Ռոալդ Դալ

**Ռոալդ Դալ** (), բրիտանացի գրող, բանաստեղծ, սցենարիստ և օդաչու պատերազմի տարիներին։ Նրա գրքերը վաճառվել են 250 միլիոնից ավելի օրինակով ողջ աշխարհով մեկ։

Դալը ծնվել է Ուելսում հարուստ նորվեգացի ներգաղթյալ ծնողների ընտանիքում և իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Անգլիայում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է թագավորական ռազմաօդային ուժերում (RAF): Նա դարձել է կործանիչի օդաչու, իսկ հետո հետախույզ՝ հասնելով թևի հրամանատարի պաշտոնակատարի կոչմանը։ Որպես գրող նա հայտնի դարձավ միայն 1940-ականներին՝ երեխաների և մեծահասակների համար գրված ստեղծագործություններով՝ համարվելով աշխարհի ամենավաճառվող հեղինակներից մեկը։ Նրան հիշատակել են որպես «20-րդ դարի երեխաների ամենամեծ հեքիաթասացներից մեկը»։ Գրականության մեջ ներդրման համար նրա մրցանակները ներառում են 1983 թվականի World Fantasy Award for Life Achievement և British Book Awards-ի տարվա մանկական հեղինակ 1990 թվականին։ Դալը 16-րդն է «1945 թվականից ի վեր 50 մեծագույն բրիտանացի գրողների» ցանկում։

Դալի կարճ պատմվածքները հայտնի են իրենց անսպասելի ավարտով, իսկ նրա մանկական գրքերը՝ իրենց ոչ սենտիմենտալ, հաճախ գորշ կատակերգական տրամադրությամբ, որտեղ ներկայացված են մանկական հերոսների չարագործ չափահաս թշնամիները։ Նրա մանկական գրքերը պաշտպանում են բարեսիրտներին և առանձնանում են հիմքում ընկած ջերմությամբ։ Երեխաների համար նրա ստեղծագործություններից են՝ «Ջեյմսը և հսկա դեղձը», «Չարլին և շոկոլադի գործարանը», «Մաթիլդան», Վհուկները», «Ֆանտաստիկ պարոն Ֆոքսը», «Թվիթսները», «Ընձուղտը և Պելլին և ես» և «Ջորջի հրաշալի բժշկությունը»։ Նրա՝ մեծահասակների ստեղծագործությունները ներառում են «Անսպասելիի հեքիաթներ»-ը։

## Վաղ կյանք
### Մանկություն
Ռոալդ Դալը ծնվել է 1916 թվականին Վիլլա Մարիում, Fairwater Road-ում, Ուելս, նորվեգացիներ Հարալդ Դալի (1863–1920) և Սոֆի Մագդալենա Դալի ընտանիքում (1885–1967): Դալի հայրը ներգաղթել էր Մեծ Բրիտանիա Նորվեգիայից և հաստատվել Քարդիֆում 1880-ական թվականներին իր առաջին կնոջ՝ Մարի Բորին-Գրեսերի անունով ֆրանսուհու հետ։ Նրանք երկու երեխա ունեին՝ Էլեն Մարգարիտը և Լուիը։ Սակայն կինը 1907 թվականին մահացել է։ Դալի մայրը ներգաղթել էր Մեծ Բրիտանիա և ամուսնացել Դալի հոր հետ 1911 թվականին։ Դալը ստացել է նորվեգացի բևեռախույզի անունը՝ Ռոալդ Ամունդսեն։ Նրա առաջին լեզուն նորվեգերենն էր, որով նա տանը խոսում էր իր ծնողների և քույրերի՝ Աստրիի, Ալֆհիլդի և Էլսի հետ։ Երեխաները մեծացել են Նորվեգիայի լյութերական պետական եկեղեցում՝ Նորվեգիայի եկեղեցում և մկրտվել Նորվեգական եկեղեցում, Քարդիֆ։ Նրա տատը Էլեն Ուոլեսն էլ, որը եղել է 18-րդ դարի սկզբի շոտլանդացի ներգաղթյալի հետնորդ և գնացել Նորվեգիա։

Դալի քույրը՝ Աստրին,  1920 թվականին մահացել է ապենդիցիտից 7 տարեկանում, երբ Դալը 3 տարեկան էր, իսկ մի քանի շաբաթ անց նրա հայրն է մահացել թոքաբորբից։ Ավելի ուշ այդ տարի ծնվել է նրա փոքր քույրը՝ Աստան։ Իր մահից հետո Հարալդ Դալը թողել է 158,917 ֆունտ ստեռլինգ 10 վս. 0դ.։  Դալի մայրը որոշում է Նորվեգաի տեղափոխվելու փոխարեն մնալ Ուելսում, որպեսզի ապրի հարազատների հետ, քանի որ նրա ամուսինը ցանկանում էր, որ իրենց երեխաները կրթվեն անգլիական դպրոցում, որը նա համարում է լավագույնը աշխարհում։

Դալը նախ ընդունվեց Լյանդաֆիում եկեղեցական դպրոց։ 8 տարեկանում նա և իր 4 ընկերները պատժվեցին տնօրենի կողմից տեղական քաղցրավենիքի խանութի gobstoppers քաղցրավենիքի մեջ սատկած մուկ դնելու համար։ Խանութի տերը տարեց կին էր, որի անունը տիկին Պրատչեթ էր։ 5 տղաները իրենց հումորը կոչեցին «1924 թվ․ մեծն մկան պատմությունը»։  Gobstoppers-ը շատ սիրելի քաղցրավենիք էր բրիտանացի դպրոցական տղաների շրջանում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, և Դալը նրանց անվանում էր «հավիտենական գոբստոպեր» իր «Չարլին և ծոկոլադե գործարանը» ստեղծագործության մեջ։

Դալը տեղափոխվեց շուտով Սուրբ Պետրոսի գիշերօթիկ դպրոց։ Նրա ծնողները ցանկանում էին, որ նա կրթություն ստանա Հանրային դպրոցում։ Դալի համար ժամանակը Սուրբ Պետրոսում տհաճ էր անցնում. նա շատ էր կարոտում մորը և ամեն շաբաթ գրում էր նրան, սակայն երբեք չէր խոսում իր դժբախտության նրա հետ։ 1967 թվականին մոր մահից հետո Դալն իմացավ, որ նա պահպանել է իր նամակներից յուրաքանչյուրը։ Դրանք հեռարձակվեցին BBC Radio's-ով որպես «Շաբաթվա գիրք» 2016 թվ․՝ ի հիշատակ նրա ծննդյան 100-ամյակին։ Դալը գրում էր Սուրբ Պետրոսում անցկացրած իր ժամանակի մասին իր ինքնակենսագրականում՝ «Տղան․ մանկության հեքիաթներ»։

### Ռեպտոն դպրոց
1929 թվականից, երբ նա 13 տարեկան էր, Դալը հաճախում էր Դերբիշիրի Ռեպտոն դպրոցը։ Դալին դուր չէր գալիս այնտեղի մռայլությունը, և նա այն նկարագրում էր ծիսական դաժանության և կարգավիճակի գերիշխանության միջավայր, որտեղ երիտասարդ տղաները ստիպված էին հանդես գալ որպես մեծ տղաների անձնական ծառաներ, որոնք հաճախ ենթարկվում էին սարսափելի ծեծի։ Նրա կենսագիր Դոնալդ Ստարոկը նկարագրել է Դալի վաղ կյանքի այս բռնի փորձառությունները Դալն արտահայտում է այս մռայլ փորձառություններից մի քանիսը իր գրվածքներում, ինչը նույնպես նշանավորվում է դաժանության և մարմնական պատժի հանդեպ նրա ատելությամբ։

Համաձայն Դալի ինքնակենսագրության՝ «Տղան․ մանկության հեքիաթներ», Մայքլ անունով ընկերոջը դաժանաբար ծեծի ենթարկեց տնօրեն Ջեֆրի Ֆիշերը։ Գրելով այդ նույն գրքում՝ Դալն ասում էր հետևյալը. «Իմ դպրոցական կյանքի ընթացքում ես ապշած էի այն փաստից, որ վարպետներին և ավագ տղաներին թույլ էին տալիս բառացիորեն վիրավորել մյուս տղաներին, և երբեմն բավականին դաժան … Ես չէի կարողանում հաղթահարել դա։ Ֆիշերը հետագայում նշանակվեց Քենթերբերիի արքեպիսկոպոս և թագադրեց Եղիսաբեթ II թագուհին 1953 թվականին։ Այնուամենայնիվ, ըստ Դալի կենսագիր Ջերեմի Թրեգլոունի, իր պատիժը տեղի ունեցավ 1933 թվականի մայիսին՝ Ֆիշերի հեռանալուն մեկ տարի անց։ Տնօրենն այդ ժամանակ արդեն Ջ. Տ. Քրիստին էր՝ Ֆիշերի իրավահաջորդը որպես տնօրեն։ Դալն ասում է, որ այդ միջադեպը պատճառ է դարձել, որ նա «կասկածներ ունենա կրոնի և նույնիսկ Աստծո հանդեպ»։

Դպրոցական տարիներին նա երբեք չի դիտվել որպես առանձնահատուկ տաղանդավոր գրող, իսկ անգլերենի իր ուսուցիչներից մեկը գրել է իր դպրոցի զեկույցում. «Ես երբեք չեմ հանդիպել որևէ մեկի, որն այդքան համառորեն գրում է բառեր, որոնք նշանակում են ճիշտ հակառակը, ինչ պետք է»։ Շատ բարձրահասակ էր՝ հասուն տարիքում հասնելով 6 ոտնաչափ 6 դյույմ (1,98 մ)։ Նա զբաղվում էր սպորտով, այդ թվում՝ կրիկետով, ֆուտբոլով և գոլֆով, և շուտով դարձավ սքվոշի թիմի ավագը։ Գրականության հանդեպ կիրք ունենալով հանդերձ՝ նա հետաքրքրություն էր ցուցաբերում նաև լուսանկարչության նկատմամբ և հաճախ իր հետ կրում էր ֆոտոխցիկ։

Repton-ում աշխատելու տարիներին Cadbury շոկոլադե ընկերությունը երբեմն նոր շոկոլադների տուփեր էր ուղարկում դպրոց՝ աշակերտների կողմից փորձարկվելու համար Դալը երազում էր նոր շոկոլադե սալիկ հորինել, որը կարժանանա անձամբ պարոն Քադբերիի գովասանքին. սա ոգեշնչեց նրան գրել իր երրորդ մանկական գիրքը՝ «Չարլին և շոկոլադի գործարանը» (1964), և շոկոլադին անդրադառնալ այլ մանկական գրքերում։

Իր մանկության և պատանեկության տարիներին Դալն իր ամառային արձակուրդների մեծ մասն անցկացրել է Նորվեգիայում մոր ընտանիքի հետ։ Նա գրել է բազմաթիվ ուրախ հիշողությունների մասին այդ այցելություններից «Տղան. մանկության հեքիաթներ» գրքում, ինչպես օրինակ, երբ նա իր խորթ քրոջ նշանածի ծխամորճում ծխախոտը փոխարինեց այծի կղանքով։ Նա նշել է միայն մեկ դժբախտ հիշողություն Նորվեգիայում անցկացրած արձակուրդներից. մոտ ութ տարեկանում նա ստիպված է եղել բժշկի կողմից հեռացնել ադենոիդները։ Նրա մանկությունը և առաջին աշխատանքը՝ կերոսին վաճառելով Միդսոմեր Նորտոնում և Սոմերսեթի շրջակա գյուղերում, կարևոր թեմաներ են «Տղան. մանկության հեքիաթներ» գրքում։
մինի|Տիկին Պրատչեթի քաղցրավենիքի խանութը Լլանդաֆում, Քարդիֆ, Ուելս։ Շենքը կրում է հուշատախտակ, որը հիշատակում է այն չարաճճիությունը, որը երիտասարդ Ռոալդ Դալը խաղացել է տիկին Պրատչեթի գլխին, ինչպես նկարագրված է նրա ինքնակենսագրական գրքում։

### Դպրոցից հետո
Դպրոցն ավարտելուց հետո 1934 թվականի օգոստոսին Դալը հատեց Ատլանտյան օվկիանոսը Նոր Շոտլանդիա RMS-ով և արշավեց Նյուֆաունդլենդով Հանրային Դպրոցների Հետազոտող Հասարակության հետ։

1934 թվականի հուլիսին Դալը միացավ Shell Petroleum ընկերությանը։ Միացյալ Թագավորությունում երկու տարվա վերապատրաստումից հետո նա սկզբում նշանակվեց Մոմբասա, Քենիա, այնուհետև Դար-էս-Սալամ, Տանգանիկա (այժմ՝ Տանզանիայի մաս)։ Ամբողջ տարածքում Shell-ի մյուս երկու աշխատակիցների հետ միասին նա շքեղ կյանք էր ապրում Դար էս Սալաամի մոտ գտնվող Shell House-ում խոհարարի և անձնական ծառայողների հետ։ Տանգանիկայի տարածքում գտնվող հաճախորդներին նավթ մատակարարելու հանձնարարությունների ժամանակ նա հանդիպեց սև մամբա օձերի և առյուծների։ [thumb|237x237px|Դալը 10 տարեկանում իր քույրերի՝ Ալֆհիլդի, Էլսի և Աստայի հետ։ [Քարդիֆ, 1927 թվական]]

## Կործանիչի օդաչու
thumb|Դալի կաշվե թռչող սաղավարտը ցուցադրված է Ռոալդ Դալի թանգարան-խանութ սրահում Great Missenden-ում |alt=Dahl's flying helmet|ձախից
1939 թվականի օգոստոսին, երբ նկատվում էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը, բրիտանացիները որոշեցին շրջափակել Դար-Էս-Սալամում ապրող հազարավոր գերմանացիների։ Դալը ուղևորվեց այնտեղ որպես բրիտանական բանակի լեյտենանտ՝ ղեկավարելով Ասկարի մարդկանցից կազմված դասակը, բնիկ զորքերը, որոնք ծառայում էին գաղութատիրական բանակում։

1939 թվականի նոյեմբերին Դալը միացավ Թագավորական օդուժին որպես ինքնաթիռի օդաչու 774022 համարի ներքո։ Դար-էս-Սալաամից Նայրոբի 600 մղոն (970 կմ) մեքենայով ճանապարհորդելուց հետո նա ընդունվեց թռիչքային դասընթացների տասնվեց այլ տղամարդկանց հետ, որոնցից միայն երեքը փրկվեցին պատերազմից։ Ունենալով յոթ ժամ 40 րոպե փորձ De Havilland Tiger Moth-ում՝ նա մենակ թռավ։ Դալը հաճույքով դիտում էր Քենիայի վայրի բնությունը իր թռիչքների ժամանակ։ Նա շարունակեց կատարելագործված թռիչքային ուսուցումը Իրաքում, RAF Habbaniya-ում։ Hawker Harts-ում վեցամսյա վերապատրաստումից հետո Դալը որպես օդաչու սպա 1940 թվականի օգոստոսի 24-ին դատվեց, քանի որ պատրաստ էր միանալ ջոկատին և դիմակայել թշնամուն։

thumb|Դալը թռչում է Գլոստեր Գլադիատորով, երբ նա վթարային վայրթջէ է կատարում Լիբյալում
Նա նշանակվեց RAF-ի թիվ 80 էսկադրիլային՝ թռչելով հնացած Gloster Gladiators-ով՝ վերջին երկինքնաթիռ կործանիչով։ Դալը զարմացավ, երբ հայտնաբերեց, որ նա չի ստանա որևէ մասնագիտացված ուսուցում օդային մարտերում։ 1940 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Դալին հրամայվեց փուլերով թռչել իր «Գլադիատորը» Աբու Սուեյրից (Իսմաիլիայի մոտ, Եգիպտոսում) մինչև 80-րդ էսկադրիլիայի առաջադեմ օդանավը Մերսա Մատրուհից 30 մղոն (48 կմ) հարավ։ Սակայն նա չկարողացավ գտնել թռիչքուղին և, վառելիքի պակասը և մոտեցող գիշերը ստիպեցին վայրէջք կատարել անապատում։ Սայլակը բախվեց քարի, և ինքնաթիռը կործանվեց։ Դալի գանգը կոտրվել էր, իսկ քիթը ջարդվել, և Դալը ժամանակավորապես կուրացել էր։ Նրան հաջողվել էր քաշքշել իրեն բոցավառող բեկորները և կորցրել գիտակցությունը։ Նա գրել է վթարի մասին իր հրատարակած առաջին աշխատության մեջ։

Դալը փրկվեց և տեղափոխվեց Մերսա Մատրուհի առաջին բուժկետ, որտեղ նա գիտակցության եկավ, բայց տեսողությունը չվերականգնեց։ Նրան գնացքով տեղափոխեցին Ալեքսանդրիայի թագավորական նավատորմի հիվանդանոց։ Այնտեղ նա սիրահարվեց և հետո դադարեց սիրել բուժքրոջ՝ Մերի Ուելանդին։ Վթարի վերաբերյալ RAF-ի հետաքննությունը ցույց տվեց, որ այն վայրը, որտեղ նրան ուղարկել էին, ամբողջովին սխալ էր։

thumb|Hawker Hurricane Mk 1․ ինքնաթիռի տեսակ, որով Դալը օդային մարտեր էր վարում Հունաստանի վրայով

1941 թվականի ապրիլի 20-ին Դալը մասնակցեց Աթենքի ճակատամարտին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բրիտանական Համագործակցության ամենաբարձր միավոր վաստակած էյ Փեթ Փեթլի և Դալի ընկեր Դեյվիդ Քոքի կողքին։ Ներգրավված 12 Hurricane տեսակի ինքնաթիռներից հինգը կործանվել են, և նրանց օդաչուներից չորսը զոհվել են, այդ թվում՝ Փեթլը։ Հունական դիտորդները գետնին հաշվել են 22 խոցված գերմանական ինքնաթիռ, բայց օդային ներգրավվածության շփոթության պատճառով օդաչուներից ոչ ոք չգիտեր, թե որ ինքնաթիռն է խոցել։ Դալը նկարագրել է այն որպես «թշնամու մարտիկների անվերջ մշուշ, որոնք սուլում են դեպի ինձ ամեն կողմից»։

Մայիսին, երբ գերմանացիները ճնշում էին Աթենքը, Դալը տարհանվեց Եգիպտոս։ Նրա ջոկատը կրկին հավաքվել էր Հայֆայում։ Այնտեղից Դալը չորս շաբաթվա ընթացքում ամեն օր թռիչքներ էր իրականացնում՝ հունիսի 8-ին բախվելով Vichy ֆրանսիական ռազմաօդային ուժերի Potez 63 և հունիսի 15-ին մեկ այլ Ju 88-ի հետ, բայց նա սկսեց ուժեղ գլխացավեր ունենալ, որոնք ստիպեցին նրան մթագնել։ Դալը հաշմանդամ դարձավ Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ նա մնաց իր մոր հետ Բուքինգհեմշիրում։ Թեև այս ժամանակ Դալը փորձաշրջան անցնող օդաչու սպա էր, 1941 թվականի սեպտեմբերին նա միաժամանակ հաստատվեց որպես օդաչու սպա և նշանակվեց պատերազմի հիմնական թռիչքային սպա։

## Դիվանագետ, գրող և հետախույզ
Տանը հաշմանդամ մնալուց հետո Դալը ուղարկվեց Ուքսբրիջում գտնվող RAF ուսումնական ճամբարը։ Նա փորձեց վերականգնել իր առողջությունը այնքան, որ դառնա ուսուցիչ։ 1942 թվականի մարտի վերջին, երբ նա Լոնդոնում էր, իր ակումբում հանդիպեց օդային հարցերով փոխպետքարտուղար մայոր Հարոլդ Բալֆուրին։ Տպավորված Դալի՝ պատերազմի մասնակցությամբ՝ Բալֆուրը երիտասարդին նշանակեց որպես օդային ուժերի օգնական Վաշինգտոնում Բրիտանական դեսպանատանը։ Դալը սկզբում հրաժարվեց, սակայն Բալֆուրը կարողացավ համոզել նրա, և Դալը մի քանի օր անց անցավ Գլազգոյից MS Batory-ով։ Նա ժամանեց Հալիֆաքս, Կանադա ապրիլի 14-ին, որից հետո գնացքով գնաց Մոնրեալ։

Պատերազմի պատճառով սովամահ եղած Բրիտանիայից (Միացյալ Թագավորությունը պատերազմի ժամանակաշրջանում) գալով՝ Դալը զարմացած էր սննդի և հարմարությունների առատությամբ, որ պետք է ունենար Հյուսիսային Ամերիկայում։ Մեկ շաբաթ անց Վաշինգտոն ժամանելով՝ Դալը պարզեց, որ իրեն դուր է գալիս Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաքի մթնոլորտը։ Նա բնակվում էր մեկ այլ օգնականի հետ Ջորջթաունում։ Բայց տասը օր հետո իր նոր գրառումը կատարելուց հետո Դալը զգաց, որ այդ աշխատանքն իրեն ընդհանրապես դուր չի գալիս՝ մտածելով, որ ինքը ստանձնել է «ամենանաստվածային անկարևոր աշխատանք»։ Նա ավելի ուշ բացատրեց. «Ես հենց նոր էի եկել պատերազմից։ Մարդիկ սպանվում էին։ Ես թռչում էի շուրջբոլորը՝ սարսափելի բաներ տեսնելով։ Այժմ հայտնվել եմ Ամերիկայում նախապատերազմյան կոկտեյլ խնջույքի մեջտեղում։

Դալը տպավորված չէր թե՛ դեսպանատանը կից բրիտանական օդային առաքելությունում գտնվող իր գրասենյակով, թե՛ դեսպանով՝ լորդ Հալիֆաքսով, ոորի հետ նա երբեմն թենիս էր խաղում և որին նկարագրում էր որպես «պաղատավարական անգլիացի ջենթլմեն»։ Դալը շփվում էր Չարլզ Ի. Մարշի հետ՝ Տեխասի հրատարակչի և նավթագործի ։ Որպես օդային ուժերի օգնականի իր պարտականությունների մաս՝ Դալը պետք է օգներ չեզոքացնել մեկուսացման հայացքները, որոնք դեռևս շատ ամերիկացիներ ունեին՝ հանդես գալով բրիտանամետ ելույթներով և քննարկելով իր պատերազմական ծառայությունը. Միացյալ Նահանգները պատերազմի մեջ էր մտել միայն նախորդ դեկտեմբերին՝ Փերլ Հարբորի վրա հարձակումից հետո»։

Այդ ժամանակ Դալը հանդիպեց հայտնի բրիտանացի վիպասան Ք. Ս. Ֆորեստերին, որը նույնպես աշխատում էր Բրիտանիային օգնելու ուղղությամբ։ Ֆորեսթերն աշխատում էր բրիտանական տեղեկատվության նախարարությունում և քարոզչական տեքստեր էր գրում դաշնակիցների համար, հիմնականում ամերիկյան սպառման։ Saturday Evening Post-ը Ֆորեստերին խնդրել էր գրել մի պատմություն՝ հիմնված Դալի թռիչքի փորձի վրա. Ֆորեստերը խնդրեց Դալին գրել RAF-ի մի քանի անեկդոտներ, որպեսզի նա կարողանար դրանցից պատմություն ստեղծել։ Այն բանից հետո, երբ Ֆորեստերը կարդաց այն, ինչ Դալն էր տվել իրեն, նա որոշեց հրապարակել պատմությունը ճիշտ այնպես, ինչպես Դալն էր գրել։ Նա սկզբում հոդվածը վերնագրել էր «Մի կտոր տորթ», սակայն ամսագիրը այն փոխեց «Կործանված Լիբիայի վրայով»՝ ավելի դրամատիկ հնչելու համար։ Այն լույս է տեսավ 1942 թվականի օգոստոսի 1-ին «Post»-ի համարում։ Դալը 1942 թվականի օգոստոսին ստացացավ թռիչքային լեյտենանտի կոչում։ Հետագայում նա աշխատեց այլ հայտնի բրիտանացի սպաների հետ, ինչպիսիք են Յան Ֆլեմինգը (նա հետագայում հրատարակեց Ջեյմս Բոնդի հանրահայտ շարքը) և Դեյվիդ Օգիլվին՝ խթանելով Բրիտանիայի շահերը ԱՄՆ-ում և պայքարելով «Առաջին հերթին Ամերիկա» շարժման դեմ։

Պատերազմի ավարտից հետո Դալը ստացել է թևի ժամանակավոր հրամանատարի կոչում (հիմնական թռիչքի լեյտենանտ)։ 1940 թվականի դժբախտ պատահարի հետևանքով ստացած վնասվածքների ծանրության պատճառով նա ճանաչվեց ոչ պիտանի հետագա ծառայության համար և 1946 թվականի օգոստոսին զրկվեց ՌԱՖ-ից։ Դալի հինգ օդային հաղթանակների ռեկորդը, որը նրան որակում է որպես թռչող մարզիկ, հաստատվել է հետպատերազմյան հետազոտություններով։ Ամենայն հավանականությամբ նա այդ հաղթանակներից ավելին է վաստակել 1941 թվականի ապրիլի 20-ին, երբ գերմանական 22 ինքնաթիռ կործանվեց։

## Հետպատերազմյան կյանք
Դալը ամուսնացել է ամերիկացի դերասանուհի Պատրիցիա Նիլի հետ 1953 թվ․ հուլիսի 2-ին Նյու Յորքի Երրորդության եկեղեցում։ Նրանց ամուսնությունը տևեց 30 տարի, և նրանք ունեցան 5 երեխա․

* Օլիվիա Թուենթի (1955–1962), 
* Շանտալ Սոֆիա «Տեսսա» (ծնված 1957 թ.), ով դարձել է հեղինակ, և հեղինակի մայր, խոհարարական գրքերի գրող և նախկին մոդել Սոֆի Դալի մայրը (որի անունով էլ անվանվել է Սոֆին The BFG-ում),
* Թեո Մեթյու (ծնված 1960 թ.), 
* Օֆելյա Մագդալենա (ծնված 1964 թ.), 
* Լյուսի Նիլ (ծնված 1965 թ.)

1960 թվականի դեկտեմբերի 5-ին չորս ամսական Թեո Դալը ծանր վիրավորվեց, երբ նրա մանկական սայլակը Նյու Յորքում հարվածեց մի տաքսու։ Որոշ ժամանակ նա տառապում էր հիդրոցեֆալիայով։ Արդյունքում նրա հայրը ներգրավվեց «Wade-Dahl-Till» (կամ WDT) փականի մշակման գործում, որն իրենից ներկայացնում է սարք՝ բարելավելու շունտը, որն օգտագործվում էր վիճակը մեղմելու համար։ Փականը Դալի, հիդրոտեխնիկական ինժեներ Սթենլի Ուեյդի և Լոնդոնի Great Ormond Street հիվանդանոցի նյարդավիրաբույժ Քենեթ Թիլի համագործակցությունն էր, և այն հաջողությամբ օգտագործվեց աշխարհի գրեթե 3000 երեխաների համար։

1962 թվականի նոյեմբերին Դալի դուստրը՝ Օլիվիան, մահացավ կարմրուկի էնցեֆալիտից յոթ տարեկան հասակում։ Նրա մահըժվանից հետո Դալն իրեն մեղավոր էր զգում, որ չի կարողացել որևէ բան անել նրա համար։ Այնուհետև Դալը դարձավ իմունիզացիայի կողմնակից և իր՝ 1982 թվականին "The BFG" գիրքը նվիրեց իր դստերը։  Օլիվիայի մահից և Եկեղեցու պաշտոնյայի հետ հանդիպումից հետո Դալը սկսեց քրիստոնեությունը դիտել որպես կեղծիք։ Մինչ նա սգում էր երեխայի կորուստը, միաժամանակ հոգևոր առաջնորդություն էր փնտրում Ջեֆրի Ֆիշերից՝ Քենթերբերիի նախկին արքեպիսկոպոսից։ Նա սարսափեց, երբ Ֆիշերը հայտնեց, որ չնայած Օլիվիան դրախտում էր, նրա սիրելի շունը՝ Ռոուլին, երբեք նրան այնտեղ չէր միանա։ Դալը հիշում է տարիներ անց. «Ես ուզում էի հարցնել նրան, թե ինչպես կարող է նա այդքան բացարձակ վստահ լինել, որ մյուս արարածները չեն արժանանում մեզ նման հատուկ վերաբերմունքի։ Ես նստեցի այնտեղ և մտածում էի, թե արդյոք այս մեծ և հայտնի եկեղեցականն իրոք գիտե՞ր, թե ինչի մասին է խոսում, և արդյոք նա ընդհանրապես որևէ բան գիտեր Աստծո կամ դրախտի մասին, և եթե չգիտեր, ապա աշխարհում ո՞վ գիտեր»։

1965-1968 թվականներին Դալի կինը՝ Պատրիցիա Նիլը, տառապում էր ուղեղի երեք անևրիզմայով։ Նա այդ ժամանակ հղի էր իրենց հինգերորդ երեխայով՝ Լյուսիով։ Դալը հաջորդ ամիսների ընթացքում վերահսկեց իր վերականգնումը. Նիլը ստիպված էր նորից սովորել խոսել և քայլել, բայց նրան հաջողվեց վերադառնալ դերասանական կարիերային։  Նրանց կյանքի այս շրջանը դրամատիզացվել է Պատրիցիա Նիլի պատմությունը (1981) ֆիլմում, որտեղ զույգին մարմնավորել են Գլենդա Ջեքսոնը և Դիրկ Բոգարդը։

thumb|left| Դալը գրքեր երգելիս, Ամստերդամ, Նիդերլանդներ, Հոկտեմբեր 1988|alt=Dahl signing books

1972 թվականին Ռոալդ Դալը հանդիպեց փոխգնդապետի զարմուհու՝ Ֆելիսիթի դ'Աբրեու Կրոսլանդին, որն ամուսնացած էր Մարգարետ Բոուս Լիոնի՝ թագուհի մոր առաջին զարմիկի հետ։ Ֆելիսիթն աշխատում էր որպես դեկորատոր՝ Մաքսիմ սուրճի գովազդի վրա հեղինակի այն ժամանակվա կնոջ՝ Պատրիսիա Նիլի հետ։  Երբ Դալն ու Ֆելիսիթը հանդիպեց, սիրահարվեցին առաջին իսկ վաայրկյանից, և նրանց միջև ծնված սիրավեպն ապրեց շուրջ 11 տարի։  1983 թվականին Նիլն ու Դալն ամուսնալուծվեցին, և Դալն ամուսնացավ Ֆելիսիթիի հետ Հարավային Լոնդոնի Բրիքսթոնի քաղաքապետարանում։ Ֆելիսիթը (հայտնի է որպես Լիսի) թողեց իր աշխատանքը և տեղափոխվեց Gipsy House Մեծ Միսենդեն Բուքինգհեմշիրում, որը Դալի տունն էր 1954 թվականից։ 

1986 թվականի Ամանորյա պատվավոր ցանկում առաջարկվել է Դալին նշանակել Բրիտանական կայսրության շքանշանի (OBE) սպա, սակայն առաջարկը մերժել է։ Դալը ցանկանում էր ասպետի կոչում ստանալ, որպեսզի իր կինը լիներ Լեդի Դալը։ 2012 թվականին Դալը հայտնվեց «Նոր Էլիզաբեթյանների» ցուցակում՝ նշելու թագուհի Էլիզաբեթ II-ի ադամանդե հոբելյանը։ Յոթ ակադեմիկոսներից, լրագրողներից և պատմաբաններից կազմված խումբը Դալին անվանել է Միացյալ Թագավորության այն մարդկանց խմբի մեջ, «որոնց գործողությունները Եղիսաբեթ II-ի օրոք զգալի ազդեցություն են ունեցել այս կղզիների կյանքի վրա»։ 2016 թվականի սեպտեմբերին նրա դուստր Լյուսին իր պատվին ստացավ BBC-ի Blue Peter Gold կրծքանշանը։ Սա առաջին դեպքն էր, որ շքանշանը շնորհվում էր հետմահու։

## Ստեղծագործություն
Դալի առաջին հրատարակված աշխատանքը, որը ոգեշնչված էր Ք.Ս. Ֆորեստերի հետ հանդիպումից, կոչվում էր «Մի կտոր տորթ», որը, սակայն The Saturday Evening Post-ը գնեց 1000 ԱՄՆ դոլարով և հրապարակեց «Կործանված Լիբիայի վրայով» վերնագրով 1942թ. օգոստոսի 1-ին։

Դալի առաջին մանկական գիրքը «Գրեմլիններն» էր, որը հրատարակվել է 1943 թվականին։ Այն չարաճճի փոքրիկ արարածների մասին է, որոնք թագավորական ռազմաօդային ուժերի բանահյուսության մաս էին կազմում։  RAF օդաչուները մեղադրում էին գրեմլիններին ինքնաթիռի հետ կապված բոլոր խնդիրների համար։  Վաշինգտոնում Բրիտանական դեսպանատանը գտնվելու ժամանակ Դալը պատճեն ուղարկեց առաջին տիկին Էլեոնորա Ռուզվելտին, որը այն կարդաց իր թոռներին,  և գիրքը պատվիրեց Ուոլթ Դիսնեյը մի ֆիլմի համար, որն այդպես էլ չնկարահանվեց։ Դալը շարունակեց գրել 20-րդ դարի ամենասիրված մանկական պատմություններից մի քանիսը, ինչպիսիք են Չարլին և շոկոլադի գործարանը, Մաթիլդան, Ջեյմսը և հսկա դեղձը, Վհուկները, Ֆանտաստիկ պարոն Ֆոքսը, Թվիթսը և Ջորջի Հրաշալի Բժշկությունը։

Դալը նաև ունեցել է հաջող կարիերա՝ որպես մեծահասակների պատմվածքների գրող, որոնցում հաճախ միախառնվում էին հումորն ու անմեղությունը զարմանալի սյուժետային շրջադարձերով։ The Mystery Writers of America-ն Դալին բերեց Էդգարի երեք մրցանակ իր աշխատանքի համար, և շատերն ի սկզբանե գրված էին այնպիսի ամերիկյան ամսագրերի համար, ինչպիսիք են Collier's-ը («The Collector's Item» 1948 թվականի սեպտեմբերի 4-ի Collier's շաբաթվա աստղային պատմությունն էր), Ladies Home Journal, Harper's-ը, Playboy-ը և The New Yorker-ը։  Հետագայում Դալի պատմությունները հավաքեցին անթոլոգիաների մեջ և զգալի ժողովրդականություն ձեռք բերեցին։ Դալը գրել է ավելի քան 60 պատմվածք, և դրանք հայտնվել են բազմաթիվ ժողովածուներում, որոնցից մի քանիսը գրքի տեսքով հրատարակվել են միայն նրա մահից հետո։

Նրա ամենահայտնի պատմություններից մեկը՝ «Ծխողը», որը նաև հայտնի է որպես «Մարդը հարավից», նկարահանվել է երկու անգամ․ 1960 և 1985 թվականներին Ալֆրեդ Հիչքոկը ներկայացնում է սերիալի տեսքով։ Այն նաև հարմարեցվել է Քվենտին Տարանտինոյի «Չորս սենյակ» ֆիլմի մեկ հատվածում (1995)։ Հաճախ անթոլոգիզացված այս դասականը վերաբերում է մի տղամարդու Ջամայկայում, որը խաղադրույք է կատարում այցելուների հետ՝ փորձելով մատները հանել նրանց ձեռքերից։ Հիչքոքի սերիալի 1960 թվականի բնօրինակ տարբերակի գլխավոր դերերում են Սթիվ Մակքուինը և Փիթեր Լորը։  Հիչքոքի շարքում օգտագործվել են Դալի հինգ լրացուցիչ պատմություններ։

1960-ականներին Դալը ձեռք բերեց ավանդական ռոմանական վարդո, և իր ընտանիքը սկսեց այն օգտագործել որպես խաղատուն իր երեխաների համար՝ Բուքինգհեմշիր նահանգի Մեծն Միսենդենում։ Հետագայում նա օգտագործել է վարդոն որպես գրասենյակ, որտեղ գրել է 1975 թվականին աշխարհի չեմպիոն «Դենի» վեպը։ Դալը գրքի հիմնական սյուժեում ներառել է գնչուական վագոն, որտեղ երիտասարդ անգլիացի տղան՝ Դեննին, և նրա հայրը՝ Ուիլյամը (ֆիլմի ադապտացիայի մեջ մարմնավորել է Ջերեմի Այրոնսը) ապրում են վարդոյում։  Մեծն Միսսենդենի բազմաթիվ այլ տեսարաններ և կերպարներ արտացոլված են նրա ստեղծագործության մեջ։ Օրինակ՝ գյուղի գրադարանը ոգեշնչում էր տիկին Ֆելփսի գրադարանը Մաթիլդայում, որտեղ տիտղոսակիր հերոսը չորս տարեկանում խժռում է դասական գրականությունը։

Նրա «Անսպասելիի հեքիաթները» պատմվածքների ժողովածուն հարմարեցվել է համանուն հաջողակ հեռուստասերիալին՝ սկսելով «Մարդը հարավից» հատվածով։  Երբ Դալի՝ սեփական օրիգինալ պատմությունների պաշարը սպառվեց, շարքը համալրվեց Դալի ոճով ստեղծագործող հեղինակների պատմություններով, այդ թվում՝ Ջոն Քոլիերի և Սթենլի Էլինի կողմից։

Ենթադրվում է, որ Դալի պատմվածքներից մի քանիսը հատվածներ են նրա հորեղբայր Օսվալդի օրագրից՝ հարուստ ջենթլմենի, որի սեռական սխրանքները կազմում են այս պատմությունների թեման։  Իր «Իմ հորեղբայր Օսվալդը» վեպում հորեղբայրը ներգրավվում է կնոջը սիրային ըմպելիքով գայթակղելու գործում։ Ըմպելիքը գաղտնի ավելացվում էր շոկոլադե տրյուֆելներին, որոնք պատրաստվում էին Դալի սիրելի շոկոլադի խանութում՝ Լոնդոնի Պիկադիլի Պրեստատում։ Memories with Food at Gipsy House-ը, որը գրվել է Դալի կնոջ՝ Ֆելիսիթիի հետ և հրապարակվել հետմահու 1991 թվականին, բաղադրատոմսերի, ընտանեկան հիշողությունների և Դալի մտորումների խառնուրդ էր սիրելի թեմաների շուրջ, ինչպիսիք են շոկոլադը, սոխը և կլարետը։

Նրա կենդանության օրոք հրատարակված վերջին գիրքը՝ Էսիո Տրոտը, որը լույս է տեսել 1990 թվականի հունվարին, ոճային փոփոխություն է եղել հեղինակի համար։ Ի տարբերություն Դալի այլ ստեղծագործությունների (որոնք հաճախ ցուցադրում են բռնակալ մեծահասակներ և հերոսացած/կախարդական երեխաներ), դա մի ծեր, միայնակ տղամարդու պատմություն է, որը փորձում է կապ հաստատել մի կնոջ հետ, որին հեռվից սիրել է։  1994 թվականին գրքի՝ անգլերեն լեզվով աուդիոգրքի ձայնագրությունը տրամադրվել է Monty Python-ի անդամ Մայքլ Փեյլինի կողմից։  2015 թվականին այն ադապտացվել է սցենարիստ Ռիչարդ Քերթիսի կողմից հանրահայտ BBC-ի կատակերգական հեռուստատեսային ֆիլմում՝ Ռոալդ Դալի «Էսիո Տրոտը», որտեղ զույգի դերում հանդես են գալիս Դասթին Հոֆմանը և Ջուդի Դենչը։

### Մանկական գեղարվեստական գրականություն
Դալի մանկական ստեղծագործությունները հաճախ ներկայացված են երեխայի տեսանկյունից։ Դրանք սովորաբար ներառում են չափահաս չարագործների, որոնք վատ են վերաբերվում երեխաներին, և առնվազն մեկ «լավ» չափահաս, որը հակազդում է չարագործին/ներին։ Այս դետալները գալիս են խոսելու այն չարաշահումների մասին, որոնք Դալը հայտարարել է, որ զգացել է իր հաճախած գիշերօթիկ դպրոցներում։ Դալի գրքերը տոնում են երեխայի հաղթանակը։ Մանկական գրքերի քննադատ Ամանդա Քրեյգն այս մասին ասել է. «Նա միանշանակ կարծում էր, որ լավը երիտասարդն ու բարին են, որոնք հաղթում են ծերերին, ագահներին և չարերին»։  Աննա Լեսկիևիչը The Telegraph-ում գրել է. «Երեխաների երևակայությունների և վախերի մեջ մտնելու և դրանք անարխիկ հրճվանքով էջին դնելու նրա բացառիկ տաղանդի արդյունքն է։ Չափահաս չարագործները նկարվում են սարսափելի մանրամասներով, նախքան նրանք կբացահայտվեն որպես ստախոսներ ու կեղծավորներ և կտապալվեն վրեժխնդրությամբ։ Արդարություն՝ կա՛մ հանկարծակի կախարդանքով, կա՛մ երեխաների գերազանց սրամտությամբ, որոնց նրանք վատ են վերաբերվում»։

Թեև նրա քմահաճ ֆանտաստիկ պատմությունները պարունակում են հիմքում ընկած ջերմ զգացողություններ, դրանք հաճախ համադրվում են մռայլ կատակերգական և երբեմն պարունակում են բռնության տեսարաններ: The Witches, George's Marvelous Medicine և Matilda-ն այս բանաձևի օրինակներ են։ Հետևում է BFG-ն, որտեղ բարի հսկան (BFG կամ «Մեծ ընկերական հսկա») ներկայացնում է «լավ չափահաս» արխետիպով, իսկ մյուս հսկաները «վատ մեծահասակներն» են։ Այս բանաձեւը որոշակիորեն նկատելի է նաև Դալի՝ Chitty Chitty Bang Bang-ի ֆիլմի սցենարում։ Դասակարգային գիտակցված թեմաները ի հայտ են գալիս նաև այնպիսի ստեղծագործություններում, ինչպիսիք են «Ֆանտաստիկ պարոն Ֆոքսը» և «Դենին»՝ աշխարհի չեմպիոնը։

Դալը նաև պատկերում է շատ գեր երեխաների կերպարներ։ Օգոստուս Գլոպը, Բրյուս Բոգտրոտերը և Բրունո Ջենկինսը այս կերպարներից մի քանիսն են, թեև մորաքույր Սպունգ անունով մի վիթխարի կին ներկայացված է «Ջեյմս և հսկա դեղձ» ֆիլմում, իսկ գարշելի ֆերմեր Բոգգիսը «Ֆանտաստիկ պարոն Ֆոքս»-ում չափազանց գեր կերպար է։ Այս բոլոր կերպարները (բացառությամբ Բրյուս Բոգտրոթերի) կա՛մ չարագործներ են, կա՛մ պարզապես տհաճ շատակերներ։ Նրանք սովորաբար պատժվում են դրա համար. Օգոստուս Գլոպը խմում է Վիլլի Վոնկայի շոկոլադե գետից՝ արհամարհելով մեծահասակներին, որոնք նրան հորդորում են չանել դա։ Արդյունքում հերոսը ներս է ընկնում՝ գրեթե վերածվելով դարդոսի։ Մաթիլդայում Բրյուս Բոգտրոտերը տորթ է գողանում չար տնօրենուհուց՝ միսս Թրանշբուլից, և ստիպված է լինում դպրոցի առջև ուտել հսկայական շոկոլադե տորթ։ Երբ նրան անսպասելիորեն դա հաջողվում է, Թրունչբուլը ջարդում է դատարկ ափսեն նրա գլխավերևում։ The Witches-ում Բրունո Ջենքինսին հրապուրում են կախարդները (որոնց առաջնորդը Մեծ Բարձր Վհուկն է) իրենց կոնվենցիայի մեջ՝ շոկոլադի խոստումով, նախքան նրան մուկ կդարձնեն։  Սպունգ մորաքույրը հարթեցնում է հսկա դեղձը։ Երբ Դալը տղա էր, նրա մայրը պատմում էր նրան և իր քույրերին տրոլների և այլ առասպելական նորվեգական արարածների մասին, և նրա մանկական որոշ գրքեր պարունակում են հղումներ կամ տարրեր, որոնք ոգեշնչված են այս պատմություններից, ինչպիսիք են The BFG-ի հսկաները, աղվեսի ընտանիքը, Ֆանտաստիկ պարոն Ֆոքսը և տրոլները The Minpins-ում։

Ստանալով 1983 թվականին Համաշխարհային ֆանտազիայի մրցանակը կյանքի նվաճումների համար՝ Դալը խրախուսեց իր երեխաներին և իր ընթերցողներին ազատ արձակել իրենց երևակայությունը։ Նրա դուստր Լյուսին ասել է, որ «նրա ոգին այնքան մեծ էր և այնքան լայն, որ նա մեզ սովորեցրեց հավատալ մոգությանը»։

Դալը հայտնի էր նաև լեզվի հնարամիտ, խաղային օգտագործմամբ, որը նրա գրելու հիմնական տարրն էր։ Նա հորինեց նոր բառեր՝ խզբզելով բառերը և չարախոսություններ կազմելով։ Բառարանագիր Սյուզան Ռեննին հայտարարել է, որ Դալն իր նոր բառերը կառուցել է ծանոթ հնչյունների վրա՝ հավելելով.

Դալը իր բոլոր մանկական գրքերի վրա հիշատակում էր հետևյալ 8 կանոնները.

# Պարզապես ավելացրեք շոկոլադ, 
# Մեծահասակները կարող են վախենալ, 
# Վատ բաներ լինում են, 
# Վրեժը քաղցր է, 
# Պահպանեք չար հումորի զգացումը, 
# Ընտրեք կատարյալ նկարներ, 
# Ֆիլմերը զվարճալի են, բայց գրքերն ավելի լավն են, 
# Սնունդը զվարճալի է։

2016 թվականին նշելով Դալի ծննդյան հարյուրամյակը՝ Ռեննին կազմեց Օքսֆորդի Ռոալդ Դալի բառարանը, որը ներառում է նրա հորինած բառերից շատերը և դրանց նշանակությունը։ Ռեննին մեկնաբանեց, որ Դալի որոշ խոսքեր արդեն իսկ դուրս են եկել իր աշխարհից, օրինակ՝ «Scrumdiddlyumptious»։ Իր պոեզիայում Դալը տալիս է հայտնի մանկական ոտանավորների և հեքիաթների հումորային վերաիմաստավորում՝ մատուցելով անակնկալ վերջաբաններ ավանդական «երջանիկ-երջանիկ»-ի փոխարեն։ Դալի «Revolting Rhymes» բանաստեղծությունների ժողովածուն ձայնագրված է աուդիոգրքի տեսքով և պատմվում է դերասան Ալան Քամինգի կողմից։

### Սցենարներ
1960-ականներին մի որոշ ժամանակ Դալը գրում էր սցենարներ։ Երկրորդը՝ Ջեյմս Բոնդի «Դու միայն երկու անգամ ես ապրում» ֆիլմը և «Չիթի Չիթի Բենգ Բանգ»-ը Յան Ֆլեմինգի վեպերի ադապտացիաներն էին։ Դալը նաև սկսեց ադապտացնել իր սեփական «Չարլին և շոկոլադի գործարանը» վեպը, որն ավարտեց և վերաշարադրեց Դեյվիդ Սելցերը այն բանից հետո, երբ Դալը չկարողացավ հասնել վերջնաժամկետներին, և ստեղծվեց «Վիլի Վոնկան և շոկոլադի գործարանը» ֆիլմը (1971)։ Ավելի ուշ Դալը հերքեց ֆիլմը՝ ասելով, որ «հիասթափված է», քանի որ «կարծում էր, որ այն չափազանց մեծ շեշտադրում է դնում Վիլլի Վոնկայի վրա, ոչ թե Չարլիի»։ Նրան «վրդովեցրել էին» նաև Դեյվիդ Սելցերի՝ սցենարի իր նախագծում մշակված սյուժեի շեղումները։ Դա հանգեցրեց նրան, որ նա հրաժարվեց գրքի այլ տարբերակներից, որոնք պետք է պատրաստվեին իր կյանքի ընթացքում, ինչպես նաև «Չարլին և մեծ ապակե վերելակը» շարունակության տարբերակը։

### Ազդեցություններ
[thumb|upright|Interior of [Dylan Thomas's writing shed. Dahl made a replica of it in his own garden in Great Missenden where he wrote many of his stories|alt=Interior of Dylan Thomas's writing shed]]
Դալի գրական ազդեցությունների հիմնական մասը եկել է իր մանկությունից։ Երիտասարդ տարիներին նա մոլի ընթերցող էր, հատկապես հիացած էր հերոսության և հաղթանակի ֆանտաստիկ հեքիաթներով։ Նրա սիրելի հեղինակներից էին Ռադյարդ Քիփլինգը, Չարլզ Դիքենսը, Ուիլյամ Մեյքփիս Թակերին և Ֆրեդերիկ Մարիատը, և նրանց ստեղծագործությունները մնայուն հետք թողեցին նրա կյանքում և գրականության վրա։  Ջո Սոմերլադը The Independent-ում գրում է. «Դալի վեպերը հաճախ մութ գործեր են, լցված դաժանությամբ, վիշտով և դիկենսյան մեծահասակներով, որոնք հակված են որկրամոլության և սադիզմի։ Հեղինակն ակնհայտորեն պարտավոր էր զգուշացնել իր երիտասարդ ընթերցողներին աշխարհի չարիքների մասին՝ դասեր քաղելով դրանցից և հույս ներշնչելով, որ նրանք կարող են դիմանալ դառը ճշմարտություններին և լինել ուժեղ՝ դրանք լսելու համար»։

Դալի վրա ազդեցություն է թողել նաև Լյուիս Քերոլի Ալիսի արկածները հրաշքների աշխարհում։ «Խմիր ինձ» դրվագը Ալիսում ոգեշնչեց մի տեսարան Դալի Ջորջի Հրաշալի բժշկության մեջ, որտեղ բռնակալ տատիկը խմիչք է խմում և պայթեցվում ագարակի չափով։ Գտնելով իր տանը չափազանց շատ շեղումներ՝ Դալը հիշում էր, որ բանաստեղծ Դիլան Թոմասը գտել էր խաղաղ կացարան՝ տան մոտ գրելու համար։ Դալը ճանապարհորդեց այցելելու Թոմասի խրճիթը Կարմարթենշիրում, Ուելս 1950-ականներին և, ներս նայելուց հետո, որոշեց դրա կրկնօրինակը պատրաստել՝ գրելու համար։

Դալը սիրում էր ուրվականների պատմությունները և պնդում էր, որ Ջոնաս Լիի «Trolls»-ը երբևէ գրված ուրվականների լավագույն պատմություններից մեկն է։ Երբ նա դեռ պատանի էր, նրա մայրը՝ Սոֆի Դալը, Դալին և նրա քույրերին պատմում էր ավանդական նորվեգական առասպելներն ու լեգենդները իր հայրենի հայրենիքից։ Դալը միշտ պնդում էր, որ իր մայրը և նրա պատմությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել իր գրելու վրա։ Հարցազրույցներից մեկում նա նշել է. «Նա հեքիաթներ պատմող մեծ մարդ էր։ Նրա հիշողությունը զարմանալի էր, և ոչինչ, որ երբևէ պատահել էր նրան իր կյանքում, չի մոռացվել»։ Երբ Դալը սկսեց գրել և հրատարակել իր հայտնի գրքերը երեխաների համար։ Նա «Վհուկները» ֆիլմում ներառել է տատիկի կերպար և ավելի ուշ ասել, որ նա ուղղակիորեն հիմնված է իր մոր վրա՝ որպես հարգանքի տուրք։

### Հեռուստատեսություն
1961 թվականին Դալը վարեց և գրեց գիտաֆանտաստիկ և սարսափ հեռուստատեսային անթոլոգիայի շարք, որը կոչվում էր «Ելք» և նախորդում էր «Մթնշաղի գոտի» սերիալին CBS ցանցում 14 դրվագներով մարտից հուլիս ամիսը։ Նյու Յորքում նկարահանված վերջին դրամատիկ ցանցային շոուներից մեկը, ամբողջ սերիան հասանելի է Նյու Յորքի և Լոս Անջելեսի The Paley Center for Media Center-ում դիտելու համար։ Նա նաև գրել է BBC-ի երգիծական կատակերգական հաղորդման համար, որը վարում էր Դեյվիդ Ֆրոստը։

Բրիտանական հեռուստասերիալ «Անսպասելիի հեքիաթները» սկզբնապես հեռարձակվել է ITV հեռուստաալիքով 1979-1988 թվականներին։ Շարքը թողարկվեց՝ կապված Դալի համանուն պատմվածքի անթոլոգիայի հետ, որն ընթերցողներին ծանոթացրել էր բազմաթիվ մոտիվների հետ, որոնք տարածված էին նրա գրվածքներում։  Շարքը տարբեր հեքիաթների անթոլոգիա էր՝ սկզբում հիմնված Դալի պատմվածքների վրա։  Պատմությունները երբեմն չարագուշակ էին, երբեմն՝ զզվելի կատակերգական, և սովորաբար ունենում էին շրջադարձային ավարտ։ Դալը տեսախցիկին ներկայացրեց առաջին երկու սերիաների բոլոր դրվագները, որոնք կրում էին «Ռոալդ Դալի անսպասելիի հեքիաթները» ամբողջական անվանումը։ 

## Մահ և ժառանգություն
Ռոալդ Դալը մահացավ 1990 թվականի նոյեմբերի 23-ին 74 տարեկան հասակում արյան հազվադեպ քաղցկեղից՝ միելոդիսպլաստիկ համախտանիշից, Օքսֆորդում և թաղվեց Սուրբ Պետրոս և Պողոս եկեղեցու գերեզմանատանը՝ Մեծ Միսենդեն, Բուքինգհեմշիր, Անգլիա։ Ըստ նրա թոռնուհու, ընտանիքը նրան տվել է «վիկինգների թաղում»։ Նրան թաղեցին իր սնուկերի նշաններով, շատ լավ բուրգունդիով, շոկոլադներով, HB մատիտներով և էլեկտրական սղոցով։ Այսօր երեխաները շարունակում են նրա գերեզմանի մոտ խաղալիքներ ու ծաղիկներ թողնել։

1996 թվականի նոյեմբերին Ռոալդ Դալի մանկական պատկերասրահը բացվեց Բուքինգհեմշիր շրջանի թանգարանում՝ մոտակայքում գտնվող Էյլսբերիում։  Հիմնական գոտու 6223 Դալ աստերոիդը, որը հայտնաբերել է չեխ աստղագետ Անտոնին Մրկոսը, անվանվել է նրա հիշատակին 1996 թվականին։ 

2002 թվականին Քարդիֆ Բեյի ժամանակակից տեսարժան վայրերից մեկը՝ Oval Basin հրապարակը, վերանվանվեց Roald Dahl Plass: Plass-ը նորվեգերեն նշանակում է «տեղ» կամ «քառակուսի»՝ ակնարկելով գրողի նորվեգական արմատները։ Հասարակության կողմից նաև կոչեր են հնչել, որպեսզի նրա մշտական արձանը կանգնեցնեն Քարդիֆում։ 2016 թվականին քաղաքը Լլանդաֆում նշել է Դալի ծննդյան հարյուրամյակը։ Ուելսի արվեստի կազմակերպությունները, այդ թվում՝ Ուելսի Ազգային թատրոնը, Ուելսի Հազարամյակի կենտրոնը և Գրական Ուելսը, հավաքվեցին մի շարք միջոցառումների համար, որոնք կոչվում էին Ռոալդ Դալ 100՝ ներառյալ անսպասելիների քաղաքը Քարդիֆի ամբողջ տարածքում, որը նշանավորեց նրա ժառանգությունը։

Դալի բարեգործական պարտավորությունները նյարդաբանության, արյունաբանության և գրագիտության ոլորտներում իր կյանքի ընթացքում շարունակվել են նրա այրու կողմից՝ իր մահից ի վեր՝ Ռոալդ Դալի հրաշալի մանկական բարեգործական կազմակերպության միջոցով, որը նախկինում հայտնի էր որպես Ռոալդ Դալի հիմնադրամ։ Բարեգործական կազմակերպությունը խնամք և աջակցություն է տրամադրում ծանր հիվանդ երեխաներին և երիտասարդներին ողջ Մեծ Բրիտանիայում։ 2005թ. հունիսին Ռոալդ Դալի թանգարանը և գրական կենտրոնը հեղինակի հայրենի Մեծ Միսենդեն գյուղում պաշտոնապես բացվեց Շերի Բլերի՝ Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Թոնի Բլերի կնոջ կողմից՝ տոնելու Ռոալդ Դալի աշխատանքը և առաջ մղելու նրա աշխատանքը գրագիտության ոլորտում։  Ավելի քան 50,000 այցելու արտասահմանից, հիմնականում Ավստրալիայից, Ճապոնիայից, Միացյալ Նահանգներից և Գերմանիայից ամեն տարի գնում է գյուղի թանգարան։

2008 թվականին Մեծ Բրիտանիայի Booktrust բարեգործական կազմակերպությունը և մանկական դափնեկիր Մայքլ Ռոզենը բացեցին The Roald Dahl Funny Prize-ը, որը ամենամյա մրցանակ է հումորային մանկական գեղարվեստական գրականության հեղինակներին։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին (Դալի ծննդյան 93-րդ տարեդարձի հաջորդ օրը) Լլանդաֆում բացվեց նրա պատվին առաջին կապույտ հուշատախտակը։ 
 Նրա ծննդյան վայրը հիշատակելու փոխարեն, սակայն, հուշատախտակը կանգնեցվել է նախկին քաղցրավենիքի խանութի պատին («1924-ի «Մեծն մկնիկի դավադրությունը») պատին, որը նկարագրված է նրա ինքնակենսագրական «Տղայի» առաջին մասում։ Այն բացվեց նրա այրի Ֆելիսիթիի և որդի Թեոյի կողմից։ 2018-ին Ուեսթոն-սուպեր-Մարը՝ քաղաքը, որը Դալը նկարագրում էր որպես «թափառող ծովափնյա հանգստավայր», բացեց նրան նվիրված կապույտ հուշատախտակ այն վայրում, որտեղ Դալը հաճախում էր գիշերօթիկ դպրոց։  Սեպտեմբերի 13-ին Դալի ծննդյան տարեդարձը նշվում է որպես «Ռոալդ Դալի օր» Աֆրիկայում, Միացյալ Թագավորությունում և Լատինական Ամերիկայում։

Ի պատիվ Դալի, Թագավորական Ջիբրալթարի փոստային բաժանմունքը 2010 թվականին թողարկեց չորս նամականիշների հավաքածու, որտեղ ներկայացված էին Քվենտին Բլեյքի բնօրինակ նկարազարդումները չորս մանկական գրքերի համար, որոնք գրվել էին Դալի կողմից իր երկարամյա կարիերայի ընթացքում. BFG-ը, The Twits-ը, Charlie and the Chocolate Factory-ը և Matilda-ն։  Վեց նամականիշների հավաքածու թողարկվել է Royal Mail-ի կողմից 2012 թվականին, որտեղ պատկերված են Բլեյքի նկարազարդումները Չարլիի և շոկոլադի գործարանի, The Twits, The Witches, Matilda, Fantastic Mr Fox և James and the Giant Peach համարների համար։ Սթիվեն Սփիլբերգը կարդացել է «BFG»-ն իր երեխաների համար, երբ նրանք փոքր էին։ Նա ընդգծում է այն փաստը, որ լավ է լինել տարբեր, ինչպես նաև ունենալ վառ երևակայություն. «Շատ կարևոր է, որ մենք պահպանենք փոքր երեխաներին իրենց երևակայությամբ ազատ վազելու ավանդույթը։ Կախարդանքն ու երևակայությունը նույնն են»։   Դերասանուհի Սքարլեթ Յոհանսոնն անվանել է «Ֆանտաստիկ պարոն Ֆոքսին» այն հինգ գրքերից մեկը, որոնք փոփոխություններ են արել իր կյանքում։

Համարվում է որպես «20-րդ դարի երեխաների մեծագույն հեքիաթասացներից մեկը»` Դալը The Times-ի կողմից 1945 թվականից ի վեր ճանաչվել է 50 մեծագույն բրիտանացի գրողներից մեկը։  Նա դասվում է աշխարհի ամենավաճառվող գեղարվեստական գրականության հեղինակների շարքին, որոնց վաճառքը գնահատվում է ավելի քան 250 միլիոն,   իսկ նրա գրքերը հրատարակվել են 63 լեզուներով։ 2000 թվականին Դալը գլխավորեց Բրիտանիայի սիրելի հեղինակների ցուցակը։ 2003 թվականին Դալի չորս գրքերը՝ Չարլիի գլխավորությամբ և 35-րդ համարի շոկոլադե գործարանը, դասվել են 100 լավագույնների շարքին The Big Read-ում, BBC-ի կողմից անցկացված բրիտանական հանրության հարցման՝ որոշելու համար «ազգի բոլոր ժամանակների ամենասիրված վեպը»։։ 2006 թվականին Գրականության թագավորական միության ցուցակում Հարրի Փոթերի հեղինակ Ջ.Կ. Ռոուլինգն անվանել է «Չարլին և շոկոլադի գործարանը» իր լավագույն տասը գրքերից մեկը, որը յուրաքանչյուր երեխա պետք է կարդա։ 2012թ.-ին Մաթիլդան զբաղեցրել է 30-րդ տեղը բոլոր ժամանակների լավագույն մանկական վեպերի շարքում «School Library Journal» ամսագրի կողմից հրապարակված հարցման մեջ, որը հիմնականում ամերիկյան լսարան է ընդգրկում։ Թոփ 100-ում ներառված էին Դալի չորս գրքերը՝ ավելի շատ, քան ցանկացած այլ գրող՝ Մաթիլդան, Չարլին և շոկոլադի գործարանը, Վհուկները և BFG-ն։  Ամերիկյան Time ամսագիրը Դալի երեք գիրք է անվանել բոլոր ժամանակների 100 լավագույն պատանի-մեծահասակների գրքերի ցանկում՝ ավելի շատ, քան ցանկացած այլ հեղինակ։ Դալը Միացյալ Թագավորության գրադարաններում ամենաշատ ընթերցված հեղինակներից մեկն է։

2012 թվականին Դալը եղել է բրիտանական մշակութային սրբապատկերների թվում, որոնք ընտրվել են նկարիչ սըր Փիթեր Բլեյքի կողմից՝ հայտնվելու իր ամենահայտնի արվեստի գործի նոր տարբերակում՝ Beatles-ի Sgt-ում։ Pepper's Lonely Hearts Club Band ալբոմի շապիկը՝ նշելու իր կյանքի բրիտանացի մշակութային գործիչներին, որոնց նա ամենաշատն է հիացնում։ 2016 թվականին Դալի մնայուն ժողովրդականությունը ապացուցվեց նրանով, որ նա զբաղեցրեց Ամազոնի ամենավաճառվող մանկական հեղինակների հնգյակում վերջին մեկ տարվա ընթացքում առցանց խանութում՝ տպագրված և Kindle խանութի վաճառքները դիտելով։ 2017 թվականին Մեծ Բրիտանիայի մեծագույն հեղինակների, երգերի հեղինակների, արվեստագետների և լուսանկարիչների հարցման ժամանակ Դալը ճանաչվել է բոլոր ժամանակների մեծագույն հեքիաթասացը՝ առաջ անցնելով Դիքենսից, Շեքսպիրից, Ռոուլինգից և Սփիլբերգից։ 2017 թվականին Նորվեգական ավիաընկերությունը հայտարարեց, որ Դալի պատկերը կհայտնվի իրենց Boeing 737-800 ինքնաթիռներից մեկի պոչի լողակի վրա։ Նա ընկերության վեց «բրիտանական պոչային լողակների հերոսներից» է՝ միանալով Քուինի ֆրոնտմեն Ֆրեդի Մերկուրիին, Անգլիայի աշխարհի գավաթի հաղթող Բոբի Մուրին, արձակագիր Ջեյն Օսթինին, օդաչու Էմի Ջոնսոնին և ավիացիոն ձեռնարկատեր Ֆրեդի Լեյքերին։

2021 թվականի սեպտեմբերին Netflix-ը ձեռք բերեց Roald Dahl Story Company-ն ավելի քան 500 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ գործարքով։

## Քննադատություններ
### Հակասեմիտիզմ
Դալը վերանայեց Թոնի Քլիֆթոնի «Աստված լացը» պատկերագիրքը, որը պատմում է Արևմտյան Բեյրութի պաշարման մասին իսրայելական բանակի կողմից 1982 թվականի Լիբանանի պատերազմի ժամանակ։  Հոդվածը հայտնվեց Literary Review-ի 1983 թվականի օգոստոսի համարում և դարձավ լրատվամիջոցների բազմաթիվ մեկնաբանությունների առարկա էր։  Ըստ Դալի, մինչ այդ պահը «մարդկանց ռասան», այսինքն՝ հրեաները, երբեք «զոհերից այսքան արագ չէր անցել բարբարոս մարդասպանների»։ Հոլոքոստից հետո բոլորի կարեկցանքը վերածվել էր «ատելության և զզվանքի»։ Դալը գրում էր, որ Քլիֆթոնի գիրքը ընթերցողներին կդարձնի «կատաղի հակաիսրայելական»՝ նշելով. «Ես հակասեմական չեմ, ես հակաիսրայելական եմ։  Նա ենթադրում էր. «Պե՞տք է արդյոք Իսրայելը, ինչպես և Գերմանիան, ծնկի բերվի, նախքան նա կսովորի, թե ինչպես ապրել այս աշխարհում»։ Կան հաստատություններ, որոնք «չեն համարձակվում հակահարված տալ» իսրայելցիներին։ 

Դալը 1983 թվականի օգոստոսին New Statesman-ի լրագրողին ասել է. «Հրեական բնավորության մեջ կա մի հատկանիշ, որը թշնամանք է առաջացնում, գուցե դա մի տեսակ առատաձեռնության պակաս է ոչ հրեաների նկատմամբ։ Ես նկատի ունեմ, որ միշտ կա պատճառ։ Նույնիսկ Հիտլերի պես գարշահոտը առանց որևէ պատճառի նրանց չէր ընտրում»։  1990 թվականին, The Independent-ին տված հարցազրույցի ժամանակ Դալը բացատրեց, որ Իսրայելի հետ իր խնդիրը սկսվել է, երբ նրանք ներխուժել էին երկիր։ Լիբանանում 1982թ.-ին «նրանք սպանեցին 22000 խաղաղ բնակիչի, ռմբակոծեցին Բեյրութը։ Թերթերը լռում էին այդ մասին, քանի որ դրանք հիմնականում հրեական էին։ Մի հրեա մեկ այլ երկրում, ինչպիսին Անգլիան է, աջակցում է սիոնիզմին։ Ես կարծում եմ, որ նրանք պետք է տեսնեն երկու կողմերը։ Դա նույն հին բանն է. մենք բոլորս գիտենք հրեաների մասին։ Հրեա հրատարակիչներ ոչ մի տեղ չկան, բայց նրանք վերահսկում են ԶԼՄ-ները․ խելացի քայլ է, ահա թե ինչու է Միացյալ Նահանգների նախագահը պետք է այս ամենը վաճառի Իսրայելին»։ 1990 թվականին պատասխանելով The Jewish Chronicle-ի լրագրողին, որին նա կոպիտ էր համարում՝ անվանեց «բագերներ»։

Դալն ուներ հրեա ընկերներ, այդ թվում՝ փիլիսոփա Իսայա Բեռլինը, որը մեկնաբանում էր Դալի խոսքը այսպես. «Ես կարծում եմ, որ նա կարող է որևէ բան ասել։ Կարող էր լինել արաբամետ կամ հրեամետ։ Չկար հետևողական գիծ։ Նա մարդ էր, որ հետևում էր քմահաճույքներին, ինչը նշանակում էր, որ նա այսպես ասած, կպայթեցվի մեկ ուղղությամբ»:[169] Ամելիա Ֆոսթերը, Ռոալդ Դալի թանգարանի տնօրեն Գրեյթ Միսենդենում, ասում է. շատ զայրացած է իսրայելցիների վրա։ Նա մանկությունից եկող հակակրանք ուներ Իսրայելում կատարվող իրադարձությունների նկատմամբ։ Դալը ցանկանում էր սադրել, ինչպես միշտ հրահրում էր ընթրիքի ժամանակ։ Նրա հրատարակիչը հրեա էր, նրա գործակալը հրեա... և նա ոչինչ չէր մտածում, բացի դրանից։ Նա խնդրեց ինձ լինել իր գործադիր տնօրենը, և ես հրեա եմ»:[177] Այնուամենայնիվ, նրա հայացքների արդյունքում 2014 թվականին Թագավորական դրամահատարանը որոշեց չարտադրել մետաղադրամ՝ ի հիշատակ Դալի հարյուրամյակի։

Ջերեմի Թրեգլոունը 1994 թվականի իր կենսագրության մեջ գրում է Դալի առաջին վեպի մասին, Sometime Never (1948). «Նացիստական հակասեմիտիզմի և Հոլոքոստի մասին բազմաթիվ բացահայտումները չվհատեցին նրան երգիծել «Միթբեյն անունով մի փոքրիկ լոմբարդին Հունսդիչում, որը, երբ սկսվեց ողբը, շտապում էր ներքև՝ դեպի մեծ սեյֆը, որտեղ նա պահում էր իր փողերը, բացում էր այն և պտտվում ներսից դեպի ամենացածր դարակը։ Այնտեղ նա պառկած էր ձմեռած ոզնիի պես, մինչև որ ամեն ինչ անհետացավ»։  «Madame Rosette» գրքի համանուն կերպարը կոչվում է «կեղտոտ ծեր սիրիացի հրեա»։

2020 թվականին Դալի ընտանիքը հայտարարություն հրապարակեց Ռոալդ Դալի պաշտոնական կայքում՝ ներողություն խնդրելով նրա հակասեմականության համար։  Ներողությունը երախտագիտությամբ ընդունվեց հրեական խմբերի կողմից, սակայն որոշ հրեական կազմակերպություններ, ինչպիսին է «Campaign Against Antisemitism»-ը, նշեցին, որ «նրա ընտանիքի համար երեսուն տարի սպասելը ներողություն խնդրելու համար, ըստ երևույթին, մինչև Հոլիվուդի հետ շահութաբեր գործարքներ կնքվելը հիասթափեցնող է և, ցավոք, ավելի հասկանալի»։

### Ռասիզմի այլ դրսևորումներ
1972 թվականին Էլեոնորա Քեմերոնը, որը նաև մանկական գրքերի հեղինակ է, հոդված հրապարակեց The Horn Book-ում, որտեղ քննադատում էր Չարլին և շոկոլադի գործարանը՝ անվանելով այն «պատիժ սադիզմի երանգներով»։ Նա դեմ էր Օոմպա-Լումպաներին որպես ներմուծված աֆրիկացի ստրուկների պատկերմանը և ուսուցիչներին առաջարկեց ավելի լավ գրականություն փնտրել դասարանում օգտագործելու համար։  1973 թվականին Դալը պատասխան հոդված հրապարակեց՝ անվանելով Քեմերոնի մեղադրանքները «անզգայուն» և «հրեշավոր»։ The Horn Book-ը հրապարակեց Քեմերոնի պատասխանը, որտեղ նա պարզաբանեց, որ իր հոդվածը նպատակ ուներ ոչ թե անձնական հարձակում Դալի վրա, այլ նշելու, որ թեև գիրքը գեղարվեստական ստեղծագործություն է, այն դեռևս ազդում է իրականության վրա։ Նա կրկին առարկեց Oompa-Loompa պատկերման դեմ՝ գրելով, որ «Oompa-Loompas-ի իրավիճակը իրական է, ավելին չէր կարող լինել, և դա ոչ այլ ինչ է, քան ծիծաղելի»։ Երկու հեղինակների միջև բանավեճը մեծ քննարկումների տեղիք տվեց, և մի շարք նամակներ ուղարկվեցին Դալի խմբագրին։ 1991 թվականին Մայքլ Դիրդայի հոդվածը, որը հրապարակվել է The Washington Post-ում, կրկնում է Քեմերոնի մեկնաբանությունները՝ գրելով «Oompa-Loompas... սևամորթների մասին գրեթե բոլոր կարծրատիպերի բացահայտում»։

### Կնատյացություն
Դիրդայի հոդվածը քննարկում էր նաև Դալի գրվածքների վերաբերյալ բազմաթիվ այլ քննադատություններ, ներառյալ նրա ենթադրյալ կնատյացությունը։ Նա գրել է․ «Վհուկները» ստեղծագործությունը շատ մոտ է կնատյացությանը», իսկ Միքել Լանդսբերգի 1998 թվականի հոդվածը, որը վերլուծում է Դալի ստեղծագործության ենթադրյալ խնդիրները, նույնպես պնդում է. «Նրա աշխատանքներում չար, տիրական, գարշահոտ, չաղ, տգեղ կանայք նրա սիրելի չարագործներն են»։ Յունա Մալլիի 2008 թվականի հոդվածում հիշատակվում է Դալի «Փոխանցում բիչ» պատմվածքների ժողովածուն՝ անվանելով այն «ավելի լավ մոռացված ժողովածու, որը ծանրաբեռնված է կոպիտ և հաճախ անհանգստացնող սեռական ֆանտաստիկ գրությամբ»։ Այնուամենայնիվ, Մալլին պնդում էր, որ Դալի ստեղծագործություններում կան ֆեմինիստական հաղորդագրություններ, նույնիսկ եթե դրանք կարող են թաքնվել. «Վհուկները ֆեմինիստական տեսանկյունից շատ բարդույթներ են առաջացնում։ Վհուկներն իրենք սարսափելի և ստոր բաներ են, և միշտ կանայք ... Գիրքը հաճախ դիտվում է որպես սեքսիստական, բայց այդ գնահատականը անտեսում է պատմության հերոսուհիներից մեկին` երեխայի պատմողի տատիկին»։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ռոալդ Դալը bookmark.am-ում

Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Աուդիոգիրք կարդացողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Կատեգորիա:Ուելսցի գրողներ
Կատեգորիա:Ուելսցի սցենարիստներ