Սալիմ ալ-Բուսթանի

**Սալիմ ալ-Բուսթանի** (, ) լիբանանցի լրագրող, վիպասան և քաղաքական գործիչ էր, որը հոր՝ Բուտրուսի հետ խմբագրել է բազմաթիվ հրատարակություններ: Նա հայտնի է որպես արաբերենով պատմական վեպի ժանրի ռահվիրա:

## Վաղ կյանք և կրթություն
Բուսթանին ծնվել է Աբայհ գյուղում, Դեյր ալ-Կամարի հյուսիս-արևմուտքում, 1848 թվականի դեկտեմբերի 28-ին։ Նա Բուտրուս ալ-Բուսթանիի և Ռահիլ Աթայի ինը երեխաներից երկրորդն էր։ Նա սովորել է ֆրանսերեն, անգլերեն, թուրքերեն և արաբերեն։

## Կարիերա և գործունեություն
14 տարեկանում Սալիմը 1862 թվականին դարձել է Բեյրութի ամերիկյան հյուպատոսության թարգմանիչ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով հորը։ Սալիմը հրաժարվել պաշտոնից 1871 թվականին և սկսել է աշխատել որպես հոր կողմից հիմնադրված Ազգային դպրոցի ադմինիստրատոր։ Այնտեղ նա նաև դասավանդել է անգլերեն, պատմություն և բնական գիտություններ։

Սալիմը խմբագրել է «Ալ-Ջաննա» թերթը, որը հիմնադրվել է իր և Բուտրուսի կողմից 1870 թվականին։ 1871 թվականից նա նաև խմբագրել է «Ալ-Ջինան» ամսագիրը, որը հիմնադրել էր իր հայրը։ Նրա սյունակը ամսագրում կոչվում էր «Ռեֆորմ»։

Բացի այդ, Սալիմը տարբեր կազմակերպությունների անդամ էր։ Նա եղել է Սիրիական գիտական ​​ընկերության անդամ և փոխնախագահ։ Նա նաև ծառայել է որպես Արևելյան գիտական ​​ընկերության և Բեյրութի քաղաքապետարանի անդամ։

## Անձնական կյանք և մահ
Սալիմը ամուսնացած էր Հաննա Այյուբ Թաբիթի՝ վաճառական Սալիմ Թաբիթի դստեր հետ։ Նրանք ունեին երկու երեխա՝ որդի և դուստր։

Նա մահացել է սրտի կաթվածից 35 տարեկան հասակում՝ իր աներոջ ամառանոցում Բուարիջում, Զահլե, 1884 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։ Նա թաղվել է Բեյրութում՝ բողոքական եկեղեցում հուղարկավորության արարողությունից հետո։

## Աշխատանքներ և տեսակետներ
Սալիմը հետևյալ պատմական վեպերի հեղինակն է՝ «Ալ-Հույամ ֆի ջինան ալ-Շամ» (1870; արաբերեն՝ «Կիրք սիրիական այգիներում», «Զանուբիյա» (1871) և «Բուդուր» (1872)։ Առաջինը, որը պատմում է 7-րդ դարում մուսուլմանների կողմից Սիրիայի նվաճման մասին և հրատարակվել է «Ալ-Ջինան»-ում, արաբերենով գրված ամենավաղ վեպերից մեկն էր: Նրա մյուս վեպերը նույնպես հրատարակվել են նույն վերնագրով:

Սալիմը «Նահդայի» ներկայացուցիչ էր: Նրա հոդվածները «Ալ-Ջինան»-ում և այլ հրատարակություններում փորձում էին սինթեզ անել օսմանյան սուլթան Աբդուլ Մեջիդի օրենքի առջև օսմանյան քաղաքացիների հավասարության սկզբունքի և արևմտյան հասկացությունների միջև: Հետևաբար, նա կենտրոնացել է հետևյալ թեմաների վրա՝ կրոնի և պետության միջև բաժանում և ազգային կապի հաստատում՝ առանց կրոնական աղանդներից և համայնքային խմբերից կախվածության։

Նա խստորեն քննադատեց արևմտյան երկրների տնտեսական իմպերիալիզմը և 1870 թվականին բողոքի ցույց կազմակերպեց նրանց արտադրանքի օգտագործման դեմ։ Նա պնդում էր, որ դա զգալի վնասներ է պատճառել, քանի որ այդ երկրները հումք են գնել Մերձավոր Արևելքի երկրներից և այդ նյութերից պատրաստված արտադրանքը վաճառել նույն երկրներին։ Նրա համար այս ցիկլը մարդկանց աղքատության և տեղական առևտրային գործունեության ոչնչացման հիմնական պատճառն էր։

Արաբական ազգերի թերզարգացման վերաբերյալ Սալիմը որպես պատճառ նշել է պոզիտիվիստական ​​գիտելիքների պակասը, որը նա համարում էր մշակութային և տեխնոլոգիական աճի նախապայման։ Նա կանանց կրթության կողմնակիցներից մեկն էր, որին կարևորություն էր տալիս նրա մայրը՝ Ռահիլը։ Սալիմը նշել է. «Նա, ով ձախ ձեռքով օրորում է օրորոցը, աջով շարժում է աշխարհը»։ Նա լիբանանցի մտավորականներից էր, որոնք պաշտպանում էին ազատ անհատների միջև ռոմանտիկ սիրո գաղափարը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արաբ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Արաբ լուսավորականներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի գրողներ
Կատեգորիա:Նահդա