Քլարք սալիկ

**Քլարք սալիկ,** քաղցրավենիք, որը բաղկացած է խրթխրթան գետնանուշի կարագից/մանած իրիսից միջուկից (ի սկզբանե կարամելային կենտրոնով) և պատված է կաթնային շոկոլադով: Այն ներկայացվել է 1917 թվականին Դեյվիդ Լ. Քլարքի կողմից և հայտնի էր երկու համաշխարհային պատերազմների ընթացքում և դրանցից հետո։ Դա առաջին ամերիկյան «համակցված» կոնֆետն էր, որը հասավ համազգային հաջողության։ «Քլարք սալիկ»-ին հետևեցին երկու նմանատիպ կոնֆետներ՝ «Բաթըրֆինգեր»-ը (1923), որն արտադրվում էր «Curtiss Candy Company»-ի կողմից, և «5-րդ պողատա»-ն (1936), որը ստեղծվել էր «Luden's»-ի կողմից։ 

«Քլարք Սալիկ»-ը արտադրվում էր Փիթսբուրգում (Փենսիլվանիա), ընտանեկան սեփականություն համարվող բիզնեսի կողմից մինչև 1955 թվականը։ Այնուհետև այն արտադրվում էր կորպորատիվ սեփականատերերի կողմից մինչև 1990-ականների մի շարք վաճառքները և սնանկացումները, որոնք հանգեցրին արտադրության փոխանցմանը Ռեվիրում (Մասաչուսեթս) գտնվող «New England Confectionery Company»-ին (Necco)։ «Necco»-ի 2018 թվականի սնանկացումից հետո, «Քլարք Սալիկ»-ը այժմ արտադրվում է արևմտյան Պենսիլվանիայում, Ալտունայում գտնվող «Boyer Candy Company»-ի կողմից։

## Պատմություն
«Քլարք Սալիկ»-ի սկզբնական բանաձևը ստեղծվել է իռլանդացի ներգաղթյալ Դեյվիդ Լ. Քլարկի կողմից 1917 թվականին Փիթսբուրգում (Փենսիլվանիա): Այն արտադրվել է նոր մշակված մոտեցմամբ, որը թույլ է տալիս բարակ կաթնային շոկոլադե կեղևին շրջապատել ոչ շոկոլադե միջուկը: «Քլարք Սալիկ»-ի ներսը բաղկացած էր խրթխրթան հրուշակեղենի միջուկից, որը ներառում էր աղացած գետնանուշ՝ կարամելի միջուկի շուրջ: Այսպիսով, «Քլարք Սալիկ»-ը դարձավ առաջին հաջողված «համակցված» սալիկը։ Կոնֆետը մշակվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում զինվորներին ուղարկելու համար՝ առանձին փաթեթավորված հեշտ առաքման համար։  Այն սկսեց համազգային մակարդակով տարածվել պատերազմի ավարտից հետո՝ ոգեշնչելով բազմաթիվ արտադրողների՝ ստեղծելու իրենց սեփական համակցված կոնֆետները։ Կրկնակի ձողիկների փոքր չափսը նպաստեց դրանց հանրաճանաչությանը։  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ընկերությունն օրական 1.5 միլիոն ձողիկ էր ուղարկում զինված ուժերին, և երբ դրա գործարանում մի քանի գործադուլներ հանգեցրին զորքերի մեջ պակասների, դաշնային կառավարությունը միջամտեց՝ արտադրությունը համարելով պատերազմական ջանքերի համար «կարևոր»։  Արտադրվել են նաև առնչվող ապրանքատեսակներ, ինչպիսիք են ավելի փոքր չափի «Քլարք Սալիկ Miniatures»-ը, «Քլարք Սալիկ Bites»-ը և «Քլարք Սալիկ Juniors»-ը, ինչպես նաև սեզոնային «Քլարք Սալիկ Զատիկի ձու»-ն և մուգ շոկոլադի տեսակը։

«Քլարք Սալիկ»-ը սկզբնապես ներառում էր կարամելային «գրավչության կենտրոն»։ 1965 թվականին բաղադրատոմսը փոփոխվեց՝ ավելացնելու գետնանուշի կարագի պարունակությունը և այդպիսով ուժեղացնելու համը։ Կարամելային միջուկը հեռացվեց բաղադրատոմսից 1980-ականներին պահպանման ժամկետը ավելացնելու համար։  Այլընտրանքային բաղադրատոմսը օգտագործվել է 1995 թվականին։

### Սեփականության փոփոխություններ
1911 թվականից «Քլարք» ընկերությունը գործում էր «North Side» արտադրական հաստատությունում, և այստեղ էր երկար ժամանակ արտադրվում «Քլարք Սալիկ»-ը։ Տանիքի վերևի լուսավորված «Քլարք Սալիկ» ցուցանակը, որը զարդարում էր «North Side»-ի սկզբնական գործարանը, դարձավ Փիտսբուրգի տեսարժան վայր, մինչդեռ ռեստորանը, որը գործում է վերագործարկված շենքում, կոչվում է «Քլարք Սալիկ և Գրիլլ»՝ ի պատիվ այն հյուրասիրության, որը ժամանակին պատրաստվել էր այնտեղ։

«D. L. Քլարք Co.»-ն և նրա «Քլարք Սալիկ»-ը ձեռք բերվեցին «Beatrice Foods»-ի կողմից 1955 թվականին, այնուհետև վաճառվեցին «Leaf Candy Company»-ին 1983 թվականին։ «Leaf»-ի օրոք արտադրությունը տեղափոխվեց «O'Hara Township»-ում (Փիթսբուրգի արվարձանում) գտնվող նոր հաստատություն 1986 թվականին։ 1990 թվականի վերջին «Leaf»-ը հայտարարեց «O'Hara»-ի հաստատությունը փակելու և «D. L. Քլարք»-ի այլ երկու կոնֆետների՝ «Zagnut»-ի և «P. B. Crunchers»-ի արտադրությունը Չիկագոյի տարածք տեղափոխելու մտադրության մասին։ Նրանք որոշեցին դադարեցնել մյուս «Քլարք» արտադրանքների արտադրությունը, ներառյալ «Քլարք Սալիկ»-ը, որի մարքեթինգային ջանքերը չէին կարողացել հասնել համազգային ճանաչման։  

Փիթսբուրգի շրջանի ձեռնարկատեր Մայքլ Կառլոուն «Leaf»-ից գնեց «D. L. Քլարք Co.»-ն և նրա մնացած բրենդները, և միավորեց այն մեկ այլ դժվարությունների մեջ գտնվող, բայց տեղական խորհրդանշական արտադրողի՝ «Pittsburgh Brewing Company»-ի և նրա «Iron City» գարեջրի, ինչպես նաև տեղական հացաբուլկեղենի, ապակու արտադրողի, ինչպես նաև Ֆորտ Ուեյնում (Ինդիանա) հիմնված «Bun Bars» արտադրողի հետ, «Pittsburgh Food & Beverage Company» անվան ներքո, շարունակելով «Քլարք Սալիկ»-ի արտադրությունը «O'Hara»-ում։  Այնուամենայնիվ, չեկերի հավաքման սխեմայի մեղադրանքների ֆոնին, որն ի վերջո հանգեցրեց Կառլոուի վերջնական բանտարկությանը, Կառլոուն ստիպված եղավ հրաժարվել վերահսկողությունից 1995 թվականին, և արտադրությունը դադարեցվեց։ «Leaf»-ը այնուհետև բռնագանձեց 3 միլիոն դոլարի վարկը, որը դեռևս պարտք էին իրենց, և սկսեց արտադրել «Քլարք Սալիկ»-եր իրենց Իլինոյսի հաստատությունում՝ փոփոխված բաղադրատոմսով։ Ամիսներ անց, «Քլարք»-ի ակտիվները վաճառվեցին սնանկության դատարանի միջոցով նորաստեղծ «Քլարք Սալիկ America, Inc.»-ին, որը վերսկսեց արտադրությունը «O'Hara» հաստատությունում՝ օգտագործելով նախկին բաղադրատոմսը։ Սա կարճատև էր, և ընկերությունը փակվեց 1999 թվականին։  Բաղադրատոմսը և արտադրության սարքավորումները սնանկության ժամանակ գնվել են «Necco»-ի կողմից 4,1 միլիոն դոլարով, և նրանք արտադրությունը տեղափոխել են Մասաչուսեթս նահանգի Ռեվեր քաղաքում գտնվող իրենց հաստատություն։  

Մոտ երկու տասնամյակ անց, «Necco»-ն ինքը սնանկացավ և սնանկության դատարանում վաճառվեց 2018 թվականի մայիսին «Round Hill Investments LLC»-ին, որը կարճ ժամանակով ղեկավարում էր քաղցրավենիքի արտադրությունը «Sweetheart Candy Co.»-ի դուստր ձեռնարկության ներքո՝ նախքան 2018 թվականի հուլիսին ակտիվները վաճառելը և «Necco»-ի «Revere» արտադրությունը հանկարծակի փակելը։  Չբացահայտված գնորդը, որը հետագայում պարզվեց, որ «Spangler Candy Company»-ն է, իր հերթին «Քլարք Սալիկ»-ի իրավունքները վաճառել է «Boyer Candy» ընկերությանը՝ «Mallo Cup» արտադրողին։ Հիմնված լինելով Փենսիլվանիայի Ալթունայում, նրանք ի սկզբանե հայտ էին ներկայացրել «Քլարք Սալիկ»-ի համար 1990-ականներին։  Գնման պահին «Boyer»-ը պլանավորում էր վեց ամսվա ընթացքում վերսկսել «Քլարք Սալիկ»-ի արտադրությունը արևմտյան Փենսիլվանիայում։ Արտադրական մեքենաների արագության և սալիկի կոնսիստենցիայի ու ձևի վերարտադրման հետ կապված մարտահրավերները հետաձգեցին դրանց վերարտադրումը, սակայն ապահովեցին հումք «Boyer»-ի առաջին «Քլարք»-ին առնչվող արտադրանքի՝ «Քլարք Գավաթ»-ի համար, գետնանուշի կարագով գավաթ, որը սկզբնապես ներառում էր աղացած ոչ ճիշտ ձևի «Քլարք Սալիկ» լցոնման մեջ։  Երբ «Boyer»-ը լուծեց այս արտադրական խնդիրները, «Քլարք Սալիկ»-ը հասանելի դարձավ գործարանի առանձնացված վաճառքի կետում 2019 թվականի դեկտեմբերի վերջին, և սահմանափակ հիմունքներով բաց թողնվեց Փիթսբուրգի տարածքի խանութներում 2020 թվականի փետրվարի կեսերին, որին պետք է հետևեր նախ Փիթսբուրգում լիարժեք թողարկումը, իսկ հետո համազգային վաճառքը, սակայն 2021 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ արտադրությունը դեռևս սահմանափակ էր, իսկ բաշխումը՝ միայն Փիթսբուրգի տարածքի մասնագիտացված քաղցրավենիքի խանութներում։

Մասամբ զինվորականների հետ իր պատմական կապի պատճառով «Քլարք Սալիկ»-ը «Amazon Prime Video» շարքի համանուն հերոսի սիրելի խորտիկն է՝ «Ռիչերը»։

## Արտադրական գործընթաց
Ինչպես նկարագրված էր «Necco»-ի սեփականության ժամանակաշրջանում, «Քլարք Սալիկ»-ը արտադրվում է մոտավորապես 90 րոպե տևող գործընթացով։ Հիմնական բաղադրիչները տաքացվում են մինչև թխվածքի նման խտության և հարթեցվում թերթի տեսքով, որն այնուհետև պատվում է գետնանուշի կարագի շերտով և փաթաթում։ Սալիկի չափի երկարությամբ կտրելուց հետո այն պատում են հեղուկ շոկոլադի մեջ, սառեցվում՝ կարծրացնելու թե՛ միջուկը, թե՛ պատվածքը, այնուհետև փաթեթավորվում։ «Քլարք Սալիկ»-ի արտադրության գործընթացը ցուցադրվել է «*How It's Made*» վավերագրական հեռուստասերիալի մի հատվածում 2016 թվականին:

«Քլարք Սալիկ»-ի բաղադրիչներն են՝ Կաթնային շոկոլադ (շաքար, կակաոյի կարագ, շոկոլադե լիկյոր, կաթի փոշի, կարագի յուղ, սոյայի լեցիտին, վանիլի էքստրակտ), եգիպտացորենի օշարակ, շաքարավազ, գետնանուշ, մելաս, եգիպտացորենի ալյուր, ինվերտ շաքար, աղ, կոկոսի յուղ, վանիլի էքստրակտ և սոյայի լեցիտին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1917 հայտնված արտադրանքներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն