open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ղազախստանի գնդակով հոկեյի ֆեդերացիա

**Ղազախստանի Գնդակով հոկեյի Ֆեդերացիան** (**Qazaqstan Bendı Federatsııasy**) գնդակով հոկեյ սպորտի ղեկավար մարմին է Ղազախստանում։ Այն հիմնադրվել է Նուր-Սուլթանում։ Դրա նախագահը Օրալբի Ժակսիմբետովն է, իսկ փոխնախագահը՝ Վլադիմիր Պաշկովսկին։

Գնդակով հոկեյ Ղազախստանում խաղացել են շատ տասնամյակներ, երբ երկիրը պատկանում էր Խորհրդային Միությանը։ Ալմաթիի Դինամո ղազախական ակումբը դարձավ Խորհրդային ազգային չեմպիոն 1977-ին և 1990-ին։ 1991-ին Խորհրդային Միության լուծարումից հետո, ղազախական ակումբը հիմնադրվեց 1993-ին և նույն տարում դարձավ Գնդակով հոկեյի Միջազգային Ֆեդերացիայի անդամ։ Ղազախստանի Գնդակով հոկեյի Ֆեդերացիան 2012-ին անցկացրեց Գնդակով հոկեյի Աշխարհի մրցաշարը և գովասանքի արժանացավ նախապատրաստության համար։

2017-ի սեպտեմբերին  «ҚБФ» գնեց երկրի միակ մասնագիտացված ակումբը՝ Աքժայկը։

Ղազախստանի գնդակով հոկեյի ազգային հավաքականը 1995-ից մասնակցել է Աշխարհի առաջնությանը, 2015-ին վեց անգամ նվաճել է բրոնզե մեդալ։

Ֆեդերացիան հավաքականին ուղարկել է 2019-ի տղամարդկանց Ձմեռային Յունիվերսիադայի մրցախաղերին։

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Հարցազրույց նախագահ Ժակզիմբետովի հետ 2017-18 թվականների մրցաշրջանից
* Հարցազրույց նախագահ Ժակզիմբետովի հետ 2018-19 թվականների մրցաշրջանից

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սպորտը Ղազախստանում
Ստուպլե վանք

**Ստուպլե վանք** (), սերբ ուղղափառ եկեղեցու Բանյա Լուկայի թեմի` Միքայել Հրեշտակապետին նվիրված վանք։ Գտնվում է Մանաստիրիցե գետի վրա, Պրնյավոր, Չելինաց և Տեսլիչ համայնքների սահմանակետում։ Պատմականորեն սերտորեն կապված է եղել Լիպլե վանքի հետ։

## Պատմություն
Վանքն առաջին անգամ հիշատակվել է Դոբրուն վանքի գրառումների մեջ, որը թվագրվում է 15-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Այդ հիշատակումը պահպանվել է Բելգրադի Ազգային գրադարանում, սակայն ոչնչացվել է 1941 թվականի ապրիլի 6-ին, գերմանական ավիառմբակոծման արդյունքում։ Ժողովրդական զրույցները վանքի կառուցումը վերագրում են թագավոր Ստեֆան Սրագուտինին, սակայն այս լեգենդի գրավոր ապացույցներ չկան։ Առավել հնարավոր է, որ վանական կյանքն այստեղ վերածնվել է 15-րդ դարի կեսերին։

Օրախովիցի սլավոնական վանքում մինչև 1991 թվականը պահպանվել են Ստուպլեում արտագրված բազմաթիվ գրքեր։ Գրչատան գոյությունը վկայում է մեծ միաբանության և զարգացած օթևանի առկայության մասին։ 1696 թվականի Օրախովիցյան տարեգրության մեջ ասվում է նաև Ստուպլեի վանքի ճակատագրի մասին. «Այդ ժամանակներում վանքերից շատերը դատարկվել ու այրվել էին անիծյալ մուսուլմանների խմբերի կողմից... այդ ժամանակ Լիպլեի և Ստուպլեի վանքերն այրվել ու վերջնականապես դատարկվել են»։ Թուրքերի կողմից վանքի ոչնչացումը տեղի է ունեցել 1690 թվականին, Թուրքական մեծ պատերազմի ընթացքում։

Երկար ժամանակ վանքը հայտնի էր միայն ըստ պատմական փաստաթղթերի։ 1994 թվականի մարտին հայտնաբերվել են վանական եկեղեցու, իսկ երեք տարի անց` միաբանության մասնաշենքի և նախկին վանքի այլ շինությունների ավերակները։ Տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմել է մոտ 600 քմ։ Եկեղեցու հիմքը գտնվել է 30 սմ խորությամբ։ Հիմքի երկարությունը արևմտյան պատից մինչև գլխավոր աբսիդը կազմել է ավելի քան 14 մ, նավի լայնությունը` 5 մ, իսկ խորանային աբսիդները` 4.44 մ։

Բանյալուկացի եպիսկոպոս Եֆրեմի նախաձեռնությամբ վանքը վերականգնվել է։ 2008 թվականի նոյեմբերին մենաստանում վերականգնվել է վանական կյանքը, իսկ դրա վերահսկիչ է նշանակվել աբեղա Դանիիլը։ 2018 թվականի դրությամբ վանքում շարունակվում էր նոր մասնաշենքերի շինարարությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Բանյա Լուկա
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի ուղղափառ վանքեր
Պագանինիի թեմայով ռապսոդիա

**Պագանինիի թեմայով ռապսոդիա** **[[Լա մինոր]], opus 43**, Սերգեյ Ռախմանինովի ստեղծագործությունը՝  դաշնամուրի և նվագախմբի համար։

Ռախմանինովն այդ ստեղծագործության վրա աշխատել է Սենար առանձնատանը (Շվեյցարիայի Վեգիսսի մոտ) 1934 թվականի հուլիսի 3-ից օգոստոսի 18։  Պրեմիերան կայացել է Բալթիմորի Lyric Opera House-ում 1934 թվականիի նոյեմբերի 7-ին, իսկ դաշնամուրի պարտիան կատարել է հեղինակը, Ֆիլադելֆիայի նվագախմբի ուղեկցությամբ, Լեոպոլդ Սթոքովսկու ղեկավարությամբ։ Այս երաժշտության մեջ նոստալգիան կապվում է բացահայտ «սատանայականի» հետ։  Իզուր չէ, որ Ռախմանինովը դրանում ներառել է «Զայրույթի օր» դրդապատճառը։  Ռապսոդիան ձայնագրած մյուս հայտնի կատարողների թվում են Արթուր Ռուբինշտեյնը, Վլադիմիր Աշկենազին, Վան Քլիբեռնը, Լևոն Ֆլեյշերը, Ուիլյամ Կապելը, Միխայիլ Պլետնյովը։

## Կառուցվածք
Ստեղծագործությունը բաղկացած է քսանչորս տարբերակից ՝ հայտնի քսանչորս կապրիսից Նիկոլո Պագանինիի թեմայով, որը նախկինում ոգեշնչման աղբյուր է դարձել այլ կոմպոզիտորների համար, այդ թվում ՝ Յոհաննես Բրամսի համար, որն օգտագործել է նրա թեման Պագանինիի թեմայով Վարիացիաներ ստեղծելու համար։ 
* Вступление: Allegro vivace — Variation I (Precedente)
* Тема: L’istesso tempo
* Variation II: L’istesso tempo
* Variation III: L’istesso tempo
* Variation IV: Più vivo
* Variation V: Tempo precedente
* Variation VI: L’istesso tempo
* Variation VII: Meno mosso, a tempo moderato
* Variation VIII: Tempo I
* Variation IX: L’istesso tempo
* Variation X: L’istesso tempo
* Variation XI: Moderato
* Variation XII: Tempo di minuetto
* Variation XIII: Allegro
* Variation XIV: L’istesso tempo
* Variation XV: Più vivo scherzando
* Variation XVI: Allegretto
* Variation XVII: Allegretto
* Variation XVIII: Andante cantabile
* Variation XIX: A tempo vivace
* Variation XX: Un poco più vivo
* Variation XXI: Un poco più vivo
* Variation XXII: Un poco più vivo (Alla breve)
* Variation XXIII: L’istesso tempo
* Variation XXIV: A tempo un poco meno mosso

Չնայած Ռախմանինովի այս շարադրանքը կատարվում է առանց ընդմիջումների, այն կարող է բաժանվել երեք մասի՝ առաջինից տասնմեկերորդ, 12-ից մինչև 18, իսկ մնացածը ձևավորում են եզրափակիչը։

## Օգտագործված երաժշտություն
* «Պագանինի» - բալետ Մ. Մ. Ֆոկինի բեմադրությամբ ՝ կոմպոզիտորի և բալետմեյստերի լիբրետտոյի համատեղությամբ(1939)
* 1960-7 Ապրիլի, «Պագանինի»։ Բալետմայստեր և լիբրետտոյի հեղինակ Լ. Մ. Լավրովսկի, Մեծ թատրոն, Մոսկվա, դիրիժոր Ե. Ֆ. Սվետլանով, սցենարիստ Վ. Ֆ. Ռինդին, կատարեցին Պագանինի-Յ. Դ. Սեհը, Մուզա-Մ. Վ. Կոնդրատևա։ Այդ բեմադրությունը վերսկսվել է 1978 թվականին 
* 1980- «ռապսոդիա» (անգլ. ՝ ) ռուսերեն:բալետը Ֆ. Աշտոնի բեմադրությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
belcanto.ru Классическая музыка, опера и балет. Артём Ляхович. «Рапсодия на тему Паганини» Рахманинова как модель постисторического мироощущения

## Արտաքին հղումներ
* Рапсодия на тему Паганини на сайте «Сенар» — аудиозапись в исполнении Рахманинова; ноты — клавир, партитура, партии
* Анализ фортепианных концертов и Рапсодии на тему Паганини 
* "Рапсодия на тему Паганини" Рахманинова как модель постисторического мироощущения. Статья Артёма Ляховича

Կատեգորիա:Սերգեյ Ռախմանինովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Ստեղծագործություններ դաշնամուրի համար
Սանտի Պրունատի

**Սանտի Պրունատի** (, ), բարոկկոյի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, ծնվել և ակտիվ գործունեություն է ծավալել հիմնականում Վերոնայում։ 
thumb|''Քրիստոսը Թոբիայի, Հրեշտակի և Սրբեր Լիբորիոյի և Ֆրանսիս դե Սեյսի հետ'', Վերոնայի տաճար

## Կենսագրություն
Նա ծնվել է Անտոնիո Պրունատի անունով և մկրտվել է սեպտեմբերի 22-ին։ Սկզբնապես նա սովորել է Վոլտոլինո անունով մի նկարչի, այնուհետև` Բիաջիո Ֆալչիերիի հետ։ 19 տարեկանում նա ճանապարհորդել է դեպի Վիչենցա, որպեսզի նկարի Սան Ջակոպոյի երգչախմբում և պատկերազարդի Սան Ֆելիչե եկեղեցու խորանը «Պադուայի Սուրբ Անտոնիո» նկարով։

Այնուհետև նա ճանապարհորդել է դեպի Վենետիկ, որպեսզի աշխատի Ջիովանի Կառլո Լոթի ստուդիայում։ Հետո նա ճանապարհորդել է դեպի Բոլոնիա, որպեսզի պատկերազարդի տարբեր եկեղեցիներում։ Նա նաև ճանապարհորդել է դեպի Թուրին, որպեսզի նկարի Մարկես դե Պիանեցայի պալատում։

Նա նաև նկարել է Բերգամոյում։ «Վերջին ընթրիքը», որն սկզբնապես նկարված է եղել Սուրբ Թովմա Առաքյալ եկեղեցու համար, հետագայում գտնվել է Վերոնայի թանգարանում։ Նա նկարել է «Սուրբ Ընտանիքը Սրբեր Աննայի, Երիտասարդ Հովհաննես Մկրտչի և Դոնոր դալ Պոցոյի հետ» աշխատանքը Վերոնայի Սան Լորենցո եկեղեցու աբսիդի համար։

Նրա որդին` Միքելանջելո Պրունատին, նույպես նկարիչ էր։ Նրա աշակերտներից էին Անտոնիո Մելան, Ֆելիչե Տորելին, Ջիովանի Բատիստա Ռուբինին, Ֆելիչե Կապալետին, Բարտոլոմեո Սինյորինին, Պաոլո Պանելին և նրա ամենահայտնի աշակերտը` Ջիամբետինո Չինյարոլին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*
*
* Church of San Lorenzo of Verona
*

Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմամարզական վարժարան

**Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմամարզական վարժարան**, Հայաստանի պաշտպանության նախարարության ենթակայության տակ գտնվող բարձրագույն և ռազմական ուսումնական հաստատությունը։ Այն հիմնադրվել է 1993 թվականին Երևանում և 2017 թվականից ի վեր գտնվում է Դիլիջանում։ Քոլեջը անվանակոչվել է Հայաստանի ազգային հերոս, 1993 թվականի Արցախյան ազատամարտի ժամանակ զոհված փոխգնդապետ Մոնթե Մելքոնյանի անունով։ Ներկայումս քոլեջում սովորում են 194 կուրսանտներ, որոնք հաճախում են ամբողջ Հայաստանից։

## Պատմություն
Դպրոցը հիմնադրվել է 1993 թվականին և 1994 թվականի հուլիսի 28-ին անվանակոչվել է Մոնթե Մելքոնյանի անունով։ Այն Հայաստանի պաշտպանության նախարարությանը հանձնվել է 1997 թվականին և վերակառուցվել որպես Ռուսաստանի Մոսկվայի Սուվորովի ռազմական ուսումնարանի և Բելառուսի Մինսկյան Սուվորովի ռազմական ուսումնարանի նման միջնակարգ ուսումնական հաստատություն։

2010 թվականից քոլեջն 10-ից 12-րդ դասարաններում օգտագործում է 2-ամյա հանրակրթական ծրագիր։ 2013 թվականի հունվարի 27-ին Հայաստանի վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը քոլեջի կառավարումը հանձնել է պաշտպանության նախարարությանը։ 2017 թվականի նոյեմբերի 21-ին Նախագահ Սերժ Սարգսյանը մասնակցել Է Դիլիջան քաղաքում Մելքոնյանի ծննդյան 60-ամյակին նվիրված դպրոցի նոր շենքի բացման արարողությանը։

2017 թվականի սկզբին «Փոքր Մհեր» կրթահամալիրը, որը հիմնադրվել է 2004 թվականին՝ որպես անօթևան անչափահասների դաստիարակության միջոց, լուծարվել և ինտեգրվել է ռազմական ուսումնարանի կազմում։

## Ակադեմիայի հաստատություն
Դպրոցի հիմնական հաստատությունը գտնվում է Դիլիջան առողջարանային քաղաքում, ներառում է աթլետիկայի սրահ, որտեղ կուրսանտները կարող են խաղալ բասկետբոլ, թենիս, շախմատ և ֆուտբոլ։ Հաստատությունում կա նաև տեխնոլոգիական կենտրոն, որը տրամադրում է կուրսանտներին տեղեկատվություն, ինչպես նաև նրանց պարապմունքների համար։ Քոլեջի բյուջեն ընդգրկում է սնունդը, հանրակացարանները և համազգեստը։

## Տնօրենների ցանկ
* Փոխգնդապետ Ալեքսան Մինասյան  (1994 թվականի մարտի 14-ից-1997 թվականի հուլիսի 29)
* Մայոր Սիրան Մինասյան (1997 թվականի հուլիսի 29-2002 թվականից մատրտի 18)
* Գնդապետ Արմեն Սարգսյան (2002 թվականի 2 սեպտեմբերի-2005 թվականի 9 սեպտեմբերի)
* Գնդապետ Ռոլանդ Քելեշյան (2005 թվականի սեպտեմբերի 9-2007 թվականի հուլիսի 23)
* Գնդապետ Վիտալի Ոսկանյան (2007 թվականի հուլիսի 23-2017 թվականի օգոստոսի 30)
* Գեղամ Սարգսյան (ժամանակավոր պաշտոնակատար, 2017 թվականի օգոստոսի 30 - 2024 թվականի հունվարի 8)

## Տես Նաև
* Հայաստանի զինված ուժեր
* List of military academies in Armenia

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի դպրոցներ
Էվա Սեկեյ

**Էվա Սեկեյ** (; ), հունգարացի լողորդուհի, 1952 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն,1956 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մրցանակակի։

## Կենսագրություն
Էվա Սեկեյը ծնվել է 1927 թվականին Բուդապեշտում։ Լողով սկսել է զբաղվել 1936 թվականից։ Ներկայացել է «Լոկոմոտիվ» սպորտային կազմակերպության կազմում։ 1941 թվականին հեռացրել են թիմից, որովհետև նա հրեա էր։ 1944 թվականին Հունգարիայում սկսվել է Հոլոքոստը։ Հետագայում գրել է, որ հայրը իրեն հազիվ է փրկել նացիստներից, ասելով, որ նա լողի չեմպիոն է։  Սեկեյին ուղարկել են աշխատանքային գումարտակ։ Սակայն նա շուտով կարողացել է փախչել և փրկվել՝ ցատկելով մոտակայքում ընթացող տրամվայի վրա։ Դրանից հետո իր 43 հոգանոց ընտանիքով թաքնվել է երկու սենյականոց բնակարանում։ Սեկեյը այդ ընթացքում պահպանել է իր մարզավիճակը՝ օրվա մեջ 100 անգամ բարձրանալով և իջնելով հինգհարկանի շենքի աստիճաններով։ 43 մարդուց միայն 10-ին է հաջողվել ողջ մնալ։ Սեկեյը ամուսնացել է օլիմպիական խաղերում ջրագնդակի եռակի չեմպիոն Դեժյո Դյարմատիի հետ։ Նրանց դուստր Անդրեա Դյարմատին նույնպես լողորդուհի է դարձել և նվաճել օլիմպիական մրցանակներ։

Սեկեյը մասնկացել է 1948 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերին։ 1952 թվականին Հելսինկիում դարձել է օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։ 1956 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։ Իր կարիերայի ընթացքում սահմանել է 101 տարածքային, 10 համաշխարհային ռեկորդներ և նվաճել 68 ազգային տիտղոսներ։ 1957 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Հաջորդ տարում վերադարձել է Բուդապեշտ։

Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո դարձել է դեղագործ և մարզիչ։ Նրա աշակերտների թվում էր նաև դուստրը։ 1976 թվականին նրա անունը գրվել է Լողի համաշխարհային փառքի սրահում։

Հրապարակել է երեք ինքնակենսագրական գիրք։

Մահացել է 2020 թվականին Բուդապեշտում։

## Մատենագրություն
* *'Sírni csak a győztesnek szabad!*, 1981
* *Jöttem, láttam… Vesztettem?*, 1986
* *Megúsztam*, 1989

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* "Éva Székely; Jewish Holocaust Survivor; Interview language: Hungarian (video)" 

Կատեգորիա:Հունգարացի օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լողորդներ
Կարիտա Նյուստրյոմ

**Ֆաննի Կարիտա Կրիստինա Նյուստրյոմ**  (, ), շվեդախոս ֆինն գրող, բանաստեղծ, լրագրող և ֆեմինիստ։ 1970-ականներին հայտնի է դարձել որպես կանանց իրավունքների պաշտպան` «Այս աշխարհը մերն է։ Ուղեցույց քույրերի համար» () Բիրգիտտա Բուշտի հետ համահեղինակությամբ գրված գրքի տպագրությունից հետո։ Նրա ֆեմինիստական հայացքներն իրենց արտացոլումն են գտել նրա հետագա բանաստեղծական ժողովածուներում, այդ թվում՝ «Մոր կյանքից» (, 1978) և «Մատղաշ ծառ» (, 1982): 1984 թվականին Նյուստրյոմը հիմնադրել է *Hantverk*  հրատարակչությունը և գրականության դասընթացներ կազմակերպել ամբողջ շվեդախոս Ֆինլանդիայում։

## Կենսագրություն
Կարիտա Նյուստրյոմը ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 20-ին Վաասայում։ Հելսինկիի համալսարանում սովորել է շվեդական գրականություն և սկանդինավյան բանասիրություն, որն ավարտել է 1968 թվականին։ Այնուհետև աշխատել է այդ համալսարանի Սկանդինավյան բանասիրության ամբիոնում և որպես լրագրող ֆիննական «Rundradion» հեռուստաընկերությունում։

1974-1978 թվականներին Բուշտի հետ համատեղ համակարգել է վերապատրաստման ծրագրերը Ժողովրդական կրթության ասոցիացիայում (): Միասին նրանք հրատարակել են «Այս աշխարհը մերն է։ Ուղեցույց քույրերի համար» () գիրքը՝ ներկայացնելով իր տեսակետները հասարակության մեջ կանանց նոր տեղի վերաբերյալ։ Իրենց աշխատանքում նրանք գրել են. «Տվեք կանանց այն գործիքները, որոնք հնարավորություն կտան նրանց տեսնել և վերլուծել իրենց ճնշումը, վերագնահատել իրենց պատմությունը և դրանով իսկ հասնել ֆեմինիստական գիտակցմանն ու ըմբռնումին իրենց իսկական ինքնության մասին»։ Նյուստրյոմի ֆեմինիստական դիրքորոշումը արտացոլված է նրա «Մոր կյանքից» (, 1978) և «Մատղաշ ծառ» (, 1982) բանաստեղծական ժողովածուներում։ Նա աջակցել է շվեդ-ֆիննական ֆեմինիստական, պացիֆիստական և քաղաքական շարժումներին, այդ թվում՝ Վիետնամի շարժմանը, Սոցիալ-դեմոկրատական ասոցիացիայի «Հաց և վարդեր» () և իր կողմից հիմնադրված կանանց մարքսիստական ֆեմինիստական խմբին։

1975 թվականից ի վեր Նյուստրյոմը հրատարակել է տարբեր ժանրերի 15 գիրք՝ պոեզիա, էսսեներ, վեպեր և ոչ գեղարվեստական գրականություն։ 1980-ականների կեսերից նա ավելի շատ սկսել է գրել ինքնակենսագրական ստեղծագործություններ։ «Տունը տիեզերքում»  (, 1984) բանաստեղծական հավաքածուում նա նկարագրում է այն տներն ու սենյակները, որտեղ ապրում էր ինքը։ Նրա  «Վերափոխված փողոց» վեպը , 1991) մասամբ հիմնված է Երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում Շվեդիայի մասին իր հիշողությունների վրա։ «Խելագարն այգում և այլ պատմություններ» (, 1996) ստեղծագործության մեջ նա  նկարագրում է իր պատանեկան ճանապարհորդական փորձը Եվրոպայում և Միացյալ Նահանգներում։ Իր կյանքի պատմությունը Նյուստրյոմը շարունակեց ներկայացնել «Նամակներ գյուղից Եվրոպայում» (, 2001) և « Յոթ պատմություններ վաթսունական թվականներից» (շվեդական *Sju berättelser från sextiotalet*, 2009) ստեղծագործություններում։

Նրա բանաստեղծությունների թարգմանությունները ներառվել են 2013 թվականին հրատարակված «Վեց ֆինն բանաստեղծներ» երկլեզու գրքում։ Քննադատ Սթիվ Ուիտակերը բարձր է գնահատել բնության նկարագրությունը այս գրքի 2018 թվականի գրախոսության ընթացքում՝ առանձնացնելով «Լետի գետը» բանաստեղծությունը։

Կարիտա Նյուստրյոմը մահացել է Կորսնյասում 2019 թվականի հոկտեմբերի 12-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆինն լրագրողներ
Կատեգորիա:Ֆինն ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ
Իիրիս Սուոմելա

**Իիրիս Սուոմելա** (, ), ֆինն կին քաղաքական գործիչ, Կանաչների միություն կուսակցության անդամ։ 2019 թվականի ապրիլի 17-ից ի վեր Պիրկանմաայի ընտրատարածքից ընտրված խորհրդարանի (էդուսկունտա) ամենաերիտասարդ պատգամավորը։ Տամպերեի քաղաքային խորհրդի նախագահի տեղակալ։

## Կենսագրություն
Իիրիս Սուոմելան ծնվել է 1994 թվականի մայիսի 1-ին Տամպերեում։ Նա իր պատանեկան տարիներն անցկացրել է Մեծ Բրիտանիայում և ընդհանուր առմամբ 7 տարի ապրել արտերկրում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Մեծ Բրիտանիայում։ 2013 թվականին ստացել է դիպլոմ Ուելսի *UWC Atlantic College* քոլեջի միջազգային բակալավրիատի ծրագրով։ Տամպերեի համալսարանում սովորել է սոցիոլոգիա, և 2015 թվականից անդամակցել է նրա ուսանողական միությանը։ 2017 թվականի ապրիլի 9-ին կայացած համայնքային ընտրություններում, ստացել է 1981 ձայն  և ընտրվել Տամպերայի Քաղաքային խորհրդի անդամ։ Տամպերեի քաղաքային խորհրդի նախագահի տեղակալն է։ 2019 թվականի ապրիլի 14-ին կայացած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով նա ընտրվել է Էդուսկունտայի պատգամավոր Պիրկանմաայի ընտրատարածքից։ Ընտրության պահին Իիրիս Սուոմելան 24 տարեկան էր, և նա դարձավ ամենաերիտասարդ պատգամավորը։

Ֆեմինիստ է, հանդես է գալիս Մարդու իրավունքների պաշտպանության օգտին և պայքարում է խտրականության դեմ։ Հանդիսանում է բռնաբարության սահմանումը փոխելու վերաբերյալ *Suostumus 2018* («Համաձայնություն 2018») քաղաքացիական նախաձեռնության հեղինակներից մեկը։ Հեղինակների կարծիքով՝ ցանկացած սեռական գործողություն առանց կողմերի փոխադարձ համաձայնության պետք է համարվի բռնաբարություն։ Նախաձեռնությունը հավաքեց անհրաժեշտ 50 հազար ստորագրություն և 2018 թվականին մտավ խորհրդարան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* 

Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆինն ֆեմինիստներ
Սասանյանների տոհմածառ

Ստորև ներկայացված է՝ Սասանյան տիրակալների, նրանց նախնիների և Սասանյան արքայազնների ու արքայադուստրների տոհմածառը։

## Պատմություն

## Սասանյանների տոհմածառը

## Նշումներ

## Արտաքին հղումներ

* The Sasanid rulers of Persia (detailed genealogy)

Կատեգորիա:Սասանյան Պարսկաստանի արքաներ
Beautiful (Wanna One-ի երգ)

"**Beautiful**", հարավկորեական բոյ բենդ Wanna One-ի երգը։

## Չարթեր
### Շաբաթական չարթեր

### Ամսական չարթեր

## Ռելիզի պատմություն

## Վաճառք

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:2017 երգեր
Միյատ Գաչինովիչ

**Միյատ Գաչինովիչ** (*,* ), սերբ և բոսնիացի ֆուտբոլիստ, գերմանական «Հոֆենհայմի» և Սերբիայի ազգային հավաքականի հարձակողական ոճի կիսապաշտպան։

## Կարիերա
### Ակումբային
Միյատ Գաչինովիչը «Լեոտար» և «Վոյվոդինա» ակումբների սան է։ «Վոյվոդինայի» կազմում նորամուտը նշել է 2013 թվականի մարտի 19-ին, 18 տարեկան հասակում, «Դոնյի Սրեմ» ակումբի դեմ խաղում։ Մայիսի 18-ին խփել է իր առաջին գոլը «Ռադնիչկի» (Նիշ) ակումբի դարպասը՝ իր ակումբին պարգևելով 3-2 հաշվով հաղթանակ։

2015/16 մրցաշրջանում Գաչինովիչը մինչև 2019 թվականի հունիսի 30-ը պայմանագիր է կնքել Ֆրանկֆուրտի «Այնտրախտի» հետ։ Գերմանիայի Գավաթի 2017/18 մրցաշրջանի եզրափակչում Միյատ Գաչինովիչը գոլ է խփել Մյունխենի «Բավարիայի» դարպասը, և ակումբի հետ նվաճել գավաթը (3-1)։ 2018 թվականին Ֆրանկֆուրտի «Այնտրախտի» հետ պայմանագիրը երկարաձգել է մինչև 2022 թվականը։

2020 թվականի օգոստոսի 4-ին Գաչինովիչը փոխանակման գործարքի շրջանակներում 4 տարվա պայմանագիր է ստորագրել գերմանական «Հոֆենհայմի» հետ։

### Ազգային հավաքականում
Նախկինում խաղացել է Բոսնիայի և Հերցեգովինայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնության ընտրական փուլում, բայց հետո ընտրել է Սերբիայի ազգային հավաքականը։ Սերբիայի մինչև 19 տարեկանների թիմի կազմում մասնակցել է 2013 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը, կիսաեզրափակչում Պորտուգալիայի հավաքականի դեմ խաղում հանդիպման 85-րդ րոպեին հավասարեցրել է հաշիվը, իսկ հետո 11-մետրանոցների հարվածաշարում խփել է հաղթական գնդակը։ Եզրափակչում նրա թիմը հաղթել է Ֆրանսիային և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։

2015 թվականին Սերբիայի հավաքականի կազմում նա հաղթել է Նոր Զելանդիայում կայացած մինչև 19 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային

### Միջազգային

#### Գոլեր հավաքականում
:*2017 սեպտեմբերի 2-ի դրությամբ*

## Նվաճումներ
* Սերբիայի գավաթակիր՝ 2013/14
* Գերմանիայի գավաթակիր՝ 2017/18
* Գերմանիայի գավաթի եզրափակիչ փուլի մասնակից՝ 2016/17

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոֆենհայմի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վոյվոդինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Պանաթինաիկոսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Նեմանյա Գուդել

**Նեմանյա (Նենո) Գուդել** (, ), սերբ ֆուտբոլիստ, իսպանական «Սևիլյա» ակումբի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։

Նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ Նեբոյշա Գուդելի որդին է։

## Կարիերա
[140px|thumb|Նեմանյա Գուդելը 2020 թվականին՝ [Սևիլյա ՖԱ|«Սևիլյայի» կազմում]]
Նեմանյան, խաղալով բոլոր պատանեկան և երիտասարդական թիմերում, 2009 թվականի հուլիսին առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց նիդերլանդական «ՆԱԿ Բրեդա» ակումբի հետ։ 2010 թվականի օգոստոսի 15-ին նա իր նորամուտը նշեց հիմնական կազմում՝ «Ուտրեխտի» դեմ խաղում։ Իր առաջին մրցաշրջանում Գուդելը Բրեդայի ակումբի կազմում անցկացրել է 29 խաղ։

2013 թվականի հունիսի 13-ին հայտարարվեց սերբի` «ԱԶ Ալկմար» տեղափոխվելու մասին։

2015 թվականի մայիսի 6-ին Նեմանյան հնգամյա պայմանագիր է կնքել Ամստերդամի «Այաքսի» հետ։ Գոդելի նորամուտը կայացել է հուլիսի 29-ին՝ Վիեննայի «Ռապիդի» դեմ Չեմպիոնների լիգայի խաղում։

2017 թվականի հունվարի 5-ին Նեմանյան տեղափոխվել է չինական «Տյանցզին Տեդա» ակումբ։ Այդ գործարքից «Այաքսը» վաստակել է 5,5 միլիոն եվրո։ Սերբի աշխատավարձը չինական թիմում տարեկան 5 միլիոն եվրո էր։

2018 թվականին նա տեղափոխվել է չինական մեկ այլ ակումբ՝ «Գուանչժոու Էվերգրանդ», որի կազմում նվաճել է Չինաստանի 2018 թվականի Սուպերգավաթը։ Նույն մրցաշրջանում վարձաճարով տեղափոխվել է պորտուգալական «Սպորտինգ», որի կազմում դարձել է Պորտուգալիայի լիգայի գավաթակիր և Պորտուգալիայի գավաթակիր։

2019 թվականի հուլիսին սերբ ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է իսպանական «Սևիլյա», որի հետ նվաճել է 2019/20 մրցաշրջանի ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի լիգայի գավաթը։

Մինչև 19 և 21 տարեկանների հավաքականներում ընդգրկվելուց հետո Գուդելն իր առաջին խաղը Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 2014 թվականի մարտի 5-ին՝ Իռլանդիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում՝ խաղավերջում փոխարինելով Անտոնիո Ռուկավինային։ Այդ խաղում սերբերը 2-1 հաշվով արտագնա հաղթանակ են տարել։ 2014 թվականին Գուդելը ևս չորս անգամ խաղացել է ազգային թիմում՝ երկու անգամ Ճամայկայի, Պանամայի և Բրազիլիայի ընտրանիների դեմ։

Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում միակ գոլը խփել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին Կիպրոսի Պերվոլիա բնակավայրում կայացած Հունաստանի հավաքականի հետ ընկերական խաղի (2-0) վերջին րոպեին։

## Նվաճումներ
; «Գուանչժոու Էվերգրանդ»

* Չինաստանի սուպերգավաթակիր, 2018

; Լիսաբոնի «Սպորտինգ»

* Պորտուգալիայի լիգայի գավաթակիր՝ 2018/19
* Պորտուգալիայի գավաթակիր՝ 2018/19

; «Սևիլյա»

* ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի լիգայի հաղթող, 2019/20

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱԶ Ալկմարի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բելգրադ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՆԱԿ Բրեդայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպորտինգ Լիսաբոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Չեղարկման մշակույթ

thumb|Չեղարկման մշակույթ
**Չեղարկման մշակույթ**, նաև *բացառման մշակույթ* (, ), օստրակիզմի ժամանակակից ձև, որի դեպքում անձը կամ որոշակի խումբը զրկվում են աջակցությունից և դատապարտվում են սոցիալական կամ մասնագիտական համայնքներում, ինչպես առցանց միջավայրում, այնպես էլ սոցիալական մեդիայում և իրական աշխարհում։

Merriam-Webster-ը սահմանում է «չեղյալ» տերմինը որպես «մարդու աջակցության դադարեցում», առցանց բառարան Dictionary.com սահմանում է տերմինը որպես աջակցության դադարեցում (չեղյալ) հասարակական գործիչների և ընկերությունների կողմից, երբ նրանք արել են կամ ասել են ինչ-որ բան, որը համարվում է սարսափելի կամ վիրավորական»։ Անցյալում համոզմունքների կամ գործողությունների համար դատապարտման և հետապնդման արշավը երբեմն նաև կոչվում է «քենսելինգ»։

«Չեղարկման մշակույթ» տերմինը կարող է նաև նշանակել որոշակի անձի (սովորաբար հայտնի մարդիկ) կամ բրենդի բոյկոտ։

Այս հասկացությունը, որպես կանոն, ունի բացասական իմաստ և հաճախ օգտագործվում է խոսքի ազատության վերաբերյալ բանավեճերի ժամանակ։

## Հայեցակարգի քննադատություն
Որոշ լրագրողներ կասկածի տակ են դնում «չեղարկման մշակույթի» քննադատության հիմնավորվածությունը։ Vice-ի խմբագիր Քոնոր Հարելը նկատել է, որ իրականում չեղարկման մշակույթը հազվադեպ է անդրադառնում նրանց «զոհերի» բարեկեցության և կյանքի վրա։

Պատմաբան Կ.Ջ. Քովենթրին չեղարկման հայեցակարգի հակառակորդներին մեղադրել է միակողմանիության մեջ՝ նկատելով, որ այդ մարդիկ նվազեցնում կամ անտեսում են չեղարկման դեպքերը, որոնք բխում են աջ թևից, և ինչը միշտ տեղի է ունեցել ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի պատմության ընթացքում, երբ անարդարության դեմ հանդես եկող մարդիկ հետապնդումների են ենթարկվել․ «Ես անձամբ կարող եմ հիշել մի քանի մարդկանց, որոնք հետապնդվում են իբր ժողովրդավարական երկրների կողմից «անհարմար» տեղեկատվություն հրապարակելու համար»։ The Guardian-ի լրագրող Դավիթ Օլուսոգան մի կողմից  խոստովանել է, որ չեղարկման մշակույթը բավական խնդրահարույց է, սնվում է քաղաքական անհանդուրժողականությամբ և սոցիալական ցանցերի թունավոր անանունությամբ, բայց մյուս կողմից նկատել է, որ այն գաղափարը, որ «քենսելինգը» բխում է միայն ձախերից, դարձել է դրա գլխավոր առասպելը։

## Օրինակներ
Կան հայտնի մարդկանց օրինակներ, որոնք ենթարկվել են «չեղարկման մշակույթին», այդ թվում գրող Ջոան Ռոուլինգը, որին մեղադրում են տրանսֆոբիայի մեջ, երգչուհի Լանա Դել Ռեյը, որը մեղադրվում է հակաֆեմինիզմի մեջ, և տեսաբլոգեր Ջենա Մարբլսը, որին քննադատում էին իր հին տեսահոլովակներում անպարկեշտ արտահայտություններ, գենդերային կարծրատիպեր և բլեքֆեյս օգտագործելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Համացանցային մշակույթ
Կատեգորիա:2010-ականներին կազմված բառեր
Կատեգորիա:Սոցիալական վարք
Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն
Կատեգորիա:Գրաքննություն
Կատեգորիա:Հանրամատչելի մշակույթ
Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մշակույթ
Կատեգորիա:Ակտիվիզմ
Կատեգորիա:Վեճեր
Կատեգորիա:Տեխնոլոգիաները հասարակությունում
Կատեգորիա:Տեղեկատվական հասարակություն
Կատեգորիա:Կիբեռտարածություն
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հասարակություն
Կատեգորիա:Մշակույթի սոցիոլոգիա
Կատեգորիա:Խտրականություն
Ծուղակ (այլ կիրառումներ)

**Ծուղակ**, կարող է վերաբերել՝
* Ծուղակ - զոհին սպանելու կամ բռնելու տեխնիկական միջոց
* Ծուղակ - շախմատում՝ հակառակորդին թվացյալ շահեկան շարունակության հրահրելու փորձ, որն իրականում սխալ է լինում
* «Ծուղակ 22» - ամերիկացի գրող Ջոզեֆ Հելըրի երգիծական-պատերազմական վեպը
* «Ծուղակ» - խորհրդային կարճամետրաժ ռազմական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Մարտինյուկը Վասիլ Բիկովի համանուն վեպի հիման վրա։
Մումի դոլ (մուլտֆիլմերի շարք)

**Մումի դոլ** (), մուլտֆիլմերի խորհրդային եռագրություն` նկարահանված «Սվերդլովսկտելեֆիլմ» ստուդիայի կողմից։ Նկարահանվել է ըստ ֆինն գրող Տուվե Յանսոնի «Հրաշագործի գլխարկը» հեքիաթի մոտիվների։

Բաղկացած է երեք սերիաներից.

# 1980 թվական` «Գործը հաջողվել է», 15 րոպե, 23 վայրկյան
# 1981 թվական` «Ամառը Մումի դոլում», 20 րոպե
# 1983 թվական` «Մումի դոլում աշուն է  գալիս» 16 րոպե, 19 վայրկյան

Հեռուստապրեմիերան Սվերդոլյան և Կենտրոնական հեռուստաընկերություններում կայացել է գարնանային դպրոցական արձակուրդների ժամանակ, 1980 թվականին։
 
Այս մուլտֆիլմը երկրորդն էր Տուվե Յանսոնի խորհրդային էկրանավորած հեքիաթներից 1978 թվականին տիկնիկային եռագրությունից հետո։ Ի տարբերություն մյուս էկրանավորումների` արտաքին տեսքը շատ էր տարբերվում Յանսոնի նախնական պատկերազարդումից։ Կերպարը փոխելու որոշումը կապված էր նրա հետ, որ Անատոլի Ալյաշևը որոշել էր մուլտֆիլմի համար ստեղծել կենսուրախ և աշխույժ տոն, որում դասական կերպարը ընդհանրապես չէր համապատասխանում. «անհամաչափ տարբեր տարօրինակ էակները` ծանր մարմիններով, որոնց ձեռքերն այնքան կարճ էին, որ չէր կարողանում հասցնել քթին»: Մումի դոլի նոր կերպարը նկարել է գրքային պատկերազարդող Եվգենիա Ստերլիգովան, իսկ երաժշտությունը գրել է օպերային կոմպոզիտոր Վլադիմիր Կոբեկինը։ Գրեթե բոլոր կերպարները համարվում են երկչափ պատկերված և միայն հրաշագործին է պատկերել եռաչափ տիկնիկ։

Սցենարը գրվել է նաև չորրորդ մասի համար, որը պատմում էր Մումի դոլում ձմռան մասին, սակայն նկարահանումները կանգնեցվել է ֆինանսավորման դադարեցման պատճառով։

## Հեղինակներ
* Ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ` Անատոլի Ալյաշև (1,2,3)
* Բեմադրող նկարիչ` Եվգենիա Ստերլիգովա (1,2,3)
* Կոմպոզիտոր` Վլադիմիր Կոբեկին (1,2,3)
* Օպերատոր` Վլադիմիր Ռոժին (1,2,3)
* Հնչյունային օպերատոր` Բորիս Բերեստեցկի (1,2,3)
* Մոնտաժը` Լ. Տուրովեցի (1,2,3)
* Խմբագիր` Վ. Խայդարով (1,2,3)

## Դերերը հնչյունավորել են
* Նիկոլայ Լիտվինով 
* Վսևոլոդ Լարիոնով
* Իրինա Պոտոցկայա 
* Նատալյա Լիտվինովա 
* Զինաիդա Նարիշկինա 
* Գալինա Իվանովա 
* Անատոլի Շչուկին 
* Ագար Վլասովա 
* Սվետլանա Հարլապ
* Ալեքսանդր Օչերետյանսկի
* Ռոգվոլդ Սուխովերկո 
* Գալինա Կորդուբ

## Ցուցահանդեսներ
* 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ից 2013 թվականի ապրիլի 1-ը Եկատիրինբուրգում «Մումի-դոլ` Յա-ից Ա» հոբելյար ցուցահանդեսով նշվել է մուլտֆիլմի 30-ամյակը։

## Պարգևներ
* Անատոլի Ալյաշևը պարգևատրվել է մրցանակներով հետևյալ փառատոններում.

* 1980 թվական` «Գործը հաջողվել է» («Մումի-դոլ» շարքից)` Համամիութենական հեռուստաֆիլմի փառատոնի ժյուրիի մրցանակ Երևանում 
* 1983 թվական` «Մումի-դոլում աշուն է» («Մումի-դոլ շարքից»)` XII Համամիութենական հեռուստաֆիլմերի փառատոնի ժյուրիի մրցանակ Կիևում

## Տես նաև
* Մումի տրոլլներ` 1978 թվականին նկարահանված խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմերի շարք

## Թողարկում
*«Մումի-դոլ» մուլտֆիլմերի շարքը թողարկվել է «Հրաշագործի Գլխարկը» սկավառակի վրա, MPEG-4 Video ձևաչափով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
*
Օկտայ Սադիգզադե

**Օկտայ Սեյիդ Հուսեյն օկլի Սադիգզադե** (, ), Ադրբեջանի գեղարվեստի դպրոցի ներկայացուցիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (1992), ԱՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (2014)։

## Կենսագրություն
Օկտայ Սադիգզադեն ծնվել է 1921 թվականի փետրվարի 21-ին Ադրբեջանի Խիզի շրջանում։ Սովորել է Բաքվի գեղարվեստի քոլեջում 1935-1939 թվականներին։ 1941 թվականին նրա ընտանիքն աքսորվել է։ 1946 թվականին Բաքու վերադառնալուց հետո նա սկսել է զբաղվել գրքերի գրաֆիկայով։ Ուսումը շարունակելու համար ընդունվել է Սուրիկովի անվան Մոսկվայի արվեստի պետական ինստիտուտ և ավարտել 1956 թվականին ինստիտուտի գրաֆիկայի ֆակուլտետ։

Ինստիտուտն ավարտելուց հետո նա իր կարիերան սկսել է Բաքվի «Ազերնեշր» հրատարակչությունում որպես գեղարվեստական խմբագիր։ Նկարչի աշխատանքներին հատուկ տեղ է հատկացվել Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Նիզամի Գյանջևիի անվան ադրբեջանական գրականության թանգարանի, Ադրբեջանի ազգային պատմության թանգարանի, Ուզեիր Հաջիբեկովի, Հուսեյն Ջավիդի, Սամեդ Վուրղունի և Բյուլ-բյուլի տուն-թանգարանների ձևավորման մեջ։

Նկարչի աշխատանքները ցուցադրվում են Ադրբեջանի պետական արվեստի թանգարանում, ինչպես նաև Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Օկտայ Սադիգզադեի նկարները պահվում են ԱՄՆ-ի, Գերմանիայի, Կանադայի, Իսրայելի և այլ երկրների մասնավոր հավաքածուներում։

2014 թվականին նա կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած ծառայությունների համար արժանացել է ԱՀ պետական մրցանակի։

Օկտայ Սադիգզադեն մահացել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՝ 93 տարեկան հասակում, Բաքվում։

## Արտաքին հղումներ
* Из беседы Президента Азербайджанской Республики Гейдара Алиева с ‎народным художником Огтаем Садыгзаде - Президентский дворец, 13 ‎марта 1999 года

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Էօրնեկեան դպրոց

**Էօրնեկեան դպրոց** (), Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի հանրակրթական դպրոց, որը կապված է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հետ, որը Հայ Առաքելական եկեղեցու կարգավորող մարմինն է։ Դպրոցը վերահսկում է Էօրնեկեան հանրային կրթական հիմնադրամը։

## Ակնարկ
Էօրնեկեան դպրոցը բացվել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ 80 աշակերտով, 1959 թվականից գործող Վաղարշապատի թիվ 13 դպրոցի հիման վրա։ Էօրնեկեան դպրոցի հիմնադրամը նախաձեռնել է Գարեգին Բ կաթողիկոսը և արգենտինահայ գործարար Էդուարդո Էռնեկյանի ֆինանսական աջակցությամբ։ Դպրոցը ստեղծվել է 2009 թվականից 2017 թվականների ընթացքում Վաղարշապատի թիվ 13 դպրոցի շենքում։

Դպրոցի նոր շենքը գտնվում է Մայր Աթոռի համալիրի տարածքում։ Շինարարությունը սկսվել է 2012 թվականին և իրականացվել է Էդուարդո Էռնեկյանի նվիրատվությունների միջոցով։ 2017-2018 ուսումնական տարվա 2017 թվականի սեպտեմբերի 14-ին կայացել է պաշտոնական երդման արարողությունը։ Նրան մասնակցում էին Սերժ Սարգսյանը, Գարեգին Բ կաթողիկոսը։

Շենքը նախագծվել է անվանի ճարտարապետ Արտակ Ղուլյանի կողմից։ 

Շենքի առաջին հարկում գրադարան է, ընթերցասրահը և մարզասրահը։ Առաջին և երկրորդ հարկում կա 32 դասասենյակ, 8 լաբորատորիաներ, միջոցառումների դահլիճ, առողջապահական կլինիկա և հանդիպումների սենյակներ։ Դպրոցում կան 1-ից 12-րդ դասարաններ։ Դպրոցը ի վիճակի է տեղավորել մինչև 600 ուսանող։ Յուրաքանչյուր դասասենյակում կա առավելագույնը 15 տեղ է։ Ուսանողները հիմնականում Վաղարշապատ քաղաքից են, ինչպես նաև Արմավիրի մարզի հարևան գյուղերից։ Դպրոցը ուսանողներ ունի նաև մայրաքաղաք Երևանից։

Էօրնեկեան դպրոցը Հայաստանի առաջին դպրոցն է, որը գործում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի կառավարման ներքո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Էօրնեկեան դպրոցի բացման արարողություն

Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Հայաստանի դպրոցներ
Կլարենս

**Կլարենս** (), փոքր գյուղ Շվեյցարիայի Մոնտրյո կոմմունայի Վո կանտոնում։ Գտնվում է Ժնևի լճի հյուսիսարևելյան ափին։
 
Կլարենսը տեղակայված է Մոնտրյո քաղաքի կողքին։ Կլարանս, Մոնտրյոյի այս շրջանը 19-րդ դարում դիտարկվում էր որպես մեկ միասնական տարածք, որը տեղակայված է Շվեյցարիայի Ժնևի լճի հյուսիսարևելյան ափերին ( Clarens, Vernex, Chernex, Territet, Veytaux): Այս տարածքները Շվեյցարական Ռիվերայի մասն են և մի ժամանակ գրավիչ էին բազմաթիվ կոմպոզիտորների և գրողների համար։

## Բնություն, կլիմա և տնտեսություն
Գյուղը գտնվում է Ժնևի լճի հյուսիսային ափին։ Տարվա ցուրտ կեսում միջին ամսական ջերմաստիճանը մոտավորապես 3-7&nbsp;°C: Այս կողմերում աճում է բարձրակարգ խաղող։ Կան ջրաբուժական կառույցներ, 17% աղաջրերով, մագնեզիումի քլորիդներով։ Մոտակայքում կան նաև Լավեյ լե Բան () կոչվող թույլ ալկալիական, տաք ծծմբական աղբյուրներ։ Կլարենս գյուղում և առհասարակ այս շրջանում լավ են զարգացած հաղորդակցության ուղիները։ Կլիման բավականին հաստատուն է և չափավոր խոնավ։ Կլարենսը շրջապատված է Ալպերով։
մինի|ձախից|Կլարենսը շրջապատող Ալպերը

## Հայտնի մարդիկ
Երկար ժամանակ Կլարենսում է ապրել ռուս մեծ կոմպոզիտոր Պ․ Ի․ Չայկովսկին։ Այստեղ է նա գրել Եվգենի Օնեգին և Ժաննա դ'Արկ օպերաները, ինչպես նաև հանրաճանաչ նվագախմբի հետ ջութակի համար կոնցերտը (մարտ 1878)։ Այն տեղում, որտեղ ապրել է Չայկովսկին այժմ գտնվում է Ռոյալ Պլազա (Royal Plaza) հյուրանոցը։

Մոնտրյոի և Կլարենսի շրջակայքում է ապրել մեկ այլ ռուս կոմպոզիտոր՝ Իգոր Ստրավինսկին։ Այստեղ է նա գրել իրեն համաշխարհային ճանաչում բերած Սուրբ Գարուն բալետը։ Ավելի ուշ, 1919 թվականին ստրավինսկին գրեց նաև մեկ այլ հայտնի բալետ՝ Պուլչինելլան։ Ստրավինսկուն հիշում են և Կլարենսում և Մոնտրյոյում։ Կլարենսում իր բալետի պատվին փողոցներից մեկը կոչել են «Rue du Sacre du Printemps» (Սուրբ գարնան փողոց), իսկ Մոնտրյոյում Ստրավինսկու պատվին են անվանել համերգասրահը՝ «Auditorium Strawinsky» (Ստրավինսկու համերգասրահ)։

Հայտնի ռուս գրող Վլադիմիր Նաբոկովը 1960 թվականից մինչև իր մահը՝ 1977 թվականը, իր կին Վերայի հետ միասին ապրել է Մոնտրյոյում։ Նա 1964 թվականից վարձակալում էր Մոնտրյո Պալասի () համարներից մեկը։ Նաբոկովը Մոնտրյոյում մի քանի ստեղծագործություններ է գրել։ Նաբոկովը թաղված է Կլարենսի գերեզմանոցում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեյցարիա
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր
Սիրո Բարոնի

**Սիրո Բարոնի** (, ), վաղ բարոկկոյի շրջանի իտալացի նկարիչ, հիմնական գործունեությունը ծավալել է Մանտովայում։

## Կենսագրություն
Ծնված լինելով Մանտովայում` նա ապրել է 18-րդ դարում և հավանական է, որ գործունեություն է ծավալել միայն իր հայրենի քաղաքում։ Նրա կեսագրությունից քիչ է հայտնի, և նրա աշխատանքներից շատերը ոչնչացել են անցած դարի սկզբում։ Սուրբ Ամբրոջիո եկեղեցու աղոթատեղիում գոյություն է ունեցել նրա «Քրիստոսը երևում է մարդկանց» աշխատանքը, որը ոչնչացել է տաճարի ավերման ընթացքում 18-րդ դարի վերջին։ Ըստ հնագույն աղբյուրների` Մանտովայի Սանտ Անդրեա բազիլիկ եկեղեցում էր գտնվում Բարոնիի «Օրհնված աստվածամայրը ծաղկանոցում» վահանակը, ինչպես նաև` «Սրբեր Քրիստինոն և Քրիստիանոն» նկարը Սուրբ Կամիլո դե Լերիզ եկեղեցում, որոնցից այսօր հետք չի պահպանվել։

Անհայտ է մնում Մանդովայի Սուրբ Մանդևին եկեղեցում գոյություն ունեցած հնագույն նկարի ճակատագիրը, որը հիշատակվել է հնագույն աղբյուրներում, և ներկայացնում է «Աստվածամայրը երեխայի հետ գահի վրա», «Սուրբ Ջուզեպեն, Սուրբ Լուիջի Գոնցագան և Պահապան հրեշտակը» նկարները։ Պահպանված աշխատանքների մեջ մենք կարող ենք նշել կտավը, որը տեղադրված է Սուրբ Բարնաբա քաղաքային եկեղեցում և պատկերում է «Սուրբ Ջուլիանայի մահը», Քաստելուովոյի եկեղեցում պահվող աշխատանքը, որը պատկերում է «Մադոննային` Սրբեր Անտոնիոյի և Իմերիոյի հետ» և ստորագրված և թվագրված է 1748 թվականին։ Պահպանված աշխատանքներից է Աքուանեգրա սուլ Կիեզե եկեղեցում գտնվող աշխատանքը, որը թվագրված է 1751 թվականով։

Նա 1754 թվականից սկսած եղել է Մանտովայի Գեղարվեստական ակադեմիայի թղթակից-անդամ։ Նա նկարել է Ecce Homo աշխատանքը Սանթ Ամբրոջիո մատուռի համար (որը քանդվել է 1789 թվականին)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:18-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Գեորգի Տրայկով

**Գեորգի Տրայկով** (, ), բուլղար պետական և քաղաքական գործիչ։ Բուլղարիայի հողագործական ժողովրդական միություն կուսակցության անդամ և առաջնորդ։ 1964 թվականի ապրիլի 23-ից մինչև 1971 թվականի հուլիսի 6-ը եղել է Բուլղարիայի Ազգային Ժողովի կազմի նախագահ։

## Կենսագրություն
Գեորգի Տրայկովը ծնվել է 1898 թվականի ապրիլի 14-ին Հունաստանում։ Հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Վառնա։

1919 թվականին դարձել է Բուլղարիայի հողագործական ժողովրդական միություն կուսակցության անդամ։ Մասնակցել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը, որի համար ձերբակալվել է, սակայն 1924 թվականին ներում է շնորհվել։ Հաջորդող տարիների ընթացքում եղել է «Երիտասարդական գյուղատնտեսական դրոշակ» թերթի խմբագիր և Վառնայում պրոֆմիութենական ակտիվիստ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Բուլղարիայի Հայրենական ճակատի աշխատանքի մեջ։ Բուլղարիայի հողագործական ժողովրդական միություն կուսակցության ձախ թևի կողմնակիցը 1943 թվականին գլխավորվել է Վառնայի Հայրենական ճակատի գավառական կոմիտեն, իսկ պետական հեղաշրջումից հետո, 1944 թվականի սեպտեմբերին դարձել է շրջանի ղեկավար։ 1945 թվականին ընտրվել է Բուլղարիայի հողագործական ժողովրդական միություն կուսակցության ղեկավարության կազմի մեջ, իսկ 1947 թվականին դարձել է նրա առաջնորդը։

1946-1950 թվականներին եղել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության գյուղատնտեսության և պարենամթերքի նախարար։ 1947 թվականից մինչև 1956 թվականը եղել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1956 թվականից մինչև 1964 թվականը՝ Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության նախարարների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։

1964-1971 թվականներին եղել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության Ազգային Ժողովի պրեզիդիումի նախագահ, 1971-1972 թվականներին՝ Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության Ազգային Ժողովի նախագահ։ 1971 թվականից մինչև 1974 թվականը եղել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության պետական խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։

Որդին հայտնի լրագրող Բոյան Տրայկովն է եղել, որը մահացել է 2014 թվականին։ Գեորգի Տրայկովը մահացել է 1975 թվականի հունվարի 14-ին Սոֆիայում՝ 76 տարեկան հասակում։

## Մրցանակներ և կոչումներ
* Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության հերոս (1968)
* Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս
* Լենինի շքանշան (05.04.1968)
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան (06.04.1973)
* Լենինի միջազգային մրցանակ «Ազգերի միջև խաղաղության ամրապնդման համար» (1962)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Առաջին ուսուցիչը (ֆիլմ)

**«Առաջին ուսուցիչը»** (), ռեժիսոր Անդրեյ Միխալկով-Կոնչալովսկու դեբյուտային լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը։ Նկարահանվել է Չինգիզ Այթմատովի համանուն գրքի հիման վրա։

## Սյուժե
Գործողություններ ծավալվում են խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին Ղրղզստանում։

Ոչ այնքան վաղուց ավարտվել է քաղաքացիական պատերազմը։ Կոմերիտական ուղեգրով հեռավոր աուլ է գալիս ուսուցիչ Դույշենը, որը նախկին կարմիրբանակային է։ Նրա ջերմությունն ու մոլեռանդությունը, որով նա փորձում է ժողովրդի մեջ առաջընթաց արձանագրել, բախվում են Արևելքում կյանքի դարավոր ավանդույթներին։

## Դերերում
* Նատալյա Արինբասարովա – *Ալթինայ
* Բոլոտ Բեյշենալիև – *ուսուցիչ Դյույշեն
* Ռոզա Տաբալդիևա – *աղջիկ ձիու վրա
* Սովետբեկ Ջումադիլով – *Կաիմբայ
* Նասրեդին Դուբաշև
* Կլարա Յուսուպժանովա – *Բուրմա
* Կասիմ Աբենուլա Ժակիբաև
* [[Դարկուլ Կույուկովա]] – *Ալթինայի մորաքույրը
* Բակեն Կիդիկեևա – *Չեռնուխա
* Իդրիս Նոգայբաև – *բայ Նարմագամբետ

## Նկարահանման խումբ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Անդրեյ Միխալկով-Կոնչալովսկի
* Սցենարիստներ՝ Չինգիզ Այթմատով, Ֆրիդրիխ Գորենշտեյն, Բորիս Դոբրոդեև, Անդրեյ Միխալկով-Կոնչալովսկի
* Օպերատոր՝ Գեորգի Ռերբերգ
* Կոմպոզիտոր՝ Վյաչեսլավ Օվչիննիկով
* Բեմադրող նկարիչ՝ Միխայիլ Ռոմադին
* Հնչյունային օպերատոր՝ Եվգենի Կաշկևիչ, Սոֆիա Կացենելենբոգեն
* Մոնտաժող՝ Եվա Լադիժենսկայա
* Համակցված նկարահանումների օպերատոր՝ Բորիս Տրավկին

## Մրցանակներ
* Վենետիկի կինոփառատոնի արծաթե մեդալ և Վոլպիի գավաթ կանանց լավագույն դերի համար (1966) - Նատալյա Արինբասարովա
* Հռոմի «Կապիտոլիումի Յուպիտեր» 2-րդ միջազգային կինոդիտման մրցանակ (1966)
* Կիևի համամիութենական կինոփառատոնի մրցանակ (1966)
* Ժյուրիի հատուկ մրցանակ Երի միջազգային կինոփառատոնում (1967)

## Փաստեր
* «Առաջին ուսուցիչը» Անդրեյ Կոնչալովսկու առաջին լիամետրաժ ֆիլմն է, որը նրա դիպլոմային աշխատանքն է ՎԳԻԿ-ում։
* Անդրեյ Կոնչալովսկին իր «Վսեմացնող խաբեություն» գրքում հիշատակում է գրող և կինոդրամատուրգ Ֆրիդրիխ Գորենշտեյնին՝ որպես «Առաջին ուսուցիչը» ֆիլմի սցենարի համահեղինակ։
* Կինոօպերատոր Գեորգի Ռերբերգի դեբյուտային աշխատանքն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Առաջին ուսուցիչը» ֆիլմը Անդրեյ Կոնչալովսկու կայքում
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անդրեյ Կոնչալովսկու ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1965 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Սիմեոն Ռադև

**Սիմեոն Ռադև** (, ), բուլղար պատմաբան, հրապարակախոս, լրագրող, դիվանագետ և գեղարվեստական քննադատ։ Պատմագրական «Ժամանակակից Բուլղարիայի կառուցողներ» աշխատության հեղինակ։

## Կենսագրություն
Սիմեոն Ռադևը ծնվել է 1879 թվականի հունվարի 19-ին Ռեսենում, Օսմանյան կայսրություն։ Սովորել է Ստամբուլի «Գալաթասարայ» ֆրանսիական քոլեջում։

1903-1909 թվականներին եղել է «Вечерна поща» թերթի թղթակից։ Ակտիվ լուսաբանել է Ռուսաստանում 1905-1907 թվականների հեղափոխության դեպքերը։

1910-11 թվականներին հրապարակել է պատմագրական «Ժամանակակից Բուլղարիայի կառուցողներ» աշխատությունը, որը նվիրված է եղել Բուլղարիայի երրորդ կայսրության պատմության դեպքերին. Բեռլինի կոնգրեսին, Բուլղարիայի միասնական իշխանությանը և Արևելյան Ռումելիային, սերբ-բուլղարական պատերազմին, բուլղար-ռուսական դիվանագիտական կոնֆլիկտին, Ալեքսանդր Բաթենբերգի տապալմանը, նրա վերականգնմանը և գահից հրաժարմանը, Ստեֆան Ստամբոլովի կառավարությանը և Ռուսեում և Սիլիստրայում ցույցերին։

Առաջին և Երկրորդ Բալկանյան պատերազմներում մասնակցել է որպես սպա և ռազմական թղթակից։

1913 թվականից մինչև 1940 թվականը զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ.
* 1913-1916 թվականներ՝ Ռումինիայում եղել է Բուլղարիայի դեսպան։
* 1916-1917 թվականներին Շվեյցարիայում, 1920-1921 թվականներին՝ Նիդեռլանդներում, 1923-1925 թվականներին՝ Թուրքիայում, 1925-1933 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում, 1935-1938 թվականներին՝ Մեծ Բրիտանիայում և 1938-1940 թվականներին Բելգիայում եղել է Բուլղարիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Սիմեոն Ռադևը մահացել է 1967 թվականի փետրվարի 15-ին Սոֆիայում՝ 88 տարեկան հասակում։

## Մատենագրություն
* Строителите на съвременна България (Ժամանակակից Բուլղարիայի կառուցողներ), 1910—11.
* Това, което видях от Балканската война
* Македония и Българското възраждане през XIX век (Մակեդոնիա և Բուլղարական վերածնունդը 19-րդ դարում)։
* Погледи върху литературата и изкуството и лични спомени, 1965.
* Ранни спомени, 1967.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биографични бележки
* Живот в служба на България — очерк
* „"Първи сръбско-гръцки разговори за поделбата на Македония", публикувано в „Юбилеен сборник Андрей Тошев“, София, 1942 година
* „Живот в служба на България“ Очерк на живота и творчеството на Симеон Радев от Борислав Гърдев.
* Симеон Радев в родословното дърво на фамилия Хаджииванови
* „Симеон Радев и „Строителите на съвременна България“, БНТ, История.bg, 20 януари 2015

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գալաթասարայի վարժարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
PNL (ռեփ դուետ)

**PNL** («**P**eace **N**' **L**ovés» [Խաղաղություն Ու Փող] բառի հապավումը), ֆրանսիական ռեփ դուետ, որի անդամներն են **Ադեմոն** (, իրական անունը՝ Թարիք Անդրիու , ծնվ. 1986թ. դեկտեմբերի 26) և **Էն.Օ.Էսը** (, իրական անունը՝ Նաբիլ Անդրիու , ծնվ. 1989թ. ապրիլի 25)։ Եղբայրները ծագումով ալժիրցի են։

Դուետն հայտնի է մամուլում հարցազրույցների բացարձակ բացակայությամբ, ինչպես նաև իրենց նորարարական տեսահոլովակներով, որոնք նկարահանվել են Ճապոնիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, Իսլանդիայում, Հարավային Աֆրիկայում, Նամիբիայում, Ջամայկայում և այլուր։

## Գործունեություն
Դուետը հիմնադրվել է 2014 թվականին, իսկ հաջորդ տարի թողարկել է իր «Le Monde Chico» անվանումը կրող դեբյուտային ստուդիական ալբոմը։ 2016 թվականին թողարկվել է «Dans la légende» կոչվող երկրորդ ալբոմը, որը ունեցել է շուրջ է 1 միլիոն օրինակի վաճառք և ստացել է ադամանդե սերտիֆիկատ։

2017 թվականին PNL-ն պետք է ելույթ ունենար ԱՄՆ-ում անցկացվող Coachella երաժշտական փառատոնին, սակայն Ադեմոյի դատվածության պատճառով մերժել էին նրանց մուտքն ԱՄՆ։ 2019 թվականին դուետը թողարկեց իր «Deux frères» կոչվող երրորդ ալբոմը, որը առաջին շաբաթում վաճառվեց 100,000 օրինակով։ 2020 թվականին Netflix-ում ներկայացվեց դուետի մեկ ժամանոց համերգային ֆիլմը, որը նկարահանվել է 2017 թվականի շրջագայության ընթացքում։

## Երաժշտական ոճ
PNL-ը ստեղծագործում է քլաուդ ռեփ ոճում։ Ֆրանսիացի լրագրող Օլիվիե Կաշենն նրանց ոճն անվանել է «հում, հիպնոզացնող և հուզիչ», որն ըստ նրա թարմություն է տալիս ֆրանսիական ռեփին։ Դուետի երգերի հիմնական թեմաներն են` փող, թմրանյութերի վաճառք, ընտանիք և այլ մարդկանցից տարբերվելու զգացողությունը։

## Սկավառակագրություն
### Ստուդիական ալբոմներ
*«Le Monde Chico» (2015)
*«Dans la légende» (2016)
*«Deux frères» (2019)

### Միքսթեյփեր
*«Que la famille» (2015)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:2014 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Ֆիլիպ Կուտև

**Ֆիլիպ Կուտև** (, ), բուլղար կոմպոզիտոր, դիրիժոր, ազգագրագետ, բանագետ, բուլղարական ժողովրդական երաժշտության մասսայականացնող։

## Կենսագրություն
Ֆիլիպ Կուտևը ծնվել է 1903 թվականի հունիսի 13-ին Այթոսում, Բուրգասի մարզ։ 1922 թվականից սովորել է ջութակ նվագել պրոֆեսոր Հանս Կոհի մոտ։ 1926 թվականին ավարտել է Երաժշտական բարձրագույն դպրոցը, իսկ 1930 թվականին՝ Ազգային երաժշտական ակադեմիայի մանկավարժական բաժինը։ Դրանից հետո ավելի քան 5 տարի Բուրգասի 24-րդ հեծելազորային գնդում, ապա նաև Սոֆիայի 6-րդ հեծելազորային գնդում աշխատել է զինվորական նվագախմբի կապելմայստեր։ Եղել է գնդապետի կոչումով զինվորական երաժիշտ։

1951 թվականին Սոֆիայում հիմնադրել է Բուլղարիայի ժողովրդական պարի և երգի առաջին պետական անսամբլը, որի ղեկավարն է եղել մինչև իր մահը։ Կոլեկտիվի հետ միասին հանդես է եկել աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։ Այժմ անսամբլը կրում է նրա անունը։

Ֆիլիպ Կուտևը մահացել է 1982 թվականի նոյեմբերի 27-ին, 79 տարեկան հասակում։

## Ստեղծագործություն
Մի շարք ստեղծագործություններ հեղինակ է, որոնք ստեղծվել են բուլղարական ժողովրդական երաժշտության հիմքի վրա, այդ թվում, երգչախմբային և նվագախմբային երաժշտության («Բուլղարական հագներգություն», 1937, «Գերման» սիմֆոնիկ պոեմ, 1940 (անձրևի հին բուլղարական ծիսակարգի հիման վրա), «Երիտասարդություն» սիմֆոնիա, 1947 և այլն), կամերային երաժշտության, կանտատների, բազմաթիվ երգերի։

Երգեր է գրել կինոյի համար (ֆիլմ «Под игото», 1952 և «Хитър Петър», 1960):

Նրա ստեղծագործության հիմնական նպատակն էր ոճավորումը, ներդաշնակացումը և իսկական ֆոլկլորի ստեղծումը, դրա պահպանումը և ներկայացումը։

Կուտևի անսամբլի օրինակով հետագայում ստեղծվել են մի քանի ֆոլկլորային կոլեկտիվներ, որոնցից են «Թրակիան» (հարավ-բուլղարական ֆոլկլոր), «Սևերնյաչկին» (հյուսիս-բուլղարական ֆոլկլոր), «Պիրինը» (Բուլղարիայի հարավ-արևմուտքի ֆոլկլոր) և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Filip Kutev — Pearls of Bulgarian music culture
* От и за Филип Кутев в Своден каталог НАБИС – национален каталог на академичните библиотеки в България
* Официален сайт на Държавен фолклорен ансамбъл „Филип Кутев“

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ազգագրագետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանահավաքներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դիրիժորներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի երաժշտագետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ջութակահարներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի ազգային երաժշտական ակադեմիայի շրջանավարտներ