Բարի գալուստ, կամ Կողմնակի անձանց մուտքն արգելվում է

**«Բարի գալուստ, կամ կողմնակի անձանց մուտքն արգելվում է»** (), խորհրդային գեղարվեստական ​​ֆիլմ է ռեժիսոր Էլեմ Կլիմովի կողմից, որը նկարահանվել է երգիծական կատակերգության ժանրում Սեմյոն Լունգինի և Իլյա Նուսինովի սցենարի հիման վրա «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։ Ֆիլմը Կլիմովի ավարտական ​​աշխատանքն է և նրա դեբյուտը գեղարվեստական ​​ֆիլմերում։ Սյուժեն կենտրոնանում է պիոներ Կոստյա Ինոչկինի արկածների վրա, ով ռեժիսոր Դինինի որոշմամբ վտարվել է ճամբարից, սակայն հետագայում, վերադառնալով առանց թույլտվության, ապաստանել է տրիբունաների տակ գտնվող սենյակում։

Նույնիսկ նախաարտադրական փուլում ռեժիսորը բախվել է գրաքննության սահմանափակումների։ Գոսկինոյի գրաքննիչները ֆիլմում տեսան սոցիալական երգիծանք խրուշչովյան դարաշրջանի և ամբողջ երկրի մասին:Սկզբում ֆիլմը թույլտվություն չէր ստացել, սակայն ԽՄԿԿ Կենտկոմի առաջին քարտուղար Նիկիտա Խրուշչովի որոշումից հետո ֆիլմը թողարկվեց։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1964 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Ֆիլմը դիտել է 13,4 միլիոն դիտող։ Ֆիլմը բարձր է գնահատվել ինչպես խորհրդային, այնպես էլ ժամանակակից ռուս քննադատների կողմից։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում պիոներական ճամբարում, որը ղեկավարում է ֆորմալիստ Դինինը, որը չափազանց պահանջկոտ անձնավորություն է. նա ցանկանում է, որ երեխաները խստորեն ենթարկվեն ճամբարի կանոններին, քանի որ շատ է վախենում պատասխանատվությունից, եթե նրանցից մեկին ինչ-որ բան պատահի։ Նա Կոստյա Ինոչկինին վտարում է ճամբարից, քանի որ տղան առանց թույլտվության լքել է բաղնիքը և լողալով անցել է գետը, թեև երեխաներին արգելվում է դա անել՝ բժշկական անձնակազմի մտավախությունների պատճառով։ Բացի այդ, Դինինը կարծում է, որ Կոստյայի արարքը կարող է վատ օրինակ ծառայել մյուսների համար։

Խնամակալը Կոստյային տանում է երկաթուղային կայարան և թողնում այնտեղ՝ մտածելով, որ նա ինքնուրույն կբարձրանա գնացք։ Գնացքին սպասելիս Կոստյան պատկերացնում է տատիկի արձագանքը, երբ նա իմանում է, որ թոռանը դուրս է մղվել ճամբարից։ Նա գնացք չի նստում, գիշերը թաքուն վերադառնում է ճամբար և «գնում անօրինական դիրք»՝ թաքնվելով կենտրոնական հրապարակի ամբիոնի տակ։ Առավոտյան ընկերները պատահաբար գտնում են նրան և սկսում օգնել՝ ճաշասենյակից ուտելիք տանելով, կինոթատրոն և այլն։

Սակայն մոտենում է ծնողների օրը, ինչի առթիվ  գալու է Կոստյայի տատիկը, և, հետևաբար, հնարավոր չի լինի թաքցնել ճամբարից նրա դուրս մնալու փաստը։ Կոստյայի ընկերները փորձում են չեղարկել Ծնողների օրը՝ մոդելավորելով համաճարակը, բայց անծանոթ երեխայի դատապարտումից հետո Դինինը իմանում է խաբեության մասին:Սա կրկնվում է ևս մի քանի անգամ, և Կոստյան  հայտնաբերման վտանգի տակ է դրվում։ Հետո ջոկատը որոշում է ամեն ինչ պատմել իրենց խորհրդական Վալյային։ Նա գալիս է Դինինի մոտ և փորձում նրա հետ քննարկել Ինոչկինին, բայց նա, առանց նրան լսելու, հանդիմանում է նրան. ջոկատում շատ տղաներ, քանի որ Կոստյային իրենց բաժիններն էին տանում ճաշարանից, սկսեցին քաշի կորուստ զգալ:Այնուհետև Վալյան մեկ այլ խորհրդատուի, ֆիզիկական ուսուցչի և խնամակալի հետ միասին, գաղտնի Դինինից, քննարկում են, թե ինչ պետք է անի Կոստյան։ Ֆիզկուլտուրայի ուսուցչի մոտ ինչ-որ գաղափար է հղանում, և նա օգնություն է խնդրում Կոստյային իր գյուղի ընկերներից, որոնց հետ նա այն ժամանակ լողում էր։

Ծնողների օրը գալիս է, և խորհրդատուներն ու Կոստյայի ընկերները ինչ-որ բան են պատրաստում։ Երեխան, ով նախկինում դրանց մասին հայտնել էր Դինինային, ի վերջո ստանում է այն, ինչին արժանի է և զրկվում է նորից սուտ խոսելու հնարավորությունից։ Դիմակների շքերթ-դիմակահանդեսի ժամանակ հանդիսավոր ճամբար է մտնում եգիպտացորենի դիմակով բերքահավաքը՝ դաշտերի թագուհին։ Բոլորը հասկանում են, որ առաջին տեղը տրվելու է եգիպտացորենի դիմակին, որի տակ, ամենայն հավանականությամբ, թաքնված է «մեծ շեֆի» զարմուհին՝ ընկեր Միտրոֆանովը։ Սակայն, երբ խնդրում են բացել դիմակը, բոլորը տեսնում են, որ դրա մեջ թաքնված է Կոստյան։ Ընկեր Միտրոֆանովը, ուրախ և անկեղծ անձնավորություն, ամենևին այնպես, ինչպես Դինինը պատկերացնում էր, ընդհատում է ծրագիրը, զգուշորեն փորձ է անում Ծնողների օրվա համար, և նրա կոչով բոլորը ուրախությամբ վազում են լողալու, իսկ հուսալքված Դինինը լքում է ճամբարը։ Տատիկը վերամիավորվում է Կոստյայի հետ և ոչինչ չի իմանում թոռան հետ կատարվածի մասին։

## Դերերում

## Ֆիլմի պատրաստում
### Նախապատմություն
VGIK-ի ուսանող Էլեմ Կլիմովը սկսեց իր թեզին պատրաստվել 1960-ականների սկզբին՝ պաշտպանությունից շատ առաջ։ Մեկուկես տարի նա դրամատուրգներ Ավենիր Զակի և Իսաի Կուզնեցովի հետ աշխատել է «Կիրակի աշխատանքային օր է» ֆիլմի սցենարի վրա (վերնագրի մեկ այլ տարբերակ՝ «Բոլորը դիմակահանդեսի համար»): Սակայն նախագիծը չիրականացավ։ Իր թեզի տեսական մասում Կլիմովը գրել է, որ «հետաքրքիր գաղափարը չի ստացել համապատասխան սցենարի թույլտվություն»։ Ավելի ուշ Կլիմովը հիշեց, որ Գոսկինոյի ներկայացուցիչներն իրեն թույլ չեն տվել նկարահանել այս ֆիլմը։.

Էլեմ Կլիմովի առաջին նախագծով ձախողումից հետո դրամատուրգներ Իլյա Նուսինովը և Սեմյոն Լունգինը ուսանողին առաջարկեցին իրենց աշխատանքը՝ «ռահվիրա ամառվա մասին ֆիլմի» սցենար։ Կլիմովը հավանել է սցենարը,և 1963 թվականի ապրիլի 30-ին նա դիմում է ներկայացրել այն բեմադրելու համար։ Դասընթացի հպարտություն և VGIK կինոփառատոնի մրցանակակիր Էլեմ Կլիմովին թույլատրվել է առանց դիպլոմի «Մոսֆիլմ»-ում նկարահանել լիամետրաժ ֆիլմ։Ֆիլմը նկարահանելու պատրաստ էին կինոստուդիայի չորրորդ և վեցերորդ ստեղծագործական միավորումները։

Կլիմովը որոշեց նկարահանել «ֆիլմ պիոներական ամառի մասին», չնայած այն հանգամանքին, որ ինքը երբեք չի հանգստացել պիոներական ճամբարում։ Ռեժիսորը հիշեց.

«*Ես ինքս իմ կյանքում երբեք չեմ եղել պիոներական ճամբարում։ Այսպիսով, ֆիլմը իմ ֆանտազիան է։ Բայց նա պիոներ էր և հատուկ ամրակով փողկապ էր կրում։ Իսկ երբ 14 տարեկանում ինձ կոմսոմոլ ընդունեցին (սա հետպատերազմյան Ստալինգրադում էր), չկարողացա տուն գնալ, հուզմունքից բաբախում էի։ Հետո ես նույնպես մտածեցի՝ ես կթռչեմ հեռու։ Ահա թե ինչպիսին էինք մենք...»*

Մինչ ֆիլմի նկարահանումները Կլիմովն արդեն երեխաների հետ աշխատելու փորձ ուներ։ VGIK-ում իր երկրորդ կուրսի վերջում նա նկարահանեց «Փեսան» կարճամետրաժ ֆիլմը՝ համր էսքիզ, որի գլխավոր հերոսները դպրոցականներ էին, տղա և աղջիկ։ Որպես նախավարտական ​​աշխատանք՝ Էլեմ Կլիմովը նկարահանեց «Նայի՛ր, երկինք» կարճամետրաժ ֆիլմը, որում գլխավոր դերերը կատարել են նաև երեխաները։

### Դերասանների ընտրություն
Երիտասարդ դերասաններ փնտրելու համար «Մոսֆիլմի» աշխատակիցները գնացին Մոսկվայի դպրոցներ։ Համաձայն ապագա առաջատար դերասան Վիկտոր Կոսիխի հուշերի, Կլիմովի օգնականը եկել է դպրոց, որտեղ նա սովորել է ֆիզկուլտուրա և հարցրել, թե տղաներից ով կարող է լողալ:Արդյունքում բոլորը ձեռք բարձրացրին, նույնիսկ նրանք, ովքեր լողալ չգիտեին։ Օգնականն ընտրեց մի քանի դպրոցականների, այդ թվում՝ անձամբ Վիտյա Կոսիխին, նստեցրեց ավտոբուս և հայտարարեց, որ նրանք գնում են «Մոսֆիլմ» կինոստուդիա։

Լսումների ժամանակ Էլեմ Կլիմովը և Լարիսա Շեպիտկոն խնդրեցին Վիկտորին կարդալ ցանկացած գրական ստեղծագործություն դպրոցի ուսումնական ծրագրից։ Կոսիխը կարդաց Լերմոնտովի «Բանաստեղծի մահը» բանաստեղծությունը:Նա դա արեց «աչքերը ուռած, բարձր, գրեթե բղավելով»։ Դրանից հետո Կլիմովը խնդրեց Վիկտորին ցույց տալ «Ինոչկինի վերադարձը ճամբար» էսքիզը։ Ըստ Կոսիխի հիշողությունների՝ նա «մեծ սարսափ է հաղորդել իր դեմքին» և ակնհայտորեն չափազանցել է։ Կլիմովի «ավելի մեղմ» խաղալու խնդրանքից հետո տղան նորից էտյուդ է նվագել։ Կլիմովին այնքան դուր եկավ Վիկտորի կատարումը, որ նա դադարեցրեց լսումները և բաց թողեց մնացած թեկնածուներին.

Սկզբում Վիկտոր Կոսիխը փորձարկվել է Մարատի դերի համար։ Փորձերի ժամանակ նա ստիպված էր նստել ամբիոնի մոտ և արդարացումներ պատճառել Ինոչկինին իր նկարած ծաղրանկարի համար։ Դա Վիկտորի առաջին նկարահանումն էր, ուստի նա լաց եղավ՝ վախեցած վառ լույսից և ռելսերի վրա գտնվող տեսախցիկից։ Նկարահանող խումբը սխալմամբ կարծել է, որ տղան վարժվել է կերպարին։ Արդյունքում դերի համար հավանություն է ստացել Վիկտոր Կոսիխը։ Այնուամենայնիվ, Վիտաին դուր չեկավ, որ ըստ սցենարի, նա պետք է մերկ ցատկի եղինջների մեջ, և նա իր համար նպատակ դրեց՝ ստանալ Կոստյա Ինոչկինի դերը։ Լսումների ժամանակ տղան փորձում էր «ինչքան կարող էր»։ Վիտյա Կոսիխը իմացել է, որ գլխավոր դերում իրեն ընտրել են միայն այն ժամանակ, երբ մեկնում էր նկարահանումների։

Ըստ Յուրի Բոնդարենկոյի հուշերի, ով խաղում էր թմբկահար Վենյայի դերը, Էլեմ Կլիմովը հետաքրքիր է աշխատել երեխաների հետ։ Թեստերի ժամանակ նա նրանց խաղային առաջադրանքներ էր տալիս, ինչը տղաները հավանում էին։

Էլեմ Կլիմովը պատահաբար հանդիպեց Սլավա Ցարևին, ով խաղում էր ցանցով տղայի դերը, տրոլեյբուսով ճամփորդության ժամանակ։ Ռեժիսորը հետաքրքիր է համարել տղայի արտաքինը, և նա դպրոցականին հրավիրել է լսումների։ Սկզբում «Գոգոլի պրոֆիլով տղայի» դերը սցենարում չկար։ Կերպարը ստեղծվել է հատուկ Սլավա Ցարևի համար։

Դերասանուհի Արինա Ալեյնիկովան, ով այդ ժամանակ արդեն խաղացել էր «Ես քայլում եմ Մոսկվայի շուրջը» ֆիլմում, ընտրվեց պիոներ առաջնորդ Վալյայի դերում։ Կլիմովի ընկեր Իլյա Ռուտբերգը հաստատվել է ֆիզկուլտուրայի ուսուցչի դերում։ Այս դերը սկզբում ավելի նշանակալից էր, բայց հետագայում զգալիորեն կրճատվեց։

Գեղարվեստական ​​խորհուրդը ռեժիսոր-բյուրոկրատի դերում առաջարկել է Միխայիլ Պուգովկինին։ Կային այլ թեկնածուներ՝ Աֆանասի Բելովը, Բորիս Նովիկովը և Նիկոլայ Պարֆենովը։ Այնուամենայնիվ, Դինինի կերպարը մեկնաբանելիս ռեժիսորը չցանկացավ «շեղվել հաջորդ Բիվալովի կամ Օգուրցովի մեջ»։ Ուստի Կլիմովը պնդեց, որ Եվգենի Եվստիգնեևը կամ Լեոնիդ Կուրավլևը հաստատվեն այդ դերի համար։ Այդ ժամանակ Կուրավլևն արդեն պայմանավորվել էր Վասիլի Շուկշինի հետ՝ նկարահանվելու «Ապրում է այդպիսի տղա» ֆիլմում, ուստի ռեժիսորին միակ տարբերակը մնում էր Եվստիգնեևի հետ։ Իր թեզի պատրաստման ժամանակ Էլեմ Կլիմովը հաճախ է հաճախում «Սովրեմեննիկ» թատրոնի ներկայացումներին և փորձերին և դիտում Եվստիգնեևի ներկայացումը, ով այն ժամանակ գրեթե չէր նկարահանվում ֆիլմերում։ Կլիմովը կարծում էր, որ դերասանը կարող է սոցիալական թեմա մտցնել ապագա ֆիլմում, սակայն գեղարվեստական ​​խորհուրդն ասաց. «Ցանկացածը, բայց ոչ նա»։ Դրան ռեժիսորը պատասխանեց. «Ուրեմն որևէ մեկը, բայց ոչ ես»։ Ուսանողի լկտիությունը հուսահատեցրեց գեղարվեստական ​​խորհրդին, և արդյունքում Եվստիգնեևը հաստատվեց դերի համար։

### Նկարահանման գործընթացը
Նկարահանումները սկսվել են 1963 թվականի օգոստոսին Տուլայի շրջանի Ալեքսին քաղաքում, պիոներական ճամբարում, որը պատկանում էր Վորկուտաուգոլ տրեստին։ Ֆիլմի մեծ մասը նկարահանվել է այնտեղ, այդ թվում՝ եղինջի տեսարանը։ Այս դրվագի նկարահանման համար լավ վայր փնտրելով՝ Կլիմովը երկու շաբաթ շրջեց Օկա շրջանում։ Տղաների համար ամենադժվարը ոչ թե եղինջի թփերի մեջ նետվելն էր, այլ կադրում առանց հագուստի հայտնվելը։ Նրանք համաձայնել են տեսարանում մերկ հանդես գալ միայն այն պայմանով, որ Լարիսա Շեպիտկոն, ով նկարահանման հրապարակում օգնել է Կլիմովին, շրջվի։

Նկարահանման հրապարակում հայտնի դարձավ, որ լսումների ժամանակ Վիտյա Կոսիխը թաքցրել է իր լողալու անկարողությունը ռեժիսորից։ Ճամբարի ուսուցիչների թվում էր սպորտի վարպետ, ով տղային մեկ շաբաթ սովորեցնում էր սողալով լողալ։ Այս ամբողջ ընթացքում Կլիմովը ստիպված էր նկարահանել միայն այն դրվագները, որոնցում ներկա չէր Կոստյա Ինոչկինը։

«Համաճարակի» սկզբի տեսարանի նկարահանումների ժամանակ Էլեմ Կլիմովը երկար ժամանակ փորձեց ֆիքսել հաջող կադրեր, երբ վարունգը հարվածում է Շարաֆուտդինովի դերը մարմնավորող Սերյոժա Կոկորևի գլխին։ Տղան մի քանի անգամ դիմացավ ցավին։ Ի երախտագիտություն դրա՝ Կլիմովը նրան շոկոլադե մեդալ է հանձնել կազմավորումից առաջ՝ «Կոկորևը պարգևատրվում է տեսախցիկի առաջ հերոսական պահվածքի համար»։

Կլիմովը ստեղծագործական որոշակի ազատություն է տվել Լիդիա Սմիրնովային։ Նա որոշ նրբերանգներ ավելացրեց «բժշկի» կերպարին, որոնք այն դարձրեցին ավելի գրոտեսկային։ Իր կերպարի կասկածելիությունն ընդգծելու համար Սմիրնովան կրում էր մեծ դիոպտրով ակնոցներ։ Դերասանուհին չէր վախենում կադրում տգեղ լինելուց։ Նրա ստեղծած կերպարն այնքան անսովոր է ստացվել, որ շատ գործընկերներ նրան չեն ճանաչել էկրանին։

Ֆիլմի վրա աշխատելիս մեծահասակ դերասանները շատ արագ ընդհանուր լեզու գտան երեխաների հետ։ Յուրի Բոնդարենկոյի խոսքով՝ տղաները միշտ ցանկացել են Կլիմովին հաջող խաղով գոհացնել, և հանուն տեսարանի պատրաստ են եղել ամեն ինչի։ Ալեքսեյ Սմիրնովը սիրով էր վերաբերվում երիտասարդ արվեստագետներին և հաճույքով պատրաստում նրանց համար փայտե խաղալիքներ։ Եվգենի Եվստիգնեևը երեխաներին սովորեցրել է թղթախաղ խաղալ, որը, ըստ ֆիլմի, նա պետք է «բռնագրավեր» նրանցից։

1963 թվականի սեպտեմբերին նկարահանումների նոր վայրը Կոմսոմոլի կենտրոնական կոմիտեի «Օրլյոնոկ» պիոներական ճամբարն էր Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսե շրջանում։ Նկարահանող խումբը տեղավորվել էր եռահարկ հյուրանոցում։ Առաջին հարկում ապրում էին մանուկ դերասանները, որոնց հսկում էին ճամբարի ուսուցիչները: Երեխաները գունատ մաշկ ունեին, և ռեժիսորը պետք է նրանց քսեր արևայրուքի նմանվող հատուկ քսուք։ Սկզբում երիտասարդ արվեստագետները դժվարությամբ էին արթնանում առավոտյան և հրաժարվում էին դիմահարդարվել։ Պարզվեց, որ տղաները գիշերը թաքուն դուրս են եկել պատուհանից և «պատերազմ» են խաղացել:

«Արծիվ»-ում զավեշտալի դեպք է տեղի ունեցել Սլավա Ցարևի հետ. Վիտյա Կոսիխը Կլիմովին ասել է, որ Սլավան ծխում է զուգարանում։ Ռեժիսորը խնդրել է երիտասարդ դերասանին բերել իր մոտ։ Երբ Ցարևը եկավ հյուրանոցի սենյակ և սկսեց արդարանալ, օճառի փուչիկները սկսեցին լցվել սենյակը։ Պարզվել է, որ տղան ատամի մածուկ է կերել՝ ծխախոտի հոտը թաքցնելու համար։

Ինոչկինի ճամբար վերադառնալու տեսարանի համար նկարիչները մշակեցին պիոներների քսան քանդակների էսքիզներ։ Գումար խնայելու և փոխադրումը հեշտացնելու համար քանդակները պատրաստվել են ոչ թե գիպսից, այլ պապիե-մաշեից։ Ֆիլմի պրոդյուսերական դիզայներ Բորիս Բլանկը հիշեց.

«Թղթի նման շերտը չէր կարող հստակ արտացոլել հյուսվածքի ռելիեֆը։ Ես կարծում էի, որ դա աղետով կավարտվի։ Բայց պարզվեց՝ ոչ։ Դա, անշուշտ, տեսարան էր։ Երբ ես նրանց տեսա, զգացի մի շքեղություն, հիմարություն, որը երբեք չէի կռահի։ Իմ էսքիզներից ոչ մեկը չէր կարող գերազանցել տեղի ունեցածը։Ես երջանիկ էի։ Ես ծիծաղեցի և ասացի տղաներին՝ հենարաններ պատրաստողներին և նկարիչներին. «Սա այնքան գեղեցիկ հրեշավոր է, որ ես Ձեզ շատ շնորհակալ եմ»։ Նրանք ինձնից բողոքել են կուսակցական կոմիտեում, որ ես իրենց ծաղրում եմ»:

Նկարահանումները Օրլյոնոկում տեղի են ունեցել 1963 թվականի սեպտեմբերին և հոկտեմբերին։ Ֆիլմը նկարահանվել է նաև «Կարմիր Ակսայ» գործարանի Ռոստովի պիոներական ճամբարում։ Հենց այնտեղ էլ խնամակալի, ֆիզկուլտուրայի ուսուցչի և խորհրդատուների զրույցի տեսարանը նկարահանվել է այն ամբիոնի տակ, որտեղ թաքնվել է Կոստյա Ինոչկինը։ Ըստ սցենարի՝ Վիտյա Կոսիխը ախորժակով պետք է ուտեր թավայի ապուրը։ Տեսարանը նկարահանվել է միայն քսանյոթերորդ փորձից։ Այդ ժամանակվանից դերասանն ատում էր թթու վարունգը.

Ֆիլմի որոշ տեսարաններ նկարահանվել են նոյեմբերին, ուստի երիտասարդ դերասանները ստիպված են եղել իրենց շապիկներով սառչել դրսում։ Փակման սպառնալիքի պատճառով ֆիլմը նկարահանվեց արագ տեմպերով և ավարտվեց 1963 թվականի դեկտեմբերին Ամանորի գիշերը, թեև այն պետք է հանձնվեր միայն վեց ամիս անց՝ 1964 թվականի մայիսի 15-ին։.

Ֆիլմում նկարահանված բոլոր երեխաները մեծ հաճույքով վերհիշեցին իրենց աշխատանքը։ Իսկ գլխավոր դերակատար Վիկտոր Կոսիխը 1996 թվականին ասել է հետևյալ խոսքերը.

«Մեր բախտը բերեց, որ խաղացինք այս տղաներին՝ բարի, մաքուր, պայծառ։ Մեր փոխարեն կարող էր լինել ցանկացած այլ մոսկվացի դպրոցական, որը կարող էր մեզնից լավ խաղալ»։

### Գրաքննության և թատերական թողարկման հետ կապված խնդիրներ
Էլեմ Կլիմովը դժվարությունների է հանդիպել անգամ ֆիլմի նախապատրաստման փուլում։ ՎԳԻԿ-ի ռեկտոր Ալեքսանդր Գրոշևը դիմել է Գոսկինոյին և ԽՄԿԿ Կենտկոմին՝ խնդրելով թույլ չտալ սցենարի բեմադրությունը։ Այնուամենայնիվ, ի վերջո «Մոսֆիլմը» ասպիրանտին թույլ տվեց ֆիլմ նկարահանել։

Գոսկինոյի նախագահ Ալեքսեյ Ռոմանովը և նրա տեղակալ Վլադիմիր Բասկակովն անձամբ են եկել Տուլայի մարզում նկարահանումների և Կլիմովից պահանջել են ցույց տալ կադրերը։ Ռեժիսորը մոնտաժել է ամենաանվնաս դրվագները և ցույց տվել պաշտոնյաներին։ Բասկակովին դուր չի եկել գետի վրայով թռչելու պահը։ Ռոմանովն ավելի հանգիստ է արձագանքել նյութին. Ֆիլմի  աշխատանքները շարունակվեցին:

Աշնանը Կրասնոդարի մարզում նկարահանումների ժամանակ ֆիլմի ռեժիսոր Գրիգորի Լուկինը հեռագիր ստացավ «Մոսֆիլմի» ղեկավարությունից (այլ տվյալներով՝ Գոսկինո Բասկակովի նախագահից)՝ որը նկարահանող խմբից պահանջում էր դադարեցնել աշխատանքը և վերադառնալ դեպի Մոսկվա։ Լուկինը անտեսեց հեռագիրը, և նկարահանումները շարունակվեցին:Բորիս Բլանկի խոսքով՝ Էլեմ Կլիմովն ինքը խնդրել է Լուկինին ձևացնել, թե հեռագիրը չի հասել։

Նկարը պատվիրվել է 1963 թվականի վերջին:Ֆիլմի նախադիտումը Գոսկինոյում անցավ կատարյալ լռության մեջ։ Պաշտոնյաները նույնիսկ ամենազվարճալի պահերին չէին ծիծաղում:Այնուամենայնիվ, այն դիտելուց հետո «Մոսֆիլմի» խմբագիրներից մեկը շշնջաց Կլիմովին. «Զարմանալի զվարճալի տեսարան. Ես նեղված էի…»

Գոսկինոյի գրաքննիչները ֆիլմն անվանել են «հակասովետական» և «հակախրուշչովյան»։ Կլիմովը որոշեց, որ խնդիրը «եգիպտացորենի արշավը» ծաղրելն է։ Պարզվեց, որ գրաքննիչներին դուր չի եկել Կոստյաի տատիկի «թաղման» տեսարանը։ Դերասանուհի Եկատերինա Մազուրովայի դիմանկարում նրանք տեսել են գլխավոր քարտուղարի նմանակումը և համարել, որ ֆիլմը «թաղում է Խրուշչովին»:.

Քիչ անց Մարկ Դոնսկոյը, Սերգեյ Յուտկևիչը և Իվան Պիրևը կազմակերպեցին նոր ֆիլմի ցուցադրությունը Բոլշևոյի կինեմատոգրաֆիստների տանը։ Հայտնի ռեժիսորները հիացած էին ֆիլմով և փորձում էին համոզել Գրոշևին թույլ տալ Կլիմովին ներկայացնել իր թեզը։ Սակայն ՎԳԻԿ-ի ռեկտորը հրաժարվել է ուսանողին հնարավորություն տալ պաշտպանել իր դիպլոմը «անպարկեշտ հակասովետական ​​ֆիլմով»։ Այնուհետ գործին միջամտել է Սերգեյ Գերասիմովը, ով այն ժամանակ փաստացի հանդիսանում էր VGIK-ի գլխավոր դեմքը։ Ֆիլմն ուղարկվել է Խրուշչովի ամառանոց։ Գլխավոր քարտուղարը դիտել է ֆիլմը և այն ծիծաղելի համարել։ Գերասիմովը սկանդալ ստեղծեց Գրոշևի համար, արդյունքում տեսարանը թույլտվություն ստացավ, և Կլիմովին թույլ տվեցին պաշտպանել իր դիպլոմը։

1964 թվականի մայիսի 29-ին ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի բաժնի պետական ​​քննական հանձնաժողովը որոշեց Էլեմ Կլիմովին շնորհել գեղարվեստական ​​կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսորի որակավորմամբ պատվոգիր։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1964 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Ֆիլմը կինովարձույթում գրավել է 13,4 միլիոն դիտող։ Կլիմովի խոսքով՝ ֆիլմը կինոթատրոններում ցուցադրվել է հիմնականում առավոտյան շոուների ժամանակ, իսկ շուտով հանվել է տարածումից։

## Գեղարվեստական ​​առանձնահատկություններ
Իր թեզի տեսական մասում Էլեմ Կլիմովը գրել է, որ «Բարի գալուստ, կամ առանց ոտնձգության» ֆիլմը նկարահանվել է երգիծական կատակերգության ժանրում և ուղղված է ոչ թե մանկական, այլ չափահաս հանդիսատեսին։ Ռեժիսորի խոսքով՝ իր դեբյուտային ֆիլմը նկարահանել է որպես այլաբանական պատմություն։ Ռահվիրաների ճամբարի կերպարը նրա մեջ աճեց՝ դառնալով ամբողջ երկրի պատկերը։ Ֆիլմում ռեժիսորը դեմ է արտահայտվել «անհատականությունը հատող համակարգային հիմարությանը» և «հասարակության բոլոր ծակոտիները ներծծված դեմագոգիկ անհեթեթությանը»։

Կինոգետ Դավիթ Շնեյդերովի խոսքով, Էլեմ Կլիմովն իր ֆիլմում եզոպերեն լեզվով խոսել է 1960-ականների դարաշրջանի և այնպիսի երևույթի մասին, ինչպիսին է «տեղեկացնելը»։ Ֆիլմը ծաղրում էր խորհրդային հասարակության երկակի ստանդարտները, ինչն ընդգծվում էր վերնագրում, որը համակցում էր «բարի գալուստ» և «մուտքն արգելված» հակադիր արտահայտությունները։

Ռեժիսորի որդին՝ Անտոն Կլիմովն ասել է, որ ֆիլմը «գիտակցված գաղափարական դիվերսիա» չէր, այլ մեղմ հեգնանք էր այն ամենի, ինչ իր հայրը տեսել էր իր շուրջը։

Ֆիլմը նկարահանվել է սև և սպիտակ ֆիլմի վրա, քանի որ ֆիլմի հեղինակները քիչ ժամանակ են ունեցել նախապատրաստական ​​շրջանի և նկարահանումների համար։ Ֆիլմի ստեղծման համար օգտագործվել է խորհրդային A-2 ֆիլմը, որն արտադրել է թեթև, արծաթափայլ պատկեր, որը, ըստ Կլիմովի, «կարևոր էր ֆիլմի ընդհանուր ուրախ ինտոնացիայի համար՝ չնայած նրա բոլոր երգիծական ուղղվածությանը»։ Իր թեզի տեսական մասում Կլիմովը գրել է, որ ֆիլմը նկարահանվել է «պլակատ-լրագրողական տոնով»։ Քննադատների կարծիքով՝ «հետևող» տեսախցիկը և սև ու սպիտակ ֆիլմը մեծացրել են ներկայության և առեղծվածի էֆեկտը։

Ֆիլմը շարունակեց խորհրդային կինոյի ավանդույթները։ Կինոփորձագետ Վսեվոլոդ Կորշունովը կարծում է, որ ֆիլմում միջվերնագրերի առկայությունը և «թշնամու» գրոտեսկային կերպարը հղում են խորհրդային համր կինոյին և, մասնավորապես, Սերգեյ Էյզենշտեյնի ստեղծագործությանը։ Ըստ կինոփորձագետի՝ Էլեմ Կլիմովի ֆիլմում չկա գլխավոր հերոս, Ինոչկինը լիարժեք հերոս չէ, իսկ գլխավոր հերոսը պիոներական ջոկատն է։ Կորշունովն այս հատկանիշը համեմատեց Էյզենշտեյնի «Մարտանավ Պոտյոմկին» և «Հարված» ֆիլմերի հետ, որտեղ գլխավոր հերոսը «զանգվածներն» են։ Բժշկի դերը, որին մարմնավորում է Լիդիա Սմիրնովան, ըստ կինոփորձագետի, հղում է «Մարտական ​​նավ Պոտյոմկին» ֆիլմի ուսուցչուհու հերոսուհուն և «տեղեկատուի» ցեխի մեջ ընկնելուն ակնարկ է «Գործադուլ» ֆիլմին, որը ցույց է տալիս կատակերգական ծես, որը «ապականեցնում» է պրոլետարիատի թշնամիներին և նետում նրանց գետը։ Ֆիլմը պարունակում է նաև հղումներ ստալինյան ժամանակաշրջանին։ Ըստ կինոգետի Դինինի «Ուրախ» արտահայտությունը պետք է ավելի ուրախ ասել, իսկ «զվարճանքն» ավելի զվարճալի է» արտահայտությունը  ակնարկ է Ստալինի «Կյանքն ավելի լավն է դարձել, կյանքը դարձել է ավելի զվարճալի» արտահայտությանը:.

## Երաժշտություն
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել են կոմպոզիտորներ Միքայել Թարիվերդիևը և Իգոր Յակուշենկոն։ Բացի թեմատիկ երաժշտությունից («Դինինի մարտի թեմա», մանկական երգեր, ռեֆրեններ) ֆիլմը պարունակում է նաև պատկերազարդ մեղեդիներ՝ ոճավորված Իգոր Յակուշենկոյի կողմից համր ֆիլմերի ավելի խոր երաժշտության ներքո։ Նաև, ռեժիսորի խոսքով, ֆիլմում մեծ տեղ է գրավում Չայկովսկու «Սենտիմենտալ վալսը»։ Ֆիլմը ստեղծելիս Կլիմովն իր առջեւ խնդիր է դրել հասնել կոմիկական էֆեկտի՝ երաժշտությունն ու կերպարը համադրելով։

Նելյան Չարլսթոնը պարելիս բզզում է իտալացի կատարող Կլաուդիո Վիլլայի «Մարինա» հայտնի երգի մեղեդին (խոսքերը և երաժշտությունը՝ Ռոկո Գրանատայի)։

## Կարծիքներ և քննադատություն
Խորհրդային քննադատները գովում էին ֆիլմը, բայց հաճախ մինուսներ էին գտնում դրանում։ «Կոստյա Ինոչկինը ընդհատակում» հոդվածում, որը հրապարակվել է «Էկրան» ամենամյա ամսագրում, կինոքննադատ Նեյա Զորկայան ֆիլմի ռեժիսուրան անվանել է «հասուն և վարպետ», սակայն մտահոգություն է հայտնել, որ հաջող դեբյուտից հետո ռեժիսորը կարող է հիասթափվել իր հետագա աշխատանքներից։ Զորկային դուր չի եկել նաև ավարտը, որը «նկարին խորթ է իր պատկերավոր լավատեսությամբ»։ Թամարա Շապորենկոյին («Կինոյի արվեստը») դուր է եկել ֆիլմի հաջող վերնագիրը և ռեժիսորի աշխատանքը։ Ըստ քննադատի՝ «ռեժիսորն անընդհատ փնտրում է դրվագի, տեսարանի, երկխոսության «երկրորդ հատակը», փնտրում և, որպես կանոն, գտնում արտահայտիչ միզանսցեն, դետալ, հպում»։ Շապորենկոն գովաբանել է Եվգենի Եվստիգնեևի խաղը, ով «զարմանալի ճշգրտությամբ քանդակում է իր հերոսի կերպարը»:Միխայիլ Կուզնեցովը («Սովետական ​​էկրան») կատակերգությունը անվանել է «տաղանդավոր և զվարճալի», բայց «անհավասար»՝ սցենարի դժբախտ պահերի և «բեմական անհամապատասխանության» պատճառով։ Միևնույն ժամանակ, քննադատը նշել է ռեժիսորի հաջող հայտնագործությունները, այդ թվում՝ եղինջի դրվագը, ինչպես նաև տատիկի «թաղման» և «համաճարակի» բուժման տեսարանները։ Կուզնեցովը հատկապես նշել է Լիդիա Սմիրնովայի և երեխաների խաղը, որոնց նա անվանել է «բնական և զվարճալի»:«Սովետական ​​էկրան» ամսագրի գլխավոր խմբագիր Դմիտրի Պիսարևսկին կատակերգությունն անվանել է «զվարճալի և սրամիտ», ինչպես նաև բարձր է գնահատել ինչպես երիտասարդ, այնպես էլ մեծահասակ արվեստագետների հաջող ընտրությունը՝ հատկապես նշելով Լիդիա Սմիրնովայի դերը։

Ժամանակակից ռուս քննադատները նույնպես բարձր են գնահատում ֆիլմը։«100 մեծ ռուսական ֆիլմ» գրքի հեղինակ Իգոր Մուսսկին կարծում է, որ ֆիլմը «դեռ հետաքրքրությամբ է նայվում»։ Նման տեսակետ է կիսում նաև կինոքննադատ Արմեն Մեդվեդևը՝ նշելով, որ ստեղծագործությունն այսօր «զարմանալիորեն ժամանակակից ձևով է ընկալվում»։ Կինոփորձագետ Դավիթ Շնեյդերովը կարծում է, որ «Բարի գալուստ, կամ առանց ոտնձգության» ֆիլմը նախատեսված է «ցանկացած տարիքի, ցանկացած ժամանակի համար»։ Կինոգետ Եվգենի Մարգոլիտը հիացած է Լիդիա Սմիրնովայի խաղով, ով «հաճույքով կառուցում է գրոտեսկը»։

Ամերիկացի կինոքննադատ Մայքլ Ֆիլիպսը ֆիլմին տվել է հինգ միավորից երեքը և խոստովանել, որ ֆիլմն իր համար դարձել է «պատուհան դեպի մի աշխարհ, որը նա չգիտեր»։ Ֆիլիպսին հատկապես դուր է եկել Կոստյաի տատիկի «թաղման» հետ կապված տեսարանը։ Քննադատը ֆիլմի գլխավոր թերությունն անվանեց նրա «երկարությունը»։ Ֆիլիպսը ֆիլմը համեմատեց «երկար կարճամետրաժ ֆիլմի» հետ։ Slant Magazine-ի քննադատ Քիթ Ուլիչը չորսից երկուսուկես աստղ է տվել ֆիլմին և ֆիլմի վերջին տեսարանն անվանել «հայեցակարգային հրաշք»։.

Անտոն Կլիմովի խոսքով՝ իր հայրը ֆիլմը չի համարել իր աշխատանքի գագաթնակետը, սակայն հաճախ է վերանայել այն և նշել, որ ֆիլմը լավ է ստացվել, և ինքը ոչինչ չի փոխի դրանում։

### Խոստովանություն
Կինոքննադատ Վսեվոլոդ Կորշունովը ֆիլմն անվանել է «խորհրդային կինոյի ընդհանուր ընդունված գլուխգործոց»։ Քննադատ Արմեն Մեդվեդևը ֆիլմն անվանել է «բացարձակ դասական»:Էլեմ Կլիմովի աշխատանքը Ռուսաստանի կինոքննադատների և կինոգիտնականների գիլդիայի վարկածով ընդգրկվել է լավագույն ռուսական ֆիլմերի ցանկում։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարությունը ֆիլմը ներառել է դպրոցներում դիտելու համար առաջարկվող հարյուր ֆիլմերի ցանկում:1966 թվականին ֆիլմը մրցանակ է ստացել Կաննում անցկացվող «Youth Meeting» մրցույթում։ 2015 թվականին Կաննի 68-րդ կինոփառատոնի դասական կինոյի բաժնում ցուցադրվել է «Բարի գալուստ, կամ առանց ոտնձգության» ֆիլմը։

## Թողարկում
1996 թվականին Krupnyy Plan կինոընկերությունը ֆիլմը թողարկեց VHS ձևաչափով։ Հաջորդ տարի ընկերությունը թողարկեց ֆիլմը թվային ձևաչափով CD-ով։ Ֆիլմի DVD տարբերակը թողարկվել է 2007 թվականին։ 2018 թվականին «Close Up»-ը «1080p24 High Definition 1.66:1» պատկերի ձևաչափով կատակերգությունը թողարկեց Blu-ray սկավառակի վրա:.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Վավերագրական ֆիլմեր
* «*Добро пожаловать, или Посторонним вход воспрещён*» (документальный телефильм Алексея Ряскова и Андрея Григорьева из цикла «*Рождение легенды*», Россия, 2005).
* «*Добро пожаловать, или Посторонним вход воспрещён*» (документальный телефильм из цикла «*Тайны кино*», Россия, 2018).

## Արտաքին հղումներ
* «Добро пожаловать, или Посторонним вход воспрещён»  на официальном сайте «Мосфильма»
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1964 ԽՍՀՄ-ում
Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆիլմեր երեխաների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԽՍՀՄ-ում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Միքայել Թարիվերդիևի
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր