open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կախարդուհին (հեքիաթ)

**Կախարդուհին** (), ֆրանսիացի գրող Շառլ Պերոյի մշակած հեքիաթներից։ Այն մտնում է «Իմ սագ մայրիկի հեքիաթները» ժողովածուի մեջ։ Ժողովածուն այդպես է կոչվել, քանի որ հեքիաթները գրվել են սագի փետուրով։ Այն բաղկացած էր յոթ հեքիաթներից, որոնց մեջ են մտնում նաև «Կարմիր գլխարկ», «Կոշկավոր կատուն», «Մոխրոտիկը» և այլ հեքիաթներ։ Ինչպես մյուս հեքիաթներում, «Կախարդուհին» հեքիաթի սյուժեն վերցված է ժողովրդական ստեղծագործություններից։

## Սյուժե

Հեքիաթը պատմում է մի գոռոզ ու չար կնոջ մասին։ Նա ունենում է 2 աղջիկ. մեծը թե՛ բնավորությամբ, թե՛ արտաքինով նման էր մորը, իսկ փոքրը նման էր։ Մայրը մեծ աղջկան շատ-շատ էր սիրում,, իսկ փոքրին ստիպում էր աշխատել ծառայի նման։ Մի օր մայրը աղջկան ուղարկում է ջրհորից ջուր բերելու։ Աղջիկը հանդիպում է մի աղքատ կնոջ, որը ջուր էր ուզում։ Իրականում նա կախարդուհի էր։ Երբ աղջիկը նրան ջուր է տալիս, կախարդը ասում է, որ ամեն անգամ, երբ նա խոսի, նրա բերանից մարգարիտներ կթափվեն։ Աղջիկը գնում է տուն և երբ սկսում է խոսել մոր հետ, նրա բերանից մարգարիտներ և այլ թանկարժեք քարեր են թափվում։ Մայրը մեծ աղջկան ուղարկում է ջուր բերելու, նա էլ ճանապարհին հանդիպում է մի գեղեցկուհու։ Այդ գեղեցկուհին նույն պառավ կախարդն է լինում։ Աղջիկը կախարդին կոպտում է և ջուր չի տալիս, իսկ կախարդը ասում է նրան, որ ինքը չար է, և ամեն անգամ խոսելիս նրա բերանից դոդոշներ, օձեր կթափվեն։ Երբ աղջիկը հասնում է տուն և խոսում է մոր հետ, նրա բերանից դոդոշներ ու օձեր են թափվում։ Մայրը փորձում է փոքր աղջկան ծեծել,  բայց նա փախել էր անտառ։ Այնտեղ նրան հանդիպում է մի արքայազն։ Աղջիկը նրան պատմում է ամբողջ եղելությունը և նրա բերանից մարգարիտներ և այլ թանկարժեք քարեր են թափվում։ Արքայազնը սիրահարվում է և նրան տանում է պալատ, այնտեղ ամուսնանում է արքայազնի հետ։ Իսկ մեծ աղջիկը տառապում է օձերի և դոդոշների ձեռքը։

## Կերպարներ

* Մայր
* Հայր
* Մեծ աղջիկ
* Փոքր աղջիկ
* Կախարդ
* Արքայազն

## Բարոյախոսություն

Ինչպես իր այլ հեքիաթներում, այստեղ ևս Պերոն ավանդական հեքիաթին հակադրել է «գովաբանական և ուսուցողական բովանդակությամբ» ժողովրդական հեքիաթը (նույնը հանդիպում ենք նաև «Կարմիր գլխարկ», «Փուփուշիկ Ռիքեն», «Մատնաչափիկը» հեքիաթներում)։
«Կախարդուհին» հեքիաթում հանդիպում ենք և՛ հեքիաթային են, և՛ իրական հերոսների։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Nursery Favourite - 0007.jpg
Պատկեր:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Nursery Favourite - 0009.jpg
Պատկեր:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Nursery Favourite - 0011.jpg
Պատկեր:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Nursery Favourite - 0012.jpg
Պատկեր:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Nursery Favourite - 0014.jpg
Պատկեր:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Nursery Favourite - 0016.jpg


## Տես նաև
* Շառլ Պերո
* Մոխրոտիկը
* Կոշկավոր կատուն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ժողովրդական հեքիաթներ
Կատեգորիա:Հեքիաթներ
Կատեգորիա:Շառլ Պերոյի հեքիաթներ
Կատեգորիա:Մանկական գրականություն
Ջոն Հենրի Թվոքթման

**Ջոն Հենրի Թվոքթման** (, ), ամերիկացի նկարիչ, ով նկարել է տոնալիզմ և իմպրեսիոնիզմ ոճերով։

## Կենսագրություն
Թվոքթմանը նկարչության դասեր է վերցրել Ֆրենկ Դյուվենեկից։ 1875 թվականին նա, ինչպես նաև այլ ամերիկացի երիտասարդ նկարիչներ, մեկնել է Եվրոպա` կրթությունը շարունակելու նպատակով։ Սովորել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում, հետագայում ապրել է Վենետիկում։ Նկարել է հիմնականում բնանկարներ։ Երկար ժամանակ գտնվելով ԱՄՆ-ում` նա կրկին վերադարձել է Եվրոպա։ Նա շարունակել է իր ուսումը Փարիզում (1883-1885 թվականներին)։ Այստեղ մշակվում է Թվոքթմանի վարպետությունը, հղկվում է գույների բոլոր երանգների տիրապետումը։ 1886 թվականին վարպետը վերադառնում է իր ծննդավայր և բնակվում է Գրինվիչի մոտակա ֆերմաներից մեկում, Կոնեկտիկուտ նահանգում։ Հենց ֆերման եղել է նրա տունը և նա իր կտավներում հաճախ է պատկերել ֆերմայի մոտակայքում գտնվող այգին և բանջարանոցը` ստեղծելով իր սեփական անհատականությունը իմպրեսիոնիստական ոճով։ 1889 թվականից մինչև իր մահը Թվոքթմանը դասավանդել է նկարչություն Գեղարվեստական ուսանողական լիգայում։ 1897 թվականին ձեռնամուխ է եղել Նյու Յորքի 10 ամերիկացի նկարիչներ իմպրեսիոնիստական խմբի ստեղծմանը։
Մահացել է 1902 թվականի օգոստոսի 8-ին Գլոստերում, թաղվել է քաղաքային գերեզմանոցում ():

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Twachtman 21.jpg|*Տեռասում* (1890)
Պատկեր:Twachtman John Connecticut Shore Winter.jpg|* Ձմեռը Կոնեկտիկուտում*
Պատկեր:John-Henry-Twachtman-Artist-s-Home-In-Autumn-Greenwich-Connecticut.jpg|*Նկարչի տունը աշնանը Գրինվիչում ([[1890]])*
Պատկեր:JHTwachtmanBranchville.jpg|*Բրենչվիլիի բնանկարը*, 1888
Պատկեր:Wild Cherry Tree John Twachtman c.1901.jpeg|*Վայրի բալենին*, յուղաներկ, կտավ,  1901 Օլբրայթ-Նոքս պատկերասրահ
Պատկեր:Fishing Boats at Gloucester John Twachtman 1901.jpeg|*Ձկնորսական նավեր Գլասթերում*, 1901 Ամերկյան արվեստի Սմիթսոնյան թանգարան
Պատկեր:Twachtman John Mother and Child.jpg|*Մայր և որդի*
Պատկեր:Brooklyn Museum - Study of a Head - John Henry Twachtman - overall.jpg|*Ուսումնասիրություն գլխի համար*
Պատկեր:Dutch-landscape twachtman.jpg|*Հոլանդական կտավ*
Պատկեր:John Henry Twachtman - Hemlock Pool Autumn.jpg|*Հեմլոկի անկումը աշնանը*
Պատկեր:John Henry Twachtman - The White Bridge.jpg|*Սպիտակ կամուրջներ*
Պատկեր:John-Twachtman Spring-Landscape.jpg|*Գարնանային կտավ*
Պատկեր:Fishing Boats at Gloucester John Twachtman 1901.jpeg|*Ձկնորսական նավեր Գլոստերում*
Պատկեր:John-Henry-Twachtman-Winter-Harmony.jpg|*Ձմեռային հարմոնիա*
Պատկեր:Twachtman John Connecticut Shore Winter.jpg|*Ձմեռային հանգիստ Կոնեկտիկուտում*
Պատկեր:Twachtman22.jpg|* Ծովագնացություն*
Պատկեր:Twachtman9.jpg|*Վենետիկ*


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Արուս Սիրադեղյան

**Արուս Սեյրանի Սիրադեղյան** ( ), հայ նկարիչ, ժողովրդական վարպետ։

## Կենսագրություն
Արուս Սիրադեղյանը ծնվել է 1971 թվականին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի թիվ 114 դպրոցը, Երևանի ճարտարագիտական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետը։

## Ցուցահանդեսներ
1994-1999 թվականներին խմբակային ցուցահանդեսների է մասնակցել Գերմանիայի Համբուրգ քաղաքում։ 2001 թվականին Շվեդիայի Կրիստիանշտատ քաղաքում մասնակցել է «Քաղաքի լավագույն նկարիչներ» խորագրով խմբակային ցուցահանդեսին։ 2016 թվականի սեպտեմբերին Երևանում մասնակցել է ՀՀ անկախության 25-ամյակին նվիրված՝ «Կավ և կտավ» խորագիրը կրող ցուցահանդեսին։ 2016 թվականին ցուցահանդես է ունեցել Իտալիայում։

### Անհատական ցուցահանդեսներ
2001-2003 թվականներին անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Շվեդիայի Օնեստատ, Մալմոր և Գյոթեբորգ քաղաքներում։ 2016 թվականին Երևանի ժողովրդական արվեստի կենտրոնում կայացել է Արուս Սիրադեղյանի «Պենտագրաֆիկա» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը։

## «Պենտագրաֆիկա»
«Պենտագրաֆիկա» տերմինը Արուս Սիրադեղյանը հորինել է՝ ելնելով իր աշխատանքների առանձնահատկությունից։ Պենտոգրամը կամ Սողոմոնի կնիքը ամենատարածված երկրաչափական ձևերից մեկն է։ Այն ունի 5 անկյուն, որոնցից յուրաքանչյուրը խորհրդանշում է մի առանձին տարերք՝ ջուր, կրակ, հող, օդ և եթեր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արուս Սիրադեղյանի աշխատանքները Fine Art America կայքում

Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Կարբոնիա-Իգլեզիաս

**Կարբոնիա-Իգլեզիաս** (), գավառ Իտալիայի Սարդինիա ինքնավար մարզում։ Այն ներառում է Սուլչիս Իգլեսիենտե պատմական տարածքը, որը Սարդինիայի ամենափոքր գավառն է։ Այն սահմանակից է Կալիարի և Մեդիո Կամպիդանո պրովինցիաներին։ Այս երեք գավառներին 2016 թվականին արգելվել է որևէ որոշում իրականացնել։

Ըստ 2015 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 127857 մարդ, իսկ տարածքն ընդգրկում է 1499.71 քառ. կմ։ Մեկ քառակուսի կիլոմետրում բնակչության խտությունը՝ 85.25 մարդ։ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառի նախագահը Սալվատորե Չերչին է։ Գավառն ունեցել է երկու մայրաքաղաքներ՝ Կարբոնիան և Իգլեզիասը` 29007 ու 27332 բնակչությամբ (ըստ 2015 թվականի ճշգրտումների)։

## Պատմություն
Գավառում գաղութները հիմնադրվել են դեռ Ք.ա 8 կամ 9 դարերին՝ փյունիկեցիների և կարթագենցիների կողմից։ Նրա հանքարդյունաբերությունը զարգացել է 19-րդ դարի ընթացքում բարիումի, պղնձիի, կապարի, արծաթի և ցինկի հանքավայրերի շնորհիվ, սակայն այս արդյունաբերությունը անկում է ապրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Կարբոնիա-Իգլեզիաս պրովինցիան ձևավորվել է Սարդինիայի տարածաշրջանային օրենքով և գործում է 2005 թվականից։

2012 թվականի մայիսի 6-ին Սարդինիայի տարածաշրջանային հանրաքվեն առաջադրեց որոշ գավառների վերացման մասին բազմատեսակ խնդիրներ։ Սարդինիայի որոշ մարզերի վերափոխման կամ վերացման առաջարկը հավանության է արժանացել 2012 թվականի մայիսի 24-ին Սարդինիայի Տարածաշրջանային Խորհրդի կողմից։ Դրա շնորհիվ Կարբոնիա-Իգլեզիաս պրովինցիային հանձնարարվել էր ստեղծել նոր վարչական մարմին կամ վերացնել 2013 թվականի մարտի 1-ի որոշումը, սակայն սահմանադրական փոփոխությունների այս ժամկետը երկարացվել է մինչև 2013 թվականի հուլիսի 1-ը։ Այն չի վերացվել, քանի որ դեռևս չի ստեղծվել տարածաշրջանային օրենքը։

## Պատկերասրահ

Lungomare Sant'Antioco.jpg
Sardaigne Iglesias Piazza Municipio - panoramio.jpg
Sede Provincia Sud Sardegna Carbonia.jpg
Capo Sandalo (Carloforte).jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառ 

Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ
Ֆյոդոր Նաբիլկինը և դյուցազունները (հեքիաթ)

**Ֆյոդոր Նաբիլկինը և դյուցազունները**, բելառուսական ժողովրդական հեքիաթ։

## Սյուժե

Հեքիաթը պատմում է մի աղքատ մարդու` Ֆյոդոր Նաբիլկինի մասին, որը երազում էր դառնալ դյուցազն։ Այդ նպատակով նա հեծնում է իր ձին, թրի տեղ մի գերանդի է վերցնում ու ճանապարհ ընկնում։ Ճանապարհին մի սյան վրա գրում է, թե իբր այդ քաղաքով անցել է հզոր դյուցազն Ֆյոդոր Նաբիլկինը։ Նրա գրառումը տեսնում է իսկական դյուցազն Կաղնուկը։ Վերջինս ցանկանում է ընկերանալ նոր դյուցազնի հետ։ Ֆյոդոր Նաբլիկինը թույլատրում է  իր ընկերը դառնալ և երկուսով ճանապարհ են ընկնում։ Երկուսով հասնում են մի մարգագետին և մնում են այնտեղ։ Մի օր էլ Կաղնուկն ասում է, որ վիշապն իրենցից մեկին մենամարտի է կանչել։ Որոշվում է, որ Կաղնուկը պիտի գնա վիշապի մոտ։ Մենամարտի ժամանակ վիշապը կարծում է, թե ինքը Ֆյոդոր Նաբիլկինի հետ է մենամարտում։ Ֆյոդոր Նաբիլկին հետ ցանկանում է ընկերանալ ևս մեկ դյուցազն` Լեռնիկ անունով։ Այս դյուցազնն էլ Ֆյոդոր Նաբիլկինի փոխարեն կռվում ու հաղթում է մի վեցգլխանի վիշապի։ Իսկ ինըգլխանի վիշապին հաղթում է ինքը` Նաբիլկինը, տարբեր հնարքներով։ 
Թագավորը նրան կանչում է իր պալատ և մեծ պատվով պահում է։ Նա նաև օգնում է թագավորին հաղթել թշնամուն։ Ի վերջո, թագավորը Ֆյոդոր Նաբիլկինին նշանակում է իր զորքի ամենաուժեղ հրամանատար, իսկ ինքը հանգիստ քնում է։

## Սյուժեն այլ հեքիաթներում
Այս հեքիաթի սյուժեն թափառող է։ Այն հանդիպում է տարբեր ժողովուրդների հեքիաթներում, տարբեր մշակումներով։ Հայ գրողներից այս սյուժեն մշակել է Հովհաննես Թումանյանը` գրելով Քաջ Նազարը հեքիաթը։ Հայ գրողներից նույն սյուժեով հեքիաթ է գրել նաև Դերենիկ Դեմիրճյանը։
## Կերպարներ

* Ֆյոդոր Նաբիլկին
* Կաղնուկ, իսկական դյուցազն
* Լեռնիկ, իսկական դյուցազն
* Թագավոր
* Վիշապներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Фёдор Набилкин и настоящие богатыри
* «Федор Набилкин и настоящие богатыри»
* Фёдор Набилкин и настоящие богатыри. YouTube

Կատեգորիա:Բելառուսի մշակույթ
Վերհիշելով իմ տխուր պոռնիկներին (վիպակ)

**«Վերհիշելով իմ տխուր պոռնիկներին»** (), կոլումբիացի գրող, գրականության բնագավառում 1982 թվականին Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, «Մոգական ռեալիզմ» գեղարվեստական ուղղության ներկայացուցիչ Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի վիպակը։ Հրապարակվել է 2004 թվականին իսպաներենով։

1985 թվականից հետո, շուրջ քսանամյա դադարից հետո այս գիրքը դարձավ գրողի առաջին գեղարվեստական ստեղծագործությունը (մինչ այդ Մարկեսը միայն հիշողություններ էր հրապարակում)։ Վիպակը դարձավ հեղինակի վերջին ստեղծագործությունը. 2014 թվականի ապրիլի 17-ին նա կնքեց իր մահկանացուն։

## Ընդհանուր ակնարկ
Վիպակը լույս տեսնելուց հետո թարգմանվել է աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով։ Ռուսերենով այն հրատարակվել է 2005 թվականին «Օնլայն» հրատարակչության կողմից։ Այս հրատարակությունը, ըստ քննադատների, զգալի թերություններ ունի։

2007 թվականին Իրանում պարսկերենով լույս է ընծայվում գիրքը փոփոխված անվանումով (, *պոռնիկ*  բառը փոխարինվել է *թանկագին* բառով)։ Առաջին տպաքանակը՝ բաղկացած 5000 օրինակից, վաճառվում է երեք շաբաթների ընթացքում։ Դրանից հետո արգելվեց գրքի վաճառքը Իրանում՝ պատճառաբանելով, որ գրաքննադատությունը սխալմամբ է արտոնել դրա տպագրումը։ Հայաստանում գիրքը լույս է տեսել 2010 թվականին։

## Սյուժե
Մի շատ ծեր տղամարդ, որը պրոֆեսիոնալ լրագրող է, երբեք չի ցանկացել լուրջ հարաբերություններ ստեղծել կանանց հետ։ Նա միշտ նախընտրել է գումար վճարել սեքսի համար։ Իր իննսունամյակի կապակցությամբ ծերունին մի ցանկություն ունի՝ գիշերն անցկացնել երիտասարդ օրիորդի հետ։ Արդյունքում, իր համար անսպասելի, ծերունազարդ լրագրողը սիրահարվում է աղջկան։ Նա ժամանակ է անցկացնում, հետևելով, թե ինչպես է աղջնակը քնում, և վերհիշում է իր անցյալն ու պոռնիկներին...

## Էկրանավորում
* Վերհիշելով իմ տխուր պոռնիկներին (Memoria de mis putas tristes), Դանիա, Մեքսիկա, Իսպանիա, 2011, ռեժիսոր Հենինգ Կարլսեն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Литературный иллюзион, или Магия слов Габриэля Гарсиа Маркеса
* Complete Review review
* Fantastic Fiction page
* Film Based on Gabriel Garcia Marquez Book Prompts Protest in Mexico by *The Los Angeles Times*
* 'The Nonagenarian and the Nymphette', review in the *Oxonian Review*

Կատեգորիա:2004 գրքեր
Կատեգորիա:2004 վեպեր
Կատեգորիա:Իսպաներեն գրքեր
Կատեգորիա:Իսպաներեն վեպեր
Կատեգորիա:Կոլումբիական գրականություն
Կատեգորիա:Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Մոգական ռեալիստական վեպեր
Վենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Վենեսուելայի օբյեկտները թվով 3-ն են (2010 թվական), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,3 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ Դրանցից երկուսը ցանկում ընդգրկվել են մշակութային չափանիշներով, իսկ մեկը՝ բնական։

Բացի դրանից, 2010 թվականի դրությամբ ևս 3 օբյեկտ ներկայացված է Համաշխարհային ժառանգության թեկնածու օբյեկտների ցանկում։ Վենեսուելայի տարածքում առաջին օբյեկտը ցանկում ընդգրկվել է 1993 թվականին, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 17-րդ նստաշրջանում։

## Ցանկ
Օբյեկտները դասավորված են համաշխարհային ժառանգության ցանկում դրանց ընդգրկվելու հերթականությամբ։ Եթե օբյեկտները ավելացվել են միաժամանակ, այսինքն՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի նույն նստաշրջանում, ապա օբյեկտները դասավորված են համարներով։



### Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն



## Նախնական ցանկ
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։



### Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն



## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Վենեսուելայում 

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր
*
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն
Շակիա Գանն

**Շակիա Գանն** (, ), 15-ամյա աֆրոամերիկացի լեսբուհի Նյուարկից (Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), որը դանակով մահացու վիրավորվել է այն բանից հետո, երբ հայտնել է իր սեռական կողմնորոշման մասին։

## Սպանություն
Շակիան իր ընկերուհու հետ ավտոբուսի էր սպասում, երբ նրանց մոտեցան երկու տղամարդ՝ ծանոթանալու ակնկալիքով։ Աղջիկները մերժել նրանց, ասելով, որ նրանք լեսբուհիներ են։ Վեճ է ծագում, որի արդյունքում Շակիան դանակով ծանր վնասվածք է ստանում կրծքի հատվածում։ Դրանից հետո մարդասպանները մեքենայով դիմել են փախուստի՝ աղջկան թողնելով այդ վիճակում։ Շակիայի ընկերուհիները ավտոմեքենա են կանգնեցրել և նրան տեղափոխել մոտակայքում գտնվող հիվանդանոց, որտեղ նա մահացել է ծանր վնասվածքներից։

## Դատարանի դատավճիռը
Հանցագործներից մեկը՝ 29-ամյա Ռիչարդ Մակկաֆը, ձերբակալվել է 2003 թվականի մայիսի 16 և ճանաչվել սպանության ականատեսների կողմից։ Սպանությունը «ատելության հանցանք» էր, ինչը դարձավ ծանրացուցիչ հանգամանք։ 2005 թվականի ապրիլի 21-ին Ռիչարդ Մակկաֆը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման։

## Կերպարը արվեստում և լրագրության մեջ
* Շակիա Գաննի կյանքին նվիրվել Կ․ Բ․ Զուկ (*Kristal Brent Zook*) գրքի հրատարակություան բաժիններից մեկը՝ «Սև կանանց կյանքը։ պատմություններ ցավի և տոկունության մասին» (Black Women’s Lives: Stories of Pain and Power)։
* Նրա մասին վավերագրական ֆիլմ է նկարահանվել՝ «Dreams Deferred» անվանմամբ, որը ցուցադրվել է 2008 թվականի Նյու Յորքի փառատոնի ժամանակ։
* Նրա անունը շրջանառվում է նաև մի շարք թերթերի հրապարակումներում, որպես օրինակ անհանդուրժողականության զոհ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* She didn't have to die by Keith Boykin
* Sakia Gunn Remembered by Keith Boykin
* Sakia Gunn's Killer Pleads Guilty
* The Sakia Gunn Film Project 
* The poem "The Other Black Man" by T. Miller references Sakia Gunn

Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք
Վերա Կլիմենկո-Ժուկովա

**Վերա Ֆեոդոսիևնա Կլիմենկո-Ժուկովա**    (, ), ուկրաինացի նկարչուհի, պետրիկովյան նկարազարդման վարպետ, Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամ։ Հայտնի է  որպես ճենապակու վրա պետրիկովյան նկարազարդման կիրառման հիմնադիրներից մեկը։

## Կենսագրություն
Վերա Ֆեոդոսիևնան ծնվել է Պետրիկովկա գյուղում   (ներկայումս Պետրիկովի շրջանի քաղաքատիպ ավան), սովորել է Պետրիկովսկի դեկորատիվ նկարազարդման դպրոցում, որն ավարտել է 1939 թվականին,  որտեղ նրա ուսուցչուհին է եղել պետրիկովյան նկարազարդման հայտնի վարպետ Տատյանա Պատան։  Աշխատել է մի քանի տարբեր գեղարվեստական ստեղծագործությունների վրա, 1944 թվականից  մինչև կյանքի վերջն աշխատել է Կիևի փորձարարական կերամիկա- գեղարվեստական գործարանում։ Նրա հետ մեկտեղ այնտեղ աշխատել են Պետրիկովկայի այլ հայտնի վարպետ-կանայք՝ Մարֆա Տիմչենկոն, Պելագեյա Գլուշչենկոն, Վերա Պավլենկոն, Գալինա Պավլենկո-Չերնիչենկոն։  1947 թվականից  ղեկավարել է այդ գործարանի գեղարվեստական արտադրամասը։

Առաջին հերթին հայտնի է ճենապակու վրա կատարած նկարազարդումներով, պետրիկովյան նկարազարդումների կիրառման հիմնադիրներից մեկն է և համարվում է այդ ուղղության ամենահայտնի նկարչուհին։ Թղթի և մետաղի վրա ստեղծել է նաև դեկորատիվ նկարազարդման աշխատանքներ։  1946 թվականից  մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական, միութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։

## Գրականություն
* Глухенькая Н. Петриковские росписи. Киев: Искусство, 1973.
* Петриковка: Альбом репродукций. Днепр: Днепрокнига, 2001 (переиздание 2004). 216 с.

## Արտաքին հղումներ
* Энциклопедия современной Украины: Вера Феодосиевна Клименко-Жукова
* Выставка произведений Веры Феодосиевны Клименко-Жуковой 

Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամներ
Ջոն Հյուզ

**Ջոն Հյուզ** (, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Նրա ֆիլմերից են՝ «Նախաճաշ ակումբ», «16 մոմ», «Բեթհովեն», «Տանը մենակ», «101 դալմատիններ» և շատ ուրիշներ։

## Կենսագրությունը
Հյուզը ծնվել է Լանսինգում, Միչիգանում։ Հյուզի մայրը զբաղվում էր բարեգործությամբ, իսկ հայրը առևտրական էր։ 1968 թվականին նա ավարտեց Glenbrook North դպրոցը Նորտբրուկում, Իլինոյսում։ Հետագայում Նորտբրուկը դարձավ Շեմերի քաղաքի նախատիպը, որտեղ տեղի է ունենում որոշ ֆիլմերի իրադարձությունը (Շերմերվիլլ, քաղաքի սկզբնական անվանումը)։ Միջնակարգ դպրոցում նա ծանոթացավ իր ապագա կնոջ` Նենսի Լյուդվիգի հետ, ում հետ նա ամուսնացավ 1970 թվականին։ Նրանք ունեին զույգ որդիներ, Ջոն Հյուզ III (ծնվել է 1976) և Ջեյմս Հյուզ (ծնվել է 1979)։

2009 թվականի օգոստոսի 6-ի առավոտյան Ջոն Հյուզը հանկարծակի մահացավ սրտի նոպայից, առավոտյան զբոսանքի ժամանակ Նյու Յորքում, որտեղ նա այցելել էր ընտանիքին։

Կյանքի վերջին տարիների ռեժիսորը կորցրեց իր հույսը։ Եզակի դեպքերում էր տալիս հարցազրույք կամ նկարահանվում։ Իր վերջին ռեժիսորական աշխատանքներից է դարձել «Գանգրահեր Սյուն» (1991)։

### Կինեմատոգրաֆիա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Արիզոնայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ Իլինոյսից
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Կատեգորիա:Տանը մենակ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կատակերգուներ
Քրիս Մարշալ

**Քրիստոֆեր (Քրիս) Մարշալ** (, ), բրիտանացի դերասան, ավելի հայտնի է Նիկա Հարպերի դերում «Իմ ընտանիքը» և Խեմպրի Գուդմեն դերով «Մահ դրախտում» ֆիլմով։

## Կարիերա
Մարշալը ճանաչում ստացավ երիտասարդ տարիքում, երբ նկարահանվեց «Մաքուր անգլիական սպանություններ» ֆիլմում, սակայն ավելի հայտնի դարձավ 2000 թվականին Նիկա Խարպերի դերով։

2003 թվականին նա խաղաց Կոլինա Ֆրիսելի ֆիլմում`«Իսկական սեր»։

## Անձնական կյանք
2012 թվականին Մարշալը ամուսնացավ Խաննե Դոդկինսի հետ։ Ամուսինները ունեն ուստր` Թոմասը և դուստր`Էլսին։

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ
* 2002 - British Comedy Awards  - Լավագույն նորեկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քրիս Մարշալ

Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Ալբիի տաճար

**Սուրբ Ցեցիլիա** (), բազիլիկ տաճար, հայտնի է նաև Ալբիի տաճար անվանումով։ Գտնվում է Ֆրանսիայի հարավում՝ Ալբիի քաղաքում։ Կաթոլիկ կառույց է Ալբիի քաղաքում, համարվում է նաև նույն քաղաքի արքեպիսկոպոսական նստավայրը։ Սկզբում կառուցվել է որպես ամրոց՝ Ալբիգոյան խաչակրաց արշավանքի ժամանակ։ Հիմնական կառուցումն սկսվել է 1282 թվականին և տևել է մոտ 200 տարի։ Ալբիի տաճարը համարվում է ամենախոշոր աղյուսի կառույցը։

2010 թվականին տաճարը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

## Պատմություն
մինի|ձախից
Ներկայիս Ալբիի տաճարին նախորդել են այլ կառույցներ։ Առաջին կառույցը թվագրվել է 4-րդ դարում և 666 թվականին այրվել է հրդեհի պատճառով։ Երկրորդն արձանագրվել է 920 թվականին, Սուրբ Ցեցիլիայի անունով՝ ներկայիս երաժիշտների հովանավորը։ Այն վերահաստավեց 13-րդ դարում, քարի վրա գտնվող Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու կողմից։

Աղյուսի գոթական ոճով տաճարը կառուցվել է ամբողջությամբ աղյուսով՝ կաթարների եկեղեցու հովանավորությամբ, 1287-1480 թվականներին։ Կաթարները մերժում են կաթոլիկական եկեղեցու հեղինակությունը և ուսմունքը։ Այդ պատճառով Իննոկենտիոս III-ը սկսել է Ալբիգոյան խաչակրաց արշավանքը՝ հարավային Ֆրանսիայում կաթարիայությունը մարելու համար, որն ավարտվում է բնակչության մեծ կորուստով։

Եկեղեցու կառուցման հրահրիչն էր Բերնարդ դե Կաստանը՝ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու՝ Ալբիի եպիսկոպոսը և Լանգեդոկի ինկվիզիտորը։ Նավի կառուցման աշխատանքներն ավարտվել են մոտ 1330 թվականին։

## Առանձնահատկություններ
մինի|ձախից|Նավ
Տաճարը կառուցված է հարավային գոթական ճարտարապետության ոճով։ Ալբիի տաճարը կառուցված է գրեթե ամբողջությամբ աղյուսով։ Նշանավոր ճարտարապետական առանձնահատկությունները ներառում են զանգակատունը, (ավելացվել է 1492 թվականին), որը կանգնած է 78 մետր բարձրությամբ և Դոմինիկ դը Ֆլորենցիայի դուռը, որն ավելացվել է մոտ 1392 թվականին։ Նավը Ֆրանսիայի գոթական ճարտարապետության ոճով կառուցված ամենաընդարձակ օրինակն է՝ 18 մետր հեռավորության վրա։ Տաճարի ներսում բացակայում են ենթակողմերը, որոնք փոխարինվում են  փոքր մատուռների շարքերով, տաճարը վերածելով «դահլիճ-եկեղեցու»։ Գլխավոր մուտքը գտնվում է հարավային կողմում, այլ ոչ թե արմևտյան ճակատում՝ ինչպես ավանդական Ֆրանսիայում է։

## Տես նաև
* Ալբի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Տեղադրություն
*Սուրբ Ցեցիլիի տաճար ,Տուրիստական գրասենյակի կայքը
*Շրջագայություն տաճարի ներսում 
*Ալբիի տաճար | Ատլաս 

Կատեգորիա:Գոթական ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի տեսարժան վայրեր
1808 թվականի մայիսի երկուսի ապստամբությունը Մադրիդում (նկար)

**«1808 թվականի մայիսի երկուսի ապստամբությունը Մադրիդում»** (), իսպանացի գեղանկարիչ, դիմանկարիչ, հրատարակող, Իսպանիայի պալատական գեղանկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1814 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 268 × 347 սմ։ «1808 թվականի մայիսի երկուսի ապստամբությունը Մադրիդում» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Պրադո թանգարանում (Մադրիդ, Իսպանիա)։

## Նկարագիր
1814 թվականին այս կտավը Իսպանիայի թագավոր Ֆերդինանդ VII-ը պատվիրում է Ֆրանցիսկո Գոյային՝ որպես ֆինանսական օժանդակություն։ «1808 թվականի մայիսի երկուսի ապստամբությունը Մադրիդում» ստեղծագործությունում հեղինակը վրձնել է 1808 թվականի մայիսի 2-ի առավոտը, երբ իսպանացի ազգայնականները հարձակվեցին Նապոլեոն Բոնապարտի կայսերական գվարդիայում ծառայող մամլուքների և դրագունների վրա։ Վերջիններս թագավորական պալատից դուրս էին հանում ամենափոքր ինֆանտին՝ Ֆրանսիսկո դե Պաուլա դե Բուրբոնին։

Նկարի կոմպոզիցիայում միակ կենտրոնը բացակայում է։ Այդ բացակայության շնորհիվ կտավը դիտողին է փոխանցում ամբոխի էներգիան և կռվի լարվածությունը։ Գունային երանգավորումը Գոյան այնպես է ընտրել, որ ընդգծի կատարվածի ողջ դաժանությունը։

## Նկարի ճակատագիր
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Մադրիդը ռմբակոծվում էր։ Հանրապետական կառավարությունը որոշում է կայացնում Պրադոյի ողջ ֆոնդը տարհանել։ Գոյայի ստեղծագործությունները տեղափողող բեռնատար ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվում։ Արդյունքում խիստ վնասվում է «1808 թվականի մայիսի երկուսի ապստամբությունը Մադրիդում» ստեղծագործությունը։ Նկարի վրա մնացին կտրվածքի տեղեր, իսկ կտավի որոշ հատվածներ ընդհանրապես դարձան անվերականգնելի և հեռացվեցին։ Ռեստավրացիայի ժամանակ կտավի վնասված ձախ հատվածը թողնվել է վնասված վիճակում, որպեսզի հետագա սերունդները տեսնեն ու հիշեն քաղաքացիական պատերազմի արհավիրքները։ Կրկնակի ռեստավրացիայի ժամանակ միայն ամբողջությամբ վերականգնվում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Documentos relacionados con 1808 pertenecientes al patrimonio cultural del Ayto. de Madrid 
* Un site consacré aux guerres napoléoniennes (en francés)
* Primer Encuentro Internacional sobre la Guerra de la Independencia en Oviedo

Կատեգորիա:1814 նկարներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի արվեստ
Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներ
Տատյանա Պատա

**Տատյանա Ակիմովնա Պատա** (, ),  ուկրաինացի նկարչուհի,  պետրիկովյան նկարազարդման վարպետ, ՈւԽՍՀ ժողովրդական ստեղծագործության վաստակավոր վարպետ (1962)։

## Կենսագրություն
Տատյանա Պատան ծնվել է Եկատերինոսլավի նահանգի Պետրիկովկա քաղաքում, Յակիմ Մարտինենկոյի աղքատ բազմանդամ ընտանիքում։ 14 տարեկանից նա վաստակել է իր ապրուստը՝ այցելելով տներ և պատկերազարդելով վառարանների ծխնելույզները։ 1913 թվականին Պետրիկովկա է ժամանում պետերբուրգցի նկարիչ Եվգենիա Էվենբախը, որը  հետաքրքրվել է Պատայի աշխատանքով և նրան հրավիրել տեղափոխվել մայրաքաղաք։ Սակայն Տատյանա Ակիմովնան չի համաձայնվել թողնել հայրենի գյուղը, որը դարձել էր նրա  ոգեշնչման և ստեղծագործական թեմաների ընտրության վայր։

Վարպետի հետագա ստեղծագործական ճակատագիրը որոշվեց պատմաբան և ազգագրագետ Դմիտրի Յավորնիցկու հետ հանդիպումը։ Նա առաջինն էր, որ նպաստեց իր ստեղծագործությունների հանրային ճանաչմանը՝ որպես ժողովրդական արվեստի իրական արժեքներ։ 1920-ական թվականներին Դնեպրոպետրովսկի տեղական պատմության թանգարանի պատվերով, որը գլխավորում էր Դմիտրի Իվանովիչը, Պատան կատարեց գորգի և ծխնելույզի նկարների երկու էսքիզներ, որոնք պահվում են ֆոնդերում։

1950 թվականին Պատան դարձել է Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամ։

Կյանքի վերջին տարիներին նկարիչը ստեղծել է մի շարք նոր նկարներ, որոնք ընդգրկվել են «Տատյանա Պատա» (1973) ալբոմում, ձևավորել է գրքեր, գեղարվեստական բացիկներ։

## Պարգևներ, մրցանակներ
1962 թվականին Պատային շնորհվել է Ուկրաինայի ԽՍՀ ժողովրդական արվեստի պատվավոր վարպետի կոչում։ Պարգևատրվել է «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ» մեդալով և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։

## Հիշատակ
Դնեպրի փողոցներից մեկը կոչվում է Տատյանա Պատայի անունով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Украинская советская энциклопедия: в 12 томах = Українська радянська енциклопедія (укр.) / За ред. М. Бажана. - 2-ге вид. - К.: Гол. редакція УРЕ, 1974-1985.
* Тетяна Пата. Альбом. Київ, Мистетцво, 1973.
* Глухенька Н. О. Майстер розпису Тетяна Пата. // «Народна творчість та етнографія». 1977, № 4.
* Татьяна Акимовна Пата на сайте Рідна Україна.

## Արտաքին հղումներ
*  Տատյանա Պատայի աշխատանքները flickr.com կայքում

Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Դավիթ (անձնանուն)

**Դավիթ**, հին հրեական ծագման անձնանուն (, *David*), թարգմանաբար նշանակում է «սիրելի», «սիրահար», «սիրեցյալ» ( *ḥaviv*)։ Հայերեն սիրական «սիրելի» բառից, գործածվում է անհիշելի ժամանակներից։ Ռուսերեն ժողովրդական տարբերակն է Давы́д, որից առաջացել է Давыдов ազգանունը։ Բիբլիական այս անունը տարածված է ոչ միայն քրիստոնյա ազգերի մեջ, այլ նաև անցել մուսուլմանության մեջ, հայտնի է որպես Դաուդ։

## Այլ լեզուներում

* Հայերեն՝ Դավիթ (Davítʰ)
* Աբխազերեն՝ Daut
* Ադրբեջաներեն՝ Davud, Davut
* Ալբաներեն՝ Davidi
* Անգլերեն՝ David
* Արաբերեն՝ داؤود (Da'ud, Da'oud, Da'wud, Da'wood etc.)
* Բելառուսերեն՝ Давыд
* Բոսնիերեն՝ Davud, Dawud, Daud, Daut
* Կատալաներեն՝ David
* Կոռներեն՝ Daveth
* Չեխերեն՝ David 
* Էստոներեն՝ Taavet
* Ֆիններեն՝ Taavetti 
* Ֆրանսերեն՝ David
* Գալիսերեն՝ Davide
* Վրացերեն՝ დავით (Davitʰ)
* Գերմաներեն՝ David
* Հունարեն՝ Δαβίδ, Δαυίδ, Δαυείδ
* Եբրայերեն՝ דויד, דָּוִד (David) 
* Հունգարերեն՝ Dávid 
* Իսլանդերեն՝ Davíð 
* Իռլանդերեն՝ Dáibhídh, Dáibhead, Daithí  
* Իտալերեն՝ Davide
* Ճապոներեն՝ デイビッド (Deividdo)
* Ղազախերեն՝ Дәуіт (Däuit)
* Կորեերեն՝  데빗, 데이빗, 데이비드
* Լատիներեն՝  David
* Լատիշերեն՝  Dāvids, Dāvis
* Լիտվերեն՝ Davidas, Davydas, Dovydas
* Հյուսիսկորեերեն՝ 戴维 (Dài-wéi), 大卫(Dà-wèi)
* Մաորի՝ Rāwiri
* Պարսկերեն՝ داوود (Davud)  
* Լեհերեն՝ Dawid
* Պորտուգալերեն՝ Davi, David
* Ռումիներեն՝ David
* Գելական շոտլանդերեն՝ Dàibheid, Dàibhidh
* Սերբերեն՝  Давид (David)
* Սլովեներեն՝  Dávid, David
* Իսպաներեն՝  David  
* Թուրքերեն՝  Davut, Davud, Dâvud 
* Թուրքմեներեն՝ Dawut
* Ուկրաիներեն՝  Давид (Davyd) 
* Վալլիերեն՝ Dafydd, Dewi, Dai
* Իդիշ՝ דוד (Dóvid)

## Անվանակոչության տոն
* **[[Ուղղափառություն]]**․
** Հունվար՝ հունվարի 5, հունվարի 27
** Փետրվար՝ փետրվարի 8, փետրվարի 14
** Մարտ՝ մարտի 18 
** Ապրիլ՝ ապրիլի 25
** Մայիս՝ մայիսի 15, մայիսի 20, մայիսի 31
** Հունիս՝ հունիսի 5
** Հուլիս՝ հուլիսի 8, հուլիսի 9
** Օգոստոս՝ օգոստոսի 6
** Սեպտեմբեր՝ սեպտեմբերի 18, սեպտեմբերի 19
** Հոկտեմբեր՝ հոկտեմբերի 2, հոկտեմբերի 7, հոկտեմբերի 15, հոկտեմբերի 31
** Նոյեմբեր՝  նոյեմբերի 14

## Իշխանական անուն
Դավիթ անունը քրիստոնեության մեջ եղել է մկրտության ժամանակ տրվող անուներից մեկը։ Կապված է ռուս առաջին սրբերից՝ Գլեբի անվան հետ (Գլեբը եղել է նրա հեթանոսական անունը)։ Ըստ Ռրյուրիկոմիչ անվանահամակարգի, դարեր շարունակ իշխանները կրել են «երկու» անուն, Դավիթ անունը հաճախ զուգակցվել է Գլեբ անվան հետ, քանի որ այն եղել է բավականին տարածված, և որոշ ժամանակ երեխաներին արգելվել է անվանակոչել Գլեբ։

Սակայն որոշ հետազոտողներ պնդում են, որ դա երկաթե կանոն չի եղել,  և ժամանակի ընթացքում  Գլեբը  դարձել է  լիարժեք քրիստոնեական անուն։ Ֆյոդր Ուսպենսկին գրում է․ 

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ
Դավիթ անունի նշանակությունը։ Давид Անունների ազատ հանրագիտարան

Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան անուններ
Կատեգորիա:Արական անձնանուններ
Կատեգորիա:Եբրայական անձնանուններ
Կատեգորիա:Եբրայերեն
Չալուս

**Չալուս** (), քաղաք Իրանի հյուսիսում, Մազանդարան օսթանում։ Հանդիսանում է համանուն շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով կազմում է ։

## Աշխարհագրական դիրք
Գտնվում է Մազանդարանի արևմտյան մասում` օսթանի վարչական կենտրոն Սարիից մոտ 143 կմ արևմուտք։ Տեղադրված է Կասպից ծովի ափին, Չալուս գետի ափերին։ Չալուսից անմիջապես արևելք Նոուշահր քաղաքն է։

Շրջանն ունի խոնավ մերձարևադարձային կլիմա։ Չալուսը խոշոր հանգստավայր է իրանցիների համար, քանի որ այնտեղ եղանակը հիանալի է և կան բազմաթիվ տեսարժան վայրեր։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 65 196 մարդ, որոնք կազմում էին 22 166 տնտեսություն։ Չալուսը Մազանդարան օսթանի բնակչությամբ վեցերորդ ամենախոշոր քաղաքն է։ Քաղաքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

## Պատմություն
Չալուսը կոչվում էր «Սալուս» կամ «Շալուս»։ Այն ունի երկար պատմություն, որում եղել են ապստամբություններ և պայքար տեղի իշխանության հետ, ինչպես նաև շրջափակում օտարերկրացիների կողմից։ Չալուսն ուներ մեծ մետաքսի գործարան, որը գործում էր 1936 թվականից մինչև 1958 թվականը։ Այն արտահանում էր գործվածներ և այլ մետաքսե արտադրանք տարբեր երկրներ։

## Տեսարժան վայրեր
Չալուսը համարվում է ամենաշատ այցելվող զբոսաշրջանային վայրերից մեկը։ Քաղաքից 12 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Նամակ Աբրուդ ժամանցային համալիրը, որը հագեցած է հյուրանոցներով, հանգստի վայրերով և ֆունիկուլյորով։ Հետաքրքրական տեսարժան վայրերից է նաև Չայխորան պալատը։ Այն ընդգրկված է Իրանի ազգային ժառանգության հուշարձանների մեջ։ Զբաղեցնում է 4000 քառ․ մետր տարածք։ Հին ժամանակներում շահերի համար ծառայել է որպես ժամանակավոր հանգստավայր։

Չալուսից 60 կմ հարավարևմուտք գտնվում են Թախթ ե Սոլեյման (4850մ)և Ալամ-կուխ (4335մ) լեռները։ Առաջինն իրենից ներկայացնում է հնավայր, որտեղ դեռևս պահպանվել են զրադաշտական ատրուշանի մնացորդները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի նավահանգիստներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Մազանդարան
Ռամշիր

**Ռամշիր** (‎), քաղաք Իրանի հարավ-արևմուտքում` Խուզեսթան օսթանում։ Հանդիսանում է համանուն շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Վերջին մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է ։

## Բնակչություն
Ռամշիրի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.

## Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Խուզեստանի հարավ-արևելքում, Խուզեստանի հարթավայրի կենտրոնական մասում, ծովի մակարդակից 17 մետր բարձրության վրա։ Ռամշիրը գտնվում է օսթանի մայրաքաղաք Ահվազից մոտ 80 կիլոմետր հարավ-արևելք և Սպահանից 280 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Խուզեսթան
Կատեգորիա:Խուզեստանի քաղաքներ
Չերքեզիա

**Չերքեզիա** (, , , , ), պատմաաշխարհագրական տարածք Ռուսաստանի Դաշնության հարավ-արևմուտքում։ Հանդիսանում է չերքեզ ժողովրդի պատմական հայրենիքը։

## Աշխարհագրություն
Չերքեզիան գտնվում էր Արևելյան Եվրոպայում, Սև ծովի արևելյան ափին։ Մինչև Ռուսաստանի կողմից Կովկասի գրավումը (1763–1864) Չերքեզիան ընդգրկում էր Կովկասի հյուսիս-արևմուտքի ողջ բերքաբեր հարթավայրերը և տափաստանները՝ 3-4 միլիոն մարդ բնակչությամբ։

Չերքեզիայի պատմական տարածքը ընկած էր Թամանի թերակղզուց արևմուտքից մինչև Մոզդոկ քաղաքը ժամանակակից Հյուսիսային Օսիայում։ Պատմականորեն Չերքեզիան ընդգրկում էր այսօրվա Կրասնոդարի երկրամասի հարավային մասը, Ադիգեիայի, Կարաչայ-Չերքեզիայի, Կաբարդինա-Բալկարիայի Հանրապետությունները, Հյուսիսային Օսիա-Ալանիայի Հանրապետության և Ստավրոպոլի երկրամսի հատվածները մինչև Կուբան գետը հյուսիսում, որը սահման էր հանդիսանում Ռուսական կայսրության հետ։

Չերքեզիայի մայրաքաղաքն է ավանդականորեն համարվում Սոչին։ Որոշ չերքեզ հետազոտողների պնդմամբ, 2014 թվականի ձմեռային օլիմպիական գյուղը կառուցված է չերքեզների զանգվածային գերեզմանի տեղում, որն առաջացել է 1864 թվականին պատերազմում ռուսներին պարտվելուց հետո։

## Գրականություն
*Bullough, Oliver. *Let Our Fame Be Great: Journeys Among the Defiant People of the Caucasus*. Allen Lane, 2010. 
*Jaimoukha, Amjad. *The Circassians: A Handbook*, London: Routledge, New York: Routledge & Palgrave, 2001. 
*Jaimoukha, Amjad. *Circassian Culture and Folklore: Hospitality, Traditions, Cuisine, Festivals and Music.* Bennett & Bloom, 2010. 
*Richmond, Walter. *[https://books.google.am/books?id=LHlwZwpA70cC&printsec=frontcover The Circassian Genocide]*, Rutgers University Press, 2013. 
*Caucasian highlanders (Повседневная жизнь горцев Cеверного Кавказа в XIX в.). Everyday life of the Caucasian highlanders. The 19th century (In the co-authorship with I. Karpeev). Moscow: Molodaya Gvardiy, 2003. 
*Journal of a residence in Circassia during the years 1837, 1838, and 1839 - Bell, James Stanislaus (English)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հյուսիսային Կովկասի պատմություն
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ
Կատեգորիա:Կովկասի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմ
Կատեգորիա:1864 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ
Պիզա (գավառ)

**Պիզայի գավառ** (), գավառ կենտրոնական Իտալիայի Տոսկանա շրջանում։ Դրա մայրաքաղաքը Պիզան է։ Նրա տարածքը կազմում է 2,448 քառակուսի կիլոմետր, և բնակչության ընդհանուր թվաքանակը՝ 421,642 մարդ (2014 թվականի դրությամբ), դա երկրորդ ամենաշատ բնակեցված գավառն է և տարածքով հինգերորդ խոշորագույն տարածքը Տոսկանայում։ Այն բաժանված է 37 կոմունաների։ Նրա պատմությունը սկսվում է էտրուսկների և փյունիկեցիների ժամանակաշրջանից, և գավառը զգալի իշխանություն է ունեցել Միջերկրականում 12-րդ և 13-րդ դարերում։ Պիզան՝ գավառական մայրաքաղաքը, հայտնի է իր թեք աշտարակով, և գրավում է զբոսաշրջիկներին իր բազմաթիվ պատմական վայրերով։

## Պատմություն
Տարածքն ունի երկար պատմություն։ Այստեղ ապրել են էտրուսկներ, փյունիկեցիների և գալեր։ Հռոմեական կայսրության ներքո այստեղ մղվել են ռազմածովային մարտեր լիգուրների, գալերի և կարթագենցիների դեմ, ինչի արդյունքում այն դարձել է հռոմեական գաղութ Ք․ ա․ 180 թվականին։ Հետագայում ձեռք է բերել գաղութային անկախություն Հուլիոս Կեսարի օրոք։ Շնորհիվ իր բարդ գետային համակարգի, Հռոմեական կայսրության անկման հետ մեկտեղ՝ Պիզան կարողանում է պայքարել Սարակինոսյան ծովահենների դեմ։ 828 թվականին այն սկսեց արշավել դեպի հյուսիս աֆրիկյան ափ, իսկ 871 թվականին՝ պիզացի զորքերը օգնեցին պաշտպանել Սալեռնոն մավրերից։

11-րդ դարում Պիզան դարձավ հանրապետություն, 12-րդ և 13-րդ դարերում հասավ իր գագաթնակետին, երբ նրա նավատորմը վերահսկում էր Արևմտյան Միջերկրածովյան տարածքը։ Որպես Ծովային հանրապետություն, նրա իշխանությունը տարածվում էր եկել իտալական թերակղզու սահմաններից դուրս։ Լինելով Ջենովայի հանրապետության դաշնակիցը, հետագայում՝ մրցակիցը, 1284 թվականին Պիզան պարտություն կրեց Մելորիայի ճակատամարտում։ Արդյունքում սկսեց անկում ապրել։ 1406 թվականին ընդգրկվել է Ֆլորենցիայի հանրապետությունում և 16-րդ դարում դարձել է Տոսկանայի Մեծ դքսության մի մասը։ 20-րդ դարում Պիզան ենթարկվել է ռմբակոծության և նացիստական ռեպրեսիաների։

1925 թվականին Բիբոնա, Կամպիլիա Մարիտիմա, Կաստանետո Կարդուչի, Չեչինա, Կոլեսալվետի, Պիոմբինո, Ռոզինյանո Մարիտիմո, Սասետա և Սուվերետո մունիցիպալիտետները, և միևնույն ժամանակ Կաստելֆրանկո դի Սոտո, Մոնտոպոլի ին Վալ դ'Արնո, Սան Մինիատո, Սանտա Կրոչե սուլ Արնո և Սանտա Մարիա ա Մոնտե քաղաքները ձեռք են բերվել Ֆլորենցիա գավառի կողմից։ 1938 թվականին Կաստելինա Մարիտիմա կոմունան գնել է Չեչինայի մունիցիպալիտետի մի փոքր տարածք, Լիվորնո գավառի մի մասը, որը վերագրվել է որպես վարչական սխալ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Province homepage
* Itineraries in Pisa - not only the city of Leaning Tower 

Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ
Կատեգորիա:Տոսկանայի գավառներ
Կաբաներոս ազգային պարկ

**Կաբաներոս ազգային պարկը** գտնվում է Իսպանիայի Մոնտես դե Տոլեդո քաղաքում։ Այն ընկած է երկու մարզերի միջև, հյուսիս-արևմուտքում Սյուդադ Ռեալի և  հարավ-արևմուտքում՝ Տոլեդոյի։

Պարկը ձևավորվել է 1995 թվականին և ունի 390 քառակուսի կիլոմետր տարածք (150 քմ)։ Այն գտնվում է Էստենայի և Բուլլակու գետերի միջև, և ձգվում մինչև Չորիտո և Միրաֆլորես լեռնաշղթաները։

Իբերիայի միջերկրածովյան անտառի լավագույն և ամենամեծ գոյատևող տարածքն է, որն ունի բազմազան բույսերի տեսակներ։ Նաև ներառում է երկրաբանական հետաքրքրություն ունեցող վայրեր։

Պարկի հակոտնյանները տեղակայված են Նոր Զելանդիայում գտնվող Թոնգարիրոյի ազգային պարկում։

## Կենդանական աշխարհ
Այգու կենդանական աշխարհը նկատելի է իր բազմազանությամբ, ինչպես նաև վտանգված տեսակների բարձր տոկոսով։ Կաթնասուններից են ջրասամույրը՝ Էստենա գետում, և չորս տեսակի սմբակավորներ՝ վայրի վարազ, կարմիր, գորշ և բծավոր եղնիկներ։

Այգին բարենպաստ միջավայր է իբերական լուսանի համար, որը խիստ վտանգված կենդանատեսակ է։ Այնուամենայնիվ, վերջին տարիներին այն հազվադեպ է հանդիպում,, թերևս ճագարների պատճառով, որը նրա հիմնական կերակրատեսակն է։ Տոլեդոյի լեռները օգտագործվել են որպես LIFE նախագծի մի մաս՝ որը նպաստում է լուսանների ներմուծմանը։

Ազգային պարկը հատուկ թռչնաբուծական տարածք է, որտեղ բնակվում են սև արագիլը, սև անգղը, իսպանական կայսերական արծիվը։

## Տես նաև
* Իսպանիայի ազգային պարկերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official Page National Park 

Կատեգորիա:1995 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ազգային այգիներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի զբոսայգիներ
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Հիվանդ Բաքոս

**Հիվանդ Բաքոս ** (), Կարավաջոյի վաղ շրջանի (1573-1610) դիցաբանական թեմայով  գլուխգործոցներից։ Նկարի անունը ծագել է ավելի ուշ, երբ կտավի վրա պատկերված հիվանդությունից ապաքինվող պատանու մեջ տեսան գինեգործ Բաքոս աստծուն։

Նկարը Կարավաջոն նկարել է Հռոմում։ Հնարավորություն չունենալով բնորդին վճարելու՝ նկարիչը իր հայելային արտացոլանքը նկարեց։ Սկզբնական շրջանում կտավը գտնվում էր Չեզարե դը Արպինոյի հավաքածուում. նրա մոտ Կարավաջոն որպես օգնական էր աշխատում։

Հարկերը չմուծելու պատճառով Չեզարե դը Արպինոյի ունեցվածքը բռնագրվվեց, այդ թվում՝ «Հիվանդ Բաքոսը»։ Նկարը հայտնվեց Հռոմի պապի ձեռքում, որը նա ամբողջ հավաքածուի հետ միասին նվիրեց Շիպիոնե Բորգեզեյին։

Այժմ գտնվում է Բորգեզե պատկերասրահում, Հռոմ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Великий провокатор Микеланджело да Караваджо

Կատեգորիա:1593 նկարներ
Կատեգորիա:Բորգեզե պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Ինքնադիմանկարներ
Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ
Երաժիշտներ (նկար, Կարավաջո)

**«Երաժիշտներ»**, բարոկկո շրջանի իտալացի նկարիչ Կարավաջոյի 1595 թվականի նկարներից։ Պահվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։ Այստեղ հայտնվել է 1952 թվականին։ 1983 թվականին հիմնական ռեստավրացիայի է ենթարկվել։

## Պատմություն
Երիտասարդ Կարավաջոյի  առաջին հովանավորներից մեկը՝ կարդինալ Դել Մոնտեն էր , «Երաժիշտները» նկարը նրա առաջին պատվերն է։ Կարդինալի  ամրոցում հաճախ անց էին կացվում տոնական երեկույթներ, որոշեց առանձնասենյակներից մեկը զարդարել երաժշտության թեմայով։ Քանի որ երիտասարդ Կարավաջոն նրա շրջապատից էր՝ ստացավ երկու նկարի պատվեր։

## Նկարագրություն
Պայմանական թատերական զգեստներով երեք պատանի նստած են և պատրաստվում են փորձի։ Կենտրոնում Մարիո Մինիտին ձգում է լյուտնյայի լարերը , ջութակահարը ուշադիր նայում է նոտաներին, նրանց մեջտեղում Կարավաջոն տեղավորել է իրեն։ 
Ձախ կողմում պատկերված է Ամուրը՝ նետերը մեջքի ետևում, խաղողով զբաղվելիս։ Այս կերպարի մի քանի բացատրություն կա։ 
Նկարի անունը պայմանական է, բայց բազմանշանակ։ Նկարը անվանել են «Երաժշտություն», « Երաժիշտներ», «Համերգ», չնայած նկարի համար լավագույն անվանումը «Փորձ» է։ Պատանիների թատերական հագուստները կտավը հեռացնում էր առօրեականությունից, իսկ փորձի հասարակ մոտիվը դառնում է ավելի տոնական։ Նկարին գեղեցկություն էր հաղորդում նաև գույների և հորինվածքի հարմոնիան։ Այս նկարին որպես զույգ Կարավաջոն նկարել է նաև «Վինահարը» նկարը։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Картина на официальном сайте Метрополитен-музея
* The Musicians — Michangelo Merisi da Caravaggio — 1595

Կատեգորիա:1595 նկարներ
Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ
Պելագեյա Գլուշչենկո

**Պելագեյա Իվանովնա Գլուշչենկո**    (, ), ուկրաինացի նկարչուհի, պետրիկովյան նկարազարդման վարպետ, ՈւԽՍՀ ժողովրդական ստեղծագործության վաստակավոր վարպետ (1967)։

## Կենսագրություն
Պելագեյա Գլուշչենկոն ծնվել է Պետրիկովկա գյուղում  (այժմ՝ Պետրիկովի շրջանի քաղաքատիպ ավան)։ Նկարչություն սովորել է պետրիկովյան նկարազարդման վարպետ Տատյանա Պատայից։ 1937-1941 թվականներին սովորել է Կիևի ժողովրդական արվեստի վարպետների դպրոցում (հետագայում` Կիևի գեղարվեստա- արդյունաբերական քոլեջ)։ Պատերազմից հետո աշխատել է Կիևի գեղարվեստական տարբեր հաստատություններում, զարգացրել պետրիկովյան նկարչության կիրառման տարբեր ձևեր Տատյանա Պատայի՝ Կիև տեղափոխված մյուս աշակերտների հետ միասին, այդ թվում՝ Մարֆա Տիմչենկոյի, Գալինա Պավլենկո-Չերնիչենկոյի, Վերա Պավլենկոյի և Վերա Կլիմենկո-Ժուկովայի։

1949 թվականի ցուցահանդեսից առաջ նկարչուհին ստեղծել է աշխատանքների մեծ շարք։ Սրանք նույն կոմպոզիցիայի «ծաղիկներ» էին, որոնք ծագել էին ավանդական «հայելային» նկարչությունից։ Դրանք բոլորը նույն չափի էին և սյուժեով նման։ Սակայն, իրենց անսահման փոփոխականության և եզակիության պատճառով, դրանք միատարրության տպավորություն չէին թողնում և հստակորեն առանձնանում էին Պետրիկովկայի այլ նկարիչների նմանատիպ ստեղծագործություններից։

Պելագեյա Գլուշչենկոն, ինչպես Պետրիկովկայի մյուս նկարիչները, մատիտ չէր օգտագործում, այլ անմիջապես նկարում էր վրձնով՝ առանց որևէ ուղղում կատարելու նկարում։ Նա իր գաղափարը հղացել էր իր երևակայության մեջ և առանց որևէ ուրվագծերի այն փոխանցել թղթին։
Գլուշչենկոն իր ֆանտաստիկ ծաղիկների զգալի մասը նկարել էր գունավոր ֆոնի վրա, հիմնականում ավանդական կանաչ կամ կապտա-կանաչ կամ օխրա գույնի վրա։ Նման աշխատանքների առանձին մանրամասները այնպիսի տեսք ունեն, կարծես արևի լույսի ճառագայթ է ընկել դրանց վրա, կամ դրանք ներսից փայլում են։ 

Պելագյա Գլուշչենկոյի համար տեխնոլոգիան ոչ միայն տեսողական գործիք է, այլև ստեղծագործական գաղափարների հարստացման անսպառ աղբյուր, շրջապատող աշխարհում իրական գեղեցկության ավելի ու ավելի մեծ խորությունների բացահայտում։

## Գրականություն
* Бутник-Сіверський Б. С. Українське радянське народне мистецтво. К., 1966;  
* Його ж. Українське радянське народне мистецтво. 1941-1967. К., 1970; 
* Глухенька Н. Петриківські розписи / Київ: Мистецтво, 1973.
* Пелагея Глущенко: Альбом. К., 1977;
* Станкевич М. Є. Українські витинанки. К., 1986.
* Петриківський розпис: Книга-альбом / упорядник О. І. Шестакова. Київ: Мистецтво, 2016 (2015). - 240 с.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Энциклопедия современной Украины: Глущенко Пелагея Ивановна

Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ
Թանգարան The Beatles

**Բիթլզի պատմություն** (), թանգարան Լիվերպուլում, որը նվիրված է The Beatles լեգենդար ռոք-խմբի ստեղծագործությանն ու կյանքին։ Թանգարանը գտնվում է Ալբերտ-դոկայի նկուղային մասում, Լիվերպուլի նավահանգստի պատմական շենքերի տարածքում։

## էքսպոզիցիա
Թանգարանի այցելուները մուտքի մոտ ստանում են աուդիոգիդ, այդ թվում` ռուսերեն լեզվով։

Սենյակից սենյակ անցնելով` այցելուները հետևում են Բիթլզ խմբի ստեղծման և զարգացման պատմությանը։ Սենյակներից յուրաքանչյուրը նվիրված է Բիթլզի պատմության մի շրջանին և նրա անդամներին` Ջոն Լենոնի առաջին Quarrymen խմբի ծնունդին,Համբուրգում  Բիթլզի շրջագայությանը, Բրայան Էփսթեյնի հետ ծանոթությանը, Cavern Club-ում ելույթներին և այդպես շարունակ մինչև 1970 թվականին  խմբի անկմանը։

## Ցուցանմուշներ
Թանգարանում հավաքված են յուրահատուկ ցուցանմուշներ. խմբի անդամների  համերգային կոստյումներն ու գործիքները, լուսանկարներ, երգերի տեքստեր, ձայնասկավառակներ, ականատեսների հիշողություններ և արխիվային վիդեոներ։ Առանձին ցուցափեղկ կա, որտեղ ցուցադրված են Բիթլզ խմբին ռուս երկրպագուների տված նվերները։

Թանգարանի ելքի մոտ կա լեգենդար խմբի խորհրդանիշերով հուշանվերների  խանութ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:John Lennon's guitar, Imagine room replica of the Beatles Story museum.jpg|Ջոն Լենոնի կիթառը
Պատկեր:Lennon's orange spectacles (The Beatles Story).jpg|Ջոն Լենոնի նարնջագույն ակնոցը
Yellow submarine replica (The Beatles Story).jpg|«Դեղին սուզանավ»
The Beatles Story (Ank Kumar, Infosys Limited) 30.jpg|«Բիթլզի» սկավառակները
Replica of music store front window where the Beatles bought their first instruments in Liverpool - The Beatles Story (by ronsaunders47 at Flickr).jpg|Թանգարանի երաժշտական խանութը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Beatles Story — Официальный сайт

Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Մեծ Բրիտանիայում
Կատեգորիա:1990 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Բիթլզ
Կատեգորիա:Երաժշտական թանգարաններ
Կատեգորիա:Լիվերպուլ
Վերա Պավլենկո

**Վերա Իվանովնա Պավլենկո** (, ), խորհրդային նկարչուհի, պետրիկովյան նկարազարդման վարպետ, ՈւԽՍՀ ժողովրդական ստեղծագործության վաստակավոր վարպետ (1960)։ Հայտնի է որպես ճենապակու վրա պետրիկովյան նկարազարդման հիմնադիրներից մեկը։

## Կենսագրություն
Վերա Պավլենկոն ծնվել է Եկատերինոսլավ քաղաքում (այժմ՝ Դնեպր), սակայն մանկությունն անցել է  Պետրիկովկայում։ Մայրը` Պրասկովյա Պավլենկոն, եղել է 20-րդ դարի սկզբին պետրիկովյան նկարչության ամենահայտնի վարպետներից մեկը։ 1944 թվականից Վերա Պավլենկոն աշխատել է Կիևի փորձնական կերամիկական-գեղարվեստի գործարանում`պետրիկովյան նկարչության մյուս վարպետների` Մարֆա Տիմչենկոյի, Վերա Կլիմենկո-Ժուկովայի, Պելագեյա Գլուշչենկոյի և քրոջ՝ Գալինա Պավլենկո-Չերնիչենկոյի հետ։ Հիմնականում աշխատել է ճենապակու և թղթի վրա։ Արվեստագետի ստեղծագործությունների հարուստ հավաքածուն պահվում է Ուկրաինական դեկորատիվ արվեստի պետական թանգարանում։

## Գրականություն
* Глухенька Н. Петриківські розписи. Київ: Мистецтво, 1973.
* Петриківський розпис: Книга-альбом / упорядник О. І. Шестакова. Київ: Мистецтво, 2016. 240 с

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ