեմ շարունակվել է 1946 թվականի ապրիլի 1-ին Մալայան միության ձևավորման և 1957 թվականի օգոստոսի 31-ին [[Մալայայի Դաշնություն|Մալայայի ֆեդերացիայի]] անկախության հռչակման միջոցով։ Անկախության ժամանակ կային երեք քաղաքական խմբակցություններ՝ կոմունիստները, բրիտանամետները և ռասայական կոալիցիա: Բրիտանամետ կողմը բաժանված էր Մալայական Դեմոկրատական Միության միջև, որտեղ գերակշռում էին անգլիախոս չինացիները և եվրասիացիները, ովքեր համագործակցում են [[Ձախեր|ձախակողմյան]] մալայական ազգայնականների հետ «անկախ Մալայայի համար, որը կներառի նաև Սինգապուրը» և մեկ այլ կողմնակից։ Բրիտանական կողմը ներառում է *Բաբասները*, որոնք գտնվում են նեղուցների չինական բրիտանական ասոցիացիայի ներքո, որոնք փորձում էին պահպանել իրենց կարգավիճակը և արտոնությունները, որոնք տրված էին բրիտանացիներին իրենց հավատարմության համար, նեղուցների բնակավայրեր դարաշրջանը՝ մնալով բրիտանական կառավարման ներքո։ Միևնույն ժամանակ, ռասայական կոալիցիան, որը բաղկացած է առաջատար Միացյալ Մալայզիայի ազգային կազմակերպությունից (UMNO) Մալայզիայի հնդկական կոնգրեսի (MIC) և Մալայզիայի չինական ասոցիացիայի (MCA) հետ դաշինքով, որոնեց անկախ Մալայա՝ հիմնված ռասայական և կրոնական արտոնությունների քաղաքականության վրա և հաղթեց 1955 Մալայանի համընդհանուր ընտրություններ, որոնց մայրաքաղաք Ջոհոր Բահրուն դարձավ UMNO կուսակցության կենտրոնը:

=== Մալայզիա ===
1961 թվականին Մալայայի ֆեդերացիայի վարչապետ Թունկու Աբդուլ Ռահմանը ցանկացավ միավորել Մալայան Հյուսիսային Բորնեոյի, Սարավակի և Սինգապուրի բրիտանական գաղութների հետ: Չնայած [[Ինդոնեզիա]]յի և [[Ֆիլիպիններ]]ի կառավարությունների, ինչպես նաև Բորնեոյում կոմունիստական համախոհների և ազգայնականների կողմից աճող ընդդիմությանը, դաշնությունը իրականացվեց 1963 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, երբ ինքնիշխան պետությունը վերանվանվեց Մալայզիա: Ինդոնեզիայի կառավարությունը հետագայում սկսեց «առճակատման քաղաքականություն» նոր ֆեդերացիայի նկատմամբ ինչը դրդեց Միացյալ Թագավորությանը և նրանց դաշնակիցներին՝ [[Ավստրալիա]]յին և [[Նոր Զելանդիա]]յում տեղակայել զինված ուժեր։ Պոնտական շրջանը առճակատման ժամանակ դարձավ ինդոնեզական երկկենցաղ զորքերի ափամերձ վայրէջքի կետը, մինչդեռ Սեգամաթ թաղամասում գտնվող Լաբիսը և Տենանգը դարձան ինդոնեզական պարակոմանդոսների վայրէջքի կետը դիվերսիոն և դիվերսիոն հարձակումների համար: Մի քանի բախումներ են տեղի ունեցել Կոտա Տինգի շրջանում, որտեղ սպանվել են ինը մալայացի/սինգապուրցի զինվորականներ և ինդոնեզացի ներթափանցողների կեսը, իսկ մնացածը գերվել են: Չնայած մի քանի հարձակումներին, որոնք նույնպես քաղաքացիական կյանքեր արժեցան, ինդոնեզական կողմը չհասավ իր հիմնական նպատակին, և առճակատումն ավարտվեց 1966 թվականին Ինդոնեզիայում ներքաղաքական պայքարից հետո, որը առաջացավ սեպտեմբերի 30-ի շարժման արդյունքում:

Առճակատման ավարտից հետո պետության զարգացումն ավելի է ընդլայնվել արդյունաբերական կալվածքներով և նոր արվարձաններով: 1980-ից մինչև 1990 թվականներին Ջոհորի զարգացման հաստատված ընդհանուր նախագծերի 69 տոկոսը կենտրոնացած էր Ջոհոր Բահրուում և Պասիր Գուդանգ տարածքում: Արդյունաբերական տիրույթներ և նոր արվարձաններ կառուցվեցին քաղաքի ինչպես հյուսիսային, այնպես էլ արևելյան կողմերում գտնվող բնակավայրերում, ներառյալ Պլենտոնգը և Թեբրաուն: Ջոհոր Բահրու քաղաքը պաշտոնապես ճանաչվել է որպես քաղաք 1994 թվականի հունվարի 1-ին 2017 թվականի նոյեմբերի 22-ին Իսկանդար Պուտերին հռչակվեց քաղաք և նշանակվեց նահանգի վարչական կենտրոն, որը գտնվում է Կոտա Իսկանդարում։

== Քաղաքականություն ==
[[Պատկեր:Dato'_Jaafar_Muhammad_Building.JPG|մինի|Դատո Ջաաֆար Մուհամմադի շենքը Կոտա Իսկանդարում, որտեղ գտնվում է Ջոհորի Մենթերի Բեսարի գրասենյակը]]

=== Կառավարություն ===

[[Պատկեր:Johor_Royal_Family_2015.png|մինի|Ջոհոր թագավորական ընտանիքը 2015թ]]
Ջոհորը [[սահմանադրական միապետություն]] է և Մալայզիայի առաջին նահանգն էր, որն ընդունեց համակարգը Ջոհոր նահանգի Սահմանադրության միջոցով ( [[մալայերեն]] ՝ *Undang-undang Tubuh Negeri Johor),* որը գրվել է սուլթան Աբու Բաքարի կողմից 1895 թվականին։ Ջոհորի սահմանադրական ղեկավարը [[սուլթան]]ն է: Այս ժառանգական պաշտոնը կարող է զբաղեցնել միայն Ջոհոր թագավորական ընտանիքի անդամը, որը սերում է Աբու Բաքարից։ Ջոհորի ներկայիս սուլթանն է Իբրահիմ Իսկանդարը, ով սուլթան է դարձել 2010 թվականի հունվարի 23-ին։ ուլթանի գլխավոր թագավորական պալատը Բուկիտ Սերենի պալատն է, իսկ թագաժառանգինը` Իստանա Պասիր Փելանգին, երկու պալատներն էլ գտնվում են նահանգի մայրաքաղաքում։ Մյուս պալատներն են Մեծ պալատը (որը նույնպես գտնվում է նահանգի մայրաքաղաքում), Տանջոնգ պալատը Մուարում, Շրի Լամբակը Կլուանգում և Հրաձգության տուփը Սեգամաթում։
[[Պատկեր:Sultan_Ismail_Building.JPG|մինի|Սուլթան Իսմայիլ շենքում տեղակայված է Ջոհոր նահանգի օրենսդիր ժողովը Կոտա Իսկանդարում, Իսկանդար Պուտերիում :]]
Նահանգի կառավարությունը գլխավորում է Մենթերի Բեսարը, որին օգնում է 11 հոգուց բաղկացած գործադիր խորհուրդը, որն ընտրվում է նահանգի ժողովի անդամներից: Ջոհորի կառավարության օրենսդիր մասնաճյուղը Ջոհորի նահանգի օրենսդիր ժողովն է, որը հիմնված է Վեստմինստերյան համակարգի վրա: Հետևաբար, գլխավոր նախարարը նշանակվում է՝ ելնելով պետական ժողովի մեծամասնությունը ղեկավարելու նրանց կարողությունից: Պետական ժողովը օրենքներ է ընդունում պետությանը վերաբերող հարցերում։ Համագումարի անդամներն ընտրվում են քաղաքացիների կողմից յուրաքանչյուր հինգ տարին մեկ համընդհանուր ընտրական իրավունքով: Համագումարում կա 56 տեղ։ Մեծամասնությունը (40 մանդատ) ներկայումս պատկանում է Բարիսան Նասիոնալին (BN):

Ջոհորը [[ինքնիշխան պետություն]] էր 1948-ից մինչև 1957 թվականը, երբ գործում էր Մալայայի դաշնային համաձայնագիրը, սակայն նրա պաշտպանությունը և արտաքին գործերը հիմնականում գտնվում էին [[Միացյալ Թագավորություն|Միացյալ Թագավորության]] վերահսկողության տակ: Մալայական ֆեդերացիան այնուհետև միաձուլվեց Բորնեոյում գտնվող երկու բրիտանական գաղութների հետ՝ Հյուսիսային Բորնեոյին և Սարավակին, ստեղծելով Մալայզիայի ֆեդերացիան: Այդ ժամանակվանից ի վեր ծագել են մի շարք վեճեր, ինչպիսիք են՝ նահանգային թագավորական ընտանիքի հետ կապված միջադեպը, որը հանգեցրեց 1993 թվականին Մալայզիայի Սահմանադրության փոփոխություններին, վեճեր դաշնային առաջնորդների հետ պետական և դաշնային գործերի վերաբերյալ և դժգոհություն՝ ի տարբերություն երկարաժամկետ զարգացման ավելի դանդաղ զարգացման, բարգավաճում հարևան Սինգապուրում, ինչը նույնիսկ հանգեցրեց Ջոհորի թագավորական ընտանիքից [[Սեցեսիա|անջատվելու]] մասին հայտարարություններին: Սոցիալական այլ խնդիրներ ներառում են նահանգի քաղաքացիների շրջանում ռասայական և կրոնական անհանդուրժողականության աճը դաշնության մաս լինելուց ի վեր:

=== Վարչական բաժանումներ ===
[[Պատկեր:Segamat_District_and_Land_Office.jpg|մինի|Տարածքային և հողային գրասենյակ Սեգամաթ թաղամասում :]]
[[Պատկեր:Mersing_District_Council.JPG|մինի|Թաղային խորհրդի գրասենյակ Մերսինգ թաղամասում :]]
[[Պատկեր:Kluang_Municipal_Council.jpg|մինի|Քաղաքային խորհրդի գրասենյակ Կլուանգ թաղամասում:]]
[[Պատկեր:FELDA_Linggiu_Office.jpg|մինի|FELDA-ի գրասենյակ Կոտա Տինգգի շրջանում:]]
Ջոհորը բաժանված է տասը շրջանների ( *դաերահ* ), 103 մուկիմների և 16 տեղական ինքնակառավարման մարմինների։ Յուրաքանչյուր շրջանի համար կան թաղային սպաներ և շրջանի յուրաքանչյուր գյուղի համար մեկ գյուղապետ (հայտնի է որպես կետուա կամպունգ կամ *պինգհուլու*): Մինչ բրիտանացիների ժամանումը, Ջոհորը ղեկավարվում էր սուլթանի մի խումբ ազգականների և ընկերների կողմից: Ավելի կազմակերպված վարչակազմ է մշակվել 1885 թվականին Մեծ Բրիտանիայի հետ բարեկամության պայմանագրով։ Բրիտանական ռեզիդենտը սկսեց ընդունվել 1914 թվականին, երբ նահանգը դարձավ մալայական ոչ դաշնային նահանգ: Բրիտանական ոճի վարչակազմի վերածվելով՝ ավելի շատ եվրոպացիներ նշանակվեցին վարչակազմում՝ նրանց դերը ընդլայնելով ֆինանսական հարցերի վերաբերյալ խորհրդատվությունից մինչև ժամանակակից վարչակազմի ուղղորդում: Մալայական նահանգի կոմիսարները աշխատել են բրիտանական շրջանային սպաների կողքին, որոնք Ջոհորում հայտնի են որպես «օգնական խորհրդականներ»: Երբ UMS-ի ռեզիդենտի պաշտոնը վերացվեց, վարչակազմում Եվրոպայի կողմից զբաղեցրած մյուս պաշտոնները փոխարինվեցին տեղացիներով: Ինչպես Մալայզիայի մնացած մասում, տեղական իշխանությունները գտնվում են նահանգի կառավարության իրավասության ներքո:

=== Անվտանգություն ===
[[Պատկեր:JMF_Ibrahim.jpg|աջից|մինի|Սուլթան Իբրահիմը ղեկավարում է Ջոհորի ռազմական ուժերը (JMF) [[Գեորգ V|Ջորջ V-]] ի թագավորի ծննդյան շքերթի ժամանակ Սինգապուրում, c. 1920 թ]]
Մալայզիայի Սահմանադրության իններորդ ժամանակացույցում ասվում է, որ Մալայզիայի դաշնային կառավարությունը բացառապես պատասխանատու է երկրի արտաքին քաղաքականության և ռազմական ուժերի համար: Այնուամենայնիվ, Ջոհորն ունի մասնավոր բանակ, միակ պետությունը, որն անում է դա: Բանակի պահպանումը այն պայմաններից մեկն էր, որ Ջոհորը կատարել էր 1946 թվականին, երբ մասնակցում էր [[Մալայայի Դաշնություն|Մալայայի ֆեդերացիային]]: Այս բանակը՝ Թագավորական Ջոհորի ռազմական ուժը ( *Askar Timbalan Setia Negeri Johor* ), ծառայել է որպես Ջոհորի միապետների պաշտպանը 1886 թվականից։ Այն ներկայիս Մալայզիայի հնագույն զորամասերից մեկն է և նշանակալի պատմական դեր է ունեցել 1915 թվականի Սինգապուրի ապստամբությունը ճնշելու գործում և ծառայել է երկու համաշխարհային պատերազմներում:

=== Տարածքային վեճեր ===
[[Պատկեր:Pedra_Branca_Map.svg|ձախից|մինի|Քարտեզ վիճելի կղզու և ժայռերի]]
Ջոհորը նախկինում տարածքային վեճ է ունեցել Սինգապուրի հետ։ 1979 թվականին Մալայզիայի կառավարությունը հրապարակեց Մալայզիայի տարածքային ջրերի և մայրցամաքային շելֆի սահմանների քարտեզը, որը ցույց էր տալիս, որ Բաթու Պուտեհ կղզին (ներկայիս Պեդրա Բրանկա) գտնվում է իրենց իրավասության ներքո, հաջորդ տարի Սինգապուրը պաշտոնական բողոք ներկայացրեց: Վեճն ի սկզբանե վերաբերում էր միայն մեկ հատկանիշին, բայց երբ երկու կողմերը համաձայնեցին հարցը ներկայացնել [[Արդարադատության միջազգային դատարան]] (ICJ) 2003 թվականին, վեճը ընդլայնվեց՝ ներառելով մոտակայքում գտնվող երկու այլ առանձնահատկություններ՝ Միջին ժայռեր և Հարավային Լեջ: 2008 թվականին ՄՔԴ-ն որոշեց, որ «Բաթու Պուտեհը պատկանում է Սինգապուրին, Միդլ Ռոքսը` Մալայզիային, իսկ Սաութ Լեջը պատկանում է այն նահանգին, որի տարածքային ջրերում է գտնվում»: Պեդրա Բրանկային Սինգապուրին պարգևատրելու ICJ-ի վերջնական որոշումը համահունչ էր 1953 թվականին Ջոհորի պետական քարտուղարի պաշտոնակատարի նամակին, որն ի պատասխան Պեդրա Բրանկայի վերաբերյալ Սինգապուրի գաղութային քարտուղարի հարցական նամակին, որտեղ Ջոհորի կառավարությունը բացահայտորեն հայտարարեց, որ. այն չպնդեց Պեդրա Բրանկայի սեփականության իրավունքը, չնայած ընդունեց, որ հին Ջոհոր կայսրությունը ժամանակին իշխում էր տարածքի կղզիների մեծ մասի վրա: 2017-ին Մալայզիան բողոքարկել է Պեդրա Բրանկայի գործը՝ հիմնվելով ՄՔԴ-ի կողմից պահանջվող պայմանների վրա, որ գործը կարող է վերանայվել փաստերի հայտնաբերումից հետո վեց ամսվա ընթացքում և մի քանի փաստերի հայտնաբերումից հետո դատավճիռ կայացնելու օրվանից տասը տարվա ընթացքում: Հայցը մերժվեց հաջորդ տարի Մալայզիայի նոր վարչակազմում ներքին փոփոխություններից հետո, երբ նրանք հետագայում ճանաչեցին Սինգապուրի մշտական ինքնիշխանությունը կղզու նկատմամբ՝ միաժամանակ հայտարարելով Միջին ժայռերը կղզու վերածելու ծրագրերի մասին:

== Աշխարհագրություն ==
[[Պատկեր:Satellite_picture_of_Malayan_Peninsular_and_Sumatra_(extracted).jpg|աջից|մինի|Ջոհորը գտնվում է Մալայական թերակղզու հարավում, ինչպես երևում է [[ՆԱՍԱ|ՆԱՍԱ-ի]] արբանյակային պատկերից:]]
Ջոհորի ընդհանուր տարածքը կազմում է մոտ 19,166 քառակուսի կմ, և այն շրջապատված է Հարավ-չինական ծովով արևելքից, Ջոհորի նեղուցներով՝ հարավում և [[Մալակկայի նեղուց]]ներով ՝ արևմուտքում։  Նահանգն ունի 400 կմ ծովափնյա գծի, որից 237.7 կմ  քայքայվել են: Նրա առափնյա գծի մեծ մասը, հատկապես արևմտյան ափին, ծածկված է մանգրով և նիպահ անտառներով: Արևելյան ափին գերակշռում են ավազե լողափերը և ժայռոտ գագաթները մինչդեռ հարավային ափը բաղկացած է մի շարք փոփոխվող գագաթներից և [[Ծոց|ծովածոցերից]]։ Նրա [[բացառիկ տնտեսական գոտի]]ն (EEZ) շատ ավելի է տարածվում Հարավչինական ծովում, քան Մալակկայի նեղուցներում: Ջոհորի արևմտյան մասը ուներ զգալի քանակությամբ տորֆահողեր։ 2005 թվականին նահանգը գրանցել է  319,499,002 հեկտար անտառածածկ տարածք, որը դասակարգվում է բնական ներքին անտառների, տորֆային ճահիճների, մանգրերի անտառների և ցեխոտի: Ջոհորի տեղանքի մոտ 83%-ը [[Դաշտավայր|ցածրադիր]] է, մինչդեռ միայն 17%-ն է ավելի բարձր և զառիթափ տեղանքով: Համեմատաբար հարթ լինելով հանդերձ՝ Ջոհորը կետավոր է բազմաթիվ մեկուսացված գագաթներով, որոնք հայտնի են որպես ինսելբերգներ, այդ թվում՝ մեկուսացված զանգվածներ։ Լեդանգ լեռը, որը նաև հայտնի է որպես Օֆիր լեռ, Թանգակ շրջանում և [[Մալակկա (նահանգ)|Մալակկայի]] և Նեգերի Սեմբիլանի հետ եռակետի մոտ, նահանգի ամենաբարձր կետն է՝ ծովի մակարդակից 1276 մետր բարձրության վրա: Նահանգում են նաև Բեսար լեռը, Բելումուտ և Պանտի լեռը, որոնք կազմում են Տենասերիմ բլուրների հարավային ստորոտները, որոնք տարածվում են [[Մյանմա]]յի հարավից և [[Թաիլանդ]]ից։ Քանի որ նահանգը նույնպես գտնվում է Սունդայի ափսեի վրա, այն ցնցումներ է ապրում մոտակա երկրաշարժերից Ինդոնեզիայի Սումատրայում:
[[Պատկեր:Forest_trees_in_Johor.jpg|ձախից|մինի|Ջոհորի անտառային ծառերը [[Հասարակածային կլիմա|արևադարձային անտառային կլիմայական պայմաններում]]]]
Կենտրոնական Ջոհորի մեծ մասը ծածկված է խիտ անտառով, որտեղ գետերի լայն ցանցը, որոնք սկիզբ են առնում տեղանքի լեռներից և [[Բլուր (աշխարհագրություն)|բլուրներից]], տարածվում են դեպի արևմուտք, արևելք և հարավ: Արևմտյան ափին Բատու Պահատ գետը, Մուար գետը և Պոնտական գետը հոսում են դեպի [[Մալակկայի նեղուց]]ներ, մինչդեռ Ջոհոր գետը, Պերապատ գետը, Պուլայ գետը, Սկուդայ գետը և Թեբրաու գետը հոսում են դեպի Ջոհորի նեղուցներ հարավում։ Էնդաու գետը, Մերսինգ գետը, Սեդիլի Բեսար գետը և Սեդիլի Կեցիլ գետը հոսում են դեպի Հարավչինական ծով արևելքում։ Ջոհոր գետի ավազանը զբաղեցնում է 2690 տարածք կիլոմետրեր, սկսած Բելումուտ լեռից (Կլուանգից արևելք) և Գեմուրուհ լեռից (դեպի հյուսիս) ներքևից մինչև Տանջունգ Բելունգկոր: Գետը սկիզբ է առնում Լայանգ-Լայանգ, Լինգգիու և Սայոնգ գետերից, նախքան միանալով գլխավոր գետին և հոսում դեպի հարավ-արևելք դեպի Ջոհորի նեղուցներ 122,7կիլոմետրով։ Նրա վտակները ներառում են Բերանգան գետը, Լեբակ գետը, Լեբամ գետը, Պանտի գետը, Պենգելի գետը, Պերմանդի գետը, Սելույութ գետը, Սեմանգար գետը, Թելոր գետը, Տեմբիոհ գետը և Տիրամ գետը։ Ջոհորում գտնվող այլ գետերի ավազաններ, ներառյալ Այեր Բալոյ գետը, Բենուտ գետը, Բոտակ դրենաժը, Ջեմալուանգ գետը, Պոնտական Բեսար գետը, Սանգլանգ գետը, Սանտի գետը և Սարանգ Բուայա գետը:

=== Կլիմա ===
Ջոհորը գտնվում է արևադարձային տարածաշրջանում [[հասարակածային կլիմա]]յով։ Ե՛վ ջերմաստիճանը, և՛ խոնավությունը մշտապես բարձր են ողջ տարվա ընթացքում՝ հորդառատ տեղումներով: Միջին ամսական ջերմաստիճանը  ի սահմաններում և , ամենացածրն արձանագրվել է անձրևային եղանակներին: Արևմտյան ափը ստանում է միջինը 2000-ի միջև միլիմետր եւ 2500 միլիմետր անձրև, մինչդեռ արևելքում միջին տեղումներն ավելի բարձր են, իսկ Էնդաուում և Պենգերանգում ավելի քան 3400 տեղում է տարեկան միլիմետր անձրև: Նահանգը զգում է երկու [[Մուսսոն|մուսոնային]] սեզոններ՝ հյուսիսարևելյան և հարավ-արևմտյան եղանակները. հյուսիս-արևելքը տեղի է ունենում նոյեմբերից մինչև մարտ, մինչդեռ հարավ-արևելքը տեղի է ունենում մայիսից մինչև սեպտեմբեր, իսկ մուսոնների սեզոնների անցումային ամիսներն են ապրիլը և նոյեմբերը: Նահանգը 2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2007 թվականի հունվարը ենթարկվել է ծայրահեղ ջրհեղեղի, որտեղ նահանգի բնակիչներից մոտ 60,000–70,000-ը տարհանվել են վթարային ապաստարան:<gallery mode="packed" caption="Ջոհորի լանդշաֆտները">
Պատկեր:Gunung_Ledang_from_the_road.jpg|Օֆիր լեռ
Պատկեր:Rawa_Island,_Johor,_Malaysia.jpg|Ռավա կղզու լողափ
Պատկեր:Sunrise_over_a_palm_plantation_in_Johor,_Malaysia.jpg|Արևածագ արմավենու յուղի պլանտացիայի վրա
Պատկեր:Waterfall_in_Belumut_Mountain,_Kluang,_Johor,_Malaysia.jpg|Ջրվեժ Բելումուտ լեռան վրա
</gallery>

=== Կենսաբազմազանություն ===
[[Պատկեր:Tiger_Shrike_(Lanius_tigrinus)_female_-_Flickr_-_Lip_Kee.jpg|աջից|մինի|Էգ վագրի շրիկ ( *Lanius tigrinus* ) Պանտի անտառում]]
Ջոհորի ջունգլիներում հյուրընկալվում են բույսերի և կենդանիների բազմազան տեսականի՝ մոտ 950 [[ողնաշարավորներ]]ի տեսակներով, որոնք ներառում են 200 կաթնասուններ, 600 թռչուններ և 150 սողուններ, ինչպես նաև 2080 [[Անողնաշարավորներ|անողնաշարավոր]] տեսակներ: Էնդաու-Ռոմպինի ազգային պարկը նահանգի ամենամեծ [[ազգային պարկ]]ն է, որը զբաղեցնում է  48,905 հեկտար տարածք հյուսիսային Ջոհորում, նրա անունը գալիս է այգու միջով հոսող Էնդաու և Ռոմփին գետերից: Այգու համար կա երկու մուտքի կետ, մեկը՝ Փետայի միջով՝ (ընդհանուր տարածքի մոտ 40%-ը) մուտքով Մերսինգի շրջանի Կահանգից, իսկ մյուսը՝ Կամպունգ Սելայում՝  տարածքով (ընդհանուր տարածքի մոտ 60%-ը) մուտքով Բեկոկից Սեգամաթ թաղամաս։ Պետայի ուղղությունները, ներառյալ Բուայա Սանգկուտ ջրվեժները, Ուփե Գուլինգ ջրվեժները, Էյր Բիրու լիճը, Ջանինգ Բարաթը, Բնության կրթության և հետազոտության կենտրոնը (NERC), Կուալա Ջասին և Պետա բնիկ գյուղը, մինչդեռ Սելայում տարածքը հիմնականում արշավների և ջունգլիներում արշավների համար է: Այգում հայտնաբերված որոշ կաթնասունների տեսակներից են ասիական փիղը, [[Ծխագույն ընձառյուծ|ամպամած ընձառյուծը]], մալայական արևային արջը, մալայական տապիրը և մալայական վագրը:
[[Պատկեր:Stork_in_Johor.jpg|ձախից|մինի|[[Տառեղներ|Հերոնը]] Ջոհորի ճահիճում]]
Գունունգ Լեդանգ ազգային պարկը արևմտյան Ջոհորում հիմնադրվել է 2005 թվականին8,611 հեկտար տարածքով: Այն ունի տարբեր գետեր և առվակներ, ջրվեժներ, տարատեսակ անձրևային անտառներ, [[սոճի]]ներ և մերձլեռնային անտառներ, իսկ այգու տարածքից կարելի է տեսնել նաև Թանգակ ամբարտակը: Հասանելի են մի քանի արահետներ արշավի համար, ինչպիսիք են Ասահանի արահետը, Այեր Պանասի արահետը, Ջեմենտա արահետը և Լագենդա արահետը: Նահանգի միակ ծովային պարկը ՝ Սուլթան Իսկանդար այգին, գտնվում է արևելյան ափին և կազմված է 13 կղզիներից՝ վեց կլաստերներով՝ Աուր, Բեսար, Պեմանգղիլ, Ռավա, Սիբու և Տինգի, ավելի քան 8000 հեկտար տարածքով: 2003 թվականին հարավային Ջոհորում գտնվող երեք խոնավ տարածքներ, որոնք ներառում են Կուկուպ կղզին, Պուլայ գետը և Տանջունգ Պայը, նշանակվեցին որպես Ռամսարի տեղանք: Տանջունգ Պիայը զբաղեցնում է 526 հեկտար (1300 ակր) մանգրերի տարածք ևս 400 հեկտար (988 ակր) միջընթացիկ սելավատներ, Պուլայ գետ 9,126.0 հա (22,551 ակր) և Կուկուպ կղզին 647 հեկտարով (1599 ակր), որը շրջապատված է մոտ 800 հեկտար (1977 ակր) սելավապատով: Պուլայ գետը դարձել է ծովային ձիերի ապաստարան և ձիաձի որպես պետական կենսաբազմազանության գլխավոր պլանի մաս, քանի որ Ջոհորի ջրերում բնակվում են Մալայզիայում հայտնաբերված ութ ծովաձիերից երեքը:
[[Պատկեր:Sarang_Buaya.jpg|մինի|Կոկորդիլոսների սրբավայր Պասիր Գուդանգում .]]
[[Որսագողություն]]ը մտահոգիչ է, քանի որ 2000-ականներին որսորդության և ձկնորսության աճով պետական պարկերում վայրի կենդանիների թիվը նվազում է: 2004թ.-ին տեղական իշխանությունները բացահայտեցին օտարերկրացիների կողմից *լայնածավալ* որսագողություն Էնդաու-Ռոմպին ազգային պարկում, որտեղ կասկածյալներից առգրավվեցին մեծ թվով պահպանվող բույսերի տեսակներ: Հարավային և արևելյան ափերի երկայնքով մանգրոյի տարածքների փոխակերպումը [[ջրային կուլտուրաներ]]ի նախագծերում, ավազի արդյունահանման և արագ [[ուրբանիզացիա]]յի համար օգտագործելու համար, բացի [[Կլիմայի փոփոխություն|կլիմայի փոփոխության]] և ծովի մակարդակի բարձրացման հետևանքով առաջացած աննորմալ եղանակային ձևերից, նպաստում են նահանգի ափամերձ գծի էրոզիային : Հայտնաբերվել է նաև, որ արևմտյան Ջոհորի մոտ 68,468 հեկտար (169,188 ակր) տորֆային հողեր տնկվել են արմավենու յուղի տնկարկներով: 2017 թվականին նահանգի շուրջ 28 գետեր դասակարգվել են որպես աղտոտված, ինչը իշխանություններին և կառավարությանը մղել է օրենսդրական փոփոխությունների և գետերի աղտոտողների դեմ ավելի խիստ գործողություններ իրականացնելու համար, հատկապես, որ խիստ աղտոտվածությունը խաթարել է մոտ 1,8 միլիոն մարդու [[ջրամատակարարում]]ը։ 2019 թվականին Կիմ Կիմ գետի թունավոր աղտոտումը տուժել է Պասիր Գուդանգ արդյունաբերական տարածքի 6000 բնակիչների վրա, որոնցից 2775-ը հոսպիտալացվել են:[[Անտառային հրդեհներ]]ը նույնպես մտահոգիչ են դարձել 2016 թվականին նահանգում գրանցված ավելի քան 380 հրդեհների պատճառով։

== Տնտեսություն ==
[[Պատկեր:Tanjungpelepas.jpg|ձախից|մինի|Առաքման կոնտեյներ Տանջունգ Պելեպաս նավահանգստում]]
Johor-ի [[Կոնգլոմերատ|տնտեսությունը]] հիմնականում հիմնված է [[Ծառայությունների ոլորտ|երրորդային հատվածի]] վրա,  ծառայություններ, արտադրություն, գյուղատնտեսություն, շինարարություն։ 2017 թվականին Ջոհորի [[համախառն ներքին արդյունք]]ը (ՀՆԱ) կազմել է 104,4 միլիարդ RM, որը երրորդ ամենաբարձրն է Մալայզիայի նահանգներում Սելանգորից և Սարավակից հետո, մինչդեռ միջին եկամուտը կազմել է 5652 RM, իսկ [[Գործազրկություն|գործազրկության]] մակարդակը՝ 3,6 տոկոս: Նախորդ տարի նահանգի [[տնտեսական աճ]]ի տեմպերը կազմել են 5,7 տոկոս և կազմել Մալայզիայի ՀՆԱ-ի 9,4 տոկոսը, մեկ շնչին ընկնող ՀՆԱ-ն կազմել է 31,952 RM: Նահանգի ընդհանուր աշխատուժը կազմում է 1,639 միլիոն մարդ:
[[Պատկեր:Legoland_Malaysia_Resort.jpg|ձախից|մինի|Լեգոլանդ Մալայզիա հանգստավայրը բացվել է 2012 թվականին]]
Մինչ տնտեսության դիվերսիֆիկացիան, երկրորդական հատվածը գերակշռում էր Ջոհորի տնտեսության մեջ: Ջոհորը շարունակում է ունենալ արտադրական ներդրումների բարձր մակարդակ:  2013-ից 2017 թվականներին նահանգում արտադրության ոլորտում ընդհանուր առմամբ կատարվել է 114,9 միլիարդ RM ներդրումներ: 2017-ին RM16.8 միլիարդը ստացվել է ներքին ուղղակի ներդրումներից, իսկ RM5.1 միլիարդը ստացվել է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներից, ընդ որում Ավստրալիան, Չինաստանը և Միացյալ Նահանգները հանդիսանում են արտադրության ոլորտում առաջին օտարերկրյա ներդրողների եռյակը: Նահանգի ընդհանուր արդյունաբերական տարածքը 2015 թվականի դրությամբ կազմում էր 144 կմ2 (56 քառակուսի մղոն) կամ Ջոհորի հողի 0,75 տոկոսը։ 2000 թվականին Ջոհորում խոշորագույն արդյունաբերություններն էին մետաղների արտադրությունը և մեքենաշինական արդյունաբերությունները, որոնք կազմում էին նահանգի բոլոր արտադրական արդյունաբերության 27,6 տոկոսը, որին հաջորդում են քիմիական արտադրանքները, [[նավթ]]ի և [[Ռետին|կաուչուկի]] արդյունաբերությունը (20,1 տոկոս) և փայտե արտադրանքի և [[Կահույք|կահույքի արդյունաբերությունը]] (14,1 տոկոս):
[[Պատկեր:Intergrasi_antara_nanas_dan_kelapa_sawit.JPG|մինի|Արմավենու յուղի և արքայախնձորի պլանտացիա Ռենգիտում, Բաթու Պահատ թաղամասում:]]
Իսկանդարի զարգացման շրջանը և Հարավային Ջոհորի տնտեսական շրջանը (Իսկանդար Մալայզիա), որն ընդգրկում է Ջոհոր Բահրու, Իսկանդար Պուտերի, Կուլայի շրջան, Պասիր Գուդանգ և Հարավային Պոնտյան քաղաքի կենտրոնը, նահանգում խոշոր զարգացման գոտի է 221,634 հեկտար տարածքով (2,216.34 կմ2): Հարավային Ջոհորը կենտրոնանում է առևտրի և ծառայությունների վրա,արևմտյան Ջոհորը կենտրոնանում է արտադրության, բիզնեսի և ժամանակակից գյուղատնտեսության վրա,արևելյան Ջոհորը կենտրոնանում է էկոտուրիզմի վրա. և կենտրոնական Ջոհորը կենտրոնանում է ինչպես էկոտուրիզմի, այնպես էլ առաջնային հատվածի տնտեսության վրա:
[[Պատկեր:Pontian_Farmers'_Market.jpg|մինի|Ֆերմերների շուկա Պոնտյան Քեչիլում, Պոնտյան թաղամասում]]
Նահանգում գյուղատնտեսության հիմնական ոլորտներն են [[արմավենու յուղ]]ի պլանտացիաները, կաուչուկի տնկարկները և արտադրությունը: 2015 թվականին Ջոհորում գյուղատնտեսության համար օգտագործվող հողատարածքը զբաղեցնում էր 11,555 կմ2 (4,461 քառակուսի մղոն), նահանգի 60,15 տոկոսը, այլ տնկարկներով, ներառյալ խոտաբույսերը և համեմունքները: 2016 թվականին արմավենու յուղի պլանտացիաները ծածկում էին 7,456 կմ2 (2,879 քառակուսի մղոն) (ընդհանուր հողատարածքի 38,8 տոկոսը)՝ դարձնելով այն Մալայզիայի ամենամեծ պլանտացիաների տարածքը Սաբահից և Սարավակից հետո:  Ֆերմերների շուկաներ օգտագործվում են նահանգի շրջակայքում գտնվող գյուղատնտեսական արտադրանքը բաշխելու համար:

Ջոհորը մրգերի ամենամեծ արտադրողն է Մալայզիայում՝ 414 կմ2 (160 քմ միլի) ընդհանուր մրգի տնկարկներով և 305 կմ2 (118 քմ միլի) ընդհանուր բերքահավաքով: 2016-ին արտադրվել է մոտավորապես 532,249 տոննա միրգ, ընդ որում Սեգամաթ շրջանն ունի ամենամեծ խոշոր մրգի տնկարկներն ու բերքահավաքը նահանգում՝ համապատասխանաբար 111 կմ2 (43 քմ) և 66 կմ2 (25 քմ քառակուսի մղոն) ընդհանուր մակերեսով, մինչդեռ Կլուանգը: Շրջանը ունեցել է ամենաբարձր ընդհանուր մրգի արտադրությունը՝ 163,714 տոննա: Նույն տարում Ջոհորը Մալայզիայի նահանգներում բանջարեղենի երկրորդ խոշոր արտադրողն էր Պահանգից հետո՝ բանջարեղենի պլանտացիայի ընդհանուր մակերեսը 154 կմ2 (59 քմ) և բերքահավաքի ընդհանուր տարածքը` 143 կմ2 (55 քմ քառակուսի մղոն): Կլուանգ շրջանն ուներ նաև բանջարեղենի ամենախոշոր պլանտացիա և բերքահավաքի տարածքները՝ 36 կմ2 (14 քառակուսի մղոն) ընդհանուր մակերեսով, իսկ բանջարեղենի արտադրության ամենաբարձր՝ 60,102 տոննա:

Ջոհորը շահում է սինգապուրցի ներդրողներից և զբոսաշրջիկներից՝ Սինգապուրին մոտ գտնվելու պատճառով: 1990-1992 թվականներին Սինգապուրի հաստատված ներդրումները Ջոհորում կազմել են մոտ 500 միլիոն ԱՄՆ դոլար 272 նախագծերում: 1994 թվականին Սինգապուրից կատարվող ներդրումները կազմում էին նահանգի ընդհանուր օտարերկրյա ներդրումների գրեթե 40%-ը։ Պետությունը նաև «սինգապուրի հետ երկվորյակության» քաղաքականություն ուներ՝ նպաստելու նրանց արդյունաբերական զարգացմանը, ինչը մեծացրեց մարդկանց և [[Բարիք|ապրանքների]] տեղաշարժը երկուսի միջև: Երկուսի միջև սերտ տնտեսական կապերը սկսվել են Ինդոնեզիա-Մալայզիա-Սինգապուր աճի եռանկյունու (SIJORI աճի եռանկյունի) ստեղծմամբ 1989 թվականին։

2014-ին Johor-ում ներդրումներ կատարած խոշոր օտարերկրյա երկրներն էին Սինգապուրը (6,7 միլիարդ RM), Միացյալ Նահանգները (5,4 միլիարդ RM), Ճապոնիան (RM4,6 միլիարդ), Նիդեռլանդները (RM3,1 միլիարդ), Չինաստանը (RM1,37): միլիարդ) և ավելի փոքր գումարներ այնպիսի երկրներից, ինչպիսիք են Ինդոնեզիան, Հարավային Կորեան, Գերմանիան և Հնդկաստանը, որտեղ պետությունը ստացել է 7,9 միլիարդ RM արժողությամբ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներ (ՕՈՒՆ), որը երկրորդն է Մալայզիայի բոլոր նահանգներից Սարավակից հետո: Նահանգում ՕՈՒՆ ունեցող խոշոր օտարերկրյա ընկերությունները գալիս են Միացյալ Թագավորությունից, Հարավային Կորեայից և Չինաստանից: Բժշկական զբոսաշրջության արդյունաբերությունն աճել է՝ 2012 թվականին 27500 բժշկական զբոսաշրջիկների ժամանումով և 2014 թվականին՝ 33700-ով։

== Ենթակառուցվածք ==
[[Պատկեր:Puteri_Harbour_in_Johor,_Malaysia.jpg|ձախից|մինի|Պուտերի նավահանգիստների ընտանեկան զբոսայգու լանդշաֆտները]]
Ջոհորի տնտեսության պլանավորման վարչությունը պատասխանատու է նահանգի բոլոր հանրային ենթակառուցվածքների պլանավորման և զարգացման համար, մինչդեռ Լանդշաֆտային վարչությունը պատասխանատու է նահանգի լանդշաֆտի զարգացման համար։ 2010 թվականին ընդհանուր պետական ​​հողատարածքը, որն օգտագործվում էր առևտրային շենքերի համար կազմում էր 21,53 կմ2 (8,31 քառակուսի մղոն), ընդ որում, Ջոհոր Բահրու շրջանը կազմում էր 12,99 կմ2 (5,02 քառակուսի մղոն) կամ 63,5%։ 2012 թվականից ի վեր, դաշնային և նահանգային կառավարությունների կողմից հատկացվել է շուրջ 2,63 միլիարդ RM 33 ենթակառուցվածքային նախագծերի Փենգերանգում՝ հարավարևելյան Ջոհորում: 2015 թվականի պետական բյուջեն նախատեսում էր ավելի քան 500 միլիոն ռուբլի ծախսեր հաջորդ տարվա զարգացման համար՝ երբևէ հատկացված ամենաբարձր գումարը: Նահանգի կառավարությունը նաև երաշխավորեց, որ ենթակառուցվածքների և զարգացման ծրագրերը արդարացիորեն կբաշխվեն նահանգի բոլոր շրջաններում,  որտեղ վեց կենտրոնացված տարածքներ ուրվագծված են 2018 թվականին նահանգի կառավարության ռազմավարական զարգացման ծրագրում: IՆույն թվականին դաշնային կառավարությունը 250 միլիոն RM հատկացրեց երեք ենթակառուցվածքային նախագծերի համար՝ բարելավելու կապը և հասանելիությունը նահանգի մայրաքաղաքում: Նահանգի կառավարման վերջին փոփոխությունից հետո նոր կառավարությունը նաև խոստացավ ներդրողների համար ապահովել ավելի լավ ենթակառուցվածք՝ բարելավելով ճանապարհային ցանցը, ապահովելով գործարանների և ենթակայանների համար բավարար ջրամատակարարում էլեկտրաէներգիա արտադրելու համար՝ միաժամանակ մերժելով օտարերկրյա ընկերություններին օտարերկրյա երևույթ հայտնաբերելուց հետո: ներդրող, ով պնդում էր, որ օգտագործում է կանաչ տեխնոլոգիա՝ թաքցնելու համար, որ մտադիր է Ջոհորը օգտագործել որպես թափոնների հեռացման վայր:

=== Էներգետիկ և ջրային ռեսուրսներ ===
[[Պատկեր:Empty_Singapore-Malaysia_Causeway.jpg|աջից|մինի|Ջոհոր Բահրու քաղաքի կենտրոնը մթնշաղին]]
Նահանգում էլեկտրաէներգիայի բաշխումը ղեկավարում է Տենագա Նասիոնալ Բերհադը: Էլեկտրաէներգիայի մեծ մասն արտադրվում է ածուխի և գազի վրա աշխատող կայանների կողմից: Ածխի էլեկտրակայանը 2007 թվականին ուներ 700 [[Վատտ (չափման միավոր)|ՄՎտ]] հզորություն, իսկ 2016 թվականին՝ 3100 ՄՎտ, որը սկիզբ է առել Պոնտիայի Թանջունգ Բին էլեկտրակայանից։ Գազով աշխատող երկու կայաններ՝ Պասիր Գուդանգ էլեկտրակայան՝ 210 MW և Sultan Iskandar Power Station ՝ 269 MW, գտնվում են Պասիր Գուդանգում։ Պասիր Գուդանգ էլեկտրակայան հեռացվել է համակարգից 2016 թվականին։ Նահանգի կառավարությունը ծրագրում է կառուցել հիդրոէլեկտրակայաններ և համակցված ցիկլով էլեկտրակայաններ համապատասխանաբար 2015 և 2018 թվականներից։ Համակցված ցիկլով նոր էլեկտրակայան է կառուցվել Պասիր Գուդանգում շահագործումից հանված հին էլեկտրակայանների մոտ գտնվող կանաչապատ տարածքում, որը կոչվում է Սուլթան Իբրահիմ էլեկտրակայան:

Նահանգի ջրամատակարարման բոլոր խողովակները կառավարվում են Ջոհորի ջրային կարգավորող մարմինների կողմից՝ ընդհանուր 11 ջրամբարներով՝ Կոնգոկ, Գունունգ Լեդանգ, Գունունգ Պուլայ 1, Գունունգ Պուլայ 2, Գունունգ Պուլայ 3, Ջուասեհ, Լայանգ Ստորին, Լայանգ Վերին, Լեբամ, Լինգգիու եւ Պոնտական Քեչիլ։ Նահանգը նաև հում ջուր է մատակարարում Սինգապուրին՝ 0,03 RM-ով Ջոհոր գետերից հանվող յուրաքանչյուր 3,8 խորանարդ մետրի դիմաց: Դրա դիմաց Ջոհոր նահանգի կառավարությունը Սինգապուրի կառավարությանը վճարում է 50 ցենտ (RM0,50) Սինգապուրից յուրաքանչյուր 3,8 խորանարդ մետր մաքրված ջրի համար։

=== Հեռահաղորդակցություն և հեռարձակում ===
[[Պատկեր:Mahmodiah_Village.jpg|ձախից|մինի|Հեռախոսային գծով գյուղ Ջոհորում]]
Ջոհորում հեռահաղորդակցությունն ի սկզբանե կառավարվում էր Փոստերի և հեռահաղորդակցության վարչության կողմից և պահպանվում էր բրիտանական Կաբելային և անլար հաղորդակցություի կողմից, որը պատասխանատու էր Մալայայում հեռահաղորդակցության բոլոր ծառայությունների համար: Այդ ընթացքում Ջոհորի Պուլայ և Սարավակի Սերապի լեռների վրա տեղադրվեց տրոպոսցրիչ համակարգ՝ ռադիոազդանշանները միացնելու համար բրիտանական Մալայայի և բրիտանական Բորնեոյի միջև, երկու տարածքների համար միակ նման համակարգը, որը թույլ է տալիս ռադիոհաղորդումների միաժամանակյա փոխանցումը Հյուսիսային Բորնեո և Սարավակ: 1968 թվականին, Մալայզիայի Ֆեդերացիայի հիմնադրումից հետո, Մալայայում և Բորնեոյում հեռահաղորդակցության բաժինները միավորվեցին՝ ձևավորելով Մալայզիայի հեռահաղորդակցության վարչությունը, որը հետագայում դարձավ ՏելեկոմՄալայզիա(TM): 1964 թվականի սկզբին Էրիքսոնը ` սկանդինավյան հեռահաղորդակցության ընկերություն, սկսեց գործել երկրում: Հարավարևելյան Ասիայում առաջին AX հեռախոսային կայանից հետո, որը առցանց դարձավ Պելանգիում 1980 թվականին, TM-ին տրամադրվեց առաջին բջջային հեռախոսային ցանցը, որը կոչվում էր ATUR, 1984 թվականին։ Այդ ժամանակից ի վեր Մալայզիայի բջջային ցանցը արագորեն ընդլայնվել է: Այդ ժամանակից ի վեր Մալայզիայի բջջային ցանցը արագորեն ընդլայնվել է: 2013-ից մինչև 2017 թվականը բջջային-բջջային կապի պետական ներթափանցման մակարդակը հասել է 100%-ի, ընդ որում ինտերնետից օգտվող բնակչության 11,3%-ից մինչև 11,5%-ը:

2018 թվականին ինտերնետի պետական արագությունը 10 էր Մբիթ/վրկ կառավարության հետ, որը կոչ է անում Մալայզիայի կապի և մուլտիմեդիա հանձնաժողովին զարգացնել գերարագ ինտերնետի ենթակառուցվածքը՝ հասնելով 100-ի Մբիթ/վրկ՝ պետության ներկայիս արագ զարգացմանը համապատասխանելու համար: TՄալայզիայի դաշնային կառավարությունը գործում է մեկ ռադիոալիք՝ Ջոհոր Ֆ.Մ հեռարձակման վարչության միջոցով, որը պաշտոնապես հայտնի է որպես [[Radio Televisyen Malaysia|Ռադիո Հեռուստատեսություն Մալայզիա]]: Կա մեկ անկախ ռադիոկայան՝ Best FM, որը գործարկվել է 1988 թվականին։ Հեռուստատեսային հեռարձակումը նահանգում բաժանված է ցամաքային և արբանյակային հեռուստատեսության։ Կան երկու տեսակի անվճար հեռարձակվող հեռուստատեսային պրովայդերներ՝ MYTV հեռարձակում (թվային վերգետնյա) և Astro NJOI (արբանյակային), մինչդեռ IPTV-ն հասանելի է Unifi TV-ի միջոցով՝ UniFi օպտիկամանրաթելային ինտերնետի բաժանորդագրության միջոցով:

=== Տրանսպորտ ===
==== Ճանապարհներ ====
[[Պատկեր:Tebrau_Highway,_Johor_Bahru_(121629286).jpg|մինի|Թեբրաու մայրուղի, որը տանում է դեպի քաղաքի կենտրոն, Դաշնային երթուղու 3- ի մաս]]
Նահանգը կապված է Մալայզիայի մյուս նահանգների և դաշնային տարածքների հետ արևմտյան ափին Հյուսիս-Հարավ արագընթաց մայրուղու և արևելյան ափին Մալայզիայի դաշնային երթուղու 3-ի միջոցով: Բրիտանական գաղութատիրության ժամանակներից ի վեր գոյություն է ունեցել ճանապարհային համակարգ, որը կապում է հարավային Մալայական թերակղզու Ջոհորի մայրաքաղաքը հյուսիսում գտնվող Կանգարին և արևելյան ափին գտնվող [[Կոտա Բարու|Կոտա Բհարուին]]: Ջոհորի ճանապարհները դասակարգվում են երկու կատեգորիայի. 2,369 կիլոմետրը (1,472&nbsp;mi) դաշնային ճանապարհներ են, մինչդեռ 19,329 կիլոմետրը (12,010&nbsp;mi) պետական ​​ճանապարհներ են, 2016 թվականի դրությամբ: Ջոհորն օգտագործում է երկակի երթևեկելի ճանապարհ ՝ ձախակողմյան երթևեկության կանոնով, և նահանգի քաղաքները Բռնել հետ միասին տրամադրում են հասարակական տրանսպորտի ծառայություններ, ինչպիսիք են ավտոբուսները և տաքսիները: Սունգայ Ջոհոր կամուրջը գտնվում է Ջոհորում, որը Մալայզիայի ամենաերկար գետն անցնող կամուրջն է, որը միացնում է Ջոհոր Բահրուն և Կոտա Տինգգի շրջանը: 2018 թվականին Իսկանդար Մալայզիա ավտոբուսի արագ տրանզիտի շինարարությունը հայտարարվեց, որ կավարտվի մինչև 2021 թվականը։

Նախորդ դաշնային կառավարությունը 29,43 միլիարդ RM հատկացրել էր որպես Մալայզիայի տասնմեկերորդ պլանի մաս՝ ենթակառուցվածքային նախագծերի համար, ներառյալ ճանապարհների և կամուրջների արդիականացումը: Նահանգի կառավարությունը նաև տարեկան ծախսում է ավելի քան 600 միլիոն RM ճանապարհների պահպանման վրա:

==== Երկաթուղային ====
[[Պատկեր:JB_Sentral_sign_and_entrance.jpg|ձախից|մինի|Ջոհոր Բահրու Սենտրալերկաթուղային կայարան [[Ջոհոր Բահրու]]ում:]]
Երկաթուղային տրանսպորտը նահանգում շահագործում է Քերետափի Թանահ ՄելայուՔերետափի Թանահ Մելայու, որը բաղկացած է Բաթու Անամ, Բեկոկ, Չամեկ, Գենուանգ[[Rengam railway station|,]] Ջոհոր Բահրու Սենտրալ, Կեմպաս Բարու, Կլուանգ, Կուլայ, Լաբիս, Լայանգ-Լայանգ, Մենկիբոլնգ, Թիմ Սեննանգ,երկաթուղային կայարաններ։ Երկաթուղային գիծը կապված է Մալայզիայի արևմտյան թերակղզու բոլոր նահանգների հետ: Այն նաև միացված է [[Սինգապուր]]ի և [[Թաիլանդ]]ի կայաններին:

==== Օդ ====
[[Պատկեր:Senai_International_Airport.jpg|մինի|Սենայի միջազգային օդանավակայանը Սենայում .]]
Սենայի միջազգային օդանավակայանը Ջոհորի ամենամեծ և միակ միջազգային օդանավակայանն է, որը գործում է որպես պետության գլխավոր դարպաս: Օդանավակայանը գտնվում է Կուլայի շրջանի Սենայ քաղաքում: 2016 թվականին Մալայզիայի դաշնային կառավարությունը հավանություն է տվել օդանավակայանի արդիականացման ընդհանուր 7 միլիոն RM-ի: Չորս ավիաընկերություններ թռչում են դեպի Ջոհոր՝ ԷյրԱսիա, [[Malaysia Airlines|մալայզիական ավիաընկերություններ]], Կայծոռիկ և Բատիկ Էյր Մալայզիա: Այլ փոքր օդանավակայաններ, ներառյալ Կլուանգի օդանավակայանը, Մերսինգի օդանավակայանը, Սեգամաթի օդանավը և Բաթու Պահաթի օդանավը համապատասխանաբար Կլուանգ շրջանում, Մերսինգի շրջանում, Սեգամաթ թաղամասում և Բաթու Պահաթ թաղամասում:

==== Ջուր ====
[[Պատկեր:Puteri_Harbour_International_Ferry_Terminal.jpg|ձախից|մինի|Պուտերի նավահանգիստմիջազգային լաստանավային տերմինալ Իսկանդար Պուտերիում:]]
Ջոհորն ունի չորս նավահանգիստ Իսկանդար Պուտերիում և Պասիր Գուդանգում, որոնք գործում են երեք տարբեր ընկերությունների ներքո: Տանջունգ Պելեպաս նավահանգիստը Մալայզիայի դաշնային կոնտեյներային նավահանգիստներից մեկն է: Ջոհորն ունի նաև երկու այլ կոնտեյներային նավահանգիստներ՝ Ինտեգրված կոնտեյներային տերմինալը Տանջունգ Պելեպասում և Ջոհոր նավահանգիստը Պասիր Գուդանգում: Տանջունգ Լանգսատ տերմինալը ծառայում է որպես նահանգի նավթի և գազի տարածաշրջանային հանգույց և աջակցում է [[Նավթարդյունաբերություն|նավթի]] օֆշորային հետախուզմանը և արդյունահանմանը: Գոյություն ունեն նավով ծառայություններ դեպի Ինդոնեզիայի Բինտան կղզիների [[Բատամ]] և Տանջունգ Փինանգ նավահանգիստներ և [[Սինգապուր]]ի Չանգի նավահանգիստ:

=== Առողջապահություն ===
[[Պատկեր:Sultanah_Aminah_Hospital.JPG|աջից|մինի|Սուլթանահ Ամինահ հիվանդանոց, նահանգի գլխավոր պետական հիվանդանոցը]]
Ջոհորում առողջության հետ կապված հարցերը կառավարվում են Ջոհորի պետական առողջապահական գրասենյակի կողմից: Նահանգն ունի երկու խոշոր պետական հիվանդանոցներ՝ Սուլթանահ Ամինահ հիվանդանոցը և Սուլթան Իսմայիլ հիվանդանոցը, ինը կառավարական շրջանային հիվանդանոցներ՝ Պերմայի հիվանդանոց, Սուլթանահ Ֆաթիմա հիվանդանոց, Սուլթանահ Նորա Իսմայիլ հիվանդանոց, Էնչե Բեսար Հաջջա Խալսոմ հիվանդանոց, Սեգամաթ հիվանդանոց, Պոնտյան հիվանդանոց, Կոտաինգ, Քոթասինգ։ հիվանդանոց և Թանգակ հիվանդանոց, և Թեմենգունգ Սերի Մահարաջա Թուն Իբրահիմ հիվանդանոց, կանանց և մանկական հիվանդանոց և հոգեկան հիվանդանոց: Այլ հանրային առողջապահական կլինիկաներ, 1Մալայզիայի կլինիկաները և գյուղական կլինիկաները ցրված են ամբողջ նահանգում մի շարք մասնավոր հիվանդանոցներով, ինչպիսիք են Փենավարի հիվանդանոց, Ջոհոր մասնագիտացված հիվանդանոց, Ռեգենցի մասնագիտացված հիվանդանոց, Պանտայի հիվանդանոց Բաթու Պահաթ, Պուտրա մասնագիտացված հիվանդանոց Բաթու Պահատ, Պուտերիի մասնագիտացված հիվանդանոց, KPJ: Մասնագիտացված հիվանդանոց Մուար, Աբդուլ Սամադ մասնագիտացված հիվանդանոց, Կոլումբիա Ասիա, Գլենիգլս Մեդինի հիվանդանոց և KPJ Մասնագիտացված հիվանդանոց Պասիր Գուդանգ։ 2009 թվականին նահանգում բժիշկ-հիվանդ հարաբերակցությունը 1000 բնակչի հաշվով 3 էր:

=== Կրթություն ===
[[Պատկեր:Sultan_Ibrahim_Chancellor_Building.jpg|ձախից|մինի|Մալայզիայի տեխնոլոգիական համալսարանի կանցլեր շենքը.]]
Բոլոր տարրական և միջնակարգ դպրոցները գտնվում են Ջոհորի նահանգի կրթության վարչության ենթակայության տակ՝ ազգային կրթության նախարարության ղեկավարությամբ: Ջոհորի ամենահին դպրոցը անգլիական քոլեջ Ջոհոր Բահրուն է (1914): 2013 թվականի դրությամբ Ջոհորն ուներ ընդհանուր առմամբ 240 պետական միջնակարգ դպրոց, տասնհինգ միջազգային դպրոցներ (Օսթին Հայթս մասնավոր և միջազգային դպրոցներ, CԿրեշենդո-ՕԳՆՈՒԹՅՈՒՆ միջազգային դպրոց, Կրեշենդո միջազգային քոլեջ, Էքսելսիորի միջազգային դպրոց, Պարագոն մասնավոր և միջազգային դպրոց, Օմեգա շարք մասնավոր և Միջազգային դպրոց, Շրի Արայի միջազգային դպրոցներ, Սթար Ակումբ Կրթություն, Սանվեյ միջազգային դպրոց, Թենբիի դպրոցներ Սեթիա էկո այգիներ, UniWorld միջազգային դպրոց, և Իսկանդարի ամերիկյան դպրոցը։ Դուստր և բրիտանական Marlborough քոլեջի երեք միջազգային համալսարաններ, ԻՐԱԿԱՆ Դպրոցներ և Հիմնական դպրոցներ), և ինը չինական անկախ դպրոցներ։ Ջոհորն ունի զգալի թվով մալայացի և բնիկ աշակերտներ, որոնք ընդունվել են չինական դպրոցներում: Նահանգի մայրաքաղաքում գործում է նաև ինդոնեզական դպրոց հիմնականում ինդոնեզացի միգրանտների երեխաների համար։ Ջոհոր Բահրուում կան երկու ճապոնական ուսումնական կենտրոններ: Նահանգի կառավարությունը նաև շեշտը դնում է նահանգում նախադպրոցական կրթության վրա՝ հիմնելով մի քանի [[մանկապարտեզ]]ներ, ինչպիսիք են Նուրի մանկապարտեզը և մանկապարտեզը, աստղային նախադպրոցականը և Թադիկա Կաստիլը։
[[Պատկեր:Southern_University_College.JPG|մինի|Հարավային համալսարանական քոլեջի գլխավոր դարպասը Սկուդայում, Իսկանդար Պուտերի:]]
Ջոհորն ունի երեք պետական համալսարան՝ Մալայզիայի տեխնոլոգիական համալսարանը Սկուդայում, Մալայզիայի Թուն Հուսեյն Օն համալսարանը Պարիտ Ռաջայում և Տեխնոլոգիական համալսարան ՄԱՐԱ Ջոհորը Ջեմենտայում և նահանգի մայրաքաղաքում, մի քանի պոլիտեխնիկաներ, ներառյալ Իբրահիմ Սուլթան պոլիտեխնիկը և Մերսինգի պոլիտեխնիկը, և երկու ուսուցչական քոլեջներ՝ IPG Kampus Temenggong Ibrahim-ը Johor Bahru-ում և IPG Kampus Tun Hussien Onn-ը Batu Pahat-ում: Այն ունի մեկ շահույթ չհետապնդող համայնքային քոլեջ՝ Հարավային համալսարանական քոլեջը Սկուդայում: Կա նաև Ջոհորի համալսարան ստեղծելու առաջարկ, որը ողջունվել է Ջոհորի սուլթանի կողմից, և դաշնային կրթության նախարարությունը նույնպես ցանկանում է ընդլայնել իրենց համագործակցությունը: ԷդուՀուբ Պագոհ՝ Մալայզիայի ամենամեծ հանրային բարձրագույն կրթության կենտրոնը, կառուցվում է Բանդար համալսարանի Պագոհում ՝ Մուարում ծրագրված նոր կրթական ավանում:

Նահանգում կրթության որակն ապահովելու համար նահանգի կառավարությունը վեց երկարաժամկետ միջոցառումներ է ձեռնարկել՝ բարելավելու տեղացի ուսուցիչների կարողությունները: 2018-ին հաղորդվեց, որ Ջոհորը Մալայզիայի մի քանի նահանգներից էր, որոնք բախվում էին ուսուցիչների պակասի, ուստի կրթության դաշնային նախարարությունը ստեղծեց հատուկ հանձնաժողով՝ ուսումնասիրելու խնդրի լուծման ուղիները:

Ջոհորի պետական գրադարանը նահանգի գլխավոր հանրային գրադարանն է։

== Ժողովրդագրություն ==
=== Էթնիկ պատկանելություն և ներգաղթ ===
[[Պատկեր:Johor_Premium_Outlet,_Malaysia.jpg|ձախից|մինի|Ջոհորի բնակիչները ընտանիքներով տարեվերջին]]
2023 թվականի Մալայզիայի մարդահամարը հայտնել է Ջոհորի բնակչությունը 4,100,900 մարդ, Մալայզիայի երկրորդ ամենաբնակեցված նահանգը, 276,900 ոչ քաղաքացի բնակչությամբ: Մալայզիայի բնակիչներից 2,464,640 (60,1%) Բումիպուտերա են, 1,312,128 (32,8%) չինացիներ, 246,054 (6,0%) հնդիկ: 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր մոտ 3,348,243 մարդ՝ 1,972,115 (58,9%) Բումիպուտերա, 1,292,421 (38,6%) չինացի, 237,725 (7,1%) հնդիկ։ Չնայած բնակչության ռասայական բազմազանությանը, Ջոհորում մարդկանց մեծամասնությունը իրեն ներկայացնում է որպես «*Բանգսա Ջոհոր*» ( [[Անգլերեն|անգլ]] . ՝ *Johor race* ), որը նույնպես արձագանքում է Ջոհորի թագավորական ընտանիքին ՝ միավորելու բնակչությանը ՝ անկախ ծագումից:
[[Պատկեր:Kampung_Punjut_Orang_Asli_girls_playing.jpg|աջից|մինի|Աղջիկներ Ջոհորի աբորիգեններից]]
Քանի որ Մալայզիան Ասիայի [[Աշխարհի երկրներն ըստ բնակչության խտության|ամենաքիչ բնակեցված երկրներից]] է, նահանգը հատկապես սակավաբնակ է, որտեղ մարդկանց մեծ մասը կենտրոնացած է ափամերձ տարածքներում, քանի որ քաղաքներն ու քաղաքային կենտրոնները զանգվածաբար ընդլայնվել են վերջին զարգացումների արդյունքում: 1991 թվականից մինչև 2000 թվականը նահանգը գրանցել է բնակչության միջին տարեկան 2,39% աճ, ընդ որում Ջոհոր Բահրու շրջանը ամենաբարձրն է՝ 4,59% աճով, իսկ Սեգամաթ շրջանը՝ ամենացածրը՝ 0,07%։ Բնակչության ընդհանուր թիվը յուրաքանչյուր տասնամյակում ավելացել է մոտ 600,000-ով հարավային զարգացած տարածաշրջանում բնակելի կառուցապատումների աճից հետո. Եթե օրինաչափությունը շարունակվի, ապա 2030 թվականին Ջոհորը կունենա մոտ 5,6 միլիոն մարդ, ինչը ավելին է, քան կառավարության կանխատեսումը` 4 միլիոն: Ջոհորի աշխարհագրական դիրքը հարավային Մալայական թերակղզում նպաստել է նահանգի արագ զարգացմանը՝ որպես Մալայզիայի տրանսպորտային և արդյունաբերական հանգույց՝ ստեղծելով աշխատատեղեր և ներգրավելով միգրանտներ այլ նահանգներից և արտերկրից, հատկապես Ինդոնեզիայից, [[Ֆիլիպիններ]]ից, [[Վիետնամ]]ից, Մյանմայից, [[Բանգլադեշ]]ից, Հնդկաստանից, [[Պակիստան]]ից և այլ երկրներից: Չինաստան. 2010 թվականի դրությամբ Մալայզիայում օտարերկրյա աշխատողների գրեթե երկու երրորդը գտնվում էր Ջոհորում, Սաբահում և Սելանգորում:

=== Կրոն ===
Իսլամը դարձավ [[պետական կրոն]] 1895 թվականի Ջոհորի Սահմանադրության ընդունումից հետո, թեև այլ կրոնները կարող են ազատորեն դավանվել: Ըստ 2020 թվականի Մալայզիայի մարդահամարի, Ջոհորի բնակչության կրոնական պատկանելությունը կազմում էր 58,7% [[մուսուլման]], 25,9% [[Բուդդայականություն|բուդդայական]], 8,2% [[Քրիստոնյաներ|քրիստոնյա]], 6% հինդու, 0,1% այլ կրոնի կամ անհայտ պատկանելության հետևորդ, 0,2% [[Դաոսականություն|դաոսական]] կամ չինական ժողովրդական և չինական կրոնի հետևորդներ02,% ոչ կրոնական.  Մարդահամարը ցույց է տվել, որ Ջոհորում Չինաստանի բնակչության 80,2%-ը նույնականացրել է որպես բուդդայականներ, ընդ որում՝ զգալի փոքրամասնությունները՝ քրիստոնյաներ (18,2%), չինական ժողովրդական կրոնի հետևորդներ (1,6%) և մուսուլմաններ (0,2%): Հնդկաստանի բնակչության մեծամասնությունը ճանաչվել է որպես հինդուներ (73,5%), ընդ որում զգալի փոքրամասնությունները նույնականացվում են որպես քրիստոնյաներ (6,1%), մուսուլմաններ (9,2%) և բուդդայականներ (2,8%): Ոչ մալայական bumiputera համայնքը հիմնականում քրիստոնյաներ էին (68,3%), ընդ որում զգալի փոքրամասնությունները նույնականացվում էին որպես մուսուլմաններ (21,6%) և բուդդայականներ (15%): Բնակչության մեծամասնության մեջ բոլոր մալայական բումիպուտերաները ճանաչվել են որպես մուսուլմաններ:

=== Լեզուներ ===
[[Պատկեր:Max_Clean_KT_Car_Wash.jpg|ձախից|մինի|Բազմալեզու ցուցանակ մալայերեն, անգլերեն և չինարեն լեզուներով Կոտա Տինգիում սեմինարում:]]
Ջոհորացիների մեծամասնությունը առնվազն երկլեզու է, իսկ Ջոհորում պաշտոնական լեզուն [[մալայերեն]]ն է: Այլ բազմալեզու խոսնակներ կարող են նաև վարժ տիրապետել [[չինարեն]] և [[թամիլերեն]] լեզուներին:

Ջոհորական մալայերենը, որը նաև հայտնի է որպես Ջոհոր-Ռիաու մալայերեն և ի սկզբանե խոսվում է Ջոհոր, Ռիաու, Ռիաու կղզիներում, [[Մալակկա (նահանգ)|Մալաքայում]], Սելանգորում և [[Սինգապուր]]ում, ընդունվել է որպես մալայզիական և [[Ինդոնեզերեն|ինդոնեզական]] ազգային լեզուների հիմք: Ջոհորի դիրքի շնորհիվ ծովային Հարավարևելյան Ասիայի առևտրային ուղիների միախառնման վայրում, ինչպես նաև որպես ազդեցիկ կայսրություն նրա պատմության, բարբառը 15-րդ դարից սկսած տարածվել է որպես տարածաշրջանի *լեզվական լեզու,* հետևաբար, բարբառի ընդունումը որպես հիմք [[Բրունեյ]]ի, Ինդոնեզիայի, Մալայզիայի և Սինգապուրի ազգային լեզուների համար: Ջոհորում խոսվում են նաև մի քանի հարակից լեզուներով, ինչպիսիք են Օրանգ Սելետարը (խոսվում է Ջոհորի նեղուցի երկայնքով և Սինգապուրի հյուսիսում), Օրանգ Կանաք (խոսվում է հարավարևելյան Ջոհորի փոքր հատվածներում), Ջակուն (խոսվում է հիմնականում Ջոհորի ներքին մասերում), Թեմուան ( խոսվում է Պահանգի և Նեգերի Սեմբիլանի և Օրանգ Կուալայի սահմանի մոտ (խոսվում է հյուսիսարևմտյան ափի երկայնքով Ջոհոր): Տերենգանու մալայերեն, մալայերենի հստակ տարբերակ, խոսվում է Մերսինգ թաղամասում, որը գտնվում է Պահանգի Ռոմփինի սահմանի մոտ:

Նահանգի չինական համայնքում խոսում են չինարենի տարբեր բարբառային խմբեր, այդ թվում՝ Հոկկեն, Տեոչև, Հաքկա, [[կանտոն]]երեն և Հայնաներեն:

Հնդկական համայնքը հիմնականում խոսում է թամիլերեն: Սեգամատի, [[Ջոհոր Բահրու]]ի և Մասայի հատվածներում կան նաև մալայալականների զգալի քանակություն, որոնք խոսում են մալայալամ որպես իրենց մայրենի լեզու: Ավելին, քիչ թվով այլ հնդկական լեզվով խոսողներ, ինչպիսիք են [[Տելուգու (լեզու)|թելուգուն]] ու [[Փենջաբի|փենջաբերենը,]] նույնպես ներկա են: Շատ մալայալացիներ և թելուգուներ հաճախ դասակարգվում են որպես թամիլներ հենց թամիլների կողմից և այլ խմբերի կողմից, քանի որ նրանք օգտագործում են թամիլերենը որպես *լեզվական լեզու* հնդկական այլ համայնքների մեջ:

2017-ին Ջոհորի թագուհին, որպես Մալայզիայի անգլերեն լեզվի ուսուցման ասոցիացիայի թագավորական հովանավոր, կոչ արեց երիտասարդ մալայզիացիների համար ավելի բարենպաստ միջավայր ստեղծել անգլերենին տիրապետելու համար, քանի որ մալազիական երիտասարդ սերնդի իմացության կտրուկ անկում է գրանցվել:

== Մշակույթ ==
[[Պատկեր:Johor_Heritage_Foundation.jpg|ձախից|մինի|Ջոհորի ժառանգություն հիմնադրամի շենքը նահանգի մայրաքաղաքում]]
Ջոհորի մշակույթը պատմության ընթացքում ենթարկվել է տարբեր էթնոսների, հատկապես արաբների, բուգիների և ճավայականների ազդեցությանը, ընդ որում, պետությունը դառնում է տարբեր մշակույթների խառնուրդ չինացի, հնդիկ, մալայացի և բնիկ ժողովուրդների շրջանում:
[[Պատկեր:Zapin.jpg|աջից|մինի|*Զապինի* ելույթը Բաթու Պահատի դպրոցում]]
[[Արաբական մշակույթ|Արաբական մշակութային]] ուժեղ ազդեցությունն ակնհայտ է գեղարվեստական ներկայացումներում, ինչպիսիք են *զապինը*, *մասրին* և *համդոլոքը,* և այնպիսի երաժշտական գործիքներում, ինչպիսին է *գամբուսը*: *Զապին* պարը ներկայացվել է 14-րդ դարում արաբ մուսուլման միսիոներների կողմից [[Եմեն]]ի Հադրամաութ քաղաքից և սկզբում կատարում էին միայն տղամարդ պարողները, թեև կին պարուհիներն այժմ սովորական են: Պարն ինքնին տարբերվում է Ջոհորի հինգ շրջաններից՝ *զապին տենգլու* և *զապին պուլաու* (Մերսինգ), *զապին լենգա* (մուար), *զապին պեկաջանգ* (Ջոհոր բահրու), *զապին կորիս* (Բատու պահատ) և *զապին պարիտ մուսթար* *զապին սերի բունիանով* (պոնտական): Արաբական մեկ այլ ժառանգություն է արաբական անվանումների օգտագործումը *վադի* (հովիտ) նահանգի մայրաքաղաքի արաբական համայնքով բնակեցված տարածքների համար, ինչպիսիք են «*Վադի Հանա*»-ն և «*Վադի Հասան*»-ը:

Բուգինական և ճավայական մշակութային ազդեցությունները հայտնաբերված են *բոսարա* և *կուդա կեպանգ* պարերում, որոնք Ջոհորին ներկայացվել են մինչև 20-րդ դարի սկիզբը համապատասխան համայնքների ներգաղթյալների կողմից: [[Ճավայերեն]]ի ազդեցությունը տեղական մալայական բարբառի վրա նկատելի է նաև արձանագրված դիտարկումներում հավաքված որոշակի բառապաշարից: Հնդկական մշակույթը ոգեշնչել է *ղազալին'': Այս մշակութային միջոցառումները սովորաբար կատարվում են մալայական հարսանիքների և կրոնական փառատոների ժամանակ: Բնիկ մշակույթը եզակի է նաև ավանդույթների բազմազանությամբ, որոնք դեռևս կիրառվում են, ինչպիսիք են ավանդական զենքերի, դեղամիջոցների, ձեռագործ աշխատանքների և հուշանվերների պատրաստումը:

### Չինգայի շքերթ
ձախից|մինի|Չինգայի շքերթը 2018 թ
Չինական համայնքը ամեն տարի անցկացնում է Չինգայ շքերթը Ջոհոր Բահրու Հին չինական տաճարի կողմից, որը միավորում է Ջոհորում գտնվող հինգ չինական էթնիկ խմբերը, մասնավորապես կանտոնական, հայնացի, Հակկա, Հոկլո և Թեոչև: Այս համագործակցությունը չինական տարբեր մշակույթների միջև կամավոր կազմակերպության ներքո դարձավ ներդաշնակության խորհրդանիշ տարբեր չինացիների միջև, ինչը խորացնում է նրանց ժառանգության զգացումը` պահպանելու իրենց մշակութային ավանդույթները: Ջոհոր Բահրու չինական ժառանգության թանգարանը նկարագրում է չինական միգրացիայի պատմությունը դեպի Ջոհոր 14-ից 19-րդ դարերից Մինգ և Ցին դինաստիաների ժամանակ: Ջոհորի տիրակալը խրախուսեց չինական համայնքին ներսի մեջ գամբիեր և պղպեղ տնկել: Այս ֆերմերներից շատերը 20-րդ դարում անցան արքայախնձորի մշակմանը, ինչը Ջոհորին դարձրեց Մալայզիայի առաջատար մրգարտադրողներից մեկը:

### Խոհանոց
աջից|մինի|Mee bandung in Johor
Ջոհորի խոհանոցը կրել է արաբական, բուգինական, ճավայական, մալայական, չինական և հնդկական մշակույթների ազդեցությունը: Նշանավոր ուտեստներից են՝ նասի լեմակը, ասամ պեդասը, նասի բերինգինը, կատհայ լակսա, պանիր մուրթաբակը, Ջոհոր լակսա, կվայ թեով կիա, մի բանդունգ, մե ռեբուս , մուար սաթայ, արքայախնձորի պաջերի, պոնտական վոնթոն լապշա, սան հուոնթակ:, խաշած ձու, և այլ խառը մալայական ճաշատեսակներ։ Հանրաճանաչ աղանդերը ներառում են բուրասակը, կաքանգ լողավազանը, լոնտոնգը և նախուտեստները, ինչպիսիք են բանանով տորթը, Կլուանգի տապակած բլիթները և պիսանգ գորենգը: Միջազգային ռեստորաններ, որոնք առաջարկում են արևմտյան, ֆիլիպինյան, ինդոնեզական, ճապոնական, կորեական, թայվանական, թայերեն և վիետնամական խոհանոցներ, հատկապես Ջոհոր Բահրուում և Իսկանդար Պուտերիում:

### Տոներ և Փառատոններ
Ջոհորացիները ողջ տարվա ընթացքում նշում են մի շարք տոներ և փառատոներ, ներառյալ Անկախության օրը, Մալայզիայի օրվա տոնակատարությունները և Ջոհորի սուլթանի ծննդյան օրը:

## Սպորտ
մինի|Թան Շրի Դաթո Հաջի Հասան Յունոս մարզադաշտը Ջոհոր Դարուլ Թազիմի տնային մարզադաշտն էր մինչև 2019 թվականը։
Քանի որ Ջոհորը Մալայայի մաս է կազմում 1957 թվականից, նրա մարզիկները ներկայացնում էին Մալայան, իսկ ավելի ուշ Մալայզիան ամառային Օլիմպիական խաղերում, Համագործակցության խաղերում, Ասիական խաղերում և Հարավարևելյան Ասիայի խաղերում: Ջոհոր նահանգի երիտասարդության և սպորտի վարչությունը ստեղծվել է 1957 թվականին՝ նահանգում սպորտի մակարդակը բարձրացնելու նպատակով: Ջոհորը հյուրընկալել է Սուկմայի խաղերը 1992 թվականին։ Նահանգում կա չորս սպորտային համալիր  և դաշնային կառավարությունը նաև օգնություն է տրամադրում մարզական օբյեկտների բարելավման համար։ 2018 թվականին, որպես Muar-ը Ջոհորի սպորտային կենտրոնի վերածելու դաշնային կառավարության ծրագրի մաս, մոտ 15 միլիոն RM հատկացվել է քաղաքում սպորտային օբյեկտների կառուցման և արդիականացման համար:
ձախից|մինի|Ջոհոր Դարուլ Թազիմի նոր տնային մարզադաշտը 2020 թվականից։
Իսկանդար Պուտերիում գտնվող Սուլթան Իբրահիմ մարզադաշտը Ջոհոր Դարուլ Թազիմ ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզադաշտն է։ Նրանք չորս անգամ հաղթել են Մալայզիայի Անգլիայի գավաթը և Մալայզիայի գավաթը, Մալայզիայի Սուպերլիգան տասը մրցաշրջան անընդմեջ 2014-ից 2023 թվականներին, և AFC գավաթը 2015 թվականին։ Ֆուտբոլի կանանց նահանգի հավաքականը չորս տիտղոս է նվաճել նաև Թուն Շարիֆա Ռոձիա գավաթում 1984, 1986, 1987 և 1989 թվականներին: Նահանգի մեկ այլ նշանավոր մարզադաշտ է Պասիր Գուդանգի Պասիր Գուդանգ կորպորացիայի մարզադաշտը: Ջոհորը նաև գործարկեց իր սեփական էլեկտրոնային սպորտ լիգան՝ դառնալով Մալայզիայի երկրորդ նահանգը, որը ներմուծեց սպորտաձևը Սուկմայի խաղերին, ընդ որում Ջոհորի սպորտային խորհուրդը համաձայնեց այն ներառել 2020 թվականի հրատարակության մեջ:

## Հղումներ

## Հետագա ընթերցում
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*