open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կանաչ հարկաչափ

[200px|մինի|[Հողմաշարժիչների արտադրած էներգիան իրացվում է կանաչ հարկաչափով]]
**Կանաչ հարկաչափ** (), տնտեսական ու քաղաքական մեխանիզմ, որ միտված է ներդրումների գրավմանը վերականգնվող էներգիայի ոլորտում։

Այս մեխանիզմի հիմքում ընկած են երեք հիմնական գործոններ.
* Ցանցին միանալու երաշխիք
* Արտադրված էներգիայի սպառման երկարաժամկետ պայմանագրեր
* Ստացված էլեկտրաէներգիայի արժեքի ավելացում։

Միացման հարկաչափերը կարող են փոփոխվել` կախված ոչ միայն վերականգնվող էներգիայի տեսակից, այլև վերականգնվող էներգիայի կայանի հզորությունից։ Որպես կանոն, արտադրված էլեկտրէներգիայի սպառման համար բավական երկարաժամկետ հատված է ընտրվում (10-25 տարի)` դրանով հանդերձ երաշխավորելով ոլորտում ներդրված միջոցների վերադարձն ու շահույթի ստացումը։

## Պատմություն
Առաջին անգամ արտոնյալ հարկաչափեր կիրառվել են ԱՄՆ-ում 1978 թվականին, երբ նախագահ Ջիմի Կարտերը ստորագրել է Ազգային էներգետիկ օրենքը (National Energy Act) և Կոմունալ տնտեսությունների կարգավորման օրենքը (Public Utilities Regulatory Policy Act): Այս օրենքների նպատակն էր էլեկտրականության խնայողության խրախուսումը, էներգետիկ ռեսուրսների նոր տեսակների, այդ թվում` վերականգնվող էներգիայի զարգացումը, ինչպիսիք են, օրինակ, հողմային ու արևային էներգիան։

## Կանաչ հարկաչափը տարբեր երկրներում
2011 թվականին ավելի քան 50 երկիր ընդունվել են օրենքներ, որոնք կանաչ հարկաչափերով կարգավորում են էլեկտրաէներգիայի ստացումը։

### Չինաստան
2011 թվականի օգոստոսի դրությամբ սահմանվել է ազգային արևային էներգիայի հարկաչափ` 0.15 դոլար մեկ կիլովատտ-ժամի համար։

Չինաստանը սահմանել է հարկաչափ հողմային նոր էլեկտրակայանների համար, որպեսզի օգնի ընկերություններին շահույթ ապահովել։ Երկրի տնտեսական զարգացման բարեփոխումների ու զարգացման ազգային հանձնաժողովը նշել է 4 կատեգորիա հողմային էներգետիկայի ոլորտում, որոնք հնարավորություն կունենան օգտվելու արտոնյալ հարկաչափերից։ Հողմային լավ ռեսուրսներով շրջանները կունենան ավելի ցածր հարկաչափեր։

### Գերմանիա
Առաջին օրենքը ներկայացվել է 2000 թվականին։ Դրա նախատիպը 1991 թվականին ընդունված օրինագիծն էր։ 2012 թվականին էլեկտրականության ծախսերը աճել են մինչև 0.03592 եվրո 1 կիլովատտ-ժամի համար, իսկ «էներգետիկ աղքատություն» արտահայտությունը դարձել էր սովորական։ Չնայած դրան` տասնամյակի ընթացքում առաջին անգամ էլեկտրաէներգիայի գինը կենցաղային սպասարկման ոլորտում առաջին անգամ էժանացել է 2015 թվականին։

### Իրան
Վերականգնվող էներգիայի կիրառման նկատմամբ առաջին անգամ կանաչ հարկաչափ է սահմանվել 2008 թվականին դրա բոլոր տեսակների նկատմամբ։ 2013 թվականին կառավարությունը սահմանել է արտոնյալ նոր հարկաչափեր, որ կազմում է 4442 ռիալ 1 կիլովատտ-ժամ էլեկտրաէներգիայի համար։ 2016 թվականին կառավարությունը փոխել է հարկաչափը վերականգնվող էներգիայի յուրաքանչյուր տեսակի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վերականգնվող էներգիա
Բորիս Բուրենին

**Բորիս Բուրենին** (, ), ռուս խորհրդային ռազմական գործիչ, դիվիզիայի հրամանատար։

## Կենսագրություն
Բորիս Բուրենինը ծնվել է Վոլոգդա քաղաքում։ Վոլոգդայի ռեալական ուսումնարանն ավարտելուց հետո 1914 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից, Գրոխովսկի 182-րդ հետևակային գնդի ենթասպա։ Պարգևատրվել է Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1917 թվականին ավարտել է Գլխավոր շտաբի Ակադեմիայի 1-ին հերթի արագացված դասընթացները։ 1917 թվականի վերջին ստացել է շտաբս-կապիտանի աստիճան և նշանակվել 32-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի ավագ համհարզ։ Դիվիզիայի կոմիտեի կողմից ընտրվել է դիվիզիայի շտաբի պետ։
 
## ԲԳԿԲ
ԲԳԿԲ-ի (Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ) կազմում ընդգրկվելուց հետո սկզբում զբաղեցրել է ՌՍՖՍՌ Հյուսիսային ռազմաճակատի օպերատիվ կառավարման պետի օգնականի, այնուհետև պետի պաշտոնները։ 1918 թվականի ապրիլից մինչև սեպտեմբեր շարունակել է ուսումը Ռազմական ակադեմիայի բարձր կուրսում։ Չելյաբինսկի շրջանում չեխոսլովակյան կորպուսի հետ մասնակցել է մարտերին։ Ընդգրկվել է Գլխավոր շտաբի ցուցակներում (1920)։ Սովետա-լեհական պատերազմի ժամանակ զբաղեցրել է 18-րդ հրաձգային դիվիզիայի պետի պաշտոնը։ Հուլիսյան հարձակումների արդյունքներով պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Վարշավյան ճակատամարտից հետո դիվիզիայի հետ ներկալվում է Արևելյան Պրուսիա։ Սկզբում գտնվում էր «Արիս» ճամբարում, այնուհետև փոխադրվում է Զալցվեդելի ճամբար։ Գերմանիայից Ռուսաստան վերադառնալուց հետո աշխատել է Հեղափոխական ռազմական խորհրդի Դաշտային շտաբում։ 1924 թվականին զորացրվել է, հետագայում աշխատել է հողագործության ժողկոմատի համակարգում։

## Մահ
Մահացել է 1937 թվականին Մոսկվայում, թաղված է Նովոդեվիչևյան գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Էդուարդ Եդիգարյան

**Էդուարդ Գրիգորի Եդիգարյան** (), հայ բեմանկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։

## Կենսագրություն
Էդուարդ Եդիգարյանը ծնվել է 1943 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1956-1958 թվականներին սովորել է Լենինականի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում, 1953-1963 թվականներին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1964-1970 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1970-1988 թվականներին եղել է Երևանի պետական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր նկարիչը։ 1974 թվականից եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ, 2003 թվականից` Չեխիայի նկարիչների միության պատվավոր անդամ։ Եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի գլխավոր նկարիչը, որտեղ ձևավորել է Ուիլյամ Շեքսպիրի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Միխայիլ Լերմոնտովի և այլ հեղինակների շուրջ 40 ներկայացումներ։

1991 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Չեխիայում։ 1996 թվականին Պրահայում հիմնել է իր արվեստանոցը։ Մահացել է 2019 թվականի փետրվարի 18-ին։

Ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի և Չեխիայի մասնավոր հավաքածուներում։

## Ցուցահանդեսներ
Մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Գերմանիայում (1994, 1995, 1998, 2002, 2012), Նիդերլանդներում (1996-2011), Նորվեգիայում (1999-2001), Իտալիայում (1998), Բելգիայում (2002), Քաթարում (2009)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Ռուդո Մորից

**Ռուդո Մորից** (; ), սլովակ արձակագիր, հրապարակախոս, մանկագիր, մանկավարժ, խմբագիր։

## Կենսագրությունը
Նախնական կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում, այնուհետև սովորել է Տրնավայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1939-1944 թթ.-ին՝ Սլովակիայի անկախության շրջանում, աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1946-1948 թթ.-ին հրատարակել է «Okienko Záhoria» մանկական ամսագիրը։ 1959 թվականին դարձել է «Mladé letá» հրատարակչության խմբագիրը։ 1964 թվականից ղեկավարել է Սլովակյան գրական հիմնադրամը։

## Ստեղծագործությունը
Գրել սկսել է անմիջապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Աշխատակցել է մանկական և մանկավարժական պարբերականներին։ Գրել է «Teraz ho súdia nepriatelia» վեպը։

## Ռուդո Մորիցը հայերեն
* Վարպետ Նաղաշի ձիուկը (հեքիաթ-վիպակ), Ե., «Սովետական գրող», 1983, 30 էջ։ Սլովակերենից թարգմ.՝ Հովհաննես Հարությունյան։ Նկարիչ՝ Ռուբեն Գրիգորյան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սլովակ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Սլովակ մանկագիրներ
Կատեգորիա:Սլովակ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Սլովակ խմբագիրներ
Կատեգորիա:Տրնավայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սլովակ գրողներ
Իլյա Լյուբիմով

**Իլյա Պետրովիչ Լյուբիմով** (, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան։ Առավել հայտնի է «20 ծխախոտ», «Ոչ ադեկվատ մարդիկ» ֆիլմերում և «Մի ծնվիր գեղեցիկ» հեռուստասերիալում կատարած դերերով։

## Կենսագրություն
Իլյա Լյուբիմովը ծնվել է 1977 թվականի փետրվարի 21-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝ Պյոտր Յակովլևիչ Շլեզինգերը (ծնվել է 1944 թվականին), եղել է Սուխոյ կոնստրուկտորային բյուրոյի բաժնի պետ։ Եղբայրը՝ Օլեգ Պետրովիչ Լյուբիմովը (ծնվել է 1968 թվականի փետրվարի 13-ին), դերասան է, 1993 թվականից աշխատում է Մոսկվայի «Պ. Ֆոմենկոյի արվեստանոց» թատրոնում։

Իլյա Լյուբիմովը դպրոցն ավարտել է էքստեռն կարգով։ Տասնմեկ տարեկան հասակում սկսել է աշխատել Պատանի մոսկվացու թատրոնում (Театра юного москвича, Ալեքսանդր Տյուկավկինի ղեկավարությամբ), որտեղ նրան տարել էր մայրը։

1993 թվականին Իլյա Լյուբիմովն ընդունվել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի ռեժիսորական ֆակուլտետ՝ Պյոտր Ֆոմենկոյի արվեստանոց։ Համալսարանում սովորելու տարիներին խաղացել է «Հարսանիք» (), «Հովեկները» (), «Պարոն Դոմի գաղափարը» (), «Անսուրբ սրբերը» («Несвятые святые»), «Դպրոց հիմարների համար» (), «Гарпагониада» ներկայացումներում։

Իլյա Լյուբիմովը խաղում է Մոսկվայի «Պ. Ֆոմենկոյի արվեստանոց» թատրոնում, նկարահանվում է սերիալներում ու գեղարվեստական ֆիլմերում։

Նկարահանվել է Վլադի Կաստայի «Сестра» (2004), «Сочиняй мечты» (2011) տեսահոլովակներում։

### Անձնական կյանք
2011 թվականի մայիսի 1-ին Իլյա Լյուբիմովն ամուսնացել է դերասանուհի Եկատերինա Վիլկովայի հետ (ծնվել է 1984 թվականի հուլիսի 11-ին)։ Նրանք ունեն մեկ դուստր՝ Պավլան (ծնվել է 2012 թվականի փետրվարի 11-ին) և մեկ որդի՝ Պյոտրը (ծնվել է 2014 թվականի ապրիլի 6-ին)։

## Ֆիլմագրություն

 

### Կրկնօրինակում
* Ալիսան հրաշքների աշխարհում – *Աբսոլեմ (Կապույտ* *Թրթուր)*
* Գազանների միություն – *Առյուծ Սոկրատես*

## Պարգևներ
* «Ճայ» մրցանակ «Ոմանք սիրում են ավելի թեժ» (, դուետը Քսենյա Կուտեպովայի հետ «Ընտանեկան երջանկություն» ներկայացման մեջ), 2000 թվական,
* Մոսկվայի կինոփառատոնի Թատերական մրցանակի դափնեկիր «Սկսնակներ» անվանակարգում (լավագույն էպիզոդիկ դեր – Ֆրանց –  «Մի բացարձակ երջանիկ գյուղ» («Одна абсолютно счастливая деревня») ներկայացման մեջ), 2001 թվական,
* 2010 – «Պատուհան դեպի Եվրոպա» փառատոնի մրցանակ Լավագույն զույգ անվանակարգում «Ոչ ադեկվատ մարդիկ» ֆիլմի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իլյա Լյուբիմովի պաշտոնական կայքը 
* Илья Любимов на сайте ''Мастерская П.Фоменко''

Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ
Լիմ Հյուն Սիկ

մինի|Հյուն Սիկը
**Լիմ Հյուն Սիկ**  (հանգըլ՝ 임현식, ), հայտնի է որպես Հյուն Սիկ, հարավկորեացի երգիչ, երգահան։ Նա ավելի ճանաչված է որպես Հարավային Կորեայի BtoB խմբի անդամ։

## Կենսագրություն
Իմ Հյուն Սիկը ծնվել է 1992 թվականի Հարավային Կորեայի Իլսան-Դոն քաղաքում 2 տարի սովորել է Շանհայում, այնուհետև սովորել է պրակտիկ երաժշտություն  Howon University-ում, խմբի անդամ Լի Չան-Սուբի հետ։

## Ընտանիքը
Հյուն Սիկն ընտանիքում երկրորդ տղան է, նա ունի մեծ եղբայր , որի անունն է Լիմ Յուն Սիկ, հայրը՝ Լիմ Ջի Հունը հայտնի ֆոլկ երգիչ է, իսկ մայրիկի անունը Փաք Սու Մին է։

## Կարիերա

Հյուն Սիկը դեբյուտ է ունեցել Cube Entertainment-ի տղաների խմբում՝ BtoB-ում 2012 թ.-ի մարտի 22-ին որպես գլխավոր վոկալիստ ՛՛Isane՛՛ գովազդային սինգլով։ Մինչև դեբյուտը խումբը թողարկել է 1 ստուդիո ալբոմ և 8 ընդլայնված պիեսներ։

2016 թ.-ի սեպտեմբերին Հյուն Սիկը դարձել է BtoB խմբի անդամ։

Հյուն Սիկը և EXO-խմբի անդամ D.O-ն ընկերներ են,սկսած այն ժամանակից , երբ նրանք միասին հաճախել են  վոկալի ակադեմիա։ D.O-ն ասել է, որ իրենք միշտ իրար ասում են ` «Արի դեբյուտ անենք և հանդիպենք որպես ընկերներ» և հիմա նրանց երազանքներն իրականացել է ։ «Այն զգացումը, երբ ես հանդիպում եմ Հյուն Սիկին երաժշտական ծրագրում աննկարագրելի է» ավելացրել է D.O-ն։

Բացի երգիչ լինելուց , Հյուն Սիկը նաև դերասան է, և նկարահանվել է մի շարք հեռուստասերիալներում ։ 2012 թ.-ին նկարահանվել է «I Live in Cheongdam-dong»-ում մարմնավորելով ՛՛Անհաղթ Չոնդամ՛՛-ի կերպարը։ Ինչպես նաև նկարահանվել է , «Առաջնորդները» (), «Մոնսթառ» () «Երբ տղամարդը սիրահարվում է» (),

«Գյուղը։ Աչիարայի գաղտնիքը» () հեռուստասերիալներում։

## Արտաքին հղումներ
* BtoB պաշտոնական էջ 
* https://twitter.com/btob_imhyunsik -Twitter
* https://www.instagram.com/imhyunsik/ - Instagram

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարողներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարային երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգահաններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կոմպոզիտորներ
Դե խաղա (խաղ)

**«Դե խաղա»,** սեղանի ժամանցային-հումորային խաղ երեք և ավելի մարդկանց համար։ Ստեղծվել է Երևանում, Հայաստանում ուսանողներ Հայկ Մկրտչյանի և Դավիթ Հովհաննիսյանի կողմից։

Խաղը բարձր երաշխավորվել է Հայաստանի Լեզվի պետական տեսչության կողմից՝ որպես բանավոր խոսքի զարգացման, բառապաշարի ընդլայնման, հայերեն լեզվամտածողության ձևավորման խթան։

## Խաղի կանոնները
Խաղի մասնակցիները տեղավորում են շրջանաձև՝ այնպես, որ կարողանան հաջորդական հաշիվ տալ։ Որից հետո մասնակիցներից մեկը 1-ից 3-ը ընկած թվերից որևէ թիվ է ասում (օրինակ 3), հաջորդ մասնակիցը նրա ասած թվին ավելացնելով երեք միավոր շարունակում է խաղը, այս ամենը կրում է շարունակական բնույթ, եթե խաղացողներից մեկը չի ասում սահմանային թիվը, որից հետո տվյալ խաղացողը պարտավոր է վերցնել խաղաքարտը և անել այն գործողությունը, որը գրված է խաղաքարտի վրա կամ ազնվորեն պատասխանել հարցին։ Խաղը լքում է այն խաղացողը, որը հրաժարվում է խաղաքարտի վրա գրված հանձնարանությունը կատարելուց կամ հարցին պատասխանելուց։ Նաև խաղացողը իրավունք ունի ամբողջ խաղի ընթացքում մեկ անգամ խաղաքարտը փոխելու։

Խաղի խաղաքարտերը (50 հատ «Դե ասա՛», 60 հատ «Դե արա՛», 50 հատ «Դե արի՛ ու մի՛ արա» 40 հատ «Դե արի՛ ու մի՛ ասա») բաղկացած են հումորային հարցերից և առաջադրանքներից, որոնք շատ ժամանակ պահանջում են խիզախություն։

Մասնակիցների քանակը չի սահմանափակվում, միաժամանակ խաղում չի կարող լինել երեք խաղացողից պակաս խաղացող։ Սահմանային թիվը պայմանավորված է մասնակիցների քանակով։

Եթե խաղին մասնակցում է 3-ից 5 խաղացող այդ դեպքում սահմանային թիվ է համարվում 21-ը։ Եթե խաղին մասնակցում է 6-ից 8 խաղացող այդ դեպքում սահմանային թիվ է համարվում 31-ը։ Եթե խաղին մասնակցում է 8-ից 12 խաղացող այդ դեպքում սահմանային թիվ է համարվում 41-ը։ Եթե խաղին մասնակցում է 12 և ավելի խաղացող այդ դեպքում սահմանային թիվ է համարվում 51-ը։

## Խաղաքարտեր
### Դե ասա՛
Ընտրելով «Դե ասա՛» խաղաքարտը խաղացողը պարտավոր է կարդալ խաղաքարտի վրա գրված հարցը և ազնվությամբ պատասխանել։ Օրինակ՝ Թո՛ղ խաղի մասնակիցները ձեր ճակատին գրեն՝ «Հպարտ եմ, որ կին եմ» և այդպես մնա՛ մինչև խաղի ավարտը։
### Դե արա՛
Ընտրելով «Դե արա՛» խաղաքարտը խաղացողը պարտավոր է անել այն ինչ գրված է խաղաքարտի վրա։ Օրինակ՝ պատահական գոռա՝ «բողկս չի աճում»
### Դե արի՛ ու մի՛ ասա
Հիմնականում պետք է մնջախաղի օգնությամբ ցուցադրել այն ինչ գրված է խաղաքարտի վրա։ Օրինակ՝ Կարդա՛ մտքումդ և մնջախաղի օգնությամբ ցուցադրի՛ր խոսող լոլիկ։

### Դե արի՛ ու մի՛ արա
Այս խաղաքարտը ընտրելու դեպքում պետք է ինչ-որ անսպասելի բան ասես, կամ խաղացողների համապասխան խոսքից հետո կատարես այն ինչ գրված է եղել խաղաքարտի վրա։ Օրինակ՝ Ընտրի՛ր խաղի մասնակիցներից որևէ մեկին, ու հենց խոսի, սուպերմարկետի դրամարկղի ծնգոց հանիր։

## Ծանոթագրություններ
Բոլի օդանավակայան

**Բրաչ օդանավակայան** (**Բոլի օդանավակայան**,  ), օդանավակայան, որը գտնվում է Խորվաթիայի Բրաչ կղզու վրա՝ Բոլ քաղաքի մոտ, որի պատճառով էլ երբեմն ոչ պաշտոնապես կոչվում է Բոլի օդանավակայան։ Այն երկրի՝ կղզիների վրա գտնվող երեք օդանավակայաններից մեկն է, որն իրականացնում է կոմերցիոն ուղևորատար և չարթերային թռիչքներ Եվրոպայից՝ ամռան ամիսներին։

## Տեղադրություն
Բրաչ օդանավակայանը գտնվում է Վեշկո դաշտում, ծովի մակարդակից 541մ բարձրության վրա։ Այն ընդամենը 14 կմ է հեռու Զլատնի Ռատից ( «Ոսկե եղջյուր»), որը Եվրոպայի առաջնակարգ լողափերից մեկն է և 30 կմ հեռու է կղզու ամենամեծ Սյուպետար քաղաքից։ Օդանավակայանի դիրքի, ինչպես նաև կղզու ամենաբարձր լեռնագագաթ Վիդովա Գորայի մոտիկության պատճառով, այստեղ հաճախ է գրանցվում վատ տեսանելիություն՝ հնարավոր մառախուղի պատճառով։ Այստեղ նաև կա ձյան առատ տեղումների հավանականություն, սակայն ընդամենը մի քանի օր ձմռանը։ Հաճախ փչող քամիներն են հյուսիսարևելյան *բորա* և հարավարևելյան *ջուգո* քամիները, ինչպես նաև ժամանակավոր թեթև քամիներ՝ արևմտյան *միստրալը* և հյուսիսարևելյան *բուրինը*։
Բրաչ օդանավակայանը կարող է ընդունել համեմատաբար փոքր մասշտաբի՝ մինչև հարյուր տեղանոց կոմերցիոն ինքնաթիռներ։ Այն աշխատում է շուրջօրյա, կլոր տարին։ Չարտերային և չվացուցակով թռիչքներ իրականացվում են միայն ամռան ամիսներին։ Դեպի օդանավակայան հասարակական տրանսպորտ հասանելի չէ, թեև տաքսի ծառայությունը գործում է շուրջօրյա։
Բրաչ օդանավակայանը բացվեց 1993 թվականի մայիսի 22-ին և դարձավ Խորվաթիայի ամենաերիտասարդ օդանավակայանը։
2016 թվականի նոյեմբերին ձեռնարկվեցին օդանավակայանի թռիչքուղին երկարացնելու աշխատանքները դեպի հարավ- արևմուտք, հազար չորս հարյուր քառասունից մինչև հազար յոթ հարյուր վաթսուն մետր, որը հնարավորություն կտար օդանավակայանին ընդունել այնպիսի ինքնաթիռներ, ինչպիսիք են Airbus A319, Bombardier C-Series և Embraer 195: Աշխատանքը գնահատվեց 666.000 եվրո և ավարտվեց 2017 թվականի մարտին։ Օդանավակայանի թռիչքուղու՝ դեպի հյուսիս-արևելք (1760 մետրից մինչև 2350 մետր) երկարացման երկրորդ փուլը նախատեսվում է կատարել մինչև 2018 թվականի հունիսը։ Այն թույլ կտա օդանավակայանին ընդունել Airbus A320 և Boeing 737-800 ինքնաթիռներ։

## Ավիաընկերություններ և ուղղություններ

## Վիճակագրություն
Երթևեկությունը Բրաչ օդանավակայանում

## Արտաքին հղումներ
* Official website

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորվաթիայի օդանավակայաններ
Հանս Լեբերեխտ

**Հանս Լեբերեխտ** (; ), Էստոնացի արձակագիր։ Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1949):

## Կենսագրություն
Մանկությունն անցել է Էստոնիայում։ 1918 թվականից ապրել է Պետրոգրադում։ 1928 թվականին միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է «Էլեկտոսիլա» գործարանում։ Առաջին պատմվածքները տպագրվել են 1930 թվականին գործարանի պարբերականում։ 1935 թվականին նրան առաջին անգամ տպագրում է լենինգրադյան «Резец» ամսագիրը։ 1936 թվականին համամիութենական գրական մրցույթում արժանանում է մրցանակի։ 1935-1937 թթ. սովորում է Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երեկոյան բաժնում։

Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, որից հետո թղթակցում է «Советская Эстония» թերթին։

## Հանս Լեբերեխտը հայերեն
* Լույսը Կոորդիում (վիպակ), Ե., Հայպետհրատ, 1955, 262 էջ։ Թարգմ.՝ ռուսերենից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էստոնացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Էստոնացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ
Պետրուցցիի տուն (Տագանրոգ)

**Պետրուցցիի տուն** (), տարածաշրջանային նշանակության հուշարձան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Տուրգենևի նրբանցք, 35 հասցեում։

## Պատմություն
Տուրգենևի նրբանցք, 35 հասցեում գտնվող շենքը կառուցվել է 1870 թվականին։ Մինչև 1880-ական թվականները տունը թուրքահպատակ Դմիտրի Կարաուզիի սեփականությունն էր։ Այնուհետև սեփականատերը փոխվել է. տունն անցել է շտաբս-կապիտանի տիկնոջը` Անտոնինա Յաբլոնսկայային։ 1907 թվականի դրությամբ տանը գործում էր Տագանրոգի գործակատարների մասնագիտական ընկերությունը։ Նախկին սեփականատեր Անտոնինա Յաբլոնսկայան, որն անհայտ պատճառներով վաճառել էր ունեցվածքը, միևնույն է, մնացել էր այստեղ ապրելու կյանքի մնացած տարիներին։ Նրան խնամում էր նրա նախկին բակապանը։

1910 թվականին տան սեփականատեր է դարձել Դեսպինա Պանագիոտովնա Պետրուցցին։ Նրա ամուսինը` Անաստասի Կոնստանտինովիչ Պետրուցցին, հեռավոր նավարկության ազատ ղեկապետ էր։ Պետրուցցիների ընտանիքում կար երեք երեխա` Վասիլին, Մարիան և Եվգենյան։

1912 թվականին Տուրգենևի նրբանցք, շենք 35-ում գործել է Տ. Դ. Պրիզի կոշիկի արհեստանոցը։ Իսկ 1941 թվականին այստեղ սկսել է աշխատել № 20 մանկապարտեզը։ Հայտնի չէ, թե որքան ժամանակ է այն գտնվել այս շենքում, թեև 1946 թվականի դրությամբ այն դեռ գործում էր։ Առաջին հարկում, կիսանկուղային տարածքում, եղել են ննջասենյակները, երկրորդում գործել է պարապմունքների սենյակը։

2009 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շենքը տարածաշրջանային նշանակության հուշարձան էր, որոնք հաշվառված են Ռոստովի մարզի վարչակազմում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Ֆլագմանսկի զառիվայր (Տագանրոգ)

**Ֆլագմանսկի զառիվայր** (), փողոց ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որն իրենից ներկայացնում է զառիվայր դեպի ծով։ Հիմնադրվել է XVIII դարում։

## Աշխարհագրություն
Ֆլագմանսկի զառիվայրի երկարությունը 290 մետր է։ Սկիզբը 1-ին Կրեպոստնոյ նրբանցքի և Շևչենկոյի փողոցի մոտ գտնվող տարածքում է։ Զառիվայրը գտնվում է հրվանդանի հարավային մասի բնական ձորակում։

## Պատմություն
Ֆլագմանսկի զառիվայրը Տագանրոգում հայտնված առաջին զառիվայրերից է։ Իր գոյության ընթացքում հասցրել է փոխել մի քանի անվանում` *Սպուսկնոյ, Ադմիրալտեյսկի, Նիկոլաևսկի, Նիկոլսկի, Մորսկոյ*։ 

Ըստ քաղաքային առասպելների` զառիվայրը գտնվում է այն ձորակում, որի վրա 1696 թվականին բարձրացել է Պետրոս I-ը, երբ նրան անհրաժեշտ էր նավահանգստի և բերդի համար տեղ ընտրել։ Պահպանվել է 1702 թվականի փորագրություն, որի վրա լավ նշված է, որ ձորակը շրջափակված էր ցանկապատով և պահակային տնակով։

1774 թվականին զառիվայրը դարձավ ավելի բարեկարգ, և կոչվեց Սպուսկնոյ։

Այն բանից հետո, երբ այդ տարածքում տեղակայվեց ծովակալությունը, զառիվայրը ստացավ Ադմիրալտեյսկի անվանումը։

Երբ XIX դարի սկզբին զառիվայրի մոտ հայտնվեց նավատորմապետի տունը, փողոցն անվանվեց Ֆլագմանսկի զառիվայր։

Ժամանակի ընթացքում այն վերանվանվեց Նիկոլաևսկի կամ Նիկոլսկի, քանի որ զառիվայրի հենց սկզբնամսում գտնվում էր Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին։ 1836 և 1902 թվականներին զառիվայրը սալարկվել է։ 

Խորհրդային ժամանակներում զառիվայրը վերանվանվել է Մորսկոյ, ապա կրկին` Ֆլագմանսկի։ Ժամանակի ընթացքում զառիվայրում հայտնվել են մայթ և բազրիքներ։ 

Զառիվայրի ամենասկզբում գտնվում է ձկնամշակման գործարանը։

## Տագանրոգի զառիվայրերը
Տագանրոգի` ամենուր զառիթափ լանջերով և կավագետնով հրվանդանի վերևում գտնվելու առանձնահատկության պատճառով, ծովի և ծովափի հետ հաղորդագրությունը կարող էր իրականացվել միայն հատուկ զառիվայրերի միջոցով։ Տագանրոգի ամբողջ պատմության ընթացքում կառուցվել է յոթ զառիվայր` Բիրժևոյ, Գրադոնաչալնիչեսկի, Դուրովի, Կամպենհաուզենի, Կոմսոմոլսկի, Մալո-Բիրժևոյ, Ֆլագմանսկի, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցել են տարբեր անվանումներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆլագմանսկի զառիվայր 

Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Էրնի Կրուստեն

**Էրնի Կրուստեն** (; ), էստոնացի արձակագիր։

Ծաղրանկարիչ Օտտո Կրուստեն և գրող Պեդրո Կրուստենի եղբայրը։

1912-1915 թթ. սովորել է Տալլինում՝ մասնավոր գիմնազիայում։ Առաջին ստեղծագործություններում («Kanarbik» պատմվածքների ժողովածու, 1927) նկատելի է քննադատական ռեալիզմը։ «Pekside raamat» (1946) վեպում պատկերում է 1930-ականների Էստոնիայի կյանքը։ «Երիտասարդների սրտերը» (հատոր 1-2, 1954-1956) վեպը 1905 թվականի հեղափոխության իրադարձություններն են էստոնական գյուղում։

Գրել է նաև մանուկների համար։

## Էրնի Կրուստենը հայերեն
* Գարնան որոնումներ (պատմվածքներ), Ե., Հայպետհրատ, 1964, 311 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ցոլակ Խաչատրյան։ Բովանդակությունը՝ Նորածինը; Իմ եղբայրը; «Պարոն Կրուստեն, բուլկուց վերցրեք»; Ծանր հիշողություն; Մի կտոր օձաձուկ; Բզզանը; Քարը; Ուսանելի ինտերվյու; Կաչաղակը; Դժբախտ սեր; Սպիտակ բադը; Գարնան որոնումներ; Homo homini; Կույր սեր; Արջամուկը; Հարսնացուն; Տխուր հայտնագործություն; Ժամը տասներկուսից մեկը; Հաշմանդամը և առողջը; Կրետակերը; Պատահում է...; Ագարակաբնակը; Աղքատների խոզը; Նիլքսը; Գյուղական ողբերգություն; Կիսալուսին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էստոնացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Էստոնացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Էստոնացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Wikiwand

**Wikiwand**, ծրագրային ինտերֆեյս, որը մշակվել է Վիքիպեդիայի հոդվածները դիտելու համար։ Այն հասանելի է մի քանի հայտնի դիտարկիչներում՝ որպես անվճար բրաուզերի ընդլայնում կամ բջջային հավելված։

## Պատմություն
Wikiwand-ը (սկզբնապես՝ WikiWand) հիմնադրվել է 2013 թվականին՝ Լիոր Գրոսմենի և Իլան Լևինի կողմից։ Պաշտոնապես գործարկվել է 2014 թվականի օգոստոսին։ Ինտերֆեյսը հնարավորություն է տալիս ընթերցել հոդվածներն ավելի պարզ և գեղեցիկ դասավորվածությամբ։ Այն ներառում է հղումների նախադիտում և ավելի զարգացած պատկերասրահ։ Բովանդակությունն անընդհատ ցուցադրվում է էջի ձախ կողմում։
Գրոսմենը նշում է.

## Հասանելիություն
Ինտերֆեյսը հասանելի է Գուգլ Քրոմով, Սաֆարիով (Սաֆարի տարբերակը հասանելի չէ ներբեռնման համար) և Mozilla Firefox-ով։ Այն հասանելի է նաև Wikiwand կայքում։ 2015 թվականի մարտին Wikiwand-ը թողարկեց iOS հավելված՝ iPhone-ի և IPad-ի համար։

## Ֆինանսավորում
Wikiwand-ը 600.000 դոլար ստացավ ինտերֆեյսի զարգացման համար։ Այն հայտարարեց, որ մտադիր է եկամտի 30 %-ը նվիրաբերել Վիքիմեդիա Հիմնադրամին։

## Տես նաև
*Ծրագրային ապահովման ճարտարագիտություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական վեբկայք
*Ընդլայնում Քրոմի համար
*Ընդլայնում Mozilla Firefox-ում
*Որևէ նոր բան սովորիր Wikiwand-ի հետ ամեն օր
*Արդիականացված Վիքիպեդիա

Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա
Մայ Դանցիգ

**Մայ Վոլֆովիչ Դանցիգ** (,  ), բելառուս նկարիչ, պրոֆեսոր։ 1960 թվականից ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ, Բելառուսի ժողովրդական նկարիչ (1995)։

## Կենսագրություն
Մայ Դանցիգը դասավանդել է Բելառուսի արվեստների պետական ակադեմիայում, եղել է գեղանկարչության ամբիոնի վարիչը։

Պարգևատրվել է Ֆրանցիսկ Սկորինայի շքանշանով (2005)։

## Նկարներ
* «Նորաբնակները» (1962)
* «Իմ Մինսկը» (Мой Мінск, 1967)
* «Բելառուս՝ պարտիզանական մայր» (Беларусь — маці партызанская, 1967)
* «Պարտիզանական հարսանիք» (Партызанскае вяселле, 1968)
* «Հայրենական մեծ պատերազմի մասին․․․» (Аб Вялікай Айчыннай…, նատյուրմորտ, 1968)
* «Եվ հիշում է փրկված աշխարհը․․․» (И помнит мир спасённый…, 1985֊1995)
* «Իմ քաղաքը՝ հին, երիտասարդ» (Мой горад старажытны, малады, 1972)

Անատոլի Անիկեյչիկի, Ալեսիա Ադամովիչի, Վասիլ Բիկովի և շատ այլ ժամանակակիցների դիմանկարները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Май Данциг : живопись : альбом / авт. текста Г. А. Фатыхова. — Мн. : Интернешнл Транс-Кэпитэл, 2001. — [45] с., включ. обл.
* Данцыг Май Вольфавіч // Бел. энцыкл. : у 18 т. Мн., 1998. Т. 6.
* Данцыг Май Вольфавіч // Беларускі саюз мастакоў : энцыкл. давед. Мн., 1998.
* Данцыг Май Вольфавіч // Беларусь : энцыкл. давед. Мн., 1995.
* Шаранговіч, Н. Мастак, улюбёны ў Мінск / Наталля Шаранговіч // Беларусь. 2001. № 9.
* Фатыхава, Г. «Мой город древний, молодой» / Галина Фатыхова // Нёман. 2001. № 10.
* Ліхінец, І. Мы не горшыя, мы — лепшыя / Ігнат Ліхінец // Альманах : Зап. Бел. дзярж. акад. мастацтваў. 2000. № 3.
* Левина, А. Кто спасет красоту? / Алла Левина // Мишпоха. 2000. № 7.
* Сурскі А. А. Май Вольфавіч Данцыг: заслужаны мастак Беларускай ССР г. Мінск; аб мінулым і сучасным // Советский художник, 1975.

## Արտաքին հղումներ
* Данцыг без эскізаў  // Культура і мастацтва. — № 22 (1200). — 30.05.2015-05.06.2015. *Интервью с художником*
* Май Данцыг. Мысліць колерам  // Культура і мастацтва. — № 2 (311). — 01.02.2009-28.02.2009
* 75 год з дня нараджэння М. В. Данцыга  // Национальная библиотека Беларуси
* *Галия Фатыхова.* Данциг Май Вольфович . Artpoisk.info.

Կատեգորիա:Բելառուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Բելառուս)
Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստագետներ
Բետուլինսկու տուն (Տագանրոգ)

**Բետուլինսկու տուն** (), պատշգամբով երկհարկանի շենք Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Լերմոնտովի նրբանցք, 11 հասցեում։ Շենքը կառուցվել է XIX դարի երկրորդ կեսին Գրիգորի Եֆիմովիչ Բետուլինսկու կողմից։

## Պատմություն
Բետուլինսկիների ընտանիքը Վարվացիի նրբանցք, 11, թաղամաս 113 (ներկայիս Լերմոնտովի նրբանցք, 11) շենքի սեփականատերն էր կառուցման պահից (1872 թվական) մինչև XIX դարի վերջը։ Գրիգորի Եֆիմովիչ Բետուլինսկին եղել է նահանգային քարտուղար։ Հայտնի է, որ նա և կինը` Մարիա Կոնստանտինովնան, ունեին Նատալյա անունով դուստր, որը ծնվել է 1885 թվականի օգոստոսի 10-ին։ 

Տան հաջորդ սեփականատերը եղել է վաճառականի կին Մարիա Յուրդին։ Նրա ամուսինը զբաղեցրել է հունական հյուպատոսի պաշտոնը։

Հայտնի է տան ևս մեկ սեփականատիրոջ անունը` գեներալ-մայոր Ալեքսանդր Իվանովիչ Կրիժանովսկի։ Նա տան սեփականատեր է եղել մինչև 1910-ական թվականները։ Դրանից հետո տունը պատկանել է պետական խորհրդականի կին Վալենտինա Վլադիմիրովնա Ֆեոդորովային։

Շենքի հարևանությամբ գտնվել է 6 պատուհաններով տուն, որը կառուցել է կոլեգիական ասեսորի կին Պ. Մ. Ռաբոտինան։

Հարևանությամբ գտնվող մյուս` թիվ 13ա տունը կառուցվել է ավելի ուշ` 1910-ական թվականներին։ Դրա սեփականատերը եղել է պետական ասեսոր Օտտո Օտտովիչ Գերմանը։ Տունը գնահատվել է 3200 ռուբլի։ Այն 1916 թվականին գնել է Պավել Տրոֆիմովիչ Շևելևը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Սաբսովիչի տուն (Տագանրոգ)

**Սաբսովիչի տուն** (), շենք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Պետրոսի փողոցի, 134 և Ձերժինսկու փողոցի, 7 անկյունում։ Տունն իր անունը ստացել է առաջին սեփականատերերի ազգանունից։

## Պատմություն
XIX դարի առաջին կեսին Պետրոսի փողոցի, 134 տեղամասի տարածքում գտնվել է II գիլդիայի վաճառական Տոդրոս Մարկովիչ Սաբսովիչի տունը։ Այն սկսվել է երկաթուղու այն ճյուղի շրջանից, որը տարել է դեպի նավահանգիստ։ Այն ավարտվում էր Պետրոսի փողոցի զույգ կողմում, ժամանակակից Վոկզալնի նրբանցքի մոտակայքում։ 1860-ական թվականներին այդ հասցեում կառուցվել է կիսանկուղով անկյունային շենք։ Այն տարիների նկարագրությունում նշվում էր, որ հողակտորում կան հետևյալ օբյեկտները` աղյուսից կառուցված մեկհարկանի շտեմարան և մեկհարկանի տնակ։ Տնակը վերակառուցված էր երկու բնակելի տան, որոնք գտնվում են Ձերժինսկու փողոց, 7 և 9 հասցեներում։ Ներկայիս Պետրոսի, 134 տունը կառուցվել է 1870-ական թվականներին` վաճառական Վուլֆ Դորոֆեևիչ Սաբսովիչի կողմից, 1873 թվականի դրությամբ` նրան էլ պատկանում էր։ 1874-1879 թվականներին նրա սեփականատերերն էին վաճառականներ Վուլֆը, Իոսիֆը և վաճառականի որդին` Յակով Սաբսովիչը։ 1890-1898 թվականներին շինության սեփականատեր են դարձել վաճառական Դմիտրի Եգորովիչ Մանուսին և քաղքենու կին Խանա Սաբսովիչը։

1906 թվականին որպես տան սեփականատերեր էին նշվում վաճառական, շտեմարանապահ և հողատեր Վենիամին Իոսիֆովիչ Սաբսովիչը և քաղքենու կին Խանա Սաբսովիչը։ Վենիամին Սաբսովիչը Իոսիֆ Դորոֆեևիչի որդին էր և զբաղեցնում էր բորսաների կոմիտեի անդամի պաշտոնը։ 1915 թվականին Վենիամին Սաբսովիչը շարունակում էր լինել տան համասեփականատերը` քաղաքենի Իսահակ Բերկովիչ Իպկովի, Մոզնաիմ և Ալեքսեյ Անդրեևիչ Գարշֆելդների հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Լիլլի Պրոմետ

**Լիլլի Պրոմետ** (; ), էստոնացի արձակագիր, դրամատուրգ։

Ծնվել է նկարչի ընտանիքում։ Սովորել է Տալլինի կիրառական արվեստների ուսումնարանի կերամիկայի բաժանմունքում (1935-1940), ապա մինչև 1951 թվականը զբաղվել է լրագրությամբ։ 1954 թվականին հանդես է գալիս որպես գրող, գրում է իմպրեսիոնիստական բնույթի արձակ։ Նրա ստեղծագործությունները ոչ միայն առանձնանում են պարադոքսային սյուժեով, այլև շքեղ լեզվով։ Նրա բազմաթիվ պատմվածքների ու վիպակների գործողությունները կատարվում են մինչպատերազմյան Էստոնիայում։ «Գյուղն առանց տղամարդկանց» (1960) վեպի համար հիմք է հանդիսացել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ  Թաթարստանում անցկացրած տարիները։ Լիլլի Պրոմետի ամենաճանաչված վեպը «Primavera»-ն (1971) է, որտեղ զարգացված է երկու սյուժետային գիծ։

## Լիլլի Պրոմետը հայերեն
* Մի ամառվա ջրանկարներ (վիպակներ և պատմվածքներ), Ե., «Հայաստան», 1968, 312 էջ։ Թարգմ.՝ Է. Թոռունյան։ Բովանդակությունը՝ Միայնակը; Անհամապատասխան սպասուհին; «Մեքքա»; Մի ամառվա ջրանկարներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էստոնացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Էստոնացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Էստոնացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Էստոնացի կին գրողներ
Հրանտ Ֆալյան

**Հրանտ Ֆալյան** (ծննդյան անուն՝ ***Մելքոն Ղարիբյան***, ), իրանահայ գրող։

Ծնվել է Ռաշթում 1884 թվականին։

Հրանտ Ֆալյանը եղել է «Նոր Էջ» գրական խմբակցության հիմնանդամներից, այս խումբը 1935 թվականին հրատարակեց իր առաջին հատորը «Նոր Էջ» անունով, որպես «ժողովածու Իրանահայ երիտասարդ գրողների»։

Հրանտ Ֆալյանը մահացել է 1966 թվականին Թեհրանում։

## Արտաքին հղումներ
* شعرای ارمنی ـ ایرانی، نوگرایانِ نور اِج 
* بررسی تأثیرات مارکار قرابگیان در هنر معاصر ایران 
* 

Կատեգորիա:Իրանահայ խմբագիրներ
Կատեգորիա:Իրանահայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Իրանահայ գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Օդեսա (այլ կիրառումներ)

**Օդեսա** անվանումը կարող է վերաբերել`
* Օդեսա - քաղաք Ուկրաինայում, Ուկրաինայի ամենամեծ նավահանգիստը
* Օդեսա - քաղաք ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգում
* Օդեսա - աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում
Օդեսա (Տեխաս)

**Օդեսա** (), քաղաք ԱՄՆ-ում` Տեխասի արևմտա-կենտրոնական մասում։ Էկտոր շրջանի շրջկենտրոնն է։ Բնակչությունը 2014 թվականի տվյալներով 110.720 մարդ է։ Միդլենդի հետ կազմում է «Միդլենդ-Օդեսա» ագլոմերացիան, որտեղ բնակչությունը կազմում է 241.316 մարդ (2004)։ Նավթի արդյունահանման ու վերամշակման կենտրոն է։

2014 թվականին *[[Ֆորբս]]* (Forbes) ամսագրի տվյալներով ԱՄՆ-ի արագ զարգացող երրորդ քաղաքն է ոչ մեծ քաղաքների մեջ։

## Անվան ստուգաբանություն
Քաղաքի անունը դրվել է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքի պատվին, քանի որ տեղի բնանկարը նման է ուկրաինական համանուն քաղաքի տափաստանային բնապատկերին։

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1881 թվականին որպես ջրի կասեցուցիչ և խաղաղօվկիանոսյան երկաթուղու բեռնաթափման կետ։ Փոստային առաջին բաժանմունքը բացվել է 1885 թվականին։ 1891 թվականին Օդեսան դարձել է Էկտոր շրջանի կենտրոնը։ Քաղաք է հռչակվել 1927 թվականին, երբ տեղանքում նավթ է հայտնաբերվել։

Նավթի հայտնաբերումը դարձել է քաղաքի զարգացման հիմքը։ Եթե 1925 թվականին բնակչությունը կազմել է 750 մարդ, ապա 1929 թվականին այն հասել է 5.000-ի։

2013 թվականին Օդեսան բռնի հանցագործությունների ամենաբարձր ցուցանիշն ուներ Տեխասում` 100.000 բնակչի հաշվով 86.4 հանցագործություն։

## Աշխարհագրություն
Օդեսան գտնվում է Տեխասի արևմտյան մասում։ Տեղանքը հարուստ է նավթի ու բնական գազի պաշարներով։

Քաղաքի ընդհանուր մակերեսը 114 կմ² է, որի 0.26 կմ² տարածքը պատված է ջրով (0.05%):

### Կլիմա
Օդեսայի կլիման կիսաչորային է, ինչը բնորոշ է Արևմտյան Տեխասին։ Ամառը շոգ է, իսկ ձմեռը` մեղմ ու չոր։ Տեղումների մեծ մասը լինում է գարնան վերջին ու ամռանը։ Ձյուն հազվադեպ է տեղում։ Շրջանն ունի ջերմաստիճանի օրական տատանման մեծ դիապազոն, հաճախ են լինում ուժեղ քամիներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1881 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ
Կատեգորիա:Տեխասի քաղաքներ
Դանիել Գորչիչկա

**Դանիել Գորչիչկա**, հայտնի է որպես **Սինապիուս-Գորչիչկա** (, ), սլովակ-չեխ գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ, բարոկկո հոգևոր երաժշտության կոմպոզիտոր, բողոքական հոգևորական։

## Կենսագրություն
Դանիել Գորչիչկան ծնվել է 1640 թվականի օգոստոսի 3-ին Սուչանի գյուղում, քարոզչի ընտանիքում։ Սովորել է Լևոչայում ու Վիտենբերգի համալսարանում (Գերմանիա), Սլովակիայի մի շարք քաղաքներում ծառայել է որպես քարոզիչ և դպրոցի տնօրեն (ռեկտոր)։

1673 թվականին, երբ հալածվում էին բողոքականները, Դանիել Սինապիուս-Գորչիչկան վտարվել է Հունգարիայի թագավորությունից։ Իր ընտանիքի հետ նա մեկնել է Սիլեզիա։ 1683 թվականին հայրենիք վերադառնալուց հետո բնակություն է հաստատել Լևոչայում։ Եղել է ավետարանական եկեղեցու առաջնորդ, դպրոցական տեսուչ, սլովակերենով հրատարակվող գրքերի սրբագրիչ։

Դանիել Գորչիչկա հեղինակել է լատիներեն բանաստեղծություններ ու դրամաներ։ 17-րդ դարում ավետարանական քարոզիչ և գրող Դանիել Սինապիուս-Գորչիչկան առաջին անգամ հանդես է եկել ի պաշտպանություն սլովակյան մշակույթի ինքնակայության։ 1678 թվականին նա հրատարակել է իր *«Neoforum latino-slovenicum»* աշխատությունը, որում հավաքված են սլովակյան ժողովրդական առածներ ու ասացվածքներ։ Ժողովածուի ներածությունում Դանիել Սինապիուս-Գորչիչկան գրում է, թե սլովակերենը հին լեզու է և ցեղակից ու հավասար է սլավոնական մյուս լեզուների հետ։

Դանիել Սինապիուս-Գորչիչկան քննադատել է նրանց, ովքեր երես էին թեքում հարազատ ժողովրդից ու մայրենի լեզվից։

Դանիել Սինապիուս-Գորչիչկան մահացել է 1688 թվականի հունվարի 27-ին Լևոչայում։

## Ընտրյալ երկեր
thumb|Դանիել Սինապիուս-Գորչիչկայի ''Cithara Sanctorum'' գիրքը, 1828 թվականի հրատարակություն

* *Plesanie neba a zeme (լատ. Plausus poli et soli)* (1660)
* *Zahradka dušičky pobožné (լատ. Hortulus animae piae)* (1676)
* *Nový trh latinsko-slovenský (լատ. Neo-forum Latino-Slavonicum)* (1678)
* *Osud verný vo svete duše (լատ. Sors fidelis in mundo animae)* (1679)
* *Nestálosť vidiečanovej forúny (լատ. Fortunae inconstantia in rustico)* (1681)
* *Trojnásobný bič božieho hnevu (Flagellum irae divinae triplex)* (1681)
* *Pocta Bojanovu (Coelum Bojanoviense)* (1682)
* *Perlička dítek božích* (1683)
* *Cithara sanctorum* (1684)
** *Těžká búrka již povstává*
** *Smrt jest nestydatá obluda*
** *O milá nevinnosť, jak si potupená*
* *Orbis pictus* (1685)
* *Hainov dom — zarmútený Nain (Domus Hain — moesta Nain)* (1686)
* *Jádro všech modliteb v nemnohých slovích obsažené…* (1703)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Daniel Sinapius-Horčička st.

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սլովակ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սլովակ գրողներ
Կատեգորիա:Սլովակ դրամատուրգներ
Ստվերներ (ֆիլմ, 2007)

**«Ստվերներ»** (), մակեդոնացի ռեժիսոր Միլչո Մանչևսկու 2007 թվականին նկարահանած կինոնկարը թրիլեր ժանրում։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի կինոփառատոնի շրջանակներում, որից հետո մասնակցել է Օսկար կինոմրցույթին, սակայն ոչ մի արդյունք չի արձանագրել։

Ֆիլմի կարգախոսն է.

## Սյուժե
Երիտասարդ բժիշկ Լազար Պերկովն հայտնվում է լուրջ ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մեջ։ Նրա լիակատար ապաքինման համար գրեթե մեկ տարի է պահանջվում։ Առողջանալուց հետո էլ Լազարը հասկանում է, որ նրա հետ ինչ-որ բան այն չէ։ Պերկովը մի անգամ տեսնում է մի ծեր սևազգեստ կնոջ, որն իր հետ խոսում է անհասկանալի լեզվով։ Որպեսզի պարզաբանի, թե ինչ է ցանկանում կինը, Լազարը գնում է լեզուների մասնագետ, պրոֆեսոր Կոկոլեի մոտ։ Սակայն այդ սեմինարին, որպեսզի Լազարը հասկանա ծեր կնոջ ասածները, օգնում է մեկնել մի կին՝ Մենկա Կոկոլեն, ով ներկայանում է որպես Կոկոլեի կինն ու օգնականը։ Պարզվում է, որ ծերունազարդ կինը խոսել է մեռած մի լեզվով և ասել է հետևյալը. «Տո՛ւր այն, ինչը քեզ չի պատկանում»։

Լազարին համակում է շփոթմունքը։ Նա ոչ ոքից ոչինչ չի վերցրել, սակայն Մենկան հուշում է, որ այդ արտահայտությունը, հնարավոր է, վերաբերում է նրա ընտանիքի անդամներից մեկին։ Լազարի մա՞յրը (կլինիկայի տնօրեն է, որտեղ աշխատում է Լազարը), հա՞յրը, թե՞ կինը. նրանից մեկն անհանգստացրել է հոգիներին, սակայն շփվել նրանց հետ կարող են միայն Լազարի օգնությամբ։ Իրավիճակը սրվում է այն ժամանակ, երբ իմանում է, որ պրոֆեսորի Կոկոլեի կինը զոհվել է մի քանի տարի անց և դույզն-ինչ նմանություն չունի Մենկայի հետ։

## Դերերում

## Ցուցադրությունների պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Bavaria Film International Website
* Stylus Magazine Review 
* Stylus Magazine Review 
* 
* 
* Manchevski's Shadowsby Joe Bendel, J.B. Spins, January 2009
* "Shadows" (review )by Andrew Schenker, January 28, 2009, Slant Magazine
* Normalnost Balkana by Dragan Jurak, Feral Tribune, 23. 05. 2008 (in Croatian)
* http://www.popcornreel.com/htm/shadowsmilcho.htm 
* http://www.manchevski.com/docs/senki-sexuality%20and%20melancholy%20by%20katerina%20kolozova.pdf
* http://www.hollywoodtoday.net/2008/03/26/original-horror-twist-lurks-in-the-heart-of-%E2%80%9Cshadows%E2%80%9D/#more-4172 
* http://www.criticsnotebook.com/2009/02/shadows.html
* http://www.politika.rs/rubrike/Kulturni-dodatak/Kubistichki-mozaik-istine.lt.html
* http://www.crpm.org.mk/Papers/MilcoManchevski.htm

Կատեգորիա:Մակեդոնական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական սարսափ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական սարսափ ֆիլմեր
Լադիսլավ Մնյաչկո

**Լադիսլավ Մնյաչկո** (, 29 հունվարի, 1919, Վալաշսկե Կլոբոուկի – 24 փետրվարի, 1994, Բրատիսլավա), սլովակ լրագրող և գրող։

## Կենսագրություն
Լադիսլավ Մնյաչկոն ծնվել է 1919 թվականի հունվարի 29-ին Մորավիայի Վալաշսկե Կլոբոուկի քաղաքում (, ներկայում՝ Չեխիայի Զլինի երկրամասում)։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է Սլովակիայի Մարտին քաղաքում, որտեղ դեղատանն աշխատել է որպես վաճառող, ապա եղել է բանվոր շինարարությունում։

1939 թվականին Լադիսլավ Մնյաչկոն փորձել է փախչել ԽՍՀՄ, սակայն դա նրան չի հաջողվել։ 1940 թվականին փորձել է անցնել գերմանա-հոլանդական սահմանը, ինչի համար ուղարկվել է համակենտրոնացման ճամբար և հարկադիր աշխատանքի Գերմանիայում։ 1944 թվականին նրան հաջողվել է փախչել։ Պայքարել է պարտիզանների շարքում։

1945 թվականին Լադիսլավ Մնյաչկոն դարձել է Չեխոսլովակիայի Կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1950-ական թվականների սկզբին եղել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կառույցի հայտնի լրագրողների շարքում։ 1945-1953 թվականներին որպես խմբագիր աշխատել է չեխական «Rudé právo» («Կարմիր իրավունք») և սլովակյան «Պրավդա» թերթերում։ 1954-1966 թվականներին եղել է թղթակից եվրոպական ու ասիական երկրներում։ 1956 թվականին դարձել է սլովակյան «Մշակույթի կյանքը» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։

Ժամանակի ընթացքում Լադիսլավ Մնյաչկոն հիասթափվել է կոմունիզմի գաղափարներից և 1967 թվականի աշնանը մեկնել Իսրայել՝ բողոքելով արաբա-իսրայելական պատերազմի նկատմամբ Չեխոսլովակիայի վերաբերմունքի դեմ։ Մի քանի ամիս անց նա վերադարձել է, սակայն զրկվել է Չեխոսլովակիայի քաղաքացիությունից։

1968 թվականի աշնանը Վարշավայի պայմանագրի զորքերի ներխուժումից հետո երկար ժամանակով արտագաղթել է Ավստրիա։ Լադիսլավ Մնյաչկոն հեռացվել է Սլովակ գրողների միությունից, նրա ստեղծագործություններն արգելվել են և հանվել դասագրքերից։ 1989 թվականին Լադիսլավ Մնյաչկոն վերադարձել է Չեխոսլովակիա։ Հանդես է եկել Սլովակիայի առանձնացման դեմ նաև միասնական պետության անկումից հետո։ 1993 թվականին բնակություն է հաստատել Պրահայում։

Լադիսլավ Մնյաչկոն մահացել է 1994 թվականի փետրվարի 24-ին՝ Բրատիսլավա այցելության ժամանակ։

## Ստեղծագործություններ
* Smrt si říká Engelchen (Պրահա, 1963)
* Oneskorené reportáže, 1963
* Ako chutí moc (Հզորության համը), 1967
* Siedma noc (Յոթերորդ գիշերը), 1968

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ladislav Mňačko 
* Ладислав Мнячко
* Мнячко Ладислав (1919-1994)
* Ладислав Мнячко — коллега из соседней комнаты

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Սլովակ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սլովակ գրողներ
Կատեգորիա:Սլովակ լրագրողներ
Կատեգորիա:Սլովակ խմբագիրներ
Կատեգորիա:Սլովակ սցենարիստներ
Վիենի մայր տաճար

**Վիենի Մայր տաճար** (), միջնադարյան կաթոլիկ տաճար է Վիեն քաղաքում։ Այն Սուրբ Մորիսին նվիրված եպիսկոպոսական հնագույն 7 նահանգների և Վիենի արքեպիսկոպոսական  թեմի աթոռ է, մինչ վերացումը հաստատված ըստ 1801 թ.-ի համաձայնագրի։ Այսօր ծառայում է որպես Գրենոբլ-Վիենի թեմի տաճար։ Ներկայիս կառույցը կանգնեցված է 1130 թ.-ից, դասակարգվել է Ֆրանսիայի ազգային ժառանգության պատմական հուշարձանների կայք ցանկում։

## Կառուցման պատմությունը
Հիշատակված է, որպես  Բուրգունդյան  թագավոր՝ Բոսո Պրովանսի գերեզմանատեղ 887 թ.-ին, չկան հետքեր նախկին եկեղեցական շենքերի վայրից։ Վիենի Մայր տաճարի շինարարությունը փաստագրված է Արքեպիսկոպոս Լեջերի (Archbishop Léger) պաշտոնավարման ժամանակ 1030-1070-ական թթ.-ին։ Պահպանված եկեղեցու շինարարությունը  սկսվել է Late Romanesque-ի ոճով մոտավորապես 1130 թ.-ին։ Կառուցվել է ավելի երկար ժամանակաշրջանում, իրականացվել են մի շարք փոփոխություններ և ընդարձակումեր,ապա օծվել է 1251 թ.-ի ապրիլի 20-ին Հռոմի պապ՝ Իննոկենտիոս IV-ի կողմից (): Ներկայիս շենքը բազալիկ է 3 միջանցքներով և մեկ խորանով, բայց չկան  ամբուլատորիա և տրանսպետներ, 315 ոտնաչափ  երկարությամբ, 118 ոտնաչափ լայնությամբ և 89 ոտնաչափ բարձրությամբ։ Սակայն  քանդակագործական  ձևավորումը  խիստ վնասվել է Հուգենոտյան ուժերի պատճառով՝ բարոն Ֆրանսուա դը Բոմոնի  կողմից 1562 թ.-ին Ֆրանսիայի կրոնական պատերազմների ընթացքում:Ֆրանսիական հեղափոխությունից  հետո Վիենի եպիսկոպոսությունը  լուծարվել է և նախկին եկեղեցին  դարձել  է պարզ ծխական  եկեղեցի, իսկ շրջակա շենքերը ժամանակավորապես  ծառայել են որպես ամբարներ կամ զորանոցներ և ի վերջո քանդվել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
http://www.cathedraledevienne.fr/

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի տաճարներ
Կատեգորիա:12-րդ դարի ճարտարապետություն
Ալպեր (ֆիլմ, 2011)

**«Ալպեր»** ( ,), հույն ռեժիսոր Յորգոս Լանտիմոսի՝ 2011 թվականին նկարահանած հունական կինոնկարը դրամա ժանրում։ Ֆիլմի սցենարը գրվել է ռեժիսորի կողմից։

«Ալպերը» 2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ներկայացվել է Վենետիկի 68-րդ կինոփառատոնին։

## Սյուժե
Այս պատմությունը հոսպիտալի գիշերային հիվանդախնամ կնոջ մասին է։ Նա բացառիկ ծառայություններ է ցուցաբերում այն ընտանիքներին, ովքեր կորցրել են հարազատներին։ Կինը «Ալպեր» խմբի մասնակիցների շարքում է, որի անդամները, ըստ համապատասխան վարձավճարի, փոխարինում են նոր մահացած մարդկանց, երբ նրանց են այցելում սգավոր հարազատները...

## Նկարահանումներ
«Ալպերը» կինոնկարը նկարահանվել է հունական «Χάος» կինոընկերության կողմից, որտեղ Յորգոս Լանտիմոսը նախկինում պրոդյուսեր էր աշխատում «Կինետտա» ֆիլմը նկարահանելիս։ Ֆիլմի բյուջեն ապահովել է Հունական կինոկենտրոնը։ Նկարահանումները մեկնարկեցին 2010 թվականի հոկտեմբերին։

## Դերերում

## Մրցանակներ
* Osella մրցանակ (լավագույն սցենար)՝ Յորգոս Լանտիմոս, 2011 թվական, Վենետիկի կինոփառատոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* myFILM.gr
* http://flix.gr/news/alpeis-h-prwth-fwtografia-apo-th-nea-tainia-toy-gi.html
* 
* 

Կատեգորիա:2011 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հունական դրամա ֆիլմեր
Դեղատների գլխավոր վարչության շենք

**Դեղատների գլխավոր վարչության շենք**, տեղական նշանակության պատմամշակութային շենք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Պուշկինի փողոցում։ Կառուցվել է 1880-ական թվականներին։

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 1880-ականներին Երևանի այն ժամանակ Թարխանովսկայա փողոցում՝ Սուրբ Զորավոր եկեղեցու հարևանությամբ։ Այդ տարիներին Ռուսական կայսրության բոլոր նահանգներում պայքար էր մղվում տարբեր համաճարակների դեմ։ Կարճ ժամանակ անց որոշվում է նահանգների վարչական կենտրոններում ստեղծել համաճարակային կայաններ ու դեղերի պահեստներ։

Ճարտարապետ Գուրեցկու նախագծով կառուցված շենքը 20-րդ դարի սկզբին տրամադրվում է Երևանի քաղաքային գործադիր մարմնի (ուպռավայի) բժշկական հարցերով զբաղվող հանձնաժողովին։ Շենքում գործել է նաև Երևանի առաջին դեղատներից մեկը։ Հայաստանի առաջին հանրապետության տարիներին շենքում էր գործում Հայաստանի կառավարության Հանրային խնամատարության նախարարությանը կից բժշկասանիտարական բաժինը։

Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո 1920 թ. դեկտեմբերի 22-ի հատուկ դեկրետով կազմավորվեց Հայաստանի առողջապահության ժողկոմիսարիատը, որը գործեց այս շենքում մինչև 1936 թ.։

1936 թվականից հետո շենքում է գործել առողջապահության նախարարության Հայբուժպետառն ու դրա պահեստը։

Իսկ 1942 թ. շենքում տեղակայված է եղել Երևանի Քիմդեղագործարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գործարանի ողջ արտադրանքը՝ դեղերն ու բժշկական պարագաները ուղարկվել են ռազմաճակատ։

Հետպատերազմյան տարիներին այս շենքում է եղել Հայաստանի դեղատների գլխավոր վարչությունը, որը գործում է մինչև այսօր։

1980-ականներին շենքում է գործել Հայ դեղագործության թանգարանը, որը, սակայն, 4 տարի անց լուծարվել է։

Շենքը երկար տարիներ ծառայել է Դեղատների գլխավոր վարչությանը, որին կից եղել է դեղատուն։ Այսօր էլ շենքում գործում է Արֆարմացիա դեղագործական ընկերությունը և դեղատունը։

2016 թ. շենքը վերականգնվեց Ուիգմոր քլինիք ընկերության կողմից։ Նախատեսվում է այնտեղ հիմնել կլինիկա։ Վերանորոգումից հետո շենքն ունենալու է երկու մուտք (մեկը Պուշկինի, մյուսը՝ Ղազար Փարպեցու փողոցի կողմից) և կայանատեղի՝ շենքի հետնամասում։

## Շենքը
Շենքը երկհարկանի է, կառուցված է սև տուֆից։ Ունի ներքևից դեպի վեր ձգվող, դասական ոճով կառուցված խոյակներ։ Լուսամուտների վերին մասերը զարդարված են շենքի երկայնքով ձգվող բազմաշերտ քիվերով։

Նախկինում ունեցել է միայն մեկ մուտք՝ Պուշկինի փողոցի կողմից։ Ղազար Փարպեցու փողոցի կողմի մուտքն ավելացվել է հետագայում։

## Պատկերասրահ

Դեղատների գլխավոր վարչության շենքը 2.JPG
Դեղատների գլխավոր վարչության շենքը 3.JPG
Վարչական շենք Դեղատների գլխավոր վարչության, ArmAg.JPG


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Հին Երևան
Nothing but the Beat

***Nothing but the Beat`*** Դեյվիդ Գետտայի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված 2011 թվականին։

## Ալբոմի մասին
Դեյվիդ Գետտայի խոսքերով *Nothing but the Beat*-ը ինչ-որ քաոսի և տեխնիկայի նոր զարգացում է։ Ալբոմի ձայնագրմանը հրավիրվել են Էյքոնը, Նիքի Մինաժը, Ֆլո Ռայդան, Will.i.am-ը, Ne-Yo-ն, Թիմբալենդը, Քրիս Բրաունը, Lil Wayne-ն, Snoop Dogg-ը, Աշերը, Ջեսսի Ջեյը, Սիան, Թայո Կռուզը, Ludacris-ը։ Ալբոմը կազմված է երկու սկավառակներից. առաջինը` դուետային մատերիալ, երկրորդը` արտիստի պրակտիկ սոլո մատերիալ։

## Nothing but the Beat 2.0
2012 թվականի սեպտեմբերի 7-ին թողարկվել է *Nothing but the Beat* ալբոմի լրացումը։ Այն ներառում է իր մեջ 7 նոր երգեր` «She Wolf (Falling to Pieces)»,  «Play Hard»,  «Wild One 2»,  «Just One Last Time»,  «In My Head» և «Every Chance We Get We Run», «What the F***»: Նախորդ երգերից որոշները խմբագրվել են։

## Երգացանկ

### 2.0

## Հիթ-շքերթներ

 
### Հավաստագրեր

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Դեյվիդ Գետտա Billboard.com կայքում

Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Կատեգորիա:Դեյվիդ Գետտայի ալբոմներ
Սերբիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիա

**Սերբիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիա** (սերբ.՝ Фудбалски савез Србије (ФСС), ֆուտբոլը կառավարող մարմին՝ Սերբիայում։ Այն ղեկավարում է Սերբիայի ֆուտբոլի առաջնությունների և Սերբիայի ազգային հավաքականների աշխատանքը։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին, և կոչվել Հարավսլավիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիա։

1923 թվականից ՖԻՖԱ-ի, իսկ 1954 թվականից՝ ՈՒԵՖԱ-ի անդամ է։ Շտաբ-գրասենյակը գտնվում է Բելգրադում։

## Ներկայիս չեմպիոններ

## Նախագահներ
*  Միլիան Միլիոանիչ - 1992 - 2001
*  Դրագան Ստոյկովիչ - 2001 - 2005
*  Տոմիսլավ Կարաջիչ - 2005 - 2006
*  Զվեզդան Տերզիչ - 2006 - 2008
*  Տոմիսլավ Կարաջիչ - 2008 - 2016
*  Սլավիս Կոկեզա - 2016 - ներկա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Official website
*FIFA Profile 
*UEFA Profile
*Official website of Serbian national team supporters 
*Unofficial website about Serbian national football team
*Unofficial website about Serbia First football Division
*Unofficial website about Serbian lower football divisions