open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մանջիլ

**Մանջիլ** (պարսկերեն՝ مَنجیل), քաղաք Իրանում՝ Գիլան նահանգում՝ Ռուդբար շահրեստանում։ Մանջիլ քաղաքը Ռուդբար շահրեստանի առևտրական կենտրոնն է։ Քաղաքի մոտ է գտնվում Սեֆիդրուդ ամբարտակը։ Մանջիլը հայտնի է որպես Իրանի հողմագեներատորների քաղաք։

## Անվան ծագում
Մանջիլ քաղաքի անվանումը նախաիսլամական շրջանում հնչել է որպես «Մանգիլ»։ Միջին պարսկերենով (փեհլևի) «մանիշն» նշանակել է «տուն», «բնակության վայր», «ման»՝ տուն, իսկ «մանիշնիխ»՝ կյանք։ Մանջիլ, այսպիսով, նշանակում է «գիլյակների բնակավայր»։

## Աշխարհագրություն
Մանջիլը գտնվում է լեռնային շրջանում՝ Սեֆիդրուդի արևելյան ափին։ Այս շրջանում ուժեղ քամիներ են փչում։ Վերջին տարիներին Մանջիլի շրջանում կառուցվել են բազմաթիվ հողմակայաններ։

## Տեսարժան վայրեր
Տեսարժան վայրերից անհրաժեշտ է առանձնացնել Մանջիլ քաղաքի պարկը, ինչպես նաև Կալյաշտար աղբյուրը, որը գտնվում է Սեֆիդրուդ ամբարտակից մոտ 1 կմ ներքև։

## Ընդհանուր լեզուներ
Մանջիլում տարածված են հետևյալ լեզուները՝ ադրբեջաներեն, քրդերեն, լուիերեն, լակերեն։ Մանջիլի բնակիչների մեծ մասը խոսում են ադրբեջաներեն։

## Ժողովրդագրական դինամիկա
Ըստ 1996, 2006 և 2011 թվականներին անցկացված վերջին երեք մարդահամարների՝ Մանջիլի բնակչությունը բնութագրվում էր հետևյալ ժողովրդագրական դինամիկայով. այն արագորեն աճել է՝ 14679-ից՝ հասնելով 17179-ի, իսկ հետո աճը զգալիորեն դանդաղել է, և նրա բնակչությունը կազմել է 17396 մարդ։ 2011 թվականի համար եղել են նաև տվյալներ Մանջիլ քաղաքի բնակչության սեռային կազմի մասին։ Այդ թվականին քաղաքն ունեցել է 9104 տղամարդ և 8292 կին բնակչություն, իսկ սեռերի հարաբերակցությունը կազմել է 110 տղամարդ 100 կնոջ համար։ Այսպիսով, քաղաքը բնութագրվել է արական սեռի բնակչության կտրուկ գերակշռությամբ։ Մանջիլում բնակչության ընդհանուր աճի միջին տարեկան տեմպերը 1996-2006 թվականներին կազմել են 1,6%, ինչը բավականին բարձր ցուցանիշ է, սակայն հետո կտրուկ նվազել է՝ տարեկան 0,25%։ Այսինքն՝ Մանջիլը բնակչության աճի տեմպերի բացառապես ուժեղ անկում է ապրել, ինչը կարող է կապված լինել ծնելիության կտրուկ նվազման հետ։ Քաղաքում ապրել է Ռուդբար շահրեստանի բնակչության բավականին մեծ մասը՝ 2011 թվականին՝ 17,2%-ը։ Մանջիլը շատ դանդաղ է աճում Գիլանի մայրաքաղաք Ռեշտ քաղաքի համեմատ։ Եթե նրա բնակչությունը ընդունենք 100%-ով, ապա Մանջիլում 2006 թվականին բնակվում էր 3,1%, իսկ 2011 թվականին՝ նրա բնակչության միայն 2,7%-ը (մինուս 0,4%)։

## Արտաքին հղումներ
Մանջիլ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Սուրբ Դավիթ մատուռ

**Սուրբ Դավիթ մատուռ**, հայկական առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արմավիրի մարզի Նոր Արմավիր գյուղում։ Կառուցվել է 19-րդ դարում։

Մատուռը վերջին անգամ վերակառուցվել է 2005 թվականին, կառուցված է տուֆ տեսակի քարից, ունի մեկ մուտք։
Հայաստանում կա բավական հայտնի Դավիթ անունով 2 սրբատեղի, որից մեկը գտնվում է Արարատի մարզում, իսկ մյուսը՝ Արմավիրի մարզում։

Արմավիրի մարզի Սուրբ Դավիթ մատուռի մասին մեզ է հասել է որոշ տեղեկություններ։ Որոնցից է Հովհաննես եպիսկոպոս Շահխաթունյանցի կողմից տեղեկությունները, որում ասվում է՝

## Տես նաև
* Նոր Արմավիրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատուռներ
Ռայան Գրանտ

**Ռայան Բերթ Գրանտ** (, ), ավստրալիացի ֆուտբոլիստ, «Սիդնեյ ՖԱ» ակումբի և Ավստրալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
[thumb|left|190px|Գրանտը «[Սիդնեյ ՖԱ» ակումբի կազմում]]
Գրանտը «Սիդնեյ ՖԱ» ակումբի սան է։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ին «Պերտ Գլորի» ակումբի դեմ մրցախաղում նորամուտ է ունեցել Ավստրալիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2010 թվականին Ռայանն օգնել է ակումբին հաղթել առաջնությունում։ Օգորտոսի 28-ին «Սենտրալ Կոստ Մարինես» ակումբի դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը «Սիդնեյ ՖԱ» ակումբի կազմում։ 2016 թվականի մայիսի 25-ին չինական «Շանդուն Լունեն» ակումբի դեմ Ասիայի չեմպիոնների լիգայի մրցախաղում Ռայանը գոլ է խփել։ 2017 թվականին երկրորդ անգամ դարձել է Ավստրալիայի չեմպիոն։

## Միջազգային կարիերա
2009 թվականին Ավստրալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Գրանտը մասնակցել է Աշխարհի առաջնությանը Եգիպտոսում։ Մրցախաղում նա խաղացել է Բրազիլիայի և Կոստա Ռիկայի թիմերի դեմ մրցախաղում։

2011  թվականին Ռայանն երկրորդ անգամ մասնակցել է Աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը Կոլումբիայում։ Մրցախաղում  խաղացել է Էկվադորի, Իսպանիայի և Կոստա Ռիկայի թիմերի դեմ մրցախաղերում։

2018 թվականի նոյեմբերի 20-ին Լիբանանի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Գրանտը նորամուտ է ունեցել  Ավստրալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։

2019 թվականին Գրանտը ներառվել է Ասիայի գավաթի հավաքականի կազմում Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Մրցախաղում նա խաղացել է Հորդանանի, Պաղեստինի, Սիրիայի, Ուզբեկստանի և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների թիմերի դեմ մրցախաղերում։

## Ձեռքբերումներ
**Թիմային**

  **«[[Սիդնեյ ՖԱ]]»**
* Ավստրալիայի ֆուտբոլի առաջնություն՝ 2009/2010 
* Ավստրալիայի ֆուտբոլի առաջնություն՝ 2016/2017

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Статистика на soccerway
* 

Կատեգորիա:Ավստրալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ոսկե ձիգա

«**Ոսկե ձիգա**» (), Ուկրաինայի ազգային կինոմրցանակ, որը շնորհվում է ուկրաինական կինոյի զարգացման գործում մասնագիտական ձեռքբերումների համար։ Հիմնադրվել է 2017 թվականին՝ Ուկրաինայի կինոակադեմիայի կողմից։ Առաջին մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 2017 թվականի ապրիլի 20-ին Կիևում՝ *Fairmont Grand Hotel Kyiv* հյուրանոցում։

## Ֆիլմերի ընտրություն և հաղթողների որոշում
Առաջին ազգային կինոմրցանակաբաշխության համար ֆիլմերի ներկայացումը տևել է 2017 թվականի փետրվարի 20-ից մինչև մարտի 20-ը։ Ընտրության համար ընդունվել են ֆիլմեր, որոնց առաջնախաղը կայացել է 2016 թվականի ընթացքում՝ հունվարի 1-ից դեկտեմբերի 31-ը ներառյալ։ Առաջին ազգային կինոմրցանակի մրցույթին մասնակցած ֆիլմերի ցանկը (longlist) բաղկացած է եղել 54 ֆիլմից, որոնցից 12-ը՝ լիամետրաժ խաղարկային, 15-ը՝ կարճամետրաժ խաղարկային, 19-ը՝ վավերագրական, 8-ը՝ անիմացիոն։ Ընդհանուր առմամբ ներկայացվել է 76 ժապավեն։ Հավակնորդները որոշվել են ֆիլմերի առցանց պատճենների փակ, ոչ կոմերցիոն դիտմամբ։ 2017 թվականի ապրիլի 3-ին Կինոակադեմիայի խորհուրդը հրապարակել է Առաջին ազգային կինոմրցանակաբաշխության 17 հավակնորդների կարճ ցուցակը։

Հաղթողներն ընտրվում են կինոակադեմիայի բոլոր անդամների կողմից՝ եռաստիճան քվեարկությամբ։

## Անվանակարգեր
Կինոմրցանակի հաղթողները որոշվում են հետևյալ 22 անվանակարգերում (2020)․
* Լավագույն ֆիլմ,
* Լավագույն ռեժիսոր (Յուրի Իլյենկոյի անվան մրցանակ),
* Գլխավոր դերի լավագույն դերասան,
* Լավագույն գլխավոր դերասանուհի,
* Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան,
* Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի,
* Լավագույն օպերատոր-բեմադրիչ,
* Լավագույն նկարիչ-բեմադրիչ,
* Լավագույն սցենարիստ,
* Լավագույն կոմպոզիտոր,
* Լավագույն վավերագրական ֆիլմ,
* Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ,
* Լավագույն խաղարկային  կարճամետրաժ ֆիլմ,
* Լավագույն նկարիչ-դիմահարդար (2018 թվականից),
* Կոստյումների լավագույն նկարիչ (2018 թվականից),
* Լավագույն ձայնային ռեժիսոր  (2018 թվականից),
* Լավագույն մոնտաժ (2019 թվականից),
* Լավագույն երգ (պարգևատրվում է կատարողը, 2019 թվականից),
* Հանդիսատեսի մրցանակ (2018 թվականից),
* «Ոսկե հոլ» մրցանակ՝ ուկրաինական կինոյի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար,
* «Տարվա բացահայտում» մրցանակ,
* «Ամենավիզուալ էֆեկտներ» մրցանակ։

## Խորհրդանիշ
Ազգային կինոմրցանակի գլխավոր խորհրդանիշը Ոսկե ձիգա արձանիկն է, որը խորհրդանշում է ուկրաինական կինոյի արագ և շարունակական զարգացումը[12]։ Բացի այդ, անունը հիշեցնում է ականավոր կինեմատոգրաֆիստ Ձիգա Վերտովի ստեղծագործական ժառանգությունը։

Անվան հեղինակը «Մեդիա Գրուպ Ուկրաինա» ընկերության ռազմավարական մարկետինգի գծով տնօրեն Օլգա Զախարովան է։ Արձանիկի ձևավորումը մշակել է ուկրաինացի նկարիչ Նազար Բիլիկը, ով նկարագրել է «Ոսկե ձիգան» հետևյալ կերպ․ «Կոմպոզիցիայի հիմնական տարրը կինոժապավենի կադրն է, ոսկե քառանկյունը, որը դինամիկ պտտվում է՝ մարմնավորելով կինոն։ Արձանիկի ձևը հիշեցնում է պտտվող հոլ, կրակ, բողբոջ, որոնք ազգային կինոյի զարգացման և նորացման խորհրդանիշներն են»։

## Արարողություններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Регламент Второй национальной кинопремии
* Регламент Третьей национальной кинопремии
* Регламент Четвертой Национальной кинопремии

Կատեգորիա:Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիա
Կատեգորիա:Ուկրաինական մշակույթ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի արվեստ
Սինեգորիա

**«Սինեգորիա»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Էրաստ Գարինը և Խեսյա Լոկշինան 1946 թվականին։ Լև Կասիլի «Իմ սիրելի մանչուկներ» () վիպակի էկրանավորումն է։

## Գրական հիմք
Ֆիլմը նկարահանվել է Լև Կասիլի «Իմ սիրելի մանչուկներ» վիպակի հիման վրա, որը նվիրված է գրող Արկադի Գայդարին, որը դարձել է գլխավոր հերոսի ՝ Արսենի Պետրովիչ Գայի նախատիպը։ Վիպակը էկրանավորվել է նաև 1978 թվականին («Տղաներ» ֆիլմը գրական աղբյուրից և առաջին էկրանավորումից տարբերվում է նատուրալիզմով և ողբերգականությամբ)։

## Սյուժե
Վոլգայի ափին տեղակայված Զատոնսկ քաղաքում  Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ դպրոցական ուսուցիչ Արսենի Պետրովիչ Գայրը և նրա աշակերտները՝ Կապիտոն Բուտիրյովը, Վալերի Չերեպաշկինը և Տիմսոնը, հորինել են շատ ուսանելի հեքիաթ Սինեգորիա անունով  կախարդական երկրի մասին, որտեղ ապրում են հավատարիմ, բարի ու խիզախ մարդիկ և ոչ միայն։ Բայց սկսվում է պատերազմ։ Արսենի Պետրովիչ Գայը առաջիններից մեկն էր, որ մեկնում է ռազմաճակատ և Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ զոհվում ինչ-որ տեղ հյուսիսում՝ Արկտիկայի մոտ։ Տղաները մնում են մենակ։ Նրանք կազմակերպում են այսպես կոչված «սինեգորցիների» ջոկատը․ օգնություն են ցուցաբերում պատերազմ մեկնածների ընտանիքներին, շատ կարևոր աշխատանքներ են կատարում ռազմական գործարանում, և այդ ամենն անում են կյանքի կոչելու համար այն կարգախոսը, որն առկա է Սինեգորիայի մասին հեքիաթում՝ «Խիզախություն, Հավատարմություն, Աշխատանք, Հաղթանակ» ()։ Արսեն Պետրովիչ Գայի մահվան լուրն ստանալուց հետո տղաներն իրենց ուսուցչի անունով են կոչում իրենց վերանորոգած մոտորանավակը։ «Արսենի Գայ» մոտորանավակով նրանց ճանապարհորդության վերջնական նպատակ իրենց ամենասիրելի դպրոցական ուսուցչի մահվան վայրն է։

## Դերերում
;Կյանքում
* Բորիս Բառնետ – *Արսենի Պետրովիչ Գայ, օդերևութաբան
* Ալեքսեյ Կոնսովսկի – *Լյոշկա Խոդուլյա
* Պավել Օլենև – *Կոռնեյ Պավլովիչ, վարպետ
* Իվան Լյուբեզնով – *շրջկոմի քարտուղար
* Կոնստանտին Սորոկին – *Պաշկով, միչման
* Գերման Նովիկով – *կապիտոն Բուտիրյով, արհեստավոր
* Լիլիա Շարապովա – *Ռիմա, Բուտիրյովի քույրը
* [[Նինա Տեր-Օսիպյան]] – *ուսուցչուհի
* Լև Աբրամով – *Վալերա Չերեպաշկին
* Գ. Գեյման – *Տիմսոն
* Վալենտին Մատիցին – *Ստաշուկ, յունգա
* Էրաստ Գարին – *էպիզոդ
;Հեքիաթում
* Պավել Օլենև – *Դրոն Այգու Գլուխ
* Ստեպան Կայուկով – *Ֆանֆարոն, չար թագավոր
* Սերգեյ Կոմարով – *նախարար
* Գրիգորի Միխայլով – *Իզոբար
* Իվան Լագուտին – *Քամի հաշվող
* Ա. Վիսենտե – *Մելքիորա
* Եվգենի Սամոյլով – ''Ամալգամա, վարպետ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Լև Կասիլ
* Ռեժիսորներ՝ Էրաստ Գարին, Խեսյա Լոկշինա
* Օպերատոր՝ Սերգեյ Ուրուսևսկի
* Նկարիչներ՝ Պյոտր Պաշկևիչ, Ելենա Սաֆոնովա
* Կոմպոզիտոր՝ Պավել Արմանդ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Սինեգորիա» ֆիլմը YouTube կայքում
*«Սինեգորիա» ֆիլմը КиноТеатр. Ру կայքում

Կատեգորիա:1946 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Ուկրաինայի ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախումբ

**Ուկրաինայի ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախումբ** (, նախկինում՝ Ուկրաինայի ազգային ռադիոընկերության սիմֆոնիկ նվագախումբ ), 1929 թվականից Ուկրաինայի ռադիոյի հեռարձակող նվագախումբ։ Այժմ Ուկրաինայի հանրային հեռարձակող ընկերության մաս է կազմում։

Նվագախմբի փորձերի հենքը և գլխավոր համերգային վայրը Կիևում տեղակայված Ուկրաինայի ռադիոյի ձայնագրման տունն է։

## Պատմություն
Ուկրաինայի ռադիոկենտրոնի նորաստեղծ նվագախումբն առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1929 թվականի հոկտեմբերի 5-ին, որին հետևել է քննադատների գնահատանքը, և մինչ օրս այն համարվում է Ուկրաինայի մշակութային պատմության կարևոր պահը։ Ուկրաինայի նախկին մայրաքաղաք Խարկովի լավագույն երաժիշտները հրավիրվել են միանալու նվագախմբին, որը ղեկավարել է Յակիվ Ռոզենշտեյնը։ 45 երաժիշտներից բաղկացած նվագախումբը ռադիոթատրոնի մաս է կազմել։ Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկու ստեղծագործություններով նրա առաջին սիմֆոնիկ շրջանը սկսվել է հոկտեմբերի 14-ին՝ բացվելուց անմիջապես հետո, իր 5-րդ սիմֆոնիկ և 3-րդ նվագախմբային սյուիտով։

Քաղաքական տեղաշարժերով և ներքին փոփոխություններով պայմանավորված նվագախումբը ի վերջո տեղափոխվել է Ուկրաինայի նոր մայրաքաղաք՝ Կիև և իր թիվը հասցրել 60 երաժիշտի։ Շուտով դառնալով կառավարության կողմից աջակցվող միակ սիմֆոնիկ նվագախումբը՝ նվիրված բացառապես սիմֆոնիկ երաժշտությանը, նվագախումբը շարունակել է հեռարձակումները, հանրային համերգները և ձայնագրությունները Ուկրաինայի և համաշխարհային երաժշտական լեյբլների համար։ Հատկապես նրա տեսանկարահանումները մեծ հաջողություն են ունեցել կոմերցիոն առումով, քանի որ համերգները համարվել են ազգային մշակութային կարևոր իրադարձություններ և համալրել են ուկրաինական ռադիոյի ֆոնդերը։

Նվագախմբերի ձեռքբերումները՝ պահպանելով հատկապես Ուկրաինայի և ընդհանրապես Արևելյան Եվրոպայի երաժշտական ավանդույթը, արտադրելով նվագախմբային ստեղծագործությունների ավելի քան 10000 ձայնագրություններ, արժանացել են Վաստակավոր կոլեկտիվի կոչման և ակադեմիական կարգավիճակի շնորհման՝ Ուկրաինայում երաժշտական արվեստի զարգացման գործում ունեցած հատուկ վաստակի համար։

Տարիների ընթացքում նվագախումբը համագործակցել է աշխարհահռչակ դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են Նիկոլայ Կոլեսսան, Նաթան Ռախլինը, Թեոդոր Կուչարը, Արամ Ղարաբեկյանը և մի քանի ուրիշներ, ինչպես նաև հյուրախաղերով հանդես է եկել ամբողջ Եվրոպայում և Ասիայում՝ ներառյալ Գերմանիա, Իտալիա, Ֆրանսիա, Իսպանիա, Լեհաստան, Հարավային Կորեա, Իրան և Ալժիր։

## Նախկին դիրիժորներ
* Յակիվ Ռոզենշտեյն
* Հերման Ադլեր
* Միխայլո Կաներշտեյն
* Պետրո Պոլյակով
* Կոստյանտին Սիմեոնով
* Վադիմ Գնեդաշ
* Վլադիմիր Սիրենկո
* Վյաչեսլավ Բլինով
* Վլադիմիր Շեյկո (2005 թվականից)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Homepage of *Ukrainian Radio Symphony Orchestra* on the website of Ukrainian Radio
* Orchestra line-up

Կատեգորիա:1929 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի նվագախմբեր
Եվգենիա Բրիկ

,
**Եվգենիա Վլադիմիրովնա Բրիկ**  (, ծննդյամբ՝ Խրիվսկայա, ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Եվգենիա Բրիկը ծնվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Մոսկվայում։ Դերասանուհու իրական ազգանունը Խիրիվսկայա է։ Եվգենիա անունը նա ստացել է ի պատիվ իր պապի՝ լրագրող Եվգենի Կրեյնի, որը եղել է լրագրող։ Բրիկ  բեմական  ազգանունը վերցրել է ի պատիվ հորական մեծ մոր՝ Սոֆյա Բրիկի։ Աղջկա հայրը եղել է համալսարանի դասախոս, դոցենտ, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու։

Եվգենիան հինգ տարեկանում ընտրվել է որպես մոդել Կուզնեցկի Մոստ փողոցում գտնվող հագուստի համամիութենական նորաձևության տանը։

Եվգենիան գիմնազիայում սովորել է խորացված անգլերեն, որից հետո ուսումը շարունակել է Շչեպկինի անվան թատերական դպրոցում։ Եղել է Մստիսլավ Ռոստրոպովիչի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժնի շրջանավարտ։

2004 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիան (Ալեքսանդր Զբրուևի արհեստանոց)։ 2006 թվականի սկզբին և 2008 թվականի վերջին նա աշխատել է «Մայակ» ռադիոյում՝ որպես գիշերային հաղորդաշարի հաղորդավար։ Հղիության և դստեր ծննդյան պատճառով թողել է աշխատանքը։

2014 թվականի փետրվարին Եվգենիան լուսանկարվել է Maxim ամսագրի համար։ 2015 թվականի հուլիսի կեսերին նա  Դիմա Բիլանի «Մի լռիր» երգի տեսահոլովակում խաղացել է գլխավոր դերը։

## Ընտանիք
Հայրը՝ Վլադիմիր Եվգենիևիչ Կերին, եղել է ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու, Համամիութենական կինոյի և լուսանկարի գիտահետազոտական ինստիտուտի աշխատակից, կինոլուսանկարչության ոլորտում  եղել է մի քանի արտոնագրերի համահեղինակ, դոցենտ, դասավանդել է ֆիզիկա և ինստիտուտում համակարգչային գիտություն, մահացել է 50 տարեկանում երկարատև հիվանդությունից հետո, երբ Եվգենիան եղել է 18 տարեկան։ Մայրը՝ Գալինա Հիրիվսկայան։

Ամուսինը՝  Վալերի Տոդորովսկին (ծնված 1962), ծանոթացել են 2002 թվականին 2008 թվականից զույգը մշտապես բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Ամուսինները աշխատելու նպատակով մեկնել են Ռուսաստան։ 2009 թվականի օգոստոսին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Զոյան։

## Մահ
Եվգենիա Բրիկը մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 10-ին, 41 տարեկան հասակում, երկարատև հիվանդությունից հետո։ Ըստ դերասանուհի Յուլիա Աուգի՝ Բրիկը մահացել է քաղցկեղից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Евгения Хиривская на Рускино 
* Евгения Брик: «Балуйте себя», «Красота & Здоровье», январь 2014

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Ես սիրում եմ նրան (ֆիլմ)

«**Ես սիրում եմ նրան**» (), 2013 թվականին Դարյա Պերելեի նկարահանված ուկրաինական կարճամետրաժ դրամատիկ ֆիլմ, որն առաջին անգամ ցուցադրվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Համբուրգի *Lesbisch Schwule Filmtage* փառատոնում, 2013 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Բարսելոնայի միջազգային կինոյի *Gai i Lèsbic* փառատոնում, 2013 թվականի նոյեմբերի 29-ին՝ գեյերի և լեսբուհիների FACE à FACE ֆիլմերի փառատոնի «Արիություն» բաժնում և 2013 թվականի դեկտեմբերին՝ Բոգոտայի  Մարդու իրավունքների միջազգային կինոփառատոնում՝ որպես կարճամետրաժ ֆիլմերի միջազգային մրցույթի պաշտոնական ընտրություն։ Ուկրաինայում այն ցուցադրվել է 2014 թվականի մարտի 7-ին՝ Կիևի «Զովտեն» կինոթատրոնում։

## Սյուժե
Երիտասարդ երաժիշտ և երգահան Նատալին տեղափոխվում է Կիև՝ բացահայտվելու և համբավ գտնելու երազանքով։ Փողոցում ելույթ ունենալիս նա հանդիպում է խուլ-համր երիտասարդ կնոջ՝ Աննային, և երկուսն էլ ձգում են միմյանց։ Միասին նրանք դեմ են դուրս գալիս համասեռամոլության դեմ ազգի սահմանափակումներին։

## Դերերում
Նատալի Իվանչուկ - Նատալի
Ֆրաու Հաննա - Աննա

## «Ես սիրում եմ նրան»՝ որպես լիամետրաժ ֆիլմ
2017 թվականին ֆիլմի լիամետրաժ տարբերակը, հիմնված կարճամետրաժ ֆիլմի վրա, ֆինանսավորվել է Կատալոնիայի ժեներալիտետ հանձնաժողովի կողմից և թողարկվել է *Cosmo Films*-ի և *Afilm Productions*-ի կողմից։

92 րոպե տևողությամբ ֆիլմի սցենարը, ռեժիսորը և մոնտաժը հեղինակել է Պերելեյը՝ Ելենա Լոմբաոյի հետ որպես օպերատոր, երաժշտության հեղինակն է Օլեքսի Իվանենկոն, պրոդյուսերներն են Անուար Դոսը, Միխայիլ Չեռնիկովը և Դարյա Պերելայը։ Այն նկարահանվել է Բարսելոնայում, երկխոսություններն անգլերեն են։ Նատալի Իվանչուկը կրկնել է «Նատալիի» դերը, Քլեր Դյուրանտը հանդես է եկել Աննայի, Ալիքս Ջենտիլը՝ Ջուլիայի, Էոդալդ Ֆոնտը՝ Դեյվիդի դերերում։ Գեղարվեստական ֆիլմի ողբերգական ավարտը տարբերվում է օրիգինալ կարճամետրաժից։ Գեղարվեստական ֆիլմի ողբերգական ավարտը տարբերվում է օրիգինալ կարճամետրաժ տարբերակից։

«Ես սիրում եմ նրան» (2017) ցուցադրվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 18-ին Ռումինիայում «*Gay Film Nights*» միջազգային կինոփառատոնում։ Խաղարկային ֆիլմը հասանելի է դարձել *Amazon Prime Video*-ում 2019 թվականի մայիսի 16-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր
Ուլե Լհուե

**Ուլե Լհուե** (), տեղանք Ինդոնեզիայի Բանդա Աչեհ քաղաքի Մեուրաքսա ենթաշրջանում։ Նախկինում այն Աչեհի գլխավոր նավահանգիստն էր։ Բնակավայրը և նավահանգիստը մեծապես ավերվել և մարդաթափվել են Հնդակական օվկիանոսի 2004 թվականի երկրաշարժից և ցունամիից։

## Ընդհանուր տեղեկություններ
Ուլե Լհուե տեղանունը բաղկացած է Ուլե` «գլուխ» և Լհուե` «թերակղզյակ» բառերից։

Քաղաքն առավել նշանավոր էր Աչեհի սուլթանության ժամանակաշրջանում, երբ այն համեմունքի առևտրի կարևորագույն նավահանգիստ էր։

Ուլե Լհուեն ավերվել է Հնդակական օվկիանոսի 2004 թվականի երկրաշարժից և դրա առաջացրած ցունամիից։ Աղետի արդյունքում քաղաքի շինությունների մեծ մասը ոչնչացել է, իսկ 6.000 բնակիչներից ողջ է մնացել 10%-ից էլ պակասը։ 2005 թվականից սկսվել է տարածքի վերականգնումը։ ՄԱԶԾ որոշմամբ և Ավստրալիայի կառավարության աջակցությամբ կառուցվել է լաստանավային նավակայան։

Ցունամիից հետո կանգուն մնացած շինություններից առավել նշանավոր է ԺԷ դարում կառուցված Բայթուրռահիմ մզկիթը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Meuseujid Bayturrahim Ulèë Lheuë.JPG|Բայթուրռահիմ մզկիթը
Պատկեր:COLLECTIE TROPENMUSEUM Paviljoens bij badplaats aan het strand Olehleh TMnr 60023641.jpg|Ոլե Լհուեի լողափը (1910-1930)
Պատկեր:COLLECTIE TROPENMUSEUM Mannen onder een waringin in Olehleh TMnr 60023638.jpg|Բենզոյական թզենի Ուլե Լհուեում (1910-1930)
Պատկեր:COLLECTIE TROPENMUSEUM Straat in Olehleh in Atjeh met Chinese bewoners en winkels Noord-Sumatra. TMnr 60047522.jpg|Ոլե Լհուեի չինական թաղամասը (1875-1885)


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ասիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիա
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի քաղաքներ
Adobe Animate

**Adobe Animate** (նախկինում՝ **Adobe Flash Professional**, **Macromedia Flash** և **FutureSplash Animator**) մուլտիմեդիա և համակարգչային անիմացիոն ծրագիր է, որը մշակվել է Adobe Systems-ի կողմից։

Adobe Animate-ը կարող է օգտագործվել վեկտորային գրաֆիկա և անիմացիաներ ստեղծելու համար՝ հեռուստատեսային ծրագրերում, առցանց տեսանյութերում, կայքերում, վեբ հավելվածներում և տեսախաղերում հրապարակելու համար։ Ծրագիրը նաև աջակցում է bitmap գրաֆիկայի, հարուստ տեքստի, աուդիո և վիդեո ներդրման և ActionScript սկրիպտների։ Շարժապատկերները կարող են հրապարակվել HTML5, WebGL, SVG և հին Flash Player (SWF) և Adobe AIR ձևաչափերով։

Առաջին անգամ թողարկվել է 1996 թվականին որպես FutureSplash Animator, իսկ ավելի ուշ վերանվանվել է Macromedia Flash՝ Macromedia-ի կողմից ձեռք բերելուց հետո։

2016-ին վերանվանվել է Adobe Animate-ը, որպեսզի ավելի լավ արտացոլի իր դիրքը շուկայում, քանի որ Animate-ում ստեղծված բովանդակության ավելի քան մեկ երրորդն օգտագործում է HTML5:

## Պատմություն
Adobe Flash/Adobe Animate-ի առաջին տարբերակը եղել է վեկտորային գրաֆիկայի և վեկտորային անիմացիայի FutureSplash Animator ծրագիրը, որը թողարկվել է 1996 թվականի մայիսին։ FutureSplash Animator-ը մշակվել է FutureWave Software-ի՝ փոքր ծրագրային ապահովման ընկերության կողմից, որի առաջին SmartSketch արտադրանքը ձեռքի համակարգիչների համար վեկտոր նկարելու ծրագիր էր։ Հետագայում այն տեղափոխվեց Microsoft Windows, ինչպես նաև Mac OS: 1995 թվականին ծրագրին ավելացվեցին անիմացիոն առանձնահատկությունները և ստեղծվեց վեկտորային անիմացիոն հարթակ համաշխարհային ցանցի համար, որից հետո ստեղծվեց FutureSplash Animator-ը։ FutureSplash անիմացիոն տեխնոլոգիան օգտագործվել է մի քանի հայտնի կայքերում, ինչպիսիք են MSN-ը, The Simpsons-ի պաշտոնական կայքը և The Walt Disney Company-ի Disney Daily Blast:

1996 թվականի դեկտեմբերին Macromedia-ն գնեց FutureWave-ը և ներկայացրեց արտադրանքը Macromedia Flash ապրանքանիշի ներքո, որի տակ թողարկվեց ութ տարբերակ։ Adobe Systems-ը ձեռք բերեց Macromedia-ն 2005 թվականին և վերաբրենդավորեց Adobe Flash Professional-ը՝ բաժանվելու համար Adobe Flash Player-ից։ Ծրագիրը ներառված էր Creative Suite-ի արտադրանքներում՝ CS3-ից մինչև CS6, մինչև Adobe-ը լքեց Creative Suite շարքը՝ հօգուտ Creative Cloud-ի (CC):

2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Adobe-ը հայտարարեց, որ ծրագիրը կվերանվանվի Adobe Animate հաջորդ հիմնական թարմացման ժամանակ։ Այս քայլը Adobe Flash Player-ի աջակցությունը դադարեցնելու ծրագրերի մի մասն է։ Առաջին տարբերակը նոր անունով թողարկվել է 2016 թվականի փետրվարի 8-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Adobe Creative Suite
Կատեգորիա:Adobe ծրագրային ապահովումներ
Կատեգորիա:C++-ով գրված ծրագրեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական ֆորմատներ
Կատեգորիա:Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչներ
Կատեգորիա:Վինդոուզի ծրագրային ապահովում
Մեյկայլա Մուր

2012	New Zealand U17	10	(0)
2012–2016	New Zealand U20	9	(0)
2013–	New Zealand	48	(3)
**Մեյկայլա Ժան-Մարի Մուր** (), պրոֆեսիոնալ կին ֆուտբոլիստ, անգլիական «Լիվերպուլի» և Նոր Զելանդիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։

## Կարիերա
Մուրը եղել է Նոր Զելանդիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի անդամ 2012 թվականի կանանց աշխարհի առաջնությունում՝ մասնակցելով Նոր Զելանդիայի խմբային բոլոր երեք խաղերին։

Մուրն իր նորամուտը Նոր Զելանդիայի կանանց ազգային հավաքականի կազմում նշել է որպես փոխարինող՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Չինաստանի հավաքականի դեմ խաղում, որտեղ նրա թիմը տոնել է 4-0 հաշվով հաղթանակ։

Մուրը եղել է Նոր Զելանդիայի հավաքականի կազմում 2015 թվականին Կանադայում կայացած ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկությունում։

2019 թվականի ապրիլին Մուրն ընդգրկվել է 2019 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթին հայտավորված 23 խաղացողների վերջնական ցուցակում, սակայն մինչև մրցաշարի մեկնարկը Ֆրանսիայում մարզվելիս վնասել է աքիլեսյան ջիլը։

15 ամիս անց նա, ապաքինվելով վնասվածքից, պայմանագիր է ստորագրել «Լիվերպուլի» հետ, որը խաղում է Անգլիայի կանանց առաջնությունում։

2022 թվականի փետրվարի 20-ին Մուրը ինքնատիպ հեթ-տրիկի հեղինակ է դարձել՝ Նոր Զելանդիայի հավաքականի կազմում ԱՄՆ-ի հավաքականի դեմ SheBelieves Cup-ում կայացած խաղի առաջին խաղակեսում երեք անգամ գրավելով սեփական դարպասը։

## Գոլեր հավաքականի կազմում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*    
* Անձնագիր NZF-ում
*  

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Լիվերպուլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կանանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Քյոլնի ֆուտբոլիստներ
Ռոն Արադ

**Ռոն Արադ** (, , ), դիզայներ, նկարիչ և ճարտարապետ։

## Կենսագրություն
Ավարտելով Բեցալելի անվան արվեստի և դիզայնի ակադեմիան՝ 1973 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն և ընդունվել Ճարտարապետական ասոցացիայի ակադեմիա (Architectural Association School of Architecture)։ 1981 թվականին Արադը դարձել է ճարտարապետական բյուրեյի հիմնադիրներից մեկը, այստեղ սկսել է ստեղծել իր առաջին արվեստի օբյեկտները արդյունաբերական արտադրության թափոններից և շինարարական մասերից։ Նյութերի սահմանների ու հնարավորությունների հետ մշտական փորձերը՝ նյութի ընտրությունից մինչև ամբողջական կոմպոզիցիայի ստեղծում, նրա լրիվ նոր, ռադիկալ պատկերացումները օբյեկտների և շինությունների ձևի մասին նկարչին դարձնում են կարևոր կերպար դիզայնի և ճարտարապետության աշխարհում։

Իր կարիերայի ընթացքում Ռոն Արադը ծրագրեր է մշակել կահույքի և դիզայնի բոլոր խոշոր միջազգային ապրանքանիշների համար՝ Vitra, Kartell, Moroso, Alessi, Driade, Cappellini, Cassina, WMF, Սվարովսկի, Roca и Magis։ Համագործակցել է տարբեր նորաձևության, տեխնոլոգիական ապրանքանիշների հետ, ներառյալ՝ Adidas, Nestle, Fiat, LG, Bombay Sapphire, Սամսունգ, RuinartՀեննեսսի, Կենզո, Le Coq Sportif և շատ ուրիշներ։ Նրա հրապարակային գեղարվեստական աշխատանքները զարդարում են աշխարհի շատ անկյունների հասարակական վայրերը։

2010 թվականին Արադը սկսել է համագործակցել *New Eye London* հետ՝ ակնոցների հավաքածու ստեղծելու համար։

Դասավանդում է Վիենայի և Լոնդոնի ամենահեղինակավոր ուսումնական հաստատություններում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռոն Արադի կայք։ 

Կատեգորիա:Իսրայելցի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի դիզայներներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Կահույքի դիզայներներ
Ոչ աստվածներ, ոչ տերեր

alt=Anarchists carrying a banner|right|thumb|Երթով ընթացող անարխիստները, որոնց պաստառներից մեկի վրա գրված է «Ոչ աստվածներ, ոչ պետություններ, ոչ տերեր» ()

**Ոչ աստվածներ, ոչ տերեր** (), անարխիստական և արհմիութենական կարգախոս։

## Պատմություն
thumb|Առաջին հրատարակություն «The Woman Rebel», 1914 թվական

Իր մահից կարճ ժամանակ առաջ ֆրանսիացի սոցիալիստ Լուի Բլանկին սկսել է հրատարակել «Ոչ աստված, ոչ տեր» թերթը։

Կարգախոսը ակտիվորեն օգտագործվում էր անգլիացի անարխիստների կողմից 19-րդ դարի վերջին։ 1912 թվականին Լոուրենս տեքստիլ գործարանի գործադուլի ժամանակ այն ներկայացված է բրոշյուրում, որը տարածել են աշխարհի արդյունաբերական աշխատողները։

1914 թվականին Մարգարետ Սենգերը կազմակերպել է «Ապստամբ կինը» ամսական բաշխում՝ ութ էջանոց տեղեկատվական գրքույկ, որը քարոզում էր բեղմնականխման այս կարգախոսի ներքո։ Նա պնդում էր, որ յուրաքանչյուր կին իր մարմնի տիրուհին է։

Կարգախոսն այսօր էլ շարունակում է գործածվել անարխիստների շրջանում։

## Ժողովրդական մշակույթում
* Կարգախոսը երկու անգամ հիշատակել է գերմանացի փիլիսոփա Ֆրիդրիխ Նիցշեն իր 1886 թվականի «Բարուց և չարից այն կողմ։ Ապագայի փիլիսոփայության նախերգանք» աշխատության մեջ։
* Ջոզեֆ Քոնրադին՝ «Գաղտնի գործակալը» աշխատության պրոֆեսորը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1907 թվականին, ասում է. «Իմ կարգախոսն է՝ ոչ Աստված, ոչ տեր»։
* Ոգեշնչված կարգախոսից՝ անգլիացի բանաստեղծ Ալֆրեդ Էդվարդ Հաուսմենը գրել է «Աստծո և մարդկանց օրենքները» բանաստեղծությունը, որը տպագրվել է 1922 թվականին «Վերջին բանաստեղծությունները» ժողովածուի մեջ։
* *Women without superstition: No gods - No Masters!*՝ Էննի Լոուրի Գեյլորի կողմից հրատարակված 19-րդ և 20-րդ դարերի ազատ մտածող կանանց ստեղծագործությունների ժողովածուի անվանումն է։
* «Ոչ աստված, ոչ տերեր» անունը 2010 թվականին *Fallout: New Vegas* համակարգչային խաղի չորս հնարավոր վերջնական որոնումներից մեկն է։

#### Երաժշտության մեջ
Կարգախոսը ակտիվորեն օգտագործվում է երաժշտության մեջ՝ կապված լինելով պանկ շարժման հետ։ Այնուամենայնիվ, երաժշտության մեջ այն առաջին անգամ հայտնվել է 1965 թվականին ֆրանսիացի անարխիստ շանսոնիե Լեո Ֆերեի («Ni Dieu ni maître») երգում։ Կա համանուն երգ անգլիական *crust punk/[[Հևի մետալ|heavy metal]]* խմբի *Amebix* (EP *Who's the Enemy*), շվեդական դեթ մետալ խմբի Arch Enemy (*Khaos Legions*), լյուքսեմբուրգյան նեոֆոլկ խմբի Rome (ալբոմ *Confessions D'Un Voleur D'Ames*) և Չիկագոյի Harm's Way խումբը (EP No Gods, No Masters, 2010 թվական)։ Կարգախոսը որպես երգչախումբ օգտագործվում է Nailbomb-ի «Religious Cancer» երգում (*Point Blank* ալբոմ)։ 2014 թվականին կանադացի կանանց Pantychrist փանկ խումբը թողարկել է համանուն երգ, որի տեքստում նշված է ֆեմինիստների կարգախոսը։ Իսկ ամերիկյան Choking Victim փանկ խմբի *No Gods, No Managers* ալբոմի վերնագիրը վերաձևակերպում է բուն կարգախոսը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անարխիզմ
Կատեգորիա:Սոցիալիզմ
Կատեգորիա:Քաղաքական կարգախոսներ
Ալֆրեդ Յաել

**Ալֆրեդ Յաել** (, ), ավստրիացի երաժիշտ, դաշնակահար և ջութակահար, կոմպոզիտոր, մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Երաժշտության առաջին դասերը ստացել է հորից; Հետագայում դարձել է Կառլ Չեռնիի աշակերտը։ 11 տարեկանում առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Վենետիկի Սան Բենեդետտո թատրոնի բեմում։

1843 թվականից Վիեննայում դասեր է ստացել Մոշելեց Իգնացից։ 1845-1846 թվականներին ապրել Է Բրյուսելում, ապա Փարիզում։ Ըստ մեկ աղբյուրի՝ նա եղել է Շոպենի աշակերտը։

Ալֆրեդ Յաել նախաձեռնել է մեծ համերգային շրջագայություն Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Ամերիկայում, նրա շրջագայությունն այնքան հաջող են եղել, որ նա ԱՄՆ-ում մնացել է երեք տարի (1851-1854)։

Ալֆրեդ Յաելը նորամուտը կատարել է Նյու Յորքում՝ 1851 թվականի նոյեմբերին։ Ավելի ուշ համերգով հանդես է եկել Գերմանիայում, Լեհաստանում։ Հեղինակ է ավելի քան 200 ստեղծագործության։ Նրա հայտնի ուսանողներից է եղել Բենջամին Ջոնսոն Լանգը։

Ալֆրեդ Ջաելը հանկարծամահ է եղել Փարիզում, 1882 թվականին, ընդամենը 49 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Jaëll, Alfred
*Jaëll, Marie Marie-Christine geb. Trautmann

Կատեգորիա:Ավստրիացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ջութակահարներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Երազանք (ֆիլմ, 1941)

**«Երազանք»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխայիլ Ռոմը 1941 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում և էկրան է բարձրացել 1943 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1933 թվականին։ Արևմտյան Ուկրաինայի աղքատ գյուղերից, որոնք այդ ժամանակ պատկանում էին Լեհաստանին, հազարավոր մարդիկ   մեկնում էինքաղաք՝ աշխատանք և երջանկություն որոնելու համար։ Նրանց թվում է Աննան։ Ամբողջ գիշեր աշխատելով տեղի ռեստորանում՝ առավոտյան նա վերադառնում է «Երազանք» անվանմամբ կահավորված սենյակների աղախնի իր պարտականություններին։ Այդ գիշերօթիկ հաստատության բոլոր բնակիչները ճակատագրի հարվածներ ստացած մարդիկ են, որոնք ապարդյուն փորձում են ուղղվել, բայց, չնայած բոլոր ջանքերին, այնուամենայնիվ, պարտություն են կրել անխիղճ աշխարհի դեմ պայքարում։ Իսկ խորտակման եզրին գտնվող այդ նավի ղեկին կանգնած է տիկին Սկորոխոդը, որը համոզված է, որ ինքը «դուրս է եկել մարդամեջ»։ Նրա մեջ պարադոքսալ խառնվում էին կարեկցանքն ու դաժան անողոքությունը նրանց հանդեպ, ովքեր իր սոցիալական կարգավիճակից ցածր են, ամենակուլ ժլատությունն ու անհաջողակ որդու հանդեպ նույն անսահման սերը, որի համար նա ապրել է, աշխատել, կատարել ստորություններ՝ հոգու խորքում հասկանալով այդ ջանքերի անօգտակարությունը։

## Դերերում
* Ելենա Կուզմինա – *Աննա
* [[Վլադիմիր Սոլովյով (դերասան)|Վլադիմիր Սոլովյով]] – *Վասիլ, Աննայի եղբայրը
* Վալենտին Շեգլով – *Տոմաշ Կրուտիցկի, բանվոր
* [[Ֆաինա Ռանևսկայա]] – *Ռոզա Սկորոխոդ, «Երազանք» կահավորված սենյակների և մրգի կրպակի տիրուհի
* Արկադի Կիսլյակով – *Լազար Սկորոխոդ, նրա որդին, ինժեներ
* [[Ադա Վոյցիկ]] – *Վանդա, հարսնացու
* Միխայիլ Աստանգով – *Ստանիսլավ Կոմորովսկի, փեսացու ամուսնության թերթից
* [[Միխայիլ Բոլդուման]] – *Զիգմունդ Դոմբեկ, նախկին նկարիչ
* Ռոստիսլավ Պլյատ – *Յանեկ, առաքիչ
* [[Նիկոլայ Օռլով]] – *Ստեֆան, ծեր ջուլհակ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Եվգենի Գաբրիլովիչ, Միխայիլ Ռոմ
* Ռեժիսոր՝ Միխայիլ Ռոմ
* Օպերատոր՝ Բորիս Վոլչեկ
* Կոմպոզիտոր Գենրիկ Վարս

## Նկարահանում
Ֆիլմը նկարահանվել է Լվովում 1940 թվականին։ Արևմտյան Ուկրաինայի հողերի վերամիավորման տեսարանը նկարահանվել է Չեռնովցիում՝ Թատերական հրապարակում։ Ֆիլմի վրա աշխատանքն ավարտվել է 1941 թվականի հունիսի 22-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* «Երազանք» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
* «Երազանք» ֆիլմը  *Рускино.ру* կայքում

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1941 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1943 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1933 թվականին
Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Աբդուլ Վահիդ Խան

**Աբդուլ Վահիդ Խան ** (, ), պակիստանցի մականախաղորդ, հարձակվող, 1960 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Աբդուլ Վահիդ Խան ը ծնվել է 1936 թվականի նոյեմբերի 30-ին,  Հնդկաստանի Ռաջպուր քաղաքում։ 1960 թվականին եղել է Պակիստանի մականախաղի ազգային հավաքականի անդամ, մասնակցել օլիմպիական խաղերին և նվաճել ոսկի մեդալ։ Եղել է կենտրոնական հարձակվող, անցկացրել է 6 հանդիպում, խփել 4 գոլ (2-ական Լեհաստանի ու Ճապոնիայի հավաքականների դեմ)։ 1962 թվականին Պակիստանի ազգային հավաքականի կազմում Աբդուլ Վահիդ Խանը ոսկի մեդալ է  է նվաճել Ջակարտայի Ասիական ամառային խաղերում, 1966 թվականին՝ արծաթ՝ Բանգկոկի Ասիական ամառային խաղերում։ 1960-1966 թվականների ընթացքում Պակիստանի հավաքականի կազմում անցկացրել է 56 հանդիպում և խփել 52 գոլ։

Աբդուլ Վահիդ Խանը մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 21-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Abdul Waheed Khan
*Abdul Waheed Khan

Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Ալֆրեդ Հաուսմեն

**Ալֆրեդ Էդվարդ Հաուսմեն** (, ), Էդվարդյան ամենահայտնի բանաստեղծներից մեկը, «Շրոպշիրի տղան» բանաստեղծությունների ժողովածուի հեղինակը, լայնորեն հայտնի էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին

## Կենսագրություն
Ալֆրեդ Հաուսմենը ծնվել է 1859 թվականի մարտի 26-ին Բրոմսգրով քաղաքի ծայրամասում գտնվող Ֆոքբերի գյուղում, Վուսթերշիրում՝ Էդվարդ և Սառա Ջեյն Հաուսմենների ընտանիքում։ Ավարտելով Բրոմսգրոուվի դպրոցը, որտեղ նա ստացել է ակադեմիական կրթության ամուր հիմք և բազմաթիվ մրցանակներ բանաստեղծական փորձերի համար, Ալֆրեդ Էդվարդ Հաուսմենը ընդունվել է Սենթ Ջոնս քոլեջ (Օքսֆորդ), որտեղ սովորել է անտիկագիտություն։

Հաուսմենն իրեն հիմնականում համարում էր լատինիստ, վարում էր մեկուսի կենսակերպ, հեռու էր մնում մյուս գրողներից։ 1911 թվականից նա Քեմբրիջում դասավանդել է լատիներեն և ավելի քան 30 տարի աշխատել Մարկոս Մանիլիոսի ստեղծագործությունների հրատարակության մեկնաբանությունների վրա։ Նույնիսկ Օքսֆորդում սովորելիս, համակուրսեցու հանդեպ անպատասխան սերը կանխորոշել է կյանքի հանդեպ նրա հոռետեսական հայացքը։

«Շրոպշիրի տղան» պառնասյան գծագրված բանաստեղծությունների հավաքածու է, որը ոգեշնչված է Ուորդսվորթի և Հայնեի ընթերցմամբ։ Հաուսմենը հեռացվում է այն ամենից, ինչ նա երգում է, դառնորեն ուսումնասիրելով շրջապատող աշխարհը «փղոսկրի աշտարակից»։ Նրա քնարական հերոսը պարզ աշխատասեր է Շրոփշիրից (տարածաշրջան, որտեղ բանաստեղծն ինքը երբեք չի եղել ժողովածուի ստեղծման ժամանակ)։

Բանաստեղծն իր փողերով փոքր տպաքանակով հրատարակել է «Շրոպշիրի տղան» գիրքը։ Գրեթե 20 տարի անցել էր, մինչև գրքի հոռետեսական տրամադրությունը կիսվել էր հանրության կողմից, և որոշ տողեր դարձել դասագրքեր։ Հաուսմենի հաջորդ բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Վերջին բանաստեղծությունները» (1922), նույնպես մեծ հաջողություն ունեցան։

Վլադիմիր Նաբոկովը բարձր էր գնահատում Հաուսմենի «Պոեզիայի անունը և բնույթը» (1933) էսսեը և մեկ անգամ չէ, որ նրա անունը հիշատակել է իր անգլալեզու վեպերում։

Թոմ Սթոպարդը գրել է իր «Սիրո գյուտը» պիեսը՝ Հաուսմենի մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Շրոպշիրի տղան» բանաստեղծությունների գրքի տեքստը 
* Ա. Է. Հաուսմեն Բրիտանիկա հանրագիտարան

Կատեգորիա:19-րդ դարի բրիտանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի գրողներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բանասերներ
Տատրակի բույնը

«**Տատրակի բույնը**» (), ռեժիսոր Տարաս Տկաչենկոյի 2016 թվականին նկարահանած ուկրաինական դրամա։ Ուկրաինական ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ին։

## Սյուժե
Դարինայի աշխատանքը իտալական ընտանիքում անտանելի կլիներ, եթե չլիներ պառավի որդին՝ Ալեսանդրոն։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր անցյալը, որը բաց չի թողնում, բայց ջերմությունն ու անկեղծությունը գրավում են միմյանց։ Ամուսնու և դստեր մոտ Ուկրաինա վերադառնալուց հետո Դարինան ստիպված կլինի դժվար ընտրություն կատարել իր իմացած կյանքի և իր հետ «բերած» կյանքի միջև։

## Ֆիլմի ստեղծողներ
### Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր - Տարաս Տկաչենկո
* Օպերատոր - Ալեքսանդր Զեմլյանոյ
* Սցենարիստ - Վասիլի Մելնիկ, Տարաս Տկաչենկո
* Կոմպոզիտոր - Ստեֆանո Լենտինի
* Պրոդյուսեր - Վլադիմիր Ֆիլիպով

### Դերերում
* Ռիմա Զյուբինա - Դարինա
* Վիտալի Լինեցկի - Դմիտրի
* Ալեքսանդրա Սիզոնենկո - Միրոսլավա
* Նիկոլայ Բոկլան - Յուրկո
* Նատալյա Վասկո - Գալյա
* Պիեռ Ֆերերո - Գալիի սիրեկանը
* Մաքսիմ Կանյուկա - Միխայիլ
* Մաուրո Չիպրիանի - Ալեսանդրո
* Սիլվիա Ռուբինո - Ալեսանդրոյի կինը
* Լինա Բերնարդի – Վիտորյա

## Նկարահանումներ
Նկարահանումները հիմնականում իրականացվել են Ուկրաինայում՝ Վիժնիցա քաղաքում, Չեռնովցի քաղաքում, Վիժենկա գյուղում, ինչպես նաև Ջենովայում (Իտալիա)։ 2014 թվականին նկարահանումները ընդհատվեցին գրեթե մեկուկես տարի ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Մինչ նկարահանումների վերսկսումը, Վիտալի Լինեցկին մահացել է և գլխավոր հերոսի դերակատարի մահվան պատճառով կինոնկարի եզրափակիչ մասն ամբողջությամբ վերաշարադրվել է։

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուկրաիներեն ֆիլմեր
Շահսուվարյան փողոց (Երևան)

**Շահսուվարյան փողոց**, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ բոլշևիկ հեղափոխական, կուսակցական ու պետական գործիչ Ալեքսանդր Շահսուվարյանի։ Քաղաքային նշանակության փողոց է։

## Տվյալներ
Գտնվում է Կոմիտասի պողոտայի, Նիկողայոս Տիգրանյան, Մամիկոնյանց փողոցների և Շիրվանզադեի փողոցի 2-րդ նրբանցքի միջև։ Սկսվում է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 61 և 63 շենքերի անցուղուց, ձգվում հյուսիսարևմտյան ուղղությամբ, հասնում Մամիկոնյանց փողոցի թիվ 19 և 21 շենքերի անցուղի։ Երկարությունը 290 մետր է։

Խորհրդային տարիներին սկզբնապես կոչվել է Կոմիտասի պողոտայի 4-րդ նրբանցք, այնուհետև վերանվանվել է՝ ստանալով այժմյան անվանումը։

## Պատկերասրահ

Shahsuvaryan street, Yerevan 03.jpg
Shahsuvaryan street, Yerevan 04.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Նիկողայոս Տիգրանյան փողոց (Երևան)

**Նիկողայոս Տիգրանյան փողոց**, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ խորհրդային կոմպոզիտոր, բանահավաք, դաշնակահար, երաժշտական գործիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, Աշխատանքի հերոս Նիկողայոս Տիգրանյանի։ Քաղաքային նշանակության փողոց է։

## Տվյալներ
Սկսվում է Զարյան փողոցի թիվ 47 և 49 շենքերի մոտից, հատում Կոմիտասի պողոտան, Մամիկոնյանց փողոցը, հասնում Նիկողայոս Ադոնցի փողոց։ Երկարությունը 1100 մետր է։

Խորհրդային տարիներին սկզբնապես կոչվել է Արաբկիրի 57-րդ փողոց, այնուհետև վերանվանվել է՝ ստանալով այժմյան անվանումը։

## Հատվող փողոցներ
* Բուդաղյան փողոց
* Կոմիտասի պողոտա
* Մամիկոնյանց փողոց
* Նիկողայոս Տիգրանյան փակուղի

## Պատկերասրահ

N. Tigranyan street, Yerevan 05.jpg
N. Tigranyan street, Yerevan 04.jpg
N. Tigranyan street, Yerevan 06.jpg
N. Tigranyan street, Yerevan 02.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Միխայիլ Իլյենկո

**Միխայիլ Գերասիմովիչ Իլյենկո** (, ), խորհրդային և ուկրաինացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան։ Ուկրաինայի արվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ, Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2003), Ուկրաինայի  Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր։ Պարգևատրվել է նաև Վաստակի համար III աստիճանի շքանշանով (2021)։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Իլյենկոն ծնվել է 1947 թվականի հունիսի 29-ին Մոսկվայում, ինժեների ընտանիքում։ Ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը (1970, Միխայիլ Ռոմի արվեստանոց)։ 1973 թվականից եղել է Կիևի Ա. Պ. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ռեժիսորը։ Աշխատել է «Կիևնաուչֆիլմ» կինոստուդիայում, 1997 թվականից՝ «Բաց գիշեր» կինոփառատոնի կազմակերպիչ, 2000 թվականից՝ Կիևի Իվան Կարպենկո-Կարիի անվան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարանի կինոյի ֆակուլտետի դեկան։ Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիստների ազգային միության անդամ է։ Հեղինակ է մի շարք արձակ ստեղծագործությունների, ուկրաինական ժամանակակից կինոյի մասին հոդվածների։
մինի
2009 թվականին մասնակցել է շուրջերկրյա ճանապարհորդության առաջին փուլին «Կուպավա» զբոսանավով։ 2012 թվականի հունվարի 19-ին կայացել է Իլյենկոյի «Նա, ով անցել է կրակի միջով» ֆիլմի պրեմիերան, մայիսին ֆիլմը թողարկվել է DVD տարբերակով, կինոքննադատներն այն անվանում են առաջին ամբողջովին ուկրաինական ֆիլմը, որը թողարկվել է լայն վարձույթի համար։ Այս կինոնկարն ընդգրկվել է «Օսկար» հեղինակավոր կինոմրցանակի հավակնորդների երկար ցուցակում։

## Ընտանիք
* Եղբայրները՝ Յուրի Իլյենկո (ռեժիսոր, օպերատոր, սցենարիստ և քաղաքական գործիչ), Վադիմ Իլյենկո(օպերատոր, ռեժիսոր, սցենարիստ)։
* Դուստրը՝ Իվաննա Միխայլովնա Իլյենկո (դերասանուհի, բալետի պարուհի)։

## Ֆիլմագրություն
* 1975 – Այնտեղ հեռվում՝ գետի մյուս կողմում
* 1977- Թերխաշ ճտքակոշիկներ
* 1980 - Դպրոց
* 1983 - Միրգորոդը և նրա բնակիչները
* 1985 - Յուրաքանչյուր որսորդ ուզում է իմանալ ...
* 1994 - Ֆուչժոու խարսխակայանում՝ Պագոդայի մոտ,  բեռի սպասելիս
* 1997 - Յոթերորդ երթուղի
* 2002 - Փոքրիկ ճամփորդություն մեծ կարուսելով
* 2011 - Նա, ով անցել է կրակի միջով 
* 2014 – Արոտավայր

### Ֆիլմերի սցենարների հեղինակ
* 1988 - «Թութակով տիկինը»
* 1996 - «Իշխանուհի  ռեգատա»
* 1997 - «Ճանապարհ դեպի ժայռ»

### Դերերը կինոյում
* 1968 - «Իվան Կուպալայի նախօրեի երեկոն» - ծպտյալ երիտասարդը  
* 1971 - «Սև նշանով սպիտակ թռչուն»՝ Գեորգի
* 1988 - «Փոխանցեք այն կողմ ...»
* 1990 - «Փոսը» (նկարահանվել է, բայց դերը նշված չէ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Gazeta.ua «Михаил Ильенко снимает фильм „Толока“ по произведению Тараса Шевченко»
* Картина «Тот, кто прошёл сквозь огонь» Михаила Ильенко вошла в лонг-лист номинантов на «Оскар».
* о премьере фильма «Тот, кто прошёл сквозь огонь» в Донецке
* ЗАСЛУЖЕННЫЙ ДЕЯТЕЛЬ ИСКУССТВ УКРАИНЫ МИХАИЛ ИЛЬЕНКО ОСНОВАЛ КИНОВИДЕОФЕСТИВАЛЬ «ОТКРЫТАЯ НОЧЬ. ДУБЛЬ 8» В КИЕВЕ 
* Фильмография режиссёра и сценариста на сайте «Кинопоиск»
* Участники «Киношока» (среди которых кинорежиссёр Михаил Ильенко) опубликовали открытое письмо Путину 

Կատեգորիա:Ուկրաինացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Նորման Մաքլարեն

**Նորման Մաքլարեն** (, ), կանադացի կինոռեժիսոր մուլտիպլիկատոր, անիմացիոն լեզվի ամենամեծ նորարարներից մեկը։

## Կենսագրություն
Նորմանը 1971 թվականին գլխավորել է համաշխարհային հեղինակային անիմացիայի նշանավոր ռեժիսորների ցուցակը։ Նկարահանել է 69 ֆիլմ (ներառյալ թեստային տեսահոլովակները, որոնք նա նախկինում նկարահանել է նկարահանման տեխնոլոգիայի իր փորձարարական աշխատանքների համար։
Նորմանը ծնվել է Շոտլանդիայում։ Սովորել է Գլազգոյի արվեստի դպրոցում, սկսել էքսպերիմենտներ անիմացիայի հետ։ Նրա վրա  մեծ ազդեցություն են թողել  Էյզենշտեյնի տեսությունն ու պրակտիկան։ Նա որոշ ժապավեններ է պատրաստել Լոնդոնում։ Նորմանը 1939 թվականին պատերազմի պատճառով տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Ապա 1941 թվականին *Ջոն Գրիերսոնը* նրան հրավիրել է գալ Կանադա և ստեղծել իր սեփական արհեստանոցը Ազգային կինոստուդիայում։ Մակլարենի *Հարևաններ (1952 թվական*) ֆիլմը արժանացել է Օսկարի և այլ հեղինակավոր մրցանակներ։
1970-ականներին նա աշխատել է ՅՈՒՆԵՍԿՕում, Հնդկաստանում և Չինաստանում մուլտարվեստի վերապատրաստման ծրագրերում։

## Ստեղծագործական մեթոդ
Ֆիլմի ժապավենը մաքրելուց հետո նա այն ծածկեց մի տեսակ *ժայռային նշաններով*, աբստրակտ նախշերով, որոնք պրոյեկցիայի ժամանակ ստեղծում էին տիրական, կախվածություն առաջացնող ռիթմ՝ այսպես կոչված առանց տեսախցիկի նկարահանում։ Նա փորձարկեց նկարչության և ձայնի համադրումը անիմացիայի մեջ՝ փորձելով այն մոտեցնել նկարչությանը և մաքուր երաժշտությանը։

## Մրցանակներ
* 1958 թվական, *Վաֆտայի մրցանակ*  *Մի անգամ մի աթոռ կար*
* *Կանադայի շքանշան*
* *Ասպետ Քվեբեկի* *ազգային շքանշան* 
* *Օսկարի մրցանակ* Դակումենտալ *Հարևաններ* ֆիլմի համար
* 1971 թվական, *Մոլսոնի մրցանակ* 
* 1982 թվական, *Ալբերտ Տեսիերի մրցանակ*

## Գրականություն
* Dobson T. The film work of Norman McLaren. Eastleigh: John Libbey, 2006
*Орлов А. М. Аниматограф и его Анима. М.: ИМПЭТО, 1995

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
https://www.imdb.com/name/nm0572235/

Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կանադացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Օսկարակիրներ
Կատեգորիա:Կանադացի կինոռեժիսորներ
Ջեյմս Ռասել Լոուել

**Ջեյմս Ռասել Լոուել** (, ), ամերիկացի բանաստեղծ, մանկավարժ, էսսեիստ և դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ջեյմս Ռասել Լոուելը ծնվել է 1819 թվականին փետրվարի 22-ին Քեմբրիջում՝ Նոր Անգլիայի ամենահին ընտանիքներից մեկում։ Ըստ իրենց դաստիրակության նա անգլոֆիլ էր գեղագիտական հայացքներով։ Կրթություն է ստացել Հարվարդի համալսարանում, իսկ բանաստեղծություններ սկսել է գրել ուսանողական տարիներին։ 
Լոուելի բանաստեղծական առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1841 թվականին *Կյանքի տարիներ և այլ բանաստեղծություններ* վերնագրով։ Երեք տարի անց լույս է տեսել Լաուելի բանաստեղծական անթոլոգիան, որով նա ձեռք բերեց տաղանդավոր քնարերգուի համբավ։ Վայելելով հսկայական ժողովրդականություն որպես բանաստեղծ՝ Ջեյմս Ռասել Լոուելը 19-րդ դարի կեսերին հրատարակել է (այդ թվում՝ անանուն) երգիծական   բանաստեղծությունների և ժողովածուներ, որոնք նվիրված էին իր ժամանակի արդի խնդիրներին։ Դրանցում ծաղրում էր տարբեր հայտնի քաղաքական գործիչների, գրողների և գրականագետների։ Բանաստեղծական ցիկլերից մեկը նա գրել է սովորական յանկի բարբառով։

## Անձնական կյանք
Լոուելը 1844 թվականին ամուսնացել է Մարթա Ուայթի հետ։ Նա Բոստոնի արիստոկրատ ընտանիքից  Էր և Լոուելի դպրոցական ընկերոջ քույրը։
Կնոջ ազդեցության տակ Լոուելը սկսել է հանդես գալ ԱՄՆ-ում ստրկության վերացման օգտին և այս թեմայով գրել է բազմաթիվ հոդվածներ և էսսեներ։ Միևնույն ժամանակ, իր քաղաքական և հասարակական հայացքներում նա մնում էր պահպանողական։ 
1857 թվականից հրատարակել է  գրական ամսագիրը։ Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո հանդես է եկել հիմնականում որպես էսսեիստ և գրականագետ։ 1877-1880 թվականներին նա վերադարձել է հայրենիք, որտեղ շարունակել է ականավոր քաղաքական դեր խաղալ Դեմոկրատական կուսակցության շարքերում։ 1880 թվականներին Ջեյմս Ռասել Լոուելը ծառայել է որպես ԱՄՆ դեսպան Իսպանիայում։ 1880 - 1885 թվականներին եղել է ԱՄՆ դեսպանը Մեծ Բրիտանիայում։ 1885 թվականին վերադարձել է հայրենիք, որտեղ շարունակել է ականավոր քաղաքական դեր խաղալ Դեմոկրատական կուսակցության շարքերում։

## Ընտրովի ստեղծագործություններ
* 1841 թվական, *Մեկ տարվա կյանք և այլ բանաստեղծություններ* 
* 1843 թվական, *Պոեմներ*  
* 1848 թվական, *Բանաստեղծություններ. Երկրորդ սերիա*  
* 1848 թվական, *Առակ քննադատների համար*  
* 1849 թվական, *Սր Լաունֆալի տեսիլքը*  (պատմություն Սուրբ Գրաալի մասին բանաստեղծական ձևով)
* 1849 թվական, *Խոշոր թղթեր* Մաս 1 
* 1867 թվական, Խոշոր թղթեր Մաս 2 
* 1870-1876 թվականներ,*Իմ գրքերից*  
* 1978 թվական, Բանաստեղծական ստեղծագործությունները  Հոութոն Միֆլին, Բոստոն, Մասաչուսեթս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաջ ասպետը
* 
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեսպանները Մեծ Բրիտանիայում
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիծաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ
Կատեգորիա:Ռոմանտիկ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Վճռորոշ քայլ (ֆիլմ)

**«Վճռորոշ քայլ»** (),  թուրքմենական խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական գունավոր ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալտա Կարլիևը Բերդա Կերբաբաևի համանուն վեպի հիման վրա։ «Թուրքմենֆիլմ» կինոստուդիայի ամենահաջողված ֆիլմերից մեկն է։

## Սյուժե
«Վճռորոշ քայլ» ֆիլմը հեղափոխական-ռոմանտիկ դրամա է հեղափոխական դժվարին ժամանակների մասին։ Ֆիլմը ընդգրկում է 1918-1920 թվականների Բասմաչյան շարժման ժամանակաշրջանը։

## Դերերում

## Մրցանակներ
* Թուրքմենական ԽՍՀ Մահթումկուլիի անվան պետական մրցանակ (1966, ռեժիսոր՝ Ա. Կարլիև, օպերատոր՝ Ա. Կարպուխին, դերասաններ՝ Բ. Անանով և ժ. Սմելյանսկայա, գրող՝ Բ. Կերբաբաև)
* Դելիի միջազգային կինոփառատոն (1966 թվական), կինոյի սիրահարների համամիութենական ասոցիացիայի հատուկ մրցանակ
* Պատվավոր դիպլոմ՝ կնոջ դերի կատարման համար (Օ. Դուրդիևա), պատվավոր դիպլոմ՝ Միջին Ասիայի և Ղազախստանի կինեմատոգրաֆիստների ստուգատեսի պատվոգիր պատանեկան լավագույն հեղափոխական-ռոմանտիկ ֆիլմի համար (Աշխաբադ, 1966 թվական)
* II Համամիութենական կինոփառատոնի երկրորդ մրցանակ «Պատմահեղափոխական և պատմական ֆիլմի համար» (Կիև, 1966 թվական)։

## Վերլուծություն
Այս ֆիլմը նշանակալի է ճանաչվել Խորհրդային Միությունում։ Ալտա Կարլիևան ռեժիսուրան, նշանավոր դերասանների խաղի և հրաշալի սցենարի համադրությամբ, ապահովել է ֆիլմի հաջողությունը հանդիսատեսի շրջանում։

## Տարբերություներ գրքից
* Կուլլա-Խանի հերոսը հավաքվել է գրքի երեք կերպարներից՝ հենց Կուլլա Խանից, Հումմեթից և Հոջամուրադից։
* Գրքում Մավին Խալնազար բայի որդիներից մեկն է, իսկ ֆիլմում նա նրա ծառան է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ և գրականություն
* .
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր