Սիմֆոնիկ դահլիճ (Բոստոն)

**Սիմֆոնիկ դահլիճ** (), համերգասրահ, որը գտնվում է Բոստոնի (Մասաչուսեթս) Մասաչուսեթսի պողոտա 301 հասցեում, բացվել է 1900 թվականին։ Նախագծված *McKim, Mead and White* ճարտարապետական ընկերության կողմից՝ այն կառուցվել է Բոստոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի համար։ Այն կարող է տեղավորել 2625 հանդիսատես։ Դահլիճը 1999 թվականին նշանակվել է որպես ԱՄՆ ազգային պատմական տեսարժան վայր և հանդիսանում է Բոստոնի տեսարժան վայր։ Այնուհետև նշվել է, որ «Սիմֆոնիկ դահլիճը ակուստիկ առումով մնում է աշխարհի լավագույն երեք համերգասրահների շարքում (այդ տարբերությունը կիսում է Ամստերդամի Կոնսերտգեբաու և Վիեննայի Մուզիքֆերայի հետ) և համարվում է լավագույնը Միացյալ Նահանգներում»։ Սիմֆոնիկ դահլիճը, որը գտնվում է Բերքլիի երաժշտական քոլեջից մեկ թաղամաս հյուսիս և մեկ թաղամաս Նոր Անգլիայի կոնսերվատորիայից դեպի հարավ, նաև ծառայում է որպես Բոստոնի Փոփս նվագախմբի տուն, ինչպես նաև Հենդելի և Հայդնի միության բազմաթիվ համերգների վայր։

## Պատմություն և ճարտարապետություն
մինի|Սիմֆոնիկ դահլիճի ինտերիեր (դատարկ)
մինի|Սիմֆոնիկ դահլիճի ինտերիեր (համերգի ժամանակ)
1899 թվականի հունիսի 12-ին հիմքը փլվել է, և Սիմֆոնիկ Հոլի շինարարությունը սկսվել է այն բանից հետո, երբ նվագախմբի սկզբնական դահլիճը (Հին Բոստոնի երաժշտական դահլիճը) վտանգի տակ է դրվել ճանապարհաշինության և մետրոյի շինարարության պատճառով։ Շենքն ավարտվել է 17 ամիս անց, արժեցել է 771․000 դոլար։ Դահլիճի բացումը տեղի է ունեցել 1900 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, ճարտարապետներ ՄակՔիմը, Միդը և Ուայթը որպես իրենց ակուստիկ խորհրդատու ներգրավել են Հարվարդի համալսարանի ֆիզիկայի երիտասարդ ասիստենտ Ուոլաս Քլեմենթ Սաբինային, իսկ Symphony Hall-ը դարձել է առաջին լսարաններից մեկը, որը նախագծված է եղել համաձայն ըստ գիտության ակուստիկ սկզբունքների։ Բացման պահից հիացած իր աշխույժ ակուստիկայով՝ դահլիճը հաճախ նշվել է որպես աշխարհի լավագույն հնչող դասական համերգային վայրերից մեկը։

Դահլիճը կառուցվել է Լայպցիգի երկրորդ Գևանդհաուզ համերգասրահի օրինակով, որը հետագայում ավերվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Դահլիճը համեմատաբար երկար է, նեղ և բարձր, ուղղանկյուն «կոշիկի տուփի» տեսքով, ինչպես Ամստերդամի Concertgebouw-ը և Վիեննայի Musikverein-ը։ Բարձրությունը 18,6 մետր է, լայնությունը 22,9 մետր և  երկարությունը 38,1 մետր՝ հետևի պատից մինչև բեմի առջևը։ Բեմի պատերը թեքվում են դեպի ներս՝ ձայնը կենտրոնացնելու համար։ Սրահը, բացառությամբ իր փայտյա հատակների, կառուցված է աղյուսից, պողպատից և գիպսից՝ համեստ հարդարանքով։ Կողքի պատշգամբները շատ ծանծաղ են, որպեսզի խուսափեն ձայնի թակարդումից կամ խլացնող ձայնից, իսկ երեսպատված առաստաղը և արձաններով լցված խորշերը երեք կողմերից օգնում են գերազանց ակուստիկա ապահովել հիմնականում յուրաքանչյուր նստատեղի համար։

2006 թվականին, տարիներ շարունակ մաշվածության պատճառով, համերգային բեմի սկզբնական հատակը փոխվել է 250․000 դոլար արժողությամբ։ Դահլիճի ձայնի փոփոխությունից խուսափելու համար նոր հարկը կառուցվել է նույն մեթոդներով և նյութերով, ինչ բնօրինակը։

Բեմի վրա գրված է Բեթհովենի անունը։ Սրահի կաշվե նստատեղերը 1900 թվականին տեղադրված բնօրինակներն են։ Դահլիճը տեղավորում է 2625 մարդ Սիմֆոնիայի սեզոնի ընթացքում և 2371 հոգի Փոփ սեզոնի ժամանակ, այդ թվում՝ 800 նստատեղ հիմնական հարկի սեղաններին։

## Արձաններ
Հունական և հռոմեական նշանավոր արձանների տասնվեց ձուլածոներ շարված են սրահի պատերի վերին մակարդակով։ Տասը առասպելական թեմաներ են, իսկ վեցը՝ պատմական դեմքեր։ Բոլորը արտադրվել են PP Caproni-ի և Brother-ի կողմից։ Դերասանական կազմը, երբ մարդը կանգնած է բեմի վրա, հետևյալն է.

**Աջ կողմում, սկսած բեմի մոտ.** Ֆաունը տանում է տղային Բաքուսին (հելլենիստական ժամանակաշրջանի բնօրինակի հռոմեական պատճենը. Նեապոլ), Apollo Citharoedus (հռոմեացի նկարիչ. Պեղվել է Կասիուսի վիլլայից Տիվոլիի մոտ 1774 թ. Վատիկան), Young Woman of (Պեղվել է Herculaneum-ից 1711 թ. Դրեզդեն), Պարող Ֆաուն (Հռոմ); Դեմոսթենես (Հռոմ), Նստած Անակրեոն (Կոպենհագեն), Ողբերգական բանաստեղծի արձանը Եվրիպիդեսի գլխով (Վատիկան); Վերսալի Դիանա (Փարիզ)։

**Ձախ կողմում, սկսած բեմի մոտից.** Հանգստացող Սատիր ( Պրաքսիտելես, Հռոմ), Վիրավոր Ամազոն ( Պոլիկլեիտուս, Բեռլին), Հերմես Լոգիոս (Փարիզ), Լեմնյան Աթենա (Դրեզդեն, ղեկավարը Բոլոնիայում), Լատերանի Սոֆոկլեսը (Վատիկան), Կանգնած Անակրեոն (Կոպենհագեն), Էշինես (Նեապոլ); Apollo Belvedere (Հռոմ)։

## Երգեհոն
Սիմֆոնիկ դահլիճի երգեհոնը, 4800 խողովակով *Aeolian-Skinner* (Opus 1134) նախագծվել է Գ. Դոնալդ Հարիսոնի կողմից, տեղադրվել է 1949 թվականին և ստորագրվել է Ալբերտ Շվեյցերի կողմից։ Այն փոխարինել է դահլիճի առաջին երգեհոնին, որը կառուցվել է 1900 թվականին Բոստոնից Ջորջ Ս.Հաթչինգսի կողմից, որը էլեկտրական բանալիով էր՝ մոտ 4000 խողովակների 62 շարքով, որը տեղադրված էր 3,7մետր խորություն և 12մետր բարձրությունունեցող խցիկում։ Հաթչինգսի երգեհոնը դուրս էր եկել նորաձևությունից 1940-ականներին, երբ նախընտրելի դարձան ավելի բաց և հստակ երանգներ ունեցող երգեհոններ։ Է. Փաուեր Բիգզը, որը հաճախ նվագախմբի համար առանձնահատուկ երգեհոնահար էր, մեծ լոբբինգ էր անում ավելի բարակ բաս ձայնի և ընդգծված թրեյլի համար։

1949 թվականի Aeolian-Skinner-ը նորից օգտագործեց և փոփոխեց գոյություն ունեցող Hutchings խողովակների ավելի քան 60%-ը և ավելացրեց 600 նոր խողովակներ *Positive* բաժնում։

## Ծանոթագրություններ
### Մեջբերումներ

### Ընդհանուր մատենագիտություն
* Boston Symphony Orchestra, *Symphony Hall: The First 100 Years*, January 2000. .
* Boston Symphony Orchestra, *Program Notes*, October 1, 2005
* Boston Symphony Orchestra, *Program Notes*, April 8, 2006
* Leo Beranek, *Concert Halls and Opera Houses: Music, Acoustics, and Architecture* (2003), .

## Արտաքին հղումներ
* Symphony Hall

Կատեգորիա:1900 կառուցումն ավարտված երաժշտական վայրեր
Կատեգորիա:1900 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի երաժշտական կազմակերպություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թատրոններ
Կատեգորիա:Համերգասրահներ
Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի մշակույթ