open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Դացին

**Դացին** (չին. պարզ. 大庆, փինյին Dàqìng), քաղաքային շրջան ՉԺՀ-ի Հեյլունցզյան նահանգում։ Դացին անվանումը բառացիորեն թարգմանվում է որպես «մեծ տոնակատարություն»։

## Պատմություն
Ներկայիս քաղաքային շրջանի տարածքում դարերի ընթացքում չկար մշտական բնակչություն, առաջին եկվորները հայտնվեցին միայն XX դարի սկզբին, երբ այստեղ կառուցվեց Չինական արևելյան երկաթուղային կայարանը։ 1913 թվականին հիմնադրվեց Անդա (安达县) գավառը։

1959 թվականից սկսվեց Դացին նավթագազային հանքավայրի շահագործումը և 1960 թվականին Անդա գավառը լուծարվեց, և դրա փոխարեն կազմավորվեց Անդա քաղաքային շրջանը, որը դարձավ երկրի կարևոր նավթաքիմիական բազա։ Հիմնադրման օրվանից ի վեր Դացինը համարվում է օրինակ, որով պետք է առաջնորդվեն բոլոր աշխատող երկրները. Մշակութային հեղափոխության տարիներին Չինաստանում հնչում էր «Արդյունաբերության մեջ սովորել Դացինից» կարգախոսը։

1964 թվականին Անդա քաղաքային շրջանը լուծարվեց և դրա տեղում ստեղծվեց Անդա հատուկ շրջանը (安达特区): 1965 թվականին Անդա հատուկ շրջանի արևելյան մասը նորից վերածվեց Անդա գավառի, իսկ մնացած տարացքից ստեղծվեց Անդա քաղաքը, որն ուղղակիորեն ենթակա էր գավառական կառավարությանը (հենց քաղաքում նրան հաճախ ոչ պաշտոնապես անվանում էին ոչ թե «Անդա», այլ «Դացին»)։ 1979 թվականին Անդա քաղաքը անվանափոխվեց որպես Դացին։

1992 թվականին Ցիցիկար քաղաքային շրջանի կազմից  Անդայի շրջանի մեջ անցան Լինդյան գավառը և Դուրբեդ Մոնղոլական ինքնավար գավառը, ինչպես նաև Չժաոչժոու ու Չժաոյուան գավառները Սինհուա գավառի կազմից տեղափոխվեցին Անդա քաղաքային շրջանի կազմ։

## Տնտեսություն
Քաղաքի արևելյան մասը արդյունաբերական տարածք  է, որտեղ գտնվում է Դացինի քիմիական գործարանը, Լունֆունի էլեկտրակայանը, Դացինի պարարտանյութերի և էթիլենի արտադրության քիմիական գործարանը։ Հյուսիս-արևելքում կա երկու ջրամբար և մշակութային շրջան։ Դացինի արևմուտքում գործում են բուհեր և համալսարաններ։ Հարավ-արևմտյան շրջանում գործում է «Լինյուան» նավթավերամշակման գործարանը, «Սինհուա» էլեկտրամատակարարման ընկերությունը և նավթամթերքի վաճառքի գլխավոր կայանը։

Քաղաքի կոմերցիոն օդային ծառայությունները սպասարկում է Սաերտու օդանավակայանը։

## Վարչատարածքային բաժանում
Դացինը ըստ վարչատարածքային պլանի բաժանվում է 5 քաղաքային շրջանի, 3 գավառի և 1 ինքնավար գավառի.

## Ազգաբնակչության կազմը
2000 թվականի մարդահամարի համաձայն, Դացին քաղաքային շրջանի տարածքում ապրել են հետևյալ ազգությունների ներկայացուցիչներ՝

## Տրանսպորտ
Դացինով է անցնում Բինչժոուսյան երկաթուղին։ Խողովակաշարային տրանսպորտը ներկայացված է Սկովորոդինո-Դացին խողովակաշարով, որն իր գործունեությունը սկսել է 2011 թվականից։

## Քույր քաղաքներ
* Կարամայ (Սինծիան, )
* Դունին (Շանդուն, )
* Կալգարի,  ` 1985 թվականի մայիս 16-ից
* Չունգջու,
* Տյումեն,  `1992 թվականի հունիսի 24-ից 
* Կրասնոյարսկ,  (2002)
* Լուգանսկ, 
* Իստ-Լոնդոն ()

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքային շրջաններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
One-reeler / Act IV

***One-reeler / Act IV***, հարավկորեական գըրլ բենդ Iz*One-ի չորրորդ մինի ալբոմը։

## Թրեք լիստ

## Չարթեր

## Ռելիզի պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020 մինիալբոմներ
Կատեգորիա:Կորեերեն մինիալբոմներ
Կելերաշի

**Կելերաշի** (, ), քաղաք Ռումինիայի հարավարևելյան մասում՝ Վալախիա պատմական մարզում։ Կելերաշի ժուդեցի (գավառ, շրջան) վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Դանուբի Բորչա վտակի ափին, Բուլղարիայի հետ Ռումինիայի պետական սահմանից 12, երկրի մայրաքաղաք Բուխարեստից՝ 125 կիլոմետր հեռավորության վրա։

Նավահանգստային քաղաք է, արդյունաբերական, առևտրային կենտրոն, տրանսպորտային հանգույց։ Գործում են փայտամշակման, ցելյուլոզի-թղթի, սննդի (հիմնականում ձկնեղենի), բժշկական սարքավորումների, ապակեղենի արտադրության, տեքստիլ արդյունաբերության ձեռնարկություններ։ Ծանր արդյունաբերությունը ներկայացնող խոշորագույն ձեռնարկությունը պողպատաձուլական գործարանն է։ Կելերաշին պատկերավոր անվանում են *Capșa provinciei*, այսինքն՝ «գավառների կերակրող» (Կապշան Ռումինիայում հայտնի ռեստորանի անվանում է)։ Քաղաքը գտնվում է համաեվրոպական տրանսպորտային յոթերորդ միջանցքում (Դանուբ գետով) և չորրորդ համավրոպականի (Դրեզդեն-Կոնստանցա) հարևանությամբ. նրա միջով անցնում են  հինգ կարևոր ավտոմայրուղի և երկաթգիծ։

## Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում դեռևս Վալախիայի նշանավոր տիրակալ Միհայ Խիզախի իշխանության տարիներին (1593-1601 թթ.) եղել է գյուղական բնակավայր, որը ծառայել է որպես միջանկյալ կետ-փոստային կայան Բուխարեստից Ստամբուլ տանող ճանապարհին։ Հեծյալ սուրհանդակներին անվանում էին *călărași*. այստեղից էլ՝ բնակավայրի անվանումը։ Տարիների ընթացքում Կելերաշին ընդարձակվել է, վերածվել քաղաքի, 1834 թվականից դարձել գավառի վարչական կենտրոն։

### Քույր քաղաքներ

## Կլիմա
Կլիման մայրցամաքային է։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ ։ Արձանագրված ամենացածր ջերմաստիճանը՝  (1938 թ. հունվարի 9-ին), ամենաբարձրը՝  (1957 թ. օգոստոսի 10-ին)։

## Բնակչություն

2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Կելերաշի բնակչության թվաքանակը եղել է 70.039։ Շրջակա համայնքների (Մոդելու, Օստրով, Ռոսետի, Գրեդիշտեա, Կուզա Վոդա, Շտեֆան Վոդա) բնակչության հավելմամբ այդ ցուցանիշը կազմել է շուրջ 100,000։

**Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.**

**Մայրենի լեզու են հայտարարել՝**

**Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.**

## Պատկերասրահ

RO CL Calarasi prefectura.jpg|Պրեֆեկտուրայի շենքը
Gara CFR Calarasi.jpg|Երկաթուղային կայարանը
RO CL Calarasi plaja.jpg|Լողափերից մեկը
RO CL Calarasi Parcul Florilor.jpg|Զբոսայգին
RO CL Carol 1 Statuie.jpg|Կարոլ 1-ին արքայի արձանը
Calarasi combinat.jpg|Կոմբինատը
RO CL Calarasi Parcul iarna.jpg|Կենտրոնական զբոսայգին ձմռանը
Untitled - panoramio (1335).jpg|Տեսարան քաղաքի մերձակայքից


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կելերաշի քաղաքի մասին տեղեկություններ Ghidul Primăriilor կայքում
* Համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը

Կատեգորիա:Ռումինիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Դանուբի ափին գտնվող քաղաքներ
Նիհալ Սարին

**Նիհալ Սարին** (), ), հնդիկ շախմատիստ, շախմատային հրաշամանուկ, գրոսմայստերի կոչման է արժանացել 14 տարեկանում (2018) և դասվել ամենաերիտասարդ գրոսմայստերների ցուցակի 12-րդ հորիզոնականում, համարվում է երրորդ ամենաերիտասարդ շախմատիստը, որը հատել է 2600 Էլոյի վարկանիշը (14 տարեկան)։

Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Դուրբան քաղաքում 2014 թվականին դարձել է մինչև 10 տարեկանների աշխարհի չեմպիոն, 2015 թվականին Հունաստանի Պորտո-Կարաս քաղաքում տեղի ունեցած մինչև 12 տարեկան պատանիների աշխարհի առաջնությունում կիսել է առաջին-երրորդ տեղը, սակայն լրացուցիչ միավորների հիման վրա զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

2017 թվականին Հնդկաստանի հավաքական կազմում մասնակցել է (13-րդ տախտակ) համաշխարհային պատանեկան շախմատի օլիմպիադային և զբաղեցրել 2-րդ տեղը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Կերալա նահանգի Տրիսուր քաղաքում։ Երեք տարեկանում նա գիտեր 190 երկրների մայրաքաղաքներն ու դրոշները, սովորել է ճանաչել և անգիր իմացել միջատների ու բույսերի մեծ մասի գիտական անունները։ Մանկապարտեզում նա սահուն խոսում էր անգլերեն, վեց տարեկան հասակում գիտեր բազմապատկման աղյուսակի մինչև տասնվեցը։

Շախմատ խաղալ սովորել է 6 տարեկանում։ 2011-2012 թվականներին Նիհալն ու իր ընտանիքը տեղափոխվել են Թիրսուր, որտեղ Նահալն ընդունվել է «Devamatha CMI» պետական դպրոց։

2011 թվականին Նիհալը դարձել է Կերալա նահանգի մինչև 7 տարեկանների (մեկ անգամ), մինչև 9 տարեկանների (երկու անգամ), մինչև 11 տարեկանների (երկու անգամ), մինչև 15 տարեկանների (մեկ անգամ) հաղթող։ Երկու անգամ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը նահանգի մինչև 19 տարեկանների առաջնություններում՝ համապատասխանաբար 8 և 10 տարեկանում։

2020 թվականի վերջից Նիհալը մարզվում է Վիշվանաթան Անանդի կողմից հիմնված WestBridge-Anand շախմատի ակադեմիայում։

Նիհալի գրոսմայստեր դառնալու օրը ջրհեղեղից տուժել է նրա հայրենի նահանգը, որը նահանգի պատմության մեջ եղել է ամենամեծ բնական աղետը։ Նիհալը Յութուբի ուղիղ եթերի ժամանակ 2500 ԱՄՆ դոլար է նվիրաբերել նահանգին։

## Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
*Պարտիաները chessgames.com կայքում
*Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

Կատեգորիա:Հնդիկ շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Դայմոնդ Հեդ (հրաբուխ)

**Դայմոնդ Հեդ** ( — *ալմաստե կամ ադամանդե գլուխ*), հրաբխային կոն, առաջացած Կուլաու հրաբխի ժայթքումից։ Գտնվում է Հավայի նահանգի, Օահու կղզու վրա գտնվող Հոնոլուլու քաղաքի, Վայկիկի շրջանի արևելյան մասում։ Դայմոնդ Հեդ խառնարանը մոտ 200 հազար տարեկան է։ Տեղաբնիկների՝ հավայացիների լեզվով, խառնարանային սարը հայտնի է Լիահի անունով։ Խառնարանն իր անունը ստացել է 19-րդ դարում, երբ մի խումբ անգլիացի նավաստիներ խառնարանի հատակում հայտնաբերեցին փայլուն քարի ձուլակտորներ, ինչը ադամանդի տեղ դրեցին, սակայն հետագայում պարզվեց, որ կրաքարային շպատ է։

## Երկրաբանություն
Դայմոնդ Հեդը հրաբխային կոների, ելքային ալիքների և լավային հոսքերի  ամբողջական համալիրի մի մասն է, առաջացել է Կուլաու հրաբխի մի շարք ժայթքումներից։ Հայտնի է որպես Հոնոլուլուի հրաբխային շարք, որը տեղի է ունեցել հրաբխի ձևավորման ու հանգման ժամանակից շատ ավելի ուշ։ Դա հանգեցրել է բազմաթիվ տեղական երկրաբանական գեղատեսիլ վայրերի առաջացման, ինչպիսիք են Պանչբոլ խառնարանը, Հանումա, Կոկո Հեդ և Մանանա կղզին։

## Նկարագրություն
Դայմոնդ Հեդը շատ ավելի երիտասարդ է, քան Կուլաու լեռնազանգվածի հիմնական մասը։ Չնայած լեռնաշղթան մոտավորապես 2.6 միլիոն տարվա վաղեմություն ունի, փորձագետների մեծամասնության կարծիքով Դայմոնդ Հեդը մոտավորապես 200.000 տարեկան է։ Հրաբուխը վերջնականապես մարեց մոտ 150 000 տարի առաջ։
Ժայթքումը, ինչի արդյունքում առաջացել է խառնարանը, ամենայն հավանականությամբ, կարճատև է եղել և տևել է մի քանի օր։ Փորձագետների կարծիքով, դա հզոր պայթյուն է եղել։ Երբ խառնարանը սկզբնապես ձևավորվել է, ենթադրվում է, որ ծովի մակարդակն ավելի բարձր է եղել, և պայթյունը որոտացել է կորալային խութի վրա։ Խառնարանի առաջացման մեկ այլ գործոն կարող է լինել մագմայից և ստորերկրյա ջրերի  փոխազդեցությունը։ Ժայթքման կարճատևությունը բացատրում է նաև կոնի սիմետրիկությունը։
Քանի որ Դայմոնդ Հեդի տեսակը հակված է մոնոգենիկ (միայն մեկ անգամ ժայթքող) լինելուն և երկրաբանները հիմք չունեն սպասելու նոր ժայթքումների։
thumb|Վայկիկիի համայնապատկերը Դայմոնդ Հեդից|կենտրոն|722x722փքս

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Diamond Head Hawaii - panoramio.jpg|Դայմոնդ Հեդ: Տեսարան վերևից
Պատկեր:Diamond Head.jpg|Դայմոնդ Հեդ
Պատկեր:Diamond Head Hawaii From Round Top Rd.JPG|Հրաբուխը Հոնոլուլուի Վայկիկի համայնքի համայնապատկերում:
Պատկեր:Diamond Head from Waikiki Beach.jpg|Տեսարանը Վայկիկիից
Պատկեր:Halekulani04.JPG|Տեսարան հյուրանոցից


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի լեռներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հրաբուխներ
Կատեգորիա:Հանգած հրաբուխներ
Կատեգորիա:Հավայան կղզիներ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով
Կառլեն Հայրապետյան (գործարար)

**Կառլեն Տոնականի Հայրապետյան** (15 նոյեմբեր 1961 թ, Արագածոտնի մարզ, գյուղ Կաքավաձոր)՝ ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածու (1990 թ), գործարար, գիտնական։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականի նոյեմբերի 15-ին Արագածոտնի մարզի Կաքավաձոր գյուղում։ 1978 թվականին ավարտելով տեղի դպրոցը, ընդունվել է ԵՊՀ–ի Ֆիզիկայի ֆակուլտետ։ 1983 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է նույն ֆակուլտետը։ 1983-1985 թթ․ աշխատել է Ֆիզիկայի կիրառական Պրոբլեմների ինստիտուտում։ 1983-1985 թթ․ սովորել և ավարտել է Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա–ի ասպիրանտուրան։ 1988-1990 թթ. աշխատել է համալսարանին կից ռենտգեն կենտրոնում։ 1990 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզը՝ «Պինդ մարմնի ֆիզիկա» մասնագիտությամբ և ստացել ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածուի կոչում։ 2008 թվականին հիմնադրել է «ԷՔՍ ՌԵՅ ՓՆՋԵՐԻ» լաբորատորիան, որտեղ կատարվել են ֆոնդամենտալ հետազոտություններ՝ պինդ մարմնի ֆիզիկայի բնագավառում։ Շուրջ 30 գիտական հոդվածների և 4 գյուտերի հեղինակ է։

## Ձեռնարկատիրական գործունեություն
1991 թվականին ընկերների հետ հիմնադրել է «Փունջ» ընկերությունը, որը զբաղվել է տարատեսակ ապրանքների ներմուծմամբ, արտահանմամբ և մեծածախ վաճառքով։ Lամպ, կաշի, կոշիկ, կարագ (Valio), խմիչք (Diageo)։ Այնուհետև «Փունջ» ընկերությունը գնել է «Արդշինբանկ» ՓԲԸ–ի 16% բաժնետոմսեր, որոնք կորցրել է 2002 թվականին, երբ «Արդշինբանկ» ՓԲԸ–ն սնանկացել է։ 2001 թվականին հիմնադրել է «ՄԱՌՆԻԿ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը, որը հանդիսանում է «Փունջ» ընկերության իրավահաջորդը։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ և երկու թոռ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1961 ծնունդներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 15 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ գյուտարարներ
Օտմար Էլիգեր

**Օտմար Էլիգեր** (, ), ֆլամանդական բարոկկոյի ծաղկանկարիչ։

Ըստ Նիդեռլանիների արվեստի պատմության ինստիտուտի տվյալների` նա ծնվել է Գյոթեբորգ քաղաքում, բայց պարապել է Անտվերպենում, Դանիել Զեգերսի հետ։ Նրա ամենավաղ աշխատանքը թվագրել է 1653 թվականին։ Էլիգերը գրանցվել է Կոպենհագենում 1654 թվականին, Ամստերդամում` 1660 թվականին (որտեղ էլ նա ամուսնացել է), Դորդրեխտում` 1662 թվականին և Համբուրգում` 1665 թվականին։ 1670 թվականին նա Բեռլինում դարձել է Ֆրիդրիխ Վիլհելմ ֆոն Բրանդենբուրգի պալատական նկարիչը, որտեղ էլ հաստատվել է։ Նրա հոլանդացի աշակերտը` Հերմանուս Նոորդկերկը, սկսել է իր կարիերան դեկորատիվ նկարչությամբ Ամստերդամում, բայց հրաժարվել է նկարչությունից և գնացել Լեյդեն` իրավաբանություն սովորելու։

Ըստ Հուբրակենի` նա ճանապարհորդել է Գյոթեբուրգից մինչև Անտվերպեն` միայն Դանիել Զեգերսի հետ մարզվելու համար, որն այդ շրջանում մեծ փառք էր վայելում։ Նրա հայրը ցանկանում էր, որ նա դառնա լեզուների մասնագետ, ինչը պիտի որ գոնե մասամբ հաջողված լիներ, քանի որ նա շատ է ճանապարհորդել։

Նրա վաղ աշխատանքները Անտվերպենում նմանություն ունեն Յակոբ Մարրելի աշխատանքների հետ, որի հետ նամակագրության մեջ է եղել, երբ Մարրելը Ֆրանկֆուրտում էր։

Նրա որդին` Օտմար Էլիգեր կրտսերը կամ Օտմար Էլիգեր II-ը (1666–1735 թվականներ), նույնպես նկարիչ էր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆլամանդացի նկարիչներ
Ծաղկաման (նկար)

**Ծաղկաման**, հոլանդացի նկարչուհի Մարգարետ Հավերմանի նկարը Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուից, որը նկարվել է 1716 թվականին։

## Նկարի նկարագրություն
Նկարի մեջ բույսերից պատկերված են Rosa × centifolia, մեխակ, վարդագույն տուղտավարդ, վաղենակ, պասիֆլորա, գնարբուկ, քնաբեր խաշխաշ, վարդակակաչ, անմոռուկ։ Պտուղներից պատկերված են դեղձենի, խաղող, ինչպես նաև՝ ադմիրալ թիթեռ, ճանճ, մրջյուն և խխունջներ։ Ծաղկամանի վրա բարկայի ռելիեֆ է։

Նկարը հետևում է հոլանդական և ֆլամանդական ծաղկային նատյուրմորտներին, որոնք պատկերում են ծաղկաման՝ միջատների հետ։ Նման նատյուրմորտները տարածված են եղել Հավերմանի ժամանակակից նկարիչների շրջանում, ինչի մասին վկայել է Ռաշել Ռյուիշի ստորագրությունը Օտոմար Էլիգեր Մեծի՝ նման ոճով նկարի վրա. այդ նկարը գտնվել է Բրենտանի հայտնի հավաքածուում, հետո ձեռք է բերվել Ադրիան վան դեր Հոոպի և Ռյուշի կողմից. տվյալ նկարը եղել է օրինակ, որի հիման վրա նկարչուհին ստեղծել է իր նատյուրմորտները։ Հավերմանը եղել է Յան վան Հյոյսումի աշակերտուհին, որը նույնպես առավելապես նկարել է ծաղկային նատյուրմորտներ։ «Ծաղկամանը» արտահայտում է Հյոյսումի ոճի ազդեցությունը. կոմպոզիցիան պատկերված է նույն քարե որմնախորշում։


File:Stilleven met bloemen Rijksmuseum SK-C-215.jpeg|Օտոմար Էլիգեր Մեծի աշխատանքը, որում ավելի ուշ հայտնվում է Ռաշել Ռույշի կեղծ ստորագրությունը։
File:Jan van Huysum - Vase of Flowers in a Niche SC226791.jpg|Յան վան Հյոյսումի նատյուրմորտը (գրեթե 1715), ֆոնում հենց այդ քարե որմնախորշերն են, որը երևում է Հավերմանի «Ծաղկաման» նկարում ևս։


Հավերմանի ժամանակակիցների նմանատիպ աշխատանքները.

File:Stilleven met bloemen op een marmeren tafelblad Rijksmuseum SK-A-2338.jpeg|Նատյուրմորտ ծաղիկներով և թիթեռներով քարե նստարանին, Ռաշել Ռյույշ։
File:Catharina Backer - Flowers in a vase on a stone ledge.jpg|Ծաղկամանը քարե ցցվածքում, Կատարինա Բաքեր։
File:Jacoba Maria van Nickelen - flowers in a vase set in a stone niche.jpeg|Ծաղկամանը քարե որմնախորշում, Հակոբ Մարիա վան Նիկելեն

Հավերմանի հնարավոր հետևորդներից գեղարվեստում եղել են Ֆրանսինա Մարգարետա վան Հյոյսումը և Կորնելիա վան դեր Միյնը, որոնց աշխատանքներում կանաչ գույնը, ինչպես Բակկերի և Հավերմանի մոտ, ժամանակի ընթացքում կապույտ երանգ է ստացել։ Դրա պատճառը համարվում է դեղին գունանյութի օգտագործումը, որը ստացվել է չիչխանից ()։


File:Cornelia van der Mijn - flower still life.jpg|Ծաղկային նատյուրմորտ, Կորնելիա վան դեր Միյ
File:Van Huysum, Michiel - A Delft Vase with Flowers - Google Art Project.jpg|Դելֆետյան ծաղկաման, Ֆրանսինա Մարգարիտա վան Հյոյսում


Նկարը 174 ուրիշ ստեղծագործությունների հետ գնվել է 1871 թվականին, Ուիլյամ Տիլդեն Բլոջետի կողմից, որը Մետրոպոլիտենի թանգարանի առաջին մեկենասներից և հոգաբարձուներից մեկն էր։ Նկարի վրա Margareta Haverman fecit / A 1716 ստորագրությունն է։ Աշխատանքը վաճառվել է թանգարանի վրա 2100 ֆրանկով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1716
Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեն թանգարանի նկարներ
Էլիզաբեթ Բլանշի

**Էլիզաբեթ Բլանշի** (), շվեյցարացի քաղաքական գործիչ։ Ծառայել է որպես Շվեյցարիայի ազգային խորհրդի առաջին կին նախագահ և եղել է Շվեյցարիայի ազգային խորհրդի անդամ ընտրված առաջին կանանցից մեկը։

## Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Բլանշին ծնվել է 1922 թվականի հուլիսի 13-ին Շվիցայում։ Նրա հայրը՝ Հանս Շտայները եղել է քաղաքական գործիչ, զբաղեցրել է դաշնային դատավորի պաշտոնը և եղել է Ազգային խորհրդի անդամ։ Մեծացել է Լոզանում և հաճախել է Ֆրիբուրի ավագ դպրոցը։ Հետագայում Լոզանի և Ֆրիբուրի համալսարաններում ուսանել է իրավագիտություն։ Ուսումնառությունից հետո մի քանի տարի աշխատել է որպես իրավաբան։ Դարձել է Շվեյցարիայի Կաթոլիկ Կանանց Ասոցիացիայի ապա Կարիտաս Շվեյցարիա սոցիալական արդարության կազմակերպության նախագահ։

1971 թվականին տեղ է ստացել ազգային խորհրդում։ Չնայած կանայք այդ տարվա սկզբին դաշնային ընտրություններում քվեարկելու իրավունք են ստացել, նրա հայրենի Շվիցում դեմ են քվեարկել կանանց ընտրական իրավունքին և կանանց մինչև 1972 թվականը իրավունք չի տրվել գավառական ընտրություններում քվեարկել։

1977 թվականի մայիսին Ազգային խորհրդի գործող նախագահ Հանս Վայերը հրաժարական է տվել Վալեի պետական խորհրդի ընտրություններում հաղթելուց հետո։ Բլանշին ընտրվել է այդ ժամկետով՝ դառնալով առաջին կինը, որը դարձել է այդ մարմնի նախագահը։ Նախագահի պաշտոնավարման ժամկետը տևել է ընդամենը յոթ ամիս, որից հետո վերադարձել է խորհրդի հերթական ծառայության։

1987 թվականի Շվեյցարիայի դաշնային ընտրություններից հետո Բլյունշին թողել է իր պաշտոնը և չի մնացել ակտիվ քաղաքականության մեջ։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել Ալֆրեդ Բլանշիի հետ և նրանք ունեցել են երեք երեխա։ Ալֆրեդը մահացել է 1972 թվականին։

Էլիզաբեթ Բլանշին մահացել է 2015 թվականի մայիսի 1-ին 92 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեյցարացի իրավագետներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի կին քաղաքական գործիչներ
Ելենա Ֆանայլովա

**Ելենա Նիկոլաևնա Ֆանայլովա** (, ), խորհրդային և ռուս բանաստեղծուհի, թարգմանիչ, լրագրող։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ելենա Ֆանայլովան ծնվել է 1962 թվականին, Վորոնեժում։ Ավարտել է Վորոնեժի բժշկական ինստիտուտը և Վորոնեժի պետական համալսարանի ռոմանո-գերմանական բանասիրության լեզվաբանության բաժինը։ Աշխատել է մարզային հիվանդանոցում որպես բժիշկ, Վորոնեժի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում` որպես դասախոս և մարզային հեռուստատեսությունում` որպես խմբագիր։ 1995 թվականից աշխատում է «Ազատություն» ռադիոկայանի թղթակից, 1990-ականների վերջերից բնակվում և աշխատում է Մոսկվայում։ Աշխատել է «Մարդը իրավունք ունի» ծրագրում, վարում է «Մոսկվայից հեռու` մշակույթ, նախկին Խորհրդային կայսրության քաղաքները և մարդիկ» ծրագիրը։ «Ազատությունն ակումբներում» ծրագրի հեղինակն է։

Բանաստեղծությունները և ակնարկները հրապարակվել են «*Знамя*», «*Новое литературное обозрение*», «*Критическая масса*», «*Сеанс*», «*Иностранная литература*», «*Митином журнале*» և այլ ամսագրերում։ Հրատարակել է նաև թարգմանություններ ուկրաիներենից (Սերգեյ Ժադանի բանաստեղծությունները) և գերմաներենից  (Բրիգիտա Օլեշինսկու բանաստեղծությունները)։ Հանդիսանում է OpenSpace.ru պորտալի սյունակագիր։ Անդրեյ Բելիի մրցանակի (1999), «Մոսկովյան հաշիվ» մրցանակի (2003), «*Знамя*» ամսագրի մրցանակի (2008) դափնեկիր է։ ԱՄՆ-ում հրատարակված Ֆանայլովայի «*The Russian Version*» (2009) գիրքը, որը թարգմանել են Ստեֆանի Սանդլերը և Եվգենիա Տուրովսկայան, արժանացել է Ռոչեստերի համալսարանի մրցանակի, որպես  տարվա լավագույն թարգմանված գիրք։ Արժանացել է Բրոդսկու հիմնադրամի կրթաթոշակի - 2013։ Ֆանայլովայի բանաստեղծությունների հիման վրա ռեժիսոր Էդուարդ Բոյակովը ներկայացումներ է բեմադրել «Պրակտիկա» (Մոսկվա) և «Սցենա-Մոլոտ» թատրոններում (Պերմ)։

## Աշխատություններ
* Путешествие. — СПб.: Северо-Запад; Митин журнал, 1994.
* С особым цинизмом. — М.: Новое литературное обозрение, 2000.
* Трансильвания беспокоит. — М.: О. Г. И., 2002.
* Русская версия. — М.: Emergency Exit, 2005. (Книга + CD)
* Чёрные костюмы. — М.: Новое издательство, 2008. (Новая серия).
* Лена и люди. М.: Новое издательство, 2011.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Страница Елены Фанайловой на сайте «Новая литературная карта России»
* Страница Елены Фанайловой на сайте «Вавилон»
* Изображения Елены Фанайловой на сайте «Лица русской литературы»
* Интервью с Еленой Фанайловой
* «Книга неуспокоенности». Рецензия Бориса Дубина на сборник «Русская версия»
* «Город ангелов. После Беслана». Спецпрограмма Радио Свобода
* Елена Фанайлова о мультфильме «Алоис Небель и его призраки»
* Черные костюмы
* Беседа с Еленой Фанайловой в «Школе злословия»

Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Վորոնեժի բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Վորոնեժի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Տանյա Սկարինկինա

**Տանյա Սկարինկինա** (, ամբողջական անունը` Տատյանա Վլադիմիրովնա Սկարինկինա, , ), բելառուս գրող, բանաստեղծուհի և էսսեիստ։ Գրում է ռուսերեն և բելառուսերեն լեզուներով։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Տանյա Սկարինկինան ծնվել է 1969 թվականին, Սմորգոնում։ Ավարտել է Գորեցկի գյուղատնտեսական ակադեմիան և ստացել տնտեսագետի մասնագիտություն։ Աշխատել է որպես փոստատար, մանկական գրքերի նկարազարդող, լրագրող, որոշ ժամանակ ապրել է Պորտուգալիայում։

Բանաստեղծությունները տպագրել է «*Воздух*», «*Сибирские огни*», «*Маладосць*», «*Крещатик*» ամսագրերում և «*Полутона*», «*TextOnly*», «*Лиterraтура*», «*Артикуляция*», «*Двоеточие*», «*Формаслов*» առցանց հրատարակություններում։ Բելառուսական PEN կենտրոնի և Բելառուսիայի գրողների միության անդամ է։ 2016 թվականին բելառուսերեն լեզվով «Մեծ Չեսլավ Միլոշը, փոքրիկ Էլվիս Փրեսլին» էսսեների ժողովածուն ընդգրկվել է Եժի Գիդրոյկ մրցանակի կարճ ցուցակում, իսկ դրա անգլերեն թարգմանությունը ստացել է Լոնդոնի PEN ակումբային մրցանակ։ 2017 թվականին դուրս է եկել Գրիգորևի բանաստեղծական մրցանակի եզրափակիչ։ 2020 թվականին «Եվ բոլորը գցեցին դանակները» գրքի համար արժանացել է Անդրեյ Բելիի մրցանակի` «Պոեզիա» անվանակարգում։ Ժյուրիի ընտրությունը «դարձել է ոչ միայն հարգանքի տուրք նրա բնօրինակ, մի փոքր մանկական արտահայտման ձևի ճանաչմանը, այլև Բելառուսի ամբողջ ռուսական պոեզիայի աջակցության ժեստը, որը վերջին ամիսներին մեծ ուշադրության կենտրոնում էր»։ Բանաստեղծությունները թարգմանվել են եբրայերեն, վրացերեն, լեհերեն, իտալերեն, չեխերեն, լատիշերեն և անգլերեն։ Մասնակցել է Ռուսաստանում, Բելառուսում, Ուկրաինայում և Էստոնիայում կազմակերպված բանաստեղծական փառատոներին, Վարշավայի (2016) և Էդինբուրգի (2018) գրքի միջազգային ցուցահանդեսներին։

## Արձագանքներ

## Ստեղծագործություններ
### Գրքեր
* *Книга для чтения вне помещений и в помещениях: стихи.* — Мн.: Логвинов, 2013. — 174 с. (Серия "Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў «Кнігарня пісьменніка»). ISBN 9786098075267.
* *Португальские трехстишия.* NY: Ailuros Publishing, 2014. — 160 с. ISBN 978-1-938781-20-9.
* *Шмат Чэслава Мілаша, крыху Элвіса Прэслі: эсэ, напісаныя для «Будзьмы» ў 2014—2015 гг.* — Вільня: Логвінаў, 2015. — 186 с. ISBN 9786098147483.

### Թարգմանություններ
* *A Large Czesław Miłosz With a Dash of Elvis Presley.* — Edinburgh: Scotland Street Press, 2018. — 188 p. ISBN 978-1-910895-22-1;
* *Большой Чеслав Милош, маленький Элвис Пресли.* — М.: Планж, 2020. — 160 с. ISBN 978-5-6040912-4.
* *Американские горки.* — Мн.: Смэлток, 2018. — 206 с. ISBN 9789857126149.
* *И все побросали ножи: Книга стихов*. — М.: АРГО-РИСК, 2020. — 84 c. (Серия «Воздух», вып. 88). ISBN 978-5-86856-317-1.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Таня Скарынкина на сайте «Новая карта русской литературы»

Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բելառուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բելառուս գրողներ
Կատեգորիա:Բելառուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Բելառուսի գյուղատնտեսական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կորաբիա

**Կորաբիա** (), քաղաք Ռումինիայում՝ Վալախիա պատմական մարզի Օլտ ժուդեցում (գավառ, շրջան)։ Ընկած է Բուլղարիայի հետ Ռումինիայի պետական սահմանի մոտ, Դանուբի ափին և այդ գետի գտնվող ռումինական կարևոր նավահանգիստներից է։ Նրա համայնքապետարանի ենթակայության տակ, բուն քաղաքից բացի, գտնվում են ևս երկու բնակավայր (դրանց բնակիչների թվաքանակը տրված է 2002 թվականին անցկաված մարդահամարի տվյալներով).

* Վիրտոպու (591 մարդ)
* Տուդոր-Վլադիմիրեսկու (707 մարդ)

## Պատմություն
Կորաբիայի մերձակայքում՝ Սելեյ գյուղի շուրջը, ընկած են դաքական և հինհռոմեական Սուկիդավա քաղաքի ու բերդի մնացորդները։ Քաղաքի մոտակայքում՝ Դանուբ գետի վրա Կոնստանտին Մեծ կայսրը կառուցել է 2437 մետր երկարությամբ կամուրջ, որ ամենաերկարն էր Եվրոպայում։ Ավարների ներխուժման ժամանակ՝ հավանաբար 7-րդ դարում, այդ կամուրջն ավերվել է։ Ավերակններում պահպանվել են նաև հռոմեական բաղնիք ու մի հին բազիլիկ։ Ըստ ավանդազրույցի՝ նոր բնակավայրը կառուցվել է ջախջախված ջենովական նավի բեկորներով. այստեղից էլ՝ Կորաբիա անվանումը, որը ռումիներենից թարգմանած՝ նշանակում է առագաստանավ։

1880-ական թվականներին Կորաբիան դարձել է աշխույժ, ծաղկուն նավահանգստային քաղաք։ Կոմունիստական վարչակարգի օրոք այստեղ զարկ է տրվել արդյունաբերությանը, շարք են մտել շաքարի, կահույքի, պլաստմասսաների, պահածոների արտադրության և այլ ձեռնարկություններ։ Սակայն վերջին շրջանում դրանց մի մասը փակվել է, մյուսները՝ թուլացել, և Կորաբիայի շատ բնակիչներ տեղափոխվել են ավելի խոշոր բնակավայրեր։

## Բնակչություն

2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Կորաբիայի բնակչության թվաքանակը եղել է 20.610:

**Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.**

**Մայրենի լեզու են հայտարարել՝**

**Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.**

## Պատկերասրահ

Corabia.jpg|Քաղաքի կենտրոնը
FalezaPark.jpg|Դանուբը Կորաբիայի մերձակայքում
Sucidava fantana.jpg|Սուկիդավայի գաղտնի աղբյուրը
Turnul cu ceas - Corabia Saint Trinity Cathedral.jpg|Սբ. Երրորդության տաճարը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Imagini vechi din Corabia
* www.corabia.net 
* www.corabia.ro
* Дані про місто Корабія на сайті Ghidul Primăriilor

Կատեգորիա:Ռումինիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ
Նոյզիդլ ամ Զե

**Նոյզիդլ ամ Զե** (), քաղաքային բնակավայր Ավստրիայի ծայր արևելքում՝ Բուրգենլանդի նահանգում։ Համարվում է համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։

Քաղաքը գտնվում է Նոյզիդլեր Զե լճի հյուսիսային ափին։

## Պատմություն
Ներկայիս բնակավայրի մասին (ի սկզբանե հայտնի էր *«Սումբոթեիլ» անվանումով*) թվագրվում են 13-րդ դարին, մասնավորապես՝ 1209 թվականին։ 13-րդ դարի կեսերին քաղաքն ավերվում է մոնղոլ զավթիչների կողմից, իսկ 1282 թվականին «Նյուզիդել» անվան ներքո այն վերաբնակեցվում է։

1517 թվականին Նյուզիդելը ստանում է շուկայական իրավունքներ։ 1683 թվականին քաղաքը երկրորդ անգամ պաշարվում է արևելքից Եվրոպա ներթափանցած թյուրքական ծագում ունեցող ցեղերի կողմից, իսկ 1708-ին՝ ավերվում կուրուցների ասպատակությունների արդյունքում։

Որպես այդպիսին, Նոյզիդլ ամ Զեն քաղաքի կարգավիճակ ստանում է 1926 թվականին։ Քաղաքը, ինչպես և ողջ Բուրգենլանդը, մինչև 1920-1921 թվականները մնում են Հունգարիայի թագավորության կազմի մեջ (Գերմանական արևմտյան Հունգարիա երկրամաս)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի արդյունքում 1919 թվականին կնքված Սեն Ժերմենի հաշտության պայմանագրով քաղաքն անցնում էր Ավստրիային, իսկ արդեն 1921 թվականին այն մաս է կազմում Բուրգունլանդի անկախ պետականության։

## Աշխարհագրություն
### Կլիմայական պայմաններ

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը (գերմաներեն) with 3 lifecams, one of them an inhabited stork's nest (checked 2008-06-01)
* Քաղաքի թռչնի բարձրությունից

Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Ջուրջու

**Ջուրջու** (; ), քաղաք Ռումինիայի հարավում։ Նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է, ունի մունիցիպի (համեմատաբար մեծ քաղաքի) կարգավիճակ։ Ընկած է Դանուբի ձախ ափին՝ բուլղարական Ռուսե քաղաքի դիմաց։ Իր կազմում ունի նաև երեք կղզի, որոնցից ամենաընդարձակի վրա է գտնվում նավահանգիստը՝ Սմարդան։ Ջուրջուն երկրի մայրաքաղաք Բուխարեստից գտնվում է մոտավորապես 60 կիլոմետր հեռավորության վրա և նրա հետ կապված է թե՛ ավտոմայրուղով, թե՛ երկաթուղով, որը շահագործվում է 1869 թվականից ի վեր (Ջուրջուն եղել է Բուխարեստի հետ երկաթգծով կապված առաջին բնակավայրը Ռումինիայում)։ 1952-1954 թվականներին Դանուբի վրա, Խորհրդային Միության աջակցությամբ, կառուցվել է 2800 մետր երկարությամբ կամուրջ, որով Ջուրջուն կապվել է բուլղարական Ռուսեի հետ։ Քաղաքն արտահանում է փայտանյութ, հացահատիկ, աղ, նավթ, ներմուծում է ածուխ, երկաթ, տեքստիլ։

## Բնակչություն

2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Ջուրջուի բնակչության թվաքանակը եղել է 69.345։

**Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.**

**Մայրենի լեզու են հայտարարել՝**

**Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.**

## Քույր քաղաքներ
*  Դունաույվարոշ, Հունգարիա
*  Իզմիր, Թուրքիա
*  Ինեգյոլ, Թուրքիա
*  Ադրիանապոլիս, Թուրքիա
*  Պերիստերիոն, Հունաստան
*  Պեշկոպիա, Ալբանիա
*  Ռամատ Գան, Իսրայել
*  Ռուսե, Բուլղարիա

## Պատկերասրահ

Str garii.JPG|Տեսարան քաղաքից
Turn giurgiu.JPG|Աշտարակը
Panoramă centru.jpg|Քաղաքի կենտրոնը
Port Giurgiu.jpg|Նավահանգիստը
Giurgiu 01.jpg|Հետիոտնային փողոց քաղաքում
Giurgiu 3 34.jpg|Միջնադարյան բնակավայրի ավերակները
Ateneu giurgiu.JPG|Աթենեումը
20140625 Rousse 043.jpg|Դանուբի կամուրջը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջը 
* Միջնադարյան բերդի տեսարաններ 
* Այլընտրանքային պատմության ռումինական խմբի կայքէջը
* Дані про місто Джурджу на сайті Ghidul Primăriilor

Կատեգորիա:Ռումինիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ
Միջնախաղ (պատմվածք)

**«Միջնախաղ»** (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին հեղինակային առաջին «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում։

## Բովանդակություն
«Միջնախաղ» պատմվածքում, ինչպես Վիկտոր Պելևինի շատ այլ ստեղծագործություններում, բացահայտվում է երկու աշխարհների սահմանի թեման։ Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում դարաշրջանների սահմանին՝ խորհրդային իշխանությունից նոր ժողովրդավարություն անցնելու շրջանում։ Պատմվածքի հերոսուհին՝ արժութային մարմնավաճառ Լյուսյան, հաճախորդներ է փնտրում «Նացիոնալ», «Ինտուրիստ» և «Մոսկվա» թանկարժեք հյուրանոցներում։ Նա ծանոթանում է իր գործընկերուհի Նելլիի հետ, թեև հիշում է, որ նրան բազմիցս ինչ-որ տեղ տեսել է։ Նրանց որոշում են կանաչ «պազիկով» տուն ճանապարհել ծովային երկու սպա։ Ճանապարհին նավաստիները փորձում են սպանել մարմնավաճառներին, բայց Նելլին և Լյուսյան դիմադրում են նրանց և բարեհաջող հասնում տուն։

Այնուհետև հաջորդում է Պելևինի ստեղծագործություններին բնորոշ անսպասելի զավեշտական ավարտ։ Պարզվում է, որ ինչպես Նելլին, այնպես էլ Լյուսյան, նոր դարաշրջանին հարմարվելու համար, փոխել են ոչ միայն մասնագիտությունը, այլև սեռը։ Նելլին նախկինում Վասիլի Ցիրյուկն էր, որը ծառայում էր որպես կոմերիտմիության քարտուղար։ Իսկ Լյուսյան Անտոն Պավլովն էր՝ կազմակերպչական աշխատանքների գծով նրա տեղակալը։ Պարզվում է, որ ծովային սպաներ Վալերան և Վադիմն էլ նախկին կանայք են՝ Վարյա և Տամարա քույրերը։

Չնայած հերոսների հետ տեղի ունեցած ֆիզիկական փոփոխություններին, նրանց մտածելակերպը մնում է հին, խորհրդային։ Անցյալ կյանքի մասին ցանկացած հիշեցում ստիպում է Լյուսյային կարոտախտ զգալ։ Նելլիին էլ երբեմն թվում է, թե ինքը շարունակում է ընթանալ կուսակցական գծով։ Նման մի բան էլ զգում են նավաստիները։

Պատմվածքի հերոսներն ապրում են դարաշրջանների սահմանին, և նրանց գիտակցության մեջ պայքար է խորհրդային և հետխորհրդային աշխարհների միջև։ Նրանք փորձում են ոչնչացնել իրենց մեջ եղած ամեն հինը, բայց դա նրանց ամբողջությամբ չի հաջողվում անել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Միջնախաղ» պատմվածքը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում

Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Հաղթանակած Հուդիթը

right|thumb|''Հաղթանակած Հուդիթը'' օրատորիայի լիբրետոյի առաջին հրատարակության տիտղոսաթերթը

**«Հաղթանակած Հուդիթը»** (Օրատորիայի անվանումը լրիվությամբ` **«Հուդիթը հաղթանակած բարբարոս Հողեփեռնեսին»**, ), RV 644, իտալացի կոմպոզիտոր Անտոնիո Վիվալդիի օրատորիա, նրա ստեղծած չորս օրատորիաներից միակը, որը պահպանվել է։ Լատիներեն լիբրետտոն հիմնված է Աստվածաշնչի Հին Կտակարան բաժնի «Հուդիթ» գրքի վրա, լիբրետտոյի հեղինակ` Յակոպո Քասեթի։ Օրատորիան այլաբանորեն ներկայացնում և փառաբանում է Օսմանյան կայսրության նկատմամբ Վենետիկի Հանրապետության տարած հաղթանակը։

«Հուդիթը հաղթանակած» օրատորիայի առաջին կատարումը տեղի է ունեցել 1716-ի նոյեմբերին Վենետիկում` «Օսպեդալե դելա Պիետա» իգական մանկատուն-երաժշտանոցի սաների կողմից (Վիվալդին նշված հաստատության երաժշտական ղեկավարն էր)։

«Հաղթանակած Հուդիթը» բարոկո դարաշրջանի իտալացի նշանավոր կոմպոզիտորի լավագույն ստեղծագործություններից մեկն է։ Իր գեղեցկության ու մեղեդայնության շնորհիվ ներկայումս այն Վիվալդիի նաև առավել հաճախ կատարվող ստեղծագործություններից է։

## Գործիքավորում
Ինչպես կանանց, այնպես էլ տղամարդկանց դերերգերը առաջին անգամ կատարվել են «Օսպեդալե դել Պիետա» իգական երաժշտանոցի սանուհիների կողմից։ Դրանք են`

* *Հուդիթ *, կոնտրալտո, երիտասարդ այրի Բետիղուա քաղաքից
* *Հողեփեռնես*, կոնտրալտո, Ասորեստանի զորքերի հրամանատար
* *Բագու *, սոպրանո, ներքինի, Հողեփեռնեսի համհարզ
* *Աբրա*, սոպրանո, Հուդիթի աղախին 
* *Ոզիա*, կոնտրալտո, Բետիղուայի գլխավոր քահանա

Իգական երգչախումբը կատարում է ասորի զինվորների և Բետիղուա քաղաքի կանանց համար նախատեսված խմբերգերը։ Ըստ Օսպեդալե դելա Պիետա երաժշտանոցի ավանդույթների որոշ երգիչներ վարժեցված էին կատարելի կոնտրալտո դիապազոնից ցածր։ Երչախմբի պարտիաները բաշխված են ՍԱՏԲ (սոպրանո, ալտ, տենոր, բաս) ձայների համար։

Լարային նվագախումբը համալրաված է թմբուկներով, 2 շեփորներով, մանդոլինով, 4 թեորբոներով, 5 ալտ ջութակներով, 1 վիոլա դ՛ամորե ջութակով, 2 ռեկորդերով, 2 շալյումո գործիքով, 2 հոբոյներով, երգեհոնով։

Կատեգորիա:Օրատորիաներ
Կատեգորիա:Անտոնիո Վիվալդիի ստեղծագործություններ
Ալմա-Աթայի հռչակագիր

**Ալմա Աթայի հռչակագիր** կամ **Ալմա Աթայի համաձայնագիր**,  հռչակագիր ԱՊՀ նպատակների և սկզբունքների, դրա հիմքերի մասին։ Հռչակագիրը վերահաստատել է Բելովեժյան համաձայնագիրը՝ նշելով, որ ԱՊՀ կազմավորման հետ ԽՍՀՄ-ը դադարում է գոյություն ունենալ։

1991 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ալմա Աթայում կայացել է նախագահների հանդիպման ժամանակ (ավելի ուշ նման հանդիպումներ տեղի են ունեցել ԱՊՀ պետությունների ղեկավարների խորհրդի նիստերի տեսքով)։ Արդյունքում ԱՊՀ-ին բացի Բելառուսից, Ռուսաստանից և Ուկրաինայից միացել են ևս 8 հանրապետություններ, որոնք են Ադրբեջանը (1993 թվականի սեպտեմբերի 24), Հայաստանը, Ղազախստանը, Ղրղզստանը, Մոլդովան, Տաջիկստանը, Թուրքմենստանը, Ուզբեկստանը։

Վրաստանը ԱՊՀ-ին միացել է 1993 թվականի դեկտեմբերին։ Բալթյան երկրները (Լատվիա, Լիտվա և Էստոնիա) հրաժարվել են ստորագրել ինչպես Ալմա Աթայի, այնպես էլ Բելովեժյան համաձայնագիրը։

Իրավաբանորեն ստորագրվել է՝ հակասելով «ԽՍՀՄ օրենք 03.04.1990 № 1409-I»-ի և ԽՍՀՄ պահպանման մասին համամիութենական հանրաքվեի արդյունքներին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Alma-Ata Protocols (Russian language). Archive of Egor Gaidar
* The Alma-Ata Protocols (Russian language)
* English translation

Կատեգորիա:1991 ԽՍՀՄ-ում
Կատեգորիա:1991 դեկտեմբեր
Կատեգորիա:ԱՊՀ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ փլուզում
Կատեգորիա:Հայաստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ղազախստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ղրղզստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Մոլդովայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Տաջիկստանի պայմանագրեր
La Vie en Rose ( IZ*ONE-ի երգ)

**«La Vie en Rose»**,  (; ռոմ. *Ra bi ang rojeu*), հարավկորեա-ճապոնական գըրլ բենդ IZ*ONE-ի երգը։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։

## Չարթեր

## Հաղթանակներ
### Երաժշտական ծրագրի հաղթողներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:2018 սինգլներ
Կատեգորիա:2018 երգեր
Սաուսե

**Սաուսե** (), ոչ մեծ քաղաք Ուրուգվայի հարավային մասում՝ Կանելոնես դեպարտամենտում։  Ընկած է ազգային 6-րդ ավտոմայրուղու 36-րդ կիլոմետրի վրա, 67-րդ, 86-րդ և 107-րդ ազգային ավտոմայրուղիների հետ դրա հատման վայրի մերձակայքում։ Երկրի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյի մետրոպոլիսային ընդլայնված տարածքի բաղկացուցիչ մասն է։

## Պատմություն
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1851 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, 1915 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ստացել է գյուղի (*Pueblo*-ի) կարգավիճակ, 1925 թվականի մայիսի 15-ին նրա կարգավիճակը բարձրացվել, հասցվել է Villa-ի (փոքր քաղաքի)։  1973 թվականի հունիսի 18-ին էլ Սաուսեին շնորհվել է *Ciudad*-ի (*քաղաքի*) կարգավիճակ։

## Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Սաուսևմ ապրում էր  6.132 մարդ։ 2010 թվականին՝ ընտրությունների նախօրյակին, ըստ *Intendencia de Canelones*-ի տվյալների՝ Սաուսե անվանումը կրող ամբոջ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմել է 12.041:
thumb|Սաուսե համայնքի տեղորոշիչ քարտեզը

**Աղբյուրը**՝ *Instituto Nacional de Estadística de Uruguay*:

## Հնագիտություն
1997 թվականին ուրուգվայցի հնագետները Սաուսեի մերձակայքում պեղումներ կատարելիս հայտնաբերել են *Lestodon*-ի (հսկա համրուկների) անհետացած տեսակների մնացորդներ, ոսկրեր, որոնք իրենց վրա կրել են քարե գործիքներով մշակման ենթարկված լինելու նշաններ-վկայություններ։ Դա հիմք է տվել եզրակացնելու, որ մարդիկ այս վայրերում ապրել են դեռևս 30 հազար տարի առաջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*INE map of Sauce
*Arroyo del Vizcaíno - What we found arroyodelvizcaino.org

Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Սարանդի Գրանդե

**Սարանդի Գրանդե** (), ոչ մեծ քաղաք Ուրուգվայի կենտրոնական մասում՝ Ֆլորիդա դեպարտամենտում։  Ընկած է ազգային 5-րդ և 42-րդ ավտոմայրուղիների հատման վայրի մերձակայքում, երկրի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյից մոտավորապես 140, դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Ֆլորիդա քաղաքից՝ 43 կիլոմետր հեռավորության վրա։

## Պատմություն
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1874 թվականի հոկտեմբերին, երկաթուղային կայարանի մերձակա տարածքում։ 1906 թվականի հունիսի 13-ին ստացել է գյուղի (*Pueblo*-ի) կարգավիճակ, 1923 թվականի հոկտեմբերի 15-ին նրա կարգավիճակը բարձրացվել, հասցվել է *Villa*-ի (փոքր քաղաքի)։  1956 թվականի հուլիսի 1-ին էլ բնակավայրը, որը մինչ այդ կրել էր **Estación Sarandí**, ապա՝ պարզապես **Sarandí** անվանումները, ստացել է ներկայիս՝ **Sarandí Grande** (**Սարանդի Գրանդե**) անունը, և նրան շնորհվել է *Ciudad*-ի (*քաղաքի*) կարգավիճակ։

## Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Սարանդի Գրանդեում ապրում էր  6.130 մարդ։

**Աղբյուրը**՝ *Instituto Nacional de Estadística de Uruguay*:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*INE Սարանդի Գրանդեի հատակագիծը 

Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Գեորգի Մալենկով

**Գեորգի Մաքսիմիլիանովիչ Մալենկով** (, ), խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, ԽՄԿԿ ԿԿ անդամ (1939-1957), ԽՄԿԿ ԿԿ Քաղբյուրոյի անդամ (1946-1957), ԽՄԿԿ ԿԿ քարտուղար (1939-1946, 1948-1953)։ Ստալինի մահվանից հետո կարճ ժամանակով եղել է ԽՍՀՄ փաստացի ղեկավարը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գեորգի Մալենկովի շիրիմը Find-A-Grave կայքում

Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 19-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 20-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ գլխավոր քարտուղարներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմունիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Ֆրիդմանի տարածությունը

**«Ֆրիդմանի տարածությունը»**  (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 2008 թվականին։ «П5. պինդոստանի քաղաքական պիգմեյների հրաժեշտի երգերը» գրքի մասն է։

2000-ական թվականների վերջին Վիկտոր Պելևինը գրեց մի կարճ, աբսուրդային պատմվածք, որը փոխաբերականորեն արձանագրում է ռուսական էլիտայի նոր դասի և նրանց հարստության հարաբերությունները։ Հասնելով գերեկամտի որոշակի մակարդակի՝ պետական պաշտոնյան կամ պետությանը մոտ կանգնած կապիտալիստը կարծես կորցնում է կապը իրական աշխարհի հետ, դադարում է լսել և հասկանալ իրեն հասնող տեղեկությունները՝ միևնույն ժամանակ մնալով վստահ, որ դեռ կարողանում է փորձագետի տեսքով մտորել «թեմաների լայն շրջանակի շուրջ՝ ֆուտբոլից մինչև բիզնես»։ Նման իրավիճակում հայտնված մարդուն հեղինակը կոչում է «փողագնաց», իսկ նրա հրաշագեղ նոր աշխարհը՝ «Ֆրիդմանի տարածություն»։ Ոչ ոք չի կարող ինքնուրույն դուրս գալ այդ տարածությունից, ի դեպ, նաև գիտակցել, որ արդեն ընկել է դրա մեջ։

## Բովանդակություն
Պելևինի ուշ շրջանի պատմվածքը միավորում է ծաղրերգական գիտահանրամատչելի շարադրանքը իբր գիտության առաջնագծից՝ օլիգարխների և Անվտանգության դաշնային ծառայության (ԱԴԾ) մերկացումով։

Պարզվում է,  Ալեքսանդր Ֆրիդմանի, Սթիվեն Հոքինգի և այլոց հայտնաբերած ձգողականության տիեզերաբանական ազդեցությունների նման գոյություն ունեն նաև փողի փողին ձգողության էֆեկտներ։ Սա, իբր, փորձնականորեն հաստատվել է մարդկանց վրա վտանգավոր փորձերի ժամանակ։ Ավելին, եթե գումարը շատ մեծ է, ինչպես այս թեմայով Անվտանգության դաշնային ծառայության փորձերում, առաջանում է սև խոռոչի նման մի բան, որտեղ «փողագնացը» (փողի կրողը) հայտնվում է՝ իջնելով Շվարցմանի հորիզոնից այն կողմ, ըստ երևույթին, նման տիեզերաբանության մեջ Շվարցշիլդի ոլորտին։

Շվարցմանի հորիզոնի տակից միակ տեսողական տվյալները ոչնչով աչքի չընկնող միջանցքի պատկերն են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Ներկառուցված հիշեցուցիչ

**«Ներկառուցված հիշեցուցիչ»** (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին հեղինակային առաջին «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում։ Պատմվածքն իր վերնագիրն է տվել 2002 թվականին լույս տեսած «Ներկառուցված հիշեցուցիչ» ժողովածուին։

## Բովանդակություն
Ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսում նկարիչ Նիքսիմ Սկոլպովսկին խոսում է նոր ուղղության՝ «վիբրացիոնալիզմի» մասին։ Դասախոսությանը ներկա են «Բուրևեստնիկ» ֆաբրիկայի մի քանի տարեց աշխատակցուհիներ, որոնք, հավանաբար, պատահաբար են այնտեղ հայտնվել։ Որպես վիբրացիոնալիստական արվեստի ստեղծագործության օրինակ նա ցույց է տալիս մարդու սիմուլյակրը՝ *«հեռավար վերացուցիչով և մահվան ներկառուցված հիշեցուցիչով [[մանեկեն]]ը»*։ Այս մանեկենը հավաքված է *«մի շարք պատահական առարկաներից, որոնք միացված են բարակ լարերով»*։ Գլխի հատվածքում տեղակայված սղոցի սկավառակը միացնելուց հետո այն սկսում է մեկը մյուսի հետևից կտրել մետաղալարերը, որից մանեկենը բաժանվում է մասերի։ Սղոցի մեկնարկի հետ միաժամանակ միանում է նաև զանգակը՝ մահվան հիշեցուցիչը։ Դասախոսության ավարտին Նիքսիմ Սկոլպովսկին ասում է. *«Ներկառուցված հիշեցուցիչը նախազգուշացրեց մոտալուտ մահվան մասին, բայց կարողացա՞վ արդյոք մանեկենը լսել նրա ղողանջը։ Եվ եթե նույնիսկ կարողացավ, հասկացա՞վ դրա իմաստը։ Հենց այս մասին էլ առաջարկում է մտածել վիբրացիոնալիզմը»*։

Ներկա տարեց կանայք դասախոսության ընթացքում աստիճանաբար սկսում են փոքրանալ, իսկ վերջում դառնում են փոշու հատիկներից ոչ մեծ։ Այդ փոշեհատիկները Նիքսիմը ցախավելով լցնում է ծրարի մեջ։ Եվ եթե վիրտուալ մարմնեղությունը մարմնավորող մանեկենը «հարություն առնի», այսինքն՝ վերականգնվի որպես ցուցահանդեսի մշտական ցուցանմուշ, ապա այցելուների ֆիզիկական մարմնեղությունը վերածվում է փոշու։ Այսպիսով, հորինված «վիբրացիոնալիզմում» հեղինակը գաղտնագրել է զեն-բուդդիզմի փիլիսոփայությունը։

Պատմվածքի վերջում Նիքսիմը մտածում է ցավող սեղանատամի մասին։ Թեև նա ի զորու է մարդկանց փոշեհատիկի չափի դարձնելու, նա չի կարողանում գլուխ հանել իր սեփական ատամի ցավից։ Նա նույնպես հայտնվում է մանեկենի դերում՝ անկարող լինելով հասկանալու, որ ատամի ցավը իր իսկ մահի հիշեցուցիչն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ներկառուցված հիշեցուցիչ» պատմվածքը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում

Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Աթեոս

**Աթեոս** (Atheas; մոտ. մ.թ.ա. 429 — մ.թ.ա. 339), հաստատված ավանդույթի համաձայն՝ Սկյութիայի ամենահայտնի թագավորներից մեկը։ Զոհվել է Ֆիլլիպ II Մակեդոնացու հետ կռվի ժամանակ, ըստ լեգենդի՝ 90 տարեկան հասակում։ Հարցը կայանում է նրանում, թե որ տարածքներում էր տարածվում նրա իշխանությունը, մինչև հիմա հակասական է. ամբողջ Մեծ Սկյութից մինչև Դանուբի բերանի մոտակայքում գտնվող փոքր ժառանգություն (Փոքր Սկյութ)։ 
Ենթադրությունն այն մասին, որ Աթեոսը վերահսկել է Փոքր Սկյութը,առաջ են քաշել ՝ առանց հաշվի առնելու բազմաթիվ գործոններ, առաջին հերթին՝ տնտեսական։ Աթեոսը վարել է ագրեսիվ քաղաքականություն Մեծ Սկյութիայի հարավ-արևմտյան սահմաններում, մասնավորապես՝ ենթարկվելով արևմտյան Մերձսևծովյան քաղաքականության ազդեցությանը (մ.թ.ա.358 թվական՝ Իստրիա-մ.թ.ա.343 թվական՝ Կալլատիս), հաջող պատերազմ ցեղերի հետ մ.թ.ա.344 թվականին։ Նրա՝ Մակեդոնացու հետ հաջորդ պատերազմի մասին մեզ հայտնում են հաջորդները; մ.թ.ա. 339 թվականին « երկու կողմերն էլ լարվել էին, սկսվել էր ճակատամարտ, որում սկյութարները, չնայած իրենց մտավոր հմտությունների և թվերի գերազանցությանը, պարտվեցին Ֆիլլիպի խորամանկությանը. գերեվարվեց (մակեդոնացի հաղթողներին) մոտ 20 հազար երեխա և կին, բազմաթիվ սկյութարներ, սակայն ոսկի և արծաթ ընդհանրապես չգտնվեց, որի արդյունքնում առաջին անգամ ականատես եղան սքյութարների աղքատությանը. 20 հազար արյունակից  է ուղարկվել Մակեդոնիա` ցեղի բուժման համար»։ Հետդարձի ճանապարհին մակեդոնիացիների բանակը ընկավ ցեղերի կազմակերպած շրջափակման մեջ։

Աթեոսի մահից հետո Մեծ Սկյութիան էլի գոյատևեց մոտավորապես 60-70 տարի, պահպանելով ռազմիկների շարքը (Զոպիրիոնի արշավը՝ մ.թ.ա. 331 թվական, պատերազմ Բոսպորի հետ՝ մ.թ.ա.328 թվական, որպես բոսպորյան արքայի համախոհ՝ մ.թ.ա.310-309 թվականներին, պատերազմ Լիսիմախի հետ՝ մ.թ.ա.313 թվական): Ներկա պահին չկա ոչ մի հնագիտական վկայություն Մեծ Սկյութարիայի մ.թ.ա.280-ից 270 թվականների ճգնաժամային երևույթների մասին։

Հայտնի են մետաղադրամներ, որոնք թողարկվել են Աթեոսի անվան տակ տարբեր քաղաքակրթությունների կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Вестник Древней Истории. 1947—1949; указ. 1950.
* Гутнов Ф. Х. Скифские портреты

; Գեղարվեստական գրականություն
* Պատմության հերոսը, Լյուբով Վորոնկովա «Զևսի որդին»։

Կատեգորիա:Սկյութներ
Կատեգորիա:Եվրոպացի թագավորներ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 4-րդ դարի մահեր
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 420-ականների ծնունդներ
Տանյա Վեբեր

**Տանյա Վեբեր** (, իրական անունը **Տանյա Սարգարդեր**, , ), ֆինլանդական ծագմամբ իտալացի կինոդերասանուհի և ֆոտոմոդել։ Իտալիայում հայտնի է եղել 1950-1960-ական թվականներին, նկարահանվել է ընդհանուր առմամբ 8 ֆիլմերում։ Կինոկարիերայի ավարտից հետո աշխատել է դիզայներ։

## Կենսագրություն
Տանյա Վեբերը ծնվել է 1926 թվականին Հելսինկիում։ 1950-ական թվականների սկզբերին մասնակցել է մի քանի գեղեցկության մրցույթների, որոնք անցկացվում էին Ֆինլանդիայում։ Նրա վրա ուշադրություն է դարձրել հայտնի իտալացի կինոպրոդյուսեր Կարլո Պոնտին, որը իտալական կինոմատոգրաֆիայի համար բացահայտել է Սկանդինավյան երկրներից մի քանի դերասանուհիների։ Որպես օրինակ կարող է ծառայել շվեդ դերասանուհի Մեյ Բրիթը, որը հետագայում հաջող կարիերա էր ստեղծել կինոյում։

Իր առաջին դերը Տանյա Վեբերը խաղացել է ռեժիսոր Ֆրանչեսկո Դե Ռոբերտիսի «Carica eroica» (1952) ճանապարհորդական ֆիլմում։ Այդ պատկերում նա խաղում էր գլխավոր հերոսուհու Կալինա անունով մի ռուս կնոջ դերը։ Դերասանուհու ամենահետաքրքիր դերը նրա կարիերայի ընթացքում եղել է ռեժիսոր Սթեֆանո Բանզինի «Մեկ օր դատարանում» ֆիլմի Ելենա Բարոնթիի դերը։ Ֆիլմը պատմում է Իտալիայում շրջանային դատարանի մեկ օրվա մասին և բաղկացած է մի քանի էպիզոդներից, որից ամեն մեկը նվիրված է դատավորի կողմից քննվող գործին։ Տանյա Վեբերի հերոսուհին հայտնվում է պատկերի երրորդ էպիզոդում։ Տանյա Բեբերի կարիերայի ընթացքում եղել են նաև դրամատիկական դերեր, ինչպիսին է ռեժիսոր Ռաֆայելո Մատարացոյի «Անիծված կանանց նավը» ճանապարհորդական ֆիլմի գլխավոր հերոսուհի Իզաբելլայի դերը։

Դերասանուհին հայտնվել է տարբեր ֆիլմերի էպիզոդիկ դերերում, որոնցից են ռեժիսոր Ուիլյամ Ուայլերի և «Հռոմեական արձակուրդներ» (1953), ռեժիսոր Մարիո Մաթոլի և հայտնի իտալացի կատակերգու Տոտոյի համատեղ «Աշխարհի ամենածիծաղելի ներկայացումը» (1953), ռեժիսորներ Սթենոյի և Մարիո Մոնիչելլի «Անհավատները» (1953) կատակերգությունում։ Իր վերջին դերը կինոյում դերասանուհին խաղացել է ռեժիսոր Մարիո Կամերնիի «Ոդիսևսի ճանապարհորդությունը» (1954) ֆիլմում։ Կինոդերասանուհու կարիերայի ավարտից հետո Տանյա Վեբերը աշխատել է որպես դիզայներ։

Տանյա Վեբերը 1950-1960-ական թվականներին մեծ ճանաչում ուներ Իտալիայում, դերասանուհին բավականին հաճախակի էր հայտնվում *Tempo*, *Le vostre novelle*, *Film d’oggi*, *Settimo Giorno* ամսագրերում։ Տանյա Վեբերը կինոկարիերայի ավարտից 60 տարի անց շարունակել է մնալ ոճի պատկերակ ժամանակակից իտալացի դերասանուհիների համար։

## Ֆիլմագրություն

Չնայած այն բանին, որ նա բավականին լավ կարողանում էր խոսել իտալերեն, իր ակցենտի պատճառով դերերը հնչյունավորում էին այլ դերասանուհիներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տանյա Բեբերի լուսանկարը Իտալիայի Սենատ կայքում
* 
* 

Կատեգորիա:1926 ծնունդներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ
Ալեքսեյ Բախ

**Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Բախ** (, ), խորհրդային կենսաքիմիկոս և հեղափոխական, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1929), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1945)։

Համարվում է խորհրդային կենսաքիմիայի հիմնադիրը, ում գործունեության հետ է կապված Լ․ Կարպովի անվան ֆիզիկաքիմիական, ՌՍՖՍՀ առժողկոմատի կենսաքիմիայի, ԽՍՀՄ ԳԱ կենսաքիմիայի ինստիտուտների ստեղծումը (վերջինս հետագայում կոչվել Բախի անվամբ)։

Բախի գիտական ուսումնասիրությունները նվիրված են բուսական և կենդանական օրգանիզմներում օքսիդացման պրոցեսներին։ Արժանացել է Լենինի անվան մրցանակի (1926), պետական մրցանակի (1941)։ Պարգևատրվել է Լենինի 4 շքանշաններով։

## Երկեր
* Сборник избранных трудов, Л․, 1937․

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Алексей Николаевич Бах, М․, 1946 (Био-библиография); 
* Бах Л․ А․ и Опарин А․ И․, Алексей Николаевич Бах․ Биографический очерк, М․, 1957․

Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսաքիմիկոսներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս կենսաքիմիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս քիմիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ