Հակոբ Հակոբյան (նկարիչ)

**Հակոբ Տիգրանի Հակոբյան** (), գեղանկարիչ, Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ, պետական մրցանակի դափնեկիր, ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր (1967-1971)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1923 թ. Ալեքսանդրիայում (Եգիպտոս)։ Ուսանել է Կիպրոսի Մելգոնյան վարժարանում։ Մասնագիտական կրթությունը ստացել է Կահիրեի գեղարվեստի (1944-1948) և Փարիզի Գրան Շոմիե ակադեմիաներում (1952-1954)։ Հայրենիքում նրա մասին տեղեկացվել են մամուլից և այն նկարներից, որ նա 1960 թվականին ընծայել էր Հայաստանի պետական պատկերասրահին։ Մասնակցել է Երիտասարդության և ուսանողների համաշխարհային IV փառատոնին (1953, Բուխարեստ, 2-րդ մրցանակ), արդի եգիպտական արվեստի (1958, Մոսկվա, Լենինգրադ) ցուցահանդեսներին, Ալեքսանդրիայի բիենալներին (1959, 1961)։ 1962 թվականին ընտանիքով հայրենադարձել է Հայաստան։

## Նկարչական ոճ
Հակոբյանը իր ստեղծագործական առաջին շրջանում ստեղծել է նատյուրմորտներ, որտեղ շեշտված են տխրության ու առանձնության զգացմունքները. «Կինը խոհանոցում», «Սխտորներ», «Վիշտ», «Դերձակը» գործերը այդ ստեղծագործական ժամանակահատվածի լավագույն օրինակներն են։ Օտարության մեջ ապրելու տարիներին Հակոբյանը հիմնականում նկարել է թեմատիկ նկարներ, ուր յուրահատուկ ուժով ու նրբությամբ ընդանրացրել է հայրենիքից հեռու ապրող իր հետեղեռնյան սերնդակիցների հոգեվիճակը։ Բնանկարների ենթատեքստում շոշափելի են անհանգիստ ժամանակից բխող լարվածության ու տագնապի զգացմունքները, որոնք ակնհայտ են «Նեյտրոնային ռումբին՝ ոչ», «Սումգայիթ» կտավներում և «Ընտանիք» քանդակում։

## Ստեղծագործություններ
[մինի| Հակոբ Հակոբյանի գերեզմանը [Կոմիտասի անվան պանթեոնում]]
*«Կինը խոհանոցում» (1959)
*«Սխտորներ» (1961)
*«Վիշտ» (1961) Մանկուց հորը կորցրած, ծանր կյանք ապրած նկարչին մշտապես հուզել է կյանքի հորձանուտում գտնվող, թշվառ, տառապող, ճակատագրի դեմ մաքառող մարդկանց կերպարները։ Աթոռին նստած է մարդը՝ գլուխն առած ափի մեջ։Նա պատկերված է այնպես, որ առաջին հայացքից թվում է, թե գլուխն անջատված է ուսերից։ Երկար դիտում ես ու մտածում ՝ իրավ, միտքն անկարող է օգնել մարդուն ելք գտնելու անելանելի վիճակից։ 
*«Դերձակը» (1959)։ Կարի մեքենաի առջև, ասես մեքենաին ձուլված անձը հայցքը մտախոհ հառել է հեռուն, խորհում է իր դժվար կյանքի մասին, որն սկսվել ու ավարտվելու է այդ մեքենայով։
*«Գարուն» (1969)
*«Անդորր» (1970)
*«Մալիշկա գյուղը» (1970)
*«Ջրանցքի մոտ» (1972)
*«Իմ արվեստանոցը» (1983)
*«Սումգայիթ» (1989)
*«Գործիքներ» (1998)
*«Հանրապետության հրապարակ» (2001)
*«Բուժքույրը» (2003)
*«Վիրուսներ» (2003)
*«Դեր Զորում զոհված մեծ հորս՝ Սարգիս Եսայանի հիշատակին» (2004)
*«Սարերում»` որմնանկարը գտնվում էր 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքով ավերված գործարանում: 2016 թվականին այն տեղափոխվել է Գյումրու Վ. Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոն: 2024 թվականին որմնանկարը վերականգնվել ու տեղադրվել է Գյումրու քաղաքապետարանի նախասրահում: ՀՀ կառավարության 2025 թվականի օգոստոսի 14-ի որոշմամբ «Սարերում» որմնանկարը ներառվել է Հայաստանի Հանրապետության պատմության ու մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ​​ցանկում։

## Մրցանակներ
*ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ (1977, 1985)
*«Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի մրցանակ (1994)
*ՀՀ Ս. Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան (1996)
*Հայ եկեղեցու Ս.Սահակ–Ս. Մեսրոպ շքանշան (2003)
*Երևանի պատվավոր քաղաքացի (2001)
*Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի մրցանակ (հետմահու) (2013)

## Տպագրություններ
Հ. Հակոբյան, ''Ու մերթ լացավ, ու մերթ խնդաց իմ հոգիս. հոդվածներ, հարցազրույցներ'' , Երևան, Սարգիս Խաչենց, 2006.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Հակոբ Հակոբյանի նկարները  Հայաստանի Ազգային Պատկերասրահում
*Հակոբ Հակոբյանի կենսագրությունը և նկարներից նմուշներ , 
*Հակոբ Հակոբյանի կենսագրությունը և նկարների թանգարան  
* Հարցազրույց Հակոբ Հակոբյանի հետ «Armenian Reporter» թերթում  

Կատեգորիա:21-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Կոմիտասի անվան պանթեոնում թաղվածներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավորներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Հակոբյան, Հակոբ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 7-րդ գումարման պատգամավորներ