Ալֆոնսինա Ստորնի

**Ալֆոնսինա Ստորնի** (, ), լատինամերիկյան բանաստեղծուհի և գրող, լատինամերիկյան մոդեռնիզմի և ֆեմինիզմի առավել նշանավոր դեմքերից մեկը։

## Կենսագրություն
Ստորնին ծնվել է Սալա Կապրիասկայում (Շվեյցարիա), արգենտինացի ձեռնարկատիրոջ ընտանիքում, որը որոշ ժամանակ ապրել է Շվեյցարիայում։ Դրա շնորհիվ Ալֆոնսինան սովորել է իտալերեն։ Ընտանեկան բիզնեսը Եվրոպայում չի ստացվել և Ստորնին տեղափոխվել է Արգենտինա, որտեղ Ռոսարիո քաղաքում բացել է հյուրանոց։

1907 թվականին Ալֆոնսինան միացել է թափառական թատերախմբի, որի հետ ճանապարհորդել է ողջ երկրով մեկ։ Թատրոնում նա խաղացել է բազմաթիվ դերեր, մասնավորապես Հենրիկ Իբսենի, Պերես Գալդոսի և Ֆլորենսիո Սանչեսի պիեսներում։

Վերադառնալով Ռոսարիո նա վերապատրաստվում է որպես տարրական դասարանի ուսուցիչ, ինչպես նաև համագործակցում է տեղական *Mundo Rosarino*, *Monos y Monadas* և *Mundo Argentino* ամսագրերի հետ։

1911 թվականին նա տեղափոխում է Բուենոս Այրես և կորչում մեծ քաղաքում։ Հաջորդ տարի ծնվում է Ալֆոնսիայի և լրագրող Կորոնդայի ապորինածին որդին՝ Ալեխանդրոն։

մինի|1916

Չնայած ֆինանսական դժվարությունների նա 1916 թվականին կարողանում է հրատարակել «La inquietud del rosal» գիրքը, իսկ ավելի ուշ սկսել է համագործակցել *Caras y Caretas* ամսագրի հետ։

Որոշ ժամանակ անց Ստորնին ծանոթացել է այնպիսի գրողների հետ, ինչպիսիք են Խոսե Էնրիկե Ռոդոն () և Ամադո Ներվոն ():

Բարելավելով իր ֆինանսական վիճակը, Ալֆոնսինան կատարել է ուղևորություն դեպի Մոնտեվիդեո (Ուրուգվայ)։ Այստեղ նա հանդիպել է բանաստեղծուհի Խուանա դե Իբարբուրոյին և բանաստեղծ Օրասիո Կիրոգայի հետ, որոնց հետ մտերիմ է մնացել երկար տարիներ։ 1920 թվականին լույս է տեսել նրա «*Languidez*» գիրքը, որը նրան բերեց Մունիցիպալ բանաստեղծական (Municipal Poetry Prize) և Ազգային գրական մրցանակները (National Literature Prize):

Ալֆոնսինա Ստորնին *Escuela Normal de Lenguas Vivas* դպրոցում դասավանդել է գրականություն, շարունակել է բանաստեղծական փորձերը։ Նրա պոեզիան ձեռք է բերել ֆեմինիզմ ուղղվածություն։

Անկարգվածությունը և միայնությունը ազդել են բանաստեղծուհու առողջության վրա։ Առաջացած խնդիրները նրան ստիպել են թողնել ուսուցչական գործունեությունը։

Ստորնին մեկնել է Եվրոպա, ինչը ազդել է նրա բանաստեղծական ոճի վրա՝ պոեզիային հաղորդելով լիրիզմ։

### Ինքնասպանություն
1937 թվականին Ալֆոնսինա Ստորնիի ընկերը՝ բանաստեղծ Օրասիո Կիրոգը, ինքնասպան է եղել։ Այս դեպքը, ինչպես նաև բանաստեղծուհու մոտ հայտնաբերված կրծքագեղծի քաղցկեղը Ալֆոնսինային դրդել են գրելու իր վերջին բանաստեղծությունը՝ «*Voy a dormir*», որը 1938 թվականի հոկտեմբերին ուղարկվել է *La Nación* խմբագրություն։ Հոկտեմբերի 25-ին Ալֆոնսինա Ստորնին լքել է իր սենյակը և ուղղվել է դեպի Մար դել Պլատայի *La Perla* ծովախորշ։ Նույն առավոտյան երկու աշխատողներ Ալֆոնսինային գտել են ափին։ 1942 թվականին բանաստեղծուհու մահվան վայրում տեղադրվել է հուշարձան, որի քանդակագործը Լուիս Պերլոտտին է ():

## Ստեղծագործություններ
* 1916 La inquietud del rosal
* 1918 El dulce daño
* 1919 Irremediablemente
* 1920 Languidez
* 1925 Ocre
* 1926 Poemas de amor («Սիրային լիրիկա»)
* 1927 El amo del mundo: comedia en tres actos - պիես
* 1932 Dos farsas pirotécnicas - պիես
* 1934 Mundo de siete pozos («Յոթ ջրհորների աշխարհ»)
* 1938 Mascarilla y trébol («Դիմակ և երեքնուկ»)

### Հետմահու հրատարակություն
* 1938 Antología poética («Պոեզիայի անթոլոգի»)
* 1968 Poesías completas
* 1998 Nosotras y la piel: selección de ensayos

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Альфонсина Сторни в Виртуальной Библиотеке Сервантеса 
* «Alfonsina», биографический фильм 1957 года

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ