open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Լյու Գան

**Լյու Հան** (չին. 刘刚, ), չինացի գիտնական և քաղաքական ակտիվիստ։

## Կենսագրություն
Տյանանմեն հրապարակում տեղի ունեցած իրադարձություններից առաջ Լյուն ուսումնասիրում էր տեսական ֆիզիկա (մեխանիկա, աերոդինամիկա, օպտիկա, նյութագիտություն)։ 1984 թվականին Պեկինի համալսարանում ստացել է ֆիզիկայի մագիստրոսի աստիճան։ Դասավանդել և աշխատել է նաև ընկերություններում, ինչպես նաև Չինաստանի գիտությունների ակադեմիայի բաժնում։

1980 թվականների սկզբին ծանոթացել է Ֆան Լիչժիի հետ։ Լյուն կազմակերպեց Պեկինի անկախ ուսանողների միությունը և ինքը Տյանանմեն հրապարակի իրադարձությունների ժամանակ ուսանողների ամենաակնառու առաջնորդներից էր։ Երկու շաբաթ անց նա ձերբակալվեց։ Նա դատապարտվեց 6 տարվա ազատազրկման։

1996 թվականին ԱՄՆ արտագաղթելուց հետո Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի կոչում համակարգչային գիտությունների ոլորտում։ Լյուն աշխատել է Բելլի լաբորատորիայում (Նյու Ջերսի)։

## Գիտական ուսումնասիրություններ
Լյուն Ռամակրիշնանի (անգլ. K. G. Ramakrishnan) հետ առաջարկել է  A*Prune երկաթուղու ալգորիթմը, որը արդյունավետությամբ համեմատելի էր լավագույն երթուղայնացման ալգորիթմների հետ պատահական գծապատկերների վրա փորձարկումը։

Մշակված է ծրագրակազմ և օպտիկական հեռահաղորդակցման համար նախատեսված օպտիկական երթուղայինների նոր դաս։

Նրա նոր հետազոտությունը՝ T-Forward մեթոդը, մաթեմատիկական մոդելի լավագույն արդյունքի նոր լուծում է և ոչ գծային ծրագրավորման (NLP) ուռուցիկ ֆունկցիայի փակ ձևով լուծում։ Գծային ծրագրավորումը մաթեմատիկական օպտիմալացման մասնավոր դեպք է։ T-Forward մեթոդը իրագործելի է տարածաշրջանում, առաջ է շարժվում T- ձևավորված ուղուց դեպի օբյեկտիվ ֆունկցիայի աճող ուղղություն։ Տեսականորեն, T-forward մեթոդը գծային ծրագրավորման կատարելագործված տարբերակ է, և այն ապահովում է մաթեմատիկական օպտիմալացման տեսության գծային ծրագրավորման խնդիրների լուծման առավել հարմար և ճշգրիտ ձևը։ Այն առաջարկվել է Լիու Հանի կողմից 2014 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Չինացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Չինացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թվերի տեսության մասնագետներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Չինացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ավիակոնստրուկտորներ
Այա Մացուրա

**Այա Մացուրա** (ճապ. 松浦 亜弥 Մացուրա, Այա, ), ճապոնացի կուռք, Ջեյ փոփ երգչուհի և կինոդերասանուհի։

## Սկավառագրություն
### Ալբոմներ

### Սինգլներ

## Ֆիլմագրություն

## Արտաքին հղումներ
* 
* Այա Մացուրա — ասիական երաժշտության հանրագիտարանի կայքում Kpopwiki.com
* Այա Մացուրա — սկոպոգրաֆիա Up-Front Works կայքում
* Այա Մացուրա — գործող գործակալության պաշտոնական տեղեկատվություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի երգչուհիներ
Սուչինդա Կրապրայուն

**Սուչինդա Կրապրայուն** (, ), Թաիլանդի վարչապետը 1992 թվականի ապրիլի 7-ից 1992 թվականի մայիսի 24-ը։

## Կենսագրություն
Սուչինդա Կրապրայուն ծնվել է Յուանգի և Սոմպոնգ Կրապրայունի ընտանիքում, 1933 թվականի օգոստոսի 6-ին, Բանգկոկում։ Ընտանիքն ուներ չինական և մոնական ծագում։ 12 ամիս բժշկություն է ուսումասիրել Չուլալոնգկորնի համալսարանում (Բանգկոկ), որից հետո ընդունվել է Չուլաչոմկլաոյի թագավորական ռազմական ակադեմիան։ Ավարտել է ակադեմիայի 5-րդ դասարանը, որի շրջանավարտներից շատերն արդյունքում միացել են ազգային խաղաղապահ խորհրդին։ Նաև ԱՄՆ-ի բանակի հրամանատարության դասընթացներ է անցել Ֆորդ Սիլի բանակի գլխավոր շտաբի հրետանային խմբում (Օկլահոմա) և Ֆորտ Լիվենվորտում (Կանզաս։

1953 թվականին Սուչինդան վերադառնում է Թայլանդ` Թայլանդի թագավորական բանակի կրտսեր լեյտենանտի կոչմամբ։ Ծառայությունում աստիճանաբար առաջ էր գնում և 1990 թվականի ապրիլի 29-ին նշանակվել է Թայլանդի թագավորական բանակի հրամանատար։ 1991 թվականի հոկտեմբերի 1-ին դարձել է հեծելազորի հրամանատարության շտաբի պետ։

Սուչինդա Կրապրայունն Ազգային խաղաղապահների խորհրդի առաջնորդն էր, որոնք իրականացրել են պետական հեղաշրջում, որի արդյունքում 1991 թվականի փետրվարի 23-ին տապալվել է վարչապետ Չատչայա Չունխավանի կառավարությունը։ Անան Պանյարաչունը պուտչիստաների կողմից նշանակվել է վարչապետ։

1992 թվականի մարտի 22-ի համընդհանուր ընտրություններից հետո 1992 թվականի ապրիլի 7-ին հինգ կուսակցություններ (Ռասադորն, Արդարություն և միություն, Սոցիալական շարժում, Թայլանդի քաղաքացին, Ազգային կուսակցություն) գեներալին նշանակել են վարչապետ։ Այդ որոշումը հանգեցրել է զանգվածային բողոքների, որի հետևանքով մայրաքաղաքում պարետային ժամ է մտցվել և զորքեր են տեղակայվել։ «Սև մայիսի» ժամանակ որոշ տեղեկություններով, երբ զինվորները կրակ են բացել ցուցարարների վրա, մահացել են հարյուրավոր մարդիկ։ Հակամարտության հետագա սրացումից կարողացել են խուսափել միայն Ադուլյադեդ Պումիպոն արքայի միջամտության շնորհիվ։

Սուչինդա Կրապրայունը 1922 թվականի մայիսի 4-ին հրաժարական է տվել։ Միջանկյալ ժամանակահատվածում` մինչև նոր կառավարության ձևավորումը, փոխվարչապետ Միչայ Ռուչուպխանը եղել է վարչապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Անան Պանյարաչուն կրկին դառնում է վարչապետ։

Իր հրաժարականից հետո գեներալը նշանակվել է հեռահաղորդակցական հոլդինգների և Telecom Asia հոլդինգային ընկերության նախագահ։

### Ընտանիք
Ամուսնացած է Խունինգ Վանի Կրապրայունի հետ։ Ունեն երկու որդի` Ջերվուտ Կրապրայուն և Ջանեվիտ Կրապրայուն, նաև` 5 թոռներ։

### Մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ
Օլգա Սանֆիրովա

**Օլգա Ալեքսանդրովնա Սանֆիրովա** (), 46-րդ գվարդիայի գիշերային ռմբակոծության ավիացիոն գնդի էսկադրիլիայի հրամանատար, Խորհրդային Միության հերոս։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1917 թվականի մայիսի 2-ին (ապրիլի 19), Սամարայում, աշխատավորի ընտանիքում։ Ազգությամբ թաթար է։

Ավարտել է աերակումբի իններորդ դասարանը։ Ապրել և աշխատել է Ուզբեկստանի մայրաքաղաք Տաշքենդում։

1941 թվականին մտել է Կարմիր բանակի կազմի մեջ։ Ավարտել է Կրասնոդարի օդաչուների բարձրագույն ռազմական ավիացիոն ուսումնարանը։ Բանակում գործունեությունը ծավալել է 1942 թվականից։ 1942 թվականից դարձել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։

46-րդ գվարդիական գիշերային ռմբակոծիչ ավիագնդի էսկադրիլիայի հրամանատար, գվարդիայի կապիտանը իրականացրել է 630 մարտական գիշերային թռիչք՝ հակառակորդի կենդանի ուժի և ամրությունների ոչնչացման համար։ Մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի պաշտպանությանն ու ազատագրմանը, Նովոռոսիյսկ-Տամանի, Կերչենսկո-Էլտիգենսկի, Ղրիմի, բելառուսական հարձակողական գործողություններին։ Պատերազմի ընթացքում նա 875 թռիչքային ժամերով կատարել է 630 գիշերային մարտական թռիչք՝ նետելով 77 տոննա ռումբ հակառակորդի կողմից վերահսկվող տարածքում։

Քաջ օդաչուն զոհվել է 1944 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ մարտական առաջադրանքից վերադառնալիս։ Մեքենան հրկիզել են Լեհաստանում՝ Նասելսկի շրջանում։ Օլգան և Ռուֆինա Գաշևան՝ օդապարիկով նետվելով, հայտնվել են չեզոք գոտում։ Օլգա Սանֆիրովան զոհվել է հակահետևակային ականի վրա պայթելով, Իսկ Ռուֆուն հանել է մարտիկին։ Թաղված է Բելառուսի Գրոդնո քաղաքում գտնվող եղբայրական գերեզմանում։

## Մրցանակներ
* 1945 թվականի փետրվարի 23-ի ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի հրամանով «գերմանացի զավթիչների դեմ պայքարի, ճակատում հրամանատարության, մարտական առաջադրանքների օրինակելի կատարման և ցուցաբերած խիզախության, հերոսության համար» արժանացվել է ԽՍՀՄ հերոսի կոչման։
* Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, Կարմիր Դրոշի, Ալեքսանդր Նևսկու, Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշաններով, ինչպես նաև «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալով։
ձախից|մինի|314x314փքս|Հուշատախտակ

## Հիշատակ
* Սամարա և Գրոդնո քաղաքներում նրա անունով կա փողոց։ 
* Հերոսի հուշարձանը տեղադրվել է հեղափոխական, օդանավակայանի փողոցների խաչմերուկում, Սամարայի երիտասարդական տան մոտ գտնվող պուրակում։ Ճարտարապետը Մուսատովն է, քանդակագործը Գոլովնինը։
* Սանֆիրովայի կիսանդրին տեղադրված է Կոլոմնա քաղաքում, իսկ աերոկլուբի շենքի վրա՝ հուշատախտակը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* Ракобольская И. В., Кравцова Н. Ф. — «Нас называли ночными ведьмами». М.: Изд-во МГУ, 2005. — 336 с.
մինի|345x345փքս

## Արտաքին հղումներ
* **[http://letunij.narod.ru/Sanfirova1.html Օլգա Ալեքսանդրովնա Սանֆիրովա]**
* **[http://www.rulex.ru/rpg/persons/202/202280.htm Օլգա Ալեքսանդրովնայի դիմանկարը]**
* **[http://www.biografija.ru/show_bio.aspx?id=115165 Օլգա Ալեքսանդրովնայի մասին կենսագրական տվյալներ]**
* Թաթարստանի անձնավորություններ, Օլգա Սանֆիրովա Ալեքսանդրովնա
* Օլգա Սանֆիրովնայի հուշարձանը

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Կատեգորիա:Կին օդաչուներ
Կատեգորիա:Կովկասի պաշտպանության համար մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ահմեդ Յաջուդին

**Ահմեդ Յաջուդին** (, ), 2002 թվականի սեպտեմբերի 5-ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 12-ը եղել է Բանգլադեշի նախագահը։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Դաքքայի համալսարանի հողագիտության ֆակուլտետը, գիտական աշխատանք է պաշտպանել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Վիսկոնսինում, Մեդիսոնի համալսարանում։ 1973 թվականից դասավանդել է Դաքքայի համալսարանում, համարվում է հողագիտության պրոֆեսոր և ամբիոնի վարիչ, կենսաբանության ֆակուլտետի դեկան, նաև դասավանդել է Կոռնելի համալսարանում և  Գյոթինգենի համալսարանում որպես հրավիրված պրոֆեսոր։ 1991 թվականից եղել է կառավարության խորհրդատու և տարբեր հանձնաժողովների նախագահ։ 2002 թվականին հաղթել է նախագահական ընտրություններում (միակ թեկնածուն), փոխարինել է Ջամիրուդին Սիրկարին։

2006 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև 2007 թվականի հունվարի 11-ը եղել է կառավարության ժամանակավոր նախագահը` վարչապետ-նախարարի թեկնածության վերաբերյալ խորհրդարանի տարաձայնության պատճառով։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 5-ից պետք է անցկացվեին նախագահական նոր ընտրություններ, բայց որոշվել էր, որ ռազմական կառավարության հաստատման հետ կապված Ահմեդի լիազորությունները երկարաձգվել են մինչև նոր խորհրդարանի հրավիրումը` 2008 թվականի վերջը։ Ընտրությունները անցկացվել են 2009 թվականի փետրվարի 11-ին, որի ժամանակ նախագահ է ընտրվել Ռախման Զիլուրը, որը հաջորդ օրը երդվել է։

Վերջին տարիներին զբաղեցրել է Բանգլադեշի մասնավոր համալսարանի փոխկանցլերի պաշտոնը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանգլադեշի նախագահներ
Կատեգորիա:Բանգլադեշի քաղաքական գործիչներ
Իսամ Շարաֆ

**Իսամ Աբդել-Ազիզ Շարաֆ,** (արաբ.  عصام عبد العزيز شرف‎, ծնվ.1952, Էլ-Գիզա) եգիպտացի քաղաքական և պետական գործիչ, ով կատարում էր Եգիպտոսի վարչապետի պարտականությունները  2011 թվականի մարտի 3-ից մինչև նոյեմբերի 21-ը։

Ծնվել է 1952 թվին Գիզայում, Եգիպտոսում, 1975 թվականինԿահիրեի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան,  կրթությունը շարունակել է ԱՄՆ-ի Պյերդյուի համալսարանում, որտեղ 1980 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում, իսկ 1984 թվականին ինժեների մասնագիտությամբ ասպիրանտի աստիճան։

Դասավանդել է Պերդյույի համալսարանում, Կահիրեի համալսարանում և Սաուդ թագավորի համալսարանում։ 2004 թվականի հուլիսից մինչև 2006 թվականի դեկտեմբերը զբաղեցրել է  Եգիպտոսի տրանսպորտի նախարարի պաշտոնը, պաշտոնաթողությունից հետո վերադարձել է ուսուցչի գործունեությանը։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Թահրիրի հրապարակում տեղի ունեցող ցույցերին։ 2011 թվականի մարտի 3 ին Զինված ուժերի Գերագույն խորհուրդը նրան նշանակեց Եգիպտոսի կառավարության ժամանակավոր պաշտոնակատար։

Հայտնի է որպես Իսրայելի հետ հարաբերությունների կարգավորման հակառակորդ, Պաղեստինա-Իսրայելական հակամարտության ավարտը համարում է երկու երկների համագործակցության նախապայմանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եգիպտացի ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի նախարարներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի վարչապետներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կահիրեի համալսարանի շրջանավարտներ
Կրիանգսակ Չամանան

**Կրիանգսակ Չամանան** (, ), 1997-1980 թվականներից եղել է Թաիլանդի վարչապետը։

## Կենսագրություն
Պրոֆեսիոնալ զինվորական է։ Ֆրանկո-թաիլանդական պատերազմում պայքարել է ֆրանսիացիների, Կորեական պատերազմում և Վիետնամի պատերազմում` կոմունիստների դեմ։ 1977 թվականին, որպես թաիլանդական բանակի գերագույն գլխավոր հրամանատար, նա հաջող պետական հեղաշրջում է կազմակերպել ընդդեմ վարչապետ Թանին Կրայիվիչյենի։

Ճանաչում է ստացել այն բանի համար, որ նա Հյուսիսային Թաիլանդում երկարատև կոմունիստական խռովություն է ցրել։ Ենթադրաբար, նա թույլ է տվել, որպեսզի Չինաստանի ժողովրդական Հանրապետությունը զինծառայողներ ուղարկի Կամբոջա (Կամբոջայի ցեղասպանություն)։ Սակայն, թաիլանդական կառավարությունը դա հերքել է։

1980 թվականի փետրվարին լիազորություններն ինքնակամ հանձնել է Պրեմ Թինսուլանոնին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://web.archive.org/web/19991011210351/http://www.thaigov.go.th/general/prime/kriangsak42.htm
* http://www.economist.com/people/displayStory.cfm?story_id=2329646

Կատեգորիա:Թաիլանդցի քաղաքական գործիչներ
Աբդուլա բին Նասեր բին Խալիֆա Ալ Տանի

**Աբդուլա բին Նասեր բին Խալիֆա Ալ Տանի** (, ), Կատարի վարչապետը 2013 թվականի հունիսի 26-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 28-ը։ Լինելով Կատարի Ալ Տանի կառավարական տան անդամ՝ նա 2005 թվականից մինչև 2013 թվականը զբաղեցրել է Կատարի ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը։

## Կենսագրություն և կրթությաուն
Շեյխ Աբդուլան Կատարի նախկին էմիր Խամադ բին Խալիֆ Ալ Տանի հեռու բարեկամն է, նա շեյխ Նասեր բին Խալիֆ Ալ Տանիի որդին է, ըստ կառավարական տան կայքի՝ շեյխ Աբդուլան Ահմեդ բին Մուհամեդ Ալ Տանի ծոռն է, այդ կերպ ունենալով ընդհանուր նախնի՝ Մուհամեդ բին Տանիին, Աբդուլան համարվում է էմիր Խամադի զարմիկը։

Շեյխ Աբդուլան 1984 թվականին ավարտել է Դուրխամի (Մեծ Բրիտանիա) ռազմական ուսումնարանը և ստացել է բակալավրի աստիճան՝ ոստիկանական գիտելիքի ոլորտում։ 1995 թվականին նա նաև ավարտել է Բեյրութի արաբական համալսարանը՝ ստանալով օրենսդրության ոլորտում բակալավրի աստիճան։

## Կարիերա
1985 թվականին Կատարում անցնելով զինվորական ծառայության՝ նա ոստիկանության փրկարարական բաժնում զբաղեցրել է պարեկային սպայի պաշտոնը։ 1989 թվականին նա մայրաքաղաքի անվտանգության ոստիկանության բաժնում ստանձնել է մարզադաշտերի անվտանգության ապահովման սպայի պարտականությունները։ Այնուհետև նա դարձել է արտակարգ իրավիճակների ոստիկանական բաժնի հրամանատարի օգնական։ Աբդուլան նշանակվել է ոստիկանության անվտանգության բաժնի հատուկ գործողությունների հատուկ նշանակության ջոկատի հրամանատար և անվտանգության հատուկ բաժնի կազմի հատուկ ստորաբաժանման հրամանատար։ 2001 թվականի դեկտեմբերի 28-ին նա դարձել է հատուկ գործողությունների հատուկ նշանակության անվտանգության ջոկատի հրամանատարի օգնական։ 2004 սեպտեմբերին նրա կոչումը բարձրացրել են մինչև բրիգադի գեներալի։

Ծառայությունից հետո 2005 թվականի փետրվարի 15-ին լինելով տարբեր պաշտոններում՝ Աբդուլան նշանակվել է Կատարի ներքին գործերի պետնախարար։ Նա վարչապետ է նշանակվել 2013 թվականի հունիսի 26-ին նախարարների շրջանում եղած փոփոխությունների արդյունքում, այդ պաշտոնում փոխարինելով Խամադ բեն Ջասիմ բեն Ջաբեր Ալ Տանիին։ Միաժամանակ նա հետևելով բոլոր փոփոխությունների արդյունքին՝ նա փոխարինել է Աբդուլ բին Խալիդի Ալ Տանիին ներքին գործերի նախարարի պաշտոնում։

## Անձնական կյանք
Շեյխ Աբդուլան ամուսնացած է և ներկայումս ունի 6 երեխա։

## Մրցանակներ
* Պատվո լեգեոնի շքանշան (2009 թվականի նոյեմբերի 19-ին)
* Անվանական հրազեն (9 մմ-անոց տրամաչափի "Ֆորտ 12" հրազեն՝ մրցանակաբաշխության ժամանակ օգտագործելու համար) պարգևատրվել է Ուկրաինայի նախագահի Պ. Պորոշենկոյի № 68 հրամանով 2018 թվականի մարտի 16-ին։
* և այլ մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կատարի վարչապետներ
Մարի ալ-Քաթիրի

**Մարի ալ-Քաթիրի** (), Արևելյան Թիմորի քաղաքական գործիչ, որն Արևելյան Թիմորի կառավարության միջազգային ճանաչում ստացած առաջին վարչապետն է։ Այս պաշտոնը նա ստանձնել է 2002 թվականի մայիսին և երկրում տեղի ունեցած անկարգությունների հետևանքով ստիպված է եղել 2006 թվականի հունիսի 26-ին հրաժարական տալ։ Արևելյան Թիմորի «Անկախության հեղափոխական ճակատ» կուսակցության գլխավոր քարտուղարն է։

## Կենսագրություն
Ըստ ազգության՝ հադրամաուտցի արաբ է, նրա նախնիները եղել են Կասիրի սուլթանությունից, իսկ ինքն ազգակցական կապ ունի Կասիրիի նախկին սուլթանի տոհմի հետ (այժմ սուլթանության տարածքը Եմենի մաս է կազմում)։ Մարի ալ-Քաթիրին Արևելյան Թիմորի սակավաթիվ իսլամադավան քաղաքական գործիչներից է, որտեղ բնակչության 97%-ը կաթոլիկ է։

2017 թվականի հուլիսի 22-ի ընտրություններից հետո կուսակցությունը խորհրդարանում ստացել է 23 տեղ՝ ձայների 29.7%-ով զբաղեցնելով առաջին տեղը։ Մարի ալ-Քաթիրին կրկին գլխավորել է կառավարությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Թիմորի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կառավարության ղեկավարներ
Սառա Բայկինա

**Սառա Բայկինա** (, ), ռուս և խորհրդային դերասանուհի, Ղրիմի ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (5.11.1940):

Թաթար հայտնի դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ Ջալալ Բայկինի (1886-1954) կինը։

## Կենսագրություն
Սառա (Սարրա) Բայկինան ծնվել է 1895 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Աստրախան քաղաքում։ Թատերական բեմական գործունեությունն սկսել է Աստրախանի թաթարական թատերական թատերախմբում 1912 թվականին։

1913-1914 թվականներին աշխատել է «Սայյար» թատերախմբում, 1916 թվականին՝ «Շիրկատ» թատերախմբում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո` 1919 թվականին, սովորել է Աստրախանի թաթարական թատերական ստուդիայում։

1922 թվականին հանդես է եկել թաթարական առաջին ցուցադրական թատրոնում Կազանում, 1928-1929 թվականներին աշխատել է Թաթարստանի Գ. Քամալի անվան ակադեմիական թատրոնում, 1930-ականներին խաղացել է Բաքվի թաթարական թատրոնում, ապա` Սիմֆերոպոլի ղրիմա-թաթարական թատրոնում։

Սառան թատրոնի հետ տարհանվել է Ուզբեկստան։ 1944-1956 թվականներին աշխատել է Ուզբեկստանի Անդիջանի թատրոնում, այնուհետև վերադարձել Աստրախանի թատրոն։

## Թատերական դերեր
Սառա Բայկինան Գալիյաբանուի դերի առաջին կատարողն է Մ. Ֆայզիի համանուն պիեսում։ Նա նաև քնարական դերեր է խաղացել Կ. Տինչուրինի (Մայսարա` «Կապույտ շալ»), Ֆ. Ամիրխանի (Սառա` «Երիտասարդություն»), Գ. Իսհակի (Ասմա` «Ուսուցչուհին»), Ն. Վեզիրովի (Սագադաթ` «Ֆահրեթդինի վիշտը»), Շ. Քամալի (Կամիլիա` «Հաջի էֆենդին ամուսնանում է»), Ա. Ն. Օստրովսկու (Պոլինա` «Արդյունավետ պաշտոն», Բարբարա` «Ամպրոպ»), Ֆ. Շիլլերի (Լուիզա` «Սեր և խարդավանք»), Շեքսպիրի (Օֆելյա` «Համլետ») պիեսներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Татарский энциклопедический словарь. -Казань. Институт татарской энциклопедии АН РТ. — 703с. илл. ISBN 0-9530650-3-0
*  Камал театры сайты
*    С.Н. Байкина «Милләттәшләр» сайтында
* Сара Байкина
* http://gasprinskylibrary.ru/events/event/sara-baykina-1895-1972/

Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Ուզբեկ դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Սոմչայ Վոնգսավատ

**Սոմչայ Վոնգսավատ**  (, ), 2008 թվականի սեպտեմբերի 18-ից մինչև դեկտեմբերի 2-ը եղել է Թաիլանդի վարչապետը։

## Ընտանիք
Սոմչայ Վոնգսավատի կինը Թաիլանդի նախկին վարչապետ Թաքսին Չիննավատի քույրն է։

## Կարիերա
Սոմչայ Վոնգսավատն իրավաբանական կրթություն է ստացել, երկար ժամանակ աշխատել է Թաիլանդի դատական համակարգում, ավելի ուշ զբաղվել է Արդարադատության նախարարության և Աշխատանքի նախարարության մշտական քարտուղարի պաշտոնով։ 2006 թվականին հեռացել է պետական ծառայությունից` տարիքի պատճառով և նվիրվել է հանրային գործունեությանը։ Սակայն, շուտով նա վերադարձել է մեծ քաղաքականությանը, 2007 թվականին զբաղվել է Ժողովրդական իշխանության կուսակցության առաջնորդի տեղակալի պաշտոնով, իսկ հաջորդ տարի նա զբաղեցրել է կառավարության առաջին փոխվարչապետի պաշտոնը։

Թաիլանդում տեղի ունեցած լուրջ քաղաքական ճգնաժամի ընթացքում վարչապետ Սամակ Սունթհարավետի հարկադրական պաշտոնաթողությունից հետո, 2008 թվականի սեպտեմբերի սեպտեմբերի 2-ից նա կատարել է Թաիլանդի վարչապետի պարտականությունները։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Ազգային ժողովի կողմից ընտրվել է երկրի նոր վարչապետ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Թաիլանդի արքա Ադուլյադեդ Պումիպոնը հրամանագիր է հրատարակել Սոմչայ Վոնգսավատի այդ պաշտոնի նշանակման մասին։

2008 թվականի հոկտեմբերին հակակառավարական ցուցարարները փորձել են բռնությամբ պահել 320 խորհրդարանականների և սենատորների Խորհրդարանի շենքում։ Սոմչայ Վոնգստավատը փախել է` բարձրանալով ցանկապատի վրա։ Այլ օրենսդիրներ բանտարկված են մնացել ներսում։ Սոմչայն արտոնել է ոստիկանությանը զենք կիրառել ընդդիմադիրների ուղղությամբ։ Հազարավոր մարդիկ լրջորեն վնասվել են, երկու ցուցարար, որոնցից մեկը` երիտասարդ կին, մահացել են. նրանց դեմ ոստիկանությունը նռնակներ է կիրառել, ինչի արդյուքնում շատ ցուցարարներ զրկվել են վերջույթներից։

Ընդդիմության չդադարող զանգվածային բողոքի պայմաններում, Սոմչայ Վոնգսավատի` հինգ տարի կառավարական պաշտոններ զբաղեցնելու անհնարինության մասին Թաիլանդի սահմանադրական դատարանի որոշման մասին հայտարարությունից և Ժողովրդական իշխանության կուսակցության գործունեության արգելքից հետո, 2008 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Սոմչայ Վոնգսավատը ստիպված էր հրաժարական տալ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Կուսակցությունների առաջնորդներ
Հայ սոցիալ-դեմոկրատների միություն

**Հայ սոցիալ-դեմոկրատների միություն (ՀՍԴՄ)**, հայկական առաջին Իսկռայական սոցիալ դեմոկրատական կազմակերպությունը։ Հիմնադրվել է Թիֆլիսում 1902 թվականին Ստեփան Շահումյանի, Մելիք Մելիքյանի, Աշոտ Խումարյանի, Ասատուր Կախոյանի, Բոգդան Կնունյանցի և Արշակ Զուրաբյանի կողմից։ 1902 թվականի հոկտեմբերին հրապարակվեց կազմակերպության մանիֆեստը, որտեղ հավատարիմ մնացին պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմին։ Լենինը ողջունեց կազմակերպության դիրքորոշումը ազգային հարցերով, բայց քննադատեց իր ֆեդերալիստական պահանջները։ Միությունը ստեղծել է ընդհատակյա տպարան, տարածել հեղափոխական կոչեր և թռուցիկներ։ ՀՍԴՄ-ն հրատարակել է «Պրոլետարիատ» թերթը։ 1903 թվականի մարտին ՀՍԴՄ-ն միաձուլվեց Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության Կովկասյան կազմակերպության մեջ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կազմակերպություններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական կազմակերպություններ
Մարիա Չեխովա (սուֆրաժիստ)

**Մարիա Ալեքսանդրովնա Չեխովա**   (ծննդյամբ՝  Արգամակովա, ), ռուս սոցիալիստ-ֆեմինիստ, սուֆրաժիստ և մանկավարժ, «Կանանց միություն» ամսագրի խմբագիր։ 1905 թվականին հիմնադրել է Կանանց իրավահավասարության միությունը։ Կազմակերպել  է հանրագիր (պետիցիա) կանանց ընտրական իրավունքի համար և ընդգրկվել 1908 թվականի վերջին կայացած  առաջին «Համառուսական կանանց համագումարի» կազմկոմիտեի կազմում։

## Կենսագրություն
Մարիա Չեխովան ծնվել է 1866 թվականի հունվարի 18-ին, Ռուսական կայսրության մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում։ Մայրը մահացել է, երբ նա վեց տարեկան է եղել։ 1877 թվականին հայրը կրկին է ամուսնացել։ 1880 թվականին հորը տեղափոխել են աշխատանքի Իրկուտսկ, իսկ Մարիան տատիկի հետ մնացել է ապրելու Սանկտ Պետերբուրգում։
1886 թվականին Մարիա Արգամակովան ավարտել է մանկավարժական դասընթացները՝ մաթեմատիկա մասնագիտությամբ։ 1889 թվականին նա Սանկտ Պետերբուրգում հիմնել է իր սեփական դպրոցը, որը գոյատևել է մինչև 1916 թվականը։

1890 թվականին նա ամուսնացել է Նիկոլայ Չեխովի հետ։ 1890-1904 թվականներին Չեխովները բնակվել են գավառում, որտեղ հիմնել են մի քանի դպրոցներ։ Նրանք ունեցել են չորս դուստր և երեք որդի։ 1904 թվականին տեղափոխվել են Մոսկվա, որտեղ ընդունվել են  տեղական  ուսուցիչների միության մեջ։

## Գործունեությունը
1905 թվականի փետրվարին Չեխովան մասնակցել է Կանանց իրավահավասարության միության ստեղծմանը, եղել է դրա քարտուղարը և նստել կենտրոնական բյուրոյում։ Նրա ամուսինը բյուրոյի միակ տղամարդ անդամն է եղել։ 1908-1910 թվականներին Մարիա Չեխովան եղել է Ռուսաստանի կանանց իրավահավասարության լիգայի նախագահը։

## Գրականություն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ռուս կին քաղաքական գործիչներ
Շախմատը գեղանկարչության մեջ

300px|մինի|աջից|Արթուրո Ռիչի. «Շախմատի խաղ»
**[[Շախմատ]]ը [[Գեղանկարչություն|գեղանկարչության]] մեջ** բավականին լայն արտացոլում է ստացել։ Նկարիչները պատկերել են ոչ միայն շախմատային պարտիան խաղացողներին, այլև շախմատային գույքի առանձին տարրեր։ Դրան նպաստել են մի շարք գործոններ։ Ինքը շախմատը դիտարկվել է սեղանի խաղ՝ որպես մարդկանց միջև հարաբերությունների մոդել, ինչպես նաև հասարակական ստորակարգության և սոցիալական գործընթացների մոդել։ Շախմատը ներառված է եղել Միջնադարի և Նոր դարաշրջանի մարդու պատկերացումների սիմվոլիկայում։ Բավականին վաղ են սկսվել շախմատային պարտիայի վերլուծության գործընթացները այնտեղ եղած հնարքների գեղեցկության և ռազմավարությունների կիրառման տեսանկյունից։ Բազմաթիվ գեղանկարիչներ, որոնք ստեղծել են կտավներ այդ խաղի պատկերով, բավականին լավ գլուխ են հանել դրանից, իսկ նրանցից ոմանք եղել են պրոֆեսիոնալ շախմատիստներ և օգտագործել են իրենց գեղանկարչական աշխատանքները դրա տարածման համար։

Գեղանկարչական ստեղծագործություններն արտացոլել են շախմատի պատմության շրջանները՝ կանոնների փոփոխությունների, տարբեր դարերի համար բնութագրական խաղում վարպետության մակարդակի, տարբեր (արդեն մոռացված) շախմատային խաղի տարբերակների, շախմատում խաղի ընկալման գործընթացի փոփոխությունները։ Մարդկանց հոգևոր աշխարհի փոփոխությունները ազդել են այս թեմայի արտահայտման պռոբլեմատիկայի և գեղարվեստական առանձնահատկությունների վրա, ներառյալ այնպիսի ժանրեր, ինչպիսիք են նատյուրմորտը, դիմանկարը, կենցաղային ժանրը, պատմական գեղանկարչությունը և այլն։ Այս թեմայի զարգացման վրա ազդող այլ գործոններ են տեղային առանձնահատկությունները, հասարակության շրջանում շախմատի պահանջվածության մակարդակը, պետական իշխանության պաշտոնական դիրքի և եկեղեցու հարաբերությունը շախմատի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կերպարվեստի ժանրեր
Կատեգորիա:Շախմատ
Կատեգորիա:Շախմատը գեղանկարչության մեջ
Նգուեն Սուան Ֆուկ

**Նգուեն Սուան Ֆուկ** (, ), վիետնամցի քաղաքական և պետական գործիչ, Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետության նախագահ 2021 թվականի ապրիլի 5-ից։ Պաշտոնին ընտրվել է Ազգային ժողովի 11-րդ նստաշրջանի ժամանակ։ 2016 թվականի ապրիլի 7-ից մինչև 2021 թվականի ապրիլի 5-ը զբաղեցրել է Վիետնամի վարչապետի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
### Քաղաքական կարիերա
Կրթությունը ստացել է Հանոյի ազգային տնտեսագիտության ինստիտուտում (1972-1978)։ Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Կուանգնամի գավառների տնտեսական կառավարման ոլորտում։ 1980 թվականին տեղափոխվել է Կուանգնամի գավառների ժողովրդական կոմիտե, որտեղ ճանապարհ է անցել կոմիտեի ծառայողից մինչև նախագահ։ 1993-1996 թվականներին գլխավորել է Կուանգնամի գավառների ծրագրավորման և ներդրման բաժինը։ Նույն թվականներին ստացել է Սինգապուրի ազգային համալսարանի մագիստրոսի աստիճան` գործարար մարքեթինգի ոլորտում։

1997 թվականից կուսակցական աշխատանքներ է կատարում Կուանգնամի գավառների կոմիտեներում։ 2006 թվականից աշխատել է Վիետնամի կենտրոնական գործադիր մարմիններում` զբաղեցնելով Պետական աուդիտի ղեկավարի տեղակալի, նախարարի, կառավարության աշխատակազմի ղեկավարի, 2011 թվականից` փոխնախագահի և 2016 թվականից` փոխվարչապետի պաշտոնները։

1983 թվականին եղել է Վիետնամի կոմունիստական կուսակցության անդամ, ընտրվել է Վիետնամի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեում 10-րդ, 11-րդ և 12-րդ համագումարներով։ Պատգամավոր` Ազգային ժողովի 11-րդ և 13-րդ համագումարներով։

2021 թվականի հունվարի 31-ին Նգուեն Սուան Ֆուկը վերընտրվել է կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի կողմից` 13-րդ համագումարում։

### Նախագահ
2021 թվականի ապրիլի 5-ին, ազգային ասամբլեայի նստաշրջանի ժամանակ ընտրվել է Վիետնամի 11-րդ նախագահ` փոխարինելով Նգուեն Ֆու Չոնգային, որը նախապես հայտարարել էր իր հրաժարականի մասին։

### Անձնական կյանք
Նա տիրապետում է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին, ամուսնացած է Տրուն Տխու Նգուիտ Տուի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Վիետնամի նախագահներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ
Պակ Վոնսուն

**Պակ Վոնսուն** (, ), հարավկորեացի իրավաբան, ժողովրդավարության մարտիկ, քաղաքական գործիչ, 2011 թվականից մինչև 2020 թվականը՝ Սեուլի քաղաքապետ։ «Իրավաբանները հանուն ժողովրդավարական հասարակության» կազմակերպության անդամ է։ Պակ Վոնսունը ստեղծել է «Գեղեցիկ հիմնադրամ» հասարակական կազմակերպությունը և «Հույսի ինստիտուտ» քաղաքացիական կազմակերպությունը։

## Կենսագրություն
Պակ Վոնսունը ծնվել է Հարավային Գյոնգսանգ նահանգի Չհաննեն գավառում։ Նա ավարտել է Կենգի միջնակարգ դպրոցը, 1975 թվականին ընդունվել Է Սեուլի ազգային համալսարան, սակայն հեռացվել է Պակ Չոն Հին դիկտատուրայի դեմ հանդես գալու համար և չորս ամիս բանտում է անցկացրել։ Ավարտել է Թանգուկ համալսարանը՝ պատմաբանի մասնագիտությամբ։ 1980 թվականին պետական քննություն է հանձնել իրավաբանական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի համար, աշխատել է Թեգուի դատախազությունում։ 1982 թվականից զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ՝ մասնագիտանալով մարդու իրավունքների ոլորտում։ 1986 թվականին ստեղծել է Պատմության ինստիտուտը, 2000 թվականին «Գեղեցիկ հիմնադրամ» բարեգործական կազմակերպությունը, 2006 թվականին՝ «Հույսի ինստիտուտ» քաղաքացիական կազմակերպությունը  (The Hope Institute, 희망제작소)։ 1991 թվականին Պակ Վոնսունն ընդունվել է կորեացիների համար Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոց, 1993 թվականին Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում աշխատել է որպես հրավիրված գիտաշխատող։

## Հաղթանակը Սեուլի քաղաքապետի ընտրություններում
2011 թվականին Պակ Վոնսունը, լինելով անկուսակցական, մասնակցել Է Սեուլի քաղաքապետի ընտրություններին՝ որպես ընդդիմության միասնական թեկնածու։ Նրա օգտին քվեարկել Է ընտրողների 53,4 %-ը, իսկ նրա մրցակից, իշխող «Սենուրի» կուսակցության թեկնածու տիկին Գենվոնի օգտին՝ 46,21 %-ը։ 2012 թվականի փետրվարի 23-ին Պակ Վոնսունը անդամակցել է ընդդիմադիր Միացյալ ժողովրդավարական կուսակցությանը։ Որպես մայրաքաղաքի վարչակազմի ղեկավար՝ Պակ Վոնսունը միջոցներ է ձեռնարկել քաղաքի բարեկարգման ուղղությամբ, խոչընդոտել է տաքսիստների և ավտոբուսների վարորդների գործադուլներին։

## Անհետացում և մահ
2020 թվականի հուլիսի 9-ին ԶԼՄ-ներում տեղեկություններ են հայտնվել Պակ Վոնսունի անհետացման մասին։ Իրավապահ մարմինների տվյալներով՝ նա իր նստավայրից դուրս է եկել ժամը 10:44-ին, սակայն աշխատավայրում այդպես էլ չի հայտնվել։ Այդ օրը նախատեսված միջոցառումներն ու հանդիպումները ստիպված չեղարկվել են։ Պակ Վոնսունի դուստրը դիմել է իրավապահ մարմիններին՝ հայտնելով հոր անհետացման մասին։ Սկսվել են ծառայողական շների և անօդաչուների օգտագործմամբ որոնումները։

Մի քանի ժամ անց հաղորդումներ են հայտնվել այն մասին, որ անհետացած քաղաքական գործչին մահացած են գտել։ Հուլիսի 10-ին ոստիկանությունը եկել է այն եզրակացության, որ Պակը ինքնասպան է եղել, և դիահերձում չի իրականացվել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Տղամարդ ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Իրավաբաններ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ
Կիմ Իր

**Կիմ Իր** (; կեղծանուններ՝ Պակ Տոն ՍԱՆ, Փակ Դեշան; ), ԿԺԴՀ-ի քաղաքական և պետական գործիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։

Մինչև ճապոնական գաղութային տիրապետությունից Կորեայի ազատագրումը ակտիվորեն մասնակցել է հակաճապոնական պարտիզանական մարտերին։ 1940 թվականին համարվում էր Միացյալ ժողովրդա-հեղափոխական բանակի ութերորդ զորագնդի առաջին ղեկավարներից մեկը։

Կորեայի ազատագրումից հետո (1945) կուսակցական աշխատանքում եղել է Պհյոնան-Պուկտո նահանգի Կորեայի աշխատավորական կուսակցության (ԿԱԿ) կուսակցական կոմիտեի քարտուղարը։ 1946-ից բանակում եղել է հրամանատարական պաշտոններում։ 1954-59 թվականներին՝ տեղակալ, 1959-192 թվականներին՝ ԿԺԴՀ-ի նախարարների կաբինետի նախագահի առաջին տեղակալ։ ԿԺԴՀ-ի Վարչական խորհրդի նախագահը (1972-ի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 1976-ի ապրիլի 29-ը)։ ԿԱԿ-ի Կենտրոնական կոմիտեի անդամ, ԿԱԿ-ի Կենտրոնական կոմիտեի քարտուղար։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ким Ир // Кварнер — Конгур. — М. : Советская энциклопедия, 1973. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 12).

Կատեգորիա:Հյուսիսային Կորեայի քաղաքական գործիչներ
Ուիլյամ Գոպալլավա

**Ուիլյամ Գոպալլավա** (, ; ), 1962-ից 1972 թվականը Ցեյլոնի վերջին գեներալ-նահանգապետը և Շրի Լանկայի առաջին նախագահը, որը նույն թվականին դարձավ հանրապետություն։ Նա հայտնի էր որպես անկուսակցական և սկզբունքային մարդ, ով արժանացել է հարգանքի բոլոր քաղաքական կուսակցությունների կողմից։

Ծնվել է ոչ հարուստ, բայց հարգված ընտանիքում, երեք տարեկան հասակում կորցրել է հորը։ Կրթություն ստացել է հայրենիքում, այդ թվում սովորել է նաև անգլերեն լեզու և իրավագիտություն, 1920 թվականին դարձել է նոտար, 1926-1939 թվականներին եղել է Մոտալեի քաղաքային խորհրդի անդամ, 1939-1951 թվականներին՝ Կանդիի տեղական ինքնակառավարման կոմիսար, 1951-1957 թվականներին եղել է նույն պաշտոնում Կոլոմբոյում․ 1958-1961 թվականներին եղել է Ցեյլոնի դեսպանը Չինաստանում, 1961-1962 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում։ 1962 թվականին ետ է կանչվել հայրենիք և նշանակվել  Ցեյլոնի գեներալ-նահանգապետի պաշտոնում (պետության պաշտոնական ղեկավարը համարվում էր Բրիտանիայի թագուհին)․ նա զբաղեցրել է այս պաշտոնը տասը տարիների ընթացքում և դարձել  Ցեյլոնի առաջին և միակ գեներալ-նահանգապետը, ով նախկինում դավանում էր բուդդայականություն։ 1972 թվականին, երբ երկիրը հռչակվեց հանրապետություն, նա դարձավ  առաջին նախագահ և այդ պաշտոնը զբաղեցրեց մինչև 1978 թվականը։ Ժամանակակից Շրի Լանկայում երբեմն նրան կոչում են «ազգի խորհրդանիշ»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շրի Լանկայի քաղաքական գործիչներ
Պապադոպուլոս Տասսոս

**Տասսոս (Եվստաֆ) Նիկոլաու Պապադոպուլոս**, (հուն. Τάσσος Νικολάου Παπαδόπουλος, հունվարի 7, 1934, Նիկոսիա-դեկտեմբերի 12, 2008, Նիկոսիա), կիպրացի քաղաքական գործիչ։ 2003 թվականի փետրվարի 28-ից մինչև 2008 թվականի փետրվարի 28-ը Կիպրոսի նախագահ։

1950-ական թվականների վերջերից Կիպրոսի անկախության շարժման ակտիվ մասնակից է։ Անկախության ձեռքբերումից հետո զբաղեցրել է զգալի քանակությամբ պետական պաշտոններ, ներառյալ նախարարական պաշտոններ։ 2000 թվականին ընտրվել է Ժողովրդավարական կուսակցության նախագահ։ 2003 թվականի փետրվարին հաղթել է այդ ժամանակի Գլաֆկոս Կլիրիդասի նախագահական ընտրություններում։

2004 թվականին Պապադոպուլուսը հանդես է եկել ՄԱԿ-ի  Քոֆի Անանի առաջարկած կիպրոսյան ծրագրի կարգավորման դեմ։

Ենթադրվում է, որ նախագահական դիրքը դարձել է ըստ Անանի հունական կղզու մասի ծրագրի բարեփոխումների ձախողման պատճառը։ 
մինի|300x300փքս|2008 թվականի նախագահական ընտրությունների առաջին փուլի արդյունքներն ի օգուտ Պապադոպուլոսի
2008 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ չի հաջողվել անցնել քվեարկության երկրորդ փուլ։ Երկրի նոր նախագահ ընտրվեց ձախաթև կուսակցության ներկայացուցիչ, Կիպրոսի Ազգային առաջընթաց աշխատավորական կուսակցության (ԿԱԱԱԿ) նախագահ Դիմիտրիս Քրիստոֆիասը։

2009 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, այսինքն Պապադոպուլոսի մահից մեկ տար անց, անհայտը անձինք նրա աճյունը դամբարանից գողացան։ Հանցագործության շարժառիթները դեռևս անհայտ են։

Պապադոպուլոսի որդին՝ Նիկոլայը, Կիպրոսի Դեմոկրատական կուսակցության ղեկավարն է։

## Պարգևներ
* Թոմիսլավ թագավորի շքանշան
* Կրկնակի սպիտակի առաջին աստիճանի շքանշան
* Մարիա երկրի խաչ շքանշան։

## Ծանոթագրություններ
Բանաստեղծի պատանեկությունը

**«Բանաստեղծի պատանեկությունը»** (), գեղարվեստական ֆիլմ Ալեքսանդր Պուշկինի՝ լիցեյում սովորելու տարիների մասին, որը նկարահանել Աբրամ Նարոդիցկին։ Ֆիլմը նկարահանվել է բանաստեղծի մահվան 100-ամյակի կապակցությամբ։ Ֆիլմի խորհրդատուներն են եղել պուշկինագետներ Լ․ Մոձալևսկին և Ն․ Իզմայլովը։ Ֆիլմը Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում ոսկե մեդալ է ստացել 1937 թվականին։ Պուշկինի դերակատարը՝ Վալենտին Լիտովսկին, ինչպես նաև լիցեյի սովորողների դերակատարների մեծ մասը զոհվել են Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում։

## Սյուժե
1814 թվական։ Ցարսկոե Սելոն պատրաստվում է դիմավորել կայսր Ալեքսանդր I-ին և ռուսական բանակին Նապոլեոնի նկատմամբ հաղթանակից հետո։ Բայց լիցեյում սովորող 15-ամյա  Պուշկինին ավելի շատ հուզում են սեփական բանաստեղծությունները և ճորտ դերասանուհի Նատաշան։

## Դերերում
* Վալենտին Լիտովսկի – *[[Ալեքսանդր Պուշկին|Պուշկին]]
* Լ. Մազին – *Կոմովսկի
* Անատոլի Մուրուզին – *[[Իվան Պուշչին|Պուշչին]]
* Յան Պարամոնով – *Կյուխելբեկեր
* Օլեգ Լիպկին – *[[Անտոն Դելվիգ|Դելվիգ]]
* Չեսլավ Սուշկևիչ – *Գորչակով
* Կոնստանտին Սմիրնով – *Յակովլև
* Վլադիմիր Գարդին – *Մեյեր, լիցեյի դաստիարակ
* Վալենտինա Իվաշյովա – *Նատաշա, ճորտ դերասանուհի
* Նինա Շատերնիկովա – *իշխանուհի Էլեն
* Ալեքսանդր Գրոմով – *Ֆոմա
* Վլադիմիր Տասկին – *Ֆրոլով, լիցեյի տեսուչ
* Կոնստանտին Գիբշման – *Կոշանսկի, ռուսական գրականության պրոֆեսոր
* Վալենտին Յանցատ – *Կունիցին, իրավունքի պրոֆեսոր
* Էմիլ Գալ – *Դե Բուդրի, պրոֆեսոր
* Ալեքսանդր Մգեբրով – *Դերժավին
* Ի. Նովսկի – *կոմս Ռազումովսկի, լուսավորության նախարար
* Սերգեյ Կառնովիչ-Վալուա – *Արակչեև
* Գեորգի Կրաներտ – *[[Ալեքսանդր I]]

== Նկարահանող խումբ ==
* Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Սլոնիմսկի
* Ռեժիսոր՝ Աբրամ Նարոդիցկի
* Ռեժիսորի առաջին օգնական՝ Ադոլֆ Բերգունկեր
* Ռեժիսոր՝ Վ. Գորչակով
* Օպերատորներ՝ Ալեքսանդր Սիգաև, Ա. Դուդկո
* Հնչյունային օպերատոր՝ Անդրեյ Գավրյուշև
* Նկարիչներ՝ Իսահակ Մախլիս, Ս. Մեյնկին, Պյոտր Յակիմով
* Ռեժիսոր՝ Միխայիլ Շապիրո
* Խմբի ղեկավար՝ Մ. Ֆրեյդին
* Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Կոչուրով

== Տեխնական տվյլեր ==
Ֆիլմը նկարահանվել է «Սվեմա» սև-սպիտակ ժապավենի վրա։

== Վիդեո ==
Ֆիլմը թողարկվել է «Վոստոկ» ընկերության կողմից տեսաժապավենների և DVD-ների վրա։

== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* 

== Արտաքին հղումներ ==
* [http://www.kino-teatr.ru/kino/movie/sov/9824/annot/ «Բանաստեղծի պատանեկությունը» ֆիլմը] *kino-teatr.ru'' կայքում

Կատեգորիա:1930-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1937 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1930-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 19-րդ դարում
Նիր Բարկատ

**Նիր Բարկատ** (, ), իսրայելցի գործարար և քաղաքական գործիչ, 2008 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է Երուսաղեմի քաղաքագլուխը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Երուսաղեմում, Երուսաղեմի հրեական համալսարանի ֆիզիկոսի ընտանիքում։ Սովորել է հենց այդ համալսարանում և ստացել է համակարգչային գիտությունների մասնագետի որակավորում, ծառայել է իսրայելական բանակում և ստացել մայորի կոչում։ Ամուսնացել և ունեցել է 3 երեխա։ 1988 թվականին հիմնել է ընկերություն, որը մասնագիտացել է համակարգչային հակավիրուսային ծրագրերի ուղղությամբ։

2008 թվականի նոյեմբերի 11-ին հաղթել է Երուսաղեմի քաղաքապետի ընտրություններում` հավաքելով քվեարկողների 52%-ը։ Նրա մրցակից Մեիր Պորուշը հավաքել է 43% ձայն։

2013 թվականին նա կրկին առաջադրվել է Երուսաղեմի քաղաքապետի պաշտոնում՝ Լեյբորիստական կուսակցության աջակցությամբ և, բացի այդ, աջակցություն է ստացել «Մերեց» կուսակցությունից, որի թեկնածուն էր նաև Պեպե Ալալուն, որը հետ է վերցրել իր թեկնածությունը, որպեսզի Բարկատից «չգողանա» ձայները։ Բարկատը վերընտրվել է քաղաքապետի պաշտոնում՝ հավաքելով 52% ձայն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նիր Բարկատը Քնեսեթի կայքում

Կատեգորիա:Իսրայելի նախարարներ
Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Քնեսեթի 21-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Քնեսեթի 22-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Քնեսեթի 23-րդ գումարման պատգամավորներ
Կապուցինների բուլվարը

**«Կապուցինների բուլվարը»** (), ֆրանսիացի նկարիչ Կլոդ Մոնեի կտավը, որն ստեղծվել է 1873 թվականին։ Նկարում պատկերված է Փարիզի Կապուցիների բուլվարը։

## Պատմություն
Նկարն ստեղծվել է Դոնու փողոցի (rue Daunou) և Կապուցինների բուլվարի անկյունում գտնվող Նադարի լուսանկարչական ստուդիայի («Anciens Salons Nadar») պատշգամբից։ Նկարչի համար դա հիանալի հնարավորություն էր՝ վերևից տեսնել աշխույժ բուլվարը՝ բազմաթիվ անցորդներով, որոնց նա պատկերել է որպես նուրբ գրաֆիկական ֆիգուրներ

1873 թվականին Մոնեն նկարել է երկու «Կապուցինների բուլվարը»՝ ուղղահայաց և հորիզոնական։ Առաջին նկարը () ներկայում գտնվում է Կանզաս Սիթիի (ԱՄՆ) Նելսոն-Ատկինսի թանգարանում (Nelson-Atkins Museum of Art)։ Երկրորդ (հորիզոնական) նկարը, որի մասին խոսվում է հոդվածում, 1874 թվականին գնել է Ժան-Բատիստ Ֆորը։ 1907 թվականին այն ձեռք է բերել ռուս վաճառական և կոլեկցիոներ Իվան Մորոզովը, որի հավաքածուում այն գտնվել է մինչև 1918 թվականը, իսկ հեղափոխությունից հետո ազգայնացվել է։ Ներկայումս գտնվում է Ալեքսանդր Պուշկինի անվան պետական թանգարանի հավաքածուում։

Երկու կտավներն էլ ցուցադրվել են 1974 թվականի ապրիլի 15-ից մայիսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում Փարիզում իմպրեսիոնիստների առաջին ցուցահանդեսում։ Հարկ է նշել, որ ռուսական արվեստագիտության մեջ հաճախ հանդիպող «Կապուցինների բուլվար» անվանումը չի համապատասխանում նշված երկու նկարներից ոչ մեկին և չի հանդիպում այն ժամանակվա մամուլում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նկարը Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի կայքում

Կատեգորիա:Կլոդ Մոնեի նկարներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:1873 նկարներ
Կյու Սակամոտո

**Կյու Սակամոտո** (ճապ. 坂本九 *Сакамото Кю:,* Հիսասի Օսիմա, ճապ.大島九 *О:сима Хисаси* *, ), [[Ճապոնիա|ճապոնացի]] երգիչ։ Զոհվել է 1985 թվականի օգոստոսի 12-ին [[Քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպություն|քաղաքացիական ավիացիայի]] պատմության մեջ ամենասարսափելի աղետներից մեկի ժամանակ։ *

Իր երկրից դուրս առավել հայտնի է «Sukiyaki» երգով (ամերիկյան թողարկման մեջ «Ուե օ Մուիտե Արուկո» իրական անվանումը մատչելիության համար փոխվեց), որը երեք շաբաթ գլխավորում էր ամերիկյան ազգային ամսագրի աղյուսակը և ամբողջ աշխարհին վաճառվել է միլիոնավոր օրինակներով։ Եվ մինչ այսօր  մնում է միակ ճապոնացի արտիստը, ով եղել է «Բիլբորդի» առաջին տեղում։

1999 թվականի մարտի 16-ին Ճապոնիայի Փոստը թողարկեց նամականիշ, որը նվիրված էր երգչին և նրա հայտնի երգին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Ավիավթարից զոհվածներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի երգիչներ
Նազիմ Բեյքիշիև

**Նազիմ Զոհրաբ օկլի Բեյքիշիև** (, ), Ադրբեջանի թատրոնի և կինոյի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2006)։

## Կենսագրություն
Նազիմ Բեյքիշիևը ծնվել է 1948 թվականի հունիսի 29-ին։ Ավարտել է Ազիմ Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի դպրոցի նկարչության ֆակուլտետը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա աշխատել է Բաքվի պետական լուսանկարների պատկերասրահում։ 1970-1975 թվականներին ընդունվել է Մոսկվայի թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի թատերական նկարչի ֆակուլտետը և սովորել ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Սերգեյ Օբրազցովի դասարանում։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես նկարիչ Օրցենիկիձեի Տիկնիկային թատրոնում և Ռուսական դրամատիկական թատրոնում։ Հետագայում նա աշխատել է որպես նկարիչ և գլխավոր նկարիչ Սումգայիթի Հ. Արաբլինսկու անվան երաժշտական դրամատիկական պետական թատրոնում, Ադրբեջանի երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում, Ադրբեջանի երիտասարդական պետական թատրոնում։

2001 թվականից նա Ադրբեջանի պետական ակադեմիական ազգային դրամատիկական թատրոնի գլխավոր նկարիչ է։

## Մրցանակներ
* Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակ - 1984,
* Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ - 2002,
* Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ - 2006։

## Ծանոթագրություններ
Չժաո Վեյ

**Չժաո Վեյ** (չին. պարզ. 赵薇, փինյին *Zhào Wēi*, ), չինացի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, փոփ երգչուհի և ձեռնարկատեր։ Հայտնի է նաև իր անվան **Վիկի Չժաո** անգլիական տարբերակով։ Բազմաթիվ կինոմրցանակների դափնեկիր է։

## Կենսագրություն
Չժաո Վեյը ծնվել է 1976 թվականին ճարտարապետի և երաժշտության ուսուցչուհու ընտանիքում։ Ընտանիքի երկրորդ երեխան է։ Պեկինի կինոակադեմիայում սովորելու ընթացքում, Չժաոն մասնակցել է տարբեր կինոնախագծերի։ Նրա բեկումնային դերը եղել է թայվանական «Արքայադուստր Մարգարիտ» սերիալում։ 1999 թվականին, կինոնկարի հաջող ցուցադրությունից հետո, Չժաոն սկսեց նաև երգչուհու կարիերա։ Դերասանուհուն համաշխարհային ճանաչում բերեց «Մուլան» ֆիլմում Հուա Մուլանի դերը, որը մեծ ոգևորությամբ ընդունվեց քննադատների կողմից։ 2013 թվականին «Երիտասարդներ» ֆիլմի ստեղծմամբ նա առաջնաելույթ ունեցավ   որպես ռեժիսոր, և ֆիլմը վաճառքի մեծ հաջողություն ունեցավ։

Սյու Ցզինլեյի, Չժան Ցզիի և Չժոու Սյունի հետ նա համարվում է նոր սերնդի ամենահայտնի չինացի դերասանուհիներից մեկը։

## Անձնական կյանք
2008 թվականին ամուսնացել է բիզնեսմեն Յու Լոնգ Հուանգայի հետ, և 2010 թվականի ապրիլի 11-ին նրանք դուստր ունեցան։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմեր

### Սերիալներ

## Պարգևներ
* Հոնկոնգի կինոմրցանակ՝ լավագույն կանացի դերակատարման համար.
* «Հարյուր գույն» մրցանակ՝ լավագույն կանացի դերակատարման համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հոնկոնգցի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Չինացի երգչուհիներ
Ջավեդ Ահտար

**Ջավեդ Ահտար** (անգլ. Javed Akhtar, ուրդու جاوید اختر‎; ծնվ. հունվարի 17,1945 թվական), հնդիկ բանաստեղծ, երգահան և սցենարիցտ, Filmfare Awards 8 մրցանակաբաշխության դափնեկիր։ Սցենարիստի կարիերայի գագաթնակետին Ահտարը հասավ 1970-1980-ական թվականներին, երբ նա Սալիմ խանի հետ համատեղ գրում էր։ Ահթարը մինչ օրս շարունակում է մնալ Բոլիվուդի ականավոր դեմքը` լինելով ամենահայտնի և ամենապահանջված երգահաններից մեկը։

Ահթարը սերում է բրիտանական գաղութատիրական իշխանությունից Հնդկաստանն ազատագրած մարտիկների ընտանիքից։ Նա Հնդկաստանի ազատագրական շարժման հայտնի անդամ, Հնդկական ժողովրդական ապստամբության առաջնորդներից մեկի` Ֆազլ-Հաք Հայրաբադիի ծոռն է։

## Ընտրված ֆիլմագրություն
* 1972 - Զիտան և Գիտան
* 1973 - Ձգձգվող պատիժ
* 1975 - Պատը
* 1975 - Վրեժ և օրենք
* 1982 - Շակտի
* 1987 - Պարոն Հնդկաստան
* 2006 - Դոն. Մաֆիայի առաջնորդը

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Chopra, Anupama, *Sholay — The Making Of A Classic* Penguin Books 2000 ISBN 0-14-029970-X

## Հումներ
* 
* 
* Ջավեդ Ախտար - կենսագրություն, պոեզիա, երգեր
*BBC’s Noel Thompson interviews JavedAkhtar on 4 September 2006

Կատեգորիա:20-րդ դարի աթեիստներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ
Մոհամմադ Միրմոհամմադի

**Մոհամմադ Միրմոհամմադի** (, ), իրանցի պահպանողական քաղաքական գործիչ, որը ծառայում էր որպես Իրանի գլխավոր առաջնորդ Այաթոլլա Ալի Խամենեիի ավագ խորհրդական և Նպատակահարմարության խորհրդի անդամ։ Նա եղել է Իրանի 6-րդ և 7-րդ խորհրդարանների անդամ Ղոմից։ Մոհամմադը եղել է Իսլամական հանրապետության կուսակցության կենտորնական խորհրդի անդամ, եղել է Իրանի աշխատակազմի ղեկավար Այաթոլլա Ալի Խամանեիի և Ալի Ակբար Հաշեմի Ռաֆսանջանիի նախագահությունների ժամանակ և Իսլամական քաղաքակրթության կուսակցության գլխավոր քարտուղարը։

## Կենսագրություն
Մոհամմադը ծնվել է Ղոմում, Իրանում, 1948 թվականին։ Եղել է բարձրաստիճան հոգևորական Մուսա Շուբաիրի Ժանչանի հորեղբայրը։

Մոհամմադը նշանակվել է Նպատակահարմարության խորհրդի անդամ 2017 թվականի օգոստոսին։ Մոհամմադը մահացել է COVID-19-ից, 2020 թվականի մարտի 2-ին, 71 տարեկան հասակում։

Այդ ժամանակ նա եղել է Իրանի ղեկավարության ամենաբարձրաստիճան պաշտոնյա, որը մահացել է կորոնավիրուսից։ Նրա մայրը նույնպես մահացել է COVID-19-ից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսլամական Հանրապետական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Իսլամական խորհրդակցական ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Իրանի փոխնախագահներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Նպատակահարմարության խորհրդի անդամներ
Իզխար Սամեխ

**Իզխար Սամեխ** (, ), իսրայելցի գրող, պատգամավոր, գրականության ոլորտում Իսրայելի մրցանակի դափնեկիր։ Գրել է եբրայերենով։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գրական ընտանիքում. հայրը գրող Զեև Սմիլյանսին է, հորեղբայրը` եբրայական գրականության դասական Մոշե Սմիլյանսկին։

Իզխարի առաջին՝ «Եփրեմը վերադառնում է Ասֆեստ» գիրքը, լույս է տեսել 1938 թվականին։ Ուշ 1930-ականներին, ինչպես նաև ուշ 1950-ականներին, Իզխարը հրապարակել է մի քանի տասնյակ վեպեր և պատմվածքների հավաքածուներ, գրքեր երեխաների համար և հուշագրություններ։

1950-ականների վերջին լույս է տեսել նրա «Ցակլեգի օրագիրը» էպոպեան, որը պատմում է Արաբա-իսրայելական պատերազմի ժամանակ Նեգևում գտնվող մի խումբ զինվորների ճանապարհորդության մասին։ Այս գրքի համար ընդամենը 43 տարեկան հասակում նա ստացել է «Իսրայել մրցանակ»։ Նրա ուսանողների թվում է «Մերեց» կուսակցության նախկին առաջնորդ Շուլամիթ Ալոնին։

Իզխար Սամեխը վեց կադենցիաների ընթացքում ընտրվել է Քնեսեթի անդամ «Մապայ» և «ՌԱՖԻ» կուսակցություններից՝ ակտիվորեն պաշտպանելով բնապահպանական օրենսդրության խթանումը։

Հարվարդի համալսարանի փիլիսոփայության դոկտոր է։

Գրողի ոճը տարբերվում է երկար ձևակերպումներով, իսկ ստեղծագործությունների հարուստ լեզուն աչքի է ընկնում բարձր գրական ոճի ու փողոցային լեզվի ինքնատիպ սինթեզով։ Նա համարվում է եբրայական արձակի ստեղծողներից մեկը։ Նա նաև համարվում է իսրայելական բանակում «զենքը մաքրելու» ավանդույթի ստեղծողը։

Կինը` Նաոմի Սմիլյանսկին է։ Նրանք ունեն երկու որդի՝ Զեևը և Իսրայելը։

## Մրցանակներ
* 1959 թվական` Իսրայելի մրցանակ
* 1959 թվական` Brenner Prize
* 1960 թվական` Lamdan Prize
* 1991 թվական` Բյալիկի անվան գրական մրցանակ
* 2002 թվական` EMET Prize

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
Ֆաթեմեհ Ռահբար

**Ֆաթեմեհ Ռահբար**  (, ), իրանցի պահպանողական քաղաքական գործիչ, որը երեք անգամ եղել է Իրանի խորհրդարանի անդամ` ներկայացնելով Թեհրանը, Ռեյը, Շեմիրանթը և Էսլամշահրը։ Ռահբարը ընտրվել է խորհրդարանի անդամ չորրորդ անգամ, բայց մահացել է միչև ժամկետի սկիզբը։

## Կյանք
Ռահբարը ստացել է մագիստրոսի աստիճան վիսուալ կոմունիկացիաների ոլորտում և գիտությունների թեկնածուի աստիճան ռազմավարական մենեջմենթի ոլորտում։ Նա աշխատել է որպես արտադրության մենեջեր Համացանցային քաղաքականության գլխավոր խորհրդի համացանցային քարտուղարությունում։

Ռահբար պահպանողական քաղաքական գործիչ էր և իսլամական կուալիցիոն կուսակցության անդամ։ 2004-ից 2016 թվականներին նա եղել է Իրանի խորհրդարանի անդամ` ներկայացնելով Թեհրանը, Ռեյը, Շեմիրանթը և Էսլամշահրը։ Որպես խորհրդարանի անդամ Ռահբարը եղել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի Իրանի հանձնաժողովի փոխնախագահ, Կանանց ֆրակցիայի նախագահ և Մեդիայի և արվեստի հանձնաժողովի նախագահ։ Ռահբարը եղել է Իմամ Խոմեինի օգնության հիմնադրամի փոխնախագահը։ Նա ընտրվել է որպես խորհրդարանի անդամ չորրորդ անգամ, բայց մահացել է մինչև ժամկետի սկսվելը։

Ռահբարը կոմայի մեջ է ընկել 2020 թվականի մարտի 5-ին, COVID-19-ի պատճառով` Իրանում նոր կորոնավիրուսի բռնկման ժամանակ։ Նա մահացել է 2020 թվականի մարտի 7-ին հիվանդության բարդացման պատճառով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ
Կատեգորիա:Իսլամական խորհրդակցական ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Իսլամական խորհրդակցական ժողովի 9-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ