open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Պայքար (թերթ, Ստեփանակերտ)

**«Պայքար»** (ընդհատակյա հասարակական-քաղաքական, մշակութային պարբերական)։ ՀՅԴ Արցախի կոմիտեի (չբացահայտված, Հայոց Ընկերվարական Արցախական կուսակցություն ընդհատակյա անվանումով) ամենամսյա պաշտոնաթերթ։ Լույս է տեսել Ստեփանակերտում՝ 1989-1993 թթ. (ներկայումս՝ «Ապառաժ», ՀՅԴ Արցախի Կենտրոնական Կոմիտեի պաշտոնաթերթ)։

## Պատմություն
thumb|ՀՅԴ Մամլո և տեղեկատու կենտրոնի Երևանի գրասենյակի շնորհավորական նամակը՝ թերթի առաջին համարի լույսընծայման կապակցությամբ։
Սկզբնական շրջանում (1989) հրատարակվել է բրոշյուրատիպ՝ «Վերածնունդ» անվանումով (խմբագիր՝ Հակոբ Խաչատրյան)։ ՀԽՍՀ տարածքում ՀՅԴ-ի բացահայտվելուց հետո, 1990 թ. օգոստոսից, «Վերածնունդ»-ը տպագրվել է «Պայքար» անվանումով (խմբագիր՝ Դավիթ Ջրաբերդ), ընդհատակյա, պարբերականությունը՝ ամիսը 1 համար (A 3 չափսի)։  Թերթի հիմնական թղթակիցները հանդես են եկել նաև Արցախում ընդհատակյա գործող «Ազատ Արցախ» ռադիոկայանի եթերում։  Թերթի տպագրությանն անմիջականորեն մասնակցել են նաև Սերգեյ Շահվերդյանը, Մաքսիմ Միրզոյանը, Լյովա Ավանեսյանը։ Թերթի գլխագրի հեղինակը նկարիչ Արմեն Ղուկասյանն է, նկարչական հետագա ձևավորումներն իրականացրել է նկարիչ Սերգեյ Առուստամյանը։

## Գործունեությունը
Թերթի հիմնական նպատակն էր նպաստել Հայ դատի իրագործմանը, ժողովրդի պատմական հիշողության պահպանմանը։ Լուսաբանել է արցախահայության պայքարը, տպագրել Հայաստանի և Սփյուռքի հասարակական-քաղաքական կյանքը ներկայացնող հոդվածներ, գրական-մշակութային հայրենասիրական գործեր։ 
1991 թ. հոկտեմբեր-նոյեմբերին ՀՅԴ մամլո և տեղեկատու կենտրոնի Երևանի գրասենյակը հրատարակել է «Պայքարի շաբաթվա լուրեր» տեղեկագրի 5 համար։

## Թղթակիցներ
* Դավիթ Ջրաբերդ (Արիս Արսենի Գրիգորյան)
* Գոռ Գնունի (Արիս Արսենի Գրիգորյան)
* Վրեժ Արարատյան (Արմեն Ռոզենբլատի Դանիելյան)
* Սարգիս (Սերգեյ Նարիկի Շահվերդյան)
* Մանուկ (Լևոն Գրիգորի Ավանեսյան)
* Սեթո (Լևոն Հրանտի Մելիք-Շահնազարյան)
* Արգո (Հրանտ Մահմուդի Ալեքսանյան), ուրիշներ

## Հիմնական խորագրերը
* «Խմբագրական» 
* «Մեկնաբանի սյունակ» 
* «Դարասկիզբ» 
* «Դեմքեր ՀՅԴ 100-ամյա պատմությունից» 
* «Դեսից-դենից» 
* «Երգիծական հեռատիպ» 
* «Ժառանգություն» 
* «Մտածումներ» 
* «Պատգամ» 
* «Քաղաքական բառարան» և այլն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական լրատվական պարբերականներ
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Խումբ E

**[[Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018]] խումբ E** խաղերը տեղի կունենան 2018 թվականի հունիսի 17-ից 27-ը։ Խմբում ընդգրկված են Բրազիլիայի, Շվեյցարիայի, Կոստա Ռիկայի և Սերբիայի հավաքականները։ Լավագույն երկու հավաքականները կանցնեն 1/8 եզրափակիչ։

## Հավաքականներ

## Դիրք

1/8 երզափակչում`
* E խմբի հաթողը կհանդիպեն Խումբ F-ի երկորդ տեղի հետ։
* E խմբի երկրորդ տեղը կհանդիպի Խումբ F-ի հաղթողի հետ։

## Հանդիպումներ
Բոլոր ժամերը տեղի ժամանակով են։

### Կոստա Ռիկա-Սերբիա


### Բրազիլիա-Շվեյցարիա


### Բրազիլիա-Կոստա Ռիկա


### Սերբիա-Շվեյցարիա


### Սերբիա-Բրազիլիա


### Շվեյցարիա-Կոստա Ռիկա


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 ֆուտբոլում
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018
Իվանա Բակերո

**Իվանա Բակերո Մասիաս** (, ), կատալոնացի դերասանուհի, առավել հայտնի է Ֆավնի լաբիրինթոսը ֆիլմում *Օֆելյայի* դերով։

## Կենսագրություն
Իվանա Բակերոն ավարտել է Բարսելոնայի ամերիկյան դպրոցը, որտեղ խորացված ուսումնասիրել է անգլերեն, որը նրա երրորդ լեզուն է իսպաներենից և կատալաներենից հետո։ Երբ նա 11 տարեկան էր, ռեժիսոր Գիլյերմո դել Տորոն ընտրել է նրան «Ֆավնի լաբիրինթոսը» Օֆելիայի դերի համար։ Այս դերի համար Իվանան ստացել է հինգ կինոմրցանակ և արժանացել քննադատների դրական կարծիքներին։

## Գործունեություն
Իվանա Բակերոն մինչև «Ֆավնի լաբիրինթոսը» ֆիլմում նկարահանվելը, խաղացել է մի քանի փոքր դերեր։ Ամենամեծ դերը եղել է «Փխրունը» (2005 թ.) ֆիլմում, որտեղ նա նկարահանվել է Քալիստա Ֆլոքհարթի և Ռիչարդ Ռոքսբուրգի հետ։

Բակերոն «Ֆավնի լաբիրինթոսը» ֆիլմում նկարահանվելու համար ընտրվել է մոտավորապես 1000 երեխաներից։ Գիլյերմո դել Տորոն ասել է, որ երբ տեսել է Իվանայի գանգուր մազերը, հասկացել է, որ նա կատարյալ է դերի համար։ Նախնական սցենարի համաձայն, Օֆելյան պետք է լիներ 8 տարեկան, բայց սցենարը հատուկ կրկին գրվեց Բակերոյի համար, ով այդ ժամանակ 11 տարեկան էր։

«Անարխիստի կինը» (2008 թ.) Բակերոյի հաջորդ ֆիլմն է։ Ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Իվանան մարմնավորել է 15-ամյա Պալոմային (երկրորդական դեր)։

## Պարգևներ
* 2007` Գոյա մրցանակ - Կանացի դերասանական լավագույն դեբյուտ
* 2007` Սատուրն մրցանակ - Լավագույն երիտասարդ դերասան կամ դերասանուհի 
* 2007` Turia մրցանակ - Կանացի դերասանական լավագույն դեբյուտ
* 2007` Premio ACE - Կանացի դերասանական լավագույն դեբյուտ
* 2007` Imagen Awards - Լավագույն կանացի դեր

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Guillermo del Toro and Ivana Baquero escape from a civil war into the fairytale land of Pan’s Labyrinth» интервью на scifi.com
* Испанский ресурс, посвящённый Иване Бакеро 
* Американский ресурс, посвящённый Иване Бакеро .

Կատեգորիա:Կատալոնացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ
Անտոն Շոսսեր

**Անտոն Շոսսեր** (, ), ավստրիացի գրող։

## Կենսագրություն
Դարբնի որդի է։ Ուսուցիչ է աշխատել։ Երկար ժամանակ ապրել է Գմուդենեում։

Իր հարազատ երկրի և բնության հանդեպ սիրո մասին բանաստեղծությունների և երգերի հեղինակ է։ Գրել է Վերին Ավստրիայի բարբառներից մեկով։

Հրատարակել է «Բնությունը և դրվագներ սահմանային Ալպերի լեռնաբանակների կյանքից» («Naturbilder aus dem Leben der Gebirgsgewohner in den Grenzalpen zwischen Steyermark und dem Traunkreise») ժողովածուն։

Նրա «Nachgelassene Gedichte»-ն հրապարակվել է 1850 թվականին, նրա կենսագրության հետ։ Անտոն Շոսսերի ստեղծած երգերը ժողովրդական մեղեդիների հետ տպագրվել են «Aus der Heimath» (Լինց, 1889)  ժողովածուի 2–րդ մասում։

Մահացել է ծանր հիվանդությունից աղքատության մեջ։

## Ընտրյալ երկեր
* ’s Hoamweh
* ’s Schwoag’ngehn
* Mein Seufzer («Da steh’ ich auf’m Kogel»)
* ’s Hoamtreib’n
* Der Hahnerfalz
* ’s Gamsjagern
* Die krank’ Schwoag’rin

Բանաստեղծի պատվին Շտայր քաղաքում  փողոց է անվանվել և  լեռնային տնակ Ալպերում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Anton Schosser

Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Հարձակում (հուշահամալիր)

**«Հարձակում» հուշահամալիր** (), հուշահամալիր Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում։ Մտնում է «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Գոստիլիցկոյե խճուղու 8-րդ կիլոմետրում։

## Պատմություն
«Հարձակում» հուշահամալիրը կառուցվել է 1969 թվականին Օրանիենբաումի հենակետի 1941-1944 թվականների պաշտպանության սահմանագծի տեղում (ճարտարապետ՝ Ա. Ի. Ալիմով, քանդակագործներ՝ Է. Մ. Աղայան, Բ. Ա. Սվինին, ինժեներ՝ Վ. Մ. Իոֆֆե)։

1944 թվականի հունվարյան մարտերին մասնակցած Տ-34 տանկը կանգնեցված է 6-մետրանոց բետոնե պատվանդանի վրա։ Հուշատախտակին նշված են այն զորամասերն ու ստորաբաժանումները, որոնք 1941 թվականի սեպտեմբերին կանգնեցրին գերմանացիների առաջխաղացումը և սահմանը պահեցին մինչև Լեոնիդ Գովորովի բանակի ժամանումը։

Պատվանդանին կանգնած Տ-34 տանկը մեկն է այն 204 տանկերից, որոնք պայքարում էին ֆաշիստների դեմ։ Պատվանդանի վրա գրված է. «1941-1944։ Այստեղով է անցել Օրանիենբաումի հենակետի պաշտպանական գիծը Լենինգրադի հերոսական պաշտպանության ժամանակ»։

«Հարձակում» հուշահամալիրը «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի մի մասն է։ Ըստ հուշահամալիրի հեղինակների մտահղացման՝ դեպի վեր սլացող տանկը դարձել է թշնամու վրա պատրաստվող Հարձակումի խորհրդանիշը։ Ու թեև իրադարձություններից անցել են տասնամյակներ, այսօր էլ «Հարձակում» հուշահամալիրը բավական արտահայտիչ փոխանցում է Օրանիենբաումի հենակետի պաշտպանների լարվածությունն ու թշնամուն Լենինգրադի պատերի տակից քշելու հույսը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Гусаров А. Ю.* Памятники воинской славы Петербурга.&nbsp;— СПб.: Паритет, 2010.&nbsp;— 400&nbsp;с.&nbsp;— ISBN 978-5-93437-363-5.

## Արտաքին հղումներ
* Энциклопедия Санкт-Петербург.

Կատեգորիա:1969 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի հուշարձաններ
Ռոստով արենա

**Ռոստով արենա** (), ֆուտբոլային մարզադաշտ Դոնի Ռոստովում։  2010 թվականի դեկտեմբերի 2-ի ՖԻՖԱ-ի որոշմամբ Ռուսաստանի պաշտոնական հայտի հիման վրա մարզադաշտում տեղի կունենա 2018 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերը։

Տնային թիմը՝ «Ռոստով»։ Արենայի բացումը տեղի է ունեցել 2018 թվականի ապրիլի 15-ին՝ 2017/2018 ՌԴՊԼ 26-րդ տուրի «Ռոստով»-«ՍԿԱ-Խաբարովսկ» (2:0) հանդիպմամբ։

## Դիրք
Ապագա մարզադաշտի համար ընտրվել է Դոն գետի ձախ ափը։ Շինարարության գինը կազմում է 19,8 միլիարդ ռուբլի։

## Ենթադրյալ բնութագրիչներ
***Կառուցման տարեթիվ**՝ 2018
***Տարողություն**՝ 45 000 (2018 ԱԱ) 
**37868 (2018 ԱԱ հետո)
** *VIP*՝ 754
** Մամուլ՝ 2280
***Լուսավորություն**՝ 2100 լյուքս

## Պատմություն
Մարզադաշտը պետք է հայտնվի Դոն գետի ձախ ափին, Թիավարման ջրանցքի մոտ։ Ռոստովի մարզադաշտը մյուս մարզադաշտերի մեջ առանձնանում է յուրօրինակ ճարտարապետական լուծմամբ։ Հյուսիսային տրիբունան բաց կլինի, այնտեղից կբացվի Դոն գետի գեղեցիկ տեսարան։ Մայիսի 13-ին Մոսկվայում ներկայացված նախագծի համաձայն` Ռոստովի մարզադաշտը կհամապատասխանի ՖԻՖԱ-ի բոլոր հիմնական պահանջներին. կլինեն մանրակրկիտ մտածված անվտանգության համակարգեր, հատուկ կարիքավորների համար տեղեր, VIP-տարածքներ, լրատվամիջոցների համար նախատեսված տեղեր և այլն։

Քաղաքի ամենախոշոր հրապարակում՝ Թատերական հրապարակում, նախատեսվում է հսկայական էկրաններ տեղադրել, որպեսզի մարզադաշտում տեղ չունեցող երկրպագուները կարողանան հետևել աշխարհի առաջնության խաղերին։

## Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի մարզադաշտեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ֆուտբոլային մարզասրահներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 մարզադաշտեր
Ֆիշտ (մարզադաշտ)

**Օլիմպիական Ֆիշտ մարզադաշտ** (), մարզադաշտ Սոչի քաղաքում։ Կառուցվել է 2013 թվականին Սոչիի  2014 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի նախաշեմին։ Տեղակայված է Ադլեր առողջարանային շրջանում, Սոչիի օլիմպիական պարկում։

2014 թվականի փետրվարի 7-ին «Ֆիշտ» մարզադաշտում տեղի է ունեցել ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման հանդիսավոր արարողությունը, նույն թվականի փետրվարի 23-ին՝ փակման արարողությունը։

thumb|ձախից|XXII ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը «Ֆիշտ» մարզադաշտում

## Նկարագրություն
Մարզադաշտն իր անվանումը ստացել է Կովկասյան գլխավոր լեռնաշղթայի արևմտյան մասում գտնվող համանուն լեռան անունից (ադիգերեն լեզվով  «ֆիշտ» նշանակում է «սպիտակ գլուխ»)։

Սկզբում նախատեսվում էր, որ մարզադաշտի տեսքը նման կլինի Ֆաբերժեի ձվերին։ Արդյունքում հավանության է արժանացել մի ծրագիր, որը միաժամանակ օգտագործում է խեցիների և ձյունե կատարների պատկերներ։ Մարզադաշտն ունի չորս տրիբունա՝ երկու կողմային՝ ծածկված կիսաթափանցիկ պոլիկարբոնատով և երկու ճակատային։

Մարզադաշտի դիրքը և կողմային տրիբունայի բարձրությունը պետք է հանդիսատեսի համար ապահովեին դեպի Մեծ Կովկաս լեռների գեղեցիկ տեսարան, սակայն ծրագիրը փոխվել է և կառուցվել է ժամանակավոր տանիք։ Մարզադաշտը նախատեսված է օլիմպիական խաղերի 40000 հանդիսատեսների համար, միջազգային ֆուտբոլային հանդիպումների 45000 հանդիսատեսի և 25000 հանդիսատես ավելի փոքր կարևորության շոուների համար։ «Օլիմպիական մարզադաշտը» ընդգրկվել է 2018 թվականի աշխարհի գավաթի խաղարկության մարզադաշտերի ցանկում։

## Պատկերասրահ

Стадион «Фишт» Южная сторона.JPG
Стадион «Фишт» Сочи.JPG
Стадион «Фишт» Потолок.JPG
Стадион Фишт Трибуны.JPG
Стадион «Фишт» Трибуны.JPG
«Фишт» Южная сторона.JPG
Стадион «Фишт» Сочи 2014.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի ֆուտբոլային մարզասրահներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 մարզադաշտեր
Ջոզեֆ Քորնել

**Ջոզեֆ Քորնել** (, ), ամերիկացի նկարիչ, քանդակագործ, կինոռեժիսոր-ավանգարդիստ։

## Կենսագրություն
Նկարիչը մենակյաց կյանք է վարել մոր և հիվանդ եղբոր հետ, Նյու Յորքի ծայրամասում` փոխելով մի շարք ծանր մասնագիտություններ` եղբոր բուժման համար գումար վաստակելով։ 1920-ական թվականներին Քորնելը կրել է Մերի Բեյքեր Էդիի «քրիստոնեական գիտության» գաղափարների ուժեղ ազդեցությունը։ 1920-ական թվականների վերջին նկարիչը Մաքս Էռնսթի ստեղծած կոլաժների ազդեցության տակ անցում է կատարել ասամբլյաժի տեխնիկային («գտնված առարկաներից» ստեղծված եռաչափ կոլաժ), ավելի ուշ հետաքրքրվել է Կուրթ Շվիթերսի և Մարսել Դյուշանի աշխատանքներով։ 1936 թվականից մասնակցել է դադաիստների և սյուրռեալիստների ցուցահանդեսներին, չնայած այն բանին, որ ինքն իրեն երբեք չի համարել սյուրռեալիստ և երբեք չի հետաքրքրվել ո՛չ ենթագիտակցությամբ, ո՛չ հրաշքներով։ Նրա ուղենիշներն են եղել ամերիկացի տրանսցենդենտալիստները, Ժերար դե Ներվալյայի ցնորատեսական արվեստը և Էմիլի Դիքինսոնի պոեզիան։ 1940-1950-ական թվականներին Քորնելը նկարահանել է կարճամետրաժ փորձարարական ֆիլմեր, այդ թվում նաև` ամերիկյան ավանգարդ կինոյի առաջնորդ Սթեն Բրեքինջի («Կախարդական մատանի», 1955) և այլոց հետ համահեղինակությամբ։ Քորնելի և Բրեքինջի տարաձայնության մասին ուշագրավ պատմությունը պատմում է Գայ Դավենպորտն իր «Պերգոլեզիի շունը» էսսեում։
 
## Ճանաչում և հայտնիություն
Ջոզեֆ Քորնելին մեծ ճանաչում է բերել Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում կայացած իր անհատական ցուցահանդեսը (1967) և Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում կայացած «Ասամբլյաժի արվեստ» խորագրով խմբակային ցուցահանդեսը (1961), որտեղ նրա` մանկական «գաղտնիքներ» հիշեցնող արկղերը ցուցադրվել են առանձին սրահում։ Նրա ստեղծագործությունն արձագանք է գտել Նյու Յորքի ավանգարդի նոր ալիքի ներկայացուցիչների շրջանում։

## Նկարչի մասին
* McShine K. Joseph Cornell. München: Prestel Verlag, 1990.
* Solomon D.Utopia Parkway: The Life and Work of Joseph Cornell. New York: Farrar, Straus & Giroux, 1997.
* Joseph Cornell, Marcel Duchamp … in resonance/ Polly Koch (Hrsg.). Ostfildern-Ruit: Cantz, 1998.
* Baverstock A. Joseph Cornell: Secrets in a box. Munich a.o.: Prestel, 2003.
* Hartigan L.R. a.o. Joseph Cornell: Shadowplay eterniday. New York: Thames & Hudson, 2003.
* Joseph Cornell: opening the box / Jason Edwards and Stephanie L. Taylor (eds.). Oxford a.o.: Lang, 2007

## Արտաքին հղումներ
* Աշխատանքներն առցանց 
* Joseph Cornell  
* Աշխատանքներն աշխարհի թանգարաններում 
* Դ. Ք.-ի ֆիլմերի հետահայաց 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Բլադի Ֆոլս

**Բլադի Ֆոլս**, հայտնի է նաև որպես **Բլադի Ֆոլլ** կամ **Կոգլուտոկ**, ջրվեժ Կոպպերման գետի վրա։ Տեղակայված է Կուգլուկ կամ Բլադի Ֆոլս տարածքային պարկի արևմտյան հատվածում, Կանադայի հյուսիս-արևմուտքում։ Ինուիտներիի լեզվով թարգմանվում է որպես «արագ հոսող»։ Այս վայրը հայտնի է որպես «կոտորածը Բլադի Ֆոլսում» միջադեպի վայր։ Նաև 1913 թվականին այստեղ «պղնձե ինուիտներ» Ուլոքսաքն և Սիննիսյակը սպանել են երկու քահանաների։
մինի|ձախից
Մոտակա գյուղը` Կուգլուկտուկը (Նունավուտ տարածք), գտնվում է ջրվեժից 15,8 կմ հեռավորության վրա։

Դարեր շարունակ այդ տարածքներում բնակվել են Կոգլուկտոգմյուտ» ենթախմբի ինուիտները։

1978 թվականին Կուգլուկ կամ Բլադի Ֆոլս տարածքային պարկի հյուսիսարևմտյան մասին շնորհվել է Կանադայի ազգային պատմական պարկի կարգավիճակ, քանի որ այստեղ են գտնվում որսորդական և ձկնորսական հնագիտական տարածքներ, որոնք պատկանում են նախակոլումբիական և ինուիտների քաղաքակրթությանը։ Մնացորդները թվագրվում են Մ․ թ․ ա․  1700-ական թվականներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կանադայի ջրվեժներ
Սալվատորե Արոնիկա

**Սալվատորե Արոնիկա** (, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական/ձախ պաշտպան։

## Կարիերա
Սալվատորե Արոնիկան իր կարիերան սկսել է «Բագերիա» ֆուտբոլային ակումբում։ 1996 թվականին տեղափոխվել է «Յուվենտուս», որի կազմում անցկացրած երկու տարվա ընթացքում մասնակցել է մեկ խաղի. 1998 թվականի փետրվարի 15-ին դաշտ է դուրս եկել «Սամպդորիայի» դեմ խաղում, որտեղ «Յուվենտուսը» հաղթել է 2:0 հաշվով։ Նույն թվականի հուլիսին նա վարձավճարով տեղափոխվել է «Ռեջինա», որի կազմում մասնակցել է Իտալիայի գավաթի խաղարկության երկու հանդիպման։ 1998 թվականի հոկտեմբերին Արոնիկան տեղափոխվել է Սերիա С1-ի «Կրոտոնե» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 107 խաղ։

2002/03 մրցաշրջանից հետո, որն անցկացրել է «Ասկոլիում», Արոնիկան տեղափոխվել է «Մեսսինա»։ Այնտեղ նա անցկացրել է երեք մրցաշրջան՝ մասնակցելով 102 խաղի։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Արոնիկան 2,7 միլիոն եվրոյով տեղափոխվել է «Նապոլի»։ Պայմանագիրը կնքվել է 4 տարով։ Սեպտեմբերի 14-ին նա կատարել է իր նորամուտը «Նապոլիի» կազմում՝ մասնակցելով «Ֆիորենտինայի» դեմ խաղին, որն ավարտվել է «Նապոլիի» պարտությամբ (1:2)։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 29-ին խաղացողը պայմանագիր է կնքել «Պալերմոյի» հետ մինչև 2015 թվականի հունիսի 30-ը։

## Այլ
2007 թվականի մարտին «Լացիոյի» խաղացող Սթիվեն Մակինվան Արոնիկային մեղադրել է ռասիզմի մեջ.

«Մենք բախվեցինք դաշտի կենտրոնում, և նա ինձ կոչեց գրողի տարած նեգր։ Ես չպատասխանեցի նրան, բայց այդպես վարվել չի կարելի։ Ես չեմ հաշտվի նման արտահայտությունների հետ։ Դա ինձ դուր չի գալիս»։

Արոնիկան հերքել է բոլոր մեղադրանքները։

2009 թվականի մարտին Արոնիկայի անունը մի շարք այլ ֆուտբոլիստների անունների հետ միասին կապվել է «Պալերմոյի» «պայմանավորված» խաղերի հետաքննության հետ, որոնց կազմակերպիչը եղել է մաֆիան։ Հետաքննությունը վերաբերել է 2003 թվականին, երբ Սալվատորեն խաղում էր «Ասկոլիի» կազմում։ Նույն թվականի սեպտեմբերին հետաքննությունը դադարեցվել է վավերականության ժամկետի ավարտի պատճառով։

## Ձեռքբերումներ
* Իտալիայի չեմպիոն - 1998
* Իտալիայի գավաթի դափնեկիր - 2012

## Պարգևներ
* Ռեջո դի Կալաբրիայի պատվավոր քաղաքացի (27 մայիսի, 2007 թվական)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը sscnapoli.it կայքում 
* Ֆուտբոլիստի էջը aic.football.it  կայքում
* 
* 

Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կրոտոնեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մեսինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պալերմոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ
Էդվարդ Սիմոնս

**Էդվարդ Սիմոնս** ( ), ամերիկացի նկարիչ, իմպրեսիոնիստ։ Նա եղել է 10 ամերիկացի նկարիչներից մեկը, ով 1897 թվականին հեռացել է Ամերիկացի նկարիչների միությունից։ Հայտնի է որպես բազմաթիվ որմնանկարների հեղինակ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1852 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մասաչուսեթս նահանգի Կոնկորդ քաղաքում, պետական պաշտոնյաների ընտանիքում։ 1874 թվականին ավարտել է Հարվարդի քոլեջը։ Հետո սովորել է գեղանկարչություն Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Գուստավ Բուլանժեն և Ժիլ Լեֆևրը։ 1894 թվականին արժանացել է  Municipal Art Society ընկերության մրցանակին Մանհեթենում Criminal Courthouse շենքի մի շարք որմնանկարների համար։ Ավելի ուշ Սիմոնսը զարդարել է Նյու Յորքի  Ուլդորֆ-Աստորիա հյուրանոցը, Վաշինգտոնի Կոնգրեսի գրադարանը և Սեյթ Փոլ քաղաքի Կապիտոլիումը։ 1914 թվականին նա այցելում է նկարիչ Չայլդ Հասսամին Արիզոնայի Պիեմոնտ քաղաքում, որպեսզի ծանոթանա կալիֆորնիացի արվեստագետ, նկարիչ Խավիեր Մարտինեսի հետ իր աշխատանքային ստուդիայում։ Սիմոնսը համարվում էր ամերիկյան Վերածննդի նկարիչ. այս ուղղությունը ծագել է ԱՄՆ-ի քաղաքացիական պատերազմից հետո։ 1922-ին նա հրապարակում է իր սեփական ինքնակենսագրականը։ Մահացել է 1931 թվականի նոյեմբերի 17-ին Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքում։


File:Girl Reading, 1893 Edward Simmons.jpg|
File:Simmons Communion day.jpg|
File:Simmons12.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Edward Emerson Simmons 
* Мастер росписи фресок  Эдвард Эмерсон Симмонс

Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Շամպլեյն ծով

**Շամպլեյն ծով**, Ատլանտյան օվկիանոսի մայրցամաքային ծով Կանադայում։ Հնում եղել է ծովածոց և առաջացել է սառցադաշտերի հալման արդյունքում սառցե դարաշրջանի վերջում։ Այն մի ժամանակ զբաղեցրել է Կանադայի ներկայիս Քվեբեկ և Օնտարիո նահանգները, ինչպես նաև՝ մասամբ Ամերիկայի Նյու Յորք և Վերմոնտ նահանգները։

Այս ծովը գոյատևել է մ․ թ․ ա․ 10-7-րդ դարերից և անընդհատ նվազել է, քանի որ վերականգնվող մայրցամաքը աստիճանաբար բարձրացել է ծովի մակարդակից։ Առավելագույն չափով ծովը մխրճվել է մայրցամաքի մեջ, հարավում՝ մինչև Շամպլենի լիճ, իսկ արևմուտքում՝ մինչև ներկայիս Օտտավա քաղաքը։ Այդ ժամանակահատվածում ծովի ծավալը մեծանում է մնացած սառցաբեկորներով, ինչի արդյունքում այն ավելի քիչ աղի էր, քան սովորական ծովի ջուրը։ Ենթադրվում է, որ ծովի առավելագույն խորությունը 150 մ  է։

Ներկայումս ծովի մասին վկայում են կետերի քարացածությունները, ինչպես նաև ծովային խեցիները, որոնք կարելի է գտնել Օտտավա (Օնտարիո) և Մոնրեալ (Քվեբեկ) քաղաքների մոտակայքում։ Տեսանելի հին ջրափնյա գիծը գտնվում է Պակենհեմ (Օնտարիո) լեռից 40 կմ հյուսիս-արևելք և այժմ հայտնի է որպես Էսկարպ Էրդլի, որը գտնվում է Գատինոյի հովտում, Քվեբեկ նահանգում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* History of the Champlain Sea.
* Charlotte, The Vermont Whale
* http://www.ggl.ulaval.ca/personnel/bourque/s3/retrait.glaces.html

Կատեգորիա:Ծովեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ծովեր
Կատեգորիա:Կանադայի ծովեր
Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի ծովեր
Կանադական միջազգային ավտոցուցասրահ

**Կանադական միջազգային ավտոցուցասրահ** () կամ **CIAS**, ավտոմեքենաների և տեխնոլոգիաների միջազգային ցուցահանդես, որը տեղի է ունենում յուրաքանչյուր տարի փետրվարին Տորոնտո քաղաքում, Կանադա։ Առաջին անգամ կազմակերպվել է 1974 թվականին և տեղակայված էր օդանավակայանի մոտ։ Ներկայումս այն տեղակայված է Մետրո Տորոնտո կոնֆերանս-կենտրոնում։ Ավտոցուցասրահի շրջանակներում անցկացվում են աշխարհի բազմաթիվ երկրներից տարբեր ավտոարտադրողների նոր, նորացված և կոնցեպտուալ ավտոմեքենաների պրեմիերաներ, ինչպես նաև մրցարշավային ավտոմեքենաների դեբյուտներ։ Յուրաքանչյուր տարի Օնտարիոյից և Նյու Յորքի արևմուտքից այցելուների թիվը կազմում է մոտավորապես 300 000 մարդ, որոնք մասնակցում են միջոցառմանն ամբողջ ցուցադրության ժամանակ։

Կանադական միջազգային ավտոցուցասրահը համագործակցում է AutoTrader վեբ-պորտալի հետ  (պատկանում է TRADER Corporation-ին) և յուրաքանչյուր տարի ցուցադրում է ավելի քան 1000 ավտոմեքենա, բեռնատար և ամենագնացներ, ինչպես նաև կոնցեպտ-քար, էկզոտիկ մոդելներ, դասական ավտոմեքենաներ, մոտոցիկլետներ և այլընտրանքային էներգետիկայով տրանսպորտային միջոցներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1974 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ
Գյուլսյուն Սաղլամեր

**Գյուլսյուն Սաղլամեր** (, ), թուրք ակադեմիկոս։

## Կենսագրություն
Գյուլսյուն Սաղլամերը ծնվել է 1945 թվականին թուրքական Տրապիզոն քաղաքում։ Հայրենի քաղաքում տարրական և միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո նա սովորել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանի (ITU) ճարտարապետության դպրոցում՝ ստանալով մագիստրոսի աստիճան։ Դոկտորական աշխատանքի հետազոտությունները Սաղլամերն անցկացրել է Քեմբրիջի համալսարանի (Մեծ Բրիտանիա) ճարտարապետության ամբիոնի Մարտինի կենտրոնում 1975-1976 թվականներին։

Հետագայում Գյուլսյուն Սաղլամերը վերադարձել է Ստամբուլ։ 1978 թվականին նա դարձել է զուգորդված պրոֆեսոր, իսկ 1988 թվականին՝ պրոֆեսոր, աշխատել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանում։ 1993-1995 թվականներին Սաղլամերը եղել է Բելֆաստի (Հյուսիսային Իռլանդիա) Քվինսի համալսարանի հրավիրյալ դասախոս։

Գյուլսյուն Սաղլամերն ընտրվել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանի ռեկտոր և այդ պաշտոնն զբաղեցրել է 1996-2004 թվականներին։ Նա դարձել է առաջին կին-ռեկտորը Թուրքիայում։ Սաղլամերը նաև Եվրոպական կին-ռեկտորիների միության նախագահն է ()։ 2005-2009 թվականներին նա եղել է Եվրոպայի համալսարանների միության (EUA) կառավարման ընտրյալ անդամ։ Ավելի ուշ նա ընտրվել է Կադիր Հաս համալսարանի հոգաբարձական խորհրդի անդամ և Թուրքիայի տեխնոլոգիաների և տեխնոպարկերի խորհրդի նախագահ։ Սաղլամերը «Open House» ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ է։

Գյուլսյուն Սաղլամերը թուրք երեք կին-գիտնականներից մեկն է, որոնք ներկայացված են Օքսֆորդի «Women Scientists: reflections Challanges and Breaking Boundries» հրատարակչությունում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անձինք Տրապիզոնից
Կատեգորիա:Թուրք ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Թուրք գիտնականներ
Կատեգորիա:Կին գիտնականներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Ալիժո

**Ալիժո** (; []), քաղաքատիպ ավան Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնը Վիլա Ռեալ շրջանի կազմում։ Հին վարչական բաժանմամբ մտնում է Տրազ ուժ Մոնտիշ և Ալտու Դորու նահանգների կազմի մեջ։ Մտնում է տնտեսա-վիճակագրական Դորու ենթաշրջանի մեջ, որն էլ մտնում է Հյուսիսային շրջանի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով ավանի բնակչության թվաքանակը կազմում է 2800 մարդ, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությունը՝ 13700 մարդ։ Զբաղեցնում է 298 կմ² տարածք։

Ավանի հովանավորը համարվում է Մարիամ Աստվածածինը ():

Ավանի տոնը նոյեմբերի 11-ին է։

## Դիրք

Ավանը գտնվում է Վիլա Ռեալ քաղաքից 24 կմ դեպի արևելք։

Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.
* հյուսիսում՝ Վիլա Պոկա դե Ագիար, Մուրսա մունիցիպալիտետին, 
* արևելքում՝ Կարրազեդա-դե Անսյանշ մունիցիպալիտետին,
* հարավում՝ Սան Ժուան դա Պեշկեյրա մունիցիպալիտետին,
* արևմուտքում՝ Սաբրոզա մունիցիպալիտետին։

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1226 թվականին։

## Բնակչություն

## Մունիցիպալիտետի կազմը
Մունիցիպալտետի մեջ մտնում են հետևյալ շրջանները.
# Ալիժո
# Ամիյեիրո
# Կարլան
# Կազալ դե Լոյվուշ
# Կաշտեդու
# Կոտաշ
# Ֆավայուշ
# Պեգարինյուշ
# Պինյան
# Պոպուլու
# Ռիբալոնգա
# Սանֆինշ դու Դորու
# Սանտա Էուժենիա
# Սան Մամեդե դե Ռիբատուա
# Վալե դե Մենդիշ
# Վիլա Շան
# Վիլա Վերդե
# Վիլար դե Մասադա
# Վիլարինյու դե Կոտաշ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական էջ

Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի տաճար (Շերբրուկ)

**Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի տաճար** (), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Շերբրուկ քաղաքում, Քվեբեկ նահանգ, Կանադա։ Եկեղեցին փոքր բազիլիկ է։ Շերբրուկի արքեպիսկոպոսական մայր տաճարն է։

## Պատմություն
Շերբրուկի առաջին եկեղեցին կառուցվել է 1826 թվականին և նվիրվել է Սուրբ Կոլումբանին։ 1854 թվականին այս եկեղեցին վերակառուցվել և վերանվանվել է Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի պատվին։ 1874 թվականին Պիոս IX պապը հաստատում է Շերբրուկի թեմը, և Սուրբ Միքայելի եկեղեցին դառնում է այդ թեմի տաճարը։

1914 թվականին Շերբրուկի եպիսկոպոսը դիմում է Քվեբեկի ճարտարապետ Լուի Նապոլեոն Օդեին՝ հին տաճարի վերակառուցման առաջարկով։ Լուի Նապոլեոնը վերակառուցումը պլանավորելու համար վերցնում է Փարիզի Աստվածամոր տաճարի տաճարի մոդելը։
մինի|ձախից|300px|Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի առաջին տաճարը 1910 թվականին
Նոր եկեղեցու շինարարությունն սկսվել է 1915 թվականին։ Ի տարբերություն հին տաճարի, որի շենքն ուղղված էր դեպի հյուսիս-հարավ, նոր եկեղեցու շենքը կառուցվում է այնպես, որ աբսիդը ուղղված լինի դեպի արևելք։ Տաճարի առաջին մասն ավարտվել է 1917 թվականին։ Տաճարի հետագա շինարարությունը դադարում է մինչև 1956 թվականը։

1956 թվականին տաճարի կառուցումը վերսկսվում է և շարունակում է մինչև մեր օրեր, բայց՝ բազմաթիվ ընդմիջումներով։

1959 թվականի հուլիսի 31-ին Հռոմի Հովհաննես XXIII պապը կոչում է տաճարը Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի անունով և շնորհում փոքր բազիլիկի կարգավիճակ։

Ներկայումս տաճարում կա երկու երգեհոն։

## Պատկերասրահ

Cathédrale Saint-Michel Sherbrooke.jpg
Cathedrale Saint-Michel de Sherbrooke.jpg
Intérieur Cathédrale Saint-Michel Sherbrooke.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Краткая история собора
* Органы собора 
* Месторасположение собора 

Կատեգորիա:Կանադայի ճարտարապետություն
Բեսիմ Բոկշի

**Բեսիմ Բոկշի** (սերբերեն՝ Бесим Бокси, ), ալբանացի բանաստեղծ, լեզվաբան և բանասեր։ 2008-2011 թվականներին եղել է Կոսովոյի Գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի նախագահ։ ref>:

## Կենսագրություն
Բեսիմ Բոկշին ծնվել է 1930 թվականի նոյեմբերի 12-ին Հարավսլավիայի թագավորությունում, Ջակովիցա քաղաքում։ Մանուկ հասակում ընտանիքով տեղափոխվել է Ալբանիա, բնակություն հաստատել Վլյորա քաղաքի մերձակայքում գտնվող Դուկատ գյուղում։ Հենց այստեղի դպրոցում էլ ստացել է տարրական կրթությունը։ Մի քանի տարի անց մեկնել է Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանա՝ ուսումը շարունակելու։ 1945 թվականին վերադարձել է Ջակովիցա։ Տարիներ անց, աշխատանքին զուգընթաց, բարձրագույն կրթություն է ստացել Բելգրադի համալսարանի ալբանագիտության բաժնում, որն ավարտել է 1959 թվականին։ Այնուհետև ավարտել է նաև այդ համալսարանի ասպիրանտուրան։

1961-1963 թվականներին ալբանական լեզու և գրականություն է դասավանդել Ջակովիցայի ավագ դպրոցում, որի տնօրենն էր միաժամանակ։ 1967-1973 թվականներին որպես տնօրեն և ձևաբանության դասախոս պաշտոնավարել է Ջակովիցայի բարձրագույն մանկավարժական դպրոցում։ Այդ ընթացքում նա ութ ամիս աշխատել է նաև Պրիշտինայի ալբանագիտական ինստիտուտում։ 1974 թվականից պատմական ձևաբանության դասընթաց է դասավանդել Պրիշտինայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ալբանական լեզվի ու գրականության բաժնում։ Հենց այստեղ էլ դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական կոչում: Տարիներ անց ընտրվել է Կոսովոյի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի անդամ, հետագայում դարձել դրա նախագահը, փոխնախագահը։

Բոկշին եղել է նաև Պրիշտինայում 1968 թվականին անցկացված լեզվաբանական խորհրդակցությունների արդյունքներն ամփոփող հանձնաժողովի անդամ, նկատելի ավանդ ներդրել ալբաներենի ուղղագրության կանոնակարգման, ստանդարտացման գործում։ Որպես պատվիրակ՝ մասնակցել է նաև ուղղագրության հարցերի առնչությամբ Տիրանայում 1973 թվականին անցկացված լեզվաբանական կոնգրեսին, Թուրքիայում՝ Անկարայում 1978 թվականին տեղի ունեցած, Հարավարևելյան Եվրոպայի ժողովուրդների լեզուների ուսումնասիրման հարցերին նվիրված կոնգրեսին։

Բեսիմ Բոկշին մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 14-ին։

## Երկեր
### Բանաստեղծական ժողովածուներ
* *In Expectation* (*Në Pritje*), Приштина, 1966
* *Broken Shadows* (*Hije të këputura*), Печ, 1996

### Լեզվաբանական աշխատություններ
* *Development of the Formation of the Present Nominal Flexion of Albanian* (*Rruga e formimit të sotëm nominal të shqipes*), Приштина, 1980
* *Postposition of the article in Balkan languages* (*Prapavendosja e nyjes në gjuhët ballkanike*), Приштина, 1984
* *The Participle in Albanian: A Diachronic View* (*Pjesorja e shqipes: vështrim diakronik*), Приштина, 1998
* *On Personal Pronouns in Albanian* (*Për vetorët e shqipes*), Приштина, 2004.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալբանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կանադա-ՆԱՏՕ հարաբերություններ

**Կանադա-ՆԱՏՕ հարաբերություններ** (), Կանադայի ներքաղաքական հարաբերությունները Հյուսիսատլանտյան դաշինքի (ՆԱՏՕ)-ի ռազմաքաղաքական կազմակերպության հետ։ Կանադան 1949 թվականից ի վեր ՆԱՏՕ-ի անդամ է։ Շարքային անդամ լինելուց բացի, Կանադան նաև ռազմաքաղաքական այս կազմակերպության համահիմնադիր է՝ առաջին պետություններից մեկը, որ միացել է կազմակերպությանը։ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի ստեղծման առաջին տարիներին կանադացի պաշտոնյաները՝ Հում Ուրոնգը և Լեսթեր Բ․ Պիրսոնը, ինչպես նաև վարչապետ Լուի Սեն-Լորանը։

Քաղաքական ոլորտի այս գործիչները ՆԱՏՕ-ի օգտին աշխատում էին ոչ միայն այն պատճառով, որ ձգտում էին խարխլել օրեցօր հզորացող Խորհրդային Միության դիրքերը, այլև նպատակ ունեին նաև մերձենալ Միացյալ Նահանգների, Մեծ Բրիտանիայի և այլ եվրոպական պետությունների (Ֆրանսիա, իսկ հետագայում նաև Արևմտյան Գերմանիա) հետ։ Քաղաքական այս ձգտումները երկրի անկախության առաջին իսկ տարիներից եղել են Կանադայի արտաքին քաղաքականության գերակա նպատակը։ Կանադայի համար հատկապես ձեռնտու էր Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կանոնադրության երկրորդ հոդվածը, որ նախատեսում է «ազատ» քաղաքական համակարգի պահպանություն և տնտեսական համագործակցության խթանում՝ դիվանագիտական և ռազմական ոլորտի հարցերից դուրս։
Այնուամենայնիվ, նպատակային առումով Հյուսիսատլանտյան դաշինքը քաղաքական և տնտեսական հարցերի չի անդրադառնում, քանի որ Եվրոպայում նման գործունեությամբ է զբաղվում Եվրոպական Միությունը, իսկ Հյուսիսային Ամերիկայում՝ Հյուսիսամերիկյան ազատ առևտրի կազմակերպությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կանադայի արտաքին հարաբերություններ
Էշլի Մյուրեյ

**Էշլի Մոնիք Մյուրեյ** (, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։ Առավել հայտնի է դարձել The CW հեռուստաալիքի *[[Ռիվերդեյլ (հեռուստասերիալ)|Ռիվերդեյլ]]* հեռուստասերիալից՝ որպես Ջոզի Մաքքոյ։

## Կարիերա
2016 թվականին the CW հեռուստաալիքի պատանեկան *Ռիվերդեյլ* հեռուստասերիալում ստացել է Ջոզի Մաքքոյի մշտական դերը, ով «մի շքեղ, սրամիտ և հավակնոտ աղջիկ էր, և «Ջոզին ու կատվիկները» երաժշտական խմբի գլխավոր երգչուհին»։

2017 թվականին Մյուրեյը Netflix-ի «Դեյդրան և Լենին կողոպտում են գնացքը» ֆիլմում մարմնավորել է գլխավոր դերը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունվարի 23-ին կայացած Sundance Film փառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմը հեռարձակվել է Netflix հեռուստաալիքով՝ 2017 թվականի մարտի 17-ին։

Վերջերս Էշլի Մյուրեյը, Քլոե Բենեթը, Լոգան Պաուլը և Ջեսի Էնիսին ստեղծեցին Valley Girl-ի ֆիլմի երաժշտական վերափոխումը։ Մյուրեյը ստանում է Լորինի դերը (օրիգինալ դերակատարը Էլիզաբեթ Դեյլին էր:)

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Քրիստոֆեր Վոուկս

**Քրիստոֆեր Վոուկս** ( ), կանադական ռազմիկ իռլանդական ծագումով, գեներալ-մայոր:

## Ընտանիք
Քրիստոֆեր Վոուկսը ծնվել է 1904 թվականի ապրիլի 13-ին Արմա քաղաքում (Իռլանդիա) բրիտանական սպայի ընտանիքում։ 1910 թվականին Քրիսի ծնողները արտագաղթել են Կանադա։ Նրա հայրը ուսանել է Թագավորական ռազմական քոլեջ, որտեղ նա պատրաստում էր խումբը պետության զինված ուժերի համար։

## Կենսագրություն
### Ուսմունք և ծառայություն
1921-1925 թվականներին Վոուկսը ուսանել է Կանադայի թագավորական ռազմական քոլեջում և այն ավարտել է որպես ինժեներական բանակի սպա։ 1927 թվականին նա ավարտել է Մակգիլայի համալսարանը Մոնրեալում, 1930-ական թվականների կեսին Կեմբերլում ուսանել է Շտաբային քոլեջում։

Թագավորական քոլեջն ավարտելուց հետո Վոուկսը սկսեց իր ծառայությունը կանադական բանակի ինժեներական հանձնախմբում։ 1939 թվականին ավելացվել է Գեներալան շտաբի մեջ։ Վոուկսը եղել է կանադական դիվիզիայի տարբեր խմբերում, մեկ տարի կառավարել է Պատրիցիա թագուհու հանգիստ կանադական զորքով։

### Մասնակցությունը երկրորդ համաշխարհային պատերզմում
1942 թվականին եղել է կանդային հետևակային բրիգադայի երկրորդ հրամանատարը, որը մասնակցել է  Սիցիլիական օպերացիային։

1943 թվականի սեպտեմբեր ամսին տեղի է ունենում բրիգադայի իջնում է Իտալիա, նոյեմբերին Վոուկսը նշանակվել է կանադական հետևազոր դիվիզիայի առաջին հրամանատար։ 1944 թվականից եղել է կանադայի չորրորդ զրահատանկային դիվիզիայի հրամանատարը հարավ-արևելյան Եվրոպայում։ 1945-1946 թվականներին կառավարել է կանադական օկուպացիոն զորքերով Գերմանիայում։

### Հետպատերազմական գործունեություն
1946 թվականից Վոուկսը կառավարել է Կենտրոնական, կամ Հարավային կառավարությունը։ 1959 թվականին թողել է պաշտոնը և հեռացել է բանակից։

Վոուկսը մահացել է 1985 թվականին, բայց մահից առաջ հրատարակել է իր «*My Story*» գիրքը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Christopher Vokes  
* Major-General Christopher Vokes 

Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի զինվորականներ
Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի ասպետներ
Մալիշևի հրապարակ (Եկատերինբուրգ)

**Մալիշևի հրապարակ** (, նախկին անվանումը՝  Կանաչ շուկա, Հնավաճառների շուկա, ), Եկատերինբուրգի Լենինսկի վարչական շրջանի «Կենտրոնական» բնակելի թաղամասում։ Գտնվում է Մալիշևի և Մարտի 8-ի փողոցների խաչմերուկում, մինչև 2000-ական թվականների վերջը սահմանափակվել է Մալիշևի փողոցից հարավային կողմից, արևմուտքից` Մարտի 8-ի փողոցով, արևմուտքից` Ուրալի էստրադային թատրոնի շենքով, հյուսիսից`Պաշտպանության տան շենքով։ 2012 թվականին հրապարակը կառուցապատվել է։

## Պատմություն
Հրապարակը հայտնվել է Պոկրովսկի պողոտայի Մաքսիմիլանովսկի եկեղեցու հետ միաժամանակ, 1845 թվականի նախագծում այն նախատեսված է եղել որպես բաց տարածություն նոր տաճարի շուրջ՝ զբաղեցնելով հրապարակ հարավարևմտյան անկյունը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Մալիշևի հրապարակը զբաղցնում էր Պոկրովսկի պողոտայի (այժմ՝ Մալիշևի փողոց) և  հանքարդյունաբերության բաժնի սահմանային հատվածը, Ուկտուսկայա փողոցը (այժմ՝ Մարտի 8-ի) և Ալեքսանդրովյան աղքատանոցը։ Հրապարակի հյուսիսային մասում ի հիշատակ Ուրալ գործարանի ճորտատիրությունից ազատագրված աշխատողների կառուցվել է Ալեքսանդր II-ի անվան մատուռը։

Հրապարակում գործել է Կանաչ շուկան, սովորաբար անվանել են  «Հնավաճառների շուկա»։ Այս շուկայի բազմաթիվ շարքերում փայտե տաղավարներ, որոնք հիմնականում պատկանել են քաղաենիների և գյուղացիներին։ Կանաչ շուկայում հիմնականում կատարվում էր կանաչեղենի մանրածախ վաճառք։ Բացի բանջարեղենը, շուկայում վաճառվում էր հացահատիկ և ալյուր, նպարեղեն, գյուղացիական արտադրության հագուստ և կոշիկ, կաշվե արտադրանքներ, խեցեղեն և ապակի, ինչպես նաև «երկաթյա» արտադրանք։

Ըստ Պավել Բաժովի հուշերի՝

Խորհրդային տարիներին հրապարակի պարագիծը աստիճանաբար կառուցապատվել է գրասենյակների շենքերով, «Ռուբին» կենցաղային տան շենքով, Պաշտպանության տնով, հրապարակի հյուսիսային կողմում կառուցվել է Ուրալի էստրադային թատրոնը։

Հրապարակի հարավարևմտյան հատվածում  «Մեծ Զլատոուստ» տաճարի փոքր կրկնօրինակը վերականգնելուց հետո, հրապարակն ամբողջովին կառուցապատվել է։

## Տրանսպորտ
### Հասարակական տրանսպորտ
Հասարակական տրանսպորտի մոտակա կանգառներ՝
* «1905 թվականի հրապարակ»
: Ավտոբուսներ՝ № 19, 23, 32, 41, 46, 50, 54, 57
: Երթուղային տաքսիներ՝ №№  011, 012, 014,  015, 016, 018, 019, 024, 026, 030, 050, 054, 055

* «Մալիշևի հրապարակ» («Մեծ Զլատոուստ» տաճար) :
: Ավտոբուսներ՝ №№ 2, 14, 25, 61
: Տրոլեյբուս՝ №№ 3, 7, 17
: Երթուղային տաքսիներ՝ №№ 04, 056, 057, 070

### Մետրոյի մոտական կայարան
Հրապարակից 200 մետր հյուսիս է գտնվում Եկատերինբուրգի մետրոյի 1-ին գծի կայարանը՝ «1905 թվականի հրապարակ»։

## Հուշարձաններ
մինի|Ապամոնտաժում՝ Մալիշևի արձանի տեղափոխման համար
Մալիշևի հրապարակում կանգնեցվել է ուրալցի հեղափոխական Իվան Մալիշևի (քանդակագործ՝ Վ. Ե. Եգորով, ճարտարապետ՝ Լ. Բ. Մասլեննիկով) հուշարձանը, սակայն «Մեծ Զլատոուստ» տաճարի շինարարությունից առաջ այն տեղափոխվել է։

## Գրականություն
* Зорина Л. И., Слукин В. М. Улицы и площади старого Екатеринбурга. - Екатеринбург: «Баско», 2005. - 256 с. - ISBN отсутствует.
* Рабинович Р. И., Низамутдинова Т. М. Улицы Свердловска. - 5-е издание. - Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1988. - 224 с. - 100 000 000 экз. - ISBN 5-7529-0009-3.
* Худякова М. Ф. Улицы Екатеринбурга. - Екатеринбург: Средне-Уральское книжное издательство, 2003. - 336 с. - ISBN 5-7529-0048-4.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի հրապարակներ
Հայոց ցեղասպանության խաչքար (Ամստերդամ)

**Հայոց ցեղասպանության խաչքար**, Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված խաչքար Ամստերդամ քաղաքի Սուրբ Հոգի եկեղեցու պատի վրա (Krom Boomssloot 22 Amsterdam)։

## Պատմություն
Հուշարձանի տեղադրումը նախաձեռնել է Ամստերդամի Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի հիմնադրամը։ Խաչքար տեղադրելու թույլտվությունը Նիդերլանդների հայկական համայնքը ստացել է 2018 թվականի հունվարին, փետրվար ամսին նվիրատվությունների շնորհիվ հավաքվել է 13 հազար եվրո։

Երեք մետր բարձրությամբ նարնջագույն տուֆից խաչքարը պատրաստվել է Հայաստանում։ Սուրբ Հոգի եկեղեցու պատի վրա տեղադրվել է 2018 թվականի ապրիլի 21-ին, բացման արարողությունը տեղի է ունեցել ապրիլի 24-ին։ Բացմանը մասնակցել են Նիդերլանդների խորհրդարանի պատգամավորներ Սադեթ Կարաբուլութը, Ջոել Ֆոորդևինդը, Նիդերլանդներում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան Գարեգին Մելքոնյանը, հայ համայնքի ներկայացուցիչներ։

Խաչքարի ներքևի մասում փորագրված է.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հիշողության խաչքար Ամստերդամում

Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների հուշարձաններ
Կատեգորիա:Սփյուռքի հայկական հուշարձաններ
Կատեգորիա:Նիդերլանդահայ ճարտարապետություն
Յանա Ֆեթ

**Յանա Ֆեթ** (,  jâna fêt, jǎː-, ), խորվաթ թենիսիստուհի։

## Կարիերա
2017 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Ֆեթը հասել է լավագույն արդյունքին առանձին մարզիկների աշխարհի վարկանշային աղյուսակում` գրավելով 97-րդ տեղը, իսկ 2017 թվականի հոկտեմբերի 30-ին լավագույն արդյունքն է գրանցել զույգերի վարկանշային աղյուսակում` գրավելով 357-րդ տեղը։ Ֆեթը մենակ հինգ և զույգով 4 անգամ արժանացել է տիտղոսների Թենիսի միջազգային ֆեդերացիայի կանանց մրցաշարերի շարքում։

Պատանիների շարքում Ֆեթի կարիերայի ամենաբարձր վարկանիշը եղել է 12-րդ տեղը, որին նա հասել է 2014 թվականի փետրվարի 24-ին։ 2014 թվականին Ավստրալիայում անցկացվող աղջիկների առաձնին բաց առաջնությունում Ֆեթն զբաղեցրել է երկրորդ տեղը՝ եզրափակչում խաղալով Ելիզավետա Կուլիչկովայի հետ։

Ֆեթն իր խոշորագույն տիտղոսին արժանացել է 2015 թվականի Dunlop World Challenge պրոֆեսիոնալ միջազգային մրցաշարում, որտեղ եզրափակչում հաղթել է Լուկսիկա Կումկհումին։

2017 թվականի Հոբարտի միջազգային մրցաշարում Յանա Ֆեթն առաջին անգամ մասնակցել է Կանանց թենիսի ֆեդերացիայի (WTA) մրցաշարին, որտեղ կիսաեզրափակչում պարտվել է բելգիացի Էլիզա Մերտենսին, ով դարձել է չեմպիոն։ Նույն տարում նա երկրորդ անգամ հասել է WTA կիսաեզրափակիչ՝ Ճապոնիայի կանանց բաց առաջնությունում, կրկին հաղթահարել որակավորման փուլը և առաջին անգամ հաղթել թոփ-20-ի մարզիկի՝ Քրիստինա Մլադենովիչին։ Կիսաեզրափակչում նա պարտվել է ճապոնացի Միյու Կատոյին։ Այդ հաջողությունից հետո նա կատարել է իր նորամուտը թոփ-100-ում։

2018 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում Յանա Ֆեթը երկրորդ փուլում պարտվել է ապագա չեմպիոնին՝ դանիացի Քերոլայն Վոզնյացկուն, թեև նա զիջում էր երրորդ սեթում 1-5 հաշվով (Ֆեթի և Վոզնյացկու ընդհանուր հաշիվը երկրորդ փուլում՝ 6-3, 2-6, 5-7)։

## Ելույթներ մրցաշարերում
### ITF մրցաշարերի եզրափակիչներ առանձին

#### Հաղթանակներ (5)

#### Պարտություններ (2)

### ITF մրցաշարերի կիսաեզրափակիչներ զույգով

#### Հաղթանակներ (4)

#### Պարտություններ (3)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Յանա Ֆեթի էջը Կանանց թենիսի ֆեդերացիայի կայքում
* Յանա Ֆեթի էջը  Թենիսի միջազգային ֆեդերացիայի կայքում

Կատեգորիա:Խորվաթ թենիսիստներ
Աստղիկ Չամքերթեն

**Աստղիկ Չամքերթեն** (**Չամքերթենյան**, ), հայազգի քաղաքագետ, իրավագետ։

Պողոս Նուբար Փաշայի ծոռնուհին։

## Կենսագրություն
Աստղիկ Չամքերթենը ծնվել է 1953 թվականին, Բրյուսելում։ 1979 թվականին ավարտել է Նյուշաթելի (Շվեյցարիա) համալսարանը, 1990 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի հայագիտական դասընթացները։

1983-1994 թվականներին եղել է Կարիտաս միջազգային կազմակերպության շվեյցարական մասնաճյուղի թղթակից։
1988 թվականին այցելել է Հայաստան, մասնակցել Շվեյցարիայի տրամադրած օգնության բաշխմանը երկրաշարժից տուժած շրջաններին։ 1994 թվականից եղել է Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամի հայկական բաժանմունքի փոխտնօրեն, 2012-2013 թվականներին` տնօրեն։

## Ստեղծագործություններ
Հեղինակ է «Հայաստան, իմ արմատները» (ֆրանսերեն՝ 1993, հայերեն` 2004), «Գալուստ Սարգիս Կիւլպենկեան. Մարդը եւ իր գործը» (հայերեն, 1999), «Կյուլպենկյանը և Երուսաղեմը» (ֆրանսերեն, անգլերեն (The Gulbenkians in Jerusalem, Lisbon Chamkerten Astghik), պորտուգալերեն, 2006) գրքերի։

## Պարգևներ
* Հայ կաթողիկե եկեղեցու Սուրբ Մեսրոպ պատվո նշան (1998)
* Մեծի Տանն Կիլիկիո Ա. Սահակ-Մեսրոպ շքանշան (2003)
* Երուսաղեմի Լատինների պատրիարքության Սուրբ Հարության տաճարի ասպետուհի (2003)
* Երուսաղեմի Հայոց պատրիարքության Սրբոց Հակոբյանց պատվո նշան (2004)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ իրավագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Ռազդորսկայայի ազգագրական թանգարան-արգելոց

**Ռազդորսկայայի ազգագրական թանգարան-արգելոց** (), թանգարան-արգելոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ուստ-Դոնեցկի շրջանի Ռազդորսկայա ստանիցայում։

## Պատմություն
Թանգարան-արգելոցի պատմությունը սկսվել է 1953 թվականից, երբ Ռազդորսկայայի միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ Լ. Տ. Ագարկովը հիմնում է  դպրոցական գավառագիտական թանգարան։

1988 թվականի փետրվարի 25-ին գրող Անատոլի Վենիամինովիչ Կալինիի աջակցությամբ ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի որոշմամբ ստեղծվեց Ռազդորսկայա ստանիցայի ազգագրական թանգարան-արգելոցը։ Հետագայում տեղական պատմության թանգարանի ֆոնդերը նույնպես փոխանցվեցին ազգագրական թանգարան-արգելոցին։

Թանգարանը ունի հսկայական հավաքածուներ, որոնք արտացոլում են թանգարան-արգելոցի տարածքի բնակիչների մշակույթն ու կենցաղը (Ռազդորսկայա ստանիցան և նրա կազակական Պուխլյակովսկու և Կանիգին խուտորները հարակից պատմական և բնական լանդշաֆտներով, ինչպես նաև Պոռեչնի և Գոստևոյ կղզիները) ամենահին ժամանակներից մինչև հիմա։ Ռազդորսկայայի թանգարան-արգելոցի տարածքը կազմում է 3650 հեկտար։

Ռազդորսկայա ստանիցան համարվում է Դոնի կազակների առաջին մայրաքաղաքը, որի վերաբերյալ առաջին հիշատակումը վերաբերում է 1571 թվականի օգոստոսին։ Մինչև 1622 թվականը այն եղել է Վոյսկա Դոնի բանակի կենտրոնը։ Այս տարածքում հայտնաբերվել են տարբեր պատմական դարաշրջանների բազմաթիվ հուշարձաններ` նեոլիթ, բրոնզե և երկաթե դարեր և միջնադար։ Ստանիցայում գիտնականներին գտել են տարբեր ազգերի բնակության հետքեր, ինչպիսիք են՝ կիմերները, սկիացիները, սարմատները, ալանները, գոթերը, հոները, խազարները, մոնղոլները։ 1994 թվականի հնագիտական ուսումնասիրությունների ընթացքում արգելոցի տարածքում հայտնաբերվել են տարբեր հին մշակույթների հուշարձաններ։

Ռազդորսկայայից հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող Պուխլյակովսկի խուտորում (1780, Սոբաչենսկի 1905 թ.) 1976 թվականին բացվել է պատկերասրահ, որտեղ ներկայացված են ռուս նկարիչների կտավները՝ Իվան Կռիլով, Եվգենի Լանսերե, Վլադիմիր Օվեչկին, Վ. Կ. Նեչիտայլո և այլք։

Գյուղից յոթ կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող Կանիգին խուտորը (1888 թ.) հանդիսանում է տիպիկ կազակական բնակավայր՝ պահպանված հինավուրց շինություններով, մայդանի հրապարակով և 1879 թվականին կառուցված Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։

16-րդ դարում Ռազդորսկի քաղաքային վայրը եղել է Պոռեչնի կղզում (662 հա)՝ շրջապատված  ցանկապատով, որն այժմ չկա։

Հիմնական և գիտական օժանդակ ֆոնդերը բաշխված են հավաքածուների մեջ՝ նկարչություն, գրաֆիկական արվեստ, քանդակ, դրամագիտություն, բոնիստիկա, ֆալերիստիկա, հնագիտություն, մետաղ, փայտ և կահույք, կերամիկա և ապակի, կտոր, կաշի և մորթեղեն, լուսանկարներ, կիրառական արվեստի նմուշներ, գրավոր աղբյուրներ։

## Հասցե
* Ռոստովի մարզի Ուստ-Դոնեցկի շրջան, Ռազդորսկայա ստանիցա, Կալինինի փողոց 117, 346560
* Պուխլյակովսկի խուտոր, Գորոդսկոյ նրբանցք 14

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* РЭМЗ museum.ru կայքում
* РЭМЗ  Ռոստովի մարզի մշակույթի նախարարության կայք

Կատեգորիա:1988 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1988 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ
Ռոզինա Անսելմի

**Ռոզինա Անսելմի** (, , ), թատրոնի և կինոյի իտալացի (սիցիլիացի) դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Ռոզինա Անսելմին ծնվել է Իտալիայի Թագավորության Կալտաջիրոնե կոմունայում 1880 թվականին՝ դերասաններ Ալեքսանդրո Անսելմիի և Ֆրանչեսկա Կվինտավալլայի ընտանիքում։ Երիտասարդ տարիքից խաղացել է Սիցիլիայի բարբառային թատրոնի կոմեդիաներում։ 1905 թվականին  միացել է Նինո Մարտոլյոյի թատերախմբին, որի հետ շրջագայել է ԱՄՆ-ում, ելույթ ունեցել Իտալիայից մեկնած գաղթականների համար, մասնավորապես՝ սիցիլիացիների։ Որոշ ժամանակ խաղացել է Միմի Ագուլյայի հետ։ 1910 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ Դերասան Անջելո Մուսկոյի հետ մշտական հիմունքներով համագործակցությունը սկսել է 1914 թվականին և տևել մինչև նրա մահը։ Ռոզինան առաջին դերասանուհին էր, որին նա վերցրեց իր թատերախումբ։ Այն ժամանակ Ռոզինա Անսելմիի կոմեդիական տաղանդն ընդունվեց քննադատների և հանդիսատեսի կողմից։

1916 թվականին հանդես է եկել ռեժիսոր Ռաֆայել Կոզենտինոյի «Քեզ համար, սեր» համր ֆիլմում, 1934 թվականին՝ ռեժիսոր Ամլետո Պալերմիի «Բարեհոգի քեռու ժառանգությունը» հնչյունային ֆիլմում»։ 1930-ական թվականներին ակտիվորեն հանդես է եկել ֆիլմերում, ինչպես նաև խաղացել է թատրոնում։

Անջելո Մուսկոյի մահից հետո 1937 թվականին դերասանուհին Միքելե Աբրուցցոյի, Թուրի Պանդոլֆինի և Ջովաննի Գրասսոյի հետ հիմնել է թատերախումբ, մասնակցել Իտալական հեռարձակման գործակալության ռադիոհաղորդումներին, այնուհետև՝ իտալական ռադիոյի և հեռուստատեսության հաղորդումներին։ Հեռուստատեսության հայտնվելուց հետո նկարվել է մի շարք հեռուստատեսային ծրագրերում և հեռուստատեսային կատակերգական ֆիլմերում։ 1952 թվականին դարձել է Կատանիայի Ստաբիլե թատրոնի () հիմնադիրներից։

Ռոզինա Անսելմին ամուսնացել է դերասան Լինդորո Կոլոմբոյի հետ։ Խաղացել է մինչև ութսուն տարեկան։ Մահացել է Կատանիայում 1965 թվականի մայիսի 23-ին։

## Ֆիլմագրություն

## Գրականություն
* Lancia, Enrico. Poppi, Roberto. Dizionario del cinema italiano: testi e strumenti per la scuola e l'università : [итал.]. - Roma : Gremese, 2003. - P. 15–16. - 379 p. - ISBN 978-8-88-440214-1.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
*  

Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Սալսկի Վ. Կ. Նեչիտայլոյի անվան թանգարան

**Սալսկի Վ. Կ. Նեչիտայլոյի անվան թանգարան** (Սալսկի ժողովրդական նկարիչ Վ. Կ. Նեչիտայլոյի անվան թանգարան, ), գեղարվեստական թանգարան Ռոստովի մարզի Սալսկ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1977 թվականին։ Թանգարանի ֆոնդերում կան 3030 ցուցանմուշներ։ Ցուցահանդեսային սրահներն ունեն 504 քմ տարածք։

## Պատմություն
1977 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՌԽՖՍՌ նկարիչնեի միության քարտուղարության որոշմամբ Սալսկ քաղաքին է նվիրաբերվել ժամանակակից կերպարվեստի հավաքածու՝ բաղկացած 72 գեղանկարներից, 26 գրաֆիկայից և 47 քանդակներից։ Արվեստի ստեղծագործությունների փոխանցումը տեղի է ունեցել Սալսկիում պատկերասրահի բացման կապակցությամբ։ Առաջին հավաքածուի ձևավորմանը նպաստել է ՌԽՖՍՌ ժողովրդական նկարիչ Վասիլի Կիրիլովիչ Նեչիտայլոն։

Ժողովրդական պատգամավորների Սալսկի խորհրդի գործադիր կոմիտեն 1977 թվականի նոյեմբերի 11-ին քաղաքի ազգային պատկերասրահի բացման մասին որոշում է ընդունել և մանկական արվեստի դպրոցի տնօրեն Վ. Ա. Շեխովցովին հանձնարարել է ՌԽՖՍՌ նկարիչների միության կողմից ներկայացված աշխատանքներից ցուցադրություն կազմակերպելու և կամավոր հիմունքներով պատկերասրահ բացելու համար։

Գեղարվեստի պատկերասրահն առաջին այցելուներին ընդունել է 1978 թվականի հունվարի 12-ին։ 1978 թվականին պատկերասրահը դարձել է Ռոստովի գեղարվեստի թանգարանի մասնաճյուղ։ Տարվա վերջում հաստատվել է թանգարանի կարգավիճակը, իսկ 1979 թվականին պատկերասրահը դարձել է պետական հաստատություն։

## Հիմնական Էքսկուրսիաներ
thumb|Թանգարանի ցուցասրահ
* Նկարների ժանրեր
* Նկարիչ Վ. Կ. Նեչիտայլոյի կյանքն ու գործունեությունը
* «Իմ լուսավոր տխրություն»՝ Պուշկին
* Առաջին ծանոթությունը Վ. Կ. Նեչիտայլոյի հետ
* Ժողովրդական խաղալիքների հեքիաթային աշխարհ
* Աշխարհը հիշում է փրկությունը
* «Մեր տափաստանային երկիրը»
thumb|Ցուցադրություն թանգարանում

## Հավաքածու
Առաջին հավաքածուն ներառում էր գեղանկարչության, գրաֆիկայի և քանդակագործության այնպիսի վարպետների ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են` Վասիլի Եֆանովը, Բորիս Ուգարովը, Օլեգ Կոմովը, Վ. Կ. Նեչիտայլոն, Վ. Գ. Ցիպլակովը, Պ. Պ. Օսսովսկին, Դմիտրի Մոչալսկին, Անդրեյ Լիսենկոն, Մ. Վ. Սավչենկովան, Վիկտոր Սորոկինը, Յուրի Սկորիկովը և այլք։

## Հասցե
* Ռոստովի մարզ, Սալսկ քաղաք, Լենինի 11

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1977 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1977 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ