open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վահան Ինգլիզյան

**Վահան Ինգլիզյան** (), հայ բանասեր։

## Կենսագրություն
Վահան Ինգլիզյանը ծնվել է 1897 թվականին, Արդվինում։ 1912 թվականից սովորել է Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության վանքում։ 1922 թվականից կրթությունը շարունակել է Վիեննայի պետական համալսարանում, որն ավարտելիս ստացել է դոկտորի աստիճան։

Վահան Ինգլիզյանը եղել է Մխիթարյան միաբանության անդամ։ Նա զբաղեցրել է կրթական և վարչական պատասխանատու տարբեր պաշտոններ։ Նա ունեցել է բանասիրական բեղուն գործունեություն։

## Աշխատություններ
Վահան Ինգլիզյանը գրել է պատմաբանասիրական բազմաթիվ երկեր, հիմնականում՝ գերմաներեն։ Այդ ստեղծագործությունների մի մասը լույս է տեսել նաև հայերեն թարգմանությամբ, մխիթարյանների «Հանդես ամսօրյա» պարբերականում, ինչպես նաև առանձին գրքերով, «Ազգային Մատենադարան» մատենաշարով։

Ինգլիզյանի առավել կարևոր երկերն են՝ «Մխիթար Սեբաստացի, կյանքը և գործը» (Վիեննա, 1929), «Հայաստան ս. Գրքին մեջ» (Վիեննա, 1935), «Հ. Ներսես Վ. Ակինյան» (1954), «Հայաստան երեքգլխյան կռիվներու սկզբնավորության հոսանքին մեջ» (Վիեննա, 1957), «Հայ գրականություն» (1967) և այլն։ Ինգլիզյանը հեղինակ է նաև հայագիտական բազմաթիվ հոդվածների «Հանդես ամսօրյայում» և գերմաներեն գրական հանդեսներում։

Նա գերմաներեն է թարգմանել Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» երկը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ բանասերներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Մխիթարյան միաբանության անդամներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Էթիլենօքսիդ

**Էթիլենօքսիդ**,  1,2–էպօքսիէթան, օքսիրան, CH_2-CH_2-O, եռանդամանի հետերոցիկլավոր միացություն։

Անգույն, եթերներին բնորոշ հոտով, բոցավառվող գազ է, հալ. ջերմաստիճանը՝ – 117,7&nbsp;°C, եռմանը՝ 10,73&nbsp;°C, խտությունը՝ 890,9 կգ/մ³ (4&nbsp;°C-ում)։ Էթիլենօքսիդը լավ լուծվում է ջրում և օրգ. լուծիչներում։ Փոխազդում է ջրի, սպիրտների, ամոնիակի և այլ նյութերի հետ։ Փոխազդեցության վերջնանյութերն օգտագործվում են լուծիչների, ներկանյութերի, լվացող միջոցների և այլ նյութերի արտադրության մեջ։ Էթիլենօքսիդ առաջին անգամ ստացել է Շառլ Ադոլֆ Վյուրցը էթիլենքլորհիդրինի և KOH-ի փոխազդեցությունից.
: HOCH_2CH_2Cl+KOH \to CH_2-CH_2-O+KCl+H_2O:

Արդյունաբերության մեջ ստացվում է էթիլենի կատալիտիկ օքսիդացմամբ։ Էթիլենօքսիդը ուժեղ թույն է՝ յուրատեսակ թմրեցնող հատկությամբ։ Թույլատրելի քանակությունը օդում՝ 0,001 մգ/լ։

## Հայտնաբերման պատմություն
Շառլ Ադոլֆ Վյուրցն առաջինն էր, ով հետազոտել է այս նյութի հատկությունները՝ չափելով նրա եռման ջերմաստիճանը, ինչպես նաև հայտնաբերել է մետաղների և թթուների աղերի հետ ռեակցիայի մեջ մտնելու նրա ունակությունը։ Վյուրցը սխալմամբ ենթադրել է, որ էթիլենի օքսիդն ունի օրգանական հիմքի հատկանիշներ։ Այդ մոլորությունը շարունակվել է մինչև 1896 թվականը, երբ գիտնականներ Գեորգ Բրեդիգը և Ուսովը հյատնաբերել են, որ էթիլենօքսիդը էլեկտրոլիտ չէ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թթվածնավոր հետերոցիկլային միացություններ
Կատեգորիա:Թույներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղածիններ
Կատեգորիա:Ֆունգիցիդներ
Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիա

**Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիա** (**IFJ**), աշխարհում ԶԼՄ աշխատակիցների ամենամեծ կազմակերպությունը։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Բրյուսելում։ Հիմնադրվել է 1926 թվականին, այժմ կազմակերպության մեջ կան 600 հազար լրագրողներ, ավելի քան 146 երկրներից։ Կազմակերպությունը պաշտպանում է տպագրական և էլեկտրոնային տպագրությունում աշխատող լրագրողների իրավունքները։

## Պատմություն
Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1936 թվականին Փարիզում, Syndicat national des journalistes (SNJ) կազմակերպության հիման վրա։ Այդ ժամանակահատվածում կազմակերպության մեջ անդամագրված են եղել 25 000 մեդիա աշխատող՝ 20 երկրից և գլխավոր գրասենյակը գտնվել է Փարիզում։ Առաջին նախագահը եղել է Ֆրանսիացի լրագրող Ջորջս Բյուրդոնը։

Նացիստական Գերմանիայի կողմից Ֆրանսիայի օկուպացումը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ վերջ է դրել կազմակերպության գործունեությանը։ Դրանից հետո մի քանի միություններ որոշել են Լոնդոնում ստեղծել Անկախ կամ բարեկամ երկրների լրագրողների միջազգային ֆեդերացիա (IFJAFC), որի առաջին կոնգրեսը կայացել է 1941 թվականին։ Կազմակերպությունը լուծարվել է 1946 թվականին՝ պատերազմի  ավարտից հետո և դարձել է Լրագրողների միջազգային կազմակերպություն (IOJ):

Սառը պատերազմի արդյունքում՝ 1952 թվականին Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիան նորից վերակազմավորվել է Բրյուսելի Համաշխարհային կոնգրեսի ժամանակ, որի ժամանակ ներկա են եղել 49 դելեգատներ։ Մինչ 1990-ական թվականները Լրագրողների միջազգային կազմակերպությունը համարվել է ֆեդերացիայի մաս, որի գրասենյակը գտնվել է Պրահայում և հիմնականում կազմված է եղել Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի և զարգացող այլ երկրների լրագրողական միջազգային միություններից։

Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիան պաշտոնապաես ճանաչվել է ՄԱԿ-ի տնտեսական և սոցիալական խորհրդի (Ecosoc) և UNESCO-ի կողմից։

Ունի կոնսուլտատիվ կարգավիճակ այնպիսի կազմակերպությունների համար, ինչպիսիք են ՄԱԿ-ը, ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ն, Աշխատանքի միջազգային կազմակերպությունը, Ինտելեկտուալ ունեցվածքի համաշխարհային կազմակերպությունը, Մարդու իրավունքների կոմիտե-ն, նաև Եվրամիությունը և այլ միջազգային կազմակերպություններ։

Գլխավոր քարտուղարը Էնթոնի Բելանջերն է։

ԼՄՖ-ն ներկայացնում է ավելի քան 600 հազար լրագրողների 140 երկրներից և հանդիսանում է աշխարհում լրագրողների ամենաազդեցիկ ձայնը։ Ֆեդերացիան միավորում է միջազգային լրագրողական կազմակերպություններ։

2016 թվականի հունիսի 8-ին կայացել է Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիայի հոբելյանական 90-րդ կոնգրեսը, որի ժամանակ աշխարհից մոտ 300 դելեգատ գնացել է Ֆրանսիայի Անժե քաղաք։

2016 թվականի հունիսի 10-ին բելգիացի Ֆիլիպ Լյարուշը (Phillippe Leruth) ընտրվել է Լրագրողների ֆեդերացիայի նոր նախագահ և փոխարինել է բրիտանացի Ջիմ Բումելին։ Քվեարկությունը կայացել է ԼՄՖ-ի կոնգրեսում Ֆրանսիայի Անժե քաղաքում։ Լյարուշը հաղթել է Բրազիլիայի ներկայացուցչին, առաջ անցնելով ընդամենը 7 ձայնով (169 ձայն, ընդդեմ՝ 162-ի)։

## Հասցե
Գրասենյակի հասցեն՝
International Federation of Journalists 
IPC-Residence Palace, Bloc C 
Rue de la Loi 155B-1040 Brussels, 
Բելգիա

## Ֆեդերացիայի նախագահների և գլխավոր քարտուղարների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքէջը

Կատեգորիա:Լրագրություն
Կատեգորիա:Միջազգային լրագրողական կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ
Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի (Ծիրա գյուղ)

**Սբ. Գևորգ (Սբ. Հրեշտակապետաց) եկեղեց** հայկական եկեղեցի, որը գտնվել է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանի Ծիրա գյուղում։

## Պատմություն
Սուրբ Գևորգ կամ Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցու շինարարությունը սկսվել է 1860 թվականին։ 1860 թվականին Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Վրաստանի և Իմերեթի թեմի կոնսիստորիայի ֆոնդի արխիվային վավերագրերից մեկում նշված է. «նորոգ շինեալ» Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի։ Եկեղեցին 1863 թվականին հիշատակվում է որպես փայտաշեն կառույց։

1906 և թվականներին՝ երեցփոխի ընտրության կապակցությամբ արխիվային վավերագրերում նշվում է եկեղեցու անվանափոխության մասին։

2007 թվականի փետրվարի 14-ին գյուղի հասարակության միջոցներով տեղի է ունեցել վերանորոգված եկեղեցու բացումը։

## Ճարտարապետություն
Եկեղեցին երկթեք ծածկի տակ առնված սրբատաշ քարով, կրաշաղախով կառուցված ուղղանկյուն հատակագծով շինություն է։ Եկեղեցու արևելյան ճակատում խորանը դուրս է շինության հիմնական ծավալներից և շեշտված է կիսաբոլորակ ելուստով։ Կառույցի միակ մուտքը բացված է հարավային ճակատից, այն  լուսավորվում է 9 լուսամուտների միջոցով (2-ական` հյուսիսային, արևմտյան և հարավային, 3-ը` արևելյան ճակատներից)։ Արևմտյան ճակատային գագաթին եղել է փոքրիկ զանգակատուն, որը չի պահպանվել։ Եկեղեցու  արտաքին չափերն են` 13,21 x 8,90 մ։

1876 թվականին թվականին քահանան եղել է Մկրտիչ Տեր-Սարգսյանցը։

## Իրեր
1908 թվականին նորընտիր երեցփոխի տնօրինությանը հանձնվել է եկեղեցու ունեցվածքի 47 անուն իրեր՝ գրքեր, անոթներ, սպասք, խաչեր։ Այդ իրերի շարքում եղել 1786 թվականին Ս. Պետերբուրգում հրատարակված պատկերազարդ Ավետարանը։

## Հիմնանորոգում և վերաօծում
1990-ական թվականներից սկսվել է եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքները։ 2007 թվականի գարնանից Սուրբ Գևորգ (Սբ Հրեշտակապետաց) եկեղեցու հիմնանորոգման աշխատանքները իրականացվել են Ղազախստանում բնակվող գործարար Ալեքսանդր Մաթևոսյանի նյութական օժանդակությամբ։

2010 թվականի ապրիլի 8-ին Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Տ. Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի գլխավորությամբ տեղի է ունեցել Սուրբ Գևորգ (Սբ Հրեշտակապետաց) եկեղեցու վերաօծման արարողությունը, որից հետո եկեղեցում մատուցվել պատարագը։

## Ծանոթագրություններ
Կհանդիպենք շատրվանի մոտ

**«Կհանդիպենք շատրվանի մոտ»** (), խորհրդային կատակերգական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Օլեգ Նիկոլաևսկին Սվերդլովսկի կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Վարպետ Սերգեյ Դոլգանովը (Վլադիմիր Սմիրնով) թափառում է երկրում՝ երջանկության որոնելով։ Բոլոր քաղաքներում, որտեղ նա լինում է, նա ստեղծում է շատրվաններ։ Ստեղծում է ոչ թե վաստակի համար, այլ հոգու համար․ այդպես նա ուրախություն է պատճառում և՛ իրեն, և՛ ուրիշներին։

Մի օր, հայտնվելով տափաստանային սովխոզում, նա ծանոթանում է Լյուբայի (Վալենտինա Տելիչկինա) հետ։ Վերջինս շատ է դուր գալիս Սերգեյին, բայց նա զբաղված է։

## Դերերում
* Վլադիմիր Սմիրնով – *Սերգեյ Դոլգանով, վարպետ
* [[Վալենտինա Տելիչկինա]] – *Լյուբա, վարսահարդար-մոդելավորող
* Յուրի Սորոկին – *Օլեգ Պոտապով, սովխոզի գլխավոր մեխանիկ
* [[Ալեքսանդր Մովչան]] – *Օստապ Մարտինովիչ, շինարարների բրիգադիր
* Պյոտր Լյուբեշկին – *Վիտալի Սերգեևիչ, սովխոզի տնօրեն
* [[Ելենա Կոզլիտինա]] – *Տանյա, անասնաբույծ, Օլեգ Պոտապովի հարսնացուն
* Տատյանա Կրասուսկայա – *Վալյա, անասնաբույծ, անպատասխան սիրահարված է Սերգեյ Դոլգանովին
* [[Ադոլֆ Իլյին]] – *Մետելնիկով, շինարար
* Լյուդմիլա Պանտելեևա – *մատուցողուհի վագոն-ռեստորանում
* [[Ռաիս Գալյամով]] – *Մեխետկո, շինարար
* Սերգեյ Վալտման – *Ֆիլիպով, ՈՒԱԶ-ի վարորդ
* [[Տատյանա Կլյուևա]] – *դրախտ, շեֆ-խոհարար ճաշարանում
* Եֆիմ Բերեզին – *ավտոբուսի վարորդ
* [[Նելլի Իլինա]] – *անասնաբույծ
* Հենրիխ Բիլ – *երիտասարդ շինարար
* [[Ելենա Շուլգա]] – *անասնաբույծ
* Սերաֆիմ Զայցև – *թոշակառու
* [[Մարիա Նիկոլաևսկայա]] – *անասնաբույծ
* Օլեգ Նիկոլաևսկի – *վագոն-ռեստորանի տնօրեն
* [[Իվան Մատվեև]] – *տարեց շինարար

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Էյրամջան
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Օլեգ Նիկոլաևսկի
* Բեմադրող օպերատոր՝ Իգոր Լուկշին
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիսլավ Ռաստորգուև
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Ստիխին

## Նկարահանման վայր
* Ֆիլմը նկարահանվել է Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանի Ֆյոդորովկա գյուղում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կհանդիպենք շատրվանի մոտ 

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Չեմ հիշում քո դեմքը

**«Չեմ հիշում քո դեմքը»** (), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռայմունդաս Բանիոնիսը Լիտվական կինոստուդիայում 1988 թվականին։

## Սյուժե
Մանկական կարդեոլոգիական առողջարանում ծանոթանում են երկու դեռահասներ՝ 13-ամյա Լետան և 14-ամյա Սաուլյուսը։ Նրանց առաջին սիրո պատմությունը սկսվում է անսպասելի և տխուր։ Բայց նրանց ծնողները և դաստիարակները որոշել են օգնել և «պաշտպանել» նրանց վտանգավոր ու ենթադրաբար ավելորդ զգացմունքից։

## Դերերում
* Ինա Ռոզենայտե – *Լետա
* Լուկաս Ժիլիս – *Սաուլյուս
* Դալիա Մելենայտե – *գլխավոր բժիշկ
* Լինաս Պաուգիս – *Անտանաս, մանկավարժ
* Էլեոնորա Կորիզնայտե – *բուժքույր
* Ալբինաս Կելերիս – *ուսուցիչ
* Ալդոնա Յանուշաուսկայտե – *ուսուցչուհի
* Վիտաուտաս Գրիգոլիս – *ուսուցիչ
* Գաբիա Յարամինայտե-Ռիշկուվենե – *Գինտարե
* Աուդրոնե Մարցինկյավիչյուտե – *Յանինա
* Ռենատաս Շայաուկա – *Յուոզելիս
* [[Գեդիմինաս Կարկա]] – *պահակ
* Եվգենյա Շուլգայտե – *Լետայի տատը

== Նկարահանող խումբ ==
* Սցենարի հեղինակ՝ Լեոնիդ Յասինևիչյուս
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ռայմունդաս Բանիոնիս
* Կոմպոզիտոր՝ Ֆաուստաս Լատենաս
* Բեմադրող օպերատոր՝ Յոնաս Տոմաշյավիչյուս
* Մոնտաժող՝ Վանդա Սուրվիլենե
* Կոստյումների նկարիչ՝ Դայվա Պետրուլիտե
* Բեմադրող նկարիչներ՝ Գեդրյուս Լաուրուշաս, Լինաս Ռիմկուս

== Մրցանակներ ==
* 1989 - Մոսկվայի միջազգային մանկական կինոփառատոնի գրան պրի
* 1990 - *Costa de Estoril'' միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի կայքը

Կատեգորիա:1988 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Լիտվական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Էլեկտրաբուժություն

**Էլեկտրաբուժություն**, էլեկտրաթերապիա, բուժման մեթոդ, հիմնված էլեկտրական երևույթների օգտագործման վրա։ Էլեկտրական հոսանքի բուժիչ նպատակով օգտագործման մասին վաղ տեղեկությունները պատկանում են անգլիացի ֆիզիկոս Ու. Հիլբերտին (1540– 1603) և ֆրանսիացի Շ. Դյուֆեին (1698–1739): 1791-ին Լ. Գալվանին առաջին անգամ ուսումնասիրել է էլեկտրական հաստատուն հոսանքի ազդեցությունը գորտի մկանների վրա։ Հետագայում էլեկտրաֆիզիկայի, էլեկտրատեխնիկայի, էլեկտրաքիմիայի զարգացմանը զուգնթաց ստեղծվեց նաև էլեկտրաֆիզիոլոգիան, որի հիման վրա ֆրանսիացի գիտնականներ Գ. Դյուշենի, Ժ. Արսոնվալի, գերմանացի՝ Է. Պֆլյուգերի, Է. Դյուբուա–Ռեյմոնի, ռուս՝ Ն. Վվեդենսկու աշխատանքների շնորհիվ զարգացավ էլեկտրաբուժությունը։ Ժամանակակից էլեկտրատեխնիկան մատչելի է դարձրել էլեկտրական էներգիայի տարբեր տեսակների օգտագործումը բժշկության մեջ, որոնք օրգանիզմի հյուսվածքներում առաջացնում են ֆիզիկա–քիմիական տեղաշարժեր, խթանում օրգանիզմի օրինաչափ ռեակցիաների հիմքում ընկած ֆիզիոլոգիական պրոցեսները։ Այդ ռեակցիաների բնույթը կախված է էլեկտրական հոսանքի տեսակից, ուժից, ազդեցության տևողությունից, ներգործման տեղից ու մեթոդից, ամբողջ օրգանիզմի և հյուսվածքների ընդհանուր վիճակից։ Ավելի հաճախ օգտագործում են հաստատուն հոսանքը, բարձր և ցածր լարվածության փոփոխական հոսանքները (ֆարադացում, դիաթերմիա, ինդուկտոթերմիա), գերբարձր հաճախականության էլեկտրամագնիսական դաշտը։ Գոյություն ունեն էլեկտրական հոսանքի օգտագործման տեղական և ռեֆլեկտոր ազդեցության մեթոդներ։ Տեղական ազդեցության դեպքում հոսանքն անմիջապես ներգործում է բորբոքային օջախի վրա, փոփոխվում է բջջաթաղանթների թափանցելիությունը, առաջանում ներհյուսվածքային բևեռացում, հյուսվածքային հեղուկներում լուծված իոնները տեղաշարժվում են, բարձրանում է ներհյուսվածքային ջերմությունը, արագանում են հյուսվածքային նյութափոխանակությունը, արյունամատակարարումը, ֆերմենտային պրոցեսները։ Ռեֆլեկտոր ազդեցության մեթոդները կիրառվում են հոսանքի ազդման տեղամասից հեռու գտնվող օրգանների և հյուսվածքների բուժման նպատակով։ Հատվածային ռեֆլեքսների ձևերից ամենահաճախ կիրառվում է «գալվանական օձիքը», որի դեպքում էլեկտրականացվում է պարանոցի և ողնուղեղի կրծքային վերին 2 հատվածների շրջանը։ Լայն կիրառում է գտել նաև իոնագալվանացումը, որի դեպքում հեղուկներում լուծված դեղանյութերի իոնները կամ մոլեկուլները մաշկի կամ լորձաթաղանթի միջոցով անցնում են օրգանիզմ։

## Տես նաև
* Գալվանացում
* Գերբարձր հաճախականության թերապիա

Կատեգորիա:Այլընտրանքային բժշկություն
Գևորգ Դավթյան (դերասան)

**Գևորգ Դավթյան** (), հայ դերասան։

## Կենսագրություն
Գևորգ Դավթյանը ծնվել է 1978 թվականի հուլիսի 29-ին, Երևան քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Երևանի Զորավար Անդրանիկի անվան միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է 1995 թվականին, որից հետո ուսումը մեկ տարի շարունակել է Երևանի Հ.Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնին կից ստուդիայում՝ Կարպ Խաչվանքյանի ղեկավարությամբ։
՛
1996-2001 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի երաժշտական թատրոնի դերասանի բաժնում։ 2001-2004 թվականներին նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրայում պաշտպանել է «Բեմական խոսքը մյուզիքլում» աշխատությունը։

1997-2001 թվականներին աշխատել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում, զուգահեռ Երևանի Կամերային երաժշտական թատրոնում, որի հիմնադիրներից է եղել։ 2002-2004 թվականներին Մոսկվայի Էստրադային թատրոնում շարունակել է ուսումը՝ միաժամանակ աշխատելով որպես դերասան։

2004-2006 թվականներին պարտադիր զինվորական ծառայության է անցել Հայաստանի զինված ուժերում։ 2007 թվականին որպես դերասան աշխատանքի է անցել Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում։

## Դերեր
*1997 թվական-Վ․ Կոտոյանի «Պըլը Պուղի» (Միրիջան)։
*1998 թվական, 2009 թվական-Ա․ Այվազյանի «Ուշ լինի, նուշ լինի» (Արշակ), «Ատամնաբույժն արևելյան» (Լևոն)։
*1998 թվական-Սոլոգուբի «Քնքուշ սրտից պատուհաս» (Ալեքսանդր)։
*1998 թվական-Բ. Բրիտենի «Ոսկե ունայնություն» (Նավաստի)։
*1999 թվական-Կ. Օրֆի «Բերեուերի դուստրը» (Ծաղրածու)։
*2000 թվական-Է. Վեբերի «Կատուներ» (Գաբի, Մանգոջերի, Սքիմբլ)։
*2001 թվական-Վ. Աճեմյանի «Կիկոսի մահը» (Վարսո)։
*2002 թվական-Ջ. Քենդերի «Չիկագո» (Ճաճանչափայլ Մերի)։
*2003 թվական-Կոչիանտեի «Քվազիմոդո և Էսմերալդա» (Քահանա)։
*2003 թվական-«Բրոդվեյ, բրոդվեյ» (Հանդիսավար)։
*2010 թվական-Հ. Պարոնյանի «Շողոքորթն» (Բարտեմ)։
*2010 թվական-Ա. Իսահակյանի «Արեգնազան» (Կախարդ)։
*2014 թվական-Ա. Կուրեյչիկի «Զգուշացեք, կանայք են» (Ժորժ)։
*2015 թվական-Նուշիչի «Տիկին մինիստրուհին» (Բարեկամ)։
*Ս. Միրզոյանի «Սառնասիրտ թագուհին» (Ծաղրածու)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*GEVORG DAVTYAN NOR TARVA HEQIAT
*HAYASTAN GEVORG DAVTYAN MOSKVA 2017

Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Աղջիկը փարոսից

«**Աղջիկը փարոսից**» (), 1956 թվականի խորհրդային կինոֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Գրիգորի Կրիկունն Օլես Գոնչարի «Թող վառվի կրակը» () պատմվածքի հիման վրա։

Ֆիլմը նկարահանվել է Ազովի ծովում։ Նրա սցենարը գրել է պատմվածքի հեղինակը։

## Սյուժե
Մի փոքր կղզում տեղակայված է փարոս։ Այստեղ ապրում է փարոսի պահապանը՝ ծեր բոցման Եմելյան Պրոխորովիչ Լելեկան իր կնոջ և դստեր հետ։ Նավակը, որը պաշարներ է բերում, միակ հյուրն է մեծ աշխարհից։ Ժամանակի ընթացքում աղջկա մեջ ռոմանտիկ զգացում է ծնվում նրա նավապետի հանդեպ։

## Դերերում
* Իյա Արեպինա – *Մարիյկա
* [[Սերգեյ Ռոմոդանով]] – *Եմելյան Պրոխորովիչ Լելեկա, բոցման, փարոսի պահապան
* Յուրի Չեկուլաև – *Իգոր
* Ֆեոդոր Բրայչենկո – *Դյոմա
* Վալենտինա Տելեգինա – *Եվդոկիա Ֆիլիպովնա
* [[Սոֆյա Կարամաշ]] – *տնօրեն
* Լյուդմիլա Տատյանչուկ – *Քսանա
* [[Ստեպան Շկուրատ]] – *Պանաս Օսիպովիչ, ծեր նավաստի
* Մայա Կազակովա – *Մարթա
* [[Իվան Մատվեև]] – *Գրիցկո
* Ի. Կրիմչակ – *գործարանի տնօրեն
* Վալենտինա Կուզնեցովա – *Մարիյակայի ընկերուհին

## Ֆիլմի վրա աշխատել են
* Ռեժիսոր՝ Գրիգորի Կրիկուն
* Սցենարիստ՝ Օլես Գոնչար 
* Օպերատոր՝ Իվան Շեկեր 
* Նկարիչ՝ Գալինա Նեստերովա 
* Հնչյունային օպերատոր՝ Նինա Ավրամենկո
* Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Սվեչնիկով
* Երգերի տեքստի հեղինակներ՝ Վլադիմիր Սոսյուրա և Օլեկսա Յուշչենկո 
* Ուկրաինայի ԽՍՀ մշակույթի նախարարության նվագախումբ Պյոտր Պոլյակովի ղեկավարությամբ
* Տնօրեն՝ Պավել Նեչես

## Քննադատություն
«Искусство кино» ամսագրում (1958, թիվ 11) ֆիլմը քննադատվել է։ Կինոգետ Ա. Ռոմիցինը գրել է․ «Հերոսների զգացմունքների առարկայական, հոգեբանորեն համոզիչ արտահայտության բացակայությունը մերկացրել է սյուժետային կառուցվածքի արհեստականությունը։ Ամեն ինչ պետք է ընդունել վստահելով, քանի որ ռեժիսորը համոզիչ գեղարվեստական հիմնավորում չի տվել հերոսների արարքներին»։

«Մարիյկան սիրում է Իգորին,— շարունակել է գրախոսողը,– սակայն նույն հաջողությամբ կարող էր սիրել մեկ ուրիշի, ասենք, փարոսի աշխատակից Դյոմային․..»։ Նրա երջանկությունը պատկերող հնարքներից մեկը «այնպիսի վերաբերմունք է առաջացնում հերոսուհու նկատմամբ, որն ամեն ինչում հակառակ է ռեժիսորի իրական մտադրություններին» և հանդիսատեսի մոտ առաջացնում է «կասկած, որը բարենպաստ չէ հերոսուհու խելքի համար»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Корнієнко І. Фільмографія українських радянських художніх фільмів 1917-1967 pp. // Корнієнко І. Півстоліття українського кіно: Сторінки історії. — Киев, 1970. — С. 185-227.

## Արտաքին հղումներ
* Девушка с маяка (видео)

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Գրիգորի Սկովորոդա (ֆիլմ)

**«Գրիգորի Սկովորոդա»** (), 1959 թվականի խորհրդային գեղարվեստական կենսագրական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իվան Կավալերիձեն Կիևի Ա. Դովժենկոյի անվան ստուդիայում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է թափառող փիլիսոփա Գրիգորի Սկովորոդայի (1722-1794)՝ ուկրաինացի ականավոր հումանիստի, բանաստեղծի, դեմոկրատի և լուսավորականի, ինչպես նաև կայսերական պալատի, ազնվականների, հոգևորականության, հասարակ ժողովրդի հետ նրա հարաբերությունների մասին։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Գայ – *[[Գրիգորի Սկովորոդա]] 
*[[Նիկոլայ Կոզլենկո]] – *Սագուրա  
*Ա. Տյուրին – *Ֆեոդոր Վորոնիխին, ճենապակու զարդանկարման վարպետ 
*[[Տաիսիա Լիտվինենկո]] – *Պարասկա Սագուրա  
*Յուրի Սարիչև – *Վասիլի Տոմարա  
*[[Նիկոլայ Պիշվանով]] – *Օստապ Կիրիլովիչ Տոմարա, կալվածատեր
*Եվգենյա Վեխովսկայա – *կալվածատեր Տոմարայի կինը 
*Իվան Ուժվի – *Նիկոդիմ Սրեբնիցկի  
*Յակով Կոզլով – *Սամուել Միսլավսկի 
*[[Անատոլի Մոտորնիյ]] – *Սիդոր Կարպովիչ  
*Կալերիա Զեմլյեգլյադովա – *կայսրուհի [[Ելիզավետա Պետրովնա]]  
*[[Ալեքսեյ Սավոստյանով]] – *կոմս Ա. Ի. Շուվալով  
*Աննա Նիկոլաևա – *Մավրա Շուվալովա  
*Վիտոլդ Յանպավլիս – *Ի. Ի. Շուվալով, կայսրուհու ֆավորիտը  
*Յուրի Լավրով – *գեներալ Կրիչետնիկով  
*[[Ալեքսեյ Բունին (դերասան)|Ալեքսեյ Բունին]] – *Գիտությունների ակադեմիայի անդամ   
*Վսեվոլոդ Բուլկովեց – *կոմս Ա. Գ. Ռազումովսկի  
*[[Գեորգի Բաբենկո]] – *գեներալ  
*Վալենտին Գրուդինին – *կալվածատեր
*[[Ստեպան Շկուրատ]] – *էպիզոդ  
*Վլադիմիր Սոշալսկի – *կամերդիներ 
* Լուկա Լյաշենկո – *ճորտ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Իվան Կավալերիձե, Ն. Պետրենկո
* Բեմադրությունը՝ Իվան Կավալերիձեի
* Օպերատոր՝ Վլադիմիր Վոյտենկո
* Նկարիչ՝ Նիկոլայ Ռեզնիկ
* Ռեժիսորներ՝ Լուկա Լյաշենկո, Մ. Ռիլսկի
* Հագուստի նկարիչ՝ Եկատերինա Գակկեբուշ
* Գրիմարար՝ Մ. Լոսև
* Կոմպոզիտոր՝ Բորիս Լյատոշինսկի
* Հնչյունային օպերատոր՝ Անդրեյ Դեմիդենկո
* Խմբագիրներ՝ Ա. Պոլյակով, Ռենատա Կոռոլ
* Խորհրդատու՝ բանասիրական գիտությունների դոկտոր Պ. Պոպով
* Մոնտաժող՝ Ի. Կարպենկո
* Ուկրաինական ԽՍՀ պետական նվագախումբ, դիրիժոր՝ Պ. Պոլյակով
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Լեոնիդ Նիզգուրեցկի

2012 թվականին «Գրիգորի Սկովորոդա» ֆիլմը ներկայացվել է Քեմբրիջում ուկրաինական կինոյի 5-րդ փառատոնին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմը imdb կայքում

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ֆեոդոր Կուզկինի կյանքից

«**Ֆեոդոր Կուզկինի կյանքից**» (), 1989 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ստանիսլավ Ռոստոցկին Բորիս Մոժաևի «Ողջը» (, 1966) վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է Ֆեոդոր Կուզկինի կյանքի պատմությունը, որը երկրի հետ վերապրեց երեսունականների, ապա ռազմական և հետպատերազմյան տարիների դժվարությունները։ Այժմ Կուզկինը որոշում է դառնալ մենատնտես։

Ֆիլմը նկարահանվել է Վլադիմիրի մարզի Վյազնիկի քաղաքում և շրջակա գյուղերում։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Սուսնին – *Ֆեոդոր Կուզկին
*[[Տատյանա Բեդովա]]  – *Ավդոտյա Կուզկինա, Ֆեոդորի կինը
*Պյոտր Շչերբակով – *Սեմյոն Իվանովիչ Մոտյակով, շրջանային գործադիր կոմիտեի նախագահ
*[[Յուրի Պոտյոմկին]] – *Միխայիլ Միխայլովիչ Գուզենկով, կելտնտեսության նախագահ
*Միխայիլ Կոկշենով – *Պաշա Վորոնին, բրիգադիր
*[[Ֆեոդոր Վալիկով]] – *Ֆիլատ պապ
*Անատոլի Բորոդին – *Երմակով, հարևան կելտնտեսության նախագահ
*[[Պյոտր Լյուբեշկին]] – *Անդրեյ, ռայսնաբի վարիչ
*Նիկոլայ Պոգոդին – *Սպիրիդոն Վորոնին
* Պավել Վիննիկ – *շրջգործկոմի աշխատող
*Վլադիմիր Տրոշին – *Պյոտր Իվանովիչ, մարզկոմի քարտուղար
*[[Ալեքսանդր Լեբեդև]] – *Մատվեյ Կոռնեիչ Նազարկին, հաշվետար 
*Ալեքսանդր Կուդինով – *Դյոմին, ԽՄԿԿ Կենտկոմի քարտուղար
*[[Անատոլի Կուրմանով]] – *Ֆատեև, դատախազության քննիչ
*Սվետլանա Խարիտոնովա – *Վարվառա Պետրովնա Ցիպլակովա, ռայսոբեսի ղեկավար
*[[Միխայիլ Ժիգալով]] – *Կոշկին, անտառտնտեսության տնօրեն
*Յուրի Չերնով – *բրիգադի անդամ
*[[Տատյանա Չեռնոպյատովա]] – *Մոտյակովի քարտուղարը
*Վալենտինա Անանինա – *Նաստյա-Ռյաբուխա, բռնագրավման հանձնաժողովի նախագահ
*[[Վլադիմիր Սերգիենկո]] – *Վասկա
*Ալեքսանդր Վդովին – *ԽՄԿԿ մարզային կոմիտեի հրահանգիչ
*[[Վիկտոր Մամաև]] – *անասնաբույծ
*Յուրի Մեդվեդև – *շրջգործկոմի աշխատակից
*[[Վալերի Նեմեշաև]] – *Վասկայի որդին
*Սերգեյ Բիստրիցկի – *Վոլոդյա, ավագ որդի
* Դենիս Բորիսով – *միջնեկ որդի  
* Տատյանա Բոժոկ – *դատարանի քարտուղար
* [[Ելենա Վալաևա]] -  վաճառողուհի
* [[Օլեգ Դեմիդով]] – *բրիգադի անդամ
* Նիկոլայ Դյոմին – *Կուզկինի ընկերը
* [[Իվան Եկատերինիչև]] – *բրիգադի անդամ
* Վլադիմիր Սկլյարով – *Երմակով
* [[Յուրի Սորոկին]] – *էպիզոդ
* Թամարա Տիմոֆեևա – *Անդրյուշայի մայրը
* [[Վլադիմիր Տրեշալով]] – *Պյոտր Լիզունին
* Գալինա Չուրիլինա – ''դիսպետչեր (լուսագրերում՝ Խարիտոնովա)

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Ստանիսլավ Ռոստոցկի, Բորիս Մոժաև
* Ռեժիսոր՝ Ստանիսլավ Ռոստոցկի
* Օպերատոր՝ Վլադիսլավ Մենշիկով
* Նկարիչ՝ Սերգեյ Սերեբրեննիկով
* Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Պետրով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Из жизни Фёдора Кузькина» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* ruskino.ru 

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1989 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1989 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Բունյուելը կրիաների լաբիրինթոսում

**Բունյուելը կրիաների լաբիրինթոսում** (), 2018 թվականին նկարահանված իսպանական լիամետրաժ անիմացիոն կենսագրական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սալվադոր Սիմը Ֆերմինա Սոլիսի նույնանուն գրաֆիկական վեպի հիման վրա։ Ֆիլմում ներկայացվում է Լուիս Բունյուելի «Լաս-Ուրդես։ Երկիրն առանց հացի» վավերագրական ֆիլմի նկարահանումների պատմությունը։

Ֆիլմը Իսպանիայի կողմից մտել է «Օսկար» մրցանակի անվանակարգերի առաջխաղացման շորթ-լիստ՝ լավագույն օտարլեզու ֆիլմի համար, սակայն 2020 թվականի մրցանակաբաշխության ժամանակ հաղթել է «Ցավ և փառք» ֆիլմը։

## Սյուժե
1930 թվականն էր։ Փարիզում Բունյուելի «Ոսկե դար» սյուռեալիստական ֆիլմի պրեմիերան առաջացնում է հասարակական սկանդալ։ Ռեժիսորը փորձում է գումար գտնել իր նոր նախագծի համար և վերադառնում է հայրենիք, որտեղ հանդիպում է իր ընկերոջ՝ քանդակագործ-անարխիստ Ռոման Ասինի հետ։

Ասինը գնում է վիճակախաղի տոմս և պատահական շահում մեծ գումար։ Բունյուելը ձեռնամուխ է լինում երկրի ամենաղքատ շրջաններից Լաս-Ուրդեսի մասին վավերագրական ֆիլմերի նկարահանմանը։

## Դերերում
* Խորխե Ուսոն
* Ֆերնադո Ռամոս
* Լուիս Էնրիկե դե Տոմաշ 
* Սիրիլ Կորալ
* Պեպա Գրացիա
* Ռաչել Լասկար 
* Գաբրիել Լատորե 
* Ալեքս Մարտոս 
* Ֆիլիպ Նովիցկի 
* Վիկտոր Նունես

## Պատմություն
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Լոս Անջելեսում՝ անիմացիոն ֆիլմերի «Animation Is Film Festival» փառատոնի ժամանակ։ Իսպանիայի կինոպարկում հայտնվել է 2019 թվականի ապրիլի 26-ին։ Ռուսաստանում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է սեպտեմբերի 10-ին և 11-ին Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում, սեպտեմբերի 12-ին ֆիլմը մտել է կինոպարկ։

## Մրցանակներ
* Ասիայի անիմացիոն ֆիլմերի համաշխարհային փառատոն՝ մրցանակ լավագույն բնօրինակ երաժշտության և ժյուրիի առանձնահատուկ հիշատակման համար
* Մալագայի իսպանական ֆիլմերի փառատոն՝ մրցանակ լավագույն երաժշտության համար
* Լոս Անջելեսում անիմացիոն ֆիլմերի համաշխարհային փառատոն՝ ժյուրիի հատուկ մրցանակ
* 2019՝ Եվրոպականի կինոակադեմիայի մրցանակ՝ Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Информация о фильме на FilmPro
* Информация о фильме на сайте агентства «Русский Репортаж»
* Информация о фильме на сайте Малагского кинофестиваля 
* ‘Buñuel en el laberinto de las tortugas’, una historia de amistad sobre un hito de nuestro cine 

Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իսպանական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Իսպաներեն մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կոմիքսների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին
Հուգո Ռոմեո Գուերա Կաբրերա

**Հուգո Ռոմեո Գուերա Կաբրերա** (, ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ։

## Ակումբային կարիերա
Գուերան խաղացել է Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնությունում` անդամակցելով Gimnasia y Esgrima La Plata, Huracán, Բոկա Խունիորս և Ferro Carril Oeste-ֆուտբոլային ակումբներին։ Նաև մասնակցել է Մեքսիկայի ֆուտբոլի առաջնությանը` միանալով Տոլուկա թիմին։

## Միջազգային կարիերա
Գուերան 1992-1993 թվականների ընթացքում Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում ընդգրկվել է 8 անգամ։ Նա խաղացել է Ուրուգվայի համար 1993 թվականին կայացած Կոպա Ամերիկա մրցաշարին։ Գուերան իր դեբյուտն է գրանցել Բրազիլիայի դեմ ընկերական հանդիպման ժամանակ, 1992 թվականի ապրիլի 30-ին Մոնտեվիդեոյի Սենտենարիո մարզադաշտում, երբ Ուրուգվայի ազգային հավաքականի մարզիչն էր Լուիս Ալբերտո Կուբիլյան։

Նա մահացել է 2018 թվականի մայիսի 11-ին, 52 տարեկան հասակում, սրտի կանգի պատճառով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բոկա Խունիորսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խիմնասիա ի Էսգրիմա Լա Պլատայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նասիոնալ Մոնտեվիդեոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պենյարոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆերո Կարիլ Օեստեի ֆուտբոլիստներ
Արամ Խոսրով

**Արամ Խոսրով** (), հայ դերասան, ռեժիսոր։ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։

## Կենսագրություն
Արամ Խոսրովը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի)։ Բեմ է բարձրացել 1919 թվականին Թիֆլիսում, երբ մասնակցել է հայերեն մի քանի ներկայացումների։ Վրաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո խաղացել է Թիֆլիսի հայկական թատերախմբում։

Ունեցել է նաև ռեժիսորական գործունեություն։ Նա ստեղծել է փոքր թատերախմբեր և նրանց հետ շրջագայել Հարավային Կովկասի հայաշատ բնակավայրերում։ Արամ Խոսրովն է առաջին անգամ նման խումբ ստեղծել Վրաստանի Թելավ քաղաքում և հանդես եկել ներկայացումներով։ Մասնավորապես, բեմադրվել են «Պատվի համար», «Քին», «Մակբեթ», «Չար ոգի», «Անմեղ մեղավորներ» և այլ պիեսներ։

1930-ական թվականների սկզբներից Արամ Խոսրովը սկսել է գործել Հայաստանում։ Նա աշխատել է հանրապետության շրջանային թատրոններում, եղել է նրանցից մի քանիսի հիմնադիրը։ Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի) 1933 թվականին կազմակերպել է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնը, այնտեղ բեմադրել «Գիքորը», «Քեռի Թովմասի տնակը» և այլ պիեսներ։

1958 թվականին ստեղծել է կույրերի թատերական ինքնագործ առաջին խմբակը, որը գործել է վեց տարի։ Խմբի հետ բեմադրել է «Չար ոգի», «Նամուս» պիեսները։

Տարիների ընթացքում խաղացել է մի քանի տասնյակ դերեր, որոնցից ամենահիշարժաններն են Գիժ Դանիելը («Չար ոգի»), Պոլիվեյը («Բեկում»), Դերասանը («Հատակում») և այլն։

Երևանի հեռուստատեսության ստուդիայի հիմնադրման առաջին օրվանից աշխատել է այնտեղ՝ գլխավորելով բեմադրական արտադրամասը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Աննա Կաստերովա

**Աննա Ռոմանովնա Կաստերովա** (, ), ռուս լրագրող և հեռուստահաղորդավարուհի։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի քաղաքային դասավանդման համալսարանի «հոգեբանության» ֆակուլտետը։

Հեռուստատեսային կարիերան սկսել է 22 տարեկան հասակում որպես «ՏՆՏ» հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Москва: Инструкция по применению]]» հեռուստահաղորդման խմբագիր։ ՏՆՏ-ում մեկ տարի աэխատելուց հետո որոշել՝ տեղափոխվել է ВГТРК հեռուստաալիքի «Вести» հաղորդում (հետո՝ «Россия-24»), որտեղ աշխատել է հարցազրուցավար և Մոսկվայում թղթակից։

Հայտնիություն ստացել է «Россия-2» հեռուստաալիքում աշխատելու ժամանակ, որտեղ 2010 թվականից սկսած հանդես է եկել որպես «Вести.ру» տեղեկատվական հաղորդման և ամենշաբաթյա «Вести.ru. Пятница» հաղորդման վարող, որտեղ խոսել է գիտության և զարգացման վերաբերյալ հետաքրքիր և ակտուալ թեմաներից։ Բացի այդ, հաճախ եղել է ֆուտբոլային «Գլխով հարված» ստուդիայի հյուր։

2012 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխվել է НТВ հեռուստաալիք և Վադիմ Տակմյոնովի հետ դարձել է եռաժամյա «Центральное телевидение» հեռուստահաղորդման գլխավոր դեմքը։

2013 թվականի հունիսին վերադարձել է «Россия-2» հեռուստաալիքի «Большой спорт» հաղորդում, որտեղ աշխատել է մինչև 2015 թվականը։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ից հոկտեմբերի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է նորպես հեռուստահաղորդավար նույն հեռուստաալիքի «Ես ոստիկան եմ» ռեալիթի շոուում։

### Անձնական կյանք
հանդիպել է Տիմուր Սոլովյովի հետ։ Հետո հանդիպել է հոքեյիսթ Եվգենի Մալկինի հետ։ Մայիսին զույգն ամուսնացել է ԱՄՆ-ում։ 2016 թվականի մայիսի 31-ին զույգն ունեցել է որդի՝ Նիկիտա։

## Հեռուստատեսությունում
* «Вести.ru» և «Вести.ru. Пятница» (Россия-2, 2010-2012 թվականներ, հեռուստահաղորդման վարող)։
* «PROтуризм» (Россия-24, 2012 թվական, Ալեքսանդր Ռադկովի հետ հեռուստահաղորդման վարող)։
* «Գլխով հարված» ֆուտբոլային շոու (Россия-2, 2011-2012 թվականներ, հեռուստահաղորդման հյուր, վարող՝ Յուրի Դուձ)։
* «Академия GT» (Россия-2, 2012 թվական (աշուն), Ռոման Ռուսինովի և Դանիիլ Մովեյի հետ ռեալիթի շոուի վարող)։
* «Центральное телевидение» (НТВ, 2012 թվական, Վադիմ Տակմենյովի հետ հեռուստահաղորդման վարող)։
* «Մեծ Սպորտ» և «Օրվա տեսադաշտ. Live» (Россия-2, 2013-2015).
* «Ես ոստիկան եմ» (Россия-2), 2014 թվական (աշուն), հեռուստահաղորդման վարող։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աննա Կաստերովայի ոչ պաշտոնական կայքէջը՝ kasterova.ru
* Աննա Կաստերովա. նոր փորձից կարող է հրաժարվել միայն խելագարը
* Աննա Կաստերովայի լուսանկարները

Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ռուս մարզական լրագրողներ
Պայծառ Ասատրյան

**Պայծառ Ասատրյան** (), Ալաշկերտի և Հայաստանի կանանց հավաքականի պաշտպանի դիրքում հանդես եկող հայ ֆուտբոլիստ։

## Հավաքականի կազմում
Ասատրյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2020 թվականի մարտի 4-ին Լիտվայի դեմ ընկերական հանդիպմանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Նինոծմինդա)

**Սուրբ Սարգիս եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի հարավում, Խանչալի լճի ափին, Սամցխե-Ջավախք մարզի ԽՈՋԱԲԵԿ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Ի սկզբանե Նինոծմինդաի Սուրբ Սարգիս եկեղեցին կառուցվում է առանց թեմական հոգևոր մարմնին տեղյակ պահելու, որի պատճառով էլ եկեղեցու կառուցումից հետո չի օծվում, սակայն 1848 թվականին գյուղի բնակիչները՝ ովքեր կառուցել էին եկեղեցին, օծման խնդրանքով դիմում են թեմական հոգևոր մարմնին։

Ըստ 1866 թվականի թեմի ախիվների, եկեղեցին հիշատակվում է որպես փայտաշեն կառույց։ 
1882-1884-ական թվականներին սկսվում է նոր՝ քարաշեն եկեղեցու կառուցումը, որի մասին առկա է արձանագրություն եկեղեցու արևմտյան պատին։

Նոր եկեղեցին օծվում է 1884 թվականին ձեռամբ Վրաստանի հայոց թեմի և Իմերեթի թեմի առաջնորդ Արիստակես եպիսկոպոսի։

Սուրբ Սարգիս եկեղեցին բազիլիկ տիպի կառույց է, կառուցված սրբատաշ քարերով, նրա չափսերն են (18.68 x 11.02) մետր, ունի մեկ մուտք արևմտյան կողմից, իսկ մուտքի վերևի մասում՝ տանիքին կա զանգակատուն։

Խորհրդային անաստվածության տարիներից մինչև 1993 թվականը եկեղեցին չի գործել, իսկ արդեն 1993 թվականի վերջերին եկեղեցին վերաբացվում է և վերաօծվում է Վրաստանի հայոց թեմի Տ. Գևորգ եպս. Սերայդարյանի կողմից։

Հետագայում եկեղեցին կիկին վերանորոգվում է և վերաօծվում է տեղի հոգևոր հովիվ Տ. Արմաշ քահանա Պողոսյանի նախաձեռնությամբ, իսկ վերանորոգման աշխատանքների ծախսերը հոգում են տեղաբնակ Թաթուլ և Արմեն Ղարսլյան եղբայրները որոնք այժմ բնակվում են Ռուսաստանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նինոծմինդա
Կատեգորիա:Նինոծմինդայի շրջանի հայկական առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ
Ձմեռը Տանտորայում

**«Ձմեռը Տանտորայում» փառատոն** (, ), ամենամյա մշակութային փառատոն, որն անց է կացվում Ալ-Ուլա հին քաղաքում, Մեդինա վարչական շրջանում, Սաուդյան Արաբիայի հյուսիս-արևմուտքում։ Առաջին անգամ փառատոնն անց է կացվել 2018 թվականի դեկտեմբերի 21-ին։ Այն իր մեջ ներառում է համաշխարհային մակարդակի երաժիշտների համերգների շարք, որն անց է կացվում ամեն հանգստյան օրերին։ Փառատոնը նաև իր մեջ ներառում է այլ միջոցառումներ և իրադարձություններ։ Երկրորդ փառատոնն անցկացվել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։

## Անվանում
Փառատոնի անվանումը ոգեշնչված էր արեգակնային ժամացույցից, որը գտնվում էր Ալ-Ուլա հին քաղաքում և տեղաբնիկները դրան անվանում են «Տանտորա»։ Այդ ժամացույցներն օգտագործվում են որպես տարվա եղանակների փոփոխությունների մարկյոր։

## 2018-2019 թվականների իրադարձություններ և միջոցառումներ
* Համերգներ` առաջին փառատոնում, անց է կացվել Մարայա համերգասրահում (Maraya Concert Hall)` աշխարհի ամենամեծ հայելապատ շինությունը, որը կառուցվել է փառատոնի ժամանակ, որին մասնակցել են իտալացի երգիչ Անդրեա Բոչելլին, հույն երգահան Յաննին և ֆրանսիացի ջութակահար Ռենո Կապյուսոնը։ 
* Օդապարիկի փառատոն։
* «Light and life» տոնը («Լույս և կյանք»)։
* “Fursan Endurance” ձիարշավները։

## 2019-2020 թվականների իրադարձություններ և միջոցառումներ
* Համերգներ։
* Օդապարիկի փառատոն։
* “Fursan Endurance” ձիարշավներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սաուդյան Արաբիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Փառատոներ
Կույրերի սպորտի միջազգային ֆեդերացիա

**Կույրերի սպորտի միջազգային ֆեդերացիա** (**ԿՍՄՓ**), շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1981 թվականին  Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։  ԿՍՄՓ-ի առաքելությունն է խթանել կույր և թույլ տեսողություն ունեցող մարդկանց լիարժեք ինտեգրումը հասարակության մեջ սպորտի միջոցով և խրախուսել տեսողության խնդիրներ ունեցողներին զբաղվել սպորտով։ ԿՍՄՓ-ն Միջազգային պարալիմպիկ կոմիտեի (ՄՄԿ) լիիրավ անդամ է։

ԿՍՄՓ-ն տեսողության խանգարում ունեցող մի քանի մարզաձևերի միջազգային ֆեդերացիա է՝ ներառելով պարաօլիմպիական երեք սպորտաձևերը (կույր ֆուտբոլ, գոլբոլ և ձյուդո), փաուերլիֆթինգ, տասը փին բոուլինգ, ինը պտույտ բոուլինգ, տորբոլ։

ԿՍՄՓ-ի ցուցադրական միջոցառումը ԿՍՄՓ-ի աշխարհի առաջնությունն ու խաղերն են, որոնք անցկացվում են չորս տարին մեկ։ Առաջին խաղերը տեղի են ունեցել 1998 թվականին Իսպանիայի Մադրիդ քաղաքում, որին հաջորդել է 2003 թվականի իրադարձությունը Կանադայի Քվեբեկ Սիթիում, Քվեբեկում։ Խաղերի 3-րդ իրադարձությունն  անցկացվել է  2007 թվականին Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում, իսկ 2011 թվականի խաղերը՝  Թուրքիայի Անթալիա քաղաքում։

2015 թվականին՝ մայիսի 8-18-ը Հարավային Կորեայի Սեուլ քաղաքում անցկացվել է  ԿՍՄՓ-իաշխարհի 5-րդ առաջնությունն ու խաղերը, որոնք ներառում էին մրցումներ փաուերլիֆթինգ, ձյուդո, գոլբոլ, ֆուտբոլ, շախմատ, տանդեմի հեծանվասպորտ, լող, շոուդաուն և աթլետիկա մարզաձևերում։

ԿՍՄՓ-ն նաև կազմակերպում է բազմաթիվ մարզաձևերի համաշխարհային և  տարածաշրջանային առաջնություններ։ Տարածաշրջանային կամ մայրցամաքային առաջնությունները սովորաբար անցկացվում են կենտ տարիներին, իսկ աշխարհի առաջնությունները անցկացվում են յուրաքանչյուր չորս տարին մեկ, երբ պարաօլիմպիկ խաղեր չկան։

## Իրադարձություններ

## Ծանոթագրություններ

*IBSA official website

Կատեգորիա:Առաջնություններ
Կատեգորիա:Երկիր
Կատեգորիա:Լող
Կատեգորիա:Շախմատ
Կատեգորիա:Սպորտ
Կատեգորիա:Քաղաք
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Հարություն Ծերունյան

**Հարություն (Հարուն) Ծերունյան** (), հայ կոմպոզիտոր և խմբավար, որն իր գործունեությունը ծավալել է Գերմանիայում։

## Կենսագրություն
Հարություն Ծերունյանը ծնվել է Կեսարիայի Էվերեկ գյուղում։ Փոքր հասակից ծնողների հետ տեղափոխվել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ կրթություն է ստացել Կետիկ փաշայի ազգային վարժարանում։ 1895-1896 թվականների հայկական ջարդերից հետո, ի թիվս այլ որբերի, տեղափոխվել է Գերմանիա, այնուհետև մեկնել է Շվեյցարիա, որտեղ շարունակել է ուսումը։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ուսուցիչ՝ հասնելով պրոֆեսորի աստիճանի։

1918 թվականից սկսած երկար տարիներ պաշտոնավարել է Կարլսրուեում, որտեղ հաճախել է տեղի կոնսերվատորիայի կոմպոզիտորական դասընթացներին։ Գերմանիայում հայտնի է եղել Հարուն Ծերունյան () անունով։

Նա ունեցել է երաժշտական բեղուն գործունեություն։ 1922 թվականից, մոտ 20 տարի եղել է Կարլսրուեի լութերական եկեղեցու երգչախմբի ղեկավարը, այդ երգչախմբի համար գրել բազմաթիվ երգեր, որոնք կատարվել են տարբեր համերգներում։ Գրել է մի շարք խմբերգեր, մեներգեր, նախերգանքներ երգեհոնի համար. մշակել է նաև հայ եկեղեցական երգեր։

Հայ բանաստեղծների տեքստերով հորինել է հարյուրից ավելի երգեր։ Մասնավորապես, օգտագործել է Րաֆֆու, Ալեքսանդր Ծատուրյանի, Պետրոս Դուրյանի, Ավետիք Իսահակյանի տեքստերը։ Գերմանական մամուլը հաճախ է դրվատական խոսքերով անդրադարձել նրա ստեղծագործություններին։

Հարություն Ծերունյանը մահացել է 1969 թվականի օգոստոսի 8-ին Կարլսրուեում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանահայ կոմպոզիտորներ
Ժողովածու (5295)

**Ժողովածու** (5295), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5295 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1371 թվականին Մաղաքիա դպիր գրիչի կողմից Կաֆայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12×8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 207 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարան գրչի՝ 201ա, հետագայի՝ 124բ, 171բ (17-րդ դար), 201ա (1906 թվական)։
## Բովանդակություն
* Դաւթի Անյաղթի Սահմանք իմաստասիրութեան։
* Գիրք խորհրդոց։
* Յակոբայ վրդ.-ի։ 
* Ի խնդոյ Օշնի՝ Յաղագս անձին յատկութեան։
* Ներս Լամբրոնացւոյ Ներբողեան կենսատու խաչին։
* Առ այն, թէ որպէս գլուխ կնոջ այր, նոյնպես գլուխ Քրիստոսի՝ Աստուած։
* Հարցմունք Եւսեբի առ Անատօր։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լանաո

**Լանաո,** լիճ Մինդանաո կղզում՝ Ֆիլիպինյան կղզիներից մեծությամբ երկրորդ կղզու Հարավային Լանաո ամենախոշոր գավառում։ Մակերեսի մեծությամբ Մինդանաո կղզու ամենամեծ լիճն է, իսկ Ֆիլիպիններում՝ երկրորդը և համարվում է աշխարհի հնագույն 15 լճերից մեկը։ Գիտնականները պնդում են լիճը ներառել ՅՈՒՆԵՍՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

### Աշխարհագրություն
Լճի հյուսիսային ծայրակետի կոորդինատներն են՝ հյուսիսային լայնության 8° և արևելյան երկայնության 124,25°։ Երկարությունը՝ 33 կմ, լայնությունը՝ 20 կմ։ Լիճը տեղակայված է ծովի մակարդակից 700 մ բարձրության վրա, հրաբխային զանգվածների միջև ընկած գոգավորությունում՝ արգելափակված սառած լավային հոսքով։

Ափերը ցածրադիր են, հարթ, տեղ-տեղ ճահճակալած։ Այստեղ տարածված է բրնձի մշակությունը։

Լիճ են  թափվում  չորս գետ, իսկ դուրս է գալիս միայն մեկը՝ Ագուս գետը, որը  հոսում է դեպի հյուսիս- արևելք և թափվում է Իլագան ծոց(Մինդանաո լիճ)։ Ագուս գետի ակունքում գտնվում է Մարավի (Դանսալան) քաղաքը։ Ագուս գետի միջին հոսանքում՝ Մարիյա- Քրիստինա ջրվեժի մոտ կացուցվել է ՀԷԿ։

#### Ստուգաբանություն
Լանաո անունը ծագել է տեղական  մարանաո լեզվից, «ռանաո» բառից, որը նշանակում է ջուր։ Մարանաո էթնոնիմը նշանակում է լճի բնակիչներ։ Լիճը հայտնի է մարանաո ցեղի մասին լեգենդներով, առեղծվածներով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆիլիպինների լճեր
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Մեծ Գոնդուրա)

**Սուրբ Հակոբ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի Մեծ Գոնդուրա գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Ըստ 1839-40-ական թվականների Վրաստանի հայոց թեմի և Իմերեթի թեմի արխիվների եկեղեցին հիմնադրվել է 1830 թվականին, եկեղեցու կառուցման ավարտին արդեն իսկ ունեցել է 256 ծխական։

1869 թվականին հին եկեղեցու տեղը, որ եղել է փայտաշեն կառույց, կառուցվել է նոր քարաշեն եկեղեցի, կառուցման մասին կա շինարարական արձանագրություն եկեղեցու արևմտյան ճակատին։

Կառուցման ընթացք ղեկավարել է Հակոբ քահանա Միքելյանցը։

## Ճարտարապետություն
Եկեղեցին կառուցված է սրբատաշ բազալտից, բազիլիկ տիպի կառույց է, որի չափսերն են՝ (18.92 x 10.85) մետր։ Կառույցի ճակատային մասում, պատի մեջ ագուցված է տուֆից խաչքար, նաև կա արձանագրություն։ Եկեղեցին ունի մեկ մուտք՝ արևմտյան կողմում, մուտքի կողքերին կա կամարաձև խորշեր։ Ունի նաև զանգակատուն որը կառուցված է եկեղեցու տանիքին։ Ներսում՝ խորանի աջ և ձախ կողմորում կան ավանդատներ։

Եկեղեցու հոգևորականն է եղել՝ Հակոբ քահանա Միքայելյանցը, որը քահանայագործել է 1860-80-ական թվականներին։

2010 թվականին եկեղեցում կատարվել է որոշ շինարարական աշխատանքներ, որի ֆինանսական աջակցությունը տրամադրել է Ռուսաստանաբնակ, ծնունդով Մեծ Գոնդուրաի գյուղից Մնացական Առաքելյանը։ Եկեղեղեցին վերանորոգումից հետո չի վերապժօծվել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նինոծմինդայի շրջանի հայկական առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ
Բիշեր Ալ-Հասաունա

**Բիշեր Ալ-Հասաունա** (արաբ. **بشر الخصاونة**, ), հորդանանցի պետական գործիչ և դիվանագետ։ 2020 թվականի օգոստոսի 12-ից Հորդանանի վարչապետ և պաշտպանության նախարար։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր։ Նախկինում՝ Եգիպտոսի, Քենիայի, Եթովպիայի և Ֆրանսիայի դեսպան, արտաքին գործերի նախարար (2016-ից 2017), Արդարադատության նախարար (2017-ից 2018), Թագավորի քարտուղար (2019-ից 2020)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1969 թվականի հունվարի 27-ին Հորդանանում։ Հայրը՝ Հանի ալ-Հասաունին, իրավաբան էր, Բաաս կուսակցության առաջնորներից մեկը, նախկին վարչապետ Իրակա Սադդամա Հուսեյնի ընկերն ու 1962-1963 թվականներին Կահիրեի համալսարանի «կուրսընկերն» էր, նախկինում նաև տեղեկատվության նախարար և Հորդանանի դեսպան էր նախկին ԽՍՀՄ և Ռումինիայի հանրապետություններում։

Ավարտել է Հորդանանի համալսարանի Իրավաբանական ֆակուլտետը։ Ուսումը շարունակել է Լոնդոնի համալսարանի  Արևելյան և աֆրիկյան ուսումնասիրությունների դպրոցում, ստացել է միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության և տնտեսագիտության մագիստրոսի կոչում։ Ապա ստացել է  Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում դոկտորի աստիճան և պետական կառավարման դիպլոմ Հարվարդի համալսարանի  Ջոն Ֆ. Քեննեդիի անվան դպրոցում։

1991 թվականին սկսեց աշխատել արտաքին գործերի նախարարությունում որպես կցորդ։ 1992-1995 թվականներին աշխատել է որպես երրորդ քարտուղար-կցորդ Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատանը, 1995-1996 թվականներին՝ եվրոպական միջերկրածովային հարաբերությունների արտաքին գործերի նախարարությունների ղեկավարման բաժնում, 1998-2000 թվականներին՝ զանգվածային լրատվամիջոցների վարչության տնօրեն, արտաքին գործերի նախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչ մարդու իրավունքների գծով, նաև Եգիպտոսի դեսպանատան երկրորդ քարտուղար, 2003-2004 թվականներին՝ Հորդանանի ՄԱԿ-ի համագործագցության ներկայացուցիչ, 2005-2012 թվականներին՝ նախարարության տարբեր ստորաբաժանումների ղեկավար, 2012-2016 թվականներին՝ Երգիպտոսի, Քենիայի և Եթովպիայի դեսպան, նույն ժամանակահատվածում արաբական Լիգայի պետությունների մշտական ներկայացուցիչ, 2018-2019 թվականներին՝ Ֆրանսիայի դեսպանատանը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշտական ներկայացուցիչ։

2019 թվականին նշանակվել է Աբդալլա II արքայի կողմից  հաղորդակցության և համակարգման հարցերի վերաբերյալ խորհրդական, 2020 թվականի օգոստոսին՝ քաղաքական հարցերի քարտուղար։

2016-2017 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարար էր Հանի ալ-Մուլկի կաբինետում, 2017-2018 թվականներին՝ արդարադատության նախարար։ 2020 թվականին Օմար Ռազազի կաբինետում հոկտեմբերի 4-ի հրաժարականից հետո Աբդալլա II-ի կողմից 2020 թվականի հոկտեմբերի 8-ին նշանակվել է վարչապետ։

Ամուսնացած է դերասանուհի Ռանե Սուլթանի հետ, ունի երեք երեխա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Կառավարության ղեկավարներ
Կատեգորիա:Հորդանանի նախարարներ
Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հորդանանցի դիվանագետներ
Եթովպիական գենետ

**Եթովպիական գենետ** (լատ․ Genetta abyssinica), վիվերների (մշկաբեշկների) ընտանիքի գիշատիչ կենդանի։

Մարմնի երկարությունը 40,8-43 սանտիմետր է, պոչի երկարությունը 38-40,3 սանտիմետր, մարմնի զանգվածը 1,3-ից մինչև 2 կիլոգրամ է։ Մորթին կարճ է և փափուկ։ Մորթու երանգը սպիտակամարմնագույն-ից մինչև դեղնավուն գույնի է, որովայնը բաց մոխրագույն է։ Այս կենդանիների գույնը, որոնք բնակվում են հարթավայրերում, բաց է քան այն կենդանիներինը, որոնք ապրում են լեռնային տարածքներում։ Մեջքի վրային պուտերը հինգ գծերի են նման։ Ծոծրակի վրայի պուտերը նման են երկու մուգ գծերի։ Պոչի հատվածում կան 7-9-ը բաց օղականման պուտեր, ընդհատվում են մուգ օղականման պուտերով, պոչի ծայրը սև է։ Առաջին և ետևի վերջույթները բաց մոխրագույն մուգ պուտերով են։

Տեսակն անհավասարաչափ տարածված է Եթովպիայում, Սոմալիի Էրիթրեի, Ջիբուտիի հյուսիսային մասերում և Սուդանի հարավ արևելյան հատվածում։ Կենդանիների դիտարկում են Եթովպիայի ժայռերում ծովի մակարդակից 3750 բարձրության մետրի վրա։ Հանդիպում է բարձր և էկոլոգիական միջավայրի լայն տիրույթում, մերձափնյա հարթավայրերի և չոր հարթավայրերից դեպի բարձրադիր անապատային տարածքներ և աֆրիկյան ալպյան մարգագետնիններ։

Վարում է գիշերային միայնակ կենսակերպ։ Սնվում է փոքր ողնաշարավորներով, հիմնականում կրծողներով, ինչպես նաև միջատներով ու մրգերով։

Նրանց կյանքի հանդեպ սպառնալիքնեը պարզ չեն, սակայն կենսամիջավայրի կորուստը և խոշոր եղջերավոր անասունների արածեցման ճնշումը, պարզ է, որ համարվում են սպառնալիքներ։ Եթովպիայում կա միայն երեք ազգային պարկ, հավանաբար պահպանում են եթովպիական գենետների քանակը շատացնելու համար։ Այդ ազգային պարկերն են` Յանգուդի-Ջասսան (անգլ. Yangudi-Rassa), Ավաշը և Սիմենը։

## Ծանոթագրություններ
Ռիչարդ Ռասսել Կրտսեր

**Ռիչարդ Բրևարդ Ռասսել Կրտսեր**   (, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, դեմոկրատ։ Եղել է Ջորջիայի նահանգապետը և ԱՄՆ-ի սենատոր։ Պահպանողական կոալիցայի ոչ պաշտոնական ազդեցիկ գործիչ էր, Կոնգրեսում դեմ էր լիբերալներին։ Ռիչարդ Ռասսելը ծնվել է իրավաբանների ընտանիքում, 1918 թվականին Ռասսելը ավարտել է Ջորջիա համալսարանի իրավական դպրոցը և 1920-ական թվականներին սկսել է աշխատել հոր հետ` իրավաբանական գրասենյակում։ 1921-1931 թվականներին եղել է Ջորջիա Պալատի ներկայացուցիչ անդամ, իսկ 1927 թվականից նրա անդամը։ 1931-1933 թվականները աշխատել է նահանգապետ իր հարազատ նահանգում։ Այդ պաշտոնում նա կարողացավ  կարգավորել պետական բյուջեն Մեծ ճգնաժամի շրջանում։ 1933 թվականին միացավ Կոնգրեսին, որպես սենատոր Ջորջիայից, այդ պաշտոնը զբաղեցրեց մինչև մահ։ 1952 թվականին Ռիչարդ Ռասսելը Դեմոկրատական կուսակցության կողմից փորձել է  իր թեկնածությունն առաջադրել նախագահական ընտրություններում։ Ռասսել եղել է Նախագահ Լինդոն Ջոնսոնի մտերիմ ընկերը և որոշ հարցերում նրա հետ համաձայն չէր։ Զգույշ էր Վիետնամի պատերազմի և սևամորթերի իրավունքների շարժման մասին իր դատողություններում։ 1956 թվականին եղել է հարավային նահանգների 19 սենատորներից մեկը, որը ստորագրել է Հարավային հրովարտակ փաստաթուղթը ընդդեմ ռասայական  ինտեգրման պետական հաստատություններում։ Սենատում Ռասելը  իր երկար պաշտոնամոլության ժամանակ եղել է մի քանի կոմիտեի անդամ։ Եղել է Ուորեն հանձնախմբի անդամ, որը 1963-1964 թվականներին  Ջոն Քենեդու սպանություն հետաքննության գործով է զբաղվել։ Ռասսելը մահացել է 1971 թվականին  հունվարի 21-ին և հուղարկավորվել է Վայնդերների ընտանեկան գերեզմանոցում։ ԱՄՆ-ի Ռազմական նավատորմը հայտարարեց, որ սուզանավը SSN-687 (դաս «Ստերջեն») կկոչեն Ռասսելի անունով։

## Արտաքին հղումներ
* Biography at the *Biographical Directory of the United States Congress*{{re

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգայնական կուսակցություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Գանդոն (այլ կիրառումներ)

**Գանդոն** անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
* Պիեռ Գանդոն - 20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչ-պատկերազարդող,
* Իվ Գանդոն - ֆրանսիացի ֆանտաստ գրող։