open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սրճարան

**Սրճարան** (), բառացի՝ «սուրճ», հանրային սննդի և հանգստի հաստատություն՝ նման ոչ մեծ ռեստորանի, բայց ռեստորանի համեմատ՝ մթերքի սահմանափակ տեսականիով, ինչպես նաև, հնարավորության դեպքում՝ ինքնասպասարկմամբ։

## Տարատեսակներ
300px|մինի|Նավ-սրճարան «Թռչող հոլանդացի», Սանկտ Պետերբուրգ
Ըստ սպառվող սննդի տեսականու՝ սրճարաններն ունեն այսպիսի դասակարգում՝ սրճարան, սրճարան-փուռ (հրուշակարան), սրճարան-պաղպաղակ, սրճարան-գրիլ, սրճարան-բար, ինտերնետ-սրճարան։

Ըստ տեղադիրքի՝ կայուն (ամրակայված) և փողոցային (շարժական)։ Սրճարանները կարող են տեղակայվել տարբեր առանձին շենքերում, բայց առավել հաճախ, ի տարբերություն ռեստորանների մեծ մասին՝ դրանք շենքի ներսում տեղակայված հաստատություններ են (հիմնականում առաջին հարկում) կամ էլ կցակառույցներ։ Սրճարանների մյուս տեսակը ճանապարհամերձ սրճարանն է։ Առավել հաճախ դրանք տեղակայվում են միջպետական կամ տեղական նշանակության ճանապարհների մոտի առանձին շենքերում։ Ինչպես նաև տարածված են սեզոնային սրճարանները, որոնք տեղակայվում են ծովի, գետի ափերին կոնկրետ ամիսների ընթացքում՝ հիմնականում տաք ժամանակահատվածում (սակայն հարկ է նշել, որ լեռնադահուկային սպորտի համար նախատեսված առողջարաններում, ընդհակառակը, ձմռան ընթացքում է գործում)։ Հաճախ շենքի ներսում տեղակայված սրճարանից զատ՝ լինում է նաև բացօդյա սրճարան՝ տեղափոխվող աթոռներով և սեղաններով։ Բարեխառն կլիմայով երկրներում դրանք գործում են տաք սեզոնին։

Ըստ կոնտինգենտի՝ երիտասարդական, մանկական, արվեստի սրճարան և այլն։

Սրճարան՝ մասնագիտացված է սուրճի և սրճային ըմպելիքների վաճառքի մեջ։

Թեյարան՝ մասնագիտացված է թեյի վաճառքի մեջ։

Կաբարե՝ որտեղ անց են կացվում էստրադային և զվարճալի ծրագրերով ելույթներ։

## Պատմություն
Ամենահավանական վարկածի համաձայն՝ աշխարհում առաջին սրճարանը՝ «Մարկատ ալ-իրֆան» անվամբ («Մտածողների խումբ»), սիրիացի 2 առևտրական 1554 թվականին բացել են Ստամբուլում։

Գոյություն ունի վարկած, որը տալիս է Եվրոպայում առաջին սրճարանի հաստատության («կաֆանա») բնութագիրը, որը բացվել է 1522 թվականին Բելգրադում՝ Ներքին Դորչոլում՝ թուրքերի կողմից քաղաքը գրավելուց հետո։ Հաստատությունում  մատուցում էին սուրճ, նարգիլե, ծրափողներ։

Ամերիկայում առաջին սրճարանը բացվել է 1670 թվականին Բոստոնում Ուիլյամ Պենիի կողմից։

Եվրոպայում (Ավստրիայում)՝ Վիեննայի՝ Կուլչիցկոյի սրճարանը հիմնադրվել է վիեննական հաղթանակից հետո՝ 1683 թվականին։ Ռեչ Պոսպոլիտայի տարածքում առաջին սրճարանը հիմնադրվել է Վարշավայում՝ Սաքսոնական այգու շրջակայքում, 1724 թվականին՝ Օգոստոս Զորեղի կառավարման օրոք։

## Կերպարվեստում

Meddah story teller.png|Սրճարան օսմանյան կայսրությունում
Vincent Willem van Gogh - Cafe Terrace at Night (Yorck).jpg|Վինսենթ վան Գոգ, սրճարան Առլում
Korovin winter.jpg|Կոնստանտին Կորովին, փարիզյան սրճարան, 1890 թվականի սկիզբ


## Տես նաև
* Հակասրճարան
* Ռեստորան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://ru.wikisource.org/wiki/
* սրճարանների պատմությունը
* սրճարանների պատմություն
* խոհանոց. ավստրիական սրճարանների պատմությունից

Կատեգորիա:Սրճարաններ
Չինական թատրոն (Ցարսկոյե Սելո)

**Չինական թատրոն** (), նախկինում կոչվում էր Քարե օպերա, պալատական ամառային թատրոնի ավերված շենքը, որը գտնվում էր Պուշկինի Ալեքսանդրովյան զբոսայգու մուտքի ձախ կողմում։  Ինչպես մոտակայքում գտնվող Չինական գյուղը, այնպես էլ թատրոնը նախագծվել է Անտոնիո Ռինալդիի կողմից, ռոկոկոյի դարաշրջանում ընդունված «չինականի» նկատմամբ բուռն ցանկության համատեքստում։

## Պատմություն
Շենքի շինարարությունը սկսվեց 1778 թվականին և տևեց մեկ տարի Իլյա Նեյելովի հսկողության ներքո։ Նեյելովի կողմից իրականացված ծրագիրն ամբողջությամբ տեղավորվում էր եվրոպական ճարտարապետության ավանդույթների շրջանակներում։  
  
Ներսի կողմից չինական թեման շարունակում էր ոսկեթել մետաքսե վարագույրը, երկրավոր կյանքի տեսարաններով, ինչպես նաև դեկորատիվ կիրառական արվեստի հավաքածուով։ Օթյակները հիանալիորեն զարդարված են գունավոր ստվարաթղթի մանրամասնություններով, որոնց համար որպես ֆոն է ծառայում նրբաթիթեղը։ Օթյակների և բեմի զարդաքանդակ առաստաղի ձևավորման ժամանակ օգտագործվում է չինացիների, վիշապների և կենդանակերպի նշանների կերպարներ։

Չինական թատրոնը բացվել է 1779 թվականի հունիսի 13-ին պալատական կոմպոզիտոր Ջովանի Պաիզիելոյի «Դմիտրի Արտակսերկս» նոր օպերայի շնորհանդեսով։ Այնուհետև ներկայացվեց Պաիզիելոյի «Չինական կուռքը», որի միջոցով էլ Եկատերինա II-ի ժամանակ ապահովում էր պալատական թատերական խաղացանկը։ Նրա մահից հետո թատրոնում կյանքը կանգ առավ և միայն 1893 թվականին  այստեղ կայացավ Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի «Լուսավորության պտուղները» պիեսի համաշխարհային պրեմիերան։

Վերջին կայսեր պալատում նկատվում էր հին թատրոնի նկատմամբ հետաքրքրության վերածնունդ։ 1902 թվականին այստեղ ներկայացումներ տրվեցին Ֆրանսիայի նախագահ Էմիլ Լյուբեի Ռուսաստան այցելության կապակցությամբ։  Մեծ իշխան Կոնստանտին Կոնստանտինովիչը գվարդիական սպաների հետ միասին այս բեմում խաղացել է  «Արքայադուստր Գրեզե»-ում։ 1908-1909 թվականներին Ս. Ա. Դանինի հսկողության ներքո ձեռնարկված բեմի վերակառուցումը թատրոնին հնարավորություն տվեց իրականացնել ավելի մասշտաբային բեմականացումներ, այդ թվում տարվա ցուրտ եղանակին։

1914-1930-ական թվականներին Չինական թատրոնում դատարկություն էր։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 15-ի հրետակոծության ժամանակ թատրոնը հրդեհվեց և մինչև օրս չի վերակառուցվել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Китайский театр на сайте музея-заповедника Царское Село 
* Китайский театр на сайте города Пушкин 

Կատեգորիա:1779 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Պալատական թատրոններ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության օպերային թատրոններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Միքայել V Կալաֆաթոս

**Միքայել V Կալաֆաթոս** (, ), Բյուզանդիայի կայսր (1041-1042)։

Սեփաննոս Կալաֆաթոսի և Միքայել IV Պափլագոնացու քույր Մարիայի որդին։

## Ընտանիքը
Միքայել V Կալաֆաթոսի հայրը՝ Ստեփաննոս Կալաֆաթոսն (Խծուծող բանվոր) էր, իսկ մայրը՝ Մարիան, Միքայել IV Պափլագոնացու քույրը։ Նրա հոր մականունը արտացոլում էր իր մասնագիտությունը՝ նա խծուծում ու խեժապատում էր կառուցված նավերը։

Մարիան ու Միքայել IV Պափլագոնացին ունեին ևս 4 եղբայր՝
* Ներքինի Հովհան Օրֆանոտրոֆ (Անապահովներին կերակրող) - զբաղեցրել էր կյուրապաղատի պաշտոն.
* Նիկիտա, մահացել էր մինչև 1034 թվականը.
* Կոստանդին - ներքինի
* Գեորգի - ներքինի

## Ծագումը և իշխանության գալը
1034 թվականի ապրիլի 11-ին, Զատիկի նախօրեին լոգարանում Ռոմանոս III Արգիրոսի մահից հետ (խոսակցություններ են եղել, որ կայսրին թունավորել են Հովհան Օրֆանոտրոֆը և կայսրուհի Զոյան), իշխանությունը հայտնվում է վերջինիս ձեռքում։ Շուտով Հովհան Օրֆանոտրոֆը համոզում է տարիքավոր կայսրուհուն շուտափույթ միավորվել ամուսնությամբ Միքայելի հետ և նրան հռչակել կայսր։ Զոյային երկար համոզելու կարիք չի լինում, և իշխանությունը անցնում է եղբայրների ձեռքը՝ կայսրը Միքայել IV Պափլագոնացու և Հովհան Օրֆանոտրոֆի։
[left|thumb|200 px|Միքայել Կալաֆաթոսի քեռին՝ [Միքայել IV Պափլագոնացին]]

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Michael Angold. *The Byzantine empire 1025—1204*. (Longman, 2nd edition, 1997). ISBN 0582 29468 1.
* Jonathan Harris. *Constantinople: Capital of Byzantium*. (Hambledon/Continuum, 2007). ISBN 978 1847251794.

Կատեգորիա:Մակեդոնական դինաստիա
Պորտենյո

[306x306px|մինի|աջից|Պորտենյոների կառնավալ [Բուենոս Այրեսում]]**Պորտենյո** (, իգական ձևույթը՝ *porteña*), իսպաներենում օգտագործվում է այն անձի առնչությամբ, ով նավահանգստային քաղաքից է (ծնվել է այնտեղ կամ այնտեղ է ապրում)։ Սակայն այդ բառը կարող է գործածվել նաև որպես ածական՝ բնորոշելով նավահանգստային քաղաքի հետ կապված որեւէ բան։ 
Ամենամեծ քաղաքը, որին այս եզրույթը գլխավորապես վերաբերում է, Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսն է. 19-րդ դարի վերջերից Porteños- ը դարձել է այդ քաղաքի մարդկանց մականունը (կամ demonym-ը )։

Եվրոպայից մեծ ներգաղթի ալիքների հետևանքով, որոնք գագաթնակետին հասան, 1880-ական թվականներին, Ռիո դե լա Պլատայի տարածաշրջանը և, մասնավորապես, Բուենոս Այրեսն ու Մոնտեվիդեոն , հիմնականում բնակեցվեցին եվրոպական ծագում ունեցող մարդկանցով, առավելապես՝ իտալացիներով , իսպանացիներով և գերմանացիներով, այլ կերպ ասած՝ պորտենյոներով։ Ի հակադրություն դրա՝ Արգենտինայի մնացած մասերում և հատկապես հյուսիսարեւմտյան տարածքներում, ետգաղութացման դարաշրջանում եվրոպացիների ներգաղթն ավելի փոքր ծավալներով տեղի ունեցավ, և այդպիսով հիմնականում պահպանվեց մինչգաղութացման ժամանակաշրջանի բնակչության կազմը, որը բաղկացած էր կրեոլներից (գաղութաբնակ իսպանացիների սերունդներից, ինչպես նաև՝ եվրոպացու և տեղաբնիկի կապի արդյունք խառնածիններից), մեսթիսոսներից (կրեոլի և տեղաբնիկի կապի արդյունք խառնածիններից) և բնիկներից ։

Չիլիում porteño/a -ն սովորաբար գործածվում է Վալպարաիսոյի բնակիչների առնչությամբ։

Կոստա Ռիկայում porteño /a -ն սովորաբար օգտագործվում է խաղաղօվկիանոսյան ափի Պունտարենաս երկրամասի բնակիչների առնչությամբ։

Արգենտինացի նշանավոր կոմպոզիտոր, երաժիշտ Աստոր Պիացոլան երաժշտական չորս կոմպոզիցիաներից բաղկացած շարք է ստեղծել՝ Cuatro Estaciones Porteñas խորագրով, որտեղ արտացոլել է պորտենյաների ու պորտենյոների կյանքը, նրանց հույզերն ու ապրումները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպաներեն
Կատեգորիա:Լատինական Ամերիկա
Կրաշենիննիկովների բնակելի տուն

**Կրաշենիննիկովների բնակելի տուն** (), պատմական առանձնատուն Մոսկվայում, որը գտնվում է Կոժևնիչեսկայա փողոց, տուն 20, շինություն 19 հասցեով։ Կառուցվել է 1800 թվականինին։ Կրաշենիննիկովների բնակելի տունն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Պատմություն
1800 թվականին մոսկվացի վաճառականներ Կրաշենիննիկովները Կոժևնիչեսկայա փողոցում մի քանի տուն կառուցելու դիմում են ներկայացրել։ Դրանց թվում է եղել նաև քարե երկհարկանի բնակելի տունը։ 1812 թվականի մոսկովյան հրդեհի ժամանակ այն լրջորեն տուժել է, սակայն հինգ տարի անց վերականգնվել է։ Այդ ժամանակից ի վեր նրա ճակատը մնացել է անփոփոխ։ Տունն ունի երեք հարկ, նկուղ և Մոսկվայի արհեստագործական փողոցի կառուցապատմանը բնորոշ օրինակ է։

XIX դարի վերջին - XX դարի սկզբին տունը պատկանել է առաջին գիլդիայի վաճառական Նիկոլայ Սերգեևիչ Ռաստերյաևին։ 1896 թվականին նա տանը բակի կողմից կցակառուցել է երկհարկանի քարե շինություն։ Բակում նա տեղակայել է իր կլայեկագործարանի շինությունները, որտեղ արտադրվել են կապարե խողովակներ։ Ըստ 1914 թվականի տեղեկությունների՝ տանը տեղակայված էին գործարանի գրասենյակը, վարպետի, կառավարչի և ծառայողների բնակարանները։ 1930-ական թվականներին նախկին առանձնատանը բացվել է Գլավմոստրանսի «Արեմկուզ» ավտովերանորոգման ձեռնարկությունը։

Սեփականատերերի և շենքի նշանակության հաճախակի փոփոխման պատճատով նրա բնօրինակ ներսույթը գրեթե ամբողջովին կորսվել է։ Պահպանվել են հետհրդեհային կառուցապատմանը բնորոշ լուսամուտա- և դռնատեղերը, գետնախարիսխը, երկրորդ հարկի պատուհանների վերևի եռանկյունաձև ատամնիկները և միջհարկային քիվը։

2018 թվականին տունը ստացել է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:1800 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Քարվանսարա (Պուշկին)

**Քարվանսարա** (),  պատմական շենք  Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է  1863-1866 թվականներին։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Մոսկովսկայա փողոցի թիվ 25 հասցեում, հարավային կողմից եզրափակվում է Տաճարի հրապարակով։ 
մինի

## Պատմություն
Ցարսկոյե Սելոյում գտնվող քարվանսարան հիմնադրվել է 1818 թվականին, երբ Յակով Զախարժևսկու հրամանով Զնամենսկայա եկեղեցու կրպակները տեղափոխվել են ներկայիս վայր, իսկ Սոֆիայի պատմական շրջանից տեղափոխվել է Կոնստանտինովյան տոնավաճառը։ Ցարսկոյե Սելոյի նախագծով Վիլյամ Գեստին Լեոնտևսկայայի փողոցից մինչև Օրանժերեյնայա փողոց տրվել է մեծ հողատարածք։ Քարվանսարայի միահարակ փայտե շենքերը 1825 թվականին կառուցել է Վասիլի Ստասովը, նախագծմանը մասնակցել է Վիլյամ Գեստեն։ 1843-1844 թվականներին համալիրի բակում կառուցվել են մսի խանութաշարքերը (ճարտարապետ՝ Նիկոլայ Նիկիտին)։ 1862 թվականին փայտե համալիրի մեծ մասը հրդեհից ոչնչացվել է։ Սկզբում առաջարկվել է վերականգնել միայն այրված մասը, նախագիծը պատրաստել է Ալեքսանդր Վիդովը։ Այնուամենայնիվ, որոշվել է վերակառուցել քարե շենքը, որը հանձնարարվել է Նիկոլայ Նիկիտինին։ Շենքը բացվել է 1866 թվականին։ 1898 թվականին ճարտարապետ Աեքսանդր Բախի նախագծով հիմքի ամրությունը բարձրացնելու և դեֆորմացիան կանխելու համար կառուցվել է քարե տեռաս։ 1911-1912 թվականներին Ալեքսանդր Բախը բակում կառուցել է բետոնե սառցարանային պահեստ։ Ներկայումս քարվանսարայի համալիրը շարունակում է օգտագործվել առևտրի համար, իսկ Ցարսկոյե Սելոյի շուկան գտնվում է բակի կողմում։
մինի

## Ճարտարապետություն
Համալիրի մեկհարկանի գլխավոր շենքի բոլոր ճակատները շրջապատված են կամարավոր պատկերասրահով։ Շենքի կենտրոնական մասում, Տաճարի հրապարակի առանցքի անկյունում, կա անցման կամար-պորտալ։ Տարբեր ճակատներում պատկերասրահների կամարները տարբեր են։ Շենքի անկյունները և անցման կամարները զարդարում են կիսավերնահարկով և տոսկանյան օրդերի զույգ սյուների օղակներով տաղավարները։ Շենքի դեկորը բարդ է՝ մոտեցնելով բարոկկո ոճին։ Տանիքի տակ տեղավորված են բազմաթիվ ձեղնահարկային պատուհաններ։ Մսի խանութաշարքերն ունեն կիսաշրջանաձև տեսք, ստեղծվել են ուշ կլասիցիզմի ոճով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 356—360. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1866 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Սարատով)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Սարատով** քաղաքում գտնվող կրոնական կառույց։ Պատկանում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմին, գտնվում է Ռուսաստանի Սարատովի մարզում։ Համակարգում է Սարատովում բնակվող առաքելական ռուսահայության հոգևոր կյանքը։ 

## Պատմություն
2007 թվականից սկսված Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու կառուցումը իրականացվում է Սարատովի օդանավակայանի տարածքում։

Այս համալիրը հայկական համայնքը կառուցում է տասնմեկերորդ տարին։ Համայնքը ընդգրկում է Սբ. Աստվածամոր եկեղեցին, կիրակնորյա դպրոց, թանգարան, գրադարան, բացմապրոֆիլային սպորտային ակումբ և «Կռունք» հայկական համայնքի մշակութային կենտրոն 1500 ք.մ. ընդհանուր տարածքով։ Համալիրը կառուցվում է արտակարգ գեղեցիկ մի վայրում, որը կոչվում է «Սոկոլովայա գորա» (ռուս.«Բազեի սար»)։

Համալիրի շինությունները կառուցված են մոնոլիտ բետոնից և երեսապատված հանրահայտ հայկական տուֆից, որը ունի նարնջակարմիր գույնի է։ Քարտաշ և նկարիչների վարպետները, որոնց թվում են Լևոն Զաքարյանը, Էդգար Պետրոսյանը, Լիանա Պետրոսյանը, Հովհաննես Դարբինյանը և Զավեն Գևորգյանը, սկսել են գմբեթի  գեղանկարչության աշխատանքը, իսկ քարտաշները վերջացնում են ներքին զարդերը։

Եկեղեցու տակ, որը ունի 33 մ բարձրություն, 408 ք.մ. տարածք և մինչև 400 մարդ տարողունակություն, տեղակայվելու է թանգարանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսահայ առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ (Ռուսաստան և Նոր Նախիջևան)
Կատեգորիա:Սարատովի եկեղեցիներ
Հեռագրակայան (Պետերհոֆ)

**Հեռագրակայան** (, նաև՝ **Կայսերական հեռագրակայան, Պալատական հեռագրակայան**, ), պատմական շենք և թանգարան Պետերհոֆում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։ Կառուցվել է 1858 թվականին։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի պողոտայում (տուն 3), Ալեքսանդրիա զբոսայգու սահմանին։

## Պատմություն
Պետերհոֆի հեռագրակայանը պատկանել է Կրոնշտադտի գծին (կապել է Պետերբուրգը Կրոնշտադտի հետ՝ Պետերհոֆի և Օրանիենբաումի միջոցով)։ Գիծը բացվել է 1853 թվականին։ Սկզբնապես Պետերհոֆում հեռագրակայանը տեղակայվել է գործունեությունը դադարեցրած օպտիկական հեռագրակայանի աշտարակում, որը գտնվում էր Ֆիննական ծոցի ափին, որտեղ ավելի ուշ տեղակայվել է կայսերական ընտանիքի Ստորին ամառանոցը։ Բայց ժամանակի ընթացքում հեռագրային սարքերի քանակն ավելացել է, և պահանջվել է նոր շենք, որը կառուցվել է 1858 թվականին ճարտարապետ Անդրեյ Շտակենշնեյդերի նախագծով։ Նոր կայանն աշխատանքը սկսել է 1859 թվականի մայիսի 15-ին։ Շենքն ուներ տարբեր մուտքեր. սովորական մարդկանց համար՝ Պետերբուրգի փողոցի (Սանկտ Պետերբուրգի պողոտա) կողմից, և կայսերական հեռագրերի համար՝ զբոսայգու կողմից։

Շենքը վերակառուցվել է, սակայն 21-րդ դարում վերականգնվել է սկզբնական տեսքով, իսկ 2011 թվականին այնտեղ բացվել է թանգարան։ Այն ունի 10 ցուցասրահ։ Ներկայացված են հեռագրային սարքեր, հեռագրերի նմուշներ, վերստեղծված է տարածքների ներսույթը, այդ թվում՝ պետի աշխատասենյակը, խոհանոցը, սառցապահարանը։

## Ճարտարապետություն
Շենքը կառուցվել է գոթիկայի տարրերի, մասնավորապես՝ պատուհանների սլաքաձև ապակեկալների  օգտագործումով։ Միաժամանակ առկա է եղել այն ժամանակ նորաձև գյուղական շինության նմանությամբ ոճավորումը։ Օրինակ, տանիքը նախշված էր ծղոտե ծածկի նմանությամբ։ Երկրորդ հարկում տեղակայված էին շուրջօրյա հերթապահող հեռագրավարների և ցրիչների քնասենյակները։

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ

Կատեգորիա:1858 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի տեսարժան վայրեր
Rolex SA (ժամացույցներ)

**Rolex SA,** շվեյցարական ժամացույցների ընկերություն, որն արտադրում է ձեռքի ժամացույցներ և աքսեսուարներ։ Ընկերությունը և իր դուստր ընկերություն *Montres Tudor SA*-ն մշակել են, արտադրել, տարածել և սպասարկել Rolex և Tudor ապրանքանիշերի անվան տակ վաճառվող ժամացույցներ։ Հիմնադրվել է Հանս Վիլսդորֆի և Ալֆրեդ Դեվիսի կողմից  1905 թվականին Անգլիայի Լոնդոն քաղաքում՝ Wilsdorf and Devis անվանումով։ Rolex ընկերությունը 1919 թվականին իր գործունեությունը տեղափոխել է Շվեյցարիայի Ժնև քաղաք։
2016 թվականին աշխարհի ամենախոշոր ապրանքանիշերի ցանկում «Forbes» ամսագիրը Rolex-ին տվել է 64-րդ տեղը։ Rolex-ը ժամացույցների խոշոր ապրանքանիշ է, որն օրական արտադրում է շուրջ 2000 ժամացույց։

## Պատմությունը
Ալֆրեդ Դեվիսը և  Հանս Վիլսդորֆը հիմնել են Wilsdorf and Devis ընկերությունը, որը վերջնական ստացել է Rolex SA անվանումը 1905 թվականին՝ Անգլիայի Լոնդոն քաղաքում։ Այդ ժամանակ Վիլսդորֆի և Դեվիսի հիմնական առևտրային գործունեությունը եղել է շվեյցարական Hermann Aegler ընկերության ներմուծումը Անգլիա և արտադրել բարձրակարգ ժամացույցի օրինակներ Դեննիսոնի և ուրիշների կողմից։ Այս ձեռքի ժամացույցները վաճառվել էին ոսկերիչներին, ովքեր հետագայում գրել են իրենց անունը ժամացույցի դաշտին։ Wilsdorf and Devis ապրանքանիշի ժամացույցները նշված են եղել որպես «W & D»` ժամացույցի հետևի փականի ներսում։
1908 թվականին  Վիլսդորֆը գրանցել է «Rolex» ապրանքանիշն ու բացել գրասենյակ Շվեյցարիայի Լա-Շո-դե-Ֆոն քաղաքում։   Ընկերության անվանումը՝ Rolex, գրանցվել է 1915 թվականի նոյեմբերի 15-ին։ Մի պատմություն, որը երբեք չի հաստատվել Վիլսդորֆի կողմից,  պատմում է այն մասին,որ այդ անունը ծագել է ֆրանսերեն horlogerie բառից, որը նշանակում է «նուրբ ժամացույցի մեխանիզմ» կամ էլ «ժամացույցի կատարելություն»։
Վիլսդորֆն ասել է, որ իր ապրանքանիշի անվանումը հեշտ է արտասանել ցանկացած լեզվով։ Այն հեշտությամբ արտասանվում է շատ լեզուներով և քանի որ բոլոր տառերն ունեն նույն չափը, կարելի է սիմետիկորեն գրել։ Այն նաև կարճ էր և կարող էր տեղավորվել ժամացույցի ճակատային մասում։

## Ամենաթանկ «Rolex» ժամացույցը
thumb|Rolex SA
2017 թվականի հոկտեմբերի 26-ին «Phillips de Pury» աճուրդի տունը մրցանակ է հանձնել աշխարհի ամենաթանկ ժամացույցը՝ «Rolex Daytona»-ն վաճառելու համար։ Ժամացույցը նախկինում պատկանում էր Պոլ Նյումենին։ Ժամացույցը վաճառվել է անծանոթ մարդու՝ 17 752 500 դոլլարով։

## Անջրանցիկ ժամացույցներ
«Rolex»-ը երկրորդ ընկերությունն էր, որ ստեղծել էր ձեռքի անջրանցիկ ժամացույց, որը կարող էր դիմակայել մինչև 330 ֆուտ ճնշման : Ժամացույցները դիմացկուն են և փորձառու, դրանք պահում են իրենց գեղեցիկ ձևը նույնիսկ վերելքի ու վայրէջքի ժամանակ։ Դրա մասին է վկայում Ժակ Պիկարի ուղարկած հեռագիրը, որում նշված էր՝ «Ուրախ եմ հաստատել, որ նույնիսկ 11,000 մետր բարձրության վրա ձեր ժամացույցներն այնքան ճշգրիտ են, որքան որ երկրի մակերևույթին»։

## Կեղծ «Rolex»
Կեղծ որակով ժամացույցները խիստ տարբերվում են բնօրինակից, մինչդեռ լավ կեղծված օրինակի հայտնվելը անուշադրության դեպքում կարող է չտարբերվել իրականից։

## Քննադատություններ
Որոշ հեղինակներ համարում են, որ «Rolex»-ը հանդիսանում է կեղծիքի հիմնական թեմաներից մեկը, սակայն այդ կեղծիքի մեծ մասը վերաբերում է այլ ընկերությունների գովազդային կրկնօրինակներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1905 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի ընկերություններ
Օլգա Ավիլովա

**Օլգա Մատվեևնա Ավիլովա** (, ), խորհրդային և ուկրաինացի վիրաբույժ, քրոնիկական վիրաբուժության և թոքաբանության բնագավառի բժիշկ-գիտնական, մանկավարժ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1975), Բժիշկների կատարելագործման Կիևի բժշկական ինստիտուտի թոքաբանության ամբիոնի վարիչ (1975-1988)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1974), Ուկրաինական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1982), Ուկրաինական ԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1962 )։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Օլգա Ավիլովան ծնվել է 1918 թվականին Բեժիցայում։ 1941 թվականին ավարտել է Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմին («Հայրենական պատերազմ»)։ Որպես վիրաբույժ աշխատել է գործող բանակի շարքերում, այնուհետև եղել է Բրյանսկի մարզային հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքի վարիչ։ 1957 թվականից եղել է Կիևի բժշկական համալսարանի բաժնի վարիչ։ 1974 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Резекция и пластика бронхов и медиастинальной трахеи» թեմայով։ Եղել է ակադեմիկոս  Նիկոլայ Ամոսովի ուսանողը։

## Գիտական գործունեություն
Օլգա Ավիլովայի ղեկավարությամբ ստեղծվել է անհետաձգելի օգնության ծառայություն կրծքի վնասվածք ստացած, ինքնաբուխ կրծքի օդահավաքի, շնչառական համակարգի օտար մարմինների և կերակրափողի խնդիրներ ունեցողների համար։ Պոլիտրավմայի բաժանմունքի նախաձեռնողն է։

Շուրջ 300 գիտական աշխատանքների, այդ թվում՝ 2 մենագրության հեղինակ է, գյուտարար, արտոնագրերի սեփականատեր (մասնավորապես՝ «Կերակրափողի և բրոնխների արտաշնչական ստենոզների բուժման մեթոդը»)։

Օլգա Ավիլովայի  ղեկավարությամբ պաշտպանվել են 1 դոկտորական և 19 թեկնածուական ատենախոսություններ։

### Ընտրյալ ստեղծագործություններ
* Чресплевральные резекции при опухолях пищевода и кардии (1960)
* Резекция и пластика бронхов и медиастинальной трахеи (1971)
* Тораскопия в неотложной грудной хирургии (1986)
* Хронические свищи пищевода (1987)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Авилова Ольга Матвеевна
* Ольга Матвеевна Авилова (к 80-летию со дня рождения) // Клінічна хірургія. - 1998. - № 9-10. - С. 105-106.

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի բուհերի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՈւԽՍՀ վաստակավոր բժիշկներ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ռուս վիրաբույժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիրաբույժներ
Փադինգթոնի արկածները

**«Փադինգթոնի արկածները»** (), ընտանեկան արկածային ֆիլմ, բեմադրված բրիտանացի ռեժիսոր Փոլ Քինգի կողմից՝ Փադինգթոն արջուկի մասին։ Պրեմիերան  տեղի է ունեցել Մեծ Բրիտանիայում՝ 2014 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ ԱՄՆ-ում և Կանադայում ֆիլմի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունվարի 16-ին, իսկ Ռուսաստանում՝ նույն թվականի հունվարի 22-ին։

## Սյուժե
Մի անգամ ձանձրալի Պերուից Անգլիա է գալիս բարի, հարգալից և կուլտուրական արջուկ, որը պատկանում էր պերուական հազվագյուտ տեսակի։ Կայարանում Փադինգթոնը (ում պատվին և նրան անվանել են) ծանոթանում է Բրաունների ընկերասեր ընտանիքի հետ, ովքեր հաճույքով նրան ընդունում են իրենց ընտանիք։ Բայց չար Միլլիսենտը ուզում էր Փադիդինկտոնին թանգարանում խրթվիլակ դարձնել։

## Դերերում

## Քաստինգ
Ի սկզբանե Փադինգթոն արջուկին պետք է հնչյուավորեին Հյու Լորին և Կոլին Ֆերտը։

## Քննադատություն
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ունի 98% վարկանիշ՝ հիմնված 135 ակնարկների հիման վրա։ Metacritic կայքում ֆիլմը  100-ից ստացավ 77 միավոր՝ հիմնված 34 քննարկողների կողմից, ինչը համապատասխանում է «հիմանակնում դրական ակնարկներ» կատեգորիային։

## Շահույթ
Ֆիլմի համաշխարհային դրամահավաքը կազմել է $288 667 178: Ակտիվ էին Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան։ Ռուսաստանում ընդհանուր գումարը կազմել է 397 մլն ռուբլի ($6 470 072):

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր
Կատեգորիա:StudioCanal ֆիլմեր
Կատեգորիա:The Weinstein Company ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական ընտանեկան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր արջերի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր խոսող կենդանիների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանիների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Անգլիական պալատ

**Անգլիական պալատ**  (, երբեմն նաև՝ **Նոր Պետերհոֆյան պալատ**, ), պալատ Պետերհոֆի հարավում, Անգլիական այգում, կառուցված Եկատերինա II-ի պատվերով, ճարտարապետ Ջակոմո Կվարենգիի նախագծով 1781-1789 թվականներին։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ ոչնչացվել է 291-րդ գերմանական հետևակային դիվիզիայի հրետանային գնդակոծության հետևանքով։

մինի|Անգլիական պալատ, Կարլ Շուլց, լիտոգրաֆիա, 19-րդ դար

Պետերհոֆի նոր պալատը, որը հետագայում կոչվեց Անգլիական, Կվարենգիի առաջին պալատն է Ռուսաստանում։ Ինչպես նրա հետագա կառույցները, այն իրենից ներկայացնում էր մի հոյակապ  եռահարկ շինություն բազմասյուն վերնաճակատով։ Դեպի երկրորդ հարկ տանող գրանիտե աստիճաններով գլխավոր մուտքն աչքի էր ընկնում ութասյուն սյունասրահով և կորնթոսյան օրդերի եռանկյուն վերնաճակատով։ Արևմտյան ճակատում կար սյունազարդ լոջիա վեց սյուներով։ Ցոկոլային ներքնահարկը երեսապատված էր գրանիտով։ Ներսակողմի ճարտարապետական լուծմանը և հարդարանքին լակոնիկ դեր էր հատկացվել, մեծ նշանակություն էր տրվել պատերի և առաստաղի գեղազարդման աշխատանքներին։ Շինարարությունը տևեց 15 տարի և ավարտվեց 1796 թվականին։

Շինարարության պատվիրատուն կայսրուհի Եկատերինա II-ը նախատեսել էր Անգլիական լճակի ափին առանձնանալ պալատական կյանքի ունայնությունից։ Պավել I-ի օրոք պալատին վրա հասավ մյուս նորակառույց պալատական նստավայրերի ճակատագիրը, հետագայում այն վերածվեց զորանոցի։  Հետագայում  Ալեքսանդր I-ի գահակալության (1802-1805) օրոք, Կվարնեգիի անմիջական հսկողության ներքո պալատը հիմնովին վերանորոգվեց ավարտվեց ներսակողմի կահավորումը կլասիցիզմի ոճով։

Մինչև փետրվարյան հեղափոխությունը լճակի ափին գտնվող շենքը ծառայում էր որպես  արտասահմանյան դիվանագետների և մյուս հյուրերի  ընդունելության վայր, որոնք ամառային ընդունելությունների ժամանակ այցելում էին Հին Կայսերական պալատ։  Ժամանակ առ ժամանակ այստեղ կազմակերպվում էին հասարակական միջոցառումներ (մասնավորապես, Անտոն Ռուբինշտեյնի համերգը 1885 թվականի հուլիսի 14-ին), ցուցադրվում էին նկարներ։

Հեղափոխությունից հետո գործում էր որպես առողջարան։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ 1942 թվականին պալատն ավերվեց, պատերազմից հետո որոշվեց այն չվերականգնել։ Պալատի ավերակների վրա հուշաքար է տեղադրվել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1940-ականների կազմալուծումներ
Կատեգորիա:Պետերհոֆի պալատներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի առանձնատներ
Անձնավորություն (ֆիլմ)

**Պերսոնա**, սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ` նկարահանված ռեժիսոր Ինգմար Բերգմանի կողմից։ Ֆիլմի հեղինակը իր «Շշուկներ և ճիչեր» ֆիլմի հետ միասին այս ֆիլմը համարել է իր կարիերայի կարևոր ֆիլմը։ Գլխավոր դերերում են Բիբի Անդերսոնը և Լիվ Ուլմանը։ Պրեմիերան կայացել է 1966 թ. հոկտեմբերի 18-ին Շվեդիայի «Սպեգելն» կինոթատրոնում։ Սկզնապես, Բերգմանը պլանավորել էր ֆիլմը անվանել «Կինեմատոգրաֆ» (ֆիլմը սկսվում է կինոպրոեկտորի լամպի այրմամբ, ֆիլմի ինչ-որ հատվածում կինոժապավենը կտրվում է, իսկ վերջում լամպը մարում է), սակայն դրան դեմ էր ֆիլմի պրոդյուսերը։

## Սյուժե
Էլիզաբեթ Ֆոգլերը հայտնի դերասանուհի է, ով հաճախ է հանդես գալիս տարբեր թատրոններում։ Մի ներկայացման ժամանակ տեղի է ունենում տարօրինակ իրավիճակ՝ դերասանուհին լռում է ներկայացման ընթացքում։ Սկզբում անհասկանալի էր՝ ինքն է համր դարձել, թե նեղացել է ամբողջ աշխարհի վրա և չի ուզում ոչ մեկի հետ խոսել։
Դերասանուհին դիմում է իր հոգեբույժին, որ նա կարողանա օգնել դերասանուհուն դուրս գալ այդ անորոշ իրավիճակից։ Բժիշկը պարզում է, որ Էլիզաբեթը հոգեպես առողջ է, բայց գտնվում է ինչ-որ տարօրինակ իրավիճակում՝ ընդհանուր անզգայացման մեջ։ Բժիշկը խորհուրդ է տալիս դերասանուհուն հանգստանալ բնության գրկում։ 
Էլիզաբեթը մեկնում է ծով։ Նրան ուղեկցում է բուժքույր Ալման։ Երկու կանայք միասին անց են կացնում իրենց ժամանակը ծովի ափին։ Էլիզաբեթը անընդհատ լռում է, իսկ Ալման պատմում է նրան իր կյանքից պատմություններ՝ փորձելով հանել իր լռակյաց զրուցակցին այդ տարօրինակ իրավիճակից։

## Դերերում
* Լիվ Ուլման- Էլիզաբեթ Ֆոգլեր, դերասանուհի
* Բիբի Անդերսոն- քույր Ալմա, բուժքույր
* Մարգարետա Կրոկ- հոգեբույժ
* Գունար Բյորնստրանդ- պարոն Ֆոգլեր
* Յորգեն Լինդստրեմ- Էլիզաբեթի որդին

## Մրցանակներ
* **[[1968]] թվական՝ Ազգային կինոքննադատների մրցանակ, ԱՄՆ**
** Լավագույն դերասանուհի- Բիբի Անդերսոն
** Լավագույն ռեժիսոր- Ինգմար Բերգման
** Լավագույն ֆիլմ

### Նոմինացիաներ
* 1968- BAFTA մրցանակ
**Լավագույն օտարազգի դերասանուհի- Բիբի Անդերսոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Сценарий фильма в журнале «Новая Юность»
* Бергман. Картины
* Бергман о Бергмане. М.: Радуга, 1985.
* «Персона» на сайте Кино. Орк. Ру 
* «Персона» на сайте Фильм. Ру
* «Персона» на сайте Dvdsearch.ru

Կատեգորիա:1966 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ինգմար Բերգմանի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շվեդերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով
Գաստոն Պաուլս

**Գաստոն Պաուլս** (, ),  արգենտինացի հայտնի դերասան, պրոդյուսեր և հաղորդավար։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի հունվարի 17-ին, Բուենոս Այրեսում։ Հայրը` դերասան և պրոդյուսեր Ակսել Պաուլս է, իսկ եղբայրը գրող Ալան Պաուլսը։
Գաստոն Պաուլսը իր կարիերան սկսել է հեռուստատեսությամբ, երաժշտական ծրագրում որպես հաղորդավար։ 1994 թվականին նա առաջատար դեր ստացավ «Ռուսական լեռը» (Montaña rusa, otra vuelta) դեռահասների հեռահաղորդակցությունում, նկարահանումների ժամանակ նա սիրավեպ սկսեց դերասանուհի Նենսի Դուպլունիի հետ։ Երկու տարվա հարաբերություններից հետո զույգը բաժանվեց։
Մեծ կինոյում առաջին աշխատանքը 1997 թվականին թողարկված «Կոմանիայի տարածքը» (Comanche Territory) ֆիլմն էր։ Այնուամենայնիվ, միջազգային ճանաչման մեջ դերակատարում ունեցավ «Ինը թագուհիներ» ֆիլմը։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է դերասանուհի Ագուստինա Չերրիի հետ, ունի երկու երեխա։

## Ֆիլմագրություն
### Պրոդյուսեր
*2008 — Բոլորը դեմ են Խուանին/ Todos contra Juan (մինիսերիալ)
*2009 — Առասպելներ, մեկանգամյա սիրո քրոնիկոն / Mitos, crónicas del amor descartable (մինիսերիալ)
*2009 — Կույր ժամադրություն / Ciega a citas (հեռուստասերիալ, գործադիր պրոդյուսեր/ գլխավոր պրոդյուսեր)
*2009 —  Las manos al piano (վավերագրական ֆիլմ, գործադիր պրոդյուսեր)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Արգենտինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի սցենարիստներ
Օլենինների տուն

**Օլենինների տուն** (), պատմական շենք  Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1828 թվականին։ Հայտնաբերված մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Պուշկինսկայա փողոցի թիվ 1/17 հասցեում, Պալատական փողոցի անկյունում։

## Պատմություն
Տունը կառուցվել է 1828 թվականին ճարտարապետ Վասիլի Գորնոստաևի նախագծով պալատական հնոցապան Ագաֆանովի համար։ 1831 թվականից տունը պատկանում է Օլենինների ընտանիքին։ Այս տանը եղել է Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը։ 1845 թվականին, իրական պետական խորհրդատուի այրու՝ Վ. Ա. Օլենինի հանձնարությամբ ճարտարապետ Ն. Ս. Նիկիտինը կառուցեց փայտյա կիսավերնահարկ։ 1907 թվականին տանը տեղավորվել է Սուրբ Երրորդության համայնքի բարեգթության քույրերի առողջարանը։ Շենքի վերակառուցման ժամանակ ճարտարապետ Լունդբերգը կիսավերնահարկը վերածեց գմբեթով աշտարակի։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո համայնքը այստեղ 15 զինվորների համար մի փոքրիկ հիվանդանոց ստեղծեց։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տանը տեղավորվել է առողջարան։ 1921 թվականին այս տանն է ապրել Աննա Ախմատովան։ Հենց այս առողջարանում է նա տեղեկացել առաջին ամուսնու՝ Նիկոլայ Գումիլյովի և եղբոր` Անդրեյ Գորենկոյի մահվան մասին։

## Ճարտարապետություն
Տունը երկհարկանի է, ճակատային կողմով նայում է երկու փողոցների։ Տան անկյունը կլորացված է՝ պսակված գմբեթավոր աշտարակով։ 1999 թվականին աշտարակում տեղադրվել է աքաղաղի տեսքով հողմացույց, որը խորհրդանշում է Պուշկինի հեքիաթից ոսկե աքաղաղին, որը նրա հոբելյանի կապակցությամբ հանձնվել է քաղաքին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1828 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Հուդա Կաթան

**Հուդա Կաթան** (, ), ամերիկացի դիմահարդար, գեղեցկության բլոգեր, ձեռնարկատեր, Huda Beauty ապրանաքանիշի կոսմետիկ պարագաների հիմնադիր։

## Կենսագրական տվյալներ
Կաթանը ծնվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Օկլահոմա քաղաքում։ Ընտանիքի չորս  երեխաներից մեկն է։  Ծնողներն Իրաքից են։ Ավելի ուշ, ընտանիքը տեղափոխվել է ԱՄՆ Թենեսի նահանգի Քուքսվիլ բնակավայր, հետո Բոստոն, Մասաչուսեթս։ Կաթանը հաճախել է Միչիգան նահանգի Դեբորն համալսարան, որտեղ մասնագիտացել է ֆինանսավորման մեջ։

## Կարիերա
2006 թվականին Կաթանը տեղափոխվել է Դուբայ, քանի որ հայրը աշխատում էր այնտեղ։ Մի քանի տարի հետո Լոս Անջելես, որտեղ էլ սովորել է դիմահարդարման արվեստ։ Նրա հաճախորդների թվում էին այնպիսի մարդիկ, ինչպիսիք են  Էվա Լոնտորիանը, Նիկոլ Ռիչին Այնուհետև Կաթանը վերադառնում է Դուբայ, որտեղ դառնում է Ռևլոնի դիմահարդարը։ 2010 թվականի ապրիլին քույրերի առաջարկով Կաթանն անց է կացրել դիմահարդարման դասընթացներ և խորհրդատվություններ։ 2013 թվականին Կաթանը հիմնադրում է կոսմետիկ պարագաների շարք, որը կոչվեց Huda Beautty: Կաթանի առաջին արտադրանքը  կեղծ թարթիչներն  էին, որոնք թողարկվել են Sephora-ի կողմից։ «Huda Beauty» պիտակը հաջողության հասավ կեղծ թարթիչների վաճառքի շնորհիվ, որոնք արագորեն սպառվեցին Քիմ Քարդաշյանի կողմից։ Կաթանի ընկերությունը, որը հիմնվել է Դուբայում, հետագայում սկսեց  գեղեցկության այլ արտադրանքներ առաջարկել, ներառյալ աչքի ստվերային երանգապնակներ, հեղուկ շրթներկեր, լուսարձակող ներկապնակներ, կեղծ եղունգներ։ 2017 թվականին Կաթանը Ինստագրամում հայտնի դարձավ՝ ունենալով ավելի քան 20 միլիոն հետևորդ։ 2017 թվականի Ինստագրամում զբաղեցրել է ամենաազդեցիկ հարուստ էջը մրցույթի 1-ին տեղը։

## Անձնական կյանքը
Կաթանն ամուսնացած է։ Առաջին անգամ իր ամուսնուն հանդիպել է դեռահասության տարիքում։ Զույգն ունի դուստր։ Կաթանը մուսուլման է։ Կաթանի քույրերից մեկն իր գործընկերն է, մյուս քույրը՝ ղեկավարում է Կաթանի սոցիալական էջը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի դիմահարդարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք
Պավել Բալլա

**Պավել Բալլա Կառլի** (),  ուկրաինացի գեղանկարիչ, ծագումով հունգարացի։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամ 1967 թվականից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1930 թվականի ապրիլի 18-ին, Սլովակիայի Պրեշովսկի երկրամասի՝ Պավլովցե գյուղում։

1950 թվականին ավարտել է Ուժգորոդի պետական արվեստի և կիրառական արվեստի դպրոցը։ Եղել է Յոսիպ Բոկշայի, Ադալբերտ Էրդելիի և Ռոման Սելսկիի աշակերտը։

1956 թվականին Ավարտել է Լվովի պետական կիրառական և դեկորատիվ արվեստի պետական ինստիտուտի (այժմ Լվովի ազգային արվեստի ակադեմիայի) մոնումենտալ և դեկորատիվ նկարչության ֆակուլտետը։

ԽՄԿԿ (կենտրոնական կոմիտե) անդամ։

Հայտնի է նաև եղբայրը՝ Լասլո Բալլա, (1927-2010 թթ.), ուկրաինացի գրող և բանաստեղծ։ Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ։

Պավել Բալլա, նկարիչ-մոնումենտալիստ, բնանկարիչ։ Ապրել և աշխատել է Ուժգորոդ քաղաքում։ Դասական նկարիչ գեղանկարչության դպրոցում։

## Հայտնի աշխատանքներ
* «Շանդոր Պետեֆիի դիմանկարը» (Портрет Петефи Шандора) (1973)
* «Ծաղկած մագնոլիաներ» (Зацвели магнолии) (1976)
* «Ես կանգնել և լսում էի գարուն․․․» (Стояла я и слушала весну…) (1980) 
*  «Օպրիշոկ» (Опришок) (1987)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ
Քեյթլին Թարվեր

**Քեյթլին Թարվեր** (), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։ Առավել հայտնի է «Դեպի մեծ ժամանակներ» () հեռուստասերյալում մարմնավորած Ջո Թեյլորի դերով, որը ցուցադրվել է «Nickelodeon» հեռուստաալիքով, Նատալիին մարմնավորած դերով «Անսովոր ընտանիքը» () հեռուստասերյալում՝ ցուցադրված Ամերիկյան հեռարձարկման ընկերություն (ABC) () հեռուստաալիքով և Մերսեդեսի դերով՝ Ամերիկացի դեռահասի գաղտնի կյանքը () սերիալում։

## Կարիերա
### Երաժշտություն
Թարվերը մասնակցել է American Juniors հեռուստատեսային ծրագրին։ Մրցակցելով հազարավոր այլ մասնկիցների հետ, ովեր ընտրվել էին ծնագրի ընթացքում, նա հասավ թոփ տասնյակ, բայց չկարողացավ հաղթել հնգյակ խմբին։ Նրա Wonderful Crazy դեբյուտային ալբոմը գրվել  և արտադրվել է -ի և -ի կողմից։ 2011 թվականի հունիսի 14-ին Թարվերը ինքնուրույն ազատ է արձակել իր  ալբոմը։ 2011-ի հունիս-հուլիս ամիսներին «Ուր էլ որ լինես» () շրջագայության ժամանակ նա երգել է Honor Society բենդի  բացման արարողությանը։ Թարվերը նաեւ շրջագայել է 2012 թվականի ամռանը  The Cab  և  Parachute խմբերի հետ։ Նա 2014-ին Շերիլ Քոուլի համար գրել է  սինգլը։ 
Նրա "Weekend Millionaires" և "Nobody Like You" սինգլները 2015-ին թողարկվել են  երաժշտական սոցիալական ցանում։ "What Do We Know Now" սինգլը թողարկվել է հոկտեմբերին,, իսկ հաջորդ ամսին լույս տեսավ "Hate To Tell You" սինգլը։
Թարվերը թողարկել է   երգը, այնուհետև Lost Kings խմբի հետ ձայնագրեց "You" երգը։

### Դերերը
Թարվերի ձայնը հնչում է  մուլտֆիլմում։ Նա համատեղ նկարահանվել է Միտչել Մուսոյի "The In-Crowd" և "Us Against The World" տեսահոլովակներում։
2010 թվականից նա սկսեց նկարահանվել «Առաջ դեպի հաջողություն»  հեռուստասերիալում մարմնավորելով Ջո Թեյլորին։ Նրա "Big Time Love Song" դեբյուտային դրվագը հեռարձակվել է 2010 թվականի փետրվարի 10-ին։ Սերիալում նա հարաբերություններ է սկսում Քենդալ Նայթի հետ (Քենադալ Շմիթ)։ Նրանք սկսում են հանդիպել։ Որոշ ժամանակ անց նրանց հարաբերությունները փոխվում են։ Ջոն դառնում է հեռուստատեսային աստղ, իսկ Քենադալը՝ փոփ աստղ։ 2011 թվականի հունիսի 25-ին 
"Big Time Break-Up" սերիալում նա մեկնում է Նոր Զելանդիա, ինչի պատճառով պետք էր Քենդալից հեռու լիներ 3 տարի։ Ձոն "Big Time Surprise" սերիալում ետ է վերադառնում։
2010-2011 թվականներին Թարվերը մարմնավորել  Նատալի Փաստոնի դերը՝  «Անսովոր ընտանիքը» հեռուստասրիալում։

## Անձնական կյանքը
2014 թվականի հուլիսի 19-ին  Թարվերը ամուսնացել է Դեյվիդ Բլեյզի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Katelyn Tarver - You Don't Know

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա երգիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Մատանսա (գետ)

**Մատանսա** կամ **Ռիաչուելո** (), արգենտինական գետ, որը հոսում է լատինաամերիկյան այդ երկրի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի միջով։ Գետի ձախ ափին քաղաքի կենտրոնն է՝ Կապիտալ-Ֆեդերալը։ Աջ ափին են գտնվում Բուենոս Այրես պրովինցիայի կազմի մեջ մտնող Լոմաս-դե-Սամորա, Լանուս և Ավելյանեդա քաղաքները։ Գետն ունի 64 կիլոմետր երկարություն, նրա ջրահավաք ավազանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2240 քառակուսի կիլոմետր։ Սկիզբ է առնում Բուենոս Այրես նահանգում և Սուդ Դոք քաղաքի մոտ թափվում է Լա Պլատա գետը՝ դառնալով Բուենոս Այրես դաշնային շրջանի հարավային սահմանը։

Գետը Մատանսա է կոչվում իր հոսանքի մեծագույն մասում և միայն գետաբերանի մոտ է նրա անվանումը փոխվում՝ դառնալով Ռիաչուելո։ Երկրի համար անչափ կարևոր ջրային այս երակը չափազանց աղտոտված է։ Բավական է նշել, որ 2013 թվականի նոյեմբերին Շվեյցարիայի Կանաչ խաչ կազմակերպությունը և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Բլեքսմիթի ինստիտուտը, մանրակրկիտ ու հանգամանալի հետազոտությունների և ուսումնասիրությունների արդյունք հանդիսացող ամփոփիչ զեկույցում ներկայացնելով աշխարհի տասը ամենաաղտոտված վայրերը, Մատանսա-Ռիաչուելո գետը ընդգրկել էին այդ տասնյակում, նշելով, որ այստեղ ամենամեծ վտանգը ներկայացնում են ցնդող օրգանական միացությունների, տոլուոլի, մկնդեղի, պղնձի, կապարի, ցինկի՝ թույլատրելի չափերը մեծապես գերազանցող պարունակությունները գետի ջրերում։ Պատճառը Բուենոս Այրեսի և առափնյա այլ քաղաքների արդյունաբերական ձեռնարկությունների՝ ահավոր չափերի հասնող թափոններն են։

Հայրենի երկրում մեծ համբավ ձեռք բերած նկարիչ և շրջակա միջավայրի պահպանության Գրինփիս միջազգային կազմակերպության ակտիվիստ Նիկոլաս Գարսիա Ուրիբուրուն հասարակության ուշադրությունը գետի աղետալի վիճակի վրա բևեռելու նպատակով 1970 թվականի մարտի 22-ին՝ Ջրի համաշխարհային օրը, գետի ջրերը կանաչ ներկեց։
250px|մինի|աջից|Կամուրջ՝ Մատանսա գետի վրա
1993 թվականին երկրի նախագահ Կառլոս Մենեմի՝ շրջակա միջավայրի պահպանության աշխատանքների գծով քարտուղար Մարիա Ալսոգարայը Ռիաչուելոն մաքրելու եռամյա ծրագիր ներկայացրից, որն արժանացավ երկրի կառավարության հավանությանը, բայց նախագծի իրագործման աշխատանքները հազիվ սկսված՝ դադարեցվեցին։ Այդ նախկին քաղաքացիական ծառայողը, բարձրաստիճան պետական պաշտոնյան, որ պահպանողական քաղաքական գործիչ Ալվարո Ալսոգարայի դուստրն է, մեղադրվեց հանրային միջոցները ոչ նպատակային ծախսելու մեջ (հատկացված 250 միլիոն դոլարից ընդամենը մեկ միլիոն դոլարն էր նպատակին քիչ թե շատ ծառայեցվել) :
Այսօր էլ գետի վիճակը շարունակում է մնալ խորապես մտահոգիչ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի գետեր
Լիբերտադոր

thumb|Լիբերտադորի շենքը Բուենոս Այրեսի կենտրոնում
thumb|Շինության տեսքը Պուերտո Մադերայից
**Լիբերտադոր** կառավարական շենք Բուենոս Այրեսում, Արգենտինայում,  ներկայիս պաշտպանության նախարարությունը։

## Ակնարկ
1920-ական թվականների արագ զարգացող և արդիականացող Արգենտինյան ռազմական ուժերը, որի բյուջեն եռապատկվել էր տասնամյակի ընթացքում, չհաջողվեց համամասնական շտաբ ունենալ, սակայն 19-րդ դարի վերջում տեղավորվեցին Մոնսերատ թաղամասի կառույցում, նախկինում օգտագործված Ազգային մարմնի կողմից։ Խնդիրը լուծելու համար, նախագահ Ագուստին Ջաստոնը (հրամանատարի նախկին պաշտոնակատար և նախկին պաշտպանության նախարար) հրամանագիր է ստորագրում նոր Պաշտպանության նախարարության կառուցման համար։ Կարլոս Պիբերնատը նշանակվում է գլխավոր ինժեներներ և գլխավոր ճարտարապետ։ Ըստ Պիբերնատի նախագծի, որը հաստատվել է 1935 թվականին, պետք է կառուցվեր երկու նախագահական գրասենյակներ Կասա Ռոսադայի արևելյան և արևմտյան հատվածներում։ Շենքի կառուցման մեջ մեծ դեր խաղացին ճարտարապետներ` Էնրիկե Լոպարդոն, Նեոստոր Պաստրանան և Հեկտոր Կամպինին ։ Այս 82կմ քառակուսի տարածք զբաղեցնող կառույցը Արգենտինայում ամենամեծն էր լինելու։ Այսպիսով շենքը բաժանվում է երեք մասի `երկու կառույցները միացված էին կենտրոնական հատվածը դուրս եկող 230 մ (750 ֆտուտ) երկարությամբ բաժնով, որը տարբերակվում էր նախասրահով և չորս լրացուցիչ հարկերով։ 
Կառույցը , որը նորոգված էր ֆրանսիական Վերածննդի ոճով, սկսում է գործել 1938 թվականին։ Այն հագեցած էր Սիմենս վերելակներով և կապի ցանցերով,  որի տեղադրումը վերահսկվում էր գերմանացի ճարտարագետների կողմից։ Տեղադրված անվտանգության համակարգերը, գրադարանները, արխիվները և թունելը կապվում էին Կասա Ռոսադային, ինչպես նաև Արգենտինայի բազմաթիվ ռազմական բյուրոների հետ։ 1943 թվականի ապրիլին բացվեց Պաշտպանության նախարարությունը։ 
1950 թվականին նախագահ Ժուան Պերոնը վերանվանվել է Լիբերտադորի նշանաբառը `գեներալ Ժոզե դը Սան Մարտինի մահվան 100-րդ տարելիցի կապակցությամբ,որը համարվում էր տեղական վայրերի` Արգենտինայի, Չիլիի և Պերուի ազատագրող։ Շենքի երկու նախագահական գրասենյակներն իրար կապող թունելները օգնում էին փրկել պոպուլիստական առաջնորդի կյանքը 1955 թվականի սեպտեմբերի 16-19-ը, Լիբերտադորի հեղաշրջման դեմ, երբ նա ապաստան գտավ Պաշտպանության նախարարությունում, մինչև որ ի վերջո հրաժարվեց և աքսորվեց։ Պերոնը վերադարձավ իշխանություն 1973 թվականին, սակայն իր կողմնակիցների հետ կապի խզումը հանգեցրեց հակամարտությունների։ Այս կոնֆլիկտի հիշարժան հարձակումներից մեկը 1976 թվականի մարտի 15-ին Լիբերտադոր շենքի դիմաց Մոնտերերոսի կողմից մեքենայի ռումբի պայթեցումն էր, որի ընթացքում վիրավորվեցին 29 սպաներ, որոնք օգնում էին մարտի 24-ին տեղի ունեցած հեղաշրջմանը։ 
Հետագայում այս հեղաշրջման դեպքերը հիմք հանդիսացան «Սուր» ֆիլմի նկարահանման համար 1987 թվականին, Ֆերնանդո Սոլանասի կողմից։

## Պատկերասրահ


Պատկեր:Edificio-libertador.JPG|
Պատկեր:Vista_de_Puerto_Madero_-_Edificio_Libertador.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Արգենտինայի պաշտպանության նախարարություն

Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի շենքեր և կառույցներ
Շուկայի աստվածուհին

**«Շուկայի աստվածուհին»** (), ռուս-ամերիկացի գրող և փիլիսոփա Այն Ռանդի կենսագրությունը, որը գրել է պատմաբան Ջենիֆեր Բյոռնսը 2009 թվականին։

## Նախապատմություն
Ջենիֆեր Բյոռնսը գրքի վրա աշխատել է ութ տարի։ Նախապես նա ծրագրել էր ստեղծել ատենախոսություն Բերկլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանում դոկտորի գիտական աստիճան ստանալու համար։ Գրելու ընթացքում նրան հաջողվել է դառնալ առաջին անկախ պատմաբանը, որին Այն Ռանդի ինստիտուտը թույլ է տվել ուսումնասիրել գրողի անձնական փաստաթղթերի հավաքածուն, որը հայտնի է որպես *Այն Ռանդի արխիվ*։ 2009 թվականին սեպտեմբերին Oxford University Press-ի կողմից գրքի հրատարակման ժամանակ Բյոռնսը Վիրջինիայի համալսարանում պատմության ավագ դասախոս էր։ Գրքի թղթային հրատարակությունը լույս է տեսել 2011 թվականի օգոստոսին։

## Բովանդակություն
Գիրքը բաղկացած է երեք հիմնական մասից.
# «Այն Ռենդի կրթությունը, 1905-1943»՝ նվիրված է Այն Ռանդի մտավոր զարգացմանն ու կյանքին մինչև «Շատրվանագլուխը» վեպի հրատարակությունը,
# «Գրողից մինչև փիլիսոփա, 1944-1957»՝ ընդգրկում է այն շրջանը, երբ ստեղծվել է «Ատլանտը թոթվեց ուսերը» վեպը,
# «Ո՞վ է Ջոն Հալթը, 1957-1968»՝ Այն Ռանդի փիլիսոփայության հիման վրա նկարագրում է օբյեկտիվիստական շարժման զարգացումը, ինչպես նաև Նաթանիել Բրանդենի հետ հարաբերությունների պատմությունը,
# «Ժառանգություն»՝ պատմում է Այն Ռանդի կյանքի վերջին տարիների ու մահվանից հետո նրա նկատմամբ եղած վերաբերմունքի մասին։

Ջուլյա Բյոռնսը գրքում ընդգրկել է նաև «Էսսե ըստ աղբյուրների» բաժինը, որում նկարագրում է Այն Ռանդի մասին ուսմունքն ու նրա արխիվներում իր աշխատանքը։

## Արձագանքներ
Գիրքը հիմնականում ստացել է դրական արձագանքներ։ *[[Booklist]]*-ն այն նկարագրել է որպես «միանգամայն գրավիչ կենսագրություն» և «բարձր աստիճանի հետաքրքրական»։  Լիբերտարիանական լրագրող Բրայան Դոհերթին *[[The Washington Times]]*-ի համար իր գրախոսությունում նշել է, որ գիրքը պատշաճ կերպով է ներկայացնում Ռենդի տեղը ամերիկյան գաղափարախոսական պատմության մեջ, թեև ավելի քիչ համոզիչ է ներկայացնում նրա ու ամերիկյան աջակողմյանների կապը։ Պահպանողական American Thinker կայքն ընդգծել է Բյոռնսի ազնվությունը, որով նա նկարագրել է «Ռենդի ներքին հակասությունները» և նշել, որ նրա գիրքը ցուցադրում է «Ռենդի գաղափարների ուժն ու նրա իշխանությունը, որը նա պահպանել է իր հետևորդների նկատմամբ»։ *[[Publishers Weekly]]*-ի կարճ գրախոսությունում գրքին տրվել է խառը գնահատական։

Գրախոսների մի մասը գիրքը համեմատել է Այն Ռենդի մյուս կենսագրության՝ Էնն Հելլերի «Այն Ռենդն ու այն աշխարհը, որ նա ստեղծել է» աշխատանքի հետ, որում մեծ ուշադրություն է դարձվել փիլիսոփայի անձնական կյանքին։ *[[The New York Times]]*-ի գրախոս Ջանեթ Մասլինը նախապատվությունը տվել է Հելլերին, քանի որ նա ավելի մանրամասն վերլուծություն է կատարել, թեև նրա կարծիքով «երկու գրքերն էլ ունեն բազմաթիվ ընդհանուր կետեր»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Website of Jennifer Burns
* Video: Jennifer Burns Interview on *The Daily Show with Jon Stewart*, October 15, 2009
* Interview  with Burns on «New Books in Biography»
* "The Goddess of the Market: The Meaning of Ayn Rand , address by Burns to the Cato Institute, from the Fora.tv series *New York Times* 100 Notable Books of 2009

Կատեգորիա:2009 գրքեր
Կատեգորիա:2009 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կրոնշտադտի պատմության թանգարան

**Կրոնշտադտի պատմության թանգարան** (), թանգարան Կրոնշտադտում (Ռուսաստան)։ Գոյություն ունի 1991 թվականից։ 2006 թվականից տեղակայվում է քաղաքային ջրմուղի պատմական աշտարակում, որը կառուցվել է 1836-1839 թվականներին։ Աշտարակը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Հասցեն՝ Լենինգրադի փողոց, տուն 2։ 2014 թվականից թանգարանի տարածքներին ավելացրել է Յակորնայա հրապարակ, 2ա հասցի պատմական շենքը։

## Աշտարակի շենք
### Պատմություն
Կրոնշտադտի ջրագծի վերակառուցման ծրագիրն ընդունվել է 1827 թվականին։ Շենքը ջրամբարձ մեքենաների համար կառուցվել է 1837-1839 թվականներին ռազմական ինժեներներ Վ. Պ. Լեբեդևի և Տատարինովի նախագծով։ Այնտեղ տեղադրվել էր երկու շոգեմեքենա, յուրաքանչյուրի հզորությունը՝ 8 ձիաուժ։ Մեքենաները ջուրը բարձրացնում էին երկրորդ հարկում գտնվող ջրամբարը, որտեղից էլ ջուրը մղվում էր քաղաքային ցանց։ Ջրի աղբյուր էր ծառայում շենքի հետևում գտնվող լճակը, որը հաղորդակցվում էր Ֆիննական ծոցի հետ։ 1870-ական թվականներին և 1887 թվականին աշտարակի շենքը վերնակառուցվել է։

### Ճարտարապետություն
Աշտարակի շենքը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով։ Վեց սյուներով սյունաշարքը պետք է ներդաշնակի դիմացը կանգնած Սուրբ Եղիսաբեթի կիրկայի հետ։ Վերակառուցման ընթացքում շենքը կորցրել է նախնական գմբեթը, նրա փոխարեն կառուցվել է կամարաձև պատուհաններով վերին հարկ։

## Թանգարանի պատմություն
Թանգարանը գավառագետների քաղաքային ակումբի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Լենինգրադի քաղաքային խորհրդի 1991 թվականի ապրիլի 15-ի թիվ 273 որոշմամբ։ Ցուցադրության հիմք են կազմել Յ. Ի. Սպիրիդոնովի, Տ. Ն. Լապինայի, Յ. Ս. Միսոչենկոյի, Վ. Մ. Պիրոգովի, Վ. Ֆ. Կլյուչնիկովի, Լ. Ն. Սերգեևայի և այլ կրոնշտադտցիների իրերի և փաստաթղթերի հավաքածուները։ Հիմնադիրը համարվում է Յուրի Իվանովիչ Սպիրիդոնովը (1931-1998)։

## Ցուցադրություն
Յակորնայա հրապարակում գտնվող նախկին սրճարանի շենքում տեղակայված է «Կրոնշտադտի պատմության երեք դարը» ցուցադրությունը, իսկ Լենինգրադի փողոցում գտնվող աշտարակի շենքում՝ ստորջրյա հնագիտությանը նվիրված «Խորտակված նավերի գաղտնիքները» ցուցադրությունը։ Վերջինում ցուցադրվում են այն առարկաները, որոնք բարձրացվել են խորտակված նավերից։ Սկիզբը դրվել է 2009 թվականին որոնողական արշավախմբերի «Ռուսաստանի ստորջրյա ժառանգություն» նախագծի նյութերով։

## Պատկերասրահ

Kronshtadt2012 4611.jpg
Кронштадт. Ленинградская 2 (музей истории Кронштадта), Водовоз.jpg
Кронштадт. Ленинградская 2 (музей истории Кронштадта), Жемчужина.jpg
Kronshtadt2012 4614.jpg|
Kronshtadt2012 4615.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ