open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Արևմտյան Միդլենդ

**Արևմտյան Միդլենդ** (), շրջան Անգլիայի արևմուտքում։ Մայրաքաղաք և խոշորագույն քաղաք  Բիրմինգեմ։ Մյուս խոշոր քաղաքները են Կովենտրին, Շրուսբերին։ Շրջանի անվանումը անգլերենով համընկնում է կոմսության անվանը (Ուեստ Միդլենդս)։

## Աշխարհագրություն
Արևմտյան Միդլենդը զբաղեցնում է 13 004 կմ քառ. տարածք (7-րդ տեղ) և արևմուտքում սահմանակից է Ուելսին, հյուսիս-արևմուտքում՝ հյուսիսարևմտյան Անգլիայի տարածաշրջանով, Արևելքում՝  Արևելյան Միդլենդ տարածաշրջանով, հարավ-արևելքում՝ հարավարևելյան Անգլիայի և հարավարևմտյան Անգլիայի շրջաններով։

## Պատմություն
Անգլոսաքսոնական նվաճումների դարաշրջանում այս տարածաշրջանը Մերսիայի թագավորության տարածքում էր։

1916 թվականի հունվարի 31-ին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, տարածաշրջանի մի քանի բնակավայրեր օդային ռմբակոծության են ենթարկվում գերմանական դիրիժաբլի կողմից, որը  ռմբակոծում էր Լիվերպուլը։ Զոհվել է 31 խաղաղ բնակիչ։

### Քաղաքային ագլոմերացիա
Արևմտյան Միդլենդ շրջանում տեղակայված են 5 խոշոր ագլոմերացիաներ՝ ավելի քան 100 հազար բնակչությամբ (2001 թվականի տվյալներով՝ բնակչության թվաքանակի նվազման կարգով)։

## Ժողովրդագրություն
Արևմտյան Միդլենդի տարածքում 2012 թվականի տվյալներով ապրում է 5 642 600  մարդ (5-րդ տեղը շրջանների մեջ), բնակչության միջին խտությունը  433,91 մարդ է կմ քառակուսու վրա։

## Քաղաքականություն
Արևմտյան Միդլենդի խորհուրդը կազմավորվել է 2010 թվականին՝ փոխարինելով Արևմտյան Միդլենդի տարածաշրջանային Վեհաժողովին։ Խորհրդի վարչությունը ներառում է Արևմտյան Միդլենդի տարածաշրջանի բոլոր 33 տեղական խորհուրդների նախագահները։

Արևմտյան Միդլենդ տարածաշրջանի զարգացման գործակալությունը ստեղծվել է 1999 թվականին։ Գործակալության հիմնական նպատակը տարածաշրջանի տնտեսության զարգացումն է
:

## Վարչական բաժանում
Արևմտյան Միդլենդի տարածաշրջանը ներառում է ութ քաղաքականապես անկախ վարչական միավոր՝ Մետրոպոլ կոմսություն (West Midlands), երեք Ոչ եվրոպական վարչություններ (Worcestershire, Staffordshire և Warwickshire) և չորս ունիտար միավորներ (stock-on-Trent, Telford and-Rickin, Herefordshire և Shropshire): Մետրոպոլ վարչությունները, Ոչ եվրոպական վարչությունները և ունիտար միավորները միավորված են վեց արարողակարգային վարչություններում արարողակարգային գործառույթներ ապահովելու համար։  Metropolitan և ոչ եվրոպական վարչությունները բաժանվում են ընդհանուր առմամբ 26 Metropolitan և ոչ Metropolitan ոլորտներում։ Ունիտար բաժանարար միավորները շրջաններ չունեն։

### Սիթիի կարգավիճակ
thumb|right|180px|Բիրմինգեմ Սիտիի գերբը

Արևմտյան Միդլենդ տարածաշրջանում տեղակայված են Անգլիայի  50 վարչական միավորներից յոթը, որոնք Մեծ Բրիտանիայում ունեն Սիթիի կարգավիճակ։

* Բիրմինգեմը հանդիսանում է Եպարխիա Բիրմինգեմի կենտրոն (դիոցեզ, եկեղեցա-վարչական կենտրոն),: 2010 թվականին Բիրմինգեմի Լորդ-քաղաքապետ է դարձել Լեն Գրեգորին, որը ծնվել է 1943 թվականին Բիրմինգեմի հարավ-արևմուտքում։
* Քովենթրի թեմը (Դիոցեզ, եկեղեցական վարչական միավոր) 1121 թվականից (բացառությամբ 1661-1918 թվականների ժամանակաշրջանի) ունի տեղական ինքնակառավարում և քաղաքապետի կողմից ղեկավարվում է 1345 թվականից։ Անգլիայի թագուհի  Եղիսաբեթ II-ը քաղաքին իրավունք է շնորհել ղեկավարվելու լորդ-քաղաքապետ Կարլայլի կողմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգլիայի տարածաշրջաններ
Նույոնգ Ֆալոնգ

**Էդիթ Նույոնգ Ֆաալոնգ** գանացի լրագրող, գրող, գենդերային հավասարության ակտիվիստ և դերասանուհի։ Ներկայումս հեռուստատեսային հաղորդավար է Spotlight-ում` Գանայի մեդիայի և հեռուստատեսության Mx24gh-ի ընթացիկ ծրագրերի շրջանակներում։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Նրա արմատները Գանայի Վերին Արևմտյան շրջանի Լոուրայից են, բայց ծնվել է Հյուսիսային շրջանի Տամալե քաղաքում։ Նա միջնակարգ կրթություն է ստացել Աբուրի աղջիկների ավագ դպրոցում, այնուհետև ուսումը շարունակել է Գանայի համալսարանում, Լեգոնում, որտեղ սովորել է տնտեսագիտություն և աշխարհագրություն։

## Կարիերա
### Որպես փաստաբան
Ֆաալոնգը Գանայի խորհրդարանում դրական գործողությունների ջատագով է և շահագրգռված է հավասարությամբ ու ներառական զարգացմամբ։ Նա իրեն համարում է ֆեմինիստ, ով պաշտպանում է կանանց իրավունքները կյանքի և գործունեության բոլոր ասպարեզներում։

### Որպես լրագրող
Ֆալոնգը 2017 թվականին միացավ Media General Ghana Limited-ին՝ որպես 3fm-ի և TV3-ի հաղորդավար։ Նա աշխատում էր TV3 լրատվական տաղավարում, ինչպես   նաև թերթերի գրախոսական թիմի անդամ էր։

### Որպես դերասան
Որպես դերասան, նա արագ վերելք ապրեց Գանայի կինոարդյունաբերության մեջ ընդամենը կարճ ժամանակ մնալուց հետո։ Նա ստացել է դերասանական կոչում՝ հատկապես ուշադրություն է դարձրել Գարեթթ Բեթթիի «Ֆրիթաուն» ֆիլմում իր դերից հետո, որը նրան արժանացրեց Nigeria Entertainment Awards (NEA)-ի «Լավագույն աֆրիկյան դերասանուհի» անվանակարգում (ոչ նիգերիացի), որը  ի վերջո նվաճեց։ Նույոնգը շատ տեղեկացված է և ազատ խոսում է իր երկրի սոցիալական խնդիրների վերաբերյալ։ Նա նկարահանվել է մի շարք հեռուստասերիալներում և կինոնկարներում, ինչպիսիք են օրինակ` «Ապրել Տրիշայի հետ», «Հյուսիսային գործ», «Բրոդվեյ», «Մեր հայրերի մեղքերը», «Հանցագործություն սիրո մեջ»։

https://gh.linkedin.com/in/nuong-faalong-562860106https://theoccidentalherald.com/ghana-rising-with-nuong-faalong-political-vigilantism-ghana-part-3/ 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Կին լրագրողներ
Էդմոն Ժաբես

**էդմոն Ժաբես** (, ), ֆրանսիացի բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Ծագում է հրեա ֆրանսախոս ընտանիքից։ Սյուրռեալիստ բանաստեղծ Ժորժ Էնենի հետ միասին նա Կահիրեում հիմնել է La Part du sable հրատարակչությունը։ 1956 թվականին Սուեզի ճգնաժամից հետո նա տեղափոխվեցժլ է Փարիզ, 1967 թվականին ստացել է Ֆրանսիայի քաղաքացիություն։

Մահացել է 1991 թվականի հունվարի 2-ին, դիակիզվել հունվարի 8-ին։ Նրա աճյունը դրվել է կոլումբարիումի տուփի մեջ։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործական կապեր
Նա մտերիմ էր և նամակագրական կապեր էր պահում Մաքս Ժակոբի, Պոլ Էլուարի, Ֆիլիպ Սուպոյի, Անդրե Ժիդի, Անրի Միշոյի, Միշել Լեյրիսի, Ռոջեր Կայուայի, Էմանուել Լևինասի, Պաուլ Ցելանի, Իվ Բոնֆոիայի, Ժակ Դյուպենի, Անտոն Ստարոբինսկու, Լուիջի Նոնիչեսի, Լուիջի Նոնեչիի, Օլիվիե Դոնբիչիի հետ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել Մորիս Բլանշոյի, Ժակ Դերիդայի վրա, նրա գրքերը բարձր գնահատականներ են ստացել Ալբեր Կամյուի, Ժյուլ Սյուպերվիելի, Ռընե Շարի, Պոլ Օստերի և այլոց կողմից։

## Գրքեր
* Le Livre des questions, t. I (1963)
* Le Livre de Yukel (Le livre des questions, t. II) (1964)
* Le Retour au livre (Le livre des questions, t. III) (1965)
* Yaël (1967)
* Elya (1969)
* Aely (1972)
* El, ou le dernier livre (1973)
* Le Livre des ressemblances, t. I (1976)
* Le Soupçon le Désert (Le Livre des ressemblances, t. II) (1978)
* L’Ineffaçable l’Inaperçu (Le Livre des ressemblances, t. III) (1980)
* Le Petit Livre de la subversion hors de soupçon (1982)
* Le Livre du dialogue (1984)
* Le Parcours, Gallimard (1985)
* Le Livre du Partage (1987)
* Un étranger avec, sous le bras, un livre de petit format (1989)
* Le Livre de l’hospitalité (1991)
* Petites Poésies pour jours de pluie et de soleil (1991)
* Désir d’un commencement Angoisse d’une seule fin (1991)

## Համատեղ հրատարակություններ
* Je bâtis ma demeure: Poèmes 1943—1957 (1959)
* Le Seuil le Sable: poésies complètes 1943—1988 (1990)

## Ճանաչում
Քննադատների մրցանակ (1970), Ֆրանսիական հուդայականության հիմնադրամի մրցանակ` արվեստի, գրականության և գիտության համար (1982), Պազոլինիի մրցանակ (1983), Պոեզիայի ազգային մեծ մրցանակ (1987)։ Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ (1988), Արվեստի և գրականության շքանշանի կոմանդոր (1988)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ecrire le livre: autour d’Edmond Jabès/ Richard Howard Stamelman, Mary Ann Caws e.a., eds. Seyssel: Champ Vallon, 1989
* Motte W.F. Questioning Edmond Jabès. Lincoln: University of Nebraska Press, 1990
* Benoit E. De la crise du sens à la quête du sens, Mallarmé, Bernanos, Jabès Paris: Cerf, 2001
* Waldrop R. Lavish absence: recalling and rereading Edmond Jabès. Middletown: Wesleyan UP, 2002
* Laroussi F. Écritures du sujet: Michaux, Jabès, Gracq, Tournier. Mons: Éditions Sils Maria, 2006
* Debrauwere-Miller N. Envisager Dieu avec Edmond Jabès. Paris: Cerf, 2007
* Cahen D. Edmond Jabès. Paris: Editions Seghers/Laffont, 2007 (coll. « Poètes d’aujourd’hui»)
* Edmond Jabès: l'éclosion des énigmes/ Catherine Mayaux, Daniel Lançon, eds. Saint-Denis: Presses Universitaires de Vincennes, 2008

Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Իվան Վլադիսլավիչ

**Իվան Վլադիսլավիչ** (, ), հարավաֆրիկացի գրող, լրագրող, պրոֆեսոր, գրել է անգլերեն։

## Կենսագրություն
Հոր կողմից նախնիները Խորվաթիայից ներգաղթյալներ են, մոր կողմից՝ Անգլիայից և Իռլանդիայից։ 1970-ական թվականներին ապրել է Յոհաննեսբուրգում։ Ավարտել է Վիտվաթերսրանդի համալսարանը «անգլիական և աֆրիկական գրականության» մասնագիտությամբ, աշխատել է հրատարակչությունում, հրատարակել է «Staffrider  magazine» ամսագիրը։ 1989 թվականից նա անկախ գրող և հրատարակիչ է։ 1998-1999 թվականներին եղել է Շտուտգարտի «Akademie Schloss Solitude» ակադեմիայի գիտաշխատող։

Ապրում է ընտանիքի հետ, Յոհաննեսբուրգում։

## Գործունեություն
Նա վեպերի, պատմվածքների, էսսեների, այդ թվում՝ կերպարվեստի և ճարտարապետության մասին աշխատոիթյունների հեղինակ է։ Արձակում, որն առավել հաճախ կապված է Յոհաննեսբուրգի հետ, Վլադիսլավիչը ստեղծագործաբար ճանապարհ է փնտրում ֆանտազիայի, երգիծական գրոտեսկի և վավերագրական ֆիլմի միջև։

Բազմաթիվ ազգային մրցանակների դափնեկիր է։ Վլադիսլավիչի արձակ ստեղծագործությունները թարգմանվել է ֆրանսերեն, գերմաներեն, իռլանդերեն, շվեդերեն։

## Աշխատություններ
**The Folly* (1993; Archipelago Books, 2015; And Other Stories, 2015)
**The Restless Supermarket* (David Krut Publishing, 2001; And Other Stories, 2014)
* *The Exploded View* (Random House, 2004, 2017; Archipelago Books, 2017)
* *Double Negative* (2011; And Other Stories, 2013)
* Originally published in a joint project, alongside 300 photos from photographer David Goldblatt, under the title *TJ/Double Negative* (2010)
* *A Labour of Moles* (2012)
* Illustrated novella designed by Sunandini Banerjee
* *The Distance* (2019; Archipelago Books, 2020)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ivan Vladislvić by Katie Kitamura  *[[Bomb (magazine)*
*Strolling through Troyeville with Ivan Vladislavic

Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ
Նիկոլայ Դիմիտրով

**Նիկոլայ Էմիլով Դիմիտրով** (, ), բուլղարացի նախկին ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Բուլղարիայի ազգային հավաքականում։

## Կենսագրություն
Նիկոլայ Դիմիտրովը ծնվել է Ռուսե քաղաքում։ Ֆուտբոլ սկսել է պարապել «Լևսկի» (Սոֆիա) ակումբի երիտասարդական ակադեմիայում։ 2004/05 մրցաշրջանում նա ակումբի հետ նվաճել է չեմպիոնական առաջին տիտղոսը՝ փոխարինման դուրս գալով յոթ խաղում։ Նորամուտը նշել է 2004 թվականի օգոստոսի 6-ին Սոֆիայի «Սլավիա» դեմ հաղթական խաղում՝ 89-րդ րոպեին փոխարինելով Էմիլ Անգելովին։ 2006 և 2007 թվականներին դարձել է Բուլղարիայի չեմպիոն։ 2007 թվականի Բուլղարիայի գավաթակիր է։

2010-2015 թվականներին հանդես է եկել Թուրքիայում՝ խաղալով «Քասըմփաշա», «Սամսունսփոր», «Բոլուսփոր», «Մանիսասփոր» ակումբներում։

2015 թվականի հուլիսի 28-ին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է հունական «Քսանտի» ակումբ, որտեղ խաղացել է մեկ մրցաշրջան։

2016 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, կրկին ազատ գործակալի կարգավիճակով, տեղափոխվել է բուլղարական «Սլավիա» (Սոֆիա), որտեղ խաղացել է մի քանի ամիս։

2016 թվականի դեկտեմբերին նա պայմանագիր է կնքել ռուսական «Ուրալի» հետ, որի կազմում անցկացրել է 82 խաղ և դարձել 8 գոլի հեղինակ։ 2020 թվականի ամռանը Դիմիտրովը հեռացել է «Ուրալից» և ավարտել ֆուտբոլիստի կարիերան։

## Կարիերա ազգային հավաքականում
Բուլղարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում անցկացրել է 12 խաղ, դարձել 1 գոլի հեղինակ։

## Նվաճումներ
; Լևսկի

* Բուղարիայի չեմպիոն՝ 2005/06, 2006/07, 2008/09
* Բուղարիայի գավաթակիր՝ 2006/07
* Բուղարիայի սուպերգավաթակիր՝ 2006/07

; Ուրալ

* Ռուսաստանի գավաթի եզրափակչի մասնակից՝ 2016/17

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ուրալի ֆուտբոլիստներ
ԻԳործ

**«իԳործ»**, ծրագիր, որի մեկնարկը տրվել է Հայաստանի սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակի կողմից։ «իԳործ» ծրագիրը հնարավորություն է ընձեռում սփյուռքի մասնագետներին՝ ծառայելու Հայաստանի կառավարությունում մեկ տարի ժամկետով։

Սփյուռքահայ մասնագետները գործունեություն կծավալեն պետական համակարգի տարբեր ոլորտներում՝ պետական կառավարման կոնկրետ մարմնի մասնագիտական կարիքներին համապատասխան և հնարավորություն կունենան իրենց ներդրումն ունենալու պետական ոլորտների բարելավման և զարգացման, քաղաքականությունների ու ծրագրերի մշակման գործում։

## իԳործ 2020
«իԳործ» ծրագիրն առաջին անգամ մեկնարկել է 2020 թվականի սեպտեմբերին։ Ծրագրում ընդգրկվելուց հետո մասնագետները հրավիրվել են աշխատելու Հայաստանի պետական կառավարման համակարգում։ 19 տարբեր երկրներից 52 մասնակից ներկայումս աշխատում են 19 տարբեր գերատեսչություններում։ Մասնագետներն աշխատանքի են անցել 19 պետական կառույցներում.

* ՀՀ առողջապահության նախարարություն
* ՀՀ արտաքին գործերի նախարարություն
* ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն
* ՀՀ արդարադատության նախարարություն
* Հայաստանի Ազգային ժողով
* ՀՀ բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն
* ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարություն
* ՀՀ կրթության,գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարություն
* ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարարություն
* ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարություն
* Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակ
* Հայաստանի վարչապետի աշխատակազմ
* Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակ
* Միգրացիոն ծառայություն
* «Հայաստանի պետական հետաքրքրությունների ֆոնդ» ՓԲԸ
* Երևանի քաղաքապետարան
* Կրթության տեսչական մարմին
* Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողով
* Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում Հայաստանի ներկայացուցչի գրասենյակ

## իԳործ 2021
«իԳործ» 2021 թվականի մեկնարկը տրվել է 2021 թվականի մարտի 2-ին։

Այս տարվա համար նախապատվությունը տրվում է հետևյալ մասնագիտական ոլորտներին։ Ցուցակը վերջնական չէ.

* Քաղաքագիտություն, պետական կառավարում, միջազգային կապեր, կոնֆլիկտների կառավարում
* Սոցիոլոգիա և սոցիալական աշխատանք
* Ռազմական գիտություններ
* Մշակութաբանություն
* Հոգեբանություն
* Կրթություն
* Իրավագիտություն
* Համակարգչային գիտություն և տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
* Հաղորդակցման և մեդիայի ուսումնասիրություններ
* Աղետների և ռիսկերի կառավարում
* Բնապահպանություն
* Գյուղատնտեսություն
* Զբոսաշրջություն (տուրիզմ)
* Քաղաքաշինություն և թափոնների կառավարում
* Ճարտարագիտություն
* Ճարտարպետություն
* Բժշկություն և առողջապահական գիտություններ
* Միջազգային բիզնես
* Ֆինանսներ
* Վիճակագրություն
* Տնտեսագիտություն

## Տեսանյութ
Here are some interesting facts and figures about iGorts

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Սփյուռքի Գլխավոր Հանձնակատարի Գրասենյակ

Diaspora High Commissioner's Office

Կատեգորիա:Կազմակերպություններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սփյուռքահայ քաղաքականություն
Նորա Ասֆալ

**Նորա Ասֆալ** (, ), ավանդական պատմությունների ալժիրցի հեղինակ և գրող։

## Կենսագրություն
Ասֆալը ծնվել է ֆրանսիական ծագում ունեցող ալժիրացի հորից և արաբ մորից Թուսնինայում, Տիարետ վիյալեթի բարձրավանդակում։ Նրա մանկությունը Տուսնինայում և Սուգուրում անցել է Օլետ Սիդի Խալեդ ցեղի կանանց պատմություններով։ Նա ստացել է բուժքրոջ աստիճան և հետո` մագիստրոսի աստիճան ժամանակակից գրականության ոլորտում։ Նա հավաքում է, վերապատմում է, թարգմանում է, գրում է և արտագրում է պատմություններ Ալժիրից, հատկապես Ջեբել Ամոուրի շրջանից, և Մաղրեբի կանանցից։ Նրա պատմվածքները համապատասխանում են բոլոր տարիքի մարդկանց։ Երեխաները հետաքրքրվում են նրա հեքիաթներով և կերպարներով, մինչդեռ մեծահասակները հետաքրքրվում են արտահայտված գաղափարներով` փորձելով կապ գտնել պատմության և իրենց կյանքի միջև։ Նա ապրում է Ֆրանսիայի Կրեյ քաղաքում։

## Գրելաոճ
Նրա ստեղծագործության մեծ մասը պատկանում է բանավոր ժառանգությանը, որը նա ժառանգել է Ալժիրում մեծանալիս։ Նա օգտագործում է գրական ոճ, որը հայտնի է մերկ ձայն անունով, որը երկխոսություն է, որը կապում է տարբեր մշակույթներ։ Նա սիրում է ուշադրություն դարձնել կանանց վրա իր պատմություններում և ցույց տալ, որ նրանք պարզ օբյեկտ չեն։ Ասֆալի թեմատիկայի օրինակներից են կանանց ինքնությունը, սեռական հաղթարշավը և ինքնության փնտրտուքը։ Ասֆալն իր ստեղծագործությունների մեջ ընդգրկում է սիրո թեման։ Նրա գրելաոճը նկարագրվել է որպես հարթ ու պարզ։

## Անձնական կյանք
Ասֆալն այժմ ունի չորս երեխա։

## Մատենագրություն
* *La femme de Djiha*, ill. by Sébastien Pignon. Al Manar, 2013.
* *La Chamelle*, ill. by Sébastien Pignon. Al Manar, 2011.
* *La Science des femmes et de l’amour*, ill. by Sébastien Pignon. Al Manar, 2009.
* *Contes libertin du Maghreb', Introduction by Leïla Sebbar. Ill. by Sébastien Pignon. Al Manar, 2008
* *Paroles immigrées* en coll. avec Bernard Zimmermann. Préface de Habib Tengour, L’Harmattan, 2008
* *Le loup et la colombe*, Album, Illustrations Michel Galvin. Seuil Jeunesse, 2008
* *L’élève du magicien*, Album, Ill. Emre Orhun. Calligraphie : B.Zerouki, Sorbier, 2007
* *Le prince tisserand*, Album, Ill. Laureen Topalian, Sorbier, 2007 (Prix Saint Exupéry 2008)
* *Hadidouène et l’âne de l’ogresse*, Album, Illustrations Merlin. Seuil Jeunesse, 2007
* *Les babouches d’Abou Kassem*, Album, Illustrations A.Guilloppé. Seuil Jeunesse 2007
* *Contes du Djebel Amour*.(Recueil) Illustrations Elène Usdin. Seuil, 2006
* *Contes et traditions d’Algérie*, Flies-France. (Aux origines du monde ), 2005
* *L’Algérie des contes et légendes (hauts plateaux de Tiaret)* Ed Maisonneuve et Larose, Paris 2003 
* *Ghazali le bédouin (conte d’Algérie''), Essai, Illustrations Boubaker Ayadi. Ed.G&g, 2000

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://data.bnf.fr/14468612/nora_aceval/
* http://www.babelio.com/auteur/Nora-Aceval/88675
* http://legenepietlargousier.over-blog.com/article-contes-libertins-du-maghreb-nora-aceval-56843093.html
* https://web.archive.org/web/20150924073844/http://www.plainecommune.fr/actualites/tout-lagenda/agenda-detaille/article/nora-aceval-histoires-damou/#.VR8tZpPF-q4
* http://www.dknews-dz.com/interview/35-6-questions-a-nora-aceval-lhistoire-au-present.html

Կատեգորիա:Ալժիրցի գրողներ
Նովաիոլետ Բուլավայո

**Նովայոլետ Բուլավայո**  (անգլ. NoViolet Bulawayo, իսկական անունը` **Էլիզաբեթ Տշելե** (անգլ. Elizabeth Tshele), հոկտեմբերի 12, 1981 թվական, Տշոլոտշո, Հյուսիսային Մատաբելելենդ), գրող Զիմբաբվեից, ով ստեղծագործում է անգլերեն լեզվով։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Բուլավայոյի Մզիլիկազիի անվան պետական բարձրագույն դպրոցը։ 1999 թվականից նա բնակվում է ԱՄՆ-ում։ Նա ստացել է մագիստրոսի և բակալավրի կոչումներ Տեխասի A&M համալսարանում (Կոմերս, Տեխաս) և Հարավային մեթոդիստական համալսարանում։ 2010 թվականին նա ավարտել է Կոռնելի համալսարանի գրական դասընթացը և դասավանդել այնտեղ։ 2012-2014 թվականներին Սթենֆորդի համալսարանի գրականության գերազանցության ծրագրի գիտաշխատող էր։

## Ստեղծագործական կյանքը
2009 թվականին Ջ. Մ. Կուտզեն ընդգրկեց Բուլավայոյի «Պատկերները» պատմվածքը իր նոր՝ «Աֆրիկյան նոր գրականություն» հատորում։ 2010 թվականին լույս տեսած Boston Review-ում՝ «Խելագարները Բուդապեշտում» պատմվածքն արժանացել է 2011 թվականի «Աֆրիկյան Բուքերի» Քեյն մրցանակին։ 2013 թվականին գրողի առաջին վեպը հայտնվեց ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում, որի հիմքը մրցանակակիր պատմություն էր։

## Գրքեր
* Մեզ անհրաժեշտ են այլ անուններ/ We need new names. New York: Reagan Arthur Books, Little, Brown and Company, 2013 (London: Chatto & Windus, 2013, հրատարակվել է նաև որպես աուդիոգիրք. Բուքերյան մրցանակի կարճ ցուցակում 2013 թվականին; Los Angeles Times թերթի գրքային մրցանակ; Էտիսալատայի գրականության մրցանակ, Նիգերիա և այլն.)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Զիմբաբվեցի գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Բույնովոյի կիրճ

**Բույնովոյի կիրճ** (), Բուլղարիայի բնության հուշարձան (1971), կիրճը գտնվում է արևմտյան Ռոդոպյան լեռներում, Բույնովո գետի (Վիչա գետի ձախ վտակ) վրա, Սմոլյանի մարզի Բորին համայնքի մոտակայքում։

## Աշխարհագրություն
Կիրճի երկարությունը մոտ 16 կմ է, միջին բարձրությունը՝ 1090 մ։  Այն սկսվում է Բույնովո գյուղից հյուսիս, ծովի մակարդակից 1307 մ բարձրության վրա, այնուհետև անցնում է հյուսիս և 16 կմ հետո ավարտվում է Տեշելի ամբարտակում, ծովի մակարդակից 876 մ բարձրության վրա։  Ամբողջ կիրճը լի է պրոտերոզոյական մարմարներով։

Ռոդոպյան լեռների այս տպավորիչ բնական գեղեցկությունը գրավում է բազմաթիվ զբոսաշրջիկների։  Ձորի առաջին 7-8 կմ-ն ավելի լայն է, բայց Յագոդինյան քարանձավից հետո և հատկապես Յագոդինա գյուղի մոտ ճյուղավորվելով՝ այն շատ նեղ է դառնում։  Այստեղ գետը հատում են պրոտերոզոյան մարմարները, իսկ ուղղահայաց ժայռերը գտնվում են իրար շատ մոտ։  Այն վայրը, որտեղ ժայռերը գրեթե մոտեցած են, տեղացիները անվանում են «Գայլի ցատկ»։  Հարևան Յագոդինա գյուղի բնակիչները պատմում են, որ ձմռանը այս վայրում գայլերի սոված ոհմակները ցատկում են նախիրի վրա հարձակվելու համար։  Բույնովոյի կիրճը հայտնի է նաև բուսական և կենդանիների տեսակների բազմազանությամբ, որոնցից շատերը պաշտպանված են։  1971 թվականին կիրճը հռչակվել է բնության հուշարձան։

Կիրճից մոտ 4 կմ բարձրության վրա՝ գետի աջ ափին է Յագոդինյան քարանձավը, որը հայտնի է իր գեղեցիկ քարանձավային ձևերով, իսկ աջ ափից անմիջապես վերև՝ «Իմամովա դուպկա»  (**) քարանձավը։

## Զբոսաշրջություն
Կիրճը «*Բուլղարիայի 100 զբոսաշրջային վայրեր*» ազգային զբոսաշրջային շարժման մի մասն է։

Բույնովո գետի մարգագետինների երկայնքով անցնող գեղատեսիլ էկոլոգիական արահետն անցնում է Յագոդինսկայա քարանձավով, Բույնովո և Կոժարի գյուղերով։  Այն հարմար է ինչպես հետիոտն զբոսանքի, այնպես էլ հեծանվավազքի համար։  Գետի այս հատվածում ձկնորսություն չի թույլատրվում, բայց կան մի քանի արհեստական ձկնորսական լճակներ, ինչպես նաև մի քանի խորովածի կամ պիկնիկի տարածք՝ բոլոր հարմարություններով։  Տարածքին բնորոշ են բազմաթիվ շատրվանները, որոնք կառուցել են տեղի բնակիչները։  Գետի ոլորաններն (меандры) ամառային ամիսներին արձակուրդային և արշավային ճամբարման համար սիրված վայր է։  Գետի շրջակայքում կարելի է տեսնել շատ հազվագյուտ բուսական և կենդանական տեսակներ։

Կիրճի ողջ հատվածում կա նեղ, միակողմանի գոտի ունեցող քաղաքային ճանապարհ, որը միակ ճանապարհն է Բույնով և Կոժարա գյուղերի և երկրի այլ մարզերի միջև։

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Мичев, Николай и др. Географски речник на България. София, Наука и изкуство, 1980. с. 68.
* Տեղագրական քարտեզ

Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի կիրճեր
Կատեգորիա:Ձորեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սմոլյանի մարզ
Տյերնո Մոնենեմբո

**Տյերնո Մոնենեմբո**, իսկական անունը` *Տյերնո Սայդու Դիալլո* (, ), գվինեացի գրող, որը գրել է ֆրանսերենով։

## Կենսագրություն
Փրկվելով Ահմեդ Սեկու Տուրեի բռնապետական ռեժիմից` 1969 թվականին փախել է Սենեգալ, այնուհետև` Կոտ դ'Իվուար։ 1973 թվականին մեկնել է Ֆրանսիա, Լիոնի համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա կենսաքիմիայից։ Դասավանդել է Մարոկկոյում և Ալժիրում։ Եղել է Միդդլբերի քոլեջի հրավիրված պրոֆեսոր (Վերմոնտ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ)։

Որպես գրող իր դեբյուտն է նշել 1979 թվականին։ Ապրում է Ֆրանսիայում։

## Ստեղծագործություն
* 1979 : Les Crapauds-brousse, Seuil
* 1986 : Les Écailles du ciel, Seuil
* 1991 : Un rêve utile, Seuil
* 1993 : Un attiéké pour Elgass, Seuil (վեպը մտել է 20-րդ դարի աֆրիկյան հարյուր լավագույն գրքերի շարք)
* 1995 : Pelourinho, Seuil
* 1997 : Cinéma: roman, Seuil
* 2000 : L’Aîné des orphelins, Seuil (Արևադարձային գոտիների մրցանակ)
* 2004 : Peuls, Seuil
* 2006 : La Tribu des gonzesses: théâtre, éditions Cauris
* 2008 : Le Roi de Kahel, Seuil (Ռենոդոյի մրցանակ)
* 2012 : Սև ահաբեկիչը/ Le Terroriste noir, Seuil (Ահմադու Կուրումայի, Էրկման Շատրիանի մրցանակ, Մեծ փոխարքայի մրցանակ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն, մատենագրություն

Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Գվինեացի գրողներ
Կատեգորիա:Տղամարդ վիպասաններ
Առողջ շրջակա միջավայրի իրավունք

**Առողջ միջավայրի իրավունք կամ կայուն և առողջ միջավայրի իրավունք**, իրավապաշտպան և հասարակական բնապահպանական կազմակերպությունների կողմից պաշտպանվող մարդու իրավունք, որի նպատակն է պահպանել մարդու առողջությունն ապահովող էկոլոգիական համակարգերը։ Իրավունքը փոխկապակցված է մարդու առողջության պահպանմանն ուղղված այլ իրավունքների հետ, ինչպիսիք են` ջրի և սանիտարական մաքրման իրավունքը, սննդի իրավունքը և առողջության իրավունքը։

Օրենքը պետության համար պատասխանատվություն է սահմանում կարգավորել և կիրառել բնապահպանական չափորոշիչները, վերահսկել աղտոտումը և այլ կերպ ապահովել արդարադատություն և պաշտպանություն շրջակա միջավայրի խնդիրներից տուժած համայնքների համար։ Առողջ շրջակա միջավայրի իրավունքը կարևոր իրավունք է հանդիսացել կլիմայի փոփոխության և բնապահպանական այլ հարցերի վերաբերյալ դատավարությունների ընթացքում  բնապահպանական իրավական նախադեպեր ստեղծելու համար։

Առողջ միջավայրի իրավունքը դրված է մարդու իրավունքների և կլիմայի փոփոխության միջազգային մոտեցման հիմքում։ Այդ իրավունքին սատարող միջազգային պայմանագրերը ներառում են Ստոկհոլմի 1972 թվականի հռչակագիրը, Ռիո դե Ժանեյրոյի 1992 թվականի հռչակագիրը և վերջերս ընդունված Շրջակա միջավայրի վերաբերյալ Համաշխարհային պակտը։ ՄԱԿ-ի անդամ ավելի քան 150 պետություններ այս իրավունքն այս կամ այն ձևով ճանաչել են ազգային օրենսդրության, դատավարության, սահմանադրական իրավունքի, պայմանագրային օրենքի և այլ միջոցներով։ Երկու տարածաշրջանային պայմանագրեր՝ Մարդու և ժողովուրդների իրավունքների աֆրիկյան խարտիան և Մարդու իրավունքների ամերիկյան կոնվենցիան, ներառում են բարենպաստ շրջակա միջավայրի իրավունք։ Մարդու իրավունքների պաշտպանության այլ փաստաթղթերում, ինչպիսին է Երեխայի իրավունքների կոնվենցիան, բնապահպանական խնդիրները հիշատակվում են այնքանով, որքանով դրանք առնչվում են սույն փաստաթղթի հիմնական ուղղություններին, տվյալ դեպքում խոսքը վերաբերում է երեխաների իրավունքներին։

Մարդու իրավունքների և շրջակա միջավայրի հարցերով հատուկ զեկուցողներ Ջոն Նոքսը (2012-2018) և Դեյվիդ Բոյդը (2018 թվականից) ցուցումներ են տվել, թե ինչպես կարելի է այդ իրավունքները ձևակերպել միջազգային իրավունքում։ Դա հավանության է արժանացել ՄԱԿ-ի և տեղական իրավաբանական համայնքների մակարդակի մի շարք կոմիտեների կողմից (օր.՝ Նյու Յորքի փաստաբանների կոլեգիա) 2020 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնապահպանական իրավունքներ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ
Կատեգորիա:Շրջակա միջավայր
Ալբեր Մեմմի

**Ալբեր Մեմմի** (, ), ֆրանսիացի գրող և հասարակագետ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանսուա Մեմմիի և Մարգարիտա Սարֆատիի սեֆարդական ծագմամբ  ընտանիքում, որում հաղորդակցվում էին  ֆրանսերենով  և արաբերենի հրեա-թունիսյան բարբառով։ Ավարտել է Թունիսի Կարնո լիցեյը, այնուհետև սովորել է Ալժիրի համալսարանում և Սորբոնում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կռվել է «Ազատ Ֆրանսիա» դեգոլևյան զորամասերում, եղել է գերի գերմանացիների մոտ, փախել է աշխատանքային ճամբարից։

1953-1957 թթ․ գլխավորում էր Թունիսի Հոգեբանության կենտրոնը, աջակցություն է ցուցաբերել Ալժիրի անկախության համար։ 1953 թվականին հրատարակել է առաջին վեպը՝ «Աղե աշտարակը» () Ալբեր Կամյուի նախաբանով։ Դա ինքնակենսագրական ստեղծագործություն է, որը քննադատում է թունիսյան ընտանիքի նահապետական նիստուկացը, հնացած ավանդույթներն ու նախապաշարմունքները։ Ինչպես և հաջորդ վեպը, «Ագարը» (, 1955), արտացոլում է հյուսիսաֆրիկյան հրեաների հետաքրքրությունը եվրոպական քաղաքակրթության արժեքներով և դրա հիասթափությունը։

1957 թվականին հրատարակվեց նրա ավելի հայտնի հասարակագիտական տրակտատը՝ «Գաղութատիրության դիմանկարը գաղութարարի դիմանկարի ֆոնին», (, բառացի «Գաղութատիրության դիմանկարը, որին նախորդում է  գաղութարար դիմանկարը»), Ժան Պոլ Սարտրի նախաբանոով։

Էսսեն մեծ դեր է խաղացել Աֆրիկայում ազգային-ազատագրական պայքարի ծավալման համար և հաճախ այն կապվում է Ֆրանց Ֆանոնայի («Քաղցածների և ստրուկների ամբողջ աշխարհը», «Սև մաշկ, սպիտակ դիմակներ») և Էմե Սեզերի («Ճառ գաղութատիրության մասին») աշխատանքների հետ։ Այս աշխատանքի շարունակությունն է համարվում 2004 թվականին հայտնված «Արաբա-մահմեդակնների և ոմանց ապագաղութայնացումը» գիրքը (, 2006 թվականի անգլերեն թարգմանությամբ «Ապագաղութացումը և ապագաղութացվածները»)։

1959 թվականից Փարիզում աշխատել է Գիտահետազոտությունների ազգային կենտրոնում, ուսուցանել է Սորբոնում։ 1966 թվականից՝ Փարիզի համալսարանի պրոֆեսոր է։ PEN կազմակերպության ֆրանսիական մասնաճյուղի փոխնախագահ է(1976-1979)։ Փարիզում Հյուսիսային Աֆրիկայի մշակութային  հետազոտության կենտրոնի ղեկավար է։

Մեմմիի գեղարվեստական և հանրային շատ ստեղծագոծություններ նվիրված են հյուսիսաֆրիկյան և եվրոպական քաղաքակրթությունների, հրեաների և արաբների փոխներգործությանը։ Մեմմին՝ հայտնի «Հյուսիսաֆրիկյան գրողների անթոլոգիայի» կազմողն ու (1964) և «Հյուսիսային Աֆրիկայի ֆրանսալեզու գրողներ» համառոտ շարադրանքի հեղինակն է (1985)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիոլոգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հասարակագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Ջոն Դուբե

**Ջոն Լանգալիբալելե Դուբե** (;), հարավաֆրիկացի գրող, քաղաքական և հասարակական գործիչ։ Զուլուսերեն լեզվով առաջին գեղարվեստական ստեղծագործությունների հեղինակն է, Աֆրիկայի ազգային կոնգրեսի առաջին նախագահը։

## Կենսագրություն
Դուբեն ծնվել է 1871 թվականի փետրվարի 12-ին Ամերիկայի զուլուսական առաքելական ընտանիքում, նախ սովորել է Ինանդում և Ամանզիմտոտիում, ավելի ուշ ուսման է ուղևորվել ԱՄՆ։ Նրա սկզբնական մտադրությունը բժշկություն սովորելն էր, բայց, ինչպես իր ժամանակի աֆրիկացի մյուս մտավորականները, նա դարձավ քահանա և ուսուցիչ։ 1901 թվականին Օհլանգում հիմնել է Զուլուսական քրիստոնյա աշխատանքային դպրոցը։ Իր կազմակերպության համար օրինակ էր Տասկինգի համալսարաանը, որը ԱՄՆ-ում ստեղծվել էր Բուկեր Վաշինգտոնի կողմից աֆրոամերիկացիների համար։ Դուբեն նաև հիմնել է  դպրոց աղջիկների համար։ Նրա ստեղծման  համար նա միջոցներ գտավ Ամերիկայում՝ կարդալով դասախոսություններ և հանդես գալով հարավաֆրիկյան երգերով։ 1903 թվականին նա ստեղծեց «Նատալի արև» () լրագիրը զուլու լեզվով, ավելի ուշ դարձավ նրա գլխավոր խմբագիրը (լրագիրը դեռևս գոյություն ունի)։ 1912 թվականին ընտրվեց նոր ստեղծված Հարավաֆրիկյան տեղական ազգային կոնգրեսի (այժմ Աֆրիկայի ազգային կոնգրես) նախագահ։ 1914 թվականին Սոլոմոն Պլաակի, Ուոլտեր Ռուբուսանի և այլ աֆրիկացի հասարակական գործիչների հետ ուղևորվեց Մեծ Բրիտանիա՝ 1913 թվականին ընդունված «Բնիկների հողերի մասին» օրենքի դեմ բողոքարկելու համար, որով աֆրիկացիների տիրապետության տակ մնաց  ՀԱՄ-ի 9%-ից քիչ տարածք։ 1917 թվականին հեռացավ ԱԱԿ-ի նախագահի պաշտոնից, սակայն մինչև կյանքի վերջ շարունակեց աշխատել Նատալի տեղական կոնգրեսում՝ փորձելով բարելավել բնիկների կյանքի պայմանները։

Զուլուսերեն լեզվով առաջին  պատամական վեպի («Չակայի ծառան», 1930, 1951 թվականին հրատարակվեց անգլերեն որպես ) և մի քանի այլ ստեղծագործությունների հեղինակն է։

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ

* ԱԱԿ կայքում Դուբեի մասին հոդված

Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի բանաստեղծներ
Անրի Լոպես

**Անրի Լոպես** (; ), կոնգոացի գրող և քաղաքական գործիչ։

1949 թվականից մինչև 1965 թվականն ապրել է Ֆրանսիայում՝ Փարիզում և Նանտում։

1963 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանի գրականության և հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետը։

Վերադառնալով Կոնգո՝ դասավանդել է այնտեղ։ 1969  թվականին նշանակվել է ազգային կրթության նախարարի պաշտոնում, այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1971 թվականը։ 1972-1973 թվականներին եղել է Կոնգոյի Ժողովրդական Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարը։

1973 թվականի հուլիսի 28-ից մինչև 1975 թվականի դեկտեմբերի 18-ը զբաղեցրել է Կոնգոյի Հանրապետության կառավարության վարչապետ-նախարարի պաշտոնը։ Այդ պաշտոնում նրան փոխարինել է  Լուի Սիլվեն Հոման։

1976 թվականից ապրում է Փարիզում։ 1977-ից 1980 թվականներին եղել է ֆինանսների նախարար։

1981-1998 թվականներին զբաղեցրել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։

Ա․ Լոպեսը ժամանակակից աֆրիկյան գրականության հիմնադիրներից մեկն է։ Գրում է ֆրանսերեն լեզվով, առաջին ելույթը կատարել է «Tribaliques» ժողովածուով։

## Ծանոթագրություններ
Այշա Ֆոֆոնա

**Այշա Ամինատա Լայլա Ֆոֆոնա** (), մալիացի գրող և թարգմանչուհի։ 1994 թվականին, *Mariage: on copie* հրատարակումից հետո դարձել է Մալիում առաջին կինը, ով հրատարակել է պատմվածք։ Կանանց իրավունքների պաշտպան է, ում աշխատանքներն ուղղված էին մալիական հասարակությունում կանանց կարգավիճակի բարելավմանը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Բամակոյում, Մալիում 1957 թվականին, Մալիի առողջապահության նախարար Բենիտյեն Ֆոֆանի (1928-1991) ընտանիքում։ Ավարտելով նախնական կրթությունը Բամակոյում և Բորդոյում, հաճախել է Ն իգերի Նոթր Դամի լիցեյ։ Այնուհետև սկսել է ուսումնասիրել լեզուներ սկզբում Սորբոնում, ապա  Մանգեյմի համալսարանում և Օքսֆորդում։ Գերմաներենի, ֆրանսերենի և անգլերենի իր իմացությամբ հետագայում  աշախտել է բանավոր և գրավոր թարգմանության բնագավառում։

Նրա առաջին *Mariage: on copie* պատմվածքը մարտահրավեր է նետում մալիական հասարակության մեջ կանանց դիրքի մասին ավանդական գաղափարներին՝ պատմելով տարբեր խնդիրների մասին, որոնց հետ բախվում են չորս կանայք իրենց ծագման և կարգավիճակի պատճառով։ Նկարագրելով, թե ինչպես են կանայք լուծում ընտանեկան խնդիրները, հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ մալիական հասարակությունը շարժվում է անհրաժեշտ ուղղությամբ։ Երկրորդ *La fourmilière* պատմվածքը հետմահու հրատարակվել է 2006 թվականին։ Այն բացահայտում է մալիական հասարակության խնդիրները՝ նկարագրելով դրանք, որպես մեծ ընտանիքի կյանք։ Անվանումը ներշնչված է ստորակարգության կառուցվածքով, որոնք համեմատեղելի են նրանց հետ, ովքեր կան մրջյուններո վ լի գաղութներում։

Հիասթափված այն ժամանակից, որը զբաղեցնում է գրքի հրատարակումը, Այշան որոշեց ուղղվել դեպի թատրոնը՝ որպես ավելի ազդեցիկ միջոց իր մտքերը հաղորդելու համար։ 1997 թվականի ապրիլին, առաջին *Excellence on fait le ménage* պիեսը ցուցադրվեց Բամակոյի Մշակույթի Կենտրոնում։ Քանի որ պիեսը շոշափում էր  կային քաղաքականության մեջ կաշառակերության հարցեր, այն իրարանցում առաջացրեց ինչպես դերասանների, այնպես էլ դիտորդների միջև։ Երկրորդ *L’Africaine de Paris no 2* պիեսը, որը ցուցադրվեց մեկ տարի հետո, պատմում է մի մալիացու մասին, ով ամուսնացել է տեղաբնիկի հետ միայն նրա համար, որպեսզի իմանա, որ իր առաջին կինը աֆրիկացի է, ում հետ նա ամուսնացել է Փարիզում, իրեն հավակնում է որպես նրա ամուսին, ինչը վրդովեցնում է բոլոր հարազատներին։

Այշան հիշվում էր նաև որպես կանանց իավունքների պաշտպան։ 1988 թվականին նա Մալիի մարդու իրավունքների պաշտպանության կազմակերպության հիմնադիրներից մեկն էր։ Նրա աշխատանքները հաճախ սևեռված են Մալիում կանանց հասարակական վիճակի բարելավմանը։

Այշա Ֆոֆոնան 2003 թվականի օգոստոսի 16-ին անսպասելի մահացել է։

## Ստեղծագործությունների ընտրանի
**Պատմվածքներ**

* Mariage, on copie. Изд. Jamana. 1994. .
* La fourmilière: roman. Изд. «La Ruche à livres»/Librairie Traoré. 2006. .

**Պիեսներ**

* Excellence on fait le ménage. Արևմտյան Ավստրալիայի համալսարան. 1997. L’Africaine de Paris no 2. Արևմտյան Ավստրալիայի համալսարան.1998

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մալիացի գրողներ
Պաուլինա Շիզիանե

**Պաուլինա Շիզիանե** (), մոզամբիկցի գրող, գրում է պորտուգալերեն լեզվով։

## Կենսագրություն
Մեծացել է Մապուտու (այն ժամանակ Լոուրենսու Մարկիշ) տեղափոխված բողոքական ընտանիքում։ Տանը խոսում էին շոպե և ռոնգա լեզուներով։ Պորտուգալերեն լեզուն սովորել է կաթոլիկ առաքելական դպրոցում։ Սկսել է լեզվաբանություն սովորել Էդուարդո Մոնդլանի անվան համալսարանում, դասընթացը չի ավարտել։ Առաջին ելույթը լրագրում կատարել է նովելներով 1984 թվականին։ Իր արձակ ստեղծագործություններում պահպանում է կապը ավանդական բանավոր պատմվածքների հետ։

Երկրի քաղաքական կյանքի ակտիվ մասնակից է, ՖՐԵԼԻՄՕ-ի անդամ։ Մոզամբիկում առաջին կինն է, ով գրել է վեպ․ սկզբում անդրադարձել է այնպիսի  թեմաների, որոնք ավելի վաղ բացարձակապես այթույլատրելի էին բաց մամուլում, հատկապես՝ կին հեղինակների շրջանում (մասնավորապես՝ բազմակնությունը, կանանց դիրքն ու ինքնազգացումը ամուսնությունում)։

## Վեպեր

* Բալլադ՝ սերը դեպի քամին/ *Balada de Amor ao Vento* (1990)
* Ապոկալիպսիսի մրրիկը/ *Ventos do Apocalipse* (1996)
* Յոթերոորդ ուխտը/ *O Setimo Juramento* (2000)
* *Niketche: Uma História de Poligamia* (2002, Ժոզե Կավեյրինյիի մրցանակ)
* *O Alegre Canto da Perdiz* (2008)
* *As Andorinhas* (2008)

## Ճանաչում
Գրողի գրքերը թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, իտալերեն լեզուներով։

## Գրականություն

* Owen H. Mother Africa, Father Marx: women’s writing of Mozambique, 1948—2002. Lewisburg: Bucknell UP, 2007
* Calafate Ribeiro M., Meneses M.P. Moçambique: das palavras escritas. Porto: Afrontamento, impr. 2008
* Szmidt- Díaz R. Muthiana orera, onroa vayi? = Dokąd idziesz, piękna kobieto?: przemiany tożsamości kobiecej w powieściach mozambickiej pisarki Pauliny Chiziane. Warszawa: Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego; Instytut Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich UW, 2010.
* Martins A.M. Magic stones and flying snakes: gender and the postcolonial exotic in the work of Paulina Chiziane and Lídia Jorge. Oxford; New York: Peter Lang, 2012

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հոդված ստեղծագործությունների մասին
* Հարցազրույց

Կատեգորիա:21-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Մոզամբիկցի գրողներ
Կատեգորիա:BBC 100 կին
Կատեգորիա:Կին վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ
Օրլովաչայի քարանձավ

**Օրլովաչի քարանձավ** (), քարանձավ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբիայի հանրապետության Պալե համայնքի տարածքում։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի երկրորդ ամենաերկար և Սերբիայի հանրապետության ամենաերկար քարանձավն է։ Գտնվում է Օրլովաչա լեռան վրա, Պալեից 10 կիլոմետր արևմուտք և Սարաևոյից 15 կիլոմետր արևելք՝ Պալե֊Սոկոլաց ավտոճանապարհից 700 մետր հեռավորության վրա։ Նախկինում հայտնի է եղել որպես Սավվայի քարանձավ։

## Նկարագիր
Մուտքը գտնվում է Սումբուլովաց գյուղի վերևի ծովի մակարդակից 1056 մետր բարձրության զառիթափ ժայռի վրա։ Քարանձավի առաջին հատակագիծը կազմվել է 1975 թվականին։ Հետագայում հայտնաբերվել և մաքրվել է քարերով փակված քարանձավի երկրորդ մուտք։ Ընդհանուր խորությունը մոտ 560 մետր է, ուսումնասիրված անցումների ընդհանուր երկարությունը՝ մոտ 2500 մետր։ Քարանձավ չորս մակարդակ ունի, ստորին մակարդակում հոսում է Սինևա գետը։ Բազմաթիվ կաթիլային կազմավորումներ կան՝ ստալակտիտներ, ստալագմիտներ և այլն։ Քարանձավի միկրոկլիմատը կայուն է՝ տարվա միջին ջերմաստիճանը 8,8&nbsp;°C է, իսկ խոնավությունը՝ ավելի քան 90%։

Քարանձավում հայտնաբերվել են քարանձավային արջի ոսկորներ, որոնց տարիքը գնահատվում է 16000 տարի։ Այդ ոսկորները պահվում են քարանձավի թանգարանում։ Քարանձավի շրջակայքում նույնպես հնագիտական գտածոներ են հայտնաբերվել՝ կացնի մնացորդներ և կերամիկայի բեկորներ։

## Պահպանման կարգավիճակ և օգտագործում
2011 թվականից մինչ օրս քարանձավը բնական հուշարձան է, հուշարձանի մակերեսը կազմում է 27,1 հա։ 1980 թվականից քարանձավի անցուղիների մի մասը սարքավորվել են և բացվել է զբոսաշրջիկների համար։ 1992-1995 թվականների պատերազմի պատճառով, այցերը դադարել են։ 2002 թվականին քարանձավը վերաբացվել է զբոսաշրջիկների համար:։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Սերբիա
Աղջկական գարուն

**«Աղջկական գարուն»** (), խորհրդային երաժշտական կինոկատակերգություն, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Վենիամին Դորմանն ու Հենրիկ Հովհաննիսյանը։

## Սյուժե
«Աղջկական գարուն» պարի անսամբլը, որը նոր է վերադարձել արտասահմանյան հյուրախաղերից, հրավեր է ստացել համերգներով մեկնելու Գորկի քաղաք՝ Սորմովյան նավաշինական գործարան։

Ջերմանավի ուղևորներն ուրախ են նման ուղևորների ընկերակցությանը, քանի որ նրանք շատ են փորձեր անում, ըստ էության, հանդես գալով համերգներով։ Գալինա Սոբոլևային սիրահարված Վոլոդյա Մակեևն աշխատանքի է ընդունվում նավի  խոհանոցում։

## Դերերում
* Միրա Կոլցովա – *Գալինա Սոբոլևա, պարի անսամբլի մենակատար
* Լև Բարաշկով – *Վոլոդյա Մակեև
* Վլադիմիր Լեպկո – *Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Գամբա, ռեստորանի տնօրեն
* Իվան Ռիժով – *պահակ գործարանում
* Ալեքսեյ Վանին – *Լյոշա, նավաստի
* [[Գարեն Ժուկովսկայա]] – *Աննա Ալեքսեևնա Լուգովայա, պարի անսամբլի ղեկավար
* Եվգենյա Մելնիկովա – *Սոբոլևա, Գալինայի մայրը
* Տատյանա Նադեժդինա – *Ժենյա
* Ջելլա Ագաֆոնովա – *Լենա Շատրովա
* Գալինա Պետրովա – *Վերոչկա
* Լուսիենա Օվչիննիկովա – *Անաստասիա Պչյոլկինա, խոհարար «Էլբրուս» ուղևորատար ջերմանավում 
* Վիկտոր Ռեչման – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Գեորգի Սլաբինյակ – *Սերգեյ Իվանովիչ, նավապետի օգնական
* Էմմա Տրեյվաս – *Անգելինա Անտոնովնա, շեֆ խոհարար
* Գեորգի Տուսուզով – *խոհարար Բեզնոգով
* Ալեքսանդր Դենիսով – *ջերմանավի նավապետ
* Անտոնինա Բոգդանովա – *Գալյայի տատը
* Իգոր Կիրիլով – *թղթակից (կամեո)
* Վլադիմիր Դորոֆեև – *Ալեքսանդր Վասիլևիչ, Գալինայի պապը
* Մարինա Գրիգորևա – *անսամբլի մասնակից
* Ալեքսանդր Դեգտյար – *Գալյայի հայրը
* Լյուդմիլա Կրաուզովան – *համույթի անդամ
* Մարգարիտա Կուտախովա – *համույթի մասնակից
* Մարգարիտա Ժարովա – *Զինկա, խոհարար (լուսագրերում նշված չէ)
* «Բերյոզկա» պարարվեստի անսամբլ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Իոսիֆ Պրուտ
* Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Վենիամին Դորման, Հենրիկ Հովհաննիսյան
* Բեմադրող օպերատոր՝ Վյաչեսլավ Շումսկի
* Բեմադրող նկարիչներ՝ Մարկ Գորելիկ, Սերգեյ Սերեբրենիկով
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ֆլյարկովսկի
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Վլադիմիր Մարոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Աղջկական գարուն» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Ուզոդինմա Իվեալա

**Ուզոդինմա Իվեալա** (, ), նիգերիական ծագմամբ ամերիկացի գրող և բժշկության դոկտոր։

## Կենսագրություն
Ուզոդինմա Իվեալան ծնվել է 1982 թվականի նոյեմբերի 5-ին Վաշինգտոնում, նեյրովիրաբույժ Իկեմբա Իվեալայի և նիգերիացի հայտնի տնտեսագետ, Նիգերիայի ֆինանսների նախարար Նգոզի Օկոնխո Իվեալայի ընտանիքում, իգբո ժողովրդի ներկայացուցիչ է։ Ավարտել  St. Albans School և Հարվարդի համալսարանի քոլեջը՝ magna cum laude (2004), որտեղ նա սովորել է գրական վարպետություն։ Այնուհետև ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը 2011 թվականին։ Ներկայումս դասավանդում է Հարվարդի համալսարանի Radcliffe Institute for Advanced Study-ում։

## Ստեղծագործություն
Ուզոդինմա Իվեալայի առաջին վեպը՝ «Գազաններն առանց հայրենիքի» (2005), որը նախկինում Հարվարդում պաշտպանվել էր որպես դիպլոմային աշխատանք, արժանացել է ԱՄՆ-ի խոշորագույն ամսագրերում և թերթերում քննադատների բարձր գնահատականներին։ Այն թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով։ Այս վեպի հիման վրա նկարահանվել է «Անտոհմ գազաններ» ֆիլմը, որը թողարկվել է 2015 թվականին։

## Գրքեր
* Beasts of No Nation. HarperCollins, New York 2005 (վեպ, Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի մրցանակ, Ջոն Լլեվելին Ռիսի մրցանակ, առաջադրվել Բրիտանական համագործակցության գրողների մրցանակի, իտալ. և հոլանդ. թարգմ.՝ 2006, լեհ.՝ 2007, գերմ. թարգմ.՝ 2008,  ֆր.՝ Ալեն Մականբու, 2008, իսպ. թարգմ.՝ 2009  և այլն)
* Սերը ՁԻԱՀ-ի ժամանակ/ Love in the time of AIDS. London: John Murray Publishers Ltd, 2009 (սոցիոլոգիական ակնարկ)
* Our kind of people: a continent's challenge, a country's hope. New York : Harper, 2012  (սոցիոլոգիական ակնարկ Նիգերիայում առողջության և առողջապահության վիճակի մասին)

## Ճանաչում
Արժանացել է մի քանի գրական մրցանակների դեռևս Հարվարդում սովորելու տարիներից սկսած։ 2006 թվականին գրողն ստացել է Նյու Յորքի Հանրային գրադարանի *Երիտասարդ առյուծներ* մրցանակը.: 2007 թվականին *Granta* ամսագիրը նրան ընդգրկել է ԱՄՆ-ի 20 լավագույն երիտասարդ վիպասանների շարքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն
* Հարցազրույց, 2007

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի գրողներ
Ոչ օտար

**«Ոչ օտար»** (), 2018 թվականի ռուսական դրամատիկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վերա Գլագոլևան (նրա վերջին ռեժիսորական աշխատանքը) Օլգա Պոգոդինա-Կուզմինայի «Կավե փոս» պիեսի հիման վրա»։  Ֆիլմի արտադրությունը ավարտվել է Վերա Գլագոլևայի (31 հունվարի, 1956 - 16 օգոստոսի, 2017) մահից հետո։

Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանում տեղի է ունեցել 2018 թվականի նոյեմբերի 15-ին։

## Սյուժե
Ռուսաստանի խուլ բնակավայրում կյանքը կարծես սառեցվել է 1990-ական թվականներին։ Այստեղ կարելի է թաքնվել մեծ աշխարհի տագնապներից, բուժել հոգեկան վերքերը։ Այդպես է մտածում Միլան՝ որոշելով վերադառնալ մոր տուն «Մոսկվան նվաճելու» անհաջող փորձից հետո։ Մինչդեռ նրա քույրը՝ Գալյան, ամուսնանում է Միջին Ասիայից գեղեցկադեմ երիտասարդի՝ Ռուստամի հետ։  Նա պատճառ է դառնում քույրերի միջև լուրջ բախումների։ Այս ընտանեկան դրամայի մասնակիցներին սարսափելի բացահայտում է սպասվում։

## Դերերում
* Սանջար Մադի - Ռուստամ
* Տատյանա Վլադիմիրովա - Գալինայի և Միլայի մայրը
* Լիլիա Վոլկովա - Միլա
* Աննա Կապալևա - Գալինա
* Դմիտրի Կրիվոչուրով - Սերգունյա
* Իվան Տիտյաև - Միշա
* Օլգա Պրիխուդայլովա
* Բիբիգուլ Սույունշալինա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Ամադու Ամպատե Բա

**Ամադու Ամպատե Բա** (), մալիացի գրող և ազգագրագետ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է արիստոկրատ Ֆուլբե ընտանիքում։ Հոր մահից հետո որդեգրվել է իր մոր երկրորդ ամուսնու կողմից, ով պատկանում էր թուքուլյորական ժողովրդին։ Նրա կրթության սկիզբը եղել է Ղուրանի հետազոտումը հայտնի մալիական սուֆիզմի Տերնո Բոկարի ղեկավարությամբ, հետո սովորել է ֆրանսիական Բանդիագարե և Ջեննե դպրոցներում։ 1915 թվականին փախել է դպրոցից և Քաթիում միավորվել մոր հետ, որտեղ շարունակել է իր կրթությունը։

1921 թվականին նա հրաժարվեց ընդունվել Գորե կղզու ավագ դպրոց, և որպես պատիժ, նահանգապետը նրան նշանակեց Ուագադուգուի ցածր պաշտոնում։ 1922 թվականից 1932 թվականին Բան Վերին Վոլտայում գաղութային վարչակազմի ստորին աստիճաններում զբ աղեցրել է տարբեր պաշտոններ, 1932 թվականից մինչև 1942 թվականը ծառայել է Բամակոյում։ 1933 թվականին նա վեց ամիս արձակուրդ է վերցրել, որպեսզի այցելի իր առաջին ուսուցչին՝ Տերնո Բոկարային։

1942 թվականին Բան ընդունվել է  աշխատանքի սև Աֆրիկայի Ֆրանսիական համալսարանում՝ շնորհիվ նրա ղեկավար Թեոդոր Մոնրոյի։ Այնտեղ անցկացրել է էթնոլոգիական հետազոտություններ և զբաղվել է ազգային ավանդույթներ սովորելով։ Իր հետազոտությունները անցկացրել է 15 տարվա ընթացքում, աշխատանքների արդյունքը  Ֆուլ կայսրության համար կատարաշ գործն էր։ 1951 թվականին ստացել է դրամաշնորհ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ից՝ հետագա հետազոտությունների համար, որը թույլ տվեց նրան մեկնել Փարիզ և հանդիպել աշխարհի առաջատար աֆրիկացիների հետ։

Մալիի անկախություն ձեռք բերելուց հետո 1960 թվականին Բան հիմնել է Բամակոյի հումանիտար գիտությունների համալսարանը և մի քանի անգամ ներկայացրել է իր երկիրը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի տարբեր գիտաժողովներում։ 1962 թվականին  ընտրվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գործադիր խորհրդի անդամ, 1966 թվականին մասնակցել է աֆրիկյան լեզուների միասնական տառադարձության համակարգի մշակմանը։

Բան 1970 թվականին լքեց գործադիր խորհուրդը և կյանքի մնացած մասը նվիրվեց հետագա ուսումնասիրություններին և գրքեր գրելուն։ 1971 թվականին տեղափոխվեց Մարկորի, Աբիջան արվարձան, որտեղ զբաղվում էր իր կողմից հավաքված Արևմտյան Աֆրիկայի ժողովուրդների բանավոր ստեղծագործության հսկայական քանակությամբ գրառումների դասակարգմամբ, ինչպես նաև գրեց հուշագրություններ, որոնք  հրատարակվել են հետամահու։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ոչ գեղարվեստական գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Աֆրիկացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Աֆրիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Մալիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ
Մոնիկա Արակ դե Նյեկո

**Մոնիկա Արակ դե Նյեկո** (, ), ուգանդացի արձակագիր և բանաստեղծուհի։ 2007 թվականին դարձել է առաջին ուգանդացին, որն արժանացել է Քեյնի մրցանակի (շնորհվում է աֆրիկյան գրական ստեղծագործության համար)։ Ներառվել է Անդրսահարյան Աֆրիկայի մինչև 40 տարեկան 39 առավել խոստումնալից գրողների ցանկում։

## Կենսագրություն
Մոնիկա Արակ դե Նյեկոն ծնվել է 1979 թվականին Կիտգումում։ Մեծացել է Կամպալայում։ Սովորել եմ Մակերերեի համալսարանում և Գրոնինգենի համալսարանում։ Femrite-ի՝ Ուգանդայի կին գրողների ասոցիացիայի ակտիվ անդամ է։

## Ստեղծագործություն
Նյիկոյի պատմվածքները ներառվել են 2000-ականների աֆրիկյան և ուգանդական նովելիստիկայի ներկայացուցչական անթոլոգիաներում։ Իր համար նշանակալի գրքերի շարքում գրողը նշում է Արունդատի Ռոյի «Մանրուքների սստվածը», Շոյինկայի «Ակե» և կանադացի գրող Աննա Մայքլսի «Բեկորներ» վեպերը։

## Ընտրյալ հրապարակումներ
* 2004 — *Strange Fruit* (պատմվածք, Բիլլի Հոլիդեյի հայտնի երգի վերնագրով, ընդգրկվել է աֆրիկյան գրականության Քեյնի մրցանակի կարճ ցուցակում) 
* 2005 — Կարմիր դաշտերի երեխաներ (, պատմվածք)
* 2007 — Ջամբոլան (, պատմվածք, Քեյնի մրցանակի դափնեկիր)

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագիտություն
* "Pastor Love", in 
*"Jambula Tree", in 
* "Back Home", in 
*"Jambula Tree", in 
* "Jambula Tree", in 
* "Strange Fruit", in 
* "Grasshopper Redness", in 
* "October Sunrise", in 
* "Bride Price for my Daughter", in 
* "Chained", in 

## Արտաքին հղումներ
* Մոնիկա Արակ դե Նյեկոն  Ֆանտաստիկ գրականության կայքում
* Հարցազրույց, 2009
* Հարցազրույց 

Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ուգանդացի գրողներ