open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Խերարդո Մաչադո

**Խերարդո Մաչադո-ի-Մորալես** (, ), Կուբայի նախագահը 1925 թվականի մայիսի 20-ից մինչև 1933 թվականի օգոստոսի 24-ը (սակայն դեռևս օգոստոսի 12-ին լքել է Կուբան)։

Մաչադոն նախագահի պաշտոնը ստանձնել է մեծ ժողովրդականությամբ և հիմնական քաղաքական կուսակցությունների աջակցությամբ։ Սակայն ժամանակի ընթացքում նրա աջակցությունը նվազել է։ Շատ մարդիկ դեմ են եղել, որ նա կրկին առաջադրվի 1928 թվականին վերընտրվելու համար, քանի որ նրա հաղթանակը խախտել է միայն մեկ ժամկետ ծառայելու իր խոստումը։ Քանի որ բողոքներն ու ընդվզումները գնալով ավելի կտրուկ են դարձել, նրա վարչակազմը կրճատել է խոսքի ազատությունը և ընդդիմախոսների դեմ օգտագործել է ռեպրեսիվ ոստիկանական մարտավարությունը։

Ի վերջո, 1933 թվականին Մաչադոն ստիպված է եղել հրաժարական տալ Կառլոս Մանուել դե Սեսպեդես-ի-Քեսադայի գլխավորությամբ ժամանակավոր կառավարության օգտին և ԱՄՆ դեսպան Սամներ Ուելսի միջնորդությամբ։ Մաչադոն նկարագրվել է որպես բռնապետ։

## Կենսագրություն
Մասնակցել է Կուբայի անկախության պատերազմին, եղել է ծխախոտի ընկերություններից մեկի հիմնադիրը։ Քաղաքական կարիերան սկսել է որպես Սանտա Անա քաղաքի քաղաքապետ։ 1924 թվականին Մաչադոն հաղթել է նախագահական ընտրություններում՝ առաջադրելով լիբերալ բարեփոխումների ծրագիր և խոստանալով ժողովրդավարացում։ Սակայն շուտով նա սկսել է դաժանորեն հետապնդել ընդդիմադիրներին, հատկապես կոմունիստներին (Կուբայի կոմունիստական կուսակցությունը արգելվել է 1926 թվականին, երիտասարդ կոմունիստական առաջնորդ Խուլիո Անտոնիո Մելյան սպանվել է 1929 թվականին)։ Նրա օրոք ստեղծվել են «պոռոս» գաղտնի պատժիչ ջոկատներ, որոնք ոչնչացրել են քաղաքական հակառակորդներին։ Վարել է ամերիկամետ քաղաքականություն։ Սակայն 1933 թվականին Կուբայում տեղի է ունեցել համընդհանուր գործադուլ, որն սկսվել է ուսանողների հուզումներով և ավարտվել է Մաչադոյի տապալմամբ, որը փախել էր ԱՄՆ։ Ընդ որում նրանից երես է թեքել ԱՄՆ նախագահ Ֆրանկլին Ռուզվելտի վարչակազմը։ Կանխազգալով Մաչադոյի ռեժիմի անկման անխուսափելիությունը՝ նա սկզբում «կլոր սեղան» էր կազմակերպել Կուբայի կառավարության և ընդդիմության ներկայացուցիչների համար, իսկ հետո սպառնացել զավթախուժմամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մաչադո-ի-Մորալես Խրոնոս կայքում
* Կուբացիների համընդհանուր գործադուլը նախագահին տապալելու նպատակով, 1933 թվական, ոչ բռնի գործողությունների գլոբալ բազա

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Կուբայի նախագահներ
Քրեյգ Թեոդոր Նելսոն

**Քրեիգ Թեոդոր Նելսոն** (, ), ամերիկացի դերասան։ Նելսոնը առավել հայտնի է «Մարզիչը» սիթքոմում կատարած դերով, որը հեռարձակվել է 1989-1997 թվականներին՝ 9 եթերաշրջանով։

## Գործունեություն
### Վաղ տարիներ
1992 թվականին նա արաժանացել է «Էմմի» մրցանակի՝ կատակերգական հեռուստասերիալում տղամարդու լավագույն դերի համար։ Նա «Էմմի» մրցանակի առաջադրվել է ևս երկու անգամ և 4 անգամ՝ «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի՝ շոուում իր դերի համար։

Նեյլսոնը ծնվել է Վաշինգտոն նահանգի Սպոքեն վայրում։ Հեռուստատեսությունում առաջին անգամ նկարահանվել է «Մերի Թայլեր Մուր» սիթքոմի էպիզոդներից մեկում։ Նա ուսանել է Վաշինգտոնի կենտրոնական համալսարանում։ Մեծ էկրանին երևացել է ավելի քան 30 ֆիլմերով։ Նրան մեծ ժողովրդականություն է բերել «Պոլտերգեյսթ» (1982) սարսափ ֆիլմում կատարած դերը և այդ ֆիլմի սիքվելը՝ «Պոլտերգեյսթ 2»-ը (1986)։

Բացի այդ, նա հնչյունավորել է «Սուպեր ընտանիքը» (2004) անիմացիոն ֆիլմի գլխավոր հերոսին և երկրորդական պլանի դերեր է խաղացել «Շարքային Բենջամինը», «Սիլկվուդ», «Միայն ճիշտ ճանապարհներ», «Օստերմանի Ուիքենդը», «Մահվան դաշտեր», «Գործողություն Ջեքսոն», «Հուլիսի 4-ին ծնվածը», «Տյորներն ու Հուչը», «Բևեռլի Հիլզի վաշտերը», «Միսիսիպիի ոգիները», «Սատանայի փաստաբանը», «Բա՜րև ընտանիքին», «Փառքի սայրը։ Աստղերը սառուցի վրա» և «Առաջարկություն» կինոնկարներում։

### 2000-ականներ
Նելսոնը գլխավոր դեր է խաղացել «Արևելյան այգի» հեռուստասերիալում, որը 2000-2004 թվականին հեռարձակվել է չորս եթերաշրջանով։ Երկուհազարականներին նա երկորդական դերեր է կատարել «Իմ անունն է Էրլ» «C. S. I.: Հանցագործության վայրը Նյու Յորք» և «Դետեկտիվ Մոնկ» հեռուստասերիալներում։ 2010-2015 թվականներին Նելսոնը Բոնի Բեդելիայի հետ նկարահանվել է «Ծնողներ» հեռուստասերիալում։ 2018 թվականին կրկին հնչյունավորել է «Սուպեր ընտանիքը» մուլտֆիլմը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Արիզոնայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կատակերգուներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Հյուգու Սալմելա

**Հյուգու Սալմելա**, (, ), 1918 թվականի Ֆիննական քաղաքացիական պատերազմում Կարմիր շտաբի զինվորական առաջնորդներից մեկը։ Ֆինլանդիայի հյուսիսում գտնվող Կոտկա քաղաքի սղոցարանի հասարակ աշխատող էր` առանց որևէ զինվորական նախադրյալների։ Սալմելան տեղական թատրոնում հայտնի էր նաև որպես խանդավառ սիրողական դերասան։ 1917 թվականին Կարմիրբանակայինների կազմավորվելուց հետո Սալմելան դարձել է Քիմիի շտաբի առաջնորդը։

## Քաղաքացիական պատերազմ
1918 թվականի հունվարին Քաղաքացիական պատերազմի սկսվելուց հետո Սալմելայի հմտությունները նկատել էին Ալի Ալթոնը և Էերո Հափալաինեն։ Փետրվարի վերջին Սալմելան տեղափոխվել է Տամպերե, որտեղ նա փոխարինել է Միխայիլ Սվենչիկովին որպես Հյուսիսային ճակատի հրամանատար։ Գեորգի Բուլացելը դարձել է Սալմելայի խորհրդատուն, քանի որ վերջինս չուներ որևէ զինվորական կրթություն։ Տամպերեյի կռվի ժամանակ Սալմելան հիմնականում ինքնուրույն գլխավորում էր պաշտպանությունը Բուլացելի հրահանգներով, քանի որ Ալթոնն իրեն հարբեցողությանն էր տվել։

## Վախճան
1918 թվականի մարտին պայթյունի ժամանակ Սալմելան անսպասելիորեն սպանվել է։ Կուստա Սալմինեն՝ Արևմտյան ճակատի Կարմի շտաբի նախկին հրամանատարը, ոչ կանխամտածված քաշել է նռնակի ձգանը և նետել այն դեպի նռնակներով լի զամբյուղը։ Պայթյունը սպանել է Կարմիր շտաբի որոշ անդամների, և ինքը` Սալմինեն ևս վնասվել է։ Հյուգո Սալմելան Կարմիր շտաբի առաջին զինվորականն է եղել, ով թաղվել է Պինիկինհարջու գերեզմանատանը, բայց պատերազմից հետո սպիտակները նրա մարմինը տեղափոխել են Կալևանկանգասի ընհդանուր գերեզմանատուն։

## Ծանոթագրություններ
Այդան Օզոգուզ

**Այդան Օզոգուզ** (,), թուրքական ծագում ունեցող գերմանացի քաղաքական գործիչ։ 2009 թվականից եղել է Բունդեսթագի անդամ՝ Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունից։ 2011 թվականին ընտրվել է վերջինիս նախագահի տեղակալ։ Զբաղեցնում է դաշնային կանցլերի գերատեսչությունում և ներգաղթի, փախստականների, ինտեգրման հարցերով հանձնակատարի պաշտոններում նախարարի պաշտոնները։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականի մայիսի 31-ին Համբուրգում՝ էթնիկ թուրքերի ընտանիքում, որոնք 1958 թվականին տեղափոխվել են Գերմանիա։ Մեծացել է Համբուրգ-Լոքշտեդթում։ 1989 թվականին ստացել է Գերմանիայի քաղաքացիություն։ Նա ունի երկու եղբայր՝ Յավուզը և Գյուրհանը։

1986 թվականին ավարտել է դպրոցը։ 1994 թվականին ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ Համբուրգի համալսարանում սովորելու ժամանակ եղել է Համբուրգում թուրքական ուսանողների հասարակության անդամ և երկու տարի զբաղեցրեալ է նախագահի պաշտոնը։

1994 թվականից աշխատել է «Քյորբերի» հիմնադարամում։ Բունդեսթագում ընտրվելուց հետո կորցրել է հիմնադրամում զբաղեցրած իր պաշտոնը։

2001 թվականից մինչև 2008 թվականը եղել է Համբուրգի խորհրդարանի անդամ։ Զբաղեցրել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության միգրացիոն քաղաքականության խորհրդարանական խմբի նախագահի պաշտոնը և ընդգրկված է եղել ներքին գործերի, ընտանիքի և հանրագրերի կոմիտեներում։

2004 թվականին մտել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն, դարձել է առաջին թրքուհին, որն ընտրվել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահի տեղակալի պաշտոնում։

2009 թվականին ընտրվել է Բունդեսթագի անդամ։ Ընդգրկվել է ընտանիքի, տարեցների, կանանց և երիտասարդների հարցերով կոմիտեում։ 2010 թվականի մարտի 2-ին կուսակցության խորհրդարանական խումբը Այդան Օզոգուզին նշանակել է ինտեգրման հարցերով կոմիսար։

2013 թվականին կրկին ընտրվել է խորհրդարանում։ Նա այդ տարի եղել է 11 էթնիկ թուրքերից և 7 թրքուհիներից մեկը, որոնք ընտրվել են Բունդեսթագում։

2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ին նշանակվել է ներգաղթի, փախստականների և ինտեգրման կոմիսար։ Նա դարձել է Գերմանիայի Դաշնային կառավարության կազմում ընդգրկված առաջին թուրքուհին և առաջին մուսուլմանը։

### Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի աղջիկ։

## Տես նաև

* Դելիգյոզ Էկին
* Ջուզուֆ Ջեմիլե

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրքական ծագմամբ գերմանացիներ
Կատեգորիա:Թուրքեր
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի նախարարներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Դոնաթելա Տեսեի

**Դոնաթելա Տեսեի** (, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Ումբրիայի նահանգապետ (2019 թվականից)։

## Կենսագրություն
Դոնաթելա Տեսեին ավարտել է Ֆոլինյոյի Ֆեդերիկո Ֆրեցիի անվան դասական վարժարանը, բարձրագույն իրավաբանական կրթություն է ստացել Պերուջայի համալսարանում։ 1982 թվականից փորձաշրջան է անցել Սպոլետոյում, 1984 թվականին ընդունվել է Սպոլետոյի փաստաբանական կոլեգիա, 1999 թվականից մասնագիտացել է վճռաբեկ դատավարությունում։ 2001-2002 թվականներին եղել է Սպոլետոյի փաստաբանների կոլեգիայի քննական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։

2009 թվականի հունիսին դարձել է առաջին կինը, ինչպես նաև աջ կենտրոնամետների առաջին ներկայացուցիչը Մոնտեֆալկոյի քաղաքապետի պաշտոնում։

2014 թվականի մայիսի 25-ին վերընտրվել է քաղաքապետ՝ 62,8 % արդյունքով։

2018 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Տեռնիի 2-րդ միամանդատ շրջանից ընտրվել է Սենատում՝ Հյուսիսի լիգայի. «Առա՛ջ, Իտալիա», «Իտալիայի եղբայրներ» կուսակցությունների և «Մենք Իտալիայի հետ ենք» ցուցակի աջակցությամբ (նրա օգտին քվեարկել Է ընտրողների 38,54 %-ը)։

2019 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Ումբրիայի ընտրություններում հաղթել է աջ կենտրոնամետ ցուցակը՝ Տեսեիի գլխավորությամբ, ընդ որում՝ Հյուսիսի լիգայի օգտին քվեարկել Է ընտրողների 36,9 տոկոսը, իսկ Տեսեի դաշինքի օգտին ընդհանուր առմամբ՝ 57,5 տոկոսը (Դեմոկրատական կուսակցությանը պաշտպանել է 22,3 տոկոսը)։

2019 թվականի նոյեմբերի 11-ին պաշտոնապես զբաղեցրել է տարածաշրջանային վարչակազմի ղեկավարի պաշտոնը՝ ստանձնելով Ֆաբիո Պապարելլիի (Fabio Paparelli) լիազորությունները, որը տարածաշրջանի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար էր Կատյուշա Մարինիի հրաժարականից հետո։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 2-ին հրաժարվել է սենատորի մանդատից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Իտալացի իրավագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի Հանրապետության սենատորներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարանների կամ քոլեջների շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պերուջայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ալեքսանդր Պիրոժենկո

**Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Պիրոժենկո** (, ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, գրեթե ամբողջ կարիերան խաղացել է պաշտպանի դիրքում, միայն վերջին մրցաշրջանում հայտավորվել է որպես հարձակվող։

## Կարիերա
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1984 թվականին Ստավրոպոլի «Դինամոյում», որի կազմում հանդես է եկել մինչև 1986 թվականը՝ այդ ընթացքում անցկացնելով 28 հանդիպում։ 1988 թվականին տեղափոխվել է Մայկոպի «Դրուժբա», որի կազմում այդ մրցաշրջանում անցկացրել է 36 հանդիպում։ 1989 թվականին համալրել է «Կուբանի» շարքերը, որի կազմում անցկացրել է 39 խաղ, որից հետո վերադարձել է «Դրուժբա», որտեղ անցկացրել է 1990 թվականի մրցաշրջանը՝ մասնակցելով 42 խաղի և խփելով 1 գոլ։

1992 թվականին տեղափոխվել է Գուլկևիչի քաղաքի «Վենեց» ակումբ, նրա կազմում անցկացրել 33 հանդիպում, խփել է 1 գնդակ, որից հետո կրկին վերադարձել է «Դրուժբա», որի հետ դարձել է 1992/93 մրցաշրջանի Ռուսաստանի Գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչի մասնակից, որտեղ մասնակցել է թիմի 2 խաղերին (նախկինում  ևս մեկ խաղ է անցկացրել այդ խաղարկությունում)։ Բացի այդ, Մայկոպի թիմի համար այդ մրցաշրջանում անցկացրել է 37 հանդիպում երկրի առաջնությունում և 2 խաղ Ռուսաստանի գավաթի հերթական խաղարկությունում, որոնցում խփել է 1 գոլ։ 1994 թվականի մրցաշրջանն Ալեքսանդրի համար վերջինն էր «Դրուժբայում», նա թիմի կազմում մասնակցել է 25 խաղի առաջնությունում և 1 խաղի Գավաթի խաղարկությունում, որից հետո տեղափոխվել է Սամարայի ՍԿԴ ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 1 տարի՝ այդ ընթացքում հանդես գալով առաջնության 38 հանդիպումներում։

1996 թվականին տեղափոխվել է «Կուբան», որի կազմում խաղացել է դեռ միութենական առաջնությունում։ 1996 թվականի մրցաշրջանում թիմի հիմնական կազմում անցկացրել է 32 հանդիպում և ևս երկու հանդիպում է անցկացրել և մեկ գոլ խփել երրորդ լիգայում հանդես եկող ակումբի փոխարինող կազմում։ Հաջորդ մրցաշրջանում, որը Պիրոժենկոյի համար վերջինն էր «Կուբանում», հիմնական կազմում անցկացրել է 27 հանդիպում, 3 խաղ խաղացել է Գավաթում և 6 խաղ անցկացրել է երկրորդ կազմում։

1998 թվականին վերադարձել է «Վենեց» ակումբ, որի կազմում 38 խաղ է անցկացրել և խփել է 2 գոլ, որից հետո ավարտել է պրոֆեսիոնալ կարիերան, սակայն 2002 թվականին մեկ մրցաշրջանով վերադարձել է մեծ սպորտ, հայտավորվել է «Վենեցի» կազմում հարձակվողի դիրքում (չնայած, որ ամբողջ կարիերան անցկացրել է պաշտպանի դիրքում) ապրիլի 11-ին և այդ տարի «Հարավ» գոտում անցկացրել է 10 հանդիպում, որից հետո վերջնականապես ավարտել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան։

## Ձեռքբերումներ
; «Դրուժբա»
* Ռուսաստանի Գավաթի կիսաեզրափակչի մասնակից  (1) - 1992/93

## Կարիերայից հետո
Ավարտելով պրոֆեսիոնալ կարիերան՝ Ալեքսանդրը շարունակել է ֆուտբոլ խաղալ սիրողական մակարդակում, հանդես է եկել «Կուբանի» վետերանների թիմում, նրա հետ 2009 թվականին դարձել է Հարավային դաշնային շրջանի վետերանների Գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից, որին մասնակցել են 35-ից բարձր տարիքի ֆուտբոլիստներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Կուբանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Լորետտա Լինչ

**Լորետտա Էլիզաբեթ Լինչ** (, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, իրավաբան, ԱՄՆ գլխավոր դատախազ (2015-2017)։ Երկրորդ կինն ու առաջին աֆրոամերիկացին այս պաշտոնում։ Գլխավոր դատախազ նշանակվելուց առաջ Լինչը մոտ հինգ տարի ծառայել է Նյու Յորքի Արևելյան շրջանի դաշնային դատախազ։

## Կրթություն
Լորետտա Լինչը ծնվել է 1959 թվականի մայիսի 21-ին Հյուսիսային Կարոլինայի Գրինսբորո քաղաքում։ 1981 թվականին Լինչն ստացել է անգլիական և ամերիկյան գրականության բակալավրի կոչում Հարվարդի քոլեջում։ Իսկ 1984 թվականին նա ստացել է իրավասու դոկտորի աստիճանը Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետից։ 2017 թվականին Լինչը Դյուկի համալսարանում արժանացել է պատվավոր կոչման։

## Գործունեություն
1999 թվականին Լինչը նախագահ Բիլլ Քլինթոնի կողմից առաջադրվել է Նյու Յորքի Արևելյան շրջանի դատախազի պաշտոնում։ 2001 թվականին Լինչը ժամանակավորապես հեռացել է դատախազի պաշտոնից, սակայն 2010 թվականի հունվարին ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման Լինչին վերանշանակել է այդ պաշտոնում։

2003 թվականից մինչև 2005 թվականը Լինչը եղել է Նյու Յորքի Դաշնային պահուստային բանկի խորհրդի անդամ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 8-ին Բարաք Օբաման Լինչին առաջադրել է ԱՄՆ գլխավոր դատախազի պաշտոնում։ 2015 թվականի փետրվարի 26-ին Լինչն ստանձնել է այս պաշտոնը՝ դառնալով առաջին աֆրոամերիկացի կինը, որը ծառայել է որպես ԱՄՆ գլխավոր դատախազ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ԱՄՆ Գլխավոր դատախազի աշխատակազմի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Արդարադատության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
The ReVe Festival: Day 2

***The ReVe Festival: Day 2***, հարավկորեական գըրլ բենդ Red Velve-ի յոթերորդ մինի ալբոմը, որը թողարկվել է 2019 թվականի օգոստոսի 20-ին` SM Entertainment լեյբլով։ Այն իր մեջ նարառոմ է վեց երգ և գլխավոր «Umpah Umpah» երգը, և այն համարվում է *The ReVe Festival* տրիոլոգիայի երկրորդ ալբոմը։

## Պրոմոուշեն
Ալբոմը ներկայացվել է սոցիալական ցանցերի միջոցով 2019 թվականի օգոստոսի 12-ին և պատվերի համար հասանելի է դարձել հենց այդ օրը։ Ֆոտո-թիզերը ցուցադրում է վարդագույն և ավազոտ անապատ` *The ReVe Festival: Day 2* լոգոտիպով։

Օգոստոսի 14-ից 18-ը թողարկվել են Այրինի, Սըլգիի, Վենդիի,Ջոյի և Յերի ֆոտո-թիզերները։ Նրանք փոխանցում են զով ամառային մթնոլորտ։

## Կոմերցիոն հաջողություն
*The ReVe Festival: Day 2*-ը iTunes-ի ալբոմների ցանկում առաջին տեղն Է զբաղեցրել 38 երկրների շարքում, ներառյալ ԱՄՆ-ը, Կանադան, Բրազիլիան, Չիլին, Գերմանիան, Ֆրանսիան, Հունաստանը, Նիդեռլանդները, Թաիլանդը, Վիետնամը, Ինդոնեզիան, Հնդկաստանը, Մալայզիան և Ֆիլիպինները։ Բացի այդ, գլխավոր «Umpah Umpah» երգը հայտնվել է կորեական Genie, Bugs, Soribada, Mnet, NAVER Music և Olleh Music չարթերներում։

## Թրեք-լիստ

## Չարթեր

## Հաղթանակներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 մինիալբոմներ
Կոլվեզի

**Կոլվեզի** (), քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Լուալաբա նահանգում, նրա վարչական կենտրոնը, տեղակայված է Լիկասիի արևմուտքում։ Քաղաքում կա երկաթուղային հանգույց և օդանավակայան։ Բնակչությունը կազմում է մոտավորապես 418 000 մարդ։

Կոլվեզին պղնձի և կոբալտի արդյունահանման կարևոր կենտրոն է։ Այստեղ կան նաև ուրանի, ռադիումի և կրաքարի հանքավայրեր։

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1937 թվականին՝ որպես *High Katanga Mining Association* (UMHK) կորպորացիայի շտաբ-բնակարան։

1960-ական թվականների կեսերից քաղաքում աշխատել է հույն վանական Կոսմա Գրիգորիատի Գրիգորիատ վանքի ուղղափառ առաքելությունը, 1978 թվականինին ձեռնադրվել է քահանա,  այդ տարվա հոկտեմբերից վերադարձել Զաիր և կյանքի մնացած մասն անցկացրել այդ քաղաքում։Կոլվեզիում ակտիվորեն աշխատել է տղաների գիշերևթիկ դպրոց, բացվել է 55 ծխական դպրոց, մկրտվել է ավելի քան 1500 աբորիգեն․ այն բանից հետո, երբ 1989 թվականի հունվարի 27-ին Կոսման մահացել է ավտովթարից, միսիոներական գործունեությունը շարունակել է Մելեթիյ աբեղան։

1978 թվականի մայիսի 13-ին ապստամբները Անգոլայի աջակցությամբ գրավել էին քաղաքը։ Կարգերը վերականգնելու համար Զաիրի կառավարությունը օգնություն է խնդրել ԱՄՆ-ից, Ֆրանսիայից, Մարոկկոյից և Բելգիայից։ Ապստամբներին դուրս մղելու և պատանդներին փրկելու համար այդ շրջան են ուղարկվել Ֆրանսիայի արտասահմանյան լեգեոնի դեսանտավորները՝ գնդապետ Էրուլենի հրամանատարությամբ։ Բելգիական բանակը նույնպես 750 զինվոր է ուղարկել։ Մարտական գործողությունների արդյունքում զոհվել է 700 աֆրիկացի, այդ թվում՝ 250 ապստամբ, 170 եվրոպացի պատանդ և 6 դեսանտավոր։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Kolwezite-Calcite-166638.jpg|Կոլվեզիում արդյունահանված կոբալտային պղնձի բնակտոր՝ կալցիտի վարդագույն բծավորումով
Պատկեր:Mortier2.jpg|Կոլվեզիի ճակատամարտը, 1978


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:1937 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքներ
Նիկա Պիլիև

**Նիկա Կնոստանտինովիչ Պիլիև** (, ), ռուսական ֆուտբոլիստ, «Կուբան Հոլդինգ» ակումբի վինգեր։

## Կարիերա
Ազգությամբ օս Պիլիևը սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել Սոչիում, որտեղ ընտանիքի հետ տեղափոխվել է յոթ տարեկանում։ Այնտեղից հայտնվել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվում»՝ ավելի ուշ հայտնվելով երիտասարդական թիմում։ Պիլիևը մասնակցել է գլխավոր թիմի մարզումներին և նույնիսկ մեկ անգամ խաղացել է Ռուսաստանի առաջնությունում։ 2009 թվականի մայիսի 16-ին նա փոխարինման է դուրս եկել 9-րդ տուրի՝ Գրոզնիի «Թերեքի» դեմ խաղի 86-րդ րոպեին։ 2009 թվականի սկզբին Պիլիևը հրավիրվել էր Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքական, օգնել նրան հաղթել Գրանատկինի անվան մրցաշարում և դարձել է նրա լավագույն ռմբարկուն (այդ թվում՝ հեղինակել է Թուրքիայի դարպասը եզրափակչում խփած երեք գոլերից երկուսը)։

2009 թվականի օգոստոսի 31-ին չի երկարաձգել պայմանագիրը «Լոկոմոտիվի» հետ և տեղափոխվել է Մոսկվայի ԲԿՄԱ։ Բանակայինների կազմում նորամուտը նշել էր 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Չեմպիոնների լիգայի՝ գերմանական «Վոլֆսբուրգի» դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով երկրորդ խաղակեսում։ ԲԿՄԱ-ի մեկնարկային կազմում Նիկան հայտնվել է արդեն հաջորդ խաղում՝ «Դինամոյի» դեմ մայրաքաղաքային դերբիում և լավագույնն է եղել խաղադաշտում։ ԲԿՄԱ-ի կազմում Պրեմիեր լիգայում 2009 թվականին 4 անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել, Չեմպիոնների լիգայում՝ 3 անգամ։ Նոյեմբերին վնասվածք է ստացել և շարքից դուրս է եկել մինչև մրցաշրջանի ավարտը։

2010 թվականի օգոստոսին վարձավճարով տեղափոխվել է Պերմի «Ամկար»։ Նորամուտը նշել է «Անժիի» դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով հանդիպման 24-րդ րոպեին, ընդհանուր առմամբ «Ամկարի» կազմում անցկացրել է 5 հանդիպում։ 2011 թվականին վերադարձել է ԲԿՄԱ։ Փետրվարին ակումբը Նիկային կես տարվա վարձավճարով ուղարկել է Բրատիսլավայի «Սլովան»։

2013 թվականի առաջին կեսին հանդես է եկել Աստրախանի «Վոլգարում», որը 2012/13 մրցաշրջանի արդյունքում դուրս է մնացել Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնից, և Պիլիևը հեռացել է ակումբից՝ տեղափոխվելով վրացական «Դիլա»։ Հետագայում խաղացել է Հայկական «Բանանցում» և «Ուլիսում», եղել է Արմավիրի «Տորպեդո» տեղափոխված «Ուլիսի» ֆուտբոլիստների թվում։

2019 թվականին տեղափոխվել է Պավլովսկայայի «Կուբան Հոլդինգ» ակումբի կազմում, որի կազմում նույն թվականի հուլիսի 20-ին առաջին անգամ խաղացել է Ռուսաստանի 2019/20 մրցաշրջանի գավաթի խաղարկությունում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* НИКА ПИЛИЕВ: «У МЕНЯ БЫЛ НЕ БЕЛЫЙ „МЕРСЕДЕС“, А БМВ. А ТЕПЕРЬ ВООБЩЕ ПЕШКОМ ХОЖУ»

Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Դիլայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուլիսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ամկար Պերմի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վոլգարի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Բիլլի Կուկ

**Ուիլյամ Էդվարդ Բիլլի Կուկ** (;), ամերիկացի մարդասպան, 1951 թվականին կրակել է 6 հոգու։

## Կենսագրություն
Ուիլյամ Կուկը ծնվել է Միսսուրիի, Ջոփլին քաղաքում։ Նա 5 տարեկան էր, երբ մայրը մահացավ։ Հայրը որոշեց չմնալ երեխաների հետ և թողել նրանց լքված հանքում, ոչ շատ քանակությամբ սնունդով։ Քիչ անց նրանց գտել են իշխանության ներկայացուցիչները։ Բոլորին, բացի Ուիլյամից, հանձնել են խնամատար ընտանիքներին։ Վիլյամից վախենում էին, քանի որ նրա աչքերից մեկը այտուցված էր, իսկ տղան շատ ագրեսիվ էր։ Եվ այնուամենայնիվ, խնամատար մայր նրա համար գտնվեց, բայց նա ուշադրություն չէր դարձնում տղային։ Նա լիակատար ազատություն ստացավ։ Կուկը գողություն էր անում և բացակայում էր դասերից։ Նա մի քանի անգամ հայտնվել է բանտում։ 1950 թվականին ազատ է արձակվել, որից հետո որոշ ժամանակ աշխատել է որպես սպասք լվացող։ Ավելի ուշ նա թողել է աշխատանքն ու գնացել Տեխաս. Այնտեղ նա ատրճանակ է ձեռք բերել։

Մեծանալով, Կուկն անընդհատ հանդիպում էր դժվարությունների, և, ի վերջո, մինչ դպրոցի ավարտը, հայտնվել է ճաղերի հետևում, որտեղ ձեռք է բերել մատների վրայի «Hard Luck» դաջվածքը։ Ազատ արձակվելուց հետո նա անմիջապես կողոպտել է տաքսու վարորդի՝ գողանալով 11 դոլար, և առևանգել է նրա մեքենան։ Նրան կրկին հինգ տարով ազատազրկել են։ Բանտում նա բեյսբոլի մահակով դաժան ծեծի է ենթարկել բանտարկյալին, ինչի համար ստացել է ևս 5 տարի ազատազրկում։

## Սպանություն
1950 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Կուկն ակտիվորեն ձայներ է հանել ճանապարհի վրա։ Տեղացի մեխանիկը տարել է նրան։ Կուկը կողոպտել է նրան և փակել մեքենայի բեռնախցիկում, սակայն վերջինիս հաջողվել է փախչել։ Շուտով մեքենայի բենզինն ավարտվել է, և Կուկը կրկին սկսել է աղմկել։ Նա վերցրեց ֆերմեր Կարլ Մոզերի ընտանիքը, ով կնոջ, երեք երեխաների և շան հետ մեքենայով գնում էր։ Կուկը ատրճանակով սպառնացել է նրան և ստիպել 72 ժամ աննպատակ երթևեկել ճանապարհով։

Ոստիկանությունն առանց դժվարության հայտնաբերել է Կուկին և սկսել է փնտրել նրան։ Շերիֆի տեղակալ Հոմեր Ուոլդրին գտել է Կուկին, սակայն նա նրան պատանդ է վերցրել։ Նա չի սպանել նրան միայն այն պատճառով, որ այդ ոստիկանի կինը Կուկին շատ լավ էր վերաբերվել երեխա տարիքում։ Իսկ շուտով Կուկին ևս մեկ վարորդ է գտել։ Կուկը գնդակահարել է և նրան։ Կուկի որոնումները համապետական բնույթ են ստացել։ Նա փախել է Մեքսիկա, որտեղ շուտով ձերբակալվել է։ Նրան արտաքսել են ԱՄՆ։

## Դատ
Կուկի դատավարության ընթացքում շատ ընթացակարգեր պարզեցվել են գործընթացը արագացնելու նպատակով։ 1952 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Կուկը մահապատժի ենթարկվեց Սան Քվենտին բանտի գազային խցում՝ դատարանի դատավճռով։ Թաղվել է Ջոփլին քաղաքում, որտեղ ծնվել և մեծացել է։

## Հայտնի մշակույթում
TheDoors Riders on the Storm երգում կա մի հատված, որտեղ հիշատակվում է Կուկը

There's a killer on the road

His brain is squirmin' like a toad

Take a long holiday

Let your children play

If ya give this man a ride

Sweet family will die |

Killer on the road, yeah

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի հանցագործներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ
Գաբրիելա Ցիմմեր

**Գաբրիելա Ցիմմեր,** *Գաբի Ցիմմեր* (գերմ.՝ *Gabriele «Gabi» Zimmer*, ), գերմանացի քաղաքական և հասարակական գործիչ, 2012 թվականի ԵԽ-ի ձախ կուսակցության պատգամավոր։

## Կենսագրություն
Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Լայպցիգում 1973 թվականին ընդունվել է Լայպցիգի համալսարան, որտեղ սովորել է լեզվաբանություն՝ կենտրոնանալով ռուսերենի և ֆրանսերենի վրա։ 1977 թվականին ավարտել է ուսումը և ստացել է մասնագետի դիպլոմ։ Այնուհետև որոշ ժամանակ աշխատել է Էռնեստ Թելմանի որսորդական և սպորտային զենքերի արտադրության ազգային ձեռնարկությունում (VEB): 1981 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է այդ ձեռնարկության թերթի խմբագիրը։

## Կուսակցական գործունեություն
1981 թվականին  մտել է Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցություն։ 1987 թվականից մինչև 1989 թվականը  եղել է Զուլում գտնվող ձեռնարկությունում կուսակցության կոմիտեի անդամ, 1989 թվականի նոյեմբերին ընտրվել է կուսակցական կազմակերպության քարտուղար։ 1990 թվականի փետրվարից եղել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմի կուսակցության կոմիտեի նախագահ, 1990 թվականի հուլիսից մինչև 1998 թվականի դեկտեմբերը՝ Թյուրինգիայում Ժողովրդավարական սոցիալիզմի կուսակցության հողային կազմակերպման նախարար։ 1997 թվականից մինչև 2000 թվականը զբաղեցրել է կուսակցության նախագահի տեղակալի պաշտոնը։ 2000 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ընտրվել է կուսակցության նախագահ։ Սակայն 2002 թվականին Բունդեսթագի ընտրություններում կուսակցության պարտությունից հետո, քանի որ չէր հաղթահարել 5 տոկոսանոց արգելքը և այդպիսով  որպես խմբակցություն խորհրդարան չէր անցել, որին հաջորդում է աջ և ձախ թևերի միջև ներկուսակցական պայքարը, Գաբին հրաժարվում է 2003 թվականի մայիսի 7-ին արտահերթ համագումարում իր թեկնածությունը կրկին առաջադրելու հնարավորությունից։ Այդ պաշտոնը նորից զբաղեցնում է Լոտար Բիսկին։

1990 թվականից մինչև 2004 թվականը եղել է Թյուրինգայի լանդթագի պատգամավոր, որտեղ 1999 թվականից մինչև 2000 թվականը զբաղեցրել է կուսակցական խմբակի նախագահի պաշտոնը։ ԵԽ-ի 2004, 2009 և 2014 թվականի ընտրություններում նա ընտրվել է կուսակցության ձախ թևի պատգամավոր։ Եվրախորհրդարանում Ցիմմերը զբաղվածության և սոցիալական հարցերի կոմիտեի, ինչպես նաև նախագահական խորհրդաժողովի անդամ է։

Ըստ իր կրոնական համոզմունքների՝ Ցիմմերը աթեիստ է։ Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

## Գրականություն

* Hans-Dieter Schütt: *Zwischen Baum und Basis. Gespräche mit Gabriele Zimmer.* Berlin 2000, ISBN 3-320-02008-0.
* http://www.munzinger.de/search/go/document.jsp?id=00000023330*Internationales Biographisches Archiv* 03/2006 vom 21. Januar 2006]

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գաբի Ցիմմերի կայքը
* Գաբի Ցիմմերը եվրոպական ձախերի միջև

Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բեռլին քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի հասարակական գործիչներ
Պատրիսիա Տոյա

**Պատրիսիա Տոյա** (, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Եվրոպական միության հետ կապերի նախարար (1999-2000), Իտալիայի խորհրդարանի հետ կապերի նախարար (2000-2001)։

## Կենսագրություն
### Կրթություն և գործունեության սկիզբ
Պատրիստիա Տոյան ծնվել է 1950 թվականի մարտի 17-ին, ավարտել է Միլանի համալսարանը, որտեղ սովորել է քաղաքագիտություն, ապա հաճախել է Բոկոնիի համալսարանին կից մասնագիտացման դասընթացներ։ 1975-1985 թվականներին եղել է Միլանի նահանգի Վանցագոյի կոմունալ խորհրդի անդամ, 1985-1995 թվականներին եղել է Լոմբարդիայի տարածաշրջանային խորհրդի պատգամավոր։ Պարբերաբար մտել է տարածաշրջանային կառավարություն, որտեղ զբաղվել է մասնավորապես սոցիալական ծառայությունների գործունեության համակարգմամբ, թմրամոլության, ՁԻԱՀ-ի, ինչպես նաև երիտասարդների խնդիրներով, միայնակ ծերերի խնամքով։ Տարածաշրջանային կառավարությունում զբաղեցրել է առողջապահության հարցերով ասեսորի պաշտոնը։

### Քաղաքական գործունեություն
1995-1996 թվականներին եղել է Պատգամավորների պալատի 12-րդ գումարման պատգամավոր և Իտալիայի ժողովրդական կուսակցության (ԻԺԿ) խմբակցության անդամ։

1996-2001 թվականներին եղել է 13-րդ գումարման Սենատի ԻԺԿ խմբակցության անդամ, 2001 թվականից եղել է 14-րդ գումարման Սենատի «Մարգարտածաղիկ» կուսակցության խմբակցության անդամ (մինչև 2002 թվականի մարտի 26-ը խմբակցությունը կոչվել է «Մարգարտածաղիկ-Ձիթապտղի ծառ»), 2004 թվականի հուլիսի 19-ին վաղաժամկետ հանձնել է մանդատը։

Պրոդիի առաջին կառավարությունում (1996-1998) և Դ'Ալեմի առաջին կառավարությունում (1998 թվականի հոկտեմբերի 22-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 22-ը) եղել է Արտաքին գործերի նախարարության պետական-քարտուղար։

2004 թվականին Եվրոպական խորհրդարանում ընտրվել է «Մարգարտածաղիկ» ցուցակով, մտել է «Լիբերալների և դեմոկրատների դաշինք հանուն Եվրոպայի» խմբակցություն, 2007 թվականից Իտալիայի Դեմոկրատական կուսակցության (ԻԴԿ) անդամ է դարձել, 2009 թվականին և 2014 թվականին ԻԴԿ-ի ցուցակներով վերընտրվել է Եվրոպական խորհրդարանում։

2012 թվականին՝ Իտալիայում վճռաբեկ դատարանի վճռից հետո, որը հրաժարվել էր բավարարել նույնասեռական զույգի հայցը Իտալիայում նրանց նույնասեռ ամուսնությունը ճանաչելու մասին, որը գրանցվել է Նիդերլանդներում, Տոյան Սիլվիա Կոստայի հետ հրապարակել է «Մեզ մոտ չկան գեյ-հարսանիքներ» հոդվածը։ Իրենց հոդվածում համահեղինակները հիմնավորել են այն դիրքորոշումը, որ նույնասեռ ամուսնությունների իրավական ճանաչումից հրաժարվելը չի նշանակում խտրականություն սեռական կողմնորոշման հիմքով։

2014 թվականի հուլիսի 22-ին 31-ից 19 եվրոպական պատգամավորների ձայներով Եվրոպական խորհրդարանում ընտրվել է կուսակցության պատվիրակության ղեկավար, թեև մի քանի ամսվա ընթացքում այդ պաշտոնում Դավիդ Սասսոլիի առավել հավանական իրավահաջորդը համարվում էր Սիմոն Բոնաֆեն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի Հանրապետության սենատորներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Միլանի համալսարանի շրջանավարտներ
Մաքսիմ Անտոնովիչ

**Մաքսիմ Ալեքսեեվիչ Անտոնովիչ** () , ռուս գրաքննադատ, ակնարկագիր, հուշագիր, թարգմանիչ և փիլիսոփա։

## Կենսագրություն
Մաքսիմ Անտոնովիչը ծնվել է Բելոպոլիեյում հոգևորականի ընտանիքում։ Խարկովում հոգևոր կրթություն ստանալուց հետո ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի Տեխնոլոգիական ակադեմիան, որը ավարտել է 1859 թվականին։

Անտոնովիչը գրական գործունեություն է սկսել ծավալել «Սովրեմեննիկ»-ում, որտեղ նրա գրած որոշ հոդվածներ նպաստել են նրա փիլիսոփայական մատերիալիզմի վրա և նրան բերել «Չեռնիշևսկու գաղափարական ժառանգորդ»-ի հռչակը։ Որպես ամսագրի գրաքննադատական բաժնի ղեկավար (պաշտոն, որը նա ստանձնել էր Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի մահից հետո), նա երկարատև անհաշտության մեջ էր «Վրեմյա»-յի, «Էպոխա»-յի, իսկ հետագայում նաև «Ռուսկոե սլովո»-յի հետ, այն բանից հետո, երբ նա ջախջախել էր 1862 թվականին Իվան Տուրգենևի Հայրեր և զավակներ վեպը, ինչը զայրացրել էր Դմիտրի Պիսարևին։ Դա պատճառ էր դարձել խիստ հակասությունների, ինչը Ֆեոդոր Դոստոևսկին հետագայում անվանել է «ռուսական նիհիլիզմի տրոհումը»։

Քանի որ Նիկոլայ Նեկրասովը հրաժարվել էր Անտոնովիչի խնդրանքով թարմացնել 1869 թվականի Հայրենական գրառումները, նա առաջինին մեղադրել էր հին ընկերներին դավաճանելու համար և վերադարձել թարգմանչի աշխատանքին (Լուի Բլանի՝ «Ֆրանսական հեղափոխության պատմություն»-ը, Բալֆուր Սթյուարթի՝ «Ֆիզիկա»-ն, Արչիբալդ Գեյքիի՝ «Աշխարհագրության դասավանդումը», Մայքլ Ֆոսթերի՝ «Դասագիրք բնախոսության»-ը և այլն)։ 1898-1916 թվականները նա հրապարակել է Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի, Նիկոլայ Չեռնիշևսկու, Նիկոլայ Նեկրասովի և Պյոտր Լավրովի հուշագրությունները։ Անտոնովիչը մահացել է 1918 թվականի նոյեմբերի 14-ին Պետրոգրադում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ
Ալեքսանդր Պլատոնիչև

**Ալեքսանդր Վլադիմիրովիչ Պլատոնիչև** (, ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, կիապաշտպան, ֆուտբոլային մարզիչ։

## Կենսագրություն
### Խաղացողի կարիերա
Կարիերայի առաջին կեսին խաղացել է հիմնականում ֆիզկուլտուրայի կոլեկտիվների մրցումներում։ Մինչև 27 տարեկանը վարպետների մրցումներում անցկացրել են միայն մեկ մրցաշրջան՝ 1982 թվականին Տյումենի «Ֆակելի» կազմում։

1986 թվականին հանդես է եկել «Սվետոտեխնիկայում», ապա երեք մրցաշրջանների ընթացքում՝ «Ակտյուբինեցի» կազմում։ 1990-1992 թվականներին խաղացել է «Զնամյա», «Տորպեդո» արզամասյան ակումբներում։

1993-1995 թվականներին հանդես է եկել Ղազախստանի բարձրագույն լիգայում՝ «Գորնյակում» (Խրոմտաու) և «Ակտյուբինեցում»։ Ընդամենը մասնակցել է 25 հանդիպման և խփել է 2 գոլ։ Բարձրագույն խմբում առաջին գոլը հեղինակել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 5-ին «Վոստոկի» դեմ խաղում։

Հետագայում հանդես է եկել սիրողական կոլեկտիվներում՝ հիմնականում այն թիմերում, որտեղ աշխատել է որպես մարզիչ։

### Մարզչային կարիերա
Մարզչական կարիերան սկսել է 1992 թվականին՝ ընդգրկվել է Արզամասի «Տորպեդոյի» շտաբում, ապա աշխատել է «Գորնյակում» (Քրոմտաու) և կրկին մարզիչ Արզամասում։

1997 թվականին սկսել է ինքնուրույն կարիերա՝ գլխավորելով Նիժնի Նովգորոդի «Տորպեդո-Վիկտորիա» ակումբը, նրա ղեկավարությամբ թիմը նորամուտն է նշել պրոֆեսիոնալ մակարդակով երրորդ լիգայում և չորրորդ տեղն է զբաղեցրել տարածաշրջանային մրցաշարում։ 1999 թվականին Արզամասի «Տորպեդոն» գլխավորել է երկրորդ լիգայում, սակայն ակումբը մրցաշրջանի ընթացքում լուծարվել է։ 2002 թվականին մարզել է «Գորնյկաը» Ղազախստանի երկրորդ լիգայում։

2003-2004 թվականներին եղել է Յարոսլավլի «Շիննիկի» դուբլի գլխավոր մարզիչը։ Հետագայում գլխավորել է սիրողական ակումբներ՝ «Լոկոմոտիվ» (Լուկոյանով), «Տիտան» (Կլին)։ Աշխատել է «Նիժնի Նովգորոդի» մարզչական շտաբում այն ժամանակաշրջանում, երբ թիմը հանդես է եկել պրոֆեսիոնալ մրցումներում։

2013 թվականի նոյեմբերին գլխավորել է «Վոլգա-Օլիմպիեցը», որը նույն ժամանակահատվածում միավորվել է «Շախտյորի» (Պեշելան) հետ, աշխատել է թիմի հետ մինչև 2014 թվականի մայիս։ Հետագայում մարզել է մանկապատանեկան թիմեր Նիժնի Նովգորոդում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Լոկոմոտիվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Տիտանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տյումենի ֆուտբոլիստներ
The Bell

**The Bell**, ռուսալեզու ինտերնետ-հրատարակություն և տեղեկագիր։ Հիմնադրվել է 2017 թվականի հունիսի 6-ին լրագրող Ելիզավետա Օսետինսկայայի կողմից։

## Պատմություն
«The Bell» (thebell.io) նախագիծը  ստեղծվել է ՌԲԿ-ի նախկին գլխավոր խմբագիր, «Վեդոմոստի» -ի և *Forbes*-ի ռուսական տարբերակի նախկին գլխավոր խմբագիր Ելիզավետա Օսետինսկայայի կողմից ԱՄՆ Սթենֆորդի համալսարանում 2016-2017 թվականներին *Knight Journalism Fellowship* ծրագրով Ստենֆորդի համալսարանում փորձաշրջան անցնելու ժամանակ։ Ըստ Օսետինսկայայի նախագիծը ծրագրի փորձ է։ *The Bell*-ը էլեկտրոնային փոստով նորությունների և առցանց հրատարակություն է։ Նախագիծը ստեղծվել է *Axios*, *The Information*, *Finimize* և *The Skimm* նմուշներով։ Պարբերականը մասնագիտանում է բիզնես նորությունների վրա։ Գլխավոր խմբագիրը Իրինա Մալկովան է։ Նախագիծը մեկնարկել է Օսեթինսկայայի ծանոթների գումարով։ Պարբերականում աշխատում են 7 աշխատակիցներ, որոնք նախկինում աշխատել են Republic, Reuters ՌԲԿ-ում։ *The Bell*-ը համագործակցում է *Setka* ընկերության հետ տեխնիկական հարցերով։
 
Հրապարակման շրջանակներում կա Ելիզավետա Օսետինսկայայի հեղինակային նախագիծը «Ռուսական նորմեր»՝ հարցազրույց ռուսական ծագմամբ գործարարների հետ, ովքեր հաջողությունների են հասել արտասահմանում։

## Լսարան
2017 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ փոստային առաքանու The Bell-ի լսարանը կազմում է օրական 15 000 մարդ։ 2020 թվականի հուլիսի դրությամբ Telegram - ի պաշտոնական ալիքում ավելի քան 40 հազար բաժանորդ կա։

## Ծանոթագրություններ
Բրիգիտա Ցիպրիս

**Բրիգիտա Ցիպրիս** (; ), գերմանացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Գերմանիայի արդարադատության (2002-2009), էկոնոմիկայի և էներգետիկայի նախարար (2017-2018)։

## Կենսագրություն
1972 թվականին ընդունվել է Հեսենի համալսարան, 1978 թվականին տվել է առաջին իրավագիտության պետական քննությունը, 1980 թվականին՝ երկորդը՝ Հեսսենի հողային դատարանում վերապատրաստվելուց հետո։ Աշխատել է Հեսենի համալսարանում։ 1988 թվականին որպես գիտաշխատող անցել է Դաշնային Սահմանադրական դատարանի առաջին Սենատին։ 1991 թվականին մտել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն և  Ներքին Սաքսոնիայի վարչապետ Գերհարդ Շրյոդերը հրավիրել է Հաննովերի պետական դիվանատուն, որտեղ 1995 թվականին դարձել Է դեպարտամենտի տնօրեն։

1997 թվականին Շրյոդերը Բրիգիտա Ցիպրիս նշանակել է Ստորին Սաքսոնիայի կանանց, աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարարության քարտուղար, իսկ 1998 թվականի հոկտեմբերին՝ դառնալով դաշնային կանցլեր, նրան Բեռլին է տեղափոխել՝ ներքին գործերի դաշնային նախարարության պետական քարտուղարի պաշտոնում։

2002 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Շրյոդերի երկրորդ կառավարման ձևավորման ժամանակ ստացել է Գերմանիայի արդարադատության նախարարի պաշտոնը։

2005 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ընտրվել է Բունդեսթագի պատգամավոր՝ Դարմշդաթ նահանգի միամանդատ ընտրատարածքից։

2005 թվականի նոյեմբերի 22-ին պահպանել է արդարադատության նախարարի պաշտոնը՝ Մերկելի կոալիցիոն կառավարության ձևավորման ժամանակ։

Երկու անգամ ստացել է գերմանական «Մեծ Եղբոր մրցանակ»։

2009 թվականի նոյեմբերի 27-ի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ իր 186-րդ ընտրատարածքում դժվար հաղթանակ է տարել՝  86 ձայնով առաջ անցնելով Քրիստոնեական-դեմոկրատական միության թեկնածու Անդրեաս Շտորմից։

2013-ից մինչև 2017 թվականները եղել է Էկոնոմիկայի և էներգետիկայի նախարար Զիգմար Գաբրիելի՝ աերոտիեզերական արդյունաբերության հարցերով խորհրդարանական քարտուղար։

2017 թվականի հունվարի 27-ին Գաբրիելի կանցլերի պաշտոնի համար պայքարից անսպասելի հրաժարվելուց և նրան Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնին անցնելուց հետո ստացել է Մերկելի երրորդ կառավարությունում էկոնոմիկայի և էներգետիկայի նախարարի պաշտոնը։ 2016 թվականի հունիսին հայտարարել է քաղաքական կարիերան ավարտելու և 2017 թվականին Բունդեսթագում վերընտրվելուց հրաժարվելու մտադրության մասին։

2018 թվականի մարտի 14-ին ձևավորվել է Մերկելի չորրորդ կառավարությունը, որին Ցիպրիսը չի մասնակցել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Արդարադատության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Լեոնիդ Կուլիկ

**Լեոնիդ Ալեքսեևիչ Կուլիկ** ( ), ռուս հանքաբան, ով նշանավոր է իր` երկնաքարերի ուսումնասիրությամբ։

Ծնվել է Դորպատում (հիմա՝ Տարտումաա, Էստոնիա), կրթությունն ստացել է Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական անտառագիտական ինստիտուտում և Կազանի համալսարանում։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ընթացքում ծառայել է ռուսական բանակում, իսկ հետագայում որոշ ժամանակ անց է կացրել բանտում` հեղափոխական քաղաքական ակտիվության համար։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Հետևելով պատերազմին դարձել է դասախոս և Տոմսկում սկսել հանքագիտություն դասավանդել։ 1920 թվականին նրան առաջարկել են աշխատել Սանկտ Պետերբուրգի հանքաբանական թանգարանում։

1927 թվականին գլխավորել է առաջին սովետական արշավախմբը, որն ուսումնասիրում էր 1908 թվականի հունիսի 30-ին տեղի ունեցած տունգուսյան արտակարգ երևույթը` պատմության մեջ գրանցված ամենախոշոր իմպակտ իրադարձությունը։ Հետագայում իրականացրել է հետազոտական շրջագայություն դեպի այդ տարածաշրջան` Նիկոլայ Ֆյոդորովի ու այլոց ուղեկցությամբ և հարցազրույց անցկացրել տեղի ականատեսների հետ։ Նա շրջագայել է տարածաշրջանով և համոզվել, որ բոլոր ծառերն ընկել են արմատներով դեպի հարվածի կենտրոնը։ Այդուամենայնիվ նրան չի հաջողվել բախումից մնացած որևէ բեկոր գտնել։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նա կրկին մարտնչել է իր երկրի համար, այդ անգամ` մերձռազմական աշխարհազորում։ Նա գերի է վերցվել Գերմանական բանակի կողմից և մահացել տիֆից` ռազմագերիների ճամբարում։

## Կոչումներ
* 2794 Կուլիկ աստղակերպը անվանակոչվել է նրա պատվին։
* Նրա անունով է կոչվել Լուսնի վրայի Կուլիկ խառնարանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Virtual Exploration Society: Leonid Kulik  at www.unmuseum.org
* Шышанаў В. У пошуках «беларускага дзіва» // Культура. 2002. №14. 13-19 красавіка. С.14. 

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուս աթեիստներ
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Կատեգորիա:Ռուս երկրաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս հանքաբաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Տիֆից մահացածներ
Անդրեյ Պլետնյով

**Անդրեյ Վլադիմիրովիչ Պլետնյով** (, ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։

## Կարիերա
### Ակումբային
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել հարազատ քաղաքում՝ «Զվեզդայում», հանդես է եկել «Դինամոյում» (1989), «Կիրովեցում»(1990-1991), «Լոկոմոտիվում» (1992)։ 1993-1994 թվականներին հանդես է եկել Տոլյատիի «Լադայում», անցկացրել է 9 խաղ բարձրագույն խմբում, աշնանը մեկնել Ուկրաինա, որտեղ Լուգանսկի «Զարյա»-ՄԱԼՍ-ի կազմում անցկացրել է 7 հանդիպում, խփել է 1 գոլ։ 
1995 թվականին վերադարձել է Սանկտ Պետերբուրգ և «Զենիթի» կազմում անցկացրել է 28 հանդիպում։ Տարվա վերջին վարձավճարով ուղարկվել է Իժևսկի «Գազովիկ Գազպրոմ», որի համար խաղացել է նաև 1997 թվականին։ Հաջորդ երկու տարին անցկացրել է Եկատերինբուրգի «Ուրալմաշում» (1998) և «Լադա-Սիմբիրսկում» (Դիմիտրովգրադ), որից հետո կրկին վերադարձել է Սանկտ Պետերբուրգ, որի թիմերում հանդես է եկել մինչև 2005 թվականը ԼՖԼ-ի երկրորդ դիվիզիոնում և մրցումներում՝ 2002 թվականին մասնակցելով Բելառուսի բարձրագույն լիգային Մինսկի «Տորպեդոյի» կազմում։

### Մարզչային
Ունի մարզչական B-UEFA արտոնագիր։

2010-2015 թվականներին աշխատել է «Զենիթի» ակադեմիայում։

2016 թվականից «Զվեզդա» ՄՊՖԱ-ի գլխավոր մարզիչն է։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է։ Ունի չորս երեխա։ Որդին՝ Դմիտրին, նույնպես ֆուտբոլիստ է։

Բարձրագույն կրթություն ունի, ավարտել է ՎՖԿՊԻ-ը «ֆուտբոլի մարզիչ» մասնագիտությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը «Զենիթի» պաշտոնական կայքում
* Ֆուտբոլիաստի էջը zenit-history.ru կայքում

Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրալմաշ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Ռոբերտ Բորկ

**Ռոբերտ Բորկ** (,), ամերիկացի իրավաբան և պետական գործիչ, ԱՄՆ գլխավոր դատախազ (1973)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է պողպատի արդյունաբերության ոլորտում աշխատող վաճառքի գործակալի ընտանիքում։ 1948 թվականին ավարտել է Չիկագոյի համալսարանը՝ արվեստի բակալավրի աստիճանով, 1953 թվականին՝ նույն համալսարանի ավարտական դպրոցը իրավագիտության դոկտորի կոչումով։ Կորեական պատերազմի մասնակից (1950-1952)։ Այնուհետև աշխատել է որպես իրավաբան։ 1962-1975 և 1977-1981 թվականներին եղել է պրոֆեսոր Եյլի համալսարանի իրավաբանական դպրոցում։

*1973-1977 թվականներ՝ ԱՄՆ-ի գլխավոր փաստաբան։
*1973 թվական՝ հոկտեմբեր-դեկտեմբեր, լինելով ԱՄՆ-ի ժամանակավոր գլխավոր դատախազ, վճռորոշ դեր է ունեցել Վոթերեյթի սկանդալում, քանի որ այդ պահին գլխավոր դատախազ Էլիոթ Ռիչարդսոնը և նրա տեղակալ Ուիլյամ Ռակելսխուսը հրաժարական տվել։
*1982-1988 թվականներ՝ ԱՄՆ Կոլումբիայի շրջանի Վերաքննիչ դատարանի դատավոր։
*1987 թվականին նախագահ Ռեյգանը Բորկին առաջադրել է Գերագույն դատարանի նախագահի պաշտոնում, պաշտոնն ազատվեց Լյուիս Փաուելի հրաժարականով։ Այնուամենայնիվ, լիբերալ շրջանակները նրա դեմ իրական տեղեկատվական պատերազմ են սկսել, որի արդյունքում Սենատը մերժել էնրա թեկնածությունը 58-ից 42 ձայնի մեծամասնությամբ։ Արդյունքում, անգլերեն լեզվով հայտնվել է «բորկուտ» նորաբանությունը, որը ըստ Օքսֆորդի բառարանի սահմանման, նշանակում է արգելափակել պետական պաշտոնի համար թեկնածուին ՝ նրան ենթարկելով համակարգված զրպարտության։ Ի դեպ, Սենատում Ռոբերտ Բորկի դեմ արշավը այն ժամանակ ղեկավարում էր Դելավեր քաղաքի սենատոր (և այն ժամանակ Օբամայի վարչակազմի փոխնախագահ) Ջոն Բայդենը։ Այդ ժամանակ նա 1988 թվականի նախագահական ընտրություններում ուներ Դեմոկրատական ուղղություն։

Քաղաքական գործիչը մի շարք ազդեցիկ հասարակական կազմակերպությունների անդամ էր (Texas Review of Law & Politics, Defenders of Property Rights), «Ամերիկյան երազանք»-ի վերականգնման ասոցիացիայի անդամ էր։ «Լոգարիթմը դեպի Գոմորա՝ ժամանակակից լիբերալիզմը և Ամերիկայի անկումը» գրքի հեղինակը (1997), որում նա քննադատում էր լիբերալիզմը, ԱՄՆ-ում բռնի փոփոխված «մուլտիկուլտուրալիզմը», ֆիլմերի և գրականության մեջ սեռի և դաժանության քարոզչությունը։

## Աղբյուրներ
* ԱՄՆ արդարադատության նախարարության կայքում
* 
* https://www.nytimes.com/2012/12/20/us/robert-h-bork-conservative-jurist-dies-at-85.html?pagewanted=all&_r=0
* http://www.dorogadomoj.com/z02bor.html 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական սերմամբ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի դասախոսներ
Վերներ Բալման

**Հանս Վերներ Բալման** (), գերմանացի մաթեմատիկոս, դիֆերենցիալ երկրաչափության մասնագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Բոննի համալսարանը։ 1976 թվականին պաշտպանել է դիպլոմը։ 1979 թվականին Վիլհելմ Քլինգենբերգի ղեկավարությամբ պաշտպանել է ատենախոսություն «Ոչ դրական կորությամբ բազմաձևությունների մասին որոշ նոր արդյունքներ» թեմայով։ 1984 թվականին պաշտպանել է հաբիլիտացիան։ 1980/1981 թվականներին աշխատել է Փենսիլվանիայի համալսարանում։ 1984 թվականից Մերիլենդի համալսարանի դոցենտ է։ 1986 թվականին աշխատել է Բոնում։ 1987 թվականին Ցյուրիխի համալսարանում։ 1989 թվականին գլխավորել է դիֆերենցիալ երկրաչափության ամբիոնը Բոնի համալսարանում, որտեղ նա շարունակում է դասավանդել։ 2004 թվականից Օբերվոլֆախի մաթեմատիկայի ինստիտուտի խորհրդի անդամ է։ 2007 թվականից աշխատում է Մաքս Պլանկի մաթեմատիկայի ինստիտուտում որպես տնօրեն։ 2009 թվականից նա հանդիսանում է  համակարգող  և բարձրագույն գիտական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրենների խորհրդի անդամ է։

## Կոչում
* 1986 թվականին նա Բերկլիի մաթեմատիկայի միջազգային կոնգրեսում հրավիրված զեկուցող էր։ Կարդացել է  «Ոչ դրական սեկցիոն կորության և բազմազանություն առանց հարակից կետերի» թեմայով զեկույցը։
* 2007 թվականից համարվում է Լեոպոլդինի անդամ։

## Հրապարակումներ
* *Einführung in die Geometrie und Topologie*, [Basel] : Birkhäuser 2015, ISBN 978-3-0348-0900-9.
*
* *Spaces of non positive curvature*, Jahresbericht DMV, Band 103, 2001, S. 52-65
* *Der Satz von Lusternik und Schnirelmann*, Bonner Mathematische Schriften, Band 102, 1978, S. 1-25
* mit G. Thorbergsson und W. Ziller, *Closed geodesics on positively curved manifolds*, Ann. of Math. 116 (1982), S. 213—247
* *Nonpositively curved manifolds of higher rank*, Ann. of Math. 122 (1985), S. 597—609
* mit M. Brin *Orbihedra of nonpositive curvature.* Inst. Hautes Études Sci. Publ. Math. No. 82 (1995), 169—209 (1996).
* mit J. Swiatkowski: *On <math>L^2</math>-cohomology and property (T) for automorphism groups of polyhedral cell complexes.* Geom. Funct. Anal. 7 (1997), no. 4, 615—645.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Literatur von und über Werner Ballmann im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
* Offizielle Webseite an der Universität Bonn
* Biographie auf Seiten des MPI
* Autoren-Profil in der Datenbank Zentralblatt MATH

Կատեգորիա:20-րդ դարի գերմանացի մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ
Դմիտրի Պոժիդաև

**Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Պոժիդաև** (, ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

## Կենսագրություն
Լենինգրադի ֆուտբոլի սան է։ Վարպետների թիմերի մակարդակում սկսել է հանդես գալ 1989 թվականին Լենինգրադի «Դինամոյի» կազմում երկրորդ լիգայում։ Հետագայում հանդես է եկել ռուսական «Պրոգրես» (Չեռնյախովսկ), «Տորպեդո» (Արզամաս), «Էներգետիկ» (Ուռեն), «Նեֆտեխիմիկ» (Նիժնեկամսկ) ակումբներում առաջին, երկրորդ և երրորդ դիվիզիոններում։ «Պրոգրեսում» և «Տորպեդոյում» կենտրոնական պաշտպանական զույգ է կազմել Լենինգրադի ֆուտբոլի մեկ այլ սանի՝ Վիտալի Լիտվինովի հետ։ Նա աչքի է ընկել բարձր արդյունավետությամբ, քանի որ եղել է 11 մետրանոցի և այլ ստանդարտ դրույթների կատարող, լավագույն արդյունքը 14 գոլն է «Էներգետիկի» կազմում 1997 թվականի մրցաշրջանում։

2000 թվականին տեղափոխվել է Ղազախստանի բարձրագույն լիգայի «Վոստոկ» (Ուստ-Կամենոգորսկ) ակումբ։ Նորամուտը թիմում կատարել է 2000 թվականի ապրիլի 16-ին «Կայսարի» դեմ խաղում, իսկ ընդհանուր առմամբ մասնակցել է երկրի առաջնության 9 խաղի և Ղազախստանի Գավաթի մեկ խաղի։

Ռուսաստան վերադառնալուց հետո մեկ մրցաշրջան է անցկացրել «Կոլոմնայում» երկրորդ դիվիզիոնում, ինչպես նաև խաղացել է Սանկտ Պետերբուրգի սիրողական թիմերում։ ԲՄԱ-ի կազմում 2001 թվականին մասնակցել է «Հյուսիս-արևմուտք» ՄՏԿ Գավաթի եզրափակչին։

2018 թվականին աշխատել է որպես մանկական մարզիչ «Մոսկովսկայա Զաստավա» (Սանկտ Պետերբուրգ) № 1 ՕՌՄԴ-ում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Վոստոկի ֆուտբոլիստնր
Կատեգորիա:Նեֆտեխիմիկ Նիժնեկամսկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Դինամո Սանկտ Պետերբուրգի ֆուտբոլիստներ
Վլադիմիր Կաբոշկին

**Վլադիմիր Կաբոշկին** (), խորհրդային դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
* 
* 1951-1953 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական բաժնի աշխատակից։
* 1953-1957 թվականներին՝ Լիվանում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։ . 
* 1957-1959 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական բաժնի աշխատակից։
* 1959-1968 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի բաժժնի աշխատակից։
* 1968-1971 թվականներին՝ Ալժիրում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
* 1972-1975 թվականներին՝ Սիրիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
*1975 թվականի օգոստոսի 2-1978 թվականի դեկտեմբերի 19՝ Եմենի Ժողովրդական Ժողովրդավարական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
*1979 թվական սեպտեմբերի 11- 1984 թվական սեպտեմբերի 1՝ Հունաստանում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Մրցանակներ
* Կարմիր աստղի շքանշան։
* Ազգերի ընկերության շքանշան։
* «Պատվո նշան» շքանշան։
* Հայրենական պատերազմի շքանշան:
* Մեդալներ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Դիվանագիտական բառարան»

Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ