Ադոլֆուս Էլկին

**Ադոլֆուս Փիթեր Էլկին** (**, ), ավստրալիացի մարդաբան և Անգլիկան եկեղեցու հոգևորական, 20-րդ դարի կեսերի ազդեցիկ մարդաբան և Ավստրալիայի աբորիգենների ձուլման կողմնակից։

## Վաղ կյանք
Ադոլֆուս Էլկինը ծնվել է Նոր Հարավային Ուելսի Արևմտյան Մեյթլենդում: Հայրը՝ Ռուբեն Էլկինը, անգլիացի հրեա էր և աշխատել է որպես վաճառական, իսկ մայրը՝ Էլեն Վիլհելմինա Բաուերը, գերմանական ծագումով դերձակուհի է: 1901 թվականին Էլկինի ծնողները ամուսնալուծվել են, 1902 թվականին մայրը մահացել է, և Էլկինին մեծացրել են մորական կողմի տատիկը և պապիկը որպես Անգլիկան եկեղեցու հետևորդ: Սովորել է Սինգլթոնում և Մեյթլենդ Իսթ տղաների ավագ դպրոցում: Դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է Նոր Հարավային Ուելսի բանկերում, բայց հետո ստացել է աստվածաբանական կրթաթոշակ Սիդնեյի համալսարանի Սուրբ Պողոսի քոլեջում, որտեղից 1915 թվականին ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան:

## Հոգևորականի և մարդաբանի կարիերա
1915 թվականին Էլկինը ձեռնադրվել է սարկավագ, իսկ 1916 թվականին՝ քահանա։ 1916-1919 թվականներին աշխատել է Նյուքասլի Անգլիկան թեմում, ապա դասավանդել է Արմիդեյլի Սուրբ Հովհաննեսի աստվածաբանական քոլեջում՝ Էռնեստ Հենրի Բուրգմանի ղեկավարությամբ։

Էլկինը հետաքրքրվել է ավստրալական տեղական մշակույթով, և չնայած այդ ժամանակ Ավստրալիայում մարդաբանություն չի դասավանդել, նրա մագիստրոսական թեզը այս թեմայով է, որը 1922 թվականին հաջողությամբ ավարտել է, և դասախոսություններ է կարդացել Սուրբ Հովհաննեսի եկեղեցում: 1922 թվականին ամուսնացել է Սառա (Սալի) Թոմփսոնի՝ իռլանդացի բուժքրոջ հետ, որին հանդիպել է գրիպի համաճարակի ժամանակ: 1922 և 1925 թվականներին եղել է Վոլոմբիի Սուրբ Հովհաննես Ավետարանչական եկեղեցու ռեկտոր, և այդ ընթացքում նաև դասախոսություններ է կարդացել Հանթերի շրջանում գտնվող Սիդնեյի համալսարանում՝ տեղական մշակույթի վերաբերյալ:

1925 թվականին Էլկինը հրաժարական է տվել Վոլոմբիի իր պաշտոնից և սկսել է ուսումնասիրել մարդաբանություն Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում՝ Գրաֆտոն Էլիոթ Սմիթի ղեկավարությամբ, որտեղ 1927 թվականին ստացել է դոկտորի կոչում: 1927 թվականին մարդաբան Ալֆրեդ Ռեդքլիֆ-Բրաունը օգնել է Էլկինին ստանալ Ռոքֆելլերի ֆինանսավորում՝ Արևմտյան Ավստրալիայի Քիմբերլի քաղաքում ավստրալական մշակույթը ուսումնասիրելու համար: 1928 թվականին նշանակվել է Մորփեթի Սուրբ Հակոբոսի անգլիկան եկեղեցու ռեկտոր՝ մարդաբանության ուսումնասիրությունը շարունակելու նպատակով: Այդ ժամանակ Սուրբ Հովհաննեսի քոլեջը տեղափոխվել է Արմիդեյլից Մորփեթ, և Էլկինը  դարձել քոլեջի «Մորփեթ Ռիվյու»-ի համախմբագիր: 1931 թվականից մինչև իր մահը եղել է «Օշիենիա» լրագրի խմբագիրը: Մասնակցել է Արևմտյան Ավստրալիայի բազմաթիվ առաքելությունների, այդ թվում՝ Մաունթ Մարգարեթ առաքելությանը, որը 1930 թվականին Ավստրալիայի բնիկ ժողովուրդների առաքելության (ավելի ուշ՝ Միացյալ բնիկ ժողովուրդների առաքելություն) մաս է կազմել՝ Ավստրալիայի ազգային հետազոտական խորհրդի անունից:

Էլկինը դարձել է աբորիգեն ավստրալացիների վիճակի բարելավման ակտիվիստ, որոնց համար լավագույնս համարել է եվրոպական հասարակությանը ձուլվելը: 1934 թվականին հաջողությամբ լոբբինգ է արել սպանության համար մահվան դատապարտված Յոլնգու ցեղի ներկայացուցիչ Դհակիյար (Տուքիար) Վիրպանդայի ազատ արձակման համար: 1938 թվականին կարևոր դեր է խաղացել աբորիգենների համար «Նոր կուրսի» մշակման գործում, որը ներքին գործերի նախարար Ջոն ՄաքԷվենի հայտարարած կարևորագույն քաղաքական հայտարարությունն է, որի ազդեցիկ խորհրդականն է եղել:

## Մարդաբանության պրոֆեսոր
Ռեդքլիֆ-Բրաունի Սիդնեյի համալսարանից հրաժարական տալուց հետո 1932 թվականի վերջին Էլկինը նշանակվել է մարդաբանության ամբիոնի վարիչ դասախոս, իսկ 1933 թվականի դեկտեմբերին՝ պրոֆեսորի պաշտոնում։ Մինչև 1956 թվականի թոշակի անցնելը գլխավորել է ավստրալական մարդաբանությունը, խորհուրդներ է տվել կառավարություններին, մարզել է Պապուա Նոր Գվինեա ուղարկված ադմինիստրատորներին՝ միաժամանակ շարունակելով իր դաշտային հետազոտությունները։ 1933-1962 թվականներին եղել է Բնիկ ռասաների պաշտպանության ասոցիացիայի նախագահը, ինչպես նաև Նոր Հարավային Ուելսի Աբորիգենների պաշտպանության խորհրդի փոխնախագահը (1940 թվականին վերանվանվել է Աբորիգենների բարեկեցության խորհուրդ)։

## Պաշտոնաթողություն և պարգևներ
1957 թվականին Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի գիտության զարգացման ասոցիացիայի Էլկինին պարգևատրել է Մյուլլերի մեդալով։

1966 թվականին թոշակի անցնելուց հետո Էլկինը 1966 թվականի Եղիսաբեթ II–ի ծննդյան օրվան նվիրված պատվո շքանշանով ստացել է Սուրբ Միքայելի և Սուրբ Գևորգի շքանշանի (CMG) ասպետի կոչում։ 1970 թվականին Սիդնեյի համալսարանից ստացել է գրականության պատվավոր դոկտորի կոչում։

## Մահ
Էլկինը մահացել է համալսարանում կայացած հանդիպման ժամանակ․ մահից հետո հարազատներից մնացել են իր կինը և երկու որդիները։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ավստրալիացի մարդաբաններ