Ումբերտո Անաստասիա

**Ումբերտո «Ալբերտ» Անաստասիա** (, ), իտալա-ամերիկացի մաֆիոզ, վարձու մարդասպան և հանցավոր խմբավորման ղեկավար։ Ժամանակակից ամերիկյան մաֆիայի հիմնադիրներից մեկը և «Սպանությունների կորպորացիա» կազմակերպության համահիմնադիրը և հետագայում նաև` ղեկավարը, նա ի վերջո դարձավ հանցավոր խմբի ղեկավար, որը հայտնի դարձավ որպես Գամբինո հանցավոր ընտանիք։ Նա նաև վերահսկում էր Նյու Յորքի նավահանգիստը իր հանցավոր գործունեության մեծ մասի ընթացքում՝ հիմնականում նավահանգստի աշխատողների արհմիությունների միջոցով: Անաստասիային սպանել են 1957 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Վիտո Ջենովեզեի և Կառլո Գամբինոյի հրամանով։ Դրանից հետո Գամբինոն դարձավ ընտանիքի ղեկավարը։

Անաստասիան Ամերիկայի պատմության մեջ կազմակերպված հանցագործ աշխարհի ամենդաժան և ահաբեկող գործիչներից մեկն էր։ Նրա համբավը նրան շնորհեց հետևյալ մականունները՝ «Երկրաշարժ», «Մենաշնորհ բանակ», «Խելագար գլխարկագործ» և «Լորդ գերագույն դահիճ»։

## Վաղ կյանք
Ալբերտ Անաստասիան (իրական անունը Ումբերտո Անաստասիո)ծնվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Իտալիայի Կալաբրիա մարզի Պարգելիա քաղաքում Բարտոլոմեո Անաստասիոյի և Մարիաննա Պոլիստենայի ընտանիքում։ Անաստասիայի հայրը երկաթուղու աշխատող էր, որը մահացավ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ թողնելով ինը երեխաներին։ Անաստասիան ուներ յոթ եղբայր՝ Ռաֆայելը, Ֆրենկը, Էնթոնին, Ջոզեֆը, Ջերարդոն, Լուիջին (ով տեղափոխվել է Ավստրալիա), Սալվատոր Անաստասիոն և մի քույր՝ Մարիան։

1919 թվականին Անաստասիան իր եղբայրների՝ Ջոզեֆի, Էնթոնիի և Ջերարդոյի հետ անօրինական կերպով մուտք գործեց Միացյալ Նահանգներ՝ լքելով այն բեռնանավը, որի վրա նրանք աշխատում էին Նյու Յորքում։ Շուտով նրանք սկսեցին աշխատել որպես նավահանգստային բանվորներ Բրուքլինի նավահանգստում։

1921 թվականի մարտի 17-ին Անաստասիան դատապարտվեց նավահանգստային բանվոր Ջորջ Տուրինոյին սպանելու համար, որը տեղի էր ունեցել վեճի արդյունքում։ Նրան դատապարտեցին մահապատժի և ուղարկեցին Նյու Յորքի Օսինինգ նահանգի Սինգ Սինգ բանտ՝ սպասելու մահապատժին: Իրավական տեխնիկականության շնորհիվ Անաստասիան 1922 թվականին ստացավ դատական գործի վերանայման հնարավորություն։ Մինչ այդ, մեղադրող կողմի սկզբնական չորս վկաները անհետացել էին, և արդյունքում Անաստասիան ազատ արձակվեց։ Այդ ընթացքում նա օրինական կերպով փոխել է ազգանունը՝ «Անաստասիո»-ից դառնալով «Անաստասիա»։ 1923 թվականի հունիսի 6-ին Անաստասիան ձերբակալվեց ապօրինի զենք պահելու համար և դատապարտվեց երկու տարվա ազատազրկման։ 1928 թվականին նրան մեղադրանք է առաջադրվել Բրուքլինում սպանության համար, սակայն վկաները կա՛մ անհետացել են, կա՛մ հրաժարվել են ցուցմունք տալ դատարանում։

1937 թվականին Անաստասիան ամուսնացավ Էլզա Բարգնեսիի հետ և նրանք ունեցան երկու որդի՝ Ումբերտոն և Ռիչարդը. և երկու դուստր՝ Ջոյանան և Գլորիանան։

## Փառքի հասնելու ճանապարհ
1920-ականների վերջում Անաստասիան դարձել էր Միջազգային նավահանգստային բանվորների միության (ՄՆԲՄ) առաջատար ղեկավարներից մեկը՝ վերահսկելով Բրուքլինի արհմիության վեց տեղական մասնաճյուղերը: Նա դաշնակցեց հզոր սիցիլիացի մաֆիայի առաջնորդ Ջուզեպպե «Ջո Բոս» Մասսերիայի հետ, որը գործունեություն էր ծավալում Բրուքլինում։ Շուտով նա սերտ կապեր հաստատեց Կոզա Նոստրայի ապագա առաջնորդների՝ Ջո Ադոնիսի, Չարլզ «հաջողակ» Լուչիանոյի, Վիտո Ջենովեզեի և Ֆրենկ Կոստելոյի հետ։

## Կաստելամարեզի պատերազմ
1931 թվականի սկզբին Մասերիայի և Սալվատորե Մարանզանոյի միջև սկսվեց Կաստելամարեզի պատերազմը։ Գաղտնի գործարք կնքելով Մարանզանոյի հետ, Լուչիանոն համաձայնեց նախագծել իր ղեկավարի՝ Մասերիայի մահը, ի պատասխան՝ ստանալով Մասերիայի ռեկետները և դառնալով Մարանզանոյի երկրորդ հրամանատարը։ 1931 թվականի ապրիլի 15-ին Լուչիանոն Մասսերիային խաբելով հրավիրեց հանդիպման «Nuova Villa Tammaro» ռեստորանում՝ Քոնի Այլենդում, որտեղ նրան սպանեցին։ Մինչ նրանք թղթախաղ էին խաղում, Լուչիանոն,ներողություն խնդրեց, իբր, սանհանգույց գնալու համար: Այնուհետև Անաստասիան և այլ զինված անձինք, ըստ տեղեկությունների՝ Ադոնիսը, Ջենովեզը և Բենջամին «Բագսի» Սիգելը, սպանեցին Մասերիային։ Չիրո «Արտիճուկի արքա» Տերրանովան վարում էր փախուստի մեքենան. ըստ Լեգենդի` նա չափազանց շոկահարված է եղել, որպեսզի վարեր, և Սիգելը ստիպված է եղել նրան հեռացնել վարորդի նստատեղից։  Լուչիանոն իր ղեկավարության տակ պահելով Ջենովեզեին ստանձնեց Մասերիայի ընտանիքի պատասխանատվությունը։

1932 թվականին Անաստասիային մեղադրանք է առաջադրվել մեկ այլ տղամարդու սպանության համար, սակայն գործը կարճվել է վկաների բացակայության պատճառով։ Հաջորդ տարի նրան մեղադրեցին լվացքատանը աշխատող մարդու սպանության մեջ. Կրկին ցուցմունք տալու պատրաստ վկաներ չկային։

## Սպանությունների կորպորացիա
Անաստասիայի հավատարիմ լինելու համար Լուչիանոն նրան և Լուի «Լեպկե» Բուխալտերին, ով երկրի գլխավոր աշխատանքային ռեկետերն էր, նշանակեց Ազգային Հանցավոր Սինդիկատի բռնի ճյուղի՝ «Սպանությունների կորպորացիա»-ի, ղեկավար: Զորքը, որը նաև հայտնի է որպես «Բրաունսվիլի տղաներ», հրեա և իտալացի պայմանագրային մարդասպանների խումբ էր, որը գործում էր Բրուքլինի Բրաունսվիլ թաղամասում գտնվող` մաֆիոզ Լուի Կապոնեին պատկանող «Midnight Rose's» քաղցրավենիքի խանութի հետևի սենյակում։  Իր գործունեության տասը տարիների ընթացքում գնահատվում է, որ «Սպանությունների կորպորացիա»-ն հազարավոր սպանություններ է կատարել, որոնցից շատերը այդպես էլ չեն բացահայտվել: «Սպանությունների կորպորացիա»-ում ղեկավարելու համար Անաստասիան ստացել է «Խելագար գլխարկագործ» և «Լորդ գերագույն դահիճ» մականունը։

Լուչիանոյի կողմից 1931 թվականին Մարանզանոյի սպանությունից հետո ստեղծված կառավարող մարմինը` Հանձնաժողովը 1935թվականին հրամայեց հոլանդացի Շուլցին հրաժարվել հատուկ դատախազ Թոմաս Է.Դյուին սպանելու իր ծրագրերից՝ վախենալով իրավապահների ճնշումներից, որոնք անխուսափելի էին։ Զայրացած Շուլցը մերժեց և հեռացավ հանդիպումից։ Անաստասիան մոտեցավ Լուչիանոյին այն տեղեկատվությամբ, որ Շուլցը խնդրել է իրեն հսկել Դյուիի բնակարանը, որը գտնվում էր հինգերորդ պողոտայում։ Լսելով լուրը՝ հանձնաժողովը խորհրդակցություն սկսեց՝ քննարկելու հարցը: Վեց ժամ տևած քննարկումներից հետո հանձնաժողովը հրամայեց Բուխալտերին վերացնել Շուլցին։ 1935 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, նախքան նա կհասցներ սպանել Դյուին, Շուլցը գնդակահարվեց Նյու Ջերսի նահանգի Նյուարք քաղաքի պանդոկներից մեկում և հաջորդ օրը մահացավ ստացած վնասվածքների պատճառով։

1936 թվականի հունիսի 7-ին Դյուիի գրասենյակի կողմից դատական հետապնդման արդյունքում, որը գլխավորում էր Էունիս Քարթերը, Լուչիանոյին դատապարտեց հարկադիր մարմնավաճառության 62-րդ հոդվածով։ Հուլիսի 18-ին նա դատապարտվեց 30-ից 50 տարվա ազատազրկման` պետական բանտում
։ Ջենովեզեն դարձավ ժամանակավոր ղեկավար, բայց նա փախավ Իտալիա 1937 թվականին՝ 1934 թվականին սպանության մեջ մեղադրվելուց հետո: Այդ ժամանակ Լուչիանո հանցագործ ընտանիքի ժամանակավոր ղեկավար դարձավ Կոստելոն:

1939 թվականի մայիսին Անաստասիան իբր հրամայել է սպանել Մորիս Դայմոնդին՝ Բրուքլինում «Teamsters Union»-ի պաշտոնյային, ով դեմ էր Մանհեթենի Գարմենտ շրջանը վերահսկողության տակ առնելու Բուխալթերի փորձերին[։ 1939 թվականի ամռանը նա, իբր կազմակերպել է Պիտեր Պանտոյի սպանությունը, ով Միջազգային նավահանգստային բանվորների միության ակտիվիստն էր և ղեկավարում էր միության տեղական մասնաճյուղերում ժողովրդավարական բարեփոխումների շարժումը և հրաժարվել էր ենթարկվել ՄՆԲՄ-ի պաշտոնյաներին: 1939 թվականի հուլիսի 14-ին Պանտոն անհետացավ. Նրա մարմինը հետագայում հայտնաբերվել է Նյու Ջերսիի ֆերմայում[։

1941 թվականին Բրուքլինի Բրաունսվիլ քաղաքի ավազակախմբի ղեկավար Աբե Ռելեսը, ով նախորդ տասնամյակի ընթացքում մարդասպաններ էր տրամադրում Անաստասիային և Սպանությունների կորպորացիային, ձերբակալվեց իրավապահների կողմից՝ փաստացի վերջ դնելով Սպանությունների կորպորացիային: Ռելեսը որոշեց ցուցմունք տալ կառավարությանը, որպեսզի իրեն փրկի մահապատժից, ինչը հանգեցրեց Սպանությունների կորպորացիայի յոթ անդամների դատապարտմանը: Ռելեսը նաև տեղեկություններ ուներ, որոնք կարող էին Անաստասիային ներգրավել Դայմոնդի և Պանտոյի սպանությունների մեջ: Վախենալով հետապնդումից՝ Անաստասիան առաջարկեց 100,000 դոլար պարգևատրում Ռելեսի սպանության համար։ Ռելեսին մահացած են գտել Քոնի Այլենդի «Half Moon» հյուրանոցի մոտ գտնվող ռեստորանի տանիքում։ Ընթացող դատավարության ժամանակ, Ռելեսին հսկում էին վեցերորդ հարկի սենյակում: 1951 թվականին մեծ ատյանի դատարանը որոշում կայացրեց, որ Ռելեսը պատահաբար մահացել է՝ փորձելով իջնել հինգերորդ հարկ՝ օգտագործելով վերմակներ, որոնք կապված էին ջեռուցման մարտկոցին: Այնուամենայնիվ, շատ պաշտոնյաներ դեռ կասկածում էին, որ Ռելեսին սպանել էին։

1942 թվականի գարնանը Անաստասիան, իբր պատվիրել է սպանել իր գործընկեր Էնթոնի Ռոմեոյին, ով ձերբակալվել և հարցաքննվել էր Պանտոյի սպանության ժամանակ: Հունիսի վերջին Ռոմեոյի մարմինը հայտնաբերվել է Դելավեր նահանգի Գայենկուրի մոտ. նա ծեծի էր ենթարկվել և մի քանի անգամ գնդակահարվել։

## Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Անաստասիան, ըստ հաղորդումների, մշակել էր մի ծրագիր՝ բանտարկված Լուչիանոյին ներման արժանացնելու համար՝ նպաստելով պատերազմական ջանքերին։ Քանի որ Միացյալ Նահանգներին անհրաժեշտ էին դաշնակիցներ Սիցիլիայում՝ Իտալիա ներխուժման առաջխաղացման համար, և ԱՄՆ ռազմածովային ուժերը ցանկանում էին իրենց ռեսուրսներն ուղղել պատերազմի վրա, Անաստասիան կազմեց մի գործարք՝ ապահովելու Լուչիանոյի հանդեպ մեղմ վերաբերմունք և հետագայում նրան պայմանական ազատ արձակելու հնարավորություն՝ փոխարենը Մաֆիան պետք է պաշտպաներ նավահանգիստները, իսկ Լուչիանոն՝ օգներ իր կապերով Սիցիլիայում։

1942 թվականին Անաստասիան միացավ ԱՄՆ բանակին, հավանաբար ոգևորված այն բանից, որ փախչում էր քրեական հետաքննությունից, որը պատճառ էր դառնալու Սպանությունների կորպորացիայի քայքայմանը: Ստանալով տեխնիկական սերժանտի կոչում՝ նա զորքեր էր մարզում, որպեսզի նրանք դառնային նավահանգստային բանվորներ Փենսիլվանիայի Ֆորտ Ինդիանթաուն Գեփում։ 1943 թվականին, որպես իր ռազմական ծառայության պարգև, նա ստացավ ԱՄՆ քաղաքացիություն: Հաջորդ տարի Անաստասիան պատվով ազատվեց զինվորական ծառայությունից և իր ընտանիքով տեղափոխվեց Նյու Ջերսիի` Ֆորտ Լի քաղաքի, Բլեֆ Ռոուդիում գտնվող մի ռանչո։

1945 թվականին Սիցիլիայում գտնվող ԱՄՆ ռազմական իշխանությունները Ջենովեզեին վերադարձրեցին ԱՄՆ՝ դատվելու 1934 թվականին Ֆերդինանդ Բոչիայի սպանության համար։ Սակայն գլխավոր մեղադրող վկայի մահից հետո Ջենովեզեի դեմ բոլոր մեղադրանքները հանվեցին։ 1946 թվականին Նյու Յորքի նահանգապետ Թոմաս Դյուին փոխեց Լուչիանոյի պատիժը, և դաշնային կառավարությունը նրան անմիջապես արտաքսեց Իտալիա։

1948թ.-ին Անաստասիան գնեց հագուստի արտադրամաս Փենսիլվանիայի Հազլթոն քաղաքում և իր նավահանգստային գործունեությունը թողեց իր եղբոր՝ Էնթոնիի հսկողության տակ։

## Առաջնորդ
1951 թվականին ԱՄՆ Սենատը հարցաքննության նպատակով կանչեց Անաստասիային՝ Կեֆաուվերի լսումների ժամանակ կազմակերպված հանցագործության համար։ Անաստասիան հրաժարվեց որևէ հարցի պատասխանել։

Չնայած իր հեղինակությանը որպես մաֆիայի ազդեցիկ ուժ, Անաստասիան ձևականորեն Մանգանոյի հանցավոր ընտանիքի տեղակալն էր՝ Վինսենթ Մանգանոյի ղեկավարության ներքո։ Իր 20-ամյա կառավարման ընթացքում Մանգանոյին զայրացրել էր Լուչիանոյի և Կոստելոյի հետ Անաստասիայի սերտ կապերը, մասնավորապես այն փաստը, որ նրանք ստացել էին Անաստասիայի ծառայությունները՝ նախապես Մանգանոյի թույլտվությունը չստանալով։ Այս և այլ գործնական վեճերը երկու մաֆիոզների միջև թեժ, գրեթե ֆիզիկական ծեծկռտուքի պատճառ դարձան։ 1951 թվականի ապրիլի 19-ին Մանգանոն անհետացավ, և նրա մարմինը այդպես էլ չգտան։ Նույն օրը Յամայկա Բեյում հայտնաբերվեց Մանգանոյի եղբոր՝ Ֆիլիպի մարմինը։ Մանգանոյի սպանության գործով ոչ ոք երբեք չի ձերբակալվել, բայց լայնորեն քննարկվում էր, որ Անաստասիան է սպանել նրանց։

Մանգանո եղբայրների մահից հետո Անաստասիան, ով ժամանակավորապես ղեկավարում էր նրանց հանցավոր ընտանիքը, հանդիպեց Հանձնաժողովին՝ պնդելով, որ եղբայրներն ուզում էին սպանել իրեն, սակայն չընդունեց, որ ինքն է սպանել նրանց։ Կոստելլոյի աջակցությամբ Հանձնաժողովը հաստատեց Անաստասիային որպես առաջնորդ՝ վերանվանված Անաստասիայի ընտանիքում։ Կոստելլոն ցանկանում էր Անաստասիային դաշնակից դարձնել ընդդեմ հավակնոտ և դժգոհ Ջենովեզեի։ Անաստասիային նաև աջակցում էր Ջոզեֆ Բոնանոն, ով պարզապես ցանկանում էր խուսափել ավազակային պատերազմից։

1952 թվականի մարտին Անաստասիան, իբր պատվիրել է սպանել Առնոլդ Շուստերին՝ Նյու Յորքի մի տղամարդու, ով հաջողությամբ բացահայտել է բանկային կողոպտիչ Վիլի Սաթթոնին, ինչի արդյունքում Սաթոնը ձերբակալվել է: Երբ Անաստասիան հեռուստատեսությամբ տեսավ Շուստերի հարցազրույցը, ենթադրվում է, որ ասել է. «Չեմ կարող հանդուրժել մատնիչներին։ Այդ տղայի վերջը տվե'ք»։ 1952 թվականի մարտի 8-ին, Բրուքլինի Բորոու Պարկ շրջանում, հրազենով զինված մի մարդ սպանեց Շուստերին։ 1963 թվականին կառավարության վկա Ջոզեֆ Վալաչին մեղադրեց Անաստասիային սպանությունը պատվիրելու մեջ, սակայն իրավապահ մարմիններից շատերը դրան թերահավատորեն էին վերաբերվում: Շուստերի սպանության գործով ոչ ոք չի ձերբակալվել[։

1952 թվականի դեկտեմբերի 9-ին դաշնային կառավարությունը հայց ներկայացրեց՝ Անաստասիային քաղաքացիությունից զրկելու և արտաքսելու համար, քանի որ նա ստել էր իր քաղաքացիության դիմումում։

## Դավադրություն
Լուչիանո ընտանիքը իր վերահսկողության տակ առնելու համար Ջենովեզեն պետք է սպաներ Կոստելլոյին։ Չկարողանալով դա անել առանց Անաստասիային վերացնելու՝ Ջենովեզը դաշնակիցներ էր փնտրում: Նա օգտագործեց Անաստասիայի բռնատիրական վարքագիծը նրա դեմ՝ փորձելով ձեռք բերել աջակիցներ՝ ներկայացնելով Անաստասիային որպես անկայուն մարդասպանի, որը սպառնում էր իրավապահ մարմինների ուշադրությունը սևեռել Կոզա Նոստրայի վրա։ Ավելին, Ջենովեզը նշել է, որ Անաստասիան 50,000 դոլարով վաճառել է իր հանցագործ ընտանիքի  անդամակցությունները, ինչը Հանձնաժողովի կանոնների ակնհայտ խախտում էր, որը զայրացրել էր բարձրաստիճան բազմաթիվ մաֆիոզների: Վալաչիի խոսքերով, Անաստասիան մեծ գումարներ էր կորցնում ձիարշավների վրա խաղադրույքներ կատարելով, ինչը նրան դարձրեց էլ ավելի կոպիտ և անկանխատեսելի։

Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Ջենովեզը գաղտնի շահեց Անաստասիա կապորեժիմ Կառլո Գամբինոյի աջակցությունը՝ առաջարկելով նրան ղեկավարել Անաստասիայի ընտանիքը՝ նրա համագործակցության դիմաց։

1955 թվականի մայիսի 23-ին Անաստասիան իրեն մեղավոր ճանաչեց հարկերից խուսափելու մեջ՝ 1940-ականների վերջում իր եկամուտը թերզեկուցելու համար։ 1955 թվականի հունիսի 3-ին Անաստասիան դատապարտվեց մեկ տարվա դաշնային բանտարկության և 20000 դոլար տուգանքի։ Նրա դատապարտումից հետո դաշնային կառավարությունը հաջողությամբ միջնորդեց Անաստասիային քաղաքացիությունից զրկել, որպեսզի նա կարողանար արտաքսվել: Սակայն 1955 թվականի սեպտեմբերի 19-ին վերադաս դատարանը չեղարկեց այս որոշումը։

1957 թվականի սկզբին Ջենովեզեն որոշեց տեղափոխվել Կոստելլո: 1957 թվականի մայիսի 2-ին զինված անձը` Վինսենթ Գիգանտեն կրակել և վիրավորել է Կոստելոյին իր բնակելի շենքի մոտ։ Թեև վերքը մակերեսային էր, այն համոզեց Կոստելոյին իշխանությունը զիջել Ջենովեզին և թոշակի անցնել։ Այնուհետև Ջենովեզը վերահսկում էր այն, ինչ այժմ կոչվում է Ջենովեզի հանցագործ ընտանիք: Բոնաննոն ավելի ուշ իրեն վերագրեց հանդիպման կազմակերպումը, որտեղ նա կանխեց Անաստասիայի անմիջապես Ջենովեզեին պատերազմ հայտարարելը, ի պատասխան նրա քայլերի։

Այդ տարվա հունիսի 17-ին Ֆրենկ Սկալիսը՝ Անաստասիայի ղեկավարը և Գամբինոյի անդամագրությունների վաճառքի անմիջական պատասխանատուն, սպանվեց։ Վալաչիի խոսքով՝ Անաստասիան հաստատել էր սպանությունը, ինչպես նաև հետագայում Ֆրենկ Սկալիչի եղբոր՝ Ջոզեֆ Սկալիչի սպանությունը, այն բանից հետո, երբ առաջարկել է ներել Ֆրենկի վրեժխնդրության սպառնալիքները։

## Մահ
1957 թվականի հոկտեմբերի 25-ի առավոտյան Անաստասիան մտավ Մանհեթենի 56-րդ փողոցի 7-րդ պողոտայում գտնվող Պարկ Շերատոն հյուրանոցի միջքաղաքային վարսավիրանոց։ Անաստասիայի վարորդը մեքենան կայանել է ստորգետնյա ավտոտնակում, իսկ հետո զբոսնել է դրսում՝ թողնելով նրան առանց հսկողության։ Երբ Անաստասիան հանգստանում էր վարսավիրական աթոռին, երկու տղամարդ՝ դեմքերը ծածկած շարֆերով, ներս էին մտել, վարսավիրին հրել ճանապարհից և կրակել Անաստասիային: Առաջին կրակոցից հետո, ըստ հաղորդումների, Անաստասիան նետվեց մարդասպանների վրա։ Այնուամենայնիվ, ապշած Անաստասիան իրականում հարձակվել էր վարսավիրանոցի պատի հայելու վրա զինված մարդկանց արտացոլանքների վրա։ Զինված անձինք շարունակել են կրակել, մինչև Անաստասիան վերջապես մահացած ընկավ հատակին։

Անաստասիայի սպանությունը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց հասարակության մեջ և նպաստեց լայնածավալ ոստիկանության հետաքննության սկսվելուն։ Նյու Յորք Թայմսի լրագրող և «Հինգ ընտանիքներ» գրքի հեղինակ Սելվին Ռաաբի խոսքով. «Սպիտակ սրբիչներով պատված անօգնական զոհի վառ պատկերն անմոռանալիորեն տպավորվեց հասարակության հիշողության մեջ»։ Սակայն գործով ոչ ոքի մեղադրանք չի առաջադրվել։ Կասհածանքները այն մասին, թե ով էր սպանել Անաստասիային, կենտրոնացել էին Պրոֆակի հանցավոր ընտանիքի մաֆիոզ Ջո Գալոյի, Փրովիդենսի, Ռոդ Այլենդ նահանգի Պատրիարկա հանցագործ ընտանիքի և Գամբինո ընտանիքի որոշ թմրադիլերների վրա: Սկզբում ըստ Նյու Յորքի ոստիկանության բաժանմունքի եզրակացության` Անաստասիայի սպանությունը կազմակերպվել էր Ջենովեզի և Գամբինոյի կողմից, և որ այն իրականացվել էր անձնակազմի կողմից՝ Գալոյի գլխավորությամբ։ Մի պահ Գալլոն պարծենում էր իր մասնակցությամբ սպանությունով՝ իր համախոհին ասելով. «Դուք կարող եք մեզ պարզապես անվանել վարսավիրանոցի քառյակ»։ Մյուս կողմից, Ջենովեզեն ավանդաբար սերտ կապեր ուներ Պատրիարկա ընտանիքի ղեկավար Ռեյմոնդ Լ. Ս. Պատրիարկայի հետ։

Անաստասիայի հուղարկավորության արարողությունը անցկացվել է Բրուքլինի թաղման բյուրոյում. Բրուքլինի թեմը հրաժարվել էր տալ եկեղեցական թաղման թույլտվություն։ Անաստասիային թաղել են Գրին-Վուդ գերեզմանատանը Բրուքլինի Գրինվուդ Հայթսում, որին ներկա էին մի քանի ընկերներ և հարազատներ: Անունը նշված է որպես` «Անաստասիո»։ 1958-ին նրա ընտանիքը գաղթել է Կանադա և փոխել անունը՝ դառնալով «Անիսիո»։

### Հետևանքներ
Ակնկալվում էր, որ Գամբինոն կհռչակվի Անաստասիայի ընտանիքի ղեկավար 1957 թվականի նոյեմբերի 14-ին Ապալաքինի հանդիպմանը, որը կազմակերպվել էր Ջենովեզեի կողմից՝ քննարկելու Կոզա Նոստրայի ապագան իր իշխանության ձեռքբերման ֆոնին։ Սակայն, երբ հանդիպումը ոստիկանության կողմից խափանվեց՝ վնասելով Ջենովեզեի հեղինակությանը, Գամբինոյի նշանակումը հետաձգվեց և կայացավ ավելի ուշ Նյու Յորքում։ Գամբինոյի ղեկավարության ներքո, Էնթոնի Անաստասիոն կորցրեց իր ազդեցության մեծ մասը, և հիասթափված սկսեց գաղտնի տեղեկություններ փոխանցել ՀԴԲ-ին՝ մինչև իր մահը 1963 թվականը։

Ջենովեզը կարճ ժամանակ վայելեց ընտանիքի առաջնորդ լինելը: 1957 թվականին, Ապալաչինի աղետալի հանդիպումից հետո, Լուչիանոն, Կոստելոն և Գամբինոն դավադրություն կազմակերպեցին՝ թմրադեղերի համար մեղադրվող Ջենովեզին թակարդի մեջ գցելու համար՝ կաշառելով թմրավաճառին՝ վկայելու, որ նա անձամբ աշխատել է Ջենովեզեի հետ։ 1958թ. Հուլիսի 7-ին Ջենովեզին մեղադրեցին թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ։ 1959 թվականի ապրիլի 17-ին նա դատապարտվել է 15 տարվա պետական բանտարկության։

Անաստասիան ապրել է 25 սենյականոց, (6529 քառակուսի ոտնաչափ), բլրի գագաթին գտնվող առանձնատանը, որը գտնվում էր Նյու Ջերսի նահանգի Ֆորտ Լի քաղաքում 1947 թվականից մինչև իր սպանությունը։  1958 թվականին, նրա մահից մեկ տարի էլ չանցած, կատակերգու Բադի Հեքեթը և նրա կինը գնեցին առանձնատունը և վերանորոգումից հետո այնտեղ ապրեցին 1960-ականների մեծ մասը։ Առանձնատունը 6,9 միլիոն դոլարով վաճառվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի վերջին։ Վերջին անգամ տունը վաճառվել է 2018 թվականի դեկտեմբերին՝ 3,6 միլիոն դոլարով, և քանդվել է 2019 թվականի մարտին։
Դերասան և նախկին ծանր քաշային բռնցքամարտիկ Ջեք Օ'Հալորանը պնդում է, որ Անաստասիայի ապօրինի որդին է։

## Ժողովրդական մշակույթում
Անաստասիայի սպանությունից հետո Պարկ Շերատոն հյուրանոցի վարսավիրական աթոռները տեղափոխել են, որպեսզի դեմքով հեռու լինեն հայելուց: Ավելի ուշ Անաստասիայի աթոռը աճուրդի է հանվել 7000 դոլարով: 2012 թվականի փետրվարին աթոռը դարձավ ցուցանմուշ Լաս Վեգասի Մոբ թանգարանում։

### Ֆիլմերում
*1954 թվականի դասական ամերիկյան «Նավահանգստում» ֆիլմում Ջոնի Ֆրենդլիի կերպարը (մարմնավորել է Ջ. Քոբը) մասամբ հիմնված էր Անաստասիայի վրա։
*1959 թվականի  «Մաֆիայի ներսում» ֆիլմը սկսվում է Անաստասիայի սպանության տեսարանով։
*Անաստասիայի սպանությունը և 1957 թվականի Ապալաքինի հանդիպումը հիշատակվում են 1999 թվականի «Վերլուծիր սա» ֆիլմում, որտեղ գլխավոր դերերում են Ռոբերտ Դե Նիրոն և Բիլի Քրիսթալը։
*1972 թվականի «Վալաչիի փաստաթղթերը» ֆիլմում Անաստասիային մարմնավորում է Ֆաուստո Տոցին։
*1973 թվականին Ալբերտո Սորդիի մասնակցությամբ իտալական «Իմ եղբայր Անաստասիան» ֆիլմում նրան մարմնավորում է Ռիչարդ Կոնտեն։
*1975 թվականի «Լեփկի» ֆիլմում, որտեղ գլխավոր դերում է Թոնի Քերթիսը, Անաստասիային մարմնավորում է Ջիաննի Ռուսոն։
*2019 թվականի «Իռլանդացին» և «Մաֆիոզների քաղաքը» ֆիլմերում Անաստասիային մարմնավորում է Գարի Փաստորեն։

### Հեռուստատեսությունում
*Մ*Ա*Շ հեռուստասերիալում կա Անաստասիայի մահվանը վերաբերվող անախրոնիստական հիշատակում․ չնայած նա սպանվել էր Կորեական պատերազմի ավարտից չորս տարի անց:
*«Ամսվա զինվոր» ֆիլմի 4-րդ եթերաշրջանի 12-րդ դրվագում Հոուքայ Փիրսը  քնած զինվորին հեգնանքով անվանում է «Ալբերտ Անաստասիայի դռնապան»։
*«Արևմուտքի թևերը» սերիալի 4-րդ սեզոնի 11-րդ դրվագում (սուրբ գիշերը) Ջուլզ Զիգլերը՝ Սպիտակ տան հաղորդակցության գծով տնօրեն Թոբի Զիգլերի օտարացած հայրը, այցելում է Թոբիին Սպիտակ տուն: Արդարադատության դեպարտամենտի հարցումից հետո Թոբին հարցնում է իր հորը՝ Սպանուփյունների կորպորացիայի նախկին անդամին, երբ է սպանվել Ալբերտ Անաստասիան: Ջուլսը պատասխանում է՝ «1957թվականի հոկտեմբերին» և ավելացնում․ «Դու պետք է իմանաս, թե երբ է Անաստասիան սպանվել»։ Դրան Թոբին, զայրացած հոր քրեական անցյալի վրա, կտրուկ արձագանքում է․ «Ես գիտեմ, թե երբ է Անաստասիան սպանվել»։
*«Սոպրանո» սերիալի մի դրվագում մաֆիայի ղեկավար Կրտսեր Սոպրանոն իր զարմիկին՝ Թոնի Սոպրանոյին ասում է, որ կցանկանար,  խնդիրները կարգավորվեին 1950-ականների նման, երբ ամեն ինչ խաղաղ էր։ Թոնին պատասխանում է, որ հիշում է Անաստասիայի  «արյունոտ» լուսանկարը վարսավիրանոցի հատակին։ Կրտսերը պատասխանում է․ «Կային բացառություններ»։
* AMC-ի «Մաֆիայի ստեղծումը Նյու Յորքում» վերագրական դրամայում Անաստասիային մարմնավորում է Գաս Ցուկոն։
*Netflix-ի դաժան տիտղոսային հերոսը «Կեղտոտ Ջոն» սերիալում պնդում է, որ Անաստասիայի հետնորդն է։

### Գրականության մեջ
*Ֆրեդերիկ Ֆորսայթի 1973 թվականի «Շագալի օրը» վեպում, հետախույզը Մարկո Վիտելինո անունով հորինված թիկնապահին, ով բացակայում էր Անաստասիայի սպանության ժամանակ, համարում էր մի քանի կասկածյալներից մեկը, որոնց կարող էին վերագրվել Ֆրանսիայի նախագահ Շառլ դը Գոլի սպանությունը: Թիկնապահին բացառում են, քանի որ նա չի համապատասխանում պայմանագրային մարդասպանի նկարագրին.
*Անաստասիայի սպանության համար վրեժխնդրությունը նկարագրված է «Փայլ»-ի նախաբանում ` «Խաղից առաջ»: Գրքում հորինված «Overlook» հյուրանոցը հետպատերազմյան դարաշրջանի կազմակերպված հանցավոր գործիչների համար հանրաճանաչ հանդիպման վայր էր և չեզոք գոտի: Նպատակը հզոր մաֆիոզն էր, ում պաշտպանում էին Նյու Յորքից բերված երկու թիկնապահ։ Երեք մարդասպաններ հրացաններով սպանեցին թիկնապահներին, այնուհետև իրենց թիրախին սպանեցին իր սենյակում և նրա դիակը ամորձատեցին՝ որպես ապացույց, որ սպանել են նրան։
*Անաստասիայի սպանությունը հիշատակվում է Հարոլդ Ռոբինսի «Ռեյդերը» վեպում (1995 թվական)։ Վեպում սպանությունը կատարում է պայմանագրային մարդասպան՝ Malditesta-ն (իտալերեն՝ գլխացավանք) կեղծանունով։.
*Մայրա Մոնտերոյի Son de Almendra վեպը (անգլերեն վերնագիր՝ Dancing to «Almendra» («Պար Ալմենդրայի համար») հիմնված է Անաստասիայի սպանության վրա։

### Տեսախաղերում
*Մաֆիա II-ում Դոն Ալբերտո Կլեմենտեի կերպարը մասամբ հիմնված է Ալբերտ Անաստասիայի վրա, հատկապես նրա հայտնի խախտումների՝ մաֆիոզներին «վաճառելու» փորձերի վրա։ Կլեմենտեի մահը ոգեշնչված է Անաստասիայի սպանությունից և Ադոլֆ Հիտլերի նկատմամբ «Գայլի որջում» իրականացված սպանության անհաջող փորձից։

### Երաժշտության մեջ
*Ռեփեր Ռիք Ռոսը իր 2010 թվականի միքսթեյփը անվանել է Ալբերտ Անաստասիա ԻՓի։
*Սուրբ Ջոն Գրին հոգեդելիկ ռոք խմբի ինքնանուն ալբոմում «Հաճույքի դող» երգում հիշատակվում է Ալբերտ Անաստասիան։

*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*

 
Կատեգորիա:Ամերիկացի գանգստերներ