Կապիլա Վացյայան

**Կապիլա Վացյայան** (), հնդկական դասական պարի, արվեստի, ճարտարապետության և արվեստի պատմության առաջատար գիտնական էր։ Նա Հնդկաստանում աշխատել է որպես պատգամավոր և բյուրոկրատ, ինչպես նաև եղել է Ինդիրա Գանդիի արվեստի ազգային կենտրոնի հիմնադիր տնօրեն։

1970 թվականին Վացյայանը ստացել է Սանգեեթ Նաթակ Ակադեմիայի կրթաթոշակը, որը մրցանակ էր շնորհում Հնդկաստանում պարի և երաժշտության զարգացման համար։ Դրան հաջորդել է 1995 թվականին Լալիթ Կալա Ակադեմիայի կրթաթոշակը, որը մրցանակ էր շնորհում Հնդկաստանում կերպարվեստի զարգացման համար։

## Վաղ կյանք և նախապատմություն
Նա ծնվել է Դելիում՝ Ռամ Լալի և Սատյավաթի Մալիկների ընտանիքում։ Կապիլան Դելիի համալսարանից ստացել է անգլիական գրականության մագիստրոսի կոչում։ Այնուհետև ավարտել է կրթության երկրորդ մագիստրատուրան Միչիգանի համալսարանում և ստացել դոկտորական աստիճան Վարանասիի հինդու համալսարանում։

Բանաստեղծ և արվեստաբան Քեշավ Մալիկը նրա ավագ եղբայրն էր, իսկ ամուսնացել էր հայտնի հինդի գրող Ս.Հ. Վացյայանի հետ (1911–1987)։ Նրանք ամուսնացել են 1956 թվականին և բաժանվել 1969 թվականին։

## Կարիերա
Վացյայանը հեղինակել է բազմաթիվ գրքեր, այդ թվում՝ «Հնդկական արվեստների հրապարակը և շրջանը» (1997), «Բհարատա. Նատյա Սաստրա» (1996 թ) և «Մատրալաքսանամը» (1988)։

1987 թվականին դարձել է Ինդիրա Գանդիի արվեստի ազգային կենտրոնի (Ինդիրա Կալակենդրա) հիմնադիր հոգաբարձուն և քարտուղարը, որը Հնդկաստանի արվեստի լավագույն կազմակերպությունն է Դելիում։ Այնուհետև, 1993 թվականին նշանակվել է ակադեմիական տնօրեն, պաշտոն, որը զբաղեցրել է մինչև 2000 թվականը՝ մինչև թոշակի անցնելը։

2005 թվականին, երբ Հնդկաստանի Ազգային Կոնգրեսի գլխավորած ձախ կենտրոնամետ կառավարությունը վերադարձել է իշխանության, նա նշանակվել է հաստատության նախագահ։ Նա նաև աշխատում էր որպես Հնդկաստանի կառավարության քարտուղար կրթության նախարարությունում, որտեղ պատասխանատու էր մեծ թվով ազգային բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ստեղծման համար։ Նա Հնդկաստանի միջազգային կենտրոնում Ասիա ծրագրի նախագահն էր։

Վացյայանը հայտնի է մեծ արվեստագետների հետ համագործակցությամբ, ինչպիսիք են լեգենդար մաեստրո Գուրու Մանի Մադհավա Չաքյարը (1899-1990), որն առանցքային դեր է խաղացել դասական հնդկական արվեստի ձևերի ժառանգության պահպանման գործում։

2006 թվականին նա առաջադրվել է որպես Հնդկաստանի խորհրդարանի վերին պալատի՝ Ռաջյա Սաբհայի անդամ, թեև 2006 թվականի մարտին հրաժարական է տվել ֆինանսկան խնդիրների պատճառով։ 2007 թվականի ապրիլին կրկին առաջադրվել է Ռաջյա Սաբհային, որի ժամկետը լրանում էր 2012 թվականի փետրվարին։

## Մահ
Կապիլա Վացյայանը մահացել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, 92 տարեկան հասակում, Նյու Դելիի իր տանը։

## Մրցանակներ
Վացյայանը 1970 թվականին ստացել է Սանգեեթ Նաթակ Ակադեմիայի կրթաթոշակ։ Նույն տարում Ասիական մշակութային խորհրդը նրան շնորհել է Ռոքֆելլերի 3-րդ մրցանակ։ 1975 թվականին նրան շնորհվել է հեղինակավոր Ջավահարլալ Նեհրու կրթաթոշակ։

1992 թվականին Ասիական մշակութային խորհուրդը նրան պարգևատրել է Ջոն Դ. Ռոքֆելլերի 3-րդ մրցանակով՝ Հնդկաստանում պարի և արվեստի պատմության միջազգային ըմբռնման, պրակտիկայի և ուսումնասիրության մեջ ունեցած նշանակալի ավանդի համար։

1998 թվականին Կապիլան ստացել է «Պարարվեստի հետազոտության մեջ ակնառու ներդրում» մրցանակը, որը տրվել է պարարվեստի հետազոտությունների կոնգրեսի (CORD) կողմից։

2000 թվականին Ռաջիվ Գանդիի ազգային Սադբհավանայի մրցանակի դափնեկիր էր, իսկ 2011 թվականին Հնդկաստանի կառավարության կողմից նրան շնորհվել է Պադմա Վիբհուշա մրցանակ։

## Մատենագրություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Interview on formative influences
*Interview on Australian radio

Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ
Կատեգորիա:Հնդիկ կին գրողներ
Կատեգորիա:Հնդիկ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ