Hellfire

**“Hellfire”**, Disney-ի 1996 թվականի Կուզիկը Նոտր Դամից մուլտֆիլմի (*The Hunchback of Notre Dame*) երաժշտական կատարում։ Այս երգը կատարում է ֆիլմի գլխավոր անտագոնիստը՝ Դատավոր Կլոդ Ֆրոլլոն, ում ձայնավորել է Թոնի Ջեյը։

Երբ Ֆրոլլոյի գլխում սիրային բնույթի մտքեր ծագում են գեղեցիկ գնչու Էսմերալդայի մասին, դատավորը "վախենում է և փորձում է ազատվել դրանցից"։ Այս ներքին պայքարը հանգեցնում է "Hellfire" երգը երգելուն, որը համարվել է "լավագույն անտագոնիստական երգերից մեկը"։ Ֆրոլլոն «խոսելով Էսմերալդայի հանդեպ իր ցանկության մասին, մեղադրում է նրան, որ նա մոլորեցրել է իրեն դեպի չարը, և աղոթում է, որ փրկվի»։ Նա երգում է «ոչնչացրու Էսմերալդային և թող նա համտեսի դժոխքի կրակները, կամ թող նա լինի իմը և միայն իմը», այն ժամանակ, երբ Էսմերալդայի պատկերն «պարում է իր առաջ»։

## "Heaven's Light" և "Hellfire"
Երգը նախատեսված էր որպես «Heaven's Light» երգի հակադրություն, որը Ֆրոլլոյի երգից ընդամենը մի քանի րոպե առաջ երգում է Կվազիմոդոն, արտահայտելով իր սերը և հույսը, որ Էսմերալդան կարող է սիրել իրեն, մինչդեռ «Hellfire»-ը կենտրոնանում է Ֆրոլլոյի Ներանձնային կոնֆլիկտի վրա՝ նրա ցանկության և գնչու ժողովրդի հանդեպ ատելության միջև։

Երկու երգերը, որոնք երբեմն միասին անվանում են «Heaven's Light»/«Hellfire», նկարագրում են նույն կնոջ նկատմամբ հակադրող տեսակետներ։ Կվազիմոդոն սեր է ցույց տալիս «Heaven's Light»-ում և արտահայտում մաքուր զգացմունքներ Էսմերալդայի հանդեպ, մինչդեռ Ֆրոլլոն զգում է միայն սեռական ցանկություն և տեսնում է միայն իր ներքին ցանկությունները «Hellfire»-ում։

## Կոմպոզիցիա
Երգը սկսվում է B-flat major տոնալությամբ, ապա անցնում հարաբերական G minor-ի։ Երգը վերջանում է D minor տոնալությամբ։

Երգը պարունակում է մասեր «Կոնֆիտեոր» լատիներեն լեզվով աղոթքից, որը օգտագործվում է կաթոլիկ եկեղեցում։ Այս աղոթքը սկսվում է անմիջապես «Heaven's Light»-ից հետո և ծառայում է որպես «Hellfire»-ի սկիզբ։ 

Երգի գործիքային ուղեկցությունն օգտագործում է երաժշտական մոտիվ, որը փոփոխվում է կախված տեղի ունեցող գործողությունից։ Առաջին հատվածներում լսվող որոշ փոփոխությունները (օրինակ՝ «Նոտր Դամի զանգերը») «փոփոխվում են դեպքերի հետ միասին»։ Filmtracks.com-ի քննադատ Քրիստիան Կլեմմենսեն ավելացնում է, որ «*Paris Burning*» և «*Sanctuary!*» երգերը բացահայտորեն շարունակում են «Hellfire»-ի գործիքային ֆոնային և լատինական երգչախմբի երաժշտությունը, և հետագայում կրկնվում է «*And He Shall Smite the Wicked*»-ում»։

## Գործողություններ
Երգի տեսողական հաջորդականությունը սկսվում է այն պահից, երբ Սարկավագը իր օգնականների հետ միասին քայլում է Նոտր Դամի միջանցքում՝ բուրվառը ձեռքին, երգելով «Կոնֆիտեոր» աղոթքի առաջին հատվածը։ Կադրը վերև է շարժվում՝ ցույց տալով վարդակ պատուհանը, ապա անցնում դրա միջով՝ վերևից դիտելով Փարիզը։ Քաղաքի բոլոր լույսերը մարում են։ Միակ լույսը երևում է Փարիզի արդարադատության պալատում, որտեղից Ֆրոլլոն պատուհանից նայում է Փարիզի Աստվածամոր տաճարին՝ երգելով Մարիամ Աստվածածնին (լատիներենով կոչելով նրան «Բեատա Մարիա»)՝ ասելով, որ ինքը գիտի, որ «արդար մարդ» է և ավելի մաքուր է, քան «սովորական, հասարակ, թույլ, անբարոյական ամբոխը»։

Ֆրոլլոն մոտենում է բուխարուն և հարցնում Սուրբ Մարիամին, թե ինչու է նա այդպիսի ցանկություն զգում Էսմերալդայի նկատմամբ, եթե ինքը մաքուր մարդ է։ Այդ պահին Էսմերալդայի հրաբուխային պատկերը սկսում է հայտնվել կրակի մեջ։

Երկրորդ մասում Ֆրոլլոն հետ է քայլում բուխարուց, ձեռքում պահելով Էսմերալդային պատկանող մետաքսե շորի կտորը։ Ֆրոլլոն երգում է այն մասին, որ ինքը ցանկություն ունի Էսմերալդայի նկատմամբ և ատում է նրան դրա համար։ Նա մեղադրում է Էսմերալդային նրան մեղքի ճանապարհով տանելու համար և ժխտում է իր իսկ մեղավորությունը։ Այդ պահին հայտնվում են կարմիր գլխարկներով մարդիկ, ովքեր վեր են բարձրանում հատակից և արտաբերում են «*[[Mea Culpa]]*» («իմ մեղքը») արտահայտությունը։ Ֆրոլլոն մի քանի վայրկյան նայում է այդ մարդկանց, լույսը ձևավորում է դագաղի պատկեր, ինչը նախազգուշացնում է իր ապագա ճակատագրի մասին։ Ֆրոլլոն վազում է սենյակով մեկ։ Նա հիստերիկորեն հայտարարում է իր անմեղության մասին՝ պնդելով, որ Էսմերալդան կախարդել և գայթակղել է իրեն։ Նա փորձում է ապացուցել իր անմեղությունը՝ պնդելով, որ դա իր մեղքը չէ, որ Աստված «Սատանային» ավելի ուժեղ է ստեղծել, քան մարդուն։ Կարմիր գլխարկներով մարդիկ վերածվում են կրակի և Ֆրոլլոյի միջով անցնելով վերադառնում են բուխարու մեջ։

Ֆրոլլոն շարունակում է երգել՝ խնդրելով Մարիամ Աստվածածնից փրկել իրեն Էսմերալդայի գայթակղությունից։ Նա վեր է բարձրացնում մետաքսե կտորը և զայրանալով պնդում, որ Էսմերալդան պետք է այրվի կամ դառնա իր սիրուհին։ Կրակը կրկին ընդունում է Էսմերալդայի կերպարանքը, բայց գայթակղիչ պարի ձայները փոխարինվում են ճիչերով։ Կրակի մեջից Էսմերալդայի ծխային պատկերն է դուրս գալիս, և երբ Ֆրոլլոն փորձում է գրկել այն, դռան վրա թակոց է լսվում։ Կերպարը անհետանում է, և ներս է մտնում զինված մի անձ՝ տեղեկացնելով Ֆրոլլոյին, որ Էսմերալդան փախել է Աստվածամոր Տաճարից, որտեղ Ֆրոլլոն նրան «բանտարկել» էր։ Ֆրոլոն հրամայում է հսկիչին դուրս գալ և երդվում է գտնել Էսմերալդային՝ նույնիսկ եթե պետք լինի այրել ամբողջ Փարիզը։ Ֆրոլլոն շարունակում է երգել՝ պնդելով, որ նա Էսմերալդային ընտրության հնարավորություն կտա՝ կամ դառնալ իր սիրուհին կամ այրվել դժոխքում։ Ֆրոլլոն այնուհետև նետում է Էսմերալդայի վզկապը բուխարու մեջ՝ խորհրդանշելով կնոջ այրումը։

Վերջին մասում Ֆրոլլոն հետ է քաշվում պատի կողմ և խնդրում Աստծուն փրկել իրեն և Էսմերալդային, ակնարկելով, որ ինքը լիովին հասկանում է, որ իր գործողությունները դեմ են գնում Աստծո կամքին։ Խաչեր կրող մութ պատկերները դուրս են գալիս կրակի լույսից և շրջապատում են Ֆրոլլոյին, և Ֆրոլլոն ծնկի է իջնում։ Վերջում Ֆրոլլոյի ուշքը գնում է, և նա ընկնում է դեմքով հատակին ընդունելով Սուրբ Պետրոսի խաչի տեսքը, իսկ կրակը մեղմանում է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Hellfire in The Music of the Disney’s Hunchback of Notre Dame – Hellfire