open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sic

**Sic**, լատիներեն բառ է, որը նշանակում է «*այսպես*», «*այս կերպ*», «*հենց այդպես*»։ Ամբողջությամբ՝ «sic erat scriptum» ()։ Օգտագործվում է ցույց տալու համար, որ սխալ կամ անսովոր գրելաձևը հնացած մեջբերում է, այլ ոչ թե տպագրական սխալ։ Մեջբերվող արտահայտություններում բառը գրվում է շեղատառերով և վերցվում է կլոր փակագծերի մեջ՝ (sic): Երբեմն տեղադրվում է քառակուսի փակագծերում՝ [sic] կամ փոխարինվում է (!)-ով։ Իմաստով նշանակում է նաև *«տեսնում եմ սխալը, բայց գրում եմ, ինչպես բնօրինակում է»*։ Նաև օգտագործվում է տեքստում տվյալ հատվածի կարևորությունը, դրա հետ համաձայնությունը կամ ընթերցողի, գրախոսողի հեգնական վերաբերմունքը նշելու համար։

Չպետք է շփոթել (*sic*)-ը (*res*)-ի հետ. այս ներածական բառը օգտագործվում է մեջբերվող հատվածի նկատմամբ անհավանություն կամ զայրույթ արտահայտելու համար, իսկ (sic)-ը կարող է նաև օգտագործվել՝ ընդգծելու հնացած կամ անսովոր արտահայտության ճշգրիտ փոխանցումը կամ շեշտելու սխալը՝ նշելով դրա անհեթեթությունը կամ հեգնանքը, կամ ճշգրտորեն մեջբերելու կասկածելի աղբյուրը՝ միաժամանակ պահպանելով մեջբերող անձի կամ կազմակերպության հեղինակությունը։ Հաճախ սխալի կոպտությունը ընդգծելու համար դրանից հետո դրվում է բացականչական նշան (*sic!*): Այնուամենայնիվ, ինքնին (sic)-ը չի արտահայտում մեջբերողի անձնական վերաբերմունքը առանձնացված նյութի նկատմամբ։

Գոյություն ունեն նաև այլ վերծանումներ, որոնք, ըստ էության, լատիներեն sic բառի բեքրոնիմներ են (հետին թվով ստեղծված հապավումներ), օրինակ, անգլերենում «SIC»-ը կարող է լինել հապավում հետևյալ արտահայտությունների համար՝ «spelling is correct» (ուղղագրությունը ճիշտ է փոխանցված), «same in copy» (նույնն է ձեռագրում), «spelled incorrectly» (սխալ է գրված), «spelling incompetent» (անվարժ ուղղագրություն), «said in context» (ասված է համատեքստում), «stupid in context» (հիմար է համատեքստում) և այլ արտահայտությունների։

## Օգտագործման օրինակներ

## Ժամանակակից օգտագործում
**Sic**-ի օգտագործումը զգալիորեն աճել է քսաներորդ դարի կեսերին։ Օրինակ, ԱՄՆ նահանգների դատական որոշումներում մինչև 1944 թվականը Westlaw տվյալների բազայում **Sic**-ը հանդիպում է 1239 անգամ, իսկ 1945-ից մինչև 1990 թվականներին արդեն՝ 69 168 անգամ։ Հետազոտողները այս նշանի օգտագործման քանակի աճի հիմնական գործոն են նշում հեգնանքը կամ թաքնված ծաղրը, որը քողարկվում է **Sic**-ի օգնությամբ։

«Անչափավոր» **Sic**-ի օգտագործումը հակասություններ է առաջացրել, ստիպելով որոշ խմբագիրների, այդ թվում՝ մատենագետ Սայմոն Նովել-Սմիթին և գրական քննադատ , հանդես է եկել դրա դեմ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Marì Marì

**Marì Marì**, իտալացի հայտնի երգիչ և դերասան Ադրիանո Չելենտանոյի երգը իր ստուդիական «*C’è sempre un motivo*» () ալբոմից։

## Նկարագրություն
2004 թվականին երգը թողարկվել է որպես «*C’è sempre un motivo»*  ալբոմի երկրորդ սինգլ։ 

Երգի հեղինակներն են Ջաննի Բելլան և բանաստեղծ-երգահան Մոգոլը։ Ստեղծագործության թեման սիրելի մարդկանց կորցնելու ցավն է։ 
Ինչու ես միշտ կորցնում այն մարդկանց, որոնց սիրել ես․․․ Եվ նրանք այլևս չկան․․․ 

Երգը ձայնագրված է կենդանի նվագախմբի հետ` Չելսո Վալլիի ղեկավարությամբ (), որը նաև ալբոմի վերադաշնակումների մեծամասնության հեղինակն է։ «*Marì Marì*» երգը հեռուստատեսությամբ կատարել է Ադրիանո Չելենտանոն «*Rockpolitik*» հեռուստահաղորդման թողարկումներից մեկի շրջանակներում, որտեղ նա նաև եղել է հաղորդավար։

## Ստեղծագործությունների ցանկ

## Ձայնագրման մասնակիցներ
* '''Ադրիանո Չելենտանո'''՝ վոկալիստ 
* **[[Ջաննի Բելլա]], Մոգոլ**՝ հեղինակներ (բառեր և երաժշտություն)
* **Չելսո Վալլի**՝ վերադաշնակում
* **Պինո Պիսկետոլա** ()՝ միքսեր
* **Էնդրյու Դադման** ()՝ ձայնագրում 
* **Ջովաննի Վերսարի** ()՝ հրատարակություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Официальный сайт Адриано Челентано
* Фан-клуб — русские страницы

Կատեգորիա:Ադրիանո Չելենտանոյի երգեր
Մանսուրե Հոսեյնի

**Մանսուրե Հոսեյնի** (, ), իրանցի ժամանակակից նկարչուհի, իր երկրում ժամանակակից արվեստի առաջամարտիկներից մեկը։

## Կենսագրություն
Երիտասարդ տարիքում Մանսուր Հոսեյնիի մոտ նկարչության հանդեպ տաղանդ է հայտնաբերվել, արդյունքում նրա հայրը վարձել է արվեստի ուսուցչի՝ օգնելու նրան զարգացնել իր ներուժը։ Ավելի ուշ նա կրթություն է ստացել Թեհրանի համալսարանի կերպարվեստի ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1949 թվականին։ 1950-ականների սկզբին Հոսեյնին հեռացավ Իրանից՝ տեղափոխվելով Իտալիա, որտեղ նա շարունակել է կրթությունը Հռոմի Գեղարվեստի ակադեմիայում, ինչը թույլ է տվել նրան իր գեղարվեստական աշխատանքների դեբյուտը կատարել Վենետիկի 28-րդ (XXVIII) Բիենալլեում 1956 թվականին։

Իտալիայում համեմատաբար հաջող շրջանից հետո Մանսուր Հոսեյնին 1959 թվականին վերադարձել է Իրան և Թեհրանի գեղանկարչության բիենալեում շահել մի քանի մրցանակներ։ 2004 թվականին այն ցուցադրվել է Թեհրանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։

## Ոճ
Մանսուրե Հոսեյնին հայտնի է իր ստեղծագործություններով ինչպես փոխաբերական, այնպես էլ վերացական ոճերում։ Նրա աշխատանքները հաճախ ներառում էին կուֆիկ գրելու տարրեր։ Ինչպես բեհջաթ Սադրը՝ մեկ այլ իրանցի նկարչուհի և նրա ժամանակակիցը, Հոսեյնին իր աշխատանքում համատեղել է ինչպես պարսկական ավանդական մշակույթի տարրերը, այնպես էլ ժամանակակից եվրոպական։ Նա նաև փորձարարի համբավ ուներ։ Հոսեյնին Իրանի Իսլամական Հանրապետության արվեստի ակադեմիայի մշտական անդամ էր։

## Հրապարակախոսություն
Մանսուրե Հոսեյնին բազմաթիվ գեղարվեստական ակնարկներ է գրել իրանական տարբեր լրատվամիջոցներում։ Առավել հայտնի է դարձել նրա «Ի՞նչու ցուցահանդեսներում հանդիսատես չկա», Գիտի Նովինի «լռության արտահայտություն» ցուցահանդեսի ակնարկ, որը տպագրվել է Կայհան թերթում 1971 թվականի նոյեմբերին։ Դրանում նա նշել է, որ իրանցի մտավորականներն անտեսել են մշակութային կարևոր իրադարձությունները, ինչպես, օրինակ, Հենրի Մուրի ցուցահանդեսը, որն անցկացվել է նույն թվականին Իրանի ազգային թանգարանում։ Նրա խոսքով՝ Եվրոպայից վերադարձած ընկերը Մուրի ցուցահանդեսը ընկալել է որպես «դարի իրադարձություն», նրա այցելությունը՝ որպես միջոցառում, որին պետք է նախապես պատրաստվել։ Միևնույն ժամանակ, թանգարանում հանդիպելով ժամանակի իրանցի առաջատար բանաստեղծներից մեկին և հետաքրքրվելով Մուրի քանդակների ցուցահանդեսի վերաբերյալ նրա կարծիքով, նա ի պատասխան ստացավ այն, որ բանաստեղծը կարծում էր, որ դա իր զրուցակցի աշխատանքն է։

## Մահ
Մանսուրե Հոսեյնիի մարմինը նրա տանը գտել են հարևանները 2012 թվականի հունիսի 28-ին՝ նրա մահից 15 օր անց։ Նա 86 տարեկան էր։ Ավելի վաղ՝ 2012-ին, նա տեղափոխվել էր հիվանդանոց՝ սրտի հիվանդության և ծերության պատճառով։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Իրանցի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Նիկկո

**Նիկկո** (, բառացի՝ «արևի լույս»)**,** քաղաք Ճապոնիայում՝ Տոտիգայի պրեֆեկտուրայում։ Գտնվում է Տոկիոյից 115 կմ հյուսիս։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դրությամբ համայնքում ապրել է 80 239 մարդ։ Նիկկոն զբաղեցնում է երրորդ տեղը Ճապոնիայում մունիցիպալ տարածքով (1449,83 կմ²)։

Քաղաքը գտնվում է պրեֆեկտուրայի արևմուտքում՝ Ասիո լեռներում։ Նիկկոյի կենտրոնական հատվածի միջով հոսում է Դայա գետը, հարավային հատվածը պատկանում է գետի ավազանին։ Քաղաքի տարածքի 90%-ը զբաղեցնում են լեռները։ Հյուսիսում տեղակայված են Նիկկոյի հրաբուխները (日光火山群)։ Կլիման ծովային խոնավ մուսոնային է, տեղումների միջին տարեկան նորման մոտ 1400 մմ է։

Քաղաքը հիմնադրվել է 782 թվականին որպես սինտոիստական սրբավայր։ 1617 թվականին քաղաքում Տոսե-գու Նիկկոյի սրբավայրը կառուցելուց հետո սկսել է զարգանալ որպես տաճարային քաղաք, դառնալով կարևոր կրոնական կենտրոն։ Բացի այդ՝ Էդո ժամանակաշրջանում քաղաքում մի քանի ճանապարհներ են միացել, ինչի պատճառով էլ այն դարձել է փոստային քաղաք։ 1954 թվականին Նիկկոն ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։

Նիկոն երկաթուղային և ավտոմոբիլային հանգույց է։ Քաղաքում տեղակայված են սննդի արդյունաբերության, ալյումինե պրոկատի և շինանյութերի, պղնձե ֆոլգայի արտադրության ձեռնարկություններ։

Նիկկոն հայտնի հանգստավայր է Մեյզի դարաշրջանից ի վեր։ Դրա գլխավոր տեսարժան վայրերն են Տոսե-գուի և Ֆուտարասանի սրբավայրերը, Ռիննո-ջի բուդդայական վանքը, Թյուդենցի լիճը, Կեգոնի ջրվեժը և Սենձյոգախարի ճահիճը։ Տոսե-գուն, Ֆուտարասանը և Ռինո-ջին 1999 թվականից ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։ Քաղաքի բնական տեսարժան վայրերը մտնում են Նիկկոյի ազգային պարկի մեջ, որը հիմնադրվել է 1934 թվականին։

## Կառավարություն
Նիկկոն ունի քաղաքապետ-խորհուրդ կառավարման ձև, որտեղ քաղաքապետն ընտրվում է ուղղակի քվեարկությամբ, իսկ քաղաքային օրենսդիր մարմինը բաղկացած է 24 անդամից: Նիկկոն երկու անդամով մասնակցում է Տոչիգիի պրեֆեկտուրայի ժողովին: Ազգային քաղաքականության տեսանկյունից քաղաքը Ճապոնիայի խորհրդարանի ստորին պալատի Տոչիջի 2-րդ շրջանի մի մասն է։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Мост Синкё.jpg|Սինկյոյի կամուրջը քաղաքի խորհրդանիշներից մեկն է:
Պատկեր:Nikko Toshogu Yomeimon Kagura M4482.jpg|Նիկկո Տոսե-գու
Պատկեր:Hear speak see no evil Toshogu.jpg|Նիկկոյի երեք կապիկները
Պատկեր:NikkoRinnoji5390.jpg|Ռինոջի
Պատկեր:Nikko Futarasan Honden M3325.jpg|Ֆուտարասան
Պատկեր:Suginamiki2.jpg|Նիկկոյի Մայրիների ծառուղի 


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ճապոնիայում
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Deus vult

**Deus vult** (, ի սկզբանե «Աստծո կամքով», ), քրիստոնյաների կոչը առաջին խաչակրաց արշավանքի հռչակման ժամանակ հռոմի պապ Ուրբանոս II-ի կողմից Կլերմոնի ժողովում 1095 թվականին։ Հանդիսացել է նաև Գոդֆրուա Բուլյոնցոի (մոտ 1060-1100) և նրա խաչակիրների մարտական կոչը։

*Deus lo vult* (լատ․՝ «Այդ ամենը ուզում է Աստվածը») ածանցյալ արտահայտությունը ոչ թե դասական լատիներենով է, այլ գռեհիկ լեզվով, Երուսաղեմի Սուրբ գերեզմանի միաբանության կարգախոսն է, որը հանդիսանում էր կաթոլիկ զինվորական միաբանություն։

Ծովակալ Ալֆրեդ Թայեր Մահանը՝ եպիսկոպոսական բողոքականը, իր փաստարկի համար օգտագործեց այն արտահայտությունը, որ «Քրիստոսի ինքնիշխանությունը հիմնականում կայսերական» էր, և որ «Քրիստոնեությունն ու պատերազմը» շատ ընդհանրություններ ունեն։ Ըստ նրա՝ «Deus vult-ը խաչակիրների և պուրիտանների աղաղակն էր, և ես կասկածում եմ, որ մարդը երբևէ ավելի ազնիվ բան է ասել»։

## Այլ կիրառումներ
Ջորջ Ֆլաֆը 1947 թվականին օգտագործել է Deus Non Vult-ը որպես 12-րդ դարի վերջում խաչակրաց արշավանքների նկատմամբ խանդավառության աստիճանական կորստի ուսումնասիրության վերնագիր, որը մասնավորապես արտահայտվել է անգլիացի մատենագիր Ռալֆ Նիգերի կողմից խաչակրաց արշավանքների վաղ քննադատության մեջ՝ «Տրակտատ Երուսաղեմի երրորդ ուխտավորների արշավի ռազմական գործերի մասին» (1194)։

«Deus vult» արտահայտությունը պատմական համատեքստում հիշատակվում է Crusader Kings 2 (2012) համակարգչային խաղում։ Հետագայում արտահայտությունը վերածվել է համացանցային մեմի՝ ժողովրդականություն ձեռք բերելով աջ շարժման մեջ ընդհանրապես և Դոնալդ Թրամփի կողմնակիցների շրջանում՝ մասնավորապես 2016 թվականի ԱՄՆ նախագահական ընտրությունների ժամանակ։ Արտահայտությունը դարձավ «մի տեսակ կոդային բառ, հեշթեգ, որը տարածված է աջակողմյան սոցիալական ցանցերում և գրաֆիտիներում»։

Կարգախոսն օգտագործվում է նաև Եվրոպայում ազգայնական խմբերի կողմից և ցուցադրվել է մեծ պաստառների վրա 2017 թվականին՝ Լեհաստանի ազգային անկախության օրվան նվիրված երթերի ժամանակ։

## Տես նաև
*Ավե Մարիա
*Թաքբիր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Խաչակրաց արշավանքներ
Տրևոր Էդվարդս

**Տրևոր Էդվարդս** (, ), ուելսցի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, հանդես է եկել մասնավորապես, «Քարդիֆ Սիթի» ակումբում, ինչպես նաև Ուելսի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ Ուելսի գավաթակիր։

## Ակումբային կարիերա
Նա իր նորամուտը մեծահասակների ֆուտբոլում նշել է 1956 թվականին՝ խաղալով «Չարլթոն Աթլետիկ» ակումբում, որտեղ անցկացրել է չորս մրցաշրջան՝ մասնակցելով առաջնության 64 հանդիպման։

Նրա խաղը նկատել են «Քարդիֆ Սիթի» ակումբի մարզչական շտաբի ներկայացուցիչները և 1960 թվականին նրան հրավիրել ակումբ։ Նա իր կարիերայի հաջորդ չորս մրցաշրջանները խաղացել է «Քարդիֆ Սիթի» ակումբում։

1964 թվականին տեղափոխվել է Ավստրալիա, որտեղ շարունակել է իր ֆուտբոլային ելույթները Հակոա Սիդնեյ ակումբի կազմում։ Այս թիմում հինգ մրցաշրջան անցկացնելուց հետո նա մեկ մրցաշրջան է անցկացրել «Պարամատա» ակումբում։

Նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերանավարտլ է ավստրալական մեկ այլ ակումբում՝ «Մարկոնի Ստալյոնսում», որի կազմում հանդես է եկել 1970-1972 թվականներին։
## Ազգային հավաքական
1958 թվականին նա իր նորամուտը նշել է Ուելսի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտոնական խաղերում։ Այդ տարվա ընթացքում նա անցկացրել է 2 հանդիպում երկրի գլխավոր թիմի կազմում, ինչպես նաև ընդգրկվել է Շվեդիայում կայանալիք [աշխարհի առաջնության]ը]։

== Մահ ==
Տրևոր Էդվարդսը մահացել է 2024 թվականի մայիսին [Քվինսլենդ (նահանգ)|Քվինսլենդում 87 տարեկան հասակում։
## Ձեռքբերումներ
*Ուելսի գավաթակիր
* Ուելսի  չեմպիոն «Քարդիֆ Սիթիի» կազմում (1963/64)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Former Wales international Edwards dies aged 87

 
Կատեգորիա:Կարդիֆ Սիթիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուելսի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չառլտոն Ատլետիկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուելսցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացիներ
Խոսե Մարիա Ալվարես

**Խոսե Մարիա Ալվարես** (,) իսպանացի բանաստեղծ, գրող և թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Խոսե Մարիա Ալվարեսը ծնվել է Կարթագենայում, 1942 թվականի մայիսի 31-ին։

Նա սովորել է փիլիսոփայություն և գրականություն Մուրսիայի համալսարանում, փիլիսոփայություն՝ Սորբոնում, իսկ պատմություն և աշխարհագրություն՝ Իսպանիայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։

Խոսե Մարիա Ալվարեսի հիմնական աշխատությունը «Մոմե արձանների թանգարան» ( ) շարքն է, որի վրա հեղինակն աշխատել է երկար տարիներ։

Բացի այդ, նա իսպաներեն է թարգմանել Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոնի «Գանձերի կղզի» և «Ուեյր Գերմիսթոն» վեպերը, [Ջեկ Լոնդոնի]ի «[Նախնիների կանչը», Էդգար Ալլան Պոյի «Արթուր Գորդոն Փիմի արկածների մասին պատմվածք» վեպը, Ուիլյամ Շեքսպիրի, Վլադիմիր Մայակովսկու Ֆրանսուա Վիյոնի և Կոնստանտինոս Կավաֆիսի բանաստեղծությունները։

Ժամանակակից Իսպանական գրականության համար բնորոշ մի շարք ուղղություններ նկատելի Խոսե Մարիա Ալվարեսի ստեղծագործություններում։ Նրա բանաստեղծությունների գլխավոր հերոսը ոչ թե հեղափոխական է, որը ցանկանում է փոխել կյանքը, այլ բոնվիվանը, որն արհամարհում է գռեհկությունը և սիրում է անհույս գործեր։ 

Խոսե Մարիա Ալվարեսը մահացել է 2024 թվականի հուլիսի 7-ին Նոր Կարթագենում, մի քանի օր հոսպիտալացումից հետո 82 տարեկան հասակում։

## Ընտանիք
*Առաջին կինը՝ Էլին Էլի, երկու երեխա՝ Միգելը (1964թ.) և Ռաֆայելը (1966թ.) 
*Երկրորդ կինը՝ Կարմեն Մարի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Хосе Марии Альвареса
* Стихи Хосе Марии Альвареса

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի թարգմանիչներ
Ռոման Սորոկա

**Ռոման Իգորևիչ Սորոկա** ( , ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ,  խաղացել է պաշտպանի դիրքում։

## Կենսագրություն
Ռոման Սորոկան ծնվել է Լվովի մարզում։ 2000 թվականին նա իր առաջին խաղն անցկացրել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում՝ «Տերնոպիլ-Նիվա-2» ակումբի կազմում, որը հանդես էր գալիս Ուկրաինայի առաջնության երկրորդ լիգայում։ 2001 թվականին նա ընդգրկվել է ակումբի առաջին թիմի «Տերնոպիլ-Նիվա-1» կազմում։ Նա իր նորամուտը «Տերնոպիլ-Նիվայի» հիմնական կազմում նշել է 2001 թվականի ապրիլի 21-ին, բարձրագույն խմբում Կիևի «Դինամոյի» դեմ արտագնա խաղում։ Ընդհանուր առմամբ նա «Տերնոպիլի» կազմում խաղադաշտ է դուրս եկել երեք խաղում։ 2000/01 մրցաշրջանի վերջում ակումբը դուրս է մնացել բարձրագույն խմբից և Սորոկան այլևս չի խաղացել«Տերնոպիլ-Նիվայի» կազմում։ 2008 թվականին խաղացողը մի քանի հանդիպում է անցկացրել Ուկրաինայի սիրողական առաջնությունում հանդես եկող Սոկոլի կազմում։ Կարիերան ավարտելուց հետո ֆուտբոլիստը որոշ ժամանակ ապրել և աշխատել է Գերմանիայում։

## Ծառայություն և մահ
Ուկրաինա ռուսական ներխուժման սկզբից Ռոման Սորոկան վերադարձել է հայրենիք և 2022 թվականի մարտին զորակոչվել ծառայելու Ուկրաինայի զինված ուժերում։ 

Ռոման Սորոկան զոհվել է 2024 թվականի մայիսին Խարկովի մարզում մարտերի ժամանակ մարտական առաջադրանք կատարելիս, թաղվել է հայրենի գյուղում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Տոմոե Գոզեն

**Տոմոե Գոզեն** () օննա-մուշա, կին մարտիկ, Ճապոնայի պատմության ուշ Հեյանի շրջանից: Նա ծառայել է սամուրայ լորդ Մինամոտո նո Յոշինակային Գենփեյի պատերազմի ժամանակ և եղել է այն կոնֆլիկտի մի մասը, որը հանգեցրել է առաջին շոգունատի ստեղծմանը։

Նրա պատմությունը «Հեյկեի հեքիաթում» ազդել է սամուրայների մի քանի սերունդների վրա։ Տոմոեն հաճախ նշվում է գրքերում, երաժշտությունում, բանաստեղծություններում, ֆիլմերում, պատմավեպերում և ընդհանրապես մշակույթում։

## Գենպեի պատերազմ

Նա Յոշինակայի ղեկավարությամբ հրամայել է 300 սամուրայի՝ ընդդեմ հակառակորդ Թաիրա կլանի 2000 մարտիկի կլանների մեջ պատերազմի ժամանակ։ 1182 թվականին Տաիրային հաղթելուց և նրանց արևմտյան գավառներ քշելուց հետո Յոշինական վերցրեց Կիոտոն և ցանկացավ լինել Մինամոտո կլանի առաջնորդը։ Նրա զարմիկին` Մինամոտո նո Յորիտոմոյին, դրդեցին վերացնել Յոշինակային, և նա ուղարկեց իր եղբայրներին Մինամոտո նո Յոշիցունեին և Նորիյորիին սպանելու նրան։

Յոշինական պատերազմել է Յորիտոմոյի դեմ 1184 թվականի փետրվարի 21-ին Ավազուի ճակատամարտում, որտեղ Տոմոե Գոզենը սպանել է թշնամու զորքերից առնվազն մեկ հոգու։ Թեև Յոշինակայի զորքերը խիզախորեն կռվեցին, նրանց թվաքանակով գերազանցեցին և նրանք ջախջախվեցին։ Երբ Յոշինական պարտվեց, և իր զինվորներից միայն մի քանիսն էին կանգնած, նա հրամայեց Տոմոե Գոզենին փախչել, քանի որ ցանկանում էր մահանալ իր խնամակալ եղբոր Իմայ Կանեհիրայի հետ, և նա ասաց, որ կամաչի, եթե մահանա իր կնոջ հետ

Հետագա իրադարձությունների մասին տարբեր պատմություններ կան: Ավազուի ճակատամարտում 1184 թ. նա հայտնիություն ձեռք բերեց նրանով, որ գլխատեց  Մուսաշիի Հոնդա նո Մորիշիգեին։ Նա նաև հայտնի է Ուչիդա Իյոշիին սպանելու և Հաթաքեյամա Շիգետադայի գերությունից խուսափելու համար։ Այն բանից հետո, երբ Տոմոե Գոզենը գլխատեց Մուսաշիի կլանի առաջնորդին, կինը նրա գլուխը նվիրեց իր վարպետ Յոշինակային։

## Ծանոթագրություններ
Ազատ և արդար ընտրություններ

**Ազատ և արդար ընտրությունները** քաղաքագետ Ռոբերտ Դալը սահմանում է որպես ընտրություններ, որտեղ «պարտադրանքը համեմատաբար հազվադեպ է»։ Ազատ և արդար ընտրությունները ներառում են քաղաքական ազատություններ և արդար գործընթացներ, որոնք տանում են դեպի քվեարկություն, քվեարկությանը մասնակցած ընտրողների արդարացի հաշվարկ, ընտրակեղծիքների կամ ընտրողներին ճնշելու բացակայություն և ընտրությունների արդյունքների ընդունում բոլոր կողմերի կողմից։ Ընտրությունները կարող են մասամբ համապատասխանել ազատ և արդար ընտրությունների միջազգային չափանիշներին կամ կարող են համապատասխանել որոշ չափանիշների, բայց ոչ մյուս չափանիշներին։

## Գործոններ
2016 թվականի ուսումնասիրությունը գնահատել է ընտրությունների անցկացման տասը չափորոշիչներ 1975-2011 թվականներին.

# *իրավական դաշտը* 
# *ընտրական կառավարում* 
# *ընտրական իրավունքներ* 
# *ընտրողների գրանցամատյաններ* 
# *առաջադրման կանոններ/քվեաթերթիկների հասանելիություն* 
# *քարոզարշավի գործընթաց* ;
# *լրատվամիջոցների հասանելիություն* 
# *քվեարկության գործընթաց* 
# *պաշտոնյաների դերը* 
# *ձայների հաշվարկ* 

V-Dem Democracy Indeces-ը կոդավորում է ազատ և արդար ընտրությունները՝ ակտիվ ընտրական իրավունքից ազատ կերպով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհրդի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ընտրություններ ըստ տեսակի
Կատեգորիա:Համաձայնագրեր
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ
Միկոշի

**Միկոշին** սուրբ կրոնական *պալանկին*, (նաև թարգմանվում է որպես շարժական սինտոյական սրբավայր)։ Սինտոիզմի հետևորդները կարծում են, որ այն ծառայում է որպես աստվածությանը տեղափոխելու միջոց Ճապոնիայում՝ փառատոնի ընթացքում կամ նոր սրբավայր տեղափոխվելիս գլխավոր սրբավայրի և ժամանակավոր սրբավայրի միջև շարժվելիս։ Հաճախ «միկոշին» հիշեցնում է մանրանկարչական շինություն՝ սյուներով, պատերով, տանիքով, վերանդայով և բազրիքով։

Հաճախ ավելացվում է ճապոնական նախածանցը՝ *お* | *o-*՝ դարձնելով ***օմիկոշի***։

## Պատմություն
*Միկոշիի* առաջին գրանցված օգտագործումը եղել է Նառա ժամանակաշրջանում։ Առաջին գրանցված կիրառություններից էր, երբ 749 թվականին Հաչիման աստվածը տեղափոխվել էր Կյուսյուից դեպի Նարա (պրեֆեկտուրա)՝ երկրպագելու նորակառույց Դայբուցուին Տոդայ-ջիում։ Որպես Ճապոնիայի բոլոր Հաչիման սրբավայրերի գլխավոր սրբավայրը, Ուսա Ջինգուն Օիտայում, Կյուսուն համարվում է «միկոշիի» ծննդավայրը։

## Չափսեր

Բնորոշ ձևերն են ուղղանկյունները, վեցանկյունները և ութանկյունները։ Մարմինը, որը կանգնած է երկու կամ չորս ձողերի վրա (կրելու համար), սովորաբար շքեղ կերպով զարդարված է, իսկ տանիքը կարող է փորագրվել փյունիկի պատկերով։

## Փառատոն
*Մացուրիի* (ճապոնական փառատոնի) ժամանակ, որը ներառում է *միկոշի*, մարդիկ *միկոշին* կրում են իրենց ուսերին երկու, չորս (կամ երբեմն, հազվադեպ, վեց) ձողերի միջոցով: Նրանք *միկոշին* բերում են սրբավայրից, տեղափոխում այն ​​թաղամասերում, որտեղ պաշտում են սրբավայրը, և շատ դեպքերում այն ​​թողնում են նշանակված տարածքում՝ որոշ ժամանակով հանգչելով *ումա* (ձի) կոչվող բլոկների վրա նախքան այն սրբավայր վերադարձնելը։ Որոշ սրբավայրեր սովորություն ունեն *միկոշին* թաթախել մոտակա լճի, գետի կամ օվկիանոսի ջրի մեջ (այս սովորությունը կոչվում է *օ-համաորի*)։ Որոշ փառատոների ժամանակ *միկոշին* կրող մարդիկ վայրագորեն թափահարում են այն այս ու այն կողմ՝ փորձելով զվարճացնել ներսում գտնվող աստվածությանը (կամիին)։

## Կրելու մեթոդները
Ճապոնիայում ուսերին կրելու ամենատարածված մեթոդը -ն է։ Կրողները վանկարկում են  և նույնիսկ կարող են նետել և թափահարել միկոշին։

Այլ մեթոդներ.

*  - Ասակուսա Սանջայի փառատոնի ժամանակ դիտելի է ուսերին բռնելու հայտնի ձևերից մեկը։ Բղավում են «ասա յա, սոյ յա, սահ, սորյա... և այլն»։ Միկոշին արագորեն օրորվում է վեր ու վար և մի փոքր աջ ու ձախ։
* «Դոկկոյի | ドッコイ»-ը օգտագործվում է Կանագավայի պրեֆեկտուրայում։ Միկոշին ռիթմիկորեն վեր ու վար է շարժվում, և ավելի դանդաղ, քան «Էդոմաե» ոճում։ Մեկը բղավում է «դոկկոյի դոկկոյի դոկկոյի սորյա» և երգվում է մի երգ։
* Մյուսը «Օդավարա ոճ | 小田原担ぎ»-ն է, որը օգտագործվում է Օդավարայում։ Սա կրելու յուրօրինակ ձև է։ Կրողները չեն ճոճում միկոշին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Սինտոիստական տաճարներ
Անատոլի Բոյկո

**Անատոլի Իվանովիչ Բոյկո** (, ), խորհրդային ֆուտբոլիստ և ուկրաինացի մարզիչ։

## Խաղային կարիերա
Անատոլի Բոյկոն եղել է Նիկոլաևի «Սուդոստրոետիլա» ուսումնական խմբի սան։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Իվան Ալեքսանդրովիչ Կոլբանովը։ 1968-1969 թվականներին ֆուտբոլիստը խաղացել է «Սուդոստրոետիլայի»  մեծահասակների ակումբում՝ «Ա» դասի 2-րդ խմբում։ 1968 թվականին ակումբի կազմում դարձել է մրցաշարի հաղթող, իսկ հաջորդ տարի մասնակցել է ԽՍՀՄ գավաթի կիսաեզրափակչին։ 

1972-1973 թվականներին հանդես է եկել Իվանո-Ֆրանկովսկի «Սպարտակում»։ 1972 թվականին այդ ակումբի կազմում դարձել է Խորհրդային Ուկրաինայի չեմպիոն։

1973 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Լվովի «Լուցկ» ակումբ։

## Մարզչական կարիերա
Խաղային կարիերայի ավարտից հետո Անատոլի Բոյկոն բնակություն է հաստատել Իվանո-Ֆրանկովսկում։ Աշխատել է տեղի «Սպարտակի» մարզչական շտաբում, երեք անգամ գլխավորել է Իվանո-Ֆրանկիվսկի ակումբը՝ որպես գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար Ուկրաինայի առաջնության բարձրագույն խմբում։ Ընդհանուր առմամբ նա ակումբը գլխավորել է 10 խաղում։

Անատոլի Բոյկոն մահացել է 2024 թվականի մայիսի 26-ին Արևելյան Գալիցիայի շրջկենտրոնի հիվանդանոցներից մեկում։ Թաղվել է Իվանո-Ֆրանկովսկում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  на сайте *FootBook.ru*
*  на сайте *Ukr-Football.org.ua*

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վոլինի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Իվան Մրազ

**Իվան Մրազ** (,), չեխոսլովակացի ֆուտբոլիստ, խաղացել է որպես հարձակվող։ 1964 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո զբաղվել է մարզիչական աշխատանքով։

## Կենսագրություն
Որպես ֆուտբոլիստ հանդես է եկել երկրի ուժեղագույն ակումբներում՝ «Սպարտայում» և «Դուկլայում»։ Նա եղել է Չեխոսլովակիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի առաջատարը 1964 թվականին Տոկիոյի օլիմպիական խաղերում, որտեղ նա դարձել է հինգ գոլի հեղինակ։ Նա օգնել է ազգային թիմին դուրս գալ եզրափակիչ, սակայն եզրափակչում տանուկ են տվել Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականին 1:2 հաշվով։ Իր կարիերայի ավարտին նա խաղացել է Նիդերլանդների «ՄՎՎ Մաստրիխտ» ակումբում։

Կարիերան ավարտելուց հետո Մրազը զբաղվել է մարզչական աշխատանքով։ Նա գլխավորել է «Սպարտան», ինչպես նաև Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։

Իվան Մրազը մահացել է 2024 թվականի մայիսի 18-ին Կոստա Ռիկայի Էրեդիա քաղաքի Սուրբ Պողոսի հիվանդանոցում՝ Ալցհեյմերի հիվանդության հետ երկարատև պայքարից հետո։

## Ձեռքբերումներ
### Ֆուտբոլիստ
* 1964 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր
* Չեխոսլովակիայի չեմպիոն]] (2)՝ 1964/65, 1965/66
* Չեխոսլովակիայի գավաթակիր (5)՝ 1961/62, 1962/63, 1963/64, 1965/66, 1971/72
### Մարզիչ
* |Կոստա Ռիկայի չեմպիոն (2)՝ 1980, 1991/92.
*ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի չեմպիոնների գավաթի արծաթե մեդալակիր՝ 1992

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ivan Mráz at FAČR (in Czech) Edit this at Wikidata 
* Ivan Mráz
* Olympedia
* Olympics.com profile
* Olympic.sk
* [Olympijskytym.cz https://www.olympijskytym.cz/athlete/518]

Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ
Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխոսլովակիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովակ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպարտա Պրահայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Ադամ Հլոժեկ

**Ադամ Հլոժեկ** (, ),  չեխ ֆուտբոլիստ, գերմանական «Բայեր Լևերկուզեն» ակումբի և Չեխիայի հավաքականի հարձակվող։ Եվրոպայի երկու առաջնությունների մասնակից (2020 և 2024):

## Ակումբային կարիերա
Ադամը սկսել է ֆուտբոլ խաղալ «Իվանչիցե» ակումբի ակադեմիայում։ 2014 թվականին դարձել է Պրահայի «Սպարտայի» ակադեմիայի խաղացող։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Պրահայի ակումբի հիմնական կազմում նորամուտն է նշել «Սլավոյ Պոլնա» ակումբի դեմ Չեխիայի գավաթի խաղում։ 2018 թվականի նոյեմբերի 10-ին նորամուտն է նշել Չեխիայի առաջին լիգայում «Կարվինայի» դեմ խաղում՝ խաղադաշտ դուրս գալով 16 տարեկան 3 ամսական 16 օրականում և դառնալով «Սպարտայի» ամենաերիտասարդ խաղացողը երկրի առաջնությունում։ 2019 թվականի մարտի 9-ին խփել է իր առաջին գոլը Չեխիայի առաջնությունում՝ գրավելով «Վիկտորիա (Պլզենի)» դարպասը և դառնալով երկրի առաջնության պատմության ամենաերիտասարդ գոլի հեղինակը։

2021 թվականի ապրիլի 25-ին հեթ-տրիկ է արել «Օպավայի» դեմ խաղում։ 2021 թվականի մայիսի 29-ին չորս գնդակ է խփել «Զբրոևկայի» դարպասը։

2020/21 մրցաշրջանում Չեխիայի առաջնությունում խփել է 15 գոլ՝ դառնալով մրցաշարի լավագույն ռմբարկուն (Յան Կուխտայի հետ միասին)։ Իսկ 2021/22 մրցաշրջանում 33 խաղում խփել է 9 գոլ և կատարել 12 գոլային փոխանցում (բոլորից շատ):

2022 թվականի հունիսի 2-ին տեղափոխվել է գերմանական «Բայեր 04» ակումբ՝ պայմանագիր կնքելով մինչև 2027 թվականը։

## Կարերիա հավաքականում
Հանդես է եկել Չեխիայի Մ-15, Մ-16, Մ-17 և Մ-21 հավաքականներում։

2020 թվականի սեպտեմբերի 4-ին նորամուտն է նշել Չեխիայի գլխավոր հավաքականում ՈւԵՖԱ-ի ազգերի Լիգայի Սլովակիայի հավաքականի դեմ խաղում։

### Հավաքականում ելույթների վիճակագրություն
2024 թվականի հունիսի 27-ի դրությամբ։

## Ձեռքբերումներ
; «Սպարտա»

* Չեխիայի գավաթի գավաթակիր ՝ 2019/20

; «Բայեր 04»

* Գերմանիայի չեմպիոն՝ 2023/24
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի լիգայի եզրափակիչ՝ 2023/24
* Գերմանիայի գավաթի գավաթակիր՝ 2023/24

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль футболиста на официальном сайте «Байера»
* Профиль футболиста на официальном сайте Футбольной ассоциации Чехии
* Профиль футболиста на официальном сайте Первой лиги Чехии

Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպարտա Պրահայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Վառեն Զաիր-Էմրի

**Վառեն Զաիր-Էմրի** (, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, «Պարի Սեն Ժերմեն» ակումբի և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան:

## Ակումբային կարիերա
Վաղ տարիքից հանդես է եկել «Օբերվիլյե» ֆուտբոլային ակումբի մանկական թիմում։ 2014 թվականին միացել է «Պարի Սեն Ժերմեն» ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիային։  2021/22 մրցաշրջանում 15-ամյա ֆուտբոլիստն արդեն ակտիվորեն խաղացել է «Պարի Սեն Ժերմենի» մինչև 19 տարեկանների թիմում։ 2022 թվականի օգոստոսի 6-ին իր նորամուտն է նշել «փարիզցիների» հիմնական կազմում «Կլերմոնի» դեմ ֆրանսիական Լիգա 1-ի խաղում։ Դարձել է «Պարի Սեն Ժերմենի» պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը՝ խաղադաշտ դուրս գալով 16 տարեկան և 151 օրականում։

## Կարերիա հավաքականում
2021 թվականին նորամուտն է նշել Ֆրանսիայի մինչև 16 տարեկանների հավաքականում։ Հաջորդ տարի խաղացել է Ֆրանսիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում։ 2022 թվականի հունիսի 1-ին հաղթել է Եվրոպայի պատանեկան (մինչև 17 տարեկան) առաջնությունում՝ եզրափակիչ խաղում հաղթելով Նիդեռլանդների հավաքականին։ Հանդես է եկել նաև Ֆրանսիայի Մ-18, Մ-19 և Մ-21 հավաքականներում։

2023 թվականի նոյեմբերի 18-ին Ջիբրալթարի հավաքականի դեմ խաղում նորամուտն է նշել Ֆրանսիայի գլխավոր հավաքականում՝ աչքի ընկնելով խփած գոլով։

## Ելույթների վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
Տվյալները ներկայացված են 2024 թվականի մարտի 17-ի դրությամբ։

## Ձեռքբերումներ
### Թիմային ձեռքբերումներ
**«Պարի Սեն Ժերմեն»**

* Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնությունի չեմպիոն (2)՝ 2022/23, 2023/24
* Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի գավաթի գավաթակիր՝ 2023/24
* Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի սուպերգավաթի գավաթակիր՝ 2023

; Ֆրանսիայի հավաքական (Մ-17)

* Եվրոպայի առաջնության հաղթող (մինչև 17 տարեկան)՝ 2022

### Անձնական ձեռքբերումներ
* Ֆրանսիայի Լիգա 1-ի 2023/24 մրցաշրջանի երիտասարդ խաղացող
* Ընդգրկվել է Ֆրանսիայի Լիգա 1-ի խորհրդանշական հավաքականում՝ 2023/24

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль футболиста на официальном сайте ФК «Пари Сен-Жермен»

Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պարի Սեն-Ժերմենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
Լուկաշ Չերվ

**Լուկաշ Չերվ** (, ), չեխ ֆուտբոլիստ, «Վիկտորիա Պլզեն» ակումբի և Չեխիայի հավաքականի կիսապաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
Չերվը մայրաքաղաքային «Սլավիա» ակումբի սան է։ 2020 թվականի հուլիսի 5-ին Լիբերեցի «Սլովանի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Առաջին լիգայում։ 2020 թվականի ամռանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Վիսոչինա»։ Օգոստոսի 30-ին «Հրադեց Կրալովեի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Չեխիայի երկրորդ լիգայում։ Հոկտեմբերի 2-ին «Պրոստեևի» դեմ խաղում առաջին գոլն է խփել «Վիսոչինայի» կազմում։

2021 թվականի ամռանը նրան վարձակալել է «Պարդուբիցեի» ակումբը։ Օգոստոսի 8-ին «Մլադա Բոլեսլավի»  դեմ խաղում  նորամուտն է նշել նոր թիմում։ Նոյեմբերի 21-ին «Տեպլիցեի» դեմ խաղում առաջին գոլն է խփել «Պարդուբիցեի» կազմում։

2022 թվականի ամռանը  տեղափոխվել է Լիբերեցի «Սլովան»։ Հուլիսի 31-ին Պրահայի «Սպարտայի» դեմ խաղում  նորամուտն է նշել նոր թիմում։ «Բոհեմիանս 1905-ի» դեմ խաղում առաջին գոլն է խփել «Սլովանի» կազմում: 2024 թվականի սկզբին Չերվը «Պլզենիից» տեղափոխվել է «Վիկտորիա»։

## Միջազգային կարիերա
2023 թվականին Չեխիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Ռումինիայում և Վրաստանում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը: Լուկաշը մասնակցել է Անգլիայի և Գերմանիայի հավաքականների դեմ խաղերին։

2024 թվականի հունիսի 7-ին Մալթայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նորամուտն է նշել երկրի գլխավոր հավաքականում՝ փոխարինման դուրս գալով 79-րդ րոպեին։

## Հավաքականում ելույթների վիճակագրություն
2024 թվականի հունիսի 27-ի դրությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте «Виктории» 
* Профиль на сайте Футбольной ассоциации Чехии 
* Профиль на сайте Первой лиги Чехии 

 
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլավիա Պրահայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովան Լիբերեցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վիկտորիա Ժիժկովի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վիկտորիա Պլզենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Սաշա Լուկիչ

**Սաշա Լուկիչ** (, ), սերբ ֆուտբոլիստ, «Ֆուլհեմ» ակումբի և Սերբիայի հավաքականի կիսապաշտպան։ 2022 թվականի աշխարհի առաջնության և 2024 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից։

## Ակումբային կարիերա
Լուկիչը «Պարտիզան» ակումբի սան է։ 2013 թվականին խաղային պրակտիկա ստանալու համար վարձավճարով տեղափոխվել է «Տելեոպտիկ»։ Օգոստոսի 17-ին «Պրոլետերի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Սերբիայի առաջին լիգայում։ Սեպտեմբերի 8-ին «Ռադնիկի» դեմ խաղում Լուկիչը խփել է իր առաջին գոլը «Տելեոպտիկի» կազմում։ 2014 թվականի ամռանը Սաշան վերադարձել է «Պրատիզան»։ 2015 թվականի մայիսի 16-ին «Նովի Պազարի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Սերբիայի առաջնությունում։ Իր մեկնարկային մրցաշրջանում հաղթել է առաջնությունում։ Օգոստոսի 8-ին Սուբոտիցայի «Սպարտակի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Պարտիզանի» կազմում։ 2016 թվականին նվաճել է Սերբիայի գավաթը: 
Նույն թվականի ամռանը տեղափոխվել է իտալական «Տորինո»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 2 միլիոն եվրո։ Հոկտեմբերի 17-ին «Պալերմոյի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել իտալական Սերիա A-ում։

2017 թվականի ամռանը վարձավճարով տեղափոխվել է իսպանական «Լևանտե»։ Դեկտեմբերի 15-ին «Սևիլյայի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Լա Լիգայում։ Վարձակալության ավարտից հետո վերադարձել է «Տորինո»։ 2019 թվականի մայիսի 3-ին «Յուվենտուսի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը ակումբի կազմում։

2023 թվականի սկզբին տեղափոխվել է անգլիական «Ֆուլհեմ»՝ կնքելով 4,5 տարվա պայմանագիր։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 9 մլն եվրո։ Փետրվարի 11-ին «Նոթինգհեմ Ֆորեստի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Անգլիայի Պրեմիեր լիգայում։

## Միջազգային կարիերա
2017 թվականին Սերբիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական տնային առաջնությանը։ Մրցաշարում խաղացել է Իսպանիայի հավաքականի դեմ խաղին։
2018 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Լիտվայի հավաքականի ազգերի լիգայի խաղում նորամուտն է  նշել Սերբիայի հավաքականում։ 2021 թվականի նոյեմբերի 11-ին Քաթարի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում խփել է իր առաջին գոլը ազգային թիմի կազմում։

2022 թվականին մասնակցել է Քաթարում կայացած աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում մասնակցել է Բրազիլիայի, Կամերունի և Շվեցարիայի թիմերի դեմ խաղերին։
### Գոլեր Սերբիայի հավաքականում

## Ձեռքբերումներ
**Ակումբային**
; «Պարտիզան»
* Սերբիայի չեմպիոն՝ 2014/15
* Սերբիայի գավաթակիր՝ 2015/16

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լևանտեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պարտիզան Բելգրադի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տելեօպտիկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուլհեմի ֆուտբոլիստներ
Շտեֆան Պոշ

**Շտեֆան Պոշ** (,), ավստրիացի ֆուտբոլիստ, «Բոլոնիա» ակումբի և Ավստրիայի հավաքականի պաշտպան։ 2024 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից։

## Ակումբային կարիերա

Պոշը «Շտուրմ» և «Ադմիրա վաքեր Մեդլինգ» ակումբների սան է: 2016 թվականին Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունից հետո տեղափոխվել է գերմանական «Հոֆենհայմ», որտեղ խաղային պրակտիկա ստանալու համար հանդես է եկել ակումբի պատանեկան և պահեստային թիմերում: 2017 թվականի սեպտեմբերի 28-ին բուլղարական «Լուդոգորեցի» դեմ Եվրոպայի լիգայի խաղում Պոշը նորամուտն է նշել հիմնական կազմում։ Հոկտեմբերի 14-ին «Աուգսբուրգի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Բունդեսլիգայում։

## Միջազգային կարիերա
2016 թվականին Ավստրիայի պատանեկան (մինչև 19 տարեկան) հավաքականի կազմում Գերմանիայում մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը: Մրցաշարում խաղացել է Պորտուգալիայի, Իտալիայի և Գերմանիայի հավաքականների դեմ խաղերին։ 2019 թվականի հունիսի 10-ին Հյուսիսային Մակեդոնիայի հավաքականի դեմ Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնության ընտրական խաղում նորամուտն է նշել Ավստրիայի հավաքականի կազմում։ 2019 թվականին Ավստրիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Իտալիայում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը: Մրցաշարում խաղացել է Սերբիայի, Դանիայի և Գերմանիայի հավաքականների դեմ խաղերին։ 2021 թվականին մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը։ Մրցաշարում եղել է պահեստային և խաղադաշտ դուրս չի եկել։
**Ընդհանուր՝ խաղացված հանդիպումներ՝ 4 / խփված գոլեր՝ 1, հաղթանակներ՝ 3, Ոչ-ոքի՝ 1, պարտություններ՝ 0:**

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль Штефана Поша на сайте sports.ru
* Профиль Штефана Поша на сайте weltfussball.de
* Профиль Штефана Поша на сайте kicker.de
* Профиль Штефана Поша на сайте fussballdaten.de
* Профиль Штефана Поша на сайте dfb.de

Կատեգորիա:Ավստրիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բոլոնիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոֆենհայմի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ատալանտայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կոմոյի ֆուտբոլիստներ
Օնդրժեյ Լինգր

**Օնդրժեյ Լինգր** (, ), չեխ ֆուտբոլիստ, հոլանդական «Ֆեյենորդ» ակումբի և Չեխիայի հավաքականի կիսապաշտպան։ 2024 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից։

## Ակումբային կարիերա
Լինգրը «Կարվինա» ակումբի սան է։ 2017 թվականի մայիսի 12-ին «Սպարտայի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Առաջին լիգայում։ 2019 թվականի ապրիլի 7-ին «Սիգմայի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Կարվինայի» կազմում։ 2023 թվականի օգոստոսի 24-ին մեկ մրցաշրջանով վարձավճարով տեղափոխվել է հոլանդական «Ֆեյենորդ»։ Նոր թիմի կազմում իր առաջին գոլն է խփել 2023 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Հերենվենի թիմի դարպասը։

## Միջազգային կարիերա
2015 թվականին Չեխիայի պատանեկան հավաքականի կազմում Բուլղարիայում մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը: Մրցաշարում մասնակցել է Սլովենիայի, Բելգիայի և Գերմանիայի հավաքականների դեմ խաղերին։ Սլովենացիների դեմ խաղում դարձել է գոլի հեղինակ։ 2017 թվականին Չեխիայի պատանեկան հավաքականի կազմում Վրաստանում մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը: Մրցաշարում մասնակցել է Շվեդիայի և Անգլիայի թիմերի դեմ խաղերին։ 2022 թվականի մարտի 24-ին Աշխարհի 2022 թվականի առաջնության ընտրական փուլի փլեյ-օֆֆ փուլում Շվեդիայի հավաքականի դեմ խաղում նորամուտն է նշել Չեխիայի գլխավոր հավաքականի կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով 111-րդ րոպեին։

## Ձեռքբերումներ
**«Ֆեյենորդ»**
* Նիդերլանդների գավաթակիր՝ 2023/24

## Հավաքականի խաղերի վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте «Славии»
* Профиль на сайте Первой лиги
* Профиль на сайте Футбольной ассоциации Чехии

Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլավիա Պրահայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆեյենորդի ֆուտբոլիստներ
Վարդան Մամիկոնյան (պետական աշխատող)

**Վարդան Ալեքսանի Մամիկոնյան** (), հայ պետական աշխատող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1898 թվականին Թիֆլիսում։ 1917 թվականին  ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը: 1921-1931 թվականներին  ղեկավար պաշտոններ է վարել ՀՍԽՀ գավառային և կենտրոնական պետական մարմիններում: 1931-1932 թվականներին եղել է Հայկոոպի նախագահ: 1932-1934 թվականներին աշխատել է Անդրդաշնության հողժողկոմի տեղակալ, ապա՝ մատակարարման ժողկոմ: 1934-1936 թվականներին եղել է ՀՍԽՀ հողագործության ժողկոմ: 1936-1937 թվականներին աշխատել է ՀՍԽՀ պետբանկի կառավարիչ: Մահացել է 1937 թվականին:

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Գեգե Ակուտամի

, ճապոնացի մանգայի նկարիչ, որը հայտնի է *[[Մոգական ճակատամարտ]]* (*Jujutsu Kaisen*) աշխատանքով: Գեգե Ակուտամին նրա կեղծանունն է, հեղինակի իրական անունն անհայտ է:

## Կենսագրություն
Գեգե Ակուտամին ծնվել է Իվատե պրեֆեկտուրայում 1992 թվականի փետրվարի 26-ին: Ակուտամին հինգերորդ դասարանում տեղափոխվել է Միյագի պրեֆեկտուրայի Սենդայ քաղաք: Ակուտամին սկսել է մանգա նկարել՝ ընդօրինակելով ընկերոջը, ինչը ոգեշնչել է նրանց դառնալ պրոֆեսիոնալ մանգա նկարիչներ: Ակուտամին իր աշխատանքի վրա ազդեցություն ունեցողներից նշել է Տայտո Կուբոյին՝ «*[[Բլիչ]]*»-ը չորրորդ դասարանում կարդալուց հետո, ինչպես նաև «*[[Hunter × Hunter]]*»-ը և «*[[Neon Genesis Evangelion]]*»-ը մյուս գործերի հետ միասին։ 2014 թվականին Գեգե Ակուտամին սկսել է աշխատել որպես Յասուհիրո Կանոյի օգնական «Kiss x Death» մանգայում։

Նրանք իրենց առաջին աշխատանքը հրապարակել են նույն տարում՝ 2014 թվականի մայիսի 7-ին, Shueisha-ի Jump NEXT! 2-րդ հատորում, որը կոչվել է  **': Նրանց հաջորդ աշխատանքը եղել է «''No.9»''-ը, որի մեկ գլխով կոմիքսը հրապարակվել է Jump NEXT! 2-րդ հատորում՝ 2015 թվականի մայիսի 1-ին, և ևս մեկ գլխով կոմիքսը՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ [[Weekly Shonen Jump|Weekly Shōnen Jump]]-ի 46-րդ համարում: Ակուտամին 2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Weekly Shōnen Jump-ի 44-րդ համարում հրապարակել է մեկ գլխով կոմիքս՝  **': Այս կոմիքսը առաջադրվել է ամսագրի 11-րդ «Gold Future Cup» մրցանակաբաշխության համար: 2017 թվականին Ակուտամին հրապարակել է  , 4 գլխով սերիան, որը նկարվել է 2017 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև հուլիսի 28-ը՝ Jump GIGA-ում: Այս սերիան հետագայում ծառայել է որպես նախաբան նրանց հաջորդ աշխատանքի՝ «*[[Մոգական ճակատամարտ]]*»-ի համար, և հետագայում վերնագրվել է որպես «*Մոգական ճակատամարտ 0*»: Ակուտամին սկսել է «*Մոգական ճակատամարտ*»-ի հրապարակումը 2018 թվականի մարտի 5-ին՝ Weekly Shōnen Jump-ի 14-րդ համարում:

## Աշխատանքներ
*  (2014) - Մեկ գլխով կոմիքս, որը հրապարակվել է Shueisha-ի *[[Shōnen Jump Next!]]*-ում։
* *No.9* (2015) - Մեկ գլխով կոմիքս, որը հրապարակվել է Shueisha-ի *[[Shōnen Jump Next!]]*-ում։
* *No.9* (2015) - Մեկ գլխով կոմիքս, որը հրապարակվել է Shueisha-ի *[[Weekly Shonen Jump|Weekly Shōnen Jum]]p*-ում։
*  (2016) - Մեկ գլխով կոմիքս, որը հրապարակվել է Shueisha-ի *[[Weekly Shonen Jump|Weekly Shōnen Jump]]*-ում
*  (2017) - Սերիալիզացվել է Shueisha-ի *[[Jump GIGA]]*-ում։
*  (2018 - ներկա) - Սերիալիզացվել է Shueisha-ի *[[Weekly Shonen Jump|Weekly Shōnen Jump]]-ում*։

## Մրցանակներ
2016 թվականին Ակուտամիի *«Nikai Bongai Barabarujura»* մեկ գլխով կոմիքսը առաջադրվել է *[[Weekly Shonen Jump|Weekly Shōnen Jump]]*-ի 11-րդ *Gold Future Cup* մրցանակաբաշխությունում։ 2019 թվականին նրանց *«Մոգական ճակատամարտ»* մանգան առաջադրվել է 65-րդ *Shogakukan Manga* մրցանակաբաշխությունում՝ շոնեն կատեգորիայում։ Ակուտամին 2020 թվականին հաղթել է Մանդո Կոբայաշիում *«Մոգական ճակատամարտ»-*ով ՝ Կենդո Կոբայաշիի ամսական մանգայի բազմազան շոուում, որտեղ հաղթողները ընտրվում են նրա անձնական ճաշակի հիման վրա։ 2021 թվականին Ակուտամիի *«Մոգական ճակատամարտ»*-ը ընդգրկվել է 25-րդ ամենամյա *Թեզուկա Օսամուի* մշակութային մրցանակի թեկնածուների շարքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ
Կատեգորիա:Մանգականեր
Կարապետ Մատինյան

**Կարապետ Մատինյան** (), հայ պետական աշխատող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1897 թվականին Կարսի մարզի Ղզըլ-Չախչախ գյուղում։ 1916 թվականին զորակոչվել է ռուսական կայսերական բանակ։ Ռազմական ծառայությունն ավարտելուց հետո վերադարձել է Հայաստան, 1918-1924 թվականներին աշխատել հայկական երկաթուղում, իսկ 1926 թվականին նշանակվել է Երկաթուղու շահագործման բաժնի պետի տեղակալ, 1927-1928 թվականներին աշխատել է Անդրկովկասյան երկաթգծի 3-րդ տեղամասի Հայաստանի լիազոր։ Դրանից հետո աշխատել է «Արտիկտուֆ» տրեստում ինչպես կառավարիչ։ 1933-1936 թվականներին եղել է Երևանի քաղխորհրդի նախագահը, դրանից անմիջապես հետո 1936 թվականին նշանակվել Դավալուի (այժմ՝ Արարատի մարզի Արարատ գյուղի) ցեմենտի գործարանի տնօտեն։ 1938 թվականին դատապարտվել և գնդահարվել է, 1956 թվականին արդարացվել է։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Երևանի քաղաքապետներ
Կատեգորիա:Հայ պետական պաշտոնյաներ
Չժենչժոու

**Չժենչժոու** (չինարեն՝ 鄭州|郑州․ , ;, Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության կենտրոնական մասում գտնվող Հենան նահանգի վարչական կենտրոնն ու ամենամեծ քաղաքը։ Համարվում է Չինաստանի ազգային կենտրոնական քաղաքներից մեկը։ Գտնվում է Հենան նահանգի հյուսիսային մասում  և ծառայում է որպես այդ նահանգի քաղաքական, տնտեսական, տեխնոլոգիական ու կրթական կենտրոն։ Չժենչժոուի մետրոպոլիայի տարածքը (ներառյալ Չժենչժոու և Կայֆենգ քաղաքները) Կենտրոնական հարթավայրային տնտեսական գոտու միջուկն է, հիմնական տարածքը։

Քաղաքը ընկած է Դեղին գետի հարավային ափին Չինաստանի ներքին և միջազգային տրանսպորտային ցանցի հիմնական հանգույցն է. ընդ որում՝ կապված է նաև Եվրոպայի հետ։։ Ունի միջազգային օդանավակայան։ Չժենչժոուն հանդիսանում է ազգային քաղաքակրթական քաղաք՝ zh全国文明城市 National Civilized City 全国文明城市 և պետական ցուցակով հռչակված պատմական ու մշակութային քաղաք։ 2020 թվականի դրությամբ Չժենչժոուում կար համաշխարհային մշակութային ժառանգության երկու օբյեկտ:

Zhengzhou Commodity Exchange- ը (ZCE) Չինաստանի առաջին ֆյուչերսային բորսան է: Իր հերթին՝ Չժենչժոուի օդանավակայանի տնտեսական գոտին էլ Չինաստանի առաջին օդանավակայանային տնտեսական գոտին է։

2020 թվականին Չինաստանում անցկացված մարդահամարի տվյալներով՝  պրեֆեկտուրայի մակարդակ ունեցող Չժենչժոու քաղաքի բնակչության թվաքանակը հասել է 12․600․574-ի, որից 10․260․667-ն ապրում էր 6 քաղաքային շրջաններից բաղկացած կառուցապատված տարածքում՝ գումարած Չժոնգմու շրջանը, Սինչժեն և Սինգյան քաղաքները: Քաղաքը 2018 թվականին ունեցել է 1,014 տրիլիոն (RMB) ընդհանուր ՀՆԱ  Economist Intelligence Unit- ի 2012 թվականի հուլիսի զեկույցում Մեծ Չժենչժոուն անվանվել է Չինաստանի 13 զարգացող մեգաքաղաքներից մեկը և պաշտոնապես անվանվել է 2017 թվականին էլ  Չինաստանի կենտրոնական կառավարության կողմից հռչակվել է։ Ութերորդ Ազգային կենտրոնական քաղաքը։

Չժենչժոուն գիտական հետազոտությունների տեսակետից նույնպես խոշոր կենտրոն է և  հայտնվել է աշխարհի լավագույն այն քաղաքների հարյուրյակում, որոնք հետևում են Nature Index-ին։ Քաղաքում Այստեղ են գործում Չինաստանի մի քանի ազգային առանցքային համալսարաններ, մասնավորապես՝ Չժենչժոուի համալսարանը, Հենանի համալսարանը, Հենանի գյուղատնտեսական համալսարանը, Հենանի չինական բժշկության համալսարանը և Հենանի տեխնոլոգիական համալսարանը։

## Կլիմա

## Պատկերասրահ

File:20210220 Henan Museum - main hall 01.jpg|**Հենանի թանգարանը **
File:Between Heaven and Earth by Christian de Vietri in Zhengzhou China.jpg|*Քրիստիան դե Վիետրիի «*Երկնքի և երկրի միջև»* աշխատանքը
File:20220617 View of Longzihu 01.jpg|Longzihu տարածքը
Commercial area in Zhengdong New Area.jpg|Տեսարան քաղաքի գործարար կենտրոնից
20210715 Bank of Zhengzhou Building.jpg|*Չժենչժոու'' բանկի գրասենյակի շենքը
Zhengzhou East Railway Station.jpg|Երկաթուղու Արևելյան կայարանը


## Քույր քաղաքներ
Չժենչժոուի քույր քաղաքներն են՝

## Տես նաև
* Չինաստանի պատմական մայրաքաղաքների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Չժենչժոուի կառավարության կայք (in Chinese)

Կատեգորիա:Համալսարանական քաղաքներ
Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ
Կատեգորիա:Չինաստանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չինաստանի մայրաքաղաքներ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքային շրջաններ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ
Իվան Նիկիտին

**Իվան Նիկիտիչ Նիկիտին** (, ), ռուս նկարիչ, ռուսական աշխարհիկ գեղանկարչության հիմնադիրը։

## Կենսագրություն

Սովորել է Պետերբուրգում, այնուհետև՝ Վենետիկում և Ֆլորենցիայում (1716–19)։ Նիկիտինի վաղ շրջանի դիմանկարներին բնորոշ է պատկերման հավաստիությունը (արքայորդու կնոջ՝ Աննա Պետրովնայի և արքայադուստր Նատալյա Ալեքսեևնայի դիմանկարները, երկուսն էլ՝ 1716, Տրետյակովյան պատկերասրահում, Մոսկվա)։ Հասուն շրջանի (1720-ական թթ․) ստեղծագործությունները առանձնանում են բնորդի վառ անհատական բնութագրումով, առարկայական աշխարհի նյութական արտահայտումով, հնչեղ կոլորիտով (Պետրոս I-ի դիմանկարը, «Պետրոս I մահվան մահճում», 1725, Մ․ Գ․ Ստրոգանովի դիմանկարը, 1726, բոլորն էլ՝ Ռուսական թանգարանում, Լենինգրադ)։

## Պատկերասրահ

File:Anna Petrovna of Russia by I.Nikitin (before 1718, Tretyakov gallery).jpg|Աննա Պետրովնա
File:Ivan Nikitin - Портрет царевны Натальи Алексеевны - Google Art Project.jpg|Նատալյա Ալեքսեևնա
File:Nikitin Peter 1717.jpg|Պետրոս I
File:Deathbed portrait of Peter I by I.Nikitin (1725, Russian museum).jpg|Պետրոս I մահվան մահճում
File:Nikitin stroganov.jpg|Մ․ Գ․ Ստրոգանով


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ
Շառլ Նիկոլ

**Շառլ Ժյուլ Անրի Նիկոլ** (, ), ֆրանսիացի մանրէաբան։

## Կենսագրություն

Շառլ Ժյուլ Անրի Նիկոլն ավարտել է Ռուանի համալսարանը (1893)։ Եղել է Կոլեժ դը Ֆրանսի պրոֆեսոր (1932 թվականից), Թունիսի Պաստյորի ինստիտուտի տնօրեն (1903 թվականից մինչև կյանքի վերջը)։  

Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են մի շարք վարակիչ հիվանդությունների հարուցիչների ուսումնասիրմանը և առանձնահատուկ վակցինաների ու շիճուկների պատրաստմանը։ 1909-ին փորձով ապացուցել է, որ բծավոր տիֆի հարուցիչի փոխանցողը ոջիլն է։ 

1928 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի ֆիզիոլոգիայի և բժշկության բնագավառում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

 
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանրէաբաններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կենսաբաններ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ
Վանի հերոսներ փողոց (Աշտարակ)

**Վանի հերոսներ փողոց**, փողոց Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքում։ Փողոցը սկսվում է Աղձք-Աշտարակ մայրուղուց և ավարտվում Դատումյան փողոցի սկզբնամասում։ Վերջնամասում հատվում է Երվանդ Շահազիզի և Հովհաննես Շիրազի փողոցների սկզբնամասային խաչմերուկում: Փողոցը անվանակոչվել է ի պատիվ Վանի ինքնապաշտպանական հերոսամարտի հայ հերոսների։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աշտարակի փողոցներ