Լիկուրգոս (Դրիասի որդի)

**Լիկուրգոս** (հին հունարեն՝ Λυκοΰργος) հին հունական դիցաբանության կերպար է, թրակիական էդոն ցեղի թագավորը։ Նա հակասությունների մեջ էր Դիոնիսոսի հետ և կուրացել կամ սպանվել էր դրա պատճառով։ Պատմական դարաշրջանում նա դարձել է հունարեն և լատիներեն լեզուներով մի շարք պիեսների հերոս։

## Դիցաբանության մեջ
Աղբյուրների մեծ մասը Լիկուրգոսին անվանում է Դրիասի որդի, սակայն Նոննոսը Պանոպոլիտանոսից նրան համարում է Արեսի որդի։ Շատ հին հեղինակներ, սկսած Հոմերոսից (սա Հոմերոսյան պոեմներում հիշատակվող դիոնիսյան ցիկլի միակ առասպելն է)։ գրել են թրակական Էդոնես ցեղի թագավորի մասին։, որը պատժվել է Դիոնիսոսի նկատմամբ իր թշնամանքի համար: «Իլիական»-ը հաղորդում է, որ Լիկուրգոսը մանուկ Դիոնիսոսին վռնդել է իր թագավորությունից՝ սպանելով նրա դայակներին, և դրա համար նրան կուրացրել է երեխայի հայրը՝ Զևսը։Հետագա աղբյուրներում (ակնհայտորեն սկսվում է մ.թ.ա. 5-րդ դարի աթենական դրամայով) հակամարտությունն ավելի ողբերգական է դառնում: Այժմ Դիոնիսոսը հայտնվում է Թրակիայում որպես երիտասարդ՝ ուղեկցվող բախանտների կողմից: Թագավորը հրամայում է նրան պահել հսկողության տակ, բայց շուտով պալատը սկսում է դողալ, կարծես երկրաշարժից, և Դիոնիսոսը հեշտությամբ փախչում է։ Հետագա աղբյուրներում (ակնհայտորեն սկսվում է մ.թ.ա. 5-րդ դարի աթենական դրամայով) հակամարտությունն ավելի ողբերգական է դառնում: Այժմ Դիոնիսոսը հայտնվում է Թրակիայում որպես երիտասարդ՝ ուղեկցվող բախանտների կողմից: Թագավորը հրամայում է նրան պահել հսկողության տակ, բայց շուտով պալատը սկսում է դողալ, կարծես երկրաշարժից, և Դիոնիսոսը հեշտությամբ փախչում է կամ երկուսն էլ։

Հետագայում Լիկուրգոսը ուշքի եկավ և հասկացավ, թե ինչ էր արել։ Որդիասպանության պատճառով երկիրը դադարել էր պտուղ տալուց, և աստվածները եդոնացիներին բացատրեցին, որ ամեն ինչ շտկելու միակ ճանապարհը թագավորին սպանելն է։ Լիկուրգոսին տարան Պանգեա լեռ, կապեցին և թողեցին, որ ձիերը նրան պատառոտեն։ Այլ տարբերակների համաձայն՝ Դիոնիսոսը նրան նետեց Ռոդոպի հովազների մոտ, կամ «բանտարկեց նրան ժայռի մեջ», կամ թագավորը ինքնասպան եղավ։

Կան նաև առասպելի այլընտրանքային տարբերակներ։ Դիոնիսիոս Սկիթոբրախիոնի համաձայն՝ Լիկուրգոսը հարձակվել է Դիոնիսոսի բանակի վրա՝ վերադառնալով հնդկական արշավանքից, և սպանել է մենադների մեծ մասին։ Նոննոս Պանոպոլիտանոսը գրում է, որ Լիկուրգոսը ապրել է արաբական Նիսայում, սպանել է ճանապարհորդներին և կտոր-կտոր արել նրանց՝ այդպիսով զոհաբերություն անելով Արեսին. արաբները նրան աստվածացրել են։

## Հիշողություն
Էսքիլեսը Լիկուրգոսի առասպելին նվիրել է մի ամբողջ տետրալոգիա, որը ներառում էր «Էդոնացիներ», «Բասարիդներ» և «Երիտասարդներ» ողբերգությունները և «Լիկուրգոս» սատիրական դրաման. որոնք պահպանվել են բեկորներով: Էդոնացիների թագավորը դարձել է Տիմոկլեսի և Պոլիֆրասմոնի ողբերգությունների, ինչպես նաև Անաքսանդրիդեսի կատակերգության գլխավոր հերոսը: Գնեոս Նևիոսը ստեղծել է Էսքիլեսի տետրալոգիայի լատիներեն թարգմանությունը։ Լիկուրգոսի խելագարության սյուժեն ակտիվորեն օգտագործվել է հելլենական կերպարվեստում։

Հետազոտողները նշում են, որ Լիկուրգոսի առասպելը, ինչպես նաև Պենթեոսի պատմությունը , արտացոլում են այն պայքարը, որն իրականում տեղի է ունեցել Դիոնիսյան պաշտամունքի առաջին հետևորդների և դասական հելլենական կրոնի կողմնակիցների միջև։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
**Աղբյուրներ**

# 
# 
# 
# 
# 
# 
# 

**Հետազոտություն**

# 
# 
# 

Կատեգորիա:Թրակիայի հին հունական դիցաբանություն
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն