open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մորից Հայնե

**Մորից Հայնե** (, ), գերմանացի գիտնական-լեզվաբան, բանասեր-գերմանագետ, բառարանագետ, միջնադարի պատմաբան, մանկավարժ։ Բազելի և Գյոթինգենի համալսարանների պրոֆեսոր։ Գիտությունների դոկտոր։ Բազել քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (1873 թվականից)։

## Կենսագրություն
1860-1863 թվականներին Հալլե-Վիթենբերգի համալսարանում սովորել է գերմաներեն և դասական բանասիրություն, պատմություն։ 1863 թվականին Բեովուլֆի թեմայով քննադատական հետազոտության համար ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1864 թվականից Հալլեում աշխատել է որպես դասախոս։

1869 թվականին հրավիրվել է Բազելի համալսարանի գերմանագիտության ամբիոն՝ պրոֆեսոր Վիլհելմ Վաքերնագելի փոխարեն։ Այդ ժամանակ էլ դարձել է միջնադարյան հավաքածուի հանձնաժողովի ղեկավարը, որն ավելի ուշ Բազելի պատմական թանգարանի հիմքն է դարձել։

1883 թվականին տեղափոխվել է Գյոթինգենի համալսարան, որտեղ 1867 թվականին շարունակել է Յակոբ Գրիմի հետ համատեղ սկսված աշխատանքը՝ «Գերմանական բառարանի» ստեղծումը, դա փաստացի եղել է բոլոր գերմանական լեզուների համեմատության-պատմական բառարանը։ Պատասխանատու է եղել 4-րդ հատորի 2-րդ, 6-րդ, 8-րդ, 9-րդ և 10-րդ հատորի 1-ին մասի համար։

1890-1895 թվականներին Մորից Հայնեն հրատարակել է գերմաներեն եռահատոր բառարան։ Հրատարակել է գրություններ Բեովուլֆի, Վուլֆիլաի և Ֆրուամոնի Հելինանդի պոեմի մասին։

Նա եղել է Գյոթինգենի քաղաքային հնությունների հավաքածուի հիմնադիրն այսօրվա քաղաքային թանգարանում։

## Ընտրյալ աշխատանքներ
* Laut- und Flexionslehre der altgermanischen Dialekte (1862 թվական)
* Beovulf (1863 թվական)
* Heliand (1866 թվական)
* Altniederdeutsche Eigennamen aus dem IX—XI J. (Հալլե, 1868 թվական)
* Deutsches Wörterbuch (1890-ից 1895 թվական)
* Ruodlieb (1897 թվական)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանասերներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Գերմանացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Ալեքսանդր Ալեքսանդրով (երաժիշտ)

**Ալեքսանդր Ալեքսանդրով** (, , մականունը՝ «Ֆագոտ»), խորհրդային և ռուս ռոք երաժիշտ, կոմպոզիտոր։ Եղել է Ակվարիում, «Звуки Му», «Три О» խմբերի անդամ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1957 թվականին նոյեմբերի 28-ին, երաժիշտների ընտանիքում։ Հաճախել է երաժշտական դպրոց, որտեղ սովորել է նվագել ֆորտեպիանո, հետո նաև՝ կլարնետ։ Լենինգրադի Մ. Պ. Մուսորգսկու անվան երաժշտական դպրոցում սովորել է ֆագոտ  նվագել (1974-1978)։

1975 թվականին որպես երաժիշտ հանդես է եկել Էրիկ Գորոշևսկու անվան թատրոնում, նվագախմբի փոսում հանդիպել է «Ակվարիում» խմբի երաժիշտներին, ընկերացել է Վսևոլոդ Գակկելի հետ։

Ալեքսանդր Լիապինի հետ նվագել է «Ну, погоди!» խմբում։ 1976 թվականից սկսել է նվագել «Ակվարիում» խմբում, սակայն 1977 թվականին նրան զորակոչել են բանակ, որտեղ ստիպված էր ծառայել մինչև 1979 թվականը։ Բանակից վերադառնալուց հետո շարունակել է նվագել «Ակվարիում»-ում մինչև 1981 թվականը։

1980-1984 թվականներին նա նվագել է «Трио современного джаза» խմբում՝ Սերգեյ Կուրյոխինի և Անատոլի Վապիրովի հետ։

1981-1985 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան պետական կոնսերվատորիայում։

1980-ականների կեսերին Պիտեր Մամոնովը նրան հրավիրել է իր «Звуки Му» խմբին։

1986 թվականին նա ամուսնացել Մոսկվայի համերգների լեգենդար կազմակերպիչ Անտոնինա Կրիլովայի հետ։

1986 թվականի վերջին մասնակցել է մոսկովյան «Среднерусская возвышенность» խմբի միակ ալբոմի ձայնագրությանը։

1980-ական թվականներից ի վեր Ֆագոտը մշտապես աշխատում է Սերգեյ Լետովի հետ «Три О» ջազ-ավանգարդ նվագախմբում։

1990-ական թվականներից ի վեր, նա նվագում և աշխատում է որպես վավերագրական և գիտահանրամատչելի ֆիլմերի կոմպոզիտոր, հիմնականում՝ Գերմանիայում և Ֆրանսիայում։

Նա նաև հանդես է գալիս «ОтЗвуки Му»–ի խմբում և «Коровьев и Фагот» նախագծում։

1999 թվականին երաժշտություն է գրել Օբրազցովի թատրոնի «Պիկովայա դամա» ներկայացման համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալեքսանդրովը Литафиша.ру կայքում
* Смотри, Фрося, Коровин с Фаготом сросся!

Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռոք երաժիշտներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Աստվածամոր «Կենսակիր աղբյուր» սրբապատկերի եկեղեցի (Պետրովկա)

**Աստվածամոր «Կենսակիր աղբյուր» սրբապատկերի եկեղեցի** (), եկեղեցի ՌԴ Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանի Պետրովկա սլոբոդայում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Մյասնիկովի գործակալությանը։

*Տաճարի հասցեն՝* Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, Մյասնիկովի շրջան, Պետրովկա սլոբոդա, Լուգովայա փողոց, 12։

## Պատմություն
«Կենսակիր աղբյուր» տաճարի պատմությունը սկիզբ է առնում 1841 թվականից։ 19-րդ դարում այն տեղը, որտեղ գտնվում է տաճարը, փառաբանվեց տեղական աղբյուրի մոտ Աստվածամոր սրբապատկերի հայտնությամբ։ Աղբյուրն իր հրաշքներով ու հիվանդների դարմանումներով դարձավ հռչակավոր։

Ըստ ավանդության՝ 1841 թվականի ամռանը մի քանի գյուղացիներ մնում են գիշերելու Պետրովկա գյուղի մոտ։ Հաջորդ օրը նրանցից ամենաերիտասարդը գնում է աղբյուրի մոտ՝ ջուր բերելու և այնտեղ տեսնում է աջ ձեռքին Մանուկով Աստվածամոր սրբապատկերը։ Ընդ որում, սրբապատկերը ոչ թե լողում էր, այլ կանգնած էր ուղղահայաց՝ հենվելով ջրհորի հատակի քարին։ Գյուղացին սա պատմում է մյուսներին։ Բոլոր գյուղացիները գնում են աղբյուրի մոտ և տեսնում նույն բանը։ Այնուհետև նրանք տեսածը պատմում են Բաբինսկի բնակավայրի ղեկավարին։ Լուրն արագորեն տարածվում է շրջակա գյուղերում։ Հավատացյալները սկսում են գալ նոր սրբավայր։ Աղբյուրը հայտնի է դառնում «Բաբինսկի» անվամբ, իսկ ավելի հաճախ այն կոչվում էր «Կրինիչկի»։

1848 թվականին աղբյուրի մոտ կառուցվում է մատուռ, որը զարդարված է լինում սրբապատկերներով։ 1849 թվականի վերջին գնդապետ Պյոտր Իլովայսկու և եսաուլ Իվան Կարշինի ջանքերով այստեղ կառուցվում է փայտե եկեղեցի՝ հանուն Աստվածամոր Կենսակիր աղբյուրի։ Բաբինսկի բուժիչ աղբյուրին կից ստեղծվում է ծուխ։

1850 թվականի օգոստոսի 6-ին ատաման Միխայիլ Գրիգորևիչ Խոմուտովի մասնակցությամբ տեղի է ունենում ներկայում գոյություն ունեցող եկեղեցու հիմնարկեքը։

Տաճարը կառուցվել է ճարտարապետ Իվան Իոսիֆովիչ Վալպրեդեի նախագծով և նկարներով։ Շինարարությունը տևել է 8 տարի՝ ավարտվելով 1858 թվականին։

Խորհրդային իշխանության տարիներին տաճարը փակվել է, սուրբ աղբյուրն անտերության է մատվել։ 20-րդ դարի կեսերին քանդվել են տաճարի գմբեթները, հանվել են զանգերը։ Որոշ ժամանակ տաճարում գործել է գյուղատնտեսական տեխնիկայի արհեստանոց։ Աղբյուրը ծածկվել է աղբով, բայց ջուրը միևնույն է դուրս է եկել գետնի տակից։

Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Մերկուրիի 2012 թվականի ապրիլի 20-ի հրամանով Պետրովկա գյուղի «Կենսակիր աղբյուր» եկեղեցական համալիրը փոխանցվել է Սուրբ Իվերսկի կանանց վանքին։ Այդ ժամանակից այստեղ սկսվել են վերականգնողական աշխատանքներ։ 2014 թվականին վերանորոգվել է մատուռը, վերականգնվել էր սուրբ առաքյալ և ավետարանիչ Հովհաննես Աստվածաբանի կողմնասեղանը։

«Կենսատու աղբյուր» տաճարը ենթարկվում է Սուրբ Իվերսկի կանանց վանքին, նրան կից ստեղծում է հոգևոր-լուսավորչական կենտրոն, տաճարում անցկացվում են ժամերգություններ։

## Կղերականություն
* Աբեղա Տիխոն (Բալաբանով)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Петровка. Церковь иконы Божией Матери "Живоносный источник"
* Петровка. Церковь иконы Божией Матери «Живоносный Источник» 
* История прихода

Կատեգորիա:1858 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Առաջնագծի մարտիկների ալբանական երգեր

**Առաջնագծի մարտիկների ալբանական երգեր** (), ալբանական էպիկական պոեզիայի բաղկացուցիչ մասը կազմող ավանդական երգաշարի մեջ մտնող ալբաներեն երգեր, որոնք իրենց հստակ ձևակերպումն ստացել են 17-18-րդ դարերում և բանավոր կերպով սերնդեսերունդ փոխանցվել ժողովրդական երգիչների՝ բարդերի միջոցով։ Դրանք առաջին անգամ գրի են առնվել 20-րդ դարի առաջին տասնամյակներին ֆրանցիսկյան վանականներ Շտեֆան Գեչովիի և Բեռնարդին Պալայի կողմից։ Հենց վերջինս էլ առաջին անգամ հրատարակել է դրանք բնագրի լեզվով՝ ալբաներեն, 1937 թվականին։ Ալբանացի բարդերի՝ հիշելով՝ բերանացի երգելու ավանդույթը միակն է, որ դեռևս պահպանվել է ժամանակակից Եվրոպայում։

մինի|Շկրելի լեռնաշխարհի բնակիչներ, 1890-ական թվականներ

## Պատմություն
Երգերը ծնունդ են առել հարավային սլավոնների միջավայրում և երկու լեզուներին տիրապետող երգիչների միջոցով փոխանցվել  են (իսկ որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով՝ *վերադարձվել* են) ալբանական միջավայրին։ Հետազոտությունները վկայում են, որ այդ երգերը հիրավի ծնունդ են առել 17-18-րդ դարերում և բանավոր կերպով փոխանցվել են ալբանացի բարդերի միջոցով։ Դրանք սերբախորվաթերենից թարգմանություններ կամ փոխադրություններ չեն պարզապես, թեև փոխանցվել են Բոսնիայի հարավ-սլավոնական միջավայրից, այլ միանգամայն անկախ կերպով մշակման են ենթարկվել հյուսիսալբանական լեռներում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

*

## Արտաքին հղումներ
*Ajkuna's Lament: Ajkuna Cries for her Lost Son, Omer

Կատեգորիա:Ալբանական գրականություն
Կատեգորիա:Ալբանիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Ալբանիայի արվեստ
Ներմին Նեֆթչի

**Հայրիե Այշե Ներմին Նեֆթչին** (), թուրք իրավաբան և քաղաքական գործիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1924 թվականին Ստամբուլում։ Ավարտել է Անկարայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։

1969 թվականին ընտրվել է Մուշ քաղաքի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր։ Դարձել է առաջին կինը, որն ընտրվել է Թուրքիայի արևելյան իշխանություններից Ազգային մեծ ժողովում։ Ընտրվել է նաև Մեծ Ազգային ժողովի նախագահի տեղակալ։ Ինչպես նաև, առաջին կինն էր, որը զբաղեցնում էր այդ պաշտոնը։ 1973 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում չառաջադրվեց, սակայն մտավ Սադի Ըրմակի կառավարություն՝ որպես Մշակույթի նախարար։ Զբաղեցրել է այդ պաշտոնը 1974 թվականի նոյեմբերի 17-ից մինչև 1975 թվականի մարտի 31-ը։

Մասնակցել է 1972 թվականի ապրիլի 24-ին տեղի ունեցած քվեարկությանը՝ 1971 թվականի մարտի 12-ի հեղաշրջումից հետո ձերբակալված Թուրքիայի Ժողովրդա-ազատագրական բանակի երեք անդամների մահապատժի հարցով։ Նեֆթչին 48 խորհրդարանականների թվում էր, որոնք դեմ են քվեարկել, կողմ է քվեարկել 273 մարդ։ Այն բանից հետո, երբ նախագահը ստորագրել է դատավճիռը, բոլոր երեք դատապարտյալները, որոնց թվում էր Դենիզ Հերմիշը, կախաղան են բարձրացվել 1972 թվականի մայիսի 6-ին։ Այս մահապատիժը երկար ժամանակ դարձել է թեժ վեճերի առարկա։

Գրել է հոդվածներ և շարականներ վարել մի շարք պարբերականներում։ Նա գիրք է գրել թուրքերենի կառուցվածքի և Քիրքուքի իրաքյան թուրքմենների բանահյուսության մասին։

Մահացել է 2003 թվականի օգոստոսի 20-ին Բոդրումում։ Ուներ երկու որդի՝ Սալիհը (1947-2009) և Սինանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անձինք:Ստամբուլ
Կատեգորիա:Թուրքիայի Ժողովրդահանրապետական կուսակցության քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անկարայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի կառավարության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Թուրք իրավաբաններ
Վերջին խոսք

**«Վերջին խոսք»**, Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություներից՝ գրված 1889 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1889 թվականին։ Սրա ինքնագիրը չի պահպանվել։

Այն տպագրվել է Մոսկվայում 1892 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի II հատորում (էջ 89-98), այնուհետև՝ Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (26-27 էջեր)։

Արտատպվում է Մոսկվայում 1892 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի II հատորից։ Երրորդ տողը, որի փոխարեն «Բանաստեղծություններ, հ․ II, Մոսկվա, 1892» գրքում կետեր են դրված՝ վերականգնել են «Հովհաննես Թումանյան, երկերի ժողովածու, գիտական հրատարակություն 6 հատորով, Երևան 1940-1959» կազմողները, տողատակ տալով հետևյալ ծանոթագրությունը․ «Այս տողի փոխարեն «Բանաստեղծություններ, հ․ II, Մոսկվա 1892» հատորի մեջ դրված են կետեր»։ Այդ, հավանաբար, արված է գրաքննիչի ձեռքով։ «Բանաստեղծություններ, հ․ II, Մոսկվա 1892» հատորի՝ Ղ․ Աղայանին նվիրված օրինակում Թումանյանը կետերի վրա գրել է․ «Մեր հալածված հայրենիքում», որի հիման վրա և մենք վերականգնել ենք տողը» (էջ 26)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Շախարբի Ալիև

**Շախարբի Մագոմետովիչ Ալիև** (, ), կարաչայ-բալկար դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ։

## Կենսագրություն
Ծագում է կարաչայների ուզդենների Ալիևների տոհից։ Իր անունն ստացել է պատիվ կարաչայ-բալկարական մշակույթի հայտնի գործիչ Շախարբի Էբզեևի։

Դպրոցական տարիների խաղացել է դրամայի խմբակում։ Սովորել է Չիմկետի գյուղատնտեսական տեխնիկումում, այնուհետև բանակում ծառայելուց հետո՝ Կիսլովոդսկի բժշկական ուսումնարանում։ Այդ ընթացքում խաղացել է ժողովրդական թատրոնում։

Ավարտել է Չերկեսկի մարզային թատրոնին առընթեր մեկամյա դերասանական ստուդիան։ 1963 թվականին կատարել է գլխավոր դեր Շախարբի Էբզեևի պիեսի հիման վրա բեմադրված «Օգուրլու» ներկայացման մեջ։  1964/65 խաղաշրջանում խաղացել է բալկարական թատերախմբում (Նալչիկ)։

1970 թվականին ավարտել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը, որից հետո աշխատել է Մալի Կարաչայի շրջանի մշակույթի բաժնում։ 1973 թվականին դարձել է Չերկեսկի շրջանային թատրոնի կարաչայական թատրոնի բեմադրող, 1987 թվականին (այն բանից հետո, երբ թատրոնը բաժանվել է Ռուսական թատրոնի և Ժողովրդական թատրոն)՝ դարձել է կարաչայական թատերախմբի գլխավոր ռեժիսոր։ 1989 թվականից եղել է  մշակույթի մարզային կառավարման բաժնի առաջատար մասնագետ, 1990 թվականից՝ կարաչայական թատերախմբի գլխավոր ռեժիսոր։

## Արվեստ
Թատրոնում բեմադրել է շուրջ 40 պիես։

;Բեմադրություններ մարզային թատրոնում
* «Ռետրո», Ա. Գալին
* Աստվածային կատակերգություն, Ի. Շտոկ
* «Ամուսնություն», Նիկոլայ Գոգոլ
* «Ես ամուսնանում եմ տատիկի հետ», Գ. Մուխարով

;բեմադրություններ Կարաչաևսկի թատրոնում
* «Օտարը», Բ. Ապպաև
* «Էյրուզմեկի որդին», Բ. Ապպաև
* «Ճակատագիր և պատիվ», Մ. Բատչաև 
* «Այմուշ», Մ. Բատչաև
* «Բատիրջաշ», Մ. Բատչաև
* «Օգուրլու», Շ. Էբզեև
* «Բաղնիքի տնօրեն», Շ. Էբզեև
* «Լվացված գլխարկ», Շ. Էբզեև
* «Աթայն ու նրա ընտանիքը», Ի. Կապաև
* «Ոչ ազնվական հարսնացու», Խալիմաթ Բայրամուկովա

## Մրցանակներ և ճանաչում
* ՌԽՖՍՀ-ի մշակույթի նախարարության դիպլոմ «Տրիբունալ» ներկայացման համար

## Հիշատակ
2013 թվականին Կարաչաևյան անվան դրամատիկական թատրոնը կոչվել է ռեժիսոր, դերասան և թատերագիր Շախարբի Ալիևի անունով։

## Ծանութագրություն

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Օսկար Մելբարդիս

**Օսկար Մելբարդիս** (, ), լատիշ բոբսլեյիստ, 2006 թվականից խաղացել է Լատվիայի հավաքականի կազմում։ 2014 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն և 2018 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, կրկնակի չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնության արծաթե և բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի առաջնության չեմպիոն և եռակի մրցանակակիր, Աշխարհի քառակի գավաթակիր (2014/15-ի երկու և չորս տարբերակներում, ինչպես նաև 2012/13-ի և 2014/15-ի համադրությամբ), ազգային առաջնությունների, աշխարհի և Եվրոպայի գավաթի տարբեր փուլերի բազմակի հաղթող և մրցանակակիր։ Մինչ 2010/11 մրցաշրջանը նա պիլոտ Ջանիս Մինինի մոտ արագություն տվող էր, ապա նա ինքը որակավորվեց որպես պիլոտ։

## Կենսագրություն
Օսկար Մելբարդիսը ծնվել է 1988 թվականի փետրվարի 16-ին Վալմիերայում, Լատվիա։ Արդեն մանկությունից նա հետաքրքրված էր սպորտով, սովորել է մարզական գիմնազիայում, իսկ 2006 թվականին որոշել է իրեն փորձել բոբսլեյում։ Երկու տարվա ընթացքում Օսկարը հանդես է եկել հիմնականում երկրորդ կարգի պակաս կարևոր մրցույթներում, մինչև 2008 թվականին նա միացավ Յանիս Մինինի քառատեղ անձնակազմին, միասին նրանք մի քանի մեդալ նվաճեցին աշխարհի գավաթի փուլերում, այդ թվում՝ երկու ոսկե մեդալ, ինչպես նաև հաղթել են իտալական Չեզանա քաղաքում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում։ Ամերիկյան Լեյք Պլեսիդայում 2009 թվականին անցկացված աշխարհի առաջնությունում երրորդն են հասել վերջնագիծ  չորս տեղանոցների մեջ՝ արժանանալով բրոնզե պարգևների։ Լինելով Լատվիայի ամենաուժեղ անձնակազմը, նրանք պետք է մասնակցեին Վանկուվերի 2010 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերին, սակայն Մինինը վիճաբանություն էր ունեցել գլխավոր մարզչի հետ, որի արդյունքում պիլոտը ստիպված էր ավարտել իր կարիերան, իսկ Օլիմպիական խաղերին մասնակցել էր Էդգար Մասկալանսի անձնակազմը։

Այս սկանդալից հետո Մելբարդիսը անտարբեր վիճակում էր և մտածում էր բոբսեյից դուրս գալու մասին, բայց իրեն հաջողությամբ դրսևորել է որպես պիլոտ, և ազգային ֆեդերացիայի նախագահ Զինտիս Էկմանիսի աջակցությունը ստանալով, որոշել է շարունակել ելույթը։ 2011/12 մրցաշրջանում, որպես պիլոտ, աշխարհի գավաթի առանձին փուլերում նա երեք բրոնզե մեդալ է նվաճել և չորս անգամ վերջնագծին է հասել չորրորդը։ Նա մասնակցել է Ավստրիայի Իգլս քաղաքում կայացած աշխարհի առաջնության երիտասարդական մրցաշարերին, որտեղ նա հաղթել է երկու մրցակարգերում՝ ինչպես երկուսով, այնպես էլ չորսով, ինչպես նաև Լեյք Պլեսիդայի մեծահասակների աշխարհի առաջնությունում երկուական տեղով ութերորդ տեղը գրավեց։ Մասկալանսի կարիերայի ավարտից հետո Օսկար Մելբարդիսը դարձել է Լատվիայի ազգային հավաքականի առաջատար պիլոտը և 2014 թվականի օլիմպիական խաղերին մասնակցելու գլխավոր թեկնածուն։

Միջազգային Օլիմպիական կոմիտեի կողմից հակադոպինգային կանոնների խախտման համար Ալեքսանդր Զուբկովի և մի շարք ռուս բոբսլեյիստների որակազրկումից հետո 2014 թվականի օլիմպիական խաղերում ներկայացված արդյունքները չեղյալ էին հայտարարվել։ 2019 թվականին մեդալների վերաբաշխում տեղի ունեցավ, որտեղ լատվիական բոբսեյի քառյակը դարձան խաղերի չեմպիոն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բոբսլեյի և սկելետոնի միջազգային ֆեդերացիայի կայքում

Կատեգորիա:Լատիշ մարզիկներ
Իրանի նահանգներ

**Իրանի նահանգներ**, երկրի վարչատարածքային բաժանման խոշորագույն և առաջին կարգի միավորներ։ Իրանը բաժանված է երեսունմեկ նահանգների ( օսթան՝ «ոստան»,  օսթանհա)։ Դրանցից յուրաքանչյուրը կառավարվում է կենտրոնից (, կենտրոն), որը սովորաբար ամենախոշոր քաղաքն է։ Իշխանությունը գլխավորում է նահանգապետը ( օսթանդար), որը նշանակվում է ներքին գործերի նախարարի կողմից` ենթակա կառավարության հաստատմանը։

2017 թվականի դրությամբ Իրանի նահանգներն ունեցել են հետևյալ տեսքը.

## Տես նաև
* Իրանի աշխարհագրություն
* Իրանի գավառներ
* Իրանի քաղաքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի նահանգներ
Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Ստոյնա Վանգելովսկա

**Ստոյնա Վանգելովսկա** (, ), հարավսլավացի, հետագայում՝ մակեդոնացի բասկետբոլիստուհի։ 1988 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Ստոյնա Վանգելովսկան ծնվել է 1964 թվականի փետրվարի 5-ին (ՄՕԿ-ի տվյալներով՝ 1965), Սկոպիեում։

Ստոյնա Վանգելովսկան առաջին անգամ ընդգրկվել է Հարավսլավիայի օլիմպիական հավաքականի կազմում 1984 թվականին։ Լոս Անջելեսի Օլիմպիական խաղերում Ստոյնան դարձավ ամենաերիտասարդ բասկետբոլիստուհին իր երկրի հավաքականի կազմում, նա ընդամենը 19 տարեկան 176 օրական էր։ Հարավսլավացի բասկետբոլիստուհիները նախնական շրջանաձև մրցաշարում հինգ խաղերից հաղթեցին ընդամենը մեկում և գրավեցին վերջին տեղը։ Հարավսլավիայի բասկետբոլի հավաքականի աղջիկների համար 1984 թվականի Օլիմպիական խաղերում այդ տեղը դարձավ հանրագումարային։

Մեդալային հաջողություններ չբերած Օլիմպիական խաղերից հետո Վանգելովսկան շարունակում էր խաղալ իր երկրի հավաքականում և հաջորդ Օլիմպիական խաղերին, հարավկորեական Սեուլում նա հանդես եկավ որպես Հարավսլավիայի հավաքականի ավագ։ Կանանց բասկետբոլի մրցաշարն անցկացվեց երկու փուլով, առաջինում ութ թիմերը բաժանվեցին երկու խմբի, որից եզրափակիչ էին դուրս գալիս առաջին երկու տեղերը գրաված թիմերը, իսկ մյուսները պայքարում էին 5-8 տեղերի համար։  Հարավսլավացի բասկետբոլիստուհիները հաղթեցին Չեխոսլովակիային և Չինաստանին, զիջեցին ԱՄՆ-ի հավաքականին՝ դուրս գալով եզրափակիչ երկրորդ տեղից։ Հաղթելով Ավստրալիայի հավաքականին մեկ միավորի տարբերությամբ, Հարավսլավիայի հավաքականը դուրս եկավ եզրափակիչ, որտեղ զիջեցին ամերիկացի  բասկետբոլիստուհիներին։  Ստոյնա Վանգելովսկան իր թիմի հետ դարձավ արծաթե մրցանակակիր։

Հետագայում Ստոյնան դարձավ աշխարհի և Եվրոպայի առաջնության լավագույն խաղացող, իսկ սպորտային կարիերան ավարտելուց հետո դարձավ Մակեդոնիայի օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ, տնօրենների խորհրդի անդամ, ինչպես նաև ընդգրկվեց Մակեդոնիայի օլիմպիական կոմիտեի Ավագների ակումբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* STOJNA VANGELOVSKA

Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական խաղերի մարզիկներ
Կատեգորիա:Հյուսիսմակեդոնացի բասկետբոլիստներ
Հավերժության ակնկալիքով

«**Հավերժության ակնկալիքով**» (), ռեժիսոր Ջեյմս Կիչի գեղարվեստական ֆիլմը, որտեղ գլխավոր դերերում խաղացել են Թոմ Ստարիջը և Ռեյչել Բիլսոնը։

## Սյուժե
Մանկության լավագույն ընկերներ Ուիլը և Էմման երկար տարիներ չեն հանդիպել իրար։ Բայց այդպես կարծում էր միայն Էմման։ Ուիլի համար նա միշտ ամենակարևոր մարդն էր իր կյանքում։ Համարելով, որ նրանք հավիտյան կապված են իրար հետ, տղան ամենուր հետևում էր աղջկան։ Նա չունի ոչ տուն, ոչ մեքենա, ոչ մշտական աշխատանք։ Մի օր Ուիլն իմանում է, որ Էմման վիճելով փեսացուի հետ և իմանալով հոր մահացու հիվանդության մասին, որոշում է վերադառնալ հայրենի քաղաք՝ թողնելով հեռուստաաստղի հաջողակ կարիերան։ Տղան համարում է, որ սա իր հնարավորությունն է վերջապես հանդիպել իր երազանքների աղջկան և  խոստովանել իր զգացմունքների մասին։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* David Noh Film Review: ''Հավերժության ակնկալիքով'', *[[Film Journal International]]*, February 4, 2011.
* Ակնարկ և քննադատություն  NY Times
*https://www.nytimes.com/2011/02/04/movies/04wait.htmlԱկնարկ և քննադատություն Slant
*https://www.nytimes.com/2011/02/04/movies/04wait.htmlԱկնարկ և քննադատություն Variety

Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դերասանների մասին
Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություն 2016

**Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություն 2016**, անցկացվել է 2016 թվականի ապրիլի 21-ից 24-ը Կազան քաղաքում։

## Մեդալակիրներ
### Տղամարդիկ

### Կանայք

### Մեդալներ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2016 ձյուդոյում
Կատեգորիա:Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություններ
Մրիկա

«**Մրիկա»** («Մարիա»),  ալբանացի կոմպոզիտոր Պրենկե Յակովայի՝ երեք գործողությամբ օպերան՝ ըստ Լազար Սիլիքի լիբրետոյի։

## Պատմություն
Առաջին անգամ բեմադրվել է չորս գործողությամբ տարբերակով, 1958 թվականին, ալբանական Շկոդեր քաղաքի Միջյենի թատրոնում։ Վերամշակված՝ երեք գործողությամբ տարբերակով, որը ընդունելի է համարվում նաև ներկայումս, առաջին անգամ ներկայացվել է 1959 թվականի դեկտեմբերին, Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում՝ երաժշտության և արվեստների ալբանական ակադեմիայում։ Ստեղծագործությունը հիմնվել է ժամանակներ առաջ Յակովայի ու Սիլիքի համագործակցության արդյունքում ստեղծված, երկու տեսարան ունեցող երաժշտական մեկ գործողության՝ *Dritë mbi Shqipëri* (*Լույս՝ Ալբանիայի վրա*) երկի վրա, որն առաջին անգամ ներկայացվել է 1952 թվականի հուլիսին, Տիրանայում։ Ըստ հանրային կարծիքի՝ «Մրիկան» համարվում է ալբանական առաջին օպերան, որի բեմականացման առաջին ռեժիսորը եղել է Քրիստակ Անտոնիուն (ըստ այլ աղբյուրների՝ Անդրեա Սկանջետին)։ Նվագավարը (դիրիժորը) եղել է հենց ինքը՝ օպերայի երաժշտության հեղինակ Յակովա Պրենկեն։ Երբ նա անցել է կուլիսների հետևը, որպեսզի արտիստական կազմը նախապատրաստի ներկայացմանը, առաջին ֆլեյտահար Տիշ Հիլան, ով մասնագիտությամբ նաև ոսկերիչ էր, կոլեկտիվի կողմից նրան դիրիժորական փայտիկ է նվիրել՝ ամբողջովին պատրաստված ոսկուց։ Դա իրոք առանձնահատուկ ընծա էր կոմպոզիտորի և ռեժիսորի համար, հիրավի թանկարժեք՝ ոչ միայն ոսկուց պատրաստված լինելու, այլև արվեստի ասպարեզում նվաճած հաղթանակի շնորհիվ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալբանիայի երաժշտություն
Մարիս Շտրոմբերգս

**Մարիս Շտրոմբերգս** (, ), լատիշ հեծանվորդ, կրկնակի օլիմպիական չեմպիոն *BMX* -ի դիսցիպլինայում (2008, 2012):

## Կենսագրություն
Մարիս Շտրոմբերգսը ծնվել է 1987 թվականի մարտի 10-ին Վալմիերայում, Լատվիա։ Մարիսի առաջին մարզիչն էր Ռայմոնդս Չեսնիկսը, որին այդ պաշտոնում փոխարինել է Իվո Լակուչը։ Մարիս Շտրոմբերգսը կարծում է, որ վերջինս օգնել է իրեն հավատալ սեփական ուժերին և փոխել իր վերաբերմունքը շատ բաների նկատմամբ։

Մարիս Շտրոմբերգսն ամուսնացել է ֆիլիպինուհի Նատաշա Պաուլոի հետ 2016 թվականի նոյեմբերին, մեկ տարի անց այն բանից հետո, երբ Մարիսը նրան առաջարկություն էր արել։ 2018 թվականի ամռանը Մարիսը հայր դարձավ, ծնվեց տղան, որին անվանեցին Ռիո Ջեյմս։

## Կարիերա
Մարիս Շտրոմբերգսը Գերմանիայում 2008 թվականի մայիսին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն, իսկ որոշ ժամանակ անց նվաճել է աշխարհի առաջնության ոսկե մեդալը։ Սակայն գլխավոր ձեռքբերումը դեռևս առջևում էր, օգոստոսին նա դարձել է Պեկինում հեծանվավազքի օլիմպիական չեմպիոն։ Մարիս Շտրոմբերգսը դարձել է *BMX* -ի Լատվիայի հեծանվավազքի պատմության մեջ առաջին օլիմպիական չեմպիոնը և Լատվիայի պատմության երկրորդ օլիմպիական չեմպիոնը՝ մարմնամարզիկ Իգոր Վիհրովից հետո անկախության վերականգնումից ի վեր։ Մարիսից բացի, ոչ մի լատվիացի մարզիկ չի կարողացել նույն մրցաշրջանում նվաճելել բոլոր այս տիտղոսները։ 2008 թվականին ըստ *Sporta Avīze* ամսագրի վարկածի, Մարիսը դարձել է Լատվիայում ամենահայտնի մարզիկը։

Մարիս Շտրոմբերգսը օլիմպիադայից հետո ընկած ժամանակաշրջանը անցկացրել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ նա 11 ամիսների ընթացքում մասնակցել է ամերիկյան հեծանվային ասոցիացիայի հեծանվային մարաթոնին։ Մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը, սակայն չի կարողացել պաշտպանել տիտղոսը, դառնալով չորրորդը։ Հաղթել է հեղինակավոր մրցավազքում ԱՄՆ-ում, իսկ ավարտին Մարիս Շտրոմբերգսը դարձավ երրորդը։ 2009 թվականին նա ստացել է *Nora Cup* մրցանակը, այս մրցանակը հեծանվավազքում մոտավորապես նույնն է, ինչ «Օսկար»-ը կինոյում։

2010 թվականին Շտրոմբերգսը կրկին հաղթել է աշխարհի առաջնությունում։ Նա երկրորդ տարին անընդմեջ նվաճել է *Nora Cup* մրցանակը, այնուհետև Ֆրանսիայում նվաճել է *Supercross World Cup* սուպերկրոսի աշխարհի գավաթը։

2011 թվականին Մարիս Շտրոմբերգսը վնասվածք էր ստացել, իսկ ամռանը վերականգնվել էր։ Հուլիսին նա մասնակցել է Սոլթ Լեյք Սիթիի մրցավազքին, ավարտին հասնելով երրորդ տեղում։ Մի քանի շաբաթ անց նա մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը, որտեղ նա զբաղեցրել է ութերորդ տեղը անհատական առաջնությունում, այնուհետև, սովորական էլիտային մրցավազքում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

Մեկ տարի անց կրկին մասնակցել է աշխարհի գավաթին, դառնալով չորրորդը անհատական մրցավազքում։ Էլիտային մրցավազքի եզրափակիչում նրան որակազրկեցին։

2012 թվականին նա Լոնդոնի օլիմպիական խաղերում դարձավ օլիմպիական կրկնակի չեմպիոն։

2018 թվականի նոյեմբերին Մարիս Շտրոմբերգսը հայտարարել է իր կարիերայի ավարտի մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Мариса Штромбергса 
* 

Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Լատիշ մարզիկներ
Կատեգորիա:Հեծանվորդներ այբբենական կարգով
Եվայի սիրեցյալը

**«Եվայի սիրեցյալը»** (), 1925 թվականի սև ու սպիտակ համր ֆիլմ, ռեժիսոր Ռոյ Դել Ռութի առաջին դրամատիկական աշխատանքը, որը նախկինում մասնագիտացված էր կոմեդիա ժանրում։

## Սյուժե
Եվա Բերնսայդը պողպատի գործարանի սեփականատերն է։ Նրա մրցակից Օսթին Ստարֆիլդն առաջարկում է սննկացած արիստոկրատ բարոն Ջերալդո Մեդոքսին գայթակղել Եվային, իսկ հարսանիքից հետո իր ձեռքը վերցնել նրա բիզնեսը և վաճառել գործարանն իրեն։ Եվ քանի որ բարոնն ավելի վաղ վճարել էր Ստարֆիլդին կեղծ կտրոնով, որը կարող է դառնալ շանտաժի գործիք, նա այլընտրանք չունի, քան իրականություն դարձնել Ստարֆիլդի պլանը։ Ամուսնանալով Եվայի հետ՝ բարոնը հասկանում է, որ սիրահարվել է կնոջը և հրաժարվում է օգնել Ստարֆիլդին։

Շուտով նոր խնդիրներ են առաջանում։ Մեդոքսի նախկին ընկերուհին՝ Ռենա Դ'Արսին, ժամանում է քաղաք և պատմում է Եվային, որ բարոնն ամուսնացել է նրա հետ իբրև փողի համար։ Հավատալով Ռենային՝ Եվան բաժանվում է Մեդոքսից։ Միևնույն ժամանակ Ստարֆիլդը վարձում է ագիտատորների, որպեսզի նրանք համոզեն Եվայի գործարանի աշխատողներին գործադուլ հայտարարել, սակայն բարոնի ջանքերի շնորհիվ նրա պլանները ձախողվում են։ Ստարֆիլդին ձերբակալում են հրահրման համար, իսկ Եվան հասկանում է, որ թերագնահատել է Մեդոքսին, և նրանք նորից միանում են։

## Դերերում

## Հետաքրքիր փաստեր
* Ներկա պահին համարվում է կորսված, քանի որ 1940-ականների վերջին և 1950-ականների սկզբներին օգտագործվել են  Warner Bros-ի ստուդիայի մի քանի ֆիլմերը, 1948 թվականին Ջեք Ուորները չի ոչնչացրել այնպիսի կինոժապավեններ, ինչպիսիք են «Համաձայնության քաղաք» (1933), «Բացեք աչքերը» (1919), «Համբուրիր ինձ նորից» (1925) «Եվայի սիրեցյալը» (1925) և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ֆիլմի մասին Nytimes.com  կայքում

Կատեգորիա:1925 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:1920-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1920-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Մարինա Ցվետաևայի հուշարձան

**Մարինա Ցվետաևայի հուշարձան**, Մոսկվայի Բորիսոգլեբսկի նրբանցքում գտնվող հուշարձան, որը բացվել է 2007 թվականին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Նինա Մատվեևան, ճարտարապետներ Սերգեյ Բուրիցկին, Անատոլի Դուբովսկին։ Հուշարձանը պատկանում է «Քաղաքային քանդակ» կատեգորիային»։

## Պատմություն
Մոսկվայում ռուս բանաստեղծուհի Մարինա Ցվետաևայի հուշարձանը տեղադրումը նախատեսվել է դեռևս 1990-ականների սկզբին՝ նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ։  1992 թվականին անցկացվել է մրցույթ, իսկ 1993 թվականին հայտարարվել է, որ առաջին տեղն զբաղեցրել է քանդակագործ Նինա Մատվեևայի նախագիծը։  Սակայն առաջացել են ֆինանսավորման հետ կապված խնդիրներ, իսկ հովանավորներ գտնել չի հաջողվել։ Այն վայրում, որտեղ նախատեսվել է տեղադրել հուշարձանը, շուտով շինհրապարակ է գոյացել։

Հուշարձանը բրոնզից ձուլվել է միայն 2007 թվականին։ Դրա տեղադրումը նվիրվել է բանաստեղծուհու 115-ամյակին։ Բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2007 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Բացմանը ներկա են եղել Մոսկվայի կառավարությունում քաղաքապետի առաջին տեղակալ Լյուդմիլա Շվեցովան, Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի և զանգվածային հաղորդակցությունների փոխնախարար Անդրեյ Բուսիգինը, Ռուսաստանի գրողների միության նախագահ Վալերի Գանիչևը։

Հուշարձանը գտնվում է Մարինա Ցվետաևայի տուն-թանգարանի մոտ։ Այդ տանը նա ապրել է 1914-1922 թվականներին, որից հետո ընտանիքի հետ մեկնել է արտասահման։

Տարուսում գտնող Մարինե Ցվետաևայի հուշարձանի համահեղինակ Բորիս Մեսերերը Մատվեևայի աշխատանքի մասին ասել է. «Այն շատ նրբագեղ է, այն համեստ է, բոլորովին նման չէ հուշարձանի։ Այն շատ վեհանձն է և ստեղծում է ճարտարապետական անսամբլ շատ կամերային»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Памятники монументального искусства Москвы: справ. изд. / Департамент культурного наследия г. Москвы. — М.: ООО «Милк Эдженси», 2016. — 404 с.: с. 264. ISBN 978-5-9907078-1-8.

Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Ծովը կրակի մեջ

**«Ծովը կրակի մեջ»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված Մոսկվայի Լենինի շքանշանակիր «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1970 թվականին ռեժիսոր Լեոն Սահակովի կողմից։

## Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է 1941-1942 թվականների Սևաստոպոլի պաշտպանության հերոսական պատումը։

1941 թվականի աշունն է։ Ճեղքելով պաշտպանությունը Պերեկոպի մոտ և գրավելով Ղրիմը՝ ֆաշիստական զորքերը պաշարում են Սևաստոպոլը։ Խորհրդային նավատորմն ուղարկվել է Նովոռոսիյսկ։ Սևաստոպոլի պաշտպանության համար մնացել են միայն նավերի թնդանոթները, առափնյա մարտկոցներն ու ծովային հետևակի մի քանի ջոկատներ։ Պաշտպանությունը ղեկավարում է գեներալ Պետրովը։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ

* Սցենարի հեղինակներ՝ Լեոն Սահակով, Նիկոլայ Ֆիգուրովսկի
* Բեմադրությունը՝ Լեոն Սահակովի
* Գլխավոր օպերատոր՝ Անատոլի Պետրիցկի
* Գլխավոր նկարիչ՝ Ստալեն Վոլկով
* Ռեժիսոր՝ Նիկիտա Օռլով
* Հնչյունային օպերատորներ՝ Վալերի Պոպով, Վալենտինա Շչեդրինա
* Կոմպոզիտոր՝ Վենիամին Բասներ
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Միխայիլ Մատուսովսկի
* Դիրիժոր՝ Վլադիմիր Վասիլև
* Երաժշտական խմբագիր՝ Ռաիսա Լուկինա
* Օպերատոր՝ Ա. Մորշչ
* Գրիմը՝ Վ. Լվովի
* Մոնտաժը՝ Ռ. Նովիկովայի
* Հագուստները՝ Զ. Լերների
* Պիրոտեխնիկական էֆեկտները՝ Լ. Լեբեդևի
* Նկարիչ-դեկորատորներ՝ Գ. Կոշելև, Վ. Կիրս
* Համակցված նկարահանումներ
** Օպերատոր՝ Գրիգորի Այզենբերգ
** Նկարիչ՝ Էդուարդ Մալիկով
* Խորհրդատուներ՝ Խորհրդային Միության մարշալ Նիկոլայ Կռիլով, ծովակալ Վիկտոր Սիսոև, Ա. Սարինա, Բ. Բորիսով, Ն. Եխլակով, Է. Կնաուսմյուլլեր
* Խմբագիր՝ Լ. Լազարև
* Տնօրեն՝ Սերգեյ Մարին

## Տեխնիկական տվյալներ
* Գունավոր, լայնաֆորմատ,
* 9 + 6 մաս (88 + 58 րոպե),
* Վարձութային կինոպատճեններն արվել են օրիգինալ լայնաֆորմատ տարբերակով 3008 + 1964 մետր երկարությամբ և լայնէկրան տարբերակով 2405 + 1571 մետր երկարությամբ։

## Փաստեր
* Մարինայի նախատիպը արդյունաբերության գծով Սևաստոպոլի քաղկոմի քարտուղար Անտոնինա Սարինան է։
* Հատուկ ֆիլմի նկարահանումների համար 1968 թվականին անգնդակ կրակոցներ են արվել Սևաստոպոլի զրահապատ աշտարակի № 30 մարտկոցի զենքերից, որոնք ուղղել են Մեկենզիևյան լեռների կողմը։ Արդյունքում ջարդվել են մոտակա տների մի մասի պատուհանները և մի շարք տների տանիքները։
* Ֆիլմի լայնաֆորմատ միակ պատճենը գտնվում է Պետֆիլմֆոնդի արխիվում։
* 2014 թվականին ֆիլմը վերականգնվել է և ցուցադրվել «Звезда» հեռուստաալիքով։ Հաջողվել է նաև համակարգչային տեխնիկայի օգնությամբ ստեղծել ֆիլմի գունավոր պատճենը։
* 35 միլիմետրանոց պատճենը գտնվում է Սևաստոպոլում («Киновидеопрокат» СГС)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Море в огне» Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия
* «Море в огне» на сайте Кино-Театр. РУ
* Через 40 лет «Море в огне» смогли увидеть зрители

Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Իմ սիրելի ժամանակը

**«Իմ սիրելի ժամանակը»** (), խորհրդային լիամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ ստեղծվել է Ալեքսանդր Պուշկինի նկարների հիման վրա ռեժիսոր Անդրեյ Խրժանովսկու կողմից։ Մուլտֆիլմում ընդգրկվել են ռեժիսորի պուշկինյան եռագրության բոլոր երեք ֆիլմերը՝ «Ես ձեզ մոտ եմ թռչում հիշողությամբ» (, 1977), «Եվ ձեզ հետ նորից ես եմ...» (, 1980) և «Աշուն» (, 1982)։ Այդ եռագրության համար Անդրեյ Խրժանովսկին 1986 թվականին արժանացել է ՌԽՖՍՀ պետական մրցանակի։

Մուլտֆիլմը, ինչպես այդ ամբողջ հավաքածուն, ստեղծվել է նկարված և վերադասված մուլտիպլիկացիայի միջոցով։

2011 թվականին որպես ռետրոսպեկտիվ ընտրվել է Մոսկվայի միջազգային Մուլտֆիլմերի մեծ փառատոնում։

## Սյուժե
Մուլտիպլիկացիոն արվեստի յուրօրինակ պոետական ստեղծագործություն է, որի նպատակն է հանդիսատեսին ծանոթացնել Ալեքսանդր Պուշկինի արվեստի հետ։

## Ստեղծողներ

## Աղբյուրներ
* *Асенин С. В.* Пути советской мультипликации «Мир мультфильма» 3d-master.org
* Русская анимация: продолжение следует
* Энциклопедия отечественного кино: Андрей Хржановский — ТЕКСТЫ
* Ретроспектива Андрея Хржановского.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Անդրեյ Խրժանովսկու մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1987 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն մուլտֆիլմեր
Guilty Conscience

**Guilty Conscience**  ռեպ երգիչ Էմինեմի երգն է՝ նրա ուսուցչի՝ Dr. Dre-ի մասնակցությամբ, թողարկվել է  1999 թվականին։ Սա ոչ միայն երկրորդ առևտրային երգն էր, այլ նրա առաջին  ալբոմի՝  «The Slim Shady LP» երրորդ երգը, որը լույս է տեսել նույն թվականին։  Երգը սկզբում ստեղծվել է՝ որպես Էմինեմի և Dr. Dre-ի միջև ռեպային իմպրովիզ և օգնել է Էմինեմին վերջնականապես ձևավորել իր երգի ոճը։

## Ստեղծագործությունների ցուցակ
;CD երգ

## Չարտեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Billboard.com  

Կատեգորիա:Էմինեմի սինգլներ
Կատեգորիա:Էմինեմի երգեր
Կատեգորիա:1999 սինգլներ
Ժիրայր Մկրտչյան

**Ժիրայր Արտաշեսի Մկրտչյան** (), հաշվողական տեխնիկայի բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (1987): ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար (1977):

## Կենսագրություն
Ժիրայր Մկրտչյանը ծնվել է 1931 թվականի հունիսի 15-ին, Վահրավար (Հայաստան Սյունիքի մարզ) գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1970-1993 թվականներին եղել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտի էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների էլեկտրասնուցման բաժնի վարիչ, 1970-1991 թվականներին՝ գլխավոր կոնստրուկտոր։

Աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների էլեկտրասնուցման միջոցների նախագծման և կիրառման տեսությանը, փոխակերպիչ տեխնիկային, էլեկտրամագնիսական համատեղելիության հարցերին։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1983)

## Երկեր
* Automated information-retrieval systems = Автоматизированные информационно-поисковые системы / by G. Belonogov and R. Kotov ; Translated from the Russian by G. A. Mkrtchyan., Moscow, Mir Publishers, 1971.
* Instrumentation and Controls in the Oil and Petrochemical Industries / I. Weinberg, K. Kalitenko; Trl. Rus. by G. Mkrtchyan. Moscow, Mir Publishers, 1971.
* Электропитание электронно-вычислительниы машин, М. 1980.
* Основы построения устройств электропитания, ЭВМ, М.,1990.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարարներ
Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Օյոդո

, Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Յոսինո գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 38,06 կմ², բնակչությունը՝ 18 258 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 479,72 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Օյոդո ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Գոսե, Գոձյո քաղաքները և Յոսինո, Սիմոիտի, Տակատորի ավանները։

## Հարևան մունիցիպալիտետներ
* Գոսե
* Տակատորի
* Սիմոիտի

## Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 18 258 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 479,72 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Օյոդո ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում *[[Pýrus pyrifólia]]*-ն, ծաղիկ՝ *[[Quercus glauca]]*-ն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Ճապոնական Օյոդո ավանի պաշտոնական վեբկայք 

Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ
My Name Is (երգ)

**«My Name Is»** («Իմ անունն է») Էմինեմի երգը, որը թողակվել է 1999 թվականին։ Երգի կոմպոզիտորն ու պրոդյուսերը Անդրե Ռոմել Յանգն է։  Երգը Էմինեմի առաջին՝ The Slim Shady LP  ալբոմի առաջին երգն է, թողարկվել է խոշոր ձայնագրման լեյբլով։

Պրոդյուսեր Dr. Dre-ի նախաձեռնությամբ երգի հիմքում դրվել է Լաբի Սիֆրեի «I Got The»  երգից մի հատված։ Սակայն Սիֆրեն բողոքարկել է երգի բառերի կապակցությամբ, որոնք պարունակում էին վիրավորանքներ արվամոլների և կանանց հասցեին, հեղինակները ստիպված փոխել են երգի բառերը, դրանից հետո նոր թույլատրվել է օգտագործել երգից հատված։

Երգը հաջողության է հասել է UK Singles Chart  սինգլների պաշտոնական հիթ-շքերթում՝ զբաղեցնելով  երկրորդ հորիզոնականը։ 2005 թվականին երգն ընդգրկվել  է Էմինեմի լավագույն երգերի հավաքածուի՝ «Curtain Call: The Hits» մեջ։

## Ստեղծագործությունների ցուցակ

## Հիթ շքերթներ
* Australian Singles Chart (13)
* Austrian Singles Chart (24)
* Belgian Singles Chart (Flanders) (33)
* RPM Canadian Singles Chart (38)
* French Singles Chart (68)
* Irish Singles Chart (4)
* Netherlands Singles Chart (17)
* New Zealand Singles Chart (4)
* Norwegian Singles Chart (8)
* Swedish Singles Chart (16)
* Swiss Singles Chart (29)
* UK Singles Chart (2)
* U.S Billboard Hot 100 (36)
* U.S Billboard Hot Modern Rock Tracks (37)
* U.S Billboard Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks (18)
* U.S Billboard Hot Rap Singles (10)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1999 սինգլներ
Կատեգորիա:Երգեր թմրանյութերի մասին
Կատեգորիա:Էմինեմի երգեր
Կատեգորիա:Էմինեմի սինգլներ
Մարիսկա Ադի

**Մարիսկա Ադի** (հունգարերեն՝ *Ady Mariska*, ), հունգար բանաստեղծուհի, գրող, մի քանի հատոր գրվածքների հեղինակ։

Հունգար անվանի գրող Էնդրե Ադիի զարմուհին է։

## Ստեղծագործություններ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1914-1918 թվականներին բանաստեղծություններ է գրել՝ պատկերելով պատերազմի սարսափները։ Այդ բանաստեղծություններն սկզբում լույս են տեսել Շիլաջի գավառի, այնուհետև՝ Տրանսիլվանիա երկրամասի և համահունգարական ամսագրերում. թերթերում ու այլ պարբերականներում։ Նրա քնարական որոշ բանաստեղծություններում և ընդհանրապես գեղարվեստական գրականության մասին հայացքներում զգացվում է զարմիկի՝ Էնդրե Ադիի ազդեցությունը։ Նրանցից բացի՝ Ադի տոհմը գրական այլ գործիչներ չի տվել։

## Ընտանիքը
Մարիսկան տրանսիլվանական Հադադ (Հադոդ) քաղաքի հանրային նոտար Շանդոր Ադիի դուստրն էր։ Դպրոցն ավարտելուց հետո կրթությունը շարունակել է Բուդապեշտում, ստացել տարրական դպրոցի ուսուցչի որակավորում։ Նրա ամուսինը՝ Լայոշ Լանդտը, զոհվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի կռիվներում, և երեք երեխաներին մեծացնելու ամբողջ հոգսը ընկել է Մարիսկայի ուսերին։ Հեշտ չէ պատկերացնել, թե ինչ դժվարությունների միջով է անցել միայնակ, աննեցուկ մնացած կինը, մանավանդ, եթե հաշվի առնենք, որ հիվանդ լինելու պատճառով ստիպված է եղել շատ վաղ հրաժեշտ տալ տարրական դպրոցի ուսուցչի պաշտոնին։

## Մատենագրություն
**Sok ború – kevés derű* (*Շատ խավար, քիչ լույս* (պատմվածքներ, էսքիզներ), Zilah/Zalău, 1907)
**Én az őszben járok* (*Անցնում եմ աշնան միջով*, բանաստեղծություններ, Cristuru Secuiesc/Székelykeresztúr, 1924)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի հունգարացի բանաստեղծներ
Վաղինակ Միրզոյան

**Վաղինակ Սրապիոնի Միրզոյան** (), հայ նյարդաֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1990): ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող (1990-1997):

## Կենսագրություն
Վաղինակ Միրզոյանը ծնվել է 1926 թվականի հունիսի 20-ին, Հոբարձի (այժմ՝ Հայաստանի Լոռու մարզում) գյուղում։ Տեղի յոթնամյա դպրոցն ավարտելուց հետո 1942 թվականին ընդունվել է Ստեփանավանի անասնաբուժական-անասնաբուծական տեխնիկումը, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ, որն ավարտել է  1950 թվականին։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո Միրզոյանի գիտա-աշխատանքային գործունեություն է ծավալել Հայաստանի ԳԱ ֆիզոլոգիայի ինստիտուտում, եղել կրտսեր գիտական աշխատող, 1990-1997 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ Ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող։ Միրզոյանի տասնամյա գիտական գործունեության արդյունքներն արտացոլվել են մի շարք գիտական հոդվածներում և նրա «Ներկենտրոնական վերակառուցման օնտոգենետիկ ուսումնասիրությունը կենդանիների էնուկլեացիայի, ողնուղեղի կիսահատման և վերջույթների անդամահատման պայմաններում» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունում, որը պաշտպանել է 1959 թվականին և արժանացել կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի։

Աշխատանքները վերաբերում են նյարդային համակարգի ներկենտրոնական վերակառուցման տարիքային առանձնահատկություններին։ Զբաղվել է նաև ողնաշարավոր կենդանիների աչքի ցանցաթաղանթի վերականգնողական շարժընթացների, կենսահոսանքների առաջացման, ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունների հարցերով։ Միրզոյանի գիտահետազոտական աշխատանքներն ամփոփված են 100-ից ավելի հրապարակված աշխատանքներում, այդ թվում «Թռչունների լուսազգայությունը» մենագրությունում և դոկտորական թեզում։

## Մահ
Միրզոյանը մահացել է 1997 թվականի մարտի 13-ին, Երևանում։

## Անդամակցություն
* Ուղեղի հետազոտության միջազգային կազմակերպության անդամ (1996)։
* Նյու Յորքի գիտությունների ակադեմիա անդամ (1996)։
* Բնապահպանության կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ակադեմիայի անդամ (1996):
*ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտի խորհրդի անդամ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ նյարդաֆիզիոլոգներ
Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հոբարձի գյուղում ծնվածներ
Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռների ցանկ

Ստորև ներկայացված է **Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռների ցանկը**, որոնց բարձրությունը ծովի մակարդակից գերազանցում է 1 500 մետրը։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Բոսնիա և Հերցեգովինա
Իսկ ո՞ւր ենք մենք հիմա գնում (ֆիլմ)

**Իսկ ո՞ւր ենք մենք հիմա գնում** (), ֆրանս-լիբանանյան ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2011 թվականին, ռեժիսոր և դերասանուհի Նադին Լաբակիի կողմից։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի մայիսի 16-ին, Կաննի կինոփառատոնում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է աշխարհից մեկուսացած լիբանանյան գյուղակի և դրա բնակիչների մասին, որոնց մեջ գրեթե հավասար թիվ են կազմում քրիստոնյաներն ու մուսուլմանները։ Գյուղը շրջապատված է ականապատ դաշտերով, որոնք մնացել են պատերազմից հետո, և այնտեղ հասնել կարելի է միայն նեղ արահետով։ Կանայք չեն կարողանում մոռանալ պատերազմում զոհված իրենց տղամարդկանց մասին, այդ պատճառով երբ նրանք իմանում են երկրին վրա հասած միջկրոնական նոր տարաձայնությունների մասին, նրանք ամեն ինչ անում են, որ տղամարդիկ չիմանան այդ մասին և ձգտում են վերացնել թշնամանքի ցանկացած պատճառ։ Գյուղի երիտասարդներից մեկը` Նասսիմը, պատահաբար սպանվում է կրակոցից այն ժամանակ, երբ գնացել էր գյուղի բնակիչներին անհրաժեշտ մթերք բերելու։ Նրա մայրն ամեն ինչ անում է, որպեսզի կանխի որդու մահվան պատճառով հնարավոր եղբայրասպան արյունահեղությունը գյուղում։ Նրան օգնում են և մյուս կանայք։

Չնայած ողբերգական իրավիճակին ու քաղաքացիական կրոնական պատերազմի թեմայի առկայությանը` ֆիլի սյուժեում կան նաև կատակերգական ու երաժշտական դրվագներ։

## Դերերում
* Նադին Լաբակի - *Ամալ*
* Կլոդ Բազ Մուսսավբաա - *Տակլա*
* Լեյլա Հաքիմ - *Աֆաֆ*
* Իվոն Մաալուֆ - *Իվոն*
* Անտուանետա Նուֆայի - *Սայդեհ*
* Ջուլիան Ֆարհատ - *Ռաբի*
* Ալի Հայդար - *Ռուկոզ*

## Սաունդթրեք
* «Yimkin Law» 
* «Hashishet Albi» 
* «Un Air de Liberté»
* «Machkal»

## Պարգևներ և առաջադրումներ
Ֆիլմն արժանացել է մի շարք միջազգային մրցանակների.
* 2011 - Ֆրանսուա Շալեի մրցանակ Կաննիի կինոփառատոնում, ինչպես նաև` մասնակցություն «Հատուկ հայացք» ծրագրին
* 2011 - Տորոնտոյի կինոփառատոնի հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ
* 2011 - *Doha Tribeca Film Festival* փառատոնի հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ` լավագույն պատմողական ֆիլմ անվանակարգում
* 2011 - Օսլոյի «Հարավի ֆիլմը» փառատոնի հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ
* 2011 - Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ.
* 2011 - Ստոկհոլմի կինոփառատոնի մրցանակներ` լավագույն սցենար և լավագույն երաժշտություն անվանակարգերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Արաբերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Հոկտեմբեր։ Կարտոֆիլի բերքահավաք

**«Հոկտեմբեր»** կամ **«Կարտոֆիլի բերքահավաք»**
(, ), 1878 թվականին ֆրանսիացի նկարիչ Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի կողմից նկարված նկար (**, 1848—1884): Պատկանում է Մելբուրում գտնվող Վիկտորիայի ազգային պատկերասրահին։ Նկարի չափը 180,7 × 196 սմ է։ Օգտագործվում է նաև  «Կարտոֆիլ հավաքող կանայք» անունը։

## Նկարագրություն
Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժը այս նկարը նկարել է  իր հայրենի գյուղում՝ Դանվիլլերում, որը գտնվում է Լոթարինգիայի Մյոզ դեպարտամենտում՝ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում։ Գյուղի անվանումը (*Damvillers*) գրված է նկարի ներքևի ձախ հատվածքում՝ անմիջապես նկարչի ստորագրության տակ։

Նկարում պատկերված է այն դաշտը, որտեղ հավաքվում է կարտոֆիլի բերքը։ Նկարի առաջին պլանում գյուղացի կին է, որը գործած զամբյուղի մեջ է հավաքում կարտոֆիլը։ Նրա հետևի մասում՝ աջ կողմում, մեկ այլ կին կարտոֆիլ է հավաքում զամբյուղի մեջ։ Հեռվում երևում են այլ կանայք ևս։ Տեսարանը ներկայացնում է  աշնանային թխպոտ օր, երկինքը ծածկված է ամպերով։ Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի մի այլ գյուղական նկարի՝ «Հունձքի» նման կտավի հորիզոնական գիծը բավականին բարձր է։

## Պատմություն
1879 թվականին նկարը ներկայացվել է  Փարիզի սրահում։ Նկարչի մահից կարճ ժամանակ անց, 1885 թվականին, նկարը ձեռք է բերվել իր եղբոր՝ քանդակագործ Էմիլ Բաստիեն Լյաժի կողմից (Émile Bastien-Lepage, 1854-1938)):

1897 թվականից նկարը եղել է Ավստրալիայի գործարար  Ջորջ Մակքոլչի (Ջորջ McCulloch, 1848-1907) հավաքածուում, որը 1890-ականների սկզբին տեղափոխվել է Լոնդոն և հավաքել նկարների պատկերասրահ։ 1907 թվականին, նրա մահից հետո, նկարը անցել է Մարիա Կուտց Մարիին (*Mary Coutts Michie*)՝ նրա այրուն։ 1927 թվականի  հոկտեմբերին նկարը ձեռք է բերվել Ավստրալիայի  Ֆելտոն Բուքեստ հիմնադրամի կողմից՝ հիմնվելով Ալֆրեդ Ֆելտոնի (1831-1904)  նվիրաբերված գումարների վրա, իսկ 1928 թվականին այն փոխանցվել է Վիկտորիայի Ազգային պատկերասրահին։

### Կարծիքներ
Նկարիչ Վասիլի Սուրիկովը իր՝ 1883 թվականին  Պավել Չիստյակովին ուղղված նամակում գրել է։

«Ես ապրում եմ Փարիզում։ Ես եկել եմ այստեղ, որպեսզի տեսնեմ ֆրանսիական արվեստի նկարների 3-ամյա ցուցահանդեսը։ Բայց, թողնելով այս ամենը, ես ուզում եմ խոսել այն իսկական նկարի մասին։ Խոսքը «Կարտոֆիլ հավաքող կանայք» նկարի մասին է։ Դեմքերը և ամբողջ նկարը կարծես կենդանի լինեն։ Ամեն ինչ գրված է օդում՝  գույնը, շարժումները, դիմագիծը։ Ամեն ինչ այնքան ամբողջական է,  որ կարծես  հրաշք լինի։ Իսկ նրա  «Հանգիստ դաշտում» նկարը  ավելի թույլ է»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
October, 1878, Jules Bastien-Lepage, Google Cultural Institute

Կատեգորիա:1887 նկարներ
Կատեգորիա:Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի նկարներ
Կատեգորիա:Վիկտորիայի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ