Լորդ Ջիմ (վեպ)

**«Լորդ Ջիմ»**, Ջոզեֆ Քոնրադի վեպ, որն ի սկզբանե հրատարակվել է որպես շարք «Բլեքվուդս Մագազին» ամսագրում՝ 1899 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1900 թվականի նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Պատմության վաղ և առանցքային իրադարձությունը անախորժության մեջ հայտնված ուղևորատար նավի լքումն է անձնակազմի կողմից, որի անդամների թվում էր նաև երիտասարդ բրիտանացի նավաստի Ջիմը: Նա հրապարակայնորեն դատապարտվում է այս արարքի համար, և վեպը հետևում է նրա հետագա փորձերին՝ հաշտվելու ինքն իր և իր անցյալի հետ, ինչպես նաև գտնելու փրկություն ու հաշտություն։

1998 թվականին «Ժամանակակից գրադարան» հրատարակչությունը «Լորդ Ջիմը» դասակարգեց 85-րդ տեղում՝ 20-րդ դարի 100 լավագույն անգլալեզու վեպերի իր ցանկում:

## Սյուժեի ամփոփում
Վնասվածքից ապաքինվելով՝ Ջիմը աշխատանք է փնտրում «Պատնա» շոգենավի վրա, որը տեղափոխում էր 800 «խիստ հավատքի ուխտավորների» դեպի Կարմիր ծովի նավահանգիստներից մեկը։ Նա աշխատանքի է ընդունվում որպես առաջին օգնական։ Մի քանի օր հանդարտ նավարկությունից հետո, գիշերը նավը բախվում է ինչ-որ բանի, և միջնապատը սկսում է ուռչել ջրագծի տակ։ Նավապետ Գուստավը կարծում է, որ նավն արագ կխորտակվի. Ջիմը համաձայնում է նրա հետ, սակայն ցանկանում է մինչ այդ ուղևորներին տեղավորել սակավաթիվ փրկանավակների մեջ։ Նավապետը և անձնակազմի երկու այլ անդամներ մտածում են միայն իրենց փրկելու մասին և պատրաստվում են իջեցնել մակույկը։ Ղեկակալները մնում են իրենց տեղերում, քանի որ հակառակն անելու հրաման չէին ստացել։ Ճակատագրական պահին Ջիմը նավապետի հետ թռչում է մակույկի մեջ։

Մի քանի օր անց նրանց վերցնում է մի հեռացող շոգենավ։ Նավահանգիստ հասնելուն պես նրանք տեղեկանում են, որ «Պատնան» և դրա ուղևորները բարեհաջող տեղ են հասել ֆրանսիական ռազմածովային նավի անձնակազմի կողմից։ Նավն ու ուղևորներին լքելու նավապետի գործողությունները հակասում են ծովային օրենսգրքին, և անձնակազմը հրապարակայնորեն պարսավանքի է ենթարկվում։ Երբ մյուս տղամարդիկ լքում են քաղաքը նախքան մագիստրատի դատարանի գումարումը, Ջիմը մնում է միակ անձնակազմի անդամը, ով ցուցմունք է տալիս։ Բոլորը զրկվում են նավարկելու վկայականներից։ Բրայերլին՝ անբասիր հեղինակություն ունեցող մի նավապետ, ով դատարանի հանձնաժողովի անդամ էր, դատավարությունից օրեր անց անհասկանալի պատճառով ինքնասպանություն է գործում։

Նավապետ Չարլզ Մարլոուն ներկա է գտնվում դատավարությանը և հանդիպում է Ջիմին, ում վարքագիծը նա դատապարտում է, սակայն երիտասարդը հետաքրքրում է նրան։ Մեղքի զգացումից տանջվելով՝ Ջիմը խոստովանում է իր ամոթը Մարլոուին, ով նրա համար բնակության վայր է գտնում իր ընկերոջ տանը։ Ջիմին այնտեղ ընդունում են, սակայն նա հանկարծակի հեռանում է, երբ տանն աշխատելու է գալիս մի ինժեներ, ով նույնպես լքել էր նավը։

Այնուհետև Ջիմը աշխատանք է գտնում որպես նավային մատակարարի գործակատար Արևելյան Հնդկաստանի նավահանգիստներում՝ միշտ հաջողության հասնելով գործում, բայց հանկարծակի հեռանալով, երբ «Պատնայի» միջադեպի հիշողությունը հասնում է իրեն։ Բանգկոկում նա ներքաշվում է ձեռնամարտի մեջ։ Մարլոուն հասկանում է, որ Ջիմին նոր կարգավիճակ է պետք՝ մի բան, որը նրան հեռու կտանի ժամանակակից նավահանգիստներից և կպահի զբաղված, որպեսզի վերջապես կարողանա մոռանալ իր մեղքը։

Մարլոուն խորհրդակցում է իր ընկերոջ՝ Սթայնի հետ, ով տեսնում է, որ Ջիմը ռոմանտիկ է և կշռադատում է նրա կացությունը։ Սթայնն առաջարկում է Ջիմին դառնալ իր առևտրային ներկայացուցիչը կամ գործակալը Պատուսանում՝ մի գյուղում, որը գտնվում է առևտրից մեծամասամբ կտրված հեռավոր կղզու վրա։ Ջիմը գտնում է, որ սա հենց այն է, ինչ իրեն անհրաժեշտ էր։

Մալայացիների և Բուգիսների բնակավայր մուտք գործելու սկզբնական դժվարություններից հետո, Ջիմին հաջողվում է վաստակել նրանց հարգանքը՝ ազատելով նրանց ավազակ Շերիֆ Ալիի կողոպուտներից և պաշտպանելով տեղի կոռումպացված մալայացի առաջնորդ Ռաջա Տունկու Ալանգից: Նա ամուր կապ է ստեղծում Սթայնի բուգիս ընկերոջ՝ Դորամինի և նրա որդու՝ Դայն Վարիսի հետ։ Իր առաջնորդության համար մարդիկ նրան անվանում են «Տուան Ջիմ» կամ Լորդ Ջիմ:

Ջիմը նաև շահում է խառնածին երիտասարդ կնոջ՝ Ջուելին սերը և զգում է իրեն «գրեթե... բավարարված»։ Մարլոուն մեկ անգամ այցելում է Պատուսան՝ Ջիմի այնտեղ հայտնվելուց երկու տարի անց, և տեսնում է նրա հաջողությունը։ Ջուելը չի հավատում, որ Ջիմը կմնա, քանի որ իր հայրը լքել էր մորը. նրան չեն հանգստացնում վստահեցումներն առ այն, որ Մարլոուն կամ որևէ այլ օտարերկրացի չի գա նրան իրենից խլելու համար։

Նրա մայրը մինչ մահը ամուսնացած էր Կորնելիուսի հետ, ում նախկինում Սթայնը տվել էր գործակալի պաշտոնը՝ ի նպաստ կնոջ։ Կորնելիուսը ծույլ, նախանձ և դաժան մարդ է, ով դաժանորեն է վերաբերվում իր խորթ դստերը և գողանում է Սթայնի կողմից վաճառքի համար ուղարկված պաշարները։ Նա հեռացվում է իր պաշտոնից Ջիմի գալուստով և չարացած է նրա դեմ դրա համար։

«Ջենտլմեն» Բրաունը՝ իր չարագործություններով տխրահռչակ ծովահեն նավապետը, նավարկում է դեպի Պատուսան իր փոքրաթիվ անձնակազմով, որը սովամահության եզրին էր։ Տեղի պաշտպանությունը, որը գլխավորում էր Դայն Վարիսը, կարողանում է թույլ չտալ թալանչիներին կողոպտել գյուղը և նրանց շրջափակման մեջ է պահում, քանի դեռ Ջիմը կղզու խորքերում էր։

Երբ Ջիմը վերադառնում է, Բրաունը խաբեությամբ շահում է նրա գթասրտությունը։ Ջիմը տատանվելով բանակցում է, որպեսզի թույլ տա նրանց անարգել լքել Պատուսանը, սակայն հիշեցնում է Բրաունին, որ գետով դեպի ծով տանող երկար ճանապարհը հսկվելու է զինված մարդկանց կողմից։ Կորնելիուսը տեսնում է Ջիմից ազատվելու իր հնարավորությունը։ Նա Բրաունին հայտնում է մի կողմնակի ջրանցքի մասին, որը թույլ կտա շրջանցել պաշտպանական կետերի մեծ մասը։ Բրաունը նավարկում է այդ ուղիով՝ ճանապարհին կարճ ժամանակով կանգ առնելով, որպեսզի վրեժխնդրությունից դրդված դարանակալի ու հարձակվի պաշտպանների վրա։

Ի թիվս այլոց, սպանվում է նաև Դայն Վարիսը։ Բրաունը շարունակում է նավարկությունը՝ հետևում թողնելով Կորնելիուսին։ Ջիմի օգնականը՝ Թամբ Իթամը, սպանում է Կորնելիուսին իր դավաճանության համար։ Ջիմը հուսահատվում է, երբ ստանում է իր մտերիմ ընկեր Վարիսի մահվան լուրը։ Նա հնազանդվում է իր ավելի վաղ տված խոստմանը, որ ոչ մի գյուղացի չի տուժի, և որոշում է չփախչել։ Ջուելը, ով ցանկանում էր, որ Ջիմը հարձակվեր Բրաունի և նրա նավի վրա, վշտահար է և աղաչում է նրան պաշտպանվել ու երբեք չլքել իրեն։

Այնուհետև Ջիմը գնում է ուղիղ Դորամինի մոտ և ամբողջ գյուղի առջև պատասխանատվություն է ստանձնում նրա միակ որդու մահվան համար։ Սրտաբեկ Դորամինը օգտագործում է իր կայծքարային ատրճանակները, որոնք նրան նվիրել էր Սթայնը, և մահապատժի է ենթարկում Ջիմին՝ կրակելով նրա կրծքին։

Իր սովորական երթուղով անցնելիս՝ Մարլոուն այս իրադարձությունից մի քանի օր անց ժամանում է Սթայնի տուն, որտեղ գտնում է Ջուելին և Թամբ Իթամին ու փորձում է հասկանալ, թե ինչ է պատահել։ Ջուելը մնում է Սթայնի պաշտպանության տակ, ով կանխազգում է իր սեփական մահը։

## Կերպարներ
* Մարլոու. Առևտրային նավատորմի նավապետ, ով օգնում է Ջիմին նրա անկումից հետո՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչպես «մեզնից մեկը» կարող էր զուրկ լինել նավաստիներին հատուկ քաջությունից և դատողությունից։ Մարլոուն նաև Քոնրադի երեք այլ ստեղծագործությունների պատմողն է՝ «Խավարի սիրտը», «Երիտասարդություն» և «Շանս»:
* Ջիմ. Երիտասարդ քահանայի որդի, ով նվիրվում է ծովին՝ վերապատրաստվելով առևտրային ծառայության համար այն ժամանակաշրջանում, երբ շոգենավերը սկսում էին փոխարինել առագաստանավերին: Նա երազում է հերոսական արարքների մասին: Նա ուժեղ, բարձրահասակ, շեկ բրիտանացի է, ում կյանքի պատմությունը պատմում է Մարլոուն:
* Նավապետ Գուստավ. «Պատնա» նավի նավապետը՝ Գերմանիայում ծնված մի ավստրալացի, ում հետաքրքրում է միայն այս նավից ստացվող եկամուտը և բոլորովին չի մտահոգում իր՝ որպես նավապետի պատիվը։ Նա հսկայական կառուցվածք ունեցող մարդ է։ Նա հրամայում է մեխանիկներին ազատել մակույկը, որպեսզի իրենք լքեն նավը։ Ափ դուրս գալուց հետո, իմանալով, որ նավն իրենցից շուտ է տեղ հասել, նա հասկանում է, որ իր վկայականը չեղարկվելու է, և հեռանում է՝ այլևս երբեք չհայտնվելով։
* Նավի մեխանիկներ. Երեք տղամարդ, ովքեր ապահովում են շոգեկաթսայի աշխատանքը։ Նրանցից մեկը Ջորջն է, ով սրտի կաթվածից մահանում է «Պատնա» նավի վրա, երբ մյուսները լքում են այն։ Մյուսը հետագայում պատահաբար հայտնվում է այն նույն վայրում, որտեղ ապրում էր Ջիմը՝ ստիպելով վերջինիս փախչել։ Երրորդը լիովին հարբում է և մնում հիվանդանոցում։
* Մոնտեգյու Բրայերլի. Անթերի հեղինակություն ունեցող նավապետ առևտրային նավատորմում։ Նա անդամակցում է դատարանին, որը քննում է «Պատնա» նավի անձնակազմի գործը, և Մարլոուին ասում է, որ Ջիմը պետք է ինչ-որ տեղ թաքնվի, քանի որ նա այլևս երբեք չի կարող աշխատել որպես նավաստի։ Դատավարությունից մի քանի օր անց այս գերազանց մարդը («իրոք, եթե դուք լինեիք Արևելքի և Արևմուտքի կայսրը, դուք չէիք կարող անտեսել ձեր ստորադասությունը նրա ներկայությամբ», Գլուխ 6) ինքնասպանություն է գործում՝ ծովում ցատկելով իր նավից և չթողնելով ոչ մի բացատրություն։
* Սթայն. «Սթայն և Կո» ընկերության ղեկավարը, Մարլոուի ընկերը և երկար ու հետաքրքիր կյանք ունեցող մի մարդ։ Նա հաջողության է հասել Արևելքում իրականացվող առևտրի ոլորտում՝ հավաքելով ապրանքներ հոլանդական գաղութային տարածքների տարբեր նավահանգիստներից և բնակություն հաստատելով իր հայրենի Բավարիայից հեռու՝ 1848 թվականի ապստամբությունների ժամանակ կրած պարտությունից հետո։ Նա սովորել է լեպիդոպտերոլոգիա (թիթեռնաբանություն), որը դարձել է նրա կրքոտ հոբբին՝ բերելով նրան մեծ հեղինակություն գիտական հայտնագործությունների այս դարաշրջանում Եվրոպայի իր գործընկերներին ուղարկված բազմաթիվ նմուշների շնորհիվ։ Նա ամուսնացած էր և ուներ երեխա, որոնց երկուսին էլ կորցրել էր հիվանդության պատճառով։ Նա ակնթարթորեն հասկանում է Ջիմի խառնվածքը։
* Ջուել. Հոլանդա-մալայացի կնոջ և մի սպիտակամորթ եվրոպացու դուստր, ով լքել էր նրանց և ում անունը երբեք չի նշվում։ Նրա խորթ հայրը Կորնելիուսն է։ Նրա մայրը մահացել է Ջիմի հետ հանդիպումից մեկ կամ երկու տարի առաջ։
* Կորնելիուս. «Սթայն և Կո» ընկերության նախկին գործակալը, ով այդ պաշտոնն ստացել էր իր կնոջ շնորհիվ, ումով Սթայնը հիանում էր: Նա զուրկ է բարոյական սկզբունքներից, ծույլ է և դաժան: Նա Մալակկայի պորտուգալացի է: Երբ Ջիմը փոխարինում է նրան, նա չի լքում տարածքը և իր համար որևէ օգտակար զբաղմունք չի գտնում: Նա գաղտնի համագործակցում է թալանչի Բրաունի հետ՝ Ջիմին սպանելու նպատակով, ինչը նրան անուղղակիորեն հաջողվում է այն բանից հետո, երբ Բրաունի մարդիկ սպանում են Դայն Վարիսին : Կորնելիուսին սպանում է Թամբ Իթամը, ով հարձակումից հետո տեսնում է նրան և հասկանում, թե ինչ դեր է նա խաղացել այդ ամենում:
* Դը Յոնգը վեպի այն կերպարներից է, որը ներկայացնում է Ջիմի կյանքի «թափառական» փուլի ավարտը։ Նավային մատակարարի մոտ աշխատելը Ջիմի վերջին փորձն էր հարմարվելու քաղաքակիրթ աշխարհին, նախքան նա կվերջնականացներ իր որոշումը՝ մեկնելու մեկուսացված Պատուսան:
* Դորամին. Պատուսանի բուգիս ժողովրդի տարեց առաջնորդը և իր միակ որդու՝ Դայն Վարիսի հայրը: Նա Սթայնի ընկերն էր, և բաժանվելիս նրանք փոխանակվել էին նվերներով. Դորամինը Սթայնին մատանի էր նվիրել, իսկ Սթայնը Դորամինին՝ ատրճանակներ: Նա դառնում է Ջիմի դաշնակիցը:
* Դայն Վարիս. Դորամինի միակ որդին. իր ժողովրդի երիտասարդ, ուժեղ և անձնվեր առաջնորդը: Նա դառնում է Ջիմի մտերիմ ընկերը:
* Շերիֆ Ալի. Տեղի ավազակ, ով պատուհաս էր Պատուսանի բոլոր բնակիչների համար՝ նրանցից գումար կորզելով և գողանալով բերքն ու պաշարները: Նա պարտվում է Ջիմին, սակայն չի սպանվում:
* Ռաջա Տունկու Ալանգ. Պատուսանի մալայացի առաջնորդը, ով գերի էր վերցրել Ջիմին՝ երկիր նրա առաջին մուտքի ժամանակ։ Ջիմը փախչում է՝ սկսելով այնտեղ իր կյանքը սեփական պայմաններով։
* Թամբ Իթամ. Մալայացի ծառա և Ջիմի հավատարիմ թիկնապահը:
* «Ջենտլմեն» Բրաուն. Ժամանակակից ծովահենների անձնակազմի դաժան նավապետ, ով սպանում է, որովհետև կարող է, և կյանքում հաջողության չի հասել: Նա ունի վատ վիճակում գտնվող նավ և իրեն նման մարդկանցից կազմված անձնակազմ, երբ Պատուսանի մոտակայքում սննդի պակաս է զգում: Նա գետով բարձրանում է դեպի գյուղ, որը հաջողությամբ ստիպում է նրան նահանջել մոտակա բլրի գագաթը: Հեռանալիս Բրաունը հրամայում է վրեժխնդիր հարձակում գործել Պատուսանի պաշտպանների վրա՝ սպանելով Դայն Վարիսին, ինչն էլ հանգեցնում է Ջիմի կյանքի վերջին: Մարլոուն հանդիպում է հիվանդ Բրաունին Բանգկոկում՝ նրա մահից անմիջապես առաջ, և լսում է այդ հանդիպման պատմությունը Բրաունի տեսանկյունից:

## Պատմական իրադարձությունների ակնարկներ
Պատմաբանները ենթադրում են, որ «Լորդ Ջիմ» վեպի սկզբնական իրադարձությունը մասամբ հիմնված է նավը լքելու իրական դեպքի վրա: 1880 թվականի հուլիսի 17-ին բրիտանական «Ջեդդա» առևտրային նավը Սինգապուրից նավարկեց դեպի Պենանգ և Ջեդդա՝ տեղափոխելով 778 տղամարդու, 147 կնոջ և 67 երեխայի: Ուղևորները Մալայան նահանգների մուսուլմաններ էին, ովքեր մեկնում էին Մեքքա՝ հաջի (սուրբ ուխտագնացության):

Եղանակային վատ պայմանների պատճառով «Ջեդդան» սկսեց ջուր լցվել: Նավի իրանի մեջ մեծ ճեղք առաջացավ, ջուրն արագորեն բարձրացավ, և նավապետն ու սպաները լքեցին խիստ թեքված նավը: Նրանց վերցրեց մեկ այլ նավ և հասցրեց Ադեն, որտեղ նրանք պնդեցին, թե ուղևորները հարձակվել են երկու մեխանիկների վրա, և նավը խորտակվել է վատ եղանակի պատճառով: Անձնակազմը լքել էր ուխտավորներին:

Սակայն 1880 թվականի օգոստոսի 8-ին ֆրանսիական մի շոգենավ «Ջեդդան» քարշ տվեց Ադեն, և նավում գտնվող ուխտավորները ողջ մնացին: Դրան հաջորդեց պաշտոնական հետաքննություն՝ ճիշտ այնպես, ինչպես վեպում։

Ջիմի կերպարի ներշնչանքի աղբյուրը «Ջեդդայի» առաջին օգնական Ագուստին «Օսթին» Պոդմոր Ուիլյամսն էր, ում գերեզմանը Սինգապուրի Բիդադարի գերեզմանատանը գտել է Գևին Յանգը իր «Քոնրադին փնտրելիս» գրքում։ Ճիշտ այնպես, ինչպես վեպում, Ուիլյամսը ստեղծեց նոր կյանք իր համար՝ վերադառնալով Սինգապուր և դառնալով հաջողակ նավային մատակարար։

Քոնրադը հնարավոր է նաև կրած լինի բնագետ Ալֆրեդ Ռասել Ուոլեսի 1869 թվականի «Մալայան արխիպելագ» աշխատության ազդեցությունը, որը պատմում է նրա ճանապարհորդությունների և Հարավարևելյան Ասիայի կղզիների տեղաբնիկ ժողովուրդների մասին։ Սթայնի կերպարը հիմնված է Ուոլեսի վրա։ Վեպի երկրորդ մասը որոշ չափով հիմնված է Սարավակի առաջին ռաջա՝ Ջեյմս Բրուքի կյանքի վրա. ինչպես հենց ինքը՝ Քոնրադն է նշում Մարգարետ Բրուքին ուղղված իր նամակում. «Այն գիրքը («Լորդ Ջիմը»), որն արժանացել է Ձեր հավանությանը, մեծապես ներշնչված է առաջին ռաջայի ձեռնարկման պատմությամբ...»։ Բրուքը Հնդկաստանում ծնված անգլիացի արկածախնդիր էր, ում 1840-ականներին հաջողվեց իշխանության գալ և անկախ պետություն հիմնել Սարավակում, որը գտնվում է Բորնեո կղզում։ Այնուամենայնիվ, որոշ քննադատներ կարծում են, որ հորինված Պատուսանը նախատեսված էր լինել ոչ թե Բորնեոյի, այլ Սումատրայի մի մասը։

## Ճանաչում
1998 թվականին «Ժամանակակից գրադարան»-ի խորհուրդը «Լորդ Ջիմը» դասեց 85-րդ տեղում՝ 20-րդ դարի 100 լավագույն անգլալեզու վեպերի ցանկում։ 1999 թվականին ֆրանսիական Le Monde թերթն իր ընթերցողների շրջանում անցկացրեց մրցույթ՝ պարզելու, թե 20-րդ դարի 200 վեպերից որոնք են նրանք լավագույնս հիշում: Տասնյոթ հազար պատասխանների արդյունքում կազմվեց վերջնական ցանկը, որտեղ «Լորդ Ջիմը» զբաղեցրեց 75-րդ հորիզոնականը: Ամբողջական ցանկը հասանելի է Le Monde-ի «Դարի 100 գրքերը» բաժնում (անգլերեն տարբերակով), ինչպես նաև ֆրանսիական Վիքիպեդիայում։

## Քննադատական ​​մեկնաբանություն
Վեպը բաղկացած է երկու հիմնական մասից. առաջինը՝ Ջիմի սայթաքումն է «Պատնա» նավի վրա և դրան հաջորդած անկումը, իսկ երկրորդը՝ արկածային պատմություն է Ջիմի վերելքի և պատմության գագաթնակետի մասին հորինված Պատուսան քաղաքում, որը ենթադրաբար Ինդոնեզական արխիպելագի մի մասն է: Հիմնական թեմաները պտտվում են երիտասարդ Ջիմի ներուժի շուրջ («նա մեզնից մեկն էր»,— ասում է պատմողը՝ Մարլոուն), ինչն էլ ավելի է սրում նրա անկման դրաման ու ողբերգությունը, նրան հաջորդած պայքարը՝ ինքն իրեն քավելու համար, և Քոնրադի հետագա ակնարկները, որ բնավորության անձնական թերությունները գրեթե անկասկած ի հայտ կգան համապատասխան խթանի դեպքում: Քոնրադը, խոսելով իր կերպարի՝ Սթայնի միջոցով, Ջիմին անվանեց ռոմանտիկ կերպար, և իրոք, «Լորդ Ջիմը» թերևս Քոնրադի ամենառոմանտիկ վեպն է։

Քոնրադի նկարագրական ոճի քնարականությունից բացի, վեպն աչքի է ընկնում իր բարդ կառուցվածքով։ Վեպի հիմնական մասը պատմվում է Մարլոուի կողմից մի խումբ ունկնդիրների համար, իսկ վերջաբանը ներկայացված է Մարլոուի նամակի տեսքով։ Մարլոուի պատմության շրջանակներում այլ կերպարներ նույնպես պատմում են իրենց սեփական պատմությունները՝ ներդրված երկխոսությունների միջոցով։ Այսպիսով, վեպում իրադարձությունները նկարագրվում են մի քանի տեսանկյուններից և հաճախ՝ ոչ ժամանակագրական կարգով։

Ընթերցողին թողնված է Ջիմի ներքին հոգեբանական վիճակի մասին տպավորություն կազմել՝ հիմնվելով այս բազմաթիվ արտաքին տեսանկյունների վրա: Որոշ քննադատներ (օգտագործելով դեկոնստրուկցիայի մեթոդը) պնդում են, որ դա անհնար է, և որ Ջիմը պետք է հավերժ մնա առեղծված, մինչդեռ այլոք փաստարկում են, որ գոյություն ունի բացարձակ իրականություն, որն ընթերցողը կարող է ընկալել, և որ Ջիմի գործողությունները կարող են ենթարկվել էթիկական դատողության:

Գոյություն ունի նաև վերլուծություն, որը ցույց է տալիս վեպում առկա իմաստային հաստատուն օրինաչափությունը և ներքին միասնությունը, որի մասին նշել է հենց ինքը՝ Քոնրադը: Ինչպես նա գրել է իր հրատարակչին «Լորդ Ջիմն» ավարտելուց չորս օր անց. այն «մեկ իրավիճակի զարգացում է, իրականում միայն մեկի՝ սկզբից մինչև վերջ»: Վեպում ներթափանցած է մի մետաֆիզիկական հարց, որն օգնում է միավորել այն. արդյո՞ք «կործանարար տարերքը», որը Տիեզերքի «ոգին» է, ունի մտադրություն (և ավելին՝ չարամիտ մտադրություն) որևէ կոնկրետ անհատի նկատմամբ, թե՞ այն, ընդհակառակը, անխտիր է, անկողմնակալ և անտարբեր: Որպես հետևանք՝ այդ հարցի պատասխանից է կախված այն աստիճանը, թե որքանով կարող է տվյալ անհատը պատասխանատու համարվել իր արածի կամ չարածի համար: Այս հարցի կամ դրա հետևանքների վերաբերյալ տարբեր պատասխաններ են տրվում վեպի մի քանի կերպարների և ձայների կողմից:

Առաջին մասի ամենագետ պատմողը դատավարության մասին նկատում է. «Նրանք փաստեր էին ուզում: Փաստե՛ր: Նրանք նրանից փաստեր էին պահանջում, ասես փաստերը կարող էին որևէ բան բացատրել»: Ի վերջո, Ջիմը մնում է առեղծվածային, կարծես մշուշի միջից նշմարված. «այն մշուշի, որտեղ նա երևում էր հետաքրքիր, եթե ոչ շատ մեծ՝ լողացող ուրվագծերով. մի հետնապահ, որն անմխիթարաբար տենչում է իր համեստ տեղը շարքերում... Հենց այն ժամանակ, երբ մենք փորձում ենք ըմբռնել մեկ այլ մարդու մտերիմ կարիքը, մենք հասկանում ենք, թե որքան անհասկանալի, տատանվող ու մշուշոտ են այն էակները, որոնք մեզ հետ կիսում են աստղերի տեսարանն ու արևի ջերմությունը»: Միայն Մարլոուի պատմության միջոցով է, որ Ջիմը կենդանանում է մեզ համար. երկու տղամարդկանց միջև հարաբերությունները դրդում են Մարլոուին «պատմել ձեզ պատմությունը, փորձել ձեզ փոխանցել, այսպես ասած, հենց դրա գոյությունը, դրա իրականությունը՝ պատրանքի պահին բացահայտված ճշմարտությունը»:

Վեպի հետգաղութային մեկնաբանությունները, թեև այնքան ինտենսիվ չեն, որքան «Խավարի սիրտը» (Heart of Darkness) ստեղծագործության դեպքում, մատնանշում են նմանատիպ թեմաներ երկու վեպերում էլ. գլխավոր հերոսն իրեն տեսնում է որպես «քաղաքակրթական առաքելության» (civilising mission) մի մաս, և պատմությունը ներառում է մի «հերոսական արկած»՝ Նոր իմպերիալիզմի դարաշրջանի գագաթնակետին: «Ակնհայտ զուգահեռներ կան «Լորդ Ջիմի» Պատուսանի հատվածի և «Խավարի սիրտը» վեպի միջև. թե՛ Ջիմը, թե՛ Կուրցը ձեռներեց սպիտակամորթ եվրոպացիներ են, ովքեր իշխում են տեղաբնիկ ժողովուրդների վրա՝ յուրօրինակ հեգելյան «տիրոջ և ստրուկի դիալեկտիկայի» շրջանակներում՝ գտնվելով լեզվական, աշխարհագրական, սոցիալական և մշակութային մեկուսացման մեջ»: Քոնրադի կողմից կասկածելի անցյալ ունեցող գլխավոր հերոսի շահագործումը մեկնաբանվել է որպես գաղութատիրության դրական օգուտների վերաբերյալ նրա աճող կասկածների արտահայտություն: Գրականագետ Էլեկե Բյոմերը այս վեպը, «Դոկտոր Ջեքիլի և պարոն Հայդի» հետ մեկտեղ, դիտարկում է որպես մի աճող կասկածի մաս, թե «նախնադարյան և բարոյազրկող «այլը»» առկա է օրվա կառավարող կարգերի ներսում: Այնուամենայնիվ, ի հակադրություն Կուրցի «գազանային մոդեռնիզմի», Ջիմի երազանքը՝ ապրելու թեթև ծովագնացության մասին ռոմանտիկ գրականության կյանքով ժամանակակից արդյունաբերական դարաշրջանում, քավող է և սթափեցնող:

## Կոմիքսների ադապտացիաներ
Ջորջ Էվանսը 1950-ականներին վեպը վերածեց կոմիքսի:

## Ռադիո ադապտացիաներ
Գիրքը ադապտացվել է BBC Radio-ի համար՝ 6 մասից բաղկացած ռադիոներկայացման տեսքով:

* «Լորդ Ջիմ» (1985), ռեժիսոր՝ Քիթ Դարվիլ (Keith Darville):

## Ֆիլմերի ադապտացիաներ
Գիրքը երկու անգամ էկրանավորվել է որպես գեղարվեստական ֆիլմ.

* «Լորդ Ջիմ» (1925), ռեժիսոր՝ Վիկտոր Ֆլեմինգ (Victor Fleming):
* «Լորդ Ջիմ» (1965), ռեժիսոր՝ Ռիչարդ Բրուքս, գլխավոր դերում՝ Փիթեր Օ'Թուլ (որպես Ջիմ):

1979 թվականի հնդկական «Kaala Patthar» («Սև քար») ֆիլմն ունի «Լորդ Ջիմի» վառ արտահայտված հետքերը, որտեղ Ամիտաբհ Բաչչանը մարմնավորում է Առևտրային նավատորմի նախկին նավապետի դերը: Նա պայքարում է իր մեղքի զգացման դեմ՝ նավը լքելու և ուղևորների կյանքը վտանգի ենթարկելու համար, և դառնում է ածխահատ:

## Լորդ Ջիմին վերաբերող ակնարկներ և հղումներ այլ աշխատություններում
* Ջիմի դժբախտ նավը՝ «Պատնան», հիշատակվում է նաև Խորխե Լուիս Բորխեսի «Անմահը» պատմվածքում, իսկ ինքը՝ Լորդ Ջիմը, հիշատակվում է Բորխեսի «Այլ մահը» ստեղծագործության մեջ:
* Disney-ի «Սփուներ» կինոնկարը օգտագործել է «Լորդ Ջիմի» պատմությունը որպես ստվերային զուգահեռ և համեմատության եզր՝ ֆիլմի գլխավոր հերոսի՝ Հարրի Սփուների/Մայքլ Նորլանի (ում մարմնավորում է Ռոբերտ Ուրիխը) առջև ծառացած երկընտրանքների համար։
* Լորդ Ջիմը հիշատակվում է Հերման Վոուկի 1951 թվականի «Քեյնի ապստամբությունը» վեպի եզրափակիչ հատվածում, երբ «Քեյնի» նավապետը փորձում է հաշտվել նավը լքելու իր սեփական որոշման հետ:
* «Լորդ Ջիմը» մի նավակի անուն է, և հետագայում՝ այդ նավակի տիրոջ՝ Ռիչարդ Բլեյքի մականունը, Պենելոպե Ֆիցջերալդի 1979 թվականի Բուքերյան մրցանակակիր «Offshore» («Ափամերձ») վեպում:
* «Լորդ Ջիմը» հիշատակվում է անգլիացի երգիչ և երգահան Բեն Հովարդի «Conrad» երգում. «Դու այն նավն էիր, որ կամրջում էր / Քոնրադի պատմության մեջ / Մենք երբեք չենք լինի փոփոխությունը / Եղանակի ու ծովի համար, և դու գիտեիր դա»:
* Մեքսիկական «Ազատ սեր» ֆիլմում, որի ռեժիսորն է Խայմե Հումբերտո Հերմոսիլյոն, գլխավոր հերոսուհիները՝ Ջուլին (Ալմա Մուրիել) և Ջուլիան (Ջուլիսա), կարդում են գիրքը: Ջուլին կարդացել է առաջին կեսը, իսկ Ջուլիան՝ երկրորդը:
* Էլեն Ֆիլիերի 2018 թվականի ֆրանսիական «Կամավորը» ֆիլմում գլխավոր հերոսուհին՝ Լորա Բերը (ում մարմնավորում է Դիան Ռուսելը), գտնում է գիրքը իր վերադասի գրասեղանի մեջ և կարդում այն:
* Լեհ կոմպոզիտոր Ռոմուալդ Տվարդովսկին 1973 թվականին գրել է օպերա՝ հիմնված այս պատմության վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Արկածային վեպեր
Կատեգորիա:Բրիտանական գրականություն
Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված վեպեր
Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր