Աղջիկ (ֆիլմ, 2018)

**«Աղջիկ»** (), 2018 թվականին Լուկաս Դոնտի (Անժելո Տիյսենսի համահեղինակությամբ) նկարահանած բելգիական դրամատիկ ֆիլմ, նրա առաջին լիամետրաժ աշխատանքը։ Բալետի պարուհի տրանս աղջկա դերը կատարել է Վիկտոր Պոլսթերը, որը նրա դերասանական դեբյուտն էր։

Ֆիլմը ցուցադրվել է 2018 թվականի Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» բաժնում, որտեղ այն արժանացել է «Ոսկե տեսախցիկ» մրցանակին՝ լավագույն առաջին գեղարվեստական ֆիլմի համար, ինչպես նաև «Qeer Palm»-ին, իսկ Պոլսթերն արժանացել է «Հատուկ հայացք» ժյուրիի մրցանակին՝ լավագույն կատարման համար։ Այն ընտրվել է որպես բելգիական «Օսկար» 91-րդ մրցանակաբաշխության «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում, չնայած այն չի ընդգրկվել դեկտեմբեր ամսվա թեկնածուների ցուցակում։ Այն ստացել է ինը անվանակարգեր *Magritte* մրցանակաբաշխության ժամանակ և հաղթել չորսում, այդ թվում՝ լավագույն սցենար և լավագույն դերասան Պոլսթերի համար։

«Աղջիկը» ֆիլմի ստեղծմանը ոգեշնչել է բելգիացի տրանս կին պարուհի Նորա Մոնսեկուրը, որին Դոնտը հանդիպել է, երբ ինքը 18 տարեկան էր, իսկ նա՝ 15։ Թեև ի սկզբանե աշխատանքը բարձր է գնահատվել քննադատների կողմից, ֆիլմը քննադատության է ենթարկվել որոշ տրանս և քուիր համայնքի ներկայացուցիչների կողմից՝ գենդերային դիսֆորիա և ինքնավնասում պատկերելու համար։ Մտահոգություն բարձրացվեց նաև այն մասին, որ գլխավոր դերակատարը և ռեժիսորը երկուսն էլ սիգենդեր են։ Մոնսեկուրը, որը համագործակցել է Դոնտի և Տիյսենսի հետ, ի պատասխան պաշտպանել է ֆիլմը։

## Սյուժե
Լարա Վերհեգենը տասնհինգ տարեկան տրանսգենդեր աղջիկ է, որը ձգտում է դառնալ բալետի պրոֆեսիոնալ պարուհի։ Նա դիմում է Անտվերպենի հեղինակավոր բալետի դպրոց, և ընդունվելուց հետո (կախված ութ շաբաթվա փորձաշրջանի ընթացքում նրա ելույթից), նա տեղափոխվում է ավելի մոտ լինելու դպրոցին՝ իր աջակից ֆրանկոֆոն հոր՝ Մաթիասի և կրտսեր եղբոր՝ Միլոյի հետ։ Այս անցումային ժամանակահատվածում Լարան բժիշկների հետ խոսում է իր գենդերային դիսֆորիայի մասին, ընդունում է սեռական հասունացման արգելափակումներ և պարբերաբար այցելում է հոգեբույժի, որը նույնպես աջակցում է։

Լարան լավ է սովորում դպրոցում, և չնայած հանրության իմացությանը, որ նա տրանսգենդեր է, համադասարանցիներն ընդունում են նրան, այդ թվում՝ օգտվելով աղջիկների հանդերձարանից, բայց նա միշտ օգտվում է մասնավոր զուգարանից։ Ի հեճուկս խորհրդի՝ նա պարապմունքների ժամանակ կպչուն ժապավենով ծածկում է իր առնանդամը։ Լարայի մարմինն ավելի շատ ցավ է զգում, քանի որ նա շատ է մարզվում։ Այնուամենայնիվ, նրա նվիրվածությունը բալետին և իր գենդերային ինքնությունն արտացոլող արտաքին տեսքին դրդում են նրան։ Վեցամյա Միլոն, սակայն, նույնպես չի հարմարվում և քրոջն անվանում է մեռած անունով։ Լարան աջակցում է, և ոչ միայն նրան պատրաստում և տանում է դպրոց ամեն օր, այլև հեռվից ստուգում է նրան։

Ժամանակն անցնում է, և բժիշկները պատրաստ են սկսել Լարայի սեռը փոխելու վիրահատությունը։ Չնայած ամբողջական գործընթացը կտևի երկու տարի, Լարան անհամբերությամբ ստորագրում է համաձայնության փաստաթղթերը։ Ավելի ուշ խոսելով իր հոգեբույժի հետ՝ նա նշում է, որ չի ցանկանում հանդիպել, քանի դեռ «ճիշտ մարմին» չի ունեցել։ Նրա հոգեբույժը, սակայն, ասում է նրան, որ նա վայելի իր սեռական հասունությունը դեռահաս տարիքում։

Թեև նա սեռափոխ լինելու համար սկսում է հորմոնալ թերապիա՝ նախապատրաստվելով իր վիրահատությանը, Լարայի մարմինը դրա համար բավականաչափ արագ չի փոխվում։ Մի անգամ, երբ նա գիշերակացով գնում է նշելու ընկերուհու ծննդյան տարեդարձը, որոշ դասընկերներ բուլինգի են ենթարկում նրան, և նա թողնում է ու գնում տուն։ Տանը նա հորը հայտնաբերում է նոր ընկերուհի Քրիստինայի հետ ընթրելիս և ասում, որ վերադարձել է, քանի որ ստամոքսի ցավ ունի։ Մաթիասը ճնշում չի գործադրում, բայց հաջորդ օրը բժշկի է տանում։ Տեսակցության ժամանակ բժիշկը նշում է, որ Լարան նիհարել է և ունի սեռական օրգանների վարակ, և Լարային ասում է, որ պետք է դադարեցնի ժապավեն կպցնելը և լավ սնվի, քանի որ վիրահատության համար ֆիզիկապես ուժեղ լինել է պետք։ Լարան պնդում է, որ ինքը լավ է, բայց հայրը չի համաձայնվում։

Դպրոցում անհաջողությունից հետո Լարան մխիթարություն է գտնում իր շենքում բնակվող մի տղայի հետ, որը հետաքրքրություն է ցուցաբերել նրա նկատմամբ։ Նրանք համբուրվում են։ Թեև Լարան հրում է տղայի ձեռքերը, երբ նա փորձում է դիպչել նրա կրծքերին և ոտքերին, նա պատրաստվում է օրալ սեքսով զբաղվել տղայի հետ, բայց հետո փախչում է։ Նա վերադառնում է տուն և վիճում հոր հետ։ Նրա վրա բարկանալու փոխարեն հայրը փորձում է հասկանալ, թե ինչ է կատարվում Լարայի հետ։ Նա հարցնում է, թե ինչն է սխալ, բայց Լարան չի կարողանում հասկանալ, թե ինչպես կարելի է դա բացատրել, և մնում է վրդովված։

Ավարտվում են ստուդիայի փորձերը, և աշակերտները դուրս են գալիս բեմ։ Լարան մի կերպ ավարտում է իր ելույթը, այնուհետև հոգնածությունից փլվում է կուլիսներում։ Հաջորդ օրը նա ուշ է արթնանում և փորձում հեռանալ, բայց երբ հայրն ասում է, որ ոչինչ չի կերել, Լարան թարթում է և լաց լինում։ Ավելի ուշ, բժշկի աշխատասենյակում, բժիշկն ասում է, որ նա պետք է դադարեցնի պարելը և վերականգնի ուժերը, հակառակ դեպքում նա չի կարողանա վիրահատվել։

Որոշ ժամանակ անց ընտանեկան ընթրիքի ժամանակ Լարան իրեն ավելի լավ է զգում։ Որոշ հյուրեր քննարկում են, թե որքան շքեղ տեսք ունի նա իր նոր զգեստով, իսկ ավելի ուշ նա քնում է՝ կրտսեր եղբորը գրկելով։ Հաջորդ օրը հայրը, նախքան աշխատանքի գնալը, նրան սուրճ է բերում անկողին, և Լարային թողնում է կրտսեր եղբոր հսկողության տակ։ Լարան սառույցով գավաթ է պատրաստում, շտապօգնություն է կանչում և մկրատով կտրում իր առնանդամը։ Մաթիասը մնում է նրա կողքին շտապօգնության մեքենայում և նրա մահճակալի մոտ։ Վերջին տեսարանում վերականգնված Լարան է՝ ավելի կարճ մազերով, նա վճռականորեն քայլում է փողոցով։

## Կազմ
* Վիկտոր Պոլսթերը Լարա Վերհեյգենի դերում
* Արիե Ուորթալթերը՝ Մաթիաս Վերհեյգենի դերում
* Օլիվար Բոդարտը Միլո Վերհեյգենի դերում
* Կատելիյն Դամենը որպես դոկտոր Նաերտ
* Թիյմեն Գովաերթսը Լյուիսի դերում

## Արտադրություն
մինի|Վիկտոր Փոլսթերը և Լուկաս Դոնտը «Աղջիկ»-ը ֆիլմի փարիզյան պրեմիերային.
Ֆիլմը ոգեշնչվել է Բելգիայից պրոֆեսիոնալ պարուհի և տրանս կին Նորա Մոնսեկուրից։ 2009 թվականին Դոնտը, որն այն ժամանակ 18 տարեկան էր և  նոր էր ընդունվել կինոարվեստի ֆակուլտետ, թերթում կարդացել էր մի հոդված այն մասին, որ Մոնսեկուրը խնդրանքով դիմել է բալետի դպրոցին, որ մասնակցի աղջիկների դասերին, որպեսզի կարողանա en pointe հմտություններ ձեռք բերել։ Ի տարբերություն ֆիլմի գլխավոր հերոսի՝ Մոնսեկուրին չեն ընդունել, և այդ ժամանակից հետաքրքրվել է  ժամանակակից պարով։ Դոնտը մոտեցել է Մոնսեկուրին՝ նրա մասին վավերագրական ֆիլմ նկարահանելու համար, սակայն մերժում է ստացել։ Փոխարենը, նա շարունակել է գրել գեղարվեստական պատմողական ֆիլմ Մոնսեկուր և Տիյսենսի հետ, թեև Մոնսեկուրը չի հիշատակվել իր իսկ ցանկությամբ։ Դոնտը ֆիլմի համար խորհրդակցել է Մոնսեկուրի, այլ տրանսգենդերների և մասնագետ բժիշկների հետ։ Գենտի համալսարանական հիվանդանոցի բժիշկները, որտեղ Մոնսեկուրը բուժառու էր, խորհուրդ են տվել տրանս-աղջկան դեր չտալ, քանի որ նա այդ ժամանակ գտնվելու է իր վերափոխման զգայուն փուլում։

Գլխավոր դերի համար քասթինգը կատարվել է՝ հաշվի չառնելով դերասանների սեռը։ Այն բանից հետո, երբ 14-ից 17 տարեկան 500 հոգու մեջ (որոնցից վեցը տրանս իգական սեռի ներկայացուցիչներն էին)  չեն կարողացել գտնել մի դերասան, որը կարող էր և՛ պարել, և՛ խաղալ,  ֆիլմարտադրողներն սկսել են ընտրել մնացած պարողներին, ովքեր խաղալու էին ֆիլմում։ Հենց այս խմբային քասթինգի գործընթացում էլ նրանք գտել են Փոլսթերին։ Մոնսեկուրը մասնակցել է Փոլսթերի քասթինգին և նկարահանումների ժամանակ ներկա է եղել նկարահանման հրապարակում։ Փոլսթերին պահանջվել է երեք ամիս ձայնի մշակման և պուանտներով պարել սովորելու համար։ Նկարահանումները ներառել են մերկ տեսարաններ 14 ամյա Փոլսթերի հետ՝ ծնողների համաձայնությամբ։ Անձնակազմը հատուկ ուշադրություն է դարձրել, որպեսզի նույն կադրում չցուցադրեն նրա դեմքն ու մարմինը գոտկատեղից ներքև։ Սիդի Լարբի Չերկաուին՝ Ֆլանդրիայի թագավորական բալետի գեղարվեստական ղեկավարը, ծառայել է որպես խորեոգրաֆը։

## Թողարկում
«Աղջիկ»-ը ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի մայիսի 12-ին Կաննի կինոփառատոնի «Un Certain Regard» բաժնում։ 2018 թվականի մայիսին Նեթֆլիքսը ձեռք է բերել ֆիլմի իրավունքները Հյուսիսային Ամերիկայի և Լատինական Ամերիկայի համար։ Թեև Նեթֆլիքսը ի սկզբանե պլանավորում էր ֆիլմը թողարկել իր հարթակում 2019 թվականի հունվարի 18-ին, թողարկումը հետաձգվել է մինչև 2019 թվականի մարտի 15-ը։ Նեթֆլիքսը ֆիլմը թողարկել է նախազգուշացնող տողով, որտեղ գրված է. «Այս ֆիլմը ներառում է նուրբ հարցեր և որոշակի սեռական բովանդակություն, գրաֆիկական մերկություն և ինքնավնասման գործողություն»՝ The Trevor Project-ի ինքնասպանությունների թեժ գծի մասին տեղեկատվություն տրամադրող կայքի հղումով։

## Ընդունելություն
### Քննադատական արձագանք
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի հավանության վարկանիշը կազմում է 83%՝ հիմնված 63 կարծիքների վրա իսկ միջին՝ գնահատականը 7,5/10: Կայքի քննադատական կոնսենսուսում ասվում է. ««Աղջիկ»-ը օգտագործում է ձգտումներ ունեցող պարուհու պատմությունը որպես հուզիչ դրամայի շրջանակ, որը անդրադառնում է իր դժվարին թեմաներին համապատասխան գայթակղիչ նրբությամբ»։ Metacritic-ում ֆիլմի միջին  գնահատականը 100-ից 73 է՝ հիմնված 15 քննադատների կարծիքների վրա, ինչը ցույց է տալիս, որ «ակնարկները ընդհանուր առմամբ բարենպաստ են»։

Դեյվիդ Էրլիխը IndieWire-ից ֆիլմն անվանել է «հրապուրիչ ձևով կարեկցող» և ֆիլմին տվել է B+ գնահատական՝ միաժամանակ մտահոգություն հայտնելով,որ տրանսգենդեր կնոջ դերը խաղացել է ցիսգենդեր դերասանը։ Variety-ից Փիթեր Դեբրյուգը բարձր է գնահատել Փոլսթերի դերասանական խաղը և ֆիլմն անվանել «ինտուիտիվ հայացք իր սեռին չհամապատասխանող դեռահասին, որը փորձում է քաջություն գտնել ինքն իրեն ընդունելու համար»։ The Hollywood Reporter-ից Բոյդ վան Հոյջը բարձր է գնահատել այն, որ ֆիլմը հիմնված է վիզուալների և մոնտաժի վրա, այլ ոչ թե երկխոսության՝ միաժամանակ մտահոգություն հայտնելով դերասանական կազմի և մերկության մասին, որոնք, այնուամենայնիվ, նա համարել է «տրամաբանական ընտրություն»։

Screen International-ից Ուենդի Իդը ֆիլմն անվանել է «համոզիչ և կարեկցող»՝ ասելով. «Կա կարեկցանք և մտերմություն գենդերային խնդիրների նկատմամբ Դոնտի մոտեցման մեջ, որն առաջացնում է Սելին Սիամմայի աշխատանքը, մասնավորապես՝ Tomboy-ում»։ TheWrap-ից Սթիվ Փոնդը ֆիլմը նկարագրել է որպես «հանգիստ ֆիլմ, մինչև այն այլևս այնպիսին չէ, նուրբ կերպարների ուսումնասիրություն, որը հայտնվում է ծայրահեղ միջավայրում, թախծոտ դրամա, որը, դու կարծում ես, որը ընդունելի լինելու մասին է, քանի դեռ այն չի սպառնում դառնալ հենց այդ բանի անհնարինությունը», և գրել, «վերջում այս հանգիստ ֆիլմը դառնում է սարսափելի ցավ և հուսահատություն… Դոնտին հաջողվում է դրա արդյունքներում նրբության տարրեր գտնել»։

Los Angeles Times-ից Քիմբեր Մայերսը գրել է, որ կինեմատոգրաֆիան, որը կենտրոնանում է գլխավոր հերոսի մարմնի վրա, «ավելի շատ շահագործող է թվում, քան կարեկցող», և որ «ամենախնդրահարույցը ֆիլմի վերջին և ցնցող տեսարանների նկատմամբ անպատասխանատու վերաբերմունքն է»։ Մայերսը եզրակացրել է. «Դոնտի ֆիլմը ուժեղ դեբյուտ է տեխնիկական տեսանկյունից, բայց այն չունի մարդկայնությունը, որն անհրաժեշտ է այս բնույթի պատմության համար»։

### Պարգևատրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հոլանդական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր