Պյոտր Պավլենսկի

**Պյոտր Անդրեևիչ Պավլենսկի** (*Пётр Андреевич Павленский*, ), ռուս արվեստագետ, նկարիչ-ակցիոնիստ։ Օգտագործելով մարդկային մարմինը (հիմնականում իր սեփականը) և կրակը, նա 2012-ից 2020 թվականներին ստեղծել է «Սուբյեկտ-օբյեկտ» արվեստի ութ միջոցառում: Պավլենսկին հանրային վեճեր է առաջացրել իր աշխատանքների հակամշակութային բնույթի պատճառով և դարձել է դատական ​​հայցի առարկա Ռուսաստանում և Ֆրանսիայում:

## Կենսագրություն
Սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան պետական գեղարվեստա-արդյունաբերական ակադեմիայում։ Համագործակցել է Ռուսաստանի քաղաքական պատմության թանգարանի հետ։ 2012 թվականին Օքսանա Շալիգինայի հետ հիմնել է «Քաղաքական քարոզչություն» առցանց հանդեսը՝ նվիրված ժամանակակից արվեստին քաղաքական համատեքստում։

2016 թ. պարգևատրվել է Վացլավ Հավելի անվան մրցանակով։

2016 թվականին Պյոտր Պավլենսկին առաջադրվել է Պետական նորարարության մրցանակի (ru)՝ «կերպարվեստ» անվանակարգում, որը կազմակերպվել է Մշակույթի և կինեմատոգրաֆիայի դաշնային գործակալության և Ռուսաստանի Դաշնության ժամանակակից արվեստի պետական կենտրոնի կողմից: Մրցույթի կազմկոմիտեի որոշմամբ նա առանց բացատրության հեռացվել է թեկնածուների ցանկից: Մի քանի փորձագետներ լքել են կոմիտեն՝ ի նշան նրա հեռացման դեմ բողոքի:

= Կարիերա =
Երբեմն համարվելով ռուսական ակցիոնիզմի երրորդ ալիքի մաս կամ քաղաքական արվեստ ստեղծող արվեստագետ, Պավլենսկին ասում է, որ հրաժարվել է այս տերմինների օգտագործումից և տեսականացրել է իր գեղարվեստական ​​գործունեությունը՝ այն անվանելով «Սուբյեկտ-Օբյեկտ» արվեստ

Նա բացատրում է, որ Սուբյեկտ-Օբյեկտ արվեստը հիմնված է «իշխանության գոյության՝ որպես երևույթի և կառավարողների (իշխանության ենթակաների) և կառավարվողների (իշխանության օբյեկտների) փոխազդեցության վրա»։ Նրա խոսքով՝ Սուբյեկտ-Օբյեկտ արվեստը բաղկացած է իրավիճակների որոշակի համադրության կազմակերպումից, որոնք ստիպում են իշխանության ենթականերին դիմել իշխանության ուժերին։ Այդպիսով նրանք իրականացնում են նկարչի գաղափարը՝ «իշխանությանը արվեստի համար աշխատելու պարտադրելու» մասին։ «Իշխանության դիրքում գտնվող ենթական, այսպիսով, դառնում է արվեստի օբյեկտ, և հենց նրա սեփական իշխանության իշխանությունն է, որ նրան վերածում է օբյեկտի»։

Պավլենսկին նաև տարբերակում է իրադարձությունների լուսանկարչական փաստաթղթավորումը «նախադեպերից», որոնք կազմում են գեղագիտականորեն արժեքավոր պատկերներ և տեքստեր, որոնք ստեղծվել են իշխանության ենթակաների կողմից վարչական և դատական ​​գործընթացների ընթացքում, որոնք նկարիչը ընտրում է ցուցադրել արվեստի տարածքներում և հրատարակել գրքի տեսքով։

### «Կար» ակցիան
Պավլենսկուն նշանավոր դարձրեց «Pussy Riot» պանկ-խմբին աջակցող ակցիան։ 2012 թվականի հուլիսի 23-ին նկարիչը թելով կարված բերանով պիկետի էր կանգնած Կազանսկի տաճարի մոտ՝ ձեռքին պաստառ։ Պավլենսկին նշում է, որ ուզում էր ցույց տալ ժամանակակից նկարչի վիճակը Ռուսաստանում` ազատ խոսքի արգելքը։

Այլ նշանավոր ակցիաներն են՝ «Մսացու», «Ֆիքսացիա», «Ազատություն» և «Անջատում»։

### «Մարմին» ակցիան
2013 թվականի մայիսի 3-ին Պավլենսկին անցկացրեց իր երկրորդ «Սուբյեկտ-օբյեկտ» արվեստի միջոցառումը։ Այն կոչվում էր «Գազար»։ Նրա օգնականները նրան մերկ և փշալարերի մի քանի շերտերի խճճվածքով փաթաթված տարան Սանկտ Պետերբուրգի Օրենսդիր ժողովի գլխավոր մուտքի մոտ։ Նկարիչը լուռ մնաց՝ կիսով չափ կռացած պառկած պարանին և չարձագանքեց ոչ մեկի շարժումներին, մինչև ոստիկանությունը նրան փրկեց մկրատով։

### «Անշարժացում» ակցիան
2013 թվականի նոյեմբերի 10-ին, երբ մերկ նստած էր Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում գտնվող Լենինի դամբարանի առջևի սալահատակի վրա, Պավլենսկին նրան գամեց սալահատակին՝ մեծ մեխ խրելով նրա ամորձապարկի մեջ։ Միջոցառումը համընկավ Ռուսաստանի ոստիկանության օրվա հետ։ Երբ ոստիկանությունը ժամանեց, նրանք նրան ծածկեցին վերմակով և ավելի ուշ ձերբակալեցին։ «Մերկ նկարիչը, որը նայում է սալահատակի քարերին գամված իր ամորձիներին, ռուսական հասարակության անտարբերության, քաղաքական անտարբերության և ճակատագրականության փոխաբերություն է», - լրատվամիջոցներին բացատրեց Պավլենսկին։

### «Ազատություն» ակցիան
2014 թվականի փետրվարի 23-ին Պավլենսկին կազմակերպեց իր չորրորդ «Սուբյեկտ-օբյեկտ» արվեստի միջոցառումը, որը կոչվում էր «Ազատություն»։ Այս միջոցառման ժամանակ նա վերստեղծեց 2014 թվականի Կիևի Մայդանի մթնոլորտը։ Նկարիչը և նրա օգնականները այրվող անվադողեր և տակառներ օգտագործեցին Սանկտ Պետերբուրգի Եռակի կամրջի վրա ժամանակավոր արգելապատնեշ կառուցելու համար։ Նրանք նաև անընդհատ աղմուկ էին ստեղծում՝ փայտերով հարվածելով ալիքավոր երկաթե թիթեղներին։ Միջոցառումը ընդհատվեց Սանկտ Պետերբուրգի ոստիկանության կողմից, որը ձերբակալեց Պավլենսկուն և նրա օգնականներին։

Հետաքննության ընթացքում Պավլենսկին գաղտնի ձայնագրեց իր հարցաքննության նիստերը գլխավոր քննիչ Պավել Յասմանի հետ և նրա հետ քննարկեց քաղաքական արվեստի բնույթն ու իմաստները։ Յասմանը թողեց իր աշխատանքը Ռուսաստանի քննչական կոմիտեում և սկսեց պատրաստվել դառնալ փաստաբան՝ Պավլենսկուն պաշտպանելու համար։ Նրա ելույթների ձայնագրությունները հրապարակվել են բազմաթիվ երկրներում որպես «Երկխոսություններ արվեստի մասին»։

### «Խտրականություն» ակցիան
2014 թվականի հոկտեմբերին նա մերկ բարձրացավ Սերբսկի կենտրոնի պատը և կտրեց աջ ականջի բլթակը՝ ընդգծելու հոգեբուժական հաստատությունների միտումը՝ ճնշելու նորմայից շեղվողներին: Այս գործողությունը ոգեշնչվել է նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի ստեղծագործություններից:

Նա Սերբսկի կենտրոնի կողմից 2015 թվականի հունվարին ճանաչվել է մեղսունակ՝ 21-օրյա հիվանդանոցում մնալուց հետո, և մի քանի դատական ​​հայցերի առարկա է դարձել:

### «Վտանգ» ակցիան
2015 թ. նոյեմբերի 9-ի գիշերը Պավլենսկին բենզին լցրեց և այրեց Լուբյանկայում ՌԴ Անվտանգության դաշնային ծառայության գլխավոր դուռը։ Երեսուն վայրկյան անց նա ձերբակալվեց։ Ըստ Պավլենսկու՝ «Լուբյանկայի այրվող դուռը ձեռնոց է, որը հասարակությունը նետում է ահաբեկչական վտանգին»։

### «Լուսավորություն» ակցիան
2017 թվականի հոկտեմբերի 16-ին, Ռուսաստանից դուրս իր առաջին քաղաքական արվեստի միջոցառման ժամանակ, Պավլենսկին ձերբակալվեց Փարիզում՝ Փարիզի Բաստիլի հրապարակում գտնվող Ֆրանսիայի բանկի գրասենյակի փողոցային պատուհանները հրկիզելուց հետո։ Նրան մեղադրանք առաջադրվեց գույքի վնասման մեջ՝ իր հանցակցի՝ Օքսանա Շալիգինայի հետ միասին։ Սկզբում նա պահվել է հոգեբուժական հիվանդանոցում, մինչև դատավորը նրա նախնական կալանքը կայացնելու որոշում կայացրեց Ֆլերի-Մերոժի բանտում։ Նա տասնմեկ ամիս անցկացրեց նախնական կալանքի տակ։
2019 թվականի հունվարի 10-ին Պավլենսկին դատապարտվեց երեք տարվա ազատազրկման. նրա նախնական կալանքը հաշվարկվեց որպես պատժի կրման ժամկետ, իսկ մնացած երկու տարին՝ պայմանականորեն։ Շալիգինան դատապարտվեց երկու տարվա ազատազրկման, որից 16 ամիսը՝ պայմանական վաղաժամկետ ազատման։ Դատարանում նկարչի պաշտպանության համար ցուցմունք տվեց մի կույր տղամարդ։ Բացի այդ, դատապարտյալներին պարտավորեցվեց Ֆրանսիայի բանկին վճարել 18,678 եվրո նյութական վնասի և 3,000 եվրո բարոյական վնասի համար։ Le Matin թերթի տվյալներով՝ Պավլենսկին գոռացել է «Երբեք»։ ռուսերենով ի պատասխան։ Պավլենսկին իր գործը նվիրեց մարկիզ դը Սադին։

### «Պոռնոքաղաքականություն» ակցիան
2020 թվականին Պավլենսկին ստեղծեց «Պոռնոպոլիտիկա» անվամբ նոր քաղաքական արվեստի միջոցառում և գործարկեց դրա համար կայք՝ գովազդելով իրեն որպես «ընտրված և նշանակված քաղաքական գործիչների կամ պետական պաշտոնյաների մասին աշխարհի առաջին պոռնոգրաֆիկ ռեսուրս»։ Pornopolitique.com կայքը գրաքննության ենթարկվեց միջոցառման սկսվելուց երեք օր անց։

Պավլենսկին ձերբակալվեց և ոստիկանության կողմից կալանքի տակ վերցվեց իր զուգընկերոջ՝ Ալեքսանդրա դե Տադեոյի հետ միասին, ով սեռական բնույթի բացահայտ բովանդակության ստացողն էր։ Նրանց դատավարությունը տեղի ունեցավ 2023 թվականի հունիսի 28-ին։ Նրանք հրավիրեցին արվեստի պատմաբանների՝ վկայություն տալու և դերասանների՝ դատարանում ներկայացնելու Մոլիերի «Տարտյուֆը»։ Մեղադրանքը պահանջեց վեց ամսվա ազատազրկում և 50,000 եվրո տուգանք։ 2023 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նա դատապարտվեց վեց ամսվա ազատազրկման՝ տնային կալանքի տակ՝ էլեկտրոնային ապարանջանով, մինչդեռ Դե Թադեոն ստացավ վեց ամսվա պայմանական ազատազրկում։ Նրանք տուգանվեցին 15,000 եվրոյով և պարտավորվեցին վճարել 5,000 եվրո դատական ծախսերի համար։ 2025 թվականի հունվարի 31-ին Փարիզի վերաքննիչ դատարանը չեղյալ հայտարարեց որոշումը և արդարացրեց Դե Թադեոյին բոլոր մեղադրանքներից։ Այն հայտարարեց, որ սա արդարացի որոշում է, քանի որ նա Պավլենսկու գեղարվեստական նախագծի համահեղինակ չէր։

Պավլենսկին բացատրեց, որ այս արվեստի գործը «ամբողջությամբ հիմնված էր գեղագիտական կատեգորիաների հետ խաղի վրա» և որ բարձր ոճը համադրվում էր ցածր ոճի հետ. «Ըստ էության, դա նույնն էր, ինչ քաղաքական գործչի դիմանկարը նկարել, որը արվել էր բարձր ոճի կանոններով և ցուցադրվել բոլորի համար, և դրան ավելացնել տղամարդու սեռական օրգանների նկար»։ Նա նաև նշել է. «Այն ամենը, ինչ մենք տեսել ենք այն ժամանակվանից, երբ ես հանրությանը ներկայացրեցի «Պոռնոքաղաքականություն»-ը, իրականում արվեստի և իշխանության միջև հավերժական բախման բազմաթիվ դրվագներից միայն մեկն էր։ Սակայն ինձ համար իսկական անակնկալ է, որ գեղագիտական կատեգորիաները դեռևս այդքան շատ նշանակություն ունեն այսօրվա աշխարհում»։

= Ցուցահանդեսներ =
* 2012: Oculus Two, Pro Arte հիմնադրամ արվեստի և մշակույթի համար (ru):
* 2013: Ինքնության ուրվականներ (փողոցային արվեստի ցուցահանդես, կազմակերպված Քաղաքական քարոզչության կողմից), Պետական Էրմիտաժ թանգարան:
* 2016: Աշխարհի վերջը, Լուիջի Պեչիի ժամանակակից արվեստի կենտրոն:
* 2017: Art Riot, Saatchi պատկերասրահ: Ցուցահանդեսը գրավել է 248,547 այցելուի:
* 2017: Հաճույքի սկզբունքից այն կողմ, Զաքետայի ազգային արվեստի պատկերասրահ:
* 2017: Լյութերը և ավանգարդը, նախկին Վիտենբերգի բանտ:
* 2018: Խոսելով հեղափոխության մասին, Պոլ Արդենի կողմից, 22 Visconti ցուցահանդեսում:
* 2018: 439754, Galerie Pack (նրա բանտի համարը Ֆլյորի-Մերոժիսում):
* 2018: Մենք կամ քաոս, BPS22.
* 2019: Պյոտր Պավլենսկու արխիվներ, Galerie ART4.
* 2022: Քաղաքականությունը արվեստում, MOCAK (Կրակովի ժամանակակից արվեստի թանգարան): Նրա «Suture» աշխատանքը որպես ցուցահանդեսի գովազդային վիզուալ ընտրելու որոշումը քննադատվեց ակտիվիստների կողմից, ովքեր պահանջում էին, որ աշխատանքը փոխարինվի ուկրաինացի նկարչի ստեղծագործությամբ: Հարյուր ուկրաինացի և լեհ նկարիչների կողմից ստորագրված միջնորդագիրը MOCAK-ի տնօրեն Մարիա Աննա Պոտոցկային դրդեց հրապարակավ պաշտպանել իր ընտրությունը. «Ցուցահանդեսի համար աշխատանքներ ընտրելիս մենք փնտրում էինք այնպիսի նկարիչների, ովքեր արտահայտվում էին քաղաքական հարցերի շուրջ և, միևնույն ժամանակ, որոնց աշխատանքներն ունեին մեծ գեղարվեստական արժեք»:
* 2022: Պոռնոքաղաքականություն և այլ նախադեպեր, Լոնդոն: Ցուցահանդեսը, որը կազմակերպվել է a/political կազմակերպության կողմից, աջակցվում է մեծահասակների համար նախատեսված Babestation հեռուստաալիքի կողմից: Այն ներկայացնում է «նախադեպեր», որոնք կազմում են Պավլենսկու արվեստի տեսական շրջանակը:
* 2022: Ծիր Կաթին, Վոյվոդինայի ժամանակակից արվեստի թանգարան։
* 2023: Մեկը հարստանում է, (Լուսավորություն), Տրոպենմուզեում Ամստերդամ։
* 2025: Ամեն ինչ ճշմարիտ է - Ոչինչ թույլատրելի չէ, Բրուտուս արվեստի հիմնադրամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Կար» ակցիան
* Պավլենսկու մասին

Կատեգորիա:Ռուս ժամանակակից արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուս կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Քաղաքական արվեստագետներ