open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Տիմոֆեյ Տերյաև

**Տիմոֆեյ Ֆեոդորովիչ Տերյաև** (, ), ռուս նկարիչ։

## Կենսագրություն
Տիմոֆեյ Տերյաևը ծնվել է 1919 թվականի օգոստոսի 3-ին Ռուսաստանի Օրյոլի մարզի Գալիչ գյուղում։ 1921 թվականին Տերյաևների ընտանիքը Գալիչից տեղափոխվել է Նովոչերկասկ։ 1927 թվականից մինչև 1937 թվականը Տիմոֆեյ Տերյաևը սովորել է միջնակարգ դպրոցում։ Աշխատել է որպես մրճահար։ Եղել է նկարիչ-ձևավորող Տոկարևի աշակերտը՝ ձևավորելով գովազդային վահանակներ կինոթատրոնի համար։ 1939 թվականից մինչև 1952 թվականը ծառայել է Հայաստանի սահմանապահ զորքերում։ 1953 թվականին Մարտիրոս Սարյանի երաշխավորմամբ ընդունվել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ։ 1964 թվականին դարձել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության անդամ։ 1959 թվականին Տիմոֆեյ Տերյաևը կնոջ հետ տեղափոխվել է Ռոստովի մարզ։ Մշակույթի բաժինը Տերյաևին՝ որս թատերական նկարչի, ուղարկել է Ցիմլյանսկի ժողովրդական թատրոն։ 1959 թվականից մինչև 1981 թվականը Տիմոֆեյ Տերյաևը դասավանդել է Ռոստովի Մ․ Գրեկովի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։

Տիմոֆեյ Տերյաևը մահացել է 2001 թվականի մարտի 20-ին Դոնի Ռոստովում։

## Հավաքածուներ, որտեղ պահվում են նկարչի աշխատանքները
* Ռոստովի կերպարվեստների մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով
* Ժամանակակից կերպարվեստի թանգարան Դմիտրովսկայայում, Դոնի Ռոստով
* Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարան, Տագանրոգ
* Աեքսանդր Տոկարևի հավաքածու, Ստարոչերկասկայա
* Մասնավոր հավաքածուներ

## Անհատական ցուցահանդեսներ
* 1961 – Համամիութենական թատերական միություն, Դոնի Ռոստով
* 1969 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
* 1979 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
* 1981 – Գեղարվեստի մանկական դպրոց, Նովոշախտինսկ
* 1983 – Ցուցահանդեսային սրահ, Շախտի
* 1984 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
* 1988 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
* 1989 – Ռոստովի կերպարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով
* 1993 – ???, Մոսկվա
* 2000 – Ռոստովի կերպարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով
* 2006 – Ժամանակակից կերպարվեստի թանգարան Դմիտրովսկայայում, Դոնի Ռոստով
* 2009 – Ռոստովի կերպարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով

## Խմբակային ցուցահանդեսներ
* 2008 – «М – Ж», Ժամանակակից կերպարվեստի թանգարան Դմիտրովսկայայում, Դոնի Ռոստով
* 2008 – «Մահկանացու մասին արվեստում։ Նիկոլայ Կոնստանտինովի հիշատակին» (), М-պատկերասրահ, Դոնի Ռոստով
* 2009 – «REMAKE». М-պատկերասրահ, Դոնի Ռոստով

## Հայտնի աշակերտներ
* Լեոնիդ Կաբարուխին
* Վալերի Կուլչենկո
* Գալուստ Մովսեսյան
* Վալերի Չուբարով

## Հիշատակ
* 2015 թվականի օգոստոսին հայտնի է դարձել, որ Դոնի Ռոստովի նոր կառուցվող շրջաններից մեկում լինելու է Տիմոֆեյ Տերյաևի անունով կոչված փողոց։ Այդ որոշումն ընդունել է քաղաքի անվանումների հարցերով զբաղվող միջգերատեսչական հանձնաժողովը։ Փողոցը պետք է լինի Պլատովսկի միկրոշրջանում՝ նկարիչ և երաժիշտ Սերգեյ Տիմոֆեևի անունը կրող փողոցի կողքին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տիմոֆեյ Տերյաևի ստեղծագործությանը նվիրված կայք 
* ''Боровская Н.'' «Он никогда не изменял себе»
* Теряев Тимофей Фёдорович
* *Медведев С.* Тимофей Теряев: «Моя Даная ближе к истине». Ростов-на-Дону, 1996.

Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Առնեղի վանքի վիմական արձանագրություններ

300px|մինի|աջից|Առնեղի վանք
Ստորև ներկայացված են Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքից հարավ գտնվող Առնեղի վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Չարդախլու)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի** Ադրբեջանի Հանրապետության Շամքորի շրջանի Խաչիսար (Չարդախլու) գյուղում։

## Պատմություն
1844 թվականին Չարդախլու գյուղում հիշատակվում է մի քարաշեն եկեղեցի՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Տասնամյակների ընթացքում այդ եկեղեցին, հավանաբար, քայքայվել է և 1870-ական թվականների սկզբին բնակչությունը ձեռնամուխ է եղել նոր և իր չափերով առավել ընդարձակ եկեղեցի կառուցելու գործին։ Շինարարությունն իրականացվել է 1871-1872 թվականների ընթացքում հասարակության միջոցներով, որը վկայվում է նաև եկեղեցու շինարարական վիմագրում։ Նորակառույց եկեղեցին անվանվել է Սուրբ Աստվածածին։

Ի (11-րդ) դարի սկզբին Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին գտնվում էր քայքայված վիճակում և կարոտ էր վերանորոգելու։ Գյուղի հասարակությունը 1903 թվականի հուլիսի 20-ի համախոսական վճռով դիմել է Գանձակի հոգևոր իշխանություններին՝ վերանորոգելու առաջարկով։ Սակայն, ինչպես երևում է 1913 թվականին կազմված մի վավերագրից, եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքները ձգձգվել են, որի հետևանքով եկեղեցին ավելի էր խարխլվել։

Ի վերջո, 1914 թվականին Էջմիածնի Սինոդը բավարարել է չարդախլվեցիների խնդրանքը՝ պատվիրելով «...Գանձակի հոգևոր կառավարութեանը թոյլ տալ Չարդախլու գիւղի ծխականներին նորոգել եկեղեցին, ծախսելով եկեղեցական գումարներից հազար հինգ հարիւր յիսուն րուբլի...»:

Խորհրդային իշխանությունները 1928 թվականին եկեղեցին փակել են, այն օգտագործվել է որպես պահեստ։

1988 թվականի դրությամբ եկեղեցին միանգամայն կանգուն և անվնաս վիճակում էր։

## Ճարտարապետություն
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ուղղանկյուն հատակագծով եռանավ բազիլիկ շինություն է։ Երկթեք ծածկի տակ առնված թաղակապ տանիքը ներքուստ պահում են երեք զույգ սյուների և որմնասյուների վրա հենված քաղակիր կամարները։ Երեք նավերն արևելքում ավարտվում են՝ կենտրոնականը՝ կիսաշրջան խորանով, եզրայինները՝ ուղղանկյուն ավանդատներով։ Միակ մուտքը բացված է հարավային ճակատից։ Լուսավորությունն իրականացված է արևելյան, արևմտյան ու հարավային ճակատների երեքական և արևմտյան մեկ, դեպի ներս լայնացող նեղ լուսամուտներով։ Իր ավանդական տեղում է մկրտարանի ավազանը։ Եկեղեցին կառուցված է անմշակ քարով, կրաշաղախով։ Սյուներն ու որմնասյուները, որմնակամարները, մուտքի բարավորն ու անկյունաքարերը սրբատաշ են։ Ծածկը կղմինդրապատ է։ Արտաքին չափերն են՝ 23,65×12,75 մետր։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
# Ս. Կարապետյան, ՀՅՈՒՍԻՍԱՅԻՆ ԱՐՑԱԽ, էջ 515-517։
# Բարխուտարեանց Մ., Արցախ, էջ 321։
# «Նոր-դար», 1889, №197, էջ 3։

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Շամքորի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ
Բիրգիտ Մինիխմայեր

**Բիրգիտ Մինիխմայեր** (, ), ավստրիացի դերասանուհի։

59-րդ Բեռլինի կինոփառատոնին արժանացել է  «Արծաթե արջ լավագույն դերասանուհուն» մրցանակի` Մարեն Ադենի «Կիրքը արգելք չի ճանաչում» ֆիլմում մարմնավորած դերի համար։ Նա փառատոնի պատմության մեջ առաջին ավստրիացին է, որը արժանացել է այդ մրցանակին, և առաջին ավստրիացին է, ով 1956 թվականից հետո Եվրոպական ամենակարևոր կինոփառատոներից մեկում արժանացել է լավագույն դերասանուհու մրցանակի։ Աշխատել է Եվրոպայի նշանավոր ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են` Միխայել Հանեկեն, Թոմ Տիկվերը և Ջեսիկա Հաուզերը։

## Կենսագրություն
Բիրգրիտը ծնվել է 1977 թվականին Լինցում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Վիեննայում ընդունվել է Մաքս Ռեյնգարդի թատերական դպրոց, որտեղ ուսումնասիրել է դրամա։ Այնտեղ նրա ուսուցիչնեից մեկը հայտնի ավստրիացի դերասան և ռեժիսոր Կլաուս Բրայնդաուերն էր։ Առաջին թատերական փորձը ձեռք է բերել Բուրգ թատրոնում, որտեղ խաղացել է շատ պիեսներում, հիմնականում` Շնիցլերի, Շեքսպիրի և Նեստրոյի ստեղծագործությունների հիման վրա։ 2000 թվականին առաջնելույթ է ունեցել կինոյում, նկարահանվելով  «Abschied» ֆիլմում։ Նույն թվականին նկարահանվել է  «Հանցագործության վայր» հեռուստասերիալի դրվագներից մեկում։ Դրանից հետո արժանացել է Նեստրոյի մրցանակի, որպես Ավստրիայի «Լավագույն երիտասարդ տաղանդ»։

2006 թվականին «Kronprinz Rudolfs letzte Liebe» ֆիլմում մարմնավորել է Ռուդոլֆ կրոնպրինցի սիրուհիներից մեկին` Միցի Կասպերին։

## Անձնական կյանք
Ապրում է Մյունխենում, Վիեննայում։ Տիրապետում է անգլերենին և մասնակցել է մի շարք անգլերեն նախագծերի։

## Ընտրյալ ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Թուրինի թագավորական գրադարան

**Թուրինի թագավորական գրադարան** (), թագավորական գրադարան Պիեմոնտ մարզի իտալական Թուրին քաղաքում, որը հիմնադրվել է 1831 թվականին և բացվել 1839 թվականին։ Տեղակայված է շենքում, որը մտնում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ Թագավորական պալատում։

## Պատմություն և նկարագրություն
Թուրինի թագավորական գրադարանը հիմնադրվել է թագավոր Կառլ Ալբերտի կողմից 1839 թվականին։ Նա կոմս Միկել Սավերիո Պրովան դել Սաբբյոնեին հանձնարարել է հավաքել այն, ինչ գրադարանից մնացել է Թագավորական պալատում՝ Թուրինի համալսարանին լայնածավալ նվիրատվութունից հետո, և այն, ինչ հաջողվել է փրկել Նապոլեոնյան զորքերի թալանից։ Այդ հավաքածուներին Կառլ Ալբերտն ավելացրել է իր սեփական գրքերը և բոլոր հատորները, որոնք փոխանցվել են նրան նվիրատուների կողմից։ Այնուհետև գրադարանավար Դոմենիկո Պրոմիսը ձևավորել է միասնական ժողով և սահմանել գրադարանի զարգացման վեկտորը. այն մինչ օրս մասնագիտանում է հին սարդինական պետությունների պատմության, ինչպես նաև ռազմական թեմատիկայի, հերալդիկայի և դրամագիտության վրա։

1840 թվականին գրադարանային ֆոնդերն արդեն հաշվվում էին 30 000 հատոր, ընդ որում շատ աշխատանքներ զգալի արժեք էին ներկայացնում։ Հավաքածուի աճը հանգեցրել է Galleria del Beaumont-ի թևի տակ իր տեղաբաշխմանը՝ սենյակներում, որոնք ստեղծվել էին ճարտարապետ Պելաջիո Պալագիի (1775-1860) նախագծով։ Հաստատության աճը դանդաղել է, հատկապես Վիտորիո Էմանուել II-ի գահին բարձրանալուց հետո։

Իտալիայի անցումը կառավարման հանրապետական ձևին, որը տեղի է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, հանգեցրել է գրադարանը պետությանը փոխանցելուն՝ 1973 թվականին պետության սեփականություն դարձած դինաստիայի ժառանգների հետ երկարատև վեճից հետո։ 21-րդ դարի սկզբին գրադարանում պահվում էին շուրջ 200.000 տպագիր հատորներ, 4500 ձեռագրեր, 3055 նկարներ, 187 ինկունաբուլներ, 16-րդ դարի 5019 գրքեր, 20987 բրոշյուրներ, 1500 մագաղաթներ, 1112 պարբերական հրատարակություններ, 400 ֆոտոալբոմներ, ինչպես նաև բազմաթիվ փորագրություններ և քարտեզներ։ Պահպանված նյութերի շարքում առավել կարևոր մասունք է համարվում Լեոնարդո դա Վինչիի «Թուրինյան ինքնադիմանկարը»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1839 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Թուրինի մշակույթ
Կատեգորիա:Թուրինի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Թուրինի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Իտալիայի գրադարաններ
Այա Թարիք

**Այա Թարիք** (, ), եգիպտացի նկարչուհի, որը հիմնականում աշխատում է գրաֆիտի և սթրիտ-արտ ուղղություններով։ Չնայած նրան, որ փողոցային արվեստը Եգիպտոսում ծաղկում է ապրել 2011 թվականի հեղափոխությունից հետո, Թարիքի աշխատանքները Ալեքսանդրիայի պատերին սկսել են հայտնվել դեռևս 2008 թվականից, երբ նա ընդամենը 18 տարեկան էր։ Նաև ստեղծել է մուրալներ շինությունների ներսում, որոնք, իր կարծիքով, նրան օգնել են ավելի լուրջ ընկալել նկարչի արժեքը։ Այնումանեայնիվ նա շարունակում է ընդգծել փողոցային արվեստի կարևորությանը, որը հասանելի է բոլորին։

## Կենսագրություն
Այա Թարիքը ծնվել է 1990 թվականին։ Նրա պապը եղել է գրաֆիկական դիզայներ։ 2008 թվականին սկսել է աշխատել սթրիտ-արտ ուղղությամբ։

## Կարիերա
Շատ մասնագետների կողմից Թարիքը համարվում է Եգիպտոսի գլխավոր փողոցային նկարիչը։

Այա Թարիքը նկարահանվել է մի քանի անկախ ֆիլմերում, այդ թվում՝ Ահմեդ Աբդալի «Միկրոֆոն» () ֆիլմում, որն ուսումնասիրում է Ալեքսանդրիայի գեղարվեստական աշխարհը։ Իր աշխատանքներից մեկում՝ «Ինչպես փչացնել ձեր ուղեղը»-ում (), Թարիքը պատկերել է գրաֆիտիի նկարչի փառքի ակնթարթային վերելքն ու անկումը։ Անիմացիոն ֆիլմը արտացոլում է նաև լրատվամիջոցների հետ Թարիքի հարաբերությունների անձնական փորձը և թե ինչպես են դրանք ազդել նրա վրա։ Լինելով բացահայտ քննադատ՝ Թարիքն  իր տեսակետներն արտահայտելու և հանրային վայրերում ուրիշներին փոխանցելու համար օգտագործում գրաֆիտի մեջ մասնագիտացած գեղարվեստական հարթակներ։ Նա իր փիլիսոփայությունը բացատրում է նրանով, որ գրաֆիտները «այն բանի համար չեն, որ լինեն հարուստ կամ զբաղեցնեն իրենց մեկուսի տեղը»։ Թարիքը ակտիվ է Ֆեյսբուք սոցիալական կայքում և մի քանի եգիպտական բլոգներում։

2012 թվականի վերջին Այա Թարիքը մասնակցել է Բեյրութում «Սպիտակ պատ» () անվամբ ցուցահանդեսին, որն ամբողջ աշխարհից հավաքել էր գրաֆիտիստներին։ Այն Սարադար հիմնադրամի հետ համատեղ կազմակերպել էր Բեյրութի գեղարվեստի կենտրոնը և ներառում էր ինչպես կենտրոնում ցուցադրված, այնպես էլ Բեյրութի փողոցներում գտնվող աշխատանքները։

Չնայած Թարիկի աշխատանքները շատ մասնագետների կողմից դիտարկվում են որպես քաղաքական օրակարգի մաս, նա վստահեցնում է, որ իր նման նկարիչների մեծ մասն իրականում քաղաքականացված չեն և չեն զբաղվում քաղաքականությամբ, ինչպես և նրանց արվեստը, որը շեշտը դնում է ոճի և տեխնիկայի, այլ ոչ քաղաքական ծանր թեմաների վրա։ Թարիքը նշել է, որ հեղափոխությունից հետո Եգիպտոսի արևմտյան հայացքը կտրուկ փոխվել է, ուստի շատ արվեստագետներ իրենց աշխատանքներում պատկերում են քաղաքական իդեալներ, և նա ավելի շատ շահագրգռված է լավ արվեստի ստեղծմամբ, որը կարող է գնահատվել ավելին, քան պարզապես քաղաքական հայտարարություն։

Այա Թարիքն ընդգծում է փողոցային արվեստի կարևորությունը հատկապես Եգիպտոսում։ Չնայած իր երկրում տարածված ծանր գրաքննությանը՝ նա նշում է հանրության համար դրա չափազանց մատչելիությունը։ Թարիքն իրեն համարում է փորձարար-նկարիչ և իր ստեղծագործություններում հսկայական ստեղծագործական ազատություն է կիրառում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի կին արվեստագետներ
Միխայիլ Սեմյոնով

**Միխայիլ Սեմյոնով** (, ), կինոյի խորհրդային նկարիչ։ Առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1950 թվական)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, Տամբովի նահանգի Լիպեցկի շրջանի Լյուբո-Չիստոպոլե գյուղում։ Ընդունվել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1943 թվականին։ Մասնագիտացել է Ա. Պտուշկոյի համակցված նկարահանումների արհեստանոցում։ Ալմաթիից վերադառնալուց հետո մնացել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում և աշխատել է որպես համակցված նկարահանումների նկարիչ (1944 թվական)։

Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր է (1950 թվական)` «Ստալինգրադի ճակատամարտը» ֆիլմի համար (1949 թվական)։

Մահացել է 1968 թվականի մայիսի 23-ին, Մոսկվայում։

## Ֆիլմագրություն

* 1943 թվական՝ Կուտուզով (Ֆյոդոր Կրասնիմի հետ)
* 1944 թվական՝ Մոսկվայի երկինքը 
* 1946 թվական՝ Ծովակալ Նախիմով (Դ. Սուլերժիցկու հետ)
* 1947 թվական՝ Գնացքը գնում է դեպի արևելք 
* 1947 թվական՝ Լույս Ռուսաստանի վրա 
* 1949 թվական՝ Ստալինգրադի ճակատամարտը 
* 1950 թվական՝ Մոսկվայից հեռու 
* 1951 թվական՝ Պրժևալսկին
* 1953 թվական՝ Ծովակալ Ուշակով
* 1953 թվական՝ Նավերը գրոհում են բաստիոնները (Ֆյոդոր Կրասնիի հետ)
* 1954 թվական՝ Հասունության վկայական
* 1954 թվական՝ Ժողովրդական տաղանդները 
* 1955 թվական՝ Էմիրության փլուզումը 
* 1955 թվական՝ Մեքսիկացին
* 1956 թվական՝ Առաջին ուրախությունները 
* 1956 թվական՝ Նախաբանը 
* 1957 թվական՝ Կոմունիստը 
* 1957 թվական՝ Լեգենդ սառած սրտի մասին
* 1957 թվական՝ Լենինգրադի սիմֆոնիա 
* 1957 թվական՝ Անսովոր ամառը  
* 1958 թվական՝ Քամին
* 1959 թվական՝ Մեկ շարքում
* 1960 թվական՝ Բոցավառ տարիների պատմությունը
* 1961 թվական՝ Ազատ քամին
* 1962 թվական՝ Ճանապարհ դեպի կայան
* 1962 թվական՝ Յոթ դայակները
* 1963 թվական՝ Ամառը կորավ
* 1964 թվական՝ Որտե՞ղ ես հիմա, Մաքսիմ
* 1965 թվական՝ Պատերազմ և խաղաղություն (Ֆիլմ 1. Անդրեյ Բոլկոնսկի)
* 1965 թվական՝ Պատերազմ և խաղաղություն (Ֆիլմ 2. Նատաշա Ռոստովա)
* 1965 թվական՝ Քնած առյուծը
* 1966 թվական՝ Պատերազմ և խաղաղություն (Ֆիլմ 3. 1812 թվական) (Ֆյոդոր Կրասնիի հետ)
* 1966 թվական՝ Հոգյակը
* 1966 թվական՝ Ռուսական անտառի հեքիաթները
* 1967 թվական՝ Մրցասպարեզ
* 1967 թվական՝ Պատերազմ և խաղաղություն (Ֆիլմ 4. Պիեռ Բեզուխով)
* 1967 թվական՝ Մայոր Վիխրը
* 1967 թվական՝ «Տրեստ» գործողությունը
* 1967 թվական՝ Աշնանային հարսանիքներ
* 1967 թվական՝ Ճանապարհորդություն (կինոալմանախ)
* 1968 թվական՝ Հուլիսի վեցին

## Պարգևներ և մրցանակներ
* 1950 թվական` առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակ` «Ստալինգրադի ճակատամարտը» ֆիլմի համար (1949 թվական)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Энциклопедический проект «Личности»
Գյունտեր Բրուս

**Գյունտեր Բրուս** (, ), ավստրիացի նկարիչ, ակցիոնիստ։

## Կյանք և ստեղծագործություն
Ծնվել է 1938 թվականին Արդնինգում (Շտիրիա)։ Նկարչական նախնական կրթությունը ստացել է Գրացի կիրառական արվեստի դպրոցում։ 1956 թվականին Բրուսը տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ ուսանել է գեղանկարչություն։ Սկզբում նա եղել է գերմանական էքսպրեսիոնիզմի, Էդվարդ Մունկի և Վինսենթ վան Գոգի արվեստ ազդեցության տակ, ապա նրան գրավել է աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի և հատկապես Էմիլիո Վեդովայի գեղանկարչությունը։ Բրուսն աշխատել է ներկը կտավի վրա ցանելու եղանակով։ 1961 թվականին նրան զորակոչել են բանակ։ Զորացրվելուց հետո 1962 թվականի վերջին նկարիչը հոգեբանական ծանր ճգնաժամ է ապրել։

Բրուսը եղել է Վիեննական ակցիոնիզմի  (Wiener Aktionismus) առավել արմատական ներկայացուցիչներիչ մեկը։ 1964 թվականին նա ներկայացրել է իր առաջին *էքշնը*։ Այս աշխատանքը գրավել է նրան, և նա որոշ ժամանակ խզել է իր կապերը ինֆորմալիստական նկարչությունից։ Առաջին ներկայացումից հետո՝ «Նա» անվանումով, հաջորդել են ուրիշ ներկայացումներ՝ «Ձեռքերի ներկում», «Գլխի ներկում», «Ինքնանկարազարդում», «Ինքնաանդամահատում», «Արյան ներարկում», «Կտտանք», «Վիեննական զբոսանք», «Ակցիա 33» և այլն։ 1967 թվականին նա հանդես է եկել նոր ներկայացումներով, որտեղ իր մարմնի լեզվով ներկայացնում է երեխայի ծնունդի թեման՝ դրա մեջ ընդգրկելով նաև իր դստերը՝ Դիանային։ Ընդ որում, նույնիսկ այդ պարագայում նրա առաջ տաբու չի եղել․ ներկայացման ժամանակ նա իրեն կտրատել է ածելիով, միզել։ Նման պահվածքի արդյունքում նա հասարակության կողմից մեղադրվել է ավստրիական ազգային խորհրդանիշները ծաղրելու համար և դատապարտվել վեց ամիս ազատազրկման։ Որպեսզի խուսափի ձերբակալումից, Բրուսը մեկնել է Արևմտյան Բեռլին, որտեղ ապրել է մի քանի տարի։ Նրա վերջին ներկայացումը կայացել է 1970 թվականին։

1970 թվականից նկարիչը դարձյալ սկսել է շատ նկարել, ընդ որում նա փորձել է ստեղծել նկարչության ու գրականության որոշակի միաձուլում։ Այսպես են ստեղծվել «Նկար-բանաստեղծություններ» շարքի նրա գործերը, որոնք շատ համակիրներ են ունեցել 20-րդ դարի 80-ական թվականներին։ 1996 թվականին Բրուսն իր այդ աշխատանքների համար արժանացել է Ավստրիական պետական մեծ մրցանակի։

Ներկայումս Գյունտեր Բրուսն ապրում է Գրացում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *H. Klocker.* Wiener Aktionismus. Wien 1960—1971. Klagenfurt 1989.

## Արտաքին հղումներ
* Իրինա Կուլիկի դասախոսությունները «Ավտոտնակ» թանգարանում։ Գյունտեր Բրուս, Չժան Հուան

Կատեգորիա:Ավստրիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Սոֆի Կլյուզել

**Սոֆի Կլյուզել** (, ), ֆրանսիացի գործարար, ակտիվիստ և քաղաքական գործիչ, սահմանափակ կարողություններով անձանց գործերով պետական քարտուղար (2017 թվականից)։

## Կենսագրություն
Գեներալ Մարի-Էժեն Դենիի և երկրաբան Պիեռ Թերմյեի թոռնուհին։

Մարսելում ավարտել է բարձրագույն առևտրային դպրոցը (հետագայում այս բուհը վերակազմավորվել է KEDGE բիզնես դպրոցի), ընդգրկվել է երկու ոչ կառավարական կազմակերպությունների հիմնադիրների թվում, որոնք կոչված են բարելավել հաշմանդամություն ունեցող անձանց կենսապայմանները՝ *SAIS 92* և *Grandir à l'école*։

Սոֆի Կլյուզելն ու նրա ամուսինը՝ Բրյունոն, չորս երեխաների ծնողներ են։ 2017 թվականի դրությամբ ավագ որդին՝ Թոման, ապրել է Մեքսիկայում, Կամիլի դուստրը՝ Ժնևում, Պիերը սպորտի մենեջմենթի մագիստրոսի աստիճան է ստացել և նույնպես ապրել է ծնողներից առանձին։ Կրտսեր Ջուլիան ծնվել է 1995 թվականին Դաունի համախտանիշով, 21 տարեկանում սկսել է աշխատել Ելիսեյան պալատի խոհանոցում։ Սոֆի Կլյուզելը երեք տարի ղեկավարել է Ֆլորիդայում ռազմածովային նավաշինությունը, Ջուլիայի ծնվելուց հետո սկսել է կառավարել *Descamps* բուտիկների ցանցը։

2017 թվականի մայիսի 17-ին Էդուարդ Ֆիլիպի առաջին կաբինետի ձևավորման ժամանակ սահմանափակ կարողություններով անձանց գործերով պետական քարտուղարի պաշտոնն է ստանձնել։

2017 թվականի հունիսի 21-ին պաշտոնը պահպանել է Ֆիլիպի երկրորդ կառավարությունում։

## Պարգևներ
Ունի Ֆրանսիայի պետական մրցանակներ․

* «Արժանիքների համար» շքանշանի ասպետ (2002)
* Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ (2008)
* Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպա (2016)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համալսարանների շրջանավարտներ
Գունիլլա Բանդոլին

**Գունիլլա Բանդոլին** (, ), շվեդ նկարչուհի, ճարտարապետ, քանդակագործ, բեմանկարիչ ։ Շվեդիայում հայտնի քանդակ-ինստալյացիաների հեղինակ։

## Կենսագրություն
Գունիլլա Բանդոլինն առաջին կրթությամբ լրագրող է, սովորել է Ստոկհոլմի ժուռնալիստիկայի դպրոցում և Ուփսալայի համալսարանի գրականության ամբիոնում։ 70-ականներին որպես լրագրող  որոշ ժամանակ համագործակցել է շվեդական թերթերի հետ։ 1983 թվականից աշխատում է որպես նկարիչ, քանդակագործ և ճարտարապետ։ Շվեդիայի, Դանիայի, Ֆինլանդիայի և ԱՄՆ-ի մի շարք համալսարաններում և արվեստի դպրոցներում դասընթացներ է կազմակերպում արվեստի վերաբերյալ։ Մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսների և արվեստի միջոցառումների ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Իսպանիայում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Շվեդիայում և Կուբայում։ Գունիլլա Բանդոլինի քանդակագործական և ճարտարապետական նախագծերը ցուցադրվում են Շվեդիայի քաղաքներում, զարդարում են այգիները, հրապարակները, համալսարանական տարածքները, կլինիկաները, վարչական շենքերը, խոշոր ընկերությունների գրասենյակները:Նկարչի ամենահայտնի գործերից մեկը` «Աստղադիտարանը», փայտե կառանացից Ստոկհոլմի Համմերբյու-շյոստադ թաղամասում, քաղաքի բնակիչների համար ջրի մոտ հանգստանալու սիրված վայրերից մեկն է։

## Ստեղծագործություններ
thumb|''Observatorium'' (2002)

* *Pyramiden* (1990), Վանոս դղյակ
* *Vattenkunst* (1993), Լոզաննա
* *Vattenskulptur*, Բերգեն
* *Solomons’s Well* (1994), Կուինս (Նյու Յորք)
* *Bojsemburg* (1994), Ֆալուն
* *Sky’s Impression* (2001), Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա
* *Observatorium* (2002), Ստոկհոլմ
* *Skulptur* — Granit (2003), Ստոկհոլմ
* *Utposten* (2004), Սոլնա 
* *Lusthus* (2005), Լինչյոպինգ
* *Skulptur* (2008), Լունդ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Gunilla Bandolin och Monika Gora: Ett paradis av sopor i Utblick landskap 1994:4, ISSN 0281-7462, sidorna 8-15
* Gunilla Bandolin och Sverker Sörlin: Laddade landskap - värdering och gestaltning av teknologiskt sublima platser, Svensk kärnbränslehantering AB, Stockholm 2007, SKB rapport 2007:14, ISSN 1402-3091

## Արտաքին հղումներ
* Webseite von Gunilla Bandolin

Կատեգորիա:Շվեդ կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Շվեդ ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ
Քնարիկ Փիլոսյան

**Քնարիկ Անդրանիկի Փիլոսյան** (), հայ երաժշտագետ։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2013)։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (1996 թվականից)։ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դոցենտ (1998)։

## Կենսագրություն
Քնարիկ Փիլոսյանը ծնվել է 1948 թվականի հոկտեմբերի 2-ին, Երևանում։ 1969-1974 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի երաժշտագիտական բաժնում (Արաքսի Սարյանի դասարան)։ 1969-1974 թվականներին դասավանդել է Չարենցավանի երաժշտական դպրոցում, 1974-1979 թվականներին` Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, 1979 թվականից`  Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում, եղել Հանրային հեռուստատեսության երաժշտական խմբագիրը, պատրաստել երաժշտական հաղորդումներ` նվիրված հայ երաժշիտներին։ 1990 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ Տարբեր հեռուստահաղորդումների հեղինակ է։

## Պարգևներ
* 2013 թվականին արժանացել է ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչի կոչման

## Տես նաև
* Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչների ցանկ

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամներ
Մանե Սարինյան

**Մանե Սերգեյի Սարինյան** (), թարգմանիչ, գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2012)։

## Կենսագրություն
Մանե Սարինյանը ծնվել է 1957 թվականի հունվարի 23-ին, Երևանում, գրականագետ Սերգեյ Սարինյանի ընտանիքում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռոմանագերմանական բաժինը։ Աշխատել է ՀՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի գրականության տեսության բաժնում։ 1995 թվականին գիտահետազոտական աշխատանքներ է կատարել Կալի‎ֆոռնիայի Լոս Անջելեսի համալսարանում, 1998-1999 թվականներին` Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանում։ 1999 թվականից Հայ-ռուսական (սլավոնական) համալսարանում դասավանդում է անգլերեն։ Գրականագիտական հոդվածների և ուսումնասիրությունների հեղինակ է։ 2005 թվականին անգլերենից թարգմանել է «Արշիլ Գորկի։ Նամակներ» գիրքը։

## Գրքեր
* «Լևոն Շանթ։ Երկերի ժողովածու», 2-րդ հատորի բնագրի պատրաստում և ծանոթագրություններ, 2008։ 
* «Միֆոլոգիզմը 20-րդ դարի 60-80-ական թվականների հայ արձակում», 2012։

### Թարգմանություններ (անգլերենից)
* Արշիլ Գորկի, Նամակներ, Երևան, 2005։
* Դեյվիդ Լոուրենս, վիպակներ, Երևան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Սիրելի

**«Սիրելի»**, Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1899 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1899 թվականին սեպտեմբերի 27-ին՝ Փ․ Վարդազյանի մի ոտանավորը կարդալուց հետո։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի (№ 413) Թումանյանի ֆոնդում պահվում է 1899 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Փ․ Վարդազյանին հղած նամակը և դրա մեջ ինքնագրիը։

Նամակում Թումանյանը հետաքրքիր մտքեր է հայտնում թեմայի ու բանաստեղծական արվեստի հարաբերության մասին, իսկ իր դատողությունները վերջացրել է ներքոհիշյալ թևավոր խոսքերով. «*Մի խոսքով միևնույն հողը, որից բրուտը կճուճ է շինում, աստված՝ մարդ*»։ Նույն տեղում նա իր այս ու դրա նման բանաստեղծությունները համարում է գրչի խաղեր․ «*Իհարկե, այս ոտանավորները, մեր մեջ այսպես ասենք, խաղալու համար են գրվում*» (էջ 154)։

Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության հինգերորդ հատորում (էջ 477)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Գոհար Աճեմյան

**Գոհար Արամի Աճեմյան** ( - 1923, Երևան), հայ լրագրող, արձակագիր, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության անդամ 2004 թվականից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1926 թվականի ապրիլի 3-ին, Կրասնոդարի երկրամասի Դուբինկա գյուղում (այժմ` Ռուսաստանի Դաշնություն)։
Ավարտել է Վ. Բրյուսովի անվան օտար լեզուների ինստիտուտը։ Աշխատել է հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեի տարբեր խմբագրություններում, եղել է ՀԳՄ մշակույթի բաժնի վարիչ։ Հայ և օտարազգի կինոգործիչների մասին պատրաստել է բազմաթիվ հեռուստահաղորդումներ, հեղինակել է «Ծաղկաձոր», «Ոտնաման» փաստավավերագրական ֆիլմերը։ Աճեմյանի հարցազրույցներն ու ակնարկները տպագրվել են գրական մամուլում։ Հայաստանի գրողների միության կողմից գործուղվել է Մոսկվա` հարցազրույց վերցնելու Մարիետա Շահինյանից։

## Անդամակցություն
* Հայաստանի գրողների միության անդամ
* Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ

## Երկեր
* Մենք, տղաներս սփյուռքի, Երևան, 2010։
* Սևդ նուազ, ճերմակդ շատ…, Երևան, 2006։
* Հիշատակի խարույկ, Երևան, 1999։
* Մարիետա Շահինյանի հետ, Երևան, 1981։

### Թարգմանություններ (ռուսերենից)
* Մարիետա Շահինյան, Պատմություն երկու քույրերի և կախարդական Շողակն երկրի մասին, Երևան, 1987։

## Պարգևներ
* «Գրական վաստակի համար» մեդալ (ՀԳՄ), 2006
* «Մշակույթի վաստակավոր աշխատող» (Հայաստանի գերագույն խորհրդ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գյիւտ քահանայ Աղանեան / Մարիէտտա Շահինեանի անձնաիորութււնը գրչի եվ խոսքի վարպետի կյանքից մի էջ

Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ
Արադ (Ռումինիա)

**Արադ** (, ), քաղաք Ռումինիայում՝ պատմական Կրիշանայի շրջանում։ Տեղեկայված է Մարոշ գետի ափին, Հունգարիայի սահմանից ոչ հեռու, հանդիսանում է համանուն ժուդեցի վարչական կենտրոնը։

## Պատմություն
Արադի մասին առաջին հիշատակությունները վերագրվում են 11-րդ դարին։ 1241թ․ մոնղոլների՝ Հունգարիա ներխուժումից հետո Արադը վերածվեց ամրոցի՝ Հունգարիայի թագավորության սահմանները պաշտպանելու համար։ Օսմանյան կայսրությունը հետ վերցրեց ռեգիոնը 1551թ․։ Օսմանյան տիրապետության ժամանակ Արադը առանձին սանջակ էր։ 1699թ․ Կարլովյան խաղաղության պայմանագրի ստորագրումից հետո Արադը, Հունգարիայի հետ միասին, անցավ Ավստրիային։ Համաձայն 1720թ․ կատարված մարդահամարի՝ քաղաքում բնակվում էին 177 ռումինացի, 162 սերբ և 35 հունգարացի ընտանիքներ։ 1742թ․ քաղաքում հաստատվեցին առաջին հրեաները։ Առաջին աշխարհամարտից առաջ այստեղ կային արդեն 10000 հրեաներ, որոնք կազմում էին բնակչության 10%-ը։

1763-ից 1783 թվականները Արադում նոր պաշտպանական կառույցներ հիմնվեցին։ Դրանք մեծ ազդեցություն ունեցան 1848-ից 1849 թվականների Հունգարական հեղափոխության ժամանակ։ 1849թ․ հուլիսին Արադը նվաճվեց հունգար հեղափոխականների կողմից, որից հետո քաղաքում հեղափոխականները հաստատեցին նոր կառավարություն։ Հեղափոխության պարտությունից հետո, 1849թ․ հոկտեմբերի 6-ին, ավստրիացիները Արադում մահապատժի ենթարկեցին 13 հունգարացի գեներալների, որոնք արդյունքում հայտնի դարձան որպես Արադի նահատակներ։

Տրիանոնսյան պայմանագրով 1920թ․ Արադը մտավ Ռումինիայի կազմի մեջ։

## Բնակչություն
2011թ․ մարդահամարի տվյալներով քաղաքում կա 159074 բնակիչ, նրանցից 85,8%՝ ռումինացի, 10.5%` հունգար, 1,7%՝ գնչու և 2%՝ այլ։

Գերիշխող կրոնական ճյուղերն են՝ Ռումինական ուղղափառ (72.7%), Ռոման Կաթոլիկ (12.1%), Բապտիստ (4.5%), Պենտեկոստալ (Հոգեգալստական, 4.4%), Ռեֆորմացիայի (3.1%) և Հույն Կաթոլիկ (1.1%) եկեղեցիները։

## Տնտեսություն
Քաղաքը հանդիսանում է Ռումինիայի կարևոր տրանսպորտային և արդյունաբերական կենտրոն։ Հիմնական ճյուղերն են մեքենաշինությունը, տեքստիլ և սննդի արդյունաբերությունը։ Կա նաև կոշկեղենի, կահույքի, քիմիական նյութերի և շինարարական ապրանքների արտադրություն։

## Քույր-քաղաքներ
*  Զրենյանին, Սերբիա
*  Ատլիտ, Իսրայել
*  Ֆուշուն, ԿԺՀ
*  Դյուլա, Հունգարիա
*  Խոդմեզյովաշարհել, Հունգարիա
*  Գիվատայիմ, Իսրայել
*  Պեչ, Հունգարիա

## Հայտնի բնակիչներ
* Վալեր բարնա-Սաբադուս — գերմանացի կոնտրտենոր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ
Իսիկավա Տոյոնոբու

**Իսիկավա Տոյոնոբու** (, ), ճապոնացի նկարիչ, ուկիյո-է վարպետ, Նիսիմուրա-Իսիկավա դպրոցի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Իսիկավա Տոյոնոբուի կյանքի մասին պահպանվել են ոչ ստույգ տվյալներ։ Ենթադրվում է, որ նկարիչը ծնվել է սամուրայների ընտանիքում և սովորել է Նիսիմուրա Սիգենագայի մոտ։ Հաճախ նա ասոցացվում է Նիսիմուրա Մագասաբուրո (1730) և Նիսիմուրա Սիգենոբու (1730-1747) կեղծանուններով արվեստագետների հետ։ 1747 թվականից նա հայտնի է որես Իսիկավա Տոյոնոբու անունով։

1760-ական թվականների կեսերին Իսիկավա Տոյոնոբուն իր աներոջից ժառանգել է Էդոյի ծայրամասում գտնվող հյուրանոց և աստիճանաբար բոլորովին դադարել է գեղանկարչությամբ զբաղվելուց

Լինելով Նիսիմուրա Սիգենագայի աշակերտը՝ Իսիկավա Տոյոնոբուն ստեղծել է բամզաթիվ միագույն «լաքապատ նկարներ» (ուրուսի-է)՝ արտացոլելով Օկումուրա Մասանոբուի ազդեցությունը։ Նրանց մեծ մասը եղել է յակուսյա-էի (դերասանների պատկերներ) և բիզինգի (գեղեցկուհիների պատկերներ) ժանրերում, ներառյալ կանգնած կուրտիզանուհիների պատկերներ։ Իսիկավա Տոյոնոբուի փորագրությունների սիրված սյուժեների թվում է եղել գեղեցկուհիների պատկերումը ազատ հագուստով, որը բացում էր նրանց մերկությունները։

Պատկեր:Исикава Тоёнобу. После купания.jpg|Լողանալուց հետո 
Պատկեր:Исикава Тоёнобу. Девушки, бегущие по мосту в дождь.jpg|Անձրևի ժամանակ կամրջի վրայով վազող աղջիկներ,  1750-1760
Պատկեր:Исикава Тоёнобу. Девушка, обдуваемая ветром.jpg|Աղջիկ քամու ժամանակ
Պատկեր:Исикава Тоёнобу. Три пары, играющие на музыкальных инструментах.jpg|Երաժշտական գործիքներ նվագող երեք զույգ, 1760-1764


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Lane, Richard. (1978). *Images from the Floating World, The Japanese Print.* Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-211447-6, ISBN 978-0-19-211447-1;  OCLC 5246796

## Արտաքին հղումներ
* Նկարչի աշխատանքները ukiyo-e.org կայքում

Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարիչներ
Արփենիկ Հակոբյան

**Արփենիկ Վիգենի Հակոբյան** (1987, սեպտեմբերի 24, Երևան, Հայաստան), թավջութակահար, բելգիական «Արաքս» երաժշտական խմբի անդամ։

## Կենսագրություն
Արփենիկ Հակոբյանը ծնվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Երևանում։ 1995 թվականին ընդունվել է Երևանի Սարգիս Ասլամազյանի անվան երաժշտական դպրոցը և սովորել թավջութակի ու դաշնամուրի դասարաններում։ Երաժշտական կրթությունը շարունակել է 1999 թվականին՝ Պյոտր Չայկովսկու անվան միջնակարգ մասնագիտական դպրոցի Մեդեա Աբրահամյանի թավջութակի դասարանում, որտեղ ստացել է տաղանդաշատ պատանիների կրթաթոշակ։ 2003 թվականին ընդունվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետ՝ Արմեն Էլբակյանի արվեստանոց։ Հետագայում՝ 2005 թվականից կրթությունը շարունակել է ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում։ 2009 թվականից սովորել է Անտվերպենի թագավորական կոնսերվատորիայում՝ Բելգիայի պետական նվագախմբի մենակատար Օ.Լեկայի դասարանում, իսկ 2012 թվականից՝ Գենտի կոնսերվատորիայում՝ գերմանացի պրոֆեսոր Յ.Էրմերթի թավջութակի դասարանում։ Արփենիկը 2013 թվականին որպես երաժիշտ-կատարող ավարտել է բակալավրիատը և շարունակել կրթությունը նույն կոնսերվատորիայի մագիստրատուրայում։

Արփենիկ Հակոբյանի համագործակցել է մի շարք երաժիշտների և երգիչների հետ, որոնցից են Խաչիկ Սահակյանը, Վարդան Առաքելյանը, Արման Ջալալյանը, Գոռ Սուջյանը, Տիգրան Պետրոսյանը, Անի Սահակյանը, Արման Փահլևանյանը, Արթուր Սողոյանը, Տիգրան Տեր-Ստեփանյանը, ինչպես նաև «Դորիանս», «Նուզ» խմբերը։ 2010 թվականից դարձել է բելգիական «Արաքս» երաժշտական խմբի անդամ։

## Միջոցառումներ
Արփենիկ Հակոբյանը 2008 թվականին ԱՄՆ-ի Թենեսի նահանգում մասնակցել է «Սեուաննի» ամառային դասական երաժշտական փառատոնին՝ որպես կամերային կատարող և մենակատար, իսկ Բերն քաղաքում՝ «Էմ Էս Էյ» երգչախմբային և նվագախմբային նախագծին։

2009 թվականին նա ԱՄՆ-ի Հարավային Կարոլինա նահանգում մասնակցել է «ՅուԷսՍի» աշխարհի ջազ սիմֆոնիայի նախագծին, Ս.Զեկոպսենի ղեկավարությամբ, որպես մենակատար-թավջութակահար և Ֆրանսիայի Ռուբէ քաղաքում եղել է Ալբեկի փողային նվագախմբի սիմֆոնիկ նախագծի առաջատար թավջութակահարը։

2008 թվականից Արփենիկը մասնակցել է տարբեր համերգների, նախագծերի, վարպետության դասերի՝ Գլեն Հյուզի, Դերեկ Շերինյանի, Սերժ Թանկյանի, Ալան Մունիերի, Լուիս Կլաբերի, Մարիա Կլիգելի, Նատալի Գութմանի, Միշա Մայսկիի մասնակցությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Arpenik Music Official 
*Արփենիկ - «Մարտիկի Երգը»

Կատեգորիա:1987 ծնունդներ
Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Թավջութակահարներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 24 ծնունդներ
Մադամ (ֆիլմ, 2017)

**«Մադամ»** (), ֆրանսիական կինոկատակերգություն, որի ռեժիսորն է Ամանդա Շթերսը։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։

## Սյուժե
Հարուստ ամերիկացի ամուսիններ Էննը և Բոբը Փարիզում սպասում են ընթրիքին հրավիրված հյուրերին։ Հյուրերի մեջ պիտի լիներ նաև Լոնդոնի քաղաքագլուխը։ Պարզվում է, որ սեղանի շուրջ պետք է նստի տասներեք մարդ, քանի որ անսպասելի վերադառնում է Բոբի որդին առաջին ամուսնությունից։ Սնահավատ Էննը սպասուհուն խնդրում է միանալ խնջույքին։ Մարիան սեղանի շուրջ թվում է ծպտյալ և նրան է սիրահարվում արվեստի հարուստ արվեստի կոլեկցիոները։

## Դերերում
*Թոնի Կոլլետ՝ Էնն
*Հարվի Քեյթել՝ Բոբ
*Ռոսի դե Պալմա՝ Մարիա
*Մայքլ Սմայլի՝ Դևիդ Մորգան
*Թոմ Հյուզ՝ Սթիվեն, Բոբի որդին
*Քրիստիան Աբարթ
*Ժոզեֆին դե լա Բումե
*Թիմ Ֆելինգեմ
*Վիոլեյն Ջիլիբերթ
*Ստանիսլաս Մերխար

## Արտադրություն
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2016  թվականի հուլիսի 20-ին՝ Փարիզում և շարունակվել են 6 շաբաթ։

## Քննադատություն
Ֆիլմը ստացել է կինոքննադատների խառը գնահատականները։ Rotten Tomatoes կայքում կինոնկարն ունի 41 % վարկանիշ՝ 34 գրախոսության հիման վրա, 10-ից միջինը՝ 5.39։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 45 վարկանիշ՝ քննադատների 6 ակնարկների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «խառը կամ միջին գնահատականների» կարգավիճակին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին
Կալյու Սուուր

**Կալյու Սուուր** (), հայտնի էստոնացի լուսանկարիչ։ Տալլինի լուսանկարչական ակումբի և STODOM խմբի հիմնադիրներից մեկը (1964)։ 25 ֆոտոալբոմների, բազմաթիվ ֆոտոռեպորտաժների և լուսանկարների, դիմանկարների հեղինակ։

## Կենսագրություն
Կալյու Սուուրը ծնվել է Տալլինում 1928 թվականի փետրվարի 18-ին։ 25 տարի կարգավորիչ-բրիգադավար է աշխատել «Մարատ» տրիկոտաժի գործարանում։ Զինվորական ծառայության ընթացքում ձեռք է բերել իր առաջին տեսախցիկը։ 1964 թվականին Տալլինֆիլմ կինոստուդիայում իր ընկերների հետ միասին ստեղծել է STODOM խումբը, որը կոչվել է ստեղծողների ազգանունների առաջին տառերով։ Նա համախմբել է այդ ժամանակի ամենագործուն, տաղանդավոր և եռանդուն էստոնացի լուսանկարիչներին, որոնք շատ էին աշխատում՝ ստանալով համամիութենական և միջազգային ճանաչում։

1978 թվականից ազատ նկարիչ էր։ 1981 թվականից մինչև 1994 թվականը «Մուրճ ու մանգաղ» թերթում (Sirp ja Vasar) աշխատել է որպես լուսանկարիչ։ 1995 թվականին Սուուրը հիմնել է Suurkalju հրատարակությունը, որտեղ հրապարակել է իր ալբոմները։

## Հետաքրքիր փաստեր
Կալյու Սուուրը ավելի քան 150 միջազգային ցուցահանդեսների, ինչպես նաև 15 երկրներում 104 անհատական ցուցահանդեսների մասնակից է։ Նրա մեծ թվով լուսանկարներ տպագրվել են «Կրոկոդիլ» հանդեսում և «Լիտերատուրնայա գազետա» պարբերականում։

## Մրցանակներ և պարգևներ
* 1978 թվական՝ Լուսանկարչական արվեստի միջազգային ֆեդերացիայի (AFIAP) լուսանկարչի կոչում։
* 1987 թվական՝ դարձել է «Օգոնյոկ» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր։
* 1999 թվական՝ Kultuurkapital մրցանակի դափնեկիր ամբողջ կյանքի աշխատանքի համար։
* 2001 թվական՝ Սպիտակ աստղի շքանշան, IV աստիճան։
* 2007 թվական՝ ազգային մշակույթի հիմնադրամի մրցանակի դափնեկիր ամբողջ կյանքի աշխատանքի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1928 ծնունդներ
Կատեգորիա:2013 մահեր
Կատեգորիա:Էստոնացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Էստոնիայում մահացածներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 13 մահեր
Կատեգորիա:Տալլին քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 18 ծնունդներ
Fibrum

**Fibrum**, ռուսական ընկերություն, որը զբաղվում է բջջային վիրտուալ իրականության software և hardware-ի մշակմամբ։ Ներկա պահին ընկերությունը թողարկել է հետևյալ ապրանքները՝ Fibrum PRO վիրտուալ իրականության գլխարկը, 27 բջջային VR-հավելվածներ, Ռուսաստանում առաջին շութեր՝ «The Raid»-ը վիրտուալ իրականության համար, ինչպես նաև մշակել է որոշակի մշակումներ հավելյալ իրականության համար։

## Պատմություն
2013 թվականին ընկերության հիմնադիր Իլյա Ֆլակը հավաքեց թիմ և սկսեց աշխտանք կատարել վիրտուալ իրականության Fibrum գլխարկի ստեղծման վրա։ Մեկ տարվար ընթացքում մշակվեց լինզաների կառուցվածքը, արտադրության տեխնոլոգիան և վիրտուակ իրականության SDK հավելվածը, որը թույլ է տալիս անգամ շատ արագ գլխի թեքման ժամանակ սահուն փոխել նկարը։

Fibrum ընկերությունը 2014 թվականի սեպտեմբերի 26-ին V SEO-կոնֆերանսի շրջանակներում ներկայացրեց առաջին ռուսական վիրտուալ իրականության գլխարկը։ Սարքի առաջին տերը դարձավ Կազանի քաղաքապետ Իլսուր Մետշինը, ով այցելեց It-park միջոցառամանը և փորձարկեց Fibrum-ի մշակումը։

Նոյեմբերի 27-29-ին անց կացվեց RoboticsExpo 2014 ցուցահանդեսը, որը ընթացքում ներկայացվեց Fibrum գլխարկը։ Միջոցառում այցելեցին ավելի քան 6000 մարդ։

2014 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Fibrum ընկերությունը անց կացրեց պրեսս-կոնֆերանս և ԶԼՄ-ին պատմեց ապագա պլանների մասին։

2014 թվականի վերջին Fibrum ընկերությունը վաճառեց 500 գլխարկ։

2015 թվականի հուլիսի 28-ին վիրտուալ իրականության բջջային գլխարկներ՝ Fibrum PRO-ն դուրս եկավ վաճառքի ողջ Ռուսաստանի տարածքում և re:Store առցանց խանութում։

## Վիրտուալ իրականության բջջային գլխարկ Fibrum «Pro»
### Գլխարկի բնութագիր
Fibrum Pro, վիրտուալ իրականության բջջային գլխարկ։ Նրանում կարելի է տեղադրել 4-ից 6 դյույմ անկյունագծով սմարթֆոն, որը աշխատում է  iOS, Android և Windows Phone օպերացիոն համակարգով։

Հատուկ Fibrum ընկերության գլխարկի համար մշակվել են հատուկ լիզնաներ, որոնք չեն պահանջում հավելյալ կարգավորումներ։

Վիրտուալ իրականության հետ կապը հաստատվում է շնորհիվ սմարքֆոնի սարքային մասի։ Fibrum Pro-ն չունի էլեկտրական մասնիկներ և ամբողջությամբ դյուրակիր է։

### Տեխնիկական բնութագիր
* Քաշը՝ 120 գրամ
* Չափսեր՝ 100х145х80
* Դիտման անկյունը՝ 110°
* Լինզաները՝ 30 մմ։

## Ծրագրային ապահովում
Fibrum ընկերությունը զբաղվում է բջջային հավելվածների մշակմաբ և ունի 10 տարվա փորձ խաղերի և ծրագրային ապահոման ստեղծելու։ Ներկա պահին խանութում հասանելի են 27 հավելվածներ  iOS, Android և Windows Phone Store-ում։

## Հավելյալ փաստեր
* Fibrum ընկերությունը սկսել է գլխարկի մշակումը ավելի վաղ քան Facebook ընկերությունը գնեց Oculus Rift։ 
*2016 թվականի հունիսի 22-ին Fibrum հավելվածը ներբեռնվել էր ավելի քան 8 000 000 անգամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք
* Twitter
* Facebook
* Youtube
* Вконтакте

Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ
Կոզմա Սոլդատյոնկով

**Կոզմա Տերենտևիչ Սոլդատյոնկով** (; ), ռուս արդյունաբերական մագնատ, բարերար, կոլեկցիոներ և անվանի հրատարակիչ։

1865 թվականին Սոլդատյոնկովը հիմնադրել է հրատարակչատունը, որի նշանավոր հրապարակումների թվում էին Վիսարիոն Բելինսկու և Կոստանտին Կավելինի ամբողջական գործերը, Ալեքսանդր Աֆանսևի «Ռուսական հեքիաթներ»-ը, Գեորգ Վեբերի կատարած «*Allgemeine Weltgeschichte*»-ի թարգմանությունը, Ջեյմս Բրայսի «Ամերիկայան համագործակցությունը», Էդվարդ Գիբբոնի «Հռոմեական կայսրության անկման պատմությունը», Ֆրեդերիկ Հորնի «Սկանդինավյան գրականության պատմությունը» (թարգմանված Կոնստանտին Բալմոնտի կողմից), Ջոն Ռիչարդ Գրինի «Անգլիայի ժողովրդի կարճ պատմություն» և Թեոդոր Մոմզենի «Հռոմի պատմություն» թարգմանությունները, ինչպես նաև «Տնտեսագետի գրադարանի» 11 համարներ (խմբագրված Միտրոֆան Շչեպկինի կողմից), որտեղ ներկայացված են Ադամ Սմիթի, Դավիթ Ռիկարդոյի, Ջեյմս Միլլի և այլոց գրքերը։

Հավատարիմ հավատացյալ լինելով՝ օժանդակել է Մոսկվայի Բելեկրինիտսկայա հիերարխիային ու ֆինանսավորել դրա առաջնորդ եպիսկոպոս Պաֆնուտիի այցը Լոնդոն, որտեղ նա բանակցություններ է ունեցել Ալեքսանդր Գերցենի, Նիկոլայ Օգարյովի և Վասիլի Կելսիևի հետ։

Սոլդատյոնկովը իր գրադարանը (8 հազար գիրք և 15 հազար ամսագիր) և արվեստի հավաքածուն (258 նկար, ներառյալ Կառլ Բրյուլովի, Ալեքսանդր Իվանովի, Վասիլի Պերովի և Պավել Ֆեդոտովի նկարները, ինչպես նաև 17 քանդակ) կտակել է Ռումյանցևի թանգարանին։ 1924 թվականից հետո դրանք բաժանվել են Տրետյակովյան պատկերասրահի և Ռուսական պետական թանգարանի միջև։ Սոլդատյոնկովի կապիտալի մի մասը (2 միլիոն ռուբլի) իր կտակի համաձայն անցել է աղքատների համար հիվանդանոցի կառուցմանը, որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես Բոտկինի կլինիկա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1818 ծնունդներ
Կատեգորիա:1901 մահեր
Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ
Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ
Օ՜, սիրտ իմ, սիրտ իմ, տակավին մատաղ․․․

**«Օ՜, սիրտ իմ, սիրտ իմ, տակավին մատաղ...»**, Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1899 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1899 թվականին սեպտեմբերին, որը պետք է գրված լիներ 1890-ական թվականներին։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի ֆոնդում (№ 413/7) պահվում է 1899 թվականի սեպտեմբերին Թումանյանի՝ Փ․ Վարդազյանին հղած նամակը և դրա մեջ՝ ինքնագրի ը։

Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության հինգերորդ հատորում (էջ 162)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Index Anatolicus

**Index Anatolicus** (), 2010 թվականին Սևան Նիշանյանի կողմից հիմնադրված նախագիծ՝ տեղանունների շտեմարան, որի նպատակն է ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության տարածքում ընթացիկ և պատմական տեղանունների արձանագրումն ու փաստաթղթավորումը։

Այժմ նախագծի տվյալների բազայում պահվում է տեղեկություն 43820 ընթացիկ և 52820 հին տեղանունների մասին։ Յուրաքանչյուր ոք կարող է գրանցվել կայքում և կատարել իր ներդրումը, ինչպես նաև ֆինանսապես օգնել նախագծին Patreon հարթակի միջոցով։

## Պատմություն

Նախագիծը հիմնադրվել է 2010 թվականին Սևան Նիշանյանի կողմից։ Index Anatolicus-ի շրջանակներում Նիշանյանը հրապարակել է Թուրքիայի ավելի քան 16,000 տեղանուններ, որոնք փոխվել են թուրքացման քաղաքականության պատճառով։ Ներառված համապարփակ փաստաթղթերը նախկինում չէին հրապարակվել և ներկայացնում են հազարավոր ավանդական անուններ, հիմնականում հունական, հայկական, քրդական, ասորական, արաբական ծագման, որոնք փոխարինվել են թուրքական անուններով 20-րդ դարում։

2011 թվականին նախագիծը դարձավ առցանց։ Համացանցում տեղակայված կայքում որոնման արդյունքում կարելի է գտնել տեղանվան ընթացիկ և հին անվանումները ըստ ցանկացած նահանգի, ինչպես նաև կատարել նույն գործողությունները քարտեզի միջոցով։

Նախագծի նպատակն է բոլոր տեղանունների փաստաթղթավորումն է։ 2020 թվականի մարտի 22-ի դրությամբ նախագծի տվյալների բազայում պահվում է տեղեկություն 43820 ընթացիկ և 52820 հին քարտեզագրված տեղանունների մասին։

## Տես նաև
* Սևան Նիշանյան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Թուրքիայում
Կատեգորիա:Տեղանունների փոփոխությունը Թուրքիայում
Հաննա Ռյոնբերգ

**Հաննա Ռյոնբերգ** (), շվեդական ծագմամբ ֆինն նկարչուհի և գրող։

## Կենսագրություն
Հաննա Ռյոնբերգը ծնվել է 1862 թվականին Հյամեենլինայում` Յոհան Ռյոնբերգի և Էվելին Սոֆի Սթենվալի ընտանիքում։ 1875-1881 թվականներին սովորել է Ֆինլանդիայի գեղարվեստական հասարակության Նկարչական դպրոցում (այժմ` Գեղարվեստի ակադեմիա), այնուհետև` 1881-1885 թվականներին՝ Ստոկհոլմում գտնվող Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Ավելի ուշ մասնակցել է Փարիզի Ժյուլիանի (1887-1889) և Կոլարոսի ակադեմիաների դասընթացներին։

մինի|ձախից|240px|«Մայրը և երեխան»
մինի|աջից|240px|«Աշխատանքի ժամանակ»

1886 թվականից ամեն տարի հաճախել է Վիկտոր Վեսթերհոլմի հիմնադրած Էննինգեբյու նկարիչների հայրենակցություն։ 1888 թվականին Էդվարդ Ուեսթմանը նրան հրավիրել է Դանիա, որտեղ նրանք հանդիպել են Կոպենհագենում։ Նրանք այցելել են Սկագենի նկարիչների դանիական հայրենակցություն։ Նախատեսել էին ամուսնանալ, բայց դա այդպես էլ տեղի չի ունեցել։ Մոտավորապես 1890 թվականին նրա որոշ գեղանկարներ՝ պլեների ժամանակ ստեղծած՝  ֆրանսիական ռեալիզմի կտավներից ոգեշնչված, ցուցահանդեսներում հասել են հաջողության։

1932 թվականին կազմակերպել է իր նկարների անհատական ցուցահանդեսը։

Նրա ստեղծագործության մեջ նկատելի է իմպրեսիոնիզմի ազդեցությունը։ Գովերգել է հայրենի սկանդինավյան բնության գեղեցկությունն ու վեհությունը։

Հետաքրքրվել է Ալանդյան կղզիների բնակիչների կյանքով, որն արտացոլվել է նրա գեղարվեստական և գիտահանրամատչելի ստեղծագործություններում։ Իր ընկերուհու` նկարիչ Իդա Գիսիկո-Շփերկի հետ, աշխատել է Ալանդյան կղզիներում գտնվող Շվեդիայի արվեստի հայրենակցությունում` Önningebykolonin:

1890-ական թվականների սկզբից Ռյոնբերգն ավելի շատ ժամանակ է հատկացրել գրական ստեղծագործությանը, հրատարակել է պատմվածքների ժողովածուներ, այդ թվում՝ «Från Ålands skär: sägner och historier» (1899) և «Brovaktens historier» (1904), որոնք 1905 թվականին նշանավորվել են Շվեդիայի գրական մրցանակով։ 1938 թվականին հրատարակել է նկարիչների հայրենակցության մասին հուշագրությունները` «Konstnärskolonien på Äland 1886-1914»:

Թաղված է Հելսինկիում գտնվող Քուլոսաարիի գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* ''Hanna Rönnberg'' by Kjell Ekström  

## Արտաքին հղումներ
* Հաննա Ռյոնբերգ

Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆինն նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ֆինն կին գրողներ
Կատեգորիա:Ֆինն արվեստագետներ
Ես և դու (ֆիլմ, 2017)

**«Ես և դու»** (), 2017 թվականին նկարահանված ֆրանս-բելգիական ֆիլմ-դրամա, որի ռեժիսորն է Մարտեն Պրովոն, իսկ գլխավոր դերերում հանդես են գալիս՝ Կատրին Ֆրոն և Կատրին Դենյովը։ Ժապավենի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի փետրվարի 14-ին Բեռլինի 67-րդ կինոփառատոնին։

## Սյուժե
Քլերը միայնակ մայր է, ով ունի մեծահասակ որդի։ Կինը որպես մանկաբարձուհի աշխատում է գինեկոլոգիական բաժանմունքում և վարում է իր սահուն կյանքը՝ լիովին նվիրվելով աշխատանքին։ Մի անգամ նրա կյանքումէ հայտնվում է կամակոր բարեկամուհի Բեաթրիսը, որն իր հանգուցյալ հոր սիրուհին էր։ Այդ կինն ինչ-որ տեղ անհետացել էր և չէր հայտնվել երեսուն տարի, բայց այժմ զանգահարել էր ու հաղորդել, որ կարևոր նորություններ ունի․․․

## Դերերում

## Քննադատություն
Ֆիլմը դրական գնահատականներ է ստացել կինոքննադատների կողմից։ Rotten Tomatoes կայնքում ֆիլմն ունի 90 % վարկանիշ՝ հիմնվելով 86 գրախոսության վրա և 10-ից 7,0 միջին գնահատական։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 66 վարկանիշ՝ քննադատների 24 գրախոսությունների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ դրական ակնարկների» կարգավիճակին։

## Մրցանակներ
* 2017 թվականին ֆիլմը մասնակցել է Monte-Carlo Comedy Film Festival կինոփառատոնին, ժյուրիի կողմից Լավագույն դերասանուհու պարգևը հանձնվեց Կատրին Դենյովին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր մահվան մասին
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր