open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ռոբերտ Վիլսոն

:ԱՄՆ նախագահի համար տե՛ս Վուդրո Վիլսոն։

**Ռոբերտ Վուդրո Վիլսոն** (, ), ամերիկացի աստղագետ, 1978 թվականի ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, ով Առնո Փենզիասի հետ հայտնաբերել է Տիեզերական միկրոալիքային ֆոնի ճառագայթումը (CMB): Մրցանակը կիսել են հեղուկ հելիումի գերհոսունությունը հայտնագործած Պյոտր Կապիցայի հետ։

Բելլի լաբարատորիաներում նոր տեսակի անտենա ստեղծելիս նրանք մթնոլորտում հայտնաբերում են աղմուկի աղբյուր, որը չէին կարող բացատրել։ Աղմուկի բոլոր պոտենցիալ աղբյուրները հեռացնելուց հետո նրանք հայտնաբերում են տիեզերական միկրոալիքային ֆոնային ճառագայթումը։ Այս հայտնագործությունը Տիեզերքի տաք մոդելի հաստատման կարևոր փաստ էր, որը վերջնականապես հերքեց մրցակցող սառը մոդելը Մեծ պայթյունի տեսության շրջանակներում։

## Կենսագրություն
Ռոբերտ Վուդրո Վիլսոնը ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 10-ին Տեխաս նահանգի Հյուստոն քաղաքում։ Ավարտել է Հյուստոնի Լամար ավագ դպրոցը, սովորել է Ռայսի անվան համալսարանում, որտեղ նա անդամակցել է Պի Բետա Կապպա ընկերությանը։ Ավարտական աշխատանքը կատարել է Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։

Վիլսոնը և Փենզիասը նաև արժանացել են ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի Հենրի Դրափերի մեդալին 1977 թվականին։

Վիլսոնը մնացել է Բելլի լաբարատորիաներում մինչև 1994 թվականը, իսկ երբ դարձավ Աստղաֆիզիկայի Հարվարդ-Սմիթսոնյան կենտրոնի ավագ գիտնական՝ տեղափոխվեց Քեմբրիջ։

Վիլսոնը եղել է Նյու Ջերսի նահանգի Հոլմդել ավանի բնակիչ։

Վիլսոնը 1958 թվականից ամուսնացած է Էլիզաբեթ Ռոադս Սավինի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* "Distinguished HISD Alumni ", Houston Independent School District, Houston, Texas, 2008.
* Cite Video | BBC/WGBH BOSTON | NOVA #519 | A Whisper From Space | Copyright 1978 | Available With Permission | Consolidated Aircraft - Ronkonkoma, New York

## Արտաքին հղումներ
* Ռոբերտ Վուդրո Վիլսոն։ Նոբելյան հիմնադրամի պաշտոնական կայք
* Annotated bibliography for Robert Wilson from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues 

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Ռայսի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Ումամի

[thumbnail|[Սոյայի սոուսը հարուստ է ումամի բաղադրիչներով։]]
**Ումամի** (` հաճելի համ), բարձրասպիտակուցային միացությունների համ, որն առանձնանում է որպես ինքնուրույն, հինգերորդ համ և Չինաստանում, Ճապոնիայում և Հեռավոր Արևելքի այլ երկրներում ավանդաբար օգտագործվում է որպես համեմունք։ «Ումամիի» զգացումն առաջացնում են նատրիումի գլուտամատը և որոշ ամինաթթուներ։ Սրանք Е600-Е699 խմբի սննդի հավելումներ են։ Քանի որ մարդու լեզուն ունի L-գլուտամատային ռեցեպտորներ, գիտնականներն ումամին զատ են համարում աղի համից։

Ումամին հանդիսանում է պարմեզան և ռոկֆոր պանիրների, սոյայի սոուսի և այլ մթերքների, ինչպես նաև չֆերմենտավորված մթերքների՝ ընկույզի, բրոկոլիի, լոլիկի, սնկերի (շիիտակե), ջերմամշակում անցած մսի համի կարևոր բաղադրիչը։

Նատրիումի գլուտամատը (E621, MSG) ավելի հայտնի համային հավելում է, լայնորեն կիրառվում է ապուրների, երշիկների կոնցենտրատների պատրաստման ժամանակ։ Սկսվել է օգտագործվել 1908 թվականին Կիկունաե Իկեդայի կողմից։ Կիրառում են նաև IMP (նատրիումի ինոզինատ - երկնատրիումական աղ ինոզինմոնոֆոսֆատ, E631) և GMP (գուանիդինմոնոֆոսֆատի երկնատրիումական աղ, E627): Բոլոր այս բաղադրիչները հանդիպում են բնական մթերքներում։ Ներդաշնակ համ ստանալու համար օգտագործում են հետևյալ համադրումները՝ MSG խառնուրդը, IMP և GMP։

Անգլերենում հավասարապես օգտագործվում են umame և umami բառերը, սակայն վերջինս՝ ավելի հաճախ։ Ռուսերենում «ումամի»-ն երբեմն թարգմանում են «մսային համ»։ Չինական խոհանոցում այս բառին համապատասխանում է ավանդական չինարեն 鮮味 բառը։

## Պատմություն
Այն հարցի շուրջ, թե արդյոք ումամին հիմնական համերից մեկն է հանդիսանում, գիտնականները բանավիճել են 1908 թվականից՝ Կիկունաե Իկեդայի կողմից դրա բացահայտման օրվանից։ 1985 թվականին Հավայիում կայացած Ումամիի առաջին միջազգային գիտաժողովի ժամանակ «ումամի» եզրը պաշտոնապես ճանաչվեց որպես գլուտամատի և նուկլեոտիդների համի նկարագրիչ։ 21-րդ դարում ումամին ամենուրեք համարվում է հիմնական համերից մեկը։ Ումամին գլուտամինաթթվի և 5'-ռիբոնուկլեոտիդների համն է, օրինակ՝ գուանոզինի մոնոֆոսֆատը (ԳՄՖ) և ինոզինմոնոֆոսֆատը (ԻՄՖ)։

Ումամիի համը հնարավոր է մոտավոր նկարագրել որպես երկար տևող «մսային» կամ «արգանակային», ումամի բառը չի թարգմանվում՝ անգլերեն, իսպաներեն և ֆրանսերեն լեզուներում այս հասկացությունը նույնպես նկարագրվում է «ումամի» բառով։ Քիմիական տեսանկյունից այս համը ռեցեպտորների զգացողությունն է, որոնք տեղակայված են մարդու և կենդանիների լեզվի վրա, գլուտամինաթթվի կարբօքսիլատային անիոնում։ Ումամիի հիմնական էֆեկտն ուտեստների համի ընդգծումն ու հավասարակշռումն է։ Ումամին սրացնում է սննդի համային գրավչությունը։ Թթվի տեսքով գլուտամատն ումամիի համ է փոխանցում․ գլուտամինաթթվի աղերը հեշտ իոնացվում են և սննդին ումամիի համ են տալիս։ ԳՄՖ և ԻՄՖ-ն սրացնում են գլուտամատի համի ինտենսիվությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* A New Taste Sensation, by Katy McLaughlin, Wall Street Journal, 12/8/07.

Կատեգորիա:Համ
Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց
Կատեգորիա:Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ
Ֆլայ (գեյզեր)

մինի
մինի
**Ֆլայ** (), արհեստական գեյզեր, տեղակայված ԱՄՆ Նևադա նահանգի հյուսիս-արևմուտքում։ Գեյզերը գտնվում է ծովի մակարդակից 1230 մ բարձրության վրա, տեղանքում տարեկան տեղումների քանակը կազմում է ընդամենը 300 մմ։ Գեյզերի բարձրությունը մոտ 1,5 մ է։

Գիտական տեսանկյունից համարվում է ոչ թե գեյզեր, այլ մշտապես գործող ջերմային աղբյուր։

## Պատմություն
Գեյզերը հայտնվել է «Fly» ռանչոյի տարածքում, մարդու միջամտության շնորհիվ։ 1916 թվականին այս տեղերում ջրհորի համար հորատանցք բացելիս անձնակազմը պատահաբար դիպչում է գեոթերմինալ գրպանին։ Եվ միայն 1964 թվականին է եռացող ջուրն սկսում դուրս գալ մակերևույթ, ջրում լուծվող հանքանյութերից ստեղծելով արտասովոր բնապատկեր։

## Նկարագրություն
Գեյզերի պատերն այժմ էլ շարունակում են աճել։ Վերջին տվյալներով, բարձրությունը գրեթե 1,5 մետր է։ Գեյզերից մշտապես դուրս է մղվում ջրի երեք շիթ։ Հանքանյութերի (կալցիումի կարբոնատ), ջրիմուռների և ցիանոբակտերիաների հաշվին ձեռք է բերել ներկայիս գունավորումը։

Գեյզերը շատ է փոխել շրջակա տարածքը։

Հողատարածքը, որտեղ տեղակայված է գեյզերը, մասնավոր է։ Սեփականատերերը դեռևս չեն համաձայնում վաճառել այն։ Տեսարժանությունը շրջապատված է բարձր դարպասներով, այդ պատճառով այնտեղ հայտնվել ցանկացող զբոսաշրջիկներն այցելության համար ռանչոյի տերերից պետք է նախապես թույլտվություն հարցնեն։

Նևադայում բացի Ֆլայից կան չափերով նրան մոտ ևս երկու գեյզեր։ Նրանք ունեն մոտ մեկ մետր բարձրություն և տարբերվում են ավելի քիչ տարօրինակ տեսքով և կոնաձևությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Լուսանկարներ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գեյզերներ
Էտեմենանկի

մինի|250x250փքս|Էտեմենանկիի վերակառուցված տեսքն ըստ Շմիդտի:
**Էտեմենանկի** (շումերերեն՝ É.TEMEN.AN.KI 𒂍𒋼𒀭𒆠 «երկրի և երկնքի հիմնադրի տաճար»), Բաբելոն քաղաքում մ.թ.ա. 6-րդ դարի նորբաբելոնյան արքայատոհմի կողմից կառուցված զիկկուրատ՝ նվիրված Մարդուկ աստծուն։ Բարձրությունը 91 մետր էր։ Այն այժմ ավերված է, և միայն ավերակներն են մնում։

Ըստ որոշ ենթադրությունների` հենց Էտեմենանկիից ոգեշնչված է ստեղծվել Բաբելոնի աշտարակի մասին առասպելը։

## Կառուցում
Պարզ չէ, թե կոնկրետ երբ է կառուցվել Էտեմենանկին։ Ըստ Էնդրյու Ջորջի հոդվածի` կառուցող անձը թագավորել է մ.թ.ա. 14-րդ, 12-րդ, 11-րդ կամ 9-րդ դարերում։ Սակայն, համաձայն միջին ասորական մի պահպանված բանաստեղծության պատառիկի, Էտեմենանկին կանգուն է եղել դեռևս մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակում։

Բաբելոն քաղաքն ավերվել մ.թ.ա. 689 թվականին Սինաքերիբի կողմից, որը նաև ավերել է Էտեմենանկին։ Քաղաքը վերակառուցել են Նաբուպալասարը և իր որդի Նաբուգոդոնոսոր II-ը։ Քաղաքի կառուցումը տևել է 88 տարի։ Զիկկուրատը վերակառուցել է Նաբուգոդոնոսոր II-ը։ 7 հարկերով այն հասել է 91 մետր բարձրության։

## Նկարագրություն
Նաբուգոդոնոսոր II-ի բաբելոնյան կոթողի վրա արված թագավորական գրությունը փաստում է, որ տաճարը կառուցել է հենց ինքը. «Էտեմենանկի Զիկկուրատ Բաբիբլի [Բաբելոնի զիկկուրատ], ես կառուցեցի այն, աշխարհի մարդկանց հրաշալիքը, ես բարձրացրի նրա կտուրը երկինք, սարքեցի դռներ մուտքերի համար և պատեցի այն բիտումով և աղյուսով»։ Գրությունը գտել է Ռոբերտ Քոլդեվեյը 1917 թվականին։ Հետազոտողները Սկյոյենի հավաքածուում վերջերս հայտնաբերեցին Էտեմենանկիի ամենահին հիշատակությունը։ Այն փորագրված է սև քարի վրա, որն ունի «Բաբելոնյան աշտարակի կոթող» անվանումը և թվագրվում է մ.թ.ա. 604-562 թվականներով՝ Նաբուգոդոնոսոր II-ի թագավորման տարիներով։

Էտեմենանկին համարվում է այն կառույցը, որն ընկած է Բաբելոնի աշտարակի աստվածաշնչյան պատմության հիմքում։

## Ավերում
Մ.թ.ա. 331 թվականին Ալեքսանդր Մակեդոնացին գրավեց Բաբելոնը և հրամայեց վերանորոգել Էտեմենանկին։ Երբ նա մ.թ.ա. 323 թվականին վերադարձավ քաղաք և տեսավ, որ ոչ մի առաջընթաց չի գրանցվել, իր զորքին հրամայեց ավերել ամբողջ կառույցը՝ նախապատրաստելով վերջնական վերակառուցման։ Մակեդոնացու մահը, սակայն, կանգնեցրեց վերակառուցումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաբելոն
Կատեգորիա:Բաբելոնի մշակույթ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 6-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Պադմա Շրի

**Պադմա Շրի** (հինդի՝ पद्म श्री), Հնդկաստանի մեծությամբ չորրորդ պետական քաղաքացիական պարգևն է՝ Բհարատ Ռատնա, Պադմա Վիբհուշան և Պադմա Բհուշան պարգևներից հետո։ Հանձնվում է Հնդկաստանի կառավարության կողմից՝ ի նշան այս կամ այն ոլորտում քաղաքացու կողմից բացառիկ ներդրումների համար՝ (արվեստ, կրթություն, արդյունաբերություն, գրականություն, գիտություն, սպորտ, բժշկություն և այլն)։

## Պատմություն
Պադմա Շրի պարգևը սահմանվել է 1954 թվականին՝ Հնդկաստանի նախագահի կողմից։

Պադման (սանսկրիտ՝ पद्म), սրբազան լոտոսն է, բույս, որը կենտրոնական դեր է խաղում հնդկական կրոններում՝ հինդուիզմում, բուդդայականությունում և ջայնիզմում։ Հինդուիզմում լոտոսի ծաղիկը Վիշնու, Բրահմա, Լակշմի, Սարասվատի և Կուբերա աստվածությունների գլխավոր պիտույքներից մեկն է, որը հնդկական մշակույթում խորհրդանշում է աստվածային գեղեցկությունը և հոգու մաքրությունը։ Շրի (սանսկրիտ՝ श्री), նշանակում է հաջողություն, երջանկություն։ Հաճախ ավելացվում է մարդկանց անվանը՝ մեծագույն, հարգարժան, սրբազան, աստվածային, երանելի և այլ իմաստներով։

Պադմա Շրի մեդալի դիմային մակերեսին պատկերված լոտոսի ծաղիկի վերևում և ներքևում դևանագարիով գրված են Պադմա և Շրի՝ այսինքն հարգարժան պարոն կամ տիկին, բառերը։ Պարգևը հանձնվում է ամեն տարի՝ Հնդկաստանի հանրապետության օրը և ոչ միայն Հնդկաստանի քաղաքացիներին։

2017 թվականի դրությամբ, Պադմա Շրի պարգևին արժանացել են 2913 մարդ։

## Տես նաև
* Պադմա Բհուշան
* Պադմա Վիբհուշան
* Բհարատ Ռատնա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1954 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պետական պարգևներ
Պադմա Բհուշան

**Պադմա Բհուշան** (հինդի` पद्म भूषण), Հնդկաստանի` արժանավորությամբ երրորդ պետական քաղաքացիական պարգևն է` Բհարատ Ռատնայից և Պադմա Վիբհուշանից հետո։ Հանձնվում է Հնդկաստանի կառավարության կողմից` ի նշան այս կամ այն ոլորտում քաղաքացիների կողմից բացառիկ ներդրումների համար։

## Պատմություն
Պադմա Բհուշան պարգևը սահմանվել է 1954 թվականի հունվարի 2-ին` Հնդկաստանի նախագահի կողմից։

Չնայած այն հանգամանքին, որ Պադմա Բհուշանը համարվում է Հնդկաստանի բարձրագույն պարգևներից մեկը, եղել են դեպքեր, երբ մարդիկ, տարբեր պատճառաբանություններով հրաժարվել են այն ընդունել։ Օրինակ, 2013 թվականին երգչուհի Ս. Ջանակին հրաժարվել է, պատճառաբանելով, որ այդ պատվին ինքն արժանացել է բավականին ուշ և Հարավային Հնդկաստանի շատ գործիչներ այդպես էլ չեն գնահատվել կառավարության կողմից։ Հայտնի իրավաբան, Հնդկաստանի գերագույն դատարանի նախկին նախագահ Վերման, Պադմա Բհուշան պարգևին արժանացել է հետմահու` 2014 թվականին։ Նրա ընտանիքի անդամները հրաժարվել են ընդունել պարգևը, քանի որ նրանց կարծիքով Վերման այն մարդկանցից չէր, ովքեր տխրում են պարգևներ կամ մրցանակներ չստանալու համար և նա իր գործն արել է ոչ նրա համար, որ պարգևատրվի։ Նման վերաբերմունք են ցուցաբերել նաև այլ նկարիչներ, երաժիշտներ և գրողներ։ Եղել են դեպքեր, երբ պարգևը տարիներ անց ետ են վերադարձրել։

2017 թվականի դրությամբ` Պադմա Բհուշան պարգևին արժանացել են 1231 մարդ, որոնցից 19-ը` հետմահու։

## Տես նաև
* Պադմա Շրի
* Պադմա Վիբհուշան
* Բհարատ Ռատնա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1954 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պետական պարգևներ
Զալման Քինգ

**Զալման Քինգ** (, իրական ազգանունը` Լեֆկովից (Lefkowitz), ), ամերիկյան կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, դերասան և օպերատոր։

## Կենսագրություն
Զալման Քինգը ծնվել է ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Թրենթոն քաղաքում ` ատամնաբույժ Ֆրեդ Լեֆկովիցի ընտանիքում, ով ծագումով` Լատվիայից ներգաղթած հրեական ընտանիքից էր։

Այովա նահանգում գտնվող գրիննելյան քոլեջում Զալման Քինգն ուսումնասիրել է մարդաբանություն, սակայն ուսումը կիսատ թողնելով, աշխատել է որպես ջրասուզակ։ Կինոարդյունաբերություն մուտք է գործել 1970-ական թվականներին և որպես դերասան նկարահանվել է  «Դահուկային բում» (1971 թ.) կինոնկարում։ Որպես ռեժիսոր, հանդես է եկել 1980-ական թվականներից։ Հիմնականում հայտնի է որպես էրոտիկ ժանրի ռեժիսոր։ Նրա ֆիլմերից առավելապես հայտնի են «9½ շաբաթ» (1986 թ., Միքի Ռուրկի և Քիմ Բեսինջերի մասնակցությամբ, որտեղ նա հանդես է եկել որպես սցենարիստ և պրոդյուսեր), «Երկու լուսինների միաձուլումը» (1988 թ.), «Վայրի խոլորձ» (1990 թ.), «Կարմիր Կոշիկի օրագրերը» (1992 թ.), «Վեներայի դելտան» (1994 թ., Անաիս Նինի «Վեներայի դելտան» վեպի մոտիվներով) և այլ կինոնկարներ։

## Անձնական կյանքը
19 տարեկանում Զալման Քինգն ամուսնացել է իր ապագա համահեղինակի` 19-ամյա Պատրիցիա Լուիզիաննա Նոպի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր։

Զալման Քինգը մահացել է 2012 թվականի փետրվարի 3-ին` քաղցկեղից։

## Ֆիլմագրության ընտրանին
**Դերասան**

**Ռեժիսոր**

**Պրոդյուսեր**

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Ալմանսայի ամրոց

**Ալմանսայի ամրոց** (), արաբների կողմից կառուցված, ապա կաթոլիկների կողմից հիմնավորապես վերանորոգված պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Ալբասետե պրովինցիայի Ալմանսա քաղաքում։ Հիմնադրվել է 12-րդ դարում Ալ-Մոհադների տոհմի ներկայացուցիչների կողմից, առաջին անգամ վերանորոգվել է 14-րդ դարում իսպանացի Խուան Մանուելի կողմից։ 15-րդ դարում ենթարկվել է երկրորդ, ավելի զգալի վերանորոգման մարքիզ Խուան Պաչեկոյի ղեկավարությամբ։

## Պատմություն
Ռեկոնկիստայի ուշ շրջանում ժամանակակից Ալմանսա քաղաքի տարածքը եղել է սահման քրիստոնեական Կաստիլիայի ու Արագոնի թագավորությունների և մուսուլմանական Մուրսիայի (Ալ-Անդալուսի մի մասը) միջև։ Այդ տարածքում 12-րդ դարում մուսուլմանները հիմնադրում են բերդ-ամրոց։ Որպես ամրոցի շինարարության վայր ընտրվել է ժայռապատ ամրոցը, որ շինարարությանը կապահովեր լրացուցիչ պաշտպանություն մի կողմից։ 13-րդ դարում ամրոցը գրավվել է քրիստոնյաների կողմից, որոնց ղեկավարում էր Խայմե I թագավորը։ Դրանից հետո ամրոցն ընդլայնվել է ու ավելի ամրացվել։

Հետագա մի քանի դարերի ընթացքում բերդն ունեցել է տարբեր տերեր, 13-րդ դարում մի որոշ ժամանակ եղել է Տաճարականների միաբանության սեփականություն։ 15-րդ դարում անցել է Կաստիլիայի Խուան Պաչեկո մարքիզի տիրապետության տակ, ով՝ որպես Վիլենի երկրորդ մարքիզ, զգալի փոփոխություններ է կատարել ամրոցում, որոնց արդյունքում կառուցվել են դոնժոնը, պատերի կիսաշրջանաձև աշտարակները ու պաշտպանական հրակնատը։ Կորցնելով իր ռազմավարական նշանակությունը՝ 14-րդ դարից ամրոցն Իսպանիայի շատ այլ ամրոցների նման երկար ժամանակ եղել է լքված և ավերվել է։

1919 թվականին Ալմանսայի քաղաքապետը հանդես է եկել ամրոցը քանդելու առաջարկությամբ, սակայն Պատմության թագավորական ակադեմիայի ու Սան Ֆեռնանդոյի կերպարվեստի թագավորական ակադեմիայի ներկայացուցիչների ջանքերի շնորհիվ ամրոցը ոչ միայն պահպանվել է, այլև 1921 թվականին ստացել է Իսպանիայի պատմա-գեղարվեստական ազգային հուշարձանի կարգավիճակ։ 1952 թվականից ամրոցում անցկացվում են վերակառուցողական աշխատանքներ, որոնց նպատակն է շինությանը տալ այն տեսքը, ինչ այն ուներ Պաչեկոյի դարաշրջանում։

## Ամրոցի կառուցվածք
Ամրոցը կառուցվել է հարաբերականորեն փոքր ժայռի վրա, որն ունի «Արծվի բլուր» () պատմական անունը։ Ամրոցն ունի տարբեր բարձրությունների վրա գտնվող մի քանի մակարդակներ։ Ամենաբարձր մակարդակում գտնվում է դոնժոնը։ Ամրոցն ունի մի քանի գետնուղիներ, արևելյան ու արևմտյան կողմերում կան դարպասներ, սակայն ներկայում օգտագործվում են միայն արևմտյան դարպասները։ Դոնժոնի աշտարակը ունի նկուղ, որտեղ կարելի էր իջնել առաջին հարկի հատակին գտնվող դռնակով, ներկայում գոյություն չունեցող միջանկյալ հարկից կամ աշտարակի վերին հատվածում գտնվող պատշգամբից, ուր կարելի էր բարձրանալ ժայռի մեջ փորված պտուտակաձև աստիճաններով։ Ամրոցի պատերը գոտեորել են ժայռը, անկյուններում տեղակայված են կիսաշրջանաձև աշտարակները, պատերը վերևում ատամնաձև են։

## Պատկերասրահ

CastilloAlmansa4.jpg
Tapialalmohade.jpg
Almansa1.jpg
Castillo de Almansa 2004-03-21.jpg
Almansa Castillo.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իսպանիայի ամրոցներ․ Ալմանսայի ամրոց; castillosnet.org  
* Տուրիզմը Կաստիլիա-Լա Մանչայում․ Ալմանսայի ամրոց; turismocastillalamancha.es  
* Պատկերասրահ; minube.com  

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Լոառեի ամրոց

**Լոառե** (), ամրոց Իսպանիայի Արագոն տարածաշրջանում։

## Պատմություն
Ամրոց-համալիրը հիմնականում կառուցվել է 11-12-րդ դարերի ընթացքում, քանի որ ունեցել է ռազմավարական նշանակության շատ հարմարավետ դիրք քրիստոնյա և մուսուլման ազգերի հողերի միջև։ Շինարարության առաջին փուլը սկսվել է մոտավորապես 1020 թվականին Նովարայի արքա Սանչո 3-ի կողմից, երբ նա կրկին զավփեց մուսուլմանների հողատարածքները։

1070-ական թվականներին ամրոցի նշանակությունը գնալով ավելի էր կարևորվում։ 1073 թվականին Սանչո արքան ստեղծում է համայնքի գաղափարը և պատրաստվում է Հեսկա քաղաքի նվաճմանը 1094 թվականին։ 1097 թվականին նրա հետնորդ Պյոտր 1-ինը Լոառե ամրոցի հարստությունը տրամադրում է նոր ստեղծված Մոնտեարագոն վանական համալիրին։ Սույն տվյալներից հետևում է, որ ամրոցի շինարարության երկրորդ փուլը իրականացվել է 1073-1097 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։ Այլ հուշարձանների հետ համեմատելիս նկատվում է, որ ամրոցի շինությունների մի մասի ճարտարապետությունը թվագրվում է 12-րդ դարի շինությունների հետ։

## Ճարտարապետություն
Ամրոցի ֆունդամենտը հանդիսանում է այն կրաքարից բլուրը, որի վրա նա կանգնած է։ Ամրոցի համար դա ահռելի առավելություն է, քանի որ այդպիսի կոնստրուկցիան չի թույլատրում պայթեցնել ամրոցի պատերը ներսից կամ ստորգետնյա թունելները։ Ամրոցի միջուկը՝ հրապարակը, շրջապատված է բարձր պարիսպներով, որը ունի 200 մ երկարություն և գլանաձև աշտարակներ։ Ամրոցի ներքին մուտքը (որը զբաղեցնում է 1 հա) կարելի է մտնել միայն մեկ դարպասի շնորհիվ, որի կողքերով վեր են սլանում երկու աշտարակներ։ Դարպասից քիչ հեռու գտնվում է քառակուսաձև դիտակետ-աշտարակը։  Մեծ կորաձև կամարի տակով, որը հենված է երկու շքեղ սյունների վրա, անցնում է համալիր մտնող սանդուղքը։

Ամրոցի շինությունները պատկանում են երեք տարբեր ժամանակաշրջանների։ Հին ամրոցի շինություններից, որոնք կառուցվել էին Սանչո 3-րդ արքայի կողմից հռոմեական ոճով, շատ քիչ բան է պահպանվել։ Այդ ժամանակաշրջանի շինություններից է միջուկը և նրան շրջապատող աշտարակներից մի քանիսը, որոնք հետագայում վերակառուցվել և փոխել են իրենց նշանակությունը։ Այդ շինություններից աչքի է ընկնում Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի եկեղեցին (Capella de Santa María de Valverde), որը ունի անհավանական ակուստիկա։

Ներկայումս ամրոցը իրենից ներկայացնում է թանգարան, իսկ որոշ հատվածները հաճախ օգտագործվում են ֆիլմեր կամ հեռուստածրագրեր նկարելու համար։

## Պատկերասրահ

Castillo de Loarre 1.jpg
Castillo de loarre.JPG
Capitel románico, Loarre.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
http://www.castlesguide.ru/spain/loarre.html
www.cult-turist.ru/place-interes/one-place/3081/?q=497&plint=3081

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն
Կատեգորիա:12-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Սաարա դե լոս Ատունեսի ամրոց

**Սաարա դե լոս Ատունեսի ամրոց** (), միջնադարյան ամրոց Իսպանիայում։ Տեղակայված լինելով ծովափնյա Բարբատե քաղաքի և Սաարա դե լոս Ատունես գյուղի մոտ՝ ամրոցը պաշտպանում է տեղական ալմադրաբա թունաների թակարդները և ունի ռազմավարական դեր։

Ամրոցն ունի մի քանի այլընտրանքային անուններ, այդ թվում՝ Ti, Fortaleza o Castillo de la Chanca, Fortaleza y Casa Chanca, Palacio de las Pilas, Castillo de Jadraza & Palacio Real de la Almadraba:

## Պատմություն
1294 թվականին Կաստիլիայի թագավոր Սանչո IV-ը, որպես Տարիֆայում հերոսական սխրանքների պարգևատրում, Դոն Ալոնսո Պերես դե Գուսմանին թույլատրում է թունայի ձկնորսության համար կառուցելու թակարդներ։ Այս վայրում ձկնորսության պատմությունը գալիս է դեռևս փյունիկյան և հռոմեական ժամանակներից։ Դարեր շարունակ Սաարա դե լոս Ատունեսում և Կոնիլ դե լա Ֆրոնտերայում գուսման ձկնորսությունը եղել է Եվրոպայում ամենաարդյունավետը, որն առաջ է բերել օժանդակ շինությունների կառուցման անհրաժեշտություն։

Ամրոցը կատարել է երեք գործառույթ`
* Եղել է պաշտպանական ամրոց բարբարոս ծովահենների դեմ
* Թունայի սեզոնին եղել է պալատական նստավայր
* Եղել է թունայի վերամշակման գործարան

Գտնվելով Ջիբրալթարի նեղուցի ռազմավարական կետում՝ եղել է տարբեր պատմական իրադարձությունների կիզակետում և պահպանում է ափամերձ քարտեզագրման շարունակական ներկայությունը։

Նախքան զորանոցի վերածվելը՝ 20-րդ դարում շենքն օգտագործվել է ձկնորսական արդյունաբերության համար։

2004 թվականին կառույցն ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում ():

## Կառույց
Կառույցը չորս պաշտպանական պատերով քառակուսի շինություն է, որի հյուսիսարևմտյան անկյունը կոչվում է «Torre de poniente», որի բարձր գմբեթավոր տանիքի տակ կա ներքին պալատ։ Հյուսիսարևելքում «Լևանե աշտարակի» (Torre de Levante) մասունքներն են։ Երկու աշտարակներն էլ նախագծվել են որպես բարձակ տարածք՝ շրջանցելու պաշտպանական պատերը։

Գլխավոր դարպասը գտնվում է արևմտյան պատի մոտ, երկու ծովային դարպասները հարավում են, որոնք ի սկզբանե ապահովել են մուտք դեպի մեծ ներքնագավիթ։ 20-րդ դարում հյուսիսային պատի մոտ հավելյալ կառուցվել է «Նոր դարպասը»։

Գործարանը աղյուսե քարակառույց է։ Անկյուններն աչքի են ընկնում ամուր քարե շարվածքով։ Երեք օրիգինալ քարե դռներն ունեն կամարներ և անկյունաքարեր։

## Համայնապատկեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սաարա դե լոս Ատունեսի ամրոց 

Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Ալմերիայի ալկասաբա

**Ալմերիայի ալկասաբա** () կամ **Սան Կրիստոբալ բլրի ալկասաբա** (), ամրոց Իսպանիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Ալմերիա պրովինցիայի Ալմերիա քաղաքում։ Հիմնադրվել է 955 թվականին Կորդովայի առաջին խալիֆ Աբդ ար-Ռահման III-ի կողմից։ Շինության տարածքը կազմում է 35 000 մ2: Տեղակայված է քաղաքի սահմանագծում։ Իսպանիայի ազգային հուշարձան է 1931 թվականից։

## Պատմություն
Ալմերիա նավահանգստային քաղաքը, որ տեղակայված է Իսպանիայի հարավում, պատմականորեն եղել է առևտրական տեսակետից ռազմավարական մեծ նշանակություն ունեցող օբյեկտ։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում քաղաքի տիրապետությունը պատկանել է հռոմեացիներին, կարթագենացիներին, փյունիկեցիներին։ Սակայն ամրոցի կառուցման գործում ամենամեծ ներդրումն ունեցել են մուսուլմանները։ «Ալկաբասա դե Ալմերիա» ամրոցը հիմնադրվել է 955 թվականին. սկզբում կառուցվել են պահակային աշտարակն ու ամրոցի պատերը։ Հետագայում ամրոցը դարձել է խալիֆի նստավայր։ Ծաղկում է ապրել հատկապես 11-րդ դարում՝ անկախ Ալմերիայի տայֆայի գահակալ Ալ-Ջայրանի կառավարման ժամանակ, երբ դարձել է առևտրական կենտրոն ողջ Անդալուզիայի համար.

Ամրոցն ունի մի քանի մակարդակներ։ Ներքին մակարդակը ծառայել է որպես ռազմական ճամբար (ներկայում այնտեղ այգիներ են), միջինը տրամադրվել է խալիֆայությանը։ Մակարդակներն իրար միացված էին սանդուղքով։ Ամրոցը տեղակայված է սեյսմավտանգ տարածաշրջանում։ Նրա գոյության ընթացքում այդ տարածքում բազմիցս տեղի են ունեցել երկրաշարժեր, որոնք բացասաբար են անդրադարձել ամրոցի ենթակառուցվածքների վրա, որոնցից շատերը ներկայում ավերված են։ Մուսուլմանների կողմից կառուցված շինություններից մեր օրերում բարվոք վիճակում պահպանվել են միայն «Խալիֆի ջրհորները»։

1489 թվականին, երբ կաթոլիկները մուսուլմաններից գրավել են ալկասաբան, կառուցվել է ամրոցի վերին մակարդակը ռազմական կարիքների համար. այնտեղ տեղակայվել է հրետանին։ 1524-1562 թվականներին ամրոցի տարածքում կառուցվել է գոթական ոճի մայր տաճար, որի համար հիմք է ծառայել լիովին վերակառուցված մզկիթը։ Ճարտարապետը եղել է Դիեգո դե Սիլոեն։

Տարբեր տարիների ամրոցի տարածքում նկարահանվել են գեղարվեստական ֆիլմեր, որոնցից են՝ «Կոնան-բարբարոսը» (1982), «Երբեք մի ասա «երբեք»» (1983), «Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը» (1989) և այլն։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Almeria Zinnen der Alcazaba (fcm).jpg
Պատկեր:Alcazaba Almería 007.JPG
Պատկեր:Wall of the Alcazaba of Almeria.jpg
Պատկեր:Gatehouse-courtyard at Alcazaba of Almeria.jpg
Պատկեր:BinnentuinAlcazaba.JPG


## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալմերիապեդիա․ Ալմերիայի ալկասաբա; almeriapedia.wikanda.es 
* Ալմերիայի ալկասաբան Իսպանիայում արաբների կողմից կառուցված մեծ միջնաբերդ է; culturiplan.com 
* Պատկերասրահ; spaincenter.org  
* Պատկերասրահ; flickr.com 

Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:11-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Մալագայի ալկասաբա

**Մալագայի ալկասաբա** (), արաբական ամրոց Իսպանիայի Անդալուզիա տարածաշրջանի հարավում գտնվող Մալագա քաղաքում։
1931 թվականի հունիսի 3-ի հրամանով Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Մալագայի ալկասաբան ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0000729 գրանցման համարի տակ։

## Պատմություն
Ամրոցը հիմնադրվել է 7-րդ դարում, սակայն հիմնական շինարարական աշխատանքները կատարվել են 11-րդ դարում Գրանադայում իշխող Զիրդյան տոհմի կողմից նահանգապեի այցելության համար։ Այն շատ լավ պահպանված ալկասաբա տեսակի ամրոցներից մեկն է։ Մուտքի դարպասների մոտ պահպանվել է 2-րդ դարի Հին Հռոմեական թատրոնի ավերակները, որը ներկայումս արդեն վերակառուցվել է։ Ամրոցի շինարարության համար օգտագործվել է այդ թատրոնի շինանյութերից։

Ամրոցը կառուցվել է նավահանգստի մոտ՝ քաղաքի կենտրոնում, բլրի վրա և բաղկացած է երկու պարսպաշարից։ Նախկինում պարսպաշաը միացած է եղել քաղաքի պարսպաշարին, այդ կերպ ստեղծելով երրորդ պարսպաշարը։ Առաջին շերտը ունեցել է պաշտպանողական աշտարակներ, կառուցվել է բլրի ռելիեֆին համապատասխան, այդ կերպ պաշտպանելով ամբողջական ներքին տարածքը։ Մուտքը կոչվում է Պուերտա դե լա Բովեդա () (**Կամարակապ Դարպաս**), սակայն ներկայումս ամրոց կարելի է մուտք գործել նաև վերելակով։ Մուտքի դարպասները այնպես է եղել ստեղծված, որ խոչընդոտ էր ամրոց մտնող զորքի առաջընթացը։ Ճանապարհը անցնում է գեղեցիկ այգիների ներսում, որտեղ շատ են քանդակազարդ շատրվանները։ Այնուհետև ճանապարհը անցնում է Պուերտա դե լաս Կոլումնասով () (**Սյունների Դարպաս**), որոնց շինարարության համար նույնպես օգտագործվել էր հռոմեական շինությունների շինանյութը։ Այնուհետև ճանապարհը կտրուկ շեղվում է դեպի Տոռե դել Կրիստո ()  (**Քրիստոսի Աշտարակ**), որը նույնպես նախատեսված էր դանդաղեցնելու գրոհող զորքի առաջընթացը։

Ներքին պարսպաշարը կարելի էր հաղթահարել միայն Պուերտա դե լոս Կուարտոս դե Գրանադա ()  (**Գրանադայի բնակարանների Դարպաս**), որը կատարում էր պալատի արևմտյան կողմի պաշտպանողական ֆունկցիան։ Արևելյան կողմում գտնվում է Տոռե դել Հոմենաջեն () (**Երկրպագության Աշտարակ**), որը ներկայումս կիսավեր է։ Երկրորդ պարսպաշարի ներսում գտնվում է պալատը և այլ օժանդակ շինություններ, որոնք կառուցվել են 11-14 դարերի ընթացքում։

## Պատկերասրահ

Spain Andalusia Malaga BW 2015-10-24 15-43-22.jpg
Alcazaba de Málaga desde el puerto edited.JPG
Alcazaba desde Gibralfaro.jpg
Castillo de Málaga.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:11-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի հնագիտական թանգարաններ
Թուրքական և իսլամական արվեստի թանգարան

thumb|200px|Թանգարանի շենքը

**Թուրքական և իսլամական արվեստների թանգարան** (), թանգարան Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաում։ Գտնվում է Սուլթանահմեդ հրապարակում՝ Իբրահիմ փաշայի պալատում։

Թանգարանը հիմնադրվել է 1914 թվականին։ Ի սկզբանե թանգարանը ուներ ուրիշ անվանում և գտնվում այլ վայրում։ Իր ներկայիս անվանումը թանգարանը ստացել է Հանրապետության հիմնադրումից հետո։ Իսկ արդեն Իբրահիմ փաշայի պալատի տեղափոխվել է 1938 թվականին։ Իբրահիմ փաշայի պալատը կառուցվել է 16-րդ դարում։ 1984 թվականին թանգարանը ստացել է Եվրոպայի Խորհրդի հատուկ մրցանակ, իսկ 1985 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հատուկ մրցանակ։

Թանգարանը ունի ավելի քան 40 000 ցուցանմուշ։ Դա կերամիկայի, արձանների, ապակե իրերի, փայտից, քարից և մետաղներից պատրաստված ցուցանմուշների հավաքածու է։ Այստեղ կարելի է գտնել նաև իրեր, որոնք պատկանել են օսմանյան սուլթաններին։ Այստեղ պահվում են նաև պատմական փաստաթղթեր և ոսկյա զարդանմուշներ։ Մեծ ճանաչում ունի թանգարանի գորգերի հավաքածուն։ Այստեղ հավաքված են գորգագործության լավագույն նմուշները։

Թանգարանը ունի յոթ բաժին՝
#Փայտից պատրաստված իրերի բաժին,
#Հախճապակու և ապակուց պատրաստված իրերի բաժին,
#Մետաղական իրերի բաժին,
#Ազգագրության բաժին,
#Քարից պատրաստված իրերի բաժին,
#Գորգերի բաժին,
#Մաքրագրության և գեղագրության բաժին։

Թանգարանը բաց է առավոտյան ժամը 9:30-ից մինչ 17:30 բոլոր օրերին, բացի երկուշաբթի օրից։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Tombac ewer.JPG|Պղնձե թեյնիկ և աման, 1870
Պատկեր:Ottoman censer.JPG|Օսմանյան նարգիլե (կլկլակ), 1628
Պատկեր:Cam Vazo.JPG|Հախճապակե սկահակ
Պատկեր:Ahşapkapı.JPG|Պատկերազարդ դուռ
Պատկեր:Turkish shoes01.jpg|Լոգանքի կոշիկ
Պատկեր:Turkish shoes05.jpg|Մեկ այլ նմուշի լոգանքի կոշիկ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տեղեկություններ թանգարանի մասին 
* Ֆոտոպատկերասրահ

Կատեգորիա:1914 հիմնադրումներ Օսմանյան կայսրությունում
Կատեգորիա:1914 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Իսլամական արվեստ
Կատեգորիա:Ստամբուլի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի օսմանյան պալատներ
Կատեգորիա:Ֆաթիհ
Կապդեպերա (ամրոց)

**Կապդեպերա** (), ամրոց Իսպանիայի Մալյորկա կղզում՝ Կապդեպերա համայնքում։ Կառուցվել է 14-րդ դարում։ Տեղակայված է կղզու հյուսիս-արևելքում գտնվող լեռան վրա՝ Մալյորկան ու Մենորկան բաժանող նեղուցի ափից 2,5 կմ հեռավորության վրա։

## Պատմություն
Ամրոցի ներկայիս տարածքը հին ժամանակներում պատկանել է այդ լեռան ստորոտներին բնակություն հաստատած մարդկանց։ 10-րդ դարում մավրերը այդտեղ հիմնել են պաշտպանական կառույցներ, որոնցից պահպանվել է միայն աշտարակի ներքին հատվածը։ 1229 թվականին շինությունը գրավել է Արագոնի թագավոր Խայմե I-ը։ 1231 թվականին աշտարակում կնքվել է Կապդեպերայի համաձայնագիրը, ըստ որի՝ Մենորկան անցել է Խայմե I-ի տիրապետության տակ։

1300 թվականին Խայմե II-ն այդտեղ կառուցել է ամրոց, որի ներսում բնակվել են մարդիկ։ Նախապես պլանավորված էր, որ ամրոցը կունենա տարբեր նշանակության 50 կառույցներ, և այնտեղ կբնակվի 200 մարդ։ Այդ պատճառով էլ Կապդեպերան ավելի շատ նման է պաշտպանական կառույցներ ունեցող բնակավայրի, քան ամրոցի։

1342 թվականին կառուցվել են ամրոցի պատերն ու դարպասները։ 1386 թվականին ավարտին է հասցվել աշտարակների շինարարությունը։ 16-17-րդ դարերում կղզու վրա պարբերաբար հարձակվել են ծովահենները։ Այդ ժամանակ էլ ծաղկում է ապրել բնակավայրը։ 17-րդ դարի վերջին բնակավայրը տարածվել է ամրոցի սահմաններից դուրս, իսկ 18-րդ դարում՝ կղզու պաշտպանական կառույցների վերակազմավորումից հետո, բնակչությունը տեղափոխվել է ավելի անվտանգ վայրեր։ Ամրոցում մնացել է միայն կայազորը։

1983 թվականին ամրոցը դարձել է համայնքային սեփականություն։

## Նկարագրություն
Ամրոցը տեղակայված է կղզու հյուսիս-արևելքում գտնվող լեռան վրա, որ ունի ծովի մակարդակից 130 մետր բարձրություն։ Այդտեղից երևում են մոտակա մի քանի ծովախորշերը և Մալյորկա ու Մենորկա կղզիների միջև ընկած նեղուցը։

thumb|ձախից|220px|Ամրոցի մանրակերտը
Ամրոցը տեղակայված է ժայռի զառիվայր ստորոտին և հիմքում ունի եռանկյունու ձև։ Գլխավոր աշտարակը, որ կառուցվել է մավրերի կողմից, տեղակայված է գագաթից փոքր-ինչ ներքև։ Ամրոցի ավելի հին ներքին հատվածը քառակուսաձև է, նրա վրա կառուցվել է կոնաձև վերին հատվածը։ Ամրոցի հյուսիսային կողմում գտնվում է Վիրգին դե Էսպերանսա եկեղեցին, որ իր ներկայիս տեսքն ստացել է 18-րդ դարում։ Նրա հարթ տանիքին տեղակայված է պահակային ու հրետանային հարթակ։

Ամրոցում չկան խմելու ջրի աղբյուրներ, այդ պատճառով էլ եկեղեցուց ոչ հեռու կառուցվել է ջրի գետնապահեստ։ Ամրոցի արևելյան պատի վրա կառուցվել են Եղջյուրի ու Տիկնոջ աշտարակները, Հարավային պատի վրա՝ Մշուշային, Խայմե թագավորի և Ափի բնակիչների աշտարակները։

Ամրոցի գլխավոր դարպասները գտնվում են Խայմե թագավորի աշտարակում, իսկ 17-րդ դարում կառուցվել են նոր դարպասներ Տիկնոջ և Մշուշային աշտարակների միջև։ Եղջյուրի աշտարակում ու երկու դարպասների վերևում կառուցվել են հրակնատներ։

Ներկայումս ամրոցի պատերի ներսում գտնվող տներից պահպանվել են միայն 19-րդ դարում կառուցված Նահանգապետի տունն ու Տիկնոջ տունը համանուն աշտարակի մոտ։

2000 թվականին նշվել է ամրոցի հիմնադրման 700 տարին։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Castell de Capdepera 3633.png|Միգել Նունիսի աշտարակ
Պատկեր:Castell de Capdepera 3637.png|Նահանգապետի տունը
Պատկեր:Castell de Capdepera 3619.png|Եկեղեցին ու Միգել Նունիսի աշտարակը
Պատկեր:Castell de Capdepera 3627.png|Ջրի գետնապահեստ


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Բալեարյան կղզիներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Պենիաֆլորի ամրոց (Խաեն)

**Պենիաֆլորի ամրոց (Խաեն)**, (, թարգմանաբար նշանակում է **հավատարիմ ժայռ**), ամրոց Իսպանիայի Վալյադոլիդ գավառի Պենիաֆլոր ավանում, Կաստիլիա-Լեոն ինքնավար մարզում։ Ամրոցն ունի 28 աշտարակ։ Ներկայիս տեսքը ստացել է 16-րդ դարում, սակայն շինարարությունը սկսվել էր դեռ 11-րդ դարում։

1917 թվականի հունիսի 1-ի հրամանով Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Պենիաֆլորի ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0000148 գրանցման համարի տակ։

## Պատմություն
Առաջին ամրացման աշխատանքները կատարվել են Լեոն Ռամիրոյի օրոք։ Պատմական աղբյուրներում ամրոցի վերաբերյալ առաջին հիշատակությունները թվագրվում են 943 թվականով։

983 թվականին ամրոցը գրավել էր վեզիր Ալմանզոր Կորդոբացին։ Սակայն 1008 թվականին այն ետ է գրավել Սանչո Գարսիան, որին օգնում էր կոմս Կաստիլիան։ Համաձայն լեգենդի` երբ կոմսը վերջապես մտնում է ամրոց, իր նիզակը մխրճում է այն ժայռի մեջ, որի վրա կառուցված է ամրոցը և ասում Desde hoy en adelante esta será la peña más fiel de Castilla (այսօրվանից և հավետ այն հավատարիմ կլինի Կաստիլային), իսկ ժայռը անվանեցին **Բազեի ժայռ**։ Այդպես ժայռը և ամրոցը ստացան իրենց անվանումները։

1112 թվականին Արագոնի արքա Ալֆոնսո I-ը պաշարված է եղել ամրոցում իր կնոջ՝ Ուրրակա Կաստիլիայի զորքերի կողմից, իսկ հետագայում Ալֆոնսո IV-ի կողմից։ Ամրոցի մեկ այլ հայտնի տերերից է եղել միջնադարյան բանաստեղծ Խուան Մանուելը։

Խուան 2-րդ Արագոնացին () իր պատանեկությունն է անցկացրել ամրոցում, որտեղ և ծնվել է իր առաջնեկ Կառլոսը։ Երբ Կարլոսը ապստամբություն բարձրացրեց թագի համար, ամրոցը գրավվեց և քանդվեց արքայական զորքի կողմից՝ 1451 թվականին։

1456 թվականի լքված ամրոցը Պեդրո Խիրոն արքայից խնդրում է նրա սիրելի Խուանա Պաչեկո փոքր եղբայրը։ Նա սկսեց զբաղվել ամրոցի վերականգնման և վերակառուցման հարցերով, որպես քաղաքից դուրս գտնովող իր սեփականություն և նստավայր։

## Պատկերասրահ

CastilloPeñafiel4.jpg
Peñafiel - Castillo 10.JPG
CastilloPeñafiel3.jpg


## Ծանոթագրություններ

* Ministerio de Educación, Cultura y Deporte (ed.). «Consulta a la base de datos de bienes inmuebles».
* Proa al Duero, EL PAÍS (13/08/2004)
* Museo Provincial del Vino de Valladolid

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Ախունդաբադ

**Ախունդաբադ**, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավային սահմանագլխին։

## Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 180 բնակիչ։

## Տես նաև
* Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ախունտեցի Փոքր

**Ախունտեցի Փոքր**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։ Գտնվում է Ճորոխ գետի ավազնաում, Աջարա վտակի աջ կողմում` Աջարա առվակի վրա։

Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գիսաստղի փոշի

**Գիսաստղի փոշի**, անվանում են տիեզերական փոշին, որն արտանետվել է գիսաստղից։ Գիսաստղի փոշու հետազոտությունները կարող են բացատրել գիսաստղերի ծագումը։ Երբ Երկիրը հատում է գիսաստղի պոչը, այն կարող է առաջացնել ասուպային հոսք։

## Փոշին և գիսասղտերի ծագում
thumb|right|Գիսաստղի փոշու մասնիկը մանրադիտակի տակ
Գիսաստղերի ծագման հնարավոր մոդելներն են՝
# Միջաստղային մոդել. համաձայն այս մոդելի ցնդող նյութերի սառույցները խառնվել են փոշու մասնիկներին Արեգակից առաջ գոյություն ունեցած խիտ ամպում։ Սառցի և փոշու խառնուրդը հետագայունմ դարձել է գիսաստղ առանց զգալի քիմիական փոփոխությունների։ Այս վարկածն առաջ է քաշել Մայո Գրինբերգը 1986 թվականին։
# Արեգակնային համակարգի մոդելի համաձայն միջաստղային ամպում առաջացած սառույցները սկզբում գոլորշիացեկ են նախաաստղի շուրջ գտնվող գազի և փոշու ակկրեցիոն սկավառակից։ Գոլորշիացած նյութերը հետագայում բյուրեղացվել են և վերածվել գիսաստղերի։ Այսպիսով այս մոդելով ստեղծված գիսաստղերը կունենան միջաստղային սառցից գոյացած գիսաստղերից տարբեր քիմիական կազմություն։
# Սկզբնական նյութի բեկորների մոդելի համաձայն գիսաստղերը ձևավորվել են Յուպիտերի ձևավորման գոտում։
# Պլանետեզեմալների կենտրոնացումը Ուրան–Նեպտուն ռեգիոնում գտնվող փոշու սկավառակում։
# Նախաաստղային քամու կողմից քշված սառած նյութի կտորներ։

Գիսաստղի փոշու առանձնահատկությունները, այսպես, օրինակ խտությունը և քիմիական կազմությունը, կարող են բացատրել թէ, որ մոդելին է պատկանում գիսաստղը։ Օրինակ, գիսաստղի և միջաստղային փոշու իզոտոպիկ բաշխումը իրար շատ նման են և կարող են խոսել նման ծագման մասին։

Սթարդասթը հայտնաբերեց սիլիկատների բյուրեղներ Վիլդի&nbsp;2 գիսաստղի փոշու մեջ, ապացուցելով, որ գիսաստղը ձևավորվել է ապակու ջերմաստիճանից (>&nbsp;1000&nbsp;Կ) բարձր ջերմաստիճաններում սկավառակի ներքին մաերում, երիտասարդ աստղի շրջակայքում։ Վիլդի&nbsp;2 գիսաստղի փոշու կազմությունը համընկնում է նոր ստեղծվող աստղերի ակկրեցիոն սկավառակի արտաքին մասերում գտնվող նյութի կազմությանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գիսաստղեր
Ախուրլու

**Ախուրլու**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Ալմալի գետի վերին հոսանքի տարածքում, գետի աջ ափին` հովտում, Շապին Գարահիսար-Կերասուն ճանապարհի արևմտյան կողմում։

Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։

## Տես նաև
* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անվիճարկելի 3

**«Անվիճարկելի 3»** (), Այզեկ Ֆլորենտայնի 2010 թվականին արտադրված մարտաֆիլմ, որի գլխավոր դերում Սկոտ Էդկինսն է։

2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ին թողարկվել է ֆիլմի չորրորդ մասը, որը կոչվում է «Բոյկա. Անվիճարկելի» (), ռեժիսորը Թոդոր Չապկանովն է։

## Սյուժե
«Աշխարհի ամենաիդեալական մարտիկ» Յուրի Բոյկան ստացած վնասվածքից հետո, նա դեռևս ցանկանում է կրկին կռվել։ Այդ ժամանակ աշխարհի տարբեր ծայրերից ընտրում են լավագույն մարտիկներին, որպեսզի նրանք կռվեն ազատության համար։ Ռուսաստանի մարտիկը դարձավ Յուրի Բոյկան, ով հաղթել էր «կեղծ» չեմպիոն Վլադիմիր Զայկովին։ Արդյունքում ընտրվեցին ութ մարտիկներ, ովքեր միմյանց հետ հերթով պետք է մարտնչեին, իսկ վերջում մնալու էին երկու մարտիկ, ովքեր էլ պետք է կռվեն եզրափակիչ փուլում։ Նա ընկերանում է ամերիկացի մարտիկ Տուրբոյի հետ, ում հետ սկզբում վատ հարաբերությունների մեջ էր։ Ժամանակի ընթացքում նրանք հասկանում են, որ բոլորին բացի Ռաուլ «Դոլոր» Կինոնեսին աշխատացնում են, որպեսզի թուլանան և Ռաուլը նրանց կարողանա հաղթել։ Նա կստանա ազատություն և մենեջերները կստանան մեծ գումարներ։ Հետո նրանք իմանում են, որ պարտված մարտիկները անհետանում են և տուն չեն վերադառնում։ Բանտի կառավարիչը հասկանում է, որ Տուրբոն մեծ վտանգ է հանդիսանում «Դոլորի» հաջորդ մարտի համար և նրան հրամայում է ուժեղ ծեծել։ Բոյկան, իմանալով դրա մասին, օգնում է Տուրբոյին փախչել, ինչի արդյունքում Ռաուլը կոտրում է Բոյկայի ոտքը, բայց նա չի հանձնվում և հաղթում է նրան։ Երբ Յուրին նստում է և սառույցը մոտեցնում է իր ոտքին, նրան մոտենում է բանտի կառավարիչը և ասում, որ ազատություն ստանում է միայն մեկ հոգի, բայց քանի որ Տուրբոյին չեն կարողացել գտնել, Բոյկան համարվում է պարտվող։ Նրան տանում են բանտից սահմաններից դուրս և պատրաստվում են գնդակահարել, բայց հայտնվում է Տուրբոն, սպանում կառավարչին ու նրա աշխատողներին, ապա Բոյկային տանում է Գագայի մոտ։ Գագան Յուրիին տալիս է իր հասանելիք գումարը, ընկերները իրար հրաժեշտ են տալիս, և Բոյկան գնում է քաղաք։

## Դերակատարներ
* Սկոտ Էդկինս — Յուրի Բոյկա
* Մայքլ Շենոն Ջենկինս — Ջերիկո «Տուրբո» Ջոնս
* Մարկո Սարոր — Ռաուլ «Դոլոր» Կինոնես
* Վալենտին Գանև — Մարկով
* Մարկ Իվանիր — Գագա
* Իլրան Չոի — հյուսիսկորեացի մարտիկ
* Լատիֆ Կրոուդեր — Անդրագո Սիլվա

## Մրցանակներ
2010 թվականին ActionFest մրցանակաբաշխությանը ֆիմը արժանանում է երկու մրցանակների՝ «լավագույն ռեժիսորական աշխատանք» և «մարտերի լավագույն բեմադրում» կատեգորիաներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սպորտային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
Ֆրեն ան Տարդենուա

**Ֆրեն ան Տարդենուա** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02332:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 253 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 168 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 117-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 51-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,6%, 1999 թվականին եղել է 60,8%)։ 117 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին  110-ը (65 տղամարդ և 45կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 51 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը՝ թոշակառուներ, 25-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Ֆրեն ան Տարդենուա
Սոայլ

**Սոայլ** () կամ **Ֆուենխիրոլայի ալկասաբա** (), արաբական ամրոց Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Մալագա պրովինցիայի Ֆուենխիրոլա քաղաքի եզրամասում։ Կառուցվել է բլրի վրա՝ ծովի մակարդակից 38 մետր բարձրության վրա։ Տեղակայված է Միջերկրական ծովը թափվող Ֆուենխիրոլա գետի գետաբերանի մոտ։

## Պատմություն
Ներկայիս ամրոցի տարածքում անտիկ դարաշրջանում գոյություն է ունեցել փյունիկյան Սուալ բնակավայրը։ Հետագայում այդ տարածքն անցել է հռոմեացիներին։ Ամրոցը կառուցվել է 10-րդ դարի կեսերին Կորդովայի խալիֆ Աբդ ար-Ռահման III-ի կողմից՝ Ֆուենխիրոլա գետի գետաբերանի պաշտպանության համար, որի չորս կիլոմետր երկարություն ունեցող մի հատվածն այդ ժամանակ օգտագործվում էր նավագնացության համար։

Ռեկոնկիստայի ժամանակ՝ 1485 թվականին, ամրոցը գրավվել է և հետագայում ծառայել է պաշտպանական կառույց բերբերների հարձակումներից պաշտպանվելու համար։ 1730-ական թվականներին ամրոցն արդիականացվել է նրա սեփականատիրոջ՝ կոմս դե Մոնտեմարի կողմից։

Նապոլեոնյան պատերազմների ընթացքում՝ 1810 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, ամրոցը ռազմական գործողությունների կենտրոնում է հայտնվել Ֆուենխիրոլայի ճակատամարտի ժամանակ, երբ աչքի է ընկել ընդամենը 200 հոգուց բաղկացած լեհական կայազորը, որին հաջողվել է լեհական մեկ այլ ջոկատի օգնության շնորհիվ ջախջախել 4000 հոգուց նաղկացած բրիտանական էքսպեդիցիոն կորպուսը, որին օգնում էր նավատորմը։ 1812 թվականի ապրիլի 16-ին ամրոցը գրավվել է իսպանացի գեներալ Ֆրանսիսկո Բալեստերոսի կողմից։

Պատերազմից հետո Սոայլ ամրոցը կորցրել է իր նշանակությունը և հետզհետե լքվել։ 1988 թվականին ամրոցը գնվել է համայնքի կողմից և վերանորոգվել։ Ամառներն այնտեղ անցկացվում են համերգներ ու մշակութային միջոցառումներ։

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Лебедев, В. А. Испания. Замки и крепости: от Андалусии до Кастилии. — М.: Вече, 2011. ISBN 978-5-9533-4981-9

## Արտաքին հղումներ
* Սոայլ ամրոցը Ֆուենխիրոլայի պաշտոնական կայքում  
* Իսպանիայի ամրոցներ․ Սոայլ ամրոց; castillosnet.org 
* Տուրիստական Անդալուզիա․ Սոայլ ամրոց; andalucia.org 
* Վիդեո-ուղեցույց․ Սոայլ ամրոց; vimeo.com 
* Պատկերասրահ; virtualtourist.com  

Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:10-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Պարզ թվերի մենությունը (ֆիլմ)

«**Պարզ թվերի մենությունը**», «**Կենտ թվերի մենությունը**» (), 2010 թվականին ռեժիսոր Սավերիո Կոստանցոյի նկարահանած իտալական դրամա՝ հիմնված իտալացի գրող Պաոլո Ջորդանոյի համանուն վեպի վրա։ Վենետիկի 67-րդ կինոփառատոնում ֆիլմն առաջադրվել է «Ոսկե առյուծ» անվանակարգում։

2011 թվականին ֆիլմը ցուցադրվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի «Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ» անվանակարգում։

Ֆիլմի վերնագիրը բացատրվում է այն պնդմամբ, որ Ալիսն ու Մատտիան կարծես մաթեմատիկական երկվորյակներ լինեն. երկուսն էլ միայնակ են, մոտ են իրար, բայց բաժանված են զույգ թվով։

## Սյուժե
Ֆիլմում նկարահանված է 1984, 1991, 2001 և 2009 թվականների Իտալիան։

Մատտիան և Ալիսը (երեխաներ՝ 1984, պատանիներ՝ 1991) մեկուսացել են շրջապատող աշխարհից։

Մատտիան, մանուկ հասակում այգում միայնակ թողնելով հաշմանդամ քրոջը, կորցնում է նրան։ Նա դարձել է հաջողակ գիտնական, սակայն այդ միտքը դեռ տանջում է նրան։

Երեխա հասակում չմշկելիս Ալիսի հետ դժբախտ պատահար է տեղի ունեցել, որի հետևանքով նա կաղում է և ազդրին սպի ունի։ Դեռահաս տարիքում դասընկերուհիները հետապնդում են նրան։

Մատտիան և Ալիսը հանդիպում են դեռահաս տարիքում և դառնում ընկերներ, սակայն նրանց ընկերությունն ընդհատվում է, երբ Մատտիան գնում է Գերմանիա աշխատելու։ Ութը տարի անց Ալիսը նրան Իտալիա վերադառնալու խնդրանքով կարճ երկտող է գրում։ Մատտիան վերադառնում է։ Նրանք վերամիավորվում են։

## Դերեր
* Ալբա Ռորվախեր՝ Ալիս (չափահաս)
* Արիանա Նաստրո՝ Ալիս (պատանի)
* Լուկա Մարինելլի՝ Մատտիա Բալոսինո (չափահաս)
* Վիտտորիո Լոմարտիրե՝ Մատտիա (պատանի)
* Մարտինա Ալբանո՝ Ալիս (երեխա)
* Տոմմազո Ների՝ Մատտիա (երեխա)
* Ավրորա Ռուֆինո՝ Վիոլա
* Գորգիա Պիցցո՝ Միքելա
* Իզաբելլա Ռոսսելլինի՝ Ադել
* Մուրիցիո Դոնադոնի՝ Ումբերտո
* Ռոբերտո Սբարատտո՝ Պիետրո
* Գորգիա Սենեսի՝ Էլենա
* Անդրեա Ջուբլին՝ Ֆաբիո
* Ֆիլիպպո Տիմի՝ խեղկատակ

## Նկարահանող խումբ
* Պրոդյուսերներ՝ Մարիո Ջանանի, Ֆիլիպ Քրոյցեր, Անն-Դոմինիկ Տուսեն
* Ռեժիսոր՝ Սավերիո Կոստանցո
* Սցենարի հեղինակներ՝ Սավերիո Կոստանցո
* Օպերատոր՝ Ֆաբիո Չանկետտի
* Երաժշտությունը`	Մայք Փաթոն
* Հնչյունը` Ջանլուկա Բազիլի
* Մոնտաժը` Ֆրանչեսկա Կալվելլի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* La solitudine dei numeri primi

Կատեգորիա:2010 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Ֆրիեր Ֆայուել

**Ֆրիեր Ֆաույել** () համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Շոնի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02336:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 985 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 666 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 474-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 192-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,2%, 1999 թվականին եղել է 66,7%)։ 474 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին  430-ը (238 տղամարդ և 192 կին), գործազուրկ էին 44 մարդ (19 տղամարդ և 25 կին)։ 192 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 48-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը՝ թոշակառուներ, 66-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրությանազգային ինստիտուտ — Ֆրիեր Ֆաույել
Նոր Ախուրի

**Ախուրի Նոր**, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Գտնվում էր Բարդող լեռան ստորոտում, գավառի արևմտյան մասում, Իգդիր քաղաքից 33-34 կմ հարավ-արևելք։

Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արալըքի շրջանի համայնքներ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Ախքցորոր

**Ախքցորոր**, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։

## Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 8 տուն հայ բնակիչ։

## Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արհեստներն էր։

## Տես նաև
* Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ախուրջուխ

**Ախուրջուխ**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Ախուրջուխն ուներ **Ս. Մինաս** անունով հայկական եկեղեցի։

## Տես նաև
* Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր