open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ռուժրի

**Ռուժրի ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02657:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 228 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 128 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 92-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,9%, 1999 թվականին եղել է 58,%)։ 92 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 31-ը (36 տղամարդ և 32 կին), անաշխատունակ էին 24 (17 տղամարդ և 7 կին) ։ 36 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը՝ թոշակառուներ, 21-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ,Ռուժրի 
 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Առլ (շրջան)

**Առլ** (), շրջան () Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Բուշ դյու Ռոն։ Սուպրեֆեկտուրա՝ Առլ։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 192 034 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 84 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2284 կմ²։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Առլի շրջան 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Անդրանիկ Կարապետյան (ծանրամարտիկ)

**Անդրանիկ Համլետի Կարապետյան** (), հայ ծանրամարտիկ։ Հայաստանի, Ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնություն մեծահասակների առաջնությունների չեմպիոն, աշխարհի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Անդրանիկ Կարապետյանը ծնվել է Հայթաղ գյուղում 1995 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Նա «Սևան» մարզական միության սան է։ Մարզական միջազգային կարիերան սկսել է 2011 թվականին՝ պատանեկական աշխարհի առաջնությանում, տղամարդկանց 62 կգ քաշային կարգում և գրավել է 3-րդ հորիզոնականը (120+135) նույն թվականին մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկական առաջնությանը՝ նորից գրավելով 3-դ հորիզոնականը, սակայն արդեն 69 քաշային կարգում (130+153)։ 2012 թվականին հաջորդաբար մասնակցելով նույն մրցումներին՝ տղամարդկանց 77 կգ քաշային կարգում գրավեց 1-ին հորիզոնականը։ 2013 թվականի դառնալով չափահաս՝ մասնակցում է Մեծահասակների Եվրոպայի և Երիտասարդների աշխարհի առաջնություններին, սակայն ոչինչ չի ստացվում․ երկու մրցաշարում էլ զրո է ստանում։ Մեկ տարի դադարից հետո՝ 2015 թվականին, մասնակցում է Մեծահասակների Եվրոպայի առաջնությանը, զբաղեցնում 3-րդ հորիզոնականը (164+186), այնուհետև մասնակցում է Երիտասարդների աշխարհի առաջնությանը, գրավում է 1-ին պատվավոր հորիզոնականը։ 2015 թվականի վերջին միջազգային մրցումներում՝ Ծանրամարտի աշխարհի առաջնությանը, գրավեց 4-րդ հորիզոնականը (167+196)։ Սակայն Համաշխարհային հակադոպինգային կազմակերպությունը (*WADA*) խախտումներ էր գրանցել 2016 թվականի գարնանային ստուգումների ժամանակ, և դրանց մեջ կար նաև 77 կգ քաշային կարգի փոխչեմպիոն, Հյուսիսային Կորեան ներկայացնող Կիմ Կվանգ Սոնգը, ում որակազրկման պատճառով Անդրանիկ Կարապետյանը երկամարտի 363 կգ արդյունքով արժանացել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալի։ 2016 թվականին մասնակցում է Եվրոպայի առաջնությանը և դառնում միանձնյա չեմպիոն (170+197): Հայ ծանրորդը, մասնակցելով 31-րդ ամառային Օլիմպիական խաղերին, պոկում վարժությունում նախ գլխավերևում պահում է 170 կգ, հետո՝ 174 կգ կշռող ծանրաձողը, սակայն չի բարձրացնում 176 կգ կշռող ծանրաձողը։ Նույն վարժությունում Օլիմպիական խաղերի ռեկորդ է սահմանում Չինաստանի ներկայացուցիչ Խիաուջունը՝ 177 կգ։

Հրում վարժությունում Կարապետյանն առաջին մոտեցման ժամանակ չի բարձրացնում 195 կգ և երկրորդ մոտեցման ժամանակ Կարապետյանը ծանրաձողը բարձրացնելիս, վնասվածք է ստանում և հրաժարվում հետագա պայքարից։ 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնության ժամանակ Անդրանիկը մասնակցում է 85 կգ քաշային կարգում՝ հանդես գալով «B» խմբում, գրավում է 12֊րդ հորզոնականը (160+165):

## Արդյունքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ
Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական ծանրամարտիկներ
Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ծանրամարտի աշխարհի չեմպիոններ
Լամբրյուիս

**Լամբրյուիս** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Սենտ Անդրե լեզ Ալպ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04099։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 85 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 47 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 22-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 46,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 78,9 %)։ 22 աշխատունակ բնակիչներից 20-ը աշխատում էին (11 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 25 անգործ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 4-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Արևային ժամացույց (1809 թվական)
* Նոտր Դամ դը լ’Ասոմտիոն (XVI դար)
* Կիսանդրի մասնատուփ (XVIII դար)
* Ոսկեջրած խաչ (XVII դար)
* Նոտր Դամ դը Կոնսոլատիոն ժամատուն 
* Սեն Դամազ ժամատուն

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռուպի

**Ռուպի ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02658:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 241 մարդ։ 
{Բնակչություն|
|1962=244
|1968=255
|1975=244
|1982=240
|1990=295
|1999=262
|2010=241
| source = INSEE
}

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 156 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 109-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 47-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,9%, 1999 թվականին եղել է 71,6%)։ 109 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 96-ը (53 տղամարդ և 43 կին), անաշխատունակ էին 13 (7 տղամարդ և 6 կին) ։ 47 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը՝ թոշակառուներ, 13-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Ռուպի 
 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լյուդմիլա Ռուդենկո

**Լյուդմիլա Վլադիմիրովնա Ռուդենկո** (, (), խորհրդային շախմատիստուհի, աշխարհի երկրորդ և խորհñդային շախմատիստուհիներից աշխարհի առաջին չեմպիոնուհին (1950-1953 թվականներ), կանանց գրոսմայստեր (1976), տղամարդկանց միջազգային վարպետ (1950), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1953)։ Մասնագիտությամբ` տնտեսագետ-պլանավորող։

## Կենսագրություն
1925 թվականին Ռուդենկոն Օդեսայից տեղափոխվում է Մոսկվա։ Նրա առաջին ելույթը «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» օրաթերթի կազմակերպած մրցաշարում անհաջող էր։ Լյուդմիլան կրեց մի քանի ջախջախիչ պարտություն և գրավեց վերջին տեղերից մեկը։ Սակայն այդ անհաջողությունից երիտասարդ շախմատիստուհին չընկճվեց և կրկնակի եռանդով անցավ շախմատային մարտավարության և ռազմավարության ուսումնասիրությանը։ 1927 թվականին նա արդեն իրավունք ստացավ մայրաքաղաքը ներկայացնելու կանանց ԽՍՀՄ առաջին առաջնությունում։ Այդ մրցաշարում նա զբաղեցրեց հինգերորդ տեղը։

Մեծ հաջողությունների Ռուդենկոն հասավ 1928 թվականին՝ դառնալով Մոսկվայի չեմպիոնուհի։ Մայրաքաղաքի առաջնությունում նա հաղթեղ բոլոր 12 պարտիաներում։

1929 թվականից Լյուդմիլա Ռուդենկոն ապրում էր Լենինգրադում։ Այստեղ Պյոտր Ռոմանովկու և Ալեքսանդր Տոլուշի ղեկավարությամբ ամրանում և զարգանում է նրա ձիրքը, վերջնականապես ձևավորվում է կոմբինացիոն խաղաոճը։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Լյուդմիլան տեղափոխվում է Ուֆա և աշխատում ինժեներ-տնտեսագետ Ուֆայի մոտորաշինական գործարանում։

1946 թվականին մասնակցում է ԽՍՀՄ - Մեծ Բրիտանիա ռադիոմրցախաղին։

Կանանց շախմատի աշխարհի առաջնությունում (Մոսկվա, 1949/50) Ռուդենկոն փայլուն կերպով գրավում է առաջին տեղը` 15 հնարավորից վաստակելով 11,5 միավոր և նվաճում աշխարհի չեմպիոնուհու ոսկե մեդալը։

Երկու տարի հետո Լյուդմիլա Ռուդենկոն դառնում է նաև ԽՍՀՄ չեմպիոնուհի` հաղթելով երկրի կանանց XII առաջնությունում (Թբիլիսի, 1952)։

1953 թվականին Լյուդմիլա Ռուդենկոն աշխարհի առաջնության մրցամարտում մրցեց խորհրդային մեկ այլ շախմատիստուհու` Ելիզավետա Բիկովայի հետ։ «Շախմատային թագի» համար համառ պայքարում հաղթեց Բիկովան +7-5=2 հաշվով։

Ռուդենկոն ԽՍՀՄ 1-ին և երկրի 16 այլ առաջնությունների մասնակից է. 1952` 1-ին տեղ, 1936, 1945, 1947/48 և 1953` 2-րդ տեղ։ Մոսկվայի (1928), Լենինգրադի (1932, 1936, 1947, 1957, 1958, 1962, 1963) չեմպիոնուհի, «Սպարտակ» (1937) և «Զենիթ» (1954) մարզական ընկերությունների, Ուզբեկական ԽՍՀ և Ուկրաինական ԽՍՀ բաց առաջնությունների հաղթող (1956)։ Մի շարք միջազգային մրցաշարերի մասնակից, ինչպես նաև ԽՍՀՄ - Մեծ Բրիտանիա ռադիոմրցախաղի (1946) և ԽՍՀՄ - Չեխոսլովակիա, Լենինգրադ - Բուդապեշտ մրցամարտերի հաղթող (1957)։

1957 թվականին շախմատի բնակավառում նվաճումների համար պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռուդենկոյի պարտիաները Chessgames բազայում
* Ռուդենկոյի պարտիաները 365chess.com կայքում

Կատեգորիա:Ռուս շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատի աշխարհի չեմպիոնուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Շախմատի միջազգային վարպետներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Նահապետ Արշակյան

**Նահապետ Մաթևոսի Արշակյան** (), հայ աճպարար, իլյուզիոնիստ։ Հայաստանի իլյուզիոնիստների ասոցիացիայի նախագահ և Ռուսական իլյուզիոնիստների ասոցիացիայի (Russian Association of Magician) անդամ։

## Կենսագրություն
Նահապետ Արշակյանը ծնվել է 1994 թվականի ապրիլի 26-ին Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 հիմնական դպրոցում։ Սովորելուն զուգահեռ այդ տարիների ընթացքում հասցրել է ուսումնասիրել և դառնալ լավագույներից մեկը քանդակագործության և նկարչության ոլորտում։ Ինչից հետո կրթությունը շարունակել է Երևանի ինֆորմատիկայի պետական քոլեջում 2008-2012 թթ․։ 2012 թվականի հունիսի 19-ին զորակոչվել է ՀՀ Զինված Ուժեր։

2012 թվականի հունվարից սկսել է հետաքրքրվել աճպարարությամբ։ Սկզբնական շրջանում Նահապետը տարբեր աճպարարների դիտում էր միայն հեռուստացույցով։ Դա պայմանավորված էր նրանով, որ Հայաստանում արվեստի այդ ճյուղը զարգացած չէր։ Հետագայում գրանցելով առաջին հաջողությունները այդ ասպարեզում՝ որոշում է զարգացնել այն Հայաստանի սահմաններում ևս։ 2012 թվականի ապրիլի 1-ին արդեն իսկ ոլորտով հետաքրքրված անձանց միահամուռ ուժերով ստեղծվում է Հայ աճպարարների միությունը։ Նահապետը պրոֆեսսիոնալ աճպարար ճանաչվեց 2014 թվականին։ Իսկ ահա 2017 թվականին գրանցեց առաջին մեծ հաղթանակը միջազգային հարթակում։

2017 թվականի մարտի 19-ին Մոսկվայում մասնակցել է 21-րդ միջազգային չեմպիոնատին և հաղթել, միանգամից անդմակցելով հանրահայտ «Ռուսական իլյուզիոնիստների ասոցիացիա»-ին (Russian Association of Magician)։  Նահապետ Արշակյանը մասնագիտացած է «Close-up», «Stand up», «Mentalism»  և «Stage Magic» ժանրերում։

2018 թվականի ապրիլի 26 ին, իր ծննդյան օրը առաջի անգամ որոշում է կատարել է կյանքի համար վտանգավոր հնարք, և հենց նույն օրը իրականացնում։ Հնարքը, որը իրենից ներկայացնում էր ձեռնաշղթաներից ազատում տասը վայրկյանում, ամեն ձեռքը կապված տարբեր մեքենաներից։ Հնարքը անցնում է հաջող, որից հետո Նահապետը սկսում է օր ու գիշեր նոր ու նոր վտանգավոր հնարքներ մտածել ու կատարել ինչպիսիք են՝ կախված այրվող պարաններից ազատումը, զսպաշապիկից փախուստ, ձրկվել այրվող ձողից։ Իր կարիերայի ընթացքում մասնակցել է տարբեր հեռուստատեսային նախագծերի։ Հեղինակ է բազմաթիվ աճպարարական հնարքների։

2018 թվականի ձմռանը համագործակցում է «Շանթ» հեռուստաընկերության հետ և առաջին անգամ Հայաստանում մեկնարկում է ինքնատիպ ժամանցային ծրագիր, որը կոչվում է «Քո Երազանքը»։ Հաջողված և սիրված հեռուստանախագծից հետո Նահապետը բացահայտում է մի նոր հետաքրքրություն և սկսում է զբաղվել ֆիլմերի արտադրության ուսումնասիրությամբ։

2019 թվականին մասնակցում է Արմենիա հեռուստաընկերության «Երգիր թէ կարող ես» ծրագրի 2-րդ և 3-րդ եթերաշրջաններին։

Նահապետ Արշակյանը նշել է, որ․

## Պատկերասրահ

NArshakyan147.jpg
NArshakyan1886.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ աճպարարներ
Մգզավրեբի

**Մգզավրեբի** (, ), վրացական երաժշտական խումբ, որը ձևավորվել է 2006 թվականին Թբիլիսիում։

## Պատմություն
Խմբի առաջատարը՝ Գիգի Դեդալամազիշվիլին, մասնագիտությամբ դերասան է, սկսել է երգեր գրել 2006 թվականին։ Այդ ժամանակվանից ստեղծվել է խումբը, սկզբում՝ որպես տրիո։ Ժամանակի ընթացքում երաժիշտների թիվը նշանակալիորեն աճեց և տատանվում է 12-ից 20-ի միջև՝ կախված համերգից։ Mgzavrebi-ն ճանաչում է ձեռք բերել Դավիթ Իմեդաշվիլու «Երազանքի քաղաքը» (ოცნების ქალაქი) ֆիլմը թողարկելուց հետո, որտեղ հնչել է իրենց սաունդթրեքը։ Այսօր խումբը կարելի է անվանել Վրաստանի ամենահայտնիներից մեկը։

Խմբի գոյության ընթացքում երաժիշտները համագործակցել են այնպիսի հայտնի կատարողների հետ, ինչպիսիք են Պլասիդո Դոմինգոն, Buena Vista Social Club-ը, Անդրեա Բոչելլին և Նինո Քաթամաձեն։ Խումբը նաև համագործակցել է ТНМК խմբի հետ, որի հետ նրանք ձայնագրել են «Qari Qris» երգը։

2015 թվականի հուլիսին խումբը հանդես է եկել «Нашествие» փառատոնի գլխավոր բեմին և Էթնիկ երաժշտության միջազգային փառատոնի մեծ փառատոնային հրապարակում։

2016 թվականի փետրվարին խումբը ստացել է Наше ռադիոյի "Чартова дюжина" մրցանակաբաշխության «Ճեղքում» անվանակարգում մրցանակը։

Խմբի երաժշտական ոճը ավանդական վրացական երաժշտության և ազգային գործիքների ժամանակակից հնչողության համադրումն է։

## Կազմ
* Գիգի Դեդալամազիշվիլի (երաժշտության հեղինակ, կիթառ, վոկալ)
* Լաշա Դոխնաձե (վոկալ, պերկուսիա, հարվածային գործիքներ)
* Միշո Մեգրելիշվիլի (շեյքեր, ջեմբե)
* Գուգա Կուբլաշվիլի (փանդուրի, ֆլեյտա, վոկալ)
* Բեժո Ամիրանաշվիլի (փանդուրի, կիթառ, վոկալ, շրթհարմոն)
* Դաթո Գոգելիա (բաս կիթառ, շրթհարմոն, վոկալ)
* Դավիթ Ուգրեխելիձե (դաշնամուր, ստեղնաշարային գործիքներ)

## Սկավառակագրություն
* Me movigone... (მე მოვიგონე, ) (2008)
* Meore albomi (მეორე ალბომი, ) (2011)
* Ждать жить ждать (ինչպես Evgeniy Grishkovets & Mgzavrebi) (2013) (Եբգենի Գրիշկովեցի հետ միասին)
* Mgzavruli () (2014)
* In Vino Veritas (2014)

## Հոդվածներ
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Պաշտոնական ՅուԹյուբյան էջ
* Մգզավրեբի Last.fm կայքում

Կատեգորիա:Վրացական երաժշտություն
Պրեմոնտրե

**Պրեմոնտրե** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան-1 կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։

INSEE կոդը՝ 02619:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 169 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 603 աշխատունակ բնակիչներից 245-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 358-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 40,6 %, 1999 թվականին 77,2 % էր)։ 245 ակտիվ բնակիչներից 214-ը (124 տղամարդ և 90 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 31-ը (18 տղամարդ և 13 կին)։ 358 պասիվներից 91-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 111-ը՝ թոշակառուներ, 156-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրեմոնտրե 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Պրիե (Էնայի գավառ)

**Պրիե** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Շատո Տիերի։

INSEE կոդը՝ 02622:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 50 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 29 աշխատունակ բնակիչներից 22-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 7-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 75,9 %, 1999 թվականին 70,4 % էր)։ 88 ակտիվ բնակիչներից 16-ը (9 տղամարդ և 7 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 6-ը (4 տղամարդ և 2 կին)։ 7 պասիվներից 0 աշակերտներ և ուսանողներ են, 2 -ը՝ թոշակառուներ, 5-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրիե 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Պոնտրյու

**Պոնտրյու** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզի՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն-1 համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է Սեն Կանտենը։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02614:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 286 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 176 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 125-ը տնտեսապես ակտիվ էին, իսկ 51-ը համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,0 %, 1999 թվականին եղել է 70,3 %)։ 125 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 108-ը (63 տղամարդ և 45 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (8 տղամարդ և 9 կին)։ 51 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, 18-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով
:

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ - Պոնտրյու 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մարկ Ազբել

**Մարկ Յակովլևիչ Ազբել ** (), խորհրդային և իսրայելացի ֆիզիկոս։

## Կենսագրություն
Ծնվել է բժիշկների ընտանիքում։

1941 թվականից, 9-12 տարեկան հասակում ապրել է էվակուացիայում (Սիբիր)։

1944 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Խարկով։

1948 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել է Խարկովի ազգային համալսարան։ Դիմլոմավորումից հետո գիշերային դպրոցում մաթեմատիկ է  դասավանդել։

1955 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզ և նույն թվականին սկսել է աշխատել Խարկովի ֆիզիկա-տեխնիկական ինստիտուտում։

1957 թվականին Լև Լանդաու և Պյոտր Կապիցայի մոտ պաշտպանել է դոկտորական (ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր). Պրոֆեսոր։

1964 թվականին սկսել է աշխատել ՄՊՀ-ում և դրա հետ համատեղ եղել է Լանդաու գիտական ինստիտուտի դասախոս։

1972 թվականին դիմում է ներկայացրել, որպեսզի մեկնի Իսրայելի պետություն։

1973 թվականինն ընդունվել է Թել Ավիվ համալսարան. դասախոսությունները կարդացել է հեռախոսով։

Նա 1977 թվականին գաղթել է ԽՍՀՄ-ից։ Թել Ավիվ համալսարանի պրոֆեսոր։ Ներկայումս ապրում է Իսրայելում։

## Քաղվածք

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագրություն
* И. М. Лифшиц, М. Я. Азбель, М. И. Каганов. Электронная теория металлов. М., Наука, 1971.
* в 1973 году эта же книга была издана повторно в переводе на английский.
* Refusenik, trapped in the Soviet Union / Mark Ya. Azbel; edited by Grace Pierce Forbes. Перевод заглавия c английского: *«Положение евреев в СССР»*. Издано на английском: Boston: Houghton Mifflin co., 1981, 513 c. ISBN 0-395-30226-9
* Эта же книга была издана повторно. Исходные данные: New York : Paragon House Publishers, 1987.
* 

## Արտաքին հղումներ
* http://www2.tau.ac.il/Person/exact/physics/researcher.asp?id=acjgeedec
* http://link.aps.org/doi/10.1103/PhysRevB.39.6241
* http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,907505,00.html 
* http://www.jinfo.org/Physicists.html
* Статьи
* Статьи, публикуемые на сайте УФН
* Электронная теория металлов. И. М. Лифшиц, М. Я. Азбель, М. И. Каганов 
* http://flux.aps.org/meetings/YR01/MAR01/gif/A10149.gif
* *Фомин С.В., Шилов Г.Е.* (ред.) Математика в СССР 1958-1967. - Москва: «Наука», 1969 Т. 2. Библиография, Ч. 1, С. 15.

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի ֆիզիկայի ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Խարկովի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Ագապի (վեպ)

«**Ագապիի պատմությունը**» (հայատառ ), Հովսեփ Վարդանյանի հայատառ թուրքերենով գրած վեպը, որում խիստ քննադատվում են 19-րդ դարի կեսերին Կոստանդնուպոլսի հայ գաղութում ծավալված պառակտիչ բնույթ ունեցող կրոնական խնդիրները։
## Վեպի ստեղծման հանգամանքները
## Վեպի ընդունելությունն հայ կաթողիկեների շրջանում
Հովսեփ Վարդանյանի «Ագապիի պատմությունը» վեպը, չնայած հեղինակի հայ կաթողիկե համայնքին պատկանելու հանգամանքին, խիստ բացասական ընդունելության է արժանանում հայ կաթողիկե հոգևորականների շրջանում։ Այդ ժամանակվա հայ կաթողիկե համայնքի առաջնորդ Անտոն Հասունյանը մի կոնդակ հրապարակեց, որում խստորեն դատապարտեց «Ագապի» վեպը և արգելեց այն ընթերցել հայ կաթողիկեներին.

Սակայն այս արգելքն մեծ ազդեցություն չունեցավ հայ-կաթողիկե հասարակության վրա և միայն ավելի բորբոքեց հետաքրքրությունն «Ագապի» վեպի նկատմամբ։ Այս հանգամանքից ելնելով Անտոն Հասունյանը դիմում է Վատիկան և վեպն ընդգրկել է տալիս Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից արգելված գրքերի ցանկում.

## Վեպի սյուժեն
Հայատառ թուրքերենով գրված «Ագապիի պատմությունը» վեպը շարադրելիս Վարդանյանը ներշնչվել է արևելյան և արևմտյան մոտիվներից` տարբեր գույներով նկարագրելով սերը։ Վեպում ներկայացված է Հայ առաքելական եկեղեցու և Հայ կաթոլիկ եկեղեցու միջև եղած հակասությունները, որոնց պատճառով տուժում է Ագապիի և Հակոբի սերը։ «Ագապիի պատմությունը» վեպը առաջին անգամ լույս է տեսել 1851 թվականին Ստամբուլում։ Իսկ արդեն 1991 թվականին ավստրիացի թուրքագետ Անդրեաս Թիեթզը, հայատառ թուրքերենը վերածելով լատինատառի, կրկին հրատարակել է վեպը` այն անվանելով Թուրքիայում գրված և տպագրված առաջին ժամանակակից վեպը։
 
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայերեն վեպեր
Պրիս (Ֆրանսիա)

**Պրիս** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։

INSEE կոդը՝ 02623:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 114 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 67 աշխատունակ բնակիչներից 51-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 16-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 76,1 %, 1999 թվականին 65,3% էր)։ 51 ակտիվ բնակիչներից 43-ը (24 տղամարդ և 19 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 8-ը (2 տղամարդ և 6 կին)։ 16 պասիվներից 1 աշակերտներ և ուսանողներ են, 7-ը՝ թոշակառուներ, 8-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրիս 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Պրուա

**Պրուա** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։

INSEE կոդը՝ 02625:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 147 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 88 աշխատունակ բնակիչներից 59-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 29-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 67,0 %, 1999 թվականին 61,4 % էր)։ 59 ակտիվ բնակիչներից 50-ը (34 տղամարդ և 16 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 9-ը (2 տղամարդ և 7 կին)։ 29 պասիվներից 3-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 12-ը՝ թոշակառուներ, 14-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրուա 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Պրել է Բով

**Պրել Է Բով** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզի՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է Սուասոն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02620:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 356 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 244 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 181-ը տնտեսապես ակտիվ էին, իսկ 63-ը համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,2 %, 1999 թվականին եղել է 65,8 %)։ 181 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 153-ը (87 տղամարդ և 66 կին), գործազուրկ էին 28 մարդ (12 տղամարդ և 16 կին)։ 63 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը՝ թոշակառուներ, 15-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով
:

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ - Պրել Է Բով 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պրուվե

**Պրուվե** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինկուր կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։

INSEE կոդը՝ 02626:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 379 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 255 աշխատունակ բնակիչներից 183-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 27-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 71,8 %, 1999 թվականին 69,0 % էր)։ 183 ակտիվ բնակիչներից 172-ը (93 տղամարդ և 78 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 12-ը (4 տղամարդ և 8 կին)։ 72 պասիվներից 26-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 28-ը՝ թոշակառուներ, 18-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրուվե 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Պրովիզյո է Պլենուա

**Պրովիզյո է Պլենուա** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։

INSEE կոդը՝ 02627:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 116 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 70 աշխատունակ բնակիչներից 58-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 12-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 82,9 %, 1999 թվականին 61,9 % էր)։ 58 ակտիվ բնակիչներից 54-ը (29 տղամարդ և 25 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 4-ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 12 պասիվներից 5-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 6-ը՝ թոշակառուներ, 1-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրովիզյո է Պլենուա 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ռոբերտ Գադոխա

**Ռոբերտ Գադոխա** (, ), լեհ նախկին ֆուտբոլիստ, ով հանդես է եկել ձախ եզրային հարձակվողի դիրքում։ 1972 թվականին դարձել է օլիմպիական չեմպիոն, իսկ 1974 թվականին՝ աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

## Կարիերա
### Ակումբային
Ռոբերտ Գադոխան Կրակովի «Գարբարնիա» ակումբի սաներից է։ 1965 թվականին նա սկսել է խաղալ «Վավել» ակումբում, սակայն նրա կազմում մեկ մրցաշրջան անցկացնելուց հետո տեղափոխվել է Վարշավայի «Լեգիա» ակումբ, որի կազմում երկու անգամ հաղթել է Լեհաստանի առաջնություններում (1968/69 և 1969/70 մրցաշրջաններում), իսկ 1973 թվականին դարձել է Լեհաստանի գավաթակիր։ 1969/70 մրցաշրջանում Ռոբերտ Գադոխան «Լեգիա» ակումբի կազմում հասել է մինչև Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի կիսաեզրափակիչ։

1975 թվականին Ռոբերտ Գադոխան տեղափոխվել է ֆրանսիական «Նանտ» ակումբ, սակայն վնասվածքի պատճառով չի կարողացել մշտապես հանդես գալ թիմի հիմնական կազմում։ 1976/77 մրցաշրջանում նա դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։ Ավելի ուշ Ռոբերտ Գադոխան մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ խաղացել է NASL-ի «Չիկագո Սթինգ» և *MISL*-ի «Հարթֆորդ Հելիոնս» ակումբներում։

### Հավաքականում
Լեհաստանի ազգային հավաքականի կազմում Ռոբերտ Գադոխան առաջին անգամ խաղացել է 1967 թվականի հուլիսի 28ին՝ մասնակցելով ԽՍՀՄ հավաքականի հետ հանդիպմանը։ Ազգային հավաքականի կազմում Գադոխան 1972 թվականին դարձել է օլիմպիական չեմպիոն. այդ Օլիմպիական խաղերի ընթացքում Ռոբերտ Գադոխան խփել է 6 գոլ։ 1974 թվականին Գադոխան Լեհաստանի հավաքականի կազմում դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Ռոբերտ Գադոխային երբեք չի հաջողվել գոլ խփել Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության դաշտերում, որտեղ անցկացվում էր առաջնությունը, սակայն նա կատարել է 7 գոլային փոխանցում, իսկ մրցաշրջանի ավարտին *Sport* ամագրի կողմից հայտարարվել է որպես «Ոսկե խաղակոշիկ» մրցանակի հավակնորդ։ Լեհաստանի ազգային հավաքականի կազմում իր վերջին խաղը Ռոբերտ Գադոխան անցկացրել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ մասնակցելով Իտալիայի ազգային հավաքականի դեմ խաղին, որ անցկացվում էր 1976 թվականի Եվրոպայի առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում։ Ազգային հավաքականի կազմում Ռոբերտ Գադոխան անցկացրել է 62 խաղ և խփել 16 գոլ։

## Ձեռքբերումներ
* Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 1974
* Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն - 1972
* Լեհաստանի չեմպիոն (2) - 1968/69, 1969/70
* Լեհաստանի գավաթակիր - 1972/73
* Ֆրանսիայի չեմպիոն - 1976/77
* «Ոսկե խաղակոշիկ» մրցանակի դափնեկիր - 1974

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը 90minut.pl կայքում 
* Վիճակագրությունը ՈՒԵՖԱ-ի կայքում  
* Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում 
* Ռաբերտ Գադոխա  - օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում 

Կատեգորիա:Լեհ օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Նանտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լեգիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Պույի սյուր Սեր

**Պույի սյուր Սեր** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։

INSEE կոդը՝ 02617:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 524 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 342 աշխատունակ բնակիչներից 256-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 86-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 74,9 %, 1999 թվականին 70,6 % էր)։ 256 ակտիվ բնակիչներից 212-ը (117 տղամարդ և 95կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 44-ը (23 տղամարդ և 21 կին)։ 86 պասիվներից 35-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 31-ը՝ թոշակառուներ, 20-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պույի սյուր Սեր 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Վարդակ պատուհան

200px|մինի|Ստրասբուրգի տաճարի վարդակ պատուհանը
**Վարդակ պատուհան** (), մեծ, կլոր պատուհան՝ մասնատված աստղերի, ծաղկի համաչափ թերթիկների տեսքով փոքր պատկերների։ Լայն կիրառում է գտել ռոմանական և գոթական ոճերի եկեղեցիներում։ Հիմնականում տեղակայվել է կառույցի գլխավոր մուտքին, երկարացված անվակունդին, երբեմն նաև երկու ճակատների տրանսեպտներին։ Վարդակ պատուհանները, հիմնականում գտնվելով գլխավոր մուտքի ճակատին՝ դռներից շատ բարձր, ապահովել են եկեղեցու լուսավորությունը։ Ռոմանական դարաշրջանի սկզբում վարդակ պատուհանի մասնատումը բավական պարզ է եղել. այն կազմված է եղել գերազանցապես բարակ սյուներից՝ իրենց հիմքերով պատուհանի կենտրոնի շրջանակին հենված։ Ռոմանական ոճի զարգացման հետ վարդակ պատուհանների պատկերները ավելի ու ավելի բարդացել են՝ գոթիկայի զարգացման վերջին շրջանում դառնալով չափազանց խճճված։ Ամենագեղեցիկ վարդակ պատուհանները հանդիպում են ֆրանսիական տաճարներում, օրինակ՝ Փարիզի Աստվածամոր տաճար, Ամյենի տաճար, Շարտրի տաճար, Ռուանի տաճար, Օռլեանի տաճար, Բովեի տաճար և այլն։

*Վարդակ պատուհան* անունը չի կիրառվել մինչև 17-րդ դարը։ Ծագում է *վարդ* ծաղկի անգլերեն անվանումից։

## Պատկերասրահ

File:Chartres2006 065.jpg|Շարտրի տաճար, Ֆրանսա
File:North rose window of Notre-Dame de Paris, Aug 2010.jpg|Փարիզի Աստվածամոր տաճար, Ֆրանսիա
File:Sainte Chapelle - Rosace.jpg|Սուրբ Շապել, Փարիզ, Ֆրանսիա
File:Lincoln Cathedral Bishops Eye.jpg|Լինկոլնի տաճար, Անգլիա
File:Gedaechtniskirche Speyer Rosette.jpg|Մեմորիալ տաճար, Գերմանիա
File:Barcelona sant pau rosone.jpg|Սուրբ Աստվածածնի տաճար, Բարսելոնա, Իսպանիա
File:Rose window Richmond.jpg|Սուրբ Մատթեոսի տաճար, Անգլիա
File:LaSeuRosette 6543.jpg|Տաճար Մալյորկայում, Իսպանիա
 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Գոթական ճարտարապետություն
Վերա Մալևա

**Վերա Մալևա** (, ), մոլդովացի գրող։

## Կենսագրություն
Վերա Մալևան ծնվել է 1926 թվականին Մոլդովայի մայրաքաղաք Քիշնևում։ 1961 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1947 թվականին, երբ մամուլում լույս է տեսել մանուկների համար գրված «Niculăieş» (Նիկուլեյեշ) պատմվածքը, որի համար արժանացել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության առաջին մրցանակի։ 1949 թվականին դարձել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության անդամ։ 1956 թվականին տպագրվել է առաջին խոշոր ստեղծագործությունը՝ «Meleag nesupus» («Չնվաճվող երկիր»), որը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունների մասին։

1948 թվականից աշխատել է «Օկտոմբրիե», այնուհետև՝ «Ֆեմեյա Մոլդովեյ» ամսագրում որպես խմբագրության բաժնի վարիչ։
Վերա Մալևան գրական ասպարեզում զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ, 1947-1951 թվականներին աշխատել է «Октябрь» («Օկտոմբրիե») հանրապետական ամսագրի խմբագրությունում, 1951-1959 թվականներին եղել է «Մոլդովայի կանայք» ամսագրի պատասխանատու քարտուղարը, 1961-1964 թվականներին՝ Մշակույթի նախարարության գլխավոր խմբագիրը, 1964-1966 թվականներին՝ «Դնեստր» ամսագրի բաժնի վարիչ, եղել է Մոլդովայի ԽՍՀ մշակույթի և գրականության բնագավառի պետական մրցանակի հանրապետական կոմիտեի պատասխանատու քարտուղարը։

## Ստեղծագործություններ
Գրական գործունեությունն սկսել է ետպատերազմյան տարիներին։ Առաջին պատմվածքը՝ «Նիկուլեյեշը» լույս է տեսել 1947 թվականին։ 1949 թվականին հանդես է եկել «Նոր ուղիներով» վիպակով, այնուհետև՝ «Չնվաճվող երկիր» գրքով պատմում է ֆաշիստական զավթիչների դեմ մոլդավ ժողովրդի մղած պայքարի մասին։ 1959 թվականին «Նիստրուլ» ամսագրի էջերում երևան է գալիս «Երգը կգտնի իր ուղին» («Cîntecul îşi face cale») վիպակը, որը 1959 թվականին հրատարակվում է ռուսերեն, 1970 թվականին՝ «Cumpăna» («Խաչմերուկ»)։ Վերա Մալևան գրել է պատմվածքներ նաև դպրոցականների համար։
* «Ընկերներս» («Prietenii mei», 1959 թ.)
* «Վերադարձ» («Revedere», 1964 թ.)
* «Քրիզանթեմների փունջ» («Flori de dumitriţă», 1967 թ.)
* «Ժամանակի քայլեր» («Paşii vremii», 1975 թ.)
* «Ռեքվիեմ Մարիայի համար», 1986 թ.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ
Պրուազի

**Պրուազի** (), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։

INSEE կոդը՝ 02624:

## Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 318 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 207 աշխատունակ բնակիչներից 124-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 84-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 59,6 %, 1999 թվականին 68,8 % էր)։ 124 ակտիվ բնակիչներից 104-ը (57 տղամարդ և 47 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 20-ը (14 տղամարդ և 6 կին)։ 84 պասիվներից 7-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 31-ը՝ թոշակառուներ, 46-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պրուազի 

Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Էլիսոն Դուդի

**Էլիսոն Դուդի** (, , Իռլանդիա), իռլանդացի դերասանուհի և մոդել։

## Կենսագրություն
Էլիսոն Դուդիի ծնվել է 1966 թվականի նոյեմբերի 11-ին Իռլանդիայի Դուբլին քաղաքում։ Դաստիարակվել է հարուստների ընտանիքում և երեք քույրերից ամենափոքրն էր։ Կրթվել է վանքում։ Ավելի ուշ Էլիսոնը սովորել է Դուբլինի արվեստի ազգային ինստիտուտում, սակայն կորցնելով հետաքրքրություն, թողել է կրթությունը և զբաղվել է մոդելային բիզնեսով։

Նրա մայրը՝ Ջոանը, գեղեցկուհի թեապևետ է, իսկ հայրը՝ Պատրիկը, աշխատել է իր անշարժ գույքի և գյուղատնտեսական ֆերմայում։

Նրա դերասանական կարիերան սկսել է 1985 թվականի «Հայացք սպանությանը» ֆիլմով (իր առաջնելույթը, դեբյուտը)։ «Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը» ֆիլմի իր դերից հետո դարձել է *[[L’Oréal]]* ֆրանսիական կոմիկական ընկերության ներկայացուցիչը։

1995 թվականից մինչև 2003 թվականը Էլիսոնը չի նկարահանվել ֆիլմերում։ 1999 թվականի դեկտեմբերին նորզելանդացի ռեժիսոր Փիթեր Ջեքսոնը անձամբ է առաջարկել նրան Էովինի դերը «Մատանիների տիրակալը։ Երկու ամրոց» և «Մատանիների տիրակալը։ Թագավորի վերադարձը» ֆիլմերում, սակայն հղիության պատճառով նա հրաժարվել էր դերից։

2004 թվականին Էլիսոնը վերադարձել է կինո և նկարահանվել է «Սողոմոն արքայի հանքերը» ֆիլմում։ 2011 թվականից 2012 թվականը նկարահանվել է «Բիվեր Ֆոլս» հեռուստասերիալում։

## Անձնական կյանք
1994 թվականից 2006 թվականը ամուսնացած է եղել Գվին Օրեյլիի հետ։ Դաստիարակել է երկու աղջիկների՝ Ալանին (1996) և Լորենին (1999)։

2011 թվականից 2012 թվականը հանդիպել է բիզնեսմեն Դուգլաս դը Յագերի հետ (մահացել է սրտի կաթվածից 2012 թվականի հունիսին)։ 2014 թվականի հոկտեմբերից հանդիպել է բիզնեսմեն Տադհգ Գիրի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Իռլանդացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իռլանդացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Մոդելներ
Սայաթ-Նովա (Իսաբեկյանի կտավ)

**«Սայաթ-Նովա»**, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1964 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Կտավն ունի 190 սմ բարձրություն, 154,5 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։
## Նկարագրություն
Կտավի առաջնամասում Իսաբեկյանը պատկերել է Սայաթ-Նովային արժանապատվության խոր գիտակցությամբ կանգնած, քամանչան կրծքին սեղմած, իր երգը տանելով դեպի արժանավորները, դեպի խալխը, իսկ պալատը մնում է ետևում, որպես անվերադառնալի հուշ։ Դա պոետ-քաղաքացու սիմվոլիկ ֆիգուր է, որի մեջ մոնումենտալ ուժով տրված է ստեղծագործողի յուրովի ճակատագիրը։

## Մրցանակ
Սայաթ-Նովային նվիրված հոբելյանական ցուցահանդեսում այս կտավն արժանացել է պետական մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ
Կատեգորիա:1964 նկարներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Ակադեմիկոս Գամսախուրդիայի դիմանկարը

**«Ակադեմիկոս Գամսախուրդիայի դիմանկարը»**, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1961 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Կտավն ունի 63 սմ բարձրություն, 43 սմ լայնություն, նյութը՝ կավճամատիտ։
## Նկարագրություն
Դիմանկարներում Իսաբեկյանը ձգտում է ոչ միայն ցույց տալ բնականին հարազատ մնալը, այլև մարդկանց տրամադրությունը։ Իսաբեկյանը վրաց արձակագիր, բանասեր, աղբյուրագետ, Վրաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս Կոնստանտինե Գամսախուրդիային պատկերել է «արծվատեսք» կեցվածքի զուսպ վեհությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ
Կատեգորիա:1961 նկարներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Գեորգե Մալարչուկ

**Գեորգե Մալարչուկ** (, ), մոլդովացի գրող։

## Կենսագրություն
Գեորգե Մալարչուկը ծնվել է 1934 թվականին Ֆլորեշտի շրջանի Բուրսուկ գյուղում, գյուղական ֆելդշերի ընտանիքում։ 1951 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և աշխատանքի է անցել «Скынтея ленинистэ» («Լենինյան կայծ») ամսագրի խմբագրությունում, 1958-1959 թվականներին՝ ամսագրի պատասխանատու քարտուղար և գլխավոր խմբագիր։ 1956 թվականին ավարտել է Քիշնևի պետական համալսարանը։ Եղել է Մոլդովայի ԽՍՀ հեռուստատեսության և ռադիոյի կոմիտեի խմբագիր, «Մոլդովա-ֆիլմ» կինոստուդիայի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1970-1989 թվականներին՝ «Լիտերատուրնայա գազետա» համախորհրդային շաբաթաթերթի թղթակից։

## Ստեղծագործություններ
Գրական առաջին փորձերը՝ ֆելեյտոններ, ակնարկներ, պատմվածքներ, երևան են եկել ընթացիկ մամուլի էջերում 1953 թվականից։ 1957 թվականին հրատարակվել է «Հանդիպում» ժողովածուն, 1966 թվականին Մոսկվայում լույս է տեսել «Կկուի քարը» վիպակը։ Մյուս պատմվածքները զետեղվել են երիտասարդական ալմանախներում։ Մալարչուկը հանդես է եկել նաև դրամատիկական գործերով։ Գրել է դրամաներ, կատակերգություններ, որոնք բեմադրվել են մոլդովական թատրոններում։

## Ֆիլմագրություն
**Սցենարիստ**
### Վավերագրական ֆիլմեր
* «Մեզ մոտ՝ Կոժուշնեում», 1958
* «Եկեք Կոպանկա», 1961
* «Հզոր բարեկամության ակունքներում», 1962
* «Ծիածանը տանը», 1970
* «Ժամանակն է ապրել», 1977
* «Պատմություն որթատունկի մասին», 1980
* «Մեծ բարեկամության ակունքներում», 1982
* «Բարության երեք դասերը», 1983
* «Իմ հայրական տունը Մոլդովան է», 1983
* «Տերերն ու ծառաները», 1988
* «Իոն Դրուցե», 1989

**Խաղարկային ֆիլմեր**
* «Վերջին գիշերը դրախտում», 1965
* «Ինձ բարություն մի արեք», 1965
* «Սերգեյ Լազո», 1967
* «Հարսանիք պալատում», 1969
* «Կարմիր փոթորիկ», 1971
* «Սերգեյ Լազոյի կյանքն ու անմահությունը», 1985
* «Սև մոգություն», 1991

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Մոլդովայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի հասարակական գործիչներ
Աշտիշատի ժողովը (կտավ)

**«Աշտիշատի ժողովը»**, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1966 թվականին ստեղծած կտավը, որն ունի 85 սմ բարձրություն, 78 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։

## Պատմություն
Ըստ էության այս աշխատանքում խոսքը վերաբերում է Արտաշատի ժողովին։ Նկարիչը կտավը վերնագրել է «Աշտիշատի ժողովը» և ոչ թե «Արտաշատի ժողովը», քանի որ Աշտիշատը խորհրդանշում է հեթանոս Հայաստանը, իսկ Եզնիկը՝ հեթանոս փիլիսոփայության գիտակը, հեթանոս (հույն) փիլիսոփայությունը կապում էր աստվածաբանության հետ։

## Նկարագրություն
«Աշտիշատի ժողովը» կտավի կոմպոզիցիոն լուծումը հիշեցնում է «Պատասխան Հազկերտին» (1960) կտավը։ Ինչպես և այնտեղ, կենտրոնում բազմել է Վարդան Մամիկոնյանը։ «Աշտիշատի ժողովի» առավելությունը նրա կոմպոզիցիոն ամբողջականությունն է, որ արտահայտված է ներկաների «ուղղվածությամբ» դեպի կենտրոն։

Հավատարիմ իր ներկապնակին՝ նկարիչը պատկերել է հայկական միջավայրի մասին հուշող սրահի հզոր կամարներ, որոնք հանգչում են խավարում կորած թակաղաղի (աբակայի) վրա։
Գլխավոր կերպարներն են Եզնիկ Կողբացին, որ կարդում է Մովպետաց Մովպետ Միհրներսեհին ուղղված պատասխան թուղթը և ավելի բարձր տեղում գահին բազմած Վարդան Մամիկոնյանը։
Կենտրոնում Եզնիկն աչքի է ընկնում ոչ միայն դիրքով, մյուսներից տարբերվող պորտրետայնությամբ, այլև մուգ կապույտ պատմուճանով։ Եզնիկը, ով պատկերված է ձախ կողմում, ներկայացված է լուսաստվերային խոշոր ընդհանրացումներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ
Կատեգորիա:1966 նկարներ
Էլիզե Ռիխտեր

**Էլիզե Ռիխտեր** (, 2 մարտի, 1865, Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - 23 հունիսի, 1943, Տերեզիենշտադտ, Տերեզին, Լիտոմերիցեի շրջան), ավստրիացի գիտնական, բանասեր, 1905 թվականին դարձել է առաջին կինը, որ Վիեննայի համալսարանում ստացել է գիտությունների դոկտորի աստիճան։

## Կենսագրություն
Էլիզե Ռիխտերը ծնվել է 1865 թվականի մարտի 2-ին Վիեննայում, հրեա Մաքսիմիլիան Ռիխտերի (մահացել է 1891 թվականին) ու նրա կնոջ՝ Էմիլի Լաքենբախերի (մահացել է 1891 թվականին) ընտանիքում։ Էլիզե Ռիխտերի քույրը՝ Էլենը, փիլիսոփայություն է սովորել Վիեննայի համալսարանում և գիտական աստիճան է ստացել 1901 թվականին։

Քսան տարեկան հասակում Էլիզե Ռիխտերը հիվանդացել է ռևմատիզմով, ինչից տառապել է հետագա ողջ կյանքի ընթացքում։ 1891 թվականից նա՝ որպես հյուր ունկնդիր, որոշ դասախոսությունների է հաճախել Վիեննայի համալսարանում։ Երբ կանանց թույլատրվել է հանձնել քննություններ, 1896 թվականին նա ատեստատ է ստացել Վիեննայի մասնավոր Ակադեմիական գիմնազիայում։ Մեկ տարի անց ընդունվել է Վիեննայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ։ 1905 թվականին Էլիզե Ռիխտերը դարձել է առաջին կինը, որ այդ համալսարանում ստացել է դոկտորի գիտական աստիճան ռոմանական լեզուների գծով և եղել է առաջին կին դոցենտը, որ 1921 թվականին նշանակվել է պրոֆեսոր։ 1920 թվականից Էլիզե Ռիխտերը գլխավորել է Ավստրիացի ակադեմիկ կանանց միությունը ()։

Անշլյուսից ու Ավստրիայում նացիստական հակասեմիտական քաղաքականության ծավալումից հետո Էլիզե Ռիխտերն ազատվել է պաշտոնից։ Իր քրոջ հետ նա 1942 թվականի հոկտեմբերի 9-ին տեղափոխվել է Տերեզիենշտադտ համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ էլ մահացել է 1943 թվականի հունիսի 23-ին։

## Հիշատակ
* Ավստրիական գիտական հիմնադրամի (FWF) ծրագիրը, որ կանանց աջակցում է պրոֆեսոր դառնալու գործընթացքում, կոչվել է Էլիզե Ռիխտերի պատվին։
* 1999 թվականից Ռոմանագետների գերմանական միությունը շնորհում է 1500 եվրո մրցանակ ռոմանագիտության բնագավառում գրված լավագույն դիպլոմային աշխատանքի համար։ Այդ մրցանակը ևս կոչվել է Էլիզե Ռիխտերի անունով։
* 2008 թվականին Վիեննայի Ֆլորիդսդորֆ փողոցներից մեկն անվանվել է Էլիզե Ռիխտերի պատվին։
* 2016 թվականի ամռանը Էլիզե Ռիխտերի կիսանդրին տեղադրվելու է Վիեննայի համալսարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Richter, Elise 1865-1943  
* Elise Richter 

Կատեգորիա:Ավստրիացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի գիտնականներ
Ալեքսեյ Մարինատ

**Ալեքսեյ Մարինատ** (, ), մոլդովացի գրող, արձակագիր, դրամատուրգ։ Գրականության վաստակավոր գործիչ (1993)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ալեքսեյ Մարինատը ծնվել է 1924 թվականին Օդեսայի մարզի Դոլինսկոյե գյուղում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1959 թվականին ավարտել է Իոն Կրյանգեի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։ Ուսանողական տարիներից պահել է օրագիր, որտեղ շարադրել է հետպատերազմյան իրականության իր տպավորությունները։ Գործընկերոջ մեղադրանքով դատապարտվել և երկար տարիներ եղել է սիբիրյան ճամբարներում։

## Ստեղծագործություններ
Գրական գործունեությամբ զբաղվել է 1950-ական թվականներից։ Հրատարակել է վեպեր, վիպակներ, պատմվածքներ, գրել է պիեսներ։
* «Արշալույսները կանչում են մեզ» („Zările ne cheamă”) 1959
* «Մարդը գնում էր գյուղական ճանապարհով» („Fata cu harţag”) 1962
* «Անդադրում աղջիկը» („Fata cu harţag”) 1962
* «Հետքեր շեմին» („Urme pe prag”) 1966
* «Բանագնացներ» („Mesagerii”) 1977
* «Սիրո պարտեզ» („Grădina dragostei”) 1980
* «Ընտրված գրություններ» („Scrieri alese”) 1991
* «Ես և աշխարհը» („Eu şi lumea”) 1999
* «Ճամփորդություն աշխարհի շուրջ» („Călătorii în jurul omului) 2004, Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության մրցանակ

## Պարգևներ
* Հայրենական պատերազմի շքանշան
* «Կարմիր աստղի» շքանշան
* Գրականության վաստակավոր գործիչ (1993)
* Գրականության և արվեստի բնագավառի հանրապետական մրցանակի դափնեկիր (2000)
* «Հանրապետության շքանշանի» ասպետ (1996)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Արձակագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Սամանտա Մամբա

**Սամանտա Մամբա** (, ), իռլանդացի դերասանուհի և երգչուհի։

## Կենսագրություն
Սամանտա Մամբան ծնվել է 1983 թվականի հունվարի 18-ին Իռլանդիայի Դուբլին քաղաքում։ Նրա հայրը՝ ինժեներ Պիտեր Մամբան Զամբիայից է, իսկ մայրը՝ Իռլանդիայից։ Ծնողները Սամանտային երեք տարեկան հասակից տվել են *Billie Barry Stage School* թատերական դպրոց։ Այնտեղ նա սովորել է 13 տարի։

## Կարիերա
1998 թվականին Մամբան դարձել է «The Hot Mikado» ջազային նախագծի հաղորդավար, որտեղ կարողացել է ցույց տալ իր վոկալային և դերասանական տվյալները։ Շուտով Սամանտան լքում է դպրոցը որպեսզի նվիրի իրեն երաժշտությանը և ձայնագրի դեբյուտային ալբոմ, որի ժամանակ նա ճամփորդել է Դանիայով, Շվեյցարիայով, Անգլիայով և Իռլանդիայով։

2000 թվականին թողարկվում է նրա առաջին «Gotta Tell You» անունով երգը, որը զբաղեցնում է իռլանդական, և շուտով նաև անգլիական չաթերի առաջին հորիզոնականները։ Շուտով Մամբան հայընի է դառնում ԱՄՆ-ում։ Նրա «Baby Come On Over» անունով ալբոմը վաճառվել է չորս միլիոն օրինակով։

2001 թվականին, Սուրբ ծնունդի ժամանակ թողարկվում է «Samantha Sings Christmas» նախագիծը։ 2002 թվականին Մամբան թողարկում է հերթական «I’m Right Here» () անունով սինգլը։

2008 թվականի հունվարի 17-ին Մամբան հայտնվում է նաև հեռուստատեսություն, սկզբում *Loose Women* շոում, ապա *Dancing On Ice* նախագծում։

Սամանտան նկարահանվել է ֆիլմերում, և պարբերաբար հայտնվում է նորաձևության ամսագրերի էջերում։

## Անձնական կյանք
2012 թվականի փետրվարի 24-ից Սամանտան ամուսնացած է ոստիկան Տորրեեմ Սքելյսոնի հետ։ Զույգերն ունեն մեկ աղջիկ՝ Սեյջ Սքելյսոնը (ծնվ. 03.03.2015):

2015 թվականի փետրվարի 10-ին, Սամանտան, լինելով արդեն 37-րդ աբաթական հղի, ավտովթարի է ենթարկվում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Պաշտոնական կայքը 

Կատեգորիա:Իռլանդացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իռլանդացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իռլանդացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Մոդելներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Էվաննա Լինչ

**Էվաննա Պատրիցիյա Լինչ** (, , , Իռլանդիա), իռլանդացի դերասանուհի, որը հայտնի է Հարրի Փոթերի մասին պատմող ֆիլմաշարում կերտած Լունա Լավգուդի դերով։

## Կենսագրություն
### Վաղ կյանք
Լինչը ծնվել է Տերմոնֆեկինում (Լաուտի կոմսություն, Իռլանդիա), Դոնալա և Մարգարետ Լինչի ընտանիքում։ Նա նաև ունի ավագ քույրեր՝ Մայրիդը և Էմիլին, ինչպես նաև եղբայր՝ Պատրիկը։

Արդեն երեխա տարիքում Էվաննան կարդում էր Հարրի Փոթերի մասին գրքեր և դարձել է վիպաշարի երկրպագուն։ 11 տարեկանից մինչև 13 տարեկանը Լինչը տառապում էր անորեքսիայով, և Ջոան Ռոուլինգը նրան նամակ էր ուղարկել, որպեսզի աջակցի աղջկան։

Մինչև 2004 թվականի հունիսը Էվաննան սովորել է «Cartown National School» տարրական դպրոցում, ապա տեղափոխվել է աղջիկների համար կաթոլիկ «Our Lady’s College» դպրոց, որտեղ նրա հայրը եղել է փոխտնօրեն։ 2008 թվականին Լինչը «Centre for the Talented Youth of Ireland» դպրոցում ուսումնասիրել է սպեկուլյատիվ ֆանտաստիկա և դրամա։ 2010 թվականի սեպտեմբերից Լինչը սովորում է Իռլանդիայի կրթության ինստիտուտում։

### Կարիերա
2006 թվականի փետրվարի 2-ին, տասնչորսամյա Էվաննան մասնակցել է Լոնդոնում անցկացվող «Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը» ֆիլմի քասթինգին։ Նա վաղուց էր երազում նկարահանվել Հարրի Փոթերի ֆիլմերից մեկում, և մի անգամ նամակ էր գրել Ջոան Ռոուլինգին, որ նա, մի սովորակ աղջիկ, չի կարող նկարահանվել Հարրի Փոթերի ֆիլմերից մեկում, բայց նա այդ դերի համար տալով հարցազրույց, անցել է 15000 հավակնորդների։ Էվաննան սկսել է նկարահանվել «Փյունիկի միաբանություն» ֆիլմում և փետրվարի վերջին նկարահանվել է Անգլիայում գտնվող «Leavesden Studios» ստուդիայում։

Կինոնկարի պրոդյուսերներին թվում է, որ պրոֆեսիոնալ դերասանուհիները չափազանց հայտնի են և էքսցենտրիկ Լունա Լավգուդի դերի համար չեն, այդ պատճառով կազմակերպում են բաց քննարկումներ։ Ինչպես նշում է ֆիլմաշարի պրոդյուսեր Դեյվիդ Հեյմանը՝ «Մենք ունեինք երեք աղջիկ, որոնք, ինչպես մտածում էինք, կարող էին խաղալ Լունա Լավգուդի դերում, բայց նրանք չէին կարող *լինել* Լունա Լավգուդ»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էվաննա Լինչը Rotten Tomatoes-ում

Կատեգորիա:Աուդիոգիրք կարդացողներ
Կատեգորիա:Իռլանդացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իռլանդացի երգիչներ
Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Մոդելներ
Գեորգե Մադան

**Գեորգե Մադան** (, , Տրուշեն), մոլդովացի գրող։

## Կենսագրություն
Գեորգե Մադանը ծնվել է 1938 թվականին Ստերշենի շրջանի Տրուշեն գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է Մոլդովայի պետական համալսարանը։ Աշխատել է որպես մանկավարժ, դպրոցի տնօրեն, «Zorile Moldovei» («Մոլդովայի լուսաբաց») և«Tinerimea Moldovei» («Մոլդովայի երիտասարդություն») թերթերի գլխավոր խմբագիր, Դ. Կանտեմիրի անվան գրականության թանգարանի տնօրեն։ Վեպերի, պատմվածքների հեղինակ է։

## Ստեղծագործություններ
Գրական գործունեությամբ զբաղվել է 1950-ական թվականներին։ Սկզբում տպագրվել է «Տիներիմյա Մոլդովեյ» և «Կուլտուրա Մոլդովեյ» թերթերում։ 1959 թվականին լույս է տեսել «Շեմքին» խորագիրը կրող պատմվածքների ժողովածուն, 1962 թվականին՝ «Վիպակները»։

## Պարգևներ, մրցանակներ
* «Gloria Muncii» շքանշանի ասպետ (1998)
* «Om Emerit» պատվավոր կոչում, 2003

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ
Կատեգորիա:Մոլդովայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Կատեգորիա:Մոլդովացի մանկավարժներ