Սիդնի Ռիգդոն

**Սիդնի Ռիգդոն** (, ) Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի շարժման վաղ շրջանի առաջնորդ:

## Կենսագրություն
### Վաղ կյանք
Ռիգդոնը ծնվել է Փենսիլվանիայի Ալլեգենի շրջանի Սենթ Քլեր Թաունշիփում, 1793 թվականի փետրվարի 19-ին։ Նա Ուիլյամի և Նենսի Ռիգդոնի չորս երեխաներից կրտսերն էր: Ռիգդոնի հայրը ֆերմեր էր և ծնունդով Մերիլենդ նահանգի Հարֆորդ շրջանից էր:

Ըստ նրա որդու՝ Ջոն Մ. Ռիգդոնի պատմածի, երիտասարդ Ռիգդոնը սկսեց կարդալ տարբեր գրքեր, այդ թվում պատմական։ Այս կերպ նա դարձավ մեծ պատմաբան,«Լավագույնը, որ ես երբևէ տեսել եմ», նշել է նրա որդին:

Ռինգդոնին թվում էր, թե համաշխարհային պատմությունն իր լեզվի վրա էր։ Այսպես նա դարձավ մեծ աստվածաշնչագետ: Նա նույնքան ծանոթ էր Աստվածաշնչին, որքան երեխան՝ իր ուղղագրության գիրքին։ Ռինգդոնը երբեք չէր խաղում դրսում տղաների հետ։ Նրա համար գրքեր կարդալը ամենամեծ հաճույքն էր, որ նա կարող էր ստանալ: Ռինգդոնը միայնակ է սովորել անգլերենի քերականությունը։

Ռիգդոնը ապրել է ընտանիքի հետ, ֆերմայում, մինչև որ մայրը այն վաճառեց 1818 թվականին։

### Մկրտություն
1817 թվականի մայիսի 31-ին Ռիգդոնը մկրտվեց քահանա Ֆիլիպսի կողմից, և դարձավ Փենսիլվանիայի գրադարանի «Peter's Creek Baptist Church»-ի անդամ։

1818 թվականին Ռիգդոնը տեղափոխվում է Հյուսիսային Սևիքլի՝ աշակերտելու  քահանա Էնդրյու Քլարկինին։ Ռիգդոնը ստացել է կանոնավոր բապտիստների ( մկրտողների) համար քարոզելու իր արտոնագիրը 1819 թվականի մարտին։

Ռիգդոնը մայիսին տեղափոխվեց Օհայոյի Թրամբուլ շրջան, որտեղ նա 1819 թվականի հուլիսից համատեղ քարոզներ էր կարդում Ադամսոն Բենթլիի հետ: Նա ամուսնացավ Բենթլիի կնոջ քրոջ՝ Ֆիբի Բրուքսի հետ 1820 թվականի հունիսին։ Ռիգդոնը մնաց Օհայոյում մինչև 1822 թվականի փետրվարը։ Հետո նա վերադարձավ Փիթսբուրգ՝ Ալեքսանդր Քեմփբելի առաջարկությամբ ընդունելու Առաջին բապտիստական եկեղեցու հովվությունը։

1822 թվականի հունվարի 28-ին Ռիգդոնը ժամանեց Փիթսբուրգ՝ դառնալու Առաջին բապտիստական եկեղեցու հովիվ։ Ռիգդոնի ծառայությանը հակառակ հանդես եկավ վերապատվելի Ջոն Ուինթերին, և 1823 թվականի հուլիսի 11-ի պառակտման հետևանքով կողմերից յուրաքանչյուրը առանձնացավ։

Հոկտեմբերի 11-ին Ռիգդոնը «բացառվեց «Redstone Association»-ի բապտիստական դավանանքից», որի անդամ էր Առաջին բապտիստական եկեղեցին։

1824 թվականից 1826 թվականը Ռիգդոնն աշխատում էր որպես կաշեգործ Փիթսբուրգում, մինչդեռ կիրակի օրերը դատարանի շենքում քարոզում էր Քեմփբելի վերականգնողականությունը (Քրիստոնեական պրիմիտիվիզմ): Նա նաև աշխատել է որպես վարձու տպագրիչ Ֆիլադելֆիայի «Paterson» հրատարակչությունում։ 1826 թվականին Ռիգդոնը դարձավ ավելի ազատական բապտիստական եկեղեցու հովիվը Մենթորում (Օհայո):

### Վերջին Օրերի Սրբերի առաջնորդ Օհայոյում, Միսսուրիում և Իլինոյսում 1830-1844 թվականներ
Վերջին Օրերի Սրբերի շարժման նշանավոր առաջնորդներ Փարլի Պ. Պրատը, Իսահակ Մորլին և Էդվարդ Փարթրիջը, եղել են Ռիգդոնի ժողովների անդամներ նախքան իրենց դարձը Ջոզեֆ Սմիթի կողմից հիմնադրված Քրիստոսի Եկեղեցի (Վերջին Օրերի Սրբեր):

#### Վաղ ներգրավվածություն

1830 թվականի սեպտեմբերի սկզբին Ռիգդոնի գործընկերը՝ Պրատը, մկրտվեց Սմիթի կողմից հիմնադրված Քրիստոսի Եկեղեցում: Հոկտեմբերին Պրատը և Զիբա Փիթերսոնը սկսեցին քարոզել ամերիկյան հնդկացիներին:

Նրանք այցելեցին Ռիգդոնին և նրա կնոջը՝ Ֆիբիին, Օհայոյում: Ռիգդոնը կարդաց «Մորմոնի Գիրքը» տասնչորս օրվա ընթացքում, հռչակեց դրա ճշմարտացիությունը և մկրտվեց եկեղեցում 1830 թվականի նոյեմբերի 14-ին։ Նա սկսեց դարձի բերել Օհայոյի իր ժողովների հարյուրավոր անդամներին։ 1830 թվականի դեկտեմբերին Ռիգդոնը մեկնեց Նյու Յորք, որտեղ հանդիպեց Ջոզեֆ Սմիթի հետ։ Այնուհետև ձեռնադրվել է քահանայապետ 1831 թվականի հունիսի 3-ին։

Ռիգդոնը շատ լավ հռետոր էր։ Սմիթը, նկատելով դա անմիջապես կանչեց նրան որպես եկեղեցու խոսնակ: Նա նաև ծառայեց որպես գրագիր և օգնեց Սմիթին վերաթարգմանել Աստվածաշունչը:

; Ռինգդոնը որպես հայտնող
Ռիգդոնը, ըստ որոշ հաղորդումների, տեսիլքներ էր ունենում Սմիթի հետ։ Մի վկայության համաձայն՝ Ջոզեֆը որոշ ընդմիջումներով ասում էր. «Ի՞նչ եմ տեսնում», ինչպես այն մարդը, որը կարող էր պատուհանից դուրս նայել ու տեսնել այն, ինչ սենյակում գտնվող մյուսները չէին կարող։ Այնուհետև նա նկարագրում էր, թե ինչ է տեսել կամ ինչին էր նայում։ Դրանից հետո Սիդնին պատասխանում էր. «Ես էլ եմ նույնը տեսնում»։ Կարճ ժամանակ անց Սիդնին էլ էր ասում. «Ի՞նչ եմ տեսնում» և կրկնում էր այն, ինչ տեսել էր կամ տեսնում էր, իսկ Ջոզեֆը պատասխանում էր. «Ես էլ եմ նույնը տեսնում»։ Այս խոսակցությունը նույն կերպ շարունակվում էր մինչև տեսիլքի ավարտը։

#### Կիրթլենդ, Օհայո, 1830-1837 թվականներ
1830 թվականի դեկտեմբերին Սմիթն ասաց, որ ստացել է հայտնություն՝ խորհուրդ տալով Նյու Յորքի եկեղեցու անդամներին հավաքվել Օհայոյի Կիրթլենդ քաղաքում։ Հենց այդ ժամանակ էլ Ռիգդոնի խմբի կողմից փորձարկված վարդապետություններից շատերը տեղ գտան համակցված շարժման մեջ։
; 1831 թվական օգոստոս, սեբտեմբեր ամիսների կշտամբանքը
1831 թվականի օգոստոսին Սմիթը հայտարարեց, որ հայտնություն է ստացել, որում նախատում էր Ռիգդոնին՝ իրեն մեծարելու համար.

«Եվ ահա, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ. Ես՝ Տերը, հաճություն չունեմ իմ ծառա Սիդնի Ռիգդոնից, որովհետև նա մեծարեց ինքն իրեն իր սրտում և չընդունեց խորհուրդը, այլ տխրեցրեց Հոգուն։ Այդ պատճառով նրա գրածը Տիրոջը ընդունելի չէ, և նա պետք է նորից գրի։ Իսկ եթե Տերը դա էլ չընդունի, ահա, նա այլևս չի կանգնի այն պաշտոնում, որին Ես նրան կոչել եմ...

Ուստի թող բոլոր մարդիկ զգուշանան, թե ինչպես են արտասանում Իմ անունը՝ իրենց շուրթերով։ Քանզի ահա, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ, շատերն են այս դատապարտության ներքո, ովքեր օգտագործում են Տիրոջ անունը՝ ապարդյուն և առանց իշխանության։ Ուստի թող եկեղեցին ապաշխարի իր մեղքերից, և Ես՝ Տերը, նրանց կընդունեմ, հակառակ դեպքում նրանք կկտրվեն»

**1832 թվականի մարտ**

Սմիթը 1831 թվականի սեպտեմբերին տեղափոխվեց Հիրամ, Օհայո։ 1832 թվականի մարտի 24-ին Սմիթն ու Ռիգդոնը կուպրապատվեցին և փետերով ծածկվեցին Ջոն Ջոնսոնի ֆերմայում։ Սմիթը հետագայում գրել է.

«1832 թվականի մարտի 24-ին գնացի տեսնելու Ռիգդոնին և հայտնաբերեցի, որ նա խելագարված էր, իսկ գլուխը՝ ուժեղ բորբոքված, քանի որ նրանք քարշ էին տվել նրա կրունկներից այնպես, որ գլուխը չէր կարողացել բարձրացնել սառած, կոշտ գետնից, ինչը չափազանց վնասել էր նրան։ Երբ նա ինձ տեսավ, կանչեց կնոջը, որ իր ածելին բերի։ Կինն իրեն հարցրեց, թե ինչու է դա ուզում, և նա պատասխանեց, որ ածելին ուզում է կնոջը սպանելու համար։ Քույր Ռիգդոնը դուրս եկավ սենյակից, իսկ նա ինձ խնդրեց բերել իր ածելին։ Ես հարցրեցի, թե ինչու է այն ուզում, և նա պատասխանեց, որ ուզում է սպանել իր կնոջը։ Նա մի քանի օր շարունակ մնացել է ցնորամիտ վիճակում»։
; 1832 թվական, հուլիս․ «Ռիգդոնի դեպրեսիան»
1832 թվականի հուլիսի 5-ին Ռիգդոնը հայտարարեց «Թագավորության բանալիները վերցված են մեզանից»։ Այս լուրը լսելով՝ նրա շատ լսարանները ողբ կապեցին։ Ժողովից հետո, երբ ինչ-որ մեկը փորձեց ավարտել ժողովը աղոթքով, նա ասաց, որ աղոթելը ոչ մի օգուտ չի տալու նրանց, և ժողովը ավարտվեց խառնաշփոթով։

Պատասխանելով այս ամենին՝ Հայրամը Սմիթը գնաց Ջոզեֆ Սմիթին վերադարձնելու։ Նա հուլիսի 7-ին վերադարձավ Քիրլենդ։ Ջոզեֆ Սմիթը սաստեց Ռիգդոնին և հանրահայտ կերպով հայտարարեց՝․ «Ոչ մի ուժ չի կարող վերցնել այդ բանալիները ինձանից, բացի այն ուժից, որ ինձ տվել է դրանք։ Իսկ այն, ինչ արել է Սիդնին, սատանային կհանձնվի, ինչպես մարդը մեկ ուրիշին է հանձնում»։

Ասվում է, որ այս դեպքից երեք շաբաթ անց Սիդնին գամվեց իր մահճակալին։ Անտեսանելի մի ուժ նրան բարձրացրեց մահճակալից, շպրտեց սենյակի մի կողմից մյուս կողմը։ Հնչող աղմուկը լսվեց հարևան սենյակում։ Նրա ընտանիքը գնաց պարզելու թե ինչ է պատահել։ Սիդնիին գտան սենյակի այլ անկյունում։

Այս դեպքից հետ Սիդնին պառկեց հինգ կամ վեց շաբաթ ևս։ Ահա թե ինչպես իրականացվեց Ջոզեֆի կանխատեսումը նրա վերաբերյալ։

Հուլիսի 28-ին Սմիթը նորից օրհնեց Ռիգդոնին բարձր եպիսկոպոսական աստիճանի, երբ Ռիգդոնը ապաշխարեց, ինչպես Պետրոսը հին ժամանակներում։

; Առաջին Նախագահություն

1833 թվականի մարտի 18-ին Սմիթը կազմակերպեց եկեղեցու Առաջին Նախագահությունը և առանձնացրեց Ջեսի Գաուզին և Ռիգդոնին որպես իր առաջին երկու խորհրդականներ: Սմիթն ու Ռիգդոնը դարձան մտերիմ գործընկերներ։ Ռիգդոնը սկսեց փոխարինել Օլիվեր Քաուդերիին՝ եկեղեցու սկզբնական «Երկրորդ երեց»-ին:

Ռիգդոնը դարձավ Կիրթլենդի տաճարի կառուցման ուժեղ ջատագովը: Նա «հզոր ելույթ» ունեցավ1836 թվականի մարտին տաճարի օծման ժամանակ։ Երբ եկեղեցին հիմնադրեց Կիրթլենդի Ապահովության ընկերությունը, Ռիգդոնը դարձավ դրա նախագահը, իսկ Սմիթը՝գանձապահը: Երբ բանկը ձախողվեց 1837 թվականին, Ռիգդոնը և Սմիթը մեղադրվեցին մորմոն այլախոհների կողմից:Ռիգդոնը վերահսկում էր Կիրթլենդի եկեղեցին Սմիթի բացակայության ժամանակ և դասավանդում էր Կիրթլենդի դպրոցում։

#### Միսսուրի, 1838 թվական
Ռիգդոնը և Սմիթը տեղափոխվեցին Միսսուրի, և այնտեղ հիմնեցին եկեղեցու նոր գլխավոր գրասենյակ:

Մի հաղորդման համաձայն, երբ մորմոնները գտնվում էին Ադամ-ոնդի-Ահմանի ճամբարում (որը կարևոր վայր է մորմոնական հավատքի մեջ), Սիդնի Ռիգդոնը քննադատել էր Ջոզեֆ Սմիթին և մյուսներին, ովքեր կիրակի օրը զբաղվում էին զվարճալի ըմբշամարտով՝ ինչը համարում էր Սուրբ օրվա սրբություն խախտում։ Ասվում է, որ Ռիգդոնը վազել է ռինգ սուրըձեռքին՝ ասելով, որ չի թույլատրի, որ մարդիկ այդպես պղծեն Սուրբ օրը։ Այս պահին Սմիթը Ռիգդոնին քաշել է ռինգից՝ պատռելով նրա վերարկուն՝ վզից մինչև գոտի։ Այս դեպքից հետ, Ռիգդոնը այլևս չհակադրվեց Սմիթի հրամաններին՝ հասկանալով, թե ով է ղեկավարը՝ Ջոզեֆ Սմիթը։

Որպես Առաջին Նախագահության խոսնակ՝ Ռիգդոնը Միսսուրիում քարոզեց մի քանի աղմկահարույց քարոզներ, այդ թվում՝ «Աղի քարոզը» և «Հուլիսի 4-ի ելույթը»։ Այս ելույթները երբեմն դիտվում են որպես նպաստող այն հակամարտությանը, որը հայտնի է որպես Միսսուրիում 1838 թվականի Մորմոնների պատերազմ:

Հակամարտության արդյունքում մորմոնները վտարվեցին նահանգից, իսկ Ռիգդոնն ու Սմիթը ձերբակալվեցին և բանտարկվեցին Լիբերթի բանտում։ Ռիգդոնն ազատ է արձակվել «Անձի անձեռնմխելիության» հիման վրա և ճանապարհ ընկել դեպի Իլինոյս, որտեղ նա,1839 թվականին, միացել է մորմոն փախստականների հիմնական խմբին։

#### Նավու, Իլինոյս, 1839-1844 թվականներ
Սմիթին և նրա հետևորդներին թույլատրվեց փախչել Միսսուրիի Լիբերթի բանտից, ինչպես հրամայել էր նահանգապետ Բոգսը, և այդ պատճառով նրանք ազատ արձակվեցին դատարանի առաջ կանգնելու ճանապարհին: Ռիգդոնը շարունակեց գործել որպես եկեղեցու խոսնակ և ելույթ ունեցավ Նավուի տաճարի հիմնադրման ժամանակ: 1841 թվականի հունիսի 1-ին Սիդնի Ռիգդոնը ձեռնադրվեց որպես «Մարգարե, տեսանող և հայտնող»[1]։

Այնուամենայնիվ, Սմիթի և Ռիգդոնի հարաբերությունները սկսեցին վատթարանալ Նավուում: Ռիգդոնի մասնակցությունը եկեղեցու վարչական գործերին դարձավ նվազագույն։ Նա չէր բնակվում Նավուում և ծառայում էր Փենսիլվանիայի Փիթսբուրգի տեղական եկեղեցու նախագահությունում: Նա նույնպես վատառողջ էր։

1842 թվականի ամռանը Ջոն Ք. Բենեթը մեղադրեց Սմիթին Ռիգդոնի դստերը՝ Նենսի Ռիգդոնին որպես երկրորդ կին վերցնելու փորձի մեջ: Բենեթի խոսքով՝ Նենսին մերժել է առաջարկը։ Մեղադրանքը հանգեցրեց առճակատման Ռիգդոն և Սմիթ ընտանիքների միջև, որտեղ Սմիթը, բնականաբար, հերքեց։

;1843 թվական, հոկտեմբեր, Սմիթը փորձում է Ռիգդոնին հեռացնել
1843 թվականի հոկտեմբերին հրավիրվեց Հատուկ Համաժողով՝ քննարկելու «Երեց Սիդնի Ռիգդոնի գործն ու դիրքորոշումը»

Ջոզեֆ Սմիթը «հայտնեց իր դժգոհությունը» Ռիգդոնի նկատմամբ: Մեղադրանքներ են առաջադրվել, որ Ռիգդոնը անհավատարիմ նամակագրություններ է ունեցել Ջոն Ս. Բենեթի, նախկին նահանգապետ Կարլինի և «Միսուրիացիների» հետ։ Ռիգդոնին մեղադրել են նաև «անազնիվ մարդկանց հետ շփվելու մեջ՝ անմեղներին խաբելու փորձի մեջ»։ Փորթեր Ռոքվելի մոր «անուղղակի ցուցմունքում» Ռիգդոնին մեղադրում էին այն բանի համար, որ նա պատասխանատու է եղել ուրիշներին Սմիթի Դիքսոն այցելության մասին տեղեկացնելու և այնտեղ գտնվելու ժամանակ նրան ձերբակալելու հրահանգ տալու համար։

Սմիթը համաժողովի ժամանակ ասաց, որ, հաշվի առնելով մեղադրանքները, Ռիգդոնը պետք է փոխարինվի որպես Առաջին Խորհրդական։

«The Times and Seasons»-ը և «Church History»-ը գրում են, որ Ռիգդոնը ելույթ ունեցավ ժողովում, մերժեց մեղադրանքները և արեց «մի կրակոտ ճառ»։ «The Times and Seasons»-ը և «Church History»-ը գրում են, որ համայնքի համակրանքը բարձր էր Ռինգդոնի նկատմամբ։ Հյատարարվեց քվեարկություն, և համայնքը որոշեց, որ Ռիգդոնին թույլ կտան պահպանել իր պաշտոնը։

«The Times and Seasons»-ի համաձայն, Սմիթը լիովին վերացրեց Ռիգդոնին վերաբերող կասկածները և արտահայտեց լիարժեք պատրաստակամություն, որ Սիդնի Ռիգդոնը պահպանի իր պաշտոնը, չնայած նրա ամբողջական վստահության պակասին՝ հաշվի առնելով իրենց անցած հարաբերությունները։ Մյուս կողմից, «Church History»-ն արձանագրում է, որ Սմիթը պատասխանեց քվեարկությանը՝ ասելով. «Ես նրան գցել եմ ուսերսից, և դուք նորից դրել եք ինձ վրա։ Դուք կարող եք նրան տարնել, բայց ես՝ ոչ»։

;1844 թվական, Ռինգդոնը որպես փոխնախագահի թեկնածու
Երբ Սմիթը սկսեց իր քարոզարշավը Միացյալ Նահանգների նախագահության համար 1844 թվականին, Ռիգդոնն ընտրվեց որպես նրա փոխնախագահի թեկնածու: Սմիթի մահից հետո Ռիգդոնը Առաջին Նախագահության ողջ մնացած ավագ անդամն էր(մյուս անդամներն էին Ջոն Սմիթը, որը խորհրդականի օգնականն էր, և Ամասա Լայմանը, որը խորհրդական էր)։ Այս ընթացքում Ռիգդոնը կտրականապես դեմ էր բազմակնությանը և եկեղեցու ներսում այլ նորամուծություններին։

### Սմիթի մահվան հետևանքները
Ջոզեֆ Սմիթը սպանվել է 1844թ։ Մինչ Սմիթի մահը, Առաջին Նախագահությունը կայացրել էր եկեղեցու համար գրեթե բոլոր հիմնական որոշումները: 1841 թվականին Ռիգդոնը ձեռնադրվել էր Սմիթի կողմից որպես «Մարգարե, Տեսանող և Հայտնող», ինչպես Առաջին Նախագահության և Եկեղեցու Տասներկու Առաքյալների Քվորումի բոլոր մյուս անդամները:

Ռիգդոնը վերադարձավ Նավու օգոստոսի 3-ին, իսկ հաջորդ օրը նա հայտարարեց հանրային հանդիպման ժամանակ, որ ստացել է հայտնություն, որով նա նշանակվել է «Եկեղեցու պահապան»։ Կենտրոնական համայնքի  նախագահ Ուիլյամ Մարքսը խրախուսեց Ռիգդոնին:

Օգոստոսի 8-ի կոնֆերանսում Ռիգդոնը պնդում էր, որ իրեն պետք է դարձնել եկեղեցու «Պաշտպան»։ Բրիգամ Յանգը, Տասներկու Առաքյալների Քվորումի նախագահ, դեմ արտահայտվեց այս միջնորդությանը և պնդեց Տասներկու Առաքյալների Քվորումի գերակայության պահանջը: Սմիթի մահվան պահին Տասներկու Առաքյալների Քվորումը ցրված էր Միացյալ Նահանգներում և Եվրոպայում: Իլինոյսում առկա քվորումի անդամները, ի լրումն հավաքված համաժողովի, քվեարկեցին դեմ Ռիգդոնի պահանջին՝ եկեղեցու ղեկավարության վերաբերյալ։

Մեկ ամիս անց՝ սեպտեմբերի 8-ին, Ռիգդոնը վտարվեց եկեղեցուց Եկեղեցու ընդհանուր խորհրդի կողմից, որը հրավիրվել էր նախագահող եպիսկոպոս Նյուել Ք. Ուիթնիի կողմից։ Ռիգդոնը հրաժարվեց մասնակցել այս դատավարությանը, որից հետո նա, իր հերթին, նույնպես վտարեց Տասներկուսի անդամներին։ Ռիգդոնը փախել է Նավուից՝ պնդելով, որ իրեն վտանգ է սպառնում Յանգի կողմնակիցների կողմից։

### Վերջին Օրերի Սրբերի առաջնորդ Փենսիլվանիայում և Նյու Յորքում, 1845-1876 թվականներ
Հաջորդության հասնելուց հետո Ռիգդոնը ամրապնդվեց և ղեկավարեց Վերջին Օրերի Սրբերի անկախ խմբակցությունը, որն ի սկզբանե կոչվում էր «Քրիստոսի եկեղեցի», բայց մի պահ կոչվել է Հիսուս Քրիստոսի Սիոնի զավակների եկեղեցի։ Այս աղանդը հաճախ կոչվում է Ռիգդոնիտներ: Վերջին Օրերի Սրբերը, ովքեր հետևում էին Ռիգդոնին, առանձնացան և հաստատվեցին Փիթսբուրգում, Փենսիլվանիա: 1845 թվականի ապրիլի 6-ին Ռիգդոնը նախագահեց Քրիստոսի Եկեղեցու համաժողովը, որը, ըստ նրա, Սմիթի կողմից հիմնադրված եկեղեցու օրինական շարունակությունն էր։ Այնուհետև նա վերակազմավորեց Առաջին Նախագահությունը և կանչեց իր Տասներկու Առաքյալների Քվորումը:

Թեև Ռիգդոնի եկեղեցին կարճ ժամանակում ծաղկում էր իր «*The Messenger and Advocate»* պարբերականի հրապարակմամբ, ռիգդոնիտների միջև վեճերն ստիպեցին եկեղեցու անդամների մեծ մասին լքել այն մինչև 1847 թվականը: Մի քանի հավատարիմներ, հատկապես Ուիլյամ Բիքերթոնը, ի վերջո վերակազմավորեցին եկեղեցին 1862 թվականին՝ Հիսուս Քրիստոսի Եկեղեցի անունով:

Ռիգդոնը երկար տարիներ ապրել է Փենսիլվանիայում և Նյու Յորքում: Նա պահպանեց իր վկայությունը Մորմոնի Գրքի մասին և կառչեց իր պնդումներից, որ ինքը Ջոզեֆ Սմիթի օրինական ժառանգորդն էր: Նա մահացել է Նյու Յորքում, 1876 թվականի հուլիսի 14-ին։

## Նշանակությունը Վերջին Օրերի Սրբերի շարժման մեջ
1844 թվականին Ջոզեֆ Սմիթի մահից հետո իրավահաջորդության ճգնաժամը հանգեցրեց պառակտումների: Բրիգամ Յանգի ճյուղը ճանապարհորդեց դեպի արևմուտք՝ Յուտա, մինչդեռ Ռիգդոնը ճանապարհորդեց դեպի արևելք՝ Փիթսբուրգ:

Ռիգդոնի ճյուղը ավելի քիչ հաջողություն ունեցավ, այդ ժամանակներում, հաշվի առնելով, որ նրանք Վերջին Օրերի Սրբերի միայն մի փոքր մասն էին։

Դեռևս 1834 թվականին, թերահավատները քարոզում էին այն, ինչը հայտնի է դարձել որպես Մորմոնի Գրքի հեղինակության Սպալդինգ-Ռիգդոնի տեսություն, որտեղ Ռիգդոնը կենտրոնական դեր է խաղացել։

## Ռիգդոնը որպես Մորմոնի Գրքի ենթադրյալ հեղինակ
Ռիգդոնը նշվում է որպես Մորմոնի Գրքի հնարավոր հեղինակ: Համաձայն այս տեսության՝ Ռիգդոնը Փիթսբուրգի հրատարակչից ձեռք բերեց Սողոմոն Սփալդինգի կողմից գրված պատմական վեպի ձեռագիրը, և այն վերամշակելով և աստվածաբանական բաղադրիչ ավելացնելով՝ ստեղծեց Մորմոնի Գիրքը:

Մորմոնության գրքի իրական հեղինակն, ըստ տեսության, Սիդնի Ռիգդոն էր, առաջին անգամ հրատարակվել է 1831 թվականի օգոստոսի 31-ի հոդվածում, որը գրել էր Ջեյմս Գորդոն Բենեթը: Նա այցելել էր Մանչեսթերի տարածաշրջան և հարցազրույցներ էր ունեցել մի քանի տեղաբնակների հետ։ Ռիգդոնի՝ Սպալդինգի ձեռագիրը օգտագործելու տեսությունը առաջին անգամ հրապարակվել է 1834 թվականի **«Մորմոնիզմը բացահայտված»** գրքում։ Այս տեսությունը հետագայում հայտնվել է նաև 1867 թվականին **«Մորմոնության ծագումը, զարգացմանը և առաջընթացը»** գրքում՝ Պոմերոյ Թաքերի կողմից, որտեղ նա նշում էր, որ Սմիթին 1827 թվականին այցելել է «պատահական օտար մարդ», որը, ըստ Թաքերի, ունեցել է նշանակալի դեր Մորմոնության գրքի ստեղծման գործում, և վերջում նա նույնացնում է այդ օտար մարդուն՝ Ռիգդոնի հետ։

Այս տեսությունը և Ռիգդոնի որդու՝ Ջոնի վկայությունը հակասում են միմյանց։ Ռիգդոնը, մահվանից առաջ և շատ ժամանակ անց՝ երբ նա այլևս կապված չէր Մորմոնության հետ, ասել է.

«Իմ հայրը, երբ ես ավարտեցի իմ վերևում կրկնված խոսքերն ասելը, նայեց ինձ մի պահ, բարձրացրեց ձեռքը գլխից վեր և դանդաղ ասաց՝ արցունքները աչքերում փայլելով՝ "Իմ որդի, ես կարող եմ երդվել բարձր երկնքին, որ այն, ինչ ես ասել եմ քեզ Մորմոնության գրքի ծագման մասին, ճիշտ է։ Քո մայրն ու քույրը,  ներկա էին, երբ այդ գիրքը ինձ հանձնվեց  Օհայոյում, և ես միայն այն, ինչ ես գիտեի այդ գիրքի առաջացման մասին, այն է, ինչ ասել են ինձ Պարլի Պ. Փրաթը, Օլիվեր Քաուդերին, Ջոզեֆ Սմիթը և վկաները։ Ջոզեֆ Սմիթի հետ մտերիմ լինելու ժամանակ, նա երբեք ինձ չի պատմել այլ պատմություն»։

Այնուհանդերձ, Ռիգդոնի թոռը՝ Վալթեր Սիդնի Ռիգդոնը, հարցազրույցում նշել է, որ ընտանիքը գիտեր, որ «Ոսկե Աստվածաշունչը» խաբեություն էր, որը ստեղծվել էր Ռիգդոն և Ջոզեֆ Սմիթի կողմից՝ գումար վաստակելու համար, և որ այն հիմնված էր Սպալդինգի ձեռագրի վրա։

2008 թվականին, Մորմոնի Գրքի տեքստի համակարգչային վերլուծությունը հաստատում է այս տեսությունը, որ Սմիթի գրվածքների մի քանի մաքուր օրինակներ կան։ Այս համակարգչային վերլուծության մեթոդաբանության մեջ ակնհայտ են մի քանի այլ կարևոր խնդիրներ, մասնավորապես՝ բաց հավաքածուի մեթոդաբանության փոխարեն փակ հավաքածուի մեթոդաբանության օգտագործումը: Օրինակ, սկզբնական մեթոդաբանությունը, երբ կրկնօրինակվում է, Ռիգդոնին վերագրում է նաև որպես *«Ֆեդերալիստական փաստաթղթերի»* հավանական հեղինակ, որոնք գրվել են նրա ծնվելուց հինգ տարի առաջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Biography of Sidney Rigdon, L. Tom Perry Special Collections, Harold B. Lee Library, Brigham Young University
* Biographical material on Sidney Rigdon, L. Tom Perry Special Collections, Harold B. Lee Library, Brigham Young University
* Sidney Rigdon letters, L. Tom Perry Special Collections, Harold B. Lee Library, Brigham Young University
* Sidney Rigdon sermon, L. Tom Perry Special Collections, Harold B. Lee Library, Brigham Young University
* Paul Jensen research file on Sidney Rigdon, L. Tom Perry Special Collections, Harold B. Lee Library, Brigham Young University