Հեսթոն Մարկ Բլումենտալ

**Հեսթոն Մարկ Բլումենտալ (****,** **),** անգլիացի հայտնի խոհարար, հեռուստաաստղ և մի  բաղադրատոմսերի հեղինակ։ Բլումենտալը համարվում է բազմասենսորային խոհարարության, սննդի զուգակցման և համի համակցման առաջամարտիկ։ Նա հանրության ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել արտասովոր բաղադրատոմսերով, ինչպիսիք են բեկոնով և ձվով պաղպաղակը և խխունջի շիլան։ Եռակի եփած չիփսերի և կիսաեփ շոտլանդական ձվերի նրա բաղադրատոմսերը տարածվել են։ Դեպի խոհարարությանը նա ունեցել է  գիտական մոտեցում, ինչի համար նրան շնորհել են պատվավոր կոչումներ Ռեդինգի, Բրիստոլի և Լոնդոնի համալսարաններից և դարձել Քիմիայի թագավորական ընկերության պատվավոր անդամ։

Բլումենտալը հայտնի է դարձել մի շարք  հեռուստասերիալների միջոցով, հատկապես Channel 4-ի, ինչպես նաև շնորհիվ 2010 թվականին ներկայացված  Waitrose սուպերմարկետների ցանցի արտադրանքի տեսականու։ Նա Բրեյում, Բերքշիր քաղաքում գտնվող Fat Duck-ի սեփականատերն է այն ունի Միշլենի աստղ և համարվում է աշխարհում լավագույններից մեկը։ Բլումենտալին է պատկանում նաև Dinner-ը՝ երկու Միշելին աստղանի ռեստորանը Լոնդոնում և փաբը Բրեյում՝ Հինդս Հեդում, մեկ Միշլենի աստղով։

## Երիտասարդ տարիներ
Հեստոն Մարկ Բլումենտալը ծնվել է 1966 թվականի մայիսի 27-ին, Լոնդոնում՝ Շեփերդս Բուշում, հայրը հրեա է, ծնվել է Հարավային Ռոդեզիայում, իսկ մայրը՝ ամերկացի, որը ընդունել է հուդայականությունը։ Ազգանունը եկել է լատվացի իր պապիկից և գերմաներեն նշանակում է «ծաղկած հովիտ»։

Բլումենթալը մեծացել է Պադինգթոնում և հաճախել է Համերսմիթի Լաթիմերի բարձրագույն դպրոցը, Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու Անգլիայի դպրոց Լեյսի Գրինում, Բուքինգհեմշիր; և Ջոն Հեմփդենի Ուայկոմի բարձրագույն Քերականական դպրոցը։ Բլումենտալը մեծացել է Փադինգթոնում և հաճախել է Համերսմիթի Լատիմեր դպրողը, Լեյսի- Գրինի Սուրբ Իոահաննա եկեղեցական դպրողը, և Ջոն Հեմպդենի Ուայկոմբ բարձրագույն դպրողը։

Խոհարարության հանդեպ իր հետաքրքրությունը սկսվել է տասնվեց տարեկանում, երբ ընտանիքով մեկնել էին Պրովանս հանգստի նպատակով, նրանք այցելել էին Միշլենի երեք աստղ ունեցող  *L'Oustau de Baumanière  ռեստորան*  Նա հիացած էր ուտեստի որակով և ողջ բազմազգայական փորձը՝ շատրվանների և կնճիթավոր ճպուռների բույրը, և սեղանի վրայի գառան միսը կտրատող մատուցողների տեսարանը։ Երբ նա պատրաստել սովորեց, նրա վրա շատ մեծ ազդեցություն էր թողել  *Les recettes originale*  խոհարարական գրքերի շարքը ֆրանսիացի շեֆ խոհարարների մասնակցությամբ, ինչպես օրինակ Alain Chapel:

Դպրոցից դուրս գալուց հետո, տասնութ տարեկանում, նա սկսեց աշխատել, Ռայմոնդ Բլանի  Le Manoir aux Quat' Saisons-ում, բայց մեկ շաբաթ փորձաշրջանից հետո դուրս եկավ։  Տաս տարիների ընթացքում նա աշխատել է որպես «համեմատաբար ոչ պահանջված աշխատանք՝ վարկերը վերահսկող՝ ռեպո, » օրվա ընթացքում սովորում էր ֆրանսիական երգացանկը։ Կարևոր դարձավ այն, որ 1980 թվականի կեսերին նա ընթերցեց Հարոլդ Մակգիի «Ուտելիք և խոհարարության՝ խոհանոցը որպես գիտություն» գիրքը։ Սա մարտահրավեր էր նետում խոհանոցային այնպիսի աշխատանքների, ինչպիսին է, օրինակ, միսը եռացնելը, որպեսզի հյութերի մեջ փակվի, և այն խրախուսեց Հեստոնին «բոլորովին այլ վերաբերմունք ունենալ դեպի խոհանոց, որը հանգեցրեց՝ կասկածի տակ դնել ամեն ինչ»։

## Կարիերա
1995 թվականին Բլումենտալը Բրեյում՝ Բերկշիում, մի անմխիթար վիճակում գտնվող փաբ գտավ, որը կոչվում էր Ringers և այն վերանվանեց և Fat Duck. Այն շատ արագ արժանացավ սննդի քննադատների ուշադրությանը, Մեթյու Ֆորտը և Ֆեյ Մաշլերը բարձր են գնահատել պատրաստման եղանակը: Բլումենտալն այդ յուրօրինակ ռեստորանն անվանեց  "bistro".

Բլումենտալը 2004 թվականին նաև ձեռք է բերել  Hind's Head-ը Բրեյում։ Այդ շենքը 15-րդ դարի պանդոկ էր, իսկ այժմ այն ավանդական խոհանոց է և մատուցում է բրիտանական, պատմական ուտեստներ։ 2011 թվականին 2011 թվականին այն ճանաչվել է Michelin Pub Guide-ի «Տարվա փաբ»։

2011 թվականի հունվարին Բլյումենթալը բացեց իր առաջին ռեստորանը Բրեյից դուրս, Dinner by Heston Blumenthal-ը, Լոնդոնի Mandarin Oriental Hyde Park-ում։ Պատմաբանները օգնել են ռեստորանի ճաշատեսակները մշակել բրիտանական պատմական բաղադրատոմսերից։ 2012 թվականին Dinner-ը արժանացել է իր առաջին Michelin աստղին Այն 2013 թվականին ճանաչվել է աշխարհի 7-րդ լավագույն ռեստորանը։ 2014 թվականին Michelin ուղեցույցում ստացել է երկրորդ Միշլենի աստղը։

2014 թվականի հունիսին Բլումենտալը հայտարարեց նոր ռեստորանի՝ Perfectionists' Cafe-ի բացման մասին Հիթրոու օդանավակայանում։  2015 թվականին Fat Duck-ը ժամանակավորապես տեղափոխվեց Մելբուրն, Ավստրալիա, մինչդեռ Bray ռեստորանը վերանորոգվեց։ Հասնելով իր ժամանակավոր բացման վերջին, ռեստորանը դարձավ Մելբուռնում գործող մշտական ընթրիք Հեսթոն Բլումենտալի կողմից, թեև նրա սեփականությունը չէր։

### Հեռուստատեսություն
2002 թվականին Հեսթոնը նկարահանեց կես ժամանոց հեռուստատեսային հաղորդումների շարք՝ «Խոհանոցի քիմիան Հեստոն Բլումենտալի հետ», որը փոփոխվել  է Discovery Science-ում «Խոհանոցային քիմիա» գրքի հետ միասին, որը հրատարակվել է Քիմիայի թագավորական ընկերության կողմից։ 2004 թվականից մինչև 2007 թվականը նա ներկայացրեց BBC-ի երկու սերիա՝ «Հեստոն Բլյումենթալ. Կատարելության որոնումներում» և «Հեստոն Բլյումենթալ. Հետագա արկածներ կատարելության որոնման մեջ»։

Բլյումենթալը BBC-ից տեղափոխվեց Channel 4 2008 թվականի մարտին՝ միանալով ալիքի հայտնի խոհարարների խմբին, ինչպիսին էին՝  Ջեյմի Օլիվերը, Հյու Ֆերնլի-Ուիթինգստոլը և Գորդոն Ռեմզին։ 2009 թվականի հունվարին հեռուստատեսային հաղորդումների երեք մասից բաղկացած Chanel 4 ալիքով լուսաբանեց նրա ջանքերը՝ Փոփհեմի A303 ճանապարհի վրա գտնվող Little Chef մայրուղու ռեստորանում ճաշացանկը թարմացնելու ուղղությամբ։  Little Chef խումբը  Բլումենտալի ճաշացանկը տարածեց  մինչև 12 ռեստորաններ, բայց 2013-ին նրա ուտեստները հեռացրեց բոլոր ռեստորաններից։

2009թ. մարտին Բլյումենթալը սկսեց կարճ հաղորդումների շարք, որը կոչվում էր Հեստոնի խնջույք, որտեղ ցուցադրվում էին թեմատիկ ճաշկերույթներ։ Երկրորդ սերիան պատվիրվեց և սկսվեց 2010 թվականին։ 2011 թվականի փետրվարի 22-ից Chanel 4-ը սկսեց հեռարձակել Heston's Mission Impossible-ը, որտեղ Հեսթոնը թիրախավորում է տարբեր ոլորտներում մատուցվող ոչ ախորժելի սնունդը և նպատակ ունի թարմացնել սնունդը այն ճաշատեսակների, որոնք մարդիկ հաճույքով են ուտում։ 2012 թվականի հունվարին «Ինչպես եփել, այնպես ինչպես Հեստոնը», հեռարձակեց Chanel 4-ը։ Հաղորդումն ուղղված էր տնային խոհարարներին և ցուցադրում էր Բլումենտալի կողմից կիրառվող ավելի մատչելի տեխնիկաներից մի քանիսը։

2012 թվականի նոյեմբերին Բլումենթալը գլխավորում էր հեռուստատեսային հաղորդումը Chanel 4-ի համար՝ «Հեստոնի ֆանտաստիկ սնունդը» վերնագրով և նաև մաս էր կազմում 2014 թվականի «Հեստոնի հեյակապ բրիտանական սնունդը» նոր շարքի, որը կրկին պատվիրված էր Channel 4-ի կողմից։ 2020 թվականին Բլումենթալը հայտնվեց որպես ուտեստ գնահատող Chanel 4-ի «Crazy Delicious» հաղորդման մեջ, որը վարում է բրիտանացի կատակերգու և հեռուստահաղորդավար Ջեյդ Ադամսը, խոհարարներ Նիկլաս Էքսթեդտի և Կարլա Հոլի հետ միասին։ 2021 թվականին նա որպես ուտեստ գնահատող մասնակցել է Top Chef-ի ֆրանսիական տարբերակին՝ առաջարկելով սննդի զուգավորման թեստ։  2022 թվականի հուլիսին Բլումենտալը հայտնվեց որպես հրավիրվեց որպես ուտեստ գնահատող  Masterchef-ի ավստրալական տարբերակի վերջին եթերաշրջանում։

### Waitrose
2010 թվականին Բլումենտալը համագործակցություն մտավ Waitrose սուպերմարկետների ցանցի հետ ապրանքներ ստեղծելու համար։ Բլումենտալի սկզբնական արտադրանքը անհաջող էր, բայց նրա ամանորյա նարնջով պուդինգը, որը թողարկվել էր 2010 թվականին, արագ սպառվեց, և շուտով պուդինգները վաճառվեցին eBay-ում հարյուրավոր ֆունտներով։ Նրա մյուս ապրանքները ներառում էին արյունոտ Մերի ծովախեցգետնի կոկտեյլը, շերի-բալզամիկ քացախով ամանորյա պուդինգը և շերտավոր խմորով  կարկանդակներ՝ սոճու շաքարի փոշիով։ Տեսականին ոգեշնչել է այլ սուպերմարկետների անսովոր ապրանքներ, ինչպիսիք են Սուրբ Ծննդյան պուդինգը քաղցրավենիքով և չիլի շոկոլադե սոուս Aldi-ից։ 2023 թվականին Ուեյտրոզը դադարեցրեց պայմանագիրը Բլումենտալի հետ՝ ձգտելով կենտրոնանալ իր ներքին տեսականու վրա:Waitrose-ը Բլումենտալին անվանել է «անկանխատեսելի»։

## Խոհարարական մեթոդներ
Նա փորձել է սննդի զուգավորում, որի ընթացքում բաղադրատոմսեր են ստեղծվում՝ բացահայտելով տարբեր բաղադրիչների միջև մոլեկուլային նմանությունները և դրանք համախմբելով ճաշատեսակի մեջ։ Առաջիններից մեկը Բլումենտալի սպիտակ շոկոլադն էր՝ խավիարով։ Նա ստեղծեց անսովոր համակցություններ, այդ թվում՝ Roast Foie Gras «Benzaldehyde» և սաղմոն՝ խաշած լիկյորի  մեջ՝ ծնեբեկով։ Թեև այս անսպասելի համադրություններից շատերը  լավ ընդունվեցին, Բլյումենթալն ինքը մատնանշեց նման մոտեցման սահմանափակումները՝ պնդելով, որ թեև սննդի զուգավորումը ստեղծագործական լավ գործիք է, այն դեռևս չի կարող փոխարինել խոհարարի խոհարարական ինտուիցիային։ «Մեկ բաղադրիչի մոլեկուլային պրոֆիլն այնքան բարդ է, որ նույնիսկ եթե այն ունի մի քանի ընդհանուր միացություն մյուսի հետ, այնուամենայնիվ կան նույնքան պատճառներ, թե ինչու նրանք միասին չեն աշխատի, որքան պատճառները, թե ինչու են դրանք աշխատելու»:

### Հայտարարություն «նոր խոհարարության» մասին.
1990-ականների վերջից գիտական ըմբռնումը, ճշգրտությունը և տեխնոլոգիաները բնորոշ են դարձել ժամանակակից խոհանոցին, այսպես կոչված, «մոլեկուլային գաստրոնոմիայում»։ 2006 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Բլյումենթալը և Հարոլդ Մակգին Observer-ում հրապարակեցին «Հայտարարություն «Նոր խոհարարության մասին»՝ ամփոփելովխոհանոցի սկզբունքները։ Դրանում նրանք շեշտում են, որ նոր տեխնիկայի և բաղադրիչների հանդեպ բաց լինելը կարող է օգտագործվել որպես հիանալի ուտեստներ ձեռք բերելու միջոց, սակայն նրանք գնահատում են ավանդույթը։ Նոր տեխնիկան և բաղադրիչները պետք է օգտագործվեն միայն այն դեպքում, երբ դրանք նպաստում են ճաշատեսակին։ Օրինակ, հեղուկ ազոտը չպետք է օգտագործվի հանուն նորության։ Եվ այդ առաջընթացը կարող է հանդես գալ համագործակցությունից, օրինակ՝ քիմիկոսների և հոգեբանների հետ։

### Բազմազգայուն խոհարարություն
Բլումենթալը ուտեստների պատրաստման նկատմամբ իր մոտեցումն անվանում է «բազմզգայական խոհարարություն»՝ պնդելով, որ ուտելը «այն սակավաթիվ գործողություններից մեկն է, որը միաժամանակ ներգրավում է բոլոր զգայարանները»։ Նմանատիպ խոհարարական մոտեցման կատալիզատորներից մեկն այն էր, որ տասնվեց տարեկանում այցելեց Պրովանսի՝ L'Oustau de Baumanière ռեստորանը, որն այն ժամանական ուներ Միշլենի երեք աստղ։ Ճամփորդությունը կիրքը խոհարարության հանդեպ․ առաջին հերթին «մի ամբողջ բազմազգայական փորձի պատճառով՝ շատրվանների և կնճիթավոր ճպուռների ձայնը, նարդոսի արբեցնող հոտը, սեղանի վրայի գառը կտրատող մատուցողների տեսարանը»։ Բազմզգայական ուտեստ պատրաստելու ոճի մյուս գլխավոր ոգեշնչումներից մեկը դարձավ «յուղոտ բադի» տարածության և շքեղության բացակայությունը։ «Baumaniere-ի նման վայրերն ունեին տեսարան, պատմություն և ճարտարապետություն, որոնք ճաշողներին տեղափոխում էին գեղեցկության և ինդուլգենցիայի աշխարհ»։ «Յուղոտ բադը» չուներ դրանցից ոչ մեկը, ուստի անհրաժեշտ էրգրավել այցելուների երևակայությունը այլ կերպ ՝ տանելով նրանց դեպի աշակի ընկալման և բազմազգայական հաճույքի գաղտնիքները»:

Իրադարձությունը, որն ամրացրեց Հեստոնի հետաքրքրությունը այս ոլորտում, դարձավ ծովախեցգետնի պաղպակի ստեղծումը՝ ծովախեցգետնի ռիզոտոյին ուղեկցելու համար։ «Մարդիկ դժվարությամբ էին ընդունում ծովախեցգետնի պաղպաղակը, սակայն եթե այն վերանվանվեր որպես «Սառեցված ծովախեցգետնի բիսկ» այն դարձավ ավելի ընդունելի և պակաս քաղցր։ Հետագայում այս երևույթը ուսումնասիրեցին Մարտին Յոմանսը և Լյուսի Չեմբերսը՝ Սասսեքսի համալսարանից, ովքեր փորձարկման ենթարկվող անձանց մատուցեցին Բլումենթալի պաղպաղակի ապխտած սաղմոնի համով տարբերակը, բայց մի խմբին ասացին, որ կփորձեն պաղպաղակ, իսկ մյուսին ՝ սառեցված աղի մուս։ Չնայած բոլորն ուտում էին նույն ուտեստները, նրանք ովքեր ուտում էին այն, ինչը իրենց կարծիքով կծու մուս էր, համն ընդունելի էին համարում մինչդեռ նրանք, ովքեր ուտում էին այն, ինչ իրենց կարծիքով պաղպաղակ էր, համը աղի և ընդհանուր առմամբ զզվելի էին համարում։ Սա Բլումենթալի համար դարձավ իր գաղափարների հաստատումը։ «Եթե անվանման նման պարզ բանը կարող է կերակրատեսակը դարձնել ավելի շատ կամ քիչ աղի ի՞նչ ազդեցություն կարող են ունենալ այլ նշանները համի և դրա ընկալման վրա»:

Այդ ժամանակից ի վեր սննդի զգայական ներուժի ուսումնասիրությունը՝ թե՛ հետազոտության, թե՛ նոր ճաշատեսակների ստեղծման միջոցով, դարձել է Հեստոնի խոհարարության մշտական ​​և բնորոշ ուղղությունը։ 2004 թվականին՝ աշխատելով լուսանկարիչ Նիք Նայթի պատվերի վրա, նա ստեղծեց շոկոլադե դելիկատես, որը պարունակում էր պայթող կոնֆետներ և ձեռնարկեց ստեղծագործական քայլ․․․ Օքսֆորդի համալսարանի Քրոսմոդալ հետազոտությունների լաբորատորիայի ղեկավար՝ պրոֆեսոր Չարլզ Սփենսի հետ միասին, նա մի քանի փորձեր է անցկացրել ՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես կարող է մեր ձայնի զգացողությունը ազդել համի ընկալման վրա։ Փորձերից մեկի ժամանակ՝ փորձարկման ենթարկվողները ուտում էին ոստրեները երկու ընդունմամբ/քայլով։ Առաջին կեսը ուղեկցվում էր ծովային հնչյուններով, երկրորդը` ագարակի բակի հնչյուններով, իսկ հետո նրանց խնդրեցին գնահատել համի հաճելիությունն ու ինտենսիվությունը։ Մեկ այլ նմանատիպ փորձի ժամանակ փորձարկման ենթարկվողները փորձեցին բեկոնով և ձվով պաղպաղակ՝ լսելով բեկոնի խրթխրթոցը, իսկ հետո նորից համտեսեցին այն՝ լսելով հավերի կչկչոցը։ Բեկոնի խրթխրթացող ձայնը բեկոնի համը դարձրեց ավելի հագեցնող։

Բլումենտալի կարծիքով, նման փորձերը ցույց են տալիս, որ սննդի  գնահատականը սուբյեկտիվ է, որը որոշվում է զգայարանների կողմից ուղեղ ուղարկվող տեղեկություններով. մեծ չափով հիշողության և կոնտրաստի վրա։ Հիշողությունը մեզ տալիս է մի շարք հղումներ՝ համեր, հոտեր, տեսարաններ, ձայներ, հույզեր, որոնք մենք անընդհատ օգտագործում ենք ուտելիս:"  Նրա ուտեստները հակված են  զգայարաններին դիմելու և դրա միջոցով հիշողություններ, ասոցիացիաներ և զգացմունքներ առաջացնելուն։

Մինչ օրս նրա բազմազգայական փիլիսոփայության ամենաամբողջական արտահայտությունը,  հավանաբար «Sound of the Sea» ուտեստն է, որն առաջին անգամ հայտնվել է «Fat Duck» ռեստորանի ճաշացանկում 2007 թվականին։ Հիջիկի ջրիմուռները, ձագուկները, ածելի կակղամորթերը, աքաղաղները, միդիաները, ծովախորշերը  ձևավորվել են ափի եզրի տեսքով, որը լցված է ծովային «սփումով» և ուտելի ավազով։ Այն մատուցվում է իսկական ավազ պարունակող ապակեպատ տուփի վրա և ուղեկցվում է ականջակալներով, որոնք փոխանցում են ճայերի և ծովի ձայները՝ փոքր iPod-ի (տեղադրված է  պատյանում) և ականջակալների միջոցով։ Գաղափարը, ըստ Բլումենտալի, «աշխարհ ստեղծելն էր, ընթրիքին՝ ձայնի, սննդի միջոցով, զգայարանների ինտեգրված լինելու միջոցով մեկ այլ վայր տեղափոխելը»:

### Հեղինակային ուտեստներ
աջից|մինի|Լոնդոնի Blumenthal's Dinner ռեստորանում մատուցված մսային միրգ, հավի լյարդի միս, որը ունի նարնջի տեսք:
Բլումենտալի ամենահայտնի ուտեստները ներառում են եռակի եփած չիպսեր, խխունջով շիլա, բեկոնով և ձվով պաղպաղակ և մաղադանոսով շիլա, կրիայի ծաղրական ապուր (որը համատեղում է բազմազգային փորձառությունը պատմական հղումների հետ), Մսային մրգեր և իր Sweet Shop փոքրիկ ֆորը։

Նա դարձել է ձայնի օգտագործման ռահվիրա՝ որպես ճաշի մի մաս՝ իր Sound of the Sea ճաշատեսակի հետ, որտեղ ճաշկերույթները լսում են ծովափնյա ձայնագրությունը բախվող ալիքներ՝ հեռավոր ճայերի հնչյուններով, երեխաների ծիծաղով և նավի շչակի ձայնով, մինչ նրանք ուտում են թագավորական ձկան ուտեստ, կարմրած հալիբուտ, սկումբրիա 5 տարբեր ջրիմուռներով, ծովային դոնդող լոբի և «ավազի» վրա մատուցված բարբա դի ֆրատե, պատրաստված է տապիոկայի օսլայից, տապակած ճապոնական հացի փշրանքներից, միսո մածուկից և չոր ջրիմուռներից։

Բլումենտալը հայտնի է նաև անուշաբույր չոր սառույցի օգտագործմամբ։ Բլյումենտալը և նրա «The Fat Duck» ռեստորանը համարվում են բեկոնային աղանդերի «մոլուցքի» հրահրողներ։ Նա պատրաստում էր քաղցր և համեղ բեկոնով և ձվով պաղպաղակ դեռ 2004 թվականին, և «հետաքրքիր տարօրինակ հրուշակեղենի մասին լուրերը արագորեն տարածվեցին սննդի աշխարհում»։

### Պատմական ազդեցություններ
Բլումենտալն իր ճաշատեսակներում օգտագործում է բրիտանական պատմությունը։ Նա հետաքրքրվել է պատմական խոհարարությամբ 1990-ականների վերջին՝ ձեռք բերելով The Vivendier-ի պատճենը՝ տասնհինգերորդ դարի խոհարարական ձեռագրի թարգմանությունը, որը պարունակում էր անսովոր բաղադրատոմսեր, օրինակ՝ հավ, որը կարծես տապակված է, բայց արթնանում է այն մատուցելիս։ Նա ասաց, որ «ես չէի պատկերացնում, որ անցյալի կերակուրը կարող է այդքան զվարճալի, համարձակ և ստեղծագործ լինել»։

Դրանից հետո նա մասնակցեց Օքսֆորդի սննդի և խոհարարության սիմպոզիումին, որտեղ հանդիպեց սննդի պատմաբան Ռիչարդ Ֆիչին, ով աշխատում է Պատմական թագավորական պալատներում և Մարկ Մելթոնվիլում։ Ավելի ուշ նա հանդիպեց սննդամթերքի երրորդ պատմաբանին՝ Իվան Դեյին և, խորհրդակցելով այս երեքի հետ, սկսեց մշակել բրիտանական պատմական խոհարարական գրքերի բաղադրատոմսերից ոգեշնչված ուտեստներ։ Պատմական բաղադրատոմսի վրա հիմնված առաջին ամբողջական ուտեստը Quaking Pudding-ն էր, որն այժմ գտնվում է Hinds Head-ի ճաշացանկում։ Դրան հաջորդեցին Տավարի թագավորական և շոկոլադե գինին, որոնք ներկայացված էին «Fat Duck» ճաշացանկում։ Հեսթոն Բլումենտալի կողմից Ընթրիքի բացումը նրան պատմական խոհարարության շատ ավելի մեծ հնարավորություններ տվեց, և ճաշացանկը բաղկացած է բացառապես անցյալի բաղադրատոմսերից ոգեշնչված ուտեստներից։ Նրա 2013 թվականի «Պատմական Հեստոն» գիրքը պատմական բաղադրատոմսերի հավաքածու է, որոնք հայտնվել են Հեսթոն Բլումենթալի, Fat Duckի և Հինդի Hinds Head-ի «Ընթրիքի» ճաշացանկում։

## Թագավորական հովանավորություն
2009 թվականին Ասկոտի շաբաթվա ընթացքում կազմակերպված մասնավոր երեկույթի ժամանակ Բլումենտալին հրավիրեցին Եղիսաբեթ II թագուհու համար ճաշ պատրաստել Վինձորի ամրոցում։ Ճաշացանկը ներառում էր թխած սաղմոն, ելակի խորտիկներ և նախուտեստ, որը նման էր մրգային ամանի, որը ներառում էր մթերք և քաղցրավենիք։ Նա ընտրվել էր Queen's Diamond-ի  հոբելյանական տոնակատարությունների խնջույքի մասնակից, և 2012 թվականի հունիսին Queen's Diamond հոբելյանական համերգի հյուրն էր Royal Box-ում։

## Անձնական մրցանակներ
2004 թվականին Բլյումենթալը շահեց «The Catey Awards»-ի խոհարարի մրցանակը՝ միանալով այնպիսի մարդկանց, ինչպիսիք են Գորդոն Ռեմզին, Ֆիլ Հովարդը և Ռայմոնդ Բլանը։

2006 թվականի հունվարին Բլյումենթալը նշանակվել է OBE ամանորյա պատվավոր ցանկում՝ բրիտանական խոհանոցի մատուցած ծառայությունների համար։

Խոհարարության նկատմամբ իր հատուկ մոտեցման համար նրան շնորհել են պատվավոր կոչումներ։  2006 թվականի  հուլիսին Բլումենտալն առաջին խոհարարն էր, որին շնորհվել է Honorary Fellowship by the Royal Society of Chemistry.  2007 թվականին Բլումենտալը Բրիստոլի համալսարանից ստացել է գիտության  մագիստրոսի կոչում։ 2013 թվականի դեկտեմբերին Բլումենտալին շնորհվել է գիտությունների դոկտորի պատվավոր կոչում Լոնդոնի համալսարանի կողմից՝ գնահատելով նրա առաջնահերթ հետազոտություններն ու ձեռքբերումները իր ոլորտում։

2013 թվականի հունիսին In June 2013, the College of Arms շնորհեց զինանշան։

### Խոհարարի մրցանակներ
* Best Restaurant of the Year Award- Դեկանտեր ամսագիր, 1998
* Chef of the Year –Սննդի ուղեցույց, 2001
* AA Guide chef's chef of the year Award – AA հրապարակում, 2002
* Catey Awards Restaurateur of the year Award –Քաթեր և Հոթելկիպեր ամսագիր, 2003
* Food & Wine Personality of the Year Award – GQ ամսաթերթ, Գլենֆիդիչի մրցանակ, 2004
* GQ Magazine Chef of the Year – GQ ամսագիր Սարվա մարդ մրցանակ, 2004
* GQ Personality of the year – GQ Գլենդիչի մրցանակ, 2007
* Chef's choice award – Սան Պալերգինե աշխարհի 50 լավագույն մրցանակները,  2007, ապրիլ
* Trophy Gourmand –Ավստրիա  2010
* GQ Chef of the Year – GQՏարվա մարդ  2010/2011
* The Diners Club® Lifetime Achievement Award 2017 at The World's 50 Best Restaurants 2017.

### Հեռուստատեսության և գրքի մրցանակներ
* Best Cookbook for "Family Food: A New Approach to Cooking" – Gourmand World Cookbook Awards 2003
* Best Children Cookbook for "Family Food: A New Approach to Cooking" – Gourmand World Cookbook Awards 2004
* Best Production "Heston Blumenthal – In Search of Perfection" BBC2 – GQ Glenfiddich Awards 2007* The Guild of Food Writers Awards 2014 – Historic Heston book, Heston and his ghost writer, Pascal Cariss won the prestigious award for on British Food.
* BAFTA nomination in the Features category for "Heston Blumenthal: In Search of Perfection"- British Academy Television Awards 2008
* The Features and Lifestyle Award for Heston's Victorian Feast – The Royal Television Society Awards 2009
* Food Book of the Year for The Big Fat Duck Cookbook – Guild of Food Writers Awards 2009
* Winner of Design and Production Award for The Big Fat Duck Cookbook – British Book Industry Awards 2009
* Winner of Photography Award for The Big Fat Duck Cookbook – James Beard Foundation Awards 2009
* Winner of Design Award for The Big Fat Duck Cookbook – International Association of Culinary Professionals Awards 2009
* BAFTA nomination in the Features category for "FEAST" – British Academy Television Awards 2010

### Ռեստորանի մրցանակներ
Հեստոնի ռեստորանները՝  The Fat Duck and Dinner by Heston Blumenthal արժանացել են շատ մրցանակների, այդ թվում՝ «աշխարհի լավագույն ռեստորանը» մրցանակին։

## Անձնական կյանք
Առաջին անգամ Բլումենտալն ամուսնացել է 1989 թվականին Զաննայի  հետ։ Նրանք ունեցել են երեք երեխա։  Նրանք բաժանվել են 2011 թվականին և ամուսնալուծվել՝ 2017 թվականին։ Բլումենտալն ասել է, որ Զաննան «հսկայական մասն» էր կազմում Fat Duck-ի հաջողության մեջ, քանի որ նա հոգ էր տանում ընտանիքի մասին, երբ ինքը աշխատանքի էր լինում։ 2011 թվականից մինչև 2015 թվականը Բլումենտալը հարաբերությունների մեջ է եղել ամերիկացի Սյուզան Պիրետի հետ, որը եղել է ուտեստների գրքի հեղինակ։   2017 թվականին ֆրանսիացի անշարժ գույքի գործակալ Ստեֆանի Գուվեայից ունեցել է աղջիկ։ Բլումենտալը 2018 թվականին գնացել է Ֆրանսիա և ամուսնացել Գուվեայի հետ։  2023 թվակնին նա հայտարարեց իրենց բաժանման մասին և նշանադրվեց Մելան Սեյսոնի հետ։ Բլումենտալը հրեա է։

## Գրականություն
* *Family Food: A New Approach to Cooking* (2002)
* *In Search of Perfection* (2006)
* *Further Adventures in Search of Perfection* (2007)
* *The Fat Duck Cookbook* (2008)
* *Total Perfection: In Search of Total Perfection* (2009)
* *Heston's Fantastical Feasts* (2010)
* *Heston Blumenthal At Home* (2011)
* *Historic Heston* (2013)
* *Heston Blumenthal at Home* (2015)
* *Is This A Cookbook? Adventures in the Kitchen* (2022)

Բացի գրքեր գրելուց, Բլումենթալը նյութեր է գրել The Guardian-ի, T2-ի, The Times-ի և GQ-ի համար։ Ռեդինգի համալսարանի ֆակուլտետի գիտնականների հետ միասին նա գրել է գիտական աշխատանք լոլիկի համի և հոտի վերաբերյալ, որը կոչվում է «Տարբերությունները գլուտամիկ թթվի և 5'-ռիբոնուկլեոտիդի պարունակության մեջ, կապը լոլիկի մարմնի ու միջուկի միջև և կապը ումամի համի հետ»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official website of the Fat Duck restaurant
* Blumenthal's biography
* Heston Blumenthal's column in ''The Times''
* Heston Blumenthal recipes at www.bbc.co.uk

Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի խոհարարներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հաղորդավարներ