open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Տրիկալա

**Տրիկալա** (), քաղաք Հունաստանում՝ Թեսալիայի հյուսիս-արևմուտքում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 115 մ բարձրութան վրա՝ Թեսալիայի արգավանդ հարթավայրում, Պինյոսի ձախ ափին։ Քաղաքը գտնվում է Լարիսայից 56 կմ հարավ-արևմուտք, Աթենքից՝ 244 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Տրիկեյ համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով 61,653 մարդ է։

Քաղաքում գործում են տեքստիլի, սննդի, ծխախոտի, կաշվի-կոշիկի, փայտամշակման և մետաղամշակման ձեռնարկություններ։

Քաղաքով է անցնում ազգային 6-րդ ճանապարհը, եվրոպական *E92* ճանապարհի հատվածը և ազգային 30-րդ ճանապարհը։ Քաղաքում գործում է երկաթուղային «Տրիկալա» կայարանը, որ գտնվում է Պալեոֆարսալոս-Կալամբակա ճանապարհին։

## Պատմություն
[մինի|ձախից|[Ասկլեպիոսի արձանը]]
մինի|ձախից|Օսման շահի մզկիթ
Հին Թեսալիայի Տրիկա (, ) ամրացված քաղաքը հիշատակել է դեռևս Հոմերոսը իր «Իլիական» պոեմում։ Այն հիշատակել են նաև ավելի ուշ շրջանի հեղինակները։ Քաղաքը գտնվել է Լիթեոսի ձախ ափին՝ Հոմֆ բնակավայրից արևելք՝ այն շրջանում, որ նախկինում կոչվել է *Դորիդա*, իսկ ավելի ուշ՝ *Հեստիեոտիդա* ()։ Սա եղել է երեք արգոնավորդների հայրենիքը, ինչպես նաև Ասկլեպիոսի հավանական ծննդավայրը։ Քաղաքից ոչ հեռու՝ Պինդոսի ստորոտին է գտնվել բժիշկ-աստված Ասկլեպիոսի տաճարը՝ իր տեսակով բժշկական մի կենտրոն, որտեղ նաև կրոնական պաշտամունք է եղել։

10-րդ դարի վերջին Տրիկալան գտնվել է Բուլղարական առաջին կայսրության տիրապետության տակ (920—922, 977—983, 996—997 թվականներ), երբ Սամուել Կոմսաձագն ու Սիմեոն Առաջինը նվաճել են այն, այնուհետև անցել է Մեծ Վլախիայի տիրապետությանը։ Հետագայում քաղաքը ձեռքից ձեռք է անցել՝ լինելով Էպիրոսի բռնապետության (1215-1230, Թեսալիայի բռնապետության (1230-1335), Նիկիայի կայսրության (1241-1261), Բյուզանդիայի (1261-1335), Սերբա-հունական թագավորության (1348-1373), դարձյալ Բյուզանդիայի (1335—1348, 1373—1394, 1403—1411) և Օսմանյան կայսրության (1394—1403 և 1411—1881) տիրապետության տակ։

Տրիկալան իր ներկայիս անունը ստացել է թուրքերից և գրեթե չորս դար՝ 1411-1826 թվականներին, դարձել օսմանյան Ռումելիա նահանգի կենտրոնը։ Ավելի ուշ՝ 1826—1867 և 1873—1881 թվականներին, մտել է Բիտոլի վիլայեթի մեջ, 1867-1873 թվականներին այն նաև եղել է Սալոնիկի վիլայեթի կենտրոնը։ Անկախ Հունսատանին քաղաքը միավորվել է 1881 թվականին Բեռլինյան պայմանագրով։ Սակայն 1897 թվականի հույն-թուրքական պատերազմի ժամանակ ապրիլի 28-ին Տրիկալան դարձյալ նվաճվել է թուրքերի կողմից և մոտ վեց ամիս եղել նրա տիրապետության տակ։

Պինդոսի իշխանության գոյության ժամանակ իշխանության պետական հավաքները կազմակերպվել են Տրիկալեում։

## Տեսարժան վայրեր
մինի|ձախից|Հռոմեական բաղնիքի ավերակներ։ Ներքևում Ասկլեպիոնի տաճարի ավերակներն են։
մինի|Հին քաղաքի աշտարակի տեսքը
Քաղաքում պահպանվել են Ասկլեպիոսի տաճարի ավերակները։ Այստեղ պահպանվել են նաև հելլենիզմի ու հռոմեական շրջանի հուշարձաններ, այդ թվում՝ խճանկարներ, բաղնիքներ, ստոաներ։ Քաղաքը՝ նախկին ակրոպոլիսի տեղում կառուցված և իշխող դիրք ունեցող բյուզանդական ամրոցով, Լիթեոս գետով, որը Պինյոսի վտակն է, բաժանվում է երկու մասի։ «Նոր» քաղաքում հետաքրքիր են Սուրբ Դիմիտրի Սոլունացու և սուրբ Անարծաթասերների եկեղեցիները։

## Քույր քաղաքներ

*  Ամբերգ
*  Թուսոն
*  Բրաշով
*  Պյատիգորսկ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Բերդավանք վանք

**Բերդավանք**, հայ քաղկեդոնական միջնադարյան վանական համալիր, գտնվում է Հայաստանի Տավուշի մարզի Ոսկեպար գյուղից 6 կմ արևմուտք, Ոսկեպար գետի ձախակողմյան հարավարևելահայաց անտառածածկ լեռնաճյուղին՝ ծովի մակերևույթից 1054 մետր բարձրության վրա։ Ընդգրկված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

## Անվան ծագում

Պատմական աղբյուրներում վանքի մասին տեղեկատվություն չի պահպանվել։ Տեղացիները այն անվանում են Բերդավանք։

## Ճարտարապետություն

Վանական համալիրը բաղկացած է արևմտյան ճակատի ողջ լայնությամբ կից սրահով կենտրոնագմբեթ հորինվածքով մեկ եկեղեցուց՝ շրջափակված եկեղեցամերձ տարածքը պարձակված ամրակուռ բազմանկյուն պարսպապատով։

### Պարիսպ

Պարսպի առավել լավ պահպանված արևելյան հատվածը (երկարությունը՝ 73․5 մետր) հզորացված է կիսաբոլորակ երեք աշտարակներով։ Վանքն ունեցել է նաև կրկնապարիսպ, որից պահպանվել է միայն հարավ-արևելյան հատվածը՝ անկյունային կիսաշտարակով հանդերձ։

### Եկեղեցի

Արևելյան կողմում կրկնհարկ զույգ ավանդատներով կենտրոնագմբեթ եկեղեցին իր հորինվածքով և կառուցողական առանձնահատկություններով նման է Կիրանցի վանքի եկեղեցուն (չափերը՝ 18․2 մետր x 12․81 մետր), սակայն գերազանցում է վերջինիս իր արտաքին չափերով (25․4 մետր x 16․82 մետր)։

Եկեղեցին գլխավորապես 25․27 x 26 x 4․5-4․8 սմ փափի թրծված աղյուսով, որոնց մեջ հանդիպում են նաև ջնարակվածները (մասնավորապես կապույտ գույնի)։ Ինչպես եկեղեցու, այնպես էլ սրահի քիվերը քարակերտ են և պատված են շքեղ զարդաքանդակներով։ Վանքի քիվաքարերից մեկը խորհրդային տարիներին փոխադրվել է և գործածվել է Գրիգորյանների (նախկինում՝ Թալանի) աղբյուրի շինարարության մեջ։

Կառույցը ներքուստ սվաղված է եղել և պատված հարուստ որմնանկարներով, որոնք ներկայումս սվաղի շերտի պահպանված հատվածներում ներկայանում են միայն առանձին դրվագների տեսքով։

Ներկայումս եկեղեցուց պահպանվել են հյուսիսային կրկնհարկի ավանդատունը, նրան հարող խորանի կորության մի մասը (մինչև խորանից բացված երեք լուսամուտներից հյուսիսային կողապատը) և արևմտյան որմի հյուսիսային անկյանը հարող հատվածը։

Եկեղեցուն արևմուտքից կից սրահից էլ քայքայված դրության մեջ դեռևս հարատևում է կառույցի հյուսիսային թևը։

## Այլ տեղեկատվություն

Բերդավանքը մինչև 1950-ական թվականներին որպես աղյուսի հանքավայր է ծառայել մերձաբնակ ադրբեջանցիների համար, որոնք թոնիրներ կառուցելու նպատակով անվերջ քանդել են աղյուսակերտ եկեղեցին և այդ կեչպ մեծապես չքնաղագեղ եզակի կառույցը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Berdavank fortress 01.jpg|Համալիրի ավերակ եկեղեցին
Պատկեր:Berdavank fortress 12.jpg|Համալիրի պարսպից հատված
Պատկեր:Berdavank fortress 11.jpg|Համալիրի պարսպից հատված
Պատկեր:Berdavank fortress 03.jpg|Համալիրի ավերակ եկեղեցին



## Տես նաև
* Ջուխտակ Եղցի վանք
* Խլխլան աղբրի եկեղեցի
* Կալապանի եկեղեցի (Ոսկեպար)
* Գոմաձորի եկեղեցի (Ոսկեպար)
* Կորաբերդ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տավուշի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Ոսկեպար
Կատեգորիա:Վանքեր այբբենական կարգով
Սուրբ Մատթեոսն ու հրեշտակը

**«Սուրբ [[Մատթեոս առաքյալ|Մատթեոսն]] ու հրեշտակը»** (), Կարավաջոյի կտավ (1599—1602), որը նա վրձնել է Հռոմի Սան Լուիջի դե Ֆրանչեզի կաթոլիկ եկեղեցու Կոնտարինի մատուռի համար արված գեղանկարների շրջանակում։

## Ստեղծման պատմություն
Մատթեոս առաքյալին նվիրված նկարների ցիկլի կենտրոնական այս նկարի առաջին տարբերակը մերժվել է հոգևորականության կողմից, որպես կրոնական կանոններին հակասող։ Առաքյալը, որի բնորդը հավանաբար ժողովրդից սերած տարեց մարդ էր, նստած էր բազկաթոռին՝ մերկ կոշտացած ոտքերը խաչած։ Նա ուշադիր նայում էր ծնկներին դրված գրքին, այնպիսի տպավորություն ստեղծելով, կարծես հազիվ գրաճանաչ է։ Առաքյալի վրա հակվել էր մի գեղեցիկ հրեշտակ-անդրոգին, որի հագուստն ընդգծում էր իր մարմինը։ Հրեշտակը մեծ դժվարությամբ ուղղություն է տալիս գրող առաքյալի ձեռքին։ Կերպարների դիրքերը համարվել են «անպատշաճ»։ Բանկիր և կոլելցիոներ Վինչենցո Ջուստինիանին գնել է նկարը, որով նկարչին հանել է դժվարին իրավիճակից։ Հետագայում այս նկարը պահպանվել է Բեռլինում, սակայն ոչնչացվել 1945 թվականի ապրիլին Բեռլինի ճակատամարտի ժամանակ։ Պահպանվել է միայն սև-սպիտակ վերարտադրությունը։

1602 թվականին ավարտված երկրորդ տարբերակում նկարիչը մեղմացրել է նախնական մտահաղացումը։ Կերպարների չափսերը մեծացվել են առաջին տարբերակի հետ համեմատած․ այդ ժամանակ պատվիրատուները դադարեցրել էին պայմանագիրը քանդակագործ Յակոբ Կոբերտի հետ, որը սրբի արձանը պետք է կերտեր խորանի համար։ Նախապես ենթադրվում էր, որ Կարավաջոյի նկարը մի փոքր ավելի բարձր տեղ պետք է զբաղեցներ մատուռի մյուս երկու նկարներից վերև, արձանից վեր, սակայն այժմ դրանք գտնվում են մեկ հարթության վրա։ XVII-րդ դարի երկրորդ կեսին Կարավաջոյի՝ առաքյալին նվիրված երեք կտավները թաքցվել են եկեղեցական կրիպտեում։ Արվեստաբան Ռոբերտո Լոնգիի շնորհիվ կտավները կրկին բացահայտվել են ու ցուցադրվել 1951 թվականին Կարավաջոյի առաջին անհատական ցուցահանդեսի ժամանակ։

## Սյուժե
Սև, մութ ֆոնի վրա վառ կերպով առանձնանում են երկու կերպարներ։ Ոգևորված Մատթեոսը լսում է իրենից վեր գտնվող սպիտակ հագուստներով երկնային սուրհանդակին։ Մատթեոսի դիրքն անկայուն է․ սովորական աթոռակը, որին նա հենվել է ծնկով, թեքված է դեպի դատարկություն։ Միևնույն ժամանակ առաքյալը պահպանում է բնականությունն ու անկաշկանդությունը հրեշտակի խոսքերը գրի առնելիս։ Վերջինիս մատները ծալած ժեստը խոսում է այն մասին, որ նա հստակ հրահանգներ է տալիս։

Հրեշտակը հանդիսանում է Մատթեոսի քառակերպի խորհրդանիշը։ Ըստ «Ոսկե լեգենդի»՝ Մատթեոսը մարդկային կերպարանքում խորհրդանիշ ուներ, քանի որ մյուս ավետարանիչներից նա ավելի հստակ է մատնանշել Հիսուսի մարդկային բնույթը։

## Ֆիլմագրություն
* «Հրեշտակներ և խոշտանգողներ», Ալեն Ժոբերի ֆիլմը «Ներկապնակներ» շարքից (Ֆրանսիա, 1998).

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

* 
* 

Կատեգորիա:1602 նկարներ
Կատեգորիա:Իտալիայի գեղանկարչություն
Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ
Կատեգորիա:Հրեշտակներն արվեստում
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Ուրսուլա Կորբերո

**Ուրսուլա Կորբերո Դելգադո** (, ), իսպանացի դերասանուհի և մոդել։ Առավել հայտնի է Antena 3 հեռուստաալիքի (հետո գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից) թողարկած «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում Սիլենե Օլիվեյրայի («Տոկիո») դերով։

## Կենսագրություն
Ուրսուլա Կորբերո Դելգադոն ծնվել է 1989 թվականի օգոստոսի 11-ին Բարսելոնայում։ Ունի քույր՝ Մոնիկան։ 6 տարեկանում նա արդեն գիտեր, որ ցանկանում է դառնալ դերասանուհի, առաջին անգամ հեռուստատեսությամբ հայտնվել է գովազդում։ Ուսումն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Մադրիդ՝ նկարահանվելու «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում։

## Կարիերա
Երիտասարդ դերասանուհին իր կարիերան սկսել է 13 տարեկանում, հաճախել է դերասանական և վոկալային դասընթացների, որոնք հետագայում թույլ են տվել նրան կատարել «El precio» երգը Cinco de Enero խմբի հետ, որը գրել է «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալի երաժշտությունը  առաջին եթերաշրջանի ընթացքում։

Նա առաջին անգամ հեռուստատեսությունում հայտնվել է 2002 թվականին «Կոտրված հայելի» սերիալում ()` կատարելով գլխավոր դերը։ 2005 և 2006 թվականներին մասնակցել է «Ventdelplà» սերիալի նկարահանումներին, որտեղ մարմնավորել է Սառայի դերը։

Հայտնիություն է ձեռք բերել «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում Ռութի դերով։

Մասնակցել է նաև կատալոնական «Էլսինոր այգի» և «3D սպիեր» ֆիլմերի նկարահանումներին, որն առաջին իսպանական սարսափ ֆիլմն է 3D-ում, պրեմիերան կայացել է դեկտեմբերի 28-ին։

## Անձնական կյանք
2008 թվականից ի վեր երկու տարի հանդիպել է դերասան Իսրայել Ռոդրիգեսի հետ։ 2011 թվականին հինգ ամիս հանդիպել է թենիսիստ Ֆելիսիանո Լոպեսի հետ։ 2013-2016 թվականներին հանդիպել է դերասան Անդրես Վելենկոսոյի հետ։ 2016 թվականից հանդիպում է դերասան Չինո Դարինի հետ, որի հետ ծանոթացել է «Դեսպանություն» հեռուստասերիալի նկարահանումներին։

Ուրսուլան ֆեմինիստ է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ
Ջուխտակ վանքի վիմական արձանագրություններ

300px|մինի|աջից|Ջուխտակ վանքը 2014 թվականին
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Տավուշի մարզում, Դիլիջանից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Դիլիջան-Վանաձոր ճանապարհի աջ կողմում՝ անտառապատ բլրի լանջին գտնվող Ջուխտակ վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Կեղծ հայելի

**«Կեղծ հայելի»** (), Ռենե Մագրիտի սյուրռեալիստական նկարը, որը ստեղծվել է 1928 թվականին․ նկարն արված է յուղաներկով՝ կտավի վրա։ Պատկերված է ամպամած և երկնագույն երկնքով ձևավորված մարդու աչք։ Ծիածանաթաղանթի փոխարեն պատկերված են ամպեր։ Ֆրանսերեն պաշտոնական անվանումը՝ «*Le faux miroir*» («Կեղծ հայելի»)։

## Ծագում
Մագրիտը ստեղծել է նկարի երկու տարբերակ։

Պաշտոնական տարբերակը ստեղծվել է 1928 թվականին Ֆրանսիայի Լե Պերյե սյուր Մարն քաղաքում։ 1928-1936 թվականներին նկարը պատկանել է սյուրռեալիստ լուսանկարիչ Ման Ռեյին։ Ման Ռեյը նկարը գնել է Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանից։ Վաճառվելուց հետո այն մնացել է MOMA-ի մշտական հավաքածուի ցանկում։

Մագրիտը երկրորդ տարբերակը նկարել է 1935 թվականին։ Այն նկարվել է յուղաներկով՝ կտավի վրա և ունի 19 х 27 սմ չափ, այն գտնվում է մասնավոր հավաքածուի մեջ։

Թղթե տարբերակը, որի համար Մագրիտն օգտագործել է գուաշ՝ նկարվել է 1952 թվականին և վաճառվել է 2010 թվականին կայացած աճուրդի ժամանակ, որի արժեքը կազմել է 373 250 ֆունտ ստերլինգ։

## Ժամանակակից մշակույթում
Ենթադրվում է, որ նկարը ոգեշնչման աղբյուր է հանդիսացել CBS-ի 1952 թվականին ստեղծված լոգոտիպի համար։ Լոգոտիպն իրենից ներկայացնում է աչք, որն ստեղծել է Ուիլյամ Գոլդենը։

Eco Virtual երաժիշտն (ոճ՝ Vaporwave, New Age) օգտագործել է այդ նկարը որպես իր երկրորդ ալբոմի՝ *ATMOSPHERES № 2*-ի շապիկ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1928 նկարներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Սյուրռեալիզմ
Կատեգորիա:Սյուրռեալիստական գործեր
Սամսոնի վանքի վիմական արձանագրություններ

300px|մինի|աջից|Սամսոնավանք
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Տավուշի մարզի Կիրանց գյուղից 15 կմ հարավ-արևմուտք, Խնձորուտ անտառապատ դաշտամասում գտնվող Սամսոնի վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Վիկտոր Կլիմա

**Վիկտոր Կլիմա** (, ), ավստրիացի պետական և քաղաքական գործիչ։

## Վաղ գործունեություն
Երկար ժամանակ աշխատել է OMV պետական նավթային ընկերությունում։ Քաղաքական կարիերան սկսել է 1992 թվականին՝ Ֆրանց Վրանիցկու կառավարության կազմի մեջ մտնելով որպես տրանսպորտի և արդյունաբերության նախարար։ 1996 թվականին զբաղեցրել է ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։ Ֆրանց Վրանիցկու հրաժարականից հետո 1997 թվականին գլխավորել է երկրի կառավարությունը։

## Ավստրիայի կանցլեր
Վիկտոր Կլիման շարունակել է «մեծ կոալիցիայի» քաղաքականությունը՝ ձևավորելով երկրի երկու խոշորագույն կուսակցությունների՝ սոցիալ-դեմոկրատական և պահպանողական Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցության ներկայացուցիչների կաբինետ։ Կլիմայի կաբինետում փոխկանցլեր է դարձել պահպանողականների առաջնորդ Վոլֆգանգ Շյուսելը։

Կլիմայի ղեկավարությամբ սոցիալ-դեմոկրատները շարունակում են թեքվել դեպի կենտրոն, և Կլիմայի քաղաքականությունը հիմնականում հիշեցնում Է Լեյբորիստական կուսակցությունում Թոնի Բլերի և Գերհարդ Շրյոդերի քաղաքական քայլերը։

Կլիմայի կառավարությունն ակտիվորեն սեփականաշնորհել է տնտեսության պետական հատվածը և մի շարք քայլեր ձեռնարկել «սոցիալ-կողմնորոշված» տնտեսական քաղաքականությունը ավելի լիբերալ դարձնելու ուղղությամբ։ Սոցիալ-կողմնորոշված քաղաքականությունից հրաժարվելու հետ է կապված սոցիալ-դեմոկրատների ժողովրդականության անկումը իրենց ավանդական աշխատանքային ընտրազանգվածի մոտ, որն անցել է ավստրիական Ազատության կուսակցության պոպուլիստներին Յորգ Հայդերի մոտ։

Արդյունքում սոցիալ-դեմոկրատները պարտություն կրեցին 1999 թվականի հոկտեմբերին կայացած համընդհանուր ընտրություններում։ Արդյունքում Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցությունը կարողացել է կոալիցիայի գործընկերոջն փոխարինել ավստրիական ազատության կուսակցությանը և ձևավորել պահպանողական կաբինետ, որը գլխավորել է Վոլֆգանգ Շյուսելը։

## Հետագա գործունեություն
Ընտրություններում իր կուսակցության պարտությունից հետո Կլիման թողել է կուսակցության առաջնորդի պաշտոնը և աշխատանքի է անցել մեծ բիզնեսում։ Նա կարևոր պաշտոն է զբաղեցրել «Ֆոլքսվագենի» արգենտինական բաժանմունքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն 

Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի կանցլերներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Իցիար Իտունյո

**Իցիար Իտունյո** (, ), իսպանացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է Antena 3 հեռուստաալիքի (հետո գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից) թողարկած «Թղթե տունը» (*La casa de papel*) հեռուստասերիալում Ռաքել Մուրիլիոյի դերով։

## Վաղ կյանք
Իտունյոն ծնվել է 1974 թվականի հունիսի 18-ին Բասաուրիում։ Բասաուրիի թատերական դպրոցում սովորել է դերասանական վարպետություն, ինչպես նաև ավարտել է Բասկերի Երկրի համալսարանը։

## Կարիերա
Իտունյոն կարիերան սկսել է 1997 թվականին՝ նկարահանվելով «Հաջողություն Օլենցերո, հաջողություն» ֆիլմում։

2001 թվականին Goenkale սերիալում դեր է ստացել։ Այդ հեռուստասերիալում նա մարմնավորել է լեսբուհի ոստիկան Նեկանե Բեյտիայի դերը։ Նա խաղացել է այդ դերը մինչև 2015 թվականը, երբ սերիալն ավարտվել է։ Այդ դերը նրան հայտնիություն է բերել Բասկերի Երկրում։

Կարիերան շարունակել է՝ նկարահանվելով «Ծաղիկներ» («Օսկար» մրցանակի իսպանական ներկայացում) և «Իգելակ» ֆիլմերում, որոնք թողարկվել են համապատասխանաբար 2015 և 2016 թվականներին։ 2017 թվականին սկսել է նկարահանվել «La casa de papel» հեռուստասերիալում (հեռարձակվել է Antena 3-ում, իսկ գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից), Ռաքել Մուրիլյոյի՝ ոստիկան-բանակցողի դերում։

Բացի կինոյում, հեռուստատեսությունում և թատրոնում իր դերերից, նա նաև հանդես է գալիս որպես երգչուհի երեք խմբերում՝ Dangiliske, EZ3 և INGOT։

2017 թվականի սեպտեմբերի 26-ին եղել է EITB գալա համերգի հանդիսավարը Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի 65-րդ թողարկման համար։

2020 թվականի մարտի 19-ին Իտունյոն անցել է COVID-19-ի թեստ և այն եղել է դրական։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Միջնադարի արվեստ

**Միջնադարի արվեստ,** Արևմտյան աշխարհի արվեստի պատմության ժամանակաշրջան, որը տևել է մոտ 1000 տարի։ Սովարաբար այդ տերմինով նկարագրում են Եվրոպայի, Միջին Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի արվեստի զարգացումը։ Երկար ժամանակ նրանք, ովքեր իրոք տաղանդավոր էին և ունիեին անհրաժեշտ նկարչական ունակություններ՝ ստեղծում էին որմնակնկարներ և նկարներ։ Այս ստեղծագործական աշխատանքը չէր հանդիսանում հոբբի կամ զվարճանք։ Յուրաքանչյուր նկար կամ որմնանկար ուներ իր պատվիրատուն։ Որպես կանոն, նկարում էին եկեղեցու պատերին, խորանին կամ աղոթքի սենյակներում։
աջից|մինի|300x300փքս|Երուսաղեմի տաճարի վերականգնումը։ Բուրգունդյան մանրանկարչություն, շուրջ 1460թ․։
Արվեստաբանները փորձում են միջնադարյան արվեստը դասակարգել ըստ պատմական ժամանակաշրջանների, այնուամենայնիվ, բոլոր այս դասակարգումները պայմանական են։ Հետևյալ պարբերականությունն ընդհանուր առմամբ ընդունվում է․ կելտիկական արվեստ, վաղ քրիստոնեական արվեստ, գաղթի շրջանի արվեստ, բյուզանդական արվեստ, նախահռոմեական արվեստը, ռոմանական արվեստ և գոթիկա։ Յուրաքանչյուր ոճը իր հերրթին առանձնացնում է նոր ժամանակաշրջան։ Բացի դրանից յուրաքանչյուր ազգի և մշակույթի ձևավորման անցումային շրջանն ուներ իր առանձնահատուկ ոճը, օրինակ՝ անգլոսաքսոնական կամ նախասկանդինավյան արվեսստը։

Միջնադարի արվեստն իր ազդեցությունն է ունեցել տարբեր բնագավառներում և ազդել է քանդակագործության, լուսավորված ձեռագրերի, վիրտաժի, խճանկարչության, մետաղի վերամշակման և ուրիշ այլ արդյունաբերությունների զարգացման վրա։

Միջնադարի արվեստը ծագել է Հռոմեական կայսրության գեղարվեստական ժառանգության և վաղ քրիստոնեական եկեղեցու պատկերագրական ավանդույթների միաձուլումից։ Այս տարրերը խառնվում են Հյուսիսային Եվրոպայի «բարբարոսական» արվեստին։
thumb|320x320пкс|Համբարձման եկեղեցին (XIII-րդ դար) Սերբիայի Միլեշև վանքում
Միջնադարյան արվեստը ազդել է արվեստի հետևյալ տեսակների զարգացման վրա․

* Վիտրաժ
* Գեղանկարչություն (փորագրություն, սրբապատկեր, ֆրեսկո)
* Խեցեգործարան (խեցեգործություն)
* Գրքեր (լուսավոր ձեռագիր, վայելչագրություն, ձեռագիր, минускул, մանրանկարչություն, կազմող գիրք)
* Մետալուրգիա (մետաղական արվեստ)
* Խճանկարչություն
* Գերեզմանաքարեր
* Մասունք
* Քանդակագործություն (փայտե քանդակագործություն, արձան)
* Փղոսկր
* Ապակե արտադրանք
* Столярное ремесло (կահույք)
* Նամականիշի պատրաստում
* Տեքստիլային գործվածք (ткачество, գորգ, գոբելեն, պիգմենտ, միջնադարյան հագուստ)
* Ակնագործություն

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Средневековая музыка 
* Гнёздовский археологический комплекс

## Տես նաև

* Արևմտյան արվեստ
* Միջնադարյան գրականություն
* Միջնադարյան երաժշտություն
* Հնագրություն

Կատեգորիա:Արվեստ ըստ ժամանակաշրջանի
Կատեգորիա:Արվեստի պատմություն
Կատեգորիա:Արևմտյան արվեստ
Յուրի Սոլովյով

**Յուրի Բորիսովիչ Սոլովյով** (), ռուս և խորհրդային դիզայներ, տեխնիկական գեղագիտության համամիութենական գիտա-հետազոտական ինստիտուտի հիմնադիր և տնօրեն (1962—1987), ԽՍՀՄ ոճաբանների միության հիմնադիր և նախագահ (1987—1990), ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989—1991)։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի տպագրական ինստիտուտը որպես նկարիչ-գծանկարիչ, 1945 թվականին ստեղծել է ԽՍՀՄ-ում արդյունաբերական դիզայնի բնագավառում առաջին մասնագիտացված կազմակերպությունը՝ ճարտարապետա-գեղարվեստական բյուրոն։ Այդտեղ մշակել է գետային մարդատար նավերի, երկաթուղային վագոնների, նոր սերնդի մոսկովյան տրոլեյբուսների, ինչպես նաև «Լենին» առաջին ատոմային սառցահատի ինտերիերի ու առաջին միջուկային սուզանավի նախագծերը։ 1957 թվականին նախագծել է ԽՍՀՄ պաշտոնական զբոսանավերի դիզայներական աշխատանքները, որոնք այժմ օգտագործվում են ներկայացուցչական նպատակներով։

* 1962—1987 թթ. — տեխնիկական գեղագիտության համամիութենական հետազոտական ինստիտուտի ստեղծող և տնօրեն (ՏԳՀՀԻ),
* 1964—1988 թթ. —  «Տեխնիկական էսթետիկա» բյուլետենի (հետագայում՝ ամսագիր) գլխավոր խմբագիր,
* 1969—1976 թթ. — փոխնախագահ, 1977—1980 թթ. — առաջատար միջազգային դիզայներական կազմակերպության՝ արդյունաբերական դիզայնի միությունների միջազգային խորհրդի նախագահ (ICSID, 1977—1980),, 1981 թվականից՝ ICSID Սենատի անդամ,
* 1987—1990 թթ. —ԽՍՀՄ դիզայներների միության հիմնադիր և առաջին նախագահ։

1989-1991 թթ. - ԽՍՀՄ ժողովրդական դեպուտատ, ԽՍՀՄ Մշակույթի Գերագույն սովետի հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։

Այնուհետև իր դստեր հետ տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա ու նրա մահից հետո վերադարձել Մոսկվա, հրատարակել հուշերի գիրք։

## Հիմնական աշխատանքներ
* «Ուղևորների երկաթուղային փոխադրում»,
* «Քաղաքային տրոլեյբուս»,
* «Ատոմային սառցահատ»,
* «Ատոմային սուզանավ»,
* «Ուղևորատար գետային շոգենավներ»,
* «ԽՍՀՄ պաշտոնական ծովային զբոսանավ»։

## Պարգևներ և կոչումներ
Լավագույն դիզայներական նախագծի համար ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի մրցանակ (1980), ԳԴՀ պետական մրցանակ՝ միջազգային դիզայնի զարգացման գործում բացառիկ ներդրման համար (1980), Արդյունաբերական դիզայներների ամերիկյան ընկերության մրցանակ՝ միջազգային մակարդակում դիզայնի բացառիկ ներդրման համար (1985), Մեքսիկայի մրցանակ`համաշխարհային դիզայնի ներդրման համար (1987), Պատվավոր դիպլոմ «Խորհրդային Միությունում և միջազգային մակարդակում դիզայնի զարգացման գործում բացառիկ ներդրման համար» (Տոկիո, 1989), Գրականության և արվեստի բնագավառում Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի մրցանակ (1999), Մեդալ «Դիզայներական կրթության զարգացման գործում բացառիկ ներդրման համար» (Լոնդոն, 2001), «Դիզայնի զարգացման գործում արժանիքների համար» (Մոսկվա, 2001)։

## Մեմուարներ
* 

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:1920 ծնունդներ
Կատեգորիա:2013 մահեր
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 7 մահեր
Կատեգորիա:Հունվարի 12 ծնունդներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիզայներներ
Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ
Գյունտեր Ֆորգ

**Գյունտեր Ֆորգ** (, ), գերմանացի մինիմալիստ, նկարիչ, լուսանկարիչ և քանդակագործ։ Ֆորգի աբստրակտ ոճը կրել է ամերիկյան աբստրակտ գեղանկարչության ազդեցությունը։

## Կենսագրություն
Ֆորգը ծնվել է Ֆյուսեն քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Մայքլը, աշխատել է մաքսատանը։ 1973 թվականից մինչև 1979 թվականը Գյունտեր Ֆորգը սովորել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1992-1999 թվականներին դասավանդել է Կարլսրուեի գեշտալտ պետական բարձրագույն դպրոցում։ 1999 թվականից եղել է պրոֆեսոր Մյունխենում։ 1993 թվականին ամուսնացել է Իկա Հուբերի հետ։

## Ստեղծագործություն
Գյունտեր Ֆորգը գերմանացի նկարիչների հետպատերազմյան սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որոնց համար մոդեռնիզմը կապված էր ֆաշիզմի սարսափների հետ։ Գյունտեր Ֆորգն իր կարիերան սկսել է գեղանկարչությամբ և վերադարձել դրան։ Վերջին տարիներին նա կենտրոնացել է նկարների շարք ստեղծելու վրա։ 1990-ականներին նա աշխատել է լայնածավալ նկարչության վրա, ներառյալ քանդակներ՝ շերտերի և վանդակապատերի տեսքով։ Նրա վերջին նկարները հաճախ ներառում են միևնույն գույնի կարճ վրձնահարվածների խմբերը, որոնք տեղադրված են միմյանց կողքին, որի միջոցով գույնը տատանվում է կտավի մակերևույթի վրա։ Վերջին շրջանի նկարչությունն ավելի շատ նման է բնանկրի, կարծես դրանից հանված է գույնի և լույսի զգացողությունը։ 1970-ականներից ի վեր Ֆորգը եղել է ազդեցիկ գործիչ եվրոպական արվեստի բնագավառում։ Նրա կտավներն ու այլ աշխատանքներ, որոնք ներառել են տարբեր առարկաներ և նյութեր, հաճախ հատել են գեղանկարչության, լուսանկարչության և քանդակի միջև ընկած սահմանները։ Նրանք նաև միտումնավոր կերպով վերացրել են հեռուստադիտողի և արվեստի միջև եղած սահմանները։

Ֆորգի աշխատանքները գտնվում են մշտական հավաքածուներում այնպիսի հեղինակավոր թանգարաններում, ինչպիսիք են Թեյթը, Լուիզիանան և Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանը։ Նրա աշխատանքներից պահվում են նաև այլ թանգարաններում, այդ թվում՝ Ժամանակակից պինակոտեկ (Մյունխեն), Համբուրգյան կայարան (Բեռլին), Բոնի գեղարվեստի թանգարան, Արվեստների և մեդիատեխնոլոգիաների կենտրոն (Կարլսրուե), Լյուդվիգ թանգարան (Քյոլն), Կանադայի ազգային պատկերասրահ (Օտտավա), Ամստերդամի քաղաքային թանգարան, Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Նյու Յորք), Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարան։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Forg Rotterdam 01.JPG|Դարպաս (1994), Ռոտերդամ
Պատկեր:Forg Rotterdam 02.JPG|Կոթող (1994), Ռոտերդամ
Պատկեր:Freiburg Foerg 169.jpg|Անվերնագիր (2000), Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նկարչի աշխատանքները
* Գյուներ Ֆորգի աշխատանքները Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի կայքում

Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Խլխլան աղբրի եկեղեցի

**Խլխլան աղբրի եկեղեցի**, հայ առաքելական միջնադարյան եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Տավուշի մարզի Ոսկեպար գյուղից 1 կմ հյուսիս, լայնարձակ տեսարանով հարավահայաց լեռնաճյուղի ոստին՝ մի մենավոր հացենու ներքո՝ ծովի մակերևույթից 1078 մետր բարձրության վրա։ Ընդգրկված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

## Ճարտարապետություն

Եկեղեցին ունի սակավադեպ հանդիպող «բաց խորան» հորինվածք, որը տարածաշրջանում առկա է Աճարկուտ, Բրդաձոր և Խոխմել գյուղերում պահպանված եկեղեցիներում։ Արտաքին չափերն է՝ 2․3 մետր x 3․03 մետր։

Ավելի ոչ թե եկեղեցի, այլ պարզապես խորան ներկայացնող շինությունը, ըստ կառուցողական առանձնահատկությունների, թերևս 16-17-րդ դարերի կառույց է։ Հենց շինարարության ընթացքում էլ խորանի որմերում ագուցվել են կոթողային և գերեզմանական հուշարձաններ։

Առանձնապես աչքի չընկնող այս փոքրիկ հուշարձանում առկա են միմյանցից որոշակի ժամանակահատվածներով զատվող պատմամշակութային չորս փուլերին վերաբերող նյութական մշակույթի հուշարձաններ։

Առաջինը 6-7-րդ դարերով թվագրվող քառակող կոթողի քանդակազարդ մի բեկոր է, որը ագուցված է խորանի արևմտյան ճակատի հյուսիսակողմում։

Երկրորդը 9-11-րդ դարերին բնորոշ գեղարվեստական և ոճական հատկանիշներով հարդարված խաչքարի բեկոր է։

Երրորդը 12-13-րդ դարերին վերաբերվող մի քանի գեղաքանդակ խաչքար է և խաչքարի բեկորներ։

Չորրորդը ուշ միջնադարյան՝ 16-18-րդ դարերի բնորոշ  խաչքարերի մնացորդներ։

## Տես նաև
* Ջուխտակ Եղցի վանք
* Բերդավանք վանական համալիր (Ոսկեպար)
* Կալապանի եկեղեցի (Ոսկեպար)
* Գոմաձորի եկեղեցի (Ոսկեպար)
* Կորաբերդ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տավուշի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:16-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Ալինա Բուդնիկովա

**Ալինա Բուդնիկովա** (, ), խորհրդային, այնուհետև՝ ռուսական կինոյի և հեռուստատեսության հագուստի դիզայներ։

## Կենսագրություն
Ալինա Բուդնիկովան ծնվել է 1942 թվականին հուլիսի 19-ին, Մոսկվայում։

1964 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատրոնի գեղարվեստա-տեխնիկական ուսումնարանը՝ «Հագուստի դիզայներ» մասնագիտացմամբ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է Վյաչեսլավ Զայցևի մոդելավորման գործակալությունում։

1970 թվականից աշխատել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում որպես հագուստի դիզայներ։ Աշխատել է «Premiere SV» գովազդային գործակալությունում։ Մասնակցել է «Հին երգեր գլխավորի մասին», «Ռուսական նախագիծ», «Տասը երգ Մոսկվայի մասին» հեռուստածրագրերի աշխատանքներին։

Որպես հագուստի դիզայներ նա մասնակցել է ավելի քան 32 ֆիլմի աշխատանքներին։ Նաև կինոյում խաղացել է դրվագային դերեր։

Վերջին տարիներին ապրել է միայնակ։ 2013 թվականի փետրվարի սկզբին Բուդնիկովան ծայրահեղ դրությամբ հոսպիտալացվել է Մոսկվայի հիվանդանոցներից մեկը։ Հինգ օր բժիշկները պայքարում էին նրա կյանքի համար, բայց նրանց ջանքերը հաջող չեն ավարտվել։

Ալինա Նեստերովնան մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 10-ին, կաթվածից։

## Ֆիլմագրություն
### Հագուստի ձևավորող

* 1969 թվական՝ Վառվի՛ր, վառվի՛ր, իմ աստղ (Ա. Դոկուչաևայի հետ)
* 1970 թվական՝ Բելառուսական կայարան
* 1970 թվական՝ Առաջին սիրո քաղաք (Ստալինգրադյան պատմություն)
* 1973 թվական՝ Սաննիկովի երկիրը
* 1974 թվական՝ Յուրային օտարների և օտար՝ յուրայինների մեջ
* 1976 թվական՝ Նվաճում
* 1976 թվալան՝ Սիրո ստրուկները (Ն. Մարտինովայի հետ)
* 1979 թվական՝ Անձնակազմ
* 1980 թվական՝ Հին նոր տարի
* 1981 թվական՝ Երեկոյից մինչև կեսօր
* 1982 թվական՝ Պոկրովյան դարպասներ
* 1983 թվական՝ Մերի Փոպինս, ցտեսություն
* 1985 թվական՝ Բժիշկ Ջեկիլի և պարոն Հայդի տարօրինակ պատմությունը
* 1986 թվական՝ Որտեղ, մենք չկանք
* 1987 թվական՝ Գիշերվա վերջում
* 1988 թվական՝ Աշուն, Չերտանովո...
* 1989 թվական՝ Ինտերաղջիկ
* 1989 թվական՝ Կատակերգություն Լիսիստրատի մասին
* 1990 թվական՝ Շան լակոտները
* 1991 թվական՝ Հանդիպումների տուն
* 1991 թվական՝ Խելագարները
* 1992 թվական՝ Տեսնել Փարիզն ու մեռնել
* 1995 թվական՝ Հին երգեր գլխավորի մասին
* 1996 թվական՝ Ռևիզոր
* 1997 թվական՝ Հին երգեր գլխավորի մասին 2
* 2000 թվական՝ Հարսանիք 2000
* 2000 թվական՝ Երջանկություն ձեզ
* 2002 թվական՝ Օրենք
* 2002 թվական՝ Կամենսկայա 2
* 2002 թվական՝ Օլիգարխ
* 2002 թվական՝ Թատերական սիրավեպ
* 2003 թվական՝ Կամենսկայա 3
* 2004 թվական՝ Ռուսական
* 2006 թվական՝ Մեծ սեր
* 2008 թվական՝ Մոսկովյան ժիգոլո
* 2008 թվական՝ Գրազ

### Դերեր կինոյում
* 1974 թվական՝ «Յուրային օտարների և օտար` յուրայինների մեջ», ատաման Բրիլովի հուշերի տիկինը։

## Պարգևներ
* «Նիկա» մրցանակներ՝ հագուստի լավագույն ձևավորման համար (1996, «Ռևիզոր»)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալինա Բուդնիկովա «Энциклопедия российского кино» կայքում
* 

Կատեգորիա:Հեռուստատեսային գործիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դիզայներներ
Արուսյակ (Թումանյան)

**«Արուսյակ (Թումանյան)»**, Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1922 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1922 թվականին, ըստ էության հուլիսից օգոստոս ընկած ամիսներին՝ ինչպես թվագրել է Եղիշե Չարենցը։ Ըստ երևույթին, այդ թվագրության համար հիմք է ընդունվել բանաստեղծի հարազատների տված բանավոր տեղեկությունը։ Այս թվագրությունը թերևս հիմնավոր է, քանի որ 1922 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին հիվանդ բանաստեղծն իրեն համեմատաբար լավ է զգացել և հնարավորություն է ունեցել աշխատելու։

Ինքնագրերը չեն թվագրված։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 88) պահվում են երեք սևագիր-ինքնագիր և մեկ սևագրություն, որի մեջ թեև կան մի քանի ամբողջական տողեր, սակայն թերի է, շատ մասեր շարադրված են խառնիխուռն, երբեմն նաև արձակ տողերով, անընթեռնելի։ Կարելի է ենթադրել, թե դա բանաստեղծության մտահղացման առաջին, թերի գրառումն է։

Առաջին անգամ տպագրվել է Երևանում՝ 1934 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանայնի «*Գեղարվեստական երկեր*» գրքում (էջ 130-132), այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 151-156)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է «Գ» ինքնագրից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1922 գրականությունում
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Զինաիդա Վոլկոնսկայա

[right|thumb|Դիմանկար, հեղինակ՝ [Օրեստ Կիպրենսկի]]
Արքայադուստր **Զինաիդա Ալեքսանդրովնա Վոլկոնսկայա** (Зинаида Александровна Волконская; ), ռուս գրող, բանաստեղծուհի, երգիչ, երգահան, սալոնիստ և ֆրեյլինա, XIX դարի ռուսական մշակութային կյանքում կարևոր գործիչ։ Որպես սիրողական օպերային երգչուհի հանդես է եկել Փարիզում և Լոնդոնում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Թուրինում ռուս դեսպան, իշխան Ալեքսանդր Բելոսելսկի-Բելոզյորսկու ընտանիքում, որը հայրական կողմով սերում էր Բելոզյորսկ քաղաքի միջնադարյան տիրակալներից։ Մայրը Տատիշչևի տոհմից էր, Ռյուրիկովիչների ազգակցուհի։

1808 թվականին Պրուսիայի Լուիզա թագուհու պալատական ֆրեյլինաներից էր և մտերիմ էր Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր I-ին,  որը դարձել է նրա ցմահ նամակագրական ընկերն ու գուցե սիրեկանը։ Բամբասանքներից խուսափելու համար 1810 թվականին ամուսնացել է Ալեքսանդրի ադյուտանտ իշխան Նիկիտա Վոլկոնսկու հետ։ Նրանք աչքի են ընկել Վիեննայի և Վերոնայի վեհաժողովներում։

1817 թվականին տեղափոխվել է Ռուսաստան, իսկ 1822 թվականին՝ Մոսկվա։ 1820-ական թվականներին հյուսիսի «Կորիննան» Մոսկվայի Տվերսկայա փողոցի մի առանձնատան մեջ ուներ գրական և երաժշտական սրահ։ Ադամ Միցկևիչը, Եվգենի Բարատինսկին, Դմիտրի Վենեվիտինովը և Ալեքսանդր Պուշկինը հաճախ էին հյուրընկալվում նրա տանը։ Պուշկինը նրան բանաստեղծորեն անվանել է «Երաժշտության և գեղեցկության թագուհի»։ [thumb|left|Զինաիդայի սալոնը Մոսկվայում, նկարիչ՝ [Գրիգորի Մյասոեդով]]

Ալեքսանդր I-ի մահից հետո նրա ամուսնու եղբայրը՝ Սերգեյ Վոլկոնսկին, կազմակերպել է դեկաբրիստների ապստաբությունը նրա իրավահաջորդ Նիկոլայ I-ի դեմ։ Դեկաբրիստներին աքսորել են Սիբիր, և նրանց կանայք որոշել են  հետևել ամուսիններին։ Զինաիդան հրաժեշտի երեկույթ է կազմակերպել այս կանանց համար՝ հարուցելով թագավորի դժգոհությունը։ Նրան սկսել են կասկածել գաղտնի կաթոլիկություն ընդունելու և հավանաբար Հիսուսի միաբանության գործակալ լինելու մեջ։

Այս ճնշումները ստիպել են Զինաիդային 1829 թվականին տեղափոխվել Հռոմ։ Նրան ուղեկցել են որդին և որդու դաստիարակ Ստեփան Շևիրևը։ Հռոմում բնակվել է մի շարք առանձնատներում, այդ թվում՝ Պալացցո Պոլիում, Վոլկոնսկայայի վիլլայում և այլուր։ Նրա սրահի մշտական այցելուների թվում էին Կառլ Բրյուլովը, Ալեքսանդր Իվանովը, Բերտել Տորվալդսենը, Վինչենցո Կամուչինին, Ստենդալը և Վալտեր Սքոթը։ Նիկոլայ Գոգոլն իր «Մեռած հոգիների» մեծ մասը գրել է նրա վիլլայում։

Արքայադուստր Վոլկոնսկայան մահացել է թոքաբորբից (հավանաբար այն բանից հետո, երբ իր տաք վերարկուն փողոցում տվել է մի տարեց կնոջ) և թաղվել է Santi Vincenzo e Anastasio a Trevi գերեզմանոցում։ Մարիա Ֆեյրուեդերի կողմից գրված նրա անգլերեն  կենսագրությունը՝ «Ուխտագնաց արքայադուստր. Արքայադուստր Զինաիդա Վոլկոնսկու կյանքը» հրատարակվել է 1998 թվականին։

## Անգլերեն թարգմանություններ
**The Dream: A Letter*, (story), from ''An Anthology of Russian Women's Writing, 1777-1992, Oxford, 1994. 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Aleksandrovna Volkonskaia papers  at Houghton Library, Harvard University

Կատեգորիա:1792 ծնունդներ
Կատեգորիա:1862 մահեր
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Կատեգորիա:Կին կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս օպերային երգչուհիներ
Կառլա Ավելար

**Կառլա Ավելար** (), տրանսգենդերների իրավունքների պաշտպանության սալվադորցի ակտիվիստ։ Համարվում է *Comcavis Trans*-ի գործադիր տնօրեն։

## Կենսագրություն
Կառլա Ալեվարը ծնվել է Էլ Սալվադորից հյուսիսում գտնվող Չալաթենանգոյում, Քաղաքացիական պատերազմից առաջ։ Ավելարը մի քանի անգամ մահվան սպառնալիքներ է ստացել և հաղթահարել սպանության փորձը։ Առաջին անգամ հարձակման է ենթարկվել 1992 թվականին, երբ նա դեռ պատանի էր։ Այնուհետև նա կարողացավ զինաթափել հարձակվողին։

## Աշխատանք
2008 թվականին Ավելարը ստեղծեց տրանսգենդերներին աջակցող *Comcavis Trans* անվանումով կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է ի պատասխան տարբեր օժանդակ խմբերին (ՄԻԱՎ-ով տառապող մարդկանց) աջակցող տրանս-կանանց կարիքներին, ովքեր ենթարկվում էին խտրական վերաբերմունքի, ներկայացված չէին և անհրաժեշտ տեղեկատվություն չէին ստանում իրենց բնութագրերին համապատասխան։

## Պարգևներ
Կառլա Ավելարը 2017 թվականին դարձել է իրավապաշտպանների Մարտին Էննալսի անվան մրցանակի ֆինալիստ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Сайт Comcavis Trans 

Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ
Արսենալ (բասկետբոլային ակումբ, Տուլա)

**«Արսենալ»**, ռուսական բասկետբոլային ակումբ Տուլայից։ Հանդես է եկել Եվրասիական լիգայում, Սուպեր լիգա-2 դիվիզիոնում և Ռուսաստանի առաջնությունում։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1997-ում, «Արսենալ» անունով, ավելի ճիշտ, ակումբը տեղափոխվել է Սամարայից և հանդիսանում է ՌՕՈՒ-ի ՀՀԿ-ի շարունակությունը։ Անմիջապես ահեղ մրցակից դարձավ ԲԿՄԱ-ի, Ունիկսի, Ուրալ-Գրեյթի և Լոկոմոտիվի համար։ 1998/1999 մրցաշրջանում Ռուսաստանի առաջնության երրորդ տեղի համար եզրափակչում անհնարինն արեց, սերիայում երկու հաղթանակ տանելով Պերմի երրորդ խաղում, այն ժամանակ հավաքելով Ուրալ-Գրեյթի քայլը։ Որքան էլ տարօրինակ է, մրցաշարային առումով հաջողությունը ոչ մի կերպ չէր համապատասխանում ակումբի ներսում տեղի ունեցած ֆինանսական իրադարձություններին, իր գոյության յոթ տարիների ընթացքում ակումբը մշտապես եղել է պարտքերի մեջ և արդյունքում 2004/2005 մրցաշրջանի ավարտից առաջ հայտարարվել էր թիմից դուրս գալու մասին։

2015/2016 մրցաշրջանից հետո ակումբը ֆինանսական դժվարությունների պատճառով որոշում է կայացրել իջնել մեկ լիգայով՝ 2 դիվիզիոնից երրորդ։

## Ձեռքբերումներ
**Եվրասիական լիգա**

* 15x15փքս **Չեմպիոն** 2019/2020

**Ռուսաստանի Առաջնություն**

* 15x15փքս **Բրոնզե մեդալակիր** 1998/1999

**Սուպերլիգա**

* 15x15փքս **Չեմպիոն** 2000/2001

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Официальный сайт

Կատեգորիա:Ռուսական բասկետբոլային ակումբներ
Կարոլինա Ամոր դե Ֆուրնիե

**Կարոլինա Ամոր դե Ֆուրնիե** (, ), մեքսիկացի խմբագիր, գրող և թարգմանիչ։ Եղել է մեքսիկական *La Prensa Médica Mexicoana* գիտական հրատարակչական ընկերության հիմնադիրը և երկար տարիներ աշխատել է որպես ընկերության տնօրեն և խմբագիր։ 1965 թվականին նա նաև համահիմնադրել է *Siglo XXI Editores*-ը։ 1980 թվականին ստացել է *Merito Editorial*:

Կարոլինան ծնվել է Մեխիկոյում, Կարոլինա Շմիդլտայն ի Գարսիա Տերուելի (ունի գերմանական և իսպանական արմատներ) և Էմմանուել Ամոր Սուբերվիելի  (ունի իսպանական և ֆրանսիական արմատներ)։ Ամորն ունցել է 6 քույր և եղբայր։ Նրա քույրը՝ Պիտա Ամորը՝ բանաստեղծ էր, զարմուհին՝ Էլենա Պոնիատովսկա Ամորը՝ գրող։ Կարոլինա Ամորը մահացել է Մեխիկոյում։

## Ընտրված գործեր
*Carolina amor de Fournier; Carlos campillo Sainz. 1987. *A la memoria del Doctor Raoul Rournier Villada, 1900-1984*. 
*Andres J. Cassidy; Luz María A. de Chapa; Carolina Amor de fournier. 1982. "Es un privilegio ser amigo del Señor .
*Carolina Amor de Fournier. 1972. *La mujer en la tipografía mexicana*.
*Carolina Amor de Fournier. 1972. *El niño de 6 a 12 años*. 
*Carolina Amor de Fournier. 1965. *Medicina interna*.
*Carolina Amor de Fournier, Rafael Montes de Oca; Rafael Martín del Campo, Rorman Pelham Wright. 1963. *Hummingbirds and orchids of Mexico Monografia de los colibries y apuntes sobre las principales orquidea de México*.
*Carolina Amor de Fournier. 1954. *Catálogo de libros impresos en México: VI Feria mexicana del libro*.

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Alicia Rita Rueda-Acedo. 2012. *Miradas Transatlánticas: El Periodismo Literario de Elena Poniatowska Y Rosa Montero*. Vol. 55 de Purdue Studies in Romance Literatures Series. Editor Purdue Univ. Press, 320 pp. ,  en línea
*Claudia Albarrán, Juan Antonio Rosado, Angélica Tornero. 2004. *Diccionario de literatura mexicana: siglo XX*. Vol. 19 de Filosofía y Cultura Contemporánea. 2ª edición de UNAM, 530 pp. , 
*Inés Amor, Jorge Alberto Manrique, Teresa del Conde. 2005. *Una mujer en el arte mexicano: memorias de Inés Amor*. Vol. 32 de Cuadernos de historia del arte. 2ª ed. de UNAM, 307 pp. , 

Կատեգորիա:Մեքսիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի կին խմբագիրներ
Կատեգորիա:Հրատարակիչներ
Լուիզա Կուեստա

**Մարիա Լուիզա Կուեստա Վիլա** (, ), ուրուգվայցի իրավապաշտպան։ Լուիզա Կուեստա իրեն նվիրեց Ուրուգվայի ռազմական դիկտատուրայի ընթացքում ձերբակալված անհայտ կորածների որոնմանը։ Նրա որդին՝ Նեբիո Մելո Կուեստան, անհետացել էր ռազմական դիկտատուրայի ժամանակահատվածում և համարվում է անհետ։

## Կենսագրություն
Լուիզա Կուեստան ծնվել է 1920 թվականին, Սորիանո քաղաքում, որտեղ աշխատել է թերթերի և ներկերի պատրաստման արտադրամասում մինչև 1973 թվականի հունիսը։ Այնուհետև նրան ձերբակալեցին, և նա գտնվում էր բանտում 1973 թվականի հունիսի 28-ից մինչև 1974 թվականի հունվարի 31-ը՝ թիվ 5 հետևակային գումարտակում։

Նրա որդին՝ Նեբիո Մելո Կուեստան, կնոջ և դստեր հետ աքսորվեց Արգենտինա։ 1976 թվականին Նեբիոին առևանգեցին և նրա գտնվելու վայրի մասին որևէ տեղեկության չկար։ Լուիզա Կուեստան սկսեց որոնել իր որդուն։

1985 թվականին կազմավորվեց «Բանտարկված և անհետ կորած ուրուգվայցիների մայրեր և ընտանիքը» () խումբը։

## Հիշատակ
2013 թվականի օգոստոսի 30-ին Հանրապետության համալսարանը նրան շնորհեց դոկտոր Հոնորիս Կաուզի կոչում` արժեքների ձևավորման և մարդու իրավունքների պաշտպանության գործում ունեցած ավանդի  համար։

2014 թվականի մարտի 7-ին Կանանց միջազգային օրվա կապակցությամբ Ուրուգվայի փոստային ծառայությունը թողարկեց նամականիշ` նվիրված Լուիզա Կուեստեի հիշատակին։

2015 թվականի ապրիլի 20-ին Մոնտեվիդեոյի քաղաքապետարանը թիվ 1694/15 որոշմամբ հուշատախտակ տեղադրեց Լուիզա Կուեստայի պատվին՝  Դ քաղաքապետարանի Հասարակական կենտրոնի շենքի վրա, որը տեղակայված է Կազավալլեի նախկին պոլիկլինիկայի շենքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կին իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Մի՞թե դժվար է

**«Մի՞թե դժվար է»**, հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։

Առաջին անգամ տպագրվել է 1918 թվականին հունվարի 2-ին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթում (№1): Այնուհետև 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «*Թումանյանը քննադատ*» (էջ 238-239) գրքում։

Հետո՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 224-225)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ
Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Iron Sky (երգ)

**Iron Sky** (թարգ.՝ «երկաթե երկինք»), շոտլանդացի երգիչ, երգահան Պաուլո Նուտինիի երգը՝ իր երրորդ Caustic Love ստուդիական ալբոմից՝ թողարկված 2014 թվականի ապրիլին։ Երգը թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսին՝ որպես սինգլ Atlantic Records լեյբլի միջոցով։ 2014 թվականի գարնանը երգը Մեծ Բրիտանիայի շքերթներում զբաղեցրել է 42-րդ հորիզոնականը՝ մինչև պաշտոնական թողարկումը։

Երգը նկարագրում են «դանդաղորեն այրող» խոսքերով։ The Independent-ը երգը նկարագրել է որպես «գիտակից և խորը հոգու հուզիչ խառնաշփոթ» և համեմատել Փերսի Սլեջի և Քուրթիս Մեյֆիլդի երգեցողության հետ։ Այն ներառում է «Մեծ բռնապետը» (1940) ֆիլմից Չարլի Չապլինի հայտնի խոսքի ձայնագրությունը։

Սկզբնապես Նիդերլանդներում շքերթներում չհայտնված երգը 2015 թվականի սկզբին լսվեց երկրում 3FM ռադիոկայանի շնորհիվ՝ 2015 թվականի հունվարի 7-ին տեղի ունեցած Չարլի Հեբդոյի գրասենյակների վրա կրակոցներից հետո։ Այն վերաթողարկվել է որպես սինգլ և մեկ շաբաթ անց զբաղեցրել 15-րդ հորիզոնականը 3FM-ի Mega Top 50 շքերթում։

Երգը նշվում է նաև Bon Iver խմբի 22, A Million ալբոմի «33 «GOD»» երգում։

## Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը նկարահանել է Դանիել Ուոլֆը՝ Ուկրաինայի Կիև քաղաքում։ 2015 թվականին SXSW կինոյի փառատոնում տեսահոլովակը հաղթել է լավագույն տեսահոլովակ մրցանակը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:2014 երգեր
Կատեգորիա:2014 սինգլներ
Միսս Վան

**Միսս Վան** (, հայտնի նաև **Վանեսա Էլիս** անունով, , ), նկարչուհի, որն աշխատում է գրաֆիտիով և սթրիթ արտ ուղղությամբ։ Միսս Վանը սկսել է նկարել Թուլուզի փողոցներում Մադմաուզել Քեթի հետ 18 տարեկանում։ Ավելի ուշ դարձել է աշխարհահռչակ փողոցային նկարչուհի։ Առաջին հերթին նրա նկարներում նկատվում է տիկնիկների նմանվող յուրօրինակ կերպարներ կիրառությունը։ Միսս Վանի աշխատանքները հայտնվել են ամբողջ աշխարհի տարբեր փողոցներում, իսկ նրա կտավները ցուցադրվել են Ֆրանսիայի, Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի պատկերասրահներում։ Ներկայումս նրա արվեստը սերտորեն կապված է և՛ փողոցային նկարչության, և՛ կերպարվեստի հետ՝ հաճախ վերացնելով դրանց սահմանները։

Այժմն Միսս Վանն ապրում է Բարսելոնայում (Իսպանիա)։ Այդտեղ նա գրել է և *Drago* հրատարակչությանը տվել մի քանի գրքեր, ինչպես նաև համակարգել է ողջ Եվրոպայում ընթացող մի քանի գեղարվեստական ցուցահանդեսներ։ Նա շարունակում է լինել աշխարհի ամենահայտնի փողոցային կին նկարիչներից և գրաֆիտիստներից մեկը։

## Ստեղծագործություններ
Իր գեղարվեստական աշխատանքները Միսս Վանը հաճախ է պատկերում փշե աչքերով (խեթ, մուգ աչքերով) կանանց, որոնք ունեն կանացի ամենատարբեր ձևեր և արտահայտում են տարբեր հույզեր։ Նրա ստեղծագործությունների ամենահիմնական թեմաներն են էրոտիզմը, սեքսուալությունը, ցանկությունը և անմեղությունը, որոնք արտահայտվում են կենդանիների դիմակներով, պաստեղային գույներով և բաց հագուստով։ Միսս Վանն իր արվեստում պատկերազարդում է կնոջ սեքսուալության մուլտային, հեքիաթային աշխարհը։

2008 թվականից մինչև 2016 թվականը Միսս Վանը ցուցադրել է իր աշխատանքները ամբողջ աշխարհի բազմաթիվ պատկերասրահներում՝ Ասիայում (Շանհայ), Եվրոպայում (Լոնդոն, Հռոմ, Բեռլին, Փարիզ և Վիեննա), Հյուսիսային Ամերիկա (Դեթրոյթ, Սանտա Մոնիկա, Լոս Անջելես, Մոնրեալ, Չիկագո, Նյու Յորք)։ Նրա մասնակցությամբ ամենակարևոր իրադարձությունների թվում են «Still a Little Magic» (Սան Ֆրանցիսկո, 2008 թվական), «Cachetes Colorados» (Մեխիկո, 2010 թվական) և «A Moment in Time» (Սաատչի թանգարան, Լոնդոն, 2016 թվական)։ 2016 թվականին Մոսկվայի (Ռուսաստան) «Բիենալե Արթմոսսֆերայի» ժամանակ որպես իր նկարի հիմք ցուցադրել է բրդե կտորից գորգ։

## Հրատարակություններ
### Գրքեր
* *Wild at Heart* (2012)
* *Twinkles* (2011)

### Գրքեր Միսս Վանի ներդրմամբ
* *Pop Surrealism: What a Wonderfool World* (2010)
* Dorothy Circus Gallery *Trilogy: Walk on the Wild Side* (2013)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Միսս Վանի բլոգը 
* Galerie Magda Danysz : Miss Van's main gallery
* Iguapop Gallery 
* Miss Van Gallery
* Interview with Miss Van
* A WORLD OF ART & MISS VAN
* Միսս Վանի ինստագրամյան էջը
* Lamono Interview 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ
Լուիջի Սերաֆինի

**Լուիջի Սերաֆինի** (), իտալացի նկարիչ, ճարտարապետ և արդյունաբերական դիզայներ։

## Կենսագրություն
Սերաֆինին լայնորեն հայտնի է դարձել որպես «Կոդեքս Սերաֆինիանուսի» ստեղծող, մի գրքի, որը լույս է տեսել 1981 թվականին։ «Կոդեքս Սերաֆինիանուս» գիրքը ստեղծելու համար Սերաֆինին ոգեշնչվել է Վոյնիչի ձեռագրից։ 360 էջանոց «Կոդեքս Սերաֆինիանուսը» համարվում է երևակայական աշխարհի հանրագիտարան, որը գրված է «անհայտ լեզվով» և պարունակում է սյուռեալիստական, վառ պատկերազարդումներ։ Գիրքը գրավել է փիլիսոփա Ռոլան Բարտի ուշադրությունը, 1984 թվականին դրա մասին էսսե է գրել Իտալո Կալվինոն։

2009 թվականին մայիսի 11-ին Օքսֆորդի համալսարանի Գրքասերերի ընկերության ժողովի նիստում Սերաֆինին պնդել է, որ Կոդեքսի ցանկում որևէ թաքնված իմաստ չկա, այն ասեմիկ է և գրելաձևն ավելի շատ նման է անգիտակցական գրի։ Նա ցանկացել է, որ իր այբուբենը ընթերցողին փոխանցի այն նույն զգացողությունը, որն զգում է կարդալ չիմացող երեխան, որը նայում է գրքին, որում գրվածն ինչպես ինքը գիտի, հասկանալի է մեծահասակների համար։

1984 թվականին Սերաֆինին ստեղծել է էլ ավելի հազվագյուտ գիրք՝ *Pulcinellopedia (piccola)* (ռուսերեն տառադարձությունով հայտնի որպես *Полишинелепедия*), իտալական կատակերգության հերոս Պուլչինելլայի մասին մատիտանկարներով։

1980-ական թվականներին աշխատել է որպես ճարտարապետ և դիզայներ Միլանում։ Սերաֆինիի արվեստի գործերը առանձնանում են մետալեզվությամբ (օրինակ՝ Սանթա և Սուսփիրալ բազկաթոռները, Artemide դիզայներական ընկերության համար նախագծված լապտերներն ու հայելիները)։ 
thumb|Luna Pac
Աշխատել է Լա Սկալայում Ֆրեդերիկ Էշթոնի բեմադրած «The Jazz Calender» բալետի համար նախատեսված դեկորացիաների, լուսավորության և զգեստների վրա, ինչպես նաև Piccolo Teatro di Milano-ի համար։ Համագործակցել է իտալական հեռուստատեսության հետ՝ հեռուստաալիքների համար լոգոտիպեր ստեղծելով։ Ստեղծել է Ֆեդերիկո Ֆելլինիի վերջին՝ «Լուսնի ձայնը» ֆիլմի նախնական դեկորացիաները։ Որպես հյուր նկարիչ աշխատել է Բանֆ կենտրոնում (Ալբերտա նահանգ, Կանադա)։

Ումբրիայում բացել է խեցեգործական լաբորատորիա։ Պարբերաբար ցուցադրվում է իտալական խոշոր պատկերասրահներում (Fondazione Mudima di Milano, XIII Quadriennale, ժամանակակից արվեստի ազգային պատկերասրահ (Հռոմ))։ 2003 թվականին Նեապոլի «*Mater Dei* » մետրոյի կայարանում տեղադրվել են Սերաֆինիի պոլիխրոմային բրոնզե «Carpe Diem» արձանն ու խորաքանդակները։

2007 թվականի մայիսին Միլանի ժամանակակից արվեստի տաղավարում, որի համասեփականատերը նաև Սերաֆինին է, անցկացվել է *Luna Pac* «օնտոլոգիական ցուցահանդեսը»։

## Արտաքին հղումներ
* luigiserafini.com

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Օգոստոսի 4 ծնունդներ
Կատեգորիա:1949 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հռոմ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Իտալացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Թատերական նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստի գործիչներ
Խաչատուր Բադալյան (այլ կիրառումներ)

**Խաչատուր Բադալյան** անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

* Խաչատուր Հակոբի Բադալյան   (1905, Փորադաշտ - 1990, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1967)։ 
* Խաչատուր Լիպարիտի Բադալյան (մայիսի 9, 1982, Վլադիկավկազ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայկական ծագմամբ ռուսաստանաբնակ օպերային երգիչ (տենոր), Նոր օպերայի (2007) և Մարիինյան թատրոնի (2012) մենակատար։
* Խաչատուր Արշակի Բադալյան (դեկտեմբերի 17, 1923, Ազատ, Գոյգյոլի շրջան), հայ դիմածնոտային վիրաբույժ։