Դե Կունինգի ջնջված նկարը

**«Դե Կունինգի ջնջված նկարը»**, ամերիկացի նկարիչ Ռոբերտ Ռաուշենբերգի վաղ շրջանի աշխատանքներից: Այս կոնցեպտուալ աշխատանքը ներկայացնում է գրեթե դատարկ թղթի թերթ՝ ոսկեզօծ շրջանակի մեջ: Այն ստեղծվել է 1953 թվականին, երբ Ռաուշենբերգը ջնջել է աբստրակտ էքսպրեսիոնիստ և հոլանդա-ամերիկացի նկարիչ Վիլլեմ դե Կունինգից ստացված նկարը: Ռաուշենբերգի սիրեցյալը և գործընկեր նկարիչ Ջասպեր Ջոնսը ավելի ուշ այն շրջանակել է ոսկեզօծ շրջանակի մեջ և ավելացրել գրավոր մակագրություն՝ ընդօրինակելով Թագավորական ակադեմիայի շրջանակման ոճը և Վերածննդի նկարների և տպագրությունների վրա հանդիպող մոնոգրամները: Վերնագրի վրա գրված է. «Դե Կունինգի ջնջված նկարը, Ռոբերտ Ռաուշենբերգ, 1953»: Այն գտնվում է Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանի (SFMOMA) հավաքածուում 1998 թվականից: SFMOMA-ն աշխատանքը նկարագրում է որպես «նկար [թղթի վրա] նկարչական միջոցների հետքերով՝ պիտակով և ոսկեզօծ շրջանակով»:

Ոմանք *«Դե Կունինգի ջնջված նկարը»* համարում են նեոդադաիստական կոնցեպտուալ արվեստի գործ։ Մյուսները պնդում են, որ ջնջելու գործողությունը ընդգծում է նրա կապը «Ամերիկացի գործողության նկարիչներ» անունով հայտնի նկարիչների խմբի հետ, ինչպես այն կոդավորել է ամերիկացի քննադատ Հարոլդ Ռոզենբերգը։

## Պատմություն
Աշխատանքը ստեղծվել է Ռաուշենբերգի վաղ շրջանի մոնոքրոմ *«Սպիտակ նկարներ»* (1951) աշխատանքից հետո։ Այս ամբողջովին սպիտակ կտավների շարքից հետո Ռաուշենբերգը որոշել է պարզել, թե արդյոք արվեստի գործը կարող է ստեղծվել ամբողջությամբ ջնջման միջոցով։ Նա սկսել է իր սեփական նկարները ջնջելով, բայց զգացել է, որ արդյունքը թերի է, ուստի փնտրել է հայտնի նկարչի՝ արդեն իսկ արվեստի գործի նկար, որը կարող է ջնջել։

Նա դիմել է դե Կունինգին՝ մի նկարչի, որին հիանում էր և որը գտնվում էր իր կարիերայի գագաթնակետին, և խնդրել է մի նկար, որը կարող էր ջնջել՝ նոր արվեստի գործ ստեղծելու համար։ Դե Կունինգը Ռաուշենբերգին տվել է խիտ մշակված նկար, որը երիտասարդ նկարչի համար դժվար կլիներ ջնջել։ Ռաուշենբերգը նկարի վրա աշխատել է ավելի քան մեկ ամիս՝ օգտագործելով տարբեր ռետիններ։ Ջասպեր Ջոնսի ոսկեզօծ շրջանակը և արձանագրությունը միշտ էլ կարևոր մասեր են եղել աշխատանքի և 1976 թվականին հստակ նշվել է, որ դրանք պետք է մնան նկարի հետ ստեղծագործության բոլոր ցուցահանդեսներում։

## Գոյություն ունեցող օրինակներ
Դե Կունինգի աշխատանքի լուսանկարներ գոյություն չունեն դրա ջնջումից առաջ, սակայն 2010 թվականին SFMOMA-ն, որպես Ռաուշենբերգի հետազոտական նախագծի մի մաս, թվային պատկերներ է ստեղծել, որոնք բարելավել են հիմքում ընկած նկարի մնացած հետքերը։  Դե Կունինգի բնօրինակ նկարում պատկերված են մի քանի կերպարներ, որոնք դեմքով նայում են տարբեր ուղղություններով, այդ թվում՝ առնվազն մեկ կին, հավանաբար նկարված մատիտով և ածուխով։ Որոշ հետքեր, հնարավոր է, ջնջվել են դե Կունինգի կողմից՝ աշխատանքի սկզբնական ստեղծման ընթացքում։

Աշխատանքը, ներառյալ շրջանակը, ունի 64.1 × 55.2 × 1.3 սմ չափեր: Որոշ քննադատներ նկատել են *«Դե Կունինգի ջնջված նկարի»* կոնցեպտուալ միտումը, մինչդեռ մյուսները ջնջումը անվանել են վանդալիզմի ակտ: Սակայն դե Կունինգը նկարը տվել է Ռաուշենբերգին՝ լիովին գիտակցելով նկարչի մտադրությունը: Առանց դե Կունինգի համաձայնության այս գործողությունն ավելի հեշտությամբ կարող էր դիտվել որպես վանդալիզմ:Ֆիլիս Ուոթիսը 1998 թվականին նկարը նվիրել է SFMOMA-պն։

## Դե Կունինգի հարաբերությունը աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի հետ
Չնայած երկու տարբեր արվեստի շարժումների մասնակցելուն, Ռաուշենբերգը ճանաչել է աբստրակտ էքսպրեսիոնիստներից շատերին՝ Գրինվիչ Վիլիջի «Սիդար» պանդոկ հաճախակի այցելություններից։ Ռաուշենբերգը որոշել է դիմել Ուիլյամ դե Կունինգին և խնդրել նրանից մի նկար, որը կարող էր ջնջել։ Ռաուշենբերգը պատրաստ էր, որ Դե Կունինգը կմերժի խնդրանքը, ինչը աշխատանքը կդարձներ պերֆորմանսային ստեղծագործություն։ Ռաուշենբերգի ստեղծագործության գաղափարը բացատրելուց հետո, Դե Կունինգը որոշել է բավարարել նրա խնդրանքը և նրան տրամադրել մի նկար, որը Դե Կունինգը «կարոտելու» էր։  Հետագա տարիներին Ռաուշենբերգը շարունակել է  ստեղծել ստեղծագործություններ, որոնք ուսումնասիրում էին իր կապը աբստրակտ էքսպրեսիոնիստի, գործողությունների նկարչության և հենց Դե Կունինգի հետ։ Նրա *«Ավտոմեքենայի անվադողերի տպագրություն»* ստեղծագործությունը, որտեղ անվադողերին թանք էր քսել և վարել 21 ոտնաչափ թղթի վրայով, սովորաբար դիտվում է որպես Դե Կունինգի և վրձնի աշխատանքի ու մեքենա վարելու նրա սիրո հարգանքի տուրք։  Ռաուշենբերգի *«Ֆակտում I»* և *«Ֆակտում II»* ստեղծագործությունները ուսումնասիրում են Դե Կունինգի և նրա գործընկերների կողմից սովորաբար օգտագործվող արտահայտչական նշագրման մեթոդները:  *«Ֆակտում I»-ը* բաղկացած է խառը տեխնիկայից և թվացյալ «պատահական» նշագրումներից ու ներկի կաթիլներից: *«Ֆակտում II»* -ը *«Ֆակտում I»-* ի հաշվարկված և մանրակրկիտ վերստեղծումն է: Սա կարելի է ընկալել որպես Ռաուշենբերգի կողմից աբստրակտ էքսպրեսիոնիստների և նրանց աշխատանքի իսկությունը կասկածի տակ դնելը:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1953 աշխատություններ
Կատեգորիա:Կոնցեպտուալ արվեստ