open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Պարող մարդը

250px|մինի|Պարող մարդը, Ավստրալիա, Սիդնեյ, 1945 թվական, օգոստոսի 15

**Պարող մարդը** (), Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքում պարող մարդուն տված անվանումը, որը լուսանկարվել էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո պարելիս։ 1945 թվականի օգոստոսի 15-ին լուսանկարիչը նկատել էր մի մարդու` իր ուրախությունն արտահայտելիս ու պարելիս, և խնդրել էր նրան կրկնել դա։ Տղամարդը համաձայնել է և նկարահանվել է Movietone News-ի կինոքրոնիկայում։ Ֆիլմը և լուսանկարները խորհրդանշական կարգավիճակ են ձեռք բերել Ավստրալիայի պատմության ու մշակույթի մեջ և խորհրդանշում են ուրախ հպարտություն` պատերազմի ավարտի համար։

## Ինքնություն
Լուսանկարի հերոսի ինքնությունը պարզելու վերաբերյալ շատ վեճեր են եղել։ Թոշակառու փաստաբան Ֆրենկ ՄքԱլարին պնդում է, որ լուսանկարի մարդն ինքն է։ Թագուհու հյուպատոս Չեսթեր Փորթերը և Փոխհատուցման դատարանի դատավոր Բարրի Էգանը պնդել են, որ տեսել են ՄքԱլարիին նկարահանվելիս։ Ավստրալիական «Որտե՞ղ են նրանք հիմա» հեռուստանախագիծը փորձել է լուծել պարող մարդու ինքնության առեղծվածը։ Ցանցը վարձել է դատական գիտնականների, որոնք ուսումնասիրել են ֆիլմի քրոնիկան ու լուսանկարը և եզրակացրել են, որ մարդն իսկապես ՄքԱլարին է։

Ավստրալիայի Թագավորական դրամահատարանը, այնունամենայնիվ, նկարել է Էռն Հիլլին որպես պարող մարդու 2005 թվականի 1 ավստրալիական դոլարանոցի վրա, որը թողարկվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտի 60-ամյակի առթիվ։ Հիլլը պնդել է, որ «տեսախցիկը շարժվում էր, և ես մի փոքր ցատկեցի»։

Ռեբեկա Քինանը Film World Pty. Ltd.-ից ասում է, որ պարողը կարող էր լինել Պատրիկ Բլեքոլը։ Բլեքոլը պնդում է. «Ես տաղանդավոր պարող մարդն եմ» և հայտարարագիր է ստորագրել այդ մասին։

Ֆրանկ Ա. Էփթոնը պնդել է, թե ինքն է եղել պարող մարդու հետևում կանգնած զինվորականներից մեկը։ Նրա մոտ հայտնաբերված փաստաթղթերը ապացուցել են նրա պնդումը։

## Տես նաև
**[[Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի օրը Թայմս-սքվերում]]*, Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի օրվա լուսանկար Մանհեթենում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* "Dancing man still got the moves." St George Leagues Club, ''Leagues Club Journal.'' 25 July 2005
*Stephens, Tony. "Famous pirouette of peace stepping up to a war dance" ''Sydney Morning Herald,'' 10 August 1995
* Movietone clip with teacher's notes on australianscreen online

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հետևանքներ
Կատեգորիա:Չնույնականացված մարդիկ
Պավել Կալմիկով

**Պավել Կալմիկով** (, ), ռուս մանկական գրող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Կամչատկայի երկրամասի Կարագինսկի շրջանի Կարագինսկի կղզում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Կամչատկայի Պետրոպավլովսկում։ Խաբարովսկի բժշկական ինստիտուտն ավարտելուց հետո 1986 թվականին ինտերնատուրա է ընդունվել Սվերդլովսկում։ Այնուհետև 3 տարվա տնթացքում որպես վիրաբույժ է աշխատել Իրվիտում։ Ներկայումս Կամչատկայի Պետրոպավլովսկի բնակիչ է։ Աշխատում է որպես բժիշկ ճառագայթաբան։ Ամուսնացած է։

Պավել Կալմիկովի գրական դեբյուտը կայացել է 1988 թվականին։ «Ուրալ» ամսագրում տպագրվել է «Կամաչատկայի մասին հեքիաթը»։ Հաջորդ տարի «Ուրալյան հետախույզ» ամսագրում տպագրվել է նրա «Իմաստուն կառավարիչների դպրոցը կամ Կորոլտնիկի պատմությունները» մեծ պատմվածքը, որը հեղինակին լայն ճանաչում է բերել և հետագայում բազմիցս վերահրատարակվել է։

2009 թվականին Պավել Կալմիկովն արժանացել է «Երազանքի աստղ» մրցանակին` «Կուլիկովյան ճակատամարտի վետերանը կամ տարանցիկ ժամանակակիցը» պատմվածքի համար մանկական ժուրիի անդամների հատուկ անվանակարգում։

2012 թվականին Պավել Կալմիկովը դարձել է Վ. Կրապիվինի անվան մանկական գրական միջազգային մրցանակի դափնեկիր` «Գանձ և այլ օգտակար հանածոներ» պատմվածքի համար։

## Հրապարակումներ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Павел Калмыков. Биография
* Калмыков Павел. Об авторе // Электронная библиотека

Կատեգորիա:Խորհրդային բժիշկներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ
Էրվին Լամբերտ

**Էրվին Հերման Լամբերտ** (, ), գերմանացի որմնադիր, Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ։ ՍՍ-ի շարքերում հասել է ունտերշարֆյուրերի աստիճանի։ Ղեկավարել է T-4 գործողության համար նախատեսված գազային խցիկների կառուցումը Հարտհայմում, Զոնենշտեյնի էֆթանազիայի կենտրոնում, Բեռնբուրգում, Հադամարում, իսկ հետո նաև Սոբիբոր և Տրեբլինկա  համակենտրոնացման ճամբարներում (Ռեյնհարդ գործողություն)։

## Կենսագրություն
Էրվին Հերմանի հայրը սպանվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Դրանից հետո մայրն ամուսնանում է շինարարական կազմակերպության սեփականատիրոջ հետ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Էրվինն աշխատում է որպես ատաղձագործ, իսկ հետո նաև որմնադիր։ 1920-ական թվականների կեսերից հետո, հաջողությամբ հանձնելով քննությունները, ընդունվում է Բեռլինի որմնադիրների դպրոց, որն ավարտում է 1930 թվականին։ Դրանից հետո Լամբերտն աշխատում է մասնագիտությամբ բեռլինյան մի շարք կազմակերպություններում։ Հիտլերի կառավարություն գալուց հետո նա չի անդամակցում Նացիստական կուսակցությանը։ Միայն 1933 թվականի մարտին է նա դիմում գրում, որպեսզի համալրի այդ կուսակցության շարքերը։ 1939 թվականին T-4 գործողության ներկայացուցիչները կապ հաստատեցին նրա հետ և, որպես որակավորված շինարարի, առաջարկեցին աշխատանք, սակայն Լամբերտը մերժել է այն, քանզի չի ուզել փոխել աշխատանքի վայրը և միայնակ թողնել հիվանդ մորը։ 1940 թվականի հունվարին Էրվին Լամբերտը տալիս է իր համաձայնությունը։
ձախից|մինի|Բեռնբուրգի գազի խցիկ
1942 թվականին նա արդեն հասել էր ունտերշարֆյուրերի կոչման և համակենտրոնացման ճամբարների գազախցիկների տեսուչն էր։ Էրվինը դիակիզարանների շինարարության գլխավոր փորձագետն էր. նրա լավագույն աշխատանքներն էին Սոբիբորի և Տրեբլինկայի դիակիզարանները։ Նրա աշխատանքի շնորհիվ հնարավոր եղավ միանգամից սպանել տասնհինգից հիսունյոթ հազար կալանավոր. հենց այդ մեղադրանքով էլ Լաբերտը կանգնեց դատարանի առաջ, երբ բացահայտվեց T-4 գործողությունը։ 1965 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Հագենում գերմանական դատարանը հայց ներկայացրեց ընդդեմ տասներեք նախկին նասիցնտների, որոնք կապ ունեին Սոբիբորի հետ և համարվում  էին մարդկության դեմ կատարած ոճրագործության մասնակից։ 1966 թվականի դեկտեմբերի 20-ին հայտարարվեց դատարանի վճիռը, ըստ որի Լամբերտը, որը մեղադրվում էր անհայտ թվով հրեաների սպանության մեջ, արդարացվեց և ազատ արձակվեց։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ernst Klee: *„Euthanasie“ im NS-Staat. Die "Vernichtung lebensunwerten Lebens".* S. Fischer Verlag, Frankfurt am Main 1983. ISBN 3-10-039303-1.
* Ernst Klee: *„Was sie taten – Was sie wurden.“* Frankfurt am Main, 1986. ISBN 3-596-24364-5
* Eugen Kogon, Hermann Langbein, Adalbert Rückerl: *Nationalsozialistische Massentötungen durch Giftgas.* Frankfurt am Main, 1986. ISBN 3-596-24353-X
* *LG Düsseldorf, 3. September 1965*. In: Justiz und NS-Verbrechen. Sammlung deutscher Strafurteile wegen nationalsozialistischer Tötungsverbrechen 1945–1966, Bd. XXII, bearbeitet von Irene Sagel-Grande, Adelheid L. Rüter-Ehlermann, H. H. Fuchs, C. F. Rüter. Amsterdam : University Press, 1981, Nr. 596, S. 1–238

Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գերմանացի զինվորականներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած գերմանացիներ
Կատեգորիա:Երրորդ ռայխի մահվան ճամբարներ
Կատեգորիա:Մարդասպաններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Այշա Աբդուլինա

**Այշա Աբդուլինա** (, ), խորհրդային և ղազախական թատերական դերասանուհի, երգչուհի, Ղազախական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1942), Ղազախական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1958)։

## Կենսագրություն

1935 թվականին ավարտել է ղազախական դրամատիկական թատրոնին կից երկամյա թատերական ստուդիան։ Դերասանական ֆակուլտետը ավարտել է 1938 թվականին։

65 տարվա ընթացքում հանդես է գալիս Շիմքենտայի Շանինի անվան Հարավ-Ղազախական մարզային դրամատիկական թատրոնի բեմում, որտեղ խաղացել է ավելի քան 200 դեր, այդ թվում՝ ամենատարբեր ժանրերի պիեսներում տասնյակ գլխավոր դերեր։

Ղազախստանի թատրոնի պատմության մեջ առաջին դերասանուհին է, որը Դեզդեմոնին մարմնավորել է Շեքսպիրի «Օթելլո» ողբերգության մեջ։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին բազմաթիվ համերգներով հանդես է եկել մարտադաշտերում։

Իր 95-ամյա հոբելյանը դիմավորել է հարազատ թատրոնի բեմում։

Այշա Աբդուլինայի 100-ամյակին նվիրված հանդիսություն է տեղի ունեցել Ղազախստանի Ժումատ Շանինի անվան դրամայի մարզային ակադեմիական թատրոնում։

Կյանքից հեռացել է 2019 թվականի նոյեմբերի 26-ին.

## Մրցանակներ
* «Պատվո նշան» շքանշան
* Հայրենական պատերազմի շքանշան (1946)
* Պարասատ շքանշան (2007)
* ԽՍՀՄ մեդալներ
* Ղազախստանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1942)
* Ղազախական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1958)
* Հարավ-ղազախստանյան մարզի պատվավոր քաղաքացի (2002)
* Ղազախստանի Հանրապետության առաջին նախագահի պետական կրթաթոշակ՝ Ելբասի մշակույթի բնագավառում (2018)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Қазақстан Республикасында кімнің кім екені . Екі томдық анықтамалық. Алматы, 2011 жыл. ISBN 978-601-278-473-2
* Жоғарыға көтеріліңіз ↑ Жетісу. Энциклопедия. — Алматы: «Арыс» баспасы, 2004. — 712 бет. ISBN 9965-17-134-3

## Արտաքին հղումներ
* Ղազախստանի վետերան և ժողովրդական արտիստուհի Ա. Աբդուլինան պետության ղեկավարից շնորհավորանքներ է ստացել

Կատեգորիա:Պատվավոր քաղաքացիություն
Կատեգորիա:Ղազախ երգիչներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Անդրեյ Բրուններ

**Անդրեյ Բրուններ** ( , ), ռուս զորապետ, հետևազորի գեներալ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1814 թվականի նոյեմբերի 14-ին։ Երեք տարեկանից դաստիարակվել է Բրյանսկում։

1833 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կադետային կորպուսը՝ փոքր արծաթե մեդալով։ Այդ գիտական հաստատության պատմության մեջ նա երկրորդ անգամ արժանացել է հատուկ պատվի. նրա անունը փորագրվել է մարմարե տախտակի վրա՝ կորպուսի դահլիճում, որտեղ հրամայված է եղել տեղադրել «լավագույն շրջանավարտների անունները»։

Անդրեյ Բրունները ծառայել է Սանկտ Պետերբուրգում մինչև 1843 թվականը։ Այդ ժամանակ ավարտել է (նույնպես արծաթե մեդալով) Կայսերական զինվորական ակադեմիան (1838 թվականին)։

1843 թվականին շտաբս-կապիտանի պաշտոնով գործուղման է ուղարկվել Կովկաս, որտեղ նրան տրվել գնդապետի կոչում։

1848 թվականից 1854 թվականներին եղել է Բրեստի զորամասի հրամանատար։ 1852 թվականին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում, ավելի ուշ նշանակվել է 9-րդ հետևակային դիվիզիայի պետ։

Մասնակցել է Ղրիմի պատերազմին (1853-1856 թվականներին)։ 1857 թվականից 1861 թվականներին ղեկավարել է Սևաստոպոլի համար պայքարի վերջին ճակատամարտում գլխատված 9-րդ հետևակային դիվիզիան, որտեղ նրա ղեկավարության տակ են հայտնվում Բրյանսկի և Սևսկի հետևակային զորամասները։

1865 թվականից 1872 թվականներին Բրունները եղել է 28-րդ հետևակ դիվիզիայի հրամանատարը։

Եղել է Կազակյան ռազմական շրջանակի հրամանատարը 1872 թվականից մինչև 1882 թվականների մայիսը՝ նախ գեներալ-լեյտենանտի կոչումով, իսկ 1873 թվականի օգոստոսի 30-ից՝ հետևազորների գեներալ։

Մահացել է 1894 թվականին

## Մրցանակներ
* Պարգևատրվել է Սբ. Գևորգ 4-րդ աստիճանի շքանշանով (համար 9274, 1853 թվականի նոյեմբերի 30-ին)։
* Ինչպես նաև պարգևատրվել է Սբ. Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշանով և ժապավենակապով (1846 թվականին), Սբ. Ստանիսլավի առաջին աստիճանի և Սբ. Աննայի առաջին աստիճանի շքանշաններով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անդրեյ Բրուններ
* Բրյանսկի մարդիկ Ղրիմի պատերազմում

Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ
Շրի

մինի|''Շրիի մարմնացումը, Դրաուպադի''
մինի|''Բրնձի աստվածուհի Շրիի հին ինդոնեզական արձանը''
**Շրի** (, «փայլ, հաջողություն, երջանկություն, բարեկեցություն»), արքայական իշխանության աստվածուհի, համարվում է հաջողության և բարգավաճման, ինչպես նաև պտղաբերության աստվածուհի. դասական հինդուիզմում՝ Լակշմի աստվածուհու էպիտետը։

Առաջին անգամ հիշատակվում է վեդայական «Շատապատխա-բրախմանա»–ում։ Մահաբհարաթայում Շրին Ինդրայի կինն է, ավելի ճիշտ՝ ցանկացած աստվածուհի, ով հասնում է Ինդրայի կարգավիճակին՝ դառնալով երկնային արքա։ Երկրային արքան նույնպես համարվում էր նրա ամուսինը՝ ճանաչվելով որպես Ինդրայի մարմնացում (Պանդավա եղբայրները՝ Ինդրայի մարմնավորումները, ունեն ընդհանուր ամուսին՝ Դրաուպադին, ով Շրիի մարմնացումն է)։ Շրիի պատկերը միաձուլվում է Լակշմիի հետ (ի սկզբանե, ըստ երեւույթին, գեղեցկության և անձնական երջանկության աստվածուհի)։ Շրի–Լակշմին ասոցացվում է Վիշնուի ամուսնու հետ։

Ինդոնեզական հինդուիզմում՝ մասնավորապես Բալիում, Շրի աստվածուհին համարվում է Բրնձի Մայրը՝ ունենալով բրնձի դաշտերի և բերրիության աստվածության անկախ կարգավիճակ։

Հնդկաստանում և մասամբ Հարավարևելյան Ասիայում «Շրի» էպիտետը հաճախ օգտագործվում է որպես հայտնի կրոնական և փիլիսոփայական ուսուցիչների (գուրու), սրբերի և կրոնական առաջնորդների անունների մի մաս (այս դեպքում դա կարող է նշանակել «մեծ, հարգարժան, բարձր, հայտնի, սուրբ, օրհնված, աստվածային»)։ Ծառայում է նաև որպես դիմելաձև, որը նշանակում է «տեր կամ տիրուհի»։ Նման իմաստով այս բառը գործածվում է Շրի Լանկա նահանգի անվան մեջ։

## Տես նաև
* Հինդուիզմ
* Վիշնու
* Կրիշնա

## Գրականություն
*
*
*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կրոնական տիտղոսներ
Կատեգորիա:Հինդուիզմ
Կատեգորիա:Հնդկաստան
Կատեգորիա:Սանսկրիտ եզրույթներ
Կատեգորիա:Տիտղոսներ
What You See Is What You Get (ալբոմ)

***What You See Is What You Get***, ամերիկացի քանթրի երգիչ Լյուկ Քոմբսի երգի երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2019 թվականի նոյեմբերի 8-ին *«[[Columbia Records|Columbia Nashville»]]* լեյբլում։ Ալբոմը առաջին հորիզոնական է հասել Ավստրալիայում, Կանադայում և հիմնականում ամերիկյան *[[Billboard 200]]* հիթ-շքերթում։

## Պատմություն
Քոմբսը դարձել է ալբոմի բոլոր տասնյոթ երգերի համահեղինակը։ Երգերից մեկը ձայնագրվել է *[[Brooks & Dunn]]* խմբի հետ համատեղ։

Ալբոմը 2019 թվականի նոյեմբերին առաջնաելույթ է ունեցել ամերիկյան ''Billboard'' 200 հիթ-շքերթի հիմնականում առաջին հորիզոնականում՝ 109,000 օրինակով, իսկ երգերի և սթրիմինգի հետ միասին՝ 179,000 միավոր։ Սա ԱՄՆ-ում նրա առաջին չարթթոփերն էր․ «*This One’s for You»* դեբյուտային սկավառակն ավելի վաղ հասել էր չորրորդ հորիզոնականին։ Նա նաև առաջին հորիզոնականում հայտնվել է *Top Country Albums* քանթրի-չարթում՝ դրանում դառնալով հիթ-շքերթի երրորդ առաջատարը (հաշվի առնելով *The Prequel (EP)* մինի ալբոմը)։ Ալբոմի հաջողության շնորհիվ Քոմբսն առաջին անգամ գլխավորել Է *Tops Artist 100* համակցված հիթ-շքերթը։ 2019 թվականին նա երկրորդ քանթրի-երաժիշտն էր № 1 *Thomas Rhett*-ից հետո, 2018 թվականին *Artist 100*-ում առաջատարն էին ևս երկու քանթրի-կատարողներ (Քերի Մարի Անդերվուդ և Յեյսոն Օլդին), իսկ 2017 թվականին՝ երեք (Թոմաս Ռեթ, Քրիս Սթեփլթոն և Քրիս Սթեփլթոն)։ Իսկ նրա «*Beer Never Broke My Heart*» և «*Even Though I’m Leaving*» սինգլները դարձել են *Country Airplay*-ի վեցերորդ և յոթերորդ առաջատարները (իր իսկ ռեկորդի մեծացում)։

Այն գլխավորել է նաև Կանադայի և Ավստրալիայի ալբոմների հիթ-շքերթները (ARIA Albums Chart)։

## Արձագանքներ
Ալբոմը դրական արձագանքներ է ստացել երաժշտական քննադատներից և ինտերնետ-հրատարակություններից (*[[Allmusic]]*), *Exclaim!*, *[[Rolling Stone]]*։

2020 թվականի սեպտեմբերին ալբոմը iHeartRadio Music Award-ի ժամանակ ստացել է «*Country Album of the Year*» մրցանակը։

## Երգացանկ
Ըստ *[[Apple Music]]*-ի։

## Հիթ-շքերթ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեկան ամփոփիչ հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություն

Կատեգորիա:2019 ալբոմներ
Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Կատեգորիա:Ալբոմներ այբբենական կարգով
Ռոբերտ Իարուշ

**Ռոբերտ (Բոբ) Իարուշ** (, ), Հյուսիսամերիկյան ֆուտբոլային լիգայի նախկին խաղացող և Կանադայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի անդամ։ 2012 թվականին, Կանադայի ֆուտբոլային ասոցիացիայի հարյուրամյակի տոնակատարության առթիվ նա ընդգրկվել է Կանադայի բոլոր ժամանակների ազգային հավաքականի կազմում։

## Կենսագրություն
Իարուշն իր կարիերան սկսել է Հյուսիսամերիկյան ֆուտբոլային լիգայում, իր ծննդավայրում` «Տորոնտո Բլիզարդ» ակումբում, որտեղ ամբողջ 1976 թվականը և 1977 թվականի մի մասը խաղացել է աջ պաշտպանի դիրքում։ Նա խաղում էր յուրաքանչյուր խաղում, երբ «Բլիզարդը» հաղթել է  առաջնությունը 1976 թվականին։ Իարուշը խաղացել է գրեթե ամբողջ 1977 մրցաշրջանը Տորոնտոյում, բայց մրցաշրջանի վերջում վաճառվել է «Նյու Յորք Կոսմոսին», որտեղ նա մեկ հանդիպում է անցկացրել 1977 թվականին։ Իարուշը մասնակցել է 26 խաղի 1976-1983 թվականներին և մի շարք խաղերում եղել է թիմի ավագ։ Նա 1979 թվականի գարնանը երկու մրցաշրջանով վաճառվել է «Վաշինգտոն Դիպլոմատս» ակումբին։ Դրանից հետո Իարուշը վերադառնում է Կանադա, որտեղ խաղում է 1981-1983 թվականներին, իսկ կարիերան ավարտում է «Սան Դիեգո Սոքքերս» ակումբում, երբ լիգան լուծարվում է 1984 մրցաշրջանից հետո։ Ընդհանուր առմամբ, Իարուշը հաղթել է չորս Սոքքեր Բոուլ, որոնցից երեքը` անընդմեջ։

1976-ից 1983 թվականներին Իարուշը 26 խաղ է անցկացրել Կանադայի կազմում և մի շարք խաղերում գլխավորել է թիմը։ Նա 1982 թվականի Աշխարհի առաջնության որոկավորման խաղերում խփել է երկու գոլ՝ խաղալով լիբերոյի դիրքում։ Նա իր առաջին գոլը խփել է 1980 թվականի նոյեմբերի 1-ին Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում կայացած ԱՄՆ-ի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում, որտեղ Կանադան հաղթել է 2:1 հաշվով։ Նա իր երկրորդ գոլը խփել է Կանադայի ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի վերջին` Կուբայի դեմ խաղում։ Խաղը ավարտվել է 2-2 հաշվով, իսկ Կանադան Մեքսիկայի հետ միասին չի կարողացել որակավորվել՝ մեկ միավոր զիջելով Սալվադորին։ Իարուշը դարձել է Կանադայի ֆուտբոլի փառքի սրահի ամենաառաջին անդամներից մեկը, որտեղ նրան ընդունել են 2000 թվականին։ Այժմ նա «Տորոնտո Ազուրրի» ֆուտբոլային ակումբի նախագահն է և «Հյուսիսային Յորք սրտերի» փոխնախագահը։ Նա «Sportsnet 590» հեռուստաընկերության Ֆուտբոլային Շոուի համահաղորդավարն է և հեռուստատեսային և ինտերնետային հեռարձակումներով Տորոնտոյի տնային խաղերի մեկնաբանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* NASL stats

Կատեգորիա:Կանադայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կանադացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Գոնսալես Մարտի

**Մանուել Գոնսալես Մարտի** (), իսպանացի նկարիչ, պատմաբան և կոլեկցիոներ, Վալենսիայի կերամիկայի թանգարանի հիմնադիրը, որի տնօրենը եղել է 1954-1972 թվականներին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է բուրժուական ընտանիքում։ Վալենսիայի համալսարանում ուսումնասիրել է իրավունք, իսկ Սան-Կառլոս թագավորական ակադեմիայում՝ արտահայտչական արվեստ։ 20 տարեկանից հրատարատել է հումորային և գեղարվեստական ամսագրերում նկարներ, 1909 թվականին Վալենսիայում արժանացել է ոսկե մեդալի տարածաշրջանային, և արծաթե մեդալի՝ Բարսելոնայում միջազգային ցուցահանդեսում (1911 թվական)։

1907 թվականին Վալենսիայի մոտ՝ Պատերնայում մասնակցելով հնագիտական պեղումներին, Գոնսալես Մարտին հայտնաբերեց հնագույն կերամիկայի օրինակներ։ Այդտեղից էլ սկսվեց նրա հետաքրքրվածությունը։ Արդեն 1909 թվականին նա հավաքել էր բավականին մեծ հավաքածու, որոնցով  Վալենսիայում մասնակցեց տարածաշրջանային, իսկ 1909 թվականին՝ Ազգային ցուցահանդեսներին։ 1911 թվականին նկարիչ Բենլյուրե-ի-Հիլեմի հետ գնում է Հռոմ։

1914 թվականին Գոնսալես Մարտին միանում է վերջերս բացված կերամիկայի դպրոցի ուսուցչական կազմին, երկու տարի անց տնօրեն է դառնում և ղեկավարում է այն մինչև 1947 թվականին թոշակի անցնելը։

1904 թվականից Գոնսալես Մարտին ամուսնացած է վալենսիական բուրժուական ընտանիքի Ամելի Կունյատ-ի-Մոնլեոնի հետ, ում հետ պսակվել է հին բազիլիկայում՝ Վալենսիայի կենտրոնում։ Կինն ամբողջությամբ կիսում էր ամուսնու՝ նկարների, ավելի ուշ՝ կերամիկայի  հետաքրքրվածությունը։ Նրա մահից հետո՝ 1946 թվականին, Գոնսալես Մարտին որոշեց իր կերամիկայի հավաքածուն նվիրաբերել կառավարությանը, ինչն իրականացրեց հենց հաջորդ տարում։ Հավաքածուի տեղակայման համար ստեղծվեց կերամիկայի վալենսիական թանգարանը, որը 1954 թվականին հանրությանը ներկայացվեց մարկիզ Դես Ագուասի դղյակի հին, ճարտարագիտական եզակի կառույցով։ Գոնսալես Մարտին նշանակվել էր թանագարանի տնօրեն, և մնացել այդ պաշտոնում մինչև մահը։ Գոնսալես Մարտին մահացել է թանգարանում 95 տարեկան հասակում։

## Գիտական ներդրումներ
Գոնսալես Մարտին իսպանական կերամիկայի հետազոտության և իսպանական Լևանտայի կերամիկայի եռահատոր հետազոտության հեղինակն է։

## Ճանաչում
Գոնսալես Մարտին հանդիսանում է Վալենսիայի, Պատերնայի, Բուրխոստի, Մորելյայի և Մանիսեսի պատվավոր քաղաքացի։ Իսպանական կառավարությունը 1954 թվականին նրան պարգևատրել է Ալֆոնսո  X Իմաստուն շքանշանի մեծ խաչով։ Գոնսալես Մարտիի հիմնադրած թանգարանը կրում է նրա անունը։ Հիմնադրի կիսանդրին տեղադրված է ֆոյեում։

## Պատկերասրահ

File:Valencia,_palazzo_de_marchese_di_Dos_Aigües,_esterno_01.jpg|Մարկիզ Դոս Ագուասի դղյակը՝ Վալենսիայում Կերամիկայի թանգարանի կառույցը
File:Palau del Marquès de Dosaigües P1140022.JPG
File:Bust de Manuel González Martí, al museu de cerèmica que porta el seu nom.JPG|Գոնսալես Մարտիի կիսանդրին Կերամիկայի թանգարանում
File:Museo Nacional de Cerámica y Artes Suntuarias - CE4 00063 - Retrato de Manuel González Martí.jpg|Գոնսալես Մարտիի դիմանկարը տարեց հասակում
File:Museo Nacional de Cerámica y Artes Suntuarias - CE1 08886 - Retrato cerámico de Amelia Cuñat Monleón.jpg|Գոնսալես Մարտիի կնոջ՝ Ամելի Կունյատ-ի-Մոնլեոնի դիմանկարը


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Թերի (շուն)

**Թերի** (, ), կերն տերիեր ցեղատեսակի շուն, որը 1934-1945 թվականներին նկարահանվել է հոլիվուդյան ֆիլմերում։

Ծնվել է Չիկագոյում, նրան վարժեցրել է հոլիվուդյան շների հայտնի մարզիչ Կառլ Շպիցը։ Կինոէկրանին Թերին հայտնվել է տասնվեց ֆիլմերով, որոնց թվում է՝ «Փայլող աչքեր» (1934), «Զայրույթ» (1936), «Կանայք» (1939) և «Տորիտիլ Ֆլեթ թաղամասը» (1942)։ Նա առավել հայտնի է դարձել Վիկտոր Ֆլեմինգի «Օզ երկրի կախարդը» հայտնի ֆիլմում Դորոթիի (խաղում էր Ջուդի Գառլենդը) շան՝ Տոտոյի կերպարի շնորհիվ։ Նկարահանումների ընթացքում Գառլենդը կապվել է շանը և ցանկացել է վերցնել նրան, բայց Կառլ Սպիցը դա թույլ չի չտվել։ Այս ֆիլմի համար Թերին ստացել է շաբաթական 125 դոլար, ինչը ավելի բարձր էր, քան որոշ դերասանների աշխատավարձը։ 1939 թվականին Թերին մասնակցել է Գրումանի թատրոնում կայացած «Օզ երկրի կախարդը» ֆիլմի պրեմիերային, իսկ 1942 թվականին ֆիլմի հանրաճանաչության հետևանքով նրան տվել են Տոտո մականունը։

Թերին մահացել է ծերությունից, 1945 թվականի աշնանը Հոլիվուդում։ Նրան թաղել են Լոս Անջելեսի Ստուդիո Սիթիում Շպիցի ագարակում։ 1958 թվականին Վենտուրա մայրուղու շինարարության ժամանակ նրա գերեզմանը քանդվել է, իսկ 2011 թվականին Hollywood Forever գերեզմանատանը նրա պատվին կանգնեցվել է հուշարձան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թերիի հուշարձանը  *Hollywood Forever*-ում
Մբոմբելա

**Մբոմբելա** (), նախկինում՝ Նելսպրուիտ (), քաղաք Հարավային Աֆրիկայի հյուսիս-արևելքում։ Մպումալանգա նահանգի մայրաքաղաքն է։ Գտնվում է Կոկորդիլոս գետի ափին, Մոզամբիկի սահմանից 100 կիլոմետր դեպի արևմուտք, Յոհանեսբուրգից 330 կիլոմետր դեպի արևելք։

## Պատմություն
Նելսպրուիտը հիմնադրվել է 1905 թվականին Նել ազգանունով երեք հովիվ եղբայրների կողմից։ 2009 թվականի հոկտեմբերին Հարավաֆրիկյան Հանրապետության կառավարության որոշմամբ քաղաքը վերանվանվել է Մբոմբելա։

Այժմ քաղաքը Հարավային Աֆրիկայի հյուսիս-արևելքի արդյունաբերական և գյուղատնտեսական կարևոր կենտրոն է։ Այստեղ կենտրոնացված են փայտամշակման, թղթի և կահույքի արտադրության ձեռնարկությունները։ Պտղաբեր հողը և մերձարևադարձային կլիման իդեալական պայմաններ են ապահովում ֆերմերներին ցիտրուսային և արևադարձային մրգերի (մանգո, բանան, ավոկադո) աճեցման համար։

## Ենթակառուցվածք
Քաղաքում կա երկու օդանավակայան՝ Մփումալանգի Քրյուգերի անվան միջազգային օդանավակայանը և Նելսպրեյտ օդանավակայանը։ Քաղաքում է գտնվում «Էմնոտվենի» խաղատունը։ Քաղաքում են գտնվում նաև Բուսաբանական այգին և Ցիտրուսային և մերձարևադարձային մրգերի պետական հետազոտական ինստիտուտը։ 2010 թվականի ՖԻՖԱ-ի Աշխարհի գավաթի  համար քաղաքը կառուցեց Մբոմբելա մարզադաշտը 46,000 նստատեղով։ Դրա կառուցման համար ծախսվել է 1 միլիարդ ռանդ։

Նելսպրուտում քիչ մեծ հյուրանոցներ կան, բայց բնության սիրահարների համար կան շատ փոքր պանդոկներ, այդ թվում՝ մոտակա Կրուգեր ազգային պարկը։ Քաղաքի մոտակայքում են գտնվում մի շարք զբոսաշրջային վայրեր՝ Սադվալի քարանձավները և Սադվալի դինոզավրերի այգին, «Տառապանքների քաղաքը»  Hudsprut hepard ֆերմայի հետ, ջրվեժների կիրճը, Դալստրումի ձկնաբուծարանները և այլն։

## Կլիմա

## Պատկերասրահ

Պատկեր:View from nelspruit.jpg|Տեսարան Նելսպրուտից
Պատկեր:A view of Nelspruit, South Africa (cropped).jpg|Տեսարան Նելսպրուտից, Հարավային Աֆրիկա
Պատկեր:Nelspruit, South Africa - panoramio.jpg|Նելսպրուտ, Հարավային Աֆրիկա
Պատկեր:Nelspruit, South Africa - panoramio - jcschutte.jpg|Նելսպրուտ, Հարավային Աֆրիկա
Պատկեր:Nelspruit, South Africa - panoramio - jcschutte (1).jpg|Նելսպրուտ, Հարավային Աֆրիկա
Պատկեր:NelspruitPanorama.JPG|Նեսլպրուտ քաղաքի համայնապատկերը
Պատկեր:National Gardens - panoramio.jpg|Նելսպրուտի այգիները


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի հիմնադրումներ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության քաղաքներ
Բիլլի Այլիշի ձայնագրած երգերի ցանկ

[thumb|[Բիլլի Այլիշի ելույթը 2019 թվականի օգոստոսին տեղի ունեցած Փուքելփոփ երաժշտական փառատոնի ժամանակ]]
Ամերիկացի երգչուհի և երգահան Բիլլի Այլիշը ձայնագրել է մեկ ստուդիական ալբոմ, երեք մինի ալբոմ և մեկ կենդանի ձայնագրությամբ ալբոմ։ 2015 թվականի նոյեմբերին՝ 13 տարեկան հասակում, Այլիշը հրապարակել է «Ocean Eyes» երգը SoundCloud հարթակում, ինչից հետո այն հիթ է դարձել։ 14 տարեկանում նա պայմանագիր է կնքել Darkroom և Interscope Records լեյբլների հետ։

2017 թվականի օգոստոսին Այլիշը թողարկել է իր դեբյուտային՝ «Don't Smile at Me» մինի ալբոմը։ Այն գրվել է Այլիշի և նրա եղբոր՝ Ֆինիս Օ'Քոնելի և արտադրվել վերջինիս կողմից։ «Don't Smile at Me»-ն մեծ մասամբ էլեկտրոփոփ ձայնագրություն է։ Այն ռիթմ ընդ բլյուզի և ջազի ազդեցություններ ունի։ Խոշոր լեյբում նրա դեբյուտային՝ «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2019 թվականի մարտին և ներառել է «You Should See Me in a Crown», «When the Party's Over», «Bury a Friend», «Wish You Were Gay», «Bad Guy», «All the Good Girls Go to Hell» և «Ilomilo» սինգլները։ Նա համագործակցել է այլ արտիստների հետ, այդ թվում՝ Վինս Սթեյփլզի և Քալիդի։ Երաժշտության տեսանկյունից «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» ալբոմն ընդգրկվում է փոփ, էլեկտրոփոփ, ավանթ փոփ և արտ փոփ ժանրերում։ Քննադատները նշել են ինդի էլեկտրոնիկ, փոփ, EDM, դենս փոփ, սինթ փոփ, ռիթմ ընդ բլյուզ, թրեպ և ջազ ժանրերի ազդեցությունը։ Ալբոմի երգերը բացահայտում են այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են ժամանակակից երիտասարդությունը, թմրամոլությունը, կոտրված սիրտը, ինքնասպանությունը և հոգեկան առողջությունը։ Այլիշն ասել է, որ ալբոմը ներշնչվել է գիտակցված երազատեսությունից և գիշերային սարսափներից։

Այլիշը ռեկորդ է սահմանել կին կատարողի համար Billboard Hot 100 չարթում միաժամանակյա երգերի քանակով։ «Bad Guy» սինգլը դարձել է նրա առաջին հիթը, որը զբաղեցրել է այդ չարթի առաջին հորիզոնականը՝ շրջանցելով «Old Town Road» երգը, որը 19 շաբաթ շարունակ գլխավորում էր այն։ Այլիշը 2000-ական թվականներին ծնված առաջին և Լորդից հետո ամենաերիտասարդ արտիստն է, որն այդ չարթում առաջին հորիզոնական զբաղեցրած սինգլ ունի։

## Երգեր

[thumb|upright|Այլիշի եղբայր [Ֆինիս Օ'Քոնել, որը նրա երգերի համահեղինակը և պրոդյուսերն է]]

## Տես նաև
* Բիլլի Այլիշի սկավառակագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր
Կատեգորիա:Երգերի ցանկեր
Ռոբովամ

**Ռոբովամ** (եբրայերեն՝ רְחַבְעָם, Ռեհավամ՝ «բազմացնող ժողովուրդ»), աստվածաշնչյան կերպար, Հուդայի Թագավորության հիմնադիրը, իր հոր՝ Սողոմոնի իրավահաջորդը։ Նրա մայրը ամոնիտուհին էր։ Ռոբովամը թագավորեց 17 տարի (3 Թագ. 14: 21; 2փար. 12:13): Ներկայումս դրա գոյության մասին ոչ մի աստվածաշնչյան հաստատում չկա։

## Կենսագրություն

### [[Հուդայի թագավորություն|Հուդայի Թագավորության]] հիմնադրումը
Ռոբովամը Իսրայելի թագավոր Սողոմոնի օրինական ժառանգորդն էր, սակայն ժողովրդի զայրույթն էր առաջացրել, հրաժարվելով նվազեցնել հոր օրոք հաստատված հարկերը (2 թագ. 10:4). Մարդիկ, ովքեր հավաքվել էին Սիհեմում (Շհեմ), ապստամբեցին և բաժանվեցին Ռովոյամից։ Թագավորի կողքին մնացել էր միայն Հուդայի ցեղը և Բենիամինի ցեղի կեսը, մինչդեռ տասը Հյուսիսային ցեղեր հիմնեցին Իսրայելի նոր թագավորությունը և որպես թագավոր ընտրեցին Հերովոամի 1-ին։ Ռովոյամը որոշեց ետ գրավել տասը ցեղերը, քանի որ նա ուներ հոր կանոնավոր բանակ, բայց Հերովոամը Փարավոնի փեսան էր, ով շահագրգռված էր պետությունը տարանջատել երկու մասի։ Անջատողականությունը ճնշելու փորձի դեպքում Ռովոյամը ստիպված կլիներ պայքարել նաև եգիպտական զորքերի դեմ, այդ ժամանակ նա կարող էր կորցնել նաև մնացած ունեցվածքը։ Մարգարե Սամեյը զգուշացրեց նրան այդ գաղափարի անհույս լինելու մասին։ Ըստ Աստվածաշնչի տեքստի, այս անկումը Սողոմոնի՝ Ռովոյամի հոր պատիժն էր։ Ռովոյամի թագավորության ընթացքում նրա  Հերովոամ 1-ի միջև պատերազը եղել է շարունակական։

### Պատերազմ [[Եգիպտոս]]ի հետ
Ռոբովամի Թագավորության հինգերորդ տարում փարավոն Շեշոնկ I-ը (Սուսակիմ) հարձակվեց հրեաների վրա, թալանեց Երուսաղեմը և Երուսաղեմի տաճարը, Հուդայական թագավորությունը վերածեց Հին Եգիպտոսի վասալի։ Կառնակում՝ Շեշոնկայի հուշարձաններից մեկի վրա պահպանվել է հրեաներից վերցրած քաղաքների ցանկը։

Ռոբովամը մահացել է կյանքի 58-րդ տարում՝ մ. թ. ա. 915 թվականին (Վիլյամ Օլբրայթի ժամանակագրությամբ, ըստ Էրլիխմանի, նա թագավորել է նաև մ. թ. ա. 914 թ.), և թաղվել է Երուսաղեմում (3զար. 14:31):

### Ընտանիք
Ռովոամն ուներ 18 կին և 60 հարճ, որոնցից ծնվել էին 28 որդի և 60 դուստր։

## Հիշատակում մշակույթում
Ժողովրդական ապստամբությունից փախչող Ռոբովամի հետ մշակութաբարելիեֆի հիշատակումները տեղադրված են Դանթեի քավարանի առաջին շրջանում, որտեղ հպարտները պատժվում են։

## Այլ նշանակություններ

* Անգլիայում «Ռոբովամ» (**Rehoboam**) կոչվում է գինու շիշը, որը պարունակում է 4,5 լիտր կամ 6 «շիշ» (ծավալի միավոր)։ Տես շամպայն։

## Արտաքին հղումներ

* Мелахим I  // Тора Онлайн

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հին Կտակարանի անձինք
Կատեգորիա:Թագավորներ
Մաֆիկենգ

**Մաֆիկենգ**, մինչև 1980 թվականը Մաֆեկինգ (, ), քաղաք Հարավային Աֆրիկայում, հյուսիսարևմտյան նահանգի կենտրոնն է։ Գտնվում է Բոտսվանի սահմանին, Քեյփթաունից 1400 կմ և Յոհանեսբուրգից 260 կմ հեռավորության վրա։ 2001 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 49.300 մարդ։ Գտնվում է տափաստանային դաշտում՝ 1500 մ բարձրության վրա, Մոլոպո գետի ափին։

## Պատմություն
Սկզբնապես քաղաքի տարածքը հանդիսանում էր Բարոլոնգ ցեղի ղեկավարների նստավայրը, որը պատկանում էր ցվանային։ 1880-ական թվականներին բրիտանացի գաղութարարները առաջնորդներից հող գնելով, հիմնեցին Մաֆիկենգ բնակավայրը, որը ցվանա լեզվից թարգմանվում է որպես քարերի տեղ։ Ավելի ուշ բնակիչները սկսեցին արտասանել անունը որպես Մաֆեկինգ։ Երկրորդ անգլո-բուրական պատերազմի ժամանակ քաղաքը, որի կայազորը ղեկավարում էր Ռոբերտ Բադեն-Փաուելը, պաշարեց բուրամին 1899 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1900 թվականի մայիսը, որից հետո նրանք հեռացրեցին պաշարումը։ Քաղաքն ի սկզբանե պատկանել է Բեչուանալանդի գաղութին, լինելով նրա կենտրոնը։ 1885-1965 թվականներին Մաֆիկենգում գտնվում  էր նաև հարևան Բեչուալանդի պրոտեկտորատի կենտրոնը։

1970 -ական թվականներին քաղաքում էր գտնվում Բանտուստանի ժամանակավոր մայրաքաղաք Բոպուտաթսվասը, որի կազմում այն չէր մտնում։ Շուտով մոտակայքում կառուցվում է Բանտուստանի մայրաքաղաք Մմաբաթոն։ 1980 թվականին քաղաքը պաշտոնապես վերանվանվել է Մաֆիկենգ։ 1994 թվականին Բանտուստանի վերացումից հետո Մաֆիկենգը և Մմաբաթոն միավորվում են, իսկ Մաֆիկենգը դառնում է Հյուսիսարևմտյան նահանգի մայրաքաղաք։

## Կլիմա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1852 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:1885 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության քաղաքներ
AirNet Express

**AirNet Express** Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների բեռնատար ավիաընկերություն, որի կենտրոնակայանը գտնվում է Կոլումբուսում։ Ավիաընկերությունը մասնագիտանում է փաստաթղթերի, փաթեթների և այլ փոքր բեռների տեղափոխման և առաքման մեջ։ Ավիաընկերությունը Միացյալ Նահագներում հանդիսանում է ավելի քան *300* բանկերի ամենամեծ տրանսպորտային գործընկեր։ Ներկայումս ավիաընկերության գործունեությունը հիմնականում կենտրոնացած է գիտության և բժշկության ճյուղերի կազմակերպություններից և հաստատություններից փաստաթղթերի կարևոր փաթեթների տեղափոխման վրա։

AirNet Express ավիաընկերությունը շահագործում է Կոլումբուսի Ռիքենբակեր միջազգային օդանավակայանը։ 2008 թվականի սեպտեմբերին ավիաընկերությունը հայտարարեց բեռների տարանցիկ հանգույցը Չիկագո տեղափոխելու, ինչպես նաև օդանավերի քանակի կրճատման և փոխադրումների երթուղային ցանցի վերակազմակերպման մասին։

## Պատմություն

Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1974 թվականին հետևյալ անվանմամբ` *US Check Airlines*: Օդային բեռների շուկայում մինչև 1997 թվականի սեպտեմբերը ստեղծվել են յոթ ընկերություններ, որոնք համարյա համարժեք են իրենց գործունեության ոլորտում։
* Wright International Express — ձեռք է բերվել 1984 թվականին,
* Midway Aviation - տարածաշրջանային ավիաընկերության բաժին,
* Pacific Air Charter - ընկերություն, հաստատվել է 1997 թվականի հունիս ամսին,
2008 թվականի սկզբին ավիաընկերությունը ձեռք բերվեց Bayside Capital ներդրումային հոլդինգի կողմից 38 միլիոն ԱՄՆ դոլարով։

## Չվերթ
2008 թվականի դեկտեմբեր ամսի դրությամբ ավիաընկերության նավատորմը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից`





## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ավիաընկերության պաշտոնական էջը ''AirNet Express''
Stray Kids-ի սկավառակագրություն

Հարավկորեական բոյ բենդ Stray Kids-ի սկավառակագրությունը, որը ստեղծվել է 2017 թվականին ընկերության  JYP Entertainment-ի կողմից համանուն ռեալիթի շոուի միջոցով։ Այն բաղկացած է մեկ ստուդիական ալբոմից, վեց մինի ալբոմներից (որոնցից մեկը թողարկվել է մինչև դեբյուտը), քսան սինգլներից և տեսահոլովակներից։

## Ալբոմներ
### Ստուդիական ալբոմներ

### Ժողովածուներ

### Սինգլ-ալբոմներ

## Մինի ալբոմներ

## Վերահրատարակում

## Սինգլներ

## Չարթում հայտնված այլ սինգլներ

## Սաունդթրեքներ

## Տեսահոլովակներ

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ
Թարսեմ Սինխ

**Թարսեմ Սինխ** (, , , ), առավել հայտնի է որպես **Թարսեմ**, հնդիկ ռեժիսոր, որը նկարահանում է ֆիլմեր, երաժշտական և գովազդային հոլովակներ։ Նկարահանել է «Բջիջ» (2000), «Անկում» (2006, նաև այս ֆիլմի սցենարի հեղինակն է և պրոդյուսերը), «Անմահները» (2011), «Ասա դու ինձ, հայելի՛» (2012), «Իրենից/դուրս» (2015) ֆիլմերը։

## Վաղ կյանք
Թարսեմը ծնվել է Փենջաբ նահանգի Ջալանդհար քաղաքում, սիկհերի ընտանիքում։ Հայրն օդանավերի ճարտարագետ է։ Նա հաճախել է Շիմլայի քահանա Քոթընի դպրոց, Դելիի Հանս Ռաջ քոլեջը և ավարտել է Փասադենայի Դիզայնի քոլեջը։

## Կարիերա
Թարսեմն սկսել է իր կարիերան երաժշտական հոլովակներ նկարահանելով, որոնցից են եղել *En Vogue*-ի *Hold On*, *Deep Forest*-ի *Sweet Lullaby*-ը և *[[R.E.M.]]*-ի *Losing My Religion*-ը. վերջինս 1991 թվականին արժանացել է MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխության մրցանակի` Լավագույն տեսահոլովակ անվանակարգում։ Նա գովազդային հոլովակներ է նկարահանել այնպիսի բրենդների համար, ինչպիսիք են Նայքը և Կոկա-Կոլան։ Թարսեմի` գեղարվեստական ֆիլմերի ռեժիսորի կարիերան սկսվել է «Բջիջ» ֆիլմով (2000), որտեղ գլխավոր դերում Ջենիֆեր Լոպեսն է։

2003 թվականին Թարսեմը նկարահանել է Պեպսիի` երբևէ նկարահանված լավագույն գովազնդերից մեկը։ Այնտեղ նա համադրել է գլադիատորին` Քուինի «We Will Rock You» երգի հետ։ Գովազդի` Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում թողարկված տարբերակում նկարահանվել է Էնրիկե Իգլեսիասը, Արաբական աշխարհի համար նկարահանված տարբերակում` Ամր Դիաբը։

Թարսեմի երկրորդ` «Անկումը» ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի 2006 թվականի միջազգային կինոփառատոնում և ԱՄՆ-ի կինոթատրոններում ցուցադրվել է 2008 թվականին։ Նրա երրորդ ֆիլմը 2011 թվականին թողարկված «Անմահները» ֆիլմն էր։ Նա նկարահանել է Գրիմ եղբայրների «Սպիտակաձյունիկ» հեքիաթի վերամշակումը` «Ասա դու ինձ, հայելի՛» վերնագրով (2012)։

## Ստեղծագործություն
### Ֆիլմեր
* «Բջիջ» (2000)
* «Անկում» (2006, նաև ֆիլմի սցենարի հեղինակն է և պրոդյուսերը)
* «Անմահները» (2011)
* «Ասա դու ինձ, հայելի՛» (2012)
* «Իրենից/դուրս» (2015)

### Հեռուստատեսություն
* «Զմրուխտե քաղաք» (2017)

### Երաժշտական հոլովակներ
* En Vogue` "Hold On" (1990)
* R.E.M.` "Losing My Religion" (1991)
* Լոու Ռիդ` "What’s Good" (1992)
* Deep Forest` "Sweet Lullaby" (1994)
* Լեդի Գագա` "911" (2020)

## Մրցանակներ
* 1991` MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխություն, Losing My Religion երգի հոլովակի համար (վեց մրցանակ)
* 2007` Բեռլինի կինոփառատոն, հատուկ հիշատակում («Բյուրեղապակյա արջ»)` «Անկում» ֆիլմի համար
* 2007` Կատալոնիայի միջազգային կինոփառատոն (Սիտխես), լավագույն ֆիլմ («Անկում»)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Tarsem Singh  at the Music Video DataBase 

Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հնդիկ սցենարիստներ
Նիկոլաոս Կանտունիս

**Նիկոլաոս Կանտունիս** ( ՝ ), հույն նկարիչ և  հունական նկարչության Յոթ կղզու դպրոցի ակնառու ներկայացուցիչներից մեկը։

## Կենսագրություն
Կանտունիսը ծնվել է  1767 թվականին  Զակինֆ կղզու վրա, բանաստեղծ,գրող,բժիշկ Իոաննիս Կանտունիսի ընտանիքում։ Արվեստի ազգային պատկերասրահում պահվող ինքնադիմանկարի էպիգրամում Կանտունիսը նշում է, որ ինքը ինքնուսույց է. Բայց քննադատների և արվեստի պատմաբանների մեծամասնությունը կարծում է, որ նա նկարել սովորել է իր հայրենակիցներից՝ Իոաննիս Կորաիսից (մահացել է 1786 թվականին) և Նիկոլաոս Կուտուզիսից (1741—1813): Ավելին, հետևելով Կուտուզիսին,1786 թվականի հունվարի 25-ին  Կանտունիսը ձեռնադրվեց քահանա։ Ավելի ուշ Կանտունիսը դարձավ Ֆիլիկ հետերիա հունական հեղափոխական հասարակության անդամ։  Հունական հեղափոխության սկզբին իր հայացքների և ազգային գործունեության պատճառով Կանտունիսը 1821 թվականի մայիսին  բրիտանացիների կողմից, որոնք այդ ժամանակ վերահսկում էին Իոնյան կղզիները, աքսորվեց դեպի Կիրուս անապատ կղզին,  Կեֆալոնիա կղզու մոտակայքում, որտեղ գրեց «Գաղտնի երեկոն»:Նույն տարվա հոկտեմբերին նա վերադառնում է Զակինֆ, որտեղ ապրում է մինչև իր կյանքի վերջը՝ 1834 թվականը։

## Աշխատանք
Նրա ամենանշանակալից աշխատանքների թվում են «Բոլոր սրբերի» և «Սուրբ առաքյալներ» եկեղեցիների համար կրոնական ստեղծագործությունները, որոնք հետագայում տուժել են երկրաշարժերից։ Կանտունիոսի պատրաստած սրբապատկերները՝ «Սուր Բեսարեբրենիկով» (հուն. Αγίων Αναργύρων) և «Սուրբ Գեորգի Կիպրիանա» (հուն. Αγίου Γεωργίου της Κυπριάνας) եկեղեցիների պատկերակալների համար, այժմ պահվում են  Զակինֆի թանգարանում։ Չնայած այն հագամանքին, որ Կանտունիոսը ուղղափառ  քահանա էր, իր իսկ գործերում նա իրականում չէր հետևում բյուզանդական ավանդույթին՝նույնիսկ եկեղեցական գործերում հավատարիմ մնալով արևմտյան ոճին։  Այս առումով բնորոշ է նրա «Սուրբ Գեորգին»,որը  պահվում է  Բյուզանդական թանգարանում։

Կանտունիոսը առանձնանում էր նաև որպես աշխարհիկ դիմանկարների նկարիչ։ Դիմանկարներից մի քանիսը պահվում են  Աթենքի ազգային պատկերասրահում,  Բենակիսի թանգարանում, Մակեդոնիայի մայրաքաղաքի Տելոգլիո հիմնադրամում և Կատիգրաս թանգարանում։

## Աշակերտներ
Կանտունիոսի աշակերտներն էին Դիոնսիոս Կալիվոկասը (հուն. Διονύσιος Καλλυβωκάς 1806—1877) և Դիոնիսոս Ցոկոսը (1820—1862)՝ Իոնյան կղզիների դպրոցի վերջին ներկայացուցիչները, ինչպես նաև Գերասիմոս Պիձամանոսը և Անտոնիոս Րիֆտոսը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կանտունիսի նկարները "ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ" բլոգում։

Կատեգորիա:1767 ծնունդներ
Կատեգորիա:Դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ
Նասրին Օրյակհիլ

**Նասրին Օրյակհիլ** (, ), աֆղան նախարար, գինեկոլոգ և մանկաբարձ։ Նա պարգևների է արժանացել իր կատարած աշխատանքների համար։

## Կյանք
Օրյակհիլը ծնվել է 1964 թվականին Քաբուլ քաղաքում։ Գինեկոլոգ և մանկաբարձ է, իսկ 2004 թվականից՝ Աֆղանստանի Քաբուլ քաղաքի Մալալայ ծննդատան տնօրենն է։ Նա այդ հիվանդանոցին կից հիմնել է Աֆղանստանում առաջին մանկաբարձական խուղակների բուժման կլինիկան։ Նա «Ընտանիքի առողջության պաշտպանության աֆղանական ասոցիացիա» ոչ պետական կազմակերպության նախագահն է և աֆղան կանանց միության անդամ։ Նա նաև աջակցել է աֆղան մանկաբարձների ասոցիացիայի ստեղծմանը։

2014 թվականին նա ստացել է «Քաջ կին» միջազգային մրցանակը։

2015 թվականին նշանակվել Է Աֆղանստանի աշխատանքի և սոցիալական նախարար։ Նա Աշրաֆ Հանիի ազգային միասնության կառավարության վերջին տասնվեց անդամներից չորս կանանցից մեկն էր։ 2016-ի նոյեմբերի 12-ին Աֆղանստանի խորհրդարանի որոշմամբ ազատվել է աշխատանքից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆղանստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Աֆղան կանայք
Կատեգորիա:Գինեկոլոգներ
Կատեգորիա:Բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Աֆղան հասարակական գործիչներ
Spirit Airlines

**Spirit Airlines** ամերիկյան ավիաընկերություն, որի գրասենյակը գտնվում է Միրամարում։ Ներկայումս հանգույցներ է օգտագործում Ֆորտ Լոդերդեյլում, Ֆլորիդայում և Դեթրոյթում։ Ընկերության թռիչքների կեսից ավելին կատարվում է դեպի Բահամներ, Կարիբյան ավազան և Լատինական Ամերիկա։

## Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1980 թվականին Միչիգան նահանգի Մակոմբ շրջանում։ Դեթրոյթում տեղակայված չարտերային տուրօպերատոր, որը լիարժեք տուր փաթեթներ և ուղևորափոխադրումների ծառայություններ է մատուցում դեպի Լաս Վեգաս։ 
1990 թվականին ավիաընկերությունը սկսեց կանոնավոր թռիչքներ իրականացնել Ռոստ Այլենդ նահանգի Բոստոնից և Պրովիդենսից դեպի Ատլանտիկ Սիթի։ 1992 թվականի մայիսի 29-ին ընկերությունը իր նավատորմում ներկայացրեց ինքնաթիռներ, փոխելով իր անունը Spirit Airlines-ով և չվերթներ սկսել Դեթրոյթից Ատլանտիկ Սիթի։

1993 թվականի ապրիլին ավիաընկերությունը կանոնավոր թռիչքներ սկսեց դեպի Ֆլորիդայի քաղաքներ։ Spirit Airlines-ը հաջորդ հինգ տարիների ընթացքում այն ընդլայնեց իր թռիչքների աշխարհագրությունը՝ ներառելով Լոս Անջելեսը, Նյու Յորքը և Հարավային Կարոլինան։
1999 թվականի նոյեմբերին ընկերությունը իր շտաբը տեղափոխեց Միչիգանից Ֆլորիդա նահանգի Միրամար քաղաք։ Շուկայի ընդլայնման ընթացքում թռիչքներ ավելացվեցին դեպի Չիկագո։ 2001 թվականի նոյեմբերին ավիաընկերությունը սկսեց թռիչքներ դեպի Սան Խուան (Պուերտո Ռիկո) և ներդնել ուղևորների իսպանալեզու ամբողջական աջակցություն, ներառյալ վեբ կայքը և ամրագրումները։

2003 թվականի աշնանը ավիաընկերությունը սկսեց չվերթներ իրականացնել դեպի Վաշինգտոն։
*Spirit Airlines*-ը ներկայումս թռչում է Կենտրոնական Ամերիկայի, Կարիբյան ավազանի, Հարավային Ամերիկայի և Միացյալ Նահանգների ավելի քան 40 քաղաքներ։

## Չվերթ
[thumb|[Airbus A319 ավիաընկերություն Spirit Airlines]]


Ավիաընկերությունը բաղկացած է միայն եվրոպական Airbus ինքնաթիռներից, 2010 թվականի ապրիլի դրությամբ կար ավելի քան երեսուն ինքնաթիռ։





## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք Spirit Airlines
* Պաշտոնական էջ Spirit Vacations
* Թռիչքի տեղեկամատյան Skylights
Միրամար (Ֆլորիդա)

**Միրամար** քաղաք ԱՄՆ-ի Ֆլորիդա նահանգի Բրոուարդ շրջանում։ Զբաղեցնում է 4-րդ տեղը տվյալ շրջանում։

## Աշխարհագրություն, տրանսպորտ, ստուգաբանություն
Միրամիրը գտնվում է շրջանի հարավային մասում, գրեթե բոլոր կողմերից սահմանակից է այլ բնակավայրերին` Պեմբրոկի սոճիներ - հյուսիսից, Հոլիվուդ - հյուսիս-արևելք, Ուեսթ պարկ - արևելքից, Մայամիի այգիներ - հարավ-արևելքից, Մայամի լճեր - հարավից, արևմուտքից։ 
Քաղաքի տարածքը 81.07 կմ² է, որից 4.66 կմ² (5.66%) բաց ջուր է։ Քաղաքի ցանկացած վայրում ծովի մակարդակից բարձրությունը 1-2 մ է։ Հիմնական մայրուղիները անցնում են քաղաքով։ Քաղաքն իր անունը ստացել է հեղինակավոր տարածքի պատվին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ *Միրամարը* իսպաներենից թարգմանվում է որպես «ծով նայող», բայց քաղաքը չի լվանում Ատլանտյան օվկիանոսը։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1955 թվականի մայիսի 26-ին։ Այդ ժամանակ քաղաքում ապրում էր 200 մարդ, և քաղաքի տարածքը կազմում էր մոտ 7,5 կմ²։

## Ժողովրդագրություն
Իր գոյության ողջ ընթացքում քաղաքի բնակչությունը կայուն աճել է զգալի տեմպերով։ 100 000 մարդու նշաձողը հատվեց 2000 թվականին։

## 2010 թվական
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, Միրամարում բնակվում էր ավելի քան 122,041 մարդ, կար 40,294 տնային տնտեսություն։ Կարելի է նշել, որ նախորդ մարդահամարից անցած 10 տարիների ընթացքում քաղաքի բնակչությունն աճել է 67.8%-ով, իսկ շրջանի բնակչությունը նույն ժամանակահատվածում աճել է ընդամենը 7,7%-ով, իսկ նահանգի բնակչությունն աճել է 17,6%-ով։ Քաղաքի ռասայական կազմը՝ սպիտակ 41%, սև/աֆրոամերիկացի 45,7%, բնիկ ամերիկացի 0,2%, ասիացի 5,2%, խառը ռասա 3,7%, այլ ռասայական 4,15%։ Քաղաքն ուներ մարդկանց մեծ համայնք՝ Հայիթիից ներգաղթյալներ, նրանք կազմում էին ընդհանուր բնակչության 6%-ը։

## 2012 թվական

2012 թվականին Միրամարում բնակվում էր 128,729 մարդ։ Տնային տնտեսությունների միջին եկամուտը տարեկան 64,907 դոլար էր, նահանգի միջին ցուցանիշը՝ 45,040 դոլար` մեկ շնչի հաշվով եկամուտը տարեկան 23,770 դոլար էր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական էջ  
* 

Կատեգորիա:Ֆլորիդայի քաղաքներ
Ուոթսոնը և շնաձուկը

«**Ուոթսոնը և շնաձուկը**» (), ամերիկացի և անգլիացի նկարիչ Ջոն Սինգլտոն Կոպլիի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1778 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 182,1 × 229,7 սմ։

Այսօր «Ուոթսոնը և շնաձուկը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Արվեստի ազգային պատկերասրահում (Վաշինգտոն, ԱՄՆ)։

## Նկարագիր
«Ուոթսոնը և շնաձուկը» ստեղծագործության սյուժեի հիմքում իրական պատմություն է, երբ Հավանայի նավահանգստում 1749 թվականին Բրուք Ուոթսոնի վրա շնաձուկ է հարձակվում։ Բրուքը տասնչորսամյա որբ էր։ Նա իր հորեղբոր առևտրային նավի անդամ էր։ Միայնակ լողալու ժամանակ երկու անգամ հարձակման է ենթարկվում շնաձկան կողմից։ Առաջին հարձակման ժամանակ շնաձուկը տղայի աջ ոտքի ծնկից ներքևի հատվածից մսակտոր է կտրում, իսկ երկրորդ հարձակման ժամանակ կտրում է ոտնաթաթը։ Նավի անձնկազմը, որը նավարկում էր մոտակայքում և պետք է նավապետին ափ իջեցներ, հետ է մղում շնաձկանը և փրկում Ուոթսոնին։ Արդյունքում տղայի ոտքն անդամահատում են ծնկից ներքև, սակայն դա չի խանգարում տղային և նա ապրում է լիարժեք կյանքով. նույնիսկ դարձել է Լոնդոնի լորդ-քաղաքապետ։

## Պատմություն
Ջոն Սինգլտոն Կոպլին և Բրուք Ուոթսոնը 1774 թվականին ընկերանում են, երբ Կոպլին Միացյալ Նահանգներից վերադառնում է Լոնդոն։ Ուոթսոնն առաջարկում է նկարչին ստեղծել 1749 թվականի իրադարձությունների մասին կտավ։ Արդյունքում Ջոն Սինգլտոն Կոպլին 1778 թվականին ստեղծում է նկարի երեք տարբերակ։ Կտավը ստեղծված է ռոմանտիզմի ոճո վ։

«Ուոթսոնը և շնաձուկը» կտավի առաջին տարբերակը գտնվում է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահում, երկրորդը՝ Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանում, իսկ երրորդը Դետրոյթի արվեստի ինստիտուտում։

## Պատկերասրահ

J S Copley - Watson and the Shark (Boston).jpg|Գեղարվեստի թանգարանում (Բոստոն) պահվող օրինակը
John Singleton Copley - Watson and the Shark (Detroit).jpg|Դետրոյթի արվեստի ինստիտուտում պահվող օրինակը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1778 նկարներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստ
Կատեգորիա:Բոստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Դետրոյթի արվեստի ինստիտուտի նկարներ
Կատեգորիա:Կենդանիներն արվեստում
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի արվեստ
Կատեգորիա:Մերկ տղամարդկանց պատկերով նկարներ
Կատեգորիա:Շնաձկներ
Կատեգորիա:Ջոն Սինգլտոն Կոպլիի նկարներ
Կատեգորիա:Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Որտե՞ղ ես ճաշել, ճնճղուկ

**Որտե՞ղ ես ճաշել, ճնճղուկ** (), խորհրդային կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Սամուիլ Մարշակի բանաստեղծության։ «№ 14 Ուրախ կարուսել» մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից երորդն է։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմը ճարպիկ ճնճղուկի մասին է, որը ճաշել է կենդանաբանական այգում, տարբեր կենդանիների վանդակներում։

## Ոտանավորի մասին
«Ո՞րտեղ ես ճաշել, ճնճղուկ» ոտանավորն առաջին անգամ տպագրվել է «Չիժ» ամսագրի 12-րդ համարում, 1934 թվականին, «Ճնճղուկը կենդանաբանական այգում» վերնագրով։

Առաջին հրատարակության մեջ բանաստեղծությունը բաղկացած էր ութ տողից. չկային վերջին երկու տողերը («Ես հյուրընկալվեցի ռնգեղջյուրին ու կերա մի քիչ թեփ», «Նախ ճաշեցի առյուծի վանդակում» տողերը), և բանաստեղծությունն ավարտվում էր հետևյալ տողերով` «Իսկ փրչոտ կարմրադեղին առյուծի ձագը քիչ էր մնում քնաթաթախ ինձ ուտեր»։

Ոտանավորը լայնորեն օգտագործվել է և օգտագործվում է երեխաներին սովորեցնելու համար։ Նշվում է, որ երեխաները հաճախ ստեղծում են իրենց ոճավորումները բանաստեղծություններն ընդօրինակելիս։

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ և կինոռեժիսոր` Վլադիմիր Գոլովանով
* Բեմադրող նկարիչ` Սվետոզար Ռուսակովը
* Կոմպոզիտոր` Շանդոր Կալոշ (ֆիլմում օգտագործվում են Դոմենիկո Չիմարոզայի երաժշտության հատվածներ)
* Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Վլադիմիր Կրումին, Յուրի Մեշչերյակով
* Նկարիչ` Օլգա Պավլովա
* Տեքստը կարդում է Օլեգ Անոֆրիևը

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Т.С. Троицкая - "А", "потом", "и", "чуть", "воробей", третьеклассники и Маршак // ДИСКУРС 3-4'1997
* Где обедал воробей? (стихотворение)
* Где обедал воробей: Стихи : Для дошк. возраста Авт. Самуил Яковлевич Маршак, изд. Дет. лит., 1987 — с. 12.

## Արտաքին հղումներ
* 
* Մուլտֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
* Где обедал воробей? (1983) - смотреть мультфильм онлайн

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1983 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Ջուզեպպե Սարակկո

**Ջուզեպպե Սարակկո** (, ),  իտալացի քաղաքական և պետական գործիչ, եղել է Իտալիայի վարչապետը 1900 թվականի հունիսի 24-ից մինչև 1901 թվականի փետրվարի 15-ը։

## Կենսագրություն
Ջուզեպպե Սարակկոն ծնվել է 1821 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Բիստանոյում, իրավաբանական կրթություն ստանալուց հետո աշխատել է որպես փաստաբան։

1851 թվականին դարձել է պատգամավոր՝ նախ Սարդինիայի, ապա՝ Իտալիայի խորհրդարանի։

Եղել է Կավուրի կողմնակիցներից։ 1861 թվականին Կավուրի մահից հետո Սարակկոն անդամակցել է Ռատացցիի կուսակցությանը։ 

1865 թվականից դարձել է սենատոր, որոշ ժամանակ՝ սենատի փոխնախագահ։

1887 թվականին ստացել է հանրային աշխատանքների նախարարի պաշտոնը Դեպրետիսի կառավարությունում և եղել է այդ պաշտոնում մինչև 1889 թվականը։  Անտոնիո Ստարաբբան նույնպես նրան առաջարկել է նախարարական պորտֆել, սակայն Սարակկոն հրաժարվել է։

1898 թվականի նոյեմբերից եղել է Սենատի նախագահը։

1900 թվականի հունիսին, Պելլուի պաշտոնաթողությունից հետո, ձևավորել է «գործարար» նախարարություն, որտեղ ստանձնել է Իտալիայի ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը։

Սարակկոյի օրոք սպանվել է թագավոր Ումբերտո I-ն և գահ է բարձրացել Վիկտոր Էմանուիլ III-ը։  

Սարակկոն վերընտրվել է սենատի նախագահ և այդ պաշտոնում մնացել մինչև 1904 թվականը։

Ջուզեպպե Սարակոն մահացել է 1907 թվականի հունվարի 19-ին Բիստագնոյում։

Սարակկոն 1898 թվականին Ումբերտո թագավորի կողմից ստացել է Աննունցիատայի ասպետության բարձրագույն կոչումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի սենատորներ
Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Թուրինի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Իտալացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի պետական գործիչներ