Lamborghini 400 GT

**Lamborghini 400 GT**, Gran Turismo դասի հետևի քարշակով մարդատար ավտոմեքենա, արտադրել է իտալական Lamborghini ընկերությունը 1966-ից 1968 թվականներին, որպես 350 GT մոդելի հետագա զարգացում։ Coupe տիպի թափքի մեջ, որը նախագծվել է Carrozzeria Touring Superleggera ընկերության կողմից և ժառանգվել է 350 GT-ից, տեղադրվել է 4 լիտրանոց V-աձև շարժիչ՝ 12 մխոցներով։ 400 GT-ն հանրությանը ներկայացվել է Ժնևի ավտոսրահում 1966 թվականին։ 1968 թվականին ավտոմեքենան փոխարինվել է Lamborghini Islero մոդելով։

## Պատմություն
Առաջին 400 GT-ները, որոնք սովորաբար կոչվում են պարզապես 400 GT կամ 400 GT Interim ( — միջանկյալ), հայտնվել են 1966 թվականի սկզբին, երբ 350 GT մոդելն ստացավ տարբերակ, որն առաջարկում էր շարժիչի աշխատանքային ծավալը մեծացված մինչև չորս լիտր։ Ավտոմեքենան հագեցած էր նոր հինգաստիճան փոխանցման տուփով՝ Lamborghini ընկերության արտադրության ցածր աղմուկային բնութագրերով, որը փոխարինեց 350 GT-ի վրա օգտագործվող ZF ֆիրմայի ավելի աղմկոտ ագրեգատին։ Salisbury տիպի դիֆերենցիալը արդիականացվել է, ընդ որում՝ դրա արտադրությունն արդեն սկսվել էր սեփական գործարանում։ Ընդհանուր առմամբ կառուցվել է 23 Interim, որոնցից 20-ն ունեին պողպատե թափք, իսկ 3-ը՝ ալյումինե (ինչպես 350 GT-ն): 400 GT Interim-ից հետո հայտնվել է 400 GT 2 + 2 մոդելը, որի դեբյուտը կայացավ Ժնևի ավտոսրահում 1966 թվականին: Ավտոմեքենայի սրահը ստացել է երկու լրացուցիչ նստատեղ և մի փոքր փոփոխված կենտրոնական գործիքային վահանակ, որի գույնը սկսել է նմանակել փայտ (350 GT-ի վրայի փայլատ ալյումինի գույնի փոխարեն)։ Թափքի տարրերը նույնպես ենթարկվել են փոփոխության. մեծացել է տանիքի բարձրությունը, փոքրացվել է հետևի ապակին։ Իտալացի ինժեներներին անհրաժեշտ է եղել մի փոքր բարձրացնել կախոցի հետևի մասը 400 GT 2 + 2-ի վրա, որպեսզի կարողանան դիմակայել երկու լրացուցիչ ուղևորների քաշին։ 400 GT մոդելը դարձավ Lamborghini ավտոմեքենաների շարքում առաջինը, որը հասանելի էր աջակողմյան ղեկով (ընդհանուր առմամբ թողարկվել է հինգ նման մեքենա): Արտադրության ընթացքում ընդհանուր առմամբ հավաքվել է Lamborghini 400 GT 2 + 2-ի 224 օրինակ:
Paris - RM Sotheby’s 2018 - Lamborghini 400 GT 2+2 - 1967 - 006.jpg
Paris - RM Sotheby’s 2018 - Lamborghini 400 GT 2+2 - 1967 - 004.jpg
Paris - RM auctions - 20150204 - Lamborghini 400 GT 2+2 - 1966 - 002.jpg
Paris - RM auctions - 20150204 - Lamborghini 400 GT 2+2 - 1966 - 004.jpg


## Տեխնիկական բնութագրեր
Lamborghini 400 GT ավտոմեքենան հագեցած էր տասներկու մխոցանի V-աձև բենզինային շարժիչով՝ մեկ մխոցի համար երկու փականով, 4 լիտր աշխատանքային ծավալով (3929 սմ³) և 320 ձիաուժ հզորությամբ, որը զուգակցված էր սեփական մշակման հինգաստիճան մեխանիկական փոխանցման տուփով։ Փոխանցումատուփն իր մեջ ներառում էր համաժամանակացնողներ, ինչպես Porsche-ում՝ բոլոր փոխանցումների վրա, ինչը զգալիորեն բարելավեց դրա բնութագրերը։ Այս ուժային համակարգը 400 GT-ն 0-ից մինչև 100 կիլոմետր ժամում անցել է 7,5 վայրկյանում, իսկ 0-ից մինչև 161 կմ/ժ՝ 17,8 վայրկյանում։ Առավելագույն արագությունը հասնում էր 249,4 կիլոմետր ժամում նշագծին, իսկ քառորդ մղոնի վրա մեքենան կարող է ավարտել 15,5 վայրկյանում։

Ավտոմեքենայի վրա տեղադրված էին 72 ճառագայթանի անիվներ, Pirelli Cinturato VR 210/15 անվադողեր և Girling ընկերության երկկոնտուրային սկավառակային արգելակներ բոլոր անիվների վրա՝ երկու վակուումային սերվոմեխանիզմներով։ Կախոցն ամբողջովին անկախ է՝ կրկնակի լայնակի լծակներով և լայնակի կայունության կայունացուցիչներով։ Շասսին եռակցված էր քառակուսի հատվածի պողպատե խողովակներից։
1966 Lamborghini 400 GT 2+2 engine.jpg
Lamborghini 400 GT (4890029754).jpg


## Հատուկ տարբերակներ
### 400 GT Monza
**Lamborghini 400 GT Monza** - միակ օրինակով ստեղծված երկտեղանոց սպորտային ավտոմեքենա, որը հավաքվել է 400 GT Interim մոդելի հիման վրա։ Թափքը նախագծվել է Neri-ի և Bonacini-ի կողմից։

Ջորջիո Ներին և Լուչանո Բոնաչինին առաջին անգամ վարձվել են Ֆերուչչո Լամբորջինիի կողմից 1963 թվականին՝ Lamborghini 350 GTV կոնցեպտ-քարի շասսին կառուցելու համար։ Նրանք նաև արտադրել են 350 GT մոդելի առաջին շասսիները, սակայն ակտիվ արտադրության մեկնարկից հետո շասսիի վրա աշխատանքը փոխանցվել է Marchesi & C-ին:

Lamborghini-ի հետ այս հարաբերությունների շնորհիվ Ներին և Բոնաչինին պատվեր են ստացել ստեղծել երկտեղանոց սպորտային մեքենա՝ հիմնված 350 GT շասսիի վրա (համարը՝ 01030)՝ V12 կոնֆիգուրացիայով չորս լիտրանոց ուժային համակարգով (400 GT Interim): Ենթադրվում է, որ այն պատվիրվել է անհայտ ամերիկացի հաճախորդի կողմից՝ «Լե Մանի 24 ժամը» մրցավազքին մասնակցելու համար: Ավտոմեքենան կառուցվել է 1966 թվականին և սկզբում կոչվել է «400 GT Neri and Bonacini», սակայն ավելի ուշ վերանվանվել է «400 GT Monza»: Այս անվանումն ընտրվել է իր կարճության և մեքենայի մրցարշավային բաղադրիչի արտացոլման պատճառով: 350 GT-ի ալյումինե թափքը ձեռքով արդիականացվել է Ներիի և Բոնաչինիի արհեստանոցում, այն բազմաթիվ փոփոխությունների է ենթարկվել արտադրության ընթացքում։ Արդյունքում ստացվել է բնորոշ ֆաստբեք՝ երկար առջևի մասով և Կամմայի պոչով։ Դիզայներները ինտեգրել են խողովակավոր շրջանակ շատ հաստ հետևի սյունով (ենթադրաբար, դա արվել է շրջվելիս անվտանգությունը մեծացնելու համար): Դիզայնի այլ ուշագրավ մանրամասներից էին՝ ցածր դիմապակին, առջևի անիվների հետևում գտնվող դեկորատիվ օդափոխման ցանցերը և ոճավորված «Monza 400» պատկերանշանը: Ընդհանուր առմամբ, դիզայնը ցույց է տալիս տեսողական նմանություն այդ ժամանակվա իտալական այլ սպորտային մեքենաների հետ, ինչպիսիք են Bizzarrini 5300 GT-ն և Lamborghini Miura-ն:

Հոմոլոգացիայի հետ կապված խնդիրները խանգարեցին մեքենային մասնակցել մրցավազքերին, և ամերիկացի հաճախորդը, ըստ երևույթին, այդպես էլ չստացավ մեքենան։ Փոխարենը, այն ցուցադրվեց 1967 թվականին Բարսելոնայի ավտոսրահում Lamborghini Amato-ի ներմուծողի տաղավարում, որտեղ այն գնվեց իսպանացու կողմից։ Հաջորդ երեք տարիների ընթացքում մուգ կարմիր Lamborghini Monza-ն մրցավազքի է մասնակցել ամբողջ երկրում՝ հազվադեպ լքելով Իսպանիան: 1970 թվականին, անցնելով ընդամենը 7136 կմ, այս եզակի մեքենան տեղադրվեց սեփականատիրոջ ավտոտնակում՝ աշխույժ առևտրային փողոցում, այստեղ մեքենան մնաց հաջորդ մի քանի տասնամյակների ընթացքում: 1990-ականների սկզբին սեփականատիրոջ մահից հետո մեքենան մնաց նրա ընտանիքի մոտ։ 1996 թվականին Brooks աճուրդի տունը (այժմ՝ Bonhams) մեքենան հայտնաբերեց ավտոտնակում, երբ նրանց հետ կապվեցին մահացած սեփականատիրոջ ընտանիքի անդամները՝ այլ մեքենաներ գնահատելու համար։ Ինը տարվա բանակցություններից հետո մեքենան վաճառվեց բրիտանացի կոլեկցիոների Bonhams աճուրդում 2005 թվականի դեկտեմբերին 177 500 ֆունտ ստեռլինգով:
1966 Lamborghini 400 GT Monza.jpg
1966 Lamborghini 400 GT Monza - Flickr - exfordy.jpg


### 400 GT Flying Star II
**Lamborghini Flying Star II** (նաև հայտնի է որպես **Lamborghini 400 GT Flying Star II**)՝ կոնցեպտ-քար, որը ստեղծվել է Carrozzeria Touring Superleggera ընկերության կողմից միակ օրինակով։ Flying Star II-ը կառուցվել է Lamborghini 400 GT-ի հարթակում և դեբյուտ է ունեցել 1966 թվականի Թուրինի ավտոսրահում: «Flying Star II» անվանումը թարգմանվում է որպես «Թռչող աստղ II», որը հղում է նախապատերազմական Touring ռոդսթերներին, ինչպիսիք են Alfa Romeo 6C 1750 'Flying Star' և Isotta Fraschini Tipo 8A 'Flying Star':

Flying Star II-ի դիզայնի վրա աշխատանքները իրականացվել են Կառլո Անդերլոնիի գլխավորած մշակողների թիմի կողմից։ Թափքի անկյունային գծերը և տանիքի երկիմաստ դիզայնը մեքենան դարձնում են ունիվերսալի նման, այն նաև բավականին մեծ էր երկտեղանոց շութինգ-բրեյկայի համար, նույնիսկ չնայած այն հանգամանքին, որ նրա շասսին կրճատվել է 10 սմ-ով։ Carrozzeria Touring ընկերությունը փակվել է Թուրինի ավտոսրահում Flying Star II-ի դեբյուտից անմիջապես հետո։ Ավտոմեքենան ձեռք է բերվել ֆրանսիացի Ժակ Կուարեի կողմից, որը գրող Ֆրանսուազա Սագանի եղբայրն էր։ Flying Star II-ը սպասարկվել է Lamborghini Ciclet ֆրանսիական ներմուծողի մոտ։ Որոշ ժամանակ անց մեքենայի ամբողջ սրահը վերանորոգվել է։ Flying Star II-ը կրկին ցուցադրվել է հանրությանը 1987 թվականին Փարիզի դասական ավտոմեքենաների ցուցահանդեսում (Salon Retromobile): Ավելի ուշ մեքենան պատկանել է անգլիացուն, սակայն հետո կրկին վերադարձել է Ֆրանսիա 1999 թվականին, որտեղ էլ մինչ օրս գտնվում է։
Lamborghini Flying Star II Concept front.jpg
Lamborghini Flying Star II Concept rear.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ավտոմոբիլներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սպորտային ավտոմեքենաներ