open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սուրբ Հովհաննես առաքյալի եկեղեցի (ծփենու տակ)

**Սուրբ Հովհաննես Առաքյալի եկեղեցի ծփենու տակ** (, Հովհաննես առաքյալի եկեղեցի Կիտայգորոդյան պատի մոտ), Մոսկվայի քաղաքային թեմի Իվերական գործակալության ուղղափառ եկեղեցի։ 1934-2011 թվականներին այստեղ տեղակայված է եղել Մոսկվայի թանգարանը։

## Պատմություն
Սուրբ Հովհաննես առաքյալի եկեղեցին կառուցվել է 1493 թվականին, սկզբում փայտից, այնուհետև քարից, հետագայում բազմիցս վերակառուցվել է։ Ներկայիս շենքը կառուցվել է ճարտարապետներ Սեմյոն Օբիտաևի և  Լ. Պ. Կարլոնիի նախագծով  1825-1837 թվականներին։

«Ծփենու տակ» անվանումն առաջացել է զոհասեղանի մոտ դեռևս Եկատերինա II-ի ժամանակներից աճած հսկա ծփենուց։

1925 թվականին եկեղեցին փակվեց, իսկ 1934 թվականին այնտեղ տեղակայվեց մայրաքաղաքի թանգարանը։ Քանդվեցին եկեղեցու և զանգակատան գմբեթները, ապամոնտաժվեցին միջհարկային ծածկերը։

1992 թվականին  Մոսկվայի կառավարության որոշմամբ եկեղեցին անհատույց օգտագործման է տրամադրվում Ռուսական ուղղափառ եկեղեցուն, իսկ նույն տարածքում տեղակայված մայրաքաղաքի թանգարանի կարգավիճակը մնաց անորոշ։  Հավատացյալները պահանջում էին ամբողջությամբ ազատել եկեղեցու տարածքը, իսկ մոսկվացիները պայքարում էին թանգարանը քաղաքի կենտրոնից տեղափոխելու դեմ։  2006 թվականին թանգարանին հատկացվեց Զուբովսկու բուլվարում գտնվող «Նպարեղենի  պահեստների» համալիրը  (ճարտարապետ՝ Վասիլի Ստասով), որի վերանորոգումը և ցուցադրությունների կազմակերպման համար հարմարեցումը տևեց երկու տարի։

2010 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Մոսկվայի և համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի հրամանագրով եկեղեցու շենքը հարակից ծխական կառույցներով հատկացվեց Ռուսական ուղղափառ ինստիտուտի Հովհաննես Առաքյալի եկեղեցուն   «ժամերգությունների, լուսավորչական և սոցիալական գործունեության իրականացման համար»։

Շենքը տրամադրվեց եկեղեցուն 2011 թվականին, իսկ հոկտեմբերի 9-ին երկար ժամանակ անց, առաջին անգամ եկեղեցում կայանում է Սուրբ պատարագ։

Եկեղեցում ժամերգությունների հետ միասին կազմակերպվում էին տարբեր միջոցառումներ, կատեխիզացիա, ավետարանական ընթերցումներ, լեզվական դասընթացներ  (անգլերեն, այնուհետև՝ հունարեն), շրջագայություններ հավելյալ իրականության օգտագործմամբ, կինոլեկտորիումներ, երգչախմբային և պարահանդեսային պարեր, նկարչական մրցույթներ, բարեգործական ուղևորություններ գիշերօթիկ դպրոցներ, ինչպես նաև այլ միջոցառումներ։

## Պատկերասրահ

Китай-Голод - panoramio (3).jpg
Church of Saint John the Evangelist under Elm-tree 01 by shakko.jpg
Wiki Novaya Square 12.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1837 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Մստիսլավ Պաշչենկո

**Մստիսլավ Պաշչենկո** ( ), խորհրդային ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր և սցենարիստ։ ՌՍՖՍՌ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ։ Աշխատել է արվեստագետներ` Ե. Տ. Միգունևի, Անատոլի Սազոնով, Վ. Ս. Վասիլենկո, Պ. Պ. Ռեպկինի, Վ. Դ. Դեգտյարևի և ուրիշ մուլտիպլիկացիոն գործիչների հետ։

## Կենասագրություն
Ծնվել է թռչնաբան Սերգեյ Պաշչենկոյի ընտանիքում։ Ավարտել է Պետրոգրադի գեղարվեստի դպրոցը։ Աշխատել է «Երիտասարդ գվարդիա» և «Ծիածան» հրատարակչություններում, որպես պատկերազարդող։

Մուլտիպլիկացիայի ոլորտում Միխայիլ Ցեխանովսկու հրավերով սկսել է աշխատել 30-ականների կեսերից։ Սկզբում աշխատել է մուլտիպլիկատոր, այնուհետև Լենինգրադի «Ռոսֆիլմ» կինոֆաբրիկայում որպես ռեժիսոր։

Առողջական խնդիրների պատճառով Մ. Ս. Պաշչենկոն ազատվել է զինվորական ծառայությունից, բայց որպես կամավոր գնացել է պատերազմ։ 1942 թվականին ճակատում վիրավորվելուց հետո վերադարձել և սկսել է աշխատել «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։

Բորիս Դյոժկինի հետ համագործակցելով ստեղծել են «Արտասովոր խաղ» մուլտֆիլմը։

Ներառվել է նկարիչ-մուլտիպլիկատորների դասնըթացների ամբիոնի կազմում, իսկ հետո եղել է գեղխորհրդի անդամ։

Թաղված է Մոսկվայի Վվեդենսկի գերեզմանատանը։

## Ֆիլմագրություն

### Ռեժիսոր
* «Ջյաբժա» (1938)
* «Երաշտահավ» (1944)
* «Ուրախության երգը» (1946)
* «Մաշենկայի համերգը» (1949)
* «Երբ վառվում են տոնածառի լույսերը» (1950)
* «Անտառային ճանապարհորդները» (1951)
* «Անհնազանդ կատվիկը» (1953)
* «Արտասովոր խաղ» (1955)
* «Հին ծանոթներ» (1956)
* «Բարև ընկերներ» (1957)

## Սցենարիստ
* «Ջյաբժա» (1938)
* «Ուրախության երգը» (1946)
* «Մաշենկայի համերգը» (1949)
* «Չարաճճի կատուն» (1953)
* «Արտասովոր խաղ» (1955)
* «Հին ծանոթներ» (1956)
* «Բարև ընկերներ» (1957)
* «Չիպոլինո» (1961)

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* А. В. Белоногова. «Слово о режиссёре» . «Актуальные проблемы звукорежиссуры и медиатехнологий». «Вестник электронных и печатных СМИ», № 9.

## Արտաքին հղումներ
* 
* Пащенко Мстислав Сергеевич // animator.ru
* Мстислав Пащенко — Энциклопедия отечественного кино 
* Мстислав Пащенко  // kinokopilka

Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Վվեդենսկյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:«Աշխատանքային արիության համար» մեդալակիրներ
Ազատ հոգի (ֆիլմ)

**Ազատ հոգի** (), ամերիկական քրեական մելոդրամա, որը 1931 թվականին նկարահանել է ռեժիսոր Կլարենս Բրաունը։

## Սյուժե
Ստիվեն Էշը՝ հայտնի քրեական գործերի իրավաբանը, ապրում է Սան Ֆրանցիսկոյում և պաշտում է դուստր Ջեյնին։ Մի անգամ Ստիվենը, ազատախոհ և բացահայտ հարբեցողը, ով խմում է չափից շատ և ատում է իր գոռոզ ընտանիքից յուրաքանչյուր անդամի, փայլուն հաղթում է գործարքը պաշտպանելով Էյսա Վալֆոնգին։

Երեկոյան, բավականին հարբած փաստաբանին, բերում են հարազատների տուն մայրիկի ծննդյան օրը։ Ամբողջ ընտանիքը ցնցված է երկու պատճառով՝ Ստիվենի տեսքից և Էյսի բացակայությունից։ Ջեյն որպես բողոքի նշան տնից գնում է Էյսոմի հետ, երբ ընտանիքի անդամները  խնդրում են նրան գնալ տնից, չնայած որ այդ ընտանեկան խնջույքին ներկա էր նրա փեսացու Դուայթ Ուինթրոպը։ Էյսի և Ջեյնի մեջ սիրավեպ է բռնկվում և Էյսը աղջկա հորից խնդրում է նրա ձեռքը, ինչին հայրը պատասխանում է, որ նրանք «հատապտղի տարբեր կողմեր են»։

Երեկոյան հայր և աղջիկ համաձայնության են գալիս հրաժարվել իրենց կործանաբեր հետաքրքրություններից և երեք ամիս թողնում են քաղաքակրթությունը։ Բայց մնում էր միայն Ստիվենը մտներ քաղաք, նա մահացու հարբում է և կորում։ Իսկ Ջեյնը հանդիպում է Էյսի հետ, ով փորձում է ուժով ստիպել ամուսնանալ։ Բայց աղջիկը կամքի ուժ ունի և ցանկանում է դիմակայել ավազակին․․․

## Դերերում
*Նորմա Շիրեր — *Ջեյն Էշ*
*Լեսլի Հովարդ — *Դուայտ Ուինտրոպ*
*Լայոնել Բերիմոր — *Ստիվեն Էշ*
*Կլարկ Գեյբլ — *Էյս Ուիլֆոնգ*
* Ջեյմս Գլիսոն — *Էդդի*
* Լյուսի Բոբոնտ — *տատիկ Էշ*

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ
*  
* 

Կատեգորիա:1931 ֆիլմեր
Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Պիեսների հիման վրա նկարահանված ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում
Կատեգորիա:1930-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1930-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր հարբեցողության մասին
Շնորհակալություն, արագիլ

**«Շնորհակալություն, արագիլ»** (), մեծահասակների համար խորհրդային մուլտֆիլմ, որը 1978 թվականին ստեղծել է Անատոլի Սոլինը «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։

## Դիպաշար
Ժողովրդագրական խնդիր։ Մեծահասակների համար։ Արագիլը թռչում է քաղաքի վրայով և կտուցին տանում է նորածնի։ Արագիլը երեխային տանում է տարբեր ընտանիքների, բայց նրանցից յուրաքանչյուրը երեխա չվերցնելու իր պատճառն ունի։

## Հեղինակներ

## Պարգևներ և փառատոններ
* 1979 թվականին ստացել է Միլանի (Իտալիա) միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* 

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Անատոլի Սոլինի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Մարկոմիր

**Մարկոմիր** (), ֆրանկների առաջնորդ, որն ապրել է 4-րդ դարում։ Ըստ «Ֆրանկների պատմություն» () գրքի՝ նա եղել է Պրիամի տղան և Ֆարամոնդի հայրը։

Համաձայն Գրիգոր Տուրցիի՝ 388 թվականին ֆրանկները Մարկոմիրի, Գենոբավդի և Սունոնի գլխավորությամբ անցան Հռոմեական կայսրության սահմանները և շարժվեցին դեպի հռոմեական Գերմանիա և Բելգիկա։ Նրանք այդ ճանապարհին ավերում էին ամեն ինչ։ Այդ շարժի ժամանակ նրանք վախ ներշնչեցին Քյոլնի բնակիչներին։ Երբ այդ մասին հայտնի դարձավ Թրիրում, Նանինի և Քվինտինի գեներալները, որոնց Մագն Մաքսիմը հանձնել էր իր մանկահասակ տղային և Գալիայի պաշտպանությունը, հավաքենին բանակը և եկան Քյոլն։ Ֆրանկները մինչ այդ արդեն հասցրել էին թալանել քաղաքը և ավարով հեռանալ Ռեյն՝ թողնելով Գալիայում խոշոր ջոկատ, որը պատրաստ էր նորից սկսել ավերածություններ անել։ Հռոմեացիներին հաջողվեց ջախջախել այդ ջոկատը, սակայն Ռեյն ուղարկված արշավախումբն այդպես էլ հաջողություն չունեցավ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Gregory of Tours, *Historia Francorum,* Book II, paragraph 9.
* Claudian, Loeb Classical Library, *On Stilicho's Consulship* (translation Platnauer)
* Edward James, *The Franks*

## Գրականություն
* Григорий Турский: История франков
* Книга истории франков
Հիլդեբերտ Որդեգիր

**Հիլդեբերտ Որդեգիր** (, հոկ. 650 — հոկտեմբերի 18 662 թվական), ֆրանկների թագավոր, կառավարել է **[[656]] — [[661]]** թվականներին։ Կառավարել է Ավստրազիայում։

## Կենսագրություն
Մայորդոմ Գրիմոալդ Ավագի տղան, որը Պիպինիդների հարստությունից էր։ Սիգեբերտ III-ի մահից հետո՝ 656 թվականին, մայորդոմ Գրիմոալդը Սիգեբերտի տղային՝ Դագոբերտ II-ին ստիպեց ընդունել կուսակրոնությունը և ուղարկեց նրան Իռլանդիայի վանքերից մեկը։

Կան մի քանի վարկած Հիլդեբերտի մահի մասին։ «Ֆրանկների պատմություն» գրքում գրված է, որ 657 թվականին Գրիմոալդը և նրա տղային բռնեց մայորդոմ Խլոդվիգ II-ը, որից հետո մահացան։ Այս տարբերակը այնքան էլ իրականությանը չի համապատասխանում, որովհետև Քլոդվիգը մահացել է 657 թվականին։

Ավելի շուտ, Հիլդեբերտը գլխատվել է Կլոտար III-ի կողմից մոտավորապես 662 թվականին (այն բանից հետո, երբ Քլոտարը Ավստրազիան միացրեց իր տարածքներին)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Продолжатели Фредегара
* Эрлихман В.В.: Правители мира

Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Կատեգորիա:Ֆրանկների թագավորներ
Դապերի թանգարան

**Դապերի թանգարան** (ֆր՝. *Le musée Dapper*),  փարիզյան մասնավոր թանգարան, որը ստեղծվել է 1986 թվականին։ Գտնվում էր Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի 16-րդ օկրուգի գեղեցիկ շենքերից մեկում, ֆրանսիացի նշանավոր բանաստեղծ Պոլ Վալերիի անունը կրող փողոցի վրա։

Թանգարանը մասնագիտացել էր Աֆրիկայի ու Կարիբյան ավազանի երկրների և նրանց սփյուռքների արվեստի ու մշակույթի պրոպագանդման, տարածման ու զարգացման գործում։ Կառավարվում էր Դապեր հիմնադրամի կողմից, որն իր գործունեությունն սկսել է 1983 թվականին, Ամստերդամում՝ արդյունաբերող և աֆրիկյան մի շարք երկրների կառավարությունների խորհրդական Միշել Լևոյի (1930-2012 թթ.)) et bientôt détenteur de « l’une des plus abondantes collections d’art africain en Europe ».նախաձեռնությամբ։

Թանգարանը 2017 թ. հունիսի 18-ին փակվել է, սակայն հիմնադրամը շարունակում է գործել այդ նույն շենքում՝ նպատակ ունենալով շարունակել իր աջակցությունն Աֆրիկայի ու Կարիբյան ավազանի երկրների արվեստին ու մշակույթին, բայց այլ կերպ։ Հիմնադրամը նախատեսել է աշխատել այնտեղ, որտեղ իր հանձնառությունը իրական արձագանք կգտնի եւ իր հիմնադիր Միշել Լևոյի ցանկությամբ Սենեգալում ընդլայնելու է գործունեությունը։ Միաժամանակ՝ տոն պիտի տա, աջակցի Աֆրիկայում եւ Կարիբյան ավազանի երկրներում արվեստի, մշակույթի զարգացմանն ուղղված ուրիշների նախաձեռնություններին։
 
Մշակութային և գիտակրթական այդ օջախը այդպես է կոչվել ի պատիվ 17 - րդ դարի հոլանդացի հումանիստ Օլերտ Դապերի, որը 1668 թվականին հրատարակել է Աֆրիկայի հանրագիտարանային նկարագրությունն ամփոփող մեծածավալ մի գիրք։

Թանգարան իր մշտական ֆոնդերը չի ունեցել և տարեկան կազմակերպել է արվեստի գործերի ժամանակավոր երկու ցուցահանդես։ Բացի այդ, սահմանել է կրթաթոշակներ, պատվիրել, հովանավորել ու հրատարակել է վերոնշյալ երկրների պատմությանը, ազգագրությանը, արվեստին ու մշակույթին վերաբերող գրքեր ու ալբոմներ, դպրոցական արձակուրդի օրերին գիտակրթական ու ժամանցային ծրագրեր իրականացրել երեխաների համար; Հետաքրքրված լինելով նաև կենդանի արվեստով՝ հիմնադիրները հատուկ մեկ դահլիճ առանձնացրել են թատերական ու կրկեսային ներկայացումների, համերգների համար, որոնց մասնակցել են բազմաթիվ հետաքրքրասեր հանդիսականներ։

## Պատկերասրահ

Expo-afrique-musee-dapper.jpg|Ցուցասրահներից մեկը
Masque facial Vuvi-Gabon.jpg|Տղայի դեմքով դիմակ, Գաբոն
Byeri Fang par Musée Dapper.jpg|Փայտե քանդակ, Գաբոն
Masque kouranko Liberia.jpg|Կուրանկո դիմակ, Լիբերիա


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт музея 

Կատեգորիա:1986 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի մշակույթ
Կատեգորիա:Փարիզի թանգարաններ
Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Ալվարո Սերվանտես

**Ալվարո Սերվանտես** (), իսպանացի դերասան։

## Կարիերա
Սերվանտեսը հայտնի դարձավ հեռուստատեսային դրամաներում խաղալուց հետո։ 2015-2016 թվականներին նա նկարահանվել է «Կարլոս, արքա և կայսր» ֆիլմում, ռեյի կայսր Կարլոսի դերով։ 2016 թվականին նա նկարահանվում է իսպանական « 1898, մեր վերջին տղամարդիկ Ֆիլիպիններում » պատմական դրամատիկական ֆիլմում, իսկ 2017 թվականին «Լա գոտի»  հեռուստասերիալում, որպես ոստիկան։

## Ֆիլմագրություն
*Պատրվակներ
*Խաղը կախված է
*Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև
*Meublé La Casita Blanca
*Հաննա
*Հրեշտակների սեռը
*Ես ցանկանում եմ քեզ
*88
*Լունա, Օրացույցի առեղծվածը
*Օվկիանոսի սիրտը
*Եղբայրները
*Մեր մասին
*Կարլոս, արքա և կայսր
*Մեջբերումներ
*1898, մեր վերջին տղամարդիկ Ֆիլիպիններում
*Լա գոտի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Վերոնիկա Վասիլևա

**Վերոնիկա Իգորևնա Վասիլևա** (, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (հունվարի 16, 1976)։

## Կենսագրություն
Վերոնիկա Վասիլևան ծնվել է 1920 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Սամարայում։ 1942 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը։ 1938-2005 թվականներին եղել է Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասանուհի։ Պատերազմի տարիներին խաղացել է թատրոնի Ռազմաճակատային մասնաճյուղում, որը հասել է մինչև Վիեննա։

Ամենահայտնի դերերից է մադամ Լուիզայի դերը Պիեռ Շենոյի «Եղե՛ք առողջ» պիեսում։ Դերասանուհին ավելի քան 20 տարի մարմնավորել է այս դերը։

Մահացել է 2005 թվականի հունիսի 15-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը (հողակտոր 4)։

## Կարիերա
### Դերերը թատրոնում

## Ֆիլմագրություն

### Հնչյունավորում

## Մրցանակներ և պարգևներ
* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան (հուլիսի 22, 1993)
* Կարմիր աստղի շքանշան (1945)
* Մեդալ «Մոսկվայի պաշտպանության համար» (1943)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*  
*  

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Խորհրդային թատերական դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Տրավեստի
Թեոդորիխ IV

**Թեոդորիխ IV** ( 712 թվական —  մարտի 16-ի և ապրիլի 30-ի միջև 737 թվական), ֆրանկների թագավոր (721—737 թվականներ) Մերովինգների հարստությունից։

## Կենսագրություն
Թեոդորիխ IV-ը, որի անունը ֆրանսերենից թարգմանվում է որպես «Ազգի թագավոր», եղել է Դագոբերտ III-ի տղան։ 715 թվականին հոր մահից հետո նա սկզբից ձերբակալվեց Շելսկյան աբբայությունում, իսկ հետագայում՝ Շատո Տյերի ամրոցում։

721 թվականի փետրվարին, Խիլհերիկ II-ի ժառանգի մահից հետո, մայորդոմ Կառլոս Մարտելը Թեոդորիխ IV-ին հռչակեց թագավոր։ Սակայն միապետն իր թագավորությունում զրկվեց ամեն ինչից։ Թեոդորիխ IV -ը անգամ չմասնակցեց այդ ժամանակի բազմաթիվ մենամարտերից որևէ մեկում։

737 թվականի աշնանը Թեոդորիխ IV-ի մահից հետո Կառլոս Մարտելլը մինչև 741 թվականի հոկտեմբերը թագավոր չէր նշանակում, և ինքնուրույն էր կառավարում թագավորությունը։ Սակայն նա չէր ընդունում թագավորական տիտղոսը։ Վերջիվերջո գահը մնաց առանց թագավորի 6 տարի՝ մինչև Կառլոս Մարտելի տղաներ Կարլոմանը և Պիպին Կարճահասակը առաջ չբերեցին Խիլդերիկ III-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
Առաջին աղբյուրներ
* Продолжатели Фредегара
* Книга истории франков

## Հետազոտություններ
* Лебек С.: Происхождение франков
* Эрлихман В.В.: Правители мира



## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Կատեգորիա:Մերովինգյան թագավորներ
Կատեգորիա:Ֆրանկների թագավորներ
Եվտիքիանոս (Հռոմի պապ)

**Եվտիքիանոս** կամ **Եվտիքիան** (, ), Հռոմի եպիսկոպոս 275 թվականի հունվարի 4–ից մինչև 283 թվականի դեկտեմբերի 7-ը։

## Կենսագրություն
Նրա մասին տեղեկությունները շատ քիչ են, նույնիսկ նրա կառավարման թիվը համարվում է անորոշ։ *[[Liber Pontificalis]]–ը* վկայում է, որ Եվտիքիանոսի կառավարումը տևել է 8 տարի 11 ամիս, սկսած 275 թվականից մինչև 283 թվական։ Եվսեբիոս Կեսարացին մյուս կողմից ասում է, որ կառավարումը տևել է ընդամենը 10 ամիս։

Նրա տապանագիրը հայտնաբերվել է Սբ. Կալիստուսի կատակոմբում։

Համարվում է, որ Եվտիքիանոսը կազմել է պտուղների օրհնության ծիսակարգ, ինչպես նաև թաղել է 324 նահատկների իր ձեռքերով։ Որոշ պատմաբաններ կասկածում են այս տվյալների վրա, քանի որ 275 թվականին քրիստոնյաների հալածանքները Ավրելիանոսի մահից առաջ չի եղել, իսկ պտուղների օրհնությունը, ինչպես ենթադրում են, վերաբերվում է ավելի ուշ ժամանակշրջանի։

Հիշատակի օրը՝ դեկտեմբերի 8։

## Ծանոթագրություններ
Փյունիկ պարկ (Նիս)

**Փյունիկ պարկ** (),  ընդհանուր առմամբ յոթ հեկտար (17 ակր) տարածք զբաղեցնող բուսաբանական և կենդանաբանական այգի ֆրանսիական Նիս քաղաքի հարավարևմտյան ծայրամասում
## Տեղը և պատմությունը
Այցելուների առջև պարկն իր դռները բացել է 1990 թվականի փետրվար ամսին։ Գտնվում է Նիս քաղաքի հարավարևմտյան ժայրամասում՝ *l'Arenas* կոչվող շրջանում և ձգվում է Անգլիական առափնյակի երկայնքով մեկ։ Այգու ներսում կա բնական ջրային ավազան։ Պարկը բաժանված է մի շարք գոտիների, ինչպես, օրինակ, արևադարձային գոտի, միջերկրածովյան պարտեզ, կենդանիներին պահելու համար առանձնացված տարածքներ...

Պարկում կանոնավոր կերպով կազմակերպվում են բնությանը նվիրված ցուցադրություններ։

Նիսի քաղաքային համայնքի «*Լազուրե ափ*» (*communauté urbaine Nice Côte d'Azur*) կազմակերպությունն իր շտաբը հաստատել է պարկի հյուսիսակողմում գտնվող շինության մեջ։ Հենց այդտեղ է համայնքի խորհուրդը իր հանդիպումը կազմակերպել՝ 2010 թվականի դեկտեմբերին «*Միջերկրածովյան համալսարան*» անվանումը կրող կենտրոն տեղափոխվելուց առաջ։ Իր ստեղծման օրից՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 31-ից *Nice Côte d'Azur metropolis* կազմակերպությունը նույնպես իր գլխավոր գրասենյակը հաստատել է «*Փյունիկ*» պարկում։

## Ջերմատնից դուրս գտնվող պարտեզներ
700px||ձախից|Բույսեր և կենդանիներ, որոնք գտնվում են ջերմատնից դուրս
Պարկի տարածքի մեծագույն մասը զբաղեցնում են ջերմատունը, ջրային ավազանը, որտեղ կան ձկնկուլներ, կարապներ, բադեր, կրիաներ, ջրլող այլ թռչուններ ու կենդանիներ։ Մնացած կենդանիները տեղավորված են վանդակներում։
## Պարկի ջերմատունը
700px|մինի|Ջերմատան բույսերի նմուշներ
Պարկի ջերմատունը զբաղեցնում է յոթ հազար քառակուսի մետր տարածություն, ունի 25 մետր բարձրություն։ Եվրոպայի ամենաընդարձակ ջերմատներից մեկն է։ Բաժանված է յոթ գոտիների։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Page du site de la ville de Nice consacrée au Parc Phœnix 

Կատեգորիա:1990 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի զբոսայգիներ
Խլոդվիգ IV

**Խլոդվիգ IV** (, ; ծնվ. 618 թվական — մահ. մարտ 695 թվական), ֆրանկների թագավոր, կառավարել է **[[691]]** — **[[695]]** թվականներին,Մերովինգների հարստության ներկայացուցիչ։ Տեոդորիխ III-ի և Խրոդեհիլդի տղան։

## Կենսագրություն
Մայորդոմ Պիպին Գերիստալսկիի դրածոն է։ Լինելով ընդամենը 10 տարեկան՝ ժառանգել է հոր բոլոր երեք թագավորությունները՝ Նեյստրիան, Ավստրազիան և Բուրգունդիան։ Թեպետ Խլոդվիգ IV-ը թարգմանվում է որպես «ֆրանկների թագավոր», նա, այսպես ասած, ծույլ թագավորներից մեկն էր։ Իրականում նա եղել է ընդամենը խամաճիկ Պիպինի ձեռքերում։ Եղել է թագավոր 4 տարի և մահացել է 695 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Продолжатели Фредегара
* Книга истории франков
* Лебек С.: Происхождение франков
* Эрлихман В.В.: Правители мира



## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Կատեգորիա:Մերովինգյան թագավորներ
Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանկների թագավորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն
Հարրի Ուիլյամ Ադամս

**Հարրի Ուիլյամ Ադամս** (, )), բրիտանացի նկարիչ, Վուսթերի արվեստի քոլեջում դասավանդել է նկարչություն, նաև եղել է Բիրմինգհեմի գեղարվեստական խմբակի նախագահը։

## Կենսագրություն
Հարրի Ուիլյամ Ադամսը ծնվել է 1868 թվականին Վուսթեր քաղաքում, ութ տարիների ընթացքում աշխատել է Վուսթերի արքայական ճենապակու գործարանում որպես նկարիչ-ձևավորող։ Դրանից հետո 1895 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որպիսզի ուսումը շարունակի Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Առաջին Ադամս ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել մեկ տարի անց 1896 թվականին Լոնդոնի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, այնտեղ նա ներկայացրել է իր ձմեռային բնանկարը։ Իր ողջ կարիերայի ընթացքում Ադամսը վարպետացել է ձյան պատկերներով բնանկարներում, այդպիսի աշխատանքներից են «Արևը ձյան վրա» և «Սառցաշերտի հեղեղ» բնանկարները։

1913 թվականի օգոստոսին «Սենթ Իվ Թայմս» թերթը հաղորդել է, որ Հարրի Ուիլյամ Ադամսը կարճ ժամանակով այցելել է Սենթ Իվ քաղաք, իսկ «մի քանի տարի առաջ նրա նկարը ձեռք է բերվել համաձայն «Չանթրիի կտակի»։ Այդ նկարը նրա «Գիշերային երազ» աշխատանքն է։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Հարրի Ադամսը դարձավ Վուստերսկի արվեստի քոլեջի նկարչության ուսուցիչ։ Բացի այդ այդ նույն շրջանում նա դարձել է է Բիրմինգհեմի գեղարվեստական խմբակի նախագահը։

## Աշխատանքներ
* «Ձմեռային երազ» (1900, կտավ, յուղաներկ) Լոնդոնում (Թեյթ հավաքածու)
* «Մալվերի միայնակ բարձունքների վրա» (1902, կտավ,յուղաներկ) Թորկում (Թորե և Գալ աբբայության պատմական տուն)
* «Կապույտ գետ» (կտավ, յուղաներկ) Վուսթերում (Քաղաքային թանգարան)

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Buckman (2006) Dictionary of Artists in Britain since 1945.
* Hardie (2009) Artists in Newlyn and West Cornwall, p.&nbsp;311.
* Whybrow (1994) St Ives (1921—1939 list pp.&nbsp;219–221);
* Wood (1995) Victorian Painters

## Արտաքին հղումներ
* Harry William Adams // artnet.com.

Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Colors (երգ, Հոլզի)

**Colors**, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Հոլզիի երգ իր դեբյուտային ստուդիական Badlands ալբոմի սինգլից (2015)։ Այն թողարկվել է 2016 թվականի փետրվարի 9-ին որպես ալբոմի երրորդ սինգլ։ Երգը հասանելի է ինչպես վինիլային սինգլ, այնպես և 5 ստեղծագործություններով մինի ալբոմ ռեմիքսների հետ «Complimentary Colors» անունով։

## Երգ
Colors երգը էլեկտրոփոփ ժանրի է։ Այն գրվել է Հոլզիի և Դիլան Բոլդի կողմից, ով որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Դիլան Ուիլյամը։ Երգչուհին Complex թերթին տված հարցազրույցում ասել է.«Կապույտը, իմ արվեստական գույնն է։ Այն էլեկտրական է, պայծառ, սակայն հանգիստ։ Կապույտը այլմոլորակային գույն է։ Կապույտ երկինքն է։ Կապույտ ծովն է։ Կապույտն ինձ համար ներկայացնում է ոչ հետազոտված տարածություն»։2016 թվականի հունվարի 21-ին Հոլզին ներկայացրեց երգի շապիկը Թվիթթերում։ Այն նկարված էր շենքի պատի վրա, Բրուքլինում, Վիլյամսբուրգում։ Նկարին պատկերված է մարդու սև գույնի ուրվագիծ, որը կանգնած է մուգ կանաչ ետնաշերտի վրա։ Սինգլի թողարկումից հետո ՄԹՎ-ն գովազդային ընկերության մտահղացումը համեմատեց Ջասթին Բիբերի Purpose ալբոմի շապիկի մտահղացման հետ։

## Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակի ռեժիսորը եղել է Թիմ Մաթիան։ Աայն թողարկվել է 2016 թվականի փետրվարի 25-ին։ Մինչև թողարկումը Հոլզին ցուցադրեց 2 թիզեր Twitter-ում և Facebook-ում։ Հոլովակում նկարահանվել է Թայլեր Պոուզին։

Հոլովակը թողարկումից հետո ստացել է դրական արձագանք քննադատներից, հիմնականում հոլովակի վերջում սյուժետային պտույտից։

## Ստեղծագործությունների ցանկ
*; Թվային ալբոմ - «Complementary Colors»

# «Colors» (Stripped) — 4:26
# «Colors» (Audien ռեմիքս) — 4:30
# «Colors» (Sam Feldt ռեմիքս) — 4:46
# «Colors» (Blonde ռեմիքս) — 4:58
# «Colors» (Joel Fletcher և Nathan Thomson ռեմիք) — 4:11

*; Limited edition՝ վինիլային սկավառակ

: A. «Colors» — 4:09
: B. «Colors» (Stripped) — 4:26

## Հիթ-Շքերթներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2015 երգեր
Կատեգորիա:Հոլզիի երգեր
Անտոն Ավերկամպ

**Անտոն Ավերկամպ** (նիդեր. Antonius Josephus (Anton) Averkamp, ), հոլանդացի երգիչ, դիրիժոր, կոմպոզիտոր, խմբավար, երաժշտության ուսուցիչ և երաժշտական քննադատ։

## Կենսագրություն
Անտոն Ավերկամպը ծնվել է 1861 թվականի փետրվարի 18-ին Հոլանդիայում՝ Cabauw-ում։ Նրա մանկությունն անցել է Ամստերդամում։ Ավարտել է առևտրային ուսումնարանը, սակայն երաժշտության ձգտումն ավելի ուժեղ էր։ 1879 թվականին նա դառնում է Դանիել դե Լանջի ուսանողը, ում մոտ սովորել է երաժշտության տեսություն և դաշնամուր նվագել։ 1883 թվականից սկսեց սովորել Բեռլինի բարձրագույն երաժշտական դպրոցում։ Մեկ տարի անց նա տեղափոխվեց Մյունխեն, որտեղ շարունակեց ուսումը Իոսիֆ Ռեյնբերգերի հետ։
left|мини|192px|<small></small>

1886 թվականին նա վերադարձավ հայրենիք և բնակություն հաստատեց մայրաքաղաքում։ Աշխատել է Ամստերդամի երաժշտական դպրոցում, որտեղ դասավանդել է անհատական և երգչախմբային երաժշտություն։ Միաժամանակ այս երկու տարիների ընթացքում Ավերկամպը երգեցողության դասեր է ստացել Յոհաննես Մեսարտից։

1890 թվականից նա դարձել է իր երգչախմբի դիրիժորը, որի հետ նա հնագույն երաժշտական ստեղծագործությունների համերգներ է տվել։ Նրա ղեկավարության ներքո երգչախումբը շուտով ստացել է համաշխարհային ճանաչում։

1898 թվականից մինչև 1910 թվականը հանդես է եկել որպես երաժշտական քննադատ «De Groene Amsterdammer»-ում, որը լույս է տեսնում նաև ներկայումս։

1903 թվականին բացել է իր երգեցողության դպրոցը։ 1919-1933 թվականներին զբաղեցրել է Ուտրեխտի երաժշտական դպրոցի տնօրենի պաշտոնը։

Որպես կոմպոզիտոր Ավերկամպը գրել է մի շարք ստեղծագործություններ նվագախմբի համար՝ ջութակի սոնատ, ռոմանսներ և մի շարք այլ ստեղծագործություններ։

Անտոն Ավերկամպը մահացել է 1934 հունիսի 1-ին Բուսում քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Biographisches Wörterbuch der Niederlande: 1880-2000.

Կատեգորիա:Հոլանդացի երգիչներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հոլանդացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի երաժիշտներ
Մի արևոտ օր

**Մի արևոտ օր** (Հանգըլ 좋은 날; ԿնՌ  Joh-eun Nal), 2014 թվականի Վեբ դորամաներից մեկը, որը հեռարձակվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2015 թվականի հունվար LINE TV հեռուստաալիքով՝ 10 սերիայով։ Դորաման հասանելի էր միայն LINE հեռուստաընկերությունում՝ Թաիլանդի հանդիսատեսի համար, քանի որ այն երբեք չի հեռարձակվել Կորեայում, սակայն հետագայում հեռարձակվել է Dramafever- ում։

## Սյուժե
Կիմ Ջի-հոն (Սո Ջի-սում)՝  կոտրված սրտով մարդ է, ով աշխատում է Ջեջու կղզում և շարունակ վազում է մի աղջկա հետևից (Կիմ Ջի-վոն)։ Նրանց երկուսին էլ թալանում են և նրանք ստիպված են լինում քնել նույն հյուրանոցում։ Նրանք, ապրելով Ջեջու կղզում, սիրահարվում են միմյանց։

## Դերերում
* Սո Ջի-սուբ - Կիմ Ջի-հո։
* Կիմ Ջի-վոն - Աղջիկ(Կիմ Ջի-հո)։
* Լի Ջունգ-հյուկ- Յունգ-հո
* Լիմ Ջու-ըն -Ջի-հոի նախկին ընկերուհին
* Լի Ջոնգ-հյուն 
* Միմի
* Հա ջե-սուկ
* Կիմ Մի-կյունգ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալներ
Պիրենեա ազգային պարկ

**Պիրենեա ազգային պարկ** (), ազգային պարկ Ֆրանսիայում։ Տեղակայված է Ֆրանսիայի Վերին Պիրենեյներ և Ատլանտյան Պիրենեյներ դեպարտամենտներում։

## Աշխարհագրություն
Պիրենեա ազգային պարկը գտնվում է Ֆրանսիայի և Իսպանիայի սահմանին։ Այն գեղատեսիլ ու լեռնային լանդշաֆտ է, որը գործածվում է զբոսաշրջության, դահուկասահքի, լեռնագնացության և կենդանական աշխարհի ուսումնասիրման համար։

Ազգային պարկը ստեղծվել է 1967 թվականին՝ որպես բնական ժառանգության վայր, որտեղ կենդանիները լիովին ազատ են։ Կենսաբազմազանության և լանդշաֆտների պահպանման, ինչպես նաև կենդանական ու բուսական տեսակների ուսումնասիրության համար, Պիրենեա ազգային պարկը ապաստարան է 70 տեսակ կաթնասունների համար։

Պարկի արևելյան մասը կազմում է Պիրենեյան լեռնային համակարգի ֆրանսիական հատվածը, որտեղ վեր է խոյանում Պերդիդո լեռը։ Վերջինս ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում և տեղակայված է Ֆրանսիայի և Իսպանիայի սահմանագծին։ Պարկը նաև սահմանակից է Լակս դե Կարնաուին։

## Պատկերասրահ

Fin de journée d'hiver.jpg
The Pyrenees National Park (6337060239).jpg
Derrière les nuages, il y a toujours le soleil, Pyrénées.jpg
Gourg de Rabas - vue sur les pics du Ramougn et de Néouvielle.JPG


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի ազգային պարկերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պիրենեա ազգային պարկի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:1967 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ‎
Քիպերիկ

thumb|350px|Ֆրանկների պետություն 628 թվականին
**Քիպերիկ** (; 629/630—632), 632 թվականին Աքվիտանիայի թագավոր Մերովինգների հարստությունից։ Որոշ աղբյուրներում Քիլդերիկ։

## Կենսագրություն
Ըստ Ֆրեդեգարի վկայությունների, Քիպերիկը Աքվիտանիայի թագավոր Խարիբերտ II-ի տղան է։ Նրա մոր անունը հայտնի չէ, բայց «Ալաոնա փաստաթղթում» նրան անվանել են Գիզել Բասկոնսկի։ Քիպերիկը ծնվել է 629 կամ 630 թվականին Վասկոնիայում։ Երբ 632 թվականին նրա հայրը հանկարծակի մահացավ, Քիպերիկը հայտարարվեց Աքվիտանիայի թագավոր։ Սակայն նրա քեռի Դագոբերտ I-ի զորքերը ներխուժել են մանկահասակ թագավորի տարածք, նրան  բռնել են և սպանել։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Martina Hartmann*. Aufbruch ins Mittelalter. Die Zeit der Merowinger. 2. Auflage. WBG, Darmstadt 2011, ISBN 978-3-534-24034-0

## Արտաքին հղումներ
* Franks, Merovingian Kings 

Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ
Ժողովածու (3036)

**ժողովածու** (3036), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3036 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1662 թվականին Բարսեղ աբեղա Հակոբ գրիչի կողմից Նոր Ջուղայում։ Կազմողը եղել է Աղարիտը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 21,6x17,6 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 473 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, 1663 թվականի մակագրությամբ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 122ա, 215ա, 240ա, 282ա, 341բ, 350ա և այլուր, կազմողի՝ կազմ Բ (1663 թ․), հետագայի՝ 215ա, 392ա (1677 թ․), կնիք՝ 7բ (1677 թ., Յովսեփ վարդապետ)։
## Բովանդակություն
* Պետ․ Արազոնացւոյ Գիրք մոլութեանց,
* Վարդ․ Արևելցւոյ Մեկնութիւն Երգոց երգոյն,
* Նախերգանք քարոզի,
* Սերերիանոսի եպիսկոպոսի Ճառք,
* Ի Հարանց վարուց։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչություն

**Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչություն** (), պատմական շենք Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1744 թվականին։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Սրեդնյայա փողոցի թիվ 1 և 3 տներում, զբաղեցնում է Լիցեյսկի նրբանցքի և Լեոնտևսկայա փողոցի միջև ընկած հատվածը։

## Պատմություն
Նախքան վարչության շենքի կառուցումը,  այս վայրում  տեղակայված էին պալատական շինարարական ծառայության շենքերը։ Միահարկ ծառայողական մասնաշենքերի մեծ համալիրը կառուցվել է ավանի երկրորդ գծի երկայնքով, որը հետագայում կոչվել է Սրեդնյայա փողոց, ճարտարապետ Սավվա Չևակինսկու կողմից 1744 թվականին։ Մասնաշենքերը զբաղեցնում էին Պալատի խորհուրդը, Ցարսկոյե Սելոյի արխիվը, ինչպես նաև մարզադահլիճը, սառցադաշտը և այլն։ Լեոնտևսկայա փողոցի կողմից թևաշենքը 1810 թվականին  վերակառուցվել է  ճարտարապետ Վիլյամ Հեստեի նախագծով, իսկ Լիցեյսկի նրբանցքի կողմից թևաշենքը 1825 թվականին վերակառուցել և կառուցել է Վասիլի Ստասովը։

1914-1917 թվականներին պալատական պարետ գեներալ Վ. Ն. Վոյիկովի հրամանով ճարտարապետ Ս. Ա. Դանինն այս մասնաշենքը (ինչպես նաև Պևչեսկի տուն 5, այժմ`Լիցեյսկի նրբանցք) ընդլայնվել են պարետի և վարչության աշխատակիցների բնակարանները։

1918 թվականին Ցարսկոյե Սելոյի վարչության լիկվիդացիայից հետո նրա արխիվը տեղափոխվել է Ռուսաստանի պետական պատմական արխիվ, իսկ արխիվային և գրասենյակային շենքերում տեղակայվել է քաղաքի գրադարանը։ Շենքի մի մասը մնացել է բնակելի։ Երկար ժամանակ տարածքի մի մասը պատկանել է տպարանին։ Այժմ շենքում տեղակայված են մի շարք կազմակերպություններ։

## Ճարտարապետություն
Նախնական բարոկկո տեսքը պահպանվել է միայն շենքի միջին մասում։ Լեոնտևսկայա փողոցի կողմում գտնվող թևաշենքը ձեռք է բերել դասական դիզայն՝ վեց սյուներից բաղկացած սյունասրահով։ Դռների վերևում պահպանվել է «1817» ամսաթիվը` Պալատական  վարչության Գլխավոր գործադրի գրասենյակի կազմակերպման տարին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1744 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Արմենուհի Հովհաննիսյան

**Արմենուհի Ռոբերտի Հովհաննիսյան** (), հայ քաղաքական, պետական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի 3-րդ գումարման պատգամավոր ՀՅԴ խմբակցությունից (հունիսի 12 , 2003 թվական - 6 հունիսի 2007 թվական), անգլերենի և գերմաներենի ուսուցիչ։

## Կենսագրություն
Արմենուհի Հովհաննիսյանը ծնվել է 1965 թվականի հուլիսի 3-ին Երևանում։ 1987 թվականին ավարտել է Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ Անգլերենի և գերմաներենի ուսուցիչ։
1990-1992 թվականներին անգլերեն է դասավանդել Երևանի տեխնիկական քոլեջում, 1992-1994 թվականներին ՝ Մոսկվայի հայկական գիմնազիայում։ 1996-1997 թվականներին եղել է Երևանի «Հայծխախոտ» ԲԲԸ-ում թարգմանչուհի, 1997-1999 թվականներին` «Գրանդ Տոբակո» ընկերության առևտրային տնօրեն, 2000 թվականին՝ «Հայհրուշակ» բաց բաժնետիրական ընկերության գործադիր տնօրեն, 2000-2003 թվականներին` «Գրանդ Քենդի» ընկերության գործադիր տնօրեն։

2003 թվականի մայիսի 25-ին ՀՅԴ համամասնական ընտրացուցակով 110 ընտրատարածքից ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր, եղել է ԱԺ արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՀՅԴ խմբակցության անդամ։ Անկուսակցական է։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 3-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ
Ժողովածու (3050)

**Ժողովածու** (3050), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3050 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1592 թվականին Ղուկաս սարկավագ գրիչի կողմից Թրվանճ գյուղում (Կարին)։ Ստացողը եղել է Ղուկաս սարկավագը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 21,5x15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 283 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի  կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ վրացերեն և  բոլորագիծ երկաթագրով, Ավետարան։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 82բ, 98բ, 211ա, հետագայի՝ 112ա (1615), 225բ (1699), 2բ, 119բ (1797), 215ա (ԺԸ դ.), 70ա (1829)։
## Բովանդակություն
* Ներսես Շնորհալւոյ Թուղթ ընդհանրական,
* Ի Հասարակաց խրատուց Յովհաննես Երզնկացւոյ,
* Ի Կանոնդրսց Հայոց,
* Հարցումն Յորնադի և պատասխանիք Մովսիսի և Դաւթի,
* Հարցմունք Պիսոսի,
* Դաբագլուխք,
* Վասն խորհրդոյ պատարանդի,
* Կիր․ Երզնկացւոյ Թուղթ առ Կարնեցիս,
* Յովհաննես Երզնկացւոյ Բան հաւատոյ,
* Վասն անխմոր նշխարին,
* Ներս․ Լարբոնացւոյ Դեսպանագնացութիւն,
* Թուղթք (Ներսես Շնորհալի, Գր․ Տղայ),
* Ներսես Շնորհալւոյ նախադրութիւնք խրատականք յադուգ աղօթից,
* Անուանք ձայնից,
* Յովասափ և Բարադամ,
* Յորդորակ,
* Պարզատոմար,
* Խոստովանութիւն մեղաց,
* Տադր (Ֆրիկմ Մկրտիչ Նաղաշ, Յովհաննես Թլկուրտնցի, Ներսես Շնորհալի, Սիմեոն, անանուն),
* Տեռիլ Գրիգոր Լուսաւորչի,
* Մանունք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Վասիլևների տուն

**Վասիլևների տուն** (), պատմական շենք Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1837 թվականին։ Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Լեոնտևսկի փողոցի 13/17 շենքում, Մալայա փողոցի անկյունում։

## Պատմություն
Երկհարկանի շենքը կառուցվել է 1837 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Տոնի նախագծով։ Հայտնի է, որ շինությունը որոշ ժամանակ անց պատկանել է վաճառական Ե. Դ. Վասիլևի կնոջը։ Տարածքում եղել են մեկհարկանի թևաշենք Լեոնտևսկայա փողոցի երկայնքով և կիսավերնահարկով փայտե տուն, բայց դրանք չեն պահպանվել։ 1863 թվականին փողոցի անկյունում գտնվող տունը մասնակի վերակառուցվել է ճարտարապետ Ն. Նիկիտինի կողմից։ 1907 թվականի դրությամբ տանն ապրել է  Ցարսկոյե Սելոյի քաղաքագլուխ Ֆ. Ի. Սմիրնոն։

Մինչև 2010 թվականը շենքում տեղակայված էր շրջանային առողջապահական և հոգեբանական խորհրդատվության բաժինը։ 2010 թվականից ի վեր Վասիլևների նախկին տունը զբաղեցնում է Պուշկինի շրջանի բնակչության բազմաֆունկցիոնալ սպասարկման կենտրոնը, որի տեղավորման համար տունը վերակառուցվել է, ինտերիերը նորացվել է։ Շենքն ունի երկու մուտք` գլխավոր մուտք և հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար մուտք։

## Ճարտարապետություն
Շենքը կառուցված է անսյունակարգ կլասիցիզմի ոճով։ Տունը քարից է, երկհարկանի, ունի նկուղ։ Ներքևի հարկը ռուստաշար է։ Շենքի կլոր անկյունը զարդարում է պատշգամբը։

## Գրականություն
* .

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1837 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Բարդո թանգարան

**Բարդո ազգային թանգարան** (, ), հռոմեական խճանկարի և կերպարվեստի այլ (առավելապես անտիկ) արտեֆակտների թանգարան։ Գտնվում է Բարդոյում, որը Թունիս քաղաքի արվարձանն է։

Տեղակայված է նախկին դղյակում, որը կառուցվել է XIII դարում՝ Հաֆսիդների համար։ 1885 թվականին թանգարանի ստեղծման մասին որոշում կայացվեց, որը հանրային այցելությունների համար բացվեց 1888 թվականին Ալաուի անվամբ։

Բարդոն Կահիրեի եգիպտական թանգարանից հետո ամենախոշոր հնագիտական թանգարանն է Աֆրիկայում։

Էքսպոզիցիան ներառում է 6 բաժին՝ նախապատմական ժամանակաշրջան, փյունիկյան ժամանակաշրջան, նամիբյան քաղաքակրթության ժամանակաշրջան, Մահդիայի ստորջրյա գանձերը, անտիկ աշխարհի ավելի ուշ ժամանակաշրջան և հեթանոսական ժամանակաշրջան։

Դղյակի շինություններում ներկայացված են Կալլադինից բերված կերամիկական պաննոներ (մեծ չափերի նկար քաթանի վրա), ծառերի վրա մավրիտիանական ոճով արված զարդանկարներ և հին արտեֆակտներ։

## Ահաբեկչություն 2015 թվականի մարտի 18-ին
2015 թվականի մարտի 18-ին թանգարանը ենթարկվեց ահաբեկչական հարձակման, որտեղ 21 հոգի զոհվեց։

## Ցուցասրահներ

Bardo Museum - Carthage room.jpg|Կարթագենի արվեստի սրահ
Bardo P6202362.jpg|Ալթիբուրոս ցուցասրահ
Bardo P6202366.jpg|Ուդնա ցուցասրահ
Mosaics-estatues.JPG|Սուսե ցուցասրահ
Tunis, musée du Bardo, salle de Virgile 01.jpg|Վերգիլիուսի ցուցասրահ


## Ցուցանմուշներ

Bardo Museum(67).jpg
Bardo National Museum 0101 11.jpg
Bardo National Museum 0101 18.jpg
Inscripció d'Ain Wassel.jpg
Musée Bardo 1.jpg
Musée Bardo 16.jpg
Musée Bardo 17.jpg
Musée Bardo 4.jpg
Musée Bardo 34.jpg
Peace Nobel price 2015.jpg
Musée national du Bardo, 2017-20.jpg
Resteshumanes.JPG
Vase à panse réprésentant le dieu Bès.jpg
Torah in the Bardo Museum.jpg
متحف باردو - ماكيت دير.JPG
Bardo National Museum tanit-edit.jpg
Deesse mere Bardo National Museum.jpg
Musée Bardo 14.jpg
Musée Bardo 13.jpg
Buste Hannibal Barca 1.jpg
Buste 1 Bardo National Museum.jpg
Tunisia-4805 (8105325734).jpg
Bardo National Museum 0001 28.jpg
Dardanius mosaic Tabarka A39 - Bardo Museum.jpg
Tunisie Bardo Baptistère Kélibia.JPG
Baptistère d'el kantara musée du Bardo 2001.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թունիսի թանգարաններ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի թանգարաններ
Կատեգորիա:1885 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Հնագիտական թանգարաններ
Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Աֆրիկայում
Նիկաբ

[thumb|150px|Կինը նիկաբով, [Եմեն]]
thumb|150px|Կինը նիկաբով Դամասկոսի շուկայում
**Նիկաբ** ( «ծածկոց»), մուսուլման կանանց գլխաշոր, որը ծածկում է դեմքը՝ աչքերի հատվածում նեղ բացվածքով։ Որպես կանոն, պատրաստվում է սև գույնի կտորից։

Նիկաբը տարբերվում է մուսուլման կանանց այլ գլխաշորերից, որոնք ծածկում են դեմքը, օրինակ, Միջին Ասիայում և Աֆղանստանում տարածված փարանջայից։

Դեմքը ծածկող հագուստներ կրելը կիրառվում է տարբեր պատճառներով, որոնց թվում են տեղի ավանդույթները, դեմքը ծածկելը ավազից, փոշուց, վառ լույսից (տաք երկրներում)։

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
*  // Праведная мусульманка. Краткая энциклопедия мусульманки / Сост. Т. А. Магомед

Կատեգորիա:Արաբական մշակույթ
Կատեգորիա:Գլխարկներ
Կատեգորիա:Իսլամական մշակույթ
Բեռլինի դրամատիկական թատրոն

**«Կոնցերտհաուս»** (), նախկինում **«Շաուշպիլհաուս»** () կառուցվել է  1818—1821 թվականներին Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելի նախագծով որպես «Բեռլինի դրամատիկական թատրոն»։ Նեոկլասիկ ոճի կառույցը գտնվում է Բեռլինի կենտրոնում՝ Ժանդարմենմարկտ հրապարակում։ Շենքի դիմաց գտնվում է Ֆրիդրիխ Շիլլերի արձանը։

Շենքը կառուցվել է նախկին Ազգային թատրոնի տեղում, որը գործել է 1802 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 1817 թվականը։ 1817 թվականին այս շինությունը ոչնչացել է հրդեհից։

Նորակառույց շենքի բացումը կայացել է 1821 թվականի հունիսի 18-ին Կարլ Վեբերի «Ազատ հրաձիգը» օպերայի պրեմիերայով։ Թատրոնի շենքը Շինկելի նախագծած ամենահայտնի շինություններից է։ Շինությունը ներսից ու դրսից զարդարված է բազմաթիվ քանդակներով, որոնք ներկայացնում են կոմպոզիտորների։ Քանդակների հեղինակներն են Քրիստիան Ֆրիդրիխ Տիկը և Բալթազար Յակոբ Ռատեբերգը։ Արտաքին կողմից շենքը շքեղ զարդարված է քանդակներով. ճակտոնին տեղադրված են Տանտալոսի, Էրոսի, Պսիքեի բրոնզե քանդակները։ Հարավային ճակատի տիմպանին տեղադրված են Օրփեոսի ու Էվրիդիկեի խորաքանդակները, իսկ հյուսիսային ճակատին՝ Դիոնիսոսի ու Արիադնեի քանդակները։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ շինությունը վնասվել է. այրվել են շենքի արտաքին պատերը։ 1979-1984 թվականներին, երբ նախապատրաստվում էր Բեռլինի հիմնադրման 750-ամյակի տոնակատարությունը, շինությունը վերակառուցվել է։

1992 թվականին Կոնցերտհաուսը պաշտոնապես հռչակվել է Բեռլինի սիմֆոնիկ նվագախմբի տնային հարթակ. 2006 թվականին նվագախումբը կոչվել է *Կոնցերտհաուսի նվագախումբ*։

## Պատկերասրահ

File:Sala de Conciertos, Berlín, Alemania, 2016-04-22, DD 19-21 HDR.jpg
File:Schauspielhaus berlin.jpg
File:150524 Konzerthaus Berlin (Nacht) - clone.jpg
File:Berlin - Gendarmenmarkt - around 1900.jpg
File:Bundesarchiv Bild 183-12097-0007, Berlin, Platz der Akademie, Schauspielhaus, Französischer Dom.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Բեռլինի թատրոններ
Ահա թե վագր

«**Ահա թե վագր**», նկարված խորհրդային մուլտֆիլմ մի կատվի մասին, որն իրեն վագր էր երևակայում։ Ալեքսանդր Տրուսովի ռեժիսորական դեբյուտն է։

## Սյուժե
Օրերից մի օր գծավոր կատուն, գրքում նկատելով վագրի նկարը, մտածում է, որ նման է նրան և որոշում է վագր դառնալ։ Նա իր տեսքով որոշում է վախեցնել շանը, հնդկահավին, այծին, բայց իզուր, քանի որ ոչ ոք չի վախենում։ Եվ միայն փոքրիկ մուկը, նրան տեսնելով, արագ վազում է իր բույնը։ Կատուն ուրախացած իր հաջողության մասին պատմում է իր մայրիկին, բայց մայրիկն ասում է, որ մկները միշտ են վախենում կատուներից։ Վագր լինելը անհետաքրքիր համարելով, կատուն վազում է գնդակով խաղալու։

## Ֆիլմի վրա աշխատել են
* Սցենարի հեղինակ՝ Ելենա Սելեզնյովա
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Տրուսով
* Բեմադրող նկարիչներ՝ Իգոր Պոդգորսկի, Ալեքսանդր Տրուսով
* Կոմպոզիտոր՝ Տատյանա Նազանովա
* Օպերատոր՝ Եկատերինա Ռիզո
* Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Պրիլուցկի
* Նկարիչ-մուլտիպլիատորներ՝ Ռենատա Միրենկովա, Բորիս Բուտակով, Տատյանա Տարանովիչ, Լեոնիդ Կայուկով, Կոնստանդին Չիկին, Վլադիմիր Արբեկով, Վլադիմիր Կրումին, Նիկոլայ Ֆեոդորով

## Դերերը հնչյունավորում են
* Ռինա Զելյոնայա` Կատու
* Կլարա Ռումյանովա` Ճուտիկ
* Տամարա Դմիտրիևա` Մայր կատու
* Յուրի Խրժանովսկի` Շուն

## Մրցանակներ
1963 թվականի Նիկոչեի (Արգենտինա) մանկական ֆիլմերի միջազգային փառատոն. «Արծաթե գավաթ»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին
Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (Պուշկին)

**Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան** (), հուշարձան՝ նվիրված Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին զոհված ռուս զինվորներին։ Գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքի Կազանսկոե գերեզմանատնից ոչ հեռու։ Տեղադրվել է պատերազմի ավարտի 90-ամյա տարելիցին։

## Պատմություն
Հուշարձանը կառուցվել է Սանկտ Պետերբուրգի բնակիչների և ադմինիստրացիայի նախաձեռնությամբ Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների խորհրդային տարիներին ավերված եղբայրական գերեզմանի տեղում։ 1918 թվականին հազարավոր մարդիկ են թաղվել Ցարսկոյե Սելոյի գյուղական գերեզմանատանը։ Խորհրդային տարիներին ժամանակավոր փայտե եկեղեցին ապամոնտաժվել է, զինվորների գերեզմանները դարձել են խոտածածկ, և 1934 թվականին միայն տեղագրական գծահանման միջոցով է որոշվել եղբայրական գերեզմանի պատմական սահմանները։

Ներկայումս այս ռազմական գերեզմանոցը կոչվել է «1914-1918 թթ. Առաջին համաշխարհային պատերազմում զոհված ռուս զինվորների Ցարսկոյե Սելոյի եղբայրական գերեզմանոց»։

## Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Ցածր պատվանդանի վրա մոխրագույն գրանիտից յոթ մետր բարձրությամբ ստելան ավարտվում է ուղղափառ խաչով։ Հուշարձանի ճակատային մասում կա  գրություն. «Առաջին համաշխարհային պատերազմում ընկած հերոսների հիշատակին։ 1914-1915-1916-1917-1918»։ Հուշարձանի հեղինակներն են սանկտպետերբուրգցի ռազմական ճարտարապետներ և նկարիչներ՝ գլխավոր ճարտարապետ, Լենինգրադի ռազմական շրջանի հրամանատարի խորհրդական Վ. Ֆիլիպով, ճարտարապետներ` Վ. Մուխին և Մ. Բունին, ճարտարապետության թեկնածու Յու. Զատիկին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* В Пушкине прошла церемония памяти героев Первой мировой войны
* Памятник на Викимапиа

Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի հուշարձաններ
Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ
Խեսուս Դատոլո

**Խեսուս Ալբերտո Դատոլո** (, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Բանֆիլդ» ակումբի կիսապաշտպան։

## Ակումբային գործունեություն
Խեսուս Դատոլոն իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 2000 թվականին՝ արգենտինական «Կանյուելաս» ակումբում։ 2002 թվականին տեղափոխվել է «Բանֆիլդ» ակումբ, իսկ հիմնական կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 2005 թվականին։ 2006 թվականի կեսերին դարձել է «Բոկա Խունիորս» ակումբի ֆուտբոլիստ։ 2009 թվականին տեղափոխվել է իտալական «Նապոլի»։ 2011 թվականին հանդես է եկել «Էսպանյոլ» ակումբում, իսկ 2012 թվականի սկզբին տեղափոխվել է «Ինտերնասյոնալ», որտեղ համալրել է ակումբում հանդես եկող արգենտինացիների շարքը (Գինյասու, Դ'Ալեսսանդրո, Բոլատտի)։

Դատոլոն առաջին անգամ Արգենտինայի հավաքականի խաղին մասնակցել է Ռուսաստանի դեմ ընկերական խաղում, որը կայացել է Մոսկվայում՝ 2009 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Այդ խաղում նրան հաջողվել է դառնալ գոլի հեղինակ՝ դաշտ դուրս գալուց 20 րոպե հետո։
 
Պաշտոնական խաղերում առաջին գոլը Դատոլոն խփել է Բրազիլիայի դեմ խաղում, որն ավարտվել է Արգենտինայի պարտությամբ՝ 1։3 հաշվով։

## Նվաճումներ
*Արգենտինայի չեմպիոն (4)՝ Կլաուսուրա 2005, Ապերտուրա 2006 Կլաուրսուրա 2007, Կլաուրսուրա 2008
* Բրազիլիայի փոխչեմպիոն (1)՝ 2015
* Հունաստանի փոխչեմպիոն (1)՝ 2009/10
* Ռուի Գրանգի դու Սուլ նահանգի չեմպիոն (2)՝ 2012, 2013
* Մինաս Ժերայս նահանգի չեմպիոն (2)՝ 2015,2016
* Բրազիլիայի գավաթակիր (1)՝ 2014
* Բրազիլիայի գավաթի եզրափակչի մասնակից (1)՝ 2016

## Անձնական կյանք
«Romeo Mag» ամսագրում հրապարակվել էր Խեսուս Դատոլոյի ֆոտոշարքը։ Այդ պատճառով 2010 թվականի հունվարի 5-ին «Նապոլի» ակումբի ղեկավարները ֆուտբոլիստին տուգանք են նշանակել, քանի որ իրենց կարծիքով այդ պատկերները կարող էին ազդել ակումբի խաղացողի կերպարի վրա։

## Ծանոթագրություններ

 

Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բոկա Խունիորսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ինտերնասիոնալի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ատլետիկո Մինեյրոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բանֆիլդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վիտորիա Սալվադորի ֆուտբոլիստներ
Խլոդվիգ III

**Խլոդվիգ III** (, մոտ 670 — մահ. 676 թվական), ֆրանկների թագավոր, կառավարել է **[[675]] — [[676]]** թվականներին, Մերովինգների հարստությունից։ Կառավարել է Ավստրազիաում։ «Խլոդվիգ» անունը ֆրանկներենից թարգմանած նշանակում է *«Մենամարտերում հռչակված»*

## Կենսագրություն
Դարձել է Ավստրազիայի թագավոր ոչպես Խլոտար III-ի ոչ ամուսնական տղա։ Կան նաև տարբերակներ, որ նա կարող է լինել Տեոդորիխ III-ի կամ Խլոդվիգ II-ի տղան։ Խլոդվիգը նստել է գահին փոքրիկ Դագոբերտ II-ի և մայորդոմ Վուլֆոալդի օգնությամբ։ Այդ ժամանակ Էբրոինը, Նեյստրիայի նախկին մայորդոմը, փախչեց վանքի փակումից և միացավ Խլոդվիգին։ Կարող է լինել այնպես, որ նա մտածում էր օգտագործել Խլոդվիգին Տեոդորիխ III-ի և Պիպին Գերիստալցկիի ինչպես Նեյստրիայում, այնպես էլ Բուրգունդիայում։ Թեպետ Էբրոինը չհասցրեց գահընկեց անել Տեոդորիխին և Պիպինին, սակայն վերջ ի վերջո նա կարողացավ վերադարձնել իր նախկին մայորդոմի պաշտոնը։ Խլոդվիգ մահացավ իր հռչակումից քիչ հետո, նա ոչինչ միայնակ չէր կատարում, լինելով խաղատիկնիկ հակամարտ կուսակցությունների ձեռքում։ Բացի դրանից, բացառված չէ, որ Խլոդվիգ III-ը ընդհանրապես Մերովինգ չի եղել։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Продолжатели Фредегара
* Эрлихман В.В.: Правители мира

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Կատեգորիա:Մերովինգյան թագավորներ