Սվետլանա Սվետլիչնայա

**Սվետլանա Աֆանասևնա Սվետլիչնայա** (), խորհրդային և ռուսաստանյան թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1974 թվական)։

## Կենսագրություն
Սվետլանա Սվետլիչնայան ծնվել է Լենինականում, ներկայիս Գյումրիում։ Նրա հայրը զինվորական էր, դրա պատճառով էլ ընտանիքը հաճախ էր տեղափոխվում մի վայրից մյուսը։ Սվետլանան դպրոց է գնացել Ախտիրկայում՝ Սումիի մարզում։ Դպրոցն ավարտել է Կալինինգրադի մարզի Սովետսկում։ 1958 թվականին Սվետլանայի հայրը գնում է թոշակի ու արդյունքում ընտանիքը հիմնավորվում է Մելիտոպոլում։ Հենց այդ թվականին էլ մոր համառության շնորհիվ Սվետլանան ընդունվում է Ս.Ա. Գերասիմովի անվան համառուսաստանյան պետական կինոմատոգրաֆիայի համալսարան, Միխայիլ Ռոմի կուրսը։

1963 թվականին ինստիտուտի ավարտից հետո նա դարձավ դերասանուհի «Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում»։

Կինոյում դեբյուտը կայացել է 1960 թվականին Միխայիլ Կալիկի «Օրորոցային» ֆիլմում։

Սվետլանա Սվետլիչնայայի ամենահիշվող դերը դարձավ Աննա Սերգեևնայի գայթակղիչ կերպարը «Ադամանդե ձեռքը» ֆիլմում։ Այս դերի շնորհիվ Սվետլանան կնոջ նոր կերպար կերտեց՝ ժամանակակից, ոճային, սեքսուալ։ Այդպիսի հերոսուհի խորհրդային կինոյում դեռևս չէր եղել։ Բացի դրանից այն առաջինն էր նաև կիսաէրոտիկ սցենարով ֆիլմերից։
 
Սվետլանա Սվետլիչնայան աշխատել է խորհրդային բազմաթիվ ռեժիսորների հետ, օրինակ՝ Գրիգորի Ալեքսանդրովի («Սարյակ և քնար»), Ստանիսլավ Ռոստոցկու («Մեր ժամանակի հերոսը»), Մառլեն Խուցիևի («Իլյիչի ուղեկալը»), Յուլյա Ֆայտի («Քանի ֆրոնտը պաշտպանված է»), Տատյանա Լիոզնովայի («Գարնան տասնյոթ ակնթարթ»), Լեոնիդ Գայդայի («Ադամանդե ձեռքը»), Գեորգի Դանելիայի («Երեսուներեք»), Էդմոնդ Քյոսայանի («Խոհարարուհին», «Անորսալիների նոր արկածները»), Միխայիլ Կալիկի («Օրորոցային», «Սիրել»), Ստանիսլավ Գովոռուխինի («Հանդիպման վայրը փոխել չի կարելի»)։

2005 թվականի հունիսի 28-ին նա, այլ հայտնի անձանց հետ, հանդես է եկել ի պաշտպանություն Խոդորկովսկու։

2015 թվականի ապրիլին Ռուսաստանյան «Գրականություն և կինո» XXI կինոփառատոնի ժամանակ Գատչինում Սվետլանա Սվետլիչնայան պարգևատրվել է «Կինոմատոգրաֆիայի նվիրյալ» մրցանակով։

### Անձնական կյանք
Սվետլանայի ծնողների ընտանիքում կային երեք երեխաներ՝ ավագ եղբայր Վալերին, միջնեկ Սվետլանան և կրտսեր եղբայրը՝ Օլեգը, որը ծնվել է Սվետլանայի լույս աշխարհ գալուց 13 տարի անց միայն, սակայն նույն օրը՝ մայիսի 15-ին։ Ավագ եղբայրն այժմ ողջ չէ։ Կրտսեր եղբայրն ընտրեց հոր ճանապարհը և դարձավ զինվորական։ Հիմա թոշակի է անցել և ապրում է Պենզայում։

Դերասանուհին ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին ամուսինն էր Վլադիմիր Իվաշովը, որից ունեցավ երկու որդիներ՝ ատամնաբույժ Ալեքսեյը և Օլեգը, որը 33 տարեկանում իր տան մեջ մահացել է և թաղված է հոր կողքին։ Երկրորդ ամուսինը Սերգեյ Սոկոլսկին էր՝ նկարիչ, որի հետ շատ քիչ է ապրել։

Կյանքի վերջին տարիներին Սվետլանա Սվետլիչնայան ապրել է Մոսկվայի հարավ-արևմուտքում՝ Յասնևոյում։

Մահացել է 2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին՝ երկարատև ու ծանր հիվանդությունից հետո, 84 տարեկանում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Кушнирский, Ян Наумович* Светлана Светличная // Актёры советского кино. Вып. 9. / Ред-сост. *А. М. Сандлер*. М.: Искусство, 1973. С.240—251.

## Արտաքին հղումներ
* 
* Биография Светланы Светличной

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ