Գնում էր զինվորը ռազմաճակատից

**«Գնում էր զինվորը ռազմաճակատից»** (), ռեժիսոր Վլադիմիր Լեգոշինի ֆիլմը, որը նկարահանվել է «Սոյուզդետֆիլմ» կինոստուդիայում (ԽՍՀՄ) 1939 թվականին Վալենտին Կատաևի «Ես՝ աշխատավոր ժողովրդի որդին...» () վիպակի հիման վրա։

## Գրական հիմք
«Ես՝ աշխատավոր ժողովրդի որդի...» վիպակը Կատաևը գրել է 1936 թվականին և առաջին անգամ հրատարակել 1937 թվականի նոյեմբերին։  Ստեղծագործության անվանումը Կարմիր բանակում գործող զինվորական երդման առաջին արտահայտությունն է։  Վիպակը ստացել է ինչպես գովասանական, այնպես էլ բացասական արձագանքներ («...(վիպակը) «բարքերի պատկերմամբ» հիշեցնում է անցյալ դարի քառասունականների ֆիզիոլոգիական ակնարկներ»)։ 1939 թվականին ֆիլմի թողարկման հետ միաժամանակ ավարտվել է Սերգեյ Պրոկոֆևի «Սեմյոն Կոտկո» օպերան, որը շատ բարձր գնահատական է տվել պիեսին:

Ես վաղուց էի ուզում գրել սովետական օպերա, բայց երկար ժամանակ չէի համարձակվում զբաղվել աշխատանքով, մինչև աստիճանաբար տեսակետ մշակեցի, թե ինչպես պետք է մոտենալ այս խնդրին:.. Ես ուզում էի կենդանի մարդկանց իրենց կրքերով, սիրով, ատելությամբ, ուրախությամբ և տխրությամբ, որոնք, բնականաբար, բխում էին նոր պայմաններից: Այս առումով ինձ հետաքրքրեց Վալենտին Կատաևի «Ես՝ աշխատավոր ժողովրդի որդին...»։ Կատաևի մարդիկ բացարձակապես կենդանի են, և սա ամենակարևորն է: Նրանք ապրում են, ուրախանում, զայրանում, ծիծաղում, և ահա այս կյանքն էի ես ուզում փոխանցել։ 

1983 թվականին Օդեսայի կինոստուդիայում նկարահանվել է «Ես՝ աշխատավոր ժողովրդի որդին» ֆիլմը, որում Սեմյոն Կոտկոյի դերը կատարել է Սերգեյ Մակովեցկին։ 

## Սյուժե
Ուկրաինա, 1918 թվականի փետրվար։ Հայրենի գյուղ է վերադառնում հրետանավոր, Գեորգիևյան շքանշանակիր Սեմյոն Կոտկոն (Մելնիկով), որը չորս տարի ծառայել էր իր համագյուղացի ֆելդֆեբել Տկաչենկոյի (Բելսկի) հրամանատարությամբ։  Նա չէր սիրում այդ երիտասարդ զինվորին, որը նախկինում աղքատ դարբին էր, և նույնիսկ պատերազմից առաջ համարձակվել էր սիրահարվել և նշանադրվել  իր գեղեցկուհի դստեր՝ Սոֆիայի (Սորոգոժսկայա) հետ։  Գյուղը փոխվել է հեղափոխությունից հետո, ենթասպայական ուսադիրների հետ միասին Տկաչենկոն կորցնում է իշխանությունն ու ազդեցությունը։  Սեմյոնը կրկին ուղարկում է խնամախոսների՝ առաջին գյուղական խորհրդի ղեկավար Ռեմենյուկին (Նասոնով) և նավաստի Վասիլի Ցարյովին (Սագալ): Հայրը դժկամությամբ օրհնում է երիտասարդներին:

Ուկրաինական տերության և Գերմանիայի միջև կնքված պայմանագրով երկիր է մտցվում գերմանական բանակը։ 1918 թվականի ամռանը նոր իշխանությունը՝ սպա ֆոն Վիրխովը, տեղացի հողատեր Պան Կլեմբովսկու որդին և գյուղապետ Տկաչենկոն, գյուղում  իրենց վերահսկողության հաստատումը  սկսում են Ցարյովի և Ռեմենյուկի ցուցադրական մահապատժով։  Սեմյոնը և երիտասարդ համագյուղացի Միկոլան (Կոնսովսկի) գնում են անտառ՝ պարտիզանների մոտ։  Ջոկատը արագորեն մեծանում է՝ վերածվելով պարտիզանական բրիգադի՝ դիվիզիայի, որը շուտով հարում է Կարմիր բանակին։  Սեմյոն Կոտկոն վերադառնում է զինվորական ծառայության և դառնում մարտկոցի հրամանատար։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Մելնիկով - Սեմյոն Կոտկո
* Յանինա Ժեյմո - Ֆրոսկա Կոտկո, Սեմյոնի քույրը
* Վալենտինա Սորոգոժսկայա - Սոֆյա, Սեմյոնի հարսնացուն
* Բորիս Բելսկի - Տկաչենկո, Սոֆյայի հայրը
* Դանիել Սագալ - Վասիլի Ցարյով, նավաստի, բոլշևիկ
* Կոնստանտին Նասոնով - Ռեմենյուկ, քաղաքական գործիչ
* Ալեքսեյ Կոնսովսկի - Միկոլա
* Միխայիլ Տրոյանովսկի - ծերունի
* Լուկա Լյաշենկո - Զինովի Պետրովիչ
* Նիկոլայ Տրոֆիմով - Սոլովյով

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1939 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր