open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տուն

**Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տուն** (), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։

## Աշխարհագրական դիրք
Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տունը գտնվում է հետևյալ հասցեով՝ Կենտրոնական վարչական շրջան, Պյատնիցկայա փողոց, տուն 13, շինություն 1։

## Պատմություն
1908 թվականին մորթեգործ-միլիոնատեր Իլյա Մարկովիչ Գալպերինի պատվերով սկսվել է տան շինարարությունը։ 1909 թվականին այն ավարտվել է ճարտարապետ Ֆեոդոր Շեխտելի նախագծով։ Խարսխահարկում գտնվել է մորթեղենի սրահը։ Շենքում գործում էր նաև Նիկոլայ Ալեքսեևիչ Կրեստովնիկովի արդուզարդերի խանութը։ Կրեստովնիկովը եղել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի անդամ և Մոսկվայի վաճառականների դասի պատվիրակ։ Խորհրդային Միության տարիներին այստեղ վաճառվում էր մորթեղեն։

XXI դարում նախկին եկամտաբեր տունը վերանորոգվել է։ Այստեղ է գործում է ռեստորան։

## Ճարտարապետություն
Ճարտարապետն է Ֆեոդոր Շեխտելը։ Եկամտաբեր տունը կառուցված է մոդեռն ոճով և ունի գոթիկայի տարրեր։ Գլխավոր մուտքի մոտ կախված են երկու մեծ պատուհան-ցուցափեղկեր։ Ճակատի պատերը երեսպատված են մուգ կանաչ գույնի ջնարակված կերամիկական սալիկներով։ Երեսպատման նման տեսակը կոչվում է վարազիկ, այն հաճախ օգտագործվում է մոդեռն ոճի շենքերում։ Տան արտաքին տեսքն ուղղահայաց է և հակադիր է երեք գոտիներին, որոնք տեղադրված են հորիզոնական։ Վերջին հարկում գտնվում էր ատտիկոս։

Վերանորոգումից հետո ատտիկոսը քանդվել է և նրա վրա կառուցվել են ձեղնահարկեր։

## Կարծիքներ
Սալիկների պատճառով Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տունը երբեմն անվանում են «Շեխտելի զմրուխտ»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1909 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Մագելանյան անտառներ

300px|մինի|աջից|Անտառ՝ Հրո երկրում
250px|մինի|աջից|Արևմուտքից փչող ուժեղ քամիների հետևանքը
**Մագելանյան անտառներ** (իսպ՝. *Bosque Subpolar Magallánico*),  էկոտարածաշրջան, որը ներառում է Արգենտինայի և Չիլիի հարավային տարածքները՝ Հարավային Պատագոնիան և Հրո երկիր կղզեխումբը։ Դրանք Երկիր մոլորակի ծայրհարավային անտառազանգվածն են, որից հյուսիս տարածվում են Վալդիվյան անտառներն ու Պատագոնական անապատը։ Մերձբևեռային այդ անտառները նեոտրոպիկ էկոգոտու մի մասն են հանդիսանում։ Դրանցում գերակշռում են բարեխառն գոտուն բնորոշ լայնատերև ու խառը անտառները;

## Ընդհանուր տեղեկություններ
Մագելանյան անտառների զբաղեցրած ընդհանուր տարածքը 150 հազար քառակուսի կիլոմետր է; Կլիման խոնավ է, ծովային, սառնավուն ամառներով (օդի միջին ջերմաստիճանը +10 է կազմում) և մեղմ ձմեռներով (միջինը՝ մոտավորապես 0 աստիճան)։ Տեղումներ լինում են ողջ տարվա ընթացքում, ձմռանը՝ գերազանցապես թաց ձյան, ամռանը՝ անձրևների, հազվադեպ՝ նաև ձյան տեսքով։ Տեղումների տարեկան քանակությունը արևմտյան մասում միջին հաշվով կազմում է 4 հազար, արևելքում՝ 500 միլիմետր։

Ուժեղ քամիների պատճառով անտառներում մեծ տոկոս են կազմում ծռված բներով ծառերը։ Բուսական աշխարհի տիպական ներկայացուցիչներն են մագելանյան մայտենուսը, նոտոֆագուսի հարավամերիկյան տարատեսակները, Վինտերի դրիմիսը, Misodendrum punctulatum-ը, պիլգերոդենդրոնը, չիլիական գետնամորին, սամշիտատերև ծորենին։

Կենդանական աշխարհի ներկայացուցիչներից են աշխարհի ամենափոքրաչափ եղնիկները՝ պուդուները, հարավային ջրասամույրները (Lontra provocax), հյուսիսային կողմերում հանդիպում են կատվառյուծներ՝ պումաներ։ Թռչնաշխարհը ներկայացնում են մագելանյան փայրփորիկը (Campephilus magellanicus), պատագոնյան ծաղրասարյակը (Mimus patagonicus), Phrygilus patagonicus-ը։ Ծովափերին հանդիպում են ճայեր, մրրկահավեր, ալբատրոսներ, պինգվիններ, ջրածիծառներ։

Արգենտինայի և Չիլիի Մագելանյան անտառներում առանձնացված են մեկ տասնյակից ավելի ազգային պարկեր և հատուկ պահպանության ենթակա գոտիներ։
## Հատուկ պահպանվող տարածքներ
### Արգենտինայում
*Los Glaciares ազգային պարկ
*Հրո երկիր ազգային պարկ
### Չիլիում
*Katalalixar ազգային արգելոց
*Bernardo O'Higgins ազգային պարկ
*Torres del Paine ազգային պարկ
*Alacalufes ազգային արգելոց
*Alberto de Agostini ազգային պարկ
*Cabo de Hornos ազգային պարկ
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Magellanic subpolar forests (World Wildlife Fund)

Կատեգորիա:Չիլիի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Արգենտինայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Անտառային էկոմարզեր
Պելե։ Լեգենդի ծնունդը (ֆիլմ)

**«Պելե․ լեգենդի ծնունդը»** (), ամերիկյան կենսագրական ֆիլմ՝ նկարահանված 2016 թվականին, որը հիմնված է բրազիլացի հայտնի ֆուտբոլիստ Պելեի կյանքի և կարիերայի վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն ընդգրկում է ապագա լեգենդի մանկությունը, ընդհուպ մինչև Շվեդիայում տեղի ունեցած Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում տարած հաղթանակը, երբ Պելեն տասնյոթ տարեկան էր։ Էդսոն Արանտիս դու Նասիմենտուի ճակատագիրը միշտ չէր, որ բարեհաճ էր իր նկատմամբ։ Նրա հայրը խաղացողների շրջանում հուսալի հարձակվող էր, սակայն, վնասվածք ստանալու պատճառով չի կարողանում հասնել նշանակալի հաջողությունների։ Ընտանիքը հարուստ չէր։ Չնայած այդ հանգամանքին, ծնողները շատ էին սիրում իրենց երեխաներին և ձգտում էին անել առավելագույնը, որպեսզի օգնեն նրանց դուրս գալ մարդկանց մեջ։

## Դերերում
*Քևին դե Պաուլա - Պելե 13-17 տարեկանում
*Լեոնարդո Լիմո Կարվալո - Պելեն 10 տարեկանում
*Սեո Խորխե - Դոնդինյու
*Մարինա Նունեզ - Սելեսթ,Պելեի մայրը
*Վինսենթ Դ’Օնոֆրիո - Վինսենթ Ֆեոլա
*Միլտոն Գոնսալվես - Վալդեմար դե Բրիտո
*Դիեգո Բոնետա - Ժոզե Ալտաֆինի
*Կոլմ Մինի - Ջորջ Ռեյնոր
*Ֆելիպե Սիմաս - Գարինչա
*Ֆերնանդ Կարուզո - Զիտո
*Ռոդրիգո Սանտորո- բրազիլացի հաղորդավար
*Պելե - տարեց սևամորթ ազնվայր

## Նկարահանումներ
Ֆիլմի հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Սկզբնապես որոշվել էր ֆիլմի պրեմիերան հարմարեցնել 2014 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության, բայց 2014 թվականի փետրվարի 9-ին հայտարարվեց, որ ֆիլմը չի ցուցադրվի 2014 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ, քանի որ այն գտնվուն էր հետարտադրության մեջ և կատարվում էին լրացուցիչ նկարահանումներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Pelé: Birth of a Legend – Official website

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Imagine Entertainment ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Պորտուգալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ֆուտբոլի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1958 թվականին
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր
Վելիկոլեպովների դաստակերտ

**Վելիկոլեպովների քաղաքային դաստակերտ** (), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ Գտնվում է Զամոսկվորեչիեում (Կենտրոնական վարչական օկրուգ)։ Հասցեն՝ Պյատնիցկայա փողոց, տուն 19, շինություն 1։ Պահպանվում է որպես մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ։

## Պատմություն
Վելիկոլեպովների քաղաքային դաստակերտը կառուցվել է XVIII դարում։ Տարածքը պատկանել է վաճառական Ս. Իվանովին։ 1782 թվականին հիմնական շենքը վերակառուցվել է։ Այն ժամանակվա փաստաթղթերում այն կոչվում էր «քարե մասնաշենք մառանների վրա մուտքով»։ 1812 թվականին դաստակերտը շատ է տուժել հրդեհից և հիմնական շենքից մնացել են միայն պատերը։ 1817 թվականին քաղաքի բնակչուհի Ֆյոկլա Վելիկոլեպովան ձեռք է բերել տարածքը, և նրա խնդրանքով գլխավոր շենքը վերանորոգվել է։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին տնատիրությունը ղեկավարել են մոսկովյան Մախով վաճառականները։ Նրանց նախաձեռնությամբ հիմնական շենքի առաջին հարկը վերափոխվել է այնտեղ առևտրային տարածքներ՝ խանութ տեղաբաշխելու նպատակով։

1917 թվականի հեղափոխությունից հետո դաստակերտի տարածքում կահավորվել են բնակելի տներ կոմունալ բնակարաններով։ Ծառայողական շենքերում տեղակայվել են տարբեր կազմակերպություններ։ 1970-ական - 1980-ական թվականներին հիմնական շենքը և դաստակերտի տարածքը դարձել են Մոսկվայի հուշարձանների պահպանության գլխավոր վարչության մի մասը։ Նրանք տեղում անցկացրել են վերանորոգման-վերականգնման աշխատանքներ։ 1980-ական թվականների վերջին մուտքի մոտ տեղադրվել են առյուծներ։ Դրանք նախկինում եղել են XVII դարում կառուցված «Աննա Մոնսի տան» դարպասին։ Սակայն ճշգրիտ գործիքների ԳՀԻ-ի գործարանի շենքերից մեկի կառուցման ժամանակ դարպասը քանդվել է, իսկ առյուծներն ապամոնտաժել են։ Գործարանի տնօրենը տեսել է, որ դրանք ընկած են փողոցում արկղերի մեջ, և պնդել է, որ փոխանցվեն Մոսկվա քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության գլխավոր վարչությանը։

XXI դարում գլխավոր տանն աշխատում է Մոսկվա քաղաքի մշակութային ժառանգության դեպարտամենտը։

## Ճարտարապետություն
Դաստակերտում եղել են գլխավոր շենք, կողաշենք, երկհարկանի քարե շենք, ծառայողական տներ։ 1817 թվականին գլխավոր շենքը վերանորոգվել է զուսպ կլասիցիզմի ոճով։ Այնուհետև կառուցվել է փայտե միջնահարկ։ Ծառայողական տներն ամբողջովին այրվել են, այդ իսկ պատճառով դրանց տեղում կառուցվել են ախոռներ, պահեստներ և մառաններ։ Դրսից, գլխավոր շենքի մուտքի մոտ, սպիտակ քարից պատրաստված առյուծներ են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Hotel California (երգ)

«**Hotel California**» (*Հյուրանոց Կալիֆոռնիա*), Eagles խմբի երգը համանուն ալբոմից, որը թողարկվել է 1976 թվականին։ 1977 թվականի սկզբին երգը թողարկվել է նաև որպես սինգլ։

## Պատմություն
Երգում նկարագրվում է մի «հյուրանոց, որը երբեք չի կարելի լքել»։ Երգը հիշեցնում է հոգնած ճանապարհորդի պատմությունը, ով մղձավանջային հյուրանոցում, որը սկզբում շատ գրավիչ էր թվում, հայտնվել է թակարդում։

Ոմանց կարծիքով երգը այլաբանորեն խոսում է հեդոնիզմի և Հոլիվուդում երգի ինքնաոչնչացման մասին։ Երգի գաղափարն այն է, որ Հոլիվուդը նման է շքեղ հյուրանոցի, որը նախ ողջունում է հյուրերին, ապա իր խորամանկության շնորհիվ նրանց գցում թակարդի մեջ։ Կան նաև այլ տարբերակներ․ օրինակ՝ այն, որ «հյուրանոցի» անվան տակ նկատի է առնվում բանտ կամ հոգեբուժարան։ Կա նաև վարկած, որ երգում խոսվում է թմրամոլության մասին։ Որպես հիմք ներկայացվում է colitas բառի թարգմանությունն այս տողում․ 
Որոշ աղբյուրների համաձայն՝ colitas բառը ոչ այլ ինչ է, քան կանեփի տերևների ծայրեր, որի տերևները պարունակում են մեծ քանակությամբ տետչահիդրոկաննաբինոլ (ТГК): Այդ մեկնաբանության համաձայն՝ colitas-ն ունի իսպանական արմատներ և կապված է կոկաինի հետ։ 
 
Կա նաև տարբերակ, որ երգը գրվել է Ջեթրո Թալ խմբի կողմից՝ «Stand Up» (1969) ալբոմի «We Used to Know» երգի ազդեցությամբ։ Նախքան երգի թողարկումը խմբերը հանդես են եկել համատեղ հյուրախաղերով։ Նման են նաև մեղեդին և ակորդները։ Ջեթրո Թալից Իեն Անդերսոնը 1970-ականների վերջին տված համերգների ժամանակ անձամբ է ընդգծել դա՝ սկսելով նվագել "We Used to Know"-ն, իսկ երկրորդ հատվածից կատարելով «Hotel California»-ի խոսքերը։

Որոշ աղբյուրների համաձայն՝ երգը նվիրվել է բոլոր ժամանակների քանթրի ռոքի մեծագույն կատարողներից մեկի՝ Գրեմ Պարսոնսի (իրական անունը՝ Սեսիլ Քոննոր) հիշատակին։ 1973 թվականի սեպտեմբերի 19-ին նա մահացել է հերոինի չափաբաժնի չարաշահումից՝ Կալիֆոռնիայի հարավ-արևելքում գտնվող «Joshua Tree Inn» հյուրանոցում։

1978 թվականին «Hotel California» երգն արժանացել է «Գրեմմի» մրցանակի՝ որպես տարվա լավագույն երգ։ Երգը նաև գլխավորել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթը։

Երգը համարվում է 20-րդ դարի լավագույն երգերից մեկը։ «Rolling Stone» ամսագրի «Բոլոր ժամանակների լավագույն 500 երգերը» ցանկում գրավել է 49-րդ հորիզոնականը։

## Քավեր տարբերակներ
Թողարկվել են երգի տարբեր քավեր տարբերակներ։ Օրինակ՝ այն կատարել են Gipsy Kings-ը, The Killers-ը, Alabama 3-ն, Oleg Skrypka-ն, Sunday-ն, Our Last Night-ը և Մաջեք Ֆաշեքը (տարբերակ, որը երբեմն վերագրում են Բոբ Մառլիին)։ Gipsy Kings-ի կատարմամբ քավեր տարբերակը դարձել է «Մեծ Լեբովսկի» ֆիլմի սաունդթրեքը։

2012 թվականի օգոստոսին ռոք երաժիշտ Մերիլին Մենսոնը իր մասնակցությամբ «Californication» հեռուստասերիալի վեցերորդ եթերաշրջանի նկարահանման ավարտին նվիրված երեկույթի ժամանակ հանդես եկավ «Hotel California» երգով։

## Մշակույթում և արվեստում
* Վադիմ Լևանովի պիեսներից մեկը անվանվում է «Hotel California»:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ս. Կուրի. «Ինչի՞ մասին է Eagles խմբի «Hotel California» երգը»
* 500 լավագույն երգերի ամբողջական ցուցակը Rolling Stone ամսագրի կաքում

Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիր ձայնագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Արգենտինական Միջագետք

**Միջագետք**, կամ **[[Արգենտինա]]կան Մեսոպոտամիա** (իսպ. Mesopotamia argentina), աշխարհագրական տարածաշրջան Արգենտինայում, որն ներառում է Միսոնես, Կորիենտես և Էնտրե-Ռիոս մարզերը։ Համարվում է Լատինական դաշտավայրի մի մասը։ Տարածաշրջանի բնական սահմաններն են Պարանա, Ուրուգվայ, Իգուասու, Սան-Անտոնիո և Պեպիրի Գուասու գետերը։

Ներկա պահին վեճ է ընթանում երեք մարզերը մեկ աշխարհագրական միավորի մեջ ներառելու վերաբերյալ, քանի որ մարզերը ունեն միմյանցից տարբեր մշակույթներ, ավանդույթներ և պատմություն։

thumb|Արգենտինական միջագետքը

## Բնակչություն

Երեք մարզերի՝ Միսոնեսի, Կորիենտեսի և Էնտրե-Ռիոսի, ըստ վերջին մարդահամարի, ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 3,347,217 մարդ, որը Արգենտինայի բնակչության 8.4%-ն է։

Հիմնական քաղաքներն են՝

## Տնտեսություն

Տարածաշրջանի տնտեսության կարևոր մաս է փայտի վերամշակումը և արդյունահանումը, մասնավորապես՝ փայտի և թղթի արտադրությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի մարզեր
Կատեգորիա:Արգենտինա
Աննա Մոնսի տուն

**«Աննա Մոնսի տուն»** (, Վանդերգուլստների տուն, ), քարե ապարանք Մոսկվայում, Գերմանական արվարձանի միակ պահպանված բնակելի տունը։ XVII և XVIII դարերի սահմանագծի դաշնային նշանակության հուշարձան է։

## Պատմություն
Քարե ապարանքը պատկանել է հայր և որդի Վան-դեր-Գուլստներին, որոնք եղել են ցար Ալեքսեյ Միխայլովիչի և կայսր Պետրոս I-ի բժիշկները։ Առասպելը տունը կապում է Պետրոս I-ի սիրեցյալ Աննա Մոնսի անվան հետ։

Շինությունը գտնվում է ճշգրիտ սարքերի գործարանի տարածքում, որը չի գործում 2004 թվականից։ Երկու կողմից ապարանքը շրջապատված է գործարանի՝ XX դարի սկզբին կառուցված հին մասնաշենքերով, մյուս երկու կողմերից՝ 1980-ական - 1990-ական թվականների սկզբի կիսակառույց շենքով։

«Արխնադզոր» շարժման տվյալներով՝ «Ռուսական տիեզերական համակարգեր» («ՌՏՀ») պետական ձեռնարկության, որի օգտագործմանն է հատկացվել շենքը, անգործության պատճառով մշակութային ժառանգության օբյեկտը հայտնվել է վթարային վիճակում։ 2014 թվականի վերջի դրությամբ շենքը «չի վերանորոգվում, չի օգտագործվում, խարխլվում է ու քանդվում, այն չեն կարող այցելել զբոսաշրջիկները»։

Մոսկվայի Զամոսկվորեցկի շրջանային դատարանը 2015 թվականի հունվարի 28-ին «ՌՏՀ»-ին տուգանել է 200 հազար ռուբլով՝ մշակութային ժառանգության օբյեկտն օգտագործողի կողմից պահպանության համար նախատեսված պարտավորությունները չկատարելու համար։ 2015 թվականի ապրիլի 29-ին Իններորդ արբիտրաժային վերաքննիչ դատարանը մերժել է «Ռուսական տիեզերական համակարգեր» ԲԲԸ-ի՝ Մոսկվայի արբիտրաժային դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 27-ի որոշումը բողոքարկող վերաքննիչ հայցը։ 2016 թվականի վերջին շենքն անցել է ՌԴ մշակույթի նախարարությանը կից Պատմության և մշակույթի հուշարձանների կառավարման և օգտագործման գործակալության վարույթ և նրա կողմից հանվել է աճուրդի «Մեկ ռուբլի մեկ մետրի դիմաց» ծրագրի շրջանակներում (աճուրդը չի կայացել)։ 2017 թվականի մարտին մշակութային ժառանգության դեպարտամենտը առաջադրանք է տվել մշակելու օբյեկտի պահպանության գիտական-նախագծային փաստաթղթերը։

Մինչև 1980-ական թվականների վերջը շենքի դարպասին եղել են սպիտակ քարից պատրաստված առյուծներ։ Սակայն ճշգրիտ գործիքների ԳՀԻ-ի գործարանի շենքերից մեկի կառուցման ժամանակ դարպասը քանդվել է, իսկ առյուծներն ապամոնտաժել են։ Գործարանի տնօրենը տեսել է, որ դրանք ընկած են փողոցում արկղերի մեջ, և պնդել է, որ փոխանցվեն Մոսկվա քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության գլխավոր վարչությանը։ Առյուծները հետագայում տեղադրվել են XVIII դարի Վելիկոլեպովների քաղաքային դաստակերտի մուտքի մոտ։

## Պատկերասրահ

Чертеж дома Анны Монс.jpg|«Աննա Մոնսի տան» գծագիրը
Обрамление окон дома Анны Монс.jpg|«Աննա Մոնսի տան» պատուհանները (գծագիր)


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Либсон В. Возрожденные сокровища Москвы. Московский рабочий, 1983. с. 255
* Макаревич Г. Памятники архитектуры Москвы: Территория между Садовым кольцом и границами города XVIII века : от Земляного до Камер-Коллежского вала. Искусство, 1998. с. 423

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Սուպերմեն 2

**«Սուպերմեն 2»**(), 1980 թ.-ի ֆանտաստիկ ժանրի կինոնկար։ 1978 թ.-ի «Սուպերմեն» ֆիլմի սիքվելը։ Համանուն կոմիքսի էկրանիզացիան։ Սուպերմենի մասին միակ կինոնկարն է, որն ունի երկու ռեժիսոր։ Հենց այս ֆիլմիցը դարձավ Ռիչարդ Դոնների և Ռիչարդ Լեստերի միջև ծագած կոնֆլիկտի պատճառը։ Դոնների պնդմամբ 1977թ.-ին նա նկարահանել է ֆիլմի 75%-ը, ինչից հետո հեռացվել է աշխատանքից։ 1979 թ.-ին Լեստերը նկարեց մնացած տեսարանները և վերամշակեց Դոնների նկարահանածը` այդ ամենը կազմեց ֆիլմի 25%-ը։ 2006 թ.-ին DVD-ով դուրս եկավ «Սուպերմեն 2։ Ռիչարդ Դոնների տարբերակը» ֆիլմը։

Ֆիլմի պրեմիերան Եվրոպայում և Ավստրալիայում տեղի ունեցավ շատ ավելի շուտ (1980 թ.-ի դեկտեմբերի 4) քան ԱՄՆ-ում (1981 թ.-ի հունիսի 19), ինչը այդ մասշտաբի ծրագրի համար բավականին տարօրինակ որոշում էր։

## Սյուժե
Առաջին ֆիլմի սկզբում Կրիպտոն մոլորակի ղեկավար Ջոր Էլը դատապարտեց Գեներալ Զոդին և իր երկու օգնականներին բանտարկության տիեզերական բանտում, որից հետո Կրիպտոնը ոչնչացվեց և միակը ով ողջ մնաց դա Կալ Էլն էր` Ջոր Էլի որդին, ով եկավ երկիր և այստեղ դարձավ Սուպերմեն` սուպերհերոս, ով տարբեր լավ գործեր է կատարում։ Մի անգամ նա տերորիստների խմբից փրկել է Փարիզը` չարագործները ցանկանում էին Էյֆելյան աշտարակում ատոմային ռումբ պայթեցնել, իսկ սուպերհերոսը լուծեց այդ խնդիը նետելով ռումբը տիեզերք, որտեղ այն պայթեց։ Պայթյունից երեք տիեզերական չարագործները դուրս եկան և սկսեցին քաոս սփռել։ Սկզբում նրանք դաժան հաշվեհարդար տեսան լուսնի վրա գտնվող ամերիկացի տիեզերագնացների հետ, հետո եկան երկիր և գրավեցին մի ոչ մեծ ամերիկյան քաղաք և վեջում գնացին Վաշինգտոն ու գերևարեցին ԱՄՆ նախագահին։ Սուպերմենը այդ մասին ոչինչ չգիտեր։ Քանի որ իր ընկերուհի Լոիս Լեյնը բացահայտել էր որ նա և Կլարկ Կենտը նույն մարդն են, հանուն իր սիրո Սուպերմենը ցանկանում էր հրաժարվել իր ուժերից։ Բայց իմանալով, թե ինչ է կատարվում երկրի վրա նա նորից վերադառնում է իր գործին։ Չնայած դրան չարագործները երկրի վրա համախոհ ունեն`Լեքս Լյութորը, ով գիտեր Սուպերմենի թույլ տեղերը։

## Դերերում

## Պարգևներ և Նոմինացիաներ
1982թ.-ին ֆիլմը ստացավ «Սատուրն» կինոմրցանակը` որպես լավագույն գիտաֆանտաստիկ կինոնկար։ Բացի այդ այն եղել է նույն կինոմրցանակի երեք այլ նոմինացաիաներում`
* Լավագույն տղամարդկային դեր` Քրիստոֆեր Ռիվ,
* Լավագույն կանացի դեր` Մարգո Կիդդեր,
* Լավագույն օրիգինալ երաժշտություն` Քեն Տորն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1980-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1980-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին
Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ահաբեկչության մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Վաշինգտոն ԿՇ-ում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Այդահոյում
Կատեգորիա:1980-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Նարեկ Բավեյան

**Նարեկ Մարատի Բավեյան** (), հայ երգիչ, երգահան և դերասան։ Հայտի է դարձել «Դոմինո» սիթքոմից, որտեղ նկարահանվել է Նորիկի դերում։ 2015 թվականի փետրվարի 5-ին եղել է «Սպիտակ անկյուն» հաղորդման հյուրը, 2014 թվականի հոկտեմբերի 5-ին՝ «Բարտեր» հաղորդման հյուրը։ 2014-2015 թվականներին խաղացել է «Սիրո կամուրջ» մյուզիքլում։

## Ֆիլմագրություն

## Տեսահոլովակներ
**Երգեր**
* 2008 - «Կլինես իմը»
* 2008 - «Մի թող ինձ»
* 2009 - «Հասնելու եմ» 
* 2009 - «Քո կողքին»
* 2011 - «Խելագար սեր»
* 2011 - «Եկել եմ փախցնեմ»
* 2011 - «Վերջին անգամ»
* 2012 - «Ուր գնաց»
* 2014 - "Без Тебя" («Առանց քեզ»)
* 2014 - «Մեր մեծ սերը»
* 2014 - «Սրտիս ուզածը» 
* 2015 - «Արևիկ»
* 2016 - «Հասել եմ»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նարեկ Բավեյան-Վերջին անգամ
*  Նարեկ Բավեյան-Ես սիրում եմ քեզ

Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Հայ երգահաններ
Կատեգորիա:Հայ երգիչներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի թանգարան

**Առաջին համաշխարհային պատերազմի թանգարան** (), ռազմա-պատմական թանգարան Սանկտ Պետերբուրգի Ցարսկոյե Սելո քաղաքում՝ նվիրված Առաջին համաշխարհային պատերազմին Ռուսական կայսրության մասնակցությանը։ Հանդիսանում է Ցարսկոյե Սելո արգելոց-թանգարանի մի մասը։ Թանգարանի ցուցադրությունը պատրաստվել է 1917 թվականին, սակայն մեկ տարի անց փակվել է։ «Ռուսաստանը Մեծ պատերազմում» թանգարանը բացվել է 2014 թվականին՝ նվիրված Առաջին համաշխարհային պատերազմի 100-ամյակին։

Գտնվում է Ալեքսանդրովսկի զբոսայգու հարևանությամբ, Ռազմական պալատի շենքում, որը Նիկոլայ II-ի օրոք կառուցել է ճարտարապետ Սեմյոն Սիդորչուկը՝ որպես ռազմական պատմության և հերոսների թանգարան։ Ներկայումս ցուցահանդեսային տարածքը կազմում է մոտ 900 մ²։

## Ցուցադրություն
«Ռուսաստանը Մեծ պատերազմում» ցուցահանդեսը թանգարանի աշխատակիցները ստեղծել են ոչ միայն իրենց սեփական պահեստներից, այլև թանգարանային հավաքածուների համալրմանը մասնակցել են սովորական պետերբուրգցիները։

### Թանգարանի բաժիններ
Ներկայումս թանգարանը ունի 13 բաժին, որոնցից յուրաքանչյուրը հագեցած է էլեկտրոնային էկրաններով և պլանշետներով  տեղեկատվական կրպակով, որտեղ կարելի է տեղեկություններ ստանալ պատերազմի հիմնական դրվագների, դրա մասնակիցների, համազգեստի և այդ տարիների զենքերի մասին։
* «Պատերազմի սկիզբ»
* «Ռազմական գործողություններ»
* «Օդագնացներ ու օդաչուներ»
* «Նավատորմ»
* «Դիրքային կռիվ»
* «Գեորգիևյան ասպետներ»
* «Կայսերական ընտանիքը պատերազմական տարիներին»
* «Կարմիր խաչն ու բանտարկյալները»
* «Հոգևորականություն»
* այլ

## Պատկերասրահ

Музей первой мировой войны - panoramio (1).jpg
Музей первой мировой войны - panoramio.jpg
Музей первой мировой войны - panoramio (3).jpg
Музей Первой мировой войны, самолет 01.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 01.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 04.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 05.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 09.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 11.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 12.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 13.jpg
Музей Первой мировой войны, экспонаты 15.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2014 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռազմապատմական թանգարաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ
Մհեր Խաչատրյան

**Մհեր Խաչատրյան** (), հայ դերասան, հաղորդավար և լրագրող։ Առավել հայտնի է դարձել «Դոմինո» հայկական կատակերգական հեռուստասերիալում կերտած Գարիկի դերից։ 2012-2015 թվականներին աշխատել է Արմնյուզ հեռուստատեսությունում որպես լրագրող։ Եղել է «Երեկոյան Երևան» ժամանցային ծրագրի հաղորդավարներից մեկը։

## Կենսագրություն
Մհեր Խաչատրյանը ծնվել է 1989 թվականին Երևան քաղաքում։ Հայրը մաթեմատիկոս է, մայրը՝ թատերագետ։ Ունի երկու քույր։
Մհերը 2005 թվականին ավարտել է Երևանի Անտոն Չեխովի անվան թիվ 55 դպրոցը։ 2005-2009 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի առևելագիտության ֆակուլտետի իրանագիտության բաժնում։ 2009-2011 թվականներին ժամկետային զինծառայության է անցել է Հայաստանի զինված ուժերում։ Ծառայության մեկ տարին անց է կացրել Թեհրանում Հայաստանի դեսպանատանը։ 2012 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի մշակութաբանության բաժնի մագիստրատուրա։ 2012-2015 թվականներին աշխատել է «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունում՝ որպես «Արմքոմեդի» հաղորդման թղթակից-լրագրող։ 2015 թվականից աշխատել է «Արմենիա» հեռուստաընկերությունում, որտեղ նկարահանվել է «Դոմինո» հումորային նախագծում։ Զուգահեռաբար աշխատել է նաև «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունում, որտեղ վարել է «Երեկոյան Երևան» հաղորդումը։ 2018 թվականին Հովհաննես Ազոյանի հետ համատեղ վարել է «Երեկոյան Ազոյան» ժամանցային հաղորդումը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Մհեր Խաչատրյան.«Գարիկի կերպարն ինձ ընդհանրապես հոգեհարազատ չէ» 
*Մհեր Խաչատրյան 

Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Սալինաս Գրանդես

300px|մինի|Աղի արդյունահանում Սալինաս Գրանդեսում
300px|մինի|Hymenaea courbaril ծառեր Սալինաս Գրանդեսում
**Սալինաս Գրանդես** (, թարգմանաբար նշանակում է *Մեծ աղուտներ*),  ընդարձակ աղուտ Արգենտինայի հյուսիս-արևմուտքում։ Գտնվում է տեկտոնիկ իջվածքում՝ ծովի մակերևույթից մոտավորապես 170 մետր բարձրության վրա, Սիեռա Պամպայի երկու լեռնաշղթաների՝ Սիեռա դե Անկաստիի և Սիեռա դե Կորդովայի միջև։

Աղուտների մակերեսը կազմում է  շուրջ վեց հազար քառակուսի կիլոմետր։ Ընդհանուր երկարությունը ավելի քան 250 կիլոմետր է, լայնությունը ամենալայն տեղամասում՝ 100 կիլոմետր։ Տարածքում կան սոդայի և կալիումի կարբոնատի՝ պոտաշի նստվածքներ, փոքր քանակությամբ՝ նաև բորակ։
Բուսական աշխարհը աղքատիկ է։ Տեղ-տեղ հանդիպում են Allenrolfea vaginata տեսակի կակտուսներ, փոքր քանակություններով՝ Hymenaea Courbaril, Geoffrroea Decorticans ծառատեսակներ, Schinopsis-ի խիստ սակավաթիվ նմուշներ։

Սալինաս Գրանդիսի միջով անցնում է Տուկուման-Կորդովա երկաթուղին, ինչպես նաև՝ ասֆալտապատ մայրուղի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *[http://books.google.com.ar/books?id=d-sFEOG8SVAC&printsec=frontcover&hl=es&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false Manejo Sustentable del Ecosistema Salinas Grandes, Chaco Árido]* en Google Books

## Աղբյուրներ
* .

Կատեգորիա:Արգենտինայի աշխարհագրություն
Մետանա

**Մետանա**, քաղաք-հանգստավայր Հունաստանի  Պելոպոնես թերակղզում։ Քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 862 բնակիչ։ Նույն   թվականին տեղական ինքնակառավարման բարեփոխումներից հետո  քաղաքը դարձել է Տրիզինիա-Մետանիաի համայնքի  մաս, ինչից հետո այն դարձավ քաղաքային միավոր։

Մետանայում է գտնվում է գործող Մետանա հրաբուխը։ Ադմինիստրատիվորեն այն պատկանում է Ատտիկա շրջանին։  Քաղաքը գտնվելով հյուսիսային ճանապարհին՝ իրար է կապում Պելոպենես ու Գալատաս քաղաքները։ Ամենաբարձր կետը 740 մետրն է։

## Հրաբխային ակտիվություն
Ծայրամասն ամբողջովին ունի հրաբխային ծագում և պարունակում է ավելի քան 30 հրաբխային ժայթքման կենտրոններ։ Վերջին հրաբխային ժայթքումը տեղի է ունեցել ներկայիս Կեմենի Չորայի մոտ, մ.թ.ա. 203 թվականին, իսկ վերջին  ստորգետնյա հրաբուխը  է պայթել է 1700 թվականին։ Հայտնի գրողներից ինչպիսիք էին Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոն, Ստրաբոնը և Պավսանիասը  իրենց աշխատություններում անդրադարձել են Մետանայի վերջին հրաբուխի մասին։

1991 թվականից թերակղզում  աշխարհագրական և քարտեզագրական հետաազոտություններ են անց կացրել Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոցի անդամները։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ստրատոհրաբուխներ
Տոռես Էլ Ֆարո

300px|մինի
300px|մինի
300px|մինի
**Տոռես Էլ Ֆարո** ( թարգմանաբար նշանակում է *Փարոսի աշտարակներ*),   փոխկապակցված զույգ երկվորյակ երկնաքերներից կազմված բարձրաբերձ բնակելի համալիր Արգենտինայի մայրաքաղաք և խոշորագույն քաղաք Բուենոս Այրեսի Պուերտո Մադերո շրջանի հարևանությամբ։ Երկնաքերներն ունեն 160 մետր բարձրություն և մինչև վերջերս համարվում էին Բուենոս Այրեսի ամենաբարձր կառույցները։

Աշտարակների շինարարությունը սկսվել և ավարտվել է տարբեր ժամանակներում, առաջինի կառուցումն ավարտվել է 2003, երկրորդինը՝ 2005 թվականին։ Երկուսի բնակարաններն էլ շատ կարճ ժամանակամիջոցում վաճառվել են։ Շինարարությունում գործածվել են ուժեղացված բետոն, հատուկ ամրության ապակի, ալյումին:Ըստ նախագծերի՝ երկվորկյակ շենքերը պետք է ունենային 170 մետր բարձրություն, 48 հարկ սակայն շրջակա միջավայրի պահպանության հետ կապված հիմնախնդիրների պատճառով որոշում է ընդունվել կանգ առնել 160 մետրի վրա և բավարարվել 46 հարկով։

Զույգ երկնաքերները միմյանց հետ կապված են օդային չորս կամուջներով։ Այս խոշոր բնակելի համալիրն ունի ընդհանուր առմամբ 57190 քառակուսի մետր մակերես, 160 բնակարան, արտաքին ջրավազաններ, spa, սաունա, մարզադահլիճներ, ստորգետնյա երկու ավտոկայանատեղի՝ բնակիչների և հյուրերի ավտոմեքենաների համար և բազում այլ հարմարություններ; Երկու երկնաքերները իրար կապող օդային ամենաբարձր կամրջի վրա գործում է նաև գրադարանը։

Շրջակայքում ևս ստեղծվել ու գործում են սննդի, տրանսպորտային, մշակութային բազմաթիվ օբյեկտներ՝ մի քանի ռեստորան, եկեղեցի, շուկաներ (ընդ որում՝ դրանցից մեկը՝ անտիկ), մետրոյի կայարան, գրախանութ; Մոտակայքում կա նաև գետային նավահանգիստ, մի փոքր ավելի հեռվում՝  պահպանության տակ գտնվող անտառաշերտ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*El Faro Towers :: Triposo.com 
*El Faro I, Buenos Aires - SkyscraperPage.com
*Torres el Faro, Buenos Aires - Interpon United Arab Emirates
*Apartment El Faro Towers, Buenos Aires - ByT Argentina
*Obras Metálicas S. A.

Կատեգորիա:Բուենոս Այրես
Լաս Պարինաս

**Լաս Պարինաս** (),  Արգենտինայի Կատամարկա պրովինցիայի արևմուտքում գտնվող երկրաբանական և գեոմորֆոլոգիական տարածաշրջան։ Կազմված է հրաբխային եզակի կազմավորումներից։ Հրաբխային բնապատկերն առավել ցայտուն կերպով դրսևորված է Campo del Piedra Pomez շրջանում։ Այստեղ են գտնվում Passis (6882 մ) և Nevado Ojos del Salado (6864 մ) հրաբուխները, որոնք աշխարհի ամենաբարձր հրաբուխների շարքին են դասվում։

## Ընդհանուր տեղեկություններ
300px|մինի|Անտոֆագաստա հրաբուխը Լաս Պարինասում
Լաս Պարինասը միաժամանակ գնահատվում է որպես մարդու կողմից բնակեցված հնագույն տարածաջրջաններից մեկը։ Հնագիտական պեղումները վկայում են, որ այստեղ առնվազն տասը հազար տարի առաջ փոքր խմբերով մարդիկ են ապրել, ապաստան գտել քարանձավներում, զբաղվել որսորդությամբ ու հավաքչությամբ։

Ներկայումս տարածաշրջանը համարվում է անասնապահական կարևոր կենտրոն։ Բնակչությունը գլխավորապես զբաղվում է ոչխարաբուծությամբ, արդյունաբերական նպատակներով բրդի, մսի ու կաթի արտադրությամբ։ Այստեղ արտադրված բրդի գերակշիռ մասը օգտագործվում է տեքստիլ արդյունաբերության մեջ։

Տարածաշրջանում բնակչության խտությունը ցածր է, որի պատճառներից մեկն էլ կլիմայական խիստ պայմաններն են։ Տարեկան տեղումների քանակը հասնում է հազիվ 200 միլիմետրի։ Չորության հետ մեկտեղ՝ կլիման բավականին սառն է; Դրան գումարվում են սովորական դարձած ուժեղ ու տևական քամիները, որոնց արագությունը հասնում է ժամում մինչև 70 կիլոմետրի։ Դրությունը փոքր-ինչ մեղմացնում է մշտահոս ջրերի առկայությունը, որոնցով սնվում են տարածաշրջանի ոչ մեծ լճերը։

Լաս Պարինասը աչքի է ընկնում նաև իր եզակի էկոհամակարգով, որը հարմարվել է բնակլիմայական խիստ պայմաններին, և՛ ինքնատիպ է, և՛ չափազանց գեղեցիկ։ Կենդանական աշխարհի՝ այստեղ հանդիպող տեսակներից հիշարժան են հատկապես անդյան և Ջեյմսի ֆլամինգոները, նանդուն,տուկո-տուկոն, անդյան կատուն։

Արգենտինայի կառավարությունը 2001 թվականին դիմել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին՝ առաջարկոլով Լաս Պարինաս տարածաջրջանն ընդգրկել համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ՝ հաշվի առնելով այստեղ առկա բնական և մշակութային ունիվերսալ և եզակի արժեքները։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Լաս Պարինաս

Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Արգենտինայում
Կատեգորիա:Արգենտինայի աշխարհագրություն
Մարիո Մարտինես

**Մարիո Մարտինես** անձնանունը կրում են՝

*Մարիո Մարտինես Սոբրինո (1931-2016), կուբացի դիվանագետ և գրող
*Մարիո Ալվարես Մարտինես (1957–2018), ամերիկացի ծանրամարտիկ
*Մարիո Մարտինես (ծնված 1953-ին), ամերիկյան հնդկացի նկարիչ-աբստրակցիոնիստ
*Մարիո Մարտինես Պերես (ծնված 1984-ին), իսպանացի երգիչ և երաժիշտ
*Մարիո Մարտինես Գուսման (ծնված 1961-ին), բոլիվիացի թենիսիստ
*Մարիո Վիլելյա Մարտինես (ծնված 1995-ին), իսպանացի թենիսիստ
*Մարիո Ռոբերտո Մարտինես Էռնանդես (ծնված 1989-ին), հունդուրասցի ֆուտբոլային կիսապաշտպան
*Մարիո Մարտինես Ռուբիո (ծնված 1985-ին), իսպանացի ֆուտբոլային կիսապաշտպան
*Մարիո Մարտինես (ծնված 1965-ին), մեքսիկացի բռնցքամարտիկ
*Մարիո Աբուրտո Մարտինես (ծնված 1970-ին), մեքսիկացի քաղաքական մարդասպան
*Մարիո Իվան Մարտինես Մորալես (ծնված 1962-ին), մեքիկացի դերասան
Տեպպեր դե Ֆերգյուսոնի տուն

**Տեպպեր դե Ֆերգյուսոնի տուն** (), պատմական շենք Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1790-ական թվականներին։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Սրեդնյայա փողոցի թիվ 4 հասցեում, Ցերկովնայա փողոցի անկյունում։

## Պատմություն
Կառուցման ստույգ տարեթիվը և ճարտարապետը անհայտ են։ Շենքը սլոբոդայի տարածքում առաջին անգամ հայտնվում է 1797 թվականից։ Կվարնեգիի առանձնատան հարևանությամբ գտնվող մեկ այլ շենքի հետ նմանության պատճառով, կա տարբերակ, որ շենքի ճարտարապետը  Պ. Վ. Նեյելովն է։ Գոյություն ունի նաև տարբերակ, որ տունը սկզբում նախատեսված է եղել իշխան Պյոտր Վոլկոնսկու համար։ 1810-ական թվականներին «Ցարսկոյե Սելոյի վերակառուցման պլանին» համապատասխան Ցերկովնի փողոցի կողմից շենքի ճակատային մասի կարմիր գծից անցնող  ելուստները կտրվեցին։ Տունը հիմնականում հայտնի է նրանով, որ այնտեղ բնակվել է Ցարսկոյե Սելոյի լիցեյում երաժշտություն դասավանդող Լյուդվիգ Վիլհելմ Տեպպեր դե Ֆերգյուսոնը։ Հետագայում առանձնատունը տնօրինել է պատմաբան Իվան Լիպրանդին։ 20-րդ դարի սկզբին տանը բնակվել է կոմպոզիտոր Սերգեյ Տանեևը։ Ավելի ուշ տունը որպես ամառանոց վարձակալել է նրա ազգական, ազնվական օրիորդ  Աննա Վիրուբովան։ Տանը եղել են  կայսերական ընտանիքի անդամները, ինչպես նաև Գրիգորի Ռասպուտինը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տունը հատկացվել էր երգիչ Իվան Երշովին։ Նա երկար ժամանակ է ապրել այնտեղ, բայց հետագայում այն տրամադրվել է կոնսերվատորիայի հանրակացարանին։
              
Տունը խիստ տուժել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Ռեստավրացիայի է ենթարկվել  1955 թվականին, որից  հետո  այնտեղ տեղակայվեց շրջանային մանկական գրադարանը, իսկ 1969 թվականից մինչև 2013 թվականն այնտեղ է գտնվել Պուշկինի շրջանային ՔԿԱԳ բաժինը։ 2013 թվականից տունը  հանձնվեց «Պետերբուրգյան Սերենադներ» կամերային երգչախմբին և այնտեղ կահավորվեց համանուն համերգային դահլիճը։

## Ճարտարապետություն
Տունը կառուցված է դասական ոճով։ Վերին կենտրոնական մասում գտնվում է դահլիճը, իսկ կողմնային մասերում կաբինետները։ Գլխավոր ճակատային մասում գտնվում են համապատասխան եռանիստ ելուստները։ Տան ճակատային մասում ձգվում է դորիական անտաբլեմենտը։ Մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում հարուստ ներսակողմը, հատկապես  երաժշտական դահլիճի քանդակազարդ առաստաղը, որը պատերազմի ժամանակ ոչնչացվել էր և միայն մոտավորապես է վերականգնվել։

## Պատկերասրահ

Дом Теппера де Фергюсона Л. В..jpg
V.Langer. Tepper's House.jpg
TsarskoeSelo2012 4859.jpg
TsarskoeSelo2012 4858.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1790 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Հարյուրամյակի գոլ

300px|մինի
300px|մինի
**Հարյուրամյակի գոլ** - քսանմեկերորդ դարում ֆուտբոլի աշխարհի առաջին առաջնության անցկացման ընթացքում ՖԻՖԱ-ի կողմից իր կայքէջում կազմակերպված հարցումների արդյունքների հիման վրա ֆուտբոլի աշխարհի բոլոր առաջնությունների լավագույնը ճանաչված գոլը, որը խփել է արգենտինացի ֆուտբոլիստ Դիեգո Մարադոնան 1986 թվականի աշխարհի առաջնության քառորդ եզրափակիչ խաղի 54-րդ րոպեին՝ գրավելով Անգլիայի հավաքական թիմի դարպասը։ Ֆուտբոլային այդ հանդիպումը տեղի է ունեցել 1986 թվականի հունիսի 22-ին, Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյի «Ացտեկա» մարզադաշտում;

## Պատմություն
«Հարյուրամյակի գոլը» Մարադոնան խփել է՝ դեպի անգլիացիների տուգանային հրապարակ ճեղքում կատարելով, որի ընթացքում խաբս է տվել վեց խաղացողների՝ ներառյալ մրցակցի դարպասապահին։ Դրանից ընդամենը երեք րոպե առաջ Մարադոնան ևս մեկ գոլ էր խփել՝ մրցավարների կողմից չնկատված, հետևաբար՝ նաև չարձանագրված ու չպատժված ձեռքի հարվածով. այդ գոլը հետագայում ստացավ «Աստծո ձեռք» անվանումը։

Այդ նշանավոր ֆուտբոլային հանդիպումից որոշ ժամանակ անց Մարադոնան խոստովանել է, որ ինքը մասամբ պարտական է անգլիացիների պաշտպաններին, ովքեր փորձ չեն արել խախտել խաղի կանոններն ու վայր գցել իրեն։ Անգլիացիների ռմբարկուն՝ հարձակվող Գարի Լինեկերը, ով այդ խաղում իր թիմի խփած միակ գոլի հեղինակը դարձավ, հայտարարել է, որ Մարադոնայի հրաշք գոլը տեսնելով՝ կյանքում առաջին անգամ մտքով անցել է ծափահարել մրցակցին։

Անգլիացի կիսապաշտպան Քրիս Ուոդլը այսպես է արտահայտվել խաղային այդ դրվագի մասին. «Ես ու Ջոն Բարնսը, պահեստայինների նստարանին նստած, հետևում էինք խաղին, և բերաններս բաց մնաց, երբ տեսանք, թե ինչպես Մարադոնան, խլելով գնդակը իրենց կիսադաշտում, անցավ մեր թիմի կիսադաշտն ու վեց խաղացողի խաբս տալով՝ գոլ խփեց։ Այդ պահին իմ մեջ բուռն ցանկություն առաջացավ և՛ ծափահարելու, և՛ արտասվելու։ Ես այդ գոլը կյանքում երբեք չեմ մոռանա»:.

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Աստծո ձեռքը

## Գրականություն
* Maradona, D. *Maradona: The Autobiography of Soccer’s Greatest and Most Controversial Star*, p.&nbsp;129. Skyhorse Publishing, 2007. ISBN 1602390274.

## Արտաքին հղումներ
* Видео на сайте YouTube

Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1986
Կայսերական գարաժ

**Կայսերական գարաժ** (), պատմական շենքերի համալիր Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է  1906-1915 թվականներին, համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ Գտնվում է Ակադեմիական պողոտայի 2-6 շենքում։

## Պատմություն
20-րդ դարի սկզբին Նիկոլայ II-ի համար ավտոմեքենաների ձեռքբերման գործով զբաղվել է իշխան  Վլադիմիր Օրլովը և նրա կողմից գնված առաջին կայսերական մեքենաները հայտնվել են Ցարսկոյե Սելոյում 1906 թվականի սկզբում։ Նույն ժամանակ էլ սկսվել է առաջին գարաժի շենքի շինարարությունը (այժմ` տուն 4) Ալեքսանդրովյան պալատի հարևանությամբ գտնվող փակ տարածքում։ Նախագծի հեղինակը եղել է Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչության ճարտարապետ Սիլվիո Դանինը։ Առաջին հարկում տեղակայված էին նորոգման արհեստանոցները և կառասրահը։ Երկրորդ փայտե հարկում բնակվում էին ծառայողները։ Համալիրի երկրորդ շենքը (այժմ` տուն  2) կառուցվել է 1908 թվականին ճարտարապետ Վլադիմիր Լեպսկու կողմից, տեխնիկական  սպասարկման կայանի ղեկավարի և կայսերական անձնական վարորդի նստավայրի համար։ Այդ ժամանակ կայսերական գարաժի ավտոմեքենաների թվաքանակը հասնում էր  մոտավորապես հիսուն մեքենայի։ 1913 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Մինյաևի նախագծով կառուցվում է նոր մասնաշենք, այսպես կոչված «Սպիտակ գարաժը» (տուն 6), 40 ավտոմեքենայի համար։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գարաժի շենքը շարունակվում էր օգտագործվել ըստ նշանակության, որպես ավտոբազա,  այնուհետև շարժիչների նորոգման գործարան։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքերը հանձնվեցին Լենինգրադի գյուղատնտեսական  ինստիտուտին, որի տնօրինության տակ են գտնվում մինչ օրս։ Գարաժի համալիրում է տեղակայված ավտոմոբիլների և տրակտորների ամբիոնը (ներկայումս գյուղատնտեսական մեքենաների ամբիոն), ինչպես նաև ռազմական ամբիոնը և աշխատանքի պաշտպանության ամբիոնը։

## Ճարտարապետություն
Առաջին շենքը (տուն 4) հիշեցնում է անգլիական տնակ, որի վերին փայտե հարկում գտնվում է աղյուսաշար վանդակամած։ Երկրորդ շենքը (տուն 2) կառուցված է մոդեռն ոճով։ Շենքի կենտրոնական ճակատամասում, մուտքից վերև պահպանվել է հարթաքանդակ, որտեղ պատկերված է Ցարսկոյե Սելոյում անցկացված առաջին ավտոմրցաշարը։ Երրորդ շենքը (տուն 6) իրենից ներկայացնում էր դահլիճ մարզասրահ, նեոկլասիցիզմի ոճով  արտաքին ձևավորմամբ և նման էր Լիվադիի գարաժին։ Շենքի գլխանիստային ճակատային մասում գտնվում է եռակի կամարային որմնախորշ, որը  վերևից եզրավորված է կոշտաքար որմվածքով։

## Պատկերասրահ

Russian Imperial Tsar's Garages Puskin Tsarskoye Selo 5.jpg
Automobil mit Schneeraupen beim Geländefahren - CH-BAR - 3241596. 15.07.17.jpg
Russian Imperial Tsar's Garages Puskin Tsarskoye Selo 3.jpg
Russian Imperial Tsar's Garages Puskin Tsarskoye Selo 1.jpg
Russian Imperial Tsar's Garages Puskin Tsarskoye Selo 4.jpg


## Գրականություն
* .

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1915 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Բարեկամության տուն

**Բարեկամության տուն**, ճարտարապետական կառույց, որը նախատեսված է եղել կառուցել Երևանի կենտրոնում սփյուռքի հետ կապերը ամրապնդելու նպատակով։

## Նախապատմություն
Վաղուց անհրաժեշտություն էր դարձել քաղաքամայր Երևանում ունենալ մեծ ընդգրկման միջոցառումների համար համալիր մի կառույց միջազգային գիտաժողովներ, կոնֆերանսներ, փառատոներ անցկացնելու համար։ «Բարեկամության տունը», ինչպես նախատեսված էր անվանել այն, դառնալու էր մշակութային և վարչական մի կենտրոն` Սովետական Հայաստանի և սփյուռքի մերձեցմանը, կապերի ամրապնդմանը նպաստող ինքնատիպ կենտրոն։ Հայտարարվեց «Բարեկամության տան» նախագծերի մրցույթ։ Հայաստանի ճարտարապետների միության և Երքաղգործկոմի ներկայացուցչական ժյուրին առաջին կարգի մրցանակը շնորհեց «Երևաննախագիծ ինստիտուտի» ութերորդ ճարտարապետական արվեստանոցի նախագծին, որի գլխավոր ճարտարապետն էր Մարտին Զաքարյանը։ Նրա արվեստանոցում էլ «Սովետական Հայաստան» թերթի թղթակից Ալ. Մարգարյանը ծանոթացավ նախագծի հետ։

## Պատմություն
Շենքը պետք է ունենար 200 մետր երկարություն և 36 մետր լայնություն։

Հինգ հարկանի համալիրի առաջին և երկրորդ հարկերը նախատեսված էին հասարակական-մասսայական նշանակության օբյեկտների համար։ Շենքի մշակութային հատվածը տրամադրվելու էր ցուցասրահներին ու հանդիսասրահներին, որտեղ պետք է գործեին երեք դահլիճներ` 900 տեղանոց համերգային, 250 տեղանոց կինո և 250 նստատեղով կամերային դահլիճներ։ Մեծ դահլիճի հանդիսասրահը ծառայելու էր գիտաժողովների, փառատոների, համերգային ու թատերական ներկայացումների, ինչպես նաև այլ բազմաբնույթ  միջոցառումների։ Ցուցասրահային հատվածը նախատեսված էր գեղանկարչական, քանդակագործական, կիրառական արվեստի աշխատանքների ցուցադրության համար։ Այստեղ պետք է գործեր նաև մշտական թանգարանը, որտեղ կհանգրվանեին սփյուռքից, ինչպես նաև աշխարհի տարբեր երկրներից ստացվող մշակութային արժեքները։ Մշակութային հատվածում պետք է գործեին ստուդիաներ, ձայնադարան, տեսադարան ու ինֆորմացիայի կենտրոն, որտեղ կկենտրոնացվեին տեղեկություններ Սովետական Հայաստանի մասին։

Նորակառույցի երեք հարկերում պետք է գործեր սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտե` իր խմբագրություններով, ՀՍՍՀ գիտությունների ակադեմիայի սփյուռքագիտության բաժինը, ինչպես նաև արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապերի հայկական ընկերությունը։

«Բարեկամության տունը» ըստ նախագծի պետք է ունենար նաև իր 50 տեղանոց հարմարավետ հյուրանոցը, հանգստի և ժամանցի գոտիներն ու սենյակները, հայկական խոհանոց-ռեստորանը, սրճարանը և այլ հարմարություններ։

Շենքի ներքին բակը կամ ձմեռային այգին պետք է ունենար տանիքային լուսավորություն, որը շքեղ տեսք կհաղորդեր շատրվաններին ու կանաչ տարածություններին։ Համակառույցի բակի ներսը, նրա հարկերը հիշեցնելու էին կողք-կողքի կառուցված տներ ու կամարապատ պատշգամբներ։ Հարկերը միմյանց հետ պետք է կապվեին դարավանդաձև, որոնց սրահները կբացվեին դեպի գլխավոր պողոտա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ
Գորիսի Զանգեր հուշարձան

**Գորիսի «Զանգեր» հուշարձան**, նորակառույց հուշարձան, որը գտնվում է Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղու աջ մասում։

## Պատմություն
1980-ական թվականներին հուշարձանի (ճարտարապետ Սևադա Զաքարյան) նախատիպը կառուցվել էր Գորիս քաղաքի մուտքի հուշարձանի տեղում և այն անվանվում էր «Զանգեր»։ 2001 թվականին  հուշարձանը քանդվել է և տեղը կառուցվել նոր հուշարձան։ 2017 թվականի դեկտեմբերին Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղու աջ հատվածում սկսվել են քանդված հուշարձանի վերակառուցողական աշխատանքները և հուլիսին  ավարտվել։ Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել «Գորիսը ԱՊՀ մշակութային մայրաքաղաք» միջոցառումների մեկնարկի օրը՝ հուլիսի 7-ին։ Հուշարձանի ճարտարապետը Սևադա Զաքարյանն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Գորիսի շենքեր և կառույցներ
Կրեմ-ֆրեշ

**Կրեմ-ֆրեշ** (՝ թարմ կրեմ), ֆրանսիական կաթնաթթվային մթերք, որը պարունակում է 30%-ից քիչ յուղ (սովորաբար՝ 15-18 կամ 28%)։ Նման է թթվասերին։ Պատրաստվում է կովի կաթից՝ կրեմի մերումով։ Կրեմ-ֆրեշն ունի հաճելի, աննշան թթու համ, առանց հավելումների։ Թթվասերից չի տարբերվում ո՛չ համով, և ո՛չ էլ ստացման տեխնոլոգիայով։

Բաղադրության մեջ թույլատրվում է մինչև 15% սախարոզ։ Վաճառքում սովորաբար առաջարկվում է բնական վիճակում կամ սխտորի հավելումով, համեմունքներով կամ կանաչիով, երբեմն նաև ժելատինով։ Օգտագործվում է նաև որպես սոուսների կամ ապուրների բաղադրիչ։

Կրեմ-ֆրեշ պատրաստելու համար կրեմը լցվում է պնակի մեջ, ապա ավելացվում են կաթնաթթվային բակտերիաները։ 20-40&nbsp;°C ջերմաստիճանի պայմաններում, 18-40 ժամվա ընթացքում այս բակտերիաները կաթնային շաքարից դառնում են կաթնաթթու։ Իր յուրահատուկ համը և խտությունը կրեմ–ֆրեշը ստանում է նրանում պարունակվող սպիտակուցների դենատուրացման հետևանքով։ Կրեմ-ֆրեշի արտադրության մեջ չի թույլատրվում օգտագործել կայունացուցիչներ, կոնսերվանտներ և այլ հավելումներ։ Մերումից հետո կրեմ-ֆրեշը չի ենթարկվում լրացուցիչ ջերմային վերամշակման։

Ֆրանսիական խոհանոցում կրեմ-ֆրեշին մոտ է կրեմ-դուբլը, որն ունի ավելի բարձր յուղայնություն։

## Պատկերասրահ
Կրեմ-ֆրեշով պատրաստված ուտեստներ՝


Strawberries with creme fraiche and a drizzle of honey.jpg|Ելակը՝ կրեմ-ֆրեշով և մեղրով
Spring pea soup with crème fraîche and bread.jpg|Ոլոռով ապուր՝ կրեմ-ֆրեշով
Crème fraîche and chili sauce.jpg|Կրեմ-ֆրեշ և չիլիով սոուս
Caviar on potato cake with crème fraîche and chive.jpg|Կարտոֆիլի կարկանդակ՝ կրեմ-ֆրեշով և սոխով


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիական խոհանոց
Կատեգորիա:Կաթնաթթվային մթերք
Պաստել դե չոկլո

**Պաստել դե չոկլո** (), հարավամերիկյան խոհանոցի կարկանդակ։

## Պատմություն
Կերակրի ծագման ճշգրիտ տեղը և ժամանակը հայտնի չեն։ Ենթադրվում է, որ այն 17-րդ դարում հնարել են Պերուում։ Ներկայումս, բացի Պերուից կարկանդակը լայնորեն տարածված է նաև Չիլիում, Արգենտինայում և Բոլիվիայում։

## Պատրաստում
Քաղցր եգիպտացորենը մանրացնել մինչև խյուս դառնա։ Խառնել կաթով և ռեհանով։ Ավելացնել հալած կարագ։ Այս խառնուրդով կաթսան տեղադրել ցածր կրակի վրա (մոտ 15 րոպե)։ Պարբերաբար զանգվածը պետք է խառնել։

Լցոնը պատրաստել տավարի աղացած մսից, որը շոգեխաշվում է գլուխ սոխով և համեմունքներով (պապրիկա, սխտոր, պղպեղ և քիմիոն)։ Լցոնի հետ միասին շարել լավ եփած ձվի փոքր կտորներ, չամիչ և ձիթապտուղ։

Այնուհետև պետք է տաքացնել ջեռուցը մինչև 400&nbsp;°F (≈ 200&nbsp;°C): Լցոնը դնել կաթսայի մեջ։ Վերևից լցնել եգիպտացորենի խառնուրդը։ Ըստ ճաշակի, կարելի է վրան շաղ տալ շաքար կամ կոկոսի նրբաշերտ։ Տեղադրել ջեռուցում։ Թխել 30 րոպե։ Այնուհետև տապակել ևս 5-7 րոպե, մինչև վերին շերտը դառնա ոսկե դարչնագույն։

Երբեմն լցոնի համար օգտագործում են հավ, կարելի է ավելացնել նաև կտրատած սունկ և մոցարելլա պանիր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բաղադրատոմսը arousingappetites.com կայքում 
* Բաղադրատոմսը на gastronom.ru կայքում 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Արգենտինական խոհանոց
Կատեգորիա:Կարկանդակներ
Գերմանական շուկա (Մոսկվա)

**Գերմանական շուկա** (), նախկին շուկա Մոսկվայում, Գերմանական գյուղարվարձանում։ Այն տեղակայված է ներկայիս Ֆրիդրիխ Էնգելսի, Լադոժսկայա փողոցների և Վոլխովսկի նրբանցքի միջև։ Մինչև  20-րդ դարի կեսերը, շարունակում էր գործել պատմական վայրում, որից հետո տեղափոխվում է Բաումանյան փողոց և կոչվում Բաումանյան (Բասմանյան) շուկա։ Մասնակիորեն պահպանված Գերմանական շուկայի պատմական շինությունը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ 
 
## Պատմություն
Շուկան  կազմավորվել է Գերմանական գյուղարվարձանում։ 1792 թվականին քաղաքային իշխանությունների կողմից հատակագծվում է  շուկայի տարածքը, Ֆրիդրիխ Էնգելսի (նախկինում՝ Իրինյան փողոց), Լադոժսկի փողոցների  և  Վոլխովյան նրբանցքի (նախկին Իրինյան պողոտա) միջև ընկած  եռանկյունում։ 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ շուկան ամբողջովին ավերվում է, բայց շուտով սկսվում է նրա վերակառուցումը։ Այստեղ բնակվում էին մոսկովյան առևտրականները և ազնվականները։   
մինի|Գերմանական շուկան 1851 թվականի հատակագծում
Եզրերի տները և ներքին առևտրական տարածքը շուկային եռանկյունու տեսք էին տալիս։ Առևտրական օբյեկտները տեղակայված էին շուկայի հարակից փողոցներում։ 19-րդ դարի վերջին Գերմանական շուկայում կարելի էր գնել խոտ, վառելափայտ, կաթ, կաթնաշոռ, հաց, երշիկ և բանջարեղեն։ Գարնանը շուկայոմ վաճառվում էր գերմանացիների կողմից սիրված ձնեբեկը։ Մոսկվացիների հիշողությունների համաձայն կաթը Գերմանական շուկայում վաճառվում էր Ճենապակե շշերով, որոնց վրա ֆիրմայի անվանումը նշված էր ոսկե կամ կոբալտե տառերով։

Գերմանական շուկայում տեղակայված էին կրպակներ,  պանդոկներ, իջևանատներ, գործում էր գերմանական  ժողովրդական տունը։ Գերմանական շուկայի շինություններն  առանձնանում են իրենց յուրահատուկ ձևավորմամբ։  Շատ կրպակների և խանութների պատուհանները ունեին մեծ ծածկոցափեղկեր, իսկ պատերը երեսապատված էին գերմանական սպիտակ կերամիկական սալիկներով։
         
## Պահպանված  շինություններ
Գերմանական շուկայի համալիրը համարվում է 19-րդ դարի առևտրական շինություններին բնորոշ  օրինակ։ Շենքերը ունեն դասական ոճի լակոնիկ գեղազարդումներ։

Գերմանական շուկայի պահպանված ամենահին շինությունը  համարվում է Յակովլևների բնակելի  տունը իր կրպակներով, որը կառուցվել է 1825 թվականին  (Ֆրիդրիխ Էնգելսի փողոց, տուն  23, շարք 1)։ 1914 թվականին նրան կից կառուցվեց բնակելի կողաշենք։ Տունը երկհարկանի է և ունի կամարաձև մուտք դեպի բակ։
 
Կալինինի բնակելի տունը իր կրպակներով կառուցվել է 1900-ական թվականներին, 19-րդ դարի շինության հիմքի վրա (Ֆրիդրիխ Էնգելսի փողոց տուն 6, 1-ին շարք )։ Քարե շենքը ունի երկու հարկ և նկուղ։ Առաջին հարկը երեսապատված է կերամիկական սալիկներով, երկրորդ հարկը սվաղված է և ձևավորված էկլեկտիկայի ոգով։

Առևտրական կրպակների շինությունը (Ֆրիդրիխ Էնգելսի փողոց տուն 25, 3-րդ շարք) կառուցվել է 1863 թվականին։ Տունը սկզբում մեկ հարկանի էր, ուներ մեծ կամարաձև պատուհաններ և կամարային անցում։ Ճակատային մասը զարդարված է ուշ դասականության ոճով։ Հետագայում ցուցափեղկերի մի մասը փակվեցին, անցումային կամարի փոխարեն կառուցվեց մուտք, իսկ 20-րդ դարում տունը բաժանվեց երկու հարկի։

## Պատկերասրահ

Fr Engelsa 20-8 back 01 winter.JPG
Fr Engelsa 25 03.JPG
Fr Engelsa 20-8 back 01.JPG
Fr Engelsa 20-8 back 02.JPG

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շուկաներ