Դինամիկ արժույթի փոխարկում

alt=Part of a credit card slip, indicating that DCC takes place|աջից|մինի|'''Վարկային քարտի կտրոնի մի մասը, որը ցույց է տալիս, որ DCC-ն տեղի է ունենում'''
**Դինամիկ արժույթի փոխարկումը** (DCC) կամ **քարտապանի նախընտրելի արժույթը** (CPC) գործընթաց է, որի միջոցով վարկային քարտով գործարքի գումարը վաճառքի կետում, բանկոմատում կամ ինտերնետում փոխարկվում է քարտը տրամադրող երկրի արժույթի։ DCC-ն, որպես կանոն, տրամադրվում է երրորդ կողմի օպերատորների կողմից՝ վաճառողի հետ համատեղ, և ոչ թե քարտ թողարկողի կողմից։ Քարտ տրամադրողները թույլ են տալիս DCC օպերատորներին առաջարկել DCC՝ համաձայն քարտ տրամադրողների մշակման կանոնների։ Այնուամենայնիվ, DCC-ի միջոցով հաճախորդից սովորաբար գանձվում է սովորական փոխարժեքով փոխարկված գործարքի գումարից ավելի գումար, չնայած դա կարող է այդ պահին ակնհայտորեն չհայտնվել հաճախորդին։ Վաճառողը, վաճառողի բանկը կամ բանկոմատի օպերատորը սովորաբար գործարքի վրա սահմանում են մարժա, բացի սովորաբար կիրառվող փոխարժեքից, երբեմն մինչև 18%։

Առանց DCC-ի, արժույթի փոխարկումը կիրականացվեր քարտի թողարկողի կողմից, երբ գործարքը գանձվում էր քարտատիրոջ հաշվից, սովորաբար մեկ կամ երկու օր անց, բայց ավելի ու ավելի մեծ թվով քարտերի համար՝ իրական ժամանակում։ Չնայած քարտի թողարկողը կհրապարակի փոխարկման համար օգտագործված փոխարժեքը հաշվի մեջ, դրանց մեծ մասը չի բացահայտում վճարման պահին գործարքի փոխարկման համար օգտագործված փոխարժեքը։ Ե՛վ Visa-ն, և՛ Mastercard-ը նշում են, որ քարտատիրոջ հաշվին գործարքի գրանցումից առաջ հրապարակված գները ցուցիչ են, քանի որ փոխարկման համար օգտագործվող գները համապատասխանում են գործարքի մշակման ամսաթվին և ժամին, այլ ոչ թե գործարքի իրական ամսաթվին։

DCC-ի դեպքում արժույթի փոխարկումը տեղի է ունենում վաճառքի կետում: Ի տարբերություն վարկային քարտի ընկերության, DCC օպերատորը պետք է բացահայտի գործարքի պահին փոխարկման համար օգտագործված փոխարժեքը՝ համաձայն վարկային քարտի ընկերության կանոնների, որոնք կարգավորում են DCC-ի առաջարկման եղանակը։ DCC փոխարժեքը պետք է հիմնված լինի մեծածախ միջբանկային փոխարժեքի վրա, որին այնուհետև կիրառվում է ցանկացած լրացուցիչ մարժա։ Visa-ն պահանջում է, որ այս նշագրումը բացահայտվի քարտատիրոջը։ Վարկային քարտի ընկերությունը կարող է լրացուցիչ վճար գանձել քարտատիրոջ հայրենի երկրից դուրս կատարված գանձումների համար, նույնիսկ եթե գործարքը մշակվել է քարտատիրոջ հայրենի արժույթով DCC-ում։

DCC-ի կողմնակիցները պնդում են, որ հաճախորդները կարող են ավելի լավ հասկանալ գները իրենց տեղական արժույթով, ինչը հեշտացնում է գործարար ճանապարհորդների համար իրենց ծախսերի հաշվառումը։ Նրանք նաև նշում են, որ հաճախորդն ունի լիակատար թափանցիկություն, ներառյալ փոխակերպման վճարները, և կարող է տեղեկացված որոշում կայացնել՝ օգտագործել DCC-ն, թե ոչ։ Վաճառողի կամ նրա քարտապանի համար ֆինանսական օգուտը կարող է խթան հանդիսանալ վաճառողի համար՝ DCC առաջարկելու համար, նույնիսկ եթե դա անբարենպաստ կլինի հաճախորդի համար։ DCC-ի հակառակորդները պնդում են, որ շատ հաճախորդներ չեն հասկանում DCC-ն և նշում են, որ DCC-ի մարժաները սովորաբար ավելի բարձր են, քան քարտ թողարկողների արժույթի փոխարկման վճարները, ուստի գրեթե բոլոր դեպքերում DCC-ի ընտրությունը կհանգեցնի քարտատիրոջ համար ավելի բարձր ծախսերի։

Visa-ի հիմնական եկամուտների (մասնավորապես՝ արժույթի փոխարկումների) համար DCC-ի կողմից ներկայացվող ռազմավարական սպառնալիքի պատճառով, 2010 թվականին Visa-ն փորձեց արգելել DCC-ն։ Սակայն, Ավստրալիայի Դաշնային դատարանը որոշեց, որ Visa-ն գործել է հակամրցակցային ՝ սեփական եկամուտները պաշտպանելու համար, և տուգանվել է 18 միլիոն ավստրալական դոլարով։

## Պատմություն
Արժույթի փոխարկման ծառայություն առաջարկվեց 1996 թվականին և առևտրայնացվեց մի շարք ընկերությունների կողմից, այդ թվում ՝ Monex Financial Services և Fexco։

Մինչև քարտային համակարգերի (Visa և MasterCard) կողմից DCC-ի վերաբերյալ կանոնների սահմանումը, քարտապանի գործարքները փոխարկվում էին առանց հաճախորդի տեղական արժույթի փոխարկվելու անհրաժեշտության՝ «back office DCC» անունով հայտնի գործընթացով։ Visa-ն և MasterCard-ը այժմ արգելում են այս պրակտիկան և պահանջում են հաճախորդի համաձայնությունը DCC-ի համար, չնայած շատ ճանապարհորդներ նշել են, որ սա համընդհանուր կերպով չի պահպանվում։

Visa-ի հետվճարման պատճառաբանության 76-րդ կոդը հստակորեն ներառում է այն իրավիճակները, երբ «քարտապանը տեղեկացված չէր դինամիկ արժույթի փոխարկման (DCC) տեղի ունենալու մասին» կամ «քարտապանին մերժվել է վաճառողի տեղական արժույթով վճարելու ընտրությունը»։ Հաճախորդները մեծ հնարավորություն ունեն հաջողությամբ վիճարկելու նման գործարքները, հատկապես այն դեպքերում, երբ նրանք վճարում են վարկային քարտով և որտեղ 3-D Secure-ը (օրինակ՝ Verified by Visa կամ SecureCode) չի ներգրավված։ Mastercard DCC համապատասխանության թիմը հետաքննում է դեպքը, ապա տեղեկացնում է ձեռքբերողին իրենց արդյունքների մասին։ Անհրաժեշտության դեպքում, Ձեռքբերողին նույնպես կխնդրվի միջոցներ ձեռնարկել բողոքը լուծելու համար։

Mastercard-ը լուրջ է վերաբերվում հաճախորդի ցանկացած բողոքի՝ ուսումնասիրելով դեպքը DCC կանոններին համապատասխանելու համար, և եթե հաճախորդին DCC գործարքի ժամանակ ընտրության հնարավորություն չի տրվել, հաճախորդի բանկն ունի հնարավորություն վերադարձնել հաճախորդին՝ վաճառողի բանկին ուղարկելով հետվճարման հայտ։

## Ինչպես է այն աշխատում
DCC-ն տրամադրվում է DCC օպերատորների կողմից՝ վաճառողի հետ համատեղ, այլ ոչ թե վարկային քարտի ընկերության կողմից։ Վաճառականները, որոնք ցանկանում են իրենց հաճախորդներին տրամադրել DCC տարբերակ, պետք է գրանցվեն DCC օպերատորի մոտ։ DCC օպերատորը վաճառողին կտրամադրի հատուկ DCC-POS տերմինալ։

Երբ հաճախորդը պատրաստ է վճարել գործարքի համար և ընտրում է վճարել վարկային քարտով, DCC վաճառողի DCC-POS տերմինալը կորոշի քարտի տրամադրման երկիրը՝ հիմնվելով քարտի թողարկողի նույնականացման համարի (քարտի համարի առաջին 6 թվանշանները) վրա։ Եթե այն հայտնաբերի, որ օգտագործվում է օտարերկրյա քարտ, ապա գործարքը կուղղորդվի DCC մատակարարի միջոցով։ Տերմինալը DCC օպերատորին կուղարկի գործարքի մանրամասները, և DCC օպերատորը կկատարի քարտի ստուգման սովորական ստուգումները և իր սեփական չափանիշներով կորոշի՝ առաջարկե՞լ DCC հաճախորդին, թե՞ ոչ։ Մինչ այս պահը հաճախորդը տեղյակ չէ, որ քարտի և գործարքի տեղեկությունները փոխանցվել են DCC օպերատորին։ Հաճախորդը նաև չգիտի, թե ով է DCC օպերատորը:

Եթե DCC օպերատորը պատրաստվում է հաճախորդին առաջարկել DCC, POS տերմինալը նաև կցուցադրի գործարքի գումարը հաճախորդի տեղական արժույթով։ Visa-ն և Mastercard-ը պահանջում են, որ DCC մատակարարը քարտատիրոջը հայտնի փոխարժեքը և մարժան, սակայն ոչ բոլոր վաճառողներն են կատարում այս պարտավորությունը, և այլ քարտ թողարկողներ կարող են չունենալ այդ պարտավորությունը։ Այնուհետև քարտապանը կարող է ընտրել՝ գործարքը կատարել տեղական, թե՞ տեղական արժույթով։

Եթե քարտապանը ընտրում է վճարել իր տեղական արժույթով, DCC մատակարարը կհանգեցնի նրան, որ քարտապանի հաշվից կգանձվի տեղական արժույթով գործարքի գումարը, իսկ վաճառողի հաշվից՝ տեղական արժույթով գումարը։ Կանոնավոր ժամանակահատվածներում, սովորաբար ամսական, վաճառողին կհաշվարկվեր նաև DCC գործարքների միջնորդավճարը։ Փոխարժեքի ռիսկը կրում է DCC օպերատորը, որը կարող է կրել այդ ռիսկը կամ ստեղծել որոշակի հեջավորման պայմանավորվածություն ՝ այդ ռիսկը նվազագույնի հասցնելու կամ փոխանցելու համար։

Որոշ քարտ թողարկողներ DCC գործարքների համար գանձում են լրացուցիչ արտարժույթային գործարքների վճար, նույնիսկ եթե դրանք արտահայտված են քարտի տեղական արժույթով։

### Գործնական օրինակ
մինի|Օրինակ
DCC-ի հետ տարբերության օրինակ կարելի է տեսնել հետևյալ պատկերում, որտեղ նույն GBP գնումը կատարվում է երկու անգամ միմյանցից անմիջապես հետո՝ մեկը DCC-ով, մյուսը՝ առանց DCC-ի։ Երկու դեպքում էլ սկզբնական գումարը կազմում է 6.90 GBP և վճարվում է եվրոյով արտահայտված Visa քարտով։

Գանձումների տարբերությունը կարելի է տեսնել հաճախորդի քարտի հաշվի քաղվածքում։ DCC-ի դեպքում (վերևում գտնվող պատկերի ձախ մասը) գումարը դառնում է 8.20 եվրո՝ 1.1882 փոխարժեքով։ DCC մատակարարը, այս օրինակում՝ ինքը՝ վաճառողը, նաև հայտնել է, որ օգտագործում է Reuters Wholesale Interbank փոխարժեքը ՝ գումարած 2.95%: Առանց DCC-ի (վերևում գտնվող պատկերի աջ մասը), գումարը կարող է տարբեր լինել GBP և EUR արժույթների միջև տատանումների պատճառով, բայց այս գործարքի ամսաթվին այն կազմել է 8.04 եվրո (ներքևում գտնվող պատկերը):

830x830փքս

Այս դեպքում տարբերությունը մի փոքր ավելի քան 2% է։ Թեև այս տարբերությունը հաճախորդի համար կարող է փոքր թվալ, այն կարող է մեծ եկամտի հոսք ապահովել DCC մատակարարի և վաճառողի համար։ Պետք է նաև հաշվի առնել, որ նույնիսկ առանց DCC-ի, քարտի թողարկողը փոխարկում է գործարքի գումարը՝ օգտագործելով իր սեփական փոխարժեքները և մարժաները, որոնք այս օրինակում 1.16522 էին։

### Սահմանափակումներ
Վաճառողի վաճառքի կետի տերմինալը կարող է որոշել միայն քարտի թողարկման երկիրը, այլ ոչ թե ընտրվող հաշվի արժույթը։ DCC-ն ենթադրում է, որ հաշվի տեղական արժույթը քարտի թողարկման երկրի արժույթն է։ Այս ենթադրությունը կարող է հանգեցնել DCC-ի սխալ առաջարկի։ Օրինակ, Եվրոգոտում DCC-ով աշխատող տերմինալը DCC կառաջարկի այն հաճախորդին, որը վճարում է Մեծ Բրիտանիայում տրված դեբետային քարտով՝ եվրո բանկային հաշվին։ Եթե հաճախորդը սխալմամբ ընտրում է DCC, ապա գործարքը նախ կփոխարկվի եվրոյից GBP-ի DCC մատակարարի կողմից, ապա Մեծ Բրիտանիայի քարտի թողարկողի կողմից GBP-ից կրկին EUR-ի՝ հաճախ իր մարժայով։

Ահա DCC-ի չարաշահման մանրամասն քայլ առ քայլ ցուցադրում՝ թույլատրել DCC-ի օգտագործումը արտասահմանյան գործարքներում՝ Չինաստանում տրված միայն ԱՄՆ դոլարային վարկային քարտերով։ Արտարժույթի վերահսկողության պատճառով Չինաստանի բանկերը մեծ քանակությամբ նման վարկային քարտեր են թողարկում միջազգային օգտագործման համար։ Ամենավատ իրավիճակում քարտատերերը կարող են ստիպված լինել 3 փոխակերպում՝ գործարքներն ավարտելու համար.

# Վաճառողի տեղական արժույթից մինչև CNY՝ DCC մատակարարի կողմից իրականացվող մարժայով, բայց քարտը տրամադրող բանկը չի կարող մշակել։
# Չինական յուանից մինչև ԱՄՆ դոլար՝ Visa կամ Mastercard քարտով կատարվող և բանկային հաշվին մուտքագրվող մարժայով (երբեմն քարտը թողարկող բանկի կողմից չեղյալ հայտարարված)։
# Քարտապանը բանկից գնում է ԱՄՆ դոլար՝ վճարման հաշվեկշռի մնացորդը վճարման ժամկետից առաջ (քարտը տրամադրող բանկը կարող է դա անել ավտոմատ կերպով):

Գրանցվել են դեպքեր, երբ վաճառքի կետերի տերմինալները թույլ են տվել առևտրականներին փոխել գործարքի գումարը և արժույթը այն բանից հետո, երբ քարտապանը մուտքագրել է իր PIN կոդը և տերմինալը վերադարձրել վաճառողին։ Այս դեպքում քարտատիրոջ համաձայնության բացակայության դեպքում քարտատիրոջ համաձայնությունը կատարվում է առանց քարտատիրոջ համաձայնության, նույնիսկ եթե հետագայում տպագրված կտրոնը կեղծ նշում է, որ քարտատերը տվել է իր համաձայնությունը։

## DCC ինտերնետում և բանկոմատներում
DCC-ն նմանապես է գործում ինտերնետային գործարքների հետ կապված: Երբ վճարումն ավարտելու համար մուտքագրվում են վճարային քարտի տվյալները, համակարգը կարող է որոշել քարտատիրոջ բնակության երկիրը և առաջարկել քարտատիրոջը վճարել իր տեղական արժույթով։

Շատ առևտրային կայքեր կարող են որոշել հարցումը ստացած երկիրը և գներ առաջարկել հարցում ուղարկողի երկրի հիման վրա։ Հաճախ մատակարարի տեղական արժույթով գները նշված չեն, և գների փոխարկման համար օգտագործվող փոխարժեքը նույնպես հաճախ չի բացահայտվում։

Visa-ն կանոն է հրապարակել, որը DCC-ին հնարավորություն է տալիս կանխիկ գումար կանխիկացնել բանկոմատներից ՝ սկսած 2019 թվականի ապրիլի 13-ից։ Mastercard-ը հիմա նույնն է անում։

VISA-ի օրինակում, երբ DCC-ն ընտրված չէ, Visa-ն փոխարկում է արժույթը մեծածախ (!) փոխարժեքով և գանձում է 1% վճար փոխարկումը կատարելու համար։ Հաճախորդը ստանում է «իրական» փոխարժեքը (առանց միջնորդավճարի), եթե քարտի թողարկողը միջազգային գործարքների համար վճար չի ավելացնում։ Օրինակ՝ ամերիկյան բանկերը հաճախ գանձում են 3%, չնայած որ ստացված դեբետային հանձնարարականն արդեն ներկայացված է ԱՄՆ դոլարով գանձման համար։ Որոշ բանկեր և այլ թողարկողներ լրացուցիչ վճար չեն գանձում, ուստի միջազգային գործարքի ամբողջական արժեքը կազմում է ընդամենը 1%-ը։

Երբ կիրառվում է DCC, այլընտրանքային ընկերությունները կատարում են փոխանակումը և ավելացնում վերը նկարագրված միջնորդավճարները, որոնք սահմանափակում չունեն։ Բանկային քարտերի ընկերությունը, ինչպիսին է Visa-ն, դեռևս վերցնում է իր 1%-ը։

Visa-ի 2019 թվականի ապրիլի 13-ի 5.9.8.3 կանոնը նշում է, որ բանկոմատների հաճախորդներին պետք է տրվի հստակ ընտրություն՝ օգտագործել DCC-ն, թե ոչ։

«Վաճառողը կամ բանկոմատների ընդունողը, որը առաջարկում է դինամիկ արժույթի փոխարկում (DCC), պետք է համապատասխանի հետևյալ բոլոր պահանջներին՝ . . . «5 Ընդունում

«—Տեղեկացրեք քարտապանին, որ DCC-ն ընտրովի է և մի օգտագործեք որևէ լեզու կամ ընթացակարգ, որը կարող է ստիպել քարտապանին լռելյայն ընտրել DCC-ն»։

«-- Համոզվեք, որ քարտապանին տրամադրվում է ողջ համապատասխան տեղեկատվությունը, որը նրան թույլ կտա կայացնել հստակ և թափանցիկ որոշում՝ հստակ համաձայնություն տալով DCC գործարքին»:

Իրականությունն այլ է։ Բանկոմատի էկրանին հայտնվում է օգտագործվող փոխարժեքը և հարցվում՝ ընդունո՞ւմ է, թե՞ մերժում է հաճախորդը։ Թվում է, թե այն «ընդունիր կամ թող» է։ ՈՉ ՄԻ բացատրություն չկա, որ մերժումը չի դադարեցնի գործարքը, այլ նշանակում է, որ փոխանակումը կիրականացվի առանց միջնորդավճարի գանձման։ Կանոնով պահանջվող հստակ «ընտրությունը» չի ներկայացվում։ Բացի այդ, սովորաբար կա շատ փոքր տառատեսակ, որը տալիս է միջնորդավճարի տոկոսը և ասել, որ սա լրացուցիչ վճար չէ (ինչը սխալ է): Որոշ էկրաններին կլինեն խորհուրդներ՝ կանոնները իմանալու համար, սակայն կանոնները սովորելու ոչ մի միջոց չի տրամադրվում, և բանկի գանձապահները, որպես կանոն, տեղյակ չեն դրանցից։

## Ազդեցություն
DCC-ն թույլ է տալիս առևտրականներին շահույթ ստանալ արտարժույթի փոխարկումից, որը տեղի է ունենում արտարժույթի փոխարկման գործընթացում արտարժութային վարկային քարտի համար:։ Վաճառողը սովորաբար գործարքից շահույթի մարժան կստանա՝ առանց փոխարժեքի ռիսկի, որը կրում է DCC օպերատորը։

Վարկային քարտերի ձեռքբերողները և վճարային համակարգերը նույնպես շահույթ են ստանում արտարժույթի փոխարկումից, որը տեղի է ունենում արտարժույթի փոխարկումից, երբ օգտագործվում է DCC՝ արտարժույթի փոխարկման համար։

### Առավելություններ
DCC-ն թույլ է տալիս հաճախորդին իմանալ գործարքի արժեքը իրենց տեղական արժույթով։ Ոչ DCC գործարքի դեպքում հաճախորդը չի իմանա վարկային քարտի ընկերության կողմից կիրառվող փոխարժեքը (և վերջնական արժեքը), մինչև գործարքը չհայտնվի ամսական հաշվի մեջ։

Հաճախորդների համար այլ առավելություններ, ըստ մշակողների, հետևյալն են.

* օտարերկրյա երկրներում գները իրենց տեղական արժույթով դիտելու և, հետևաբար, հասկանալու ունակությունը,
* ծախսերը ավելի արդյունավետ և արագ մուտքագրելու հնարավորություն, հատկապես գործուղումների համար, և
* ԵՄ 2560/2001 կանոնակարգը կարող է Եվրոպական տնտեսական գոտում ոչ եվրոգոտու կանխիկ դրամական միջոցների դուրսբերումը ավելի էժան դարձնել եվրոգոտու հաճախորդների համար, քանի որ եվրոյով կանխիկ դրամական միջոցների դուրսբերումը կարգավորվում է։ Շվեդական օրենքը (SFS 2002:598)՝ համակցված ԵՄ բանաձևի հետ, նույնն է անում շվեդական քարտերի համար, եթե գործարքը կատարվում է շվեդական կրոնով կամ եվրոյով։ Ընդհանուր առմամբ, Եվրագոտու բանկերը ԵՏՄ երկրներից դուրս և ոչ եվրոյով կանխիկ գումարի դուրսբերման համար գանձում են ֆիքսված վճար, մինչդեռ ԵՏՄ երկրներից եվրոյով կանխիկացումները անվճար են։ Օրինակ, եթե Մեծ Բրիտանիայում գումար հանելու համար օգտագործվում է Եվրոգոտու քարտ, DCC-ի դեպքում կա երկու տարբերակ՝ գործարքը մշակել GBP-ով (քարտի թողարկողի փոխարժեքով, բայց կանխիկի դուրսբերման ֆիքսված վճարով) կամ գործարքը մշակել եվրոյով (DCC-ի կողմից բարձրացված փոխարժեքով, բայց կանխիկի դուրսբերման ֆիքսված վճարով): Փոքր գումարների դեպքում վերջին տարբերակը հաճախ ավելի էժան կլինի։

### Թերություններ
DCC-ի դեմ հիմնական առարկությունը գործարքի վրա կիրառվող անբարենպաստ փոխարժեքներն ու վճարներն են,  որոնք հանգեցնում են վարկային քարտից ավելի բարձր գանձման, և որ շատ դեպքերում հաճախորդը տեղյակ չէ DCC գործարքի լրացուցիչ և հաճախ ավելորդ ծախսերի մասին։

DCC-ի միջոցով ավելացված արտարժույթի մարժայի չափը տարբերվում է DCC օպերատորից, քարտ ստացողից կամ վճարային դարպասից և վաճառողից։ Այս մարժան գումարվում է հաճախորդի բանկի կամ վարկային քարտի ընկերության կողմից արտասահմանյան գնումների համար գանձվող ցանկացած վճարին։ Շատ դեպքերում, հաճախորդներից ավելի շատ գումար է գանձվում DCC-ն օգտագործելիս, քան կվճարեին, եթե պարզապես վճարեին արտարժույթով։

## Կարգավորման հարցեր
2010 թվականի մայիսին Visa Inc-ը փորձեց արգելափակել DCC-ն իր ցանցում՝ վկայակոչելով ռազմավարական խնդիրներ և, ի վերջո (ինչպես նկարագրել է ACCC-ն), իր բիզնեսի համար զգալի ֆինանսական վնասներ։ Առևտրականների, ֆինանսական հաստատությունների և կարգավորող մարմինների կողմից բազմաթիվ բողոքի ցույցեր են անցկացվել։

2015 թվականին Visa-ն տուգանվեց մոտավորապես 18 միլիոն A$ գումարած 2 միլիոն դոլարի չափով դատական ծախսերի համար՝ Ավստրալիայի մրցակցության և սպառողների հանձնաժողովի կողմից հարուցված վարույթի շրջանակներում։ Այս գործողությունը ձեռնարկվեց այն բանից հետո, երբ Visa-ն մասնակիորեն արգելափակեց DCC-ի օգտագործումը 2010 թվականի մայիսի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 6-ը։

2019 թվականին ԵՄ օրենսդիրն ընդունեց 2019/518 կանոնակարգը, որը փոփոխություններ կատարեց 924/2009 կանոնակարգում։ Կանոնակարգը սահմանեց թափանցիկության պարտավորություններ բանկոմատներում և տերմինալներում քարտերով կատարված վճարային գործարքների, ինչպես նաև առցանց գործարքների համար։ Վճարային ծառայություններ մատուցողները պետք է իրենց պայմանագրային գործընկերներին տեղեկացնեն արժույթի փոխարկման ընդհանուր վճարների մասին՝ որպես տոկոսային հավելագին՝ համեմատած եվրոյի վերջին հասանելի արտարժույթի փոխարժեքի հետ։

## DCC մատակարարներ
DCC-ի հիմնական մատակարարներն են՝

* Alliex գտնվում է Հարավային Կորեայում
* ConCardis գտնվում է Գերմանիայում
* Ավստրալիայում բնակվող Cuscal
* Euronet Worldwide  գտնվում է Միացյալ Նահանգներում
* Pure Commerce-ը գտնվում է Ավստրալիայում
* Continuum Commerce Solutions ընկերությունը, որը գտնվում է Իռլանդիայում
* Էլավոն որը գտնվում է ԱՄՆ-ում
* Ֆեքսկո որը գտնվում է Իռլանդիայում
* Առաջին տվյալները որոնք գտնվում են Միացյալ Նահանգներում
* Global Blue գտնվում է Շվեյցարիայում
* Monex Financial Services Իռլանդիայում գտնվող
* Planet գլոբալ ընկերություն՝ Մեծ Բրիտանիայում գլխավոր գրասենյակով
* Six Payment Services Շվեյցարիայում գտնվող
* Travelex գտնվում է Միացյալ Թագավորությունում
* Worldline գտնվում է Ֆրանսիայում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* DCC առաջարկող ընկերությունների ներկայացուցչական մարմին
* Mastercard արժույթի փոխարկիչ
* Վիզայի պաշտոնական փոխարժեքները    ում
* Washington Post-ի հոդված DCC-ի մասին (մուտքը կարող է արգելափակվել Paywall-ի կողմից)
* Հոդված DCC-ում վիզայի միջոցով արգելքի մասին
* DCC-ի արգելքի որոշման վերանայում

Կատեգորիա:Արտարժույթի շուկա
Կատեգորիա:Էլեկտրոնային առևտուր
Կատեգորիա:Ֆինանսներ