Ալֆրեդ Բեսթեր

**Ալֆրեդ Բեսթեր** կամ **Դիազ-իքս** (**' կամ ''Diaz-X'', ), ամերիկացի գիտաֆանտաստ գրող, հեռուստատեսային և ռադիո [[սցենարիստ]], լրագրող, ամսագրի [[Խմբագրություն|խմբագիր]] և կոմիքսների սցենարիստ։ Նա ամենաշատը հիշվում է իր [[Գիտական ֆանտաստիկա|գիտաֆանտաստիկ գրականությամբ]], ներառյալ «Ունայնացած մարդը» (''The Demolished Man)'', որի համար 1953 թվականին դարձել է նորելլուկ [[Հյուգո մրցանակ]]ի առաջին դափնեկիրը:

Գիտական ֆանտաստիկայի հեղինակ [[Հարի Հարիսոն|Հարրի Հարիսոնը]] գրել է. «Ալֆրեդ Բեսթերը այն մի քանի գրողներից էր, ովքեր հորինել են ժամանակակից գիտական ֆանտաստիկան»:

Նրա մահից կարճ ժամանակ առաջ Ամերիկայի գիտաֆանտաստիկ գրողների ասոցիացիան (SFWA) Բեսթերին անվանել է իրենց իններորդ [[Դեյմոն Նայթի հուշամրցանակ՝ «Մեծ վարպետ»|Մեծ վարպետը]], և ներկայացվել է մրցանակի հետմահու, 1988 թվականին: [[Գիտական ֆանտաստիկայի և ֆենտեզիի փառքի սրահ]]ի շարքերում նրան ներառել են 2001 թվականին:

== Կյանք և կարիերա ==
Ալֆրեդ Բեսթերը ծնվել է 1913 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Նյու Յորք նահանգի Միդլթաուն քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Ջեյմս Ջ. Բեսթերը, ուներ կոշիկի խանութ և առաջին սերնդի ամերիկացի էր, որի ծնողները երկուսն էլ ավստրիացի [[հրեաներ]] էին: Ալֆրեդի մայրը՝ Բելլը (ծնված Սիլվերման), ծնվել է [[Ռուսաստան]]ում և առաջին լեզուն [[իդիշ]]երենն է եղել, նախքան երիտասարդության տարիներին Ամերիկա գալը։ Ալֆրեդը Ջեյմսի և Բելլի երկրորդ և վերջին երեխան էր և միակ որդին: Թեև նրա մայրը ծնունդով [[Հրեաներ|հրեա]] էր, նա դարձել է քրիստոնյա գիտնական, և ինքը՝ Ալֆրեդը, չի դաստիարակվել որևէ կրոնական ավանդույթներով. նա գրել է, որ «իր տնային կյանքը լիովին ազատական էր և [[Պատկերամարտություն|պատկերամարտական]]»:

Բեսթերը հաճախել է [[Փենսիլվանիայի համալսարան]], որտեղ եղել է Ֆիլոմաթեական ընկերություն (''Philomathean Society'') գրական միության անդամ: Նա խաղացել է փենսիլվանական ''Penn Quakers'' ֆուտբոլային թիմում 1935 թվականին և, իր իսկ խոսքով, եղել է «[[սուսերամարտ]]ի թիմի ամենահաջողակ անդամը»: Նա հաճախել է Կոլումբիայի իրավաբանական դպրոց, բայց հոգնել է դրանից և թողել ուսումը։

Բեսթերը 1936 թվականին ամուսնացել է Ռոլլի Գուլկոյի հետ: Ռոլի Բեսթերը Բրոդվեյի  ռադիոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի էր: Նրա առաջին դերը ամերիկյան կոմիքսներում՝ ''[[DC Comics]]''-ի Լոիս Լեյն [[Սուպերհերոսային գեղարվեստական գրականություն|սուպերհերոսի]] դերն էր, որը նա կատարել է ''«Սուպերմենի արկածները»'' ռադիոծրագրում: Նա փոխել է կարիերան 1960-ականներին՝ դառնալով Նյու Յորքի ''Ted Bates & Co.'' [[Գովազդային գործակալություն|գովազդային]] [[Գովազդային գործակալություն|գործակալության]] փոխնախագահ, քասթինգի տնօրեն և ղեկավար: Բեսթերներն ամուսնացած են եղել 48 տարի մինչև Ռոլլիի մահը։

Բեսթերը գրեթե ողջ կյանքի ընթացքում Նյու Յորքի բնակիչ էր, չնայած 1950-ականների կեսերին նա մեկ տարուց մի փոքր ավելի ապրել է Եվրոպայում և 1980-ականների սկզբին Ռոլիի հետ տեղափոխվել է  Փենսիլվանիա մետրոյին հարակից խիտ բնակեցված արվարձան (''exurban''): Այնտեղ հաստատվելով նրանք ապրել են Փենսիլվանիայի Օթսվիլ քաղաքի ''Գեյգել Հիլ'' ճանապարհի (''Geigel Hill Road'') վրա գտնվող իրենց տանը:

== Գրական կարիերա ==
=== Գիտաֆանտաստիկ վաղ կարիերա, կոմիքսներ, ռադիո (1939-1950) ===
Համալսարանից հետո 25-ամյա Ալֆրեդ Բեսթերը աշխատել է հասարակայնության հետ կապերի ոլորտում, և սկսել է զբաղվել գիտաֆանտաստիկ գրականությամբ։ Բեսթերի առաջին հրապարակված «Կոտրված աքսիոմը» (The Broken Axiom) պատմվածքն էր, որը հայտնվել է 1939 թվականի ''Thrilling Wonder Stories'' գիտաֆանտաստիկ ամսագրի ապրիլյան համարում և հաղթել սիրողական պատմությունների մրցույթում։ Բեսթերը հիշում է. «Անձնակազմի երկու խմբագիրներ՝ Մորտ Վայզինգերը և Ջեք Շիֆը, հետաքրքրվեցին ինձնով, ես կասկածում եմ, հիմնականում այն պատճառով, որ ես նոր էի ավարտել [[Ջեյմս Ջոյս|Ջոյսի]] «''[[Ուլիսես (վեպ)|Ուլիսեսը]]''» կարդալն ու մեկնաբանելը և ոգևորությամբ քարոզում էին այն առանց սադրանքի, ինչը նրանց բավականություն էր պատճառում... Նրանք կարծում էին, որ «Diaz-X»-ը [Բեսթերի սկզբնական անվանումը] կարող էր իրենց համապատասխանել, եթե նրան խելք գցեն»:

Սա նույն մրցույթն է, որին [[Ռոբերտ Հայնլայն|Ռոբերտ Ա. Հայնլայնը]] որոշել էր չմասնակցել, քանի որ մրցանակը կազմում էր ընդամենը 50 դոլար, և Հայնլայնը որոշել էր ավելին ստանալ ''իր'' 7000 բառանոց չհրապարակված գիտաֆանտաստիկ պատմությունը ''Astounding Science Fiction (Ապշեցուցիչ գիտական ֆանտաստիկա)'' հրատարակչությանը մեկ պենի յուրաքանչյուր բառի դիմաց վաճառելով ստանալ 70 դոլար։ Տարիներ անց Բեսթերը ''Publishers Weekly'' լրատվական ամսագրի համար հարցազրույց է վերցրել Հայնլայնից, և վերջինս պատմել է ''Astounding''-ն ընտրելու համար ափսոսանքի մասին: Բեսթերը կատակով պատասխանել է. «Ա'յ դու շան որդի: Ես հաղթեցի այդ ''Thrilling Wonder'' մրցույթում, իսկ դու ինձ հաղթեցիր քսան դոլարով»:

Այնուամենայնիվ, քանի որ Բեսթերը մրցույթի հաղթողն էր, Մորտ Վայզինգերը նաև «ներկայացրեց ինձ երեսունականների վերջի գիտաֆանտաստիկ հեղինակների ոչ պաշտոնական ճաշի հավաքներին»։ Բեսթերն այնտեղ հանդիպել է [[Հենրի Քութներ|Հենրի Քաթներին]], Էդմոնդ Համիլթոնին, Օտտո Բինդերին, Մալքոլմ Ջեյմսոնին և Մենլի Ուեյդ Ուելմանին: 1939 և 1940 թվականների ընթացքում Վայզինգերը հրատարակել է Բեսթերի ևս երեք պատմվածքներ՝ ''«Հուզիչ հրաշալի պատմություններ»'' և ''«Զարմանալի պատմություններ»'': Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Բեսթերը շարունակել է հրապարակել կարճ գեղարվեստական գրականություն, հատկապես Ջոն Վ. Քեմփբելի ''Astounding Science Fiction'' ամերիկյան հեղինակավոր ամսագրում:

1942 թվականին նրա գիտաֆանտաստիկայի խմբագիրներից երկուսն աշխատանք են ստացել ''[[DC Comics]]'' կոմիքսների ընկերությունում: Նրանք էլ հրավիրել են Բեսթերին իր ներդրումն ունենալ ''DC''-ում: Այդպիսով, Բեսթերը դադարել է պատմվածքներ գրել և սկսել է աշխատել ''DC Comics''-ում որպես կոմիքս գրող, ներառյալ, և Յուլիուս Շվարցի խմբագրությամբ, աշխատել է նաև ''[[Կանաչ Լապտեր|Green Lantern]]'' և այլ կոմքսների խոսքերի վրա։ Նա ստեղծել է գերչարագործ [[Սոլոմոն Գրունդ]]ի կերպարը և [[Կանաչ Լապտեր|Կանաչ լապտերներ]] սուպերհերոսների երդման [[Կանաչ Լապտեր#Կանաչ լապտերի երդում|(Green Lantern Oath)]] տարբերակը, որը սկսվում է «''Ամենալուսավոր օրը, ամենամութ գիշերը''» խոսքերով:

Բեսթերը նաև համագործակցել է Լի Ֆալքի հետ՝ աշխատելով նրա ստեղծած ''«Ֆանտոմը»'' և ''«Մանդրակ հրաշագործը»'' կոմիքս շարքի վրա, մինչ նրանց ստեղծողը [[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ]]ի լրատվությամբ էր զբաղված KMOX լրատվական ռադիոկայանում: Համարվում է, որ Բեսթերը մեծ ներդում է ունեցել այս կոմիքսների կերպարների վրա։ Տեսակետ կա, որ Բեսթերն է [[Ֆանտոմ (կեպար)|Ֆանտոմ]] կերպարին տվել «Ուոլքեր» ազգանունը (քայլող, Walker)։

Չորս տարի կոմիքսների ոլորտում աշխատելուց հետո, 1946 թվականին Բեսթերը կենտրոնացել է ռադիոյի սցենարների վրա, այն բանից հետո, երբ կինը՝ Ռոլլին (ռադիոդերասանուհի) ասել էր, որ «Նիք Քարթերը, վարպետ դետեկտիվ» (''Nick Carter, Master Detective'') շոուն փնտրում է պատմություններ: Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Բեսթերը գրել է ''Նիք Քարթերի'' համար, ինչպես նաև ''«Ստվերը»'', ''Չարլի Չանը'', ''Ներոն Վուլֆի նոր արկածները'' և այլ շոուներ: Հետագայում նա գրել է ''The CBS Radio Mystery Theatre'' ռադիոդրամայի համար:

1948 թվականին ամերիկյան ցանցային հեռուստատեսության հայտնվելուն պես Բեսթերը սկսել է գրել նաև հեռուստատեսության համար, թեև այդ նախագծերի մեծ մասը քիչ հայտնի էին։

1950 թվականի սկզբին, գիտաֆանտաստիկայի ասպարեզում ութ տարի բացակայելուց հետո, Բեսթերը վերսկսել է գրել գիտաֆանտաստիկ պատմվածքներ։ Նա վերադարձել է ''Astounding'' ամսագիր, որտեղ տպագրել է «Սատանայի գյուտը» (նաև հայտնի է «Oddy and Id») պատմվածքը: Այնուամենայնիվ, նա դադարել է գրել ամսագրի համար 1950 թվականի կեսերին, երբ խմբագիր Ջոն Քեմփբելը զբաղված էր ամերիկյան ֆանտաստ գրող (հետագայում [[սայենթոլոգիա]]յի հիմնադիր) [[Լաֆայետ Հաբարդ|Լ. Ռոն Հաբարդով]] և նրա [[դիանետիկա]]յով: Այնուհետև Բեսթերը սկսել է գրել նորաբաց ''Galaxy Science Fiction'' գիտաֆանտաստիկ ամսագրի համար, որտեղ հանձինս [[Հորաս Լեոնարդ Գոլդ|Հ. Լ. Գոլդ]]-ի ձեռք է բերել ևս մեկ բացառիկ խմբագիր, ինչպես նաև լավ ընկեր:

Նյու Յորքում նա շփումներ է ունեցել Նյու Յորքի գիտաֆանտաստիկ գրողների ''Hydra Club'' կազմակերպությունում, որի նշանավոր անդամներն էին [[Այզեկ Ազիմով|Իսահակ Ազիմովը]], [[Ջեյմս Բլիշ]]ը, [[Դենիել Քիզ]]ը, [[Ֆրեդերիկ Պոլ]]ը, [[Հարի Հարիսոն]]ը, Էնթոնի Բաուչերը, Ավրամ Դևիդսոնը, Ջուդիթ Մերիլը և Թեոդոր Սթարջենը:

=== «Ունանացած մարդը», 1951-1957 թվականներ ===
Գիտաֆանտաստիկ գրականության իր առաջին շրջանում (1939-1942) Բեսթերը պատմվածքների հեղինակի համբավ էր հաստատել գիտաֆանտաստիկ շրջաններում այնպիսի պատմություններով, ինչպիսիններից է «Ադամն առանց Եվայի»։ Այնուամենայնիվ, Բեսթերն իր ամենամեծ համբավին հասել է 1950-ականներին իր գրած և հրատարակած աշխատությունների շնորհիվ, այդ թվում՝ ''«Ունայնացած մարդը»'' և ''«Իմ նպատակակետի աստղերը» (The Stars My Destination'', նաև հայտնի է որպես «Վագր! Վագր» ):

==== «Ունայնացած մարդը» (1953) ====
[[Պատկեր:Galaxy_195201.jpg|աջից|մինի|Բեսթերի ''«Ունայնացած մարդը»'' ֆիլմի առաջին մասը 1952 թվականի հունվարին ''Galaxy Science Fiction-'' ամսագրի շապիկի վրա]]
«Ունայնացած մարդը» (''The Demolished Man''), որը ստացել է [[Հյուգո մրցանակ]] լավագույն գիտաֆանտաստիկ վեպի համար, ոստիկանական դրամա է, որը տեղի է ունենում ապագա աշխարհում, որտեղ [[տելեպատիա]]ն համեմատաբար տարածված է: Բեսթերը ստեղծում է խիստ կապիտալիստական, հիերարխիկ և մրցակցային սոցիալական աշխարհ, որը գոյություն ունի առանց խաբեության. հասարակություն, որտեղ ճիշտ մարդը որոշակի հմտություններով (կամ փողով) և հետաքրքրասիրությամբ կարող է ավելի արագ մուտք գործել ձեր հիշողությունների մեջ, և շատ ավելի շուտ իմանալ ձեր գաղտնիքները, վախերը և անցյալի չարագործությունները, քան նույնիսկ դուք:

«Ունայնացած մարդը» սկզբնապես հրատարակվել է երեք մասից ''Գալաքսի'' ամսագրում, սկսած 1952 թվականի հունվարից: ''«Ունայնացած մարդը»'' գրքի տեսքով հայտնվել է 1953 թվականին: Բեսթերն այն նվիրել է խմբագիր Գոլդին, ով գրելու ընթացքում մի շարք առաջարկություններ էր արել։ Ի սկզբանե Բեսթերը ցանկացել էր վեպն անվանել «Ունայնացում» (կամ ''«''Ոչնչացում»'', Demolition!)'', բայց Գոլդը ետ է պահել նրան այդ մտքից։

==== «Ո՞վ Նա» (1953) ====
Բեսթերի 1953 թվականի «Ո՞վ է նա» (''Who He?'', հայտնի է նաև որպես «Առնետների մրցավազք», ''The Rat Race'') վեպը [[վարիետե]] հեռուստաշոուներ գրողի մասին է, ով արթնանում է ալկոհոլի չարաշահումից անջատված վիճակից հետո և հայտնաբերում, որ ինչ-որ մեկը պատրաստվում է ոչնչացնել իր կյանքը: Ըստ Բեսթերի՝ հեռուստաշոուի տարրերը ստեղծելիս օգտվել է «Փոլ Վինչելի շոուի» (''The Paul Winchell Show'') վրա աշխատելու իր փորձից:

Ժամանակակից այս վեպն՝ առանց գիտաֆանտաստիկ տարրերի, լայն ուշադրության չի արժանացել։ Այնուամենայնիվ, այն Բեսթերին բավականին մեծ գումար է բերել փափուկ կազմով տարբերակի վերատպման իրավունքի վաճառքից (գիրքը փափուկ կազմով հայտնվել է ''«Առնետների մրցավազք''» անունով): Նա նաև զգալի գումար է ստացել կինոստուդիայից՝ գիրքը էկրանավորելու համաձայնության համար։

Հայտնի է, որ [[Ջեքի Գլիսոն]]ը ցանկացել է նկարահանվել գլխավոր դերում՝ որպես վարիետե շոուի սցենարիստ և լիցենզավորել է պատմության էկրանավորման համար իրավունքները, սակայն «Ո՞վ է Նա» ֆիմը երբևէ չի նկարահանվել: Այնուամենայնիվ, ֆիլմի տարբերակի համար ստացված գումարն այնքան մեծ է եղել, որ Ալֆրեդն ու Ռոլլի Բեսթերը որոշել են, որ կարող են իրենց թույլ տալ մեկնել Եվրոպա շրջագայության: Հաջորդ մի քանի տարիներին նրանք հիմնականում ապրել են Իտալիայում և Անգլիայում։

==== «Իմ նպատակակետի աստղերը» (1956) ====
[[Պատկեր:Galaxy_195610.jpg|աջից|մինի|Բեսթերի հաջորդ գիտաֆանտաստիկ վեպի՝ ''«Իմ նպատակակետի աստղերը''» վեպի առաջին հատվածը հրապարակվել է ''Galaxy-'' ամսագրի 1956 թվականի հոկտեմբերի համարում]]«Իմ նպատակակետի աստղերը» (''The Stars My Destination)'' վեպը և՛ լայնորեն քննադատության, և՛ գովասանքի է արժանացել, երբ այն առաջին անգամ 1956 թվականին հայտնվել է, բայց ժամանակի ընթացքում ճանաչվել է որպես դասական ստեղծագործություն: Այն ճանաչվել է որպես [[Կիբերպանկ|կիբերփանկ]] գրական ժանրի մարգարեական նախակարապետ, քանի որ առաջին անգամ հրատարակվել է ժանրի անվանումից երկու տասնամյակ առաջ։

=== Ամսագրերում գեղարվեստական և գիտահանրամատչելի գրականություն (1959-1962) ===
Եվրոպական ճանապարհորդության ժամանակ Բեսթերը սկսել է վաճառել գիտահանրամատչելի հոդվածներ եվրոպական տարբեր վայրերի մասին՝ հիմնականում ճամփորդությունների և բարձրաշհարհիկ կենսակերպի մասին հրապարակումներով հայտնի «Հոլիդեյ» (''Holiday)'' ամսագրի էջերում: «Հոլիդեյ» ամսագրի խմբագիրները, տպավորված նրա աշխատանքով, Բեսթերին հրավիրել են վերադառնալ Նյու Յորքի իրենց գլխամասային գրասենյակ և սկսել են համագործակցել հանձնարարել նրան գրել ճանապարհորդական հոդվածներ տարբեր հեռավոր վայրերի մասին, ինչպես նաև հարցազրույցներ վերցնել այնպիսի աստղերից, ինչպիսիք են [[Սոֆի Լորեն|Սոֆիա Լորենը]], [[Էնթոնի Քուին]]ը և սըր [[Էդմունդ Հիլարի]]ն: «Հոլիդեյ» ամսագրի հետ կայուն աշխատանքի արդյունքում Բեսթերի գիտաֆանտաստիկայի արտադրանքը կտրուկ անկում է ապրել ''«Իմ նպատակակետի աստղերը» գրքի'' հրապարակմանը հաջորդած տարիներին:

Բեսթերը 1958 և 1959 թվականներին հրատարակել է երեք պատմվածք, ներառյալ 1958 թվականի «Մարդիկ, ովքեր սպանեցին Մուհամեդին» (''The Men Who Murdered Mohammed'') և 1959 թվականի ''Fantasy and Science Fiction'' ամսագրում հրապարակված «Փի մարդը» (''The Pi Man)'' գիտաֆանտասիկ կարճ պատմվածքը: Երկուսն էլ առաջադրվել են Հյուգո մրցանակի լավագույն կարճ պատմվածք նոմինացիայում՝ «Մարդիկ, ովքեր սպանեցին Մուհամեդին» 1959 թվականին և «Փի մարդը» 1960 թվականին։

Այնուամենայնիվ, 1959 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1963 թվականի հոկտեմբեր չորս տարվա ընթացքում Բեսթերն ընդհանրապես գեղարվեստական գրականություն չի հրատարակել։ Փոխարենը, նա կենտրոնացել է իր աշխատանքի վրա «Հոլիդեյ» ամսագրում (որտեղ նրան դարձել է գլխավոր խմբագիր): Նա 1960-1962 թվականներին գրախոսել է ''The Magazine of Fantasy'' և ''Science Fiction'' ամսագրերի գիտաֆանտաստիկ գրքերը և վերադարձել է հեռուստատեսային սցենարներին:

==== Հեռուստատեսությունում (1959-1962) ====
1950-ականների ընթացքում Բեսթերը «Ես հիշում եմ Հիրոսիման» (''I Remember Hiroshima'') երգիծական [[սկետչ]] է ներկայացրել «Փոլ Վինչելի շոուում»: Նրա ավելի ուշ գրած «Հոբսոնի ընտրությունը» (''Hobson's Choice'') պատմվածքը հիմնված է այդ սկետչի վրա։

1959 թվականին Բեսթերը ադապտացրել է իր 1954 թվականի «Մահացու ֆարենհայթ» (''Fondly Fahrenheit'') պատմվածքը հեռուստատեսությանը՝ «Սպանություն և [[անդրոիդ]]ը» ''(Murder and the Android)'' անվամբ։ 1959 թվականի հոկտեմբերի 18-ին հեռուստատեսությամբ գունավոր պատկերով ցուցադրված մեկ ժամանոց դրամայում իրադարձությունները տեղի են ունենում 2359 թվականին՝ ֆուտուրիստական դեկորացիաների ներքո, որը նախագծել էր Թեդ Կուպերը։ ''[[NBC]]'' ''կիրակնօրյա շոուում (NBC Sunday Showcase)'' այս բեմադրումը, որի պրոդյուսերը Ռոբերտ Ալան Օրթուրն էր, դերասանական կազմը՝ [[Քևին ՄաքՔարթի (դերասան)|Քևին Մաքքարթին]], Ռիփ Թորնը, Սյուզան Պլեշետը և [[Թելլի Սավալաս]]ը, գրախոսել է ռադիոհեռուստատեսային քննադատ Ջոն Քրոսբին.



«Սպանություն և անդրոիդը» պատմվածքն առաջադրվել է 1960 թվականին Հյուգո մրցանակի լավագույն դրամատիկ ներկայացում նոմինացիայում և կրկին ցուցադրվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ շաբաթվա վերջին օրը, երբ այդ Hugo մրցանակը շնորհվել է (''The Twilight Zone'') [[Փիթսբուրգ]]ում կայացած Գիտաֆանտաստիկայի 18-րդ համաշխարհային կոնֆերանսում (Worldcon): Բեսթերը վերադարձել է ''Sunday Showcase'' 1960 թվականի մարտի 5-ին, «Հմտորեն պտտել բանալին» (''Turn the Key Deftly'') օրիգինալ հեռուստապիեսով: Գունավոր հեռարձակված այդ դետեկտիվ ներկայացման գործողությունները տեղի են ունենում շրջիկ կրկեսում, իսկ գլխավոր դերերում՝ [[Ջուլի Հարիս]]ը, [[Մաքսիմիլիան Շելլ|Մաքսիմիլիան Շելը]] և Ֆրենսիս Լեդերերը:

«Ալկոա Պրեմիերայի» (''Alcoa Premiere'') համար, որը վարում էր [[Ֆրեդ Ասթեր]]ը, Ալֆրեդ Բեսթերը գրել է ''«Պարոն Լյուցիֆերը»'', որը հեռարձակվել է 1962 թվականի նոյեմբերի 1-ին, որտեղ գլխավոր դերում հանդես է եկել Ասթերը Էլիզաբեթ Մոնտգոմերիի հետ միասին: Մի թեթև կատակերգություն, որի պատմությունը ներկայացնում է ժամանակակից Լյուցիֆերին, որի գրասենյակներն այժմ գտնվում են Մեդիսոն պողոտայում, և որն աշխատում էր իր գեղեցիկ քարտուղարուհու հետ՝ փորձելով ապականել բարեվարք ամերիկացի ամուսնուն և կնոջը:

==== «Հոլիդեյ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր (1963-1971) ====
Քառամյա ընդմիջումից հետո Բեսթերը 1963 և 1964 թվականներին հրատարակել է մի քանի գիտաֆանտաստիկ պատմվածքներ: Այնուամենայնիվ, գիտաֆանտաստիկ գրականություն գրելը Բեսթերի կյանքի այս փուլում ակնհայտորեն ավելի շատ երկրորդական զբաղմունք է եղել, քան նրա հիմնական գործը: Արդյունքում, 1964 թվականից մինչև 1971 թվականը, Բեսթերը հրապարակել է միայն մեկ գիտաֆանտաստիկ կարճ պատմվածք՝ 700 բառից բաղկացած գիտաֆանտաստիկ պարոդիա ''«Status»'' բարձրակարգ ամսագրում:

Այնուամենայնիվ, որպես ''Holiday'' ամսագրի գլխավոր խմբագիր, Բեսթերը կարողացել է երբեմն գիտաֆանտաստիկ տարրեր ներմուծել գիտահանրամատչելի ամսագրի մեջ: Մի առիթով նա պատվիրել և տպագրել է [[Արթուր Քլարկ]]ի հոդվածը, որը նկարագրում էր դեպի Լուսին զբոսաշրջային թռիչքը: Ինքը՝ Բեսթերը, սակայն, երբեք որևէ գիտաֆանտաստիկա չի հրապարակել ''Holiday-'' ում, որը հիմնական ճամփորդությունների ու կենսակերպի մասին ամսագիր էր, որը կողմնորոշված էր բարձրաճաշակ ընթերցողների համար այն դարաշրջանում, երբ գիտաֆանտաստիկան հիմնականում մերժվում էր որպես պատանեկան գրականություն:

==== Հետագա կարիերա (1972-1987) ====
«Հոլիդեյ» ամսագիրը դադարել է հրատարակվել 1971 թվականին, թեև այն հետագայում կրկին վերաթողարկվել և ձևափոխվել է առանց Բեսթերի մասնակցության։ Մոտ 15 տարվա մեջ առաջին անգամ Բեսթերը լրիվ դրույքով աշխատանք չուներ։

Երկարատև ընդմիջումից հետո Բեսթերը վերադարձել է գիտաֆանտաստիկայի ասպարեզ 1972 թվականին։ Նրա 1974 թվականի «Չորսժամյա ֆուգան» (''The Four-Hour Fugue'') պատմվածքը առաջադրվել է [[Հյուգո մրցանակ|''Հյուգո մրցանակի'']]: Բեսթերը ստացել է Հյուգո և [[Նեբյուլա մրցանակ|''Նեբյուլա մրցանակ'']] անվանակարգերը 1975 թվականի «Համակարգչային կապը» վեպի համար (''«Հնդիկ տվողը''» (''The Indian Giver'') վերնագրով տպագրվել է որպես ամսագրային սերիալ, իսկ ավելի ուշ վերահրատարակվել է որպես ''Extro''): Չնայած այս անվանակարգերում հայտնվելուն, Բեսթերի այս դարաշրջանի աշխատանքը, ընդհանուր առմամբ, չի արժանացել իր նախորդ շրջանի քննադատական կամ կոմերցիոն հաջողությանը:

1970-ականների կեսերին Բեսթերի տեսողությունը սկսել էր թուլանալ, և նրա համար ավելի ու ավելի դժվարացել է գրելը: Նաև նա զրկվել է հրատարակվելու մեկ այլ հնարավորությունից 1975 թվականի սկզբից մինչև 1979 թվականի սկիզբը: Ենթադրվում է, որ այս ընթացքում 1978 թվականին նկարահանված ''[[Սուպերմեն]]'' ֆիլմի պրոդյուսերը նոր սցենար գրելու համար գրող էր փնտում և կանգ է առել Ալֆրեդ Բեսթերի վրա, բայց Բեսթերը ցանկանում էր պատմությունը կենտրոնացնել [[Սուպերմեն|Քլարկ Քենթի]] վրա՝ որպես իրական հերոսի, մինչդեռ, [[Սուպերմեն]] լինելը «նրա զենքն» էր։ Արդյունքում, պրոդյուսերները վարձել են ''[[Կնքահայրը (վեպ)|«Կնքահայրը»]]'' ֆիլմի հեղինակ [[Մարիո Պյուզո]]յին՝ ֆիլմի սցնարը գրելու համար:

Քերոլին Ուենդելը գրել է. «Ես միշտ կհիշեմ այն պահը, երբ տեսա Ալֆի Բեսթերին Նյու Յորքում կայացած ակադեմիական կոնֆերանսում, գերակտիվ վիճակում, նրա մահից տասը տարի առաջ»:



Բեսթերը հրատարակել է երկու պատմվածք 1979 թվականին և 1980-ականներին երկու նոր վեպեր՝ ***Golem<sup>100</sup>**' (1980) և «Խաբեբաները» (1981): Բացի տեսողության վատթարացումից Բեսթերի մոտ սկսել են նաև այլ առողջական խնդիրներ առաջանալ, և 1981 թվականից հետո Բեսթերն այլևս նոր հրատարակված աշխատություն չի ունեցել:

1984 թվականին թվականին կնոջ՝ Ռոլլիի մահից հետո Բեսթերը հանդիպել է Ջուդիթ Հ. ՄաքՔուինին:

1985 թվականին հայտարարվել է, որ Բեսթերը որպես պատվավոր հյուր հրավիրվել է մասնակցելու Անգլիայի [[Բրայթոն]] քաղաքում 1987 թվականին կայանալիք Գիտաֆանտաստիկայի համաշխարհային համագումարին (*Worldcon)*։ Միջոցառման մոտենալուն պես, սակայն, Բեստերն ընկել է և կոտրել ազդրը։ Իր ընդհանուր առողջական վիճակի վատթարացման պատճառով նա ակնհայտորեն չափազանց հիվանդ էր ներկա գտնվելու համար:

Բեսթերը մահացել է համագումարից մեկ ամիս էլ չանցած՝ ազդրի կոտրվածքի հետ կապված բարդություններից։ Այնուամենայնիվ, իր մահից կարճ ժամանակ առաջ նրան հայտնի է դարձել, որ Ամերիկայի գիտաֆանտաստիկ գրողները պարգևատրելու են իրեն իրենց «Նեյբուլայի Մեծ վարպետ» մրցանակով իրենց 1988 թվականի համաժողովում։

Բեստերի երկու ստեղծագործություններ լույս են տեսել հետմահու։ Առաջինը՝ «Քնքուշ սիրային կատաղություն» (1991), մեյնստրիմային (այսինքն՝ ոչ գիտաֆանտաստիկ) վեպ էր, որը հավանաբար գրվել է 1950-ականների վերջին կամ 1960-ականների սկզբին։ Երկրորդը՝ «*Psychoshop*»-ը (1998), հիմնված էր 92 էջանոց թերի մնացած պատմվածքի  հատվածի վրա: Այն ավարտել է Ռոջեր Զելազնին և հրատարակվել է միայն Զելազնիի մահից երեք տարի անց։ Հրապարակման ժամանակ այն գնահատվել է որպես համատեղ աշխատանք:

Մահից հետո Բեսթերն իր գրական ունեցվածքը թողել է իր ընկերոջը և բարմեն Ջո Սուդերին։

== Ժառանգություն և հարգանքի տուրք ==
* *StarShipSofa* աուդիոամսագիրը Բեսթերին նկարագրեց որպես «ժամանակակից գիտաֆանտաստիկայի կնքահայր» և երկու մասից բաղկացած շոու է պատրաստե նրա մասին:
* «Բաբելոն 5» (*Babylon 5*) [[տիեզերական օպերա]]յում *Psi-Cop* Ալֆրեդ Բեսթերն անվանվել է նրա անունով (իսկ «Բաբելոն 5»-ում [[տելեպատիա|հեռամտաընկալման]] բուժումը նման է Բեսթերի ստեղծագործություններին)։
* Գիտաֆանտաստ գրող Սարդ Ռոբինսոնի *Callahan's Crosstime Saloon* շարքում «Ալ Ֆի» անունով [[Ճանապարհորդություն ժամանակի միջով|ժամանակի միջով ճանապարհորդող]] վնասատուն հիմնված է Բեսթերի վրա:
* Բրիտանացի ֆանտաստ Ֆ. Գվինփլեյն ՄաքԻնթայրը գրել է մի շարք պատմություններ՝ սկսած «*Time Lines*»-ից (հրատարակված *Analog*-ում, 1999 թ.), որտեղ Սմեդլի Ֆեյվերշեմ անունով ժամանակի միջով ճանապարհորդող հանցագործըն անընդհատ հակասում է գիտական ​​սկզբունքին, որն անվանում է «Բեսթերի օրենք» (*Bester's Law*)(բացահայտորեն անվանվել է Բեսթերի 1958 թվականի «Մարդը ով սպանեց Մուհամեդին» (The Men Who Murdered Mohammed) պատմվածքի ֆենոմենի անունով):
* «Կայծոռիկ» (*Firefly*) հեռուստասերիալում տեսախցիկից դուրս գտնվող և փոքր կերպարների անուններից շատերը վերցված են գիտաֆանտաստիկ գրողների շարքերից. «Բեսթեր» կերպարի անվան տակ դերասան Դաքս Գրիֆինը խաղացել է *Serenity* նավի բնօրինակ մեխանիկի դերը:
* [[Սթիվեն Քինգ]]ի հերոս Սքոթ Լենդոնը հղում է անում Բեսթերին, երբ նվիրում է նոր գրադարանին, ասելով. «Սա Ալֆի Բեսթերի համար է, և եթե չես կարդացել, պետք է ամաչես»:

== Ստեղծագործություններ ==
=== Վեպեր ===

* 1953 թվականին «Ունայնաած մարդը» (*The Demolished Man*)
* 1953 թվականին «Ո՞վ Նա» (*Who He?)* (ոչ գիտական ​​ֆանտաստիկա; հրատարակվել է նաև «Առնետների մրցավազք» (*The Rat Race)* անվանումով)
* 1956 թվականին «Իմ նպատակակետի աստղերը» (*The Stars My Destination,* հրապարակվել է նաև *Tiger, Tiger* վերնագրով)
* 1975 թվականին «Համակարգչային միացում» (*The Computer Connection,* հրապարակվել է նաև *Extro* վերնագրով)
* *1*980 թվականին *Golem100*
* 1981 թվականին «Խաբեբաները» (*The Deceivers*)
* 1991 թվականին «Քնքշորեն սիրող Զայրույթ» (*Tender Loving Rage*) (ոչ գիտաֆանտաստիկ)
* 1998 թվականին «Փսիխոխանութ» (*Psychoshop, որն ավարտե է Ռոջեր Զելազնին նրա մահից հետ*)

=== Նշանակալից կարճ պատմվածքներ ===
* «Ադամն առանց Եվայի» (*Adam and No Eve*). գիտնականը տիեզերանավ է կառուցում՝ օգտագործելով իր իսկ նախագծած էներգիայի նոր աղբյուրը, բայց ակամա բռնկվում է հրդեհ, որը ոչնչացնում է ողջ կյանքը երկրի վրա, նախքան նա վերադառնալը:
* 1954 թվականին «*5,271,009*» կամ «Աստղահետախույզը» (*The Starcomber*)- պատմվածքը ոգեշնչվել է Ֆրեդ Կիրբերգերի նկարով, որտեղ բանտային համազգեստով տղամարդը կապված է աստերոիդին, իսկ նրա համազգեստի վրա «5,271,009» սերիական համարն է:
* 1954 թվականին «Մայացու Ֆարենհայթ» (*Fondly Fahrenheit*), մի արտասովոր կերպար հասկացնում է մարդուն իր որոշումների հետևանքները
* 1958 թվականին «Մարդը ով սպանեց Մուհամեդին» (The Men Who Murdered Mohammed)
* 1953 թվականին «Սատանայի անիվ» (*The Roller Coaster*)
* 1953 թվականին «Ժամանակը դավաճան է» (*Time Is the Traitor)*
* 1953 թվականին «Անհետացող ակտ» (*Disappearing Act*)
* 1942 թվականին «Դժոխքը հավերժ է» (*Hell Is Forever*):

=== Ժողովածուներ ===
* 1958 թվականին «Աստղային պայթյուն» (*Starburst)*
* 1964 թվականին «Երկրի մութ կողմը» (*The Dark Side of the Earth)*
* 1968 թվականին «Ալֆրեդ Բեսթերի հանրակառք» *(An Alfred Bester Omnibus* )
* 1976 թվականին «Ֆանտաստիկ լույսը. Ալֆրեդ Բեստերի կարճ գեղարվեստական ​​գրականությունը, հատոր 1» *(The Light Fantastic: The Short Fiction of Alfred Bester, Volume 1)* 
* 1976 թվականին «Աստղի լույս, աստղի բռնկում. Ալֆրեդ Բեստերի կարճ գեղարվեստական ​​գրականությունը, հատոր 2» *(Star Light, Star Bright: The Short Fiction of Alfred Bester, Volume 2 )*
* 1976 թվականին «Աստղափայլ. Ալֆրեդ Բեստերի մեծ կարճ պատմվածքները» ​​(*Starlight: The Great Short Fiction of Alfred Bester* )
* 1997 թվականին «Վիրտուալ անիրականություններ» (*Virtual Unrealities)*
* 2000 թվականին «Վերաունայնացված» (*Redemolished),* Ալֆրեդ Բեսթերի պատմվածքների, հարցազրույցների և այլ հոդվածների ու էսսեների ժողովածու Բեսթերի մահից տասներեք տարի անց, խմբագրել է Ռիչարդ Ռաուչին։

=== Ոչ գեղարվեստական ===
*
* 1976 թվականին գրել է «Քայլող մեռելները» (The Walking Dead) ռադիոթատրոնի էպիզոդ  [[CBS|CBS-ի]] Ռադիոյի առեղծված թատրոն հաղորդման համար.( ապագայում բոլոր անդրոիդներն անուղեղ ռոբոտներ են, մեկ բացառությամբ՝ Ռեքսը, որն իր տեսակի մեջ ամենազարգացածն է: Հասարակությանը վտանգի տակ է, երբ նա ձեռք է բերում մռայլ մոլուցք՝ սպանել կանանց:):
* 1951թվականին գրել է «Գրելով ռադիոառեղծված» (*Writing the Radio Mystery*) *The Writer* ամսագի դեկտեմբերյան համարում    
* 1966 թվականին «Արբանյակի կյանքն ու մահը» (*The Life and Death of a Satellite*):

=== Կարճ պատմվածքների ցանկ ===


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* 
* 

== Արտաքին հղումներ ==
* 
* 
* 
* [http://www.fantasticfiction.co.uk/authors/Alfred_Bester.htm Alfred Bester Bibliography]
* [https://web.archive.org/web/20080106074806/http://contento.best.vwh.net/d13.htm#A362 Contento bibliography]
* 
* [http://www.depauw.edu/sfs/backissues/64/kelleghan.htm *Science Fiction Studies'' on Bester] by Fiona Kelleghan
* SFWA directory of literary estates
* Alfred Bester interviewed at the 34th World Science Fiction Convention (1976), on YouTube

 
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի հրեաներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ
Կատեգորիա:Հյուգո մրցանակի դափնեկիրներ