Ամուսնալուծության հետևանքներ

Ամուսնալուծությունը կարող է ազդել ինչպես ամուսնալուծվողների, այնպես էլ նրանց երեխաների վրա, որոնք կարող են ծնվել ինչպես կարճաժամկետ, այնպես էլ երկարաժամկետ հեռանկարում: Ամուսնալուծությունից հետո ամուսինները հաճախ ունենում են երջանկության մակարդակի նվազում, տնտեսական կարգավիճակի փոփոխություն և հուզական խնդիրներ: Երեխաների մոտ կարող են դիտվել ակադեմիական, վարքային և հոգեբանական խնդիրներ: Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս՝ ամուսնալուծված ծնողներ ունեցող երեխաներն ավելի հավանական է, որ վարքագծային խնդիրներ ունենան, քան նրանք, որոնց ծնողները ամուսնալուծված չեն։

## Ազդեցությունները երեխաների վրա
Երկայնական ուսումնասիրությունը հայտնում է երեխաների վրա ամուսնալուծության երկարաժամկետ բացասական հետևանքների մասին։

Լինդա Ուեյթը վերլուծել է ամուսնության, ամուսնալուծության և երջանկության միջև կապը՝ օգտագործելով ընտանիքների և տնային տնտեսությունների ազգային հետազոտությունը, և պարզել, որ ամուսնալուծված, դժբախտ ամուսնություն ունեցող ընտանիքներն ավելի երջանիկ չեն, քան նրանք, ովքեր միասին են մնացել: Լայնածավալ ուսումնասիրություններից մեկը նաև պարզել է, որ մարդիկ ավելի հեշտ են վերականգնվում ծնողի մահից հետո, քան ամուսնալուծությունից հետո: Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ ծնողներ կորցրած երեխաները սովորաբար ի վիճակի են հասնել երջանկության նույն մակարդակին, որը նրանք ունեցել են մինչև մահ, մինչդեռ ամուսնալուծված ծնողների երեխաները հաճախ ի վիճակի չեն հասնել երջանկության նույն մակարդակին։

### Զարգացում և վարք
Վաղ տարիքում երեխայի ապրած ամուսնալուծության հետևանքները կարտահայտվեն հետագա կյանքում: Երեխաները կարող են ենթարկվել սոցիալական ազդեցության. որոշ առումներով նրանք կարող են ըմբոստ թվալ: Լայնածավալ ուսումնասիրությունների ընթացքում շատ երեխաներ մեկուսացել են իրենց ծնողների ամուսնալուծությունից հետո: Երեխաները տառապած սթրեսի մեծ քանակի պատճառով սկսել են ավելի արագ հասունանալ, քան անհրաժեշտ է: Օրինակ՝ տնից դուրս գալով միայնակ ապրելը կամ սեփական երեխաներ ունենալը: Ենթադրվում է, որ այս վերաբերմունքն ու գործողությունները տեղի են ունենում այն պատճառով, որ երեխաները կարծում են, որ հենց իրենք են իրենց ծնողների ամուսնալուծության պատճառը: Հետազոտողները պնդում են, որ երեխաների համար լուրջ հետևանքներ են առաջանում այն բանից հետո, երբ նրանք փորձում են կայուն ամուսնություններ ստեղծել: Ծնողների ամուսնալուծությունը հանգեցնում է նրան, որ երեխայի մոտ նվազում է վստահությունն ապագա հարաբերությունների նկատմամբ: Համեմատած ամուսնացած ծնողների երեխաների հետ՝ ամուսնալուծված ծնողների երեխաներն ավելի դրական են վերաբերվում ամուսնալուծությանը և ամուսնության նկատմամբ ավելի քիչ դրական վերաբերմունք են ունենում։

### Հոգեկան առողջություն
Ոմանց կարծիքով՝ ծնողների բաժանումից կամ ամուսնալուծությունից հետո խնամակալության կարգը կարող է ձեռնտու լինել երեխային, եթե երկու կողմերն էլ պատրաստ են համագործակցելու: Հետազոտողների մեծամասնության կարծիքով, ամուսնալուծված ծնողների երեխաները ավելի հավանական է, որ տառապեն վարքի հետ կապված խնդիրներից և բռնության ենթարկվեն, քան բարեկեցիկ ընտանիքների երեխաները։ Երբ ծնողական կոնֆլիկտը մշտական է, այն կարող է խնդիրներ առաջացնել երեխայի համար և վնասել նրան։ Այս տեսակի կոնֆլիկտը վնաս է պատճառում, քանի որ այն կարող է վախեցնել և հանգեցնել նրան, որ երեխան հանձնվի կամ մի շարք շնդիրների բախվի, օրինակ՝ ստիպում է երեխային բախվել անհամապատասխան դաստիարակության հետ, ինչը կարող է հանգեցնել նրան, որ ծնողներից յուրաքանչյուրը խաթարի մյուսի հեղինակությունը։ Այս կոնֆլիկտների պատճառով ծնողները ի վիճակի չեն բավարարել երեխայի կարիքները, ինչը վնասում է երեխայի ընդհանուր բարեկեցությանը և հոգեկան առողջությանը։

### Ֆիզիկական առողջություն
2015 թվականի հոդվածը թարմացրել է և հաստատել եզրակացությունները, որոնք արվել են 2002 թվականին *կլինիկական երեխաների* և *ընտանեկան հոգեբանության վերանայման հոդվածում*: Երկու հոդվածներն էլ քննարկում են ամուսնալուծված ծնողների երեխաների առողջության տարբեր հետևանքները: Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ ամուսնալուծված ընտանիքներում գտնվող մարդիկ ալկոհոլիզմի և այլ նյութերի չարաշահման ավելի բարձր մակարդակ ունեն՝ համեմատած չամուսնալուծվածների հետ։ UCLA-ի վարքային գիտությունների պրոֆեսոր Ռոբերտ Հ. Կումբսը վերլուծել է ավելի քան 130 ուսումնասիրություններ, որոնք գնահատել են, թե ինչպես է ամուսնական կարգավիճակն ազդում անձնական բարեկեցության վրա: Հետազոտողները նաև ցույց են տվել, որ ամուսնալուծված կամ բաժանված ծնողների երեխաները վաղ մանկության շրջանում ունեն կլինիկական դեպրեսիայի, ընտանիքի քայքայման և ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի ավելի բարձր ցուցանիշներ, ինչը մեծացնում է խորը դեպրեսիայի զարգացման երկարաժամկետ ռիսկը: Ամուսնալուծված ծնողների երեխաները ավելի հավանական է, որ դիմեն պաշտոնական հոգեբուժական օգնությանը, մահանան ինքնասպանությունների, սուր վարակիչ, մարսողական, մակաբուծային, շնչառական հիվանդությունների և ծանր վնասվածքների հետևանքով, իսկ տղամարդկանց մոտ կյանքի միջին տևողությունը ցածր է: Ինչպես նաև քաղցկեղը, կաթվածները, սրտի հետ կապված խնդիրները, ռևմատոիդ արթրիտը և օստեոարթրիտը: Ծնողների ամուսնալուծությունը կարող է նաև հանգեցնել երեխաների զարգացման ռիսկի և մեծահասակների մոտ օքսիտոցին հորմոնի մակարդակի նվազմանը:

### Տեսակետներ ամուսնալուծության վերաբերյալ
երեխաների վրա վատ է անդրադառնում ամուսնլուծությունները և դրանց վերաբերյալ նրանք բացասական վերաբերմունք են դրսևորում։ «Մենք դեռ ընտանիք ենք.ինչ են ասում մեծահասակ երեխաները իրենց ծնողների ամուսնալուծության մասին» գրքում Կոնստանս Ահրոնսը խոսում է այն մասին, թե ինչպես են նրանք վերաբերվում ամուսնությանը: Նա հարցազրույց անցկացրեց 98 ամուսնալուծված ընտանիքի երեխաների հետ բազմաթիվ թեմաների շուրջ, այնտեղ կային երեխաներ, որոնք ասում էին. ես գիտեմ, որ ծնողներիս ամուսնալուծությունն ինձ ավելի է նվիրել ամուսնուս և երեխաներիս»: Մեյվիս Հեթերինգթոնի «դեպի լավը, թե դեպի վատը»հաղորդումը հաղորդում է, որ ոչ բոլոր երեխաների վրա է բացասաբար ազդում։ Ամուսնալուծությունը կարող է օգնել երեխաներին, ովքեր ապրում են կոնֆլիկտների բարձր մակարդակ ունեցող ընտանիքներում, օրինակ՝ ընտանեկան բռնություն ունեցող ընտանիքներում: Խաղաղ ամուսնալուծությունն ավելի քիչ ազդեցություն ունի երեխաների վրա, քան վիճահարույց ամուսնալուծությունը։

Հակառակ նախորդ ուսումնասիրությունների, բարեկեցիկ ընտանիքներում ամուսնալուծված ծնողներ ունեցող երեխաները ամուսնալուծությանը դրական էին վերաբերվում կամ այն դիտում էին որպես ամուսնության խնդրի լուծման հեշտ միջոց: Երկու կողմերն էլ կարծում էին, որ ամուսնալուծությունից պետք է խուսափել, բայց որ դա անհրաժեշտ տարբերակ է, երբ հարաբերությունները հնարավոր չէ փրկել։ Wolfinger, N. H.-ի ուսումնասիրությունը, որը վերնագրված է «Ամուսնալուծության միջսերունդների փոխանցման միտումների համար ավելի շատ ապացույցներ» փորձել է հասկանալ սոցիալական այս պահանջի վավերականությունը: Ըստ էության, ուսումնասիրությունը փորձում է ապացույցներ գտնել այն մասին, թե արդյոք ամուսնալուծության փոխանցումը (կամ ամուսնալուծության հավանականությունը) դեռևս արդիական է այսօրվա կլիմայական պայմաններում: Ուսումնասիրությունը պատահականացնելու համար յուրաքանչյուր ընտանիքից ընտրվել է 18-89 տարեկան մեծահասակ: Տվյալները հավաքվել են 1973-1994 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում, և անհատներն ընտրվել են միայն այն դեպքում, եթե նրանց նախնական ամուսնությունից անցել է 30 տարի, որը կազմել է 7226 մարդու նմուշ: Հետաքրքիր է, որ ուսումնասիրությունը գտնում է «ամուսնալուծությունների հաճախականության նվազման հստակ ապացույցներ»: Եվ դա ցույց է տալիս, որ ամուսնալուծված մարդիկ ավելի երիտասարդ են մահանում։ Ծնողների ամուսնալուծությունը նվազեցնում է կյանքի տևողությունը: Այս տվյալները հաստատում են նաև մահացության բաժնում արված պնդումները: Այնուամենայնիվ, ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ ամուսնալուծությունների ցիկլը առավել ինտենսիվ է այն մարդկանց համար, ովքեր ընտանիքի կառուցվածքի բազմաթիվ փոփոխություններ են ունենում իրենց հայրենի ընտանիքներում: Ամփոփելով, ըստ այս ուսումնասիրության, ամուսնալուծություններից հետո փոխանցման մակարդակն ընդհանուր առմամբ նվազում է: Այնուամենայնիվ, այն դեպքերում, երբ առկա է բազմաթիվ ամուսնալուծությունների վտանգ, մենք տեսնում ենք փոխանցման արագության աճ։

## Անվիճելի ամուսնալուծություն
Չվիճարկվող ամուսնալուծությունը ամուսնալուծության տեսակ է, որի դեմ ոչ մի կողմ չի պայքարում: Ամերիկացի երեխաների ավելի քան 40%-ը մանկության տարիներին տեսնում են ծնողների ամուսնալուծություն կամ բաժանում։ Ամուսնալուծությունից հետո տեղափոխվելու վերաբերյալ ուսումնասիրության ընթացքում հետազոտողները պարզել են, որ դա երկարաժամկետ ազդեցություն է ունենում երեխաների վրա: Հետազոտողները զգալի տարբերություններ են գտել ամուսնալուծված ընտանիքներում, որտեղ ծնողներից մեկը տեղափոխվել է երեխայից. երեխաները (լինելով քոլեջի ուսանողներ) ավելի քիչ ֆինանսական աջակցություն են ստացել իրենց ծնողներից՝ համեմատած ամուսնալուծված ընտանիքների հետ, որտեղ ծնողներից ոչ մեկը չի տեղափոխվել: Նրանք ավելի շատ տառապանքներ են ունեցել ամուսնալուծության հետ կապված և չեն զգացել իրենց ծնողների հուզական աջակցությունը: Ծնողների ամուսնալուծությունը բացասաբար է ազդում երեխայի վարքի վրա, ինչը հանգեցնում է զայրույթի, հիասթափության և դեպրեսիայի: Այս բացասական վարքագիծը դրսևորվում է նրանց ուսումնական և անձնական կյանքում: Ամուսնալուծության արդյունքում ծնված երեխաները, երբ երկու ծնողներն էլ մոտ էին միմյանց, նման բացասական հետևանքներ չէին ունենում։

## Մահացություններ
«Չարլսթոնի սրտի ուսումնասիրության քառասուն տարի» վերնագրով աշխատությունն ուսումնասիրում է ամուսնալուծության ազդեցությունը մեծահասակների կյանքի տևողության վրա բաժանումից հետո: Այս նպատակին հասնելու համար հետազոտական խումբը հարցում է անցկացրել ավելի քան 1300 մեծահասակների նմուշի վրա, ովքեր պարբերաբար հետազոտվել են 1960-2000 թվականներին, ուսումնասիրությունը պարզել է, որ «ուսումնասիրության սկզբում բաժանված կամ ամուսնալուծված մասնակիցները ցույց են տվել վաղ մահացության զգալիորեն ավելի բարձր ցուցանիշներ, և այդ արդյունքները հաստատվել են նախնական առողջական վիճակի և ժողովրդագրական այլ փոփոխականների ճշգրտումից հետո»: Այս տվյալները ցույց են տալիս, որ վաղ մահվան հիմնական գործոնը ամուսնալուծությունից փրկված մարդկանց կյանքի տևողությունն է: Հարկ է նշել, որ ամուսնությունն այդքան բացասական ազդեցություն չի ունեցել մահացության վրա։ Այս հոդվածը կարող է արժեք ներկայացնել, քանի որ այն նկարագրում է ամուսնալուծության ֆիզիոլոգիական հետևանքները անհատի վրա, որոնք հանգեցնում են կյանքի տևողության կրճատմանը:

## Տես նաև
* Ամուսնալուծություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մանկություն