open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Աննո Ռոբինսոն

**Աննո Ռոբինսոն** (ծննդյան անունը՝ Ուիլկի, կեղծանունը՝ Աննի, ), շոտլանդացի սուֆրաժիստուհի, պացիֆիստ։ Դատապարտվել է վեց ամսով՝ Համայնքների պալատ ներխուժման փորձի համար։ Նպաստել է Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգայի ստեղծմանը։

## Կենսագրություն
Աննո Էրսկին Ուիլկին ծնվել է 1874 թվականի հունիսի 8-ին, Շոտլանդիայի Մոնթրոզ քաղաքում, կտորեղեն վաճառող Ջոն Ուիլկիի և ուսուցչուհի Կատրին Ջեյն Էրսկինի ընտանիքում։ Աննոյի քույրը՝ Հելեն Ուիլկին, հետագայում դարձել է Խաղաղության կանանց լիգայի Դանդիի մասնաճյուղի քարտուղարը։ Հելենը եղել է «տաղանդավոր հռետոր», ով 1907 թվականին Էդինբուրգում կանանց նախապատրաստել է Կանանց սոցիալական և քաղաքական միության արշավին և 1909 թվականին եղել է Ուինսթոն Չերչիլին հանդիպած խմբի կազմում։

Մինչև 16 տարեկան Ուիլկին սովորել է Մոնթրոզի պետական միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև սովորել է ուսուցիչների վերապատրաստման քոլեջում։ Հետագայում Սենթ Էնդրյու համալսարանում անցել է անգլերենի, ֆրանսերենի, աստղագիտության, համեմատական կրոնի և պատմության դասընթացներ և 1901 թվականին արժանացել ուսյալ լեդի  	
(Lady Literate in Arts) կոչմանը։

## Կանանց ընտրական իրավունքի արշավ
Դանդիում ուսուցիչ աշխատելու տարիներին նրա վրա ազդեցություն է ունեցել Դանդիի լեյբորիստական կուսակցության անդամ, սուֆրաժիստ Ագնես Հազբենդը։

1906 թվականին Աննո Էրսկին Ուիլկին դարձել է Կանանց սոցիալական և քաղաքական միության Դանդիի մասնաճյուղի առաջին քարտուղարը։ 1907 թվականին տեղափոխվել է Մանչեստր և դարձել Կանանց սոցիալական և քաղաքական միության կազմակերպիչներից, ինչպես նաև միացել է Անկախ լեյբորիստական կուսակցության տեղական մասնաճյուղին, որին անդամակցել էր դեռևս մեկ տարի առաջ։ 1908 թվականին Աննոն Կանանց սոցիալական և քաղաքական միության մեկ այլ անդամի հետ միասին կահույքի բեռնասայլի մեջ թաքնվելով փորձել է ներխուժել Համայնքների պալատ, ինչի համար դատապարտվել է 6-ամսյա ազատազրկման։ 1910 թվականին դարձել է Կանանց աշխատանքային լիգայի կազմակերպիչ և առաջարկել համաժողովի բանաձև՝ դատապարտելով Աշխատանքային կուսակցության ղեկավարությանը Կանանց աշխատանքային լիգային և կանանց ընտրական իրավունքին չաջակցելու համար։ Հետագայում Աննոն դարձել է Կանանց ընտրական միությունների ազգային միության կազմակերպիչ, սակայն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հրաժարվել է պաշտոնից և օգնել հիմնադրելու Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգան, ամբողջ երկրում կազմակերպել է «Կանանց խաղաղության խաչակրաց արշավանքներ» և աշխատել է զինամթերքի գործարանում աշխատող կանանց համար հավասար վարձատրություն հնարավորության ուղղությամբ։ Պատերազմից հետո՝ մինչև 1922 թվականը, նա աշխատել է Կանանց միջազգային լիգայում, ճամփորդել ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիա և Հոլանդիայում։

## Մահ
Աննո Ռոբինսոնը մահացել է Փերթում՝ վիրահատության ժամանակ։ Նրա մահախոսականը գրել է Էլեն Ուիլկինսոնը։ Ուիլկինսոնն Աննոյին անվանել է «մեծ կին և մեծ անհատականություն», որն ուներ «ծիծաղելի և սուր լեզվի նուրբ զգացողություն»։

## Հետմահու ճանաչում
Աննո Ռոբինսոնի անունն ու նկարը (կանանց ընտրական իրավունքների համար պայքարող մյուս 58 կանանց հետ միասին) զետեղված է Լոնդոնի խորհրդարանի հրապարակում 2018 թվականին բացված Միլլիսենթ Ֆոսեթի հուշարձանի պատվանդանի վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շոտլանդացի ուսուցիչներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Պացիֆիստներ
Զուզանա Չապուտովա

**Զուզանա Չապուտովա** (, ), սլովակ իրավաբան, հասարակական և քաղաքական գործիչ։

Սլովակիայի Հանրապետության 5-րդ նախագահ։ Պաշտոնավարում է 2019 թվականի հունիսի 15-ից։

## Կենսագրություն
1996 թվականին Զուզանան ավարտել է Բրատիսլավայի Կոմենսկու անվան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Չապուտովան եղել է Պեզինոկ քաղաքի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալ, երկար տարիներ աշխատել է VIA IURIS քաղաքացիական ասոցիացիայում։ 2016 թվականին ստացացել է Goldman բնապահպանական մրցանակ։

Նա հանդիսանում է «Առաջադեմ Սլովակիա» սոցիալ-լիբերալ կուսակցության հիմնադիրներից և փոխնախագահներից մեկը։

Չապուտովան ամուսնալուծված է, ունի երկու դուստր։

2019 թվականին ընտրվել է Սլովակիայի նախագահ և Չեխոսլովակիայի փլուզումից հետո կդառնա անկախ Սլովակիայի առաջին կին նախագահը։

## Մրցանակներ
2016 թվականին Պեզինոկի աղբավայրի վերաբերյալ վճռական առաջնորդոության համար Չապուտովան արժանացել է Գոլդման բնապահպանական մրցանակի։ Այս մրցանակի դափնեկիրներն ընտրվում են միջազգային ժյուրիի և աշխարհի տարբեր փորձագետների կողմից։ Գոլդմանի մրցանակը Չապուտովային է հանձնվել Սան Ֆրանցիսկոյում։ Նրա երկար ու հաղթական պայքարը համեմատվել է ամերիկացի Էրին Բրոկովիչի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.brockovich.com
* The Brockovich Report BrockovichBlog.com
* Brockovich I-Village
* Official MySpace of Erin Brockovich
* Erin Brockovich 
* Detail about Hinkley case 
* Did Hinkley Residents Really Win? 
* Weitz & Luxenberg PC
* Shine Lawyers Australia
* Environmental Justice Society
* Erin Brockovich 

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Կին նախագահներ
Կատեգորիա:Սլովակ հումանիստներ
Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Եվրոպացի բնապահպաններ
Կատեգորիա:Մարդասերներ
Կատեգորիա:Հասարակական գործիչներ
Եկեղեցական սոնատ

**Եկեղեցական սոնատ** (), բարոկկոյի դարաշրջանի գործիքային ստեղծագործություն՝ սովորաբար կազմված չորս մասից։ Հաճախ եկեղեցական սոնատներում կար մի քանի երաժշտություն, իսկ մասերը ստեղծվում էին տարբեր տեմպերով (դանդաղ-արագ-դանդաղ-արագ)։ Այսպիսի սոնատների երկրորդ մասը սովորաբար գրվում էր արագ տեմպով և ուներ ֆուգայի ձև, իսկ երրորդ և չորրորդ մասերը ունեին երկակի ձև և գրված էին սարաբանդայի և ժիգայի նման։

Կան նաև սխալ տեսակետներ, որ եկեղեցական սոնատները ստեղծվել են բացառապես կրոնական արարողությունների ժամանակ կատարվելու համար։ Այս ստեղծագործությունները չնայած իրենց մեջ ունեին նաև կրոնական գործառույթ, սակայն կատարվում էին ավելի հաճախ զվարճությունների ժամանակ որպես համերգային երգեր։

Այս ժանրում աշխատող քիչ թե շատ հայտնի կոմպոզիտորներից է Արքանջելո Կորելլին (1653–1713)։ Նրա լավագույն ստեղծագործություններից կարելի է առանձնացնել Հռոմում ապրող Շվեդիայի թագուհի Քրիստինային (1626–1689) նվիրված եկեղեցական №6, օպ.1 սոնատը։ Նրա 12 կոնչերտո գրոսսոներից ութը ևս եկեղեցական սոնատ են։ Ստեղծագործության նշված ձևը  Յոհան Սեբաստիան Բախի կողմից կիրառվել է նաև ջութակի համար գրված մի քանի սոնատներում։

1700 թվականից հետո սոնատների այս տեսակը փոխարինվում է կամերային սոնատներով։ Եկեղեցական սոնատը նորաձևությունից դուրս է գալիս Հայդնի (1732–1809) ժամանակաշրջանում․ չնայած նրա վաղ շրջանի մի քանի սիմֆոնիաներում այս ոճը դեռ պահպանվում է։ Ավելի ուշ Ամադեուս Մոցարտը ստեղծել է 17 «եկեղեցական սոնատ», սակայն դրանք նախատեսված էին արդեն բոլորովին այլ նպատակների համար։ Մոցարտի ստեղծագործությունները միմասանի ստեղծագործություններ էին երգեհոնի և լարային գործիքների համար, որոնք կատարվում էին եկեղեցական տոնակատարությունների ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գործիքային ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Սոնատներ
Դրակոլիմնի

**Դրակոլիմնի** (), Հունաստանի Տիմֆի և Սմոլիկաս լեռների լանջերին գտնվող ալպիական ծագման մի քանի լճերի անվանում։

Տեղաբնիկների պատմվածքների համաձայն, հնում այստեղ վիշապներ են ապրել, որոնք պատերազմել են միմյանց դեմ՝ սոճիներ և ժայռեր նետելով։ Այսպես ստեղծվել է յուրօրինակ լանդշաֆտ, իսկ լիճը ստացել է Դրակոլիմնի անվանումը, որը հունարենից թարգմանաբար նշանակում է «*Վիշապի լիճ»*։

Տիմֆի լեռան լճերը տեղակայված են ավելի քան 2000 մետր բարձրության վրա, լճի առավելագույն խորությունը կազմում է 4,95 մ, իսկ նրա մակերեսը կազմում է 1 հա։ Սմոլիկաս լեռան լճերը տեղակայված են լեռնաշղթայի արևմտյան լանջին։ Սմոլիկաս լեռը տեղակայված է Տիմֆի լեռնից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա, որոնք միմյանցից բաժանվում են Վյոսա գետով։

Դրակոլիմնի լճերի խումբը համարվում է Հունաստանի Վիկոս-Աոոս ազգային պարկի մի մասնիկը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Η δρακόλιμνη της Τύμφης.jpg
Պատկեր:Smolikas-drakolimni-1-cr.JPG
Պատկեր:DSC 3561 Δρακολίμνη Τύμφη 9-5-16.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի լճեր
Սիևա Դուպկա

**Սիևա Դուպկա** (, «Սիևա անցք»), քարանձավ Բուլղարիայի հյուսիսում, Բրեստնիցա գյուղից ոչ հեռու (Լովեչի մարզ)։

## Հայտնաբերում և ուսումնասիրություն
Քարանձավը պատահաբար հայտնաբերվել է Սիեմ և Սեեմ հովիվ եղբայրների կողմից, որոնց պատվին էլ քանաձավը հետագայում ստացել է Սիևա Դուպկա անվանումը։

1883 թվականին Սիևա Դուպկան առաջին անգամ ուսումնասիրվել է գիտնական Գեորգի Զլատարսկիի կողմից։

## Չղջիկներ
Ուսումնասիրությունների միջոցով պարզվել է, որ տարվա ընթացքում քարաձավում կարելի է հանդիպել 8 տեսակի չղջիկների.

* Մեծ պայտաքիթ
* Փոքր պայտաքիթ
* Եռագույն գիշերաչղջիկ
* Մեծ գիշերաչղջիկ
* Սրականջ գիշերաչղջիկ
* Բեխշտեյնի գիշերաչղջիկ
* Նատերերի գիշերաչղջիկ
* Ջրային գիշերաչղջիկ

Այդ տեսկաներից վեցը՝ մեծ պայտաքիթը, փոքր պայտաքիթը, մեծ գիշերաչղջիկը, եռագույն գիշերաչղջիկը, սրականջ գիշերաչղջիկը, բեխշտեյնի գիշերաչղջիկը, Եվրոպայի պահպանվող տեսակների թվում են։

## Տուրիզմ
* Սիևա Դուպկան ընդգրկված է «Բուլղարիայի տուրիստական 100 օբյեկտներ» ցանկի կազմում՝ 33-րդ համարի ներքո։
* 1962 թվականին Սիևա Դուպկան հայտարարվել է բնության հուշարձան։
* 1967 թվականին քարանձավը բարեկարգվել և էլեկտրիֆիկացվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*

Կատեգորիա:Բուլղարիայի քարանձավներ
Ցելսուսի գրադարան

**Ցելսուսի գրադարան**, հին հռոմեական գրադարան Եփեսոսում, որը կառուցվել է Հադրիանոս կայսրի կողմից 114-117 թվականներին՝ Հուլիոս Տիբերիուս Ցելսուսի () պատվին նրա որդու՝ Հուլիուս Տիբերիուս Աքվիլիոսի կողմից (110 թվականին եղել է հյուպատոս)։

Գրադարանում պահպանվում էր գրեթե 12 000 թղթագլան, որոնք տեղավորված էին պատերի որմնախորշերում, դարակների և կահույքի վրա։

## Պատմություն
Շինարարությունը սկսվել է 114 թվականին և ավարտվել 117 թվականին արդեն Աքվիլիուսի (որը մեծ գումար էր կտակել գիրք ձեռք բերելու և գրադարանը պահելու համար)  ժառանգների կողմից։

Ցելսուսը իր ժամանակի կրթված մարդկանցից էր և շատ բան էր արել իր ղեկավարած նահանգի համար, դրա համար էլ չնայած հռոմեական քաղաքի սահմաններում մարդկանց թաղման ավանդույթների հատուկ արգելքին, որոշվում է նրա սարկոֆագը տեղադրել գրադարանում։

Սարկոֆագը տեղադրվում է ընթերցարանի դահլիճի կենտրոնական որմնախորշի դամբարանում, որը պատրաստված էր մարմարից և զարդարված էր Էրոսին պատկերող հարթականդակով։ 1904 թվականի պեղումների ժամանակ սարկոֆագի կափարիչը բացում են և երկրորդ կապարե սարկաֆագում, որը դրված էր առաջինի մեջ, հայտնաբերում Ցելսուսի կմախքը։

3-րդ հազարամյակի վերջում գոթերի արշավանքի ժամանակ շինության ներսի մասը բոլոր գրքերի հետ միասին կործանվել է հրդեհից, սակայն շինության ճակատամասը պահպանվել է։ Ցելսուսի գրադարանը իր մեծությամբ Հին Աշխարհի երկրորդ գրադարանն է (Ալեքսանդրիայի գրադարանից հետո)։

## Շինության նկարագրություն
1970-1978 թվականներին անաստիլոզի վերականգնման մեթոդի կիրառումից հետո գրադարանի երկհարկ ճակատամասը ստացել է թատերական դեկորացիայի տեսք։ Վերականգնված տեսքով ունի 21 մետր երկարություն և 16 մետր բարձրություն։

Սյուների միջև գտնվող որմնախորշերում տեղադրված են չորս կանացի քանդակներ, որոնք խորհրդանշում են  Իմաստությունը, Առաքինությունը, Միտքը և Ճանաչումը։ Արձանների մարմարե բնօրինակները պահպանվում են Վիեննայի եփեսոսյան թանգարանում, իսկ տեղում դրված են նրանց գիպսե կրկնօրինակները։ Վերին հարկի սյուներն ունեն փոքր չափեր։

Եռանկյուն և կիսաշրջան քանդակազարդ ճակատամասերը զարդարում են կենտրոնական երեք զույգ սյուները։ Ներքին հարկում բեմական ձևավորված սյունաշարի հետևում երևում են երեք շքամուտքերը՝ շրջանակված զարդապատկերներով։ Շքամուտքերի վերևում գտնվում են պատուհանների երեք մեծ որմնախոռոչները։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Celsus Library, Ephesus.jpg|Ցելսիուսի գրադարանը Եփեսոսում
Պատկեր:14.25 Sophia (Wisdom) in the Celsus Library in Ephesus.JPG|Ցելսիուսի գրադարանի որմնախորշերում տեղադրված չորս արձաններից մեկը՝ Սոֆիան (Իմաստնություն)
Պատկեր:Ephesos Celsus Library sculptures at Vienna 3.jpg|Ցելսուսի գրադարանի արձանները Վիեննայում


## Գրականություն
* Измаилкина Е.С. ЗДАНИЯ БИБЛИОТЕК ЭЛЛИНИСТИЧЕСКОГО И РИМСКОГО ВРЕМЕНИ НА ТЕРРИТОРИИ МАЛОЙ АЗИИ // Актуальные проблемы теории и истории искусства: сб. науч. статей. Вып. 6. / Под ред. А.В. Захаровой, С.В. Мальцевой, Е.Ю. Станюкович-Денисовой  – СПб.: НП-Принт, 2016. С.63–74. ISSN 2312-2129.

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Virtual reconstruction of the Celsus library in Ephesus, Turkey

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Թուրքիայում
Կատեգորիա:Եգեյան տարածաշրջանի հնավայրեր
Կատեգորիա:2-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Անհետացած գրադարաններ
Կատեգորիա:Իզմիրի մարզ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր
Յուրի Մովսիսյան (տնտեսագետ)

**Յուրի Թադևոսի Մովսիսյան** (), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1981): ՀԽՍՀ պետպլանի բաժնի վարիչ (1974-1977), ԵԺԻ-ի գիտական գծով փոխտնօրեն (1979-1984)։ ԵՊՀ տնտեսագիտական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետի դեկան (1984-1990), տնտեսագիտական ֆակուլտետի կիբեռնետիկայի ֆակուլտետի պրոֆեսոր (1991-1994):

## Կենսագրություն
Յուրի Մովսիսյանը ծնվել է 1929 թվականի հուլիսի 14-ին, Ստեփանակերտում։ 1955 թվականին ավարտել է Բաքվի նավթի և քիմիայի ինստիտուտը։ 1969-1974 թվականներին եղել է Տնտեսագիտության և պլանավորման հայկական գիտահետազոտական ինստիտուտի փոխտնօրեն և տնտեսագիտական մաթեմատիկայի մեթոդների բաժնի վարիչ։ 1979-1984 թվականներին եղել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի պրոռեկտոր, 1984-1990 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության կիբեռնետիկայի ֆակուլտետի դեկան, 1991-1994 թվականներին՝ պրոֆեսոր։

Աշխատանքները վերաբերում են պլանավորման մեջ մաթեմատիկայի մեթոդների և մոդելների կիրառման, տարածքային ժողտնտեսության համակարգերի լավարկման չափանիշների ընտրության խնդիրներին։ Մովսիսյանի ղեկավարությամբ մշակվել է ՀՀ տնտեսական ինքնուրույնության և ազատ ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնածրագիր (1990):

ՀՀ ԳԽ պատգամավոր (1990-1994 թվականներին, ԳԽ տնտեսական ինքնուրույնության և տնտեսական զարգացման մշտական հանձնաժողովի նախագահ՝ 1990-1991 թվականներին)։

Մահացել է 1994 թվականին, Երևանում։

## Երկեր
* Մաթեմատիկական մեթոդները և մոդելները պլանավորման մեջ, Երևան, 1986 (համահեղինակ)։
* Научно-техническая революция и экономическая теория, 1988.
* Проблемы оптимизации плановых решений в экономических регионах, 1986.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Astra IVA (ընկերություն)

thumb|200px|''Astra IVA'' գնացքը ''Universitate'' կայարանում
**Astra IVA**, Բուխարեստի մետրոյում օգտագործվող մետրոյի գնացքների ընտանիք, որի 504 գնացքները (254-ը երկու մեքենաներով շարժակազմ) պատրաստվել են 1976-1993 թվականներին *ASTRA Vagoane S.A.*-ի ի կողմից Արադում, Ռումինիա։

Համակարգում օգտագործվող գնացքները բաղկացած են գնացքների տարբեր շարժակազմից, որոնք միացված են միասին։ Յուրաքանչյուր գնացքի շարժակազմ կազմված է երկու անընդմեջ կապակցված գնացքային մեքենաներից (*B'B'-B'B* ձևավորում), որոնք կարող են գործել միայն միասին։ Սովորաբար, երկու մեքենենարով երեք հավաքածուները զուգորդվում են միասին վեց մեքենաների ձևավորում ստեղծելու համար։ Նախատիպը պատրաստվել է 1976 թվականին, շարժակազմի արտադրությունը սկսելով 1978 թվականից։ Այնուհետև արտադրվել է երեք խմբաքանակ, որոնցից առաջինը արտադրվել է 1978-1980 թվականներին, որը մյուսներից տարբերվում է առջևի ծայրի «փոսի» շնորհիվ, երկրորդը` 1980-1985 թվականներին, իսկ երրորդը` 1985-1992 թվականներին, Կարմիր արծաթը` դեղին ներկի փոխարեն կարմիր-արծաթագույն ներկով։

1994-1996 թվականներին 42 մեքենա (21 երկմեքենա շարժակազմ) վերանորոգվել են *FAUR*-ի և *Electroputere*-ի կողմից *Line M3* ծառայության համար, սակայն անհայտ պատճառներով վերանորոգման նախագիծը դադարեցվել էր և գնացքների այդ շարժակազմերը այժմ պահվում են *Berceni* դեպոյ-ում։ Այս գնացքները աչքի էին ընկնում կապույտ սպասազգեստով և բնութագրվում էին նոր տեխնիկական սարքավորմամբ։ Ավելի միջնորդական վագոնների ստեղծման փորձը, 3 մեքենա x 2 ձևավորման թույլտվություն ստանալու համար, դադարեցվեցին 1995 թվականին։ 2000 թվականին *Astra IVA* գնացքների մեծ մասը վերանորոգվել են և համալրվել է նոր *ATO* և *ATP* ազդանշանային համակարգերով` իրավունք ստանալով մասնակի առանց վարորդի գործարկումը, հատկապես *Line M4*-ի վրա։

*Astra Arad* շարժակազմը մոտենում է իր ծառայության ժամկետի ավարտին, այնպես որ մեքենաները աստիճանաբար դուրս են մղվում նոր *Bombardier Movia* և CAF գնացքների կողմից։ 2017 թվականի հունվարի դրությամբ կոմերցիոն ծառայության մեջ են գնացքի 15 շարժակազմ (90 մոդուլային ավտոմեքենա)։

## Տեխնիկական բնութագրեր
***Car Builder:** ASTRA
***Unit Numbers:** 001-252 (001* and 002* prototypes)
***Car Length:** 2 × 
***Car Width:** 
***Car Height:** 
***Track Gauge:** 
***Total Weight:** 2 × 
***Propulsion System:** 4 × 215 KW AC Motors
***Power (Third Rail):** 750 VDC
***Acceleration:** 
***Deceleration:** 
***Emergency Deceleration:** 
***Max. Speed**: 80&nbsp;km/h
***Total Seating:** 2 × 34
* **Normal capacity:** 2 × 166
***Coupling/Numbering Arrangement:** All married pairs
***Number of cars produced:** 2 × 254 (508)

Աղբյուր։ metroubucuresti.webs.com

## Տես նաև
* Բուխարեստի մետրո

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Page on the ASTRA IVA cars (ռումիներեն) 
* ASTRA/IVA (ռումիներեն) 
* ASTRA/IVA modernized by Alstom (ռումիներեն)

Կատեգորիա:Բուխարեստ
Մամիկոն Մնացականյան

**Մամիկոն Ասատուրի Մնացականյան** (), հայ աստղաֆիզիկոս և մաթեմատիկոս։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1989)։

Ասատուր Շմավոնի Մնացականյանի որդին։

## Կենսագրություն
Մամիկոն Մնացականյանը ծնվել է 1942 թվականի ապրիլի 17-ին, Երևան քաղաքում։ 1962-1965 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը։ 1969 թվականին պաշտպանել է «Ընդհանրացված հարաբերականության ընդհանուր տեսություն» թեմայով թեկնածուական թեզ։ 1984 թվականին պաշտպանելով «Ճառագայթման տեղափոխման տեսության նոր ապարատ» թեմայով թեզը, արժանացել է ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի։ 1975-1985 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ Բյուրականի աստղադիտարանի գիտքարտուղար։ Դասավանդել է ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետում, 1985-1991 թվականներին՝ տեսական աստղաֆիզիկայի լաբորատորիայի վարիչ, 1989 թվականից պրոֆեսոր է։ Եղել է ԲԱ գիտական քարտուղարը, ապա ԲԱ կից մասնագիտական խորհրդի գիտական քարտուղարը, ՀՀ ԳԱԱ Ֆիզիկական պրոցեսների մաթեմատիկական մոդելավորման կենտրոնի տնօրենը։ Այնուհետև 1991 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ և 1997 թվականից աշխատում է Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում (Փասադենա, ԱՄՆ), որպես «Մաթեմատիկա» ծրագրի աշխատակից։

Աշխատանքները վերաբերում են Էյնշտեյնի ընդհանրացված գրավիտացիայի տեսության կիրառությանը տիեզերագիտության մեջ տեսական ֆիզիկային և աստղաֆիզիկային, մասնավորապես՝ փոփոխական գրավիտացիոն հաստատունով ընդհանրացված հարաբերականության ընդհանուր տեսությանը, աստղային վիճակագրությանը և դինամիկային (բաբախիչներ, բռնկվող աստղեր, աստղասփյուռներ և աստղային ագրեգատներ), ճառագայթման տեղափոխման տեսության մեջ նոր եղանակների մշակմանը և կիրառմանը։ Հեղինակ է ուսումնամեթոդական ձեռնարկների։

## Անդամակցություն
* Միջազգային աստղագիտության միության անդամ (1978)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Visual Calculus and Theoretical Astrophysics
* Mamikon's Proof of the Pythagorean Theorem 

Կատեգորիա:Հայ աստղաֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Իլիսուի արգելոց

**Իլիսուի արգելոց** (), արգելոց Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանում։ Ստեղծվել է 1987 թվականին։ Ստեղծման պահին արգելոցի մակերեսը կազմել է 9,3 հազար հա։ 2003 թվականի հունվարին արգելոցի մակերեսը մեծացվել է մինչև է 17.381 հա։

## Ստեղծման նպատակ
Արգելոցը ստեղծվել է Մեծ Կովկասի հարավային լանջերի բնական համալիրի պահպանման, բուսական և կենդականական աշխարհի հազվադեպ հանդիպող և վերացող տեսակների պահպանման և շատացման, նախկին տեսակի անտառների վերականգնման նպատակով։

## Կենդանական և բուսական աշխարհ
Արգելոցում գոյություն ունի մոտավորապես 500 տեսակի բույս, որոնցից 60-ը էնդեմիկ են։ Այստեղ կարելի է հանդիպել եղջերուի, այծյամի, լեռնային այծի, վարազի, սկյուռի և այլ տարատեսակ կենդանիների։

## Տես նաև
* Ադրբեջանի կենդանական աշխարհ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ադրբեջանի արգելոցներ 

Կատեգորիա:Ադրբեջանի արգելոցներ
Բորիս Մնացականյան

**Բորիս Պապիկի Մնացականյան** (), հայ աշխարհագետ-ջրաբան։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1976)։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (1998)։

## Կենսագրություն
Բորիս Մնացականյանը ծնվել է 1940 թվականի հունվարի 16-ին Արճիս (այժմ Տավուշի մարզ) գյուղում։ 1965 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1965-1989 թվականներին եղել է Անդրկովկասյան ջրաօդերևութաբան գիտահետազոտական ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 1990 թվականից դասախոսում է Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, Երևանի պետական համալսարանում։ 2002 թվականից եղել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ, 1992 թվականից՝ Ջրային հիմնահարցերի և հիդրոտեխնիկայի ինստիտուտի ջրաբանության բաժանմունքի վարիչ։ Մնացականյանը ղեկավարել է ՀՀ ջրային պաշարների համալիր օգտագործման, գետերի հոսքի, հաշվեկշռի, ջրաբանության ատլասի, հիմնահարցերի ջրաբանության բնութագրերի կազմման աշխատանքները։

Համահեղինակ է ՀԽՍՀ գյուղատնտեսական (ռուսերեն, 1984), Հայաստանի ազգային (հ. 1, 2007) ատլասների, «Հայաստանի բնաշխարհ» հանրագիտարանի գիտախմբագրական խորհրդի անդամ (2006):

## Երկեր
* Հայաստանի գետերի և լճերի ջրագրությունը, Երևան, 2002:
* ԼՂՀ և հարակից տարածքների ջրագրությունը և ջրային հաշվեկշիռը, Երևան, 2004:
* Շիրակի կլիման և ջրերը, Երևան, 2005:
* Հայաստանի ջրային հաշվեկշիռը, Երևան, 2005:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ
Իլիսու (այլ կիրառումներ)

**Իլիսու** կարող է վերաբերել.

* Իլիսու, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանում։
* Իլիսուի բերդ, ռազմավարական կառույցի մնացորդներ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանի ցախուրական Իլիսու գյուղում։
* Իլիսուի արգելոց, արգելոց Ադրբեջանական Հանրապետության Կախի շրջանում։
Օնո

, Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում գտնվող ճապոնական քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 872,39 կմ², բնակչությունը՝ 33 358 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 38,24 մարդ/կմ ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանի Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Կացույամա, Հակուսան, Տակայամա Գուձյո, Սեկի, Մոտոսու քաղաքները և Իբիգավա ավանը։

## Կլիմա
Օնոյի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է, բնորոշվում է տաք, խոնավ ամառներով և սառն ու ձնառատ ձմեռներով։ Օնոյի տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 13.1&nbsp;°C: Տեղումների տարեկան միջին քանակը կազմում է 2 385 մմ, իսկ սեպտեմբերն ամենախոնավ ամիսն է։ Ամենաբարձր ջերմաստիճանը գրանցվում է օգոստոսի կեսին՝ մոտ 26,0&nbsp;°C, իսկ ամենացածր ջերմաստիճանը գրանցվում է հունվարին՝ մոտ 1,0&nbsp;°C:

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 33 358 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 38,24 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում *[[Fagus crenata]]*-ն, ծաղիկ՝ մագնոլիա կոբուսը, թռչուն՝ *[[Cettia diphone]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Օնո քաղաքի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Ա. Ի. Ալեքսեևի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Խորհրդային Միության հերոս Ա. Ի. Ալեքսեևի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է խորհրդային սպա, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Ալեքսանդր Իվանովիչ Ալեքսեևի (1922-1943) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ավտոմոբիլիստների փողոցից և ավարտվում Բրատսկայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունն ընդամենը 400 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Խորհրդային Միության հերոս Ա. Ի. Ալեքսեևի փողոցը սկսվում է Ավտոմոբիլիստների փողոցից և ավարտվում Բրատսկայա փողոցի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. նրա երկարությունն ընդամենը 400 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 4 շինություն փողոցի աջ կողմում (զույգ համարներ)։

Խորհրդային Միության հերոս Ա. Ի. Ալեքսեևի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է խորհրդային սպա, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս, լեյտենանտ Ալեքսանդր Իվանովիչ Ալեքսեևի (1922-1943) պատվին։ 1943 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ա. Ի. Ալեքսեևի վաշտը աչքի է ընկել թշնամու մեծաթիվ ուժերի դեմ մարտերում։ Լեյտենանտ Ալեքսեևը թշնամու հակագրոհը հետ մղելիս հերոսի մահով զոհվել է 1943 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1944 թվականի հունվարի 10-ի հրամանագրով նրան հետմահու շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Героя Советского Союза А. И. Алексеева в Красном Сулине
*Подробная карта улица Героя Советского Союза А. И. Алексеева, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты 

## Արտաքին հղումներ
*г. Красный Сулин, улица Героя Советского Союза А.И.Алексеева 

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Ռումինիայի անկախության պատերազմ

**Ռումինիայի անկախության պատերազմ** (), 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ընթացքում ռուսական կողմին զինակցություն ցուցաբերող Մոլդովայի և Վալախիայի միացյալ իշխանության ռումինական ապստամբ ուժերի պայքարն ընդդեմ Օսմանյան կայսրության։ 1877 թվականին Ռումինիայի և Ռուսաստանի միջև կնքվում է Բուխարեստի պայմանագիրը, որով կայսերական բանակին թույլատրվում էր հատել իշխանության տարածքը՝ հարգելով Վալախիայի և Մոլդովայի ռումինական միացյալ իշխանության տարածքային ամբողջականությունը։

Այս քայլով Ռումինիան ակնհայտորեն ընդգծում էր իր հակաթուրքական կեցվածքը և անուղղակիորեն պատերազմ հայտարարում Օսմանյան կայսրությանը։ Գիտակցելով այդ ամենը, տեղի իշխանությունները նույն տարում երկրում անցկացնում են զորահավաք, որի արդյունքում հավաքագրված 120 հազար զինվորները կանգնեցվում են Դանուբի հարավային հատվածում՝ օսմանյան հնարավոր հարձակումը կանխելու համար։

1877 թվականի ապրիլի 24-ին Ռուսական կայսրությունը պաշտոնապես պատերազմ է հայտարարում Թուրքիային՝ իր զորքերը նորակառույց Էյֆելյան կամուրջի միջոցով մտցնելով Ռումինիա։ Նախքան ռուսների կողմից ռազմական գործողությունների սկսման իրազեկումը՝ թուրքերը ռումինական ճակատային գծում արդեին իսկ սանձազերծել էին պատերազմական գործողությունները՝ հրետակոծելով Դանուբի ռումինական քաղաքները։ Գործնականում օսմանցիները հիմնականում ընտրում էին պասիվ պաշտպանողական մարտավարություն` ստրատեգիական առավելությունը թողնելով ռուսներին, որոնք որոշ սկզբնական սխալներից հետո այնուամենայնիվ կարողանում են գտնել հաղթական մարտավարությունը։

Նախքան պատերազմի սկսվելը՝ թուրքերը ռազմակալել էին Վալախիայի և Մոլդովայի միացյալ իշխանությունը՝ վերջինիս ներառելով իրենց ազդեցության ոլորտում։ 1877 թվականի մայիսի 10-ին, հաշվի առնելով ռազմական հաջողությունները, Ռումինիան հռչակում է իր անկախությունը Օսմանյան Թուրքիայից։ Ռումինական բանակը մարտերի ընթացքում ևս քանիցս օժանդակում է ռուսական կայազորներին, որին էլ հետևում է անկախության պատերազմի հաղթական ավարտը։ Առճակատումների արդյունքներն ամփոփելու համար 1878 թվականին Սան Ստեֆանոյում կնքվում է պայմանագիր, որը սակայն շուտով վերանայվում է Բեռլինի վեհաժողովում։ Պատերազմի արդյունքում Ռումինիան ձեռք է բերում Դոբրուդջանի երկրամասը՝ Կոնստանցա նավահանգստով, սակայն և հարավային Բեսարաբիան զիջում է Ռուսաստանին։

## Տես նաև
* Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անկախության պատերազմներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի պատերազմներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի պատերազմներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի պատերազմներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի պատմություն
Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատերազմներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատերազմներ
Էյֆելյան կամուրջ

**Էյֆելյան կամուրջ** (), Արևելյան Կարպատներից սկիզբ առնող և Դանուբ թափվող Պրուտ գետի վրա կառուցված կամուրջ, որը ներկայումս հանդիսանում է Ռումինիայի և Մոլդովայի Հանրապետությունների թվով ութ առանձնացված միջպետական սահմանագծերից մեկը։

Նախագծվել է աշխարհահռչակ ճարտարապետ Գուստավ Էյֆելի կողմից (Փարիզի Էյֆելյան աշտարակի հեղինակը)։ Վերջինիս նախագծած կամուրջը կառուցվել է 1877 թվականին և ազդարարել ռուս-թուրքական 1877-1878 թվականների պատերազմի (այդ թվում՝ Ռումինիայի անկախության պատերազմի) սկիզբը։

## Պատմություն
Վալախիա-Մոլդովայի միացյալ իշխանության և Ռուսական կայսրության միջև կնքված Բուխարեստի դաշնակցային պայմանագրից հետո 1872 թվականի մայիսի 18-ին ռուս դիվանագետ, գործակալ Իվան Ալեքսեևիչ Զինովևը և Գեորգի Կոստաֆորուն կնքում են երկաթուղային հանգույցի ստեղծման վերաբերյալ կոնվենցիա, որը վավերացվում է մյուս տարվա հունվարի 21-ին։

1874 թվականի օգոստոսի 1-ին պայմանավորվածության համաձայն երկաթուղին բացվում է։ 1875 թվականի հունիսի 1-ին ռուսական կայսերական բանակը զբաղեցնում է Քիշինյով-Կորնեշտի-Ունգենի երկաթգիծը՝ Թուրքիայի դեմ Ռումինիայի տարածքում պատերազմական գործողություններ սանձազերծելու նպատակով։

1876 թվականի Պրուտ գետի ջրհեղեղից հետո Բեսարաբիան և Ռումինիան միմյանց կապող երկաթուղային այս կամուրջը գրեթե ամբողջությամբ ավերվում է։ Երկաթուղային բաժանմունքը այն վերակառուցելու համար Ֆրանսիայից այստեղ է կանչում ականավոր ճարտարապետ Գուստավ Էյֆելին, ով էլ նախագծում է նոր կառույցը ռուս-թուրքական առճակատումների մեկնարկից ընդամենը երեք օր առաջ։

1877 թվականին սկսվում է պատերազմը և ռուսական բանակը՝ անցնելով կամուրջը, նախապատրաստվում է վճռական ռազմական գործողությունների։ Մինչ օրս Էյֆելյան կամուրջը շարունակում է մնալ ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող կառույց՝ սահմանապահների հսկողության ներքո։

## Տես նաև

* Էյֆելյան աշտարակ
* Ռումինիայի անկախության պատերազմ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռումինիայի կամուրջներ
Կատեգորիա:Մոլդովայի կամուրջներ
Դիմիտրիոս Մակրիս

**Դիմիտրիոս Մակրիս** (, 1772, Եվրիտանիա, Օսմանյան Հունաստան - 1841, Եվրիտանիա, Հունաստանի թագավորություն), Հունաստանի ազգային-ազատագրական պայքարի գործիչ, կլեֆտոսների և արմատոլոյների շարժման համահիմնադիր։

Եղել է Հունաստանի ազատագրության համար պայքարող «Ֆիլիկի էթերիայի» կազմակերպության անդամ և ակտիվորեն մասնակցել է Կենտրոնական Հունաստանի արևմտյան հատվածի ազատագրությանը։

## Կենսագրություն
Դիմիտրիոս Մակրիսը ծնվել է 1772 թվականին օսմանահպատակ Հունաստանի Եվրիտանիա շրջանի Գավալու փոքրիկ բնակավայրում։ Նրա հայրը՝ Եվանգելոս Մակրիսը, եղել է 1770 թվականների ապստամբության կազմակերպիչներից և իրագործողներից մեկը։ Հոր մահից հետո դարձել է Զիղոսի համայնքապետը։

Դիմիտրիոսի կյանքն ու կենսագրությունը մեծապես կապված է Հունաստանի ազգային-ազատագրական հեղափոխության հետ, քանի որ վերջինս եղել է այդ պայքարի առաջամարտիկներից մեկը։ Ի սկզբանե Դիմիտրիոսը կապիտան Գեորգիոս Սֆալտոսի ենթակայության ներքո ծառայել է որպես կլեֆտոս, իսկ Սֆալտոսի մահվանից հետո անձամբ ստանձնել է ռազմական ստորաբաժանման ղեկավարությունը։

Ցկյանս եղել է Զիղոսի արմատոլոյը, սակայն երբեք չի համագործակցել Յանինայի Ալի փաշայի հետ։ Հայրենիքին նվիրված անշահախնդիր գործունեության համար վերջինս նախքան համազգային պայքարի մեկնարկը հրավիրվել է «Ֆիլիկի էթերիա» և անդամակցել որպես արևմտյան մայրցամաքային Հունաստանի ներկայացուցիչ։

Հունաստանի ազգային-ազատագրական պատերազմի տարիներին Դիմիտրիոսը մասնակցել է բազմաթիվ ռազմական առճակատումների, այդ թվում՝ Մեսոլոնգիոնի ազատագրմանը։ Քաղաքի պաշարման ընթացքում Դիմիտրիոսը ծանոթացել է քաղաքի ամենանշանավոր դեմքերից մեկի՝ Սամոս Ռազի-Կոտսիկասի դստեր՝ Եփրաքսիայի հետ և շուտով ամուսնանում նրա հետ։ Հաջորդիվ Մակրիսը Ագրինիոնում և Այտորիկոյում կռվում է թուրքերին զինակցող ալբանական խաժամուժի դեմ՝ համագործակցելով Ալեքսանդրոս Մավրոկիրդատոսի հետ։ 1823 թվականին Դիմիտրիոսը ստանում է գեներալի աստիճան։ Ազգային-ազատագրական շարժման հաղթանակից և Հունաստանի թագավորության հռչակումից հետո Դիմիտրիոսը ստանում է բազմաթիվ քաղաքական և ռազմական շքանշաններ ու մեդալներ։ Ռազմական գործողությունների դադարելուց հետո 1841 թվականին Մակրիսը վերադառնում է ծննդավայր Գավալու, որտեղ էլ 1841 թվականին կնքում է իր մահկանացուն։

## Տես նաև
* Ալեքսանդրոս Մավրոկորդատոս
* Հունաստանի անկախության պատերազմ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հույն ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունաստանի ազատագրական պայքարի գործիչներ
Հունաստանի առաջին էպիդավրոսյան ժողով

մինի|Հունաստանի անկախության հռչակագրի բովանդակությամբ հուշարձան՝ կնքված 1822 թվականի հունվարի 1-ին՝ առաջին էպիդավրոսյան ժողովի կողմից։
**Հունաստանի առաջին էպիդավրոսյան ժողով** (), ազգային-ազատագրական պայքարի հաղթանակի արդյունքում ստեղծված Հունաստանի թագավորության օրենսդիրի առաջին ժողովը, որը տեղի է ունեցել 1822 թվականի հունվարի 1-ին՝ Պելոպոնեսի հյուսիս-արևելքում գտնվող Էպիդավրոս հնագույն քաղաքում։

Առաջին էպիդավրոսյան ժողովի ընթացքում հրապարակվել է Հունաստանի անկախության հռչակագիրը՝ մեծամեծ պաշտոնյաների, ինչպես նաև անկախության պատերազմի ռազմիկների մասնակցությամբ։

## Պատմություն
Ժողովը գումարվել է 1821 թվականի վերջին օրը՝ դեկտեմբերի 31-ին Պիադայում (ներկայիս Նեա Էպիդավրոսում)։ Նիստին մասնակցել են Օսմանյան կայսրության տիրապետության դեմ կռված հույն հեղափոխականները՝ ըստ տարածաշրջանային ներկայացուցչությունների։

Ներկաների թվում էին նաև ազդեցիկ այրեր և պաշտոնյաներ Պելոպոնեսից, Կենտրոնական Հունաստանից և կղզիներից, ինչպես նաև պանարիոտներ և գիտնականներ։ Հարկ է նշել, որ ազգային-ազատագրական շարժման որոշ գործիչներ  ձևավորված կառավարությունից դժգոհ հրաժարվում են մասնակցել օրենսդիրի անդրանիկ նիստին (այդ թվում՝ Ալեքսանդրոս Իփսիլանտիսը)։ Ընդհանուր հաշվով՝ ազգային ժողովի մեջ ներառված են եղել 59 այրեր․ 20 հողատերեր, 13 նավատերեր, 12 մտավորականներ, 4 ռազմական գործիչներ, 3 արխիպրեսվիտերոսներ (հոգևոր գործիչ), 3 վաճառականներ և 4 այլ անձիք։

Հունաստանի առաջին էպիդավրոսյան ժողովի կողմից ընդունվել են բազմաթիվ կարևոր փաստաթղթեր, այդ թվում՝

* Հունաստանի պայմանական վարչակարգը (Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος), որը շատ հաճախ անվանում են նաև «Հունաստանի ժամանակավոր սահմանադրություն»։
* Հունաստանի թագավորության անկախության հռչակագիրը՝ սահմանադրության առնչությամբ։

1822 թվականի հունվարի 15-ին ժողովը գործադիրի նախագահ ընտրում է Ալեքսանդրոս Մավրոկորդատոսին, ում ձեռքում էլ կենտրոնանում է Հունաստանի կառավարությունը։ Գործադիրն իր հերթին ձևավորում է անդրանիկ կառավարություն՝ 8 անկախ նախարարություններով։

Հետաքրքրական է այն փաստը, որ նիստի ժամանակ և ոչ էլ սահմանադրությունում, չի արծարծվել «Ֆիլիկի էթերիայի» առնչությամբ որևէ հարց, թեպետ կազմակերպության բազմաթիվ անդամներ ստացել են բարձրաստիճան պաշտոններ։

## Աղբյուրներ

* "Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος". 1 Ιανουαρίου 1822.
* "Τα ονόματα των μελών του Βουλευτικού Σώματος", άνευ ημερομηνίας.
* Πράξη της Συνέλευσης σχετικά με την οργάνωση του Στρατού. Μάμουκας Ανδρέας, "Τα κατά την Αναγέννησιν της Ελλάδος ... ", 1832, σελ. 37-40.

Կատեգորիա:Հունաստանի անկախության պատերազմ
Կատեգորիա:Հունաստանի թագավորություն
Կատեգորիա:Հունաստանի պայքարը ազատության համար
Կատեգորիա:1822 Եվրոպայում
Աբիջան (անձնանուն)

**Աբիջան**, հայկական արական անձնանուն։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի կազմված է Աբիսողոմ անվան փաղաքշական Աբիկ, Աբի ձևից + ջան։ Գործածվել է մեկ անգամ՝ Աբիճան ձևով։

## Հայտնի անվանակիրներ
* Աբիճան, (1720-ական թվականներ).

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 18․
* «Պատմութիւն պատերազմացն 1721-1736 թուի», Աբրահամ Երևանցի, 1938, Երևան, էջ 76․

Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Սերաֆիմովիչի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Սերաֆիմովիչի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում Բրատսկայա փողոցից և ավարտվում Օզյորնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 830 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը սկսվում է Բրատսկայա փողոցից, հատում Կրասնայա, Պարկովայա, Պավլովի, Չկալովի և Շոլոխովի փողոցները և ավարտվում Օզյորնայա փողոցի հետ հատումով։ Զուգահեռ է Գլինկայի փողոցին։ Երկարությունը 830 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 45 շինություն։

Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական)։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Серафимовича в Красном Сулине
*Подробная карта Улица Серафимовича, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*г. Красный Сулин, Улица Серафимовича 

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Կացույամա

, Ճապոնիայի Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 253,68 կմ², բնակչությունը՝ 24 167 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 95,27 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանի Ֆուկուի պրեֆեկտուրայում։ Կացույամա քաղաքի հետ սահմանակցում են Կագա, Կոմացու, Հակուսան, Օնո, Ֆուկուի, Սակաի քաղաքները և Էյհեյձի ավանը։

## Կլիմա
Կացույամայի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է, որը բնորոշվում է տաք, խոնավ ամառներով և ձնառատ, սառը ձմեռներով։ Կացույամայի տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 13,5&nbsp;°C: Տեղումների տարեկան միջին քանակը կազմում է 2 431 մմ, իսկ սեպտեմբերն ամենախոնավ ամիսն է։ Ամենաբարձր ջերմաստիճանը գրանցվում է օգոստոսին կեսին՝ մոտ 26,3&nbsp;°C, իսկ ամենացածր ջերմաստիճանը գրանցվում է հունվարին՝ մոտ 1,5&nbsp;°C:

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 24 167 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 95,27 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Քաղաքի խորհրդանշական ծառը կրիպտոմերիան է, ծաղիկը՝ *[[Rhododendron indicum]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Գլինկայի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Գլինկայի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս նշանավոր կոմպոզիտոր Միխայիլ Իվանովիչ Գլինկայի (1804-1857) պատվին։ Սկիզբ է առնում Բրատսկայա փողոցից և ավարտվում Օզյորնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 820 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Գլինկայի փողոցը սկսվում է Բրատսկայա փողոցից, հատում Պարկովայա, Պավլովի, Չկալովի և Շոլոխովի փողոցները, Ալմազնի նրբանցքը և ավարտվում Օզյորնայա փողոցի հետ հատումով։ Զուգահեռ է Սերաֆիմովիչի և Տոլստոյի փողոցներին։ Երկարությունը 820 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 38 շինություն։

Գլինկայի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է ռուս նշանավոր կոմպոզիտոր Միխայիլ Իվանովիչ Գլինկայի (1804-1857) պատվին։ Գլինկան առաջինն է, ում ստեղծագործությունները ճանաչում են ստացել Եվրոպայում, նա հաճախ բնորոշվում է որպես ռուսական դասական երաժշտության հայր։ Նրա հիմնական ստեղծագործություններն են՝ «Կյանքը հանուն ցարի» («Жизнь за царя», 1836) և «Ռուսլան և Լյուդմիլա» («Руслан и Людмила», 1837, 1842) օպերաները, «Կամարինսկայա», «Իսպանական նախերգանք» № 1 և 2, «Վալս-ֆանտազիա» սիմֆոնիկ ստեղծագործությունները։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Глинки в Красном Сулине
*Подробная карта Улица Глинки, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*г. Красный Сулин, Улица Глинки 

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Գլինկայի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Գլինկայի փողոց** հասկացությունը կարող է վերաբերել.

* Գլինկայի փողոց (Երևան)
* Գլինկայի փողոց (Դոնի Ռոստով)
* Գլինկայի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Մինդովգ թագավորի կամուրջ

**Մինդաուգաս թագավորի կամուրջ** (), ավտոմոբիլային կամուրջ Վիլնյուսում, Նյարիս գետի վրա։ Միացնում է Հին քաղաքը Ժիրմունայ շրջանի հետ։

## Դիրք
Գտնվում է Ռինկտինես փողոցի վրա և կապվում է Տադեուշ Վրուբլեվսկու փողոցի հետ։ Կամրջի աջ ափին մոտենում են Շեյմինիշկյու և Ժիրմունու փողոցները, ձախ ափին` Ժիգիմանտու և Արսենալո փողոցները։ Կամուրջը գտնվում է Հին քաղաքի մոտ։ Հոսանքով դեպի վեր գտնվում է Ժիրմունսկի կամուրջը, դեպի ներքև` Կանաչ կամուրջը։

## Պատմություն
Ծրագիրը մշակվել է  «*Kelprojektas*» ընկերության կողմից, նախագծի հեղինակներն են ճարտարագետներ Դ. Ժիցկիսը (), Գ. Բայորասը (), Ա. Չիբիրկան () և ճարտարապետ  Վ. Տրեյնիսը (լիտ. V. Treinys): Կամրջի շինարարությունը սկսվել է 2002 թվականի մարտի 7-ին։ Գլխավոր կապալառուն եղել է «*Tilsta*» ընկերությունը, մասնակցություն են ունեցել նաև «*Kauno tiltai*» և «*Viadukas*» ընկերությունները։ Կամրջի մետաղական կոնստրուկցիաները պատրաստել է լիտվական AB «*Vilmeta*» ընկերությունը։ Գետի ձախ ափին հողային աշխատանքների կատարման ժամանակ հայտնաբերվել են այս վայրում 16-րդ դարում գոյություն ունեցած փայտե կամրջի ցցահենարանների մնացորդները։ Կամրջի կամարի կոնստրուկցիաները հավաքվել են գետի աջ ափին 4 ամսվա ընթացքում, այնուհետև կամրջանավի, էլեկտրական կարապիկի և հիդրավլիկ ամբարձիչի միջոցով տեղադրվել են գետի հունի վրա։ Կամրջի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2003 թվականի հուլիսի 6-ին և նվիրված էր Մինդաուգաս թագավորի թագադրման 750-ամյակին։ Արարողությանը մասնակցեցին նախագահ Վալդաս Ադամկուսը, վարչապետ Ալգիրդաս Բրազաուսկասը, Վիլնյուսի քաղաքապետ Արտուրաս Զուոկասը։ Կամրջի շինարարությունը արժեցավ շուրջ 17 միլիոն լիտ։

## Կոնստրուկցիա
Կամուրջը միաթռիչք է, մետաղական, կամարային, ստորին հատվածից երթևեկելի (երթևեկելի մասը գտնվում է թռիչքային հատվածի ստորին մասում)։ Կամարի լայնակի կտրվածքի չափերը կազմում են` կամրջի կենտրոնում 1,5 մետր, հենման կետում` մինչև 1,8 մետր, կամարի բարձրությունը՝  9,5 մետր։ Կամարի մետաղական կոնստրուկցիաների քաշը կազմում է 550 տոննա։ Կամրջի հենարանները մոնոլիտ երկաթբետոնից են ցցահենարանային հիմքի վրա (երկաթբետոնե ցցահենարանների երկարությունը 10 մետր է)։ Կամրջի երթևեկելի մասը երկաթբետոնից է, կամրջի ստորին մասի գաբարիտը կազմում է 5 մետր։ Կամրջի երկարությունը կազմում է 101 մետր, լայնքը` 19,75 մետր (որից երթևեկելի մասի լայնքը` 11,25 մետր և երկու մայթեր, յուրաքանչյուրը` 4,25 մետր)։

Կամուրջը նախատեսված է ավտոտրանսպորտի, հեծանվորդների և հետիոտների երթևեկության համար։ Ավտոտրանսպորտի  երթևեկելի մասը բաղկացած է երեք գոտուց։ Երթևեկելի մասը ծածկված է ասֆալտբետոնով, իսկ մայթերը սալիկներով։ Մայթերը երթևեկելի մասից առանձնացված են մետաղական արգելապատնեշով։ Աջ ափում կառուցված էր դեպի ներքին հատված իջնող աստիճանային սանդղակ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Karaliaus Mindaugo tilto Vilniuje statyba // UAB «Tilsta» 

Կատեգորիա:2003 կառուցված կամուրջներ
Կատեգորիա:Լիտվայի կամուրջներ
Հունաստանի սահմանադրություն (1822)

**1822 թվականի Հունաստանի սահմանադրություն**, առաջին էպիդավրոսյան ժողովի ընթացքում՝ 1822 թվականի հունվարի 1-ին, ընդունված նորմատիվ ակտ, որը անուղղակիորեն հանդիսացել է Հունաստանի պայմանական վարչակարգի ժամանակավոր սահմանադրությունը։ Սահմանադրության ընդունման նպատակը երկրում ժամանակավոր կառավարության հաստատումն էր, ինչպես նաև անկախության պատերազմի գործիչների միջոցով ազգային խորհրդարանի ստեղծումը։ 1822-ի սահմանադրությունը հանդիսանում է հանրապետական Հունաստանի պատմության առաջին սահմանադրությունը։

Հունաստանի առաջին սահմանադրությունը հատկապես աչքի է ընկել խիստ ազգայնականական ընդգծումներով։ Մասնավորապես, երկրորդ բաժնի երկրորդ գլխում բովանդակված է հետևյալը.
Սահմանադրության նախագիծը մշակվել է Հունաստանի անկախության պատերազմում գործուն դերակատարություն ունեցած երեք խոշոր ռազմական կազմակերպությունների՝ Արևմտյան մայրցամաքային Հունաստանի սենատի, Արևելյան մայրցամաքային Հունաստանի արեոպագոսի և Պելոպոնեսյան սենատի կողմից։ Սահմանադրության տեսակարար հիմքը Վինսենցո Գալինայի աշխատությունն էր։

Հարկ է նշել, որ նպատակահարմարությունից ելնելով հույն օրենսդիրները խուսափում են 1793 և 1795 թվականների Ֆրանսիայի կամ 1787 թվականի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հեղափոխական, ազատատենչ և ժողովրդական սկզբունքներով բովանդակված սահմանադրության դրույթների ընդունումից։ Գլխավոր պատճառը՝ «Սրբազան դաշինք»-ի գաղափարախոսությանը չհակասելու հույների մտավախությունն էր։ Նույն հանգամանքով էլ պայմանավորված էր փաստը, որ սահմանադրությունում որևէ կերպ հիշատակված չէ անկախության համար պայքարող «Ֆիլիկի էթերիա» կազմակերպության մասին։

## Կառուցվածք
1822 թվականի սահմանադրությունը հստակորեն սահմանազատում էր գործադիր և օրենսդիր իշխանությունը՝ ընդունելով կառավարման խորհրդարանական մոդել։ Սահմանադրությունում բովանդակված է նաև վերջիններիս իրավակական կարգավիճակին և պարտականություններին վերաբերվող անցումային դրույթներ։ Իրավական ակտն ընդունվել է Էպիդավրոսում տեղի ունեցած Հունաստանի ազգային ժողովի անդրանիկ նիստում։

Սահմանադրությունը կազմված էր չորս բաժիններից և ընդհանուր հաշվով ներառում էր 109 դրույթ։

* Բաժին առաջին՝ վերաբերվում էր հույների (ըստ սույն բաժնի՝ հույն էր կոչվում Հունաստանի տարածքում ապրող ցանկացած քրիստոնյա) կրոնական և քաղաքացիական իրավունքներին, հույն ուղղափառ եկեղեցու սահմանադրաիրավական կարգավիճակին և գերակայությանը։
* Բաժին երկրորդ՝ վարչական հարցեր և վարչական պատասխանատվության տեսակներ։
* Բաժինն երրորդ՝ օրենսդիր իշխանության սահմանադրաիրավական կարգավիճակը։
* Բաժին չորրորդ՝ գործադիր իշխանության սահմանադրաիրավական կարգավիճակը։

Չհաշված որոշ հանգամանքներ, այնուամենայնիվ, Հունաստանի առաջին սահմանադրությունը համարվում է ժամանակաշրջանի համար բավականաչափ լիբերալ և ժողովրդավարական։ Գործադիրի և օրենսդիր իշխանության նմանօրինակ տարանջատումը արտացոլում է քաղաքական հավասարակշռություն պահպանելու ուժային կենտրոնների ձգտումը։ Այնուամենայնիվ, հետհեղափոխական իրադրությունը այս երկրում խոչընդոտում է սահմանադրական նորմերի ամբողջական գերակայությանը։

## Տես նաև
* Հունաստանի Սահմանադրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 1822 թվականի սահմանադրության բնօրինակի սկանավորված տարբերակը
* Հունական սահմանադրության (1822) բովանդակությունը գերմաներենով 

Կատեգորիա:Հունաստանի իրավունք
Տոլստոյի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Տոլստոյի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի (1828-1910) պատվին։ Սկիզբ է առնում Բրատսկայա փողոցից և ավարտվում Չկալովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 530 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Տոլստոյի փողոցը սկսվում է Բրատսկայա փողոցից, հատում Պարկովայա և Պավլովի փողոցները և ավարտվում Չկալովի փողոցի հետ հատումով։ Զուգահեռ է Գլինկայի փողոցին։ Երկարությունը 530 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 34 շինություն։

Տոլստոյի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է ռուս նշանավոր գրող Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի (1828-1910) պատվին։ Լև Տոլստոյը ռուս և համաշխարհային խոշորագույն գրողներից ու մտածողներից մեկն է, 1854-1855 թվականների Սևաստոպոլի պաշտպանության մասնակից։ Լուսավորական, հրապարակախոս, կրոնական մտածող էր, որի հեղինակավոր կարծիքն առաջացրել է կրոնաբարոյական նոր հոսանք՝ տոլստոյականություն։ Կայսերական Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ էր (1873), բելետրիստիկայի պատվավոր ակադեմիկոս (1900)։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Толстого в Красном Сулине
*Подробная карта Улица Толстого, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты 

## Արտաքին հղումներ
*Почтовый индекс 346356 — Красный сулин, Ростовская область 

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Ռոսալիա Մերա

**Ռոսալիա Մերա** (), իսպանացի գործարար և հասարակական գործիչ, Իսպանիայի ամենահարուստ կինը, Zara ապրանքանիշի համասեփականատերը։ Forbes-ի տվյալներով՝ Ռոսալիայի կարողությունը գնահատվել է 6,7 միլիարդ դոլար։ Paideia բարեգործական հիմնադրամի ղեկավար։

## Կենսագրություն
thumb|200px|left|Santa Eulalia de Lians եկեղեցի

Ծնվել է 1944 թվականի հունվարի 28-ին Լա Կորունյայում։ Դերձակի մասնագիտությունը Մերան սովորել է դեռ 11 տարեկանում։ Մոդելային բիզնեսում իր կարիերան սկսել է 13 տարեկանից։ 1963 թվականին ապագա ամուսնու՝ Ամանսիո Օրտեգայի հետ (ամուսնացել են 1966 թվականին) հիմնադրել է Inditex խումբը։ 1986 թվականին բաժանվել է ամուսնուց, բայց մնացել է բիզնեսում։ 2004 թվականին Ռոսալիա Մերան դուրս է եկել Inditex-ի տնօրենների խորհրդից (հոլդինգի բաժնետոմսերի 7%-ը պատկանում էր Մերային)։

2013 թվականի ամռանը Մենորկա կղզում հանգստանալու ժամանակ ինսուլտ է ստացել։ Մասնավոր ինքնաթիռով Մերային տեղափոխել են Լա Կորունյայի մասնավոր կլինիկա, որտեղ էլ 2013 թվականի օգոստոսի 15-ին սրտի կանգից մահացել է։ Թաղված է Օլեյրոս (Լա Կորունյա) քաղաքապետարանի Santa Eulalia deL ins եկեղեցու գերեզմանատանը։

## Բիզնես
Բացի մոդելային բիզնեսից, Մերան ունեցել է ծովային ձկների բազմացմացման ֆերմերային տնտեսություն, օնկոլոգիական դեղամիջոցների մշակման ընկերություն և ներդրել է նորածինների մատնադրոշմավորման արտադրողի համակարգերը։ Ըստ Forbes-ի վարկանիշային ցանկի՝ նա ամենահարուստ կինն էր, որն իր բիզնեսը կառուցել է զրոյից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Розалия Мера. Биография, карьера, финансовое состояние.  Trendy-brandy.com, 17 августа 2013 (рус.)

Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Կատեգորիա:Իսպանացի միլիարդատերեր
Կատեգորիա:Իսպանացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գործարարներ
Բռնցքամարտի Ռուսաստանի առաջնություն 2017

**Բռնցքամարտի Ռուսաստանի առաջնություն 2017**, անցկացվել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 30-ից հոկտեմբերի 9-ը Գրոզնի քաղաքում։ Առաջնությանը մասնակցում էին 320 մարզիկներ։

## Մեդալակիրներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2017 բռնցքամարտում
Կատեգորիա:Բռնցքամարտի Ռուսաստանի առաջնություններ