open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գաուդենցիո Ֆերրարի

**Գաուդենցիո Ֆերրարի**() (), Լոմբարդյան դպրոցի իտալացի նկարիչ և քանդակագործ։ Լոմբարդյան մաներիզմի ամենաօրիգինալ վարպետներից մեկը։ Ֆերրարան երբեմն իր աշխատանքները ստորագրել է «De Varalli» կամ «De Varalli vallis», քանի որ ծնվել էր Պիեմոնտի Վարալո (Varallo) կոմունայի մոտակայքում, իսկ հետագայում աշխատել է այնտեղ։ Ֆերրարայի եղբորորդին հայտնի նկարիչ և լոմբարդյան դպրոցի մաներիզմի տեսաբան Ջ. Պ. Լոմացոն էր։ Գաուդենցիոն երկու անգամ ամուսնացել է։ Առաջին ամուսնությունից նա 1509 թվականին ունեցել է որդի և 1512 թվականին դուստր։ 1528 թվականին նա ամուսնացել է Մարիա Մաթիա դելլա Ֆոպայի հետ, ով մահացել է շուրջ 1540 թվականին՝ որդու մահից անմիջապես հետո։

Գաուդենցիո Ֆերրարին սովորել է Միլանում և Ֆլորենցիայում։  Բենուայի պնդմամբ, նրա ուսուցիչներն էին՝ Մակրինո դ'Ալբան և Ստեֆանո Սկոտոնը։  Աշխատել է Հռոմում։ Ընկերացել է Ռաֆայելի հետ։  Ֆերրարին Միլանում հանդիպել է Լեոնարդո դա Վինչիի հետ 1490-1498 թվականներին և հետևել Սանտա Մարիա դելլա Գրացիեի վանքում «գաղտնի ընթրիք» որմնանկարի վրա նրա աշխատանքին։ Ֆերրարիի գեղանկարչական ստեղծագործություններում նկատելի է Լեոնարդո դա Վինչիի, Պիետրո Պերուջինոյի, Կոռեջոյի և լոմբարդյան նկարիչների ազդեցությունը՝ Դոնատո Բրամանտեի, Վինչենցո Ֆոպպայի, Բրամանտինոյի, Բեռնարդո Դզենալեի։  Ֆերրարիի մտերիմ ընկերն էր «Լեոնարդեսկը» Բեռնարդինո Լուինին։

Ֆերրարայի՝ որպես նկարչի ձևավորումը կապված է Սանտուարիո Սանտա Մարիա դելե Գրեզիի կառուցման և նկարչության հետ Վարալոյում և Սակրո Մոնտե դի Վարալոյում, որտեղ Ֆերրարան արձաններ էր կատարում փայտով և տերակոտայում։ Հետազոտողները նշում են, որ Ֆերրարան իսկապես կրոնական նկարիչ էր՝ ազդեցության ենթարկվելով Հյուսիսային Իտալիայի և Գերմանիայի Գոթիկների կողմից։ Այս առումով նրա անհատականությունը «այնքան հստակ է առանձնանում այդ ժամանակի իտալացի նկարիչների շրջանում, որ բնական է թվում եզրակացնել, որ Գաուդենցիոն իր երիտասարդության տարիներին շրջել է Ռինոյի ափերով և երկար ու խորը ընկղմվել նրա խորհրդական մթնոլորտում»։  Ֆերրարան Ֆրանսիական Սակրո Մոնտե վանքի մատուռների նշանավոր ուխտագնացության անսամբլի հիմնական ստեղծողն էր, նա իր կյանքի ավելի քան տասը տարին նվիրել է այդ գործին։ Նա միաժամանակ հանդես է եկել որպես քանդակագործ, նկարիչ և ճարտարապետ։ Նրա գործը շարունակեցին Բերնարդինո Լանինոյի աշակերտը և այլ տաղանդավոր նկարիչներ՝ Ջուլիո Սեզարե Լուինին, Գալեացցո Ալեսսին, Անտոնիո դ'Էնրիկոն, Ֆերմո Ստելլան։

Վերջին աշխատանքները՝ որմնանկարներ և զոհասեղանների նկարներ, նկարիչը ստեղծել է Կոմոյում և Միլանում։ 1536 թվականին դադարել է աշխատել։ Գաուդենցիոյի աշակերտը Ջովաննի Բատիստա դելլա Սերվան էր։ Նկարչի հուշարձանը գտնվում է Վարալո քաղաքում, իսկ այն տան վրա, որտեղ նա ապրում էր ընտանիքի հետ, տեղադրվել են կիսանդրին և հուշատախտակը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Տիցիանի նկարների ցանկ

Ստորև ներկայացված է **[[Տիցիան]]ի ստեղծագործությունների ցանկը**, որը պարունակում է դիմանկարներ, դիցաբանական և կրոնական աշխատանքներ, ընդգրկում է հեղինակի ստեղծագործական 70-ամյա բեղմնավոր ընթացքը։ Նկարների անվանումները և ստեղծման ժամանակաշրջաններն ունեն տարբեր աղբյուրներ։ Որոշ նկարներ «Գտնվելու վայրը» սյունակում պարունակում են արտաքին հղումներ դեպի թանգարանների վեբ կայքերը, որտեղ պահվում և ցուցադրվում են այդ նկարները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նկարների ցանկեր
Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ
Ջովաննի դի Նիկկոլո Մանսուետի

**Ջովաննի դի Նիկկոլո Մանսուետի**(հայտնի է նաև որպես **Ջովաննի Մանսուետի**, , ), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։

Նրա կենսագրության մասին քիչ բան է հայտնի։ Ստեղծագործել է Վենետիկում 1485-1526 թվականներին։ Ջովաննի Մանսուետին եղել է Ջենտիլե Բելլինիի աշակերտը, ում մանրամասն պատմելու ոճը նա շարունակել է օգտագործել իր ստեղծագործություններում։ Հետագա աշխատանքներում Մանսուետիի ոճը նման է Չիմա դա Կոնելյանոյի և Վիտտորե Կարպաչչոյի ոճին։ Այս աշխատանքներից մեկը գտնվում է Բանի դի Լուկա կոմունային շրջանի եկեղեցում։

## Ստեղծագործություններ

* Սուրբ Լորենցոյի ջրանցքն ընկած խաչի հրաշքը (2 նկար) (1494 և 1506 թվականներին), նկարված է անտիկ ոճով Սկուոլա Գրանդե դի Սան Ջովաննի Էվանջելիստայի եկեղեցու համար, գտնվում է Ակադեմիայի պատկերասրահում, Վենետիկ։
* Կամպո Սան Լիոյի Սուրբ Խաչի մասունքների հրաշքը (1494 թվական)
* Տեսարաններ Սուրբ Մարկոսի կյանքից (երեք տեսարան), նկարված է Սկուոլա Սան Մարկո եկեղեցու համար։ Գտնվում է Վենետիկի Ակադեմիայի  պատկերասրահում և Միլանի Բրերա պատկերասրահում։
* Սուրբ Մարկոսի ձերբակալությունը սինագոգում (1499 թվական), գտնվում է Վիեննայի Լիխտենշտեյն արվեստի պատկերասրահում։
* Ընթրիք Էմմաուսեում
* Աստվածամայրը նորածնի հետ
* Մոգերի երկրպագությունը (1500 թվական)
* Խաչելության խորհրդանշական պատկերը
* Աստվածամայրը նորածնի, Սուրբ Հովհաննես ավետարանիչի և անհայտ սրբի հետ
* Քրիստոսի մկրտությունը
* Սուրբ Անիանոսի մկրտությունը սուրբ Մարկոսի կողմից (1499 թվական)
* Սուրբ Հիերոնիմոսն անապատում (մոտ 1490 թվական), յուղանկար, գտնվում է Բրիստոլի թանգարանում և Արտ-պատկերասրահում։
* Բենվենուտոյի դստեր հրաշագործ ապաքինումը (1502 թվական), յուղանկար, 359 x 296 սմ, գտնվում է Ակադեմիայի պատկերասրահում։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Accademia - Miracolo della reliquia della Croce al ponte di San Lorenzo - Gentile Bellini - cat.568.jpg|Սուրբ Լորենցոյի ջրանցքն ընկած խաչի հրաշքը
Պատկեր:Accademia - Episodi della vita di san Marco da Giovanni Mansueti Cat.571.jpg|Տեսարաններ Սուրբ Մարկոսի կյանքից
Պատկեր:Accademia - Miracle of the Relic of the Holy Cross in Campo San Lio by Giovanni Mansueti.jpg|Սուրբ Խաչի մասունքների հրաշքը Կամպո Սան Լիոյի վրա
Պատկեր:Giovanni di Niccolò Mansueti - St Jerome in the Desert - WGA13940.jpg|Սուրբ Հիերոնիմոսն անապատում
Պատկեր:Accademia - Miracolosa guarigione della figlia di Benvegnudo de San Polo - Giovanni Mansueti Cat562.jpg|Բենվենուտոյի դստեր հրաշագործ ապաքինումը
Պատկեր:Джованни-ди-Никколо-Мансуэти--Мадонна-с-младенцем,-св.-Иоанном-Евангелистом-и-неизвестной-святой.jpg| Աստվածամայրը նորածնի, սուրբ Հովհաննես ավետարանիչի և անհայտ սրբի հետ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
The After Hours Tour

**The After Hours Tour**, կանադացի երգիչ և երգահան The Weeknd-ի սպասվող համերգային շրջագայությունը։ Այն անկացվելու է ի աջակցություն երգչի չորրորդ՝ «After Hours» (2020) ստուդիական ալբոմին։ Շրջագայությունը, որի առաջխաղությամբ զբաղվում է Live Nation Entertainment-ը, սկզբնապես պետք է սկսվեր 2020 թվականի հունիսի 11-ին Վանկուվերում և ավարտվեր 2020 թվականի Նոյեմբերի  13-ին Փարիզում․ սակայն, COVID-19 համավարակի վտանգից, ի սկզբանե պլանավորված ամսաթվերը տեղափոխվել են 2021 թվական, և հիմա դրանք սկսվելու են 2021 թվականի հունիսի 12-ին Վանկուվերում և ավարտվելու են Նոյեմբերի  11-ին Բեռլինում։ Սաբրինա Քլաուդիոն և Դոն Թոլիվերը աջակցելու են Հյուսիսային Ամերիկայում, իսկ Քլաուդիոն և Black Atlass-ը՝ Եվրոպայում։

## Նախապատմություն
2020 թվականի փետրվարի 20-ին երգիչը սոցցանցերում հայտարարել է, որ նույն թվականին Հյուսիսային Ամերիկայով և Եվրոպայով շրջագայության է մեկնելու։ Նույն օրը հայտարարվել է, որ Սաբրինա Քլաուդիոն ելույթ է ունենալու երկու տարածաշրջանների շոուներում․ Դոն Թոլիվերը ելույթ է ունենալու Հյուսիսային Ամերիկայում, իսկ Black Atlass-ը փոխարինելու է 88Glam-ին Եվրոպայում։ Նույն օրը նաև հայտարարվել է, որ շրջագայությանը հովանավորելու է Verizon Communications-ը։ 2020 թվականի մարտի 3-ին մեծ պահանջարկի պատճառով շոուներ են ավելացվել Վանկուվերում, Մայամիում, Լոս Անջելեսում և Տորոնտոյում։ 2020 թվականի մարտի 4-ին Լոնդոնում նույնպես շոու է ավելացվել՝ վերոնշյալ պատճառով։ 2020 թվականի մարտի 12-ին Չեխիայում նույնպես շոու է ավելացվել։

COVID-19-ի մտավախությունից Live Nation-ը հայտարարել է, որ 2020 թվականին նախատեսված բոլոր շոուները հետաձգվելու են։ 2020 թվականի ապրիլին «Variety»-ին տված հարցազրույցում The Weeknd-ը նշել է, որ շրջագայությունը չի չեղարկվելու և որ իր թիմը աշխատում է շոուների նոր ամսաթվերի վրա։ 2020 թվականի մայիսի 20-ին երգիչը սոցցանցերում հայտարարել է նոր ամսաթվերի մասին․ շրջագայությունը սկսվելու է 2021 թվականի հունիսի 21-ին Վանկուվերում և ավարտվելու է 2021 թվականի Նոյեմբերի  11-ին Բեռլինում։ Նախկին համերգների տոմսերը հասանելի են լինելու նոր շոուների համար․ Նոր Օռլեանի համերգները չեղարկվել են անցկացման վայրի անհասանելիության պատճառով, իսկ ներկա պահին նոր ամսաթվեր են նախատեսվում Գլազգոյում։

## Համերգներ

## Չեղարկված և հետաձգված համերգներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Համերգային շրջագայություններ
Կլարա Աբաշինա

**Կլարա Նիկոլաևնա Աբաշինա** (, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի դերասանուհի, ուսուցիչ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ։

## Կենսագրություն
Կլարա Նիկոլաևնա Աբաշինան ծնվել է 1928 թվականի հուլիսի 17-ին Աստրախանում՝ կուսակցական աշխատողի և ուսուցչի ընտանիքում։ Մանկությունից երազում էր դառնալ դերասանուհի։ 1951 թվականին թվականին ավարտել է Օդեսայի գեղարվեստաթատերական ուսումնարանի դերասանական բաժինը (ուսուցիչ՝ Ալեքսեյ Մաքսիմով)։

1949-1952 թվականներին խաղացել է Խորհրդային բանակի Օդեսայի դրամատիկական թատրոնում (1953 թվականին թատրոնը տեղափոխվել է Լվով)։ 1952-1959 թվականներին հանդես է եկել Աստրախանի Ս. Մ. Կիրովի անվան թատրոնում։ 1959-1966 թվականներին աշխատել է Տամբովի Լունաչարսկու անվան դրամատիկական թատրոնում : 1966 թվականից աշխատել է Ռոստովի  Գորկու անվան թատրոնում։ Դասավանդել է Ռոստովի արվեստի դպրոցում։

Մահացել է 2009 թվականին։

## Ընտանիք
* Հայր` Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Աբաշին, կուսակցական աշխատող (մահ.՝ 1932):
* Մայր` Օլիմպիադա Ֆրոլովնա Աբաշինա, ուսուցչուհի (մահ.՝ 1987):
* Ամուսին` տնօրեն և ուսուցիչ Միխայիլ Միխայլովիչ Վախովսկիյ, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1909-1980)։
* Որդի` Միխայիլ Միխայլովիչ Վախովսկիյ (1960), ձեռնարկատեր։

## Մրցանակներ
* «Պատվո նշան» շքնաշան (1976)։
* ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (24.10.1958):
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (29.12.1979):

## Աշխատանքներ թատրոնում
* «Օդանավակայան» Հեյլի Ա. - Ադա Կվոնսետ
* «Վերջին ժամկետ», Վ․ Գ․ Ռասպուտին - Վարվառա
* «Գործարանային աղջիկ», Ա․ Մ․ Վոլոդին - Ժենկա Շուլժենկո
* «Հնաոճ կատակերգություն» Ա․ Ն․ Արբուզով - Լիդյա Վասիլևնա
* «Ճանապարհ բացեք վաղվա օրվա համար», Վ․ Դելմար - Լյուսի Կուպեր
* «Օրիորդ Նիտուշ» Ֆ․ Էրվե - Նիտուշ
* «Վերջինը» Մ․ Գորկի - Սոֆյա
* «Վալենտին և Վալենտինա»
* «Արեգակի երեխաներ»
* «Կադրիլ»
* «Դուլսկայա պանի  բարոյականությունը» - Դուլսկայա
* «Մայր մարդկության» - մայր

## Ֆիլմագրություն
# 1967 - Տուր թաթդ, ընկեր - տրամվայի տոմսավաճառ
# 1969 - Բամբուս (հեռուստաթատրոն) - ուսուցչուհի
# 1972 - Իվանովի նավակ- դրվագ
# 1976 - Եղբայր լինել - Կլավդիա Պետրովնա

## Գրականություն
* Абашина Клара Николаевна // Культура Дона в лицах. Ростов-на-Дону, 1997. С. 123.
* Семушкина Н. Верую в победу добра // Дон. 1980. № 12. С. 168-176.
* Варивода Т. … И словно в первый раз // Вечерний Ростов. 1980. 17 янв.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Իմ կանաչաթև լեդի (նկար)

**«Իմ կանաչաթև լեդի»** (), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1859 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Բրիտանական թանգարանի հավաքածուում։ Գոյություն ունի Ռոսսետտիի համանուն կտավը, որն ստեղծվել է յուղաներկով 1863 թվականին՝ բոլորովին այլ կոմպոզիցիայով և հերոսուհու կերպարով։

## Տեղեկություն նկարի մասին
Հերոսուհու կերպարը և նկարի անվանումը վերցված է անգլիական բանահյուսական «Կանաչ թևեր» բալլադից, որը հայտնի է եղել 16-րդ դարից։ Վերևի աջ անկյունում նկարիչւ դրել է այդ երգի նոտաները և երկու տող։

Ջրաներկի վրա աշխատանքն ավարտել է 1859 թվականին։ Հենրի Մարիլյեն Ռոսսետտիի կյանքի և ստեղծագործության մասին իր գրքում գրել է, որ Ռոսսետտին այնքան է սրտնեղել՝ կարդալով իր աշխատանքի մասին որոշ քննադատների կարծիքները, որ արդյունքում ներկել է դրա ֆոնը՝ այդպիսով «փչացնելով հիասքանչ աշխատանքը»։ Նկարի հակառակ կողմում կա կնոջ գլխի մատիտով ուրվանկար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1859 նկարներ
Կատեգորիա:Բրիտանական թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Աննա Բրեդսթրիթ

**Աննա Բրեդսթրիթ** (, ), առաջին ամերիկացի բանաստեղծուհի։

## Կենսագրություն
300փքս|մինի|Բրեդսթրիթի առաջին հրատարակություն
Աննայի  հայրը Թոմաս Դադլին (1576-1653) Անգլիայում եղել է Լինքոլնի կոմսի տան կառավարիչը։ 1628 թվականին Աննան ամուսնացել է Սիմոն Բրեդսթրիթի հետ (1603-1697)։ 1630 թվականին երկու ընտանիքները *Արաբելա* նավով տեղափոխվել են Ամերիկա։ Ճանապարհորդության ընթացքը տևել է երեք ամիս։ Նոր աշխարհում Աննայի հայրը  դարձել է Մասաչուսեթսի գաղութի նահանգապետ, որին հետագայում փոխարինել է Աննայի ամուսինը։

Աննան ընդհանուր առմամբ վատառողջ է եղել և ծանր է տարել ճանապարհորդությանը։ 1666 թվականին նրանց տանը բռնկված հրդեհի է  հետևանքով գրեթե ամեն ինչ այրվել է։ Այդ հրդեհի ժամանակ գրեթե ամբողջությամբ այրվել է նրա գրադարանը․ Աննան լավ կրթություն էր ստացել։ Բրեդսթրիթի բանաստեղծություններից մեկը նվիրված է հրդեհին։ Այս իրադարձություններից հետո Աննան հիվանդացել է տուբերկուլյոզով և կորցրել դստերը։ Նրան մխիթարանք է եղել հավատը, կամքը և հարազատների օգնությունը։

## Ստեղծագործություն
Աննայի կյանքի ընթացքում բանաստեղծության միակ գիրքը ՝ «Տասներորդ մուսան, որը վերջերս էր հայտնվել Ամերիկայում», լույս է տեսել 1650 թվականին Լոնդոնում առանց հեղինակի անվան։ Նրա հրատարակության է նախապատրաստել «Բանաստեղծությունների ընտրանի», որտեղ ներառել է ամենահայտնին՝ «Իմ սիրելի և սիրող ամուսնուն» պոեմը։ Այն լույս է տեսել 1678 թվականին, Ամերիկայում՝ նրա մահից հետո։ Բրեդսթրիթի կրոնական բանաստեղծությունները տարածված էին պուրիտան առաջին բնիկների շրջանում, ովքեր դրանք արտագրում էին, սակայն այդ բանաստեղծությունները հետագայում մոռացության են մատնվել և տպագրվել են միայն 19-րդ դարի կեսերին։

## Ճանաչում
Բանաստեղծուհուն է նվիրված Բերիմենի «Հարգանքի տուրք Աննա Բրեդսթրիթին» պոեմը, որը Ամերիկացի քննադատների կողմից բարձր գնահատականի է արժանացել։

## Նոր հրատարակություններ
Աննա Բրեդստրիտի ամբողջական աշխատանքները, 1981 թվական, Բոստոն, ։

## Հրապարակումներ ռուսերենով
«Մտորումներ» (անգլերենից թարգմանեց ՝ Գ. Ռուսակով. մեկնաբանությունները ՝ Ա. Զվերև, էջ 774 - ԱՄՆ բանաստեղծներ. Ժողովածու. - Մոսկվա, գեղարվեստական գրականություն», 1982 թվական, էջ 36–40):

* Ձգտելով Երկինք 
* Իմ սիրելի ու սիրող ամուսնուն
* Դամբանախոսություն իմ սիրելի ու հարգարժան մոր համար
* Բանաստեղծություններ ամուսնուն՝ իր երեխաներից մեկի ծննդյան նախօրեին
* Իմ սիրելի թոռնուհու՝ Էլիզաբեթ Բրեդստրիտի հիշատակին 
* Իմ սիրելի ու սիրող ամուսնուն (հատված Ի. Կովալևա, Իմ բանաստեղծները, Մ. Իթաքա,  մեկնաբանություններ, 2006 թվական, էջ 7)

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Stanford A. Anne Bradstreet, the worldly Puritan: an introduction to her poetry. New York: B. Franklin, 1974
* Critical essays on Anne Bradstreet/ Pattie Cowell, Ann Stanford, eds. Boston: G.K. Hall, 1983
* Gordon Ch. Mistress Bradstreet: the untold life of America’s first poet. New York: Little, Brown and Co., 2005
* Зверев А. М. Анна Брэдстрит// История литературы США. Т.1: Литература колониального периода и эпохи Войны за независимость. XVII—XVIII вв./РАН; Ин-т мировой лит.им. А. М. Горького. М.: Наследие, 1997

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստ գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ
Մասոնության թանգարան (Կենտ)

**Մասոնության Կենտի թանգարան** (), մասոնության թանգարան Կենտ կոմսության Քենթերբերի քաղաքի Սենթ Փիթերս Փլեյս հատվածում։ Թանգարանում պահվում է ազգային և միջազգային նշանակության մասոնական հազվագյուտ ցուցանմուշների հավաքածու։

Թանգարանում ներկայացված է մասոնության պատմությունը՝ ծագման պահից մինչև մեր օրերը, որտեղ հատուկ ուշադրություն է դարձվում հենց Կենտին, նրա օթյակներին և դրանց ծագմանը։ Հնարավոր է, որ թանգարանը Մեծ Բրիտանիայում՝ Լոնդոնից դուրս, ունի մասոնական նյութերի ավելի լավ հավաքածու։ Ցուցահանդեսին ներկայացվել են 19-րդ դարի եզակի վիտրաժներ, որոնք ի սկզբանե գեղազարդել են Լոնդոնում գտնվող «Freemasons Hall»-ը։

## Ընդհանուր տեղեկություններ
Գտնվում է Քենթերբերիի տաճարի մոտ և Վեստգեյթի աշտարակներից ոչ հեռու։ Մուտքն անվճար է, թեև կամավոր նվիրատվությունները ողջունելի են։

Քենթերբերիի թանգարանում պահվում է մասոնական գտածոների հավաքածու, որոնցից շատերը մարդաբանական կապեր ունեն Քենթերբերի քաղաքի և Կենտ շրջանի հետ՝ նկարներ, սպասք և ճենապակի, փաստաթղթեր, գրքեր, շքանշաններ։

Չնայած Արևելյան Կենտի նահանգի կառավարման ներքո գտնվող Քենթերբերիի մասոնության թանգարանը 1163887 համարի ներքո գրանցված բարեգործական կազմակերպություն է, այն գտնվում է Կենտում տեղակայված առանձին բարեգործական հիմնադրամի տնօրինության հովանու տակ։

## Պատմություն
Մասոնության Կենտի թանգարանի պատմությունն սկսվել է 19-րդ դարից։

Մասոնները Քենթերբերիում հայտնվել են 1730 թվականին, երբ քաղաքի առաջին օթյակն սկսել է ժողովվել Հայ-սթրիթի հին քաղաքապետարանին կից «Կարմիր առյուծ» փոքրիկ պանդոկում։ Համաձայն 1717-1894 թվականների Լեյնի մասոնական ժամանակագրությունների՝ քաղաքում օծվել է երեք մասնավոր և վեց ռազմական օթյակ։ 1878 թվականին Քենթերբերիի օթյակները, որոնք մինչ այդ հանդիպում էին քաղաքի տարբեր հասարակական շենքերում, ինչպիսիք են Քինգս Հեդը և Բրիվերս Արմսը, միավորվել են, որպեսզի իրենց համար գնեն Վեսթգեյթի աշտարակներից ոչ հեռու գտնվող սեփական շինությունները։ 1880 թվականին հենց այդ շենքի այգում է կառուցվել Քենթերբերիի մասոնական տաճարը։

1993 թվականին Կենտի մասոնական գրադարանը և թանգարանային հիմնադրամը № 1018784 համարի ներքո գրանցվել են որպես բարեգործական կազմակերպություն։

Թանգարանը հանրության համար փակվել է 2011 թվականի սկզբին՝ լայնածավալ վերակառուցման նպատակով։ Վերաբացումը կայացել է 2012 թվականի սեպտեմբերին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Gahan, RFW (1994) *A Short History of the Kent Masonic Library and Museum*

## Արտաքին հղումներ
* Արևելյան Կենտի ֆրանկմասոններ
* Արևմտյան Կենտի մասոնական նահանգ 

Կատեգորիա:1933 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Մասոնականություն
Կատեգորիա:Քենթերբերիի մշակույթ
Վերա Կաշուտովա

**Վերա Լեոնտևնա Կաշուտովա** (, ), խորհրդային նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Աստրախանում։ 1931-1935 թվականներին սովորել է Աստրախանի գեղարվեստական տեխնիկումում Պավել Վլասովի մոտ, 1939-1947 թվականներին՝ Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում, Մ. Բերնշտեյնի, Ա. Դեբլերի, Ա. Զայցևի մոտ։ Ինստիտուտն ավարտել է Բորիս Իոգանսոնի արհեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի որակավորման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Մայրություն։ Այգում» նկարը։

1947 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։  Ստեղծել է հիմնականում բնանկարներ, ավելի քիչ՝ նատյուրմորտներ և ժանրային կոմպոզիցիաներ։ Կաշուտովայի ստեղծագործությունների թվում են «Կասպից ծովի վրա» (1951), «Հովտաշուշաններ» (1953), «Ծովախորշ», «Գուրզուֆ։ Նավակների կայան», «Գուրզուֆ։ Քամի ծովում», «Ղրիմ։ Գարուն» (բոլորը 1955), «Գյուղացի աղջիկ», «Վոլգա», «Յալթա։ Նավահանգիստ», «Ղրիմ։ Ծաղկող այգիներ» (բոլորը 1956), «Ամպ լեռներում», «Ծովում», «Վարդեր։ Նատյուրմորտ», «Կասպիայում։ Լողացող գործարանի մոտ» (բոլորը 1957), «Դափնեվարդը ծաղկում է» (1958), «Բախչիսարայ» (1959) նկարներն ու բնանկարները և այլն։

Մահացել է 1994 թվականի ապրիլի 18-ին Սանկտ Պետերբուրգում՝ կյանքի 78-րդ տարում։

Վերա Կաշուտովայի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում և արտասահմանում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* *Выставка произведений ленинградских художников 1951 года. Каталог.* Л., Лениздат, 1951. С.12.
* *Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1956 года. Каталог.* Л., Ленинградский художник, 1958. С.12.
* *1917 — 1957. Выставка произведений ленинградских художников. Каталог.* Л., Ленинградский художник, 1958. С.17.
* *Осенняя выставка произведений ленинградских художников 1958 года. Каталог.* Л., Художник РСФСР, 1959. С.14.
* *Выставка произведений ленинградских художников 1960 года. Каталог*. Л., Художник РСФСР, 1961. С.20.
* *Художники народов СССР. Биобиблиографический словарь. Т.4. Кн.2.* СПб., 1995. С.348.
* *Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР*. Л., Художник РСФСР, 1980. С.52.
* *Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа.* СПб., НП-Принт, 2007. С.389, 405.
* *Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005.* СПб., Первоцвет, 2007. С.57-58.

Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Ալոիզա

**Ալոիզա** (, (լրիվ անունը **Ալոիզա Կորբազ**), ), շվեյցարացի նկարչուհի,  Ար բրյուտ Շվեյցարիայի մասնաճյուղի հիմնադիր։

## Կենսագրություն
Ալոիզա Կորբազ ծնվել է Շվեյցարիայի Լոզան քաղաքում, 1886 թվականին։ 11 տարեկանում կորցրել է մորը։ Նա ծառայել է որպես մասնավոր ուսուցիչ Պրուսիայի ազնվական ընտանիքներում (Լայպցիգ, Պոտսդամ)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո ստիպված է եղել վերադառնալ Շվեյցարիա։ 1918 թվականին նրա մոտ ախտորոշվել է շիզոֆրենիա։ 1920 թվականից հետո նա այլևս դուրս չեկավ հոգեբուժական կլինիկաներից։ Այդ ժամանակահատվածում նա սկսել է նկարել, առաջին տարիների աշխատանքների մեծ մասը չի պահպանվել։ 1936 թվականից բժիշկները հետաքրքրվել են նրա նկարներով և սկսել հավաքել դրանք։

## Արվեստ
Նա նկարել է  շագանակագույն թղթի և ստվարաթղթի վրա․ կարել է մի քանի թերթ կամ կտոր միասին և փորձել ամբողջ տարածքը լրացնել վառ գույներով։ Ամենից հաճախ նրա թեմաներն էին սիրահար զույգերը (պատանեկության տարիներին նա կրքոտ սիրահարված էր կայզեր Վիլհելմ II-ին), թատրոնի, Տրավիատա օպերայի կերպարները, Մանոն Լեսկոն (նա մանկուց երազում էր երգչուհի դառնալ), պատմական գործիչներ՝ Նապոլեոնը, Կլեոպատրան, Մարի Ստյուարտը, Ելիզաբեթ թագուհին։

## Ժառանգություն
Ալոիզայի աշխատանքների մի մասն այսօր ընդգրկված է Ժան Դյուբյուֆեի կողմից հավաքված Լոզանի Ար Բրյուտի հավաքածուում, ինչպես նաև Շվեյցարիայի համանուն կանտոնում գտնվող Զոլոթուռն քաղաքի արվեստի թանգարանի ցուցադրությունում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Porret-Forel J.* Aloïse et le théâtre de l’univers. — Genève: Skira, 1993.
* Discovery of art brut: works by three Swiss artists, Wölfli, Aloïse, Müller. — Hong Kong: The Center, 1997
* *Porret-Forel J.* La voleuse de mappemonde: les écrits d’Aloïse. — Carouge-Genève: Editions Zoé, 2004.

## Արտաքին հղումներ
* Aloïse
* grands noms des petites gens de l'art brut
* Aloïse & the Theater of the Universe
* Aloïse Corbaz, known as Aloïse 
* Выставка Алоизы в Лозанне, лето 2012
* Фильм Московского музея творчества аутсайдеров «Коллекция Ар Брют» 2008)

Կատեգորիա:Շվեյցարացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի նկարչուհիներ
Գնչուական տիրամայր

**«Գնչուական Մադոննա»** (), իտալացի գեղանկարիչ, վենետիկյան դպրոցի  ներկայացուցիչ Տիցիանի նկարը (շուրջ. 1490-1576)։ Ստեղծվել է 1511-1512 թվականներին (այլ տվյալներով՝ 1910-1911)։ Այն ստեղծվել է ավելի շատ տանը պահելու, ոչ թե եկեղեցու համար։ Պահվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում (ինվ. № GG 95)։

## Նկարագրություն
Նկարը, որում պատկերված է Մարիամ Աստվածածինը նորածնի հետ, նկարչի ստեղծագործության վաղ շրջանի առաջին և առավել հայտնի նկարներից է։ «Գնչուական Մադոննան» այդպես է կոչվել Մադոննայի  աչքերի մուգ գույնի և թուխ մաշկի պատճառով։ Ֆիգուրների բրգաձև կառուցվածքը, անկախ բնանկարի պատկերումից, հիշեցնում է Ջովաննի Բելլինիի և Ջորջոնեի աշխատանքները։ Այս աշխատանքում բացահայտվել են Տիցիանի տաղանդի անհատական հատկանիշները՝   նյութական կերպարայնության էներգետիկ պոռթկումը, գույների չափազանց նուրբ աստիճանավորումը, որոնք պատկերում են պատկերված առարկաների ծավալը և անգերազանցելի զգացմունքայնությունը։

Մարիամի ու նորածնի անթերի եռանկյունաձև դիրքը և նրանց ետևում տեսքի նոսր մթնոլորտը կենդանանում են ծաղիկների նուրբ համադրության շնորհիվ, որոնք հիմնականում վերցվել են Ջորջոնեից։ Այս կտավի վրա նկարիչը արտացոլել է Վենետիկի մթնոլորտը. հետին պլանում լեռները լուծվում են մաքուր մթնոլորտում՝ ստեղծելով նուրբ ծաղիկների նրբագեղ սիմֆոնիա, որոնք հիանալի ներդաշնակում են Կույս Մարիամի փարթամ զգեստի կարմիր, կանաչ և սպիտակ գույների հետ։ Տիցիանը, ի տարբերություն իր ուսուցիչների, ունի բացառիկ ինտուիցիան դեմքի վերաբերյալ, որն արտացոլվել է Մադոննա-գնչուհու և մանկան արտասովոր, լարված հայացքներում։

Կտավը 1659 թվականից եղել է էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմի Ավստրիացու հավաքածուում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1510 նկարներ
Կատեգորիա:Մարիամ Աստվածածինը գեղանկարչության մեջ
Կատեգորիա:Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ
Ֆրանչեսկո Բոնսինյորի

**Ֆրանչեսկո Բոնսինյորի** (; ), Վերածննդի ոճով նկարող իտալացի գեղանկարիչ։

## Կենսագրություն
[thumb|«Սուրբ Սեբաստիան», [Արեցոյի արվեստի թանգարան|409x409px|left]]
Ֆրանչեսկոն ծնվել է շուրջ 1460 թվականին Վերոնայում՝ նկարիչ Ալբերտո Բոնսինյորիի ընտանիքում։ Գեղանկարչություն սովորել է Ֆրանչեսկո Բենալյոյի արվեստանոցում։ 1480 թվականին Վերոնայից տեղափոխվել է Վենետիկ, որտեղ ապրել է մինչև 1487 թվականը։ Ստեղծագործական վաղ շրջանում գտնվել է Վենետիկի գեղարվեստի դպրոցի ազդեցության ներքո։ Բոնսինյորիի վրա առանձնահատուկ տպավորություն են գործել Անտոնելլո դա Մեսինայի, Ջովաննի Բելլինիի, Չիմա դա Կոնելյանոյի և Ալվիզե Վիվարինիի ստեղծագործությունները։

Այս շրջանի հայտնի ստեղծագործությունների թվում նկարչի ամենավաղ աշխատանքներն են 1483 թվականի *«Մադոննան քնած մանկան հետ»* և 1484 թվականի *«Դալ Բովոյի զոհասեղանը»* կամ *«Մադոննան գահին՝ առաջիկա սրբերի և դոնատոր Ալտաբելա Ավոգադրոյի հետ»* կտավները, որոնք այժմ մտնում են Վերոնայի Հանրային թանգարանի հավաքածուի մեջ։

1487-1505 թվականներին նկարիչն ապրել է Մանտովայում, որտեղ եղբոր՝ Ջիրոլամո Բոնսինյորիի և Անդրեա Մանտենյայի հետ աշխատել է Գոնզագի տան մարքկոմս պալատական նկարչի հետ։ Անդրեա Մանտենյայի հետ ծանոթությունը Բոնսինյորիի նկարին ավելի մոնումենտալ երանգ է հաղորդել։ Այս ոգով նրանք նկարել են Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի հավաքածուի *«Մադոննան սրբերի հետ»* և 1519 թվականի Մանտովայի Սան Վինչենցո եկեղեցու *«Երանելի Օսաննայի զոհասեղանը»* նկարները։ Վերջինս այժմ գտնվում է այս քաղաքի դուքսերի պալատի թանգարանում։ Այդ նկարում առջևի պլանում ձախից նկարիչը պատկերել է վերջերս այրիացած մարքկոմսուհի Իզաբելլա դ’Էստեին՝ իր հովանավորի՝ մանտովացի մարքկոմս Ֆրանչեսկո II-ի կնոջը։

16-րդ դարի սկզբին Բոնսինյորիի վրձինը դարձել է ավելի բարակ և փափուկ, ինչը կապում են Լեոնարդո դա Վինչիի ստեղծագործության ազդեցության հետ, որի հետ նա ծանոթացել է Մանտովայում գտնվելու ժամանակ։ Այս ոճով նրանք նկարել երկու կտավ Սուրբ Սեբաստիանի պատկերով, մեկը՝ 1510 թվականին, որը գտնվում է Կուրտատոնեի Սանտա-Մարիա-դելլե-Գրացիա եկեղեցում, մյուսը՝ Արեցոյի արվեստի թանգարանում։ Բոնսինյորիի *«Մադոննան սրբերի հետ»* աշխատանքը ևս այս ոճի նկար է, որը գտնվում է Վերոնայի Սան-Բերնարդինո եկեղեցում։

Բոնսինյորին կայացած դիմանկարիչ էր։ Այս ժանրի վաղ նկարներում, ինչպիսին է Ազգային պատկերասրահի *«Սենատորի դիմանկարը»*, նկատելի է նկարչի անհատական ձեռագիրը։ Իրենից հետո թողել է իր ժամանակակիցների բազմաթիվ դիմանկարներ, այդ թվում՝ Հռոմի պապ Լև X-ի 1514 թվականի դիմանկարը։

Բոնսինյորին մահացել է 1519 թվականի հուլիսի 12-ին Վերոնայի մոտ գտնվող Կալդիերոյում՝ Յունոնայի թերմերում բուժման ընթացքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Խոհարար (նկար)

**Խոհարար** (), իտալացի նկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի նկարը, որն ստեղծվել է 1570 թվականին։

## Համատեքստ
Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի վաղ կյանքի մասին շատ քիչ տեղեկություններ կան։ Իտալացի նկարիչների մեծամասնության նման, նա իր կարիերան սկսել է տարբեր վայրերում վիտրաժներ, որմնանկարներ և գոբելեններ ստեղծելու տարբեր պատվերներով, այդ թվում՝ Միլանում, Կոմոյում և Մոնցայում։ 1562 թվականին դարձել է Հռոմեական Սրբազան կայսրության կայսր Մաքսիմիլիան II-ի պաշտոնական դիմանկարիչը։ «Խոհարարը» կտավը Արչիմբոլդոյի նկարած կայսեր շրջապատի անդամների դիմանկարների շարքից է, որը ոճով համապատասխանում է «Իրավաբանի» և «Գրադարանավարի» նկարներին։ Խոհարարի դիմանկարը թվագրվում է մոտ 1570 թվականով։ Այդ ժամանակահատվածում Արչիմբոլդոն ստեղծեց մարդկանց մի շարք մարդաբանական դիմանկարներ՝ օգտագործելով տարբեր առարկաներ, որոնք կապ ունեն մարդու կյանքի կամ մասնագիտական գործունեության հետ, ինչպիսիք են մրգերը, բանջարեղենը, ծաղիկները։

## Նկարագրություն
Նկարը նատյուրմորտ է, որն ստեղծվել է պարեյդոլիայի էֆեկտի օգտագործմամբ․ մարդը ձեռքերով բարձրացնում արծաթե ափսեի կափարիչը, որում տարբեր տեսակի տապակած մսեր են։ Սակայն պատկերը 180 աստիճանով շրջելու դեպքում պարզվում է, որ խոճկորը և նապաստակը դառնում են խոհարարի գլուխը, ճուտը՝ նրա քիթը, իսկ նրա աչքը՝ մարդու աչքը։

## Պատմություն
Ներկայումս նկարը գտնվում է Շվեդիայի ազգային թանգարանի հավաքածուում (Ստոկհոլմ)։

## Ծանոթագրությոններ

## Արհտաքին հղումներ
* «Խոհարար», Շվեդիայի ազգային թանգարան

Կատեգորիա:1570 նկարներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի ազգային թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի նկարներ
Ձմեռ (նկար)

**Ձմեռ** (), իտալացի նկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի , 1527-1593) նկարը, որն ստեղծվել է 1573 թվականին։ Նկարվել է յուղաներկով կտավի վրա։ Գտնվում է Լուվրի թանգարանում։ Չափերը՝ 76 × 64 սմ։

## Նկարագրություն
«Ձմեռ» նկարը «Տարվա եղանակներ» շարքի («Գարուն», «Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ») ստեղծագործություններից է։ Անձնավորում է ծերությունը։ Ձմռան այլաբանական դիմանկարը ներկայացված է մի հիվանդ ծերունու պատկերով։ Նա պատկերված է որպես հին կոշտուկավոր կոճղ մութ ֆոնի վրա։ Նրա մարմինը փաթաթված է ծղոտե խորհրդանշական թիկնոցով։ Գլխարկի վրա պատկերված են երկու խաչված սրեր։ Դեմքի մաշկին, որը խոր կնճիռներ ունի, փոխարինում է ծառի կեղևը։ Նրա գլխին մազերի փոխարեն միահյուսվել են կանաչ բաղեղով փաթաթված ճյուղերը։ Փտած փչակը փոխարինում է ականջին։ Շրթունքները պատկերված են հին կաճղերի վրա աճող սնկերի տեսքով։ Քիթը կոտրված ոստիկ է։ Նրա կրծքից դուրս է գալիս հասուն կիտրոնով և մանդարինով ճյուղը։ Ծերունին մռայլ և դժգոհ նայում է կիտած հոնքերի տակից։ Ճիշտ այնպես, ինչպես տվյալ շարքի մյուս դիմանկարները, որոնք պահվում են Լուվրի հավաքածուում, Ձմռան դիմանկարը շրջանակված է ծաղկային շղթայով։

## Պատմություն
«Տարվա եղանակներ» շարքը 1573 թվականին պատվիրել է կայսր Մաքսիմիլիան II-ը որպես նվեր իր ընկերոջը և դաշնակցին՝ Օգոստոսին (Սաքսոնիայի կուրֆյուրստ), որի զինանշանը՝ Մեյսենի խաչված սրերը, նկարվել են ձմռան խորհրդանշական թիկնոցի վրա։ Այսպիսով, Արչիմբոլդոն վերսկսել է «Տարվա եղանակներ» նկարների ավելի վաղ ստեղծված շարքը, որը 1569 թվականին նվիրել էր Մաքսիմիլիան II-ին «Չորս տարերքներ» («Ջուր», «Հող», «Կրակ» և «Օդ») շարքի հետ միասին։ Ծաղիկներով շրջանակումը, ամենայն հավանականությամբ, ավելացվել է այլ նկարչի կողմից XVII դարում։

## «Տարվա եղանակներ» շարքի նկարներ

Պատկեր:Arcimboldo - Les saisons - Le printemps - Sans cadre.jpg|Գարուն, 1573 թվական, Լուվր
Պատկեր:Arcimboldo - Les saisons - L'été.jpg|Ամառ, 1573 թվական, Լուվր
Պատկեր:Arcimboldo - Les saisons - L'automne.jpg|Աշուն, 1573 թվական, Լուվր


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1573 նկարներ
Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ
Կատեգորիա:Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի նկարներ
Ազայ Կուլիև

**Ազայ Աժդար օկլի Կուլիև** (, ), Ադրբեջանի պետական գործիչ, ԱՀ Նախագահին առընթեր հասարակական կազմակերպություններին պետական աջակցության խորհրդի նախագահ, Ադրբեջանի Հանրապետության Միլլի Մեջլիսի III, IV, V և VI գումարման պատգամավոր, Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության Խորհրդարանական վեհաժողովի քաղաքական հարցերի ու անվտանգության հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ (2013-2016), ԵԱՀԿ ԽՎ փոխնախագահ, ԵԱՀԿ ԽՎ Մետաքսի ճանապարհին աջակցության խմբի նախագահ, ԵԱՀԿ ԽՎ-ում Ադրբեջանի Հանրապետության Միլլի Մեջլիսի պատվիրակության ղեկավար, Քաղաքական գիտությունների դոկտոր։

## Կենսագրություն
Ազայ Կուլիևը ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 23-ին, Զանգեզուրի Գարաքիլսայի շրջանի Վաղատին գյուղում։ 
* 1989-1991 թվականներին ծառայել է բանակում։
* 1992-1998 թվականներին սովորել է Բաքվի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։
* 1995-1996 թվականներին սովորել է Անկարայում ՝ Թուրքիայի և Մերձավոր Արևելքի պետական կառավարման ինստիտուտում։
* 2010 թվականինի փետրվար-մարտ ամիսներին նա սովորել է Քենեդիի դպրոցում, Հարվարդ, ԱՄՆ։
* 2007-2013 թվականներին սովորել է Բաքվի պետական համալսարանի դոկտորանտուրայում։
* 2015 թվականին նա ընտրվել է ԱՀ Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր։
* 2016 թվականին նշանակվել է ԵԱՀԿ Խորհրդարանական վեհաժողովի փոխնախագահ։
* 2020 թվականին նշանակվել է ԵԱՀԿ ԽՎ-ում Ադրբեջանի Հանրապետության Միլլի Մեջլիսի պատվիրակության ղեկավար։
* 2008 թվականից նա Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահին առընթեր հասարակական կազմակերպություններին պետական աջակցության խորհրդի նախագահն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանի Ազգային ժողովի 3-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի Ազգային ժողովի 4-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի Ազգային ժողովի 5-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի Ազգային ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի Ազգային ժողովի պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ
Բալդասսարե Տոմազո Պերուցցի

**Բալդասսարե Տոմազո Պերուցցի** (,), Բարձր Վերածննդի և վաղ մաներիզմի իտալացի ճարտարապետ և նկարիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Սիենայի մոտակայքում գտնվող փոքրիկ քաղաքում։ 1503 թվականից աշխատել է Հռոմում։ Արագորեն ճանաչում է ստացել որպես ճարտարապետ և ճարտարապետական տարածքի շարունակության էֆեկտ ստեղծող պատրանքային որմնանկարների վարպետ։ Այդ պատճառով Պերուցին համարվում է ֆասադային որմնանկարների հռոմեական դպրոցի, հիմնականում՝ գրիզայլի հիմնադիրը, որոնք չեն հասել մեր ժամանակներ։ Նախ Պերուցին աշխատում էր Դոնատո Բրամանտեի հետ, հետո սկսել է աշխատել Ռաֆայել Սանտիի հետ։ Կենսագիրները համարում են, որ Հռոմի Պապ Լեո 10-րդին ուղղված հայտնի «Ռաֆայելի նամակի» հեղինակը հենց Պերուցին է։

thumb|left|Palazzo Massimo alle Colonne, Հռոմ

1508-1511 թվականներին Բալդասսարե Պերուցին Ռաֆայելի, Սեբաստիանո դել Պիոմբոյի և այլոց հետ մասնակցել է Հռոմում գտնվող Վիլլա Ֆարնեզինայի կառուցմանը և որմնանկարչությանը։ 1520 թվականին Ռաֆայելի մահից հետո Անտոնիո դա Սանգալլո Կրտսերի հետ միասին նա ղեկավարել է Սուրբ Պետրոսի տաճարի կառուցման աշխատանքները։ 1527 թվականին Հռոմի սարսափելի կողոպուտից հետո Բալդասսարե Պերուցին վերադարձել է իր հայրենի Սիենա և այնտեղ աշխատել որպես հանրապետության ճարտարապետ։ 1535 թվականին նա վերադարձել է Հռոմ։ Նրա կառուցած վերջին շենքը եղել է Հռոմում գտնվող *Palazzo Massimo alle Colonne-ն* (1532-1536 թվականներ)։

Պերուցին թաղված է Հռոմի պանթեոնում՝ Ռաֆայելի գերեզմանի հարևանությամբ։ Պերուցիի աշակերտը եղել է մաներիստ ճարտարապետ և տեսաբան Սեբաստիանո Սերիլոն։ Բալդասսարե Պերուցիի որդին՝ Ջովաննա Սալյուստիոն, նույնպես ճարտարապետ էր։ Մյուս որդին՝ Օնորիոն, հոր մոտ նկարչություն է սովորել, այնուհետև դոմինիկացի քահանա է դարձել Հռոմի Սանտա Մարիա սոպրա Միներվա վանքում։

## Ոճի առանձնահատկություններ
Պերուցին տարվել է անտիկ հնագիտությամբ, մաթեմատիկայով, աստղագիտությամբ, երկրաչափությամբ և հեռանկարով։ Նա Վերածննդի նվիրյալ էր, բայց իր անհատական ոճում զարմանալիորեն միացրել է Բրամանտեի և Ռաֆայելի կողմից ստեղծված հռոմեական կլասիցիզմի նորմերը մաներիզմի տարրերի և Սիենայի գեղանկարչության դպրոցի իր հարազատ գոթական արխաիզմի հետ։ Նրա ճարտարապետական աշխատանքներում մաներիզմն ըստ Վիպերի նուրբ դիտարկման, ի հայտ է եկել Պալացցո Մասսիմո Ալլե Կոլոննեի անսովոր կոր ֆասադում, ոչ համահունչ սյուներում ու պատուհանների որմնախոռոչների համամասնություններում։ Նրա գեղանկարչական աշխատանքներում գրավում է անսովոր արտահայտչականությունը, նկարչական ամբողջ տարածքը ֆիգուրներով լցնելու մաներիզմին բնորոշ ձևը։

Պերուցիի վրձնին են պատկանում Սանտա Մարիա դելա Պաչեում, Պալացցո Մադամայում, Սանթ Օնոֆրիո Ալ Ջանիկոլոյի, Սան Պիետրո ին Մոնտորիոյին և Սան Ռոկոյի հռոմեական եկեղեցիներում գտնվող որմնանկարները, որմնանկարներ Սան Ջովաննի կապելլայում (Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ)։ Երաժշտական գործիքների պատկերագրության տեսանկյունից հետաքրքիր է Պերուցիի «Չորս երաժշտական աստվածներ» ստեղծագործությունը, որի վրա պատկերված են Պան, Ամֆիոն, Մուսեյը և Մարսին (ցուցադրվել է Լուվրում)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Католическая энциклопедия: Бальдассаре Перуцци
* Работы в музеях мира

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Իտալացի մաներիստ նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի փորագրիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Հուստուս Էսիրի

**Հուստուս Էսիրի** (, ), նիգերիացի վետերան, մրցանակակիր դերասան։ Նա ընդհանուր առմամբ իր դերասանական գործունեության մեջ  համարվել է Նոլիվուդի հենասյուներից մեկը, ով ի հայտ է եկել 1960 ական թվականներին։ Նա մեծ հեղինակություն է ձեռք բերել *Նիգերիայի հեղինակային հեռուստատեսության* «Գյուղի տնօրենը» հայտնի հեռուստասերիալում և Չինուա Աչեբեի գրքի հիման վրա ստեծված *«Գործերը փլվում են»* ֆիլմում խաղացած դերերով։ Աֆրիկայի կինոակադեմիայի 9-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ «Ասասինների պրակտիկան» ֆիլմում կատարած դերի համար նա հետմահու ստացել է «Լավագույն դերասան» մրցանակ, և 2013 թվականի Նոլիվուդի ֆիլմերում նա առաջինն է եղել, ով արժանացել է Գուդլաք Ջոնաթանի կյանքի նվաճումներ մրցանակին։ Նիգերիայի կառավարությունը նրան պատվել է մի քանի ազգային պատվոգրերով, իսկ բարձրագույնը՝ Նիգերիայի շքանշանի սպա, Նիգերիայում  կինոնկարների զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար։

Նա Mavin Records ձայնագրման հարնաճանաչ ստուդիայի երաժիշտ Դոկտոր Սիդի (Dr SID) հայրն է։

## Վաղ կյանք և գործունեություն
Հուստուսը ծնվել է 1942 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Դելտա նահանգի Օրիա-Աբրակա քաղաքում։ Հետո նա մեկնել է Էֆֆուրոն և ընդունվել է Բենդելի նահանգի Ուրհոբո քոլեջ։ Այնուհետև Նիգերիայից մեկնել է Գերմանիա՝ բարձրագույն կրթություն ստանալու համար։ Գերմանիայում նրա հաճախած հաստատություններից են եղել Մաքսիմիլանի համալսարանը, Մյունխենում (1964), պրոֆեսոր Վեներսի ինժեներական ինստիտուտը Արևմտյան Բեռլինում (1967) և Արենսի կատարողական արվեստի դպրոցը (1968)։

Եվրոպայում գտնվելու ընթացքում նա սկսել է իր դերասանական գործունեությունը։ Այն ժամանակ, երբ նա աշխատել է որպես գերմաներենի թարգմանիչ Գերմանիայում Նիգերիայի ձայնի ընթացքում, Նիգերիայի կառավարությունից հրավեր է ստացել նկարահանվելու «Գյուղի տնօրենը» ֆիլմում, որը նա ընդունել է։

## Մահ և հարգանքի տուրք
Էսիրին մահացել է Լագոսի հիվանդանոցում, 2013 թվականի փետրվարի 19-ին շաքարախտի բարդությունների հետևանքով։ 2013 թվականի ապրիլի 8-ին Ազգային մարզադաշտում Նիգերիայի դերասանների գիլդիայի կողմից կազմակերպված հարգանքի տուրք է մատուցվել նրա պատվին։ 2013 թվականի ապրիլի 9-ին Լագոսի Մաֆոլուկու քաղաքի Սուրբ Յուդե կաթոլիկ եկեղեցում մատուցվել է պատարագ։ Իսկ հաջորդ օրը Ուորիում կատարվել է ժամերգություն։ Այնուհետև նրա մարմինը տեղափոխվել է իր հանգստավայրը՝ իր ծննդավայր Աբրակա։ Նրա հուղարկավորությանը ներկա են եղել մի քանի պետական պաշտոնյաններ և զվարճանքի ինդուստրիայի գործիչներ։

## Ֆիլմագրություն
Նա մասնակցել է մի քանի նոլիվուդյան և հեռուստատեսային արտադրություններում, այդ թվում՝

* *«Կորցրած տարիներ»*
* *«Ընդմիշտ»*
* *«Մրցանակ»*
* *«Վեց սատանա»*
* *«Իշխանության միջանցքներ»*
* *«Անցյալ գիշեր»*
* *«Բռնակալ»*
* *«Հետաքննություն»*
* *«Ուրվականը»*
* *«Մարդասպանի պրակտիկան»*
* *«Բժիշկ Բելլո»*
* *«Երվորյակ թուր»*
* *«Պահիր իմ կամքը»*
* *«Արշավանք 1897»*։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Justus Esiri Internet Movie Database կայքում

Կատեգորիա:Նիգերիացի դերասաններ
Բերնարդո Պարենտինո

**Բերնարդո Պարենտինո** (), վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։ Նա հիմնականում աշխատում էր Պադովայում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Վենետիկյան հանրապետությանը պատկանող Պորեչ քաղաքում, որը գտնվում է Իստրիայի թերակղզու ափին։ Ամենայն հավանականությամբ, այնտեղ է ստացել իր նախնական կրթությունը։ Մահացել է Վիչենցա քաղաքում։ Մեծապես կրել է Անդրեա Մանտենյայի ազդեցությունը, հավանաբար եղել է նաև նրա աշակերտը։

Նկարիչը հայտնի է նաև Բերնարդո Պարենցանո, Բերնարդո դա Պարենցո, Բերնարդինո Պարենտինո անուններով։ Նա սխալմամբ նույնացվել է վանական Լորենցոյի հետ։

## Ստեղծագործություն
Բերնարդո Պարենտինոյի վրձնին են պատկանում Պադովայի սուրբ Ջուստինա վանքի համար ստեղծված «Սուրբ Բենեդիկտի կյանքը» աշխատանքը և «Սուրբ Ծնունդ» ստեղծագործությունը, որը գտնվում է Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահում։ Նա նաև ստեղծել է «Սուրբ Անտոնիոսի գայթակղությունը» ընդհանուր թեմային վերաբերող նկարների շարքը, որոնք գտնվում են Դորիա Պամֆիլի պատկերասրահում։ Նրան է պատկանում նաև «Մոգերի երկրպագությունը» ստեղծագործությունը։

Նկարչի աշխատանքներում տեսանելի է մանրուքների նկատմամբ խիստ ուշադրությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Museum entry

## Արտաքին հղումներ
* Bernardo Parentino sur le site Artcyclopedia.com
* Bernardo Parentino sur le site Artnet.fr

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Ջոնաս Սոլք

**Ջոնաս Սոլք** (, ), ամերիկացի վիրուսաբան։ Հայտնի է որպես պոլիոմիելիտի դեմ առաջին պատվաստանյութեր մշակողներից մեկը (աշխատել է ամերիկացի գիտնականներ Հիլարի Կոպրովսկու և Ալբերտ Սաբինի հետ, ինչպես նաև սերտ համագործակցել է խորհրդային գիտնականներ Մ. Պ. Չումակովի և Սմորոդինցևի հետ)։

## Ընտանիք
Ծնվել է Լեհաստանից հրեա ներգաղթյալներ Դանիել և Դորա Սալքերի ընտանիքում։ Ջոնասն ունեցել է երկու եղբայր՝ Հերմանն ու Լին։ Ընտանիքն ապրել է Արևելյան Հարլեմում, այնուհետև Բրոնքսում, ապա Քուինսում։ Դանիել Սոլքը եղել է կանացի դերձակ և կարողացել է իր երեխաներին լավ դպրոց տալ։ Ջոնասը հաճախել է Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջ։ Ավելի ուշ բժշկության դոկտորի կոչում է ստացել Նյու Յորքի համալսարանից։

1939 թվականի հունիսի 9-ին ամուսնացել է Դոննա Լինդսի Քալփինի հետ, ում հետ ծանոթացել է դեռ քոլեջում։ Նրանք ամուսնալուծվել են 1968 թվականին։ Ջոնասն ու Դոննան ունեցել են երեք երեխա՝ Փիթեր, Դարել և Ջոնաթան։

1970 թվականին ամուսնացել է ֆրանսիացի նկարիչ Ֆրանսուազա Ժիլոյի (ծնված 1921 թվականին) հետ, որը ժամանակին եղել է Պաբլո Պիկասոյի կինը և նրա երկու երեխաների մայրը։

## Աշխատանք և հետազոտություն
1943 թվականին Սոլքը ստեղծել է գրիպի դեմ արդյունավետ պատվաստանյութ, որը լայնորեն օգտագործվել է ԱՄՆ-ի և Դաշնակիցների բանակներում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին տարիներին։

1947 թվականից Սոլքը դասավանդել է Փիթսբուրգի համալսարանի բժշկական դպրոցում։

1948 թվականին մասնակցել է մի նախագծի, որը ֆինանսավորվել է մանկական կաթվածի ազգային հիմնադրամի կողմից՝ նպատակ ունենալով որոշել պոլիոմիելիտի վիրուսի տարբեր տեսակների քանակը։ Հետազոտության վրա աշխատելով՝ Սոլքը տեսել է պոլիոմիելիտի դեմ պատվաստանյութի մշակման համար այս ծրագիրն ընդլայնելու հնարավորություն։ Իր հավաքած փորձառու հետազոտական թիմի հետ միասին Սոլքը հաջորդ յոթ տարիները նվիրել է այդ աշխատանքին։

Նրանց հաջողվել է մշակել երկրորդ (Հիլարի Կոպրովսկիից հետո) ոչ ակտիվացված պատվաստանյութ։ 1952 թվականին ստացած հետազոտությունը, անհրաժեշտ ուսումնասիրություններից հետո, 1955 թվականի ապրիլի 12-ին ներկայացվել է աշխարհին։

Սոլքը որոշել է չպատենտավորել պատվաստանյութը և դրանից որևէ շահույթ չստանալ՝ դրա գլոբալ բաշխումն առավելագույնի հասցնելու համար։ Մշակված պատվաստանյութի (1956-1961) զանգվածային կիրառման արդյունքում, հատկապես վարակի ենթակա տարիքային խմբերի երեխաների շրջանում, դեպքերը նվազել են 96%-ով։

Իր կյանքի վերջին տարիներին Սոլքը մասնակցել է ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի դեմ պատվաստանյութի մշակմանը։

## Մրցանակներ և ճանաչում
* 1955՝ Կոնգրեսի ոսկե մեդալ
* 1956՝ Լասկեր-ԴեԲակեյի մրցանակ՝ կլինիկական բժշկական հետազոտությունների համար
* 1957՝ Ջոն Սքոթի մեդալ
* 1962՝ Ռոբերտ Կոխի անվան մրցանակ
* 1977՝ Նախագահի Ազատության մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ
Կատեգորիա:Փիթսբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ
Վահրամ Դումանյան

**Վահրամ Ժորայի Դումանյան** (), ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների հայ դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախկին նախարար (2020-2022)։ ՀՀ նախագահի նախկին խորհրդական (2023-2025)։ ՀՀ վարչապետի խորհրդական։

## Կենսագրություն
Վահրամ Դումանյանը ծնվել է 1962 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ 1979-1984 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանում, 1984-1990 թվականներին՝ Մոսկվայի ԽՍՀՄ ԳԱ Վ. Ա. Ստեկլովի անվան մաթեմատիկական ինստիտուտում։

Աշխատել է Երևանի պետական համալսարանում, Մոսկվայի ԽՍՀՄ ԳԱ Վ. Ա. Ստեկլովի անվան մաթեմատիկական ինստիտուտում, Լեհաստանի Ս. Բանախի անվան միջազգային մաթեմատիկական կենտրոնում, Գերմանիայի Թրիերի համալսարանում, Գերմանիայի Պադերբորնի համալսարանում։

Հայկական մաթեմատիկական ասոցիացիայի անդամ է, մասնագիտական խորհրդի անդամ է, արժանացել է Երևանի պետական համալսարանի և Կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալների։

Շուրջ 5 տասնյակ ուսումնամեթոդական և գիտական աշխատությունների հեղինակ է։

2020 թվականի նոյեմբերին Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար։

2008-2019 թվականներին եղել է ԲՈԿ-ի «Մաթեմատիկական կիբեռնետիկա» մասնագիտական խորհրդի գիտական քարտուղար։

2001-2020 թվականներին եղել է ICPC համալսարանական թիմերի ծրագրավորման միջազգային օլիմպիադայի Հայաստանի տարածաշրջանի տնօրեն։

2020 թվականի նոյեմբերի 23-ից Հայաստանի ԿԳՄՍ նախարար է։

2022 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, իր հրաժարականի դիմումի հիման վրա ազատվել է ԿԳՄՍ նախարարի պաշտոնից։

2023-2025 թվականներին եղել է ՀՀ նախագահի խորհրդական։

2025 թվականի ապրիլի 30-ին նշանակվել է ՀՀ վարչապետի խորհրդական:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Ծով (նկար, Այվազովսկի)

**Ծով** (), Հովհաննես Այվազովսկու նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1864 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 128 × 179 սմ։ Նկարչի հարուստ ստեղծագործական ժառանգության մեջ մեծ թվով բնապատկերներ կապված են Սև ծովի և Ղրիմի բնության հետ։

## Նկարի նկարագրություն
Բուռն գիշեր։ Անցած ալիքը հուզել է ծովը։ Այն բուռն եռման մեջ է։ Ալիքները կոտրվում են քարերի վրա։ Երկնքում սարսափելի ծվեն-ծվեն ամպեր են թռչում։ Ամպերի ճառաքում երևում է լուսինը և պայծառ լուսավորում է ծովն ու հեռավոր քարքարոտ ափը։ Լուսնի ցոլքերը ցրված ալմաստի նման պառկել են ժանյակավոր փրփուրի վրա։ Բնության լուսավորության սկիզբը հանգստության շիթ է մտցնում դեպի երկինք վազող «ցրված փոթորկի վերջին ամպերին»։

Այվազովսկին, ով սովորաբար շատ արագաշարժ էր աշխատանքի մեջ,  այդ նկարն այնպես է գրել, որ դրանում արտացոլված է նրա հոգեվիճակը, լուսնային լույսի լուսապսակը պատկերելու համար կլոր վրձնով նրա շուրջը վրձնի կրկնահարվածներով բաց ներկի շիթեր հասցրեց, այնպես, ինչպես նկարված էր հենց լուսինը։

Այլ կերպ են նկարված ժայռոտ լեռները, որոնց վրա լուսնի լույսը գրեթե չի ընկնում։ Դրանք պատկերված են մութ ընդհանրացված զանգվածներով՝ ավելի խիտ տոնով, քան երկինքը։ Այն մասում, որտեղ ծովն է՝ լուսնային լույսը չի թափանցում, նաև նկարված է շատ լայն։ Լուսնային լույսով ողողված ափամերձ ժայռերի մասով տարածվող ալիքները ձեռք են բերում ֆոսֆորային երանգ։

Հայտնի նկարիչ Մ. Սարյանը ասել է.

Ինչպիսի սարսափելի փոթորիկ էլ որ մենք տեսնեինք նրա նկարում, կտավի վերին մասում ամպրոպային ամպերի կուտակումների միջով միշտ վառվելու է լույսի ճառագայթը, թող նուրբ ու թույլ, բայց փրկություն հայտարարողը։ Հենց սրանում է՝ այս լույսի մեջ է, որ ամփոփված է Այվազովսկու բոլոր փոթորիկների իմաստը։ 

## Գրականություն
* «Я только морем и жил...» // Читаем, учимся, играем, 2007. — № 5. — с.28—36:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ի. Կ. Այվազովսկու անվան Թեոդոսիայի պատկերասրահ։ Ներկայացված աշխատանքների ցանկ 
* Ի. Կ. Այվազովսկի
* Իվան Այվազովսկու նկարներ 
* Ծով։ 1864 թվական: 
* Պատկերասրահ։ 60-ական թվականներ: 

Կատեգորիա:1864 նկարներ
Կատեգորիա:Հովհաննես Այվազովսկու նկարներ
Աննա Սիբերգ

**Աննա Լուիզա Բիրգիտտա Հանսեն** (, ամուսնական ազգանունը՝ Սիբերգ, ), դանիացի նկարչուհի, որը ամուսնու՝ Ֆրից Սիբերգի հետ միասին ընդգրկված է եղել Ֆյունի նկարիչների ստեղծագործական խմբում։

## Կենսագրություն
Աննան ծնվել է դեկորատոր-նկարիչ Պետեր Սիրակ Հանսենի (1833-1904) ընտանիքում, որը աշխարհիկ կյանք է վարել և ունեցել բաց սրահ տեղի նկարիչների և արվեստի դպրոցների ուսանողների հավաքույթների և հանդիպումների համար։ Այս հանդիպումներից մեկում Աննան ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Ֆրից Սիբերգի հետ, ով մինչև 1882 թվականը վերապատրաստվել է հոր արվեստանոցում։ Այդ ժամանակ Աննան երաժշտություն է սովորել, իսկ հոր ղեկավարությամբ՝ նկարչություն և յուղանկարային գեղանկարչություն։ Նրա եղբայրը՝ Պետերը, շուտով դարձել է հայտնի նկարիչ։ Հայրենի Ֆոբորգի տեխնիկական դպրոցում սովորելուց հետո աղջիկը մեկնել է Կոպենհագեն։ 1890 թվականին նա խորությամբ ուսումնասիրել է արվեստ քանդակագործ Լյուդվիգ Բրանդստրուպի և նկարիչ Կարլ Ենսենի մոտ։ 1892-1894 թվականներին Աննան Կոպենհագենի ճենապակու թագավորական մանուֆակտուրայում աշխատել է որպես ճենապակու գեղանկարիչ, ինչպես նաև նկարել է ծաղկային կտավներ, հիմնականում մանուշակներով և քրիզանթեմներով և տվել երաժշտության ու երգարվեստի մասնավոր դասեր։ 1894 թվականին նա ամուսնացել է Ֆրից Սիբերգի հետ։ Սիբերգների ընտանիքն ունցել է յոթ երեխա. որդիներից մեծ ճանաչում են ձեռք բերել պատկերազարդող-նկարիչ Էռնստը և կոմպոզիտոր Ֆրիցը։
մինի|ձախից|Ֆրից Սիբերգ, «Աննա Սիբերգը դաշնամուրի մոտ»

1902 թվականին Սիբերգները մեկնել են Կերտեմինե կոմունայի Պիլեգարդեն քաղաք։ Այստեղ արդեն բնակվում էին նրանց ընկերները՝ նկարիչներ Ալեդը և Յոհաննես Լարսենները, ինչպես նաև մի շարք այլ ստեղծագործող գործիչներ, այդ թվում՝ գրականության բնագավառում ապագա Նոբելյան մրցանակակիր` Յոհանես Ենսենը։ Կերտեմինում Աննան հիմնականում զբաղվել է ծաղկային թեմաներով ջրաներկային գեղանկարչությամբ։ Նկարչուհին կատարելագործել է ճենապակու գործարանում տիրապետած իր ոճը՝ կիրառելով մեկ շերտը մյուսի վրա պատկերելու դասական տեխնիկան, ինչը պատկերին տալիս էր հատուկ թեթևություն։

Սիբերգի աշխատանքները ցուցադրվել են 1889-1910 թվականներին Շարլոտտենբորգ ամրոցում կազմակերպված գարնանային ցուցահանդեսներում։ Այն բանից հետո, երբ Ֆրից Սիբերգը բավականաչափ գումար է վաստակել իր վաճառված նկարներից, ամուսինները որոշում են միջոցներ նվիրաբերել թանգարան ստեղծելու համար, որտեղ պետք է ցուցադրվեին «Ֆյունի նկարիչները»-ի խմբի վարպետների ստեղծագործությունները, որոնց թվում էին Աննա և Ֆրից Սիբերգները։ 1910 թվականին թանգարանն իր դռներն է բացել հասարակության առջև։ Սկզբում թանգարանն ընդունել է միայն խմբի կազմում ընդգրկված տղամարդ նկարիչների աշխատանքները։ Միայն Աննայի մահից երկու տարի անց կազմակերպվել է նրա աշխատանքներին նվիրված առանձին ցուցահանդես։

Աննա Սեբերգը մահացել է լեղապարկի բորբոքումից, 44 տարեկան հասակում։

## Պատկերասրահ

Syberg Anna Roser 1902.JPG|«Վարդեր», 1902
Anna Syberg - Corydalis - KMS7145 - Statens Museum for Kunst.jpg|«Թրաշուշաններ»
Anna Syberg - Georginer i et glas - KMS3664 - Statens Museum for Kunst.jpg|«Գեորգենի»
Anna Syberg - Branche de pommier en fleurs.jpg|«Փունջ»


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Դանիացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ