Ռեգինա Դե Լամո Խիմենես

**Ռեգինա Դե Լամո Խիմենես** (), իսպանացի մտավորական, բազմակողմանի ակտիվիստ մինչև Իսպանիայում ֆրանկիստական բռնապետության իշխանության գալը։ Նա դաշնակահարուհի է եղել, երաժշտության և երգեցողության ուսուցիչ, գրող, լրագրող, ֆեմինիզմի աջակից և կանանց իրավունքների ակտիվիստ, կոոպերատիվ տնտեսական մոդել, սինդիկալիզմի և անարխիզմի պաշտպան։ Նա իր աշխատանքներում հանդես է եկել որպես **Ռեգինա Լամո Խիմենես**, **Ռեգինա Դե Լամո Խիմենես**, **Ռեգինա Լամո դե Օ' Նիլ** անուններով և **Նորա Ավանտե** կեղծանվամբ։

## Կենսագրություն
Ռեգինա դե Լամո Խիմենեսը ծնվել է 1870 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Անդալուզիայի Ուբեդա քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Անսելմո դե Լամոն, և մայրը՝ Միկաելա Խիմենեսը, լիբերալ են եղել և իրենց դստերը լիարժեք կրթության են տվել։ Ռեգինային և նրա եղբորը՝ Կառլոսին, ոչ ավանդական միջավայրում սովորելու և զարգանալու համար տեղափոխել են Մադրիդ։ Ռեգինան այդ ժամանակ վեց տարեկան է եղել։

Իր երիտասարդական ուսումնառության տարիներին Լամոն արժանացել է Մադրիդի թագավորական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի առաջին ազգային մրցանակին, իսկ ավելի ուշ արժանացել է Փարիզի կոնսերվատորիայի առաջին մրցանակին։ Մադրիդում նա հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ Էնրիկե Օ'Նիլ Ակոստային, որը իրենից տասնհինգ տարով մեծ է եղել։ Էնրիկեն եղել է այրի հայր և իռլանդական ծագում ունեցող մեքսիկացի դիվանագետ, որն աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Նրանք ամուսնացել են և ունեցել են երկու դուստր՝ Կարլոտա Օ'Նիլ դե Լամոն և Էնրիկետա Օ'Նիլ դե Լամոն։ Մայրության առաջին տարիներից հետո, որոնք կենտրոնացած են եղել փոքրիկների վրա, Ռեգինան վերսկսել է իր գործունեությունը գիտաժողովներում և հրապարակումներում։

Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ նա աշխատել է երեխաների աջակցության ոլորտում՝ Հանրապետական խմբակցությունից տուժած երեխաների տարհանման համար։ Պատերազմի ժամանակ նա ձգտել է բանտից ազատել դստերը՝ Կարլոտային, ինչպես նաև կորցրած թոռնուհիներին, մինչ Մադրիդում խնամել է երիտասարդ Լիդիա Ֆալկոնին։ Պարտությունից հետո նա հաստատվել է Բարսելոնայում իր դստեր՝ Էնրիկետայի հովանու ներքո, գրելով սիրավեպեր Նորա Ավանտեի կեղծանունով և դասավանդելով երաժշտություն, դաշնամուր և երգեցողություն։ Նրա աշակերտներից է եղել Էստրելիտա Կաստրոն։ Ռեգինա Խիմենեսը մահացել է Բարսելոնայում՝ 1947 թվականի նոյեմբերի 17-ին։

## Մասնագիտական կարիերա
Ռեգինան սկսել է իր մասնագիտական կյանքը որպես երաժշտության և երգեցողության ուսուցչուհի, բայց շուտով նրա մտահոգությունը ստիպեց նրան ընդլայնել իր գործունեության ոլորտը դեպի այլ ոլորտներ և զարգացնել բազմամասնագիտական կարիերա։

Խիմենեսը նորություններ և ակնարկներ է գրել։ Նա լրագրող է եղել, ռապսոդիստ, բանաստեղծագիր և թատրոնի գրող։ Բացի այդ, նա ակտիվորեն խոսել է ծնելիության վերահսկման և աբորտի իրավունքների, էվգենիկայի, էվթանազիայի և ազատ սիրո մասին։ Որպես ֆեմինիստ նա կանանց իրավունքների ակտիվ պաշտպանող է եղել։ Ռեգինան նաև հայտնի է որպես Lluís Companys-ի գործընկեր։ Նա համարվում է 98-ականների սերնդի գրող, ճանաչումը ստացել է ժամանակի անդրոկենտրոն հայացքներից հետո։

Ռեգինան անընդհատ հայտնվել է 1920-30-ականների սոցիալական շարժումների մասին լուրերում։ Նա 1920 թվականին Վալենսիայում առաջին Banco Obrero-ի (Աշխատավորների բանկ) և Cooperativa Obrera հրատարակչությունների հիմնադիրն է եղել։ Lluís Companys-ի և Ամադեու Արագայի հետ միասին նա գրել է *La Terra* ամսագրի համար։

Նա անընդհատ ճանապարհորդել է ամբողջ իսպանական թերակղզով և եվրոպական տարբեր երկրներով։ 1920 թվականին նա եղել է Կատալոնիայի կոոպերատիվների տարածաշրջանային կոնգրեսի խոսնակ, Վալենսիայի ժողովրդական վարկային կոոպերատիվի և 1921 թվականի Առաջին ազգային կոոպերատիվների կոնգրեսի պատվիրակ, ինչպես նաև ագրարային միությունների ստեղծման մասնակից, որոնցից է «» 1922 թվականին։ Որպես Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության և Ազգերի լիգայի պատվիրակ, նա Կլարա Կամպոամորի հետ մեկնել է Ժնև։

Լամոն գործել է նաև այլ հետաքրքրությունների ոլորտներում։ Այսպիսով, նա եղել է Իսպանիայում «կենդանիների և բույսերի ընկերների ասոցիացիայի» համահիմնադիրը։ Նա ցլամարտերի վերացման կողմնակից է եղել և քարոզել է այս իրադարձությունների ժամանակ հեծած ձիերի վրա կրծկալներ օգտագործել։ Այն ժամանակ պիկադորների ձիերը հաճախ հոշոտվել են ցլերի կողմից, բայց ավելի տհաճ է եղել այն փաստը, որ կազմակերպիչները ձիերի աղիները նորից կարել են որովայնի մեջ, որպեսզի պիկադորները կարողանան շարունակել օգտագործել այդ ձիերին։

Լամոն համագործակցել է Հիլդեգարտ Ռոդրիգեսի և Իրեն Ֆալկոնի հետ մարքսիստական ֆեմինիստական Nosotras հրատարակչությունում։ Նա նախաբանել է Ֆեդերիկա Մոնսենիի *«Escrits politic»,* ինչպես նաև Սանտյագո Վալենտի Կամպի *«Las reivindicaciones femeninas» գրքերը*։ Նա օգնել է հրատարակել հայտնի գրող և իր եղբոր՝ Կառլոս դե Լամո Խիմենեսի ընկեր Ռոսարիո դե Ակունյայի ստեղծագործությունների վերջին հրատարակությունները, որը հետագայում նրա լավ ընկերն է դարձել։

## Ընտրված աշխատանքներ
* *El ensayo ¿Cómo se mide la inteligencia infantil?* Էդ. Eiocos, 1923 թվական
* *Էսկրիտների քաղաքականության* նախաբանը, Ֆեդերիկա Մոնսենիի, Էդ. Լուիս Ռոմերո, Մադրիդ, 1925 թվական
* *La Colegiata*, La Novela Roja հավաքածու, No 4, Էդ․ Պեգասո, 1926 թվական
* *Las reivindicaciones femeninas-* ի նախաբանը, Սանտյագո Վալենտի Կամպ,1927 թվական

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Իսպանացի երաժշտական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի խմբագիրներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ