open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սուրեն Աղբալյան (մանկավարժ)

**Սուրեն Մեխակի Աղբալյան** (), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944):

## Կենսագրություն
Սուրեն Աղբալյանը ծնվել է 1922 թվականին Վրացական ԽՍՀ Շուլավեր գյուղում։

1941 թվականին դպրոցը նոր ավարտած Սուրենը կամավոր մեկնել է կարմիր բանակ։ Մարտական ծառայություններն անցել է 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 400-րդ գնդում, որի կազմում մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի պաշտպանությանը, այնուհետև՝ ազատագրմանը։ 1943 թվականին վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո մասնակցել է Նովոռոսիյսկի ազատագրման համար մղված մարտերին։ Թշնամու դեմ մարտնչել է Դոնբասում, ուր երկրորդ անգամ է վիրավորվել, պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Մարտերով անցել է Դնեպրը, Դնեստրը։ Դնեստրն անցնելու նախօրյակին, 1944 թվականին, ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Եղբայրական Մոլդավիայի ազատագրման օրերին նա ավագ լեյտենանտ էր, դասակի, ապա՝ վաշտի հրամանատար։ Յաշ-Քիշինևյան օպերացիայի հաջող ավարտումից հետո պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Սուրենը հերոսաբար կռվել է Լեհաստանի ազատագրման, Վարշավայում մղված փողոցային մարտերում։

1945 թվականին, բանակից զորացրվելուց հետո, Աղբալյանն ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրության ֆակուլտետը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո գործուղվել է Ալավերդի քաղաքը։ Շուրջ երեսուն տարի մանկավարժական աշխատանք է կատարել այդ քաղաքի դպրոցներում։

## Պարգևներ
*«Արիության համար» մեդալ
*Կարմիր աստղի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Արիության համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Սուրեն Աղբալյան (այլ կիրառումներ)

**Սուրեն Աղբալյան** անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

* Սուրեն Աղբալյան (փետրվարի 1, 1950, Աչաջուր, Իջևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մետաղագետ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (1996)։ Նյու Յորքի ԳԱ անդամ (1995)։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2010)։
* Սուրեն Աղբալյան (մանկավարժ) (1922, Շուլավեր, Մառնեուլի շրջան, Վրաստան), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944)։
Սեդրակ Անանյան

**Սեդրակ Աղաբեկի Անանյան** (), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944): «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան (1978):

## Կենսագրություն
Սեդրակ Անանյանը ծնվել է 1917 թվականին Թումանյանի շրջանի Շնող գյուղում։ Ավարտել է Շնողի միջնակարգ դպրոցը և նշանակվել Աթանի 7-ամյա դպրոցի աշխարհագրության ուսուցիչ։

1941 թվականի մայիսին, խորհրդա-գերմանական պատերազմի նախօրյակին, զորակոչվել է կարմիր բանակ։ 1943 թվականին Անանյանը մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի և Ղրիմի ազատագրմանը։ Ստացել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ, 1944 թվականին դարձել է կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1945 թվականին մասնակցել է Քյոնիգսբերգի գրավմանը, որի համար ստացել է մեդալ։ Մասնակցել է Լեհաստանում, Գերմանիայում մղված մարտերին։

1945 թվականի նոյեմբերին Անանյանը զորացրվել է բանակից։ 1945 թվականի դեկտեմբերին աշխատանքի է անցել Թումանյանի շրջանային ժողկրթբաժնում որպես դպրոցական տեսուչ, ապա՝ եղել է լուսաշխի արհմիության շրջկոմի նախագահ։ Աշխատելու տարիներին, սովորել և ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրության ֆակուլտետը։ 1954 թվականին աշխատանքի է անցել Ալավերդի քաղաքի Եղիշե Չարենցի անվան դպրոցում, որպես աշխարհագրության ուսուցիչ, հետո՝ ուսմասվար։ 1968 թվականի սեպտեմբերից աշխատել է նույն դպրոցում որպես տնօրեն։

Հետպատերազմյան տարիներին Անանյանն արժանացել է «Աշխատանքային գերազանցության համար», «Աշխատանքային արիության համար» մեդալների։ 1978 թվականին ստացել է «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան։

## Պարգևներ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Քյոնիգսբերգի գրավման համար» մեդալ
* «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ
* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
* «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Աշխատանքային արիության համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Ֆիբի Ֆոքս

**Ֆիբի Ֆոքս** (, ), անգլիացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայում (ՌԱԴԱ) մարզվելուց հետո Ֆոքսը 2010 թվականին հայտնվել է Չիչեստերի փառատոնի թատրոնում՝ «Մեկ ամիս երկրում» ներկայացման մեջ։ Հաջորդ տարի նա Վարդերի թատրոնում խաղացել է «Ինչպես կցանկանաք»,  Ռոյալ Քորթ թատրոնում՝ «Թթվային թեստը» և Ազգային արքունական թատրոնում «Կա պատերազմ» ներկայացումներում։ Այս ներկայացումների հիման վրա նա առաջադրվել է 2011 թվականի Երեկոյան ստանդարտ թատրոնի մրցանակի՝ «Լավագույն նորեկ դերասան» անվանակարգում։

Ֆոքսը նաև ընդգրկվել է 2011 թվականի *Վաղվա էկրանի միջազգայն ասղերի* ցուցակում։

2012 թվականին ներկայացել է Գրեյսի դերում «Ճիպոտ» հեռուստասերիալում, որը քաղաքում ապրող կախարդների մասին է, 2014 թվականին նա հայտնվել է «Հրացանակիրները» ֆիլմում` որպես Սավոյի դքսուհի, Նյու Յորքում «Մի բանաստեղծ» ֆիլմում՝ Լիզ Ռայթելի դերում, ինչպես նաև Եվա Պերկինս՝ «Սևազգեստ կինը 2, մահվան հրեշտակ» ֆիլմում։

2015 թվականին Ֆոքսը խաղացել է Վանեսա Բելի դերում «Կյանքը հրապարակներում»՝ Բլումսբերիի խմբի մասին պատմող BBC-ի դրամայում և «Ամենատես աչքը» թրիլերում։

## Անձնական կյանք
Ֆոքսը դերասաններ Ստյուարտ Ֆոքսի ու Պրյու Քլարկի դուստրն է։ Նա ամուսնացած է դերասան Քայլ Սոլլերի հետ, ում հետ ծանոթացել է ՌԱԴԱ-ում։ Զույգն ապրում է Լոնդոնում։

## Կինո և հեռուստատեսություն

## Թատրոն

## Ռադիո

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ֆիբի Ֆոքս on IMDb

Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Անցունակ զինվոր

**Անցունակ զինվոր**, շախմատում զինվոր, որի ուղղաձիգում չկան հակառակորդի զինվորներ, իսկ հարևան ուղղաձիգներում կա՛մ չկան հակառակորդի զինվորներ, կա՛մ դրանք չեն հարվածում այն դաշտերը, որոնցով զինվորը պետք է անցնի և հասնի փոխարկման դաշտ։

Գծապատկեր 1-ում անցունակ զինվորներ են սպիտակների b5, c4, և e5 և սևերի d4 զինվորները։

Որքան անցունակ զինվորը մոտենում է փոխարկման դաշտին, այնքան այն իրենից մեծ վտանգ է ներկայացնում։

Գծապատկեր 2-ում սպիտակների անցունակ զինվորը հասել է 6-րդ հորիզոնական, սակայն սպիտակների արքան փակել է նրա շարժվելու ճանապարհը։ Այստեղ սպիտակները Թg8+ քայլով հրապուրում են սևերի արքային, այնուհետև զինվորը շարժում առաջ՝ *1․Թg8+, Աxg8, 2.h7+, Աf8, 3.h8=Թ+, Աe7, 4. Թd8+, Աe6, 5.Թd6#*։

Գծապատկեր 3-ում քայլը սևերինը լինելու դեպքում խաղը կավարտվեր ոչ-ոքի՝ 1․․․g6 քայլով։ Սակայն այստեղ քայլը սպիտակներինն է, նրանք զոհաբերում են երկու զինվոր և արդյունքում ստանում՝ 1. g6, fxg6 ( 1...hxg6 2.f6, gxf6 3.h6) 2. h6. gxh6 3. f6 հաղթանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Golombek, Harry (1977), Golombek's Encyclopedia of Chess, Crown Publishing, ISBN 0-517-53146-1
*Hooper, David; Whyld, Kenneth (1992), The Oxford Companion to Chess (second տպ.), Oxford University Press, ISBN 0-19-866164-9
*Levenfish, Grigory; Smyslov, Vasily (1971), Rook endings, Batsford, ISBN 0-7134-0449-3
*Müller, Karsten; Pajeken, Wolfgang (2008), How to Play Chess Endings, Gambit Publications, ISBN 978-1-904600-
*Robert Hübner: Abfall Nr. 26: Verbundene Freibauern I, ChessBase Magazin 1995, Heft 47 Seite 34–44, Heft 48 Seite 39–50, Heft 49 Seite 19–28.

Կատեգորիա:Շախմատ
Կատեգորիա:Շախմատի խաղաքարեր
Հայկազ Առաքելյան

**Հայկազ Եգորի Առաքելյան** (), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944):

## Կենսագրություն
Հայկազ Առաքելյանը ծնվել է 1921 թվականին Մարտունու շրջանի Թազագյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Նոր Բայազետի մանկավարժական ուսումնարանը և նշանակվել ուսուցչական աշխատանքի։ 1940 թվականի հունվարին Առաքելյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ և ծառայել հրետանային գնդում։

Պատերազմի օրերին Առաքելյանը մասնակցել է Ղրիմի պաշտպանության մարտերին։ 1941 թվականի հոկտեմբերին վիրավորվել է և բուժման ուղարկվել Տոմսկ քաղաքը։ Ապաքինվելուց հետո մասնակցել է Դնեպրի անցմանը, մարտական առաջադրանքը կատարելու համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Այնուհետև գործուղվել է սովորելու ռազմական ուսումնարան, որն ավարտելուց հետո նորից մեկնել է ռազմաճակատ։ 1944 թվականին Առաքելյանը իր դասակով հետապնդելով թշնամուն, հասել է Ռումինիա և Բուլղարիա։ Սոֆիայում կատարելով առաջադրանքը, ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Հաղթանակից հետո Առաքելյանը պարգևատրվել է ավելի քան քսան շքանշաններով ու մեդալներով, շարունակել է ծառայությունը խորհրդային բանակում։

1962 թվականին Առաքելյանը բանակից զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել Երևանի պետական համալսարանի ռազմական ամբիոնում, ակտիվորեն մասնակցել երիտասարդության ռազմահայրենասիրական դաստիարակության գործին։

## Պարգևներ
*Կարմիր աստղի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծովասար գյուղում ծնվածներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Հարսանեկան նվեր, կամ ամեն ինչ ինչպես մարդկանց մոտ

**«Հարսանեկան նվեր, կամ ամեն ինչ ինչպես մարդկանց մոտ»** (), կինոֆիլմ, ռեժիսոր Ռիչարդ Բրուքսի մելոդրաման։ Պիեսի էկրանավորումը՝ ըստ Պեդի Չաևսկու։

## Սյուժետ
Թոմ ու Ագնես Հյորլիները աղքատ ամուսնական զույգ են, որոնք ոչ մի ավելորդ ծախս թույլ չեն տալիս։ Սակայն, երբ գալիս է դստեր՝ Ջեյնիի ամուսնանալու ժամանակը, Ագնեսը որոշում է, որ հարսանիքի ժամանակ չարժե խնայել։ Նորապսակներ դեմ են լինում Ջեյնն ու Ռալֆը դեմ են շքեղ հարսանիքին և հյուրերի մեծ քանակին։ Թոմը, նույնպես դեմ է։ Մինչդեռ Ագնեսն արդեն հասցրել է տեղեկացնլ ընկերներին ու հարազատներին նախապատրաստվող հանդիսության մասին։

## Դերերում
* Բեթ Դեյվիս – *Ագնես Հյորլի*
* Էռնեստ Բորգնայն – *Թոմ Հյորլի*
* Դեբի Ռեյնոլդս — *Ջեյն Հյորլի*
* Բարրի Ֆիցջերալդ — *Ջեկ Կոնլոն*
* Ռոդ Թեյլոր — *Ռալֆ Հալորան*
* Մաջ Քենեդի — *Տիկին Ջո Հոլորան*

## Պրեմիերա
*  – 1956 թվականի հունիսի 14-ին ԱՄՆ-ում տեղի է ունեցել ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան։
*  – Եվրոպակայն պրեմիերան տեղի է ունեցել 1956 թվականի հոկտեմբերի 27–ին՝ Հռոմում (Իտալիա).
*  – 1965 թվականի հունվարից ֆիլմը ցուցադրվել է խորհրդային կինովարձույթում՝ «Հարսանեկան նախաճաշ» խորագրով։

## Մրցանակներ և անվանակարգեր
* 1956 – ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային խորհրդի մրցանակ – երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Դեբի Ռեյնոլդս)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:1950-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Կատեգորիա:1956 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր հարսանիքի մասին
Յուջի Նակա

**Յուջի Նակա** (ճապ․՝ 中 裕司, ), հայտնի է նաև որպես **YU2**, և **Մուու Յուջի**, ճապոնական խաղերի դիզայներ և վեբ ծրագրավորող։ Նախկինում նա ղեկավարել է Sonic Team-ը։ Ներկայումս Prope-ի ղեկավարն է։ IGN կայքը Նակային դասել է «Բոլոր ժամանակների հարյուր խաղեր ստեղծողները» ցուցակի 47-րդ հորիզոնականում։

## Կենսագրություն
### Վաղ հասակ
Նական ծրագրավորել  է սովորել ամսագրերում տեսախաղերի կոդեր հրապարակելու միջոցով։ Դեռևս միջնակարգ դպրոցում սովորելու տարիներին՝ այդ փորձը նրան դրդել է ծածկագրում սովորել։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո՝ Նական որոշել է թողնել համալսարանը և մնալ Օսակայում։ Այս ժամանակահատվածում նա շատ է աշխատել տարբեր ցածր վարձատրվող աշխատատեղերում։

### Կարիերա
Սկզբում նա ցանկացել է մեկնել Namco, բայց քանի որ այդ աշխատանքում պահանջել են բարձրագույն կրթություն ունեցող մարդիկ, Նական աշխատանքի է ընդունվել Sega-ում՝ որպես վեբ ծրագրավորողի օգնական։ Նա սկսել է աշխատել «Աղջիկների պարտեզ» (Girl's Garden) խաղի վրա, ինչը նրան արժանացրել է քննադատաների գովասանքին և ընդունելությանը։ Նա մեծ համբավ է ձեռք բերել, երբ աշխատել է որպես Sonic the Hedgehog շարքի առաջին խաղերի վեբ ծրագրավորող, ինչպես նաև Nights into Dreams…, Burning Rangers և Phantasy Star Online խաղերի ստեղծող։

Նական նաև օգնել է ստեղծել հայտնի *EyeToy Sega Superstars* խաղը։ *Shadow the Hedgehog*-ում, *G.U.N*-ի զինվորներից մեկն արտահայտել է հետևյալ միտքը․ «Պարոն Յուջի Նակայի մոտ ամեն բան լավ է» (): Virtua Striker 3-ում հանդես է գալիս որպես կամեո՝ Սոնիքի, Թայլիսի, Եքիդնա Նաքլս-ի, Եմիի, Էջջմանի և Չաոյի հետ միասին։

2006 թվականի մայիսի 23-ին Նական հիմնադրել է Sonic Team-ից և Sega Studio USA-ից անկախ Prope ընկերությունը։ Սակայն 2012 թվականին նա հայտարարել է, որ ցանկանում է կրկին վերադառնալ Սեգա։

2018 թվականի հունվարին նա աշխատանքի է անցել Square Enix-ում։ Դիմումի համաձայն, ինքը այլևս չի ցանկացել լինել Sega-ում, քանի որ այնտեղ նա միայն խաղեր է ստեղծում, իսկ դա իրեն բավականություն չի պատճառում։

## Խաղեր, որոնց մշակմանը նա մասնակցեց

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Prope-ի պաշտոնական կայքը (ճապոներեն)
* Յուջի Նակա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում 
* Յուջի Նակա (անգլ.) Sonic News Network կայքում
* Յուջի Նակա (անգլ.) Sega Retro կայքում

Կատեգորիա:Ճապոնացի ծրագրավորողներ
Հրաշք ստատիրով (նկար)

**«Հրաշք ստատիրով»** (), իտալացի գեղանկարիչ Մազաչոյի որմնանկարը, ստեղծվել է 1425-1427 թվականներին։ Գտնվում է Ֆլորենցիայի Սանտա Մարիա դել Կարմինեի Բրանկաչի եկեղեցում։

## Նկարագիր
ձախից|մինի|194x194пкс|Դետալ
Մազաչոն Ֆլորենցիայի Սանտա Մարիա դել Կարմինեի Բրանկաչի եկեղեցում որմնանկարի վրա աշխատել է 1425-1427 թվականները։

«Հրաշք ստատիրով» ստեղծագործության մեջ ուղղանկյունների միացման կետերը գտնվում են Հիսուս Քրիստոսի գլխից դեպի աջ՝ առանձնացնելով նրան մյուս կերպարներից՝ որպես ծավալվող ողբերգության կենտրոն։ Քրիստոսի համեստ և կամային ժեստը հայելային արտացոլում է գտել Պետրոս առաքյալի կերպարում և հակառակ ուղղությամբ տարածվում է հարկահավաքի ձեռքի շարժման ուղղությամբ։ Պատմվածքի կառուցվածքի առանցքային գծերը կենտրոնական կերպարից տարածվում են աջ և ձախ՝ դեպի Պետրոս առաքյալը, որը ձկան միջից հանում է ստատիրը։

Գործողությունները զերծ են տրենչենտինյան ծանրությունից և էլեմենտների իռացիոնալ կապից։ Ընդհակառակը, այն լակոնիկ է, էականորեն հետևում է տրամաբանությանը։ Նոր կերպարներ են իրենցից ներկայացնում մաև գործողությունների մասնակիցները։ Դրանք ծավալային հսկայական ֆիգուրներ են, իսկ նրանց ստվերները վկայում են նրանց իրական ներկայությունը։ Լուսաստվերային մոդելավորումը և ուրվագծերի հստակ ընդգծումը հայտնաբերում է դրանց ռելիեֆային պլաստիկան։ Մարմնի ձևերը ընդգծում են հագուստները, որոնք վարագուրվում են լայն ծալքերով։ Կերպարների դեմքերի արտահայտությունը հանգիստ է, լցված այն բարոյական ուժով, որը հանգեցնում է արժանապատիվ մարդկային արարքների։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ
Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ
Վահե Մելիքսեթյան

**Վահե Սամվելի Մելիքսեթյան** (, Արցախի Հանրապետություն)` զորամասի բուժկետի դեղագետ, բժշկական ծառայության լեյտենանտ, Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարանի (ԵՊԲՀ) Կլինիկական ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի դասախոս, Վիրաբուժական ուռուցքաբանության հայկական միության հիմնադիր խորհրդի անդամ։

## Կենսագրություն
#### Կրթություն
Վահե Մելիքսեթյանը ծնվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 5-ին Կիրովական քաղաքում։

1995-2005թթ․ սովորել և ոսկե մեդալով ավարտել է Վանաձոր քաղաքի թիվ 28 միջնակարգ դպրոցը։

2005-2010 թթ․ սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է ԵՊԲՀ դեղագիտական ֆակուլտետը։

2010-2012 թթ․ սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է ԵՊԲՀ կլինիկական ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի կլինիկական օրդինատուրան։

2011 թվականին վերապատրաստում է անցել Իտալիայի Կամերինո քաղաքի համալսարանում։

2012 թվականից հանդիսացել է ՀՀ ֆարմակոլոգների ասոցիացիայի անդամ։

#### Աշխատանքային գործունեությունը
2009-2010 թթ. «Նատալի ֆարմ» ընկերության դեղագետ

2011-2012 թթ. «Նիբ ֆարմ» ընկերության դեղագետ

2012 թ.-ից «Ակադեմիկոս Է. Գաբրիելյանի անվան դեղերի եվ բժշկական տեխնոլոգիանորի փորձագիտական կենտրոն» ՓԲԸ, ավագ փորձագետ

2013-2014 թթ. ԵՊԲՀ կլինիկական ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի ավագ լաբորանտ

2014-2016 թթ. ԵՊԲՀ կլինիկական ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի ասիստենտ

2016 թ.-ից  ԵՊԲՀ կլինիկական ֆարմակոլոգիայի ամբիոնի դասախոս

#### Ծառայությունը
Ծառայել է որպես թիվ N զորամասի բուժկետի դեղագետ, բժշկական ծառայության լեյտենանտ։ Զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Հայ-ադրբեջանական պատերազմում ռազմաճակատում վիրավորներ տեղափոխելիս։

ՀՀ նախագահի հոկտեմբերի 16-ի հրամանագրով հայրենիքի սահմանները պաշտպանելիս ցուցաբերած խիզախության և անմնացորդ նվիրումի համար Վահե Մելիքսեթյանը հետմահու պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարտական ծառայության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՀՀ բժշկական ծառայության լեյտենանտներ
Կատեգորիա:Հայ դեղագետներ
Ալեքսանդր Շուբին

**Ալեքսանդր Շուբին** (, ), ռուս գեղասահորդ, հանդես է եկել տղամարդկանց մենասահք ձևում։ 2003 թվականի պատանիների կարգում Աշխարհի առաջնության չեմպիոն։ Ռուսաստանի սպորտի միջազգային վարպետ։

## Սպորտային կարիերա
Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 1988 թվականին Մոսկվայում։ Մարզվել է Նատալյա Դուբինսկայայի, Ռաֆայել Հարությունյանի, Վիկտոր Կուդրյավցևի ղեկավարությամբ։

2001 թվականին առաջին անգամ նվաճեց Ռուսաստանի պատանիների առաջնության մեդալ (արծաթ), որից հետո իրավունք ստացավ Աշխարհի առաջնության պատանիների կարգում ներկայանալու, որտեղ  լավ հանդես չեկավ՝ գրավելով ընդամենը 11-րդ հորիզոնականը։

Հաջորդ մրցաշրջանում Ռուսաստանի «մեծահասակների» առաջնությունում նա դառնում է միայն 14-րդը և հնարավորություն չի ունենում մասնակցելու 2002 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։ 2002-2003 մրցաշրջանում Ալեքսանդրը զբաղեցրեց 1-ին հորիզոնականը Ռուսաստանի պատանեկան առաջնությունում և կրկին իրավունք ստացավ մասնակցել Չեխիայի Օստրավայի պատանիների միջև 2003 թ. Աշխարհի առաջնությանը։ Առաջնության ժամանակ նա մասնակիցներից միակն էր, ով ազատ ծրագրի ժամանակ կատարեց չորս շրջադարձ։ Արդյունքում Ալեքսանդրը դարձավ չեմպիոն՝ առաջ անցնելով երկրորդը դարձած ամերիկացի Էվան Լայսաչեկից՝ ապագա օլիմպիական չեմպիոնից։

## Մարզչական կարիերա
2007 թվականին վնասվածքների պատճառով Ալեքսանդր Շուբինը ավարտեց մարզական կարիերան և դարձավ մարզիչ։ Առաջին սաներից մեկը ղազախ երիտասարդ գեղասահորդուհի Էլիզաբեթ Տուրսինբաևան էր։

## Արդյունքներ

* WD = դուրս է եկել մրցումներից

Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ
Էրինա Մանո

, ճապոնացի երգչուհի, դերասանուհի։ 2006 թվականին դարձել է  *Hello Pro Egg*-ի *,* 2007 թվականին՝  *Hello! Project*-ի անդամ, որտեղ մնացել է մինչև 2013 թվականի փետրվարի 23-ը։ 2008 թվականի մարտի 29-ից սկսել է հանդես գալ որպես մենակատար։  Այժմ հանդես է գալիս անհատական երաժշտական նախագծերում, ֆիլմերում և հեռուստատեսությունում։

## Անձնական կյանք
2018 թվականի հուլիսի 16-ին ամուսնացել է ֆուտբոլիստ Գակու Սիբասակիի հետ։

## Սկավառակագրություն
### Սինգլներ

### Ալբոմներ

## Մրցանակներ
### Ճապոնիայի ոսկե սկավառակ մրցանակ
{| class="wikitable"
! Տարի
! Առաջադրված աշխատանք
! Կատեգորիա
!Արդյունք
|-
|align="center"| 2010
| Էրինա Մանո
| 5 լավագույն արտիստներ
| 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էրինա Մանոն YouTubeում
** Էրինա Մանոյի տեսանյութերը (փլեյ-լիստ)
*  

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ճապոնացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասանուհիներ
Շիտաո

**Շիտաո** (, ներկայիս անունը՝ *Չժու Ժոցզի* , վանական անունը՝ *Դաոցզի*, , ), Ցին դինաստիայի չինացի նկարիչ, վայելչագրող, գեղագիր, նկարչության տեսաբան։ Նրա կեղծանունը բառացիորեն նշանակում է «քարացած ալիք»։

## Կենսագրություն
Շիտաոն ազնվական ընտանիքից էր, որոնք մահացել են 1644 թվականի ներքին սպանդի ժամանակ։ Կենդանի մնացած ծառան երեխային ուղարկել է բուդդայական վանք։ 1651 թվականին Շիտաոն լքել է վանքը և մի ծառայի ուղեկցությամբ ճանապարհ ընկել։ Ապրել է Ուհանում, Խունան պրովինցիայում, Անհոյ պրովինցիայում, Նանկինում, Յանչժոուում։ 1690 թվականին գնացել է Պեկին, որտեղ փորձել է գտնել մի մեծահարուստ հովանավորի։ Անհաջող որոնումներից հետո հիասթափվել է բուդդիզմից։ 1693 թվականին ընդունել է դաոսականությունը և վերադարձել Յանչժոու, որտեղ մինչև իր մահը ապրել է քաղաքից դուրս գտնվող պարզ տնակում։

Աչքի է ընկել արտառոց կյանքով և արվեստով։ Երկար տարիներ ընկերություն է արել Չժու Դայի հետ։ Նամակագրական կապեր էր հաստատում նրա հետ՝ փոխանակելով թղթագլանններ։ Երբեմն նրանք միմյանց անավարտ աշխատանքներ էին ուղարկում․ մեկը սկսում էր, մյուսը՝ ավարտում։

## Ստեղծագործություններ
Շիտաոն բարձր է գնահատել Նի Ցզանի և մի շարք այլ նախորդների ստեղծագործությունը, սակայն միտումնավոր շարժվում էր իր նորարարական ճանապարհով։ Խորապես ընդունելով զեն-բուդդիզմի և դաոսականության սկզբունքները՝ մի շարք գործերում նա հասել է ավանդական նկարչության և պատկերման սահմաններին, այդպիսիք է նրա «Տասը հազար տձև կետ» ստեղծագործությունը, որը հիշեցնում է Ջեքսոն Պոլլոքի ստեղծագործությունը։

«Զրույցներ դառը դդմի վանական նկարչության մասին» տրակտատում Շիտաոն մշակել է «մեկ տողով» ոչ դատողական գրելու սկզբունքը, որում նա տեսնում է արվեստի կվինտէսենցիան։

Պահպանվել է նրա «Ինքնադիմանկար` բամբուկով և սոճով» ստեղծագործությունը։

## Ֆիլմագրություն
* «Վրձնի մեկ շարժում» (*Ցզինտին լեռներն աշնանը*), Ալեն Ժոբերի ֆիլմը «Պալիտրա» շարքից (Ֆրանսիա, 2000)

## Պատկերասրահ

Պատկեր:10000points mechants.jpg|*Տաս հազար տգեղ կետեր*
Պատկեր:ShiTao Riverbank of Peach Blossoms.jpg|*Ծաղկող ծիրանի ափ*
Պատկեր:Shitao-Qinhuai.jpg|*Ցզինխուա գետի հուշը*
Պատկեր:Shitao02.jpg
Պատկեր:Shitao03.jpg
Պատկեր:Shitao04.jpg
Պատկեր:Shitao05.jpg
Պատկեր:Shitao06.jpg
Պատկեր:Shitao07.jpg
Պատկեր:Shitao0.jpg|*Լոտոսի լճակի վրայով*
Պատկեր:Cascade au mont Lu.jpg|*Լյու լեռնային ջրվեժ*
Պատկեր:Guimet shitao monts jinting.jpg|*Ցզինտին լեռները աշնանը* Գիմեի թանգարանի հավաքածու   


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Завадская, Евгения Владимировна «Беседы о живописи» Ши-Тао. М.: Наука, 1978
* Cheng F. Vide et plein: le langage pictural chinois. Paris: Éditions du Seuil, 1979
* Cheng F. Shitao 1642—1707: la saveur du monde. Paris: Phébus, 1998

## Արտաքին հղումներ
* Առցանց աշխատանքներ

Կատեգորիա:Չինացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Չինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Կատեգորիա:Չինացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Մին դինաստիայի նկարիչներ
Կատեգորիա:Չինացի գրողներ
Հուլիոս Պոմպոնիուս Լաետուս

**Հուլիոս Պոմպոնիուս Լաետուս**՝ (), նախահեղափոխական գրություններում Լետո (իտալ. Giulio Pomponio Leto, ), իտալացի հումանիստ և պատմաբան։

Արքայազն Ջովաննի Սանսեվերինոյի ապօրինի որդին։

## Կենսագրություն
Հուլիոս Պոմպոնիուս Լաետուսը ծագումով Կալաբրիայից է, Հռոմում սովորել է Լորենցո Վալլայի մոտ, ապա դասավանդել Հռոմի համալսարանում։ 1465 թվականին Հռոմում հիմնել է հումանիստների «Հռոմեական ակադեմիա»-ն, որտեղ նա ուսումնասիրել է հին փիլիսոփայությունը, քննադատել միջնադարյան սխոլաստիզմը և կաթոլիկ եկեղեցին։ Պողոս Երկրորդը, համարելով այս Ակադեմիայի անդամներին դավադիրներ և անբարոյական աթեիստներ, ձերբակալել է նրանց և փակել Ակադեմիան։ Պոմպոնիուսը փախել է Վենետիկ, բայց արտահանձնվել Հռոմի պապին, բանտարկվել ու խոշտանգվել։ Սիքստոս IV-ի օրոք ակադեմիկոսներն ազատ են արձակվել, և Պոմպոնիուսը շարունակել է իր նախկին գործունեությունը։

1472-1473 թվականներին Պոմպոնիուսը շրջել է Ռուսաստանի հարավային մասում, և իր տպավորությունները ներկայացրել Վերգիլիոսի «Գեորգիկների» մեկնաբանություններում:Պատմական աշխատության մեջ «Կեսարը» ուրվագծել է Հռոմեական կայսրության և Բյուզանդիայի III-ից VII-րդ դարերի պատմությունը։

## Աշխատություններ

* Գրություններ Հռոմեական պատմության մասին.
* «De jurisperitis»,
* «De Romanorum magistratibus»,
* «De legibus»,
* «De romanae urbis հնություն»,
* Compendium historiae Romanae ab interitu Gordiani usque ad Justinum III;
* քերականության վերաբերյալ տրակտատ,
* մեկնաբանություններ Վերգիլիոսի և այլոց վերաբերյալ։
* «Opera omnia» խմբ. 1521 թ.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* 

Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Իտալացի հումանիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հականույնասեռական օրենսդրությամբ դատապարտված անձինք
Մեծագույն համարվող վեպերի ցանկ

Վեպերի ցանկ, որոնք շատ փորձագետների կողմից համարվել են **«բոլոր ժամանակների մեծագույն» վեպեր**։

## Ցանկ

## Նշումներ


## Ծանոթագրություններ

### Մեջբերվող աշխատանքներ
* 

Կատեգորիա:Համեմատական ցանկեր
Սվետլանա Պրոսկուրինա

**Սվետլանա Նիկոլաևնա Պրոսկուրինա** (, ), ռուս կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։

## Կենսագրություն
Սվետլանա (ի ծնե՝ Լոգանովա) ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 27-ին Նովգորոդի մարզի Կրիվեց գյուղում։

Սովորել է Բեմական արվեստի ռուսական պետական ինստիտուտի թատերագիտական ֆակուլտետի հեռակա բաժնում Լ․ Գիտելմանի արհեստանոցում, ուսումը ավարտել է 1976 թվականին։ Աշխատել է որպես ռեժիսորի ասիստենտ և «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում երկրորդ ռեժիսոր։ 1981 թվականին ստացել է կինոռեժիսորի դիպլոմ սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները ավարտելու համար (Յուլի Կարասիկի արհեստանոց), և շարունակել է իր աշխատանքը Լենֆիլմում որպես բեմադրող-ռեժիսոր։

1982 թվականին որպես կինոռեժիսոր առաջնաելույթ է ունեցել «Ծնողների օր» կարճամետրաժ ֆիլմում։ 1990 թվականին նրա «Պատահական վալս» ֆիլմը արժանացել է Լենկարոյի կինոփառատոնի «Ոսկե հովազ» մրցանակին։

1993 թվականին որոշ ժամանակ թողել է խաղարկային կինոն և իրեն նվիրել փաստագրական ֆիլմին․  «Կուլտուրա» հեռուստաալիքի համար նկարահանվում է արվեստի գործիչների մասին ֆիլմեր։

2008 թվականին նրա «Լավագույն տարվա ժամանակ» ֆիլմը մասնակցել է Անդրեյ Տարկովսկիի անվան II միջազգային «Հայելի» կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում։

2010 թվականին Սվետլանա Պրոսկուրինայի «Զինադադար» պատկերը նվաճել է «Կինոտավր» 21-րդ կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է արտիստ Վիկտոր Պրոսկուտրինի հետ (1952-2020)։

## Ճանաչում և մրցանակներ
* 1990 - գլխավոր մրցանակ «Ոսկե հովազ» (), «Պատահական վալս» ֆիլմերի համար Լոկարոյի կինոփառատոնում։
* 1990 - Մարսելի միջազգային կինոփառատոնի գրան պրի «Պատահական վալս» ֆիլմի համար։
* 1992 - «Արտացոլում հայելու մեջ» ֆիլմը Կաննի կինոփառատոնում մասնակցել է «Ռեժիսորների երկշաբաթաթերթ» ծրագրում։
* 2004 - «Ջնջված հասանելիություն» ֆիլմը մասնակցել է «Վենետիկի կինոփառատոն»–ի մրցութային ծրագրում։
* 2010 - «Կինոտավր» 21-րդ կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ «Զինադադար» ֆիլմի համար։

## Ստեղծագործություն
### Կինոռեժիսոր

#### Նկարչական ֆիլմեր
* 1986 - Մանկական խաղահրապարակ
* 1989 - Պատահական վալս
* 1992 - Արտացոլում հայելու մեջ
* 2004 - Ջնջված հասանելիություն
* 2007 - Լավագույն տարվա ժամանակ
* 2010 - Զինադադար
* 2013 - Մինչ նոր հանդիպում մայրիկ

#### Կարճամետրաժ ֆիլմեր
* 1981 - Ծնողական օր (կարճամետրաժ)

#### Դակումենտալ ֆիլմեր
* 1997 - Միխայիլ Շեմյակին։ Վազք մաքուր ժամանակի հետևից (վավերագրական)
* 1997 - Էրնեսթ անհայտ։ Երկխոսություններ (վավերագրական)

#### Սցենարիստ
* 2003 - Ռուսական տապան
* 2004 - Ջնջված հասանելություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Կատեգորիա:Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների շրջանավարտներ
Ալեքսեյ Գրիցայ

**Ալեքսեյ Միխայլովիչ Գրիցայ** (, ), խորհրդային, ռուս նկարիչ, գեղանկարիչ, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1974), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի  (1978) և Ստալինյան երրորդ աստիճանի երկու մրցանակների (1951, 1952):

## Կենսագրություն
Ալեքսեյ Գրիցայը ծնվել է 1914 թվականի փետրվարի 22-ին (մարտի 7) Պետրոգրադում։

Սովորել է Լենինգրադում՝ Ս. Զեյդենբերգի ստուդիայում։ 1932-1939 թվականներին սովորել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում Սեմյոն Աբուգովի, Իսահակ Բրոդսկու և Վասիլի Յակովլևի մոտ։

Դասավանդել է Մոսկվայի 1905 թվականի հիշատակի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1948-1952 և 1964-1998 թվականներին՝ Մոսկվայի Վ. Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտում։ 1964 թվականից ղեկավարել է իր առանձին արվեստանոցը։ 1966 թվականին դարձել է պրոֆեսոր։

## Պարգևներ և կոչումներ
*ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1959) – *կերպարվեստի բնագավառում ունեցած մեծ վաստակի համար*
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1963) – *խորհրդային կերպարվեստի բնագավառում ունեցած մեծ վաստակի համար*
* ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1974) – *խորհրդային կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ նվաճումների համար*
* Ստալինի երրորդ աստիճանի մրցանակ (1951) – *«Ժիգուլիում։ Բուռն օր» բնանկարի համար (1948–1950)*
* Ստալինի երրորդ աստիճանի մրցանակ (1952) – *«ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի նախագահության նիստ» () նկարի և  խորհրդային գիտնականների դիմանկարների շարքի համար (համահեղինակների հետ)*
* ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1978) – *«Գարնանային օր Օկայի վրա» (), «Մայիս։ Գարնանային ջերմություն» (), «Գարնանային մթնշաղ։ Ձոր» (), «Մայիսյան երեկո» (), «Գարնանային լուսնկա գիշեր» (), «Գերաճած այգում» () նկարների համար*
* ՌԽՖՍՀ Իլյա Ռեպինի անվան պետական մրցանակ (1973) – *«Ապրիլյան երեկո» (), «Բուռն օր» (), «Ձորակ։ Գարուն» (), «Ձնծաղիկներ» (), «Լուսնածագ» () բնանկարներ համար*
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
* Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (1994) – *կերպարվեստի զարգացման և միջազգային մշակութային կապերի ամրապնդման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար*
* Հայրենական պատերազմի II աստիճանի երկու շքանշաններ (1943, 1985)
* «Խիզախության համար» մեդալ
* Բրոնզե մեդալ Բրյուսելի համաշխարհային ցուցահանդեսում (1958) – *«Ձնծաղիկներ։ Կաղամախուտ» (, 1957) նկարի համար*։

## Հիշատակ
2020 թվականի օգոստոսին Մոսկվայում՝ Վերխնայա Մասլովկա փողոցի թիվ 3 տան ճակատամասին, տեղադրվել է նկարչի հուշատախտակը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալեքսեյ Միխայլովիչ Գրիցայ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Աստարտե Սիրիացի

**«Աստարտե Սիրիացի»** (ինչպես նաև **«Վեներա Աստարտա»**, ), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1877 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Մանչեստրի գեղարվեստական պատկերասրահի հավաքածուում։

## Տեղեկություն նկարի մասին
[thumb|100px|left|«[Մնեմոսինե (նկար)|Մնեմոսինե», 1875-81]]
Աստարտեի (շումեր-աքքադյան դիցաբանության մեջ սիրո և իշխանության աստվածուհի Իշտարի անվան հունական տարբերակը) կերպարի համար բնորդուհի է եղել Ջեյն Մորիսը։ 1875 թվականին Ռոսսետտին սկսել է ստեղծել «Աստարտե Սիրիացի» նկարի էսքիզը, սակայն հետագայում այն դարձրել է հունական դիցաբանության մեջ հիշողության աստվածուհի Մնեմոսինեի կերպարը. արդյունքում «Մնեմոսինե» կտավը դարձել է ինքնուրույն աշխատանք։ Նկարիչը իր երկու նկարներն էլ հիշատակել է 1876 թվականի ապրիլի 29-ին մորն ուղարկված նամակում, որտեղ գրել է, որ դրանք տարբերվում են բնորդուհու ձեռքի և գլխի դիրքով։ Աստարտեն կանգնած է «Venus pudica»՝ «Ամաչկոտ Վեներա» դիրքով, ինչով հարազատ է դառնում Բոտիչելլիի «Վեներայի» հետ։

Ձախակողմյան ուղեկցող կերպարի համար կեցվածք է ընդունել Ջեյն Մորիսի դուստրը՝ Մեյ Մորիսը։ Ալիստեր Գրիվը համեմատել է այդ կերպարները Հոբի գրքի հիման վրա Ուիլյամ Բլեյք մի քանի փորագրությունների հրեշտակների հետ։ Նաև հատկանշական են գահին Աստվածամոր պատկերման որոշակի ավանդական գծեր, որոնք առկա են նկարում։

Նկարչի ընկեր Թեոսոր Ուոթս-Դանթոնը ենթադրել է, որ հենց իր շնորհիվ է ստեղծվել այդ նկարը։ Տեսնելով Ջեյն Մորիսի պատկերով էսքիզներից մեկը՝ Ուոթս-Դանթոնը հայտարարել է, որ հենց այդպիսի տեսք պիտի ունենա արևելյան Վեներան։ Հավաքորդ Կլարենս Ֆրայը, նայելով Ռոսսետտի էսքիզները, «Աստարտե Սիրիացին» պատվիրել է իր համար. նկարը նկարչի կողմից մի քանի անգամ մերժվելուց և տարբերակներից հետո ավարտին է հասցվել 1877 թվականի հունվարին։ Ռոսսետտիի գործակալ Չառլզ Ֆրայի ջանքերի շնորհիվ «Աստարտե Սիրիացին» դարձել է այդ ժամանակ Ռոսսետտի ամենաթանկ արժեցող աշխատանքը (արժեքը կազմել է 2100£):

Ինչպես իր շատ այլ աշխատանքների համար, այս կտավի համար ևս Ռոսսետտին գրել է ուղեկցող սոնետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1877 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Մանչեստրի պատկերասրահի նկարներ
Շուրջպար (նկար)

«**Շուրջպար**» (), ռուսական ավանգարդի հայտնի ներկայացուցիչ Նատալյա Գոնչարովայի կտավը։

## Պատմություն
Կտավը վերաբերում է Նատալյա Գոնչարովայի այն ստեղծագործական ժամանակաշրջանին, որը նշանավորվել է էքսպրեսիոնիստական պրիմիտիվիզմից հեռանալու և Ռուսաստանի ժողովրդական արվեստին դիմելու կոչով։ Այն պատկանել է Նատալյա Գոնչարովայի և Միխայիլ Լարիոնովի ընտանիքին, որի Ֆրանսիա արտագաղթելուց հետո տեղափոխվել է Սերպուխովի պատմության և արվեստի թանգարան։ Մինչ օրս նկարը գտնվում է լավ վիճակում, առկա են վերականգնման հետքեր և կտավի հետնամասում կա  5 կարկատան։

## Նկարագիր
Կտավում պատկերված է գյուղական կյանքից մի տեսարան` վեց կին ձեռք ձեռքի բռնած գտնվում են շրջանագծի մեջ։ Կանայք պատկերված են գյուղացիական հագուստով, նրանց դեմքերն ու կազմվածքները մեկնաբանվում են ընդհանրացված եղանակով։ Կտավի հետին պլանում խրճիթներ են երևում, նկարի ձախ կողմում ծառի բուն է։ Ստեղծագործությունը վերաբերվում է ժողովրդական թեմաների լուծման ծրագրային շրջաններից մեկին` ներծծված է «ամբողջականության» գաղափարով, որը ճանապարհ բացեց դեպի տարբեր ավանդույթներ ազատորեն օգտագործելով, համաշխարհային գեղարվեստական մշակույթի փոխառությունները և նոր մեկնաբանությունները։ Արվեստի քննադատները նշում են այս ստեղծագործության մեջ հեղինակի կողմից ձեռք է բերվել «պատկերների մեկնաբանման մոնումենտալ հանդիսավորության զգացում», իսկական դեկորատիվություն և գեղարվեստական ձևի ներքին արտահայտչականություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1910 նկարներ
Կատեգորիա:Նատալյա Գոնչարովայի նկարներ
Կատեգորիա:Շուրջպարեր
Կատեգորիա:Սերպուխովի պատմության և արվեստի թանգարանի նկարներ
Միլտինո

**Միլտինո** – գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կոլչուգինսկի շրջանում, մտնում է Ռազդոլեսկոյի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։

## Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է Ռազդոլե ավանի կենտրոնից 22 կմ հարավ-արևմուտք և Կոլչուգինո քաղաքի շրջկենտրոնից 14 կմ հարավ-արևմուտք։

## Պատմություն
XIX դարի վերջին – XX դարի սկզբին գյուղը մտնում էր Պոկրովսկի գավառի Կորոբովշչինսկի շրջանում, 1925 – ից՝ Ալեքսանդրովսկի շրջանի Կիրժաչի գավառի կազմում։ 1859 թվականին գյուղում Եղել է 20 տուն, 1905 թվականին՝ 28 տուն, 1926 թվականին՝ 38 տուն։

Բնակավայրը գտնվում է ֆինա-ուգորյան ժողովրդի հողերի վրա։

1929-ից գյուղը Կոլչուգինսկի շրջանի Նովո-Ֆեթինսկի գյուղխորհրդի կազմում էր, 1954-ից՝ Կորոբովշչինսկի գյուղխորհրդի կազմում, 1979 - ից՝ Բելոռեչենսկի գյուղխորհրդի կազմում, 1984 – ից՝ Ռազդալևսկու գյուղխորհրդի կազմում, 2005 – ից՝ Ռազդալևսկու գյուղական բնակավայրի կազմում։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Տոյոհարա Տիկանոբու

**Տոյոհարա Տիկանոբու** (, ), ճապոնացի նկարիչ, Ուկիյո-է-ի վարպետ։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Տոյոհարա Տիկանոբուն ուկիյոյի զարգացման շրջանի վերջին նկարիչներից է եղել։ Հաշիմոտո Նաոյոսին (իսկական անունը) ծառայել է որպես Սակակիբարա տոհմի վասալ, որը պատկանել է Էկիգո նահանգում Տակադայի իշխանությանը։ Տոկուգավա Շոգունատի անկումից հետո Տոյոհարա Տիկանոբուն միացել է Շոգիտայի բանակին և մարտնչել է Ուենոյի ճակատամարտում։ Դրանից հետո նա միացել է ճապոնական ֆեոդալական ռազմական Տոկուգավա կառավարության  աջակիցներին Հակոդատեում, որտեղ նա մասնակցել է Հակոդատեի ճակատամարտին՝ պաշտպանելով Գորյոկակու նավահանգիստը Էնոմոտո Տակեակիի և Օտորի Կեյսուկեի ղեկավարությամբ։ Շոգիտայի հանձնումից հետո նա ձերբակալվել է Թակադայի իշխանությունում։

1875 թվականին Հաշիմոտո Թադայոշին որոշել է զբաղվել նկարչությամբ և այն սովորել է Էդոյում՝ Կանոյի դպրոցում, այնուհետև տարվելով փայտափորագրությամբ՝ ընդունվել է Տոյոհարա Կունիտիկիի արհեստանոց։ Ճապոնական սովորույթի համաձայն՝ նա վերցրել է ուսուցչի ազգանունը և կեղծանունը՝ սկսած նրա անվան վերջին հիերոգլիֆից։ Ի տարբերություն իր ուսուցչի թատերական թեմաների՝ Տոյոհարա Տիկանոբուի կտավների սյուժեները դարձել են Ճապոնիայի անցյալը և ժամանակակից կյանքը, ճապոնական առասպելաբանությունը, կանայք և երեխաները, 1894-1895 թվականների Չին-ճապոնական պատերազմի իրադարձություններից դրվագները։

Տոյոհարա Տիկանոբուն նաև փորագրել է կայսերական ընտանիքի և նրանց շրջապատի մարդկանց դիմանկարներ, ինչպես նաև Միկադո պալատում ապրող կանանց սովորույթների և վարքի՝ նախկինում արգելված թեմաներով փորագրություններ է կատարել։ Բացի այդ, նա պատկերել է Մեյձիի դարաշրջանի նոր միտումները. արիստոկրատներ՝ հագնված եվրոպական նորաձևությամբ, ճապոնացիների ճանապարհորդություններն արտասահման, եվրոպական նվագախմբի համերգ և այլն։ Նրա ստեղծագործությունների շարքերից առանձնանում են`«Ազնվական կանանց պատկերները Տոկուգավայի դարաշրջանում», «Էդոյի բարքերն ու սովորույթները»,  «Ձյուն, լուսին և ծաղիկներ»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Մեծ ռուսական հանրագիտարան» և «Ճապոնիան այսօր» նախագիծը։

## Արտաքին հղումներ

* Chikanobu Тиканобу: взгляд художника©
* Chikanobu and Yoshitoshi Woodblock Prints
*Ukiyo-e Prints by Toyohara Chikanobu
*Biography of Toyohara Chikanobu, Artelino 
*Biography of Toyohara Chikanobu, Robyn Butin of Honolulu
*Biography of Toyohara Chikanobu, Ukiyo-e.com 

Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարիչներ
Նարցիսի մետամորֆոզներ

**«Նարցիսի մետամորֆոզներ»** (), իսպանացի սյուրռեալիստ Սալվադոր Դալիի յուղաներկ կտավ, նկարված 1937 թվականին։ Կտավն այժմ գտնվում է Լոնդոնի Թեյթ ժամանակակից պատկերասրահում։  Նարցիսի մետամորֆոզ անվանումը կրող  նկարը Դալիի պարանոյական-ճգնաժամային շրջանի կտավներից է և պատկերում է Նարցիսի հունական առասպելի նրա յուրատիպ մեկնաբանությունը։

## Նախապատմություն
Դալին այս կտավը նկարել է Ամերիկայում մեծ հաջողություններց հետո Փարիզ վերադառնալով և գրել է դրան ուղեկցող մեծ մեկնաբանական բանաստեղծություն։ Հին հունական առասպելի համաձայն՝ Նարցիսը արտակարգ գեղեցիկ երիտասարդ էր, ով իրեն տեսնելով աղբյուրի ջրերում սիրահարվում է իր իսկ արտացոլանքին։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ չկարողանալով բավարարել իր սիրո կիրքը՝ հալումաշ է եղել։ Դրամատիկ մեկ այլ վարկածում պատմվում է, որ նա խոնարհվել է ջրի առաջ՝ իր արտացոլանքը գրկելու համար և քանի որ նա ի վիճակի չէր գրկելու իր արտացոլանքը՝ ընկել է ջուրը և խեղդվել։ Դրանից հետո աստվածները նրան վերածել են նարգիզ ծաղկի։ Դալին Նարցիսին պատկերել է նստած՝ ջրին նայելիս, կողքին քայքայվող քար, որը գրեթե նույնությամբ կրկնում է նրա մարմնի ուրվագծերը, բայց այն  ընկալվում է այլ կերպ՝ որպես մի ձեռք, որը սոխուկ կամ ձու է պահում, որի միջից աճելով ծաղիկ է դուրս գալիս։ Նկարի հետին պլանում կանգնած են Նարցիսի մերժված՝ մերկ հավակնորդների մի խումբը, որոնք ձեռքերով տարբեր ժեստեր են անում, միաժամանակ՝ հորիզոնում երևում է նարցիսանման մի երրորդ կերպար։

## Մետամորֆոզի էություն
Մետամորֆոզի էությունը Նարցիսի ուրվագիծը  հսկայական քարե ձեռքի, իսկ գլուխը՝ ձվի կամ սոխուկի վերափոխման մեջ է։ Դալին օգտագործել է իսպանական ասացվածք՝ «Սոխուկը ծլել  է նրա գլխում», ինչը նշանակում է կպչուն մտքեր և բարդույթներ։ Ինքնասիրահարված երիտասարդն էլ հենց նման մի բարդույթ է։ Նարցիսի ոսկե մաշկը հղում է դեպի Օվիդիոսի ասույթ, որն էլ եղել է Սալվադոր Դալիի «Նարցիսի մետամորֆոզներ» կտավի գաղափարի ոգեշնչման աղբյուր․ Օվիդիոսի «Մետամորֆոզներ» պոեմում պատմվում է նաև Նարցիսի մասին։

Կտավը Դալիի ամենաանկեղծ  նկարներից մեկն է։ Դա ուղղակիորեն բխում է Նարցիսի մասին հեղինակի գրված պոեմի վերջին տողերից, որտեղ նա դիմում է կնոջը՝ Գալային․       

Ցանկալի գույների հասնելու և անհրաժեշտ տեսողական ազդեցություն ստեղծելու համար, Դալին ստիպված  աշխատել է էկզոտիկ, հազվագյուտ գույների հետ՝ սև փղոսկր, վինձորյան կարմիր, կանաչ կոբալտ, պրուսական կապույտ և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1937 Եվրոպայում
Կատեգորիա:1937 նկարներ
Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Սալվադոր Դալիի նկարներ
Բարդիի զոհասեղանը

**Բարդիի զոհասեղանը,** իտալացի նկարիչ Սանդրո Բոտիչելլիի աշխատանքը, որը նկարվել է մոտավորապես 1485 թվականին։

## Պատմություն
1485 թվականին, Ջովաննի Անոլո դի Բարդիի պատվերով, Բոտիչելլին Սանտո Սփիրթոյի եկեղեցում գտնվող Բարդի ընտանիքի մատուռի համար զոհասեղան է նկարել։ Պատվիրատուի մասին հիշեցնում են նկարում պատկերված երկու սուրբ Հովհաննեսները (Հովհաննես իտալերեն հնչում է որպես Ջովանի)։ 15-րդ դարում կտավը Ջուլիանո դա Սանգալոյի կողմից պատրաստված շրջանակի մեջ է առնվել։ Մատուռն ուներ «զոհասեղանի վարագույր», ապակենկարներ և փայտից պատրաստված «պալիոտտո» (խորանի առաջնամասում)։ Ներկայումս այնտեղ մնացել է միայն Հովհաննես Մկրտչի գլխատված պատկերով պալիոտտոն։ Նկարն, որն այժմ գտնվում է Բեռլինում, 1629 թվականին փոխարինվել է 17-րդ դարի նկարիչ Յակոպո Վինյալիի աշխատանքով, որը մատուռում  պահպանվել է մինչ օրս։ Շրջանակը, վարագույրը և ապակեպատկերները կորել են։

## Սյուժե
Բոտիչելլիի «Կրոնական զրույցը» (sacra conversazione) շրջապատված է յուրօրինակ hortus conclusus-ի (մեկուսացած այգի) մթնոլորտով, փարթամ բուսականությամբ ճարտարապետական խորշերի նման մի բան է, որոնցից յուրաքանչյուրում օգտագործվում է գործող անձերից մեկը։ Այսպիսով, ամբողջ պատկերը տրիպտիխի (եռածալիկ նկար) նման մի բան է։

## Խորհրդանշում
Բույսերի և ծաղիկների ընտրությունը պատահական չէ։ Ձիթենին, նոճին և մայրին (նույնացվել է կիտրոնի հետ) այն ծառերն են, որոնցից պատրաստվել է Փրկչի խաչը, իսկ վարդերը, շուշանները, սոսին, արմավենին, մրտին, ելակները, մանուշակները խորհրդանշում են Սուրբ Կույսի առաքինությունները՝ խոնարհությունը, ողորմությունը, անաղարտությունը, մաքրություն։ Որոշ արձանագրություններում («Ժողովող»-ի և «Երգ երգոց»-ի լատինական տարբերակից վերցված) հասկանալի է դառնում, որ նկարի մեջ առկա ժապավենների վրա (Հովհաննես Մկրտչի գավազանի վրա) տեսանելի նշված են Մարիամ Աստվածածնի առաքինությունները։

Ինչպես Երիքովի վարդի ծաղիկը, ինչպես գեղեցիկ ձիթենի, ինչպես փշերի մեջ գտնվող շուշան, ինչպես լիբանանյան մայրի, ես մեծացա,

ես աճեցի, ինչպես Կադեշի արմավենի ...

Նկարի մթնոլորտում ընդգծված է սպասման լարվածության տեսլականը, ստեղծագործության հիմնական թեման է Մարիամի թագադրումը, մարդկության փրկության մեջ նրա անաղարտ միջնորդի դերը։ Գահի ստորոտում գտնվող մեծ հրեշը և դրան հենված խաչելությունը խորհրդանշում են քավող զոհաբերությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Սպիտակ քաղաք», «Սանդրո Բոտիչելլի», 1998. — էջ 56։

Կատեգորիա:Սանդրո Բոտիչելլիի նկարներ
Կատեգորիա:Մարիամ Աստվածածինը գեղանկարչության մեջ
Կատեգորիա:Բեռլինի պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:1485 նկարներ
Կոռնելիս Վրեսվիկ

**Կոռնելիս Վրեսվիկ** (, ), հեղինակային երգի շվեդ կատարող, բանաստեղծ, դերասան։

## Կենսագրություն
Կոռնելիսը ծնվել է Նիդերլանդների Էյմյոդեն քաղաքում։ 1949 թվականին՝ 12 տարեկանում, նա իր ծնողների հետ ուղևորվել է Շվեդիա։ Ստացել է բարձրագույն կրթություն Սոցիալական համալսարանում։ Իր երաժշտական կարիեռան սկսել է ուսանողական երեկոներին ելույթներ ունենալով։

1964 թվականին թողարկվել է Վրեսվիկի առաջին ալբոմը՝ «Ballader och oförskämdheter», որն ուսանողների շրջանում մեծ հայտնիություն է ստացել։ Հումորային երգերը՝  «Brevet från kolonien» (Նամակ բանտից) և «Hönan Agda» (Ագդա հավիկը) հասարակության ամենասիրելի երգերն էին։ Կառավարության և խորհրդարանի հասցեին ազատ արտահայտվելը արգելք հանդիսացան, որպեսզի Կորնելիս Վրեսվիկի երգերը հնչեն ռադիոյով։

Վրեսվիկը մասնակցել է այնպիսի մյուզիքլների շվեդական տարբերակների ստեղծմանը, ինչպիսիք են «Հիսուս Քրիստոսը՝ սուպեր աստղ», «Ջութակահարը տանիքին»։

Վրեսվիկի գրական գործունեությունը նույնպես ժողովրդական ճանաչում է ձեռք բերել։ Նա իրենից հետո թողել է բանաստեղծությունների մի քանի հատորյակ։

## Կոռնելիս Վրեսվիկի անվան հիմնադրամ
Չնայած Վրեսվիկի սկավառակների վաճառքից ստացված գումարը հսկայական էր, Կորնելիսը մինչև իր մահը՝ 50  տարեկան հասակը շատ համեստ է ապրել։ Նրա մահից հետո ընկերներն ու բարեկամները հիմնել են նրա անունով հիմնադրամ, որը շվեդ հայտնի կատարողներին տրամադրում է 250 հազար կրոն։

## Կոռնելիս Վրեսվիկի սկավառակագրություն
*1964 — Ballader och oförskämdheter
*1965 — Visor och oförskämdheter
*1965 — Ballader och Grimascher
*1966 — Grimascher och telegram
*1968 — Tio vackra visor och personliga Persson
*1969 — Cornelis sjunger Taube
*1970 — Poem, ballader och lite blues
*1971 — Spring mot Ulla, spring! Cornelis sjunger Bellman
*1972 — Cornelis live!
*1972 — Visor, svarta och röda
*1973 — Istället för vykort
*1973 — Linnéas fina visor
*1974 — Getinghonung
*1976 — Narrgnistor och transkriptioner
*1977 — Movitz! Movitz!
*1978 — Cornelis sjunger Victor Jara
*1978 — Narrgnistor 2, En halv böj blues och andra ballader
*1978 — Felicias svenska suite
*1979 — Vildhallon
*1979 — Cornelis — Live. Montmartre-Köpenhamn Vol 1
*1979 — Cornelis — Live. Montmartre-Köpenhamn Vol 2
*1979 — Cornelis — Live. Montmartre-Köpenhamn
*1979 — Jazz incorporated
*1980 — Bananer — bland annat
*1980 — En spjutkastares visor
*1981 — «Alla har vi varit små» Cornelis sjunger Povel/1
*1981 — «The gräsänkling blues» Cornelis sjunger Povel/2
*1981 — Turistens klagan
*1981 — Hommager och Pamfletter
*1981 — Cornelis sjunger Povel
*1985 — Cornelis Bästa
*1985 — Mannen som älskade träd
*1986 — I elfte timmen
*1987 — Till Fatumeh, rapport från de osaligas ängder

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*Swedish Cornelis Vreeswijk Society (Cornelis Vreeswijk Sällskapet)
*Dutch Cornelis Vreeswijk homepage
*Cornelis Vreeswijk

Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ
Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ
Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ
Ճակատ (մարմնի մաս)

thumb|27-ամյա տղամարդու ճակատ

Մարդու անատոմիայում **ճակատը** գլխի երեք գծերով հատված է, որից երկուսը գանգոսկրերն են, իսկ մեկը գլխամաշկն է։ Ճակատի վերին մասը նշվում է պայմանական գծով, որը ճակատի մազածածկ հատվածն է։ Ճակատի ստորին մասը սահմանվում է վերակնակապճային եզրով, իսկ երկու կողմերը նշվում են կողմնային կամ քունքային եզրերով, որոնք միանում են վերակնակապճային եզրին։ Այնուամենայնիվ,  հոնքերը ճակատի մաս չեն կազմում։

## Կառուցվածք
Ճակատի ոսկրը՝ առաջնային ոսկրի հարթ մասն է։ Այս շրջանի մկաններին են պատկանում՝ ճակատ-ծոծրակային( occipitofrontalis),բրգաձև( procerus) և ճակատի ծալքը հավաքող մկանները ( corrugator supercili), որոնց աշխատանքը կարգավորում է դիմային նյարդի քունքային ճյուղը։

Ճակատի զգայական նյարդերը միանում են եռվորյակ նյարդի ակնային ճյուղին և պարանոցային հյուսակին, և մտնում ենթամաշկային ճարպային շերտի մեջ։ Շարժողական նյարդերը կապվում են դիմային նյարդին։ Եռվորյակ նյարդի ակնային ճյուղի՝ վերակնակապիճային նյարդը բաժանվում է երկու ճյուղի ակնակապիճի եզրին։ Մի մասը՝ մակերեսային ճյուղը, անցնում է ճակատ-ծոծրակային մկանի վրայով։ Այն ապահովում է ճակատի և գլխի առաջային մասի մաշկի զգայականությունը։ Մյուս ճյուղը՝ խորանիստը, մտնում է ճակատ-ծոծրակային մկան և ապահովում ճակատ-քունքային հատվածի զգայականությունը։

Արյունամատակարարումը կատարվում է վերակնակապիճային աջ և ձախ, վերճախարակային, և քունքային մակերեսային զարկերակի առաջնային ճյուղերով։

## Ճակատի ֆունկցիաներ
#### Արտահայտում
Ճակատի մկաններն օգնում են դեմքի արտահայտություններ կազմելուն։ Կան չորս հիմնական շարժումներ, որոնք կարող են առաջանալ անհատապես կամ համակցված՝ տարբեր արտահայտություններ կազմելու համար։ Ծոծրակ-ճակատային մկանները կարող են հոնքերը բարձրացնել, կամ միասին, կամ անհատապես, առաջացնելով զարմանքի և տարօրինակության  արտահայտություններ։ Ճակատի ծալքը հավաքող մկանները կարող են հոնքերը քաշել ներս և ներքև՝  առաջացնելով կնճիռ։ Բրգաձև մկանները կարող են ներքև իջեցնել  հոնքերի կենտրոնական մասերը։

**Կնճիռներ**

Ճակատի մկանների շարժումները մաշկի վրա  առաջացնում են արտահայտիչ կնճիռներ։ Ծոծրակ-ճակատային մկանները առաջացնում են լայնակի կնճիռներ ճակատի լայնությամբ, իսկ ծալքավոր մկանները ՝ քթի վերևում գտնվող հոնքերի միջև ուղղահայաց կնճիռներ։ Բրգաձև մկանները առաջացնում են քթի կնճիռ։

## Հասարակություն և մշակույթ
Ֆիզիոգնոմիայում և ֆրենոլոգիայում ճակատի ձևը խորհրդանշում է մարդու մտածողությունը։ «Կենդանիները, նույնիսկ նրանցից ամենախելացիները», - գրել է Սեմուել Ռ. Ուելսը 1942 թվականին, «դժվար թե ունենան ճակատային ամբողջական մաս, իսկ ողջ բնածին  անխելքների մոտ այն պակասում է»։

Ֆիզիոգնոմիայում Կեղծ-Արիստոտելը նշում էր, որ ճակատը ղեկավարում է Մարս մոլորակը։ Ցածր և փոքր ճակատը նշանակում էր մեծախոսություն, համարձակություն և վստահություն, մսոտ ու առանց կնճիռների ճակատը՝ վիճաբանություն, ունայնություն, խաբեություն, սուր ճակատը՝ թուլություն և անկայունություն, կնճռոտված ճակատը՝ հոյակապ ոգի և խելք, բայց աղքատիկ բախտ, կլոր ճակատը՝ առաքինություն և լավ հասկացողություն, մեծ լայն ճակատը՝ համարձակություն, չարություն, սահմանային խնդիրներ և բարձր ոգի, և երկար բարձր ճակատը՝ ազնվությունը, թուլությունը, պարզությունն ու աղքատիկ բախտ։

Կռվելիս՝ ճակատով հակառակորդին հարվածելը անվանում են գլխիով հարվածելու կոճակ։

## Տես նաև
* Երրորդ աչք

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անատոմիա
Կատեգորիա:Գլուխ
Կատեգորիա:Դեմք
Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը

**«Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը»** (), իսպանացի և ֆրանսիացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի աշխատանքը, որը նկարվել է կտավի վրա 1905 թվականին՝ Վարդագույն շրջանում։ Չափը՝ 191,1 × 108,6 սմ։

## Պատմություն և նկարագրություն
մինի|300px|ձախից|Բատո Լավուար, մոտ 1910 թվական

1904 թվականից Պիկասոն Ֆեռնանդա Օլիվիեի հետ ապրում էր Մոնմարտրի փարիզյան հանրակացարանում ՝ Բատո Լավուարում։ Նրանք հանդիպել էին այստեղ՝ Ռավինյան փողոցի թիվ 13 տանը, ուր Ֆեռնանդան գալիս էր որպես մոդել նկարիչների համար։ Նրանք երջանիկ էին մի քանի տարի, և սա էր հնարավոր պատճառներից մեկը, որ Պիկասոն հրաժարվեց Կապույտ շրջանի մռայլ ոճից և սկսեց ավելի վառ աշխույժ տեսարաններ նկարել օխրա-վարդագույնով։ Նա հաճախ էր այցելում մոտակայքում գտնվող Մեդրանոյի կրկեսը՝ գալիս էր կուլիսներ և նկարում դերասաններին։ Նրանց ներքին ազատությունն ու մարգինալությունը գրավում էին նկարչին։ Կրկեսի ակրոբատները, մարզիկները և ծաղրածուները նրա համար ոգեշնչման նոր աղբյուր դարձան։

Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը ցուցադրված են քաղաքի ֆոնին մինչ փողոցային ներկայացման մեկնարկը։ Բարձրահասակ ու մի փոքր ծռված ակրոբատը կարմիր տաբատով է։ Աջ ձեռքում նա թուր է պահում, իսկ ձախը դրել է երիտասարդ Արլեքինի ուսին։ Նրա տխուր աչքերը անթարթ հայացքով նայում են հեռու։ Իսկ Արլեքինը, ընդհակառակը, կարծես թե հանգիստ ու ինքնավստահ է։ Կտավը, որը բավականին պայմանական է ոճով, արտացոլում է հասարակության մեջ նկարիչների դիրքի թեման, որտեղ նրանց ծաղրում են և համարում սոցիալական վտարանդիներ։

1920 թվականի մարտին «Արվեստ և փիլիսոփայություն» գրախոսության մեջ տպագրվեց Պիկասոյի «Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը» աշխատանքը։ Ներկայումս այն Բարնսի հիմնադրամի մշտական հավաքածուի մի մասն է (Փենսիլվանիա, ԱՄՆ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1905 նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներ