open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գալիսիական գրականության օր

**Գալիսիայի գրականության օր** () տոն, որն անցկացվում է Իսպանիայի Գալիսիայի շրջանում։ Այն նվիրված է գալիսերեն լեզվին և այդ լեզվով գրված գրականությանը։ Տոնը նշվում է 1963 թվականից, այն սկսել է նշել թագավորական գալիսիական ակադեմիան (Real Academia Galega)։ 1991 թվականից տոնը համարվում է պաշտոնական տոն ամբողջ Գալիսիայում։

Գալիսիական գրականության օրը նշվում է ամեն տարի մայիսի 17-ին։

1963 թվականից սկսած՝ գալիսիական գրականության օրը ամեն տարի նվիրվում է Գալիսերեն լեզվով գրող հեղինակներից մեկին։ Ընտրյալ կարող են դառնալ հեղինակները, որոնք մահացել են 10 տարի առաջ, ընտրությունը կատարում է թագավորական գալիսիական ակադեմիան։ 1998 թվականին տոնը առաջին անգամ նվիրված է եղել միաժամանակ մի քանի հեղինակների՝ Մարտին Կոդաքսին, Հոան դե Կանգասին, և քանթիգի միջնադարյան երգերի մյուս ստեղծագործողներին, որոնք գրվել են ստարոգալիսերեն լեզվով։

## Հեղինակների ցանկ, որոնց նվիրված է եղել Գալիսիայի գրականության օրը

* 1963 Ռոզալիա դե Կաստրո 
* 1964 Ալֆոնսո Դանիել Ռոդրիգես Կաստելաո 
* 1965 Էդուարդո Պոնդալ 
* 1966 Ֆրանցիսկո Ակնիոն Պաս 
* 1967 Մանուել Կուրրոս Էնրիկես 
* 1968 Ֆլորենտինո Լոպես Կուվիլաս 
* 1969 Անտոնիո Նորիեգա Վարելա 
* 1970 Ռազմական Վալյադար Նունեզ 
* 1971 Գոնսալո Լոպես Աբենտեն 
* 1972 Վալենտին Լամաս Կարվիալ 
* 1973 Մանուել Լագո Գոնսալես 
* 1974 Յոհան Վիսենտե Վիկուեյրա 
* 1975 Շուան Մանուել Պինտոս վիլլեր 
* 1976 Ռամոն Կաբանիլաս 
* 1977 Անտոն Վիլար Պոնտե 
* 1978 Անտոնիո Լոպես Ֆերեյրո 
* 1979 Մանուել Անտոնիո 
* 1980 Ալֆոնսո X 
* 1981 Վիսենտե Ռիսկո 
* 1982 թվական Լուիս Ամադո Կարբալո 
* 1983 Մանուել Լեյրաս Պուլպիրո 
* 1984 Արմանդո Կոտարելո Վալլեդոր 
* 1985 Անտոն Լուսադա Դիեգեզ 
* 1986 Ակուլինո Իգլեսիա Ալվարինո 
* 1987 Ֆրանչեսկա գարիդո  
* 1988 Ռամոն Օտերո Պեդրիո 
* 1989 Կելսո Էմիլիո  Ֆերերո 
* 1990 Լուիս Պիմենտել 
* 1991 Ալվարո Կանչիկիրո 
* 1992 Ֆերմին Բոձա-Բրեյ 
* 1993 Էդուարդո Բլանկո Ամոր 
* 1994  Լուիս Սեոանե 
* 1995 Ռաֆայել Դիեստ 
* 1996 Հեքսուս Ֆերո Կոուսելո 
* 1997 Անգել Ֆոլե 
* 1998 Մարտին Կոդակս, Հոան դե Կանգասը և այլ միջնադարյան հեղինակներ 
* 1999 Ռոբերտո Բլանկո Տորես 
* 2000 Մանուել Մուրխիա 
* 2001 Էլադիո Ռոդրիգես 
* 2002 Ֆրեյ Մարտին Սարմինտո 
* 2003 Անտոն Ավիլես դե Տարամանկոս 
* 2004 Խոակին Լորենցո 
* 2005 Լորենցո Վարելա 
* 2006 Մանուել Լուգիս Ֆրեյր 
* 2007 Մարիա Մարինո Կարո 
* 2008 Մարիա Ալվարես Բլազկեզ Մայրուղի 
* 2009 Ռամոն Պինհեյրո Լոպես 
* 2010 Ուզիո Նովոնեյրի 
* 2011 Լուիս Պերեյրո 
* 2012 Վալենտին Պազ-Անդրադե 
* 2013 Ռոբերտո Վիդալ Բոլանյոն 
* 2014 Շոսե Մարիա Դիազ Կաստրո 
* 2015 Խոսե Ֆիլգուար Վալվեդա 
* 2016 Մանուել Մարիա 
* 2017 Կառլոս Կասարես 
* 2018 Մարիա Վիկտորիա Մորենո 
* 2019 Անտոն Ֆրագուաս 
* 2020 Ռիկարդո Կարբալո 
* 2021
* 2022


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://marcaespana.es/en/current-news/culture/galician-literature-day-memoriam-carlos-casares  
* https://academia.gal/letras-historia  
* http://www.realacademiagalega.org/ 

Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:Գալիսացի գրողներ
Կատեգորիա:Գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանական գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ
Կատեգորիա:Միջնադարյան գրականություն
Պելիոն (այլ կիրառումներ)

**Պելիոն**, կարող է վերաբերել՝

* Պելիոն` լեռ, որը գտնվում է Իլլիրիայի և Միջին Հունաստանի (Թեսալիա) միջև,
* Պելիոն` լեռ, որը գտնվում է Թեսալիայի հարավարևելյան մասում։
Թավուտում (մուլտֆիլմ)

**Թավուտում** (), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է 1954 թվականին, ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Ալեքսանդր Իվանովի կողմից։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմը գորշուկի մասին է, որը չի ցանկանում սովորել սնունդ հայթայթել և փոս փորել։ Եվ մի անգամ, երբ նա ասում է հորը, որ իր մեջքը ցավում է, իսկ իրականում սկսում է խաղալ և մոլորվում է, հասկանում է, թե որքան անհրաժեշտ է գոյատևել կարողանալը։ Չէ՞ որ իր նման փոքր կենդանիների համար անտառում այնքան վտանգներ կան ... Եվ ամենից առաջ` գայլը։

## Հեղինակներ
* Սցենարի հեղինակ` Գեորգի Սկրեբիցկի, Վերա Չապլինա
* Բեմադրող ռեժիսոր` Ալեքսանդր Իվանով
* Ռեժիսոր` Լև Պոզդնեև
* Բեմադրող նկարիչներ` Իգոր Զնամենսկի, Վալենտին Լալայանց
* Կոմպոզիտոր` Նիկոլայ Պեյկո
* Օպերատոր` Նիկոլայ Վոինով
* Հնչյունային օպերատոր` Նիկոլայ Պրիլուցկի
* Տեխնիկական օգնական` Ֆ. Գոլդշտեյն
* Մոնտաժող` Վալենտինա Իվանովա
* Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Ֆաինա Եպիֆանովա, Ելիզավետա Կոմովա, Լիդիա Ռեզցովա, Տատյանա Ֆյոդորովա, Դմիտրի Բելով, Գրիգորի Կոզլով, Վիկտոր Լիխաչով, Իգոր Պոդգորսկի, Վլադիմիր Պեկար
* Բեմադրող նկարիչներ` Դմիտրի Անպիլով, Վերա Ռոջերո, Վերա Վալերիանովա

### Դերերը հնչյունավորել են
* Յուլյա Յուլսկայա` նապաստակ
* Մարիա Վինոգրադովա` Փորսուղիկ
* Վլադիմիր Ռատոմսկի` Հայր փորսուղ
* Յուրի Խրժանովսկի` Բու
* Տատյանա Բարիշևա` Մայր փորսուղ
* Ագար Վլասովա` Արջ
* Ֆիլմը հնչյունավորած դերասանները մուլտֆիլմի լուսագրերում նշված չեն, բայց նկարահանող խմբի հետ թվարկված են «Ֆիլմ-հեքիաթներ. նկարված ֆիլմերի սցենարներ» գրքի (1954) Հավելվածի 243 էջում։

## Պարգևներ
* 1954` Կառլովի Վարիի VIII միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ` լավագույն մանկական անիմացիոն ֆիլմ անվանակարգում։

## Վերահնչյունավորում
* 2001 թվականի վերահնչյունավորում. Տատյանա Կանաևա, Յուլիեն Բալմուսով, Իրինա Մալիկովա, Ալեքսանդր Կոտով, Վիտալի Օվանեսով, Ժաննա Բալաշովա
* Նոր տարբերակի հնչյունային օպերատոր` Ա. Պոնյավին
* 2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել և վերաձայնագրվել է «Ստուդիա ԱՍ» և «Մանկական սեանս» ընկերությունների կողմից։ Նոր տարբերակում ամբողջովին փոխվել է ֆոնոգրաման, վերահնչյունավորմանը մասնակցել են ժամանակակից դերասաններ, լուսագրերում փոխվել են տվյալները հնչյունային ռեժիսորի և հնչյունավորող դերասանների մասին։ Վերահնչյունավորումը ծայրահեղ բացասական է ընդունվել ինչպես հեռուստադիտողների մեծամասնության, այնպես էլ` մասնագիտական շրջանակների կողմից։ Վերականգնման որակը ևս երբեմն քննադատության է արժանացել։

## Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը VHS և DVD ձևաչափերով բազմիցս վերաթողարկվել է մուլտֆիլմերի հավաքածուներում.
* «Խոշոր պլան» կինոմիավորման մուլտֆիլմերի հավաքածու, 1990-ականների սկիզբ, VHS
* «Լավագույն խորհրդայի մուլտֆիլմերը», Studio PRO, 1990-ականներ, VHS
* «Անտառային հեքիաթներ»։ Մաս 3, «Սոյուզմուլտֆիլմ», DVD:

## Տես նաև
* Անտառային ճանապարհորդներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*  Содержание: В. Чаплина, Г. Скребицкий «В лесной чаще», стр. 133—148.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* «Թավուտում» մուլտֆիլմը youtube-ում
 

Կատեգորիա:1954 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի մուլտֆիլմեր
Ճաշացուցակ (մուլտֆիլմ)

**Ճաշացուցակ** (), կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է Walt Disney Animation Studios-ում, 2014 թվականին։ «Թղթե սիրավեպ» մուլտֆիլմի անիմատորներից մեկի` Պատրիկ Օսբորնի, ռեժիսորական դեբյուտն է։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսը Ուինսթոն անունով թափառող բոստոն տերիերն է, որը սնունդ է փնտրում և ցանկանում է գտնել ընկեր։ Շնիկը հասնում է իր նպատակին, երբ նա հանդիպում է Ջեյմս անունով մի մարդու։ Վերջինս կերակրում է նրան կարտոֆիլի ֆրիով, և այդ պահից սկսվում է նրանց ավելի քան 12 տարի տևող բարեկամությունը։ Պատմությունը ցույց է տալիս նրանց երկար, սննդի վրա հիմնված բարեկամական խաղաղ կյանքը։ Բայց մի օր Ջեյմսի կյանքում հայտնվում է մի աղջիկ, որը կտրուկ փոխում է երկու հերոսների կյանքը...

## Թողարկում
Անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի հունիսի 10-ին` Անսիի անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոնում։ Մուլտֆիլմը կինոթատրոններում ցուցադրվել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 25-ից՝ Walt Disney Animation Studiosի «Հերոսների քաղաքը» լիամետրաժ ֆիլմի ցուցադրությունից առաջ։

## Պարգևներ և առաջադրումներ
* 2015` Օսկար մրցանակ` Լավագույն անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմի համար անվանակարգում (ռեժիսոր՝ Պատրիկ Օսբորն, պրոդյուսեր` Քրիստինա Ռիդ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:2014 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին
Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Մեյջի-մուրա

**Մեյջի-մուրա**, թանգարան բաց երկնքի տակ Ճապոնիայի Ինույամա քաղաքում։ Բացվել է 1965 թվականի մարտի 18-ին և պարունակում է Մեյջի ժամանակաշրջանի ճարտարապետության հուշարձաններ (1868-1912 թվականներ)։ Թանգարանի հիմնադիրներն են Յասիրո Տանիգուտին (ճապոներեն՝  谷口吉郎) և Մոտտո Ցուտիկավան (ճապոներեն՝ 土川元夫): Թանգարանի սեփականատերը *Meitetsu* Ճապոնական երկաթուղային ընկերությունն է։

Ճարտարապետական տեսանկյունից առավել ուշագրավ է Իմպերիալ հյուրանոցի հին շենքը։ Շինությունը կառուցվել է Ռայտի նախագծով։ Այս շենքը 1923 թվականից Տոկիոյի կենտրոնում էր, իսկ 1967 թվականին տեղափոխվել է Ինույամա՝ մայրաքաղաքի ավելի մեծ հյուրանոցի համար տարածք ազատելու համար։

Այգին և թանգարանը զբաղեցնում է մոտ 1 կմ² տարածք։ Գտնվում է Ինույամայից 6 կմ արևելք, գեղատեսիլ մի բլրի վրա։ Տարածքում կա 0,77 կմ երկարությամբ տրամվայի գիծ, որով անցնում են երկու ռետրոտրամվայներ։
Պատկեր:Meiji-Mura 3881372647 2c41e47a3d.jpg|Կիոտոյից տեղափոխված Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, ճարտարապետ՝ Ջեյմս Գարդիներ։
Պատկեր:Meijimurabunkazai25.JPG|Ճապոնիայի կենտրոնական հիվանդանոցը, որը պատկանել է Կարմիր Խաչի կոմիտեին։ Կառուցվել է 1890 թվականին։
Պատկեր:Meijimurabunkazai16.JPG|Տոկիոյից տեղափոխված Կայսերական պալատի գրադարան:
Պատկեր:Meijimurabunkazai21.JPG|Կուրեխ-դզայի թատրոնը, որը կառուցվել է 1868 թվականին: 


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Официальный сайт 
* Статья о музее Мэйдзи-мура  Time Asia 2004/08/30

Կատեգորիա:1965 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ճարտարապետության թանգարաններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Թանգարաններ բաց երկնքի տակ
Կատեգորիա:1965 հիմնադրումներ Ճապոնիայում
Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպան

**Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպան** () կամ **Ֆրանյո Կրստո Ֆրանկոպան**, **Ֆերենց Կրիշտոֆ Ֆրանգեպան** (, ), խորվաթ հասարակական ու քաղաքական գործիչ, բանաստեղծ։ Սերել է խորվաթական ամենաազդեցիկ ու հարուստ ազնվականական ընտանիքներից մեկից՝ Ֆրանկոպաններից։ Գլխատվել է Զրինսկի-Ֆրանկոպանների հակահաբսբուրգյան դավադրությանը մասնակցելու համար։

## Կենսագրություն
thumb|left|300px|Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպան և Պյոտր Զրինսկի
Ծնվել է Գորսկի Կոտարի Բոսիլևո գյուղում։ Եղել է Ֆրանկոպանների ազնվականական ընտանիքի գլխավորը, երկրի ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը։ Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպանը եղել է Զրինսկի-Ֆրանկոպանների դավադրության կազմակերպիչներից մեկը, որն ուղղված էր Հաբսբուրգների կառավարման դեմ, որի տիրապետության մեջ էր այդ ժամանակ մտնում Խորվաթիան։ 1670 թվականի մարտի վերջին Ֆրանկոպանը Զագրեբում ելույթ է ունեցել ճառով՝ բնակչությանը ապստամբության կոչ անելով, սակայն կոչը աջակցություն չի գտել խորվաթ հասարակության լայն շրջանակներում։ Տեսնելով, որ դավադրությունը դատապարտված է անհաջողության՝ Պյոտր Զրինսկին և Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպանը մեկնել են Վիեննա՝ կամավոր կանգնելու դատարանի առաջ։ Նրանց երկուսին էլ ձերբակալել են, և պետական հեղաշրջման մեղադրանքով երկար դատավարությունից հետո նրանց նկատմամբ հայտարարվել է մահապատիժ, որն իրականացվել է 1671 թվականի ապրիլի 30-ին Վիներ Նոյշտադտում։

## Ստեղծագործություն
Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպանի բանաստեղծական ժառանգությունը հայտնաբերվել է նրա մահից մոտ 200 տարի անց։ Նա գրել է խորվաթերենի *կայկավսկո* բարբառով։ Շատ բանաստեղծություններ գրվել են բանտում։ «Զվարճանքների այգի» ժողովածուում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի բանաստեղծություններ՝ անակրեոնյան բանաստեղծություն, հովվերգություն, կրոնական քնարերգական բանատեղծություններ։ «Երիտասարդական երգեր» ժողովածուում կան բանաստեղծություններ, որոնք մոտ են ժողովրդական բանահյուսությանը։ Ֆրան Ֆրանկոպանն առաջին անգամ քնարերգության մեջ մտցրել է ժողովրդական տասվանկանի բանաստեղծության տեսակը։ Բացի բանաստեղծական ժողովածուներից՝ Ֆրանկոպանը կատարել է թարգմանություններ այլ լեզուներից խորվաթերեն, մասնավորապես բանտում նա խորվաթերեն է թարգմանել Մոլիերի «Ժորժ Դանդեն» ստեղծագործությունները։

## Հիշատակ
Ավստրո-Հունգարիայի փլուզումից և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Պյոտր Զրինսկու և Ֆրան Ֆրանկոպանի մասունքները տեղափոխվել են Զագրեբի մայր տաճարի կրիպտե։ Ժամանակակից Խորվաթիայում Ֆրան Կրստո Ֆրանկոպանը համարվում է Խորվաթիայի ազատագրական պայքարի հերոս։ Ֆրան Ֆրանկոպանի և Պյոտր Զրինսկու դիմանկարները պատկերված են եղել խորվաթական 5 կունա անվանական արժեքով թղթադրամների վրա (ներկայումս դուրս են եկել գործածությունից)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մոսկվայի՝ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարան, պատմության ֆակուլտետ, «Հարավային ու արևմտյան սլավոնների պատմություն» դասընթաց
* Խորվաթական գրականություն // Համաշխարհային գրականության պատմություն ութ հատորով / АН СССР, Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորվաթ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ
Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Հակոբ Այվազ

**Հակոբ Այվազ** (նաև` **Հակոբ Այվազյան**, ), հայ դերասան, դրամատուրգ, բեմադրիչ, խմբագիր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Ստամբուլի Ենի Գարրի Լանկա թաղամասում։ Կրթությունը ստացել է Լևոնյան և Բերայի էսայան վարժարաններում" Մշտապես հաճախել է Ա. Պեմնկլյանի օպերետային խմբի ներկայացումներին։ Որպես դերասան մասնակցել է Պոլսում գործող տարբեր թատերախմբերի աշխատանքներին։

Հայտնի է իր տպագրած «Քուլիս» թատերական հանդեսով (1946-1996), որը համարվել է Մերձավոր Արևելքի եզակի թատերական պարբերականը

Մահացել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, Ստամբուլում։

## Ստեղծագործական կյանք
1929-1935 թվականներին Շ. Գարագաշի և Ա. Մատաթյանի թուրքերենով բեմադրված պիեսներում որոշ դերեր է կատարել։
1946 թվականին, երբ վերաբացվել է Ստամբուլի հայկական թատրոնը, Այվազյանը խաղացել է «Երիտասարդաց թատերախմբում»։ Իսկ արդեն 1956 թվականին կազմակերպել է Մշակութային միության «Փոքր թատերախումբը», բեմադրել մի շարք պիեսներ։

Բացի դերասան և ռեժիսոր լինելուց՝ Հակոբ Այվազյանը հայտնի է նաև որպես թատերական պարբերականի հրատարակիչ։ 1946-1996 թվականներին տպագրել է «Քուլիս» թատերական հանդեսը։ Այն ժամանակի միակ պարբերականն էր, որը, տարբեր թղթակիցներ ունենալով աշխարհի տարբեր երկրներում, պարբերաբար նորություններ է հաղորդել մշակույթի տարբեր ոլորտների վերաբերյալ։

Բեյրութում կազմակերպվել է «Պեյրութահայ քուլիսականներու թատերախումբը»՝ «Քուլիսի» 15-ամյակին նվիրված, որի բացմանը ներկայացվել է Հակոբ Այվազյանի «Շատերեն մեկը կամ վերջին վարագույրը» պիեսի բեմադրությունը։

Այվազյանը մեկնել է տարբեր երկրներ, որպեսզի հարստացնի «Քուլիսի» բովանդակությունը։ Երկու անգամ եղել է Երևանում։

«Քուլիսի» տպագրությունը դադարելուց հետո թղթակցել է «Ակոս» թերթին, հուշեր գրել տարբեր ականավոր գործիչների մասին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կոսովոյի օլիմպիական կոմիտե

**Կոսովոյի օլիմպիական Կոմիտե** (ալբ․՝ Komiteti Olimpik i Kosovës, սերբ․՝ Олимпијски комитет Косова / Olimpijski komitet Kosova), ազգային օլիմպիական կոմիտե՝ ներկայացնող Կոսովոն։ Պաշտոնապես հիմնադրվել է 1992 թվականին, դարձել է Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամ 2014 թվականի դեկտեմբերի 9-ին։

Կոսովոն 2015 թվականին մասնակցել է Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում կայացած Եվրոպական խաղերին, 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերին։ Մեյլինդա Կելմենդին դարձել է առաջին կոսովացի մարզիկը, որը նվաճել է մեդալ Կոսովոյի համար։ Նա 2016 թվականին դարձել է Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն՝ կանանց 52 կգ քաշային կարգում։ Կոմիտեն առաջին անգամ ներկայացվել է Ձմեռային օլիմպիական խաղերում 2018 թվականին՝ Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 2018-ի շրջանակներում։

## Պատմություն
Կոմիտեն հիմնադրվել է 1992 թվականին։ Մինչև 2014 թվականի այս երկրի մարզիկները ստիպված են եղել հանդես գալ ուրիշ երկրների դրոշների ներքո։ Հետևաբար, Ամառային Օլիմպիական խաղեր 2012-ի ընթացքում ձյուդոյիստ Մեյլինդա Կելմենդին հանդես է եկել Ալբանիայի դրոշի ներքո։ Ալբանական ծագումով կոսովոացի մարզիկները հանդես են եկել Սերբիա և Չեռնոգորիայի կամ Սերբիայի հավաքականների կազմերում։

2013 թվականին Սերբիայի և Կոսովոյի կառավարությունների միջև կնքվեց Բրուսելյան համաձայնագիր։ 2014 թվականին Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի կողմից պաշտոնապես հաստատվեց Կոսովոյի Օլիմպիական կոմիտեն, և այն դարձավ կազմակերպության լիիրավ անդամ 2014 թվականին դեկտեմբերի 9-ին։ Մինչ կոմիտեի պաշտոնական ընդունումը կոսովոացի մարզիկները մասնակցել էին Օլիմպիական խաղերին սկսած 2003 թվականից A body known as the *Special Olympics Kosovo* was established to provide support for these athletes.։ Կոսովոացի մարզիկները մասնակցել է 2005 թվականին Ֆրանսիայում կայացած *Համաշխարհային սպորտի խաղեր*ին, 2015 թվականին Ռուսաստանի Կազան քաղաքում տեղի ունեցած Համաշխարհային Ջրային սպորտի առաջնությանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Կոմիտեի պաշտոնական կայքը 
*Կոմիտեի էջը Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Օլիմպիական կազմակերպություններ
Նոճիներ (նկար, Վան Գոգ)

«**Նոճիներ**» (), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 93,4 × 74 սմ։

Այսօր «Նոճիներ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ)։

## Պատմություն
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում։ Հենց այստեղ էլ նկարիչը ստեղծում է այս կտավը։

## Նկարագիր
«Նոճիներ» ստեղծագործությունում հեղինակը վրձնել է նոճիներ, որոնց նա անվանել է «հիանալի՝ գծերի և համաչափության տեսանկյունից» և դրանք համեմատել է եգիպտական կոթողների հետ։ Այդ «հետաքրքրությունը» հեղինակի շատ գործերում է արտացոլված։

1890 թվականին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում հեղինակը այս ստեղծագործությունը ցուցադրել է Անկախների սալոնում։

## Տես նաև
* Նոճիներով ու աստղերով ճանապարհ
* Նոճիով ցորենի արտ
* Աստղալից գիշեր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Jacob Baart de la Faille, *L'Œuvre de Vincent van Gogh, catalogue raisonné, ouvrage accompagné de la reproduction de plus de 1600 tableaux, dessins, aquarelles et gravures du maître*, 6 volumes, éditions G. van Oest, Paris & Bruxelles, 1928

## Արտաքին հղումներ
*  

Կատեգորիա:1889 նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեն թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
Պետար Զորանիչ

**Պետար Զորանիչ** (, ), խորվաթ բանաստեղծ, գրող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1508 թվականին պատրիկական ընտանիքում, որը Նինից էր տեղափոխվել Զադար։ Սովորել է Զադարի դպրոցում։

## Մշակութային ժառանգություն
1536 թվականին Զորանիչը խորվաթերենով գրել է «Լեռներ» () վեպ-էկլոգը, որն առաջին գործն է խորվաթական գրականության մեջ, որ լույս է տեսել հեղինակի մահից հետո (1569, Վենետիկ)։ Հետագայում լույս է տեսել Զագրեբի ակադեմիայի «Staripisci hrvatski» մատենաշարի 16-րդ հատորում։ Վեպը կիսով չափ չափածո է և առանձնանում է բանաստեղծական բարձր արժանիքով։

Ստեղծագործությունը գրված է Մարկո Մարուլիչի ազդեցությամբ, ինչի մասին է վկայում հերոսներից մեկի անունը՝ Մարուլ, և Մարուլիչի ստեղծագործության («Աղոթք՝ ընդդեմ թուրքերի») թեմայի օգտագործումը։ Հեղինակը կիրառել է նաև Վիրգիլիոսի, Օվիդիոսի, Դանթեի այլ հեղինակների մոտիվներ։ Հիմնականում զգալի է իտալացի բանաստեղծ Յակոպո Սանաձարոյի «Արկադիոս» դիցաբանական հովվերգությունը։ Ստեղծագործությունն ունի վառ ընդգծված հակաթուրքական բնույթ։

Զորանիչի գրել է ևս երկու վեպ, որոնք, սակայն, չեն պահպանվել։

«Լեռներ» վեպն իր ազդեցությունն է թողել Վերածննդի դարաշրջանի խորվաթ բանաստեղծ Յուրի Բարակովիչի ստեղծագործության վրա։

Հայրենի քաղաքի ծագումը Պյոտր Զորանիչը մեկնաբանել է որպես «Աստծո պարգև»։

## Հիշատակ
Պյոտր Զորանիչի արձանը տեղադրված է Զադարի Սուրբ Կրշևանի եկեղեցու  (Crkva svetog Krsevana) առջև։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:16-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորվաթ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ
Կատեգորիա:Խորվաթ վիպասաններ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Լեռնային մարգագետին։ Սեն Պոլ ֆերման

«**Լեռնային մարգագետին. Սեն Պոլ ֆերման**» (), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 73,5 × 92 սմ։

Այսօր «Լեռնային մարգագետին. Սեն Պոլ ֆերման» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանում (Օթերլո, Նիդերլանդներ)։

## Պատմություն
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում։ Այստեղ նկարիչը հարևան հիվանդասենյակ մտնելու թույլտվություն ուներ, որն օգտագործում էր որպես ստուդիա։ Սկզբի շրջանում Գոգը միայն հոգեբուժարանի հիվանդասենյակի պատուհանից երևացող աշխարհն էր նկարում՝ բաղեղով պատված ծառեր, եղրևանի և հիրիկներ։ Նա կարող էր տեսնել նաև ցորենի մոտակա դաշտերը՝ Սեն Ռեմիում նկարած շատ նկարների հիմնական առարկան։ Հիվանդանոցից դուրս գալիս հեղինակը կտավին էր հանձնում ցորենի դաշտերը, ձիթենու այգիները, նոճիները, որոնք նա համարում էր  «տիպիկ Պրովանսյան»։ Մեկ տարում Վինսենթը նկարեց ավելի քան 150 կտավ։

## Նկարագիր
«Լեռնային մարգագետին. Սեն Պոլ ֆերման» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Գոգը պատկերել է ցորենի դաշտ։ Հորիզոնին մանուշակագույն լեռներ են։ Երկինքը դեղին է։ 1890 թվականի հունվարի 3-ին Վան Գոգը այս կտավն ուղարկել է եղբորը՝ Թեոյին. նկարը հեղինակն անվանել է «*Դաշտ*»։

## Ծանոթագրություններ

*  

Կատեգորիա:1889 նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
Սիրեկանները Այն Սախրիից

**Սիրեկանները Այն Սախրիից**, Բեթղեհեմի մերձակայքում գտնվող Աին Սախրի քարանձավներից մեկում հայտնաբերված քարե արձանիկ։ Այն մոտ 11000 տարեկան է և համարվում է մարդկության մարմնական սեր պատկերած ամենահին արվեստի գործը։

## Բացահայտում
Արձանիկը հայտնաբերել է Երուսաղեմում Ֆրանսիայի գլխավոր հյուպատոսի և նախապատմական դարաշրջանը ուսումնասիրող հնագետ Ռենե Նյուվիլը 1933 թվականին, Բեթղեհեմում ֆրանսիացի կրոնավորների կողմից պատահական գտածոների ստուգման ընթացքում։ Այս արձանիկը նա հայտնաբերել է աբբա Հենրի Բրոյիլի հետ փոքր թանգարան այցելության ժամանակ։ Նևիլը անմիջապես կարևորել  է գտածոն, և այնուհետև կարողացավ հանդիպել այն բեդուինին, որը գտել էր Վադի Խարեյթունում (): Նա այցելել է Այն Սախրիի քարանձավները որտեղ գտել էին արձանիկը, և որից էլ ստացել էր իր անունը։ Քարանձավներում պեղումները ցույց տվեցին, որ դրանք հազարավոր տարիներ առաջ ծառայել էին որպես մարդկանց բնակավայր։ Գտածոները կապված են Նատուֆ մշակույթի հետ։ Ահա այդ պատճառով արձանիկը համարվում է կենցաղային այլ ոչ թաղման ծիսակարգի առարկա։

Նատուֆի մշակույթը վաղ մշակույթ է, որի անդամները համարվում են առաջին մարդիկ, ովքեր սկսել են հավաքել միացողուն բույսերի սերմերը։ Սա գյուղատնտեսության ասպարեզում կարևոր քայլ էր, քանի որ այն հնարավորություն տվեց ֆերմերներին ընտրել, թե որ սերմնացուն ուտել և որը թողնել հաջորդ սեզոնին սերմանելու համար։ Այս մշակույթի ներկայացուցիչները որսացել են եղջերուներ և առաջինն են ընտելացրել շներին, ոչխարներին և այծերին, ինչով սկսել են անասնասնապահական ընտրությանը։ Կա ենթադրություն, որ կայուն սնունդը հնարավորություն է տվել Նատուֆ մշակույթի ներկայացուցիչներին ստեղծել 200-300 հոգանոց մեծ համայնքներ և զբաղվել արվեստով։

## Արտաքին տեսք
Արձանիկը պատրաստվել է կալցիտային գլաքարի փորագրությամբ։ Օգտագործվել է քարե սուր  ծայրակալով գործիք։ Չայած նրան, որ արձանիկը շատ մանրամասն դետալներ չունի, օրինակ՝ դեմքերը, բայց արձանիկը համարվում է բավականին հմտորեն պատրաստված քանդակ։ Նկարիչ Մարկ Քուինը նշել է, որ արձանիկը տարբեր դիրքերից նայելիս տարբեր բաներ է հիշեցնում։ Այն, տեսանկյունից կախված, կարող է նմանվել  տղամարդու կամ կնոջ սեռական օրգանի, կրծքերի։ Կասկած չկա, որ կերպարները դեմքով իրար են նայում, բայց նրանց սեռը կարելի է ենթադրել միայն։ Ակնհայտ է, որ արձանիկը ունի ֆալլուսապաշտական բնույթ։

## Կարևորություն
Արձանիկը հիմք է հանդիսացել BBC-ի 2010 թվականի հունվարին գյուղատնտեսության ծագման վերաբերյալ «Պատմություն աշխարհը 100 օբյեկտների մեջ» () ռադիոհաղորդման համար։

1958 թվականին արձանիկը Ռենե Նյուվիլի գույքի վաճառքի աճուրդի ժամանակ ձեռք է բերել Բրիտանական թանգարանը։

## Գրականություն
* B. Boyd and J. Cook, 'A reconsideration of the "Ain Sakhri" figurine', Proceedings of the Prehistoric Society, 59 (1993), pp.&nbsp;399–405

## Ծանոթագրություններ

## Նշումներ

Կատեգորիա:Բրիտանական թանգարան
Կատեգորիա:Էրոտիկա
Կատեգորիա:Հնագիտական նմուշներ
Կատեգորիա:Միջին քարի դար
Կատեգորիա:Նախնադարյան արվեստ
Մեծ սոսիներ

«**Մեծ սոսիներ**» (), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 104,5 × 124,5 սմ։

Այսօր «Մեծ սոսիներ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանում (Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ)։

## Պատմություն
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում։ Այստեղ նկարիչը հարևան հիվանդասենյակ մտնելու թույլտվություն ուներ, որն օգտագործում էր որպես ստուդիա։ 1889 թվականի նոյեմբերին Սան Ռեմիում զբոսնելու ժամանակ Վինսենթը տպավորվել է, երբ հսկայական սոսիների տակ տեսել է ճանապարհը վերանորոգող աշխատակիցներին։ Իր եղբորը՝ Թեոյին գրած նամակում հեղինակը հայտնում է. «*Չնայած ցրտին, ես ցայսօր էլ շարունակում եմ աշխատել փողոցում և մտածում եմ, որ դա ինձ ու աշխատանքին օգուտ կբերի*»։

## Նկարագիր
«Մեծ սոսիներ» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականի նոյեմբերին, երբ տակավին գտնվում էր հոգեբուժարանում։ Այստեղ պատկերված է փողոց Սեն Ռեմիում։ Ճանապարհաշինարարները գործ են անում հսկա սոսիների տակ։ Ծառերը պատված են դեղին տերևներով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Marilyn Stokstad, David Cateforis, Stephen Addiss, *Art History*, Pearson/Prentice Hall, 2005. 

## Արտաքին հղումներ
*  
*  

Կատեգորիա:1889 նկարներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
Կատեգորիա:Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանի նկարներ
Գիֆու ամրոց

**Գիֆու ամրոց** (), ամրոց Ճապոնիայի Գիֆու քաղաքում։

Տեղակայված է Կինկա լեռան վրա, ծովի մակարդակից 329 մետր բարձրության վրա։

Ամրոցը կառուցվել է 12-րդ դարի սկզբին՝ Կամակուրայի կառավարության բարձրաստիճան սամուրայներից մեկի՝ Նիկայդո Յուկիմասի կողմից։

## Պատմություն
Ամրոցի կառուցումն սկսվել է 1201 թվականին և շարունակվել մինչև 1204 թվականը.: Դղյակը կառուցվել է տեղի նահանգապետ Սայտո Դոսանի ղեկավարությամբ։ 1567 թվականին Օդա Նուբունագան հարձակվել է ամրոցի և շրջակայքի վրա։ Սեպտեմբերի 13-ին Նոբունագան պաշարեց Ինաբայամա ամրոցը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ամրոցի պաշտպանները բարոյալքված էին՝ տեսնելով Սայթոյի ծառայի դրոշը հարձակողական բանակի շրջանում՝ ամրոցը անառիկ էր մնում։ Պաշարումը տևել է մոտ երկու շաբաթ։ Մի փոքր ջոկատ մտել է ամրոցի անպաշտպան թիկունքում և բացել ճակատային դարպասը՝ թույլ տալով, որ հարձակվող ուժերը մտնել ներս։ Այդ բանից հետո ամրոցը գրավվել է։

## Տես նաև
* Ճապոնիայի ամրոցների ցանկ

## Ծանոթագրություններ



Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ճապոնիայի տեսարժան վայրեր
Սպիտակ Դրին

**Սպիտակ Դրին** կամ **Սպիտակ Դրիմ** (,  / *Beli Drim*), գետ Կոսովոյում և Ալբանիայի հյուսիսային մասում։ Դրին գետի գլխավոր հոսքն է, ունի մոտավորապես 140 կիլոմետր ընդհանուր երկարություն։ Ընդ որում՝ 122 կիլոմետր հոսում է Կոսովոյի տարածքով, 16 կիլոմետր՝ Ալբանիայով։

Սկիզբ է առնում Պեչ քաղաքից հյուսիս ընկած Ժլեբ սարի աղբյուրներից և Կոսովոյի Դուկաջան շրջանի տարածքով հոսում դեպի Ալբանիա։ Ակունքի աղբյուրները Ռադավաչկա բազմամակարդակ քարանձավի մոտ են կամ ներսում (քարանձավում լիճ էլ կա)։ Պեչի գարեջրի գործարանը հենց այդ աղբյուրների ջուրն է օգտագործում։ Սկզբնամասում գետը որոշ տարածություն անցնում է գետնի տակով, ապա Պեչից 8 կիլոմետր ներքև՝ Ռադովաց գյուղի մերձակայքում բուռն հորձանքով դուրս է ոստնում և գահավիժում մոտ 25 մետր բարձրությունից՝ առաջացնելով գեղատեսիլ մի ջրվեժ։ 1934 թվականին ռուս վտարանդի ինժեներ Դմիտրի Տյապկինը նախագծել ու ջրվեժի մոտ կառուցել է հիդրոէլեկտրակայան, որն այսօր էլ էլեկտրաէներգիա է մատակարարում շրջակա բնակավայրերին։ Կոսովոյի տարածքում (Զրզե գյուղի մոտ) է գտնվում նաև Սպիտակ Դրինի կիրճը, որը պետության կողմից պաշտպանվում է որպես բնության հուշարձան։ Գետի ափին կան մի քանի մեծ գյուղ և Կլինա փոքր քաղաքը։ Շրջակայքի խոշոր քաղաքները՝ Պեչը, Ջյակովիցան, Պրիզրենը, մի քանի կիլոմետր հեռու են ընկած գետից։

Կոսովոյում Սպիտակ Դրինի ջրահավաք ավազանի զբաղեցրած տարածքը մոտավորապես 4360 քառակուսի կիլոմետր է։ Նրա համեմատաբար խոշոր վտակներն են՝ Պեչկա Բիստրիցան, Դեչանսկա Բիստրիցան, Պրյու պոտոկը և Էրենիկը՝ աջից, Իստոչկան, Կլինա գետը, Միրուսան, Ռիմնիկը, Տոպլուգան և Լումի ի Պրիզրենիտը՝ ձախից։ Գետի ու նրա վտակների ջրերն օգտագործում են էլեկտրաէներգիա ստանալու, գետահովտի բերրի հողերը ոռոգելու, ձկնորսության նպատակով։

Սպիտակ Դրինը Վրբնիցա-Շալկինի մոտ հատում է Ալբանիայի հետ Կոսովոյի ունեցած սահմանը։ Ալբանական Կուկես քաղաքի մոտ միախառնվում է Սև Դրինին։ Այդպես՝ կազմվում է Դրին գետը, որը թափվում է Ադրիատիկ ծովը։

Սպիտակ Դրինը նավարկելի չէ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոսովոյի գետեր
Հիրոսիմայի խաղաղության թանգարան

**Հիրոսիմայի խաղաղության թանգարան**, (ճապ. 広島平和記念資料館 Հիրոսիմա հեյվա կինեն սիրյոկան) թանգարանը տեղակայված է խաղաղության հուշատախտակների զբոսայգում։ Կառույցի առաջատար ճարտարապետը ճապոնացի հայտնի վարպետ Կենձո Տանգեն է։ Թանգարանը բաղկացած է երկու համալիրից՝ գլխավոր (1․615 քառակուսի մետր) և արևելյան  (10․ 098 քառակուսի մետր)։ Գլխավոր համալիրն այնպես է նախագծվել, որ գետնի մակերևույթի և բարձրացող հատակի միջև եղած տարածությունը բնութագրում է մարդու՝ մոխիրներից հառնելու կամքը։

Գլխավոր համալիրում են գտնվում Ճապոնիայի ատոմային ռմբակոծության հետ կապված  ցուցանմուշներ՝ նյութեր, որոնք ներկայացնում են պայթյունի սարսափելի հետևանքները, հրդեհները, բարձր ռադիացիոն ճառագայթման ազդեցությունը և ճառագայթային հիվանդությունները։ Ցուցանմուշներն իրենց մեջ ներառում են սարքեր, որոնք մեդիա տեղեկատվության, ռմբակոծությունից ողջ մնացած վկաների ձայնագրության և տեսաձայնագրության  հնարավորություն են ընձեռնում։

Արևելյան սրահի ցուցանմուշները վերաբերում են ատոմային ռմբակոծության նախադրյալներին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին Ճապոնիայի մասնակցությանը, Միջուկային դարաշրջանի մասին ընդհանուր տեղեկատվությանը՝ պատկերների, մոդելների, նկարների տեսքով։ Այնտեղ գտնվում է նաև վավերագրական կինոնկարների կինոթատրոն, ռմբակոծությունից փրկվածների պատկերասրահ, ինչպես նաև գիտաժողովների սենյակներ և գրադարան, որտեղ տեղի են ունենում ուսումնական միջոցառումներ ուսանողների և դպրոցականների համար։ Այցելություն Խաղաղության հուշահամալիր և թանգարան Ճապոնիայի դպրոցական ուսումնական ծրագրի մի մասն է։

2005 թվականի հուլիսի 5-ին Խաղաղության համաշխարհային հուշահամալիր թանգարանի գլխավոր շենքը եղել է Ճապոնիայի ազգային արժեքների ցուցակում։ Սա հետպատերազմյան շրջանում կառուցած շենքերի առաջին մշակութային ժառանգությունն է։

Թանգարանի կողքին՝ Օտա գետի մյուս ափին գտնվում է  ատոմային ռմբակոծության զոհվածների՝ Հիրոսիմայի խաղաղության հուշարձանը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:HiroshimaCenotaphMuseum6989.jpg|Խաղաղության հուշատախտակների զբոսայգի Հիրոսիմայում
Պատկեր:Hiroshima before bomb.jpg|Հիրոսիման մինչև ատոմային ռմբակոծությունը։
Պատկեր:Hiroshima after the bomb.jpg|Հիրոսիման ատոմային ռմբակոծությունից հետո։
Պատկեր:Hiroshima-atombomb watch.jpg|Ռմբակոծության ժամը ցույց տվող կանգնած ժամացույց։


## Տես նաև
*Հիրոսիմայի և Նագասակիի ատոմային ռմբակոծումներ
*Հիրոսիմայի խաղաղության հուշարձան
*Սադակո Սասակի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Виртуальный гид по музею  на официальном сайте.
*  Фотографии Мемориального парка Мира в Хиросиме  и окрестностей.
*Мемориальный музей мира в Хиросиме, Япония
*Бенто и истории

Կատեգորիա:1955 հիմնադրումներ Ճապոնիայում
Կատեգորիա:1955 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Հիրոսիմայի և Նագասակիի ատոմային ռմբակոծում
Կատեգորիա:Ճապոնիայի թանգարաններ
Սոկոլուվ-Պոդլյասկի

**Սոկոլուվ-Պոդլյասկի**() , քաղաք Լեհաստանում, գտնվում է Մազովեցյան վոևոդության կազմում։ Ունի քաղաքային գմինայի տիտղոս։ Զբաղեցնում է 17,5 կմ² տարածք։ Բնակչույթունը 2005 թվականի տվյալներով 19 338 մարդ է։

## Պատմություն

1831 թվականի ապրիլի 21-ին Սոկոլով-Պոդլյասկի մոտակայքում լեհական ապստամբության ժամանակ տեղի է ունեցել փոխհրաձգություն։ Մայոր Սուլյևսկու հրամանատարությամբ լեհական հեծելազորային ջոկատը ջախջախել է ռուս ջոկատին ՝ սպանելով 40 զինվորի և երկու սպաների, գերի է վերցրել 173 զինվոր և 100 ձի ՝ ունենալով ընդամենը 1 սպանված և 3 վիրավորներ։ Այս փոխհրաձգությունը ռազմական նշանակություն չուներ, միայն քարոզչություն էր։

1865 թվականի մայիսի 23-ին քաղաքային հրապարակում մի քանի հազար մարդկանց աչքի առաջ իրականացրել են Հունվարյան խռովության վերջին ներկայացուցչի` Ստանիսլավ Բժուսկու մահապատիժը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական էջը

Կատեգորիա:Մազովեցյան վոյեվոդության քաղաքներ
Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ

«**Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ**» (), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 73,5 × 92,5 սմ։

Այսօր «Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Պրահայի ազգային պատկերասրահում (Պրահա, Չեխիա)։

## Պատմություն
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում։

Բացի նոճիների հանդեպ տածած սիրուց, Վինսենթը հատուկ կերպով էր սիրում նաև ցորենի դաշտերը. Սան Պոլում նա տասնյակ նկարներ վրձնեց, որտեղ ցորենի դաշտեր են պատկերված։

1889 թվականի հունիսին Վան Գոգն իր քրոջը՝ Վիլին գրած նամակում հայտնում է, որ ավարտել է նկարը։

## Նկարագիր
«Կանաչ ցորենով և նոճիով դաշտ» ստեղծագործությունում հեղինակը գույներն օգտագործել է ավելի լոկալ, իսկ վրձնահարվածներն ավելի օրգանական և էներգետիկ։

## Տես նաև
* Նոճիով ցորենի արտ
* Ագռավներ ցորենի դաշտի վրա
* Լեռնային մարգագետին։ Սեն Պոլ ֆերման

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1889 նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Պրահայի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
Բանդրմա

**Բանդրմա**, Պանդերմա (), քաղաք և շրջան Բալըքեսիրի մարզում։

## Պատմություն

Հնուց այս վայրերում գտնվում էր հունական Պանորմոսը։ 13-րդ դարում խաչակիրները այն օգտագործել են որպես Անատոլիայի գործողության բազա։ 14-րդ դարում Պանորմոսը գրավվել է թուրքերի կողմից, որոնք էլ վերանվանել են Բանդրմա։

1912 թվականին այստեղ ապրել են` թուրքեր`— 36,976 մարդ, հույներ` 9,610 մարդ, հայեր` 3,879 մարդ, հրեաներ, բուլղարացիներ`1,635 մարդ։ Փոքր Ասիայի բուլղարիները  1914 թվականի մարտ-հունիս ամիսներին տեղահանվել են Բուլղարիա։ Հայերն ու հույները բավականին տուժել են երիտթուրքերի կազմակերպած և շարունակած ցեղասպանությունից։

1918 թվականին Բանդրմայում հնչել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջին կրակոցները, որի պատվին քաղաքում հուշարձան են տեղադրել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական կայքը
* Շրջանի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի առափնյա բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բալըքեսիրի մարզ
Տոտորի ամրոց

**Տոտորի ամրոց** (), ճապոնական ամրոց Տոտորի քաղաքում։ Ներկա պահին ամրոցը ավերված է, բայց պահպանվել են որոշ ավերակներ։

Տոտորի ամրոցը պատկանում է լեռնային յամասիրո ամրոցների տեսակին:Այն կառուցվել է 1530-40-ական թվականներին։ Ամրոցի պատնմության մեջ ամենահայտնի իրադարձությունը եղել է 1581 թվականին, երբ Տոյոտոմի Խիդեյոսին պաշարել է ամրոցը։ Պաշարումը տևել է 200 օր։ Պաշարումից հետո ամրոցը վերականգնվել է, սակայն 1868 թվականին Մեձիի վերականգնումից հետո ամրոցը եղել է լքված և մեծամասամբ ավերվել է։

Մինչև մեր օրերը ամրոցի քարե պատերն ու դարպասները պահպանվել են։ Ամրոցի շրջակայքում գտնվող այգին է կտրել, որտեղ կառուցվել են սակուրայի ծառեր։

Ամրոցի հարևանությամբ է գտնվում Ձինպուկակուն, որը կառուցվել է 1907 թվականին։ Ստեղծվել է եվրոպական ոճին համապատասխան և եղել է Տոտորի ամրոցի մի մասը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Tottori castle05 1920.jpg|Ամրոցի դարպասները
Պատկեր:Tottori castle01 2816.jpg|Ամրոցի ավերակները
Պատկեր:Tottori castle17.JPG|Սա այն վայրն է, որտեղ վեր էր խոյանում գլխավոր աշտարակը:


## Տես նաև
*Սիկանո ամրոց՝ քիչ հայտնի ամրոց, որը գտնվում է Տոտորիի տարածքում։

## Ծանոթագրություններ

*

## Գրականություն
*
*

Կատեգորիա:Ամրաշինական կառույցներ
Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով
Ուստրոն

**Ուստրոն** (), քաղաք Լեհաստանում, գտնվում է Սիլեզկի վոեվոդստվոում, Ցեշինսկի շրջան։ Ունի քաղաքային գմինայի տիտղոս։ Տարածքը` 58,92 կմ²։ Բնակչությունը` 15 415 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Հայտնի է հիմնականում որպես բժշկական և լեռնադահուկային հանգստավայր։

## Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1305 թվականին, որպես գյուղ։

Ըստ ավստրիական մարդահամարի 1910 թվականին գյուղում գնակվում էր 4275 մարդ, որից  4265 մշտական բնակություն ունեին։ Վիճակագրական տվյալների համաձայն որպես մայրենի լեզուն 3917 մարդ նշել են լեհերենը (91,8 %) և 333 (7,8 %) մարդ` գերմաներենը։ Գերմաներենը որպես մայրենի լեզու նշողների գերակշիռ մասը հրեաներ էին։ Այդ ժամանակ նրանք իրավունք չունեին իդիշը նշել որպես մայրենի լեզու։ Ըստ հավատքի` 2439 մարդ ուղղափառ(57 %), կաթոլիկ` 1728 (40,4 %) և 107 հրեա (2,5 %)։

1956  թվականին Ուստրոնը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։

1986 թվականի ապրիլին հիմնադրվել է մետալուրգիայի թանգարանը։ Այն տեղակայված է նախկին մետալուրգիական գործարանի հին շենքում, որը գործարկվել է 1772-1897 –ական թվականներին։ Թանգարանում հավաքված են տեղնիկական միջոցներ, ինչպես նաև պատմական և էթնիկ ցուցանմուշներ։

Քաղաքում գործում է պրոֆեսոր Մեյսների անվան  ատամնաբուժական քոլեջ։

## Քույր քաղաքներ
*  Բուդապեշտ, Հունգարիա
*  Խայդունանաշ, Հունգարիա
*  Լուգաչովիցե, Չեխիա
*  Նոյկիրհեն-Ֆլույն, Գերմանիա
*  Պեշտյանի, Սլովակիա
*  Ուստրոնե-Մորսկե, Լեհաստան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական էջ
Չանքըրը

**Չանքըրը** (), քաղաք Թուրքիայում, Չանքըրըի մարզի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Անկարայից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Կիզիլիմակ  գետի վտակներից մեկի մոտ։

Հին ժամանակներում քաղաքը հայտնի էր Գանգրա և Գերմանիկոպոլիս անվանումներով։

## Պատմություն
Ավելի հին տվյալներ քաղաքացիների մասին պահպանվել են Ստրաբոնի մոտ և վերաբերում են մ.թ.ա. 3-2-րդ դարերին, երբ Գանգրան բաժանված էր Պափլոգոնիայի արքաների միջև։ Այդ ժամանակներից ի վեր բնակչությունը վկա էր շատ ազգերի և մշակույթների հեգեմոնիային, որոնց մեջ էին խեթերը, պարսիկնեը, հույները, պոնտոսյան հույները, պարթևները, հռոմեացիները, բյուզանդացիները, սելջուկները, և վերջապես օսանյան թուքերը։ Մինչև հիմա նրանցից շատերին կարելի է տեսնել քաղաքում։

Պափլոգոնիայի Դեյոտար արքայի օրոք վերջինս կոչվում էր Գանգրա, ինչը թարգմանվում է «այծ»։ Նրա մահից հետո այն ընդգրկվել է հռոմեական Գալատիա գավառի մեջ,և շուտով կոչվել է կայսր Կլավդիա Գերմանապոլիսի պատվին։ Այդ ժամանակներից ի վեր քաղաքը ձեռք է բերել իր ժամանակակից տեղակայումը։

Մ.թ.ա. 4-րդ դարում Գանգայում կանգնեցվել է տաճար` քրիստոնեական եկեղեցու կարևոր իրադարձություններից մեկը։

Չակրան օսմանական է դարձել 14-րդ դարում, երբ այն նվաչել է Մուրադ 1-ինը։ 1402 թվականին քաղաքը նվաճվել է Թամերլանի կողմից, 1439 թվականին քաղաքը հետ է վաճվել սուլթան Մեհմեդ 1-ինի կողմից։

19-րդ դարի վերջին Չանկրայի բնակչությունը կազմում էր 16 հազար մարդ։ 1927 թվականին՝ 8847 մարդ, իսկ հետո սկսել է վերականգնվել`10 235 (1940 թվական), 26 124 (1970 թվական), 45 496 (1990 թվական)։

## Տեսարժան վայրեր
* Իլգաս սարի ազգային պարկ
* Չանկըրի ամրոցի ավերակները
* Դամբարաններ և մզկիթներ (այդ թվում նախկին եկեղեցիներ)
* Գործող աղի հանք

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լուսանկարչական բլոգ

Կատեգորիա:Չանքըրըի մարզի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր
Ալի Էրսան Դուրու

**Ալի Էրսան Դուրու** (, ), թուրք դերասան։

## Կենսագրություն
Ալի Էրսան Դուրուն ծնվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Անկարայում։ Դերասանական կարիերայով սկսել է զբաղվել 18 տարեկանից։ Ավարտել է Էսքիշեհիրի Օսմանգազի համալսարանի ֆինանսների ֆակուլտետը։ Զուգահեռ սկսել է նաև թատերական կարիերա։ Սկզբնական շրջանում խաղացել է համալսարանի թատերական խմբակում։ Դերասանական առաջին կուրսերն ստացել է 2008 թվականին։ Ավելի ուշ միացել է «Tekand Stüdyo» դերասանական խմբին, որին զուգահեռ մասնակցել է դերասանական եռամյա դասընթացների։ 2016 թվականին նկարահանվել է «Հիանալի փեսացուն» հեռուստասերիալում, որտեղ նրա խաղընկերն եղել է Բուրջու Օզբերքը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ
Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ
Ջյակովիցա

**Ջյակովիցա** (ալբաներեն՝ Gjakova կամ Gjakovë, , Đakovica), քաղաք և համայնք Կոսովոյի արևմտյան մասում։ Նույնանուն համայնքի և շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Պեչից Պրիզրեն տանող ավտոմայրուղու գրեթե մեջտեղում, Ադրիատիկ ծովից մոտավորապես 100, Տիրանայից՝ 208, Սկոպյեից՝ 145, Պրիշտինայից՝ 80, Բելգրադից՝ 435, Պոդգորիցայից՝ 263 կիլոմետր հեռավորության վրա։ 2007 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչության թվաքանակը եղել է շուրջ 150.000, 2011-ին նվազել է՝ հասնելով 94.556-ի։ Ընդ որում՝ բուն քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 40.827: Ըստ ազգային կազմի՝ ալբանացիները համայնքում բացարձակ մեծամասնություն են կազմել (87.672 մարդ)։ Երկրորդ տեղում եղել են գնչուները (5.117 մարդ)։ Դավանանքի տեսակետից մեծամասնություն են կազմել մուսուլմանները (77.299 մարդ), երկրորդ տեղում եղել են կաթոլիկները (16.296 մարդ)։

Ջյակովիցայի ներկայիս տարածքն ու դրա շրջական բնակեցված են եղել դեռևս նախապատմական ժամանակներում։ Օտտոմանյան տիրապետության ժամանակաշրջանում քաղաքը, գտնվելով Շկոդերից Ստամբուլ տանող ճանապարհին, եղել է առևտրական խոշոր կենտրոն Բալկաններում։

### Քույր քաղաքներ
*  Շենգին, 2012 թվականից
*  Լոդև, 2013-ից
*  Չաիր, Սկոպյե, 2014-ից
*  Շկոդեր (Ալբանիա)
* Ջեյմսթաուն, Նյու Յորք նահանգ, (ԱՄՆ)
* Ֆորտ Դոջ, Այովա նահանգ, (ԱՄՆ)

## Պատկերասրահ

Ndertesat Fetare.jpg|Հին քաղաքամասը
Kompleksi Xhamija e Hadumit 02.jpg|Հադում մզկիթը
Gjakovë Kosovo.jpg|Քաղաքի համայնապատկերը
Gjakova Naten.jpg|Հին շուկան գիշերով
Terzijski Most.JPG|Թերզիուսի կամուրջը
Arianit Gjakova IMG 0007.JPG|Ժամացույցով աշտարակը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*

Կատեգորիա:Կոսովոյի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Կոսովոյի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Կոսովոյի քաղաքներ
Ճանապարհ Սեն Ռեմիում կնոջ ֆիգուրով

«**Ճանապարհ Սեն Ռեմիում կնոջ ֆիգուրով**» (), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 33,5 × 41,2 սմ։

Այսօր «Ճանապարհ Սեն Ռեմիում կնոջ ֆիգուրով» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Նիչիդո գեղարվեստի թանգարանում (Կասամա, Ճապոնիա)։

## Պատմություն
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում։ Այստեղ նկարիչը հարևան հիվանդասենյակ մտնելու թույլտվություն ուներ, որն օգտագործում էր որպես ստուդիա։ Սկզբի շրջանում Գոգը միայն հոգեբուժարանի հիվանդասենյակի պատուհանից երևացող աշխարհն էր նկարում՝ բաղեղով պատված ծառեր, եղրևանի և հիրիկներ։ Նա կարող էր տեսնել նաև ցորենի մոտակա դաշտերը՝ Սեն Ռեմիում նկարած շատ նկարների հիմնական առարկան։ Հիվանդանոցից դուրս գալիս հեղինակը կտավին էր հանձնում ցորենի դաշտերը, ձիթենու այգիները, նոճիները, որոնք նա համարում էր  «տիպիկ Պրովանսյան»։ Մեկ տարում Վինսենթը նկարեց ավելի քան 150 կտավ։

«Ճանապարհ Սեն Ռեմիում կնոջ ֆիգուրով» ստեղծագործությունը Վինսենթ վան Գոգը նկարել է հոգեբուժարանում գտնվելիս՝ 1889 թվականին։

## Նկարագիր
Կտավում հեղինակը պատկերել է կնոջ, որը քայլում է ֆրանսիական Սեն Ռեմի բնակավայրի փողոցներից մեկով։ Ճամփեզրին դեղնականաչ բուսականություն է, որը ցույց է տալիս, որ աշնանային քամոտ օր է դրսում։ Որոշ ցայտերանգություն կա կնոջ և բուսականության գույների մեջ։ Երկինքը՝ երկնագույն է։ Նկարի գույները փայլում են արևի կուրացնող ճառագայթներից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1889 նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
Մալայզիայի ազգային թանգարան

thumb|Մալայզիայի ազգային թանգարան, 2022
**Մալայզիայի ազգային թանգարան** () երկրի ամենամեծ՝ պատմության և մշակույթի թանգարանը։

## Հիմնական շենք
ձախից|մինի|Սելանգորի հին թանգարան
մինի|Խճանկարով դրվագներ մալազիական պատմության ազգային թանգարանում
մինի|Մ. թ. 8-9-րդ դար
Հիմնադրվել է 1963 թվականին՝ Կուալա Լումպուրում։ Շենքը ներսից նման է ավանդական մալազյական տան։ Կառուցվել է Հո Քվոնգ և եղբայրներ ընկերության նախագծով։ Կենտրոնական մուտքի երկու կողմերում խճանկարով պատկերված են դրվագներ Մալազիայի պատմությունից (նկարիչ Նիկ Զայնալ Նիկ Սալեխ)։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է՝ հնագիտական հավաքածուներ, դրամագիտության, սառը զենքի (այդ թվում ՝ կրիսների), գլխարկների հավաքածու, ինդոնեզական ստվերային թատրոնի տիկնիկներ, երաժշտական գործիքներ, կանացի զարդեր, գործվածքների և հագուստի հավաքածու։ Ազգագրական դահլիճում  երկրի ժողովուրդների ավանդական ծիսակատարությունների տեսարաններով տրամանկար են։ Թանգարանին կից գործում է կենդանաբանական բաժին և սպորտի պատկերասրահ։ Թանգարանը համակարգում է այլ թանգարանների աշխատանքը, գլխավորում է պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության շարժումը, իրականացնում է հետազոտական աշխատանքներ։

## Իստանա Սատու
մինի|Իստանա Սատու
Istana Satu (առաջին պալատ). XIX դարի մալայական փայտե ճարտարապետության հուշարձանն է, սուլթան Տրենգգանի ժամանակավոր ապաստանը, որը կառուցվել է պալատական ճարտարապետ Դերահիմ Էնդութի նախագծով՝ հրդեհի ժամանակ այրված սուլթանական պալատի փոխարեն։ Ճարտարապետական կառույցը հիշեցնում է ավանդական մալայական երկհարկանի տուն՝ ինը ցցագերաննցերի վրա:Շինության վրա ոչ մի մեխ չկա։ Ինտերիերը զարդարված է փայտի փորագրությամբ։ 1974 թվականին վերակառուցվել և տեղափոխվել է Կուալա Լումպուր։ Ներսում տեղադրված է պալատի ներքին հարդարանքը ներկայացնող ցուցադրություն։ Գործում է որպես ազգային թանգարանի մասնաճյուղ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1963 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Մալայզիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Կուալա Լումպուր
Կատեգորիա:1963 հիմնադրումներ Մալայզիայում
Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ
Կատեգորիա:Բնագիտական թանգարաններ
Վերադարձ Օլիմպոսից

**Վերադարձ Օլիմպոսից** (), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ` ըստ հին հունական դիցաբանության մոտիվների, ռեժիսորն Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայան է։

## Սյուժե
Օլիմպոս։ Այստեղ բոլորն ամենագլխավոր աստվածներն են. ամենակարող Զևս շանթարգելը, նրա դաժան կինը` ամուսնության հովանավորուհի աստվածուհի Հերան, գեղեցիկ երգիչ Ապոլլոն–նետաձիգը, Ծովերի արքա Պոսեյդոնը, ռազմիկ Արեսը, գեղեցկության և սիրո աստվածուհին Աֆրոդիտեն և իմաստուն Աթենասը։

Այստեղ է նաև Զևսի արտամուսնական որդի Հերակլեսը` կիսաստված-կիսամարդը։ Կարոտելով Երկրին, նա խնդրում է Զևսին և իջնում է երկրի վրա մինչև մայրամուտ։ Նրան ուղեկցում է արծիվը, որը շատ խորամանկ և շողոքորթ աստիճանահարգող է, այն արծիվը, որը ժամանակին կտցահարել է Պրոմեթևսին, և որին Հերակլեսը փրկել էր։ Երկրի վրա Հերակլեսը ընկնում է մի տաճար, որը նվիրված է իրեն և իր տասներկու սխրագործություններին։ Այնտեղ նա հիշում է իր սխրագործություններից մի քանիսը, մասնավորապես, Հեսպերիդոսի խնձորի և տիտան Պրոմեթևսի փրկության մասին։

Բացվում է առավոտը, և Հերակլեսը պետք է վերադառնալ Օլիմպոս։ Շրջվելով` նա նկատում հրեշների, որոնք մի անգամ հաղթվել էին, բայց նորից էին հայտնվել. դրանք են Հիդրան, Ստիմֆալիկական թռչունը, նաև տեսնում է շղթաներով բանտարկյալին։ Չդիմանալով` Հերակլեսը որոշում է մնալ երկրի վրա։ Եվ որքան էլ արծիվը փորձում է համոզել Հերակլեսին վերադառնալ Օլիմպոս, Հերակլեսը անկոտրում էր` դառնալով աստված, բայց միևնույն է նա մարդ էր մնացել։

## Տարբերություններ առասպելից
* Հեսպերիդի խնձորի մասին հիշողություններում բացակայում են Հեսպերիդները և դրվագը պատկերված է Ատլասի մոտ, ի տարբերություն առասպելի։ 
* Պրոմեթևսի փրկության մասին հիշողությունում արծիվը միայն շշմում է լախտի հարվածից, իսկ առասպելում խոցվում է նիզակով։ 
* Խնձորներից մեկը գործածվում է Պրոմեթևսի բուժման համար, առասպելում խնձորները բերվում են Էվրիսֆեյոսին ամբողջությամբ։

## Հեղինակներ
* Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսեյ Սիմուկով  
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայա  
* Բեմադրող նկարիչ՝ Ալեքսանդր Տրուսով  
* Կոմպոզիտոր՝ Վիտալի Գևիկսման  
* Օպերատոր՝ Բորիս Կոտով  
* Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով   
* Խմբագիր՝ Արկադի Սնեսարև  
* Օգնականներ՝ Ե․ Նովոսելսկի, Զ․ Կրեդուշինսկայա, Մ․ Պոպովա  
* Մոնտաժող՝ Նինա Մայորովա  
* Նկարիչներ՝ Վիկտոր Շևկով, Յուրի Բուտիրին, Բորիս Բուտակով, Օլեգ Սաֆրանով, Նիկոլայ Ֆեդորով, Լեոնիդ Կայուկով, Ելիզավետա Կոմովա, Վադիմ Դոլգիխ, Ելենա Տաննենբերգ, Իրինա Սվետլիցա, Ալլա Գորեևա, Վ․ Մակսիմովիչ  
* Դերերը հնչյունավորել են
** Ալեքսեյ Կոնսովսկի՝ Հերակլես
** Էրաստ Գարին՝ արծիվ
** Միխայիլ Նովոխիժին՝ Զևս
** Ալեքսեյ Գրիբով՝ Ներևս
** Նատալյա Կուստինսկայա՝ Հերա
** Սոֆիյա Զայկովա՝ Նիմփաներ
** Մ․ Վասիլև
** Միխայիլ Պոգորոժելսկի՝ Ատլաս
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Լուբով Բուտիրինա

## Թողարկում տեսահոլովակով
1980-ական թվականներին ԽՍՀՄ–ում մուլտֆիլմը թողարկվել է VHS ձևաչափով։ Ռուսաստանում 1990-ական թվականներին թողարկվել է «Խոշոր պլան» կինոմիավորման կողմից, VHS ձևաչափով, 1990-ական թվականների կեսերին` Video CD կոմպակտ–սկավառակներով «Պրոմեթևս» և «Հերակլեսն Ադմետոսի մոտ» մուլտֆիլմերի հետ։

## Արձագանքներ

## Ծանոթագրություններ

* 

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1969 մուլտֆիլմեր