À quoi je sers…

**«À quoi je sers…»,** երգ, ձայնագրվլ է ֆրանսիացի երգչուհի Միլեն Ֆարմերը։ Սկզբում այն ​​կատարվել է միայն կենդանի կատարմամբ 1989 թվականի շրջագայության ժամանակ, իսկ ավելի ուշ ընդգրկվել է En concert համերգային ալբոմում։ Երգի ստուդիական տարբերակը թողարկվել է որպես սինգլ, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1989 թվականի հուլիսի 17-ին։

## Գրելը և թողարկումը
1989 թվականի մայիսին Ֆարմերը սկսել է իր առաջին շրջագայությունը Ֆրանսիայում, որը մեծ հաջողություն է ունեցել։ Ամենայն հավանականությամբ, Միլենը երգը գրել է շրջագայության ընթացքում՝ որոշելով կիսվել իր փորձով և կասկածներով իր երաժշտական ​​կարիերայի վերաբերյալ։ Ֆարմերը և Բուտոննան որոշել են այն թողարկել որպես սինգլ, երկրորդ կողմի համար ընտրվել Է «La Veuve noire» ստեղծագործությունը, որը երաժշտական ​​ոճով նման էր «À quoi je sers...»-ին։ Նախորդ «Sans logique» սինգլի հաջողության պատճառով թողարկումը հետաձգվել է մինչև 1989 թվականի հուլիս։ Կոմպոզիցիան հաճախ համարվում է կատարողի կարիերայի սկզբնական շրջանի վերջին փուլը։

## Պոեզիա և երաժշտություն
Ֆրանսիացի գրող Էրվան Շուբերեն ասել է. ««À quoi je sers…»-ը հուսահատ տեքստով, բայց պարային ռիթմով երգ է, որը ներառում է դեպրեսիվների սիրելի արտահայտություններից մեկը»։ «Հոռետեսական երգ, խելագարության, ինքնասպանության ցանկության և գոյության անիմաստության տպավորության մասին»: Գրելիս Միլենը ոգեշնչվել է ֆրանսիացի գրող Լյուկ Դիտրիխի  *L’Apprentissage de la ville* 1942 թվականի վեպից, որի գրքերը սովորաբար լցված էին դեպրեսիվ թեմաներով։ Կենսագիր Բեռնարդ Վայոլեթի խոսքերով՝ երգը «Ինքնաոչնչացման մասին է», «Լի է կյանքից մահվան անցումը նկարագրող յուրօրինակ խորհրդանիշով» և «Պատկերացնում է այն տարօրինակ անզգայությունը, որում, կարծես, երգիչը գտնվում է իրական կյանքում»։

Որոշ դիտորդներ ենթադրել են, որ երգը կարող է լինել Ֆարմերի ստեղծագործական ողջ տիեզերքի խորհրդանիշը։ Երգի վերնագիրը ավարտվում է ոչ թե հարցական նշանով, այլ ընդգծված տողով, ինչը ենթադրում է, որ «Երգչուհին կասկածի տակ է դնում իր օգտակարությունը Երկրի վրա»։ Սև-սպիտակ շապիկին Ֆարմերը պատկերված է իր հանդերձարանում՝ համերգից հետո, երբ թաշկինակով սրբում էր արցունքը։ Հետևաբար, երգը կարելի է դիտարկել որպես՝ «Միայնության օրհներգ, որը պատում է արտիստին բեմը լքելուց հետո»։

## Երաժշտական ​​տեսահոլովակ
### Նկարահանում
Ֆարմերի կարիերայի միակ դեպքն է, երբ Լորան Բուտոննան ինքն է ռեժիսորել և գրել տեսահոլովակի սցենարը (սովորաբար Միլենն էր անում): Տեսահոլովակը նկարահանվել է երկու օրվա ընթացքում՝ 1989 թվականի օգոստոսին, Գրան-Լիե լճում (Լուար-Ատլանտիկ, Ֆրանսիա), մոտ 30,000 եվրո բյուջեով: Այն նաև Ֆարմերի առաջին տեսահոլովակն է, որը նկարահանվել է սև-սպիտակ: Նախորդ տեսահոլովակների բոլոր կերպարները հայտնվում են «À quoi je sers...» ֆիլմում, սակայն, քանի որ սկզբնական դերերը խաղացած դերասաններից մի քանիսը չեն կարողացել մասնակցել նկարահանումներին, կերպարներին խաղացել են կրկնօրինակներ: Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ Ֆարմերը նկարահանումների ժամանակ ծովային հիվանդություն է ձեռք բերել։ Նավավարի դերը մարմնավորում է «Ֆարմեր» խմբի կիթառահար Սլիմ Պեզինը։ Տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ եղանակը տաք էր՝ առավոտյան մառախուղով, բայց Ֆարմերը ամբողջ ընթացքում մնացել էր բրդյա վերարկուով։

### Սյուժե
Տեսանյութի սկզբում Ֆարմերը կանգնած է լճակի ափին՝ ձեռքին ճամպրուկը։ Մառախուղի միջով նավակի վրա հայտնվում է մի տղամարդ՝ աչքերի շուրջ մեծ մուգ շրջանակներով, և Ֆարմերը բարձրանում է նավակի վրա, նստում, թվում է շատ տխուր և մտախոհ։ Երկար թիով տղամարդը թիավարում է՝ նավակը եղեգների միջով տեղաշարժելու համար։ Որոշ ժամանակ անց հայտնվում են ջրի վրայով քայլող հինգ ուրվագծեր (սա Ռասուկինն է [«Tristana»], մրցակիցը [«Լիբերտին»], տիկնիկավարը [«Sans contrefaçon»])], Անգլիայի կապիտան [«Pourvu qu'elles soient douces»] և մատադոր [«Sans logique»])։ Ֆերմերը միանում է նրանց, և նավակը հեռանում է։

Հավանաբար, տեսանյութի սյուժեն հիմնված է La Maison des morts ստեղծագործության վրա, որը գրել է ֆրանսիացի բանաստեղծ Գիյոմ Ապոլիները։ Այս դեպքում լճակը խորհրդանշում է մահը. տեսանյութը կարող է նաև դիտվել որպես այլաբանություն, որտեղ ճահճի վրա գտնվող նավակը կարող է ներկայացնել գետի վրա գտնվող նավակը դեպի ստորգետնյա աշխարհ հունական դիցաբանության մեջ՝ ֆերմերի անցումը կենդանի մարդկանց աշխարհից մեռյալների աշխարհ։ Ինչ վերաբերում է տեսանյութի վերջում ջրի մեջ քայլող կերպարներին, դա ենթադրում է, որ բոլորը ստիպված են շարունակել իրենց կյանքը՝ իրենց հիշողություններով ու անհանգստություններով՝ առանց չափազանց շատ հարցեր տալու։

## Քննադատություն
France Soir-ում հրապարակված գրախոսությունը երգը նկարագրել է որպես «ողորմելի պատասխան «On est tous des imbéciles» և «Sans logique» երգերին»։ Spot Light-ը «À quoi je sers…» երգն անվանել է «տարվա ամենագեղեցիկ երգերից մեկը»։ Graffiti-ին երգն անվանել է «գրավիչ, թեթև և արագընթաց անմոռանալի երգ (...), որը անպայման կհետաքրքրի ունկնդիրներին»։ Իր գրախոսականում Jeune et Jolie-ն ասել է, որ երգն ունի «[Ֆարմերի] երբևէ գրած ամենագեղեցիկ տեքստերից մի քանիսը»։

## Առևտրային հաջողություն
Սինգլը թողարկվել է միայն Ֆրանսիայում, բայց չի կարողացել ընդգրկվել լավագույն տասնյակում։ Այն առաջին անգամ հայտնվել է լավագույն 50-ի մեջ օգոստոսի 12-ին՝ զբաղեցնելով 29-րդ հորիզոնականը, իսկ վեց շաբաթ անց հասել է 16-րդ հորիզոնականին, որտեղ մնացել է երկու շաբաթ։ Դրանից հետո երգը գրեթե անընդհատ անկում է ապրել՝ ընդհանուր առմամբ տասնչորս շաբաթ մնալով լավագույն 50-ի մեջ։ 2018 թվականի փետրվարին երգը կրկին մտել է չարթեր վինիլային սկավառակների մեջ՝ հասնելով 3-րդ հորիզոնականի։

## Առաջխաղացում
1989 թվականին Ֆարմերը մասնակցե; է երեք հեռուստատեսային շոուների, որոնցում նա կատարել է «À quoi je sers...»՝ J'y crois dur comme terre (2 սեպտեմբերի, TF1), Sacrée Soirée (6 սեպտեմբերի, TF1), Avis de recherche (15 սեպտեմբերի, TF1)։

«À quoi je sers…» երգը կատարվել է 1989 թվականի շրջագայության ժամանակ և ներառվել է նաև En Concert համերգային ալբոմում: Ելույթի ժամանակ երգչուհին հագել է սև ու սպիտակ վանդակավոր տաբատ և մոխրագույն բաճկոն: Սկզբում երգը նախատեսված էր ներառել Mylenuim շրջագայության երգացանկում, քանի որ Ֆարմերը երգը կատարել է Մարսելում փորձերի ժամանակ, բայց ի վերջո այն փոխարինվել է «Il n’y a pas d’ailleurs»-ով: Այն նաև կատարվել է նրա 2009 թվականի շրջագայության ժամանակ և այդպիսով ներառվել է N° 5 on Tour համերգային ալբոմի երգացանկում: Ելույթի ժամանակ Միլենը կրել է փայլուն կարմիր թիկնոց՝ գլխարկով, սկզբում նստած բեմի աստիճաններին, երբ երգել է առաջին տունը, ապա կանգնած: Սակայն, Ռուսաստանում համերգի համար երգը փոխարինվել է «L’Amour n’est rien…»-ով, որն այդ ժամանակ չափազանց տարածված էր երկրում։

## «Բ» կողմը: «La Veuve noire»
«Բ»-կողմում, ինչպես նաև CD maxi-ի երրորդ թրեքում «La Veuve noire» երգն էր, որը նախկինում ոչ մի տեղ չէր հրապարակվել։ Երգի անունը վերաբերում է շատ փոքր թունավոր սարդին, որն ապրում է Միջերկրական ծովի շրջաններում։ Իր տեքստերում նա անդրադառձել է արտիստիկ մահվան թեմային. Ֆերմերը նկարագրել է իր առաջին շրջագայության ժամանակ ունեցած փորձը 1989 թվականի մայիսին, նա համեմատել է իր վրա ընկած հռչակը սարդի որոշ բնութագրերի հետ։ Երաժշտական ​​առումով այն գործիքային «À quoi je sers...» ստեղծագործության մի փոքր փոփոխված տարբերակն է։ Այս երգը երբեք ոչ մի տեղ չի կատարվել, բայց ներառվել է  *[[Les Mots]]* ժողովածուի մեջ։

## Երգերի ցանկ
Ստորև բերված է այն ձևաչափերի և տարբերակների ցանկը, որոնցում երբևէ հրատարակվել է «À quoi je sers…»-ն:

* **7"-սինգլ**

* **CD-maxi-սինգլ/ 7"-maxi-սինգլ**

* **7"-սիգլ (պրոմո)**

* **Թվային ներբեռնում**

## Պաշտոնական տարբերակներ

## Ձայնագրության մասնակիցները
Ստորև ներկայացված է ձայնագրման մասնակիցների ցանկը, որը ներկայացված է առանձին հրատարակության հակառակ կողմում՝

* Միլեն Ֆարմեր՝ բանաստեղծություններ
* Լորան Բուտոննա՝ երաժշտություն
* Թիերի Ռոգեն՝ ձայնագրություն և միքս Studio Méga-ում
* Անդրե Պերրա / Top Master ՝ ձևավորում

* Requiem Publishing / Bertrand Le Page՝ խմբագիրներ
* Polydor՝ ձայնագրման ընկերություն
* Մարիան Ռոզենշտիլ / Sygma՝ լուսանկար
* Ժան-Պոլ Թեոդյուլ՝ դիզայն

## Չարթեր և վաճառքներ

## Թողարկումների պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1989 երգեր
Կատեգորիա:1989 սինգլներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն երգեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիա
Կատեգորիա:Ֆրանսիական երաժշտություն
Կատեգորիա:Միլեն Ֆարմերի երգեր