Տամեշիվարի

**Տամեշիվարի** (ճապոներեն՝ 試し割り) կոշտ առարկաների կոտրումն է մարմնի չպաշտպանված մասերով, որը կիրառվում է ճապոնական մարտարվեստում (կարատե): Կորեական մարտարվեստներում, մասնավորապես թեկվոնդոյում, այն կոչվում է «կյոկպխա»: Չլինելով կարատեի հիմնական նպատակը, տամեշիվարին, այնուամենայնիվ, շատ կարևոր է, քանի որ այն մարտարվեստում ուժի և տեխնիկայի զարգացման ցուցանիշ է, թույլ տալով զարգացնել հարվածի ուժը: Տամեշիվարին պահանջում է հավասարակշռության, տեխնիկայի, հանգստության և մտավոր ուժի կենտրոնացման բացառիկ զգացողություն, բացի այդ, բարձրացնում է ինքնագնահատականը և ինքնավստահությունը, ինչը շատ կարևոր է մարզիկների համար:

## Պատմություն
thumb|Տամեշիվարիի ցուցադրություն
Սպորտային կարատեի վաղ շրջանում մրցումներն անցկացվում էին ոչ կոնտակտային տարբերակով, և մարզիկների հարվածների իրական ուժն անհնար էր գնահատել: Այս պայմաններում տամեշիվարիի ցուցադրությունները թույլ էին տալիս համեմատել տարբեր մարզիկների հարվածային ուժը և գնահատել մարտարվեստում անձնական առաջընթացը:

Իր ամերիկյան շրջագայության ժամանակ Մասուտացու Օյաման տամեշիվարին ընտրեց որպես կարատեի ուժի ցուցադրման տարրերից մեկը։

Տամեշիվարին ներկայումս օգտագործվում է որպես կարատեի որոշ ոճերի մրցումների և որոշ մարտարվեստների վարպետության աստիճանների համար քննությունների ժամանակ։
Անցկացվում են նաև առանձին տամեշիվարիի մրցումներ։ Մասնավորապես, Կիոկուշինկայում ամենատարածված մրցույթը ներառում է ստանդարտ չափի տախտակների կոտրում չորս տեխնիկական գործողություններով՝ բռունցքի հարվածով (սեյկեն), ափի եզրով (շուտո), արմունկով (հիջի) և ոտքի կրունկով (կակատո)։ Հաղթողը որոշվում է հաջող փորձերի արդյունքում կոտրված տախտակների ընդհանուր քանակով։

## Տեխնիկա
Տամեշիվարիի հաջող կատարումը կախված է հետևյալ գործոններից՝

* Մարմնի հարվածող մասը պետք է լինի բավարար պատրաստված՝ թե՛ տեխնիկապես (սովորած ճիշտ դիրքին և շարժմանը), թե՛ ֆիզիկապես («մարզված»):
* Հարվածը պետք է ընկնի առարկայի այն կետի վրա, որը հարվածի պահին ապահովում է հենարանային մակերեսներից հավասար արձագանքման ուժեր:
* Հարվածային մակերեսի մակերեսը պետք է լինի նվազագույն՝ հարվածի ուժը փոքր տարածքում կենտրոնացնելու համար:
* Մարմնի հարվածող մասի կողմից առաջացող արագությունը պետք է լինի առավելագույն:
* Հարվածը պետք է հասցվի կոտրվող առարկայի մակերեսին ուղիղ անկյան տակ:

## Կոտրման համար նյութեր
right|thumb|300px|Աղյուսների կոտրում արմունկի հարվածով
Ամենատարածված կոտրման նյութերը փշատերևազգիներից պատրաստված տախտակներն են, որոնք օգտագործվում են մրցումներում՝ իրենց համեմատաբար ցածր ամրության պատճառով: Տախտակների չափերը կարող են լինել տարբեր: Օրինակ՝ Կյոկուշինկայում օգտագործվում են 30.5 x 20.3 x 2.5 սմ չափսի տախտակներ: Շոտոկանում օգտագործվում են 40 x 40 սանտիմետր չափսի տախտակներ: Օգտագործվում են նաև այլ չափսի տախտակներ:
Իրենց միատարրության շնորհիվ, թամեշիվարիի համար հաճախ օգտագործվում են խարամաբլոկներ և փրփրաբետոնե բլոկներ: Ցուցադրական ելույթների ժամանակ օգտագործվում են սառցե բլոկներ՝ լինելով համեմատաբար միատարր, դրանք բավականին տպավորիչ են փշրվում: Բավականին դժվար է համարվում աղյուսների կոտրումը: Բնական քարը թամեշիվարիի համար ամենադժվար առարկան է:
Ցուցադրություններում օգտագործվող էկզոտիկ առարկաների թվում են շշերը (բերանը կտրվում է ափի եզրի հարվածով), բեյսբոլի մականները և կերամիկական կուժերը: Բացի այդ, տամեշիվարիի ներկայացումների ժամանակ առարկաների վրա կարելի է լցնել դյուրավառ հեղուկներ և այրել, այդպիսով ավելի շքեղ դարձնելով ներկայացումը:

Պետք է նշել, որ տարբեր նյութերի համար կան կոտրվող առարկան նախապատրաստելու տարբեր ընթացակարգեր, որոնք օգնում են նվազագույնի հասցնել վնասվածքները, ուստի տամեշիվարի կատարելը առանց փորձառու մարզչի կարող է չափազանց վտանգավոր լինել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Тамэсивари. Лучшее (видео с YouTube）

Կատեգորիա:Կարատե
Կատեգորիա:Մարտական արվեստներ