Ջիմբարան

**Ջիմբարան** (), *[[Ինդոնեզիայի վարչական բաժանում|բնակավայր]]* *()* Ինդոնեզիայի Բալի կղզու հարավային մասում։ Բնակավայրի մակերեսը 20.5 կմ² է, բնակչությունը՝ 23,205 մարդ։

Ջիմբարանի շրջանը Բալի կղզու ամենահայտնի հանգստավայրերից և զբոսաշրջային գոտիներից մեկն է, ինչպես նաև կղզու հիմնական ձկնորսական կենտրոններից մեկը։

## Աշխարհագրական դիրք
Այն գտնվում է Բուկիտ թերակղզու հյուսիսային և հյուսիսարևելյան հատվածում, որը Բալի կղզու հարավային ծայրն է։ Ջիմբարան բնակավայրի տարածքը 20.5 կմ² է։ Դրա հիմնական բնակելի տարածքը գտնվում է Բալիի մայրաքաղաք և ամենամեծ քաղաք Դենպասարից մոտավորապես 12 կմ հարավ և Բալիի Նգուրա Ռայի միջազգային օդանավակայանից 5 կմ հարավ ընկած հատվածում։

«*Ջիմբարան*» անվանումը ավանդաբար կիրառվում է ոչ միայն բնակավայրի, այլև հյուսիսից և հարավից հարակից ափամերձ տարածքի բավականին մեծ տարածքի համար (արևմտյան աղբյուրներում այն ​​հաճախ անվանում են *Ջիմբարան լողափ*՝ )։ Ափը ողող ծոցը հայտնի է որպես *Ջիմբարանի ծոց։* (, ).

## Պատմություն
Ջիմբարանի հիմնադրման ճշգրիտ ամսաթիվը հաստատված չէ, սակայն կան հավաստի տեղեկություններ այս անվան տակ բնակավայրի անընդհատ գոյության մասին առնվազն վեցից յոթ դար։ Մասնավորապես, Ջիմբարանը հիշատակվում է 15-րդ դարի բալիական տարեգրություններում, պահպանված տեքստերը թույլ են տալիս եզրակացնել, որ այն հիմնադրվել կամ զգալիորեն ընդլայնվել է տարեգրության կազմումից մի քանի տասնամյակ առաջ, այն ժամանակահատվածում, երբ Բալիի հարավային մասը գտնվել է Մաջապահիտ կայսրության ազդեցության տակ։

thumb|left|180px|Ջիմբարանի ափ
17-րդ դարի երկրորդ կեսին այստեղ եղել են ոչ միայն բնակելի և գյուղատնտեսական շենքեր, այլև առնվազն մեկ մեծ հինդուիստական ​​տաճարային համալիր։ Հայտնի է, որ 1677 թվականին տեղի կառավարիչը Ջիմբարանի տարածքում ապաստան է տվել իր հարևաններից մեկին, որը ներքին հակամարտության հետևանքով լքել է իր իշխանությունը իր կողմնակիցների հետ միասին, որոնց թիվը կազմել է մոտ 1200 մարդ։

Ջիմբարանը հետագայում դարձել է Նամբանգան իշխանության տարածքի մաս (բալ.՝ *Nambangan*), որը մի շարք տարածքային ավելացումներից հետո 18-րդ դարի վերջին վերանվանվել է Բադունգ: Հենց Բալիի այս հատվածն է դարձել հոլանդացի գաղութարարների ամենակատաղի դիմադրության վայրը 1906 թվականին կղզիների վրա նրանց ռազմական ներխուժման ժամանակ: Դենպասարի հարավային մասում, Ջիմբարանի անմիջական հարևանությամբ, տեղի է ունեցել այս հակամարտության վերջին և ամենադրամատիկ դրվագը՝ պուպուտանը՝ ծիսական ինքնասպանություն մարտադաշտում, որը կատարել է Բադունգի կառավարիչ Ի Գուստի Մադե Ագունգը (բալ.՝ *I Gusti Ngurah Made Agung*) և նրա տասնյակ մտերիմ գործընկերներ։

Ջիմբարանը սկզբնապես իր տնտեսական կառուցվածքի առումով բալիական տիպիկ ձկնորսական գյուղ է եղել։ Նիդեռլանդներից և որոշ այլ երկրներից զբոսաշրջիկների առաջին հայտնվելը կղզու այս հատվածում թվագրվում է 1920-ական թվականներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ ընկած ժամանակահատվածում այստեղ երկար ժամանակ բնակություն են հաստատել եվրոպական և ամերիկյան ստեղծագործական մտավորականության առանձին ներկայացուցիչներ։

Ջիմբարանում, ինչպես նաև Բալիում ընդհանուր առմամբ, զբոսաշրջության զարգացումը երկար ժամանակով ընդհատվել է 1942-1945 թվականներին Նիդեռլանդական Արևելյան Հնդկաստանի ճապոնական օկուպացիայի պատճառով, որին հաջորդել է Ինդոնեզիայի երկարատև պայքարը անկախության համար և Սուկառնոյի նախագահության օրոք երկրի միջև հարաբերությունների երկարատև սառեցումը: Այս տարածքի նկատմամբ զբոսաշրջային հետաքրքրության վերածնունդը տեղի է ունեցել միայն 1970-ական թվականներին, այդ ժամանակվանից ի վեր այստեղ սկսվել է համապատասխան ենթակառուցվածքների ակտիվ զարգացումը։

## Վարչական պատկանելություն և բնակչություն
Ջիմբարանը Հարավային Կուտա շրջանի մաս է կազմում, որն էլ իր հերթին Բալի նահանգի Բադունգի ռեգենտության մաս է կազմում: 2008 թվականի դրությամբ նրա բնակչությունը կազմել է 23,205 մարդ, որից 11,871-ը՝ տղամարդիկ, իսկ 11,334-ը՝ կանայք, ընդհանուր առմամբ՝ կա 5,556 տնային տնտեսություն։ Բնակելի թաղամասերի մեծ մասը գտնվում է ծովից որոշակի հեռավորության վրա՝ Ջիմբարանը կղզու գլխավոր մայրուղիների հետ կապող ճանապարհի երկայնքով։

Բնակչության բացարձակ մեծամասնությունը բալիացիներ են։ Ինչպես կղզու մյուս շրջաններում, գերիշխող կրոնը հինդուիզմն է։ Բնակիչները ձևավորել են 12 ավանդական համայնքներ՝ «*բանջար-ադաթ*» (բալ.՝ *banjar adat*)։ Բնակավայրի ամենամեծ հինդուական սրբավայրը Ուլուն Սիվի տաճարն է (բալ.՝ *Pura Ulun Siwi*), կառուցված 18-րդ դարում, որը ոչ միայն գործող կրոնական շինություն է, այլև բնակավայրի ամենակարևոր զբոսաշրջային տեսարժան վայրը։

## Տնտեսություն
thumb|left|180px|Մարլինի ձկնորսություն Ջիմբարանի ափերին
Ձկնորսությունը, որը ավանդաբար տեղական տնտեսության հիմքն է եղել, 21-րդ դարի սկզբին ընդհանուր առմամբ շարունակում է զգալի նշանակություն ունենալ Ջիմբարանի համար. տեղի բնակչության զգալի մասը զբաղվում է ձկնորսությամբ և ծովամթերքով հարակից ջրերում: Այնուամենայնիվ, Բալիի այս հատվածում զբոսաշրջության զարգացմանը զուգընթաց, այն դարձել է բնակավայրի տնտեսական և սոցիալական զարգացումը որոշող հիմնական գործոնը: 1990-ական թվականների սկզբին Ջիմբարանը դարձել էր կղզի այցելող օտարերկրացիների և Ինդոնեզիայի այլ շրջանների բնակիչների շրջանում ամենատարածված վայրերից մեկը։ Դրան նպաստել են ինչպես բնական, այնպես էլ ենթակառուցվածքային պայմանները, մասնավորապես՝ բնակավայրի մոտիկությունը Նգուրա Ռայ օդանավակայանին և Դենպասարին, ինչպես նաև Բալիի բազմաթիվ պատմական և մշակութային տեսարժան վայրերը։ Հատկանշական է, որ հենց զբոսաշրջության զարգացումն է, որ որոշել է տեղական ձկնորսության պահանջարկը, եթե նախկինում Ջիմբարանի ձկնորսների որսը հիմնականում վաճառվել է հարավային Բալիի այլ շրջաններ, ապա այժմ դրանց մեծ մասը վաճառվում է տեղական մակարդակով՝ բազմաթիվ հանրային սննդի կետերում։

thumb|right|220px|Ձկնորսական նավակներ Ջիմբարանի ծոցում
Արդյունքում, այստեղ ակտիվորեն զարգացել է համապատասխան հանգստավայրային և զբոսաշրջային ենթակառուցվածքը. Ջիմբարանն ունի մեծ թվով հյուրանոցներ (ներառյալ բարձրակարգ), ռեստորաններ, առևտրի և զվարճանքի համալիրներ: Այս տարածքը շատ տարածված է հիմնականում ծովային հանգստի, այդ թվում՝ սնորքելինգի և դայվինգի սիրահարների շրջանում։

Տեղական զբոսաշրջության ոլորտը լրջորեն տուժել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 1-ին այստեղ տեղի ունեցած ահաբեկչական հարձակումներից. իսլամիստական ​​«Ջեմաահ Իսլամիյա» խմբավորման զինյալները պայթեցրել են երկու սրճարան Ջիմբարանում, և գրեթե միաժամանակ մեկ այլ պայթյուն է տեղի ունեցել գյուղից մի քանի կիլոմետր հյուսիս՝ Քուտա քաղաքում (զոհերի ընդհանուր թիվը եղել է 26, ավելի քան 100 մարդ վիրավորվել է)։ Հետագայում, Ինդոնեզիայի իշխանությունների կողմից ձեռնարկված մի շարք հաջող հակաահաբեկչական միջոցառումներից հետո և քանի որ երկրում ընդհանուր իրավիճակը և մասնավորապես Բալիում կայունացել է, զբոսաշրջիկների հոսքը լիովին վերականգնվել է.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի քաղաքներ