Ասիական էքստրիմ

**Ասիական էքստրիմ** (), ֆիլմի ժանր, որն ի հայտ եկավ Հարավարևելյան և Արևելյան Ասիայում 1990-ականների վերջին և բնութագրվում էր MTV ոճի արագ և հմուտ մոնտաժով, բարձրացված սենտիմենտալությամբ և սյուրռեալիզմի հասնող համապարփակ գրոտեսկով, հաճախ՝ ծայրահեղ բռնությամբ և հոգեկան հիվանդ գլխավոր հերոսներով։ Այս տերմինը ստեղծվել է 2001 թվականին Մեծ Բրիտանիայի Metro Tartan դիստրիբյուտորը նմանատիպ ֆիլմերի DVD սկավառակների շարքի համար, ապա հաստատվել է որպես ժանրի անվանում։

## Ժանրի ակնարկ
Ասիական էքստրեմալ ֆիլմերի դասական օրինակներ են համարվում ճապոնացի ռեժիսոր Տակաշի Միիկեի ֆիլմերը, օրինակ՝ «Լսումներ» (1999), ինչպես նաև հարավկորեացի ռեժիսոր Պակ Չան Ուկի «Վրեժխնդրության եռագրությունը» (2002-2004), հարավկորեացի ռեժիսոր Կիմ Կի Դուկի «Կղզին» (2000) և ճապոնացի ռեժիսոր Կինջի Ֆուկասակուի «Արքայական մարտը» դիլոգիան (2000-2003)։

Չոյը և Վադա Մարչիանոն նշում են, որ այս տարբերակում հիմնականում չի ներկայացնում կինոարտադրության որևէ ժանր, այլ նրանց մարքեթինգի ժանրը, ինչպես «Մարտաֆիլմը»։ Սակայն, տերմինի հակադարձ ազդեցությունը Հարավարևելյան Ասիայի կինոյի վրա նշանակալի է եղել և իրականում հանգեցրել է դրա անցմանը ինքնատիպ մոդելի դերի, որի հետևյալ մեկնաբանությունը կամ վեճը որոշում է բազմաթիվ ֆիլմերի տեսքը, որոնք լի են ակնարկներով և ամրագրված են տեղական կինոյի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնը մի քանի անգամ իր ծրագրում ունեցել է «Ասիական էքստրիմ» բաժին։

Բացի այդ՝ այս ֆիլմերի ժողովրդականությունը կապված է եվրոպական և ամերիկյան կինոյի նկատմամբ ոչ հիմնական մոտեցման հետ, որում դրանք ուսումնասիրում և զարգացնում են անդամահատման () և բռնության թեմաները։ Սա գրավիչ է երիտասարդ ամերիկացի հանդիսատեսի համար այնպես, ինչպես անվճար արտասահմանյան ֆիլմերի ժողովրդականությունը գրաքննության տակ գտնվող Ամերիկայում 1960-ականներին։

Օլիվեր Դյուն պնդում է, որ սերիալի պաշտամունքային կարգավիճակը Մեծ Բրիտանիայի արտ հաուսի երկրպագուների շրջանում պայմանավորված է ֆիլմերի մարգինալությամբ. դրանք ոչ միայն անգլալեզու չեն, այլև պատկանում են անտեսված «ցածր» ժանրերի, ինչպիսիք են գանգստերական մարտաֆիլմը կամ սարսափը, բացի այդ՝ հեղեղված են սեռական և բռնի բնույթի ավելորդություններով։ Այս ֆիլմերի մարգինալությունը գնահատվում է ոչ թե ինքնին կամ որպես նյարդայնացնող լարվածության աղբյուր, այլ որպես պատմողականության և էթիկայի ավանդական ձևերը գերազանցելու միջոց։ Այսպիսով, սերիալի առաջխաղացման մարքեթինգային ռազմավարությունը հիմնված էր անգլիախոս միջավայրում ոչ անգլալեզու ֆիլմերի և էկրանային չափազանցությունների էկզոտիկայի միջև առկա կապի վրա, որը դիստրիբյուտորները համակարգվածորեն չափազանցում են՝ համեմատած Ասիայում նման ֆիլմերի իրական տարածվածության և ժողովրդականության հետ։ Նա նշում է, որ այս շարքը ամրապնդել և հաստատել է ճապոնացիների՝ որպես «Ֆրիկ՝ այլասերվածների թագավորների» մասին սխալ, բայց եվրոպացիների մտքում տարածված պատկերացումը ()։

## Բրենդի պատմություն
Ասիական ֆիլմերի այս անվան տակ շարք թողարկելու գաղափարը ծագել է Metro Tartan-ի սեփականատեր Համիշ Մաքալփինի մտքում () 1999 թվականին։ Մի շաբաթավերջ նա դիտել է ճապոնական «Զանգ» և «Լսումներ» ֆիլմերը և մնացել է խորապես տպավորված։ Երբ ավելի ուշ նա դիտել է Թաիլանդի «Վտանգավոր Բանգկոկ» և Հարավային Կորեայի «Թաքնվելու տեղ չկա» ֆիլմերը, հասկացել է, որ Հարավարևելյան Ասիան նմանատիպ «հիանալի ֆիլմերի» հեղեղ ունի (), և որոշեել այն բացահայտել արևմտյան լսարանի համար։

Այս նպատակով 2001 թվականին մեկնարկել է «Tartan Asia Extreme» շարքը, որը արագորեն վերածվել է նշանակալի իրադարձության Արևմուտքում Հարավարևելյան Ասիայի կինոյի տարածման և մասսայականացման գործում։ Արդյունքում, ժանրը մտել է համաշխարհային կինոտարածման հիմնական ոլորտ՝ արագորեն անցնելով հազվագյուտ ֆիլմերի կատեգորիայից դեպի արտ հաուսի գիտակների հասանելիությունը։ Մաքալփինի խոսքերով՝ ընկերությունը ոսկու հանք էր գտել, հաջորդ մեծ բանը () կինոյում՝ սկզբում գերիշխող լինելով շուկայում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ասիայի կինեմատոգրաֆիա
Կատեգորիա:Կինոյի ժանրեր