Բուրարիի միջադեպ

**Բուրարիի միջադեպ** (, Burāṛī kān̩ḍ), 2018 թվականի հուլիսի 1-ի գիշերը Հնդկաստանի Դելի քաղաքի Բուրարի շրջանում տեղի ունեցած ողբերգություն, որի հետևանքով մահացել է մեկ ընտանիքի 11 անդամ։ Երեք սերունդ ընդգրկող ընտանիքը՝ տատը, նրա դուստրը, երկու որդիները՝ հարսներով և հինգ թոռները, հայտնաբերվել են իրենց տանը կախված վիճակում։ Բոլոր զոհերի աչքերը կապած էին, ականջները փակված, բերանները՝ կպցրած ժապավենով։ Նրանցից գրեթե բոլորի ձեռքերը և ոտքերը կապված էին։ Ոստիկանությունը դեպքը ճանաչեց խմբակային ինքնասպանություն, որը տեղի էր ունեցել անհաջող ավարտված օկուլտային արարողության ժամանակ։ Մոտիվը, ըստ քննության, եղել է խմբակային զառանցանք, որի «շարժիչ ուժը» եղել է ընտանիքի մեկ անդամ։

## Ընտանիք
Չունդավատների ընտանիքը, որը հարևանների շրջանում հայտնի էր նաև որպես Բհաթիա ընտանիք (ըստ տատիկի աղջկական ազգանվան), Դելիում բնակվել է 1990-ականներից։ Ընտանիքի հայրը՝ Բհոպալ Սինգհը, Հարյանա նահանգում ունեցել է հողատարածք և անասուններ։ Նա և նրա կինը՝ Նարայանի Դևին, ունեին հինգ զավակ՝ որդիներ Դինեշ, Բհավնեշ և Լալիթ, և դուստրեր Սուջատա և Պրատիբհա։ Հողատարածքը վաճառելուց հետո Բհոպալ Սինգհը գնել է հող Դելիում և տեղափոխվել այնտեղ կնոջ և կրտսեր որդու՝ Լալիթի հետ։ Մի քանի տարի անց նրանց միացավ Բհավնեշը իր ընտանիքով։ Շուտով Պրատիբհան, այրիանալով, վերադարնում է ծնողների տուն իր դստեր՝ Պրիանկայի հետ, քանի որ վախենում էր, որ նախկին ամուսնու տանը աղջիկը չի ստանա բավարար կրթություն։ Դինեշն ու Սուջատան իրենց ընտանիքներով ապրել են Հնդկաստանի այլ նահանգներում։

2007 թվականի Բհոպալ Սինգհը մահացավ հիվանդությունից, և նրա կինը, երեխաները և թոռները մնացին Դելիում։ 2018 թվականին Չունդավատների ընտանիքում ապրում էին 11 հոգի՝ տարեց Նարայանի Դևին, Պրատիբհան և նրա դուստրը Պրիանկան, Բհավնեշն ու Լալիթը իրենց կանանց՝ Սավիտայի և Թինայի հետ, ինչպես նաև նրանց երեխաները՝ Նիտուն, Մոնուն, Դհրուվը և Շիվամը։ Ընտանիքը ապրել է Լալիթի փոքրիկ փայտամթերքի խանութից և Բհավնեշի մթերային խանութից ստացվող եկամուտներով։ Երկու խանութներն էլ գտնվել են նրանց տան առաջին հարկում։ Ընտանիքի անդամներից միայն Լալիթը, Բհավնեշը և Պրիանկան էին աշխատում։

## Դիակների հայտնաբերում
Բհավնեշն ու Լալիթը սովորաբար իրենց խանութները բացել են վաղ առավոտյան՝ ժամը 6-ին։ Սակայն 2018 թվականի հուլիսի 1-ին հարևանները նկատել են, որ խանութները մնացել են փակ, և Չունդավատների տանը որևէ շարժ չի եղել։ Ժամը 7-ին մոտեցավ կաթի առաքիչը և ազդանշան տվեց, որպեսզի Բհավնեշը դուրս գա ու վերցնի ապրանքը։ Տանից ոչ ոք դուրս չեկավ, և առաքիչը կաթի տուփերը թողեց շեմին։ Հարևաններից մեկը անհանգստացավ ու որոշեց ստուգել, թե արդյոք ինչ-որ բան չի պատահել։ Ժամը մոտ 07:15 նա դուռը թակեց և պարզեց, որ այն փակ չէ։ Առաջին հարկում ոչ ոքի չգտնելով՝ նա բարձրացավ երկրորդ հարկ, որտեղ տեսավ ընտանիքի անդամների դիերը, կախված երկաթյա վանդակաճաղից, որը տեղադրված է առաստաղում օդափոխության համար։ Հարևանը տնից դուրս վազեց և անմիջապես ոստիկանություն կանչեց։

Ոստիկանությունը դեպքի վայր է ժամանել 07:30 և հայտնաբերել, որ տան բոլոր բնակիչները մահացած են։ Երկրորդ հարկի սենյակում 9 դի կախված են առաստաղի վանդակաճաղից, ևս մեկը՝ Պրատիբհան, առանձին՝ պատուհանի վանդակաճաղից։ Կից փոքր սենյակում հատակին պառկած է Նարայանի Դևին, ենթադրաբար խեղդամահ արված։ Բոլոր ընտանիքի անդամների աչքերը կապված են, ականջները՝ փակված, իսկ բերանները՝ սոսնձված ժապավենով։ Բացի Լալիթից և նրա կնոջ Թինայից, բոլորի ձեռքերը և ոտքերը կապված են։ Կային նշաններ, որ Բհավնեշը գուցե փորձել է ազատվել. նրա մի ձեռքը կախված չէր մարմնի երկայնքով, այլ գտնվել է կրծքի բարձրության վրա, ոտքերով դիպչում էր հատակին, իսկ բերանի ժապավենը կիսով չափ պոկված էր։ Սակայն սա միակ վկայությունն էր, որը կարող էր հուշել պայքարի մասին։ Ո՛չ մարմինների վրա, ո՛չ էլ տանը չկային որևէ անկարգության հետքեր, և ոչինչ չէր կողոպտվել կամ տարվել․ կանայք կախված էին՝ իրենց բոլոր զարդերով, որոնք կարող էին գողերը գողանալ։ Տան մեջ միակ կենդանի էակը շունն էր, որը հայտնաբերվել էր տանիքի հարթ հատվածում, կապած վիճակում։

## Հետաքննություն
### Հասարակության արձագանք
Ոստիկանությունը նույն օրը հայտարարեց, որ Չունդավատների տանը հայտնաբերվել են օկուլտ բնույթի գրառումներ, և, ամենայն հավանականությամբ, ընտանիքը կատարել է նախապես  համաձայնեցված ինքնասպանություն։ Սակայն հարազատներն ու հարևանները սկզբում իրավիճակը համարեցին շատ ավելի երկիմաստ և ենթադրեցին, որ ընտանիքը դարձել է դավադրաբար կազմակերպված սպանության զոհ։ Ըստ ընկերների և բարեկամների՝ Չունդավատների մոտ կյանքն այսքան կտրուկ ավարտելու որևէ պատճառ չի եղել։ Նրանք չունեին ոչ պարտքեր, ոչ էլ որևէ մեկի հետ կոնֆլիկտներ։ Նրանք չէին պատկանում ապոկալիպտիկ կուլտերի հետևորդների շարքին, և նրանցից ոչ ոք երբևէ չէր արտահայտել մահանալու ցանկություն։ Ընդհակառակը, մահից երկու շաբաթ առաջ ընտանիքում տեղի էր ունեցել ուրախ իրադարձություն․ 33-ամյա Պրիյանկան, որը հնդկական աստղագիտության տեսակետից համարվում էր «մանգալիկ», այսինքն՝ ծնված Մարսի ծայրահեղ անբարենպաստ ազդեցության տակ, վերջապես գտել էր փեսացու։ Հունիսի 17-ին Չունդավատները նշել էին նրանց նշանդրեքը և հարսանիքը նշանակել նոյեմբեր 2018-ին։ Մինչև վերջին օրերը ընտանիքի բոլոր անդամները պահպանում էին լիովին հանգիստ պահվածք և պլանավորում էին ապագա գործերը։ Հունիսի 30-ին՝ մահվանից մեկ օր առաջ, Լալիթը իր աշխատակցի հետ քննարկել էր խոհանոցի և լոգարանի ապագա վերանորոգումը, Պրիյանկան հրավիրել էր ընկերուհուն իր հարսանիքին, իսկ Բհավնեշի և Լալիթի որդիները ծրագրել էին խաղալ կրիկետ։ Երեկոյան Լալիթը զանգահարել էր իր քրոջը՝ Սուջատային, և զրուցել նրա հետ առանց որևէ հուզվածության նշանների կամ մոտալուտ հրաժեշտի ակնարկների։ Այդ պատճառով Սուջատան սկզբում անզիջում դիրքորոշում էր  հայտնել, որ ոստիկանության ինքնասպանության վարկածը ընդունելի չէ, քանի որ Չունդավատները երբևէ չեն հավատացել «թանտրիկներին և բաբաներին», այսինքն՝ օկուլտիստներին։ Նրան անսպասելիորեն աջակցել էին ծայրահեղ ազգայնական ռաջպուտները «Կարնի Սենա» կազմակերպությունից։ Նրանց ակտիվիստ Վիշվաբանդհու Սինգ Ռաթհորը եկել էր Չունդավատների տուն, իրեն ներկայացրել էր որպես Լալիթի կնոջ՝ Թինայի ազգական և երդվել էր բողոքել այնքան ժամանակ, մինչև ոստիկանությունը դադարի խուսափել իր աշխատանքից և ամբողջությամբ չհետաքննի այս ակնհայտ սպանությունը։ Չունդավատների հարևաններն ու բարեկամները լուրջ կասկածներ էին հայտնել Ռաթհորի ազգակցական կապերի վերաբերյալ, սակայն իրավիճակի շուրջ զգացմունքային լարվածությունը այնքան բարձր էր, որ դեպքի վայր էին ժամանել Դելիի գլխավոր նախարարը՝ Արվինդ Կեջրիվալը, և խորհրդարանի անդամ Մանոջ Տիվարին՝ հավաստիացնելով հասարակությանը, որ հետաքննությանը կհատուկ ուշադրություն կդարձվի։

### 11 խողովակ
Չունդավատների տանը կար դատարկ պատ, որի մեջ նրանց ինքնասպանությունից մոտ 3-4 ամիս առաջ հորիզոնական դիրքով ամրացվել էին պլաստիկ խողովակների կտորներ, որոնք ամբողջությամբ անցնում էին պատի միջով։ Ըստ ընտանիքի անդամների՝ դա արվել էր սենյակի օդափոխության նպատակով։ Խողովակները 11 հատ էին, որոնցից 7-ը՝ ծայրում դեպի ներքև ծռված, իսկ մնացածը՝ ուղիղ։ Ընտանիքի մահից հետո հարևանների շրջանում տարածվեց լուր, թե խողովակները պատի մեջ հատուկ էին տեղադրվել և նախատեսված էին, որպեսզի մահացածների հոգիները դուրս գան տնից։ Այս կարծիքը հիմնավորվում էր նրանով, որ խողովակների քանակը համապատասխանում էր ընտանիքի անդամների թվին՝ 11, որոնցից 7-ը կանայք էին, և, ենթադրաբար, նրանց համար էին նախատեսված ծռված խողովակները, իսկ տղամարդկանց հոգիները պետք է դուրս գային ուղիղ խողովակներով։

### Ոստիկանության եզրակացությունը
Սկզբում ոստիկանությունը Չունդավատների մահվան գործը գրանցեց որպես սպանություն, սակայն քննության ընթացքում ի հայտ եկան մանրամասներ, որոնք անառարկելիորեն մատնանշում էին ծիսական ինքնասպանությունը։ Ոստիկանական հետաքննության տվյալներով՝ ինքնասպանության «գաղափարական ոգեշնչողը» եղել է Լալիթը։ Նրա ավագ եղբոր՝ Դինեշի խոսքով, 2004 թվականին Լալիթի սեփական խանութում նրա վրա հարձակվել էին․ նրան ծածկել էին ֆաներայի թերթերով և հրկիզել։ Չունդավատները գիտեին հարձակվողների ինքնությունը, սակայն ոստիկանությանը չհայտնեցին և հարցը լուծեցին խաղաղ ճանապարհով, առավել ևս, որ Լալիթը կարողացել էր դուրս գալ կրակից։ Նա կարծես թե ապաքինվեց, բայց ուժեղ սթրեսի հետևանքով դադարեց խոսել։ Լուռ մնաց մի քանի տարի, սակայն բոլորի համար անսպասելիորեն կրկին սկսեց խոսել հոր մահից հետո՝ 2007 թվականի փետրվարին։ Չունդավատները հրավիրել էին բրահմանին՝ հոր հիշատակին Գարուդա-պուրան ընթերցելու, և երբ ընտանիքը նստած լսում էր, Լալիթը հանկարծ սկսեց կրկնել սուրբ «Օմ» վանկը։

Դրանից հետո Լալիթը սկսեց ընտանիքի անդամներին պատմել, որ իր մեջ ժամանակ առ ժամանակ մտնում է հոր հոգին։ Այս պնդումը նա հիմնավորում էր տարբեր խորհուրդներով, որոնք, իր խոսքով, ստանում էր հանգուցյալ ընտանիքի ղեկավարից։ Հոր մահից հետո ընտանիքում վեճեր և ֆինանսական դժվարություններ էին առաջացել։ Սակայն Լալիթի խորհուրդները աստիճանաբար նպաստեցին ընտանիքի ներսում լարվածության թուլացմանը և նյութական վիճակի բարելավմանը։ Այդ պահից ոչ միայն Լալիթը, այլև բոլոր տնեցիները հավատացին, որ նրա միջոցով խոսում է հենց ընտանիքի պատրիարք Բհոպալ Սինգհը, ով այն աշխարհից հետևում է հարազատներին։ Բոլոր ընտանիքի անդամները, բացի Նարայանի Դևիից, սկսեցին Լալիթին անվանել «հայր», և նա փաստացի դարձավ Չունդավատների տան ղեկավար, չնայած Պրատիբհան և Բհավնեշը տարիքով իրենից մեծ էին։

Լալիթի ղեկավարության օրոք Չունդավատների ընտանիքի ապրելակերպը կտրուկ փոխվեց դեպի կրոնական ուղղվածություն։ Նախկինում մահացած Բհոպալ Սինգհը օգտագործում էր ալկոհոլ և մսային սնունդ, իսկ Նարայանի Դևին «երբեք չէր վառել կուռքերի առաջ խունկի մոմեր», սակայն Լալիթի օրոք տանը դադարեցին պատրաստել մսային ուտեստներ և օգտագործել ոգելից ըմպելիքներ, իսկ Բհավնեշի խանութում սկզբունքորեն չէին վաճառում ծխախոտային արտադրանք։ Լալիթը աղոթքներ էր մատուցում ծառերի առաջ, կերակրում կենդանիներին, երբեմն կիրառում էր «մաուն վրատ»՝ լռության ուխտ։ Տնեցիները օրը սկսում էին՝ հարգանքի նշանով դիպչելով ընտանիքի ավագ անդամների ոտքերին։ Նրանք աղոթում էին օրական երեք անգամ, տան առաջ տախտակին գրում էին կրոնական շլոկաներ, պարբերաբար կատարում էին պուջաներ։ Չնայած նյութական հնարավորություններին՝ նրանք չէին գնում ավտոմեքենա և տեղափոխվում էին հասարակական տրանսպորտով, դեռահասները չունեին նոութբուք և բջջային հեռախոս։ Բարեկամները նկատում էին ընտանիքի կրոնականությունը, սակայն չգիտեին դրա իրական պատճառը, առավել ևս որ Լալիթը արգելում էր հոր հոգու մասին պատմել ընտանիքից դուրս։ Միակ մարդը, ով «բացեց» Լալիթի գաղտնիքը, Բհավնեշի կրտսեր որդի՝ 15-ամյա Դհրուվն էր, ով բազմիցս ընկերներին ասում էր. «Հորեղբայրս հաճախ պապիկի հոգով զավթված է»։ Հարևանները դրան նշանակություն չէին տալիս, հատկապես որ ընտանիքը չէր թողնում «տարօրինակների» տպավորություն․ ըստ ընդհանուր կարծիքի՝ Չունդավատները բարեհամբույր, արձագանքող և հյուրընկալ մարդիկ էին, ընկերություն էին անում բոլորի հետ և միշտ փորձում օգնել։

Ոստիկանության տվյալներով՝ Լալիթը վարում էր օրագրեր, որոնցում գրառումներ էին անում նաև Պրիանկան և Թինան (այլ աղբյուրներով՝ Պրիանկան և Բհավնեշի ավագ դուստրը՝ Նիտուն)։ Այդ օրագրերում կային մանրամասն և գրեթե դժգոհական բնույթի ցուցումներ ընտանիքի անդամներին՝ կապված սննդային և կենցաղային սովորությունների հետ։ Ցուցումները, ըստ Լալիթի, փոխանցվում էին մահացած Բհոպալ Սինգհի անունից և պետք է խստորեն կատարվեին, որպեսզի ընտանիքին հաջողություն ուղեկցի։ Ընտանիքի նյութական բարելավումը, Պրիանկայի նշանադրությունը և Բհավնեշի միջնեկ դստեր հաջող քննությունները Լալիթը վերագրում էր բացառապես հորից ստացած, իբր իրեն փոխանցված հրահանգներին։ Երբեմն Լալիթը օրագրերում գրում էր երրորդ դեմքով․ «Մի անհանգստացեք Լալիթի առողջության համար։ Նրա խնդիրները պայմանավորված են իմ այցելությամբ», — գրված էր մի գրառման մեջ։ Մյուսում նշվում էր. «Չորս հոգի միասին ինձ հետ դեռ շրջում են աշխարհում։ Այդ հոգիները կազատվեն, եթե դուք փոխվեք դեպի լավը։ Ես գոյություն ունեմ այլ հոգիների հետ»։ Օրագրում հիշատակվում էին ազատագրման ձգտող հոգիների անուններ, և ոստիկանությունը պարզեց, որ նրանք Չունդավատների բարեկամներ էին՝ Թինայի մահացած հայրը՝ Սաջան Սինգհը, Պրատիբհայի մահացած ամուսինը՝ Հիրան (Հարինդերը), Սուջատայի մահացած սկեսուրն ու սկեսրայրը՝ Դայանանդն ու Գանգա Դևին։ Լալիթը, ըստ իր գրառումների, հավատում էր, որ նրանք սխալ են թաղվել, ինչի հետևանքով մնացել են երկրային աշխարհում՝ Բհոպալ Սինգհի հոգու հետ։

#### Ծիսակատարության նկարագրությունը
Լալիթի օրագրերը մեծապես օգնեցին ոստիկանությանը, քանի որ դրանցում մանրամասն նկարագրված էր այն ինքնասպանության ծիսակարգը, որը հանգեցրել էր ընտանիքի մահվանը։ Ծեսը սկսվում էր հավանով՝ զոհաբերական հացահատիկի և գհիի այրումով։ Երեկոյան ժամը 22-ին Նարայանի Դևին պետք է բոլորին կերակրեր տանից դուրս պատրաստված հացաբլիթներով։ Բջջային հեռախոսները պահանջվում էր տեղափոխել լռության ռեժիմի և այդպես պահել վեց ժամ։ Շաբաթից կիրակի գիշերը, ժամը 01-ին, ծիսակարգը նախատեսում էր ընտանիքի բոլոր անդամների կախվելը, ընդ որում՝ նրանք պետք է գտնվեին միմյանց նկատմամբ որոշակի դիրքում։ Պրատիբհան պետք է կախվեր առանձին, քանի որ այրի էր, և Հնդկաստանում այրիների նկատմամբ կան մեծ նախապաշարմունքներ։ Տեխնիկապես այս պահանջը վերաբերում էր նաև Նարայանի Դևիին, սակայն, քանի որ վերջինս դժվարությամբ էր քայլում և չէր կարող բարձրանալ և ցատկել աթոռից, որպեսզի խեղդվի, նրան թույլատրվել էր «կատարել ծեսը» (այսինքն՝ խեղդվել) իր սենյակում՝ անկողնում։ Կախված մարմինները պետք է հիշեցնեին բանյանի օդային արմատները։ Լալիթի օրագրերում այս ծեսը կոչվում էր «վատ տապասյա»՝ «բանյանի պաշտամունք»։ Բանյանի հենց այս պաշտամունքը, ոստիկանության վկայությամբ, կապված էր այն փաստի հետ, որ 2018 թվականի հունիսի 27-ը համընկնում էր հնդկական Վատ Պուրնիմա տոնի նախօրեին։ Վատ Պուրնիման ամուսնացած կանանց տոն է, որի ընթացքում նրանք բանյանի բները փաթաթում են թելերով՝ ի հիշատակ «Մահաբհարաթայի» հերոսուհի Սավիտրիի։ Վերջինս, ըստ լեգենդի, բանյանի տակ պառկած ամուսնու՝ Սատյավանի մահացած մարմնի կողքին, մահվան աստված Յամայի մոտ աղաչել և հետ էր բերել նրա կյանքը։

Դատելով օրագրերից՝ ընտանիքը վեց օր շարունակ փորձել է կախվելու ծիսակարգը, սակայն բոլորը կենդանի են մնացել, քանի որ փորձերի ընթացքում նրանք իրականում չեն կանգնել աթոռների վրա և չեն փորձել կախվել։ Քանի որ Պրիականկայի նշանադրությունից հետո տանը հյուրեր էին, ընտանիքը ինը օր սպասել է, որպեսզի նրանք հեռանան, քանի որ ծեսը պետք էր պահել խիստ գաղտնի։ Օրագրերի գրառումներից պարզ է, որ Չունդավատները ոչ թե մտադիր էին մահանալ, այլ սպասում էին, որ Բհոպալ Սինգհի հոգին կգա նրանց փրկելու հենց այն պահին, երբ նրանք կախվեն։ Գրառումներում նշված էր, որ կախվելուց առաջ պետք է գավաթի մեջ ջուր լցնել և գործել հետևյալ կերպ․ «Հավանը կատարելուց հետո փրկության համար փակեք ականջները բամբակով և կապեք աչքերն ու բերանները, որպեսզի չտեսնեք միմյանց և չլսեք ճիչերը։ […] երկինքը կցնցվի, երկիրը կդողա, բայց մի վախեցեք։ Արժանապատվորեն շարունակեք մանտրաների ընթերցումը։ Երբ ջրի գույնը փոխվի, իջեք և օգնեք միմյանց իջնել։ Դուք չեք մահանա, այլ կհասնեք ավելի բարձրին։ Երբ հանգույցները կապեք պարանոցի շուրջ, ես ձեզ կտամ իսկական դարշան և կիջնեմ, որպեսզի փրկեմ։ Ձեր հոգին կթռչի և կվերադառնա։ Դուք կգտնեք փրկություն»։ Կախվելու ծիսակարգը, հավանաբար, իրականացվել է Բհոպալ Սինգհի հոգուն շնորհակալություն հայտնելու նպատակով՝ Պրիականկայի նշանադրությանը ցուցաբերած «անվիճելի օգնության» համար։ Ավելին, նախատեսվում էր այս ծեսը շուտով կրկնել նաև Թինայի քրոջ տանը, որտեղ ընտանիքը ֆինանսական ճգնաժամի մեջ էր։

#### Վերականգնված իրադարձություններ
Ոստիկանության հետաքննության համաձայն՝ 2018 թվականի հուլիսի 1-ի գիշերը Չունդավատների տանը դեպքերը զարգացել են մոտավորապես հետևյալ կերպ։ Ժամը 22-ին Բհավնեշի կինը Սավիտան և նրանց դուստրը Նիտուն, հարևաններից մեկի տեսահսկման տեսագրության համաձայն, տուն են բերել հինգ պլաստիկ աթոռ։ Ժամը 22:15 տղաներ Դխրուվն ու Շիվամը Լալիթի խանութից բերել են լարեր, որոնց վրա հետագայում ընտանիքը կախվել է։ Հավանի ծեսից հետո, որի ընթացքում երկաթե կաթսայում այրվել են ընծաներ, ընտանիքը մոտակա ռեստորանից պատվիրել է 20 յուղով պատրաստված չապատի, և ժամը 22:40-ին դրանք տուն է բերել առաքիչը։ Նրա խոսքերով, մի կին (ըստ լուսանկարի՝ Պրիականկան) վերցրել է չապատի հացաբլիթները, իսկ տղամարդը (Բհավնեշը) վճարել է պատվերի համար։ Առաքիչը նկատել է նաև երկու տղաներին սանդուղքի վրա և նշել, որ բոլորն իրեն լիովին բնական են թվացել, թեև պատվերը մի փոքր զարմացրել է՝ «դատարկ» չապատին առանց որևէ կերակրի, օրինակ՝ կարրի կամ դալ։ Ժամը 23-ին Լալիթը զանգահարել է Սուջատային։ Զրույցից հետո ընտանիքի բոլոր անդամները անջատել են իրենց բջջայինների ձայնը, դրանք դրել պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ և տեղավորել դարակում։ Գիշերը մոտ ժամը 1-ին ութ հոգի կապել են իրենց աչքերը և բերանները ու կանգնել աթոռների վրա։ Լալիթն ու Թինան անցել են Նարայանի Դևիի սենյակ և գոտու միջոցով շնչահեղձ արել նրան, ապա վերադարձել և հարվածելով գցել մյուսների տակից աթոռները։ Մի քանի րոպե անց բոլորը մահացել են խեղդամահ լինելու հետևանքով։ Դրանից հետո Լալիթն ու Թինան նույնպես կախվել են։

## Հետևանքներ
2021 թվականի հոկտեմբերին ոստիկանությունը փակեց Չունդավատների մահվան գործը՝ չգտնելով հանցավոր մտադրության կամ բռնի մահվան որևէ ապացույց։ Տեսանկարահանման սարքի կադրերը ցույց են տվել, որ սուրհանդակի այցելությունից հետո Չունդավատների տուն ոչ ոք չէր մտել կամ դուրս եկել, ինչն էլ բացառեց սպանության վարկածը։ Հետաքննողները ենթադրեցին, որ բաց թողնված դռան պատճառը կարող է լինել այն, որ ընտանիքի անդամներից մեկը ցանկացել է, որ Բհոպալ Սինգհի հոգին առանց խոչընդոտի մտնի տուն և «փրկի» կախվածներին։ Ստուգվեց նաև ռեստորանից բերված հացաբուլկեղենի թունավորման վարկածը, սակայն դիահերձման ժամանակ որևէ թույն կամ թմրանյութ չի հայտնաբերվել։ Զննվել են նաև պատի մեջ տեղադրված 11 խողովակները։ Շինարարական խմբի ղեկավարը, որը վերանորոգել է պատը, հայտարարեց, որ խողովակները դրվել են Լալիթի խնդրանքով օդափոխության համար, և դրանց ձևը կամ քանակը հատուկ նշանակություն չունեին։ Ոստիկանությունը ստուգեց նաև արտաքին ազդեցության վարկածը։ Հարցաքննվել է շինարարական ղեկավարի աղջիկը, որը իրեն հայտարարել է գուշակ և Լալիթի հետ հանդիպել է մահվան նախօրեին։ Նա հերքել է որևէ կապ դեպքի հետ, և ապացույցներ չեն գտնվել, որ նա տեղյակ էր սպասվող ինքնասպանությունից։ Վերջնական եզրակացությամբ ընտանիքի մահը ճանաչվեց նախապես պայմանավորված համատեղ ինքնասպանություն։ Ոստիկանների և հոգեբույժների կարծիքով դրա հիմնական պատճառը եղել է Լալիթի կողմից ամբողջ ընտանիքի վրա տարածված մտացածին զառանցանքը։ Այդուհանդերձ, զոհերից ոչ մեկը իրականում չի փորձել ինքնասպան լինել․ մահը, ամենայն հավանականությամբ, եղել է անհաջող անցած օկուլտային արարողության հետևանք։

Չունդավատների տունը անցավ ավագ որդուն՝ Դինեշին, որը, որպեսզի հետագա լուրերը չտարածվեն, պատից հանեց բոլոր 11 խողովակները։ Դինեշը նախատեսել է տունը վարձով տալ, սակայն քչերն են ցանկանում բնակվել «վախերի տանը», և միայն երկար ժամանակ անց, մեծ դժվարությամբ, նրան հաջողվեց գտնել վարձակալներ։

## Ֆիլմեր
Ռեժիսորներ Լինա Յադավն ու Անուբհավ Չոպրան «Բուրարի միջադեպի» հիման վրա նկարահանել են վավերագրական ֆիլմ՝ «Գաղտնիքների տունը։ Բուրարիի մահերը» ()։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Netflix հարթակում։

Հնդկական **«**Crime Patrol**»** հաղորդման 845-րդ թողարկումը նույնպես նվիրված է Չունդավատների ընտանիքի գործին։

## Ծանոթագրություննեչ

Կատեգորիա:2018 Հնդկաստանում
Կատեգորիա:2018 հուլիսի իրադարձություններ
Կատեգորիա:2018 մահեր
Կատեգորիա:Դելի
Կատեգորիա:Իրադարձություններ Հնդկաստանում
Կատեգորիա:Նյու Դելի