Սեմ Ուորներ

**Սամուել Լուի Ուորներ** (, ծնվ.՝ **Szmuel Wonsal**, ), ամերիկացի կինոպրոդյուսեր, ով Warner Bros-ի համահիմնադիրն ու գլխավոր գործադիր տնօրենն էր։ Նա հիմնեց ստուդիան իր եղբայրների՝ Հարրիի, Ալբերտի և Ջեքի հետ միասին։ Սեմ Ուորները ներմուծեց այն տեխնոլոգիան, որը Warner Bros-ին հնարավորություն տվեց ստեղծել կինոարդյունաբերության առաջին լիամետրաժ հնչուն ֆիլմը ՝ «Ջազի երգիչը»։  Նա մահացել է 1927 թվականին՝ ֆիլմի հաջող պրեմիերայի նախորդ օրը։

## Վաղ տարիներ
Սամուել «Վոնսալը» կամ «Վոնսկոլասերը», ծնվել է Լեհական թագավորությունում, Կրասնոսիելց քաղաքում։ Նա Կրասնոսիելցում ծնված լեհ հրեաներ կոշկագործ Բենիամինի և Պերլ Լիայի (ծնվ. Էյխելբաում) տասնմեկ երեխաներից մեկն էր։ Նա ուներ տասը քույր ու եղբայր։ Նրա քույրերն էին Սեսիլիան (1877–1881), Աննան (1878–1958), Ռոուզը (1890–1955), Ֆաննին (1891–1984) և Սադին (1895–1959): Նրա եղբայրներն էին Հիրս Մոժեսզը (1881–1958, իսկ ավելի ուշ հայտնի դարձավ որպես «Հարի»), Աբրահամը (1884–1967, հետագայում հայտնի դարձավ որպես «Ալբերտ» կամ «Աբե»), Յակոբը (1892–1978, ավելի ուշ հայտնի է որպես «Ջեք»), Դեյվիդ (1893–1939) և Միլթոն (1896–1915):

Ընտանիքը գաղթել է Բալթիմոր, Մերիլենդ 1889 թվականի հոկտեմբերին Հերման շոգենավով Գերմանիայի Բրեմեն քաղաքից։ Նրանց հայրը նախորդել էր նրանց՝ 1888-ին գաղթելով Բալթիմոր և հետևելով կոշիկի և կոշիկի վերանորոգման իր առևտրին։ Նա փոխեց ազգանունը Ուորներ, որն օգտագործվեց դրանից հետո։ Ինչպես շատ հրեա ներգաղթյալ ընտանիքներում, երեխաներից ոմանք աստիճանաբար ձեռք բերեցին իրենց հրեական անունների անգլիական տարբերակները։ Սզմուելը դարձավ Սամուել՝ Սեմ մականունով։

Բալթիմորում Բենջամին Ուորները պայքարում էր բավարար գումար վաստակելու համար, որպեսզի ապահովեր իր աճող ընտանիքը։ Հետևելով ընկերոջ խորհրդին՝ Բենջամինը ընտանիքը տեղափոխեց Կանադա, որտեղ նա փորձեց ապրուստ վաստակել՝ մորթիները թիթեղյա իրերով փոխանակելով։ Կանադայում երկու ծանր տարիներից հետո Բենջամինը և իր ընտանիքը վերադարձան Բալթիմոր։ 1896 թվականին ընտանիքը տեղափոխվեց Յանգսթաուն, Օհայո, հետևելով Հարի Ուորների առաջնորդությանը, ով հիմնեց կոշիկի վերանորոգման խանութ նորաստեղծ արդյունաբերական քաղաքի սրտում։ Բենջամինը իր որդու՝ Հարրիի հետ աշխատում էր կոշիկի վերանորոգման խանութում, մինչ նա վարկով ապահովվեց  քաղաքի կենտրոնում մսի վաճառասեղան և մթերային խանութ բացելու համար։ Մանկության տարիներին Սեմ Ուորները փորձում էր աշխատանք գտնել մի շարք տարօրինակ աշխատավայրերում։

## Կարիերա
### Վաղ ձեռնարկատիրական գործունեություն
Սամուել Ուորներն իր ընտանիքի առաջին անդամն էր, ով տեղափոխվեց զվարճանքի ոլորտ։ 1900-ականների սկզբին նա բիզնես գործընկերություն հաստատեց Յանգսթաունի մեկ այլ բնակչի հետ և «տիրացավ» քաղաքի Հին Գրանդ օպերային, որն օգտագործում էր որպես «էժան զավեշտախաղրի և պատկերախաղերի» վայր։ Ձեռնարկը ձախողվեց երեք ամիս անց։ Այնուհետև Ուորները աշխատանք ստացավ որպես պրոյեկցիոնիստ Իդորա Պարկում՝ տեղական զվարճանքի պուրակում։ Նա համոզեց ընտանիքին նոր միջավայրի հնարավորությունների մասին և բանակցեց պրոյեկցիոնիստի հետ, «ում բախտը չէր բերել» մոդել B կինետոսկոպ գնելու մասին։ Գնման արժեքը 1000 դոլար էր։ Ուորների հետաքրքրությունը կինոյի հանդեպ առաջացավ այն բանից հետո, երբ տեսավ Թոմաս Էդիսոնի «Գնացքի մեծ կողոպուտը» ֆիլմը, երբ որպես աշխատակից աշխատում էր Օհայո նահանգի Սանդուսկի քաղաքի Cedar Point Pleasure Resort-ում։ Այդ ընթացքում Ալբերտը համաձայնեց միանալ Ուորներին և միասին ցուցադրել «Գնացքի մեծ կողոպուտը» ֆիլմի ցուցադրությունները Օհայո և Փենսիլվանիա նահանգների դիմակահանդեսներում։ Սեմ Ուորները աշխատում էր որպես պրոյեկտոր, իսկ Ալբերտը տոմսավաճառ։

1905 թվականին Հարրի Ուորները համաձայնեց միանալ իր երկու եղբայրներին և վաճառեց իր Youngstown հեծանիվների խանութը։ Հեծանիվների խանութը վաճառելով Հարրիի վաստակած գումարի շնորհիվ երեք եղբայրներն կարողացան շենք գնել Նյու Քասլում, Փենսիլվանիա։ Եղբայրներն իրենց նոր թատրոնն անվանեցին The Cascade Movie Palace: Այն այնքան հաջողակ էր, որ եղբայրները կարողացան երկրորդ թատրոնը գնել Նյու Քասլում։ Այս ժամանակավոր թատրոնը, որը կոչվում էր Բիժու, կահավորված էր տեղի հողագործից փոխառված աթոռներով։ Նրանք պահպանեցին թատրոնը մինչև 1907թվականին ֆիլմերի բաշխման անցնելը։ Այդ տարի Ուորներ եղբայրները հիմնեցին Պիտսբուրգում գործող Duquesne Amusement Company-ն, և երեք եղբայրները գրասենյակ վարձեցին Պիտսբուրգի կենտրոնում գտնվող Bakewell շենքում։ Այնուհետև Հարրին Սեմ Ուորներին ուղարկեց Նյու Յորք՝ գնելու և առաքելու ֆիլմեր իրենց Փիթսբուրգի փոխանակման ընկերության համար, մինչդեռ նա և Ալբերտը մնացին Պիտսբուրգում՝ բիզնեսը վարելու համար։

Նրանց բիզնեսը, սակայն, շահութաբեր էր մինչև Թոմաս Էդիսոնի Motion Picture Patents Company-ի (նաև հայտնի է որպես Edison Trust) ի հայտ գալը, որը դիստրիբյուտորներից գանձում էր ահռելի վճարներ։ 1909 թվականին եղբայրները վաճառեցին Կասկադ թատրոնը 40000 դոլարով և որոշեցին երկրորդ կինոբորսան բացել Նորֆոլկում, Վիրջինիա։ Նորֆոլկյան այս ընկերության միջոցով կրտսեր եղբայր Ջեյքոբը (հայտնի է որպես «Ջեք»), հետևելով Սեմի խորհրդին, պաշտոնապես միացավ իր երեք եղբայրների բիզնեսին և ավագ եղբայր Հարրին ուղարկեց Նորֆոլկ՝ ծառայելու որպես Ուորների օգնական։ 1910 թվականին Warners ընտանեկան բիզնեսը վաճառում էր General Film Company-ին 10,000 դոլար կանխիկ, 12,000 դոլար արտոնյալ բաժնետոմսով և չորս տարվա ընթացքում վճարումներ՝ ընդհանուր 52,000 դոլարով»։

### Warner Bros-ի հիմնադրումը
1910 թվականին Ուորներ եղբայրները միավորեցին իրենց ռեսուրսները և անցան կինոարտադրության։ Այն բանից հետո, երբ նրանք վաճառեցին իրենց բիզնեսը, եղբայրներն իրենց աջակցությունը ցուցաբերեցին կինոռեժիսոր Կարլ Լեմլի Independent Moving Pictures ընկերությանը, որը մարտահրավեր նետեց Edison Trust-ի մենաշնորհային վերահսկողությանը։ Եղբայրները Պիտսբուրգում ծառայում էին որպես Լեմմլի ֆիլմերի դիստրիբյուտորներ։ 1912 թվականին Սեմը օգնեց եղբայրներին 1500 դոլար շահույթ ստանալ իր «Դանթեի դժոխքը» ֆիլմով։ Այս հաջողության հետևանքով Հարի Ուորները, տեսնելով Էդիսոնի մենաշնորհային սպառնալիքի աճը, որոշեց խզել Լեմլը և ստիպեց եղբայրներին հիմնել իրենց կինոարտադրական ընկերությունը՝ Warner Features: Դա տեղի ունեցավ:Հարրի Ուորները, ով գրասենյակ ուներ Նյու Յորքում եղբոր՝ Ալբերտի հետ, ուղարկեց Սեմին և Ջեքին ֆիլմերի փոխանակում հիմնելու Լոս Անջելեսում և Սան Ֆրանցիսկոյում։ Սեմը ղեկավարում էր ընկերության Լոս Անջելեսի բաժինը, մինչդեռ Ջեքը ղեկավարում էր ընկերության Սան Ֆրանցիսկոյի բաժինը։ Եղբայրները շուտով պատրաստ եղան շահագործելու Կալիֆորնիայի ընդլայնվող կինոշուկան։ Մեծ ֆիլմ ստեղծելու նրանց առաջին հնարավորությունը եղավ 1918 թվականին, երբ նրանք գնեցին «Իմ չորս տարիները Գերմանիայում» ֆիլմի իրավունքները՝ Դեսպան Ջեյմս Վ. Ջերարդի բեսթսելեր կիսաինքնակենսագրական պատմությունը, որը դատապարտում էր Գերմանիայի պատերազմի ժամանակ տեղի ունեցած վայրագությունները։ «Իմ չորս տարիները» ֆիլմի հաջողությունից ստացված շահույթը չորս եղբայրներին հնարավորություն է տվել ստուդիա հիմնել Հոլիվուդի մերձակայքում։ Նոր հոլիվուդյան ստուդիայում Ուորները իր կրտսեր եղբոր՝ Ջեքի հետ միասին դարձավ արտադրության համահեղինակ։ Այս պաշտոնում երկու եղբայրները ապահովեցին նոր սցենարներ և պատմություններ, ղեկավարեցին ֆիլմերի արտադրությունը և ուղիներ փնտրեցին արտադրության ծախսերը նվազեցնելու համար։

1919-1920 թվականներին ստուդիան շահութաբեր չէր։ Այդ ընթացքում բանկիր Մոթլի Հ. Ֆլինթը, ով, ի տարբերություն այն ժամանակվա բանկիրների մեծամասնության, հակասեմական չէր, օգնեց Warners-ին մարել իրենց պարտքերը։ Այնուհետև եղբայրները որոշեցին իրենց պրոդյուսերական ստուդիան Քալվեր Սիթիից տեղափոխել Սանսեթ Բուլվար։ Ստուդիան նույնպես կվերադառնա 1921 թվականին՝ ստուդիայի «Ինչու աղջիկները հեռանում են տնից» ֆիլմի հաջողությունից հետո։ Ֆիլմի հաջողությունից հետո ռեժիսոր Հարի Ռապֆը նշանակվեց ստուդիայի նոր գլխավոր պրոդյուսեր։ 1923 թվականի ապրիլի 4-ին ստուդիայի «Որտեղ սկսվում է հյուիսը» հաջողակ  ֆիլմից հետո,  պաշտոնապես ստեղծվեց Warner Brothers-ը։

Նոր ընկերության առաջին մեծ աստղերից մեկը կլինի Ռին Թին Թին շունը։ Ռեժիսորելով Rin Tin Tin-ին, նորեկ ռեժիսոր Դերիլ Զանուկի կարիերան մեծապես առաջընթաց ունեցավ։ Ռին Թին Թինից բացի, ստուդիան կարողացավ ավելի մեծ հաջողությունների հասնել նաև գերմանացի կինոռեժիսոր Էռնստ Լյուբիչի հետ, որի առաջին ֆիլմը ստուդիայի հետ՝ «Ամուսնության շրջանակը», հասել է «Նյու Յորք Թայմս»-ի 1924 թվականի լավագույն ֆիլմերի տասնյակին։ Ստուդիայի տարվա ֆինանսական ամենահաջող ֆիլմը  օգնեց Լյուբիչին հաստատվել որպես ստուդիայի գլխավոր ռեժիսոր։ The Warners-ը կարողացավ ևս մեկ ֆիլմ ավելացնել New York Times-ի լավագույն ֆիլմերի տասնյակում Բո Բրումելի մասնակցությամբ։ Չնայած ստուդիայի հաջողությանը, Warners-ը չկարողացավ մրցակցել Paramount-ի, Universal-ի և First National-ի (The Big Three) հետ, որոնք շուտով սպառնացին գնել սեփականությունը մինչև 1924 թվականի վերջը։

Այս ընթացքում Հարրի Ուորները ստուդիայի համար ավելի մեծ օգնություն ցուցաբերեց այն բանից հետո, երբ կարողացավ գնել Բրուքլինի Vitagraph Studios-ը։ 1925 թվականին Սեմ Ուորները ձեռք էր բերել նաև ռադիոկայան՝ KFWB։ Ռադիոկայանը ձեռք բերելուց հետո Սեմը որոշեց փորձել օգտագործել սինխրոնիզացված ձայն ապագա Warner Bros. Pictures-ում։ Western Electric-ի Bell Laboratories-ի գլխամասային գրասենյակ այցելությունից հետո Սեմ Ուորները հորդորեց իր եղբորը՝ Հարրիին, պայմանագիր կնքել Western Electric-ի հետ՝ մշակելու «հնչուն» կարճամետրաժների շարք՝ օգտագործելով ձայնի վրա ֆիլմի նոր արդիականացված տեխնոլոգիան սկավառակային համակարգ շարժապատկերների համար։ Հարրի Ուորները, սակայն, դեմ էր ստուդիայի ֆիլմերում համաժամանակացված ձայն օգտագործելուն։

1926 թվականի փետրվարին ստուդիան կրել էր 333,413 դոլար զուտ վնաս։ Հարրի Ուորները, ի վերջո, համաձայնեց օգտագործել սինխրոնիզացված ձայն Warner Bros-ում, եթե այն օգտագործվեր միայն ֆոնային երաժշտության համար։ Հարրի Ուորներն այնուհետև այցելեց Western Electric's Bell Laboratories Նյու Յորքում և տպավորված էր։ Այնուամենայնիվ, Warners-ի առջև ծառացած խնդիրն այն էր, որ Western Electric-ի բարձրաստիճան ներկայացուցիչները հակասեմիտական էին։ Սեմ Ուորները, սակայն, կարողացավ համոզել նրանց ստորագրել ստուդիայի հետ այն բանից հետո, երբ իր կինը՝ Լինան, որը հրեա չէր, ոսկե խաչ էր կրում ընթրիքի ժամանակ, որին նրանք մասնակցում էին Western Electric փողային խմբի հետ։ Հարրի Ուորները այնուհետև գործընկերության պայմանագիր ստորագրեց Western Electric-ի հետ՝ օգտագործելու Bell Laboratories-ը՝ ֆիլմը ձայնով փորձարկելու համար։ Ուորներն ու կրտսեր եղբայր Ջեքն այնուհետ որոշեցին մեծ քայլ անել և ստեղծել «Դոն Ժուան» ֆիլմը :

1926 թվականի մայիսին, ընկերության Western Electric-ի հետհամագործության միջոցով, Սեմը ստեղծեց դուստր ձեռնարկություն, որը հայտնի էր որպես Vitaphone: Vitaphone-ի միջոցով ստուդիան թողարկեց մի շարք երաժշտական կարճամետրաժ ֆիլմեր և լիամետրաժ Դոն Ժուանը (որն ուներ սինխրոն երաժշտական երաժշտություն); Vitaphone-ի հիմնադրումից հետո Սեմը նաև նշանակվեց Warner Bros-ի փոխնախագահ։ Չնայած այն գումարին, որը Դոն Ժուանը գրավել տոմսարկղում, այն դեռ չէր կարող համընկնել այն թանկ բյուջեի հետ, որը եղբայրները հատկացրել էին ֆիլմի արտադրության համար։ Այս մեքենաները ստացան հետագա մեղմ արձագանքներ, և Հարրին գնալով ավելի ու ավելի դեմ էր այդ ձեռնարկությանը։

Մոտավորապես այս ժամանակ, Paramount-ի ղեկավար Ադոլֆ Ցուկորը Սեմին առաջարկեց գործարք կնքել որպես իր ստուդիայի գործադիր պրոդյուսեր, եթե նա իր հետ բերեր Vitaphone-ը։ Այս տարվա ընթացքում Հարրին դարձել էր ընկերության նախագահ։ Սեմ Ուորները, չցանկանալով այլևս լսել եղբոր՝ Հարրիի մերժումները Warner-ի ապագա ֆիլմերում ձայնի կիրառուման մասին, համաձայնեց ընդունել Զուկորի առաջարկը, սակայն նրանց միջև գործարքը մահացավ այն բանից հետո, երբ Paramount-ը կորցրեց գումարը Ռուդոլֆ Վալենտինոյի մահվան հետևանքով։ 1927 թվականի ապրիլին First National, Paramount, MGM, Universal և Cecil B. De Mille's Producers Distributing (Մեծ հինգ ստուդիաները) Warners-ին ֆինանսական կործանման պատճառ դարձան։ Western Electric-ը թարմացրեց Warner-Vitaphone-ի պայմանագիրը այն պայմանով, որ Western Electric-ն այլևս բացառիկ չէր, ինչը թույլ էր տալիս այլ կինոընկերություններին փորձարկել ձայնը։ Հարրի Ուորներն ի վերջո համաձայնեց ընդունել Սեմի պահանջները։ Ուորներ եղբայրները առաջ մղեցին The Jazz Singer-ը, Vitaphone-ի նոր ֆիլմը, որը հիմնված էր Բրոդվեյի պիեսի վրա և գլխավոր դերում Ալ Ջոլսոնն էր։ Ջազ երգիչը գերազանցեց դրամարկղային ռեկորդները՝ հաստատելով Warner Bros.-ը որպես Հոլիվուդի գլխավոր դերակատարի և միայնակ սկիզբ դնելով խոսակցական հեղափոխությանը։

## Անձնական կյանք
1925 թվականին, երկար տարիներ ամուրիությունից հետո, Ուորները Նյու Յորքում Bell լաբորատորիաներ այցելելիս հանդիպեց Ziegfeld Follies-ի տասնութամյա կատարող և դերասանուհի Լինա Բասկետին։ Սկսվեցին բուռն սիրային հարաբերություններ։ 1925 թվականի հուլիսի 4-ին նրանք ամուսնացան։ Մինչ Ուորների կրտսեր եղբայրը՝ Ջեքը, դեմ չէր բասկետների կաթոլիկությանը, Ուորների ընտանիքի մնացած անդամները դեմ էին։ Նրանք հրաժարվեցին ընդունել Բասկետին և չճանաչեցին նրան որպես Ուորներ կլանի անդամ։ 1926 թվականի հոկտեմբերի 6-ին ծնվել է զույգի միակ երեխան՝ դուստրը՝ Լիտան։

1927 թվականին Սեմ Ուորների մահից հետո եղբայր Հարրին Լինա Բասկետին խնդրեց հրաժարվել զույգի դստեր՝ Լիտայի խնամակալությունից։ Հարրի Ուորները պնդում էր, որ մտահոգված է, որ փոքրիկ Լիտան կմեծանա որպես կաթոլիկ, այլ ոչ թե հրեա (ըստ բասկետների, նա և Սեմ Ուորները պայմանավորվել են մեծացնել բոլոր իգական սեռի իրենց երեխաներին որպես կաթոլիկ, իսկ արու զավակներին որպես հրեա)։ Հարի Ուորները և նրա կինը մեծ գումարներ են առաջարկեցին Լինա Բասկետին, որպեսզի հրաժարվի իր դստեր խնամակալությունից, սակայն նա մերժեց։ Նա վերջապես զիջեց այն բանից հետո, երբ Հարի Ուորները խոստացավ, որ Լիտան կստանա 300,000 դոլար հավատարմագրային ֆոնդ (այսօր միլիոն դոլար) Հարի Ուորների և նրա կնոջ Լիտայի 1930 թվականի մարտի 30-ի օրինական խնամակալության հետ։  Բասկետն արագ զղջաց իր որոշման համար և փորձեց վերականգնել խնամակալությունը։ Այնուամենայնիվ, Բասկետը երբեք ֆինանսապես այնքան կայուն չէր, որպեսզի վերականգնել խնամակալությունը, քանի որ Ուորների ընտանիքը մի քանի դատական հայցեր էր հարուցել նրա դեմ՝ վերադարձնելու Սեմ Ուորների բաժնեմասը Warner Bros. ստուդիայում։ Նա Լիտային տեսնում է միայն երկու անգամ հաջորդ քսան տարիների ընթացքում ՝ 1935 թվականին, երբ Հարի Ուորներն ու նրա ընտանիքը տեղափոխվեցին Լոս Անջելես և երբ Լիտան ամուսնացավ բժիշկ Նաթան Հիաթի հետ 1947 թվականին։ Բասկետն ու նրա դուստրը նորից վերամիավորվեցին 1977 թվականիին, երբ Բասկետը պաշտպանեց դատական հայցը, որը Լիտան հարուցեց իր հորեղբոր Ջեք Ուորների ունեցվածքի դեմ։

## Մահ
1927 թվականին սեպտեմբերին Ջեքը, ով Սեմի հետ անդադար աշխատում էր The Jazz Singer-ի արտադրության վրա, նկատեց, որ իր եղբայրը սկսեց ուժեղ գլխացավեր և քթից արյունահոսություն ունենալ։ Ամսվա վերջում Սեմը չէր կարողանում ուղիղ քայլել։ Նա հոսպիտալացվեց, և նրա մոտ ախտորոշվեց սինուսային վարակ, որը սրվել է մի քանի ատամների թարախակալումից։ Բժիշկները նաև հայտնաբերեցին, որ Ուորների մոտ գլխուղեղի մաստոիդ վարակ է առաջացել։ Վարակը հեռացնելու չորս վիրահատությունից հետո Ուորները կոմայի մեջ է ընկնում։ Նա մահացավ սինուսիտից, օստեոմիելիտից և էպիդուրալ և ենթադուրալ թարախակույտից առաջացած թոքաբորբից 1927 թվականի հոկտեմբերի 5-ին՝ The Jazz Singer-ի պրեմիերայից մեկ օր առաջ։

Ըստ Hollywood Be Thy Name-ի՝ Ջեք Ուորներ կրտսերի և Քաս Ուորներ Սպերլինգի 1993 թվականի հուշերըի՝  հերոս Ուիլյամ Դեմարեստը պնդում էր, որ Սեմ Ուորներին սպանել են իր եղբայրները։ 1977 թվականին հնչեցրած այս մեղադրանքը երբեք չհաստատվեց, և Դեմարեստի հուսալիությունը կասկածի տակ դրվեց ալկոհոլից նրա երկար կախվածության պատճառով։ Վերջին անգամ, որ Սեմը հանդիպել է իր ողջ ընտանիքի հետ, եղել է իր ծնողների ամուսնության տարեդարձին 1926 թվականին։

Կինոաստղերի ամբոխը հավաքվել էր Բրեսե եղբայրների թաղման սրահում՝ մասնակցելու Ուորների հուղարկավորությանը։ Այնուհետև տեղի ունեցավ մասնավոր հոգեհանգստյան արարողություն Warner Bros. ստուդիայում, 1927 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Նա թաղված է Ուորներների ընտանիքի դամբարանում՝ Խաղաղության գերեզմանատանը, Արևելյան Լոս Անջելեսում, Կալիֆորնիա:

Քանի որ ընտանիքը վշտացած էր Ուորների հանկարծակի մահվան համար, Ջազի երգիչի հաջողությունը օգնեց Warner Bros.-ին հիմնվել որպես խոշոր ստուդիա։ Մինչ Warner Bros.-ը ֆիլմում ներդրել էր ընդամենը $500,000, ստուդիան ստացել է $3 միլիոն շահույթ։ Հոլիվուդի հինգ խոշոր ստուդիաները, որոնք վերահսկում էին երկրի կինոթատրոնների մեծ մասը, սկզբում փորձեցին արգելափակել «խոսող նկարների» աճը։ Նման կազմակերպված ընդդիմության պայմաններում Warner Bros.-ը միայն 1928 թվականին թողարկեց տասներկու «խոսակցական հաղորդում»։ Հաջորդ տարի Կինոարվեստի և գիտության նորաստեղծ ակադեմիան ճանաչեց Warner Bros-ին «արդյունաբերությունը ձայնով հեղափոխելու համար»։

## Ժառանգություն
Կինոյի արդյունաբերության մեջ ունեցած ներդրման համար Սեմ Ուորները աստղ ունի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում, 6201 Hollywood Boulevard-ում։

Ուորներ եղբայրների ընտանիքի կողմից 1928թվականի սեպտեմբերի 30-ին Նյու Յորքի եբրայրական որբերի ապաստանին (HOA) նվիրաբերվեց գիմնազիա՝ ի հիշատակ Սեմ Լ. Ուորների և Միլթոն Ուորների։ HOA-ն գտնվում էր 136-ից 138-րդ փողոցների միջև, Ամստերդամի պողոտայի դիմաց, Համիլթոն Հեյթսում։ HOA-ն գործում էր այդ վայրում 1884 թվականից մինչև 1941 թվականը։ Այնուհետև շենքերը վարձակալությամբ տրվեցին քաղաքից՝ Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջին (CCNY) պատերազմի բաժնի հետ համագործակցությամբ, որպես հանրակացարան վերադարձող վետերանների համար։ Նախկին Գլխավոր շենքը կոչվել է «Բանակի սրահ», իսկ նախկին ընդունելությունների տունը՝ «Ֆինլի Հոլ», Warner Gym-ը պահպանել է իր անունը։ 1952 թվականին Կրթական խորհուրդը կառուցեց Պ.Ս. 192 որպես Warner Gym-ի հետ կապ։ CCNY-ը HOA-ի գույքը փոխանակեց հանրային զբոսայգու հետ, որը հայտնի է որպես Jasper Oval (Convent Ave-ում), որը տեղափոխվեց 1955 թվականին։ HOA-ի շենքերը, բացառությամբ Warner Gym-ի, քանդվեցին 1956 թվականին՝ ճանապարհ բացելով Jacob H. Schiff Park-ի համար։ Warner Gym-ը դեռ կարելի է տեսնել 138-րդ փողոցում՝ Համիլթոն Փլեյսի մոտ։ Մուտքի գավթի հենց կողային դարպասի ներսում կա հուշաքար Ուորներների ընտանիքից։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 
* 
* Thomas, Bob (1990). *Clown Prince of Hollywood: The Antic Life and Times of Jack L. Warner*. New York: McGraw-Hill Publishing Company. 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր