open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Secret

***The Secret*** (), կորեա — չինական գըրլ բենդ Cosmic Girls-ի երկրորդ մինի ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է 2016 թվականի օգոստոսի 17-ին` Starship Entertainment-ով և տարածվել է LOEN Entertainment-ի միջոցով։

## Փրոմոուշեն
Օգոստոսի 17-ին Cosmic Girls-ը ելույթ է ունեցել ալբոմի թողարկման պատվին` առաջին անգամ կատարելով նոր երգեր նախորդ սինգլների հետ միասին։

## Թրեք լիստ
**Թվային բեռնում**

## Չարթեր
### Շաբաթական չարթեր

### Ամսական չարթեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 մինիալբոմներ
Անահիտ Խարմանդարյան

**Անահիտ Լևոնի Խարմանդարյան** (), հայ հրապարակագիր, արձակագիր, թարգմանիչ, ՀԳՄ անդամ։

## Կենսագրություն
Անահիտ Խարմանդարյանը ծնվել է 1946 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, Երևանում, մտավորականների ընտանիքում։ Մորական կողմից ականավոր մանկավարժ, թարգմանիչ, արձակագիր և պետական նշանավոր գործիչ Սիմակ Սահակյանի, հորական կողմից՝ Սարդարապատի հերոսամարտի մասնակից, բազմաթիվ շքանշանների ասպետ Խորեն Խարմանդարյանի թոռնուհին է և Կարսի վերջին քաղաքապետ Մարտին Չեբանովի ծոռնուհին։
 
1969 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը, 1979-ին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի արձակի բաժինը։ Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ է 1989 թվականից, Հայաստանի գրողների միության անդամ՝ 2016 թվականից։

1992—2017 թթ. աշխատել է Հայաստանի նախագահի աշխատակազմում՝ որպես թարգմանիչ։ 2017 թ. արժանացել է Հայաստանի նախագահի շնորհակալագրի։

## Երկերի մատենագիտություն
* «Բարձրացիր գագաթը և շուրջդ նայիր» 1990։
* «Ծեր պրոֆեսորի պատգամը» 2019։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ կին գրողներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայ հրապարակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ հրատարակիչներ
Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցություն (այլ կիրառումներ)

**[[Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցություն]]** (ՍԴՀԿ), հիմնված 1887 թվականին

* Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցություն (ԱՄՆ), ամերիկյան մասնաճյուղը
* Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցություն (Կանադա), կանադական մասնաճյուղը

## Տես նաև
* Վերակազմյալ Հնչակյան կուսակցություն
Պամելա Պալենսիանիո

**Պամելա Պալենսիանիո** (, ), իսպանացի մենարտիստ, հաղորդակցող և ֆեմինիստ ակտիվիստ, իր թատերական մենախոսության համար միջազգային ճանաչում գտած *«Ցավ են պատճառում ոչ միայն հարվածները» (No solo duelen los golpes)*, ինքնակենսագրություն կանանց բռնության մասին հումորի և հեգնանքի միջոցով։

## Կենսագրություն
12-18 տարեկան հասակում ռոմանտիկ հարաբերություններ է ունեցել մի տղայի հետ։ Այդ ընթացքում ընկերը հոգեբանական բռնության է ենթարկվել, և բռնություն է գործադրել Պամելայի նկատմամբ շատ տարբեր ձևերով՝ նույնիսկ սպանության փորձ կատարելով։

Կարողացել է դադարեցնել իր հարաբերությունները, երբ տեղափոխվել է Մալագայի համալսարան աուդիովիզուալ հաղորդակցության բաժնում իր ուսումը սկսելու համար։ Այս ժամանակահատվածում էր, որ նա հասկացել է, որ իրեն բռնության են ենթարկել։ Այնուհետև սկսել է հոգեբանական թերապիա և մտել ֆեմինիստական շարժումների մեջ՝ հասկանալով, որ իր գործը բացառապես անձնական չէ, այլ գլոբալ խնդրի մի մաս է՝ հայրիշխանության հասարակությունում ապրելու պատճառով։

Ավարտելուց հետո, 8 տարի ապրել է Սալվադորում, ապա վերադարձել՝ Իսպանիա։

## Ցավ են պատճառում ոչ միայն հարվածները ″No solo duelen los golpes"
Նրա խաղը ներշնչված է արտահայտություններից մեկով, որը իր հոգեբանը ասել է թերապիայի ընթացքում․ «Ցավ են պատճառում ոչ միայն հարվածները»։ Այն սկզբում սկսվել է որպես լուսանկարչական ցուցահանդես, որտեղ նա նկարագրում էր այն, ինչ զգացել և ապրել էր, իսկ հետո վերափոխվել է բռնության կանխարգելման արհեստանոցի, որը կապված էր այդ լուսանկարների հետ։

Սալվադորում ապրելու ժամանակ նա բացահայտել է թատրոնը և վերաձևակերպել նախագիծը՝ այն դարձնելով մենախոսություն, որն ուղղված էր ինչպես հանրակրթական դպրոցներին, այնպես էլ լայն հասարակության։

Ներկայացման մեջ նա  սեփական փորձից մոտենում է ռոմանտիկ սիրո, խանդի, հսկողության և տիրապետման, հոգեբանական և ֆիզիկական բռնության փորձառությանը կամ բռնարարի հետ ապրելու հետևանքով սեփական ագրեսիվությունը, ինչպես նաև վերականգնման և հաստատման սիրո մեկ այլ մոդել։

Բեմադրել է «Ցավ են պատճառում ոչ միայն հարվածները» Լատինական Ամերիկայի մի շարք երկրներում և Իսպանիայի շատ քաղաքներում։ Նաև ստացել է մի շարք մրցանակներ դպրոցներում կանանց նկատմամբ բռնության կանխարգելման գործում իր ներդրման համար։

## Գրքեր
* ***Եթե սեր է, ցավ չի պատճառում (Si es amor, no duele)*** (*If it's love, it doesn't hurt*), 2017

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1982 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հասարակական գործիչներ
Ընկերուհիներ (մանգա)

**Ընկերուհիներ** ( ), Միլկ Մորինագիի յուրի մանգան, որը 2006-ից 2010 թվականներին թողարկվել է Futabasha հրատարակչության կողմից։ Թողարկվել է հինգ հատորով։ ԱՄՆ-ում մանգան լիցենզավորվել է Seven Seas Entertainment ընկերության կողմից, իսկ մանգան թողարկվել է երկու միացյալ հատորներով, Թայվանում լիցենզավորվել է Sharp Point Press ընկերության կողմից, Ֆրանսիայում` Taifu Comics ընկերության, Գերմանիայում` Carlsen ընկերության, իսկ Ռուսաստանում` «Պալմա Պրեսս» հրատարակչության կողմից։ 2011 թվականի հունվարի 28-ին մանգայի մոտիվներով թողարկվել է համանուն Drama CD-ն։

## Սյուժե
Հեղինակի խոսքով, առաջին հատորը, որը նա գրել է, իր կյանքի այն հատվածի վրա է հիմնված, երբ նա սովորում էր միջին դպրոցում, սակայն սյուժեում հաշվի է առնվել տեխնիկական առաջընթացը, օրինակ, կան բջջային հեռախոսներ։

Պատմությունը Մարիկո Կումակուրայի մասին է։ Իր ընկերուհի Ակիկոյի շնորհիվ նա դառնում է դպրոցի ամենահայտնի աղջիկներից մեկը, բայց չի նկատում, որ իր և նրա հարաբերություններն անցնում են ռոմանտիկ կատեգորիայի։

## Կերպարներ
* **Մարիկո Կումակուրա**( Կումակուրա Մարիկո), նաև` ուղղակի Մարի։
: Պատմության գլխավոր հերոսը։ Քաղաքավարի ու ամաչկոտ աղջիկ, ով իր ազատ ժամանակն անց է կացնում գիրքը ձեռքին։ Սակայն Ակիկոյի հետ ընկերությունը փոխում է նրան և աղջկա մարդկային հատկությունները սկսում են զարգանալ նոր ձևով։

* **Ակիկո Օհասի**( Օհասի Ակիկո), նաև ուղղակի Ակիկո։
: Նրա կերպարը ներառում է կարծրատիպային պատկերացումներ դեռահաս աղջկների մասին, ինչպիսիք են օրինակ` հետաքրքրվածությունը «հարկավոր» ծանոթությունների մեջ, նորաձևությամբ և դիետաներով հետաքրքրվելը։

* **Սատոկո Սուգիյամա**( Սուգիյամա Սատոկո), նաև Սուգի-սան։
: Ուրախ ու խմել սիրող աղջիկ։ Հենց նա է առաջինը նկատել, որ Մարիի և Ակիկոյի հարաբերություններն անցնում են ռոմանտիկ հարաբերությունների։ Եվ չնայած, որ դա նրան անհանգստացնում էր, նա նախընտրում էր միշտ հեռու մնալ։

* **Տամամի Սեկինե**( Սեկինե Տամամի)։
: Սատոկոյի լավագույն ընկերուհին։ Օտակու (շատ է սիրում մանգաներ և անիմե, այդ թվում նաև` յուրի թեմայով)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մանգա «Ընկերուհիներ» Anime News Network's encyclopedia կայքում
* Մանգա «Ընկերուհիներ» ճապոնական Futabasha հրատարակչության կայքում։

Կատեգորիա:Մանգաներ
Վիկտորյա Տերյոշկինա

**Վիկտորյա Տերյոշկինա** (, ), ռուս բալետի պարուհի, Մարիինյան թատրոնի պրիմա բալերինա։ Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (2018)։ Սանկտ Պետերբուրգի «Ոսկե սոֆիտ» բարձրագույն թատերական մրցանակի դափնեկիր (2005, 2006), «Արաբեսկ» բալետի պարողների IX միջազգային մրցույթի դափնեկիր (Պերմ, 2006)։

## Կենսագրություն
Վիկտորիա Տերեշկինան ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 31-ին Կրասնոյարսկում։ 2001 թվականին ավարտել է Վահանովայի բալետի ակադեմիան, որտեղ սովորել է լավագույն մեթոդիստներից մեկի՝ դասական պարի դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր, արվեստի վաստակավոր գործիչ Մ.Ա. Վասիլևայի մոտ։

2006 թվականին Մարիինյան թատրոնում առաջինն էր, ով կատարեց «ծովի թագուհու» դերը Պիեռ Լակոտի բեմադրած «Շուբերտիանա» ներկայացման մեջ և «վեհաշուք օրիորդի» դերը՝ Ալեքսանդր Ռատմանսկու «Կուզիկ-Քուռկիկ» ներկայացումում, (2009)։ Պարուհի, ով մոտ է ռուսական դասական բալետի իդեալին։

2010 թվականի փետրվարին Վաշինգտոնի Քենեդի կենտրոնում, որի հետ համագործակցության ծրագիրը նախատեսված էր 10 տարի ժամկետով, հաջողությամբ մասնակցել է Մարիինյան բալետային խմբի  հյուրախաղերին, ներկայանալով «Քնած գեղեցկուհի» բալետի բեմադրությամբ (բալետմայստեր՝ Մարիուս Պետիպա, խմբագրում՝ Կոնստանտին Սերգեև)։

2010 թվականին նվաճել է «Միսս վիրտուոզություն» մրցանակը։ Իր մրցանակը ստացել է 2010 թվականի ապրիլի 2-ին Ազգագրության թանգարանի մարմարե սրահում հայտնի մարզիկ Նիկոլայ Վալուևից։

## Խաղացանկ

## Մրցանակներ և Պարգևներ
* 2005 - Սանկտ Պետերբուրգի  բարձրագույն թատերական «Ոսկե սոֆիտ» մրցանակի դափնեկիր «Բալետի ներկայացման լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում, «Approximate Sonata», բեմադրությունը՝ Ուիլյամ Ֆորսայթի  (2005)
* 2006 - «Արաբեսկ 2006» բալետի պարողների IX միջազգային մրցույթի դափնեկիր (Պերմ, 2006)
* 2006 - Սանկտ Պետերբուրգի բարձրագույն թատերական «Ոսկե սոֆիտ» մրցանակի դափնեկիր «Բալետային ներկայացման լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում՝ բալետում ծովի թագուհու դերի համար «Շուբերտիանա»(2006)
* 2006 - «Բալետ» ամսագրի «Պարի ոգի» մրցանակի դափնեկիր՝ «Ծագող աստղ» անվանակարգում (2006)
* 2008 - Ռուսաստանի Դաշնություն վաստակավոր արտիստ (2008)
* 2010 - «DANCE OPEN» բալետի միջազգային մրցանակի դափնեկիր «Միս վիրտուոզություն» անվանակարգում (2010) 
* 2018 - Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2018))

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մարիինյան թատրոնի կայք էջ
*  Мариинский театр покажет балет в 3D
* Фотогалерея В. Терёшкиной на фестивале Dance Open Ballet, апрель 2011 г., Санкт-Петербург
* Интервью и фото Տերյոշկինայի հարցազրույցը և լուսանկարները "Совершенство" լրագրի կայքում
* Путин присвоил звания народных артистов РФ балеринам Терешкиной и Шипулиной

Կատեգորիա:Ռուս բալետի արտիստներ
Ատտիկուս Ֆինչ

**Ատտիկուս Ֆինչ** կամ **Աթիքըս Ֆինչ** (Atticus Finch), 1960 թվականին խաղաղության պուլիտցերյան մրցանակակիր «Ծաղրասարյակ սպանելը» գրքի գլխավոր կերպար, որը ստեղծվել է Հարփըր Լիի կողմից։ Աթիքըսը իրավաբան է, որն ապրում է Ալաբամայի Մեյքոմ գավառում։ Նա Ջիմ Ֆինչի և Ջին Լուիզ Ֆինչի (Սրաչուկ) հայրն է։ Դատարանում պաշտպանում է աֆրոամերիկացի Թոն Ռոբինսոնի շահերը, որը մեղադրվում էր սպիտակամորթ Մյելլա Էվելին բռնաբարելու մեջ։ Կերպարի համար նախատիպ է հանդիսացել հեղինակի հայրը, որը նույնպես իրավաբան էր և պաշտանել էր սևամորթի շահերը մեծ հայտնիություն ձեռք բերած դատի ժամանակ։ «Book» ամսագիրը իր *«1900 թվականից ի վեր 100 լավագույն գրական հերոսները»* ցանկում Ատտիկուսին համարում է 20-րդ դարի 7-րդ լավագույն գրական կերպարը։ Գրքի էկրանավորումից հետո 2003 թվականին Ամերիկայի կինոարվեստի ինստիտուտը Ատտիկուս Ֆինչին ճանաչել է ամերիկական կինոյի մեծագույն կերպարի։ Կերպարին 1962 թվականին մարմնավորել է Գրեգորի Պեկը, ինչից հետո ստացել է Օսկար լավագույն դերասանի համար։

Գրքի հայերեն առաջին թարգմանությունը կատարվել է ռուսերենից, լույս է տեսել 1965 թվականին «Սարյակ մի սպանիր» վերնագրով։  2015 թվականին լույս է տեսել անգլերեն բնօրինակից թարգմանությունը «Ծաղրասարյակ սպանելը» վերնագրով, որը վերահրատարակվել է 2021 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սարյակ մի սպանիր․․․ վեպը Գրապահարանում 

Կատեգորիա:Գրական կերպարներ
Կատեգորիա:Հորինված ամերիկացիներ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ
Արխիպ Կուինջիի նկարների ցանկ

Ստորև ներկայացված է ռուս գեղանկարիչ **[[Արխիպ Կուինջի]]ի (1842-1910) ստեղծագործությունների ցանկը**։

## Նկարների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 
* .
* 
* 
* Архип Куинджи — Живопись, графика (CD), Государственный Русский музей, www.rusmuseum.ru

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Արխիպ Կուինջիի նկարներ
Կատեգորիա:Նկարների ցանկեր
Խոսում է Մոսկվան

**«Խոսում է Մոսկվան»** (), 1985 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ-մելոդրամա, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Յուրի Գրիգորևը և Ռենիտա Գրիգորևան Խորհրդային Միության հերոս, գվարդիայի գնդապետ Վասիլի Օռլովի կենսագրության վրա։

## Սյուժե
1941 թվականի վերջին խաղաղ օրը պատահաբար հանդիպել են երկուսը՝ Վասիլին ու Լյոբովը։ Հաջորդ օրը սկսվում է պատերազմ, և նա (Բորիս Նևզորով) անմիջապես հայտնվում է ռազմաճակատում, իսկ Լյուբովը (Լյուդմիլա Զայցևան) մնում է Մոսկվայում։ Նա սպասում է, որ Վասիլին մի օր կվերադառնա պատերազմից։ Օռլովի հետ կարճատև ժամադրությունները, որը հաճախ էր Մոսկվա ժամանում ծառայության բերումով, նրան հույս էին տալիս։ Սակայն պատերազմի ավարտից մի քանի ամիս առաջ Օռլովը զոհվում է։

## Դերերում
* Բորիս Նևզորով – Վասիլի Ֆեոդորովիչ Օռլով
* Լյուդմիլա Զայցևա – Լյուբով Բորիսովա, շրջանային գործադիր կոմիտեի նախագահ
* Օքսանա Զախարովա – Տանյա
* Յուրի Կայուրով – Տրոիցկի
* Լյուբով Սոկոլովա – Օռլովա
* Ալեքսեյ Վանին – Ֆեոդոր Միխայլովիչ Օռլով
* Յուրի Կատին-Յարցև – Իոսիֆ Իլյիչ
* Սերգեյ Վարչուկ – լեյտենանտ Եվգենի Օռլով
* Մարինա Յակովլևա – Նատաշա Օրլովա, ՄՊՀ ուսանողուհի
* Ռաիսա Տրեբուխ – Ռայա Ժիգալովա
* Յուրի Դեդովիչ – մայոր
* Գրիգորի Տրեբուխ
* Վիկտոր Տերեխով
* Վլադիմիր Ֆրոլով
* Սերյոժա Ամոսով – Սերյոժա Ժիգալով
* Տատյանա Չերնոպյատովա (Միկրիկովա) – Վերոչկա, քարտուղար
* Իննա Վիխոդցևա – գործկոմի աշխատակից
* Դմիտրի Մատվեև – Չուրիլով
* Վասիլիսա Վորոնինա – Վասիլիսա
* Վյաչեսլավ Ժարիկով – Ժմակով, մատակարար
* Ալեքսանդր Սավչենկո – գործկոմի աշխատակից
* Նիկոլայ Պոգոդին – գործկոմի աշխատակից
* Մարգարիտա Սերդցևա – Վասիլիսայի մայրը
* Լյուդմիլա Նովոսելովա – էպիզոդ
* Կարտաշով - գործկոմի աշխատակից
* Նադեժդա Մարկինա – Երմիլովա
* Լյուդմիլա Դավիդովա (Շլյախտուր) – վրդովված կին

## Մրցանակներ
* 1986 – Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան արծաթե մեդալ

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսորներ՝ Յուրի Գրիգորև, Ռենիտա Գրիգորևա
* Սցենարիստ՝ Ռենիտա Գրիգորևա
* Օպերատորներ՝ Ալեքսանդր Դերյաժնի, Նիկոլայ Պուչկով
* Կոմպոզիտոր՝ Պավել Չեկալով
* Նկարիչ՝ Գալինա Անֆիլովա
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ալեքսանդր Իբուցկի

## Նկարահանումներ
Ֆիլմը նկարահանվել է Կալուգայում, Վիլնյուսում, Ելեցում, Կաունասում և Ուշակովոյում (Կալինինգրադի մարզ)։ Նկարահանումներին ակտիվ մասնակցել են Վիլնյուսի հին ավտոմեքենաների ակումբի անդամները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Երկու ընկեր

**«Երկու ընկեր»** (), խորհրդային ընտանեկան կատակերգական ֆիլմ, որը 1954 թվականին նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Էյսիմոնտի կողմից Նիկոլայ Նոսովի սցենարով, որը գրվել է նրա  «Վիտյա Մալեևը դպրոցում և տանը» (1951) վիպակի հիման վրա։

## Սյուժե
Կատակերգությունը պատմում է հասարակ խորհրդային դպրոցական Վիտյայի առօրյայի մասին, որն իր ընկերոջ՝ Կոստյայի հետ փորձում է բարելավել իր բնավորությունը և բարձրացնել առաջադիմությունը։ Ֆիլմի ընթացքում հերոսները հայտնվում են տարբեր զավեշտական իրադրություններում, բայց ամեն անգամ պատվով դուրս են գալիս ամենաբարդ, խճճված իրավիճակներից։

## Դերերում
* Լեոնիդ Կրաուկլիս – *Վիտյա Մալեև
* Վլադիմիր Գուսկով – *Կոստյա Շիշկին 
* Դանիել Սագալ – *Վիտյա Մալեևի հայրը
* Վերա Օրլովա – *Վիտյա Մալեևի մայրը 
* Օքսանա Բիբինա – *Լիկա Մալեևա, Վիտյայի քույրը 
* Յանինա Ժեյմո – *Կոստյա Շիշկինի մայրը 
* Իրինա Զարուբինա – *Օլգա Նիկոլաևնա, ուսուցիչ 
* Վիկտոր Խոխրյակով – *Իգոր Ալեքսանդրովիչ, դպրոցի տնօրեն 
* Նիկոլայ Սմորչկով – *ջոկատավար Վոլոդյա 
* Միխայիլ Արոնով – *Միշա, դասարանական օղակի անդամ 
* Վիկտոր Բելով – *պատի թերթի նկարիչ և դասարանական օղակի անդամ
* Բորիս Բուրլյաև – *Տոլիկ, դասարանական օղակի անդամ
* Նատալյա Զասլուևա – *Նատաշա, դասարանական օղակի անդամ
* Քսենյա Սպիրիդոնովա – *Տոսյա, դասարանական օղակի անդամ
* Յակով Զասլավսկի – ''բժիշկ

## Նկարահանող խումբ
* Նկարիչ՝ Պյոտր Գալաջև
* Կոստյումների նկարիչ - Յակով Ռիվոշ
* Հնչյունային օպերատոր - Ն. Պիսարև
* Մոնտաժող - Բ. Պոգրեբինսկայա
*  Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Վադիմ Կորոստիլյով
*  Կինեմատոգրաֆիայի գլխավոր վարչության նվագախումբ 
** Դիրիժոր՝ Արոն Ռոյտման
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Վ. Չայկան։

## Փաստեր
* Ֆիլմի բնորոշ տարբերությունն այն է, որ ֆիլմը թողարկվել է այն տարում, երբ ԽՍՀՄ-ում դադարել է գործել առանձին ուսուցում, և, հետևաբար, հիմնական հերոսների դասընկերների շարքում կան աղջիկներ, որոնք երևում են առանձին դրվագներում։
* Ֆիլմը նկարահանվել է Մոսկվայում՝ № 327 դպրոցի բազայում (ներկայում՝ № 1227)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Два друга» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* «Два друга сайт» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1954 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Խաղ (ֆիլմ, 2018)

**«Խաղ»** (), Դմիտրի Աստրախանի ռուսական կատակերգական թրիլերը։ Ֆիլմը ներառվել է 2019 թվականի Չեբոքսարիի միջազգային կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում և Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի «Նոր ռուսական կինո» ծրագրում»։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 40-ամյա Յուրի Պլատոնովի մասին, որը հաջողության է հասել ինչպես բիզնեսում, այնպես էլ անձնական կյանքում։ Նրան թվում է, թե կյանքը հաջողվել է, մինչև որ նա իմանում է, որ այն ամենը, ինչ շրջապատում է իրեն, կեղծ է։

## Դերերում

## Քննադատություն
Քննադատները ֆիլմի ինտրիգը համարում են հետաքրքիր, բայց շատ թատերական, թատրոնի զգացողությունն ուժեղանում է «ճակատին» ստատիկ տեսախցիկի նկարահանմամբ։

## Տես նաև
* Նա լավ է խաղում (ֆիլմ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Բալլադ հին զենքի մասին

**«Բալլադ հին զենքի մասին»** (), 1986 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, հերոսա-հայրենասիրական դրամա։ Ֆիլմը նկարահանվել է ռեժիսոր Գենադի Վորոնինի կողմից։ Սցենարը գրել է Վացլավ Միխալսկին՝ իր նույնանուն վեպի հիման վրա։

Ֆիլմը նկարահանվել է դրամայի և արկածների ժանրում։ Ֆիլմի գլխավոր դերերը կատարել են Պատիմատ Խիզրոևան, Սերգեյ Սկրիպկինը, Ալեքսանդր Դեմյանենկոն, Վիկտոր Բորցովը և Լեոնիդ Բելոզորովիչը։ Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Իրինա Կոկրյատսկայան և Բորիս Կլյուևը։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Կովկասից կինը մեկնում է ռազմաճակատ, որտեղ կռվում են նրա որդիները։ Մայրը ցանկանում է իր երեխաներին հատուկ դաշույններ փոխանցել։ Այդ դաշույնները իրենց նախնիների զենքն են և ըստ ավանդության՝ անխոցելիություն են տալիս իրենց տերերին։

## Դերերում
* Պատիմատ Խիզրոևա – Պատիմատ
* Սերգեյ Սկրիպկին – լեյտենանտ Զվորիկին
* Ալեքսանդր Դեմյանենկո - Իվանով
* Վիկտոր Բորցով – Գրիցենկո
* Լեոնիդ Բելոզորովիչ – Կիրիլ Ցիրկաչյով
* Կոնստանտին Մեզենցով – Սաշա Պլետնյով
* Մագոմեդարիպ Սուրխատիլով – Ռասուլ
* Իրենա Դուբրովսկայա (Կոկրյատսկայա) – Նինա (լուսագրերում նշված է որպես Իռենա Կոկրյատսկայա)
* Բորիս Չունաև – մայոր
* Վալերի Ալեքսեև – ժամապահ
* Դադատ Սայդնուրով – Մագոմա
* Միխայիլ Շիշկով – գնչու
* Վալենտինա Կլյագինա – բուժքույր
* Բորիս Կլյուև – ՍՍ դասակի հրամանատար

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Վացլավ Միխալսկի
* Ռեժիսոր՝ Գենադի Վորոնին
* Օպերատոր՝ Լեոնիդ Լիտվակ
* Նկարիչ՝ Վիկտոր Վլասկով
* Կոմպոզիտոր՝ Աննա Իկրամովա
* Հնչյունային ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Կապլան

## Նկարահանումների վայր
Նկարահանել է Դաղստանում՝ Գունիբ գյուղի մոտ։

## Տեխնիկական տվյալներ
* ԽՍՀՄ, 1986 թվական, Մ. Գորկու անվան կինոստուդիա
* Դրամա, արկածային
* Գունավոր, 81 րոպե
* Բնօրինակ լեզու՝ ռուսերեն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Баллада о старом оружии» на сайте Наше Кино

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1986 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:1980-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Թանկարժեք նվեր

**«Թանկարժեք նվեր»** (), խորհրդային լիամետրաժ գունավոր ստերեոսկոպիկ երաժշտական գեղարվեստական ֆիլմ-կատակերգություն, բեմադրվել է Մոսկվայի Մ. Գորկու անվան գեղարվեստական ֆիլմերի կինոստուդիայում 1956 թվականին ռեժիսոր Ալեքսանդր Ռոուի կողմից։

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1956 թվականի հուլիսին։

## Սյուժե
Իր ծննդյան օրը Կարպ Տրոֆիմովիչ Սիդորենկոն որոշել է նշել ընկերների հետ ձկնորսության ժամանակ։ Այդ նույն օրը հեռավոր Արևելքից՝ Ամուր գետից, հյուր է գալիս նրա եղբորորդին՝ Սաշա Վատրուշկինը և հսկայական կենդանի գայլաձուկ է բերում։ Եվ ահա Մաշան, Պետյան և Սաշան որոշում են հանդիսության մեղավորին թանկարժեք նվեր անել՝ աննկատելիորեն այդ գայլաձկանն ամրացնելով նրա կարթի խայծին։ Բայց նախ պատահաբար ամրացնում են սխալ կարթաձողի։ Ի վերջո, թանկարժեք նվեր է դառնում ինչ-որ այլ բան…

## Դերերում
* Վլադիմիր Վոլոդին – *Կարպ Տրոֆիմովիչ Սիդորենկո
* Գալինա Ստեպանովա – *Եվդոկիա Իվանովնա Սիդորենկո
* Լիդիա Լազուկովա – *Մաշա Սիդորենկո
* Ալեքսանդր Լեբեդև – *Պետյա Սիդորենկո
* Լև Ֆրիչինսկի – *Սաշա Վատրուշկին
* [[Մարիա Միրոնովա (դերասանուհի)|Մարիա Միրոնովա]] – *Լեոկադիա Միխայլովնա (մորաքույրը Լյոկա)
* Միխայիլ Կուզնեցով – *Պյոտր Պետրովիչ Սպերանտով
* Վերա Օռլովա – *Թամարա Վասիլիևնա Սպերանտովա, Սպերանտովի կինը
* Ռինա Զելյոնայա – *Նաստյա, Սպերանտովների տնային աշխատող
* Գեորգի Միլյար – *պրոֆեսոր Ուտյատին
* Էմանուել Գելլեր – *դեղագործ
* Թաթուլ Դիլակյան – *տաքսու վարորդ

### Դրվագներում
* Վլադիսլավ Բալանդին – *սիրահարված նստարանին
* Նիկոլայ Բլաշչուկ
* Նիկոլայ Գոռլով
* Ալեքսանդր Ժուկով – *Ալեքսանդր Իվանովիչ, ձկնորս
* Էլեոնորա Պրոխնիցկայա (լուսագրերում նշված է որպես Է. Պրախնիցկայա)
* Իվան Ռիժով
* Ալեքսանդր Տիմոնտաև – *ակնոցներով և ծղոտե գլխարկով ձկնորս
* Լ. Տրակտովենկո
* Միխայիլ Շչերբակով – *ձկնորս
* Արկադի Ցինման – ''էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Ֆիլիմոնովա
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ռոու
* Օպերատորներ՝ Դմիտրի Սուրենսկի, Կոնստանտին Հարությունով
* Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Լեպին
* Նկարիչ՝ Յուրի Շվեց
* հնչյունային օպերատոր՝ Անատոլի Դիկան
* Ռեժիսորներ՝ Հենրիկ Հովհաննիսյան, Զ. Դանիլովա
* Նկարիչ-դիմահարդար՝ Ա. Իվանով
* Մոնտաժող՝ Քսենյա Բլինովա
* Խմբագիր՝ Վալերի Պոգոժևա
* Ձկնորսական սպորտի խորհրդատու՝ Դ. Սամարին
* Օպերատորի օգնական՝ Ա. Մասլեննիկով
* Համակցված նկարահանումների օպերատոր՝ Լ. Սազոնով
* Ֆիլմերի արտադրության գլխավոր վարչության նվագախումբ
* Դիրիժոր՝ Առնոլդ Ռոյտման
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Անդրեյ Դեմյանենկո

## Տեխնիկական տվյալներ
* Գեղարվեստական ֆիլմ, ստերեոսկոպիկ, գունավոր։

## Տեսանյութ
* 2005 – DVD, տեղայնացնող՝ Grand Records, «Մեր կատակերգությունը» շարքում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Փափկամազ Հիսուս

**«Փափկամազ Հիսուս»** (՝ «Ահա կապիկը»), ութսուն տարեկան ծխական Սեսիլի Խիմենեսի կողմից Էլիաս Գարսիա Մարտինեսի որմնանկարների անհաջող վերականգնման արդյունքը (1858-1934), գտնվում է Իսպանիայի Սարագոսա նահանգի Բորխա քաղաքի Գթասրտության  տաճարում։ Ծխական համայնքը 2010-2012 թվականներին եկեղեցու ավագերեցի թույլտվությամբ վերականգնել է 20-րդ դարի «Ecce Homo» («Ահա մարդը») ավետարանական թեմայով որմնանկարը։ Նրա աշխատանքի արդյունքը շատ մասնագետներ ճանաչել են որպես «նկարչության պատմության մեջ ամենավատ վերականգնումը»։ Արդյունքում ստացված պատկերը, որը նման էր մորթավոր կապիկի, արագորեն հայտնի է դարձել։

Խիմենեսի աշխատանքը մաքրելու և որմնանկարը նախնական վիճակին վերադարձնելու մտադրության մասին լուրերը բողոքների առիթ են դարձել։ Վերականգնված պատկերի պաշտպանության համար միջնորդություն է ներկայացվել, որը ցույց էր տալիս, որ տարեց ծխականի աշխատանքը շատ ավելի արժեքավոր ու հետաքրքիր է, քան հարյուր տարի առաջվա բնօրինակը։ «Փափկամազ Հիսուսը» պրիմիտիվիզմի վառ օրինակ էր, որն անգամ համեմատվում էր Գոյայի,Մունկի և Մոդիլիանիի ստեղծագործությունների հետ։ 2012 թվականի ամռանը որմնանկարը առանձնացվել է, եկեղեցին սկսել է էքսկուրսիաներ կատարել այնտեղ` գանձելով խորհրդանշական վճար։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ «մեղավոր» Սեսիլի Խիմենեսը որոշել է եկեղեցուց պահանջել զբոսաշրջիկներից հավաքած միջոցների մի մասը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Пушистый Иисус. Как была проведена худшая реставрация в истории искусства /lenta.ru

Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարներ
Կատեգորիա:Հիսուս Քրիստոս
Կատեգորիա:2012 իրադարձություններ
Say You, Say Me

**«Say You, Say Me»**, ամերիկացի փոփ կատարող Լայոնել Ռիչիի երգ, որը գրվել է Միխայիլ Բարիշնիկովի գլխավոր դերակատարմամբ «Սպիտակ գիշերներ» (*White Nights*) ֆիլմի համար։ Երգը շատ երկրներում, այդ թվում՝ Կանադայում և Միացյալ Նահանգներում, նվաճել է առաջին տեղ։

58-րդ Օսկարի ժամանակ երգն արժանացել է «Օսկար լավագույն երգի համար» մրցանակի, ինչպես նաև «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ «Լավագույն երգ» անվանակարգում։

## Պատմություն
Երգի հեղինակը և պրոդյուսերն անձամբ Լայոնել Ռիչին է, իսկ համապրոդյուսեր դարձել է Ջեյմս Էնթոնի Քարմայքլը։ Երգը բացակայում է «Սպիտակ գիշերներ» (White Nights) ֆիլմի սաունդթրեքից, քանի որ «Motown» ընկերությունը չի ցանկացել թողարկել Ռիչիի նոր սինգլը մեկ այլ լեյբլի վրա 1983 թվականին թողարկված նրա ալբոմի մեծ հաջողությունից հետո։ Այն ներառվել է *Motown*-ի 1986 թվականին թողարկած *[[Dancing on the Ceiling]]* ալբոմում։ 1985 թվականի դեկտեմբերին երգը գլխավորել է ամերիկյան Hot100 և R&B singles հիթ-շքերթները։

1986 թվականին երգը դարձել է *Billboard* ամսագրի ցանկում երկրորդ լավագույնը։ 2008 թվականին երգն զբաղեցրել է 74-րդ տեղը *[[Billboard Hot 100]]* հիթ-շքերթում բոլոր ժամանակների լավագույն երգերի մեջ, որը կազմվել է՝ ի նշանավորումն այդ շքերթի առաջին հիսունամյակի։

Սինգլը մեծ հաջողություն է ունեցել Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում՝ զբաղեցնելով առաջին տեղը շաբաթական հիթ-շքերթներում և այդտեղ մնալով ընդհանուր առմամբ 30 շաբաթ։ Վերջնական հաշվով այն դարձել է 1986 թվականի տարեվերջի № 1 սինգլը *Springbok* հիթ-շքերթում։

Երգի հիման վրա նկարահանվել է տեսահոլովակ, որում տեղ են գտել կադրեր Միխայիլ Բարիշնիկովի մասնակցությամբ «Սպիտակ գիշերներ» ֆիլմից։

## Հիթ-շքերթներ

### Ամենշաբաթյա հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

### Բոլոր ժամանակների հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1986 երգեր
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Փոփ երգեր
Բորորո

thumb|
**Բորորո**, հնդկացի ազգ Բոլիվիայում (2 հազար մարդ) և Բրազիլիայում (հազար մարդ)։ Ինքնանվանումը՝ *օրարիմուգուդոգե*, այսինքն՝ «օրարի ձկների մարդիկ»։ Բրազիլիայում հիմնականում ապրում են Մատու Գրոսու նահանգում։ Լեզուն բորորոն է՝ բորորոների լեզվաընտանիքից։ Դավանում են քրիստոնեություն և պահպանում ավանդական հավատալիքները։

## Պատմություն
18-րդ դարում բորորոներն առաջին շփումներն են հաստատել եվրոպացիների հետ։ Այդ ընթացքում նրանք ապրում էին Գուապորե և Արագուա գետերի ավազաններում։ 20-րդ դարում ձուլվել են։ Բաժանվել են երկու խմբի՝ արևմտյան և արևելյան։ Արևմտյան խմբում առանձնանում էր ևս մեկ հատուկ խումբ՝ ումուտինան, ինքնանվանումը՝ բալորիե։ Նրանք բոլորից տարբերվում էին մշակութային և մարդաբանական առումներով։

20-րդ դարի կեսերին նրանք խառնվել են շավանտե ժողովրդի հետ։

## Տնտեսություն
Հիմնական զբաղմունքներն են երկրագործությունը, ձկնորսությունը, որսորդությունը, հավաքչությունը։ Հիմնական մշակաբույսերն են եգիպտացորենը, դառը և քաղցր մանիոկան, բրինձը, բամբակենին, ծխախոտը և այլն։

Տղամարդկանց առօրյա հագուստ է ծառայում սեռական օրգաններին դրված տերևը։ Արարողությունների ժամանակ կրում են զարդարանքներով, տարբերիչ նշաններով գոտի։ Ստորին շուրթը դակում էին զարդեր կրելու համար։

Ավանդական կացարանը երկար շալաշն էր, 20-րդ դարում սկսել են կառուցել երկթեք տանիք ունեցող ուղղանկյուն տներ, որոնք փոխառել են կրեոլներից։

## Սոցիալական կազմակերպվածություն
Ընտանիքն ընդլայնված է։ Սերունդը մայրական գծով է, տոտեմային։ Ցեղը բաժանված էր էկզոգամ ֆրատրիաների։ Նրանց տները գտնվում էին գյուղի ծայրերում՝ իրար դիմաց։ Գյուղն ունեցել է օղակաձև հատակագիծ, կենտրոնում տղամարդկանց տունն է եղել։ Հուղարկավորության արարողությունները, տղամարդկանց նախաձեռնություններն անցկացվել են առանց կանանց (արգելք)։

Արարողություններն անցկացվել են պարզունակ երաժշտական գործիքների օգտագործմամբ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Bororo.jpg
Պատկեր:Indio bororo.jpg
Պատկեր:Bororo001.jpg
Պատկեր:Bororo004.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Across Unknown South America by Arnold Henry Savage Landor
* Березкин Ю. Е. Голос дьявола среди снегов и джунглей. Лениздат.-1987.

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բոլիվիայի ազգեր
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգեր
Կատեգորիա:Էթնիկ խմբեր
Արցունքաբեր նյութեր

**Արցունքաբեր նյութեր**, լաքրիմատորներ (լատ․ lacrima – արցունք), քիմիական միացությունների խումբ, որոնց գոլորշիների անգամ չնչին քանակությունը (0,0002–0,0003 մգ/լ) առաջացնում է աչքի լորձաթաղանթի ուժեղ գրգռում և արցունքաբերություն։ Խիստ ազդում են նաև մաշկի և շնչառական օրգանների վրա։

Արցունքաբեր նյութեր են հալոգենի ատոմ պարունակող օրգանական շատ միացություններ (\alpha-հալոգենակետոնները՝ R-CO-CH_2X, X-ը՝ հալոգենի ատոմ), քլորքացախաթթվի և բրոմքացախաթթվի էսթերները, քլորպիկրինը, բրոմբենզիլցիանիդը, քլորացետոֆենոնը, քլորացետոնը և այլն։

Կատեգորիա:Օրգանական միացություններ
Կատեգորիա:Քիմիական զենք
Լյուսիեն Առնո

**Էմիլ Լյուսիեն Առնո** (, ), ֆրանսիացի դրամատուրգ և թատերական ռեժիսոր։

Ծնվել է դրամատուրգ Անտուան Առնոյի ընտանիքում, կրթությունը ստացել է Սենթ Բարբի քոլեջում, հետո` Սեն Սիրի Ազգային ռազմական ուսումնարանում։ Այնուհետև ստացել է իրավաբանական կրթություն և սկսել է աշխատել վարչական պաշտոններում։ Եղել է պետական խորհրդի աուդիտոր, 1808 թվականին նշանակվել է Իստրիայի, Տրիեստի և Ֆրանսիական կայսրության Իլիրիայի գավառների ինտենդանտ, 1810 թվականին վերադարձել է Ֆրանսիա, 1813 թվականին նշանակվել է Շատորուի սու-պրեֆեկտ։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է մինչև Բուրբոնների առաջին վերականգնումը, նապոլեոնյան Հարյուր օրերի ընթացքում եղել է Արդեշի պերֆեկտը։

1815 թվականին՝ Բուրբոնների երկրորդ վերականգնման ժամանակ, հեռացվել է և հոր հետ աքսորվել։ Ֆրանսիա է վերադարձել 1818 թվականին և բնակություն հաստատելով Օվերնում` իրեն նվիրել է գրականությանն ու սկսել համագործակցել «Կոմեդի Ֆրանսեզ» թատրոնի հետ, որի համար գրել է մի քանի ողբերգություններ, որոնք մեծ հաջողություն ունեին և քաղաքական ենթատեքստ էին պարունակում։ Դրանցից առավել հայտնի են դարձել «Pertinax»-ը (հռոմեական կայսր Պերտինաքսի մասին) և «Régulus»-ը (զորավար Մարկ Աթիլիա Ռեգուլեի մասին. բեմադրվել է Փարիզում 1822 թվականին)։ Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո վերադարձել է հանրային ծառայություն, հետևողականորեն եղել է Սոն է Լուար դեպարտամենտի պրեֆեկտը 1830 թվականի օգոստոսից մինչև 1831 թվականի հունվարը, ինչպես նաև Մյորտի դեպարտամենտի պրեֆեկտը 1831 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև 1848 թվականի հեղափոխությունը։ Ֆրանսիական երկրորդ հանրապետության ռեժիմի հաստատումից հետո ամբողջովին թողել է հասարակական կյանքը։

Լյուսիեն Առնոյի անձնական կյանքից քիչ բան է հայտնի, միայն այն, որ ամուսնացած էր Մարի Ադելի` Ժոզեֆ Կորնյուդե դե Շոմետի դստեր հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ դուստր։

Նրա հեղինակած հայտնի ողբերգություններն են «Pierre de Portugal» (1823), «Le dernier jour de Tibère» (1828): Նրա գրչին են պատկանում նաև այնպիսի պատմական դրամաներ, ինչպիսիք են «Catherine de Médicis aux Etats de Blois» (1829), «Gustave Adolphe» (1830):

## Գրականություն
* Gustave Vaperau: Dictionnaire universel des contemporains, Paris: Hachette Livre, 1858, S. 63, Digitalisat
* Octave Lacroix: L'Europe: Lettres d'un Spectateur (XVII), Ausgabe vom 10. Mai 1863, S. 2f., Digitalisat

## Աղբյուրներ
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Статья в La Grande Encyclopédie 

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թատերական ռեժիսորներ
Դեյվիդ Լևիտան

**Դևիդ Լևիտան** (), , ամերիկացի գրող՝ հայտնի դեռահասների մասին գրականությամբ, որոնցից որոշները (երեքը) էկրանավորվել են։

## Կենսագրություն
Լևիտանը ապրում է Նյու Ջերսիում
 և գործում է ոչ միայն որպես գրող, այլև խմբագիր։

## Գրքեր
Ռուսերեն լեզվով մատչելի է Լևիտանի «Ամեն նոր օր» (2012) վեպը, որը պատմում է դեռահասի մասին, ով չունի իր սեփական մարմինը և ամեն օր արթնանում է նորով։ Ի սկզբանե, վեպը եռագրության մի մաս է
:
Երկրորդ գիրքը, որը հասանելի է ռուսերեն լեզվով
«Սիրահարի բառարանը» է (2011 թվական)։ Այն գրվել է, սովորության համաձայն, մեծահասակների համար։

Արևմուտքում հայտնի է նաև Լևիտանի «Տղան հանդիպում է տղային» (2003) վեպը՝ նվիրված երիտասարդների հոմոսեքսուալ թեմաներին։

Բացի այդ, Դեյվիդ Լևիտանը մի շարք այլ գործերի հեղինակ է, այդ թվում՝ «Անտեսանելին» Անդրեա Կրեմերի հետ և «Ուիլ Գրեյսոն»-ը՝ Ջոն Գրինի հետ (երկուսն էլ առկա են նաև ռուսերեն)
:

## Բիբլիոգրաֆիա ռուսերեն լեզվով
* Каждый новый день. [пер. с англ. О. Гайдуковой]. - Москва: Азбука-Аттикус, Азбука, 2014. - 320 с. ISBN  978-5-389-09289-1
* Словарь любовника [пер. с англ. В. Правосудова]. - Москва: Азбука, Азбука-Аттикус, 2013. - 464 с. ISBN  978-5-389-05474-5
* Дэвид Левитан, Рейчел Кон. Как влюбиться в незнакомца.  [пер. с англ. О. Лозовской]. - Москва: АСТ, 2015. - 224 с. ISBN  978-5-17-090846-2
* Дэвид Левитан, Джон Грин. Уилл Грейсон, Уилл Грейсон. [пер. с англ. Ю. Фёдоровой]. - Москва: АСТ, 2016. - 320с. ISBN  978-5-17-096666-0
* Дэвид Левитан, Андреа Кремер. Невидимый.[пер. с англ. А. Шульгат]. - Москва: АСТ; 2016. - 384 с. ISBN  978-5-17-092895-8

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* В каталогах Библиотеки Конгресса

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ
Բուլդոզերավարի օրը

**«Բուլդոզերավարի օրը»** (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին։

## Բովանդակություն
Երգիծական պատմվածքի գործողությունը տեղի է ունենում խորհրդային իշխանությանը նման իշխանության օրոք, անորոշ ժամանակահատվածում. ոչ այն է հակաուտոպիա է, ոչ այն է՝ գրոտեսկ։ Ակնհայտ է, որ խորհրդային իրողությունները հասցվել են աբսուրդի աստիճանի. բոլորն աշխատում են միջուկային և քիմիական զենքի վրա, ամենուր կախված են Սանդելին, Մունդինդելին և Բաբայասինին փառաբանող պաստառներ (վերջինս հիշատակվում է նաև «Չապաևն ու Պուստոտան» վեպում, համեմատիր՝ Մարքս-Էնգելս-Լենինի ինստիտուտ), թանգարանում ցուցադրվում է խորհրդային առաջին հրամանը՝ քաղաք մուտք գործելու և դուրս գալու ամբողջական արգելքը։ Կուսկոմիտեի քարտուղարն օգտագործում է «Պարտայ-Չի» գաղտնի տեխնիկան, որը թույլ է տալիս ամենակտրուկ կարողություններ ունեցող անձին ակնթարթորեն ընդունել կուսակցության գիծը։ Մարքսիստական բառապաշարը երկարատև օգտագործումից փոխարինել է անպարկեշտ բառապաշարին։ Պատմվածքում նկարագրվում է բանավոր մենամարտ, որը շահում է վիրտուոզ բարբառագետ Վալերկան (= հայհոյող)։

Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում տոնի ժամանակ՝ Բուլդոզերավարի անհեթեթ օրը։ Գլխավոր հերոսը ամերիկացի լրտես է, որը մոռացել է այդ մասին՝ անընդհատ խմելով մյուս տղամարդկանց հետ։ Բայց գործարանում ատոմային ռումբը հարվածում է նրա երիկամներին, ինչը հերոսին ստիպում է երկու շաբաթ չխմել, և նա հիշում է, որ պետք է փախչի։

Պատմվածքը կարելի է համարել երգիծական-հակախորհրդային, որը, սակայն, գրված է աբսուրդի վիրտուոզ ոճով։ Այն կարելի է նմանեցնել այնպիսի գրքերի, ինչպիսիք են «Խորաբաց բարձունքները» կամ «Քողարկումը»՝ դրանցից տարբերվելով ձևի հակիրճությամբ։

## Գործող անձանց ցանկ
* Իվան Իլյիչ Պոմերանցև (նաև՝ Կոնստանտին Պոբեդոնոսցև)
* «Բարբառագետ» Վալերկա
* Գալինա Նիկոլաևնա Ալտինինա
* Բաբայասին
* Վասկա («Կարմիր կիսատրոհում»-ից)
* գլխավոր բժիշկ
* Վալերկայի կինը
* «ժուժլո կին»
* Կոժեուրով՝ «Կարմիր կիսատրոհում»-ի խմբագիր
* «Ուրանբատորյան պրավդայի» թղթակից
* Կոպչոնով՝ խորհկոմի նախագահ
* շորտերով և գլխանոցով բաճկոնով տղա, որը լուցկիներ է փնտրում
* Մարատ՝ Վալերկայի որդին
* Մունդինդել
* Օսմակով
* ալ դեմքով երգիչ
* Պյոտր
* էքսկուրսավար պիոներ
* սյունակի կարգադրիչ
* Սանդել
* խորհկոմի մշակույթի ղեկավար (պրոթեզով)
* երազից դահուկներով ծերունի (Իվան Իլյիչ Կոպչոնով)
* քիմիկոս «Տրիկոտաժնիցայից»
* մեկ այլ քիմիկոս
* գորշ բաճկոնով և ակորդեոնով մարդ

## Հրապարակում
Պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է «Զավտրա» ֆանտաստիկ ալմանախում (2-րդ թողարկում) 1991 թվականին և նույն թվականին՝ Պելևինի հեղինակային առաջին՝ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում։

## Կարծիքներ և քննադատություն

Բանասեր Հասան Հուսեյնովը «Խորհրդային իդեոլոգեմները 1990-ականների ռուսական դիսկուրսում» գրքում համաձայն է Ալեքսանդր Անտոնովի հետ՝ «Բուլդոզերավարի օր»-ում Պելևինի օգտագործած լեզվական նորաբանությունները համարելով *«հետմոդեռնիստական կատակներում կարգախոսի անպարկեշտ վերաիմաստավորում»*։

Լ. Ֆ. Ալեքսեևան Պելևինի պատմվածքը վերագրում է դիստոպիայի՝ երգիծական պաթոսով հակաուտոպիայի ժանրին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բուլդոզերավարի օրը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում։

Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Էբբա Մարգարետա Պալմստիերնա

**Էբբա Մարգարետա Պալմստիերնա** (, ), շվեդ ազնվական կին և սուֆրաժիստ։

## Կյանք
Պալմստիերնան ծնվել է 1877 թվականին։ Նա հրամանատար Ալֆրեդ Էդվարդ Ռաթգեր Կարլհայմ–Գինլենսկոլդի և Մարիա Էլիզաբեթ Քրիստինա Էրենբորգի դուստրն էր։ 1899 թվականին, ամուսնացել է Էրիկ Կուլե Պալմստիերնայի հետ (1877-1959), ունեցել են մի քանի երեխա, նրանցից մեկը՝ Կառլ–Ֆրեդերիկ Պալմստիերնան է։ Նա ակտիվ էր Կարլսկրունայի կանանց ընտրական իրավունքի ազգային ասոցիացիայում և Կարլսկրունա ասոցիացիայի խորհրդի կազմում էր, որը ստորագրություններ էր հավաքում կանանց ընտրական իրավունքի վերաբերյալ։ 1917 թվականին, ազգային խորհրդի անդամ էր կանաց ընտրական իրավունքի ազգային ասոցիացիայում, Սիգնե Բերգմանի, Կարոլինա Վիդերստրյոմի, Գուլլի Պետրինիի և Էսթեր Բրիսմանի հետ միասին։

Գրել է իր հուշերը կենդանության օրոք։ Դրանք հրատարակվել են 1973 թվականին՝ հետմահու, երկու հատորով, դրանցից մեկը տպագրվել է 1877 թվականից մինչև 1905 թվականը, իսկ մյուսը՝ 1907 թվականից մինչև 1922 թվականը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1966 մահեր
Կատեգորիա:1877 ծնունդներ
Կատեգորիա:Շվեդ սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ
Լուիզա Սթարր

**Լուիզա Սթարր, ավելի ուշ` Լուիզա Կանցիանի** (, ), բրիտանացի նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Սթարրը ծնվել է Լոնդոնում և ապրում էր Ռասսել հրապարակի մոտակայքում, երբ սկսել է որպես ընդօրինակիչ աշխատել Բրիտանական թանգարանում։ Սովորել է Թագավորական ակադեմիայում, իր առաջին աշխատանքը ցուցադրել է 1866 թվականին և մինչև 1876 թվականը նկարել է 17 նկար։ Սթարրը 1867 թվականին Թագավորական ակադեմիայից ոսկե մեդալ է ստացել` իր պատմական նկարի համար։ Լուիզան առաջին կինն էր, որ ստացել է այդ մեդալը և նրանից հետո մեդալին արժանացել է Ջեսի Մաքրեգորին 1871 թվականին, դրանից հետո ոչ մի կին մինչև 1909 թվականը չի արժանացել այդ մեդալին։

Նա ամուսնացել է Էնրիքո Կանցիանիի հետ և դրանից հետո ստորագրվել է իր ամուսնու ազգանունով։ Նրա դուստրը` Էստելլա Կանցիանին, նույնպես դարձել է նկարչուհի։

Սթարրը իր աշխատանքները ցուցադրել է Չիկագոյի գիտության և արդյունաբերության թանգարանում, 1893 թվականին Կոլումբիական համաշխարհային ցուցադրության ժամանակ։

Նրա «Սինդրամը և իր մայրիկը» նկարը ներառվել է 1905 թվականի *Համաշխարհային նկարչուհիներ* գրքում։ Սթարրը մահացել է Լոնդոնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Louisa Starr Canziani on artnet

Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Առնո (այլ կիրառումներ)

**Առնո** ()

## Անուն
* Առնո Բաբաջանյան (1921—1983), հայ կոմպոզիտոր, դաշնակահար և մանկավարժ։

## Ազգանուն
()
* Բեռնար Առնո (ծնվ. 1949), ֆրանսիացի գործարար։
* Ժան Կլոդ Առնո (ծնվ. 1946), ֆրանս-շվեդական լուսանկարիչ։
* Լյուսիեն Առնո (1787-1863), ֆրանսիացի դրամատուրգ և թատերական ռեժիսոր։
* Մարի-Էլեն Առնո (1934-1986), ֆրանսիացի դերասանուհի և մոդել։
* Ֆրանսուա Առնո (ծնվ. 1985), կանադացի դերասան։
Մանկության գոյաբանությունը

**«Մանկության գոյաբանությունը»** (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին։

## Բովանդակություն
Պատմվածքն ազատության մասին հիշողություն-մտորում է, որը մարդը կարող է ճանաչել միայն մանկության տարիներին, քանի դեռ մեծահասակներն այն չեն վերածել իրենց նման արարածի, որը միատարրորեն ապրում է օրերը, որոնք վերածվում են տարիների, իսկ այնուհետև դառնում են կյանք։ Սա Պելևինի հավերժական թեման է, որն առկա է նրա յուրաքանչյուր ստեղծագործության մեջ այս կամ այն տեսանկյունից։

«Աշխարհում ոչ մի սարսափելի բան չկա։ Համենայն դեպս, քանի դեռ այս աշխարհը խոսում է քեզ հետ։ Այնուհետև, ինչ-որ անհասկանալի պահից, նա սկսում է խոսել քեզ հետ»։

Պատմվածքում հորինված (բայց միանգամայն հնարավոր) իրավիճակ է. երեխան մեծանում է ոչ թե «դրախտային կղզում», այլ բանտում՝ «աշխարհի ամենակեղտոտ և գարշահոտ անկյունում»։ Այս հակադրությունը թույլ է տալիս գտնել աշխարհը յուրացնելու և իմաստը կառուցելու նմանատիպ մեխանիզմներ, ընդ որում այնպես, ինչպես այդ գործընթացը տեսնում է մեծահասակը։ Հայացքի այդ «չափահասությունը» (հնարավոր է նաև մանկականի տակ քողարկվող «մեծահասակների մոդելը») Վիկտոր Պելևինի դեպքում ավելի ակնհայտ է դառնում, հենց թեկուզ միայն նրա ընտրած ժանրի օրենքների ուժով։ Սակայն երեխաների ընկալման առանձնահատկությունները նկարագրելու պահերը, որոնք այս բարդ գրական տեքստը մոտեցնում են Պ. Ֆլորենսկու հիշողություններին, հնարավորություն են տալիս ասելու, որ այստեղ ոչ թե պարզապես խաբեություն է և մեծահասակին որպես երեխա ներկայացնելու հմուտ քողարկում, այլ մանկության փորձի որոշ հիմնարար հիմքերի բացահայտում։

## Հրապարակում
Պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է Պելևինի առաջին հեղինակային՝ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում (1991), ինչպես նաև «Միջնախաղ» ժողովածուում և «Դեղին նետը» վիպակի հետ նույն կազմի ներքո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պատմվածքի տեքստը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործական կայքում

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Միխայիլ Պրոկուդին-Գորսկի

**Միխայիլ Պրոկուդին-Գորսկի** (, ), ռուս գրող, թարգմանիչ և բանաստեղծ։ Ռուսական կայսրության առաջին դրամատուրգներից մեկը (տպագրվել է Պրակուդին, Պրոկուդին և Պրոկուդին-Գորսկի ստորագրություններով)։

Լուսանկարիչ և գյուտարար Սերգեյ Պրոկուդին-Գորսկու նախապապն է։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Պրոկուդին-Գորսկին ծնվել է 1744 թվականին, ծագումով 14-րդ դարից հայտնի Վլադիմիրյան ազնվականների տոհմից է։

1760 թվականին, լինելով Պրեոբրաժենսկի փրկարարական գնդի սերժանտ որպես դեսպանատան պալատական գտնվել է Կոստանդնուպոլսում, այնուհետև պաշտոնաթող Է եղել ենթասպայի կոչումով և ապրել է Վլադիմիր քաղաքում։

1774-1778 թվականներին Մ. Պրոկուդին-Գորսկին եղել է Մոսկվայի կայսերական համալսարանին կից Ազատ ռուսական ժողովի անդամ, 1801 թվականին ունեցել է ենթասպայի նույն աստիճանը։ Մ. Մակարովի խոսքով նա զբաղվել է նաև գյուղատնտեսությամբ։

Միխայիլ Պրոկուդին-Գորսկու գրական գործունեությունը սկսվել է 1764 թվականին, երբ նա «Ամսական երկերում» (հատոր XX, հուլիս, էջ 62-95) տպագրել է «Կոնստանդնուպոլսում Մոսկվայի դեսպանատան նախկին պալատական Մ. Պ.-ի նամակները կամ ծանուցումները»։ Այդ ժամանակից ի վեր նրա անունը սկսել է բավականին հաճախ հայտնվել Ռուսական կայսրության պարբերականներում։

1783 թվականին «Ռուսական խոսքի սիրահարների զրուցակիցում» (մաս X, էջ 174-176) Պրոկուդին-Գորսկին ուժերը փորձել է պոեզիայի մեջ` հրատարակելով երկու՝ «Վլադիմիրից ուղարկված բանաստեղծություններ» և «Վլադիմիրից ուղարկված տապանագիր» բանաստեղծությունները. երկուսն էլ գրվել են կոմս Ռոման Վորոնցովի մահվան կապակցությամբ։

Միխայիլ Պրոկուդին-Գորսկին մահացել է 1812-1813 թվականներին, ենթադրաբար` Մոսկվա քաղաքում։

## Մատենագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Афанасьев А. Н.* «Русские сатирические журналы 1699—1774 г.», М. 1859, стр. 153—154 (выдержка из ком. «Добродетель»).
* *Бурцев А. Е.* «Библиографическое описание редких и замечательных книг», том V, СПб. 1901, № 1846 и т. VII, СПб. 1901, № 2231.
* «Московский курьер», часть І, страница 391.
* *Неустроев А. Н.* «Историческое розыскание о русских повременных изданиях и сборниках»,  1874 и «Указатель» к нему.
* «Русская старина» 1891, т. 72, стр. 598.
* *Сиповский В. В.* «Из истории русского романа и повести», ч. 1, СПб. 1903, стр. 22 и 217—218 (выдержки из предисловия к «Валерии»).

## Արտաքին հղումներ
* 38/32. Михаил Иванович Прокудин-Горский.

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Տատյանա Սավարենսկայա

**Տատյանա Ֆեոդորովնա Սավարենսկայա** (, ), խորհրդային և ռուս ճարտարապետ, գիտնական և մանկավարժ, արվեստագիտության դոկտոր, Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Տատյանա Սավարենսկայան ծնվել է 1923 թվականին Մոսկվայում, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Ֆեոդոր Սավարենսկու ընտանիքում։ 1938 թվականին նրա մայրը մահացել է տուբերկուլյոզից, և հայրը կրկին ամուսնացել է։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբը համընկել է ավագ դպրոցի ավարտի հետ։ Հոր և խորթ մոր՝ Վալենտինա Ալեքսեևնա Ուսպենսկայայի հետ միասին Տատյանան տարհանվել է Կազան, որտեղ ամբողջ ընտանիքը տեղավորվել է Գիտությունների ակադեմիայի հաստատություններից մեկում։ Տատյանա Սավարենսկայան ընդունվել է Կազանի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետ, բայց պատերազմական ժամանակաշրջանի աշխատանքների հետ կապված դասերից հաճախակի բացակայելու պատճառով թողել է ուսումը համալսարանում։ Վերադառնալով Մոսկվա՝ 1943 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտ, որտեղ դասավանդում էին ականավոր մանկավարժներ Իվան Ժոլտովսկին, Ալեքսեյ Շչուսևը և ուրիշներ։

1949 թվականին նա ամուսնացել է զինվորական Ա. Ա. Պետրովի հետ, որն այդ ժամանակ ավարտել էր Քիմիական պաշտպանության ակադեմիան (հետագայում՝ *IGIRGI*-ի նավթի քիմիայի լաբորատորիայի վարիչ, պրոֆեսոր)։ 1950 թվականին նրանք որդի են ունեցել։ Նույն թվականին դիպլոմային աշխատանքի պաշտպանությունից հետո Տատյանա Ֆեդորովնան ընդունվել է ճարտարապետության ակադեմիայի քաղաքաշինության ինստիտուտի ասպիրանտուրա։ Ավարտելուց հետո աշխատել է Քաղաքաշինության և ճարտարապետության ակադեմիայի Քաղաքաշինության գիտահետազոտական ինստիտուտում` որպես ավագ ճարտարապետ, 1959 թվականից` որպես ԽՍՀՄ ԳԱ Արվեստի պատմության ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող։ 1960 թվականին Սավարենսկայան տեղափոխվել է Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտ և սկսել իր կարիերան ասիստենտի պաշտոնում։ Չորս տարի անց պաշտպանել է թեկնածուական թեզ «Գետերի առափնյա տարածքում գտնվող  քաղաքների ճարտարապետական ձևավորման և հատակագծման հարցերը» թեմայով։ 1977 թվականին՝ Անդրեյ Բունինի մահից հետո, Սավարեսկայան նշանակվել է Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտի ճարտարապետության պատմության և քաղաքաշինության ամբիոնի վարիչ և այդ պաշտոնում աշխատել մինչ 1992 թվականը։ 1979 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Արվեստի պատմության գիտահետազոտական ինստիտուտում նա պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան` «17-19-րդ դարերի Արևմտյան Եվրոպայի քաղաքաշինական արվեստի տեսության զարգացման հիմնական ուղղությունները» թեմայով։

Մահացել է  2003 թվականի հունվարի 10-ին Մոսկվայում։ Հուղարկավորված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը՝ Սավարենսկիների տոհմական դամբարանում։

## Մրցանակներ
* ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1976), 
* 1990-ականների սկզբին նա ընտրվել է Քաղաքների  պատմական հատակագծման ընկերության Անգլիական թագավորակական ընկերության, Ամերիկյան քաղաքների պատմական և տարածաշրջանային հատակագծման ընկերության և Ռուսաստանի տեղեկատվայնացման, ռեստավրացիայի և ճարտարապետություն երեք ակադեմիաների անդամ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Լեոնիդ Դավիդենկո

**Լեոնիդ Դավիդենկո** (, ), բելառուս խորհրդային քանդակագործ, գեղանկարիչ, գծագրիչ և մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Նկարչական առաջին հմտությունները ստացել է Մինսկի «Պիոներների տան» կերպարվեստի ստուդիայում, հայտնի բելառուս նկարիչ և դասավանդող Սերգեյ Կատկովի մոտ։

1959 թվականին ընդունվել է Մինսկի գեղարվեստի ուսումնարան։ Սովորել է Գ. Մուրոմցևի մոտ։

1962 թվականին չավարտելով ուսումնարանը, հաջողությամբ հանձնել է Բելոռուսի պետական թատերա-գեղարվեստական համալսարանի ընդունելության քննությունները, որտեղ նրա ուսուցիչները հայտնի բելառուս քանդակագործներ Անդրեյ Բեմբելը և Անատոլի Անիկեյչիկն էին։

1967 թվականին Անդրեյ Բեմբելի գլխավորությամբ Լեոնիդ Դավիդենկոն կատարել է դիպլոմային աշխատանք` ծառի վրա քանդակելով «Բերք» բարձրաքանդակը։

1968 թվականին սկսել է դասավանդել Իվան Ախրեմչիկի անվան Մինսկի կերպարվեստի և երաժշտության գիշերօթիկ դպրոցի քանդակագործության բաժնում։ Մանկավարժական մեծ ներդրում է ունեցել բելառուսական քանդակագործության դպրոցի զարգացման գործում։

1968 թվականից սկսել է մասնակցել հանրապետական և համաշխարհային նկարչական ցուցահանդեսների։

1979 թվականին «Երիտասարդը սկյուռիկի հետ» քանդակը ցուցադրվել է Լոնդոնի ցուցահանդեսում։

Մահացել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, 62 տարեկան հասակում, Մինսկում։

## Ստեղծագործություններ
* «Ջրաշուշան» (1970-ական թվականներ)
* «Երիտասարդը սկյուռիկի հետ» (1970-ական թվականներ)
* «Մայր և որդի» (1980-ական թվականներ)
* «Նրբություն» (1980-ական թվականներ)
* «Ամառ», շատրվան Մինսկի հաղթանակի պողոտայում
* «Սիմոն-երաժշտություն», Բելառուսի կոնսերվատորիային կից երաժշտական լիցեյ 
* «Տիկինը սև հագուստով», Նեսվիժ
* «Լյուբավա», Քիշնևի կենտրոնային այգի, Մոլդովա

Լեոնիդ Դավիդենկոյի ստեղծագործությունները գտնվում են Բելառուսի ազգային գեղարվեստական թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա), Ռուսական պետական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ)։

## Հիշատակ
2013 թվականի հունվարի 15-ից մինչև փետրվարի 2-ը Մինսկի ժամանակակից կերպարվեստի թանգարանում անց է կացվել «Փայտե քանդակի ներդաշնակությունը» ցուցահանդեսը, որը նվիրվել է քանդակագործ Լեոնիդ Դավիդենկոյի հիշատակին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* В Минске открылась выставка «Сумоўе драўлянай скульптуры» памяти Леонида Давиденко 

Կատեգորիա:Բելառուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Բելառուս քանդակագործներ