Վլադիմիր Դոլին

**Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Դոլին** (, ), ռուս սերիական մարդասպան, որը գործել է 2007-2008 թվականներին Կոպեյսկ քաղաքում: Նա սպանել է երկու անչափահաս աղջիկների՝ կեղծ պատրվակներով նրանց գայթակղելով մեկուսի վայրեր, որտեղ բռնաբարել է նրանց ինչպես ավանդական, այնպես էլ անբարոյական ձևերով, ապա խեղդամահ արել: Ավելին, 1999 թվականին 16-ամյա Դոլինը, խուլիգանությունից դրդված, սպանել է համակուրսեցուն: 2009 թվականին Վլադիմիր Դոլինը դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման մի շարք սպանությունների համար, որից հետո ինքնասպան է եղել նախնական կալանքի վայրում: Նա հայտնի է «*Կոպեյսկի մոլագար*» մականունով: Դոլինի քրեական գործը լայն հրապարակում է ստացել, և դրա մանրամասները ակտիվորեն լուսաբանվել են լրատվամիջոցներում, քանի որ նա պեդոֆիլ էր և երեխաներին էր ընտրում որպես զոհ, իսկ երկրորդ և երրորդ սպանությունները կատարել է առաջինի համար բանտարկությունը կրելուց վեց ամիս անց։

## Կենսագրություն
### Մանկություն
Վլադիմիր Դոլինի ընտանիքի, դաստիարակության և վաղ կյանքի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նա ծնվել է 1983 թվականին Չելյաբինսկի արբանյակային քաղաքում՝ Կոպեյսկում, որտեղ էլ անցկացրել է իր ողջ չափահաս կյանքը։ Նա մեծացել է սոցիալապես անապահով միջավայրում։ 1990-ականների վերջին Դոլինը սկսել է ագրեսիվ և շեղված վարքագիծ դրսևորել տարածքի մյուս բնակիչների նկատմամբ և հոգեկան հիվանդության նշաններ ցուցաբերել։

### Առաջին սպանություն
1999 թվականին, 16 տարեկան հասակում, Վլադիմիր Դոլինը կատարել է իր առաջին սպանությունը, որը եղել է առանձնակի դաժանությամբ։ Դոլինի զոհը մեկ այլ դեռահաս էր, որը տարբեր հանգամանքների պատճառով սպանության պահին անօգնական էր և, հետևաբար, անկարող էր դիմադրել։ Դոլինը հարձակվել է նրա վրա առանց որևէ սադրանքի։ Հոգեբույժները Դոլինին հայտարարել են լիովին մեղսունակ, որից հետո նրա դեմ հարուցված քրեական գործը փոխանցվել է Չելյաբինսկի մարզային դատարան։ Նույն թվականին դատավորների կազմը նրան մեղավոր է ճանաչել մեղադրյալ հանցագործության մեջ և դատապարտել ութուկես տարվա ազատազրկման։ Դատապարտվելուց հետո Վլադիմիր Դոլինը որոշ ժամանակ անցկացրել է անչափահասների ուղղիչ հաստատությունում, իսկ չափահաս դառնալուց հետո տեղափոխվել է ընդհանուր ռեժիմի ուղղիչ գաղութ։ Բանտարկության տարիներին Դոլինը շարունակել է դրսևորել հոգեկան խանգարումներ։ Բանտի վարչակազմը նրան բնութագրել է ծայրահեղ բացասական կերպով։ Ականատեսների վկայությամբ՝ Վլադիմիր Դոլինը խորամանկ, խուսափողական, տաքարյուն և անկայուն էր։ Դրան չնայած, նա պայմանական վաղաժամկետ ազատ է արձակվել բանտից 2006 թվականի նոյեմբերին։ Ազատ արձակվելուց հետո Դոլինը ապրուստը վաստակում էր պատահական աշխատանքներով և ցածր որակավորում պահանջող աշխատանքով՝ նախընտրելով երկար ժամանակ անգործ մնալ։ Նա իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր պարապ կյանքով, հաճախակի ալկոհոլ խմելով և իր նման մարդկանց հետ ծանոթանալով։

### Սպանությունների շարք
Վլադիմիր Դոլինը երկրորդ սպանությունն է կատարել 2007 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ազատ արձակվելուց հետո։ Այդ օրը 24-ամյա Դոլինը Կոպեյսկի Շչերբակովա փողոցում հանդիպել է նախկինում անհայտ 5-ամյա աղջկա՝ Աննա Նիկիտինայի։ Նա դիսֆունկցիոնալ ընտանիքից էր։ Աղջկա մայրը վարում էր մարգինալ ապրելակերպ, չարաշահում էր ալկոհոլը և պահպանում էր անտարբեր դաստիարակչական ոճ, ինչի արդյունքում Անյան իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր դրսում առանց մեծահասակի հսկողության, նույնիսկ երեկոյան։ Աղջկան մոտենալուց հետո Դոլինը արագորեն շահել է նրա վստահությունը և առաջարկել օգնել իրեն գտնել իր ենթադրաբար անհետ կորած շանը, ինչին նա համաձայնվել է։ Հանդիպելուց հետո Վլադիմիր Դոլինը երեխային գայթակղել է մի անմարդաբնակ վայր՝ լքված կոյուղու պոմպակայան, որը գտնվում էր քաղաքի ծայրամասում՝ Կիրովեցու այգու մոտ։ Համոզվելով, որ վկաներ չկան, Դոլինը հարձակվել է աղջկա վրա կայանի սենյակներից մեկում՝ նրան ենթարկելով բռնի սեռական գործողությունների։ Վախենալով բացահայտվելուց, նա մերկ ձեռքերով խեղդել է Անյային։ Բռնաբարությունից և սպանությունից հետո Դոլինը մերկացրել է աղջկա մարմինը, տարել պոմպակայանից մի քանի հարյուր մետր հեռավորության վրա և թաքցրել բետոնե շինության մեջ։ Ավարտելով իր հանցագործությունների շարքը՝ Դոլինը անվտանգ փախուստի է դիմել դեպքի վայրից։ Իր կենսակերպին հակառակ՝ աղջկա անհետացման հաջորդ օրը՝ 2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, նրա մայրը ոստիկանություն անհետ կորածի մասին հաղորդում է ներկայացրել, սակայն երեխայի նախնական որոնումները անհաջող էին։ Մի քանի ամիս անց՝ 2008 թվականի գարնանը, Վլադիմիր Դոլինը, վախենալով սպանված կնոջ մարմինը գտնելուց, որոշել է այն թաքցնել մեկ այլ վայրում, ապա վերադարձել սպանության վայր։ Նա քայքայված երեխայի մարմինը քարշ է տվել մոտ 150 մետր հեռավորության վրա և թաղել մնացորդները։

Վլադիմիր Դոլինի վերջին զոհը 13-ամյա Ալեքսանդրա Նիկոլայզինան էր, Կոպեյսկի բնակիչ, որի հետ նա նախկինում մի քանի անգամ հանդիպել էր։ 2008 թվականի հուլիսի 17-ին Դոլինը հանգստանում էր Կիրովսկիե ավտոտնակի և շինարարական կոոպերատիվի մոտ գտնվող լճակի մոտ, երբ պատահաբար հանդիպել է Նիկոլայզինային, որը իր հասակակիցների հետ էր։ Հանդիպման ընթացքում նա սկսել է զրուցել դեռահաս աղջկա հետ և, որպես արդյունք, նրա մոտ սեռական գրավչություն է առաջացել, ինչը նրան հանգեցրել է Նիկոլայզինային բռնաբարելուն։ Այս անգամ Դոլինը ցուցադրել է իրեն բնորոշ ոճը։ Նա առաջարկել է միասին ծխախոտ և ալկոհոլ գնել մոտակա կրպակից, ինչին աղջիկը առանց վարանելու համաձայնվել է։ Գնելով իրեն անհրաժեշտ ամեն ինչ՝ Դոլինը կեղծ պատրվակով Նիկոլայզինային տարել է նույն կեղտաջրերի մաքրման կայան, որտեղ նախկինում սպանել էր Նիկիտինային։ Այնուհետև նա ծեծի է ենթարկել աղջկան՝ ճնշելով նրա դիմադրությունը, և երբ նա ուժասպառ է եղել, սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ։ Սեռական ակտն ավարտելուց հետո նա խեղդամահ է արել աղջկան՝ ձեռքերով սեղմելով նրա կոկորդը։ Խեղդամահ անելն ավարտելուց զերծ՝ Դոլինը անգիտակից Նիկոլայզինային նետել է հաստատության ջրհեղեղված հատվածը։ Նա շուտով մահացել է՝ խեղդվելով ջրից։ Երրորդ սպանությունը կատարելով՝ Դոլինը փախել է դեպքի վայրից։ Ինչպես նախորդ դեպքում, նա նախ հանել է աղջկա մարմնից բոլոր հագուստները, որպեսզի քննիչների համար դժվար լինի դիակը գտնելը։

### Ձերբակալություն, հետաքննություն և դատավարություն
Սաշա Նիկոլայզինայի անհետացման հետաքննության ընթացքում իրավապահ մարմինների աշխատակիցները մանրակրկիտ կերպով պարզել են, թե ինչպես է նա անցկացրել իր վերջին օրը։ Նրանք պարզել են վկաների, որոնք վերջին անգամ նրան կենդանի տեսել էին Վլադիմիր Դոլինի ընկերակցությամբ, որը նախկինում դատապարտվել էր հատկապես ծանր հանցագործության համար։ Այս փաստի հիման վրա նա շուտով դարձել է կասկածյալ և ձերբակալվել 2008 թվականի հուլիսի վերջին։ Հարցաքննության ժամանակ Դոլինը չի հերքել իր մեղքը և լիովին խոստովանել է Նիկոլայզինայի, ապա՝ Նիկիտինայի սպանությունը, որոնք երկուսն էլ կապված էին բռնաբարության հետ։ 2008 թվականի ամռանը նա մասնակցել է մի քանի քննչական փորձերի, որոնց ընթացքում ուղեկցությամբ վերադարձել է սպանությունների վայրեր, մանեկենի վրա ցուցադրել զոհերի նկատմամբ իր կատարած գործողությունները, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների աշխատակիցներին տարել է երկու զոհերի մարմինների թաքստոցներ՝ լիովին բացահայտելով իր մեղքը հանցագործության մեջ։ Դոլինը սկզբում նախնական կալանքի տակ էր իր հայրենի Կոպեյսկում, սակայն նախաքննության ընթացքում տեղափոխվել էր Չելյաբինսկի Ռոսիյսկայա փողոցում գտնվող Ռուսաստանի Դաշնային քրեակատարողական ծառայության Չելյաբինսկի մարզի թիվ 1 նախնական կալանքի հաստատություն, որտեղ նա մնացել էր մինչև մահը։ Նախնական կալանքի հաստատության վարչակազմը Դոլինին մենախցում էր նշանակել, քանի որ, ըստ «գողական օրենքի», ընդհանուր խցում նա կենթարկվեր ծանր բռնության, «կնվաստացվեր» կամ նույնիսկ կսպանվեր՝ ի պատասխան փոքր երեխաների նկատմամբ կատարված բռնության։

Վլադիմիր Դոլինի դեմ քրեական հետաքննությունն ավարտվել է 2008 թվականի դեկտեմբերի վերջին, այն բանից հետո, երբ ստացիոնար հոգեբանական և հոգեբուժական փորձաքննությունը պարզել է, որ Դոլինը երբեք չի տառապել որևէ քրոնիկ հոգեկան խանգարումով, դեմենցիայով կամ այլ հիվանդագին հոգեկան վիճակներով, որոնք կզրկեին նրան իր գործողությունների իրական բնույթը և հասարակական վտանգավորությունը հասկանալու կամ դրանք վերահսկելու ունակությունից՝ իրեն մեղսագրվող գործողությունների կատարման պահին: Դատավարության ժամանակ Դոլինին մեղադրանք է առաջադրվել Ռուսաստանի Դաշնության Քրեական օրենսգրքի ընդհանուր առմամբ երեք հոդվածով՝ 132 (բռնի սեռական գործողություններ), 131 (բռնաբարություն) և 105 (սպանություն): Դոլինը բոլոր քրեական դրվագները կատարել է ծանրացուցիչ հանգամանքներով: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին դատարանը Դոլինին մեղավոր է ճանաչել բոլոր մեղադրանքներով և դատապարտել ցմահ ազատազրկման՝ հատուկ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում։ Դատարանի որոշումից հետո Դոլինը փորձել է բողոքարկել «խիստ» դատավճիռը և վճռաբեկ բողոք ներկայացրել Ռուսաստանի Դաշնության Գերագույն դատարան: Քրեական բաժինը 2009 թվականի նոյեմբերին մերժել է Դոլինի բողոքը՝ ուժի մեջ թողնելով դատավճիռը: 2010 թվականի տարեսկզբին Դոլինը ևս մեկ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել, սակայն այն ներկայացնելու նրա խնդրանքը մերժվել է։

### Մահ
Գերագույն դատարանի կողմից ցմահ ազատազրկման դեմ նրա բողոքարկումը մերժելուց հետո Վլադիմիր Դոլինը ծանր հուզական վիճակում է հայտնվել։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ հատուկ ռեժիմի ուղղիչ գաղութ տեղափոխվելուց կարճ ժամանակ առաջ, նա ինքնասպան է եղել Չելյաբինսկի թիվ 1 նախնական կալանքի կենտրոնի մենախցում՝ կախվելով կեղևից պատրաստված պարանով։ Դոլինը թողել է ինքնասպանության մասին նամակ՝ խնդրելով, որ իր մահվան համար ոչ ոք չմեղադրվի։ Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեի դատախազությունը միջադեպը որակել է որպես ինքնասպանություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մանկահասակ մարդասպաններ
Կատեգորիա:Ռուս հանցագործներ
Կատեգորիա:Ռուս սերիական մարդասպաններ