open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վենսենյան ամրոց

**Վենսենյան ամրոց** (), ամրոց Փարիզի հարավարևելյան արվարձանում։ Կառուցվել է Ֆրանսիայի թագավորների համար 14-17-րդ դարերում, Վենսենյան անտառում, 12-րդ դարի որսորդական կալվածքում։ Հետագայում ամրոցի շրջակայքում ձևավորվել է Վենսեն քաղաքը։

## Պատմություն
### 12-13-րդ դարեր
1150-ական թվականներին ամրոցի տեղում կառուցվել է որսորդական տնակ Լուի VII Երիտասարդի համար։ 13-րդ դարում կալվածքն ընդլայնվել է Ֆիլիպ II Օգոստոսի, ապա Լուի IX Սուրբ արքայի կողմից։ Վերջինս իր համար ճակատագրական Խաչակրաց յոթերորդ արշավանքին Թունիս է մեկնել Վենսենյան ամրոցից։

13-րդ դարի երկրորդ կեսին Վենսենյան ամրոցում ամուսնացել են Ֆիլիպ III-ն ու Ֆիլիպ IV-ը, և մահացել են Լյուդովիկոս X, Ֆիլիպ V և Կառլ IV ֆրանսիացի արքաները։

### 14-16-րդ դարեր
14-րդ դարում, Ֆիլիպ VI-ի օրոք, ամրոցը զգալիորեն ընդլայնվել է։ Կառուցվել է 52 մետր երկարությամբ դոնժոն, որում տեղակայվել են արքայական ննջարաններն ու գրադարանը։ Մոտավորապես 1410 թվականին, Շառլ Խելագարի օրոք, ավարտվել է ներքին պարսպի կառուցումը։

16-րդ դարում ֆրանսիական Հուգենոտյան պատերազմների ժամանակ ամրոցը դարձավ բանտ, այդ թվում նաև ապագա արքա Հենրի IV-ի համար։

### 17-րդ դար
մինի
17-րդ դարում ճարտարապետ Լուի Լևոն Լյուդովիկոս XIV արքայի պատվերով կառուցեց երկու տաղավար։ Մեկը նախատեսված էր թագուհու համար, մյուսը՝ Ջուլիո Մազարինիի համար։ Սակայն այն բանից հետո, երբ արքայի ուշադրությունը գրավեց մի այլ նախագիծ՝ Վերսալի պալատը, նոր պալատների կառուցողական աշխատանքները հետաձգվեցին։ Շինարարները 1860 թվականին կրկին այցելեցին Վենսեն՝ Էժեն Էմանուել Վիոլե լը Դյուկի ղեկավարությամբ։

### 18-19-րդ դարեր
18-րդ դարում թագավորները ընդմիշտ հեռացան ամրոցից։ Այստեղ տեղադրվեց վենսենյան ճենապակու արտադրամասը և կրկին՝ բանտը։ Վենսենի բանտում իրենց օրերն են անցկացրել դե Բոֆոր կոմսը, Նիկոլա Ֆուկեն, Ջոն Վանբրուն, Մարկիզ դը Սադը, Դենի Դիդրոն և Օնորե Միրաբոն։

1804 թվականին ամրոցում, Նապոլեոն Բոնապարտի հրամանով, գնդակահարել են Էգիենյան կոմսին։

### 20-րդ դար
20-րդ դարում ամրոցում ֆրանսիացիների կողմից մահապատժի է ենթարկվել Մատա Հարին՝ 1917 թվականին, իսկ գերմանացիների կողմից` 30 խաղաղ գերիներ 1944 թվականին։

 
## Պատկերասրահ

Château Vincennes 1.jpg
Chateau de Vincennes - panoramio (2).jpg
Vincennes - Chateau 02.jpg
Donjon du chateau de vincennes hdr.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ
Ջոն Բենսոն

**Ջոն Բենսոն** (, ), ամերիկացի ճարտարապետ և ծովանկարիչ։

## Կյանք և աշխատանք
Ծնվել է 1865 թվականի փետրվարի 8-ին Մասսաչուսեթս նահանգի Սեյլեմ քաղաքում, նկարիչ Ֆրենկ Բենսոնի եղբայրն է։ Ճարտարապետի կրթություն է ստացել Ժյուլիանի ակադեմիայում և Փարիզի Գեղարվեստի դպրոցում։ Վերադառնալով ԱՄՆ` 1893 թվականին նա ամուսնացել է Սառա Բիսել Վիթմանի հետ, նրանք ապրում էին Նյու Ջերսի նահանգի Պլեյնֆիլդ քաղաքում, այնուհետև տեղափոխվել են Նյու Յորքի Ֆլաշինգ քաղաք։

Բենսոնն աշխատել է Նյու Յորքի McKim, Mead & White ճարտարապետական ֆիրմայում։ Այնուհետև իր ընկերոջ` Ալբերտ Լևրեթ Բրոքվեյի հետ (ում հետ կրթություն էր ստացել Եվրոպայում) ստեղծել են իրենց սեփական` Բենսոն և Բրոքվեյ () ընկերությունը։ 1922 թվականին Բենսոնն աշխատել է որպես ճարտարապետ։ Այդ ժամանակ նա իր կնոջ հետ մեկնել է Անգլիա, որտեղ ստուդիա է վարձել և նկարել մի քանի կտավ։ Նա իր նկարները ուղարկել է  Նյու Յորքի Քենեդի պատկերասրահ (), որտեղ դրանք վաճառվել են։ Այնուհետև Ջոնը թողել է ճարտարապետական աշխատանքը և լիովին նվիրվել է  նկարչությանը։ Կնոջ հետ տեղափոխվել են Մեն նահանգի Քիթերի քաղաք, որտեղ գնել են իրենց սեփական տունը Փիսքաթաքվա գետի վրա, որն իրենք կոչել են «Ուռիների ափ»։

Մահացել է 1947 թվականի նոյեմբերի 16-ին Մեն նահանգի Քիթերի քաղաքում։ Թաղվել է Մասսաչուսեթս նահանգի Սեյլեմ քաղաքի «Համերաշխության պուրակ» գերեզմանատանը։ Ջոն Բենսոնը ստեղծել է ավելի քան 500 կտավ։ Նրա կտավները կարելի է տեսնել ԱՄՆ-ի բազմաթիվ թանգարաններում։ 1968 թվականին Սեյլեմ քաղաքի Փիբոդի թանգարանում կազմակերպվել է նկարչի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրություն։

## Նկարներ

File:John Benson spanish-galleon.png|Ջոն Բենսոն. Իսպանական նավ
File:John Benson The-Clipper.png|Կլիպեր
File:John Benson The-Galleon.png|Նավ
File:John Benson unititled-fishing-at-spar-buoy.jpg|Ձկնորսություն
File:John Benson untitled-white-square-rigger.jpg|Առագաստանավ
File:John Benson york-beach.jpg|Լողափ


## Աղբյուրներ
* Nicholas J. Baker, *John Prentiss Benson — American Marine Artist,* 2008. 
* Charles Penrose, *John P. Benson. American Artist (1865-1947) An Affectionate Tribute,* 1949.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Персональный сайт  
* John Benson (1865-1947) 

Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ծովանկարիչներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրաֆիկներ
Բելլան և Բուլդոգները

**Բելլան և Բուլդոգները** (), ամերիկյան հեռուստասերիալ, որն առաջին անգամ ցուցադրվել է 2015 թվականի հունվարի 17-ին   «Nickelodeon» հեռուստաալիքով։ 2015 թվականի մարտի 4-ին սերիալը երկարաձգեցին մինչև երկրորդ սեզոնը, որը ցուցադրվեց նույն թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ 2016 թվականի հուլիսի 25-ին ցուցադրվել է հեռուստասերիալի վերջին սերիան։ Նույն օրը դերասանուհի Բրեք Բեսինջերը այդ սերիայի մասին գրել է իր Թվիթերյան էջում․ «I hope y’all enjoyed the last episode of #bellaandthebulldogs …» (Հուսով եմ, որ բոլորդ վայելել եք #բելլան և բուլդոգների վերջին սերիան ...)։

## Սյուժե
Աշակերտուհի Բելլա Դոուսոնը որոշում է իրականացնել իր վաղեմի երազանքը և դառնալ «Բուլդոգներ» ֆուտբոլային ակումբի նոր քվոտերբեկը։ Կկարողանա՞ նա արդյոք համատեղել պարապմունքները և միաժամանակ շփվել իր լավագույն ընկերուհիներ՝ չիրլիդինգների հետ։

## Դերերում
### Գլխավոր դերերում․
*Բրեք Բեսինջեր - Բելլա Դոուսոն
*Քոյ Ստյուարտ -  Թրոյ
*Ջեքի Ռադինսկի - Սոյեր
*Բադդի Հանդլսոն - Նյուտ
*Լիլիմար Էռնանդես - Սոֆի
*Հեյլի Տջու - Պեպպեր
*Ռիո Մանջինի - Էյս Մակֆամբլս

### Երկրորդական դերերում․
*Դորիեն Ուիլսոն - մարզիչ Ռասել
*Էննի Թեդեկսո - Քերրի Դոուսոն
*Ֆրոյ Գուտերեզ - Չառլի

## Էպիզոդներ

## Հեռարձակում
Հեռուստասերիալը հեռարձակվում է Կանադայի YTV ալիքով 2015 թվականի մարտի 18-ին, Ռուսաստանում՝ Nickelodeon ալիքով՝ 2015 թվականի ապրիլի 13-ից, Սինգապուրում և Ֆիլիպիններում՝ 2015 ապրիլի 11-ից, Աֆրիկայում՝ 2015 թվականի հուլիսի 26-ից, Մեծ Բրիտանիայում՝ 2015 թվականի մայիսի 4-ից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2015 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:2016 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիթքոմներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Nickelodeon-ի բնօրինակ ծրագրեր
Պոլիֆագիա

**Պոլիֆագիա** կամ **հիպերֆագիա** (շատակերություն), սննդային վարքի խանգարում, որը նկարագրվում է չհագեցող քաղցի զգացողությամբ։

## Բժշկության մեջ
Բժշկության մեջ **պոլիֆագիան** բժշկական նշան է, որը բնութագրվում է չհագեցող քաղցի զգացումով և շատակերությամբ։ Այն կարող է ի հայտ գալ շաքարային դիաբետի, Կլեյն-Լեվինի համախտանիշի (ենթատեսաաթմբի խանգարում), Փրադեր-Վիլի համախտանիշի և Բրադե-Բիդլի համախտանիշի արդյունքում։ Ցույց է տրված, որ թափառող նյարդի զգայական նեյրոնների լեպտինի ընկալիչների բացակայությունը հանգեցնում է հիպերֆագիայի։

## Պատճառներ
Քաղցի չափազանց զգացողության պատճառները ներառում են

* Տագնապ
* Սթրես
*Ընկճվածություն (դեպրեսիա)
* Ախորժակը խթանող դեղանյութեր
*Շաքարային դիաբետ
* Հիպերթիրեոզ
*Հիպոգլիկեմիա
*Հոգնածություն
* Նախադաշտանային համախտանիշ
* Փրադեր-Վիլի համախտանիշ
*Բուլիմիա
*Դիֆուզ տոքսիկ խպիպ
*Կլեյն-Լևինի համախտանիշ

### Շաքարախտային կետոացիդոզ
Պոլիֆագիան սովորաբար դիտվում է դիաբետիկ կետոացիդոզի վաղ փուլերում։  Ինսուլինի անբավարարության սրացումը և կետոազիդոզի հետագա զարգացումը հանգեցնում են ախորժակի ճնշման։

## Ստուգաբանություն
*Պոլիֆագիա* () բառը  առաջացել է հունարեն **' + **', բառերից՝ πολύς (պոլի)՝ «շատ» և φαγῶ (ֆագո)՝ «ուտել» կամ «խժռել»։

## Արտաքին հղումներ
* Diseases and conditions associated with Polyphagia

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ներզատաբանություն
Կատեգորիա:Շաքարախտ
Կոսկա նապաստակը և աղբյուրը

**Կոսկա նապաստակը և աղբյուրը** (), 1974 թվականին Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիայի կողմից նկարահանված մուլտֆիլմ։ Հեքիաթը պատմում է բնության մեջ ջրի շրջապտույտի մասին։

## Սյուժե
Հետաքրքրասեր Կոսկա նապաստակն ապրում էր անտառում։ Ամբողջ օրը վազում էր և ցանկանում էր ամեն ինչ իմանալ։ Մի օր նա հանդիպում է հողի տակից ցայտող մի աղբյուրի։ Կոսկան աղբյուրին հարցնում է, թե այն որտեղից է գալիս և ինչ է պատրաստվում անել։ Աղբյուրը պատասխանում է, որ ինքն ուզում է տեսնել, թե ինչ կա հեռուներում։ Եվ նապաստակ Կոսկան մրցավազք է սկսում Աղբյուրի հետ։ Այնքան է վազում, մինչև Աղբյուրը միաձուլվում է գետի հետ, հետո գոլորշանալով` դառնում ամպիկ։ Այնուհետև ամպից անձրև է գալիս, ջուրը ներծծվում է հողի մեջ, և նորից Աղբյուրը սկսում է հոսել։ Աղբյուրը ձմռանը կրկին վերադառնում է սպիտակ ձյան տեսքով։

## Հեղինակներ

## Թողարկումներ
* Twic Lyrec ստուդիայի կողմից 1990-ական թվականներին թողարկվել է համանուն մուլտֆիլմի աուդիո հեքիաթը` ըստ Ալեքսանդր Պոժարովի տեքստի։

## Վերաթողարկում DVD ձևաչափով
* Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայի «Սուտլիկ նապաստակը» մուլտֆիլմերի հավաքածուի մեջ

## Հետաքրքիր փաստեր
* Նապաստակ Կոսկան ըստ Նիկոլայ Գրիբաչովի ստեղծագործությունների դիաֆիլմերի` «Աղվես Լարիսկայի և նապաստակ Կոսկայի մասին», «Թե ինչպես աղվես Լարիսկան դարձավ սագերի դայակ», հերոսն է։

## Գրականություն
* Художники Т. Сазонова и Ю. Прытков. Иллюстрации и текст по мультфильму.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մուլտֆիլմը Аниматор.ру կայքում
* Մուլտֆիլմը myltik.ru կայքում

Կատեգորիա:1974 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր նապաստակների մասին
Կատեգորիա:Յուրի Պրիտկովի մուլտֆիլմեր
Ջակոպո Կոպպի

**Ջակոպո Կոպպի** (),(), կամ Ջակոպո դել Մեգլիո ՝ () («լավագույնը») ,(Պերետոլա, 1546-1591), իտալացի նկարիչ , գործել է հիմնականում Ֆլորենցիայում և Հռոմում գործող Մաներիզմի ոճով։ Այլ աղբյուրներում նա հայտնի է   անվանումով։

## Կենսագրություն
Ջակոպո Կոպպին  Ջորջո Վազարի անունով նկարիչների թիմից մեկն էր, որը զբաղվում էր Ֆլորենցիայում Ֆրանցիսկո I դե Մեդիչիի ցուցասրահի ձևավորմամբ  Պալացցո Վեկկիոում։ Ցուցասրահի  համար նա պատկերել է «Վառոդի գյուտը» և «Դարիուսի ընտանիքը Ալեքսանդր Մեծից առաջ» աշխատանքները։

Որոշ աղբյուրներ վիճարկում են **Կոպպի**ի և Մեգլիոի ինքնությունը։ Ըստ այդ աղբյուրների նա ստեղծագործել է Հռոմում և Բոլոնիայում։

Վազարին նշում է, որ օգնել է իր վարպետի հուղարկավորության համար նկարազարդել իրերը։ Նրա աշխատանքների թվում են Հռոմի Սան Պիետրո ին Վինկոլի եկեղեցու համար արված Ֆրեսկոները (1577) , «Ecce Homo» նկարը Ֆլորենցիայի **[[Սանտա Կրոչե (Ֆլորենցիա)|Սանտա Կրոչե]]** (իտալ.՝ Basilica di Santa Croce, Սուրբ Խաչ եկեղեցի) եկեղեցու  և Փրկիչի կտավը (1579) Բոլոնիայի Սան Սալվատոր եկեղեցու համար։

## Պատկերասրահ


Jacopo Coppi detto ‘del Meglio’ La Visitazione, Olio su tavola 177 x 141. Galleria Romigioli antichità.jpg|

Jacopo Coppi Invención de la polvora en 1313 Studiolo.jpg|

Studiolo, pitture 03 jacopo coppi, Alessandro Magno riceve l'omaggio della famiglia di Dario.JPG|

Jacopo Coppi Judith con la cabeza de Holofernes col par.jpg|



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի մաներիստ նկարիչներ
Ֆաենցա

**Ֆաենցա** (իտալ. Faneza), իտալական քաղաք, որը հնում կոչվել է Ֆայանսու։ Տեղակայված է Բոլոնյայից 50 կմ հարավ-արևելքում գտնվող Լամոնե գետի Էմիլիա Ռոմանիա շրջանում։

## Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվել է մ.թ.ա. 2-րդ դարում՝ Ֆավենցիա (Faventia)՝ որպես Էմիլիական ճանապարհի կայարան։ Հնագիտական պեղումների համաձայն՝ քաղաքը գոյություն է ունեցել դրանից ավելի վաղ։ 542 թվականին Ֆավենցիայի մերձակայքում գոթական տիրակալ Տոտիլան պարտվեց կայսերական բանակին։ 12-րդ դարի սկզբին Ֆաենցան դարձավ անկախ համայնք և 1178 թվականին մտավ Լոմբարդական լիգայի կազմի մեջ։ Քաղաքի պատմության մեջ լեգենդար իրադարձություն էր 1240-1241 թվականների շրջափակումը Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենի զորքերի կողմից։

1313-1501 թվականներին (ընդհատումներով) քաղաքը կառավարվում էր Մանֆրեդի տոհմի կողմից։ 15-րդ դարում Մանֆրեդիները ձեռնարկում են քաղաքի վերակառուցումը Վերածննդի սկզբունքներին համաձայն։ Հենց այդ ժամանակ էլ այն պարսպապատվեց։

1501 թվականին Ֆաենցան Ռոմանիայի մի շարք համայնքների հետ միասին, պայքարում էր Չեզարե Բորջիայի պապության համար։ Բացառությամբ Վենետիկի հանրապետութան կարճ ժամանակահատվածի՝ Ֆաենցան ընդհուպ մինչև Ռիսորջիմենտոն, կազմել է Պապական մարզի մի մասը։

## Կերամիկայի արտադրություն
thumb|150px|left|Կերամիկայի թանգարանում
Միջնադարից ի վեր Ֆաենցան հանդիսանում է կերամիկայի (մասնավորապես՝ մայոլիկայի) արտադրության խոշոր կենտրոն։ Այս արտադրության ոսկեդարը համընկավ Վերածննդի շրջանին (15-16-րդ դարեր)։ Այս քաղաքի անունով է կոչվել հախճապակին (ֆայանս)։

17-րդ դարում կերամիկայի արտադրությունը անկում է ապրում, շարունակում է գործել միայն մի քանի արտադրություն, այդ թվում՝ նաև Ֆաենցայում։ Ֆաենցական արտադրության բնութագրական առանձնահատկությունն այն է, որ ապրանքի հարթ կողմերում կապույտ ֆոնի վրա փոքր նախշեր են պատկերվում։ 1908 թվականին Ֆաենցայում հիմնադրվել է Խեցեգործության միջազգային թանգարանը։

### Տեսարժան վայրեր
Վիկտոր Էմմանուելի կենտրոնական հրապարակում գտնվում է մայր տաճարը, որը կառուցվել է 1474 թվականին Ջուլիանո դա Մայանոյի վերածննդյան նախագծով և մինչև հիմա ավարտուն չէ։ Նրա կողքին միջնադարյան քաղաքապետարանն է, որը ժամանակին եղել է Մանֆրեդիների նստավայրը։ Աշտարակն իր ներկայիս տեսքը ձեռք է բերել 17-րդ դարում։

Քաղաքում կան կլասիցիզմի դարաշրջանի դասական նշանակալի հուշարձաններ՝ Միլցետա հրապարակը, Մազինիի թատրոնը (1780-1781)։ Ընդհանուր առմամբ, քաղաքի հատակագիծը թվագրվում է Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանին։

Համայնքի հովանավորը համարվում է Սուրբ Մարիամ Աստվածածինը (Madonna delle Grazie)։ Տոնակատարությունը նշվում է մայիսի երկրորդ կիրակիին նախորդող շաբաթ օրը։

### Ֆորմուլա-1
Ֆաենցայում էր գտնվում Մինարդի թիմի բազան (1980 թվականից-Եվրոսերիա Ֆորմուլա-1, 1985 թվականից՝ Ֆորմուլա-1)։ 2001 թվականին Ջանկառլո Մինարդիի թիմն ավստրալիացի միլիարդատեր Փոլ Սթոդդարտին վաճառելուց հետո European Minardi բազան մնաց Ֆաենցայում։

2005 թվականին թիմը կրկին վաճառվեց Red Bull կազմակերպությանը՝ Դիտրիխ Մատեշիցին և Գերհարդ Բերգերին, և փոխեց անունը՝ Scuderia Toro Rosso՝ այդ կերպ դառնալով Red Bull Racing թիմի կրկնօրինակը։ STR բազան մինչև հիմա գտնվում է Ֆաենցայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Մեյսալուն Համուդ

**Մեյսալուն Համուդ** (, ), հունգարական ծագումով պաղեստինցի-իսրայելցի կինոռեժիսոր։ Նրա «Բար Բահար» (*Միջև*) ֆիլմը 2016 թվականի Տորոնտոյի Միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ Միջազգային Ասիական ֆիլմի Պրեմիերայի համար արժանացել է NETPAC մրցանակի։

## Կենսագրություն
Մեյսալուն Համուդը ծնվել է 1982 թվականին Բուդապեշտում՝ պաղեստինցի ծնողների ընտանիքում։ Նա մեծացել է Բուդապեշտում, ապա ընտանիքը տեղափոխվել է Բեեր Շևա, Իսրայել։ Նա Երուսաղեմի հրեական համալսարանում ուսումնասիրել է մերձավոր արևելյան հետազոտություններ։ 2004 թվականին ընդունվել է Թել-Ավիվի Մինշարի արվեստի դպրոց՝ կինեմատոգրաֆիա սովորելու համար։

Համուդը Իսրայելի քաղաքացի է։

## Կարիերա
Համուդն ավարտելուց հետո դարձել է ուսուցիչ։

2010 թվականին Համուդը նկարահանել է «Առավոտվա զգայարան» կարճամետրաժ ֆիլմ, որը հիմնված է պաղեստինցի բանաստեղծ Մահմուդ Դարվիշի «Մոռացության հիշողություններ» (1987) ստեղծագործության վրա։ Ֆիլմում բանաստեղծը ձգտում է շարունակել իր սուրճի և ծխախոտի ամենօրյա նորման Բեյրութի պաշարման վերջին օրը։

Մինշարի արվեստի դպրոցում Համուդի ուսուցիչներից էր իսրայելցի ռեժիսոր Շլոմի Էլկաբեցը։ Համուդը իր «Բար Բահարը» ֆիլմի գաղափարը զարգացրել է իր ուսուցչի ղեկավարությամբ և աջակցությամբ։

## Աշխատություններ
* (2010) «Առավոտվա զգայարանը» (կարճամետրաժ ֆիլմ)
* (2016) «Միջև» (ֆիլմ)

## Մրցանակներ
Նրա «Բար Բահար» («Միջև») ֆիլմը 2016 թվականի Տորոնտոյի Միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ Միջազգային Ասիական ֆիլմի Պրեմիերայի համար արժանացել է NETPAC մրցանակի։ Այն նաև արժանացել է երեք այլ մրցանակների, այդ թվում՝ 2016 թվականին Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի ժամանակ Սեբաստիանի մրցանակի

2017 թվականին Համուդը Կաննի կինոփառատոնում Իզաբել Հյուպպերի կողմից ստացել է «Կանայք Երիտասարդ տաղանդների շարժման մեջ» մրցանակին.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*, IMDb

Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի սցենարիստներ
Շառլ դը Գոլի հրապարակ (Փարիզ)

**Շառլ դը Գոլի հրապարակ** (), մինչև 1970 թվականը «Աստղերի հրապարակ» () , հրապարակ՝ Փարիզի 8-րդ թաղամասի արևմուտքում։
## Պատմություն
Հրապարակի կառուցումը չկար քաղաքաշինության պլանում։  Այնուամենայնիվ, Տյուլյերի պալատի  և այգու շինարարությունը պահանջում էր, որ թագավորական նստավայրը  ունենա պատշաճ շրջակայք։ Լյուդվիկոս XIII֊ի հրամանով սկսեցին տարածքի բարելավման աշխատանքներ։ Ապա Փարիզի նշանավոր լանդշավտային ճարտարապետ Անդրե լե Նոտրը  Շայո բլրի մոտ ներկայիս Ելիսեյան դաշտերի մոտ մի կլոր հրապարակ կառուցեց, որից սկիզբ էին առնում հինգ փողոցներ, որի շնորհիվ էլ ստացավ «Աստղերի հրապարակ» անունը։ Այնուամենայնիվ, ճարտարապետական տեսանկյունից, այդ աշխատանքները ավելի շատ նպատակաուղղված էին ճանապարհների բարեկարգմանը,  քան հրապարակի կառուցմանը։
Հրապարակն իր վերջնական տեսքն ստացավ 1854 թվականին, երբ Նապոլեոն III֊ի հրամանով Փարիզին միացվեցին մոտակա մի քանի արվարձանային քաղաքներ։ Հրապարակից դուրս եկող հինգ փողոցներին, Փարիզի քաղաքապետ բարոն Ժորժ էժեն Օսմանի նախաձեռնությամբ ավելացվեցին ևս յոթը։ Նրա ճարտարապետական նախագծով հրապարակից ճառագայթաձև սկիզբ են առնում 12 պողոտաներ։ Դրանցից ամենահայտնին Ֆոշ պողոտան է (), որն ունի 120 մ լայնություն։ Հրապարակի կենտրոնում խոյացող Հաղթական Կամար տանող բոլոր պողոտաները կրում են Ֆրանսիայի մարշալների անունները՝ Կարնո Լազար, Մարսո, Օշ և այլոց, կամ
Ֆրանսիայի հաղթանակների անուններով՝ Ավենյու Ֆրիդլանդ, Վագրամ, Ենա։ Ամենահայտնին նրանցից Ելիսեյան դաշտն է, որը կապում է աստղերի հրապարակը Համաձայնության հրապարակին։
thumb|Հրապարակը թռչնի թռիչքի բարձրությունից
Հրապարակի գլխավոր տեսարժան կառույցի դեր կատարող Հաղթական  կամարը կառուցվել է Նապոլեոնի հրամանով, նվիրված Աուստերլիցի ճակատամարտում նրա հաղթանակին։ Նրա ներքևում գտնվում է «Անհայտ զինվորի» գերեզմանը, վերևում՝ դիտակետը։ 1923 թվականից ի վեր հուշարձանի մոտ միշտ վառվում է անմար կրակը։ Ամեն տարի հունիսի 14֊ին, Աստղերի հրապարակում, Ֆրանսիայի նախագահը ընդունում է զինվորական շքերթ։ Աշխույժ երթևեկության պատճառով, Հաղթական կամար կարելի է հասնել բացառապես ստորգետնյա անցումով․ այստեղ չկա ոչ մի
լուսակիր կամ երթևեկության նշան։
Հրապարակի շուրջը երեք շարքով տնկված են ծառեր, որոնց հետևում գտնվում են 1868 թվականին  ճարտարապետներ Հիտորֆի և Ռո դը Ֆլյորի բարոկկո ճարտարապետական ոճով կառուցված միանման առանձնատներ։ Դրանք կոչվում են *մարշալների առանձնատներ*, թեպետ մարշալներից որևէ մեկը երբևէ չի ապրել կամ անգամ մնացել այնտեղ։ Առանձնատների բոլոր մուտքերը հրապարակի կողմից «թաքցված են»  որպեսզի հանդիսավորությամբ ընդգծվեն կամարների ճակտոնները։
1970 թվականին, Շառլ դը Գոլի մահից հետո, Աստղերի հրապարակը, պաշտոնապես  վերանվանվել է Շառլ դը Գոլի հրապարակ։
600px|thumb|center|Place Charles de Gaulle, Paris 
## Տրանսպորտ
Փարիզի մետրոպոլիտեն֊գիծ 18px|link=1-ին գիծ (Փարիզի մետրոպոլիտեն), 18px|link=Линия 2 (Парижское метро), 18px|link=Линия 6 (Парижское метроծ: գիծ֊18px|link=Линия A (RER) — Շառլ դը Գոլ— էտուալ
Կառլո Դոլչի

**Կառլո Դոլչի** (), ֆլորենտական բարոկկո դպրոցի իտալացի նկարիչ։

## Կենսագրություն
Դեռ մանուկ հասակում Կառլոն արտասովոր նկարչական ձիրք է դրսևորել, և ծնողները նրան ուղարկել են ուսանելու Ջակոպո Վինյալիի գեղարվեստի դպրոցում։ 1640-ական թվականների սկզբներին նկարիչ Գվիդո Ռենիի նկարելու «լուսավոր-մուգ» եղանակի ազդեցությամբ իր կտավներին հաղորդել է առավել ինտենսիվ, գունագեղ արտահայտություն։ Տասը տարի անց՝ 1650-ական թվականներին ավելի մեծ ուշադրություն է նվիրել նկարի ետին պլանում մարդկային կերպարանքների գծապատկերմանը։ Այդ և հետագա տարիներին զարգացրել է 
վաղ Վերածննդի դարաշրջանի դասականներ Ֆիլիպո Լիպպիի և Պիետրո Պերուջինոյի վարպետության ավանդույթները։ Կյանքի վերջին տարիներին Կառլո Դոլչին իր կերպարներին պատկերել է առավելապես անշարժ ու ծանր՝ ասես ցանկանալով ընդգծել դրանց առնչությունը կրոնին։ 
## Ընտիր կտավներ
«Բարդի ընտանիքը — I» - 1631 թ., Ֆլորենցիա, պալացցո Պիտտի

«Բարդի ընտանիքը — II» 1632 թ., Ֆլորենցիա, պալացցո Պիտտի

«Սուրբ Անդրեասի չարչարանքները» - 1641 թ., Ֆլորենցիա, պալացցո Պիտի

«Պահապան հրեշտակ» - Ֆլորենցիա, Կորսինի պատկերասրահ

«Ինքնանկար» - 1674 թ., Ֆլորենցա, Ուֆֆիցի պատկերասրահ

«Մարիամ Մագթաղինացի» - 1660/1670 թթ., Ուֆֆիցի պատկերասրահ,

«Ծաղիկներով նատյուրմորտ» - 1665/1670 թթ., Ֆլորենցիա, Ուֆֆիցի պատկերասրահ

«Այնոլֆո դի Բարդի» - 1632 թ., Ֆլորենցիա, Ուֆֆիցի պատկերասրահ

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Saint John the Evangelist by Carlo Dolce.jpg|*Հովհաննես Ավետարանիչ*, 1647, Մոսկվա, Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա)
Պատկեր:Carlo Dolci - Portrait of Ainolfo de' Bardi - WGA6371.jpg|*Այնոլֆո դը Բարդի*, 1632, Ֆլորերնցիա, Պիտտի
Պատկեր:Dolci Crocifissione Andrea.jpg|*Սուրբ Անդրեասի չարչարանքները*, 1646, Ֆլորենցիա, Պիտտի
Պատկեր:Carlo_Dolci_-_St_Mary_Magdalene_-_WGA6377.jpg|*Մարիամ Մագթաղինացի*, 1644-46,Սանկտ Պետերբուրգ, Էրմիտաժ
Պատկեր:Carlo Dolci - Self-Portrait - WGA6381.jpg|*Ինքնանկար*,Ֆլորենցիա 1674, , Ուֆֆիցի
Պատկեր:"Mary Magdalene" by Carlo Dolci.jpg|*Մարիամ Մագթաղինացի*, 1660-70, Ֆլորենցիա, Ուֆֆիցի
Պատկեր:Dolci_Santa_Cecilia.jpg|*Սուրբ Ցիցիլիա*, 1670, Սանկտ Պետերբուրգ, Էրմիտաժ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ալի (ֆիլմ)

**«Ալի»** () 2001 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ, սպորտային դրամա, գլխավոր դերում՝ Ուիլ Սմիթ։

## Սյուժե
1964 թվականին ինքնավստահ բռնցքամարտիկը, հենց նոր հաղթանակից և օլիմպիական ոսկե մեդալը նվաճելուց հետո, ներխուժում է համաշխարհային ռինգ Կասիուս Քլեյ անվան տակ։ Համարձակ և անկեղծ, նա նորովի գրում է պատմություն՝ աֆրոամերիկացիները սպորտի մեջ, խիզախ վստահությամբ, անողոք հավատով, որ նա  բոլոր ժամանակների լավագույն բռնցքամարտիկն է։ Նրա անձնական կյանքը ոչ պակաս ուշագրավ է նրա նվիրվածությամբ իսլամին, նրա ընկերությամբ վիճելի Մալքոլմ Իքսի հետ և նրա Մոհամմեդ Ալի  ստրկական անվանից հրաժարվելուց, որը հակասություններ էր առաջացնում։ Այնուամենայնիվ, Ալիի և՛ անձնական, և՛ մասնագիտական հմտությունները բախվում են Վիետնամում պատերազմի ռազմական ագրեսիայի հետ կապված վերաբերմունքի նկատմամբ վերջնական քնության հետ։ Պայքարելով հանուն քաղաքացիական իրավունքների հայրենի երկրում բարդ, բուռն տարիներին, երբ բարձր քաղաքական և սոցիալական միջոցառումները արմատապես փոխել էին մարդկանց աշխարհայացքը, Ալին պաշտպանում էր ճնշվածներին և նոր հույս նվիրում մարդկանց։ Եվ դրա համար նրան համարել են որպես լեգենդ և  բոլոր ժամանակների լավագույն մարզական գործիչներից մեկը.

## Դերերում

## Մրցանակներ և նոմինացիաներ
* 2002 թ. — երկու «Օսկար» մրցանակ. լավագույն տղամարդու դեր (Ուիլ Սմիթ), լավագույն տղամարդու դեր երկրորդական պլանի (Ջոն Վոյտ)
* 2002 թ. — երեք «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ. տղամարդու լավագույն դեր — դրամա (Ուիլ Սմիթ), լավագույն տղամարդու դեր երկրորդական պլանի (Ջոն Վոյտ), լավագույն երաժշտություն (Լիզա Ջերարդ, Փիտեր Բուրկ)
* 2002 թ. — «MTV» ալիքի մրցանակ լավագույն տղամարդու դերի համար (Ուիլ Սմիթ)

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ
*  

Կատեգորիա:2000-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2001 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր
Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր
Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սպորտային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1970-ականներին
Պոլ Բաում

** Պոլ Բաում **(, ), գերմանացի նկարիչ, գծագրող և տպագրիչ։ Նա եղել է Գերմանիայում նեոիմպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ։

## Կյանքը
Բաումը իր գործունեությունն սկսել է Արքայական ճենապակյա իրերի գործարանում որպես ծաղկանկարիչ։ 1877 թվականին նա Ֆրեդերիկ Պրելլերի հետ  որոշում է սովորել Դրեզդենի Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Մեկ տարի անց տեղափոխվում է Վեյմարի գեղարվեստի դպրոց, որտեղ աշակերտում է Թեոդոր Հագենին մինչև 1887 թվականը։ Ուսանելու ընթացքում նա ճամփորդում է, լինում է Մեկլենբուրգում և Համբուրգում, Հոլանդիայում և Ֆլանդրիայում։ 1988 թվականին նա կարճ ժամանակով մնում է Դախաու շրջանի () արվեստի գաղութում։

1890 թվականին Փարիզ կատարած ճամփորդության ընթացքում նա առաջին անգամ առիթ է ունենում ծանոթանալու ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմին։ Հետո հեռանում է Դախաուից և 4 տարի անցկացնում Բելգիայի Քնոքքե քաղաքում, որտեղ մտերմանում է Կամիլ Պիսսարոյի և բելգիացի պուանտիլիստ նկարիչ Թեո վան Ռուսելբերգի հետ։ 1894 թվականին վերադառնում է Դրեզդեն և դառնում է Դրեզդենի Secession-ի () անդամ:1895 թվականին տեղափոխվում է Նիդերլանդներ, որտեղ ապրում է մինչև 1908 թվականը։ Այս ժամանակահատվածում նա պարբերաբար լինում է Բեռլինում, Ֆրանսիայի հարավում, Իտալիայում և Թուրքիայում։

1902 թվականին, երբ այցելում է Բեռլին, դառնում է Բեռլինի Secession-ի անդամ։ 1909 թվականին Բաումը մասնակցում է Մյունխենի առաջին ցուցահանդեսին։ Նույն տարում նրան շնորհվում է «Վիլլա Ռոմանովսկի» մրցանակը։ Դրամական պարգևն ներառում էր նաև Հռոմում ապրելու մեկ տարվա ծախսերը։ 4 տարի ապրում է Տոսկանայում, այնուհետև Ֆլորենցիայում։ 1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո, նա վերադառնում է Գերմանիա և դառնում Դրեզդենի Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Այս անգամ ևս այցը կարճաժամկետ էր, և մեկ տարի հետո նա տեղափոխվում է։

1921 թվականին նա տուն է գնում Մարբուրգ քաղաքում՝ մտադրվելով մշտապես ապրել այնտեղ, սակայն 1924 թվականից սկսած՝ առավելապես ապրում է Սան Ջիմինյանոյում, որտեղ էլ մահանում է 1932 թվականին թոքերի բորբոքումից։

## Պատկերասրահ

File:Paul Baum - Weimar, Nach dem Regen.jpg|Վեյմարն անձրևից հետո (1883)
File:Paul Baum Flusslandschaft in Mecklenburg c1895.jpg|Մեկլենբուրգի գետի բնապատկեր (1895)
File:Paul Baum 010.JPG|Սուրբ Աննա Մյուդեն(մոտ.1902)
File:Paul Baum - Landschaft bei Hyères.jpg|Բնապատկեր  (1909)


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Allgemeines Künstlerlexikon*. Vol. VII, 1993, S. 576.
* Andreas Bauer: *Ein Baum ist noch kein Wald. Überlegungen zur Bedeutung Paul Baums in ästhetisch-künstlerischer Hinsicht*, in: ZKK 47 (2005), S. 23–42
* Carl Hitzeroth *Paul Baum, ein deutscher Maler*, Verlag Wolfgang Jess, Dresden 1937
* Wolfram Hitzeroth: *Paul Baum : (1859–1932); ein Leben als Landschaftsmaler*. Hitzeroth, Marburg 1988, 
* Simone Wiechers: *Paul Baum (1859–1932)—Entwicklung und frühe Rezeption eines Neoimpressionisten*. Vdg-Verlag, Weimar 2007, 

## Արտաքին հղումներ
* Պոլ Բաումի մասին տեղեկագիրք Գերմանիայի Ազգային գրադարանում

Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ
Ռոուզ Հոբարտ

**Ռոուզ Հոբարտ** (, ), ամերիկյան դերասանուհի։

## Կենսագրություն

Ռոուզը ծնվել է 1906 թվականի մայիսի 1-ին Նյու Յորքում։ Նրա հայրը Նյու Յորքի սիմֆոնիկ նվագախմբում թավջութակահար էր։ Նա իր դերասանական կարիերան սկսել է թատերական բեմում 15 տարեկանում։ Նրա ամենահայտնի թատերական դերը Գրացիայի դերն է «Մահն արձակուրդ է վերցնում» բեմադրության մեջ 1929 թվականին։

Մեկ տարի անց՝ 1930 թվականին կայացավ Ռոուզ Հոբարտի դեբյուտը կինոյում։ Նա Ֆրեդրիկ Մարչի և Միրիամ Հոփկինսի հետ նկարահանվեց «Դոկտոր Ջեքիլը և միստր Հայդը» ֆիլմում, որտեղ խաղում էր դոկտոր Ջեքիլի հարսնացուի՝ Մյուրիելի դերը։ 1931 թվականին Ռոուզը նկարահանվում էր «Արևելյան Բորնեո» կինոնկարում, և սյուռեալիստ նկարիչ Ջոզեֆ Քորնելը նկատեց նրան։ Նկարիչը հիացած էր Ռոուզով և նա, նախապես կտրելով այդ ֆիլմի այն կադրերը, որոնցում Ռոուզը չկար, նեգատիվները կապույտ ներկեց՝ այդպիսով ձգձգելով ֆիլմի ցուցադրումը, և 1936 թվականին վերջինիս հիման վրա նկարահանեց իր սեփական «Ռոուզ Հոբարտ» կինոնկարը։

1949 թվականին Ռոուզը նկարահանվեց իր վերջին՝ «Վրեժի հարսնացուն» ֆիլմում։ 1950-ական թվականներին նա հայտնվեց Հոլիվուդի «սև ցուցակում», ինչից հետո նա այլևս մեծ էկրաններին չերևաց։ 1960-ական և 1970-ական թվականներին Ռոուզը փոքրիկ դերերով հանդես եկավ հեռուստասերիալներում։

1994 թվականին Ռոուզը հրապարակեց «Ֆիքսված կետից հաստատուն շեղում» ինքնակենսագրությունը։

Ռոուզ Հոբարտը մահացավ 2000 թվականի օգոստոսի 29-ին 94 տարեկան հասակում Վուդլենդ Հիլզի դերասանների տանը, Կալիֆոռնիա։

## Ընտրյալ ֆիլմագրություն
* Ֆերմերի դուստրը (1947)՝ Վիրջինիա Թետչեր
* Բախում (1945)՝ Քեթրին Մեյսոն
* Բժիշկ Ջիլիսպեի նոր ասիստենտը (1942)՝ միսիս Բլեք
* Լեդի, եղեք ավելի լավը (1942)՝ միսիս Կարտեր Վարդլի 
* Զիքֆիլդի աղջիկները (1941)՝ միսի Ֆրենկ Մերթոն
* Սյուզենն ու Աստվածը (1940)՝ Այրին
* Մահվան աշտարակը (1939)՝ Էնն Նեվիլ
* Դոկտոր Ջեքիլը և միստր Հայդը (1931)՝ Մյուրիել Կերյու

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռոուզ Հոբարտը ''Internet Broadway Database'' կայքում

Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Human Rights Watch

«**Հյուման Րայթս Վոթչ**» (անգլերեն՝ Human Rights Watch, HRW-«մարդու իրավունքների պաշտպանություն»)- մարդու իրավունքների խախտումների ( — «Մարդու իրավունքների պաշտպանություն»),մոնիտորինգի, հետազոտման և փաստաթղթավորման ոչ կառավարական կազմակերպություն, գործում է աշխարհի ավելի քան 70 երկրներում։ Գրասենյակը գտնվում է ԱՄՆ-ում։

## Հիմնադրման պատմություն
Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1978 թ. Ռոբերտ Բերնստեյնի կողմից, որպես «Helsinki Watch»-ի մասնավոր կազմակերպություն, որը պետք է աջակցեր Խորհրդային Միության և Վարշավյան պակտի երկրների այլախոհ շարժմանը ։ Կազմակերպությունը աշխատակիցների թիվը չի գերազանցել 10 մարդ, իսկ գործունեությունը սահմանափակվում էր տարեկան մարդու իրավունքների հաշվետվությունների հրապարակմամբ ։ 1981 թվականին «Helsinki Watch»-ի նախաձեռնությամբ ստեղծվեց «America Watch»-ը, որը պետք է մոնիտորինգի միջոցով պարզաբաներ մարդու իրավունքների իրավիճակը Լատինական Ամերիկայում։ 1985 թվականին հիմնադրվել է «Asia Watch» ընկերությունը։ 1988-ին ` «Africa Watch»-ը , իսկ 1989-ին` «Middle East Watch» -ը։ 1989թվականին բոլոր մարդու իրավունքների բաժինները միացվել են մեկ կազմակերպության ներքո, որը կոչվում է Human Rights Watch (HRW), միասնական ղեկավարությամբ և ընդհանրապես Խորհրդատվական կոմիտեով  հետագայում վերանվանվեց Տնօրենների Խորհուրդ HRW.: HRW խորհրդատուների կոմիտեն ընդգրկել է 22 մարդ։

## Աշխատանքային նպատակներն ու ուղղությունները
* Խտրականության կանխարգելում;
* Քաղաքական ազատությունների պաշտպանություն;
* Մարդու իրավունքների խախտումների ուսումնասիրություն և հրատարակում;
* Ցեղասպանության, պատերազմի հանցագործությունների և մարդկության դեմ հանցագործությունների բացահայտման ուսումնասիրություն;
* Զենքի և հակահամաճարակային ականների տարածման և օգտագործման կանխարգելում;
* Երեխաների աշխատել  դեմ.
* Երեխա զինվորների դեմ.
* Օգնում անօթևան երեխաներին;
* Խոշտանգումների դեմ.
* Մահվան դատավճռի և մահապատիժի դեմ
* Մարդու իրավունքների ոտնահարող անձանց դեմ
* Մարդկանց թրաֆիքինգի դեմ, սեռական ստրկության վաճառք կանանց և աղջիկների նկատմամբ,
*ԼԳԲՏ անձանց իրավունքների հարգման կողմ
* Պատերազմի ընթացքում քաղաքացիական անձանց անվտանգության կողմ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հյուման Րայթս Վոթչը հայերեն 
* Culture of Bias Dominates HRW, September 08, 2010

Կատեգորիա:1988 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպան կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքները Լատինական Ամերիկայում
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների միջազգային կազմակերպություններ
Հանքափորների և կարմիր գվարդեականների կոթող (Կոնստանտինովսկ)

**Հանքափորների և կարմիր գվարդեականների կոթող** (), կոթող-հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկ քաղաքում՝ նվիրված 1918 թվականին սպիտակ զորքերի կողմից  կարմիր գվարդեական գերիների ոչնչացմանը։

## Պատմություն
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, 1918 թվականի ապրիլի 29-ին Դոնի ստանիցա Կոնստանտինովսկում սպիտակ գվարդիականները խոշտանգել և ոչնչացրել են մոտ 860 կարմիր գվարդեական գերիների, հանքագործների, Ալեքսանդրովսկ-Գրուշևսկո (այժմ՝ Շախտի քաղաք), Սուլին (այժմ՝ Կարմիր Սուլին), Ալեքսանդրովսկ (այժմ՝ Զապորոժե քաղաք) բնակավայրերում աշխատող երկաթուղայինների։ Բանտարկյալները, որոնց թվում էին կանայք և երեխաներ, տեղափոխվել են մոտակա բնակավայրերից, նրանց հավաքել և լցրել են վաճառական Պուստովոյտովի հացի ամբարը։ Սպիտակ գվարդիականները հացի ամբարը վերածել են  մահվան բանտի։ Հեղձուցիչ օդից, ծարավից և քաղցից մարդիկ սկսել են մահանալ։ Մնացած մարդկանց սրատել են և կրակել գնդացրից։

Սա Կոնստանտինովսկ քաղաքում քաղաքացիական պատերազմի ամենավատ արյունալի տեղն էր։ Ողջ մնացած մի քանի բանտարկյալներից մեկը՝ զրահագնացքի մարտիկ Մ. Վ. Չերվոնայան հիշում է. «Արյունաթաթախ, կիսամահ բանտարկյալները պառկում ու նստում էին միմյանց վրա։ Օդի հեղձուկից 40 հոգի խեղդվեցին։ Պարբերաբար սպիտակ կազակները բացում էին ամբարի դռները, քաշելով հանում բանտարկյալներին և թրերով ծեծում»։

Ավելի ուշ հարյուրավոր մարդկանց ողբերգական մահվան վայրում տեղադրվել է մարմարե հուշատախտակով արձանագրություն. «1918 թվականին այս շենքում (նախկինում՝ հացի ամբարներ) սպիտակ գվարդիականները անմարդկայնորեն տանջել և դաժանորեն մահապատժի են ենթարկել կարմիր պարտիզաններին` հանքագործներին, նրանց կանանց ու երեխաներին։ Հավերժ հիշատակ և հավերժ փառք Մեծ Հոկտեմբերյան հեղափոխության հաղթանակի համար պայքարողներին»։

1967 թվականին վաճառական Պուստովոյտովի մահվան ամբարի մոտ Շախտի քաղաքի բնակիչները Կոնստանտինովսկ քաղաքի բնակիչների հետ միասին կանգնեցրել են մահացածների հիշատակին նվիրված «Հանքագործների հիշատակին» կոթողը։ Հուշարձանի վրա գրված է. «1918 թվականին սպիտակ գվարդիայի կողմից դաժանորեն խոշտանգվածները միշտ կենդանի են շախտիցիների հիշողություններում։ Այն, ինչ հայրերը չեն ավարտել, մենք կավարտենք, այն, ինչ հայրերը չեն երգել, մենք կերգենք»։

Կոնստանտինովսկ ստանիցայում խորհրդային իշխանությունը հաստատվել է 1920 թվականի հունվարի 9-ին։ Այս իրադարձության պատվին Կոնստանտինովսկ քաղաքի նախկին Դոնսկայա փողոցն անվանակոչվել է հունվարի 9-ի փողոց (չշփոթել 1905 թվականի հունվարի 9-ին դեպի Ձմեռային պալատ պետերբուրգցի աշխատողների երթի ցրումը, որը ստացել է Արյունոտ կիրակի անվանումը)։

## Գրականություն
* Сорокин П. Никто не забыт, ничто не забыто.//Донские огни.-2013.-4 мая.
* Ильин А. Восстановление мемориальной доски. //Знамя коммунизма. – 1954. – 9 декабря.(Доска на ул. Фрунзе на хлебном амбаре купца Пустовойт.

## Արտաքին հղումներ
* Обелиск шахтерам–красногвардейцам
* Обелиск шахтерам–красногвардейцам

Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Կոնստանտինովսկի հուշարձաններ
Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Պատրիկ Մելրոուզ (հեռուստասերիալ)

**Պատրիկ Մելրոուզ**, 2018 թվականին ցուցադրված բրիտանա-ամերիկյան հինգ մասանոց դրամատիկ մինի-սերիալ։ Համանուն գլխավոր կերպարի դերը կատարում է Բենեդիկտ Քամբերբեչը։ Հեռուստասերիալը հիմնված է Էդվարդ Սենտ Օբինի բրիտանական ազնվական ընտանիքների մասին պատմող նովելի վրա :

## Նախապատմություն
1980-ականներին՝ իր հոր մահից հետո, բրիտանացի Պատրիկ Մելրոուզը փորձում է հաղթահարել իր կախվածությունները ու դևերին, որոնց պատճառը իր դաժան հայրն ու անտարբեր մայրն էր։

## Դերեում

## Արտադրություն
2017 թվականի փետրվարին հայտարարվեց, որ Բենեդիկտ Քամբերբեչը նկարահանվում է Էդվարդ Սենտ Օբինի «Պատրիկ Մելրոուզ» գրքաշարի հեռուստատեսային ադապտացիոն նախագծում, որը ԱՄՆ-ում հեռարձակվելու է Showtime հեռուստաալիքով, իսկ Միացյալ Թագավորությունում՝ Sky Atlantic-ով։ Սցենարի հեղինակը Դեյվիդ Նիքոլսն է, իսկ ռեժիսորը՝ Էդվարդ Բերգերը։ Հուլիսին Ջենիֆեր Ջեյսոն Լին և Հյուգո Ուիվինգը միացան նախագծին, որպես Պատրիկի մայր և հայր, իսկ Աննա Մեդլին՝ Պատրիկի կին։ Ալիսոն Ուիլյամսը և Բլայթ Դաները միացան 2017 թվականի օգոստոսին, իսկ նկահանաումմները սկսվեցին հոկտեմբերին՝ Գլազգոյում։

## Ցուցադրում
Առաջին թրեյլերը ցուցադրվել է 2018 թվականի ապրիլին, իսկ սերիաները ցուցադրվեցին մայիսի 12-ից մինչև հունիսի 9։ Կանադայում հեռուստասերիալը ցուցադրվել է CraveTV հեռուստաալիքով։

## Էպիզոդներ


## Հանդիսատեսի ընդունումը
### Քննադատություններ
Հեռուստասերիալը քննադատների կողմից արժանացել է հատուկ խրախուսանքի, որն ուղղված էր Քամբերբեչի դերասանական աշխաղին։ Rotten Tomatoes կայքում այն ունի 89% գնահատում, իսկ Metacritic-ում՝ 80/100 միավոր։

### ԱՄՆ-ի գնահատումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պատրիկ Մելրոուզը Internet Movie Database-ում

Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ
Անդրե Բազեն

**Անդրե Բազեն**  (, )` ֆրանսիացի  կինոքննադատ, ազդեցիկ պատմաբան և կինոտեսաբան։

## Կենսագրություն
Սովորել է Սեն Կլուի  Էկոլ նորմալում, 1941 թվականին ընդհատեց ուսումը, օկուպացիայի ժամանակ Փարիզում հիմնեց կինոակումբ, 1943 թվականին սկսեց գրել կինոյի մասին։ Պատերազմից հետո ակտիվորեն մասնակցել է հանրային կրթության զարգացմանը՝ Գերմանիայի, Ալժիրի, Մարոկկոյի գործարաններում ստեղծելով կինոակումբների ցանց։ Մշտապես Կինոյի մասին գրում էր թերթերում և ամսագրերում, ստեղծել է «Ռադիո-կինո-հեռուստատեսություն» ամսագիրը այժմ՝ ⟨«Տելեռամա»⟩՝ երիտասարդ Ֆրանսուա Տրյուֆոյի մասնակցությամբ։

1951 թվականին մի խումբ համախոհների հետ տտեղծեց «Les Cahiers du cinéma» ամսագիրը, որը շարժման տեսական հիմք է տվել «Նոր ալիք» շարժմանը և դարձել յուրօրինակ դարբնոց նոր ֆրանսիական կինոյի կադրերի համար։ Քարոզել է իտալական նեոռեալիզմ, Չարլի Չապլինի, Օրսոն Ուելսի, Շտրոհայմի, Ֆրից Լանգի, Դրեյերի, Բունյուելի, Հիչքոքի, Մարսել Կառնեի, Ժակ Բեկկերի, Ակիրա Կուրոսավայի ֆիլմերը՝ հիմք դնելով Տրոուֆոյի, Էրիկ Ռոմերի, Կլոդ Շաբրոլի, Ժակ Ռիվետի և այլոց կինոգեղագիտության ապագայի համար։ Մահացել է լեյկեմիայից Տրյուֆոյի առաջին ֆիլմը թողարկելուց մեկ տարի առաջ և, ցավոք,  չի տեսել իր գաղափարների և աշակերտների հաղթանակը։
Թյուրիմացաբար համարվում է, որ Բազենի աշխատանքները համարվել էին «Ինչ է կինոն» գրքի չորս մասերում նրա մահից հետո միայն։ Գրքի քառամաս կառուցվածքը, ինչպես նաև առաջին երկու հատորների կառուցվածքը, բնորոշվել են հենց Բազենի կողմից, ինչը նա մատնացույց է արել առաջին հատորի «Գոյաբանություն և լեզու» նախաբանում։

Դա շարքի առաջին գիրքն է, որը բաղկացած է ամենաքիչը չորս հատորից, որը միավորում է հոդվածները,  որոնք հրատարակվել են պատերազմից հետո։ Հեղինակը, որքանով որ դա  հնարավոր էր, ընտրում էր հոդվածներ, որոնք ուղղակիորեն պայմանավորված  էին չարաբաստիկ լրագրութամբ։ Հետևաբար,  այստեղ զետեղված հոդվածների հնչերանգը և գլխավորապես չափսը, էականորեն փոփոխվելու էր, չափանիշները, որոնցով մենք ղեկավարվում էինք, բովանդակութան գերակայություն է ձևի նկատմամբ, այդ պատճառով այս կամ այն հոդվածը, որը հայտնվում է շաբաթաթերթում,  այս գրքի տեքստում ունի ոչ պակաս արժեք, քան ամբողջ ամսաթերթի ուսումնասիրությունը կամ մեր կողմից կառուցվող շենքի համար նույնիսկկարող է դառնալ հիմնաքար՝ ճակատի հուսալիության համար։ Ամեն անգամ, երբ դա մեզ նպատակահարմար էր թվում, մենք ոչ մի կերպ դրանց ուղղելուց չէինք ամաչում՝ ինչպես ձևը, այնպես էլ բովանդակությունը։

Փոխանակ բռնի կերպով արդեն գոյություն ունեցող հոդվածների մեջ ներառեինք մեր այսօրվա մտորումները, որպեսզի չխախտենք մտքերի բնական հոսքը։ «Ինչ է կինոն» գրքի երկրորդ հատորն ուղղված է լինելու հարակից արվեստների, երկրի, թատրոնի և կերպարվեստի հետ ֆիլմի հետ հարաբերությունների հասկացողության խորացմանը։ Երրորդ հատորի թեման լինելու է կինոյի հարաբերությունը հասարակության հետ։ Եվ, վերջապես, չորրորդ հատորը նվիրված է լինելու ժամանակակից կինոյի յուրահատուկ միտմանը՝ նեոռեալիզմին։

Հավելյալ մանրամասներ, կապված Բազենի վերջին աշխատանքի հետ, բացահայտում է նրա ընկեր ու գաղափարակից, իսկ Բազենի կյանքի վերջին տարիներին նաև «Cahiers du cinéma» համախմբագիր Էրիկ Ռոմերը։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոգործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քննադատներ
Փարիզի 4-րդ շրջան

**Փարիզի 4-րդ շրջան**, *Arrondissement de l’Hôtel de Ville*, հանդիսանում է Փարիզի ամենահին շրջաններից մեկը։ Շրջանի տարածքը կազմում է 160 հեկտար։

## Աշխարհագրական դիրք
4-րդ շրջանը գտնվում է Սեն գետի աջ ափին։ Հյուսիսում այն սահմանակցում է III շրջանին, հարավում V շրջանին, արևմուտքում` I շրջանին, իսկ արևելքում XI և XII շրջաններին։ Շրջանը ներառում է Սեն Լուի և Սիտե կղզիները։

## Բնակչություն
1999 թվականին 4-րդ համայնքային շրջանում ապրում էին 30 680 մարդ, որը կազմում է Փարիզի բնակչության 2 %-ը։ Բնակչության խտությունը 19172 մարդ/կմ² Է։

[thumb|300px|Շրջանի [հատակագիծը]]

## Թաղամասեր
* Թաղամասեր 13-16։
** *Quartier Saint-Merri*
** *Quartier Saint-Gervais*
** *Quartier de l’Arsenal*
** *Quartier Notre-Dame*

Շրջանի մի մասը զբաղեցնում է պատմական Մարե շրջանը։

[thumb|200px|4-րդ շրջանի [քաղաքապետարանը]]

## Կառավարություն
1871-1880 թվականներին 4-րդ շրջանի համաշխարհային դատավորը Շեքսպիրի ողբերգությունների հայտնի թագմանիչն եղել է պատվո լեգեոնի շքանշանի հրամանատար Լեոն Դաֆրի դե Լամոննուա։ 2014 թվականի ապրիլին 4-րդ շրջանի կրկին քաղաքապետ է  ընտրվել է սոցիալիստական կուսակցության անդամ Քրիստոֆ Ժիրարը (*Christophe Girard*):
* Քաղաքապետարանի հասցեն`

: Place Baudoyer 2
: 75004 Փարիզ
* Հեռախոս։ 01 44 54 75 80

## Տեսարժան վայրեր
thumb|200px|Մարե թաղամաս
[thumb|200px|[Փարիզի Աստվածամոր տաճար]]
* Մարե թաղամաս
* Նորտ-Դամ  Սիթե կղզում
* Պոմպիդու կենտրոն (Փարիզ)
*Վիկտոր Հյուգոյի տուն թանգարան
* Սեն Ժակ աշտարակ
* Օտել դե Վիլ
* Սյուլլի առանձնատուն
*Էլիզաբեթ 2-րդ թագուհու ծաղկի շուկա

### Հրապարակները, փողոցները, կամուրջները
* Բաստիլի հրապարակ
*Օտել դե Վիլի հրապարակ (նախկին Գրևյան հրապարակ)
* Շատլե հրապարակ
* Վոգեզովի հրապարակ
* Ռիվոլի փողոց
*Սևաստոպոլյան ծառուղին
* Ռյու Սեն-Անտուան
* Ռյու Սեն-Մարտեն
* Բոմարշե ծառուղի
* Մենյալ կամուրջ
* Նոտր-Դամ կամուրջ

## Փոխադրամիջոց
* Մետրո։ ուղղություններ` 1, 4, 5, 7, 8, 9, 11 և 14։
*Արագընթաց(RER): ուղղություններ A և B:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Փարիզ
Թաուեր Հիլ

**Թաուեր Հիլ**, համալիր հրապարակ է կամ այգու տարածք, գտնվում է Լոնդոնի Թաուերի հյուսիսարևմտյան մասում։

Նախկինում այն եղել է փակ տարածք Գրեյթ Թաուեր Հիլ անվամբ։ Դարեր շարունակ այստեղ մահապատիժներ են իրականացրել, հատկապես քաղաքացիական և սեփականության իրավունքից զրկված Լորդերի պալատի անդամների, իսկ այսօր այն Թաուեր Հիլ հուշահամալիրի հայտնի տարածք է։ Այստեղ  են գտնվում Թրինիթի Սքուեր պարտեզները, որոնք կապվում են միմյանց ավելի փոքր Ուեյքֆիլդ և Թաուեր հանրային այգիներով։

## Դիրք
Այգիներն ու դրանց շրջապատող կառույցները նախատեսված են նաև Թաուեր Գեյթվեյ DLR կայարանի և Թաուեր Հիլ մետրոյի ուղևորներին ծառայելու համար։

## Պատմություն
### Բնակատեղի
Լոնդոնի ամենահին վայրերից մեկում հնագիտական ապացույցները փաստում են, որ Բրոնզե դարում այստեղ բնակատեղի է եղել, ավելի ուշ հռոմեական գյուղ, որն այրվել է Բուդիկայի ապստամբության ժամանակ։ Մոտակա «Բոլոր Սրբերը»  եկեղեցին հայտնի է Ռոմանական ճարտարապետության նշխարներով, որը թվագրվում է մ.թ. 680 թվականը, իսկ հենց եկեղեցին թվագրվում է մ.թ. 675 թվականը։

### Տեղական կառավարում
Գրեյթ Թաուեր Հիլը եղել է փակ տարածք, որը ուղիղ վարչական վերահսկողության տակ է գտնվել Լոնդոնի Թաուերի, սակայն դուրս է եղել Լոնդոնյան Սիթի շրջանի և Միդլսեքսի իրավասությունից։ 1855 թվականին այն դարձել է Մետրոպոլիտենի տարածքային խորհրդի մի մասը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Tower Hill as shown on the Agas map of 1561.JPG|մինի|Ալքիմիական Թաուեր Հիլը 1561 թվականի փայտի փորագրությամբ քարտեզի վրա  
Պատկեր:London Wall fragment.jpg|մինի|Թաուեր Հիլ մետրոկայարանի մոտ գտնվող 3-րդ դարում կառուցված Լոնդոնի պատի պահպանված մաս
Պատկեր:London Tower Hill Scaffold Site.JPG|մինի|Թաուեր Հիլի Սքեֆոլդ կառափնարանի տեսարան



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լոնդոնի հրապարակներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի շրջաններ
Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոն

Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնը (, ), կատալոնացի նկարիչ, կերպարվեստում ռոմանտիզմի և վաղ իմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ։

Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնը   կրթությունը ստացել է Բարսելոնում, Մադրիդում և Հռոմում։

Նա եղել է Մարիանո Ֆորտունիի ստեղծագործության ազդեցության տակ, աշակերտել է Ռամոն Մարտի ի Ալսինային։  Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնի  ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Մադրիդի, Նեապոլի, Թուրինի, Փարիզի, Վիեննայի և Եվրոպայի այլ մշակութային կենտրոնների պատկերասրահներում։ 1870-ին նա ստեղծել է Բարսելոնի նկարիչների միությունը, որում ընդգրկվել են այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Մոդեստ Ուրխելը, Լուիս Գրաները, Ժոզեպ Մարիա Տամբուրինին, Անտոնի Քաբան և Ջոակիմ Վաեդան։ Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնի բազմաթիվ կտավներ նվիրված են Կատալոնիայի պատմությանը, ինչպես նաև Իսպանիայի և Իտալիայի պատմությանը (որտեղ երկար ժամանակ անցկացրեց) :

## Պատկերասրահ

Joan Fiveller davant Ferran d'Antequera.jpg|
Batalla-golf-napols-roger-lluria-carles-salerno-anjou.jpg|
Proclamació del príncep de Viana-Entrada del Príncep de Viana a Barcelona-Tusquets.jpg|
Ramon Tusquets - Burial of Fortuny - Google Art Project.jpg|
Ramon Tusquets Maignon- Contadino- 3829.JPG|


## Տես նաև
*Օրիենտալիզմ
*↑https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Orientalist_artists

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կատալոնացի նկարիչներ
Անգլիական դիցաբանություն

**Անգլիական դիցաբանություն,** առասպելների հավաքածու, որոնք ի հայտ են եկել Անգլիայի պատմության ընթացքում, երբեմն վերամշակվելով հետագա սերունդների կողմից , իսկ որոշ դեպքերում հերքվել և փոխարինվել են այլ պատմություններով։ Այս պատմությունները բաղկացած են ժողովրդական ավանդույթներից, որոնք զարգացել են Անգլիայում նորմանական նվաճումներից հետո, այնուհետև ամբողջականցվել անգլո-սաքսոնական, քրիստոնեական և կելտական դիցաբանության հետ։ 288x288փքս

## Նշանավոր փաստեր և կերպարներ
* Ալֆրեդ Մեծ (849-899). 1878  թվականին այրում է բլիթները  Աթելնիում, Սոմերսեթ կոմսությունում նախքան Էդինգթոնի ճակատամարտում Մեծ հեթանոսական բանակին
*Alfred the Great (849–899): In 878, burns the cakes in Athelney, Somerset before defeating the Great Heathen Army at the Battle of Edington.
* Արթուր թագավոր (մ.թ. 5-րդ դարի վերջ, 6-րդ դարի սկիզբ, ). Լեգենդար առաջնորդ, ով ըստ միջնադարյան պատմությունների ասպետական վեպերի առաջնորդում էր Կլոր սեղանի ասպետներին ի պաշտպանություն Բրիտանիայի սաքսոնական զավթիչների դեմ։ 
*King Arthur (late 5th and early 6th centuries A.D.): Legendary leader who, according to medieval histories and romances, led the Knights of the Round Table in the defence of Britain against Saxon invaders. A central figure in the legends making up the Matter of Britain.
* Աթելսթոն( միջին կամ  14-րդ դարի վերջ). անանուն միջնադարյան անգլերերենում չափածո վեպ, հաճախ դասակարգված որպես  Matter of England տեքստ։ Դրա թագավորման, արադարադատության  օրենքի իրավունքի թեմաները կապված են Ռիչարդ II-ի ղեկավարման քաղաքականության հետ։
*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Alfred the Great – British Library
* Thomas Malory's ''Le Morte Darthur'' – British Library 
* ''Beowulf'' – British Library 
* Layamon's ''Roman de Brut'' – British Library 

Կատեգորիա:Անգլիական դիցաբանություն
Կատեգորիա:Դիցաբանություն
Թեոբրոմին

**Թեոբրոմին** (), պուրինների դասին պատկանող ալկալոիդ, թեոֆիլինի իզոմերներց է։ Սպիտակ բյուրեղները դառը համ ունեն, ջրում չեն լուծվում։

Առաջին անգամ հայտնաբերել է Ա․ Ա․ Վոսկրեսենսկին 1841 թվականին կակաոյի սերմերից կամ կակաոյի հատիկներից։ Հստակ բաղադրությունը և հոմոլոգիան կոֆեինի հետ հաստատվեց 1847 թվականին Գլասոնի կողմից։ Սինթետիկ ճանապարհով ստացվել է Գերման Ֆիշերի կողմից 1882 թվականին քսանտինի կապարի աղի մեթիլյոդիդի ալկիլացմամբ C5H2PbN4О2։ Բացի կակաոյից, որտեղ թեոբրոմինը պարունակվում է (1․5 %) կոֆեինի հետ միասին, այն որոշ քանակությամբ պարունակվում է սղոցանմանների որոշ տեսակներում։

## Հատկություններ
Թեոբրոմինը իրենից ներկայացնում է սպիտակ բյուրեղային նյութ, մի փոքր դառը համով, չի քայքայվում օդում անգամ 100&nbsp;°C, 250&nbsp;°C ջերմաստիճանում սկսում է սևանալ և 290-295&nbsp;°C բոցավառվում է, հալվում է 329-330&nbsp;°C։ Չի լուծվում լիգրոինում, փոքր-ինչ լուծվում է ջրում և ավելի պակաս սպիրտներում, եթերներում, քլորոֆորմում։ Քլորաջրով կամ աղաթթվով և բերթոլեի աղով թեոբրոմինի մշակումից ստացվում մեթիլալլոկսան, մեթիլմիզանյութ և մեթիլպարաբանային թթու, վերջինս ապետոբրոմիդի հետ միասին։ Քրոմային խառնուրդը, ինչպես նաև խիտ ազոտական թթուն թեոբրոմից սկզբում առանձնացնում են ամալինային թթվին, իսկ հետո ածխաթթու գազին, մեթիլամինին, մեթիլպարաբանային թթվին։

C7H8N4О2 + 3H2 О → СО 2 + 2NH2(CH3) + C4H4N2О4%

Էլեկտրական հոսանքի ազդեցությամբ թեոբրոմինից ստացվում է C6H8N2О8 բաղադրության նյութ (Rochleder и Hlasiwetz)։
Թեոբրոմինի քանակական բաղադրությունը որոշելու համար այսպես են անում․ 10 գ կակաոյի փոշին եռացնում են 20 րոպե, 120 սմ³ 5 %-ոց ծծմբական թթվում, ֆիլտրված լուծույթը քայքայում են՝ տաքացնելով ֆոսֆոր-մոլիբդենային սոդայի ավելցուկով և թողնում են մեկ օր, հետո ֆիլտրում են, նստվածքը լվանում են 5%-ոց ծծմբական թթվով, մշակում են բարիտով, հեռացնում են՝ բարիտի ավելցուկը ածխաթթու ավելացնելով, գոլորշիացնում են մինչև չորանալը, դուրս են կորզում քլորոֆորմով։ Խտացված  քլորոֆորմի լուծույթում գտնվում են թեոբրոմինը և կոֆեինը։ Որպեսզի առանձնացնեն թեոբրոմինը, ստացված պինդ նստվածքը լուծում են ջրում, որի մեջ պարունակվում է ամոնիակ։

Թեոբրոմինը համարվում է թույլ հիմք, այն փոխազդում է և՛ թթուների, և՛ հիմքերի հետ։ Թթուների հետ այն առաջացնում է լավ բյուրեղացանցով, սակայն փխրուն աղեր, որոնք ջրում կամ սպիրտում տաքացնելիս քայքայվում են։ Մետաղական ածանցյալներից ավելի կարևոր է արծաթի թեոբրոմինը  C7H7N4О2Ag, որի միջոցով կապ է հաստատվում թեոբրոմիդի և կոֆեինի ու քսանտինի միջև։ Այն ստացվում է այսպես․ թեոբրոմինի ամոնիակային լուծույթը նստեցնում են արծաթի նիտրատով և ստացված ժելատինային նստվածքը լուծում են տաք ամիակում․ տաքացման միջոցով ամիակի հեռացնելուց  հետո մնում է հատիկային բյուրեղային տեսքով։ Թեոբրոմինի նատրիումական աղը սալիցիլային նատրիումի հետ իրենից ներկայացնում է դեղամիջոց՝ դիուրետին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Ալկալոիդներ
Կատեգորիա:Գրգռիչներ
Կատեգորիա:Շոկոլադ