Անդրե Ժիլ

**Անդրե Ժիլ** (), իսկական անունը՝ Լուի-Ալեքսանդր Գոսսե դե Գին (, ), ֆրանսիացի նկարիչ, ծաղրանկարիչ, շանսոնյե։

## Կյանքն ու գործունեությունը
Մոր մահից և հոր անհետանալուց հետո Անդրե Ժիլը մեծանում է իր հորական պապիկի հետ։ Բանակում ծառայելուց հետո Լուի-Ալեքսանդրն ընդունվում է Փարիզի գեղանկարչության և քանդակագործության Թագավորական ակադեմիա։

Նկարչի գործունեությունը սկսվում է որպես ծաղրանկարիչ՝ Անդրե Ժիլլ կեղծանունով, «Le Journal Amusant» ամսագրում։ Նա դառնում է XIX դարի երկրորդ կեսի Ֆրանսիայի ամենահայտնի ծաղրանկարիչներից մեկը այն բանից հետո, երբ 1865-1867 թվականներին «La Lune» թերթում հրատարակում է իր ժամանակի ականավոր մարդկանց՝ Սառա Բեռնարին, Էմիլ Զոլային, Ժյուլ Վեռնին, Օտտո ֆոն Բիսմարկին, Ռիխարդ Վագներին պատկերող շարժեր։ Նապոլեոն III-ի ծաղրանկարը հրատարակելուց հետո «La Lune»ը փակվում է։ Դրանից հետո Անդրե Ժիլը 1868-1876 թվականներին աշխատում է «L'Éclipse» ամսագրի համար։ Ծաղրելով երկրի դատական համակարգը՝ նկարիչը 1868 թվականի օգոստոսի 9-ին սենյակում տեղադրեց պետական դատավորի նկարը՝ դդմի տեսքով, որի արդյունքում դատապարտվել է մի քանի ամիս ազատագրման։

մինի|ձախից|Քանդակագործ Լորա Քութանի կիսանդրին Պեր Լաշեզում:

Փարիզի կոմունայի ժամանակ Անդրե Ժիլը ակտիվորեն մասնակցում է դրան և նշանակվում է Լյուքսեմբուրգի թանգարանի կուրատոր. նա նկարագրում է սոցիալական «La Rue» թերթը, որը հրատարակվել է իր ընկերոջ՝ Ժյուլ Վալեսի կողմից։ Ապստամբության ճնշումից հետո նկարչին ավելի շատ են ենթարկում քննադատության։ Դրա դեմ պայքարելու համար Ժիլը միանում է «Նկարիչների Ֆեդերացիա» (Fédération des artistes) խմբին, որտեղ կային նկարչության այնպիսի վարպետներ, ինչպիսիք են Օնորե Դոմիեն, Ժան Բատիստ Կամիլ Կորոն և Կլոդ Մոնեն։ 1873 թվականին առաջադեմ արվեստագետների դեմ կատարվող քննադատության հետ կապված Անդրե Ժիլը ստեղծում է «Ծաղրանկարի մահը» (L’Enterrement de la caricature) նկարը։

Ընդհանուր առմամբ, նկարիչը քաղաքականապես կողմնորոշված է։ 1870-ական թվականների կեսերին Անդրե Ժիլը ավելի ու ավելի շատ սկսեց գովաբանել Փարիզի բոհեմյան կյանքը։ Այս շրջադարձը հանգեցնում է իր հին ընկերոջ՝ Ժյուլ Վեռնի հետ կապերի խզման։ 1876-1879 թվականներին Ժիլը դառնում է «La Lune rousse» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ Որպես շանսոնիե՝ նա ելույթ է ունենում Մոնմարտրի *Մարդասպանների կաբարեում* (*Cabaret des Assassins*): Այս հաստատության համար 1875 թվականին նկարել է մի նկար՝ «Խորամանկ նապաստակը», որտեղ պատկերել էր թեթևակի հարբած մի նապաստակ։ Կաբարեն ընդունել է այս անունը բառային խաղի օգնությամբ։ Շուտով նկարիչը հոգեկան խանգարում է ստանում։ Նա մահանում է Փարիզի արվարձան Շարանտոն-լե-Պոնի Շարանտոն հոգեբուժական հիվանդանոցում և թաղվում Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։

## Հիշողությոան
* Անդրե Ժիլի պատվին է կոչվել Մոնմարտրի գոտին, որտեղ տեղադրվել է նրա փոքրիկ հուշարձան-կիսանդրին։

## Պատկերասրահ

Gillselfportrait.jpg|Ինքնանկար
Hector Berlioz by Andre Gill.jpg|Հեկտոր Բեռլիոզի դիմանկարը
André Gill - Au Lapin Agile.jpg|Խորամանկ նապաստակը
Pumpkinbyandregill.jpg|Դատավոր-դդումը
Bismarkbyandregill.jpg|Օտտո ֆոն Բիսմարկ
Léon Gambetta par André Gill (20101019-025-Musée du Barreau de Paris).jpg|Լեոն Միշել Գամբետտա
Gill-Valles.jpg|Ռյուլ Վեռն
Gill-Dickens.jpg|Չարլզ Դիքենս
Gill Hugo.jpg|Վիկտոր Հյուգո
Gill-Napoleon-Rocambole.jpg|Նապոլեոն III
Gill - Dumas Père.jpg|Ալեքսանդր Դյումա (հայր)
Gill - Dumas Fils.jpg|Ալեքսանդր Դյումա (որդի)
Zola Balzac.jpg|Էմիլ Զոլա
Gill - Jules Favre.jpg|Ժյուլ Ֆավր
Gill-De Kock.jpg|Պոլ Շառլ դը Կոկ
Gill Wagner.jpg|Ռիխարդ Վագներ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անդրե Ժիլ (ֆրանսերենով)
* Անդրե Ժիլի ծաղրանկարները

Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ծաղրանկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեղափոխականներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիալիստներ