open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մարտին Ավե

**Մարտին Ավե** (, ), ֆրանսիացի դերասանուհի և երգչուհի։

## Կենսագրություն
Մարտին Ավեն ֆրանսիացի իմպրեսարիո Մարսել Ավեի դուստրն է։ Դեռևս 8 տարեկանում Մարտինը խաղացել է Ժան-Պոլ Լե Շանուայի «Թշվառները» ֆիլմում Կոզետի դերը, որը նկարահանվել է 1958 թվականի, ըստ Վիկտոր Հյուգոյի համանուն ստեղծագործության։

Ֆիլմում Մարտինի գործընկերներն էին Ժան Գաբենը (Ժան Վալժանի դերում) և Բուրվիլը (Թենարդի դերում)։ Դերասանուհին հաջորդող տարիներին նույնպես նկարահանվել է, հիմնականում երեխաների դերում. դրանցից հայտնի է հատկապես Միշել Բուարոնի «Դպրոցականների ճանապարհը» ֆիլմը։

1960-ականներին նա թողարկել է տասնյակ երաժշտական մինի-ալբոմներ։

Հասարակության ուշադրությունը հրավիրեց մի քանի տասնամյակներ հետո, մասնավորապես 1980 թվականին, երբ «Profil» խմբով Հաագայում ներկայացրեց Ֆրանսիան՝ Եվրատեսիլ երգի մրցույթին ու զբաղեցրեց 11-րդ հորիզոնականը։

Մահացել է 2015 թվականի հունվարի 13-ի լույս 14-ի գիշերը Փարիզի ծերանոցներից մեկում՝ երիկամային անբավարարությունից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1980 երգի մրցույթ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ
Բարձրագույն կուսակցական դպրոցի շենք (Վոլգոգրադ)

**Բարձրագույն կուսակցական դպրոցի շենք** (), վարչական շենք Վոլգոգրադում, այժմ՝ Վոլգոգրադի պետական բժշկական համալսարանի գլխավոր մասնաշենք։ Տեղակայված է Ընկած մարտիկների հրապարակ 1 հասցեում։ Կառուցվել է 1950-1953 թվականներին Վասիլի Սիմբիրցևի և Եֆիմ Լևիտանի նախագծով, որոնք այս նախագծի համար 1951 թվականին արժանացել են Ստալինյան մրցանակի։

Ըստ Վոլգոգրադի կենտրոնի նախնական վերակառուցման նախագծի՝ հրապարակի այս կողմում նախատեսվում էր կառուցել Սովետների տունը։ Այն հրապարակի հյուսիսային կողմ տեղափոխվելուց հետո որոշվեց այստեղ կառուցել Բարձրագույն կուսակցական դպրոցի շենքը։ Բացի այդ, շենքում մինչև 1984 թվականը տեղակայված էր տարածաշրջանային գիտական գրադարանը։

Շենքի գլխավոր մուտքի մոտ կան խորաքանդակներ, որոնք պատկերում են Մարքսին, Էնգելսին և Լենինին։ Նախկինում կար նաև Ստալինի խորաքանդակը։ Քառանկյուն որմնասյան գագաթին բաց գրքեր են, որոնցից մեկի վրա գրված է «Լենին», մյուսին` «Ստալին» (անձի պաշտամունքի խեղաթյուրումից հետո գրությունները ներկով ծածկվել են)։

Նույն նախագծով շենք կառուցվել է Խաբարովսկում, որը 1991 թվականից հետո դարձել է Հեռավոր Արևելքի պետական ծառայության ակադեմիա։ Բացի այդ, Բարձրագույն կուսակցական դպրոցի շենքի դիմաց դրա նմանությամբ կառուցվել է բնակելի տուն, որի առաջին հարկերում թատրոնի տարածք կա (Լենինի պողոտա 15)։

## Պատկերասրահ

Барельефы над входом в медуниверситет.jpg|Խորաքանդակներ մուտքի վերևում
Книга на здании медуниверситета 2.jpg|Գրքով խոյակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Эволюция площади Павших борцов. Часть 1 » Царицын.рф
* О неправильных надписях » Царицын.рф

Կատեգորիա:Վոլգոգրադի շենքեր և շինություններ
Էլ Գրին

**Էլ Գրին**(, ամբողջական անունը **Էլբերտ Գրին **, , ), ամերիկացի կատարող ռիթմ ընդ բլյուզ ոճում , որի ստեղծագործությունները կապում է 1960-ական թվականների հարավային դասական սոուլի հայտնի դպրոցի և 1970-ական թվականների ֆիլադելֆյան առևտրային ուղղավծության սոուլի միջև։

Գրինի կատարողական ոճը ձևավորվել է կրոնական երաժշտության ՝ գոսպելի ազդեցության տակ ։ Իր ելույթները նա աշխուժացնում էր յուրահատուկ բացականչանքներով Ջեյմս Բրաունի ժանրում։ Երիտասարդ երգչին նկատեց *Hi Records* լեյբլի սեփականատեր ՝ Վիլ Միտչելլը , որն 1969 թվականին ստորագրեց  պայմանագիր նրա հետ մի քանի ալբոմ թողարկելու համար։

Հատուկ իր ֆալցետի համար Միտչելլը  հորինեց մի ուժեղ, զգացմունքային երաժշտական խառնուրդ , որն պատրաստված էր լարային գործիքների խելահեղության և տեղ֊ տեղ փողային գործիքների միջոցով։ Յոթանասունականների սկզբի հիանալի ձայնագրերը ինչպիսիք են «*Let’s Stay Together*» (1-ին տեղը ԱՄՆ-ում,«Գրեմմի» մրցանակ), «*Tired of Being Alone*», «*Take Me to the River*» և գերժամանակակից «*Love and Happiness*», տարբերվում էին այդ ժամանակվա հիթերի ընդհանուր ֆոնից  բաբախուն ռիթմերով և կանացի էրոտիկ բեք֊վոկալով։

Գրինի վաղ ստեղծագործությունները հիմք հանդիսացան ռիթմ ընդ բլյուզի նոր հնչեղության և մեծ ազդեցություն է գործել իր բոլոր գործիչների վրա, Մարվին Գեյից և Պրինսից մինչև Էնի Լենոքսը և Ջասթին Թիմբերլեյքը (ով հրապարակեց հոդված իր կուռքի մասին Rolling Stone *ամսագրի հոբելյանակ թողարկման ժամանակ)։* Մինչդեռ արդեն 1976 թվականին ինքը երգիչը ընդունեց աստիճան և այլևս չթողարկեց ձայնագրեր «մեղսագործ» թեմաններով։ Պատճառն ինչի համար նա դիմեց Աստծուն հանդիսացավ իր ընկերուհու ինքնասպանությունը,  որն մինչև կյանքից հեռանալը եռացրած ջրով տակառ թափեց լոգարանում գտնվող երգչի վրա։

Չնայած սկսած 1970-ականների կեսերից Գրինը կատարում է ավանդական գոսպել, իր ստեղծագործությունների հանդեպ հետաքրքրությունն շարունակում է պահպանվել։ 1981 և 1989 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում նա հաղթել է «Գրեմմիի» ութ արձանիկ, 2002 թվականին նրան շնորհած այդ հաղթանակն իր կարիերայի ողջ ընթացքում ձեռք բերած նվաճումների համար էր, իսկ 1995 թվականին իր անունը գրանցվել է Ռոքնլոռի փառքի սրահում։

## Սկավառակագրություն
### Ստուդիական ալբոմներ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Էլ Գրինը All Music Guide֊ում 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ
Մրցավարների տեսաօգնության համակարգ

**Մրցավարների տեսաօգնության համակարգ** (), կրճատ՝ **VAR** կամ **մրցավարի տեսաօգնական**, տեխնոլոգիա ֆուտբոլում, որը թույլ է տալիս մրցավարին որոշումներ ընդունել հանդիպման վիճելի պահերին կրկնապատկերների միջոցով։ 2018 թվականին միջազգային մրցաշարերում պաշտոնապես ընդգրկվել է Ֆուտբոլ խաղալու կանոնների մեջ։

## Համակարգի աշխատանքի սկզբունքներ
Տեսաօգնության համակարգը թույլ է տալիս դիտարկել չոր տեսակի վիճելի պահ և օգնել մրցավարին ճիշտ որոշում կայացնել. կանոնների խախտումով խփված գոլերի, *տասնմեկմետրանոցների* նշանամամբ դրվագների, *[[կարմիր քարտ]]ի* սխալ ցուցադրման (երկրորդ դեղինի դեպքերը չեն դիտարկվում) և *սխալներ պատժված խաղացողների նույնականացման հետ կապված* (թույլ է տալիս որոշել՝ ով է խախտում կատարել, որ որևէ քարտ ստանա) ժամանակ։ Այդպիսով, տեսաօգնության համակարգը պաշտոնապես թույլ է տալիս խաղի ընթացքում հայտնաբերել և հաստատել մրցավարի «ակնհայտ սխալները»։

Յուրաքանչյուր խաղի ժամանակ հատուկ տեսասենյակում () աշխատում են տեսամրցավարը, նրա օգնականը և կրկնապատկերների օպերատորը, որոնք հետևում են խաղին մի քանի էկրաններով տարբեր կողմերից և ռադիոկապով կապ են պաշտպանում գլխավոր մրցավարի հետ։ Տեսամրցավարի պաշտոնին կարող է նշանակվել ինչպես գործող միջազգային մրցավար, այնպես էլ խաղային կարիերան ավարտած մրցավար։ Տեսամրցավարը պարտավորվում է հետևել խաղի իրադարձություններին և տեղեկացնել ազգային հեռարձակողներին կրկնապատկերների կիրառման անհրաժեշտության մասին։ Հանդիպման ընթացքում տեսամրցավարը կարող է օպերատորին խնդրել ցույց տալ խաղի ցանկացած վիճելի պահ, և եթե տեսաօգնության համակարգը հայտնաբերի «ակնհայտ սխալի» փաստ մրցավարի կողմից, ապա թիմը կհայտնի գլխավոր մրցավարին այդ մասին (եթե խախտումներ չեն եղել, ապա մրցավարին ոչինչ չեն հայտնում)։ Մրցավարը կարող է համակարգից օգնություն խնդրել, եթե կասկածում է ընդունած որոշման մեջ։ Նմանապես VAR-ը կարող է առաջարկել մրցավարի պահի կրկնակի դիտում։ Ընդհանուր առմամբ մրցավարը VAR հաղորդումից հետո կարող է ընտրել երեք տարբերակներից մեկը. թողել իր որոշումը ուժի մեջ, հայտարարել դադարի մասին՝ էկրանով դիտելու իրավիճակը կամ ընդունել տեսաօգնականի առաջարկությունը և չեղարկել սեփական որոշումը։ Եթե թիմերից մեկն ունի խաղային առավելություն, մրցավարը իրավունք չունի կանգնեցնել խաղը տեսապատկեր դիտելու համար։ Եթե դատավորը գնում է կրկնապատկեր դիտելու, ապա նա զգուշացնում է այդ մասին՝ օդում ցուցամատերով ուղղանկյուն՝ տեսաէկրանի խորհրդանիշ գծելով։ Իրենք՝ խաղացողները, իրավունք չունեն նման ժեստերով մրցավարից կրկնապատկերը դիտելու պահանջ ներկայացնել կամ մտնել այն գոտի, որտեղ մրցավարը դիտում է կրկնապատկերը. խաղացողները դրա համար պատժվում են դեղին քարտով, իսկ մարզչական շտաբի անդամներին հեռացնում են մինչև խաղի ավարտը։

Գոյություն ունի կրկնապատկերները օգտագործելու կանոնների շարք։ Այսպես, դանդաղեցված ցուցադրությունն առաջարկվում է օգտագործել այնպիսի խախտումները դիտարկելու ժամանակ, ինչպիսիք են՝ պայքարը և ձեռքով խաղը։ Նորմալ արագությամբ կրկնապատկերը օգտագործվում է այն բանի համար, որպեսզի որոշվի՝ խախտումը մտադրաբար է կատարվել, թե ոչ։ Գոլային պահերի, տասնմեկմետրանոցի և «վերջին հույսի խախտման» համար կարմիր քարտի մասին որոշման ներկայացումը սկսվում է այն պահից, երբ հարձակվող թիմը ստանում է գնդակը, խաղի այլ վիճելի դրվագներում դիտարկվում է հենց խախտման պահը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Մոնտե Ագիլա

**Մոնտե Ագիլա** (), բնակավայր Չիլիում, որը գտնվում է Բիոբիոյի շրջանում, նույնանուն քաղաքից 6 կմ հարավ գտնվող Կաբրերո համայնքում։ Բնակչությունը՝ 6090 մարդ։
File:Inauguracion Nueva Plaza de Monte Aguila 2017 (12).jpg| Հիմնական հրապարակ։
File:Bomberos monte aguila.jpg| Հրշեջ ծառայություն։
File:Img-estadio.jpg| Ֆուտբոլային մարզադաշտ։
File:Carros abandonados mte aguila.jpg| Երկաթուղային սարքավորումներ ՝ ապամոնտաժման մեջ, քաղաքի երկաթուղային կայարանում։


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքներ
Բարնարդի հանգույց

մինի|Բարնարդի հանգույցը
**Բարնարդի հանգույցը** (Օրիոնի հանգույց)՝ էմիսսիոն միգամածություն է Հայկի(Օրիոն) համաստեղությունում։

Միգամածության առաջին դիտումը կարելի է համարել Ուիլյամ Հերշելի դիտումները՝ 1786 թ-ի դեկտեմբերի 1-ին։ Ավելի ուշ՝ 1895 թ-ին այն հայտնաբերվել և լուսանկարվել է Էդվարդ Բարնարդի կողմից, ով այն անվանեց «Օրիոնի հանգույց»։ Այլ անվանումը Sh 2-276։

Միգամածության առաջացումը կապվում է 2-3 մլն տարի առաջ կատարված գերնորերի մի շարք բնկումների հետ։ Միգամածության պայծառությունը ապահովվում է մոտակայքում տեղակայված մի խումբ նոր տաք աստղերի ճառագայթումը։

## Մշակույթում
Միգամածության անվանումը ոգեշնչել է սովետական գիտաֆանտաստիկ «Петля Ориона»(«Օրիոնի հանգույց») ֆիլմի ստեղծողներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Միգամածություններ
Պրեյսիշ Էյլաու դղյակ

**Պրեյսիշ Էյլաու դղյակ** (), ժամանակակից Բագրատիոնովսկում գտնվող Տևտոնական միաբանության դղյակ։ Կալինինգրադի մարզային կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի որոշմամբ  Պրեյսիշ Էյլաուն ստացավ տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Պատմություն
1325 թվականին Տևտոնական միաբանության մեծ վարպետ Վերներ ֆոն Օրզելնի հրամանով վարպետ Առնոլդ ֆոն Էյլենշտայնը Իլում սկսեց դղյակի շինարարությունը, պրուսական Սուտվրիտ ամրոցի տեղում։ Շինարարությանը պետք է հետևեր կոմտուրմ Բալգի Դիտրիխ ֆոն Ալտենբուրգը։  Պատվարը և ջրաղացը կառուցելուց հետո ասպետները արհեստականոեն բարձրացրին ջրի մակարդակը՝ գետում ստեղծելով կղզի դղյակով։ 1330 թվականին դղյակը կառուցվեց քառանկյան տեսքով՝ 41 մ х 43 մ չափերով, շրջապատված ջրով, բացվող կամրջով և ցանկապատով դարպասներով։  Արևելյան կողմում կառուցվեց մեծ ֆորբուրգ։ Նախապես դղյակը կոչվում էր «Իլե», հետո Իլադիա, բայց «Պրեյսիշ-Իլով» (Պրեյսիշ-էյլաու) անվանումը մնայուն էր։ Մինչև 1347 թվականը դղյակը համարվում էր միաբանության նստավայրը, այնուհետև այնտեղ տեղակայվեց կամմերատի վարչակազմը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դղյակը լուրջ վնասներ չկրեց, և մինչև 1960-ական թվականների սկիզբը  բնակելի տարածքները շահագործվում էին։ 1961 թվականից դղյակը հատկացվեց շրջանային սպառողական կոպերացիային, որն էլ տարածքը օգտագործում էր որպես պահեստ։ 1964 թվականին գիտական վերականգնողական արհեստանոցի աշխատակիցները հետազոտեցին դղյակի ողջ տարածքը։  Դղյակը շատ վատ վիճակում էր, քանի որ պատերազմից հետո ոչ մի անգամ չէր վերանորոգվել։ Արևմտյան կողաշենքում տեղակայվել էր հրաձգարան, որը 1990-ական թվականներին քանդվեց։ Պահպանված ֆորբուրգում տանիքը սկսեց փտել, 1989 թվականին անցքեր առաջացան, 1990 թվականի օգոստոսին միջին հատվածում հրդեհ բռնկվեց։ 1990-ական թվականների սկզբին որոշում ընդունվեց աննշան պեղումներ իրականացնել  և ֆորբուրգը վերակառուցել որպես հյուրանոց իր բարով, սակայն վերջին փուլում այն մնաց բարձիթողի վիճակում։

2016 թվականի հունիսի 5-ին դղյակի տանիքում հրդեհ բռնկվեց, որի հետևանքով այրվեց 80 քառակուսի մետր տարածք։

## Պատկերասրահ

Немецкий рыцарский замок Пройсиш-Эйлау. Вид со внутреннего двора..JPG
Артефакт. Рыцарский замок Пройсиш-Эйлау. Вид со внутреннего двора..JPG
Сумерки. Замок Пройсиш-Эйлау (XIV век)..JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Замок Прейсиш-Эйлау (Preussisch Eylau) 

Կատեգորիա:Տևտոնական օրդենի դղյակներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:1330 հիմնադրումներ
Ալեքսանդր Տալիզինի տուն

**Ալեքսանդր Տալիզինի տուն** (), կլասիցիզմի ոճի ճարտարապետության բնակելի հուշարձան Մոսկվայում։ Գտնվում Վոզդվիժենկա փողոցում։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Ա. Վ. Շչուսևի անվան ճարտարապետության պետական թանգարանի գտնվելու վայրն է։

## Պատմություն
Հողակտորի պատմությունը հայտնի է 1620-ական թվականներից, երբ տարածքը բաժանվել է Պեչորայի վանքի և ազնվական Ի. Պիսեմսկու միջև։ XVII դարի կեսերին այստեղ գտնվում էր բոյար Իվան Միլոսլավսկու դաստակերտը։

1659 թվականին այստեղ եղել է Նոր դեղագործարանը։ 1670-ական թվականներին սկսվել է ակտիվ շինարարություն, որի ղեկավարն էր Գուրի Վարֆոլոմեևը։ Ստեղծվել է Սեղանատուն, որը տեղակայված էր Ստարովագանկովսկի նրբանցքի երկայնքով։

XVIII դարի սկզբին տան սեփականատեր է դարձել դիվանագետ Վասիլի Դոլգորուկովը։ Ենթադրվում է, որ նրա օրոք է կառուցվել «Այգեպանի տունը»։ Վասիլի Դոլգորուկովի ձերբակալությունից հետո տարածքի տիրապետումն անցել է «վրաց Վախթանգ թագավորին»։ Այդ ժամանակ կառուցվել է քարե տունը (ենթադրաբար Պյոտր Երոպկինի նախագծով)։

Հրաժարականից հետո Վոզդվիժենկայի հողակտորն իշխան Գեորգի Բագրատիոնից գնել է գաղտնի խորհրդական Ալեքսանդր Ֆեոդորովիչ Տալիզինը։ Ենթադրաբար Մատվեյ Կազակովի նախագծով 1787 թվականին կառուցվել է երկու կողաշենքերով եռահարկ տուն։ Նրա ճակատը պատկերված է Կազակովի «Ճարտարապետական ալբոմներում»։

1805 թվականին սնանկացած գեներալ Ստեպան Տալիզինը շինությունը վաճառել է վաճառական Միխայիլ Ուստինովին։ Շինությունը վերակառուցվել է. հայտնվել են երկհարկանի անցումներ հիմնական տան և կողաշենքերի միջև, ամպիր ոճի զարդեր ճակատին։ Ուստինովների օրոք առանձնատունը դարձել է Մոսկվայի մշակութային սալոններից մեկը, որն այցելել են ճանաչված անձինք։

1845 թվականին շենքի սեփականատերը դարձել է Ռուսական կայսրության ֆինանսների նախարարությունը, որն այն փոխանցել է Մոսկվայի գավառական գանձատանը և Մոսկվայի արքունական պալատին։ 1890-ական թվականներին շինության կողային մասերի վերևում հայտնվել է երրորդ հարկը։ Այս տեսքով դաստակերտը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։

1920 թվականին առանձնատանը տեղակայվել են ՌԿԿ կենտկոմի քարտուղարությունը և Իոսիֆ Ստալինի ու նրա քարտուղարների աշխատասենյակները։ 1930-ական թվականներին դաստակերտում գործել է հանրակացարան, այնուհետև՝ կոմունալ բնակարաններ։

Հայրենական մեծ պատերազմից հետո ճարտարապետական շինության մի մասը հանձնվել է Ա. Վ. Շչուսևի անվան ճարտարապետության պետական թանգարանին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Дом Талызина — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы 
* ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Дом Талызина: главный дом и флигель во дворе с полуциркульной стеной, дом садовника, 1787 г., арх. М.Ф. Казаков. Палаты Государева Аптекарского двора, XVII в. 

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Էտելկա Գերստեր

**Էտելկա Գերստեր** (, ), հունգարացի օպերային երգչուհի (սոպրանո), երաժշտական մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Էտելկա Գերստերը ծնվել է 1855 թվականին Կոշիցում։ Սովորել է Մատիլդա Մարկեզի դե Կաստրոնեի մոտ։ Առաջին անգամ հանդես է եկել 1876 թվականին Իտալիայում Ջուզեպպե Վերդիի Ռիգոլետտո օպերայում։ Վերդիի խորհրդով հրավիրվել է կատարելու Ջիլդայի պարտիան։ Հաջորդ տարի հանդես է եկել Լոնդոնում (Լյուչիա՝ «Գիշերվա թագուհի», Ամինա՝  Վինչենցո Բելլինիի «Լուսնոտը» օպերայում)։

1878 թվականին մեծ հաջողությամբ հանդես է եկել Նյու-Յորքի երաժշտական ակադեմիայում, որտեղ  համարվել է իր ժամանակի առաջատար երգչուհիներից մեկը։ 1870-ական թվականների վերջին մեծ հաջողությամբ հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգի իտալական բեմում։

Երգել է նաև Վիոլետսյի, Ռոզինայի, Մարգարիտայի, Էլզայի (Ռիխարդ Վագների Լոհենգրին) և այլ պարտիաներ։

Երեխա ունենալուց հետո կորցրել է ձայնը և այլևս երբեք չի երգել օպերային բեմում։

1889 թվականից ապրել է Բեռլինում, որտեղ բացել է երգեցողության դպրոց և այն ղեկավարել մինչև 1918 թվականը։ Նրա աշակերտներից են եղել Կլարա Բատը, Թերեզա Բեր-Շնաբելը, Իլոնո Դուրիգոն, Լոտտա Լեմանը, Լուլա Միշ-Գմայները և շատ ուրիշներ։

1918 թվականին մեկնել է Իտալիա։

Մահացել է 1920 թվականի օգոստոսի 20-ին Սասո Մարկոնիում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Этелька Герстер

Կատեգորիա:Գերմանացի երաժշտական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հունգարացի սոպրանոներ
Կատեգորիա:Հունգարացի օպերային երգչուհիներ
Շախովսկոյների-Կրասիլշչիկովայի դաստակերտ

**Շախովսկոյների-Կրասիլշչիկովայի դաստակերտ** (, նաև` **Շախովսկոյների-Կրասիլշչիկովների**, խորհրդային շրջանում հայտնի էր որպես **[[Միխայիլ Կալինին|Մ. Ի. Կալինինի]] թանգարան**, ), ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Հասցեն` Մոխովայա փողոց, տուն 6, շինություն 1։

## Պատմություն
Դաստակերտի հիմքում XVIII-XIX դարերի շինություններն են, որոնք կազմել են, մասնավորապես, իշխան Պավել Պետրովիչ Շախովսկոյին պատկանած մեծ դաստակերտը։ XIX դարի կեսերին մեծ դաստակերտը բաժանվել է երեք տնատիրության` տուն 2-ը Մախովայա և Զնամենկա փողոցների անկյունում, տուն 4 և տուն 6։ 2-րդ և 4-րդ տները չեն պահպանվել, դրանք քանդվել են 1972 թվականին, ինչպես համարվում է, Ռիչարդ Նիքսոնի Մոսկվա կատարած այցի առնչությամբ։ Բորովիցկայա հրապարակում առաջացած մարգագետինը ստացել է «Նիքսոնի սիզամարգ» ոչ պաշտոնական անվանումը։

Թիվ 6 տունը իշխան Շախովսկոյի դուստրեր Իրինան և Սոֆյան 1867 թվականին վաճառել են Կուպավնայի մահուդի գործարանի սեփականատեր Իվան Բակլանովին։ 1868 թվականին տունը վերակառուցվել է դասական ոճով ճարտարապետ Ալեքսանդր Կամինսկու նախագծով` Սեմյոն Էյբուշիտցի մասնակցությամբ. գլխավոր տունը միավորվել է կողաշենքերի հետ։

1892 թվականին տունը գնել է իրկուտսկցի վաճառականուհի Յուլյա Բազանովան, իսկ 1906 թվականին այն վերագնել է մանուֆակտուրախորհրդական Նիկոլայ Կրասիլշչիկովը, որը տան համասեփականատերն էր իր կնոջ` Ե. Ա. Կրասիլշչիկովայի հետ։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տանը կարճ ժամանակ տեղակայվել է տեքստիլ կոմբինատի գործուղվածների համար հանրակացարանը։ Այնուհետև տունը հանձնվել է Լենինի անվան պետական գրադարանին` այնտեղ գրադարանագիտության ինստիտուտը տեղակայելու նպատակով։ 1950-1992 թվականներին տանը գործում էր Միխայիլ Կալինինի թանգարանը։ Դրանից հետո տունը կրկին վերադարձվել է Ռուսաստանի պետական գրադարանին, այնտեղ գտնվում է արևելյան գրականության կենտրոնը։

## Ճարտարապետական նկարագրություն
Տան ճակատը վերակառուցումից հետո համապատասխանում է դասական ոճին։ Սյունաշարքն ապահովում են հոնիական օրդերի չորս սյուները։ Դաշնային նշանակության ճարտարապետության հուշարձանի համակառույցում ընդգրկված են նաև 1876 թվականի դարպասը և բակի` 1888 թվականի ցանկապատը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Усадьба Шаховских (Красильщиковых)  в реестре объектов культурного наследия Москвы
* Усадьба Шаховских (Красильщиковых) в проекте «Узнай Москву»

Կատեգորիա:1868 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Ալեքպեր Թաղիև

**Ալեքպեր Թաղիև** (, ), ադրբեջանցի կոմպոզիտոր։

## Կենսագրություն
Ալեքպեր Թաղիև ը ծնվել է 1924 թվականի ապրիլի 28-ին Գանձակում։ Նա իր առաջին կրթությունը ստացել է Գանձակում։ Ալեքպեր Թաղիևը բարձրագույն իրավաբանական կրթություն է ստացել։ 1938 թվականից սկսեց աշխատել քաղաքային ժողովրդի դատարանում։ Նա աշխատել է դատախազական մարմիններում մինչև 1974 թ.: Ալեքպեր Թաղիևը մասնագիտական երաժշտական կրթություն է ստացել Ասեֆ Զեյնալլու անվան երաժշտական Դպրոցում։ Նա ընդունվել է երաժշտական դպրոց 1962 թվականին։ Նա դպրոց է ավարտել 1964 թվականին։ Այնուհետև ընտրվել է ԽՍՀՄ երաժշտական հիմնադրամի անդամ։ Ամուսնացած է, 1950 թ .: Ալեքպեր Թաղիևը սկսեց իր կոմպոզիտորական գործունեությունը 1958 թվականին։ Նրա երգերից շատերի կատարողն էր Զեյնաբ Խանլարովան։

## Երգեր
* Azərbaycan (Ադրբեջան)
* Azərbaycanım mənim (Իմ Ադրբեջանը)
* Ananın səsi (Մոր ձայնը)
* Arzular (Երազներ)
* Bakı gecələri (Բաքվի գիշերները)
* Kəndimizin gözəlləri (Մեր գյուղի գեղեցկուհիները)
* Külək (քամին)
* Gözləyəcəyəm (Ես ձեզ սպասում եմ)
* Mənim dünyam (Իմ աշխարհը)
* Səbinə (Սաբինա)
* Sən sən sən (Դու, դու, դու)
* Səni gördüm (Ես տեսա քեզ)
* Sənsən həyatım (Դու իմ կյանքն ես)

## Արտաքին հղումներ
### Վիդեո
* Ադրբեջանական ռետրո երգեր
* Ալեքպեր Թաղիևի երգերը
* Песни Алекпера Тагиева

## Տես նաև
* Ադրբեջանի երաժշտություն
* Ադրբեջանական դասական երաժշտություն
* Զեյնաբ Խանլարովա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական իրավաբանական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Ծեր կաղնու հեքիաթը

«**Ծեր կաղնու հեքիաթը**» (), սովետական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Օլգա Խոդատաևայի կողմից 1949 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։ Մուլտֆիլմը բնության հանդեպ մարդու վերաբերմունքի մասին է։

## Սյուժե
Ոչ շատ վաղուց այդ տարածքում ապրում էր մի տղա, որի անունը Մակարկա էր։ Մի անգամ, երբ նրա տատիկը գնացել էր քաղաք, Մակարկան սկսում է զբոսնել և ջարդել ծառերը, թռչունների բները ճտերով վայր գցել, նաև փորագրել ծառերի բների վրա իր անունը։ Հին կաղնին տղային նկատողութուն է անում` «միթե՞ այդպես կարելի է»։ Այդ խոսքերին հանդուգն Մակարկան պատասխանում է, որ սարսափելի ոչինչ չկա։ Այդ պահին ծառերը և թռչունները որոշեցին, որ պետք է դաս տան անպիտան տղային և սկսվում է մի խառնաշփոթ, ինչից հետո անկարգ տղան ստիպված է լինում մտորել և ներողություն խնդրել։

## Հեղինակներ

## Վերահնչյունավորում
2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել և վերահնչունավորվել է «Ստուդիա АС » ԲԲԸ և «Մանկական սեանս 1» ԲԲԸ ստուդիաների կողմից։ Նոր տարբերակում ամբողջապես փոխված է ձայնագրությունը։ Նոր վերահնչունավորման մեջ ընդգրկվել են ժամանակակից դերասաններ, լուսագրերում փոխված են հնչունային ռեժիսորի և դերասանների տվյալները։

Նոր հնչյունավորումը ծայրահեղ բացասական է ընդունվել հեռուստադիտողների մեծամասնության կողմից, ինչպես նաև մասնագիտական ընկերակցության անդամների կողմից։ Պատկերի վերականգնման որակը ևս երբեմն քննադատվում է։

## Տեսաթողարկում
2006 թվականին DVD ֆորմատով թողարկվել է մուտֆիլմերի հավաքածու «Անտառային հեքիաթներ» (տարածող` «Սոյուզ Վիդեո»)։

## Հետաքրքիր փաստեր
Մուլտֆիլմի երաժշտական ուղեկցության մեջ օգտագործվել է Պյոտր Չայկովսկու «Հումերեսկա»-յի գործիքավորումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1949 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Ժողովածու (3091)

**Ժողովածու (3091)**, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3091 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-18-րդ դարերում Կարապետ անանունք (Բ) գրչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 145 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով և բոլորգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 1ա, 31ա, հետագայի՝ պահպանակ Ա (1864 թ․):
## Բովանդակություն
* Պետ․ Բերթումեան Աղբիւր բացեալ, Քարոզք,
* Սիմենի կաթողիկոսի Մեկնութիւն Յայտնութեան Յովհաննու,
* Աստուածաբանութիւն,
* Անտոնի Գովդնոյ Փիլիսոփայութիւն, Հաւաքումն ոմանց տարակուսական բանից երելոց ի տրամաբանութեան,
* Յակ․ Ղրիմեցւոյ Քարոզ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Շախովսկոյի-Կրաուզեի-Օսիպովսկիների դաստակերտ

**Յ. Պ. Շախովսկոյի-Ի. Ի. Կրաուզեի-Օսիպովսկիների դաստակերտ** (, նաև՝ **Շախովսկոյների-Կրաուզեի-Օսիպովսկիների դաստակերտ**), ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Դաստակերտի հասցեն՝ Վոզդվիժենկա փողոց, տուն 18/9 (Նիժնի Կիսլովսկի նրբանցքի անկյուն)։

## Պատմություն
Շենքը բազմիցս փոխել է սեփականատերերին և վերակառուցվել է։

Տունը կառուցվել է 1783 թվականին իշխան Յակով Շախովսկոյի կողմից։ Սկզբնական շենքի ճարտարապետն անհայտ է։ 1793-1842 թվականներին տունը պատկանել է նրա որդի Ալեքսեյին, որի օրոք տունը վերակառուցվել է 1810-1820-ական թվականներին։ 1842 թվականին տնատիրությունը գնել է բժիշկ Իերոնիմ Կրաուզեն։ 1852 թվականին տան ճակատային ձևավորումը ռոկոկո ոճի է փոխել ճարտարապետ Նիկոլայ Կոզլովսկին։ Առաջին հարկը հարմարեցվել է խանութների համար, վերին հարկերը՝ բնակարանների։ Իսկ 1868 թվականին դաստակերտը գնել է մեկ այլ հայտնի բժիշկ՝ Դիմիտրի Օսիպովսկին։ Երբ 1878 թվականին Օսիպովսկին ստացել է ազնվականի տիտղոս, Օսիպովսկիների զինանշանը տեղադրվել է տան ճակտոնին։

1900-1917 թվականներին տանը բնակվել է Օսիպովսկիների բարեկամուհին՝ Ելիզավետա Վարենիկովան, որը դարձել է Անտոն Չեխովի մի քանի պատմվածքի կերպարների նախատիպը։

XX դարի վերջին տունը կրկին ենթարկվել է վերակառուցման. հյուսիսային թևը նորից կառուցվել է հարավայինին համաչափ, այն դեպքում, երբ սկզբնապես եղել է ավելի ցածր, ինչպես երևում է հին լուսանկարներում։ Քանդվել է նաև կցակառույցը Վոզդվիժենկայի երկայնքով։

Ներկայումս շենքը զբաղեցնում է Ռոսսոտրուդնիչեստվո կազմակերպությունը։

## Ճարտարապետական նկարագրություն
մինի|Զինանշանը գլխավոր ճակատին
Եռահարկ շենքն ունի П-աձև հատակագիծ։ Դաստակերտի գլխավոր մուտքը, որը շրջապատված է շինությամբ, Նիժնի Կիսլովսկի նրբանցքի կողմից է։ Վոզդվիժենկայի կողմի ճակատը կողմնորոշված է հին կարմիր գծով և շեղվում է նրա ժամանակակից ուղղությունից։

Ճակատները զարդարված են ռոկոկո ոճով. պատուհանները զարդարված են կիսաշրջանաձև երեսկալներով, երկրորդ հարկի պատուհանների վերևում ծաղկաշղթաների, խեցիների և խոյազարդերի բարդ կոմպոզիցիաներ են։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Городская усадьба Я. П. Шаховского — И. И. Краузе — Осиповских  в реестре объектов культурного наследия Москвы
* Городская усадьба Шаховских — Краузе — Осиповских в проекте «Узнай Москву»

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Նպարեղենի պահեստներ (Նիժնի Տագիլ)

**Դեմիդովների նպարեղենի պահեստներ** (), 18-րդ դարի կեսերին կառուցված շենքերի համալիր Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքի պատմական կենտրոնում։ Համալիրը բաղկացած է երկու արտաքնապես նման շենքերից` նպարեղենի վերին և ներքին պահեստներ։ Երկու շենքերն էլ կառուցվել են այդ ժամանակաշրջանի Պերովյան բարոկկո ոճով։  Նպարեղենի վերին պահեստի շենքը գտնվում է Լենինի պողոտայի 1 ա հասցեում, ներքին պահեստի շենքը՝ Ուրալյան 2 ա հասցեում։ Երկու շենքերը գտնվում են քաղաքի երկու խոշորագույն թանգարանների` Գավառագիտական և կերպարվեստի թանգարանների միջև։ Քաղաքի հնագույն շենքերից են։

## Պատմություն
Պահեստները կառուցվել են 18-րդ դարում Ակինֆիա Դեմիդովի հրամանով տագալյան գործարանների համար նպարեղենների պաշարը պահելու համար։ Վերին պահեստի շենքը սկսել են կառուցել 1726 թվականին, ավարտել են 1730 թվականին, ներքին պահեստը կառուցվել է 1750 թվականին։ Ներկայումս շենքերը գտնվում են Նիժնի Տագիլի «Գորնոզավոդսկի Ուրալ» թանգարան-արգելոցի կազմում։

## Նպարեղենի վերին պահեստ
մինի|Նպարեղենի վերին պահեստ
Աղյուսից կառուցված մեկ հարկանի վերին պահեստի շենքն ունի կլոր-իլյումինիատորային պատուհաններ, ռուստաշար սյուներ և անկյուններ, բարձր քառաթեք տանիք մանսարդ-պատուհաններով։ Տանիքը երկու կողմերից իջնում է ծածկի վրա, որը հենված է շենքի երկու կողմերում գտնող աղյուսե սյուների վրա։ Պատերը և սյուները կառուցված են կարմիր աղյուսից սպիտակ շերտերով։ Ներսում ծածկի փոխարեն օգտագործվել են փայտե աջակցող սյուներ, պատուհանների դռները և ճաղերը կռածո են։ Վերին պահեստի շենքի տակ նկուղ կա։ 2005 թվականին պահեստն ամբողջովին վերականգնվել է, այդ թվում, ինտերիերը։ Այժմ շենքում տեղավորված է Բնության և շրջակա միջավայրի պահպանության թանգարանը։

## Նպարեղենի ներքին պահեստ
մինի|Նպարեղենի ներքին պահեստ
Նպարեղենի ներքին պահեստը գտնվում է Տագալ լճակի մոտ, ուստի ավելի ցածր է գտնվում Վերին պահեստից։ Շենքը երկհարկանի է, առաջին հարկը տեղակայված է մայթի մակարդակից ցածր, ավտոկայանատեղի մուտքի մոտ կա հին աստիճանավանդակ։ Ներքին պահեստն իր ճարտարապետությամբ շատ նման է Վերին պահեստին. այն նույնպես կառուցված է աղյուսից, ինչպես նաև հիմնական ճակատին ունի մի շարք ռուստաշար աղյուսով սյուներ, երկու հարկերում կան իլյումինատոր-պատուհաններ, տանիք, ինչպես վերին պահեստում։ Պատերը և սյուները մոխրագույն-բեժագույն են։ Պատմական-գավառագիտական թանգարանի կողքին, պահեստի մոտ բաց երկնքի տակ կա հանքարդյունաբերական տեխնիկայի ցուցադրություն։ Ներքին պահեստի շենքում այժմ գտնվում է թանգարանի «Ֆոնդապահոցը»։

## Պատկերասրահ

Верхний провиантский склад.jpg
Верхний провиантский склад 8.JPG
Верхний провиантский склад 5.JPG
Верхний провиантский склад 6.JPG

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Провиантские магазины (г. Нижний Тагил)
* Нижнетагильский музей-заповедник «Горнозаводской Урал»

Կատեգորիա:1750 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլիի շենքեր և կառույցներ
Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2010

**Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2010**, Ֆրանսիայի Սուպերգավաթի 15-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2010 թ. հուլիսի 28-ին Թունիսի Ռադես քաղաքում՝ երկրորդ անգամ անընդմեջ անցկացվելով Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս ․ 2009 թվականի Սուպերգավաթը ևս անցկացվել էր Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս։

Իրար դեմ մրցում էին 2009/10 մրցաշրջանի հաղթող Մարսելը և գավաթակիր Պարի Սեն-Ժերմենը։

Ֆրանսիայի սուպերգավաթակիր դարձավ Մարսելը հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարից հետո։ Խաղի հիմնական ժամանակը ավարտվել էր 0։0 հաշվով։

## Խաղ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ
Լենինի պողոտա (Նիժնի Տագիլ)

**Լենինի պողոտա** (), պողոտա Նիժնի Տագիլի լենինսկի շրջանում։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։ Սկսվում է Օստրովսկու փողոցից (Պատմա-գավառագիտական թանգարան) մինչև Սադովայա փողոց («Էրա» կենցաղի տուն)։

Փողոցում են գտնվում «Լեռնագործարանային Ուրալ» նիժնիտագիլյան թանգարան-արգելոցը, Դ. Մամին-Սիբիրյակի անվան դրամատիկական թատրոնը, Նիժնի Տագիլի տիկնիկային թատրոնը, КДК «Սովրեմեննիկ», քաղաքի վարչական հաստատությունները, ինչպես նաև բազմաթիվ խանութներ և բանկեր։ Ձևավորվել է 1928 թվականին երկու փողոցների՝ Ալեքսանդրովսկայա (Լենինի փողոց 1928 թ., Պատմա-գավառագիտական թանգարանից մինչև Թատերական հրապարակ) և Սադինսկայա (Թատերական հրապարակից մինչև «Էրա» կենցաղի տուն) միաձուլման արդյունքում։

Պողոտան կառուցվել է 1948-1958 թվականներին `ըստ լենինգրադցի ճարտարապետներ Յա. Սվիրսկու, Գ. Թիմի և Ն. Կոգանի նախագծերի։ Լենինի պողոտայում բնակելի շենքերի այս համալիրը ճանաչվել է որպես ճարտարապետական հուշարձան։ Բացի այդ, պողոտայում պահպանվել են մի շարք պատմական օբյեկտներ (Նպարեղենի խանութ, Հասարակական սպառողների տուն, վաճառականների տներ, ընդհանուր առմամբ 15 օբյեկտ), որոնք նույնպես ճանաչվել են որպես պատմության և ճարտարապետության հուշարձաններ։

Հատվող փողոցներ՝
* Օստրովսկու փողոց
* Օգարկովի փողոց
* Կրասնոարմեյսկայա փողոց
* Պերվոմայսկայա փողոց
* Պարխոմենկո փողոց
* Վյազովսկայա փողոց
* Խաղաղության պողոտա
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության փողոց
* Սադովայա փողոց

Պողոտան քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Պողոտայում է գտնվում Թատերական հրապարակը՝ քաղաքի գլխավոր հրապարակը, քաղաքային միջոցառումների և տոնակատարությունների անցկացման հիմնական վայրը։

Լենինի պողոտայի և Օստրովսկու փողոցի խաչմերուկում է գտնվում Վլադիմիր Լենինի հուշարձանը, Ուրալում և ԽՍՀՄ-ում առաջնորդի առաջին հուշարձաններից մեկը։

Լենինի պողոտայի և Պարխոմենկո փողոցի խաչմերուկում է գտնվում Ռուսաստանում առաջին լոկոմոտիվի նախագծողներ Եֆիմ Ալեքսանդրովիչ Չերեպանովի և Միրոն Եֆիմովիչի  հուշարձանը, որը տեղադրվել է 1956 թվականին և հանդիսանում է  դաշնային նշանակության հուշարձան։

Պողոտայով անցնում է մեծ թվով հասարակական տրանսպորտ`ավտոբուս, տրամվայ, երթուղային տաքսիներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի փողոցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պողոտաներ
Էկվադորում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

**[[Էկվադոր]]ում  [[ՅՈՒՆԵՍԿՕ]]-ի [[Համաշխարհային ժառանգություն|Համաշխարհային ժառանգության]] ցանկ** ընդգրկված են 5 անուններ (2014 թվականից), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,5% (1073-ից 2017 թ)։ 3 օբյեկտներ ընդգրկված են մշակութային․ 2՝ բնական  չափանի
Բացի դա, 2017 թվականի վիճակագրության, պետության տարածքի 6 օբյեկտներ գտնվում են համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ընդկրկվելու թեկանծուներ են։ Էկվադորի տարածքում առաջին հաստատությունը գրանցվել է 1978 թ. ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի երկրորդ նիստում։

## Ցանկ
Օբյեկտները ընդգրկված են ցուցակում իրենց ընդգրկման հաջորդականությամբ։ Եթե օբյեկտները ավելավել են միաժամանակ, այսինքն, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի մեկ նիստում, ապա օբյեկտները տեղադրված են ըստ համարների։



### Օբյեկտների աշխարհագրական դիրքը



## Նախնական ցանկ
Աղյուսակում օբյետները ավելացված են իրենք նախնական ընդգրկամն ժամակաով։



### Օբյեկտների աշխարհագրական դիրքը



## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ecuador — UNESCO World Heritage Centre 

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր
Չերեպանովների հուշարձան

**Չերեպանովների հուշարձան** (), Եֆիմ Ալեքսեևիչ և Միրոն Եֆիմովիչ Չերեպանովներին նվիրված հուշարձան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքում։

## Պատմություն
Ռուս գյուտարարներ և արդյունաբերական ինժեներներ հայր ու որդի Չերեպանովների հուշարձանը տեղադրելու մասին որոշումը ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիտեն  ընդունվել է  1949 թվականի օգոստոսի 22-ին։ Քանդակագործ Անդրեյ Սեմյոնովիչ Կոնդրատևը (1913-1978) հաստատման համար Նիժնի Տագիլի գլխավոր ճարտարապետի գրասենյակ է տարել հուշարձանի նախագծի էսքիզը, որը նա մշակել էր որոշման ընդունումից երկու տարի հետո։ 1950 թվականի հունվարի 17-ին կոմիտեն Կոնդրատևին հաստատել է որպես հուշարձանի քանդակագործ, իսկ նախագծի ճարտարապետ՝ Ա. Վ. Սոտնիկովին։

Հուշարձանի ստեղծման աշխատանքները տևել են մի քանի տարի։ 1953 թվականի հուլիսի 7-ին Նիժնի Տագիլ քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեն հուշարձանի կառուցման համար բանկում հաշվեհամար է բացել, իսկ 1955 թվականի նոյեմբերի 2-ին Սվերդլովսկի մարզի գործադիր կոմիտեն 251 հազար ռուբլի է հատկացրել հուշարձանի տեղադրման համար,  ինչն այդ ժամանակաշրջանի համար մեծ գումար էր, քանի որ երկրի բոլոր ուժերն ու միջոցներն օգտագործում էին Հայրենական մեծ պատերազմից հետո վերականգնման համար։

Հուշարձանը ստեղծվել է բրոնզից, ձուլվել է Լենինգրադում։ Տեղադրված է կարմիր գրանիտից պատրաստված պատվանդանի վրա։ Ընդհանուր բարձրությունը 7,5 մետր է, քաշը՝ գրեթե 9 տոննա։ Պատվանդանի հետևի տեքստում գրված է.
ՏԱՂԱՆԴԱՎՈՐ ՌՈՒՍ
ՄԵՔԵՆԱՇԻՆԱՐԱՐՆԵՐ
ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻ ԱՌԱՋԻՆ
ՇՈԳԵՔԱՐՇԻ ԿՈՆՍՏՐՈՒԿՏՈՐՆԵՐԻՆ
1833-1834 թթ.


ներքևում` պարզ գրություն
ԿԱՌՈՒՑՎԵԼ Է 1956 ԹՎԱԿԱՆԻՆ

Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1956 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ժամը 12.00-ին։ Բացմանը ներկա են գտնվել հազարավոր քաղաքացիներ, բացման խոսքով հանդես է եկել քաղաքային կուսակցության կոմիտեի առաջին քարտուղար Վիտալի Իվանովիչ Դովգոպոլը, որը հետագայում դարձել է Նիժնի Տագիլ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (Դովգոպոլն ակտիվորեն նպաստել է հուշարձանի ստեղծման աշխատանքին)։

Ա. Ս. Կոնդրատևը իր գաղափարը բացատրել է որպես ռուսական ուժի իլյուստրացիա հոր` Եֆիմ Չերեպանովի կերպարով, որին քանդակել է նստած. վերջինս որդուն՝ Միրոնին, ցույց է տալիս գծագրերը և նրան տեխնիկական հանձնարարություն տալիս։ Միրոն Չերեպանովը պետք է պատկերված լիներ մատիտով, սակայն հանձնաժողովի դժգոհության պատճառով մատիտը փոխարինվել է կարկինով, քանի որ մատիտը հարմար չէր ինժեների կերպարին։ Միրոն Չերեպանովի կանգնած կերպարը խորհրդանշում է վստահություն և հանգստություն։ Հուշարձանի էսքիզը մշակելիս Անդրեյ Կոնդրատևն ուսումնասիրել է Չերեպանովների կյանքը, ինչպես նաև այդ դարաշրջանի հագուստը։ Ճարտարապետ Սոտնիկովն առաջարկել է հուշարձանը տեղադրել Նիժնի Տագիլի երկաթուղային կայարանում, սակայն քաղաքային վարչակազմը որոշել է այն տեղադրել Թատերական հրապարակում։ Սկզբում ժողովուրդը հուշարձանն անվանել է  «Երկու հրեաներ», քանի որ տեղացած առաջին ձյունը ծածկել է Չերեպանովների գլուխները սպիտակ թասակներով, սակայն այս ոչ պաշտոնական անունը չի պահպանվել։ Օգտագործել են նաև «Չերեպանովները» կամ երբեմն «Չերեպ» կարճ ձևերը։

2007 թվականին Նիժնի Տագիլ քաղաքի հիմնադրման 285-ամյակի նախաշեմին հուշարձանը վերականգնվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1956 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի հուշարձաններ
Ժամանակի պարագա

**Ժամանակի պարագա**, նախադասության երկրորդական անդամ, բայական անդամի լրացում, որը ցույց է տալիս գործողության, եղելության ժամանակը, այսինքն՝ այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում սկսվում կամ ընթանում և կամ ավարտվում է գործողությունը։ Հիմնական հարցերն են՝ *ե՞րբ, երբվանի՞ց*։

Ժամանակի պարագան ունի իմաստային տարբերակներ, որոնք անվանվում են գործողության կատարման, սկզբնավորման, վախճանի ժամանակի պարագաներ։ Ժամանակի պարագան ցույց է տալիս՝
# Գործողության կատարման կամ եղելության ժամանակը. օրինակ՝ *Գործարանը *'ներկայումս** թողարկում է 7 տարբեր տեսակի արտադրանք'' («[[Սովետական Հայաստան]]»)։ ''Սլացիկ սոսիներն ու ցարասիները **գիշեր-ցերեկ** սոսափում էին այնտեղ'' ([[Ավետիք Իսահակյան]])։ ''Ծաղկելու է **էգուց** վարդերով իր'' ([[Եղիշե Չարենց]])։
# Գործողության ժամանակային սկզբնակետը, այսինքն՝ այն ժամանակը, որից սկսվում է գործողությունը. օրինակ՝ ***Վաղուց*' նա չէր տեսել այդպիսի տեսարան* (Շիրվանզադե)։ ***Այսուհետև** պիտի ապրեն հանքերում* ([[Շիրվանզադե]])։
# Այն ժամանակը, մինչև որը տևում է գործողությունը. օրինակ՝ *Ու ես **ցմահ** կպարծենամ երկրե-երկիր, Իմ ժողովուրդ, քո անունով՝ վեհ ու հեզ* ([[Հովհաննես Շիրազ]])։ *Դեռ մի քանի ժամ մնում էր **մինչև ճաշը*** ([[Րաֆֆի]])։

== Արտահայտություն ==
Հայերենում ժամանակի պարագան արտահայտվում է. 
* [[ժամանակի մակբայ]]ով՝ *Մենք **արդեն** ապրում ենք զարգացած պետությունում։*
* որոշ [[գոյական]]ներով՝ ***Գիշերը** սաստիկ անձրև եկավ*։
* որոշ [[դերանուն]]ներով՝ *Ես **երբևիցե** չեմ տեսել նրան*։
* [[դերբայ]]ով (այս դեպքում արտահայտում է այն ժամանակամիջոցը, որի ընթացքում կատարվում է մի զուգահեռ գործողություն)՝ *Սառույցի վրա **սահելիս** ընկա*։
* [[կապ]]ական հոլովառությամբ, [[բառակապակցություն]]ներով՝ *'ուսումնական տարում, անցած ամսում**։

Ժամանակակից գրական հայերենում դրսևորվում է [[Տրական հոլով|տրական]], [[Հայցական հոլով|հայցական]], [[Բացառական հոլով|բացառական]], [[Գործիական հոլով|գործիական]], [[ներգոյական հոլով]]ներով։ Օրինակ՝ «**Կեսօրին** սաստիկ շոգ էր», «**Ցերեկը** գրողների տանը հանդիպում կա», «**Վաղվանից** քննություններն սկսվում են», «**Ցերեկով''' դժվար է որս անել» և այլն։

Ժամանականիշ որոշ բառեր ժամանակի պարագայի պաշտոնում հանդես կարող են գալ միայն բառակապակցությամբ, օրինակ՝ այդ օրը, մի օր, հետևյալ օրը, ամեն օր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բայական անդամի պարագա լրացումներ
Դանիել Վենդե

**Դանիել Վենդե** (, ), գերմանացի գեղասահորդ, հանդես է եկել զուգասահքում։ Գերմանիայի առաջնության բազմակի մրցանակակիր տարբեր զուգընկերուհիների հետ։ Գերմանիայի կրկնակի չեմպիոն և 2009 թվականին Մայլին Խաուշի հետ «Мемориал Ондрея Непелы» տուրնիրի հաղթող։ 2011 թվականի հունիսի տվյալներով զույգը ռեյտինգում զբաղեցնում է 7-րդ տեղը։

Հունիսին ամուսնացել է զուգընկերուհու՝ Մայլին Խաուշի հետ։

## Կարիերա
Դանիել Վենդեի առաջին զուգընկերուհին եղել է Ռեբեկկա Խանդկեն։ Նրանք ներկայացնում էին «SC Moehnesee» սպորտային ակումբը, իսկ մարզվում էին Յուլյա Գնիլոզուբովայի ղեկավարությամբ։ 2004 թվականից սկսած մարզվում է Կնուտ Շուբերտի ղեկավարությամբ։ Զույգը երկու անգամ հաղթել է Գերմանիայի պատանիների առաջնությունում և դարձել է  մեծահասակների ազգային առաջնությունների արծաթե կրկնակի մրցանակակիր։ Նրանց ամենաբարձր արդյունքը 2005 թվականին Եվրոպայի առաջնությանը 6-5-րդ հորիզոնականն էր։ Զույգը բաժանվեց 2006-2007 թվականների մրցաշրջանից հետո։

2007-2008 թվականների մրցաշրջանին Դանիելը հանդես է եկելռուս գեղասահորդուհի Եկատերինա Վասիլևայի հետ։ 2008 թվականին Գերմանիայի առաջնությանը նրանք դարձան բրոնզե մրցանակակիրներ, սակայն գերմանական Չմշկասահորդների միությունը նրանց չուղարկեց Եվրոպայի առաջնությանը, քանի որ վերջիններիս ցույց տված արդյունքը բավարար չէր։ Դրանից հետո Եկատերինան վերադարձավ Ռուսաստան, իսկ Վենդեն զույգ կազմեց Մայլին Խաուշի հետ։ Նրանք միասին 2009 թվականին Ազգային առաջնությունում նվաճեցին արծաթե մեդալ, Եվրոպայի առաջնությունում ընդգրկվեցին լավագույն տասնյակ և դարձան աշխարհում 15-րդը։

2010 թվականի Օլիմպիական խաղերի ընտրության համար Գերմանիայի Չմշկասահորդների միությունը սահմանել էր հետևյալ համակարգը. մարզիկները մրցաշրջանի՝ իրենց մասնակցած առաջին երեք միջազգային մրցումներից մեկում պետք է որոշակի միավորներ հավաքեն։ Զուգասահքի համար նորմատիվը 138 միավորն էր։ Խաուշը և Վենդեն «Nebelhorn Trophy 2009» տուրնիրում հավաքել էին 141.96 միավոր (7-րդ տեղը) և այդպես ընդգրկվեցին ազգային հավաքական՝ Վանկուվեր (քաղաք)ում կայանալիք 2010 թվականի Օլիմպիական խաղերի համար։ Ավելի ուշ Գերմանիայի ազգային հավաքականի լիդերների՝ Ալյոնա Սավչենկոյի և Ռոբին Շոլկովի բացակայության պատճառով առաջին անգամ իրենց կարիերայում դարձան Գերմանիայի չեմպիոններ։

Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ։

## Ծրագրեր
*(Մ. Խաուշի հետ)*

## Սպորտային ձեռքբերումներ
*(Մ. Խաուշի հետ)*

*(Ե. Վասիլևայի հետ)*

*(Ռ. Խանդկեի հետ)*

* N = «սկսնակներ» մակարդակ, J = պատանիների մակարդակ, WD = դուրս են եկել մրցումներից

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի գեղասահորդներ
Քրիստոսի Հարության տաճար (Նիժնի Տագիլ)

**Քրիստոսի Հարության տաճար**  (), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնի Տագիլի թեմի եկեղեցի Նիժնի Տագիլ քաղաքի Ձերժինսկի շրջանում։ Տաճարը գտնվում է քաղաքի մասնավոր հատվածում, Վագոնկայում, Բրգաձև սոճիների բլրի տրամվայի օղակի մոտակայքում, Լեսնայա փողոցի թիվ 20 հասցեում։ Տաճարի տարածքում,  Լեսնայա 20/1 հասցեում է գտնվում հին գյուղական մկրտության եկեղեցին։

## Պատմություն
Քրիստոսի Հարության քարե մեծ տաճարը հիմնադրվել է 1992 թվականին Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրսկի արքեպիսկոպոս Մելխիսեդեկի նախաձեռնությամբ։ Շինարարությունը դանդաղ էր ընթանում միջոցների անբավարարության պատճառով, այնուամենայնիվ այն ավարտվեց։

Տաճարի շինարարությանը օժանդակություն էին ցուցաբերում բարերարները և զորամասի զինվորականները, որոնց հոգևոր սնունդն ապահովում է Հարության տաճարի վանահայր ավագ քահանա Կոնստանտին Յանովիչը։ 2007 թվականին տաճարում տեղադրվեցին երեք գմբեթներ, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 4-ին ավելացան ևս չորսով, և տաճարը ձեռք բերեց ամբողջական տեսք և վեհություն։ Տաճարի գմբեթները պատրաստվել են «Կոմպոզիտ» ՍՊԸ-ում, իսկ դրանց տեղադրումն իրականացրել է«Տրեստ-88» շինարարական ընկերությունը։ Արտաքին շինարարությունն ավարտվել էր, իսկ ներքին հարդարման աշխատանքներն ավարտվեցին 2008 թվականի վերջին։

## Նկարագիր
Տաճարը գտնվում է Վագոնկա մասնավոր հատվածի շրջակայքում։ Տաճարը  բավականին զանգվածեղ է, սակայն ոչ շատ բարձր և հեռվից դժվար տեսանելի է։ Տաճարը  յոթ գմբեթանի է, ունի երեք մուտք (հյուսիսային, հարավային և արևմտյան) արևմտյան մուտքի կողմից ունի ոչ մեծ զանգակատուն։ Պատերը սվաղված են, ներկված սպիտակ գույնով, բոլոր գմբեթները սոխաձև են արծաթափայլ ոսկյա խաչերով։ Տաճարի շենքը բոլոր կողմերից ունի ելուստներ, հյուսիսից, հարավից և արևմուտքից   մեծ ուղղանկյուն, իսկ արևելքից  կիսաշրջանաձև։ Տաճարի գլխավոր մուտքը հյուսիսային կողմից է, մյուս մուտքերը ոչ տոնական օրերին փակ են։ Տաճարի տարածքը ցանկապատված է հին մետաղյա պարսպով, ունի միայն մեկ ելք դեպի Լեսնոյ փողոց։ 
    
## Մկրտության եկեղեցի
Տաճարի տարածքում, նրանից դեպի հյուսիս գտնվում է փոքրիկ մեկ գմբեթավոր մկրտության եկեղեցին։ Փոքրիկ եկեղեցին նույնպես ներկված է սպիտակ գույնով, ունի սոխաձև կապույտ գմբեթ։ Եկեղեցու շենքի միակ մուտքը գտնվում է արևմտյան կողմում, մուտքի մոտ կա ոչ մեծ գավիթ միաթեք կտուրով։ Պատուհանները կամարաձև են, վերևից կախված եզրերով։ Արևելյան կողմում է գտնվում ոչ մեծ շրջանաձև ելուստ դեպի զոհասեղանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի տաճարներ
Հայոց գրերի երթ (արտ-ռելիեֆ նախագիծ)

**«Հայոց գրերի երթ»**,  արտ-ռելիեֆ նախագիծ Երևանի կենտրոնում՝ Մատենադարանի հարևանությամբ՝ Մաշտոցի պողոտա 51 հասցեից մինչև Սարմենի փողոցին հատվող մասում գտնվող պատի վրա։ Իրականացվել է 2016 թվականին։

## Պատմություն
«Հայոց գրերի երթ» արտ-ռելիեֆ նախագիծն իրականացրել է «Երևան 2.0» քաղաքային ինկուբատորը։ Նախագծի համար ընտրվել է Մատենադարանի հարևանությամբ՝ Մաշտոցի պողոտա 51 հասցեից մինչև Սարմենի փողոցին հատվող մասում գտնվող պատը։
«Հայոց գրերի երթ» արտ-ռելիեֆ նախագծի նպատակներն են ժամանակակից արվեստի միջոցով բարելավել քաղաքային միջավայրը, ստեղծել քաղաքի ժամանակակից խորհրդանիշեր, նպաստել զբոսաշրջության զարգացմանը և հանրայնացնել ազգային արժեքները։

## Հեղինակներ
* «Հայոց գրերի երթ» նախագծի էսքիզների հեղինակն է նկարիչ, դիզայներ, կալիգրաֆիայի մասնագետ Վահան Բալասանյանը
* «Հայոց գրերի երթ» նախագծի հեղինակն է Գայանե Մանուկյանը

## Տվյալներ
Տառերը չժանգոտվող մետաղից են, դրանք պարուրող հայկական զարդանախշերը`արույրից։ Պատի խորշերից յուրաքանչյուրում կա այբուբենի մեկ կամ երկու տառ, իսկ երեկոյան ժամերին պատն ամբողջությամբ լուսավորվում է։ Նախագծի շրջանակում պատի վրա տեղադրվել են նաև տեսահսկող համակարգեր և անվճար wi-fi:

## Պատկերասրահ

Eternal Alphabet, 2016, ArmAg (16).JPG
Eternal Alphabet, 2016, ArmAg (15).JPG
Eternal Alphabet, 2016, ArmAg (7).JPG
Eternal Alphabet, 2016, ArmAg (9).JPG
Eternal Alphabet Yerevan - 25.jpg
Eternal Alphabet Yerevan - 32.jpg
Eternal Alphabet Yerevan - 6.jpg
Eternal Alphabet Yerevan - 3.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ Երևանում
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Պլեսի լը Տուր

**Պլեսի լը Տուր** (), արքայական նստավայրի մնացորդներ Լա Ռիշ քաղաքում։ Լուարայի հովտի բազմաթիվ գոթական ամրոցներից մեկն է։

Ամրոցը կառուցվել է Լյուդովիկոս XI-ի օրոք, 15-րդ դարի վերջում։ Թագավորը մահացել է այստեղ 1483 թվականի օգոստոսի 30-ին։ 1589 թվականին Հենրի III և Հենրի IV թագավորների պատմական հանդիպումը տեղի է ունեցել Պլեսի լը Տուր ամրոցում, որի ժամանակ նրանք պայմանավորվել են կաթոլիկ լիգայի դեմ համատեղ գործողությունների մասին։
մինի|ձախից
17-րդ դարում Բուրբոնները դադարեցին ապրել խարխլված նստավայրում։ Շինության շրջակայքում տնկվեցին թթի ծառեր, ինչը նպաստեց շրջակայքում մետաքսամանության զարգացմանը։ 18-րդ դարի վերջում նախկին ամրոցը վերածվեց բնակավայրի Տուր քաղաքի բնակիչների համար։ 1796 թվականին Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ պատմական հուշարձանը վաճառվել է մասնավոր սեփականատիրոջ։

Վերակառուցված շենքը 19-րդ դարում օգտագործվել է որպես ֆերմա։ Այստեղ նաև ստեղծվել է որսորդական կապարագնդիկների արտադրություն։ Միայն 20-րդ դարի սկզբին, երբ կառույցն իր հարկի տակ ընդունեց պատվաստանյութի զարգացման լաբորատորիան, սկսվեց քննարկվել դրա վերականգնման հարցը։ 1927 թվականին Պլեսի լը Տուրը ընդգրկվել է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների պաշտոնական ցանկում։

Այժմ ամրոցը պատկանում է լեհական համայնքին, սակայն ըստ պայմանավորվածության կարելի է այցելել այն սենյակը, որտեղ մահացել է Լյուդովիկոս XI թագավորը, և այն նկուղները, որտեղ թագավորական բանտ է եղել։ Այնտեղ ցուցադրվում են երկաթե խցեր, որոնցից մեկում, լեգենդի համաձայն, 11 տարի շարունակ վերոհիշյալ արքան կալանքի տակ է պահել կարդինալ Լա Բալյուին։

## Տես նաև
* Լուարայի դղյակներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ
Գագիկ Դաղբաշյան

**Գագիկ Տիգրանի Դաղբաշյան** (), հայ ֆուտբոլիստ, «Ալաշկերտ» ակումբի և Հայաստանի ազգային հավաքականի պաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
Պատանի տարիքից հետաքրքրվելով ֆուտբոլով՝ Դաղբաշյանը հնարավորություն է ունեցել զբաղվել նաև այլ մարզաձևերով (պարեր, կարատե, այկիդո)։ Սակայն ի վերջո որոշել է զբաղվել ֆոիտբոլով, հատկապոս որ հայրն էլ սատարել է նրան այդ հարցում։ Տասներկու տարեկանից Դաղբաշյանն սկսել է կատարել իր առաջին քայլերը Երևանի «Բանանցի» դպրոցում։ 2007 թվականին խաղացել է «Բանանց-2»-ում, որը հանդես էր գալիս Հայաստանի առաջնության Առաջին լիգայում։ Նույն թվականին Դաղբաշյանը կատարել է իր նորամուտը «Բանանցում»՝ մասնակցելով Հայաստանի առաջնությանը։ 2007 թվականի նոյեմբերի 10-ին 28-րդ տուրի՝ «Կիլիկիայի» դեմ խաղի 75-րդ րապեին նա փոխարինել է Եղիշե Մելիքյանին։

2015 թվականի հունվարին Գագիկ Դաղբաշյանը միացել է Սլովակիայի Ֆորտունա լիգայի «Ռոժոմբերոկ» ակումբին, որի հետ կնքել է մեկուկես տարվա պայմանագիր։ Սլովակիայի առաջնության 19-րդ տուրի՝ «Պոդբրեժովա» ակումբի դեմ խաղում խփած գոլի շնորհիվ Գագիկ Դաղբաշյանըը ճանաչվել է Սլովակիայի առաջնության դեկտեմբեր ամսվա լավագույն գոլի հեղինակ՝ հարցման արդյունքում հավքելով ձայների 35,5 %-ը։ Այդ խաղում Դաղբաշյանը դարձել էր դուբլի հեղինակ՝ օգնելով «Ռուժոմբերոկը» ակումբին հաղթել 3:2 հաշվով։ 2016 թվականին տեղափոխվել է հայկական «Ալաշկերտ», որի կազմում երկու անգամ դարձել է Հայաստանի չեմպիոն։

## Կարիերան հավաքականում
Տասնութ տարեկանում Գագիկ Դաղբաշյանը կատարել է իր նորամուտը Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում՝ մասնակցելով Եվրոպայի մինչև 21 տարեկանների առաջնության նախընտրական փուլին։ 2009 թվականի հունիսի 5-ին Դաղբաշյանը մասնակցել է Շվեյցարիայի երիտասարդական հավաքականի դեմ խաղին, որն ավարտվել է հայերի պարտությամբ (1:2)։ Դաղբաշյանը մասնակցել է նաև հաջորդ հանդիպմանը, որ կայացել է երեք օր անց,  ինչից հետո խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում կրկին խաղադաշտ է դուրս եկել երկու տարի անց՝ 2011 թվականի հունիսի 7-ին, երգ Հայաստանի հավաքականը 4։1 հաշվով ջախջախել է Չեռնոգորիայի երիտասարդական հավաքականին։

2012 թվականին Գագիկ Դաղբաշյանը հրավիրվել է Հայաստանի ազգային հավաքական և մասնակցել Սերբիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին նույն թվականի փետրվարի 28-ին։

## Ձեռքբերումներ
* Հայաստանի չեմպիոն – 2013/14, 2016/17, 2017/18
* Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2007, 2010
* Հայաստանի գավաթակիր – 2007
* Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2008, 2009, 2010
* Հայաստանի սուպերգավաթակիր – 2014

## Ելույթների վիճակագրություն
**'



**'

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում
* Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ալաշկերտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ