Միխայիլ Խիտրովո

**Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Խիտրովո** (, ), ռուս դիվանագետ, բանաստեղծ և թարգմանիչ, դեսպանորդ  Պորտուգալիայում և Ճապոնիայում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1837 թվականի փետրվարի 1-ին (13), Մոսկվայում։ Նրա հայրը Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Խիտրովոն է, պապը՝ Նիկոլայ Զախարովիչ Խիտրովոն, նախապապը՝ Միխայիլ Իլարիոնովիչ Կուտուզովը։

1855 թվականից, ավարտելով գվարդիայի փոխսպաների և հեծելազորային յունկերների դպրոցը, ծառայել է որպես պրապորշչիկ և կորնետ լեյբ գվարդիայի հեծելազորային գրենադերական գնդում։ Ղրիմի պատերազմի ժամանակ եղել է Բալթիկ ծովի առափնյա տարածքը պահպանող զորքերի կազմում։ 1857 թվականին զորացրվել է պորուչիկի կոչումով։

1859 թվականից ծառայել է Արտաքին գործերի նախարարությունում՝ Ասիական դեպարտամենտում, որպես 8-րդ դասի թարգմանիչ, ապա հատուկ հանձնարարություններով պաշտոնյա, 1860 թվականից՝ հյուպատոսության կառավարիչ, ապա՝ հյուպատոս Բիտոլայում, 1864 թվականից՝ Կոստանդնուպոլսի առաքելության կրտսեր քարտուղար, 1868 թվականից՝ Արտաքին գործերի նախարարության Նովոռոսիյսկի և Բեսարաբիայի գեներալ-նահանգապետին առընթեր դիվանագիտական ​​պաշտոնյա՝ կամեր-յունկերի  կոչումով։ 1871-1876 թվականներին եղել է Գլխավոր հյուպատոս Կոստանդնուպոլսում, որից հետո նշանակվել է բանակի գլխավոր հրամանատար՝ մեծ իշխան  Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Ավագի ենթակայության ներքո դիվանագիտական ​​նամակագրություն վարելու համար։

1878 թվականի սկզբին նրան շնորհվել է պետական ​​խորհրդականի աստիճան և նշանակվել գլխավոր հյուպատոս Սալոնիկում, գործուղվելով գործող բանակ, գլխավոր հրամանատար Մեծ Իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Ավագի դիվանագիտական ​​գրասենյակի տնօրենի պարտականությունները կատարելու համար։
  
Ռազմական գործողությունների ավարտից հետո եղել է Բուլղարիայի գործերի միջազգային հանձնաժողովի կոմիսար, 1881 թվականից՝ դիվանագիտական ​​գործակալ և գլխավոր հյուպատոս Բուլղարիայում, 1883 թվականից նույն պաշտոնն է զբաղեցրել Եգիպտոսում (սենեկապետի կոչումով)։ 1886 թվականից եղել է Ռումինիայի Չարլզ թագավորի արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարար, նրան շնորհվել է հոֆմեյստերի կոչում։

1891 թվականից եղել է դեսպանորդ Պորտուգալիայում, իսկ 1893-1896 թվականներին՝ Ճապոնիայում։ Նրան հաջողվել է Հեռավոր Արևելքում ստեղծել երեք տերությունների՝ Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի և Գերմանիայի դաշինք, որոնք իրենց միջամտությամբ թույլ չեն տվել Ճապոնիային Չինաստանի նկատմամբ տարած հաղթանակից հետո հաստատվել մայրցամաքում։ Վերադառնալով Ռուսաստան՝ նա դարձել է ռուս-ճապոնական դաշինքի գաղափարների ջերմեռանդ կողմնակից, բայց այդ գործում հաջողություն չի ունեցել։

Մոտ հարաբերությունների մեջ լինելով Ալեքսեյ Տոլստոյի հետ`  Խիտրովոն գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ, որոնք տպագրվել են Ռուսաստանի տարբեր պարբերականներում։ Այդ բանաստեղծությունները հիմնականում նվիրված են սլավոնների անկախության համար մղվող պայքարին և ազատամարտի հերոսներին։ Մի քանի բանաստեղծություններ նվիրված են Միխայիլ Սկոբելևին, ում հետ Խիտրովոն ընկերական հարաբերությունների մեջ է եղել։ Այդ բանաստեղծությունների ժողովածուն հրատարակվել է երկու անգամ (Սանկտ Պետերբուրգ, 1892 և 1896)։ Բացի այդ, Խիտրովոյի կարճ հումորային և երգիծական բանաստեղծությունները նվիրված էին Սանկտ Պետերբուրգի կյանքի օրվա խնդիրներին և մեծ տարածում են գտել։

Նա բարեկամական հարաբերությունների մեջ է եղել նաև դիվանագետ և փիլիսոփա Կոնստանտին Լեոնտևի հետ։

Մահացել է Սանկտ Պետերբուրգում, 1896 թվականի հունիսի 30-ին (հուլիսի 12-ին)։

## Ընտանիք
1868 թվականին ամուսնացել է կոմս Ալեքսեյ Կոնստանտինովիչ Տոլստոյի որդեգրած դստեր՝ Սոֆյա Պետրովնա Բախմետևայի (02/29/1848 - 9/22/1910) հետ։ 
Նրանց երեխաները․
* Մարիա՝ (1877 - 1956, Ժուկովսկի), ամուսնացել է կոլեգիալ խորհրդական Նիկիտսկու հետ, այնուհետև Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետ Եվգենի Նիկոլաևիչ Գրուշեցկու հետ,
* Ելիզավետա՝ (10/30/1870 - 1918 թվականից հետո) պալատական ազնվական օրիորդ, 1/25/1896 թվականին ամուսնացել է գնդապետ Գեորգի Ալեքսանդրովիչ Մուխանովի հետ (12/22/1870 - 11/30/1933), 
* Անդրեյ՝ (6.8.1872 - 24.3.1900) գվարդիական անձնակազմի լեյտենանտ, ամուսնացել է սենատոր Նիկոլայ Միխայլովիչ Գոլիցինի դստեր՝ իշխանուհի Ելենա Նիկոլաևնա Գոլիցինայի (27.9.1867 - 7.4.1943, Նիս) հետ, հետագայում՝ կոմսուհի Մարիա Սերգեևնա Սումարոկովայի (1830-1902) հետ, 
* Գեորգի՝ (6.7.1875 - 15.7.1916) – պաժական կորպուսի շրջանավարտ (1895), կոլեգիալ խորհրդական, 6.7.1915 թվականին ամուսնացել է Ալեքսանդր Վլադիսլավովիչ Գրիկոլևսկու և Սոֆիա Ֆրանցևնա Ռասելի (1864 -1932) դուստր՝ Նադեժդա Ալեքսանդրովնա Գրիկոլևսկայայի (? - 26.2.1971, Փարիզ) հետ։

## Գրականություն
* 
* 
* 
* Некрологи:
** 
** «Исторический вестник», 1896, т. 65, август
** «Московские ведомости», 1896, № 180
** «Новое время», 1896, № 7307
** «Санкт-Петербургские ведомости», 1896, № 179

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Роспись второй ветви потомков Кутузова от Анны Михайловны Хитрово, урождённой Голенищевой-Кутузовой 

Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բանաստեղծներ