Աղի արդյունահանում

**Աղի արդյունահանում**, ստորգետնյա աղի բնական պաշարների հանման ընթացքը:

Հանված աղը սովորաբար լինում է հալիտի տեսքով (սովորաբար հայտնի է որպես քարի աղ) և արդյունահանվում է գոլորշիացմամբ:

## Պատմություն
Մինչ ժամանակակից ներքին այրման շարժիչի և հողատար սարքավորումների ստեղծումը, աղի արդյունահանումը ամենաթանկ և վտանգավոր ոլորտներից մեկն էր՝ աղի հետ մշտական ​​շփման հետևանքով առաջացած արագ ջրազրկման (ինչպես հանքի միջանցքներում, այնպես էլ օդում ցրված) և այլ խնդիրների պատճառով, որոնք առաջացել են նատրիումի չափից ավելի ընդունման հետևանքով: Մինչև արդյունաբերական հեղափոխությունը աղը հաճախ ստրուկները կամ բանտարկյալներն էին արդյունահանում, որի պատճառով հանքագործների կյանքի տեւողությունը ցածր է եղել։

Ամենավաղ հայտնաբերված աղի հանքը եղել է Ավստրիայի Հալշտատ կոմունայում, որտեղ աղ է արդյունահանվել սկսած մ.թ.ա. 5000 թվականից:

Քանի որ աղը կենսական անհրաժեշտություն է, նախաարդյունաբերական կառավարությունները սովորաբար ցանկանում էին խիստ վերահսկողություն տարածել դրա արտադրության վրա՝ հաճախ հանքերի անմիջական սեփականության միջոցով: Աղի հանքերի սեփականությունը կարող էր միապետների համար լինել եկամտաբեր աղբյուր: Օրինակ՝ Լեհաստանի թագավոր Կազիմիր III Մեծը 14-րդ դարում իր եկամուտների ավելի քան մեկ երրորդը ստանում էր աղի հանքերի շնորհիվ։

Հին Չինաստանը եղել է աշխարհի ամենավաղ քաղաքակրթություններից մեկը, որտեղ մշակվել և արդյունահանվել է աղ: Նրանք առաջին անգամ բնական գազ են հայտնաբերել, երբ պեղել են քարի աղը: Չինացի գրող, բանաստեղծ և քաղաքական գործիչ Չժան Հուան Ջին դինաստիայից իր «Բոուուզի» գրքում գրել է, թե ինչպես են Սիչուանի Զիգոնգ քաղաքում մարդիկ պեղել բնական գազ և այն օգտագործել ժայռի աղի լուծույթը եռացնելու համար։ Հին չինացիներն աստիճանաբար յուրացրել և զարգացրել են աղի արտադրության տեխնիկան: Աղի արդյունահանումը նրանց համար ծանր խնդիր էր, քանի որ նրանք բախվել են աշխարհագրական և տեխնոլոգիական սահմանափակումների: Աղը արդյունահանվում էր հիմնականում ծովից, իսկ ուշ կայսերական Չինաստանի ափամերձ տարածքներում աղի աշխատանքները հավասարազոր էին ազգային արտադրության ավելի քան 80 տոկոսին: Չինացիներն օգտվել են աղի լճերի բնական բյուրեղացումից և ափին մոտ կառուցել են արհեստական ​​գոլորշիացման ավազաններ: 1041 թվականին, Սոնգ դինաստիայի օրոք, աղի արտադրության համար հորատվել է թասի չափ տրամագծով և մի քանի տասնյակ ոտնաչափ խորությամբ ջրհոր։ Հարավարևմտյան Չինաստանում բնական աղի հանքավայրերը արդյունահանվել են հորատանցքերով, որոնք կարող էին հասնել ավելի քան 1000 մ (3300 ֆուտ) խորության, սակայն աղի «բերքատվությունը» համեմատաբար ցածր էր: Աղի արդյունահանումը առանցքային դեր է խաղացել՝ որպես չինական կայսերական կառավարության եկամուտների և պետական ​​զարգացման ամենակարևոր աղբյուրներից մեկը:

Ժամանակակից աղի հանքերի մեծ մասը շահագործվում է մասնավոր կամ խոշոր բազմազգ ընկերությունների միջոցով, ինչպիսիք են K+S-ը, AkzoNobel-ը, Cargill-ը և Compass Minerals-ը:

## Հանքարդյունաբերական շրջաններ ամբողջ աշխարհում

Որոշ նշանավոր աղի հանքեր են․

## Իդիոմատիկ արտահայտություններում օգտագործում
Անգլերենի առօրյա խոսքում salt mines տերմինը և հատկապես back to the salt mines արտահայտությունը հեգնանքով վերաբերում է ձանձրալի կամ հոգնեցուցիչ աշխատանքին: Այս արտահայտությունը ծագել է 1800-ական թվականներից՝ հղում անելով Սիբիրյան աղահանքերում բանտարկյալներին հարկադիր աշխատանքի ուղարկելու ռուսական պրակտիկային։

## Տես նաև
* Վելիչկայի աղի հանք

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

*Mohammedia Rock Salt Company

Կատեգորիա:Աղեր
Կատեգորիա:Հանքային գործ