open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Նորթոն Սայմոնի թանգարան

**Նորթոն Սայմոնի թանգարան** (), Լոս Անջելեսի արվարձաններից մեկում գտնվող Փասադենայի արվեստի թանգարան։ Թանգարանը, որը հիմնադրվել է 1969 թվականին, ի սկզբանե կոչվել է **Փասադենայի գեղարվեստական ինստիտուտ** և **Փասադենայի գեղարվեստական թանգարան**։

Թանգարանում ներկայացված է ամերիկացի արդյունաբերող և բարերար Նորթոն Սայմոնի գեղանկարչության և քանդակագործության հավաքածուն (1907-1993)։

## Պատմություն
Փասադենայի գեղարվեստական թանգարանը հիմնադրվել է 1969 թվականին, քաղաքային իշխանությունների կողմից։ Սակայն ցուցահանդեսների պատվախնդիր ծրագիրը և նոր շենքի կառուցումը զգալի ֆինանսական խնդիրներ են առաջացրել, որոնք սպառնալիքի տակ են դրել հաստատության հետագա գոյությունը։

Այդ ժամանակ միլիոնատեր Նորթոն Սայմոնն ուներ ոչ շատ մեծ թվային, բայց արվեստի ստեղծագործություններից աշխարհի ամենաթանկ մասնավոր հավաքածուներից մեկը (մոտ 4000 ցուցանմուշներ)։ 1970-ականների սկզբին Սայմոնը սկսեց փնտրել ցուցադրության վայր։ 1974 թվականին Փասադինայի թանգարանն ու Սայմոնը համաձայնության են եկել, ըստ որի՝ Սայմոնը վճարել է թանգարանի պարտքերը և պատասխանատու է եղել թանգարանային հավաքածուի և շինարարական նախագծերի համար։ Փոխարենը թանգարանն ընդունել է նրա անունը։

1995 թվականին թանգարանը սկսեց կապիտալ վերակառուցումը։ Պատկերասրահները փոխվել են, բարելավվել է լուսավորությունը, ավելացել է ժամանակավոր ցուցահանդեսների տարածքը։ Առանձին հարկը նվիրված էր Ասիայի արվեստին։ Թանգարանի այգիները վերափոխվել են, որպեսզի հավաքեն 20-րդ դարի քանդակի հավաքածուն։ Բացի այդ, կառուցվել է նոր «Նորթոն Սայմոնի թատրոն»-ը ֆիլմերի, դասախոսությունների, պարային ներկայացումների և համերգների համար։


Պատկեր:Raphael Madonna Pasadena.jpg|Ռաֆայել։ Պասադինյան Մադոննա։
Պատկեր:Rembrandt Harmensz. van Rijn 117.jpg|Ռեմբրանդ։ Որդու դիմանկարը:
Պատկեր:Rembrandt self portrait 1636-38.jpg|Ռեմբրանդտի ինքնադիմանկար
Պատկեր:Portrait of the Artist's Mother by Vincent van Gogh.jpg|Վան Գոգ։ Մոր դիմանկարը։ 


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թանգարանի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արվեստ
Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թանգարաններ
Կատեգորիա:1969 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1969 հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում
My Oasis (երգ, Սեմ Սմիթ)

**«My Oasis»** (), բրիտանացի երգիչ Սեմ Սմիթի և նիգերիացի երգիչ և երգերի հեղինակ Բուրնա Բոյի համատեղ երգը։ Թողարկվել է Capitol Records լեյբլի միջոցով՝ 2020 թվականի հուլիսի 30֊ին, այն Սմիթի «Love Goes» (2020) ալբոմի գլխավոր սինգլն է։ Երգը գրվել է Ջիմի Նեյփսի, Սեմ Սմիթի և Դամինի Օգուլուի կողմից։

## Երգի մասին
Երգը առաջին անգամ լսվել է *BBC Radio 1* ռադիոյի Էնի Մեքի շոուի ընթացքում։ Խոսելով երգի մասին՝ Սեմ Սմիթը ասել է․ «Երգը այս շրջանում իմ էմոցիաների արտահայտումն է։ Ես Բուրնա Բոյի երկրպագուն եմ արդեն մի քանի տարի և շատ երջանիկ եմ ունենալ երգ՝ նրա մասնակցությամբ»։

## Անձնակազմ
Ցանկը բերված է *[[Tidal]]*֊ից.

* Իլյա Սալմանզադե - պրոդյուսեր, կատարող, ստեղնաար, հարվածային գործիքներ, ծրագրավորող, վոկալային պրոդյուսեր
* Ջիմի Նեյփս - պրոդյուսեր, կոմպոզիտոր, երգի բառերի հեղինակ, կատարող, բաս կիթառ, ծրագրավորող, սինթեզ
* Բուրնա Բոյ - կոմպոզիտոր, բառերի հեղինակ, կատարող, վոկալ
* Սեմ Սմիթ - կոմպոզիտոր, բառերի հեղինակ, կատարող, վոկալ
* Բեն Ջոնս - ակուստիկ կիթառ, կատարող, էլեկտրո կիթառ
* Դարեն Հիլիս - ձայնագրություն
* Ռենդի Մերիլ - ինժեներ, ստուդիայի անձնակազմ
* Սթիվ Ֆիցմաուրիս - միքսեր, ստուդիայի անձնակազմ

## Չարթեր

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Սեմ Սմիթի երգեր
Ագոստինո Կոտտոլենգո

**Ագոստինո Կոտտոլենգո** (, ), իտալացի նկարիչ։

## Կենսագրություն
Ագոստինո Կոտոլենգոն ծնվել է Իտալիայի Բրա քաղաքում։ Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Ջուզեպպե Բենեդետտո Կոտտոլենգոն, քահանա էր, մի քանի կաթոլիկ վանական ժողովների հիմնադիր։ Արվեստի հանդեպ հակում ունենալով՝ Կոտտոլենգոն 1810 թվականին ընդունվեց Թուրինի Ալբերտինայի ակադեմիա։ Կոտոլենգոն մասնակցել է Իտալիայում 1821-ի հեղափոխական իրադարձություններին։ Թուրինում մնալուց հետո նա վերադառնում է Բրա, որտեղ բացում է արվեստի դպրոց։

Նա նկարներ է նկարել Բրա քաղաքի եկեղեցիների համար։ 1832-1834 թվականներին նկարել է չորս կտավ, որոնք պատկերում էին Բաթութի Ների եկեղեցու ճգնավոր Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի կյանքը։ Ագոստինո Կոտոլենգոն Սանտ Անդրեայի եկեղեցու համար նկարել է Սուրբ Անդրեասի նահատակության մեծ նկարը, որն այժմ գտնվում է Նուովո Սանտուարիո Դելլա Մադոննա դե Ֆիորի եկեղեցում։ Նա նաև նկարել է «Սեբաստիանո Վալֆրեի օրհնությունը» նկարը, որտեղ Վալֆրեն շրջապատված էր աղքատներով, Սան Ջովանիի ծխական եկեղեցու համար «Սուրբ Անտոնինո Աբատե» նկարը և «Քրիստոսի հարությունը» նկարը՝ Բաթութի Բյանկի եկեղեցու համար։

1853 թվականին Կոտոլենգոն նկարել է «Սուրբ Ռոխ» նկարը՝ համանուն եկեղեցու համար։ Նա աշխատել է նաև Կունեո նահանգի այլ եկեղեցիների և մատուռների համար։ Ռեալիզմի տարրերը ցուցադրվում են Ագոստինո Կոտոլենգոյի դիմանկարներում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ամբրոջո Բերգոնյոնե

**Ամբրոջո Բերգոնյոնե** կամ **Բորգոնյոնե**, իսկական անունը՝ **Ամբրոջո դա Ֆոսսանո** (, ), լոմբարդյան դպրոցի իտալացի նկարիչ։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Մականունը խոսում է բուրգունդյան դպրոցի հանդեպ իր հակվածության մասին, ձևով մոտ է Վինչենցո Ֆոպպային։ Զգացել է Լեոնարդո դա Վինչիի ազդեցությունը։ Առավել հայտնի է Չերտոզա դի Պավիայի Կարտեզյան միաբանության մենաստանի 1486-1494 թվականների աշխատանքներով։ Ավելի ուշ աշխատել է Միլանի Սանտ Էուստորջոյի բազիլիկում և Սան Սատիրո եկեղեցում, 1497-ից հետո՝ Լոդիում, 1512 թվականին՝ Բերգամոյում, մահից քիչ առաջ՝ կրկին Միլանում, Սան Սիմպլիչանոյի բազիլիկում։

Նրա կտակը թվագրվում է 1523 թվականի ապրիլի 4-ին, նույն թվականին նա մահացավ։ Բեռնարդինո Լուինին համարվում է իր ուսանողներից մեկը։

## Ժառանգություն
Բերգոնյոնեի աշխատանքները ներկայացված են Բերգամոյի, Միլանի (Բրերա պատկերասրահ, Պոլդի Պեցցոլիի թանգարան), Թուրինի, Փարիզի, Լոնդոնի, Նյու Յորքի և այլ թանգարաններում, նրա կտավներից մեկը (*[[Հակոբոս առաքյալ]]*, մոտավորապես 1500 թվական) Էրմիտաժում է։

## Պատկերասրահ

Image:Borgognone fresk.jpg|Ջան Գալեացցո Վիսկոնտին (1351-1402) իր երեք որդիների հետ միասին Կույս Մարիամին է մատուցում Չերտոզա Դի Պավիայի մոդելը (Certosa di Pavia))
Image:Bergognone,_Madonna_col_Bambino.jpg|Մադոննան մանկան հետ (Լոնդոն, Ազգային պատկերասրահ)
Image:Bergognone, Ambrogio — St Ambrose with Saints — circa 1514.jpg|Սուրբ Ամբրոսիուսն ու սրբերը (Chertose di Pavia)
Image:Bergognone_007.jpg|Սուրբ Եկատերինա Ալեքսանդրիայի և Սուրբ Եկատերինա Սիենայի առեղծվածային ամուսնությունը (Լոնդոն, Ազգային պատկերասրահ, Դելլա Չերտոզա Դի Պավիա)


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Sciolla J.C. Ambrogio da Fossano detto il Bergognone: un pittore per la Certosa. Milano: Skira, 1998

## Արտաքին հղումներ
* Աշխատանքներն աշխարհի թանգարաններում
* On line պատկերասրահ

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:16-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի գեղանկարչություն
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Պավել Ուտկին

**Պավել Ուտկին** (, ), խորհրդային գեղանկարիչ և մանկավարժ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Պավել Ուտկինը ծնվել է 1920 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Տվերի նահանգի Կաշինսկի գավառի Բոսյակովո գյուղում (մի քանի աղբյուրներում որպես ծննդյան ամսաթիվ նշված է 1920 թվականի օգոստոսի 30-ը): 1929 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լենինգրադ։ 1936-1940 թվականներին սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստա-մանկավարժական տեխնիկումում, իսկ 1947-1953 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետում։

Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Ինստիտուտը ավարտելուց հետո զբաղվել է ստեղծագործական և մանկավարժական գործունեությամբ։ Նկարել է դիմանկարներ, բնանկարներ և ժանրային նկարներ։ 1953 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների` ներկայացնելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների կողքին։ 1960 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Նրա ստեղծագործություններից են «Լենինգրադի բնանկարը» (1958 թվական), «Ստուդիայում» (1961 թվական), «Կոմպոզիտոր Ֆերենց Լիստի դիմանկարը» (1963 թվական), «Կոնստանտին Ցիոլկովսկու դիմանկարը» (1970 թվական), «Փառքի շքանշանի լիարժեք ասպետ, 45-րդ հրետանային հրանոթի հրամանատար, Խորհրդային Միության հերոս Ն. Կուզնեցովի դիմանկարը» (1985 թվական) և այլ նկարներ։

Պավել Ուտկինը մահացել է 1990 թվականի հուլիսի 4-ին, Լենինգրադում` յոթանասուն տարեկան հասակում։ Նրա ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Центральный Государственный Архив литературы и искусства. СПб*. Ф.78. Оп.8. Д.472.
* *Выставка произведений ленинградских художников 1961 года. Каталог*. — Л: Художник РСФСР, 1964. — с.41.
* *Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР.* — Л: Художник РСФСР, 1987. — с.135.
* *40 лет Великой победы. Выставка произведений художников — ветеранов Великой Отечественной войны. Каталог*. — Л: Художник РСФСР, 1990. — с.14.
* *Matthew Cullerne Bown. A Dictionary of Twentieth Century Russian And Soviet Painters. 1900 — 1980s.* — London: Izomar Limited, 1998.
* *Иванов С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа.* — Санкт-Петербург: НП-Принт, 2007. — с.390. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
* *Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005.* — Санкт Петербург: «Первоцвет», 2007. — с.71.

Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Անատոլի Դավիդով

**Անատոլի Դավիդով** (, ), ռուս և խորհրդային գծանկարիչ և գեղանկարիչ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
1948-1954 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գծանկարչության ֆակուլտետում՝ Ալեքսեյ Պախոմովի, Միխայիլ Տարանովի և Ալեքսանդր Վասիլևի մոտ։ 1955 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Ստեղծագործել է հաստոցային գրաֆիկայի և գեղանկարչության ոլորտներում՝ մեծ մասամբ դիմանկարի և բնանկարի ժանրով։ 1955 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ 1999 թվականին արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ պատվավոր կոչմանը։

Մահացել է 2009 թվականի հունիսի 11-ին, Սանկտ Պետերբուրգում՝ 86 տարեկան հասակում։

Անատոլի Դավիդովի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* *Зональная выставка произведений ленинградских художников 1980 года. Каталог.* Л., Художник РСФСР, 1983. С.42.
* *Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа.* СПб., НП-Принт, 2007. С.405. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
* *Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005.* СПб., 2007. С.384.
* *Кутейникова, Н. С.* Давыдов Анатолий Захариевич //Страницы памяти. Справочно-биографический сборник. 1941-1945. Художники Санкт-Петербургского (Ленинградского) Союза художников — ветераны Великой Отечественной войны. Кн.1. СПб: Петрополис, 2014. С.310-312.
* *Бахтияров, Р. А.* Чуткость к красоте. Творчество Анатолия Давыдова (1923—2009) // Петербургские искусствоведческие тетради. Вып. 30. СПб: 2014. С. 33—39.

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Բիաջո դ'Անտոնիո Տուչի

**Բիաջո դ'Անտոնիո Տուչի** (, ), վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։ Նա ոգեշնչված էր Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպիի, Անդրեա դել Վերոկկիոյի, Դոմենիկո Գիրլանդայոյի աշխատանքներից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆլորենցիայում։

15-րդ դարի վերջին քառորդում նա աշխատել է Ֆաենցայում, բայց նրա ոճում կան ֆլորենտական ոճի մի քանի տարրեր։ Կարելի է գտնել նաև հոլանդական վաղ նկարչության ազդեցությունը։

Նա, այլ արվեստագետների հետ համագործակցելով ստացել է Սիքստինյան կապելլայի որմնանկարները.

* Կոզիմո Ռոսսելիի հետ միասին` «Վերջին ընթրիքը»։
* «Անցում Կարմիր ծով» որմնանկարի հավանական հեղինակ (համահեղինակ)։

## Պատկերասրահ

File:Zanobi di domenico, jacopo del sellaio e biagio d'antonio, cassone morelli, 1472, 01.JPG|Սնդուկ, 1472
File:Biagiodantonio-madona.jpg|*Տիրամայրը աղոթում է երեխային և հրեշտակին* (1475 հոկտեմբեր). Սան Պաուլոյի արվեստի թանգարան (Բրազիլիա)
File:Biagio d'Antonio - The Adoration of the Child with Saints and Donors - Google Art Project.jpg|Մոգերի և սրբերի երկրպագությունը երեխային (մոտ 1476 թվականին): Ֆիլբրուկի արվեստի թանգարան (ԱՄՆ)
File:Biagio d'antonio tucci, decollazione di santa caterina, 1480-90 ca. 01.jpg|*Սուրբ Եկատերինայի գլխատումը* (1480 հոկտեմբեր-1490)
File:Biagio d'Antonio 001.jpg|*Ջեյսոնի և Մեդեայի նշանադրությունը* (1487 հոկտեմբեր)


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Bartoli, Roberta. «Biagio d’Antonio (Tucci)». *Grove Art Online*. Oxford University Press.
* 

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Վիկտոր Կալաշնիկով

**Վիկտոր Միխայլովիչ Կալաշնիկով** (), խորհրդային և ռուս հրաձգային զենքի կոնստրուկտոր, «Կալաշնիկով» կոնցեռնի առաջատար ինժեներ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր կոնստրուկտոր։ Ուդմուրտիայի Հանրապետության ճարտարագիտական ակադեմիայի թղթակից անդամ։

## Կենսագրություն
Վիկտոր Միխայլովիչ Կալաշնիկովը ծնվել է 1942 թվականի հուլիսի 16-ին, հրաձգային զենքի խորհրդային կոնստրուկտոր Միխայիլ Տիմոֆեևիչ Կալաշնիկովի ընտանիքում։

1966 թվականին ավարտել է Իժևսկի մեխանիկական ինստիտուտը, որից անմիջապես հետո սկսել իր կարիերան Իժևսկի մեքենաշինական գործարանի նոր արտադրանքների զարգացման բյուրոյի գլխավոր կոնստրուկտորների բաժնում։

Ներկայացրել է Իժմաշ գործարանը զենքի միջազգային ցուցահանդեսներում։

Ունի երկու երեխա (որդիներ՝ Միխայիլը և Ալեքսանդրը)։

Մահացել է 2018 թվականի մարտի 27-ին Իժևսկում, յոթանասունհինգ տարեկան հասակում։ Հուղարկավորվել է մարտի 30-ին Իժևսկի Հարավային գերեզմանատանը։

## Մշակումներ
300px|մինի|միխայիլ կալաշնիկովի հրաժեշտի ժամանակ, դեկտեմբերի 27, 2013 թվական, Մոսկվա
Վիկտոր Միխայլովիչը (որպես հեղինակ և որպես համահեղինակ) մասնակցել է 30 գյուտերի ստեղծմանը, որոնք պաշտպանված են գյուտերի ԽՍՀՄ և ՌԴ արտոնագրերի հեղինակային իրավունքի վկայականներով։ Մշակել է «ԱԼ-7» ինքնաձիգը, ինչպես նաև զինված ուժերում ընդունված հետևյալ նմուշները.

* ՊՊ-19 «Բիզոն»,
* ՊՊ-19-01 «Վիտյազ» (ՊՊ-19 «Բիզոնի» փոփոխությունը)։

Կալաշնիկովի ինքնաձիգը յուրացնելիս կատարել է բազմաթիվ ուսումնասիրություններ, հայտնաբերել արտադրանքի կայունության, ամրության և հուսալիության վրա ազդող մի շարք գործոններ, գյուտերի մակարդակում մշակել է մի շարք միավորներ և մասեր։

## Հրատարակումներ
*

## Մրցանակներ
* «Պատվո նշան» հուշամեդալ (AK74 ինքնաձիգի մշակման համար)։
* «Մոսկվայի 850-ամյակի» հուշամեդալ։
* Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր կոնստրուկտոր։
* Ստանդարտացման և չափագիտության պետական կոմիտեի «Որակի և անվտանգության երաշխիք» ոսկե մեդալ։
* «Հովանավորներ» միջազգային բարեգործական հիմնադրամի «Պատիվ և օգուտ» մեդալ։
* Զենքի արդյունաբերության պատվավոր աշխատող։
* Ուդմուրտիական Հանրապետության ճարտարագիտական ակադեմիայի թղթակից անդամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Калашников Виктор Михайлович. Биография. 

Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ
Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Ռուս զինագործներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ
Էդվարդ Պատրիկ Ֆրենսիս Իգան

**Էդվարդ Պատրիկ Ֆրենսիս Իգան** կամ **Էդի** (, ), ամերիկացի մարզիկ, պատմության մեջ հայտնի տարբեր մարզաձևերում ինչպես ամառային, այնպես էլ ձմեռային օլիմպիական խաղերի միակ չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Էդվարդ Պատրիկ Ֆրենսիսը ծնվել է Դենվերում՝ աղքատ ընտանիքում։ Սովորել է իրավագիտություն Հարվարդի համալսարանում, ապա՝ Օքսֆորդի։

1920 թվականի օգոստոսին Անտվերպենի օլիմպիադայում մինչև 79,4 կգ քաշային կարգում նվաճել է բռնցքամարտի ոսկե մեդալ՝ եզրափակչում հաղթելով նորվեգացի Սվերեր Սորսդալին։ Էդին 1924 թվականին Փարիզի Օլիմպիական խաղերում 79,4 կգ-ից ավել քաշային կարգում առաջին մենամարտում միավորներով զիջել է Արթուր Քլիֆթոնին։ Ութ տարի անց Իգանը վերադարձել է Օլիմպիական խաղեր արդեն որպես բոբսլեյդեր։ 1932 թվականի փետրվարին Լեյկ Պլեսիդի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ 34-ամյա Էդի Իգանը շահել է իր երկրորդ օլիմպիական ոսկե մեդալը օդաչու Բիլլի Ֆիսկի և ամերիկացի չորս հոգու հետ։

## Սպորտային գործունեություն
Էդին առաջին մարզիկն էր, ով տարբեր մարզաձևերում՝ ամառային և ձմեռային օլիմպիական խաղերում, դարձել է մեդալակիր։ Արդյունքում միայն չորսին է հաջողվել հասնել դրան՝ նորվեգացի Յակոբ Թուլին Թամսին (դահուկացատկ թռիչք և ծովագնացություն), գերմանուհի Քրիստա Լյուդինգ-Ռոտենբուրգերին (արագ սահադաշտ և հեծանվավազք), կանադացի Կլարա Հյուզին (նաև արագ չմշկասահք և հեծանվավազք) և ամերիկացի Լորին Ուիլյամսին (աթլետիկա և բոբսլեյ)։ Միևնույն ժամանակ, Էգանը միակն էր, ով կարողացել է տարբեր մարզաձևերում նվաճել ամառային և ձմեռային օլիմպիական խաղերի ոսկի մեդալները։ Նշենք, որ հայտնի շվեդ գեղասահորդ Գիլլիս Գրաֆստրյոմը ոսկե մեդալ է նվաճել 1920 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերում և 1924 և 1928 թվականների ձմեռային Օլիմպիական խաղերի տղամարդկանց մենախաղում։ Ֆիննական զույգ Վալտեր և Լյուդովիկա Յակոբսոնը սահադաշտում հաղթելուց հետո 1920 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում 4 տարի անց նվաճեցին արծաթե մեդալ, երբ գեղասահքը մտավ ձմեռային խաղերի ծրագրի մեջ։

Էգանը մարզական գործունեության ավարտից հետո դարձել է իրավաբան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է ամերիկական բանակում և հասնում մինչև գնդապետի կոչման։

## Մահ
Էդին մահացել է 70 տարեկան հասակում Նյու Յորքում և հուղարկավորվել Գրինվուդ Յունիոնի գերեզմանատանը։

## Տես նաև
* Մարզիկների ցուցակ, ովքեր մասնակցել են ինչպես ամառային, այնպես էլ ձմեռային օլիմպիական խաղերին։
*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի բռնցքամարտիկներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի զինվորականներ
Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Սանտի Ապոստոլի (Վենետիկ)

**Սանտի Ապոստոլի** (), եկեղեցի Վենետիկում, Կանարեջիոյի տարածքում ՝ համանուն հրապարակում։ Գտնվում է Մեծ ջրանցքի վրա  գտնվող Կա’ դ’Օրո պալատից ոչ հեռու։

Եկեղեցին կանգնեցվել է այն վայրում, որտեղ բնակություն են հաստատել Վենետիկի առաջին բնակիչները։ Եկեղեցին հաճախ վերակառուցվել է։ Եկեղեցու շենքն իր ներկայիս տեսքը ձեռք է բերել 18-րդ դարի կեսերին։ Եկեղեցու կողքին խոյացած զանգակատունը, որը քաղաքի ամենաբարձրերից մեկն է, կառուցվել է 1672 թվականին և իր ներկայիս տեսքը ստացել է 18-րդ դարում՝ ճարտարապետ Անդրեա Տիրալիի շնորհիվ ():

Եկեղեցու կողքին գտնվում է  մատուռ՝ կառուցված վերածննդի ոճով՝ ըստ  ճարտարապետ Մաուրո Կոդուչիի նախագծի։ Մատուռում է գտնվում Մարկո Կոռնարոյի դամբարանը, քանդակագործ Թուլիո Լոմբարդոյի աշխատանքները։

Եկեղեցու խորանի վերևում տեղադրված է Վենետիկյան դպրոցի վերջին մեծ ներկայացուցիչ Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոյի  «Սուրբ Լուսիայի հաղորդություն» (1748) կտավը։ Եկեղեցու նկարազարդմանը մասնակցություն է ունեցել նաև Ֆաբիո Կանալը ():

## Պատմություն
7-րդ դարում Վենետիկը դեռ քաղաք չէր, այլ փոքր համայնքների միավորում՝ ցրված ամբողջ ծովածոցում։ Սուրբ Մագնուս ( ) Օդերզոյի եպիսկոպոսը եկել էր ծովածոց և հիմնել ութ եկեղեցի։ Պատմաբան Ֆլամինիո Կորնարոյի պատմած լեգենդի համաձայն, Սուրբ Մագնուսը տեսիլք է ունեցել Տասներկու Առաքյալների մասին, որոնք պատվիրել են նրան եկեղեցի կառուցել մի վայրում, որտեղ  կտեսնի տասներկու կռունկ։ Այդ վայրը Կանարեջիոյի գավառում գտնվելու պատճառով հանդիսացել է Սան Ապոստոլիի եկեղեցու տեղը։

1490-ական թվականներին  եկեղեցուն ավելացվել է Կապելլա Կոռնարոն, որը կառուցվել էր Վենետիկյան հարուստ Կոռնարո ընտանիքի համար որպես դամբարան։ Այն համարվել է Վենետիկի Վաղ Վերածննդի դարաշրջանի ամենակարևոր մատուռներից մեկը։ Անհայտ է, թե կոնկրետ ով է նախագծել մատուռը, չնայած այն առավել հաճախ վերագրվում է ճարտարապետ Մաուրո Կոդուչիին։ Միևնույն ժամանակ եկեղեցու ճակատին ավելացվել է շքամուտք և կառուցվել է սրբադասարան։ Այս փոփոխությունները վերահսկել է նաև Կոդուչին։

## Պատկերասրահ

Santi Apostoli (interno).jpg| 
Santi Apostoli (Venice) Font.jpg| 
Santi Apostoli (Venice) organo.jpg| 
Santi Apostoli Ceiling by Fabio Canale.jpg| 
Comunione di santa Lucia - Giambattista Tiepolo.jpg| 



Comunione di santa Lucia - Giambattista Tiepolo.jpg|
Santi Apostoli (Venice) - La nascita della Vergine (1599) Giovanni Contarini.jpg|
Santi Apostoli (Venice) - Cristo fra gli Apostoli Sebastiano Santi 1828.jpg|
Santi Apostoli (Venice) - La vergine col Bambino, san Giuseppe, san Giovanni Battista e sant'Antonio da Padova (1755) Gaspare Diziani.jpg|
Santi Apostoli (Venice) - Santa Caterina d'Alessandria, Sant'Antonio Abate, San Girolamo e San Giovanni Nepomuceno Domenico Maggiotto.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*
*
*
*
*

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Վենետիկի եկեղեցիներ
Գուլիելմո Կաչչա

**Գուլիելմո Կաչչա** (, ), հայտնի է որպես *Իլ Մոնկալվո,*  իտալացի նկարիչ, ով աշխատել է մաներիզմի ոճով, նկարել է կտավներ աստվածաշնչյան թեմաներով։
[մինի|Գուլելմո Կաչչա, աջ կողմի [Նավ (ճարտարապետություն)|նավ, Մոգերի երկրպագությունը (մանրամասն), Միլանի Զեբեդիա նահանգի Սան Ալեսանդրո եկեղեցի]]
[մինի|«Ավետում» Սբ. Էնդրյու եկեղեցում ([Ալբա (Իտալիա)|Ալբա, Իտալիա)]]

## Կենսագրություն
Գուլիելմո Կաչչան ծնվել է Աստի նահանգի Մոնտաբոնե համայնքում։ Նկարիչը Մոնկալվո մականունը ստացել է այն պատճառով, որ երիտասարդությունն անց է կացրել իտալական Մոնկալվո համայնքում։

Կաչչան եղել է նկարիչ Լորենցո Սաբատինիի աշակերտը։ Նա սկսել է նկարել Միլանում, ապա աշխատել է Պավիայում։ Աշխատել է նաև իտալական Կազալե, Նովարա, Վերչելի, Ալեսանդրիա, Թուրին և Ջենովա քաղաքներում։

1605-1607 թվականներին դուքս Չարլզ Էմանուել I-ի պատվերով նկարազադել է Թուրինի թագավորական պալատի պատկերասրահը։

Նրա լավագույն աշխատանքներից է Նովարա նահանգի Սան Գաուդենցիո եկեղեցում «Խաչից իջեցումը» կտավը։ Նա նկարազարդել է նաև Նովարայի Սան Պաոլոյի տաճարի գմբեթը, Միլանի Սանտ Անտոնի Աբատե եկեղեցու համար նկարել է Սուրբ Անտոնիոսի և Սուրբ Պողոսի նկարները։ Նկարների մի մասը նկարվել է նկարիչ Գաուդենցիո Ֆերարիի հետ միասին։ Նրա աշակերտներն են եղել նկարիչներ Դանիելե Կրեսպին և Ջորջիո Ալբերինոն, ինչպես նաև նրա դուստր Օրսոլան։ Նրա աշխատանքներից շատերը կարելի է տեսնել Մոնկալվոյի Conventuali-ի եկեղեցում։ Կերիի եկեղեցու համար նա նկարել է «Հրաշք հացի հետ» և «Ղազարոսի հարությունը» նկարները։

Նկարչի դուստրը՝ Օրսոլան (1596-1676), գնացել է իր հոր հետքերով՝ դառնալով տաղանդավոր նկարիչ։ Նրա վրձնին են պատկանում՝ «Հովհաննես Մկրտչի ծնունդը», «Սուրբ Ղուկասը», «Սուրբ ընտանիքը Սուրբ Աննայի հետ» նկարները, որոնք ցուցադրվել են 2014-2015 թվականներին Վաշինգտոնի «Կանանց արվեստի ազգային թանգարանում»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* Guglielmo Caccia detto il Moncalvo, a short biography taken from Alberto Cottino, *Guglielmo Caccia detto il Moncalvo — Un pittore del '600*, 1997.

## Արտաքին հղումներ
* MonferratoArte: Guglielmo Caccia called il Moncalvo (Italian) from a historical and bibliographical directory of artists active in the extra-urban Churches of the Diocese of Casale Monferrato.

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի մաներիստ նկարիչներ
Ֆրանչեսկո Մելցի

**Ֆրանչեսկո Մելցի**(, ), Լոմբարդյան դպրոցի իտալացի նկարիչ, Լեոնարդո դա Վինչիի սանը և նրա գլխավոր ստեղծագործական ժառանգը։

## Կենսագրություն
Եկել է ազնվական ընտանիքից։ Ֆրանչեսկո Մելցին Լեոնարդոյին ճանաչել է մանկուց։ 1506 թվականին տասնհինգ տարեկան հասակում ընդունվել է Լեոնարդոյի արհեստանոց, 1513 թվականին Հռոմում և 1517 թվականին Փարիզում  ուղեկցել  է իր ուսուցչին։ Ըստ իր հիշողությունների, Լեոնարդոն ալեհեր ծեր մի տղամարդ էր, այլևս չէր կարող աշխատել ձեռքի կաթվածի պատճառով, և նրա միլանցի ուսանողը (նա կարող էր լինել միայն Մելցին) այնքան լավ էր նկարում Լեոնարդոյի ղեկավարության ներքո, որ նրա աշխատանքը չէր կարող տարբերվել մեծ ուսուցչի վրձնից։

Լեոնարդոն հպարտ էր իր ուսանողի հմտությամբ և նրա հետ միասին ստեղծել է մի քանի կտավ։ Նախկինում Լեոնարդոյին վերագրվող կտավներից մի քանիսը այժմ համարվում են Մելցիի աշխատանքները, ինչպես, օրինակ, Էրմիտաժի «Կոլումբինան»։

1519 թվականի մայիսի 2-ին իր ուսուցչի մահից հետո Մելցին մնացել է նրա ժառանգը` համաձայն 1519 թվականի ապրիլի 25-ի կտակին։ Ինչպես հետևում է 1519 թվականի օգոստոսի 10-ի ծառա Լեոնարդո Բատիստա դե Վիլանիսի գրառումներից, Իտալիա վերադառնալուց առաջ Ֆրանչեսկո Մելցին որոշ ժամանակ մնացել է Ֆրանսիայի թագավորի ծառայության մեջ։

Իտալիա Լեոնարդոյի ժառանգը վերադարձել է հայտնի և հրավիրվել դուքս Ալֆոնսո դ'Էստեի արքունիք։ Լինելով ունևոր մարդ՝ Մելցին շատ բան չի նկարել։ Վիճահարույց է Մելցիի «Թութակով երիտասարդի դիմանկարը» կտավի հեղինակությունը, որը քիչ ընդհանրություններ ունի Լեոնարդոյի ստեղծագործության հետ և ավելի շատ հիշեցնում է Ռաֆայելի հռոմեական դպրոցը։

### Կյանքի վերջին տարիներ
Մելցին զբաղվել է Լեոնարդո դա Վինչիի ժառանգության սպասարկմամբ և բովանդակությամբ։ Գեղանկարչության մասին Լեոնարդոյի գրառումները նա տպագրել է «Տրակտատ նկարչության մասին» («Trattato della Pittura») անունով գրքում։

Մելցին մահացել է մոտ 1570 թվականին՝ որպես հարգարժան տեր իր ընտանեկան կալվածքում՝ Վապրիո դ’Ադդայում։ Ֆրանչեսկո Մելցիի ժառանգները շատ արագ վաճառել են Լեոնարդոյի ժառանգությունը, որը նա խնամքով պահել էր։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Melzi - Vertumnus and Pomona.jpg|Վերտումն և Պոմոնա, 1518-1522, Բեռլինի պատկերասրահ, Բեռլին
Պատկեր:Melzi portrait.jpg|Թութակով երիտասարդի դիմանկարը, շուրջ 1525, Միլան
Պատկեր:Francesco Melzi 002a.jpg|Կոլոմբինա, շուրջ 1520, Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1560-ականների մահեր
Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Ստեփան Պողոսյան (մանկավարժ)

**Ստեփան Հակոբի Պողոսյան** (), հայ մանկավարժ։  Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ։

## Կենսագրություն
Ստեփան Պողոսյանը ծնվել է 1912 թվականին, Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ 1931 թվականին ավարտել է Գորիսի գյուղատնտեսական տեխնիկումը և 1931-1932 թվականներին աշխատանքի է անցել Անգեղակոթի միջնակարգ դպրոցում, որպես ուսմասվար և քիմիայի ու կենսաբանության ուսուցիչ։ 1930-1940 թվականներին աշխատել է նույն շրջանի Շաղաթի միջնակարգ դպրոցում, սկզբում՝ ուսմասվար, իսկ հետո՝ տնօրեն։ Սովորել և ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի քիմիայի և կենսաբանության ֆակուլտետը։

1939 թվականին Պողոսյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ, ծառայել Միջինասիական զինվորական օկրուգում, հրետանային զորամասում։ 1940 թվականին սովորել է քաղաշխատողների դասընթացներում։ Ավարտելուց հետո նշանակվել է 83-րդ լեռնային թուրքմենական հրաձգային դիվիզիայի 67-րդ գնդի 2-րդ մարտկոցի քաղղեկ։ Եղել է գնդի առաջին դիվիզիոնի կուսակցական կազմակերպության քարտուղարը։ 1942 թվականի հոկտեմբերին Պողոսյանը մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի Թամանի թերակղզու, Կերչի ազատագրման մարտերին, կռվել է 1-ին և 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատներում, մասնակցել Կարպատներում մղված մարտերին։ Ուժգորոդ և Մուկաչով քաղաքների ազատագրման ժամանակ վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո վերադարձել է զորամաս և մասնակցել Լեհաստանի, Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ 1945 թվականին Չեխոսլովակիայի Բռնո քաղաքի ազատագրման ժամանակ վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո ընտրվել 174-րդ առանձին գումարտակի կուսակցական կազմակերպության քարտուղար։

Մարտական ծառայությունների համար Պողոսյանը պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի և Կարմիր աստղի շքանշաններով, «Կովկասի պաշտպանության համար» և «1941-1942 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով։

1946 թվականին բանակից զորացրվելուց հետո աշխատել է Սիսիանի շրջանի Բազարչայի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1954 թվականին Պողոսյանը տեղափոխվել է Երևան և երկար տարիներ քիմիա դասավանդել երկաթգծի համամիութենական հեռակա ինստիտուտի Երևանի մասնաճյուղում, մայրաքաղաքի Նալբանդյանի և № 70 միջնակարգ դպրոցներում։ Բազմիցս արժանացել է մեդալների և պատվոգրերի։ 1979 թվականին անցել է կենսաթոշակի։

## Մահ
Ստեփան Պողոսյանը մահացել է 1996 թվականին։ Թաղված է Չարբախի գերեզմանոցում։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Բաբկեն Սիմոնյան (մանկավարժ)

**Բաբկեն Կարապետի Սիմոնյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1942):

## Կենսագրություն
Բաբկեն Սիմոնյանը ծնվել է 1910 թվականին, Էջմիածնի շրջանի Առատաշեն գյուղում։ 1932 թվականին Էջմիածնի գյուղատնտեսական տեխնիկումն ավարտելուց հետո նշանակվել է ծննդավայրի դպրոցի ուսմասվար, դասավանդել մաթեմատիկա։ 1933-1939 թվականներին աշխատել է Ղազախական ԽՍՀ-ում որպես տարրական դպրոցի վարիչ և ուսուցիչ։ 1939 թվականին տեղափոխվել է Հայկական ԽՍՀ, աշխատել Հրազդանի շրջանի Ջրառատի, այնուհետև Էջմիածնի շրջանի Տարոնիկի դպրոցներում։

Սիմոնյանը զինվորական ծառայության է զորակոչվել 1941 թվականի դեկտեմբերին և մեկնել գործող բանակ։ Ծառայել է հրետանային գնդում, մասնակցել Կերչ թրակղզու պաշտպանական մարտերին։ 1942 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Մայիսի 17-ին վիրավորվել է և ուղարկվել դաշտային հոսպիտալ՝ ապաքինման։ 1943 թվականի մայիսին, Թբիլիսիի հրետանային ուսումնարանն ավարտելուց հետո, լեյտենանտի կոչումով գործուղվել է 409-րդ հայկական դիվիզիա։ Նույն թվականի նոյեմբերին նշանակվել է 3-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատում հակատանկային մարտկոցի հրամանատար։ 1944 թվականի օգոստոսին 2-րդ և 3-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատները ջախջախել են Յաշ-Քիշինևի շրջանում կռվող գերմանական խոշոր զորամիավորումները։ Մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար Սիմոնյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Ռումինիայում, Բուլղարիայում, Հարավսլավիայում, այնուհետև Հունգարիայում, Բալատոնի շրջանում մարտական գործողություններում խիզախության ու մարտկոցը հմուտ ղեկավարելու համար Սիմոնյանը պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1945 թվականին նրանց զորամասը մտնում է Ավստրիա, և այստեղ էլ դիմավորել է մեծ հաղթանակը։

1946 թվականին Սիմոնյանը զորացրվել է բանակից և վերսկսել մանկավարժական գործունեությունը։ Երկար տարիներ Էջմիածնի 4-րդ սովխոզի դպրոցում աշխատել է որպես ուսմասվար և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ 1976 թվականին անցել է կենսաթոշակի։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
*Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առատաշեն գյուղում ծնվածներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Monster (երգ)

«**Monster**», կանադացի երգիչներ Շոն Մենդեսի և Ջասթին Բիբերի երգը։ Նրանք երգը գրել են Էշթոն Սիմոնդսի, Մուստաֆա Ահմեդի և երգի պրոդյուսեր Ֆրենկ Դյուքսի հետ միասին։ Այն թողարկվել է Island Records և Def Jam Recordings լեյբլներում՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին որպես Մենդեսի չորրորդ՝ «Wonder» ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։

## Նախապատմություն
Հնարավոր համագործակցության մասին շշուկները հայտնվել են 2020 թվականի հուլիսին այն բանից հետո, երբ Բիբերի մենեջեր Սկուտեր Բրաունը հոլովակ հրապարակեց, որում Բիբերը, Մենդեսը և Թորի Քելլին դաշնամուր էին նվագում։ 2020 թվականի օգոստոսին Մենդեսին, Բիբերին և Հեյլի Բոլդուինին նկատել են Լոս Անջելեսում գտնվող Էնդրյու Ուոթի ձայնագրման ստուդիայում, որը հանգեցրեց երկու կանադացի արտիստների սպասվող համագործակցության շշուկներին։ 2020 թվականի հոկտեմբերի 6-ին «Capital Breakfast»-ի Ռոման Կեմպին տված հարցազրույցի ժամանակ վերջինս հարցրել է, թե սեպտեմբերին հրաժարվե՞լ է Բիբերի հետ համագործակցել, ինչին Մենդեսը պատասխանել է՝ «Դուք ինձ ստիպում եք հաստատե՞լ Ջասթին Բիբերի հետ համագործակցությունը։ Ես դա չեմ արել նախորդ ամսին»։ Նա ասել է, որ իր համար «խելագարություն» կլիներ հրաժարվել դրանից, հաշվի առնելով այն, որ Բիբերը տաս տարեկան հասակից իր սիրելի արտիստներից է՝ «Ես չեմ կարող հաստատել կամ ժխտել», շարունակել է նա, սակայն հավելել է, որ իրենց հարաբերությունները վերջին վեց ամսում մտերմիկ են դարձել։ «Իրոք, շատ հաճելի է տարբեր հարցերում իմ կողքին նման ուսուցիչ ունենալը, ուղղակի խոսել նրա հետ, քանի-որ նման բանով զբաղվողները այդքան էլ շատ չեն», շարունակել է նա, նկարագրելով Բիբերին որպես «խենթորեն տաղանդավոր»։ Երգը երկու արտիստների առաջին համատեղ աշխատանքն է։

## Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը թողարկվել է երգի հետ միասին՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին, ռեժիսորն է Քոլին Թիլլին։

## Ձայնագրման մասնակիցներ
Տվյալները «Tidal»-ից։
* Շոն Մենդես՝ երգահան, վոկալ
* Ջասթին Բիբեր՝ երգահան, վոկալ
* Ֆրենկ Դյուքս՝ արտադրություն, երգահան, ձայնագրման ինժեներինգ
* Կաան Գյունեսբերկ՝ լրացուցիչ արտադրություն 
* Մեթյու Թավարես՝ լրացուցիչ արտադրություն 
* Դենիել Սեզար՝ երգահան
* Mustafa the Poet՝ երգահան
* Քրիս Գալանդ՝ միքսինգի օգնական
* Ջերեմի Ինհաբեր՝ միքսինգի օգնական
* Ռոբին Ֆլորենտ՝ միքսի ինժեներինգ
* Մենի Մարոքուն՝ միքսինգ
* Ջորջ Սեարա՝ ձայնագրման ինժեներինգ
* Ջոշ Գուդվին՝ ձայնագրման ինժեներինգ, վոկալի արտադրություն

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2020 սինգլներ
Կատեգորիա:Զուգերգեր
Կատեգորիա:Շոն Մենդեսի երգեր
Կատեգորիա:Ջասթին Բիբերի երգեր
Վակինանկարատրա

**Վակինանկարատրա** (), մարզ Մադագասկարի կենտրոնական մասում, որի  մարզկենտրոնն է Անցիրաբեն։ Վակինանկարատրան զբաղեցնում է 16,599 կիլոմետր տարածք և ունի 2,074,358 բնակչություն 2018 թվականի դրությամբ։

## Պատմություն
Վակինանկարատրայի թագավորությունը հայտնի է որպես Անդրանցայ գետի թագավորություն, հիմնադրվել է 17-րդ դարի սկզբին Անդրիանոյի կողմից, ով ծագումով  արքայազն էր Ալասորայից, Անտանանարիվույի հարավից։ Թագավորության մայրաքաղաքը նախկինում Ֆիվավահանան է եղել, որը ներկայումս Բետաֆո շրջանում է։

Անդրանցայի թագավորության վերջին կառավարիչը  Անդրիամանալինարիվուն է եղել, ով գահ է բարձրացել, երբ Իմերինայի արքա Անդրիանամպոինիմերինան 19-րդ դարի սկզբին գրավել է տարածքը երիտասարդ իշխան Ռադամայի օգնությամբ։

Տարածքը ինտեգրվել է Մերինայի Թագավորությանը՝ Վակինանկարատրա նոր անվամբ։ Գաղութային ժամանակաշրջանում մարզի կենտրոնը տեղափոխվել է Անցիրաբե։

## Բնակչություն
Վակինանկարատրան Մադագասկարում բնակչությամբ երկրորդ մարզն է և երկրորդն է բնակչության ամենամեծ խտությամբ։ Ջիջում է միայն Անալամանգային, որտեղ գտնվում է ազգային մայրաքաղաքը և ամենամեծ քաղաքը՝ Անտանանարիվուն։ 2018 թվականին Վակինանկարատրան  ունեցել է  2,074,358 բնակչություն  և միջին խտությունը՝ 117.0 մարդ / կմ²։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը պատկանում է Մերինա էթնիկ խմբին։

## Աշխարհագրություն
thumb|Հղկված լիդիկոատիտի կտոր Բետաֆօ շրջանից 
Վակիանանկարատրան գտնվում է Մադագասկարի կենտրոնական բարձրավանդակում։ Մարզը զբաղեցնում է 16,599 կմ² տարածք, Մադագասկարի մարզերի մեջ գրավելով երրորդ տեղը։ Սահմանակից է հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Բոնգոլավայի շրջանին, հյուսիսում՝ Իտասիին, հյուսիս-արևելքում՝ Անալամանգային, արևելքում՝ Ալաոտրա Մանգոլոյին և  Ացինանային,  հարավում՝ Ամորոնի Մանիային, և արևմուտքում՝ Մենաբեին։ Մի շարք թանկարժեք օգտակար հանածոներ հայտնաբերված են Վակինանկարատրայում, այդ թվում՝ ֆերոկոլումբիտ, լիդիկոատիտ և լոնդոնիտ։

## Պահպանվող տարածքներ
* Մանջակատոմպո Անկարանտրա, նոր պահպանվող տարածք։

## Վարչական շրջաններ
Վակինանկարատրա մարզը բաժանված է յոթ շրջանի, որոնք բաժանվում են 86 համայնքների։

* Ամբատուլամպի շրջան
* Անտանիֆոտսի շրջան
* Անցիրաբեի 1-ին շրջան
* Անցիրաբեի 2-րդ շրջան
* Բետաֆոյի շրջան
* Ֆարացիհոյի շրջան
* Մանդոտոյի շրջան։

## Տրանսպորտ
### Օդանավակայան
* Անցիրաբե օդանավակայան։

## Քաղաքականություն
2009 թվականից՝ ազգային քաղաքական ճգնաժամի սկսվելուց հետո, Փոլ Ռազանակոլոնան զբաղեցնում էր մարզի ղեկավարի պաշտոնը։ Նախկին շրջանի ղեկավարների թվում են Լանտոնիաինա Նիրինա Հարինցոա Ռաբենանտոանդրոն (2004-2008) և Էթյեն Ռանդիմբիհարիմանանան (2008-2009)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Région Vakinankaratra Official site in French.
* Tourism Official tourism site of Vakinankaratra.
*

Կատեգորիա:Աֆրիկա
Կատեգորիա:Մադագասկար
Կատեգորիա:Մադագասկարի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Մադագասկարի քաղաքներ
Հերոսուհի մայրը

**«Հերոսուհի մայրը»**, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Մարիամ Ասլամազյանի 1947 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահի հավաքածուում։

Կտավն ունի 89 սմ բարձրություն, 150 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։

## Նկարագրություն
«Հերոսուհի մայրը» կտավը Մարիամ Ասլամազյանի ուշագրավ դիմանկարներից է։ Նկարի անվանումը կարող է մոլորեցնել մարդկանց․ իրականում սա մի խմբային դիմանկար է և ամբողջովին նկարված է բնականից։ «Հերոսուհի մայրը» վկայում է նկարչուհու սուր դիտողականության մասին, որը այս մեծ, հայկական գյուղացիական ընտանիքում նկատել է և նորի, նահապետական կենցաղի դեռևս չվերացած կողմերի և մեր դարաշրջանի ծնած նոր կենցաղի յուրատեսակ բեկումը և զուգակցումը։ Ասլամազյանի դիպուկ աչքը նկատել է թե՛ մեկը, թե՛ մյուսը, բայց եթե նրանց զուգակցումը աշխատանքին որոշ չափով գրոտեսկային բնույթ է տվել, հազիվ թե դա նկարչուհու մոտեցման միտումնավորության արգասիք լինի։ Հետաքրքիր է այս խմբական դիմանկարի կոմպոզիցիոն լուծումը, որը գալիս է ընտանեկան խմբանկարներից, ինչպիսիք կարելի է տեսնել գավառային հին լուսանկարներում։ Դիմանկարը զգալի տեղ է գրավում նկարչուհու հետպատերազմյան տարիների ստեղծագործության մեջ։ Նկարչուհուն մոտ են գյուղի աշխատավորների այդ հասարակ դեմքերը, նա ավելի հաճախ է դիմում նրանց, քանի որ ավելի լավ է զգում նրանց և այդ պատճառով բնական է, որ ավելի լավ է պատկերում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1947 նկարներ
Կատեգորիա:Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Մարիամ Ասլամազյանի նկարներ
Պարուհին Մադրասից

**«Պարուհին Մադրասից»**, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարչուհի Մարիամ Ասլամազյանի 1960 թվականին ստեղծած կտավը։ Կտավն ունի 147 սմ բարձրություն, 99 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։

Այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Գյումրիի Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահում։

## Նկարագրություն
Մարիամ Ասլամազյանի վրձնին է պատկանում «Պարուհին Մադրասից» կտավը։ Երիտասարդ հնդկուհին պատկերված է մերկ, ունի խոշոր ու երազուն աչքեր։ Այս յուղանկարը վկայում է, որ նկարչուհին Հնդկաստանում որոնել և գտել է մնայուն համամարդկային գծերով լի կյանք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարիամ Ասլամազյանի նկարներ
Կատեգորիա:1960 նկարներ
Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Կատեգորիա:Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահի նկարներ
Հանգիստ մարտից հետո

thumb|right|Հատված «Հանգիստ մարտից հետո» նկարից (1955)  ԽՍՀՄ  1965 թվականի նամականիշի վրա
**«Հանգիստ մարտից հետո»** (), խորհրդային գեղանկարիչ, ակադեմիկոս Յուրի Նեպրինցևի նկարը, որը ստեղծվել է 1951 թվականին, որտեղ գեղանկարչական միջոցներով տաղանդավոր կերպով փոխանցվել է ժողովրդի հոգևոր միասնության գաղափարը պատերազմական փորձությունների տարիներին։

1952 թվականին ստացել է Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակ։

## Պատմություն
Նեպրինցևին կտավի մտահղացումը հուշել են ռազմական տարիների անձնական դիտարկումներն ու ապրումները, ինչպես նաև Ալեքսանդր Տվարդովսկու «Վասիլի Տյորկին» հայտնի պոեմը։ Պատերազմի սկսվելուց հետո նկարիչը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, ծառայել է Կարմիրդրոշակակիր Բալթյան նավատորմի կործանիչ գումարտակում և գործող զորամասերում, մասնակցել Լենինգրադի պաշտպանությանը։

Նկարի վրա լարված աշխատանքը շարունակվել է 1949-1951 թվականներին և պսակվել հեղինակի մեծ հաջողությամբ։ Մոսկվայի Համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդեսում ցուցադրված նկարն արժանացել է հանդիսատեսի և մասնագետների բարձր գնահատականին։ 1952 թվականին «Հանգիստ մարտից հետո» նկարի համար Յուրի Նեպրինցևը արժանացել է Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակի։ Կտավի միլիոնավոր վերարտադրություններ տարածվել են ամբողջ երկրում, ինչն արժանիորեն այն դարձրել է խորհրդային կերպարվեստի ամենահայտնի և ամենասիրելի ստեղծագործություններից մեկը։

«Հանգիստ մարտից հետո» նկարի բնօրինակը նվիրել է ՉԺՀ ղեկավար Մաո Ցզեդունին։ 1953 թվականին Յուրի Նեպրինցևը նկարել է երկրորդ հեղինակային տարբերակը Մեծ Կրեմլի պալատի Գեորգիևյան դահլիճի համար, իսկ 1955 թվականին՝ երրորդ տարբերակը Տրետյակովյան պատկերասրահի համար։ Նկարն ընդգրկվել է Հայրենական գեղանկարչության «Ոսկե ֆոնդում»՝ որպես խորհրդային մարդու կերպարի լավագույն մարմնավորումներից մեկը։ Նեպրինցևի համար նկարը դարձել է ստեղծագործության գագաթնակետը, թեև հետագա տարիներին նրա կողմից ստեղծվել են բազմաթիվ գեղանկարչական և գրաֆիկական աշխատանքներ, այդ թվում՝ Հայրենական մեծ պատերազմի թեմաներով։ Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուի կտավի տարբերակը բազմիցս ցուցադրվել է խոշոր գեղարվեստական ցուցահանդեսներում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* *Юрий Михайлович Непринцев. Автор вступ. статьи Г. Леонтьева*. М., Советский художник, 1954.
* *Востоков Е. Подвиг народа* // Искусство. 1970, № 5. С. 2—9.
* *Изобразительное искусство Ленинграда. Каталог выставки.* Л., Художник РСФСР, 1976. С. 24.
* *Юрий Михайлович Непринцев. Каталог выставки*. Л., Художник РСФСР, 1989.

Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:1951 նկարներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված նկարներ
Հունաստանի թատերական թանգարան

**Աթենքի թատերական թանգարան** (երբեմն՝ **Հունաստանի թատերական թանգարան**), թանգարան Աթենքում և միևնույն ժամանակ Հունաստանի թատրոնի հետազոտության գծով կենտրոն։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1938 թվականին հույն գրողների ընկերության կողմից, որը գլխավորում էր թատերական արվեստի հույն պատմաբան Յանիս Սիդերիսը։ 1976 թվականին թանգարանի ղեկավարն է դարձել հույն դրամատուրգ Մանոլիս Կորեսը։ 1977 թվականից թատրոնի էկսպոզիցիան գտնվում էր Աթենքի քաղաքապետարանին կից մշակութային կենտրոնի նկուղի տարածքում։

2010 թվականի սեպտեմբերի 20-ին թանգարանը ստացել է իր սեփական շենքը քաղաքային խորհրդի որոշումից հետո, որը քվեարկել է Աթենքի քաղաքապետարանի կողմից վերջերս ձեռք բերված նեոդասականության շենքի օգտագործման տասնամյա կոնցեսիայի օգտին։

## Ֆոնդեր
Աթենքի թատերական թանգարանի ֆոնդերում պահվում է թատրոնի մասին գրքերի լայն ընտրանի, որոնք սկսել են հրատարակվել 1740 թվականից, ինչպես նաև 1901 թվականից հունական թատրոնի թվային ձայնագրությունների շարքը։ Էկսպոզիցիայում ներկայացված են հույն հայտնի թատերական դերասանների լուսանկարները, աշխատանքային սցենարները, հագուստները և անձնական իրերը։

Թանգարանի խորհրդի գործող ղեկավար Գերգուսարոպուլոսը նշել է, որ թանգարան տարեկան այցելում է առնվազն 50 հազար ուսանող, իսկ թանգարանի արխիվային նյութերի հիման վրա արդեն գրվել է 90 գիտական ատենախոսություն։

## Ծանոթագրություն

Կատեգորիա:1938 հիմնադրումներ Հունաստանում
Կատեգորիա:1938 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Աթենքի թանգարաններ
Կատեգորիա:Թատերական թանգարաններ
Կատեգորիա:Հունաստանի թատրոն
Բաբկեն Սիմոնյան (այլ կիրառումներ)

**Բաբկեն Սիմոնյան** անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

* Բաբկեն Կարապետի Սիմոնյան (1910, Առատաշեն, Արմավիրի մարզ, Հայաստան ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1942)։ 
* Բաբկեն Ավետիսի Սիմոնյան (մարտի 20, 1952, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, հրապա­րակագիր, սերբագետ, մշակույթի վաստակավոր գործիչ։ Հայաստանի գրողների միության (1995) և Սերբիայի գրողների միության (1994) անդամ։
Բակյակկա

**Ֆրանչեսկո Ուբերտինի** (), հայտնի նաև որպես Բակյակկա (, 1494 թվականի մարտի 1, Բորգո Սան Լորենցո - 1557 թվականի հոկտեմբերի 5, Ֆլորենցիա), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։ Նրա նկարները բնորոշ են ֆլորենտական դպրոցների ոճային մաներիզմին։

## Կենսագրություն
Հավանաբար Պիետրո Պերուջինոյի աշակերտն է։ Հետագայում նա իր գործունությունը ծավալեց Անդրեա դել Սարտոյի ստեղծագործությունների ազդեցության տակ։

Աշխատել է Ֆլորենցիայում, որոշ ժամանակ նաև Հռոմում։

1540 թվականին նա նկարիչ է դառնում դուքս Կոզիմո 1-ինի և դքսուհի Էլեոնորա Տոլեդացու պալատում։

## Աշխատանքներ

Պատկեր:Bacchiacca - Sibyl.jpg|«Սիբիլլա», Բակյակկայի նկարը
Պատկեր:Madonna and Child with St John - Bacchiacca (1525) - After restoration.jpg|«Տիրամայրը մանուկ Հիսուսի հետ», Բակյակկայի նկարը, 1525, Դալլասի արվեստի թանգարան
Պատկեր:The Gathering of Manna-1540 1555-Bacchiacca.jpg|Երկնքից սննդի բաշխում խողովրդի համար, 1540. Նկարում պատկերված է Մեդիչի փիղը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Francesco Bacchiacca

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ռիչարդ Ռայքրոֆթ

Ռիչարդ Ռայքրոֆթը (), անգլիացի դերասան և հումորիստ, առավել հայտնի Է HBO-ի «Գահերի խաղը» սերիալում Մեյստեր Վոլկանի իր դերակատարմամբ։

## Կարիերա
Ռայքրոֆթն իր դերասանական կարիերան առաջին անգամ սկսել է 2001 թվականին։ Նկարահանվել է բրիտանական մի քանի դրամատիկական հեռուստասերիալներում այդ թվում՝ Իստ-Էնդայի բնակիչները», «Դժբախտ պատահար», «Հոլբի Սիթի» և «Բժիշկները»։ Նաև նկարահանվել է «Շրջադարձ» և «Բրիջիթ Ջոնսի երեխան» ֆիլմերում։  2007 թվականի օգոստոսին սկսել է աշխատել սթենդափ-կատակերգության ժանրում և դարձել է 2010 թվականի «Ծիծաղող ձի» մրցույթի եզրափակչի մասնակից։

2016 թվականին միացել է *[[Գահերի խաղը (հեռուստասերիալ)|Գահերի խաղը]]* հեռուստասերիալի դերասանական կազմին՝ հանդես գալով վեցերորդ, յոթերորդ և ութերորդ եթերաշրջաններում՝ որպես Մեհյստեր Վոլկան։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստասերիալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ կինոդերասաններ
Ջովաննի Անտոնիո Պորդենոնե

**Ջովաննի Անտոնիո դե Սակկիս Պորդենոնե** (, ), հայտնի իտալացի մանրանկարիչ, նկարել է մաներիզմի ոճով։ Համարվում է Վերածննդի դարաշրջանի ամենահայտնի ֆրիուլացի նկարիչը։

## Կենսագրություն
Ջովաննի Անտոնիո Պորդենոնեն ծնվել է Ֆրիուլիի Պորդենոնեից ոչ հեռու գտնվող մի գյուղում։ Նրա արվեստի վրա մեծ ներգործություն են ունեցել իտալացի մեծ նկարիչներ Ջորջոնեն և Տիցիանը, որոնք 16-րդ դարի սկզբին աշխատում էին Վենետիկում։ Պորդենոնեն փորձել է կրկնօրինակել նրանց հնարքները, բայց ոչ մի դեպքում չի կարելի կասկածել այս վարպետների ընդօրինակելու մեջ։ Պորդենոնեի կտավները դառնում են այն ասպարեզը, որտեղ հանդիպում են «սառույցը» (Վերածննդի դարաշրջանի դասական ներդաշնակություն) և «կրակը» (կրքի և հորձանուտի շարժում)։

thumb|255px|left|«''Քրիստոսի խաչելությունը''».

Հռոմ կատարած իր այցը և Վատիկանում Ռաֆայելի աշխատանքներին ծանոթանալը Պորդենոնեի ոճը ոչ մի կերպ չեն փոխում։ Նա շարունակում էր շեշտակիորեն անտեսել թվերի ընդունված համամասնություններն ու մասշտաբի հարաբերակցությունները և անսովոր դինամիզմ է բերում իր աշխատանքներում։ Պոտենցիալ հաճախորդների մեծամասնության համար նրա ոճն անընդունելի էր, և, հետևաբար, Պորդենոնեի համար աշխատանք գտնելը, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագույն նկարիչների հետ մրցակցության պայմաններում, հեշտ չէր։ Ջովաննի Անտոնիո Պորդենոնեն ստիպված լքեց մայրաքաղաքը և աշխատանքի փնտրտուքներով գնաց մարզեր։ 1520-1521 թվականներին նա Կրեմոնայի տաճարի համար նկարեց երբևէ արված աշխատանքներից ամենահավակնոտը։ Կրեմոնայի որմնանկարները նվիրված էին աստվածաշնչյան թեմաներին. դրանցից առավել ուշագրավները «*Քրիստոսի ծաղրը*», «*[[Ճանապարհ դեպի Գողգոթա (Տիցիանի նկարը)|Ճանապարհ դեպի Գողգոթա]]*» և «*Քրիստոսի ողբը*» գործերն էին։ Այս բոլոր աշխատանքները կապված են «*Քրիստոսի խաչելությունը*» հսկայական մոնումենտալ աշխատանքի հետ։ Արդեն 20-րդ դարում այս որմնանկարի ողբերգությունը Պաբլո Պիկասոն գնահատում էր այնքան բարձր, որ նա նկարն ընդգրկեց իր «Գեռնիկայում»՝ 20-րդ դարի գեղարվեստական Ապոկալիպսիսում։

1520-ական թվականներին Պորդենոնեն ստեղծագործել է Սպիլիմբերգոյում և Կորտեմաջորեում։

1527 թվականին մանրանկարիչը վերադառնում է Վենետիկ, որտեղ նա արդեն սկսել էր հաշվի նստել հաճախորդների կարծիքի հետ և նկարում էր ընդունված ստանդարտներին համապատասխան, բայց նրա ստեղծագործությունները դեռ շատ ճանաչված չէին։ Նկարչի վենետիկյան որմնանկարներից շատերը չեն պահպանվել, բայց հարկ է նշել, որ Տիցիանն ինքը, շատ բարձր կարծիք ունի Պորդենոնեի աշխատանքների մասին, չնայած այն բանին, որ վերջինս իր հիմնական մրցակիցներից մեկն էր։

Որոշ քննադատներ վստահաբար նշում են, որ Պորդենոնեն իր ստեղծագործություններով Վենետիկի մանրանկարչությանը բերում է «կատաղություն», որը հետագայում ավելի կխորանա Տինտորետտոյի գտածոներով, այնուհետև զգալի ներդրում կունենա բարոկկոյի «ծննդյան» գործում։

Վարպետի հայտնի աշակերտներից են Բեռնարդինո Լիչինիոն, Ջովաննի Մարիա Զաֆոնին (), Պոմպոնի Ամալտեոն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ
Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Խանդոտ ամուսնու հրաշքը

**«Խանդոտ ամուսնու հրաշքը»** (), իտալացի նկարիչ Տիցիանի (մոտ 1490-1576) որմնանկարն է։ Ստեղծվել է մոտ 1511 թվականին Պադովայում։ Խորանից հեռու գտնվող արևելյան պատի վրա նկարված առաջին որմնանկարն է։

Տիցիանի աշխատանքի վաղ շրջանի միակ գործերը, որոնք ունեն վավերագրական ապացույցներ, Պադովայի Սկուոլա դել Սանթոյի որմնանկարներն են, որոնք նա ստեղծել է 1511 թվականին և կոչվում են «Պադովայի Սուրբ Անտոնիոսի հրաշքները»։ Որմնանկարչության հիմնական թեման, որը կոչ էր անում ներել և հաշտվել, համահունչ էր ժամանակների ոգուն։ Պատկերների առավելագույն հոգեբանական սրությունը բացահայտվում է «Խանդոտ ամուսնու հրաշքը» որմնանկարում։ Որմնանկարը պատկերում է մի մարդու, որը մահացու վիրավորել է իր կնոջը, որն ըստ իր ենթադրությունների՝ անհավատարիմ էր, բայց կնոջը նոր կյանք է տալիս Սուրբ Անտոնիոն, որը, ինչպես ցույց է տրված նկարի ֆոնին, համոզում է ամուսնուն, որ կինն անմեղ է։

Այստեղ Տիցիանը պահպանում է կոմպոզիցիայի համարձակ կառուցվածքի սկզբունքը պարույրով։ Գունավոր բծերի արագ դինամիկայում ստացված կեցվածքներն ու դեմքերը արտահայտում են կրքի ուժեղ ազդակ։

## Գրականություն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Sergio Rossetti Morosini, "Titian, The Miracle of the Jealous Husband, 1511", in *New Findings in Titian's Fresco Technique at the Scuola del Santo in Padua*, *The Art Bulletin*; March 1999, Volume LXXXI Number 1.

Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ
Կատեգորիա:1511 նկարներ