Սերգեյ Տիգիպկո

**Սերգեյ Լեոնիդովիչ Տիգիպկո** (, ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ և գործարար, Ուկրաինայի նախկին փոխվարչապետ և սոցիալական քաղաքականության նախարար (2010-2012 թվականներ):

1992-ից 1997 թվականներին եղել է «ՊրիվատԲանկ»-ի խորհրդի նախագահ։ 1997-ից 1999 թվականներին զբաղեցրել է Ուկրաինայի կառավարության փոխվարչապետի պաշտոնը, իսկ 1999-ից 2000 թվականներին՝ էկոնոմիկայի նախարարի պաշտոնը։ «Լեյբորիստական Ուկրաինայի» կուսակցության հիմնադիր և առաջնորդ (2000-2005 թվականներ): 2002-ից 2004 թվականներին ղեկավարել է Ուկրաինայի ազգային բանկը, իսկ 2004 թվականին ղեկավարել է Վիկտոր Յանուկովիչի նախընտրական շտաբը Ուկրաինայի նախագահական ընտրություններում։ Եղել է «Ուժեղ Ուկրաինա» կուսակցության նախագահ (2009-2012, 2014), Տարածաշրջանների կուսակցության փոխնախագահ (2012-2014 թվականներ), Ուկրաինայի նախագահի թեկնածու 2010 և 2014 թվականներին։

2007-2009 թվականներին եղել է Swedbank-ի խորհրդի նախագահ, իսկ 2005-2009 թվականներին՝ TAS ֆինանսական և արդյունաբերական խմբի ղեկավար։

Մինչև 2012 թվականը Forbes-ի տվյալներով եղել է 10 ամենահարուստ ուկրաինացիների շարքում, իսկ ներկայումս 100-ի մեջ զբաղեցնում է 12-րդ հորիզոնականը: Forbes-ի վերջին գնահատականների համաձայն (2013 թվականի փետրվար), նրա կարողությունը կազմում է 1.11 միլիարդ դոլար։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ (1960-1984 թվականներ)
Սերգեյ Լեոնիդովիչ Տիգիպկոն ծնվել է 1960 թվականի փետրվարի 13-ին Մոլդովական ԽՍՀ Լազովսկի շրջանի Դրագանեստի գյուղում, որտեղ նրա պապը տեղափոխվել է 1902 թվականին Վիննիցայից: «Կոմերսանտ» թերթը գրել է, որ Սերգեյի հայրը՝ Լեոնիդ Տիգիպկոն, զբաղեցրել է Ուկրաինայի կոմունիստական կուսակցության Դնեպրոպետրովսկի քաղաքային կոմիտեի քարտուղարի պաշտոնը: Տիգիպկոյի խոսքերով՝ իր հայրը պատասխանատու է եղել կոլտնտեսության մեղվանոցի համար և մահացել է, երբ Սերգեյը եղել է 10 տարեկան: Հոր մահից հետո Սերգեյ Տիգիպկոն և նրա երկու եղբայրները (ավագ Վալերի և կրտսեր Ալեքսանդր) մեծացել են մոր կողմից և ապրել Քիշնևի ծայրամասում՝ քաղաքային աղբանոցին մոտ:

Տիգիպկոն դպրոցն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Դնեպր 1977 թվականին և ընդունվել Դնեպրոպետրովսկի մետալուրգիական ինստիտուտ։ Ուսման տարիներին Տիգիպկոն ապրել է հանրակացարանում, որտեղ հիմնադրել է սրճարան-ակումբ և այնտեղ անցկացրել ուսանողական դիսկոտեկներ։ Կես դրույքով աշխատել է շինարարական խմբերում, եղել է բեռնիչ, էլեկտրիկ և հավի փաթեթավորող մսի փաթեթավորման գործարանում։ 1982 թվականին Տիգիպկոն ստացել է «սև և գունավոր մետաղների ձուլարանային արտադրություն» մասնագիտության դիպլոմ և մետաղագործ-ինժեների որակավորում:

Համալսարանն ավարտելուց հետո Տիգիպկոն կամավոր կերպով միացել է բանակին (ծառայել է որպես սպա տանկային զորքերում), քանի որ այնտեղ ավելի շատ էին վճարում, քան արտադրության մեջ: Ծառայել է որպես դասակի հրամանատար և տանկային վաշտի տեխնիկական հարցերով տեղակալ՝ Գվարդեյսկի քաղաքային բնակավայրում (Նովոմոսկովսկի մոտ), եղել է գնդի կոմերիտական կազմակերպիչ և վարել է T-64B տանկ:

### Կոմսոմոլ (1984-1991 թվականներ)
1984 թվականին բանակից վերադառնալուց հետո Տիգիպկոն Դնեպրոպետրովսկի մեխանիկական և մետալուրգիական տեխնիկումում ստացել է բաժնի վարիչի և կրթական աշխատանքների գծով փոխտնօրենի պաշտոնը։ Միևնույն ժամանակ, սկսել է աշխատել Ուկրաինայի կոմսոմոլում որպես այս տեխնիկական դպրոցի կոմիտեի քարտուղար։ 1986 թվականին որոշել է կենտրոնանալ կոմերիտական աշխատանքի վրա՝ դառնալով քարոզչության և ագիտացիայի բաժնի վարիչ, ինչպես նաև ՀամԼԿԵՄ Դնեպրոպետրովսկի մարզկոմի երկրորդ քարտուղար:

1989 թվականի օգոստոսին Տիգիպկոն ընտրվել է Դնեպրոպետրովսկի մարզկոմի առաջին քարտուղարի պաշտոնում, նրան այս գործում օգնել է Ուկրաինայի կառավարության ապագա փոխվարչապետ Ալեքսանդր Տուրչինովը (Տիգիպկոյի ընտրությունից հետո նա զբաղեցրեց քարոզչության և ագիտացիայի բաժնի ղեկավարի պաշտոնը): Այս պաշտոնում Տիգիպկոն օգնել է Յուլիա Տիմոշենկոյին բացել իր բիզնեսը, այդ թվում՝ «Տերմինալ» երիտասարդական կենտրոնը, և միևնույն ժամանակ հանդիպել է Լեոնիդ Կուչմային և դարձել ապագա «Դնեպրոպետրովսկի կլանի» ներկայացուցիչներից մեկը:

### Բանկային գործ (1991-2000 թվականներ)
1991 թվականի հոկտեմբերին Կոմսոմոլի լուծարումից հետո Տիգիպկոն սկսել է զբաղվել բանկային գործունեությամբ։ Ստացել է «Դնեպր» առևտրային բանկի տնօրենների խորհրդի փոխնախագահի պաշտոնը, սակայն, ինչպես գրել է մամուլը, նրան ազատել են աշխատանքից «անամոթության համար», իսկ 1992 թվականի մարտին գլխավորել է «Դնեպրոպետրովսկի մասնավոր բանկի» տնօրենների խորհուրդը, որի ստեղծմանը նպաստել է հենց ինքը:

Տիգիպկոն ինքը բանկի գործընկեր և բաժնետեր էր, որի սեփականատերերն էին Իգոր Կոլոմոյսկին, Ալեքսեյ Մարտինովը, Լեոնիդ Միլոսլավսկին և Գենադի Բոգոլյուբովը: Լուրեր են շրջանառվել, որ այս պաշտոնում Տիգիպկոն զբաղվել է լատվիական բանկերի միջոցով փողերի լվացմամբ։ Քաղաքական գործիչն ինքը չի մեկնաբանել այս լուրերը: Միաժամանակ կառավարելով «Պրիվատբանկը», Տիգիպկոն ստեղծել է «Պրիվատ» խմբի համար մեդիա կոնսորցիում, որի մեջ էին մտնում «ՈՒՆԻԱՆ» լրատվական գործակալությունը, «Պրիվատ-ՏՎ»-ն, «Նովայա գազետա»-ն, «Պրեմիեր ռադիո»-ն և «Դովիրա» գովազդային գործակալությունը:

## Քաղաքական կարիերա (1994 թվականից սկսած)
1994 թվականին դարձել է նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի դրամավարկային քաղաքականության գծով արտաժամյա խորհրդատու։ Եղել է նաև Կուչմայի խորհրդականը 1996 թվականին ազգային արժույթի՝ գրիվնայի ներդրման նախապատրաստական աշխատանքներում։ Գիտակցելով, որ իր քաղաքական դերի և «Պրիվատ Բանկ»-ում իր բաժնեմասի միջև շահերի բախում կա, հրաժարվել է բաժնեմասերից։

Տիգիպկոն եղել է էկոնոմիկայի նախարար (1997–1999  թվականներ)։ 2000 թվականի հունիսին Տիգիպկոն լքել է Յուշչենկոյի կառավարությունը՝ հունիսի 25-ին մասնակցելու խորհրդարանական լրացուցիչ ընտրություններին և եղել է Դնեպրոպետրովսկի մարզի թիվ 36 մեծամասնական ընտրատարածքում։ 2000 թվականի նոյեմբերին դարձել է Ուկրաինայի Լեյբորիստական կուսակցության անդամ և առաջնորդ։ 2002 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում, երբ Ուկրաինայի Լեյբորիստական կուսակցությունը «Միացյալ Ուկրաինայի համար» դաշինքի մաս էր կազմում, նա կրկին ընտրվել է խորհրդարան։ Տիգիպկոն 2002-2004 թվականներին եղել է Ուկրաինայի ազգային բանկի կառավարիչը։

Տիգիպկոն 2004 թվականին ղեկավարել է նախագահի թեկնածու Վիկտոր Յանուկովիչի նախընտրական քարոզարշավը։ Ընտրություններից հետո Տիգիպկոն ժամանակավորապես լքել է ուկրաինական քաղաքականությունը՝ 2005 թվականի ապրիլի 23-ին հրաժարական տալով Ուկրաինայի Լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից բանկ հիմնելու համար, որը վաճառել է Swedbank խմբին գրեթե 1 միլիարդ դոլարով: Տիգիպկոն եղել է նախկին նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի դաշնակիցը։ Վերլուծաբանները պնդում են, որ Կուչման պետք է իր աջակցությունը տածեր Տիգիպկոյին 2004 թվականի Ուկրաինայի նախագահական ընտրությունների ժամանակ՝ Վիկտոր Յանուկովիչին աջակցելու փոխարեն, սակայն Յանուկովիչն ավելի մեծ ժողովրդական աջակցություն ուներ։

*Korrespondent-ը* 2009 թվականին նրա կարողությունը գնահատել է 369 միլիոն դոլար։

### Ուկրաինայի նախագահական ընտրություններ 2010
մինի|250x250փքս|Սերգեյ Տիգիպկոյի (առաջին փուլ) – ընդհանուր ազգային ձայների տոկոսը (13.06%)։
Տիգիպկոն «Ուժեղ Ուկրաինա» կուսակցության ղեկավար է ընտրվել 2009 թվականի նոյեմբերին։ 2010 թվականի հունվարին Տիգիպկոն հայտարարել է, որ «իր թիմը» կմասնակցի Կիևի 2014 թվականի տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններին։

Տիգիպկոն 2010 թվականի նախագահական ընտրություններում եղել է Ուկրաինայի նախագահի թեկնածու։

18 նախագահի թեկնածուներից Տիգիպկոն Ուկրաինայի ընտրական հանձնաժողովին հայտարարագրել է ամենամեծ եկամուտը։ 2008 թվականին ունեցել է մոտ 2.5 միլիոն դոլար եկամուտ և *Kyiv Post-ին* ասել է, որ մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերը իր նախագահական քարոզարշավի վրա ծախսել է մոտավորապես նույնքան գումար։ «Ես կծախսեմ այնքան, որքան անհրաժեշտ է։ Սա իմ սեփական փողն է»։ Տիգիպկոն պնդում է, որ իր նախընտրական քարոզարշավի վրա ծախսել է 90 միլիոն գրիվնա (մոտ 11 միլիոն դոլար)։

Տիգիպկոն պարտվեց նախագահական ընտրությունների առաջին փուլում՝ ստանալով ձայների 13.05%-ը, երկու թեկնածուներ ( Յուլիա Տիմոշենկոն և Վիկտոր Յանուկովիչը ) ստացել են ավելի շատ ձայներ։

2010 թվականի հունվարի 22-ին Տիգիպկոն զգուշացրել է, որ պաշտոնաթող նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոն կարող է արտակարգ դրություն մտցնել 2010 թվականի նախագահական ընտրություններից հետո իշխանության փոխանցման ժամանակ։

Տիգիպկոն չաջակցեց ընտրությունների երկրորդ փուլի որևէ թեկնածուի։ Հայտարարել է, որ կհամաձայնվի դառնալ Ուկրաինայի վարչապետ նոր նախագահի օրոք, որի ծրագիրը մոտ է իրեն։ Տիմոշենկոն Տիգիպկոյին առաջարկել է դառնալ վարչապետ, եթե նա հաղթի ընտրություններում։ Մինչդեռ (այն ժամանակվա) թեկնածու Վիկտոր Յանուկովիչը հայտարարել է, որ Տիգիպկոն և (մեկ այլ 2010 թվականի նախագահի թեկնածու) Արսենի Յացենյուկը «լավ հնարավորություն կունենան լինել այն թիմում, որը կմիավորի Ուկրաինան և կկառուցի մեր երկիրը ինձ հետ միասին»:

Research & Branding Group-ի կողմից անցկացված հարցման համաձայն՝ նոյեմբերի 27-ի դրությամբ Տիգիպկոն հարցումներում զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը՝ 4.4%-ով ՝ Վիկտոր Յանուկովիչից (32.4%), Յուլիա Տիմոշենկոյից (16.3%), Արսենի Յացենյուկից (6.1%) և Վլադիմիր Լիտվինից (4.5%) հետո, և առաջ անցնելով Պետրո Սիմոնենկոյից (3.8%) և գործող նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոյից (3.5%)։

Նոյեմբերի վերջին FOM-Ukraine-ի կողմից անցկացված հարցումը նրան զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը՝ 7.4%-ով, ընդ որում՝ հարցվածների 23%-ը նշել է, որ Տիգիպկոյին համարում է «խոստումնալից երիտասարդ քաղաքական գործիչ, որին կցանկանային տեսնել նախագահական ընտրություններում»։ Կիրառական քաղաքական հետազոտությունների Պենտա կենտրոնի տնօրեն Վլադիմիր Ֆեսենկոն կարծել է, որ Տիգիպկոյի այս երրորդ տեղը կարելի է բացատրել այն փաստով, որ որոշ ընտրողներ սկսել են Տիգիպկոյին համարել ոչ միայն Տարածաշրջանների կուսակցության առաջնորդ Վիկտոր Յանուկովիչի այլընտրանք, այլև՝ իր գործընկեր Արսենի Յացենյուկի այլընտրանք։ Ընտրարշավի վերջին շաբաթում անցկացված ռուսական հարցման համաձայն՝ Սերգեյ Տիգիպկոն պետք է լիներ անսպասելիորեն աուտսայդերը՝ խլելով երկրորդ տեղը Տիմոշենկոյին։

ICTV հեռուստաալիքի կողմից նախաձեռնված արդյունքների համաձայն՝ Տիգիպկոն կհաղթեր 2010 թվականի նախագահական ընտրություններում, եթե մասնակցեր ընտրությունների երկրորդ փուլին։

### Քաղաքական կարիերան 2010 թվականի նախագահական ընտրություններից հետո
մինի|Տիգիպկոն և նրա կինը՝ Վիկտորիան, 2010 թվականի հուլիսին՝ Օդեսայի միջազգային կինոփառատոնում։
2010 թվականի փետրվարի 11-ին Տիգիպկոն հայտարարել է, որ կհամաձայնվի դառնալ Ուկրաինայի վարչապետ, եթե նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը իրեն առաջարկի այդ պաշտոնը։ Փետրվարի 15-ին Յանուկովիչը հայտարարել է. «Ես չեմ բացառում Տիգիպկոյի թեկնածությունը։ Տիգիպկոն այն ցուցակում է, որը, իմ կարծիքով, կքննարկվի հաջորդ շաբաթ խորհրդարանում»։ 2010 թվականի փետրվարի 17-ին Տիգիպկոն հայտարարել է, որ ընտրություններից հետո երկու անգամ հանդիպել է Յանուկովիչի հետ՝ երկրի զարգացման հարցերը քննարկելու համար, և որ ինքը որևէ համաձայնության չի եկել «Մեր Ուկրաինա-Ժողովրդական ինքնապաշտպանություն» դաշինքի խորհրդարանական խմբակցության հետ՝ վարչապետի պաշտոնում իր թեկնածությունը աջակցելու վերաբերյալ: 2010 թվականի փետրվարի 21-ին նախագահ Յանուկովիչը վարչապետի պաշտոնի համար առաջարկել է երեք թեկնածու՝ Տիգիպկո, «Մեր Ուկրաինա» խմբակցության անդամ Արսենի Յացենյուկ և «Տարածաշրջանների կուսակցության» պատգամավոր Նիկոլայ Ազարով: 2010 թվականի մարտի 11-ին Տիգիպկոն ընտրվել է Ազարովի կառավարության վեց փոխվարչապետերից մեկը (պատասխանատու տնտեսական հարցերով): Այս կաբինետը վերադասավորվել է 2010 թվականի դեկտեմբերին, ըստ իրավիճակների մոդելավորման գործակալության ղեկավարի տեղակալ Ալեքսեյ Գոլոբուցկիի, սա հանգեցրել է նրան, որ Տիգիպկոն պատասխանատու է եղել բոլոր ոչ ժողովրդական բարեփոխումների համար:

2011 թվականի օգոստոսին Տիգիպկոն և վարչապետ (և «Տարածաշրջանների կուսակցության» առաջնորդ) Նիկոլայ Ազարովը հայտարարել են, որ «Ուժեղ Ուկրաինան» և «Տարածաշրջանների կուսակցությունը» միավորվելու են։ Տիգիպկոն հայտարարել է (2011 թվականի հոկտեմբերին), որ կդառնա Տարածաշրջանների կուսակցության անդամ կուսակցությունների միջև բանակցությունների ավարտից հետո։ Երկու կուսակցությունները միավորվել են 2012 թվականի մարտի 17-ին։ Նույն օրը Տիգիպկոն միաձայն ընտրվել է Տարածաշրջանների կուսակցության փոխնախագահ և Տարածաշրջանների կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ։ 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում նա (վեր)ընտրվել է խորհրդարան՝ «Տարածաշրջանների կուսակցության» կուսակցական ցուցակով։ Տիգիպկոն այլևս չվերադարձավ նախարարական պաշտոնի և ակնարկեց (2012 թվականի դեկտեմբերին), որ այդ ժամանակից ի վեր հիմնականում կզբաղվի «Տարածաշրջանների կուսակցության» գաղափարախոսությամբ։ Նա «Տարածաշրջանների կուսակցություն» խմբակցության (որը բաղկացած էր 96 պատգամավորից) 36 անդամներից մեկն էր, ովքեր 2014 թվականի փետրվարին քվեարկեցին նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի իմպիչմենտի օգտին։

### Ուկրաինայի նախագահական ընտրություններ 2014
մինի|250x250փքս|Սերգեյ Տիգիպկո (առաջին փուլ) – ձայների տոկոսը։
Տիգիպկոն 2014 թվականի նախագահական ընտրություններում եղել է ինքնառաջադրված թեկնածու է Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնում։ 23 նախագահի թեկնածուներից Տիգիպկոն Ուկրաինայի ընտրական հանձնաժողովին հայտարարագրել է ամենամեծ եկամուտը։ 2013 թվականին ունեցել է մոտ ₴263 միլիոն եկամուտ։ Վիտալի Կլիչկոյի՝ նախագահական ընտրարշավից դուրս գալուց հետո հրապարակված առաջին հարցման համաձայն՝ մարտի 31-ի դրությամբ Տիգիպկոն երկրորդն էր՝ 17.9%-ով՝ զիջելով Պետրո Պորոշենկոյին (38.3%)։

Մարտի 29-ին «Տարածաշրջանների կուսակցության» համագումարը աջակցել է Միխայիլ Դոբկինի առաջադրմանը որպես նախագահի թեկնածու։ 2014 թվականի ապրիլի 7-ին կուսակցության քաղաքական խորհուրդը Տիգիպկոյին հեռացրել է կուսակցությունից։ Այնուհետև նա մեղադրեց, որ կուսակցությունը «վերածվել է որոշակի ֆինանսական և արդյունաբերական խմբի, մասնավոր ձեռնարկության ճյուղի»։

2014 թվականի Ուկրաինայի նախագահական ընտրություններում ստացել է ձայների 5.23%-ը՝ զբաղեցնելով 5-րդ հորիզոնականը բոլոր թեկնածուների շարքում։ Նա ավելի լավ արդյունք ցույց տվեց, քան Դոբկինը, որը հավաքելէ 3.03%:

### Կարիերան 2014 թվականի նախագահական ընտրություններից հետո
2014 թվականի Ուկրաինայի խորհրդարանական ընտրություններում Տիգիպկոն գլխավորել է «Ուժեղ Ուկրաինա» կուսակցության ազգային ցուցակը։ Սակայն չի ընտրվել որպես խորհրդարան, քանի որ կուսակցությունը ստացել է (ընդամենը) մեկ ընտրատարածքային խորհրդարանական տեղ։

## Բանկային գործ 2015 թվականից սկսած
2015 թվականի մայիսի սկզբին Տիգիպկոն նշանակվել է TAS-Group-ի մաս կազմող TAScombank-ի վերահսկիչ խորհրդի ղեկավար, որտեղ ունի ամենամեծ՝ գրեթե 49% բաժնեմասը։

Տիգիպկոն 2017 թվականի դեկտեմբերին ձեռք է բերել ռուսական պետական «Սբերբանկի» ուկրաինական դուստր ընկերության վերահսկիչ փաթեթը (99.9230%։ Այնուհետև այս դուստր ձեռնարկությունը միավորել է TAScombank-ի հետ՝ առանց ֆինանսական հաստատությունների մասնաճյուղերը փակելու։

## Քաղաքական դիրքորոշումներ
2010 թվականի Ուկրաինայի նախագահական ընտրությունների նախապատրաստական աշխատանքներում Տիգիպկոն հայտարարել է, որ Ուկրաինան պետք է հնարավորինս կառուցողական քաղաքականություն վարի հարևան երկրների, այդ թվում՝ Ռուսաստանի և Արևմուտքի հետ հարաբերություններում։ 2009 թվականի սեպտեմբերին հոդված է գրել, որը հրապարակվել է *[[Կոմսոմոլսկայա պրավդա|«Կոմսոմոլսկայա պրավդա»]]*-ի ուկրաինական հրատարակությունում, որում քննադատել է Ուկրաինայի արտաքին քաղաքականությունը վերջին հինգ տարիների ընթացքում՝ ասելով, որ դրա նպատակն էր «մասնակցել Ռուսաստանի շուրջ սանիտարական պարեկախմբի ստեղծմանը», որը «հսկայական տնտեսական վնաս» է հասցրել Ուկրաինային, թուլացրել Ուկրաինայի դիրքերը հետխորհրդային տարածքում և Մոսկվային վերածել «ուկրաինական շահերի հզոր հակառակորդի»: Տիգիպկոյի խոսքով (2010 թվականի հունվարին) Ուկրաինան դեռևս պատրաստ չէ անդամակցելու Եվրամիությանը կամ ՆԱՏՕ-ին և նախ պետք է կենտրոնանա միասնական կառավարություն ձևավորելու վրա, որը կարող է խթանել երկրի տնտեսությունը: Երկարաժամկետ հեռանկարում ձգտում է Ուկրաինայի եվրոպական ինտեգրմանը։ 2012 թվականի դեկտեմբերին Տիգիպկոն հայտարարել է, որ Ուկրաինայի համար եվրոպական ինտեգրացիան ավելի շահավետ է, քան Բելառուսի, Ղազախստանի և Ռուսաստանի Մաքսային միությանը միանալը:

Տիգիպկոն կողմ է մարմնավաճառության օրինականացմանը Ուկրաինայում։ 2009 թվականի նոյեմբերին  հայտարարել է. «...մենք չպետք է երեսպաշտ լինենք։ Եթե որոշակի բաներ գոյություն ունեն, մենք պետք է դրանց մասին բացահայտ խոսենք և անհրաժեշտության դեպքում լուծենք դրանք»։

Տիգիպկոն աջակցում է Ուկրաինայի գազատար համակարգի սեփականաշնորհմանը և դրա համատեղ կառավարմանը Ռուսաստանի ու Եվրոպայի կողմից, սակայն զգուշացրել է, որ «չի աջակցի գազատարի բռնագրավմանը» Ռուսաստանի կողմից, որի համար, նրա կարծիքով, պայմաններն արդեն ստեղծվել էին (2009 թվականի վերջ)։ Քննադատաբար է մոտեցել 2010 թվականի ապրիլին կնքված բնական գազի համաձայնագրին՝ նշելով, որ չնայած համաձայնագիրը կարող է տնտեսապես իմաստ ունենալ, «համաձայնագրի քննարկման և դրա փակ դռների հետևում ավարտման ընթացակարգը այն չէ, ինչ ուկրաինացի ժողովուրդն է ուզում»։

Նախագահի թեկնածու Տիգիպկոն մտադիր է եղել ռուսերենը դարձնել երկրորդ պետական լեզու, եթե հաղթեր 2014 թվականի Ուկրաինայի նախագահական ընտրություններում։ Քարոզարշավի ընթացքում հանդես է եկել Արևելյան Ուկրաինայում ռուսամետ զինված խմբավորումների անջատողականության դեմ և կողմ է արտահայտվել ապակենտրոնացմանը։ Քարոզարշավի ժամանակ նա պաշտպանել է Ուկրաինայի ոչ դաշինքային կարգավիճակը. «եթե մենք հիմա սկսենք ավելի շատ խոսել ՆԱՏՕ-ի մասին, դա ամբողջությամբ կբաժանի երկիրը»։  Նա նաև Ռուսաստանին անվանել է «ագրեսոր, որը ներխուժել է Ղրիմ»:

## Ընտանեկան և անձնական կյանք
Տիգիպկոն ամուսնացած է եղել Նատալյա Տիգիպկոյի հետ 1981-ից մինչև 2004 թվականը։ Նրանք ունեն մեկ դուստր՝ Աննան, որը ծնվել է 1984 թվականին, որը այժմ աշխատում է հորը պատկանող ընկերությունում։

Տիգիպկոն ամուսնացել է Վիկտորիա Տիգիպկոյի հետ 2004 թվականի վերջին՝ Ուկրաինայի նախագահական ընտրությունների քարոզարշավի ժամանակ։ Վիկտորիան Օդեսայի միջազգային կինոփառատոնի նախագահն է։ Նա նաև կառավարիչ տնօրեն է մի վենչուրային ընկերությունում, որը ներդրումներ է կատարում ամբողջ աշխարհում առցանց նախագծերում, և համարվում է Ուկրաինայի ամենահաջողակ գործարար կանանցից մեկը։ Զույգն ունի երեք երեխա՝ ծնված 2002, 2005 և 2008 թվականներին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սերգեյ Լեոնիդովիչ Տիգիպկոյի պաշտոնական կայքը
* 
* 

 
Կատեգորիա:Խորհրդային տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտության թեկնածուներ