Այլմոլորակային կյանք

**Այլմոլորակային կյանք**, կամ **օտար կյանքի** ձևեր (խոսակցական՝ **«այլմոլորակայիններ»**), այն կյանքը, որ առաջացել է ոչ թե Երկրի վրա, այլ մեկ այլ աշխարհում։ Մինչ այժմ որևէ այլմոլորակային կյանք գիտականորեն կամ վերջնականորեն չի հայտնաբերվել։ Այդպիսի կյանքը կարող է տատանվել պարզ ձևերից, օրինակ՝ նախակորիզավորներից, մինչև բանական էակներ, որոնք հնարավոր է ստեղծած լինեն քաղաքակրթություններ՝ մարդկանցից շատ ավելի զարգացած կամ, հակառակը, շատ ավելի պարզունակ։ Դրեյքի հավասարումը ենթադրում է Տիեզերքում բանական կյանքի գոյության հավանականությունը այլ վայրերում։ Այլմոլորակային կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտությունը կոչվում է աստղակենսաբանություն։

Երկրից դուրս բնակեցված աշխարհների մասին ենթադրությունները գալիս են դեռ հին ժամանակներից։ Վաղ քրիստոնյա հեղինակները, այդ թվում՝ Ավգուստինոսը, քննարկում էին տեսաբանների՝ Դեմոկրիտոսի և Էպիկուրոսի գաղափարները Տիեզերքի անհամար աշխարհների վերաբերյալ։ Հետ դասական հեղինակները սովորաբար ենթադրում էին, որ այլմոլորակային «աշխարհները» բնակեցված են կենդանի էակներով։ 15-րդ դարում Ուիլյամ Վորիլոնգը ընդունում էր այն հնարավորությունը, որ Հիսուսը կարող էր այցելած լինել այլմոլորակային աշխարհներ՝ դրանց բնակիչներին փրկելու համար  1440 թվականին Նիկոլայ Կուզացին առաջարկեց, որ Երկիրը «փայլուն աստղ» է, և ենթադրեց, որ բոլոր երկնային մարմինները, նույնիսկ Արեգակը, կարող են կրել կյանք։ Դեկարտը գրել է, որ միջոցներ չկան ապացուցելու, թե աստղերը բնակեցված չեն «բանական արարածներով», սակայն դրանց գոյությունը մնում է ենթադրության առարկա 

Կյանքով առատ Երկրի համեմատ՝ Արեգակնային համակարգի մոլորակների և արբանյակների, ինչպես նաև արտաարեգակնային մոլորակների մեծամասնությունը ունի խիստ մակերեսային պայմաններ և տարբեր (երբեմն ծայրահեղ) մթնոլորտային քիմիական կազմ, կամ ընդհանրապես զուրկ է մթնոլորտից։ Այնուամենայնիվ, Երկրի վրա գոյություն ունեն բազմաթիվ Էքստրեմոֆիլները և քիմիապես խիստ էկոհամակարգեր, որոնք կարողանում են աջակցել կյանքի ձևերին և հաճախ ենթադրվում է, որ հենց նման միջավայրերում է առաջացել կյանքը Երկրի վրա։ Օրինակները ներառում են կյանքի ձևերը, որոնք գոյություն ունեն հիդրոթերմալ աղբյուրների շուրջ, թթվային տաք աղբյուրներում, և հրաբխային լճերում, ինչպես նաև հալոֆիլները (աղասեր միկրոօրգանիզմներ) և խոր կենսոլորտը։

20-րդ դարի կեսերից սկսած՝ հետազոտողները որոնում են այլմոլորակային կյանք և բանականություն։ Արեգակնային համակարգի ուսումնասիրությունները կենտրոնացած են Վեներայի, Մարսի, Եվրոպայի և Տիտանի վրա, մինչդեռ արտաարեգակնային հայտնագործությունների թիվը 2025 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ հասել է 6022 հաստատված մոլորակի՝ 4490 համակարգերում։

Որոնման կատեգորիայից կախված՝ կիրառվող մեթոդները տատանվում են աստղադիտակների և նմուշների տվյալների վերլուծությունից մինչև միջաստղային հաղորդակցություն հայտնաբերելու և փոխանցելու համար օգտագործվող ռադիոալիքային սարքեր։

Միջաստղային ճանապարհորդությունը դեռևս հիմնականում մնում է հիպոթետիկ, և միայն «Վոյաջեր-1» և «Վոյաջեր-2» զոնդերն են հաստատված որպես միջաստղային միջավայր մուտք գործած սարքեր։ Այլմոլորակային կյանքի, հատկապես բանական կյանքի գաղափարը մեծ ազդեցություն է ունեցել մշակույթի և գեղարվեստական գրականության վրա։ Կարևոր բանավեճերից մեկը վերաբերում է այլմոլորակային բանականության հետ կապ հաստատելուն․ որոշ գիտնականներ կողմ են ակտիվ փորձերին, մինչդեռ մյուսները զգուշացնում են, որ դա կարող է վտանգավոր լինել՝ հաշվի առնելով մարդկության պատմության մեջ այլ հասարակությունների շահագործման օրինակները։

## Պատմություն
Սկզբում, Մեծ պայթյունից հետո, տիեզերքը չափազանց տաք էր կյանքի գոյության համար։ Գնահատվում է, որ Մեծ պայթյունից մեկ վայրկյան անց տիեզերքի ջերմաստիճանը մոտ 10 միլիարդ Կելվին էր։ Մոտավորապես 15 միլիոն տարի անց այն սառեց մինչև համեմատաբար մեղմ մակարդակի, սակայն օրգանական կյանքի համար անհրաժեշտ տարրերը դեռևս գոյություն չունեին։

Այդ ժամանակ ազատորեն առկա միակ տարրերը ջրածինն ու հելիումն էին։ Ածխածինը և թթվածինը (իսկ ավելի ուշ՝ նաև ջուրը) հայտնվեցին միայն մոտ 50 միլիոն տարի անց՝ ձևավորվելով աստղերի ներսում տեղի ունեցող միջուկային սինթեզի արդյունքում։

Այդ ժամանակ կյանքի առաջացման հիմնական դժվարությունը ջերմաստիճանը չէր, այլ ազատ ծանր տարրերի սակավությունը: Ձևավորվեցին մոլորակային համակարգեր, և առաջին օրգանական միացությունները հավանաբար առաջացել են փոշու հատիկներից կազմված պրոտոմոլորակային սկավառակում, որը հետագայում պետք է ձևավորեր Երկրի նման քարային մոլորակներ։ Թեպետ իր ձևավորումից հետո Երկիրը գտնվել է հալված վիճակում և հնարավոր է՝ այրել է իր վրա ընկած բոլոր օրգանական նյութերը, այն ավելի ընկալունակ դարձավ կյանքի համար, երբ սառեց։ Երբ Երկրի վրա ձևավորվեցին համապատասխան պայմաններ, կյանքը սկսվեց քիմիական գործընթացի միջոցով, որը հայտնի է որպես կյանքի ծագում։ Այլ վարկածի համաձայն՝ կյանքը կարող էր ավելի դանդաղ առաջանալ, այնուհետև տարածվել՝ օրինակ, մետեորոիդների միջոցով, բնակելի մոլորակների միջև՝ մի գործընթացով, որը կոչվում է պանսպերմիա։

Իրենց աստղային էվոլյուցիայի մեծ մասում աստղերը աստղային միաձուլման միջոցով միավորում են ջրածնի միջուկները՝ առաջացնելով հելիումի միջուկներ,իսկ հելիումի համեմատաբար փոքր զանգվածը թույլ է տալիս աստղին արտազատել ավելցուկային էներգիան։ Գործընթացը շարունակվում է այնքան ժամանակ, քանի դեռ աստղը չի սպառում իր ամբողջ հասանելի վառելիքը, իսկ սպառման արագությունը կախված է աստղի չափից։ Վերջին փուլերում աստղերը սկսում են միավորել հելիումի միջուկները՝ ձևավորելով ածխածնի միջուկներ։ Ավելի մեծ աստղերը կարող են հետագայում միավորել ածխածնի միջուկները՝ առաջացնելով թթվածին և սիլիցիում, թթվածինը՝ նեոն և ծծումբ, և այդպես շարունակ՝ մինչև երկաթի առաջացում։ Վերջիվերջո աստղը իր նյութի մեծ մասը արտանետում է միջաստղային միջավայր, որտեղ այն միանում է գազային և փոշային ամպերին, որոնք հետագայում կարող են ձևավորել աստղերի և մոլորակների նոր սերունդներ։ Այդ նյութերից շատերը կյանքի սկզբնական բաղադրիչներն են Երկրի վրա։ Քանի որ այս գործընթացը տեղի է ունենում ամբողջ տիեզերքում, այդ նյութերը տիեզերքում լայնորեն տարածված են և բացառիկ չեն միայն Արեգակնային համակարգի համար։

Երկիրը մոլորակ է Արեգակնային համակարգում՝ մոլորակային համակարգ, որը ձևավորվել է կենտրոնում գտնվող աստղի՝ Արեգակի շուրջ, և ներառում է նրա շուրջ պտտվող մարմինները՝ այլ մոլորակներ, արբանյակներ, աստերոիդներ և գիսաստղեր։ Արեգակը հանդիսանում է Ծիր Կաթին գալակտիկայի մի մասը։ Ծիր Կաթինը մաս է կազմում տեղական խմբի, որը, իր հերթին, ներառված է Laniakea Supercluster-ի կազմում։ Տիեզերքը բաղկացած է գոյություն ունեցող նմանատիպ կառուցվածքներից։ Երկնային մարմինների միջև ահռելի հեռավորությունները լուրջ դժվարություն են հանդիսանում այլմոլորակային կյանքի ուսումնասիրության համար։

Մինչ այժմ մարդիկ ոտք են դրել միայն Լուսնի վրա և ռոբոտացված սարքեր են ուղարկել Արեգակնային համակարգի այլ մոլորակներ և արբանյակներ։ Չնայած սարքերը կարող են դիմանալ այնպիսի պայմանների, որոնք մահացու կլինեին մարդկանց համար, հեռավորությունները առաջացնում են ժամանակային մեծ ուշացումներ․ օրինակ՝ Նոր հորիզոնների գործարկումից հետո ինը տարի պահանջեց, որպեսզի հասնի Պլուտոնին։ Մինչ օրս ոչ մի սարք չի հասել արտաարեգակնային մոլորակային համակարգերի։

Վոյաջեր 2-ը լքել է Արեգակնային համակարգը 50,000 կիլոմետր ժամ արագությամբ։ Եթե այն ուղղվեր դեպի Ալֆա Կենտավրոսի աստղային համակարգ՝ Երկրին ամենամոտը, որը գտնվում է 4.4 լուսատարի հեռավորության վրա, այնտեղ կհասներ մոտ 100,000 տարի անց։ Ներկայիս տեխնոլոգիաներով նման համակարգերը կարելի է ուսումնասիրել միայն աստղադիտակներով, որոնք ունեն իրենց սահմանափակումները։ Կարծիք կա, որ մութ նյութի ընդհանուր զանգվածը ավելի մեծ է, քան աստղերի և գազային ամպերի համակցված զանգվածը, սակայն քանի որ այն դեր չի խաղում աստղերի և մոլորակների աստղային էվոլյուցիայում, աստղակենսաբանությունը սովորաբար այն հաշվի չի առնում։

Աստղի շուրջ գոյություն ունի մի տարածք, որը կոչվում է շրջաստղային բնակելի գոտի (circumstellar habitable zone) կամ «Goldilocks zone», որտեղ ջուրը կարող է ունենալ ճիշտ ջերմաստիճան՝ մոլորակի մակերևույթում հեղուկ վիճակում գոյություն ունենալու համար։ Այդ գոտին ոչ այնքան մոտ է աստղին, որպեսզի ջուրը գոլորշիանա, և ոչ էլ այնքան հեռու, որ այն սառչի ու դառնա սառույց։ Սակայն, թեև այս գաղափարը օգտակար է որպես մոտավոր գնահատում, մոլորակի բնակելիությունը բարդ երևույթ է և պայմանավորված է մի շարք գործոններով։ Միայն բնակելի գոտում գտնվելը բավարար չէ, որպեսզի մոլորակը իսկապես բնակելի լինի կամ նույնիսկ հեղուկ ջուր ունենա։ Օրինակ՝ Վեներան գտնվում է Արեգակնային համակարգի բնակելի գոտում, բայց իր մթնոլորտային պայմանների պատճառով չունի հեղուկ ջուր։ Յուպիտերյան մոլորակները կամ գազային հսկաները բնակելի չեն համարվում, նույնիսկ եթե պտտվում են իրենց աստղերին բավական մոտ (այդպիսիք կոչվում են «տաք Յուպիտերներ»), որովհետև նրանց մթնոլորտում ճնշումը ճնշող է և անհամատեղելի կյանքի հետ։ Բնակելի գոտու իրական հեռավորությունները տարբեր են՝ կախված աստղի տեսակից։ Բացի այդ, տվյալ աստղի արեգակնային ակտիվությունն էլ ազդում է տեղական բնակելիության վրա։ Բնակելի գոտու իրական հեռավորությունները տարբեր են՝ կախված աստղի տեսակից, և նույնիսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ աստղի արեգակնային ակտիվությունն ազդում է տեղական բնակելիության վրա։ Աստղի տեսակը նաև որոշում է, թե որքան ժամանակ գոյություն կունենա բնակելի գոտին, քանի որ աստղի աստղային էվոլյուցիայի ընթացքում դրա գոյությունն ու սահմանները փոփոխվում են։

Մեծ պայթյունը տեղի է ունեցել մոտ 13.8 միլիարդ տարի առաջ, Արեգակնային համակարգը ձևավորվել է մոտ 4.6 միլիարդ տարի առաջ, իսկ առաջին հոմինիդները հայտնվել են մոտ 6 միլիոն տարի առաջ։ Այլ մոլորակների վրա կյանքը կարող էր սկսված լինել, զարգացած, ծնունդ տված այլմոլորակային բանականություններին և գուցե նույնիսկ բախված լինել մոլորակային ոչնչացման երևույթի միլիոնավոր կամ միլիարդավոր տարիներ առաջ։ Տիեզերական տեսանկյունից դիտարկելիս՝ Երկրի տեսակների գոյության կարճ ժամանակահատվածը կարող է հուշել, որ այլմոլորակային կյանքը ևս նման մասշտաբում կարող է լինել անցողիկ։

Մոտ 7 միլիոն տարվա ընթացքում՝ Մեծ պայթյունից մոտ 10–17 միլիոն տարի անց, ֆոնային ջերմաստիճանը եղել է , ինչը հնարավոր էր դարձնում հեղուկ ջրի գոյությունը, եթե այդ ժամանակ մոլորակներ գոյություն ունենային։ 2014 թվականին Ավի Լոեբը ենթադրել է, որ սկզբնական կյանքը տեսականորեն կարող էր առաջանալ այդ ժամանակահատվածում, որը նա անվանել է «Վաղ Տիեզերքի բնակելի դարաշրջան» (Habitable Epoch of the Early Universe)։

Երկրի վրա կյանքը բավական տարածված է ամբողջ մոլորակով մեկ և ժամանակի ընթացքում հարմարվել է գրեթե բոլոր հասանելի միջավայրերին։ Ծայրահեղ պայմաններում ապրող օրգանիզմները (էքստրեմոֆիլներ) և խորը կենսոլորտը զարգանում են նույնիսկ ամենաթշնամական պայմաններում։ Դրա հիման վրա ենթադրվում է, որ այլ երկնային մարմինների վրա կյանքը նույնպես կարող է լինել հարմարվող։ Սակայն կյանքի ծագումը կապված չէ նրա հարմարվողականության հեշտության հետ և կարող է պահանջել ավելի խիստ պայմաններ։ Հնարավոր է, որ որևէ երկնային մարմնի վրա կյանք ընդհանրապես չլինի, նույնիսկ եթե այն համարվի բնակելիԵրկրի վրա կյանքը բավական տարածված է ամբողջ մոլորակով մեկ և ժամանակի ընթացքում հարմարվել է գրեթե բոլոր հասանելի միջավայրերին։ Ծայրահեղ պայմաններում ապրող օրգանիզմները (էքստրեմոֆիլներ) և խորը կենսոլորտը զարգանում են նույնիսկ ամենաթշնամական պայմաններում։ Դրա հիման վրա ենթադրվում է, որ այլ երկնային մարմինների վրա կյանքը նույնպես կարող է լինել հարմարվող։ Սակայն կյանքի ծագումը կապված չէ նրա հարմարվողականության հեշտության հետ և կարող է պահանջել ավելի խիստ պայմաններ։ Հնարավոր է, որ որևէ երկնային մարմնի վրա կյանք ընդհանրապես չլինի, նույնիսկ եթե այն համարվի բնակելի։

## Այլմոլորակային կյանքի գոյության հավանականություն
Երկրից դուրս կյանքը տիեզերքում երբեք չի դիտարկվել, սակայն ենթադրվում է, որ այն գոյություն ունի։ Այլմոլորակային կյանքի տարածվածության վարկածը հիմնվում է երեք հիմնական գաղափարի վրա։ Առաջինը Տիեզերքի հսկայական չափն է, որը հնարավորություն է տալիս, որ բազմաթիվ մոլորակներ ունենան Երկրին նման բնակելի պայմաններ, իսկ Տիեզերքի տարիքը բավարար ժամանակ է տալիս, որպեսզի այնտեղ տեղի ունենա Երկրի պատմությանը նման երկար գործընթաց։Երկրորդ գաղափարն այն է, որ կյանքի համար անհրաժեշտ նյութերը, օրինակ՝ ածխածինը և ջուրը, Տիեզերքում լայնորեն տարածված են։ Երրորդը այն է, որ ֆիզիկական օրենքները համընդհանուր են, այսինքն՝ այն ուժերը, որոնք կարող են նպաստել կամ խոչընդոտել կյանքի գոյությանը, նույնն են ամբողջ Տիեզերքում, ինչպես Երկրի վրա։

Այս փաստարկի համաձայն, որը ներկայացրել են այնպիսի գիտնականներ, ինչպիսիք են Կարլ Սագան և Սթիվեն Հոքինգը, քիչ հավանական է, որ կյանքը գոյություն չունենա որևէ այլ վայրում, բացի Երկրից։

Այս գաղափարը արտահայտվում է նաև Կոպեռնիկյան սկզբունքում, ըստ որի Երկիրը Տիեզերքում առանձնահատուկ դիրք չի զբաղեցնում, և Միջակության սկզբունքում**,** որը նշում է, որ Երկրի վրա կյանքի մեջ ոչ մի առանձնահատուկ կամ բացառիկ բան չկա։

Այլ հեղինակներ հակառակը՝ կարծում են, որ տիեզերքում կյանքը, կամ գոնե բազմաբջիջ կյանքը, կարող է իրականում շատ հազվադեպ լինել։ Rare Earth hypothesis-ը պնդում է, որ Երկրի վրա կյանքի գոյությունը հնարավոր է դարձել մի շարք գործոնների շնորհիվ, որոնք սկսվում են գալակտիկայում Երկրի գտնվելու դիրքից և Արեգակնային համակարգի կառուցվածքից մինչև մոլորակի տեղական առանձնահատկությունները։ Ըստ այս վարկածի՝ քիչ հավանական է, որ որևէ այլ մոլորակ միաժամանակ բավարարի այդ բոլոր պահանջներին։Այս հիպոթեզի կողմնակիցները կարծում են, որ այլմոլորակային կյանքի գոյության մասին շատ քիչ ապացույցներ կան, և այս պահին դա ավելի շատ ցանկալի արդյունք է, քան հավաքված տվյալների համար հիմնավորված գիտական բացատրություն։

## Դրեյքի հավասարում
1961 թվականին աստղագետ և աստղաֆիզիկոս Ֆրանկ Դրեյքը ստեղծեց Դրեյքի հավասարումը, որպեսզի խթանի գիտական քննարկումը այլմոլորակային բանականության որոնման վերաբերյալ հանդիպման ժամանակ (SETI)։

Դրեյքի հավասարումը հավանականության վրա հիմնված փաստարկ է, որը օգտագործվում է գնահատելու համար, թե քանի ակտիվ և հաղորդակցվող այլմոլորկային քաղաքակրթություն կարող է գոյություն ունենալ Ծիր Կաթին գալակտիկայում։

Դրեյքի հավասարումը ունի հետևյալ տեսքը

**<math>N = R_{\ast} \cdot f_p \cdot n_e \cdot f_{\ell} \cdot f_i \cdot f_c \cdot L</math>**

*N =* քաղաքակրթությունների քանակը Ծիր Կաթին գալակտիկայում, որոնք կարող են հաղորդակցվել տիեզերքում

*R** = մեր գալակտիկայում այնպիսի աստղերի ձևավորման արագությունը, որոնք կարող են ունենալ բանական կյանք

*f<sub>p</sub>* = այդ աստղերի այն մասը, որոնք ունեն մոլորակներ

*n<sub>e</sub>* = մոլորակների միջին քանակը, որոնք կարող են աջակցել կյանքին

*f<sub>l</sub>* = այն մոլորակների մասը, որոնց վրա իրականում առաջանում է կյանք

*f<sub>i</sub>* = այն մոլորակների մասը, որտեղ կյանքը զարգանում է մինչև բանական կյանք (քաղաքակրթություններ)

*f<sub>c</sub>* = քաղաքակրթությունների այն մասը, որոնք զարգացնում են տեխնոլոգիա, որով կարող են տիեզերք ուղարկել հայտնաբերելի ազդանշաններ

*L* = այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում այդ քաղաքակրթությունները ուղարկում են նման ազդանշաններ

Դրեյքի առաջարկած գնահատականները հետևյալն էին, սակայն հավասարման աջ կողմում գտնվող թվերը համարվում են ենթադրական և կարող են փոփոխվել։

10{,}000 = 5 \cdot 0.5 \cdot 2 \cdot 1 \cdot 0.2 \cdot 1 \cdot 10{,}000

Դրեյքի հավասարումը դարձել է բավականին վիճահարույց, որովհետև թեև այն ներկայացված է որպես մաթեմատիկական հավասարում, դրա արժեքներից ոչ մեկը ստեղծման պահին հայտնի չէր։ Թեև որոշ արժեքներ հնարավոր է ապագայում չափել, մյուսները հիմնված են սոցիալական գիտությունների վրա և իրենց բնույթով հնարավոր չէ ճշգրիտ իմանալ։Այդ պատճառով այս հավասարումից հնարավոր չէ անել հստակ կամ կարևոր եզրակացություններ։

Հիմնվելով Hubble Space Telescope-ի դիտարկումների վրա՝ տեսանելի տիեզերքում կան մոտ 2 տրիլիոն գալակտիկաներ։ Գնահատվում է, որ Արեգակի նման աստղերի առնվազն 10%-ը ունի մոլորակային համակարգ։ Այսինքն՝ տեսանելի տիեզերքում կա մոտ 6.25 × 10¹⁸ աստղ, որոնց շուրջ պտտվում են մոլորակներ։

Նույնիսկ եթե ենթադրենք, որ այդ աստղերից միայն մեկը մեկ միլիարդից ունի կյանքին պիտանի մոլորակներ, ապա տեսանելի տիեզերքում կարող են լինել մոտ 6.25 միլիարդ մոլորակային համակարգեր, որոնք կարող են կյանքի համար պիտանի լինեն։ 2013 թվականի ուսումնասիրությունը, որը հիմնված էր Կեպլեր տիեզերանավի տվյալների վրա, ցույց է տվել, որ Ծիր Կաթինում մոլորակների թիվը կարող է լինել առնվազն այնքան, որքան աստղերի թիվը, այսինքն՝ մոտ 100–400 միլիարդ արտաարեգակնային մոլորակ։ Միգամածության հիպոթեզը, որը բացատրում է Արեգակնային համակարգի և այլ մոլորակային համակարգերի առաջացումը, ենթադրում է, որ այդ համակարգերը կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքներ, և դրանցից ոչ բոլորում կարող են լինել քարային մոլորակներ բնակելի գոտում։

Բարձր գնահատականների և այլմոլորակային քաղաքակրթությունների գոյության ապացույցների բացակայության միջև ակնհայտ հակասությունը հայտնի է որպես Ֆերմիի պարադոքս։ Ֆիզիկոս Դենիս Ուիլյամ Սիաման նշել է, որ տիեզերքում կյանքի գոյությունը կախված է տարբեր հիմնարար հաստատուններից։ Իսկ Ժի-Վեյ Վանգը և Սեմյուել Լ. Բրաունշտեյնը առաջարկում են, որ պատահական տիեզերքը, որը կարող է պիտանի լինել կյանքին, հավանաբար միայն «հազիվ» է կարողանում դա անել, ինչը կարող է լինել Ֆերմիի պարադոքսի հնարավոր բացատրություններից մեկը։

## Կենսաքիմիական հիմք
Եթե գոյություն ունի այլմոլորակյին կյանք, այն կարող է տատանվել պարզ միկրոօրգանիզմներից և կենդանիներին կամ բույսերին նման բազմաբջիջ օրգանիզմներից մինչև մարդկանց նման բարդ այլմոլորակային բանականություններ։ Երբ գիտնականները խոսում են այլմոլորակային կյանքի մասին, նրանք հաշվի են առնում այդ բոլոր տեսակները։ Թեև հնարավոր է, որ արտերկրյա կյանքը ունենա այլ կառուցվածքներ, պարզության համար գիտնականները օգտագործում են Երկրի կենսաձևերի հիերարխիան, քանի որ դա միակ հայտնի համակարգն է, որն իրականում գոյություն ունի։

Կյանքի համար առաջին հիմնական պահանջը ոչ հավասարակշռային ջերմադինամիկայով միջավայրն է, ինչը նշանակում է, որ ջերմադինամիկական հավասարակշռությունը պետք է խախտվի էներգիայի որևէ աղբյուրի միջոցով։ Տիեզերքում էներգիայի ավանդական աղբյուրներն են աստղերը, ինչպես օրինակ Երկրի կյանքը, որը կախված է Արևի էներգիայից։ Սակայն կան նաև էներգիայի այլընտրանքային աղբյուրներ, օրինակ՝ հրաբուխները, տեկտոնական սալերի շարժումը (պլիտային տեկտոնիկա) և հիդրոթերմալ աղբյուրները։ Երկրի վրա գոյություն ունեն էկոհամակարգեր օվկիանոսի խորքային շրջաններում, որոնք չեն ստանում արևի լույս և իրենց էներգիան ստանում են այսպես կոչված սև ծխացողներից (black smokers)։ Որպես էներգիայի աղբյուրներ առաջարկվել են նաև մագնիսական դաշտերը և ռադիոակտիվությունը, սակայն դրանք կլինեին ավելի քիչ արդյունավետ։

Երկրի վրա կյանքը պահանջում է ջուր հեղուկ վիճակում, որը ծառայում է որպես լուծիչ, որտեղ տեղի են ունենում կենսաքիմիական ռեակցիաներ։ Շատ քիչ հավանական է, որ աբիոգենեզի գործընթացը (կյանքի առաջացումը անկենդան նյութից) կարողանա սկսվել գազային կամ պինդ միջավայրում․ ատոմների շարժման արագությունը կամ չափազանց մեծ է, կամ չափազանց փոքր, ինչը դժվարացնում է, որ որոշակի ատոմներ հանդիպեն միմյանց և սկսեն քիմիական ռեակցիաներ։ Հեղուկ միջավայրը նաև հնարավորություն է տալիս սննդանյութերի և նյութափոխանակության համար անհրաժեշտ նյութերի տեղափոխությանը***'։ Ածխածնի և այլ տարրերի բավարար քանակները, ջրի հետ միասին, կարող են նպաստել կենդանի օրգանիզմների ձևավորմանը այնպիսի երկրային տիպի մոլորակների վրա, որոնց քիմիական կազմը և ջերմաստիճանային միջակայքը նման են Երկրին։ Որպես այլընտրանք առաջարկվել է նաև ամոնիակի հիմքով կյանք՝ ջրի փոխարեն, սակայն այս լուծիչը կարծես ավելի քիչ հարմար է, քան ջուրը։ Նույնպես հնարավոր է պատկերացնել կյանքի ձևեր, որոնց լուծիչը հեղուկ ածխաջրածիններն են, օրինակ՝ [[Մեթան|մեթանը]], [[Էթան|էթանը]] կամ [[Պրոպան|պրոպանը]]։

Պոտենցիալ այլմոլորակային կյանքի մեկ այլ անհայտ կողմը այն [[Քիմիական տարրեր|քիմիական տարրերն]] են, որոնցից այն կարող էր կազմված լինել։ Երկրի վրա կյանքը հիմնականում կազմված է ածխածնից, սակայն կարող են գոյություն ունենալ կենսաքիմիայի այլ հիպոթետիկ տեսակներ։ Ածխածնի փոխարինող տարրը պետք է կարողանա ստեղծել բարդ մոլեկուլներ, պահել էվոլյուցիայի համար անհրաժեշտ տեղեկատվությունը և ազատորեն հասանելի լինել տվյալ միջավայրում։ Որպեսզի ստեղծվեն [[ԴՆԹ|ԴՆԹ,]] [[ՌՆԹ]] կամ դրանց մոտ անալոգներ, այդ տարրը պետք է կարողանա իր ատոմները կապել բազմաթիվ այլ ատոմների հետ, ստեղծելով բարդ և կայուն մոլեկուլներ։ Այն պետք է կարողանա ստեղծել առնվազն երեք [[Կովալենտ կապ|կովալենտային կապ]]՝ երկուսը երկար շղթաներ ձևավորելու համար և առնվազն երրորդը՝ նոր կապեր ավելացնելու և բազմազան տեղեկատվության պահպանման հնարավորություն տալու համար։ Միայն ինը տարր են բավարարում այս պահանջը՝ [[բոր]], [[ազոտ]], [[ֆոսֆոր]], [[Արսեն|մկնդեղ]], [[Անտիմոնիտ|անտիմոնինտ]] (երեք կապ), ինչպես նաև [[ածխածին]], [[սիլիցիում]], [[գերմանիում]] և [[անագ]] (չորս կապ)։ Ինչ վերաբերում է տարրերի տարածվածությանը, ապա ածխածինը, ազոտը և սիլիցիումը տիեզերքում ամենատարածվածներն են՝ մյուսներից շատ ավելի մեծ քանակությամբ։ Երկրի [[Երկրակեղև|երկրակեղևում]] այդ տարրերից ամենատարածվածը սիլիցիումն է, [[Հիդրոսֆերա|հիդրոսֆերայում]]՝ ածխածինը, իսկ մթնոլորտում՝ ածխածինը և ազոտը։

Սակայն սիլիցիումը որոշ թերություններ ունի ածխածնի համեմատ։ Սիլիցիումի ատոմներով կազմված մոլեկուլները ավելի քիչ կայուն են և ավելի խոցելի են թթուների''',''' թթվածնի և լույսի ազդեցության նկատմամբ։ Սիլիցիումի վրա հիմնված կյանքի ձևերի էկոհամակարգը կպահանջեր շատ ցածր ջերմաստիճաններ, բարձր [[մթնոլորտային ճնշում]], թթվածնից զուրկ մթնոլորտ և ջրից տարբեր լուծիչ։ Կյանքի համար անհրաժեշտ այդ ցածր ջերմաստիճանները առաջացնում են նաև լրացուցիչ խնդիր՝ դժվարանում է սկզբում սկսելը աբիոգենեզի գործընթացը (կյանքի առաջացումը անկենդան նյութից)։

[[Նորման Հորովից|Նորման Հորովիցը]], որը 1965-ից մինչև 1976 թվականները հանդիսանում էր Ջեթ Փրոպուլշըն Լաբորատորիայի (Jet Propulsion Laboratory) կենսագիտության բաժնի ղեկավար՝ Mariner և Viking տիեզերական առաքելությունների շրջանակում, կարծում էր, որ ածխածնի ատոմի մեծ բազմակողմանիությունը այն դարձնում է այն տարրը, որն ամենայն հավանականությամբ կարող է առաջարկել լուծումներ՝ նույնիսկ էկզոտիկ լուծումներ, այլ մոլորակներում կյանքի գոյատևման խնդիրների համար։ Սակայն նա նաև համարում էր, որ [[Մարս (մոլորակ)|Մարս]] մոլորակի վրա հայտնաբերված պայմանները անհամատեղելի են ածխածնի վրա հիմնված կյանքի հետ։

Նույնիսկ եթե այլմոլորակային կյանքը հիմնված լինի ածխածնի վրա և որպես լուծիչ օգտագործի ջուրը, ինչպես Երկրի կյանքի դեպքում, այն դեռ կարող է ունենալ արմատապես տարբեր [[կենսաքիմիա]]։ Կյանքը ընդհանուր առմամբ համարվում է [[Բնական ընտրություն|բնական ընտրության]] արդյունք։ Առաջարկվել է, որ բնական ընտրության ենթարկվելու համար կենդանի միավորը պետք է ունենա ինքն իրեն վերարտադրելու կարողություն, վնասումից կամ քայքայումից խուսափելու կարողություն և առաջին երկու կարողությունները ապահովելու համար ռեսուրսներ ձեռք բերելու և մշակելու կարողություն։ Երկրի վրա կյանքը հնարավոր է, որ սկսվել է ՌՆԹ աշխարհի փուլից և հետո էվոլյուցիայի ընթացքում զարգացել մինչև ներկայիս ձևը, որտեղ ՌՆԹ-ի որոշ գործառույթներ փոխանցվել են ԴՆԹ-ին և [[Սպիտակուցներ|սպիտակուցներին]]։ Այլմլոլորակային կյանքը կարող է դեռևս մնացած լինել ՌՆԹ օգտագործելու փուլում կամ զարգանալ այլ կառուցվածքներում։ Անհասկանալի է, թե արդյոք մեր կենսաքիմիան ամենաարդյունավետ տարբերակն է, որը կարող էր ձևավորվել, կամ թե որ տարրերը կարող էին հետևել նմանատիպ կառուցվածքային սկզբունքների։ Այնուամենայնիվ, հավանական է, որ նույնիսկ եթե բջիջները ունենային Երկրի բջիջներից տարբեր կազմություն, նրանք միևնույն է կունենային [[բջջաթաղանթ]]։ Երկրի վրա կյանքը [[Էվոլյուցիա|էվոլյուցիայի]] ընթացքում անցում է կատարել [[Նախակորիզավոր|նախակորիզավորներից]] դեպի [[կորիզավորներ]] և [[Միաբջիջ օրգանիզմներ|միաբջիջ օրգանիզմներից]] դեպի [[բազմաբջիջ օրգանիզմներ]]։ Մինչ այժմ նման արդյունքի հասնելու այլընտրանքային գործընթաց չի առաջարկվել, նույնիսկ տեսական մակարդակում։ Էվոլյուցիան պահանջում է, որ կյանքը բաժանված լինի առանձին օրգանիզմների, և կազմակերպման այլ տարբերակ բավարար կերպով չի առաջարկվել։ Ամենահիմնական մակարդակում թաղանթները սահմանում են բջջի սահմանը՝ նրա և շրջակա միջավայրի միջև, միաժամանակ մասամբ բաց մնալով էներգիայի և ռեսուրսների փոխանակման համար։

Պարզ բջիջներից դեպի նախակորիզավորներ, իսկ դրանցից դեպի բազմաբջիջ կենսաձևեր էվոլյուցիան երաշխավորված գործընթաց չէ։ [[Կամբրիական պայթյուն|Կամբրիական պայթյունը]] տեղի է ունեցել կյանքի առաջացումից հազարավոր միլիոնավոր տարիներ անց, և դրա պատճառները դեռ ամբողջությամբ հայտնի չեն։ Մյուս կողմից, բազմաբջջության առաջացումը տեղի է ունեցել մի քանի անգամ, ինչը ենթադրում է, որ դա կարող է լինել [[Կոնվերգենտ էվոլյուցիա|կոնվերգենտ էվոլյուցիայի]] օրինակ, և հետևաբար հավանական է, որ նման գործընթաց տեղի ունենա նաև այլ մոլորակներում։ Հնէաբան Սայմոն Քոնուեյ Մորիսը համարում է, որ կոնվերգենտ էվոլյուցիան կարող է հանգեցնել այնպիսի կենսաբանական թագավորությունների ձևավորմանը, որոնք նման կլինեն մեր բույսերին և կենդանիներին, և որ բազմաթիվ հատկանիշներ, հավանաբար, կզարգանան նաև արտերկրյա կենդանիների մոտ, օրինակ՝ [[երկկողմանի համաչափություն]], [[Վերջույթ (ոճաբանություն)|վերջույթներ]], [[Մարսողական համակարգ|մարսողական համակարգեր]] և գլուխներ [[Զգայական օրգաններ|զգայական օրգաններով]]։

Օքսֆորդի համալսարանի գիտնականները ուսումնասիրել են այս հարցը էվոլյուցիոն տեսության տեսանկյունից և [[International Journal of Astrobiology]] գիտական ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրության մեջ գրել են, որ այլմոլորակային էակները կարող են որոշ բաներով նման լինել մարդկանց։ Մոլորակի պայմանները նույնպես կարող են մեծ ազդեցություն ունենալ։ Ավելի մեծ ձգողականություն ունեցող մոլորակի վրա կենդանիները կարող են լինել ավելի փոքր չափերի, իսկ աստղերի տարբեր տեսակները կարող են հանգեցնել ոչ կանաչ ֆոտոսինթեզ իրականացնող օրգանիզմների առաջացման։ Հասանելի էներգիայի քանակը նույնպես կազդի կենսաբազմազանության վրա, քանի որ այնպիսի էկոհամակարգերը, որոնք պահպանվում են սև ծխացողներով կամ հիդրոթերմալ աղբյուրներով, կունենան ավելի քիչ հասանելի էներգիա, քան այն էկոհամակարգերը, որոնք պահպանվում են աստղի լույսի և ջերմության միջոցով, և այդ պատճառով դրանց կենսաձևերը չեն զարգանա որոշակի բարդության մակարդակ։ Գոյություն ունի նաև հետազոտություն, որը գնահատում է կյանքի ունակությունը զարգացնելու բանականություն։ Առաջարկվել է, որ այս ունակությունը կախված է այն հնարավոր էկոլոգիական խորշերի (նիշերի) քանակից, որոնք պարունակում է մոլորակը, և որ կյանքի բարդությունը արտացոլվում է մոլորակային միջավայրերի տեղեկատվական խտության մեջ, որը իր հերթին կարելի է հաշվարկել այդ խորշերի միջոցով։

== Կյանք պարունակող խիստ միջավայրային պայմաններ Երկրի վրա ==
Ընդհանուր գիտելիք է այն, որ Արեգակնային համակարգի մյուս մոլորակների պայմանները, ինչպես նաև Ծիր Կաթին գալակտիկայից դուրս գտնվող բազմաթիվ գալակտիկաներում, շատ խիստ են և թվում են չափազանց ծայրահեղ՝ որևէ կյանքի գոյությունը ապահովելու համար։ Այդ մոլորակների միջավայրային պայմանները կարող են ներառել ուժեղ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթում՝ զուգակցված ծայրահեղ ջերմաստիճանների հետ, ջրի պակաս, և բազմաթիվ այլ գործոններ, որոնք կարող են ստեղծել պայմաններ, որոնք կարծես չեն նպաստում այլմոլորակային կյանքի առաջացմանը կամ պահպանմանը։

Սակայն գոյություն ունեն բազմաթիվ պատմական ապացույցներ, որ Երկրի վրա կյանքի ամենավաղ և ամենապարզ ձևերից մի քանիսը առաջացել են որոշ ծայրահեղ միջավայրերում, որոնք Երկրի պատմության որոշ փուլերում կարծես անհավանական են եղել կյանքի գոյության համար։ Բրածոների վերաբերյալ ապացույցները, ինչպես նաև բազմաթիվ պատմական տեսություններ, որոնք հաստատվել են երկար տարիների հետազոտություններով և ուսումնասիրություններով, ցույց են տալիս, որ այնպիսի միջավայրեր, ինչպիսիք են հիդրոթերմալ աղբյուրները կամ թթվային տաք աղբյուրները, կարող էին լինել այն առաջին վայրերից, որտեղ կյանքը առաջացել է Երկրի վրա։

Այս միջավայրերը կարելի է համարել ծայրահեղ՝ համեմատած այն սովորական էկոհամակարգերի հետ, որտեղ այժմ բնակվում է Երկրի վրա կյանքի մեծ մասը, քանի որ հիդրոթերմալ աղբյուրները շատ տաք են՝ [[Վերին մանթիա|Երկրի մանթիայից]] դուրս եկող [[Մագմա|մագմայի]] պատճառով, որը հանդիպում է շատ ավելի սառը օվկիանոսային ջրին։ Նույնիսկ մեր օրերում այս հիդրոթերմալ աղբյուրների շրջակայքում կարելի է գտնել այնտեղ բնակվող բակտերիաների բազմազան համայնքներ, ինչը կարող է ցույց տալ, որ կյանքի որոշ ձևեր կարող են գոյություն ունենալ նույնիսկ ամենախիստ միջավայրերում, ինչպիսիք են Արեգակնային համակարգի մյուս մոլորակների պայմանները։

Երկրի վրա այս խիստ միջավայրերի այն առանձնահատկությունը, որը դրանք դարձնում է հարմար կյանքի առաջացման համար, ինչպես նաև կյանքի առաջացման հնարավորության համար այլ մոլորակներում, այն է, որ դրանցում [[Քիմիական ռեակցիաներ|քիմիական ռեակցիաները]] կարող են տեղի ունենալ ինքնաբուխ։ Օրինակ՝ օվկիանոսի հատակին հայտնաբերվող հիդրոթերմալ աղբյուրները հայտնի են նրանով, որ աջակցում են բազմաթիվ [[Քեմոսինթեզ|քեմոսինթեզային]] գործընթացների, որոնք թույլ են տալիս օրգանիզմներին օգտագործել էներգիա՝ վերականգնված քիմիական միացությունների միջոցով, որոնք ամրացնում են ածխածինը։ Այս ռեակցիաների շնորհիվ օրգանիզմները կարող են ապրել համեմատաբար քիչ թթվածին պարունակող միջավայրերում՝ միևնույն ժամանակ պահպանելով իրենց գոյության համար անհրաժեշտ բավարար էներգիա։ Վաղ Երկրի միջավայրը վերականգնող բնույթի էր, և այդ պատճառով ածխածին ամրագրող այս միացությունները անհրաժեշտ էին Երկրի վրա կյանքի գոյատևման և հնարավոր առաջացման համար։

Քանի որ գիտնականները շատ քիչ տեղեկություններ ունեն Ծիր Կաթին գալակտիկայի և դրանից դուրս գտնվող այլ մոլորակների մթնոլորտների մասին, ենթադրվում է, որ այդ մթնոլորտները մեծ հավանականությամբ վերականգնող բնույթի են կամ ունեն շատ ցածր թթվածնի մակարդակ, հատկապես Երկրի մթնոլորտի հետ համեմատած։ Եթե այդ մոլորակների վրա առկա լինեն անհրաժեշտ տարրերն ու իոնները, ապա հիդրոթերմալ աղբյուրների շրջակայքում տեղի ունեցող նույն ածխածին ամրագրող, վերականգնված քիմիական միացությունների գործընթացները կարող են տեղի ունենալ նաև այդ մոլորակների մակերևույթներին և հնարավոր է հանգեցնեն այլմոլորակային կյանքի առաջացմանը։

== Մոլորակների բնակելիությունը Արեգակնային համակարգում ==
[[Պատկեր:Habitable_Worlds_2.jpg|մինի|Besides Earth, [[Mars]], [[Europa (moon)|Europa]] and [[Enceladus]] are the most likely places in the Solar System to find life.]]
Արեգակնային համակարգը ներառում է մոլորակների, թզուկ մոլորակների և արբանյակների մեծ բազմազանություն, և դրանցից յուրաքանչյուրն ուսումնասիրվում է կյանքի գոյությունը հնարավոր դարձնելու իր ներուժի տեսանկյունից։ Յուրաքանչյուրը ունի իր առանձնահատուկ պայմանները, որոնք կարող են նպաստել կյանքին կամ վնասել նրան։ Մինչ այժմ հայտնաբերված միակ կյանքի ձևերը Երկրից են։ Մարդկանցից բացի որևէ այլմոլորակային բանականություն Արեգակնային համակարգում գոյություն չունի և երբեք գոյություն չի ունեցել։ Աստրոկենսաբան Մերի Վոյտեքը նշում է, որ մեծ էկոհամակարգերի հայտնաբերումը քիչ հավանական է, քանի որ եթե դրանք գոյություն ունենային, արդեն իսկ կհայտնաբերվեին։

Արեգակնային համակարգի ներքին հատվածը հավանաբար զուրկ է կյանքից։ Այնուամենայնիվ, [[Վեներա (մոլորակ)|Վեներա]] մոլորակը շարունակում է հետաքրքրել աստրոկենսաբաններին, քանի որ այն երկրանման մոլորակ է, որը իր վաղ փուլերում հավանաբար նման է եղել Երկրին, սակայն հետագայում զարգացել է այլ կերպ։ Այնտեղ առկա է ջերմոցային ազդեցություն, մակերևույթը Արեգակնային համակարգում ամենաշոգն է, կան ծծմբաթթվի ամպեր, մակերևույթի ամբողջ հեղուկ ջուրը կորել է, և մոլորակն ունի ածխաթթու գազով հարուստ խիտ մթնոլորտ՝ շատ մեծ ճնշմամբ։ Այս երկու մոլորակների համեմատությունը օգնում է հասկանալ այն ճշգրիտ տարբերությունները, որոնք հանգեցնում են կյանքի համար նպաստավոր կամ վնասակար պայմանների ձևավորմանը։ Եվ չնայած Վեներայի վրա կյանքի համար անբարենպաստ պայմաններին, կա ենթադրություն, որ մանրէային կյանքի ձևերը կարող են դեռևս գոյատևել բարձր բարձրությունների ամպային շերտերում։

[[Մարս (մոլորակ)|Մարսը]] սառը և գրեթե առանց օդի անապատ է, որը կյանքի համար անբարենպաստ միջավայր է։ Սակայն վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ Մարսի վրա ժամանակին ջուրը բավական առատ է եղել՝ ձևավորելով գետեր, լճեր և հնարավոր է նույնիսկ օվկիանոսներ։ Այդ ժամանակաշրջանում Մարսը կարող էր բնակելի լինել, և այնտեղ կյանքի գոյությունը հնարավոր էր։ Սակայն երբ մոլորակի միջուկը դադարեց ստեղծել մագնիսական դաշտ, արևային քամիները հեռացրին մթնոլորտը, և մոլորակը դարձավ խոցելի արևային ճառագայթման նկատմամբ։ Հնագույն կյանքի ձևերը կարող էին թողած լինել բրածո մնացորդներ, և միկրոօրգանիզմները կարող են դեռևս գոյատևել խորը ստորգետնյա շերտերում։

Ինչպես արդեն նշվել է, գազային հսկաները և սառցային հսկաները դժվար թե պարունակեն կյանք։ Արեգակնային համակարգի ամենահեռավոր մարմինները, որոնք գտնվում են [[Կոյպերի գոտի|Կոյպերի գոտում]] և դրանից դուրս, մշտական խորը սառեցման վիճակում են, սակայն դրանց վրա կյանքի հնարավորությունը ամբողջությամբ բացառել նույնպես չի կարելի։

Թեև հսկա մոլորակները իրենք գրեթե անհավանական է, որ կյանք պարունակեն, մեծ հույսեր կան այդ մոլորակների շուրջ պտտվող արբանյակների վրա կյանք գտնելու վերաբերյալ։ Յուպիտերի համակարգից Եվրոպա արբանյակը ունի ենթամակերևութային օվկիանոս՝ սառույցի հաստ շերտի տակ։ [[Գանիմեդ (արբանյակ)|Գանիմեդը]] և [[Կալիստո (արբանյակ)|Կալիստոն]] նույնպես ունեն ենթամակերևութային օվկիանոսներ, սակայն դրանցում կյանքի հավանականությունը ավելի փոքր է, քանի որ ջուրը գտնվում է պինդ սառույցի շերտերի միջև։ Եվրոպայի դեպքում օվկիանոսը կարող է շփվել քարքարոտ մակերևույթի հետ, ինչը նպաստում է քիմիական ռեակցիաներին։ Սակայն այդ օվկիանոսները ուսումնասիրելու համար այդքան խոր փորելը կարող է շատ դժվար լինել։

[[Էնկելադուս (արբանյակ)|Էնկելադուսը]]՝ Սատուրնի փոքր արբանյակներից մեկը, որը նույնպես ունի ենթամակերևութային օվկիանոս, հնարավոր է նույնիսկ փորելու կարիք չունենա, քանի որ այն ջուր է արտանետում տիեզերք ժայթքման սյուների տեսքով։ [[Կասինի]] տիեզերական զոնդը անցել է այդ սյուներից մեկի միջով, սակայն չի կարողացել կատարել ամբողջական ուսումնասիրություն, քանի որ ՆԱՍԱ-ն չէր սպասում նման երևույթի և զոնդը չէր համալրել օվկիանոսի ջուրը ուսումնասիրելու համար անհրաժեշտ սարքավորումներով։ Այնուամենայնիվ, Կասինին հայտնաբերել է բարդ օրգանական մոլեկուլներ, աղեր, հիդրոթերմալ ակտիվության ապացույցներ, ջրածին և մեթան։[[Տիտան (արբանյակ)|Տիտանը]] Արեգակնային համակարգի միակ երկնային մարմինն է Երկրից բացի, որի մակերևույթի վրա կան հեղուկ մարմիններ։ Այն ունի ածխաջրածիններից՝ մեթանից և էթանից կազմված գետեր, լճեր և նույնիսկ անձրև, ինչպես նաև մի շրջանառություն, որը նման է Երկրի ջրային շրջապտույտին։ Այս յուրահատուկ պայմանները խթանում են տարբեր կենսաքիմիա ունեցող կյանքի ձևերի վերաբերյալ ենթադրությունները, սակայն ցածր ջերմաստիճանները կստիպեն, որ այդպիսի քիմիական գործընթացները տեղի ունենան շատ դանդաղ։ Մակերևույթի վրա ջուրը ամբողջությամբ պինդ է, սակայն Տիտանը ունի նաև ենթամակերևութային ջրային օվկիանոս, ինչպես մի շարք այլ արբանյակներ։ Սակայն այն գտնվում է այնքան մեծ խորության վրա, որ այն ուսումնասիրելու համար հասնելը չափազանց դժվար կլինի։

== Գիտական հետազոտություն ==
Տիեզերքում կյանքի որոնմամբ և ուսումնասիրմամբ զբաղվող գիտությունը, ինչպես Երկրի վրա, այնպես էլ դրա սահմաններից դուրս, կոչվում է [[Աստղակենսաբանություն|աստղակենսաբանություն։]] Ուսումնասիրելով Երկրի կյանքը՝ որպես միակ հայտնի կյանքի ձև, աստղակենսաբանությունը փորձում է հասկանալ, թե ինչպես է կյանքը առաջանում և զարգանում, ինչպես նաև ինչ պայմաններ են անհրաժեշտ դրա շարունակական գոյության համար։ Սա օգնում է որոշել, թե ինչ պետք է որոնել այլ երկնային մարմիններում կյանքի հայտնաբերման ժամանակ։ Սա բարդ ուսումնասիրության ոլորտ է, որը միավորում է տարբեր գիտական ճյուղերի տեսակետներ, ինչպիսիք են [[Աստղագիտություն|աստղագիտությունը]], [[Կենսաբանություն|կենսաբանությունը]], [[Քիմիա|քիմիան]], [[Երկրաբանություն|երկրաբանությունը]], [[Օվկիանոսագիտություն|օվկիանոսագիտությունը]] և [[Մթնոլորտային գիտություններ|մթնոլորտային գիտությունները]]։

Այլմոլորակային կյանքի գիտական որոնումը իրականացվում է ինչպես ուղիղ, այնպես էլ անուղղակի եղանակներով։ 2017 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ հայտնաբերվել է 3,667 [[էկզոմոլորակ]]՝ 2,747 համակարգերում, իսկ Արեգակնային համակարգի այլ մոլորակներ և արբանյակներ նույնպես ունեն պարզ կյանքի ձևերի, օրինակ՝ [[Միկրոօրգանիզմներ|միկրոօրգանիզմների]], գոյության պոտենցիալ։ 2021 թվականի փետրվարի 8-ի դրությամբ ներկայացվել է թարմացված տվյալներ այն ուսումնասիրությունների մասին, որոնք վերաբերում են Վեներայի վրա կյանքի հնարավոր հայտնաբերմանը (ֆոսֆինի միջոցով) և Մարսի վրա (մեթանի միջոցով)։

=== Պարզ կյանքի որոնում ===
Գիտնականները Արեգակնային համակարգում կենսանախանշաններ որոնում են՝ ուսումնասիրելով մոլորակների մակերևույթները և հետազոտելով երկնաքարերը։ Որոշ հետազոտողներ պնդում են, որ հայտնաբերել են ապացույցներ, ըստ որոնց Մարսի վրա երբևէ գոյություն է ունեցել մանրէային կյանք։ 1996 թվականին մի վիճահարույց զեկույցում նշվում էր, որ [[ALH 84001|ALH84001]] անունով մետեորիտում, որը ձևավորվել էր Մարսից դուրս նետված ապարներից, հայտնաբերվել են նանոբակտերիաներին նման կառուցվածքներ։ Թեև մետեորիտի բոլոր անսովոր հատկությունները հետագայում բացատրվեցին անօրգանական գործընթացներով, այդ հայտնագործության շուրջ առաջացած վեճը հիմք դրեց աստղակենսաբանության զարգացմանը։
[[Պատկեր:NASA-WhatBiosignaturesDoesLifeProduce-20180625.jpg|մինի|Կենդանի օրգանիզմները արտադրում են կենսանախանշանների բազմազան տեսակներ, որոնք կարող են հայտնաբերվել աստղադիտակների միջոցով։.]]
Մարսի վրա գտնվող Վիկինգ տիեզերական սարքերի երկու վայրէջքային մոդուլների վրա իրականացված փորձերից մեկը ցույց տվեց գազերի արտազատում տաքացված մարսյան հողի նմուշներից, որը որոշ գիտնականներ համարում են համատեղելի կենդանի միկրոօրգանիզմների առկայության հետ։ Սակայն նույն նմուշների վրա կատարված այլ փորձերից հաստատող ապացույցների բացակայությունը ցույց է տալիս, որ ոչ կենսաբանական ռեակցիան ավելի հավանական բացատրություն է։

2005 թվականի փետրվարին ՆԱՍԱ-ի գիտնականները հայտարարեցին, որ հնարավոր է գտել են որոշ ապացույցներ Մարսի վրա այլմոլորակային կյանքի գոյության վերաբերյալ։ ՆԱՍԱ-ի Էյմս հետազոտական կենտրոնի երկու գիտնականներ՝ Քերոլ Սթոքերը և Լարի Լեմկեն, իրենց պնդումը հիմնավորել էին Մարսի մթնոլորտում հայտնաբերված մեթանի հետքերով, որոնք նման էին Երկրի վրա որոշ պարզ կյանքի ձևերի կողմից արտադրվող մեթանին, ինչպես նաև Իսպանիայի [[Ռիո Տինտո|Ռիո Տինտո գետի]] մոտ պարզ կյանքի ձևերի վերաբերյալ իրենց ուսումնասիրություններով։ Սակայն ՆԱՍԱ-ի պաշտոնյաները շուտով հեռացան այդ պնդումներից, և Սթոքերն ինքն էլ հետ կանգնեց իր սկզբնական հայտարարություններից։

2011 թվականի նոյեմբերին ՆԱՍԱ-ն արձակեց Mars Science Laboratory առաքելությունը, որի շրջանակում Curiosity ռովերը վայրէջք կատարեց Մարսի վրա։ Այն նախատեսված է Մարսի անցյալ և ներկա բնակելիությունը գնահատելու համար՝ տարբեր գիտական սարքավորումների օգնությամբ։ Ռովերը վայրէջք կատարեց [[Գեյլ (խառնարան)|Գեյլ խառնարանում]] 2012 թվականի օգոստոսին։

Քորնելի համալսարանի գիտնականների մի խումբ սկսել է կազմել միկրոօրգանիզմների կատալոգ՝ ըստ այն բանի, թե ինչպես է դրանցից յուրաքանչյուրը արձագանքում արևի լույսին։ Նպատակն է օգնել նման օրգանիզմների որոնմանը էկզոմոլորակներում, քանի որ նման օրգանիզմներով հարուստ մոլորակներից անդրադարձող աստղային լույսը կունենա յուրահատուկ սպեկտր՝ տարբերվելով անշունչ մոլորակներից անդրադարձող լույսից։ Եթե Երկիրը ուսումնասիրվեր հեռվից այս մեթոդով, ապա այն կունենար կանաչ երանգ՝ պայմանավորված ֆոտոսինթեզ իրականացնող բույսերի առատությամբ։

2011 թվականի օգոստոսին ՆԱՍԱ-ն ուսումնասիրեց Անտարկտիդայում հայտնաբերված երկնաքարերը և դրանցում հայտնաբերեց [[ադենին]], [[գուանին]], [[հիպոքսանթին]] և քսանթին։ Ադենինը և գուանինը ԴՆԹ-ի բաղադրիչներ են, իսկ մնացածը օգտագործվում են այլ կենսաբանական գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունները բացառեցին երկնաքարերի վրա Երկրի պայմաններում առաջացած աղտոտումը, քանի որ այդ նյութերը չէին կարող այդ կերպ ազատորեն առկա լինել նմուշներում։ Այս հայտնագործությունը ցույց է տալիս, որ կյանքի համար հիմք հանդիսացող մի շարք օրգանական մոլեկուլներ կարող են ձևավորվել երկնաքարերի և [[Գիսաստղ|գիսաստղերի]] ներսում***'։

2011 թվականի հոկտեմբերին գիտնականները հաղորդեցին, որ տիեզերական փոշին պարունակում է բարդ օրգանական միացություններ («ամորֆ օրգանական պինդ նյութեր՝ խառը արոմատիկ-ալիֆատիկ կառուցվածքով»), որոնք կարող են բնականորեն և արագ ձևավորվել աստղերի կողմից։ Դեռևս հստակ չէ, թե արդյոք այդ միացությունները դեր են ունեցել Երկրի վրա կյանքի առաջացման մեջ, սակայն Հոնկոնգի համալսարանի գիտնական Սուն Քվոկը կարծում է, որ այո։ «Եթե դա այդպես է, ապա Երկրի վրա կյանքը կարող էր ավելի հեշտությամբ սկսել իր զարգացումը, քանի որ այս օրգանական նյութերը կարող էին ծառայել որպես կյանքի հիմնական բաղադրիչներ»։

2012 թվականի օգոստոսին, և աշխարհում առաջին անգամ, Կոպենհագենի համալսարանի աստղագետները հաղորդեցին հեռավոր աստղային համակարգում որոշակի շաքարի մոլեկուլի՝ գլիկոլալդեհիդի հայտնաբերման մասին։ Այդ մոլեկուլը հայտնաբերվել է IRAS 16293-2422 պրոտոաստղային երկակի համակարգի շուրջ, որը գտնվում է Երկրից մոտ 400 լուսատարի հեռավորության վրա։Գլիկոլալդեհիդը անհրաժեշտ է ռիբոնուկլեինաթթվի՝ ՌՆԹ-ի ձևավորման համար, որը իր գործառույթներով նման է ԴՆԹ-ին։ Այս հայտնագործությունը ենթադրում է, որ բարդ օրգանական մոլեկուլները կարող են ձևավորվել աստղային համակարգերում դեռ մինչև մոլորակների ձևավորումը և վերջապես հասնել երիտասարդ մոլորակներին նրանց ձևավորման վաղ փուլերում։

2023 թվականի դեկտեմբերին աստղագետները հաղորդեցին առաջին անգամ հայտնաբերելու մասին Սատուրն մոլորակի արբանյակ Էնցելադուսի արտանետվող շիթերում ջրածնի ցիանիդ, որը հնարավոր է կյանքի համար կարևոր քիմիական նյութ լինի, մենք այն ճանաչում ենք, ինչպես նաև այլ օրգանական մոլեկուլներ, որոնցից մի քանիսը դեռ պետք է ավելի լավ ուսումնասիրվեն և հասկացվեն։ Հետազոտողների խոսքով՝ «այս նոր հայտնաբերված միացությունները կարող են հնարավորինս աջակցել գոյություն ունեցող մանրէային համայնքներին կամ խթանել բարդ օրգանական սինթեզ, որը կարող է հանգեցնել կյանքի առաջացման»։

### Այլմոլորակային բանականությունների որոնում
Չնայած որոնումների մեծ մասը կենտրոնացած է այլմոլորակային կյանքի կենսաբանական կողմերի վրա, բավական զարգացած այլմոլորակային բանականությունը, որը կարող է ստեղծել քաղաքակրթություն, կարող է հայտնաբերվել նաև այլ եղանակներով։ Տեխնոլոգիան կարող է առաջացնել տեխնոնախանշաններ՝ ազդեցություններ մոլորակի վրա, որոնք չեն կարող բացատրվել բնական պատճառներով։ Տարբերում են տեխնոնախանշանների երեք հիմնական տեսակ՝ միջաստղային հաղորդակցություն, մթնոլորտի վրա ազդեցություններ և մոլորակային մասշտաբի կառույցներ, օրինակ՝ Դայսոնի ոլորտներ։
մինի|Green Bank աստղադիտակը այն ռադիոաստղադիտակներից մեկն է, որը օգտագործվում է Breakthrough Listen նախագծի կողմից՝ արտերկրյա հաղորդակցությունների որոնման համար։
SETI Institute-ի նման կազմակերպությունները որոնում են տիեզերքում հնարավոր հաղորդակցությունների ձևեր։ Սկզբում նրանք աշխատում էին ռադիոալիքների հետ, իսկ այժմ որոնում են նաև լազերային իմպուլսներ։ Այս որոնման դժվարությունն այն է, որ նման ազդանշանների բնական աղբյուրներ նույնպես գոյություն ունեն, օրինակ՝ գամմա ճառագայթների պոռթկումներ և գերնոր աստղերի պայթյուններ, և բնական ու արհեստական ազդանշանների տարբերությունը կարող է լինել դրանց հատուկ կառուցվածքային օրինաչափությունների մեջ։ Աստղագետները նախատեսում են օգտագործել արհեստական բանականություն այս խնդիրը լուծելու համար, քանի որ այն կարող է մշակել մեծ ծավալի տվյալներ և զուրկ է կողմնակալությունից ու նախապաշարմունքներից։

Բացի այդ, նույնիսկ եթե գոյություն ունի զարգացած այլմոլորակային քաղաքակրթություն, ոչ մի երաշխիք չկա, որ այն հաղորդումներ է ուղարկում դեպի Երկրի ուղղությամբ։ Տիեզերքում ազդանշանի տարածման համար անհրաժեշտ ժամանակը նշանակում է, որ հնարավոր պատասխանները կարող են հասնել տասնամյակներ կամ նույնիսկ դարեր անց։

Երկրի մթնոլորտը հարուստ է ազոտի երկօքսիդով՝ օդի աղտոտման հետևանքով, ինչը կարող է հայտնաբերվել։ Ածխածնի բնական առատությունը, որը նաև բավական ակտիվ տարր է, ենթադրում է, որ այն կարող է հանդիսանալ այլմոլորակային տեխնոլոգիական քաղաքակրթության զարգացման հիմնական բաղադրիչներից մեկը, ինչպես Երկրի վրա։ Հնարավոր է, որ նման աշխարհներում ևս գոյանան և օգտագործվեն հանածո վառելիքներ։ Մթնոլորտում քլորոֆտորածխածինների առատությունը նույնպես կարող է լինել հստակ տեխնոնախանշան՝ հաշվի առնելով դրանց դերը օզոնային շերտի քայքայման մեջ։ Լույսի աղտոտումը ևս կարող է լինել տեխնոնախանշան, քանի որ քարքարոտ մոլորակի գիշերային կողմում բազմաթիվ լուսավոր կետերը կարող են վկայել զարգացած տեխնոլոգիական գործունեության մասին։ Սակայն ժամանակակից աստղադիտակները դեռևս այնքան հզոր չեն, որ կարողանան էկզոմոլորակները ուսումնասիրել անհրաժեշտ մանրամասնությամբ և հայտնաբերել նման երևույթներ։

Կարդաշևի սանդղակը առաջարկում է, որ քաղաքակրթությունը կարող է ժամանակի ընթացքում սկսել էներգիա ստանալ անմիջապես իր աստղից։ Սա կպահանջի հսկայական կառույցներ աստղի շուրջ, որոնք կոչվում են Դայսոնի ոլորտներ։ Այս տեսական կառույցները կառաջացնեն ավելորդ ինֆրակարմիր ճառագայթում, որը կարող է նկատվել աստղադիտակներով։ Ինֆրակարմիր ճառագայթումը բնորոշ է երիտասարդ աստղերին, որոնք շրջապատված են փոշոտ պրոտոմոլորակային սկավառակներով, որոնցից հետագայում ձևավորվում են մոլորակներ։ Սակայն Արեգակի նման ավելի հին աստղը բնականորեն չպետք է ունենա նման ավելցուկային ինֆրակարմիր ճառագայթում։ Աստղի լույսի սպեկտրում ծանր տարրերի առկայությունը ևս հնարավոր տեխնոնախանշան է․ տեսականորեն դրանք կարող են հայտնաբերվել, եթե աստղը օգտագործվում է որպես միջուկային թափոնների այրման կամ պահեստավորման վայր։

### Արտարեգակնային մոլորակներ
Որոշ աստղագետներ որոնում են արտարեգակնային մոլորակներ, որոնք կարող են հարմար լինել կյանքի համար՝ սահմանափակելով որոնումը երկրանման մոլորակներով, որոնք գտնվում են իրենց աստղերի բնակելի գոտիներում։1992 թվականից ի վեր հայտնաբերվել է ավելի քան չորս հազար էկզոմոլորակ (2026 թվականի փետրվարի 26-ի դրությամբ՝ 6,256 մոլորակ՝ 4,664 մոլորակային համակարգերում, ներառյալ 1,050 բազմամոլորակային համակարգեր)։
[մինի|Արվեստագետի պատկերացում [Gliese 581 c մոլորակի մասին, որը առաջին երկրանման արտարեգակնային մոլորակն է, հայտնաբերված իր աստղի բնակելի գոտում։]]
Մինչ այժմ հայտնաբերված արտարեգակնային մոլորակները չափերով տատանվում են Երկրի չափերին նման երկրանման մոլորակներից մինչև Յուպիտերից մեծ գազային հսկաներ։ Ակնկալվում է, որ առաջիկա տարիներին հայտնաբերված էկզոմոլորակների քանակը զգալիորեն կաճի։ Կեպլեր տիեզերական աստղադիտակը նույնպես հայտնաբերել է մի քանի հազարթեկնածու մոլորակներ, որոնցից մոտավորապես 11%-ը կարող է լինել կեղծ դրական արդյունք։

Միջին հաշվով յուրաքանչյուր աստղի շուրջ կա առնվազն մեկ մոլորակ։ Արեգակի նման աստղերից մոտավորապես յուրաքանչյուր հինգերորդը ունի «Երկրի չափի» մոլորակ բնակելի գոտում, ընդ որում դրանցից ամենամոտը ենթադրվում է, որ գտնվում է Երկրից մինչև 12 լուսատարի հեռավորության վրա։ Ենթադրելով, որ Ծիր Կաթինվ գալակտիկայում կա 200 միլիարդ աստղ, դա նշանակում է մոտ 11 միլիարդ պոտենցիալ բնակելի Երկրի չափի մոլորակներ, իսկ կարմիր թզուկների ներառման դեպքում այդ թիվը կարող է հասնել մինչև 40 միլիարդի։ Ծիր Կաթինում թափառող (ազատ) մոլորակների քանակը, հնարավոր է, հասնում է տրիլիոնների։

Ամենամոտ հայտնի էկզոմոլորակը Proxima Centauri b-ն է, որը գտնվում է Երկրից 4.2 լուսատարի (1.3 պարսեկ) հեռավորության վրա՝ Կենտավրակոս հարավային նահանգում։

2014 թվականի մարտի դրությամբ հայտնի ամենափոքր զանգված ունեցող էկզոմոլորակը PSR B1257+12 A-ն է, որի զանգվածը մոտավորապես լուսնի կրկնությունն է։ NASA-ի Էկզոմոլորակների արխիվում նշված ամենամեծ մոլորակը DENIS-P J082303.1−491201 b-ն է, որի զանգվածը մոտավորապես Յուպիտերի զանգվածի 29 անգամն է, սակայն մոլորակի մեծության առումով այն շատ զանգվածային է համարվում և կարող է իրականում լինել շագանակագույն թզուկ։ Մինչ այժմ հայտնաբերված մոլորակների գրեթե բոլորն էլ գտնվում են Ծիր Կաթին գալակտիկայում, սակայն եղել են նաև մի քանի հնարավոր հայտնաբերումներ արտագալակտիկական մոլորակների։ Մոլորակների բնակելիության ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև մի շարք այլ գործոններ՝ գնահատելու, թե որքան հարմար է մոլորակը կյանքի համար։

Մոլորակն արդեն կարող է պարունակել կյանքը՝ ի ցույց դնելու նշաններից մեկը դրա մթնոլորտում մեծ քանակությամբ թթվածնի առկայությունն է, քանի որ այս գազը շատ ակտիվ է և սովորաբար երկար չի պահպանվի առանց շարունակական լրացման։ Երկրի վրա այդ լրացումը տեղի է ունենում ֆոտոսինթեզ իրականացնող օրգանիզմների միջոցով։ Էկզոմոլորակի մթնոլորտը վերլուծելու մեկ եղանակ է՝ սպեկտրոգրաֆիայի միջոցով, երբ մոլորակը անցնում է իր աստղի դիմաց, թեև սա հնարավոր է միայն թույլ աստղերի դեպքում, օրինակ՝ սպիտակ թզուկների համար։

## Պատմություն և մշակութային ազդեցություն
### Տիեզերական բազմազանություն
մինի|Հունական Էպիկուրոսը առաջարկեց, որ այլ աշխարհներն իրենց սեփական կենդանիներն ու բույսերը կարող են ունենալ։
Այմլոլորակային կյանքի ժամանակակից հասկացողությունը հիմնված է այն ենթադրությունների վրա, որոնք սովորական չէին աստղագիտության վաղ օրերում։ Առաջին բացատրությունները, որ տրվում էին գիշերային երկնքում նկատվող երկնային մարմիններին, հիմնված էին աստվածաբանության վրա։ Հին Հունաստանի գիտնականներն առաջինն էին, որ մտածեցին՝ Տիեզերքը բնորոշ է հասկանալու համար և մերժեցին բացատրությունները՝ հիմնված գերուժերի և անհասկանալի աստվածային ուժերի վրա, օրինակ՝ Ապոլլոնի կարքի վրա արեգակը տանելու առասպելը։ Նրանք դեռ չէին զարգացրել գիտական մեթոդը և իրենց գաղափարները հիմնում էին մաքուր մտքի և ենթադրությունների վրա, սակայն մշակեցին դրա նախորդ գաղափարներ, օրինակ՝ այն, որ բացատրությունները պետք է թաքցվեն, եթե դրանք հակասում են տեսանելի փաստերին։ Աշխարհի այդ հունական գիտնականների քննարկումները հիմք դրեցին բազմաթիվ սկզբունքների, որոնք հետագայում հանգեցրին այլմոլորակային կյանքի գաղափարին, օրինակ՝ այն, որ Երկիրը հարթ չէ, այլ կլոր։ Տիեզերքը սկզբում կառուցված էր երկրակենտրոն մոդելով, որտեղ ենթադրվում էր, որ Արեգակն ու մյուս բոլոր երկնային մարմինները պտտվում են Երկրի շուրջ։ Սակայն նրանք այդ մարմինները չէին դիտարկում որպես աշխարհներ։ Հունական ընկալմամբ, աշխարհը կազմված էր ինչպես Երկրից, այնպես էլ նկատելի շարժումներ ունեցող երկնային մարմիններից։ Անաքսիմանդրոսը կարծում էր, որ Տիեզերքը կազմված է ափեյրոնից՝ նյութից, որը ստեղծեց աշխարհը, և որ աշխարհը վերջապես կվերադառնա Տիեզերք։

Վերջապես ձևավորվեցին երկու հիմնական խմբեր․ ատոմիստները, ովքեր կարծում էին, որ նյութը ինչպես Երկրում, այնպես էլ Տիեզերքում կազմված է փոքրատոմիկ դասական տարրերից՝ հող, ջուր, կրակ և օդ, և Արիստոտելիականները, ովքեր կարծում էին, որ այդ տարրերը հատուկ են միայն Երկրի համար, իսկ Տիեզերքը կազմված է հինգերորդ տարրից՝ եթերից։ Ատոմիստ Էպիկուրոսը կարծում էր, որ այն գործընթացները, որոնք ստեղծել են աշխարհը, նրա կենդանիներն ու բույսերը, պետք է ստեղծեին նաև այլ աշխարհներ այլ տեղերում՝ իրենց սեփական կենդանիներով և բույսերով։ Արիստոտելը, իր հերթին, կարծում էր, որ բոլոր հողային տարրերը բնականաբար ընկնում են Տիեզերքի կենտրոն, և դա անհնար է դարձնում, որ ուրիշ մոլորակներ գոյություն ունենան այլ տեղերում։ Այս տրամաբանության հիման վրա Երկիրը ոչ միայն գտնվում էր կենտրոնում, այլև այն համարվում էր միակ մոլորակը Տիեզերքում։

Տիեզերական բազմազանությունը՝ կամ պարզ բազմազանությունը, նկարագրում է փիլիսոփայական այն համոզմունքը, որ Երկրից բացի գոյություն ունեն բազմաթիվ «աշխարհներ», որոնք կարող են պարունակել այլմոլորակային կյանք։ Այլմոլորակային մարդկային կյանքի ամենավաղ գրառված հղումը հանդիպում է Ջայնիզմի հին կրոնական գրքերում։ Ջայնիզմի գրքերում նշվում են մի շարք «աշխարհներ», որոնք կարող են աջակցել մարդկային կյանքին։ Դրանց թվում են, օրինակ՝ Bharat Kshetra, Mahavideh Kshetra, Airavat Kshetra և Hari Kshetra։Միջնադարյան մահմեդական հեղինակներ, օրինակ՝ Ֆախր ալ-Դին ալ-Ռազին և Մուհամմադ ալ-Բաշիրը, աջակցում էին տիեզերական բազմազանությանը՝ հիմնվելով Ղուրանի վրա։ Չոսերի «Հռչակված տուն» (The House of Fame) բանաստեղծությունը մասնակցել է միջնադարյան մտավոր փորձարկումների, որոնք ենթադրում էին աշխարհի բազմազանությունը։ Սակայն այդ գաղափարները այլ աշխարհների մասին տարբերվում էին ներկայիս Տիեզերքի կառուցվածքի մասին գիտելիքներից և չեն ենթադրել Արեգակնային համակարգից դուրս մոլորակային համակարգերի գոյությունը։ Երբ այդ հեղինակները խոսում են այլ աշխարհների մասին, նրանք նկատի ունեն իրենց սեփական համակարգերի կենտրոնում գտնվող վայրերը, որոնք իրենց աստղային գմբեթներով և շրջապատող Տիեզերքով են պայմանավորված։

Հունական գաղափարներն ու ատոմիստների ու արիստոտելիականների միջև վեճերը շարունակվեցին նույնիսկ Հունական կայսրության անկումից հետո։ Ալեքսանդրիայի Մեծ գրադարանը հավաքագրեց այդ մասին տեղեկություններ, որոնց մի մասը թարգմանվել է իսլամական գիտնականների կողմից և պահպանվել գրադարանի ավարտից հետո։ Բաղդադը համախմբեց հունական, հնդկական, չինական և իր սեփական գիտնականների գիտելիքները, և այդ գիտելիքները տարածվեցին Բյուզանդական կայսրության միջոցով։ Այնտեղից դրանք վերջապես վերադարձան Եվրոպա՝ Միջնադարի ժամանակաշրջանում։ Այնուամենայնիվ, քանի որ հունական ատոմիստական դոկտրինն ասում էր, որ աշխարհը ստեղծվել է ատոմների պատահական շարժումների միջոցով՝ առանց ստեղծողի անհրաժեշտության, այն կապվեց աթեիզմի հետ, և վեճը խառնվեց կրոնական վեճերի հետ։ Այնուամենայնիվ, Եկեղեցին այդ հարցերին չպատասխանեց, և եկեղեցու ներսում կային թե ավելի խիստ, թե ավելի թույլատրելի տեսակետներ։

«Պանսպերմիա» տերմինի առաջին հայտնի նշումը հանդիպում է մ.թ.ա. 5-րդ դարի հունական փիլիսոփա Անաքսագորասի գրություններում։ Նա առաջադրեց այն գաղափարը, որ կյանքը գոյություն ունի ամենուր։

##### Ավելի նոր ժամանակաշրջան
Միջնադարի վերջի շրջանում երկրակենտրոն մոդելի մեջ հայտնի էին բազմաթիվ անճշտություններ, բայց այն շարունակվեց օգտագործվել, քանի որ աչքով դիտարկումները սահմանափակ տվյալներ էին տալիս։ Նիկոլաուս Կոպեռնիկոսը սկսեց Կոպեռնիկական հեղափոխությունը՝ առաջարկելով, որ մոլորակները պտտվում են Արեգակի շուրջ, այլ ոչ թե Երկրի։ Իր առաջարկը սկզբում քիչ ընդունվեց, քանի որ նա շարունակեց ենթադրել, որ ուղեծրերը կատարյալ շրջաններ են, և նրա մոդելը բերեց նույնքան անճշտությունների, որքան երկրակենտրոն մոդելը։ Տիխո Բրահեն բարելավեց առկա տվյալները աչքով աստղադիտարանների միջոցով, որոնք աշխատում էին շատ բարդ սեքստանտներով և քառորդաչափերով։ Տիխոն չէր կարողանում հասկանալ իր դիտարկումները, բայց Յոհանես Կեպլերը հասկացավ, որ ուղեծրերը կատարյալ շրջաններ չեն, այլ էլիպսներ։ Այս գիտելիքը նպաստեց Կոպեռնիկական մոդելի կատարելագործմանը, որը այժմ աշխատում էր գրեթե առանց սխալի։ Մի քանի տարի անց աստղադիտակի հայտնագործությունը, որը կատարելագործեց Գալիլեո Գալիլեյը, պարզաբանեց վերջին կասկածները, և պարբերական փոփոխությունը կատարվեց։ Այս նոր ընկալման հիման վրա այլմոլորակային կյանքի հասկացությունը դարձավ հնարավոր՝ եթե Երկիրը պարզապես մոլորակ է, որը պտտվում է աստղի շուրջ, ապա կարող են լինել Երկրին նման մոլորակներ նաև այլ տեղերում։ Դեռևս հեռավոր երկնային մարմինների աստղագիտական ուսումնասիրությունները ցույց տվեցին, որ ֆիզիկական օրենքները նույնն են Տիեզերքի այլ հատվածներում, ինչպես Երկրի վրա, և ոչինչ չէր դարձնում մոլորակը յուրահատուկ։
մինի|Գալիլեոն՝ Սուրբ գրասենյակի առաջ, 19-րդ դարի կտավ՝ նկարիչ Ջոզեֆ-Նիկոլա Ռոբեր-Ֆլյուրի կողմից։
Նոր գաղափարները հանդիպեցին Հռոմեակաթոլիկ եկեղեցու դիմադրությանը։ Գալիլեոն դատվեց հելիոկենտրոն մոդելի համար, որը համարվում էր մարգարեության դեմ, և ստիպված եղավ այն հրաժարվել։ Արտերկրյա կյանքի գաղափարների վաղ ժամանակաշրջանի ամենահայտնի կողմնակիցը իտալացի փիլիսոփա Ջորդանո Բրունոն էր, ով 16-րդ դարում փաստարկեց անսահման Տիեզերքի օգտին, որտեղ յուրաքանչյուր աստղ իր շուրջ ունի իր մոլորակային համակարգը։ Բրունոն գրել է, որ այլ աշխարհներն «ոչ պակաս արժանիք կամ բնություն չունեն մեր Երկրից» և, ինչպես Երկիրը, «պարունակում են կենդանիներ և բնակիչներ»։ Բրունոյի հավատը աշխարհի բազմազանության մեջ հանդիսացավ մի այն մեղադրանքներից, որոնք ուղղված էին նրա դեմ Վենետիկի Սուրբ Ինքվիզիցիայի կողմից, որը դատեց ու մահապատժի ենթարկեց նրան։

Հելիոկենտրոն մոդելը ավելի ամրապնդվեց, երբ Իսահակ Նյուտոնը ներկայացրեց ձգողականության տեսությունը։ Այս տեսությունը տրամադրում էր մաթեմատիկան, որը բացատրում է Տիեզերքի բոլոր բաների շարժումները, ներառյալ մոլորակային ուղեծրերը։ Այս պահի դրությամբ երկրակենտրոն մոդելը վերջապես մերժվեց։ Այդ ժամանակվանից սկսած, գիտական մեթոդի կիրառումը դարձել էր ստանդարտ, և ակնկալվում էին նոր հայտնագործություններ, որոնք տրամադրելու էին ապացույցներ և խիստ մաթեմատիկական բացատրություններ։ Գիտությունը նաև ավելի խորը հետաքրքրվածություն ցուցաբերեց բնական երևույթների մեխանիկայով՝ փորձելով բացատրել ոչ միայն, թե ինչպես է գործում բնությունը, այլև ինչու է այն գործում այդ ձևով։

Մինչ այս պահը արտերկրյա կյանքի մասին իրական քննարկումները շատ քիչ էին, քանի որ Արիստոտելի գաղափարները դեռ շարունակում էին ազդեցություն ունենալ, իսկ երկրակենտրոն մոդելը ընդունված էր։ Երբ այն վերջապես ապացուցվեց սխալ, դա ոչ միայն նշանակում էր, որ Երկիրը Տիեզերքի կենտրոնը չէ, այլև որ երկնքում տեսած լույսերը միայն լույսեր չեն, այլ ֆիզիկական մարմիններ։ Արդյունքում՝ այն գաղափարը, որ կյանք կարող է գոյություն ունենալ նաև դրանցում, շուտով դարձավ քննարկման առարկա, չնայած այն չուներ գործնական եղանակներ ուսումնասիրելու համար։ Այլմոլորակային կյանք ունենալու հնարավորությունը շարունակում էր լայնորեն քննարկվել, երբ գիտական հայտնագործությունները արագացան։ Ուիլյամ Հերշելը, Ուրանոսի հայտնաբերողը, եղել է 18-րդ–19-րդ դարերի այն բազմաթիվ աստղագետներից մեկը, ով հավատում էր, որ Արեգակնային համակարգը բնակեցված է արտերկրյա կյանքով։ Այս ժամանակաշրջանի այլ գիտնականներ, ովքեր պաշտպանել են «տիեզերական բազմազանությունը», ներառում են Իմանուել Կանտին և Բենջամին Ֆրանկլինին։ Հայտնաբերության բարձրակետում՝ նույնիսկ Արեգակը և Լուսինը դիտարկվում էին որպես այլմոլորակային բնակիչներ ունենալու թեկնածուներ։

### 19-րդ դար
Կյանքի վերաբերյալ ենթադրությունները Մարսի վրա աճեցին 19-րդ դարում, երբ հեռադիտակով դիտարկվեցին Մարսի կանալների պատկերացրած կառուցվածքները՝ որոնք սակայն շուտով պարզվեցին որպես օպտիկական մոլորություններ։Բացի սրանից, 1895 թվականին ամերիկացի աստղագետ Պերսիվալ Լոուելը հրապարակեց իր «Մարս» գիրքը, իսկ 1906 թվականին՝ «Մարս և նրա կանալները», առաջարկելով, որ այդ կանալները երկար վերացած քաղաքակրթության ստեղծագործությունն են եղել։ Մարսի մթնոլորտի սպեկտրային վերլուծությունը սկսվեց լուրջ ձևով 1894 թվականին, երբ ԱՄՆ աստղագետ Ուիլյամ Ուոլես Քեմփբելը ցույց տվեց, որ Մարսի մթնոլորտում ոչ ջուր կա, ոչ էլ թթվածին։ 1909 թվականին ավելի լավ հեռադիտակների և 1877 թվականից ի վեր Մարսի լավագույն պերիելիակային մոտեցման շնորհիվ վերջնականապես արձանագրվեց, որ կանալների տեսությունը սխալ է։

Պատահական ստեղծման հավատալիքի պատճառով քիչ էին մտածում յուրաքանչյուր երկնային մարմնի պայմանների մասին՝ պարզապես ենթադրվում էր, որ կյանքը կարող է զարգանալ ցանկացած տեղ։ Այս տեսությունը հերքվեց Լուի Պաստյորի կողմից 19-րդ դարում։ Այլ մոլորակներում զարգացած արտերկրյա քաղաքակրթությունների մասին հանրային հավատը դեռ ուժեղ էր, մինչև «Մարիներ 4» և «Մարիներ 9» ուղարկիչները մոտիկ պատկերներ տվեցին Մարսից, որոնք մշտապես հերքեցին Մարսյանների գոյությունը և նվազեցրին արտերկրյա կյանք գտնելու նախորդ սպասումները։ Պատահական ստեղծման հավատալիքի ավարտը ստիպեց հետազոտել կյանքի ծագումը։ Չնայած աբիոգենեզը ավելի ընդունված տեսություն է, մի շարք հեղինակներ վերականգնեցին «պանսպերմիա» տերմինը և առաջարկեցին, որ կյանքը Հայաստան է բերվել այլ տեղերից։ Նրանց թվում են Յոնս Յակոբ Բերզելիուսը (1834), Քելվինը (1871), Հերման ֆոն Հելմհոլցը (1879) և մի փոքր ավելի ուշ՝ Սվանտե Արրենիուսը (1903)

Գիտաֆանտաստիկ ժանրը, թեև այդ ժամանակ դեռ այդպես չէ կոչվում, զարգացավ 19-րդ դարի վերջում։ Այլմոլորակային արարածների թեմայի ընդլայնումը գեղարվեստական գրականությունում ազդեց հանրության ընկալման վրա իրական կյանքի թեմայի վերաբերյալ, ինչն մարդկանց ոգևորեց շտապ եզրակացություններ անելու այլմոլորակային արարածների հայտնաբերման մասին։ Գիտությունը առաջ էր շարժվում ավելի դանդաղ տեմպերով՝ որոշ հայտնագործություններ բարձրացրին ակնկալիքները, իսկ մյուսները կործանեցին չափազանց մեծ հույսերը։ Օրինակ, աստղադիտակների հայտնագործության հետ, Լուսնի կամ Մարսի վրա տեսած բազմաթիվ կառույցները անմիջապես վերագրվեցին Սելենիտներին կամ Մարսյաններին, իսկ ավելի ուշ (ավելի հզոր աստղադիտակների միջոցով) պարզվեց, որ բոլոր այդ հայտնագործությունները բնական առանձնահատկություններ են։ Նշանավոր դեպք է Մարսի Սիդոնիա տարածաշրջանը, որը առաջին անգամ լուսանկարեց «Վիկինգ 1» տիեզերանավը։ Լուսանկարների ցածր լուծաչափը ցույց էր տալիս սառույցի գոյացում, որը նման էր մարդու դեմքի, բայց ավելի ուշ տիեզերանավերը վերցրին ավելի բարձր մանրամասնությամբ լուսանկարներ, որոնք ցույց տվեցին, որ այդ տեղում ոչինչ հատուկ չկա։

### Վերջին պատմություն
Արտերկրյա կյանքի որոնումն ու ուսումնասիրությունը դարձել է առանձին գիտություն՝ աստղակենսաբանություն։ Այն նաև հայտնի է որպես էկզոբիոլոգիա, և այս ոլորտը ուսումնասիրում են NASA-ն, ESA-ն, INAF-ը և այլ կազմակերպություններ։ Աստղակենսաբանությունը ուսումնասիրում է նաև Երկրի կյանքը, սակայն տիեզերական հարթակով։ Օրինակ՝ աբիոգենեզը հետաքրքիր է աստղակենսաբանության համար, ոչ թե միայն Երկրի վրա կյանքի ծագման պատճառով, այլ նաև այն հնարավորությունների պատճառով, որ նման գործընթաց կարող է տեղի ունենալ այլ երկնային մարմիններում։ Կյանքի բազմաթիվ ասպեկտներ՝ դրա սահմանումից մինչև քիմիան, վերլուծվում են՝ որպես հնարավորինս նման մյուս բոլոր կենսաձևերում տիեզերքում, կամ միայն Երկրի բնիկ կյանքի համար։Սակայն աստղակենսաբանությունը դեռևս սահմանափակված է արտերկրյա կյանքի ձևերի բացակայությամբ, քանի որ Երկրի բոլոր կյանքը ծագել է նույն նախահորից, և դժվար է եզրակացնել ընդհանուր բնութագրեր մի օրինակ ունեցող խմբից։ Սակայն աստղակենսաբանությունը դեռևս սահմանափակված է այլմոլորակային կյանքի ձևերի բացակայությամբ, քանի որ Երկրի բոլոր կյանքը ծագել է նույն նախահորից, և դժվար է եզրակացնել ընդհանուր բնութագրեր մի օրինակ ունեցող խմբից։

20-րդ դարը բերել է մեծ տեխնոլոգիական առաջընթացներ, ապագա հիպոթետիկ տեխնոլոգիաների վերաբերյալ ենթադրություններ և հասարակության մեջ գիտության հիմունքների ավելի լայն ճանաչում՝ զանգվածային լրատվամիջոցների միջոցով գիտության տարածման շնորհիվ։ Հանրության հետաքրքրությունը այլմոլորակային կյանքի նկատմամբ և հիմնական գիտության բացահայտումների բացակայությունը հանգեցրել են պսևդոգիտությունների ի հայտ գալուն, որոնք տրամադրում էին հաստատողական, սակայն վիճելի պատասխաններ այլմոլորակային արարածների գոյության վերաբերյալ։ Ուֆոլոգիան պնդում է, որ շատ անորոշ օդային առարկաներ (UFO) կարող են լինել այլմոլորակային տեսակների տիեզերանավեր, իսկ հին տիեզերագնացների հիպոթեզը պնդում է, որ այլմոլորակայիները այցելել են Երկիր հնագույն ժամանակներում, սակայն մարդիկ այդ ժամանակ դեռ չէին կարողացել դա հասկանալ։ Մեծ մասը UFO-ներից կամ UFO-ի տեսանելիությունից կարելի է հեշտությամբ բացատրել որպես Երկրի վրա գործող ինքնաթիռների (ներառյալ խիստ գաղտնի ինքնաթիռներ), հայտնի աստղաբանական մարմինների կամ եղանակային երևույթների դիտումներ, կամ որպես կեղծիքներ։

Մնալով պսևդոգիտությունների առկայությունից դուրս, Լյուիս Ուայթ Բեկը փորձում էր բարձրացնել հանրային քննարկումների մակարդակը այլմոլորակային կյանքի թեմայի շուրջ՝ անցնելով փիլիսոփայական մտքի զարգացման տրակտատը հին ժամանակներից մինչև ժամանակակից դարաշրջան։ Նրա վերլուծությունը Լուկրեցիայի, Պլուտարքոսի, Արիստոտելի, Կոպեռնիկոսի, Իմմանուել Կանտի, Ջոն Ուիլկինսի, Չարլզ Դարվինի և Կարլ Մարքսի ներդրումների մասին ցույց է տալիս, որ նույնիսկ ժամանակակից դարերում մարդկությունը կարող է խորապես ազդվել արտերկրյա կյանքի որոնման հարցում նուրբ և հարմարավետ արխետիպային գաղափարներից, որոնք հիմնականում ներշնչված են ամուր կրոնական, փիլիսոփայական և գոյաբանական հավատակարգերից։ Նորարարական կողմից Բեկը հավելյալ պնդում էր, որ նույնիսկ եթե այլմոլորակային կյանքի որոնումը հաջողություն չունենա, այդ փորձը կարող է օգտակար լինել՝ օգնելով մարդկությանը իրականացնել բարձրակարգ կենսակերպեր այստեղ, Երկրի վրա։

21-րդ դարում ընդունված էր, որ բազմաբջջային կյանքը Արեւային համակարգում կարող է գոյություն ունենալ միայն Երկրի վրա, սակայն հետաքրքրությունը այլմոլորակային կյանքի նկատմամբ շարունակեց աճել։ Սա պայմանավորված է տարբեր գիտությունների առաջընթացով։ Գիտելիքները մոլորակային հարմարավետության մասին թույլ են տալիս գիտական տեսանկյունից գնահատել կյանքի հայտնաբերման հավանականությունը յուրաքանչյուր առանձին երկնային մարմնի վրա, քանի որ հայտնի են, թե որ առանձնահատկություններն են օգտակար և վնասակար կյանքի համար։ Աստղագիտությունն ու աստղադիտակները նույնպես այնքան են զարգացել, որ կարող են հաստատել ու ուսումնասիրել էկզոմոլորակները, ավելացնելով որոնման հնարավոր վայրերի թիվը։ Կյանքը դեռ կարող է գոյություն ունենալ Արեւային համակարգում միաբջջային ձևով, բայց տիեզերանավերի առաջընթացը թույլ է տալիս ռոբոտներ ուղարկել՝ օրինակները տեղում ուսումնասիրելու, մեծացող բարդության և հուսալիության գործիքներով։ Չնայած այլմոլորակային կյանք դեռ չի հայտնաբերվել և կյանքը կարող է լինել միայն հազվագյուտ Երկրից, կան գիտական պատճառներ կասկածելու, որ այն կարող է գոյություն ունենալ այլ տեղ, և տեխնոլոգիական առաջընթաց, որը կարող է հայտնաբերել այն, եթե այն գոյություն ունի։

Շատ գիտնականներ լավատես են այլմոլորակային կյանքի հայտնաբերման հնարավորությունների առումով։ SETI-ի Ֆրենկ Դրեյքի խոսքերով՝ «Միայն մի բան է մեզ պարզ՝ երկինքը լի չէ հզոր միկրոալիք հաղորդիչներով»։ Դրեյքը նկատեց, որ հնարավոր է, որ զարգացած տեխնոլոգիաները հաղորդակցությունը իրականացնում են այլ կերպ, ոչ թե ավանդական ռադիոհաղորդմամբ։ Միաժամանակ, տիեզերանավերից ստացված տվյալներն ու հայտնաբերման մեթոդներում կատարված հսկայական առաջընթացը թույլ են տվել գիտությանը սկսել սահմանել կյանքի հնարավորության չափանիշները այլ աշխարհներում, և հաստատել, որ առնվազն այլ մոլորակներ առատ են, թեև այլմոլորակային բնակիչները դեռ հարցական են։ 1977 թվականին SETI նախագծի կողմից հայտնաբերված Wow! signal-ը, շարունակում է մնալ ենթադրության քննարկման առարկա****

Մյուս կողմից, որոշ գիտնականներ փիլիսոփայականորեն ավելի կասկածամիտ են։ Ժակ Մոնոն գրել է, որ «Մարդը վերջապես գիտի, որ նա միայնակ է տիեզերքի անհաղորդ անչափության մեջ, որտեղ հնարավորություն է ունեցել ի հայտ գալ»։ 2000 թվականին երկրաբան և պալեոնտոլոգ Պիթեր Վարդը և աստրոբիոլոգ Դոնալդ Բրաունլին հրապարակեցին «Հազվագյուտ Երկիր»Rare Earth (Rare Earth) վերնագրով գրքը՝ ընդգծելով, որ Երկրի նման կյանքը տիեզերքում հազվադեպ է, մինչդեռ միկրոբային կյանքը տարածված է։ Վարդն ու Բրաունլին բաց են նաև այն գաղափարի համար, որ այլ մոլորակներում զարգացումը կարող է տեղի ունենալ առանց Երկրի նման կենսաբանական առանձնահատկությունների՝ DNA-ի և ածխածնի, կիրառման։

Հնարավոր ռիսկերի վերաբերյալ՝ տեսական ֆիզիկոս Սթիվեն Հոքինգը նախազգուշացրեց 2010 թվականին, որ մարդիկ չպետք է փորձեն կապ հաստատել այլմոլորակային կյանք ունեցող ձևերի հետ։ Նա նախազգուշացրեց, որ այլմոլորակայինները կարող են հարստանալ Երկիր մոլորակից՝ ռեսուրսներ վերցնելով։ «Եթե այլմոլորակայիները այցելեն մեզ, ելքը նման կլինի այն իրադարձությանը, երբ Կոլումբոսը հասավ Ամերիկա, ինչը լավ չվերջացավ բնիկ ամերիկացիների համար», — ասաց նա։ Ջարեդ Դայմոնդը ավելի վաղ արտահայտել էր նման մտահոգություններ։ 2015 թվականի հուլիսի 20-ին Հոքինգը և ռուս միլիարդատեր Յուրի Միլները՝ SETI ինստիտուտի հետ համատեղ, հայտարարեցին լավ ֆինանսավորված ծրագրի՝ «Տեխնոլոգիական Ընդլայնման Նախաձեռնություններ (Breakthrough Initiatives ), որի նպատակն էր ընդլայնել այլմոլորակային կյանքի որոնման ջանքերը։ Խումբը պայմանագիր է կնքել 100 մետր Robert C. Byrd Green Bank աստղադիտակի (ԱՄՆ, Վեստ Վիրջինիա) և 64 մետր Parkes աստղադիտակի (Ավստրալիա, Նոր Հարավային Ուելս) ծառայությունների հետ։ 2015 թվականի փետրվարի 13-ին ամերիկյան գիտական կոնվենցիայում (American Association for the Advancement of Science) գիտնականներ, այդ թվում՝ Ջեֆրի Մարսի, Սեթ Շոստակ, Ֆրենկ Դրեյք և Դեյվիդ Բրին, քննարկեցին Ակտիվ SETI-ի գաղափարը և այն, թե արդյոք հնարավոր է հաղորդագրություն ուղարկել ինտելեկտուալ այլմոլորակայիններին տիեզերում։ Արդյունքը մի հայտարարություն էր, որը ստորագրեցին բազմաթիվ մասնակիցներ, որ «Աշխարհատարածքային գիտական, քաղաքական և մարդասիրական քննարկում պետք է անցկացվի, նախքան որևէ հաղորդագրություն ուղարկելը»։

## Կառավարությունների արձագանքները
1967 թվականի Արտաքին տիեզերքի պայմանագիրը և 1979 թվականի Լուսնի համաձայնագիրը սահմանում են մոլորակային պաշտպանության կանոններ՝ հնարավոր վտանգավոր այլմոլորակային կյանքի դեմ։ COSPAR-ը նույնպես տրամադրում է մոլորակային պաշտպանության ուղեցույցներ։ 1977 թվականին Միավորված Ազգերի Արտաքին Տիեզերքի Գործերի Գլխավոր գրասենյակի հանձնաժողովը մեկ տարի քննարկել է ռազմավարություններ՝ այլմոլորակային կյանքի կամ ինտելեկտի հետ փոխգործակցության համար։ Քննարկումը ավարտվել է առանց որևէ եզրակացության։ 2010 թվականի դրությամբ, ՄԱ-ը չունի այլմոլորակայինների կապի դեպքում արձագանքման մեխանիզմներ։

NASA-ի մի բաժինը՝ Safety and Mission Assurance Office (OSMA), որը հայտնի է նաև որպես Planetary Protection Office, իր առաքելության մի մասի մեջ ներառում է ««Խստորեն կանխարգելել Երկիր վերադարձվող այլմոլորակային կյանքի կողմից աղտոտումը»։

2016 թվականին Չինաստանի կառավարությունը հրապարակեց սպիտակ գրություն՝ իր տիեզերական ծրագրի մասին մանրամասներ ներկայացնելով։ Փաստաթղթի համաձայն՝ ծրագրի հետազոտական նպատակներից մեկը այլմոլորակային կյանքը որոնելն է։ Այն նաև հանդիսանում է Չինաստանի հինգհարյուր մետրանոց բացվածքով սֆերական հեռադիտակի (FAST) ծրագրի նպատակներից մեկը։ 2020 թվականին Ռուսաստանի տիեզերական գործակալության ղեկավար Դմիտրի Ռոգոզինը հայտարարեց, որ այլմոլորակային կյանքի որոնումը խոր տիեզերքի հետազոտության հիմնական նպատակներից մեկն է։ Նա նաև ընդունեց, որ հնարավոր է, որ Արեգակնային համակարգի մյուս մոլորակների վրա գոյություն ունեն պրիմիտիվ ձևի կյանք։ Ֆրանսիայի տիեզերական գործակալությունը ունի «չհամակարգված աերո-տիեզերական երևույթների»ուսումնասիրության բաժին։ Գործակալությունը պահպանում է հասարակության համար հասանելի տվյալների բազա՝ ավելի քան 1600 մանրամասն գրանցումներով։ Բաժնի ղեկավարի խոսքով՝ գրանցումների մեծամասնությունը ունի սովորական բացատրություն, սակայն 25%-ի դեպքում արտաճանաչ ծագումը չկարող է հաստատվել կամ հերքվել։ 2020 թվականին Իսրայելի տիեզերական գործակալության նախագահ Իսահակ Բեն-Իսրայելը հայտարարեց, որ արտաքին տիեզերքում կյանքի հայտնաբերման հավանականությունը «բավական մեծ» է։ Սակայն նա չհամաձայնեց իր նախկին գործընկեր Հայմ Էշեդի հետ, ով նշել էր, որ որոշ կառավարության մարմիններ ունեն կապեր առաջադեմ այլմոլորակային քաղաքակրթության հետ։

## Գեղարվեստական գրականության մեջ
մինի|Մոխրագույն այլմոլորակայինները գեղարվեստական ստեղծագործություններում այլմոլորակայիններին պատկերելու տարածված ձև են.
Հետագա տիեզերական ժողովուրդների գաղափարը դարձավ հնարավոր, երբ աստղագիտությունը զարգացավ այնքան, որ կարելի էր հասկանալ մոլորակների բնույթը, բայց սկզբում նրանց չէին դիտարկել որպես մարդկանցից տարբերվող։ Մարդկանց ծագման և այլ տեսակների հետ նրանց հարաբերության վերաբերյալ գիտական բացատրություն չկար, ուստի պատճառ չկար ենթադրել, որ նրանք ինչ-որ կերպ այլ կլինեն։ Սա փոխվեց 1859 թվականին Չարլզ Դարվինի գրքի՝ «Համակցված տեսակների ծագման մասին» (On the Origin of Species) հրատարակման շնորհիվ, որտեղ առաջարկվեց էվոլյուցիայի տեսությունը։ Հիմա, երբ առաջացավ այն գաղափարը, որ էվոլյուցիան այլ մոլորակներում կարող է ընթանալ այլ ուղղություններով, գիտաֆանտաստիկ վիպասանները ստեղծեցին տարօրինակ այլմոլորակայիններ, որոնք ակնհայտորեն տարբերվում էին մարդկանցից։ Հաճախ կիրառվող եղանակներից մեկը նրանց մարմնի հատկություններ ավելացնելն էր՝ այլ կենդանիներից, օրինակ՝ միջատներ կամ թութակներ։ Հագուստի դիզայնի և հատուկ էֆեկտների իրականացման հնարավորությունները, ինչպես նաև բյուջեի սահմանափակումները ստիպեցին, որ ֆիլմերն ու հեռուստասերիալները նվազեցնեին ֆանտաստիկայի չափը, սակայն այս սահմանափակումները թուլացան 1990-ականներից՝ համակարգչային ստեղծագործական պատկերների (CGI) առաջացման հետ, և հետագայում՝ CGI-ի ավելի արդյունավետ և մատչելի դառնալուն զուգընթաց։

Իրական կյանքի դեպքերն երբեմն գրավում են մարդկանց երևակայությունը, և դա ազդում է գեղարվեստական գործերի վրա։ Օրինակ՝ Բարնի և Բեթթի Հիլլի դեպքի ժամանակ՝ արտաճանաչների պատահական առաջին գրանցված դեպքի ժամանակ, զույգն հաղորդեց, որ այլմոլորակայինը նրանց առևանգել և փորձարկումներ են արել՝ մեծ գլուխներով, մեծ աչքերով, բաց մոխրագույն մաշկով և փոքր քթով, ինչը վերջապես դարձավ սողուն այլմոլորակայինների (grey alien) արխետիպը, որը հետագայում օգտագործվեց գեղարվեստական գործերում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*Gribbin, John, "Alone in the Milky Way: Why we are probably the only intelligent life in the galaxy", *[[Scientific American]]*, vol. 319, no. 3 (September 2018), pp.&nbsp;94–99.
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Արտաքին հղումներ
* Astrobiology at NASA
* European Astrobiology Institute

Կատեգորիա:Աստղակենսաբանություն
Կատեգորիա:Արտաերկրային բանականության որոնում
Կատեգորիա:Արտաերկրային կյանք
Կատեգորիա:Գիտական բանավեճեր
Կատեգորիա:Ուֆոլոգիա