Metallica (ալբոմ)

**Metallica** (առավել հայտնի որպես **The Black Album**) ամերիկյան հարդ ռոք խումբ Metallica-ի հինգերորդ ստուդիո ալբոմն է։ Այն թողարկել է Elektra Records-ը 1991 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Ձայնագրման սեանսները տեղի են ունեցել  One on One ձայնագրման ստուդիայում Լոս Անջելեսում ութ ամսվա ընթացքում, երբ Metallica-ն հաճախ համաձայնության չէր գալիս իրենց նոր պրոդյուսեր Բոբ Ռոքի հետ։ Ալբոմը փոփոխեց խմբի երաժշտությունը թրեշ մետալից՝ նրանց նախորդ ալբոմների ոճից, ավելի դանդաղ, ավելի ծանր, և ավելի նուրբ հնչյունների։

Metallica ալբոմը խթանեց Metallica խմբի մի շարք ճանապարհորդությունները։ Նրանք նաև թողարկեցին հինգ երգեր ալբոմի աճը խթանելու համար։ Enter Sandman, The Unforgiven, Nothing Else Matters, Wherever I May Roam, և Sad but True երգերը դասվել են խմբի լավագույն ճանաչված երգերի շարքին։ Don't Tread on Me երգը նույնպես թողարկվել է ռոք ռադիոյում ալբոմի թողարկումից անմիջապես հետո, սակայն երգը կոմերցիոն թողարկում չի ստացել։

*Metallica-ն* արժանացել է քննադատների լայն արձագանքին և դարձել է խմբի լավագույն վաճառվող ալբոմը։ Այն առաջին տեղն է զբաղեցրել տասը երկրներում և չորս շաբաթ շարունակ զբաղեցրել է Billboard 200-ի առաջին հորիզոնականը,դարձնելով այն Metallica-ի առաջին ալբոմը, որը գլխավորում է ալբոմների հիթ-շքերթը. Աշխարհում ավելի քան 30 միլիոն վաճառված օրինակներով *Metallica-ն* ամենավաճառվող ալբոմներից մեկն է ամբողջ աշխարհում, և նաև Միացյալ Նահանգներում ամենաշատ վաճառվող ալբոմներից մեկն է Nielsen SoundScan-ի հետախուզման պահից սկսած։ Ալբոմը որակավորվել է 16× platinum Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի կողմից 2012 թվականին, և վաճառվել է ավելի քան տասնվեց միլիոն օռինակ Միացյալ Նահանգներում, լինեկով առաջին ալբոմը SoundScan-ի ժամանակաշրջանում այդիսի արդյունք գրանցած։

Metallica-ն կատարել է *Metallica* ալբոմը ամբողջությամբ 2012 թվականի Եվրոպական Black album շրջագայության ժամանակ. 2020 թվականին ալբոմը զբաղեցրել է 235-րդ հորիզոնականը *[[Rolling Stone]]-ի* Բոլոր ժամանակների 500 լավագույն ալբոմները ցուցակում։ 2019 թվականի դեկտեմբերին, *Metallica-ն* դարձավ Ամերիկայի պատմության չորրորդ թողարկումը, որը հատեց *Billboard* 200-ի 550 շաբաթվա նշաձողը. Այն նաև դարձավ պատմության մեջ երկրորդ ամենաերկարը ցուցակում տեղ զբաղեցրած ավանդական անվանումը միայն նախորդելով Pink Floyd-ի *[[The Dark Side of the Moon]]*-ին (1973),և երկրորդը որ անցկացրեց 550 շաբաթ ալբոմների աղյուսակում։

## Նախադրյալներ և ձայնագրություն
*Metallica*-ի ձայնագրության ժամանակ խմբի երգերը հիմնականում գրել են ֆրոնտմեն Ջեյմս Հեթֆիլդը և թմբուկահար Լարս Ուլրիխը և Հեթֆիլդը եղել է երգերի հեղինակը: Դուետը հաճախակի ստեղծագործում էր Ուլրիխի տանը Բերքլիում, Կալիֆորնիա։ Շատ երգերի մտահաղացումներ և գաղափարների հեղինակ են նաև սոլիստ Կիրկ Հեմմետը և բաս կիթառահար Ջեյսոն Նյուսթեդը:Օրինակ, Նյուսթեդը գրել է  My Friend of Misery-ի հիմնական ռիֆը, որը ի սկզբանե նախատեսված էր լինել գործիքային, ինչը ներառված էր Metallica-ի նախորդ բոլոր ալբոմներում։ Երգերը գրվել են երկու ամսում1990-ականների կեսերին. որոշ երգերի գաղափարներ ծագել են Damaged Justice շրջագայության ընթացքում։ Metallica-ն տպավորված էր  Բոբ Ռոքի, Mötley Crüe-ի *[[Dr. Feelgood (album)|Dr. Feelgood]]-*ի (1989) վրա արված պրոդյուսերային աշխատանքով և որոշեց վարձել նրան իրենց ալբոմի վրա աշխատելու համար։ Ի սկզբանե խմբի անդամները շահագրգռված չէին, որ Ռոքը զբաղվի ալբմի պրոդյուսինգով, բայց փոխեցին իրենց որոշումը։ Ուլրիխն ասել է. «Մենք զգում ՝ինք որ դեռ ունեինք մեր լավագույն ռեկորդը մեզանում, և Բոբ Ռոքը կարող է օգնել մեզ այն ստեղծելու հարցում»։

Ալբոմի չորս դեմո ձայնագրությունները թողարկվել են 1990 թվականի Օգոստոսի 13-ին. Enter Sandman, The Unforgiven, Nothing Else Matters և Wherever I May Roam. Առաջատար երգը՝ Enter Sandman-ը,  առաջին երգն է որ գրվեց և վերջինը, որ ունեցավ երգի տեքստ։ 1990 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ձայնագրվել է Sad but True երգի դեմո տարբերակը։ 1990 թվականի հոկտեմբերին, Metallica-ն սկսեց ձայնագրել One on One Ձայնագրման ստուդիայում Լոս Անջելեսում, Կալիֆորնիա, ալբոմը ձայնագրելու նպատակով, և նաև Little Mountain Sound Ստուդիայում Վանկուվերում, Բրիտանական Կոլումբիա, մոտ մեկ շաբաթ։ 1991 թվականի հունիսի 2-ին ձայնագրվել է Holier than Thou դեմո տարբերակը։ Ձայնագրության մասին Հեթֆիլդը նշել է. «Այն, ինչ մենք ուզում էինք, կյանքի զգացողությունն էր։ Նախկինում Լարսը և ես կազմել ենք  ռիթմային հատվածները առանց Կիրկի և Ջեյսոնի։ Այժմ ես ցանկանում էի, որ մենք փորձենք կատարել ստուդիայում որպես միավորված խումբ։ Դրա շնորհիվ կարողանում ես ամեն ինչին մատների արանքով նայել և ավելի շատ դրական լիցքեր ես ստանում»։

Քանի որ Ռոքը առաջին անգամ էր աշխատում Metallica-ի հետ, նա զանազան տարբերակներով օգնեց խմբին ալբոմը ստեղծելու հարցում․ նա խնդրեց անդամներին երգերը ձայնագրել միմյանց հետ համագործակցելով, ոչ թե առանձին տարբեր վայրերում։ Նա նաև առաջարկեց երգերը ձայնագրել կենդանի տարբերակով և Հեթֆիլդին օգտագործել ներդաշնակ վոկալներ։ Ռոքն ակնկալում էր, որ աշխատանքը խմբի հետ հեշտ կլինի, սակայն բախվում էր խնդիրների, որոնց հաջորդում էին ալբոմի վերաբերյալ հաճախակի վիճաբանությունները։ Ռոքը ցանկանում էր, որ Հեթֆիլդը ավելի լավ երգի բառեր գրեր և համարում էր իր աշխատանքը Metallica-ի հետ հիասթափեցնող։ Քանի որ խումբը պերֆեկցիոնիստ էր, Ռոքը պնդում էր, որ նրանք շարունակեն ձայնագրել այնքան, մինչր ստանան ցանկալի արդյունքը։ Ալբոմը վերամշակվել է երեք անգամ և արժե մեկ միլիոն դոլլար։ Խնդրահարույց թողարկումը համնկնեց այն բանի հետ, որ Ուլրիխը, Հեմմետը և Նյուսթեդը բաժանվեցին իրենց կանանցից․ Հեմմետի խոսքով սա ազդեց իրենց կատարման վրա և իրենք «փորձում էին ձախողման այս զգացումը և արտահայտել երաժշտության մեջ՝ դրանից որևէ օգուտ ստանալու նպատակով»։

Ռոքը ձևափոխեց Metallica-ի ձայնագրման ծանոթ ընթացակարգը, սակայն աշխատանքը այնքան սթրեսային էր, որ Ռոքը կտրուկ որոշեց այլևս երբեք խմբի հետ չաշխատել։ Խմբի և պրոդյուսերի միջև լարվածությունը տեղ է գտել *Metallica-ի կյանքի մեկ ուկես տարին* և *Դասական* ալբոմներում, *Metallica – Metallica* փաստավավերագրական ֆիլմում, որը բացահայտում է Metallica-ի ինտենսիվ ձայնագրման գործընթացը։ Չնայած խմբի և Ռոքի միջև եղած տարաձայնություւններին, նա շարունակեց աշխատել Metallica-ի հետ մինչև 2003 թվականին *[[St. Anger]]* ալբոմի ստեղծումը։ *St. Anger-ի՝* Metallica-ի չորրորդ և վերջին ալբոմի ստեղծումից հետո, որը արել է Ռոքը, խմբի 1500 երկրպագուներ առցանց ստորագրահավաք են արել, որի նպատակն էր, որ խումբը հրաժարվի Ռոքի հետ աշխատել, քանի որ նրանց խոսքով Ռոքը մեծ ադեցություն ուներ խմբի երաժշտության վրա։ Ռոքի խոսքով այդ ստորագրահավաքը ցավ է պատճառել իր երեխաներին․ նա հավելել է․ «Երբեմն անգամ մեծագույն մարզչի հետ թիմը պարտվում է։ Դու պետք է թարմ միս բերես այնտեղ»։

## Կազմում և բառեր
Ըստ Ռոլլինգ Սթոունզի անդամ Ռոբերտ Փալմերի՝ «Հաճախ տեմպը փոխարինվում էր մեկ րոպեում ավելի դանդաղ զարկերով (BPM), ինչը ավելի էր ընդլայնում երաժշտությունը և արտահայտչականությունը»։ Ալբոմը փոխեց խմբի երաժշտական ուղղվածությունը թրեշ մետալից, որը եղել է նախորդ չորս ստուդիո ալբոմներիի ուղղվածությունը դեպի հարդ ռոք, որը սակայն պահպանել էր թրեշ մետալի մի շարք առանձնահատկություններ։ Շատ երկրպագուներ գտնում էին, որ ալբոմը անցում է հին թողարկված տարբերակներից դեպի ավելի դանդաղ, նախորդներին զիջող տարբերակի, որտեղ հին և նոր Metallica-ները տարբերվում են մեկը մյուսից։ Այնպիսի գործիքներ, ինչպիսիք են թավջութակը, սիմֆոնիկ նվագախումբը, սովորաբար հարդ ռոք երաժշտության մեջ չեն գործածվում, սակայն Ռոքի պնդումով օգտագործվել են Nothing Else Matters և The Unforgiven երգերում։ Ռոքը նաև բարձրացրել է բաս կիթառի ձայնը, ինչը գրեթե անունկնդրելի էր նախորդ՝  *[[...And Justice for All (album)|...And Justice for All]]* ալբոմում։ Նյուսթեդն ասել է, որ իր բաս կիթառով փորձել է ստեղծել իրական հանգավորված հատված, ոչ թե միատոն հնչյուններ։ Նյուսթեդը նշում է, որ Ռոքի շնորհիվ կարողացել է գտնել այնպիսի հնչյուն, որը չի խլացնի թմբուկի ձայնը կամ չի միախառնվի կիթառի ցածր հնչողությամբ հատվածի հետ, ինչը Նյուսթեդը պնդում էր, որ իր համար միշտ մեծ խնդիր է եղել։ Ուլրիխը փորձում էր խուսափել Փիրթի աճող պարադիդլներից, քանի որ այն ձանձրալի էր կենդանի կատարման համար, և օգտագործում էր ավելի պարզ հնչյուններ, որոնք նման էին  Ռոլլինգ Սթոունզ խմբի անդամներ  Չարլի Ուոթսի and AC/DC-ի Ֆիլ Ռադի հնչյուններին։

Խումբը ավելի պարզ մոտեցում էր ցուցաբերում մասամբ այն պատճառով, որ *...And Justice for All* ալբոմի երգերը շատ երկար էին և բարդ։ Հեթֆիլդն ասաց, որ ռադիոեթերում երգերի կատարումը ամենևին էլ իրենց նպատակը չէր, քանի որ զգում էին, որ ՙՙմենք արդեն իսկ ստեղծել ենք մահու չափ երկար երգի ֆորմատը՚՚ և համարում էին, որ երգերը ընդամենը երկու ռիֆով ստեղծելը լավ փոփոխություն է, ՙորի համար պահանջվել է երկու րոպե, որպեսզի հասկանան իմաստը։ Ուլրիխն ավելացրել է, որ երաժշտական տեսանկյունից խումբը կաշկանդված էր «Որպես երգահան և երաժիշտ մենք մեզ ոչ ադեկվատ էինք զգում։ Դա մեզ  ստիպեց հեռուն գնալ *[[Master of Puppets]]-*ի և *Justice-*ի հարցում ինքներս մեզ արդարացնելու նպատակով։ Մենք կանենք ամեն տարօրինակություններ, որպեսզի ապացուցենք, որ մենք ընդունակ երաժիշտ և երգահաններ ենք», և Հեթֆիլդը հավելել է, որ ցանկանում էր խուսափել մոռացվելուց and․ «Նստելով և մտահոգվելով՝ արդյոք մարդիկ կհավանեն ալբոմը, պետք է գրել հստակ երգ, բայց վերջում ստացվում է այնպես, որ գրում ես ինչ-որ մեկի համար։ Բոլորը տարբեր են։ Եթե բոլորրը նույնը լինեին, ապա չափազանց ձանձրալի կլիներ»։

*Metallica-*ի երգերը, որոնք գրել է Հեթֆիլդը, բնույթով շատ ավելի անձնական էին և ինքնաճանաչողական, քան նախորդ ալբոմներինը․ Ռոքի խոսքով Հեթֆիլդի գրած երգերը դարձել էին բնույթով ավելի վստահ, և նա ոգեշնչվում էր Բոբ Դիլանից, Բոբ Մառլիից, և Ջոն Լենոնից։ Ըստ AllMusic-ի անդամ Քրիս Թրուի, Enter Sandman-ը «Մղձավանջների և դրանց հետևանքների մասին է»։ The God That Failed երգը Հեթֆիլդի մոր՝ քաղծկեղից մահվան և նրա Քրիստոնեական գիտության հավատքի մասին է, ինչը նրան հետ էր պահում դեղորայք գտնելուց։ Nothing Else Matters սիրային երգ է նվիրված Հեթֆիլդի ընկերուհուն, որը նա գրել է շրջագայության ընթացքում։ Հեթֆիլդի խոսքով ալբոմի լիրիկական թեմաները ավելի ինքաճանաչղական էին, քանի որ նա ցանկանում էր ստեղծել «երգի բառեր, որի շուրջ խմբի բոլոր անդամները կգամ ընդհանուր հայտարարի, սակայն մենք չորս տարբեր անհատականություններ ենք։ Հետևաբար, միակ տարբերակը շաչրունակելն էր»։

## Մատուցում
Metallica-ն շատ քննարկումներ է ունեցել ալբոմի վերնագրի շուրջ․ անդամները մտածում էին անվանել այն «*Five*» կամ օգտագործել երգերից մեկի վերնագիրը, բայց ի վերջո ընտրեցին համանուն, քանի որ նրանք ցանկանում էին «պահել այն հասարակ»։ Ալբոմի շապիկին՝ վերևի ձախ անկյունում, պատկերված է խմբի լոգոտիպը, իսկ ներքևի աջ անկյունում Գադսդենի դրոշի տեսքով ոլորված օձ։ Նախնական թողարկկման համար երկու նշաններն էլ դաջված էին, այնպես որ դրանք հազիվ էին երևում սև ֆոնի վրա, ինչի արդյունքում Metallica-ին շնորհվեց «Սև ալբոմ» մականունը։ Հետագա և ներկայիս թողարկումների համար երկու նշաններն էլ պատկերված են մուգ մոխրագույն գույնով, որպեսզի ավելի հստակ երևան։ Գադսդենի դրոշի կարգախոսը՝ «Մի՛ կառչիր ինձանից» (**անգլերեն**՝ «Don't thread on me»), նաև ալբոմի երգերից մեկի վերնագիրն է։ Ծալված, առանց էջերի բուկլետը նկարագրում է խմբի անդամների դեմքերը սև ֆոնին պատկերված։ Երգի բառերը և գծանշված նոտաները նույնպես պատկերված են մոխրագույն ֆոնի վրա։ Շապիկը հիշեցնում է Spinal Tap-ի *[[This Is Spinal Tap (album)|Smell the Glove]]* ալբոմը, որի մասին խումբը կատակելով հիշատակում է *[[A Year and a Half in the Life of Metallica|Metallica-յի կյանքի մեկ ու կես տարին]]* փաստավավերագրական ֆիլմում։ Spinal Tap խմբի անդամները երևում են ֆիլմում և հարցնում են Metallica-ին դրա մասին, ինչին Լարս Ուլրիխը պատասխանում է, որ իրականում նրաննք ոգեշնչվել էին բրիտանական Status Quo ռոք խմբից, քանի որ նրանց *[[Hello! (album)|Hello!]]* ալբոմի շապիկը նույխպես սև էր։

## Մարքեթինգ և վաճառքներ
Enter Sandman երգը թողարկվել է 1991 թվականի հուլիսի 29-ին որպես *Metallica-ի*  առաջատար սինգլ․ Այն զբաղեցրել է  ''Billboard'' Hot 100 շքերթի 16-րդ հհորիզոնականը և ստացել է պլատինում որակավորում Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի (RIAA) կողմից։ Հաջորդող սինգլը՝ «Don't Tread on Me», թողարկվել է գովազդային նպատակով բայց չի ներառվել ցուցակում։ Հաջորդ սինգլը՝  The subsequent single «The Unforgiven», թոփ 40-ի հիթն էր․ Ավստրալիայում այն գլխավորել է թոփ 10 շքերթը։

*Metallica*-ն թողարկվել է 1991 թվականի օգոստոսի 12-ին և խմբի առաջին ալբոմն է, որը  ''Billboard'' 200-ի շքերթում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը, առաջին շաբաթում 598,000 օրինակ վաճառելով։ Այն որակավորվել է պլատինում երկու շաբաթում և երկու հաջորդող շաբաթներ անց է կացրել ''Billboard'' 200-ի առաջին հորիզոնականում։ Միաժամանակ ավելի շատ սինգլներ են թողարկվել, որոնց հետագայում սպասում էր հաջողություն։  «Nothing Else Matters»-ը Մեծ Բրիտանիիայում և Իռլանդիայում գրավել է 6-րդ հորիզոնականը, և «Wherever I May Roam»-ը գլխավորել է թոփ 2-ը Hot Mainstream Rock Tracks սինգլների շքերթում, չնայած 1993 թվականին լույս տեսած «Sad but True» երգը  1998 թվականին *Billboard* Hot 100-ի շքերթը զբաղեցրել է ընդամենը մեկ շաբաթ։ Գրեթե բոլոր սինգլները ուղեկցվում են տեսահոլովակներով․ Ուեյն Այշամի գլխավորած «Enter Sandman» գովազդային ֆիլմն արժանացել է MTV Video երաժշտական մրցանակի որպես լավագույն ռոք վիդեո  1992 թվականի MTV Video Music Awards-ում։

Միջազգային տեսանկյունից *Metallica-*ն նույնպես հաջողություն գրանցեց։ Այն առաջին տեղն է զբաղեցրել Մեծ Բրիտանիայի ալբոմների աղյուսակում և երկու անգամ արժանացել է  պլատինում որակավորման Ֆոնոգրամաների արտադրողների բրիտանական միության (BPI) կողմից՝ Մեծ Բրիտանիայում 600,000 օրինակ վաճառելու համար։ *Metallica-*ն գլխավորել է աղյուսակները Ավստրալիայում, Կանադայում, Գերմանիայում,  Նոր Զելանդիայում,  Նորվեգիայում, Նիդերլանդներում, Շվեդիայում և Շվեյցարիայում։ Այն նաև հասել է մինչև թոփ հնգյակին Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում և Ճապոնիայում, ինչպես նաև թոփ տասնյակին Իսպանիայում։ Ալբոմը չկարողացավ հասնել թոփ քսանին Իռլանդիայում՝ զբաղեցնելով 27-րդ հորիզոնականը։ Երաժշտության ձայնագրման ընկերությունների ավստրալիական միությունը (ARIA) որակավորել է ալբոմը 12 անգամ պլատինում։ Այն արժանացել է հուշատախտակների Երաժշտական ձայնագրման ընկերությունների կանադական միության  (CRIA) Recorded Music NZ-ի կողմից (RMNZ) մեկ միլիոն հարյուր հիսուն հազար օրինակ թողարկելու համար։

488 շաբաթ անց կացնելով US *Billboard* 200-ի շերթում, *Metallica*-ն հաստատվեց որպես երրորդ ամենաերկարը շարքը համալրած ալբոմ  Նիլսենյան SoundScan-ի ճամանակաշրջանում Փինք Ֆլոյդի *[[The Dark Side of the Moon]]-*ից Քերոլ քինգի *[[Tapestry (Carole King album)|Tapestry]]-*ից հետո։ 2009 թվականին այն գերազանցեց Շանայա Թվեյնի *[[Come On Over]]* ալբոմին որպես  *SoundScan*-ի ժամանակաշրջանում լավագույն վաճառք ապահոված ալբոմ, որը հատեց 16 միլիոն օրինակի վաճառքի շեմը, և 16,4 միլիոն օրինակների վաճառքը 2016 թվականին, *Metallica-ն*  is the Միացյալ նահանգներում լավագույն վաճառք ապահոված ալբոմն է սկսած  since Nielsen SoundScan-ի ժամանակաշրջանից 1991 թվականին։ Այդ քանակությունից 5,8 միլիոն օրինակ վաճառվել է կասետային տարբերակով։ Ալբոմը երբեք 1000 օրինակից պակաս վաճառք չի ունեցել մեկ շաբաթում և շեմը տեղափոխել է մեկ շաբաթում միջինում 5,000 օրինակ վաճառքի 2016  թվականին։ *Metallica-ն* 2012 թվականին որակավորվել է 16 անգամ պլատինում Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի (RIAA) կոմից 16 միլիոն օրինակ Միացյալ Նահանգներ տեղափոոխելու համար։ *Metallica-*ն վաճառել է 31 միլիոն օրինակ ամբողջ աշխարհում ֆիզիկական լրատվամիջոցների շնորհիվ։ *Metallica*-ի բոլոր հինգ սինգլները՝ Enter Sandman, The Unforgiven, Nothing Else Matters, Wherever I May Roam և Sad but True դասվել են ''Billboard'' Hot 100-ի շարքին։

### Շրջագայություններ
[աջից|մինի|Metallica-ի «Of Wolf and Man» երգի կենդանի կատարումը 2008 թվականին Լոնդոնի [O2 արենայում։]]
1991 թվականին չորրորդ անգամ Metallica-ն որպես Monsters of Rock-ի անդամ, հանդես է եկել փառատոնի ժամանակ։ Շրջագայության վերջին համերգը տեղի է ունեցել 1991 թվականի Սեպտեմբերի 28-ին Մոսկվայի Տուշինոյի օդանավակայանում․ այն նկարագրվում է որպես «Խորհրդային Միության պատմության մեջ առաջին անվճար բացօթյա արևմտյան ռոք համերգը», որին մասնակցել է 150,000-500,000 մարդ։ Որորշ ոչ պաշտոնական տվյալներով մասնակիցների քանակը գերազանցել է 1,600,000-ը։ Առաջին շրջաայության կոնկրետ նպատակը ալբոմի աճը խթանելն էր, Wherever We May Roam Շրջագայությունն ընդգրկում էր Ֆրեդդի Մերկուրիի հիշատակին նվիրված համերգին մասնակցություն, որին Metallica-ն կատարել է քիչ թվով երգեր, որոնք էին Enter Sandman, Sad but True, և Nothing Else Matters սինգլները, որի հետ մեկտեղ Հեթֆիլդը կատարել է Քուինի Stone Cold Crazy երգը խմբի անդամներ  Ջոն Դիքոնի, Բրայան Մեյի, և Ռոջեր Թեյլորի, ինչպես նաև Բլեք Սաբաթ խմբի հիմնադիր և կիթառահար Թոնի Այոմիի հետ։ Շրջագայության առաջին համերգներից մեկի ժամանակ բեմի հատակը փլուզվեց։ 1992 թվականի հունվարի 13-ին և 14-ին Սան Դիեգոյում ցուցադրությունները հետագայում թողարկվեցին «Live Shit: Binge & Purge» հավաքածուի մեջ, մինչդեռ շրջագայությունը և ալբոմը տեղ են գտել «Metallica-ի կյանքի մեկ ու կես տարին» փաստավավերագրական ֆիլմում։

Metallica-ի «Wherever We May Roam» շրջագայությունը նաև համընկավ Guns N' Roses խմբի  Use Your Illusion շրջագայության հետ։ 1992 թվականի օգոստոսի 8-ին Հեթֆիլդը ստացավ երկրորդ և երրորդ աստիճանի այրվածքներ թևերի, ձեռքերի, դեմքի և ոտքերի շրջանում Մոնրեալում ցուցադրության ժամանակ Guns N' Roses/Metallica Stadium Tour-ի համահեղինակային շրջագայության ընթացքում։ Շրջագայությունն ընդգրկում էր հրարվեստ, որը տեղադրված էր բեմի վրա։ Հեթֆիլդը պատահաբար ընկել է հրավառությունից արձակված 12 ոտնաչափ (3,7 մ) կրակի մեջ՝ «Fade to Black» երգի կենդանի կատարման ժամանակ։ Պատահարից քիչ անց շոուն ընդհատվեց, ինչից հետո Guns N' Roses-ը երկրպագուների վատ արձագանքի ներքո սկսեց իր համերգը։ Նյուսթեդի խոսքով Հեթֆիլդի մաշկը «փրփրում էր ինչպես *[[The Toxic Avenger (1984 film)|Թունավոր վրիժառուն]]* ֆիլմում»։ Շրջագայությունը վերսկսվեց օգոստոսի 25-ին Ֆինիքսում և չնայած Հեթֆիլդը կարող էր երգել՝ նա չէր կարող մինչև շրջագայության ավարտը կիթառ նվագել։ Կիթառի տեխնիկ Ջոն Մարշալը, ով նախկինում ռիթմ կիթառ էր նվագում և հանդես էր  գալիս Metal Church-ում, այժմ հանդես էր գալիս ապաքինվող Հեթֆիլդի փոխարեն։ Սկզբում նախատեվում էր, որպեսզի Sepultura խմբի անդամ բրազիլացի երաժիշտ Անդրեաս Քիսսերը միանա խմբին, սակայն Մարշալին միանգամից ընտրեցին։

Մեխիկոյում շոուները 1993 թվականի փետրվար և մարտ ամիսներին «Nowhere Else to Roam» շրջագայության ժամանակ նկարահանվել են և մի փոքր ուշ արդեն թողարկվել է խմբի առաջին հավաքածուի շարքում, որը լույս է տեսել 1993 թվականի նոյեմբերին և վերնագրվել է «*Live Shit: Binge & Purge»*։ Հավաքածուն իր մեջ ներառում է երեք կենդանի համերգների սկավառակներ, երեկ տանը նկարահանված վիդեոներ, և մեկ ժողովածու, որում ներառված են հավելվածներն ու նամակները։ 2002 թվականի նոյեմբերին լույս տեսած սեղմ տարբերակում  ընդգրկված են 2 DVD սկավառակներ,որոնցից առաջինը նկարահանվել է Սան Դիեգոյում «Wherever We May Roam» շրջագայության ժամանակ, և վերջինը՝ Սիեթլում «Damaged Justice» շրջագայության ժամանակ։ «*Binge & Purge»*-ի փաթեթավորումը հիշեցնում է ստվարաթղթե տուփ, որը նախատեսված է ճանապարհորդական սարքավորումներ տեղափոխելու համար։ Հավաքածուն պարունակում էր նաև «Snakepit» շրջագայության մուտքի տոմսի վերստեղծված օրինակը, ինչպես նաև «Scary Guy» լոգոյի ստվարաթղթե ցուցանակը։ Մեխիկոյում շոուների ժամանակ խումբը նաև առաջին անգամ հանդիպեց ապագա անդամ  Ռոբերտ Տրուխիլիոյին, ով այդ ժամանակ Suicidal Tendencies խմբի անդամն էր։

Վերջնական շրջագայությունը՝ Shit Hits the Sheds Tour-ը, ընդգրկում էր Woodstock '94-ում տեղի ունեցած համերգը, որին հաջորդել է Nine Inch Nails-ի ու Աերոսմիթի համերգները օգոստոսի 13-ին 350,000-անոց ամբոխի մասնակցությամբ։ Այնպիսի երգեր, ինչպիսիք են «Enter Sandman»-ը, «Nothing Else Matters»-ն ու «Sad but True»-ն, մեկընդմիշտ դրոշմվեցին Metallica-ի համերգների ծրագրերում իրար հաջորդող շրջագայությունների ժամանակ։ Այնուամենայնիվ, այլ երգեր, ինչպիսիք են «Holier than You»-ն, «The God That Failed»-ը, «Through the Never»-ն ու «The Unforgiven»-ը այլևս չեն ընդգրկվել 1995 թվականից հետո մինչև 2000-ական թվականները, երբ «St. Anger» ալբոմի թողարկումից հետո Metallica-ին միացավ Ռոբերտ Տրուխիլիոն և նրանք սկսեցին հանդես գալ առավել ընդլայնված համերգային ծրագրով։

Ալբոմի համար նախատեսված շրջագայությունից հետո Metallica-ն դատակայն հայց է ներկայացրել Elektra Records-ի դեմ, ինչի նպատակն էր դադարեցնել խմբի պայմանագիրը ընկերության հետ՝ իրենց շնորհելով գլխավոր ձայնագրությունների սեփականությունը։ Խումբն  հիմնվում էր Խումբը հիմնավորել է իր պահանջը ըստ Կալիֆորնիայի աշխատանքային օրենսգրքի,  որը թույլ է տալիս աշխատակիցներին յոթ տարի հետո խզել անձնական ծառայությունների մատուցման պայմանագիրը։ Metallica-ն հայցադիմումը ներկայացնելուց հետո ամբողջ աշխարհում վաճառել է 40 միլիոն օրինակ։ Metallica-ն իր լեյբլի հետ տասը տարուց ավել ունեցել է համագործակցության պայմանագիր, սակայն առաջնորդվել է 1984 թվականի սկզբնական պայմանագրի պայմաններով, որն ապահովում էր ռոյալթիի համեմատաբար ցածր՝ 14% դրույքաչափ։ Խմբի անդամների խոսքով նրանք գնացել էին այս քայլին, քանի որ երկմտում էին Ռոբերտ Մորգադոյի որոշման շուրջ, քանի որ վերջինս հրաժարվում էր նրանց հետ կնքել նոր պայմանագիր, ըստ որի խումբը կհամագործակցեր Բոբ Կրասնովի հետ, որը քիչ անց դադարեց լեյբլում իր աշխատանքը . Elektra-ն արձագանքեց խմբին հակընդդեմ հայց ներկայացնելով, սակայն 1994 թվականի դեկտեմբերին  Warner Music Group-ի Միացյալ նահանգների նախագահ Դագ Մորիսը դատական հայցը կասեցնելու դիմաց առաջարկեց նոր եկամտաբեր պայմանագիր, ինչն ավելի շահութաբեր էր քան Կրասնովի հետ նախկինում կնքած պայմանագիրը։ 1995 թվականի հունվարին երկու կողմերը հրաժարվեցին իրենց հայցադիմումներից և կնքեցին գաղտնիության պահպանման համաձայնագիր։ Metallica-ն ալբոմը կատարել է 2012 European Black Album շրջագայության ամբողջ ընթացքում։

## Քննադատական ընդունելություն և հիշատակ
Metallica-ն արժանացավ համատարած գովասանքի հարդ ռոք լրագրողների, այնպես էլ զանգվածային լրատվամիջոցների կողմից, այդ թվում նաև NME-ն, Նյու Յորք Թայմսը և *[[The Village Voice]]-ը*։ *[[Entertainment Weekly]]* շաբաթաթերթում Դեյվիդ Բրաունն այն անվանել է «ռոքի նշանավոր արագ-մետալ ցիկլոն» և հավելել, որ «Metallica-ն կարող է նոր ժանր հորինել՝ պրոգրեսիվ թրեշ»։ *[[Q (magazine)|Q]]* ամսագրի մենեջեր Մարկ Քուպերը գտնում էր, որ ալբոմը խոուսափում էր մետալի անփույթ մետաֆորներից և նոր փայլուն թողարկումներից. նա խոսքով «Metallica-ին հաջողվել է վերականգնել այն ինտենսիվությունը, որն առաջացել է Black Sabbath-ի դեպքում նախքան մետալը սիրահարվել է իր սեփական կլիշեներին»։ *[[Select (magazine)|Select]]* ամսագրից Դեյվիդ Կավաննան հավատում էր, որ ալբոմին պակասում էր արհեստականությունը և որ այն «հաճելիորեն բնական էր»։ *[[Spin (magazine)|Spin]]* ամսագրի իր ակնարկում Ալեք Ֆոգը գտնում էր, որ երաժշտական հարմոնիաները վառ կերպով էին կատարվում և ասել է, որ Metallica-ն ցուցադրում է իր «նոր բազմակողմանիությունը» այնպիսի երգերում, ինչպիսիք են «The Unforgiven» և «Holier than Thou» երգերը։ Ռոբերտ Փալմերը, որ հանդիսանում էր *[[Rolling Stone]]*-ի խմբագիրը, ասել է, որ մի շարք երգեր հնչում են ինչպես «դասական հարդ ռոքը» և բացառությամբ Don't Tread on Me երգը, Metallica-ն «հասուն բայց միևնույն ժամանակ յուրօրինակ ռոք ն ռոլլի բացառիկ օրինակ է»։ Այն ժամանակ Metallica-ի ալբոմների իր ուղեցույցում *[[Chicago Tribune]]* թերթի խմբագիր  Գրեգ Քոթը առաջարկեց ալբոմի գաղափարը որպես «հիանալի տարբերակ Metallica-ի նորեկների համար, որպեսզի սկսեն ավելի հակիրճ և պայթյունավտանգ երգերով կատարումը»։

Որոշ քննադատներ ունեին վերապահումներ։ Ջոնաթան Գոլդդը *[[Լոս Անջելես Թայմս]]ում* նշել է, քանի որ Metallica-ն «բավականին լավ» էր ընդունում փոփ զգայունությունը, կար զգացում որ խումբն «այլևս սիրահարված չէր ալբոմում իր ձայնի հնարավորություններին», որը հազիվ ընդունվեց «մետալի պաշտամունքի» կողմից, ինչպես Բոբ Դիլանի անցումը էլեկտրո երաժշտությանը 1960-ականների կեսերին։ Առավել քննադատո More քննադատական էր Ռոբերտ Քրիստգաուն, ով The Village Voice-ի համար իր «Սպառողների ուղեցույցում» գրել էր, որ «Ջեյմս Հեթֆիլդին դուրս հանեց իր թշվառությունից՝ ալբոմի հինգ պիեսներում», և որ նրա կարծիքով «յուրաքանչյուր երգի հետ կյանքն ավելի էր կարճանում»։ Իր 2000 թվականի հավաքածուում՝ Քրիստգաուի սպառողների ուղեցույցում, Քրիստգաուն ավելի ուշ *Metallica-*ին տվել է «անպիտանի» գնահատական՝ պնդելով, որ այն «վատ ձայնագրություն է, որը հազիվ թե արժանի է հետագայում քննարկման*»*։

Հետագա գնահատականները դրական էին։ Հետադարձ հոդվածում *[[Kerrang!]]* ամսագիրը նշել է, «*Metallica-*ն այն ալբոմն է, որը խմբին դուրս մղեց մետալի արվարձաններից և ուղղորդեց դեպի իրական համաշխարհային ռոք գերաստղերի թագավորություն»։  *[[Melody Maker]]-*ի  խոսքով խմբի միտումնավոր շեղումը թրեշ ոճից, որն արտահայտված էր «*...And Justice for All*»-ում, «*Metallica-ն* ավելի դանդաղ էր, պարզ և հավանաբար ավելի ծանր էր քան այն, ինչի վրա նրանք նախկինում աշխատել են»։ BBC Music-ի իր ակնարկում Սիդ Սմիթը նշել է, որ չնայած խմբի հավատարիմ երկրպագուները նրանց մեղադրում էին վաճառվելու մեջ, Metallica-ն իր նախկին ալբոմների ոճից անցում կատարեց և կերպարանափոխվեց «մետալի պաշտամունքի աստծուց իրական ռոք աստղի»։ *[[Classic Rock (magazine)|Classic Rock]]* ամսագիրն անվանեց դա «Metallica-ի երկար և հաջողակ կարիերայի կատարյալ կուլմինացիա» և ալբոմը վերագրեց որպես 1990-ական թվականների հետգրանջյան երաժշտության ոգեշնչում և համոզում երաժշտական ոլորտին, որպեսզի մետալը ընդունվի ինչպես զանգվածային ճանաչում ունեցող ժանր։ Հեղինակ և փիլիսոփա Թոմաս Ուոքերը 2020 թվականին գրել է. «Նրա կատարելությունը ​«անհատական» գաղափարներն երաժշտության տեսքով ամփոփելու և դրանք համաշխարհային լսարանին հասցնելու գործում իսկապես եզակի է»։ Սթիվ Հյուին AllMusic-ից կարծում էր, որ Metallica-ի հանրաճանաչումը ոգեշնչել է այլ սփիդ-մետալ խմբերին նույնպես  ավելի պարզ, ոչ այնքան պրոգրեսիվ երգեր կատարելու։ Նա դա համարում էր «լավ, բայց ոչ այնքան հիանալի ալբոմ, որի լավագույն պահերը արժանի էին հարդ ռոքի թագին, բայց որի մոտեցումը նաև նախանշում էր ստեղծագործական անկում Metallica-ի համար»։

*[[The Independent]] օրաթերին տված իր հարցազրույցում*  Metallica-ի կենսագիր Փոլ Սթեննինգը բացատրեց, որ Metallica-ն ստեղծել է «հնչյուն, որն այնքան էլ դժվար չէր կատարել, հատկապես թրեշ մետալ խմբի համար»։

Iron Maiden-ի վոկալիստ Բրյուս Դիքինսոնն ասել է, որ Metallica-ն պետք է գովասանքի արժանանա այն բանի համար, որ «օգտվել է հնարավորությունից, որն առաջ է եկել, ռիսկի է դիմել և արժանավայել կերպով ստացել հսկայական մրցանակներ», և ալբոմի շնորհիվ իրենց ունեցած ձեռքբերումները չպետք է թերագնահատվեն։ Նա նաև կիսվել է իր մտքերով դրա մասին որպես «այն հիմնավորված ալբոմներից մեկը, որում ամեն ինչ ճիշտ է արված։ Այն չափազանց լավ է հովանավորված, և այդ ալբոմի յուրաքանչյուր նոտան հսկողության տակ է։ Ես հիանում եմ նրանով, թե ինչպես նրանք դա արեցին, ինչպես աշխատեցին երգերի հետ և ինչքան արդյունավետ դա եղավ․ այն անկասկած օգնեց մետալը դարձնել համաշխարհային մակարդակով ճանաչված»։

Metallica-ի 30-րդ ամյակը տոնելու նպատակով The Metallica Blacklist վերնագրով 53 երգից բաղկացած ալբոմ է թողարկվել 2021 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։ Ալբոմում տեղ են գտել տարբեր ոճերում Metallica-ի երգերի կատարումները ավելի քան 50 արտիստների մասնակցությամբ։ Ալբոմի ամբողջ հասույթը փոխանցվել է խմբի «All Within My Hands» հիմնադրամին, ինչպես նաև յուրաքանչյուր մասնակցող արտիստի բարեգործական կազմակերպությանը։

### Պարգևատրումներ
1991 թվականին Metallica*-*ն զբաղեցրել է ութերորդ հորիզոնականը Pazz & Jop-ում, որն իրենից ներկայացնում է ամերիկացի քննադատների ամենամյա հարցում ամբողջ երկրի մասշտաբով, որը հրապարակել է The Village Voice-ը, որպես լավագույն ալբոմ։ Melody Maker ամսագրի 1991 թվականի դեկտեմբերի տարվա լավագույն ալբոմների ցուցակում  այն դասել է 16-րդ հորիզոնականում։ 1992 թվականին ալբոմն արժանացել է Գրեմիի մրցանակի որպես լավագույն մետալ կատարում։ 2000 թվականին Քոլին Լարկինի Բոլոր Ժամանակների 1000 Լավագույն ալբոմների ցուցակում զբաղեցրել է 88-րդ հորիզոնականը։ 2012 թվականին Ռոլլինգ Սթոունը իր՝ Բոլոր Ժամանակների 500 լավագույն ալբոմների շարքում *Metallica-ն* դասել է 255-րդ հորիզոնականում, և հետագայում՝ 2020 թվականին, 235-րդ հորիզոնականում իր թարմացված ցուցակում։ Այն նաև դասվել է 25-րդ հորիզոնականում ամսագրի «Բոլոր ժամանակների 100 լավագույն մետալ ալբոմների» շարքում (2017 թվականին)։ *Spin-*ը դասակարգել է այն 52-րդ հորզոնականում «90-ականների լավագույն 90 ալբոմների» շարքում (1999 թվականին), հետևյալ նախաբանով․ «Այս ձայնագրության ադամանդե մեղեդիները խմբի մելամաղձոտ կիթառի ակորդները վերածեցին մեղեդային, ռադիոընդունիչ փամփուշտների և բալլադների»։ *Metallica-*ն հայտնվել է Q ամսագրի 2000 թվականի «Բոլոր ժամանակների լավագույն մետալ ալբոմների» շարքում․ ամսագրի խոսքով ալբոմը «փոխակերպեց խմբին մետալի պաշտամունքի հերոսներից դեպի համաշխարհային գերաստղների՝  բերելով նրանց անկասկած ուժի կատարելագործում»։ 1999 թվականին *Metallica-ն* Billboard Music Award-ում հաղթեց տարվա ալբոմի ցանկ նոմինացիայում։

## Երգերի ցուցակ

* Վինիլային ձայնասկավառակների թողարկումներում 1-3-րդ երգերը A կողմում էին, 4-6-րդ երգերը՝ B կողմում, 7-9-րդ երգերը՝ C կողմում, իսկ 10-12-րդ երգերը՝ D կողմում։

## Վերաթողարկումներ
*Metallica-ն վերաթողարկվել է մի քանի անգամ*, այդ թվում 2008, 2010, և  2014 թվականներին։ Իր 30-րդ ամյակը նշելու կապակցությամբ 2021 թվականի սեպտեմբերի 10-ին թողարկվել է վերամշակված տարբերակը։ Ալբոմը վերամշակել է Բոբ Լյուդվիգը Գեյթվեյի արվեստանոցում, իսկ ամբողջ բովանդակությունը վերահսկել է գործադիր պրոդյուսեր Գրեգ Ֆիդելմանը։ Սահմանափակ քանակով արկղերի հավաքածու է թողարկվել, որն ընդգրկում էր 180 գրամ քաշով LP և CD  սկավառակներ, 3 կենդանի կատարումների սկավառակներ, 14 CD և DVD սկավառակներ, որոնք ներառում էին չթողարկված երգեր և այլ տարբեր ապրանքներ։

## Անձնակազմ
Հղումները վերցված են ալբոմի նշումներից։

**Metallica**

* Ջեյմս Հեթֆիլդ – վոկալ, ռիթմ-կիթառ, ակուստիկ կիթառ, սոլո կիթառ «Nothing Else Matters» երգում
* Կիրկ Հեմմետ – սոլո կիթառ
* Ջեյսոն Նյուսթեդ – բաս կիթառ
* Լարս Ուլրիխ – թմբուկներ, հարվածային գործիքներ

**Այլ երաժիշտներ**

* Մայքլ Քեյմեն – նվագախմբային կարգավորումներ «Nothing Else Matters»-ի համար

**Արտադրություն**

* Բոբ Ռոք – հովանավորում
* Ջեյմս Հեթֆիլդ– հովանավորում
* Լարս Ուլրիխ– հովանավորում
* Ռենդի Ստաուբ – օպերատոր
* Մայք Թասսի – օպերատորի օգնական
* Ջորջ Մարինո – մշակում
* Բոբ Լյուդվիգ – 2021 թվականի վերամշակում

## Աղյուսակներ

### Շաբաթվա ցուցակներ

### Տարեվերջի ցուցակներ

### Տասնամյակի վերջի ցուցակներ

## Վկայագրումներ և վաճառքներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Կատեգորիա:Metallica
Կատեգորիա:Metallica խմբի ալբոմներ
Կատեգորիա:Ռոք ալբոմներ