open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Պունտա դել Էստե

**Պունտա դել Էստե** (, ), առողջարանային քաղաք Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում՝ Մալդոնադո դեպարտամենտում, Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Մշտական բնակչության թվաքանակը շուրջ 9.280 է, ամռանը բնակիչների թիվը մեծապես ավելանում է։

Քաղաքը պատկերավոր կերպով հաճախ անվանում են «հարավի Մոնակո», «Ատլանտյանի մարգարիտ», «Հարավային Ամերիկայի Հեմփտոն», համեմատում են Մայամիի, Կաննի հետ։

Պունտա դել Էստեի ուշագրավ տեսարժանություններից հսկա ձեռքի են *Լա Մանո* արձանը, Սանտորինիի ոճով կառուցված *Կասապուեբլո* համալիրը, *Enjoy Punta del Este* հյուրանոցա-խաղատնային համալիրը, *Լա Բառայի* շքեղ շրջական, *Պուենտե Գարսոն* կամուրջը, *Գոռիտի* կղզյակը, հազվագյուտ ծառատեսակներով հայտնի *Արբորետում Լուսիչ* բուսաբանական այգին, *Ծովի թանգարանը*, *համաշխարհային առևտրի կենտրոնը*... Քաղաքի գեատեսիլ  հրապարակներից մեկում, որը կրում է Հայաստանի Հանրապետության անունը, տեղադրված է հայոց Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակը հավերժացնող հուշարձան։

## Բնակչություն
thumb|right|320px|Չիվերտա ավենյուն Գոռիտի կղզում
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Պունտա դել Էստեի մշտական բնակչության թվաքանակը եղել է 9.277 (Intendencia Departamental de Maldonado-ի տվյալներով՝ ամբողջ համայնքի բնակչների ընդհանուր թիը հասել է մոտավորապես 15 հազարի)։ Քաղաքում արձանագրվել է 23.954 տուն, բնակարան, կացարան՝ ամբողջ համայնքի զբաղեցրած  ընդհանուր տարածքի վրա։
 

**Աղբյուրը**՝ *Instituto Nacional de Estadística de Uruguay*

Աստիճանաբար ավելի ու ավելի շատ արգենտինացիներ, բրազիլացիներ, եվրոպացիներ են Պունտա դել Էստեն ընտրում որպես իրենց մշտական բնակության վայր։ Նրանց հրապուրում են բնության շքեղությունը, խաղաղ միջավայրը, առաջարկվող կրթական ծառայությունների անընդհատ աճող մակարդակը։

## Կլիմա
Պունտա դել Էստեն ունի օվկիանոսային կլիմա, որը *Köppen climate classification*-ի դասակարգման համաձայն՝ կրում է *Cfb* նիշը։ Ամառներն այստեղ հաճելիորեն տաք են, ձմեռները՝ զով։ Ամենաշոգ ամսվա միջին ջերմաստիճանը մոտավորապես 22&nbsp;°C է և մոտ է խոնավ մերձարևադարձային կլիմային (*Cfa*) (նման է Հարավարևելյան Ավստրալիայի կլիմային)։

## Պատկերասրահ

PanoramicaPunta.JPG|Նկարագրություն1
PuntaAtDusk.jpg|
Punta del Este in amazing colors.jpg|
Punta del este14.jpg|Լողափերից մեկը
Thehandofpuntadeleste.jpg|Հսկա ձեռքի քանդակը
Punta del este6.jpg|Փարոսը
Lobos2.jpg|Ծովառյուծները Լոբոս կղզում
Aeropuerto Punta del Este.png|Միջազգային օդանավակայանը
Punta del Este ePrix 2014 02.jpg|Հարավային և Հյուսիսային Ամերիկաներում առաջին անգամ անցկացված «Ֆորմուլա Ե» ավտոմրցարշավի մրցուղին
Bridge Laguna Garzón¡.jpg|*Լագունա Գարսոն* ինքնատիպ կամուրջը
Puente Barra Maldonado (Punta del Este).jpg|Լա Բառայի կամուրջը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

*Համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը 
*

Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Երվանդ Զաքարյան

**Երվանդ Սուքիասի Զաքարյան** (), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Երվանդ Զաքարյանը ծնվել է 1914 թվականին, Հրազդան քաղաքում։ Սովորել է Հրազդան քաղաքի № 1 միջնակարգ դպրոցում։ 1935-1936 ուսումնական տարում գերազանց գնահատականներով ավարտել է Մռավյանի անվան օրինակելի միջնակարգ դպրոցը և աշխատանքի է անցել Սևանի շրջանի Դդմաշենի դպրոցում որպես ուսմասվար և ֆիզիկայի ու մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ Այնուհետև աշխատել է Չկալովկայում, ապա տեղափոխվել է իր ծննդավայրի՝ Հրազդանի շրջանի Ջրառատի դպրոցը։ Միաժամանակ սովորել և 1940 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։

1940 թվականին Զաքարյանը զորակոչվել է զինվորական ծառայության։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմին մասնակցել է 1941 թվականի հունիսի վերջերից մինչև 1945 թվականի հունվարի 26-ը։ Զաքարյանը մարտնչել է տարբեր ռազմաճակատներում։ Ավարտելով գնդի դպրոցը, որպես հրետանավոր, թշնամու դեմ կռվել է 229-րդ հրետանային գնդում։ Մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո սովորել է հրամանատարական դասընթացներում և ավարտելուց հետո կրտսեր լեյտենանտի կոչումով մեկնել ռազմաճակատ։ Հյուսիսային Կովկասում նորից ծանր վիրավորվել է և փոխադրվել հոսպիտալ։ 1942 թվականին ծառայել է Ադրբեջանական ԽՍՀ-ում, մասնակցել ռազմաճակատ ուղարկվող զորամասերի նախապատրաստմանը։ 1942 թվականի վերջերին, զորամասերից մեկի հետ ինքն էլ նորից մեկնել է ռազմաճակատ։

1943 թվականին մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար Զաքարյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ 1943 թվականի դեկտեմբերին վիրավորվել է, բուժվելուց հետո երկրորդ անգամ սովորել է հրամանատարական դասընթացներում և ավագ լեյտենանտի կոչումով (1944) մեկնել է 3-րդ Բելոռուսական ռազմաճակատ. սկզբում դասակի, ապա վաշտի հրամանատար ծառայել է 329-րդ գվարդիական դիվիզիայում։ Հրամանատարությունը բարձր է գնահատել Երվանդի խիզախությունն ու հնարամտությունն, նրան շնորհել է կապիտանի կոչում։ 1945 թվականի հունվարին կապիտան Զաքարյանը ծառայել է 173-րդ դիվիզիայի 1313-րդ հետևակային գնդում։ Կռվել է Արևելյան Պրուսիայում, որտեղ էլ 1945 թվականին զոհվել է թշնամու գնդակից։

## Պարգևներ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Woman in Love

__NOTOC__
**«Woman in Love»**, ամերիկացի երգչուհի Բարբրա Ստրեյզանդի երգը, որը թողարկվել է 1980 թվականին որպես սինգլ և ընդգրկվել նրա  *[[Guilty (ալբոմ, Բարբրա Ստրեյզանդ)|Guilty]]* (1980) ալբոմում։

Երգի հեղինակներն են Bee Gees խմբի անդամներ Բարրի Գիբը և Ռոբին Գիբը։ Դրա համար նրանք ստացել են Իվոր Նովելլոյի մրցանակ «Best Song Musically and Lyrically» անվանակարգում։

«Woman in Love»-ը Բարբրա Ստրեյզանդի չորս սինգլներից չորրորդն է,  որն իր վաճառված օրինակների թվաքանակի համար ստացել է պլատինե հավաստագիր։ Երգը նաև համարվում է Բարբրա Ստրեյզանդի մեծագույն միջազգային հիթը։

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեկան հիթ-շքերթներ

### Բոլոր ժամանակների հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Հայկազ Մաթևոսյան

**Հայկազ Գրիգորի Մաթևոսյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):

## Կենսագրություն
Հայկազ Մաթևոսյանը ծնվել է 1925 թվականին, Եղեգնաձորի շրջանի Գլաձոր գյուղում։ 1941 թվականին ավարտել է շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցը և աշխատել է Եղեգնաձորի Հորս գյուղի դպրոցում, որպես քիմիայի, կենսաբանության ուսուցիչ։

1943 թվականին Մաթևոսյանը զորակոչվել է բանակ։ Կրտսեր հրամանատարական դպրոցն ավարտելուց հետո ստացել է կրտսեր սերժանտի կոչում և ծառայությունը շարունակել է Անդրկովկասի ռազմաճակատի № 136 պահեստային գնդում։ Մասնակցել է Օրյոլ և Բրյանսկ քաղաքների ազատագրմանը, որպես հրաձգային ջոկի հրամանատար։ Բրյանսկի մոտ վիրավորվել է։ Ապաքինվելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ, այս անգամ որպես ականանետային դասակի հրամանատար։ 1943 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Մասնակցել է Վիտեբսկ քաղաքի համար մղված մարտերին և մերձբալթյան հանրապետությունների ազատագրմանը։

Մաթևոսյանը իր դասակի մարտիկներով պայթեցրել է Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսից ոչ հեռու գտնվող Ռետավասի երկաթուղային հանգուցը, ժամանակին կատարելով մարտական առաջադրանքը։ Մի քանի  օր հետո ծանր վիրավորվել է։ Մարտական առաջադրանքը կատարելու համար Մաթևոսյանը պարգևատրվել է «Փառքի 3-րդ աստիճանի» շքանշանով։ Մարտերից մեկում վիրավորվել է և ուղարկվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո զորացրվել է բանակից։

Զորացրվելուց հետո շարունակել է մանկավարժական աշխատանքը։ Նշանակվել է ուսուցիչ Գլաձոր գյուղի դպրոցում։ Մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց Մաթևոսյանը սովորել և ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի քիմիայի, կենսաբանության ֆակուլտետը, դասավանդել դպրոցներում։ Այնուհետև եղել է Եղեգնաձորի ժողկրթբաժնի մեթոդիստը։ Պատերազմի ավարտից հետո պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։

## Պարգևներ
* «Փառքի 3-րդ աստիճանի» շքանշան
* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Գլաձոր գյուղում ծնվածներ
Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի հայ ասպետներ (ԽՍՀՄ)
Ռաֆիկ Ճաղարյան

**Ռաֆիկ Սարգսի Ճաղարյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ռաֆիկ Ճաղարյանը ծնվել է 1917 թվականին, Գետաշեն գյուղում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է հայրենի Գետաշեն գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը և անցել է ուսուցչական աշխատանքի։ 1939 թվականին ընդունվել է Երևանի հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1939 թվականի վերջին Ռաֆիկը զորակոչվել է կարմիր բանակ։

Ճաղարյանը մասնակցել է սպիտակ ֆինների դեմ մղված մարտերին։ 1940 թվականի մարտի 9-ին Կարելական ռազմաճակատում, գնդի կոմիսար Սմիռնովի կյանքը փրկելիս, ծանր վիրավորվել է ։ Մարտում ցուցաբերած խիզախության համար քաջարի հրետանավորն արժանացել է «Խիզախության համար» մեդալի։ Ճաղարյանն Անդրբևեռում գտնվող զորամասերից մեկում ծառայելիս է եղել, երբ սկսվել է մեծ Հայրենականը։ Եվ պատերազմի առաջին օրերից Ռաֆիկը եղել է մարտական շարքերում և ակտիվորեն մարտնչել է թշնամու դեմ։ Ռազմաճակատային թերթերը շատ են գրել 14-րդ բանակի 10-րդ գվարդիական դիվիզիայի 29-րդ գնդի հրետանավոր, ավագ սերժանտ Ճաղարյանի մարտական սխրագործությունների մասին։ 1944 թվականի դեկտեմբերին «Զա ռոդինա» թերթում տպագրվել է «Հրետանավոր Ճաղարյանը գրոհում է» խորագրով հոդվածը։ 1945 թվականի մարտին Գդինյա քաղաքի մատույցներում թշնամու արկի բեկորը ջարդել է Ճաղարյանի ոտքը։ Նա փոխադրվել է հոսպիտալ և բուժվելուց հետո վերադարձել է տուն։

Ճաղարյանը շուրջ 5 տարի կռվել է տարբեր ռազմաճակատներում։ Արժանացել է մի շարք շքանշանների ու մեդալների։ Պատերազմում շարքային զինվորից հասել է մարտկոցի հրամանատարի պաշտոնին։ Հայրենական պատերազմի առաջին կարգի հաշմանդամ Ճաղարյանը բնակություն է հաստատել Սևան քաղաքում և ակտիվորեն մասնակցել երիտասարդության, դպրոցականների ռազմահայրենասիրական դաստիարակությանը։

## Պարգևներ
* «Խիզախության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Բարտոլոմեո Քրիստոֆորի

**Բարտոլոմեո Քրիստոֆորի**( ; ), իտալացի վարպետ գործիքավորող։

Համարվում է դաշնամուրի ստեղծողը։

## Կենսագրություն
thumb

Քրիստոֆորին մեծ համբավ ձեռք բերեց որպես կլավորդի և սպինետի պատրաստման վարպետ։ Մինչև 1690 թվականը աշխատել է Պադուայում, այնուհետև Ֆլորենցիայում, արքայազն Ֆերդինանդո Մեդիչիի արքունիքում, 1716 թվականից նա դարձել է դուքս Մեդիչի Կոզիմո III-ի երաժշտական  գործիքների
հավաքածուի համադրող։ 1700 թվականից ոչ ուշ նա հնարել է գործիք հարվածային տեխնիկայով, որը անվանել է «gravicembalo col piano e forte» «խոշոր կլավեսին, որն ունի լուռ ու բարձր ձայն»։ Քրիստոֆորի նորամուծության նկարագրությունը հրատարակվել է 1711 թվականին Շպիոնե Մաֆֆեի «Giornale dei litterati d’Italia»-ում։ Օրգանների գերմանացի վարպետ Ի. Գ. Զիլբերման 1726 թվականին կատարելագործել է Քրիստոֆորի դաշնամուրի մեխանիկան, որի շնորհիվ նա ավելի լայն գործնական կիրառություն է ստացել։

Վարպետը մահացել է 1731 թվականի հունվարի 27-ին։ Քանի որ նա չուներ իր  ընտանիքը, նա իր ողջ ունեցվածքը կտակել է իր հովանավորներին։ Այսօրվա օրոք պահպանվել է նրա պատրաստած 3 դաշնամուր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*The Metropolitan Museum's web page on its 1720 Cristofori piano
*A page about the early piano, including an image of the 1722 Cristofori instrument in Rome.
**Web page of the Museo Nazionale degli Strumenti Musicali in Rome (no image, but information for visitors)
*The Leipzig Musikinstrumenten-Museum's entry on its 1726 Cristofori piano.
*Website of Tony Chinnery, harpsichord maker. Hear an original and a replica Cristofori.
*O'Brien, Grant (2003) "Bartolomeo Cristofori/Giovanni Ferrini as restorers and re-builders. A 'Neapolitan' connection in two Italian harpsichords in Britain." Online at Claviantica.com.
*Website of Kerstin Schwarz, piano and harpsichord maker. Animus-cristofori.com
*Puliti, Leto (1874) "Della vita del Serenissimo Ferdinando dei Medici Granprincipe di Toscana e della origine del pianoforte" ("On the life of His Serene Highness Ferdinando de Medici, Grand Prince of Tuscany, and on the origin of the pianoforte," *Atti dell'Accademia del R. Istituto musicale di Firenze* 12:92–240.
*Wraight, Denzil "A Florentine Piano c.1730 for Early Piano Music", online at Denzilwraight.com.

Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Երաժշտական գործիքների վարպետներ
Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Իտալացի գյուտարարներ
Երկրների ցանկ ըստ ավտոմոբիլային տրանսպորտային միջոցների արտադրության

մինի|աջից|Երկրի կողմից արտադրված շարժիչային տրանսպորտային միջոցներ:
Սա **ավտոմեքենաների արտադրության երկրների ցուցակն** է, որը հիմնված է Միջազգային ավտոմեքենաների Կազմակերպության 2016 թվականի և ավելի վաղ տվյալների վրա։
Թվերը ներառում են մարդատար ավտոմեքենաներ, թեթև առևտրային տրանսպորտային միջոցներ, միկրոավտոբուսներ, բեռնատարներ, ավտոբուսներ և վագոններ։
EX-ը նշանակում է, որ երկրի ավտոտրանսպորտային միջոցների արտադրության վարկանիշը անհայտ է։

Երկրների ցուցակը ըստ արտադրված տրանսպորտային միջոցների՝  2017 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
Number 24

**Number 24** (` համար 24), օրիգինալ անիմե-սերիալ, որն ստեղծվել է կերպարների, քարտերի ու մերչենդայզինգի մեջ մասնագիտացած MOVIC ընկերության կողմից։ Սերիալի պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի հունվարի 8-ին։

## Սյուժե
Նացուսա Յուձուկիի ծրագրի մեջ էր մտնում ոչ միայն համալսարան ընդունվելը, այլ նաև ռեգբիի ակումբին միանալը։ Տղան վստահ էր, որ ռեգբիստների մեջ կդառնա գլխավոր աստղը։ Բայց երազանքներն ու իրականությունը տարբեր բաներ են։ Նացուսան հասկանում է, որ կամ պետք է հրաժեշտ տա իր երազանքին, կամ որոշ ժամանակով հետաձգի դրա իրականացումը։ Դպրոցում, որտեղ նա սովորում էր, կար Իբուկի Ուեոկա անունով աշակերտ։ Նա նույնպես ռեգբիի երկրպագու էր, բայց հետո դադարել է այս սպորտաձևով զբաղվել։ Այդ դպրոցական տարիներին նրանց հետ միասին սովորում էին նաև տարիքով ավելի փոքր աշակերտներ Յասունարի Ցուրուն և Յու Մաշիրոն։ Առաջինը Նացուսայի մոտ տհաճություն էր առաջացնում, իսկ երկրորդն ստիպում էր հիանալ իրենով։ Ռեգբիի երկրպագուների մեջ կար նաև Նացուսայի մոտ ընկերներից Սեյիտիրո Սինգյոձին։ Այս տղան նրա մանկության ընկերն էր։ Այս բոլոր տղաները ռեգբիի խմբում էին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո տղաների սպորտային ճանապահները բաժանվում են, քանի որ նրանք ընդունվում են տարբեր համալսարաններ և դառնում են հակառակորդներ։ Սակայն կարո՞ղ է արդյոք ընկերությունն ուղղակի կորել. չէ՞ որ հենց դա էր ամուր պահում նրանց դպրոցական թիմը։ Գալիս է մի պահ, երբ տղաները ստանում են հանդիպելու հնարավորություն։ Նրանք դեռ ունեն ընդհանուր թեմա, և դա սպորտն է։ Ինչպես նաև` հաղթելու ձգտումը։ Առջևում համալսարանների ռեգբիի լիգաների առաջին տեղի համար պայքարն էր լինելու։

## Կերպարներ

## Մեդիա
### Անիմե
2019 թվականի մարտի 23-ին հայտարարվել է «Number 24» անվանումով սպորտային անիմեի մասին։ Հայտարարել է MOVIC ընկերությունը, որը մասնագիտացված է կերպարների, քարտերի և այլ տարատեսակ արտադրանքի մեջ։ Անիմեի ստեղմամբ զբաղվել է երիտասարդ P.R.A ստուդիան` ռեժիսոր Շիգերու Կիմիայի վերահսկողությամբ, իսկ սցենարի հեղինակներն են եղել Մորի Քեյը և Ռիկա Նակասեն։ Կերպարների նկարիչն է Սաորի Սակիգուտին, իսկ երաժշտական մասերը գրել է Տակատոշի Համանոն։ Սերիալի պրեմիերան նախատեսված է եղել 2020 թվականի հունվարի 8-ին, TOKYO MX, KBS Kyoto, Sun TV, TV Aichi, BS NTV, NCB հեռուստաալիքներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Անիմեի և մանգայի կերպարների ցանկեր
Կատեգորիա:Մանգա
Կատեգորիա:Մանգականեր
Կավայոն

**Կավայոն** (, ), Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ շրջանի ֆրանսիական Վոքլյուզ գավառի քաղաք և համայնք։ Հանդիսանում է համանուն կանտոնի կենտրոնը։

## Աշխարհագրական դիրք
thumb|left|Կավայոնյան տաճար
Կավայոն քաղաքը գտնվում է Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում, Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ շրջանի Վոքլյուզի գավառում։ Այն մտնում է Ապտ շրջանի մեջ և հանդիսանում է համանուն կանտոնի կենտրոնը։ Համայնքի մակերեսը կազմում է 45,96 քառ․ կմ։

## Ժողովրդագրություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 24 951 մարդ։

### Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Կուլոն և Դյուրանս գետերի միջգետային հատվածում։ Կավայոնի միջով անցնում է Սեն Ժուլիեն ջրանցքը։ Բացի այդ, կոմունայի տարածքով հոսում է Բուլոն գետը։

## Պատմություն
Կավայոն բնակավայրը հիմնադրվել է գալերի կողմից, որը կառուցվել է այստեղ՝ Սեն-Ժակ բլրի վրա։ Հռոմեացիները տեղափոխեցին այն հարթավայր և կոչեցին Կաբելիո ():

Միջնադարում Կավայոնը մտնում էր Կոնտա-Վենեսենի պապական տարածքի կազմի մեջ։ 1251 թվականին Իննոկենտիոս IV Պապը այստեղ օծեց Սեն-Վերեն տաճարը։ 5-րդ դարից մինչև 1801 թվականը Կավայոնը հռոմակաթոլիկական եպիսկոպոսության կենտրոն էր, որը մտնում էր Ավինյոնյան արքեպիսկոպոսության կազմի մեջ։ Շնորհիվ ազատական քաղաքականության պապական իշխանությունների՝ սկսած XIII դարից, Կավայոնը Ավինյոն և Կարպանտրաս քաղաքների հետ միասին համարվում է ֆրանսիական հրեաների կենտրոնը, որոնք փախել էին Ֆիլիպ IV Գեղեցիկի հետապնդումներից։ Քաղաքում կար իրենց գետտոն և XIV դարում այստեղ կառուցվեց սինագոգ։

## Տեսարժան վայրեր
* Կավայոնյան տաճար, կառուցվել է 1251 թվականին։

## Կինո
Կավայոնի կայարանում և քաղաքի տարբեր մասերում նկարահանումներ են կատարվել 2007 թվականին վարձույթ դուրս եկած «Միսթր Բինի արձակուրդները» կինոֆիլմի համար։

Այստեղ նկարահանվել են նաև «Մահացու ամառը» (1983)՝ Իզաբել Աջանի հետ, և «Անիծված գազոն» (1994) ֆիլմերը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Եվրոպական քաղաքներ
Ռաշադ Նաբիև

**Ռաշադ Նաբի օկլի Նաբիև** (, ), ԱՀ տրանսպորտի, կապի և բարձր տեխնոլոգիաների նախարար, «Ազերկոսմոս» ընկերության նախագահ (2011-2021)։

## Կենսագրություն
Ռաշադ Նաբիևը ծնվել է 1977 թվականի օգոստոսի 26-ին Բաքվում։ 1994 թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի Նախագահին առընթեր պետական կառավարման ակադեմիա։ 2000-2002 թվականներին ստացել է տնտեսագիտության մագիստրոսի կրթություն Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանում (ԱՄՆ)։

2006 թվականին նա ավարտել է Հարվարդի համալսարանի Քենեդիի կառավարման դպրոցը ՝ «Պետական ֆինանսական կառավարում» մասնագիտությամբ։

1997-2000 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի գործադիր գրասենյակի Տեղեկատվական ռեսուրսների և տեխնոլոգիաների կենտրոնի արտաքին կապերի վարչությունում։

2002-2004 թվականներին աշխատել է ԱՀ Կենտրոնական բանկի շուկայական գործառնությունների վարչությունում։

2004-2011 թվականներին աշխատել է որպես Կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարության ֆինանսների, հաշվապահության և տնտեսական վերլուծության վարչության պետ։

2011-2021 թվականներին աշխատել է որպես «Ազերկոսմոս» ընկերության նախագահ։

ԱՀ Նախագահ Իլհամ Ալիևի 2021 թվականի հունվարի 26-ի հրամանագրով նա նշանակվել է ԱՀ տրանսպորտի, կապի և բարձր տեխնոլոգիաների նախարար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախարարներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի տնտեսագետներ
Դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ Սուրինամում

thumb|right|400px|Սուրինամում գործող դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ
Սա **դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկն է [[Սուրինամ]]ում**։ Ներկայում Պարամարիբոյում գործում է 12 դեսպանատուն; (չհաշված պատվո հյուպատոսությունները)։

## Դեսպանատներ
**Պարամարիբո**
[thumb|right|[Նիդերլանդների դեսպանությունը Պարամարիբոյում]]
[thumb|right|[ԱՄՆ-ի դեսպանությունը Պարամարիբոյում]]

### Գլխավոր հյուպատոսություններ
**[[Նյուվ Նիկերի]]**
*

**Պարամարիբո**
*

## Նստավայրը երկրից դուրս
*  (Պորտ օֆ Սփեյն, Տրինիդադ և Տոբագո)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Նյու Յորք, ԱՄՆ)
*  (Նյու Յորք)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Կարակաս, Վենեսուելա)
*  (Կարակաս)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Բրազիլիա, Բրազիլիա)
*  (Ջորջթաուն, Գայանա)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Պորտ օֆ Սփեյն)
*  (Կարակաս)
*  (Բրազիլիա)
*  (Բրազիլիա)
*  (Վաշինգթոն, ԱՄՆ)
*  (Բրազիլիա)
*  (Բրազիլիա)

## Տես նաև
* Սուրինամի արտաքին քաղաքականություն
* Սուրինամի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ

## Ծանոթագրություններ
* Embassy of Suriname in Washington DC 

Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ
Ոսկե արծվի ասպետներ

«**Ոսկե արծվի ասպետներ»** (), 1872 թվականին ԱՄՆ Բալթիմոր քաղաքում հիմնադրված եղբայրություն։

## Պատմություն
Կազմակերպության սկզբնական նպատակները եղել են իր անդամներին աշխատանք գտնելու հարցում օգնելը և գործազուրկներին աջակցելը։ Անդամությունը բաց է եղել 18 տարին լրացած սպիտակամորթ տղամարդկանց համար, որոնք ֆիզիկական կամ մտավոր արատներ չեն ունեցել, ի վիճակի են եղել գրել ու պաշտպանել իրենց, օրինապաշտ են եղել ու դավանել քրիստոնեություն։ Գործել է նաև «Ոսկե արծվի տիկնայք» անվանումով կանացի մասնաճյուղ։

Իր գոյության առաջին տարիներին խումբը օգնություն է ստացել այլ գաղտնի ընկերություններից և եղբայրական խմբավորումներից։ «Տարօրինակ գործընկերներ» կազմակերպությունը նրանց օգնել է 1875 թվականին հաստատվել Ֆիլադելֆիայում, իսկ «Պիթիասի ասպետների» օգնությամբ 1880 թվականին հաստատվել են Մասաչուսեթսում։

## Կազմակերպություն
Տեղական օթյակները կոչվել են «Ամրոցներ», պետական մակարդակի կառույցները՝ «Մեծ ամրոցներ», իսկ ընդհանուր խումբը՝ «Գերագույն ամրոց»։ 1920-ական թվականների սկզբին ասպետների գլխամասային գրասենյակը գտնվել է Ֆիլադելֆիայի Նորթ Բրոդ փողոցի 814-816 հասցեում։ Կազմակերպության վերջին հայտնի շտաբը գտնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Մոնտգոմերի շրջանի Հյուսիսային Ուելս թաղամասում։

## Անդամություն
Անդամակցությունը բաց է եղել 18 տարեկանից բարձր քրիստոնյա սպիտակամորթ տղամարդկանց համար, ովքեր ունեցել են լավ բարոյական նկարագիր, հոգեկան և ֆիզիկական առողջություն, ունակ են եղել գրել, ապահովել իրեք իրենց և հանդիսացել են օրինապաշտ քաղաքացիներ։ 1920-ական թվականների սկզբներին 26 նահանգներում կազմակերպությունն ունեցել է 73 340 անդամ։ Անդամների թիվն անկում է ապրել 1930-ական թվականներին։ 1965 թվականին խմբի անդամների թիվը կզմել է 15 000 մարդ, որոնք մեծի մասամբ կենտրոնացած են եղել Փենսիլվանիայում։ 1970-ական թվականների վերջին գիտնական Ալվին Ջ․ Շմիդտը չի կարողացել գտնել խմբի ընթացիկ հասցեն և որոշել է, որ այն կազմալուծվել է։

## Ծիսակարգ
Ասպետների ծիսակրգում գործել է երեք աստիճան՝ հիմնված խաչակիրների պատմության վրա. առաջին աստիճանն ուշադրություն դարձրել է ուխտավորին և թեկնածուին հավատարմություն սովորեցրել Աստծուն ու մարդկանց, երկրորդ աստիճանը որպես օրինակ օգտագործել է միջնադարյան ասպետին` իր անդամին կրոնը, հավատարմությունը, քաջությունը, բարեգործությունը, քաղաքավարությունը և հյուրընկալությունը հարգել սովորեցնելու համար, երրորդ աստիճանը հիմնված է եղել խաչակիրների կերպարի վրա և այն «նախապատրաստել է իր անդամին ընդդեմ իր թշնամիների չարիքի»։ «Ոսկե արծվի տիկնանց» անդամներն ստացել են մեկ աստիճան, երդումները տրվել են բաց Աստվածաշնչի վրա։

## Արծվի տուն միություն
Սա ասպետների փոխշահավետ թևն էր, որի նպատակն էր պաշտպանել միաբանության տարեց անդամներին, ինչպես նաև նրանց այրիներին ու որբերին։ Այն ապահովվում էր մեկ շնչին ընկնող հարկով այն օթյակներում, որոնք ընդգրկված էին դրանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Knights of the Golden Eagle - Survey of Fraternal Order's History

Կատեգորիա:Գաղտնի ընկերություններ
Կատեգորիա:1872 հիմնադրված կազմակերպություններ
Արցախյան պատերազմներում զոհվածների հուշարձան (Վեդի)

**Արցախյան պատերազմներում զոհվածների հուշարձան**, Արցախյան պատերազմներում զոհվածների հիշատակին նվիրված հուշարձան Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում։ Բացվել է 2021 թվականի հունվարի 27-ին՝ Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի,  Հայոց բանակի կազմավորման 29-րդ տարեդարձի նախօրեին։

## Պատմություն
Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է խաչքար, որի աջ կողմում տեղադրված գիրք-հուշաքարի վրա փորագրված են Գարեգին Նժդեհի խոսքերը.

Հուշարձանի ձախ կողմում տեղադրված են 5 պարկուճներ։ Խաչքարի հետևում բացվում է պուրակ, որտեղ տեղադրված են Արցախյան պատերազմներում զոհված վեդեցիների լուսանկարները։

Հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Արցախի Հանրապետության նախագահ Արայիկ Հարությունյանը, Արարատի մարզպետ Ռազմիկ Թևոնյանը, զոհված զինծառայողների ընտանիքի անդամներ, հարազատներ ու ծառայակից ընկերներ, ազատամարտիկներ, Վեդիի քաղաքային իշխանության ներկայացուցիչներ, համայնքների ղեկավարներ, մարզի բնակիչներ։

Հայրենիքին իրենց կյանքը նվիրաբերած հերոսների հիշատակին նվիրված տարածքի բարեկարգումն ու հուշարձանի կառուցումն իրականացրել է «Վեդու քաղաքացիական նախաձեռնությունը»։

## Պատկերասրահ

Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (4).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (6).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (1).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (10).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (5).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (8).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (7).jpg
Monument to the Victims of the Artsakh Wars (Vedi) (11).jpg
Artsakh Wars Memorial Plaque, Vedi.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վեդի քաղաքում բացվել է Արցախյան պատերազմներում զոհվածների հիշատակին նվիրված հուշարձան

Կատեգորիա:2021 հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Արարատի մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Վեդիի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Արցախյան ազատամարտի հուշարձաններ
Գրիգոր Վարդանյան (մանկավարժ)

**Գրիգոր Բագրատի Վարդանյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Գրիգոր Վարդանյանը ծնվել է 1918 թվականին, Աշտարակի շրջանի Ոսկեվազ գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ Երկու տարեկան հասակից զրկվել է ծնողներից։ 1939 թվականին ավարտել է Էջմիածնի մանկավարժական տեխնիկումը, որից հետո աշխատել է Ապարանի շրջանի Մուլքի գյուղում որպես ուսուցիչ։

Հայրենական մեծ պատերազմի օրերին Գրիգորը զինվորական ծառայությունն սկսել է նոր կազմակերպված 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում, որի կազմում մարտնչել է Կովկասի նախալեռներից մինչև Բեռլին։ Ռազմաճակատում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է «Արիության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Վարշավայի ազատագրման համար», «Բեռլինի գրավման համար» մեդալներով և գովասանագրերով։

Պատերազմի հաղթական ավարտից հետո Վարդանյանը սովորել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում, միաժամանակ աշխատել է հայրենի գյուղի դպրոցում, դասավանդել է պատմություն։ Այնուհետև աշխատել է Ոսկեհատի 8-ամյա դպրոցում։

## Մահ
Գրիգոր Վարդանյանը մահացել է 1957 թվականին։

## Պարգևներ
*«Արիության համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Վարշավայի ազատագրման համար» մեդալ
* «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Գրիգոր Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

**Գրիգոր Վարդանյան** անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

* Գրիգոր Մինասի Վարդանյան (փետրվարի 18, 1868, Տրապիզոն, Թուրքիա  - 1938 ), Անդրկովկասում ու Հայաստանում հեղափոխական շարժումների և խորհրդային կարգերի հաստատման պայքարի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ 1905 թվականից։
* Գրիգոր Բագրատի Վարդանյան  (1918, Ոսկեվազ, Էջմիածնի գավառ  - 1957 ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Թաթուլ Ղազարյան

**Թաթուլ Լավրենտի Ղազարյան** (), Հայաստանի Զինված ուժերի ստորաբաժանման հրամանատար, 2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի մասնակից, գնդապետ (2020), հետմահու Հայաստանի ազգային հերոս (2021)։

Թաթուլ Ղազարյանը ծնվել է 1978 թվականին, Սևքարի դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմական վարժարան, այնուհետև ուսումը շարունակել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում։ 2010-2012 թվականներինին սովորել էր Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի ռազմական համազորային ակադեմիայում։

Հետագա տարիներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերի տարբեր զորամասերում (Մեհրաբ, Վարդենիս, Կողբ)։ 2018 թվականից եղել է Իջևանի զորամասի հրամանատար։ Բազմիցս արժանացել է պետական պարգևների։

Թաթուլ Ղազարյանը հերոսաբար զոհվել է 2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի ժամանակ, հոկտեմբերի 19-ին մարտադաշտից իր վիրավոր զինվորներին դուրս բերելիս։

2021 թվականի հունվարի 27-ին Հայաստանի նախագահ Արմեն Սարգսյանը «Հիմք ընդունելով վարչապետի միջնորդությունը՝ համաձայն Սահմանադրության 136-րդ հոդվածի, ինչպես նաև «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների մասին» օրենքի 5.3-րդ հոդվածի 1-ին և 9-րդ մասերի. Հայրենիքի պաշտպանության և անվտանգության ապահովման գործում մատուցած բացառիկ ծառայությունների, մարտական գործողությունների ընթացքում ցուցաբերած անձնվիրության և արիության համար Թաթուլ Ղազարյանին հետմահու շնորհել է Հայաստանի ազգային հերոսի կոչում և պարգևատրել են Հայրենիքի շքանշանով։

## Պարգևներ
* Մարտական ծառայության մեդալ (1999)
* «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշան, հետմահու 2020
* Հայրենիքի շքանշան, Հայաստանի ազգային հերոս, հետմահու 2021

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:44-օրյա պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Հայ գնդապետներ
Արմեն Կնյազյան

**Արմեն Արտավազդի Կնյազյան**  () հայ գործարար, Արցախի հերոս (հետմահու)։

## Կենսագրություն
Արմեն Կնյազյանը ծնվել է Մխչյան գյուղում։ 1992 թվականից հաստատվել է Իսպանիայի Լորետ դե Մար քաղաքում, զբաղվել է բիզնեսով, 2016 թվականի Քառօրյա պատերազմի ժամանակ որրպես կամավոր մեկնել է Արցախ։

Զոհվել է 2020 թվականի Հայ-ադրբեջանական պատերազմի մարտական գործողությունների ժամանակ։ Հուղարկավորվել է Լորետ դե Մար քաղաքում։

Հետմահու աարժանացել է «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչման։

## Պարգևներ
*«Արցախի վարչապետի հուշամեդալ»
*«Ոսկե արծիվ» շքանշան, «Արցախի հերոս»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արցախի հերոսներ
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Կատեգորիա:44-օրյա պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Հրանտ Սիմոնյան

**Հրանտ Միսակի Սիմոնյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Հրանտ Սիմոնյանի ծնողները գաղթել են Սասունից և թուրքական յաթաղանից մի կերպ փրկված ապաստան են գտել Արագածի փեշերին, իրենց հարյուրավոր բախտակիցների հետ միասին հիմնել են Աշնակ գյուղը։ Հրանտ Սիմոնյանը ծնվել է 1921 թվականին, Աշնակ գյուղում։ Նա վաղ է կորցրել ծնողներին։ Դեռ միջնակարգը չավարտած՝ աշխատանքի է անցել կոլտնտեսությունում, իսկ ավարտական քննությունները հանձնել է էքստեռն կարգով։

1942 թվականին Հրանտը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Սկզբում ծառայել է Հեռավոր Արևելքում, սահմանապահ զորամասերում։ Ռազմաճակատ է մեկնել 1943 թվականի հուլիսին։ Մասնակցել է Կուրսկ-Օրյոլի աղեղում տեղի ունեցող կատաղի մարտերին, որտեղ վիրավորվել է, բուժվելուց հետո սովորել քաղաշխատողների դասընթացներում, ավարտել է լեյտենանտի կոչումով։

1944 թվականի հունվարին մասնակցել է Ռովնոյի, Լուցկի, Լվովի ազատագրման մարտերին, որոնցում աչքի ընկնելու համար արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի, «Մարտական ծառայությունների համար» և «Խիզախության համար» մեդալների։ 1944 թվականի ապրիլի 22-ին սովետա-լեհական սահմանի մոտ մղված մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է և երկարատև բուժումից հետո զորացրվել է բանակից։

Բանակից զորացրվելուց հետո Սիմոնյանն անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ 1945 թվականից աշխատել է Թալինի շրջանի դպրոցներում։ Եղել է նախնական ռազմական պատրաստության դասատու։ Վերջին տարիներին եղել է Ներքին Սասնաշենի միջնակարգ դպրոցի զինղեկը։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Խիզախության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Շավարշ Մուրադյան

**Շավարշ Մարտունի Մուրադյան**, (), ռազմական գործիչ, ազատամարտիկ։

## Կենսագրություն
Շավարշ Մարտունի Մուրադյանը ծնվել է 1996 թվականի նոյեմբարի 18-ին Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում՝ ազատամարտիկ Մարտուն Մուրադյանի և Անահիտ Թումանյանի ընտանիքում։ Եղել է ընտանքի 2 զավակներից ավագը։

2003 թվականին ընդունվել և 2011 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքի թիվ 7 հիմնական դպրոցի 9-րդ դասարանը։ 2011 թվականից ուսումը շարունակել է Կապանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում։

2013 թվականին Շավարշը մասնակցել է Ֆլեքս միջազգային ծրագրին և մեկ տարի ուսումը շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Օրեգոն նահանգի Վերնոնիա քաղաքի ավագ դպրոցում և ճանաչվել է տարվա լավագույն աշակերտ՝ դպրոցի տնօրենի կողմից մեդալով պարգևատրվելով։

2014 թվականին վերադարձել է Կապան և ուսումը շարունակել է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Եղեգի միջնակարգ դպրոցում՝ 2015 թվականին ավարտելով այն գերազանցությամբ։ Նույն տարի ընդունվել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարան։ 2014-2016 թվականին ակտիվորեն զբաղվել է կամավորական աշխատանքներով։

## Ռազմական գործունեություն
2015 թվականի ամռանը զորակոչվել է Հայկական բանակ և ծառայել Արցախի հանրապետության Մարտակերտ քաղաքում՝ որպես գնդացրորդ։ 2016 թվականին մասնակցել է Ապրիլյան քառօրյա պատերազմին։ 2017 թվականին՝ զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում։
2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից կազմակերպված հայ-ադրբեջանական պատերազմում Շավարշը կամավոր հիմունքներով «Արծիվ-30 Արարատ» ՌՀՀԿ մահապարտների ջոկատով մեկնել է Մարտակետ՝ այն նույն վայրը, որտեղ անցկացրել էր պարտադիր զինվորական ծառայությունն ու զոհվել է սեպտեմբերի 29-ին՝ պատերազմի սկզբից 2 օր անց՝ 24 տարեկանում։ Մահապարտների 8 հոգանոց խմբի հետ իր կողմից մղված մեկուկես ժամանոց մարտի վերջում Շավարշը զոհվել է, մյուս յոթը վիրավորվել են։

## Պարգևներ
*«Քաջարի մարտիկ» կրծքանշան
*«Հայոց բանակի գերազանցիկ» կրծքանշան
*«Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
*«Աղբյուր Սերոբ» մեդալ
*«ՀԱԲ-30» մեդալ
*«Արծիվ-30 Արարատ» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ձեզ բացակա չենք դնի․ Շավարշ Մարտունի Մուրադյան
Լյուպեն (հեռուստասերիալ)

«**Լյուպեն**» (), ֆրանսիական հեռուստասերիալ, որը ստեղծել են Ջորջ Քեյը և Ֆրանսուա Ուզան։ Թողարկվել է 2021 թվականի հունվարի 8-ին Նեթֆլիքսում։ Սերիալը բաղկացած է 10 սերիայից, որոնք թողարկվել են առանձին։ Գլխավոր դերում հանդես է եկել Օմար Սին։ Սերիալը նկարահանվել է Արսեն Լյուպենի կերպարի հիման վրա, որն ստեղծել է Մորիս Լեբլանը։

## Սյուժե
1995 թվականին պատանի Ասան Դիոպը վերապրել է հոր մահը, որը մեղադրվում էր հանցագործության մեջ, որը նա չէր կատարել։ 25 տարի անց Ասանը մասնակցում է Ֆրանսիայի թագուհի Մարիա Անտուանետայի վզնոցի գողությանը։ Լուվրում ցուցադրված զարդը պատկանում է Փելեգրինի հարուստ ընտանիքին։ Ասանը ցանկանում է վրեժխնդիր լինել այդ ընտանիքից, որը անարդարացիորեն մեղադրում էր իր հորը գողության մեջ՝ ոգեշնչվելով իր սիրելի «ջենտելմեն կողոպտիչ» հերոս Արսեն Լյուպենից։ Իր ապօրինի գործունեությանը զուգահեռ, Ասանը փորձում է ժամանակ գտնել իր որդու՝ Ռաուլի համար, որը ապրում է իր մոր՝ Ասանի նախկին ընկերուհի Քլերի հետ։

## Դերերում
* Օմար Սի՝ Ասսան Դիոպ 
** Մամադու Հայդարա՝ Ասսան Դիոպը դեռահասական տարիքում
* Լյուդիվին Սանիե՝ Քլեր
** Լյուդմիլա Մակովսկի՝ Քլերը դեռահասական տարիքում
* Էտան Սայմոն՝ Ռաուլ
* Քլոտիլդա Էմ՝ Ժյուլետ Փելեգրինի
** Լեա Բոննո՝ Ժյուլետ Փելեգրինին դեռահասական տարիքում
* Նիկոլ Գարսիա՝ Էնն Փելեգրինի
* Էրվե Փյեր՝ Յուբեր Փելեգրինի
* Անտուան Գուիէ Բենջամին Ֆերել
** Ադրիան Վալլի՝ Բենջամին Ֆերելը դեռահասական տարիքում
* Սուֆիան Գերրաբ՝ Յուսեֆ Գուեդիրա
* Վինսենթ Լոնդես՝ կապիտան Ռոմեն Լոժե
* Շիրան Բուտելլա՝ լեյտենանտ Սոֆիա Բելկասեմ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2021 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր
Կատեգորիա:Քրեական հեռուստասերիալներ
Էստելլա Կանցիանի

**Էստելլա Կանցիանի** (, ), բրիտանացի դիմանկարիչ և բնանկարիչ, ինտերիերի դիզայներ, ճանապարհորդային նոթերի գրող և բանագետ։

## Կյանք և աշխատանք
thumb|right|180px|Էստելլա Կանցիանիի գրքապիտակը

Ծնվել է Լոնդոնում, նկարիչ Լուիզա Սթարրի և իտալացի համայնքային ճարտարապետ Էնրիկո Կանցիանիի դուստրն էր։ Նա ամբողջ կյանքն անցկացրել է Քենսինգթոնյան պալատի հողերում գտնվող իր ընտանեկան տանը։

Նկարչություն է պարապել` նախ սովորելով «Կոպերնիկուս»-ում, Քենսինգթոնյան դպրոցում, որը ղեկավարում էին Սըր Արթուր Քոուփը և Էրսկին Նիկոլը, հետո` Թագավորական Ակադեմիայի դպրոցներում։ Նա ցուցադրվել է Թագավորական Ակադեմիայում, Լիվերպուլում, Միլանում, Վենետիկում և Ֆրանսիայում։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը «Երազանքների սրնգահարը» ջրանկարն էր, որը ցուցադրվել է Թագավորական Ակադեմիայում, 1915 թվականին։ Կարծիք կա, որ աշխատանքի վերարտադրությունները հայտնիությամբ մրցել են Հոլման Հանտի «Աշխարհի լույսը» աշխատանքի հետ։ Նա մեծապես ճամփորդել է Եվրոպայում, հատկապես` Իտալիայում։ Նրա նկարները վավերագրում են Հյուսիսայի Իտալիայի հեռավոր գյուղերում ապրող բնիկների հագուստը և կենսակերպը։

Նա նաև աշխատել է որպես գրքերի պատկերազարդող։ Հրատարակել է երեք ճամփորդական գիրք. «Սավոյայի տարազներ, ավանդույթներ և երգեր», «Պիեմոնտ» և «Ապենենյան լեռների և Ապրուցոյի հողերի միջով»։ Այս աշխատանքների շնորհիվ դարձել է Թագավորական աշխարհագրական միության անդամ։ Նա մի շարք հոդվածներ է հրապարակել Բանասիրական Միություն ամսագրում։ Նաև հրատարակել է «Գրին Փելեյս 3-ի մասին» ինքնակենսագրական գիրքը։

Նրա հավաքածուի մեծ մասը պահվում է Բիրմինգհամի թանգարանում և արվեստի պատկերասրահում։ Կանցիանին քվակեր էր և եղել է Թագավորական Բրիտանացի նկարիչների միության, Արվեստների և Արհեստների ցուցադրման միության, Տեմպերայում նկարիչների միության, Թագավորական միության թռչուններին փրկելու համար, Կենդանիների նկատմամբ դաժանության կանխարգելման միության և Բանասիրական միության անդամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Estella Canziani biography and works  (Birmingham Museum & Art Gallery)
*The Other Within: Estella Canziani (Pitt Rivers Museum: England)
*The Pearly Festival: Estella Canziani (The Folklore Society)

Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի պատկերազարդողներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Սուրինամի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ

thumb|right|450px|Սուրինամի դիվանագիտական ներկայացուցչություններ
Սա **[[Սուրինամ]]ի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկն** է, բացառությամբ պատվո հյուպատոսությունների։

## Ամերիկա
thumb|right|Սուրինամի դեսպանությունը Հաագայում
thumb|right|Սուրինամի դեսպանությունը Փարիզում
*
** Վաշինգթոն (Դեսպանություն)
** Մայամի (Գլխավոր հյուպատոսություն)
*
** Բրազիլիա (Դեսպանություն)
** Բելեմ (Գլխավոր հյուպատոսություն)
*
** Ջորջթաուն (Դեսպանություն)
*
** Հավանա (Դեսպանություն)
*
** Կարակաս (Դեսպանություն)
*
** Պորտ օֆ Սփեյն (Դեսպանություն)

## Ասիա
*
** Ճակարտա (Դեսպանություն)
*
** Նյու Դելի (Դեսպանություն)
*
** Պեկին (Դեսպանություն)

## Աֆրիկա
*
** Աքրա (Դեսպանություն)

## Եվրոպա
*
** Բրյուսել (Դեսպանություն)
*
** Հաագա (Դեսպանություն)
** Ամստերդամ (Գլխավոր հյուպատոսություն)
** Վիլլեմստադ (Գլխավոր հյուպատոսություն)
*
** Փարիզ (Դեսպանություն)
** Կայեննա (Գլխավոր հյուպատոսություն)
** Սեն Լորան դյու Մարոնի (Հյուպատոսություն)

## Միջազգային կազմակերպություններ
* Բրյուսել (Առաքելություն Եվրոպական միությունում)
* Նյու Յորք (ՄԱԿ-ում մշտական ներկայացուցչություն)
* Վաշինգթոն (Մշտական առաքելություն ԱՊԿ-ում)

## Տես նաև
* Սուրինամի արտաքին քաղաքականություն
* Դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ Սուրինամում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ
Ուրմե

**Ուրմե**, երկրամաս Վանի թագավորությունում, Վանա լճի արևմտյան և հարավ-արևմտյան կողմում։

## Անվանում
Ենթադրվում է, որ Ուրմե երկարմասի հետ են կապված Ուրմիո լճի և Մուշի գավառի Ուրման գյուղի անվանումները։

Միաժամանակ, Արմե երկրի հետ միասին ընկած է հայերի առավել հայտնի անվան՝ «արմենների» հիմքում. «Արմենի», «Արմենիա» և «Արմինա» անուններն ունեն խուռա-ուրարտական ծագում՝ Արմենի նշանակում է Արմե + նի = Արմենների երկիր: Հոմերոսը հիշատակում է «արիմ» ժողովուրդ անունը:

## Պատմություն
Հիշատակվում է Վանի թագավոր Մենուայի (մ․թ․ա․ 810 - 786) սեպագիր արձանագրություններում՝ որպես ցեղային միություն։ Առավել ուշ Ուրմե երկիրը ապստամբում է Արգիշտիի դեմ (մ․թ․ա․ 782 - 764), սակայն պարտվում է. 773 թվականին Արգիշտին 24 հազար անձի գերեվարում է Տուշպա։ Ապա և Ուրմեն ապստամբում է Սարդուրի Բ թագավորի դեմ (մ․թ․ա․ 764 - 735)։

## Տես նաև
* Արմե-Շուպրիա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վանի թագավորության երկրամասեր
Կատեգորիա:Հայկական ցեղեր
Նատալի Դելոն

**Նատալի Դելոն** (*,* իսկական անունը՝ **Ֆրանսին Կանովա** *(),* ըստ առաջին ամուսնու՝ **Բարտելեմի** *(),* ), ֆրանսիացի դերասանուհի և ռեժիսոր։

Ալեն Դելոնի միակ կինը, Էնթոնի Դելոնի մայրը։

## Կենսագրություն
Նատալի Դելոնը կինեմատոգրաֆ է եկել Ալեն Դելոնի շնորհիվ, որի հետ ամուսնացած է եղել 1964-1968 թվականներին։ Այս ամուսնությունից ծնվել է նրանց որդին՝ դերասան Էնթոնի Դելոնը։ Նրանց առաջին համատեղ ֆիլմը՝ ռեժիսոր Ժան-Պիեռ Մելվիլի «Սամուրայը», ունեցել է մեծ հաջողություն։ Ամուսնալուծվելուց հետո Նատալին շարունակել է աշխատել հայտնի այլ ռեժիսորների հետ։ Հետագայում նա զբաղվել է ռեժիսոորությամբ և գրել սցենարներ։

Նատալի Դելոնը մահացել է քաղցկեղից 2021 թվականի հունվարի 21-ին Փարիզում 79 տարեկան հասակում։

## Ֆիլմագրություն
* 1967 - Le Samouraï / Սամուրայ
* 1968 - La Lecon Particuliere / Մասնավոր դաս
* 1969 - L'Armée des ombres / Ստվերների բանակ
* 1969 - Le sorelle / Քույրեր
* 1971 - Doution les basses / Մի քիչ լուռ, բասեր
* 1971 - When Eight Bells Toll / Երբ կխփի ութ կիսաժամ
* 1972 - BlueBeard / Կապույտ մորուք
* 1975 - The Romantic Englishwoman / Ռոմանտիկ անգլուհին
* 2008 - Nuit de chien / Այս գիշերը

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Զաուր Նուդիրալիև

**Զաուր Իսմաիլ օկլի Նուդիրալիև** (, սեպտեմբերի 1, 1978, Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 4, 2020, Ջրական, Հադրութի շրջան, Արցախ), Ադրբեջանական բանակի ռազմաօդային ուժերի ռազմական օդաչու և գնդապետ, Ադրբեջանի «Հայրենական պատերազմի հերոս»։

## Կենսագրություն
Զաուր Նուդիրալիևը ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Բաքու քաղաքում։ 1985 թվականին ընդունվել է Սաբունչու շրջանի Զաբրատ բնակավայրի թիվ 192 միջնակարգ դպրոց։ Նա այդ դպրոցում սովորել է մինչև 1992 թվականը։ 1992-1995 թվականներին ուսումը շարունակել է Ջամշիդ Նախչիվանսկու անվան ռազմական քոլեջում։

1995-2000 թվականներին սովորել է Թուրքիայի բարձրագույն օդուժի բարձրագույն դպրոցում։

Նա ամուսնացած էր, ուներ երկու երեխա։

## Զինվորական ծառայություն
Զաուր Նուդիրալիևը 2000 - 2004 թվականներին եղել է զորամասում 3-րդ ավիացիոն էսկադրիլիայի օդաչու։ Իսկ 2004 թվականի հուլիսից մինջև 2004 թվականի դեկտեմբերը նա եղել է զորամասում 3-րդ ավիացիոն էսկադրիլիայի գլխավոր օդաչու։

2004 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2007 թվականի մարտը նա եղել է 1-ին ավիացիոն էսկադրիլիայի գլխավոր օդաչու, իսկ 2007 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերը՝ 1-ին ավիացիոն էսկադրիլիայի հրամանատար։

Զաուր Նուդիրալիևը 2009 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2011 թվականի մայիսը ծառայել է 1-ին ավիացիոն էսկադրիլիայում որպես շտուրման։

Զաուր Նուդիրալիևը 2011 թվականի մայիսից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերը եղել է զորամասի 1-ին ավիացիոն էսկադրիլիայի շտաբի պետ։

Մասնակցել է 2020 թվականի աշնանը Ադրբեջանի կողմից կատարված ռազմական ագրեսիային՝ ընդդեմ Արցախի Հանրապետության։ Զաուր Նուդիրալիևը զոհվել է հոկտեմբերի 4-ին, երբ Ջրականի վրայով Սու-25 ինքնաթիռը խոցվեց։

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի 09.12.2020 թվականի հրամանագրով, մահից հետո Զաուր Նուդիրալիևին շնորհվել է «Հայրենական պատերազմի հերոս» կոչում։

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի 15.12.2020 թվականի հրամանագրի համաձայն, Զաուր Նուդիրալիևը հետմահու պարգևատրվել է «Հայրենիքի համար» մեդալով։

## Ծանոթագրություններ
Միսս Տիեզերք Կանադա

**Միսս Տիեզերք Կանադա,** ազգային ամենամյա գեղեցկության մրցույթ, որը 2003 թվականից ընտրում է կանադացի մասնակիցներ «Միսս Տիեզերք» գեղեցկության մրցույթի համար։

## Պատմություն
*«Beauties of Canada Organization»-*ը ստացել է բացառիկ իրավունք 2002 թվականին «Միսս Տիեզերքում» Կանադայի ներկայացուցչին գործուղելու համար։ Կազմակերպության հիմնադիրն է Բրենդոն ՄաքԼենանը, իսկ նախագահը՝ Դենիս Դավիլան։

«Միսս Տիեզերք Կանադա» գեղեցկության մրցույթն առաջին անգամ տեղի է ունեցել 2003 թվականին, առաջին հաղթողը Լին-Մարի Սեսիլն էր։ Սեսիլն ընդգրկվել է «Միսս Տիեզերք» գեղեցկության մրցույթի լավագույն տասնյակում։

Նատալյա Գլեբովան հաղթող է ճանաչվել 2005 թվականին և հետո դարձել «Միսս Տիեզերք 2005»։

## Տիտղոսակիրներ
120px|right|thumb|Նատալյա Գլեբովա, Միսս Տիեզերք 2005

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գեղեցկության մրցույթներ
Կատեգորիա:Կանադացի կանայք
Կատեգորիա:Միսս Տիեզերք
Մարիուշ Կազանա

**Մարիուշ Կազանա** (, ), լեհ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Վարշավայի համալսարանի իրավագիտության բաժինը։ 1988 թվականից աշխատել է Լեհաստանի արտաքին գործերի նախարարությունում։

1989-1992 թվականներին եղել է Արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական դեպարտամենտի ավագ խորհրդականի պաշտոնում։

1992-1996 թվականներին աշխատել է Փարիզում Լեհաստանի դեսպանատան առաջին քարտուղարի պաշտոնում։

Այնուհետև 1996-1999 թվականներին եղել է Արևմտյան Եվրոպայի ԱԳՆ դեպարտամենտի նախարարի խորհրդական։

1999-2003 թվականներին նորից աշխատել է Փարիզում՝ նախարարի պաշտոնում։

2003-2005 թվականներին ղեկավարել է Լեհաստանի ԱԳՆ Եվրոպական միության դեպարտամենտի համատեղ արտաքին քաղաքականության և անվտանգության բաժինը։

2005-2006 թվականներին եղել է արտաքին քաղաքականության ռազմավարության և պլանավորման դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։

2006 դարձել է առաջին բյուրոյի արտաքին ծառայության գլխավոր գործադիր տնօրեն։

2008 թվականի փետրվարի 11-ին նշանակվել է ԱԳՆ դիվանագիտական արարողակարգի տնօրեն։

Մահացել է 2010 թվականի ապրիլի 10-ին Սմոլենսկի մոտ նախագահական ինքնաթիռի ավիավթարից։ Փորձագետները պարզել են, որ Մարիուշ Կազանան աղետից առաջ եղել է օդաչուների խցիկում և նրանց հետ խոսել է վայրէջքի մասին։

2010 թվականի ապրիլի 20-ին հուղարկավորվել է Վարշավայի Պովոնզկի զինվորական գերեզմանատանը։

Տիրապետել է ֆրանսերենի և անգլերենի։ Ունեցել է լեհ-ֆրանսիական հարաբերությունների թեմատիկայի վերաբերյալ հրապարակումներ։

Ամուսնացած է եղել, ունեցել է չափահաս դուստր։

## Մրցանակներ
* Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի սպայական խաչ (2010 թվական, հետմահու)։
* Լեհաստանի ԱԳՆ Պատվո նշան «Bene Merito» (2010 թվական, հետմահու)։
* Պորտուգալիայի պատվո շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ(2008)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография на сайте Газеты выборчей
* Биография на сайте Фондa имя Мариушa Казаны

Կատեգորիա:Լեհ դիվանագետներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Վարշավայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կորայմա Տորես

**Կորայմա Ալեհանդրա Տորես Դիաս** (, ), վենեսուելացի դերասանուհի, որը հանրաճանաչություն է ձեռք բերել «Կասանդրա» հեռուստասերիալի գլխավոր դերակատարման շնորհիվ։ Դերասանական կարիերան սկսել է Վենեսուելայում 1980-ական թվականների վերջին։ Նրա առաջին դերերը եղել են «Գարդենիա» և «Ալոնդրա» հեռուստանովելներում։ Առաջին գլխավոր դերն ստացել է 1992 թվականին՝ հայտնի «Կասսանդրա» հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է ավելի քան 100 երկրներում։ «Կասանդրա»-ից հետո մեկնել է Կոլումբիա, որտեղ գլխավոր դեր է ստացել «Երազներ և հայելիներ» հեռուստասերիալում, որտեղ նրա գործընկերը կոլումբիացի դերասան Նիկոլաս Մոնտերոն էր։ Նրանք սիրահարվել և ամուսնացել են 1996 թվականին։

Կորայման խաղացել է նաև «Երկվորյակներ» մինի-սերիալում և մեկ այլ վենեսուելական հեռուստասերիալում, որից հետո նա աշխատել է Պերուում և Արգենտինայում՝ նկարահանվելով ևս երեք հեռուստասերիալներում։ Նրա վերջին դերակատարումները եղել են «Amor del bueno» և «Լորենա» սերիալներում։ Բնակվում է Կոլումբիայի մայրաքաղաք Բոգոտայում։ Կորայման աշխատել է կոլումբիական «Վերջին երջանիկ ամուսնություն» սերիալում՝ մարմնավորելով Կամիլա անունով մի կնոջ, որը ստիպված է դիմագրավել կյանքի դժվարություններին ամուսնուն թողնելուց հետո։

2012 թվականին աշխատել է «5 ազատ այրիներ» սերիալում։

## Հեռուստանովելներ
* «Ալոնդրա» (RCTV International - RCTV, 1989.)
* «Գարդենիա» (RCTV International - RCTV, 1990.)
* «Կասանդրա» (RCTV International - RCTV, 1992.)
* «Դուլս Իլյուզիոն» (RCTV International - RCTV, 1993.)
* «Երազներ և հայելիներ» (RTI, 1995.)
* «Կամբիո դե Պիել» (RCTV International –RCTV, 1997.)
* «Մարիա Էմիլիա Քուերիդա» (ATV, 1999.)
* «Ամոր Լատինո» (Արգենտինա)
* «Սոլեդադ» (América Producciones, Պերու)
* «Ամոր Դել Բուենո» (Վենեվիժն Ինտերնացիոնալ, Վենեսուելա)
* «Լորենա» (RCN հեռուստատեսություն, 2005 թ.)
* «Վերջին երջանիկ ամուսնություն» (Կամիլա Անդրադե) (RCN հեռուստատեսություն, 2008.)
* «Մարդասպան կանայք» (Կարմեն, Հոնրադա) (RCN հեռուստատեսություն, 2008.)
* «Լա Պոլա» (RCN 2010)
* «5 ազատ այրիներ» (Sony Pictures 2012)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Coraima Torres in VenCOR

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Վենեսուելացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի դերասանուհիներ
Lady (EXID-ի երգ)

**«Lady»** (; ; ռոմ։ *naeilhae, lit. «Tomorrow»*), հարավկորեական գըրլ բենդ EXID-ի կողմից ձայնագրված սինգլը։

## Թրեք լիստ

## Չարթեր

## Հաղթանակներ
### Երաժշտական ծրագրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 սինգլներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով