open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ժան Կլոդ Առնո

**Ժան Կլոդ Առնո** (, ), հայտնի է ԶԼՄ-ներում որպես «the cultural profile»` «մշակութային պրոֆիլ» (), ֆրանս-շվեդական լուսանկարիչ և Ստոկհոլմի Sigtunagatan 14-ի *Forum-Nutidsplats För Kultur* մշակութային կենտրոնի գեղարվեստական ղեկավար, որը դարձավ լայնորեն հայտնի Me Too-ի հետ կապված։

Առնոն Natur and Cultur մշակութային մրցանակ է ստացել 2008 թվականին։

Նա ամուսնացել է Շվեդական ակադեմիայի անդամ Կատարինե Ֆրոստենսոնի հետ, որը ծնվել է Մարսելում (Ֆրանսիա)։

2017 թվականի նոյեմբերին Me Too-ի համատեքստում Առնոն մեղադրվում էր 18 կանանց նկատմամբ սեռական ոտնձգությունների մեջ, ինչը հանգեցրել է նրան, որ Շվեդական ակադեմիան խզել է նրա հետ բոլոր ֆինանսական կապերը։ Միաժամանակ նրա կինը մեղադրվում էր կոռուպցիայի մեջ` ամուսնու մշակութային կենտրոնի համար սուբսիդիաներ բաշխելիս շահերի բախման մասին ակադեմիայի անդամներին չտեղեկացնելու համար։ Միևնույն ժամանակ նա հայտարարվել է որպես Նոբելյան մրցանակի ապագա դափնեկիրների մասին տեղեկատվության վաղաժամկետ արտահոսքի յոթ դեպքերի աղբյուր։

Հակասությունների արդյունքում Սառա Դանիուսը, Փիթեր Էնգլունդը, Քլաս Օստերգենը, Սառա Ստրիդսբերգը, Չելլ Էսպմարկն ու հենց Ֆրոստենսոնը թողել են իրենց պաշտոնները, ինչը մտահոգություն է առաջացրել Շվեդիայի ակադեմիայի ապագայի վերաբերյալ։ 2018 թվականի ապրիլի 12-ին Սառա Դանիուսը, իսկ ապրիլի 27-ին Սառա Ստրիդսբերգը լքել են ակադեմիան։ Առնոն հերքել է բոլոր մեղադրանքները։

2018 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Առնոն դատապարտվել է երկու տարվա ազատազրկման և 115,000 շվեդական կրոն տուգանքի՝ բռնաբարության մեկ դեպքի համար։ Առնոն բողոքարկել է դատավճիռը, որից հետո Վերաքննիչ դատարանը 2018 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ավելացրել է պատիժը՝ Առնոյին մեղավոր համարելով բռնաբարության երկու դեպքերի համար, և նրան դատապարտել է երկուս ու կես տարվա ազատազրկման։ Տուգանքը ավելացվել է մինչև 215,000 շվեդական կրոն։

Դատապարտումից հետո զրկվել է Բևեռային աստղի միաբանության ասպետի կոչումից, որը ստացել էր 2015 թվականին։

## Աշխատանքներ
* *Överblivet* (լուսանկարչական գիրք Կատարինե Ֆրոստենսոնի հետ համատեղ)
* *Vägen till öarna* (լուսանկարչական գիրք Կատարինե Ֆրոստենսոնի հետ համատեղ)
* *Endura* (լուսանկարչական գիրք Կատարինե Ֆրոստենսոնի հետ համատեղ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Շվեդ լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Բևեռային աստղի շքանշանի 2-րդ դասի ասպետներ
Սասան

**Սասան** (, ), ), Իստախրի Անահիտայի մեհյանի քրմապետը։

## Կենսագրություն
[250px|thumb|right|Քաաբա ի Զարդուշթ հուշարձանը՝ [Նաղշե Ռոսթամի դամբարանադաշտում։ Ենթադրվում է, որ հենց սա եղել է Անահտայի մեհյանը։]]
Սասանը վարում էր Պարթևստանի գլխավոր սրբարանի՝ Անահիտայի մեհյանի քրմապետի պաշտոնը։ Նա ամուսնացել էր Բարզանգիների տոհմից Պարսք նահանգի իշխան Գոչիհր Բարզանգիի դստեր՝ Ռամբեհիշտի հետ։ Նա օգտագործում է իր դիրքը որդուն՝ Պապակին ծառայության մեջ առաջ մղելու համար և բացի դրանից, իր պաշտոնը փոխանցում է որդուն։

Մեկ այլ վարկածի՝ Պապակը Սասանի որդին չէ, իսկ Սասանը ամուսնացած էր Պապակի դստեր հետ, որի ամուսնությունից ծնվում է Արդաշիրը։ Արտաշիրը, Բարզանգիների իշխանությունը ժառանգություն ստանալու և պարթևների դեմ պայքարի արդյունքում, սկզբում ամբողջական իշխանություն է ստանում Պարսqում, ապա նաև ամբողջ Իրանում։ Արտաշիրը դառնում է նոր կառավարող հարստության հիմնադիրը, որը իր Սասանյան անունը ստանում է ի պատիվ Սասանի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սասանյաններ
Կատեգորիա:Պարսիկներ
Ջուլիա Գրիզի

**Ջուլիա Գրիզի** (, ), իտալացի օպերային երգչուհի (սոպրանո), հայտնի երգիչ, ով դասվում է Մարիա Մալիբրան և Պոլինա Վիարդո ականավոր վարպետների շարքին։

## Կենսագրություն
Ջուլիա Գրիզին օպերային երգչուհի Ջուզեպինա Գրասինիի զարմուհին է, կոնտրալտո-երգչուհի Ջոիդիտի Գրիզիի կրտսեր քույրը և պարուհի Կառլոտա Գրիզիիի զարմուհին, տենոր Ջովանի Մարիոյի կինը։

Բազմիցս ելույթ է ունեցել նույն բեմում բարիտոն Անտոնիո Տամբուրինիի հետ, և նրանց դուետը քննադատների կողմից ճանաչվել է լավագույններից մեկը Եվրոպայում։ 1868 թվականին նա Ջոակիննի Մարիոյի հետ կատարել է կոմպոզիտոր Ջոակինո Ռոսինի «Ստաբատ մատեր» (**) ստեղծագործությունը՝ վերջինիս հուղարկավորության ժամանակ։

Գնացքով դեպի Սանկտ Պետերբուրգ ուղևորության ընթացքում Գրիզին և Մարիոն վթարի են ենթարկվել Բեռլինում։ Նրանք ոտքով են հասել Բեռլին։ Գրիզին ցրտից և այդ պատահարից հիվանդացել է, և մոտ մեկ ամիս հետո մահացել։ Այդ ժամանակ Մարիոն Սանկտ Պետերբուրգում էր։

## Ստեղծագործություն
Առաջին կատարողն է *Ադալժիզա* (Բելինիի «*[[Նորմա (օպերա)|Նորմա»]])* և Նորինա (Դոնիցետիի «Դոն Պասքուալե») դերերի։ Գրիզին ամուսնու հետ միասին բազմաթիվ ելույթներ է ունեցել Ռուսաստանում, որտեղ մեծ հաջողություններ է ունեցել։

Թատերագետ և դրամատուրգ Ֆ․ Կոնին ասել է.

Ըստ գրականագետ Բոտկինի.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ЭСБЕ/Гризи, Джулия

Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Իտալացի սոպրանոներ
Կատեգորիա:Իտալացի օպերային սոպրանոներ
Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Սոպրանոներ
Rosa Triplex

**«Rosa Triplex»**, անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1874 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։

## Տեղեկություն նկարի մասին
Եռակի դիմանկարները հանդիսանում են արվեստի պատմության հնագույն ավանդույթներից մեկը, դրանցից պատվիրել են Չարլզ I Ստյուարտը և կարդինալ Ռիշելյոն, որպեսզի հետագայում դրանց հիման վրա կարողանան աշխատել քանդակագործները։ Ռոսսետտին ծանոթ էր Անտոնիս վան Դեյքի և Ֆիլիպ դե Շամպանի այս հայտնի աշխատանքներին, սակայն նրա եռակի կանացի դիմանկարները ունեցել են այլ նպատակ՝ ցույց տալ նույն կնոջ գեղեցկությունը տարբեր դիտանկյուններից։ Բացի դրանից աշխատանքը զուգորդվում է նաև դիցաբանական կանանց հետ՝ երեք քարիտներ, երեք մոյրաներ։ Եռակիության թեման առաջին անգամ չէ իր արտահայտությունը գտել Ռոսսետտիի աշխատանքներում․ 1852 թվականին նա ստեղծել է «Երեք Մարիամներ խաչի պատվանդանին», իսկ 1854 թվականին՝ «Էլֆական ժողովրդի կույսեր» նկարը՝ որպես Ուիլյամ Ալինգամի բալլադի նկարազարդում երեք էլֆերով։

Ջրաներկ նկարի բնորդուհին եղել է Մեյ Մորիսը։ Գոյություն ունի 1867 թվականի գունամատիտային նկարը, որի համար կեցվածք է ընդունել Ալեքսա Ուայլդինգը։ 1874 թվականին Ռոսսետտին դժվարություններ է ունեցել, որպեսզի շարունակի ստեղծել Ուայլդինգի դիմանկարը, այդ իսկ պատճառով Մեյ Մորիսին է խնդրել կեցվածք ընդունել։ Ուշ տարբերակում բացակայում է նկարի դինամիկան, որը կար 1867 թվականին գունամատիտային նկարում։ Հենց վաղ տարբերակը արվեստաբան Հենրի Մարիլյերը բնութագրել է որպես «ամենաանկեղծը» գոյություն ունեցող չորս կամ հինգ վերարտադրանկարներից։ Նկարչի եղբայրը՝ Ուիլյամ Մայքլ Ռոսսետտին, գրել է, որ ջրաներկ նկարը պիտի լիներ լրացում «Երեկվա վարդը» և «Տիբուլլուսի վերադարձը Դելիա» նկարների համար (երկու նկարներն էլ ձեռք է բերել Ֆրեդերիկ Կրեյվենը)։

1867 թվականի տարբերակը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում, 1874 թվականի ջրաներկ նկարը 2014 թվականի հունիսի 17-ին 1,5 միլիոն դոլլարով վաճառվել է Քրիստիս աճուրդում։


Պատկեր:Charles I in three positions.jpg|Անտոնիս վան Դեյք. «Չարլզ I-ը երեք կողմերից» (1635—1636)
Պատկեր:Triple Portrait of Cardinal de Richelieu probably 1642, Philippe de Champaigne.jpg|Ֆիլիպ դե Շամպան. «Կարդինալ Ռիշելյոյի դիմանկարը» (1642)
Պատկեր:Dante Gabriel Rossetti - Hesterna Rosa (1865).jpg|«Երեկվա վարդը» (1865)
Պատկեր:Dante Gabriel Rossetti - The Return of Tibullus to Delia (1868).jpg|«Տիբուլլուսի վերադարձը Դելիա» (1868)
Պատկեր:Dante Gabriel Rossetti - Rosa Triplex (1867).jpg|«Rosa Triplex», 1867, Թեյթ բրիտանական պատկերասրահ



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1874 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Բելուջներ

մինի|Աֆղանստանաբնակ բելուջներ
**Բելուջներ** (ինքնանվանումը՝ *բալուչ, բալոչ*, ), ժողովուրդ։

Բնակեցնում են Պակիստանի մի մասը (Բելուջստանը, Սինդ նահանգի արևմտյան և Փենջաբ նահանգի հարավ-արևմտյան գավառները)։ Ապրում են նաև Հնդկաստանում, Իրանում, Աֆղանստանում, Թուրքմենստանում և Տաջիկստանում։ Ընդհանուր թիվը 2013 թվականի տվյալներով՝ մոտ 10 միլիոն։

Բելուջները սունի մուսուլմաններ են, լեզուն բելուջերենն է (բալոչի), պատկանում է հնդեվրոպական ընտանիքի իրանական լեզուների հյուսիս-արևմտյան լեզվախմբին։ Զբաղվում են քոչվոր անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։ Առաջին անգամ հիշատակվում են արաբ աշխարհագիրների մոտ, IX– X դդ․, երբ բնակվում էին Քերմանում (Իրանի հարավ-արևելք) և Սիստանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆղանստանի ազգեր
Կատեգորիա:Իրանական ազգեր
Վլադիմիր Բեխտերև

**Վլադիմիր Միխայլովիչ Բեխտերև**,  (; ), ռուս խորհրդային նյարդախտաբան, հոգեբան և հոգեբույժ, ֆիզիոլոգ, մորֆոլոգ)։

1878 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի բժշկավիրաբուժական ակադեմիան։ 1885 թվականին Բեխտերևը Կազանի համալսարանի հոգեբանության ամբիոնի վարիչն էր, 1893 թվականից՝ Պետերբուրգի Ռազմաբժշկական ակադեմիայի պրոֆեսորը։ 1908 թվականից Բեխտերևը իր կազմակերպած հոգենյարդաբանական ինստիտուտի դիրեկտորն էր, իսկ 1918 թվականից գլխավորել է Ուղեղի և հոգեկան գործունեության ուսումնասիրման ինստիտուտը։ Գիտական խոշոր ներդրում են ուղեղի մորֆոլոգիայի վերաբերյալ Բեխտերևի ուսումնասիրությունները։ Ուղեղի ռեֆլեկտորային գործունեության բարդ ձևերը նկարագրելու համար Բեխտերևը առաջարկել է «զուգորդիչ-շարժական ռեֆլեքս» տերմինը։ Նա զբաղվել է սեռական դաստիարակության, երեխայի վարքագծի և հիպնոսի հարցերով։ Բացահայտել է ողնուղեղի և գլխուղեղի առանձին նյարդային հաղորդիչ ուղիները, վեր հանել թալամուսային (տեսաթմբային) շրջանի դերն ու նշանակությունը։

## Երկեր
* Основы учения о функциях мозга, в․ 1–7, СПБ, 1903–07; 
* Психика и жизнь, 2 изд․, СПБ, 1904; 
* Проводящие пути спинного и головного мозга, М․–Л․, 1926; 
* Избр․ произведения, М․, 1954․

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Բեխտերևի հիվանդություն

Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիոլոգներ
Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ
Կատեգորիա:Ռուս հոգեբույժներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հոգեբաններ
Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա
Բեկթաբեկյաններ

**Բեկթաբեկյաններ**, Բեգթաբեգյաններ, հայ իշխանական տոհմ Վրաստանում։

## Պատմություն
Բեկթաբեկյանները իշխանական տիտղոսը ստացել են 1685-ին, վրաց Գեորգի XI թագավորից (1676–88)։ Բեկթաբեկյանների ժառանգական տիրույթըն էր Վաղա գյուղը՝ Գորի քաղաքի մոտ։ Բեկթաբեկյանները նշանակալից դեր են խաղացել Վրաստանի XVII –XIX դդ․ պետական ու մշակութային կյանքում՝ վրացական արքունիքում ժառանգաբար վարելով մդիվանների (արքունի քարտուղարների) պաշտոնը։ Հերակլ II-ի օրոք (1747–98) Բեկթաբեկյաններից Սուլխանը վրաց պետության մդիվանբեկին էր, իսկ Սոլոմոնը՝ պետական գանձապահը (մոլարեթուխուցեսի)։ Վրաց մշակույթի պատմության մեջ այս տոհմից որոշակի հետք է թողել Բեգթաբեգը, որը համարվել է XVII դ․ վերջի և XVIII ղ․ սկզբի նշանավոր բանաստեղծներից և նկարիչներից մեկը։ Հայտնի են «Ընձենավորի» նրա պատկերազարդումները։ Բեկթաբեկյանների տոհմական գերեզմանատունը գտնվել է Վաղա գյուղի հայկական եկեղեցու բակում։ XVIII դ․ Մարտիրոսյաներ տոհմի մի ճյուղը հանդես է եկել Բեգթաբեգյան տոհմանունով։

## Գրականություն
* Меликсет-Беков Л․ М․, Усыпальница кн․ Бегтабеговых, Тифлис, 1914; 
* Мурадян П․ М․, Армяногрузинские литературные взаимоотношения в XVIII в․, Е․, 1966․

Կատեգորիա:Բեկթաբեկյաններ
Լեոպոլդե Լուկե

**Լեոպոլդե Խաստինո Լուկե** (, ), արգենտինացի առաջատար ֆուտբոլիստ, հարձակվող, աշխարհի չեմպիոն (1978)։

## Կենսագրություն
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել վաղ տարիքից, հանդես է եկել գավառական ակումբներում։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում նորամուտը նշել է 1972 թվականին՝ «Ռոսարիո Սենտրալ» ակումբում, արի կազմում երկու անգամ դարձել է երկրի չեմպիոն։ Հետագայում հանդես է եկել «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբում, որի կազմում ևս երեք անգամ դարձել է առաջնության չեմպիոն։

1978 թվականին եղել է Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի առաջատարներից մեկը աշխարհի առաջնությունում․ առաջին երկու խաղերում նա աչքի է ընկել Հունգարիայի և Ֆրանսիայի հավաքականների դարպասը խփած մեկական գոլով։ Ֆրանսիացիների դեմ խաղում Լուկեն վնասվածք է ստացել և չի խաղացել հաջորդ երկու խաղերում։ Այդ օրերին ավտովթարից մահացել է իր եղբայրը։ Նա խաղադաշտ է վերադարձել Բրազիլիայի դեմ խմբային փուլի երկրորդ խաղում։ Կիսաեզրափակչում Լուկեն երկու գոլ է խփել Պերուի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասին (6-0)։

Եղել է Մենդոսա նահանգի սպորտի նախարարը։

2020 թվականի դեկտեմբերին Լուկեն վարակվել էր COVID-19 -ով, իսկ հունվարին նրա մոտ  ախտորոշվել է է երկկողմանի թոքաբորբ։  Փետրվարի 15-ին նա մահացել է սրտի և շնչառության կանգից։

## Նվաճումներ
*Արգենտինայի չեմպիոն (1975, 1977, 1979, 1979, 1980) 
*Աշխարհի չեմպիոն (1978)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография Луке
*
*
* 
* 

Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռասինգ Ավելյանեդայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռիվեր Փլեյթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սանտոսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ռոսարիո Սենտրալի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ
Կապույտ լապտեր (ժողովածու)

**«Կապույտ լապտեր»** (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքների առաջին ժողովածուն է, որը լույս է տեսել 1991 թվականին։ Անվանվել է ժողովածուում ընդգրկված «Կապույտ լապտեր» պատմվածքի անունով։ Ժողովածուն ներառում է Պելևինի՝ նախկինում հրապարակված գործերի մեծ մասը, ինչպես նաև մի քանի չհրապարակված գործեր։ 1993 թվականին Վիկտոր Պելևինը «Կապույտ լապտեր» պատմվածքների ժողովածուի համար արժանացել է «Փոքր Բուկեր» գրական մրցանակի։

## Ընդհանուր թեմաներ
Գրականագետ Տատյանա Շչուչկինան նշում է, որ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուի պատմվածքներին բնորոշ է ընդհանուր սուբյեկտիվ միստիկական-փիլիսոփայական ուղղվածությունը։ Ժողովածուի ստեղծագործությունների մեծ մասում առկա է կապույտ լապտերի պատկերը, որը խորհրդանշում է մեր աշխարհի և հանդերձյալ աշխարհի սահմանը։ Ժողովածուի պատմվածքների միստիկան հիմնականում հիմնված է բուդդայականության սկզբունքների վրա։ Մասնավորապես, որ մեր կյանքում կա տառապանք, որից կարելի է խուսափել՝ անցնելով ավելի բարձր աշխարհ։ Պատմվածքների մեծ մասի թեման է մահվան գիտակցումը որպես վերածնունդ և նոր կյանքի սկիզբ։

Գրող Եվգենի Նեկրասովի կարծիքով՝ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուի պատմվածքներում Պելևինը ֆանտաստիկան օգտագործում է որպես գրական հնարք, այլ ոչ թե որպես ժանր։ Նրա կարծիքով՝ հեղինակը ձգտել է *«հայելին կորացնել այնպես, որ մարդը տեսնի աղավաղված, բայց իր իսկ գծերը, որոնք ուշադրություն չէին գրավում, քանի որ սովորական էին»*։ Քննադատները նաև նշել են, որ ժողովածուի ստեղծագործությունների տարրերը հիմնականում ստատիկ են. հերոսները հիմնականում զբաղված են ոչ թե գործողություններով, այլ իմաստավորմամբ։

## Բովանդակություն
**Մաս 1. Պետպլանի արքայազնը**

* Համար XII ցախատան կյանքն ու արկածները
* Մենակյացը և Վեցմատնյան
* Վերվոլկի խնդիրը միջին գոտում
* Պետպլանի արքայազնը

**Մաս 2. Քնիր**

* Քնիր
* Լուրեր Նեպալից
* Վերա Պավլովնայի իններորդ երազը
* Կապույտ լապտեր
* ԽՍՀՄ Թայշոու Չժուան
* Մարդոնգներ

**Մաս 3. Բուլդոզերավարի օրը**

* Բուլդոզերավարի օրը
* Մանկության գոյաբանությունը
* Ներկառուցված հիշեցուցիչ
* Միջնախաղ

**Մաս 4. Ուխրյաբ**

* Ուխրյաբ

**Մաս 5. Կրակե տարիների հիշողությունը**

* Երաժշտություն սյունից
* Լուսնագնաց (հատված «Օմոն Ռա» վիպակից)
* Կրեգերի հայտնությունը (փաստաթղթերի հավաքածու)
* Հատուցման զենքը
* Վերակառուցողը
* Բյուրեղապակյա աշխարհ

## Արձագանքներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Некрасов Е.* Виктор Пелевин. Синий фонарь // Октябрь. 1993. № 5. С. 185.
* *Щучкина Т. В.* Рассказовое творчество Виктора Пелевина. — СПб. : фак-т филологии и искусств СПбГУ, 2010. — 60 с. — (Сер. «Лит. направления и течения»; Вып. 37)

Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի վեպեր
Կապույտ լապտեր (այլ կիրառումներ)

**«Կապույտ լապտեր»** անվանումով կան հետևյալ հոդվածները.

* «Կապույտ լապտեր», Վիկտոր Պելևինի պատմվածքների ժողովածուն
* «Կապույտ լապտեր», Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը
Իվան Ֆրանկո (ֆիլմ)

**«Իվան Ֆրանկո»** (), կենսագրական ֆիլմ ուկրաինացի գրող Իվան Ֆրանկոյի հասարակական և գրական գործունեության մասին, որը բեմադրելլ է ռեժիսոր Տիմոֆեյ Լևչուկը Կիևի գեղարվեստական ֆիլմերի ստուդիայում։

## Սյուժե
Իվան Ֆրանկոն դառնում է Հաբսբուրգյան ռեժիմի զոհը իր բանաստեղծությունների, գրական ու հասարակական գործունեության համար։ Ազատության և բանտարկության միջև ընկած ժամանակահատվածը նա ծախսում է թերթում աշխատելու, գյուղացիների լուսավորությանը նպաստելու վրա։

## Դերերում
* Սերգեյ Բոնդարչուկ – *[[Իվան Ֆրանկո]]
* [[Լիլիա Գրիցենկո]] – *Օլգա, Իվան Ֆրանկոյի կինը
* Իրինա Սկոբցևա – *Լյուդովիկա Շանկևիչ
* [[Յարոսլավ Գելյաս]] – *Միխայլո Պավլիկ
* Ելենա Լիցկանովիչ – *Աննա Պավլիկ
* [[Վլադիմիր Բալաշով]] – *Հենրիկ
* Միխայիլ Ռոմանով – *Միխայիլ Կոցյուբինսկի
* [[Լև Սնեժնիցկի]] – *Նիկոլայ Լիսենկո
* Իվան Մատվեև – *Միխայիլ Ստարիցկի
* [[Գեորգի Բաբենկո]] – *Գոգոլինսկի
* Լեոնիդ Պարխոմենկո – *Միխայլո Գրինչուկ
* [[Պավել Շպրինգֆելդ]] – *Գժիբովիչ
* Իվան Պերեվերզև – *միտրոպոլիտ
* Դմիտրի Միլյուտենկո – *Գալիցիայի վերակացու

### Էպիզոդներում
* Իգոր Վետրով
* Արկադի Գաշինսկի
* Պյոտր Մուխին
* Սերգեյ Պետրով
* Ալեքսանդր Պոդորոժնի
* Վասիլի Սիմչիչ – *Տերլեցկի
* [[Նիկոլայ Գլադկով]] – *Պան Տոպիկովսկի
* Ֆեոդոր Ռադչուկ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Լեոնիդ Սմիլյանսկի 
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Տիմոֆեյ Լևչուկ 
* Բեմադրող օպերատոր՝ Նիկոլայ Կուլչիցկի 
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Միգուլկո 
* Կոմպոզիտորներ՝ Նիկոլայ Կոլեսսա, Բորիս Լյատոշինսկի
* ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության նվագախումբ
* Դիրիժոր՝ Պ. Պոլյակով
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ս. Բաբանով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Иван Франко»  на Рускино.ру
* 

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուկրաիներեն ֆիլմեր
Միչուրին (ֆիլմ)

**«Միչուրին»** (, այլ անուն՝ **«Կյանքը գույներով»**, ), Ալեքսանդր Դովժենկոյի գեղարվեստական ֆիլմը գիտնական Միչուրինի մասին։

## Սյուժե
Ֆիլմը ռուս գիտնական-կենսաբան Իվան Միչուրինի կյանքի մասին է։

1912 թվական։ Մերժելով արտասահմանում աշխատելու ամերիկացիների առաջարկները՝ Միչուրինը շարունակում է իր հետազոտությունները Ռուսական կայսրությունում, չնայած նրան, որ նրա գաղափարները չեն ընկալվում ցարական կառավարության, եկեղեցու և իդեալիստական գիտության կողմից։ Միչուրինին աջակցում են երկրի նշանավոր գիտնականները, և նա շարունակում է համառորեն աշխատել։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Կոզլով քաղաքում (կենսաբանի ծննդավայր) փոքրիկ այգին դառնում է մեծ պետական տնկարան։

## Դերերում
* Գրիգորի Բելով – *[[Իվան Միչուրին|Միչուրին]]
* Վլադիմիր Սոլովյով – *Կալինին
* Ալեքսանդրա Վասիլևա – *Ալեքսանդրա Միչուրինա
* [[Նիկոլայ Շամին]] – *Տերենտի
* Ֆեոդոր Գրիգորև – *Կարտաշով
* [[Միխայիլ Ժարով]] – *Խրենով
* Կոնստանտին Նասսոնով – *հայր Խրիստոֆոր
* [[Ալեքսեյ Ժիլցով]] – *Բիկով
* Իվան Նազարով – *Ֆեոդոր Կուզմիչ Բուրենկին, փոստատար
* [[Վիկտոր Խոխրյակով]] – *Ռյաբով
* Դմիտրի Դուբով – *Սինիցին
* [[Գենադի Պեչնիկով]] – *Լեսնիցկի
* Վլադիմիր Իսաև – *Մայեր
* [[Սերգեյ Ցենին]] – *Բերդ
* Յուրի Լյուբիմով  – *թարգմանիչ
* [[Իվան Կաշիրին]] – *գյուղացի
: Լուսագրերում նշված չեն
thumb|աջից|«Միչուրին» ֆիլմի պատճենը (1948)
* Սերգեյ Բոնդարչուկ – *սելեկցիոներ
* [[Ալեքսանդր Սմիռնով|Ալեքսանդր Սմիրնով]] – *սելեկցիոներ
* Պավել Գայդեբուրով – *ակադեմիկոս Վասիլի Վասիլևիչ Պաշկևիչ*
* Ալեքսեյ Կոնսովսկի – *Պաշկևիչի հյուրը
* [[Կլարա Լուչկո]] – *Պաշկևիչի հյուրը
* Նատալյա Սադովսկայա – *Ալեքսանդրա Միչուրինան երիտասարդության տարիներին
* [[Եվգենի Գուրով]] – *Բիկովի հյուրը
* Պյոտր Սավին – *շրջկոմի անդամ
* [[Նիկոլայ Խրյաշչիկով]] – *շրջկոմի անդամ
* Ալեքսանդր Պելևին – *առաջին գիտնական
* Անտոնինա Մաքսիմովա – *նկարչուհի
* Սերգեյ Անտիմոնով

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Դովժենկո
* Օպերատորներ՝ Լեոնիդ Կոսմատով, Յուլի Կուն
* Նկարիչներ՝ Միխայիլ Բոգդանով, Գենադի Մյասնիկով
* Կոմպոզիտոր՝ Դմիտրի Շոստակովիչ

## Հետաքրքիր փաստեր
Նկարահանվել է Կունցևո (հավանաբար Սլավյանսկի բուլվար մետրոյի ներկայիս կայարանի մոտ) և Միչուրինսկ քաղաքներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
*  — Ч. 3. — В трёх частях. — 2014. — (В гостях у Дмитрия Гордона.)

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1948 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1949 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1912 թվականին
Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Անտոնիո Մոնտանա

**Անտոնիո «Թոնի» Մոնտանա** (), ամերիկացի ռեժիսոր և սցենարիստ Օլիվեր Սթոունի ստեղծած կերպարը՝ Բրայան դե Պալմայի «Սպիով դեմքը» քրեական դրամայի գլխավոր հերոսը։ Ֆիլմն առաջին անգամ էկրաններին է հայտնվել 1983 թվականին։ Թոնի Մոնտանայի դերը, որը ֆիլմում կատարել Է Ալ Պաչինոն, դերասանին արժանացրել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։ Թոնի Մոնտանան ամբիցիոզ գանգստեր է, որը գաղթել է Կուբայից, բնակություն հաստատել Մայամիում և գլխապտույտ կարիերա ստեղծել թմրաբիզնեսում։

## Կերպարի ստեղծման պատմություն
Օլիվեր Սթոունը գրել է, որ կերպարի գաղափարը ծագել է 1980 և 1981 թվականներին՝ Մայամի այցելության ժամանակ։ Այն ժամանակ քաղաքը հեղեղել էր բռնության ալիքը, մեկ տարում ավելի շատ կանխամտածված սպանություններ էին կատարվում, քան նախորդ տասնամյակում։ Սթոունը ֆիլմի լրացուցիչ նյութերում հիշել է, թե ինչպես է հորինել գլխավոր հերոսի անունը. վերցրել է լատինամերիկյան երկրներում տարածված Անտոնիո (Թոնի) անունը և անվանն ավելացրել NFL-ի 80-ականների հայտնի քվետերբեկի՝ Ջո Մոնտանայի ազգանունը, որը կուբացուն շատ համապատասխան ազգանուն էր։ Դրա միջոցով Օլիվեր Սթոունը ևս մեկ անգամ ընդգծել է իր սերը Ամերիկյան ֆուտբոլի նկատմամբ։ Թոնի Մոնտանան այդ ժամանակաշրջանի ծնունդ է՝ առանց գրպանում մի կոպեկի, առանց հասարակության մեջ տեղի, սակայն իր անսահման հավակնություններով։ Այն հարցին, թե ինչ է նա ցանկանում, Թոնին պատասխանում է. «Ամբողջ աշխարհը և այն ամենը, ինչ կա դրանում»։ Իր ամերիկյան երազանքի ճանապարհը նա գտնում է բռնության, հարստության և իշխանության մեջ, որին հասնում էր ռումբերի և ավտոմատների միջոցով։

Թոնի Մոնտանայի մեջ չկա ռոմանտիզմի ոգի, որը բնորոշ է մեկ այլ հայտնի գանգստերին՝ «Կնքահայրը» ֆիլմից Մայքլ Կոռլեոնեին՝ Ալ Պաչինոյի դերակատարմամբ։ Ֆիլմի տեսարաններից մեկում Թոնին ալկոհոլի ազդեցության տակ գոռում է ռեստորանի հաճախորդների վրա․ «Ձեզ պետք են իմ նման վատ տղաներ, որպեսզի դուք մատնացույց անեք և ասեք․ «Ահա նա վատ տղա է»»։

## Արձագանք
«Empire» ամսագիրը ֆիլմերի 100 լավագույն կերպարների իր վարկանիշում Թոնի Մոնտանային դասել է 70-րդ տեղում։ Ֆիլմի վերջին դրվագից «Ողջունիր իմ փոքրիկ ընկերոջը» արտահայտությունը, որտեղ Թոնին դուրս է գալիս իր առանձնատուն ներխուժած ավազակների դեմ՝ գրոհային հրացանով, ներառվել է Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն խոսքերի ցանկի 61-րդ հորիզոնականում՝ ըստ Ամերիկայի կինոարվեստի ինստիտուտի։

## Տարածում
«Scarface: the World is Yours» համակարգչային խաղում Թոնին հրաշքով է կենդանի մնում ֆիլմի իրադարձություններից հետո և նորից սկսում է կառուցել իր բիզնեսն ու ազդեցությունը։

2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Թոնին որպես խաղային կերպար ավելացվել է «Payday 2» համակարգչային խաղի լրացումներից մեկում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ
Կատեգորիա:Հորինված հանցագործներ
Կատեգորիա:Հորինված մարդասպաններ
Կատեգորիա:Քրեական ֆիլմերի հերոսներ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ
Իմ հիանալի։ Կիթառով կինը

**«Իմ հիանալի. կիթառով կինը»** ( ), Պաբլո Պիկասոյի նկարը, որը ստեղծվել է 1912 թվականին՝ անալիտիկ կուբիզմի շրջանում։ Նկարը գտնվում է Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Նկարի չափսերն են՝ 100 × 64,5 սմ։

Պիկասոն ստեղծագործությունը նվիրել է իր սիրելի Եվա Գուելին։ Նրա հետ նկարիչը ծանոթացել է սրճարանում, որտեղ հաճախ հնչում էր մի հայտնի երգ, որի կրկներգը այսպիսին էր՝ *«O Manon, ma jolie, mon coeur te dit bonjour» (Օ Մանոն՝ իմ հիանալի, իմ սիրտը քեզ բարև է տալիս)**:* Այս երգը Պիկասոն ասոցացնում էր Եվա Գուելի հետ և նրան անվանում Ma Jolie: Կտավի ստորին մասին Պիկասոն սև տպատառերով գրել է այդ բառերը, իսկ կողքին պատկերել է ջութակի բանալի, որը կապ էր հաստատում երգի հետ։ Սրանք առաջին աբստրակտ կոմպոզիցիայի մի մասն էին, որոնք վերցված էին իրականությունից։ Եվայի կազմվածքը նկարում հազիվ է նշմարվում։ Կտավի վերին մասում կապված են երկու եռանկյուններ՝ ձևավորելով լուսաստվեր։ Ստվերում կարելի է նշմարել Եվայի աջ աչքը, քթի, շրթունքի ծալվածքը և հազիվ նկատելի ժպիտը։ Կտավի ներքևի եռանկյան ձևը և վեց լար ունեցող խումբը հիշեցնում են կիթառ։ Լարերի ներքում պատկերված է չորս մատներ, աջ մասում՝ անկյուն։

Նկարը դարձել է Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի մշտական մասը՝ Լիլի Պլամմեր Բլիսի կտակի համաձայն։ 1929 թվականին թանգարանի ստեղծման գործում նկարը էական դեր է ունեցել։ Բլիսի մահից հետո՝ 1931 թվականին, իր ժողովածուից 150 ստեղծագործություն դարձել են թանգարանի հիմնական հավաքածուի մաս։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*հավելյալ տեղեկատվություն
*նկարը

Կատեգորիա:1912 նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ
Արծաթե շեփորներ

**«Արծաթե շեփորներ»** (), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև և սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Էդուարդ Բոչարովը Մ. Գորկու անվան կինոստուդիայում 1970 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Արկադի Գայդարի կյանքի մասին քաղաքացիական պատերազմից հետո՝ 1924-1941 թվականներին։ Կարմիր բանակի նախկին սպան սկսում է կարդալ առաջին ձեռագրերը իր ընկերների համար և շուտով դառնում է հայտնի մանկագիր։

## Դերերում
* Անդրեյ Մյագկով - Արկադի Գայդար
* Իվան Լապիկով - մարդ հիվանդանոցում
* Ալևտինա Ռումյանցևա - ուսուցչուհի Նինա Իվանովնա
* Միխայիլ Յանշին - բժիշկ
* Նինա Ագապովան - Ֆիլիպովի պաշտպանը
* Վլադիմիր Բալաշով - Ֆիլիպով
* Նիկոլայ Գրաբբե - մրցավար
* Իվան Ժևագո - սանիտար
* Վադիմ Զախարչենկո - վկա դատարանում
* Լեոնիդ Կնյազև - պատասխանատու աշխատող կաշվե թիկնոցով
* Իգոր Վորոբյով (II) - Կեշկա
* Վիկտոր Մարկին - լրագրող, Գայդարի ընկերը
* Դմիտրի Մասանով - շրջզինկոմ
* Նիկոլայ Պարֆյոնով - Ֆեդոտով, գնացքում ուղեկից
* Վիկտորիա Ռադունսկայա - խմբագրության աշխատակից
* Իվան Ռիժով - լուղարկորդ
* Ստանիսլավ Սիմոնով - Գայդարի ընկերը
* Անդրեյ Վյազնիկով 
* Լենա Լալկովա 
* Լենա Սալնիկովա - Նյուրա Ագաֆոնովա (Տիշենկա)
* Մարինա Սալնիկովա - էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Նիկոլայ Սմիրնով - տնտեսվար (լուսագրերում նշված չէ)
* Էդուարդ Բոչարով - լրագրող (լուսագրերում նշված չէ)
* Եվգենի Զոսիմով - դատական նիստի մասնակից (լուսագրերում նշված չէ)
* Վլադիմիր Սմիրնով - օդաչու (լուսագրերում նշված չէ)
* Լեոնիդ Յուխին - կոնդուկտոր (լուսագրերում նշված չէ)
* Վերա Բլագովիդովա - վերահսկիչ (լուսագրերում նշված չէ)
* Իգոր Սրետենսկի - գնդի հրամանատար (լուսագրերում նշված չէ)
* Սեմյոն Սաֆոնովը - Գայդարի ընկերը (լուսագրերում նշված չէ)
* Ե. Կիրյակովա - տրամվայի ուղևոր (լուսագրերում նշված չէ)
* Անատոլի Սախնովսկի - նեպման (լուսագրերում նշված չէ)
* Նիկիտա Տրետյակովը - դրվագ (լուսագրերում նշված չէ)
* Թամարա Յարենկո - ատենակալ (լուսագրերում նշված չէ)
* Իրինա Ալֆյորովա - դրվագները չեն ընդգրկվել ֆիլմի վերջնական տարբերակում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Հյուրանոց Նացիոնալ

**Հյուրանոց Նացիոնալ**, մոսկովյան հյուրանոց, որը գտնվում է Մոխովայա փողոցի վրա և կառուցված է 1900-1902 թվականներին Ալեքսանդր Իվանովի նախագծով։ Բացման ժամանակ այն Մոսկվայում համարվել է հեղինակություն ունեցող հյուրանոցներից մեկը։

## Պատմություն
right|250px|thumb|Նացիոնալ հյուրանոցի տեսքը 1904 թվականին
right|250px|thumb|Հյուրանոցը նախահեղափոխական բացիկում 1917 թվական

### Ռուսական կայսրություն
#### Կառուցում
1900 թվականին Տվերսկի փողոցի սկզբնամասը, որտեղ հին «Балаклава»-ն էր, ձեռք է բերել ակցիոներական ընկերության սեփականատերը։
Ընկերությունը որոշում է այդ տեղում կառուցել նոր ժամանակակից հյուրանոց, որի նախագիծը պատվիրվել է պետերբուրգյան ճարտարապետ Ալեքսանդր Իվանովոյի կողմից։ Շինությունը լրացվում է մոդեռն ոճով զարդանախշային տարրերով և նեոկլասիցիզմով։ Ճակատը առանձնացվել է բնական քարերով, կերամիկական քանդակներով։ Անկյունային ձեղնահարկը զարդարված էր նկարիչներ Սերգեյ Չեխոնինի և Ալեքսանդր Գոլովինի ստեղծված «Ապոլոն և մուսաները» մաժոլիկ վահանակով։
Շենքը կառուցվել է՝ օգտագործելով նորագույն նյութեր, երկաթբետոն, երեսպատման աղյուսներ, ջրամեկուսիչ նյութեր
1994-1995 թվականներին հյուրանոցների վերականգնման ժամանակաշրջանում իրականացվում էին լուծումներ։ Արդյունքները ցույց են տալիս, որ շինարարները կատարել են հատուկ տեխնոլոգիական միջոցառումներ։
Ճարտարապետ Իվանովը մի քանի տեխնոլոգիական նորամուծություններ է օգտագործել ինտերիերի ստեղծման գործում։ Մասնավորապես հիմնական սանդուղքի վրա նա պատրաստել է առանց լարերի մարմարե աստիճաններ, ինչը այն տպավորություն է ստեղծում, որ դրանք լողում են օդում։ Իրականում աստիճաններն ամրացված են պատի մեջ թաքնված մետաղական կոնստրուկցիաների վրա։

### Նորաձև հյուրանոց
1902 թվականի դեկտեմբերի 29-ին տեղի է ունենում հյուրանոցի հանդիսավոր բացումը, և 1903 թվականի հունվարի 1-ին առաջին հյուրերը տեղավորվում են այնտեղ։

Վեցհարկանի շենքի որոշ մասեր վարձակալվել են։ Առաջին երկուսում տեղակայված էին ռեստորաններ՝ Չուևի հրուշակեղենը, Պետուխով եղբայրների մորթեղենի խանութները և Պերլովի թեյի վաճառասրահը։ Հյուրանոցը հագեցած է նորագույն տեխնոլոգիայով։ Դրանում տեղադրվել են հետաքրքրություն ներկայացնող վերելակներ, ինչպես նաև բացառապես ներմուծված արտադրության կահույք և ջահեր։ Բոլոր 160 սենյակները հագեցած էին պահարաններով և հեռախոսներով։ Բնակության գները բավականին բարձր էին՝ օրական մինչև 25 ռուբլի։ Հյուրանոցը դարձել է օտարերկրացիների սիրելի բնակավայրը։ Այստեղ են մնացել գրող Դմիտրի Մերեժկովսկին և Զինաիդա Հիպիուսը, բալետի պարուհի Աննա Պավլովան և կոմպոզիտոր Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը։ 1913 թվականին հյուրանոցում ապրում էր Անատոլ Ֆրանսը՝ իսկ մեկ տարի անց այնտեղ է ապրել գիտական ֆանտաստիկայի գրող Հերբերտ Ուելսը։ Մի քանի հիշարժան դրվագներ են կապված Ազգային հյուրանոցի հետ։ Այս շենքում 1910 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Պետդումայի առաջին նախագահ Սերգեյ Մուրոմցևը մահացել է սրտի կաթվածից։ 1906 թվականի գարնանը մինչ սոցիալիստ հեղափոխականները պատրաստվում էին սպանել Մոսկվայի գեներալ նահանգապետ Ֆյոդոր Դուբասովին, ահաբեկիչ Բորիս Վնորովսկին կեղծ անձնագրով ապրում էր հյուրանոցում։ Նա ընտրում է պատուհաններով սենյակ Տվերսկայա փողոցում բնակավայրը լքող պաշտոնյային ուշադրության տակ պահելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հյուրանոցներ
Կոռնել Աբրանյի

**Կոռնել Աբրանյի** (, ), հունգարացի գրող, դրամատուրգ, հրապարակախոս և լրագրող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է կոմպոզիտոր Կոռնել Աբրանյիի ընտանիքում։ Լրագրող և բանաստեղծ Էմիլ Աբրանյիի եղբայն է (1851-1920 թվականներ)։

Նա սովորել է փիարիստների մոտ Դյորում, իսկ ավելի ուշ` Պեշտում։ 1868-1875 թվականներին ղեկավարել է տարբեր գերատեսչությունների մամուլի ծառայությունները։ 1876-1902 թվականներին աշխատել է մի շարք թերթերի և ամսագրերի խմբագրություններում։

Եղել է ժողովրդա-դեմոկրատական կուսակցության անդամ (1884-1901 թվականներ), իսկ հետո դարձել է անկուսակցական։ 1896 թվականին դարձել է խորհրդարանի պատգամավոր։ 1906-1909 թվականին ղեկավարել է վարչապետի մամուլի ծառայությունը։ 1878 թվականից եղել է մի քանի գրական համայնքների անդամ։

## Ստեղծագործություններ
Եղել է մի շարք վեպերի և պատմությունների, հրապարակախոսական աշխատանքների, հուշագրությունների, քաղաքական պամֆլետների և հոդվածների հեղինակ։

## Ընտրված մատենագրություն
;Քաղաքական պամֆլետներ
* Újabb országgyűlési fény- és árnyképek, 1877
* Tisza Kálmán és gr. Andrássy Gyula, 1878
;Պիեսներ
* A rövidlátók (комедия, Пешт, 1872)
* A légyott (комедия, Пешт, 1872)
* Doktor Percival
* A kis gróf szerelme (1877)
* Marianne
* A csalhatatlan (կատակերգություն, Բուդապեշտ, 1883)
* Olga (1884)
;Արձակներ
* A dicsőség bolondja (վեպ, Բուդապեշտ, 1874)
* Titkolt szerelem
* Edmund párbaja
* Régi és új nemesek (վեպ, Բուդապեշտ, 1881)
* Melyik erősebb?
* Egy modern apostol (վեպ, Բուդապեշտ, 1882)
* Egy férj filozófiája
* Iván. Regény a lovagokról hat énekben (1905)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Հիերոդրամա

**Հիերոդրամա** (; , սրբազան),  հին Ֆրանսիայում (18-րդ դարի երկրորդ կես) աստվածաշում առկա թեմաներով երկու կամ ավելի ձայնային կոմպոզիցիաների անվանում։

Ի տարբերություն օրատորիայի և միստերիաների, հիերոդրամաներում օգտագործվում էին ոչ թե լատինական սաղմոսներից բառերը, այլ ժամանակակից ֆրանսիացի բանաստեղծների ստեղծագործությունները, և դրանք կատարվում էին ոչ թե տաճարներում, այլ Թյուիլրի պալատում կայացվելիք սուրբ համերգների ընթացքում։

Մասնավորապես, Վոլտերի խոսքերը բնութագրում են 1780 թվականին «Աբրահամի զոհաբերություն»-ը (երաժշտությունը` Կամբինիի) և 1783 թվականին` «Սամսոն»-ը։ Ֆրանսիական հեղափոխություն տպավորված՝ Դեզոգիեն ստեղծեց իր կանտատը՝ Հիերոդրամա։

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիական երաժշտություն
Կատեգորիա:Հոգևոր երաժշտություն
Վիտալի Բամբուրով

**Վիտալի Բամբուրով** (, ), ռուս գիտնական, ՌԴ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ, ամենացածր օքսիդացման պայմաններում գտնվող նոր միացությունների և հազվագյուտ տարրերի սինթեզի և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փորձագետ։

## Կենսագրություն
1950 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ուրալի Ս. Կիրովի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ֆիզիկայի և տեխնոլոգիայի բաժինը, որը 1956 թվականին ավարտել է գերազանցությամբ` ստանալով «Հազվագյուտ մետաղների» մասնագիտացմամբ մետաղագործ-ինժեների որակավորում։

1959-1963 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ Ուրալի մասնաճյուղի քիմիայի ինստիտուտի ասպիրանտ։ «Տիտանի և ցիրկոնիումի միացությունների փոխազդեցությունը ալկալային մետաղների ֆտորիդային աղերի հետ» թեմայով գրված թեկնածուական աշխատանքն արժանացել է Դ. Մենդելեևի անվան համամիութենական քիմիական միության մրցանակի և պատվոգրերի։

1964 թվականից սկսած ձևավորվել է Վ. Բամբուրովի հիմնական գիտական ուղղությունը, այն է` հազվագյուտ տարրերի` օքսիդացման նվազագույն վիճակում նոր միացությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։

1998-2003 թվականներին եղել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ուրալի մասնաճյուղի Պինդ մարմինների քիմիայի ինստիտուտի տնօրեն։

2000 թվականի մայիսի 26-ին ընտրվել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ` անօրգանական նյութերի ֆիզիկաքիմիայի և տեխնոլոգիայի ամբիոնում։

## Գիտական գործունեություն
Վ. Բաբուրովը և նրա ուսանողները նոր տվյալներ են հաստատել մի շարք 3d և 4f անցումային տարրերի օքսիդի և ֆտորիդային միացությունների քիմիայի վերաբերյալ, ստեղծել են խոստումնալից մագնիսական կիսահաղորդիչներ, նոր մագնիսադրական օպտիկապես ակտիվ նյութեր, ֆերոմագնիսական և գերհաղորդիչ էներգետիկ դաշտի սենսորներ, էլեկտրամեկուսիչ պողպատե ծածկույթներ (արծաթե մեդալ ԽՍՀՄ ВДНХ):

## Աշակերտներ
Պատրաստել է 20 աշակերտների, որոնք դարձել են թեկնածուներ և գիտությունների դոկտորներ։

## Պարգևներ
* Բարեկամության շքանշան (2002)` գիտության և կրթության ոլորտում ձեռքբերումների, տարբեր երկրների գիտնականների բարեկամության և գիտական համագործակցության ամրապնդման գործում ներդրման համար։ 
* ԽՍՀՄ Ժողովրդական տնտեսության ձեռքբերումների ցուցահանդեսի արծաթե մեդալ

## Հրապարակումներ
7 մենագրություն, ավելի քան 320 գիտական աշխատանք, հեղինակային իրավունքի 50 վկայագիր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Կատեգորիա:Ռուս քիմիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ թղթակից անդամներ
Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ
New Kids: Begin

***New Kids: Begin***, հարավկորեական բոյ բենդ iKON առաջին ալբոմը։

## Թրեք լիստ

## Վաճառք

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2017 սինգլներ
Աղջիկը հայելու առաջ

**«Աղջիկը հայելու առաջ»** (), Պաբլո Պիկասոյի նկարը, որը վրձնել է սյուրռեալիզմի շրջանում, 1932 թվականին։ Գտնվում է Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Նկարի չափսերն են՝ 162,3 × 130,2 սմ։

Նկարում պատկերված է նկարչի գաղտնի սիրուհի Մարիա-Թերեզա Վալտերը։ Նկարում նա կանգնած է հայելու առջև։ Նրա դեմքը՝ միացնելով վառ դեղին դեմքը և նուրբ վարդագույն կիսադեմքը, և մարմինը, որը բաղկացած է շրջաններից և եռանկյունիներից, արտացոլվում է հայելու մեջ։ Արտացոլանքում աղջիկը թվում է ծեր և տագնապահար։ Դեմքը մթնել է, աչքերը՝ ընկել, իսկ երիտասարդ մարմինը՝ խեղաթյուրվել։ Նա իր ձեռքը մեկնում է հայելուն՝ ցանկանալով միավորվել հայելում իր պատկերի հետ։ Կտավը խիստ սիմետրիկ է։ Պատկերի նախշերը հիշեցնում են Առլեկինի կոստյումի վրայի նախշերին։

2011 թվականին Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի աշխատակիցները նկարի վերլուծության համար օգտագործել են ռենտգենագրությունը, որը ցույց է տվել, որ Պիկասոն աղջկան սկզբում պատկերել է ռեալական ոճով՝ կորացված ազդրերով, մեջքով դեպի հանդիսատեսը։ Վերջանական տեսքում, ինչպես «Երեք պարողներ» նկարում (1925), նա էապես փոխել է ոճը՝ խախտելով մարմնի երկրաչափական ձևը։ Հենց Պիկասոն ասել է՝ «Չկա աբստրակտ արվեստ։ Դու միշտ պետք է սկսես ինչ-որ բանից»։ Այս մեկնաբանությունը կարող էր լույս սփռել, որ նկարիչը վերափոխեր իրական կյանքը և տար նրան այլ իմաստ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*այլ տեղեկություններ
*նկարը

Կատեգորիա:1932 նկարներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ
Բեղոտանիներ

**Բեղոտանիներ**, (Cirripedia), հոդվածոտանիների տիպի խեցգետնանմանների կարգ։ 
մինի|աջից
Նստակյաց են, գլխային զույգ անտենուլներով ջրում կպչում են սուբստրատին։ Կան մակաբույծ և ազատ ապրող ձևեր։ Վերջիններիս մարմինը ծածկված է թիկնոցով (սանտիա), որը կրային թիթեղիկներ արտադրելով առաջացնում է խեցի (բարձրությունը՝ 1,5 սմ, երբեմն՝ մինչև 40 սմ)։ Մարմինը կազմված է գլխային և կրծքային բաժիններից։ Կրծքային հատվածը կրում է վեց զույգ երկճյուղ ոտիկներ, որոնց թափահարումով ջուրը և կերի մասնիկները անցնում են թիկնոցի խոռոչը։ Մեծ մասամբ հերմաֆրոդիտ են, ապրում են միայն ծովերում։ Բեղմնավորությունը խաչաձև է։ Զարգանում են կերպարանափոխությամբ, թրթուրը՝ նաուպլիուսը, լողացող կյանք է վարում։ Մակաբույծ ձևերը խիստ պարզ են, նրանց պարկաձև մարմինը հիմնականում պարունակում է գերաճած սեռական գեղձեր։ Հայտնի է մոտ 800 տեսակ։

Կատեգորիա:Բեղոտանիներ
Բեմական գործողություն

**Բեմական գործողություն**  դերասանական արվեստի, առանձնահատուկ արտահայտչալեզու, որ դրսևորվում է խոսքային–ինտոնացիոն և միմիկա–պլաստիկական ձևերի միջոցով։

Հատկանշվում է գործող անձի ու դերակատարի միասնական վարքագծով, որը առանձին հատվածներում և ամբողջության մեջ ենթադրում է չորս հիմնական պահեր՝ *նպատակ, հանգամանքներ, արարք, ցույց*։ Դա միասնական, համաժամանակյա (սինխրոն) և համադրական (սինթետիկ) պրոցես է, որ ունի իր ներքին և արտաքին բովանդակությունը։ Նպատակը, հանգամանքներն ու արարքը կազմում են Բեմական գործողության ներքին բովանդակությունը և փոխպայմանավորում են միմյանց։ Նպատակը պայմանավորված է այն օբյեկտիվ կամ սուբյեկտիվ հանգամանքներով, որոնք կամ ներդաշնակ, կամ հակառակ են գործող անձի կամքին։ Արարքը ֆիզիկական դրությունն է՝ դրսևորված խոսքով, ինտոնացիայով, դիմախաղով, կեցվածքով ու շարժումով, որի միջոցով են միայն հանդիսականին հայտնի դառնում գործող անձի ներքին նպատակները և գործողության օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հանգամանքները։

Բեմական գործողության ընթացքում դերասանը ունի ուշադրության երկու օբյեկտ՝ *խաղակիցը* և *հանդիսականը*․ առաջինը հատկանշում է խաղի ներքին գործնական նպատակը, երկրորդը՝ արտաքին, ցուցադրական։ Ուշադրության երկու օբյեկտի միատեղ առկայությամբ և նրանց հետ ունեցած տարաբնույթ շփումով է պայմանավորված Բեմական գործողության առանձնահատկությունը՝ տարբերությունը կենսական գործողությունից։

Կատեգորիա:Դերասանական արվեստ
Բեմահարթակ

մինի|աջից|Բացօդյա բեմահարթակ Կալինինգրադում
**Բեմահարթակ**, **էստրադա** (,  - հարթակ), բեմի պարզ տեսակ, մշտական կամ ժամանակավոր կառույց՝ երաժիշտների, դերասանների, հռետորների ելույթների համար։

Դահլիճի գլխամասում բարձրադիր հարթակ է (մոտ 0,9 մ –1,15 մ), համերգասրահների, ակումբների, մշակույթի պալատների և այն անհրաժեշտ, բաղկացուցիչ մասը։ Բացօթյա համերգների համար նախատեսված բեմահարթակը ձայնի լսելիության նպատակով, վերջափակվում է գոգավոր (աբսիդաձև) պատով։ 

Կատեգորիա:Թատերական ճարտարապետություն
Պիետրո Բեմբո

**Պիետրո Բեմբո** (, , ), իտալացի գրող, պատմաբան, լատիներեն լեզվի և ոճի տեսաբան։ 1539 թվականից՝ կարդինալ։

Բեմբոյի երկերի համար հիմք են ծառայել Ցիցերոնի, Բոկաչչոյի և Պետրարկայի ստեղծագործական ավանդները։ Ճանաչվել է սիրո մասին «Ազոլանական զրույցներ» (1505) գրքով։ Արժեքավոր գործերից է իտալերենի լեզվա–ոճական առանձնահատկությունների, տաղաչափության և նորմատիվ քերականության հիմունքներին վերաբերող «Արձակ դատողություն ժողովրդական լեզվի մասին» (1525) աշխատությունը։ Կողմնակից է եղել ազգային գրական լեզվին։ 12 գրքով գրել է Վենետիկի 1487– 1513 թթ․ պատմությունը (լատիներեն, հրտ․ 1551) և թարգմանել է իտալերենի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Իտալացի գրադարանավարներ
Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի բանասերներ
Կատեգորիա:Իտալացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Կարդինալներ
Կատեգորիա:Մարդասերներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կարդինալներ
Կատեգորիա:Իտալացի հումանիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի գիտնականներ
Ջո Բայդենի երդմնակալության արարողություն

ԱՄՆ 46-րդ նախագահ Ջո Բայդենի երդմնակալության արարողությունը տեղի է ունեցել 2021 թվականի հունվարի 20-ին։ Միաժամանակ երդում է տրվել փոխնախագահ Քամալա Հարիսը։ Առաջին անգամ ԱՄՆ նախագահի պաշտոնը ստանձնելու արարողությունը տեղի է ունեցել աշխարհում շարունակվող COVID-19 պանդեմիայի ֆոնին։

Երդմնակալության արարողությանը ներկա չի եղել իր լիազորություններն ավարտած նախագահ Դոնալդ Թրամփը։ Սա առաջին նման դեպքն է 1869 թվականից ի վեր, երբ իր լիազորություններն ավարտած նախագահ Էնդրյու Ջոնսոնը հրաժարվել է ներկա գտնվել իր հետնորդի՝ Ուլիս Գրանթի երդմնակալության արարողությանը։

Կորոնավիրուսի համաճարակի կապակցությամբ երդմնակալության օրը չեղյալ են հայտարարվել կամ սահմանափակվել են զանգվածային միջոցառումները։ Նախկինում երդմնակալության արարողությանը կարող էր մասնակցել մինչև 200 հազար մարդ, բայց այս անգամ ազատ մուտք է գործել միայն հազար մարդ։ Երդմնակալության արարողությանը ներկա են եղել նախկին նախագահներ Բարաք Օբաման և Ջորջ Բուշ կրտսերը կնոջ՝ Բիլ Քլինթոնի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, բեմում նրանց հետ նստած էր մոտ 200 մարդ՝ պահպանելով սոցիալական հեռավորությունը։ Նրանք բոլորը նախապես հանձնել են կորոնավիրուսի թեստեր։

Կապիտոլիումի գրոհից հետո հեռացող նախագահի կողմնակիցների կողմից երդմնակալության ժամանակ ձեռնարկվել են անվտանգության աննախադեպ միջոցառումներ. ազգային գվարդիայի 25 հազար զինվոր է բերվել Վաշինգտոն, Կապիտոլիումի շենքը շրջափակվել է փշալարերով, փողոցներում բարիկադներ են կառուցվել։

## Հանդիսավոր միջոցառումներ
Լեդի Գագան երգել է ԱՄՆ օրհներգի առաջին երկտողը, այնուհետև Ջենիֆեր Լոպեսը երգել է Վուդի Գաթրիի «This Land is Your Land» երգը։
thumb|200px|right|Ջո Բայդենը ելույթի ժամանակ
Ջո Բայդենը երդվել է կաշվե հաստ կազմով Աստվածաշնչի վրա, որը 1893 թվականից պահվում էր նրա ընտանիքում։

### Երդմնակալության խոսք
Բայդենը 21 րոպեանոց ելույթ է ունեցել, որում ամերիկացիներին միասնության կոչ է արել։ Նա կառուցվածքավորված ելույթ է ունեցել երկու հաղթանակների և հանուն ապագայի միասնության կոչի հիման վրա։ Ամերիկյան The New York Times պարբերականը ելույթը որակել է որպես Թրամփի երդմնակալության ելույթի «ուղղակի հերքում», քանի որ Բայդենը կոչ է արել վերջ դնել «ոչ քաղաքացիական պատերազմին»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Joint Congressional Committee on Inaugural Ceremonies
* Trump White House Archives &mdash; Briefings and Statements
* Trump White House Archives &mdash; Remarks

Կատեգորիա:2021
Կատեգորիա:2021 քաղաքականությունում
Կատեգորիա:21-րդ դարն ԱՄՆ-ում
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրություններ 2020
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքականություն
Կատեգորիա:Ջո Բայդեն
Նիկոլայ Բենարդոս

**Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Բենարդոս** (, ), ռուս գյուտարար։

Սովորել է Կիևի համալսարանում, Մոսկվայի՝ Պետրովսկու երկրագործական և անտառային ակադեմիայում։ 1882 թվականին մշակել է մետաղների աղեղային էլեկտրաեռակցման եղանակը։ Այս և այլ բնագավառներում (գյուղատնտեսություն, տրանսպորտ) կատարած ավելի քան 100 գյուտերի համար արտոնագրեր է ստացել Ռուսաստանում և արտասահմանում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Никитин В․ П․, Николай Николаевич Бенардос․ 1842–1945, в кн․։ Люди русской науки, М․, 1965․ 

Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ
Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Մոլլա Փանահ Վագիհի և Մոլլա Վալի Վիդադիի հիշատակի թանգարան

**Մոլլա Փանահ Վագիհի և Մոլլա Վալի Վիդադիի հիշատակի թանգարան** (), Ադրբեջանի Ղազախ շրջանում գործող թանգարան։ Մոլլա Փանահ Վագիհի տուն-թանգարանը հիմնադրվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ Ադրբեջանական ԽՍՀ մշակույթի նախարարության հրամանով։ 1983 թվականին թանգարանը վերականգնվել է։ 2002 թվականին Ադրբեջանի Հանրապետության Նախարարների կաբինետի որոշմամբ թանգարանը վերանվանվել է Վագիֆի և Վիդադիի հիշատակի թանգարան։

## Պատմություն
Հայտնի ադրբեջանցի բանաստեղծ և հասարակական գործիչ Մոլլա Փանահ Վագիֆի հուշահամալիրը բացվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Տասնմեկ սենյականոց թանգարանի ցուցահանդեսը նվիրված է Վագիֆի կյանքին և գործունեությանը, պետական գործունեությանը, ժամանակակիցներին և հետազոտողներին։ 2002 թվականին Ադրբեջանի Հանրապետության Նախարարների կաբինետի որոշմամբ թանգարանը վերանվանվել է Վագիֆի և Վիդադիի հիշատակի թանգարան։ «Վագիֆ» պոեզիայի օրերն Ադրբեջանում 1982 թվականից անց են կացվում ամեն տարի։ Այս առիթով հուլիսին թանգարանում տեղի է ունենում տեղական բանաստեղծների ու գրողների հանդիպում։ Քննարկումներ են ընթանում նոր գրքերի շուրջ։ Թանգարանը բաղկացած է 9 ցուցահանդեսից, 1 ֆոնդից, 1 պահարանից։ Թանգարանի ցուցահանդեսը վերափոխվել է 1983 թվականից և այժմ ունի 1235 ցուցանմուշ։ Ցուցահանդեսը Վագիֆի կյանքի և ստեղծագործության, քաղաքական գործունեության, հետևորդների, հետազոտողների, ժամանակակիցների մասին է։

Թանգարանում ցուցադրվում են Վագիֆի ձեռագրերը, Վագիֆի բանաստեղծությունների նկարազարդումները, Վագիֆի հետազոտողների լուսանկարները, 18-րդ դարի հագուստ և կենցաղային իրեր, 18-րդ դարի Վագիֆի և Վիդադիի ժամանակաշրջանի կենցաղային իրեր, զարդեր, հագուստներ, զենքեր, նկարներ և այլն։ Թանգարանի ընդհանուր մակերեսը 175 ք մ։

## Ծանոթագրություններ
Դդմի յուղ

[thumb|Steirisches Kürbiskernöl (PDO 1996) յուղն [Ավստրիայից]]
**Դդմի յուղ**, ստացվում է դդմի սերմերից՝ սառը սեղման եղանակով։ Արտադրանքի քիմիական կազմ. տրիգլիցերիդներ, եթերայուղեր, ֆոսֆոլիպիդներ, տոկոֆերոլներ, կարոտինոիդներ, պեկտիններ, Ստերիններ, A, E և F վիտամիններ, սելեն։ Յուղը հարուստ է սպիտակուցներով, պոլիչհագեցած ճարպաթթուներով, ցինկով։ Առանձնահատուկ կարևորություն է տալիս ռուտինի առկայությունը, որը մարդու մարմինը չի սինթեզում ինքնուրույն, և նիկոտինաթթուն։

Դդմի յուղն ունի ընկույզի բույր, թեթև մանանեխի համ։ Գույնը՝ մուգ դեղին և բաց կարմիրից մինչև մուգ կանաչ և նույնիսկ գրեթե սև, որի պատճառով Արևելյան Եվրոպայի երկրներում այն երբեմն կոչվում է «սև ոսկի»։ Գերմանիայում, օրինակ, այն միշտ գնահատվում է ոչ պակաս, քան լավագույն ձիթապտղի յուղի նմուշների։ Յուղի պարունակությունը կորիզներում կարող է հասնել 48-54%, սպիտակուցը՝ մինչև 40 %։ Բացի այդ, բազմաթիվ հեղինակներ, սկսած Ավիցեննայից, դդմի յուղն անվանում են դեղամիջոց գրեթե բոլոր հիվանդությունների համար։

## Արտադրության շրջաններ
Դդմի սերմերի յուղը դարեր շարունակ մեծամասամբ կիրառվում է գրեթե ողջ Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում։ Բարձր որակի են հասել Ավստրիայում դաշնային Շտիրիայի (գերմ. Steirisches Kürbiskernöl) և Սլովենիայում ստորին Շտիրիայի պատմական տարածքների և Պրեկուրյեի (սլովեներեն. Štajersko prekmursko bučno olje) արտադրողները։ Այդ երկու ապրանքներն էլ 1996 և 2012 թվականներին համապատասխանաբար Եվրոպական հանձնաժողովը գրանցել է PGI կարգավիճակով (պաշտպանված աշխարհագրական ցուցում)։

## Ներքին կիրառում
Դդմի յուղը բավականաչափ սուր հոտ ունի, բացի այդ, տաքացման ժամանակ անհետանում են բոլոր օգտակար տարրերը, ուստի այն գործնականում չի ենթարկվում ջերմային մշակման։ Այն օգտագործվում է հում ձևով. որպես աղցանի և շիլայի լցոնում,  նաև՝ որպես հիմք սոուսների համար։ Այն օգտակար է ստամոքս-աղիքային տրակտի, լյարդի և լեղապարկի համար։ Այն կարգավորում է աղիների թթվայնությունը և փոքր-ինչ թուլացնող ազդեցություն ունի։ Պարունակվող ցինկն օգտակար է ենթաստամոքսային գեղձի և արական միզասեռական համակարգի համար։

## Արտաքին կիրառում
Դդմի յուղը արտաքին կիրառմամբ օգտագործվում է ակնեների հեռացման, դիաթեզի և սնկային ախտահարումների բուժման համար, օգնում է միջատների խայթոցների ժամանակ։ Այն օգտագործվում է ջերմային կամ քիմիական այրվածքների ժամանակ՝ մաշկի վնասված մասերը պատվում  են յուղով։ Զգայուն մաշկ ունեցող մարդկանց մոտ յուղը կարող է ալերգիկ ռեակցիա առաջացնել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուսական յուղեր
Կատեգորիա:Դդմազգիներ
Կատեգորիա:Խոհարարություն
Կատեգորիա:Յուղեր
Սինսինաթի Ռեդս

**ՍինսինաթիՌեդս** (), բեյսբոլի պրոֆեսիոնալ ակումբ, որը հանդես է գալիս բեյսբոլի գլխավոր լիգայում (*MLB*): Ակումբը հիմնադրվել է 1882 թվականին։

## Պատմություն
thumb|left|ՍինսինաթիՌեդս բեյսբոլի թիմը 1909 թվականին
Ցինցինատիում 1866-ից փոխվել են իրար հետ կապ չունեցող երեք ակումբներ, որոնք ավանդաբար կոչվում էին «ՍինսինաթիՌեդ Սթոքինգս»։ Դրանցից առաջինը գոյություն է ունեցել 1866-1870 թվականներին, որի լավագույն խաղացողները 1871 թվականին հիմնադրել են Բոստոն Ռեդ Սթոքինգս։ 1876-1880 թվականներին գոյություն ուներ երկրորդ ակումբը, որի ֆուտբոլիստները նրա լուծարումից հետո 1880-ի վերջում բաժանվեցին այլ թիմերով։ Իսկ երրորդ, ժամանակակից ակումբը, նոր խաղացողների կողմից հիմնադրվել է 1882 թվականին։

## Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բեյսբոլի բարձրագույն լիգա
Կատեգորիա:Բեյսբոլի բարձրագույն լիգայի (MLB) ակումբներ
Կատեգորիա:Սպորտային ակումբներ