open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Դեն Ռատուշնի

**Դեն Ռատուշնի** (, ), կանադացի պրոֆեսիոնալ հոկեյիստ, և հոկեյի մարզիչ։ Ներկայումս մարզում է «Ռեդ Բուլլ Սալզբուրգը» և Ավստրիայի ազգային հավաքականը։

## Մարզչական կարիերա
2004-ից 2005 թվականներին նա եղել է «Օտավայի» մարզչի օգնական։

2006-2009 թվականներին Ռատուշնին մարզել է «Ստիկմեն Էլիոթ» թիմը։ 2009-2011 թվականներին մարզել է Ազգային երկրորդ լիգայում հանդես եկող «ԷՀՍ Օլթենը»։

2014 թվականին նա սկսել է մարզել «Ռեդ Բուլլ Սալզբուրգը» և Ավստրիայի հավաքականը։

## Մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը eurohockey.com կայքում
* Կարիերայի արդյունքները hockeydb.com կայքում
* Կենսագրությունը legendsofhockey.net կայքում

Կատեգորիա:Կանադացի հոկեյիստներ
Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական մարզիկներ
Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Կոռնելի համալսարանի շրջանավարտներ
Գրեյթ Մոստնի

**Գրեյթ Մոստնի** (), հրեա մարդաբան։ Նա ծնվել է Ավստրիայում, սակայն հետագայում տեղափոխվել է սկզբում Բելգիա, այնուհետև՝ Չիլի։ Մասնակցել է Չիլիի Բնական պատմության ազգային թանգարանի հետազոտություններին։

## Կենսագրություն
Մոստնին ծնվել է 1914 թվականի սեպտեմբերի 17-ին՝ Լիզում։ Ուսանել է Վիեննայի համալսարանում, սակայն 1937 թվականին տեղափոխվել է երկրից։

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո վերադարձել է Ավստրիա, սակայն 1946 թվականին տեղափոխվել է Չիլի։

Գրեյթ Մոստնին մահացել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 15-ին՝ Սանտյագոյում։

## Ժառանգություն
Գրեյթ Մոսնին Վիեննայի համալսարանը պարգևատրել է իր դիսերտացիայի համար։ Այդ մրցանակը շնորհվում է 2013 թվականից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Grete (Margarete) Mostny (Mostny Glaser) 
* GRETE MOSTNY GLASER Y EL MUSEO NACIONAL DE HISTORIA NATURAL DE CHILE (1914-1991) 
* Grete Mostny (1914-1991)  

Կատեգորիա:Սանտյագո քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Մարդաբաններ
Կատեգորիա:Հրեա մարդաբաններ
Կատեգորիա:Կին մարդաբաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Միերվալդիս Բիրզե

**Միերվալդիս Բիրզե** (, ), լատվիացի գրող, հրապարակախոս, բժիշկ, Հոլոքոստը վերապրած։

## Կենսագրություն
Միերվալդիս Բիրզեն ծնվել է 1921 թվականին Ռույիենա քաղաքում։ 1933 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1940 թվականին Խորհրդային զորքերի Լատվիա մտնելուց հետո միացել է Երիտասարդ կոմունիստների լիգային։ 1941 թվականին գերմանացիների կողմից Լատվիայի օկուպացիայի ժամանակ ձերբակալվել է, հայտնվել է Վալմիերայի բանտում, այնուհետև տեղափոխվել է Սալասպիլսի համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ հարկադիր աշխատանք է կատարել։ 1944 թվականի հուլիսին 1,200 անձանց հետ տեղափոխվել է Գերմանիա՝ Բուխենվալդի համակենտրոնացման ճամբար։ 1945 թվականի ապրիլին ճամբարի էվակուացիայի ժամանակ Բիրզեն կարողացել է փախչել։ Փորձել է հայրենիք հասնել Լեհաստանով, որտեղ նրան ձերբակալել են, և նա հայտնվել է Գրոդնոյի ստուգման-զտիչ ճամբարում։ Համակենտրոնացման ճամբարներում անցկացրած ժամանակաշրջանի ապրումներն ու հույզերը տեղ են գտել նրա գրական ստեղծագործություններում, մասնավորապես՝ «Սառույցի տակ էլ գետը հոսում է» վիպակում։

1949 թվականին ավարտել է Լատվիայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Որպես բժիշկ աշխատել է Ցեսիս քաղաքում։

Մահացել է 2000 թվականին։

## Ստեղծագործություններ
Պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Առաջին ծաղիկներ»-ը լույս է տեսել 1956 թվականին։ «Սառույցի տակ էլ գետը հոսում է» (1958, հայերեն, 1963) վիպակի համար արժանացել է ԼԽՍՀ պետական մրցանակի։ Վիպակը հրատարակվել է տարբեր լեզուներով, այդ թվում և հայերեն։ Երեխաների համար գրել է «Ինչպես ծնվեց պատմվածքը» (1961) ժողովածուն։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
Rožkalne, Anita; LU literatūras, folkloras un mākslas institūts (2003). Latviešu rakstniecība biogrāfijās (in Latvian). Riga: Zinātne. p.&nbsp;87. ISBN 9984-698-48-3. OCLC 54799673

## Արտաքին հղումներ
* Միերվալդիս Բիրզե, «Գետը հոսում է և սառույցի տակ»

Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:Լատիշ բժիշկներ
Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ
Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Լատիշ վիպասաններ
Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Լատիշ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (ԽՍՀՄ)
Pornocrates

**Pornocrates**, **La dame au cochon** կամ **Կինը խոզի հետ**, բելգիացի նկարիչ-սիմվոլիստ Ֆելիսիեն Ռոպսի 1878 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Բելգիայի Նամյուրի Ֆելիսիեն Ռոպսի անվան քաղաքային թանգարանում։

Նամյուրում գտնվող աշխատանքն ունի 75 սմ բարձրություն, 48 սմ լայնություն, նյութը՝ գուաշ, ջրաներկ։ Կտավի վերարտադրությունները գտնվում են այլ թանգարանային հավաքածուներում, ինչպիսիք են Լոս Անջելեսի արվեստի քաղաքային թանգարանը, Արևմտյան արվեստի ազգային թանգարանը և Ամստերդամի պետական թանգարանը։

## Նկարագրություն
*Pornocrates* կտավը համարվում է Ռոպսի ամենահայտնի աշխատանքը։ Ռոպսը կտավը ստեղծել է 45 տարեկան հասակում, երբ Փարիզում բնակվում էր Լեոնտին և Օրելի Դյուլուք քույրերի հետ, ովքեր երկուսն էլ նրա սիրուհիներն էին և նրա երեխաների մայրերը։ Ստեղծագործության վերնագիրը թարգմանվում է «ապօրինի կենակցության թագավորությունը»։ Ըստ Ռոպսի մեկնաբանության նա կտավը ստեղծել է «գերտաք, տարբեր հոտերով լի բնակարանում, որտեղ ճավշիրի ու ալպիական մանուշակի բույրը դողէրոցք էին առաջացնում»։

Կտավում պատկերված կինը կուրտիզանուհի է, որը շնաթոկով տանում է խոզին։ Կինը գրեթե մերկ է, բացառությամբ երկար սև մետաքսե ձեռնոցների, աչքակապի, գլխարկի, սև կոշիկներ, զուգագուլպաների և մի շարք ոսկեգույն և կապույտ մետաքսե պարագաների, որոնք ավելի են ընդգծում նրա մերկությունը։ Ոսկե պոչով խոզի վերևում ճախրում են երեք թևավոր մանչուկներ։

## Ստեղծագործության նշանակությունը
Աշխատանքն ունի տարաբնույթ մեկնաբանություններ։ Կինը դիտվում է որպես իգական սեռի հզոր ներկայացուցիչ, ով առջևից տանում է խոզին, որը դիտվում է որպես տղամարդու կերպար։ Ոսկե պոչով խոզը դիտվում է իբրև ճոխության այլաբանություն կամ իբրև սատանիստական կենդանի։ Ռոպսն աշխատանքում ներկայացնում է իր ժամանակների կնոջ իր տեսլականը՝ ճակատագրական կին, ով հաստատակամ է, անխիղճ ու հրապուրիչ։

left|thumb|500x500px|Ֆրիզներ
Կինը և խոզը քայլում են մարմարե հարթակի վրայով։ Պատի եզրազարդով պատկերված են արվեստի չորս այլաբանություններ՝ քանդակագործություն, երաժշտություն, գրականություն և նկարչություն, որոնք ստեղծված են հուսահատ տղամարդու պատկերով։ Գործը մեկնաբանվում է որպես Ռոպսի և նրա ժամանակակիցների անկումային արվեստում զգացմունքայնության և էրոտիզմի հաղթանակ ի հակադրություն ակադեմիզմի։

## Պատկերասրահ

Félicien Rops - Pornokratès - 1878 LACMA M.83.326.jpg|Փորագրանկար (1896), Լոս Անջելեսի արվեստի քաղաքային թանգարան
Félicien Rops - Pornokratès - 1878 (2).jpg|Փորագրանկար ջրաներկով, մասնավոր հավաքածու
Félicien Rops - Pornokratès - 1896 - 2. Zustand.jpg| Լուսափորագրանկար (1896), Նամյուրի Ֆելիսիեն Ռոպսի անվան քաղաքային թանգարան


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1878 նկարներ
Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Կատեգորիա:Ֆելիսիեն Ռոպսի նկարներ
Հրեշտակների համերգ (կտավ)

**Հրեշտակների համերգ** (), իսպանացի նկարիչ Էլ Գրեկոյի 1608 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Աթենքի ազգային պատկերասրահում։

## Նկարագրություն
Էլ Գրեկոն կտավը ստեղծել է Տոլեդոյում գտնվելու վերջին տարիներին՝ «Ավետում» կտավների շարքում Տավերա հիվանդանոցի համար։ Աշխատանքը դիտվում է ոչ թե որպես ինքնուրույն գործ, այլ մեծ կտավի ներքևի հատված։ Կտավում պատկերված է երկնային հրեշտակների երգչախումբ, որոնց մի մասը մեջքով են պատկերված դիտողին, ինչը համարվում է բարոկկոյի և մաներիզմի ռեսուրս։

Կտավն ունի 112 սմ բարձրություն, 205 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։

## Մատենագիտություն
* ÁLVAREZ LOPERA, José, *El Greco*, Madrid, Arlanza, 2005, Biblioteca «Descubrir el Arte», (colección «Grandes maestros»). ISBN 84-9550-344-1
* SCHOLZ-HÄNSEL, Michael, *El Greco*, Colonia, Taschen, 2003. ISBN 978-3-8228-3173-1.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1608 նկարներ
Կատեգորիա:Էլ Գրեկոյի նկարներ
Կատեգորիա:Հրեշտակներն արվեստում
Վալանսոլ

**Վալանսոլ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Վալանսոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04230։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2875 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1623 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1097-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 526-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 67,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,1 %)։ 1097 աշխատունակ բնակիչներից 972-ը աշխատում էին (528 տղամարդ և 444 կին), անաշխատանք էին 125-ը (48 տղամարդ և 77 կին)։ 526 անգործ մարդկանցից 129-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 203-ը թոշակառու, 194-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Բար դղյակ (1627 թվական)
* Սեն Դենի ծխական եկեղեցի 
* Սեն Ժան ժամատուն 
* Սուրբ Աննա ժամատուն 
* Ուշ անտիկ շրջանի գերեզմանոց

## Պատկերասրահ

|Վալանսոլ
|Սեն Դենի ծխական եկեղեցի 
Պատկեր:Fontaine à Valensole.jpg|Շատրվան
Պատկեր:Miel de lavande à Valensole.jpg|Խանութ


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բերդուս (ամրոց)

**Բերդուս**, ամրոց Կիլիկիայի հայկական պետությունում, Մարաշից հյուսիս։

## Պատմություն
11-րդ դարի վերջին եղել է Փիլարտոս Վարաժնունու, ապա Դող Վասիլի տիրույթը։ 1107 թվականին Դող Վասիլը Բեդուսի մոտակայքում պարտության մատնեց սելջուկ–թուրքերի զորաբանակին։ Դող Վասիլի մահից հետո Բերդուսին տիրեցին Իկոնիայի սելջուկները, իսկ 1157 թվականին Թորոս Բ-ի եղբայր Ատեփանեն քաղաքն առավ Իկոնիայի սուլթանից, սակայն Թորոս Բ-ն այն վերադարձրեց Իկոնիայի սուլթանությանը։ 12-րդ դարի վերջերին քաղաքին վերստին տիրել են հայ իշխանները։ Գտնվելով Կիլիկիայի հայկական պետության սահմանագլխին՝ Բերդուսը ենթարկվում էր հարձակումների։ 1208 թվականին Իկոնիայի սուլթան Խոսրով շահը արշավեց Բերդուսի դեմ։ Այս ժամանակ հիշվում են Բերդուսի իշխան Լևոնը և որդին՝ Դրիգորը։ Հիշյալ արշավանքին մասնակցում էր նաև Հալեպի տերը, որն Անտիոքի պատճառով թշնամացել էր Կիլիկիայի Հայոց թագավոր Լևոն Բ–ին։ Հալեպի զորաբանակը Մարաշի մոտ միացավ Իկոնիայի բանակին և գրավեց Բերդուսն՝ ավերելով քաղաքն ու հարակից շրջանները։ Լևոն Բ դիմեց Եգիպտոսի և Դամասկոսի սուլթանին, որը Հալեպի ամիրայի հորեղբայրն էր, և վերջինիս մեջնորդությամբ կնքվեց հաշտություն։ Լևոն Բ ստիպված էր քաղաքը զիջել Իկոնիայի սուլթանությանը, հրաժարվել Անտիոքի դքսության դեմ նոր արշավանքներից։ Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը Բերդուսի շրջակայքում հայեր էին բնակվում։ Նրանք տեղահանվեցին և ցրվեցին այլևայլ երկրներ։ Այժմ բերդն ավերակ վիճակում է։

Կատեգորիա:Կիլիկիայի բերդեր
Կատեգորիա:11-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Ադոլֆ Բերժե

**Ադոլֆ Պետրովիչ Բերժե** (, ), հնագետ և կովկասագետ։

## Կենսագրություն
Ծագումով՝ ֆրանսիացի։ Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի Արևելյան բաժինը (1851) և նշանակվել Կովկասի փոխարքա Մ․ Ա․ Վորոնցովի դիվանատան աստիճանավոր։ 1853 թվականին և 1885 թվականին ուղարկվել է Պարսկաստան՝ գիտական ուսումնասիրություններ կատարելու։ Եղել է Կովկասյան հնագրական հանձնաժողովի նախագահ (1864–1886)։ Բերժեի խմբագրությամբ լույս է տեսել 11 հատորանոց «Ակտի Կավկազսկոյ արխեոգրաֆիչեսկոյ կոմիսիի» ժողովածուն։ Հեղինակ է պատմագրական և ազգագրական երկերի։ Մասնակցել է Պետերբուրգի Գիտությունների կայսերական ակադեմիայում տարվող հայագիտական աշխատանքներին, նյութեր ուղարկել հայագետներ Մ․ Բրոսեին և Վ․ Լանգլուային։ Նրա ուղարկած նյութերից են՝ Ատրպատականի հայկ․ 128 գյուղերի վիճակագրական տեղեկություններով ցուցակը, Գեղարդի վանքի նկարագրությունը և գծագիր տախտակները (հեղինակ՝ ճարտ․ Նաումենկո), Ամաղուի Նորավանքի վերաբերյալ գծանկարները և դամբարանական արձանագրությունները, արձանագրություններ և տեսարան (գծագրություն՝ Հ․ Կեստների) Ծաթեի վանքից, գծագիր նկարներ ու արձանագրություններ Անիից և Սևանի շրջակայքից, հայկական ծածկագրության նյութեր, Գ․ Շերմազանյանին պատկանող 209 ձեռագրերի, Նոր Ջուղայի Ամենափրկիչ վանքի, Փարիզի Ազգային մատենադարանի և Տաթևի վանքի հայերեն ձեռագրերի ցուցակները։ Նյութերի մի մասը Բերժեն ձեռք է բերել ուրիշներից, մյուս մասն ինքն է գրի առել, հավանաբար, գիտակ հայերի օգնությամբ։ Բերժեի «Գալուստ Շիրմազանյանի գրադարանը» գրքույկում տրված է Գ․ Շերմազանյանի կենսագրությունը։

Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից
Կատեգորիա:Կովկասագետներ
Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ
Կատեգորիա:Ռուս հնագետներ
Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ
Վալ դե Շալվան

**Վալ դե Շալվան** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Անտրևո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04043։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 65 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 43 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 36-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 7-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 83,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,0 %)։ 36 աշխատունակ բնակիչներից 35-ը աշխատում էին (20 տղամարդ և 15 կին), անաշխատանք էր 1-ը (տղամարդ)։ 7 անգործ մարդկանցից 6-ը թոշակառու, 1-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրերը
* Մոնբլանկ դղյակի ավերակներ (XIV—XV դարեր)
* Սեն Կասիեն եկեղեցի (1830 թվական)
* Վիլվեյ դղյակ (XVII դար)
* Սեն Նիկոլա եկեղեցի (XVII դար)
* Սեն Ժոզեֆ ժամատուն

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վալբել

**Վալբել** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Նուայե սյուր Ժաբրոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04229։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 235 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 146 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 105-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 71,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,0 %)։ 105 աշխատունակ բնակիչներից 93-ը աշխատում էին (58 տղամարդ և 35 կին), անաշխատանք էին 12-ը (1 տղամարդ և 11 կին)։ 41 անգործ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 11-ը թոշակառու, 20-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* XIII դարին աշտարակի ավերակներ 
* Սեն Սովիեր ռոմանական ծխական եկեղեցի (XVII դար)
* Սեն Պոն ժամատուն 
* Սենտ Օնորա ժամատուն (XVII դար)

## Քույր քաղաքներ
*  Մոնտեսեգալե (Իտալիա), 1999 թվականից

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պլաոշնիկ

thumb|right|200px|Պլաոշնիկ
thumb|Սուրբ Պանտելեիմոնի եկեղեցի
right|thumb|200px|Քրիստոնեական բազիլիկ
thumb|right|200px|Կնքավազանի մնացորդներ

**Պլաոշնիկ** (կամ կարճ՝ **Պլաոշ** (), Օխրիդ հնագույն քաղաքի պատմական կենտրոն, այժմ՝ հնագիտական պեղումների վայր, խոշոր հոգևոր, մշակութային և զբոսաշրջային կենտրոն։ Գտնվում է Օխրիդյան լճի արևելյան ափին, Սամուիլյան ամրոցից 250 մետր բարձրության վրա։

## Պատմություն
Դեռ 893 թվականին այս վայրում կառուցվել էր  սուրբ Կլիմենտ Օխրիդեցու տաճարը, և այդ կառույցը համարվում էր ամենահներից մեկը քաղաքի տարածքում։ Տաճարը դարձավ խոշորագույն մշակութային և կրթական կենտրոնը շրջանում, քանի որ նրանում գործում էր հռչակավոր Օխրիդի գրադպրոցը, որտեղ ուսուցման համար օգտագործվում էր նորաստեղծ սլավոնական այբուբենը՝ Կիրիլիցան։ Դպրոցը նշանակալի ազդեցություն թողեց սլավոնական գրի և գրականության ձևավորման վրա, այնտեղ սովորեցին մի քանի հազար աշակերտներ։ Սուրբ Կլիմենտը թաղվեց տաճարից ոչ հեռու իր ձեռքով սարքած դամբարանում։ Այնուամենայնիվ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ժամանակ կառույցները բազմաթիվ անգամ թալանվեցին և ավերվեցին, շատ կրոններ և մշակութային արժեքներ կորսվեցին, Կլիմենտ Օխրիդեցու տաճարը ամբողջությամբ վերացվեց, իսկ նրա հիման վրա կառուցվեց մզկիթ։

## Վերականգնողական աշխատանքներ
Վանքային համալիրի վերածնունդը սկսվեց ընդամենը 2000 թվականի դեկտեմբերին։ Այդ նպատակով մշակվեցին մասշտաբային նախագծեր, որոնց իրականացման համար զբաղվում էին մի քանի հարյուր որակավորված մասնակգետներ ամբողջ երկրից։ Ունեցած հին գծագրերի միջոցով 2002 թվականի օգոստոսին նրանց հաջողվեց եկեղեցին վերականգնել իր սկզբնական տեսքով՝ ընդհուպ մինչև ինտերիերը։ Նոր վանքը անվանեցին սուրբ Պանտելեիմոնի հիշատակին, արդյունքում այստեղ վերադարձան որոշ  արժեքավոր մասունքներ, մասնավորապես այստեղ պահվում է սուրբ Կլրիմենտի մարմարե սարկոֆագը, 11-12-րդ դարերի գեղարվեստը, այն ժամանակվա հին հատակի հատվածներ։ Նշանակալի է, որ ճարտարապետների կողմից պատրաստվեց ապակե հատակ, որի միջով այցելուները կարող են դիտել ներքևում գտնվող ավելի հին վանքի փլատակները։

Ժամանակի հետ վերականգնվեց և Օխրիդի գրադպրոցը, նոր կառույցը ստացավ Սլավոնական համալսարան անվանումը։ Համալսարանն ընդգրկում է մեծ գրադարան՝ հին ձեռագրերի և գրքերի պահպանման համար, ինչպես նաև պատկերասրահ՝ 800-ից ավելի սրբապատկերներով։ Հնագիտական պեղումների արդյունքում հետազոտողները հայտնաբերեցին բազիլիկի հիմքեր, կնքավազաններ, 5-6-րդ դարերի նախշերով խճանկարային հատակներ, մարդիկ և կենդանիներ պատկերող զարդաքանդակներ։ Ղեկավարությունը պլանավորում է հետագայում շարունակել Պլաոշնիկի վերականգնումը և հնարավորինս նրա բոլոր օբյեկտները հասցնել ամբողջական վերականգնման։

## Հղումներ

* Culture – Republic of Macedonia  Archaeology – Depot with Venetian Silver Coins Excavated, *Večer*, 10 October 2007

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիա
Էմանուել Մուար

**Էմանուել Մուար** (, ), ֆրանսիացի երգիչ և երգահան։ Ծնվել է Լե Մանում 1979 թվականի հունիսի 16-ին։

2004 թվականից մինչև 2007 թվականները կատարել է Լյուդովիկոս XIV-ի դերը հանրահայտ «Արևի արքա» մյուզիքլում։ Թողարկել է երեք ձայանսկավառակ՝ Là Où Je Pars (2006), L'équilibre (2009) և Le Chemin (2013)։

## Կենսագրություն

Մանուկ տարիքից Էմանուելը հետաքրքրվել է երաժշտությամբ։ Նա մեծացել է իր երկվորյակ եղբոր հետ միասին։ Էմանուելը եղել է ամաչկոտ և փակ երեխա։ Սովորել է դասական երգեցողության բաժնում և ստացել է երգահանի, կատարողի և բանաստեղծի մասնագիտություն։

Էմանուելը երաժշտության դասեր էր վերցնում և միևնույն ժամանակ բակալավրի դիպլոմ ստանում տնտեսագիտական և սոցիալական գիտությունների գծով՝ «լավ» գնահատականով։ 21 տարեկանում նա ընդունվել է Մանի կոնսերվատորիա, ապա նրան ընտրել են Astaroff-ի (երաժիշտների, կատարողների և գրողների պրակտիկա) 16-րդ հանդիպմանը մասնակցելու համար։ Էմանուելը նա ստացել է աշխարհագրության DEUG աստիճան։

### Սինգլներ
* Նոյեմբեր 2006 թ. -«Ժպիտ» (*Le sourire*), Բենուա Պեորի երաժշտությամբ (Կիո)
* Մարտ 2007 թ. -«Դրանից ես լավ եմ զգում» (*Ça me fait du bien*), Լու Կովելի երաժշտությամբ
* Հուլիս 2007 թ. -«Այնտեղ, ուր ես գնում եմ» (*Là où je pars*), Դավիդ Էսպոզիտոյի երաժշտությամբ
* Փետրվար 2008 թ. -«Եթե այդպիսին լիներ կյանքը» (*Si c'était ça la vie*)
* Փետրվար 2009 թ. -«Մեծահասակ և սեքսուալ» (*Adulte & Sexy*), բառերը՝ Յան Գիյոնի, երաժշտությունը՝ Էմանուել Մուարի
* Հունիս 2009 թ. -«Չասելով ոչ մի բառ» (*Sans dire un mot*), բառերը՝ Յան Գիյոնի, երաժշտությունը՝ Էմանուել Մուարի
* 18 փետրվարի 2013 թ. -«Beau Malheur»
* 5 հուլիսի 2013 թ. -«Ne s’aimer que la nuit»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Emmanuel Moire’s official site 
* Official site of his first solo album 
* Le Roi Soleil’s official site

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Վիտոշա

**Վիտոշա** (), լեռ Բուլղարիայում։

Գտնվում է Բուլղարիայի կենտրոնական մասի արևմուտքում։ Վիտոշայի ուրվագիծը հսկա գմբեթ է հիշեցնում։ Երկարությունը 19 կմ է, լայնությունը՝ 17 կմ։ Վիտոշայի ծայրամասին է գտնվում մայրաքաղաք Սոֆիան։ Զբոսաշրջային հանրաճանաչ օբյեկտ է։ Լեռան տարածքում ձևավորվել է ազգային պարկ, որն ընդգրկում է ամենից հայտնի և հաճախակի այցելություններ ունեցող տեղերը։

Լեռան ամենաբարձր գագաթը Չերնի վրիխն է (, բառացի՝ Սև գագաթ)` 2290 մ բարձրությամբ։ Կա տասը գագաթ, որոնք ունեն 2000 մ և ավելի բարձրություն։

## Պատմություն
Լեռան անունը ծագում է արական «Վիտոշա» անունից։ Լեռնազանգվածի մասին առաջին տեղեկությունը վերաբերում է 11-րդ դարին։ Առաջին զբոսաշրջիկներն այստեղ են այցելել 1895 թվականի օգոստոսի 26-ին. այդ ժամանակ մոտ 300 լեռնագնացներ բարձրացան Չերնի վրիխ գագաթը։ Ամեն տարի հազարավոր մարդիկ բարձրանում են լեռան այդ գագաթը։

## Բնություն
Բարձրության փոփոխման հետ փոխվում է նաև բնությունը։ Լեռան համեմատաբար ոչ մեծ տարածքում հանդիպում են 1500 տեսակ բարձրակարգ բույսերի, 500 տեսակ սունկ, 500 տեսակ ջրիմուռ, 326 տեսակ մամուռ, 200 տեսակ քարաքոս։ Դրանցից 31-ը էնդեմիկ են, 52-ը ներառված են Բուլղարիայի Կարմիր գրքում։ Լեռան վրա հանդիպում են տարբեր ծառատեսակներ՝ նորվեգական և բուլղարական եղևնի, սոճի, հաճարենի, կեչի, կաղամախի, լաստենի։

## Զբոսաշրջություն
Ամռանը կարելի է այցելել լեռան տարածքում գտնվող ազգային պարկ։ Կա մոտ հիսուն արահետ, որից տասը ձգվում են 2000 մ և ավելի բարձրության վրա։ Ձմռանը մեծ տարածում ունի լեռնադահուկային սպորտը։ Լեռան լանջերը տարվա մեջ ձյունով են պատված մոտ 150 օր։ Դահուկային սեզոնը ավարտվում է ապրիլին։ Ուղիների ընդհանուր երկարությունը կազմում է 29 կմ. դրանցից 11-ը հարթավայրային են։ Ամեն ժամ լեռն ընդունում է մոտ 3.150 դահուկորդի։ Ուղիների 53%-ը նախատեսված է սկսնակների, 36%-ը՝ արհեստավարժ մարզիկների և 12%-ը էքստրեմալ մարզաձևերի սիրահարների համար։

## Արտաքին հղումներ
* Վիտոշա լեռ. Պատկերասրահ 
* Վիտոշա ազգային պարկ
* Վիտոշա լեռ։ Վիրտուալ երթ 
* Արշավագնացությունը Վիտոշա լեռան վրա 

Կատեգորիա:Բուլղարիայի լեռներ
Պատանի գայլը (3-րդ եթերաշրջան)

**[[Պատանի գայլը]]**, ֆիլմի չորրորդ եթերաշրջանը նկարահանվել է սկսած 2012 թվականի հուլիսի 12-ից, իսկ պրեմիերան եղել է 2013 թվականի հունիսի 3-ին։ Եթերաշրջանը կազմված է 2 մասից՝ 10-10 էպիզոդ։ 3-րդ եթերաշրջանի փակումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի մարտի 24-ին։

## Սցենար
### Առաջին մաս
Ջեքսոն Ուիթմորը (Քոլթոն Հեյնս) մեկնել է Լոնդոն։ Նոր ուսուցչուհի Ջենիֆեր Բլեյքը (Հեյլի Ուեբբ) Բեյքոն Հիլզի ավագ դպրոցում գրավում է Դերեքի (Թայլեր Փոուզի) ուշադրությունը։ Այդ նույն ժամանակ Ալֆայի խումբը գտնում է թաքստոց նախկին բանկում։ Հերոսները իմանում են, որ Էրիկան մահացել է, իսկ Դերեքի քույրը՝ Քորա Հեյլը (Ադելաիդա Քեյն) գերի է Ալֆայի խմբի մոտ, իսկ հերոսները պետք է ազատեն նրան։
Սքոթ ՄաքՔոլը (Թայլեր Հեքլին), Էլիսոն Արջենթը (Քրիսթալ Ռիդ), Դերեք Հեյլը (Թայլեր Փոուզի), Սթայլզ Սթիլինսկին (Դիլան Օ'Բրայեն), Լիդիա Մարտինը (Հոլլանդ Ռոդեն) և այլք հայտնվում են նոր թշնամու առջև. Ալֆայի թիմի, ով եկել է Բեյքոն Հիլզ և առևանգել է Վերնոն Բոյդին (Սինքուա Ուոլս)։ Սրա հետ մեկտեղ կա նաև մեկ այլ չարագործ՝ Դրուիդ, ով սպանում է անմեղներին՝ վերցնելով նրանց ուժը և ցանկանում է գնալ Ալֆայի թիմի դեմ։

### Երկրորդ մաս
Այն ժամանակ, երբ Սքոթն ամբողջ ուժով փորձում է գտնել իր տեղը, որպես Ալֆա, նա, Էլիսոնը և Սթայլզը սկսում են իրենց տարօրինակ զգալ։ Շուտով նրանք իմանում են, որ իրենց հարցերի պատասխանները կարող են ստանալ դպրոցում նորեկ Կիրա Յուկիմուրայից (Արդեն Չո), աղջիկ, ով ունի զարմանալի հզորություն։

## Դերերում
### Հիմնական դերեր
* Թայլեր Հեքլին - Սքոթթ ՄաքՔոլ (24 էպիզոդ)
* Դիլան Օ'Բրայեն - Սթայլզ Ստիլինսկի (24 էպիզոդ)
* Քրիսթալ Ռիդ - Էլլիսոն Արջենթ (24 էպիզոդ)
* Հոլլանդ Ռոդեն - Լիդիա Մարթին (24 էպիզոդ)
* Թայլեր Հեքլին - Դերեք Հեյլ (24 էպիզոդ)

## Մրցանակներ և նոմինացումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2013 հեռուստասերիալի եթերաշրջաններ
Կատեգորիա:2014 հեռուստասերիալի եթերաշրջաններ
Կատեգորիա:Պատանի գայլը
Օտենիո Աբել

**Օտենիո Աբել** (, ), ավստրիացի հնէաբան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1875 թվականին հունիսի 20-ին՝ Վիեննայում։ Հիմնական ուսումը ստացել է Վիեննայի համալսարանում։ Ստացել է հնէաբանի 3-ամյա կրթություն։

1907 թվականին եղել է Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Մասնակցել է հնէաբանական հետազոտությունների՝ Վրաստանում, ԱՄՆ-ում և Աֆրիկայում։

1920 թվականին ստացել է Դանիել Էլիոտի մեդալ։

Մահացել է 1926 թվականի հուլիսի 4-ին՝ Մոնձեում։

## Գրականություն
* Давиташвили Л. Ш., История эволюционной палеонтологии от Дарвина до наших дней, М.—Л., 1948, с. 77, 296—300.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Օտենիո Աբելի պրոֆիլը ras.ru կայքում

Կատեգորիա:Ավստրիացի հնէաբաններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Գուդաթուբան

**Գուդաթուբան** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։

## Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 780 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 30 կմ։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։

## Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։

Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Լի Հաի

**Լի Հաի** (հանգըլ՝ 이하이, ), ավելի հայտնի է **Lee Hi** բեմական անունով, կորեացի երգչուհի, «K-pop Star» տաղանդների բացահայտման նախագծի առաջին եթերաշրջանի ֆինալիստ։ 2012 թվականից համագործակցում է YG Entertainment-ի հետ։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 28-ին թողարկվել է նրա առաջնաելույթային «1.2.3.4» սինգլը, որը բարձր դիրք է գրավել կորեական Gaon Chart-ի հիթ շքերթում։ Առաջնաելույթային «First Love» ալբոմը թողարկվել է երկու մասով 2013 թվականի մարտին։

## Կարիերա
2012 թվականին մասնակցել է կորեական «K-pop Star» տաղանդների բացահայտման նախագծի առաջին եթերաշրջանին, որտեղ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը, որից հետո պայմանագիր է ստորագրել YG Entertainment-ի հետ։

Սկզբում որոշվել էր, որ Լի Հաին պետք է լինի SuPearls խմբի անդամ, որը կազմված էր լինելու «K-pop Star» նախագծի մասնակիցներից, սակայն որոշվեց, որ նա ելույթ կունենա որպես սոլո երգչուհի՝ *Lee Hi* մականունով։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, մասնակցել է Epik High խմբի «It’s Cold» երգին։

2012 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, թողարկվել է Լի Հաիի «1.2.3.4» առաջնաելույթային սինգլը, որի ռեժիսորը Հան Սամինն է, նա նաև նկարահանել է 2ne1 խմբի «Lonely» և BIGBANG խմբի «Blue» ու «Monster» երգերը։ Երգը բարձր դիրքեր է զբաղեցրել հիթ շքերթներում, այդ թվում Gaon Chart-ում և ամենամսյա շքերթներում։

Երկրորդ սինգլը դարձավ «Scarecrow» երգը, որը սկզբում գրվել էր Փաք Բոմի համար, սինգլը թողարկվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 22-ին։

2013 թվականի դեկտեմբերին, ստեղծվեց նոր ենթախումբ Փաք Բոմի հետ՝ «BH», որը նշանակում է «BOM&HI»: Դեկտեմբերի 20-ին նրանք թողարկեցին Մրայա Քերիի «All I Want for Christmas Is You» երգի քավեր տարբերակը։

2013 թվականի մարտին, նրա առաջին «First Love» ալբոմը թողարկվեց երկու մասով։ Ալբոմի «Rose» երգը թողարկումից մեկ ժամ անց զբաղեցրել է առաջին տեղը հիթ շքերթներում։

2014 թվականի նոյեմբերին հայտնի դարձավ, որ ստեղծվելու է ևս մեկ ենթախումբ՝ Լի Հաիի և Akdong Musician խմբի Լի Սուհյունի մասնակցությամբ, այն կոչվեց «Hi Suhyun»: Նրանց առաջին սինգլը «I'm Different» երգն էր, որին մասնակցում էր նաև iKON խմբի Bobby-ին։

## Սկավառակագրություն
### Ալբոմներ

### Սինգլեր

## Անվանակարգումներ և մրցանակներ
; World Music Awards

;Golden Disk Awards 

;Seoul Music Awards

;Korean Music Awards

; Gaon Chart K-Pop Awards

;Mnet Asian Music Awards 

; allkpop Awards

### Մրցանակներ երաժշտական նախագծերում
; Mnet M! Countdown 
 

;SBS *Inkigayo*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երաժիշտներ
Արդաբիլի մարզ

**Արդաբիլ** (՝ շահրեսթանե Արդաբիլ), մարզի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Իրանի Իսլամական Հանրապետության հյուսիսում՝ Արդաբիլի նահանգի կազմում։ Վարչական կենտրոնը Արդաբիլ քաղաքն է։

Մարզն ունի 11 081 կմ² տարածք և 542 930 բնակչություն։ Ունի երկու քաղաք՝ Արդաբիլ և Հիր։

## Աշխարհագրություն
[մինի|ձախից|[շեյխ Սաֆիի դամբարան]]
Մարզը գտնվում է Իրանի հյուսիսային մասում՝ Արդաբիլ նահանգի կազմում։ Հյուսիսում և արևմուտքում սահմանակցում է Մեշգինշահրի, արևելքում՝ Նամինի, հարավում՝ Սարեյնի, Նիրի և Կովսարի մարզերի հետ։

Մարզի տարածքը կազմում է 11 081 կմ2 է։ Մարզի կենտրոնը Արդաբիլ քաղաքն է։

Արդաբիլից ոչ հեռու գտնվում է Ատրպատականի ամենաբարձր գագաթը՝ Սավալանը (4811 մ)։

## Բնակչություն
Ըստ 2006 թվականին Իրանում անցկացված մարդահամարի՝ մարզի բնակչությունը 542 930 մարդ է, մեծամասնությունը՝ իրանական ադրբեջանցիներ։

Բնակչության ավելի քան 90 տոկոսը ապրում է մարզկենտրոնում։ Հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է և առևտուրը։

## Վարչական բաժանում
Մարզը բաժանված է երկու շրջանների՝ (բնակչության թվականակը ըստ 2006 թվականի Իրանում անցկացված մարդահամարից)։
* Արդաբիլի շրջան (), կենտրոն՝ Արդաբիլ, բնակչություն՝ 502 186 մարդ, 6 գյուղական համայնք և 1 քաղաք
* Հիրի շրջան (), կենտրոն՝ Հիր, բնակչություն՝ 23 547 մարդ, 3 գյուղական համայնք և 1 քաղաք

## Պատկերասրահ

NeorLake.JPEG|Նեոր լիճ
Savalan.jpg|Սավալան լեռ
Ardabil, Iran 2013 (3) (15002515276).jpg|Արդաբիլ
Sheikh-safi tomb.JPG|Շեյխ Սաֆիի դամբարան


## Տես նաև
* Ադրբեջանցիները Իրանում
* Իրանի վարչական բաժանում
* Իրանի մարզեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արդաբիլի նահանգ
Աթենքի ազգային պատկերասրահ

**Աթենքի ազգային պատկերասրահ** (), գեղարվեստի թանգարան Աթենքում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին և ներկայացնում է 14-րդ դարից մինչև մեր օրերի հունական և եվրոպական արվեստի նմուշները։ Կոչվում է նաև **Ալեքսանդրոս Սուցոսի թանգարան** (), **Հունաստանի ազգային թանգարան**։ Հետպատերազմյա շրջանում քանդակների հավաքածուն առանձնացել է թանգարանից և ներկայացվում է Ազգային գլիպտիկայի թանգարանում։

## Պատմություն
Թանգարան հիմնադրելու միտքը հղացել է 1878 թվականին, երբ Աթենքի համալսարանն իր հավաքածուի մի մասը տվել է թանգարանին։ 1896 թվականին իրավաբան, արվեստի սիրահար Ալեքսանդրոս Սուցոսը իր մասնավոր հավաքածուն նվիրել է հունական պետությանը։ Թանգարանը բացվել է 1900 թվականին և ունեցել է շուրջ 258 նմուշ Աթենքի համալսարանից, Աթենքի պոլիտեխնիկական համալսարանից և Ալեքսանդրուս Սուցոսի հավաքածուից։ Թանգարանի առաջին համադրողն է եղել հույն նկարիչ Գեորգիոս Իակովիդիսը։ Գործունեության հետագա տարիներին թանգարանի հավաքածուն համալրվել է հույն նկարիչների, շարքային քաղաքացիների նվիրատվություններով։ Թանգարանի հավաքածուն էականորեն համալրվել է Էվրիպիդես Կուտլիդիսի կողմից 19-20-րդ դարերի հունական գեղանկարչության գործերի նվիրատվությամբ։

1964 թվականին սկսվել է թանգարանի նոր շենքի շինարարությունը ճարտարապետներ Ֆատուրիսի, Միլոնասի, Մուվոպուլոսի նախագծով։, որն իրենից ներկայացնում է ոչ մեծ, երկթևյա շինություն։ Թանգարանն այս շենքում է գործում 1976 թվականից՝ ունենալով ավելի քան 9,5 հազար ցուցանմուշ։

## Ցուցադրություն
thumb|220px|left|Ցուցասրահներ
Թանգարանի մշտական հավաքածուն տեղավորված է առաջին և երկրորդ հարկերում և ներկայացնում է 19-20-րդ դարերի գեղարվեստի աշխատանքներ։ Կտավները ներկայացված են ժամանակագրական կարգով և թեմատիկ խմբավորմամբ։ Հիմնական սրահը նվիրված է հետբյուզանդական գեղանկարչությանը, որտեղ հիմնականում ներկայացված է Դոմենիկոս Տեոտոկոպուլոսի կամ ինչպես հայտնի է իր իսպանական անվանումով Էլ Գրեկոյի աշխատանքները։ Ներկայացված են նաև Յակոբ Յորդանսի, Լուկա Ջորդանոյի, Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոյի, Ավագ և կրտսեր Յան Բրեյգելների, Լորենցո Վենեցիանոյի, Ալբրեխտ Դյուրերի և այլոց աշխատանքներ։

## Պատկերասրահ

Lk06m030.jpg|«Էլիզարն ու Ռեբեկան», Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլո
Gyzis 005.jpeg|«Նշանդրեք», Նիկոլաս Գիզիս
Children's Concert by George Iakovidis.jpg|«Մանկական համերգ», Գեորգիոս Յակովիդիս
Concierto de angeles.jpg|Հրեշտակների համերգ, Էլ Գրեկո
Penelopedrosis.jpg|Լեոնիդաս Դրոսիս, Պենելոպե


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը
* Աթենքի ազգային պատկերասրահ, Աթենքի տեղեկատու

Կատեգորիա:Աթենքի թանգարաններ
Կատեգորիա:1900 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1878 հիմնադրված թանգարաններ
Բրունո Սաուլիտիս

**Բրունո Սաուլիտիս** (, ), լատվիացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, քննադատ։

## Կենսագրություն
Բրունո Սաուլիտիսը ծնվել է 1922 թվականին Ռիգա քաղաքում, բանվորի ընտանիքում։ 1931-1937 թվականներին սովորել է Ռիգայի № 2 տարրական դպրոցում, 1937-1942 թվականներին՝ Ռիգայի № 1 քաղաքային քերականական դպրոցում։ 1943 թվականին լույս է տեսել Սաուլիտիսի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Լուսաբացին ընդառաջ»։ 1946 թվականից հետո աշխատել է տիկնիկային թատրոնում։ 1947 թվականի մայիսի 11-ին ամուսնացել է տիկնիկային թատրոնի դերասանուհի Սքայդրիտի Ռեյմանիի հետ։ Դուստրը՝ Գունդեգան (1948), թատերագետ է։

## Մահը
Մահացել է 1970 թվականին։ Թաղված է Ռիգայի Ռայնա գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
* «Բարեկամների շրջանում», 1951
* «Իմ ձայները», 1955
* «Սոնյա», 1956
* «Պատանեկության տարիներ», 1956
* «Երբ շողում է արևը», 1957
* «Պրոֆեսորի որդիները», 1957
* «Բարեկամներ», 1958
* «Բարի օր», 1960
* «Ձմեռը եկավ», 1963
* «Հայրիկը, ես և մեր դասարանը», 1966
* «Հացենու ներքևի ճանապարհը», 1969
* «Հավերժական Հույս», 1970

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Istoriia latyshskoi literatury, vol. 2. Riga, 1971.
* Latviešu literatūras vēsture, vol. 6. Riga, 1962.

## Արտաքին հղումներ
* Բրունո Սաուլիտիս
* Bruno Saulītis. Mākoņu kumeļi: dzejoļi (1942–1946)

Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Լատիշ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Լատիշ սցենարիստներ
Կատեգորիա:Քննադատներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ֆրանյո Բուչար

**Ֆրանյո Բուչար** (, 25 նոյեմբերի, 1866, Զագրեբ - 26 դեկտեմբերի, 1946, Զագրեբ), խորվաթ գրող և սպորտի ժողովրդականացնող։ Համարվում է խորվաթական սպորտի ու օլիմպիական շարժման հիմնադիր հայրը։

## Կենսագրություն
Ֆրանյո Բուչարը ծնվել է 1866 թվականի նոյեմբերի 25-ին Զագրեբում։ Նրա հայրը եղել է սլովեն, մայրը՝ խորվաթ։ Կրթություն է ստացել Զագրեբում, Վիեննայում և Ստոկհոլմում, որտեղ հետաքրքրվել է շվեդական մարմնամարզությամբ։

Ֆրանյո Բուչարի հիմնական մասնագիտությունը եղել է գրականության պատմության ուսումնասիրությունը. նա հեղինակել է այդ թեմային նվիրված մի քանի գրքեր։ Սակայն Ֆրանյո Բուչարը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել որպես սպորտի ժողովրդականացմանը նպաստող անձ։ Խորվաթիա վերադառնալուց հետո նա հիմնադրել է մի շարք մարզական ակումբներ և նպաստել է Խորվաթիայում տարբեր մարզաձևերի զարգացմանը, ինչպիսիք են ֆուտբոլը, մարմնամարզությունը, դահուկավազքը, սուսերամարտը և այլն։ Ֆրանյո Բուչարը հրատարակել է իր կողմից գրված մի շարք դասագրքեր սպորտի տարբեր ձևերի վերավերյալ։ 1909 թվականին Ֆրանյո Բուչարն ընտրվել է Խորվաթիայի սպորտի ֆեդերացիայի առաջին նախագահ։ 1919 թվականին Բուչարը հիմնադրել է Հարավսլավիայի օլիմպիական կոմիտեն, որը 1919-1927 թվականներին տեղակայված էր Զագրեբում։ 1920 թվականին Ֆրանյո Բուչարն ընտրվել է Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամ և անդամակցել է այդ կոմիտեին մինչև իր մահը։ Ֆրանյո Բուչարը մահացել է 1946 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Զագրեբում։ Թաղված է Զագրեբի Միրոգոյ գերեզմանատանը։

Պահպանվել է Ֆրանյո Բուչարի նամակագրությունը Եվրոպայի տարբեր երկրներում սպորտի ժողովրդականացմամբ զբաղվող անձանց և Օլիմպիական շարժման գործիչերի հետ։

1991 թվականին նորանկախ Խորվաթիայում սահմանվել է Ֆրանյո Բուչարի անվան պետական մարզական մրցանակ (), որ Խորվաթիայի բարձրագույն մրցանակն է սպորտի բնագավառում ձեռք բերած նվաճումների պարգևատրման համար։

## Մատենագրություն
* *Gimnastika i igre u pučkoj školi*, Zagreb, (1909.) (համահեղինակ՝ Վիկտոր Ռուդոլֆ)
* *Povijest hrvatske protestanske književnosti za reformacije*, Zagreb, (1910.)
* *Vježbe u tlu*, (priredio prema 2. njemačkom izdanju Oskara Joryja te dodao *Igre u prirodi*), Zagreb, (1917.) 
* *Igre za društva i škole, Zagreb, (1925.)
* *Povijest Hrvatskog Sokola - Matice u Zagrebu: 1874.-1885.*, Zagreb, (1925.)
* *Bibliografija hrvatske protestantske književnosti za reformacije. Sakupio Franjo Bučar, nadopunio i sredio Franjo Fancev*, Zagreb, (1938.) 
* *Uzajamni književni rad Hrvata i Bugara*. Hrvatska revija, br. 10, 1942. g.
* *O hrvatskoj protestantskoj tiskari u Njemačkoj u XVI. stoljeću'', Zagreb, (1943.)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Tko je bio Franjo Bučar? 
* Franjo Bučar, član MOO-a od 1919. do 1927. 

Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ
Լայմոնիս Վացզեմնիեկս

**Լայմոնիս Մարտինովիչ Վացզեմնիեկս** (, ), լատվիացի բանաստեղծ, արձակագիր, կինոսցենարիստ։

## Կենսագրություն
Լայմոնիս Վացզեմնիեկսը ծնվել է 1929 թվականին Ռիգա քաղաքում, ծառայողի ընտանիքում։ 1959 թվականից եղել է ՍՄԿԿ անդամ։ Ապրել և ստեղծագործել է Ռիգայում։ Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1953 թվականին։ Պատանի ընթերցողների համար գրել է մի շարք գրքեր։ Ստեղծագործությունները թարգմանվել են մի շարք լեզուներով, հայերեն է թարգմանվել նրա «Փնտրեք մայրիկին» վիպակը, «Անցյալի հետախույզները» գործի են անցնում պատմվածքը։ «Փնտրեք մայրիկին» վիպակը 1962 թվականին արժանացել է մանկա-պատանեկան գրական մրցանակի։

## Երկեր
* Ամռանը գյուղում, 1958
* Ջերմ ձեռքեր (Siltās rokas), Ռիգա, 1961
* Խոր ձմեռ, 1962
* Լուսնային առաջին ուղևորությունը (Mēnestiņa pirmais ceļojums, Ռիգա, 1961, (ռուսերեն, 1965)
* Kad apses tvīkst, Ռիգա, 1966
* Լիվսուլայի տղերքը, 1966
* Հին Օստերի գաղտնիքը (Veco vraku noslēpums), Ռիգա, 1973
* Լիվսուլայի տղերքը, Մոսկվա, 1971
* Տաք պատառ, Ռիգա, 1971

## Ֆիլմեր
* Լիվեր կղզու տղաները (1969)
* Նվեր միայնակ կնոջը (1973)
* Թագավորական համար (1987)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լայմոնիս Վացզեմնիեկս
* Լայմոնիս Վացզեմնիեկսի մասին imdb.com կայքում

Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Լատիշ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լատիշ սցենարիստներ
Կատեգորիա:Լատիշ մանկագիրներ
Կատեգորիա:Արկածային գրողներ
Օյար Վացիետիս

**Օյար Վացիետիս** (, ), լատվիացի բանաստեղծ։ Լատվիայի ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1977)։
Գրող, թարգմանիչ Լյուդմիլա Ազարովայի (1935-2012) ամուսինը։

## Կենսագրություն
Օյար Վացիետիսը ծնվել է 1933 թվականին ծառայող Օտո Վացիետիսի ընտանիքում։ Սովորել է Տրապենեի միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև՝ Գաույիենայում։ 1949 թվականին՝ դեռևս դպրոցական տարիներին տպագրվել է նրա առաջին բանաստեղծական ծողովածուն («Տրակտորիստ»)։ 1952-1957 թվականներին սովորել է Լատվիայի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետում։ 1958 թվականից աշխատել է տարբեր թերթերում և ամսագրերում (Literatūra un Māksla, Liesma, Draugs), Ռիգայի կինոստուդիայում։ 1960-ական թվականներին իր բանաստեղծություններում նա հարցականի տակ է դրել խորհրդային շատ դոգմաներ, և 1960-1966 թվականներին նրան արգելել են հրապարակել գրքեր։ Այդ ժամանակաշրջանի նրա շատ գործեր առաջին անգամ տպագրվել են Երգող հեղափոխությունից հետո։

Բազմաթիվ բանաստեղծական ժողովածուների հեղինակ է, որոնք թարգմանաբար հրատարակվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, լիտվերեն, վրացերեն, անգլերեն, բուլղարերեն, լեհերեն, գերմաներեն։ 1956 թվականին լույս է տեսել նրա «Երկար ճամփաների քամին» (լատիշերեն՝ Tālu ceļu vējš) ժողովածուն, որին հաջորդել են 17 բանաստեղծական ժողովածուներ, այդ թվում 6 մանկական ժողովածու։ 1959 թվականին լույս է տեսել Վացիետիսի «Այն օրերի աչքերով» վիպակը՝ տասնվեցամյա լատիշ դպրոցականի օրագիրը։ «Շնչառություն» (Elpa, 1966) ժողովածուի համար արժանացել է ԼԽՍՀ պետական մրցանակի (1967)։ Ռուսերենից թարգմանել է «Վարպետն ու Մարգարիտան» վեպը։ ՍՄԿԿ անդամ 1966 թվականից։

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Լատվիայի ԽՍՀ պետական մրցանակ, 1967
* Լատվիայի ԽՍՀ ժողովրդական գրող, 1977

## Մահը
Մահացել է 1983 թվականի նոյեմբերի 28, Ռիգայում։ Թաղված է Ցարնիկավա գերեզմանատանը։

## Հիշատակ
* Ռիգայում գործում է Օյար Վացիետիսի անվան թանգարան համանուն փողոցում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Օյար Վացիետիսի կենսագրությունը սովետական մեծ հանրագիտարանում
* Сборник «Свяжем хвосты»
* Стихотворение «Старая записная книжка» Роберта Рождественского, в котором упоминается Вациетис 

Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ
Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ն'Գոլո Կանտե

**Ն’Գոլո Կանտե** (ֆր.՝ N'Golo Kanté, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, հենակետային կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս Սաուդյան Արաբիայի «Ալ իտիհադ» ֆուտբոլային ակումբում և Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։

## Կարիերա
### Ակումբային
2012-2013 թվականներին հանդես է եկել ֆրանսիական Բուլոն ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 2013-2015 թվականներին հանդես է եկել ֆրանսիական Կան ֆուտբոլային ակումբում։ 2015 թվականից մինչև 2016 թվականը հանդես է եկել անգլիական Լեսթեր Սիթի ֆուտբոլային ակումբում։

## Ազգային հավաքական
2016 թվականից հանդես է գալիս Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։

## Վիճակագրություն
### Ակումբային

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կայքէջը transfermarkt.com-ում
* Կայքէջը footballdatabase.eu-ում

Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Բուլոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆեներբահչեի ֆուտբոլիստներ
Մեդալիոնով անհայտի դիմանկար

**«Կոզիմո Մեդիչի Ավագի մեդալիոնով անհայտի դիմանկար»** (), իտալացի նկարիչ Սանդրո Բոտիչելլիի կտավը, որը ցուցադրված է Ուֆֆիցիի պատկերասրահում, Ֆլորենցիայում։

## Նկարագրություն
Կտավի վրա պատկերված է անհայտ պատանի, որը իր սրտի մոտ է պահում Կոզիմո Մեդիչի Ավագի պատկերով մեդալիոնը։

Նկարը պատկերված է փայտե տախտակի վրա տեմպերայով։

Այս աշխատանքում նկարիչը Կվատրոչենտո ժամանակաշրջանի համար կոմպոզիցիայի նոր ձև է տվել։ Առավել վաղ իտալացի գեղանկարիչները պատկերում էին բնորդին մինչ կուրծքը, նեյտրալ ֆոնի վրա։ Հոլանդացի գեղանկարիչների օրինակով Բոտիչելլին պատկերեց երիտասարդին ոչ թե պրոֆիլից, այլ ֆասից, ետին ֆոնի վրա բնանկարով։ Նկարիչը մանրամասնորեն պատկերել է ձեռքերը։

## Նկարի պատմություն
thumb|100px|left|Իրական մեդալ
Նկարն արվել է 1474—1475 թվականներին։ Նկարը պատվիրողի անունն անհայտ է։ Անհայտ է նաև այն, թե ով եղել նրա սեփականտերը մինչ այն պահը, երբ նկարը հայտնվեց կարդինալ Կառլո Մեդիչիի ձեռքերում։ 1666 թվականին՝ Կառլո Մեդիչիի մահվանից հետո, կտավը փոխանցվեց Ուֆֆիցիի պատկերասրահին։ Նկարը վերամշակվել է 1991 թվականին։

## Բնորդի մասին տեսություններ
thumb|250px|Բոտիչելլի դիմանկարը, հոկտեմբեր, 1475:
Ենթադրելով մեդալիոնից՝ անհայտ պատանին ինչ-որ կապ ուներ Մեդիչի ընտանիքի հետ, որի անդամների հետ այդ տարիներին բարեկամական հարաբերություններ էին հաստատվել։ Պատանին շքեղ հագուստ չի կրում, այդ իսկ պատճառով միգուցե և նա Մեդիչի ընտանիքի անդամ չէ։

Գոյություն ունեն մի շարք տարբերակներ, որ կապված են նկարում պատկերված երիտասարդի անվան հետ.
* հնարավոր է՝ նկարի վրա պատկերված է ինքը՝ Սանդրո Բոտիչելլին, քանի որ գոյություն ունի որոշակի նմանություն 1475 թվականին պատկերված նկարչի և պատանու միջև։ Ըստ ժամանակացույցի՝ նկարներն արվել են գրեթե նույն ժամանակաընթացքում։
* հնարավոր է՝ նկարի վրա պատկերված է մեդալիոնի հավանական հեղինակը՝ Միկոլեցո դի Բարտոլոմեոն կամ Քրիստոֆոր դի Ջերեմիան։
* հնարավոր է՝ նկարի վրա պատկերված է նկարչի եղբայրը՝ Անտոնիո Բոտիչելլին, քան որ հայտնի է, որ նա ոսկերիչ էր և զբաղվում էր մեդալների արտադրությամբ Մեդիչի ընտանիքի համար։
* հնարավոր է՝ նկարի վրա պատկերված է Մեդիչի ընտանիքի անդամներից որևէ մեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Петрочук О. К.* Сандро Боттичелли. — М.: Искусство, 1984. — 224 с.
* *Зарницкий С. В.* Боттичелли.— М.: Молодая гвардия, 2007.—330 с. (серия Жизнь замечательных людей)
* *Кустодтева Т. К.* Сандро Боттичелли, Л."Аврора", — 1971;
* «Ботичелли» // Сборник материалов о творчестве. М., — 1962;
* *Смирнова И. А.* Сандро Боттичелли. М., — 1967.
* L’opera completa del Botticelli, collana *Classici dell’arte Rizzoli*, Rizzoli, Milan, 1978. 
* *Bruno Santi*, Botticelli, in I protagonisti dell’arte italiana, Scala Group, Florence 2001 ISBN 8881170914 
* *Pierluigi De Vecchi, Elda Cerchiari* I tempi dell’arte, volume 2, Bompiani, Milan, 1999 ISBN 88-451-7212-0 
* *Gloria Fossi* Uffizi, Giunti, Florence, 2004 ISBN 88-09-03675-1 

Կատեգորիա:Սանդրո Բոտիչելլիի նկարներ
Կատեգորիա:1475 նկարներ
Կատեգորիա:Ուֆֆիցի պատկերասրահի նկարներ
Կոլյու Ֆիչետո

**Նիկոլա Իվանով Ֆիչև** (, հայտնի է որպես **Կոլյու Ֆիչետո** (Кольо Фичето) կամ *Ուստա Կոլյու Ֆիչետո* (Уста Колю Фичето), 1800, Դրյանովո - 1881, Վելիկո Տիռնովո), բուլղարացի ճարտարապետ, 19-րդ դարի Բուլղարական վերածննդի նշանավոր ներկայացուցիչ, շինարար և քանդակագործ։

## Կենսագրություն
Նիկոլա Ֆիչևը ծՆվել է 1800 թվականին Բուլղարիայի Դրյանովո քաղաքում Երեք տարեկան հասակում կորցնելով հորը՝ մնացել է որբ։ 10 տարեկան հասակում սկսել է սովորել Տրյավնայում։ 17 տարեկանում նա քարտաշի արհեստ է սովորել արևմտյան Բուլղարիայի վարպետների մոտ՝ Գորիցա քաղաքի (Կորչա, ժամանակակից Ալբանիայում) շինարարական դպրոցում։ Դրանից հետո նա աշխատել է Բրացիգովոյում՝ մասնակցելով եկեղեցիների, զանգակատների ու կամուրջների շինարարությանը։ Նիկոլա Ֆիչևը 23 տարեկան հասակում դարձել է ենթավարպետ, իսկ 36 տարեկան հասակում եղել է շինարարական գիլդիայի լիիրավ անդամ։

Մայրենի բուլղարերենից բացի Կոլյու Ֆիչետոն տիրապետել է թուրքերենին և որոշակի չափով իմացել է հունարեն ու ռումիներեն, սակայն գրագետ չի եղել, չի կարողացել կարդալ ու գրել։

Ըստ լեգենդի՝ Կոլյու Ֆիչետոն հանձն է առել կամուրջ կառուցել Յանտրա գետի վրա՝ թուրք փաշային խոստանալով, որ շինարարության վրա կծախսի միայն նրա հատկացրած գումարը, որ երեք անգամ ավելի քիչ էր, քան մյուս վարպետների պահանջածը, հակառակ դեպքում փաշան կարող է գլխատել իրեն։ Նրա այս խոսքերը քանդակված են իր հուշարձանի վրա, որ տեղադրված է Վելիկո Տիռնովոյում։ Մի անգամ Կոլյու Ֆիչետոն կամրջի փորձարկման ժամանակ պառկել է նրա տակ՝ ցույց տալու համար, որ վստահ է իր սարքած կամրջի ամրության մեջ։

Կոլյու Ֆիչետոն մահացել է 1881 թվականին Վելիկո Տիռնովոյում, որտեղ էլ թաղված է։

Կալյու Ֆիչետոյի անունով է կոչվել Անտարկտիկայի հյուսիսարևելյան կողմում գտնվող սառույցով չծածկված վայրը։

## Կառույցներ
* Բելենսկի կամուրջ Յանտրա գետի վրա (1865-1867)
* ծածկած կամուրջ Լովեչում՝ Օսիմ գետի վրա (1872-1874)
* կամուրջ Ռոսիցա գետի վրա՝ Սևլիևոյի մոտ
* Հաջի Նիկոլին խան (իջևանատուն կրպակներով) Վելիկո Տիռնովոյի Սամովոդսկա փողոցում
* թուրքական կոնակ (վարչության շենք) Վելիկո Տիռնովոյում
* Աստվածամոր ծննդյան տաճար Վելիկո Տիռնովոյում
* Սուրբ Կոնստանտինի և Ելենայի եկեղեցի Վելիկո Տիռնովոյում
* եկեղեցիներ հայրենի Դրյանովոյում
* Սուրբ Երրորդության եկեղեցին Սվիշտովում, 1867

## Պատկերասրահ

Old Byala Bridge - panoramio.jpg|Բելենսկի կամուրջ
Dryanovo church kf.jpg|Սուրբ Նիկոլա եկեղեցի, Դրյանովո
StTrinityKF150.jpg|Սուրբ Երրորդության եկեղեցին Սվիշտովում
Veliko Tarnovo Cathedral 4.jpg|Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցի Վելիկո Տիռնովոյում


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի շինարարներ
Էրեթա

**Էրեթա** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։

## Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 35 կմ։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 81 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։

## Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։

Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Փոքրիկ զինվորը (ֆիլմ)

**Փոքրիկ զինվորը** (), ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժան Լյուկ Գոդարի ֆիլմը։ Նկարահանվել է 1960 թվականին, սակայն մինչև 1963 թվականը ցուցադրությունն արգելված է եղել իրատեսական բռնության տեսարանների առկայության պատճառով։

## Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Ժնևում՝ Ալժիրյան պատերազմի ֆոնին։ Գլխավոր հերոսը լրագրող Բրունո Ֆորեսթյեն է, որը ներքաշված է անտեսանելի պատերազմի տարբեր, գաղտնի կազմակերպությունների մեջ։ Նրան ստիպել են սպանել Պալիվոդի ֆրանսիացի ապստամբներից մեկին։ Բրունոն սկզբում հրաժարվում է, բայց գտնվելով գաղտնի ծառայությունների ազդեցության ներքո, նա սպանում է իր զոհին։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ - Ժան Լյուկ Գոդար
* Ռեժիսոր - Ժան Լյուկ Գոդար
* Օպերատոր - Ռաուլ Կուտար
* Կոմպոզիտոր - Մորիս Լերուա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ժան Լյուկ Գոդարի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Իմանտ Զիեդոնիս

**Իմանտ Զիեդոնիս** (, ), լատվիացի գրող, արձակագիր։ ԼԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1967)։ ԼԽՍՀ ժողովրդական գրող (1977), «Երեք աստղ» շքանշանի ասպետ (1995)։

Ռիգայի «Դայլես» թատրոնի դերասանուհի Աուսմա Զիեդոնիս-Կանտանեի ամուսինը։

## Կենսագրություն
Իմանտ Զիեդոնիսը ծնվել է 1933 թվականին Յուրմալայի Սլոկա շրջանում։ Ավարտել է Տուկումսկի միջնակարգ դպրոցը, 1959 թվականին՝ Լատվիայի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 1964 թվականին գրականության բարձրագույն դասընթացներ է անցել ՌԴ ԳԱ Մաքսիմ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում։ Զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, եղել է գրադարանավար, ճանապարհաշինարար, ուսուցիչ, խմբագիր։

Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Հող և երազանք» (Zemes un sapņu smilts) տպագրվել է 1961 թվականին։ Տասնամյակի վերջում նա իր հաստատուն տեղն է ունեցել լատվիական գրականության մեջ՝ տպագրելով ևս երեք բանաստեղծական ժողովածուներ՝ «Սրտի ուժանակ» (Sirds dinamīts, 1963), «Մոտոցիկլ», (Motocikls, 1965) և «Ես գտնում եմ ինձ» (Es ieeju sevī, 1968)։

Միաժամանակ ստեղծագործել է արձակ ժանրում։ 1965 թվականին լույս է տեսել նրա «Պոետի սիրտը» (Dzejnieka dienasgrāmata), 1967 թվականին՝ «Փրփրակալած արահետով» ստեղծագործությունները, որից հետո Զիեդոնիսը գլխավորել է գրողների միության խորհուրդը և դարձել է Լատվիայի մշակութային հիմնադրամի նախագահը։ 1970-ական թվականներին ուսումնասիրել է լատվիական ժողովրդական մշակույթի արմատները։ Հաստատվել է Մուրյանի քաղաքից դուրս գտնվող գյուղական վայրում, որտեղ նաև տուն է կառուցել և գրել իր երեք քնարական և հեգնական մանրապատումների գրքեր («Epifānijas», 1971, 1974, 1994), որոնք նույնականացվում են որպես արձակ բանաստեղծություն։ Այս ժամանակաշրջանում Զիեդոնիսը հավաքել և գրել է ժողովրդական հեքիաթներ և մանկական գրքեր՝ «Գունավոր հեքիաթներ» (Krāsainās pasakas, 1973), «Արջերի հեքիաթը» (Lāču pasaka, 1976) և «Դատարկաբանություն և հեքիաթներ» (Blēņas un pasakas, 1980)։ Նրա «Ինչ է կոլխոզը» (Kas tas ir - kolhozs, 1984) գիրքը ուղղակիորեն հասցեագրված էր կոլխոզին կամ խորհրդային կոլտնտեսությանը։

Զիեդոնիսը եղել է Լատվիական ազգային վերածնունդ «Ատմոդա» շարժման նշանավոր դեմքերից։ 1990 թվականին ընտրվել է որպես Լատվիայի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի անդամ և մեկն էր այն անդամներից, ով կողմ է քվեարկել Լատվիայի անկախության հռչակագրի վերականգնման համար։

## Մահը
Մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 27-ին Ռիգայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրական տվյալներ 
* Համառոտ կենսագրություն
* Պատմվածքներ 

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ