Սվինգ (պար)

մինի|Էվիտան և Մայքլը 2011 թվականի Catalina Swing Dance փառատոնում**Սվինգ պար** (), սոցիալական պարերի խումբ, որը զարգացել է ջազային երաժշտության սվինգ ոճով 1920-1940-ական թվականներին՝ սկզբնավորված հանրաճանաչ «սվինգ դարաշրջանում»: Մշակվել են սվինգ պարի հարյուրավոր ոճեր։ Նրանք, որոնք շարունակել են մնալ այդ դարաշրջանից դուրս, ներառում են չարլսթոնը, բալբոան, լինդի-հոպը և կոլեգիատ շագը: Այսօր այս պարերից ամենահայտնին լինդի-հոպն է, որը ծագել է Հարլեմում 1930-ականների սկզբին: Թեև սվինգ պարերի մեծամասնությունը սկսվել է աֆրոամերիկյան համայնքներում որպես ժողովրդական աֆրոամերիկյան պարեր, որոշները ազդել են սվինգ-դարաշրջանի պարերի վրա, ինչպիսին բալբոան է, զարգացել են այս համայնքներից դուրս:

Մինչև 20-րդ դարի երկրորդ կեսը «Սվինգ պարը» սովորաբար չէր օգտագործվում պարերի խումբը բացահայտելու համար։ Պատմականորեն սվինգ տերմինը վերաբերում էր ջազային երաժշտության ոճին, որը ոգեշնչեց պարի էվոլյուցիան: Jitterbug-ը սվինգի ձև է, թեև այն հաճախ օգտագործվում է որպես լինդի-հոպի վեց ածանցյալի հոմանիշ, որը կոչվում է «East Coast Swing»։  Տարածված էր նաև բառն օգտագործել պարողին բնորոշելու համար։ «Jitterbug»-ը կարող է նախընտրել պարել Lindy Hop, Shag կամ որևէ այլ սվինգ պար: Այս տերմինը հայտնիորեն կապված էր սվինգի ժամանակաշրջանի խմբի ղեկավար Քաբ Քելոուեյի հետ, քանի որ, ինչպես նա ասաց, «Պարողները նման են մի փունջ բզեզների՝ հատակին իրենց արագ, հաճախ ցատկոտ շարժումների պատճառով»:

«Սվինգ պար» տերմինը հաճախ ընդլայնվում է՝ ներառելով այլ պարեր, որոնք չունեն ավանդական սվինգ պարերի որոշակի առանձնահատկություններ՝ West Coast Swing, Carolina Shag, East Coast Swing, Hand Dancing, Jive, Rock and Roll, Modern Jive և այլ պարեր: Դրանք զարգացել է 1940-ական թվականներին և ավելի ուշ։ Եվրոպայում սոցիալական և մրցակցային բուգի-վուգի և ռոք-ն-ռոլի  պարաոճերում եղած ուժեղ ավանդույթները սվինգ պարերը ավելացնում է իրենց տեղական պարային մշակույթներին[1:

## Բնօրինակ ձևեր, որոնք թվագրվում են 1920-ական թվականներին և 1930-ականների սկզբին
* Չարլսթոնը պարում են զույգով կամ մենակ, հաճախ ավելի ռիթմիկ երաժշտության ներքո: Այն ներառում է մի շարք դիրքեր, այդ թվում՝ կողք կողքի, ձեռք-ձեռքի և տանդեմ: «Ջոկեյի դիրքում» փակ դիրքը բացվում է այնպես, որ երկու զուգընկերներն էլ նայեն առաջ՝ առանց բաժանվելու: Չարլսթոնում կողք կողքի զույգերը բացում են փակ դիրքն ամբողջությամբ, այնպես որ նրանց հպման միակ կետերը կոնքերն ու ձեռքերն են, որտեղ առաջնորդի աջ ձեռքը և թեւը դիպչում են հետևողի մեջքին, իսկ հետևողի ձախ ձեռքն ու ձեռքը հպվում է առաջնորդի ուսին ու թևին. Այնուհետև երկու գործընկերներն էլ իրենց ազատ ձեռքերը ճոճում են այնպես, ինչպես մենակ Չարլսթոնում: Ե՛վ ժոկեյ, և՛ կողք-կողքի Չարլսթոնում առաջնորդը հետ է քայլում ձախ ոտքով, իսկ հետևողը հետ է քայլում աջով: Չարլսթոնի տանդեմում զուգընկերներից մեկը կանգնած է մյուսի դիմաց, երկուսն էլ կանգնած են նույն ուղղությամբ, որպեսզի սկսեն, և երկուսն էլ սկսում են հետ քայլ անելով ձախ ոտքի վրա: Հետևում գտնվող զուգընկերը բռնում է առջևի զուգընկերոջ ձեռքերը, և նրանց միացած ձեռքերը հետ և առաջ են պտտվում, ինչպես հիմնական քայլում:
* Բալբոան, որը նաև հայտնի է որպես «Բալ», 8 միավորանոց պար է, որն արվում է փակ դիրքով։ Պարի ամենավաղ ձևը (հաճախ կոչվում է «Մաքուր Բալբոա») զարգացավ հարավային Կալիֆորնիայի հիմնականում պահպանողական պարասրահներում, որտեղ տարածքը սահմանափակ էր և վարքագծի խիստ կանոններ էին կիրառվում: Այս պարասրահները սովորաբար արգելում էին Չարլսթոնի և լինդի-հոպի վայրենի հարվածները: Մաքուր Բալբոան բնութագրվում է ուղիղ կեցվածքով, երբ գործընկերները կանգնած են կրծքից կրծքավանդակի մեջ: Քայլերի տատանումները սովորաբար խաղում են ռիթմի կամ տեսքի և զգացողության (ոճի) հետ՝ ծնկից ներքև և առնչվում են ուղղության փոփոխություններին: Բալբոան հաճախ պարում են արագ ջազի ներքո (սովորաբար 180-ից մինչև 320 BPM), չնայած շատերին դուր է գալիս ավելի դանդաղ (170-190 BPM) տեմպը: Թեև պարողների մեծամասնությունը տարբերում է մաքուր Բալբոան և Բալ-Սվինգը, երկուսն էլ համարվում են պարի մաս: Բալ Սվինգը առաջացել է Բալբոայից, երբ Բալբոա պարողները փորձեր կատարեցին պարի ավելի գեղատեսիլ տարբերակներով, որոնք ստիպեցին կրծքավանդակների միջև եղած կապը կոտրել: Բալբոայի այս ձևում ներդրվում են մի շարք պտույտներ, կքանիստեր և նույնիսկ օդային հնարքներ։
* Լինդի-հոպը զարգացավ 1930-ականների սկզբին: Դա աֆրոամերիկյան ծագում ունեցող պար է, որը պահանջում է բարձր ֆիզիկական ուժ։ Պարը 8 հոշվով է՝ «swingout»-ով, որտեղ բաց դիրքից անցնում է կատարվում փակ դիրքի: Այն շեշտը դնում է իմպրովիզացիայի վրա և կարող է ներառել այլ քայլեր՝ 8 և 6 թվային ռիթմերով։ «լինդի-հոպ» անունը հաճախ վերագրվում է «Շորթի» Ջորջ Սնոուդենի հետ, ում թերթի խմբագիրը հարցրել է, թե ինչ պար են նրանք պարում: Վերջինս «լինդի-հոպ» էր անվանել Չարլզ Լինդբերգի հայտնի սոլո պարային մենամարտը Ատլանտյան օվկիանոսից այն կողմ։ Արդյոք Շորթի Ջորջն է, ով հորինել է անունը, որոշ գրողներ վիճարկում են, բայց, ամեն դեպքում, անունը մնում է: Հարլեմի Savoy Ballroom-ը լինդի-հոպ պարելու հիմական վայրն էր: Նրա ժողովրդականության աճին զուգահեռ ստեղծվեցին պրոֆեսիոնալ թատերախմբեր։ Այս թատերախմբերը շրջագայել են Միացյալ Նահանգներում և Եվրոպայում՝ կատարելով լինդի-հոպի տարբերակները:
* Քոլիջիթ շագը (կամ «Շագ», Collegiate Shag) կատարվում է հիմնականում բարձր տեմպով սվինգի և երբեմն նախասվինգ ջազային երաժշտության ներքո (185–200+ BPM): Ենթադրվում է, որ պարը առաջացել է Կարոլինա նահանգում 1920-ականներին, հետագայում տարածվել է Միացյալ Նահանգներում 1930-ականներին։ Շագը այսօր էլ պարում են սվինգ պարերի սիրահարները ամբողջ աշխարհում: Ենթադրվում է, որ Շագը եղել է սկզբնական սվինգ դարաշրջանի առաջին և ամենատարածված սվինգ պարը։

## 1930-ականների վերջին և 1940-ականների սկզբին թվագրվող պարաձևեր
* Սենթ Լուիս Շագը (կամ «Շագ») պար է, որը առաջացել է Չարլսթոնից: Ինչպես ենթադրում է նրա անունը, այն ճանաչված է որպես Միսսուրիի Սենտ Լուիս քաղաքում: Սենթ Լուիս Շագն առանձնանում է 8-հաշվով, որն առավել հաճախ կազմված է եռակի քայլից, հարվածից, եռակի քայլից, հարվածից: Դա շատ արագ փակ դիրքի պար է, որը սովորաբար արվում է հարվածելու, ցատկելու և բուգի-վուգի երաժշտության համար:
* Բիգ Էփլը և՛ գործընկերային պար է, և՛ շրջանով պար, որը ծագել է 20-րդ դարի սկզբին Միացյալ Նահանգների աֆրոամերիկյան համայնքում: Ենթադրվում է, որ պարը, որն ի վերջո հայտնի դարձավ որպես Մեծ խնձոր, ստեղծվել է 1930-ականների սկզբին աֆրոամերիկացի երիտասարդների կողմից, ովքեր պարում էին դա ակումբում, որը գտնվում էր Հարավային Կարոլինայի Կոլումբիա նահանգի Պարկ փողոցի նախկին Խաղաղության տան սինագոգում: Սինագոգը վերածվել է ակումբի, որը կոչվում է «Մեծ խնձորի գիշերային ակումբ»:
* Լիթլ Էփլը պարը Մեծ խնձորի տարբերակն էր, որը նույնպես ենթադրվում է, որ սկիզբ է առել Միացյալ Նահանգների Հարավային Կարոլինայից:

## Սվինգ պարի ածանցյալները 1940-1950-ականներից
* Իսթ քոսթ Սվինգը (East Coast Swing) ավելի պարզ է, ունի 6 հաշիվ, որը առաջացել է լինդի-հոպի 6 հաշվանի ռիթմից։ Այն զարգացել է 1940-ականների սվինգ երաժշտության և 1940-ականների Արթուր Մյուրեյի պարային ստուդիայի աշխատանքների հետ։ Այն նաև հայտնի է որպես 6 հաշվանի Սվինգ, Triple-Step Swing կամ Single-Step Swing: Ունի շատ պարզ կառուցվածք և ոտքերի աշխատանք, ինչպես նաև հիմնական շարժումներ ու ոճավորում: Այն հայտնի է իր պարզ բնույթով և հաճախ պարվում է դանդաղ, միջին կամ արագ տեմպով ջազի, բլյուզի կամ ռոքնռոլի ներքո: Երբեմն Rockabilly-ն, որը կոչվում է Rock-a-billy, շփոթում են East Coast Swing-ի հետ, բայց Rockabilly-ն ավելի սերտորեն կապված է Western Swing-ի հետ:
* West Coast Swing-ը մշակվել է 1940-ականներին՝ որպես Lindy Hop-ի Լոս Անջելեսյան ոճի ոճական տարբերակ: Այն կատարվում է երաժշտության լայն տեսականիով, ներառյալ՝ բլյուզ, ռոքնռոլ, վեսթերն քանթրի, փոփ, հիփ հոփ, դանդաղ ջազ, R&B և ֆանկ երաժշտություն:
* Western Swing-ը վաղուց եղել է 1940-ականների ջազի ազդեցության տակ գտնվող արևմտյան երաժշտության անվանումը և, սվինգ երաժշտության ներքո արվում էին գծային դասավորությամբ երկքայլանի շարժումներ: Ժամանակակից 21-րդ դարի քանթրի սվինգը կամ պարը կամ «Country Western Swing Dancing»-ը (C/W Swing) ունի հստակ մշակույթ՝ YouTube-ում դասընթացներով և ուսուցողական տեսանյութերով։ Այն ազդված է այլ քանթրի պարերից, սվինգ ոճերից, սալսայից և այլն: Ինչպես անունն է հուշում, այն ամենից հաճախ պարում են քանթրի և արևմտյան երաժշտության ներքո:
* Boogie-woogie-ն ի սկզբանե ձևավորվել է 1940-ականներին՝ բուգի-վուգի երաժշտության աճով: Այն այսօր տարածված է Եվրոպայում և որոշների կողմից համարվում էր East Coast Swing-ի եվրոպական նմանակը, որը 6 հաշվանի պար է, որը ստանդարտացված է ամերիկյան պարահանդեսային ոլորտի համար: Այն պարվում է տարբեր տեսակի ռոք երաժշտության, բլյուզի կամ բուգի վուգի երաժշտության, բայց սովորաբար ոչ ջազի ներքո: Քանի որ պարը զարգանում է, այն նաև կիրառում է 8-հաշվի քայլեր, որոնք նման են Lindy Hop-ին, միաժամանակ պահպանելով բնօրինակ բուգի վուգի ոտքերը:
* Կարոլինա Շագը պարվել է 1940-ականներին Միրթլ Բիչի (Հարավային Կարոլինա) և Վիլմինգթոնի (Հյուսիսային Կարոլինա) միջև ընկած հատվածում, սակայն 1990-ականների ընթացքում և ավելի ուշ այն տարածվել է շատ այլ վայրերում: Այն ամենից հաճախ ասոցացվում է ծովափնյա երաժշտության հետ,  որոնք հիմնված են ռիթմ-ընդ-բլյուզի վրա, և ըստ Բո Բրայանի՝ ով շագ պարաոճի պատմաբան էր և Բոֆորտ շրջանի բնակիչ, պարի անվանումը ստեղծվել է Հյուսիսային Կարոլինա Բիչում՝ Կարոլինա։
* Իմպերիալ սվինգը սինթեզն է արևելյան ափի և արևմտյան ափի սվինգերի միջև: Imperial Swing-ը օգտագործում է East Coast Swing-ի եռաքայլը, բայց նաև կոտրտված պար է (ոչ թեթև) նմանվող West Coast Swing-ին: Պարում սահող շարժումերը ներառվել են Imperial Swing-ում 1970-ականների վերջին և ամբողջությամբ փոփոխել է օրիգինալ պարին ձևը: Imperial Swing-ը կիսում է նույն հիմնական շարժումները West Coast Swing-ի հետ. մեկնարկային (կամ հիմնական) քայլը, հատվող կամ կողային անցումը, նուրբ հրում և սահանցումները: Այն սկսվեց Սենթ Լուիսի Club Imperial-ում: Ջորջ Էդիկը, ում պատկանում էր ակումբը, թույլ էր տալիս դեռահասներին պարել առաջին հարկում, իսկ սվինգ պարողները նրանց սովորեցրել էին այն, ինչ սովորել էին արևելյան ափ կատարած իրենց ճանապարհորդություններից: Երբ մարդիկ ճամփորդում էին, նրանք ավելացնում էին արևմտյան ափի մասեր, բոպ և Կարոլինա շագ՝ պարը լրացնելու և այն տարբերակելու համար: «The Imperial»-ն ունի «Արևելյան ափ», «Արևմտյան ափ», «Կարոլինա Շագ» և «Բոպ» տարրեր։
* Ջիվը պարահանդեսների միջազգային ոճի պար է: Դա շատ ուրախ պար է, որտեղ կատարողները կարծես ցատկում են գետնից: Այն ի սկզբանե հիմնված էր երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամերիկյան զորքերի կողմից Անգլիա տեղափոխված արևելյան սվինգի վրա և զարգացավ մինչ այժմվա ստանդարտացված ձևը դառնալը:
* Սքիփ Ջայվը Jive-ի բրիտանական տարբերակն է, որը հայտնի էր 1950-ականներին և 1960-ականներին, որը պարում էր տրեդ ջազի ներքո:
* Ժամանակակից Jive-ը (նաև հայտնի է որպես LeRoc և Ceroc©) ձևավորվել է 1980-ականներին, ըստ երևույթին, Jive-ի ֆրանսիական ձևից: Ժամանակակից Jive-ը տեխնիկապես չի պատկանում Jive ընտանիքին, որը սովորաբար օգտագործում է քայլելու և եռակի քայլերի տարբեր համակցությունների 6-հաշվարկի օրինաչափությունը: Այն նվազում է մինչև պարզ քառակուսի քայլի և կենտրոնանում է զույգային պարերի ոճավորման ավելի պարզ ձևերի վրա, որոնք գնահատվում են սոցիալական մթնոլորտ ապահովելու համար, այլ ոչ թե տեխնիկական ունակությունների: Ընդհանուր սվինգ համայնքում, կա բանավեճեր այն մասին, թե արդյոք դա սվինգ պարի ձև է սինկոպացիաների բացակայության, ռիթմիկ ոտքով աշխատելու տատանումների, ստատիկ գործընկերոջ դինամիկայի և սվինգ երաժշտության բացակայության պատճառով, բայց միևնույն է այն համարվում են սվինգի ոճի պար:
* Ռոք-ընդ-ռոլ – Զարգանալով 1950-ականներին՝ ի պատասխան ռոքն-ռոլի երաժշտության, ռոք-ընդ-ռոլը շատ տարածված է Ավստրալիայում և պարվել է ինչպես սոցիալական, այնպես էլ մրցութային և այլ միջոցառումներում: Ոճը երկար ժամանակ նմանեցվել է այդ երկրում Lindy Hop-ի հետ, քանի որ 1990-ականների սկզբին ամենավաղ Lindy Hop պարողներից շատերը տեղափոխվել են Lindy Hop ռոք-ընդ-ռոլ ավանդույթից: Շարունակվում են բանավեճեր այն մասին, թե արդյոք ռոքն-ռոլը սվինգ պար է, հատկապես այն երաժշտության հետ կապված, որով այն պարվում է.
* Ակրոբատիկ ռոքնռոլ ​​– Եվրոպայում տարածված ակրոբատիկ ռոքնռոլը լայնորեն կապված է ռուս մարմնամարզիկների հետ, ովքեր իրենցով արեցին պարը, թեև այն այսօր տարածված է ողջ Եվրոպայում: Դա ավելի շուտ ներկայացումային պար և սպորտ է, քան սոցիալական պար, թեև կան մարդիկ, ովքեր հեռացնում են ակրոբատիկ հնարքները՝ այն պարելով սոցիալական մակարդակում:
* Washington Hand Dancing-ը սկիզբ է առել Վաշինգտոնում, 1950-ականների կեսերին, և պարողների նոր սերունդը սկսել է նորարարություններ հնարել և պարել Motown երաժշտության ներքո: Իր սկզբից DC Hand-dance-ը կոչվում էր «DC Hand-Dance/Hand-Dancing», «DC Swing», «DC Style» (swing) և «fast dance»: Սա առաջին դեպքն է, երբ «սվինգ» պարի տարբերակը պարվում է «ձեռքերով»: DC Hand-Dance-ը բնութագրվում է շատ սահուն ոտքով և շարժումներով, ինչպես նաև մոտիկ և բարդ շրջադարձերով, որոնք պարում են 6 բիթ, 6 պարային ռիթմով: Ավելի ժամանակակից ոտքերի աշխատանքը բաղկացած է հարթ և շարունակական հատակի շփումից, սահող տիպի քայլերից՝ ընդդեմ ավելի հին ոճի ցատկերից, որոնք ոճական առումով դեռևս պահպանում էին իր Jitterbug/Lindy Hop արմատների տարրերը:
* Push-ը և Whip-ը տեխասյան սվինգ պարերի ձևեր են, որոնք մշակվել են 1940-ական և 1950-ական թվականներին: Դրանք սվինգ պարեր են, որոնք պարում են տարբեր երաժշտության ներքո՝ ներառյալ բլյուզ, փոփ, ջազ և ռոքնռոլ: Արևմտյան ափի սվինգի նման, նրանք պահում են փակ դիրքը, ամուր բռնվածքը, հստակ քայլերը, ինչպես նաև ունեն ձեռքի բարդ աշխատանքը: Slow Whip-ը Whip/Push-ի տարբերակ է, որը պարվում է դանդաղ բլյուզ երաժշտության ներքո, սովորաբար 60 BPM կամ ավելի դանդաղ:

## Սվինգ պարերն այսօր
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Swing_Dancing_photo.jpg|մինի|Սան Ֆրանցիսկոյի կիրակնօրյա փողոցներ. Վալենսիա
Սվինգ պարը ամենատարածվածն էր 1930-1940-ականներին, բայց այն շարունակվում լինել արդի նաև օրս: Պարային շարժումները զարգացել են երաժշտության հետ միասին: Սվինգ պարային ոճերը շատ այլ պարային ոճերի հիմքն են՝ ներառյալ դիսկոտեկը, քանթրի պարերը և հիփ հոփը: Սվինգ պարային ակումբային հավաքույթները և մրցույթներ դեռևս անցկացվում են ամբողջ աշխարհում։

Ամերիկյան Bop ասոցիացիան (ABA) ոչ առևտրային կորպորացիա է, որը բաղկացած է 34 անդամ սվինգ պարային ակումբներից, որոնք գործում են պարային և երաժշտական ​​ոճերի լայն շրջանակի պահպանմանն ու առաջմղմանը՝ ինչպիսիք են բոպը, սվինգի բոլոր ձևերը, ջիթթերբագը և շագը։

## Մրցույթ
### Ձևաչափ
Սվինգ պարերի մրցույթները օգտագործում են մի քանի ձևաչափերից մեկը

* Showcase-ը և classi**c**-ը ձևաչափեր են, որոնք մոտ են պարահանդեսային պարերի ժամանակ օգտագործվողներին. զույգերը, որոնք միասին պարել են, կատարում են նախօրոք բեմադրված պարեր: Showcase ձևաչափը թույլ է տալիս զուգընկերոջը վեր բարձրացնել և նետումներ: Դասական մրցակցությունը թույլ է տալիս մի քանի նետումներ անել, և հակառակ դեպքում սահմանափակում է այն շարժումները, որոնք կարող են օգտագործվել սոցիալական պարերում:
* Strictly swing և Ջեք և Ջիլի մրցույթները, ի հակադրություն, պահանջում են ինքնաբուխություն և առոջնորդել ու հետևել ձևաչափ: Նախապես կազմված պարային բեմադրությունները արգելված են և հայտնաբերման դեպքում պատժվում են: Խիստ սվինգ մրցույթում պարային զույգերը պարում են պատահականության սկզբունքով ընտրված երաժշտության ներքո: Ջեք և Ջիլ անվանակարգում զույգերը նույնպես ընտրվում են պատահականության սկզբունքով և հերթափոխվում:

### Մակարդակներ
West Coast Swing-ում մրցումները բաժանվում ըստ պարողների փորձառության մի քանի բաժինների: Մակարդակներն են՝ նորեկ, սկսնակ, միջին, առաջադեմ և All-Star: Միացյալ Նահանգներում չկա պաշտոնական համակարգ, որ կորոշի, որ զույգերը պարեն իրենց փորձի համապատասխան մակարդակում: Համաշխարհային սվինգ պարային խորհուրդը ունի հաշվառման գրքույկ, որտեղ նշվում է տարբեր մակարդակներում ձեռք բերված բոլոր միավորներ:

Lindy Hop մրցույթների մեծամասնության համար միավորների համակարգ չկա։

### Մրցավարական ​​չափանիշներ
Սվինգ պարը պատկանում է ամերիկյան Ռիթմ կատեգորիային: Մրցույթներում կան մի քանի տարբեր կատեգորիաներ՝ կախված նրանից, թե ինչ տեսակի պար եք պարում։

Մրցույթը դատում են ըստ պարողների ռիթմի զգացողության, վարպետության, թիմային աշխատանքի, ինչպես նաև ըստ տեսարժանության:

### Մրցակցություն
Շատ մրցութային պարահրապարակներ կարող են ունենալ առավելագույնը 12 զույգ, որոնք միաժամանակ կպարեն: Եթե ​​մասնակիցների թիվն ավելի մեծ է, քան հատակը կարող է տեղավորել, ապա մրցույթը կունենա որակավորման փուլեր: Երբ նրանք հասնեն 24 զույգի, այնուհետև կլինի քառորդ եզրափակիչ փուլը (2 առանձին փուլ՝ յուրաքանչյուրը մոտ 12-ով), այնուհետև կիսաեզրափակիչը (1 փուլ մոտ 12 զույգից բաղկացած), և վերջապես եզրափակիչ փուլը (1 փուլ, սովորաբար 6 կամ 7 զույգ):

## Տես նաև

* Frankie Manning
* Norma Miller
* Swing Rueda
* Herräng Dance Camp

## Ծանոթագրություններ


## Աղբյուրներ
* 

## Արտաքին հղումներ
* DanceCal.com – DanceCal, a list of Swing camps and weekend events
* NASDE.com – National Association of Swing Dance Events
* SwingDanceCouncil.com – World Swing Dance Council WSDC

Կատեգորիա:20-րդ դար
Կատեգորիա:ԱՄՆ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկյան երաժշտություն
Կատեգորիա:Մրցույթային պարեր
Կատեգորիա:Պար
Կատեգորիա:Պարահանդեսներ
Կատեգորիա:Ջազ
Կատեգորիա:Ռոքնռոլ
Կատեգորիա:Սոցիալական պարեր
Կատեգորիա:Սպորտային պարահանդեսային պար