Ջորջո Ֆերինի

**Ջորջո Ֆերինի** (, ) իտալացի ֆուտբոլային մարզիչ և նախկին ֆուտբոլիստ, ով խաղում էր կիսապաշտպանի դիրքում։

Պաշտպանական կիսապաշտպանի իր որակների համար ստացել է *La Diga* («Դեմ») մականունը, Ֆերինին հանդես է եկել «Տորինոյի» կազմում 1959-1975 թվականներին և «*Գրանատայի*» պատմության մեջ ամենաշատ խաղ անցկացրած խաղացողն է՝ 566 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ Պաոլո Պուլիչիից (437) առաջ։ Ակումբային մակարդակով նրանք հաղթել են Իտալիայի գավաթը 1967–1968 թվականների և 1970-1971թվականների մրցաշրջաններում։ Նա ներկայացրել է նաև Իտալիայի հավաքականը՝ հաղթելով 1968 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։

## Ակումբային կարիերա
Ֆերինին մեծացել է Պոնցիանայի երիտասարդական թիմում և 1955 թվականին պայմանագիր է կնքել Տորինոյի հետ և ընդգրկվել նրանց երիտասարդական համակարգում, որտեղ մնացել է երեք տարի։ 1957 թվականին նա լսումների է հրավիրվել ազգային թիմի մենեջեր Ջուզեպպե Գալուզիի կողմից՝ պատանեկան միջազգային մրցաշարի կապակցությամբ։

1958 թվականի օգոստոսի 11-ին Ֆերինին վարձավճարով տրվեց Վարեզե ֆուտբոլային ակումբին Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության համար։ *Բյանկորոսիների* կազմում անցկացրած միակ մրցաշրջանում նա 10 գոլի հեղինակ է դարձել թիմի փրկության համար, որը խաղում էր հիմնականում մեկնարկային կազմում։
ձախից|մինի|Ֆերրինի (կանգնած, ձախից երկրորդը) 1970 թվայկան Տորինոյի ավագը
Վերադառնալով վարձակալությունից՝ նա իր մեկնարկային տեղը պաշտպանեց Իտալո Մացցերոյի հետ կիսապաշտպանությունում, երբ թիմը պատրաստվում էր խաղալ։ 1959 թվականի սեպտեմբերի 20-ին նա իր նորամուտը նշեց «Տորինոյի» կազմում Սամբենեդետսեի հետ արտագնա խաղում (0–0), իսկ հաջորդ շաբաթ խփեց իր առաջին գոլը տանը՝ «Կալյարիի» դեմ խաղում (5–0)։ Նա ավարտեց մրցաշրջանը 38 ելույթներով և երեք գոլով՝ հասնելով ուղիղ առաջխաղացման դեպի Սերիա Ա և դառնալով ակումբի համար իր տեմպերի և վճռականության հիմնարար նշանակություն։

Հաջորդ մրցաշրջանում գլխավոր մարզիչ Բենջամին Սանտոսի կողմից նա հաստատվեց որպես «Տորինոյի» հիմնական խաղացող, և դեբյուտով հանդես եկավ Սերիա Ա-ում 1960 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ «Սամպդորիայից» կրած պարտության ժամանակ (0–1)։ Ռեմո Լանչիոնիի հետ միասին նա ամենաշատ ելույթներն է անցկացրել մրցաշրջանի ընթացքում՝ զբաղեցնելով 12-րդ հորիզոնականը առաջնությունում։

Նա 16 մրցաշրջան է անցկացրել «Տորինոյի» կազմում՝ դառնալով ակումբի ամենաշատ խաղ անցկացրած խաղացողը բարձրագույն խմբի առաջնությունում՝ 405 խաղում խփած 39 գոլով։ Ընդհանուր առմամբ, նա անցկացրել է 566 հանդիպում և խփել 56 գոլ առաջնության, Իտալիայի գավաթի և եվրոպական մրցաշարերի միջև։ Նա նվաճեց Իտալիայի գավաթի երկու գավաթ՝ անցկացված 1967-1968թվականների և 1970-1971 թվականներին։

Վերջին խաղը, որը նա անցկացրել է, եղել է արտագնա խաղում «Նապոլիի» դեմ (1–0) 1975 թվականի հունիսի 22-ին, Իտալիայի գավաթի վերջին հանդիպումը 1974-1975 թվականներին։

## Միջազգային կարիերա
մինի|Ֆերրինին դաշտից հեռացնում են ոստիկանները ՝ կարաբիներ Չիլին 1962 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության Իտալիա-Չիլի խաղի ժամանակ
Նա հրավիրվել է ազգային թիմի մենեջեր Ջիպո Վիանիի կողմից՝ ներկայացնելու *«Ազուրի»-ն*, ով 1960 թվականին Հռոմում կայացած օլիմպիական մրցաշարում զբաղեցրել է չորրորդ տեղը՝ խաղալով երեք անգամ։

Նաև 1960 թվականին նա հրավիրվեց 23 տարեկանների հավաքական՝ ընդդեմ Անգլիայի լիգայի հոմոլոգ թիմի, որտեղ նա մտավ 30-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Ջակոմո Բուլգարելիին։

Նա առաջին անգամ հրավիրվել է Իտալիայի հավաքական 1962 թվականի մայիսի 13-ին Բելգիայի դեմ խաղում՝ Չիլիում Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության նախօրեին։ Մրցումների ժամանակ նա հիշվում է որպես իր թիմի գլխավոր հերոսներից մեկը՝ Մարիո Դեյվիդի հետ միասին տանտերերի Չիլիի դեմ խաղում, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Սանտյագոյի ճակատամարտ։ Յոթ րոպե անց նա հեռացվեց անգլիացի մրցավար Քեն Ասթոնի կողմից՝ չիլիացի Հոնորինո Լանդայի նկատմամբ դաժան խախտման համար։ Ֆերինին, սակայն, հրաժարվեց լքել դաշտը և շարունակեց խաղալ այնքան ժամանակ, մինչև ոստիկանները միջամտեցին նրան խաղադաշտից հեռացնելու համար։ Իտալիան պարտվեց 2-0 հաշվով և դուրս մնաց մրցաշարի առաջին շրջանում։

Ի տարբերություն այդ աշխարհի առաջնության բազմաթիվ իտալացի խաղացողների՝ նա վերադարձավ խաղալու ազգային հավաքականում և նրա վերջին խաղը 1968 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության վերջին երկու խաղերից առաջինն էր Հարավսլավիայի դեմ, որը խաղացվեց 1968 թվականի հունիսի 8-ին։

«Ազուրիի» կազմում նա ընդհանուր առմամբ յոթ հանդիպում է անցկացրել։

## Խաղաոճ
Աշխատասեր, ագրեսիվ և եռանդուն մեծ թվով կիսապաշտպան Ֆերինին հայտնի էր իր տոկունությամբ և իր դժվարին մարտահրավերներով, ինչպես նաև իր նվիրվածությամբ, հետևողականությամբ և առաջնորդությամբ, չնայած նկատելի տեխնիկական կարողությունների բացակայությանը։ Համառ, ազդեցիկ և բազմակողմանի թիմային խաղացող՝ նա կարող էր խաղալ կիսապաշտպանության մի քանի դիրքերում, ինչպես նաև կարող էր տեղակայվել որպես պաշտպանական կիսապաշտպան կամ հարձակողական կենտրոնական կիսապաշտպան։ Չնայած իր հզոր, մարտունակ և երբեմն չափից դուրս խաղաոճին, նա հայտնի էր նաև արդար և կոռեկտ խաղացող լինելու համար։

## Մահ
Թոշակի անցնելուց մի քանի ամիս անց, երբ նա ծառայում էր որպես Լուիջի Ռադիցեի մարզչի օգնական այն մրցաշրջանում, երբ «Տորինոն» վերադարձավ Սերիա Ա-ի տիտղոսը նվաճելու համար, նա երկու անևրիզմա ունեցավ (օգոստոսի 25 և նախնական ապաքինումից հետո՝ 1976 թվականի հոկտեմբերի 18)։ Չնայած երկու վիրահատություններին՝ նա մահացավ 1976 թվականի նոյեմբերի 8-ին 37 տարեկան հասակում։

Նա թաղված է Պինո Տորինեզեի փոքրիկ գերեզմանատան բլուրում՝ Սուպերգայի մոտ, որտեղ թաղված է Սուպերգա օդային աղետից զոհված *Գրանդե Թուրինո* ֆուտբոլային թիմը։

## Պատիվներ
մինի|Ֆերինին Թուրինի դարավոր պատմության ամենախարիզմատիկ դեմքերից մեկն է

### Ակումբ
**Տորինո**

* Իտալիայի գավաթ (2)։ 1967–1968 թվականներ, 1970–1971 թվականեր

#### Միջազգային
**Իտալիա**

* ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի առաջնություն (1)։ 1968 թվական

##### Անհատական
* Տորինոյի ՖԱ Փառքի սրահ՝ 2014 թվական

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Testimonies and memories from Associazione Ex Calciatori Granata (in Italian)
* Dario Marchetti (eds), Giorgio Ferrini on Enciclopediadelcalcio.it (in Italian) 

Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վարեզեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ