open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Յուլիսկա

**«Յուլիսկա» մարզադաշտ** (), ֆուտբոլի և աթլետիկայի մարզադաշտ Պրահայում, «Դուկլա» ֆուտբոլային ակումբի տնային ասպարեզը։ Մարզադաշտը, որը բացվել է 1960 թվականին, պատկանում է չեխական բանակին։ Նախկինում մարզադաշտի տարողությունը հասնում էր 29 հազար հանդիսականի, այժմ այն 8150 հանդիսական է։

## Պատմություն
Մարզադաշտը պաշտոնապես բացվել է 1960 թվականի ամռանը։ Շուտով ստացել է «Յուլիսկա» անվանումը՝ ելնելով այն բանից, որ մարզադաշտի գլխավոր մուտքը գտնվում է Նա Յուլիսցե փողոցում։ Մարզադաշտի բացման հանդիպումը տեղի է ունեցել 1960 թվականի հուլիսի 10-ին. «Դուկլան» հյուրընկալել է ավստրիական «Վիներ Շպորտ Կլուբին» և հաղթել 2-1 հաշվով։ Եվրագավաթային առաջին հանդիպումը տեղի է ունեցել 1961 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, երբ Գավաթակիրների գավաթի խաղարկությունում «Դուկլան» 2-1 հաշվով հաղթել է բուլղարական ԲԿՄԱ-ին։ Հանդիպմանը ներկա է եղել 14 հազար հանդիսական, իսկ խաղում աչքի են ընկել Ռուդոլֆ Կուչերան և Ֆրանտիշեկ Շաֆրանեկը։

1975 թվականին վերակառուցվել է գլխավոր տրիբունան։ Մարզադաշտի տարողությունն ավելացել է՝ հասնելով 29000 նստատեղի։ Հաջորդ վերակառուցումը սկսվել է 2011 թվականին՝ բարձրագույն լիգայում մրցելու արտոնագիր ստանալու համար։ Փայտե նստարաններն ամբողջությամբ փոխարինվել են պլաստմասսայե աթոռներով, որից հետո մարզադաշտի տարողությունը նվազել է՝ հասնելով 4590 նստատեղի։ Հաջորդ վերակառուցումը տեղի է ունեցել 2012 թվականին, երբ նոր նստատեղերի և պլաստիկ նստարանների ավելացման շնորհիվ հնարավոր է դարձել մարզադաշտի տարողությունը հասցնել 8150 նստատեղի։

## Պատկերասրահ

Dejvice a stadion Juliska, ze zoo.jpg|Մարզադաշտի ընդհանուր տեսքը
Juliska Tribuna 2013.jpg|Մարզադաշտի արևմտյան տրիբունան
Na Julisce stadium1.jpg|Մարզադաշտի վազքուղին և արևելյան տրիբունան
Masopust statue Juliska.jpg|Չեխիայի բոլոր ժամանակների լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկի՝ Ոսկե գնդակի դափնեկիր Յոզեֆ Մասոպուստի հուշարձանը մարզադաշտի տարածքում


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մարզադաշտի պատմությունը «Դուկլայի» պաշտոնական կայքում
* ''Մարզադաշտի լուսանկարները'' Fotbalovestadiony.cz կայքում 

Կատեգորիա:1960 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի ֆուտբոլային մարզադաշտեր
Կատեգորիա:Պրահայի շենքեր և կառույցներ
Վիստավիշտե

**Վիստավիշտե** (), պատմական ցուցահանդեսային համալիր Պրահայում, որը կառուցվել է 1891 թվականին։ Համալիրը գտնվում է մետրոյի «Նադրաժի Գոլեշովիցե» կայարանի մոտ (գիծ C), Ստրոմովկա զբոսայգուց, Պրահայի աստղացուցարանից, Լունա-պարկից և «Տիպսպորտ Արենայից» քիչ հեռու։ Համալիրի հիմնական շենքը Արդյունաբերական պալատն է, բացի այդ, համալիրը ներառում է Կրժիժիկովյան շատրվանները, Ազգային թանգարանի Լապիդարիումը (վիմագիր արձանագրությունների ցուցադրություն), *World of the Oceans* օվկիանարիումը, «Գոյա մյուզիք հոլ» թատրոնի բրգաձև շենքը, ինչպես նաև Չեխիայում խոշորագույն գեղանկարը՝ «Լիպանի ճակատամարտ» համայնապատկերը։

## Պատմություն
220px|մինի|ձախից|Վիստավիշտեի պատկերանշանը
Համալիրը կառուցվել է 1891 թվականի հոբելյանական համաշխարհային ցուցահանդեսի համար` Ֆրեդերիկ Մյունցբերգերի և Ֆրանսիս Մյունխհաուզենի նախագծով։ Նախագծի հեղինակները հատուկ ուշադրություն են դարձրել այն փաստին, որ Արդյունաբերական պալատի շենքն ամբողջությամբ կառուցված է չեխական երկաթից։ Ցուցահանդեսի ընթացքում (մայիսի 15-ից հոկտեմբերի 18-ը) Վիստավիշտեն այցելել է շուրջ 2,5 միլիոն մարդ։

Համալիրի տարածքը 36 հա է։ Չեխոսլովակիայի տարիներին Արդյունաբերական պալատում տեղակայված էր Համագումարների պալատը, իսկ ամբողջ համալիրը կոչվում էր «Յուլիուս Ֆուչիկի անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգի»։

Համալիրի կարևոր տեսարժան վայրը՝ Կրժիժիկովյան «երգող» շատրվանները, երկար ժամանակ չեն գործել, բայց վերականգնվել են 1990-ական թվականներին։ 2005 թվականին դրանք կրկին փակվեցին, իսկ 2015 թվականին, վերականգնումից հետո, կրկին բացվեցին այցելուների համար։

2015 թվականի հունվարի 1-ից համալիրն անցել է քաղաքային ընկերության կառավարման տակ, որի խնդիրն է վերակենդանացնել և վերականգնել համալիրը։ Վիստավիշտեում ցուցահանդեսների հիմնական կազմակերպիչը *Incheba Praha* մասնավոր ընկերությունն է։

### Հրդեհներ
Վիստավիշտեն այրվել է երեք անգամ.

* 1991 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, էլեկտրական սարքավորումների հետ անզգույշ վարվելու հետևանքով, ամբողջությամբ այրվել է Բրյուսելյան տաղավարը։
* 2005 թվականի նոյեմբերի 12-ին ամբողջությամբ այրվել է «Գլոբուս» թատրոնը՝ Լոնդոնյան համանուն թատրոնի փայտե կրկնօրինակը, որը կառուցվել էր նրանից վեց տարի վաղ։
* 2008 թվականի հոկտեմբերի 16-ին էլեկտրական սալիկի հետ անզգույշ վարվելու հետևանքով առաջացած հրդեհն ամբողջությամբ ոչնչացրել է Արդյունաբերական պալատի ձախ թևը։

## Պատկերասրահ

Výstaviště Praha 1939.jpg|Վիստավիշտեն 1939 թվականին
Krizik Fountain 1891 Liebscher.png|Կրժիժիկովյան շատրվանները 1891 թվականին
Křižíkova fontána April2016 03.JPG|Կրժիժիկովյան շատրվանները 2016 թվականին
Matejska-Pout.JPG|Զվարճանքի զբոսայգին Վիստավիշտեի տարածքում


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Výstaviště Praha - areál։ Բարի գալուստ Պրահա, Պրահայի տեղեկատվական ծառայություն
* 1908 թվականի ցուցահանդեսի պատմական լուսանկարներ Český svět, 22.5.1908
* 1908 թվականի ցուցահանդեսի պատմական լուսանկարներ Český svět, 5.6.1908

Կատեգորիա:1891 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:1891 հիմնադրումներ Ավստրո-Հունգարիայում
Կատեգորիա:1891 հիմնադրումներ Չեխիայում
Կատեգորիա:Պրահայի մշակույթ
Կատեգորիա:Պրահայի շենքեր և կառույցներ
Սպիտակ քարավան

**«Սպիտակ քարավանը»** (), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Էլդար Շենգելայան և  Թամազ Մելիավան 1963 թվականին «Վրաստան-ֆիլմ» կինոստուդիայում։ Գլխավոր դերերը կատարել են Իմեդա Կախիանին և Արիադնա Շենգելայան։ Կաննի կինոփառատոնում 1964 թվականի մայիսին ֆիլմն առաջադրվել է Ոսկե արմավենու ճյուղի։ 2019 թվականի ապրիլին ֆիլմի վերականգնված տարբերակն ընտրվել է Կաննի կինոփառատոնում 2019 թվականի «Կաննի կլասիկա» բաժնում ցուցադրելու համար։

## Սյուժետ
Ամեն տարվա աշնանը Վրաստանից դեպի մերձկասպյան տապաստան է գնում սպիտակ քարավանը։ Դրանք հովիվներն են քշում  իրենց ոչխարները։ Հովիվներից մեկը՝ երիտասարդ Գելան, ամենածեր հովիվ Մարթիա Ախլոուրիի որդին է։ Կասպից ծովի ափին Գելան ծանոթանում է ձկնորս Մարիայի հետ։ Նրանք սիրահարվում են միմյանց և մտածում են նոր հանդիպումների մասին։

Մարիան երազում է, որ ինքն ու Գելան կապրեն իր մահացած հոր տանը, երեխաներ կունենան, և բոլորը երջանիկ կլինեն իրենց ընտանիքում։ Գելան երազում է հանգիստ քաղաքային կյանքի մասին, նա հոգնել է անընդհատ թափառելուց։ Եվ ոչ ոք, նույնիսկ Մարիան, չի կարող նրանից խլել այդ երազանքը։

## Դերերում
;Գլխավոր դերեր
** Իմեդա Կախիանի – *Գելա
* Արիադնա Շենգելայա – *Մարիա (հնչյունավորել է Անտոնինա Կոնչակովան)
* Գիորգի Կիկաձե – *Վայյա
* Սպարտակ Բաղաշվիլի – *Մարթիա
* Դավիթ Աբաշիձե – *վարորդ
* [[Մերաբ Էլիոզիշվիլի]] – *Բալտա
* Գոգուցա Կուպրաշվիլի – *Կիվանա
* Վ. Դոնգուզաշվիլի – *Գլիխո (հնչյունավորել է Յակով Բելենկին)
; Այլ դերեր (այբբենական կարգով)
* Լեո Պիլպանի
* Գրիգոլ Թխաբլաձե

## Մրցանակներ և անվանակարգեր
* 1964 - Լենինգրադի առաջին համամիութենական կինոփառատոն, մարդու և աշխատանքի մասին բանաստեղծական կինոպատումի մրցանակը 
* 1965 - Վրացական ԽՍՀ Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ 
* 1964 - Կաննի կինոփառատոնում առաջադրվել է «Ոսկե արմավենու ճյուղի» – Էլդար Շենգելայա և Թամազ Մելիավա

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Մերաբ Էլիոզիշվիլի 
* Ռեժիսորներ՝ Էլդար Շենգելայա և Թամազ Մելիավա 
* Երկրորդ ռեժիսոր՝ Ռամազ Շարաբիձե 
* Օպերատորներ Գեորգի Կալատոզիշվիլի և Լեոնիդ Կալաշնիկով 
* Մոտնաժող՝ Ն. Սարադովա 
* Կոմպոզիտոր՝ Իրակլի Գեջաձե 
* Բեմադրող նկարիչներ՝ Դմիտրի Թաքայիշվիլի և Խրիստեսիե Լեբանիձե 
* Գրիմ՝ Իոսեբ Բառնաբիշվիլի 
* Հնչյունային ռեժիսոր՝ Միխայիլ Նիժարաձե 
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Վ. Խուցիշվիլի

## Տեխնիկական տվյալներ
*  ԽՍՀՄ, 1963 թվական, Վրաստան-ֆիլմ 
* Կատակերգություն, 93 րոպե 
* Սև  և սպիտակ, մոնո 
* Բնօրինակ լեզու՝ վրացերեն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Էլդար Շենգելայայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Թրայսկիրխեն

**Թրայսկիրխեն** (), քաղաք Ավստրիայում՝ Բադենի շրջանում (Ստորին Ավստրիա նահանգ)։ Ընկած է գինու արտադրությամբ և մաճառի տոնախմբությամբ՝ հոյրիգերով (*Heuriger*) հռչակված Տերմենլինի տարածաշրջանում, երկրի մայրաքաղաք Վիեննայից մոտավորապես 20 կիլոմետր դեպի հարավ։ Զբաղեցնում է 29,08 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է 17 634։

Քաղաքին համբավ է բերել «*Թրայսկիրխենի առյուծներ*» բասկետբոլային թիմը, որը բազմիցս նվաճել է Ավստրիայի չեմպիոնի տիտղոսը, ինչպես նաև՝ Ստորին Ավստրիայում հնագույնը համարվող աստղադիտարանը։ Տրայսկիրխենը հայտնի է նաև փախստականների *Bundesbetreuungsstelle für Asylwerber* ճամբարով, որը ռազմական դրության ժամանակ հիմնականում բնակեցված է եղել լեհերով։

## Ժողովրդագրություն

## Տեսարժան վայրեր
### Ֆրանց Կոլերի անվան աստղադիտարան
Ստորին Ավստրիա երկրամասի հնագույն աստղադիտարանն է։ Ի տարբերություն այլ աստղադիտարանների՝ գտնվում է քաղաքի շրջագծում, համեմատաբար ոչ մեծ բարձրության վրա։ 1967 թվականից բաց է հանրային այցելությունների համար։

### Սբ. Մարգարետ եկեղեցի
Ճարտարապետական գոթիկա ոճի կառույց է։ Վերակառուցվել է 1683 թվականին՝ Վիեննայի պաշարումից ու ճակատամարտից հետո։
thumb|none|140px|Սբ. Մարգարետ եկեղեցի

### [[Լյութերականություն|Լյութեր]]ական եկեղեցի
Կառուցվել է 1913 թվականին։
[thumb|none|120px|[Լյութերականություն|Լյութերական եկեղեցի]]

### Գելդշայսեր
Հանրահայտ «Գելդշայսերը» գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։

### Ածիկի գործարան
Ածիկի գործարանի սեփականատերը բանկիր Մաքս Մաութներն էր (1838-1904)։
thumb|none|200px|Ածիկի գործարան

### Մոլերսդորֆի ամրոց
Կառուցվել է մոտավորապես 1690-1700 թվականներին։
thumb|none|200px|Մոլերսդորֆի ամրոց

### Տրիբուսվինկելի ամրոց
Հիմնադրման տարեթիվ է համարվում 1136-ը (ըստ որոշ աղբյուրների՝ 1120-ը)։  
thumb|none|200px|Տրիբուսվինկելի ամրոց
Ամրոցը շրջանակած պարիսպները չե պահպանվել։

## Անվանի անձինք
* Պետեր Ֆենդի - նկարիչ
* Հանս Սայշաբ (1898-1965), բիզնեսի վարման պրոֆեսոր
* Հելմուտ Սվիտելսկի (1905-1995), գործարար, շինարարական ընկերության հիմնադիր
* Օտտո Ֆոգլ (1927-2013), քիմիկոս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Թրայսկիրխենի պաշտոնականմ կայքէջը

Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Մեդվեդգրադ

**Մեդվեդգրադ** (), լավ ամրացված միջնադարյան ամրոց, որը գտնվում է Մեդվեդնիցա լեռնազանգվածի հարավային լանջերին, Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբից ոչ հեռու։

Ամրոցը կառուցվել է Մալի Պլազուր բլրի գագաթին, որն ուներ ամրաշինական մի շարք առավելություններ։ Այս բլուրը Մեդվեդնիցա լեռնաշղթայի լեռնաճյուղն է, որը վեր է բարձրանում Զագրեբի վրա։ Պարզ օրերին քաղաքային ամրոցը տեսանելի է հեռվից, հատկապես նկատելի է նրա բարձր գլխավոր աշտարակը։ Գլխավոր աշտարակի ստորոտում գտնվում է *Oltar domovine* («Հայրենական զոհասեղան») հուշահամալիրը, որը նվիրված է 1991-1995 թվականներին անկախության համար պատերազմում զոհված խորվաթ զինվորներին։

## Պատմություն
ձախից|մինի| Կաթոլիկական աղոթարան Մեդվեդգրադում
Մեդվեդգրադ ամրոցը կառուցվել է 13-րդ դարում Իննոկենտիոս IV Հռոմի պապի որոշմամբ, այն բանից հետո, երբ Բաթու խանի զորքերն ավերեցին Զագրեբ բնասահմանը, քանդեցին Հրադեց և Կապտոլ քաղաքները։

Մեդվեդգրադի դիտակետից, 500 մետր բարձրությունից, բացվում է գեղեցիկ տեսարան դեպի Զագրեբ։ Շինարարությունն իրականացվել է Զագրեբի եպիսկոպոս Ֆիլիպ Տյուրիեի կողմից 1249-1254 թվականներին։ Հետագայում Մեդվեդգրադն անցել է սլավոնական բաների տիրապետությանը (Ստեպան Շուբիչ և այլք)։

1590 թվականի երկրաշարժի ժամանակ ամրոցն ավերվել է և լքվել։

20-րդ դարում ամրոցը վերականգնվել է, և այժմ այնտեղ է գտնվում այն դիտակետը, որտեղից ավելի քան 500 մետր բարձրությունից բացվում է հիանալի համայնապատկեր դեպի Զագրեբ։

1472 թվականի մարտի 27-ին Մեդվեդգրադի ամրոցում մահացել է խորվաթ և հունգարացի հայտնի բանաստեղծ, սլավոնական բան Յանուս Պանոնիուսը (Իվան Չեշմիցկի)։

## Պատկերասրահ

Medvedgrad Oltar domovine 08.JPG|*Oltar domovine* հուշահամալիրը («Հայրենական զոհասեղան») գլխավոր աշտարակի ստորոտում
Bunar Medvedgrada.JPG
Medvedgrad 3.jpg
Medvedgrad 0804.JPG
Medvedgradski prozori.JPG
U Medvedgradu 12.3.2016.JPG
Izlošci u Medvedgradu 2016.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մեդվեդգրադի լուսանկարներ 
* Մեդվեդգրադ հին քաղաքը

Կատեգորիա:1254 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ Եվրոպայում
Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորվաթիայի դղյակներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի շենքեր և կառույցներ
Միգել Անխել Սիլվեստրե

**Միգել Անխել Սիլվեստրե Ռամբիա** (), իսպանացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Վելվետ» հեռուստասերիալում կատարած Ալբերտո Մարքեզի, Նեթֆլիքսի Sense8 հեռուստասերիալում՝ Լիտո Ռոդրիգեսի և «Նարկո» հեռուստասերիալում՝ Ֆրանկլին Յուրադոյի դերերով։ Նրա հայտնի դերերից է եղել Էլ «Առանց կրծքերի չկա դրախտ» հեռուստասերիալում կատարած Դուքուեի դերը։ Դերակատարում է ունելեց HBO-ի *[[30 մետաղադրամ]]* հեռուստասերիալում։

## Վաղ կյանք
Ծնվել է Կաստելյոն դե լա Պլանայում։ Որոշել է դառնալ պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, մինչ հունգարական մրցարշավում վնասվածք ստանալը։ Ավելի ուշ նա որոշել է ֆիզիոթերապիա ուսումնասիրել, մինչ այն պահը, երբ հորաքույրը նրան ծանոթացրել է թատրոնի աշխարհին։

Սովորել է դրամա, ֆիզիոթերապիա, ժամանակակից պարեր և ակրոբատիկա, մինչ *Միսթր Կաստելյո 2002* մրցույթում հաղթելը։

## Կարիերա
Դերակատարում է ունեցել Պեդրո Ալմոդովարի Ես շատ հուզված եմ () ֆիլմում և իսպանական Վերբո սարսափ թրիլլերում։ Կատարել է Ալբերտո Մարքեզի դերը իսպանական Վելվետ հեռւստասերիալում։

2015 թվականին հեռարձակվել է Նեթֆլիքսի *[[Sense8]]* դրամա հեռուստասերիալը, որտեղ կատարել է գլխավոր հերոսներից մեկի՝ Լիտո Ռոդրիգես անունով հեռուստանովելի աստղի դերը, որն ապրում է Մեխիկո քաղաքում՝ իր զուգընկեր Հերնանդոյի հետ (դերասան՝ Ալֆոնսո Հերերա)։

2017 թվականին միացել է Նեթֆլիքսի Նարկո հեռուստասերիալի կազմին որպես պարբերաբար հայտնվող կերպարի՝ իրական կյանքում Կալի Քարթնելի կերպարի վրա հիմնված Ֆրանկլին Յուրադոյի դերով։

2020 թվականին հայտարարվել է, որ միացել է Թղթե տունը հեռուստասերիալի հինգերորդ եթերաշրջանի դերասանական կազմին՝ դեռ չբացահայտված դերով։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

## Թատրոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի իսպանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Պարողներ
Ալիսա Բատենբերգ

**Վիկտորյա Ալիսա Եղիսաբեթ Յուլյա Մարիա Բատենբերգ** (, ), Բատենբերգների տոհմից գերմանացի արքայադուստր։

Հույն արքայազն Անդրեյի կինը և Էդինբուրգի դուքս արքայազն Ֆիլիպի՝ Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Եղիսաբեթ II-ի ամուսնու մայրը։

## Կենսագրություն
Ալիսան ծնվել է Վինձոր ամրոցում իր նախատատի՝ Անգլիայի թագուհի Վիկտորյայի ներկայությամբ։ Ի ծնե եղել է խուլ։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անցել են Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում և Միջերկրածովի տարածքում։ 1903 թվականին արքայադուստրն ամուսնացել է հունական և դանիական արքայազն Անդրեյի՝ Հունաստանի թագավոր Գեորգիոս I-ի չորրորդ որդու հետ։ Ամուսիններն ապրել են Հունաստանում մինչև 1917 թվականը, երբ Գլյուքսբուրգների տան անդամները մեծամասնությանն արտաքսել են երկրից։ Մի քանի տարի անց ընտանիքը վերադարձել է հայրենիք, սակայն երկրորդ հույն-թուրքական պատերազմում պարտությունից հետո ամուսիններն ստիպված են եղել հեռանալ Ֆրանսիա։

1930 թվականին Ալիսայի մոտ ախտորոշվել է շիզոֆրենիա։ Ամուսիններն այդ պահին բաժանվել են, արքայադուստրը մի քանի տարի անցկացրել է շվեյցարական առողջարաններում՝ կապ չպահելով ընտանիքի հետ։ Առողջության վերականգնումից հետո Ալիսան վերադարձել է Հունաստան և իրեն նվիրել բարեգործությանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա մնացել է ամուսնու հայրենիքում, որտեղ գերմանացիներից թաքցրել է փախստական հրեաների։ Դրա համար նա ստացել է աշխարհի արդարակյաց կոչումը։ Պատերազմից հետո ապրել է Հունաստանում և հիմնել է կարճ ժամանակ գոյություն ունեցած Մարթայի և Մարիամի ուղղափառ քույրերի միիաբանությունը։

1967 թվականին սև գնդապետների ռազմական բռնապետության հաստատումից հետո Ալիսան հեռացել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ որդու՝ Ֆիլիպի և նրա կնոջ՝ Եղիսաբեթ II թագուհու հրավերով ապրել է Բուքինգհեմյան պալատում։ Մահացել է 1969 թվականին։ Սկզբում արքայադուստրը թաղվել է Սուրբ Գեորգի արքայական մատուռում, իսկ 1988 թվականին նրա կտակի համաձայն մասունքները տեղափոխել են Երուսաղեմի Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Գլյուքսբուրգներ
Կատեգորիա:Հունաստանի արքայադստրեր
Մոխրագույն գրականություն

right|thumb|200px|Մոխրագույն գրականության օրինակ. ''մոտոցիկլետավարների մասնակցությամբ պատահարների պատճառների մասին նյութեր''

**Մոխրագույն գրականություն** (), տերմին, որը օգտագործվում է մտավոր հասարակության, գրադարանավարների, բժշկական և այլ հետազոտողների, գիտնականների կողմից տեքստերի ամբողջականությունը նշելու համար, որոնք հնարավոր չէ գտնել ավանդական ուղիներով, սակայն նմանատիպ գրականությունը բավականին պահանջարկ ունի և, որպես կանոն, նորագույն է։ Մոխրագույն գրականության գլխավոր տարբերությունը ոչ առևտրային աղբյուրների միջոցով դրա հրատարակումն է։ 1999 թվականի հոկտեմբերին Վաշինգտոնում մոխրագույն գրականության 4-րդ միջազգային կոնֆերանսի սահմանման համաձայն՝ մոխրագույն գրականությունը այնպիսի գրականություն է, որը «տպագրվում է բոլոր մակարդակներում՝ կառավարական, ակադեմիական, բիզնես և արդյունաբերական, տպագիր և էլեկտրոնային ձևաչափերով, բայց այն չի վերահսկվում առևտրային հրատարակիչների կողմից» (Նյու Յորքի բժշկական ակադեմիա, 2016 թվական)։

Մոխրագույն գրականության օրինակներ կարող են ծառայել պետական մարմինների կամ հետազոտական խմբերի տեխնիկական փաստաթղթերը, հետազոտական խմբերի կամ կոմիտեների աշխատանքային փաստաթղթերը, սպիտակ գրքերը և նախատպագրությունները։ Մոխրագույն գրականություն տերմինը հաճախ օգտագործվում է այն ժամանակ, երբ խոսքը վերաբերում է կոնկրետ գիտական հետազոտություններին։ Այնուամենայնիվ, մոխրագույն գրականությունը ոչ թե փաստաթղթի հատուկ տեսակ է, այլ տեղեկատվության տարածման հատուկ միջոց։ Այսպիսով, ոչ պրոֆեսիոնալ ձևաչափերը, կրիչները, մոխրագույն գրականության ցածր տպաքանակները բավականին դժվարացնում են կազմակերպված հավաքը կազմակերպված հավաքը բավականին դժվար է դարձնում այնպիսի ավանդական աղբյուրների համեմատ, ինչպիսիք են ակևեմիական ամսագրերը և հրատարակությունները։

Մասնագետները հստակ տարբերություն են դրել անցողիկ և մոխրագույն գրականության միջև։

## Ծանոթագրություն

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Գրադարանավարություն
Կատեգորիա:Հետազոտություն
Կատեգորիա:Տեղեկության աղբյուրներ
Ալեն Ռու

**Ալեն Ռու** (, ), բրիտանացի շեֆ խոհարար, *The Waterside Inn* ռեստորանի սեփականատեր, Ռու հայտնի ընտանիքի անդամ, Միշել Ռուի որդին։

## Կենսագրություն
Ալենը Ռու հայտնի ընտանիքի անդամ է։ Միշել Ռուի որդին է՝ Ալբեր Ռուի եղբորորդին և Ալբերի որդու՝ Միշել Ռուի խորթ եղբայրը։

Ալենն առաջին անգամ որոշել է խոհարար դառնալ 14 տարեկան հասակում։ Նրա հայրը՝ խոհարար Միշել Ռուն, ինչպես ինքն է խոստովանել, եղել է «յոթերորդ երկնքում» և միևնույն ժամանակ «անհանգստացած»։ Ալենը ութ տարի ապրել է Ֆրանսիայում՝ սովորելով տարբեր ռեստորաններում։ 1984 թվականին նրան ուղարկել են Փարիզի *Pâtisserie Millet*, որտեղ նա պետք է փորձաշրջան անցներ որպես հրուշագործ։ Նա այնտեղ է մնացել մինչև 1986 թվականը։ Իր կարիերայի ֆրանսիական շրջանի մնացած մասը Ալենն անցկացրել է տարբեր հեղինակավոր ռեստորաններում, այդ թվում՝ *Restaurant Pic*-ում, *Le Domaine d’Orvault*-ում, *La Bonne Etape*-ում, *Château de Montreuil*-ում և *La Côte Saint-Jacques*-ում։ Սրանք բոլորն էլ ունեցել են երեք աստղ «Միշլենի կարմիր գիդ»-ում։ Գտնվելով Ֆրանսիայում՝ նա կատարել է զինվորական ծառայություն՝ աշխատելով որպես շեֆ խոհարար Ելիսեյան պալատում։

1992 թվականին՝ 23 տարեկան հասակում, վերադարձել է ընտանիքի մոտ՝ Բերքշիրի կոմսություն՝ *Waterside Inn*, որտեղ դարձել է դեմի շեֆ (շեֆ խոհարարի օգնական)։ 1995 թվականին դարձել է սու-շեֆ, իսկ 2002 թվականին *Waterside Inn* սեփականատիրության պաշտոնում փոխարինել է հորը։ 2000 թվականին դարձել է *Relais Desserts* հրուշակագործների միջազգային միության անդամ։

2010 թվականին նրա *Waterside Inn*-ը դարձել է վերջին 25 տարվա ընթացքում Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս առաջին ռեստորանը, որը ստացել է Միշլենի երեք աստղ։ Ալենը հանդիսանում է *Roux Scholarship* խոհարարական մրցախաղի դատավորներից մեկը և *MasterChef: The Professionals*-ում մասնակցել է որպես խոհարար-դատավոր։ 2011 թվականին *Eurostar* գնացքի բիզնես պրեմիերայի համար նա մշակել է նոր մենյու։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բրիտանացի խոհարարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի խոհարարներ
«Ֆլեշ» հեռուստասերիալի էպիզոդների ցանկ

Ամերիկյան **«[[Ֆլեշ (հեռուստասերիալ, 2014)|Ֆլեշ]]» հեռուստասերիալի էպիզոդների ցանկը**, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 7-ին։ Սերիալի հիմքում ընկած է DC Comics-ի Ֆլեշ (Բարրի Ալեն) անունով սուպերհերոսը՝ հանցավորության դեմ պայքարող կոստյումով մի մարտիկ, որը ստեղծվել է Ռոբերտ Քնեյգերի, Ջոն Բրոմի և Կարմին Ինֆանտինոյի կողմից։ Սերիալը «Նետ» սերիալի սպին-օֆֆն է և տեղի է ունենում նույն տիեզերքում։

Մանուկ հասակում Բարրի Ալենը ականատես է լինում իր մոր սպանությանը, որում անարդարացիորեն մեղադրում են նրա հորը։ Աշխատելով որպես դատաբժիշկ՝ Ալլենը փորձում է բացահայտել մոր սպանության հետ կապված ողջ ճշմարտությունը, որը նրան տանում է գիտնական Հարրիսոն Ուելսի մասնիկների արագացուցչի մոտ։ Մասնիկների արագացուցչի պայթյունից հետո Ալենին հարվածում է կայծակը, որի պատճառով նա 9 ամիս անցկացնում է կոմայում։ Արթնանալուց հետո նա իմանում է, որ ունի գերմարդկային արագությամբ շարժվելու կարողություն։ Բայց նա միակը չէ, որը ստացել է սուպերկարողություններ:

2022 թվականի օգոստոսի 1-ին «Ֆլեշը» սերիալի գործադիր պրոդյուսեր՝ Էրիկ Ուոլլեսը հայտարարեց, որ 9-րդ սեզոնը, որը բաղկացած կլինի 13 սերիաներից՝ կդառնա սերիալի վերջին սեզոնը, այսպիսով ավարտելով Ֆլեշի մասին պատմող սերիալը։

2023 թվականի փետրվարի 8-ին կայացավ վերջին սեզոնի պրեմիերան։

## Սեզոնների ամփոփում

## Սերիաների ցանկ
### 1-ին սեզոն (2014-15)

### 2-րդ սեզոն (2015-16)

### 3-րդ սեզոն (2016-17)

### 4-րդ սեզոն (2017-18)

### 5-րդ սեզոն (2018-19)

### 6-րդ սեզոն (2019-20)

### 7-րդ սեզոն (2021)

### 8-րդ սեզոն (2021-22)

### 9-րդ սեզոն (2023)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆլեշ
Սաբասիոս

**Սաբասիոս**, *Սաբաձիոս*, փռյուգիական աստված։ Անվանել են շնորհներ և հոգու անմահություն պարգևող «Գերագույն տիրակալ»։ Մ. թ. ա. V դար, երբ Սաբասիոսի պաշտամունքը տարածվել է Հունաստանում, նա նույնացվել է Դիոնիսոսին։ Համարվել է Զևսի ու Պերսեփոնեի որդին (ըստ առասպելի՝ վերջինիս հետ Զևսը զուգավորվել է օձի կերպարանքով)։ Սաբասիոսի պաշտամունքային արարողություններն ուղեկցվել են խրախճանքներով։ Հռոմում Աաբասիոսը նույնացվել է Յուպիտերին։

Սաբասիոս պատկերվել է փռյուգիական տարազով, մի ոտքով խոյի գլխին հենված մորուքավոր տղամարդու կերպարանքով, որը վեր բարձրացրած ձեռքի երեք մատով օրհնում է ժողովրդին։

Ն․ Մառը հայերեն աստված բառը սխալմամբ մակաբերում էր Սաբասիոս անունից («Бог у армян», «Изв․ Имп․ Академии наук», 1911, էջ 759–774), որի վրա հենվելով՝ որոշ հայագետներ փորձել են «հիմնավորել» հայերի թրակափռյուգիական ծագման վերաբերյալ վարկածը։

Ամենից հաճախ Սաբազիոսն պատկերվում էր որպես մորուքավոր տղամարդ փրիգիական հագուստով և գլխարկով, որի մի ոտքը հենվում էր խոյի գլխին և ձեռքերը բարձրացնում էր օրհնության համար (երեք բարձրացրած առաջին մատներով և մնացածը թեքում)։ Փռյուգիայում օձը ծառայում էր որպես Սաբազիուսի խորհրդանիշ, մինչդեռ Թրակիայում Սաբազիուսը պատկերված էր որպես ցուլ կամ ցլի փոքր եղջյուրներ ունեցող մարդ։ Թրակիական առեղծվածներում Սաբազիոսն ներկայացված էր հաստ այտ օձի տեսքով (), նույն կերպով Սաբազիոսը անցավ մակեդոնական առեղծվածներին։

Սաբազիուսի գլխավոր սրբավայրը գտնվում էր Պանգեա լեռան վրա, Ֆիլիպիի մոտ; այնտեղից ոչ հեռու Դիոնիսոսի բլուրն էր։ Նրա սրբավայրը գտնվում էր Պերպերիկոնում։

Սաբազիոսի Սրբազան ծառը բարդի է։

Կատեգորիա:Փռյուգիա
Կատեգորիա:Թրակիայի հին հունական դիցաբանություն
Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ և աստվածուհիներ
Կողբ համայնք

**Կողբ համայնք**, նախկին համայնք, երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր Հայաստանի Տավուշի մարզում։ Ներառում էր Կողբ և Զորական գյուղերը։ Համայնքի կենտրոնը Կողբ գյուղն էր։

## Համայնքի նկարագրություն
### Կողբ գյուղ

Կողբ գյուղը գտնվում է Իջևան-Նոյեմբերյան ավտոմոբիլային ճանապարհին։ Գյուղից հյուսիս-արևելք գտնվում է Բերդավան գյուղը, հարավ-արևելքում՝ Նոյեմբերյան քաղաքը, հյուսիս-արևմուտքում, արևմուտքում և հարավ-արևմուտքում շրջապատված է անտառապատ լեռներով։ Ունի հնագույն պատմություն։ Գյուղի տարածքում են գտնվում մ․թ․ա․ 2-րդ հազարամյակով և հետագա դարերով թվագրվող բազմաթիվ հնավայրեր, պատմամշակութային այլ կառույցներ։

Կողբն ունի 2 միջնակարգ դպրոց, 2 մանկապարտեզ, երաժշտական դպրոց, գեղարվեստի դպրոց, մշակույթի կենտրոն, պատմության թանգարան, բուժկետ։


Կողբի համայնապատկեր - Panorama of Koghb.jpg|Կողբ գյուղի համայնապատկերը
Կողբ հուշարձան1.jpg|Կողբ գյուղի կենտրոնական հրապարակը
Mshkavank 26.JPG|Մշկավանք վանական համալիր


### Զորական գյուղ

## Բնակչություն
Համաձայն Հայաստանի 2011 թվականի համընդհանուր մարդահամարի արդյունքների՝ Կողբ գյուղում բնակվում է 4420 մարդ, որից 2197-ը արական սեռի, 2223-ը՝ իգական։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տավուշի մարզի համայնքներ
Կատեգորիա:Կողբ
Կատեգորիա:Զորական
Պալ Սաբո

**Պալ Սաբո** (, ), հունգարացի գրող, դրամատուրգ, սցենարիստ, լրագրող և քաղաքական գործիչ։

## Կենսագրություն
Հունգարական Խորհրդային Հանրապետության (1919) գործիչ, անկումից հետո ենթարկվեց բռնաճնշումների։

1930-ին եղել է «Անկախ մանր տնտեսատերեր» կուսակցության համահիմնադիր և փոխնախագահ։

Նա նաև մասնակցել է Անկախության կուսակցության, 1848 թ. կուսակցության և ձախակողմյան Ազգային գյուղացիական կուսակցության (1939-1944 թթ.՝ դրա նախագահ) գործունեությանը։

1945-1970 թվականներին եղել է խորհրդարանի անդամ։ Երբ 1954-ին ստեղծվեց Ազգային ժողովրդական ճակատը, նա դարձավ նրա առաջին նախագահը։

«Մարդիկ» առաջին վեպում նկատելի է։ Ժիգմոնդ Մորիցի ազդեցությունը։

«Տերտերներ, կիրակիներ» (1933), «Աշնանացան» (1940), «Հարսանիք, կնունք, օրորոց» (1942–43) վեպերում արտացոլված է գյուղացիների կյանքը։ Հրատարակվել են նաև Սաբոի «Նոր երկիր» (1953) վեպը և «Այնտեղ՝ Տիսայից, Դանուբից այն կողմ» (1960) (գյուղի սոցիալիստական վերափոխման մասին) վիպակը, «Անհանգիստ կյանք» (1954–58) քառահատոր ինքնակենսագրական վեպը, «Այդպիսին է ողջ աշխարհը» (1958), «Կապույտ երկնքի տակ» (1963) արձակ ժողովածուները։

## Ստեղծագործություններ
* Isten malmai. — Budapest, 1949.
* Munkák és napok. — Budapest, 1955.
* Szépülő szegénység. — Budapest, 1969.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունգարացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Մեռյալների կիրճ (Կրետե)

**Մեռյալների կիրճ** (), փոքր կիրճ՝ մոտ 5 կիլոմետր երկարությամբ, գտնվում է Կրետեի արևելյան մասում։ Կիրճի մուտքը գտնվում է Անո Զակրոս () գյուղի մոտակայքում։ Կիրճն ավարտվում է լողափի ափին և Կատո Զակրոս () գյուղի մոտ։

## Անվան ծագումնաբանություն
«Մեռյալների կիրճ» անվանումը ծագել է հին մինոական քաղաքակրթության ժամանակաշրջանում (մ.թ.ա. մոտ 2000 թվական)։

## Պատմություն
Կիրճն օգտագործվել է որպես հսկայական գերեզմանատուն։ Նույնիսկ հիմա կիրճի պարիսպներում կարելի է գտնել բազմաթիվ քարանձավներ, որոնք նախկինում գերեզմաններ էին։

Այժմ մեռյալների կիրճը բավականին հայտնի զբոսաշրջային վայր է Կրետե կղզու արևելքում։ Բացի այդ, դրա նկատմամբ հետաքրքրությունը բորբոքվում է մինոական պալատի ավերակներով՝ հին Զակրոս բնակավայրի ավերակների մոտակայքում գտնվող քարանձավից հենց դուրս գալու պահին։ Կիրճի հատակի երկայնքով անցնում է քարքարոտ գետի հունը, որը ջրով լցվում է միայն ձմռանը՝ անձրևների ընթացքում։

## Տես նաև
* Սամարիա (կիրճ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Φωτογραφιες από το φαράγγι της Ζάκρου 

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Կրետեի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Կրետեի կիրճեր
Զակրոս

thumb|Կատո Զակրոս
**Զակրոս** (), գյուղ Հունաստանում, տեղակայված է Կրետեի արևելյան ափին՝ Սիտիա քաղաքից 38 կմ արևելք։ Մտնում է Կրետե պերիֆերիայի Լեսիթիոն պերիֆերիկ միավորի արևելյան հատվածում՝ Սիտիա համայնքում (դիմ)։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 640 մարդ։

## Պատմություն
Կրետեի ամենակարևոր հնագիտական վայրում՝ Զակրոսում են գտնվում մինոական քաղաքակրթության շինությունների ավերակները, այդ թվում՝ Կրետեի պալատներից մեկը։ Ենթադրվում է, որ Զակրոսը հին Կրետեի չորս վարչական կենտրոններից մեկն էր, և դրա ռազմավարական դիրքն ու լավ ամրացված նավահանգիստը քաղաքը դարձնում էին Փոքր Ասիայի վրա կենտրոնացած կարևոր առևտրային կենտրոն։

Քաղաքում իշխանությունը պատկանում էր մ.թ.ա. մոտ 1900 թվականին Զակրոսում կառուցված պալատի տերերին։ Ք.ա. մոտ 1600 թվականին պալատը վերակառուցվել է և գոյություն ունեցել ևս 150 տարի՝ մինչև մ.թ.ա. 1450 թվականը։ Այս ընթացքում պալատն ու քաղաքը ևս ավերվել են, ինչպես և մինոական քաղաքակրթության մնացած հիմնական կենտրոնները, բացառությամբ Կնոսոսի։ Ներկայումս պալատի ավերակները Կրետեի տեսարժան վայրերն են և գրավում են բազմաթիվ զբոսաշրջիկների։

## Աշխարհագրություն
Զակրոսը և Կատո Զակրոսն անցնում են հայտնի «Մեռյալների կիրճով», որն այդպես է կոչվել դրա կողքին գտնվող քարանձավներում հայտնաբերված բազմաթիվ գերեզմանների պատճառով։

Այնտեղ տանող ճանապարհն անցնում է Պալեկաստրոն գյուղով, որտեղ թեքվում է դեպի հարավ։ Ասֆալտապատ ճանապարհն ավարտվում է Կատո Զակրոսի մոտով։

## Հնագիտություն
Առաջին հնագետը, որն աշխատել է Զակրոսում, Դ. Ջ. Հովարդն էր՝ Աթենքի Բրիտանական հնագիտական դպրոցի արշավախմբի հետ։ Արշավախումբը հայտնաբերել է 12 շինություն։ 1961 թվականին պեղումները շարունակել է Նիկոլաոս Պլատոնը, որը հայտնաբերել է պալատը։ Գտնվել է Գծային Ա նամակի մի քանի կավե տախտակ։ Բացի այդ, հնէաբանները գտել են հինավուրց բավիղներ, որոնք նման են Կնոսոսի և Ֆեստոսի բավիղներին։

## Զակրոս համայնք
Զակրոս համայնքը ներառում է 9 բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 747։ Տարածքը 60,008 քառակուսի կիլոմետր է։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Հին Հունաստանի քաղաքներ
Հեյվեն Քոուլմեն

**Հեյվեն Քոուլմեն** (, ), ամերիկացի կլիմայական ու բնապահպանական ակտիվիստ, որը կլիմայի ճգնաժամի վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացմանը և գործողությունների պահանջին նվիրված «ԱՄՆ Երիտասարդական կլիմայական շարժմում» շահույթ չհետապնդող կազմակերպության համահիմնադիրն է և գործադիր տնօրենը։ Այն հիմնադրել է երիտասարդ ակտիվիստներ Ալեքսանդրիա Վիլասենյորի ու Իսրա Հիրսիի հետ։ Թղթակցում է «Bulletin of the Atomic Scientists» կազմակերպությանը։

Բնակվում է Կոլորադո նահանգի Դենվեր քաղաքում, Դենվերի հանրային դպրոցի աշակերտ է։

## Ակտիվիզմ
Քոլմանը դեպի բնապահպանությունը մղումն առաջին անգամ զգացել է տասը տարեկանում, երբ իմացել է, որ իր սիրելի կենդանիները՝ համրուկները վերանում են անտառահատումների պատճառով։ Դրանից հետո նա կատարել է կենսակերպի զգալի փոփոխություններ, իսկ «Կլիմայի իրականության նախագծում» վերապատրաստումներն ավելացրել են իր գիտելիքները։

Գրետա Թունբերգի համարձակ բնապահպանական ակտիվությունը և կլիմայի վերաբերյալ երիտասարդական գործադուլները Եվրոպայում տեսնելուց հետո ոգեշնչվել է անել նույնը։ Այսպիսով, 2019 թվականի հունվարից ի վեր, 13 տարեկանում սկսել է բողոքի ցույցեր անել բիզնեսի կամ կառավարական շենքերի առջև, ինչպիսին է Կոլորադո նահանգի Կապիտոլիումը։ Ամեն ուրբաթ ցույց է անում՝ պահանջելով քաղաքական գործողություններ օդի որակի, ածխի կայանի ապամոնտաժման, վերականգնվող էներգիայի և այլնի վերաբերյալ։ Նաև ընտրված պաշտոնյաներին էլեկտրոնային փոստով գրել է այդ հարցերի մասին։ Զանգվածաբար հալածվել է դպրոցական հասակակիցների կողմից, ովքեր կարծում էին, որ նրա կտրուկ ակտիվությունը տարօրինակ է։

Մինչև Իսրա Հիրսիի և Ալեքսանդրիա Վիլասենյորի հետ «ԱՄՆ Երիտասարդական կլիմայական շարժմումը» հիմնադրելը Քոուլմենը միայնակ է ցույց արել, որից հետո կլիմայական գործադուլներ են իրականացվել ԱՄՆ-ի շատ նահանգներում։ Մարտի 15-ին կազմակերպվել է երիտասարդական բողոքի ցույց, որտեղ ներգրավված են եղել ավելի քան 120 երկրներ։

Քոուլմենը մեծ ուշադրության է արժանացել այն բանից հետո, երբ քաղաքապետարանում ածխածնային աղտոտիչների մասին զրուցել է նահանգային սենատոր Կորի Գարդների հետ։ Նա խնդրել է նրան քայլեր ձեռնարկել ու առաջարկել է ժողովրդական շարժում կազմակերպել դա թեթևացնելու համար, սակայն Գարդները մերժել է։

Քանի որ նրա մասին հոդվածներ էին գրվում, նա գրավել է ԱՄՆ փոխնախագահ Ալբերտ Գոռի ուշադրությունը, որը հրավիրել է Քոուլմենին ելույթ ունենալ «Կլիմայի իրականության նախագծի» կազմակերպած «24 Hours of Reality» արշավի ժամանակ։

Ներկայումս աշխատում է Arid գործակալությունում, որն ուղղված է շրջակա միջավայրի և սոցիալական արդարության արշավների կազմակերպմանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում ծնվածներ
Կատեգորիա:Կլիմայական ակտիվիստներ
Ալեքսանդր Սաբուրով

**Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Սաբուրով**, (, ), Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Ուկրաինայի օկուպացված տարածքում պարտիզանական շարժման կազմակերպիչներից և ղեկավարներից, Սովետական Միության հերոս (18․5․1942, գեներալ–մայոր (1943)։

## Կենսագրություն
1938-ից ծառայել է ՆԳ ժողկոմատի մարմիններում։ 1941-ի աշնանը կազմակերպել է պարտիզանական ջոկատ, որը գործել է Սումիի և Բրյանսկի մարզերում։ 1942-ի հոկտեմբերին պարտիզանական միավորումը (կազմվել էր ջոկատի բազայի վրա) Սաբուրովի հրամանատարությամբ դուրս է եկել Աջափնյա Ուկրաինա՝ կատարելով 700 կմ ռազմերթ թշնամու թիկունքում։ 1942-ի նոյեմբերին Սաբուրովը նշանակվել է ժիտոմիրի մարզի պարտիզանական շարժման ղեկավարման շտաբի պետ, 1944-ից աշխատել է ՆԳ–ի մարմիններում։ 1954-ից՝ ԽՍՀՄ ՆԴՄ Գլխավոր վարչության պետ։ ԽՍՀՄ II–IV գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Հեղինակ է «Ռազմաճակատի գծից այն կողմ» (1955), «Նվաճված գարուն» (հ․ 1–2, 1968) ևն գրքերի։ ԽՄԿԿ անդամ 1932-ից։

1953-1954 թթ. դեկտեմբեր՝ Ուկրաինական ԽՍՀ ՆԳՆ տեղական հակաօդային պաշտպանության ծառայության տնօրինության պետ։

1954-ի դեկտեմբերից մինչ 1957-ի հուլիսի 20-ը ՝ ԽՍՀՄ ՆԳՆ Գլխավոր հրդեհային վարչության պետ։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 2-4 գումարման պատգամավոր (1946-1958)։

Ա. Ն. Սաբուրովը մահացել է 1974 թվականի ապրիլի 15-ին։ Թաղված է Մոսկվայում ՝ Նովոդևիչյան գերեզմանատանըը (հողամաս թիվ 4)։

## Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի 2, Կարմիր դրոշի, Սուվորովի II աստիճանի, Բոգդան Խմելնիցկու I և II աստիճանի, Հայրենական պատերազմի I աստիճանի 2, Կարմիր աստղի շքանշաններով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի պարտիզաններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Սրտի շշուկը

**Սրտի շշուկը** ( Միմի օ սումասեբա, բառացի` «Եթե լսել»), մանգա և Ghibli ստուդիայի` դրա հիման վրա ստեղծված լիամետրաժ ֆիլմ, որը թողարկվել է 1995 թվականին։ Մուլտֆիլմի ֆանտաստիկ լանդշաֆտների հեղինակն է ճապոնացի հայտնի նկարիչ իմպրեսիոնիստ և գրող Նաոհիսա Ինոուեն։

## Սյուժե

Սյուժեն պատմում է միջին դպրոցի աշակերտուհի Շիզուկու Ցուկիշիմայի մասին, որը շատ է սիրում իր ազատ ժամանակն անցկացնել գիրք կարդալով։ Սակայն ինչ հատոր էլ նա վերցներ գրադարանում, դրա օգտաքարտում միշտ նշված էր Սեյձի Ամասավայի անունը։ Անսովոր տղայի հետ հանդիպելուց հետո Շիզուկուն հասկանում է, որ նա իր առաջին սերն է։ Նրա հետ շփումը աղջկա համար բացում է նրա ներքին աշխարհը, նա շատ բան է սովորում ուրիշների և իր մասին։

Սյուժեում շոշափվող հիմնական թեմաներից մեկը հասունացման և առաջին սիրո շրջանն է, անցումային տարիքն իր բոլոր դրսևորումներով։ Շատ մանրամասներով ուսումնասիրվում է աղջկա զգացմունքների էվոլյուցիան` ձանձրալի տղայից դժգոհությունից մինչև նրա հետ կապվելը։ Այնուամենայնիվ, ամենակարևոր թեման ինքդ քեզ գտնելն ու քո երազանքի ճանապարհին դժվարությունները հաղթահարելն է։

## Սփին-օֆֆ
Ֆիլմի ընթացքում Շիզուկուն աշխատում է ֆանտաստիկ պատմության վրա, որը պտտվում է Բարոն անունով կատվի արձանի շուրջ, որը գտնվել էր պարոն Նիշիի հնաոճ իրերի խանութում։ 2002 թվականին Ghibli-ն թողարկում է ռեժիսոր Հիրոյուկի Մորիտայի «Կատվի վերադարձը» սփին-օֆֆ ֆիլմը, որտեղ կրկին հայտնվում է կատու Բարոնը և թափառական կատու Մունը ():

## Studio Ghibli ատուդիայի այլ անիմեների հիշատակում
* Խանութի ժամացույցի վրա գրված է «Porco Rosso», այս անունով անիմե թողարկվել է Studio Ghibli-ի կողմից 1992 թվականին։
* Դպրոցի գրադարանում, որտեղից Շիզուկուն վերցնում է գիրքը, մյուս գրքերի թվում կարելի է տեսնել մի հատոր, որի վրա գրված է «Totoro»: Այն գտնվում է ներքևի դարակում, ձախից 14-երորդը, չորս կապույտ գրքերից հետո։
* Շիզուկուի սենյակում, երբ նա սկսում է գրել վեպը, ցախավելի վրա կախարդի արձանը «Կախարդուհու առաքման ծառայությունը» անիմեի գլխավոր հերոսն է, որը թողարկել է Studio Ghibli-ն, 1989 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մանգաներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1995 թվականին
Կատեգորիա:1995 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ճապոներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին
Շտոկերաու

**Շտոկերաու** (), քաղաք Ավստրիայի Կոռնոյբուրգ շրջանում (Ստորին Ավստրիա երկրամաս)։ Ընկած է երկրի մայրաքաղաք Վիեննայից մոտավորապես 25 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք, Դանուբ գետից ընդամենը մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա։ Զբաղեցնում է 37,41 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է  16 916 (այդ ցուցանիշով առաջին տեղն է զբաղեցնում Վայնֆիրտել ենթաշրջանում)։ Պաշտոնական կոդը՝  *3 12 30*: Շտոկերաուն անվանում են նաև *Լենաուշտադ* (գերմաներեն՝ *Lenaustadt*, այսինքն՝ Լենաուի քաղաք), քանզի ավստրիացի մեծ բանաստեղծ Նիկոլաուս Լենաուն հաճախ է այցելել ու տևական ժամանակ անցկացրել այստեղ՝ հյուրընկալվելով շտոկերաուցի պապին ու տատին։

## Ժողովրդագրություն

## Քույր քաղաքներ
*  Անդերլեխտ, Բելգիա
*  Բարանովիչի, Բելառուս
*  Մոշոնմադյարովար, Հունգարիա

## Պատկերասրահ

Stockerau (2).JPG|Տեսարան քաղաքի կենտրոնից
Rathaus-17September2011.JPG|Քաղաքապետարանը
Stockerau - Kirche hl. Stephan (2).JPG|Սբ. Ստեփանոս եկեղեցին
Stockerau - Belvedereschlössl.JPG|«Բելվեդեր» դղյակը
Bahnhof-Stockerau-03.jpg|Կայարանը


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Jean-Paul Lehners, 1973: *Die Pfarre Stockerau im 17. und 18. Jahrhundert – Erste Resultate einer demographischen Studie*; in: H. Helczmanovski (Hg.): *Beiträge zur Bevölkerungs- und Sozialgeschichte Österreichs*; München & Wien, Ss. 373–401.
* Jean-Paul Lehners, 1974: *Haus und Familie im Markt Stockerau am Ende des 17. Jahrhunderts*; in: *Unsere Heimat – Zeitschrift des Vereins für Landeskunde von Niederösterreich und Wien*, 45, Ss. 222–235.
* Friedrich Buschmann - Dein Stockerau, die Chronik der Stadt

## Արտաքին հղումներ

* Webpräsenz der Stadtgemeinde Stockerau
* Statistiken zu Stockerau 
* Официальная страница 

Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Գաբրիել Սադաթյան

**Գաբրիել Ավետի Սադաթյան**, (*Գաբո Սադաթյան*, ), ռուսական երեք հեղափոխությունների և Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման մասնակից։

ԽՄԿԿ անդամ 1905-ից։ 1905–07-ին հեղափոխական գործունեություն է վարել Երևանում, Լոռիում։ Ղեկավար մասնակցություն է ունեցել Ալավերդու բանվորների 1906-ի օգոստոսյան գործադուլին։ Հետագա տարիներին ընդհատակյա ակտիվ աշխատանք է տարել Կրասնովոդսկում և ապա Աստրախանում, որտեղ սերտ կապեր է հաստատել աքսորում գտնվող Ստ․ Շահումյանի, Ս. Կասյանի, Ա․ Խումարյանի և ուրիշների հետ։ Սադաթյանի բնակարանը եղել է Աստրախան աքսորված բոլշևիկների հավաքատեղին։ Այստեղ հեկտոգրաֆով բազմացված բոլշևիկյան կոչերն ու թռուցիկները տարածվել են քաղաքում։

1914–1916-ին եղել է Բաքվում, այնուհետև տեղափոխվել է Սամարա, որտեղ կապեր է հաստատել Միջին Վոլգայի շրջանի բոլշևիկյան կազմակերպությունների հետ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ընտրվել է Սամարայի բանվորների և զինվորների սովետի դեպուտատ, ղեկավարել Սամարա–Օրենբուրգ–Տաշքենդ տեղամասում պարենի և բամբակի բեռները Մոսկվա տեղափոխելու գործը։

1919-ից աշխատել է Տաշքենդում՝ Ազգությունների գործերի կոմիսարիատի հայկական մասնաճյուղում։ 1920-ին Հայկական գործերի կոմիսարիատի Պոլտորացկի (Աշխաբադի) բաժանմունքը հրատարակել է «Կոչնակ» թերթը (խմբագիր՝ Գաբրիել Սադաթյան, լույս է տեսել 20 համար), որի հիմնական նպատակն էր տարածել խորհրդային իշխանության գաղափարախոսությունն ու որոշումները Անդրկասպյան մարզի հայության շրջանում։

1920-ի վերջերին վերադարձել է Բաքու, որտեղից գործուղվել է Սովետական Հայաստան։ Մասնակցել է քաղաքացիական կռիվներին (Ղամարլուի ռազմաճակատում), գլխավորել հեղափոխական զորամասերի մատակարարման գործը։ 1922–1930-ին Երևանի բամբակազտիչ գործարանի տնորենն էր։ 1930-ից տնտեսական պատասխանատու աշխատանք է տարել Թիֆլիսում։

## Գրականություն
* Soviet Life, Выпуски 232-243

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ
Անտոնին Բենևից

**Անտոնին Բենևից** (), չեխ ջութակահար, դիրիժոր և երաժշտության ուսուցիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1833 թվականի մարտի 26-ին Չեխիայում։ Անտոնին Բենևիցը գերմանացու և չեխ կնոջ որդի է եղել։ 1852 թվականին ավարտել է Պրահայի կոնսերվատորիան՝ Մորից Միլդների դասարանը։ 1852-1861 թվականներին նա ջութակահար էր Պրահայի դասային թատրոնում, միևնույն ժամանակ հանդես էր գալիս եվրոպական տարբեր երկրներում որպես մենակատար։ Որպես անսամբլի կատարող նա մասնակցել է Բեդրժիխ Սմետանայի դաշնամուրային տրիոյի պրեմիերային։

Որպես դիրիժոր 1896 թվականի հունիսի 3-ի կիսամյակային համերգում նա առաջին անգամ կատարել է Անտոնին Դվորժակի «Ջրային», «Կեսօր» և «Ոսկե ճախարակ» սիմֆոնիկ բանաստեղծությունները։

1865 թվականից կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է եղել, իսկ 1882-1901 թվականներին՝ կոնսերվատորիայի ռեկտոր։ Պրահայի կոնսերվատորիայի պաշտոնական կայքը Բենևիցի ղեկավարման շրջանն անվանել է «ոսկե ժամանակ»։ Նա Կամմերմուսիկվերինի հիմնադիրներից մեկն էր, ում ազգային իդեալները դրդել են, որ Բեդրիժիխ Սմետանան գրի e-moll «Իմ կյանքից»։

19-րդ և 20-րդ դարերի սկզբին Բեննևիցի ուսանողների թվում հայտնի չեխ երաժիշտներն էին՝ Ֆրանց Լեհարը, Յոսեֆ Սուկը,Ֆրանտիշեկ Օնդրժիչեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — С. 64. — ISBN 5-85270-033-9

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն Ուստի նադ Օրլիչի քաղաքային թանգարանի կայքում 

Կատեգորիա:Դիրիժորներ
Կատեգորիա:Երաժշտական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չեխ դիրիժորներ
Կատեգորիա:Չեխ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Չեխ ջութակահարներ
Կատեգորիա:Չեխիայում մահացածներ
Սադաղա Պոռեցի

**Սադաղա Պոռեցի**, *Ոստանցի* (ծն․ և մահ․ թթ․ անհայտ), XVII դ․ հայ տաղերգու։

Սադաղա Պորեցին իրեն կոչել է «Պոռեցի» (հավնաբար, ծնվել է Բաղեշի Պոռ գյուղում)։ Սադաղա Պորեցից մեզ հասել են «Սիրով սիրելի Որդին» սկզբնատողով մի տաղ՝ նվիրված Հիսուսի ծննդյանը, տնագլուխ տառերը հոդամ են՝ «Սադաղին է այս բան» (Ա․ Տևկանց, «Հայերգ», 1882)․ մի մեղեդի՝ «Հրաշալի խորհուրդ այսօր մեզ երևի» սկզբնատողով (դարձյալ ծննդյան թեմայով, անտիպ, Վենետիկի Մխիթարյան մատենադարան, ձեռագիր № 304), ինչպես նաև եղբայրասպանի մասին արևելյան մի հին զրույցի մշակում, որ կատարվել է Ֆրիկի հետևողությամբ։ Սադաղա Պորեցից առաջ այս զրույցը մշակել է նաև Քուչակ Վանեցին։

## Ստեղծագործություններ
* Երկեր. Ընտիր էջեր (ժողովածու), Ե., 1946
* http://serials.flib.sci.am/Founders/Terteryan-13-18%20darer/book/index.html#page/278/mode/2up [Տերտերյան Արսեն]. XII-XVII դարերի հայ աշխարհիկ գրականություն. Առաջաբան
Պետհամալսարանի Հրատարակչություն, Յերևան, 1938

## Գրականություն
* [ИЗ ПИСЕМ РУССКИХ ПОЭТОВ И ПЕРЕВОДЧИКОВ КАРЕНУ МИКАЕЛЯНУ](http://lraber.asj-oa.am/5242/1/1984-11(81).pdf) 
* [НЕОПУБЛИКОВАННАЯ СТАТЬЯ НИКОЛАЯ ТИХОНОВА К «АНТОЛОГИИ АРМЯНСКОЙ ПОЭЗИИ»](http://lraber.asj-oa.am/4456/1/1987-4(82).pdf) 

Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի անձինք
Կատեգորիա:Հայ տաղերգուներ
Աբիդ Սադիկով

**Աբիդ Սադիկովիչ Սադիկով** (), ուզբեկ խորհրդային քիմիկոս-օրգանիկ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1972), Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1947), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1973)։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Միջինասիական (Տաշքենդ) համալսարանը (1937), դասավանդել Տաշքենդի տեքստիլ ինստիտուտում (1937–39), Ուզբեկական համալսարանում (1939–41)։ 1941-ից աշխատել է Միջինասիական (Տաշքենդ) համալսարանում (1956-ից՝ ամբիոնի վարիչ, 1958–66-ին՝ ռեկտոր), միաժամանակ Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ քիմիայի ինստիտուտի տնօրեն (1946–50), Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ կենսաօրգանական քիմիայի բաժանմունքի ղեկավար (1973-ից)։ 1966-ից՝ Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ նախագահ։

Աշխատությունները հիմնականում վերաբերում են կենսբանական ակտիվ նյութերի կառուցվածքի և ազդեցության մեխանիզմների բացահայտմանը։

9-րդ գումարման ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր

Պարգևատրվել է Լենինի 4 և այլ շքանշաններով։  ԽՄԿԿ անդամ 1946-ից։

Թաղված է Տաշքենդում՝ Չիգաթայի հուշահամալիրում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային քիմիկոսներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ
Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 25-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 26-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 24-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 23-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 8-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Եկատերինա Բելյակովա

**Եկատերինա Բելյակովա** (, ), ռուս և խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ և գծանկարիչ։

## Կենսագրություն
Եկատերինա Բելյակովայի հայրը` Միխայիլ Բելյակովը (1850-1937 թվական), եղել է բանկային ծառայող, հինգ երեխաների հայր, գեղանկարների և գրքերի հավաքող, զբաղվել է գեղանկարչությամբ, դստրերին տվել է նկարչության առաջին դասերը։ 1909 թվականին Եկատերինա Բելյակովան ընդունվել է Մոսկվայի պետական արվեստի և արտադրական համալսարան։ Սովորել է Ստանիսլավ Նոակովսկու և Պ. Պաշկովի մոտ։ 1913 թվականին ավարտելով ուսումնարանը` իր ուսումը շարունակել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում, որտեղ նրա մանկավարժներն էին Նիկոլայ Կասատկինը, Ալեքսեյ Կորինը, Սերգեյ Միլորադովիչը և Սերգեյ Մալյուտինը։ 1917 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանը։ 1915 թվականին առաջին անգամ ցուցահանդեսում ցույց է տվել իր աշխատանքները։  
    
1918-1919 թվականներին Սերգիև Պոսադում Խաղալիքների թանգարանում հավաքածու է հավաքել, կատարել է խաղալիքների ջրանկարչական ընդօրինակություններ և մանրամասնորեն նկարագրել է խաղալիքի վերաբերյալ մտահղացումները։ Ավելի ուշ Ե. Շտեյնբախի հետ միասին գրել է «Սերգիևի Պոսադի խաղալիքները» աշխատանքը»։

1921-1924 թվականներից Պավել Կուզնեցովի մոտ գեղանկարչությամբ է զբաղվել։ 1924 թվականից եղել է «Մակովեց» միության մասնակից։

Եկատերինա Բելյակովան, հրաշքով խուսափելով բռնաճնշումից, որը հասել էր իր ընկերներին, խորապես հավատացյալ մարդ է դարձել։ Նա եղել է հիանալի զրուցակցուհի, իր ժամանակ նա շատ է պատմել արվեստի և նկարիչների մասին։ Զրկված տարիներին միայն արվեստով ապրելով` նա եղել է նրբազգաց և կարեկից մարդ։ Նրա բնակարանում աշխատանքային տարիներին հավաքել են ոչ միայն իր աշակերտակիցները` Կ. Պերրոտը, Ե. Շտեյնբախը, Զ. Օսկոլկովը, Գ. Խանդոժևսկայան, Ռ. Ֆլորենսկայան, պարուհի Վ. Բեկունովան, այլև մի շարք նշանավոր նկարիչներ, ինչպիսիք են Ս. Ռոմանովիչը, Ի. Սոբոլևը և արվեստագետ Վորոնովը։ Նրանք ներկայացումներ են բեմադրել` խաղալով Մոլիերի պիեսները և նույնիսկ բեմադրելով Բոկաչչոյի «Դեկամերոնը», նա հանգամանորեն դեկորացիաներ և կոստյումներ է պատրաստել։ Նրա մտերիմ ընկերուհին եղել է նկարչուհի Ռ. Ֆլորենսկայան, փիլիսոփա Պավել Ֆլորենսկու քույրը։ Ֆլորենսկայայի մահից հետո նրա գեղանկարչությունը պահպանվել է Ելենա Բելյակովայի կողմից։ Եկատերինան եղել է նկարազարդող, պատկերազարդել է Անդերսենի հեքիաթները, Միխայիլ Պրիշվինի «Փոքրիկ պատմվածքները» և այլն։ Նա պատկերազարդ օրագիր է վարել, որտեղ նա արձանագրել է իր կյանքի հատուկ իրադարձությունները։

Ելենա Բելյակովայի աշխատանքները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանի, Պետական պատմական թանգարանի և Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://balaschov.ru/artists/belyakovabiography/ 

Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս գրաֆիկներ
Mic Drop (երգ)

"**Mic Drop**", հարավկորեական բոյ բենդ BTS-ի երկլեզու երգը։

thumb|right|300px|alt=Seven men dressed in white performing on stage illuminated with pink lights against a black backdrop|BTS-ը կատարում է" Mic Drop " - ը Հոնկոնգում Love Yourself-ի համերգի ժամանակ, 2019 թվականի մարտի 24-ին։

## Թրեք լիստ

## Չարթեր

### Շաբաթական չարթեր

### Տարեվերջյան չարթեր

## Հավաստագրումներ և վաճառք

## Ռելիզի պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2017 երգեր
Կատեգորիա:2017 սինգլներ
Կատեգորիա:BTS խմբի երգեր