Նիկոլաս Քրիստոֆ

**Նիկոլաս Դոնաբեթ (Տոնապետ) Քրիստոֆ** (. ), հայկական ծագումով ամերիկացի լրագրող և քաղաքական մեկնաբան։ Պուլիցերյան մրցանակի կրկնակի դափնեկիր: 2001-ից 2021 թվականներին սյունակ է վարել The New York Times-ում։ CNN-ի մշտական հեղինակներից է:

Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտ Քրիստոֆը պրակտիկա է անցել The Oregonian պարբերականի խմբագրությունում, գրել է նաև The Harvard Crimson թերթի համար։ 1984 թվականին անդամագրվել է The New York Times- ի աշխատակազմին։

Նա իրեն բնորոշում է որպես առաջադեմ լրագրողի։ Ըստ The Washington Post-ի՝ Քրիստոֆը «վերափոխել է հասարակական-քաղաքական լրագրությունը»՝ շեշտը դնելով մարդու իրավունքների խախտումների և սոցիալական անարդարությունների վրա, ինչպիսիք են մարդկանց թրաֆիքինգը, Դարֆուրի հակամարտությունը և այլն: Հարավային Աֆրիկայի արքեպիսկոպոս Դեզմոնդ Տուտուն Քրիստոֆին կոչել է «պատվավոր աֆրիկացի»՝ այն բանի համար, որ նա լուսաբանել է բավարար ուշադրության չարժանացած, անտեսված հակամարտությունները։ 

Քրիստոֆը ներկայումս իր ընտանիքով ապրում է Օրեգոն նահանգի Յամհիլ գյուղաքաղաքի մոտ գտնվող Քրիստոֆ Ֆարմս ագարակում։

## Կյանք և կարիերա
Քրիստոֆը ծնվել է Չիկագոյում, մեծացել է Յամհիլում: Մայրը՝ Ջեյն Քրիստոֆը, և հայրը՝ Լադիս «Քրիս» Քրիստոֆը (ծնյալ Վլադիսլավ Քշիշտոֆովիչ) երկար տարիներ որպես պրոֆեսորներ դասախոսել են Օրեգոն նահանգի Պորտլենդ քաղաքի պետական համալսարանում: Հայրը ծնունդով Ռումինիայից էր, սերում էր լեհական և հայկական ծագում ունեցող ծնողներից, որոնք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գաղթել են Միացյալ Նահանգներ: Քրիստոֆն ավարտել է Յամհիլ Քարլթոնի ավագ դպրոցը, որտեղ եղել է աշակերտական խորհրդի նախագահ և դպրոցական թերթի խմբագիր: Այնուհետև ավարտել է Հարվարդի քոլեջի «Ֆի Բետա Կապպա»-ն: Հարվարդում ուսումնասիրել է կառավարման ոլորտ, պրակտիկա անցել Պորտլենդի «The Oregonian» թերթում և աշխատել «The Harvard Crimson» թերթում: Հարվարդից հետո իրավաբանություն է սովորել Օքսֆորդի Մագդալեն քոլեջում՝ լինելով Ռոդսի կրթաթոշակառու: Իրավաբանական ֆակուլտետն ավարտել է գերազանցությամբ և արժանացել ակադեմիական մրցանակի: Հետագայում՝ 1983-1984 ուսումնական տարվա ընթացքում, արաբերեն է սովորել Եգիպտոսում՝ Կահիրեի Ամերիկյան համալսարանում։ Նրան մի շարք պատվավոր կոչումներ են շնորհվել։

1984 թվականին «Նյու Յորք Թայմս»-ի աշխատակազմին անդամագրվելուց հետո, սկզբում լուսաբանել է տնտեսական ոլորտը, ապա աշխատել է որպես « Թայմս »-ի թղթակից Լոս Անջելեսում, Հոնկոնգում , Պեկինում և Տոկիոյում : Հետագայում դարձել է թերթի փոխտնօրեն , կիրակնօրյա թողարկումների պատասխանատու: Թերթում իր վարած սյունակներում հաճախ կենտրոնացել է համաշխարհային առողջապահության, աղքատության և զարգացող երկրներում գենդերային հարցերի վրա: Մասնավորապես՝ 2004 թվականից ի վեր նա տասնյակ սյունակներ է գրել Դարֆուրի հակամարտության մասին, 11 անգամ այցելել է այդ վտանգված տարածքը:

Բիլ և Մելինդա Գեյթսերի հիմնադրամը նշում է, որ զարգացող երկրներում մանկական մահացության մասին Քրիստոֆի գրած և 1997 թվականի հունվարին  առաջին էջում տպագրված հոդվածը օգնել է միլիարդատեր բարերար ամուսինների զույգին (Բիլ Գեյթս և Մելինդա Ֆրենչ Գեյթս) համաշխարհային առողջությունն ընտրելու որպես իրենց բարեգործական գործունեության կենտրոն։ Նշված հոդվածի շրջանակված օրինակը տեղ է գտել Գեյթսերի հիմնադրամի պատկերասրահում։ Քրիստոֆը շարունակել է հաճախակի գրել մարդու իրավունքների և սոցիալական արդարության մասին։ 2020 թվականին Ֆորդի հիմնադրամի պատասխանատու աշխատակիցներից Դարեն Ուոքերը Քրիստոֆին կոչել է «աղքատության, արժանապատվության և արդարության վերաբերյալ լրագրության առաջնորդող աստղ»։

2021 թվականի հոկտեմբերին Քրիստոֆը լքել է The New York Times-ը ՝ 2022 թվականին Օրեգոնի նահանգապետի պաշտոնում առաջադրվելու նպատակով քաղաքական գործողությունների կոմիտե ձևավորելուց հետո։

## Մրցանակներ
1990 թվականին Քրիստոֆը և նրա կինը՝ Շերիլ Վուդանը, արժանացան միջազգային լրագրության բնագավառում Պուլիցերյան մրցանակի՝ 1989 թվականին հանուն ժողովրդավարության ուսանողական շարժման և դրան առնչվող Տյանանմին հրապարակի բողոքի ցույցերի վերաբերյալ իրենց ռեպորտաժների ու վերլուծական հոդվածների համար։ Նրանք լրագրության համար Պուլիցերյան մրցանակի արժանացած առաջին ամուսնական զույգն էին։ Քրիստոֆը արժանացավ նաև Ջորջ Փոլքի մրցանակին և Արտասահմանյան մամուլի ակումբի մրցանակին՝ մարդու իրավունքների և շրջակա միջավայրի հարցերի վերաբերյալ իր գրվածքների համար։

Քրիստոֆը 2004 և 2005 թվականներին եղել է Պուլիցերյան մրցանակի եզրափակիչ հավակնորդ ՝ «զարգացող աշխարհի հաճախ մոռացված ժողովուրդների տառապանքը պատկերող և գործողությունների հրահրող իր հզոր սյունակագրությունների համար»։ 2006 թվականին նա արժանացել է ևս մեկ Պուլիցերյան մրցանակի՝ «իր պատկերավոր և խորքային ընդգրկմամբ սյունակագրությունների համար, որոնցով, անձնական ռիսկի դիմելով՝ ուշադրություն է հրավիրել Դարֆուրի ցեղասպանության վրա և ձայն է տվել ձայնազուրկներին աշխարհի այլ վայրերում»։ Քրիստոֆը Պուլիցերյան մրցանակի եզրափակիչ հավակնորդ է եղել նաև 2012 և 2016 թվականներին: Ընդհանուր առմամբ նա յոթ անգամ դարձել է Պուլիցերյան մրցանակի եզրափակիչ հավակնորդ։

## Մատենագրություն
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Nicholas Kristof at *[[The New York Times]]*
* Kristof archive and author page from *The New York Review of Books*
* Interview with Kristof for Guernicamag.com
* 
*Kristof family farm website

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սյունակագիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքական մեկնաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Չիկագո քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Պուլիցերյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Սյունակագիրներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ