Պոլ Նիկոլա

**Պոլ Նիկոլա** (, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող: Հայտնի է «Ռեդ Սթար» ակումբի և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում ելույթներով: Ֆրանսիայի քառակի գավաթակիր։ Երեք Օլիմպիական խաղերի մասնակից:

Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո դարձել է մարզիչ։ 1949-1950 թվականներին, որպես մարզչական եռապետության մաս, գլխավորել է Ֆրանսիայի ազգային հավաքականը։

## Ակումբային կարիերա
Երեք տարեկանում կորցրել է մորը, իսկ տասնհինգ տարեկանում՝ հորը։ Նրան եղբոր՝ Անրիի հետ մեծացրել է խորթ մայրը։ Երիտասարդ տարիքում ցուցադրել է ֆուտբոլիստի արտասովոր ունակությունները և հրավեր ստացել «Գալիա» ակումբից (Փարիզ)։ 1920 թվականին բանակում ծառայելիս նրա ավագ Լյուսիեն Գամբլենը համոզել է Պոլին միանալ «Ռեդ Սթար» ակումբին։ Նիկոլան միանգամից հարմարվել է նոր թիմում։ Երեք անգամ հաղթել է Փարիզի առաջնությունում։ 1921 թվականին դարձել Է Ֆրանսիայի գավաթակիր։ «Ռեդ Սթար»- ը 2:1 հաշվով հաղթել է Փարիզի «Օլիմպիկ» ակումբին և իր պատմության մեջ առաջին անգամ նվաճել այդ գավաթը։ 1922 թվականին «Ռեդ Սթարը» կրկին նվաճել է Ֆրանսիայի գավաթը՝ եզրափակչում 2:0 հաշվով հաղթելով «Ռենին», Պոլը խփել է թիմի գոլերից մեկը: 1923 թվականին Նիկոլի ակումբը երրորդ անգամ է նվաճել ազգային գավաթը։ Եզրափակիչ խաղում «Ռեդ Սթար»- ը 4:2 հաշվով հաղթել է «Սեթ»- ին։

1928 թվականին նա ևս մեկ անգամ նվաճել է Ֆրանսիայի գավաթակրի տիտղոսը, այս անգամ «Ռեդ Սթար»- ը 3:1 հաշվով հաղթել է «Սա Փարիզ»- ին։ Նիկոլան գոլ չի խփել եզրափակչում, բայց այս մրցաշրջանում գավաթի վեց խաղերում աչքի է ընկել 10 անգամ։ Այդ ժամանակ Պոլը դարձել է առաջին ֆուտբոլիստը, ով մեկ ակումբի հետ նվաճել է Ֆրանսիայի գավաթի չորս տիտղոս։

1929 թվականին ընտանեկան պատճառներով տեղափոխվել է Ամիեն, որտեղ բացել է մթերային խանութ։ Մինչև 1935 թվականը խաղացել է տեղի «Ամիեն» ակումբում։

## Ելույթներ ազգային հավաքականում
ձախից|մինի|250x250пкс|Ֆրանսիան 1920 թվականի Օլիմպիական խաղերում։ Նիկոլան ներքևի շարքում երրորդն է։
1919 թվականին մասնակցել է Միջդաշնակցական խաղերին, Առաջին համաշխարհային պատերազմում հաղթող երկրների կողմից կազմակերպված խոշոր մարզական մրցումներին։ Մրցումներին մասնակցել են իրենց երկրների զինված ուժերի ներկա և նախկին մասնակիցները: Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում (ինչպես և մյուս թիմերում) հանդես են եկել հայտնի ֆուտբոլիստներ, ազգային հավաքականի խաղացողներ։ Մրցաշարի հանդիպումները չեն մտել ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական ռեգիստրի մեջ: Խաղերն անցկացվել են Փարիզի Նոր Պերշինգ մարզադաշտում։ Ֆրանսիան վստահորեն հաղթել է A խմբում՝ տանելով երեք հաղթանակ: Նիկոլան գոլ է խփել այդ հանդիպումներից յուրաքանչյուրում. երկու անգամ գրավել է Ռումինիայի դարպասը (4:0), չորս անգամ աչքի է ընկել Հունաստանի դեմ խաղում (11: 0), ինչպես նաև երկրորդ գոլը խփել Իտալիայի դեմ առաջին տեղի համար վճռորոշ խաղում (2:0)։ Եզրափակիչում ֆրանսիացիները 2:3 հաշվով զիջել են Չեխոսլովակիայի հավաքականին՝ խաղավերջում բաց թողնելով երկու գոլ։ Պոլ Նիկոլան 7 գոլով դարձել է մրցաշարի լավագույն ռմբարկու։

1920 թվականի հունվարին իր նորամուտը նշել է Ֆրանսիայի հավաքականի պաշտոնական խաղում։ Նրա նորամուտի խաղում ֆրանսիացիները 4:9 հաշվով զիջել են Իտալիայի հավաքականին, իսկ Նիկոլան խփել է իր թիմի առաջին գոլը։

1920 թվականի ամռանը հավաքականի կազմում հանդես է եկել Բրյուսելի Օլիմպիական խաղերում։ Քառորդ եզրափակչում Ֆրանսիան 3:1 հաշվով ռևանշ է վերցրել Իտալիայից, իսկ Պոլը կրկին աչքի է ընկել գոլով։ Կիսաեզրափակիչում ֆրանսիացիները 1:4 հաշվով զիջել են Չեխոսլովակիայի հավաքականին: Արծաթե և բրոնզե մեդալակիրներին որոշող լրացուցիչ մրցաշարին թիմը չի մասնակցել։

1921 թվականի մայիսին խաղացել է Անգլիայի սիրողական հավաքականի դեմ խաղում, որն ավարտվել է ֆրանսիացիների պատմական հաղթանակով՝ 2։ 1 հաշվով։
ձախից|մինի|235x235пкс|Պոլ Նիկոլան 1957 թվականին:
1924 թվականի Օլիմպիական խաղերում Նիկոլան երեք գոլ է խփել։ Երկու անգամ աչքի ընկել Լատվիայի հավաքականի հետ առաջին խաղում (7:0), ինչպես նաև խփել իր թիմի միակ գոլը խաղերի ապագա հաղթող Ուրուգվայի հավաքականի հետ քառորդ եզրափակչի խաղում (1:5)։

Հանդես է եկել նաև 1928 թվականի Օլիմպիական խաղերում, որտեղ Ֆրանսիան առաջին իսկ ռաունդում 3:4 հաշվով զիջել Է Իտալիային։

Ընդհանուր առմամբ, 1920-1931 թվականներին հավաքականում անցկացրել է 35 հանդիպում, որոնցում խփել է 20 գոլ։ 18 հանդիպում անցկացրել է թիմի ավագի դերում։

## Մարզիչ և ֆունկցիոներ
1949 թվականին ընդգրկվել է Ֆրանսիայի հավաքականի մարզչական խորհրդի կազմում, նրանից բացի խորհրդում եղել են Գաստոն Բարրոն և Ժան Ռիգալը։ Խորհրդի անդամ է եղել 1949-1950 թվականների վեց խաղերի ընթացքում, որոնց թվում են եղել 1950 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական հանդիպումները, որոնցում ֆրանսիացիները մրցաշարի եզրափակիչ փուլի ուղեգիր են զիջել Հարավսլավիայի հավաքականին.

1953-1956 թվականներին եղել է ակումբի ներկայացուցիչների խմբի նախագահ (՝Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային լիգայի նախորդը)։

1954 թվականի սեպտեմբերից զբաղեցրել է «Ֆրանսիայի հավաքականի տնօրենի» պաշտոնը։ Ներգրավված է եղել թիմի հաջողության մեջ 1958 թվականի աշխարհի առաջնությունում, երբ Ալբեր Բատտեի գլխավորած հավաքականը գրավել է երրորդ տեղը։ Ըստ որոշ աղբյուրների 1958 թվականին կարճ ժամանակով կրկին գլխավորել է ազգային հավաքականը։

1959 թվականի մարտին մահացել է ավտովթարից՝ վերադառնալով Բելգիայի դեմ Ֆրանսիայի հավաքականի խաղից։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:1972 մահեր
Կատեգորիա:Ամիենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Կատեգորիա:Ռեդ Սթարի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ֆուտբոլի հավաքականի մարզիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայում մահացածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ