Տեխնիկական հաղորդակցություն

**Տեխնիկական հաղորդակցություն** (կամ Tech Comm), տեխնիկական առարկաների հաղորդակցություն, ինչպիսիք են ճարտարագիտությունը, գիտությունը կամ տեխնոլոգիական բովանդակությունը։ Դրա ամենամեծ մասը հակված է տեխնիկական գրելաձևին, թեև շատ կարևոր է, որ այն հաճախ պահանջում է տեսողական հաղորդակցության ասպեկտներ (որն իր հերթին երբեմն ենթադրում է տեխնիկական նկարչություն, որը պահանջում է ավելի մասնագիտացված ուսուցում)։ Տեխնիկական հաղորդակցությունը ներառում է նաև բանավոր մատուցման եղանակներ, ինչպիսիք են ներկայացումները, որոնք ներառում են տեխնիկական նյութեր։ Երբ տեխնիկական հաղորդակցությունը տեղի է ունենում աշխատավայրում, այն համարվում է մասնագիտական հաղորդակցության հիմնական ճյուղ։ Հետազոտության կամ R&D համատեքստում (ակադեմիական կամ արդյունաբերական), այն կարող է համընկնել գիտական գրելաձևի հետ։

Տեխնիկական հաղորդակցությունն օգտագործվում է գիտական, ինժեներական կամ այլ տեխնիկական տեղեկատվություն փոխանցելու համար։ Տարբեր համատեքստերում և տարբեր մասնագիտական հավատարմագրերով անհատներ ներգրավվում են տեխնիկական հաղորդակցության մեջ։ Որոշ անհատներ նշանակված են որպես տեխնիկական հաղորդակցողներ կամ տեխնիկական գրողներ՝ որպես իրենց հիմնական դեր. ոմանց համար այդ դերը հատուկ կերպով իրենց տեխնիկական դիրքի մի մասն է (օրինակ՝ ինժեներներ)։ Երկու դեպքում էլ, այդ անձինք օգտագործում են համապատասխան հմտություններ՝ անհրաժեշտության դեպքում հետազոտելու, փաստաթղթավորելու և տեխնիկական տեղեկատվություն ներկայացնելու համար։ Տեխնիկական հաղորդակցողները կարող են օգտագործել տարբեր եղանակներ, ներառյալ թղթային  փաստաթղթերը, թվային ֆայլերը, աուդիո և վիդեո լրատվամիջոցները և ուղիղ մատուցումը։

Տեխնիկական հաղորդակցության հասարակությունը սահմանում է ոլորտը որպես հաղորդակցության ցանկացած ձև, որը կենտրոնանում է տեխնիկական կամ մասնագիտացված թեմաների վրա, հաղորդակցվում է հատուկ տեխնոլոգիայի միջոցով կամ ինչ-որ բան անելու հրահանգներ է տալիս.: Ավելի հակիրճ,Գիտական և տեխնիկական հաղորդակցվողների ինստիտուտը տեխնիկական հաղորդակցությունը սահմանում է որպես փաստացի հաղորդակցություն, սովորաբար ապրանքների և ծառայությունների վերաբերյալ։ Տեխնիկական հաղորդակցության եվրոպական ասոցիացիան հակիրճ սահմանում է տեխնիկական հաղորդակցությունը որպես «տեղեկատվական արտադրանքի սահմանման, ստեղծման և մատակարարման գործընթաց՝ արտադրանքի (տեխնիկական համակարգեր, ծրագրաշարեր, ծառայություններ) անվտանգ, արդյունավետ և պիտանի օգտագործման համար»։

Ինչ էլ որ լինի տեխնիկական հաղորդակցության սահմանումը, պրակտիկայի գերագույն նպատակը կոնկրետ լսարանի համար հեշտ հասանելի տեղեկատվության ստեղծումն է։

## Որպես մասնագիտություն
Տեխնիկական հաղորդակցողները սովորաբար տեղեկատվությունը հարմարեցնում են որոշակի լսարանի, որը կարող է լինել թեմայի փորձագետներ, սպառողներ, վերջնական օգտատերեր և այլն:Տեխնիկական հաղորդակցողները հաճախ համագործակցում են՝ ստեղծելու արդյունքներ, որոնք ներառում են առցանց օգնություն, օգտատիրոջ ձեռնարկներ, դասասենյակի ուսուցման ուղեցույցներ, համակարգչային ուսուցում, սպիտակ թերթեր, պետական փաստաթղթեր, արդյունաբերական տեսանյութեր, տեղեկատու քարտեր, տվյալների թերթիկներ, ամսագրերի հոդվածներ և արտոնագրեր։ Տեխնիկական տիրույթները կարող են լինել ցանկացած տեսակի, ներառյալ փափուկ և կոշտ գիտությունները, բարձր տեխնոլոգիաները, ներառյալ համակարգիչները և ծրագրերը, և սպառողական էլեկտրոնիկան: Տեխնիկական հաղորդակիցները հաճախ աշխատում են այս նախագծերի վերաբերյալ մի շարք առարկայական փորձագետների (ՓՄՁ) հետ։

Տեխնիկական հաղորդակցության աշխատանքները ներառում են հետևյալը՝ API գրող, էլեկտրոնային ուսուցման հեղինակ, տեղեկատվական ճարտարապետ, տեխնիկական բովանդակության մշակող, տեխնիկական խմբագիր, տեխնիկական նկարազարդող, տեխնիկական մարզիչ, տեխնիկական թարգմանիչ, տեխնիկական գրող, օգտագործելիության փորձագետ, օգտատիրոջ փորձի դիզայներ և օգտատիրոջ ինտերֆեյսի դիզայներ։ Տեխնիկական հաղորդակիցներին հասանելի այլ աշխատատեղերը ներառում են թվային, ռազմագետ, մարքեթինգի մասնագետ և բովանդակության մենեջեր։

2015 թվականին Տեխնիկական հաղորդակցության եվրոպական ասոցիացիան հրապարակեց տեխնիկական հաղորդակցության մասնագիտական ոլորտի իրավասությունների շրջանակը։

Տեխնոլոգիայի և համաշխարհային տնտեսության նման, տեխնիկական հաղորդակցությունը որպես մասնագիտություն զարգացել է վերջին կես դարում. : Մի խոսքով, տեխնիկական հաղորդակցողները վերցնում են նախագծի ֆիզիոլոգիական հետազոտությունը և կիրառում այն հենց հաղորդակցման գործընթացում։

### Օգտատիրոջ փորձի ( UX) կառուցվածքը տեխնիկական հաղորդակցության մեջ
Պատմականորեն, տեխնիկական և մասնագիտական հաղորդակցությունը (TPC) եղել է որպես արդյունաբերություն, որը կիրառում է գրավորը և հաղորդակցությունը։ Այնուամենայնիվ, վերջերս օգտատիրոջ փորձի (UX) կառուցվածքը դարձել է ավելի կարևոր տեխնիկական և մասնագիտական հաղորդակցությունում  (TPC), քանի որ ընկերությունները ձգտում են զարգացնել բովանդակություն լսարանների  լայն շրջանակի և փորձի համար։

Օգտատերերի փորձառության մասնագետների ասոցիացիան սահմանում է օգտատիրոջ փորձը կամ UX-ը որպես «օգտագործողի փոխազդեցության յուրաքանչյուր տեսակետ ապրանքի, ծառայության կամ ընկերության հետ, որը կազմում է օգտատիրոջ ընկալումը ամբողջի մասին»։ Հետևաբար, «օգտագործողի փորձի ձևավորումը որպես կարգապահություն վերաբերում է բոլոր այն տարրերին, որոնք միասին կազմում են այդ ծրագրերի համակարգը ներառյալ դասավորությունը, տեսողական ձևավորումը, տեքստը, ապրանքանիշը, ձայնը և փոխազդեցությունը»։

Այժմ ակնկալվում է, որ տեխնիկական հաղորդակցման հմտությունները պետք է զուգակցվեն օգտատիրոջ փորձի կառուցվածքի  հետ։ Ինչպես ասում են Վերհուլսդոնքը, Հովարդը և Թամը, «...բավական չէ լավ բովանդակություն գրելը։ Ըստ ոլորտի ակնկալիքների, լավ բովանդակություն գրելու հետ զուգահեռ այժմ կարևոր է նաև այդ բովանդակության շուրջ լավ փորձի ձևավորումը»։ Տեխնիկական հաղորդակցման աշխատակիցներն այժմ պետք է հաշվի առնեն տարբեր հարթակներ, ինչպիսիք են սոցիալական մեդիան և հավելվածները, ինչպես նաև տարբեր ալիքներ, ինչպիսիք են վեբը և բջջային հեռախոսը։

Ինչպես բացատրում է Ռեդիշը,  տեխնիկական և մասնագիտական հաղորդակցությունն ( TPC-ն) այլևս չի գրում բովանդակություն, այլ «գրում է ծրագրերի համակարգի շուրջ», քանի որ զարգացնում է բովանդակության շուրջ օգտագործողի փորձը։ Սա ներառում է կիրառելի բովանդակություն, որը հարմարեցված է օգտատիրոջ հատուկ կարիքներին, որն անդրադառնում է օգտատերերի հույզերին, զգացմունքներին և մտքերին տարբեր ալիքներով  օգտատիրոջ փորձի էկոլոգիայի մեջ։

Լաուերը և Բրումբերգերը այնուհետև պնդում են, «…օգտատիրոջ փորձը աշխատանքի բնական ընդլայնումն է, որն արդեն անում են տեխնիկական հաղորդակցողները, հատկապես  արագ արձագանքման կառուցվածքի ժամանակակից տեխնոլոգիական համատեքստում, որտեղ բովանդակությունը տարածվում է ծրագրերի համակարգի  և միջավայրերի լայն շրջանակում»։

## Բովանդակության ստեղծում
Տեխնիկական հաղորդակցությունը խնդիր է, որը իրականացնում են մասնագիտացված աշխատակիցները  կամ խորհրդատուները։ Օրինակ, պրոֆեսիոնալ գրողը կարող է աշխատել ընկերության հետ՝ օգտատիրոջ ձեռնարկ պատրաստելու համար։ Որոշ ընկերություններ տեխնիկական հաղորդակցության զգալի պատասխանատվություն են տալիս այլ տեխնիկական մասնագետների, ինչպիսիք են ծրագրավորողները, ինժեներները և գիտնականները։ Հաճախ պրոֆեսիոնալ տեխնիկական գրողը խմբագրում է նման աշխատանքը՝ այն համապատասխանեցնելու ժամանակակից տեխնիկական հաղորդակցության չափանիշներին։

Փաստաթղթավորման գործընթացը սկսելու համար տեխնիկական հաղորդակցողները բացահայտում են լսարանը և նրանց տեղեկատվական կարիքները։ Տեխնիկական հաղորդակցողը ուսումնասիրում և կառուցում է բովանդակությունը մի շրջանակի մեջ, որը կարող է ուղղորդել մանրամասն զարգացմա։ Քանի որ տեղեկատվության ամբողջությունը միավորվում է, տեխնիկական հաղորդակցողը ապահովում է, որ նախատեսված լսարանը կարող է հասկանալ բովանդակությունը և ստանալ  իրեն անհրաժեշտ տեղեկատվությունը։ Այս գործընթացը, որը հայտնի է որպես գրելու գործընթաց, 1970-ականներից ի վեր եղել է գրելու տեսության կենտրոնական կենտրոնը, և որոշ ժամանակակից դասագրքերի հեղինակներ այն կիրառում են տեխնիկական հաղորդակցության մեջ։ Տեխնիկական հաղորդակցությունը կարևոր է մասնագիտությունների մեծ մասի համար՝ որպես տեղեկատվություն պարունակելու և կազմակերպելու և ճշգրտությունը պահպանելու միջոց։

Տեխնիկական գրելու գործընթացը հիմնված է Ցիցերոնի հռետորաբանության 5 կանոնների վրա և կարելի է բաժանել վեց քայլերի.

# Որոշեք նպատակը և լսարանը
# Հավաքել տեղեկատվություն (գյուտ)
# Կազմակերպել և ուրվագծել տեղեկատվություն (Պայմանավորվածություն)
# Գրեք առաջին նախագիծը (Ոճ)
# Վերանայել և խմբագրել (Հիշողություն)
# Հրապարակել արդյունքը (Առաքում)

### Նպատակի և լսարանի որոշում
Ամբողջ տեխնիկական հաղորդակցությունը ծառայում է որոշակի նպատակի. սովորաբար գաղափարներ և հասկացություններ փոխանցել լսարանին կամ ուսուցանել հանդիսատեսին որոշակի առաջադրանք կատարելու համար։ Տեխնիկական հաղորդակցության մասնագետները տարբեր տեխնիկա են օգտագործում լսարանին հասկանալու և հնարավորության դեպքում բովանդակությունը թիրախային լսարանի վրա փորձարկելու համար։ Օրինակ, եթե բանկային աշխատողները պատշաճ կերպով չեն փակցնում ավանդները, տեխնիկական հաղորդակիցըը կվերանայի առկա ուսումնական նյութը (կամ դրա բացակայությունը), հարցազրույց կանցկացնի  բանկի աշխատողների հետ՝ հայեցակարգային սխալները բացահայտելու համար, հարցազրույցներ առարկայի փորձագետների հետ՝ ճիշտ ընթացակարգերը սովորելու համար, կստեղծի նոր նյութ, որը տեղեկացնում է  է։ աշխատողներին ճիշտ ընթացակարգերի մասին  և փորձարկել նոր նյութը բանկի աշխատողների վրա։

Նմանապես, վաճառքի մենեջերը, ով մտածում է, թե երկու կայքերից որն է ավելի լավ նոր խանութի համար, կարող է խնդրել մարքեթինգի մասնագետին ուսումնասիրել կայքերը և գրել զեկույց՝ առաջարկություններով։ Մարքեթինգի մասնագետը հաշվետվությունը հանձնում է տեխնիկական հաղորդավարին (այս դեպքում՝ տեխնիկական խմբագրին կամ տեխնիկական գրողին), որը խմբագրում, ձևավորում և երբեմն մշակում է փաստաթուղթը, որպեսզի մարքեթինգի մասնագետի փորձագիտական գնահատականը հասանելի դարձնի վաճառքի մենեջերին։ Գործընթացը ոչ թե գիտելիքի փոխանցում է, այլ գիտելիքների տեղակայում փորձագիտական ոլորտներում և օգտագործման համատեքստերում։ Սա տեխնիկական հաղորդակցության հիմնական սահմանումն է։

Հանդիսատեսի տեսակը ազդում է հաղորդակցության բազմաթիվ ասպեկտների վրա՝ սկսած բառերի ընտրությունից և գրաֆիկայի օգտագործումից մինչև ոճ և կազմակերպում։ Ամենից հաճախ, կոնկրետ լսարանին դիմելու համար տեխնիկական հաղորդակցողը պետք է հաշվի առնի, թե ինչ հատկանիշներով է տեքստը օգտակար (կարող է աջակցել իմաստալից առաջադրանքին) և կիրառելիի (կարող է օգտագործվել այդ առաջադրանքի համար)։ Ոչ տեխնիկական լսարանը կարող է սխալ հասկանալ կամ նույնիսկ չկարդալ ծածկալեզվեվ հագեցած փաստաթուղթ, մինչդեռ տեխնիկական լսարանը կարող է ցանկանալ այնպիսի մանրամասներ, որոնք կարևոր են իրենց աշխատանքի համար, ինչպիսիք են վեկտորային նշումը։ Զբաղված լսարանը հաճախ ժամանակ չի ունենում ամբողջական փաստաթղթեր կարդալու համար, ուստի բովանդակությունը պետք է կազմակերպվի որոնումը հեշտացնելու համար, օրինակ՝ հաճախակի վերնագրերով, բաց տարածությամբ և ուշադրությունը ուղղորդող այլ նշաններով։ Այլ պահանջները տարբերվում են՝ կախված որոշակի լսարանի կարիքներից։

Տեխնիկական հաղորդակցողներին կարող է անհրաժեշտ լինել թարգմանել, ընդհանրացնել կամ տեղայնացնել իրենց փաստաթղթերը՝ լեզվական և մշակութային տարբեր շուկաներում լսարանի կարիքները բավարարելու համար։ Գլոբալիզացիան ներառում է տեխնիկական բովանդակության արտադրություն, որը բավարարում է «հնարավորինս շատ լսարանի» կարիքները, իդեալականը միջազգային լսարանի։ **Տեղայնացումը** հարմարեցնում է առկա տեխնիկական բովանդակությունը, որպեսզի համապատասխանի օգտատերերի «մշակութային, հռետորական, կրթական, էթիկական [և] իրավական» ակնկալիքներին կոնկրետ տեղական համատեքստում։

Տեխնիկական հաղորդակցությունը կառավարությունում առանձնահատուկ է և մանրամասն։ Կախված կառավարության սեգմենտից (և երկրից), կառավարության բաղադրիչը պետք է հետևի հստակ բնութագրերին։ Տեղեկատվությունը շարունակաբար փոխվում է, և տեխնիկական հաղորդակցությունները (տեխնիկական ձեռնարկներ, ինտերակտիվ էլեկտրոնային տեխնիկական ձեռնարկներ, տեխնիկական տեղեկագրեր և այլն) պետք է թարմացվեն։

### Տեղեկությունների հավաքում
Տեխնիկական հաղորդակցողները պետք է հավաքեն բոլոր տեղեկությունները, որոնք պահանջում են յուրաքանչյուր փաստաթուղթ։ Նրանք կարող են տեղեկատվություն հավաքել առաջնային (առաջին ձեռքից) հետազոտության կամ երկրորդական հետազոտության միջոցով՝ օգտագործելով այլ հեղինակների առկա աշխատանքներից ստացված տեղեկությունները։ Տեխնիկական հաղորդակցողները պետք է ճանաչեն բոլոր աղբյուրները, որոնք օգտագործում են իրենց աշխատանքը արտադրելու համար։ Այդ նպատակով տեխնիկական հաղորդակցողները նշումներ անելիս սովորաբար տարբերում են մեջբերումները, վերափոխումները և ամփոփումները։

### Տեղեկատվության կազմակերպում և ուրվագծում
Նախքան նախնական նախագիծը գրելը, տեխնիկական հաղորդակցողը գաղափարները կազմակերպում է այնպես, որ փաստաթուղթը սահուն լինի։ Երբ յուրաքանչյուր գաղափար կազմակերպվում է, գրողը կազմակերպում է փաստաթուղթը որպես ամբողջություն՝ այս առաջադրանքն իրականացնելով տարբեր ձևերով.

# ժամանակագրական. օգտագործվում է փաստաթղթերի համար, որոնք ներառում են գծային գործընթաց, օրինակ՝ քայլ առ քայլ ուղեցույց, որը նկարագրում է, թե ինչպես կարելի է ինչ-որ բան իրականացնել.
# Օբյեկտի մասեր. Օգտագործվում է օբյեկտի մասերը նկարագրող փաստաթղթերի համար, օրինակ՝ գրաֆիկական պատկեր, որը ցույց է տալիս համակարգչի մասերը (ստեղնաշար, էկրան, մկնիկ և այլն);
# պարզից բարդ (կամ հակառակը). սկսվում է հեշտ գաղափարնե  րից և աստիճանաբար անցնում բարդ գաղափարների.
# կոնկրետից ընդհանուր. սկսվում է բազմաթիվ գաղափարներով, այնուհետև գաղափարները կազմակերպում են ենթակատեգորիաների.
# ընդհանուրից կոնկրետ. սկսվում է գաղափարների մի քանի կատեգորիաներից, հետո ավելի խորանում։

Ամբողջ փաստաթուղթը կազմակերպելուց հետո գրողը սովորաբար ստեղծում է վերջնական ուրվագիծ, որը ցույց է տալիս փաստաթղթի կառուցվածքը։ Ուրվագծերը հեշտացնում են գրելու գործընթացը և խնայում հեղինակի ժամանակը։

### Առաջին նախագիծը գրել
Ուրվագիծն ավարտվելուց հետո գրողը սկսում է առաջին նախագիծը՝ հետևելով ուրվագծի կառուցվածքին։ Մեկ ժամ կամ ավելի բլոկներ մի կողմ դնել, շեղումներից զերծ վայրում, օգնում է գրողին պահպանել հոսքը։ Գրողների մեծամասնությունը նախընտրում է սպասել մինչև նախագիծն ավարտվի մինչև որևէ վերանայում, որպեսզի չխախտեն իրենց հոսքը։ Սովորաբար, գրողը պետք է սկսի ամենահեշտ բաժնից, և ամփոփագիրը գրի միայն մարմնի կազմվելուց հետո։

ABC (վերացական, մարմին և եզրակացություն) ձևաչափը կարող է օգտագործվել որոշ փաստաթղթերի տեսակների առաջին նախագիծը գրելիս։ Ռեֆերատը նկարագրում է թեման, որպեսզի ընթերցողն իմանա, թե ինչ է ընդգրկում փաստաթուղթը։ Մարմինը փաստաթղթի մեծամասնությունն է և խորությամբ ընդգրկում է թեմաներ։ Վերջապես, եզրակացության բաժնում վերագրվում են փաստաթղթի հիմնական թեմաները։ ABC (վերացական, մարմին և եզրակացություն)ձևաչափը կարող է կիրառվել նաև առանձին պարբերությունների վրա՝ սկսած թեմատիկ նախադասությունից, որը նշում է պարբերության թեման, որին հաջորդում է թեման և վերջապես՝ եզրափակիչ նախադասությունը։

### Վերամշակում և խմբագրում
Նախնական նախագիծը դնելուց հետո կարելի է խմբագրել և վերանայել՝ նախագիծը վերջնական օրինակի վերածելու համար։ Օգտագործելիության թեստավորումը կարող է օգտակար լինել գնահատելու համար, թե որքանով է գրությունը և/կամ դիզայնը բավարարում վերջնական օգտագործողների կարիքները և առաջարկելու բարելավումներ :Չորս առաջադրանք վերափոխում են վաղ նախագիծը վերջնական ձևի, առաջարկված Pfeiffer-ի և Boogard-ի կողմից.

#### Բովանդակության ճշգրտում և վերակազմավորում
Այս քայլում գրողը վերանայում է նախագիծը՝ մանրամասնելու այն թեմաները, որոնք ավելի շատ ուշադրության կարիք ունեն, կրճատում են այլ բաժինները և տեղափոխում որոշակի պարբերություններ, նախադասություններ կամ ամբողջ թեմաներ։

#### Ոճի համար խմբագրում
Լավ ոճը գրում է ավելի հետաքրքիր, գրավիչ և ընթեռնելի։ Ընդհանրապես, գրողի անձնական գրելու ոճն ակնհայտ չէ տեխնիկական գրության մեջ։ Ժամանակակից տեխնիկական գրելու ոճը հենվում է ատրիբուտների վրա, որոնք նպաստում են պարզությանը. վերնագրեր, ցուցակներ, գրաֆիկա; առատաձեռն սպիտակ տարածություն, կարճ նախադասություններ, ներկա ժամանակ, պարզ գոյականներ, ներգործական սեռ (չնայած որոշ գիտական ծրագրեր դեռ օգտագործում են կրավորականը), երկրորդ և երրորդ դեմք, ըստ պահանջի

Տեխնիկական գրությունը որպես կարգապահություն սովորաբար պահանջում է, որ տեխնիկական գրողը օգտագործի ոճի ուղեցույց։ Այս ուղեցույցները կարող են վերաբերել կոնկրետ նախագծի, ապրանքի, ընկերության կամ ապրանքանիշի։ Նրանք ապահովում են, որ տեխնիկական գրությունը արտացոլի ֆորմատավորումը, կետադրությունը և ընդհանուր ոճական չափանիշները, որոնք ակնկալում է հանդիսատեսը։ Միացյալ Նահանգներում շատերը Chicago Manual of Style-ը համարում են Աստվածաշունչ ընդհանուր տեխնիկական հաղորդակցության համար։ Ոճերի այլ ուղեցույցներ ունեն իրենց հետևորդները, հատկապես կոնկրետ ոլորտների համար, օրինակ՝ Microsoft Style Guide-ը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների որոշ կարգավորումներում։

#### Խմբագրում քերականության և կետադրական նշանների համար
Այս պահին գրողը կատարում է մեխանիկական խմբագրում` ստուգելով փաստաթուղթը քերականության, կետադրական նշանների, սովորական բառերի շփոթությունների, պասիվ ձայնի, չափազանց երկար նախադասությունների և այլնի համա

## Ծանոթություններ

Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտություններ
Կատեգորիա:Տեխնիկական հաղորդակցություն