open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Դորիս Բուրես

**Դորիս Բուրես** (, ), ավստրիացի քաղաքական գործիչ (Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն՝ ԱՍԴԿ), 2014 թվականի սեպտեմբերից Ավստրիայի Ազգային խորհրդի (խորհրդարանի) խոսնակ։ 2016 թվականի ամռանից՝ գործող նախագահի պաշտոնաթողությունից հետո և մինչև 2017 թվականի հունվարի վերջը եղել է Ավստրիայի նախագահի երեք պաշտոնավարողներից մեկն է։

## Քաղաքական կարիերա
Դորիս Բուրեսը մասնակցել է Վիեննայի առևտրային դպրոցին և աշխատել որպես օգնական մասնավոր ատամնաբուժական կլինիկայում։ Նրա քաղաքական կարիերան սկսվել է 1980 թվականին, երբ նա մասնակցում էր Սոցիալիստական երիտասարդության դաշնային քարտուղարությանը ()։ 1987 թվականին նա ընդգրկվել է Վիեննա-լիզինգի շրջանային խորհրդի կազմում։ Միաժամանակ նա մտավ Ավստրիայի Սոցիալիստական կուսակցության տարածաշրջանային ղեկավարություն՝ 1988 թվականին ստանալով Վիեննայի կուսակցական կազմակերպության քարտուղարի պաշտոնը։ 1990 թվականին նա առաջին անգամ ընտրվել է Ավստրիայի խորհրդարան։ Ավելի ուշ՝ 2000-2007 թվականներին նա զբաղեցրել է ԱՍԴԿ-ի գործադիր տնօրենի պաշտոնը, ինչպես նաև դաշնային ընտրությունների նախօրեին այդ պաշտոնը կրկին զբաղեցրել է 2008 թվականի հունիս-նոյեմբերին։

## Կարիերան կառավարությունում
2007 թվականի հունվարի 11-ին առաջին անգամ մտավ կառավարության կազմի մեջ՝ Ալֆրեդ Գուզենբաուերի աշխատասենյակում զբաղեցնելով նախարարի պաշտոնն առանց պորտֆելի։ 2007 թվականի մարտի 1-ին ստացել է կանանց, լրատվամիջոցների և հանրային ծառայության նախարարի պորտֆելը։ 2008 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Վերներ Ֆայմանի կառավարությունում զբաղեցրել է տրանսպորտի, նորարարության և տեխնոլոգիայի նախարարի պաշտոնը։

## Աշխատանք խորհրդարանում
2016 թվականի հուլիսի 8-ից մինչև 2016 թվականի դեկտեմբերի 4-ը կատարել է Ավստրիայի նախագահի պարտականությունները։

## Պարգևներ
* Ավստրիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար «Պատվավոր նշանի I աստիճանի հրամանատարական խաչ» (2001)
* «Ավստրիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» պատվավոր նշանի I աստիճանի մեծ խաչ (2011)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ավստրիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կոռուպցիան Ավստրիայում

**[[Ավստրիա]]ն** իրավական ինստիտուտների և իրավական համակարգի լավ զարգացած համակարգ ունի, և կոռուպցիոն գործերի մեծ մասը հետաքննվում է խորհրդարանական կոմիտեի կողմից և ավարտվում դատական գործընթացներով և դատական համակարգի արդյունավետ աշխատանքով։ Սակայն, տեղի են ունեցել մի քանի աղմկահարույց կոռուպցիոն սկանդալներ, վերջին տասնամյակում, տարածաշրջանային, դաշնային, և պետական մակարդակներում։ Կոռուպցիոն սկանդալներից մեկում մասնակցություն է ունեցել նախկին կանցլերը։

Շատ դեպքերում կոռուպցիոն գործունեությունը կապված է եղել պաշտոնեական դիրքի չարաշահման, պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման, փողերի լվացման հետ։ Կոռուպցիոն սկանդալները կասկածի տակ են դրել երկրի քաղաքական էլիտայի վարքագծի էթիկական նորմերը։ Այս կասկածներն արտացոլվել են 2012 թվականին Եվրաբարոմետր հարցման արդյունքների մեջ, որտեղ հարցման մասնակիցների երկու երրորդը ավստրիացի քաղաքական գործիչներին համարել են կոռումպացված, ինչպես նաև իշխանության ինստիտուտն Ավստրիայի ամենակոռումպացված ինստիտուտն Է։

2017 թվականին Transparency International միջազգային ոչ կառավարական կազմակերպության տվյալներով՝ Ավստրիան կոռուպցիայի բացակայության ցուցանիշով 180-ից զբաղեցրել է 16-րդ տեղը։

## Դրսևորումներ
Մի քանի աղբյուրների տվյալներով՝ կոռուպցիան արգելք չկա Ավստրիայում բիզնես վարելու համար։ ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի 2013 թվականի ներդրումային կլիմայի մասին հաշվետվության տվյալներով՝ կոռուպցիան լուրջ խնդիր չի համարվում, որը բարդացնում է բիզնեսի վարումը Ավստրիայում։ Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի 2013-2014 թվականների գլոբալ մրցունակության զեկույցը նշում է, որ ներմուծման և արտահանման, կոմունալ ծառայությունների, հարկերի, պետական պայմանագրերի, լիցենզիաների հետ կապված կաշառքները հազվադեպ են Ավստրիայի համար։ Ավելին, կոռուպցիան տասներկուերորդ տեղն է զբաղեցնում Ավստրիայում բիզնեսի վարման խոչընդոտող առավել խնդրահարույց գործոնների շարքում։

2013-2014 համաշխարհային մրցունակության զեկույցի համաձայն, կառավարության պաշտոնյաների շրջանում ֆավորիտիզմը մրցակցային թերություն է երկրի համար։ Խնդիրը նաև անարդյունավետ ցուցադրումն է պետական գնումների ոլորտում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքականություն
Անտոն Ուոլբրուք

**Անտոն Ուոլբրուք** (), իսկական անուն-ազգանունը՝ **Ադոլֆ Անտոն Վիլհելմ Ուոլբրյուք** (, ), ավստրիացի դերասան։ 1937 թվականից ապրել ու ստեղծագործել է Մեծ Բրիտանիայում։ Հիմնականում հանդես է եկել օտարերկրացիների դրական կերպարներով։

## Կենսագրություն
Ուոլբրուքը ծնվել է 1869 թվականին Վիեննայում։ Նախնիները եղել են կրկեսի մարդիկ։ Դերասանական վարպետություն է սովորել Մաքս Ռայնհարդի մոտ։ Կինոյում առաջին անգամ հանդես է եկել 1922 թվականին։ 1930-ական թվականներին կանանց սրտերը նվաճողի համբավ է ձեռք բերել գերմանական «Վիկտոր և Վիկտորյա» (1933) և «Վիեննակական դիմանակահանդես» (1934) ֆիլմերում իր դերակատարումներով, որտեղ համապատասխանաբար հանդես է եկել Ռենատա Մյուլլերի և Օլգա Չեխովայի հետ։

1936 թվականին ընդունել է Հոլիվուդ մեկնելու առաջարկը ավելի վաղ նկարահանված «Միխայիլ Ստրոգով» ֆիլմի նախննական նկարահանումներին մասնակցելու համա, որը փորձում էին հարմարեցնել ամերիկյան լսարանի համար։ Լինելով հոմոսեքսուալիստ՝ նա որոշում է չվերադառնալ Նացիստական Գերմանիա։ Ուոլբրուքին հրավիրում են օտարերկրացու՝ արքայազն Ալբերտի դերում հանդես գալ 1936-1937 թվականներին նկարահանված երկու ֆիլմերում, ինչպես նաև «Գազային լույս» (1939) ֆիլմում հանցագործ ամուսնու դերում։

1940-ական թվականներին Ուոլբրուքը դառնում է Մայքլ Փաուելի և Էմերիխ Պրեսբուրգերի «Լուչնիկով» կինոնախագծի մշտական մասնակիցը։ Նրա լավագույն դերակատարումներից են գերմանացի սպա Թեոյի դերը «Գնդապետ Բլիմտի կյանքն ու մահը» (1943) և բալետային իմպրեսարիո Լերմոնտովի դերը «Կարմիր մաշիկներում» (1948)։

Մինչ իր կինոկարիերայի ավարտի մասին հայտարարելը 1957 թվականին Ուոլբրուքը նկարահանվել է գերմանացի կինոռեժիսոր Մաքս Օֆյուլսի նշանավոր երկու ֆիլմերում՝ «Կարուսել» (1950) և «Լոլա Մոնտես» (1955)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը *Allmovie* կայքում

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասաններ
Ալմա Զադիչ

**Ալմա Զադիչ** (**Alma Zadić**, ), ավստրիացի քաղաքական գործիչ, իրավագետ, ընտրվել է Ավստրիայի Ազգային խորհրդի պատգամավոր, 2020 թվականի սկզբից նշանակվել այդ երկրի արդարադատության նախարար։

## Կենսագրություն
Ալման տասնամյա մի աղջնակ էր, երբ նրանց ընտանիքը սերբերի ծավալած պատերազմի պատճառով լքեց Բոսնիա և Հերցեգովինան ու ապաստանեց Ավստրիայում։  
 
Վիեննայում միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Ավստրիայի մայրաքաղաքի համալսարան, ուսումնասիրել իրավագիտություն։ Ապա ուսումը շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ Նյու Յորքի Կոլումբիական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 2010 թվականին։ Աշխատել է այդ նույն համալսարանում, ինչպես նաև *Միգրացիայի միջազգային կազմակերպությունում*; 2011–2017 թթ., որպես իրավաբան, աշխատել է *Freshfields Bruckhaus Deringer* միջազգային իրավաբանական ֆիրմայում, որը մասնագիտացել է կոնֆլիկտների լուծման ասպարեզում։  Ալման այդ ֆիրմայում 2015 թվականից զբաղեցրել է ավագ իրավաբանի պաշտոնը։ 2017 թվականին Վիեննայի համալսարանում նա պաշտպանել է իր պատրաստած ատենախոսությունն ու ստացել իրավաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ Այդ նույն տարում, ընդգրկվելով Պետեր Պիլզի ղեկավարած կուսակցության ցուցակում, մասնակցել է Ավստրիայի Ազգային խորհրդի ընտրություններին, դարձել XXVI գումարման Ազգային խորհրդի պատգամավոր։ 2019 թվականին խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցել է Ավստրիայի Կանաչների ցուցակով և վերընտրվել պատգամավոր։ 2020 թվականի հունվարին Ալմա Զադիչը նշանակվել է արդարադատության նախարար՝ Սեբաստիան Կուրցի ձևավորած երկրորդ կառավարության կազմում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Alma Zadić auf meineabgeordneten.at
* Alma Zadic – Persönliche Website
* Dissertation mit dem Thema „Transitional Justice in Former Yugoslavia“, eingereicht an der Universität Wien 2017.
* Amar Rajkovic, Kamal Alzooz: ''„Geh bitte, Alma.“'' Interview. In: *[[biber (Zeitschrift)|biber]],* 22. Jänner 2018.
* Alma Zadić  auf der Website des Ministeriums

Կատեգորիա:Ավստրիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Արդարադատության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի իրավաբաններ
Անա Պլասիդո

**Անա Աուգուշտա Վիեյրա Պլասիդո**  (, կամ Անա  Օգուստա, ), պորտուգալացի գրող։

Գրող Կամիլո Կաստելո Բրանկոյի մուսան։

## Կենսագրություն
Աննա Պլասիդոն Անտոնիո Հոդե Պլասիդո Բրագայի և Անա Օգոստա Վիիրայի դուստրն էր։ Երբ Աննան 19 տարեկան էր, հայրը ստիպեց նրան ամուսնանալ 43-ամյա վաճառական Մանուել Պինհեյրո Ալվեսի հետ, որը ներգաղթել էր Բրազիլական կայսրությունից, որտեղ էլ ստեղծել էր իր կարողությունը։ Նրանք բնակություն հաստատեցին Ռուա դե Ալմադայում՝ Պորտուում։ 1856 թվականին Աննա Պլասիդոն, ով չէր առանձնանում արտաքին գեղեցկությամբ, բայց հմայիչ և հետաքրքիր անձնավորություն էր, հանդիպեց Կամիլլու Կաշտելու Բրանկոին։ 1858 թվականին Աննան ունեցավ իր որդուն՝ Մանուել Պլասիդոյին, որի հայր ճանաչվեց գրողի ամուսինը` Պինհեյրո Ալվեսը, բայց շատ հեղինակներ կարծում են, որ նա Կամիլլուի որդին էր։ Այն բանից հետո, երբ Մանուել Պլասիդոն իմացավ կնոջ դավաճանության մասին, Աննա Պլասիդոն ձերբակալվեց 1860 թվականի հունիսի 6-ին, սակայն Կամիլլուն որոշ ժամանակ խուսափում էր արդարադատությունից, մինչև 1860 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ձերբակալվեց։ Երկուսին էլ պահում  էին Պորտոյի *Cadeia da Relação* բանտում, որտեղ նրանք սպասում էին դատավարությանը։

1861 թվականի հոկտեմբերի 16-ին դատարանը ամբաստանյալների վերաբերյալ արդարացման վճիռ կայացրեց, որից հետո Կամիլլուն և Աննա Պլասիդոն սկսեցին միասին ապրել։ Նրանք ունեցան երկու երեխա՝ 1863 թվականին Ժորժ Կամիլուին, 1864 թվականին՝ Նունու Պլասիդոյին։

## Գրական կարիերա
Համագործակցել է մի շարք հրատարակչությունների հետ, մասնավորապես՝ «Ժամանակակից Պորտուգալիա և Բրազիլիա» ամսագիրը (1859-1865) և «Պորտու» գրական թերթը (1868), որը պարբերաբար հրատարակվում է *O Nacional, O Futuro*-ում (Ռիո դա Ժանեյրո), *A Esperança - Semanário de Recreio Literário* և այլն։ Թարգմանել է տեքստեր, որոշ աշխատություններում օգնել է Կամիլլուին, նաև նվիրվել է պոեզիային։ Գրական կարիերայի ընթացքում նա մի քանի անգամ ստորագրել է կեղծանուններով, որոնցից ամենահայտնիներն էին Գաստոն Վիդալ դե Նեգրեյրուշը և Լոպո դե Սոուզան։

### Չհրապարակված
* «Via Dolorosa» (135 телеграмм 6/6/1859-11/9/1860) Дом-Музей Сан-Мигель-де-Ceide

### Հրապարակված աշխատանքներ
* ''Luz coada por ferros. Escriptos originaes* <small>(Свет напряжён железом. Оригинальные записки)</small>. Lisboa, na Typ Universal, 1863.
* Lopo де Соуза [http://purl.pt/14769/1/index.html#/3/html *Herança de Lágrimas*] <small>(Наследие слёз)</small>. Guimarães, Redacção Vimaranense, 1871.
* Lopo де Соуза, *A Promessa* <small>(Обещание)</small>. *Almanaque da Livraria Internacional*, Porto, Livr. Internacional, 1873.
* *Cartas Inéditas da segunda mulher de Camillo Castello Branco'' (Неопубликованные письма второй женщины Камилу Каштелу Бранку), Lisboa, 1916.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պորտուգալացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Սայմոն Սթարլինգ

**Սայմոն Սթարլինգ** (, ), անգլիացի նկարիչ-կոնցեպտուալիստ։ Թերների մրցանակի դափնեկիր (2005)։

## Կենսագրություն
Նկարչական կրթությունն ստացել է Գլազգոյի արվեստի դպրոցում։ Այնուհետև աշխատել է որպես լուսանկարիչ Շոտլանդիայի տարբեր թանգարանների և արվեստի պատկերասրահների համար։ 2005 թվականին արժանացել է Թերներ մրցանակի «Shedboatshed» («Մարագ-նավակ-մարագ») նախագծի համար։ 1990 թվականին Սայմոն Սթարլինգը եղել է առաջինը, որ արջանացել է Բլինքի Պալերմո Գրանտ մրցանակի։

## Աշխատանքներ
Սթարլինգն աշխատում է հայեցակարգային արվեստի բնագավառում։ Նրա գեղարվեստական հետաքրքրությունները ներառում են այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են ՝ նյութերի հատկությունները, համատեքստայնացումը, գաղափարների հատկություններն արդյունավետության և արտադրողական գործունության (cycle efficiency) տեսանկյունից։

Այս հայեցակարգն իր արտացոլումն է գտել նրա Tabernas Desert Run աշխատանքում։ Սթարլինգը սովորական հեծանիվի վրա տեղադրում է ջրածնային շարժիչ և դրանով հատում Տաբեռնաս անապատը։ Ընդհանուր երթուղին կազմել է մոտ 66 կմ։ Այդ ուղևորության ընթացքում դեպի շրջակա միջավայր միակ արտանետումը եղել է ջուրը։ Սթարլինգն այդ ջուրն օգտագործել է ջրաներկի համար, որով նկարել է ճանապարհորդության ընթացքում իրեն հանդիպած կակտուս։ Tabernas Desert Run-ը եղել է Թերներ Փրայզ ցուցահանդեսի ցուցանմուշներից մեկը։

2005 թվականի Shedboatshed, Mobile Architecture No. 2 (Մարագ-Նավակ-Մարագ) նախագծի շնորհիվ Սթարլինգն արժանացել է լրատվամիջոցների ուշադրությանը։ Սթարլինգը Ռայնի ափին գտնվող սովորական մարագը վերածել է սովորական լաստանավակի, որով իջել է գետի հոսանքն ի վար մինչև Բազել, որտեղ այն նորից վերածել է մարագի։

One Ton II աշխատանքում Սթարլինգը կենտրոնանում է պլատինի արտադրության ժամանակ տեղի ունեցող արտադրական և էներգիայի ծախսերի վրա։ Սթարլինգը ցուցադրում է պլատինե բյուրեղներից պատրաստված հարավաֆրիկյան հանքերի հինգ նույնական լուսանկարներ։ Տասը տոննա հանքաքարից արդյունահանվում է ընդամենը 0,28 գրամ պլատին։

## Ուսուցողական գործունեություն
Սայմոն Սթարլինգը դասավանդում է Շտեդելշուլի արվեստի ակադեմիայում (Մայնի Ֆրանկֆուրտ, Գերմանիա)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Франческо Манакорда, Успех модернизма. Художественный журнал, май 2006 
* Tate Britain. Turner Prize 2005. Simon Starling 

Կատեգորիա:Անգլիացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Անգլիացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Գլազգոյի արվեստի դպրոցի շրջանավարտներ
Ստավրոս Դիմաս

**Ստավրոս Դիմաս** (, ), հույն քաղաքական գործիչ, Բարոզուի առաջին հանձնաժողովի շրջակա միջավայրի պաշտպանության հարցերով եվրահանձնակատար 2004-2009 թվականներին։

## Կենսագրություն
Ստավրոս Դիմասը ծնվել է 1941 թվականին Աթենքում, թեև նրա ընտանիքը արմատներով Քենիայից է (Կորինթոս)։ Աթենքի համալսարանում սովորել է իրավունք և տնտեսություն։ Մագիստրոսի աստիճան է ստացել Նյու Յորքի համալսարանում։ 1969 թվականին սկսել է աշխատել որպես իրավաբան Ուոլ Սթրիթում, սակայն արդեն հաջորդ տարի աշխատանքի է անցել է Համաշխարհային բանկում։

1975 թվականին նա վերադարձել է Հունաստան, որպեսզի զբաղեցնի արդյունաբերական զարգացման Հունական բանկի կառավարչի տեղակալի պաշտոնը։ 1977 թվականին նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հունական քաղաքականության մեջ՝ որպես Նոր ժողովրդավարություն պահպանողական քաղաքական կուսակցության անդամ։ Այդ ժամանակից ի վեր ընտրվել է Հունաստանի խորհրդարանի անդամ տասն անգամ անընդմեջ։ Ի սկզբանե նա ներգրավված է եղել ԵՄ-ին Հունաստանի անդամակցության բանակցությունների մեջ։

2014 թվականին եղել է իշխող կուսակցությունների նախագահի թեկնածու, սակայն չի ստացել խորհրդարանի պատգամավորների ձայների մեծամասնությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальная страница

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ
Կատեգորիա:Հույն տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Հունաստանի նախագահներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Ինֆիրտել

250px|մինի|Ինֆիրտելը Վերին Ավստրիայի քարտոզին
**Ինֆիրտել** (, բառացի՝ Իննի քառորդ), պատմական մաս Ավստրիայում՝ Ինն գետի հարավ-արևելքում։ Վերին Ավստրիայի արևմտյան մասն է, սահմանակցում է գերմանական Բավարիայի հետ։ Վերին Ավստրիայի պատմական չորս ենթաշրջաններից չորրորդն է։ Մյուս երեք մասերն են Հաուսրուկֆիրտել, Մյուլֆիրտել և Տրաունֆիրտել։

## Աշխարհագրություն և ժողովրդագրություն
thumb|400px|Ինֆիրտելի բնապատկեր
Շրջանն իր մեջ ներառում է Շերդինգ, Դիդ իմ Իննկրայս, Բրաունաու ամ Ինն շրջանները։ Ինֆիրտելի մակերեսը 2,250 կմ² է։ Բնակչությունը մոտ 215,000 մարդ է։

## Պատմություն
Վաղ միջնադարից շրջանը պատկանել է գերմանական Բավարիայի հերցոգությանը և կոչվել Իննբաերն (Innbaiern)։ Բավարական ժառանգության համար մղվող պատերազմի արդյունքում 1779 թվականին այն անցել է Ավստրիային։ Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ Ինֆիրտելը 1809 թվականի Շենբրունի պայմանագրով Հաուսրուկֆիրտելի հետ դարձյալ հանձնվել է Բավարիային, սակայն ի վերջո 1816 թվականին Վիեննայի կոնգրեսի որոշմամբ միացվել է Ավստրիական կայրությանը։

## Նշանավոր մարդիկ
* Ադոլֆ Հիտլեր - գերմանացի պետական ու քաղաքական գործիչ Նացիստական Գերմանիայի շրջանում, դիկտատոր։
* Անտոն Ցայլինգեր - ավստրիացի ֆրիզիկոս, առաջին անգամ իրականացրել է քվանտային հեռահաղորդակցություն՝ կիառելով ֆոտոններ։
* Ֆրանց Գրուբեր - ուսուցիչ, կոմպոզիտոր, «Խաղաղ գիշեր» ամանորյան հիմնի հեղինակ։
* Էռնստ Կալտենբրուներ - Նացիստական Գերմանիայում բարձրաստիճան քաղաքական գործիչ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քարտեզ (PDF-փաստաթուղթ, 341&nbsp;kB)
* Վերին Ավստրիայի շրջանների դասակարգում 
* Ինֆիրտելի բնակչության մշակույթ, բարքեր և սովորություններ, 1832

Կատեգորիա:Վերին Ավստրիա
Պյոտր Պետրովիչև

**Պյոտր Պետրովիչև** (, ), ռուս և խորհրդային նկարիչ-գեղանկարիչ։

## Կենսագրություն
left|thumb|266x266px|Պետրովիչևի գերեզմանը
Ծնվել է 1874 թվականի դեկտեմբերի 6-ին (18), Ռոստովի շրջանի Վիսկովո գյուղում (այժմ Յարոսլավի մարզ)։ Նախնական կրթությունն ստացել է Ռոստովի հնագույն եկեղեցական թանգարանում, որտեղ ծանոթացել է Վասիլի Վերեշչագինի հետ, ով և նրան խորհուրդ է տվել կրթությունը շարունակել Մոսկվայում։

Սովորել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում (1892-1903թթ), Իսահակ Լևիտանի և Վալենտին Սերովի հետ։

Շրջիկ գեղարվեստական ցուցահանդեսների ընկերության և ռուսական նկարիչների միության անդամ (1911 թվականից)։

1910 թվականին մասնակցություն է ունեցել Շրջիկ գեղարվեստական ցուցահանդեսների ընկերության XXXVIII-րդ ցուցահանդեսին (Մոսկվայում և Պետերբուրգում) և «ռուսական նկարիչների միության» VII-րդ նկարների ցուցահանդեսին։ 1911 թվականին Պետրովիչևի ճարտարապետական գունանկարները և ինտերիերները տեղափոխվել են Պ. Մ. և Ս. Մ. Տրետյակավների պատկերասրահ, Ալեկսանդր III-ի և Գեղարվեդտի ազգային թանգարաններ։

1917 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին ցուցահանդեսը, որը ցուցադրվել է Մեծ Դմիտրովկա արվեստի սրահում, հոկտեմբերի 7-ից նոյեմբերի 5-ը։

1924 թվականին Նյու Յորքում տեղի ունեցած ռուսական արվեստի ցուցահանդեսում ներկայացվել են Պետրովիչևի տասնմեկ աշխատանքներ։ 1927-1928 թվականներին նա մասնակցել է «Ռեալիստ նկարիչների համախմբումը» խորագրով ցուցահանդեսին, որտեղ ցուցադրել է իր աշխատանքները։

1936 թվականին Պետրովիչևը մասնակցել է գեղանկարիչների առաջին ցուցահանդեսին, որը տեղի է ունեցել Մոսկվայում, և այնտեղ նա ներկայացրել է 15 գեղանկար։  
thumb|Բնապատկեր ծովի ափին

1937-1943 թվականներին նկարչություն էր սովորեցնում Մոսկվայի 1905 թվականին հիմնադրված գեղարվեստական քոլեջում։

Հայրենական պատերազմի ժամանակ մասնակցել է գիշերային տեղաշարժերին, կառուցել է պատնեշներ, որի համար պարգևատրվել է  «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ քաջարի աշխատանքի համար» կրծքանշանով։

Մահացել է 1947 թվականի հունվարի 4-ին, թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։

## Ցուցահանդեսներ
**2015**

«Серебряный день», Բաց ակումբ պատկերասրահ, Մոսկվա։

## Հիշատակ
* 1988 թվականին «Սովետական նկարիչ» հրատարակչությունում տպագրվել է «Պ. Ի. Պետրովիչև» գիրքը։
* Նկարչի անունն է կրում Ռոստով քաղաքի փողոցներից մեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Пётр Иванович Петровичев — виртуальный музей одного художника//ГМЗ «Ростовский кремль»
* Петр Иванович Петровичев: жизнь и творчество
* В. В. Руднев. «Петр Иванович Петровичев»

Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Յուպիտեր C (հրթիռ)

**Յուպիտեր C** (), հետազոտական կրող հրթիռ, ստեղծվել է ԱՄՆ-ում 1956 թվականին, նախագծման հիմքում է ընկած Յուպիտեր A) միջմայրցամաքային հրթիռը, նախագծողների խումբը ղեկավարում էր Վերներ ֆոն Բրաունը։

Հրթիռի նախնական տարբերակը ուներ երեք աստիճան։ Ընդամենը կատարվել է երեք արձակում, որոնցից երկուսը անհաջող էին։

Հրթիռի առաջին աստիճանը օգտագործում էր հեղուկ վառելիք, իսկ երկրորդ և երրորդ աստիճանները հանդիսանում էին անկառավարելի պինդ վառելանյութով աշխատող «Բեյբի սերժանտ» հրթիռների խմբեր։

## Ջունո I
Հրթիռի չորս աստիճանով տարբերակը օգտագործվել է ԱՄՆ առաջին արհեստական արբանյակի՝ Էքսփլորոր-1-ի (), արձակման համար։ Հրթիռի չորրորդ աստիճանը իրենից ներկայացնում էր մեկ «Բեյբի սերժանտ» հրթիռ։ Քանի որ Ջունո I հրթիռը ուներ նույն բարձրությունը ինչպես և Յուպիտեր C-ն, այս երկու հրթիռները շփոթում են իրար հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կրող հրթիռներ
Կատեգորիա:Բալիստիկ հրթիռ
Թոմաս Քլեստիլ

**Թոմաս Քլեստիլ** (, ), ավստրիացի դիվանագետ և քաղաքական գործիչ։ Ավստրիայի նախագահը 1992 թվականից 2004 թվականը։ Մահացել է երկրորդ նախագահական ժամկետի ավարտից 2 օր առաջ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է աշխատավորի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Վիեննայի համալսարանի տնտեսագիտության և բիզնես կառավարման ֆակուլտետում։ 1957 թվականին ստացել է գիտությունների դոկտորի կոչում։ Ընդունվել է պետական ծառայության, աշխատել է ինչպես Ավստրիայում, այնպես էլ արտասահմանում։ Դիվանագիտական ծառայության մեջ լինելով՝  1978-1982 թվականներին զբաղեցրել Է ԱՄՆ-ում Ավստրիայի դեսպանի պաշտոնը, 1982-1987 թվականներին՝ ՄԱԿ-ում Ավստրիայի լիազոր ներկայացուցչի պաշտոնը։

## Ավստրիայի նախագահ
Ավստրիայի պահպանողական Ժողովրդական կուսակցության կողմից 1992 թվականին առաջադրվել է Ավստրիայի նախագահի պաշտոնում, այդ պաշտոնում վերընտրվել է 1998 թվականին։ Բացեիբաց հանդես է եկել Ավստրիայի կանցլեր Վոլֆգանգ Շյուսելի ներքաղաքական կուրսի դեմ։

thumb|left|Թոմաս Քլեստիլը Վլադիմիր Պուտինի հետ, 2001 թվական

2004 թվականի հուլիսի 5-ին, նրա նախագահական լիազորությունների ավարտից երեք օր առաջ, Թոմաս Քլեստիլի մոտ սրտամկանի ինֆարկտ է տեղի ունեցել։ Թոմաս Քլեստիլը մահացել է հուլիսի 6-ին, տեղական ժամանակով 23:33-ին, Վիեննայի Allgemeines Krankenhaus կենտրոնական հիվանդանոցում ներքին օրգանների գործունեության ձախողման պատճառով։ Հուղարկավորության արարողությանը ներկա են եղել Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, Ավստրիայի նախկին նախագահ և ՄԱԿ-ի նախկին գլխավոր քարտուղար Կուրտ Վալդհայմը և Կալիֆոռնիայի նահանգապետ Առնոլդ Շվարցենեգերը։

## Պարգևներ
* Սպիտակ արծվի շքանշան (Լեհաստան, 1998)
* 1 դասի կրկնակի սպիտակ խաչի շքանշան (Սլովակիա, 1998 թվականի փետրվարի 17)
* Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի շքանշան (Ուկրաինա, 1998 թվականի հոկտեմբերի 13)
* Athir Ազգային արժանիքների շքանշան (Ալժիր, 2003 թվականի հունիսի 14)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Ջունո I

**Ջունո I** (), ԱՄՆ կրող հրթիռ, ստեղծվել է 1958 թվականին, նախագծման հիմքում է ընկած Յուպիտեր C) հրթիռը։ Այս հրթռի օգնությամբ է դուրս բերվել Երկրի ուղեծիր ԱՄՆ առաջին արհեստական արբանյակը՝ Էքսփլորոր-1-ը (): Հաճախ շփոթում են Ջունո II կրող հրթիռի հետ, որը նախագծվել էր PGM-19 Յուպիտեր միջին հեռահարության բալիստիկ հրթիռի հիման վրա։

## Նախագծում
Ջունո I հրթիռը բաղկացած է Յուպիտեր-C հրթիռից, որին ավելացվել էր չորրորդ աստիճան։ Հրթիռի չորրորդ աստիճանը իրենից ներկայացնում էր մեկ «Բեյբի սերժանտ» հրթիռ։ Այս հրթիռի համակցման սխեման նախագծել էր Վերներ ֆոն Բրաունը 1956 թվականին իր Օրբիտեր նախագծի շրջանակներում։ Չորս աստճան ունեցող Ջունո I-ը և երեք աստիճանանոց Յուպիտեր-C-ն ունեին միևնույն երկարությունը (21,2 մետր), Ջունո I-ի չորրորդ աստիճանը գտնվում էր երրորդ աստիճանի քթամասային կոնի տակ։

Հրթիռն անվանվեց Հռոմեական դիցարանի աստվածուհի Ջունոյի անունով, որպես Յուպիտեր-C-ի արբանյակների արձակման համար նախատեսված տարբերակ։ Անվանումը առաջարկել էր այն ժամանակվա ՌՇԼ տնօրեն Բիլլ Պիկերինգը 1957 թվականի նոյեմբերին։ Չորրորդ աստիճանով Յուպիտեր-C-ի առաջին հաջողված արձակումը տեղի ունեցավ 1958 թվականի փետրվարի 1-ին, որի արդյունքում ուղեծիր դուրս բերվեց Էքսփլորոր-1 արբանյակը։

## Թռիչքների ցանկ
Չնայած այն հանգամանքին, որ Էքսփլորեր-1 արբանյակի արձակումը հսկայական հաջողություն էր ԱՄՆ տիեզերական ծրագրի համար, դրան հաջորդած հինգ արձակումներից միայն երկուսն էին հաջող անցել, որոնց արդյունքում տիեզերք էին արձակվել Էքսփլորեր-3 և 4 արբանյակները։ Ջունո I ծրագրի հարաբերական հաջողությունից հետո Վերներ ֆոն Բրաունը նախագծեց Ջունո II հրթիռը, վերցնելով որպես հիմք PGM-19 Յուպիտեր հրթիռի առաջին աստիճանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կրող հրթիռներ
Կատեգորիա:Բալիստիկ հրթիռ
Ilomilo (երգ)

**ilomilo**, ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը` նրա դեբյուտային «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» ստուդիական ալբոմից։ Երգը գրել են Այլիշը և նրա եղբայրը՝ Ֆինիս Օ'Քոնելը, վերջինս նաև երգի պրոդյուսերն է։ Երգը բարձրացել է ''Billboard'' Hot 100 հիթ-շքերթի 62-րդ հորիզոնական։ Նախորդել է «Bury a Friend» երգին։

## Նախապատմություն
Երգը մարդու մասին է, որը կորցնում է իր սիրելիին և փորձում է նորից գտնել նրան։ Հիմնված է համանուն խաղի վրա։ Այլիշն ասել է, որ՝ «Ես շատ եմ խաղացել «ilomilo»: Այն իմ ամենասիրելի խաղն է։ Այդ խաղում կան երկու կերպարներ, որոնցից մեկի անունը *Իլո* է, իսկ մյուսինը՝ *Միլո*։ Այն իրօրինակ հակաձգողականություն ունեցող խաղ է, որտեղ կան այդ փոքրիկ արգելքները և նրանք սկսում են միմյանցից առանձին։ Միտքն այն է, որ նրանք ուղղակի պետք է գտնեն իրար, իսկ երբ նրանք հանդիպում են, նրանք ուղղակի գրկախառնվում են և մրցանակ չկա»։

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2019 երգեր
Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի գրած երգեր
Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր
Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի գրած երգեր
Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր
Յոզեֆ Կլաուս

**Յոզեֆ Կլաուս** (, ), Ավստրիայի պահպանողական քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցության ղեկավարներից մեկը, Ավստրիայի դաշնային կանցլերը 1964 թվականից մինչև 1970 թվականը։

## Քաղաքական գործունեություն
1949-1961 թվականներին Յոզեֆ Կլաուսը Զալցբուրգի դաշնային երկրամասի նահանգապետն էր և Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցության անդամ։ Կանցլեր Յուլիուս Ռաաբը նրան ներկայացրել է որպես «երիտասարդ բարեփոխիչ»։ Կլաուսը զբաղեցրել է Ալֆոնսե Գորբախին առընթեր Ֆինանսների դաշնային նախարարի պաշտոնը, իսկ հետո փոխարինել Է նրան կանցլերի պաշտոնում։ Կլաուսը սոցիալ-դեմոկրատների կոալիցիա է ձևավորել, երբ Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցությունը Կլաուսին հաղթանակ է բերել ընտրություններում։ Կանցլերի պաշտոնում առաջին քայլը դարձել է Եվրոպական հանրության հետ համաձայնագիրը, որն ավելի ուշ ավարտվել է 1995 թվականին Եվրոպական միություն Ավստրիայի մուտք գործելով։

Կլաուսը բազմաթիվ բարեփոխումներ է անցկացրել կանցլերի պաշտոնում, բայց 1970 թվականի ընտրություններում պարտվել է Կրայսկուին (Ավստրիայի սոցիալիստական կուսակցություն), որը դարձել Է կանցլեր։

Երեք գումարումների ընթացքում եղել է Ավստրիայի Ազգային խորհրդի պատգամավոր։

[thumb|left|Յոզեֆ Կլաուսը և [Գերմանիայի դաշնային կանցլեր Լյուդվիգ Էրհարդը]]

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  

Կատեգորիա:Ավստրիայի կանցլերներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Մուստանգը (ֆիլմ, 2019)

**«Մուստանգը»** (), ֆրանս-բելգիական համատեղ արտադրության ֆիլմ, որ նկարահանել է ռեժիսոր Լոր դե Քլերմոն Տոնները 2019 թվականին։ Վերջինս Մոնա Լերխեի և Բրոք Նորման Բրոքի հետ միասին հեղինակել է ֆիլմի սցենարը։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Մաթիաս Շոնարտսը, Ջեյսոն Միտչելը, Գիդեոն Ադլոնը, Քոննի Բրիտոնը և Բրյուս Դերնը։

## Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը հանցագործ Ռոման Քոլմանն է, որն իր պատիժն է կրում Նևադա նահանգի բանտում։ Նա դարձել է մուստանգների վարժեցմանն ուղղված վերականգնողական ծրագրի մասնակի։ Սկզբում նրան դուր չի գալիս այդ փորձը, բայց կարճ ժամանակ անց նա փոխում է իր կարծիքը, երբ տեսնում է բոլոր մուստանգների մեջ ամենադժվար սանձահարվողին։ Ռոմանն սկսում է վարժեցնել այդ մուստանգին և իր համար անսպասելիորեն հասնակում է, որ կապվել է այդ ձիու հետ։

## Դերերում

## Թողարկում
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի հունվարի 31-ին «Սանդենս» կինոփառատոնում։ Միացյալ Նահանգների տարածքում ֆիլմը սահմանափակ վարձույթի է հանվել 2019 թվականի մարտի 15-ին։ Ֆրանսիայում և Մեծ Բրիտանիայում ֆիլմը վարձույթի է հանվել համապատասխանաբար հունիսի 19-ին և օգոստոսի 30-ին։

## Քննադատություն
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 94 % վարկանիշ 122 արձագանքների հիման վրա, որոնց միջին միավորը կազմում է 7,47/10։ Կայքում նշվում է. «Մուստանգը գտնում է նոր հեռանկարներ քավության մասին ծանոթ պատմության մեջ, որը փայլուն կերպով կյանքի է կոչվել Բրյուս Դերնի ու Մաթիաս Շոնարտսի հզոր ելույթներով»։ Metacritic ֆիլմն ունի 100 հնարավորից 77 միջին միավոր 36 գրախոսականների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ բարենպաստ արձագանքներ» կարգավիճակին։

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2019 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բելգիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նևադայում
Կատեգորիա:Նևադայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ձիերի մասին
Նորբերտ Հոֆեր

**Նորբերտ Հոֆեր** (, ), ավստրիացի քաղաքական գործիչ, ուլտրաաջ քաղաքական կուսակցության անդամ Ավստրիայի ազատության կուսակցությունից (FPÖ): Ավստրիայի նախագահի թեկնածու 2016 թվականի ընտրություններում, գործող նախագահի պաշտոնաթողությունից հետո՝ նախագահի երեք պաշտոնավարողներից մեկը։

## Կենսագրություն
1990 թվականին ավարտել է Այզենշտադ քաղաքի տեխնոլոգիական ուսումնարանի ավիացիոն տեխնոլոգիաների բաժինը (HTBLA Eisenstadt)։ 1994 թվականին աշխատել է Lauda Air ավիաընկերությունում։ 1996-2007 թվականներին Հոֆերը եղել է Բուրգենլանդի Ազատության կուսակցության քարտուղար, 2006 թվականներին՝ նախագահի տեղակալ։ 1997-2007 թվականներին նա Այզենշտադ քաղաքի խորհրդի անդամ էր։

2006 թվականին առաջին անգամ ստացել է Ազգային խորհրդի անդամի մանդատը, վերընտրվել է 2008 և 2013 թվականներին։ 2013 թվականին նա դարձել Է Ավստրիայի խորհրդարանի փոխխոսնակ։

2016 թվականին Հոֆերը եղել է Ավստրիայի նախագահի պաշտոնի Ազատության կուսակցության թեկնածուն։ Ապրիլի 24-ին կայացած ընտրությունների առաջին փուլում նա հավաքել է ձայների 35,05 %-ը՝ այդպիսով դառնալով առաջին փուլի հաղթողը ձայների մեծ տարբերությամբ, առաջին փուլում երկրորդ տեղը զբաղեցրել է անկախ թեկնածու, Կանաչների կուսակցության նախկին առաջնորդ Ալեքսանդր Վան դել Բելենը (21,34 %)։ Այս արդյունքը սենսացիա է առաջացրել. Ավստրիայի հետպատերազմյան պատմության մեջ առաջին անգամ նախագահի իրական թեկնածուն Ազատության կուսակցության քաղաքական գործիչն է, ավելին՝ երկրորդ փուլում առաջին անգամ չեն լինի Ավստրիայի «հիմնական» կուսակցությունների՝ սոցիալ-դեմոկրատական (SPÖ) և ժողովրդական կուսակցության (ÖVP) թեկնածուներ։ Երկրորդ փուլը կայացել է 2016 թվականի մայիսի 22-ին։ Հոֆերը ստացել է ընտրողների ձայների 49,7 %-ը, մինչդեռ նրա մրցակից Ալեքսանդր Վան դեր Բելենը՝ 50,3 %-ը։

2016 թվականի հուլիսի 1-ին Ավստրիայի Սահմանադրական դատարանը չեղյալ է հայտարարել նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլի արդյունքները 117 ընտրական կոլեգիայից 94-ում հայտնաբերված խախտումների պատճառով։ Տեղափոխության պատճառով նոր քվեարկությունը տեղի է ունեցել 2016 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, որի արդյունքում հաղթել է Ալեքսանդր Վան դել Բելեն՝ հավաքելով ձայների 53,69 %-ը։

2016 թվականի հուլիսի 8-ից մինչև 2017 թվականի հունվարի 26-ը կատարել է Ավստրիայի նախագահի պարտականությունները՝ Դորիս Բուրեսի և Կարլհայնց Կոպֆի հետ համատեղ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նորբերտ Հոֆերի պաշտոնական կայքը 
* 
* Dossier Norbert Hofer auf meineabgeordneten.at 

Կատեգորիա:Ավստրիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Հաշմանդամության իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Կուսակցությունների առաջնորդներ
Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի ասպետներ
Կրակի գծում

**«Կրակի գծում» («Հարձակում»)** (), ռուս նկարիչ Կուզմա Պետրով-Վոդկինի նկարը, որը նա ստեղծել է 1916 թվականին։

## Նկարագրություն
Նկարը, որ Կուզմա Պետրով-Վոդկինը վրձնել է 1916 թվականին, նկարված է յուղաներկով կտավի վրա և ունի 196 x 275 սմ չափսեր։ Կտավի հակառակ կողմում կա մակագրություն՝ «Կրակի գծում (Առաջին գերմանական պատերազմ)» (): Նախքան նկարի վրա աշխատելոը Պետրովը-Վոդկինը նկարել է մի քանի էսքիզներ և էտյուդներ։

## Ճակատագիր
Կտավը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ

* 

Կատեգորիա:1916 նկարներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին աշխատություններ
Կատեգորիա:Կուզմա Պետրով-Վոդկինի նկարներ
Կատեգորիա:Ռուսական պետական թանգարանի նկարներ
Անտառների միջազգային օր

[thumb|աջից|300px|Դանիել Նեփսթադը 2010 թվականին՝ անտառների միջազգային օրվա 4-րդ տոնակատարությանը, [Կանկուն, Մեքսիկա]]
**Անտառների միջազգային օր**, ամենամյա տոն, որը նվիրված է անտառների պահպանությանը։ Առաջին անգամ նշվել է 2013 թվականի մարտի 21-ին։ Հռչակվել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի որոշմամբ։ Անտառների միջազգային օրն ստեղծվել է որպես գլոբալ հարթակ այն մարդկանց համար, որոնք հետաքրքրված են անտառի պահպանմամբ և կլիմայի գլոբալ փոփոխության հետևանքների մեղմացմամբ, ինչպես նաև այդ ուղղություններով մարդկանց կարծիքների փոխանակման և կոոպերատիվ աշխատանքի համար։

## Նախադրյալներ
Անտառների հատումն ածխածնի համաշխարհային արտանետումների մոտ 12-18 %-ի պատճառ է, ինչը գրեթե հավասար է ամբողջ տրանսպորտով CO2-ի բոլոր արտանետումների գումարին։ Անտառները ցամաքային կենդանի արարածների 80%-ի տունն են։ Ամեն տարի ավելի քան 13 միլիոն հեկտար անտառ է հատվում, ինչը մոտավորապես հավասար է Անգլիայի մակերեսին։ Այդ կապակցությամբ անհրաժեշտ էին անտառահատումների արագության նվազեցման միջոցառումներ։ Այդպիսի միջոցառումներից մեկը Անտառների միջազգային օրն էր։

## Պատմություն
Մինչ Անտառների միջազգային օրվա հռչակումը եղել է սերտորեն կապված միջազգային երկու միջոցառում՝ նվիրված անտառահատումների խնդրին։ Դրանք էին՝ Անտառային տնտեսության համաշխարհային օրը, որը սահմանվել է 1971 թվականին ՄԱԿ-ի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության կողմից, և Անտառի օրը, որը 2007-2012 թվականներին կազմակերպվել է միջազգային անտառատնտեսական հետազոտությունների կենտրոնի կողմից։

## Տես նաև
* ՄԱԿ-ի միջազգային օր
* Անտառվերականգնում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անտառ
Կատեգորիա:Անտառտնտեսություն
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր
Կատեգորիա:Մարտ ամսվա տոներ
Կատեգորիա:Մարտի 21
Կատեգորիա:Շրջակա միջավայրի պաշտպանություն
Վասիլի Ռուդնև

**Վասիլի Ֆիլիպովիչ Ռուդնև** (, ), խորհրդային և ռուս նկարիչ, պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ, Ռուսաստանի ժողովրդական նկարիչ (2009)։

## Կենսագրություն
Վասիլի Ռուդնևը ծնվել է 1928 թվականի ապրիլի 8-ին Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի շրջանի Պլոտնիկովո գյուղում։ Ավարտել է Լենինգրադի գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցը։

1949 թվականի սեպտեմբերի 1-ից սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետում Բորիս Իոգանսոնի ղեկավարությամբ։ 1955 թվականին գերազանցությամբ պաշտպանել է դիպլոմային աշխատանք «Շրջիկ ցուցահանդեսը կոլտնտեսությունում» () թեմայով՝ ստանալով գեղանկարչի որակավորում։

Երկար ժամանակ որպես պրոֆեսոր դասավանդել է Գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում (Վասիլի Սոկոլովի արվեստանոց)։

2009 թվականի ապրիլի 5-ին Վասիլի Ռուդնևին շնորհվել է Ռուսաստանի ժողովրդական նկարչի կոչում։

Վասիլի Ռուդնևը մահացել է 2018 թվականի փետրվարի 7-ին։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել փետրվարի 11-ին Սանկտ Պետերբուրգի Հարավային գերեզմանատան Սուրբ Տիխոնի մատուռում։

## Ստեղծագործություններ
### Ցուցահանդեսներ

* «Խորհրդային Ռուսաստան» (, 1960, Մոսկվա)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Այստեղ եղել է Վովան

մինի
**«Այստեղ եղել է Վովան »** (), ակցիա, որ անցկացրել են նկարիչներ Նատալյա Դուրիցկայան և Սերգեյ Սապոժնիկովը 2010 թվականի հունվարի 10-ին Դոնի Ռոստովում՝ Գազետնի փողոցի հասարակական զուգարանի  տղամարդկանց բաժնում։

## Ակցիայի մասին
Խաղարկելով բարձրի (թանգարանային ցուցանակներ) և ցածրի (գրաֆիտին «Այստեղ եղել է...», ) աբսուրդային հակադրությունը՝ Նատալյա Դուրիցկայան և Սերգեյ Սապոժնիկովը հանրային զուգարանի այցելուներին հիշեցրել են այդ նկուղի բազմաթիվ ականավոր բնակիչների մասին, որոնց թվում են եղել Մարտիրոս Սարյան, Եվգենի Շվարցը, Ռյուրիկ Ռոկը, Ավդեյ Տեր-Օհանյանը, Նիկոլայ Կոնստանտինովը, Վալերի Կոշլյակովը, Սերգեյ Տիմոֆեևը, Լեոնիդ Ստուկանովը, Ալեքսանդր Կիսլյակովը, Վասիլի Սլեպչենկոն, Միրոսլավ Նեմիրովը։

2010 թվականի մայիսին «Վատա» պատկերասրահում տեղի է ունեցել «Այստեղ եղել է Վովան» ցուցահանդես-փաստաթղթավորումը Ժամանակակից արվեստի առաջին հարավռուսական բիենալեի («Հայեցակարգայնություն։ Այստեղ և այնտեղ» () նախագիծ)  ուղղահայաց ծրագրի շրջանակներում։

«Այստեղ եղել է Վովան» ակցիայի տեսագրությունները ներառվել են «O, Sortie» ֆիլմում, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռուֆատ Հասանովը 2010 թվականին։

## Ֆիլմագրություն

* 2010 – «O, Sortie!», վավերագրական ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ռուֆատ Հասանով, Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ստուդիա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Саша, купи сигарет» «Artists' Private Collections» նախագծի կայքում
* «O, Sortie!», վավ. ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ռուֆատ Հասանով

Կատեգորիա:Ցուցահանդեսներ
Ավստրիայի փոխկանցլեր

**Ավստրիայի փոխկանցլեր** (), Ավստրիայի Հանրապետության կառավարական պաշտոն, կատարում Ավստրիայի դաշնային կանցլերի տեղակալի գործառույթը։

## Սահմանադրական լիազորություններ
Համաձայն Ավստրիայի սահմանադրության 69-րդ հոդվածի 2-րդ կետի՝ Ավստրիայի փոխկանցլերն իրականացնում է հետևյալ գործառույթները․
 

Պրակտիկայում փոխկանցլերը սովորաբար կոալիցիոն գործող կառավարության՝ ավելի փոքր կուսակցության անդամ է, հաճախ՝ այդ կուսակցության քարտուղարը։ Եթե միայն մեկ կուսակցություն է ներկայացնում կառավարությանը, ապա փոխկանցլեր է նշանակվում կանցլերի հավանական փոխարինողն այդ պաշտոնում։

## Ավստրիայի փոխկանցլերներ՝ սկսած 1919 թվականից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Bundesregierungen seit 1920, parlament.gv

Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքականություն
Օլգա Կեֆալոյաննի

**Օլգա Կեֆալոյաննի** (, ), հույն քաղաքական գործիչ, որը 2012-2015 թվականներին զբաղեցրել է Հունաստանի զբոսաշրջության նախարարի պաշտոնը։ Եղել է խորհրդարանի անդամ՝ ներկայացնելով Նոր ժողովրդավարություն կուսակցությունը։

Երկու անգամ 2007 և 2009 թվականների համընդհանուր ընտրությունների ժամանակ ընտրվել է Ռեթիմնի (Կրետե) ընտրատարածքից։ 2012 թվականի մայիսի 6-ի ընտրությունների արդյունքում ընտրվել է որպես խորհրդարանի անդամ Աթենքի հեղինակավոր առաջին շրջանի ընտրատարածքում։ Այդ պաշտոնում երընտրվել է 2012 թվականի հունիսի 17-ին և 2015 թվականի հունվարին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1975 թվականի ապրիլի 29-ին Աթենքում և նախկին պատգամավոր և նախարար Իոաննիս Կեֆալոյաննիսի և փաստաբան Էլենի Վարդինոյաննի երեք դուստրերից ավագն է։ «Իմ երակներում միայն կրիտիկական արյուն է հոսում։ Ես հպարտ եմ իմ քննադատական ծագմամբ, որն ինձ վրա ավելի շատ է ազդել, քան որևէ այլ բան»,-ասել է Օլգան։

1992 թվականին ավարտել է Աթենքի քոլեջը և ընդունվել Է Աթենքի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ 1994 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1995 թվականի մարտը սովորել է Էրազմուս եվրոպական ծրագրի Բրիտանական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։

1997 թվականին ավարտելով Աթենքի համալսարանի մագիստրատուրան ընդունվել է Լոնդոնի համալսարանի թագավորական քոլեջ (1998)։ 1999 թվականից Աթենքում փաստաբան է աշխատել։ Աշխատել Է Աթենքի և Նյու Յորքի իրավաբանական ֆիրմաներում և Եվրոպական հանձնաժողովի իրավաբանական ծառայությունում, երկու տարվա ընթացքում եղել է նախկին վարչապետ Կոնստանտինոս Կարամանլիսի իրավական հարցերով հատուկ գործընկերը։ 2004 թվականին եղել է Ռեթիմնոյի հետազոտությունների և մշակումների կենտրոնի հիմնադիրը։

2006 թվականին նա ստացել է Միջազգային հարաբերությունների մագիստրոսի երկրորդ աստիճան Բոստոնի Թաֆթսի համալսարանին կից Ֆլեթչերի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցում։

Նա գրել է «Եվրամիության դերը Կիպրոսի հարցում» վերնագրով գիրք («Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό Ζήτημα»)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ
Կատեգորիա:Հունաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունաստանի նախարարներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Ալեքսանդրա Սուխարևա

**Ալեքսանդրա Իլյինիչնա Սուխարևա** (, ), ռուս նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդրա Սուխարևան ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 25-ին Մոսկվայում։ 2006 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ս. Ստրոգանովի անվան պետական գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիան։ Սովորել է Մոսկվայի Ժամանակակից արվեստի խնդիրների ինստիտուտում։ 2008 թվականից մինչև 2010 թվականը սովորել է Valand գեղարվեստի դպրոցում (Գյոթեբորգ, Շվեդիա)։

Ալեքսանդրա Սուխարևան դարձել է ռուս միակ նկարիչը, որ մասնակցել է documenta 13 ցուցահանդեսին։ «Артхроника» ամսագրի լրագրողն Ալեքսանդրա Սուխարևայի «Being of mother is bone» նախագիծը ներառել է «dOCUMENTA (13) տասը աշխատանքներ, որոնց կողքով անհնար է անցնել» () շարքում։

2014 թվականին Ալեքսանդրա Սուխարևան մասնակցել է «Manifesta 10» ժամանակակից արվեստի եվրոպականբիենալեին։ «AroundArt» ամսագրի փորձագետների որոշմամբ՝ Ալեքսանդրա Սուխարևայի «Սա կա, դու չկաս» () նախագիծը, որ ներկայացվել է «Manifesta 10» հիմնական ծրագրում, ներառվել է «2014 թվականի գլխավոր աշխատանքներ» ցանկում։

2015 թվականին լույս է տեսել «Վկա» («Свидетель», V-A-C press, 137 էջ) ալբոմը՝ երկու տարի տևած ակցիայի փաստաթղթերը, որի հիմքում ընկած են Մոսկվայի մերձակայքում գտնվող Գրեբնևո դաստակերտի ավերակների սև-սպիտակ լուսանկարները։

Ալեքսնադրա Սուխարևան ապրում և աշխատում է Մոսկվայում։

## Անհատական ցուցահանդեսներ
* 2019 – «2016-2019» – Osnova պատկերասրահ, Մոսկվա

## Խմբակային ցուցահանդեսներ
* 2019 – «Time, Forward!» – Palazzo Zattere, Վենետիկի 58 բիենալե, Վենետիկ
* 2018 – «Landis Museum»– Glazgow International, Գլազգո, Շոտլանդիա / CCA – Derry
* 2017 – Ռուսական ժամանակակից արվեստի տրիենալե, «Գարաժ» ժամանակակից արվեստի թանգարան
* 2017 – «Освободить знание: отчет о работе II» – «Գարաժ» ժամանակակից արվեստի թանգարան, Մոսկվա
* 2016 – «Общее целое» – Վ. Սիդուրի թանգարան/«Манеж», Մոսկվա
* 2016 – «Чувственные опыты» – Նոր Հոլանդիա, Սանկտ Պետերբուրգ
* 2015 – «The Rose has teeth in the mouth of a beast» – APG պատկերարսահ, Բրեշիա
* 2015 – «Свидетель» – Գրեբնևո դաստակերտ, Մոսկվայի մարզ
* 2013 – «Fusiform Gyrus» – Lisson պատկերասրահ, Լոնդոն
* 2012 – «dOCUMENTA(13») – Կասել, Գերմանիա
* 2012 – «Էնտուզիաստների խճուղի» – Palazzo Tre Oci, Վենետիկ
* 2012 – «Контр-иллюзии» – Երիտասարդ արվեստի 3 միջազգային բիենալե, Մոսկվա
* 2012 – «Вещи, слова и последствия» – ММСИ, Մոսկվա
* 2012 – «Being of mother is bone». documenta 13, Կասել.
* 2011 – «Эураурага», «Фабрика» նախագիծ, Մոսկվա.
* 2009 – «Типы сборки» (*Աննա Տիտովայի հետ համատեղ*), «Фабрика» նախագիծ, Մոսկվա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալեքսանդրա Սուխարևան ''www.artinfo.ru'' կայքում
* Александра Сухарева на сайте Триеннале российского современного искусства 
* ДИКТАТУРА ВКУСА. Александра Сухарева, Лия Адашевская, Нина Березницкая

Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուս ժամանակակից արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ
Լարրի Քլարկ

**Լարրի Քլարկ** (, ), ամերիկացի լուսանկարիչ և ռեժիսոր։

## Կենսագրություն
Լարրի Քլարկը ծնվել է 1943 թվականին Օկլահոմա նահանգի Թալսա քաղաքում։ Մանկական լուսանկարիչ Ֆրենսիս Քլարկի և Լյուիս Քլարկի որդին է։ Սովորել է Լեյթոնի արվեստի դպրոցում` Միլուոկիում։

1963 թվականից սկսել է զբաղվել է լուսանկարչությամբ։ Նրան հանրաճանաչություն են բերել դեռահասների կյանքի մութ կողմերին նվիրված հեղափոխական լուսանկարները։ Դրանց համար Լարրի Քլարկին երբեմն անվանում էին մանկական պոռնոգրաֆիստ կամ վիզիոներության հանճար։ Նրա թողարկած ֆոտոալբոմների թվում են` «Թալսա» («Tulsa», 1971), որը լույս է տեսել լուսանկարիչ Ռալֆ Գիբսոնի հրատարակչությունում, «Դեռահասների ցանկություն» (1982), «Կատարյալ մանկություն» (1992)։

1995 թվականին Լարրի Քլարկը մտավ մեծ կինոաշխարհ՝ առաջնելութելով «Երեխաներ» ֆիլմով (): 1995 թվականին «Երեխաներ» ֆիլմը ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնում և Սանդենս կինոփառատոնում։ Իր ֆիլմերում Քլարկը հետազոտում է դեռահասների ենթամշակույթների բնույթը (այդ թվում՝ փանքեր, սերֆերներ, սքեյթբորդիստներ), որոնց ներկայացուցիչները հաճախ ներգրավված են անօրինական և անբարոյական գործերի մեջ, ինչպիսիք են թմրանյութերի օգտագործումը և բռնությունը։

Լարրի Քլարկի լուսանկարչական աշխատանքները գտնվում են ամբողջ աշխարհի թանգարանների մշտական ցուցադրություններում։ Նա համարվում է քսաներորդ դարի ամենանշանավոր վավերագրական լուսանկարիչներից մեկը։

## Ցուցահանդեսներ
* 2011 - «Larry Clark: Kiss the past hello», Musée d´Art Moderne de la Ville de Paris
* 2013 - «NYC 1993: Experimental Jet Set, Trash and No Star» New Museum, New York
* 2014 - «Tulsa & Teenage Lust», Foam Amsterdam

## Հեղինակային գրքեր
* «Tulsa» 1971
* «Teenage Lust» 1982
* «Los Angeles 2003—2008, 1 հատոր» 2007

## Ֆիլմագրություն
* 1995 - «Երեխաներ» / *Kids*
* 1998 - «Եվս մեկ օր դրախտում» / *Another Day in Paradise*
* 2001 - «Կռվարար» / *Bully*
* 2002 - «Տրոգլոդիտները» / *Teenage Caveman* (TV)
* 2002 - «Կեն Պարկ» / *Ken Park*
* 2005 - «Դե ինչ, ռոքերներ» / *Wassup Rockers*
* 2006 - «Արգելված է ցուցադրել» (4 մաս։ Impaled) / *Destricted (4 մաս։ Impaled)*
* 2012 - «Աղջիկը Մարֆայից» / *Marfa Girl*
* 2014 - «Մեր հոտը» / *The Smell of Us*
* 2018 - «Աղջիկը Մարֆայից 2» / *Marfa Girl 2*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լարրի Քլարկի պաշտոնական կայքը 
* Լարրի Քլարկի լուսանկարները
* Լարրի Քլարկ

Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ
Նազիկ Ասլանյան

**Նազիկ Մարզպետի Ասլանյան** (), հայ նկարչուհի։ Նկարիչների միջազգային  միության (2007), Հայաստանի նկարիչների միության (2008) անդամ, Հայաստանի նկարիչների միության խորհրդի անդամ (2018):

## Կենսագրություն
1989-1991 թվականներին սովորել է Գեղագիտության ազգային կենտրոնում, 1994-1999 թվականներին՝ Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ 1998-2002 թվականներին արվեստի պատմություն է դասավանդել «Քվանտ» քոլեջում։

Նազիկ Ասլանյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի և արտերկրի տարբեր պատկերասրահներում։ Նրա աշխատանքներին անդրադարձել են տարբեր մշակութային ամսագրեր և արվեստաբաններ։

## Ցուցահանդեսներ
### Խմբակային ցուցահանդես
* Հայ համայնքի ցուցասրահ, Լոնդոն, 1993                                                                     
* Հնդկական ասոցիացիայի ցուցասրահ, Լոնդոն, 1997
* «ԱՕՔՍ»-ում, Երևան, 1998
* Հայ համայնքի ցուցասրահ, Կանադա, 2010
* «Լեսեդրա» պատկերասրահ, Սոֆիա, 2010
* Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, 2012
* «Ագորա» պատկերասրահ, Նյու Յորք, 2013
* Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, 2014

### Անհատական ցուցահանդես
* ՀՀ մշակույթի նախարարության ցուցասրահ, Երևան, 2000
* Հայ համայնքի եկեղեցու ցուցասրահ, Վաշինգտոն, 2001
* Հայ համայնքի մշակութային կենտրոն, Բոստոն, 2001
* Հայաստանի ժուռնալիստների տուն, Երևան, 2002
* «Մոսկվա» ցուցասրահ, Երևան, 2003
* Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, 2009
* «Ակադեմիա» պատկերասրահում, Երևան, 2009
* «Ագորա» պատկերասրահ, Նյու Յորք, 2012-2013
* «Իրականության բացահայտումներ», Հայաստանի նկարիչների միություն, 2019

## Ընտանիք
* Հայր՝ Մարզպետ Ասլանյան (1952-2009), կիբեռնետիկ, մաթեմատիկոս։
* Մայր՝ Կարինե Հակոբյան (1955) հրապարակախոս, հեռուստալրագրող, արվեստի քննադատ։
* Տատիկ՝ Վերա Հակոբյան (1928-2017), ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* Nazik Aslanyan 
* «INTERNATIONAL ARTISTS» Nazik Aslanyan
* ԽՈՀԵՐ Հյուրը` Նազիկ Ասլանյան 29.0602018
* «ՀՈՒՍԱՄ՝ ԴԻՏՈՂՆ ԷԼ Է ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒՄ ՄՏՔՈՒՄ». ՆԿԱՐՉՈՒՀԻ ՆԱԶԻԿ ԱՍԼԱՆՅԱՆ 

Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Չուչա

**«Չուչա»** (), տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ նկարահանվել է «Ստայեր» կինոտսուդիայում 1997 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է մի տղայի մասին, որը հին ու անպետք իրերից (բարձեր, ակնոց, ձեռնոցներ, անվաչմուշկներ և տոպրակ) իր համար պատրաստում է դայակ՝ Չուչային։ Եվ ինչպես լինում է հեքիաթներում, Չուչան կենդանանում է։

## Ստեղծողներ
* Ռեժիսոր, սցենարի հեղինակ՝ Գարրի Բարդին
* Բեմադրող նկարիչ՝ Ա. Մելքիս-Սարգսյան
* Օպերատոր՝ Ա. Դվիգուբսկի
* Մուլտիպլիկատորներ՝ Իրինա Սոբինովա-Կասիլ, Լ․ Մայատնիկովա, Ն․ Տիմոֆեևա (Ֆեդոսովա)
* Նկարիչ՝ Վ. Մասլով
* Նկարչի օգնական՝ Վ. Կորյաբկին
* Լույսի նկարիչ՝ Յու. Լախով
* Հնչյունային ռեժիսորներ՝ Վ. Վինոգրադով, Ռ. Ղազարյան
* Վերաձայնագրման ռեժիսոր՝ Վ. Կուզնեցով
* Մոնտաժող՝ Իրինա Սոբինովա-Կասիլ
* Գույների կարգավորում՝ Դ. Ֆիրսովի
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ն. Դոնատովա
* Դերերը հնչյունավորել են՝ Կոնստանտին Ռայկին – *Չուչա*, Պոլինա Ռայկինա – *տղա*, Գարրի Բարդին – *հյուրեր*
* Տիկնիկները պատրաստել են՝ Ն. Բարկովսկայա, Լ. Դորոնինա, Ա. Դրայգոր, Լ. Մայատնիկովա, Ն. Մոլևա, Իրինա Սոբինովա-Կասիլ, Ն. Տիմոֆեևա
* Կոմպոզիտոր՝ Գլեն Միլլեր
* Պրոդյուսեր՝ Գարրի Բարդին

## Ինչպես են նկարահանել «Չուչան»
Կարճամետրաժ վավերագրական ֆիլմ (28 րոպե), որը պատմում է «Չուչա» մուլտֆիլմի ստեղծման մասին։ Ֆիլմի վրա աշխատել են՝
*  Սցենարի հեղինակ՝ Գարրի Բարդին 
*  Օպերատոր՝ Իգոր Գնեշաև
*  Հնչյունային օպերատոր՝ Հենրիխ Դավիդ

Ֆիլմը ներառվել է DVD հավաքածուում Գարրի Բարդինի մի շարք այլ մուլտֆիլմերի հետ, որոնցից են՝ «Չուչա», «Չուչա-2», «Չուչա-3», «Ճանապարհային հեքիաթ», «Խոմայի արկածները», «Թռչող նավ», «Գորշ Գայլ էնդ Կարմիր Գլխարկ», «Կոշկավոր կատուն]]», «Անճոռնի ճուտիկը», «Կոնֆլիկտ», «Тяп-ляп, маляры», «Ամուսնություն», «Ճաշկերույթ», «Բրե՛ք», «Выкрутасы», «Ադաջիո» և «Երեք մեղեդի»։

## Մրցանակներ
* 1998 – «Ոսկե ձկնիկ» միջազգային կինոփառատոնի առաջին մրցանակ, Մոսկվա
* 1998 – Քիդս Մուվի մանկական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի առաջին մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար (Իտալիա)
* 1998 – Զլին քաղաքի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակ (Չեխիա)
* 1999 – «Նիկա»
* 1999 – Վիբորգի «Պատուհան դեպի Եվրոպա» ռուսական կինոյի VII փառատոնի մրցանակ լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Չուչա» մուլտֆիլմի էջը Գարրի Բարդինի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Գարրի Բարդինի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1997 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամանորյա մուլտֆիլմեր