Գուրի (քաղաք)

**Գուրի** ( ), քաղաք Կորեայի Հանրապետության Գյոնգի նահանգի հյուսիսարևելյան հատվածում։ Քաղաքը արևելքից և հյուսիսից սահմանակցում է Գյոնգգի նահանգի Նամյանգջու քաղաքին՝ սահման ունենալով Վանգսուկչոն գետի երկայնքով։ Արևմուտքում այն սահմանակից է Սեուլ մայրաքաղաքին՝ մասնավորապես Գվանգջին, Ջունգրանգ և Նովոն շրջաններին, որոնցից բաժանվում է Աչա (287 մ), Յոնգմա (348 մ) և Մանգու լեռներով։ Հարավում քաղաքը սահման է կազմում Հան գետի երկայնքով՝ սահմանակցելով Սեուլի Գանգդոնգ շրջանին և Գյոնգգի նահանգի Հանամ քաղաքին։

1914 թվականի ապրիլի 1-ին Յանգջու գավառի Գուջի և Մանգուրի վարչական միավորները միավորվեցին և կազմավորվեց Գուրի մյոնը։ 1973 թվականի հուլիսի 1-ին այն բարձրացվեց ըբ (քաղաքատիպ բնակավայր) կարգավիճակի, իսկ 1986 թվականի հունվարի 1-ին ստացավ Գուրի քաղաքի կարգավիճակ։ Գուրի քաղաքի քաղաքապետարանը գտնվում է Գյոնգգի նահանգի Գուրի քաղաքի Գյոմուն դոնգ շրջանում։

## Պատմություն

### ժամանակագրություն
* 983 - (Կորեայի Սոնգջոնգ թագավոր, 2-րդ տարի) – Յանջու գավառը վերածվեց Յանգջու մոկի։
* 1395 - (Ջոսոն թագավոր Թեջո, 4-րդ տարի) – բարձրացվեց Յանգջու բու կարգավիճակի։
* 1410 - (Ջոսոն թագավոր Թեջոնգ, 10-րդ տարի) – վերածվեց Յանգջու մոկի։
* 1413 - (Ջոսոն թագավոր Թեջոնգ, 13-րդ տարի) – իջեցվեց կարգավիճակը՝ Յանգջու դոհոբու։
* 1466 - (Ջոսոն թագավոր Սեջո, 12-րդ տարի) – վերածվեց Յանգջու մոկի, և այդ ժամանակ ստեղծվեց Գուրիի նախատիպը համարվող Գուջի մյոնը։
* 1914 ապրիլի 1 – Գուջի մյոնի 10 րի(վարչական միավոր) և Մանգուրի մյոնի 15 րի, ինչպես նաև Նովոն մյոնի Ջանգգիրի և Գալմե դոնգ, Միըմմյոնի Սուբյոն րի և Սոկդո րի որոշ մասեր, Ջինգվան մյոնի Բեյանգդոնգի մի մասը և Բյոլբի մյոնի Թոեգյեվոնրիի մի մասը միավորվեցին։ Նոր վարչական միավորին տրվեց «Գուրի» անունը՝ Գուջի մյոնի «Գու (九)» և Մանգուրի մյոնի «Րի (里)։
* 1963 - հունվարի 1 – Գուրի մյոնի Մանգու լեռան արևմտյան տարածքը (Սանգբոնգ րի, Չունգհվա րի, Մուկդոնգ րի, Մանգուրի, Շիննե րի) ընդգրկվեց Սեուլ վարրական շրջանում։
* 1973  - հուլիսի 1 – Գուրի մյոնը վերածվեց Գուրի ըբի։
* 1980  - ապրիլի 1 – այն տարանջատվեց Յանգջու գավառից և ընդգրկվեց նոր ստեղծված Նամյանգջու գավառում։
* 1986 - հունվարի 1 – Գուրի ըբը վերածվեց Գուրի քաղաքի, առանձնանալով Նամյանգջու գավառից։
* 2024 - օգոստոսի 10 – բացվեց Բյոլնե գիծը։

### Հնագույն շրջան
Երեք թագավորությունների ժամանակաշրջանում այն ​​նույնացվում է որպես Մահանի Գորիգուկ () կամ Մոսու գուկ (): Ի բյոնգ դոն՝ հիմնվելով Ջինջոփ շրջանի Գոգուրեոյի դարաշրջանի տեղանուն Քորենոհյոն (骨衣奴縣)–ի վրա, նշում է, որ «Քորը» հնչյունապես նման է «Գորի»-ին և, հաշվի առնելով, որ Գվանգյետո Մեծ թագավորի դամբարանի արձանագրության մեջ Բեքջե պետության ամրոցների ցուցակում այն Ադան ամրոցի հաջորդն է, այն ճանաչել է որպես Գորի պետություն**։** Չոնգվանունը՝ հիմնվելով Յանգջու շրջանի Գոգուրեոյի դարաշրջանի տեղանուն Մեսոնյուհյոն ()–ի վրա, նշում է, որ «Մեսոն» բառը հնչյունային նմանություն ունի «Մոսու»-ի հետ և այն ճանաչել է որպես Մոսու պետություն։

### Երեք պետությունների դարաշրջան
286 թվականին Գուրի քաղաքը դարձավ Բեկջեի տարածք, և կառուցվեց Աչասանսոնգ ամրոցը՝ մայրաքաղաքը և Գոգուրյոի հետ սահմանային առաջնագիծը պաշտպանելու համար։ Գվանգյետո Մեծ Թագավորի դամբարանի արձանագրությունը ապացուցում է, որ Յոնգրակի 6-րդ տարում (396 ) Բեկջանը հարձակման է ենթարկվել, և Ադանսոնգն ու Գորիսոնգը գրավվել են, ինչը ցույց է տալիս, որ այն այդ ժամանակ ներառված էր Գոգուրյոի տարածքում։

Բացի այդ, 475 թվականից առաջ Գուրին և Գվանջինգու շրջակայքը՝ Աչասան ամրոցի մոտ, արդեն պատկանում էր Բեքջեի տարածքին, և 475 թվականին Ջանգսու թագավորի կողմից Գուրի քաղաքը վերականգնվեց Գոգուրեոյի տիրապետության տակ։ Աչասան ամրոցի բակում՝ Մադանգբավիի տակ, կա կառուցված ժամանակավոր գերեզման, որը ենթադրվում է, որ այն ժամանակ մահացած Գերովանգի համար է կառուցվել։ Կոգուրեոն Ջինջոբ շրջանի տարածքները անվանել է Հանսան գավառ (), Բուքհան լեռան գավառ(), Գոլենո հյոն (), և ենթադրվում է, որ Գուրի քաղաքի տարածքը նույնպես այդ վարչական միավորին է պատկանում։

Հետագայում, Փյոնգվոն թագավորի մահվան տարում՝ 590 թվականին, Աչասան ամրոցի շրջակայքում տեղակայվել էին Շիլայի զորքերը****, և այս փաստից ելնելով ենթադրվում է, որ Շիլայի Ջինհընգ թագավորի 14-րդ տարում (553թ․) Հան գետի ստորին հոսանքի վրա կատարված հարձակումների ժամանակ Գուրիի տարածքի  պատկանելիությունը անցել է Շիլային։ Այնուհետև Շիլլայի և Գոգուրեոյի միջև հաճախակի մարտեր են տեղի ունեցել այս շրջանում, և Գորեոյի պատմության մեջ նշվում է, որ Գոգուրեոյի զորքերը պարտվել են Ջանգհան ամրոցի մոտ, որն էլ որոշ հետազոտողներ նույնացնում են Աչասան ամրոցի հետ։ Այսպիսով, այն ժամանակաշրջանը, երբ Գուրիի տարածքը վերջնականապես մտավ Շիլլայի կազմի մեջ, համարվում է Շիլլայի Բուկհան լեռան գավառի () ստեղծման տարին՝ Ջինփյոնգ թագավորի 26-րդ տարին։ Հետևաբար, մինչ այդ ժամանակը Գուրի քաղաքի շրջակայքը պատկանում էր Շիլլայի Շինջու () վարչական միավորին։

Հետագայում, իր գահակալության 16-րդ տարում (757), Գյոնgդոկ թագավորը Գոգուրյոի Գոլինոհյեոնը վերանվանեց Հվանգյանհյեոն: Աչասան լեռան պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել է 6-րդ դարի վերջից մինչև 9-րդ դարի կեսերը թվագրվող Սիլլայի խեցեղեն՝ «Հյուսիսային Հանը ընդունեց ծովախեցգետնի բերանով նավը» գրությամբ։

### Գորյո
Սամգուկ սագիում՝ Գունգյեի մասին հատվածում, առաջին անգամ հիշատակվում են Յանգջուի և Գյոնջուի վերաբերյալ գրառումները, Իսկ Գորյոսայում կա գրառում, ըստ որի Յանգջուն տրվել է Գյոնգհվոնին։ Հետագայում գորյոյի պատմական աղբյուրներում Գուրի շրջանի վերաբերյալ առանձին հիշատակում այլևս չի հանդիպում։

### Ջոսոն
Ջոսոնի դարաշրջանում Յանգջու գավառի Գոմամ լեռան շրջակայքում ստեղծվեց Դոնգգուրընգ թագավորական դամբարանների համալիրը։ Դրա սկիզբը եղավ Գոնվոննընգ դամբարանով։ 1408 թվականին՝ Թեջոնգ թագավորի 8-րդ տարում, Իջոնգբուի խորհրդական Կիմ Ինգվին Հա Րյունին առաջարկեց իր տան մոտ գտնվող Գոմամսան լեռը, և այդ առաջարկը ընդունվելուց հետո Գոնվոննընգի դամբարանը կառուցվեց իր ներկայիս վայրում։ 1530 թվականին, Ջոսոնի թագավոր Սոնգջոնգի գահակալության ժամանակ, Գուջին և Մանգուրին առաջին անգամ հայտնվեցին «Շինջընգ Դոնգգուկ Յոջի Սընգնամ»-ում։ Գուջի անվան ծագման վերաբերյալ կա մեկնաբանություն, ըստ որի Հան գետը և Վանգսուկչոն գետը միացնող վայրի սրածայր ձևը նման է թերակղզու, այդ պատճառով այն կոչվել է «Գոջի»։ Հետագայում անվանումը փոխվել է՝ դառնալով «Գոջի»-ից «Գուջի»։

Իմջին պատերազմի ժամանակ Գո ընբեկը Գըմամ լեռան վրա, որտեղ գտնվում է Դոնգուրընգը, կառուցեց երկու ամրոց և հետ մղեց ճապոնական բանակին։

Կյուջանգգակի հրատարակած «Հոգու չոնգսու ()» գրքում կարելի է տեսնել, որ 18-րդ դարի կեսերին Յանգջու մոկը ունեցել է 34 մյոն և 140 րի։ Այդ ժամանակ Գուջի մյոնում գոյություն են ունեցել Իլ(1)փերի (一牌里), Չանգ րի (倉里) և Ի(2), Սամ(3), Սա(4)փե րի () բնակավայրերը։ «Յոջիդոսոյի» միջոցով կարող ենք տեսնել, որ այդ ժամանակ Գուջի-մյոնում ապրում էր 488 տնային տնտեսություն և 1558 մարդ։

«Սընջոնգվոն իլգի» տարեգրության մեջ՝ Սուկջոնգ թագավորի 28-րդ տարում (1701  հունվարի 11), տիկին Հի բին ջանգի գերեզմանի տեղը որոշելու վերաբերյալ գրառման մեջ, առաջին անգամ հիշատակվում է Ինջանգրի () անունը։ Նույն վայրը մինչև Սուկջոնգ թագավորի 26-րդ տարին (1700 ) կոչվել է Ինջանգրի (), իսկ Յոնջո թագավորի ժամանակաշրջանի գրառումներում նույնպես նկարագրվել է որպես Ինջանգրի գյե ()։ 1811 թվականի մայիսի 9-ի՝ Սունջո թագավորի գահակալության 11-րդ տարվա գրառման մեջ գրված է, որ ճանապարհորդությունն անցել է Ինջանգ րիի Մանգուհյոնով և հասել Դոնգչանգ։

Դոնգչանգ րիի և Սանորիի գոյությունը կարելի է հաստատել 1866 թվականի սեպտեմբերի 4-ի գրառումներով, որոնք Գոջոնգ թագավորի գահակալության երրորդ տարում էին։ Նույն տարածքը նշված է որպես Սանորի () Գոջոնգ թագավորի գահակալության 36-րդ տարվա 1899 թվականի ապրիլի 7-ի գրառումներում։ Գոջոնգ թագավորի գահակալման 11-րդ տարվա՝ 1874 թվականի փետրվարի 11-ի գրառման մեջ կարելի է տեսնել Սեգյորիի () գոյությունը Գուջիմյոնում, իսկ 13-րդ տարվա (1876) մայիսի 6-ի գրառման մեջ կարելի է հաստատել Դեգյորիի () անունը։ 1871 թվականին հրատարակված Գյոնգգի ըբջիի քարտեզում առաջին անգամ կարելի է տեսնել Գուջի մյոնի () նշումը, իսկ Գոջոնգ թագավորի 28-րդ տարում (1891  մայիսի 8) «Սընջոնգվոն իլգի» տարեգրության մեջ նույնպես հաստատվում է Գուջի մյոնի () նշումը։ Հետևաբար, կարելի է հաստատել, որ վաղ Ջոսոն դինաստիայի ժամանակներում Գուջի () տեղանունը սկսել է օգտագործվել Գուջիի () հետ փոխարինելիորեն, առնվազն 1871 թվականից սկսած։

«Կորեական թերակղզու տեղագրական քարտեզը Ջոսոնի դինաստիայի վերջում» (1895թ․) ցույց է տալիս Բոլ րիի () և Թոմակ րիի () գոյությունը։ Այս Բոլ րին մեկնաբանվում է որպես հարթավայրերի անդունդ և համարվում է Փյոնգչոն րիի () ծագումը։ Սութեգ րին կարելի է հաստատել՝ 1908 թվականի հունվարի 29-ին Կիմ գյու շիկի գլխավորած 13 նահանգներից բաղկացած Միացյալ կամավորական կորպուսի և  ճապոնական բանակի միջև տեղի ունեցած ճակատամարտի արձանագրության մեջ։

### Ճապոնական գաղութային շրջան

1914 թվականին Ճապոնիայի գաղութային վարչակազմը՝ Կորեայի գլխավոր նահանգապետությունը, իրականացրեց վարչատարածքային միավորների միավորում և վերակազմավորում՝ այն պատճառաբանությամբ, որ Կորեայում չափազանց շատ փոքր գյուղական համայնքներ (리) կային, և նպատակ ունենալով վարչական առումով առանձնացնել քաղաքներն ու գյուղերը։ «Հին Կորեայի տեղական վարչական բաժանումների անվանումների ցանկ» գրքում («구한국지방행정구역명칭일람», 1912) նշվում է, որ Յանջու գավառում ընդգրկված էին 32 մյոն (면)։ Դրանցից Գուջի մյոնը կազմված էր 10 րիից՝ Սանորի, Դոնգչանգրի, Ինջանգրի, Բեկգյորի, Իմունրի, Սութեքրի, Փյոնգչոնրի, Թոմագրի, Աչադոնգ և Ումիչոնրի։

Դրանից հետո, ճապոնական գաղութատիրության սկզբնական շրջանում՝ 1914 թվականին, Կորեայի գլխավոր նահանգապետության կողմից իրականացված ամբողջ երկրի վարչատարածքային լայնածավալ վերակազմավորման ընթացքում Գուջի մյոնը (, , ներկայիս Գուրի քաղաք) և հարևան Մանգուրի մյոնը (망우리면, 忘憂里面 — ներկայիս Չունգնանգ տարածքը, բացառությամբ Մյոնմոկ դոնգի, որը ուշ Ջոսոնի ժամանակաշրջանում ներառվել էր Հանսոնգբու քաղաքի Սոնգջոշիմնի վարչական գոտու մեջ) միավորվեցին, և ստեղծվեց Գուրի մյոնը (구리면, 九里面)։ «Նոր և հին տվյալների համեմատությամբ կազմված, Կորեայի ամբողջական քարտեզի՝ գավառների, մյոնների, րիների և դոնգերի անվանումների ցանկ» («신구대조조선전도부군면리동명칭일람») աշխատությունում կարելի է տեսնել այդ ժամանակ տեղի ունեցած տեղանունների փոփոխությունները։ Այդ վերակազմավորման ընթացքում՝ Ինջանգրին և Դոնգչանգրին միավորվեցին՝ կազմելով Ինչանգրին, Թոմագրին, Փյոնգչոնրին և Միըմ մյոնի Սոկդորի միավորվեցին՝ ստեղծելով Թոփյոնգրին, Սութեքրին և Փյոնգչոնրին միավորվեցին՝ կազմելով Սութեքրին, Բեկգյորին և Իմունրին միավորվեցին՝ ստեղծելով Գյոմունրին, Աչադոնգը և Ումիչոնրին միավորվեցին՝ կազմելով Աչոնրին, Նովոն մյոնի Ջանգգիրին և Գալմեդոնգը միավորվեցին՝ կազմելով Գալմե րին։ Բացի այդ, Մանգուրի մյոնի վարչական ենթակայության տակ գտնվող Մուկդոնգրին, Չունգհարին, Սանգբոնգրին, Շիններին և Մանգուրին ներառվեցին Գուրի մյոնի վարչական կազմի մեջ։

Այնպես որ, Գուջի մյոնը և Մանգուրի մյոնը միավորվեցին, բայց դրանք Աչա լեռան շուրջ էին տեղակայված՝ բաժանված ձախ և աջ մասերի, ինչը ստեղծել էր տարածական առանձնացվածություն։ Գուրի մյոնը ստեղծվելիս վարչության գրասենյակը տեղակայվել էր այն վայրում, որտեղ նախկինում գտնվում էր Գուջի մյոնի վարչական գրասենյակը՝ Սանո դոնգում, սակայն իրականում վարչական միավորների միավորման ավարտից հետո, երբ ստեղծվեց Գյոնգչուն ճանապարհը, վարչության գրասենյակը տեղափոխվեց Ինչանգրի։ Նախորդ վարչական գրասենյակը հետագայում վերակառուցվեց՝ շարունակելու իր աշխատանքը մինչև հունիսի 25-ի պատերազմը, այնուհետև վերածվեցավերակների։ Դրանից հետո, 1955 թվականին, վարչական գրասենյակը նորից կառուցվեց։

#### Մարտի մեկի շարժում
1919 թվականին, երբ տեղի ունեցավ Մարտի 1-ի շարժումը, Գուրիմյոնում նույնպես տեղի ունեցան «մանսե» (անկախության կոչերով) ցույցեր՝ ընդդեմ ճապոնական գաղութային իշխանության։ Արդեն մարտի 12-ին Տուքսոմում տեղի էր ունեցել ուսանողների ցույց։ Մարտի 13-ին Փյոնգնե րիում ճապոնական իշխանությունները գյուղացիներին հավաքել էին՝ կարդալու համար այն պաշտոնական գրությունը, որը ուղարկել էին տեղական հակաճապոնական շարժումները ճնշելու նպատակով։ Սակայն գյուղապետ Ի Սընգիկի ղեկավարությամբ այնտեղ սկսվեց «մանսե» (անկախության կոչերով) շարժումը։ Բացի այդ, մարտի 14-ին Վաբու-մյոնում մոտ 300 մարդ էր հավաքվել, և երբ երևացին հակաճապոնական շարժում սկսելու նշաններ, ոստիկանությունը նրանց ցրեց, իսկ մարտի 15-ին Ջոան մյոնի Սոնգչոն րի գյուղից ցուցարարները շարժվել էին և երթով հասել Դոկսո։

Այնուհետև մարտի 23-ին Չոննյանգրիում, Յոնգդուրիում և Անամրիում մոտ 400 մարդ մասնակցեց «մանսե» շարժմանը։ Դրանից 4 օր անց՝ մարտի 27-ին, արևելքում գտնվող Մանգուրիում տեղի ունեցավ «մանսե» ցույցը, որին մասնակցեց 250 մարդ, և այդպիսով ցույցերը սկսեցին լրջորեն տարածվել Գուրիմյոնի շրջանում։ Մարտի 28-ին Աչոն րիում ցույց սկսվեց Գուրի-մյոնի քարտուղար Ի Գանգդոկի և քաղաքացի Շիմ Ջոմբոնգի ղեկավարությամբ։ Ցուցարարները երեկոյան ժամը 5-ին դուրս եկան Աչոն րիից և շարունակեցին երթը մինչև Գյոմունրի և Թոփյոնգրի։ Ցույցը շարունակվեց մինչև հաջորդ օրը՝ մարտի 29-ը։ Այդ օրը նրանք բարձրացան Աչա լեռը, թափահարեցին կորեայի դրոշը և բացականչեցին․Կեցցե՛ Ջոսոնի անկախությունը Այս երկուսը ձերբակալվեցին և 1919 թվականի մայիսի 2-ին դատապարտվեցին 1 տարի 6 ամիս ազատազրկման։ «Մանսե» շարժումը այլևս չշարունակվեց այն բանից հետո, երբ մարտի 30-ին Մանգուրիում մոտ 100 մարդ հավաքվեց։

### Նոր ժամանակներ
Կորեական թերակղզին անկախացավ օգոստոսի 15-ի ազատագրման միջոցով։ Անկախությունից հետո նախկին ճապոնամետ գործիչները կոչվեցին «դավաճաններ» և փորձեցին թաքնվել։ Այդ ժամանակ Չուե Րինը թաքնվեց Սանորիում։ Միևնույն ժամանակ նկատելի դարձավ նաև կոմունիստների ակտիվ գործունեությունը։ Այդ ժամանակ Հարավային Ջոսոնի Աշխատավորական կուսակցության Յանգջու գավառի կուսակցական կոմիտեի նախագահը Գուրի մյոնի Սանգբոնգ րի գյուղից Ի Հի Վոնն () էր։ Նրանք կազմակերպում էին շարժում՝ ընդդեմ մայիսի 10-ի առանձին համընդհանուր ընտրությունների։

Գուրի մյոնը ազատագրումից հետո էլ պահպանեց այն վարչական սահմանները, որոնք որոշվել էին ճապոնական գաղութային ժամանակաշրջանում։ Այնուհետև, երբ սկսվեց հումիսի 25-ի Կորեական պատերազմը, Գուրի մյոնի շրջանը նույնպես ընկավ կրակի տակ։ Գուրին գրավվեց մոտավորապես Սեուլի առաջին ճակատամարտի ժամանակ։ Գուրիի տղամարդիկ հարկադրաբար մոբիլիզացվեցին՝ վերականգնելու Յանգսոմյոնը և Չոան մյոնը միացնող Յանգսուրիի կամուրջը, ինչպես նաև Թոեգեվոնի կամուրջը, իսկ կանայք ներգրավվեցին զինվորներին սնունդ պատրաստելու և մատուցելու աշխատանքներում։

1950 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Ինչոնի դեսանտային  հարձակումը իրականացնելուց հետո, Կորեայի և ԱՄՆ-ի համատեղ զորքերը սեպտեմբերի 25-ին վերադարձան Հան գետի կողմը, վերահսկողության տակ վերցնելով Մապո և Հաննամ թաղամասերը, առաջ ընթանալով մինչև Սալգոթի կամուրջը և Հանյանգի համալսարանի տարածք։ Հաջորդ օրը՝ սեպտեմբերի 26-ին, Կորպուսի 17-րդ գնդի 1-ին և 3-րդ վաշտերը բարձրացան Աչա լեռան լեռնաշղթայի երկայնքով դեպի հյուսիս և գրավեցին մինչև Յոնգմա բոնգը, վերահսկեցին Մանգուրի անցուղին և փակեցին ԿԳյոնգչուն ճանապարհը։ Այնուհետև երեք օր շարունակ անցկացվեց Գուրի քաղաքի ներկայիս տարածքի ազատագրական գործողությունը Աչա լեռան և Վանգսուկչոնի միջև։ ԱՄՆ-ի Նավատորմը անցավ Հան գետի վրայով՝ մասնակցելով մարտերին, և արդյունքում Հյուսիսային Կորեայի ուժերը նահանջեցին մինչև Փալդանգ րի և Մասոկ ուրի։ Այդ ժամանակվա պատերազմի հետքերը կարելի է տեսնել Գոնվոնրընգի Ջոնգջագակ հարթակում։

Պատերազմի հետևանքով Գուրի մյոնի վարչական շենքը վնասվեց։ Այդ պատճառով Գուրի քաղաքը ժամանակավորապես շարունակեց իր վարչական գործերը Աչա լեռան Յոնգսո և Մանգուրի շրջանում գտնվող մասնավոր տներում, ինչը հանգեցրեց ճակատամարտերի և տարաձայնությունների առաջացման բնակիչների միջև։

Դրա հետևանքով Յոնգդոնգում վերանորոգվեց քանդված Գուրի մյոնի վարչական շենքը, իսկ Յոնգսոյում կառուցվեց նոր վարչական շենք։ Արդյունքում, 1955 թվականի օգոստոսի 10-ին լուծվեցին տարաձայնությունները՝ նոր շենքի տեղադրումը որպես շրջանային ճյուղ հաստատելով, իսկ Յոնգդոնգի վերանորոգված շենքը շարունակեց մնալ հիմնական վարչական շենքը։

Այսպիսով, Աչա լեռը և դրա արևմտյան և արևելյան կողմերը միմյանցից անջատված էին, սակայն 1963 թվականին արևմտյան կողմում գտնվող Սանգբոնգ, Մանգուրի և Շիննե թաղամասերը միացան Դոնգդեմունգի շրջանում և ձևավորեցին ներկայիս Չունրան գավառը։ Այնուհետև 1973 թվականին Գուրի մյոնը բարելավվեց և դարձավ Յանջու գավառի Գուրի քաղաք 1980 թվականին, երբ Յանգջու գավառը բաժանվեց, Գուրին անցավ Նամյանգջու գավառի կազմի մեջ և դարձավ Նամյանգջուի Գուրի քաղաք։

Ավարտելով այս զարգացումները, 1986 թվականին Գուրի քաղաքը վերջապես դարձավ ինքնուրույն անկախ քաղաք։ Քաղաքի կարգավիճակ ստանալուց հետո, Գուրի քաղաքային խորհուրդը սկսել էր աշխատել ժամանակավոր շենքում, որը կառուցվել էր նախկին գյուղական վարչական շենքի հետևում։ Այնուհետև, 1995 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ավարտվեց նոր վարչական շենքի շինարարությունը, և քաղաքային խորհուրդը վերջապես տեղափոխվեց նոր, ժամանակակից շենք։

Քաղաքի կարգավիճակ ստանալուց և գրինբելթի սահմանների վերացման հետևանքով սկսված տեղական բնակավայրերի զարգացման պատճառով, Գուրի քաղաքի բնակչությունը սկսեց կայուն աճել։ Տեղական շինարարությունը և նոր բնակելի տարածքների ստեղծումը նպաստեցին բնակիչների ներգաղթին, ինչը նշանակալիորեն բարձրացրեց քաղաքի բնակչության թիվը։ Այս աճի արդյունքում 1995 թվականին Գյոմուն դոնը բաժանվեց՝ ստեղծելով Գյոմուն 1-ին և Գյոմուն 2-րդ թաղամասերը։ 1996 թվականին Սուփհյոն դոնը բաժանվեց՝ դարձնելով Սութեկ 2-րդ և Սութեկ 3-րդ թաղամասեր, իսկ Սութեկ թաղամասը վերանվանվեց Սութեկ 1-ինի։ 1990-ականների կեսերին Ինչան դոնգում շարունակվեց բնակելի հողերի կառուցապատումը, իսկ 1990-ականների վերջին՝ Թոփյոնգ դոնգում, իսկ բրնձի դաշտերը վերածվեցին բնակարանային համալիրների։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է հյուսիսային լայնության 37˚33′10″–37˚39′50″ և արևելյան երկայնության 127˚06′05″–127˚10′25″ միջև և դասվում է Գյոնգի նահանգի կենտրոնական հատվածին

Հյուսիս-արևմուտքում գտնվում է Գվանգջու լեռնաշղթայի ճյուղը: Արևմուտքում ցածր լեռներ են, ինչպիսիք են Բուքան լեռը և Դոբոնգսանը, իսկ արևելքում՝ Վանգսուկչոն գետը, հարավում՝ Հան գետը, որոնք սահմանափակում են վարչական տարածքները և սահմանները: Բոլոր գետերը միասին կազմում են 17 հատ, ընդհանուր երկարությունը՝ 23 կմ։

### Գետերը

Բացի այդ, կար Ջանգջամոտ անունով լճակ, որը  հետագայում վերածվել է Ջանգջամոտ այգու։

### Կլիմա
1924-ից 1992 թվականներին միջին ջերմաստիճանը կազմել է 11.7&nbsp;°C, ավելի բարձր, քան Գյոնգի նահանգում: Հունվարը ամենացուրտ ամիսն է՝ -4.1&nbsp;°C ջերմաստիճանով, իսկ օգոստոսը՝ ամենատաքը՝ 25.9&nbsp;°C ջերմաստիճանով: Ընդհանուր առմամբ, Գուրի քաղաքն ունի ցուրտ մերձարևադարձային կլիմա՝ ձմռանը քիչ տեղումներով, և պատկանում է մերձարևադարձային կլիմայական գոտուն, որը մոտ է չափավոր մերձարևադարձային կլիմային՝ քիչ տեղումներով:

## Վարչական շրջաններ
Գուրիի վարչական տարածքը բաժանվում է 8 թաղամասի (동) և 288 ենթա–թաղամասի (통), իսկ տարածքը կազմում է Գյոնգի նահանգի 0.31%-ը՝ 33.31 քառակուսի կիլոմետր, ինչը համընկնում է Նամյանգչու քաղաքում գտնվող Ջինգոն գյուղի և Չունգնամի Հոնսեոն գյուղի տարածքների չափերի հետ։ Արավային Կորեայի քաղաքներից և շրջաններից (시, 군) տարածքով ամենափոքրն է։ Բնակչությունը 2016 թվականի դեկտեմբերի վերջի բնակիչների գրանցման տվյալներով կազմում է 193,763 մարդ, իսկ տնային տնտեսությունները՝ 74,499 ընտանիք։

* Բնակչությունը և տնային տնտեսությունները՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ, իսկ տարածքը՝ 2012 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ։

Գուրշի քաղաքում բնակչությամբ ամենամեծ թաղամասը **Դոնգգուդոնգ** է, իսկ Գալմեդոնգը, որը գտնվում է Սեուլի և Նամյանգչուի Բյոլնե թաղամասի միջև, զարգացվել է որպես հանրային բնակելի տարածք, և 2016 թվականի հունիսից այդ թաղամասի բնակչությունը արագորեն աճել է։

; Գուրիի բնակչության թվի փոփոխությունը

## Նախկին քաղաքապետեր
### Ջոսոնի ժամանակաշրջան

### Ճապոնական գաղութային շրջան
Հղում արվեց Կորեայի գլխավոր կառավարության աշխատակազմի գրառումներից։

### Կառավարության ձևավորումից հետո
«Հղում է կատարվել 1996 թվականին Գուրշիում հրատարակված «구리시지下»-ին։

#### Գուրի մյոնի նախկին առաջնորդները
1952 թվականի Հարավային Կորեայի տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններից առաջ այդ պաշտոնները զբաղեցնում էին Կիմ Վոն բեն և Ան Հընգ գընը։ Սակայն, պատերազմական պայմանների պատճառով, Հան գետից հյուսիս գտնվող Գուրի մյոնը զրկվեց ընտրություններին մասնակցելուց, և նրա քաղաքապետը նշանակվեց մինչև 1956 թվականին ուղիղ ընտրության համակարգի ներդրումը։ Նշանակային համակարգը վերականգնվեց 1958 թվականի դեկտեմբերին, սակայն 1960 թվականի նոյեմբերին այն կրկին անցավ ուղիղ ընտրության համակարգի։

#### Գուրի քաղաքի նախկին քաղաքապետեր

#### Պատմական Գուրիի շուկա
## Արդյունաբերություն

### Համախառն տարածաշրջանային արդյունք
Գուրի քաղաքի համախառն տարածաշրջանային արտադրանքը կազմում է 6 տրիլիոն 267 միլիարդ վոն, որը կազմում է Գյոնգգի նահանգի համախառն տարածաշրջանային արտադրանքի 0.9%-ը։ Դրանցից գյուղատնտեսությունը, անտառային տնտեսությունը և ձկնորսությունը (առաջինային արդյունաբերություն) կազմում են 1.3 միլիարդ վոն, ինչը շատ փոքր՝ 0.02% բաժին է։ Հանքարդյունաբերությունը և արտադրական արդյունաբերությունը (երկրորդային արդյունաբերություն) կազմում են 505 միլիարդ վոն, այսինքն՝ 8.06%։ Իսկ առևտրի և ծառայությունների ոլորտը (երրորդային արդյունաբերություն) կազմում է 5 տրիլիոն 761.7 միլիարդ վոն, որը կազմում է ամենաբարձր՝ 91.92%։

### Աշխատողների կարգավիճակը ըստ ոլորտի
2014 թվականին Գուրի քաղաքի արդյունաբերության ընդհանուր զբաղվածների թիվը կազմել է 57,044 մարդ, որը կազմում է Գյոնգգի նահանգի ընդհանուր զբաղվածների թվի 1.3%-ը։ Դրանցից գյուղատնտեսությունը, անտառային տնտեսությունը և ձկնորսությունը ներկայացված են ընդամենը 1 աշխատողով, ուստի ունեն շատ փոքր բաժին։ Հանքարդյունաբերությունը և արտադրական արդյունաբերությունը կազմում են 4,023 աշխատող՝ 7.1% բաժնով, իսկ առևտրի և ծառայությունների ոլորտը կազմում է 53,020 աշխատող՝ 92.9% բաժնով։ Երկրորդային արդյունաբերության բաժինը ավելի ցածր է, քան Գյոնգգի նահանգի ընդհանուր բաժինը (27.1%), իսկ երրորդային արդյունաբերության բաժինը ավելի բարձր է, քան նահանգի ընդհանուր բաժինը (72.9%)։ Երրորդային արդյունաբերության ոլորտում մեծ բաժին ունեն մեծածախ և մանրածախ առևտուրը (22.8%), կացության և սննդի սպասարկման ծառայությունները (13.6%), առողջապահությունը և սոցիալական բարեկեցության ծառայությունները (9.0%), ինչպես նաև կրթական ծառայությունները (8.5%)։

### Հիմնաբնակ բնակչություն և շաբաթական բնակչություն(շաբաթվա ընթացքում աշխատանքի, ուսման կամ զբոսաշրջության նպատակով այցելող մարդիկ)
2010 թվականի տվյալներով Գուրի քաղաքի մշտական բնակչությունը կազմել է 182,492 մարդ, իսկ շաբաթական բնակչությունը՝ 162,292 մարդ, որի արդյունքում Շաբաթական բնակչության ինդեքսը կազմում է 89 և համեմատաբար ցածր է։ Ծանրաբեռնված աշխատանքի պատճառով բնակչությանը ներհոսքը կազմում է 29,325 մարդ, արտահոսքը՝ 45,080 մարդ, իսկ ուսման նպատակով ներհոսքը կազմում է 3,423 մարդ, արտահոսքը՝ 7,868 մարդ։ Ընդհանուր առմամբ, արտահոսող բնակչությունը 20,200 մարդով ավելի շատ է, ինչը սովորական երևույթ է այն շրջաններում, որոնք գտնվում են Սեուլ մայրաքաղաքի մոտ կամ ունեն հարմար տրանսպորտային կապեր։

## Մշակույթ
մինի|Դոնգ Գու րընգի տեսարանը 
մինի|Գուրի արվեստի սրահ

### Դոնգգուրընգ
Դոնգգուրընգը Կորեայի ամենամեծ թագավորական դամբարանային համալիրն է, որն այդպես է անվանվել Սեուլից արևելք գտնվող ինը թագավորական դամբարանների պատճառով, այն նաև 17 թագավորների և թագուհիների հանգստավայրն է, այդ թվում՝ Ջոսոնի թագավոր Թեջո Յի Սոնգ-գյեի դամբարանը՝ Գոնվոնրընգը: Դոնգգուրընգ թագավորական դամբարանների թվում են՝

* Գոնվոնրընգ՝ Ջոսոնի դինաստիայի հիմնադիր Թեժո Ի Սոնգգեի դամբարանը։
* Հյոնրընգ՝ Ջոսոնի 5-րդ թագավոր Մունջոնգի և թագուհի Գվոն Հյոնդոկ դամբարանը։
* Մոկրընգ՝ Ջոսոնի 14-րդ թագավոր Սոնջոյի և նրա առաջին թագուհի Պակ Ուինի, և երկրորդ թագուհի Ինմոկ Կիմի դամբարանը։
* Հուիրընգ՝ Ջոսոնի 16-րդ թագավոր Ինջոյի երկրորդ թագուհի Ջանգրյոլ Ջոի դամբարանը։
* Սունգրընգ՝ Ջոսոնի 18-րդ թագավոր Հյոնջոնգի և թագուհի Մյոնգսոնգ Կիմի դամբարանը։
* Հյերընգ՝ Ջոսոնի 20-րդ թագավոր Գյոնջոնգի առաջին թագուհի Դանի Շիմի դամբարնը։
* Վոնրընգ՝ Ջոսոնի 21-րդ թագավոր Յոնգջոյի և նրա երկրորդ թագուհի Ջոնգսուն Կիմի դամբարանը։
* Գյոնգրընգ՝ Ջոսոնի 24-րդ կայսր Հոն ջոնգսոնգ և նրա առաջին կայսրուհի Հյոհյոնսոնգ Կիմի, երկրորդ կայսրուհի Հյո ջոնգսոնգ Հոնգի դամբարանը։
* Սուրընգ՝ Կորեական կայսրության հետմահու պաշտոնակիր կայսեր՝ Մունջոյի և կայսրուհի Սինջոնգիկ Ջոյի դամբարանը։ Մունջոն Սունջոյի ավագ որդին է և Հոնջոնգի հայրը, իսկ կայսրուհի Սինջոնգ Ջոն՝ Հոնջոնգի մայրը։

### Խորհրդանիշներ
* Աչա լեռ

Աչա լեռը ծովի մակարդակից 348 մետր բարձրության ցածր լեռ է, որի շրջակայքում կան մոտ 20 բրոնային պարիսպներ, որոնք, ամենայն հավանականությամբ, կառուցվել են երեք թագավորությունների դարաշրջանում։ Նախահեղինակային խզման արդյունքներով հաստատվել է, որ դրանք կարևոր նշանակություն են ունեցել Կոգուրյոյի ռազմական հուշարձանների առումով, և 2004 թվականին դրանք հայտարարվել են ժողովրդական նշանակության մշակութային արժեքներ։

* Գվանգետո մեծ թագավորի արձանը
Գվանգգետո թագավորի արձանը ստեղծվել է  ի պատիվ Կոգուրյոյի թագավոր Գվանգգետոին։ 2002 թվականին այն տեղադրվել է Գյոնգգի նահանգի Գուրի քաղաքի Գյոմոն շրջանում՝ հիմնված Կոգուրյո թագավորական ընտանիքի ժառանգների Դնթ-ի և դեմքի դիմաքանդակների վրա։ Արձանի տեղակայման հրապարակը նույնպես կոչվեց Գվանգգետո թագավորի հրապարակ։ Այս արձանը բրոնզից է, բարձրությունը 4.05 մետր, լայնությունը՝ 2.7 մետր։
* Գվանգգետո Մեծ թագավորի սյունը

Դա Գվանգգետո Մեծ թագավորի իրական տապանաքարի կրկնօրինակն է, որը կառուցվել է ի պատասխան Հյուսիսարևելյան նախագծի: Այն ունի 6,39 մ բարձրություն և 1,35-ից 2 մ լայնություն։ Այն կառուցվել է Գվանգգաետո Մեծ թագավորի արձանի կողքին։

* Գուրիի աշտարակը

Օգտագործելով վառարանի ծխնելույզը՝ երկրում առաջին անգամ գետնից 100 մետր բարձրության վրա տեղադրվել են աստղադիտարան և ռեստորան, իսկ օժանդակ կառույցները ներառում են փակ լողավազան, շոգեբաղնիք, ֆուտբոլի դաշտ և մարզադաշտ։

### Ավանդական շուկաներ
* Դոլդարի Գոբչանգ նրբանցք
Գոպչանգի ծառուղին, որը գտնվում է Գուրիի ավանդական շուկայի մոտ, բացվեց 1998 թվականին՝ որպես գոպչանգ ռեստորան, որը վայելում են դեռահասները, իսկ այժմ այն դարձել է սննդի պուրակ՝ մոտ 50 տեսակ խորտկարաններով։
* Գյուղատնտեսական և ծովային ապրանքների մեծածախ շուկա

Գուրի գյուղատնտեսական և ձկնաբուծական ապրանքների մեծածախ շուկան հիմնադրվել է 1997 թվականին։ Այն ապահովված է հարմարավետ տրանսպորտով, ավտոկայանատեղով և տարբեր հարմարություններով։ 2003-ին լրացուցիչ բացվեց Սուսան դոնգը, իսկ 2011-ին Սուսան դոնգում կառուցվեց բազմաֆունկցիոնալ աճուրդի տուն, որը սահմանեց միանգամյա գնումների համակարգ՝ բազմազան մթերքներով։

* Գուրի արվեստի սրահ

### Այգիներ
* Գուրի Հանգանգի քաղաքացիների այգի

Այգում ստեղծված ծաղկանոցներում մայիսին բացվում են ծխածաղիկները, իսկ սեպտեմբերին՝ «코스모스 꽃» Մեքսիկական աստղը։ մինի|Տեսարան դեպի Ջանգջա լճի պուրակ

* Ջանգջա լճի այգի

Այն ստեղծվել է Թոփյոնգ տարածքում գտնվող Ջանգջամոտ լճակի ջրի որակը բարելավելու համար: Էկոլոգիական այգու զարգացման նախագծի իրականացման միջոցով այգու որոշ հատվածներ ընդլայնվել են, ինչպես նաև բարելավվել են հետիոտնային և հեծանվային ուղիները: Ջանգջա լճի այգին քաղաքային թաղամասային այգի է, որն առաջարկում է հետիոտնային և հեծանվային արահետներ, էկոլոգիական փորձառության կենտրոն, վարդերի այգի և մարգագետիններ: Ուեմոդե-ում շաբաթ և կիրակի օրերին անցկացվում են տարբեր տեսակի համերգներ և ցուցահանդեսներ, և այն լայնորեն օգտագործվում է որպես բնակիչների հանգստի գոտի։ Շրջանը զբաղեցնում է մոտ 32,000 փյոնգ (մոտ 105 հեկտար), որտեղ գտնվում է 3.6 կմ երկարությամբ արահետ։

* Կենդանիների էկոլոգիայի թանգարան

Կան տարբեր ծառեր ու ծաղիկներ, ցուցադրվում են թիթեռներ, ջրային միջատներ, ռնգեղջյուր բզեզներ, ցամաքային միջատներ, ձկներ, ջրային բույսեր և մսակեր բույսեր։

* Վանգսուկչոնի սպորտային այգի
* Իմունհան լճի այգի

Քաղաքապետարանի դիմաց ստեղծվել է զբոսանքի արահետ՝ կենտրոնացած Իմունան լճի շուրջը։

* Բեկգյո ջրամբար
* Գուրի Չեմպիոնների այգի

### Տոնախմբություններ
* Գուրիի Յուչեկոտ և Կոսմոս փառատոնը (գարուն,աշուն)

### թանգարաններ
* Գոգուրյո փայտագործական գյուղ

## Կրթություն
### Անցյալ
մինի|Գուրի Ինչանգի տարրական դպրոց 
Գուրիում հիմնադրված առաջին հանրային կրթական հաստատությունը Գուրիի հանրային Շիմսանգի տարրական դպրոցն էր: Դրա հիմնադրումը հաստատվել է 1915 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Գուջի մյոնի Բանգչուկ րիում, սակայն Բանգչուկ րին հետագայում միավորվել է Գյոմուն րիի հետ՝ շրջանների և ավանների միավորումից հետո։ Կարճ ժամանակ անց՝ 1920 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Գուրի մյոն նահանգի Ինչանգի հանրային տարրական դպրոցի հիմնադրումը թույլատրվեց։ Ավելի ուշ՝ 1927 թվականին, Գուրիի Շիմսանգի պետական տարրական դպրոցին ավելացվեց բարձրագույն դասընթաց, և այն վերանվանվեց Գուրիի Շիմսանգի հանրային բարձրագույն և տարրական դպրոց։ 1941 թվականին օրենքի վերանայման պատճառով Գուրի Սիմսանգի բարձրագույն տարրական դպրոցը վերանվանվեց Գուրիի ազգային տարրական դպրոց։ Ազատագրումից հետո այն փակվեց և օգտագործվեց որպես Ինչանգի ազգային տարրական դպրոցի երկրորդ դպրոցական շենք, մինչև Կորեական պատերազմից հետո այդ վայրում Ազգային գյուղատնտեսական կոոպերատիվների ֆեդերացիայի ստեղծումը։ Ինչհանի հանրային սովորական դպրոցն այսօր էլ գործում է Ինչանգի տարրական դպրոց անվամբ։ Գալմեի ազգային տարրական դպրոցը հիմնադրվել է Գալմեդոնգում՝ որպես Ինչանգի ազգային տարրական դպրոցի մասնաճյուղ։

Առաջին միջնակարգ ուսումնական հաստատությունը հիմնադրվել է 1939 թվականին։ Ճապոնացիների կողմից հիմնադրված Սոնգդոնգի առևտրային դպրոցը մասնավոր դպրոց է, որը հիմնադրվել է ներկայիս Սութեկ դոնգ Պյոնգանսեսանգ բնակարանների տեղում և գործել է մինչև ազատագրումը։ Երկրի 13 նահանգներից ուսանողներ էին հավաքվում Սոնդոնգի առևտրային դպրոց, իսկ շրջակա գյուղերում կային դեպքեր, երբ տնային տնտեսությունները բիզնես էին վարում՝ վարձակալության տալով իրենց հողերը։ Ազատագրումից հետո, Սոնդոնգի առևտրային դպրոցի դուրսբերումից հետո, Ջոյանգի միջնակարգ դպրոցը հիմնադրվեց Սութեկ րի 505 հասցեում։ Ջոյանգի միջնակարգ դպրոցը մեծ էր իր մասշտաբով, այդ թվում՝ ուներ նաև հանրակացարան, բայց այն ավերվել է Կորեական պատերազմի ժամանակ և հետագայում այլևս չի վերականգնվել։

### Ներկա
## Կրոն

### Բուդդիզմ
Աչա լեռան վրա կա Բոմգուլսա տաճար, իսկ Գուրիի Աչա լեռան եռահարկ քարե պագոդան բուդդայական մշակութային արժեք է:

### Քրիստոնեություն
Ներկայիս Գուրի քաղաքի տարածքում առաջին եկեղեցին կառուցվել է 1939 թվականի հունիսին։ Դա եղել է Սուրբ Պողոս եկեղեցին, որը տեղադրվել է Թոփյոնգրի 438 հասցեում՝ ծառայող Կիմ Հյոնդեյի ղեկավարությամբ, սակայն 1942 թվականի սեպտեմբերին այն փակվել է։ Այժմ այդ տեղում կառուցվել են երկու շենք։

Գուրիի տարածքում եկեղեցի է կառուցվել 1955 թվականին: Սութեկ րիի հոգևոր առաջնորդ Յու Գյոն Սանգի համաձայնությամբ, ավետարանիչ Կիմ Հու գյունը, ով Կամշին համալսարանի ուսանող էր, աջակցություն ստացավ վարչապետի գրասենյակից (մեթոդիստական ​​եկեղեցու ներկայիս կենտրոնակայան) և հիմնեց Գյոմուն եկեղեցին Սութեկ րիում, իսկ 1955 թվականի նոյեմբերիին տեղափոխվեց այնտեղ։ Չորս տարի անց՝ 1959 թվականին, Սութեկ դոնգում հիմնվեց Սութեկի պրեսբիտերական եկեղեցին, իսկ 1960 թվականին՝ Գյոմուն դոնգում՝ Դոկմուն եկեղեցին։ 1963 թվականին Սութեկի պրեսբիտերական եկեղեցու, Դոկմուն եկեղեցու և Գյոմուն եկեղեցու որոշ անդամներ հավաքվեցին հիմնելու անկուսակցական Կենտրոնական եկեղեցին (ներկայիս Գուրիի կենտրոնական եկեղեցին) և որոշեցին հանդիպումներ անցկացնել Սութեկի պրեսբիտերական եկեղեցում: Ավելի ուշ՝ 1965 թվականին, Դոնգչանգ եկեղեցին հիմնադրվեց Ինչանգ-րիում։

### Այլ
Իլհվան՝ Միավորման եկեղեցու հիմնադրամը, գտնվում էր Գուրիում, բայց դուրս եկավ այնտեղից։

## երթևեկություն
մինի|300px|Գանգդոնգի կամուրջ 
[մինի|300px|[구리역|Գուրի կայարան]] 
մինի|300px|Գալմե կայարան

### Ավտոբուսներ
* Քաղաքային ավտոբուսներ՝ Գուրի քաղաքի քաղաքային ավտոբուսներ, Գուրի քաղաքի գյուղական ավտոբուսներ
* Միջքաղաքային ավտոբուս. Գուրի միջքաղաքային ավտոբուսի կանգառ

### Ճանապարհ
Ջոսոնի դինաստիայի օրոք Միգըմի ուղղությամբ դեպի Փյոնգու կայարան տանող ճանապարհ կար, իսկ Փհենգու կայարանից դեպի Գապյոնգ ևս մի ճանապարհ կար։ Իսկ 20-րդ դարի սկզբին Գյոնգյուով Գապյոնգ տանող ճանապարհ կառուցվեց, որն անցնում էր ներկայիս քարե կամրջի վրայով։

; Մայրուղի

* Մայրաքաղաքային շրջանի արագընթաց մայրուղու 1-ին օղակ (Թեփյոնգ, Գուրի, Թվեգյեվոն փոխվով ճանապարհներ)
* Սեջոնգ-Փոչոն արագընթաց մայրուղի (Նամգուրի փոխվող ճանապարհ)
* Սեուլ Յանգյանգ արագընթաց մայրուղի (միացված է Գանգ Բյոն Բուկ ճանապարհին)
; Ազգային մայրուղի

* Ազգային ճանապարհ 6-րդ գիծ
* Ազգային ճանապարհ 43-րդ գիծ
* Ազգային ճանապարհ 46-րդ գիծ
* Ազգային ճանապարհ 47-րդ գիծ

; Ավտոմոբիլային ճանապարհ

* Հյուսիսային միջհոսքային մայրուղի
* Հան գետի հյուսիսային ափի մայրուղի

## Սպորտ
* K լիգա Կլասիկ․ FC Սեուլի հատուկ մարզման բազա - GS Չեմպիոնս Պարկ։

## Քույր քաղաքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կորեայի Հանրապետություն
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքներ