Կապիտալի կառուցվածք

Կորպորատիվ ֆինանսներում **կապիտալի կառուցվածքը** վերաբերում է արտաքին միջոցների տարբեր ձևերի, որոնք հայտնի են որպես կապիտալ, որոնք օգտագործվում են բիզնեսը ֆինանսավորելու համար: Այն բաղկացած է բաժնետերերի սեփական կապիտալից, պարտքից (փոխառված միջոցներից) և արտոնյալ բաժնետոմսերից, և մանրամասն ներկայացված է ընկերության հաշվեկշռում։ Որքան մեծ է պարտքի բաղադրիչը կապիտալի մյուս աղբյուրների համեմատ, այնքան ավելի մեծ է համարվում ընկերության ֆինանսական լծակը (կամ Մեծ Բրիտանիայում՝ գործիքավորումը)։ Չափազանց մեծ պարտքը կարող է մեծացնել ընկերության ռիսկը և նվազեցնել նրա ֆինանսական ճկունությունը, ինչը որոշ պահի մտահոգություն է առաջացնում ներդրողների շրջանում և հանգեցնում կապիտալի ավելի մեծ արժեքի։ Ընկերության ղեկավարությունը պատասխանատու է կորպորացիայի համար կապիտալի այնպիսի կառուցվածքի ստեղծման համար, որը օպտիմալ կերպով օգտագործում է ֆինանսական լծակը և կապիտալի արժեքը պահում է հնարավորինս ցածր:

Կապիտալի կառուցվածքը կարևոր հարց է Միացյալ Նահանգներում կարգավորվող կոմունալ ծառայությունների կողմից հաճախորդներից գանձվող սակագները սահմանելիս։ Կոմունալ ծառայություն մատուցող ընկերությունն իրավունք ունի ընտրելու ցանկացած կապիտալի կառուցվածք, որը նա համարում է նպատակահարմար, սակայն կարգավորող մարմինները որոշում են համապատասխան կապիտալի կառուցվածքը և կապիտալի արժեքը՝ սակագների սահմանման նպատակով:

Ֆինանսական վերլուծաբանները ուշադիր հետևում են տարբեր լծակների կամ ֆինանսական միջոցների հարաբերակցությունների՝ ընկերության կապիտալի կառուցվածքում պարտքի չափը գնահատելու համար:

Միլլերի և Մոդիլյանիի թեորեմը պնդում է, որ ընկերության շուկայական արժեքը չի ազդվում նրա կապիտալի կառուցվածքի փոփոխությունից։ Այս մտածողության դպրոցը ընդհանուր առմամբ դիտվում է որպես զուտ տեսական արդյունք, քանի որ այն ենթադրում է կատարյալ շուկա և անտեսում է այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են տատանումները և անորոշ իրավիճակները, որոնք կարող են առաջանալ ընկերության ֆինանսավորման ընթացքում։ Գիտական աշխարհում մեծ ուշադրություն է դարձվել Միլլերի և Մոդիլիանիի կողմից արված ենթադրությունների քննարկմանը և մեղմացմանը՝ բացատրելու համար, թե ինչու է ընկերության կապիտալի կառուցվածքը կարևոր իրական աշխարհում դրա արժեքի համար:

## Հիմնական հասկացություններ
### Լծակ
Մինչև որոշակի կետ, ընկերության կապիտալի կառուցվածքում պարտքի (օրինակ՝ պարտատոմսերի կամ բանկային վարկերի) օգտագործումը օգտակար է։ Երբ պարտքը ընկերության կապիտալի կառուցվածքի մի մասն է, այն թույլ է տալիս ընկերությանը ստանալ մեկ բաժնետոմսի հաշվով ավելի մեծ եկամուտ, քան հնարավոր կլիներ բաժնետոմսեր թողարկելով։ Սա պայմանավորված է նրանով, որ ընկերության կողմից պարտքի դիմաց վճարվող տոկոսները հարկային նվազեցման ենթակա են։ Հարկերի կրճատումը թույլ է տալիս ընկերության գործառնական եկամտի ավելի մեծ մասը հոսել ներդրողների մոտ։ Մեկ բաժնետոմսի եկամտի հետ կապված աճը Միացյալ Թագավորությունում և Ավստրալիայում կոչվում է ֆինանսական լծակ կամ գործիքավորում։ Ֆինանսական լծակը կարող է օգտակար լինել, երբ բիզնեսը ընդլայնվում է և շահութաբեր է, բայց այն վնասակար է, երբ բիզնեսը մտնում է կծկման փուլ։ Պարտքի տոկոսները պետք է վճարվեն անկախ ընկերության գործառնական եկամտի մակարդակից, հակառակ դեպքում արդյունքը կարող է լինել սնանկացումը։ Եթե ընկերությունը չի բարգավաճում, և շահույթը չի համապատասխանում կառավարման սպասումներին, չափազանց մեծ պարտքը (այսինքն՝ չափազանց մեծ լծակը) մեծացնում է այն ռիսկը, որ ընկերությունը կարող է չկարողանալ վճարել իր պարտատերերին։ Որոշակի պահի սա ներդրողներին մտավախություն է առաջացնում և մեծացնում է ընկերության կողմից վարկ վերցնելու կամ նոր բաժնետոմսեր թողարկելու արժեքը:

### Օպտիմալ կապիտալի կառուցվածք
Կարևոր է, որ ընկերության ղեկավարությունը ճանաչի պարտք վերցնելու հետ կապված ռիսկը և պահպանի կապիտալի օպտիմալ կառուցվածք՝ պարտքի և սեփական կապիտալի միջև համապատասխան հավասարակշռությամբ: Կապիտալի օպտիմալ կառուցվածքը համապատասխանում է պարտքային և բաժնետիրական ֆինանսավորման ծախսերի նվազագույնի հասցնելուն և ընկերության արժեքի մաքսիմալացմանը։ Կապիտալի կառուցվածքի և պարտքի հարաբերակցությունների վերաբերյալ ներքին քաղաքականության որոշումները պետք է չափավորվեն այն գիտակցմամբ, թե ինչպես են արտաքին կողմերը ընկալում ընկերության ֆինանսական դիրքի ուժեղ կողմերը: Հիմնական նկատառումներից են ընկերության վարկային վարկանիշի պահպանումը այնպիսի մակարդակում, որտեղ այն կարող է ներգրավել նոր արտաքին միջոցներ ողջամիտ պայմաններով, ինչպես նաև կայուն դիվիդենտային քաղաքականության և լավ եկամտաբերության պահպանումը:

### Պարտքի ժամկետային կառուցվածքը կապիտալի կառուցվածքում
Երբ ղեկավարությունը որոշում է, թե որքան պարտք պետք է օգտագործվի կապիտալի կառուցվածքում, պետք է որոշումներ կայացվեն կարճաժամկետ և երկարաժամկետ պարտքի համապատասխան համադրության վերաբերյալ։ Կարճաժամկետ պարտքի տոկոսի ավելացումը կարող է բարձրացնել ընկերության ֆինանսական ճկունությունը, քանի որ վարկառուի տոկոսագումարը վճարելու պարտավորությունը ավելի կարճ ժամանակահատվածի համար է։ Սակայն կարճաժամկետ պարտքը նաև ընկերությանը ենթարկում է վերաֆինանսավորման ավելի մեծ ռիսկի։ Հետևաբար, ըստ *«Ֆինանսների ամսագիր»*-ի 2022 թվականի հոդվածի, ընկերության կապիտալի կառուցվածքում կարճաժամկետ պարտքի տոկոսի աճի հետ մեկտեղ, բաժնետոմսերի տերերը կսպասեն բաժնետոմսերի ավելի մեծ եկամտաբերություն՝ աճող ռիսկը փոխհատուցելու համար:

### Առաջնահերթություն
Դեպի սնանկություն տանող դեպքերում առաջնահերթության կարգը (seniority) դեր է խաղում կապիտալի կառուցվածքի մեջ։ Սովորական ընկերության դեպքում առաջնահերթության կառուցվածքը, ըստ առավել բարձրից մինչև ամենացածր, հետևյալն է․

* ավագ պարտք, ներառյալ հատուկ գրավադրված գույքով ապահովված հիփոթեքային պարտատոմսերը
* ենթակա (կամ կրտսեր) պարտք, ներառյալ պարտատոմսերը, որոնց ապահովագրությունը կախված է ընկերության ընդհանուր վարկային և ֆինանսական հզորությունից
* արտոնյալ բաժնետոմսեր, որոնց տերերն իրավունք ունեն իրենց պահանջները բավարարելու սովորական բաժնետերերի պահանջներից առաջ
* սեփական կապիտալ, որը ներառում է սովորական բաժնետոմսեր և չբաշխված շահույթ

Գործնականում կապիտալի կառուցվածքը կարող է բարդ լինել և ներառել կապիտալի այլ աղբյուրներ։

## Լծակի կամ կապիտալի ներդրման հարաբերակցություններ
Ֆինանսական վերլուծաբանները օգտագործում են լծակի հարաբերակցության որոշակի ձև՝ ընկերության կապիտալի կառուցվածքում պարտքի և սեփական կապիտալի համամասնությունը քանակականացնելու և ընկերությունների միջև համեմատություններ կատարելու համար։ Հաշվեկշռի թվերն օգտագործելով՝ պարտքի և կապիտալի հարաբերակցությունը կարող է հաշվարկվել ստորև նշվածի պես։

::: {| class="wikitable"
|-
| Պարտքի կապիտալիզացիայի հարաբերակցություն = Պարտքի դոլարային չափը / Ընդհանուր կապիտալիզացիայի դոլարային չափը

Պարտքի և սեփական կապիտալի հարաբերակցությունը և կապիտալի ներդրման հարաբերակցությունը լայնորեն օգտագործվում են նույն նպատակով

::: {| class="wikitable"
|-
| Լծակավորման հարաբերակցություն = ռիսկ կրող կապիտալի դոլարային չափ / ռիսկ չկրող կապիտալի դոլարային չափ

Կապիտալի ռիսկը ներառում է պարտատոմսեր (ռիսկը տոկոսների վճարումն է) և արտոնյալ կապիտալը (ռիսկը ֆիքսված տոկոսադրույքով դիվիդենտների վճարմանն է վերաբերում)։ Ռիսկի չենթարկվող կապիտալը ներառում է սեփական կապիտալը։

Հետևաբար, կարելի է նաև ասել, **որ կապիտալի ներդրման հարաբերակցությունը = (Պարտատոմսեր + Արտոնյալ բաժնետոմսերի կապիտալ), (բաժնետերերի միջոցներ)**

## Հանրային ծառայությունների կարգավորման մեջ
Կապիտալի կառուցվածքը կարևոր հարց է Միացյալ Նահանգներում կարգավորվող կոմունալ ծառայությունների կողմից հաճախորդներից գանձվող սակագները սահմանելիս։ ԱՄՆ-ում սակագների սահմանման պրակտիկան ենթադրում է, որ կոմունալ ծառայությունների հաճախորդների կողմից վճարվող սակագները պետք է սահմանվեն այնպիսի մակարդակով, որը կապահովի, որ ընկերությունը կարող է մատուցել հուսալի ծառայություն ողջամիտ գնով։ Կապիտալի արժեքը այն ծախսերից է, որը կոմունալ ծառայությունը պետք է թույլ տա վերականգնել հաճախորդներից և կախված է ընկերության կապիտալի կառուցվածքից։ Կոմունալ ծառայությունների ընկերությունը կարող է ընտրել ցանկացած կապիտալի կառուցվածք, որը նա համարում է նպատակահարմար, սակայն կարգավորող մարմինները որոշում են համապատասխան կապիտալի կառուցվածքը և կապիտալի արժեքը՝ սակագների սահմանման նպատակներով։

## Մոդիլյանի-Միլլերի թեորեմ
Մոդիլիանի-Միլլերի թեորեմը, որն առաջարկվել է Ֆրանկո Մոդիլիանիի և Մերտոն Միլլերի կողմից 1958 թվականին, հիմք է հանդիսանում կապիտալի կառուցվածքի վերաբերյալ ժամանակակից ակադեմիական մտածողության համար։ Այն ընդհանուր առմամբ դիտվում է որպես զուտ տեսական արդյունք, քանի որ անտեսում է կապիտալի կառուցվածքի գործընթացի բազմաթիվ կարևոր գործոններ, ինչպիսիք են տատանումները և անորոշ իրավիճակները, որոնք կարող են առաջանալ ընկերության ֆինանսավորման ընթացքում։ Թեորեմը նշում է, որ կատարյալ շուկայում ընկերության ֆինանսավորման եղանակը կապ չունի դրա արժեքի հետ։ Այս արդյունքը հիմք է հանդիսանում կապիտալի կառուցվածքի *կարևորության* իրական պատճառները ուսումնասիրելու համար, այսինքն՝ ընկերության արժեքը կախված է իր կողմից օգտագործվող կապիտալի կառուցվածքից։ Այլ պատճառներից են սնանկության ծախսերը, գործակալության ծախսերը, հարկերը և տեղեկատվության ասիմետրիան։ Այս վերլուծությունը կարող է ընդլայնվել՝ դիտարկելու համար, թե արդյոք իրականում գոյություն ունի օպտիմալ կապիտալի կառուցվածք՝ այն կառուցվածքը, որը մաքսիմալացնում է ընկերության արժեքը։

Այս պայմաններում Մոդիլյանին և Միլլերը երկու եզրակացություն են արել։ Նրանց առաջին «առաջարկն» այն էր, որ ընկերության արժեքը անկախ է նրա կապիտալի կառուցվածքից։ Նրանց երկրորդ «առաջարկը» նշում էր, որ լծակավորված ընկերության համար սեփական կապիտալի արժեքը հավասար է լծակ չունեցող ընկերության համար սեփական կապիտալի արժեքին, գումարած ֆինանսական ռիսկի համար լրացուցիչ պարգևավճարը։ Այսինքն, երբ լծակը մեծանում է, ռիսկը տեղափոխվում է տարբեր ներդրողների դասերի միջև, մինչդեռ ընկերության ընդհանուր ռիսկը հաստատուն է, և, հետևաբար, լրացուցիչ արժեք չի ստեղծվում։

Նրանց վերլուծությունը ընդլայնվեց՝ ներառելով հարկերի և ռիսկային պարտքի ազդեցությունը։ Դասական հարկային համակարգի դեպքում տոկոսների հարկային նվազեցումը պարտքային ֆինանսավորումը դարձնում է արժեքավոր, այսինքն՝ կապիտալի արժեքը նվազում է կապիտալի կառուցվածքում պարտքի մասնաբաժնի աճին զուգընթաց։ Լավագույն կառուցվածքը կլինի գործնականում սեփական կապիտալի բացակայությունը, այսինքն՝ կապիտալի կառուցվածքը, որը բաղկացած է 99.99% պարտքից։

## Միլլեր-Մոդիլիանիի թեորեմի տարբերակներ
Եթե կապիտալի կառուցվածքը անտեղի է կատարյալ շուկայում, ապա իրական աշխարհում գոյություն ունեցող անկատարությունները պետք է լինեն դրա արդիականության պատճառը։ Ստորև ներկայացված տեսությունները փորձում են լուծել այս թերություններից մի քանիսը՝ մեղմացնելով Մոդիլիանի-Միլլերի թեորեմում արված ենթադրությունները։

### Փոխզիջման տեսություն
Կապիտալի կառուցվածքի փոխզիջման տեսությունը թույլ է տալիս գոյություն ունենալ սնանկության ծախսեր՝ որպես փոխհատուցում պարտքը որպես հարկային վահան օգտագործելու օգուտի համար։ Այնտեղ նշվում է, որ պարտքով ֆինանսավորումն ունի առավելություն, մասնավորապես՝ պարտքի հարկային արտոնությունները, և որ պարտքով ֆինանսավորումն ունի իր արժեքը՝ սնանկության ծախսերը և պարտքի ֆինանսական դժվարությունների հետ կապված ծախսերը։ Այս տեսությունը նաև վերաբերում է այն գաղափարին, որ ընկերությունը որոշում է, թե որքան բաժնետիրական ֆինանսավորում և որքան պարտքային ֆինանսավորում օգտագործի՝ հաշվի առնելով ինչպես ծախսերը, այնպես էլ օգուտները։ Պարտքի հետագա աճի սահմանային օգուտը նվազում է պարտքի աճի հետ մեկտեղ, մինչդեռ սահմանային արժեքը մեծանում է, այնպես որ իր ընդհանուր արժեքը օպտիմալացնող ընկերությունը կկենտրոնանա այս փոխզիջման վրա՝ որոշելիս, թե որքան պարտք և սեփական կապիտալ օգտագործի ֆինանսավորման համար: Փորձարարական առումով, այս տեսությունը կարող է բացատրել ոլորտների միջև պարտքի և սեփական կապիտալի հարաբերակցության տարբերությունները, բայց այն չի բացատրում նույն ոլորտի ներսում եղած տարբերությունները։

### Առաջնահերթության կարգի տեսություն
Առաջնահերթության կարգի տեսությունը փորձում է արտացոլել ասիմետրիկ տեղեկատվության ծախսերը։ Այն նշում է, որ ընկերությունները առաջնահերթություն են տալիս իրենց ֆինանսավորման աղբյուրներին (ներքին ֆինանսավորումից մինչև սեփական կապիտալ)՝ համաձայն նվազագույն ջանքերի կամ նվազագույն դիմադրության օրենքի՝ նախընտրելով սեփական կապիտալը ներգրավել որպես «վերջին միջոց» ֆինանսավորման միջոց։ Հետևաբար, նախ օգտագործվում է ներքին ֆինանսավորումը, երբ այն սպառվում է, թողարկվում է պարտք, իսկ երբ այլևս իմաստ չունի լրացուցիչ պարտք թողարկել, թողարկվում է բաժնետոմսեր։ Այս տեսությունը պնդում է, որ բիզնեսները հետևում են ֆինանսավորման աղբյուրների հիերարխիային և, երբ դա հնարավոր է, նախընտրում են ներքին ֆինանսավորումը, իսկ արտաքին ֆինանսավորման անհրաժեշտության դեպքում պարտքը նախընտրելի է սեփական կապիտալի նկատմամբ (բաժնետոմսերը կնշանակեին բաժնետոմսերի թողարկում, ինչը նշանակում էր «արտաքին սեփականության ներմուծում» ընկերություն)։ Այսպիսով, ընկերության կողմից ընտրված պարտքի ձևը կարող է ազդակ լինել արտաքին ֆինանսավորման անհրաժեշտության մասին:

Հսկողական կարգի տեսությունը տարածվել է Մայերսի (1984) կողմից, երբ նա պնդել է, որ սեփական կապիտալը կապիտալ ներգրավելու ավելի քիչ նախընտրելի միջոց է, քանի որ երբ կառավարիչները (ովքեր ենթադրվում է, որ ներդրողներից ավելի լավ գիտեն ընկերության իրական վիճակի մասին) թողարկում են նոր սեփական կապիտալ, ներդրողները կարծում են, որ կառավարիչները կարծում են, որ ընկերությունը գերագնահատված է, և կառավարիչները օգտվում են ենթադրյալ գերագնահատումից։ Արդյունքում, ներդրողները կարող են ավելի ցածր արժեք տալ նոր բաժնետոմսերի թողարկմանը։

### Կապիտալի կառուցվածքի փոխարինման տեսություն
Կապիտալի կառուցվածքի փոխարինման տեսությունը հիմնված է այն վարկածի վրա, որ ընկերության կառավարումը կարող է մանիպուլյացիաներ կատարել կապիտալի կառուցվածքի հետ այնպես, որ մեկ բաժնետոմսի շահույթը (EPS) առավելագույնի հասցվի։ Մոդելը նորմատիվ չէ, այսինքն՝ չի նշում, որ ղեկավարությունը պետք է մեծացնի EPS-ը, այն պարզապես ենթադրում է, որ դա անում է։

1982 թվականի ԱՄՆ արժեթղթերի և բորսաների հանձնաժողովի 10բ-18 կանոնը թույլ է տվել հանրային ընկերություններին բաց շուկայում հետգնել իրենց սեփական բաժնետոմսերը և հեշտացրեց կապիտալի կառուցվածքի մանիպուլյացիաներ։ Այս վարկածը հանգեցնում է ստուգելի կանխատեսումների ավելի մեծ թվի։ Նախ, այն հանվել է  որ շուկայական միջին եկամտաբերությունը հավասարակշռության մեջ կլինի կորպորատիվ պարտատոմսերի շուկայական միջին տոկոսադրույքի հետ՝ կորպորատիվ հարկերից հետո, ինչը «Դաշնային պահուստային համակարգի մոդելի» վերաձևակերպումն է։ Երկրորդ կանխատեսումն այն է, որ բարձր գնահատման հարաբերակցություն կամ ցածր եկամտաբերություն ունեցող ընկերությունները կունենան քիչ կամ ընդհանրապես պարտք չունեն, մինչդեռ ցածր գնահատման հարաբերակցություն ունեցող ընկերությունները ավելի շատ լծակավորված կլինեն։ Երբ ընկերություններն ունեն դինամիկ պարտք-սեփական կապիտալի նպատակ, սա բացատրում է, թե ինչու են որոշ ընկերություններ օգտագործում դիվիդենտներ, իսկ մյուսները՝ ոչ։ Չորրորդ կանխատեսումն այն է, որ շուկայում կա բացասական կապ ընկերությունների հարաբերական գնային տատանումների և նրանց լծակի միջև։ Սա հակասում է Համադային, որն օգտագործեց Մոդիլյանիի և Միլլերի աշխատանքները՝ այս երկու փոփոխականների միջև դրական կապ գտնելու համար։

### Գործակալության ծախսեր
Գործակալության ծախսերի երեք տեսակ կարող են օգնել բացատրել կապիտալի կառուցվածքի կարևորությունը։

* **Ակտիվների փոխարինման էֆեկտ։** Երբ պարտքի և սեփական կապիտալի հարաբերակցությունը մեծանում է, ղեկավարությունը խթանվում է ձեռնարկել ռիսկային, նույնիսկ բացասական զուտ ներկա արժեքով (NPV) նախագծեր։ Սա պայմանավորված է նրանով, որ եթե նախագիծը հաջող է, բաժնետերերը ստանում են օգուտ, մինչդեռ եթե այն անհաջող է, պարտապանները կրում են բացասական հետևանքները։
* **Ներդրումների թերակատարման** կամ պարտքի գերծանրաբեռնվածության խնդիր։ Եթե պարտքը ռիսկային է, օրինակ՝ աճող ընկերությունում, նախագծից ստացված շահույթը կհասնի պարտքի կրողներին, այլ ոչ թե բաժնետերերին։ Այսպիսով, ղեկավարությունը խթան ունի մերժելու դրական զուտ ներկայիս արժեքով նախագծերը, նույնիսկ եթե դրանք ունեն ընկերության արժեքը բարձրացնելու ներուժ։
* **Ազատ դրամական հոսք։** Եթե ազատ դրամական հոսքը չի վերադարձվում ներդրողներին, ղեկավարությունը խթան ունի ոչնչացնելու ընկերության արժեքը՝ կայսրություն կառուցելու, արտոնություններ ստանալու և այլնի միջոցով: Լծակի աճը ֆինանսական կարգապահություն է պարտադրում ղեկավարությանը

### Կառուցվածքային կորպորատիվ ֆինանսներ
Ֆինանսների ոլորտում ակտիվ հետազոտությունների ոլորտ է  որը փորձում է վերը նշված մոդելները, ինչպես նաև մյուսները, թարգմանել կառուցվածքային տեսական կառուցվածքի, որը համահունչ է ժամանակին և ունի դինամիկ կառուցվածք, որը նման է իրական աշխարհում դիտարկվողին։ Կառավարչական պայմանագրերը, պարտքային պայմանագրերը, բաժնետոմսերի պայմանագրերը, ներդրումային եկամտաբերությունը՝ բոլորն էլ ունեն երկարատև, բազմաշրջանային հետևանքներ։ Հետևաբար, դժվար է մտածել, թե ինչ հետևանքներ ունեն վերը նշված հիմնական մոդելները իրական աշխարհի համար, եթե դրանք չեն ներդրված իրականությանը մոտեցող դինամիկ կառուցվածքում։ Նմանատիպ հետազոտություն է իրականացվում վարկային ռիսկի հետազոտության անվան տակ, որի դեպքում չվճարման հավանականության և դրա գնագոյացման մոդելավորումն իրականացվում է ներդրողների, ինչպես նաև կառավարման, բաժնետերերի և պարտքային կազմակերպությունների խթանների վերաբերյալ տարբեր ենթադրությունների հիման վրա։ Այս ոլորտում հետազոտությունների օրինակներ են Գոլդշտեյնը, Ջուն, Լելանդը (1998) և Հենեսին ու Ուայթեդը (2004)։

### Կապիտալի կառուցվածք և մակրոտնտեսական պայմաններ
Ընկերությանը բնորոշ բնութագրերից բացի, հետազոտողները պարզել են, որ մակրոտնտեսական պայմանները էական ազդեցություն ունեն կապիտալի կառուցվածքի ընտրության վրա։ Կորաջչիկը, Լուկասը և Մաքդոնալդը (1990) վկայում են բաժնետոմսերի շուկայի աճից հետո առաջացող բաժնետոմսերի հետ կապված խնդիրների կլաստերի մասին: Կորաջչիկը և Լևին (2003) պարզել են, որ նպատակային լծակը հակացիկլիկ է ոչ սահմանափակված ընկերությունների համար, բայց պրոցիկլիկ՝ սահմանափակված ընկերությունների համար։ Մակրոտնտեսական պայմանները կարևոր են թողարկման ընտրության համար այն ընկերությունների համար, որոնք կարող են իրենց թողարկման ընտրությունը ժամանակին համընկնել բարենպաստ մակրոտնտեսական պայմանների ժամանակահատվածների հետ, մինչդեռ սահմանափակված ընկերությունները՝ ոչ։ Լևին և Հենեսին (2007) ընդգծում են, որ գործակալության խնդիրների և ռիսկերի բաշխման միջև փոխզիջումները տարբերվում են բիզնես ցիկլի ընթացքում և կարող են հանգեցնել դիտարկվող օրինաչափությունների: Մյուսները այս օրինաչափությունները կապել են ակտիվների գնագոյացման հանելուկների հետ։

### Կապիտալի կառուցվածքի կայունություն
Սկզբում որոշվում են կորպորատիվ լծակի հարաբերակցությունները։ Բարձրից ցածր համեմատաբար բարձր լծակի հարաբերակցությունները մեծ մասամբ կայուն են՝ չնայած ժամանակի տատանումներին։ Կապիտալի կառուցվածքների տատանումները հիմնականում որոշվում են գործոններով, որոնք երկար ժամանակահատվածում կայուն են մնում։ Այս կայուն գործոնները չեն դիտարկվում։

### Աճի տեսակի համատեղելիություն
Ընկերությունները ռացիոնալ կերպով ներդրումներ են կատարում և ֆինանսավորում են փնտրում իրենց աճի տեսակներին համատեղելի եղանակով։ Տնտեսական և շուկայական պայմանների բարելավմանը զուգընթաց, ցածր աճ ունեցող ընկերություններն ավելի հակված են նոր պարտքային պարտավորություններ թողարկել, քան բաժնետոմսեր, մինչդեռ բարձր աճ ունեցող ընկերություններն ամենաքիչն են հակված պարտքային պարտավորություններ թողարկել և ամենաշատն են հակված բաժնետոմսեր թողարկել։ Աճի տարբեր տեսակները կայուն են։ Համաձայն ընդհանրացված Մայերս-Մաջլուֆի շրջանակի, աճի տեսակների համատեղելիությունը հնարավորություն է տալիս պահպանել աճի տարբեր տեսակներ և, հետևաբար, շուկայի անկատարության կամ տեղեկատվական միջավայրի առանձնահատկությունները՝ առաջացնելով կապիտալի կառուցվածքի կայունություն:

### Այլ
* Կապիտալի առաջարկ, կապիտալի կառուցվածքը կախված է նաև ընկերության համար հասանելի սեփական կապիտալի և պարտքային կապիտալի հարաբերական մատակարարումից
* Չեզոք մուտացիայի վարկածը՝ ընկերությունները ընկնում են տարբեր ֆինանսավորման սովորությունների մեջ, որոնք չեն ազդում արժեքի վրա
* Շուկայի ժամանակի վարկած՝ կապիտալի կառուցվածքը կառավարիչների կողմից շուկայի կուտակային պատմական ժամանակի արդյունքն է
* Արագացված ներդրումային էֆեկտ՝ նույնիսկ գործակալության ծախսերի բացակայության դեպքում, լծակային ընկերությունները ավելի արագ են ներդրումներ կատարում՝ չկատարման ռիսկի առկայության պատճառով
* Անցումային տնտեսություններում կան ապացույցներ, որոնք բացահայտում են կապիտալի կառուցվածքի զգալի ազդեցությունը ընկերությունների գործունեության վրա, մասնավորապես՝ կարճաժամկետ պարտքի, ինչպես օրինակ՝ Վիետնամի զարգացող շուկայական տնտեսության դեպքում:

## Արբիտրաժ
Կապիտալի կառուցվածքի արբիտրաժը ձգտում է շահույթ ստանալ մեկ կորպորացիայի կողմից թողարկված տարբեր գործիքների դիֆերենցիալ գնագոյացումից։ Դիտարկենք, օրինակ, ավանդական պարտատոմսերը և փոխարկելի պարտատոմսերը։ Վերջիններս պարտատոմսեր են, որոնք, պայմանագրային պայմանների համաձայն, կարող են փոխարկելի լինել բաժնետոմսերի: Փոխարկելի պարտատոմսի բաժնետոմսերի օպցիոն բաղադրիչն ինքնին ունի հաշվարկելի արժեք։ Ամբողջ գործիքի արժեքը *պետք է* լինի ավանդական պարտատոմսերի արժեքը *գումարած* օպցիոնի հատկանիշի լրացուցիչ արժեքը։ Եթե սփրեդը (փոխարկելի և ոչ փոխարկելի պարտատոմսերի միջև եղած տարբերությունը) չափազանց մեծանա, ապա կապիտալի կառուցվածքի արբիտրաժորը կխաղադրույք կատարի, որ այն կզուգամիտի։

## Տես նաև
* Ձեռնարկության արժեքը
* Ֆինանսական հաշվապահություն
* Ֆինանսական տնտեսագիտություն

## Ծանոթագրություններ


## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Դինեշ Գաջուրել, « Կապիտալի կառուցվածքի կառավարումը նեպալական ձեռնարկություններում », 2005 թվական
* Ռոյ Լ. Սիմերլի և Մինգֆանգ Լի, «Կապիտալի կառուցվածքի որոշման վերանայում. հետազոտությունը վերածելով գործնական լուծումների»

Կատեգորիա:Բիզնես
Կատեգորիա:Հաշվապահություն
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Կատեգորիա:Ֆինանսներ