open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ծովից ծով (Կանադա)

thumb|right|Կանադայի զինանշանը՝ A MARI USQUE AD MARE կարգախոսով
**Ծովից ծով** (), Կանադայի ազգային կարգախոսը։ Այն վերցված է Աստվածաշնչի 71-րդ Սաղմոսից (որոշ աղբյուրներով 72-րդ)։ Ըստ որոշ փորձագետների՝ հաշվի առնելով Կանադայի աշխարհագրական դիրքը, առավել նպատակահարմար է օգտագործել օվկիանոսից օվկիանոս տարբերակը (Ատլանտյան օվկիանոսից մինչև Խաղաղ օվկիանոս)։ Որպես ազգային կարգախոս այն ընտրվել է Ջորջ Մոնրո Գրանտի կողմից։

1872 թվականին՝ Բրիտանական Կոլումբիայի ֆեդերացիային միանալուց որոշ ժամանակ անց, Գրանտը հրատարակում է իր հեղինակային թերթը։ Այն անվանվում է *Օուշեն թու օուշեն*, որը բացեիբաց ցույց էր տալիս որպես գերմայրցամաքային երկիր Կանադայի հավակնությունները։

## Նկարագրություն
Բանաստեղծությունը հնչում է հետևյալ կերպ՝ *Այն տիրապետելու է ծովից մինչև ծով և գետից մինչև աշխարհի վերջերը*։

Ամբողջական թարգմանությունը լատիներեն լեզվով հնչում է այսպես՝ *Et dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos terrae*: Բանաստեղծության թարգմանությունը անգլերեն լեզվով այսպես է՝ *He shall have dominion also from sea to sea, and from the river unto the ends of the earth*: Այն չէր կարող չնկատվեր, երբ նախկին կանադական գաղութը ստացավ Դոմինիոն Կանադա անվանումը։

Առաջին անգամ կարգախոսը պաշտոնապես կիրառվել է 1906 թվականին՝ Սասկաչևանի սահմանադրական ժողովի ժամանակ։ Այն ընդունվել էր նախարարի օգնական Ջոզեֆ Փոուպի կողմից, որն այն տեղադրում է Կանադայի զինանշանի մեջ։ 1921 թվականին  Գեորգ V-ի կողմից այն ընդունվում է որպես պաշտոնական կարգախոս։

Զինվորական Ու. Գ. Գուոթնիկը առաջարկեց մեկ այլ կարգախոս, սակայն ի վերջո պետության և Կանադայի ժողովրդի կողմից ընտրվեց *A Mari Usque Ad Mare* կարգախոսը։

## Բանաստեղծության այլ տարբերակներ
Թարգմանությունը «Psalmus 72 (71)»:
: *Et dominabitur a mari usque ad mare*
: *et a Flumine usque ad terminos orbis terrarum.*

## Տես նաև
*Կանադայի զինանշան
*Թխկու տերև

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դարձվածքներ
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Կանադայի պետական խորհրդանիշեր
Հայ-կանադական հարաբերություններ

**Հայ-կանադական հարաբերություններ,** դիվանագիտական հարաբերությունները Կանադայի և Հայաստանի միջև։ Անդրադառնալով հայ-կանադական հարաբերություններին նախ և առաջ պետք է նշել, որ երկու երկրներն համարվում են Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության անդամ։

## Պատմություն
Կանադան անկախ է ճանաչել Հայաստանին Խորհրդային Միությունից անկաանալուց անմիջապես հետո՝ 1991 թվականին։ 1992 թվականին Կանադան և Հայաստանը պաշտոնապես հաստատեցին դիվանագիտական հարաբերություններ։
1997 թվականին կանադան Երևանում հաստատվես գերագույն հյուպատոսություն։ Կանադայի Մոսկովյան դեսպանատունը հավաստագրվեց և հաստատվեց Հայաստանում։ 1995 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունը բացում է իր դեսպանատունը Օտտավայում։

1999 թվականին երկու պետությունները ստորագրեցին երկկողմ համաձայնագիր, առևտրի և շուկայի, ներդրումների պաշտպանման և խթանման գործում։

CIDA-ն ֆինանսապես աջակցում է Հայատանին, տարածաշրջանային տեղնիկական ծրագրերում։ Ավելին, Կանադայի տեղական զարգացման հիմնադրամը, որը կառավարվում է Մոսկվայի կանադական դեսպանատան կողմից, իր աջակցությունն է ուղղում դեպի առևտրական քաղաքականության կարողությունների զարգացում, գյուղատնտեսության զարգացում, առողջապահական և բնապահպանական ծրագրեր։

2006 թվականին Կանադան պաշտոնապես ճանաչել է Հայկական ցեղասպանությունը առեւտրի քաղաքականության կարողությունների զարգացում, գյուղական զարգացում, առողջապահական ծրագրեր և բնապահպանական ծրագրեր։

2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ֆրանկոֆոնիայի 17-րդ գագաթնաժողովին մասնակցելու համար Հայաստան է այցելել Կանադայի վարչապետ Ջասթին Թրյուդոն։

## Առևտուր
thumb|right|Հայաստանի դեսպանատունը Օտտավայում|249x249փքս
2004 թվականին երկկողմանի առևտուրը պետությունների միջև կազմում էր մոտ 5մլն ամերիկական դոլար։ 2014 թվականին երկու պետությունների միջև առևտուրը հասավ 11 մլն ամերիկյան դոլարի։ Կանադայի հետաքրքրությունները ներառում էին հանքարդյունաբերությունը և հրուշակեղենի արտադրությունը։

## Դիվանագիտական առաքելություններ
* Հայաստանն ունի դեսպանատուն Օտտավայում.
* Կանադան ունի լիազորված դեսպանատուն Մոսկվայում և բարձրագույն հյուպատոսարան Հայաստանում։

## Տես նաև
* Հայ-ամերիկյան հարաբերություններ

## Աղբյուրներ

Կատեգորիա:Հայ-կանադական հարաբերություններ
Պալերմո (գավառ)

**Պալերմո** (), գավառ Հարավային Իտալիայի Սիցիլիա ինքնավար մարզում։ Մայրաքաղաքը եղել է Պալերմոն։ 2015 թվականի օգոստոսի 4-ից նրան փոխարինել է Պալերմո մետրոպոլիտեն քաղաքը։

## Պատմություն և աշխարհագրական դիրք
Գավառի անունը ծագում է լատիներեն *Պանորմուս* բառից։ 1072-ից մինչև 1194 թվականը Պալերմոն եղել է Սիցիլիայի թագավորության մայրաքաղաքը՝ նախքան Նեապոլի նոր մայրաքաղաք հռչակվելը, ինչը տեղի է ունեցել ֆրանսիական Անժուա դինաստիայի օրոք։ Այն նաև գտնվել է հռոմեացիների, բյուզանդացիների, նորմանների, արաբների, Իսպանական կայսրության, ինչպես նաև ամերիկացիների ենթակայության տակ։ Ըստ պատմական վկայությունների` գավառը ձևավորվել է մեր թվագրությունից առաջ 8-ից 6-րդ դարերում։ Պալերմո գավառը հյուսիսից սահմանակից է Տիրենյան ծովին, արևմուտքից՝ Տրապանի գավառին, հարավից՝ Ագրիջենտո ու Կալտանիսետա գավառներին,  հարավարևելքից՝ Էննա գավառին, իսկ արևելքից՝ Մեսսինային։ Հայտնի է իր լողափերով, հատկապես աչքի է ընկում Մոնդելլոն։ Ցամաքը լեռնային է. ընդգրկում է Պոլինա և Իմերա հովիտները։ Մադոնիե լեռնաշղթան ևս տեղակայված է պրովինցիայում։

## Վարչակազմ և ժողովրդագրություն
Պալերմո գավառն ունի 82 կոմունա՝ 1249533 բնակչությամբ (Սիցիլիայի բնակչության 24.9% -ը) և 4992 քառ.կմ տարածքով (Սիցիլիայի տարածքի 19.4%-ը)։ Գավառի մեծ քաղաքներից են Պալերմոն, Ալիան, Ալիմենան, Սկլաֆանի Բանին և Պետրալիա Սոպրանան։ 1840 թվականին կառավարությունը որոշեց պրովինցիան բաժանել 4 շրջանների։ Դրանք են՝ Պալերմոն, Կոռլեոնեն, Տերմինին և Չեֆալուն։

## Տնտեսություն և տուրիզմ
Ծառայությունը գավառի համար ամենակարևոր տնտեսական հատվածն է։ Հաշվի առնելով աշխատուժի երեք քառորդ մասը, արդյունաբերության ու գյուղատնտեսության հաշիվները՝ համապատասխանաբար կազմում են բնակչության 18% և 6%-ը։ Գործազրկության մակարդակը բարձր է։ Զբոսաշրջությունը նույնպես կարևոր «արդյունաբերություն» է։ Տուրիզմում մեծ մասսայականություն են վայելում արաբա-նորմանական Պալատին մատուռը, Սուրբ Հովհաննեսի ճգնարանը, Պալացցո Աբատելիսը, Պալացցո Կիարամոնտեն, որը կառուցված է գոթական ոճով, և Սիցիլիայի ազգային պատկերասրահը։ Սիցիլիայի խորհրդարանի նստավայրը գտնվում է գավառի տարածքում։ Ֆրեդերիկ II-ի ու այլ իշխանավորների գերեզմանները, որոնք տաճարի մի մասն են, նաև հայտնի զբոսաշրջային գրավչություն են։ Մադոնիե պարկը տեղակայված է այստեղ։ Այն ունի օդանավակայան, որը կոչվում է Ֆալկոն Բորսելինո, այն ամեն տարի ծառայում է մոտ մեկ միլիոն ուղևորի, իսկ տեղական նավահանգիստը տարեկան սպասարկում է մոտ կես միլիոն ուղևորի։ Հուլիսից մինչև սեպտեմբեր ամիսներին Պալերմո են այցելում մեծ թվով զբոսաշրջիկներ։

## Պատկերասրահ

Ustica.jpg
Palermo-Martorana-bjs.jpg
Santa rosalia rose.jpg
Teatro Massimo a Natale.JPG


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ
Նիժնի Տագիլի առաջին կոմերիտականների հուշարձան

**Նիժնի Տագիլի առաջին կոմերիտականների հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Տեղադրվել է Երիտասարդության հրապարակում (Լենինի պողոտա), քաղաքի Լենինյան շրջանում։

## Պատմություն
Առաջին կոմերիտականների հուշարձանը պատկերում է շինելներով և թիկունքում հրացաններով աղջկա և բուդյոնովկայով տղայի։ Նրանք նայում են հակառակ ուղղություններով, ձեռք ձեռքի են տվել, պատկերված են դինամիկ շարժման մեջ և մարմնավորում են երկրի երիտասարդությունը և կոմերիտական հերոսներին, որոնք պատրաստ են պաշտպանելու իրենց Հայրենիքը։

Հուշարձանը պատրաստված է մետաղից և տեղադրված է ոչ մեծ պատվանդանի վրա։ Նրա հեղինակը քանդակագործ-կոթողագործ, 1982 թվականից նկարիչների միության անդամ Անատոլի Գլեբովիչ Նևերովն է։

Քանդակային հորինվածքի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1981 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ 2006 և 2008 թվականներին հուշարձանն անցել է վերանորոգման-վերականգնողական աշխատանքներ։

Տագիլցիները հուշարձանը կոչել են «Ռոմեո և Ջուլիետ»։ Այն ճանաչվել է կոթողային արվեստի տեղական նշանակության հուշարձան։ Ամեն տարի ՀամԼԿԵՄ ծննդյան օրը տոնական երթը, որը գլխավորում են Նիժնի Տագիլի վարչակազմի առաջին դեմքերը, հուշարձանի մոտ ծաղիկներ է դնում։

## Աղբյուրներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1981 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի հուշարձաններ
Անդլար

**Անդլար** (ֆր. Andelarre), Ֆրանսիայի համայնք, որը գտնվում է Ֆրանշ Կոնտե շրջանում։ Դեպարտամենտ՝ Վերին Սոն։ Մտնում է Արևմտյան Վեզուլի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդը 70019-ն է։

## Աշխարհագրություն
Համայնքը գտնվում է Փարիզից մոտ 320 կմ դեպի հարավ-արևելք, Բեզանսոնից 40 կմ հյուսիս և Վեզուլից՝ 6 կմ հարավ-արևմուտք։

Համայնքի տարածքի կեսը ծածկված է անտառներով։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 119 մարդ։

## Ադմինիստրացիա

## Տնտեսություն
thumb|200px|left|Համայնքի քարտեզ
2010 թվականի շրջանում 72 մարդ է աշխատունակ եղել (15-64 տարեկան), 45 մարդ եղել է տնտեսապես ակտիվ, 27-ը՝ ակտիվ չէին (տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը՝ 62,5 %, 1999 թվականին եղել է 76,1 %)։ 45 ակտիվ բնակչից 44 մարդ աշխատում է (26 տղամարդ և 18 կին), 1 մարդ գործազուրկ է։ 27 պասիվ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 16-ը` կենսաթոշակառուներ, 2-ը պասիվ էին այլ պատճառներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջրմուղ աշտարակ (Եկատերինբուրգ)

**Ջրմուղ աշտարակ Պատմական պուրակում** (), 1880-ական թվականներին կառուցված նախկին ջրմուղ աշտարակ Եկատերինբուրգի Լենինսկի շրջանի Պատմական պուրակում։ Համարվում է դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան։ Ներկայումս աշտարակում է գտնվում Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանի ցուցադրության մի մասը։

## Պատմություն
Եկատերինբուրգում առաջին երկաթգիծը կառուցվել է 1878 թվականին։ 1880-ական թվականներին Դրամահատարանի և Եկատերինբուրգի պետական մեխանիկական գործարանի տարածքում տեղակայված երկաթուղային արվեստանոցները պահպանելու համար կառուցվել է ստանդարտ  նախագծով ջրմուղ աշտարակ։

1946 թվականին, երբ երկաթուղային արվեստանոցները փոխեցին իրենց հասցեն, մետաղյա բաքը հանվեց, իսկ աշտարակի երկրորդ հարկը դարձավ բնակարան, որը միայն 1960-ական թվականներին բնակեցվեց վարձակալներով։ 1972-1973 թվականներին իրականացվեցին վերականգնման աշխատանքներ,  աշտարակի բոլոր փայտյա մասերը փոխարինվեցին։ 1973 թվականից աշտարակում կա հուշանվերների խանութ։ 1995 թվականին դարբին Ալեքսանդր Լիսյակովը (1946-2002) ստեղծեց ուրալյան մետաղի ցուցահանդեսը և այդ ժամանակից աշտարակում ներկաայցվեց «Մետաղների կրպակ» ցուցադրությունը, որտեղ ներկայացված է անցյալ դարերի կենցաղային և գեղարվեստական մետաղը։ Առաջին թանգարանապահը նկարիչ Վիկտոր Մախոտինն էր։ 2016 թվականից աշտարակը պաշտոնապես հանձնվել է Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանին։

## Մետաղական կրպակ

Մայիսից մինչև հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում «Ամբարտակի վրայի աշտարակում» կազմակերպվում է «Մետաղների կրպակ» հնաոճ իրերի մետաղական հավաքածուների ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվում են վառարանների կափարիչներ, արդուկներ, կշռաքարեր, խոհանոցային սպասքների շարք, փականագործական, դարբնի և գյուղատնտեսական գործիքներ։

## Պատմական պուրակ

Աշտարակը մտնում է Պատմական հրապարակի մեջ, որը 1878 թվականին կառուցվել է Եկատերինբուրգի գործարանի տեղում։ Ջրմուղ աշտարակի ստորին, վեցանկյուն մասը պատված է գրանիտե բլոկներով, իսկ վերին մասը՝ փայտե գերաններից։ Այս հնագույն շենքը զարդարում է լապտերը։ Հարկաշարքերն ունեն պատուհանի երկու որմնախորշ և մուտքի որմնախորշ։ Վերին հարկի մուտքն իրականացվում է արտաքին պարուրաձև մետաղական աստիճանով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1880 հիմանդրումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի տեսարժան վայրեր
Ջոն Սլոուն

**Ջոն Սլոուն**, (, ), ամերիկացի նկարիչ-իմպրեսիոնիստ։

## Կյանք և ստեղծագործություն
Ջոն Սլոունն իր ստեղծագործական գործունեության վաղ շրջանում ներկայացել է որպես գրաֆիկ՝ աշխատելով որպես պատկերազարդող և ծաղրանկարիչ Փենսիլվանիայի ամսագրերից մեկում։ Զուգահեռաբար երեկոյան ժամերին սովորել է նաև Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիայի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։ Իր ուսուցչի՝ Ռոբերտ Հենրիի ստեղծագործական ազդեցության տակ նկարիչն անցում է կատարել յուղաներկերով գեղանկարչությանը։ Նրա համար օրինակ է դարձել Էդուարդ Մանեի, իսկ հետո նաև՝ Վան Գոգի, Պաբլո Պիկասոյի և Անրի Մատիսի գեղանկարչությունը։ 1904 թվականին նկարիչը մեկնել է Նյու Յորք, բնակություն հաստատել Մանհեթենում, իսկ մի քանի տարի անց հաստատվել է Գրինվիչ Վիլիջի նկարիչների շրջանակում։ 1906 թվականին նա սկսել է դասավանդել Նյու Յորքի արվեստի դպրոցում։ Նրա աշակերտներից են եղել Ջորջ Վեսլի Բելոուսը, Էդվարդ Հոփերը, Շոլոմ-Ալեյխեմի կրտսեր որդին՝ նկարիչ Նորման Ռայբենը։

Ջոն Սլոունի  կտավների թեման նվիրված է եղել նյույորքյան մեգապոլիսի առօրյա կյանքին. նրա ստեղծագործության օրինակներից մեկն է «Առավոտյան ժամը երեքը» նկարը։ Ստեղծել է գրեթե բացառապես կերպարային գեղանկարներ։

Ջոն Սլոունի երկրորդ կինը եղել է ամերիկացի մեկենաս, ուսուցիչ և նկարիչ Հելեն Ֆար Սլոունը (): Նա իր ամուսնու՝ Ջոն Սլոունի շատ աշխատանքներ հանձնել է Դելավերի գեղարվեստի թանգարանին։

## Գրականություն
* «Die Welt der Malerei», Gütersloh-Amstelveen, 1997.
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատկերազարդողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փորագրիչներ
Լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմության գործարան-թանգարան

**Լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմության գործարան-թանգարան** (),  լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմությանը նվիրված բացօթյա թանգարան Նիժնի Տագիլի Լենինսկի շրջանի Լենինի պողոտայում։  Ռուսաստանում հանքարդյունաբերության անցյալին նվիրված առաջին գործարան-հուշարձանն է։

## Պատմություն
Նիժնի Տագիլում գործարանը ստեղծվել է 1725 թվականին Դեմիդովների դինաստիայի կողմից։ Այս գործարանը ներառում էր մետաղական հալվածքի ամբողջական տեխնոլոգիական ցիկլը` երկաթի հանքաքարի, փայտածուխի, երկաթի, երկաթի և պղնձի պատրաստումը։ Այստեղ են աշխատել և գործել գործարանը սպասարկող ծառայությունները։ Գործարանը Եվրոպայում եղել է ամենախոշորներից մեկը և աշխատել է մինչև 1987 թվականի հոկտեմբեր, երբ այն հանդիսավոր կերպով դադարել է աշխատել։ Հին գործարանի սիմվոլիկ բանալիները հանձնվել են Մերձավոր Ուրալի հանքարդյունաբերական գործի Նիժնետագիլյան թանգարան-արգելոցին։

Փակված գործարանի հենքի վրա թանգարանը բացվել է 1989 թվականի հունվարին։ 1992 թվականին թանգարանը ստացել է գործարանի տարածքի մի մասը՝ ներառյալ ենթակառուցվածքները և շրջակա պատմական գոտին, այսպիսով ձևավորվել է 30 հեկտար ընդհանուր տարածքով թանգարանային համալիրը։

Գործարան-թանգարանը կազմված է մի շարք ցուցադրություններից, որոնք ներկայացնում են մետալուրգիական արտադրանքի հիմնական փուլերը՝ հրահալոցային արտադրամաս, վարձակալված արտադրություն, մարտենյան արտադրամաս, էներգետիկ տնտեսություն, մետաղի և ձուլման գործընթացի մեխանիկական մշակման սարքավորումներ։ Ցուցադրվում են նաև XIX-XX դարերի գործարանային սարքավորումները և շարժակազմի նմուշները։ Թանգարանը մասամբ պահպանել է XVIII-XX դդ. տեսքը, այդ թվում` հրահալոցային և մարտենյան հնոցներ, ջրային տուրբին և 1892 թ. կամրջակերպ ամբարձիչներ, XIX դարի հրահալոցային կորպուս։ Գործարան սարքավորումներ ցուցահանդեսը ներկայացնում է 1920-1930 թթ. սարքավորումների նմուշներ։

Թանգարանի կազմում ներառված են՝
* XVIII-XX դդ. հրահալոցային արտադրամաս
* Էներգետիկ արտադրամաս 1913 թ.
* Վարձակալված արտադրամաս 1902 թ.
* Մետաղակոնստրուկցիաների արտադրամաս 1929 թ.
* Листобойный цех 1927 թ.
* Վերանորոգման արտադրամասի գրասենյակ 1930 թ.
* Դարբնոց XIX դար
* Մարտենյան արտադրամաս 1892 թ.
* Գործարանի գրասենյակ 1840 թ.
* Մեխանիկական ֆաբրիկա 1840 թ.
* Ախոռային բակ 1828 թ.
* Լցաբաշխ մեքենա 1930 թ.
* Ձիասպորտային հրապարակ
Գործարան-թանգարանը համարվում է դաշնային նշանակության Ռուսաստանի արդյունաբերական ժառանգության հուշարձան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* НИЖНЕТАГИЛЬСКИЙ МУЗЕЙ-ЗАПОВЕДНИК "ГОРНОЗАВОДСКОЙ УРАЛ"
* Завод-музей под открытым небом в Нижнем Тагиле
* Завод-музей. История Нижнего Тагила от основания до наших дней

Կատեգորիա:1989 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1989 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Թանգարաններ բաց երկնքի տակ
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Տեխնիկական թանգարաններ
Մարիա Ռուբիո

**Մարիա Ռուբիո** (, ), կինոյի և թատրոնի մեքսիկացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մարիա Ռուբիոն ծնվել է 1934 թվականին Տիխուանայում՝ Օլայո Ռուբիոյի և Մարիի Տեխերոյի ընտանիքում։ եղել է ընտանիքի միակ երեխան։   4 տարեկան հասակում աղջնակի մոտ սրտի հիվանդություն է հայտնաբերվել, որի պատճառով Մարիան մինչև 9 տարեկան չի կարողացել դպրոց գնալ, բայց տանը սովորել է գրել ու կարդալ։ 9 տարեկան հասակում ընդունվել է դպրոցի առաջին դասարան։ Դերասանուհին տուժել է նաև Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի հետևանքներից, երբ ծնողների հետ արձակուրդն անց էր կացնում Սան Սեբաստիանում։ Պատերազմի հետևանքների պատճառով նրանք կարողացան վերադառնալ միայն 10 տարի անց։ 1947 թվականին, արագորեն տիրապետելով դպրոցական ծրագիրը, 13 տարեկանում կարողանում է ընդունվել Օքսֆորդ քոլեջ, իսկ ավելի ուշ՝ թատերական արվեստի դպրոց։ Շուտով նա դառնում է թատրոնի դերասանուհի, իսկ 1966 թվականին նկարահանվում է ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում և այդ ժամանակից ի վեր նկարահանվել է շուրջ 45 նախագծերում։ Մեծ է Մարիա Ռուբիոյի ավանդը Մեքսիկայի կինոյի ասպարեզում։ Դերասանուհուն մեծ ժողովրդականություն է բերել «Կոլորինա» հեռուստասերիալում իշխող տիրուհու դերը։ 2011 թվականին դերասանուհին առողջական խնդիրների պատճառով թոշակի է անցել։ Մարիա Ռուբիոն հինգ անգամ առաջադրվել է TVyNovelas և ACE մրցանակների և արժանացել դրանցից չորսին։

Մահացել է 2018 թվականի մարտի 1-ին Մեխիկոյում։
 
## Անձնական կյանք
40 տարի ամուսնացած է եղել գրող և սցենարիստ Լուիս Ռեյես դե Մազայի հետ (1932-2014), ունեցել են երկու երեխա` ռեժիսոր Կլաուդիո Ռեյես Ռուբիոն և  Ադրիանա Ռուբիոն, սակայն երկար տարիներ երջանիկ ապրելուց հետո զույգն ամուսնալուծվել է։ Մարիա Ռուբիոյի զարմիկն է դերասան Ֆրանսիսկո Ռուբիոն։

## Ֆիլմագրություն
### [[Մեքսիկա]]
; Televisa

* 1969 թ. - Թուլություն
* 1970 թ. - Սահմանադրություն՝ Մարիա
* 1971 թ. - Իտալուհին ամուսնանում է՝ Ելենա
* 1972 թ. - Անունս Մարտինա Սոլա է
* 1973 թ. - Մշուշում՝ Սուսան
* 1973 թ. - Երկնային Աննա՝ Նադիա
* 1975 թ. - Կյանքի հրաշքը
* 1977-1978 թթ. - Ռինա՝ Ռաֆայելա
* 1978 թ. - Խելահեղ շաբաթ
* 1978 թ. - Բոցավառվող կրքեր՝ Լիդիա
* 1980 թ. - Կոլորինա՝ Ամի
* 1981 թ. - Ծննդի իրավունք՝ Կլեմենսիա
* 1984 թ. - Դու իմ ճակատագիրն ես՝ Ուրսուլա
* 1986-1987 թթ. - Գայլի որջ՝ Կատալինա Կրիլ դե Լարիոս
* 1994 թ. - Բյուրեղյա կայսրություն՝ Լավիա Արիսմենդի դե Լոմբարդո
* 1997 թ. - Սիրելի թշնամի՝ Ռեյնալդա
* 1997 թ. - Մայրական զգացմունք՝ Սարիտայի մայր
* 1999 թ. - Գնրուական սեր՝ Իզոլդա
* 1999-2000 թթ. - Կրքի լաբիրինթոս՝ Օֆելյա
* 2001-2002 թթ. - Սալոմեի կիրք՝ Լուկրեսիա Մոնտեսինո
* 2002-2003 թթ. - Ողջույն, երեխաներ
* 2006 թ. - Կրքի երկու կողմերը՝ Գրասիելա
* 2005-2011 թթ. - Հարևաններ (4 եթերաշրջան)
* 2008 թ. - Ռոզա Գվադալուպե (6 եթերաշրջան) - Քրիստինիտա

;Հեռուստաֆիլմեր
* 1990 թ. - Երկկողմ հայելի՝ տատիկ

;Ֆիլմեր
* 1979 թ. - Քառասուն տարի առանց սեքսի՝ Էմիլյա
* 1981 թ. - Ինչու է դժվար սեր գտնելը
* 1998 թ. - Օրենքից դուրս

### [[Գերմանիա]]
* 1981 թ. - Արյունոտ լուսին (Իսապանիայի հետ համատեղ)՝ Մարիա Գոնսալես

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Мария Рубио отметила 50-летие творческой деятельности .
* Встреча Марии Рубио и Офелии Медина .
* Подробная биография на сайте Redteatral .

Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ
Սենթ Լուիս (շախմատային մրցաշար)

thumb|275px|Սենթ Լուիս 2015 մրցաշարի խաղային սրահ
**Սենթ Լուիս** (**Sinquefield Cup**), միջազգային շախմատային մրցաշար, որն ամեն տարի անցկացվում է սկսած 2013 թ.։ Մրցաշարն անցկացվում է ԱՄՆ֊ի Միսսուրի նահանգի Սենթ Լուիս քաղաքում։

Մրցաշարի գլխավոր հովանավորն ու կազմակերպիչը ամերիկացի բիզնեսմեն Ռեքս Սինքֆիլդն է։

## Մրցաշարեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Լևոն Արոնյանի մասնակցությամբ մրցաշարեր
Կատեգորիա:Սենթ Լուիսի մրցաշարեր
Խորհրդային Միության հերոս և Փառքի շքանշանի ասպետ տագիլցիների հուշարձան

**Խորհրդային Միության հերոս և Փառքի շքանշանի ասպետ տագիլցիների հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Տեղադրվել է Հաղթանակի փողոցում, քաղաքի Տագիլստրոևսկի շրջանում, Կարմիր քար ժայռի վրա։

## Պատմություն
Առաջին անգամ Հայրենական մեծ պատերազմի հերոսների հուշահամալիր ստեղծելու գաղափարը հնչել է 2005 թվականի մայիսին, երբ Նիժնի Տագիլի ղեկավար Նիկոլայ Դիդենկոն հրապարակեց համապատասխան որոշում։

Հաղթանակի փողոցում Հերոսների ծառուղի և տագիլցիների հուշարձան հիմնադրելու որոշումն ընդունվել է 2009 թվականին։ Քաղաքային բյուջեում եղած ճգնաժամի պատճառով հուշարձանի կառուցման գումարը չբավականացրեց, և միջոցները սկսեց հավաքագրել քաղաքային խորհուրդը տագիլցիների նվիրատվությունների հաշվին, այդ թվում՝ բարեգործական հեռուստամարաթոնի ժամանակ հավաքված գումարը։ 

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Ալեքսանդր Իվանովիչ Իվանովը և նրա օգնականներ Ա. Պ. Բարախվոստովը և Պ. Ա. Բունկովը։

Աշխատանքներն ավարտվել են 2 ամսվա ընթացքում։ Հուշարձանը բացվել է 2010 թվականի մայիսի 7-ին։ Ամեն տարի հուշակոթողի մոտ Հաղթանակի օրն անցկացվում է հանդիսավոր հանրահավաք։

## Նկարագրություն
Գրանիտե ստելայի վրա տեղադրված է երկաթե սկահ, որը պատրաստված է ջահի տեսքով։ Սկահի պատերին պատկերված են տանկեր և հաղթողների դափնե ճյուղեր։ Որպես սկահի նյութ է ծառայել պատերազմի տարիներից պահպանված մարտական տեխնիկայի մետաղը։ Ստելայի դիմերեսին տեղադրված են Խորհրդային Միության հերոսի մեդալի պատկերը և մարմարե տախտակ, որի վրա ոսկեգույն տառերով գրված են Խորհրդային Միության 27 հերոսների և Փառքի շքանշանի 8 ասպետների անունները. դրանք այն տագիլցներն են, որոնք աչքի են ընկել Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Հուշարձանի շուրջ տարածքը բարեկարգված է և սալիկապատված։

## Աղբյուրներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի հուշարձաններ
Բաբա Յագա (հեքիաթ)

thumb|Բաբա Յագա

**Բաբա Յագա** (), ռուսական ժողովրդական հեքիաթ։

## Սյուժե

Խորթ մայրն իր չսիրած խորթ աղջկան ուղարկում է իր քույր Բաբա Յագայի մոտ` իբր թել և ասեղ բերելու (իրականում դա պայմանական նշան էր, որով Բաբա Յագան հասկանում էր, որ քույրը ուտելու համար իրեն հաջորդ զոհին է ուղարկել)։ Բաբա Յագայի տանն աղջկան սպասվում էին բազմաթիվ խոչընդոտներ. կատուն փորձում էր ճանկռել աղջկա աչքը, շունը, դարպասները և կեչին նրան տնից բաց չէին թողնում։  Բաբա Յագան հրամայում է աղջկան աշխատել ջուլհակահաստոցի վրա, նա կանչում  է սպասուհուն և պատվիրում իրենց հյուրի համար պատրաստել տաք բաղնիք, իսկ հետո` նրան վառել վառարանում։ Իր հարազատ մորաքրոջ խորհրդով նա նվերներով կաշառում է սպասավորներին (սպասուհուն տալիս է թաշկինակ, կատվին` միս, կեչու վրա կապում է կարմիր ժապավեն և այլն ), և նրանք դրա դիմաց օգնում են նրան փախչել։ Աղջիկը դիմում է իր հոր օգնությանը, և վերջինս պատժում է (ըստ որոշ տարբերակների` սպանում է) չար խորթ մորը։

Այս հեքիաթը «սարսափելի հեքիաթի» դասական տարբերակն է, վախի մթնոլորտը կամաց-կամաց է զարգանում, սկսած մորաքրոջ խոսքում հերոսուհուն սպառնացող վտանգների թվարկումից («կեչին աչքերդ կշամփրի... շները քեզ կհոշոտեն... կատուն աչքերդ կփորի»)։

Այստեղ առկա են համաշխարհային ֆոլկլորում տարածված հեքիաթային սյուժեների մոտիվները (Յագան կրծում է իր ճանապարհին աճող ծառեր, խմում է լճերն ամբողջությամբ և այլն)։ Ի հակադրություն սարսափելի սյուժեի` հեքիաթի ավարտը զգալի կերպով դրական է։

## Նմանատիպ սյուժեներ

Իրեն սպառնացող կախարդի ծառաներին կաշառելու մոտիվը հանդիպում է նաև իտալական «Սեր երեք նարինջների հանդեպ» հեքիաթում։  Ռուսական հեքիաթներում նմանատիպ սյուժե հանդիպում է «Վայրի սագեր» հեքիաթում (աղջկա հանդիպումը կախարդի հետ և փախուստը նրանից)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* Сказки о Бабе-Яге.\Н.Будур. — М.: Эгмонт Россия Лтд. 1999. — С.17. -ISBN 5-85044-275-8

## Արտաքին հղումներ

* БАБА ЯГА. СКАЗКА ПРО БАБУ ЯГУ. СБОРНИК ПРО БАБУ ЯГУ. МУЛЬТФИЛЬМ
* Любимые сказки. Баба Яга ( Георгий Милляр)
* Баба Яга - русская народная аудио сказка - слушать онлайн

Կատեգորիա:Հեքիաթներ
Կատեգորիա:Ժողովրդական հեքիաթներ
Յոհան Քրիստիան Աբեյլ

**Յոհան Քրիստիան (Լուի) Աբեյլ** (, ), գերմանացի դաշնակահար և կոմպոզիտոր։

Հայրը եղել է բարոնի օգնական Բայրոյթում։ Ուսանել է Շտուդգարտի Կառլշուլե համալսարանում, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Անտոնի Բարոնին, Ֆերդինանդո Մացանտին և Յոհան Գոթլիբ Զեմաննը։ 1782 թվականին նա դառնում է դատարանի երաժիշտների միավորման անդամ, 1802 թվականին՝ կոնցերտմայստեր, այնուհետև դատարանի երգեհոնահար։ 1832 թվականին նա թոշակի է անցնում։ Գրել է մի քանի ժողովրդական երգեր, համերգներ և երկու օպերա՝ «*Amor und Psyche*», «*Peter und Ännchen*», որոնք գրված են հիմնականում Մոցարտի ոճով։ Աբեյլը նաև գրել է երկու սոնատ դաշնամուրի համար ուղեկցվող ջութակով (1783), ինչպես նաև մի քանի գործիքային աշխատանքներ։

## Ստեղծագործություններ
Աբեյլը գրել է դաշնամուրի համար, կամերային և վոկալ, ինչպես նաև երաժշտական բեմադրություններ ինչպիսիք են՝ 'Cupid and Psyche', և 'Peter und Ännchen'։
 
*Amor und Psyche՝ երաժշտական բեմադրություն բաղկացած 4 ակտից։ Լիբրետոի հեղինակ Ֆրանց Կառլ հիմեր։ Առաջին անգամ բեմադրությունը ներկայացվել է 1800 թվականի Հունվարի 18-ին Շտուդգարռի Հոֆտեատեր թատրոնում։
*Der Hausmeister՝ Երաժշտական բեմադրություն բաղկացած 2 ակտից, որի պրեմիերան կայացել է 1805 թվականին Շտուտգարտում։
*Peter und Aennchen՝ երաժշտական բեմադրություն բաղկացած 2 ակտից։ Լիբրետոի հեղինակ Ֆրանց Կառլ Հիմեր և Շառլ Սիմոն Ֆավարտ Անետ էտ Լուբին։ Բեմադրության շնորհանդեսը կայացել է 1809 թվականի սեպտեմբերի 29 ին Լյուդվիգսբուրգում։
*Fantaisie für Klavier Op. 4
*Concerto for Piano 4 hands and Orchestra Op. 6
*Sonata for Piano 4 hands Op. 22
*Der Aschermittwoch Op. 11
*Die entschlafene Liebe Lied

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Rochus von Liliencron: *Abeille, Johann Christ. Ludwig.* In: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Band 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, S. 7 f.
* Werke von und über Ludwig Abeille  im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
* Ludwig Abeille im *[[:de:Bayerisches Musiker-Lexikon Online|Bayerischen Musiker-Lexikon Online]]*(BMLO)

Կատեգորիա:Գերմանացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ
Իրբիտի կերպարվեստի պետական թանգարան

**Իրբիտի կերպարվեստի պետական թանգարան** (), գեղանկարչության թանգարան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում։

## Նկարագրություն
Թանգարանը 1972 թվականի հունվարի 3-ին որպես քաղաքային ցուցասրահ հիմնադրել է Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր աշխատող, Օնիսիմ Կլերի մրցանակի դափնեկիր, արվեստի և գեղարվեստական արհեստների դեմիդովյան ակադեմիայի ակադեմիկոս Վալերի Կարպովը։ 1991 թվականից` Իրբիտի քաղաքային ենթակայության արվեստի թանգարան։ 1995 թվականի դեկտեմբերին ՌԴ մշակույթի նախարարությունը թանգարանի հավաքածուն ճանաչել է «համառուսաստանյան նշանակության ազգային հարստություն»։ Փորագրանկարի ևնկարիմիակ մասնագիտացված թանգարանն է Ռուսաստանում։

Թանգարանի հավաքածուում կա մոտ 16 հազար նմուշ։ Այն բաժանված է երկու հիմնական բլոկի` «Փորագրանկարի և նկարի վարպետներ։ XV-XX դարերի Եվրոպա և Ռուսաստան» և «XX դարի ուրալյան արվեստի վարպետներ։ Գեղանկարչություն, գրաֆիկա, քանդակ, դեկորատիվ-կիրառական արվեստ»։

Թանգարանում կան եզակի հավաքածուներ, այդ թվում` եվրոպական տպագիր և օրիգինալ գրաֆիկայի հավաքածու, որը ներկայացված է իտալական, հոլանդական, ֆլամանդական, գերմանական, ֆրանսիական, անգլիական, իսպանական, շվեյցարական, ավստրիական, լեհական, բուլղարական, շվեդական, բելգիական և ամերիկյան ազգային դպրոցների ներկայացուցիչների աշխատանքներով։ Նրանց թվում են Ալբրեխտ Դյուրերը, Տիցիանը, Տինտորետտոն, Անտոնիս վան Դեյքը, Ռեմբրանդ վան Ռեյնը և այլք։

Թանգարանում պահվում է Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի բնօրինակ «Ապաշխարհող Մարիամ Մագդաղենացին» կտավը։

## Հավաքածուներ
* Փորագրանկարի և նկարի վարպետներ։ XV-XX դարերի Եվրոպա և Ռուսաստան
* XX դարի ուրալյան արվեստի վարպետներ։ Գեղանկարչություն, գրաֆիկա, քանդակ, դեկորատիվ-կիրառական արվեստ

## Պատկերասրահ

Collections of the Irbit State Museum of Fine Art (May 2023) - 1.jpg
Collections of the Irbit State Museum of Fine Art (May 2023) - 10.jpg
Collections of the Irbit State Museum of Fine Art (May 2023) - 11.jpg
Collections of the Irbit State Museum of Fine Art (May 2023) - 16.jpg
Collections of the Irbit State Museum of Fine Art (May 2023) - 9.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Ирбитский государственный музей изобразительных искусств на сайте Музеи России

Կատեգորիա:1972 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Իրբիտի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Պետրոս-Պողոս եկեղեցի (Լեֆորտովո, Մոսկվա)

**Լեֆորտովոյի Պետրոս-Պողոսի եկեղեցի (Պետրոպավլովյան եկեղեցի)** (), ուղղափառ եկեղեցի Մոսկվայի Լեֆորտովյան շրջանում։ Մտնում է Մոսկվայի քաղաքային թեմի Պետրոպավլովյան գործակալության կազմի մեջ։ Եկեղեցու վանահայրը վարդապետ Ալեքսին (Վիլաժանին) է։

Եկեղեցուն կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց երեխաների և մեծահասակների համար։

## Պատմություն
[thumb|160px|left|Սուրբ Պետրոս-Պողոս եկեղեցին Սոլդադսկայա ավանում, Լեֆորտովո, 1882 թ .: (լուսանկարը` [Նիկոլայ Նայդենովի)]]

1613 թվականին եկեղեցին օծվում է Նիկոլայ Հրաշագործի պատվին, կայսր Միխայիլ Ֆեդորովիչ Ռոմանովի մասնակցությամբ։ 1696 թվականին եկեղեցին վերակառուցեցին (գնդապետ Ֆրանց Լեֆորտի նախաձեռնությամբ) և առաջին Մոսկովյան գնդի զինվորների համար կառուցեցին փայտե եկեղեցի՝ այն օծելով առաքյալներ Պողոսի և Պետրոսի պատվին։ 1711 թվականին փայտե եկեղեցու տեղում կառուցեցին ներկայիս քարե տաճարը։  
 
### 20-րդ դարում
Խորհրդային տարիներին եկեղեցին չփակվեց, զանգերը պահպանվեցին։ 1991 թվականին օծվեց Միխայիլ Հրեշտակապետի փոքրիկ մկրտության տաճարը, իսկ 2000 թվականին՝ Հիսուս Քրիստոսի խաչելության մատուռը։ Վեդենսկոե գերեզմանատանը գործում է տաճարին կից մատուռ, որը վերակառուցվել է Էրլանգերների տոհմական դամբարանի։  
 
## Ճարտարապետություն
Տաճարը հնգագմբեթ է, բացի այդ կցաշենքերից յուրաքանչյուրի վրա կա մեկական գմբեթ։ Ութ զանգակներով զանգակատունը վրանաձև է միջանցիկ լուսանցքներով։ Դրսից կան երեք մուտքեր։ Արևմտյան մուտքի վերևում պատկերված է Աստվածամոր Կազանյան սրբապատկերը, հյուսիսայինում` Պեչերյան Աստվածամոր սրբապատկերը, հարավայինում` Վլադիմիրյան Աստվածամոր սրբապատկերը։   
Տաճարի բարձրությունը խաչերի հետ միասին կազմում է 38 մետր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Церковь Петра и Павла, что в Лефортово

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:1711 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Մոսկվայի ուղղափառ տաճարներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գորոդնյա)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի** (), Մոսկվայի քաղաքային թեմի Դոնի գործակալության ուղղափառ եկեղեցի։ Եկեղեցու հին անվանումն է Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցի Պոկրովսկոե գյուղում։

Եկեղեցին գտնվում է Հարավային Չերտանովոյի Պոկրովսկու 2-րդ փողոցի թիվ 24 հասցեում։ Մոսկվայի Հարավային վարչական շրջանում պահպանված միակ պատմական և ճարտարապետական հուշարձանն է։ Սուրբ Աստվածածնի գլխավոր աթոռանիստ եկեղեցուն կից գործում է Նիկոլայ Հրաշագործի, բարեպաշտ Զաքարիայի և Ելիզավետայի սրբավայրը։   
[մինի|ձախից|Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (1901-1908 թթ.): Լուսանկարում քահանա հայր Նիկոլայ Վինոգրադովը, [սարկավագ, տիրացու Սերգեյ Վիկտորով]]

## Պատմություն
1627 թվականից  եկեղեցին եղել է փայտաշեն։ 1722 թվականին  խարխլված փայտաշեն եկեղեցու տեղում կառուցվեց քարե տաճար։ 1878 թվականին  եկեղեցուն կից կառուցվեց մատուռ և զանգակատուն, իսկ 1895 թվականին  սեղանատուն, ճարտարապետ Միխայիլ Պրիորովի նախագծով։ 1938 թվականին  եկեղեցին փակվեց։ 1941 թվականին  զանգակատան աշտարակի վերևի հատվածը քանդվեց, որպեսզի գերմանացի օդաչուները այն որպես նշանակետ չօգտագործեին Մոսկվայի վրա հարձակումների ժամանակ։ Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցում տեղակայվեց «Մետալիստ»ֆաբրիկան։ 1990 թվականի աշնանը շրջանի հավատացյալ բնակչության հանգանակություններով սկսվեց եկեղեցու վերակառուցումը։ 1991 թվականին Զատկի տոնին օծվեց եկեղեցու առաջին ընթերասեղանը և սկսվեց ժամերգությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Եկեղեցու կայք

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:1722 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Մոսկվայի ուղղափառ տաճարներ
Խուանա Բոռերո

**Խուանա Բոռերո** (, ), կուբացի բանաստեղծուհի, նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Խուանա Բոռերոն ծնվել է Հավանայի Սանտո Սուարես շրջանում՝ բժիշկ, գրող և հայրենասեր Էստեբան Բոռերո Էչեվարիայի և Կոնսուելոյի ընտանիքում։ 5 տարեկանից սկսել է գրել, իր առաջին բանաստեղծությունը գրել է յոթ տարեկան հասակում, 10 տարեկանում խոսել է մի քանի լեզուներով։ 1887 թվականին ընդունվել է Սան Ալեխանդրոյի արվեստի ակադեմիա, եղել է տաղանդավոր ուսանող։ Խուանա Բոռերոն եղել է բանաստեղծ Խուլիան դել Կասալի սիրուհին։

1891 թվականին Խուանայի բանաստեղծությունները հրատարակվել են կուբայական տարբեր ամսագրերում, այդ թվում` *«El Fígaro», «Azul y Gris» и «La Habana Elegante»*: 1895 թվականին Էստեբանը ներգրավված էր հեղափոխական գործում, և Բորերոների ընատնիքը ստիպված էր արտագաղթել Միացյալ Նահանգներ։ Ալցելել է Նյու Յորք, որտեղ հանդիպել է Խոսե Մարտիին, եղել է նրա գրական սալոնում։

Մահացել է 18 տարեկան հասակում՝ տուբերկուլյոզից, 1896 թվականի մարտի 9-ին Քի Ուեսթում, ԱՄՆ։ Մահվան շեմին, երբ դժվար էր գրել, թելադրել է իր «Վերջին հանգրվանը» բանաստեղծությունը, որը նրա վերջին ստեղծագործությունն է։

Խուանա Բոռերոյի բանաստեղծությունները հավաքել և հրատարակել են նրա մահից հետո 1960-ական թվականներին։ Խուանայի բանաստեղծությունների հինգ գրքերը պատահաբար ոչնչացվել են, երբ նրա ընտանիքն արտաքսվել է Կուբայից։

## Ստեղծագործություններ
* Rimas
* Indomable
* Sol y nieve
* Íntima
* En el templo y Rêve
* Vespertino
* Crepuscular
* Medieval
* Las hijas de Ran
* Apolo
* Última rima

## Գրականություն
* La isla de las mujeres tristes Novela de Elizabeth Mirabal (2014)
* El clavel y la rosa: biografía de Juana Borrero. Belkis Cuza Malé (1984)
* La pasión del obstáculo: poemas y cartas de Juana Borrero, de Francisco Morán (1005)
## Արտաքին հղումներ
* Juana Borrero
* Juana Borrero

Կատեգորիա:Կուբացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Կուբացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Կուբացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Խումբ D

**[[Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018]] խումբ D** խաղերը տեղի կունենան 2018 թվականի հունիսի 16-ից 26-ը։ Խմբում ընդգրկված են Արգենտինայի, Իսլանդիայի, Խորվաթիայի և Նիգերիայի հավաքականները։ Լավագույն երկու հավաքականները կանցնեն 1/8 եզրափակիչ։

## Հավաքականներ

## Դիրք

1/8 երզափակչում`
* D խմբի հաթողը կհանդիպեն Խումբ C-ի երկորդ տեղի հետ։
* D խմբի երկրորդ տեղը կհանդիպի Խումբ C-ի հաղթողի հետ։

## Հանդիպումներ
Բոլոր ժամերը տեղի ժամանակով են։

### Արգենտինա-Իսրայել


### Խորվաթիա-Նիգերիա


### Արգենտինա-Խորվաթիա


### Նիգերիա-Իսլանդիա


### Նիգերիա-Արգենտինա


### Իսլանդիա-Խորվաթիա


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 ֆուտբոլում
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018
Պերվոուրալսկի պատմության թանգարան

**Պերվոուրալսկի պատմության թանգարան** (), Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Պերվոուրալսկ քաղաքի պատմության, «Ռուսկի խրոմ 1915» գործարանի արդյունաբերական արտադրության թանգարան, Պերվոուրալսկ քաղաքի ամենամեծ և գլխավոր թանգարանը։ Գտնվում է քաղաքի Խրոմպիկ շրջանում, Կարբիշևի փողոց, 1 հասցեում։

## Պատմություն
Պերվոուրալսկի պատմության թանգարանը ստեղծվել է 1987 թվականի դեկտեմբերին «Խրոմպիկ» գործարանի (այժմ՝ «Ռուսկի խրոմ 1915» ՓԲԸ) աշխատանքային ու մարտական փառքի թանգարանի հիման վրա։ Ներկայումս մշակութային այդ հաստատությունը փակման վտանգի տակ է։ Հնարավոր է թանգարանն ընդլայնվի և տեղափոխվի վերջերս կառուցված «Շայբա» ժամանակակից մշակութային կենտրոն։ Նախատեսվում է, որ այդ շենքը կդառնա քաղաքի նոր մշակութային տարածքը։

## Ցուցադրություն
Թանգարանի ցուցադրությունը զբաղեցնում է չորս ցուցասրահ։ Առաջին երեք ցուցասրահները նվիրված են «Ռուսկի խրոմ 1915» ձեռնարկության պատմությանը (նախկին «Խրոմպիկ»)։ Այստեղ ներկայացված է գործարանի կառուցման պատմությունը, պատմվում է պերվոուրալսկցիների ավանդի մասին Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակում, մասնավորապես՝ տարհանված գործարանների, թիկունքի արտադրանքի և Ուրալի կամավորական տանկային կորպուսի, այնուհետև՝ գործարանի հետպատերազմյան զարգացման և աշխատանքի մասին։

Թանգարանի չորրորդ ցուցասրահում անցկացվում են ցուցահանդեսներ, որոնք նվիրված են Պերվոուրալսկի կառուցման և արտադրության պատմությանը, ուրալյան ժողովրդական ավանդույթներին, ինչպես նաև անցկացվում են գեղարվեստական և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ցուցահանդեսներ։

Թանգարանը մեծ ուշադրություն է դարձնում ռազմահայրենասիրական դաստիարակությանը։ Թանգարանում էքսկուրսիաների հետ համատեղ հաճախ կայանում են հանդիպումներ պատերազմի և թիկունքի մասնակիցների և վետերանների, ֆաշիստական ճամբարների նախկին կալանավորների, քաղաքի հայտնի մարդկանց և ցուցահանդեսների հեղինակների հետ։

## Աղբյուրներ
* Исторический музей «Город Первоуральск»
* Исторический музей Первоуральска

Կատեգորիա:1987 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1987 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի թանգարաններ
Իրբիտի ժողովրդական կենցաղի թանգարան

**Իրբիտի ժողովրդական կենցաղի թանգարան**, մասնավոր պատմագավառագիտական թանգարանային համալիր, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում։

## Պատմություն
Թանգարանը բացվել է 2011 թվականի մայիսի 23-ին քաղաքի գործարար և հասարակական գործիչ Միխայիլ Իվանովիչ Սմերդովի հավաքած` XIX դարի վերջի - XX դարի առաջին կեսի ժողովրդական կենցաղի առարկաների մասնավոր հավաքածուի հիման վրա։

Թանգարանը բացվել է նախկին օղու գործարանի լքված շենքում։

2017 թվականի հունվարի 17-ին թանգարանի հավաքածուն մասամբ վնասվել է հարևանությամբ գտնվող ճարտարապետության հուշարձանի` XIX դարի առանձնատան (որը գտնվում էր վթարային վիճակում) տանիքի փլուզման հետևանքով։

## Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է ավելի քան 10 000 ցուցանմուշ, այդ թվում` ինքնաեռների խոշոր հավաքածու (ավելի քան 300 հատ)։ Յուրահատուկ ցուցանմուշ է 415 լիտր ծավալով ինքնագնաց ինքնաեռը, որը գրանցվել է Ռուսաստանի ռեկորդների գրքում։

Թանգարանում ներկայացված են ռուսական վառարաններ, կավե կճուճներ, բռնելիքներ, վերնաշապիկներ, սարաֆաններ, իլիկներ, թուջե կճուճներ, ճախարակներ, արդուկներ, աթոռներ, պատի ժամացույցներ, սրբապատկերներ, այնպիսի կենդանիների խրտվիլակներ, ինչպիսիք են կզաքիսները, նապաստակները, աղվեսները, գորշուկները և վարազները։ Զբոսաշրջիկների համար առանձնակի հետաքրքրություն է ներկայացնում «Ռուսական խոհանոց» ցուցասրահը, որտեղ մատուցվում են սլավոնական ուտեստներ` բլիթներ, թթվասեր, կաթնաշոռ, կարկանդակներ, շիլաներ, տարբեր մսային ապուրներ, և «Վոգուլներ (մանսիներ)» ցուցադրությունը, որը պատմում է հյուսիսային այդ ժողովրդի մասին։ Թանգարանի տարածքում պարբերաբար անցկացվում են որոնողական խաղեր (քվեստներ) և էքսկուրսիաներ ինչպես զբոսաշրջիկների, այնպես էլ դպրոցականների և մանկապարտեզների սաների համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:2011 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Իրբիտի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ազգագրական թանգարաններ
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն

**Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն** (), մշակութային հաստատություն Նիժնի Տագիլի Տագիստրոյսկի շրջանի Մետաղագործների փողոցում՝ Տագիլստրոյում։ Գտնվում է Մետաղագործների մշակույթի պուրակի տարածքում։

## Պատմություն
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տունը կառուցվել է 1952 թվականին, իսկ նույն տարվա սեպտեմբերի 17-ին շահագործման է հանձնվել։ Մշակույթի պալատի ստեղծումը երկրի ղեկավարության երախտագիտության արտահայտումն էր Մեծ հայրենական պատերազմում հաղթանակի գործում մետաղագործների ներդրման համար։

Շենքի նախագիծը ստեղծվել է 1947 թվականին Սվերդլովսկի ճարտարապետ Վ. Վ. Էմելյանովի ղեկավարությամբ։ Շենքի կառուցման համար նեոդասական ոճը, որը բնորոշ էր 1950-ական թվականների ոճին («Ստալինյան ամպիր»)։ Մշակույթի պալատի նախասրահը կառուցվել է կարմիր և սպիտակ մարմարից, որտեղից կարելի է գնալ մեծ կլոր նախասրահ։ Շենքի հիմնական կոմպոզիցիոն կենտրոն դարձած նախասրահի վերևում է գտնվում սրահը, որն այժմ կոչվում է «Նախագահական»։ Նախասրահից կարելի է անցնել հաջորդ սրահ, որը նախատեսված է հազար մարդու համար, ընթերցասրահ, մարզասրահ և սրճարան։ Հինգ սրահներում տեղավորված է եղել տեխնիկայի տունը, շինության երրորդ հարկում՝ դասախոսությունների սրահը և ցուցասրահներ։ Բազմաթիվ սենյակներում եղել են սիրողական նկարչական խմբեր։

Մշակույթի պալատի մուտքը զարդարում են երկու քանդակներ, որոնք ստեղծվել են մետաղագորածական  գործարանի աշխատակիցների կերպարով։ 1952 թվականին մեկ ամսվա ընթացքում դրանք ստեղծել է քանդակագործ Գաբրիել Վայսբերգը, ով մետաղագործական գործարանի տնօրեն Էմմանուիլ Վայսբերգի կինն էր։ Պողպատագործ Վիկտոր Եսինի և հրահալոցի բանվոր Վալերի Կրյուչկովի քանդակները պահպանվել են մինչև այսօր։

Մշակույթի պալատի ստեղծումից անմիջապես հետո այն դարձավ ՌԽՖՍՀ լավագույն ճարտարապետական կառույցը՝ դառնալով Ուրալի մշակույթի ամենախոշոր պալատներից մեկը և արժանացավ Նախարարների խորհրդի առաջին մրցանակին։

Խորհրդային ժամանակներում մշակույթի պալատում գործել են ժամանակակից պիեսների թատրոնը, մետաղագործների բալետի ինքնագործ թատրոնը, բազմաթիվ սիրողական ակումբներ, ժողովրդական նվագարանների համույթ և այլն։ Այժմ կենտրոնում գործում է Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի և արվեստի կենտրոնը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1952 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի շենքեր և կառույցներ
Պատմա-գավառագիտական թանգարան (Նիժնի Տագիլ)

**Պատմա-գավառագիտական թանգարան** (), Նիժնի Տագիլ քաղաքի գլխավոր և ամենահին թանգարանը։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Լենինսկի շրջանի Լենինի պողոտայում, Տագիլ լճակի ափին։ Ընդգրկված է 	«Լեռնագործարանային Ուրալ» նիժնիտագիլյան թանգարան-արգելոցի կազմում։ Թանգարանը գտնվում է գործարանի նախկին լաբորատոր թևի շենքում և քաղաքային խորհրդի հետ միասին կազմում է «Տագիլյան կրեմլ» ճարտարապետական համալիրը։

## Պատմություն
Ժամանակակից նիժնիտագիլյան տեղական պատմության թանգարանը հայտնվել է 1840 թվականին որպես «Բնական պատմության և հնությունների թանգարան»։ Թանգարանը ստեղծվել է 1837 թվականին Նիժնի Տագիլում կազմակերպված գահաժառանգ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչի համար կազմակերպված ցուցահանդեսի ցուցանմուշների հիման վրա։ «Թանգարանը» փակ հաստատություն էր, որի նպատակն էր հավաքել, պահել և ուսումնասիրել հավաքածուները և դրանք օգտագործել որպես Դեմիդովսկի Վիյսկի տեխնիկական ուսումնարանի ուսանողների համար ուսումնական ձեռնարկներ։

1891 թվականին «Թանգարան» հավաքածուն միավորվել է Վիյսկի թանգարանի հավաքածուներին և դրանց հիման վրա ստեղծվել է «Նիժնի Տագիլի և Լունևի գործարանի լեռնագործական թանգարանը»։ Այդ թանգարանը գործել է մինչև 1907 թվականը և փակվել է ֆինանսավորման բացակայության պատճառով, ինչը հանգեցրել է բազմաթիվ ցուցանմուշների կորստի։

Թանգարանը վերականգնվել է միայն 1924 թվականին որպես Նիժնի Տագիլ քաղաքի տեղական (գավառագիտական) թանգարան։ Նրա հավաքածուն համալրվել է «Տիրոջ տան» և շրջակա եկեղեցիների հազվագյուտ նմուշներով։ Թանգարանի հավաքածուն ժամանակակից տեսք է ձեռք բերել 1980-ական թվականների վերջերին, երբ նրա կազմից դուրս է հանվել բնության բաժինը և այն հայտնի է դարձել որպես տեղական պատմության թանգարան։

## Թանգարանի ցուցադրություն
Թանգարանի ցուցադրությունը ներկայացվում է 7 սրահներից, որոնց ցուցանմուշները պատմում են Նիժնի Տագիլի պատմության հնագույն ժամանակներից մինչև 1917 թվական։
* Սրահ № 1՝ պալեոլիթից մինչև վաղ երկաթե դարաշրջանի նախնադարյան հասարակություն. 16-17-րդ դարերում ռուսների կողմից Միջին Ուրալի յուրացումը
* Սրահ № 2՝ հանքավայրերի յուրացման պատմություն, 18-րդ դարում առաջին մետաղագործական գործարանների ի հայտ գալը
* Սրահ № 3՝ Նիժնի Տագիլի շրջանի պատմությունը 1806-1861 թթ.
* Սրահ № 4՝ Նիժնի Տագիլի շրջանի մշակութային կյանքը 19-րդ դարի 1-ին կեսին
* Սրահ № 5՝ Դեմիդովները ռուսական մշակույթի պատմության մեջ, ռուս-ֆրանսիական և ռուս-իտալական հարաբերությունների մեջ
* Սրահ № 6՝ Նիժնի Տագիլի շրջանի կյանքը 19-րդ դարի 2-րդ կեսին
* Սրահ № 7՝ Նիժնի Տագիլի շրջանի կյանքը 20-րդ դարի առաջին կեսին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* НИЖНЕТАГИЛЬСКИЙ МУЗЕЙ-ЗАПОВЕДНИК "ГОРНОЗАВОДСКОЙ УРАЛ"

Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թանգարաններ
Կատեգորիա:1840 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1840 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ռունետ

մինի|upright=2|Ռուսախոսներ, որոնք օգտվում են ռուսալեզու համացանցից
**Ռունետ** (ռուսալեզու համացանց, ռուսական համացանց), համացանցի կայքերի մի մասը, որոնց բովանդակությունը հիմնականում ռուսերեն է։ Տարածված է բոլոր մայրցամաքներում, այդ թվում նաև Անտարկտիդայում, սակայն հիմնականում կենտրոնացած է ԱՊՀ-ում և մասնավորապես Ռուսաստանում և Ուկրաինայում։ 2018 թվականի փետրվարի դրությամբ, համաձայն W3Techs ընկերության անցկացրած հետազոտության, աշխարհի ամենամեծ ժողովրդականություն վայելով 10 մլն կայքերի 6,8 %-ն օգտագործում է ռուսերենը։ 2013 թվականից ռուսերենը համարվում է երկրորդ ամենատարածված լեզում համացանցում անգելերենից հետո (51,3 %)։

Ըստ Յանդեքսի տվյալների՝ ռուսերենը ռուսական կայքերի 91%-ի հիմնական լեզուն է (Յանդեքսի ցուցակից)։ 2009 թվականի աշնանը Ռունետը պարունակել է շուրջ 15 միլիոն կայք (կազմում է ամբողջ ինտերենետի մոտավորապես 6,5 տոկոսը)։

Ռուսերեն առավել շատ են օգտագործում հետևյալ դոմենները՝ .su, .ru, .рф, .рус, .дети, .ua, .by, .kz, .com, .org։ Ռուսերենով կարող են գրանցվել դոմենների հասցեներ (IDN), օրինակ՝ մասամբ .su և .com դոմեններում և ամբողջովին .рф դոմենում։ Ոչ բոլոր ռուսալեզու հայտնի կայքերն են տեղակայված ԱՊՀ երկրների դոմեններում։ Օրինակ՝ ՎԿ սոցիալական ցանցն օգտագործում է vk.com դոմենը, իսկ Ռուսերեն Վիքիպեդիան՝ ru.wikipedia.org։

Ռուսերենն օգտագործվում է ru դոմենի կայքերի 89.8%-ում և նախկին Խորհրդային Միության տիրույթի դոմենի՝ .su, 88.7%-ում։ Այն օգտագործվում է նաև նախկին ԽՍՀՄ-ի մաս կազմող մի քանի երկրներում` 79.0% Ուկրաինայում, 86.9% Բելառուսում, 84.0% Ղազախստանում, 79.6% Ուզբեկստանում, 75.9% Ղրղզստանում և 81.8% Տաջիկստանում։

## Վիճակագրություն
Ինտերնետից օգտվողների 59,7 միլիոն ռուսաստանցի օգտատերերը ներկայացնում են համացանցի համաշխարհային օգտագործողների 3% -ը։ Ռուսաստանը աշխարհում 9-րդն է տեղն է զբաղեցնում օգտատերերի քանակով, իսկ ռուսալեզուների շարքում` 4-րդ տեղը (4.8%):

2011 թվականի սեպտեմբերին որպես Եվրոպայի խոշորագույն ինտերնետ շուկա՝ Ռուսաստանը գերազանցել է Գերմանիային՝ ունենալով 50.8 միլիոն օգտատեր։

2013 թվականի մարտին հայտարարվել է, որ ռուսերենն ինտերնետում 2-րդ ամենատարածված լեզուն է։

## Ուսումնասիրություններ
Հարվարդի համալսարանի Բերքման կենտրոնը պարբերաբար ուսումնասիրում է ռուսական վեբ կայքեր, որոնք օգտագործում են կիրիլիցայով կոդավորում։ Մասնավորապես, գոյություն ունեն «Ռուսական Twitter-ի արտապատկերում», «RuNet քաղաքականության և կենտրոնացման արտապատկերում» և «RuNet Echo» փաստաթղթեր։ Կան ռուսալեզու համացանցին նվիրված թերթեր, որոնցից են՝ TheRunet, Runetologia և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Digital Authoritarianism in the Making: Repression and Resistance on the Russian Internet
* Евгений Горный: Летопись русского Интернета: 1990—1999 (4-е издание опубликовано 14 марта 2007 в «Сетевой Словесности»)
* Интервью с Алексеем Рудневым  (опубликовано 1 ноября 2004)
* Опрос ФОМ «Интернет в России», выпуск 11, весна 2005
* Исследование безопасности коммерческих сайтов Рунета 2015 год 

Կատեգորիա:Ռուսաստան
Ծիծեռնակ (մրցանակաբաշխություն)

**Ծիծեռնակ երաժշտական մրցանակաբաշխություն**, ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխություն, որն արդեն տեղի է ունեցել երկու անգամ (2017 թվականին և 2018 թվականին), Ալեքսանդր Սպենդարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։ Ծիծեռնակ ամենամյա մրցանակաբաշխությունը ստեղծվել է 2017 թվականին, ՀՀ Մշակույթի նախարարության կողմից։ Առաջին անգամ տեղի է ունեցել 2017 թվականի մարտի 25-ին։

Մրցանակաբաշխության ժամանակ հանձնվում է Արման Նուռի կողմից ստեղծված «Ծիծեռնակ» մրցանակը։ Մրցանակին արժանանում են տվյալ տարվա ընթացքում ստեղծագործական ձեռքբերումներով աչքի ընկած արվեստագետները։

### Ծիծեռնակ 2017
Տարվա հիթ է ճանաչվել Իվետա Մուկուչյանի «LoveWave» երգը, իսկ տարվա լավագույն տեսահոլովակի կոչմանն արժանացել է Միհրան Ծառուկյանի *«Նամակ մայրիկին»* երգի տեսահոլովակը, լավագույն ռոք երաժշտախումբ է ճանաչվել՝ «The Beautified Project»:

### Ծիծեռնակ 2018
Տեղի է ունեցել մարտի 31-ին։ Մրցանակաբաշխության ռեժիսորն եղել է Արթուր Մանուկյանը, երաժշտական ռեժիսորը՝ Հայկ Հակոբյանը։ Լավագույն երգչուհի է ճանաչվել Իվետա Մուկուչյանը, իսկ լավագույն երգիչ՝ Էրիկ Կարապետյանը: Լավագույն ռոք երաժշտախումբ է ճանաչվել՝ Nemra խումբը: 

**Մրցանակաբաշխության ժամանակ մրցանակ է հանձնվում հետևյալ անվանակարգերում.**

* Դասական ժանրում լավագույն երաժշտախումբ,
* Դասական ժանրում լավագույն երաժիշտ-կատարող (վոկալ, գործիք),
* Դասական ժանրում լավագույն ալբոմ,
* Լավագույն համերգային ծրագիր,  
* Լավագույն տեսահոլովակ,      
* Ժողովրդական ժանրում լավագույն երաժշտախումբ,
* Ժողովրդական ժանրում լավագույն երաժիշտ-կատարող (վոկալ, գործիք),  
* Ժողովրդական ժանրում լավագույն ալբոմ,   
* Լավագույն համերգային ծրագիր,  
* Լավագույն տեսահոլովակ,    
** Մասսայական ժանրում.
* Լավագույն երգիչ, երգչուհի, 
* Լավագույն ռոք խումբ,
* Լավագույն ջազ խումբ կամ կատարող,
* Լավագույն ալբոմ,
* Տարվա հիթ,
* Լավագույն համերգային ծրագիր,  
* Լավագույն տեսահոլովակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ծիծեռնակ 2018 
* Ծիծեռնակ 2017 ՅուԹյուբում

Կատեգորիա:Արման Նուռ
Կատեգորիա:Երաժշտություն
Կատեգորիա:Հայկական ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխություններ
Կատեգորիա:Մրցույթներ
Ալեքսեյ Բոնդինի գրական-հուշային թանգարան

**Ալեքսեյ Բոնդինի գրական-հուշային թանգարան** (), գրող, դրամատուրգ Ալեքսեյ Բոնդինին նվիրված թանգարան Նիժնի Տագիլ քաղաքի կենտրոնում՝ Լենինսկի շրջանում, Տագիլ լճակի հյուսիսային ափին, Բոնդինի անվան մշակույթի և հանգստի կենտրոնական զբոսայգում՝ Կրասնարմեյսկայա 8 հասցեում։ Ընդգրկված է «Լեռնագործարանային Ուրալ» նիժնիտագիլյան թանգարան-արգելոց կազմում։ Թանգարանը տեղակայված է այն տանը, որտեղ ապրել է գրողը։

## Պատմություն
Թանգարանը բացվել է 1953 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Այն գտնվում է լճակի ափին՝ փոքրիկ փայտե տանը, որտեղ գրողն անցկացրել է իր վերջին տարիները (1935-1939)։ Թանգարանը ստեղծվել է գրողի կնոջ՝ Ա. Ս. Բոնդինի ջանքերով, որը կարողացել է պահպանել տան կահավորությունը, Ալեքսեյ Պետրովիչի անձնական իրերը, լուսանկարներն ու փաստաթղթերը։

1982 թվականին թանգարանը վերակառուցվել է. վերականգնվել է հյուրասենյակի և Ա. Պ. Բոնդինի գրասենյակի ներքին հարդարանքները, ավելացվել են նոր ցուցանմուշներ։ 1993 թվականին թանգարանը անցել է մաքրման վերանորոգում, ցուցադրությունը համալրվել է նոր նյութերով, բացվել է «Նիժնի Տագիլի գրական կյանքը» ցուցահանդեսը։

Թանգարանը պատմում է Ալեքսեյ Բոնդինի կյանքի և գործունեության մասին։ Կազմակերպվում են թեմատիկ Էքսկուրսիաներ և դասախոսություններ, նոր գրքերի շնորհանդեսներ, հանդիպումներ բանաստեղծների և գրողների հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*НИЖНЕТАГИЛЬСКИЙ МУЗЕЙ-ЗАПОВЕДНИК "ГОРНОЗАВОДСКОЙ УРАЛ"

Կատեգորիա:1953 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1953 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ