open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Դայխթորհալեն

**Դայխթորհալեն** (, ), Եվրոպայի ժամանակակից արվեստի և լուսանկարչության արվեստի խոշորագույն կենտրոններից մեկը Գերմանիայի Համբուրգ քաղաքում։ 1911-1913 թվականներին թվագրվող երկու պատմական շենքերն իրենց բաց պողպատ-ապակի կառույցներով պատկերավոր ոճ ունեն։ 2011 թվականից Համբուրգի Kunstmeile և Hafencity երկու շենքերը համալրվել են Համբուրգի Հարբուրգ թաղամասում։

## Պատմություն
մինի|ձախից|Դայթոհալենը հյուսիսից և արևմուտքից
1911-1914 թվականներին «Deichtorhallen» («նավամատույցի մուտքի (դարպասի) սրահներ») կառուցվել է որպես շուկայի սրահներ, նախկին Berliner Bahnhof երկաթուղային կայարանի տեղում։ Դրանք Art Nouveau-ի և 20-րդ դարի ոճերի միջև անցումային շրջանի արդյունաբերական ճարտարապետության մի քանի օրինակներ են։ Երկու սրահները բաց պողպատե կառույցներ են, հյուսիսային դահլիճը երեք անվակունդով կառույց է, ունի 3800 քմ տարածք, հարավային դահլիճը (1800 քմ) լապտերային տանիք ունեցող շենք է։ Ռուպրեխտ Մատիսը ստեղծել է երկու «գլաններ», որոնց միջով այցելուները կարող են քայլել դեպի Դայթորպլաց, որտեղ գտնվում է Ռիչարդ Սերայի ստեղծած քանդակը։ Հյուսիսային սրահում կա Մարիո Մերցի նեոնային գրության տող և Իմի Նոեբելի «Կապույտ սկավառակը»։

Կյորբեր հիմնադրամը վերականգնված Դայթոհալենը նվիրել է Համբուրգ քաղաքին։ 1989 թվականին կառույցի պատասխանատու է նշանակվել Deichtorhallen-Ausstellungs GmbH սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը։ 1989 թվականի նոյեմբերի 9-ին «Einleuchten» ցուցադրությամբ բացվել է Դայթոհալենի միջազգային արվեստի ցուցահանդեսը, համադրող՝ Հարալդ Զեեման։ Դայթոհալեն Համբուրգը ստեղծվել է որպես լուսանկարչության և ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսային կենտրոն` երեք սրահներով, երեք կառույց Դայթոհալենի անվան ներքո։ 2009 թվականից Դայթոհալեն Համբուրգի գեղարվեստական ղեկավարը Դիրկ Լուկովն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Համբուրգի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:1989 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1989 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Կատեգորիա:Գերմանիայի պատկերասրահներ
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում

2016 թ. Ամառային օլիմպիական խաղերում բռնցքամարտի մրցումներն անցկացվել են օգոստոսի 6-ից 21-ը։ Մրցումներին մասնակցում էին 286 բռնցքամարտիկներ (250 տղամարդ և 36 կին), ովքեր խաղարկում էին մեդալների 13 հավաքածու, որոնցից 10-ը` տղամարդիկ։ Յուրաքանչյուր քաշային կարգում երկիրը ներկայացնում էր միայն մեկ մարզիկ։

Ուզբեկստանը ներկայացնող բռնցքամարտիկը մինչև 49 կգ քաշային կարգում նվաճելով ոսկե մեդալը, ճանաչվեց որպես մրցաշարի տեխնիկապես առավել ուժեղ բռնցքամարտիկ և ստացավ Վալ Բարկերի գավաթը։

## Մեդալներ
### Ընդհանուր հաշվարկ

### Մեդալակիրներ
#### Տղամարդիկ

#### Կանայք

## Հետաքրքիր Փաստեր
4 օլիմպիադա անընդմեջ մինչև 69 կգ քաշային կարգում ոսկե մեդալներ են կարողանում նվաճել Ղազախստանը ներկայացնող մարզիկները. Բախտիյար Արտաև (2004թ. Աթենք), Բակիտ Սարսեկբաև (2008թ. Պեկին), Սերիկ Սապիև (2012թ. Լոնդոն), Դանիյար Ելեուսինով (2016թ. Ռիո դե Ժանեյրո)։

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ
* Բռնցքամարտը  2016թ. ամառային օլիմպիական խաղերի պաշտոնական կայքում    

Կատեգորիա:Բռնցքամարտը օլիմպիական խաղերում
Կատեգորիա:Ցանկեր
Օբնինսկի դրամատիկական թատրոն

**Օբնինսկի դրամատիկական թատրոն**, Օբնինսկի ամենահին սիրողական թատրոնը, ստեղծվել է 1954 թվականին։ Խորհրդային տարիների ժամանակ ստացել է «ժողովրդական» անվանումը։ Թատրոնի անփոփոխ ղեկավարը Վերա Բեսկովան է։

## Պատմություն
Ապագա թատրոնը ծնվել է որպես թատերական խմբակ ֆիզիկա-էներգետիկ ինստիտուտի (ՖԷԻ) արվեստի տանը, Օբնինսկում։ 1954 թվականին ՖԷԻ արվեստի կենտրոնի տնօրեն Իրինա Սիչկարյովան փոխանցել է թատերախմբի ղեկավարությունը երիտասարդ դերասանուհի Վերա Բեսկովային, ով ավելի ուշ ավարտել է Արվեստների ժողովրդական ինստիտուտը և ստացել է ռեժիսիորի դիպլոմ։
Բասկովայի կարծիքով, Օբնինսկի դրամատիկական թատրոնի գործունեությունն սկսվել է Ալեքսեյ Նիկոլայևիչ Առբուզովի «Իրկուտսկյան պատմություն» պիեսով, 
որը բեմադրվել է 1961 թվականին։ Մյուս ներկայացումների մեջ առանձնանում էր «Համարձակ մայրիկը և նրա երեխաները» ըստ Բերտոլդ Բրեխտի պիեսի, որը բեմադրվել է 1964 թվականին՝ Առաջին համախորհրդային ժողովրդական թատրոնների փառատոնում։ Ներկայացումը փառատոնի դափնեկիր է դարձել, նկարահանվել և ցուցադրվել ԽՍՀՄ Պետական հեռուստառադիոտեսության երկրորդ ծրագրով։ Թատրոնում ստեղծվել է ստուդիա` Մարինա Կլիմենկոյի ղեկավարությամբ, որի դերասանները աստիճանաբար համալրում են թատրոնի հիմնական կատարումները։ Թատրոնն իր գոյության ողջ պատմության մեջ ունեցել է մոտ 400 մասնակից։

## Խաղացանկ
* «Իրկուտսկի պատմությունը» Ալեքսեյ Արբուզով (1961)
* «Համարձակ մայրիկը և նրա երեխաները» Բերտոլդ Բրեխտ (1964)
* «Մեր մարդիկ հաշվի կառնվեն» Ալեքսանդր Օվստովսկովի
* «Անմեղ մեղավորները» Ալեքսանդր Օվստովսկովի
* «Սիրենան և Վիկտորիան» Ալեքսանդրա Գալին
* «Արմատները» Ռ. Գոլուշկո
* «Չշփվող մեր ծովը» Նիկոլայ Կոլյադի
* «Բալթյան Քառակուսի» Վլադիմիր Գուրկին
* «Թագավորական խաղեր» Գրիգորի Գորին
* «13» Ռէյ Կուն
* «Գլխարկով ձիուկը»
* «Մոխրոտ»
* «Սառցե թագուհի»
* «Եղնիկի ծաղիկ»
* «Ձեր քույրը և գերուհին» 
* «Մայրիկ»
* «Ծաղրածուն և հանցագործը»
* «Ծեր նապաստակը» 
* «Սանյան, Վանյան և նրանց հետ Ռիմասը»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1954 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Բրեբյեր

**Բրեբյեր** (), քաղաք Ֆրանսիայում, որը Օ դե Ֆրանսե շրջանի Պա դը Կալեի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքը գտնվում է Ա1 ավտոմայրուղուց 4 կմ հեռավորության վրա, իսկ Արրաս քաղաքից` 19 կմ դեպի արևելք։

2014 թվականին Բրեբյերի բնակչությունը կազմել է 4899 մարդ։

## Տնտեսություն
Բնակչության զբաղվածության կառուցվածքը։

* գյուղատնտեսություն - 0.9%
* արդյունաբերություն - 28.9%
* շինարարություն - 2.9%,
* առևտուր, տրանսպորտ և ծառայություններ - 42.6%,
* պետական և կոմունալ ծառայություններ - 24.7%

2013 թվականի տվյալներով գործազրկության մակարդակը կազմել է 11.9% (Ֆրանսիայում ընդհանուր առմամբ, 12.8%): 2013 թվականի տվյալներով մեկ մարդու համար միջին տարեկան եկամուտը կազմել է 19 613 եվրո (Ֆրանսիայում ընդհանուր առմամբ` 25 140)։

## Վարչակազմ
Բրեբյերի քաղաքապետի պաշտոնը 1983 թվականից զբաղեցնում է սոցիալիստական կուսակցության անդամ Ժան-Պիեռ Հեկեթը։ 2014 թվականի ընտրություններում նրա գլխավորած սոցիալիստական բլոկը հաղթեց առաջին փուլում` հավաքելով 52,79% ձայն։

## Դեմոգրաֆիա
### Բնակչության դինամիկան


Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.8)
  id:darkgrey  value:gray(0.6)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.8,0.75,0.6)

ImageSize = width:455 height:300
PlotArea = left:50 bottom:30 top:20 right:10
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:5000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:1000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:200 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1793 text:1793
  bar:1831 text:1831
  bar:1851 text:1851
  bar:1876 text:1876
  bar:1901 text:1901
  bar:1926 text:1926
  bar:1954 text:1954
  bar:1975 text:1975
  bar:1990 text:1990
  bar:1999 text:1999
  bar:2006 text:2006
  bar:2014 text:2014

PlotData=
  color:barra width:20 align:left
  bar:1793 from:0 till:1009
  bar:1831 from:0 till:1370
  bar:1851 from:0 till:1472
  bar:1876 from:0 till:1799
  bar:1901 from:0 till:1850
  bar:1926 from:0 till:1616
  bar:1954 from:0 till:2468
  bar:1975 from:0 till:4285
  bar:1990 from:0 till:4324
  bar:1999 from:0 till:4423
  bar:2006 from:0 till:4878
  bar:2014 from:0 till:4899



## Տես նաև
* Պա դը Կալե
* Արրաս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Национальный институт статистики
* [Результаты муниципальных выборов 2014](http://www.interieur.gouv.fr/Elections/Les-resultats/Municipales/elecresult__MN2014/(path)/MN2014/062/062173.html)

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Զազավարտիկ (Մամախաթունից հյուսիս-արևելք)

**Զազավարդիկ**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթուն գյուղաքաղաքից 7 կմ հյուսիս-արևելք, Արևմտյան Եփրատի ավազանի Նիգդերե գետի ձախ կողմում, նույնանուն Զազավարտիկ գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելք։

Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։

## Տես նաև
* Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բենի Համմադ ամրոց

**Բենի Համմադ ամրոց**, որը նաև կոչվում է Բենի Համմադի «Ալ Քալա» (), ամրոց-քաղաք է Ալժիրում։ Ներկայումս ավերված է, բայց 11-րդ դարում եղել է Համմադիդ դինաստիայի առաջին մայրաքաղաքը։ Այն գտնվում է Հոնդնայի սարերում, ՄˈՍիլա քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակարդակից 1,418 մետր բացարձակ բարձրության վրա։ Բենի Համմադ ամրոցը մոտ է Մաադիդ քաղաքին, Մաղրիբում, Ալժիրից մոտավորապես 225 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք։

1980 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, որպես «մուսուլմանական բերդաքաղաքի վավերական պատկեր»։

Քաղաքը ներառում է 7 կիլոմետր երկարությամբ պարսպաշար։ Այն ներառում է չորս բնակելի համալիրներ և Ալժիրում կառուցված ամենամեծ մզկիթը։ Վերջինս ճարտարապետորեն նման է Կայրուանի Մեծ Մզկիթին (Թունիս)։

Պեղումների արդյունքում հայտնաբերված բազմաթիվ թանկարժեք քարերը, մետաղադրամները, վկայում են Համմադ տոհմի կառավարության օրոք քաղաքակրթության բարձր մակարդակի մասին։ Էմիրի պալատը, որը հայտնի է որպես Դալ ալ-Բահր, ներառում է երեք առանձին բնակարաններ, որոնք առանձնացված են այգիներով և տաղավարներով։

## Դար ալ-Բահր
Դար ալ-Բահր պալատը այդպես է կոչվել ուղղանկյուն լողավազանի համար, որն ունի մոտավորապես 47-67 մետր երկարություն։ Լողավազանը շրջապատված է սյունաշարով, մուտքը՝ արևելյան կողմից է։ Պալատական համալիրից դուրս, քաղաքի արևելյան կողմում եղել են այգիներ, շուրջ 100 մետր խորությամբ։ Այգիները խորապես ուսումնասիրված չեն հնագետների կողմից, թեև հայտնաբերվել են մի շարք դեկորատիվ շատրվաններ։

## Պատմություն
Ամրոցը կառուցվել է 1007 թվականին, Ալժիրի հիմնադիր Բուլուգին Իբն Զիրիի որդի՝ Համմադ իբն Բուլուգինի կողմից։ Քաղաքը դարձավ Համմադիդ Բերբերների մայրաքաղաքը, որը 1017 թվականից պաշարեց Զիրիդը։ 1152 թվականին մասամբ ավերվել է Ալ-Մոհադների կողմից։

## Պատկերասրահ

File:Maquette de Kalaa de Beni Hammad.jpg
File:Kalaa des Beni Hammad.1.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.1.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.2.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.3.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.4.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.5.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.6.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.7.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.8.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.9.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.10.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.11.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.12.jpg
File:Kalâa des Béni Hammad.13.jpg
File:Qal'at Bani Hammad, Maadid, M'Sila Province, Algeria 2008.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* UNESCO Site for Al Qal'a of Beni Hammad
* Site plan

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ալժիրում
Կատեգորիա:11-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:11-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Ալժիրի պատմություն
Կատեգորիա:Հնագիտական վայրեր Աֆրիկայում
Կատեգորիա:11-րդ դարի հիմնադրումներ Աֆրիկայում
Զեռնակ (Հեքյարիի գավառ)

**Զեռնակ**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։

## Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 35 տուն բնակիչ, որի մի մասը հայեր էին, մնացածը՝ քրդեր։

## Տես նաև
* Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն 
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Է-Էստոնիա

[thumb|right|300px|Նշան [Wi-Fi մուտքի կետի մատնանշմամբ, Տարտու, Էստոնիա]]
**է-Էստոնիա** (), էլեկտրոնային լուծումների միջոցով քաղաքացիների և պետական կառույցների միջև փոխհամագործակցության պարզեցմանն ու թեթևացմանը ուղղված Էստոնիայի կառավարության նախաձեռնություններից մեկը։ Այդ նախաձեռնության շրջանակներում ստեղծված էլեկտրոնային ծառայություններ ընդգրկում են. i-Voting, e-Tax Board, e-Business, e-Banking, e-Ticket, e-School, համալսարան համացանցի միջոցով (University via internet), կառավարման էլեկտրոնային ակադեմիա (the e-Governance Academy), ինչպես նաև մի շարք հեռախոսային ծրագրերի գործարկում։

## Պատմություն
1991 թվականին Էստոնիան վերականգնել է իր անկախությունը որպես առանձին սուվերեն պետություն, հաղթահարելով խորհրդային օկուպացիան։ Մինչև այդ Էստոնիայում չկար տեխնոլոգիայի զարգացման լայն հնարավորություններ։ Խորհրդային տարիներին Էստոնիայի բնակչույթան միայն կեսը ուներ հեռախոսային կապ։ Անկախության ձեռքբերումից ի վեր երկրի առաջին վարչապետ Մարտ Լաարը կարողացել է զարգացնել երկիրը, առաջ տանելով այն մոդեռնիզացիայի ժամանակաշրջանի միջով, երկրում հիմք դնելով թվային դարաշրջան թևակոխելու համար։

Թվային բարեփոխումները շարունակվում են առ այսօր։ Բարեփոխումների սկզբում Էստոնիան հրաժարվել է սեփական հին անալոգային հեռախոսային կայանը տրամադրելու Ֆինլանդիայի առաջարկից, դրա փոխարենը ընտրելով սեփական թվային հեռախոսակապի համակարգի կառուցումը։ Դպրոցների համակարգիչների տրամադրման նախաձեռնությունը թույլ է տվել արդեն 1998 թվականին ապահովել երկրի ամեն մի դպրոցը մատչելի համացանցով։ 2000 թվականին Էստոնիայի կառավարությունը հայտարարել է, որը համացանցի մատչելիությունը մարդու իրավունքներից մեկն է, տարածելով այն նաև գյուղական համայնքներում։
անվճար

Նման փոփոխությունները թույլ են տվել ինչպես պետական, այդպես էլ մասնավոր հատվածների ներկայացուցիչներին նորարացնել երկիրը, օգտագործելով նորագույն տեխնոլոգիաներ։ Սկայպ համացանցահեն հեռահաղորդակցության ծրագիրը ստեղծվել է հենց Էստոնիայում, ինչը հաճախ օրինակ է բերվում որպես այդ բարեփոխումների հաջողության վառ օրինակներից մեկը։

## Գրականություն

*
*
*
*
*
*
*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գիտությունը և տեխնոլոգիան Էստոնիայում
Կատեգորիա:Է-ժողովրդավարություն
Կատեգորիա:Է-կառավարություն
Կատեգորիա:Էստոնիա
Կատեգորիա:Էստոնիայի պետական մարմիններ
Կատեգորիա:Համացանցը Էստոնիայում
Party Rock Anthem

**Party Rock Anthem**, ամերիկյան դիջեյների LMFAO դուետի երգը Lauren Bennett & GoonRock-ի մասնակցությամբ, նրա Sorry for Party Rocking երկրորդ ստուդիական ալբոմի սինգլը։ Սինգլը 11 շաբաթ գլխավորել է Նոր Զելանդիայի, 10 շաբաթ Ավստրալիայի և 6 շաբաթ ԱՄՆ-ի (''Billboard'' Hot 100) հիթ-շքերթները, որտեղ թվային ներբեռնումների քանակը գերազանցել է 6 միլիոնը՝ հասնելով այդ ցուցանիշին 48 շաբաթում (նախորդը եղել էր 54 շաբաթում Ադելի կողմից «Rolling in the Deep» սինգլով)։ Սինգլը դարձել է ամբողջ պատմության մեջ № 5-ը Billboard ամսագրի հոբելյանական «Hot 100 55th Anniversary» հիթ-շքերթում, որ նվիրված է ԱՄՆ-ի գլխավոր հիթ-շքերթի 55-ամյակին։

## Տեսահոլովակ
Սինգլի երաժշտական տեսահոլովակը ունեցել է մեծ հաջողություն․ YouTube կայքում այն դիտել են ավելի քան 1,388,178,000 անգամ 
անգամ (02.02.2017): Տեսահոլովակին հղում է կատարվում DJs from Mars feat. Fragma - Insane (In Da Brain) տեսահոլովակում։

## Երգացանկ
*; Digital Download
#"Party Rock Anthem" – 4:28

*;CD single
#"Party Rock Anthem" (Album Version) – 4:23
#"Party Rock Anthem" (Audiobot Remix) – 6:01
*;Digital radio edit
#Party Rock Anthem (Radio Edit) - 3:53

*;Remixes
#"Party Rock Anthem" (Wideboys Radio Edit) – 3:25
#"Party Rock Anthem" (Wideboys Club Mix) – 5:49
#"Party Rock Anthem" (Benny Benassi Radio Edit) – 3:36
#"Party Rock Anthem" (Benny Benassi Club Mix) – 6:17
#"Party Rock Anthem" (Christopher Lawrence Radio Edit) – 3:38
#"Party Rock Anthem" (Christopher Lawrence Club Mix) – 7:11
#"Party Rock Anthem" (Arion Dubstep Remix) – 3:23
#"Party Rock Anthem" (Russ Chimes Dub) – 6:25
#"Party Rock Anthem" (Alesso Remix) – 5:49
#"Party Rock Anthem" (Avallo Remix) - 6:17
#"Party Rock Anthem" (DJ Enferno Remix) – 4:52
#"Party Rock Anthem" (Kim Fai Remix) – 6:53
#"Party Rock Anthem" (Millions Like Us Dubstep Remix) – 4:38
#"Party Rock Anthem" (Alyn's Goin Hard Remix) – 4:20
#"Party Rock Anthem" (Mt Parahaki Dubstep Remix) – 4:22
#"Party Rock Anthem" (DJ Bent Dutch Remix) - 5:54

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ
}
|-

|-

|-

|-
|Japan (Japan Hot 100)
| style="text-align:center;"|9
|-

|-

|-

|-

|-

|-
|Romania (Romanian Top 100)
| style="text-align:center;"|43
|-

|-

|-
|South Korea (GAON) (International Chart)
| style="text-align:center;"|1
|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|}

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

### Բոլոր ժամանակների հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2011 երգեր
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Կաստորիա (լիճ)

**Կաստորիա (լիճ)**, *Օրեստիաս* ( կամ ), լիճ Հունաստանում, որը գտնվում է արևմտյան Մակեդոնիայի Կաստորիայի (Հունաստան) հատվածում։ Լիճն իր անունն ստացել է լեռնային նիմփաների՝ օրեադների անունից։

## Աշխարհագրություն
Լիճը գտնվում է ծովի մակարդակից 625-630 մետր բարձրության վրա։ Լճի արևմտյան մասում կա թերակղզի, որի վրա գտնվում է Կաստորիա քաղաքը։

Լճի տարածքը կազմում է 28 կմ², ծավալը մոտ 100 մլն մ³, իսկ  խորությունը հասնում է 9-10 մետրի։ Լճի մեջ թափվում են 9 փոքր գետեր։ Ենթադրվում է, որ լիճը ձևավորվել է մոտ 10 միլիոն տարի առաջ՝ միոցենում։

Արևմուտքից Կաստորիա թերակղզին  լիճը բաժանում է երկու մասի`մեծ հյուսիսային և փոքր հարավային։

## Կենդանական և բուսական աշխարհ
Լճի մեջ կան տարբեր տեսակի ձկներ ու կուղբեր, որից լիճը ստացել է իր անվանումը՝ Կաստորիա։ Լճի մոտակայքում բնակվում են այնպիսի թռչուններ, որոնք կերակրվում են լճի ձկներով (կվակվա, շիկակարմիր տառեղ, մոխրագույն տառեղ, սպիտակ արագիլ, գետային ջրածիծառ, կարապ, հավալուսն, )։

## Պատմական նշանակություն
Լճի ափին է գտնվում 11-րդ դարի Մավրիոտիսի եկեղեցին, որը համարվում է հունական ուղղափառության հուշարձաններից մեկը։

Կաստորիա այցելող զբոսաշրջիկները անպայման շրջայց են կատարում լճի ափերով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Կաստորիա (լիճ)](https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%8F_(%D0%BE%D0%B7%D0%B5%D1%80%D0%BE))

Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի լճեր
Կատեգորիա:Հունաստանի լճեր
Համլետ (ֆիլմ, 1990)

«**Համլետ**» (), ռեժիոր Ֆրանկո Ջեֆիրելիի գեղարվեստական ֆիլմը, նկարահանված է Ուիլիամ Շեքսպիրի համանուն ստեղծագործության մոտիվներով։

## Սյուժե
Արքայազն Համլետը տեսնում է իր վերջերս մահացած հոր ուրվականը։ Ենթադրելով, որ հայրը մահացել է բռնի մահով, արքայազնը թագավոր Կլավդիուսի մեղքի ապացույցներն է փնտրում։ Տառապելով այդ սարսափելի հանելուկներով, շրջապատողներն արքայազնին խելագար են համարում։ Բացի այն, որ Համլետը փորձում է կարգավորել իր կյանքը, նա նաև ցանկանում է գտնել փիլիսոփայական բարձրագույն գոյության հարցի պատասխանը։

## Գեղարվեստական յուրահատկությունները
Ֆիլմը նկարահանված է բավականին մոտ ստեղծագորության տեքստին, չնայած որ պիեսից մնացել է միայն կեսը, իսկ ռեժիսորն ու սցենարիստը իրենց թույլ են տվել ազատություններ․ ֆիլմում կան տեսարաններ, որոնք չկան պիեսում, օրինակ այն, որ Համլետը արթնացնում է իր հորը։ Նկարահանումների համար Ջեֆիրելիին օգտագործել է հինավուրց ամրոց հյուսիսային Շոտլանդիայում, որը գտնվում է ծովի ափին։

Քննադատները հիմնական ուշադրություն են դարձրել Մել Գիբսոնի կողմից կատարված Համլետի դերի հակասական բացատրությանը։ Դերասանը, ում ավելի հեշտ էր գործ ունենալ ժամանակակից նյութին, ազատություն տալով իր հեգնանքին, ազատորեն գործածում է շեքսպիրական տեքստը։ Պարզվում է, Գիբսոնին դժվար էր փոխանցել այնպիսի բազմապլան դերի երանգները, ինչպիսին Համլետն էր։ Գլխավոր դերակատար ընտրելով «Խելագար Մաքսը» ֆիլմից դերասանի ռեժիսորը, հավանաբար, ցանկացել է մեկ անգամ ևս մարդկանց ուշադրությունը դարձնել դեպի դասականը։

## Դերերում
* Մել Գիբսոն - Համլետ
* Գլեն Քլոուզ - Գերտրուդ
* Ալան Բեյթս - Կլավդիուս
* Հելենա Բոնեմ Քարթեր - Օֆելյա
* Պոլ Սկոֆիլդ - Համլետի հոր ուրվականը
* Իեն Հոլմ - Պոլոնիուս
* Նատանիել Փարքեր - Լաերտ
* Սթիվեն Դիլեյն - Հորացիո
* Շոն Մուրեյ - Գիլդենշտեյն
* Մայքլ Մալոնի - Ռոզենկրանց
* Փիթ Փոսթլեթուեյթ - դերասան, ով կատարել է թագավորի դերը

## Մրցանակներ
* 1991 - Դավիդ դի Դոնատելո մրցանակ
** Լավագույն ֆիլմը օտար լեզվով
* 1992 - BAFTA մրցանակի նոմինացիա
** Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան
* 1991 - Օսկար մրցանակի նոմինացիա
** Բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանքը
** Լավագույն հանդերձանքների դիզայնը

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Յարոսլավ Զաբալուև От «Макбета» до «Кориолана» 5 лучших экранизаций Шекспира Газета.ру (2016 թվականի ապրիլի 22)

Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Միջնադարի թեմատիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շեքսպիրի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Էնիո Մորիկոնեի
Կատեգորիա:Ֆրանկո Ձեֆֆիրելլիի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր մայր-որդի հարաբերությունների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ինցեստի մասին
Ելենա Վալովա

**Ելենա Վալովա** (, ), ռուս խորհրդային գեղասահորդուհի, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1983 թվական), 1986 թվականի ԽՍՀՄ չեմպիոնուհի, Եվրոպայի (1984, 1985, 1986 թվականներ) և աշխարհի (1983, 1985, 1988 թվականներ) եռակի չեմպիոնուհի, 1984 թվականի օլիմպիական չեմպիոնուհի։ Հանդես է եկել զուգասահքով Օլեգ Վասիլևի հետ։

### Սպորտային կարիերա

Սանկտ-Պետերբուրգի թիվ 1 օլիմպիական բազայի քոլեջի N397 դպրոցի շրջանավարտ։

Նա սկսել է որպես մենասահորդ։ Առաջին խոշոր մրցաշարերից մեկը 1978 թվականի Սվերդլովսկում կայացած ԽՍՀՄ ժողովուրդների ձմեռային սպարտակիադան էր, որտեղ Ելենան աղջիկների մրցապայքարում զբաղեցրեց 4-րդ տեղը։

Վալովան և Վասիլևը դարձան առաջին սպորտային զույգը, որը կատարեց եռակի զուգահեռ թռիչք։

### Անձնական կյանք

1984-ից 1992 թվականներին ամուսնացած է եղել Օլեգ Վասիլևի հետ։ Ամուսնացել է երկրորդ անգամ, 1996 թվականին ունեցել է որդի՝ Ռոման անունով։ Ապրում և աշխատում է որպես գեղասահքի մանկական մարզիչ «The Robert Morris University Island Sports Center»-ում։

### Սպորտային ձեռքբերումներ
*Սիրողական սպորտի արդյունքները
*Օ. Վասիլևի հետ

*Պրոֆեսիոնալի  արդյունքները
*Օ. Վասիլևի հետ

## Սպորտային ձեռքբերումներ

*Մենասահք

*Ալեքսանդր Վլասովի հետ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль пары Валова/Васильев на портале pairsonice.net  

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ
Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Կիոտոյի համալսարան

**Կիոտոյի համալսարան**  (ճապ.` 京都大学 կյոիտո դայգակու), Ճապոնիայի կարևորագույն ազգային համալսարաններից մեկը, որը գտնվում է Կիոտո քաղաքում։ Նախկինում մտնում էր թագավորական համալսարանների մեջ և հանդիսանում է երկրում հնագույններից երկրորդը, Տոկիոյի համալսարանից հետո։ Կիոտոյի համալսարանում սովորում են շուրջ 22000 ուսանողներ։

Համալսարանն ունի 3 մասնաճյուղ, որոնցից գլխավորը Յոսիդան է։ Ճանաչվել է Ճապոնիայի երկու լավագույն բուհերից մեկը` մրցակցելով միայն Տոկիոյի համալսարանի հետ։

## Պատմություն
Համալսարանի նախորդը եղել է 1869 թվականին Օսակայում հիմնված քիմիայի Դպրոցը (ճապ.` 舎密局 սեյմիկյոկու)։  Հետագայում` 1886 թվականին, նրա տեղում հիմնադրվեց Երրորդ բարձրագույն դպրոցը (ճապ.` 第三髙等學校 դայսան  կո:մո: գակկո:), որը նույն տարում փոխադրվեց ներկայիս համալսարանի գլխավոր մասնաշենք։ 1897 թվականին  Երրորդ բարձրագույն դպրոցի շենքում հիմնադրվեց Կիոտոյի կայսերական համալսարանը, որպես կայսերական համալսարանների համակարգի մաս, հիմնադրվեց գիտության և տեխնիկայի քոլեջ։ 1899 թվականին ստեղծվեցին իրավաբանական և բժշկական քոլեջները, իսկ 1906 թվականին  գրականության քոլեջը։

2004 թվականից, նոր օրենքի համաձայն, Կիոտոյի համալսարանն ընդգրկվեց երկրի ազգային համալսարանների համակարգի մեջ։ Չնայած այս կարգավիճակին, հաստատության ֆինանսական անկախությանը և ինքնավարությանը, Կիոտոյի համալսարանը դեռևս մասնակիորեն վերահսկվում է երկրի կրթության նախարարության կողմից։ Համալսարանի գեոֆիզիկայի դեպարտամենտի, ինչպես նաև նրա  բնական աղետների կանխարգելման հետազոտական ինստիտուտում ներկայացված է երկրաշարժի կանխատեսման ազգային կոմիտեում։

## Նախագահներ
Գոյության ժամանակահատվածում համալսարանը ունեցել է 25 նախագահ, հինգ մարդ կատարել են նախագահի պարտականությունները, բայց նախագահ չեն դարձել։ Ներկայիս նախագահը` Հիրոսի Մացումոտոն, իր պաշտոնը զբաղեցնում է 2008 թվականի հոկտեմբերի 1-ից։

* Կիկուտի  Դայրոկու  (1908-1912)
* Կոսակու  Խամադա (1937-1938)

## Ֆակուլտետներ
* Ինտեգրացված մարդկային ուսումնասիրությունների ֆակուլտետ
* Գրականության ֆակուլտետ
* Կրթության ֆակուլտետ
* Իրավաբանության ֆակուլտետ
* Տնտեսագիտության ֆակուլտետ
* Գիտության ֆակուլտետ
* Բժշկության ֆակուլտետ
* Դեղագործական գիտությունների ֆակուլտետ
* Ճարտարագիտական ֆակուլտետ
* Գյուղատնտեսության ֆակուլտետ

### Բարձրագույն դպրոցներ
* Գրականության բարձրագույն դպրոց
* Կրթության բարձրագույն դպրոց
* Իրավաբանության բարձրագույն դպրոց
* Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոց
* Բժշկության բարձրագույն դպրոց
* Դեղագործական գիտությունների բարձրագույն դպրոց
* Ճարտարագիտության բարձրագույն դպրոց
* Գյուղատնտեսության բարձրագույն դպրոց
* Մարդու և շրջակա միջավայրի ուսումնասիրության բարձրագույն դպրոց
* Էներգետիկայի գիտությունների բարձրագույն դպրոց
* Ասիական և աֆրիկյան տարածաշրջանի ուսումնասիրությունների բարձրագույն դպրոց
* Ինֆորմատիկայի բարձրագույն դպրոց
* Բիոուսումնասիրությունների բարձրագույն դպրոցը
* Գլոբալ բնապահպանական ուսումնասիրությունների բարձրագույն դպրոց
* Կառավարության դպրոց
* Կառավարման բարձրագույն դպրոց
* Կիոտոյի համալսարանի իրավաբանական դպրոց
* Կիոտոյի համալսարանի հանրային առողջության դպրոց

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Kyoto University
* The 10th US-Japan Symposium on Drug Delivery Systems

Կատեգորիա:Կրթությունը Ճապոնիայում
Կատեգորիա:Ճապոնիայի համալսարաններ
Գալինա Բելյաևա

**Գալինա Վիկտորովնա Բելյաևա** (, ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսական դերասանուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2003 թ.), Վերա Խոլոդնայայի անվան մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Գալինա Բելյաևան ծնվել է Իրկուտսկ քաղաքում` 1961 թվականին։ Նրա ծնվելուց որոշ ժամանակ անց ծնողները բաժանվել են, որից հետո մայրը դստեր հետ տեղափոխվել է Ստավրոպոլի երկրամասի Նևիննոմիսկ քաղաք։ Գալինան երկար տարիներ հոր հետ չի տեսնվել։ Նրանք հանդիպել են միայն 43 տարի անց։

Մանկության տարիներին Գալինան երազել է բալետի պարուհի դառնալ։ 1974 թվականին, երբ նա 13 տարեկան էր, ընդունվել է Վորոնեժի խորեոգրաֆիայի ուսումնարան։ 1978 թվականին, երբ նա դեռ սովորում էր ուսումնարանում, հրավիրվել է նկարահանվելու ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուի «Իմ սիրելի, քնքուշ գազան» կինոնկարում` կատարելու Օլգա Սկվորցովայի գլխավոր դերը։ Այդ դերը նրան համամիութենական ճանաչում բերեց և շատերը նրան սկսեցին անվանել «երկրորդ Օդրի Հեփբերն»։

1980 թվականին Գալինա Բելյաևան «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանվել է Հենրիկ Մալյանի «Կտոր մը երկինք» կինոնկարում, կատարելով անառակ աղջկա` Անժելի դերը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Վահան Թոթովենցի ստեղծագործության հիման վրա։ Նրա խաղընկերներն էին Մհեր Մկրտչյանը, Սոֆիկո Ճիաուրելին և Աշոտ Ադամյանը։

Ուսումնարանն ավարտելուց հետո Գալինան ընդունվել է Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան, որն ավարտել է 1983 թվականին։ Նույն թվականին նկարահանվել է «Աննա Պավլովա» բազմասերիանոց հեռուստաֆիլմում, որտեղ նույնպես կատարում էր գլխավոր դերը։ Նույն 1983 թվականից նա Վլադիմիր Մայակովսկու անվան Մոսկվայի ակադեմիական թատրոնի բեմում է և համարվում է այդ թատրոնի առաջատար դերսանուհին։ Կինոյում և թատրոնում Գալինան խաղացել է ավելի քան 30 դեր։

## Անձնական կյանք
Գալինա Բելյաևայի առաջին ամուսինը ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուն էր։ Նրանք ամուսնացած են եղել 1979-1984 թվականներին և ունեն մեկ որդի։

Երկրորդ ամուսինը վիրաբույժ Լևան Սակվարելիձեն էր։ Նրանց որդին` Պլատոնը, մանկության տարիներին նկարահանվել է «Բեմբիի մանկությունը» (1985 թ.) և «Լերմոնտով» (1986 թ.) կինոնկարներում։

1989 թվականին Գալինան երրորդ անգամ ամուսնացել է գործարար Սերգեյ Դոյչենկոյի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա` մեկ դուստր և մեկ որդի։ Բացի այդ, Սերգեյն ուներ նաև դուստր` առաջին ամուսնությունից։

Գալինա Բելյաևան զբաղվում է նկարչությամբ և ձիավարությամբ։ Նա նաև ակրոբատիկայի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետության թեկնածու է։ Ներկայումս ամուսնու հետ բնակվում է Մերձմոսկովյան շրջանում գտնվող իրենց առանձնատանը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ
Տատյանա Դրուբիչ

**Տատյանա Լյուսենովնա Դրուբիչ** (ռուսերեն՝ Татьяна Люсьеновна Друбич, ), խորհրդային և ռուսական կինոդերասանուհի, բժիշկ։ Արժանացել է Ռուսաստանի կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակին` «21-րդ դարում համաշխարհային էկրանին լավագույն Աննա Կարենինայի համար» (2009 թ.) և «Նիկա» կինոմրցանակին` կանացի լավագույն երկրորդական դերի համար (2012 թ. «Ռիտայի վերջին հեքիաթը»)։

## Կենսագրությունը
Տատյանա Դրուբիչը ծնվել է Մոսկվայում` հրեաների ընտանիքում։ Երբ նա 18 տարեկան էր, հայրը մահացել է։ 1972 թվականին, 12 տարեկանում նրան հրավիրել են նկարահանվելու Իննա Թումանյանի «Տասնհինգերորդ գարունը» կինոնկարում։ Երկրորդ անգամ նկարահանվել է 1974 թվականին՝ Սերգեյ Սոլովյովի «Հարյուր օր մանկությունից հետո» կինոնկարում։ Կինոնկարն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում Բեռլինի կինոփառատոնի «Արծաթե արջ», Ավելինոյի և Բելգրադի կինոփառատոների, ինչպես նաև այլ մրցանակների։

1977 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո, Տատյանան ընդունվել է Մոսկվայի Նիկոլայ Սեմաշկոյի անվան բժշկական ստոմատոլոգիայի ինստիտուտ, որն ավարտելուց հետո, շրջանային պոլիկլինիկայում աշխատել է որպես բժիշկ-ներզատաբան։ Միաժամանակ հաճախ նկարահանվում էր կինոյում։ Այդ ընթացքում նա նկարահանվել է Պավել Արսենովի «Զգացմունքների խռովք» (1977) և Սերգեյ Սոլովյովի «Փրկարարը» (1980) կինոնկարներում։

Տատյանա Դրուբիչը նկարահանվել է նաև Սերգեյ Սոլովյովի «Ասսա» (1987), Ռոման Բալայանի «Պահպանիր ինձ, իմ թալիսման» (1986), Ստանիսլավ Գովորուխինի «Տաս նեգրիկները» (1987), Էլդար Ռյազանովի «Ողջույն, տխմարներ» (1996) և այլ ֆիլմերում։ Զբաղվում է նաև բարեգործությամբ։

## Անձնական կյանքը
1983 թվականին Տատյանա Դրուբիչն ամուսնացել է ռեժիսոր Սերգեյ Սոլովյովի հետ։ Նրանք ունեն դուստր` Աննա Դրուբիչը, ով ներկայումս բնակվում է ԱՄՆ-ում և երաժշտություն գրում ֆիլմերի համար։ 1989 թվականին Տատյանա Դրուբիչն ու Սերգեյ Սոլովյովն ամուսնալուծվել են։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960 ծնունդներ
Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հունիսի 7 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հրեա դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ
Համբուրգի ազգագրության թանգարան

**Համբուրգի ազգագրության թանգարան** (), հիմնադրվել է 1879 թվականին։ Եվրոպայում ազգագրության ամենամեծ թանգարաններից մեկն է։ Հավաքածուն ներառում է շուրջ 350000 նմուշներ, տարեկան ունենում է մոտ 180000 այցելու, 2012 թվականին ունեցել է 130000 այցելու։ Թանգարանը գտնվում է Համբուրգի 	
Այմսբյուտել շրջանի Ռոտերբաում թաղամասում։

## Պատմություն
Թանգարանը ձևավորվել է 1849 թվականից գործող քաղաքային գրադարանի փոքրածավալ ազգագրական հավաքածուից։ Այս հավաքածուն հետագայում դարձավ Համբուրգի բնական պատմության թանգարանի մի մասը, իսկ 1867 թվականին բացվեց հանրության համար որպես Համբուրգի «Die Ethnographische oder Sammlung für Völkerkunde im Anschluss an das Naturhistorische Museum»: 645 նմուշներից բաղկացած հավաքածուն վերահսկել են Ադոլֆ Օբերդյորֆերի և Ֆերդինանդ Վորլեի կողմից։ 1871 թվականին հավաքածուն վերանվանվել է «Պատմամշակութային թանգարան», քանի որ ձևավորվել է «Բնական պատմության թանգարան»-ից։

1879 թվականի ապրիլի 29-ին հիմնադրվել է «ազգագրության թանգարանը»։ Մինչև 1896 թվականը գործարար Կարլ Վ. Լյուդերը ղեկավարել է թանգարանը։ 1904 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Գեորգ Թիլենիուսը լրիվ դրույքով զբաղեցրել է «Ազգագրության և նախապատմության թանգարանի» վարչական տնօրենի պաշտոնը։

Գեորգ Թիլենիուսը մեծապես աջակցել է հավաքածուն տեղավորելու համար առանձին թանգարան կառուցելուն։ Շինարարության ծրագիրը հաստատվելուց հետո կառուցումը տևել է 1908-1912 թվականներին, 1929 թվականին ավարտվել են աշխատանքային հատվածի ընդլայնման աշխատանքները։

1999 թվականից թանգարանը դարձել է հանրային իրավունքի ներքո գործող հիմնադրամ։

## Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է նմուշներ՝

* Աֆրիկայից
* Արևելքից 
* Ասիայից
** Ճապոնիայից
* Օվկիանիայից
* Ամերիկայից
* Եվրոպայից
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք 
*Museum für Völkerkunde Hamburg, Weltkulturarchiv
*Museum of Ethnology Hamburg

Կատեգորիա:Համբուրգի թանգարաններ
Կատեգորիա:1879 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Կատեգորիա:1879 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգագրական թանգարաններ
Ազգային թատրոն (Միլան)

**Ազգային թատրոն (Միլան)** (), թատրոն Միլանում, Իտալիայում։

## Պատմություն
Թատրոնը բացվել է 1924 թվականին։ Շենքը կառուցվել է ըստ Մաուրո Ռոտայի նախագծի։ «Ազգային թատրոնի» որոշ արդիականացումներ 1979 թվականին իրականացնում է նրա որդին` Ջորդանոն։ Մասնակի վերանորոգումից հետո, թատրոնը 2001 թվականին, գտնվելով Մասսիիմո Ռոմեո Պիպարոյի տնօրինության տակ, փոխում է իր անվանումը` դառնալով «Ventaglio Nazionale»:
2009 թվականին թատրոնն անցնում է «Stage Entertainment Italy» կազմակերպության ենթակայության տակ։ Մյուզիքլների բեմադրության վարձակալության տրամադրման համար շենքում անց է կացվում լուրջ վերակառուցում. փոխվում են բեմի չափսերը, թարմացվում լուսային և ձայնային տեխնիկան, ընդլայնվում բեմի նստատեղերի քանակը` հասցնելով 1500 նստատեղի։ Նաև թարմացվում է թատրոնի մոտ գտնվող Պիեմոնտե հրապարակը, կազմակերպվում է ծառատունկ, տարածքում ավելացվում են քանդակներ և ստորգետնյա ավտոկայանատեղիներ, իսկ թատրոնի և այգու միջև գտնվող հետիոտների ճանապարհը կոչվում է Ջորդանո Ռոտայի անունով։
Նորացված թատրոնի սկզբնական անվանումը «Ազգային թատրոն», բացվում է հոկտեմբերի 24- ին մյուզիկլում «Գեղեցկուհին և հրեշը»։
2013 թվականի հունիսից թատրոնի անվան մեջ ավելացել է նաև „Barclays“ հավելվածը։

## Թատրոնի բեմադրություններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թատրոնի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:1924 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Կատեգորիա:1924 հիմնադրումներ Իտալիայում
Ժան Նիկո

**Ժան Վիլման Նիկո** (; ), ֆրանսիացի դիվանագետ, ուսուցիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանսիայի Նիմ քաղաքում։ Եղել է Ֆրանսիայի դեսպանը Լիսաբոնում 1559 թվականից 1561 թվականներին։ Նիկոյի առաքելությունը Պորտուգալիայում այն էր, որ նա պետք է կազմակերպեր տասնվեցամյա արքայադուստր Մարիետա դե Վալունայի և հինգամյա թագավոր Սեբաստյան Առաջինի ամուսնությունը, որն այդպես էլ անկատար մնաց։ 
Պորտուգալիայից վերադառնալուց հետո Նիկոն գնում է ծխախոտի պլանտացիաներ։ Նա ծխախոտ բերում է Իսպանիայից և Ֆրանսիայից։ 1560 թվականին Նիկոն Ֆրանսիական պալատում տարածում է քթախոտի օգտագործումը։ Ծխախոտի մշտական գնորդ է դառնում Եկատերինա Մեդիչի թագուհին, բացի դրանից ծխախոտը դուր է գալիս Մալթայի շքանշանի մեծ մագիստրին, ով նպաստում է դրա տարածմանը։ Այս ամենը հանգեցնում է նրան, որ Փարիզի մեծ թվով բնակիչներ սկսում են ծխել։ Նիկոյի անունը շատ հայտնի է դառնում։ 
Բույսը Նիկոյի անունով կոչվում է նիկոտին։

Ժան Նիկոն նաև կազմում է ֆրանսիական առաջին բառարաններց մեկը՝ «'Thresor de la langue francoyse tant ancienne que moderne''»(հրապարակվել է 1606 թվականին)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանասերներ
Ժողովրդավարական ընտրությունների ընտրական իրավունքների և ազատությունների չափանիշների մասին կոնվենցիա

**Դեմոկրատական ընտրությունների, ընտրական իրավունքների և ազատությունների չափանիշների մասին կոնվենցիա**, ԱՊՀ կոնվենցիա,  անդամներն են անկախ պետությունները,  ստորագրվել է 2002 թվականի հոկտեմբերին, և ուժի մեջ մտել 2003 թվականի մարտին, երեք պետությունների` Ռուսաստան, Ղրղզստան և Տաջիկստան վավերացնելուց հետո։ Այնուհետև կոնվենցիայի անդամ են դարձել Հայաստանը, Մոլդովան,Ղազախստանը և Բելառուսը։ Կոնվենցիան նաև ստորագրել են Վրաստանը և Ուկրաինան (երկուսն էլ վերապահումներով)։

Հայաստանի Հանրապետության համար կոնվենցիան ուժի մեջ է մտել 2005 թվականի մարտի 17-ին։

Կոնվենցիայի նախագիծը մշակվել է Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախաձեռնությամբ, և Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական Գործադիր Կոմիտեի անդամ Վ. Ի. Լիսենկոյի գլխավորությամբ։ Կոնվենցիան բաղկացած է 26 հոդվածից։

Կոնվենցիան 2011 թվականի հուլիսին  Գերագույն Խորհրդի որոշմամաբ ճանաչվել է որպես ՄՄՀ-ի շրջանակային իրավունքի գերակայություն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Конвенция о стандартах демократических выборов, избирательных прав и свобод в государствах — участниках Содружества Независимых Государств: Документы и материалы
* Կոնվենցիայի տեքստը հայերեն լեզվով

Կատեգորիա:Հայաստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Միջազգային կոնվենցիաներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Պայմանագրեր այբբենական կարգով
Էդուարդ ֆոն Էնգերթ

**Էդուարդ Ռիթեր ֆոն Էնգերթ** (, ), ավստրիացի նկարիչ, որը հիմնականում նկարել է պատմական իրադարձություններ։

## Կենսագրություն
մինի|Կայսր Ֆրանց Հովսեփի թագադրումը Հունգարիայի թագավոր` 1867 թվականի հունիսի 8-ին
Էդուարդ ֆոն Էնգերթը եղել է Լեոպոլդ Քուպելվիզերի և Յոզեֆ ֆոն Ֆյուրիխի աշակերտը Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում։

1847-1853 թվականներին նա ճանապարհորդում է Իտալիայով, Անգլիայով և Մերձավոր Արևելքով, Հռոմում ազդեցություն ունենալով նազարեցիների վրա, նա նկարում է իր նկարներից առավել հայտնի «Մանֆրեդ Սիցիլիացի արքայի ընտանիքի գերևարումը Բենևիենտոյի ճակատամարտից հետո» (; 1853):
1854 թվականին դարձել է Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն և հիմնականում զբաղվել է դիմանկարչությամբ։ Միաժամանակ նա աշխատել է Վիեննայի Ալթլերխենֆելդի եկեղեցու որմնանկարների վրա` սեփական և ֆոն Ֆյուրիխի ուրվանկարներով։

1865 թվականին դարձավ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր, նույն տարում նա ավարտում է իր երկրորդ նշանակալի «Արքայազն Էժենի հաղթանակը Զենտայում»  (): 1868 թվականին ֆոն Էնգերթը Վիեննայի պալատական օպերայի նոր շենքում որմնանկարել է «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» և «Օրփեոս և Էվրիդիկե» թեմատիկաներով մի շարք կտավներ, ինչպես նաև նույն թվականին է թվագրվում է մանումենտալ «Կայսր Ֆրանց Հովսեփի թագադրումը Հունգարիայի թագավոր` 1867 թվականի հունիսի 8-ին» (): 1871-1892 թվականներին ֆոն Էնգերթը գլխավորել է Բելվեդեր դղյակում տեղակայված կայսերական արվեստի պատկերասրահը (որը 1891 թվականին տեղափոխվել է Արվեստի պատմության թանգարան)։ 1882-1886 թվականներին լույս է ընծայել դրա եռահատոր կատալոգը։

Ֆոն Էնգերթի աշակերտներից էին Գաբրիել ֆոն Մաքսը, Ֆրանց ֆոն Բայրոսը, Լուդվիգ Մինիգերոդեն, Էդուարդ Շառլեմոնը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Կատրին Սոֆյա Կեյն

**Կատրին Սոֆյա Կեյն** (, ծննդյան անունը՝ Բեյլի, ), իռլանդացի բուսաբան, որը հայտնի է իր իռլանդական ծաղկող բույսերի մասին «Իռլանդական ֆլորան» (1833) գրքով։

## Կենսագրություն
Կատրին Սոֆյա Բեյլին ծնվել է 1811 թվականի մարտի 11-ին՝ Հենրիի և Բրիջիթ Բեյլիի (ծննդյան անունը՝ Օ'Քելլի) ընտանիքում։ Եղել է նրանց միակ երեխան։ Նրա հայրը Անգլիայի Բերքշիրից էր և Լիմերիկ էր տեղափոխվել աշխատանքի համար՝ որպես խմիչք արտադրող։ Հորեղբայրը՝ Ֆրենսիս Բեյլին, եղել է թագավորական միության փոխնախագահ և աստղագետ։ Կատրինը ծնողներին կորցրել է փոքր տարիքում և մեծացել է քեռու՝ Մատիաս Օ'Քելլիի մոտ Կիլինում, Դուբլին։

1838 թվականին Կատրինն ամուսնացել է քիմիկոս Ռոբերտ Կեյնի հետ։ Նա Ռոբերտ Կեյնին հանդիպել է այն բանից հետո, երբ նրա «Իռլանդական ֆլորան» գիրքը սխալմամբ ուղարկվել է Ռոբերտ Կեյնին։ Երբ ամուսինն ընտրվեց նոր կազմավորված Կորկ համալսարանական քոլեջի նախագահ, Լեդի Կեյնը հրաժարվեց տեղափոխվել այնտեղ՝ նախընտրելով մնալ Դուբլինում և հոգ տանել իր էկզոտիկ բույսերի հավաքածուի համար։

Կեյնների ընտանիքի զավակներից ողջ են մնացել յոթ երեխաներ, այդ թվում` Ռոբերտ Ռոմնի Կեյնը և Հենրի Կոեյ Կեյնը։ Կատրին Սոֆյա Կեյնը մահացել է 1886 թվականի փետրվարի 25-ին Դուբլինում։

## Բուսաբանական աշխատանք
1833 թվականի անանուն հրատարակությամբ Լինեևյան բուսաբանական աշխատանքը՝ վերնագրված «Իռլանդական ֆլորան», վերագրվում է նրան։ Առաջին հրապարակման ժամանակ Կեյնը 22 տարեկան էր, չնայած ոչ մեծ աշխատանքին, այն առաջիններից էր և արժեվորվեց իր ճշգրտությամբ։ Գիրքը դարձավ հանձնարարվող բուսաբանության տեքստ Դրուբլինի Թրինիթի քոլեջում, քանի որ այն պարունակում էր առաջին գրառումները բազմաթիվ բույսերի մասին։ Գրքի կազմման աշխատանքներում նրան օգնել է Իռլանդիայի բուսաբանական այգիներից Ջոն Ուայթը, իսկ դոկտոր Վալտեր Վեյդերը խրախուսել է նրան այդ աշխատանքում։ 1836 թվականին այն ժամանակ 25-ամյա Կատրինը դարձավ առաջին կինը, որն ընտրվեց Էդինբուրգի բուսաբանական ընկերության անդամ, և նրա հերբարիումը տեղակայված է Կորկի համալսարանական քոլեջում։ Նա հետաքրքրված էր ծառերի մշակման գործով և այդ թեմային անդրադարձել է «Իռլանդացի ֆերմերների և այգեպանների ամսագրում»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իռլանդացի բուսաբաններ
Կատեգորիա:Իռլանդացի գրողներ
Կատեգորիա:Կին ճանապարհորդներ
Կատեգորիա:Ճանապարհորդներ
Պարուհին նավի վրա

**«Պարուհին նավի վրա»**, սովետական երաժշտական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Ռեժիսորը Լև Ատամանովն է։

## Սյուժե
Ճանապարհորդական լայների մեջ ի թիվս այլ ուղևորների կար նաև բալետի պարուհի։ Ուղևորության ժամանակ նա իր պարը փորձում է տախտակամածի վրա, հիանալով ծովի գեղեցկությամբ։ Եվ նրա պարով ոգեշնչված անձնակազմի անդամները փորձում են կրկնօրինակել նրան, ինչը հանգեցնում է տարատեսակ խնդիրների։ Արդյունքում բալերինային ստիպում են դադարեցնել իր վարժությունները։ Սակայն, երբ նավը նախ ընկնում է փոթորկի, և այնուհետև ջրապտույտի մեջ, հենց բալերինան է թռչող ցատկով հասնում ափին և ամրացնում խարիսխի պարանը, այդպիսով փրկում բոլորին մահից։ Նավահանգիստ հասնելուն պես ամբողջ անձնակազմը հանդիսավոր շարան է կազմում` բալերինային կերպով հրաժեշտ տալու համար։ Երկնքում հրավառություն է արվում։

## Հեղինակներ

## Մրցանակներ
* III Մուլտիպլիկացիոն անիմացիոն ֆիլմերի փառատոն Մամայայում (Ռումինիա)
** 1970, «Արծաթե հավալուսն» մրցանակ (Լև Ատամանով)
* Մուլտիպլիկացիոն անիմացիոն ֆիլմերի փառատոն Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա)
** 1970, Մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար

## Հետաքրքիր փաստեր
Մուլտֆիլմում չի հնչում ոչ մի բառ, հնչում է միայն Ալֆրեդ Շնիթքեի երաժշտությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1969 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Լև Ատամանովի մուլտֆիլմեր
Էշկիձոր (Օլթիի գավառ)

**Էշկիձոր**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Օլթիի գավառում։ Գտնվում էր Թորթում գետի աջ ափին, Էշկիձոր գետակի ափին։

## Բնակչություն
1915 թվականին գյուղում արդեն ապրում էին լազեր և թուրքեր։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Էշկիձորն ուներ քարաշեն, կամարաչափ, կիսավեր հայկական եկեղեցի և Էշկիձորո հին ավերակ բերդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լեոպոլդ Քուպելվիզեր

**Լեոպոլդ Քուպելվիզեր** (, ), ուշ ռոմանտիզմի ժամանակաշրջանի ավստրիացի գեղանկարիչ։

## Կենսագրություն
Դեռ վաղ տարիքում ցուցադրվել են նրա արտասովոր գեղարվեստական ունակությունները, սկզբից` պլաստիկ աշխատանքներում։ Վիեննայի ակադեմիայի պրոֆեսոր, հանրաճանաչ քանդակագործ Անտոն Զաուները ընդունել է Լ. Քուպելվիզերի տաղանդը, և 1803 թվականին նա ընդունվում է Վիեննայի ակադեմիայի կերպարվեստի ֆակուլտետը, որտեղ մասնագիտանում է գեղանկարի ուղղությամբ։ 1823 թվականից 1825 թվականն ընկած ժամանակահատվածում նկարիչն ազնվական Ալեքսեյ Բերիզինի գործընկերն էր։ 1823 թվականին մեկնում է Հռոմ` սովորելու գեղանկարչություն։ Այստեղ նա իրեն նվիրում է որմնանկարչության խորը ուսումնասիրությանը և դառնում է «Նազարեթցի» նկարիչների խմբի անդամ` հետևելով 16-րդ դարի գերմանացի գեղանկարիչների և իտալական Վերածննդի նկարիչների վարպետների ժառանգությանը։ 
Վերադառնալով հայրենիք` սկսում է զբաղվել խորանների ստեղծմամբ և եկեղեցիների որմնանկարչությամբ։ Սկսած 1836 թվականից եղել է Վիեննայի ակադեմիայի պատմական գեղանկարչության պրոֆեսոր, նրա ճանաչված աշակերտներն եղել են Գեորգ Ռաաբը և Իովան Պապովիչը։  
Սկսած 1840 թվականից մասնագիտանում է մոնումենտալ գեղանկարչության մեջ։ Այդ տարիների ընթացքում նա ստեղծել է իր` հիանալի կրոնական գեղանկարչի համբավը։ 
Աշխատել է մի շարք մայրաքաղաքային տաճարների նախշազարդման վրա, ստեղծել է մի շարք խորաններ և եկեղեցական որմնանկարներ ամբողջ Ավստրիական կայսրության տարածքում։ Օրինակ, նրա վրձնին են պատկանում մի շարք նկարներ, որոնք զարդարում են Ստորին Ավստրիայի պետական հաստատություններ։ 
Կոմպոզիտոր Ֆրանց Շուբերտի ընկերն էր։
Նկարիչ Լ. Քուպելվիզերի ստեղծագործական ժառանգությունը կազմում են կրոնական թեմաներով նկարներ և որմնանկարներ, բնանկարներ, պատմական տեսարաններ, դիմանկարներ։
Լ. Քուպելվիզերի նկարները պահվում են Վիեննայի ռազմապատմական և քաղաքային թանգարաններում, Բելվեդեր պատկերասրահում (Վիեննա), Սանկտ-Պյոլտենի, Կլոստեռնոյբուրգի, Միզենբախի գեղարվեստական թանգարաններում, Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում և այլ վայրերում։

## Պատկերասրահ


File:Leopold Kupelwieser Caroline Bonaparte 1819.jpg|Կարոլինա Բոնապարտի դիմանկարը. 1819 թվական
File:Schubert aged 16.jpg|Երիտասարդի դիմանկար
File:Hannibal Sommariva Litho.jpg|Ավսիացի գեներալ Գ. Սոմլինի դիմանկարը
File:Leopold Kupelwieser - Kaiser Ferdinand I.jpg|Ֆերդինանդ առաջին կայսեր դիմանկարը 
File:Wien.Peterskirche15.jpg|Վիեննայի սբ Պետրոս եկեղեցու խորանը Լ.Քուպելվիզերի աշխատանքները
File:Wien.Peterskirche30.jpg

## Հիշատակ
1996 թվականին, նրա ծննդյան 200-ամյակի առթիվ Ավստրիայում թողարկվել է դրոշմանիշ` նրա նկարով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռոմանտիստ նկարիչներ
Մարիա Բեատրիչե Ավստրիացի

**Մարիա Բեատրիչե Ավստրիացի** (; ), լրիվ անունը` **Մարիա Բեատրիչե Աննա Ֆրանչեսկա Հաբսբուրգ-Էսթե** (, , ), արքայադուստր Հաբսբուրգ-Էսթե տոհմից, Ֆրանցիսկոս 4-րդի դուստրը, Ավստրիայի,Հունգարիայի և Չեխիայի արքայադուստր, ամուսնությունից հետո կոմսուհի  Մոնտիսոն, Իսպանիայի ինֆանտա, Իսպանիայի թագուհի` կարլիստների օրոք, Ֆրանսիայի և Նավարիյայի թագուհի` լեգիտիմիստների օրոք։ Ավստրիական Աստղային խաչի ազնվագույն շքանշանի և բավարական Սուրբ Եղիսաբեթ շքանշանի թագուհի։

## Կենսագրություն
Մարիա Բեատրիչեն ծնվել է 1824 թվականի փետրվարի 13-ին Մոդենայում։ Նա Ֆրանցիսկոս IV-ի (Մոդենայիի և Ռեջոյի հերցոգ) և Մարիա Բեատրիչե Սավոյսկայայի փոքր դուստրն էր։ Մկրտվելիս ստացել է Մարիա Բեատրիչե Աննա Ֆրանչեսկա անունը։

1847 թվականին ամուսնացել է Խուան Կառլոս դե Բուրբոն ի Բրագանսայի` Իսպանիայի ինֆանտի, կոմս Մոնտինսոնի հետ։ Որոշ ժամանակ ամուսիններն ապրել են Մոդենայում, սակայն  1848 թվականին, Իտալիայում տեղի ունեցած հեղափոխության պատճառով, նրանք արտագաղթել են Մեծ Բրիտանիա։ Լոնդոնում ծնվել է նրանց առաջին երեխան։

Դաստիարակվելով կաթոլիկ հավատի դեմ ունեցած հարգանքով` Մարիա Բեատրիչեն, ի տարբերություն ամուսնու,  բարեպաշտ էր և ծայրահեղ պահպանողական։ Խուան Կառլոսը լավ ամուսին էր, բայց ուներ լիբերալ հայացքներ։ Այդ պատճառով էլ նրանց միջև հաճախ էին տարաձայնություններ լինում։ Նրանք հեռանում են մեկը մյուսից։ 1850 թվականին Մարիա Բեատրիչեն երեխաների հետ վերադառնում է Մոդենա։

Նրանց բաժանումից հետո Խուան Կառլոսը  1860 թվականին կառլիստների կուսակցության կողմից առաջադրվում է Իսպանիայի գահի հավակնորդ և 1883 թվականին՝ Ֆրանսիայի գահի հավակնորդ։ Քանի որ նրանք իրավաբանորեն դեռևս ամուսիններ էին, Մարիա Բեատրիչեն ստանում է Իսպանիայի թագուհու տիտղոս և Ֆրանսիայի թագուհու տիտղոս` համապատասխան կուսակցություններից։

Մեծացնելով երեխաներին` 1872 թվականին նա ընդունեց կուսակրոնություն` Հիսուսի Սուրբ Սիրտ Մարիա Իգնատի անվամբ, Գրացեի վանքում, որտեղ գործել է մինչև իր կյանքի վերջը։ Մարիա Բեատրիչե Ավստրիացին մահացել է 1906 թվականի մարտի 18-ին և թաղված է Գրացեի վանքում, Ավստրո-Հունգարիա։

## Ամուսնություն և սերունդ
1847 թվականի փետրվարի 6-ին  Մոդենայում ամուսնանում են Մարիա Բեատրիչե Գաբսբուրգ-Էսթեն և Խուան Կառլոս դե Բուրբոն ի Բրագանսան (15.5.1822 — 21.11.1887)`  կոմս Մոնտիսոն, Իսպանիայի ինֆանտ։

Այս ամուսնությունից ծնվում են երկու երեխաներ.

* **[[Կառլոս Կրտսեր|Կառլոս Մարիա դե Բուրբոն ի Գաբսբուրգ - Էսթե]]** (30.3.1848 — 18.7.1909),Մադրիդի դուքս, Իսպանիայի գահի հավակնորդ Կառլոս VII անվամբ, առաջին կինը արքայադուստր  Մարգարիտա Բուրբոն-Պարմսկայան  (1.1.1847 — 29.1.1893) է, երկրորդը`  вторым браком на принцессе  (21.5.1868 — 19.1.1945):
* **[[Ալֆոնս-Կառլոս (դուքս Սան-Հայմե)|Ալֆոնսո Կառլոս դե Բուրբոն ի Գաբսբուրգ - Էսթե]]** (12.9.1849 — 29.9.1936), դուքս Սան-Հայմե, Իսպանիայի գահի հավակնորդ Ալֆոնսո Կառլոս  I  անվամբ, ամուսնացել է ինֆանտա Մարիա Պորտուգալացու  (5.8.1852 — 15.2.1941) հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Հաբսբուրգներ
Կատեգորիա:Իտալացի կանայք
Կատեգորիա:19-րդ դարի անձինք
Կատեգորիա:Միապետների դուստրեր
Բեռնալի գունդ

thumb|right|Բեռնալի գնդի արտաքին տեսքը
thumb|right|Բեռնալի գնդի ներքին տեսքը
**Բեռնալի գունդ** (), առաջին անգամ 1929 թվականին գիտնական Ջոն Դեսմոնդ Բեռնալի կողմից առաջարկված մշտական բնակիչների երկարատև բնակեցման համար նախատեսված տիեզերական բնակավայրի տեսակ։

Բեռնալի սկզբնական առաջարկի մեջ կառույցը նկարագրված է որպես 20,000-30,000 բնակչությամբ և 16 կմ (9.9 մղոն) տրամագծով գնդաձև թաղանթ։ Գունդը լցված է օդով։

## Island One
1975-1976 թվականներին Սթենֆորդի համալսարանի կողմից ապագա տիեզերական գաղութների դիզայնի ուղղությամբ անցկացրած մի շարք հետազոտություններում, դր. Ջերարդ Ք. Օ'Նիլը առաջարկել է *Island One*-ը, որն իրենից ներկայացնում է Բեռնալի գնդի մոդիֆիկացված տարբերակը միայն 500 մետր (1600 ֆուտ) տրամագծով, գնդի հասարակածում երկրային ամբողջական արհեստական գրավիտացիա իրականացնելու համար 1.9 պտույտ/րոպե արագությամբ պտտվող։ Դրա արդյունքն է գնդի հասարակածով անցնող մեծ հովիտի նման ներքին լանդշաֆտը։ *Island One*-ը կարող է բնակելի և ժամանցի տարածություն ապահովել թվով 10 հազար մարդու համար, գյուղատնտեսության համար օգտագործվող *Բյուրեղյա ապարանք* (Crystal Palace) բնակավայրով։ Արևային լույսը գնդի ներքին տարածության մեջ է մտնում բևեռներում տեղադրված մեծ ապակիներից ուղղվող արտաքին հայելիների միջով։ Գնդի տեսքը ընտրվել է օդի ճնշումը պահպանելու և ռադիացիոն պաշտպանության շրջանակներում դրա օպտիմալ էֆեկտիվությունը ապահովելու հնարավորության համար։

## Island Two
Օ'Նիլն առաջարկել է տիեզերական բնակավայրի հաջորդ սերունդը որպես Island One-ի ավելի մեծ տեսակը։ *Island Two*-ն տրամագծով պետք է լինի շուրջ 1800 մետր, որի արդյունքում հասարակածը կազմում է 6,5 կմ (4 մղոն)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* NASA SP-413: Space Settlements - A Design Study. 

Կատեգորիա:Առաջարկված ուղեծրակայաններ