open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վասիլի Զեմլյակ

**Վասիլի Զեմլյակ** (, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող, արձակագիր, կինոսցենարիստ։ Ուկրաինայի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Վասիլի Զեմլյակը ծնվել է Վիննիցայի մարզի Կոնյուշիվկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Հայրական կողմից ընտանիքը սերում է Չեխիայից, որտեղից էլ ապագա գրողի ապուպապերը 1874 թվականին տեղափոխվել են Ուկրաինա։ Ավարտել է չեխական յոթնամյա դպրոցը։ Առաջին բանաստեղծությունները, պատմվածքներն ու հեքիաթները գրել է դպրոցական տարիներին։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելով՝ սովորել է Խարկովի ավիացիայի ուսումնարանում։ Հայրենական պատերազմի տարիներին ծառայել է Վիննիցայի ընդհատակյա կազմակերպությունում։ 1942-1944 թվականներին եղել է Ալեքսանդր Սուվորովի անվան հեծյալ ջոկատի հրամանատար։ Ուկրաինայի ազատագրումից հետո աշխատել է շրջանային գործկոմում և թերթում։ Միաժամանակ սովորել է Ժիտոմիրի գյուղատնտեսական ինստիտուտում, այնուհետև՝ Կիևի գյուղատնտեսական ակադեմիայում։ 1958 թվականից աշխատել է մամուլում։ 1963-1966 թվականներին եղել է Կիևի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի գլխավոր խմբագիրը, ավելի ուշ ղեկավարել է կինոստուդիայի սցենարական արվեստանոցը։

Մահացել է Կիևում։ Թաղված է Բայկովե գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Զեմլյակի առաջին ստեղծագործությունները տպագրվել են 1945 թվականից։ Առանձին գրքերով հանդես է եկել 1950-ական թվականներից։
* «Հարազատ վայրեր», 1956 
* «Քարքարոտ ծանծաղուտ», 1957 
* «Ցասկոտ Ստրատիոնը», 1960 
* «Փոխգնդապետ Շիմանսկի», 1966
* «Կարապների երամը», 1971 
Զեմլյակի սցենարներով նկարահանվել են գեղարվեստական ֆիլմեր՝
* «Իմ հովտի մարդիկ»
* «Կարմիր տան նովելներ», 1964 
* «Ստրատիոնի դուստրը», 1965
* «Կիևի տարածքում», 1967 
* «Հանդգնություն», 1971

## Մրցանակներ
* «Պատվո նշան» շքանշան
* Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ

## Հիշատակ
* Կիևում՝ այն տան պատին, որտեղ աշխատել է Զեմլյակը, փակցված է նրան նվիրված հուշատախտակ։
* Բայկովե գերեզմանատանը, որտեղ թաղված է Զեմլյակը, տեղադրված է նրա կիսանդրին։

## Գրականություն
* Сценаристы советского художественного кино. - Москва, 1970. - С. 144.
* Шевченківські лауреати. 1962-2001: Енциклопедичний довідник / Автор-упорядник Микола Лабінський. - К.: Криниця, 2001. - С. 187-189.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վասիլի Զեմլյակ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Սեյդու Կեյտա (լուսանկարիչ)

**Սեյդու Կեյտա** (, ), լուսանկարիչ, ինքնուս, որ ճանաչում է ձեռք բերել 1990-ական թվականներին։

## Կենսագրություն
Սեյդու Կեյտան ծնվել է 1921 թվականին Բամակոյում՝ այդ ժամանակ Ֆրանսիական Սուդանի մայրաքաղաքում, կահույքագործի ընտանիքում։ Ծննդյան կոնկրետ թիվը հայտնի չէ։ ՍԵյդուն հետաքրքրվել է լուսանկարչությամբ 1935 թվականին, երբ իր հորեղբայրն իրեն Կոդակ Բրաունի Ֆլեշ ֆոտոապարատն էր նվիրել, որ բերել էր Սենեգալից և սկզբում եղել է սիրողական լուսանկարիչ՝ համատեղելով իր հոբին կահույքագործի աշխատանքի հետ։ Իր նկարները ընկերների, բարեկամների և հարևանների մոտ մեծ հաջողություն ունեցան, և 1948 թվականին Բամակայում նա բացեց իր ֆոտոստուդիան։ Որոշ ժամանակ անց նա դարձավ ամենամեծ պահանջարկ ունեցող լուսանկարիչը քաղաքում, իսկ իր նկարները մեծ ճանաչում ձեռք բերեցին Արևմտյան Աֆրիկայում։

Սեյդու Կեյտան մասնագիտացել է դիմանկարներում. իր աշխատանքների շրջանակներում են տարբեր տարիքի և տարբեր սոցիալական շերտերին պատկանող Բամակոյի բնակիչների անհատական, ինչպես նաև խմբային և ընտանեկան լուսանկարները։ Սեյդուն երբեք հատուկ մոդելների չի փնտրել։ Լուսանկարել է միայն նրանց, ով իրենք են եկել իր ստուդիան։ Լուսանկարների մեծ մասը բնական լուսավորվածության ներքո է արված։ Բացի այդ, Սեյդուն տնտեսելու նպատակով միշտ ընդամենը մեկ լուսանկար էր անում։ Հիմնականում Կեյտան օգտագործում էր խոշորաֆորմատ ֆոտոապարատը՝ կադրի 13х18 չափով, ինչը նրան թույլ էր տալիս որակյալ լուսանկարներ անել՝ առանց խոշորացման։ Նա պահպանում էր բոլոր նեգատիվները և իր արխիվում պահպանվել է ավելի քան 10 000 հատ։

Մինչ իր ծերությունը լուսանկարիչը երբեք չի լքել հայրենի քաղաքը. համարվում է, որ նա կատարելապես անծանոթ էր իր ժամանակաշրջանի եվրոպացի լուսանկարիչների արվեստին։ Չնայած դրան, իր լուսանկարները տարբերվում են բարձր պրոֆեսիոնալիզմով, հերոսի նկատմամբ հարգանքով և իր անհատականությունը արտահայտելու ունակությամբ։

1960-ական թվականներից սկսած՝ Սեյդու Կեյտան սկսել է աշխատել պաշտոնական ներկայացուցչական կազմակերպություններում և շուտով փակել է իր ստուդիան, սակայն շարունակել է լուսանկարել մինչև 1977 թվականը, երբ գունավոր լուսանկարը սկսել է ավելի լայն մասշտաբներ ստանալ, քան սևուսպիտակը։

Սեյդու Կեյտան մահացել է 2001 թվականին Փարիզում։

2013 թվականին Սեյդու Կեյտայի 150 աշխատանքներից բաղկացած ցուցադրությունը ներկայացվել է Մոսկվայի Մուլտիմեդիա Արվեստի թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սեյդու Կեյտայի պաշտոնական կայքը 
* Փոփոխական բնավորության մարդիկ. Իգոր Գուլինը Սեյդու Կեյտայի մասին։ "Коммерсантъ Weekend" ամսագիր, №8 (302), 06.03.2013
* Սեյդու Կեյտայի ցուցահանդես։ Մենք Մալիից ենք։ Օլգա Կաբանովա։ Վեդոմոստի, 01.03.2013

Կատեգորիա:Լուսանկարիչներ
Ասեն Տրայանով

**Ասեն Վասիլև Տրայանով** (, 7 օգոստոսի, 1885, Սլիվեն - 2 օգոստոսի, 1940, Սոֆիա), բուլղարացի ռազմական ինժեներ (բուլղարական բանակի մայոր) և քարտեզագիր, ով զբաղվել է Վենեսուելայի քիչ հայտնի ու քիչ ուսումնասիրված լեռնազանգվածների ուսումնասիրությամբ։

## Կենսագրություն
Ասեն Տրայանովը ծնվել է 1885 թվականի օգոստոսի 7-ին Բուլղարիայի Սլիվեն քաղաքում՝ դատավորի և ուսուցչուհու ընտանիքում։ Նրա ծնողները գաղթել էին Վարդարյան Մակեդոնիայից։ Եղբայրն է բանաստեղծ Թեոդոր Տրայանովը (1882-1945)։ Ասեն Տրայանովն ավարտել է ռազմական ուսումնարանը, իսկ 1906 թվականի սեպտեմբերի 19ին ստացել է պոդպորուչիկի կոչում։ Ծառայությունն սկսել է առաջին ինժեներական-սակրավորական դրուժինայում։ 1909 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ստացել է պորուչիկի կոչում։ Որպես ռազմական ինժեներ՝ Ասեն Տրայանովը ռազմական գործողությունների է մասնակցել է Առաջին և Երկրորդ Բալկանյան պատերազմների ժամանակ՝ 1912-1913 թվականներին։ 1913 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ասեն Տրայանովն ստացել է կապիտանի զինվորական կոչում։ 1915 թվականից մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազական գործողություններին․ ծառայել է Վերների շրջանում և ընդգրկված է եղել 8-րդ սակրավորական դրուժինայի կազմում։

1917 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ասեն Տրայանովն ստացել է մայորի զինվորական կոչում, իսկ պատերազմի ավարտից մեկ տարի անց ավարտել է զինվորական ծառայությունը։ Ավելի ուշ նա տեղափոխվել է Վեեսուելա, վերցրել նոր ազգանուն՝ *Տրախանես* () և ծառայության անցել Վենեսուելայի մաքսային ծառայությունում։ Ասեն Տրայանովին հանձնարարվել է կազմել երկրի հարավ-արևելքի տեղագրական քարտեզը, ինչի կատարման համար նա կազմակերպել է արշավախմբեր և մի քանի անգամ մեկնել Օրինոկո գետի մոտ գտնվող արևադարձային լեռներն ու մասամբ Գվիանական սարահարթ՝ ուսումնասիրելով Ռոռայմա լեռը («դիվական լեռ»)։

1938 թվականին Ասեն Տրայանովը վերադարձել է Սոֆիա՝ Վենեսուելայում թողնելով կնոջը և դստերը՝ Լիդիային։ Ասեն Տրայանովը ծրագրել էր կրկին մեկնել Վենեսուելա, սակայն չի կարողացել իրականացնել այդ ծրագրերը սկսված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով։

Ասեն Տրայանովը մահացել է 1940 թվականի օգոստոսի 2-ին Սոֆիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Манев, Владимир. *Един българин из джунглата.* София, Медицина и физкултура, 1977, 147 с.

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի քարտեզագիրներ
Մարտին Ավետիսյան

**Մարտին Աբրահամի Ավետիսյան** (), հայ բեմադրիչ, ռեժիսոր, դերասան։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1977)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Մարտին Ավետիսյանը ծնվել է 1925 թվականի ապրիլի 13-ին, Երևանում։ Սովորել է Ստեփան Շահումյանի անվան դպրոցում, ընդունվել պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, ուսումնառությանը զուգահեռ աշխատել է  Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում որպես հուշարար։

1953 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1942-1956 թվականներին (ընդհատումներով)՝ Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի, 1956 թվականից՝ ՀԽՍՀ հեռուստաստուդիայի ռեժիսոր։

## Մասնակցություն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին
Պատերազմի օրերին Ավետիսյանը Թամանյան դիվիզիայի 526-րդ գնդի երկրորդ գումարտակում եղել է ջոկի հրամանատար։ 1944 թվականի հունվարի 27-ին, Կերչի փողոցային կռիվների ժամանակ ծանր վիրավորվել է և կորցրել ձախ ոտքը, զորացրվել է ռազմաճակատից որպես հաշմանդամ։

Ավետիսյանը պարգևատրվել է «Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի» և «Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի» շքանշաններով։

## Պարգևներ
* Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
* Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան
* ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1977)

## Բեմադրություններ
* Լոպե դե Վեգայի «Պարերի ուսուցիչը» (ԵԵԿԹ)
* Մոլիերի «Ակապենի արարքները» (ԵԵԿԹ)
* Ասաֆևի «Բախչիսարայի շատրվանը» (հեռուստաթատրոն)
* Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ» (հեռուստաթատրոն)
* «Ջութակահարի պատմածը» (ըստ Հրաչյա Քոչարի, հեռուստաթատրոն)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Սեմյոն Ժուրախովիչ

**Սեմյոն Ժուրախովիչ** (, ), ուկրաինացի գրող, կինոսցենարիստ։

## Կենսագրություն
Սեմյոն Ժուրախովիչը ծնվել է 1907 թվականին Պոլտավայի մարզի Սոկիլկա գյուղում, արհեստավորի ընտանիքում։ Սովորել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան Գրականության ինստիտուտում։ 1928 թվականից աշխատել է մամուլում, «Більшовик Полтавщини», «Робітник», «Наше слово», «Комуніст» (Харків-Київ) թերթերում։

Հայրենական պատերազմի տարիներին եղել է զինվորական թղթակից։

## Ստեղծագործություններ
Ակնարկների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1940 թվականին։ Հետպատերազմյա տարիներին տպագրել է վեպեր, վիպակներ, պատմվածքներ, ակնարկներ։
* «Մեզ մոտ գարուն է գալիս», 1952 
* «Նոր ճանապարհ», 1953 
* «Մեծ խոսակցություն», 1955 
* «Հողմաշատ լեռներ», 1957 
* «Սովորական հոգսեր», 1960 
* «Կիևյան գիշերներ», 1964

## Ծանոթագրություններ

 

## Աղբյուրներ
* Українська літературна енциклопедія. Т.2. К., 1990. - С.215.

Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի սցենարիստներ
Ալեքսանդր Իլչենկո

**Ալեքսանդր Իլչենկո** (, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող, սցենարիստ, լրագրող, հասարակական գործիչ, բանահավաք։ Ուկրաինայի գրողների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Իլչենկոն ծնվել է 1909 թվականին Խարկովում, երկաթուղայինի ընտանիքում։ Տասնչորս տարեկանից աշխատել է հրատարակչություններում և խմբագրություններում։ 1931 թվականին ավարտել է Խարկովի ազգային համալսարանը։ Մասնակցել է Հայրենական պատերազմին, եղել է «Իզվեստիա» թերթի հատուկ թղթակիցը, աշխատել է «Ուկրաինա» ամսագրում։

Պատերազմից հետո եղել է «Իտալիայի հետ բարեկամություն» միության փոխնախագահը, Ուկրաինայի գրողների միության ընտրական հանձնաժողովի ներկայացուցիչ։

Մահացել է 1994 թվականին։ Թաղված է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Տպագրվել սկսել է 1929 թվականից։ Հեղինակ է վեպերի, վիպակների, պատմվածքների ու ակնարկների։ Իլչենկոյի ստեղծագործությունները բազմիցս վերահրատարակվել են։ Զբաղվել է բանահյուսության ուսումնասիրությամբ։
* «Պետերբուրգյան աշուն», 1941
* «Սրտի հուշ», 1942
* «Լեռնային բնապատկեր», 1942
* «Հազարաթերթիկ», 1947
* «Սովորական երիտասարդ», 1947
* «Երկու հեքիաթ մեծահասակների համար», 1967
* «Բոսորագույն տերև», 1969
* «Կապրիչչո», 1969

**Ֆիլմեր**
* «Ռոման և Ֆրանչեսկա», 1961
* «Տարաս Շևչենկո»

## Մրցանակներ
* «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Александр Ильченко, автор «озорного романа из народных уст»

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խարկովի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանահավաքներ
Mississippi Sheiks

thumb|Mississippi Sheiks խումբը
**Mississippi Sheiks**, 1930-ական թվականների հանրահայտ ամերիկյան քանթրի-բլյուզ խումբ։

2008 թվականին խմբի «Sitting on Top of the World» (1930) բլյուզային սինգլը ներառվել է Գրեմմիի փառքի սրահի ցանկի մեջ։

## Պատմություն
Mississippi Sheiks-ը գլխավորապես բաղկացած է եղել Չեթմոն ընտանիքի անդամներից, որոնք եկել էին Բոլթոնից և բավականին հայտնի էին Դելտայի շրջանում։ Ընտանիքի հայրը՝ Հենդերսոն Չեթմոնը (Henderson Chatmon), ստրկատիրական ժամանակաշրջանում եղել է լավ տեխնիկական ունակություններով երաժիշտ։ Նրա երեխաները մեծացել են երաժշտական մթնոլորտում և նրանցից առավել հայտնին է դարձել կիթառահար Արմենթեր Չեթմոնը (Armenter Chatmon), որն ավելի հայտնի է որպես *Բո Քարթեր*։ Վերջինս բացի Sheiks-ում մասնակցությունից՝ մենակատարի հաջող կարիերա է ունեցել, ինչը, հավանաբար, հենց նպաստել է խմբի հաջողությանը։

1930 թվականին՝ առաջին ձայնագրության պահին, Քարթերի խմբի կազմում էին մտնում Լոնի Չեթմոն (ֆիդլ) և Սեմ Չեթմոն (կիթառ) եղբայրները, ինչպես նաև Ուոլթեր Վինսոնը (կիթառ)։ Ավելի ուշ՝ միացել է Չարլի ՄաքՔոյը։ Խմբի իսկական առաջատարներ դարձան Լոնի Չեթմոնը և Ուոլտեր Վիլսոնը։

## Երաժշտություն
Բո Քարթերի սոլո աշխատանքները առանձնանում էին նշանակալի սեքսուալ բնույթով, և դա, ընդհանուր առմամբ արտահայտվեց խմբի ոճի վրա։ Mississippi Sheiks խումբը հյուրախաղեր է ունեցել ԱՄՆ-ի հարավում՝ հասնելով նաև հյուսիսային շրջաններ (օրինակ՝ Չիկագո և Նյու Յորք)։

Խմբային առաջին և գլխավոր հաջողությունը կապված է «Sitting on Top of the World» (1930) ստեղծագործության հետ, որը առավել ուշ ձայնագրվել է Դոք Ուոթսոնի, Բոբ Ուիլիսի (մի քանի անգամ), Վուլֆ Հաուլինի, Նեթ Քինգ Քոուլի, Բիլ Մոնրոյի, Հարի Բելֆոնտիի, Ֆրենկ Սինատրայի, Բոբ Դիլանի, Cream-ի, Grateful Dead-ի, Ջեֆ Հիլի, Ջոն Լի Հուքերի, Բիլ Ֆրիզելի և Ջեք Ուայթի կողմից։ Երգը նաև հնչում է ռեժիսոր Էլիա Կազանի «Դեմքը ամբոխում» (1957) ֆիլմում։ Իր ստեղծագործական կյանքի 5 տարիների ընթացքում Mississippi Sheiks խումբը ձայնագրել է ավելի քան 70 երգ այնպիսի լեյբլների համար, ինչպիսիք են Okeh Records-ը, Paramount Records-ը և Bluebird Records-ը։

## Տես նաև
* Բլյուզի փառքի սրահ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Oliver, Paul. *Blues Off The Record*. Kent։ The Baton Press, 1984.
* Wyman, Bill with Richard Havers. *Bill Wyman's Blues Odyssey*. London։ Dorling Kindersley 2001. pp.&nbsp;211–2 ISBN 0-7894-8046-8

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Բլյուզ երաժիշտներ
Անտոնիո Ռյուդիգեր

**Անտոնիո Ռյուդիգեր** (, ), Գերմանացի ֆուտբոլիստ, Ռեալ Մադրիդ ֆուտբոլային ակումբի և Գերմանիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
Ռյուդիգերը Շտուտգարտի ակադեմիայում հայտնվել է 2011 թվականին։ Շտուտգարտ II-ի կազմում իր անդրանիկ հանդիպումը անցկացրել է նույն թվականի հուլիսի 23-ին 3-րդ Բունդեսլիգայի հերթական տուրի Արմինիա Բիլեֆելդի դեմ խաղում։
2012 թվականի հունվարի 29-ին Ռյուդիգերը առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ Շտուտգարտի առաջին թիմի կազմում Մյոնխենգլադբախի Բորուսսիայի դեմ խաղում։
2013 թվականի ապրիլի 19-ին Ռյուդիգերը երկարաձգեց պայմանագիրը Շտուտգարտի հետ մինչև 2017 թվականի հունիսը։
2015 թվականի օգոստոսի 17-ին վարձավճարի հիմունքներով տեղափոխվեց իտալական Ռոմա, մի քանի ամիս անց իտալական ակումբը գնեց ֆուտբոլիստի ամբողջական տրանսֆերը։ 2022 թվականի հունիսի 2-ին  Ռյուդիգերը տեղափոխվեց Մադրիդի Ռեալ՝ որպես ազատ գործակալ՝ կնքելով չորս տարվա պայմանագիր՝ սկսած 2022–23 մրցաշրջանից։

## Ընտանիք
Ռյուդիգերի հայրը՝ Մաթիաս Ռյուդիգերն է, էթնիկ գերմանացի, իսկ մայրը՝ Լիլին, ծագումով Սիերա Լեոնեից է։ Ռյուդիգերը դավանում է իսլամական կրոնին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռյուդիգերի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
* Ռյուդիգերի պաշտոնական Տվիտերի էջը
* Ռյուդիգերի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Ռյուդիգերը transfermarkt-ում
* Ռյուդիգերը soccerbase.com-ում
* Ռյուդիգերը WhoScored.com կայքում
* Ռյուդիգերը Չելսիի պաշտոնական կայքում
* Ռյուդիգերը Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում 
* Ռյուդիգերը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
* Ռյուդիգերը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Շտուտգարտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կաստելան (շրջան)

**Կաստելան** (), շրջան () Ֆրանսիայում, այն շրջաններից որոնք գտնվում են Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Վերին Ալպերի Պրովանս։ Սուպերֆեկտուրա՝ Կաստելան։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 9&nbsp;238 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 7 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1320 կմ²։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կաստելանի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Անգլ (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

**Անգլ** (), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Սենտ Անդրե լեզ Ալպ կանտոնի կազմի մեջ (Կաստելան շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04007։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 72 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 46 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 26-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 56,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 58,5 %)։ 26 աշխատունակ բնակիչներից 25-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 10 կին), անաշխատանք էր 1 տղամարդ։ 20 անգործ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Նոտր Դամ է Սենտ Օնորա եկեղեցի (XVII դար)
* Նոտր Դամ ժամատուն
* Սեն Ժան ժամատուն

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աննո (համայնք)

**Աննո** (), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Աննո կանտոնի կազմի մեջ (Կաստելան շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04008։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1028 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 649 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 448-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 201-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 69,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,3 %)։ 448 աշխատունակ բնակիչներից 411-ը աշխատում էին (229 տղամարդ և 182 կին), անաշխատանք էին 37-ը (15 տղամարդ և 22 կին)։ 201 անգործ մարդկանցից 38-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 80-ը թոշակառու, 73-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Վայիր գետի վրա գտնվող կամուրջ՝ 1676 թվական
* Քաղաքապետարանի շենք՝ XVII դար
* Դյո հյուրանոց (XVII դար)
* Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ ծխական եկեղեցի
* Նոտր Դամ դը լա Վիլ ժամատուն (XII—XIII դարեր)
* Աղոթատուն
* Սեն Պիեր օ Լիեն եկեղեցի (XVII դար)
* Սուրբ Աննա ժամատուն

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Annot-200804-2.jpg|Եկեղեցու զանգակատունը
Պատկեր:Annot-200804-1.jpg|Եկեղեցի
Պատկեր:Annot les grés.jpg|
Պատկեր:Annot grand'rue.jpg|Աննոյի հին հատվածի գլխավոր փողոցը


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտրաժ

**Անտրաժ** (), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Արևելյան Դին լը Բեն կանտոնի կազմի մեջ (Դին լը Բեն շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04074։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 114 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 75 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 65-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 86,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,9 %)։ 65 աշխատունակ բնակիչներից 61-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 26 կին), անաշխատանք էին 4-ը (տղամարդ)։ 10 անգործ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 4-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Սեն Պոն ծխական եկեղեցի (1619 թվական)
* Նոտր Դամ դյու Բարրի ժամատան ավերակներ
* Սեն Ժոզեֆ դը Շաբրիեր ժամատուն (XVII դար)
* Սեն Պիեր ժամատուն

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտրևեն

**Անտրևեն** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լե Մե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Դին լե Բեն շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04077։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 167 մարդ։

## Տնտեսություն
thumb|200px|left|Սեն Մարտեն եկեղեցին
2007 թվականի տվյալներով 101 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 73-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 28-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 72,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,6 %)։ 73 աշխատունակ բնակիչներից 56-ը աշխատում էին (26 տղամարդ և 30 կին), անաշխատանք էին 17-ը (13 տղամարդ և 4 կին)։ 28 անգործ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 12-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Դղյակ (XVII դար)
* Սեն Մարտեն ռոմանական եկեղեցի (XII դար)
* Նոտր Դամ դը լա Սանտե ժամատուն
* Սեն Միշել գերեզմանատան ռոմանական ժամատուն

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտրևո

**Անտրևո** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Անտրևո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Կաստելան շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04076։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 925 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 536 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 384-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 152-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 71,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,2 %)։ 384 աշխատունակ բնակիչներից 343-ը աշխատում էին (183 տղամարդ և 160 կին), անաշխատանք էին 41-ը (14 տղամարդ և 27 կին)։ 152 անգործ մարդկանցից 31-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 74-ը թոշակառու, 47-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Ձիթհան (XVIII դար, ցայժմ գործող)
* Արևի ժամացույց (1572 թվական)
* Մոտոցիկլետների թանգարան
* Վոբան ամրոց
* Աստվածածնի վերափոխման մայր եկեղեցի
* Ժամատներ՝ Սեն Ժան դյու Դեզեր Սեն Պիեր օ Բրեկ, Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ, Սուրբ Մարգարիտա, Սեն Ժոզեֆ, Սեն Կլոդ, Սեն Լուի

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Entrevaux - Porte d'Italie.jpg|Աստվածածնի վերափոխման մայր եկեղեցու զանգակատունը
Պատկեր:Aqueduc Entrevaux.jpg|Աքվեդուկ (ջրանցույց)
Պատկեր:Entrevaux - Fontaine de la placette.jpg|Շատրվան
Պատկեր:Entrevaux - Citadelle.JPG|Ամրոց


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալման ան Պրովանս

**Ալման ան Պրովանս** (), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Ռիե կանտոնի կազմի մեջ (Դին լե Բեն շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04004։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 497 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 323 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 217-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 106-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 67,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,5 %)։ 217 աշխատունակ բնակիչներից 187-ը աշխատում էին (101 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 30-ը (14 տղամարդ և 16 կին)։ 106 անգործ մարդկանցից 19-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 49-ը թոշակառու, 38-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Երեք դղյակներ՝ Լա Մուտտո, Նոտր Դամ և Սեն Մարկ
* Սեն Մարկ եկեղեցի
* Սեն Մարկ ժամատուն

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Allemagne Mairie.JPG|Քաղաքապետարան
Պատկեր:Allemagne - MM.JPG|Զինվորական հուշարձան


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտրեպեր

**Անտրեպեր** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Սիսթերոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆորկալկե շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04075։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 389 մարդ։

## Կլիմա
Կլիման այստեղ միջերկրածովային է. ամառը տաք ու չոր, ձմեռը՝ սառը, երբեմն սառնամանիքային։

Անտրեպերը չունի իր սեփական օդերևութաբանական կայանը, ուստի օգտվում է ամենամոտ գտնվողից, որը տեղակայված է Սիսթերոնում։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 246 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 174-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 72-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 70,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,2 %)։ 174 աշխատունակ բնակիչներից 164-ը աշխատում էին (94 տղամարդ և 70 կին), անաշխատանք էին 10-ը (3 տղամարդ և 7 կին)։ 72 անգործ մարդկանցից 22-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 25-ը թոշակառու, 25-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Բրիասկ դղյակ (XVII դար)
* Ռոշ դյակի ավերակներ
* Սեն Մարկ եկեղեցի (XVII դար)
* Սեն Սիմֆորիեն եկեղեցի
* Սեն Սատյուրեն եկեղեցի (XVII դար)
* Սեն Ժերվե է Սեն Պրոտե մենաստան
* Սեն Պիեր ժամատուն (XVI դար)

## Պատկերասրահ

File:Village d’Entrepierres.JPG
File:Monument aux morts d’Entrepierres.JPG
File:Chapelle Saint-Pierre des Nauds (Entrepierres).JPG
File:Riou de Jabron en crue (Entrepierres)-1.JPG


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պառնի լե Բուա

**Պառնի լե Բուա ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02591։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 136 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 97 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 75-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,3 %, 1999 թվականին եղել է 76,4%)։ 75 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 72-ը (40 տղամարդ և 32 կին), գործազուրկ էին 3 մարդ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 22 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, 10-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պառնի լե Բուա  

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նորուա սյուր Ուրկ

**Նորու սյուր Ուրկ** (), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։

Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02557:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 158 մարդ էր։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 65-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 33-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,3 %, 1999 թվականին եղել է 68,1%)։ 65 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 58-ը (35 տղամարդ և 23 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (1 տղամարդ և 6 կին)։33 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը՝ թոշակառուներ, 8-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Նորուա սյուր Ուրկ 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ուկրաինական թատրոն

250px|մինի|աջից|Օդեսայի օպերայի և բալետի թատրոն
**Ուկրաինական թատրոն** (), ուկրաինական մշակույթի ճյուղերից մեկը, որի առանձնահատկությունը հանդիսատեսի առաջ դերասանների բեմական գործունեության միջոցով կյանքի գեղարվեստական արտացոլումն է։

## Սկզբնավորում և ձևավորում
Ուկրաինայի թատերական արվեստը հնագույն ծագում ունի, երբ այն հանդես է եկել ժողովրդական խաղերի, պարերի, երգերի և ծեսերի ժամանակ։ 11-րդ դարից հայտնի են կատակածուների թատերական ներկայացումներ։ Կիևյան Ռուսիայի դարաշրջանում թատրոնի տարրեր կային եկեղեցական արարողությունների ժամանակ։ Այդ մասին վկայում են Կիևի Սոֆիայի տաճարի որմնանկարները (11-րդ դար)։

Կիևի և Լավրյան դպրոցի աշակերտները հրապարակավ արտասանում էին դրամայի առաջին օրինակները (16-17-րդ դարեր)։ Այդ ժամանակ կրոնական դրամայի զարգացման գլխավոր կենտրոններից էին համարվում Լվովյան եղբայրական դպրոցը և Օստրոժյան ակադեմիան։

17-18-րդ դարերում լայն տարածում ստացան տիկնիկային ներկայացումները՝ մարիոնետների թափառական թատրոններ, որոնք կատարում էին սուրբծննդյան դրամաներ և սոցիալ-կենցաղային միջախաղեր։
[մինի|ձախից|220px|Կատակերգիչներ ([13-րդ դար)]]
1795 թվականին բացվեց Ուկրաինայում առաջին ստացիոնար թատրոնը Լվովում՝ ճիզվիտների նախկին եկեղեցում։ Դնեպրի շրջակայքում, որտեղ առաջին թատերախմբերն ի հայտ էին եկել 18-րդ դարում, մշտական թատրոնի բացումը երկար ձգձգվեց։ Այսպես, Կիևում առաջին մշտական թատրոնը բացվեց 1806 թվականին, Օդեսայում՝ 1809 թվականին, Պոլտավայում՝ 1810 թվականին։

Դասական ուկրաինական դրամատուրգիայի ձևավորումը կապվում է Իվան Կոտլյարևսկու անվան հետ, որը գլխավորում էր Պոլտավայի թատրոնը, իսկ Գրիգորի Կվիտկի-Օսնովյանենկոն նոր ուկրաինական գրականության մեջ գեղարվեստական արձակի հիմնադիրն էր։

19-րդ դարի երկրորդ կեսին Ուկրաինայում տարածում էր գտել սիրողական թատերական շարժումը։ Սիրողական շրջանակներում սկսեցին իրենց գործունեությունը ուկրաինական թատրոնի ականավոր գործիչները՝ դրամատուրգներ և բեմադրիչներ Միխայիլ Ստարիցկին, Մարկ Կրոպիվնիցկին և Իվան Կարպենկո-Կարին։ Թատրոնի արագ զարգացման վաստակը պատկանում է նաև Տոբիլևիչների ականավոր ընտանիքին, որի անդամները հանդես էին գալիս բեմական Իվան Կարպենկո-Կարիի, Նիկոլայ Սադովսկի և Պանաս Սակսգանսկի անուններով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը ոչ միայն ստեղծեց իր առանձին թատերախումբը, այլև նշանավոր դերասաններ և ռեժիսորներ էին։ Այդ ժամանակվա ուկրաինական թատրոնի ուղեցույց աստղը Մարիա Զանկովեցկայան էր։

## 20-րդ դար
Ազգային թատրոնի պատմության նոր շրջանն սկսվեց 1918 թվականին, երբ Կիևում հիմնադրվեցին Պետական դրամատիկական թատրոնը () և Լեսյա Կուրբասի և Գնատ Յուրայի «Երիտասարդ թատրոնը» () (1922 թվականից՝ ուկրաինական ժամանակակից «Բերեզիլ» թատրոնը ()։ Թատերական բեմում հանդես էին գալիս տաղանդավոր դերասանների աստղաբույլ՝ Ամվրոսի Բուչմա, Մարյան Կրուշելնիցկի, Օլիմպիա Դոբրովոլսկայա, Ալեքսանդր Սերդյուկ, Նատալիա Ուվժի, Յուրի Շումսկի և ուրիշներ։

Պետական դրամատիկական թատրոնը շարունակեց ռեալիստական-հոգեբանական դպրոցի ավանդույթները։ «Երիտասարդ թատրոնը» հանդես էր գալիս ավանգարդիզմի դիրքերից։ «Բերեզիլ» թատրոնի մոդելները 1925 թվականին Փարիզում կայացած Համաշխարհային թատերական ցուցահանդեսում ոսկե մեդալ նվաճեցին։

Կատեգորիա:Ուկրաինայի մշակույթ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի թատրոն
Ռուժիցա Սոկիչ

**Ռուժիցա Սոկիչ** (, 14 դեկտեմբերի, 1934, Բելգրադ, Հարավսլավիայի Թագավորություն - 19 դեկտեմբերի, 2013, Բելգրադ, Սերբիա), կինոյի և թատրոնի հարավսլավացի սերբ դերասանուհի, ով առավել հայտնի է «Երբ ես կլինեմ մեռած ու սպիտակ», «Բռնցքամարտիկներն ընկնում են դրախտ», «Ուժիցեի հանրապետություն», «Սավամալա» և այլ ֆիլմերում կատարած իր դերերով։ Բազմիցս արժանացել է հեղինակավոր մրցանակների, ինչպես նաև հայրենական ու արտասահմանյան կինոփառատոններում ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Ռուժիցա Սոկիչը ծնվել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Հարավսլավիայի Թագավորությունում՝ Բերլգրադ քաղաքում (ներկայում՝ Սերբիայի Հանրապետություն)։ Նրա հայրը՝ Պետր Սոկիչը (1893-1964), եղել է առևտրական և «Правда» թերթի համասեփականատերը։ Ռուժիցա Սոկիչը շատ ժամանակ է անցկացրել Բանյա Լուկայում, որտեղ նրա ընտանիքն ուներ ոչ մեծ տուն քաղաքի կենտրոնում։

Դեռ մանուկ հասակից Ռուժիցա Սոկիչը ցուցաբերել է դերասանական տաղանդ, մասնակցել է մի շարք ռադիոներկայացումների ձայնագրման աշխատանքներին։ Առաջին անգամ կինոյում հանդես է եկել 1957 թվականին՝ նկարահանվելով «Բժիշկ» ֆիլմում։ 1958 թվականին Ռուժիցա Սոկիչն ավարտել է Բելգրադի արվեստների համալսարանը, ինչից հետո սկսել է ակտիվորեն մասնակցել թատերական ներկայացումներում, հաճախ է հրավիրվել նկարահանվելու ֆիլմերում։ Միայն 1960-ական թվականներին նա նկարահանվել է ավելի քան 40 ֆիլմերում, որոնցից էր նաև այդ տարիներին մեծ հաջողություն ունեցած «Երբ ես կլինեմ մեռած ու սպիտակ» () ֆիլմը, որ արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների ու պարգևների։ Ռուժիցա Սոկիչը նկարահանվել է ռազմապատմական «Երթ Դրինայի վրա» (, ) ֆիլմի էպիզոդիկ դերում, ինչպես նաև նկարահանվել է «Սիրային պատմություն, կամ Հեռախոսավարուհու ողբերգությունը» կինոնկարում։ 1970-ական թվականներին Ռուժիցա Սոկիչը ձեռք է բերել մեծ ճանաչում։ Մասնավորապես 1973 թվականին Պուլայում անցկացված կինոփառատոնում ճանաչվել է Հարավսլավիայի լավագույն դերասանուհի «Ժուտա» ֆիլմում իր կատարած դերի համար։ 1974 թվականին Ռուժիցա Սոկիչը նկարահանվել է «Ուժիցեի հանրապետություն» ֆիլմում և այդ դերակատարման համար Պուլայի կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկե արենա» մրցանակի՝ ճանաչվելով երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի։

Ռուժիցա Սոկիչը շարունակել է ակտիվորեն նկարահանվել մինչև 2010 թվականը. նա խաղացել է ավելի քան 180 ֆիլմերում։ 2011 թվականին լույս է տեսել Ռուժիցա Սոկիչի ինքնակենսագրությունը՝ «Թռչելու տենչ» (): Կյանքի վերջին տարիներին տառապել է Ալցհայմերի հիվանդությունից։

Ռուժիցա Սոկիչը մահացել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Բելգրադում։ Թաղված է Բելգրադի նոր գերեզմանատանը՝ Պատվավոր քաղաքացիների ծառուղում։

Ռուժիցա Սոկիչի մասնակցությամբ վերջին ֆիլմը համարվում է «Բացիր վանդակը» կինոնկարը, որ թողարկվել է 2015 թվականին։ Դերասանուհու մահից կարճ ժամանակ անց Հարավսլավիայի կինոարխիվը կազմակերպել է նրա հիշատակին նվիրված ցուցահանդես, որում ներկայացվել են Ռուժիցա Սոկիչի մրցանակները, լուսանկարները, գրքերը, նրա մասնակցությամբ ցուցապաստառներ։ Ստեղծվել է Ռուժիցա Սոկիչի անվան հիմնադրամ, որ մրցանակներ է շնորհում սերբ ամենատաղանդավոր դերասանուհիներին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Հարավսլավացի դերասաններ
Կատեգորիա:Սերբ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Սերբ կին գրողներ
Օլյա Իվանիցկի

**Օլյա (Օլգա) Իվանիցկի** (, 10 մայիսի, 1931, Բելգրադ, Հարավսլավիայի Թագավորություն - 24 հունիսի, 2009, Բելգրադ, Սերբիա), ռուսական ծագմամբ սերբ նկարչուհի, քանդակագործ, ճարտարապետ, հագուստի դիզայներ, գրող և բանաստեղծուհի։ Առավել հայտնի է ավանգարդ ոճի իր նկարներով։ Օլյա Իվանիցկին առնվազն 99 անհատական ցուցահանդեսներ է կազմակերպել ինչպես իր հայրենիքում, այնպես էլ արտասահմանում։

## Կենսագրություն
Օլյա Իվանիցկին ծնվել է 1931 թվականի մայիսի 10-ին Հարավսլավիայի Թագավորության Պանչևո քաղաքում՝ Ռուսաստանից գաղթած Վասիլի Վասիլևիչ Իվանիցկու և Վերոնիկա Միխայլովնա Պիոտրովսկայայի ընտանիքում, ովքեր ստիպված էին եղել հեռանալ Ռուսաստանից այնտեղ սկսված Հոկտեմբերյան հեղափոխության պատճառով։ Օլյա Իվանիցկին մանկությունն անցկացրել է Կրագուևաց քաղաքում, ապա տեղափոխվել է Բելգրադ։ Ավարտել է Բելգրադի գեղեցիկ արվեստների ակադեմիան, որտեղ կրթություն է ստացել հայտնի քանդակագործ Սրետեն Ստոյանովիչի ղեկավարությամբ։

Օլյա Իվանիցկին ստացել է քանդակագործական կրթություն, սակայն ավելի շատ ստեղծագործել է գեղանկարչության բնագավառում։ 1950-ական թվականներին նա ստեղծել է իր առաջին մի քանի նկարները։ Ճանաչման է արժանացել 1959 թվականին, երբ միացել է նորաստեղծ «Մեդիալա» միությանը։ Վերջինս նկարիչների, գրողների ու ճարտարապետների խումբ էր, ովքեր նշանակալի ավանդ են ունեցել Հարավսլավիայի այդ ժամանակաշրջանի արվեստի զարգացման գործում (Օլյա Իվանիցկին եղել է միակ կին նկարիչը այդ միությունում)։ 1962 թվականին ավարտելով ասպիրանտուրան՝ ստացել է Ֆորդի հիմնադրամի կրթաթոշակ և մեկնել ԱՄՆ՝ շարունակելու կրթությունը։ Այնտեղ նա ծանոթացել է այդ ժամանակ նոր տարածում գտած փոփ արտ ուղղությանը։ Վերադառնալով Սերբիա՝ Ամերիկայում ստացած գիտելիքները կիրառել է սերբական ավանդական արվեստի բնագավառում։
thumb
Իր երկարամյա ստեղծագործական կյանքի ընթացքում Օլյա Իվանիցկին կազմակերպել է շուրջ հարյուր անհատական ցուցահանդեսներ, նրա բազմաթիվ աշխատանքներ գտնվում են տարբեր ցուցահանդեսներում ու անձնական հավաքածուներում։ Օլյա Իվանիցկին ստեղծել է նաև հուշարձանների, կամուրջների ու նույնիսկ մեքենաների նախագծեր։ Հետաքրքրվել է սերբական ավանդական հագուստի ստեղծման աշխատանքներով, հաճախ համագործակցել է Բելգրադի թատրոնների հետ, ավանդական հագուստ է կարել պատմական թեմատիկայով թատերական ներկայացումների համար։ Հրատարակել է իր բանաստեղծությունների մի քանի գրքեր, ինչպես նաև տպագրել է իր նամակագրությունը հարավսլավացի հայտնի արվեստագետների հետ։ Զբաղվել է ադմինիստրատիվ գործունեությամբ, աջակցել է երիտասարդ նկարիչներին, եղել է Բելգրադի նկարիչների միության անդամ, 2007 թվականին հիմնադրել է իր անունը կրող հիմնադրամ։ Հասարակության շրջանում անցկացված հարցման համաձայն՝ Օլյա Իվանիցկին ճանաչվել Հարավսլավիայի 20-րդ դարի լավագույն նկարչուհին, ընդգրկվել է 200 համաշխարհային մտավորականների ցանկում, որ կազմել է Քեմբրիջի համալսարանի Կենսագրական կենտրոնը։

Օլյա Իվանիցկին մահացել է սրտի վիրահատությունից հետո՝ 2009 թվականի հունիսի 24-ին Բելգրադում։ Թաղված է Բելգրադի Նոր գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Оля Иваницки — наследница Дали

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Սերբ նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆուլբրայթի կրթաթոշակակիրներ
Հայկ Պերպերյան

**Հայկ Պերպերյան** (), հայագետ, արևելագետ։

## Կենսագրություն
Հայկ Պերպերյանը ծնվել է 1887 թվականի ապրիլի 17-ին Պոլսում (Օրթագյուղ), Սեբիաստիայից վերաբնակված և Ղալաթիայում տպարան հիմնած Նշան Պերպերյանի բազմանդամ ընտանիքում։ Թաղային դպրոցից հետո նա սովորել է Պոլսի նշանավոր Կեդրոնական ազգային վարժարանում, իրեն նախորդած Հրաչյա Աճառյանի պես այստեղ հմտանալով գրաբարին, հայոց պատմությանն ու ֆրանսերենին։ 1915 թվականին անցնում է Հունաստան, իսկ ապա՝ Եգիպտոս, աշխատելով նախ իբրև թարգմանիչ, ապա՝ Ազգային պատվիրակության քարտուղար։

## Գիտական-մշակութային գործունեություն
1920-ական թվականներից հետո Հայկ Պերպերյանը զբաղվել է գիտական-մշակութային գործունեությամբ։ Նրա գիտական առաջին հոդվածները լույս են տեսել Ֆ. Մակլերի և Ա. Մայեի խմբագրած «Revue»-ում, «Ապագա» շաբաթաթերթում և այլ պարբերականներում։

1965 թվականին Վիեննայում լույս է տեսել նրա «Նյութեր Կ. Պոլսո հայոց պատմության համար» գիրքը, որը միտում է ուրվագծել պոլսահայության պատմությունը քաղաքի գրավումից սկսած՝ ճշտելով հոգևոր կենտրոնների դերն ու երևելի գործիչների ժամանակագրությունը։

Հայկ Պերպերյանը ձեռնարկել և ավարտել է Վարդանի «Աշխարհացոյցի» գիտական հրատարակությունը՝ «համեմատությամբ 24 ձեռագրի և տպագրի» (Փարիզ, 1960)։

Բնագրագիտական աշխատանքի օրինակ է  Հայկ Պերպերյանի «Հայկականք» հոդվածաշարը («Հանդես ամսօրյա» 1958, 1960, 1968 թթ.), ուր բացահայտված ու մեկնաբանված են մասնավորապես Կորյունի երկի բնագրական մի շարք խաթարված ու մութ արտահայտություններ։

1968 թվականին Պերպերյանը գրել է «Նիկեփոր Փոկասի ապստամբությունը և Դավիթ Արծրունի», «Հայոց կաթողիկոսական աթոռին բարձումը 11-րդ դարուն երկրորդ կեսին» աշխատությունները, որում անդրադարձել է հայ-բյուզանդական խնդիրներին։

Հայկ Պերպերյանը միաժամանակ թուրքագիտական պատրաստություն ունեցող հայագետ էր. բանագիտության մեջ եզակի է նրա «Արշակ Բ և Քեօրօղլու» հետազոտությունը։ Նա օսմանյան վավերագրություններում հայերին վերագրվող տեղեկություններ է որոնել և գրել «Օսմանյան քանի մը վավերագիր Իսթանպուլի հայոց եկեղեցիներեն ոմանց մասին» աշխատանքը։ Հայագիտական-թուրքագիտական պատրաստության դրսևորումներից է «Հայ-թուրքական գրականություն» աշխատությունը, ուր ընդարձակ տեղեկություններ են տրվել թուրքալեզու հայ գրականության և հայատառ թուրքերեն երկերի ու մամուլի մասին։

Պերպերյանը զբաղվել է նաև թարգմանությամբ։ Նրա թարգմանությամբ են տպագրվել David Megie-ի, P. Charanis-ի և ուրիշների գործերը։ Հայ գիտնականների տասնյակ աշխատություններ էլ թարգմանել է ֆրանսերեն։

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայագետներ
Պարֆոնդրյու

*Պարֆոնդրյու*' (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02587։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 346 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 229 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 177-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 52-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,3 %, 1999 թվականին եղել է 72,2%)։ 177 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 158-ը (81 տղամարդ և 77 կին), գործազուրկ էին 19 մարդ (6 տղամարդ և 13 կին)։ 52 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը՝ թոշակառուներ, 12-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պարֆոնդրյու 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռոման Իվանիչուկ

**Ռոման Իվանիչուկ** (, ), ուկրաինացի գրող, քաղաքական և հասարակական գործիչ, Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի պատգամավոր (1990-1994)։ Ուկրաինայի գրողների ազգային միության անդամ (1960)։ Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ։

## Կենսագրություն
Ռոման Իվանիչուկը ծնվել է 1929 թվականին Կոսիվի շրջանի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Տրաչ գյուղում, գյուղական ուսուցչի ընտանիքում։ 1942-1947 թվականներին սովորել է գիմնազիայում, 1957 թվականին ավարտել է Լվովի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Ուսուցչություն է արել Լվովի մարզում, դասավանդել է ուկրաիներեն լեզու և գրականություն։ 1963 թվականից աշխատել է «Жовтень» ամսագրի խմբագրությունում (1990 թվականից՝ «Дзвін»)։ 1968 թվականին հրատարակել է իր առաջին պատմական վեպը՝ «Мальвы»:

Եղել է ՍՄԿԿ անդամ։ 1980 թվականին ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայում եղել է ՈւԽՍՀ ներկայացուցիչ։ Տարաս Շևչենկոյի անվան ուկրաիներեն լեզվի ընկերության և Ուկրաինայի ժողովրդական կուսակցության հիմնադիրներից է։ Ուկրաինայի գրողների ազգային միության անդամ է 1960 թվականից։

## Ընտանիք
* Դուստրը՝ Նատալյա (1959) 
* Որդին՝ Յարեմա (1964)
* Առաջին կինը՝ Սոֆիյա Իվանիչուկ (1931-2005)
* Երկրորդ կինը՝ գրող, ուկրաինացի արձակագիր Նինա Բիչույա (1937)

## Ստեղծագործություններ
Իվանիչուկը նովելների, վիպակների մի շարք ժողովածուների հեղինակ է, որոնցից աչքի են ընկնում «Սառույցը տանում է շիվը» (1958), «Մի հատեք հացենին» (1961), «Ալեհեր գիշերներ», «Տունը սարի վրա» (1969), «Մեծ ճանապարհի մոտ» (1962) ստեղծագործությունները։

### Նորավեպերի ժողովածու
* Прут несёт лёд (1958)
* Не рубите ясеней (1961)
* Тополиная метель (1965)
* Дом на горе (1969)
* Седые ночи (1975)
* На перевале (1981).

### Վեպեր և պատմվածքներ
* Край большака (1964)
* Мальвы (1968)
* Червлёное вино (1977)
* Город (1977)
* Манускрипт с улицы Русской (1979)
* Вода из камня (1982)
* Четвертое измерение (1984)
* Седьмое небо (1985)
* Шрамы на скале
* Журавлиный вопль
* Так как война — войной
* Орда
* Огненные столбы
* Через перевал
* Неежедневный дневник.

### Էսսե
* Чистый металл человеческого слова
* Благослови, душа моя, Господа.

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Ուկրաինայի հերոս 
* «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան 
* «Վաստակի համար» III աստիճանի շքանշան (12.1998) 
* «Վաստակի համար» II աստիճանի շքանշան (9.2006) 
* «Ուկրաինայի 20-ամյա անկախության» հոբելյանական մեդալ (օգոստոսի 19, 2011) 
* Ա. Հոլովկոյի անվան մրցանակ (1979) 
* Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ (1985) 
* Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռոման Իվանիչուկ

Կատեգորիա:Անտոնովիչների մրցանակի հաղթողներ
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի հասարակական գործիչներ
Խորխե Անդուխար

**Խորխե Անդուխար** կամ **Կոկե** (, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Սևիլյայում»։ Կոկեն ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի կրկնակի գավաթակիր է։

## Ակումբային կարիերա
### «Ռայո Վալեկանո»
Կոկեն իր կարիերան սկսել է «Ռայո Վալեկանոյում»։ Թիմի կազմում հանդես է եկել Իսպանիայի երրորդ ֆուտբոլային լիգայում։ Երեք տարի անց ֆուտբոլիստը թիմի հետ հաղթեց Սեգունդան և թիմի հետ սկսեց հանդես գալ Լա Լիգայում։

### «Սևիլյա»
2011 թվականին Կոկեն 4-ամյա պայմանագիր է կքնել իսպանական «Սևիլյայի» հետ։ 2011/12 մրցաշրջանում նա մասնակցել է 28 հանդիպման։

## Միջազգային կարիերա
2002 թվականին մեկ հանդիպում է անցկացրել Իսպանիայի Մ16 հավաքականում։

## Ակումբային վիճակագրություն

## Ձեռքբերումներ
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի գավաթակիր - 2013/14, 2014/15
* ՈՒԵՖԱ Սուպերագավաթի փոխչեմպիոն - 2014, 2015
 
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը «Սևիլյայի» պաշտոնական կայքում
* Պրոֆիլը bdfutbol.com կայքում
* Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում

Կատեգորիա:Ռայո Վալեկանոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Սենտ Ռոնանյան ջրեր

**Սենտ Ռոնանյան ջրեր **(անգլ. *<span lang="en">Saint Ronan's Well</span>*), Վալտեր Սքոթի պատմավեպերից մեկը, որը հրատարակվել է 1823 թվականի դեկտեմբերի 27-ին «Constable and Co» հրատարակչության կողմից։ Սա գրողի միակ վեպն է, որի գործողությունները տեղի է ունենում XIX դարում։ Բովանդակությունն ըստ ժամանակաշրջանի համընկնում է հեղինակի երիտասարդության հետ։

«Սենտ Ռոնանյան ջրեր» վեպի քննադատությունները բացասական էին։ Քննադատները դժգոհ էին նրանից, որ գրողը հեռացել էր պատմական վեպի ժանրից։ Գրախոս *New European Magazine-ն* վեպն անվանել է «երբևէ տեսած ամենաթույլ վեպերից մեկը»։

## Ստեղծման պատմություն
Վեպի ստեղծման գաղափարը 1823 թվականի Վալտեր Սքոթին հաղորդել է Ուիլյամ Լեյդլոուն։ Իմանալով այն մասին, որ Սքոթը մտադիր է գրել նոր գիրք Գերմանիայի մասին, վերջինս խորհուրդ է տալիս, այնուամենայնիվ, պահպանել բրիտանական ավանդույթները, սակայն գործողության վայրերը տեղափոխել ներկա։

Մինչև «Քվենտին Դորվարդ» պատմավեպի վերջացնելը, Սքոթը սկսել է աշխատել նոր գրքի վրա։ Նա ավարտել էր առաջին հատորի կեսը չափազանց արագ, իսկ հրապարակումը նախատեսված էր արդեն հուլիսին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1823 վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Պատմական վեպեր
Կատեգորիա:Վալտեր Սքոթի վեպեր
Մյանմայի երկրաշարժ (2016)

**Մյանմայի երկրաշարժ**, ռիխտերի սանդղակով 6,9 մագնիտուտ ուժգնությամբ երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 13-ին Մյանմայում, Մանդալայից 135 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Ցնցումները ուժեղ զգացվել են Հնդկաստանում և Բանգլադեշում։ Երկրաշարժը տեղի է ունեցել տեղական ժամանակով 8:25 (13:55 UTC ապրիլի 13)։ Երկրաշարժի էպիկենտրոնը քիչ բնակեցված տարածքում է եղել, 134 կմ խորության վրա։ Ապրիլի 14-ին հետցնցում է եղել է ռիխտերի սանդղակով 4,6 մագնիտուտ ուժգնությամ։

Երկրաշարժը զգացվել է նաև Բանգլադեշում և Հնդկաստանում։ Հնդկաստանում առնվազն երկու մարդ մահացել են, և ավելի քան 70-ը վիրավորվել են։ 50 մարդ վիրավորվել է Բանգլադեշի Չիտագոնգ քաղաքում, երբ շտապել են տարհանվել պատրաստի հագուստի ֆաբրիկայից։ Եվս 50 անձ վնասվածքներ են ստացել Բանգլադեշի մայրաքաղաք Դաքքայում և հյուսիս արևելյան Սիլհեթ քաղաքու,մ։ Ցնցումներ են զգացվել նաև արևելյան և կենտրոնական Նեպալում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 երկրաշարժեր
Կատեգորիա:Երկրաշարժեր Մյանմայում
Էյ-Իչի Նեգիշի

**Էյ-Իչի Նեգիշի** (根岸 英, Negishi Eiichi, ), ճապոնացի քիմիկոս, որն իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է աշխատելով Պերդյույի համալսարանում՝ ԱՄՆ-ում։ Նա հայտնի է Նեգիշիի շղթայակցումը հայտնաբերելու համար։ Նա արժանացել է քիմիայի Նոբելյան մրցանակի պալադիումով կատալիզվող օրգանական նյութեր սինթեզելու շղթայակցման ռեակցիաները բացահայտելու համար։

## Կյանքը և կրթությունը
thumb|Էյ-Իչի Նեգիշին Երևանում Նոբելյան օրերին, 11-16.04.2016
thumb|Էյ-Իչի Նեգիշին Երևանում Նոբելյան օրերին, 11-16.04.2016

Նեգիշին ծնվել է Չինաստանի Չանգչուն քաղաքում և մեծացել՝ Կորեայում՝ Ճապոնիայի կառավարման տակ։

Նեգիշին Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտ է։ Կրթությունը շարունակել է ԱՄՆ-ում։

## Կարիերա
1968 թվականին դառնում է պրոֆեսորի օգնական, աշխատում է Նոբելյան մրցանակակիր Հերբերթ Բրաունի հետ։ 1972 թվականին վերադառնում է Սիրաքյուսի համալսարան, որտեղ 1979 թվականին դառնում է պրոֆեսոր։

## Տես նաև
* Քիմիայի Նոբելյան մրցանակ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ
Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Քիմիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Քիմիկոսներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Ֆուլբրայթի կրթաթոշակակիրներ
Իվան Լե

**Իվան Լեոնտիևիչ Լե** (իսկական ազգանունը՝ Մոյսյա, , ), ուկրաինացի խորհրդային գրող։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1922 թվականից։

## Կենսագրություն
Իվան Լեն ծնվել է Չեռնոբայի շրջանի Չերկասիի մարզի Մոյսենցի գյուղում, անհող գյուղացու ընտանիքում։ Վաղ տարիքից զբաղվել է վարձու ծանր աշխատանքով, աշխատել է ձիապան, հանքափոր, հողափոր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է բանակում։ 1923 թվականին ավարտել է բանֆակը, այնուհետև սովորել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ինժեներական ֆակուլտետում։ Աշխատել է ԽՍՀՄ և Ուկրաինայի գրողների միության կառույցներում, ինչպես նաև մամուլում և հրատարակչություններում։ Եղել է «Забой» ամսագրի խմբագիրը։ Մասնակցել է Հայրենական պատերազմին։

Մահացել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Թաղված է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Իվան Լեն գրել է պատմվածքներ, ակնարկներ, վիպակներ, վեպեր, որոնցից նշանավոր են՝ «Եֆիմ Կուդրյա» (1927), «Ավազակ», «Պորտապար» (1928), «Ուժեղ բնավորություն» (1941), «Մեժգորյայի վեպը», «Ինտեգրալ» (1931), «Երջանկության պատմություն» (1938), «Նալիվայկո» (1940), «Խմելնիցկի» (1-ին, 2-րդ, 3-րդ հատորներ)։

**Վեպեր**
* Роман міжгір'я
* Наливайко
* Хмельницький («Խմելնիցկի»)
* Історія радості («Երջանկության պատմություն»)
* Південний захід)
* Бронзового віку (1965–1972)

**Պատմվածքներ**
* Юхим Кудря «Եֆիմ Կուդրյա»
* Інтеграл «Ինտեգրալ» 
* Кленовий лист
* Право молодості (1951–1952)

** Ֆիլմեր**
* «Роман міжгір'я» («Մեժգորյայի վեպը»)

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ (1967) 
* Լենինի շքանշան
* «Կարմիր դրոշի» շքանշան (1943)
* «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան (1939)
* Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան (9.6.1945)
* Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան (9.7.1943)
* «Կարմիր աստղի» շքանշան (25.9.1944)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ինչպես Իվան Լեն օժանդակեց Դոնեցկի գրողներին

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ