open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կարմիր թագուհին (վեպ)

**Կարմիր թագուհին** (), Ֆիլիպպա Գրեգորիի պատմավեպը (2010), նրա «Զարմիկների պատերազմը» վիպաշարի երկրորդ գիրքը։ Իրադարձությունները ընթանում են Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմի ժամանակ։ Առաջին հրատարակությունը եղել է 2010 թվականի օգոստոսի 1-ին։

Պատմությունը Մարգարեթ Բեֆորթի մասին է, ով Անգլիայի Հենրի VII-ի մայրն է, և անում է ամեն ինչ, որպեսզի գահ բարձրանա իր որդին։

2013 թվականին BBC One հեռուսաընկերությունը Գրեգորիի ''«Սպիտակ թագուհին»(2009)'', *«Կարմիր թագուհին» (2010)* և *«Արքայագործի դուստրը» (2012)* վեպերի հիման վրա նկարահանեց Սպիտակ թագուհին 10-մասանոց պատմական հեռուստասերիալը։ Մարգարեթ Բեֆորթի դերը կատարում էր Ամանդա Հեյլը։

## Սյուժե
1453 թվական։ Արդեն տարիքն առած Հենրի VI-ը պահում է իր Անգլիայի գահը՝ չնայած Յորքերի՝ արդեն տասնամյակներ ձգվող քաղաքական ու ռազմական մարտահրավերներին։ Անգլիայի և Ֆրանսիայի միջև Հարյուրամյա պատերազմը մոտենում է իր ավարտին, Անգլիան կորցրել է իր ամբողջ տարածքը՝ բացառությամբ Կալեի։ Պարտությունը Հենրի Արքային գցում է ծանր հոգեկան վիճակի մեջ։ Թագուհին՝ Մարգարիտա Անջուացին, չի կարողանում վերահսկել, և նրանց մեծագույն թշնամին՝ Յորքերի դուքս Ռիչարդը դառնում է Թագավորության պաշտպան։ Անգլիան անորոշության մեջ է։ Երկու խոշոր ընտանիքներ պայքարում են թագավորության գահի համար։ Մինչդեռ կա նաև երրորդ կողմը՝ Ռիչմոնդի կոմս Էդմոնդ Թյուդորի և Մարգարեթ Բեֆորթի որդին՝ Հենրի Թյուդորը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010 գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Հեռուստասերիալների հիմք ծառայած բրիտանական վեպեր
Կատեգորիա:Պատմական վեպեր
Սոտիրիա Բելլու

**Սոտիրիա Բելլու** (, ), հույն նշանավոր երգչուհի, հետպատերազմյան ժամանակահատվածի «Ռեբետիկա» երաժշտական ոճի հայտնի կատարողներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1921 թվականի օգոստոսի 22-ին Հունաստանի Խալիյա (ներկայումս կոչվում է Դրոսա և գտնվում է Խալկիդա քաղաքի մոտակայքում) գյուղում՝ հարուստ առևտրականի բազմազավակ ընտանիքում։ Հայրը՝ Կիրիակոս Բելլուն, եղել է մթերային խանութի սեփականատեր։ Պապը եղել է հույն ուղղափառ եկեղեցու քահանա։ Երիտասարդ հասակում Սոտիրիան սկսել է հաճախել եկեղեցի և ծանոթանալ հույն ուղղափառ եկեղեցու պաշտամունքին և եկեղեցական երաժշտությանը։ Երեք տարի անց նա սկսես երգել։ *«Փոքրիկ ներգաղթհալները»* ֆիլմում հույն նշանավոր երգչուհի Սոֆիա Վեմբի խաղացած դերը ոգեշնչել է Սոտիրիային դառնալ դերասանուհի։ Դստեր խնդրանքով հայրը նրա համար կիթառ է գնում և վերջինս էլ սկսում է հաճախել մասնավոր դասընթացների։

1940 թվականին Սոտիրիան տեղափոխվել է Աթենք։ Նրա այցը երկրի մայրաքաղաք համընկնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբի հետ։ Ֆաշիստական Իտալիան պատերազմ է հայտարարում Հունաստանին և սկիզբ առած պատերազմական գործողությունների պատճառով նրա ընտանիքը լիովին կորցնում է կապը դստեր հետ (վերջիններս միմյանց գտնում են միայն յոթ տարի անց)։ Այս տարիներին Սոտիրիա Բելլուն ստիպված է լինում մի հարուստ իրավաբանի տանն աշխատել, որպես սպասուհի։ Դրանից հետո նա աշխատում է գիշերային ակումբում, որպես մատուցողուհի, իսկ ապա նաև երգչուհի։ Կարելի է ասել, որ հենց գիշերային ակումբում էլ նա սկսեց իր պրոֆեսիոնալ երաժշտական կարիերան։ Այստեղ նա ծանոթացավ երգահան և երաժիշտ Վասիլիս Ցիցիանիսին, իսկ կարճ ժամանակ անց Սոտիրիան թողարկեց իր առաջին սկավառակը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա մասնակցել է հունական դիմադրության շարժմանը։ Նա բռնել է տասնյակ նացիստների, ապա խոշտանգել ու բանտարկել։ 1944 թվականի դեկտեմբերին Սոտիրիան մասնակցել է հակաբրիտանական բողոքի ակցիաներին։ Հունաստանի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին նա հարում էր ձախակողմյան ընդիմադիր շարժմանը, որի պատճառով էլ բազմիցս ձերբակալվել ու բանտարկվել է։

## Սկավառակագրություն
* 1974 — Η Σωτηρία Μπέλλου τραγουδά Τσιτσάνη
* 1974 — Τα Παλιά του Καπλάνη
* 1976 — Σεργιάνι στον κόσμο
* 1976 — Σωτηρία Μπέλλου Νο 7: H ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ
* 1977 — Σωτηρία Μπέλλου 8 : ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ
* 1977 — ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ Νο 2
* 1979 — ΤΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Νο 9
* 1980 — ΤΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Νο 10
* 1980 — ΛΑΪΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ
* 1981 — ΦΡΑΓΜΑ
* 1983 — Ο Αι Λαός
* 1984 — Σωτηρία Μπέλλου Νο 11 ΠΡΙΝ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ
* 1985 — Σωτηρία Μπέλλου -Στέλιος Βαμβακάρης ΑΝΟΙΞΑ ΠΟΡΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ
* 1985 — ΞΕΝΕΣ ΠΟΡΤΕΣ
* 1986 — Το ποτάμι
* 1985 — ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ Νο 10
* 1987 — Σωτηρία Μπέλλου ΡΕΣΤΟΙ ΚΑΙ ΜΠΑΤΙΡΗΔΕΣ 10
* 1987 — 40 Χρόνια Σωτηρία Μπέλλου-
* 1988 — Sotiria Bellou
* 1989 — Σωτηρία Μπέλλου : H ΡΕΜΠΕΤΙΣΑ ΜΑΣ
* 1991 — ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΥ
* 1993 — ΤΑ ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΤΗΣ ΜΙΝΟΣ
* 1994 — ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ
* 1995 — Laika Proastia
* 1995 — Rebetiko of Sotiria Bellou

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Հույն արվեստագետներ
Կատեգորիա:Հույն երգչուհիներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Հույն երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հունաստանի կոմունիստներ
Արաբները Թուրքիայում

thumb|Թուրքիայի էթնիկ կազմը 1911 թվականին
**Թուրքիայի արաբներ** (; ), կամ **արաբները Թուրքիայում**, Թուրքիայում բնակվող էթնիկ խումբ։ Պաշտոնական տվյալների համաձայն իր մեծությամբ հինգերորդ էթնիկ խումբն է Թուրքիայում (թուրքերից, քրդերից, չերքեզներից և զազա ցեղախմբից հետո)։ Համարվում են արաբների հետնորդները, ովքեր բնակվել են Փոքր Ասիայի տարածքում, մինչ Օսմանյան կայսրության ձևավորումը։ Պաշտոնապես ճանաչված չեն որպես ազգային փոքրամասնություն։ Թուրքաբնակ արաբների մեծ մասը սուննի իսլամի հետևորդներ են, կան նաև շիաներ։ Բացի այդ Թուրքիայում բնակվում են նաև քրիստոնյա արաբներ, ովքեր հիմնականում կաթոլիկներ և բողոքականներ են։ Մեծամասնությունը խոսում է թուրքերեն, որը գրեթե ամբողջությամբ կիրառությունից դուրս է հանել արաբերենը։ Արաբների թիվը Թուրքիայում կազմում է 5-7 միլիոն մարդ, ներառյալ նաև սիրիացի փախստականները։

## Բնակեցում
Սուննի իսլամի հետևորդ թուրքաբնակ արաբները բնակվում են հիմնականում Թուրքիայի հարավային և հարավարևելյան հատվածներում՝ հատկապես Բաթմանի, Բիթլիսի, Գազիանթեփի, Հաթայի, Մարդինի, Մուշի, Սիիրթի, Շըրնաքի, Շանլըուրֆայի, Մերսինի և Ադանայի մարզերում։ Նրանք Փոքր Ասիայում բնակված արաբների հետնորդներն են, ովքեր գաղթել են Անատոլիա մինչ թուրքական ներխուժումը։ Թուրքաբնակ արաբների մի մասը տեղափոխվել է Սիրիա, հատկապես Ռաքքա։

Լոզանի պայմանագրով Թուրքիային է անցել Օսմանյան Սիրիան, հատկապես Հալեպի վիլայեթը, որտեղ բնակչության մեծ մասը կազմել են արաբները։

1995 թվականին թուրքաբնակ արաբների թվաքանակը կազմել է, տարբեր տվյալներով, 800 000-ից մինչ 1 000 000 մարդ։ Այլ ցուցանիշների համաձայն արաբների թիվը կազմել է 1 600 000 մարդ կամ Թուրքիայի բնակչության 2 %-ը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արաբական սփյուռք
Կատեգորիա:Թուրքիայի ազգեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի բնակչություն
Վլադիմիր Բուրիչ

**Սերգեյ Բիրյուկով** (, ), ռուս բանաստեղծ, թարգմանիչ։

Մեծացել է Խարկովում։ 1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։ Խմբագիր է աշխատել «Մոլոդայա գվարդիա» հրատարակչությունում։ Բանաստեղծություններ սկսել է հրատարակել 1961 թվականից, սակայն բանաստեղծական լուրջ գործունեություն ծավալել է 1980-90-ականներին, երբ երևան եկան ռուսական վերլիբռի առաջին՝ «Սպիտակ քառակուսի», «Իքս ժամանակ» ժողովածուները։ Վերլիբռի տեսաբաններից և ակտիվ քարոզիչներից մեկն էր։ Պարգևատրվել է Լեհաստանի մշակույթի նախարարության մեդալով, արժանացել Հարավսլավիայի «Սմեդերևի ոսկե բանալի» մրցանակին։

## Վլադիմիր Բուրիչը հայերեն
* Բուդվա; Դուբրովնիկ-Բուդվա մայրուղին; «Օդային համբույրը...»; «Այս օկտավների հեղինակները...»; «Կյանքը արժանի է ակնարկի ու վեպի...»; «Ցանկացա ժպտալ...»; «Ցավ եմ ուզում...»; «Մարմինս ի զորու չէր...»; «Թող դեմքիդ շուշան ծաղից...»; «վերլիբռը՝ դա...»; *Խարկովյան տետրերից (1953-1957)՝* «Ես դեռ կրում եմ շապիկը...»; «Արիություն...»; «Կյանքիս տարիներին...»; Խարկով. 1941-ի գարունը; «Աշխարհը...»; Սևը և սպիտակը; «Երկիրը...»; Հարցաքննություն; «Բանաստեղծություն ընթերցելու ժամը...»; «Ազգը...»; «Մարդկությունը...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 77-91։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Ալեքսանդր Ջորջևիչ

**Ալեքսանդր «Սաշա» Ջորջևիչ** (; ), հարավսլավիացի և սերբ բասկետբոլիստ։ Խաղացել է խաղարկող պաշտպանի դիրքում։ Ներկա ժամանակներում զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ։

## Բասկետբոլիստի կարիերա
### Ակումբում
Խաղացել է հայտնի եվրոպական ակումբներում, ինչպիսիք են` Պարտիզանը, Օլիմպիա Միլանը, Ռեալ Մադրիդը, Բարսելոնան, իսկ 1996 թվականին խաղացել է ԲԱՍ-ում, որպես Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերս թիմի խաղացող։ Կարիերան ավարտել է 2005 թվականին։

### Հավաքականում
Խաղացել է Հարավսլավիայի հավաքականում, որտեղ անցկացրել է 108 խաղ։ Հավաքականի հետ առաջին մեդալը նվաճել է 1987 թվականին Եվրոպայի Առաջնությունում, երբ գրավել են երրորդ տեղը։ Չորս տարի անց Ջորջևիչը հավաքականի հետ միասին հաղթել է ԵվրոԲասկետ 1991-ը։ 1996 թվականին Ամառային Օլիմպիական խաղերում սերբերը զբաղեցրել են երկրորդ տեղը, առաջնության եզրափակչում պարտվելով ԱՄՆ-ի հավաքականին։ 1995 թվականին նա դարձավ Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն։ 1997 թվականին Իսպանիայում Սաշան թիմի հետ միասին նվաճեց իր երրորդ եվրոպական չեմպիոնական տիտղոսը։ 1998 թվականին Հարավսլավիան Հունաստանում հաղթեց աշխարհի առաջնությունը, և հենց այդ ոսկին էլ դարձավ Ալեքսանդր Ջորջևիչի հավաքականում հանդես գալու վերջինը մեդալը։ 2000-ական թվականների սկզբներին նա այլևս չհայտնվեց թիմի կազմում։

## Սպորտային մեկնաբան
Ջորջևիչը EuroLeague TV ալիքի համար աշխատում է սպորտային մեկնաբան։

## Արտաքին հղումներ
* Fibaeurope.net profile
* Euroleague.net profile
* Career NBA stats
* ACB.com profile 
* legabasket.it Profile 

Կատեգորիա:Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսի բասկետբոլիստներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սերբ բասկետբոլիստներ
Շոն Բիգերսթաֆ

**Շոն Բիգերսթաֆ** (, ), շոտլանդացի դերասան, երաժիշտ, ով մարմնավորել է Օլիվեր Վուդին Հարրի Փոթեր ֆիլմաշարում։

## Վաղ տարիներ
Բիգերսթաֆը ծնվել է Շոտլանդիայի Գլազգո քաղաքում, մեծացել է՝ ապրելով ծնողների հետ Մերիհիլում։ Հաճախել է Սամերսթոնի Փարքվիու տարրական դպրոցը, միացել այնտեղի դրամայի խմբին և Մերիհիլի երիտասարդական թատրոնին, երբ յոթ տարեկան էր։

## Կարիերա
Բիգերսթաֆը ստացել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ դերը տասը տարեկանում, մարմնավորել է ՄաքԴաֆի որդու կերպարը Գլազգոյի Տրոն թատրոնում՝ ռեժիսոր Մայքլ Բոյդի բեմադրած «Մակբեթ» ողբերգությունում։ Հետո նա միացել է Շոտլանդական երիտասարդական թատրոնին և այնտեղ անցկացրել վեց տարի։ 1996 թվականին՝ 13 տարեկան հասակում Բիգերսթաֆը ստանձնեց իր առաջին գլխավոր հեռուստատեսային դերը, խաղալով երիտասարդ Դարենի կերպարում BBC հեռուստաալիքի «Ագռավի ճանապարհը» ֆիլմում։ 14 տարեկանում չար դպրոցական Թոմի կերպարով հանդես է եկել Հարրի Փոթերի դերասան Ալան Ռիքմանի «Ձմեռային հյուրը» ֆիլմում։ 2002թ մի հարցազրույցում Բիգերսթաֆն ասել է․ «Մինչ ես Շոտլանդական երիտասարդական թատրոնում էի՝ ընտրվեցի Ձմեռային հյուրը ֆիլմում դերակատարման համար»։ Ալան Ռիքմանը սկսեց երկար ժամանակ փնտրել երկու տղաների, որպեսզի երկու ամսով գնար աշխարհի ամենացուրտ վայրը՝ ֆիլմ նկարելու համար։
Ռիքմանը ավելի ուշ խորհուրդ է տալիս Բիգերսթաֆին գնալ Լոնդոնի դերասանական գործակալություն Միջազգային ստեղծագործական կառավարում և Պաուլ Լայոն-Մերիզ։ Մեկ շաբաթվա ընթացքում կատարվում է Հարրի Փոթեր ֆիլմի դերերի բաշխում։ Լսումների ընթացքում տնօրենները առաջարկել են, որ նա կատարի Օլիվեր Վուդի դերը, Բիգերսթաֆը ծանոթացել սցենարին և համաձայնել։ Բիգերսթաֆը կատարել է այդ դերը «Հարրի Փոթեր»-ի առաջին երկու ֆիլմերում («Հարրի Փոթերը և Փիլիսոփայական քարը», «Հարրի Փոթերը և Գաղտնիքների սենյակը») և վերադարձել է միայն վիպաշարի վերջին՝ «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2» ֆիլմում։
Բիգերսթաֆի կարիերան սկսելով Հարրի Փոթերի երկու ֆիլմերով ներառում է 2004թ․ «Չարլզ II: Ուժը և կիրքը» հեռուստատեսային մինի-սերիան, որտեղ հանդես է եկել Հենրի Ստյուարդ՝ Գլոստերի դուքսը դերով, կերպարանավորել է Մեթին Շարման ՄաքԴոնալդսի «Կարմիր մազերով աղջիկը» ներկայացման համաշխարհային պրեմիերայի ժամանակ և հանդես է եկել Բեն Ուիլիսի կերպարով «Քեշբեք» կարճամետրաժ ֆիլմում։ 2007թ․ Բիգերսթաֆը մարմնավորել է Ջերեմի Ուոլֆենդենին BBC Four-ի «Համաձայնության եկած մեծահասակները» հեռուստաֆիլմում, որը 2007թ․ նոյեմբերի 18-ին արժանացել է BAFTA-ի «Շոտլանդիայի լավագույն դրամա» մրցանակին, իսկ նա՝ BAFTA-ի «Շոտլանդիայի լավագույն հեռուստատեսային դերասան» մրցանակին։ Նա հայտնվել է նաև «Հիպի Հիպի Շեյք» ֆիլմում։ 2015թ նկարահանվել է «Վիսկի Գալորե» ֆիլմում Գիլիզ ՄաքՔինոնի և Էդի Իզարդի հետ։
2016թ․ Բիգերսթաֆը խաղացել է գլխավոր դեր թատրոնի ռեժիսոր Մայքլ Բոյդի կողմից ստեղծված «Հենց հիմա» («Նվեր») բեմադրությունում, որը և՛ քննադատական առումով և՛ կոմերցիոն առումով լավ ընդունվեց Լոնդոնում, Էդինբուրգում և Բաթում։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

### Ռադիո

### Թատրոն

## Մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Sean Biggerstaff Official site 
* 
* EyeForFilm.co.uk - Հարցազրույց «Քեշբեք» և «Հարրի Փոթեր» ֆիլմերի մասին

Կատեգորիա:1983 ծնունդներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասաններ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի երաժիշտներ
Վլադիմիր Էռլ

**Վլադիմիր Էռլ** (, իսկական ազգանունը՝ *Գորբունով*, ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, տեքստաբան։

1960-ականներին հարում էր «Մալայա Սադովայի բանաստեղծների» շրջանակին, եղել է հելենուկտներ գրական խմբի առաջնորդը։ Այդ ժամանակվանից հրապարակվում է «ինքնահրատում» («Ժամեր», «37», «Տրանսպոնանս» և այլ պարբերականներում)։ Որպես հրատարակիչ՝ թողարկել է ավելի քան 100 «ինքնահրատ» գրքեր («Չափի և կշռի պալատ» և «Օգուտ» հրատարականիշերով)։ 1980-ականների կեսերից առավելաբար հանդես է գալիս բանասիրական և տեքստաբանական աշխատանքներով։ Անդրեյ Բելիի մրցանակի դափնեկիր է (1986)։

## Վլադիմիր Էռլը հայերեն
* «Խելահեղ է պատկերս և վարքս է կատաղի...»; «Երբ մարդիկ ունեն տեսակետներ, փոխանակում են դրանք...»; «Հեռաստաններին նայիր խիզախորեն, մոլի ծովագնաց...»; «Քնի անջրպետը...»; Եվրոպայի առևանգումը; «Արտաքնոցում փտած տախտակների միջով...»; «Ընդառաջ եկողը՝ լավն ու բարեհամբույր...»; «Ես գիտեմ՝ ժամանակն այդպես ճռռում է...»; Դեպի Երևան; Խվոստենկոյի բարձունքը; Վերաբերմունք՝ ժամանակակցին։ Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 93-103։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կրոնը Սլովակիայում

300px|մինի|աջից|Փայտե եկեղեցի Նովա Պոլյանկայում
**Սլովակիայի հիմնական կրոնը** քրիստոնեությունն է։

Սլովակյան Սահմանադրությունը երաշխավորում է դավանանքի ազատությունը։ Ընդհանուր առմամբ Սլովակիան համարվում է բավականին կրոնականացված երկիր (բնակչության 77%)՝ հատկապես համեմատած հարևան Չեխիայի հետ։

Սլովակիայի հավատացյալների մեծ մասը (62 %) կաթոլիկներ են։ Երկիրը բաժանված է 8 թեմերի, այդ թվում՝ 3 արքեպիսկոպոսական թեմերի։ Կան նաև հունակաթոլիկներ(4,1 %)։

Ըստ մեծության երկրորդ խումբը բողոքականներն են (10,8 %, լյութերականները (հիմնականում սլովակներ) և ռեֆորմականները (հիմնականում հունգարները))։

Ուղղափառությունը (0,9 %) տարածված է հիմնականում ռուսների և երկրի հյուսիս-արևելքում նրանց հետնորդների շրջանում։ Սլովակիայում ապրում է 50 000 ուղղափառ և կա 125 եկեղեցի ու 105 ուղղափառ համայնք։

Մնացած դավանանքներին պատկանում է երկրի բնակչության 1,1 %-ը։ Մոտ 2 300 հրեաներ են մնացել Սլովակիայի մինչպատերազմական հրեական բնակչությունից, որոնք կազմում էին մոտ 120 000 մարդ։

Երկրի ողջ տարածքում բնակչության գերիշխող են կաթոլիկները՝ բացառությամբ երկու շրջանների՝ Միյավան, որտեղ ավելի շատ են լյութերականները, իսկ Սվինդիկում՝ հունակաթոլիկները։

Բնակչության 13,7 %-ն իրեն համարում է աթեիստ։

Սլովակիայում ապրում են 4-5 հազար մուսուլման, սակայն նույնիսկ այդ պարագայում երկրում չկա և ոչ մի մզկիթ։

Բացի այդ՝ երկրում կան քրիստոնեական այլ ուղղությունների փոքր խմբեր՝ բապտիստներ, յոթերորդ օրվա ադվենտիստներ, չեխական եղբայրներ, հին կաթոլիկներ, Սլովակիայի առաքելական եկեղեցի, հուսիտներ և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Freedom of religion or belief in Slovakia - Legislationline database  

Կատեգորիա:Կրոնը Սլովակիայում
Ավստրիական պինչեր

**Ավստրիական պինչեր** ()՝պինչերների տեսակներից մեկը, Ավստրիայում է առաջացել, որպես հովիվ ցեղի շնատեսակ, ինչպես նաև առնետներից գոմերը պաշտպանելու համար։ Առաջ եղել է առանձին տեսակ «ավստրիական կարճամորթի պինչեր», բայց այն միացվել է ավստրիական պինչերի հետ։

## Արտաքին տեսք
Ինչպես և մյուս հովիվ շները, ավստրիական պինչերը կարող է ունենալ տարբեր արտաքին տեսք, քանի որ այն ստեղծված է տնային աշխատանքների համար, այլ ոչ շների շուներին մասնակցելու համար։ Այս տեսակի շները հաճախ են գունաթափվում, մորթին լինում է տարբեր գույնի, սովորաբար լինում է սպիտակ հետքեր կրծքավանդակին, դնչին և պոչի վերջավորությանը։

## Պատմությունը
Ավստրիական պինչերը հայտարարվել է առանձին տեսակ 1928 թվականին, դրա հետ մեկտեղ հանվել է հին պինչերների ցանկից, հայտնաբերված ավստրիական ֆերմաների մոտակայքում։ Այդ կենդանիները համարվում են գերմանոավստրիական պինչարների և տեղի շների խառնուրդ։

19 դարի վերջում, երբ շների անհրաժեշտությունը ֆերմաներում անհետացավ, ավստրիական պինչարները սկսեցին մահանալ։ XX դարի սկզբում Էմիլ Հաուկը () սկսեց փնտրել տեղի շներին, որոնց 1843 թվականին Հ. ֆոն Մերը (H. von Meyer) կոչել էր «ճահճային»։ Նա գտավ շների, որոնք նման էին «0ահճայիններին», ավստրիական գյուղերում։ 1921 թվականին նա սկսեց լրջորեն զբաղվել այդ շների բազմացմամբ, որպեսզի վերծնի ու որոշի ցեղատեսակի տեսակը, և տարանջատի այն բնիկ մյուս շներից։ Ավստրիական շնաբուծության ակումբը առաջին անգամ ընդունեց ցեղատեսակը որպես «Österreichischer Kurzhaarpinscher» () 1928 թվականին։ Ցեղատեսակին անվանումը տրվել է նրա ծագման վայրը որոշելու նպատակով և նրան կոշտամորթի պինչերից տարբերելու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ավստրիական պինչերի ներկայացուցիչները գրեթե վերացան։

## Առողջություն
Այս շների առողջության մասին հայտնի է քիչ, այս ցեղատեսակի շները հիվանդանում են քիչ։

## Խառնվածքը
Այս ցեղատեսակի շները բնորոշվում են որպես լավ ուղեկիցներ, որոնք սիրում են բնությունը։ Ցեղատեսակի ստանդարտը (FCI № 64) պատկերում է, որ այս շները շատ են սիրում խաղեր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ark Austria (Arche Austria), an association for the preservation of endangered indigenous Austrian breeds
*
Ձենի Կարեզի

**Ձենի Կարեզի** (, ), հայտնի է նաև, որպես **Ջենի Կարեզի**, հույն կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Ձենի Կարեզին ծնվել է 1932 թվականի հունվարի 12-ին Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։ Նրա հայրը եղել է մաթեմատիկոս, իսկ մայրը՝ ավագ դպրոցի ուսուցչուհի։ Նա սովորել է Սալոնիկի ֆրանսիական դպրոցում սովորող քույրերի վերահսկողության տակ։ Շուտով մանկահասակ Ձենին ևս հեշտությամբ սովորում է ֆրանսերեն։ Դեռահաս տարիքում նրա հայրը թողում է ընտանիքն ու հեռանում և Ձենի Կարեզին շարունակում է ապրել մոր և քույրերի հետ։ 1971 թվականին ավտովթարի հետևանքով մահանում է նրա հայրը։

1951 թվականին ընդունվում է Հունաստանի ազգային թատրոն, որտեղ նա սովորում է դրամատիկական դպրոցում։ Դպրոցի ուսուցիչների շարքում էր նաև դրամատուրգ Անգելոս Տերզակիսը, ով նաև ուսումնարանի տնօրենն էր։ Շուտով նա սկսել է խաղալ թատերական ներկայացումներում և բեմը կիսում է այնպիսի դերասանների հետ, ինչպիսիք էին Ալեքսիս Մինոտիսն ու Կատինա Պաքսինուն։

Իր նորամուտը թատրոնում նա նշել է Մարիկան Կոտոպուլիի ֆրանսիական կատակերգությամբ։ 1960-ականները համարվում են Ձենիի կարիերայի ծաղկման ժամանակները։ Այս թվականներին նա գլխավորել է սեփական թատերախումբը, որի կողմից 1963 թվականին նկարահանված *«Կարմիր լապտեր»* ֆիլմն առաջադրվում է լավագույն օտարալեզու ֆիլմի անվանակարգում ակադեմիայի մրցանակ ստանալու համար։

Նրա կողմից նկարահանված վերջին ֆիլմը դառնում է Արիստոփանեսի «Լիսիստրատը»-ն, որը նա թողարկել է 1972 թվականին։ Թատրոնում նա վերջին անգամ հայտնվում է 1990 թվականին։ Ձենի Կարեզին ստիպված էր լքել թատերական աշխարհը վրա հասած անբուժելի հիվանդության (կրծքի քաղցկեղ) պատճառով։ Մահացել է 1992 թվականի հուլիսի 27-ին Աթենքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հույն դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հույն թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Ստեֆան Ռաիչկովիչ

**Ստեֆան Ռաիչկովիչ** (; ), սերբ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ Սերբիայի գիտության և արվեստի ակադեմիայի լիիրավ անդամ (1993):

Ավարտել է Բելգրադի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը (1947): 1949-1959 թվականներին աշխատակցել է *«Радио Белграда»*-ի գրական խմբագրությանը։

1945 թվականից սկսած՝ բանաստեղծություններով հանդես է եկել «Литература», «Юность», «Լիտերատուրնայա գազետա», «Политика» պարբերականներին։

Հրատարակել է ավելի քան քսան բանաստեղծական գրքեր, յոթ գիրք՝ մանուկների համար, մի քանի ակնարկների ժողովածու։ Հեղինակ է քնարական  «Լռության երգը» (1952), «Տիսա» (1961), «Բանաստեղծություններ» (1972) ժողովածուներին։ Երկերի ժողովածուն հրատարակել է 1998 թվականին։ Թարգմանել է Աննա Ախմատովայի, Մարինա Ցվետաևայի, Բորիս Պաստեռնակի, Իոսիֆ Բրոդսկու և ժամանակակից ռուս բանաստեղծների։ Թարգմանել է նաև Շեքսպիրի և Պետրարկայի սոնետները։

## Ստեֆան Ռաիչկովիչը հայերեն
* Քարե գիշերերգ; Ձոն Պրկոսի հուշարձանին (բանաստեղծություններ)։ Թարգմ.՝ Արտեմ Հարությունյան։ «Գարուն», 1999, № 1։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սերբ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Սերբ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բելգրադի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ֆրունզեի փողոց (Տագանրոգ)

**Ֆրունզեի փողոց** (), փողոց ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Կոչվել է խորհրդային կուսակցական, պետական և ռազմական գործիչ Միխայիլ Ֆրունզեի անունով։

## Աշխարհագրություն
Ֆրունզեի փողոցը սկսվում է Ուկրաինական նրբանցքից և ավարտվում 1-ին Բուլվարնի նրբանցքի հետնամասում։ Երկարությունը 3590 մ է։ Շինությունների համարակալումը սկսվում է Ուկրաինական նրբանցքից։ Տրամվայի գծերն անցնում են փողոցի Ապստամբության հրապարակից մինչև Տուրգենևի նրբանցք ընկած հատվածով։

## Պատմություն
Մինչև 1866 թվականը փողոցը կոչվում էր Կատոլիչեսկայա` 1810 թվականին կառուցված կաթոլիկական Սուրբ Երրորդություն տաճարի (Ֆրունզե, 58) պատվին։ 1866-1923 թվականներին փողոցը կոչվում էր Նիկոլայի` ցարորդի Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Ռոմանովի հիշատակին, որը 1863 թվականի օգոստոսին, մահից մեկուկես տարի առաջ, այցելել է Տագանրոգ։

1923 թվականի փողոցը վերանվանվել է ի պատիվ հեղափոխական, Լենինի զինակից Լև Տրոցկու, որն ավելի ուշ դարձավ Ստալինի գաղափարական հակառակորդն ու «ժողովրդի թշնամի»։ 1927 թվականից փողոցը կոչվում է ռազմական, կուսակցական և պետական գործիչ Միխայիլ Ֆրունզեի անունով։

Հետաքրքիր փաստ. ոչ Միխայիլ Ֆրունզեն, ոչ էլ Լև Տրոցկին Տագանրոգի հետ որևէ առնչություն չեն ունեցել։

## Փողոցում գտնվում են
մինի|300x300փքս|<small>Վերափոխման տաճարի տեսարանը Ֆրունզեի փողոցից, 1932 թվական</small>
* Դերասանուհի Ֆաինա Ռանևսկայայի ծնողական տուն՝ Ֆրունզեի փող., 10
* Տագանրոգի կառավարման և տնտեսագիտության ինստիտուտ (իրավաբանական ֆակուլտետ)՝ Ֆրունզեի փող., 16
* Կարասպասովի տուն (ճարտարապետության հուշարձան)՝ Ֆրունզեի փող., 18
* Ռաֆաիլովիչի տուն (ճարտարապետության հուշարձան)՝ Ֆրունզեի փող., 20
* Դրոսսիի տուն (ճարտարապետության հուշարձան)՝ Ֆրունզեի փող., 22
* Դրևիցկու տուն (ճարտարապետության հուշարձան)՝ Ֆրունզեի փող., 23։ ***Ոչնչացվել է 2002 թվականին***
* Ռաբինովիչի տուն (ճարտարապետության հուշարձան)՝ Ֆրունզեի փող., 24
* Ապոստոլոպուլոյի տուն (ճարտարապետության հուշարձան)՝ Ֆրունզեի փող., 26
* Շիմանովսկու տուն՝ Ֆրունզեի փող., 31
* Մարզային ֆիզիոթերապևտիկ հիվանդանոց (Գորդոնի ջրաբուժարան)՝ Ֆրունզեի փող., 37
* Տագանրոգի գլխավոր փոստատուն՝ Ֆրունզեի փող., 38
* Թիվ 10 միջնական դպրոց՝ Ֆրունզեի փող., 40
* Պատմաերկրագիտական թանգարան (Ալֆերակիի պալատ)՝ Ֆրունզեի փող., 41
* «Երիտասարդ մասնագետների» տուն՝ Ֆրունզեի փող., 43
* Դերասանի տուն՝ Ֆրունզեի փող., 55
* Գորկու անվան կենտրոնական քաղաքային մանկական գրադարան՝ Ֆրունզեի փող., 58
* Քաղաքաշինության և կենցաղի թանգարան՝ Ֆրունզեի փող., 80

## Հուշարձաններ
* Ֆաինա Ռանևսկայայի հուշարձան, Ֆրունզեի փող., 10 (նախկինում՝ Նիկոլայի փող., 12)
* «Մերկուրի» քանդակագործական կոմպոզիցիա` «Ռադուգա» շուկայի կենտրոնական մուտքի մոտ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Դոբրիցա Էրիչ

**Դոբրիցա Էրիչ** (; ), սերբ բանաստեղծ, դրամատուրգ։

## Դոբրիցա Էրիչը հայերեն
* «Հանգերից է իմ հոգին ջերմանում...»; Ցուլը (բանաստեղծություններ)։ Թարգմ.՝ Արտեմ Հարությունյան։ «Գարուն», 1999, № 1։

## Երկեր
*Свет у Сунцокрету, (1959)
*Вашар у Тополи, (1965)
*Стари сељачки календар, (1966)
*Славуј и сунце, (1968)
*Огрлица од грлица, Културни Центар, Нови сад (1969)
*Торта са пет спратова, (1973)
*Песма о свицима, (1975)
*Долина сунцокрета, (1976)
*Вечни кратковечници, (1977)
*Славуј и сунце, ИРО. Младост, Загреб (1978)
*Башта са седам ружа, (1979)
*Срицање жене, (1980)
*Лето у Калипољу, ИРО. Веселин Маслеша, Сарајево (1980)
*Чардак између четири јабуке, (1980)
*Мој друг, Миливојчићев луг, (1982)
*Цунчева вереница, (1985)
*Тако жубори река, (1987)
*Писмо краљици цвећа, Рад, Београд (1988)
*Рождество ратарево, (1989)
*Крунисање, (1989)
*Бунар за пријатеље, (1990)
*Пужева срма, (1991)
*Еколошки буквар, (1991)
*Сан Гружанске летње ноћи, (1992)
*Језеро Јежева бара, (1993)
*У ватри бисмо, не изгорисмо, (1993)
*Плачи вољена земљо, (1993)
*Разапета земља, (1999)
*Вилина Долина, (1999)
*Пусти пуже рогове, ИП. Рад, Београд (2002)
*Крунисање, ИП. Рад, Београд (2002)
*Дечак са златом липе у коси, (2005)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սերբ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Սերբ մանկագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Մարիա Պոլիդուրի

**Մարիա Պոլիդուրի** (, ), հույն բանաստեղծուհի։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1902 թվականի ապրիլի 1-ին Կալամատայում։ Վաղ տարիքում Մարիան դարձել է որբ։ Սովորել է Աթենքի պետական համալսարանում, որտեղ հանդիպել է բանաստեղծ Կոստաս Կարիոտակիսին, ով ևս այդ շրջանում սովորում էր համալսարանում։ Հետագայում այդ բանաստեղծին անվանել են *«անձ, որը եզակի է հունական գրականության մեջ»*։

Կարճ ժամանակ Մարիայի և Կոստասի ծանոթությունը վերածվեց հզոր, բայց դժբախտ սիրո, որը մեծապես ազդել է Մարիա Պոլիդուրի կյանքի և գրական գործունեության վրա։ 1927 թվականին Մարիա Պոլիդուրին Փարիզում հիվանդացել է տուբերկուլոզով։

Շուտով ինքնասպան է լինում Կոստաս Կարիոտակիսը, որից հետո վերջինիս առողջական վիճակը կտրուկ վատթարանում է։ 1930 թվականին նա մնում է առանց տարիքի։ 1930 թվականի ապրիլին՝ քսանութ տարեկան հասակում բանաստեղծուհին մահանում է։

## Ստեղծագործություններ
Մարիա Պոլիդուրին սկսել է ստեղծագործել տասնչորս տարեկան հասակից։ Բանաստեղծի կողմից հրատարակված առաջին ստեղծագործությունը կրում էր *«Մայր»* անվանումը։ Այն ամփոփված էր  «Ընտանեկան աստղ» ամսագրում։ Մեկ տարի անց նա ավարտում է իր առաջին գիրքը, որը սակայն երբևէ չի հրատարակվում։

Դրան հաջորդում են «Դայլալ, որը հանգչում է» (1928 թվական) և «Քաոսի արձագանք» (1929 թվական) բանաստեղծական շարքերը։ Բոլոր այս աշխատությունները հրապարակել է գրող և հրապարակախոս Լիլի Զաղրաֆուն, ով առանձին գիրք է ընծայել 1961 թվականին։

Մարիա Պոլիդուրիի ստեղծագործությունների հիմնական թեմաները եղել են սերն ու մահը։  Նրա մահից հետո բանաստեղծի ընկեր Յաննիս Հոդրոյաննիսը գրել է.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հույն բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հույն կին գրողներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Կոմոտինի)

**Կոմոտինիի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի** (), հունական ճարտարապետական ոճով կառուցված հայ առաքելական եկեղեցի, որը գտնվում Հունաստանի Կոմոտինի քաղաքում։

Եկեղեցին բացվել է քաղաքի հայ համայնքի հովանավորությամբ և նախաձեռնությամբ։ Կոմոտինին համարվում է Հունաստանի հայաշատ քաղաքներից մեկը։

## Պատմություն
Կոմոտինին Մակեդոնիա երկրամասի և ամբողջ Հունաստանի ամենահայաշատ քաղաքներից մեկն է։ Այստեղի հայ համայնքն ակտիվորեն մասնակցում է երկրի քաղաքային կյանքին։

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին Կոմոտինիում բացվել է 1834 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Եկեղեցին գտնվում է քաղաքի կենտրոնական հատվածում։

Տեղի հայերը կրոնական այս կառույցի հետ կապված ստեղծել են մի շարք պատմություններ և ավանդություններ։ Այն նվիրված է Սուրբ Հովհաննեսին, թեև կրում է Հայաստանյաց Առաքելական սուրբ եկեղեցու սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անունը, ում շնորհիվ քրիստոնեությունը Հայաստանում ընդունվել է, որպես պետական կրոն։

Ամեն կիրակի եկեղեցում կատարվում է պատարագ և ծիսական արարողություններ։

## Տես նաև
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Աթենք)
* Հայ-հունական հարաբերություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունաստանի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Էդուարդ Բրենցենս

**Էդուարդ Բրենցենս** (, ), լատվիացի նկարիչ, գրաֆիկ, թատերական նկարիչ, պատկերազարդող, դիզայներ։  Լատվիայի մասնագիտական բեմանկարչության հիմնադիրներից։

## Կենսագրություն
Էդուարդ Բրենցենսը ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո 1902 -1909 թվականներին (ընդհատումներով) Պետերբուրգի տեխնիկական նկարչության կենտրոնական դպրոցում (այժմ` Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիա) ուսանել է ապակու վիտրաժների աշխատանք։ Ուսումն ավարտելուց հետո զարմիկի Կարլիս Բրենցենսի մոտ երկու տարի ուսումնասիրել է վիտրաժների արվեստ և ապակու գեղանկարչություն։ Այնուհետև վերադարձել է Լատվիա։ Սիրողական թատրոններում աշխատել է որպես դերասան և նկարիչ-բեմադրիչ։

Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ 1915 թվականին զորակոչվել է ռուսական բանակ, մասնակցել է մարտական գործողությունների, 1917 թվականին Գալիցիայում ծանր վիրավորում է ստացել։ Առողջանալուց հետո զբաղվել է գեղանկարչությամբ, սկսել է աշխատել Վալմիերայի սիրողական լատիշական դրամատիկական թատրոնում։ 
1918-1919 թվականներին ակտիվորեն մասնակցել է Վալմիերա քաղաքի մշակութային կյանքին, աշխատել է ուսուցիչ  (մինչև 1921 թվականը), դասախոսություններ է կարդացել կերպարվեստի վերաբերյալ, կազմակերպել է ցուցահանդեսներ, աշխատել է իր կողմից ստեղծված  նկարիչների և գրողների միությունում։ 1918 թվականին հիմնել է «Baltā vārna» («Սպիտակ ագռավ») նկարիչների միությունը։

1921 թվականին տեղափոխվել է Ռիգա, որտեղ աշխատել է նկարչության դպրոցական ուսուցիչ։ Բրենցենսը եղել է Անկախ նկարիչների միության անդամ  (1920 թվականից), մասնակցել է «Սադարբս» գեղարվեստական ընկերության ցուցահանդեսներին։
Կյանքի վերջին տարիներին ապրել և դասավանդել է Մադոնա և Ցեսվայն քաղաքներում։

Էդուարդ Բրենցենսը հեղինակ է բնանկարների, դիմանկարների, առասպելական և պատմական կոմպոզիցիաների և գրքային նկարազարդումների։ Մեծ ներդրում ունի լատիշական սցենագրության զարգացման բնագավառում։ 
Բրենցենսի կտավներին և նկարազարդումներին (մասնավորապես, «1905 թվականին»)  բնորոշ է դրամատիկական սիմվոլիկան և կերպարների արտահայտչականությունը։

## Մահ
Մահացել է Ռիգայում, որտեղ էլ թաղված է։

## Պատկերասրահ

БРЕНЦЕНС Эдуард1.jpg|«Ճանապարհ», 1927
БРЕНЦЕНС Эдуард.jpg|«Կախարդված քույրերը» հեքիաթի նկարազարդում
БРЕНЦЕНС Эдуард4.jpg


## Գրականություն
* Ilustrēts žurnāls - Rīga, 1926 - Nr. 4.
* Māksla un arhitektūra biogrāfijās. Atb. red. A. Vilsons - Rīga, 1995 - 1. sēj.
* Siliņš J. Latvijas māksla 1915-1940 - Stokholma, 1988 - 1. sēj.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Անտոնիա» դասական արվեստի պատկերասրահ, Էդուարդ Բրենցենս

Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Լատիշ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Թատերական նկարիչներ
Ռադոյե Դոմանովիչ

**Ռադոյե Դոմանովիչ** (, ), սերբ արձակագիր, երգիծաբան։

Ռադոյե Դոմանովիչը սերբական գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի նշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Գրական կյանք է մուտք գործել Ալեքսանդր Օբրենիվիչի ռեժիմի տարիներին։

Գրական գործունեության սկզբին Ռադոյե Դոմանովիչը անդրադառնում է սերբական գրականության ավանդական թեմաներին՝ պատկերելով գավառի ու գյուղի կյանքին, սակայն շոիտով նա անցում է կատարում քաղաքական երգիծանքը։ Թեպետ նա իր ստեղծագործություններում շոշափում է ժամանակակից քաղաքական դաշտում առկա խնդիրներւ, սակայն դրանց սուր երգիծանքը չի կորցրել արդիականությունը նաև այսօր։ Նրա ստեղծագործություններում, ինչպիսիք են՝ «Առաջնորդը», «Մեռյալ ծովը», «Ստրադիան», որտեղ ծաղրվում է բռնապետությունն ու անհոգի բյուրոկրատիան, քաղաքական վախկոտությունը, անսկզբունքայնությունն ու ստրկամտությունը, այսօր էլ պահպանել են իրենց հնչեղությունը։

## Ռադոյե Դոմանովիչը հայերեն
* Ստրադիա (վիպակ), Ե., Հայպետհրատ, 1957, 99 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Վախթանգ Գևորգյան։
*Ստրադիա  (վիպակ), Ե., «Շեմ», 2009, 103 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Վախթանգ Գևորգյան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռադոյե Դոմանովիչ, ամբողջական աշխատանքները 

Կատեգորիա:Սերբ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Սերբ երգիծաբաններ
Կատեգորիա:Սերբ գրողներ
Կատեգորիա:Սերբ լրագրողներ
Կատեգորիա:Սերբ խմբագիրներ
Կատեգորիա:Սերբ ուսուցիչներ
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Միմինգական սարահարթ

**Միմինգական սարահարթ** (), լեռնային կտուր ծովի մակարդակից 850-ից 1000 մետր բարձրության վրա, ավստրիական Տիրոլ հողի Վերին Իննյան հովտի՝ Միմինգական լեռնաշղթայի հարավային ստորոտում։ Նա ընդգրկում է Վիլդեմինինգի, Միմինգի, Օբշտաիգի և Մյեցի քաղաքները։

Լեռնային սարահարթը կազմված է վերգետնյա մորենայից և մանրախեճից, ենթադրաբար վերջին սառցե դարաշրջանի ժամանակներից, Սարահարթի հարավում սահմանափակում է Ախբերգյան լեռնաշղթայով (), որը առաջացել է այսպես կոչված «գլխավոր դոլմիտով»։

Սարահարթը ունի 14 կմ երկարությամբ և մինչև 4 կմ լայնությամբ տարածք։ Բացառությամբ Տելֆս և Մյեց քաղաքների մոտակայքի տարածքների, այն կտրուկ կտրվում է Ինն գետի հովիտ, և ավարտվում է արևմուտքում Խոլցլյատիենի թամբ։ Տելֆսաից սարահարթով մինչև թամբեր անցնում է կարևոր Միմինգական մայրուղին (В189), որը  շարունակվում է ուրիշ համարով մինչև Գուրգլտալյա և Ֆերն լեռնանցք և ավելի հեռու դեպի Աուգսբուրգ։ Այդ ճանապարհը Տելֆսայից մինչև Մեցա հավանաբար օգտագործվել է դեռևս հնագույն ժամանակներից (Կլավդիյա Ավգուստի ճանապարհը), որի մասին վկայում է չթվագրված մղնացույց սյունը Խոլցլյատիենի մոտ։

Տարածքը բնորոշվում է փոքրիկ բաժանումներով դաշտերի և արոտավայրերի, որոնք հետզհետե փոխարինվում են խեժափիճի մարգագետիններով և բաց անտառներով։ Սարահարթում կա տարբեր հետյոտային և հեծանվային ճանապարհների ցանց, իսկ ձմռանը դահուկավազքի ճանապարհներ և այն համարվում է հանգստի հանրահայտ վակր։

կենտրոն|800x800px|Տեսարան արևելքից դեպի Իննյան հովիտ և Միմինգական սարահարթ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Sonnenplateau Mieming & Tirol Mitte  Tourist Association Innsbruck and its holiday villages, official website
* Mieming Plateau private website
* Mieming Plateau Protected Area ,  Tyrol

Կատեգորիա:Ավստրիայի աշխարհագրություն
Վեսնա Պարուն

**Վեսնա Պարուն** (, ), խորվաթ բանաստեղծուհի։

## Կենսագրություն
1946 թվականին ավարտել է Զագրեբի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։

## Ստեղծագործությունը
Վեսնա Պարունի ռոմանտիկորեն ոգեշունչ ստեղծագործությունը հատկապես բնորոշ է ետպատերազմյա Հարավսլավիայի երիտասարդ բանաստեղծներին, նրա ստեղծագործության մեջ նոր հասարակության քաղաքացու աշխարհում տեղի ունեցող ամեն ինչի համար պատասխանատու լինելու զգացումը միահյուսվում է քնարական տարերքի, երիտասարդությամբ արբենալու և կյանքի մասին առաջին լուրջ խորհրդածությունների հետ։ Քաղաքացիական և անձնական մոտիվները հանդես էին գալիս իրենց բնական միասնությամբ և ներդաշնակ գեղեցկությամբ։ Այդ հատկանիշի շնորհիվ Պարունի բանաստեղծության մեջ արժանի գեղարվեստական մարմնավորում ստացավ այնպիսի մի դժվարին թեմա, ինչպիսին է արդիականությունը իր անմիջական նշանակությամբ («Լուսաբացներ և մրրիկներ», 1947, «Բանաստեղծություններ», 1948): Պարունի ստեղծագործության վաղ շրջանում հանդես եկած մի շարք գծեր, մասնավորապես մարդկանց դիմելը և լրիվ ինքնաբացահայտումը, զարգանում են բանաստեղծի հետագա ստեղծագործության մեջ («Սև ձիթապտուղ», 1955, «Հավատարմություն ջրասամույրներին», 1957, «Ծովին վերադարձրած մարջան», 1959, «Թրակիայի քամին», 1964 և այլն)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորվաթ բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորվաթ մանկագիրներ
Կատեգորիա:Խորվաթ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորվաթ կին գրողներ
Կատեգորիա:Խորվաթ նկարիչներ
Կատեգորիա:Խորվաթ արձակագիրներ
Միլոշ Ցրնյանսկի

**Միլոշ Ցրնյանսկի** (, ), սերբ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող, թարգմանիչ։ Կազմել է ճապոնական և չինական պոեզիայի անթոլոգիաներ։

Գրականություն է մտել Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, իբրև էքսպրեսիոնիստ, և բացահայտորեն հակապատերազմական դիրք է գրավել։ Հետագայում հարել է իր ազգայնական շրջաններին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում երկրից փախած թագավորական կառավարության հետ միասին վտարանդվել է Լոնդոն։ Պատերազմից հետո տպագրում է մի քանի գեղարվեստական երկեր՝ «Վերաբնակեցում», 2-րդ մաս (1962), «Վեպ Լոնդոնի մասին», (1971)։ Վեպերն հագեցված են կոնկրետ֊պատմական փաստերով, կենցաղի մանրամասնություններով, հերոսների ճշգրիտ հոգեբանական բնութագրերով։ Բայց անկախ այն բանից, գործողությունները երբ են տեղի ունենում՝ հեռավոր 18-րդ դարում, թե 20-րդ դարում, դրանք կապված են իրական պատմական իրադարձությունների (օրինակ, սերբերի վերաբնակությունը Ավստրիայից Ռուսաստան), թե հնարովի հերոսների հետ, ինչպես Լոնդոնին վերաբերող վեպում (չնայած այստեղ շատ են ինքնակենսագրական տարրերը), Ցրնյանսկու վեպերը միասնական են իրենց կոնցեպցիայով, որը հենվում է գրողի ողբերգական աշխարհընկալման վրա։ Նրա տեսակետից, պատմությունը դաժան է, նրա մեջ առաջադիմություն չկա, մարդը ավազահատիկ է այդ քաոսում, նրա կամքից և ցանկություններից ոչինչ կախված չէ։ Անվերջ շրջապտույտների մեջ կորչում են ոչ միայն առանձին մարդու, այլ ամբողջ ժողովուրդների հետքերը։ Ազգային ողբերգության զգացումը, ուժեղացած գրողի հոռետեսությամբ, դառնում է նրա գեղարվեստական աշխարհատեսության առանցքը, այստեղ էական տեղ է գրավում սուբյեկտիվիզմը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սերբ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Սերբ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Սերբ լրագրողներ
Կատեգորիա:Սերբ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բելգրադի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ
Կատեգորիա:Սերբ դիվանագետներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սերբ գրողներ
Կովկասյան III բանակային կորպուս

մինի|350px|Կովկասյան III բանակային կորպուսի հիմնադրման ժամանակվանից մինչև 1917 թ. նրա հրամանատարն էր գեներալ-լեյտենանտ, ապա՝ հրետանու գեներալ Վ.Իրմանը, որի անվան հետ են կապված այդ զորամիավորման մարտական ուղու առավել վառ էջերը:
**III Կովկասյան բանակային կորպուս** ()՝ Ռուսական կայսերական զինված ուժերի զորամիավորում, որը գոյություն է ունեցել 1912-1918 թվականներին։

1914 թվականի օգոստոսի 22-ին այս բանակային կորպուսը մտցվել է Ռուսական կայսրության 4-րդ բանակի կազմի մեջ (), որը գործում էր Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի կազմում ():

## Կազմ
Մտնում էր Կովկասյան ռազմական օկրուգի կազմի մեջ։ Կովկասյան III բանակային կորպուսի մարտական կազմը 18.07.1914 դրությամբ հետևյալն էր.
* XXI հետևակային դիվիզիա
** I բրիգադ
*** Ապշերոնյան 81-րդ հետևակային զորագունդ
*** Դաղստանյան 82-րդ հետևակային զորագունդ
** II բրիգադ
*** Սամուրյան 83-րդ հետևակային զորագունդ
*** Շիրվանյան 84-րդ հետևակային զորագունդ
** XXI հրետանային բրիգադ
* LII հետևակային դիվիզիա
** I բրիգադ
*** Շամախյան 205-րդ հետևակային զորագունդ
*** Սալյանյան 206-րդ հետևակային զորագունդ
** II բրիգադ
*** Նոր Բայազետի 207-րդ հետևակային զորագունդ
*** Լոռվա 208-րդ հետևակային զորագունդ
** LII հրետանային բրիգադ
* III Կովկասյան կազակական դիվիզիա
** I բրիգադ
*** 1-ին Եկատերինադարյան զորագունդ
*** Օսական այրուձիու դիվիզիոն
** II բրիգադ
*** 1-ին Ղզլար-Գրեբենյան զորագունդ
*** Դաղստանյան այրուձիու զորագունդ
** 3-րդ Կովկասյան կազակական դիվիզիոն
* 3-րդ Կովկասյան հրասանդա-հրետանային դիվիզիոն
* 3-րդ Կովկասյան սակրավոր գումարտակ

## Հրամանատարներ
* 11.5.1912 — 8.6.1917 - Իրման (Իրմանով) Վլադիմիր Ալեքսանդրի (գեներալ-լեյտենանտ, 1914 թ. դեկտեմբերի 6-ից՝ հրետանու գեներալ)։ 
* հուլիս 1917 — 6.8.1917 - Իվանով Նիկոլայ Մաքսիմի (գեներալ-լեյտենանտ)
* 6.8.1917-ից - Էրիստով Ալեքսանդր Նիկոլայի (գեներալ-մայոր, 1917 թ. օգոստոսի 23-ից՝ գեներալ-լեյտենանտ)

## Պատկերասրահ

Vladimir_A._Irmanov.jpeg|մինի|350px|Կովկասյան III բանակային կորպուսի առաջին հրամանատարը՝ գեներալ-լեյտենանտ, ապա՝ հրետանու գեներալ Վ.Իրմանը:
Ivanov_Nikolaj_Maximovitch.jpg||մինի350px|Կովկասյան III բանակային կորպուսի երկրորդ հրամանատարը՝ գեներալ-լեյտենանտ Նիկոլայ Իվանովը:


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Каушенский бой

## Աղբյուրներ
* Русская армия в Великой войне: Картотека формирований
* 
* Военный энциклопедический словарь. М., Военное издательство, 1984. Юго-Западный фронт 1914—1917, с. 838; Галицийская битва 1914, с. 178; Галич-Львовская операция 1914, с. 178; Люблин-Холмская операция, с. 411;

Կատեգորիա:Ռուսաստանի բանակային կորպուսները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բանակային կորպուսներ
Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն
Յորղոս Լանտիմոս

**Յորղոս Լանտիմոս** (, ), հույն դերասան, թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և մոնտաժի մասնագետ։

## Կենսագրություն և կարիերա
Յորղոս Լանտիմոսը ծնվել է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում 1973 թվականի մայիսի 27-ին։ Կինոյի և հեռուստատեսության արվեստն ուսումնասիրել է Ստավրակոսի կինոդպրոցում՝ Աթենքում։ 1995 թվականին Լանտիմոսը նկարահանում է իր դեբյուտային գեղարվեստական կարճամետրաժ կինոնկարը։ Այդ նույն ժամանակ նա մի շարք թատերական բեմադրություններ է անում, նկարահանում տեսահոլովակներ և գովազդային հոլովակներ։ 2004 թվականին նա ընդգրկվում է Աթենքում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերի բացման և փակման արարողությունների համար պատասխանատու կրեատիվ խմբի կազմի մեջ։ Այս աշխատանքի ժամանակ Յորղոս Լանտիմոսը ծանոթանում է Աֆինա Ռաքել Ցանգարիի հետ, ով դարձավ նրա մշտական գործընկերը նկարահանման տաղավարներում։

2009 թվականին Յորղոս Լանտիմոսը նկարահանում է «Ժանիք» ֆիլմը, որը Կաննի կինոփառատոնում դարձավ «Հատուկ հայացք» ծրագրի հաղթող։ Այս կինոնկարը Օսկար մրցանակաբաշխության ժամանակ առաջադրվեց Օսկար լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար։

## Ֆիլմագրություն
### Դերասան
* 2010 - Ատտենբերգ - *Attenberg* - *ինժեներ*

### Ռեժիսոր
* 2001 - Իմ լավագույն ընկերը () (Լակիս Լազոպուլոսի հետ համատեղ)
* 2005 - Կինետա ()
* 2009 - Ժանիք ()
* 2011 - Ալպեր ()
* 2015 - Լոբստեր ()

### Սցենարիստ
* 2005 - Կինետա ()
* 2009 - Ժանիք ()
* 2011 - Ալպեր ()
* 2015 - Լոբստեր ()

### Պրոդյուսեր
* 2009 - Ժանիք () (համատեղ աշխատանք)
* 2010 - Ատենբերգ / *Attenberg*
* 2011 - Ալպեր ()
* 2015 - Լոբստեր ()

## Թատերական բեմադրություններ
* 2002 - «DDD» Դիմիտրիս Դիմիտրիադիսու
* 2004 - «Blaubart» Դեա Լոխերա
* 2008 - «Natura morta in un fosso» Ֆաուստո Պարավիդինո
* 2011 - «Անհայրություն» Անտոն Չեխով, Հունաստանի ազգային թատրոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջ
* Арион андеграунда; 25 КАДР: Независимый журнал о кино, № 7 2015
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հույն դերասաններ
Կատեգորիա:Հույն ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Մայիսի 27 ծնունդներ
Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հույն գործարարներ
Հալկամ Գանձակեցի

**Հալկամ Գանձակեցի**  (ծննդյան և մահվան թթ. անհայտ - 11-րդ դար), Գանձակի, այնուհետև Լամբրոնի իշխան, ըստ Կիրիլ Թումանովի Կամսարականների նախարարական տնից, Հեթումյանների իշխանական տնից,, Հեթում Ա Գանձակեցու որդին։ Հալկամի եղբայրներն էին՝ իշխաններ Օշին Ա Գանձակեցին և Բազունի Գանձակեցին։ Հալկամի եղբայրը՝ Օշին Ա-ն, խույս տալով սելջուկյան թուրքերի հալածանքներից, 1071 թվականին իր ազգատոհմով, իր եղբայր Հալկամի և ուրիշ իշխանների հետ Կիլիկիա է տեղափոխվում Գանձակից։ 1073 թ.-ին Կիլիկիայում իշխող Ապլղարիբ Արծրունին Օշինին ամուսնացնում է իր դստեր հետ և Լամբրոն բերդն ու շրջակա տարածքները պարգևում Օշին իշխանին։

## Աղբյուրներ
* Հայոց անձնանունների բառարան, Հատոր Գ, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. էջ 13

Կատեգորիա:Կամսարականներ
Կատեգորիա:Հայ իշխաններ
Կատեգորիա:Հեթումյաններ
Կանացի հոգսեր

**Կանացի հոգսեր,** ռուսական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, նկարահանվել է ռուսական հեքիաթների հիման վրա։

Յոթ պատմություններից չորրորդը հնչյունավորել է Գրիգորի Վիցինը։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ռուսական ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա։ Կինը զբաղվում էր հողագործությամբ, իսկ ամուսինը ճաշ էր պատրաստում և զբաղվում տնային աշխատանքներով։

Մուլտֆիլմը պատմում է մի ամուսնու և կնոջ մասին, ովքեր կռվել են և իրենց կռվից հետո փոխվել են աշխատանքներով։ Կինը զբաղվում էր հողագործությամբ, իսկ ամուսինը ճաշ էր պատրաստում և զբաղվում տնային աշխատանքներով։ Բայց ամուսնու մոտ ամեն ինչ հակառակն էր լինում։

## Նկարահանող խումբ

## Նկարահանվել են նաև
* 1990 — «Քաղցր շաղգամ»
* 1991 — «Նիկոլայ Ուգոդնիկ և Որսորդները»
* 1991 — «Հյուրերը»
* 1992 — «Կանացի աշխատանք»
* 1992 — «Սովորական տղամարդ»
* 1993 — «Երկու խորամանկներ»
* 1993 — «Հարազատ»

## Արտաքին հղումներ
* «Бабья работа» на сайте megogo.net
* Энциклопедия отечественной мультипликации (авт. Сергей Капков, «Алгоритм», 2006)

Կատեգորիա:Ռուսերեն մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր
Անմեղության թանգարան (թանգարան)

**Անմեղության թանգարան** (), գրող Օրհան Փամուկի կողմից հիմնադրված թանգարան Ստամբուլում։ Թանգարանը տեղավորված է 19-րդ դարում կառուցված շենքում։ Թանգարանը համարվում է Օրհան Փամուկի 2008 թվականին հրապարակած համանուն վեպի ուղեկիցը, որտեղ պատմությունները ծավալվում են ստամբուլյան երկու ընտանիքների շուրջ։ 2014 թվականի մայիսի 17-ին թանգարանն արժանացել է Տարվա եվրոպական թանգարան մրցանակին։

Եվ վեպը, և թանգարանը ներկայացնում են Ստամբուլի վերին խավի կյանքը 1970-ական թվականներից մինչև 2000-ականների սկիզբ։ Վեպում ներկայացված է ստամբուլաբնակ հարուստ Քեմալի սիրո պատմությունը, ով սիրահարվում է իր աղքատ զարմիկին, իսկ թանգարանում ներկայացված են նրանց սիրո պատմության ցուցանմուշները։ Ըստ թանգարանի կայքի՝ թանգարանի հավաքածուն կազմող ավելի քան 1000 ցուցանմուշները ներկայացնում են, թե ինչ են վեպի հերոսները «օգտագործել, հագել, լսել, տեսել, երազել. ամենը մանրակրկիտ ներկայացված է արկղերում և ցուցափեղկերում»։

## Պատմություն
Թանգարանի համար ցուցանմուշներ Փամուկը սկսել է հավաքել 1990-ական թվականների կեսից։

Փամուկը նշում է, որ թանգարանում ցուցադրված որոշ օբյեկտներ պատկանում են ընտանիքին և ընկերներին, իսկ մյուսները գտնվել են Ստամբուլի այլ վայրերից կամ հավաքագրվել են ամբողջ աշխարհից։ Այնուամենայնիվ, նա չի նշել, թե որ նմուշներն են, որոնք ուղղակիորեն կապված են իր կյանքի հետ. նա պնդում է, որ թանգարանի պատմությունը պետք է արտացոլի վեպի պատմությունը, և ոչ թե իր՝ նշելով.

2008 թվականին, երբ վեպը լույս տեսավ թուրքերեն, թանգարանի հավաքածուն հավաքված էր արվեստագետների, դիզայներների, ճարտարապետների բազմամասնագիտական թիմի հետ միասին։ Թանգարանը հանրության համար բացվեց 2012 թվականի ապրիլին։

## Տեղայնք
Ավելի քան 1000 ցուցանմուշ պարունակող թանգարանը գտնվում է Ստամբուլի Բեյօղլու շրջանի Çukurcuma հատվածում։ Հավաքածուն տեղավորված է Çukurcuma Sk և Dalgiç Sk փողոցների անկյունում գտնվող 19-րդ դարում կառուցված շենքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*   
* The Museum of Innocence at Google Cultural Institute
* Projectpage of Sunder-Plassmann Architekten (German)

Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ Թուրքիայում
Կատեգորիա:2012 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Բեյօղլու
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի թանգարաններ
Անմեղության թանգարան (այլ կիրառումներ)

**Անմեղության թանգարան** անունը կարող է վերաբերելին.

* Անմեղության թանգարան (վեպ) (), գրող Օրհան Փամուկի վեպը։ Լույս է տեսել 2008 թվականին։
* Անմեղության թանգարան (թանգարան) (), գրող Օրհան Փամուկի կողմից հիմնադրված թանգարան Ստամբուլում։ Բացվել է 2012 թվականին։
Միմոզա Ահմետի

**Միմոզա Ահմետի** (, ), ալբանացի բանաստեղծուհի և քաղաքական գործիչ։

## Կենսագրություն և կարիերա
Միմոզա Ահմետին ծնվել է Ալբանիայի Կրույե քաղաքում 1963 թվականի հունիսի 12-ին։ Բանաստեղծուհին իր գրվածքները սկսել է հրատարակել 1980-ական թվականների կեսերից։ Սկանդալային ճանաչում է ստացել այն բանից հետո, երբ 1994 թվականին լույս է ընծայում «Դելիրիում» բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ գրված ազատ և համարձակ ոճով։ Բազմաթիվ նովելների և վեպերի հեղինակ է, որոնք աչքի են ընկնում ֆեմինիզմի տարրերով։

2001 թվականին Միմոզա Ահմետին մասնակցում է Ալբանիայի տեղական ընտրություններում որպես Ալբանիայի ժողովրդավարական կուսակցության անդամ, սակայն պարտություն է կրում։

Բանաստեղծուհին ունի երկու երեխա։ Բուսակեր է։

## Ստեղծագործություններ
### Ընտիր բանաստեղծություններ
* Bëhu i bukur! (1986)
* Վաղվա օրվա մանրամասնությունները/ Sidomos nesër (1989)
* Դելիրիում/ Delirium (1994)
* Ծաղկային փոշոտում/ Pjalmini i luleve (2002)

### Արձակ ստեղծագործություններ
* Arkitrau: një histori të bukurish (1993)
* Համաձայնեցված աբսուրդ/ Absurdi koordinativ (1996)
* Հալյուցինածին կինը/ Gruaja haluçinante: roman (2006)
* Ich liebe dich, Adlia: love story (2009)

## Հրատարակություններ օտար լեզվով
### Ֆրանսերեն
* Ça va Albanie? Paris, 1998 
* L'absurde coordinatif. Paris, 2002

### Գերմաներեն
* Milchkuss: Roman. Salzburg, 2009

### Իսպաներեն
* Delirium, 1994. Málaga, 2002 (билингва)

### Իտալերեն
* Il mio grido. Lecce, 1993

## Ճանաչում
Միմոզա Ահմետին 1998 թվականին Սան Ռեմոյում կայացած պոեզիայի փառատոնին արժանանում է մրցանակի, որը կազմակերպել էր Իտալիայի հեռուստատեսությունն ու ռադիոն (RAI): Ահմետիի բանաստեղծություններն ու արձակ ստեղծագործությունները ներառվել են Ալբանիայի ժամանակակից գրականության անթոլոգիա։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։

## Գրականություն
* Resuli K. Pse m'i dogji librat mimoza ahmeti? Tiranë: Ballkani, 2009

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография, тексты на сайте ''Другие голоса''  
* Биография, тексты на сайте ''Албанская литература в переводе''   
* Краткая биография, тексты on line 

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ալբանացի գրողներ
Կատեգորիա:Ալբանացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ալբանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունիսի 12 ծնունդներ