Ֆեյթ Ռինգոլդ

**Ֆեյթ Ռինգոլդ** (, ի ծնե՝ Ֆեյթ Ուիլլի Ջոնս (), ), ամերիկացի նկարիչ, հեղինակ, միքս մեդիա քանդակագործ, փերֆորմանսային արվեստագետ և ինտրեսեկցիոնալ ակտիվիստ, հավանաբար, առավել հայտնի է իր պատմողական քվիլթերով։

Ռինգոլդը ծնվել է Նյու Յորքի Հարլեմ թաղամասում, իսկ բակալավրի և մագիստրոսի կոչում ստացել է Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջում։ Նա դասավանդել է արվեստ Նյու Յորքի հանրային դպրոցներում։ Որպես մուլտիմեդիա արվեստագետ՝ իր գործունեության մեջ նա անդրադառնում էր ընտանիքի, ռասայի, սոցիալական դասակարգման և սեռային ինքնության թեմաներին։ 1980-ականներից սկսած, նրա ստեղծած պատմողական քվիլթերի շարքը պատկերում էր սևամորթ ամերիկացիների փորձառությունները և այն դարձավ իր արվեստի բնորոշ ձևը։ Իր կարիերայի ընթացքում, նա նպաստում էր սևամորթ արվեստագետների ստեղծագործությունների տարածմանը և պայքարում էր արվեստի թանգարանների կողմից նրանց մարգինալացման դեմ։ Նա հեղինակել և նկարազարդել է ավելի քան տասներկու մանկական գիրք։ Ռինգոլդի արվեստը ցուցադրվել է ամբողջ աշխարհում և հանդիսանում է մշտական հավաքածու Սողոմոն Գուգենհայմի, Մետրոպոլիտեն արվեստի, Արվեստի և դիզայնի, Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարաններում, ինչպես նաև Շոմբուրգ կենտրոնում՝ նվիրված սևամորթ մշակույթի ուսումնասիրությանը։

## Վաղ կյանք
Ֆեյթ Վիլի Ջոնսը երեք երեխաներից ամենակրտսերն է ծնված՝ 1930 թվականի հոկտեմբերի ութին Նյու Յորքի Հարլեմ թաղամասի հիվանդանոցում։ Նրա ծնողները՝ Էնդրյու Լուիս Ջոնսը և Ուիլի Փոուզի Ջոնսը, աշխատավոր դասի ընտանիքների ժառանգներ էին, որոնք տեղահանվել էին Մեծ գաղթի ժամանակաշրջանում։ Ռինգգոլդի մայրը նորաձևության դիզայներ էր, իսկ հայրը, տարբեր աշխատանքներով զբաղվելուն զուգահեռ, հմուտ պատմող էր։ Նրանք Ֆեյթին մեծացրել են ստեղծագործական միջավայրում, որը նպաստում էր նրա երևակայության և ստեղծագործական կարողությունների զարգացմանը։ Հարլեմյան վերածննդից հետո, Ռինգոլդի տունը Հարլեմում, որտեղ նա անց էր կացրել իր մանկությունը, շրջապատված էր ծաղկուն արվեստի միջավայրով, որտեղ նրա հարևանությամբ բնակվում էին այնպիսի գործիչներ, ինչպիսիք էին Դյուկ Էլինգտոնը և Լենգսթոն Հյուզը։ Նրա մանկության ընկերը՝ Սոնի Ռոլինսը, որը հետագայում դարձավ ճանաչված ջազ երաժիշտ, հաճախ էր այցելում նրանց և ընտանեկան հավաքույթների ժամանակ սաքսոֆոն էր նվագում։

Քրոնիկական ասթմայի պատճառով Ռինգոլդը, մոր աջակցությամբ, զբաղվում էր կերպարվեստով՝ որպես հիմնական զբաղմունք, և դեռ մանկուց փորձարկումներ էր կատարում գունավոր մատիտներով։ Նա մորից սովորել է նաև կար ու ձև և գործվածքների ստեղծագործական կիրառում։ Ռինգոլդը հետագայում նշել է, որ թեև մեծացել է Մեծ ճգնաժամի տարիներին Հարլեմում, դա չի նշանակել, որ ինքը եղել է աղքատ և ճնշված․ իր խոսքերով՝ ինքը պաշտպանված էր ճնշումից և շրջապատված էր սիրող ընտանիքով։ Այս բոլոր ազդեցությունները, ինչպես նաև առօրյա կյանքում հանդիպող ռասիզմը, սեքսիզմը և խտրականությունը, նշանակալիորեն ձևավորել են նրա հետագա ստեղծագործական կյանքը։

1948 թվականին ընտանիքի ճնշմամբ Ռինգոլդը ընդունվել է Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջ ՝ արվեստ մասնագիտությամբ սովորելու նպատակով, սակայն քանի որ այդ ժամանակ կանանց թույլատրվում էր ուսանել միայն որոշակի մասնագիտություններով, նա ստիպված է եղել ընտրել արվեստի կրթություն մասնագիտացումը։ 1950 թվականին նա ամուսնացել է ջազ դաշնակահար Ռոբերտ Էրլ Ուոլեսի հետ, և 1952 թվականին ունեցել է երկու դուստր՝ Միշել և Բարբարա Ֆեյթ Ուոլեսին։Չորս տարի անց նրանց ամուսնությունը ավարտվել է Ուոլեսի հերոինային կախվածության պատճառով։Այդ ընթացքում Ռինգոլդը ուսանել է արվեստագետներ Ռոբերտ Գուաթմիի և Յասուո Կունիյոշիի մոտ։ Նա ծանոթացել է նաև տպագրիչ Ռոբերտ Բլեքբըրնի հետ, որի հետ շուրջ երեսուն տարի անց համագործակցել է տպագրական աշխատանքների մի շարք նախագծերի շրջանակում։

1955 թվականին Ռինգոլդը ստացել է բակալավրի աստիճան Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջում և շուտով սկսել է դասավանդել Նյու Յորքի հանրային դպրոցներում։ 1959 թվականին նա ստացել է մագիստրոսի աստիճան նույն ուսումնական հաստատությունից և մոր ու դուստրերի հետ մեկնել Եվրոպա՝ իր առաջին արտասահմանյան ճամփորդությանը։ Փարիզում, Ֆլորենցիայում և Հռոմում գտնվելու ընթացքում նա այցելել է բազմաթիվ թանգարաններ, այդ թվում՝ Լուվր։ Հատկապես Լուվրի այցը հետագայում ոգեշնչել է նրան՝ ստեղծել *«The French Collection»* (1991–1997) կոչվող քվիլթ-նկարչական շարք։ Սակայն 1961 թվականին եղբոր անժամանակ մահվան պատճառով ճանապարհորդությունը կարճվել է, և Ռինգոլդը մոր ու դուստրերի հետ վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ՝ մասնակցելու հուղարկավորությանը։ 1962 թվականի մայիսի 19-ին նա ամուսնացել է Բըրդեթ Ռինգոլդի հետ։

Ռինգոլդը երկու անգամ այցելել է Արևմտյան Աֆրիկա՝ 1976 և 1977 թվականներին։ Այդ ճամփորդությունները խորապես ազդել են նրա ստեղծագործության վրա, հատկապես դիմակների պատրաստման, տիկնիկների նկարչության և քանդակագործության ոլորտներում։

## Ստեղծագործություն
Ֆեյթ Ռինգոլդիի ստեղծագործական գործունեությունը չափազանց բազմազան էր՝ ընդգրկելով նկարչություն, քվիլթներ, քանդակագործություն, պերֆորմանս արվեստ և մանկական գրականություն։ Որպես մանկավարժ՝ նա դասավանդել է ինչպես Նյու Յորքի հանրային դպրոցներում, այնպես էլ քոլեջներում։ 1973 թվականին նա թողել է հանրային դպրոցում դասավանդելը՝ ամբողջությամբ նվիրվելու արվեստին։ 1995 թվականին ACA պատկերասրահը նրան առաջարկել է բացառիկ ներկայացվածություն, և պատկերասրահը ներկայացրել է նրան մինչև կյանքի ավարտը։

### Նկարչություն
Ռինգոլդը իր նկարչական գործունեությունը սկսել է 1950-ականներին՝ ավարտելով ուսումը։ Նրա վաղ շրջանի աշխատանքները կառուցված էին հարթ ֆիգուրների և ձևերի վրա։ Նա ոգեշնչվել է Ջեյմս Արթուր Բոլդուինի և Ամիրի Բարաքայի գրականությունից, աֆրիկյան արվեստից, իմպրեսիոնիզմից, և կուբիզմից՝ ստեղծելով 1960-ականների իր գործերը։ Թեև այս աշխատանքները մեծ ուշադրության են արժանացել, դրանցից շատերը անդրադառնում էին առօրյա կյանքի մեջ առկա ռասիզմին, ինչը դժվարացնում էր դրանց վաճառքը և անհանգստություն էր առաջացնում պատկերասրահների ու հավաքորդների շրջանում։ Այս գործերը նաև քաղաքական բնույթ ունեին և արտացոլում էին նրա փորձառությունները՝ Հարլեմյան վերածննդի ժամանակաշրջանում մեծանալու ընթացքում ձևավորված թեմաներով, որոնք հետագայում հասունացան Սևամորթների իրավունքների համար պայքարի և Կանանց շարժման տարիներին։

Ոգեշնչվելով նկարիչ Ջեյկոբ Լոուրենսից և գրող Ջեյմս Արթուր Բոլդուինից՝ Ռինգոլդը 1963 թվականին ստեղծել է իր առաջին քաղաքական շարքը՝ «Ամերիկացիներ»-ը, որը պատկերում էր ամերիկյան կենսակերպը Քաղաքացիական իրավունքների շարժման համատեքստում։ Այս շարքը ներկայացնում էր ռասայական փոխհարաբերությունները կանացի տեսանկյունից և հարցականի տակ էր դնում Միացյալ Նահանգներում առկա հիմնական ռասայական խնդիրները։ 2019 թվականին *Հայփերալերջիք* ամսագրին տված հարցազրույցում Ռինգոլդը նշել է, որ քաղաքական շարքի ստեղծումը պայմանավորված էր իր շուրջ տիրող լարված մթնոլորտով․ 1960-ականներին, նրա խոսքով, անհնար էր ձևացնել, թե ամեն ինչ կարգին է, և նա չէր կարող պարզապես բնանկարներ նկարել։ Այս մոտեցումը ձևավորվել էր այն բանից հետո, երբ Նյու Յորքի պատկերասրահի սեփականատեր Ռութ Ուայթը մերժել էր նրա աշխատանքը։ «Միայն անդամները», «Հարևանները», «Նայելն ու սպասելը» և «Քաղաքացիական իրաավունքների եռանկյունի» յուղաներկ աշխատանքները նույնպես արտացոլում են այս թեմաները։

1972 թվականին, Creative Artists Public Service Program-ի պատվերով, Ռինգոլդը Ռիկերս կղզու կանանց հիմնարկում ստեղծել է «Կանանց տան համար» մեծածավալ որմնանկարը։ Այս հակակալանավայրային հակակալանավայրային բնույթի աշխատանքում պատկերված են մասնագիտական և քաղաքացիական ծառայության ոլորտներում ներգրավված կանայք՝ որպես բանտարկության դրական այլընտրանքների խորհրդանիշներ։ Պատկերված կանայք հիմնված էին բանտարկյալ կանանց հետ Ռինգոլդի անցկացրած հարցազրույցների վրա, իսկ ձևավորումը բաժանված էր եռանկյուն հատվածների՝ հղում կատարելով Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Կուբա տեքստիլներին։ Սա նրա առաջին հանրային պատվերն էր և մեծապես համարվում է նրա առաջին ֆեմինիստական աշխատանքը։ Հետագայում այս նախագիծը նպաստեց «Արվեստն առանց պատերի» կազմակերպության ստեղծմանը, որը արվեստը հասցնում է բանտեր։

«Ամերիկացիներ» շարքի ցուցադրության ժամանակ Ռինգոլդը աշխատում էր նաև «Սև Ամերիկա» (հայտնի նաև որպես «Սև լույսի») շարքի վրա, որտեղ նա փորձարկում էր ավելի մուգ գունապնակ։Այս մոտեցումը պայմանավորված էր նրա դիտարկմամբ, որ արևմտյան սպիտակ արվեստը կենտրոնացած է սպիտակ գույնի և լույս/ստվեր հակադրությանելի ու վրա, մինչդեռ աֆրիկյան մշակույթներում հաճախ օգտագործվում են մուգ գույներ և շեշտադրվում է գույնը՝ հակադրություն ստեղծելու համար։ Այսպիսով նա ձգտում էր ձևավորել «ավելի հաստատուն սև գեղագիտություն»։ «Ամերիկացիներ» շարքը ավարտվեց ավելի մեծածավալ որմնանկարներով, ինչպիսիք են *«Դրոշը արյունահոսում է»*, «ԱՄՆ փոստային նամականիշ՝ նվիրված Black Power շարժման ի հայտ գալուն» և ''«Մահ»-ը'', որոնք նրա հետագա ստեղծագործությանը տվեցին նոր և ավժեղ հեռանկար։

1969 թվականին ստեղծված « Սև լույս *#10․Դրոշ լուսնի համար, Մեռի՛ր սևամորթ»* աշխատանքը, որը արձագանք էր «Ապոլոն 11»-ի Լուսնի վայրէջքի առաջին պատկերին, սկզբում նախատեսվում էր ձեռք բերել Chase Manhattan բանկը, երբ այն գրավել էր բանկի ղեկավար Դեյվիդ Ռոքֆելերի, ուշադրությունը։ Սակայն երբ բանկի ներկայացուցիչները, նկարչուհու հուշմամբ, ընթերցեցին գործի վրա առկա տեքստը և պարզեցին, որ ԱՄՆ դրոշի աստղերն ու գծերը ձևավորում են նաև վիրավորական արտահայտություն, նրանք հրաժարվեցին այդ գործից և փոխարենը գնեցին «Սև լույս#9: Ամերիկյան սպեկտր»-ը։ 2013 թվականին «Սև լույս #10»-ը ներկայացվել է Նյու Յորքի ACA Galleries-ում Ռինգգոլդի անհատական ցուցահանդեսում և ընդգծվել արվեստագետ և քննադատ Փեյջ Ք. Բրեդլիի կողմից *Artforum*-ում հրապարակված անդրադարձում։ «Սև լույս#1: Մեծ սև» (1967) աշխատանքը պահվում է Մայամիի Պերես արվեստի թանգարանի մշտական հավաքածուում։

1970-ականներին Ռինգգոլդը ստեղծել է նաև «Ազատ Անջելա» պաստառի ձևավորումը՝ «Սև հովազներ» շարժման համար։Թեև այն լայն տարածում չի ստացել, Ռինգգոլդը նշել է, որ իր ձևավորման օրինակը անձամբ փոխանցել է Անժելա Իվոն Դևիս։

Իր ստեղծագործության մեջ նկարչության դերի մասին խոսելով՝ նա այն անվանել է իր «արտահայտման հիմնական միջոցը»։ 2022 թվականին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի նոր թանգարանում կայացած հետահայաց ցուցահանդեսի առիթով տված հարցազրույցում Ռինգգոլդը նշել է, որ իր աշխատանքը միշտ ինքնակենսագրական է և արտացոլում է իր ժամանակի իրադարձությունները։Նրա խոսքով՝ արվեստագետները պետք է ճանաչեն աշխարհը և արտահայտեն իրենց դիտարկումներն ու զգացումները՝ գտնելով սեփական ձայնը՝ անկախ արտաքին կարծիքներից։

### Քվիլթեր և այլ տեքստիլ աշխատանքներ
Ռինգգոլդը նշել է, որ նկարչությունից անցել է գործվածքի օգտագործմանը՝ հեռանալու համար այն կապից, որը նկարչությունը ուներ արևմտաեվրոպական ավանդույթների հետ: Նա դիմել է տեքստիլին, մանրաթելային արվեստին և խառը մեդիա կոմպոզիցիաներին՝ մի կողմից ներգրավվելու Սև արվեստների շարժման հետ կապված աֆրիկյան աղբյուրների հետ, իսկ մյուս կողմից՝ օգտագործելու ֆեմինիստական շարժման հետ ասոցացվող «արհեստային» մեդիաները: Քվիլթերի նման տեքստիլների օգտագործումը նաև տալիս էր նրան այն ինքնուրույնությունը, որի մասին խոսում էր ֆեմինիստական շարժումը․ նա կարող էր պարզապես գլորել իր քվիլթերը և տանել պատկերասրահ՝ առանց որևէ մեկի օգնության, այդ թվում՝ ամուսնու:

Այնուամենայնիվ, այս տեսակի մեդիան իր աշխատանքներում ներառելու նրա առաջին ներշնչանքը եկել էր Սև արվեստների և ֆեմինիստական արվեստի շարժումներից դուրս։ 1972 թվականի ամռանը Ռինգգոլդը իր դուստր Միշելի հետ մեկնել է Եվրոպա։ Մինչ Միշելը այցելում էր ընկերներին Իսպանիայում, Ռինգգոլդը շարունակել է ճանապարհը դեպի Գերմանիա և Նիդերլանդներ։ Ամստերդամում նա այցելել է Ռեյկսմյուզեում թանգարան, որը դարձել է նրա հասուն ստեղծագործության վրա ազդած ամենակարևոր փորձառություններից մեկը և հետագայում հանգեցրել է նրա քվիլթ-նկարների զարգացմանը։ Թանգարանում Ռինգգոլդը տեսել է 14–15-րդ դարերի տիբեթյան թանգկաների հավաքածու (տիբեթյան բուդդայական նկարներ՝ ամրացված տեքստիլ հիմքի վրա), որոնք նրան ոգեշնչել են իր աշխատանքների շուրջ ստեղծել գործվածքային եզրագծեր:

Ռինգգոլդը իր առաջին թանգկա-ոգեշնչված գործերը ստեղծել է «Feminist» շարքում։ Այս շարքի յուրաքանչյուր ուղղահայաց աշխատանք բաղկացած էր չձգված նկարազարդ տեսարանից, որը տեղադրված էր աբստրակտ լանդշաֆտի կենտրոնում և շրջանակված էր գործվածքային եզրագծով։ Ռինգգոլդը այդ լանդշաֆտները համադրել է «Black Women in White America» ժողովածուից վերցված մեջբերումների հետ։ Աֆրոամերիկացի կանանց, օրինակ՝ Շիրլի Չիսհոլմ և Սոջորներ Թրութի հայտարարությունները ընդգծում էին, որ գենդերային խտրականությունը հաճախ ավելի ուժեղ է, քան ռասայականը։ «Slave Rape Series»-ը ևս աշխատանքների շարք էր, որը կրկնում էր թանգկաների ձևաչափն ու նյութերը։ Այս գործերում Ռինգգոլդը ներկայացնում էր ստրկության մեջ բռնված և վաճառված աֆրիկացի կնոջ տեսանկյունը։ Այս նախագծում նրա հետ համագործակցել է նաև մայրը՝ Ուիլի Փոուզին, որը 1950-ականներին Հարլեմում հայտնի հագուստի դիզայներ և դերձակ էր և հենց նա էր Ռինգգոլդին սովորեցրել աֆրոամերիկյան ավանդույթով քվիլթ պատրաստել։ Այս համագործակցությունը վերջիվերջո հանգեցրել է նրանց առաջին քվիլթի ստեղծմանը՝ «Echoes of Harlem» (1980) աշխատանքին։ Ռինգգոլդը աֆրոամերիկյան ոճով քվիլթ պատրաստելու արվեստը սովորել էր նաև իր տատից, որը այն իր հերթին սովորել էր իր մորից՝ Սյուզի Շեննոնից, որը եղել էր ստրուկ։

Ռինգգոլդը իր պատմությունները փոխանցում էր քվիլթերի միջոցով, քանի որ այդ ժամանակ ոչ ոք չէր ցանկանում հրատարակել այն ինքնակենսագրական գիրքը, որի վրա նա աշխատում էր։Այդ պատճառով նրա աշխատանքները դարձան միաժամանակ ինքնակենսագրական և գեղարվեստական։Crocker Art Museum-ին տված հարցազրույցում նա նշել է․ «1983 թվականին ես սկսեցի իմ պատմությունները գրել քվիլթերի վրա՝ որպես այլընտրանք։Այդպես, երբ քվիլթերը կախվում էին ցուցադրության համար կամ լուսանկարվում էին գրքերի համար, մարդիկ կարող էին նաև կարդալ իմ պատմությունները»։Նրա առաջին «պատմական քվիլթը»՝ «Who’s Afraid of Aunt Jemima?» (1983), ներկայացնում է Aunt Jemima կերպարին որպես մայրապետ ռեստորանատիրոջ և վերաիմաստավորում է սևամորթ կանանց ամենաշատ քննադատված կարծրատիպերից մեկը։Մեկ այլ աշխատանք՝ «Change: Faith Ringgold’s Over 100 Pounds Weight Loss Performance Story Quilt» (1986), անդրադառնում է մի կնոջ պատմությանը, որը փորձում է իրեն լավ զգալ՝ պայքարելով գեղեցկության մշակութային նորմերի դեմ։Այդ կերպարը, իր մտավոր և քաղաքական զգայունության շնորհիվ, տեսնում է իր իրավիճակի հակասությունները և վերջում ոգեշնչվում է այդ ամբողջ փորձառությունը վերածել արվեստի։

Ռինգգոլդի «French Collection» (1991–1997) պատմական քվիլթերի շարքը ուսումնասիրում է Ֆրանսիան՝ որպես այն վայր, որտեղ ձևավորվել են մոդեռնիզմը և ժամանակակից արվեստը, և որտեղ աֆրոամերիկացի արվեստագետները կարող էին գտնել իրենց «ժամանակակից» ինքնությունը։Յուրաքանչյուր քվիլթ ներկայացնում է հորինված սևամորթ կին նկարիչ Ուիլիա Մարի Սիմոնի կյանքի մի դրվագ։«Sunflowers Quilting Bee at Arles» աշխատանքում պատկերված են պատմական աֆրոամերիկացի կանայք, որոնք իրենց կյանքը նվիրել են ճնշման դեմ պայքարին և աշխարհը փոխելուն։Շարքի այլ քվիլթերում Սիմոնը ներկայացվում է որպես մերկ մոդել՝ ժամանակակից արվեստագետներ Պաբլո Պիկասոյի և Անրի Մատիսի համար, սակայն «Picnic at Giverny» աշխատանքում (որը հեգնական հղում է Էդուարդ Մանեի «Նախաճաշ խոտի վրա » նկարին) նա շրջում է իրավիճակը և պատկերում մերկ Պիկասոյին՝ շրջապատված ժամանակակից կանանցով, որոնք, ինչպես Ռինգգոլդը, պայքարում էին արվեստի աշխարհում կանանց մասնակցությունն ավելացնելու համար։Այս շարքը քննադատում և մարտահրավեր է նետում «արական հայացք» հասկացությանը և ցույց է տալիս պատմական ֆանտազիայի ու մանկական երևակայական պատմությունների ուժը։Ռինգգոլդի շատ քվիլթեր հետագայում ոգեշնչել են նրա ստեղծած մանկական գրքերը, օրինակ՝ «Tar Beach» (հրատարակվել է 1991 թվականին՝ հիմնված 1988 թվականի նույնանուն քվիլթի վրա) և «Dinner at Aunt Connie’s House» (1993), որը հրատարակվել է Hyperion Books-ի կողմից և հիմնված է «The Dinner Quilt» (1988) աշխատանքի վրա։«Tar Beach»-ը, որը Ռինգգոլդի առաջին մանկական գիրքն էր, արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում՝ Caldecott Honor և Coretta Scott King մրցանակներին՝ նկարազարդման համար։«French Collection»-ից հետո Ռինգգոլդը ստեղծել է «The American Collection» (1997) քվիլթերի շարքը, որը շարունակում է «French Collection»-ում ներկայացված պատմությունը։

### Քանդակագործություն
1973 թվականին Ռինգգոլդը սկսեց փորձարկումներ կատարել քանդակագործության ոլորտում՝ այն օգտագործելով որպես նոր միջոց իր տեղական համայնքը և ազգային իրադարձությունները փաստագրելու համար։Նրա քանդակները տատանվում էին հագուստով դիմակներից մինչև կախվող և ազատ կանգնող փափուկ քանդակներ, որոնք ներկայացնում էին ինչպես իրական, այնպես էլ հորինված կերպարներ նրա անցյալից և ներկայից։Նա սկսեց ստեղծել խառը մեդիայով պատրաստված հագուստավոր դիմակներ այն բանից հետո, երբ լսեց իր ուսանողների զարմանքը, որ իր ստեղծագործության մեջ դեռևս չի օգտագործում դիմակներ։Դիմակները պատրաստվում էին կտավատե կտորից, որոնք ներկվում էին, զարդարվում ուլունքներով և մազերի համար հյուսվում ռաֆիայով, իսկ զգեստների համար օգտագործվում էին ուղղանկյուն կտորներ՝ ներկված դդումներով, որոնք ներկայացնում էին կրծքերը։Հետագայում նա ստեղծեց դիմակ-հագուստների տասնմեկից բաղկացած շարք, որը կոչվում էր «Witch Mask Series» և ստեղծվել էր մոր հետ երկրորդ համագործակցության արդյունքում։ Այս զգեստները հնարավոր էր նաև կրել, սակայն դրանք կրողին տալիս էին կանացի հատկանիշներ, օրինակ՝ կրծքեր, փոր և ազդրեր։Իր հուշագրությունում՝ «We Flew Over the Bridge», Ռինգգոլդը նշում է, որ ավանդական աֆրիկյան ծիսակարգերում դիմակները, չնայած իրենց կանացի հատկանիշներին, սովորաբար կրում էին տղամարդիկ։Սակայն այս շարքում նա ցանկանում էր, որ դիմակները ունենան թե՛ «հոգևոր», թե՛ «քանդակային ինքնություն»։Այս երկակի նշանակությունը նրա համար կարևոր էր․ դիմակները կարելի էր կրել և դրանք միայն դեկորատիվ նպատակ չէին ծառայում։

«Witch Mask Series»-ից հետո՝ 1973 թվականին, նա ստեղծեց ևս մեկ շարք՝ 31 դիմակներից բաղկացած «Family of Woman Mask Series»-ը, որը նվիրված էր այն կանանց և երեխաներին, որոնց նա ճանաչել էր իր մանկության տարիներին։ Ավելի ուշ նա սկսեց պատրաստել նաև տիկնիկներ՝ ներկված դդմի գլուխներով և զգեստներով (որոնք նույնպես պատրաստում էր նրա մայրը), ինչը հետագայում հանգեցրեց կյանքի չափերի փափուկ քանդակների ստեղծմանը։ Այս շարքի առաջին գործը «Wilt»-ն էր՝ 7 ֆուտ 3 դյույմ բարձրությամբ դիմանկարային քանդակ՝ նվիրված բասկետբոլիստ Ուիլթ Չեմբերլենին։Ռինգգոլդը «Wilt»-ը ստեղծել է ի պատասխան այն բացասական մեկնաբանությունների, որոնք Չեմբերլենը արել էր աֆրոամերիկացի կանանց մասին իր ինքնակենսագրությունում։«Wilt»-ը ներկայացնում է երեք կերպար՝ բասկետբոլիստին՝ սպիտակամորթ կնոջ և խառը ծագմամբ դստեր հետ, որոնք հորինված կերպարներ են։ Քանդակների գլուխները պատրաստված էին թխված և ներկված կոկոսի կեղևից, մարմինները՝ անատոմիական ձև ունեցող փրփուրից և ռետինից՝ ծածկված հագուստով, և դրանք կախված էին առաստաղից անտեսանելի ձկնորսական թելերով։Նրա փափուկ քանդակները հետագայում զարգացան և վերածվեցին կյանքի չափերի «դիմանկարային դիմակների», որոնք ներկայացնում էին նրա կյանքի և հասարակության տարբեր կերպարների՝ անհայտ Հարլեմի բնակիչներից մինչև Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսեր։Նա փրփուրից փորագրում էր դեմքեր, որոնք հետո ներկվում էին աերոզոլային ներկով։ Սակայն իր հուշագրության մեջ նա նշում է, որ ժամանակի ընթացքում այդ դեմքերը սկսել էին վնասվել և անհրաժեշտ էր վերականգնել դրանք։ Այդ նպատակով նա ծածկում էր դեմքերը կտորով և զգուշորեն ձևավորում՝ պահպանելով դիմագծերի նմանությունը։

### Փերֆորմանսային արվեստ
Քանի որ Ռինգգոլդի դիմակ-քանդակներից շատերը կարելի էր կրել նաև որպես զգեստներ, դիմակների ստեղծումից նրա անցումը դեպի պերֆորմանս արվեստ, նրա իսկ խոսքով, «բնական առաջընթաց» էր։ Թեև 1960-ական և 1970-ական թվականներին արվեստի պերֆորմանսները լայն տարածում ունեին, Ռինգգոլդը ավելի շատ ոգեշնչվում էր աֆրիկյան ավանդույթից, որտեղ պատմասացությունը, պարը, երաժշտությունը, զգեստները և դիմակները միավորվում են մեկ ամբողջական ներկայացման մեջ։Այս դիմակներով նրա առաջին աշխատանքը «Բիցենտենարի սևամորթի արթնացումը և հարությունը» էր։ Ստեղծագործությունը արձագանք էր 1976 թվականին անցկացվող Ամերիկայի երկուհարյուրամյակի տոնակատարություններին և ներկայացնում էր ռասիզմի դինամիկան ու թմրամոլության ճնշող ազդեցությունը։Ռինգգոլդը արտահայտում էր շատ աֆրոամերիկացիների կարծիքը՝ նշելով, որ «Ամերիկայի անկախության երկու հարյուր տարին նշելու պատճառ չկար, քանի որ այդ ժամանակի գրեթե կեսը մենք անցկացրել էինք ստրկության մեջ»։Այս ստեղծագործությունը ներկայացվում էր միմիկայի միջոցով՝ երաժշտության ուղեկցությամբ, տևում էր մոտ երեսուն րոպե և ներառում էր նրա նախկին նկարները, քանդակները և ինստալացիաները։Հետագայում նա ստեղծեց բազմաթիվ այլ պերֆորմանսներ, այդ թվում՝ «Լինել իմ սեփական կինը․ ինքնակենսագրական դիմակավորված պերֆորմանս»,«Դառը բույն» (1985), դիմակավորված պատմողական պերֆորմանս, որի գործողությունները տեղի էին ունենում Հարլեմյան վերածննդի ժամանակաշրջանում,«Փոփոխություն․ Ֆեյթ Ռինգգոլդի ավելի քան 100 ֆունտ քաշի կորստի պերֆորմանսային պատմական քվիլթ» (1986)։

Այս բոլոր աշխատանքները բազմամասնագիտական էին և ներառում էին դիմակներ, զգեստներ, քվիլթեր, նկարներ, պատմասացություն, երգ և պար։ Այս պերֆորմանսներից շատերը նաև ինտերակտիվ էին, քանի որ Ռինգգոլդը խրախուսում էր հանդիսատեսին երգել և պարել իր հետ։Իր ինքնակենսագրական գրքում We Flew Over the Bridge Ռինգգոլդը նշում է, որ իր պերֆորմանսները նախատեսված չէին հանդիսատեսին շոկի ենթարկելու, շփոթեցնելու կամ զայրացնելու համար, այլ պարզապես «իմ պատմությունը պատմելու ևս մեկ միջոց էին»։=== Պաստառներ === Իր ամբողջ ստեղծագործական գործունեության ընթացքում Ռինգգոլդը ստեղծել է բազմաթիվ պաստառներ և տպագրություններ։ 1971 թվականին Նյու Յորք նահանգի հյուսիսային մասում տեղի ունեցած Ատտիկայի բանտային մահաբեր խռովություններից հետո Ռինգգոլդը ստեղծեց իր նշանավոր վիմագրությունը՝ «United States of Attica» (1972)։

### Հրապարակումներ
Ռինգգոլդը գրել և նկարազարդել է 17 մանկական գիրք։ Նրա առաջին գիրքը՝ «Tar Beach»-ը, հրատարակվել է «Crown» հրատարակչության կողմից 1991 թվականին և հիմնված է նույնանուն քուիլթ-պատմության վրա։ Այդ աշխատանքի համար նա արժանացել է «Ezra Jack Keats New Writer Award» մրցանակին և «Coretta Scott King Award» մրցանակին՝ նկարազարդման համար։ Նա նաև եղել է «Caldecott Medal»-ի՝ Ամերիկյան գրադարանային ասոցիացիայի պատկերագրքային գրքերի նկարազարդման համար տրվող հեղինակավոր մրցանակի, երկրորդ մրցանակակիրը ։

## Ակտիվիզմ
Իր կյանքի մեծ մասի ընթացքում Ռինգգոլդը ակտիվիստ էր և մասնակցում էր մի շարք ֆեմինիստական և հակառասիստական կազմակերպությունների գործունեությանը։1968 թվականին նկարիչ Փոփի Ջոնսոնը և արվեստի քննադատ Լյուսի Լիպարդը Ռինգգոլդի հետ միասին հիմնեցին Ad Hoc Women’s Art Committee կազմակերպությունը և բողոքի ցույց անցկացրին Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարանում  կազմակերպված խոշոր մոդեռնիստական արվեստի ցուցահանդեսի դեմ։Կոմիտեի անդամները պահանջում էին, որ ցուցահանդեսի մասնակիցների հիսուն տոկոսը լինեն կին արվեստագետներ։ Նրանք թանգարանում բողոքի գործողություններ էին կազմակերպում՝ երգելով, սուլիչներ փչելով, իրենց բացառման մասին կարգախոսներ վանկարկելով և հատակին թողնելով հում ձվեր ու հիգիենիկ միջադիրներ։Այս ցուցահանդեսից ոչ միայն կին արվեստագետներն էին բացառված, այլև այնտեղ ներկայացված չէր որևէ աֆրոամերիկացի արվեստագետ։Նույնիսկ Ջեյկոբ Լոուրենսը, որի աշխատանքները ընդգրկված էին թանգարանի մշտական հավաքածուում, դուրս էր մնացել ցուցահանդեսից։Բողոքի գործողություններին մասնակցելուց հետո Ռինգգոլդը 1970 թվականի նոյեմբերի 13-ին ձերբակալվեց։

Ռինգգոլդը և Լյուսի Լիպարդը համագործակցում էին նաև Women Artists in Revolution (WAR) խմբբի հետ իրենց մասնակցության ընթացքում։1970 թվականին Ռինգգոլդը և նրա դուստր Միշել Ուոլեսը հիմնեցին Women Students and Artists for Black Art Liberation (WSABAL) կազմակերպությունը։Մոտավորապես 1974 թվականին Ռինգգոլդը և Ուոլեսը դարձան National Black Feminist Organization-ի հիմնադիր անդամներ։Ռինգգոլդը նաև հիմնադիր անդամներից էր «Where We At» Black Women Artists խմբի, որը Նյու Յորքում գործող կանանց արվեստային կոլեկտիվ էր և կապված էր Սև արվեստների շարժման հետ։«Where We At»-ի առաջին ցուցահանդեսում ավանդական կոկտեյլների փոխարեն մատուցվում էր սոուլ-ֆուդ՝ ընդգծելով մշակութային արմատների ընդունումը։ Ցուցահանդեսը առաջին անգամ ներկայացվել է 1971 թվականին՝ ութ արվեստագետների մասնակցությամբ, իսկ 1976 թվականին նրանց թիվը հասել է քսանի։

1972 թվականին Ռինգգոլդը WSABAL-ի առաջիկա ցուցահանդեսի մասին խոսել է Դոլորիս Հոլմսին տված հարցազրույցում՝ Ամերիկյան արվեստի արխիվների համար՝ այն նկարագրելով որպես «անշուշտ Նյու Յորքում կազմակերպված առաջին սևամորթ կին արվեստագետների ցուցահանդեսը»։

2004 թվականին Ռինգգոլդը խոսել է արվեստում սևամորթների ներկայացվածության մասին՝ նշելով․«Երբ ես սովորում էի տարրական դպրոցում, դասագրքերում տեսնում էի Հորաս Փիպինի 1942 թվականի «John Brown Going to His Hanging» նկարի վերարտադրությունները։ Ես չէի գիտակցում, որ Փիպինը սևամորթ է։Ոչ ոք երբեք ինձ չէր ասել դա։ Ես արդեն շատ ավելի մեծ էի, երբ իմացա, որ պատմության գրքերում գոնե մեկ սևամորթ արվեստագետ կա։ Միայն մեկը։Դա ինձ չէր օգնում։ Դա ինձ համար բավարար չէր։Ինչո՞ւ ես չունեի այդ ուժի աղբյուրը։ Դա կարևոր է։ Այդ պատճառով էլ ես սևամորթ արվեստագետ եմ։ Հենց դրա համար եմ ասում՝ ով եմ ես»:1988 թվականին Ռինգգոլդը Կլարիսա Սլայհի հետ միասին համահիմնեց Coast-to-Coast National Women Artists of Color Projects կազմակերպությունը: 1988-ից մինչև 1996 թվականը այս կազմակերպությունը Միացյալ Նահանգներում ցուցադրում էր աֆրոամերիկացի կանանց ստեղծագործությունները:1990 թվականին Սլայհը կազմակերպիչներից մեկն էր Coast to Coast: A Women of Color National Artists’ Book Project ցուցահանդեսի, որը անցկացվել է 1990 թվականի հունվարի 14-ից փետրվարի 2-ը Flossie Martin Gallery-ում, իսկ հետագայում նաև Eubie Blake Center-ում և Artemesia Gallery-ում։Ռինգգոլդը գրել է ցուցահանդեսի կատալոգի ներածությունը՝ «History of Coast to Coast» վերնագրով։Ծրագրում մասնակցել են ավելի քան հարյուր գունավոր մաշկ ունեցող կին արվեստագետներ։ Կատալոգում ընդգրկված էին արվեստագետների կարճ հայտարարություններ և նրանց ստեղծած արվեստային գրքերի լուսանկարներ, այդ թվում՝ Կլարիսա Սլայհի, Ռինգգոլդի, Էմմա Ամոսի, Բևերլի Բյուքենենի, Էլիզաբեթ Քեթլեթի, Մարթա Ջեքսոն Ջարվիսի, Հովարդինա Փինդելի, Ադրիան Փայփերի, Ջոյս Սքոթի և Դեբորա Ուիլիսի աշխատանքները։

## Հետագա կյանքը
1970-ականների ընթացքում Ռինգգոլդը դասախոսություններ էր կարդում Պրատտի ինստիտուտում, Բենք Սթրիթի և Վագների քոլեջներում։1987 թվականին նա ընդունեց դասախոսական պաշտոն Կալիֆոռնիայի համալսարանի (Սան Դիեգո)  համալսարանի տեսողական արվեստների բաժնում։Նա շարունակեց դասավանդել մինչև 2002 թվականը, երբ անցավ թոշակի։

1995 թվականին Ռինգգոլդը հրապարակեց իր առաջին ինքնակենսագրական գիրքը՝  «Մենք թռչեցինք կամրջի վրայով»։Գիրքը հուշագրություն է, որտեղ ներկայացվում է նրա ճանապարհը որպես արվեստագետ և կյանքի կարևոր իրադարձությունները՝ Հարլեմում և Սուգար Հիլում անցկացրած մանկությունից մինչև նրա ամուսնությունները, երեխաները, ինչպես նաև նրա մասնագիտական գործունեությունն ու ձեռքբերումները արվեստի ոլորտում։ 1997 թվականին նա ստացել է պատվավոր աստիճաններ Wheelock քոլեջից Բոստոնում (կրթության դոկտորի աստիճան) և Molloy քոլեջից Նյու Յորքում (փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան)։

Ռինգգոլդը ստացել է ավելի քան 80 մրցանակ և պարգև և 23 պատվավոր դոկտորի աստիճան։Նա հարցազրույց է տվել նաև 2010 թվականին նկարահանված **!**Women Art Revolution վավերագրական ֆիլմի համար։

## Անձնական կյանք և մահ
Ռինգգոլդը իր երկրորդ ամուսնու՝ Բուրդետ Ռինգգոլդի (որին նա ամուսնացել էր 1962 թվականին) հետ ապրում էր Նյու Ջերսի նահանգի Էնգլվուդ քաղաքում գտնվող տանը։ 1992 թվականից նա այնտեղ ապրում էր և շարունակում էր ակտիվ ստեղծագործական գործունեությունը իր արվեստանոցում։Բըրդեթ Ռինգգոլդը մահացել է 2020 թվականի փետրվարի 1-ին։

Ռինգգոլդը մահացել է իր տանը՝ Էնգլվուդ քաղաքում, 2024 թվականի ապրիլի 13-ին՝ 93 տարեկան հասակում։

## Հեղինակային իրավունքի հայց ընդդեմ BET-ի
Ռինգգոլդը եղել է հայցվոր կարևոր հեղինակային իրավունքի գործով՝ Ռինգգոլդն ընդդեմ  Black Entertainment հեռուստատեսության։Black Entertainment  հեռուստաընկերությունը ցուցադրել էր Roc հեռուստասերիալի մի քանի դրվագներ, որոնցում Ռինգգոլդի պաստառը երևում էր ինը անգամ՝ ընդհանուր 26.75 վայրկյան տևողությամբ։Ռինգգոլդը դատական հայց ներկայացրեց հեղինակային իրավունքի խախտման համար։Դատարանը BET-ին ճանաչեց պատասխանատու՝ մերժելով «դե մինիմիս» պաշտպանության փաստարկը, որով ընկերությունը պնդում էր, թե նրա ստեղծագործության օգտագործումը այնքան փոքր է, որ չի կարող համարվել իրավախախտում։

## Մշակույթում
* Կալիֆոռնիա նահանգի Հայվարդ քաղաքում գործող Faith Ringgold School K–8 տարրական և միջին դպրոցը 2007 թվականին անվանվել է նրա պատվին։
* Նրա անունը հիշատակվում է Le Tigre խմբի Hot Topic երգի բառերում։
* Նրա պատկերը ներառված է Մերի Բեթ Էդելսոնի ստեղծած Some Living American Women Artists հայտնի 1972 թվականի պաստառում։
* Նա ներկայացված է նաև Սեմ Պոլլարդի 2021 թվականի վավերագրական ֆիլմում՝ Black Art: In the Absence of Light։

## Ընտրված ցուցահանդեսներ
Ռինգգոլդի առաջին անհատական ցուցահանդեսը՝ «Ամերիկացիներ», բացվել է 1967 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Spectrum Gallery պատկերասրահում։Ցուցահանդեսում ներկայացված էին նրա երեք որմնանկարները՝ «Դրոշը արյունահոսում է», «ԱՄՆ փոստային նամականիշ՝ նվիրված Սև ուժի հայտնությանը» և «Մեռիր»:Նա ցանկանում էր, որ բացումը չլիներ «կրկին ամբողջովին սպիտակ հանդիսատեսով» միջոցառում, այլ լինի «կոկիկ սև արվեստի երեկո»:Բացման ժամանակ հնչում էր երաժշտություն, և նրա երեխաները հրավիրել էին իրենց դասընկերներին:Բացմանը մասնակցել է ավելի քան 500 մարդ, այդ թվում արվեստագետներ Ռոմառ Բիրդենը, Նորման Լյուիսը ևՌիչարդ Մեյուն։

2019 թվականին Ռինգգոլդի ստեղծագործությունների մեծ հետահայաց ցուցահանդես կազմակերպվեց Լոնդոնի Serpentine Galleries-ում՝ հունիսի 6-ից մինչև սեպտեմբերի 8-ը։ Սա Ռինգգոլդի առաջին ցուցադրությունն էր եվրոպական արվեստի հաստատությունում։Նրա առաջին կարիերային հետահայաց ցուցահանդեսը հայրենի քաղաքում բացվեց 2022 թվականին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի նոր թանգարանում, որից հետո տեղափոխվեց Սան Ֆրանցիսկոյի Դե Յանգի թանգարան։Այնուհետև ցուցադրությունը ներկայացվեց Փարիզի Պիկասոյի  թանգարանում, իսկ 2023 թվականի նոյեմբերին՝ Չիկագոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։

2020 թվականին Ռինգգոլդի աշխատանքները ներկայացվել են PAMM-ի աֆրոամերիկյան արվեստի հիմնադրամին նվիրված  ցուցահանդեսում Մայամիի Պերես արվեստի թանգարանում։Ցուցադրությանը մասնակցել են նաև արվեստագետներ Չաբալալա Սելֆ, Խավիերա Սիմոնս, Ռոմար Բիրդեն, Խուանա Վալդես,Էդվարդ Քլարկ, Քևին Բիզլի և այլք։

2022 թվականին Ռինգգոլդը ընդգրկված էր «Կանայք նկարում են կանանց» ցուցահանդեսում, որը անցկացվել է Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Ֆորտ Ուերտ)։

2025 թվականին Ռինգգոլդի ստեղծագործությունների հետահայաց ցուցահանդես կազմակերպվեց Jack Shainman Gallery պատկերասրահում՝ որպես առաջին ցուցադրությունը այս հաստատությունում՝ նվիրված առաջատար ամերիկացի արվեստագետին, հեղինակին, մանկավարժին և ակտիվիստին։

## Նշանավոր գործեր հանրային հավաքածուներում

«Ամերիկացիներ» շարք №1․ «Ընկերների միջև» (1963), Neuberger Museum of Art, Փըրչեյս, Նյու Յորք
«Ամերիկացիներ» շարք №4․ «Քաղաքացիական իրավունքների եռանկյունի» (1963), Glenstone, Պոտոմակ, Մերիլենդ
«Ամերիկացիներ» շարք №18․ «Դրոշը արյունահոսում է» (1967), National Gallery of Art, Վաշինգտոն
«Ամերիկացիներ» շարք №20․ «Մեռիր» (1967), Museum of Modern Art, Նյու Յորք
«Սև լույս» շարք №1․ «Մեծ սևը» (1967), Pérez Art Museum Miami
«Սև լույս» շարք №3․ «Հոգու քույր» (1967), Utah Museum of Fine Arts, Սոլթ Լեյք Սիթի
«Սև լույս» շարք №7․ «Ես-ի նկար» (1969), Art Institute of Chicago
«Ամերիկան ազատում է Անջելային» (1971), National Museum of African American History and Culture, Վաշինգտոն
«Ատիկայի Միացյալ Նահանգներ» (1971–1972), պահվում է մի շարք թանգարաններում, այդ թվում՝ Harvard Art Museums, Museum of Fine Arts Houston, Whitney Museum of American Art Harvard Art Museums, Cambridge, Massachusetts; Hood Museum of Art, Hanover, New Hampshire; Museum of Fine Arts, Houston; Museum of Modern Art, New York; and Whitney Museum, New York
«Կանանց տան համար» (1972), Brooklyn Museum, Նյու Յորք
«Լյուսի․ 3,5 միլիոն տարվա տիկինը» (1977), Minneapolis Institute of Art
«Հարլեմի արձագանքները» (1980), Studio Museum in Harlem, Նյու Յորք
«Ո՞վ է վախենում մորաքույր Ջեմիմայից» (1983), Glenstone, Մերիլենդ
«Փողոցի պատմության քվիլթ» (մասեր I–III՝ «Վթար», «Հրդեհ», «Վերադարձ տուն») (1985), Metropolitan Museum of Art, Նյու Յորք
«Սոնիի կամուրջը» (1986), High Museum of Art, Ատլանտա
«Դառը բույն» շարք I․ «Սեր դպրոցի բակում» (1987), Phoenix Art Museum
«Դառը բույն» շարք II․ «Հարլեմյան վերածննդի երեկույթ» (1987), Smithsonian American Art Museum
«Երազ 2․ Քինգը և քույրությունը» (1988), Museum of Fine Arts Boston
«Կին կամրջի վրա №1․ «Թառ լողափ»» (1988), Solomon R. Guggenheim Museum, Նյու Յորք
«Խոսքի ազատություն» (1990), Metropolitan Museum of Art, Նյու Յորք
«Թառ լողափ 2» (1990), պահվում է մի քանի թանգարաններում, այդ թվում՝ Philadelphia Museum of Art և Virginia Museum of Fine Arts Pennsylvania Academy of the Fine Arts, Philadelphia; and Virginia Museum of Fine Arts, Richmond
«Ֆրանսիական հավաքածու» շարք I․ «Պար Լուվրում» (1991), Kenyon College
«Ֆրանսիական հավաքածու» շարք I․ «Մատիսի մոդելը» (1991), Baltimore Museum of Art
«Ֆրանսիական հավաքածու» շարք I․ «Պիկասոյի արվեստանոցը» (1991), Worcester Art Museum
«Ֆեմինիստական շարք №10․ «Իմ երկու սահմանափակումների մասին» (1972/1993), Whitney Museum of American Art
«Քրաուն Հայթսի երեխաների պատմական քվիլթ» (1994), Նյու Յորք
«Թռչելով տուն․ Հարլեմի հերոսներն ու հերոսուհիները» (1996), Նյու Յորք
«Ամերիկյան հավաքածու №4․ «Ջո Բեյքերի բանանները» (1997), National Museum of Women in the Arts
«Ամերիկյան հավաքածու №5․ «Բեսսիի բլյուզը» (1997), Art Institute of Chicago
«Ճանապարհ դեպի Ջոնս Ռոուդ» շարք․ «Արյան կարմիր երկնքի տակ» (2001), Weatherspoon Art Museum
«Մարդկանց դիմանկարներ․ ստեղծագործություն, բեմարվեստ, սպորտ և նորաձևություն» (2009), Լոս Անջելես
«Դասարանում․ Գրեյս Հոփեր» (2022), Yale University, Նյու Հեյվեն

## Հրապարակումներ
* *Tar Beach*, New York: Crown Books for Young Readers, 1991 (1st ed.); Dragonfly Books (Crown), 1996. 
* *Aunt Harriet's Underground Railroad in the Sky*, New York: Crown Books for Young Readers, 1992 (1st ed.); Dragonfly Books, 1995. 
* *Dinner at Aunt Connie's House*, New York: Hyperion Books for Children, 1993. 
* *We Flew Over The Bridge: Memoirs of Faith Ringgold*, Boston: Bulfinch Press (Little, Brown and Company), 1995 (1st ed.); Durham, North Carolina: Duke University Press, 2005. 
* *Talking To Faith Ringgold* by Faith Ringgold, Linda Freeman and Nancy Roucher, New York: Crown Books for Young Readers, 1996. 
* *Bonjour, Lonnie*, New York: Hyperion Books for Young Readers, 1996. 
* *My Dream of Martin Luther King*, New York: Dragonfly Books, 1996. 
* *The Invisible Princess*, New York: Crown Books for Young Readers, 1998 (1st ed.); New York: Dragonfly Books, 2001. 
* *If a Bus Could Talk: The Story of Rosa Parks*, New York: Simon & Schuster Books for Young People, 1999 (1st ed.); Aladdin Books (Simon & Schuster), 2001. 
* *Counting to Tar Beach: A Tar Beach Board Book*, New York: Crown Books for Young Readers, 1999. 
* *Cassie's Colorful Day: A Tar Beach Board Book*, New York: Crown Books for Young Readers, 1999. 
* *Cassie's Word Quilt*, New York: Knopf Books for Young Readers, 2002 (1st ed.); Dragonfly Books, 2004; Random House Children's Books, 2012. 
* *Faith Ringgold: A View from the Studio* by Curlee Raven Holton and Faith Ringgold, Boston: Bunker Hill Publishing in association with the Allentown Art Museum, 2004. 
* *O Holy Night: Christmas with the Boys Choir of Harlem*, New York: Amistad (HarperCollins), 2004. 
* *What Will You Do for Peace? Impact of 9/11 on New York City Youth*, introduction by Faith Ringgold, Hamden, Connecticut: InterRelations Collaborative, 2004. 
* *The Three Witches* by Zora Neale Hurston, adapted by Joyce Carol Thomas, illustrated by Faith Ringgold, New York: HarperCollins, 2006. 
* *Henry Ossawa Tanner: His Boyhood Dream Comes True*, Piermont, New Hampshire: Bunker Hill Publishing in association with the Pennsylvania Academy of the Fine Arts, 2011. 
* *Bronzeville Boys and Girls* (poetry) by Gwendolyn Brooks, illustrated by Faith Ringgold, New York: Amistad, 2007 (1st ed.); HarperCollins, 2015. 
* *Harlem Renaissance Party*, New York: Amistad, 2015. 
* *A Letter to my Daughter, Michele: in response to her book, Black Macho and the Myth of the Superwoman*, North Charleston, South Carolina: CreateSpace Independent Publishing Platform, 2015 (written 1980). 
* *We Came to America*, New York: Knopf, 2016 (1st ed.); Dragonfly Books, 2022. 
* *Faith Ringgold: Politics / Power* by Faith Ringgold, Michele Wallace, and Kirsten Weiss, Berlin: Weiss Publications, 2022. 

## Տես նաև
* Սև ֆեմինիզմ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
### Հոդվածներ, գլուխներ և էսսեներ

* 

### Հարցազրույցներ
* 

## Արտաքին հղումներ
* "Faith Ringgold" (artist listing with ACA Galleries)

* "Faith Ringgold. ''American People Series #20: Die''. 1967" (audio interview with Faith Ringgold), Museum of Modern Art
* "Faith Ringgold" video playlist on YouTube (video interviews with Faith Ringgold), National Visionary Leadership Project (uploaded March 22, 2010)
* "All About Kids! Episode 188" on YouTube (video interview with Faith Ringgold by Kate Maxwell Williams), *All About Kids!*, Hennepin County Library (uploaded December 7, 2021, aired 1994)

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ