open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ոսկե շղթա

**«Ոսկե շղթա»**, Վահան Տերյանի բանաստեղծական շարքը։

## Պատմություն
Շարքի մեջ մտնող բանաստեղծությունները գրված են 10-ական թվականներին, գերազանցապես Վ. Տերյանի կյանքի և գործունեության պետերբուրգյան շրջանում (1913-1917թթ.): Բանաստեղծի կենդանության ժամանակ պարբերական մամուլում և գրական ժողովածուներում տպագրվել են այս շարքում ներկայացված 71 բանաստեղծություններից 26-ը։ Մնացած 45-ը տպագրվել են ետմահու, մեծ մասամբ՝ Վ. Տերյանի «Երկերի ժողովածուի» 3-րդ հատորում (1923)։

«Ոսկե շղթա» շարքը կազմել է ոչ թե ինքը՝ բանաստեղծը, այլ հիշյալ ժողովածուի խմբագիր Պ. Մակինցյանը, որն այդ մասին գրել է. «Այս վերնագիրը («Ոսկե շղթա») պոետի թղթերում գոյություն չունի։ Սակայն իր զրույցներում նա հաճախ հիշատակում էր հենց այդ վերնագիրը։ Անգամ մտադիր էր իր նոր գրքի շապիկը նկարազարդել փշերով հյուսված ոսկե շղթայով։ Նկատի առնելով, որ այս խորագրի տակ ամփոփված բանաստեղծությունները պոետի «ոսկեշղթա հուշերը, գիշերն ու փշերն» են, մենք հնարավոր համարեցինք միացնել նրանց «Ոսկե շղթա» խորագրի տակ»։

Նույն կազմով (ընդամենը 68 բանաստեղծություն) շարքը արտատպվել է նաև «Բանաստեղծությունների լիակատար ժողովածուի» (1940) և այլ հրատարակությունների մեջ։ Սակայն Տերյանի երկերի վերջին երկու ժողովածուների (եռահատոր և քառահատոր) առաջին հատորներում (1960, 1972), Պ. Մակինցյանի կազմած ծավալուն շարքի փոխարեն, «Ոսկե շղթա» խորագրի տակ տպագրվեցին միայն այն 21 բանաստեղծությունները, որոնք հեղինակն արտագրել է առանձին տետրում՝ «Հատ. II բ» պայմանական վերնագրով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վահան Տերյանի բանաստեղծական շարքեր
Ժան Կլեր

[thumb|275px|[Հենրիխ IV-ի լիցեյ|Հենրիխ IV -ի լիցեյ]]
thumb|275px|Պիկասոյի թանգարանը Փարիզում
**Ժան Կլեր** (, նույն ինքը՝ *Ժերար Ռենյե*, , ), ժամանակակից արվեստի ֆրանսիացի պատմաբան, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (2008)։

## Կենսագրություն
Սովորել է Կառնոյի վարժարանում, այնուհետև՝ Հենրիխ IV-ի լիցեյում։ Ատենախոսությունը պաշտպանել է Սորբոնում (որտեղ նրա ուսուցիչները Անդրե Շաստելն ու Ժան Գրենյեն էին) և Հարվարդում։ 1966 թվականից տարբեր թանգարանների աշխատակից է՝ ժամանակակից արվեստի պետական թանգարան, Պոմպիդուի կենտրոնի գրաֆիկայի կաբինետ, Փարիզի Պիկասոյի թանգարանի տնօրեն (1989-2005)։ Բազմաթիվ ցուցահանդեսների հանձնակատար (Բոնար, Դելվո, Դյուշան, Բալտյուս, Մուզիչ, Կարտյե-Բրեսսոն և այլ)։ Մի քանի գեղարվեստական ամսագրերի գլխավոր խմբագիր (*ժամանակակից արվեստի Թանգարանի տետրեր*, 1979-1986 թվականներ և այլն), Լուվրի դպրոցում արվեստի պատմության դասախոս (1977-1980 թվականներ)։

1995 թվականին՝ 46-րդ Վենետիկի բիենալեի տնօրեն։

## Ընտրյալ մատենագիտություն
* *Les Chemins détournés* (1962)
* *Considérations sur l'état des Beaux-Arts* (1983, 1989)
* *Méduse. Contribution à une anthropologie des arts du visuel* (1989)
* *Le Voyageur égoïste* (1989)
* *Le Nez de Giacometti. Faces de careme, figures de carnaval* (1992)
* *Les Métamorphoses d’Eros* (1996)
* *Eloge du visible* (1996)
* *Malinconia. Motifs saturniens dans l’art de l’entre-deux guerres* (1996)
* *La Responsabilité de l’artiste* (1997)
* *Sur Marcel Duchamp et la fin de l’art* (2000)
* *La Barbarie ordinaire. Music à Dachau* (2001)
* *Court traité des sensations* (2002)
* *Du surréalisme considéré dans ses rapports au totalitarisme et aux tables tournantes* (2003)
* *De Immundo. Apophatisme et apocastase dans l’art d’auhourd’hui* (2004)
* *Journal atrabilaire* (2006)
* *Malaise dans les musées* (2007)
* *Lait noir de l’aube* (2007)
* *Autoportrait au visage absent* (2008)
* *La Tourterelle et le chat-huant* (2009)
* *Dialogue avec les morts* (2011)
* *Hubris: la fabrique du monstre dans l'art moderne: homoncules, géants et acéphales* (2012)
* *Le Temps des avant-gardes. Chroniques d’art 1968-1978* (2012)

## Կոչում
Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպա, գրականության և արվեստի շքանշանի հրամանատար։ Չինո դել Դուկայի մրցանակ (2005)։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (2008, բազկաթոռ 39)։ «Արժանիքների համար» շքանշանի սպա (2008)։

## Գրականություն
* Debray R. L’honneur des funambules: réponse à Jean Clair sur le surréalisme. Paris: Echoppe, 2003

## Հարցազրույցներ
* Interview avec Élisabeth Lévy, ''Le Point'', 30/05/2003 
* Interview avec Élisabeth Lévy, ''Le Point'', 11/10/2007 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը Ֆրանսիական ակադեմիայի կայքում 

Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստաբաններ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Սերգեյ Շաբլավին

**Սերգեյ Պետրովիչ Շաբլավին** (), ռուս նկարիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1944 թվականի ապրիլի 7-ին Տամբովի մարզի Կիրսանով քաղաքում։ 1967 թվականին ավարտել է Մոսկովյան ինժեներա-ֆիզիկական համալսարանը (կիբերնետիկայի ֆակուլտետ)։ 1979 թվականից մինչև 1981 թվականը սովորել է Նաոչնու ժողովրդական արվեստի համալսարանում։ 1977 թվականին մասնակցել է Վենետիկի բիենալեին։ Ապրում և աշխատում է Մոսկվայում և Քյոլնում։

## Աշխատանքները գտնվում են հետևյալ հավաքածուներում
*Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա։
* Ժամանակակից արվեստի թանգարան ART4.RU, Մոսկվա։
* Եվգենիյ Նուտովիչի ժողով, Մոսկվա։
*Բոխում թանգարան, Գերմանիա։
* Քունցտհալլե, Վիլգելմսհաֆեն, Գերմանիա։
* «Բաեր» ֆիրմայի թանգարան, Լևերկուզեն, Գերմանիա։
* Կունստկրայս, Մեպպեն, Գերմանիա։
* Ջեյն Վուրխիս Զիմմերլիի թանգարան, Նորտոնի հավաքածու և Նենսի Դոջ, Ռատգերսի համալսարան, Նյու-Բրանսուիկ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ։
* Տրանսիլվանիա համալսարանի թանգարան, Լեքսինգտոն, ԱՄՆ։
* Արգելված արվեստի թանգարան, Աշդոդ, Իսրայել:
* Բար-Գերա, Իսրայել։

## Անհատական ցուցահանդեսներ
* **2006** — «Լանդշաֆտի բանաձևը»։ Այդան պատկերասրահ, Մոսկվա։
* **2006** — «Անհետացում»։ Ֆայն Արտ պատկերասրահ, Մոսկվա։
* **2004** — «Սերգեյ Շաբլավին — нон-конформист»:  Կուաեդվլիգ պատկերասրահ, Մաաստրիխտ, Նիդերլանդներ
* **1998** — «Սերգեյ Շաբլավին»։ Galerie am Werk, Լևերկուզեն, Բաեր, Վիեզդորֆ,Գերմանիա։
* **1996** — «Շրջաններն և քառակուսիներ»։ Ռեյխարդ պատկերասրահ, Ֆրանկֆուրտ, Գերմանիա։
* **1995** — «Ժամանակի հատում»։ Մոսկվա։
* **1994** — «Պատրանք — նշան — իրականություն»։ Ֆայն Արտ պատկերասրահ, Մոսկվա։
* **1986** — «Տարածք և ձև»։ ВЦК, Մոսկվա։
* **1985** — «Ավանդույթի եզրերին»։ ՄԻՖԻ, Մոսկվա։
* **1984** — «Շրջանի քառակուսի»։ Մոսկվա։

## Արտաքին հղումներ
* Сергей Шаблавин на сайте '''www.gif.ru''' 
* Сергей Шаблавин на сайте '''Айдан галереи'''
* Сергей Шаблавин на сайте '''Галереи Файн Арт'''
* Сергей Шаблавин на сайте музея '''ART4.RU'''

## Աղբյուրներ
* *Ковалёв А.* Сергей Шаблавин. «Формула пейзажа» // TimeOut. — 2006. — 16 ноября.
* *Кулик И.* Окружная дорога // Коммерсантъ. — 2006. — 16 ноября.

Կատեգորիա:1944 ծնունդներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրիլի 7 ծնունդներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Սամվել Ապիկյան

**Սամվել Աբրահամի Ապիկյան** (), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1999):

## Կենսագրություն
Սամվել Աբրահամի Ապիկյանը ծնվել է 1959 թվականի մայիսի 12-ին, Երևան քաղաքում։ 1982 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1982-1998 թվականներին աշխատել Է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտում, ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Ֆիզիկայի կիրառական պրոբլեմների ինստիտուտում, 1998 թվականից՝ Երևանի պետական համալսարանում։ 2002 թվականից, միաժամանակ Տարածաշրջանային առաջատար գիտությունների և տեխնոլոգիաների կենտրոնի նախագահ։ 2002 թվականից՝ ՀԱԷԿ-ի անվտանգության նախագծի ղեկավար։ 2003 թվականից՝ ՆԱՏՕ-ի կենսաբանական, քիմիական և միջուկային համակարգչային ծրագրի ղեկավար։

Աշխատանքները վերաբերում են լարերի կոնֆորմ ինվարիանտ դաշտին, լարերի տեսություններին, ինտեգրվող մոդելներին։

## Երկեր
* Геометрические свойства -алгебр и модель Тоды / Апикян С. А., [Теоретическая и математическая физика, v138 n2] 2004, 179-192.
* Разные аспекты двумерных интегрируемых теорий [Text], автореф. дис... д-ра. физ.-мат. наук: 01.04.02 / С. А. Апикян, Ереванский гос. ун-т., Ереван, [б.в.], 1998, 29 c.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Ալվարո Մորտե

**Ալվարո Անտոնիո Գարսիա** (, ), իսպանացի դերասան։ Կինոյում և հեռուստատեսությունում հայտնի է որպես Ալվարո Մորտե։ Առավել հայտնի է Antena 3 հեռուստաալիքի (հետո գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից) թողարկած «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում Սերխիոյի («Պրոֆեսոր») դերով։

## Կենսագրություն
Ալվարո Անտոնիո Գարսիան ծնվել և մեծացել է Իսպանիայի հարավում գտնվող Ալխեսիրաս քաղաքում։ Կարիերան փոքր դերի հեռուստատեսային դերով «Կենտրոնական հիվանդանոց» սերիալում, որից հետո նաև նկարահանվել է «25 հարկ», «Սերը հեղաշրջումների ժամանակ» և «Հին կամրջի առեղծվածը» հեռուստասերիալներում։ 2017 թվականին նկարահանվել է «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում՝ մարմնավորելով Սերխիո պրոֆեսորի դերը։ Այդ դերի համար 2018 թվականին առաջադրվել է «Ֆերոս» մրցանակի։ Սերիալն ի սկզբանե ցուցադրվել է Antena 3 ալիքում, սակայն համաշխարհային ճանաչում է ստացել Նեթֆլիքսի ձեռքբերումից հետո։

## Անձնական կյանք
Մորտեն տիրապետում է երկու լեզվի, նա խոսում է ինչպես իսպաներեն (իր մայրենի լեզուն), այնպես էլ անգլերեն։

Նա ամուսնացած է դիզայներ Բլանկա Քլեմենտեի հետ։ Նրանք ունեն 2 երեխա՝ Ջուլիետը և Լեոն։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գործարարներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Վերոնիկա Վերոնեզե

**«Վերոնիկա Վերոնեզե»** (), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը, որն ստեղծել է 1872 թվականին։ Այս նկարի բնորդուհին եղել է Ալեքսա Ուայլդինգը։ Նկարն սկզբնապես նկարչից գնել է հավաքորդ և միջնորդ Ֆրեդերիկ Լեյլանդը։ Կտավն այժմ գտնվում է Դելավերի գեղարվեստի թանգարանում։

## Տեղեկություն նկարի մասին
Ինչպես 1860-ական և 1870-ական թվականների Ռոսսետտիի շատ այլ աշխատանքներ, այնպես էլ «Վերոնիկա Վերոնեզեն» ոգեշնչված է վենետիկյան գեղանկարչությունից։ Նրանում պատկերված է «ստեղծագործական գործընթացի պահին ստեղծագործական հոգին»։ Այդ թեման արտացոլված է նաև շրջանակի գրության մեջ, որը «Ջիրոլամո Ռիդոլֆի նամակներ» գրքից մեջբերում է։ Քննադատների կարծիքով՝ մեջբերումը պատկանում է Ալջերնոն Չառլզ Սուինբյորնին, կամ էլ հենց Ռոսսետտիին։

Նկարում արտացոլված սիմվոլիզմը ներառում է վանդակից ազատված թռչուն, ինչպես նաև թռչնի վանդակներում երիցուկներ խորհրդանշում են կողպված էներգիա, գնարբուկները երիտասարդության խորհրդանիշ են, նարգիզները՝ մտքերի արտացոլանք։ 

File:FRLeylandsdrawingroom1892.jpg|thumb|right|320px|Ռոսսետտիի վեց նկարներ կախված են Լեյլանդի աշխատասենյակում։ *Վերոնիկա Վերոնեզեն* աջից երկրորդն է։։
poly 80 200 25 200 25 280 80 280 Մոննա Ռոզա
poly 200 190 240 190 240 280 200 280 Մնեմոսինե (նկար)
poly 250 190 290 190 290 280 250 280 Երանելի կույսը (նկար)
poly 300 210 330 210 330 280 300 280 Պրոզերպինա (նկար)
poly 352 215 400 215 400 280 352 280 Վերոնիկա Վերոնեզե
poly 530 220 570 220 570 280 530 280 Լեդի Լիլիթ
desc none

Ֆրեդերիկ Լեյլանդը գնել է նկարը Ռոսսետտիից 1872 թվականին 840 ֆունտով, 1892 թվականի մայիսի 28-ին վաճառել է այն Քրիստիս աճուրդում։ Դրանից հետո նկարը երեք տիրոջ է փոխել, մինչև որ այն գնել է Չառլզ Ֆեյրֆաքս Մյուրեյը, որը ևս պրեռաֆայելիտ նկարիչ էր։ Նրա որդին՝ Ջոն Էդվարդ Մյուրեյը, 1923 թվականին վաճառել է կտավը Սեմյուել Բենքրոֆթ կրտսերին, որը պրեռաֆայելիտների ստեղծագործությունների ամենախոշոր հավաքածուներից մեկի տերն էր Մեծ Բրիտանիայից դուրս։ Բենքրոֆթը 1935 թվականին փոխանցել է նկարը Դելավերի գեղարվեստի թանգարանին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Elzea, Rowland. The Samuel and Mary R. Bancroft, Jr. and Related Pre-Raphaelite Collections. Rev. Ed. Wilmington, Delaware: Delaware Art Museum, 1984
* Russell Ash. (1995) *Dante Gabriel Rossetti*. London: Pavilion Books.
* Doughty, Oswald (1949) *A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti* London: Frederick Muller.
* Fredeman, William E. (ed.) (2002-8) *The correspondence of Dante Gabriel Rossetti*. 7 Vols., Brewer, Cambridge.
* Hilto, Timoth (1970). *The Pre-Raphelites*. London: Thames and Hudson, New York: Abrams.
* Parris, Leslie (ed.) (1984). *The Pre-Raphaelites*, exhibition catalogue, London: Tate Gallery.
* Surtees, Virginia. (1971) *Dante Gabriel Rossetti*. 2 vols. Oxford: Clarendon Press.
* Todd, Pamela (2001). *Pre-Raphaelites at Home*, New York: Watson-Giptill Publications.
* Julian Treuherz, Elizabeth Prettejohn, and Edwin Becker, (2003). *Dante Gabriel Rossetti*. London: Thames & Hudson.

Կատեգորիա:1872 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Դելավերի գեղարվեստի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Որոտնավանքի վիմական արձանագրությունների ցանկ

300px|մինի|աջից
Ստորև ներկայացված է Սյունիքի մարզում Սիսիանից մոտ 14 կմ արևելք, Որոտանի կիրճի ձախակողմյան բարձունքի վրա գտնվող Որոտնավանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Գալինա Լուկաշենկո

**Գալինա Լուկաշենկո** (, նախկինում՝ **Ժելներովիչ** (*Жаўняровіч*), ), Բելառուսի Հանրապետության նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի կինը։ Բելառուսի Հանրապետության առաջին տիկին (1994 թվականից)։

## Կենսագրություն
Գալինա Ռոդիոնովնա Լուկաշենկոն ծնվել է 1955 թվականի հունվարի 1-ին, Ռոդիոն Գեորգիևիչ (Յուրյևիչ) Ժելիներովիչի (1928-1983) (ծնունդով Բրեստից) և Ելենա Ֆեդորովնա Ժելիներովիչի ընտանիքում (ծնունդով Սլուցկից), Բելառուսի լեզվի և գրականության ուսուցչուհի, որը աշխատել է որպես տնօրեն (այժմ թոշակի է անցել)։

Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի հետ ծանոթացել է Ռիժկովիչի գյուղի միջնակարգ դպրոցի բարձր դասարաններում, ամուսնացել է 1975 թվականին։ Գալինա Ռոդիոնովնան աշխատել է մանկապարտեզում։ Ապրում է Ռիժկովիչի գյուղում (Մոգիլևսկի շրջանի Շկլովսկի շրջան)։ 1998 թվականի հունվարից ղեկավարում է բնակչության առողջացման Մոգիլևսկի մարզային գործադիր կոմիտեի բաժինը, զբաղվում է բնակիչների առողջարանային բուժման կազմակերպմամբ։ Ամուսնուն միջոցառումներին չի ուղեկցում և հազվադեպ է տեսակցվում նրա հետ։

## Կրթություն
Ավարտել է Մոգիլյովի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։

## Ընտանիք
Ամուսինը՝ Ալեքսանդր Լուկաշենկո։

Երեք որդիները՝ Վիկտոր (1975), Դմիտրի (1980) (ներկայումս բարձր ղեկավար պաշտոններ են զբաղեցնում Բելառուսում) և Նիկոլայ։

Յոթ թոռները՝ չորս-ավագ որդու երեխաները՝ Վիկտորիան (1998), Ալեքսանդրը (2004), Վալերիան (2009) և Յարոսլավը (2013), երեքը՝ կրտսեր որդու երեխաները՝ Անաստասիան (2003), Դարյան (2004) և Ալեքսանդրան (2014)։

Փոքր քույրը Թամարա Ռոդիոնովնան ապրում է Մոգիլևում, դեղագործ է դեղատնում։ Ամուսինը Մոգիլևում որսորդների և ձկնորսների Բելառուսի միության նախագահն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առաջին տիկիններ
Կատեգորիա:Բելառուս պատմաբաններ
Կատեգորիա:Պետությունների ղեկավարների ամուսիններ
Յան Հան Սոն

**Յան Հան Սոն** (, ), հարավկորեական մարմնամարզիկ, աշխարհի և օլիմպիական չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1992 թվականին Կվանգջուում։ Մարմնամարզությամբ զբաղվել է 9 տարի` հետևելով ավագ եղբոր օրինակին։ 2010 թվականին դարձել է Ասիական խաղերի չեմպիոն։ 2011 թվականին առաջին անգամ հաղթել է աշխարհի առաջնությունը։ 2012 թվականին Ամառային օլիմպիական խաղերին հենացատկում նվաճել է ոսկե մեդալ։ 2013 թվականին կրկին հաղթել է աշխարհի առաջնությունում։ 2014 թվականին դարձել Ասիական խաղերի մրցանակակիր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք Յան Հան Սոն
* Պաշտոնական կայք YG Entertainment 

Կատեգորիա:Մարմնամարզիկներ
Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Սպորտային մարմնամարզության աշխարհի չեմպիոններ
Մարիա Ռյոլ

**Մարիա Կրիստինա Ռյոլ** (, ), շվեդ նկարչուհի։ Հանդիսանում է  19-րդ դարի առաջին կեսին Շվեդիայում հայտնի անձանց մեծաքանակ դիմանկարների հեղինակ։ Նրա նկարները ցուցադրվում են Ստոկհոլմի Ազգային թանգարանում։  Շվեդիայի Թագավորական գրադարանը ունի Ռյոլի ստեղծած դիմանկարների 1800 մասից բաղկացած հավաքածու։ Ռյոլը եղել է Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամ (1843) և թագավորական արքունիքի  պաշտոնական դիմանկարիչը։

## Կենսագրություն
Մարիա Ռյոլը ծնվել է Ստոկհոլմում, ունևոր ընտանիքում, բայց աղքատացել է ծնողների մահվանից հետո 1822 թվականին։ Մանկության տարիներին նա երազում էր դառնալ տնային դաստիարակչուհի, սակայն, ունենալով հակում նկարչության հանդեպ, գեղանկարչություն է սովորում պրրֆեսոր և փորագրիչ Կրիստիան Ֆորսելլի մոտ։ Նկարիչ Ալեքսանդր Համբրեից սովորում է մատիտով արագ և ռեալիստական դիմանկարների էսքիզներ անել։

Ֆորսելլ ընտանիքի անդամների և ընկերների նրա արած գծանկարները հանրահայտ են դարձել։ Ռյոլը արագ նորաձև է դարձել աշխարհիկ հասարակության մեջ և կարողացել վաստակել իր ապրուստը որպես նկարիչ։ Մարիա Ռյոլի պատվիրատուները ոչ հարուստ շվեդներն էին, որոնք չէին կարող վճարել նրան յուղաներկ աշխատանքների համար։ Նրանց  թվում  էին այդ ժամանակի հայտնի շվեդնե, արիստոկրատներ, դերասաններ։ Մարիա Ռյոլը նկարել է նաև յուղաներկով, բայց նրա աշխատանքների մեծ մասն արված են մատիտով։ 1843 թվականին Ռյոլը նշանակվում է արքունական նկարիչ։ 1843-1846 թվականներին սովորում է Փարիզում Լեոն Կոգնիտի արվեստանոցում՝ ֆրանսիական Արվեստների ակադեմիայում։

Հայրենիք վերադառնալուց հետո Ռյոլը Ստոկհոլմի Բրունկեբերգստորգ շրջանում հիմնում է սեփական գեղարվեստական արվեստանոցը։ Նկարչուհու կյանքի վերջին տարիներին լուսանկարչության տարածումը կրճատում է նրա դիմանկարների պատվերների քանակը։

Մարիա Ռյոլը մահացել է 1875 թվականի հուլիսի 5-ին, Ստոկհոլմում։ Այժմ նրա նկարները և գծանկարները պահվում են Էրեբրու շրջանի թանգարանում, Շվեդիայի ազգային թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։ Շվեդիայի թագավորական գրադարանում կան նրա կողմից ստեղծած մոտ 1800 դիմանկարներ։

## Պատկերասրահ

File:Cardon Ida.jpg|Իդա Կարդոն Մարիա Ռել, 1857
File:Esaias Tegnér from Svenska Familj-Journalen 1870.png|Շվեդ պոետ Տեգներ Իսայյա, գծանկար Մարիա Ռյոլի, 1829
File:Carl Peter Mazer-1835b.jpg|Կարլ Պետեր Մազեր (1807—1884) արվեստանոցում
File:56-Vilhelmina Fundin-Svenska Teatern 8.jpg|Վիլհելմինա Ֆունդին (1842)
File:Wendela_Hebbe.jpg|Վենդելա Հեբբե, 1842
File:Johan Jolin - Röhl 1847.jpg|Յուհան Յուլին, 1847


## Գրականություն
* Österberg, Carin et al., *Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare*. Lund: Signum 1990. 
ISBN191-87896-03-6
* Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 24.
* Ryssläder - Sekretär
* Wingård, Ulrika (2008). ”"Likt utom snedheten!" : nedslag i Kungl. bibliotekets Maria Röhl-samling”. Biblis (Tidskrift) 2008/09(44),: sid. [56]–75. 1403-3313. ISSN 1403-3313. Libris 11301467.
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Սպիտակավոր վանքի վիմական արձանագրություններ

300px|մինի|աջից|Սպիտակավոր վանքը 2019 թվականին
Ստորև ներկայացված է Վայոց ձորի մարզի Վերնաշեն գյուղից 7 կմ հյուսիս գտնվող Սպիտակավոր վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Ֆրանց Ռոխ

**Ֆրանց Ռոխ** (, ), գերմանացի արվեստաբան, լուսանկարիչ և գեղարվեստական քննադատ, որը հայտնի է, մասնավորապես, որպես «մոգական ռեալիզմ» եզրույթի ամենահավանական հեղինակ, թեև օգտագործել է ներկայիս իմաստից էապես տարբեր իմաստով։

## Կենսագրություն
Ֆրանց Ռոխը սովորել է փիլիսոփայություն, պատմություն, գրականություն և արվեստ Բեռլինի, Լայպցիգի և Մյունխենի համալսարաններում։ 1916-1919 թվականներին նա Մյունխենի համալսարանում՝ արվեստի պատմության վերաբերյալ սեմինարի ժամանակ, եղել է Հայնրիխ Վոլֆլինի օգնականը, 1919 թվականին պաշտպանել է «17-րդ դարի հոլանդական նկարչություն» դոկտորական ատենախոսությունը ()։ Միաժամանակ ակտիվորեն հետաքրքրվել է նորագույն գեղարվեստով, մյունխենյան մի շարք հրատարակություններում հանդես է եկել որպես արվեստի քննադատ։ Շփվել է Գերմանիայի գեղարվեստական կյանքի այնպիսի գործիչների հետ, ինչպիսիք են Կուրթ Շվիթերսը, Մաքս Էռնստը, Գեորգ Գրոսը, Վիլի Բաումեյսթերը։ Հանդես է եկել որպես կոլաժների հեղինակ։

1925 թվականին լույս է տեսել «Հետէքսպրեսիոնիզմ՝ մոգական ռեալիզմ. նորագույն եվրոպական գեղանկարչության հիմնախնդիրները» մենագրությունը (), որում, օգտագործելով Մարտին Հայդեգերի ֆենոմենոլոգիայի և փիլիսոփայության ինտելեկտուալ գործիքները, ողջունել է վիզուալ արվեստի վերադարձը փոխաբերականությանը՝ ի դեմս հետէքսպրեսիոնիզմի, և առաջ քաշել այն միտքը, որ արվեստը ևս մեկ անգամ հնարավորություն է ստացել կատարելու իր կարևոր գործառույթը՝ թույլ տալ մարդուն հետաքրքրությամբ ընկալել շրջապատող աշխարհը՝ իր ամբողջ անկախության մեջ։ 1929 թվականին հրատարակել է նրա՝ տարբեր հեղինակների ֆոտոշարքը՝ «Ֆոտոաչք. 76 ժամանակակից լուսանկար» (, 1973)։

Նացիոնալ-սոցիալիզմի ժամանակաշրջանում Ռոխը, որը նոր իշխանությունների կողմից գնահատվել էր որպես այսպես կոչված «դեգեներատիվ արվեստի» քարոզիչ, գործնականում զրկվել էր դասավանդելու և հրատարակելու հնարավորություններից՝ որոշ ժամանակ գտնվելով անազատության մեջ։ Այդ ընթացքում նա գրել է «Չճանաչված նկարիչ. մշակութային թյուրիմացության պատմություն և տեսություն» գիրքը» (, հրատարակված՝ 1948, վերահրատարակված՝ 1993)։ 1958 թվականին լույս է տեսել Ռոխի «Գերմանական արվեստի պատմությունը 1900-ից մինչև մեր օրերը» մենագրությունը ()։ Հետպատերազմյան տարիներին Ռոխը նաև ցուցադրվել է որպես կոլաժների հեղինակ և գործել իբրև պատկերասրահի սեփականատեր, այդ թվում՝ իր կնոջ՝ Յուլիանա Ռոխի հետ միասին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Franz Roh: Kritiker, Historiker, Künstler. / Hrsg. von Ulrich Bischof — Köln: Venator & Hanstein, 1990.

Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Մոգական ռեալիզմ
Հերմոնի վանքի վիմական արձանագրություններ

300px|մինի|աջից|Հերմոնի վանք
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Եղեգիս գետի ձորալանջին գտնվող Հերմոնի վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Երեխայի ժպիտ

**Երեխայի ժպիտ** (), կամավորական, ոչ առևտրային, մանկական բարեկեցության ապահովման կազմակերպություն Աթենքում, Հունաստանում։

## Հիմնադրում
1995 թվականին մեծ թվով մարդիկ Հունաստանում դիտել են «Կարմիր քարտ» հեսռուստաշոուն, որը ցույց էր տալիս 10-ամյա Անդրեաս Ջիանոպոուլոսի 18-ամսյա պայքարը, որը պայքարում էր կյանքի համար` լուրջ հիվանդության դեմ։ Սա առիթ է դարձել«Երեխայի ժպիտ» կազմակերպության հիմնադրման համար։

## Գործունեություն
*Երեխայի ժպիտը* կազմակերպում է տոնավաճառներ, համերգներ, մշակութային և սպորտային միջոցառումներ, որոնք նպատակ ունեն օգնելու կարիքավոր երեխաներին ու նրանց ընտանիքներին։

## Հիմնադրամներ
Կազմակերպությունը ֆինանսապես աջակցություն է ստանում հիմնականում հունական և արտասահմանյան մի շարք ընկերություններից։ Հունական ոստիկանությունը և «Elpida»-ն (հուն.` Հույս) այն կազմակերպություններից են, որ աջակցել են *Երեխայի ժպիտին*։

## Միջազգային գործընկերներ
*Երեխայի ժպիտը* համագործակցում է այնպիսի միջազգային կազմակերպությունների հետ, ինչպիսիք են Կորած երեխաների միջազգային կենտրոնը (ICMEC ), Child Help Online, European Federation for Street Children և ամերիկյան National Center for Missing and Exploited Children կազմակերպությունները։

2010 թվականի հոկտեմբերին ICMEC-ի և «Երեխայի ժպիտի» միավորումից ձևավորվել է The Southeastern European Centre for Missing and Exploited Children կազմակերպությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը 

Կատեգորիա:1995 հիմնադրումներ Հունաստանում
Կատեգորիա:1995 հիմնադրված կազմակերպություններ
Մուրադ Կարապետյան

**Մուրադ Լևոնի Կարապետյան** (), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (2004):

Լևոն Սեդրակի Կարապետյանի որդին։

## Կենսագրություն
Մուրադ Կարապետյանը ծնվել է 1965 թվականի հուլիսի 3-ին, Երևանում։ 1990 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1998 թվականից աշխատում է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի պատմության ինստիտուտում, 2002 թվականից, միաժամանակ՝ ՀՀ ՊՆ Սարդարապատի ազգագրության և ազգային-ազատագրական պայքարի պատմության թանգարանի փոխտնօրեն։

Աշխատությունները վերաբերում են 1914-1920 թվականներին հայկական զինուժի պատմությանը։

## Երկեր
* Հայաստանի Հանրապետության բանակը (1918-1920)։ ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա, Ցեղասպանության և սփյուռքահայության պատմության թանգարան-ինստիտուտ, Երևան, Գիտություն, 1996 (համահեղինակ)։
* Հայկական կամավորական խմբերը և ազգային գումարտակները Կովկասյան ռազմաճակատում (1914-1917 թվականներ), ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտ, Երևան, ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն, 1999 (համահեղինակ)։
* Первый военный министр Первой Республики Армения: Генерал-лейтенант Ованес Ахвердян. Жизнь и деятельность.: Воспоминания. Краткий очерк О. Ахвердяна о деятельности Военного Министерства РА, Ереван: Наапет, 2003.
* Հայազգի զինվորականները ռուսական բանակում (XIX դարի վերջ-XX դարի սկիզբ), Պատմության ինստիտուտ ՀՀ ԳԱԱ, Երևան, Գիտություն, 2008 (համահեղինակ)։
* Ռուսական կայսրության բանակի հայ զորապետերի հայկական կազմավորումների և Հայաստանի Հանրապետության ռազմական պատմության աղբյուրագիտական ուրվագծեր։ (XIX դարի վերջ- XX դարի սկիզբ), Երևան, ԳԱԱ հրատարակություն, 2010 (համահեղինակ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Լևոն Կարապետյան

**Լևոն Սեդրակի Կարապետյան** (), հայ ռազմական գործիչ։ Հայաստանի զինված ուժերի գեներալ-մայոր (2000):

Մուրադ Կարապետյանի հայրը։

## Կենսագրություն
Լևոն Կարապետյանը ծնվել է 1936 թվականի հունիսի 18-ին, Երևանում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1959 թվականին ընդունվել է ՌՍՖՍՀ գերագույն խորհրդի անվան համազորային-հրամանատարական զինվորական բարձրագույն ուսումնարանը, 1971 թվականին՝ Դոնի Ռոստովի երկաթուղային տրանսպորտի ինստիտուտը։ Սպայական զինվորական ծառայությունը սկսել է Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետությունում, եղել է մոտոհրաձգային դասակի հրամանատար, հետախուզական խմբի պետ, վաշտի հրամանատար։ 1967 թվականին տեղափոխվել է Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգ և ծառայության անցել Հայաստանի Լենինյան շրջանի զինկոմիսարիատում` որպես բաժնի պետի օգնական, եղել է Հայաստանի գլխավոր զինկոմի տեղակալ։ 1992 թվականին ծառայության է անցել հայկական բանակի շարքերում, եղել է Հայաստանի զինված ուժերի կազմակերպչական-զորահավաքային վարչության հիմնադիրներից մեկը և առաջին ղեկավարը։ Մինչև 2002 թվականը ղեկավարել է ԶՈւ կազմակերպչական-զորահավաքային վարչությունը։ 2000 թվականին ստացել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։

Լևոն Կարապետյանը մահացել է 2003 թվականի հունիսի 7-ին, Երևանում։

## Պարգևներ
Խորհրդային բանակում և հայկական բանակում երկամյա անբասիր ու անձնվեր ծառայության համար պարգևատրվել է «Կարմիր աստղ» շքանշանով, «Մարտական ծառայության համար» Խորհրդային Միության մեդալով, Հայաստանի Հանրապետության «Մարշալ Բաղրամյան», «Դրաստամատ Կանայան» և «Մարտական ծառայության» մեդալներով։ 
* «Կարմիր աստղ» շքանշան։ 
* «Մարտական ծառայության համար» Խորհրդային Միության մեդալ։
* Հայաստանի Հանրապետության «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ։
* «Դրաստամատ Կանայան» մեդալ։ 
* «Մարտական ծառայության» մեդալ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ՀՀ զինված ուժերի գեներալ-մայորներ
Կատեգորիա:Մարտական ծառայության մեդալակիրներ
Դենիել Սեզար

**Էշթոն Դ․ Սիմոնդս** (; ), առավել հայտնի է որպես **Դենիել Սեզար** (), կանադացի երգիչ և երգերի հեղինակ։ Երկու անկախ՝ «Praise Break» (2014) և «Pilgrim's Paradise» (2015) մինի ալբոմները թողարկելուց հետո, Սեզարը 2017 թվականի օգոստոսին թողարկել է իր առաջին՝ «Freudian» ալբոմը, որը լայն հռչակ է ստացել։

## Վաղ կյանք
Էշթոն Սիմոնդսը ծնվել է 1995 թվականի ապրիլի 5-ին Օնտարիո նահանգի Օշավա քաղաքում։ Նա ավագն էր Հոլաս և Նորուիլ Սիմոնդսների ընտանիքի չորս երեխաներից։ Նա թողարկել էր գոսպել ոճում իր առաջին ալբոմը դեռ սովորելով Ճամայկայի ավագ դպրոցներից մեկում։ Սիմոնդսը հաճախում էր Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցին և Օշավայի մասնավոր դպրոցը։ Նա բարբադոսական և ճամայական ծագում ունի։

## Կարիերա
Սեզարը հայտնի է դարձել իր դեբյուտային մինի ալբոմի՝ «Praise Break»-ի թողարկումից հետո, որը 19-րդ հորիզոնական է զբաղեցրել Rolling Stone-ի «2014 թվականին 20 լավագույն R&B ալբոմներ» ցանկում։ Նրա աշխատանքների հիմքում ընկած է կրոնի ազդեցությունը, որը մեծ դեր է կատարել իր կյանքում։ Նրա երգերի հիմնական թեմաներից մեկն անպատասխան սերն է։

2017 թվականի օգոստոսի 25-ին Սեզարը թողարկել է իր առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Freudian»-ը, որը ներառել է «Get You», «We Find Love» և «Blessed» սինգլները։ Գրեմմի 60-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ Սեզարը առաջադրվել է «Լավագույն R&B ալբոմ» և «Լավագույն R&B ելույթ» անվանակարգերում՝ իր «Get You» սինգլի շնորհիվ։ Գրեմմի 61-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ Սեզարը Գրեմմի մրցանակ է ստացել «Լավագույն R&B ելույթ» անվանակարգում՝ իր «Best Part» սինգլի շնորհիվ։

## Երաժշտական ոճ
Որպես երգիչ և երգերի հեղինակ, նա մեծացել է սոուլի և գոսպելի մեղեդիներ լսելով, նրա երաժշտությունը ստեղծվել է իր մանկության փորձի հիման վրա, որը նա խառնել է ժամանակակից R&B և էլեկտրոնային երաժշտության հետ։ Տեքստերը բացահայտում էին կրոնի և անպատասխան սիրո թեմաները։ Սեզարը նշել է Ֆրենկ Օուշենին, Քանյե Ուեսթին, Բիյոնսեին և The Doors խմբի ֆրոնտմեն Ջիմ Մորիսոնին որպես նրա երաժշտության համար ոգեշնչման աղբյուրներ։

## Սկավառակագրություն
### Ստուդիական ալբոմներ

### Մինի ալբոմներ

### Սինգլներ
#### Որպես գլխավոր արտիստ

##### Որպես մասնակցող արտիստ

### Հիթ-շքերթներում ընդգրկված այլ երգեր

### Որպես հյուր

### Իրավունքներ որպես երգերի հեղինակ

## Համերգային շրջագայություններ
**Հեդլայն**
*Freudian, a World Tour (2017-18)
*Case Study 01: Tour (2019)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Կանադացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Կանադացի երգահաններ
Կատեգորիա:Կանադացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ռիթմ-և-բլյուզ երաժիշտներ
Ալեքսանդր Պետրելի

**Ալեքսանդր Իվանովիչ Պետրելի** (, ), ռուս նկարիչ, «Վերարկու» () պատկերասրահի ստեղծող։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Պետրելին ծնվել է 1968 թվականի նոյեմբերի 9-ին Օդեսայում։ 1996 թվականին միավորվելով «Перцы» խմբի հետ՝ հիմնադրել է «Վերարկու» ցուցահանդեսը։ «Վերարկու» պատկերասրահի ցուցահանդեսը ներառում է ոչ մեծ չափի ստեղծագործություններ, որոնք ցուցադրվում են վերարկուի աստառի վրա, որը Պետրելին բացում է հանդիսատեսի առջև, երբ գնում է Վերնիսաժ ու այլ մշակութային միջոցառումների։ «Վերարկուի» առաջին ցուցադրությունը եղել է Ալեքսանդր Վինոգրադովի և Վլադիմիր Դուբոսարսկու «Նկարիչները հանուն սեքսի» ցուցահանդեսում, որն անցկացվել է 1986 թվականին «Մանհեթեն-Էքսպրես» ակումբում։

1997 թվականին Ալեքսանդր Պետրելին եղել է «Դի Փափլը նրբատախտակի տակ» ( խմբի հիմնադիրներից էր (որը գոյատևել է մինչև 2004 թվականը)։

2010 թվականին Ալեքսանդր Պետրելիի «Վերարկու» ցուցահանդես» նախագիծը ներառվել է Սերգեյ Կուրյոխինի մրցանակի կարճ ցուցակում՝ «Արվեստը հանրային տարածքում» անվանակարգում։

2012 թվականի սեպտեմբերին Ալեքսանդր Պետրելին համակարգել է «Mos. Koop» նախագիծը, որը եղել է նկարիչների ստեղծագործությունների վաճառքի համար նախատեսված տարածք, որտեղ դրանք վաճառվել են շուկայական  արժեքից էականորեն ցածր գնով։ Նախագծին, որը բացվել է նկարիչ Նիկոլայ Օվչիննիկովի արվեստանոցում, մասնակցել են Նիկիտա Ալեքսեևը, Կոնստանտին Զվեզդոչյոտովը, Իգոր Մակարևիչը և ուրիշներ։

## Անհատական ցուցահանդեսներ
* 2012 – «Լիմպոպո», Մեկ հանդիսատեսի պատկերասրահ, Մոսկվա
* 2010 – «Սողոմոնի չափանիշներ» (, Ե. Կ. Արտբյուրո պատկերասրահ, Մոսկվա
* 1992 – Անանուն («Бобинный магнитофон»), Տրյոխպրուդնի նրբանցքի պատկերասրահ, Մոսկվա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Александр Петрелли на сайте «Арт-кладовка»
* Галерея Гельмана. Интервью Александра Петрелли
* «Александр Петрелли. Ди Папл» на сайте Андрея Ерофеева
* Галерея Одного Зрителя (ГОЗ) — А. Петрелли. «Лимпопо» 

Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Դուռը (ֆիլմ)

***Դուռը*** (), 2012 թվականին թողարկված, հունգարական արտադրության անգլիալեզու գեղարվեստական կինոնկար։ Ռեժիսորը Իշտվան Սաբոն է, գլխավոր դերերերի կատարմամբ հանդես են եկել Մարտինա Գեդեկն ու Հելեն Միրենը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Մագդա Սաբոյի՝ նույն վերնագիրը կրող ինքնակենսագրական վեպի հիման վրա և պատմում է վիպագիր հերոսի ու նրա էքսցենտրիկ տնային տնտեսուհու հարաբերությունների մասին, որոնք ծավալվում ու զարգանում են 1970-ական թվականների սկզբների Հունգարիայում։

Կինոնկարը իրավունք է նվաճել մասնակցելու Մոսկվայի 34-րդ միջազգային կինոփառատոնին ներկայացված ֆիլմերի մրցույթին։ Մասնակցել է նաև 2012 թվականի նոյեմբերին Լոս Անջելեսում անցկացված հունգարական ֆիլմերի փառատոնին և արժանացել հանդիսատեսի մրցանակին։

## Դերակատարումներ
* Հելեն Միրեն - Էմերենս 
* Մարտինա Գեդեկ - Մագդա
* Կարոլի Էպերիես - Տիբոր
* Գաբոր Կոնց - սպա
* Էնիկո Բյորչյոկ - Սուտու
* Ագի Շիրտես - Պոլետ
* Էրիկա Մարոժան - Էվա (Էվիկե) Գրոսման
* Իլդիկո Տոտ - բժշկուհի
* Մարի Նագի - Ադել
* Պետեր Անդորայի - միսթր Բրոդարիքս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*Dirk Weitz: Und die Putzfrau fegt die Geschichte zusammen. In: Die Welt. 5. April 2012
*Helen Mirren: Here she comes, Vorschau und Interview

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2012 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հունգարիայի արվեստ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոն
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Ախթալա)

**Սուրբ Գևորգ եկեղեցի**, միջնադարյան քաղկեդոնական եկեղեցի, որը գտնվում է Հայաստանի Լոռու մարզի  Ախթալա գյուղից 200 մ արևելք՝ բարձր բլրի վրա։ Ընդգրկված է Ախթալա գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում (պետական ցուցիչ՝ 7.5.1/8): Արձանագրությունների մեջ հիշատակվում է առաքյալների անունով՝ **Առաքելոց եկեղեցի**, սակայն տեղացիներն այն անվանում են սուրբ Գևորգ։

## Հիշատակություններ
Արտաքուստ, արևմտյան պատի վրա, մուտքից վերև փորագրված վրացերեն արձանագրության համաձայն, եկեղեցին կառուցել է Պղնձահանից վանքի առաջնորդ Պետրեն Ավագի աթաբեկության ժամանակ՝ առաքյալների անունով։

Արձանագրությունը տարեթիվ չունի, ուստի եկեղեցու կառուցման ճիշտ ժամանակը որոշված չէ։ Բայց որովհետև Ավագն աթաբեկության տիտղոսն ստացավ 1242 թվականին (մինչ այդ նա սպասալար էր կոչվում), երբ առաջին անգամ նա այցելության գնաց մոնղոլական Օքադա մեծ Ղանին՝ Կարակուրում, ապա եկեղեցու կառուցումը պետք է լինի 1242 թվականից հետո, մինչև Ավագի մահը, որը տեղի է ունեցել 1250 թվականին, ինչպես այդ մասին տեղեկացնում են աղբյուրները։

## Ճարտարապետություն
Եկեղեցու շենքը փոքր է, երկարաձիգ ուղիղ քառանկյունի հատակագծով, ծածկը թաղակապ է։ Արևելյան կողմից ունի կիսակլոր աբսիդ՝ շատ ցածր բեմով։ Միակ մուտքը արևմտյան կողմից է։ Արևելյան, արևմտյան և հարավային պատերի մեջ բացվում են մեկական լուսամուտներ, իսկ հյուսիսային պատի մեջ՝ մի շատ փոքր կլորանցք։ Պատերն արտաքուստ ունեն երկու կարգ ցոգոլ։

Բեմի կենտրոնում կանգնեցված վեմքարի վրա, որպես սեղանաքար, դրված է մի խաչքար, որի վրա վրացերեն լեզվով փորագրված է.

Եկեղեցին կառուցված է կապտագույն բազալտի մաքուր տաշած քարերով՝ կրաշաղախոի միացությամբ։ Սալահատակված է եղել, տանիքը պատած է եղել սալաքարերով, որոնք այժմ ամբողջովին քանդված ու թափված են։

## Տես նաև
* Ախթալա գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
* Ախթալայի վանք
* Ախթալայի Սուրբ Երրորդություն վանք
* Ախթալայի եկեղեցական համալիր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ազգագրական հանդես, գիրք 7-8, Թիֆլիս, 1901 թվական, էջ 450-480
* Ա. Թադևոսյան, Հայաստանի պատմական հուշարձաններ՝ ԱԽԹԱԼԱ, Երևան, 2007 թվական

Կատեգորիա:Հայկական առաքելական չգործող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան)
Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Գուգարաց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Ախթալայի եկեղեցական համալիր

**Ախթալայի եկեղեցական համալիր**, որը գտնվում է Հայաստանի Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի հյուսիսարևելյան մասում` Ախթալայի ամրոցից 1 կմ արևմուտք՝ Շամլուխ տանող ճանապարհի ձախ եզրին։ Ընդգրկված է Ախթալա գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում (պետական ցուցիչ՝ 7.5.1/6):

## Հիշատակություններ
Պատմական աղբյուրները ոչ մի հիշատակություն չեն պարունակում եկեղեցական համալիրի մասին, բացակայում են նաև վիմական արձանագրությունները, ուստի պարզ չէ, թե երբ են կառուցվել եկեղեցիները և ովքեր են եղել դրանց կառուցող ճարտարապետները։ Նրանց կառուցման և մշակման ձևերից հստակ երևում է, որ կառուցվել է 13-րդ դարում։

## Նկարագրություն
Իրար կից երկու փոքր եկեղեցիներ են, որոնք միմյանցից բաժանվում են մի ընդհանուր միջնորմով։ Երկուսի հատակագիծն էլ երկարաձիգ ուղիղ քառանկյունի է, ծածկերը թաղակապ։ Արևելյան կողմից ունեն կիսակլոր փոքր աբսիդներ՝ շատ ցածրիկ բեմերով։

Հարավային կողմի եկեղեցին համեմատաբար փոքր է, հարավային և հյուսիսային պատերին կից, ներսից ձգվում են երկուական որմնասյուներ, որոնց միացնող կամարները գոտկում են ծածկի թաղը։ Գլխավոր մուտքը հարավային կողմից է, մեկ այլ մուտք էլ բացվում է հյուսիսային պատից, որը տանում է դեպի կից եկեղեցին։ Չորս փոքրիկ լուսամուտներից երկուսը, բացվում են հարավային պատի մեջ և մեկական հատ՝ արևելյան և արևմտյան պատերի մեջ։

Հյուսիսային կողմի եկեղեցին նախորդից քիչ մեծ է, հարավային և հյուսիսային պատերին կից, ներսից ձգվում են մեկական որմնասյուներ, որոնք միանում են ծածկի թաղը գոտկող կամարով։ Միակ մուտքը հարավային կողմից է՝ կից եկեղեցու միջից։ Երեք փոքրիկ լուսամուտներ էլ բացվում են արևելյան և արևմտյան պատերից։

Երկու եկեղեցիներն էլ կառուցված են կապտագույն բազալտի թույլ ձևով մշակված քարերով՝ կրաշաղախով միաձուլված։ Կանգուն վիճակում են, թափված են տանիքի սալքարերը և քայքայված է տանիքի վերին շերտը։

## Տես նաև
* ՀՀ վանական համալիրների ցանկ
* Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ
* ՀՀ տաճարների ու եկեղեցական համալիրների ցանկ
* Արցախի վանական համալիրների ցանկ
* Ախթալա գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
* Ախթալայի վանք
* Ախթալայի Սուրբ Երրորդություն վանք

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ազգագրական հանդես, գիրք 7-8, Թիֆլիս, 1901 թվական, էջ 450-480
* Ա. Թադևոսյան, Հայաստանի պատմական հուշարձաններ՝ ԱԽԹԱԼԱ, Երևան, 2007 թվական

Կատեգորիա:Հայկական առաքելական չգործող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան)
Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Գուգարաց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Միկլոշ Իժո

**Միկլոշ Իժո** (, ), հունգար քանդակագործ, 19-րդ դարի հունգարական ազգային քանդակագործության ականավոր ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1831 թվականին Բուդապեշտում։ 1848 թվականին 17-ամյա Միկլոշը դարձել է 1848-1849 թվականների Հունգարական հեղափոխության ակտիվ մասնակից, որի ժամանակ էլ վիրավորվել է։ Հետագայում հեղափոխության առաջներդների կերպարները (Լայոշ Կոշութ, Շանդոր Պետեֆի, Յուզեֆ Բեմ, Լայոշ Բատթյանյի, Միխայ Տանչիչ) մտել են քանդակագործի ստեղծած դիմանկարների պատկերասրահ։

Ապստամբության ճնշումից հետո Միկլոշ Իժոն ապրել է տարագրության մեջ։ 1851 թվականից քանդակագործ Իշտվան Ֆերենցի ղեկավարությամբ Ռիմավսկա Սոբոտայում (ներկայումս Սլովակիայի կազմում է) սովորել է քարի փորագրություն։

1856 թվականին տեղափոխվել է Պեշտ։ Երիտասարդ գրողների, նկարիչների ու երաժիշտների աջակցությամբ տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ աշխատել է Գասերի վարպետանոցում, այնուհետև մեկնել է Մյունխեն։

1859 թվականից սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1862 թվականին Հունգարիա վերադառնալուց հետո ստեղծել է իր ժամանակակիցների կիսանդրիների շարք։

Կլասիցիզմի ներկայացուցիչ է։

Քանդակագործն ապրել է ստեղծագործական կարճատև կյանք։ Նա հեղինակել է երեք մեծ հուշարձան, որոնցից է Շանդոր Պետեֆիի հուշարձանը Բուդապեշտում, Հունգարիայի ականավոր մարդկանց բազմաթիվ դիմանկարներ, մոտ 40 ժանրային քանդակների խմբեր և առանձին կերպարներ, և այս ամենն մոտ 15 տարում։

Թոքախտից վաղաժամ մահն ընդհատել է քանդակագործի հետաքրքիր ու բեղմնավոր գործունեությունը։

## Պատկերասրահ

RimSobota Petofi Sandor.jpg|мини|200пкс|Շանդոր Պետեֆիի արձանը Ռիմավսկա Սոբոտայում
Izsó Miklós sírja.jpg|мини|200пкс|Հուշարձան Միկլոշ Իժոյի գերեզմանին (Բուդապեշտ)
Izso-Miklos - Busulo-juhasz (1862)-on-black.jpg|мини|200пкс|«Մտածկոտ հովիվը», 1862
Statue of András Dugonics, Segedin, Foto-tura, 019.jpg|мини|200пкс|Գրող Անդրաշ Դուգոնիչի արձանը Սեգեդում


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Միկլոշ Իժո

Կատեգորիա:Հունգարացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Կատեգորիա:Ավստրիական կայսրության անձինք
Ժանետ Նեմեթ

**Ժանետ Նեմեթ** (, ), հունգարացի մարզիկ, ազատ ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի առաջնության մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1994 թվականին՝ Վեսպրեմում։ 2013 թվականին աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրել է 16-րդ հորիզոնականը։ 2014 թվականին Ժանետը Եվրոպայի առաջնությունում գրավել է 5-րդ հորիզոնականը, իսկ Աշխարհի առաջնությունում՝ 15-րդը։ 2015 թվականին Եվրոպական խաղերում գրավել է 8-րդ հորիզոնականը, իսկ 21-րդն էր՝ Աշխարհի առաջնությունում։ 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում գրավել է 9-րդ հորիզոնականը, և բացի այդ մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին Ռիո դե Ժանեյրոյում, որտեղ գրավել է 10-րդ հորիզոնականը։ 2017 թվականին նվաճել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալը, և Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում գրավել է 12-րդ հորիզոնականը։ 2018 թվականին Եվրոպայի առաջնությունում գրավել է 7-րդ հորիզոնականը։

Բուխարեստում կայացած Եվրոպայի 2019 թվականի առաջնությունում մինչև 76 կգ քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։

## Հիմնական արդյունքները

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին Հղումներ
* 

Կատեգորիա:1994 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Հունգարացի ըմբշամարտիկներ
Կատեգորիա:Հունվարի 21 ծնունդներ
Ալբա Ֆլորես

**Ալբա Գոնսալես Վիյա** (, ), իսպանացի դերասանուհի, կինոյում և հեռուստատեսությունում հայտնի է որպես Ալբա Ֆլորես։ Առավել հայտնի է Antena 3 հեռուստաալիքի (հետո գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից) թողարկած «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում Ագաթա Հիմենեսի («Նայրոբի») դերով։

## Կենսագրություն
Ալբա Ֆլորեսը ծնվել է երաժիշտ Անտոնիո Ֆլորեսի և Անա Վիյայի ընտանիքում։ Նրա տատիկը իսպանացի հայտնի երգչուհի Լոլա Ֆլորեսն է։ Նաև երգչուհի Լոլիտայի և Ռոսարիա Ֆլորեսի զարմուհին է։

Դերասանական կարիերան սկսել է 2005 թվականին «Փառավոր և ջերմ» ֆիլմով։ 2015-2019 թվականներին նկարահանվել է «Վիզավի» սերիալում՝ մարմնավորելով գլխավոր դերերից մեկի՝ գնչուհի Սարայ Վարգասի կերպարը։ Առավել հայտնիություն է ստացել «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում Ագաթա Հեմենեսի դերով։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատալին Սիլի

**Կատալին Սիլի** (, ), հունգարացի քաղաքական գործիչ,  1994-1998 թվականներին եղել է բնապահպանության և ջրի նախարարության քաղաքական քարտուղար։ Հունգարիայի Ազգային ժողովի նախագահը 2002-2009 թվականներին։

2009 թվականին Կատալին Սիլին թողեց խորհրդարանի նախագահի պաշտոնը, որպեսզի առաջադրվի Պեչա քաղաքի քաղաքապետի պաշտոնում, սակայն պարտվեց Ժոլտ Պավեին։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին խորհրդարանի նոր նախագահ ընտրվեց Բելա Կատոնան։

## Քաղաքական գործունեություն
### Սոցիալիստական կուսակցության անդամ
Յանուս Պաննոնի համալսարանում ստանալով գիտական աստիճան՝ նա ավարտել է մարդու էկոլոգիայի և քաղաքագիտության բաժինը։ Նա օրենսդիր է եղել 1994 թվականից մինչև 2014 թվականը։ 1994-1998 թվականներին նա եղել է բնապահպանության և ջրային ռեսուրսների նախարարության քաղաքական քարտուղարը։ 1998-2002 թվականներին նա զբաղեցրել Է Հունգարիայի Ազգային ժողովի փոխնախագահի պաշտոնը։

Նա 2005 թվականին Հունգարիայի նախագահական ընտրություններում Հունգարիայի սոցիալիստական կուսակցությունից նախագահի թեկնածու էր։ 2005 թվականի հուլիսի 7-ին Սիլին ընտրություններում պարտվել էր ընդդիմադիր թեկնածու Շոյոմ Լասլին։ Հունգարիայի Սահմանադրությունը նախատեսում է, որ նախագահը պետք է ընտրվի Հունգարիայի Ազգային ժողովի կողմից, ուստի ընդդիմության հաղթանակն անսպասելի էր։

2009 թվականից նա անցել Է Սոցիալիստական կուսակցության ներքին ընդդիմությանը, նույն թվականին Սիլին հրաժարական է տվել խորհրդարանի խոսնակի պաշտոնից, նրան փոխարինել է Բելա Կատոնը։ Նա 2010 թվականին ձևավորել է «Ալյանս հանուն ապագայի» շարժումը և 2010 թվականին Հունգարիայի խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրել է իր սեփական թեկնածուներին։ Սիլին ընտրվել է Հունգարիայի խորհրդարան Սոցիալիստական կուսակցության կուսակցական ցուցակով Բարանյա շրջանից, որտեղ նա կուսակցության տեղական բաժանմունքի նախագահն էր։

### Անկախ պատգամավոր
2010 թվականի հոկտեմբերի 3-ին կայացած տեղական ընտրություններից հետո նա հիմնադրել է սոցիալական միությունը (SZU) և դարձել նրա առաջին նախագահը։ Արդյունքում նա լքել է հունգարական սոցիալիստական կուսակցությունը և նրանց խորհրդարանական խումբը՝ շարունակելով իր խորհրդարանական աշխատանքը որպես ձևականորեն անկախ պատգամավոր։

2013 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կատալին Սիլին և նրա կուսակցությունը՝ սոցիալական միությունը (SZU), կոալիցիայի մեջ մտան 11 այլ կուսակցությունների և քաղաքացիական խմբերի հետ և ստեղծեցին հասարակական սոցիալական կուսակցություն (KTI)։ Նրա նոր կուսակցությունը չի անցել 5 %-ի շեմը, ինչի արդյունքում նա կորցրել է իր մանդատը խորհրդարանում, որը զբաղեցնում էր 20 տարի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդարանի նախագահներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Ռոյ Լի Դենիս

**Ռոյ Լի Դենիս** (, ), ոսկորների ֆիբրոդիսպլազիա հազվագյուտ հիվանդությամբ տառապող ամերիկացի դեռահաս։

## Կենսագրություն
Ռոյ Լի Դենիսը ծնվել է 1961 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Կալիֆոռնիայում։ Արդեն վաղ մանկությունից ունեցել է առողջական խնդիրներ։ Դիսպլազիան նրա մոտ ախտորոշվել է չորս տարեկան հասակում։ Հիվանդության պատճառով, որն այլանդակել էր դեմքը, գրեթե այն կրկնապատկելով՝ ստացել է «Ռոքի» մականունը («Rock»-ը անգլերեն բառ է, որը նշանակում է «Ժայռ»)։ Նա դժվարություններ ուներ ինչպես իր հասակակիցների հետ շփվելու, որոնք ծաղրում էին նրան, այնպես էլ ուսման մեջ՝ տեսողության և լսողության խնդիրների պատճառով։ Սակայն Ռոքին որոշակի հաջողությունների է հասել ուսման մեջ։ Տղան ապրել է 16 տարի, և մահացել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Նրա մարմինը հետազոտության համար տեղափոխվել է Ռոնալդ Ռեյգանի անվան բժշկական կենտրոն։

## Ընտանիք
Ջոշուա Մեյսոնը Ռոքիի ավագ եղբայրն էր, որ 1987 թվականին 32 տարեկանում մահացել է ՁԻԱՀ-ից։ Մայրը՝ Ֆլորենսը, ենթարկվելով մոտոցիկլետի վթարի և ստանալով վարակ՝ մահացել է 2006 թվականի նոյեմբերի 11-ին 70 տարեկանում։ Նրա քույրը՝ Ամանդա Բելինջերը դեռ կենդանի է և ապրում է Իլինոյս նահանգում։

## Արտացոլում մշակույթում
Ռոքի Դենիսի կյանքը հանդիսացել է «Դիմակ» ֆիլմի հիմքը։ Ռոքիի դերը կատարել է Էրիկ Շտոլցը, իսկ նրա մոր դերը խաղացել է ամերիկացի հայտնի երգչուհի և դերասանուհի Շերը։ Ֆիլմը հաջողված էր․ նրա վարկանիշը Rotten Tomatoes կայքում կազմում էր 93%, ինչպես նաև համաշխարհային վարձույթում հավաքվել է 48,230,162 դոլար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 4 ծնունդներ
Կատեգորիա:1961 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 4 մահեր
Կատեգորիա:1978 մահեր
Կատեգորիա:Մահացած երեխաներ
Շարոյտա Կովաչ

**Շարոյտա Կովաչ** (, ), հունգար մարզուհի, ով իր հայրենի երկիրը ներկայացրել է 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում՝ մասնակցելով ժամանակակից հնգամարտի մրցումներին։

## Պարգևներ
Աշխարհի առաջնություններ.
*Բուդապեշտ, 2008 թ. - ոսկե մեդալ կրոսավազքում
*Լոնդոն, 2009 թ, - բրոնզե մեդալ (թիմային արդյունքներով) 
*Գաոսյուն, 2013 թ. - արծաթե մեդալ կրոսավազքում
*Բեռլին, 2015 թ. - բրոնզե մեդալ (թիմային արդյունքներով)
*Մոսկվա, 2016 թ. ոսկե մեդալ և՛ անհատական, և թիմային հաշվարկով 
*Մեխիկո, 2018 թ. - ոսկե մեդալ թիմային հաշվարկով
*Եվրոպայի առաջնություններ.
*Ռիգա, 2007 թ. - բրոնզե մեդալ կրոսավազքում
*Լայպցիգ, 2009 թ. - բրոնզե մեդալ թիմային հաշվարկով
*Դեբրեցեն, 2010 թ. - ոսկե մեդալ կրոսավազքում
*Մեդուեյ, 2011 թ. - ոսկե մեդալներ՝ թիմային հաշվարկով և կրոսավազքում
*Սոֆիա, 2012 թ. - բրոնզե մեդալ թիմային հաշվարկով
*Մինսկ, 2017 թ. - արծաթե մեդալներ անհատական և թիմային հաշվարկներով, բրոնզե մեդալ՝ կրոսավազքում
*Սեկեշֆեհերվար, 2018 թ. - ոսկե մեդալ թիմային հաշվարկով, բրոնզե մեդալ՝ կրոսավազքում

Շարոյտա Կովաչը, մարզական լրագրողների ու հանրային հարցումների հիման վրա, բազմիցս ճանաչվել է Հունգարիայի լավագույն պատանի մարզիկ, Հունգարիայի լավագույն հնգամարտիկ, բարձր տեղեր է զբաղեցրել Հունգարիայի լավագույն մարզիկների տասնյակում, արժանացել այդ երկրի սպորտի ֆեդերացիայի հատուկ մրցանակին, ինչպես նաև՝ լավագույն մարզուհու համար սահմանված մրցանակի։

## Գլխավոր արդյունքները

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի հնգամարտիկներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Տանյա Ռեյնոլդս

**Տանյա Ռեյնոլդս** (, ), անգլիացի դերասանուհի, ով առավել հայտնի է Թերեզա Բենելիի դերով՝ Sky հեռուստաալիքի «Համեղ» դրամա հեռուստասերիալում և Լիլի Այգլհարթի դերով՝ Նեթֆլիքսի «Սեռական դաստիարակություն» հեռուստասերիալում։

## Կարիերա
Ռեյնոլդսը հաճախում էր Օքսֆորդի դրամատիկական դպրոցը, որն ավարտել է 2015 թվականին։ Նա առաջին անգամ հայտնվել է էկրաններին դերեր կատարելով մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմերում՝ բրիտանական կատակերգական In Cahoots դուոյի «Քաղաքակիրթ մարդիկ» ֆիլմում, որը ցուցադրվել է 2015 թվականի օգոստոսին Edinburgh Festival Fringe-ի ժամանակ, «Նախանձոտ ընկերը» ֆիլմում, որը նույնպես In Cahoots-ի կողմից էր։ 2016 թվականին Ռեյնոլդսն առաջին անգամ հայտնվել է հեռուստատեսությունում՝ «Համեղ» հեռուստասերիալի 12 դրվագում կատարելով Թերեզա Բենելիի դերը։ 2017 թվականին նա զարգացրել է իր հեռուստատեսական կարիերան, կատարելով Լեդի Այզոբել Դանսանիի դերը «Օտարականը» սերիալում, և 20-ամյա Սալիի դերը՝ BBC-ի «Ռելլիկ» թրիլլեր սերիալում։

2018 թվականին Ռեյնոլդսը գլխավոր դեր է կատարել «Ֆանի Լայը տեղում է» ֆիլմում՝ Չարլզ Դենսի և Մաքսին Փիքի հետ միասին։ Նա նաև կատարել է գլխավոր դերերից մեկը՝ Տերեզայի դերը, Sky 1-ի «Համեղ» կատակերգության մեջ՝ Իեն Գլենի և Դոն Ֆրենչի հետ միասին։ 2019 թվականին նա սկսել է կատարել Լիլիի դերը Նեթֆլիքսի «Սեռական դաստիարակություն» կատակերգական դրամա հեռուստասերիալում։ Սերիալը լույս է տեսել 2019 թվականի հունվարի 11-ին։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Mandy-յան կայքէջ՝ Տանյա Ռեյնոլդս

Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Քիդեր Ուիլյամս Սթիրլինգ

**Քիդեր Ուիլյամս Սթիրլինգ** (; ; ), բրիտանացի դերասան։ Նա առավել հայտնի է Ջունիորի դերով «Պոչ» (2010), Լորենցոյի դերով Մոնտանա (2014) ֆիլմերում, Թոմ Օկանավեյին դերով CBBC-ի «Գայլի արյուն» և Ջեքսոն Մարչեթիի դերով Նեթֆլիքսի «Սեռական դաստիարակություն» հեռուստասերիալներում։

## Կենսագրություն
Ուիլյամս-Սթիրլինգը հայտնվել է այնպիսի բրիտանական ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Պոչ»-ը և «Մոնտանա»-ն։ Նա նաև դեր է ունեցել CBBC-ի «Գայլի արյուն» հեռուստասերիալում։

2018 թվականի մայիսին հայտարարվել է, որ Ուիլյամս-Սթիրլինգը՝ Ջիլիան Անդերսոնի և Էյսա Բաթերֆիլդի հետ միասին, դեր է կատարելու Նեթֆլիքսի «Սեռական դաստիարակություն» կատակերգական դրամա հեռուստասերիալում։ Սերիալը լույս է տեսել 2019 թվականի հունվարի 11-ին։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ