open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բոգդան Բուտկո

**Բոգդան Բուտկո** (, ), ուկրաինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Շախտյոր Դոնեցկի և Ուկրաինայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Շախտյոր Դոնեցկ
Բուտկոն Շախտյոր Դոնեցկի ակադեմիայի սան է։

2010 թվականի հուլիսի 16-ին Բուտկոն վարձավճարով տեղափոխվեց Վոլուն Լուցկ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2010 թվականի հուլիսի 18-ին՝ Դնեպրի դեմ խաղում։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը խփեց հոկտեմբերի 2-ին՝ Տավրիայի դեմ խաղում։ Այս մրցաշրջանում նա անցկացրեց 28 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։

2011 թվականի հունիսին Բուտկոն վարձավճարով տեղափոխվեց Մարիուպոլ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց 2011 թվականի հուլիսի 9-ին՝ Կարպատի Լվովի դեմ խաղում։ Մարիուպոլի կազմում Բուտկոն անցկացրեց 3․5 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 94 խաղի և դառնալով 2 գոլի հեղինակ։

2015 թվականին Բուտկոն 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Ամկար։ Իր դեբյուտը ռուսական ակումբի կազմում նշեց 2015 թվականի մարտի 9-ին՝ Տորպեդո Մոսկվայի դեմ խաղում։

2016 թվականին Բուտկոն վերադարձավ Շախտյոր։ Շախտյորի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի հուլիսի 22-ին՝ Զիրկայի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը եվրոպական առաջնություններում նշեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ Կոնյասպորի դեմ Եվրոպայի Լիգայի խաղում։ Իր առաջին գոլը Շախտյորի կազմում խփեց 2017 թվականի մայիսի 21-ին՝ Օլիմպիկ Դոնեցկի դեմ խաղում։

## Միջազգային կարիերա
Իր դեբյուտը Ուկրաինայի ազգային հավաքականում Բուտկոն նշեց 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ Ուրուգվայի դեմ խաղում։

Ուկրաինայի ազգային հավաքականի կազմում Բուտկոն մասնակցեց Եվրո 2012-ին և Եվրո 2016-ին։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
*2018 թվականի մարտի 17-ի դրությամբ*

### Միջազգային վիճակագրություն
*2018 թվականի մարտի 17-ի դրությամբ*

## Նվաճումներ
### Ակումբային

###### Շախտյոր Դոնեցկ
* Ուկրաինայի առաջնություն․ 2016-17
* Ուկրաինայի գավաթ․ 2016-17
* Ուկրաինայի սուպերգավաթ․ 2017

### Միջազգային
###### Ուկրաինա Մ19
* Եվրոպայի Մ19 առաջնություն․ 2009

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բուտկոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Բուտկոն transfermarkt-ում
* Բուտկոն WhoScored.com կայքում
* Բուտկոն Շախտյորի պաշտոնական կայքում
* Բուտկոն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Ամկար Պերմի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մարիուպոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Շախտյոր Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Վոլինի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Լենինգրադյան փողոց (այլ կիրառումներ)

**Լենինգրադյան փողոց** անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալին՝

* Լենինգրադյան փողոց (Երևան), Քըրք Քըրքորյան փողոցի անվանումը մինչև 2025 թվականը
* Լենինգրադյան փողոց (Սամարա)
Ռիմա Նանյան

**Ռիմա Ժիրայրի Նանյան** (), հայ գրաֆիկ-նկարիչ։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2017)։

## Կենսագրություն
Ռիմա Նանյանը ծնվել է 1995 թվականին Երևանում։ 2001-2009 թվականներին սովորել է Երևանի թիվ 222 միջնակարգ դպրոցում, 2009-2013 թվականներին՝  Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում։ 2013-2017 թվականներին սովորել է  Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում, 2017 թվականից՝ նույն ակադեմիայի մագիստրատուրայում։

## Ցուցահանդեսներ
մինի|Ռիմա Նանյանի աշխատանքների ցուցադրությունը Լոֆթում, Երևան
* Ուսանողական ցուցահանդես։ Փ. Թերլեմեզյանի անվան քոլեջի ցուցասրահ, 2011 
* Խմբակային ցուցահանդես։ Փ. Թերլեմեզյանի անվան ցուցասրահ, 2012
* «Արտ Ֆեստ» հանրապետական երիտասարդական բաց փառատոն, 2013
* Երիտասարդական ցուցահանդես, 2013 
* «Մի կտոր կրակ» խորագրով։ Հայաստանի նկարիչների միություն 2013 
* «Արտ Ֆեստ» հանրապետական երիտասարդական բաց փառատոն։ Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տուն, 2014 
* Ցեղասպանության 100-ամյակին նվիրված ցուցահանդես։ Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ, 2015 
* «5 քայլ» խմբակային ստեղծագործական ցուցահանդես։ Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ, 2015
* Սուրբ Սարգսի տոնին նվիրված ցուցահանդես։ Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ, 2016 
* Ժամանակակից արվեստի ցուցասրահ, 2016 
* «Մի կտոր կրակ» խորագրով ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն, 2016 
* «Ես եմ» Հայաստանի երիտասարդ արտիստների ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն, 2017 
* «Ես փնտրում եմ, Ես տեսնում եմ, Ես այստեղ եմ» խորագրով ցուցահանդես, Մոսկվա, 2017
* «Մի կտոր կրակ» խորագրով ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն, 2017 
* «Ես եմ» Հայաստանի երիտասարդ արտիստների ցուցահանդես, Բեյրութ,  Լյուսի Թութունջյան ցուցասրահ, 2017
* «Monotype» անհատական ցուցահանդես, Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ, 2017 
* Գեղարվեստական տպագրության միջազգային բիենալե, ՆՊԱԿ, 2017 
* Անհատական ցուցահանդես, Սլավոնական համալսարան, Aquarium ցուցասրահ, 2017
* «12 պատմություն», Դալան պատկերասրահ, 2017 
* Խմբակային ցուցահանդես, Canvas Art House, 2018 
* Միջազգային Բիենալեի հետընտրական մրցույթի հաղթողների ցուցահանդես, Գյոթե Կենտրոն, Երևան, 2018 
* Անհատական ցուցահանդես (մոնոտիպիա տեխնիկայով արված աշխատանքներ), Canvas Art House, 2018 
*«Համադրում» Ա. Գևորգյան և Ռ. Նանյան, քանդակի և գրաֆիկայի ցուցահանդես, 2018 
*«Սահմանում» խմբակային ցուցահանդես, 2018 
*Salon Lyonnais des artes Armeniens խմբակային ցուցահանդես, Լիոն, Ֆրանսիա, 2018

## Մրցանակներ և պարգևներ
* Բրոնզե մրցանակ, «Արտ Ֆեստ» հանրապետական երիտասարդական բաց փառատոն («Ինքնանկար» աշխատանքի համար),  2013 
* «Հատուկ կարծիք», Ոչ լատինական տառատեսակների 8-րդ միջազգային մրցույթ, Գրանշան, 2015
* Առաջին մրցանակ Սուրբ Սարգսի տոնին նվիրված ցուցահանդես, 2016 
* Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ, («Անորոշ մարմնավորումներ» գրաֆիկական շարքի համար), 2017
* Գեղարվեստական տպագրության միջազգային բիենալե, Պատվավոր կոչում, 2017

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Рубен Малаян: «Я жду диалога»

Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիրներ
Վլադիմիր Վիսոցկու հուշարձան (Մոսկվա)

**Վլադիմիր Վիսոցկու հուշարձան**  (, նաև՝ «*Կիթառով բանաստեղծ»*, ), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը 1995 թվականին տեղադրվել է Ստրաստնոյ բուլվարում, Պետրովյան դարպասներ հրապարակից քիչ հեռու։ Քանդակը նվիրված է բանաստեղծ և դերասան Վլադիմիր Վիսոցկուն։

## Նկարագրություն
Հուշարձանի տեղադրման թույլտվության հասել է Վլադիմիր Վիսոցկու գործընկերը՝ խորհրդային և ռուս դերասան Բորիս Խմելնիցկին։ Հուշարձանի՝ Ստրաստնոյ բուլվարում, Պետրովյան դարպասներ հրապարակի մոտ տեղադրելու գաղափարը պատկանում է բանաստեղծի ընկերոջը՝ Վալերի Յանկլովիչին։

1963 թվականին Վիսոցկին գրել է.

Այս տողերի հակադրությունն էլ և դարձավ նոր հուշարձանը։ Նրա հեղինակներն են ճարտարապետ Ա. Վ. Կլիմոչկինը և քանդակագործ Գ. Դ. Ռասպոպովը։ Հորինվածքը պատկերում է լայն տարածած ձեռքերով և դեպի երկինք ձգտող հայացքով կանգնած բանաստեղծին, նրա թիկունքում կիթառն է։ Քանդակի բնօրինակը Ռասպոպովը պատրաստել է 1979 թվականին, տեղադրելու համար բրոնզե ֆիգուրը ձուլվել է 1994 թվականին։ Քանդակի բարձրությունը երկու մետր քառասուն սանտիմետր է։

Հուշարձանը բացվել է 1995 թվականի հուլիսի 25-ին՝  Վլադիմիր Վիսոցկու մահվան 15-րդ տարելիցի օրը։ Արարողությանը ներկա են եղել նրա բազմաթիվ ընկերներն ու երկրպագուները։ Քանդակի մոտ ամեն տարի տեղի են ունենում հիշատակի երեկոներ, որոնց ժամանակ հնչում են Վիսոցկու երգերն ու բանաստեղծությունները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
# 
# 
# 
# 

Կատեգորիա:1985 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Իմանուիլ Կանտի հուշարձան (Կալինինգրադ)

**Իմանուիլ Կանտի հուշարձան** (), գերմանացի փիլիսոփա Իմանուիլ Կանտի հուշարձանը, որը տեղադրված է նրա հայրենիքում՝ Քյոնիգսբերգում (ներկայիս Կալինինգրադում, Ռուսաստան)։

## Բնօրինակ հուշարձան
Կանտի բրոնզե քանդակը ստեղծվել է Բեռլինում քանդակագործ Քրիստիան Դանիել Ռաուխի նախագծով 1857 թվականին, սակայն հուշարձանի բացումը Քյոնիգսբերգում ֆինանսական դժվարությունների պատճառով տեղի է ունեցել ոչ անմիջապես, քանզի պարզվել է, որ տեղադրելու համար քաղաքի բնակիչների հավաքած գումարը բավարար չէ։ Չհերիքող գումարը հաջողվել է հավաքել շնորհիվ «Քյոնիգսբերգը և ժամանակակից քաղաքաշինությունը» () գրքի հեղինակ Կառլ Ռոզենկրանցի ()։ Այդ գրքի հոնորարը նա նվիրաբերել է արձանի տեղադրման համար։

1864 թվականին հուշարձանը տեղադրվել է Պրինցեսինենշտրասե փողոցում (, այն այժմ գոյություն չունի, գտնվել է ներկայիս Լենինի պողոտայի շրջանում՝ «Կալինինգրադ» հյուրանոցի հարևանությամբ)։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել փիլիսոփայի մահվան 60-րդ տարելիցի օրը։ 1884 թվականին հուշարձանը տեղափոխվել է Պարադեպլատց (, այժմ՝ պուրակ Բալթյան դաշնային համալսարանի շենքի առջև)՝ Քյոնիգսբերգի համալսարանի շենքի առջև։

Հուշարձանը անհետ կորել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Սակայն նրա պատվանդանը պահպանվել է, և պատերազմից հետո այն օգտագործվել է Էռնստ Թելմանի հուշարձանի համար՝ Թելմանի փողոցում։

## Հուշարձանի վերակերտում
Հուշարձանը վերակերտվել է 1992 թվականին։ Այդ գործում կարևոր դեր է խաղացել գերմանացի լրագրող, Արևելյան Պրուսիայում ծնված կոմսուհի Մարիոն Դենգոֆի նախաձեռնությունը։ Ըստ պահպանված մոդելի քանդակագործ Հարալդ Հաակեի () կողմից վերակերտված հուշարձանը բացվել է 1992 թվականի հունիսի 27-ին՝ համալսարանի շենքի առջևի պուրակում, այսինքն՝ մոտ այն վայրին, որտեղ 1884 թվականից կանգնած էր հուշարձանի բնօրինակը։

## Պատկերասրահ

Die Gartenlaube (1858) b 197.jpg|Նկար «Die Gartenlaube» ամսագրից, 1858 թվական
Kant-Denkmal Königsberg (1. Platz).JPG|Հուշարձանը Պարադեպլատցում՝ համալսարանի առջև


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Իմանուիլ Կանտի հուշարձանը Викимапии

Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Կալինինգրադի հուշարձաններ
Վլադիմիր Վիսոցկու հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Բանաստեղծ և դերասան **[[Վլադիմիր Վիսոցկի|Վլադիմիր Վիսոցկու]] հուշարձանների** մասին կան հետևյալ հոդվածները.

*Վլադիմիր Վիսոցկու հուշարձան (Մոսկվա)
*Վլադիմիր Վիսոցկու հուշարձան (Դոնի Ռոստով)
Սուրբ Վարդան վանք

**Սուրբ Վարդան վանք**, հայկական առաքելական ոչնչացված վանական համալիր պատմական Վասպուրական նահանգի Հայոց ձոր գավառի  Սուրբ Վարդան գյուղում՝ Վանա լճի ափին, ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Վանի նահանգի Էդրեմիտ (Արտամետ) շրջանի Կիուիցակ գյուղում։

Սուրբ Վարդան վանական համալիրի անունով է անվանակոչվել այն գյուղը, որտեղ գտնվել է վանքը։

Վանքի հիմնադրման մասին հստակ տեղեկությոններ հայտնի չեն։

Վանքի մասին առաջին հիշատակությունը, որը թվագրվում է 1691 թվականով, հայտնի է Երեմիա Կոստանդնուպոլեսցու կազմած քարտեզից։

1760-ական թվականներին Վանա լճի ջրի մակարդակի բարձրացման հետևանքով ափին գտնվող Սուրբ Վարդան վանքը հայտնվում է ջրի տակ։ Մոտավորապես 1880-ական թվականներին այն վերանորոգվել է։ Համաձայն «Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարանի» վանքից 5-6 կմ հեռու՝ Սուրբ Վարդան լեռան լանջին կառուցվել է համանուն եկեղեցի։ 19-րդ դարում վանական համալիրը նկարագրվել է որպես մեծ և քարաշեն կառույց։

1894-1896 թվականներին Օսմանյան կայսրության հայ  ազգաբնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային կոտորածների (Համիդյան ջարդեր) ժամանակ Սուրբ Վարդան վանքը թալանվել է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական գոյություն չունեցող եկեղեցիներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Վանքեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վանի մարզի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Մաքսիմ Գորկու փողոց (Սամարա)

**Մաքսիմ Գորկու փողոց** (), անցնում է Սամարայի և Լենինի շրջաններով։ 1928 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Վոլգա գետի նախկին առափնյա փողոցին տրվել է գրող Մաքսիմ Գորկու անունը, ով 19-րդ դարի վերջում մի քանի տարի ապրել է Սամարայում։ Այս փողոցը Սամարայի առափնյա փողոցի մաս է կազմում։

## Շենքեր և շինություններ
* № 82 գետային կայարան
* № 65/67 Սամարայի պետական սոցիալական-մանկավարժական համալսարան, վարչական շենք։ Ստրոյկովի և Յակիմովի ջրաղացի պատմական շենք, այսօր համարվում է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան
* «Ռոսիա» հյուրանոց
* «Ռուսաստան» ապահովագրական ընկերության շենք
* «Մարգարիտ», «Շոգեքարշ», «Հադսոն» ռեստորաններ
* 115-119՝ «Բեռնակիրների տուն» (կառուցվել է 1934-1937 թվականներին, ճարտարապետ՝ Լեոնիդ Վոլկով), Մերձվոլժյան փոխադրման ընկերության վարչական շենքի անսամբլ
* № 144 մանկապարտեզ
* Մի շարք բանկեր («Ռուսկի ստանդարտ», Բալթյան բանկ, «Զենիթ», «Сосьете Женераль Восток», «Սոլիդարնոստ», ԳազԲանկ, Սբերբանկ)
* «Վոլգա պլազա» բիզնես կենտրոն
* «Индэст-Development» բիզնես կենտրոն
* Ստրուկովսկի այգի
* «Առագաստ» շատրվան (վերակառուցվել է 2012 թվականին)

## Տրանսպորտ
* Երթուղային տաքսիներ՝ 297, 259, 97,247, 17, 295 
* Տրոլեյբուս՝  № 16 («6-րդ կառան», վերջնակետ)

## Փոստային ինդեքս
* **443099**

## Գրականություն
* *А. М. Липатова* &nbsp;Самарских улиц имена. - Самара: «Самарский Дом печати». - 2008 (издание второе). Страница 54.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Улица Максима Горького на сервисе Яндекс.Панорамы.
* Достопримечательности улицы Максима Горького 
* Аренда и продажа Волжского проспекта и улицы М. Горького. Анализ коммерческой недвижимости. Журнал «Недвижимость. Rent&Sale» №&nbsp;6(32) от 19 апреля—10 мая 2010, страницы 43-46. 
* *Илья Сульдин.* Вместе с Волгой. Улица Максима Горького. проект «Час пешком» на сайте «Самарской газеты»,  18 марта 2017

Կատեգորիա:Սամարայի փողոցներ
Լեռնագնացների հուշարձան

**Լեռնագնացների հուշարձան** (, նաև՝ «*Լեռնագնացներ»*, ), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը 1980 թվականին տեղադրվել է «Լուժնիկի» օլիմպիական համալիրի տարածքում։ Հուշարձանի հեղինակն է սպորտի վաստակավոր վարպետ, քանդակագործ Եվգենի Աբալակովը։ Աշխարհագրորեն մոտավորապես գտնվում է Սպորտային մեծ արենայի և Հարավային մարզական միջուկի միջև, լողավազանից դեպի հյուսիս, մետրոպոլիտենի «Վորոբյովի գորի» կայարանից 400 մ դեպի հյուսիս-արևմուտք։

## Պատմություն և նկարագրություն
Քանդակագործ Եվգենի Աբալակովը անվանի Վերա Մուխինայի աշակերտն է և ԽՍՀՄ-ում հայտնի ռեկորդակիր լեռնագնաց։

1933 թվականին Խորհրդային Միությունում նվաճեցին ամենաբարձր լեռնային գագաթը` Ստալինի պիկը, որը հայտնաբերվել էր դեռևս 1928 թվականին, սակայն սխալմամբ համարվում էր Գարմոյի պիկ։ 1962 թվականին գագաթը վերանվանվեց Կոմունիզմի պիկ, իսկ 1998 թվականին այն ստացավ ներկայիս անունը՝ Իսմայիլ Սամանիի պիկ։ Ուշագրավ է այն փաստը, որ 1933 թվականին արշավախմբի միակ մասնակիցը, ով բարձրացավ Ստալինի պիկի գագաթը, եղել է Եվգենի Աբալակովը։

Գագաթը նվաճելիս լեռնագնացներից երկուսը զոհվեցին, և, ամենայն հավանականությամբ, Աբալակովը հենց նրանց պատկերներն է օգտագործել Մոսկվայի ալպինիստների հուշարձանը ստեղծելիս։ Բայց այդ կարծիքը ստույգ չէ. հեղինակը երբեք չի բացահայտել նախատիպերի գաղտնիքը, և ոմանք հակված են մտածելու, որ տղամարդ լեռնագնացը քանդակագործի ինքնանկարն է։

Հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից և մոխրագույն գրանիտից։ Դա արձանախումբ է. երկու լեռմագնացները՝ կին և տղամարդ, իջնում են գագաթը նվաճելուց հետո։

Քանդակը համարվում է Եվգենի Աբալակովի ստեղծագործության գագաթնակետը, նրա բացառիկ անձնական փորձի մարմնավորումը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Информация с сайта landscape-design.ru
* Фотография с сайта logoworks.narod.ru (псевдоним автора — Enormous Rat)

Կատեգորիա:1980 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Պուշկինի հուշարձան (Օդեսա)

**Պուշկինի հուշարձան**, հուշարձան-քանդակ Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքի Պուշկինի անվան փողոցում։ Նվիրված է ռուս նշանավոր գրող Ալեքսանդր Սերգեյի Պուշկինին։  Այն Օդեսայում Պուշկինի երկրորդ հուշարձանն է։

## Առաջացման պատմություն
Հուշարձանը կանգնեցվել է Ա․ Պուշկինի ծննդյան 200-ամյակին նվիրված քաղաքային միջոցառումների շրջանակներում։ Բանաստեղծի բրոնզե քանդակը որոշվել է կանգնեցնել այն շենքի մոտ, որտեղ գտնվում է Օդեսայում Պուշկինի թանգարանը։ Թանգարանն իր հերթին գտնվում է նախկին "Հյուսիսային" () հյուրանոցի շենքում, այն պատկանում էր Կ․ Սիկարին․ 1823 թ․ հուլիսին իր՝ Օդեսա այցի ժամանակ Պուշկինը կանգ է առել այնտեղ, ինչից հետո ապրել 1 ամիս։

Բրոնզե արձանը քանդակել է օդեսաբնակ քանդակագործ Ալեքսանդր Տոկարևը, ով հեղինակել է Օդեսայում տեղակայված բազում փոքրամասշտաբ արձաններ։

## Հուշարձանի նկարագրություն
Արձանը պատկերում է Պուշկինին որպես հոտնկայս, նրբագեղ, նորաոճ երիտասարդ  (Օդեսա ժամանելու պահին Պուշկինն ընդամենը 24 տարեկան էր)։ Նա ֆրակ և բաճկոն է կրում, վզին գլխակապ կա, գլխին՝ ցիլինդր, իսկ ձեռքում՝ ձեռնափայտ։ Հուշարձանը տեղակայված է ոչ թե պատվանդանի, այլ բրոնզե սկավառակի վրա, որը գտնվում է մայթից աննշան բարձրության վրա։ Սա, ինչպես նաև արձանի՝ մարդկանց հասակին մոտ բարձրությունը, այն ավելի մոտ է դարձնում դիտողին, վերջինս, կարծես, Պուշկինի հետ նույն մակարդակին է դառնում։

Տեղակայման պահից սկսած բրոնզե Պուշկինի ձեռնափայտը երեք անգամ վանդալների զոհ է դարձել․ այն գողացել են անհայտ անձինք։ 2009 թ հունիսի 6-ին՝ բանաստեղծի ծննդյալ 210-ամյակին, Օդեսայի "Դոզոր" հասարակական կազմակերպությունը բանաստեղծին նոր ձեռնափայտ "նվիրեց"․ այն պատրաստված է ոչ թե բրոնզից, այլ պողպատից և 5 տարբեր ամրացման եղանակով է միացված արձանին։ Այդ օրվանից ևեթ ձեռնափայտը չի գողացվել

## Տես նաև
* Մերձծովյան բուլվարում տեղակայված Պուշկինի հուշարձան
Օդեսայում տեղակայված Ալեքսանդր Տոկարևի հեղինակած այլ հուշարձանների թվում են։ 
* Ուտյոսովի հուշարձան
* Նավաստու կնոջ արձան
* Գոցմանի հուշարձան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ
Կույբիշևի փողոց (Սամարա)

**Կույբիշևի փողոց** (), գտնվում է Սամարա քաղաքի Սամարայի և Լենինյան շրջաններում։ Հատվում է Վիլոնովսկայա, Շոստակովիչի, Կրասնոարմեյսկայա, Լև Տոլստոյի, Նեկրասովի և Լենինգրադյան, Վենցեկի, Պիոներական և Կոմսոմոլսկայա փողոցների հետ։

Կույբիշևի փողոցում կան 19-20-րդ դդ. մի շարք շատ լավ պահպանված շենքեր։ Ավելի քան մեկ դար Սամարայի պատմական մասի հիմնական փողոցն է, որտեղ տեղակայված են բազմաթիվ խանութներ, ռեստորաններ, մշակութային և ժամանցի վայրեր։

## Տեղանվան ստուգաբանություն
Տարբեր ժամանակներում փողոցն ունեցել է տարբեր անվանումներ՝ Կազաչյա, Խլեբնայա, Գլավնայա, Դվորյանսկայա։

1918 թվականի մայիսի 1-ին կոչվել է Սովետական, 1935 թվականի փետրվարի 1-ից կոչվել է Կոմունիստական կուսակցության ականավոր գործիչ Վալերիան Կույբիշևի (1888-1935) անունով։

## Շենքեր և շինություններ
### Զույգ կողմ

### Կենտ կողմ

## Տրանսպորտ
Փողոցով անցնում են № 3, 5, 37, 47 ավտոբուսները և  6, 16 տրոլեյբուսները։

## Հուշարձաններ
* Հուշահամալիր՝ նվիրված ՆԳՆ աշխատակիցների հիշատակին, որոնք զոհվել են ծառայողական պարտականությունների կատարման ժամանակ
* Լենինի հուշարձանը հեղափոխության հրապարակում
* Զինվոր Շվեյկի հուշարձանը
* Պուշկինի արձանը համանուն պուրակում

## Փոստային ինդեքսներ
* 443099՝ զույգ (4-114), կենտ (1-51), կենտ (55-117)
* 443010՝ զույգ (120-130), կենտ (121-155)

## Գրականություն
* Липатова А. М. Самарских улиц имена. - Самара, 2003. - С. 93.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Улица Куйбышева](http://maps.yandex.com/?text=%D0%A3%D0%BB%D0%B8%D1%86%D0%B0%20%D0%9A%D1%83%D0%B9%D0%B1%D1%8B%D1%88%D0%B5%D0%B2%D0%B0%20(%D0%A1%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%B0)&sll=50.100970499999946%2C53.19399550434897&sspn=0.007339%2C0.003479&ll=50.097672%2C53.198870&spn=0.029354%2C0.004974&z=15&l=map%2Cstv&ol=stv&oll=50.09682%2C53.198198&ost=dir%3A-170.7505802767512%2C-1.0051891142646021~spn%3A90%2C53.79826713765306) на сервисе Яндекс.Панорамы.
* Достопримечательности улицы Куйбышева 
* *Ева Нестерова* Главная улица центра. «Самарская газета», 18.12.2014

Կատեգորիա:Սամարայի փողոցներ
Շրջանային դատարանի շենք (Սամարա)

**Շրջանային դատարանի շենք, Ա. Ֆ. Սվետովի տուն**, գտնվում է Սամարա քաղաքի Կույբիշևի փողոցում, քաղաքի Սամարայի շրջանում գտնվող Հեղափոխության հրապարակում։ 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի որոշմամբ № 624 շենքը համարվում է դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան (№ 6300000006):

## Պատմություն
Սամարայի Ալեքսեևյան հրապարակում (այժմ՝ Հեղափոխության հրապարակ) գտնվող տունը կառուցվել է 1857 թվականին վաճառական Ա. Ֆ. Սվետովի կողմից Ա. Ա. Մելնիկովի փայտե տան փոխարեն։ 1850 թվականին Սամարայում տեղի ունեցած մեծ հրդեհը հիմնովին ավերել էր Մելնիկովի տունը, իսկ նրա տեղում ձևավորված տեղը վաճառվել էր Ա. Ֆ. Սվետովին։ Վաճառականը հետագա տաս տարիների ընթացքում շենքն օգտագործել էր  առևտրային նպատակներով։ 1867 թվականին Սամարայի նահանգապետը նկատել է շենքը և այն դարձրել Սամարայի շրջանային դատարան։ Նույն թվականի ապրիլին նահանգային վարչության ճարտարապետ Ն. Ֆ. Տեպլովին հանձնարարել են մշակել տան վերակառուցման ծրագիրը։ 1869 թվականին հարկերից խուսափելու պատճառով վաճառական Ա. Ֆ. Սվետովը դատական կարգով կորցրել է շենքի իր իրավունքները, և այն դարձավ  գանձապետարանի սեփականությունը, և 1870 թվականի նոյեմբերի 25-ին այնտեղ բացվեց շրջանային դատարանը։

Դատարանի շենքը ուշագրավ է նաև նրանով, որ այնտեղ 1892 թվականի  հունվարից մինչև 1893 թվականի օգոստոսը աշխատել է Վլադիմիր Ուլյանովը, որպես երդվյալ հավատարմատար Խարդինի օգնական։ 1902-1903 թվականին շենքը ևս մեկ անգամ վերակառուցվել է ճարտարապետ Ֆ. Պ. Զասուխինի նախագծով։

Հոկտեմբերյան Հեղափոխությունից հետո բանվորական և զինվորական դեպուտատների  քաղաքային խորհրդի որոշմամբ 1918 թվականի հունվարի 2-ին Սամարայի շրջանային դատարանը լուծարվեց, նրա փոխարեն ձևավորվեց արդարադատության  կոմիսարիատ և հեղափոխական տրիբունալ։ Տրիբունալը լուծարվեց 1923 թվականին, իսկ նրա փոխարեն ստեղծվեց նահանգային դատարան։

Այն բանից հետո, երբ 1928 թվականի մայիսին նահանգները վերանվանվեցին մարզերի, Սամարայի նահանգային դատարանը սկսեց կոչվել Միջին Վոլգյան մարզային դատարան, իսկ 1935 թվականի հունվարի 27-ից` Կույբիշևի մարզային դատարան։ Կույբիշևի Սամարա վերանվանվելուց հետո, նորից կոչվեց Սամարայի մարզային դատարան։ Շենքի ճակատային մասերից մեկը գտնվում է Կույբիշևի փողոցի վրա, Կույբիշևի 60 հասցեում։

## Տես նաև
* Հեղափոխության հրապարակ (Սամարա)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1857 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Սամարայի շենքեր և կառույցներ
Ձերժինսկու անվան մշակույթի տուն

**Սամարայի Ձերժինսկու անվան մշակույթի տուն** (), գտնվում է Սամարայի Պիոներական և Ստեպան Ռազինի փողոցների հատման վայրում։

Շենքը կառուցվել է 1930-1932 թվականներին ճարտարապետներ` Լեոնիդ Վոլկովի և Նիկոլայ Տելիցինի նախագծով (Սամարայի «Պրոմստրոյ» գրասենյակ), ոճը՝ կոնստրուկտիվիզմ։ Սկզբում Մշակույթի տունը նախատեսվել է որպես Միացյալ պետական քաղաքական վարչության շենքերի համալիրի մաս՝ բնակելի տներով, համաբուժարանով և այժմ գոյություն ՆԳՆ շենքով։

## Ճարտարապետական առանձնահատկություններ

Ճարտարապետների մտահղացմամբ՝ շենքի հիմնական ծավալը վեց հարկանի գլանն էր, փողոցների խաչմերուկում գտնվող բաց զբոսայգիներով։ Գլանների կողմերում կային երկու աստիճանա-վերելակներով կառուցահատվածներ։ Շենքի ներքին հարդարման հիմնական տարրը հանդիսացավ 600 տեղանոց դահլիճը։ Մուտքի շենքը գտնվում է Ստեպան Ռազինի փողոցի կողմում՝ աստիճանա-վերելակներով կառուցահատվածում։ Սպորտային կառուցահատվածը ստեղծելիս հաշվի է առնվել տեղայնքը։ Սկզբում շենքի ներքին հարդարանքները կատարվել են փայտով, գրանիտով և մարմարով։ Հետագա վերակառուցման ընթացքում բնօրինակը ինտերիերը փոխվել է։

## Մշակութային նշանակություն
Ձերժինսկու ակումբը 1940-1950-ական թվականներին կարևոր դեր է խաղացել Կույբիշևի հասարակական կյանքում։ Քաղաքի առաջին պրոֆեսիոնալ ջազ նվագախումբը ստեղծվել է այստեղ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին, երբ Կույբիշևը «պահեստային մայրաքաղաք» էր, Ձեռժինսկու անվան ակումբում ելույթ էին  ունենում էվակուացված քաղաքների թատրոնների մենակատարները, այդ թվում Մեծ թատրոնից   Ա. Պ. Իվանովը, Ֆ. Պ. Ֆեդոտովը, Ա. Ի. Բատուրինը, Բ. Յա. Զլատոգորովը, Մ. Դ. Միխայլովը, Վ. Վ. Կրիգերը։ Հասկանալի է, որ ակումբում անցկացվում էին նաև ժողովներ, միտինգներ և համանման միջոցառումներ, հիշատակի և ՆԳԺԿ-ի ու ՆԳՆ-ի տոնական օրերին նվիրված միջոցառումներ։ Առաջին անգամ Կույբիշև գալով 1967 թվականի մայիսին, այստեղ ելույթ է ունեցել նաև Վլադիմիր Վիսոցկին։ 1971 թվականի սեպտեմբերին Ձեռժինսկու անվան մշակույթի տանը բացվեց «Միլիցիայի մարտական փառքի սրահը»։ Ներկայումս շենքում է տեղաբաշխված  Սամարայի մարզային ՆԳՔՎ-ի Մշակութային կենտրոնի «Ձեռժինկա» համերգային  սրահը (Ստեպան Ռազինի 46/Պիոներսկայա, 21)։

## Գրականություն
* Виталий Самогоров, Валентин Пастушенко. Клуб ОГПУ имени Ф. Э. Дзержинского. - Екатеринбург, TATLIN, 2017 г. - 40 с. ISBN 978-5-00075-098-8.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Андрей Артёмов*. 10 конструктивистских зданий в Самаре, которые стоит увидеть своими глазами. Самарский интернет-журнал «Другой город», 7 апреля 2017
* *В. Самогоров, В. Пастушенко.* Клуб им. Ф. Э. Дзержинского в Самаре (отрывок из книги)
* *Юрий Хмельницкий, Игорь Вощинин.* Джаз в Самаре: вчера и сегодня  (отрывок из книги)

Կատեգորիա:Սամարայի շենքեր և կառույցներ
Թագադրում փշե պսակով (նկար)

**«Թագադրում փշե պսակով»** (), Վերածննդի Իտալիայի 16-րդ դարի վենետիկյան դպրոցի վաղ շրջանի ներկայացուցիչ, Իտալական բարձր վերածննդի գլխավոր ներկայացուցիչ Տիցիանի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1572-ից 1576 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 280 × 182 սմ։ «Թագադրում փշե պսակով» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Հին պինակոտեկում (Մյունխեն, Գերմանիա)։

## Պատմություն
«Թագադրում փշե պսակով» նկարը Տիցիանն ավարտին է հասցրել 1576 թվականին։ Այն դասվում է հեղինակի ուշ շրջանի կտավների թվին։ Կտավը երկար տարիներ մնացել է հեղինակի տանը։ Տիցիանի մահից հետո ժառանգներից այն ձեռք է բերում Տինտորետտոն։ Վերջինիս մահից հետո՝ 1594 թվականին որդին՝ Դոմենիկը կտավը հանձնում է բավարական կուրֆյուրստին։

## Նկարի սյուժե
«Թագադրում փշե պսակով» ստեղծագործությունում Տիցիանը նկարին տվել է առավել ողբերգական խորություն, քան նույն վերնագրով այլ նկարում, որն ավելի վաղ էր նկարվել ու այժմ Լուվրի թանգարանում է պահպանվում։ Կտավն աչքի է ընկնում նուրբ լուսավորվածությամբ, որի գլխավոր աղբյուրը պորտալից կախված մեծ ջահն է։ Այդ լույսի շնորհիվ ֆիգուրներըն առավել կենդանի են թվում։ Երկու դահիճների ֆիգուրները նկարում կարծես շարժվեն։ Կտավի կոմպոզիցիայի կենտրոնում պատկերված է Հիսուս Քրիստոսը՝ հանգիստ և վեհ։ Փրկիչը հոգնատանջ է։ Ողբագին աչքերը դեպի ներքև են հակված։

Տիցիանը «Թագադրում փշե պսակով» կտավում նոր գեղեցկություն է ցուցադրում՝ գիտակցված տառապանքի գեղեցկությունը և անկոտրում մարդկային հոգին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նկարը Հին պինակոտեկում 

Կատեգորիա:1576 նկարներ
Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ
Կատեգորիա:Հին պինակոտեկ թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ
Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ
Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ
«Կուրսկ» ատոմային սուզանավի անձնակազմի հուշահամալիր

**«Կուրսկ» ատոմային սուզանավի անձնակազմի հուշահամալիր** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը կանգնեցվել է 2000 թվականի օգոստոսի 12-ի աղետից հետո, երբ զորավարժությունների ժամանակ խորտակվեց ռուսական Կ-141 «Կուրսկ» սուզանավը։ Զոհվել են սուզանավում գտնվող բոլոր 118 անձինք։

## Կառուցման պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ««Կուրսկ» ատոմային սուզանավի անձնակազմի հիշատակը հավերժացնելու մասին» թիվ 1577 հրամանագրի համաձայն, որը ստորագրվել է 2000 թվականի օգոստոսի 26-ին։

Հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից, հեղինակներն են քանդակագործ Լև Եֆիմովիչ Կերբելը և ճարտարապետ Իգոր Նիկոլաևիչ Վոսկրեսենսկին։ Արձանի էսքիզները պատրաստ էին 2001 թվականին, սակայն դժվարություններ էին առաջացել ստեղծման համար անհրաժեշտ միջոցների՝ 50 հազար դոլարի հատկացման ժամանակ. 20 հազարն անհրաժեշտ էր մանրակերտերը պատրաստելու համար, 30 հազարը՝ հուշարձանն իրական չափսերով ձուլելու համար։

Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2002 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ սուզանավը կործանվելու երկրորդ տարելիցի օրը։

## Նկարագրություն
4,5 մետր բարձրությամբ կոթողը կոչվում է «Սգացող նավաստի», այն տեղադրված է Խորհրդային բանակի փողոցում, Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանի մուտքից աջ, մետրոպոլիտենի «Դոստոևսկայա» կայարանի մոտ։ Հուշարձանը պատկերում է ձախ ձեռքին անհովար գդակով նավաստու, որը կիսադարձ նայում է դեպի աջ։ Նավաստու հետևում, աջից, գտնվում է սուզվելուն պատրաստվող սուզանավը, որի ուրվագծերը, չնայած ոճավորմանը, նման են զոհված սուզանավին։ Հուշարձանը կանգնած է ոճավորված Անդրեևյան դրոշի տեսքով պատրաստված հիմքի վրա։

Հուշարձանի պատվանդանին արված է հետևյալ մակագրությունը.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Վլադիմիր Լենինի հուշարձան (Ազով)

**Վլադիմիր Լենինի հուշարձան** (), Վլադիմիր Լենինին  նվիրված հուշարձան Ազով քաղաքի Պետրովսկի հրապարակում (նախկինում՝ Կոմունիստական ինտերնացիոնալի հրապարակ)։

Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

Հուշարձանը բացվել է 1978 թվականի ապրիլի 30-ին Լենինի ծննդյան 108-ամյակի կապակցությամբ։ Միաժամանակ հուշարձանի շրջակայքի հրապարակը վերակառուցվել է քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ Վ. Տ. Ֆոմենկոյի և Ազովի քաղաքային գործադիր կոմիտեի նախագահ Անատոլի Իվանովի նախագծով։

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Յուրի Օրեխովը (Մոսկվա) և ճարտարապետներ Վ. Ա. Պետերբուրժցևը և Ալեքսանդր Ստեպանովը։

Լենինի կիսանդրին պատրաստված է ադրբեջանական գրանիտից։ Ընդհանուր բարձրությունը 10,8 մետր է, տրիբունայի բարձրությունը՝ 5,3 մետր, պատվանդանի բարձրությունը՝ 5,5 մետր։ Պատվանդանը ծածկված է փայլեցված գրանիտով։

Հուշարձանի կառուցման ընդհանուր աշխատանքներն իրականացրել են Մոսկվայի «Ռոսմոնումենտիսկուստվա» քարտաշների խումբը և քաղաքի վերակառուցման և շինարարության վարչության աշխատակիցները։ Պատվանդանի վրայի մետաղի տառերը տեղադրել է Ազովի օպտիկա-մեխանիկական գործարանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Памятник В. И. Ленину (№ 6100231000) // Культурное наследие России, Ростовская область, Азов
* Памятник В. И. Ленину на площади // Памятники истории и архитектуры

Կատեգորիա:1978 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ազովի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Վլադիմիր Լենինի հուշարձաններ
Աբուղամր Վահրամի Պահլավունի

**Աբուղամր Պահլավունի** նաև **Ապուղամր**, **Ապուխամր**, **Աբողամր** (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 11-րդ դար), հայ իշխան Պահլավունիների իշխանական տոհմից, Հայոց սպարապետ Վահրամ Պահլավունու որդին, Գրիգորի և Սմբատ մագիստրոսի եղբայրը։ Նրա կողմից գրված մի արձանագրությունից պարզվում է, որ նա 1031 թվականին, Կառնուտի իր արտը նվիրել է Անիի Սուրբ Առաքելոց եկեղեցուն։ Աբուղամր Պահլավունին հիշվում է նաև 1034 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 24-25
* «Շիրակ», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1881, էջ 53, 60
*  «Շնորհալի եւ պարագայ իւր», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1873, էջ 12
* [«Գրիգոր Մագիստրոսի թղթերը», [Կարապետ Կոստանյան], 1910, Ալեքսանդրապոլ (Գյումրի), Էջ Ժա]

Կատեգորիա:Պահլավունիներ
Մարգարեթ Էվրում

**Մարգարեթ Էվրում**  (սեպտեմբերի 19, 1958, Շիեն, Նորվեգիա), նորվեգացի ճարտարագետ և բիզնես տնօրեն։ 1982 թվականից աշխատել է «Statoil»-ում, որտեղ 2004 թվականից զբաղեցրել է գործադիր փոխնախագահի պաշտոնը։ Ակտիվ քայլեր է ձեռնարկել բարձր օղակներում կառավարման մեջ կանանց դերը բարձրացնելու ուղղությամբ։

## Կենսագրություն
Մարգարեթ Էվրումը ծնվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Նորվեգիայի հյուսիսում գտնվող Շիեն քաղաքում։ Ավարտել է Թրոնհեյմում գտնվող Նորվեգիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտը՝ ճարտարագիտական ֆիզիկա մասնագիտությամբ։ 1982 թվականին սկսել է աշխատել «Statoil»-ում՝ սկզբում որպես ընկերության առաջին կին պլատֆորմ մենեջերը, այնուհետև որպես ավագ փոխնախագահ և փոխնախագահ։ Ներկայումս «Statoil»-ի տեխնոլոգիայի, նախագծերի և հորատման գծով գործադիր փոխնախագահն է։

2013 թվականին Նավթային ինժեներների միությունը Էվրումին ճանաչել է «Տարվա նավթային մարդ»։ Նույն թվականին Նորվեգիայում ընտրական իրավունքի 100-ամյակի կապակցությամբ Էվրումը ճանաչվել է տեխնոլոգիական ոլորտում ամենաազդեցիկ կինը։

2008 թվականից «Atlas Copco»-ում, ինչպես նաև Բերգենի համալսարանում զբաղեցնում է տնօրենի պաշտոն։ Եղել է նաև Ստորբրենդ ֆինանսական ծառայություններ մատուցող ընկերության խորհրդի անդամ։ Եղել է նաև Ratos, Elkem և Siemens Norge ընկերությունների տնօրենը։

Մարգարեթ Էվրումը 1987 թվականից ապրում է Բերգենում։ 3 տարի դրսում աշխատելուց հետո վերադարձել է Բերգեն։ Ներկայիս պաշտոնում ակտիվորեն աջակցում է տվյալ ոլորտում կանանց դերը բարձրացնելուն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նորվեգացի բիզնես տնօրեններ
In the Name of Love

**«In the Name of Love»** (Հանուն սիրո), ամերիկա-ալբանացի կատարող և հեղինակ Բիբի Ռեքսայի երգը, որ թողարկվել է 2016 թվականի հուլիսի 29-ին։ Ձայնագրվել է հոլանդացի պրոդյուսեր և դիջեյ Մարտին Գարիկսի հետ համատեղ։ Ստացել է պլատինե հավաստագիր Ավստրալիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, Շվեդիայում ու ԱՄՆ-ում։

## Պատմություն
Պաշտոնական երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2016 թվականի օգոստոսի 9-ին Apple Music-ով և 2016 թվականի օգոստոսի 23-ին YouTube-ում։ Ռեժիսորն է Режиссёр Emil Nava-ը։ Տեսահոլովակի սկզբում Բիբի Ռեքսան կարմիր զգեստով ջրավազանի մոտ է առանձնատան մոտ, որ շրջապատված է ամպրոպաբեր ամպերով ու ջրի շիթերով անմիջապես այն բանից հետո, երբ կադրում հայտնվում է Մարտին Գարիկսը, որ կանգնած է Ռեկսայից մի քանի մետր հեռավորության վրա։ Հետա նրանք երկուսն էլ նետվում են ջուրը, ապա գրկախառնվում։

## Երգացանկ

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

 
### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «In the Name of Love». երգի ռուսերեն թարգմանությունը — amalgama-lab.com
* Song lyrics at Genius

Կատեգորիա:Բիբի Ռեքսայի երգեր
Կատեգորիա:Մարտին Գարիքսի երգեր
Արամ Հայրապետյան

**Արամ Յուրիի Հայրապետյանը** (, նոյեմբերի 22, 1986 թվական, Ադլեր, Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽԴՍՀ), ռուսաստանյան ծագումով հայ ֆուտբոլային դարպասապահ է, ով ներկայացնում է Հայաստանի ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության Բանանց ակումբը։

## Կենսագրություն
Արամ Հայրապետյանը ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 22-ին Կրասնոդարի երկրամասի Ադլեր քաղաքում, որտեղ էլ սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով։ Հայրապետյանը սերում է Էջմիածին քաղաքից։

## Կարիերա
Արամ Հայրապետյանն սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել Ադլեր քաղաքում։ Հետագայում Հայրապետյանը սիրողական առաջնությունում սկսել է ներկայացնել Կոստրոմայի Սպարտակի երկրորդ թիմը։ 2008 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Ռուսաստանի երկրորդ լիգայում հանդես եկող Սոչի-04։ Հաջորդ մրցաշրջանում հանդես է եկել սիրողական Ադլեր ակումբի կազմում։ 2010—2012 թվականներին պաշտպանել է Կեմերովոյի Կուզբաս, իսկ 2012—2014 թվականներին՝ Ամուրի Կոմսոմոլսկի Սմենա ակումբի դարպասը։

Արամ Հայրապետյանը 2014 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և սկսել է հանդես գալ Բանանց ակումբում։ Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում իր առաջին խաղը Հայրապետյանն անցկացրել է 2014 թվականի օգոստոսի 17-ին Արարատ ակումբի դեմ խաղում։ Ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը դարձել է Հայաստանի սուպերգավաթակիր։ Խաղաշրջանի կեսից Հայրապետյանը տեղափոխվել է Արարատ։ Այդտեղ նա անցկացրել է երկու տարի և եղել է թիմի ավագը։ 2017 թվականին ֆուտբոլիստը վերադարձել է Բանանց։ 2016/17 մրցաշրջանում Արամ հայրապետյանը հետ է մղել 3 տասնմեկ մետրանոց հարված։

Արամ Հայրապետյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում առաջին անգամ հայտարարագրվել է 2017 թվականի հունիսի 4-ի Սենթ Քիթս և Նևիսի հավաքականի դեմ խաղում, սակայն հավաքականի կազմում որևէ խաղ չի անցկացրել։

## Մրցանակներ և տիտղոսներ
 Բանանց
* Հայաստանի սուպերգավաթակիր. 2014

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսահայ ֆուտբոլիստներ
Մշակույթի և հանգստի զբոսայգի (Վոլգոգրադ)

**Մշակույթի և հանգստի զբոսայգի** (), գտնվում է Վոլգոգրադ քաղաքի կենտրոնական շրջանում, Վոլգա գետի ափին։

## Պատմություն
XIX դարի վերջում այգու տարածքում տեղակայված է եղել Նոբելևսկի թաղամասը։ Վոլգոգրադի մշակույթի և հանգստի զբոսայգու պատմությունը սկսվում է 1960-ական թվականներին, երբ քաղաքի կենտրոնական մասում ակտիվ շինարարական աշխատանքներ են սկսվել։ Այգու առաջին նախագիծը պատրաստվել է 1967 թվականին։ Հետագայում դա մի քանի անգամ շտկվել և փոփոխվել է։  1996 թվականի հունիսի 11-ին կենտրոնական պուրակը ստացել է Վոլգոգրադի «քաղաքային մշակութային հաստատության» պաշտոնական կարգավիճակ։

2013 թվականի ապրիլին ադրբեջանական պատվիրակության Վոլգոգրադ կատարած պաշտոնական այցի ընթացքում պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել Մշակույթի և հանգստի զբոսայգու տարածքում «Բաքու» պուրակի կառուցման և այնտեղ Հեյդար Ալիևի հուշարձանը տեղադրելու մասին, ինչը դժգոհությունների ալիք է բարձրացրել։ Ռուս ճարտարապետ Անդրեյ Չույկովը Վոլգոգրադի կենտրոնում օտարերկրացի առաջնորդի հուշարձանը տեղադրելու որոշումն անհեռատես քայլ է որակել։ 

## Ենթակառուցվածքներ
Ներկայումս այգու հրապարակը գտնվում է Վոլգոգրադի գեղատեսիլ վայրերից մեկում, Վոլգա գետի ափին, զբաղեցնում է 29 հեկտար տարածք, որտեղ  աճեցվում են 50 տեսակի  մոտ 10 հազար հատ ծառեր։ Այգու տարածքում գործում են ավելի քան 20 ատրակցիոններ, որոնցից 16-ը մեխանիկական, այդ թվում 2-ը հատուկ բարդության, «Դիտման անիվ» և «Օրբիտա» կարուսել։ Այգու ծառուղիների ընդհանուր երկարությունը կազմում է ավելի քան 6 կմ։ 2013 թվականի դրությամբ այգու տարածքում բացի վերը հիշատակված ատրակցիոններից, այլ նշանակալի որևէ բան չկա։ Այգու ողջ տարածքը բարձիթողի վիճակում է, որը անթույլատրելի է նման խոշոր քաղաքի իշխանությունների համար։

## Շինարարությունը այգու տարածքում
Այգու տարածքում կառուցվել են վեց բարձրահարկ բնակելի շենքեր։ 2013 թվականի հունիսի դրությամբ իրականացվում է ևս մեկ շենքի շինարարություն։

2018 թվականի աշխարհի առաջնության շրջանակներում նախատեսվում է այգու տարածքում կառուցել հյուրանոցներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
www.volganet.ru — В День народного единства в Волгоградской области высадили Аллею Дружбы

Կատեգորիա:Վոլգոգրադի զբոսայգիներ
Մայա Պլիսեցկայայի հուշարձան

**Մայա Պլիսեցկայայի հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայի կենտրոնում, Բոլշայա Դմիտրովկա փողոցում, բալետի պարուհի Մայա Պլիսեցկայայի պատվին անվանված պուրակում։ Բացումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ պարուհու ծննդյան տարեդարձի օրը։

Հուշարձանի հեղինակն է ուրալցի քանդակագործ Վիկտոր Միտրոշինը, որն անձամբ ծանաչել է Մայա Պլիսեցկայային, և կատարել է նրա քանդակագործական դիմանկարները դեռևս պարուհու կյանքի օրոք։  Մայա Պլիսեցկայան ներկայացված է Կարմենի կերպարով։

## Նախապատմություն
Ուրալցի քանդակագործ Վիկտոր Միտրոշինը, որն անձամբ ծանաչել է Մայա Պլիսեցկայային, 2015 թվականին պարուհուն ներկայացրեց Կարմենի կերպարով նրա քանդակի էսքիզը։ Քանդակագործն այն պատրաստել էր որպես նվեր Պլիսեցկայի 90-ամյակին, որը պետք է նշվեր 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Սակայն այդ օրվանից վեց ամիս առաջ Մայա Պլիսեցկայան մահացավ։
մինի|ձախից|Մայա Պլիսեցկայան և Ռոդիոն Շչեդրինը

## Հուշարձանի բացում
Մայա Պլիսեցկայայի ամուսնու՝ հայտնի կոմպոզիտոր Ռոդիոն Շչեդրինի աջակցությամբ արձանիկը դարձավ ապագա հուշարձանի հիմքը։ Պարուհու մահից ընդամենը մեկ և կես տարի հետո՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ պարուհու ծննդյան տարեդարձի օրը, հուշարձանը բացվեց Մոսկվայի կենտրոնում, Բոլշայա Դմիտրովկայի պուրակում, 12-րդ և 16-րդ շենքերի միջև։

Բացման արարողությանը ներկա են եղել փոխվարչապետ Օլգա Գոլոդեցը, մշակույթի նախարար Վլադիմիր Մեդինսկին, Մարիինյան թատրոնի գլխավոր դիրիժոր և գեղարվեստական ղեկավար, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Վալերի Գերգիևը, Պլիսեցկայայի ամուսին Ռոդիոն Շչեդրինը և շատ ուրիշներ։

## Նկարագրություն
Բրոնզաձույլ արձանի բարձրությունն 9 մետր է։ Հուշարձանը ձուլվել է Խիմկիի ձուլարանում։ Ստեղծելու համար ծախսվել է 20 միլիոն ռուբլի։ Գումարը եղել է արտաբյուջետային. հիմնական ծախսն իրականացրել է «Արվեստ, գիտություն և սպորտ» հիմնադրամը, իսկ հեղինակը՝ Վիկտոր Միտրոշինը, հրաժարվել է հոնորարից և այդ գումարն ուղղել քանդակի ստեղծմանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Վոլգոգրադի մարզային գավառագիտական թանգարան

**Վոլգոգրադի մարզային գավառագիտական թանգարան** (), հիմնադրվել է  1914 թվականի նոյեմբերի 2 (15)-ին՝ որպես Ցարիցին քաղաքի արտադպրոցական կրթության խթանման ընկերակցությանը կից Ցարիցինի քաղաքային թանգարան։ Թանգարանի ֆոնդը կազմում է 143 000 միավոր։

## Պատմություն
Թանգարանի կազմավորման հիմնադիրներից է վաճառական և մեկենաս, Ցարիցինի պատվավոր քաղաքացի, Սարատովի գիտական արխիվային հանձնաժողովի անդամ Ա. Ա. Ռեպնիկովը, մանկավարժներ Պ. Պ. Կուրլինը, Կ.  Յ. Վինոգրադովը, Ա. Ս. Լեբեդևը, Սարատովի գիտական արխիվային հանձնաժողովի անդամ Բ. Վ.  Զայկովսկին, վորոնեժցի պրոֆեսոր Բորիս Կելլերը։

1915 թվականից թանգարանը գտնվում է Վոլգոգրադի գիտությունների և արվեստի տանը։ 1924 թվականին ստացել է գավառական կարգավիճակ և տեղափոխվել նախկին Փրկչի վերակառուցման եկեղեցու  շենքը (1925-1942 թթ.):

Ստալինգրադի ճակատամարտի օրերին թանգարանն ավերվել է, հավաքածուները գրեթե ամբողջությամբ ոչնչացվել են. 1942-1946 թվականներին թանգարանն էվակուացվել է Ստալինգրադի շրջանի Գմելինսկի շրջան, ապա Ուրյուպինսկ քաղաք, 1946-1954 թթ.՝ Կամիշին։ 1954 թվականին հավաքածուն վերադարձվել է Ստալինգրադ, և մինչև 1986 թվական թանգարանը տեղակայվել է Վոլգոգրադի անտառի (հիդրոտնտեսական) տեխնիկումի շենքում։ Ներկայումս զբաղեցնում է երկու շենք` նախկին տեղական ինքնակառավարման վարչության և Վոլժսկո-Կամսկովո առևտրային բանկի շենքը (երկուսն էլ XIX- XX դարերի պատմության և ճարտարապետության հուշարձաններ են)։

1990-2015 թթ. թանգարանի տնօրենն է եղել Ալեքսանդր Մատերիկինը։

## Մասնաճյուղեր
# Կալաչյովսկի մարզային գավառագիտական թանգարան (Վոլգոգրադի շրջան, ք. Դոնի Կալաչ, Կրավչենկո նրբ., 5)
# Իլովլյայի դոնի կազակների կյանքի ժողովրդական ճարտարապետության թանգարան (Վոլգոգրադի շրջան, Իլովլյա, Ժելեզնոդորոժնայա 2վ)։

## Պատկերասրահ

Zdanie muzeya.JPG
Волгоградский областной краеведческий музей (1).jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1914 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1914 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի թանգարաններ
Բրիստոլ հյուրանոց

**«Բրիստոլ» հյուրանոց** (ԽՍՀՄ օրոք կոչվել է «Կրասնայա»), Օդեսայում գտնվող պատմական նշանակության հյուրանոց, որը տեղակայված է Պուշկինի փողոց 15 հասցեում՝ վերջինիս ու Իվան Բունինի փողոցների խաչմերուկին։

## Պատմություն
Հյուրանոցը կառուցվել է 1898 թվականից 1899 թվականն ընկած ժամանակահատվածում՝ ճարտարապետներ Ալեքսանդր Բերնարդացցիի և Ադոլֆ Մինկուսի նածագծով՝ Առևտրական նոր բորսայի շենքի դիմաց և Պետական բանկի հարևանությամբ․ այն այդ ժամանակ հավարվում էր Օդեսայի ամենաշքեղաշուք հյուրանոցը։ Այն Օդեսայում առաջին քառահարկ հյուրանոցն էր։

Ներկայումս հյուրանոցի շենքն ունի "ճարտարապետական հուշարձանի" կարգավիճակ։ 2002 թվականից 2010 թվականներին հյուրանոցը փակվել է վերակաուցման նպատակով, որից հետո հյուրանոցին շնորհվել է 5 աստղ։ Հյուրանոցի բացումը տեղի է ունեցել 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, նրան են վերադարձրել պատմական՝ "Բրիստոլ" անվանումը, որը ժամանակին փոխառվել է Վիեննայում գտնվող համանուն հյուրանոցից։ "Բրիստոլը" մտնում է օդեսացի գործարարներ Բորիս Կաուֆմանին և Ալեքսանդր Գրանովսկուն պատկանող հյուրանոցային ցանցի մեջ․ նրանց են պատկանում նաև "Լոնդոնյան" (Օդեսա) և "Պրեզիդենտ Հոթել" (Կիև) հյուրանոցները։ Հյուրանոցների ղեկավարումն իրակացնում է գործարարաներին պատկանող  Vertex Hotel Group  ընկերությունը։ Սեփականատերերը չեն հրապարակում հյուրանոցի վերականգնմանը ծասխված միջոցները, բայց շուկայական մասնագետները աշխատանքների ամբողջությունը գնահատում են 10-20 միլիոն դոլարից ոչ պակաս։ Վերակառուցման ընթացքում դժբախտ պատահար է տեղի ունեցել․ փլուզվել են կենտրոնական մարմարե սանդուղքի բոլոր 4 վանդակները, որի արդյունքում մեկ մարդ է մահացել։

Սեփականատերերը "Բրիստոլ" հյուրանոցի ղեկավարումը հանձնել են Starwood Hotels and Resorts Worldwide միջազգային հյուրանողային օպերատորին։ 2014 թվականի մարտի 1-ին հյուրանոցը վերանվանվել է Hotel Bristol, a Luxury Collection Hotel, Odessa և անցել այդ օպերատորի ենթակայության տակ։

## Վերակառուցում
2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին՝ ինը տարի տևողությամբ վերակառուցումից հետո հանրաճանաչ "Բրիստոլ" հյուրանոցը վերաբացվել է։ Նորացված "Բրիստոլը" Օդեսայի երրորդ 5-աստղանի հյուրանոցն է։ Այն համարյա ամբողջությամբ նույնական է Բերնարդացցիի կառուցած հյուրանոցին։ Հյուրանոցի իտալական կահավորումն ապահովել է Angelo Cappellini միջազգային ճանաչում ունեցող կազմակերպությունը։ Ի դեպ, պատմական "Բրիստոլը" ևս կահավորված էր նույն արտադրողի կահույքով։ Ներքին հարադրումը վերարտադրվել է ըստ արխիվային լուսանկարների։ Հյուրանոցի կահավորման բազում իրեր, օրինակ, մարմարը, ջահերը, սանհանգույցները, գորգերը, մետաքսե պաստառները, բերված են Իտալիայից։ Ճարտարագետները վերակառուցումը գնահատում են 17,5 միլիոն դոլար։

## Հյուրանոցի հայտնի հյուրեր
* Անրի Բարբյուս
* Թեոդոր Դրայզեր
* Ջեյմս Օլդրիջ
* Վիլլի Բրեդել
* Սոնյա Ոսկեձեռիկ

## Պատկերասրահ

## Հյուրանոցն արվեստում
* Սերգեյ Սոլովյովի՝ "Անմիջական ժառանգորդուհի" ֆիլմի մի շարք գործողություններ տեղի են ունենում հյուրանոցի ռեստորանում։ 
* "Դեժա վյու" ֆիլմի գլխավոր հերոս Ջոնի Պոլլակը Օդեսա ժամանելիս բնակություն է հաստատում  «Чэрвоный» հյուրանոցում․ անվանումը ուկրաիներենից թարգամանաբար նշանակում է ""Կարմիր" հյուրանոց"։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1899 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Օդեսայի ճարտարապետական հուշարձաններ
Կատեգորիա:Օդեսայի տեսարժան վայրեր
Նամակներ Երկրից

**Նամակներ երկրից** (), Մարկ Տվենի ամենակարևոր աշխատանքը, որն առնչվում է եկեղեցական կարծրատիպերին։ Հեղինակի դուստրը` Կլարան, չի հրատարակել այս աշխատանքը մինչև 1962 թվականը, այսինքն` գրողի մահից ավելի քան 50 տարի անց։

## Սյուժե
Տերը ստեղծել է տիեզերքը։ Այնուհետև նա կենդանիներին ստեղծեց երկրի վրա` տալով նրանցից յուրաքանչյուրին առանձնահատուկ որակ, ինչպես օրինակ` կատաղություն կամ ամաչկոտություն։ Վերջապես որպես փորձ նա ստեղծեց մարդկանց։ Յուրաքանչյուր մարդ կենդանիների հատկությունները ստացել է տարբեր ձևով։ Հրեշտակապետերը սկսեցին քննարկել Տիրոջ նոր արարումները։ Նրանց թվում էր նաև սատանան, որը, ինչպես մյուսները, գովաբանում էր Արարչի գործերը, բայց նրա բոլոր խոսքերում հեգնանք կար։

## Գրականություն
* Ф. И. Гаркавенко. Послесловие; Комментарии и примечания // Марк Твен. Письма с Земли. — М.: Госполитиздат, 1963. — С. 304-317.

## Արտաքին հղումներ
* Ստեղծագործության լիարժեք տեքստը
* Նամակներ երկրից ստեղծագործությունը Ֆանտաստիկայի լաբորատորիա կայքում

Կատեգորիա:Մարկ Տվենի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1962 գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Պայծառ գրասենյակ (հեռուստասերիալ)

**Պայծառ գրասենյակ** (), հարավկորեական հեռուստասերիալ նկարահանված 2017 թվականին։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են` Գո Ա Սունգը և Հա Սոկ Ջինը Սերիալը գրել է նորեկ սցենարիստի կողմից, ով 2016 թվականին հաղթել է MBC TV Drama Screenplay Competition-ի մինի սերիալ կատեգորիայում։ Հեռարձակվել է 2017 թվականի մարտի 15-ից մինչև մայիսի 4 յուրաքանչյուր չորեքշաբթի և հինգշաբթի օրերին ժամը 22:00։ Բաղկացած է 16 դրվագներից։

## Համառոտագրություն
Ըն Հո Վոնը կրկնակի մերժումներ է ստանում աշխատանք որոնելու ընթացքում, մինչև հուսահատությունը իրեն ստիպում է գնալ ինքնասպանություն գործելուն։ Հիվանդանոցում նա իմանում է, որ ինքը անբուժելի հիվանդ է։ Մտածելով, որ կորցնելու ոչինչ չունի, նա զբաղվում է իր աշխատանքով և կյանքին նայում է այլ կերպ։ Նրանք դառնում են կռվարար զույգ։

## Դերեր
*Գո Ա Սունգ - Ըն Հա Վոն
:28-ամյա մի կին, ով երբեք չի ունեցել կայուն աշխատանք։ Հոգնած և հիվանդ իր կյանքից, մի օր փորձում է ինքնասպանություն գործել։ Նա միաժամանակ ստանում է թե ուրախ և տխուր նորություններ։ Այն, որ նա կարող է լինել անբուժելի հիվանդ, վերջապես իրեն հաջողվում է ընդունվել որպես պայմանագրային աշխատող։ Մտածելով, որ նա կորցնելու ոչինչ չունի, նա զբաղվում է իր աշխատանքով և կյանքին նայում է  այլ կերպ։
*Հա Սոկ Ջին - Սո Ու Ջին
:38-ամյա մի տղամարդ, ով մարքեթինգային թիմի ղեկավարն է։ Նա էլիտար աշխատող է, կատարյալ որակավորումներով և աշխատանքի արդյունքներով։ Բայց նա ունի անհանդուրժողական բնավորություն և սուր լեզու, ով հաճախ հակասում էր իր գործընկերներին։
*Լի Դոնգ Հվի - Դո Կի Թեկ
:32-ամյա մի տղամարդ, ում չի հաջողվել հանձնել քաղաքացիական ժառայության քննությունները, ինչը հանգեցրել է մասնագիտական փորձի բացակայությանը։ Չնայած իր նյութապաշտ ընկերուհու կողմից լքված լինելուն, նա դեռևս սիրված և ռոմանտիկ է։
*Կիմ Դոնգ Ուկ - Սո Հյուն
:34-ամյա շտապ օգնության մի բժիշկ, նա այն մարդն է ով հոգ է տանում Հա Վոնի մասին, երբ նրան տեղափոխել էին հիվանդանոց ինքնասպանության փորձից հետո։ Նա շարունակում է հետևել նրան, այն բանից հետո երբ նա իմանում է, որ Հա Վոնը աշխատում է իր ընտանեկան գործակալությունում և դառնում է նրա գաղտնի խնամակալը։ 
*Hoya - Ջանկ Կանգ Հո
:28-ամյա մի տղամարդ, ով եկել է Կաննամհի հարուստ ընտանիքից:Նա ստացել է հիանալի կրթության և դաստիարակություն։ Ցավոք նա տառապում է խուճապային խանգարում հիվանդությամբ, ինչը հանգեցնում է բազմաթիվ հարցազրույցների ձախողմանը։

## Օժանդակ կերպարներ
*Կվոն Հե Հյո - Պակ Սանգ Ման
*Կիմ Բյունգ Չուն - Հո Գու Դոնգ
*Օ Դե Հվան - Լի Յոնգ Ջե
*Հան Սուն Հվա - Հա Ջի Նա
*Կիմ Յու Մի - Լի Հյո Րի
*Կիմ Հե Չան - Օ Ջե Մին
*Feeldog - Ըն Հո Ջե
*Չա Բոմ Հո - Սո Թե Ու
*Լի Յուն Սանգ - Հան Ջունգ Թե
*Պակ Սե Վան - Լի ԿԿոտ Բի
*Իմ Յե Ջին

## Վարկանիշ
*Ստորև բերված աղյուսակում  ներկայացնում են ամենացածր վարկանիշները իսկ  ամենաբարձր վարկանիշները։
***NR**-ն ցույց է տալիս, որ այդ օրը դրաման չի մտել ԹՈՓ-20 ամենօրյա ծրագրի մեջ։

## Սաունդթրեքներ
### Part 1

### Part 2

### Part 3

### Part 4

### Part 5

### Part 6

### Part 7

## Միջազգային հեռարձակումներ
*Վիետնամ. Danet.vn & FPT Play (առցանց Կորեայից 3 ժամ հետո)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*''Radiant Office'' official MBC website 
*

Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ կատակերգական հեռուստասերիալներ
Ձերժինսկու հուշարձան (Վոլգոգրադ)

**Ձերժինսկու հուշարձան** (), Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձանը Վոլգոգրադի Տրակտորոզավոդսկի շրջանի համանուն հրապարակում։

## Պատմություն
1926 թվականին հիմնադրվել է Ստալինգրադի տրակտորի գործարանը։ Նույն տարում մահացել է Ֆելիքս Ձերժինսկին և շինարարության փուլում գտնվող գործարանին տրվել է նրա անունը։ Գործարանի կենտրոնական մուտքի մոտ 1932 թվականին  տեղադրվել է Ձերժինսկու հուշարձանի ժամանակավոր մոդելը, իսկ 1935 թվականի հունիսի 17-ին՝ բրոնզե հուշարձանը,  քանդակագործ՝ Սերգեյ Մերկուրով։

Ստալինգրադի ճակատամարտից հետո քաղաքում կանգուն մնացած  4 հուշարձաններից մեկն է. մյուս հուշարձաններն են Գոգոլի (1910 թ., Վոլգոգրադի ամենահին հուշարձանը) և Հերմանի (1925 թ.) հուշարձանը Կոմսոմոլյան այգում, Հոլզունովի (1940 թ.) հուշարձանը Կենտրոնական 62-րդ առափնյայում։ Պատերազմի օրերին ոչնչացվել է հուշարձանի ձախ ձեռքը, որը վերականգնվել է պատերազմից հետո Ռակովի տրակտորի գործարանի գեղարվեստի արտադրամասի քանդակագործի կողմից։ 1960 թվականին պատվանդանը երեսապատվել է գրանիտով։ 2015 թվականին հուշարձանի պատվանդանը հիմնովին վերանորոգվել է։

## Տեխնիկական տվյալներ
Բրոնզե քանդակի բարձրությունը 4,3 մետր է, պատվանդանի բարձրությունը՝ 6,48 մետր։

## Հետաքրքիր փաստեր
* Ֆելիքս Ձերժինսկին կանգնած է իրեն բնորոշ դիրքով՝ ձախ ձեռքով մատնացույց է անում գործարանի կենտրոնական մուտքին, իսկ աջով պահել է շինելը. այն գործարանի աշխատողների շրջանում հեգնական անվանում է ստացել. «Վերջին շինելս կվաճառեմ, բայց այնտեղ  (Տրակտորային գործարանում) չեմ աշխատի»։ Մեկ այլ տարբերակ՝ Վոլգոգրադի տրակտորի գործարանի առաջնատառերի հապավումը (ВГТЗ)` «Вот Где Ты Загнёшься (Ահա թե որտեղ կփտես)»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հուշարձանի մասին տեղեկատվություն ադմինիստրացիայի կայքում 

Կատեգորիա:Վոլգոգրադի հուշարձաններ
Կատեգորիա:1935 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սերգեյ Մերկուրովի քանդակներ