open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բեռնարդ Պարենտ

**Բեռնարդ Մարսել Պարենտ** (, ), կանադացի հոկեիստ, *Կոն Սմայտ Տրոֆ* մրցանակի կրկնակի հաղթող։

## Կյանք և գործունեություն
Բեռնի Պարենտը ծնվել և մեծացել է Քվեբեկի Մոնրեալ քաղաքում։ Մանկուց զբաղվել է թենիսով։ Ավելի ուշ իր հասակակիցների հետ սովորել է նաև սահել։ Բայց նա իր նպատակասլացության շնորհիվ կարողացավ մեծ հաջողությունների հասնել հոկեյում։ Արդեն երիտասարդ տարիքում նրան զորակոչել են Բոստոն Բրուինս ակումբը։  
1965 թվականին 20 տարեկանում նա *Նիագարայի ջրվեժի թռուցիկների* ժամանակ նվաճեց *Հիշատակի գավաթը*։ Պարենտը հոկեյի ազգային լիգայում իր նորամուտի մրցաշրջանում անցկացրել է 39 խաղ, որոնցում բաց է թողել 128 գոլ և խփել 11 հաղթանակ։ Առաջին մրցաշրջանից հետո նրան ուղարկեցին պրակտիկայի  *Հոկեյի կենտրոնական պրոֆեսիոնալ լիգա*, որտեղ նա պաշտպանում էր *Օկլահոմա Սիթի Բլեյզերս* դարպասը։ Վերադառնալով հոկեյի ազգային լիգա՝ նա Բոստոն Բրուինսի հետ ևս 18 խաղ խաղաց։ Մրցաշրջանի ավարտին նա ընտրվեց Ֆիլադելֆիա Ֆլայերս ակումբի կողմից ընդլայնման նախագծում։   
Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսում իր առաջին մրցաշրջանի ժամանակ Բեռնը օգնեց ակումբին դառնալ Արևմտյան դիվիզիայի հաղթող։ Հաջորդ տարի կրկին Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսը դուրս եկավ փլեյ-օֆֆ։ 1971 թվականի սկզբին Պարենտը վերավաճառվեց Տորոնտո Մեյփլ Լիֆս ակումբին։ Մի քանի մրցաշրջան անց Ֆիլադելֆիա վերադառնալուց հետո նա կրկին կարողացավ դառնալ հիմնական դարպասապահ։

## Խաղեր
Պարենտի հիանալի խաղերը՝ 270 հաղթանակ, 121 ոչ-ոքի, 197 կորուստ, 55 խափանում և կարիերայի միջինում 2.55, նրան դարձրեց Հոկեյի փառքի պատկերասրահի անդամ։ Նա այս պատվին արժանացավ 1984 թվականին, երբ դարձավ Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսի առաջին խաղացողը և միացավ հոկեյի պանթեոնին։ 1979 թվականի հոկտեմբերի 11-ին համար մեկը կառչած  է եղել Բեռնի Պարենտին։ 1981 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվել Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսում և որպես մարզիչ աշխատել ավելի քան 10 տարի։

## Պարգևներ
* 1974, 1975 թվական, *Սթենլիի գավաթ*  
* 1974, 1975 թվական,  *Վեզինա Տրոֆի*
* 1974, 1975 թվական, *Կոն Սմայտ Տրոֆի* 
* 1969, 1970, 1974, 1975, 1977 թվականներ *Բոլոր [[հոկեյի ազգային լիգա]]յի աստղերի խաղ*

## Տես նաև
* Հոկեյի ազգային լիգայի 100 լավագույն խաղացողների ցուցակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Կանադացի հոկեյիստներ
Կատեգորիա:Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) ակումբներ
Կատեգորիա:Հոկեյի դարպասապահներ
Դիլեք Օջալան

**Դիլեք Օջալան**  (), քրդական ծագմամբ թուրք քաղաքական գործիչ, Քրդական բանվորական կուսակցության և քրդական ազատագրական շարժման ղեկավար Աբդուլլահ Օջալանի զարմուհին։

## Կենսագրություն
Դիլեք Օջալանը ծնվել է 1987 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, Ուռհա քաղաքում։ Նրա մայրը՝ Ֆաթմա Օջալանը հանդիսանում է Քրդական բանվորական կուսակցության առաջնորդ Աբդուլլահ Օջալանի քույրը։ Կուսակցությունը զինված պարտիզանական ազատագրական քրդական կազմակերպություն է, որը հանդես է գալիս քրդերի իրավունքների ընդլայնման օգտին՝ ընդհուպ մինչև անկախ քրդական պետության ստեղծումը։

Դելեքն ավարտել է համալսարանի տուրիզմի ֆակուլտետը։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Դելեքն այցելել է Իմրալի կղզում ցմահ դատապարտված մորեղբորը, որից հետո նա մանրամասն նկարագրվել է նրանց միջև եղած զրույցը։

Դիլեք Օջալանը առաջին անգամ քաղաքականության մեջ է մտել 2012 թվականին․ քրդամետ «Խաղաղություն և ժողովրդավարություն» կուսակցության երրորդ համագումարի ժամանակ նա ընտրվել է կուսակցության գործադիր անդամ։

2015 թվականի հունիսին Դիլեքն ընտրվել է Ազգային ժողովի անդամ՝ Ժողովուրդների դեմոկրատական կուսակցությունից, ինչը բացասական արձագանք է ստացել թուրք ազգայնականների և Աբդուլլահ Օջալանի ազգականների կողմից։

2018 թվականի մարտի 1-ին Դիլեք դատապարտվել է երկու տարի, վեց ամիս ազատազրկման՝ հուղարկավորության ժամանակ ահաբեկչության քարոզչություն տարածման համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* MP profile on the Grand National Assembly website
* Collection of all relevant news items at Haberler.com
*Interview zu ihrem Leben mit Dilek Öcalans auf Türkisch erschienen in der Zeitung der PKK Yeni Özgür Politika und auf Firatnews Agency

Կատեգորիա:Աբդուլլահ Օջալան
Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ժողովուրդների դեմոկրատական կուսակցության (Թուրքիա) անդամներ
Ճոճաթոռ

thumb

**Ճոճաթոռ**, նստած վիճակում  ետ ու առաջ ճոճվելու հատուկ ունակությամբ բազկաթոռ հանգստի համար։

Բազկաթոռի ճոճումն ապահովում են աթոռի ոտքերին ամրացված երկու կոր դետալները՝  կամ հատուկ ծխնիների, կամ էլ գլանային մեխանիզմի միջոցով։

Ամենից հաճախ ճոճաթոռները պատրաստում են փայտից։
աջից|մինի|293x293փքս

## Պատմություն
Ճոճաթոռի գյուտի վայրի և ժամանակի մասին հստակ տվյալներ չկան։ ԱՄՆ-ում դրա ստեղծումը երբեմն վերագրում են Բենջամին Ֆրանկլինին, սակայն ճոճաթոռները տարածված էին Հյուսիսային Ամերիկայում 18-րդ դարի սկզբին, իսկ նրանց անգլիական անվան առաջին օգտագործումը` *rocking-chair* (ճոճաթոռ), վերաբերում է 1766 թվականին, մինչդեռ նրանք Անգլիայում հայտնի էին նույնիսկ ավելի վաղ ժամանակներից։

Ավստրիացի  հայտնի կահույքագործ Մայքլ Թոնեթը 1860 թվականից սկսեց վիեննական ճոճաթոռների արտադրությունը։ Ենթադրվում է, որ ճոճաթոռները հանգստացնող ազդեցություն ունեն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աթոռներ
Կատեգորիա:Կահույք
Իվան Բիրիլո

**Իվան Անտոնովիչ Բիրիլո** (, ), բելառուս խորհրդային վիրաբույժ, բժշկական գիտությունների թեկնածու (1938)։

## Կենսագրություն
Իվան Անտոնովիչ Բիրիլոն ծնվել է Մինսկի նահանգի Գոլտնա քաղաքում։

1927 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1932-1935 թվականներին ղեկավարել է Սլուցկի միջվիրաբուժական բաժանմունքը։ Բելառուսի բժշկական ինստիտուտի վիրաբուժական կլինիկայի օգնական (1935), ԲԽՍՀ ԳԱ փորձարարական լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող։ Ֆիննական արշավի մասնակից։ Հայրենական մեծ պատերազմը սկսվելու պահին նա եղել է արձակուրդում՝ Դրուսկինինկայում։ Վերադառնալիս՝ Սմոլենսկի մոտակայքում գերի է ընկել։ Վերադարձել է Մինսկ, որտեղ ընտանիքի հետ ապրել է մինչև պատերազմի ավարտը. տունն այրվել է, ոչնչացել են դոկտորական ատենախոսության նյութերը։ 1942 թվականի մայիսին տեղափոխվել է Լիդա, որտեղ սկսել է աշխատել տեղի բնակչության համար նախատեսված հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում։ Նա պարտիզաններին է փոխանցել դեղամիջոցներ։ Թաղված է Լիդայում։

## Գիտական գործունեություն
1938 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզը՝ «Զարկերակային արյան ներարկում շոկի, հոգեվարքի և սրտի կանգի ժամանակ» թեմայով։ Սրտում արյան զարկերակային մղման միջոցով վերակենդանացման մեթոդիկայի մշակողն է։ Պրոֆեսոր Ֆեոդոր Անդրեևի առաջարկով աշխարհում առաջին անգամ կլինիկական պայմաններում օգտագործել է զարկերակային արյան մղումը շոկի, հոգեվարքի և սրտի կանգի վիճակում գտնվող մարդկանց վերակենդանացնելու համար։

### Ընտրված աշխատություններ
* *Бирилло І. А., Берман С. Ш.* // Хирургия. — 1941. — № 6-7. — С. 50.
* 

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Кузьмін М.К. Бірыла Іван:  // Лідскі летапісец. — 2011. — № 50.
* *Вальчук Э. А.* И. А. Бирилло — хирург, ученый, патриот // Здравоохранение. — Минск, 2015. — № 9. — С. 77-78. — ISSN 1027-7218

Կատեգորիա:Բելառուս բժիշկներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիրաբույժներ
Կորեական ալիք

**Կորեական ալիք** կամ **Հալու** (, , ռոմ.՝ Hallyu), հասկացություն, որը վերաբերում է ժամանակակից Հարավային Կորեայի մշակույթի տարածմանը ամբողջ աշխարհում։ Տերմինը ստեղծվել է Չինաստանում 1990-ականների կեսերին։ Այն հայտնի է դարձել պեկինյան լրագրողների կողմից, որոնք զարմացած էին երկրում հարավկորեական ժամանցի արդյունաբերության արագ աճից։ «Կորեական ալիքը» մեծ եկամուտ է բերում Հարավային Կորեայի բյուջեին։ Այն շարունակում է իր դիրքերն ամրապնդել Ասիայում և գրավում է Օվկիանիան, Հյուսիսային ու Լատինական Ամերիկան, Եվրոպան և Մերձավոր Արևելքը։

## Հեռուստասերիալներ
1999 թվականին Չինաստանում, Թայվանում, Վիետնամում, Հոնկոնգում և այլ ասիական երկրներում կորեական ալիքի հանրաճանաչության մասին լուրեր էին պտտվում։ Կորեական հեռուստասերիալները սկսեցին տարածվել Ասիայում, հայտնի դառնալով Ճապոնիայում, Չինաստանում և Հարավարևելյան Ասիայում, իսկ հետագայում նաև Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։

## Փոփ երաժշտություն

Կորեական փոփ երաժշտությունը կամ Քեյ փոփը դարձան հալուի անբաժան մասը։ Կորեական փոփ երաժշտությանն են վերագրվում առանձնահատուկ գեղեցկությունն ու անհատականությունը, ինչպես նաև բազմակողմանիությունը։ Վերջին տարիներին կորեական ժամանցի ընկերությունները սկսեցին ՅուԹյուբը ընդունել որպես կորեական մշակույթի միջազգային տարածման հիմնական գործոնը։ Ըստ կորեացի միաջազգային արտիստների մարքեթինգով զբաղվող սեուլյան գործակալություններից մեկի նախագահ Բեռնի Չոյի, զվարճանքի ընկերությունները ագրեսիվորեն փորձում են համացանցի միջոցով միջազգային շուկա մտնել։

## Կորեական ալիքի այլ ասպեկտներ
Հալու հասկացությունն իր մեջ ներառում է նաև կորեական մշակույթի այլ ասպեկտների տարածումը, ինչպիսիք են ազգային խոհանոցը, հագուստը, տեսախաղերը և լեզուն։

## Քննադատություն
Ինչպես այլ մեդիա արդյունաբերության աճող շարժիչ ուժեր, այնպես էլ կորեական փոփ մշակույթը ևս հարձակման է ենթարկվել արագորեն տարածված երկրներում, ինչպես օրինակ Ճապոնիայում, Չինաստանում և Թայվանում։ Հակակորեական տրամադրությունները գալիս են պատմական թշնամանքից և էթնիկ ազգայնականությունից։ 2005 թվականի հուլիսի 26-ին Ճապոնիայում կոմիքսների գիրք է թողարկվել «Ատելությունը կորեական ալիքի հանդեպ» () վերնագրով, որը Amazon.com-ի ճապոնական բաժնում համար մեկ բեսթսելլեր է դարձել։ Ճապոնացի դերասան Սոսուկէ Տակաոկան իր թվիթթերյան էջում բացահայտ արտահայտել է իր հակակրանքը կորեական ալիքի նկատմամբ, որը օգոստոսի 8-ին սկիզբ դրեց առցանց շարժմանը՝ բոյկոտելու կորեական հեռարձակումը ճապոնական հեռուստատեսությամբ։

## Տես նաև
* Հարավային Կորեայի մշակույթ
* Քեյ փոփ
* Դորամա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հանրամատչելի մշակույթ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի մշակույթ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հանրամատչելի մշակույթ
Կին, կրակ և վտանգավոր բաներ (Լակոֆֆ)

**«Կին, Կրակ և վտանգավոր երևույթներ․ Ինչ կարող են Կատեգորիաները Մտքի վերաբերյալ** ***Բացահայտել***» (), ոչ գեղարվեստական գիրք։ Գրել է ճանաչողագետ լեզվաբան Ջորջ Լակոֆֆը։ Գիրքը առաջին անգամ հրատարակվել է Չիկագոյի Համալսարանի Հրատարակչության կողմից 1987 թվականին։ Այն իրենից ներկայացնում է ճանաչողական մոդելների ուսումնասիրությանը ուղղված աշխատություն՝ քննելով այն իմաստաբանության շրջանակներում։ Գիրքը ընդգծում է փոխաբերության կենտրոնականությունը, որը բնորոշվում է ճանաչողական պրոցեսի ժամանակ մի ճանաչողական կառույցից մյուսի անցնելու երևույթ։ Այն բացահայտում է հասկացութային փոխաբերույթի կամ ճանաչողական փոխաբերության ազդեցությունները, երկուսն էլ մշակույթով պայմանավորված են և միևնույն ժամանակ համընդհանուր են մարդկային ցեղի համար։ Գրքում խոսվում է նաև այն բոլոր մեթոդաբանական սահմանափակումների մասին, որոնք առկա են եղել մինչ այդ գրված հետազոտություններում։ Քննարկում է նաև Անգլո-ամերիկյան դպրոցների կատեգորիաների վերաբերյալ ունեցած փիլիսոփայական կոնցեպտների մասին, որ ունեին գիտական մեթոդիկայի առնչությամբ։

Գրքի վերնագրի ընտրությունը պայմանավորված է Ավստրալիայում գտնվող մի աբորիգեն ցեղի (Դյիրբալ) լեզվում առկա գոյականի քերականական կարգի կառուցվածքով։ Գոյականի իգական սեռի կատեգորիան իր մեջ ներառում է գոյականներ իգական սեռ, ջուր, կրակ, բռնություն և որոշ կենդանիներ։

## Տես նաև
* Կառուցվածքային լեզվաբանություն
* Տաքսոնոմիա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1987 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Բաղդասար Թովիկ

**Բաղդասար Թովիկ** (իրական անունը՝ Բաղդասար Թովմասի Թովմասյան, ), հայ գրող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1901 թվականի ապրիլի 2-ին Վանի նահանգի Հայոց ձոր գավառի Հնդստան գյուղում։ Մահացել է 1994 թվականի ապրիլի 21-ին, Երևանում։

## Կրթություն
Սովորել է Վարագավանքի դպրոցում։ 1932 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։

## Ստեղծագործություններ
1979 թվականին լույս է տեսել Վանի հերոսամարտին նվիրված նրա «Արշալույսից առաջ» վեպը, իսկ 1986 թվականին՝ «Սրբազան վրեժ» վեպը, որտեղ պատկերված է արևմտահայերի մինչեղեռնյան կյանքը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Սրբազան Վրեժ» վեպը  ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Հիմնարար գիտական գրադարանում

Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Օրանջի

**Օրանջի** (, բառացի թարգմանությամբ՝ Շեկլիկ, հայտնի է նաև **Ռուբարբ** անունով, , բառացի՝ Խավարծիլ, ), շիկակարմիր կատու, որը նկարահանվել է 1950-1960-ական թվականների ամերիկյան ֆիլմերում։ Վարժեցնողը եղել է Ֆրենկ Իննը։ Առավել հայտնի է «Նախաճաշ Թիֆանիի մոտ» (1961) ֆիլմում դերով, որտեղ Օրանջին խաղացել է Օդրի Հեփբըրնի հերոսուհու՝ Հոլի Գոլայթլի անանուն կատվի դերը։ Միակ կատուն է, որը երկու անգամ արժանացել է «Փեթսի» մրցանակին («Օսկար» մրցանակի ամերիկյան տարբերակը կենդանիների համար)։ Ֆիլմերի և հեռուստածրագրերի նկարահանումների համար եղել են Ռուբարբի տասնյակ կրկնորդներ, որոնցից յուրաքանչյուրը սովորել է իր հնարքը։ Երբեմն «Ռուբարբ» անունով ենթադրվել են Ֆրենկ Իննի վարժեցրած շիկակարմիր կատուների ամբողջ խումբը։

## Կենսագրություն
### «Ռուբարբ»
Սոված, սպիներով և թարմ վերքերով պատված Օրանջին 2-3 տարեկան հասակում հայտնվել է Շերման Օուքսում (Լոս Անջելեսի շրջան) միսիս Ագնես Մյուրեյի () տան այգում, մինչ այն պահը, երբ «Փարամանունթ» ընկերությունը 1951 թվականին հայտարարել է, որ «Ռուբարբ» ֆիլմի գլխավոր դերի համար անհրաժեշտ է կատու «զզվելի բնավորությամբ և դնչին սպիներով»։ ԶԼՄ-ից իմանալով այդ մասին՝ միսիս Մյուրեյը Օրանջիի նկարն ուղարկել է ստուդիա։ Պրոդյուսերները 6 ամիս ապարդյուն փնտրել են համապատասխան կատվի, նայել են հինգ հարյուր կատվի, կարդացել են կատվատերերի 3000 նամակ և ուսումնասիրել ծրարներում դրված կենդանիների լուսանկարները, սակայն արդյունքում ընտրությունը կանգնել է 6,5 կիլոգրամանոց Օրանջիի վրա։ Որպես վարժեցնող ընդունվել է Ֆրենկ Իննը, որն անմիջապես միսիս Մյուրեյից գնել է կատվի իրավունքները։ Կատուն նկարահանումներից հետո կարող էր Մյուրեյի տուն գնալ, սակայն Իննը ստացել է կինոյում նրան վարժեցնելու բացառիկ իրավունքը։ «Փարամաունթը» կատվին վերանվանել է Ռուբարբ, սակայն նա արդեն իսկ հասարակության մեջ հայտնի է դարձել իր նախնական անվամբ, որն օգտագործվել է անգամ գովազդներում։ Չորքոտանի դերասանը շուտով ցույց է տվել իր բնավորությունը՝ ֆշշացնում էր, ճանկռում, կծում, կռվում էր մարդկանց և գործընկեր կատուների հետ։ Ֆիլմի գործադիր պրոդյուսերը Օրանջիին անվանել է «աշխարհի ամենաանպիտան կատուն»։ Նրա մասին արտահայտվել է նաև վարժեցնողը։ Օրանջին *«ավելի անբարետես էր, քան սովորական կատուն, սակայն անկասկած նույնքան մահացու էր, որքան լեռնային առյուծը կամ ցանկացած այլ մեծ կատու,-ասել է Ֆրենկ Իննը՝ մեկնաբանելով կատվի ագրեսիվ բնավորությունը,-Ձեզ կարող են վիրավորել նույնքան արագ։ Այս պատանին շատ խորն է կծում»*։ Կատուն երբեմն փախչում էր նկարահանման հրապարակից, ինչի պատճառով Իննը ելքի մոտ պահապան շներ է կապել, որպեսզի նրանք խոչընդոտեն չորքոտանի դերասանի դուրս գալը։ Չնայած բոլոր դժվարություններին՝ Օրանջին Ռուբարբի դերի համար արժանացել է «Փեթսի» մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*
Հարսանիք օժիտով

**«Հարսանիք օժիտով»** (), խորհրդային գեղարվեստական գունավոր երաժշտական կատակերգական ֆիլմ-ներկայացում, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Ռավենսկիխը 1953 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։

Ֆիլմը բեմադրվել է Նիկոլայ Դյակոնովի պիեսի հիման վրա։ Կոմիի լեզվից թարգմանությունը կատարվել է գրող և դրամատուրգ Անատոլի Գլեբովի կողմից։ Կատակերգությունը էկրանավորվել է Մոսկվայի երգիծական թատրոնի (ներկայում՝ Մոսկվայի սատիրայի ակադեմիական թատրոն) բեմադրության համանուն ներկայացման ցնցող հաջողությունից հետո։ «Հարսանիք օժիտով» ներկայացման պրեմիերան տեղի է ունեցել 1949 թվականի մարտի 12-ին Սատիրայի թատրոնում։ Բեմադրությունը ցուցադրվել է 152 անգամ և միշտ եղել է անշլագով։ Ներկայացման մեջ և ֆիլմում հնչում են բանաստեղծ Ալեքսեյ Ֆատյանովի բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երեք երգեր՝ «Зацветает степь лесами», «На крылечке твоём» և «Хвастать, милая, не стану»։ Երգերի երաժշտությունը գրել է Բորիս Մոկրոուսովը.

Պիեսի հեղինակը և գլխավոր դերակատարներն են Վերա Վասիլևան և Վիտալի Դորոնինը, որոնք նկարահանվել են նաև ֆիլմ-ներկայացման մեջ, արժանացել են Ստալինյան մրցանակով։

## Սյուժե
Երկու մրցող կոլտնտեսությունների լավագույն բրիգադիրները՝ Օլգա Ստեպանովան և Մաքսիմ Օռլովը, վաղուց սիրահարված են միմյանց։ Բայց Օլգան հարվածային է, իսկ ինքնասիրահարված Մաքսիմը ոչ մի կերպ չի կարողանում ցուցանիշներով առաջ անցնել նրանից։ Մաքսիմը խնամախոսներ է ուղարկում Օլգայի մոտ, բայց անմիջապես հարսի եւ փեսայի միջև տեղի է ունենում վեճ արդյունաբերական հողի վրա։ Օլգայի հետ պատրաստ է ամուսնանալ «գյուղի առաջին տղան»՝ Նիկոլայ Կուրոչկինը։ Բայց աշխատանքն ինչպես գժտեցնում, այնպես էլ հաշտեցնում է սիրահարներին։

## Դերերում
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարը՝ Տատյանա Լուկաշևիչ (լուսագրերում նշված չէ)
* Բեմադրությունը՝ Տատյանա Լուկաշևիչ, Բորիս Ռավենսկիխ
* Օպերատորներ՝ Նիկոլայ Վլասով, Սեմյոն Շեյնին
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ալեքսեյ Ֆատյանով
* Կոմպոզիտորներ՝ Նիկոլայ Բուդաշկին, Բորիս Մոկրոուսով
* Հնչյունային օպերատոր՝ Լև Տրախտենբերգ
* Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Ժարենով
* Մոնտաժող՝ Կ. Սլավատինսկայա
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Մ. Լևին
* Կինեմատոգրաֆիայի գլխավոր վարչության նվագախումբ, դիրիժոր՝ Յ. Չեռնյավսկի

Ֆիլմը վերականգնվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1972 թվականին։
* Վերականգնման ռեժիսոր՝ Դ. Վասիլև
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ի. Լյուբչենկո 
* Օպերատոր՝ Սեմյոն Շեյնին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Свадьба с приданым» Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия
* «Свадьба с приданым» Портал «Кино России»
* «Свадьба с приданым» Телеканал «Россия» 
* Фильм «Свадьба с приданым» на сайте Kinolimon.ru

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1953 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Շռայլ ամառ

**«Շռայլ ամառ»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Բառնետը Կիևի կինոստուդիայում 1950 թվականին Ելիզար Մալցևի «Ամբողջ սրտով» ()։

Պրեմիերան Խորհրդային Միությունում) կայացել է 1951 թվականի գարնանը։

## Սյուժե
Ավարտվել է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Պյոտր Սերեդան (Միխայիլ Կուզնեցով) զորացրվելուց հետո վերադառնում է հայրենի կոլտնտեսություն։ Միևնույն ժամանակ կայարանում դիմավորում են կոլտնտեսության հարվածային, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Օքսանա Պոդպրուժենկոյին (Մարիաննա Բեբուտովա)։

Շուտով Պետյան դառնում է կոլտնտեսության գլխավոր հաշվապահը, որի նախագահն է նրա հին ընկերն ու զինակիցը՝ Նազարը (Նիկոլայ Կրյուչկով)։

Դաշտավարական բրիգադները հասնում են ռեկորդային արդյունքների, իսկ հերոսների փոխհարաբերությունները կառուցվում են արագ ու հեշտությամբ լուծվող թյուրիմացությունների վրա։
Հերոսները հարվածային կերպով աշխատում են դաշտերում և անասնապահական տնտեսություններում, իսկ ազատ ժամերին տառապում են ազնիվ-անմեղ սերերից և անհիմն խանդից։ Եզրափակչում (ինչպես պահանջվում էր կինեմատոգրաֆիական կանոնը) գյուղատնտեսական ցուցահանդեսի եդեմական առատության մեջ, կուսակցական ղեկավարը ողջերթի խոսք է ասում։ Խանդը բնորոշելով որպես բուրժուական մնացորդ՝ վաստակաշատ կուսակցականն օրհնում է այս առաջամարտիկ-անմիտների ընտանեկան երջանկությունը։

## Դերերում

## Քննադատություն
Կինոգետ Ռոստիսլավ Յուրենևը ֆիլմն անվանել է «անկոնֆլիկտայնության իսկական գլուխգործոց»։ «Կոլտնտեսության նախագահը հաշվապահի հետ վիճել է ոչ թե այն պատճառով, թե պետք է գնել արդյոք ցուլ, թե ոչ,— գրել է Յուրենևը,— այլ այն պատճառով, թե որ սյունակում պետք է «անցկացնել» այդ գնումը»։

Սերգեյ Անաշկինը գրել է. «Դարաշրջանի արժեքավոր գեղարվեստական փաստաթուղթ «Շռայլ ամառ»-ը դարձնում է ոչ թե հեղինակային ձեռագրի յուրահատկությունը, այլ սյուժետային քայլերի, կեղծավորության հնարքների, դիցաբանության ակնառու տիպականությունը։ Խոշոր Վարպետի ձեռքը (որպիսին արդարացիորեն համարվում է Բառնետը) ֆիլմում ներկայացնում են միայն ծանր աշխատանքի տեսարանները, անխոս դրվագները։ Նրանց մոնտաժը դինամիկ է, իսկ կինոհերոսը ճնշում է սյուժետային կեղծիքը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

* 
* 

## Հոդվածներ և հրապարակումներ

* 
* 

## Արտաքին հղումներ

* Художественный фильм «Щедрое лето» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* 
* 

Կատեգորիա:1950 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:1951 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
It’s Now or Never

«**It’s Now or Never**», երգ, որը ձայնագրել է Էլվիս Փրեսլին և թողարկել որպես սինգլ 1960 թվականին։

Երգը գրվել է նեապոլիտանական **«[[’O sole mio]]»** («Իմ արև») երգի երաժշտությամբ, որը գրել են Էդուարդո դի Կապուան (երաժշտություն) և Ջովաննի Կապուրոն (տեքստ)։

ԱՄՆ-ում 1960 թվականին «Billboard» ամսագրում Էլվիս Փրեսլիի կատարմամբ «It’s Now or Never» երգը հասել է առաջին հորիզոնականին Hot 100 հիթ-շքերթում (փոփ երաժշտության տարեր ժանրերի երգերի ընդհանուր հիթ-շքերթ, այդ ամսագրի գլխավոր հիթ-շքերթը) և 7-րդ հորիզոնականին ռիթմ-ընդ-բլյուզ ժանրի սինգլների հիթ-շքերթում (ներկայում՝ Hot R&B/Hip-Hop Songs)։

Այն վաճառված օրինակների քանակով երկրորդ սինգլն է Էլվիս Փրեսլիի կարիերայում և ամենաշատ վաճառված սինգլներից մեկը պատմության մեջ։

Երգն զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը աշխարհի շատ երկրներում։ Նաև պնդում են, որ այդ երգն է Բարրի Ուայթին համոզել սկսել երաժշտական կարիերա։

2016 թվականին բրիտանական *[[The Daily Telegraph]]* թերթը «It’s Now or Never» երգն ընդգրկել է Էլվիս Փրեսլիի 20 հիմնական երգերի՝ իր կազմած ցանկում ()։

## Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեկան հիթ-շքերթներ

### Հավաստագրեր

## Ջոն Շնայդերի տարբերակ

### Հիթ-շքերթներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Դմիտրի Լուկաշենկո

**Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Լուկաշենկո** (, ), Բելառուսի Հանրապետության նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի միջնեկ որդին։ Զբաղեցնում է Բելառուսի «նախագահական մարզական ակումբ» հանրապետական պետական-հասարակական միավորման կենտրոնական խորհրդի նախագահի պաշտոնը, նաև Բելառուսի ԱՕԿ-ի անդամ է։

## Կենսագրություն
Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Լուկաշենկոն ծնվել է 1980 թվականի մարտի 23-ին Ալեքսանդր Գրիգորի Լուկաշենկոյի և Գալինա Ռոդիոնովնա Լուկաշենկոյի ընտանիքում Մոգիլև քաղաքում։

2002 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը «միջազգային իրավունք» մասնագիտությամբ։ Պաշտպանել է դիպլոմը «Բելառուս մարզիկների ելույթը միջազգային ասպարեզում» թեմայով։

Այնուհետև ծառայել է էլիտար, բայց գաղտնի սահմանապահ ստորաբաժանումներից մեկում, որը զբաղվում է մաքսանենգության և ապօրինի միգրացիայի դեմ պայքարում կապիտանի կոչումով։

2005 թվականից «նախագահական մարզական ակումբ» հանրապետական պետական-հասարակական միավորման կենտրոնական խորհրդի նախագահն է։

2006 թվականի հուլիսի 6-ին ընտրվել է Բելառուսի ազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամ։

2006 թվականի դեկտեմբերի 11-ից՝ Պեկինի XXIX ամառային Օլիմպիական խաղերին և 2008 թվականի 12-րդ Պարալիմպիկ խաղերին Բելառուս մարզիկների մասնակցության նախապատրաստման և ապահովման կազմակերպչական կոմիտեի անդամ է։

## Անձնական կյանք
Կինը՝ Աննա Լուկաշենկոն (Բորովիկովան) Շկլովա քաղաքից է։ Նրանք ամուսնացել են 2002 թվականին։

Դուստրերը՝ Անաստասիա Լուկաշենկոն (2003), Դարյա Լուկաշենկոն (2004) և Ալեքսանդրա Լուկաշենկոն են (2006)։ 2020 թվականի սեպտեմբերին հայտնի է դարձել, որ Դմիտրիի բոլոր երեք դուստրերը սովորում են Մինսկի միջազգային վարժարանում։ Մինչ այդ հաղորդվել էր, որ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի թոռնուհիները հեռացել են Բելառուսի պետական համալսարանի լիցեյից, ինչպես նաև նրա կրտսեր որդին՝ Նիկոլայը։

## Պարգևներ
* «Սահմանապահ զորքերի 80-ամյա» մեդալ
* «Պետական սահմանի պահպանության» մեդալ
* «Սահմանային գերազանցիկ» I և II աստիճանի նշաններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը BelarusProfile. ծրագրում
* Ինչ մեդալներ են կրում Լուկաշենկոյի որդիները
* Դինաստիա. Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի որդիները

Կատեգորիա:Բելառուս հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Քաղաքական ընտանիքներ
Դավաճանը (ֆիլմ, 1977)

**«Դավաճանը**» (), 1977 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Նիկիտա Խուբովը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1978 թվականի հունվարի 11-ին։

## Սյուժե
Մարիա Ալեքսանդրովնան, որը գիշերօթիկի ուսուցչուհի է, արդեն քառասուն տարեկան է, և նա վերջապես հնարավորություն է ստանում կարգավորել իր անձնական կյանքը։ Բայց այն մարդը, ում հետ Մարիան ցանկանում է կապել իր կյանքը, հեռու է ապրում, և նա պետք է բաժանվի իր վեցերորդ դասարանից՝ այն երեխաներից, որոնց համար նա փոխարինել է ծնողներին։ Երեխաները տարբեր կերպ են վարվում այս դժվարին իրավիճակում՝ ալտրուիզմից մինչև ներքին բողոք և նույնիսկ իրենց կյանքը վտանգի ենթարկել՝ սիրելի դաստիարակչուհուն պահելու համար։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Նիկիտա Խուբով
* Սցենարիստներ՝ Լյուդմիլա Դյոմինա, Վալերի Դյոմին, Նիկիտա Խուբով
* Օպերատոր՝ Միխայիլ Յակովիչ
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Կռիլատով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* отзыв в журнале «Аврора»
* Народный университет культуры
* Советское кино, 70-е годы: основные тенденции развития
* журнал «Советская педагогика»

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Լեոնորա Գիտկինա

**Լեոնորա Սեմյոնովնա Գիտկինա** (, ), բելառուս նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Բելառուսի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ։

## Կենսագրություն
Լեոնորա Գիտկինան ծնվել է 1929 թվականի հուլիսի 22-ին Մինսկում։ 1947 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, 1953 թվականին՝ Մինսկի բժշկական ինստիտուտը (այժմ՝ Բելառուսի պետական բժշկական համալսարան)։ Աշխատել է Բելոռուսիայի նյարդաբանության, նյարդավիրաբուժության և ֆիզիոթերապիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող։ 1959 թվականից աշխատել է Բելոռուսիայի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտում (այժմ՝ Բելառուսի հետդիպլոմային կրթության բժշկական ակադեմիա)։ 1961 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը։ Զբաղեցրել է օգնականի պաշտոն, 1975-1999 թվականներին եղել է բժշկասոցիալական հետազոտությունների և վերականգնողական բաժանմունքի վարիչ։

1999 թվականին Լեոնորա Գիտկինան դարձել է Բելառուսի Հանրապետության միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի անդամ։

## Գիտական գործունեություն
250 գիտական աշխատության, 11 մենագրության և 20 մեթոդական ուղեցույցի հեղինակ է։ Գիտական հետաքրքրություններն են. գլխուղեղի անոթային պաթոլոգիա, ուղեղանոթային հիվանդություններ, բժշկասոցիալական հետազոտություն, հաշմանդամություն և վերականգնում։

## Մատենագիտություն
* Вертебробазилярные инсульты. – Мн., 1977. (совместно с Антоновым И. П.).
* Медико–трудовые обследования: Руководство для врачей. учреждений / Гиткина Л. С., Гуринович Т. А., Хомич М. М. – Минск:. Беларусь, 1981.
* Соавтор патента «Терапевтическое средство диуретического действия и нормализующего кислотно–щёлочной баланс внутриклеточной жидкости при острых вестибулярных расстройствах» Трисамин.

## Պարգևներ
* «Առողջապահության գերազանցիկ» կրծքանշան (ԽՍՀՄ, 1968)
* Բելոռուսական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգիր (1979)
* Արհմիությունների համամիութենական կենտրոնական խորհրդի պատվոգիր (1986)
* Բելառուսի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ (1999)
* ԽՍՀՄ Վ. Մ. Բեխտերևի անվան բժշկական գիտությունների ակադեմիայի մրցանակ (1978, Ի. Պ. Անտոնովի հետ համատեղ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բելառուս բժիշկներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ
Մառա Կարֆանիա

**Մարիա Ռոզարիա (Մառա) Կարֆանիա** (, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, նախկինում ֆոտոմոդել և հեռուստահաղորդավար, հավասար հնարավորությունների հարցերով նախարար 4-րդ կառավարությունում։ 2006 թվականին ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների պալատում՝ «Առա՛ջ, Իտալիա», 2008 մայիսի 8-ին մտել է Սիլվիո Բերլուսկոնիի կառավարության կազմի մեջ։ Իտալիայի հարավի գործերի և շրջանների զարգացման գծով նախարար է (2021 թվականից)։

## Կենսագրություն
1997 թվականին Մառա Կարֆանիան մասնակցել է Միսս Իտալիա գեղեցկության մրցույթին և զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը։ Նա 2001 թվականին ավարտել է Սալերնո համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 2000-ական թվականների սկզբին Կարֆանիան սկսել է աշխատել *Mediaset* մեդիա ընկերության (որի հիմնադիրը և սեփականատերերից մեկը Սիլվիո Բերլուսկոնին է) մի քանի հեռուստանախագծերում։ Զուգահեռ շարունակել է ֆոտոմոդելի կարիերան, այդ թվում՝ Maxim ամսագրի համար թոփլես նկարահանվել։

2006 թվականին Կարֆանիան ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների պալատում «Առա՛ջ, Իտալիա» կուսակցության կողմից, 2008 թվականին վերընտրվել է։  2007 թվականի հունվարին Բերլուսկոնին անհաջող կատակել է, որ մեծ հաճույքով կամուսնանար Կարֆանիայի հետ, եթե ամուսնացած չլիներ։ Բերլուսկոնիի կինը՝ Վերոնիկա Լարիոն, իտալական մամուլի միջոցով պահանջել է ամուսնուց ներողություն խնդրել, որը, վերջին հաշվով, նա հայտնել է։

2008 թվականի մայիսի 8-ին Սիլվիո Բերլուսկոնին իր ձևավորած կառավարությունում Կարֆանիային նշանակել է հավասար հնարավորությունների հարցերով նախարար, նա դարձել է չորս կին նախարարներից մեկը Բերլուսկոնիի չորրորդ գրասենյակում։ Նախարար նշանակվելուց կարճ ժամանակ անց Կարֆանիան քննադատության է ենթարկվել սեռական փոքրամասնությունների իրավունքների համար պայքարողների կողմից, երբ թույլ չի տվել նույն տարվա հունիսին գեյ-շքերթի անցկացումը, քանի որ չէր կարծում, որ գեյերը խտրականության են ենթարկվում։ Նրա առաջին խոշոր նախաձեռնությունը փողոցային մարմնավաճառությունը քրեականացնող օրենքն է։

Իտալիայի պատգամավորների պալատի փոխնախագահն է (2018—2021)։

2021 թվականի փետրվարի 13-ին երդում է տվել Դրագիի կառավարությանը, որտեղ նա առանց պորտֆելի նախարար է նշանակվել Իտալիայի հարավի գործերի և շրջանների զարգացման գծով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Իտալացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Իտալացի մոդելներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին նախարարներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ
Քրիստինե Սահակյան

**Քրիստինե Սահակյան**, հայ օպերային երգչուհի, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի հուլիսի 5-ին Երևան քաղաքում։ Երևանի Թաթուլ Ալթունյանի անվան Հայաստանի երգչախմբային ընկերությունում ստացել է նախնական երաժշտական կրթություն։ 1990-1999 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի մեներգեցողության բաժնում, իսկ դրանից հետո ընդունվել է ասպիրանտուրա, որտեղ նրա դասախոսը եղել է Գոհար Գասպարյանը։ 1998 թվականին կայացած մենահամերգից հետո՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ղեկավարության կողմից հրավեր է ստացել՝ Փառանձամի դերերգով Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Բ» օպերայում հանդես գալու համար։ 1998 թվականից սկսած հանդես է գալիս Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և  բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում որպես առաջատար մեներգչուհի։ Իր մասնակցությունն է ունեցել Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Բ», Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ», Ջուզեպպե Վերդիի «Աիդա», «Տրավիատա», Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ» և մի շարք օպերային ներկայացումների առաջնախաղերի ժամանակ։ Դերերգով հանդես է եկել Չուխաճյանի «Արշակ Բ» (Փառանձեմ), Սպենդիարյանի «Ալմաստ» (Ալմաստ), Վերդիի «Աիդա» (Ամներիս), «Տրուբադուր» (Ազուչենա), Բելլինիի «Նորմա» (Ադալջիզա), Մասկանիի «Գեղջկական ասպետություն» (Սանտուցցա) և այլ օպերային ներկայացումներում։ Երգացանկում ներառվում է բազմաթիվ համերգային աշխատանքներ՝
Մոցարտի «Ռեքվիեմ», Վերդիի «Ռեքվիեմ», Դվորժակի «Ռեքվիեմ», Պերգոլեզիի «Stabat Mater», Ռոսսինիի «Stabat Mater», Բախի «Մատթեոսի չարչարանքները»։ Երգչուհին ելույթներ է ունեցել Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում, Լիբանանում, Հունաստանում և մասնակցել է մի շարք հեղինակավոր փառատոների։ Պետական նշանակության համերգային բազմաթիվ ծրագրերում ունեցել է իր մասնակցությունը։ 2013 թվականին Աստանայում կայացած ԱՊՀ երկրների նախագահների գագաթնաժողովի ժամանակ ներկայացրել է Հայաստանը։ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի առթիվ Մոսկվայի Երաժշտության միջազգային տան Սվետլանովյան դահլիճում, Սանկտ Պետերբուրգի Շոստակովիչի անվան մեծ ֆիլհարմոնիայի դահլիճում, երևանյան «Սպիվակովը հրավիրում է...» խորագրով փառատոնում մասնակցել է մի շարք համերգների՝ «Հիշում եմ և պահանջում» խորագրի ներքո։ Հայաստանի հանրային ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի, Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ, պետական երիտասարդական, պետական կամերային «Սերենադ», պետական կամերային նվագախմբերի հետ ունեցել է մի շարք ելույթներ, որտեղ հանդես է եկել որպես մեներգչուհի։ Ունեցել է բազմաթիվ ելույթներ հանրահայտ դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են Վլադիմիր Սպիվակովը, Կոնստանտին Օրբելյանը, Յուրի Կոչնևը, Լիոր Շամբադալը, Վահան Մարտիրոսյանը, Յարեմա Սկիբինսկին, Օհան Դուրյանը, Բայրոն Ֆիդետցիսը, Կարեն Դուրգարյանը, Սերգեյ Սմբատյանը, Էդուարդ Թոփչյանը։ 2002 թվականից որպես դասախոս աշխատում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 2015 թվականին ստացել է Հայաստանի վաստակավոր արտիստի կոչում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ
Բոռ (ֆիլմ, 1955)

**«Բոռ»** (), 1955 թվականի խորհրդային պատմական դրամա, նկարահանվել է Էթել Լիլիան Վոյնիչի համանուն վեպի հիման վրա, ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ֆայնցիմմեր։ 1955 թվականին ֆիլմը երրորդն է եղել Խորհրդային Միությունում, որն ունեցել է 39.16 միլիոն դիտող։

Կինոնկարը պատմում է հայրենիքի անկախության համար ավստրիացի զավթիչների դեմ իտալացի հայրենասերների ընդհատակյա պայքարի մասին։ Այս իրադարձությունների ֆոնին մի ողբերգական պատմություն է մաքուր սրտով և խանդավառ երիտասարդից լեգենդար և խուսափողական Բոռի՝ անգութ հեղափոխականի վերափոխվելու մասին։

## Սյուժե
Երիտասարդ ուսանող Արթուր Բերտոնը հրաժեշտ է տալիս իր սիրելի ուսուցչին՝ քահանա Մոնտանելիին, որը Հռոմի պապի հրամանով մեկնում էր Հռոմ։ Արթուրը մասնակցում է «Երիտասարդ Իտալիա» կազմակերպության գործունեությանը։ Նա նախանձում էր կազմակերպության առաջնորդ Ջովանի Բոլլային, խանդում իր սիրելի Ջեմմային, որը ջերմ հարաբերություններ ուներ Բոլլայի հետ։ Արթուրը այս ամենը խոստովանում է քահանա հայր Կարդիին, որից հետո ժանդամները բոլոր հեղափոխականներին ձերբակալում են։ Բանտի բակում զբոսնելիս Արթուրը խոստովանում է Բոլլային, որը ինքը ժանդամներին պատմել է կազմակերպության մասին, և Բոլլան նրան դավաճան է անվանում։ Արթուրն ազատվում է և փորձում է կատարվածի մասին պատմել Ջեմմային, բայց Ջեմման ապտակում է Արթուրին և փախչում։ Վերադառնալով տուն՝ Արթուրը ավագ եղբորից՝ Բերտոնից իմանում է, որ իր իսկական հայրը Մոնտանելին է։ Արթուրը աշխարհը փլուզվում է, նա կոտրում է իր խաչելությունը և փախչում տնից։

Շատ տարիներ անց Հարավային Ամերիկայի հեղափոխական մարտերում խեղված Արթուրը վերադառնում է տուն։ Բոռ կեղծանունով նա միանում է հեղափոխականներին, որոնք զինված պայքար էին մղում Իտալիայում ավստրիացի զավթիչներին դեմ։ Հեղափոխական տրամադրությամբ մտավորականությանը նա հայտնի էր Ռիվարես անունով։ Ավստրիայի կայսրը Իտալիային է ուղարկում լրացուցիչ ռազմական զորախումբ, հայր Կարդին ողջունում է երթի ավստրիացի զինվորներին և նրանց հրամանատարին։ Բոռը մասնակցում է զենքի գաղտնի առաքմանը, ոստիկանները  հետապնդում են նրան։ Կարբոնարները նահանջում են ճակատամարտում, իսկ Ռիվարեսը, լսելով Մոնտանելիի հրամանը, իջեցնում է զենքը և գերի ընկնում։ Դատավճիռը կայացված էր` մահապատիժ։ Ընկերները բանտարկյալին խարտոց են փոխանցում, նա սղոցում է ճաղերը, բայց անգիտակից ընկնում է բանտի բակում։ Իր մահապատժից առաջ Արթուրը խոստովանում է Մոնտանելիին, որ ինքը նրա որդին է, և ցնցված հորը ընտրություն է առաջարկում՝ ազատության համար պայքարի և Քրիստոսի հանդեպ հավատի միջև։ Կարդինալն իր որդուն առաջարկում է փախչել, բայց Արթուրը էլ չի ցանկանում կյանք ընդունել եկեղեցու սպասավորից։ Ավստրիացիները լուսադեմին գնդակահարում են Բոռին, նա ինքն է հրամայում իր մահապատիժը։ Ֆիլմի վերջում Մոնտանելլին սարսափած գոռում է. «Աստված չկա»։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Բոռ (1955) — Кино-Театр.ru

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1840-ականներին
Լեա Պերիկոլի

**Լեա Պերիկոլի** (, ), իտալացի թենիսիստուհի, որի կարիերան տևել է 20 տարուց ավելի։ Հետագայում՝ հեռուստահաղորդավար և լրագրող։ Բացի սպորտային  նվաճումներից, համարվում էր 60-ական թվականների թենիսի ոճի կուռք։*'

== Կենսագրություն ==
=== Վաղ կյանք ===
Լեան իր մանկությունն անցկացրել է [[Ադիս Աբեբա]]յում, ունի երբայր և երկու քույր։ [[Երկրորդ աշխարհամարտ]]ի ժամանակ ընտանիքը տեղափոխվել է Ասմերե։ Լեան սովորել է [[Քենիա]]յի [[Նայրոբի]] քաղաքի վանական դպրոցում։ 17 տարեկանում վերադարձել է [[Իտալիա]]։

=== Կարիերա ===
Պերիկոլին 3 անգամ հասել է Ումբլդոենի մրցաշարի 1/16-րդ եզրափակիչ՝ 1965, 1967 և 1970 թվականներին։

Նա Հելգա Շուլցի զուգընկերությամբ 1974 թվականին [[WTA]] Swiss Open եզրափակչի զուգախաղերում հաղթել է Կայոկո Ֆուկուոկուին և Միշել Ռոդրիգեսին՝ 6-2, 6-0 հաշվով։

Ազգային հավաքականում Լեան նորամուտը նշել է 1963 թվականի Ֆեդերացիայի Գավաթում և ներկայացրել է Իտալիան 9 մրցաշարերում՝ հաղթելով 16 մենախաղից 8-ում և 14 զուգախաղերից՝ 7-ում։ Ֆեդերացիայի Գավաթում նրա վերջին մրցելույթը եղել է 1975 թվականին։

Լեա Պերիկոլի և Սիլվանի Լազարինո զույգը համարվում էր Իտալիայի [[թենիս]]ի ուժեղագույններից մեկը՝ 6 անգամ հասնելով երկրի առաջնության եզրափակիչ։

2015 թվականին նա մտցվել է Իտալիայի Սպորտային փառքի սրահ։

=== Ոճի կուռք ===
1955 թվականին Պերիկոլին Ումբլդոնում խաղում էր Թեդ Թինլինգի մշակած հագուստով։ Նրա մարզահագուստը [[կորտ]]ում միշտ հետաքրքրություն էր առաջանում լրագրողների և հանդիսատեսի մոտ։ 1964 թվականին «տուտու» կիսաշրջազգեստով նա դարձել է ամենաքննարկված մասնակիցներից մեկը՝ հասնելով մրցաշարի ընդամենը 3 շրջան։ Մի քանի տարի շարունակ նա պայմանագիր ուներ իտալական հագուստի *Superga* բրենդի հետ։

2001 թվականին  [[:en:Sunday Mirror|Sunday Mirror]] բրիտանական թերթը մեջ բերում Պերիկոլիի խոսքերը․ «Ես ճանաչում եմ ձեռք բերել ոչ թե իմ խաղի, այլ իմ հագուստի շնորհիվ» և «Ես թենիսով գումար չեմ աշխատել, բայց եթե ծնվեի 30 տարի հետո, [[Աննա Կուրնիկովա]]յի նման սարսափելի հարուստ կլինեի»։

=== Լրագրող ===
1974 թվականի հունիսի 24-ին կայացել է նրա առաջնաելույթը որպես *il Giornale'' թերթի լրագրող։ Նրա մասնագիտական ուսուցմամբ զբաղվում էր Ինդրո Մոնթանելին։ Նա հայտնի է որպես մոդայիկ լրագրող և թենիսիստ, ինչպես նաև սպարտային մեկնաբան։ 2009 թվականին լույս է տեսել նրա  «Maldafrica» ինքնակենսագրական գիրքը։

### Անձնական կյանք
1964 նոյեմբերի 12-ին Լեա Պերիկոլին ամուսնացել է Տիտո Ֆոնտանուի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թենիսիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Իտալացի հաղորդավարներ
SOLID

Օբյեկտ-կողմնորոշված ծրագրավորման մեջ SOLID֊ը ծրագրավորման 5 գործելակերպերի մնեմոնիկ հապավում է, որը նպատակ ունի ծրագրային մշակումը դարձնել ավելի հասկանալի, ճկուն և կառավարելի։ Այս սկզբունքները ենթաբազմություն են այն բազմաթիվ սկզբունքների, որ առաջ են քաշվել ամերիկացի ծրագրային ապահովման ճարտարագետ և դասախոս Ռոբերտ Ս․ Մարտինի կողմից առաջին անգամ ներմուծված 2000 թ․֊ի իր *Նախագծման սկզբունքներ և նախագծման ձևանմուշներ* հոդվածում

SOLID սկզբունքները հետևյալն են․
*Միակ պատասխանատվության սկզբունք
*Բաց-փակ սկզբունք
*Լիսկովի փոխարինման սկզբունք
*Ինտերֆեյսի առանձնացման սկզբունք
*Կախվածության ինվերսիայի սկզբունք

#### Միակ պատասխանատվության սկզբունք
Յուրաքանչյուր դաս պետք է լուծի միայն մեկ խնդիր։ Դասը պետք է պատասխանատու լինի միայն մեկ խնդրի լուծման համար։

#### Բաց-փակ սկզբունք
Ծրագրային սուբյեկտները (դասեր, մոդուլներ, ֆունկցիաներ) պետք է բաց լինեն ընդլայնման համար, փակ լինեն փոփոխությունների համար։

#### Լիսկովի փոխարինման սկզբունք
Անհրաժեշտ է, որ ժառանգ դասերը կարողանան փոխարինել ծնող դասերին։ Այս սկզբունքի նպատակը կայանում է նրանում, որ ժառանգ դասերը կարող են օգտագործվել ծնող դասերի փոխարեն, որոնցից նրանք ձևավորվում են՝ առանց խափանելու ծրագիրը։

#### Ինտերֆեյսի առանձնացման սկզբունք
Ծրագրային ապահովման սուբյեկտները չպետք է կախված լինեն այն մեթոդներից, որոնք նրանք չեն օգտագործում։

#### Կախվածության ինվերսիայի սկզբունք
Կախվածության առարկան պետք է լինի աբստրակցիա, այլ ոչ թե կոնկրետություն.
# Վերին մակարդակի մոդուլները չպետք է կախված լինեն ցածր մակարդակի մոդուլներից։ Երկուսն էլ պետք է կախված լինեն աբստրակցիաներից։
# Աբստրակցիաները չպետք է կախված լինեն դետալներից։ Դետալները պետք է կախված լինեն աբստրակցիաներից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ծրագրավորում
Վերջին էտապ

**«Վերջին_էտապ»** (),  լեհական ֆիլմ Օսվենցիմի  համակենտրոնացման ճամբարի բանտարկյալների մասին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այն Լեհաստանում նկարահանված երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմն է, և համաշխարհային կինեմատոգրաֆում առաջին ֆիլմերից մեկը, որը պատմում է նացիստական ճամբարների և Հոլոքոստի ողբերգությունների մասին, ինչպես նաև այն առաջին ֆիլմն է Օսվենցիմի մասին։

Ֆիլմի ռեժիսորը Վանդա Յակուբովսկայան է, ով եղել է Օսվենցիմի և Ռավենսբրյուկի համակենտրոնացման ճամբարի բանտարկյալ։ Նկարահանումները արվել են հենց իրական Օսվենցիմի տարածքում, որոշ տեսարաններ նկարահանվել են դեկորացիաներով վայրերում։ Ճամբարի պահակների դերերը խաղացել են Օսվենցիմի տեղացի բնակիչներ։

Ֆիլմի ռեժիսորի խոսքերով նման ֆիլմ նկարահանելու միտքը ունեցել է դեռ Օսվենցիմում եղած ժամանակ.

## Սյուժե
Ֆիլմը հիմնված է հիշողությունների վրա և պատմում է տարբեր ազգությունների կին բանտարկյալների մասին, ովքեր անտանելի պայմաններում պայքարում են գոյատևելու համար Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբարում։

Ֆիլմն ավարտվում է մեռնող կանանց մեկի կոչով` «Չթողնե'ք, որպեսզի Օսվենցիմը կրկնվի»։

## Դերերում
* Բարբարա Դրապինսկայա - *Մարթա*
* Ալինա Յանովսկայա - *Դեսսա*
* Բարբաբա Ֆիևսկայա - *Անելկա*
* Զոֆյա Մրոզովսկա - *գնչուհի*
* Խալինա Դրոխոցկայա - *Լյուլյունյա*
* Բարբարա Ռաչվալսկայա - *Էլազ*
* Մարիա Վինոգրադովա - *Նադյա*
* Ալեքսանդրա Շլյոնսկայա - *ավագ պահակ*
* Անտոնինա Գւրեցկայա - *Աննա*
* Տատյանա Գուրեցկայա - *Եվգենիա*
* Վանդա Բարտուվնա - *Հելենա*
* Էդվարդ Ձեվոնսկի - *ճամբարային բժիշկ*
* Հուգուետո Ֆագգետ - *Միշել*
* Ստանիսլավ Զաչիկ - *Տադեկ*
* Աննա Յարաչուվնա - *կապո Ֆրիդա*
* Յադվիգա Խոյնացկայա - *բանտարկյալ տեղամասում*
* Մարիա Կանևսկայա - *պահակ*
* Վլադիսլավ Բրոխովիչ - *ճամբարի ղեկավար*
* Կազիմեժ Պավլովսկի - *գեստապոի պետ*
* Տադեուշ Շմիդտ - *գեստապոի սպա*
* Զիգմունտ Խմելևսկի - *գեստապոի աշխատակից*
* Իգոր Սմյալովսկի - *բանակի սպա*
* Ռադեուշ Պլյուցինսկի - *գերմանացի զինվոր*

## Մրցանակներ
* 1948 - Կառլովի Վարիի կինոփառատոնի Բյուրեղապակյա գլոբուս
* 1950 - ներկայացվել է բրիտանական BAFTA կինոմրցանակի
* 1950 - Միջազգային խաղաղության խորհրդի մրցանակ

## Գրականություն
* 

* 

## Արտաքին հղումներ
* О фильме «Последний этап» на сайте «Польское кино»
* Художественные фильмы

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1947 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լեհական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լեհական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին
Բանավոր խոսք

**Բանավոր խոսք**, առաջանում է հնչյուններ արտաբերելով՝ ի տարբերություն գրավոր խոսքի։ Շատ լեզուներ առկա են միայն գրավոր տարբերակով և խոսակցական ձև չունեն։ Բանավոր խոսքը կամ հնչող խոսքը առաջանում է ձայնային ուղով, ի հակադրություն կինետիկ լեզվի, որն արտահայտվում է դիմախաղով և ժեստերով։ «Բանավոր խոսք» տերմինը երբեմն օգտագործվում է բնորոշելու միայն ձայնային լեզուն, հատկապես լեզվաբանների կողմից, ովքեր այս տերմինի տակ ընդգրկում են վերևում նշված բոլոր երեք հոմանիշները՝ բացառությամբ կինետիկ լեզվի։ Որոշ լեզվաբաններ կինետիկ լեզվին  վերաբերում են որպես «բանավոր խոսք»-ի, հատկապես ժեստերի գրավոր արձանագրությունների հետ հակադրելիս։

Բանավոր խոսքում իմաստը հիմնականում որոշվում է համատեքստի մեջ այն դիտարկելու ժամանակ։ Սա հակադրվում է գրավոր խոսքին, որտեղ իմաստը ուղակիորեն արտահայտվում է տեքստում։ Բանավոր խոսքում թեորեմի իրավացիությունը որոշվում է փորձից բխող առողջ բանականությամբ, իսկ գրավոր խոսքում հիմնական կենտրոնացումը դրված է տրամաբանական և կոհերենտ փաստարկի վրա։ ։ Նույն կերպ, բանավոր լեզուն փորձում է հաղորդել սուբյեկտիվ տեղեկություն, այդ թվում հասցեագրողի և հասցեատիրոջ միջև հարաբերությունը, մինչդեռ գրավոր խոսքը փորձում է փոխանցել օբյեկտիվ տեղեկություն։

Գրավոր և բանավոր խոսքի փոխհարաբերությունը բարդ է։ Լեզվաբանության մեջ, համաձայն ներկայիս տեսակետի,  բանավոր խոսքը մարդուն ի ծնե տրված ունակություն է, մինչդեռ գրավոր խոսքը՝ մշակութային հայտնագործություն։ Բայց և այնպես, որոշ լեզվաբաններ՝ այդ թվում և Պրահայի լեզվաբանական խմբակի ներկայացուցիչներ պնդում են, որ գրավոր խոսքը և բանավոր խոսքը ունեն հստակ հատկանիշներ, որոնք իրենց հերթին վիճելի են դարձնում այն տեսակետը, ըստ որի՝ գրավոր խոսքը իր գոյությամբ  կախված է բանավոր խոսքից։

Թե՛ ձայնային, թե՛ ժեստերի լեզուները կազմված են բառերից։ Ձայնային լեզուներում բառերը կազմված են սահամանափակ թվով ձայնավորներից, բաղաձայններից և հաճախ հնչերանգից։ Ժեստերի լեզուներում բառերը կազմված են սահմանափակ թվով պատկերներից, ուղղություններից, ձեռքերի շարժումներից և հաճախ դեմքի արտահայտություններից. երկու դեպքերում էլ կառուցողական հատվածները կոչվում են հնչյուններ։ Ձայնային և ժեստերի լեզուներում բառերը քերականորեն ներկառուցված են արտահայտությունների, նախադասությունների և խոսույթի ավելի մեծ միավորների մեջ։

Երեխաներն իրենց շրջապատում օգտագործվող լեզուն լսելով ընկալում են այն որպես իրենց առաջին լեզու. լինի դա ձայնային, թե ժեստերի։ Խուլ երեխաները լեզուն կարող են նույն կերպ ընկալել նշանների կամ ժեստերի լեզվի դեպքում, եթե նրանց շրջապատում կիրառվում է տեսողական հաղորդակցության համակարգը։ Ձայնային լեզուն դասավանդվում է նրանց նույն կերպ, ինչպես որ գրավոր լեզուն՝ լսելու կարողություն ունեցող երեխաներին։ Ուսուցիչները հատուկ ուշադրություն են դարձնում բանավոր լեզվին այն երեխաների դեպքում, ովքեր դպրոցից դուրս օգտագործում են այլ լեզու։ Երեխայի համար հասարակական և կրթական տեսանկյունից կարևոր է համարվում մի քանի լեզու հասկանալու ունակությունը։

## Տես նաև
Մարմնի լեզու

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանավոր հաղորդակցություն
Կատեգորիա:Լեզու
Կատեգորիա:Լեզուներ
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆման

**Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆման** (; ), ամերիկացի դերասան, նաև ռեժիսոր և պրոդյուսեր, խաղացել է տարբեր ժանրերի ֆիլմերում, եղել է իր ժամանակի ամենաամբիցիոզ և հարգված դերասաններից մեկը։

Մոտ 25 տարվա կինոյում ունեցած կարիերիայի ընթացքում կերտել է տարբեր դերեր։

4 անգամ ներկայացվել է Օսկար մրցանակի, 2006 թվականին ստացել է Օսկար լավագույն դերասանի համար անվանակարգում «Կապոտե» ֆիլմի համար։ Եղել է ռեժիսոր Պոլ Թոմաս Անդերսոնի ընկերը, խաղացել է նրա շատ ֆիլմերում։

Նրա մասնակցությամբ առավել նշանավոր ֆիլմերից են «Կնոջ բույրը», «Ապաքինող Ադամսը», «Տաղանդավոր միստր Ռիփլին», «Մանիբոլ», «Առաքելությունն անիրագործելի է 3» և այլն։

Դեռ պատանեկան տարիներին հակում ունենալով թմրամոլության Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆմանը վախճանվել է 2014 թվականի 46 տարեկան հասակում ուժեղ ներգործություն ունեցող դեղերի օգտագործման հետևանքով։

## Պատկերներ

Պատկեր:PhilipSeymourHoffmanSept2010.jpg|2010 թ.
Պատկեր:Sandler-Anderson-Watson-Hoffman(Cannes2002).jpg|2002 թ. Կաննի կինոփառատանում
Պատկեր:PhilipSeymourHoffmanAAFeb09.jpg|2009 թ. Օսկարի մրցանակաբաշխության ժամանակ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Արամայիս Միրզոյան

**Արամայիս Աշոտի Միրզոյան** (), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, Գորիսում (ներկայումս՝ Սյունիքի մարզ)։ Աշխատում էր Գորիսի «Ավանգարդ» պետական տնտեսությունում որպես վարորդ։ Ապրում էր կնոջ և երեք անչափահաս երեխաների հետ Գորիսում։

Զոհվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 24-ին Գորիսի շրջանի Որոտան բանավանում, ադրբեջանցու գնդակից։ Թաղված է Գորիսի գերեզմանոցում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Սիագրիուս

**Սիագրիուս** (Աֆրանի Սիագրիուս, ), հռոմեական ազդեցիկ զորահրամանատարներից վերջինը, ինչպես նար Հռոմեական Գալիայի (Սուասոն շրջան) հյուսիսային մասի վերջին փոխանորդը մոտավորապես 465-486 թվականներին։ Հենց նրա մահվան ժամանակ են վերագրվում Արևմտյան Եվրոպայում հռոմեական պետականության լիակատար փլուզումը։

## Կենսագրություն
Սիագրին ծագումով գալլո-հռոմեական սենատորական ընտանիքից էր։ Սիագրիուսի հայրը՝ Էգիդի զորավարը, 456/457-465 թվականներին Հյուսիսային Գալիայում հաստատել է իր գերիշխանությունը։ Սիագրիուսը ժառանգել է Լուարի և Սոմմայի միջև գտնվող տարածքը Սուասոն մայրաքաղաքով։ Մնալով Արևմուտքում կայսրության վերջին ներկայացուցիչը, նա կոչվում էր դուքս (գավառական զորահրամանատար) տիտղոսով, սակայն հարևան գերմանական ցեղերը նրան անվանում էին «հռոմեացիների թագավոր» (այստեղից էլ նրա անկլավի անվանումներից մեկը)։

476 թվականին Սուասոնի մարզում իշխած Սիագրիուսին չի ճանաչել Օդոակրի գերագույն իշխանությունը, որը տապալել էր Արևմուտքի վերջին կայսր Հռոմուլոս Օգոստուլոսը։ Թեև Սիագրիուսը, որը կարծում էր, որ իր «պետությունը», պահպանելով հռոմեական կառուցվածքը, կարող էր լինել Արևմտյան կայսրության օրինական իրավահաջորդը, և Օդոակիրը դեսպաններին ուղարկել են Բյուզանդիայի տիրակալի պալատ, Զենոն կայսրը օրինական է ճանաչել Օդոակրի իշխանությունը Արևմուտքի նկատմամբ՝ անուշադրության մատնելով Սիագրիուսի խնդրանքը։ Լուարի և Սոմմայի միջագետքում գտնվող պետությունը խզել է Իտալիայի հետ բոլոր կապերը և հետագա կապեր չի ունեցել Բյուզանդիայի հետ, թեև նույնիսկ 476 թվականից հետո Սիագրիուսը շարունակել է պնդել, որ ինքը միայն ղեկավարում է հռոմեական նահանգը, նույնիսկ այն բանից հետո, երբ սալիական ֆրանկները խզել են պայմանագիրը և դադարեցրել են կատարել դաշնային պարտավորությունները։

Մրցաշարի ֆրանկների երիտասարդ թագավոր Քլոդվիգ I-ն իր ազգականի՝ քամբրեյյան թագավոր Ռագնախարի հետ միությունում հանդես է եկել Գալիայի վերջին հռոմեական փոխանորդի դեմ և 486 թվականին Սուասոնի ճակատամարտում ջախջախել է նրա զորքը։ Դրանից հետո Սիագրիուսը փախել է Թուլուզ՝ վեստգոտաների մոտ, սակայն նրանց թագավոր Ալարիք երկրորդը նրան հանձնել է Քլոդվիգին, որն էլ մահապատժի է ենթարկել Սիագրիուսին 487 թվականին։

## Դեր Արևմտյան Եվրոպայի պատմության մեջ
Այն փաստը, որ հենց Սիագրիուսը, այլ ոչ թե, օրինակ, մեկ այլ Իտալիայի կամ Իբերիայի զորավարին հաջողվել է այդքան երկար մնալ Հյուսիսային Գալիայում, որը ոչ թե ամենասիրված նահանգն է, հաստատում է Եվրոպայի քաղաքական և մշակութային կենտրոնը հյուսիս տեղափոխելու փաստը՝ մի շարք քաղաքական, կլիմայական, տնտեսական և մշակութային առումներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գրիգոր Տուրցի։ Ֆրանկների պատմությունը (գիրք II)։

Կատեգորիա:Հին Հռոմի զորավարներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի ղեկավարներ
Կատեգորիա:Ղեկավարներ