Մարկո Սիմոնե

**Մարկո Սիմոնե** (, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է որպես հարձակվող և կիսապաշտպան, այժմ՝ մարզիչ։

Նա հայտնի է «Միլանի» (Իտալիա), «Պարի Սեն-Ժերմենի» և «Մոնակոյի» (երկուսն էլ՝ Ֆրանսիա) կազմում իր ելույթներով։ Նա չորս խաղ է անցկացրել Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում։

Իտալիայի (1992, 1993, 1994 և 1996 թվականներին՝ «Միլանի» հետ) և Ֆրանսիայի (2000 թվականին՝ «Մոնակոյի» հետ) չեմպիոն, Չեմպիոնների գավաթի (1990 և 1994 թվականներին), Եվրոպայի սուպերգավաթի (1989 և 1994 թվականներին), Միջմայրցամաքային գավաթի (1989), Ֆրանսիայի գավաթի և Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի (1998 թվականին՝ «Պարի Սեն Ժերմենի» հետ) հաղթող։

## Կենսագրություն
180px|մինի|ձախից|Սիմոնեն Կոմոյի կազմում
Մարկոն իր նորամուտը նշել է իտալական Սերիա A-ում խաղացել է «Կոմոյի» կազմում, 1987 թվականի հունվարի 11-ին։ Սերիա A-ում մի քանի խաղ անցկացնելուց հետո նա վարձավճարով տեղափոխվել է Ալզանո, որը Սերիա C1-ի ակումբ էր։ Այս ակումբի կազմում Սիմոնեն 1987/88 մրցաշրջանում խփել է 15 գոլ՝ մրցաշրջանի վերջում դառցել է Սերիա C1-ի լավագույն ռմբարկուն։

1990 թվականի Եվրոպայի գավաթի եզրափակչում «Միլանի» «Բենֆիկայի» նկատմամբ տարած 1-0 հաշվով հաղթանակի ժամանակ Սիմոնեն պահեստայինների նստարանին էր։ Չորս տարի անց՝ 1994 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի եզրափակչում՝ «Բարսելոնայի» դեմ խաղում (4-0), նա նույնպես պահեստայինների նստարանին էր, բայց չի հայտնվել խաղադաշտում։

1996 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Սիմոնեն հեթ-տրիկ ձևակերպել է «Ռոզենբորգի» դեմ ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի 4-1 հաշվով արտագնա հաղթանակի 24-րդ րոպեին։ Սիմոնեն դարձել է առաջին իտալացին, ով հեթ-տրիկ ձևակերպել է Չեմպիոնների լիգայում։ Այդ մրցաշրջանում «Միլանը» չի կարողանում անցնել Չեմպիոնների լիգայի խմբից՝ զբաղեց րել է երկրորդ տեղը «Պորտուից» և «Ռուսենբորգից» հետո։

Թոշակի անցնելուց հետո նա նշանակվել է իտալական «Լեգնանո» ֆուտբոլային ակումբի տնօրեն։ 2009 թվականից նա նաև աշխատել է որպես շուկայական խորհրդատու «Մոնակո» ակումբում։ Հետագայում Մարկոն հեռացել է Լենյանոյի ղեկավարությունից և դարձել է ֆուտբոլային սկաուտ և ՖԻՖԱ-ի գործակալ։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 12-ին նա նշանակվել է Մոնակոյի գլխավոր մարզիչ՝ Ժան Պետիի հետ միասին, փոխարինել է հեռացված Լորան Բանիդային։

2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին Սիմոնեն նշանակվել է Լոզանի տեխնիկական տնօրեն։ 2014 թվականի մայիսի 12-ին նա որոշել է չշարունակել Լոզանի հետ համագործակցությունը, քանի որ մարզական նախագիծը նրան չէր համապատասխանում։ Նա ստացել է ՈՒԵՖԱ-ի լիցենզիա։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ին նա դարձել է Լոզանի գլխավոր մարզիչ։ 2015 թվականի մարտի 24-ին, հինգ պարտություններից հետո, նա ազատվել է իր պաշտոնից։

2015 թվականի հունիսի 25-ին նա դարձել է Ֆրանսիայի «Տուր» ակումբի երկրորդ դիվիզիոնի մարզիչը։ Նա 38 խաղում վաստակել է 49 միավոր և գերազանց արդյունքների է հասել Ֆրանսիայի լիգայի գավաթում և Ֆրանսիայի գավաթում։ 2016 թվականի մայիսի 14-ին նա հրաժարական է տվել։ Նոյեմբերի 8-ին նա նշանակվել է «Լավալի» տեխնիկական տնօրեն։ Թիմը 14 խաղից 11 միավորով զբաղեցրել է երրորդ տեղը լիգայում։ 2017 թվականի հուլիսի 15-ին նա նշանակվել է Թունիսի բարձրագույն դիվիզիոնում հանդես եկող «Կլաբ Աֆրիկյան»-ի տեխնիկական տնօրեն՝ կնքելով երկամյա պայմանագիր։ Իր երկամյա պայմանագրի ժամկետը լրանալուց չորս ամիս անց նա լքել է ակումբը, որը զբաղեցնում էր 12-րդ տեղը։ ՖԻՖԱ-ի միջոցով նա դատի է տվել ակումբին՝ պահանջելով իր աշխատավարձի մնացած մասը և հաղթել է 2019 թվականի հուլիսին ստացել է 630,000 եվրո փոխհատուցում։ 2018 թվականի ապրիլին նա Կամերունի ազգային հավաքականի թափուր պաշտոնի 77 թեկնածուներից մեկն էր։

2019 թվականի մարտի 25-ին Սիմոնեն դարձել է Թաիլանդի Պրեմիեր լիգայի «Ռաչաբուրի Միտր Ֆոլ» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչը։ Նա հեռացել է հուլիսին՝ իր խաղաշրջանի 18 խաղերից ութ հաղթանակ տանելով՝ պնդելով, որ առաջարկ է ստացել եվրոպական ակումբից։ Դրա փոխարեն նա միացել է Մարոկկոյի ֆուտբոլային լիգայի երկրորդ դիվիզիոնի «Շաբաբ Մոհամմեդիա» թիմին։ Նրան հեռացրին աշխատանքից չորս ամիս անց, չնայած թիմը լիգայում առաջատարն էր։

2021 թվականի մարտի 10-ին Սիմոնը դարձել է Լիգա 2-ի «Շատորու» ակումբի մարզիչը։ Նա նշանակվել է այն բանից հետո, երբ ակումբը անցել է Սաուդյան Արաբիայի արքայազն Աբդուլլահ բին Մուսաեդ բին Աբդուլազիզ Ալ Սաուդի և նրա «Յունայթեդ Ուորլդ Գրուփ»-ի վերահսկողության տակ։ Նրա նշանակման պահին Շատորուն լիգայի աղյուսակի վերջին հորիզոնականում էր և այնտեղ մնացել է մինչև մրցաշրջանի ավարտը՝ դուրս է մնացել երրորդ դիվիզիոն՝ Չեմպիոնատ Նաշնալ։ Նա հեռացվել է Շատորուից 2021 թվականի հոկտեմբերի 11-ին՝ Կոնկարնոյից տնային պարտությունից հետո, երբ ակումբը գտնվում էր աղյուսակի միջին հորիզոնականում։

## Նվաճումներ
### Թիմ
**«Միլան»**
* Սերիա A-ի չեմպիոն (4): 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1995/96
* Իտալիայի սուպերգավաթի հաղթող (3): 1992, 1993, 1994
* ՈՒԵՖԱ-ի չեմպիոնների լիգա (2): 1989/90, 1993/94
* ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթի հաղթող (3): 1989, 1990, 1994
* Միջմայրցամաքային գավաթ (2): 1989, 1990

**«Փարիզ Սեն-Ժերմեն»**
* Ֆրանսիայի գավաթ՝ 1997/98
* Ֆրանսիայի լիգայի գավաթ՝ 1997/98
* Ֆրանսիայի սուպեր գավաթ՝ 1998

**«Մոնակո»**
* Ֆրանսիայի չեմպիոն՝ 1999/00 Ֆրանսիայի լիգայի գավաթ՝ 2002/03  Ֆրանսիայի սուպեր գավաթ՝ 2000

### Անհատ
* Սերիա C1-ի լավագույն ռմբարկու՝ 1988/89
* Ֆրանսիայի լավագույն օտարերկրացի խաղացող (2): 1997/98, 1999/00

## Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ
 
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Կատեգորիա:Կոմոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Միլան ՖԱ
Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նիսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՊՍԺ
Կատեգորիա:Պարի Սեն-Ժերմենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի ղեկավարներ