open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Շաուրս (պանիր)

**Շաուրս** (), ֆրանսիական փափուկ պանիր՝ պատրաստված կովի կաթից։

## Պատմություն
Պանիր այս տեսակը հայտնի է դեռևս XIV դարից։ Համաձայն լեգենդի, այն սկսել են պատրաստել Պոնտինի աբբայության վանական-ճգնավորները։ 1977 թվականի հունվարի 21-ին շաուրսը սերտիֆիկացվեց *Appellation d'origine contrôlée* կողմից։ Ըստ 2007 թվականի ցուցանիշների այդ տարի արտադրվել է ավելի քան 2446 տոննա պանիր։ 2009 թվականին հաշվառվել է 90 կաթնային ֆերմաներ, որտեղ արտադրվել է շաուրս պանրատեսակից։

## Պատրաստում
Այս պանրի հասունացումը տևում է շուրջ 2-ից 4 շաբաթ։ Բնական ճանապարհով հեռանում է շիճուկը։ Սկզբում մակարդը տեղավորում են հատուկ կաղապարների մեջ, որոնց պատերին արված են բացվածքներ, իսկ հատակը բացակայում է։ Որոշ ժամանակ անց, երբ պանիրը սկսում է կարծրանալ, հանում են այդ կաղապարներից և տեղափոխում փայտե վանդակների կամ հարդի մակերևույթի վրա։ Պանիրը հատուկ ջերմաստիճանային պայմաններում սկսում է շիճուկազատվել և հասունանալ։ Երբեմն, նոր համ տալու համար, պանիրը փաթաթում են սոսու ծառի տերևներով։

Շաուրսը արտադրում են ամբողջ տարվա ընթացքում։

## Նկարագիր
thumb|right|200px|Շաուրս պանիր
Պանրի գլուխը պատված է *penicillium candidum* տեսակի սպիտակ բորբոսի շերտով։ Ունի գլանաձև տեսք, որի շառավիղը կազմում է 8 կամ 11 սմ. բարձրությունը 6 սմ է։ Քաշը կազմում է 200 կամ 450 գրամ։ Պանրի գլխի վրա միշտ թուղթ են քաշում։ Յուղայնությունը կազմում է 50 %։ Շաուրսն ունի նուրբ, թեթև թթվահամ։ Պարունակում է սունկի և անտառային ընկույզների բուրմունք։

Սովորաբար այս պանրատեսակը օգտագործում են նախքան աղանդերը մատուցելը։ Խորանարդաձը կտրատված կտորների հետ մատուցում են ապարատիվ։ Պանրի մատուցմանը լավագույնս համապատասխանում են բուրգունդական *Chablis blanc* և *Irancy* գինիները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բորբոսով պանիրներ
Կատեգորիա:Կովի կաթից պանիրներ
Կատեգորիա:Պանիրներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիական պանիրներ
Պիրեյոսի համալսարան

**Պիրեյոսի պետական համալսարան** (), համալսարան՝ բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Հունաստանի Հանրապետության Պիրեյոս քաղաքում։

Այս համալսարանը պատրաստում է ապագա մասնագետներ հիմնականում տնտեսագիտության, բիզնես կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բնագավառներից։

Պիրեյոսի համալսարանը հիմնադրվել է 1939 թվականին՝ որպես արդյունաբերական դպրոց։ 1945 թվականին այն դարձավ արդյունաբերական հետազոտությունների բարձրագույն դպրոց։

Նրա ժամանակակից անվանումը տրվել է միայն 1989 թվականին, երբ այս ուսումնական հաստատությունը ստացավ համալսարանի կարգավիճակ։

## Ֆակուլտետներ
* Տնտեսագիտական ֆակուլտետ
* Գործարար կառավարման ֆակուլտետ
* Ֆինանսական մենեջմենտի և բանկային գործի ֆակուլտետ
* Ծովային հետազոտությունների ֆակուլտետ
* Արդյունաբերական կառավարման ֆակուլտետ
* Վիճակագրությունը և ապահովագրական ֆակուլտետ
* Ինֆորմատիկայի ֆակուլտետ
* Թվային համակարգերի ֆակուլտետ
* Միջազգային և եվրոպական հետազոտությունների ֆակուլտետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի համալսարաններ
Վերա Ասևա

**Վերա Ասևա** (24 նոյեմբերի, 1919, Պրիլեպ - 10 նոյեմբերի, 2006, Սկոպյե), հարավսլավացի պետական գործիչ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, ազգային հերոս։

## Կենսագրություն
Վերա Ասևան ծնվել է 1919 թվականի նոյեմբերի 24-ին Պրիլեպում։ Ֆինանսական խնդիրների պատճառով չկարողանալով ավարտել գիմնազիան՝ նա սկսում է աշխատել ծխախոտի արդյունաբերությունում։

16 տարեկանում մասնակցել է երկրի աշխատավորական շարժմանը։ 1940-ական թվականների սկզբին դարձել է Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Նույն թվականի սեպտեմբերին կուսակցության գավառական կոնֆերանսում ընտրվել է Հարավսլավիայի կոմունիստների միության Մակեդոնիայի տարաշրջանային կոմիտեի անդամ։ 1940 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1941 թվականի նոյեմբեր Պրիլեպում եղել է տեղի կոմիտեի քարտուղար։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Վերա Ասևան եղել է Պրիլեպի պարտիզանական ջոկատի կազմակերպիչ։ 1942 թվականի սկզբից նա Սկոպյեում աշխատել է Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցությունում, այնուհետև եղել է կուսակցական խորհրդատու Ստրումիցայում, Բիտոլայում ու Ստիպում։ 1943 թվականի օգոստոսին դարձել է ջոկատի կոմիսար, իսկ նույն թվականի նոյեմբերի 11-ից, երբ Կոսովոյում կազմավորվել է Մակեդոնիայի առաջին ջոկատը, դարձել է քաղաշխատող։ Այնտեղ նա աշխատել է մինչև 1944 թվականի հունվար, երբ ընտրվել է Մակեդոնիայի կոմունիստների միության Երրորդ ու Չորրորդ շրջկոմների քաղաքական քարտուղար։ 1944 թվականի օգոստոսին նա մասնակցել է Մակեդոնիայի ժողովրդական ազատագրման հակաֆաշիստական ժողովի առաջին նստաշրջանին, որում ընտրվել է նախագահության անդամ։

Երկրի ազատագրությունից հետո Վերա Ասևան աշխատել է ղեկավար պաշտոններում։ 1948 թվականին նա եղել է Սկոպյեի քաղաքապետ։ 1948 թվականի հուլիսին Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցության հինգերորդ համագումարում ընտրվել է Հարավսլավիայի կոմունիստների միության Կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ 1949 թվականի մարտին՝ Մակեդոնիայի Ժողովրդական Հանրապետության կառավարության կազմավորման ժամանակ, Վերա Ասևան ընտրվել է գյուղատնտեսության նախարար։ Նա եղել է նաև դաշնային գործադիր խորհրդի անդամ, Մակեդոնիայի Ժողովրդական Հանրապետության խորհրդարանի մի քանի գումարումների անդամ։

1960 թվականին Վերա Ասևան վիճել է Մակեդոնիայի Կոմկուսի ԿԿ այդ ժամանակվա քարտուղար Լազար Կոլիշևսկու հետ։ Վերա Ասևան Լազար Կոլիշևսկուն մեղադրել է նրա համար, որ վերջինս որոշումներ է ընդունել Վիդոե Սմիլևսկի-Բատոյի հետ՝ առանց հաշվի առնելու Մակեդոնիայի կոմունիստների միության գործադիր կոմիտեի անդամների կարծիքը։ 1960 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Բեկգրադից եկել է Ռանկովիչը՝ մասնակցելու կուսակցական ժողովին, և անցել է Կոլիշևսկու կողմը։ Վերա Ասևան ստիպված է եղել զիջել և կուսակցական աշխատանքի է տեղափոխվել Բելգրադ։

1991 թվականին Վերա Ասևան հրատարակել է «Սվետոզար Վիկմանովիկի նամակը» գիրքը։

Վերա Ասևան մահացել է 2006 թվականի նոյեմբերի 10-ին Սկոպյեում։

## Մրցանակներ
* Ազգային հերոսի շքանշան
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան
* Եղբայրության ու միասնություն շքանշան
* «Խիզախության համար» շքանշան
* Պարտիզանական փառքի շքանշան (1941)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հարավսլավացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Լերան (Արյեժի գավառ)

**Լերան** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 09161։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 545 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 312 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 215-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 97-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,9 %)։ 215 աշխատունակ բնակիչներից 180-ը աշխատում էին (94 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 33-ը (13 տղամարդ և 22 կին)։ 97 անգործունակ մարդկանցից 19-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 38-ը թոշակառու, 40-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Լերան դղյակ (1163 թվական)

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Aigues-Vives and Leran.jpg|Տեսարան բնակավայրից 


## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լերկուլ

**Լերկուլ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Վիկդեսո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 09162։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 27 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 15 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 8-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 7-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 53,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,0 %)։ 8 աշխատունակ բնակիչներից 8-ը աշխատում էին (4 տղամարդ և 4 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 7 անգործունակ մարդկանցից 7-ը թոշակառու էին։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Lercoul09.jpg|
Պատկեր:Vuelercoul.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Օբրազցովի

**Օբրազցովի**, գյուղ, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լենինգրադսկի շրջանում։

Վարչական կենտրոնն է Օբրոզցովո գյուղական համայնքը։

## Տեղագրություն
### Փողոցներ

## Աղբյուրներ
* Գյուղապետարանը adminlenkub.ru կայքում  
* Գյուղի քարտեզը ''maps.vlasenko.net'' կայքում 
* Գյուղի կենտրոնը Panoramio կայքում
* Համար 9 դպրոց
* Քաղաքի փողոցները Panoramio կայքում

Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Պավել Յոզեֆ Շաֆարիկի անվան համալսարան

**Պավել Յոզեֆ Շաֆարիկի անվան համալսարան** (), համալսարանական տիպի բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Կոշիցեում (Սլովակիա), որն անվանվել է ի պատիվ նշանավոր բանասեր, պատմաբան Պավել Յոսեֆ Շաֆարիկի։

## Պատմություն
Ստեղծվել է 1959 թվականին Բրատիսլավայի՝ Կոմենսկու համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի և Պրեշովի բարձրագույն մանկավարժական դպրոցի փիլիսոփայության ֆակուլտետի միավորման արդյունքում։ Համարվում է Կոշեցկու համալսարանի ժառանգորդը։

1964 թվականին Պրեշովի համալսարանի մանկավարժական ֆակուլտետը ընդգրկվել է Կոշիցեի՝ Պավել Յոսեֆ Շաֆարիկի անվան համալսարանի կազմում։

1963 թվականին նրան միանում են բնագիտական, իսկ 1973 թվականին՝ իրավաբանական ֆակուլտետները։

1990 թվականին համալսարանի կազմում ընդգրկվում են ուղղափառ աստվածաբանական և հունակաթոլիկական աստվածաբանական ֆակուլտետները։

1996 թվականի դեկտեմբերի 10-ի № 361/1996 որոշման համաձայն՝ համալսարանից առանձնանում է Պրեշովի համալսարանը։

Պավել Յոսեֆ Շաֆարիկի անվան համալսարանը Սլովակիայում մեծությամբ երկրորդ խոշոր ուսումնական հաստատությունն է՝ Բրատիսլավայի համալսարանից հետո։

## Ֆակուլտետներ
* Բժշկության ֆակուլտետ
* Բնագիտության ֆակուլտետ
* Իրավաբանական ֆակուլտետ
* Հանրային կառավարման ֆակուլտետ
* Փիլիսոփայության ֆակուլտետ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Համալսարանի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Սլովակիայի համալսարաններ
Մեֆիստո

**«Մեֆիստո»** ( - «Մեֆիստոֆել»), Կլաուս Մանի «Մեֆիստո. կարիերայի պատմություն» (1936) վեպի էկրանավորումը՝ նկարահանված 1981 թվականին՝ ռեժիսոր Իշտվան Սաբոյի կողմից։

2013 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։

## Սյուժե
1930-ական թվականների Գերմանիա։ Դերասան Հենդրիկ Հյոֆգենն ամուսնանալով հարուստ Բարբարա Բրուքների հետ՝ մեկնում է Բեռլին, որտեղ մեծ հաջողության է հասնում՝ խաղալով Մեֆիստոֆելի դերը «Ֆաուստ» դրամայում։ Համակված թունդ փառասիրությամբ՝ նա չի գիտակցում, թե ինչպես է անձնատուր լինում նացիզմին։

## Դերեր
* Քլաուս Մարիա Բրանդաուեր
* Քրիստինա Յանդա
* Իլդիկո Բանշագի
* Ռոլֆ Հոփե
* Դյորդյ Չերհալմի
* Պետեր Անդորաի
* Կարին Բոյդ
* Մարի Չոմոշ
* Տամաշ Մայոր
* Իլդիկո Կիշհոնտի
* Դորա Մարտին

## Մրցանակներ
* FIPRESCI-ի մրցանակ՝ լավագույն սցենարի համար, Կաննի միջազգային կինոփառատոն, Ֆրանսիա, 1981
* Օսկար (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխություն, ԱՄՆ, 1982
* «Դոնատելլոյի Դավիթ» (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ, լավագույն արտասահմանցի դերասան), Իտալական կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխություն, Իտալիա, 1982
* «Արծաթե ժապավեն» (լավագույն արտասահմանցի դերասան), Իտալիայի կինոլրագրողների ազգային սինդիկատ, 1982, Սորրենտո, Իտալիա
* «Սան Ֆեդելե» մրցանակ, Միլանի միջազգային կինոփառատոն, Իտալիա, 1982
* Գլխավոր դերի լավագույն նորելուկ դերասան, Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիա (BAFTA), Լոնդոն, 1982
* 1-ին մրցանակ, Կադիսի միջազգային կինոփառատոն, Իսպանիա, 1982
* Կինոքննադատության ազգային խորհրդի մրցանակ (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Նյու Յորք, 1982
* Լոնդոնի կինոքննադատների խմբի մրցանակ (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Լոնդոն, 1982
* Լեհ կինոքննադատների մրցանակ (լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ), Վարշավա, 1984

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1981 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ավստրիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ավստրիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Էսպերանտո ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իշտվան Սաբոյի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հունգարական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հունգարերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դերասանների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին
Մոի դը լ’Էն

** Մոի դը լ’Էն** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։

Համայնքի INSEE կոդը 02529։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 207 մարդ։

## Տնտեսություն
2011 թվականին համայնքի 625 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 448-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 177 -ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 71,7 %, 1999 թվականին եղել է 67,0 %)։ 448 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 405-ը (217 տղամարդ և 188 կին), գործազուրկ էին 43-ից (27 տղամարդ և 16 կին)։ 177 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը՝ թոշակառուներ, 68-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մուի դը լ՛Էն 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Քղիի գավառակ

**Քղի**, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, էրզրումի վիլայեթում։ Իր տարածքով համապատասխանում էր Չորրորդ Հայք աշխարհի Խորձյան գավառին։ Կենտրոնը Քղի գյուղաքաղաքն էր։

## Աշխարհագրություն
Քղին գտնվում էր Էրզրումի գավառի հարավարևմտյան ծայրամասում։ Այն արևելքից սահմանակից էր Խնուսի, հյուսիսից՝ Դերջանի, հյուսիս-արևմուտքից՝ Չարսանջակի, իսկ հարավից Ճապաղջրի գավառակների հետ։

Ուներ խիստ լեռնային տարածք, որը տեղ-տեղ անտառապատ էր։ Գավառակի արևմտյան մասում գտնվում է Քղիի ամենաբարձև Սուրբ Լույս լեռը, որն հասնում է մինչև Դերսիմի սահմաններին։ Լեռն հայտնի է իր քարայրներով։

Կար նաև հովտային տեղամասեր։ Ջրառատ էր։ Գավառակի միջով հոսում է Արածանի վտակ Քղի գետը։

Քղիի կենդանական աշխարհը հարուստ էր։

## Կլիմա
Կլիման առողջարար է։ Հայտնի էր երկարատև ձմեռներով։

## Պատմություն
Գավառակը բավականին տուժել է 1616 թվականի երկրաշարժի ժամանակ։ Զովել է 1700 մարդ։

XVII-XVIII դարերում եղել է գավառ։ Էրզրումի կազմի մեջ մտնելուց հետո դարձել է գավառակ։

1895 թվականի հոկտեմբերի 10-ին տեղի է ունեցել հայերի զանգվածային կոտորածներ։ Ավերվել են հայաբնակ գյուղերն ու եկեղեցիները։

1914 թվականին թուրքերը կոտորել են գավառակի և այստեղ ապաստան գտած հազարավոր հայերի։

## Բնակչություն
Ըստ Վ. Քինեի Քղին 1891 թվականին ուներ 41 225 բնակիչ, որից 12 040-ը՝ հայեր։ 1909 թվականին 50 հայաբնակ գյուղերում բնակվում էր 16 255 հայ բնակիչ։

## Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն, մեղվապահություն և արհեստներն էին։ Զբաղվում էին կաշեգործությամբ, գրուտագործությամբ և որմնդրությամբ։ Անտառներից հավաքում էին կաղին, ընկույզ, տանձ և այլ պտուղներ։

Գավառակում տարածում ուներ պանդխտությունը։ Միայն 1978 թվականին Պոլսում շուրջ 3000 պանդուխտներ կային։

## Օգտակար հանածոներ
Քղին ուներ աղի, արջասպի, արճճի, երկաթի և կավի հանքեր։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Քղին հարուստ է պատմական հնություններով։ Դրանցից է **Արտալես** բերդը, որը Հուստիանոս կայսեր օրոք ամրացվեց և դարձվեց բյուզանդական դքսի ու կայազորի կայան։

Հայտնի կրոնական կառույցներից են Աստղաբերդ գյուղի մոտ գտնվող **Ս. Կիրակոս** և Սերկևիլ գյուղի մոտ գտնվող **Ս. Փրկիչ** վանքերը, **Սուրբ Լույս** լեռան քարայր ուխտատեղին։ Քղիի գավառակն ուներ 47 հայկական եկեղեցիներ։

## Կրթություն
XX դարի սկզբում Քղիի գավառակում գործում էր 27 հայկական դպրոց, որտեղ սովորում էին 1700 աշակերտ։

## Վարչական բաժանում
Քղին Առյուծ լեռով և Շեյթանդերեսի գետակով բաժանվում էր Ներքին և Վերին Քղի գավառամասերի։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին ուներ 15 գյուղախումբ։

1909 թվականին ուներ 206 գյուղ, որից 50-ը հայաբնակ էին։ Մյուս գյուղերում մեծ մասամբ բնակվում էին քրդեր, իսկ այնուհետև թուրքեր և այլազգիներ։

Մարդաշատ հայաբնակ գյուղերից էին Արեգ, Աստղաբերդ, Դարման, Խուբս, Ծերմակ, Հերտիֆ, Ճըպըռգեղ, Չան, Չանախչի, Չումախ, Սագաձոր, Սեղանք, Սերկևիլ և Օսնակ գյուղերը։

## Տես նաև
* Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հունաստանի ազգային թատրոն

**Հունաստանի ազգային թատրոն** (), պետական թատրոն, որը գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։

Թատրոնը հիմնադրվել է 1880 թվականին, որպես շահույթ չհետապնդող հաստատություն, որի նպատակն է Հունաստանում մշակութային և ազգային ինքնության պահպանումը։

## Նպատակներ
Հունաստանի ազգային թատրոնի ստեղծման նպատակներն են.
* Հունաստանի Հանրապետությունում և արտերկրում հին հունական դրամայի (թատերգական ոճ) ուսանում և տարածում։
* Հունաստանում հույն դասականների հեղինակության բարձրացում։
* Հունաստանում մանկական և պատանեկան լսարանների ստեղծում։
* Թատերական կրթության բարձրացումը երկրի տարածքում։
* Եվրոպայի այլ թատերական հաստատությունների հետ համագործակցություն։

## Պատմություն
Հունաստանում թատրոնի ստեղծման և զարգացման համար ֆինանսական աջակցություն են տրամադրել հույն բարերար Եվստրատիս Ռալլիստը և Հունաստանի թագավոր Գեորգիոս I-ը։

Թագավորի հովանավորությամբ ստեղծված թատրոնը կոչվեց Հունաստանի թագավորական թատրոն։ Ըստ էության, թատրոնի շինարարությունը սկսվել է 1881 թվականին Նիկոլաս Տոնու անունով մեծահարուստի կալվածքում, որը գտնվում էր Սուրբ Կոնստանտինի փողոց հասցեում։

Նախագծի հեղինակն էր Էռնաստ Զիլլերը, որը հայտնի էր որպես Պանատինաիկոս մարզադաշտում, Հունաստանի ազգային գրադարանի, Հունաստանի Հանրապետության նախագահի նստավայրի և այլ նշանավոր աթենական շենքերի նախագծմամբ։

Թատրոնի շինարարությունը տևեց շուրջ 20 տարի։ Շինարարության ավարտից հետո՝ 1900 թվականին թատրոնի տնօրեն է նշանակվում Անգելոսի Վլախոսը, իսկ գեղարվեստական տնօրեն՝ Թոմաս Օիկոնոմուն։ 1901 թվականի նոյեմբերի 7-ին թատրոնին կից ստեղծվում է թատերական դպրոց։

1908 թվականին թագավորական թատրոնը հայտարարել է, որ դադարեցնում է իր գործունեությունը Հունաստանում։ Նա շարունակում է շրջագայել Եվրոպայում։

1930 թվականին ընդունվում է հատուկ որոշում, որի համաձայն Հունաստանում ազգային թատրոնը վերաբացվում է՝ Հունաստանի ազգային ակադեմիական թատրոն անվան տակ։

## Աղբյուրներ
* Հունաստանի ազգային թատրոնի ստեղծման պատմություն

Կատեգորիա:Հունաստանի թատրոններ
Կատեգորիա:1900 հիմնադրումներ Հունաստանում
Եվրոպայի օրհներգ

**Եվրոպայի օրհներգ**, Եվրամիության և Եվրախորհրդի օրհներգն է, համարվում է Եվրոպայի խորհրդանիշներից մեկը։ Հիմնված է Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիայի չորրորդ մասի գլխավոր թեմայի վրա գործիքային ձևավորմամբ և կատարվում է երկու կազմակերպությունների պաշտոնական միջոցառումների ժամանակ։

## Ստեղծման պատմություն
Ֆրիդրիխ Շիլլերը «Ձոն ուրախության» բանաստեղծությունը գրել է 1785 թվականին՝ որպես «մարդկանց եղբայրության տոնում»։ 1823 թվականին՝ Շիլլերի մահվանից հետո, Լյուդվիգ վան Բեթհովենն օգտագործեց ստեղծագործության բառերը իր 9-րդ սիմֆոնիայի չորրորդ (եզրափակիչ) մասի համար։

Դիրիժոր Հերբերտ ֆոն Կարայանը գրել է Եվրոպայի օրհներգի երեք պաշտոնական գործիքային վերադաշնակում` դաշնամուրի, փողային նվագախմբի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար։ Նա նաև փոխել է երաժշտության տեմպը։ Այնտեղ, որտեղ Բեթհովենն օգտագործել է կես նոտա, Կարայանն օգտագործել է քառորդական։

## Կիրառություն
Եվրամիության նախարարների կոմիտետը 1972 թվականի հունվարի 19-ին Ստրասբուրգում պաշտոնապես հայտարարեց Եվրոպայի օրհներգը` Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիայի 4-րդ մասը՝ «Ձոն ուրախության» նախերգանքը։

Բեթհովենի սիմֆոնիայում օգտագործվել են Շիլլերի բանաստեղծության գերմաներեն բառերը, սակայն 1972 թվականին օրհներգի հաստատման ժամանակ բառերը հանել են, որպեսզի գերապատվությունը չտրվի ոչ մի լեզվի։

2010 թվականի հոկտեմբերի 4-ին օրհներգը հնչել է առաջին անգամ սպորտային պաշտոնական մրցումների ժամանակ, երբ Եվրոպայի թիմը հաղթեց ԱՄՆ-ի թիմին։

## Տես նաև
* Սիմֆոնիա № 9 (Բեթհովեն)
* Եվրամիություն
* Եվրախորհուրդ
* Եվրոպայի դրոշ
* Եվրամիության նշանաբան

## Ծանոթագրություններ

 

Կատեգորիա:Ազգային օրհներգեր
Կատեգորիա:Եվրախորհուրդ
Կատեգորիա:Եվրոպական միության խորհրդանիշներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհուրդ
Կատեգորիա:Օրհներգեր
Կիկի Դիմուլա

**Կիկի Դիմուլա** (, ), հույն բանաստեղծուհի և պոետ։

## Կենսագրություն
Կիկի Դիմուլան ծնվել է 1931 թվականի հունիսի 19-ին Հունաստանի թագավորության մայրաքաղաք Աթենքում։

1949 թվականին Կիկի Դիմուլան քսանհինգ տարեկան հասակում աշխատանքի է ընդունվում բանկում։ 1954 թվականին հույն բանաստեղծուհին ամուսնական կապեր է հաստատում հույն պոետ Աթոս Դիմուլոսի հետ։

Իր ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել է երկու երեխա։

## Գրքեր և ժողովածուներ
* *Ποιήματα*/ Բանաստեղծություններ (1952)
* *Έρεβος*/ Խավար (1956)
* *Ερήμην*/ Հեռակա կարգով (1958)
* *Επί τα ίχνη*/ Նավահետքեր (1963)
* *Το λίγο του κόσμου*/ Աշխարհի շնորհը (1971, Ազգային մրցանակ պոեզիայի համար)
* *Το Τελευταίο Σώμα μου*/ Իմ վերջին մարմինը (1981)
* *Χαίρε ποτέ*/ Ցտեսություն ոչինչ (1988, Ազգային մրցանակ պոեզիայի համար)
* *Η εφηβεία της Λήθης*/ Պատանեկություն մոռացում (1996, Աթենքի ակադեմիայի մրցանակ)
* *Eνός λεπτού μαζί*/ Մի պահ միասին (1998)
* *Ήχος απομακρύνσεων*/ Բաժանման ձայնը (2001)
* *Χλόη θερμοκηπίου*/ Ջերմոցային բույսեր (2005)
* *Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως*/ Մենք գտնվում ենք տարբեր դուռներում (2007)

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* На сайте Европейской литературной премии 

Կատեգորիա:Հույն գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Հույն բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հույն կին գրողներ
Վլկոլինեց

200px|մինի|Գյուղի զանգակատունն ու դպրոցը
**Վլկոլինեց** (), նախկինում գյուղ Սլովակիայի Ժիլինի երկրամասում, այժմ Ռուժոմբերոկ քաղաքի մաս։ Հյուսիսային Կարպատների ժողովրդական ճարտարապետության բնորոշ օրինակ է։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 717մ բարձրության վրա, մակերեսը 7.97 կմ² է, բնակչության թիվը՝ 35 մարդ։

## Պատմություն
Վլկոլինեցի մասին առաջին հիշատակումները թվագրվում են 1376 թվականին։ 1882 թվականին գյուղը պաշտոնապես մտել է հարևան Ռուժեմբերոկ քաղաքի կազմի մեջ։ Գյուղը 1977 թվականից մտնում է ժողովրդական տասը գյուղերի կազմում, որոնք Սլովակիայի ժողովրդական ճարտարապետության թանգարան են։ 1933 թվականին Վլկոլինեցը՝որպես առավել ամբողջական օրինակ, ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Վլկոլինեցը Կենտրոնական Եվրոպային բնորոշ գյուղ է՝ իր եկեղեցիով, զանգակատնով, դպրոցով։ 1860 թվականին այն ուներ փայտե 45 տնակներ՝ կղմինդրե տանիքներով, երկու-երեք սենյակներով։ Չնայած դպրոցին հարակից փայտե զանգակատունը կառուցվել է 1770 թվականին, Աստվածամոր եկեղեցին՝ իրականացված բարոկկոյի ոճով, կառուցվել է 1875 թվականին։

№ 16 և № 17 տներում թանգարանային ցուցադրություն է կազմակերպված, որը ներկայացնում է գյուղական կենցաղի ավանդական առարկաներ ու գյուղատնտեսական գործիքներ։

## Գյուղ-թանգարաններ Սլովակիայում
* Բրգլովցե
* Չիչմանի
* Օստուրնյա
* Պլավեցկի Պետեր
* Պոդբյել
* Սեբեխլեբի
* Շպանյա Դոլինա
* Վելկե Լևարե
* Ժդյար

### Համանման թանգարաններ այլ երկրներում
* Հոլոկյո, Հունգարիա
* Գոլաշովիցե, Չեխիա
* Գամելստաֆ, Շվեդիա
* Վիտոսլավլիցի, Ռուսաստան

## Պատկերասրահ

Image:Vlkolínec - socha.JPG|Փայտե քանդակ գյուղի մուտքի մոտ
Image:Vlkolínec, Slovakia 020.jpg|Տան բնորոշ ինտերիեր
Image:Vlkolínec, Slovakia 018.jpg|Գյուղին բնորոշ տուն
Image:Vlkolinec house 47.jpg|Տուն № 47
Image:Vlkolínec, Slovakia 016.jpg|զանգակատուն
Image:Vlkolínec, Slovakia 015.jpg|Գյուղական փողոց
Image:Vlkolínec, Slovakia 019.jpg|Փողոցներից մեկի տեսարան
Image:Vlkolínec, Slovakia 002.jpg|Գյուղական տուն
Image:Vlkolinecslovakia001.jpg|Գյուղի մուտքը
Image:Vlkolínec, v pozadí Sidorovo.JPG|Գյուղի մերձակայքում գտնվող Սիդորովո լեռը


## Արտաքին հղումներ
* Վլկոլինեցի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Սլովակիայում
Կատեգորիա:Սլովակիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Սլովակիայի ճարտարապետություն
Հունաստանի Սահմանադրություն

աջից|230px
**Հունաստանի Հանրապետության Սահամանադրություն** (), Հունաստանի Հանրապետության բարձրագույն օրենքը։

Հունաստանի Սահմանադրությունը մշակել է կառավարությունը և 1975 թվականի հունիսի 9-ին ընդունել խորհրդարանը։ Հունաստանի առաջին սահմանադրությունը ուժի մեջ է մտել 1975 թվականի հունիսի 11-ին։

Սահմանադրության ընդունումը տեղի ունեցավ միայն «սև գնդապետների» ռազմական բռնապետության տապալումից հետո։ 1821 թվականին անկախության հռչակումից մինչև 1973 թվականը երկրում գործել է 10 տարբեր բովանդակությամբ սահմանադրություններ։

Հունաստանի Հանրապետության ներկայիս Սահմանադրությունը բաղկացած է 4 բաժնի բաշխված 120 հոդվածներից։ Սահմանադրության բնորոշ առանձնահատկությունը պետության և հոգևոր իշխանության հարաբերությունների մանրամասն նկարագրությունն է։

Սահմանադրական հսկողությունն իրականացնում են Հունաստանում գործող առաջին և երկրորդ ատյանի սովորական դատարաններն ու Գերագույն հատուկ դատարանը։ Փոփոխություններն ընդունվում են Հունաստանի Հանրապետության խորհրդարանի բոլոր անդամների ձայների 3/5-ով, մեկ ամսից ոչ ավելի ընդմիջմամբ երկու քվեարկություններում և հաստատվում հաջորդ գումարման խորհրդարանի կողմից։

## Կառուցվածք
Հունաստանի Հանրապետության մայր օրենքների ժողովածուն՝ Սահմանադրությունը, բաղկացած է 4 մասերից, որոնք իրենց հերթին բաժանված են 120 հոդվածների։

* **Առաջին մաս** (հոդվածներ՝ 1-ից 3-րդ), ներկայացված են նյութաիրավական դրույթներ։ Այստեղ հաստատվում է, որ Հունաստանի Հանրապետությունը կառավարման համակարգով խորհրդարանական հանրապետություն է՝ վարչապետի կառավարմամբ, ինչպես նաև պնդում, որ հույն ուղղափառ եկեղեցին Հունաստանի պաշտոնական կրոնական կառույցն է, իսկ քրիստոնեությունը՝ երկրի պետական կրոնը։
* **Երկրորդ մաս** (հոդվածներ՝ 4-ից 25-րդ), ինչպիսին են Հունաստանի քաղաքացիների անհատական և սոցիալական իրավունքները։
* **Երրորդ մաս** (հոդվածներ՝ 26-ից 105-րդ), նկարագրում է մարդու իրավունքների կազմակերպումը և պետության գործառույթները։ Կան նաև օրենքներ, որոնք միջազգային կոնվենցիաների հունականացված տարբերակն են։
* **Չորրորդ մաս** (հոդվածներ՝ 106-ից 120-րդ), եզրափակում է սահմանադրության դրույթները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Δ.Κ. Γιαννακόπουλος,* Η ανάπτυξη της έννοιας του συντάγματος στον πολιτικό λόγο των Ελλήνων, 1821-1844 *, Κλειώ, τ/χ.4, (Δεκέμβριος 2007),σελ. 27-55
* Ζολώτα, Αναστασίου Π., *Αντισυνταγματικαί διατάξεις του Συντάγματος*, Θεσσαλονίκη, εκδ. Ερωδιός, 2006.

## Արտաքին հղումներ
* The official text of the Greek Constitution as of May 27, 2008, source: Hellenic Parliament.
* The official English language translation of the Greek Constitution as of May 27, 2008, source: Hellenic Parliament
* An English translation with a link to the Greek text (1986 version) 

Կատեգորիա:Հունաստանի իրավունք
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքականություն
Կատեգորիա:Սահմանադրություններ
Տադեուշ Կոնդրատ

**Տադեուշ Կոնդրատ** (, ), լեհական թատրոնի, կինոյի, հեռուստատեսության և կաբարեի դերասան։

## Կենսագրություն
Տադեուշ Կոնդրատը ծնվել է 1908 թվականի ապրիլի 8-ին Պշեմիսլում։ Նա չի սովորել դերասանական դպրոցում, բայց 1932 թվականին տվել է դերասանական քննություն։ Թատրոնում իր դեբյուտը նշել է 1927 թվականին, խաղալով Պոզնանի, իսկ այնուհետև Կրակովի, Լոձի, Կատովիցեի և Վարշավայի թատրոններում։ 1954 թվականին խաղացել է նաև կաբարեում և 1957-ից 1979 թվականներին հանդես է եկել «հեռուստատեսային թատրոնի» ներկայացումներում։ Տադեուշը մահացել է 1994 թվականի հունիսի 19-ին «Սկոլիմուվում Դերասանների Տան», որը գտնվում է Կոնստանցին Եզերնայի քաղաքում։ Թաղված է «Հին Պովոնզկիում», Վարշավայում։

Նրա եղբայրն է եղել դերասան Ժոզեֆ Կոնդրատը, իսկ որդին՝ դերասան Մարեկ Կոնդրատը։

## Ֆիլմագրություն
* 1953 — Արկածները Մարիենշտատեյում / Przygoda na Mariensztacie
* 1954 — Ցելյուլոզա / Celuloza
* 1954 — Ֆրիգինյան ասղերի տակ / Pod gwiazdą frygijską
* 1955 — Կախարդական հեծանիվ / Zaczarowany rower 
* 1957 — Վրեժ / Zemsta
* 1961 — Ապրիլ / Kwiecień
* 1965 — Վալկովեր / Walkower
* 1967 — Որտեղ է երրորդ թագավորը / Gdzie jest trzeci król
* 1968 — Տիկնիկ / Lalka
* 1969 — Մարդը օրդերի հետ, բնակարանում / Człowiek z M-3
* 1975 — Իմ կռիվը, իմ սերը / Moja wojna, moja miłość
* 1975 — Վայր են ընկել ծառերի տերևները / Opadły liście z drzew
* 1976 — Գիշերը մեծ քաղաքում / Noc w wielkim mieście

## Պարգևներ
* 1947 — Արժանավոր արծաթագույն խաչի դափնեկիր։
* 1954 — Կավալերյան խաչ հանուն Լեհաստանի վերածննդում ունեցած ներդրումների, 
* 1955 — Պետական պարգև՝ Լեհաստանի Ազգային Հանրապետության 2-րդ աստիճանով
* 1978 — Լեհաստանի վերածննդի սպայական խաչ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Դերասանը filmpolski.pl կայքում 
* Դերասանը e-teatr.pl կայքում 
* Դերասանի լուսանկարները fototeka.fn.org.pl կայքում

Կատեգորիա:Լեհ դերասաններ
PrankvsPrank

**PrankvsPrank**, նաև հայտնի է որպես *PVP*, Յութուբի ալիք, որ ստեղծվել է Ջեսի Մ. Ուելենսի և նրա ընկերուհու՝ Ջինա Սմիթի կողմից 2007 թվականին նրանք երկուսով կատակներ էին անում միմյանց վրա և տեղադրում վիդեոները կայքերում՝ դրանով ձևավորելով Յութուբյան ալիքը,:

Ուելենսը տեսանկարահանել է Ջինային դարչին մարտահրավերը փորձելու ժամանակ և այդ հոլովակը տեղադրել է Համացանցում՝ սկսելով միմյանց վրա կատակներ անելու շարքը և այդ հոլովակները տեղադրելով օնլայն։ Հոլովակները ցուցադրում են, թե ինչպես են նրանք պատրաստվում կատակներ անել և ձայնագրում են միմյանց արձագանքը։ Այս ալիքը ունի 1.404 միլիարդ դիտում և ավելի քան 8.9 միլիոն հետևորդ 2015 թվականի սեպտեմբերի տվյալներով։

2013 թվականի ապրիլի 1-ին USA Today-ը *PrankvsPrank*-ն անվանել է Յութուբի լավագույն կատակերգուներ։

Ջեսի Ուելեսնը և Ջինան այժմ ապրում են Ֆիլադելֆիայում, Փենսիլվանիա։ Նրանք երկուսն էլ մեծացել են Նյու Ջերսիի արվարձաններում։ Նրանք հանդիպում են 2005 թվականի դեկտեմբերից։

Ջինան և Ուելենսը վլոգերներ են Յութուբի մեկ այլ ալիքում, որ կրում է ***BFvsGF*** անունը։ *BFvsGF*-ում նրանք ամենօրյա հոլովակներ են հրապարակում իրենց կյանքի մասին։ Հոլովակները հաճախ ցույց են տալիս նրանց զբոսանքները Ֆիլադելֆիայում, այցերը Նյու Յորք կամ ճանապարհորդությունները։ *BFvsGF* has more than 8.9 million subscribers and 1.404 billion video views, as of September, 2015.:

2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին PrankvsPrank-ը հաղթել է Streamy Award մրցանակը «Լավագույն կատակերգական շոու» անվանակարգում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ՅուԹյուբի տեսահոլովակներ
Վերդաու

**Վերդաու** (), քաղաք Գերմանիայում, Սաքսոնիայի շրջանային կենտրոն։ Ենթարկվում է Հեմնիցի վարչական շրջանին, մտնում է Ցվիկաու շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 22.101 մարդ է (2012 թվականի հոկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 65.60 կմ² մակերեսով տարածք։

Վերդաուն բաժանված է քաղաքային չորս շրջանի։

## Պատկերասրահ

Image:Werdau Main Market (aka).jpg|Շուկա Վերդաուում
Image:Werdau fountain at the main market (aka).jpg|Շատրվան շուկայի հրապարակում
Image:Stadtmuseum Werdau.JPG|Քաղաքի թանգարանը
Image:Population Statistics Werdau.png|Բնակչության թվի աճի գրաֆիկ
Image:Werdau - townhall (aka).jpg|Վերդաուի քաղաքապետարան
Image:Werdau_Marienkirche.jpg|Սուրբ Մարիամի տաճարը
Image:Werdau advertising clock (aka).jpg|Ժամացույց
Image:Werdau Fire Station (aka).jpg|Հրշեջ կայան


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վերդաուի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սամոս (նոմոս)

**Սամոս** (), նոմոս Հունաստանի Հանրապետության հյուսիս-արևելքում՝ Հյուսիսային Եգեյան կղզիներ պերիֆերիայում։

Ներառում է Սամոս, Իկարիա և Ֆուրնի կղզիները։ Նոմոսի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքը Սամոսն է, որը գտնվում է համանուն կղզու վրա։

Նոմոսի ընդհանուր տարածքը կազմում է 778 կմ²։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների, վարչական միավոի բնակչությունը կազմում է 109 118 մարդ։ Հիմնական բնակիչները հույներն են, որոնք խոսում են հունարենով։

## Արտաքին հղումներ

* Prefecture of Samos 
* Municipality of Vathy - The capital of Samos 
* Municipality of Pythagorion
* Tunnel of Eupalinos
* Port information Samos old port and new Marina for sailors 

Կատեգորիա:Հյուսիսային Եգեյան կղզիներ պերիֆերիայի նոմոսներ
Կատեգորիա:Հունաստանի նոմոսներ
Կունգուրի քարանձավ

մինի|300px
**Կունգուրի սառցե քարանձավ**, Սիբիրի և Ուրալի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկը։ Սառցե լեռան հետ միասին ձևավորում է տարածքային նշանակության բնապատմական համակարգ (ԽՍՀՄ-ում՝ խորհրդային նշանակության արգելոց)։ Քարանձավը գտնվում է Պերմի երկրամասում՝ Սիլվա գետի աջ ափին՝ Կունգուր քաղաքի և Ֆիլիպովկա գյուղի ծայրամասում, Պերմից 100 կմ հեռու։

Աշխարհագրական յուրահատուկ հուշարձան է, հանդիսանում է Կարստի և Ռուսաստանի եվրոպական հատվածի ամենամեծ քարանձավներից մեկը, աշխարհում 7-րդ քարանձավը ըստ երկարության։ Քարանձավի երկարությունը կազմում է մոտ 5700 մետր, որից 1,5 կիլոմետրը նախատեսված է զբոսաշրջիկների այցելության համար։ Քարանձավի կենտրոնում օդի միջին ջերմաստիճանը +5&nbsp;°C, քարանձավի կենտրոնում հարաբերական խոնավությունը 100 % է։ Կունգուրի քարանձավը ներառում է 58 այրեր, 70 լճեր, 146 խողովակներ, բարձր հանք, որ գրեթե հասնում է մակերևույթին։

## Պատմություն և հնաբանություն
Կունգուրի սառցե քարանձավը հայտնաբերվել է 1703 թվականին, երբ Պետրոս I-ը հայտնի աշխարհագրագետ Ս. Ռեմեզովին ուղարկեց Կունգուր։ Նա աշխատեց Ույեզդի պլանի վրա և արեց քարանձավի առաջին ճեպանկարը։

Քարանձավը զբոսաշրջության վայր է համարվում 1914 թվականից սկսած և ունի տարբեր երկարության երեք ուղիներ։
# Զբոսաշրջիկների համար նախատեսված ուղի, որը 1,5 կմ է, 1 ժամ և 20 րոպեի ճանապարհ
# Երկրորդը 1,8 կմ է և 1 ժամ ու 40 րոպեի ճանապարհ է
# Երրորդը ամենամեծն է՝ 2 կմ և մոտ 1,5 ժամի ճանապարհ. այս ճանապարհն ընդգրկում է լազերային շոու, իսկ ուղին ավելի դժվար է

Ամեն տարի քարանձավ այցելում է հարյուր հազար մարդ, իսկ բացման պահից մինչև հիմա քարանձավ այցելել է գրեթե 5 միլիոն մարդ։

Սառցե քարանձավի արևելյան հատվածում կան 7-9-րդ դարերին վերագրվող 2 բնակավայրեր, որոնք կապված են Լոմավատովի մշակույթի հետ։ Այն հայտնաբերվել է 19-րդ դարում։

## Միֆեր և պատմություններ
Քարանձավի ներսում կա մի նեղ ուղի, որ կոչվում է կանանց ճանապարհ, քանի որ շատ տարիներ առաջ մի արքայադուստր ընկել է այս ճանապարհին։ Քարայրից վերադառնալուց հետո նա ամուսնացել է։ Ասում են՝ եթե աղջիկն ընկնում է այս ճանապարհին, ապա նա շուտով կամուսնանա։

## Պատկերասրահ

Kungur asv2019-05 img07 Ice Cave.jpg
Kungur asv2019-05 img27 Ice Cave.jpg
Kungur asv2019-05 img14 Ice Cave.jpg
Kungur asv2019-05 img31 Ice Cave.jpg
По гротам пещеры 1.jpg
Kungur asv2019-05 img08 Ice Cave.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կունգուրի քարանձավի մասին Կունգուրի կայքում 
* Կունգուրի սառցե քարանձավ 
* Քարանձավը AkuAku.ru-ում
* Wikimapia

Կատեգորիա:Ռուսաստանի քարանձավներ
Կատեգորիա:Քարանձավներ այբբենական կարգով
Ստոիկը (վեպ)

**Ստոիկը** (), ամերիկացի գրող Թեոդոր Դրայզերի վեպը՝ կազմված 1947 թվականին։ Հեղինակի Ցանկության եռերգություն վիպաշարի վերջին՝ ավարտուն վեպը։ Վեպը Չարլզ Յորքսի կյանքի մասին է, որտեղ նկարագրվում է այդ գործարարի կյանքի վերջին տարիները։ Վեպն անավարտ է մնացել և լույս է տեսել միայն հեղինակի մահից հետո։

Դրայզերը 1914 թվականին Տիտանը վեպի լույս տեսնելուց հետո երկար ժամանակ դադար տվեց երրորդ մասն ստեղծել և վերսկսեց ստեղծագործել 1922 թվականին։ 1926 թվականին նա գնում է Լոնդոն՝ ֆինանսիստ Չարլզ Յորքսի մասին տեղեկություններ հավաքելու։ 1932 թվականին Դրայզերը ինտենսիվորեն աշխատում է վեպի վրա՝ գրելովստեղծագործության մոտ 2/3 մասը, բայց արդյունքում ավարտեց այն 1945 թվականին՝ իր մահից մի քանի օր առաջ։

## Բովանդակություն
Չիկագոյում հաջողության չհասնելուց հետո, երբ մրցակիցները թույլ չտվեցին նրան երկարաձգել տրանսպորտային կոնցեսիաները, Կաուպերվուդը գործունեություն շարունակում է Լոնդոնում՝ որոշելով զբաղվել մետրոպոլիտենի գծակայանների կառուցմամբ։ Կաուպերվուդին հաջողվում է ստանալ լորդ Սթեյնի օգնությունը, ով լայն կապեր ուներ Անգլիայում։

Բերենիս Ֆլեմինգը համաձայնում է դառնալ Կաուպերվուդի սիրուհին։ Կաուպերվուդը նաև սիրային կապեր է հաստատում իր 20-ամյա բարեկամուհու՝ Լորն Մերիսի հետ (նրա նախատիպը Յորքսի բարեկամուհի Էթել Յորքսն է), որը չի հանգեցնում Բերենիսի հետ կապերի խզմանը։ Բայց Բերենիսը մտածում է փոխադարձ պատասխանել՝ կապվելով լորդ Սթեյնի հետ, ով հետաքրքրվում էր նրանով։

Բերենիսի հետ Անգլիայում հանգստանալու ժամանակ, Կաուպերվուդը հիվանդանում է երիկամների հիվանդությամբ։ Վիրաբույժները վախենում են, որ նա չի ապրի մեկ տարուց ավելի։ Կաուպերվուդը հասկանում է, որ անխուսափելի է կամքի ուժ գտնել ֆինանսական գործերով զբաղվելու համար։ ԱՄՆ մեկնելու ճանապարհին շոգեքարշում նրա մոտ երիկամների ցավեր են սկսվում։ Կաուպերվուդը տեղափոխվում է հիվանդանոց։ Էյլինի և Բերենիսի հետ խոսելուց հետո նա մահանում է։ Բերենիսը մեկնում է Հնդկաստան։ Էյլինը մահանում է։ Բերենիսը, յոգայի դպրոց հաճախելով, աղքատների համար հիվանդանոց է հիմնում և աշխատում է որպես բուժքույր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թեոդոր Դրայզերի գրքեր
Կատեգորիա:1947 գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կատեգորիա:1947 թվականի ամերիկյան վեպեր
Ֆույարա

**Ֆույարա** (), սլովակյան փայտե ավանդական փողային երաժշտական գործիք։ Ծագել է կենտրանական Սլովակիայում որպես ժողովրդական հովվական նվագարան՝ ֆիփլ ֆլեյտայի բացառիկ դիզայնով։ Այն տեխնիկապես կոնտրաբաս է, պատկանում է *Tabor* սրինգի դասին։

## Տեխնիկան և դերը
Ֆույարան ունի 160-200 սմ երկարություն, և լարված է A, G կամ F։ Այն ունի երեք հնչերանգային անցքեր (որոնք կոչվում են նաև մատների անցքեր), գտնվում են հիմնական մարմնի ստորին հատվածում։ Ձայնն արտադրվում է հիմանակն մարմնից և ֆիփլի վերին հատվածից։ Ֆիփլում օդն առաջնորդվում է փոքրիկ խողովակի միջոցով, որը կոչվում է vzducholod (նշանակում է օդային ալիք)։ Տեղադրված է հիմնական մարմնի վրա։ Ֆույարայի վրա հնարավոր է նվագել հիմնական հաճախականություն, իսկ նորմալ նվագելու տեխնիկան հիմնված է գործիքը փչելու վրա։ 
Ձայնային բարձր հարաբերակցության պատճառով (երկարությունն ընդդեմ փոքր ներքին տրամագծի), նվագողը կարող է օգտագործել դիատոնիկ սանդղակը՝ միայն երեք հնչերանգային անցքերի միջոցով։ Ֆույարան հիմնականում կանգնած են նվագում, պահում են ուղղահայաց՝ սովորաբար հենելով աջ ազդրին։

Ատիպիկ դիզայնն արտադրում է խորը տեմբր։ Զարդերն ավանդաբար ավելացվել են բազայի մեղեդիներին, որոնք սովորաբար առաջանում են միքսօլիդիան եղանակով։ Զարդերի հիմնական 2 տեսակները կոչվում են prefuk և rozfuk՝ Սլովակերենից prefukovať և rozfúkať:
Ավանդաբար, ֆույարան նվագել են հովիվները հանգստի համար։ Սակայն այժմ այն այդ փուլից տեղափոխվել է ժողովրդական փառատոնների, որոնք տեղի են ունենում Východná և Detva քաղաքներում։ Այժմ ֆույարան տարածվել է ամբողջ աշխարհում։ Այն նվագում են հատկապես Արևմտյան Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի ֆլեյտայի սիրահարները։ Չնայած սրան, ֆույարան ձեռք է բերել մեծ ժողովրդականություն և ճանաչում Սլովակիայից դուրս։ Ֆույարան ավելի շատ սոլո գործիք է, բայց արդեն կան 2-3 գոյություն ունեցող ֆույարայի համույթներ։ Օրինակ the Kubinec family կամ the Javorová Húžva trio:

Ֆույարան 2005 թվականին ընդգրկվել է Միավորված Ազգերի Կրթության, Գիտության և Մշակույթի Կազմակերպության կողմից իրականացվող մարդկության բանավոր և նյութական ժառանգության գլուխգործոցների ցուցակում։

755px|մինի|կենտրոն|Ֆույարա

## Տես նաև
* Koncovka - Սլովակիայում մեկ ուրիշ ֆլեյտայի տեսակ ֆիփլով՝ առանց կողմնակի հնչերանգային անցքերի
* Tabor pipe - 3 անցքով ժողովրդական ֆլեյտա
* Willow flute- ժողովրդական ֆլեյտա՝ մի կողմում ֆլիփերով, մյուսում առանց անցքերի
* Kalyuka - Ռուսական հնչերանգային ֆլեյտա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարդկության բանավոր և ոչ նյութական ժառանգության գլուխգործոցներ
Կատեգորիա:Ֆլեյտաներ
Բեովոզ

thumb|right|Էլեկտրոգնացք Բեովոզի լոգոյով
**Բեովոզ**, երկաթուղային երթևեկության համակարգ Բելգրադում, գտնվում է մայրաքաղաքի կենտրոնում, և փոքր քաղաքներում հարավից և արևմուտքից գտնվում է դեպի հյուսիս։ Համակարգի պետական սիստեմի սեփականատերն է «Սերբիական երթուղիներ» ընկերությունը։

## Պատմություն

Երթուղու կառուցումը Բելգրադում սկսվել է 1971 թվականից, 1977 թվականին շինարարություն սկսվեց կենտրոնական հատվածում, կառուցվում էին մի քանի թունելներ մոտավորապես 10 կմ. երկարությամբ։ 1984 թվականից սկսել է գործել երկաթուղու երթևեկությունը, իսկ պաշտոնական բացումը եղել է 1992 թվականին, երբ թունելների կառուցումը քաղաքի կենտրոնում ավարտվել էր, որոնք էլ ունեն երեք ուղղություն։ Երկաթուղու վերահսկման կենտրոնը գտնվում է Բելգրադի կենտրոնում, որը նաև հայտնի է «Պրոկոպ» անունով։ Դեռ չէր ավարտվել կայարանի կառուցումը փոքր քաղաքներում, հեռավոր ուղևորային գնացքի կառուցումը նույնպես շարունակվում էր։

1995 թվականի հուլիսի 7-ին բացվեցին ամենաերկար թունելը դեպի Պենչևյան կամուրջ, և երկու ստերգետնյա կայարանները։

500px|center|Գնացքի դիագրամը

## Գծեր
2012 թվականի տվյալների, տեսքը հետևյալն է՝

* **Գիծ 1**, Պանչևյան կամուրջ
* **Գիծ 2**, Բելգրադի կենտրոն
* **Գիծ 3**, Պանչևո Վոյլովիցա
* **Գիծ 4**, Բատայնիցա

## Պատկերասրահ

 Պատկեր:Vukov spomenik Beovoz envi.png|Կանգառը]]
Պատկեր:Unutrašnjost BG Voza.jpg|Գնացքը ներսից
Պատկեր:New railway bridge serbia belgrade.jpg|Տեսքը կամրջի վրա]]



## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Расписание поездов   
* Карта Беовоза  

Կատեգորիա:Երկաթուղային տրանսպորտ
Լատկովաց

**Լատկովաց** (), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։

Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 474 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալեքսանդրովացի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր
Պուտբուս

**Պուտբուս** (), քաղաք Գերմանիայում` Մեկլենբուրգի տարածքում։ Մտնում է Ռյուգենի շրջանի մեջ։ Բնակչության քանակը 2003 թվականին կազմել է 4.9 հազար մարդ, 2009 թվականին՝ 4.7 հազար մարդ։ Զբաղեցնում է 66.60 կմ² մակերեսով տարածք։

Պաշտոնական կոդը՝ 13 0 61 028:
200px|մինի|ձախից|Շագանակենիների պուրակ Պուտբուսում
200px|մինի|ձախից|Ամրոց Պուտբուսում, 1900-ական թվականների կառույց

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պուտբուսի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դենիել Ամարտի

**Դենիել Ամարտի**, (, ), գանացի ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս կիսապաշտպանի դիրքում։ Անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ակումբի և Գանայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
### Յուպգորդեն
Ամարտին իր կարիերան սկսել է Գանայի երկրորդ ենթախմբի «Ինթերնեշնլ Էլլիես» ակումբում։ 2013 թվականին Ամարտին տեղափոխվում է շվեդական «Յուպգորդեն»։ Գանացի ֆուտբոլիստը 18 տարեկան էր երբ տեղափոխվեց շվեդական ակումբ, այդ պատճառով նա սկզբում խաղաց «Յուպգորդեն» ակումբի երիտասարդական թիմում։

2013 թվականի մարտի 3-ին գանացի ֆուտբոլիստը իր առաջնախաղն է անկացնում Շվեդիայի առաջնությունում, ընդդեմ «Ումեո» ակումբի։ Այդ ժամանակ գանացու ծառայություններով էին հետաքրքրված «Շալկե 04»-ի և «Կայզերսլաուտերն»-ի գործակալները։ 2013 թվականի արդյունքներով Ամարտին համարվում էր Շվեդիայի առաջնության լավագույն 10 խաղացողներից մեկը, ըստ «Expressen» թերթի։ 2013 թվականին խոսակցություններ էին պտտվում որ Ամարտին հնարավոր է տեղափոխվի անգլիական «Լիվերպուլ»։

### «Կոպենհագեն»
2014 թվականի հուլիսին Ամարատին տեղափոխվում է «Կոպենագեն»։ 2014 թվականի հուլիսի 20-ին Ամարտին խաղում է իր առաջին խաղը նոր ակումբում։ Ամարտին 10 օր հետո Եվրոգավաթի խաղարկությունում Կոպենագենի կազմում խաղում է, ընդդեմ «Դնեպր»-ի։

### Լեսթեր Սիթի
2016 թվականի հունվարի 22-ին Ամարտին տեղափոխվում է անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ակումբ, պայմանագիրը ավարտվելու է 2020 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բեշիկթաշի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գանայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Յուրգորդենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Լեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կոպենհագենի ֆուտբոլիստներ
Technorama

**Շվեյցարիայի գիտական կենտրոն Technorama** (, երբեմն պարզապես *Technorama*), Շվեյցարիայի Վինտերտուր քաղաքի միակ գիտական կենտրոնը։ 6500 մետր խորանարդ տարածք ունեցող ցուցահանդեսին կան 500 փորձարարական կենտրոններ, որոնց օգնությամբ կարելի է ինքնուրույն և հեշտ անել և տեսնել այս կամ այն ֆիզիկական երևույթները։

Շվեյցարիայի գիտական կենտրոն Technorama-ն ղեկավարում է Technorama հիմնադրամը, աջակցելով ուրիշ ընկերությունների և ինստիտուտների հետ։

## Նկարագրություն
250px|left|Թանգարանի ցուցասրահներից մեկը
Տեխնորաման առաջին հերթին համարվում է ցուցահանդես, բաժանված մի քանի բաժինների (օրինակ ձգողականության բաժնի)։ Դրան հասնելու համար, ֆիզիկայի, կենսաբանության և քիմիայի վեց լաբորատորիաներ անցկացրել են սեմինարներ։ Ամեն օր ցուցադրվում են էլեկտրականության և գազերի օգտագործման հետևանքները։ Կան հատուկ ցուցահանդեսներ, որոնցից առանձին էքսպոնատները ինտեգրվում են էքսպոզիաների համար։

Technorama-ն օգտագործվում է նաև որպես արտադասարանական խոշորագույն ուսումնական հաստատություն դպրոցների կանոնավոր պարապմունքների համար։ 2012 թվականին Technorama-ի այցելուների քանակը հասել է մինչև 270 000 մարդու, որը համարվում է երրորդ լավագույն արդյունքը գիտական կենտրոնի ավելի քան 30 տարվա պատմությունում։

## Պատմություն
250px|left|Technorama
1947 թվականին հիմնադրվել է Շվեյցարիայի Տեխնիկական թանգարանի զարգացման և առաջխաղացման ասոցիացիան։ 1969 թվականին Շվեյցարական Technorama հիմնադրամը որոշել է ներկայացնել ցուցահանդեսի տեսքով էքսպոզիցիա, որի նպատակն էր ցուցադրել գիտության և տեխնիկայի վերաբերող աշխույժ շոու։ Այս ցուցահանդեսը որպես սովորական ցուցադրություն ցուցադրվել է 1982 թվականին։ 1990 թվականին ցուցահանդեսը սկսել են վերափոխել այնպիսի էքսպոզիցիայի, որտեղ կարելի է ինքնուրույն անցկացնել փորձեր։ Կոնվերսիան ավարտվել է 2000 թվականին։

Տեխնորաման համարվում է հետաքրքրական գիտությունների էտալոնային կենտրոններից մեկը, որի մասնագետները ակտիվորեն համագործակցում են ամբողջ աշխարհի էքսպլորատորիումաերի հետ։ 2018 թվականին Լախտա կենտրոնում (Սանկտ-Պետերբուրգ, Ռուսաստան) ծրագրավորվում է «Գիտության աշխարհ» կենտրոնի բացումը, որտեղ օգտագործվելու է նաև Տեխնորամայի փորձը։

## Պատկերասրահ

WIKI titel 01.png
201707 Swiss Science Center Technorama 02.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 03.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 04.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 05.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 07.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 12.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 16.jpg
201707 Swiss Science Center Technorama 18.jpg
Technorama Electrostatic.JPG
Technorama Winterthur (Ank kumar, INFOSYS Limited) 17.jpg
Technorama Winterthur (Ank kumar, INFOSYS Limited) 05.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Hans-Erhard Lessing: *Naturschön - Phänomene im Technorama*. Verlag Huber, Frauenfeld 2006, ISBN 978-3-7193-1388-3.

## Արտաքին հղումներ
* Պատմություն և կարճ տեղեկություններ

Կատեգորիա:1982 հիմնադրումներ Շվեյցարիայում
Կատեգորիա:1982 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Տեխնիկական թանգարաններ
Յան Պոպլուհար

**Յան Պոպլուհար**(, ), սլովակ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է եկել *ŠK Slovan Bratislava* ֆուտբոլային ակումբում և Չեխոսլովակիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, երկու անգամ մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը (1958 և 1962)։

## Ակումբային կարիերան
Պոպլուհարը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է ավագ դպրոցից հետո՝ խաղալով՝ Rudá Hvězda Brno ֆուտբոլային ակումբում։

Սլովան Բրատիսլավա ֆուտբոլային ակումբի մարզիչ Լեոպոլդ Ստանտնին ստեղծում էր կեղծանուններ խաղացողների համար, Պոպլուհարին նա անվանեց «Բիմբո»։ «Ես նրան անվանել եմ այդպես, քանի որ ես միշտ հետևել եմ, և նա շատ բարեսիրտ է, և ես չեմ պատրաստվում նեղացնել ինչ-որ մեկին»,- հիշում է նա։

## Ազգային թիմ
1962 թվականին Չիլիում տեղի ունեցած աշխարհի գավաթի առաջնության ժամանակ նա ամբողջովին փոխում է իրավիճակը հօգուտ իր թիմի։ Հանրահայտ ֆուտբոլիստ Պելեն ուշադրությունը հրավիրեց Պոպլուհարի վրա։ 1997 թվականին նա արժանացավ *World Fair Play* մրցանակի։ «Ես մի քանի անգամ հանդիպել եմ Պելեին, առաջին անգամ Չիլիում, իսկ հետո տարբեր խաղերում և ակումբներում», ասում է Պոպլուհարը։

Պոպլուհարը ընտրվել է տարվա լավագույն ֆուտբոլիստը Չեխոսլովակիայում 1965 թվականին։ Իսկ 2000 թվականին նա համարվել է 20-րդ դարի լավագույն սլովակ ֆուտբոլիստը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սլովակ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Լիոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխոսլովակիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ուբին (կղզի)

մինի|Սինգապուրի քարտեզի մի հատված, որտեղ պատկերված է Ուբին կղզին, 1945 թ.

**Ուբին** կղզի կամ **Պուլաու Ուբին** ( կամ , , ), փոքր կղզի Սինգապուր քաղաք-պետությունում։ Մալայերեն՝ «գրանիտե կղզի»։ Ֆիզիկա-աշխարհագրական տեսակետից գտնվում է Հարավ-Արևելյան Ասիայի Մալայան կղզեխմբի մեջ։ Տարածքը՝ 10,19 քառ. կմ։ Ուբինից դեպի հարավ-արևմուտք Սինգապուրն է, դեպի արևելք՝ Տեկոնգ կղզին։ Կղզին թռչունների միջազգային կարևորության արգելանոց է։

## Առասպելը
Ըստ պահպանված առասպելի՝ Ուբին կղզին առաջացել է, երբ երեք կենդանիներ՝ գորտը, խոզը և փիղը մրցության մեջ են մտել՝ ցանկանալով Սինգապուրից հասնել Ջոհորի ափը։ Այն կենդանին, որը չկարողանար հասնել, պիտի քար դառնար։ Բոլոր երեքն էլ անցան բազում դժվարությունների միջոցով և, այնուամենայնիվ, չկարողացան հասնել Ջոհորի ափերին։ Այդ իսկ պատճառով փիղն ու խոզը քարացան՝ վերածվելով Ուբին կղզու, իսկ գորտը դարձավ Սեկուդու կղզին, որը մալայերենից թարգմանված «գորտի կղզի» է նշանակում։

## Պատմություն
Ուբին կղզին առաջին անգամ քարտեզի վրա է հայտնվել 1828 թվականի Սինգապուր կղզու սխեմա-գծագրում՝ *Պուլո Օբին* (Pulo Obin) անունով, իսկ ապա՝ Ֆրանկլինի և Ֆիլիպ Ջեքսոնի քարտեզում՝ որպես *Պո. Ուբին* (Po. Ubin)։

### Քարհանքները
Այն ժամանակից ի վեր, ինչ բրիտանացիները հիմնեցին Սինգապուրը, Ուբին կղզին հայտնի է եղել իր գրանիտով։ Բրիտանացիներն արդյունահանված գրանիտն օգտագործում էին Սինգապուրի նշանավոր շենքերի, Սինգապուր-Ջոհար ծովային ճանապարհ-կամրջի, և ծովային փարոսների շինարարության համար։

1970-ականներին գրանիտի քարհանքները դադարեցին շահագործվել, փակվեցին և դրանք մշակող տեղացի բնակչությունը սկսեց լքել կղզին։

## Պատկերասրահ

Pulau Ubin kampong house.jpg|Տեղացիների տնակներն Ուբին կղզում
House near the northern coast of Pulau Ubin, Singapore - 20050803.jpg|Տուն Ուբին կղզու հյուսիսում
Ubin Quarry 01.jpg|Մի տեսարան Ուբին կղզուց. քարհանք
Pulau Ubin tame wild boar.jpg|Ձեռնասուն վարազը և նրա բուծողը Ուբին կղզում]]
Anthracoceros albirostris.jpg|«Անթրակոկերոս ալբիրոստրիս» թռչնատեսակը վերահաստատվում է Ուբին կղզում
Chek Jawa, panorama 6, Aug 07.jpg|Զբոսաշրջիկներն Ուբին կղզում
SINGAPOREAN BUMBOATS.jpg|Բումբոթ նավերն Ուբին կղզում


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կղզեխմբեր
Կատեգորիա:Կղզի պետություններ
Կատեգորիա:Հարավարևելյան Ասիայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Հարավարևելյան Ասիայի կղզեխմբեր
Կատեգորիա:Մալայան կղզեխմբի կղզիներ
Կատեգորիա:Սինգապուր
Կատեգորիա:Սինգապուրի տեսարժան վայրեր