Էսթեր Շիմերովա-Մարտինչեկովա

**Էսթեր Շիմերովա-Մարտինչեկովա** (), սլովակ նկարչուհի, բեմանկարիչ և լրագրող։ Նրան հաճախ անվանել են Սլովակիայի գեղանկարչության առաջին տիկին։

## Կյանք և գործունեություն
Էսթեր Ֆրիդրիկովան ծնվել է 1909 թվականին Բրատիսլավայում։ Առաջին ամուսնությունից հետո նրա լրիվ անունն էր Էսթեր Ֆրիդրիկովա-Շիմերովա, իսկ երկրորդ ամուսնությունից հետո՝ Էսթեր Շիմերովա-Մարտինչեկովա։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հաճախել է ավետարանական դպրոց, ապա գիմնազիա։ Հաճախել է Գուստավ Մալիի նկարչական մասնավոր դպրոցը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մեկնել է Փարիզ, որտեղ նկարչություն է սովորել երկու ակադեմիայում՝ ֆրանսիացի նկարիչ Ռոդոլֆ Ժյուլիանի ակադեմիայում և ուկրաինացի նկարչուհի Ալեքսանդրա Էքստերի մասնավոր դպրոցում։

Արդեն Փարիզում ուսման ընթացքում նա ստեղծել է մի քանի կարևոր գործեր, որոնք այսօր հիմնականում գտնվում են Սլովակիայի ազգային պատկերասրահի հավաքածուում («Մոխրագույն նատյուրմորտ», «Շախմատային կոմպոզիցիա», «Դիեպպի նավահանգիստ», «Նատյուրմորտ», «Քառյակ», «Խաղող» և այլն)։

1931 թվականին նա ցուցադրել է իր աշխատանքները Պրահայում։ Այնտեղ նա դարձավ *Ումելեցկի Բեսեդայի* արվեստի բաժնի անդամ։ 

1932 թվականին նա ամուսնացել է պրոֆեսոր Ֆրանտիշեկ Շիմերի հետ և ապրել նրա հետ Բրատիսլավայում։ Չեխոսլովակիայի Առաջին Հանրապետության փլուզումից հետո նա ամուսնու հետ գնացել է Բոհեմիայի և Մորավիայի պրոտեկտորատ և հաստատվել Պիլսենում։

Ռայնհարդ Հեյդրիխի վրա հարձակման ժամանակ նրա ամուսինը՝ որպես հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, թաքցրել է չեխոսլովակցի դեսանտայիններին Անգլիայից։ Գեստապոն ձերբակալել է նրան, բանտարկել ու մահապատժի ենթարկել։ 

1947 թվականին Էսթերը նորից է ամուսնանում։ 1945 թվականին միասնական հանրապետության վերականգնումից հետո նա վերադարձել է Սլովակիա, ընտրվել Սլովակիայի նկարիչների դաշինքի նախագահ և ակտիվորեն մասնակցել մշակութային կյանքին։ Ամուսնացել է իրավաբան Մարտին Մարտիչեկի հետ, որն այն ժամանակ Սլովակիայի Ազգային խորհրդի գրասենյակի նախագահն էր, իսկ ավելի ուշ՝ հայտնի սլովակ լուսանկարիչ։

1952 թվականին նա ամուսնու հետ ստիպված էր տեղափոխվել Բրատիսլավայից Լիպտովսկի Միկուլասի մերձակայքում գտնվող գյուղ։ 1954 թվականից ապրել են Լիպտովսկի Միկուլասում մինչև իրենց կյանքի վերջը։

1966 թվականին նրան շնորհվել է վաստակավոր արտիստի կոչում։ Նրա գործերը ցուցադրվել են բազմաթիվ պատկերասրահներում Լեհաստանում և արտերկրում, ստացել մրցանակներ և պարգևներ։ 

Էսթեր Շիմերովա-Մարտինչեկովան ստեղծել է համեմատաբար մեծ թվով կոլաժներ, մասնավորապես՝ այգիների և նատյուրմորտների մոտիվներով։ Բացի նկարչությունից, նա ձևավորել է Բրատիսլավայի «Նոր բեմ» () թատրոնի թատերական զգեստները։

Էսթեր Շիմերովա-Մարտինչեկովան մահացել է Լիպտովսկի Միկուլաշում 2005 թվականին։

## Մրցանակներ
*1966, Վաստակավոր նկարչուհու կոչում
*1984, Լիպտովսկի մրցանակ 
*1987, «Կակաչներ» կտավը վերատպվել է Չեխոսլովակիայի փոստի կողմից որպես նամականիշ
*1991, Տոմաշ Գարրիգ Մասարիկի IV աստիճանի շքանշան, Պրահա
*1992, Մարտին Բենկի մրցանակ
*1998, Միլոշ Բազովսկու մրցանակ՝ Գեղարվեստի հիմնադրամի կողմից
*2001, տատրա բանկի հիմնադրամի կողմից պարգևատրվել է՝ վաստակի համար
*2001, Արվեստի և գրականության շքանշան՝ կոմանդորի բարձրագույն կոչումով
*2002, Լյուդովիտ Շտուրի I աստիճանի շքանշան 
*2016, «Շախմատային կոմպոզիցիան» վերատպվել է Սլովակիայի փոստի կողմից՝ որպե նամականիշ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ

* Почтовая марка: Искусство: Эстер Шимерова-Мартинчекова — Шахматная композиция  postoveznamky.sk 
* Эстер Шимерова-Мартинчекова  
*Orders and Decorations
*Tomas Garrigue Masaryk Order on the site of the Prague Castle

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Բեմանկարիչներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Սլովակ նկարիչներ
Կատեգորիա:Կին լրագրողներ
Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սլովակ լրագրողներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ