Թրինհ Թ. Մինհ-հա

**Թրինհ Թ. Մինհ-հա** (, ), վիետնամցի կինոռեժիսոր, գրող, գրականության տեսաբան, կոմպոզիտոր և պրոֆեսոր է։ Նա ֆիլմեր է նկարահանում 1980-ական թվականներից ի վեր և առավել հայտնի է իր «Վերամիավորում» և «Վիետնամական ազգանուն» ֆիլմերով։ Նա արժանացել է մի շարք մրցանակների և դրամաշնորհների, այդ թվում՝ Ամերիկյան կինոինստիտուտի Մայա Դերենի մրցանակին, ինչպես նաև կրթաթոշակների՝ Ջոն Սայմոն Գուգենհայմի հիշատակի հիմնադրամից, Արվեստի ազգային հիմնադրամից և Կալիֆոռնիայի արվեստի խորհրդից։ Նրա ֆիլմերը եղել են քսան հետահայաց ցուցադրությունների թեմա։

Նա գենդերի և կանանց ուսումնասիրությունների, ինչպես նաև հռետորաբանության պրոֆեսոր է Կալիֆոռնիայի Բերկլիի համալսարանում։ Նա դասավանդում է դասընթացներ, որոնք կենտրոնանում են գենդերային քաղաքականության վրա՝ կապված մշակութային քաղաքականության, հետգաղութատիրության, ժամանակակից քննադատական ​​տեսության և արվեստի հետ։ Նրա կողմից անցկացվող սեմինարները կենտրոնանում են քննադատական ​​տեսության և հետազոտության, մշակութային քաղաքականության, ֆեմինիստական ​​տեսության, Երրորդ կինոյի, կինոտեսության և գեղագիտության, «Ձայնը սոցիալական և ստեղծագործական համատեքստերում» և ինքնակենսագրական թեմաների վրա։

Նրա վիետնամական ծագումը, ինչպես նաև Արևմտյան Աֆրիկայում, Ճապոնիայում և Միացյալ Նահանգներում անցկացրած տարիները ազդել են Թրինի աշխատանքի վրա, մասնավորապես՝ մշակութային քաղաքականության վրա կենտրոնանալու վրա։ Չնայած նա իրեն չի համարում հիմնականում ասիացի կամ ամերիկացի, նա նաև տեղակայվում է «Ասիայի ամբողջ համատեքստում, որի մշակութային ժառանգությունը հատում է ազգային սահմանները»։

## Կենսագրություն
Թրինհ Թ. Մինհ-հան ծնվել է Հանոյում, Վիետնամ։ Նա մեծացել է Հարավային Վիետնամում Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։ Նա դաշնամուր և կոմպոզիցիա է սովորել Սայգոնի Երաժշտության և թատրոնի ազգային կոնսերվատորիայում։ Տրինհը գաղթել է Միացյալ Նահանգներ 1970 թվականին։

Նա սովորել է երաժշտական ​​կոմպոզիցիա, էթնոերաժշտագիտություն և ֆրանսիական գրականություն Իլինոյսի Ուրբանա-Շամպեյն համալսարանում, որտեղ ստացել է ֆրանսիական և ֆրանկոֆոն գրականության դոկտորի աստիճան։

Նա 1994 թվականից Բերկլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանի գենդերային և կանանց ուսումնասիրությունների ամբիոնի պրոֆեսոր է, իսկ 1997 թվականից՝ հռետորաբանության ամբիոնում։ Նա նաև դասավանդել է Հարվարդի համալսարանում, Սմիթ քոլեջում, Կոռնելի համալսարանում, Սան Ֆրանցիսկոյի պետական ​​համալսարանում, Օչանոմիզու համալսարանում և Սենեգալի ազգային երաժշտական ​​կոնսերվատորիայում։

2023 թվականին Թրինհ Թ. Մին-հայի աշխատանքները ներկայացվել են Սան Պաուլոյի արվեստի բիենալեում: Նա իր աշխատանքները ներկայացրել է ճամայկացի նկարչուհի Դեբորա Անզինգերի, ամերիկացի նկարիչ Տորկվասե Դայսոնի, կուբացի նկարիչ Վիֆրեդո Լամի, հնդիկ լուսանկարիչ Դայանիտա Սինգհի և այլ նկարիչների հետ միասին։

## Գրական տեսություն
Թրինհի գրականության տեսության ոլորտում աշխատանքները կենտրոնանում են միջմշակութային փոխազդեցությունների, անցումների, տարբերության արտադրության և ընկալման, ինչպես նաև տեխնոլոգիայի ու գաղութացման հատման թեմաների վրա։ Տեխնոլոգիայի և կիբերտարածության ազդեցությունը «ինքնության ձևավորման և քայքայման» վրա եղել է նրա ավելի վերջին աշխատանքների կիզակետում։ Նա ութսունականներին հորինել է «անպատշաճ/այլ» տերմինը, և այն շարունակում է իր դերը խաղալ նրա՝ որպես կինոռեժիսորի և քննադատի աշխատանքում՝ սահմանային սուբյեկտիվության վրա կենտրոնանալու պատճառով։

Որպես Միացյալ Նահանգներում ապրող վիետնամցի, նա ուսումնասիրում է Մյուսի համար իսկական ձայն գտնելը, քանի որ բոլոր սուբյեկտիվությունները ձևավորվում են դիսկուրսի մեջ և ձևավորվում դիսկուրսի ուժով և գիտելիքներով. նրա համար ճշմարտություն ստեղծող դիսկուրսն ինքնին պետք է հարցականի տակ դրվի։ 

Կին, Բնիկ, Այլ՝ «Հետգաղութատիրություն և ֆեմինիզմ» գրքի շարադրանք (1989)

«Կին, բնիկ, այլ. գրականություն՝ հետգաղութատիրական և ֆեմինիստական» գրքում Թրինհը իր աշխատանքը կենտրոնացնում է բանավոր ավանդույթի վրա՝ պնդելով ավելի ներառական ժողովրդական տեսություն: Այս մեթոդը բացում է ճանապարհ գունավոր կանանց համար՝ քննադատելու տեսությունը՝ միաժամանակ ստեղծելով ճանաչողության նոր եղանակներ, որոնք տարբերվում են ստանդարտ ակադեմիական տեսությունից: Թրինհը առաջարկում է ընթերցողին վանել ձեռք բերված գիտելիքները: Առաջին գլխում նա ուսումնասիրում է լեզվի, գրելու և բանավոր ավանդույթի հարցերը: Նա առաջարկում է քննադատաբար մոտենալ «լավ գրվածին» և իմանալ «գրող կնոջ» և «գրող կնոջ» միջև եղած տարբերությունը: Երկրորդ գլխում Թրինհը մերժում է գիտելիքի արևմտյան և տղամարդկային կառուցումները մարդաբանության միջոցով: Նա պնդում է, որ մարդաբանությունը արևմտյան տղամարդկանց գերիշխող գաղափարախոսության արմատն է, որը փորձում է ստեղծել մարդկային ճշմարտության դիսկուրս: Նրա պատմությունների և քննադատությունների հետ խառնված են գունավոր կանանց լուսանկարչական պատկերներ Թրինհի կինոաշխատանքներից: Նա ներառում է շատ այլ գունավոր կանանց պատմություններ, ինչպիսիք են Օդրի Լորդը, Նելլի Վոնգը և Գլորիա Անզալդուան: Կին, բնիկ, այլ փորձեր՝ ցույց տալու, թե ինչպես են երկուական հակադրությունները աշխատում պատրիարխալ գերիշխող գաղափարախոսությունը աջակցելու համար և ինչպես դրան այլ կերպ մոտենալ՝ դրանից խուսափելու համար: 

Երբ լուսինը կարմիր է դառնում: Ներկայացուցչություն, գենդեր և մշակութային քաղաքականություն

*Երբ լուսինը կարմիր է դառնում: Ներկայացուցչություն, գենդեր և մշակութային քաղաքականություն* մարտահրավեր է նետում ֆեմինիստական ​​դիմադրությանը՝ իր եզրույթները ընդլայնելու համար՝ ներառելով բազմակի մարգինալացված սուբյեկտ՝ գոյություն ունեցող պատրիարխալ գաղափարախոսությունը խաթարելու համար: Էսսեները կենտրոնանում են կինոտեսության, ֆեմինիզմի և Երրորդ աշխարհի արվեստագետների ու քննադատների շուրջ: Էսսեների առաջին բաժնում Թրինհը պնդում է, որ Երրորդ աշխարհի երկրների մասին վավերագրական ֆիլմերը գոյություն ունեն Առաջին աշխարհի, սուբյեկտիվ ճշմարտությունը տարածելու համար. արևելագիտությունը և պատրիարխությունը վավերագրական ֆիլմերում թվում են աննկատ, նույնիսկ եթե շարունակում են գործել: Էսսեների երկրորդ բաժնում Թրինհը կասկածի տակ է դնում այլ տեսաբանների և արվեստագետների՝ բազմակի գծիկով սուբյեկտը որոշակի կատեգորիաներով սահմանափակելու համար: Այնուամենայնիվ, նա նաև հայեցակարգում է միջանկյալ տարածք, որտեղ գունավոր ֆեմինիստները կարող են ստեղծել տեսություն և քննադատություն, որոնք կասկածի տակ են դնում ավանդական գենդերային և ռասայական քաղաքականությունը: Հենց այս տարածքում է, որ Երրորդ աշխարհի քննադատը միաժամանակ մշակույթի մաս է կազմում և արտաքին դիտորդ: Էսսեների երրորդ բաժնում նա պաշտպանում է քաղաքականության ոչ-բինար հակադրությունը՝ գերիշխող գաղափարախոսության դեմ: Թրինհը զգուշացնում է ընթերցողին «խնդրել և սրել իրազեկությունը այն մասին, թե ինչպես են գործում գաղափարախոսական պատրիարխությունը և գերիշխանությունը», հատկապես, երբ որոշ արտեֆակտներ դեռևս մնում են նույնիսկ գաղափարախոսության նոր ներկայացումների շրջանակներում: 

Այլուր, այստեղ. ներգաղթ, փախստականություն և սահմանային իրադարձություն (2010)

Այլուր, Այստեղ Էսսեների ժողովածու է, որը քննում է սահմանները ընդհատող տարածությունների և դիսկուրսիվ երկատվածությունների միջև առկա ներուժը։ Թրինհը կենտրոնանում է ապրված փորձի, սոցիալական համատեքստերի և մարմնավորված պատմությունների վրա։

Առաջին մասը՝ «Ճանապարհորդող աղբյուրը», ուսումնասիրում է տան, միգրացիայի և պատկանելության հասկացությունները պատմության, համատեքստի և հիբրիդության մարմնավորված փորձի միջոցով։ Երկրորդ մասը՝ «Սահմանային իրադարձություն. աղբի և ապաստանի միջև», կենտրոնանում է ներկայացման քաղաքականության, ճանաչելու բազմաթիվ եղանակների և այն հնարավորությունների վրա, որոնք ի հայտ են գալիս ներկայացման և ստեղծագործության այլ ձևերի միջոցով։ Երրորդ մասը՝ «Վերջ չկա», պատկերում է իշխանության և ճնշման համակարգերի վերարտադրությունը, ինչպես նաև դրանց խաթարման հնարավորությունները, ներառյալ ստեղծագործականությունը, պատմողականությունը և ուսուցումը։ 

Սիրային սպանություն (2016)

«Քայլելով անհետ կորածների հետ» Թրինհի 2016 թվականի հուլիսին հրատարակված գիրքը խորհրդածություն է անվերջ պատերազմի համաշխարհային վիճակի մասին՝ սկսած ԱՄՆ ռազմական միջամտությունից Իրաքում և Աֆղանստանում, մինչև Չինաստանի կողմից Տիբեթի անեքսիան և Միացյալ Նահանգներում ռասայական բռնությունը, և կենտրոնանում է մարդկանց դիմադրության վրա միլիտարիզմի և հսկողության նկատմամբ, ինչպես նաև սոցիալական լրատվամիջոցների տեղեկացնելու և մոբիլիզացնելու կարողության վրա: Գիրքը կենտրոնանում է այն բանի վրա, ինչը Թրինհը նկարագրում է որպես «հաղթանակի և պարտության միջև անցողիկ գիծ» որտեղ հակամարտությունները խառն են, իսկ հաղթանակները՝ ո՛չ պարզ, ո՛չ էլ օբյեկտիվ, և միակ պարզ հաղթողը պատերազմն է։ Չնայած գլոբալ միլիտարիզմը շարունակում է ծաղկել, դրան դիմակայելու համար ի հայտ են եկել այլախոհության հզոր ձևեր։

## Ֆիլմեր
### <big>Վերամիավորում (40 րոպե, 1982)</big>
«Վերամիավորումը» Թրինհ Թ. Մինհ-հայի առաջին 16 մմ-անոց ֆիլմն է: Այն նկարահանվել է Սենեգալում և թողարկվել 1982 թվականին: «Վերամիավորում» ֆիլմում Մինհ-հան բացատրում է, որ ինքը մտադիր է «չխոսել մոտակայքում/պարզապես խոսել մոտակայքում», ի տարբերություն ավելի ավանդական ազգագրական ֆիլմերի: Ֆիլմը Սենեգալից պատկերների մոնտաժ է և չի ներառում որևէ պատմություն, բացի Թրինի պարբերաբար արված հայտարարություններից, որոնք երբեք իմաստ չեն հաղորդում տեսարաններին:

### <big>Մերկ տարածություններ. Կյանքը կլոր է (135 րոպե, 1985)</big>
Մերկ տարածություններում. Կյանքը կլոր է, Թրինհ Թ. Մինհ-հան «Վերամիավորում» ֆիլմում ուսումնասիրում է հետգաղութային նույնականացման և լիազորազրկման աշխարհաքաղաքական ապարատի թեմաները՝ ինքնության, թարգմանության անհնարինության և տարածության՝ որպես մշակութային ներկայացման ձևի մասին ազգագրական էսսե-ֆիլմ ստեղծելու համար։ Պատկերների մոնտաժը մատնանշում է զվարճանքի տնտեսությունը, որը էկզոտիկացնում է պատկերները, որոնք միջազգային հանրության կողմից շահագործվում են որպես շարունակական նեոգաղութատիրության արդարացում: Թրինի պատկերները ներկայացնում են պայքարն ու դիմադրությունը աֆրիկյան կյանքի միստիֆիկացման և էկզոտիկացման դեմ։

### <big>Ազգանուն Վիետնամ Անուն Նամ (108 րոպե, 1989)</big>
*Ազգանուն Վիետնամ Անուն Նամ*"Ֆիլմը կազմված է կինոխրոնիկայից և արխիվային կադրերից, ինչպես նաև տպագիր տեղեկատվությունից և ներառում է ԱՄՆ-ում ապրող հինգ ժամանակակից վիետնամցի կանանց հետ հարցազրույցներ, ինչպես նաև բեմադրված հարցազրույցներ նույն կանանց հետ, որոնք արտասանում են Վիետնամում կանանց հետ հարցազրույցների անգլերեն թարգմանությունները (սկզբնապես հրատարակված ֆրանսերենով): Ըստ Թրինհի՝ ֆիլմը «թույլ է տալիս հարցազրույցների պրակտիկային մտնել ճշմարիտի և կեղծիքի, իրականի և բեմադրվածի խաղի մեջ»: Ֆիլմը դիտողին խնդրում է անդրադառնալ այնպիսի հարցերի, ինչպիսիք են բազմակի ինքնությունը, վավերագրական տեխնիկային բնորոշ գեղարվեստական ​​​​ստեղծագործությունները և ֆիլմը որպես թարգմանություն: Վիետնամ ազգանունը (Նամ) արժանացել է «Կապույտ ժապավեն» մրցանակին Ամերիկյան կինոյի և տեսանյութերի փառատոնում:

### <big>Կրակեք բովանդակության համար (102 րոպե, 1991)</big>
«Կրակեք բովանդակության համար» վերնագիրը մասամբ վերաբերում է չինական գուշակության խաղին  և ճշմարտությանը հասնելու վավերագրական հայեցակարգը։ Ֆիլմը խորհում է իշխանության և փոփոխության, քաղաքականության և մշակույթի հարցերի շուրջ, որոնք ծագել են 1989 թվականի Տյանանմեն հրապարակի բողոքի ցույցերից: Ֆիլմը շերտավորված է չինական ժողովրդական երգերով, դասական երաժշտությամբ, Մաոյի և Կոնֆուցիոսի ասացվածքներով և այլ ձայներով: Պատկերների և ձայների շերտավորումը շոշափում է այն թեմաները, որոնք Թրինհը շոշափել է ինքնության բազմակողմանիության և ներկայացման քաղաքականության վերաբերյալ իր նախորդ աշխատանքներում: Ֆիլմի բացթողման և պատկերման միջև հավասարակշռությունը, ինչպես նաև գույների ու ռիթմի հետ խաղը ենթադրում են մեկնաբանական տեղաշարժեր ժամանակակից չինական մշակույթում և քաղաքականության մեջ: Այս ֆիլմը 1992 թվականին արժանացել է «Գերազանցություն կինեմատոգրաֆիայի (վավերագրական)» մրցանակին Սանդենսի կինոփառատոնում:

### <big>Սիրո պատմություն (108 րոպե, 1995)</big>
Թրինի տասներորդ ֆիլմը՝ «Սիրո պատմություն»Ֆիլմը մասամբ հիմնված է 19-րդ դարի վիետնամական «Կիուի պատմությունը» էպոսի վրա։ Ֆիլմը պատմում է վիետնամցի ներգաղթյալ Կիուի՝ ազատ գրողի մասին, որը պայքարում է Ամերիկայում նոր կյանքի հակասական պահանջների, իր թողած ընտանիքի և սեփական նկրտումների միջև։ Սա Թրինի առաջին լիամետրաժ ֆիլմն էր, որը նկարահանվել է 35 մմ ժապավենով:

### <big>Չորրորդ չափում (87 րոպե, 2001)</big>
*Չորրորդ չափումը* Սա Թրինհի առաջին թվային տեսաերիզն է։ Այն ժամանակի ուսումնասիրություն է՝ նոր տեխնոլոգիաների, առօրյա կյանքի և ավանդական ավանդույթների ծեսերի միջոցով։ Ֆիլմը փորձում է ցույց տալ «Ճապոնիայի ընդարձակ իրականությունը որպես պատկեր և որպես ժամանակի լույս»: Այն բաղկացած է Ճապոնիայով անցնող պատկերների ճանապարհորդական օրագրից, որը ծիսականացնում է ճանապարհորդությունը դեպի իրականի և վիրտուալի հանդիպումը:

### <big>Գիշերային անցում (98 րոպե, 2004)</big>
*Գիշերային անցում* փորձարարական թվային ֆիլմ է: Կենջի Միյազավայի «Ծիր Կաթին երկաթուղի» ֆիլմից ոգեշնչված՝ այն պատմում է երեք երիտասարդ ընկերների մասին, որոնք գնացքով ճանապարհորդում են կյանքի և մահվան միջև: Թրինհը և համառեժիսոր ու պրոդյուսեր Ժան Պոլ Բուրդիեն գնացքի պատուհանից ուսումնասիրում են երազային տեսարաններ: Թրինհը թվային արտադրության նկատմամբ իր հետաքրքրությունը բացատրում է որպես արագության և տեսնելու նոր եղանակների հետ փոխազդեցության հարց. «Հարցը ոչ այնքան նոր պատկեր ստեղծելն է, որքան նոր տեսողություն հրահրելը, հեշտացնելը և պահանջելը»:

«Գիշերային անցումը» խորհրդածում է սահմանային տարածության և ինքնությունների, ինչպես նաև թվային կինեմատոգրաֆիայի գործընթացների շուրջ։

### <big>Մոռանալով Վիետնամի մասին (90 րոպե, 2015)</big>
«Մոռանալով Վիետնամը» քնարական էսսե է, որը համատեղում է առասպելները, ներկայացումները, ժամանակակից վիետնամական կյանքի պատկերները և մշակութային հիշողության ուսումնասիրությունները: Հող և ջուր միջև գոյություն ունեցող վիետնամական «երկիր» տերմինը կազմող տարրերի հիման վրա՝ «Մոռանալով Վիետնամը» ֆիլմը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են տեղացի բնակիչները, ներգաղթյալները և վետերանները հասկանում և հիշում։ Ֆիլմի ողջ ընթացքում շարունակվում է առասպելի և Վիետնամի պատերազմի 40-ամյակի միջև զրույցը։ Ֆիլմը նկարահանվել է 1995 թվականին Hi8 հեռուստաալիքով, իսկ 2012 թվականին՝ բարձր և ստանդարտ որակի տեսանյութով։ Տարբեր ձևաչափերը մոնտաժված են միասին՝ գծային ժամանակի և առաջընթացի հասկացությունները հարցականի տակ դնելու համար։

### <big>Իսկ ի՞նչ կասեք Չինաստանի մասին (135 րոպե, 2022)</big>
«Իսկ ի՞նչ կասեք Չինաստանի մասին» ֆիլմը Չինաստանի բարդ պատմության, ինպես նաև կինոյի որպես միջոցի վերաբերյալ արտացոլում է: Թրինհը վերադառնում է 1990-ականների սկզբին հարավային և արևելյան Չինաստանում նկարահանված նյութերին: «Իսկ ի՞նչ կասես Չինաստանի մասին» ֆիլմը փորձում է խորանալ երկրի մասին առօրյա ենթադրությունների տակ, որոնք հիմնված են լրատվամիջոցների լուսաբանման և պաշտոնական պատմությունների վրա:

## Հրապարակումներ
* Արվեստ առանց ստեղծագործությունների, կամ անանունություն ժամանակակից արվեստում (Միջազգային գրքերի հրատարակիչներ, 1981)
* Աֆրիկյան տարածքներ. Վերին Վոլտայում ապրելու նախագծեր (Ժան Պոլ Բուրդիեի, Հոլմսի և Մայերի հետ, 1985)
* Փոքրատառով (բանաստեղծությունների գիրք, Edition Le Meridien, 1987)
* Կին, բնիկ, այլ. հետգաղութային և ֆեմինիստական ​​գրվածքներ (Ինդիանայի համալսարանի հրատարակչություն, 1989)
** Գերմաներեն հրատարակություն (թարգմանիչ՝ Կատրինա Մենկե, Verlag Turia & Kant, 2010)
** Ճապոնական հրատարակություն (թարգմանիչ՝ Կազուկո Տակեմուրա, Իվանամի Շոտեն, 1995)

* «Այնտեղից դուրս. Մարգինալացումը ժամանակակից մշակույթում» (համախմբված՝ Կոռնել Ուեսթի, Ռ. Ֆերգյուսոնի և Մ. Գևերի հետ, Նոր թանգարան և MIT Press, 1990)
* «Վավերագրական ֆիլմը անուն չէ» (Հոկտեմբեր, հատոր 52, 1990)
* Երբ լուսինը կարմրում է. Ներկայացում, գենդեր և մշակութային քաղաքականություն (Routledge, 1991)
** Ճապոներեն հրատարակություն (թարգմանիչ՝ Ֆուկուկո Կոբայաշի, Misuzu Publishers, 1996)

* Բնակելով աշխարհը (Ժան Պոլ Բուրդիեի հետ, Editions Alternatives, 2005)
* Անգլերեն հրատարակություն՝ Արևմտյան Աֆրիկայի ժողովրդական ճարտարապետությունը. բնակության մեջ գտնվող աշխարհ (Ժան Պոլ Բուրդիեի հետ համատեղ, Ռաութլեջ, 2011)
* Այլուր, այստեղ. ներգաղթ, փախստականություն և սահմանային իրադարձություն (Routledge, 2011)
* Շվեդական հրատարակություն. Nagon annanstans, har inne (թարգմանվել է Գորան Դալբերգի և Էլին Թալջիի կողմից, Glänta, 2012)
* Ճապոներեն հրատարակություն (թարգմանված Fukuko Kobayashi, Heibonsha, 2013)
* Թվային ուղի (Դյուկի համալսարանի հրատարակչություն, 2013)

*

## Երաժշտություն
* Բանաստեղծություններ։ Հարվածային գործիքների անսամբլի համար։ Պրեմիերան կայացել է Իլինոյսի համալսարանի Ուրբանա-Շամպեյնի հարվածային գործիքների անսամբլի կողմից, Դենիս Վիզիեցկիի ղեկավարությամբ, 1976 թվականի ապրիլի 9-ին։
* Չորս ստեղծագործություն էլեկտրոնային երաժշտության համար։ 1975 թվականի ելույթներ Իլինոյսի համալսարանում։

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Վիետնամ