Զահիր (վեպ)

**«Զահիրը»**, 2005 թվականի վեպ է գրված բրազիլացի Պաուլո Կոելիոյի կողմից։ Ինչպես ավելի վաղ գրված գիրքը՝ «Ալքիմիկոսը» «Զահիրը» նույնպես ուխտագնացության մասին է։ Գիրքը վերաբերում է սիրո, կորստի և մոլուցքի թեմաներին։

Զահիրը գրվել է Կոելիոյի մայրենի լեզվով՝ պորտուգալերենով, և թարգմանվել է 44 լեզվով։ Գիրքն առաջին անգամ հրատարակվել է Իրանում, պարսկերեն թարգմանությամբ, Քարավան հրատարակչության կողմից։ Իրանը երբեք չի ստորագրել միջազգային հեղինակային իրավունքի համաձայնագրեր։ Լինելով առաջին անագամ հրատարակված Իրանում, գիրքը ենթարկվում է Իրանի ազգային հեղինակային իրավունքի օրենքին։ Այս hեղինակային իրավունքի չափորոշիչը ստեղծեց մի արտասովոր իրավիճակ, որտեղ գիրքն առաջին անգամ հրատարակվել է ոչ թե հեղինակի մայրենի լեզվով, այլ մեկ ուրիշ լեզվով։ Այնուամենայնիվ, Իրանում գիրքն արգելվեց իր հրատարկումից մի քանի ամիս անց, Թեհրանի միջազգային գրքի ցուցահանդեսին։
 
Նախատեսված լինելով որպես գեղարվեստական ստեղծագործություն, պատմությունը ունի ուժեղ ինքնակենսագրական առանձահատկություններ, որը անգլիական մամուլում հանգեցրեց հարձակման գրքի մակերեսային եսասիրության վրա։

## Սյուժե
350px|մինի|Պաոլո Կոելիո
Զահիր արաբերենով  նշանակում է «ակնհայտը» կամ «տեսանելին»։ Պատմությունը պտտվում է պատմողի՝լավագույն վաճառքն ունեցող մի վիպասանի, կյանքի շուրջ, և մասնավորապես, նրա անհետ կորած կնոջ՝ Էսթերի, որոնման շուրջ։ Նա վայեկում է փողի և ճանաչված լինելու ողջ առավելությունը։ Նա կասկածվում է անազնիվ խաղի մեջ ոստիկանության և մամուլի կողմից, ովքեր կասկածում են, որ նա հավանաբար ունեցել է որոշակի դերակատարում իր կնոջ անբացատրելի անհետացման մեջ իրենց Փարիզի տանից։

Անհետացման արդյունքում, գլխավոր հերոսը ստիպված է վերանայելու իր սեփական կյանքը, ինչպես նաև ամուսնությունը։ Պատմողն անկարող է հասկանալ, թե ինչն է հագեցրել Էսթերի անհետացմանը։ Արդյո՞ք նրան առևանգել են, թե նա լքել է իր ամուսնությունը։ Նա, գրքի շնորհանդեսի ժամանակ, հանդիպում է Միքայելին՝ Էսթերի ընկերոջը։ Նա իմանում է Միաքայելից, որ Էսթերը, ով հակառակ իր ամուսնու (գլխավոր հերոս) ցանկության, եղել է թղթակից պատերազմի ժամանակ, հեռացել է խաղաղության փնտրտուքով, քանի որ նրա համար խնդիր էր իր ամուսնու հետ միասին ապրելը։ Հեղինակը վերջապես գիտակցում է, որ Էսթերին գտնելու համար, նա պետք է գտնի իր սեփական եսը։ Միքայելը ծանոթացնում է նրան իր սեփական հավատալիքների և սովորույթների, ռեստորանում նիստեր անցկացնելով և փողոցում ապրող անտուն մարդկանց հանդիպելով սեր սփռելու իր առաքելության հետ։ Նա հայտնում է պատմողին նաև այն ձայների մասին, որ ինքը լսում է և իր հավատալիքների մասին կապված դրանց հետ։ Պատմողն, ով միայն շատ հաճախ է սիրահարվում կանանց, խորհրդակցում է իր ներկայիս սիրուհու՝ Մարիի հետ, իր հանդիպումների մասին Միքայելի հետ։ Մարին զգուշացնում է, որ Միքայելը կարող է լինել էպիլեպսիայով հիվանդ։ Այնուամենայնիվ, նա նաև խորհուրդ է տալիս պատմողին որոնել Զահիրին, ինչպես որ նա է ցանկանում, չնայած որ ինքը կնախընտրեր, որ նա մնար իր հետ։

Պատմողը վերջապես որոշում է գնալ փնտրելու իր Զահիրը։ Քանի որ Էսթերն էր, ով Միքայելին սկզբում Ղազախստանից բերել էր Ֆրանսիա, գլխավոր հերոսը ենթադրում է, որ Էսթերը իրականում կարող է լինել Ղազախստանում։ Սկզբում, նրան հետաքրքիր էր, թե ինչն է ստիպել Էսթերին հեռանալ, բայց ավելի ուշ նա գիտակցում է որ խնդիրները ամուսնու հետ կարող էին լինել հիմնական պատճառը։ Նա  է բացահայտում է, որ Էսթերը հետաքրքրված էր ճանաչելու ինքն իրեն՝ գորգեր պատրաստելու միջոցով։ Վերջիվերջո հեղինակը հանդիպում է իր Զահիրին, և այս հանդիպման արդյունքը հանդիսանում է գրքի գագաթնակետը։ Պատմողի Փարիզից Ղազախստան կատարած ճանապարհորդություն միջոցով, Կոելիոն ուսումնասիրում է սիրո և կյանքի բազմազան իմաստները։

Գրքում կրկնվող թեմայի մեջ, Կոելիոն համեմատում է ամուսնությունը մի շարք երկաթուղային ուղիների հետ, որոնք ընդմիշտ միասին են մնում, բայց չեն կարողնում ավելի մոտենալ իրար։ Վեպը ճանապարհորդություն է լճացած ամուսնությունից և սիրուց դեպի երկու հոգու միջև գոյություն ունեցող անտեսանելի, բայց անընդմեջ աճող ձգողականության գիտակցումը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Author talks about the book's themes 

Կատեգորիա:Պաուլո Կոելիոյի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:2006 վեպեր