Բենջամին Գալուստյան

**Բենջամին Գալուստյան** (), ինդոնեզահայ բնապահպան-կենսաբան: 1938 թվականից ի վեր նա աշխատել է կենդանաբանական այգում, որը զբաղեցնում է 10 հեկտար տարածք՝ Ջակարտայի Ցիկինի շրջանում նկարիչ Ռադեն Սալեհի կողմից իրեն տրամադրված հողի վրա: Կինը լանդշաֆտային ճարտարապետ և բուսաբան է: 1964 թվականից Գալուստյանը Ցիկինի կենդանաբանական այգու տնօրենն է: Երբ կենդանաբանական այգին տեղափոխվեց Հարավային Ջակարտայի Պասար Մինգգու շրջան, Գալուստյանը կնոջ օգնությամբ նախագծեց մի կենդանաբանական այգի, որը միասնություն կլիներ բնության հետ: 1977 թվականին Գալուստյանը ստացավ Ռամոն Մագսայսայի մրցանակը կառավարությանը մատուցած ծառայության համար:

## Կենսագրություն
### Վաղ կյանք
Բենջամին Գալուստյանը ծնվել է Արևելյան Ճավայի Կլակահ քաղաքում 1913 թվականի ապրիլի 30-ին: Նա յոթ երեխաներից կրտսերն էր՝ հայ Պողոս Հովհաննես Գալուստյանի և ճավացի Ջեյնա Մարիամ Ռահարդջոյի: Նրա հայ հայրը գաղթել է Պարսկաստանի Նոր Ջուղա քաղաքից (այժմ՝ Իրան): Նրա հայրը 3500 հեկտար տարածք ուներ սուրճով, ծխախոտով և անանասով տնկված։

### Կրթություն
Նա նախակրթարան է հաճախել Կլակահում և 1930 թվականին ստացել է կրթության ընդհանուր վկայական: Նախակրթարանն ավարտելուց հետո նրան ուղարկել են Սուրաբայայի հոլանդական ավագ դպրոց, որտեղ ստացել է կրթության ընդհանուր վկայական: Սուրաբայա այցելությունների ժամանակ կենդանաբանության և անասնաբուժական գիտությունների ոլորտում նրա կրթությունը շարունակել են համալսարանի ընկերները, այդ թվում՝ երեք պրոֆեսորներ, որոնք թույլ են տվել նրան մասնակցել դիահերձումներին: Դպրոցն ավարտելուց հետո նա ապրել և աշխատել է ընտանեկան պլանտացիայում։

1939 թվականի վերջին նա որոշել է ինքնուրույն գործ անել՝ աշխատանքի անցնելով N.V. Carl Schlieper Handelsgesellschaft մասնավոր գերմանական առևտրային ընկերությունում, որտեղ սկզբում աշակերտել է վաճառքի բաժնում: Ընկերությունը զբաղվում էր շաքարեղեգի գործարանների և սուրճի, կակաոյի, ծխախոտի, տապիոկայի և այլ մշակաբույսերի աճեցմամբ, ինչպես նաև լավ հարաբերություններ էր պահպանում հաճախորդների հետ՝ տալով հրահանգներ վաճառվող մեքենաների օգտագործման և խնամքի վերաբերյալ։ Գալուստյանը դարձավ տեղեկատվական բաժնի այն աշխատակիցներից մեկը, որը հանձնարարված էր ինչպես գործարանի աշխատակիցներին, այնպես էլ բանվորներին դասընթացների և դաշտային պայմաններում վերապատրաստել։

### Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Գալուստյանը դարձավ հոլանդական ներքին գվարդիայի հրետանու կապիտան։ Ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ նա գերի ընկավ և ուղարկվեց Կամիոկա, Տոյամայի մոտ, Ճապոնիայի Հոնսյու կղզու արևմտյան ափին, պղնձի հանքում հարկադիր աշխատանքի անցնելու համար։ Երբ Ճապոնիան պարտվեց պատերազմում, նա տեղափոխվեց Օկինավա, ապա Մանիլա, Ֆիլիպիններ։ Այնտեղ նա ինը ամիս անցկացրեց՝ օգնելով ԱՄՆ ռազմագերիների վարչությանը ավստրալիացի, ամերիկացի, բրիտանացի և հոլանդացի ռազմագերիների վերականգնման և հայրենադարձման գործում։ 1946 թվականի ապրիլին նա վերադարձավ Ջակարտա։

### Ռագունանի կենդանաբանական այգու տնօրեն
Ջակարտայում նա հանդիպեց Հենրիետին՝ Ցիբադակի արդյունաբերական ադմինիստրատորի դստերը։ Երկուսն էլ նույն հետաքրքրությունն ունեն բուսական և կենդանական աշխարհի նկատմամբ։ Նրանք նաև մտահոգված են Ցիկինիի կենդանաբանական այգու և դրա բնակիչների ճակատագրով, որոնք տուժել են պատերազմից։ Կենդանաբանական այգին, որը սկզբնապես կոչվում էր Planten-en Dierentuin (Բույս և կենդանաբանական այգի), հիմնադրվել և կառավարվել է Բուսական և կենդանական աշխարհի խնամքի ասոցիացիայի կողմից, որը Vereniging Planten-en Dierentuin te Batavia-ի մաս էր կազմում 1864 թվականին։ Կենդանաբանական այգու վիճակը վերականգնելու համար 1946 թվականի վերջին Գալուստյանը ընդունեց հանձնակատարի պաշտոնը։ Ութ տարի անց նա նշանակվեց Ցիկինիի կենդանաբանական այգու տնօրեն, անունը, որը նա օգտագործում էր 1949 թվականից։

Ամենադժվար խնդիրը Ջակարտայի կառավարության կողմից նվիրաբերված 30 հեկտար հողատարածքի վրա նոր կենդանաբանական այգի նախագծելն ու կառուցելն էր։ Նա երբեմն նյարդայնանում և հիասթափվում է, երբ զարգացման գործընթացը սխալ է ընթանում։ Նա Ջակարտայի նահանգապետ Ալի Սադիկինին զեկուցել է չարաշահումների և կոռուպցիայի մասին։ 1964 թվականի սեպտեմբերին Գալուստյանը վերահսկեց ավելի քան 450 կաթնասունների, սողունների և թռչունների արտագաղթը դեպի նոր վայր, որը կոչվեց Թամանի վայրի բնության այգի, բայց ավելի հայտնի էր որպես Ռագունանի կենդանաբանական այգի: Նահանգապետ Ալի Սադիկինը բացեց այն 1966 թվականին։

## Անձնական կյանք
Բենջամին Գալուստյանը ամուսնացել է լանդշաֆտային ճարտարապետ, բուսաբան և կենդանաբան Հենրիետ Էշեի հետ՝ 1947 թվականի հունվարի 14-ին։

Բենջամին Գալուստյանը մահացել է 1989 թվականի ապրիլի 3-ին: Որպես իր ծառայությունների հարգանքի տուրք, նրա կիսանդրին բարձր կանգնած է Ռագունանի կենդանաբանական այգու կենտրոնում:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ինդոնեզացի կենսաբաններ
Կատեգորիա:Հայերն Ինդոնեզիայում
Կատեգորիա:Սփյուռքահայ կենսաբաններ