Հասուդա Զենմեյ

**Հասուդա Զենմեյ** () ճապոնացի ազգայնական, շինտո–ֆունդամենտալիստ, ինչպես նաև դասական ճապոնական գրականության մասնագետ։ Հասուդա Զենմեյը պատմաբան էր, գրող և զինվորական սպա:

## Կենսագրություն
Հասուդա Զենմեյը ծնվել է 1904 թվականին  Ուեկի քաղաքի Օտանի Ջոդո Կոնրենցի (Միացյալ Թագավորություն) տաճարի վանահայր Հասուդա Ջիզենի (Համընդհանուր թագավոր, 1851–1938 թվականներ) ընտանիքում։ Հասուդա Զենմեյի հայրը սուր է ունեցել, որը ժամանակին պատկանել է Կատո Կիյոմասաին։

1918 թվականին Հասուդա Զենմեյը  հիվանդացավ պլևրիտով և  մինչև հաջորդ տարի ուսման արձակուրդ վերցրեց։  Մոտավորապես այս ժամանակներին Հասուդա Զենմեյը  գրել է իր առաջին բանաստեղծություններից մեկը՝ «Մարդիկ ստեղծված են մեռնելու համար» (ճապ.՝՝ 人はもものである հիտո վա սինումոնո դեարու)։ Պլեվրիտը հետապնդում էր Հասուդա Զենմեյին մինչև կյանքի վերջ։ Հասուդա Զենմեյի մահից մի քանի տարի առաջ նրա  հոդերում վնասվածքներ էին հայտնաբերվել։

Հասուդա Զենմեյը հայտնի դարձավ հատկապես նրանով, որ միաժամանակ զբաղվում էր գրականությամբ և մարտարվեստով։

1923 թվականին քոլեջ ընդունվելուց հետո, Հասուդա Զենմեյը ենթարկվելով պրոֆեսորի ազդեցությանը, հետաքրքրվեց կոկուգակուով, որն այդ ժամանակ գործնականում լքված կարգապահություն էր, և ուսումնասիրեց Մոտոորի Նորինագիի աշխատանքները: Հասուդայի վրա ուժեղ տպավորություն է թողել Շինպուրենի ապստամբության մասին պատմաբան Իսիհարա Շիկոյի՝ «Աստվածային քամու, արյան և արցունքների պատմություն»  գիրքը (ճապ. ՝  神風連血涙史 սինպուրեն կեցուրուիսի)։ Իսիհարան մանրամասնեց նատիվիստ Հայաշի Օենի ուսմունքները, ըստ որոնց պետական գործերը պետք է ամբողջությամբ ենթարկվեն Շինտոյի գործերին համակարգված գուշակության միջոցով, և Հասուդան հարգեց այդ դիրքորոշումը։

Այնտեղ Հասուդան հանդիպեց երիտասարդ Հիրոկա Կիմիտակեին, որը հետագայում հայտնի էր որպես Յուկիո Միշիմա։  1943 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Հասուդան զորակոչվել է Ճապոնիայի կայսերական բանակ։  Նախքան Հարավարևելյան Ասիա մեկնելը, Հասուդա Զենմեյի  մասին, ըստ  հավաստի աղբյուրների, Միշիմային ասել է. «Ես քեզ վստահում եմ Ճապոնիայի ապագան» (ճապ.՝ «Նիհոն նո Աթո նո Կոտո, Օ օմաե նի Տակուսիտա»)։ Երն նա իմացավ, որ Հասուդան, պատրաստվում է հեռանալ, շատ բարկացավ (ճապոներեն ասելով՝ այս մարդը ամերիկացի չէ)։

1945 թվականին Հասուդայի դասակը տեղափոխվեց Շաման, որտեղ նրան ուղարկեցին ականանետային գունդ, որի կենտրոնակայանը գտնվում էր  թագավորական պալատում: Անմիջապես այն բանից հետո, երբ Հասուդան և նրա մարդիկ ժամանեցին Սինգապուր, նրա ենթականերից մեկը կռվի մեջ մտավ Քենպեյթ սպայի հետ և վիրավորեց նրան: Երբ գնդի վերադասները ցանկանում էին պատժել ենթականերին, Հասուդան առաջարկեց, որ նա, որպես դասակի հրամանատար, պատասխանատու է ենթակաների անփութության համար, և իր կապիտանի հետ միասին անձամբ ներողություն խնդրեց: Ենթակաների պատիժը վերացվեց։

Այն պահին, երբ Հիրոհիտոն նահանջի հրաման տվեց, Հասուդայի հրամանատար, գնդապետ Նակաձո Տոյոման (ճապ՝ 中条豊馬) հայտարարեց, որ դիվիզիան անմիջապես կհանձնվի Բրիտանական զորքերին։  Լսելով Նակաջոյի հայտարարությունը՝ Հասուդան կատաղեց։ Այդ ժամանակ Հասուդան արդեն համոզված էր, որ Նակաջոն իրականում կորեացի լրտես էր, որը սաբոտաժի էր ենթարկում բաժնի աշխատանքը, և որի իրական անունը Կիմ  է  (金): Հասուդան իր հետ բերեց իր հոր թուրը և ցանկանում էր այն օգտագործել Նակազոյին սպանելու համար։  Այնուամենայնիվ, նա այնքան ուժեղ չէր  և որոշեց օգտագործել իր ատրճանակը: Երբ Նակազոն շարժվում էր դեպի Սենան տաճար՝ կապիտուլյացիայից առաջ գնդային դրոշները այրելու համար, Հասուդան դարանակալեց նրա շրջապատը։  Մյուսներին մեղադրելով դավաճանության մեջ՝ նա գնդակահարել է Նակաձոյին, իսկ  անմիջապես հետո, նույն ատրճանակով, ինքնասպան է եղել։ Նրա մահից հետո, բացիկներ են հայտնաբերվել, որոնց մեջ Հասուդա Զենմեյը գրել էր «Հանուն Ճապոնիայի, ես այլ ելք չունեմ, քան կրճատել այս ամբարիշտ դավաճաններին և դառնալ կայսրության հիմնաքարը» (ճապ․՝ 日本のため、やむにやまれず、奸賊を斬り皇国日本の捨石となる)։ Հասուդա Զենմեյը դիակիզվել է  ճապոնական անձնակազմի կողմից Ջոհոր Բահրուում:

Պատերազմից հետո դաշնակից տերությունները թույլ չտվեցին Հասուդայի աճյունը տեղափոխել Ճապոնիա։  Արդյունքում, Հասուդա Զենմեյի ոսկորները թաղվել են Սինգապուրի մոտակայքում գտնվող ռետինե ծառերի այգում գտնվող անանուն գերեզմանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ