1804 թվականի դոլար

**1804 թվականի դոլար** կամ **խոնարհված ազատության դոլար**, ԱՄՆ դրամահատարանի կողմից հատված դոլարային մետաղադրամ, որից ներկայումս հայտնի է տասնհինգ օրինակ։ Թեև մետաղադրամի վրա նշված է 1804 թվականը, իրականում այն հատվել է 1830-ական թվականներին կամ ավելի ուշ։ Մետաղադրամն ի սկզբանե ստեղծվել է հատուկ ապացուցողական մետաղադրամների հավաքածուների համար, որը նախատեսված է եղել որպես դիվանագիտական նվեր Էդմունդ Ռոբերթսի այցերի ընթացքում Սիամ և Մասկատ։

Էդմունդ Ռոբերտսը մետաղադրամները դասակարգել է 1834 և 1835 թվականներին: Ճապոնիայի և Կոչինչինայի պետական պաշտոնյաների համար պատվիրվել են ևս երկու հավաքածու, սակայն Ռոբերտսը մահացել է Մակաոյում, նախքան դրանք կհասցվեին առաքվել: Դիվանագիտական հավաքածուներում ներառելու համար 1804 թվականի արտադրված դոլարներից բացի, դրամահատարանը թողարկել է նաև մի քանի նմուշներ, որոնք օգտագործվել են մետաղադրամների հավաքորդների հետ փոխանակման նպատակով՝ դրամահատարանի սեփական հավաքածուի համար ցանկալի նմուշներ ձեռք բերելու համար։ Դրամագետներն առաջին անգամ տեղեկացել են 1804 թվականի դոլարի մասին 1842 թվականին, երբ դրա մի օրինակի նկարազարդումը հայտնվել է դրամահատարանի երկու աշխատակիցների հեղինակած հրատարակության մեջ։ Հետագայում՝ 1843 թվականին, մի հավաքորդ ձեռք է բերել այդ մետաղադրամներից մեկը հենց դրամահատարանից։ Դրամագիտական պահանջարկին ի պատասխան, դրամահատարանի պաշտոնյաները գաղտնի կերպով մի քանի օրինակներ դեն արտադրել։ Ի տարբերություն օրիգինալ մետաղադրամների՝ այս ուշ հատումները չունեին ճիշտ եզրային մակագրություն, թեև դրամահատարանից ավելի ուշ դուրս եկած օրինակները արդեն ունեին ճիշտ մակագրություն։ Դիվանագիտական առաքելության համար հատված մետաղադրամները, ինչպես նաև գաղտնի կերպով՝ առանց եզրագծի գրության պատրաստվածները և դրանք, որոնք ունեն եզրային գրություն, հայտնի են որպես համապատասխանաբար *առաջին, երկրորդ և երրորդ դասի դոլարներ*։

Դրամագետների հայտնագործելուց հետո 1804 թվականի դոլարները ձեռք են բերել բարձր արժեք։ Աճուրդում դրանց գինը հասել է 1000 դոլարի 1885 թվականին, իսկ 20-րդ դարի կեսերին մետաղադրամների արժեքը գերազանցել է 30000 դոլարը։ 1999 թվականին *առաջին դասի* մի օրինակ վաճառվել է 4.14 միլիոն դոլարով՝ այդ պահին դառնալով ամենաթանկ մետաղադրամը։ Նրանց բարձր արժեքը պատճառ է դարձել, որ 1804 թվականի դոլարները հաճախ լինեն կեղծման և խաբեության տարբեր մեթոդների թիրախ։

## Ծագում
alt=A silver coin depicting pillars, a globe and a coat of arms|ձախից|մինի|375x375փքս|Իսպանական հղկված դոլարը ճանաչվեց օրինական վճարամիջոց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 1793 թվականին։
1792 թվականի դրամահատման մասին օրենքը, որը նախատեսում էր Միացյալ Նահանգների դրամահատարանի (այժմ՝ Միացյալ Նահանգների դրամահատարան) ստեղծումը, թույլատրում էր ոսկե, արծաթե և պղնձե մետաղադրամների բազմակի անվանական արժեքների հատում։ Ըստ օրենքի՝ դոլարը կամ *միավորը* պետք է *լինի իսպանական հատած դոլարի արժեքի, ինչպես շրջանառվի և պարունակի երեք հարյուր յոթանասունմեկ ամբողջ և չորս տասնվեցերորդ հատիկ մաքուր, կամ չորս հարյուր տասնվեց հատիկ ստանդարտ արծաթ*։ Օրենքում նաև նշվում էր, որ մետաղադրամը կձևավորվի համաձուլվածքից, որը կպարունակի 89.2 տոկոս արծաթ և 10.8 տոկոս պղինձ։ Օրենքում սահմանված մաքրության և քաշի չափանիշները հիմնված էին իսպանական հղկված դոլարների վրա անցկացված մի քանի փորձաքննությունների միջին արդյունքների վրա։ Սակայն, իսպանական օրենսդրությամբ դոլարները պետք է պարունակեին 90.2 տոկոս արծաթ, և այդ ժամանակ Միացյալ Նահանգներում շրջանառության մեջ գտնվող չմաշված օրինակների մեծ մասը պարունակում էր մոտավորապես 1.75 գրան (0.113 գրամ) ավելի, քան օրենքով թույլատրված արծաթե դոլարները։ 1793 թվականին նախագահ Ջորջ Վաշինգտոնը ստորագրել է մի օրինագիծ, որը իսպանական հղկված դոլարները հայտարարում էր օրինական վճարամիջոց, եթե դրանց քաշը ոչ պակաս, քան 415 գրան (26.9 գրամ), ինչը նշանակում էր, որ օրենքով թույլատրված ամենացածր քաշի դեպքում իսպանական դոլարները կպարունակեին մոտավորապես 0.5 տոկոսով պակաս արծաթ, քան ԱՄՆ դոլար մետաղադրամները։ Արդյունքում, ԱՄՆ արծաթե դոլարները և չմաշված իսպանական դոլարները մեծ մասամբ դուրս մղվեցին շրջանառությունից՝ համաձայն Գրեշեմի օրենքի։ Ավելի թեթև իսպանական դոլարները մեծ քանակությամբ ուղարկվում էին Միացյալ Նահանգներ շրջանառության համար, մինչդեռ ավելի ծանր մետաղադրամները հանձնվում էին Ֆիլադելֆիայի դրամահատարան՝ ԱՄՆ մետաղադրամներ հատելու համար՝ քաշի անհամապատասխանությունից օգտվելու համար։ Այդ ժամանակ արծաթե ձուլակտորները դրամահատարան էին մատակարարվում բացառապես մասնավոր ավանդատուների կողմից, ովքեր, համաձայն 1792 թվականի դրամական հատումների մասին օրենքի, իրավունք ունեին իրենց ձուլակտորները անվճար հատել։ Քանի որ խոշոր արծաթե մետաղադրամները առևտրի նախընտրելի մեթոդ էին ամբողջ աշխարհում, մասնավորապես Չինաստանում, արծաթի ավանդատուների կողմից պահանջվող ԱՄՆ դոլարների զգալի մասը արտահանվում էր այդ պահանջարկը բավարարելու համար։

Առաջին դոլարային մետաղադրամները, որոնք հայտնի են որպես *Flowing Hair dollars*, թողարկվել են դրամահատարանի կողմից 1794 թվականից սկսած։ 1800 թվականին ավանդատուների մեծամասնությունը խնդրել է, որ իրենց ձուլակտորները հատվեն արծաթե դոլարների տեսքով, որոնք այդ ժամանակ օգտագործել էին *Draped Bust* դիզայնը։ Սա նպաստել է շրջանառության մեջ մանր դրամների պակասին, և որպես արդյունք, հանրությունը սկսել է ավելի ու ավելի քննադատաբար վերաբերվել դրամահատարանին Դրամահատարանի տնօրեն Էլիաս Բուդինոն սկսել է խրախուսել ավանդատուներին՝ ընդունել կոտորակային մետաղադրամներ, և դոլարների արտադրությունը սկսել է նվազել ավելի փոքր մետաղադրամների համեմատ։ Դոլարային մետաղադրամների արտադրությունը դադարեցվել է 1804 թվականի մարտին, թեև այդ մետաղադրամների վրա նշված 1803 թվականը։ Իր՝ 1805 թվականի զեկույցում դրամահատարանի տնօրեն Ռոբերտ Պատերսոնը նշել է, որ *փոքր մետաղադրամների հատումը միջոցառում է, որն ընդունվել է բանկերին և այլ ավանդատուներին հարմարեցնելու և նրանց հատուկ խնդրանքով, ինչպես մանր ապահովելու, այնպես էլ Միացյալ Նահանգների* *մետաղադրամի տեսակի արտահանումը օտարերկրյա երկրներ կանխելու նպատակով*։ Չնայած որ վերջին երկու տարում արծաթյա դոլարներ չէին թողարկվել, ԱՄՆ պետքարտուղար Ջեյմս Մեդիսոնը պաշտոնապես դադարեցրել է արծաթյա դոլարների արտադրման գործընթացը 1806 թվականի մայիսի 1-ին՝ Պատերսոնին ուղղված նամակում նշելով հետևյալը։Պարոն, Միացյալ Նահանգների բանկի տնօրենի կողմից ներկայացված հայտարարության համաձայն, որ դրամահատարանում մետաղադրամներով կատարված զգալի գնումներ են կատարվել արտահանման նպատակով, և քանի որ հավանական է, որ կկատարվեն հետագա գնումներ և արտահանումներ, նախագահը կարգադրում է, որ դրամահատարանում մետաղադրամներով թողարկվող ամբողջ արծաթը լինի փոքր անվանական արժեքով, որպեսզի ամենամեծ մետաղադրամների արժեքը չգերազանցի կես դոլարը։

## Արտադրություն
### Էդմունդ Ռոբերտսի դիվանագիտական առաքելությունը
1832 թվականին առևտրային մատակարար Էդմունդ Ռոբերտսը սկսել,,է գործել որպես ԱՄՆ կառավարության դեսպան Ասիայում՝ տարածաշրջանում առևտրային գործարքներ կնքելու նպատակով։ Իր առաքելության ընթացքում նա համաձայնություններ է կնքել ինչպես Մուսկատի և Օմանի սուլթան Սաիդ բին Սուլթանի, այնպես էլ Սիամի (ժամանակակից Թաիլանդ) Ֆրա Խլանգի հետ, որը այդ երկրի ֆինանսական նախարարն էր։ Ռոբերտսին նվիրաբերվել են իրեր, որոնք պետք է նվեր տային այն պաշտոնյաներին, որոնց հետ նա բանակցություններ էր վարել, սակայն նա դրանք նկարագրվել է որպես *շատ ցածր որակի և աննշան արժեքի*։ Միացյալ Նահանգներում պայմանագրերի վավերացումից հետո Ռոբերտսը ստիպված էր վերադառնալ Սիամ և Մուսկատ՝ այդ ազգերի ներկայացուցիչներից հաստատում ստանալու համար։ 1834 թվականի հոկտեմբերի 8-ի ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտին ուղղված նամակում Ռոբերտսը խստորեն քննադատել է իր նախորդ ճանապարհորդության ընթացքում տրամադրված նվերները նշելով, որ դրանք անբավարար էին և վիրավորական՝ Արևելքում իր հյուրընկալողներին։ Բացի այլ արժեքավոր իրերից, նա հատուկ խնդրել է նաև մետաղադրամների մի հավաքածու՝ որպես համապատասխան նվեր Մուսքաթի և Օմանի սուլթան Սաիդ բին Սուլթանի համար։Ես բավականին դժվարանում եմ իմանալ, թե որ իրերն են առավել ընդունելի սուլթանի համար, բայց կարծում եմ, որ ԱՄՆ-ի նոր ոսկե, արծաթե և պղնձե մետաղադրամների ամբողջական հավաքածուն, որը կոկիկ դասավորված է մարոկկոյի պատյանում և արտաքին ծածկով, պատշաճ կլինի ուղարկել ոչ միայն սուլթանին, այլև մյուս ասիացիներին։1834 թվականի նոյեմբերի 11-ին դրամահատարանի տնօրեն Սամուել Մուրին ուղղված նամակում պետքարտուղար Ջոն Ֆորսիթը հաստատել է Ռոբերտսի առաջարկը՝ գրելով.Նախագահը (Էնդրյու Ջեքսոնը) հրամայել է, որ Միացյալ Նահանգների մետաղադրամների ամբողջական հավաքածուն ուղարկվի Սիամի թագավորին, իսկ մյուսը՝ Մուսկատի սուլթանին: Հետևաբար, Ձեզ խնդրում ենք այդ նպատակով նախարարությանը ուղարկել ներկայումս օգտագործվող յուրաքանչյուր տեսակի կրկնօրինակ նմուշներ՝ ոսկուց, արծաթից կամ պղնձից;Նա նաև հրահանգել է Մուրին պատրաստել երկու մարոկկոյական կաշվե արկղեր՝ մետաղադրամները պահելու համար: Նա նշել է, որ մեկը պետք է լինի դեղին գույնի, իսկ մյուսը՝ կարմիր, և որ արկղերի և մետաղադրամների արժեքի համար կարելի է միջոցներ ստանալ գանձարանից: Ավելի ուշ, 1834 թվականի դեկտեմբերի 2-ի նամակում Ֆորսիթը հրահանգել է Մուրին արկղերի արտաքին մասում ներառել *ազգային խորհրդանիշներ*։

Իրենց *Ֆանտաստիկ 1804 թվականի դոլարը* գրքում դրամագիտական պատմաբաններ Էրիկ Պ. Նյումանը և Քենեթ Է. Բրեսեթը պնդել են, որ դրամահատարանում խնդիր է առաջացել Ֆորսիթի հրամանը մեկնաբանելու հարցում։ Քանի որ նրա սկզբնական նամակագրությունը ցույց էր տալիս, որ հավաքածուները պետք է ներառեն տվյալ ժամանակաշրջանում շրջանառվող բոլոր տեսակի մետաղադրամները, Մետաղադրամների Գործարանի պաշտոնյաները հավաքածուում ներառեցին ինչպես արծաթե դոլարը, այնպես էլ տասը դոլարանոց ոսկե մետաղադրամը։ Արծաթյա դոլարների հատման վրա դրված արգելքը վերացվել էր 1831 թվականին, սակայն այդ պահից մինչև այդ՝ 1804 թվականի մարտին թողարկված վերջին մետաղադրամներից հետո, նոր արծաթյա դոլարներ չէին հատվել։ Երկու մետաղադրամներ հավաքածու, որոնք հատվել են պրոֆեսիոնալ ծածկույթով, պատրաստվել և իրենց տուփերի հետ միասին հանձնվել են Ռոբերտսին նրա 1835 թվականի ապրիլի 27-ին *USS Peacock* նավով մեկնելուց կարճ ժամանակ առաջ։ Դոլարները, այդ թվում՝ հավաքածուները, կրում էին *Draped Bust* նախշը, որի դիմերեսին պատկերված էր Ազատության այլաբանական պատկերը, իսկ հակառակ կողմում՝ զինանշանային արծիվը։ Դիվանագիտական նվերների ցանկ էր առաջարկվել նաև Ճապոնիա և Կոչին-Չինաստան (ներկայում՝ Վիետնամի մի մաս) նախատեսված առաքելությունների համար, որն ընդգրկում էր ևս երկու մետաղադրամների հավաքածու։

Ռոբերտսը մետաղադրամների առաջին հավաքածուն Սաիդ բին Սուլթանին հանձնել է 1835 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Հաջորդ հավաքածուն՝ հաջորդ տարի՝ ապրիլի 6-ին, հանձնել է Սիամի թագավոր Ռամա 3-րդին։ Ռոբերտսը մահացել է Մակաոյում 1836 թվականի հունիսի 12-ին՝ նախքան որևէ այլ ազգի հետ կապ հաստատելը։ Հունիսի 30-ին դիվանագիտական նավատորմի կոմոդոր Էդմունդ Փ. Քենեդին գրել է Պետդեպարտամենտին, որ ինքը հրահանգել է, նվերները, որոնք Ռոբերտսի մահվան պատճառով չնվիրաբերվեցին ուղարկվեն Միացյալ Նահանգներ։ Կոչին-Չինաստանի և Ճապոնիայի համար նախատեսված փորձարկման հավաքածուները, հավանաբար, ներառված էին վերադարձված նվերների առաքման մեջ։ Դիվանագիտական նվերների հավաքածուներում ներառելու համար հատված բոլոր դոլարները, հավանաբար, թվագրվում են 1804 թվականին։ Անհայտ է, թե ինչու է այդ ամսաթիվը ընտրվել դոլարների համար, սակայն դրամագիտության պատմաբան Ռ.Վ. Ջուլիանը ենթադրել է, որ դա կարող էր արվել՝ կանխելու համար այն հավաքորդների զայրույթը, ովքեր չէին կարողանա ձեռք բերել 1834 թվականի մետաղադրամը իրենց հավաքածուների համար։ Մետաղադրամների գլխավոր հատող Ադամ Էքֆելդտը, խորհրդակցելով Մուրի հետ, սխալմամբ որոշել էր, որ 19,570 հատ *1804* թվանշանով դոլար հատվել է հենց այդ տարում, սակայն իրականում այդ թվով մետաղադրամները թողարկվել էին 1803 թվականին, պարզապես *1804* տարեթվով։ Դիվանագիտական նվերների համար հատված արծաթյա դոլարները, ինչպես նաև նույն կաղապարներով հետագայում պատրաստված օրինակները, միասին հայտնի են որպես *Առաջին դասի* 1804 թվականի դոլարներ։ Այսօր հայտնի է ընդամենը ութ օրինակ այս տեսակից, որոնք համարվում են ամենահազվագյուտ և արժեքավոր մետաղադրամներից ԱՄՆ մետաղադրամային պատմության մեջ։

### Հետագայում նորից հատված մետաղադրամներ
alt=Both sides of a coin depicting an allegorical woman and a heraldic eagle|ձախից|մինի|350x350փքս|III դասի 1804 դոլարը
Տասնիններորդ դարում դրամահատարանի աշխատակիցները պատրաստել են մեդալների և մետաղադրամների չարտոնված պատճեններ, որոնք երբեմն հետին թվով էին լինում։ Չնայած մետաղադրամների վերատպումները բացահայտորեն ստեղծվել են Ֆիլադելֆիայի դրամահատարանում 1830-ական թվականներից ի վեր, այս պրակտիկան գաղտնի է դարձել 1850-ականների վերջին։ Առաջին 1804 թվականի դոլարների թողարկումից հետո՝ տասնամյակներ անց հավաքորդները տեղեկացել են դրանց գոյության մասին և ցանկացել ձեռք բերել դրանք։ Մի քանիսը հատվել են դրամահատարանում 1858 թվականին։ Այդ մետաղադրամները, որոնք հայտնի են դարձել որպես *2-րդ դասի* 1804 թվականի դոլար, ունեին պարզ, անանուն եզրեր՝ ի տարբերություն ստանդարտ թողարկման *Draped Bust* դոլարների և դիվանագիտական նվերների, որոնք բոլորն էլ եզրագծել էր Կաստեն մեքենան։ 1859 թվականին Ջեյմս Ռոս Սնոուդենը անհաջող կերպով թույլտվություն է խնդրել ֆինանսների նախարարից՝ հավաքորդներին վաճառելու համար հազվագյուտ մետաղադրամների նախշեր և վերաձևավորումներ ստեղծելու համար, և այդ թվականին դիլերները սկսել են հանրությանը առաջարկել 1804 դոլարանոց պարզ եզրով մետաղադրամներ։ 1859 թվականին տարբեր առևտրականներ վաճառքի են հանել առնվազն երեք մետաղադրամ, և մետաղադրամների առևտրական Էբենեզեր Լոք Մեյսոնը պնդել է, որ իրեն երեքը առաջարկել է Թեոդոր Էկֆելդտը, որը դրամահատարանի աշխատակից էր և Ադամ Էկֆելդտի (ով մահացել էր 1852 թվականին) զարմիկը։ Այն բանից հետո, երբ հանրությունը տեղեկացել է, որ դրամահատարանի պաշտոնյաները թույլատրել են վերահաշվարկներ, տեղի է ունեցել մի փոքր վեճ, որը հանգեցրել է Կոնգրեսի հետաքննության և հնացած մետաղադրամների ոչնչացմանը։ Ստեղծված վեճը մետաղագործարանի հսկիչ Ուիլյամ Էդուարդ Դյուբուային ստիպել է 1860 թվականին փորձել հետ կանչել 1804 թվականի դոլարների այն օրինակները, որոնք գտնվում էին մասնավոր անձանց ձեռքում։։

Դյուբուայի տվյալներով՝ այն ժամանակ հայտնի էր, որ հինգ մետաղադրամ գտնվել է մասնավոր հավաքածուներում, որոնցից չորսը հաջողվել է հետ բերել։ Այս քայլը միտված էր վերահսկելու այդ հազվագյուտ և արժեքավոր մետաղադրամների շրջանառությունը և կանխելու հնարավոր չարաշահումները։ Նա նշել է, որ երեքը ոչնչացվել են իր ներկայությամբ, իսկ մեկը ավելացվել է դրամահատարանի մետաղադրամների պահարանին (որի վարիչն ինքը եղել է, և որն այսօր Ազգային դրամագիտական հավաքածուն է), որտեղ էլ այն մնում է մինչ օրս։ Մետաղադրամը, որը 2-րդ դասի միակ հայտնի նմուշն է, հատվել է 1857 թվականի շվեյցարական հրաձգարանային թալերի վրա, որը հատվել է Բեռնում անցկացվող դաշնային հրաձգարանային փառատոնի համար։ Հինգերորդ մետաղադրամը, որի մասին ակնարկել էր Ուիլյամ Դյուբուայը, ներկայումս չի պահպանվում կամ չի նույնացվել։ Կան ենթադրություններ, որ այն վերականգնվել է, իսկ դրա եզրը հետագայում նշագրվել է՝ փորձելով այն ներկայացնել որպես բնօրինակ 1804 դոլար։ Այդպիսի մետաղադրամները՝ որոնց եզրին հետո են ավելացվել գրությունները, հայտնի են որպես ե*րրորդ դասի 1804 դոլարներ*։ 1804 թվականի 1-ին և 3-րդ դասի դոլարները հատելու համար օգտագործվող դիմերեսի մետաղադրամների կաղապարը պահվել է մինչև 1860 թվականը, իսկ հակառակ կողմի կաղապարը ոչնչացվել է այդ թվականին։ Դիմերեսի կաղապարը վնասվել է 1869 թվականին։
alt=An illustration of the edge of the Draped Bust dollar, including decoration and text|աջից|մինի|450x450փքս|I և III դասի 1804 թվականի դոլարների վրա երևացող եզրային տառերի նկարազարդում (երկու հատվածով):
3-րդ դասի դոլարները ճիշտ նույն ձև էին՝ ինչպես 2-րդ դասի դոլարին, բացառությամբ այն բանի, որ մետաղադրամների եզրին կիրառվել է 1-ին դասի դոլարների վրա գրված տառատեսակ, որը նման է գրվածքին։ Հաշվի առնելով 3-դասի դոլարների թեթևակի գոգավոր տեսքը՝ հավանական է, որ բոլորի վրա եզրային տառեր են դրվել հատելուց հետո որոշակի պահի. քանի որ *Castaing* մեքենան նախատեսված էր հատելուց առաջ օգտագործելու համար, դրա ոչ պատշաճ օգտագործումը հանգեցրել է մետաղադրամի մակերեսի դեֆորմացիայի։ Նյումանը և Բրեսեթը պնդել են, որ դրանք հատվել են մոտավորապես 2-րդ դասի դոլարների հետ միաժամանակ, և որ եզրերը տառերով էին գրված, իսկ մետաղադրամները դրամահատարանի աշխատակիցները թաքցրել են մինչև 1869 թվականը, երբ դրանցից մեկը առաջարկվել է մի մետաղադրամ հավաքորդի, ով մերժել է այն որպես նորաթող (կեղծ) մետաղադրամ։ Այնուամենայնիվ, դրամագետ Ս. Հուդսոն Չապմանը կարծում էր, որ որոշ 3-րդ դասի դոլարներ հատվել են մինչև 1876 թվականը։ 1875 թվականին Ֆիլադելֆիայի մետաղադրամների վաճառող Ջոն Վ. Հասելտինը վաճառել է մի քանիսը։ Այսօր հայտնի են 3-րդ դասի դոլարի վեց նմուշ։

## Դրամագիտական հետաքրքրություն
alt=Both sides of a gold coin, depicting a seated figure and an allegorical all-seeing eye|աջից|մինի|300x300փքս|''Իմուն Կոլումբիա'' ոսկե մետաղադրամը, որը Սթիքնին փոխանակել է 1804 թվականի դոլարով։
Հավաքորդները 1804 թվականի դոլարի գոյության մասին առաջին անգամ իմացան 1842 թվականին, երբ մեկ նմուշի պանտոգրաֆի վերարտադրությունը տեղադրվեց *Բոլոր ազգերի ոսկե և արծաթե մետաղադրամների ձեռնարկում* աշխատության մեջ, որը հեղինակել են դրամահատարանի աշխատակիցներ Ջեյքոբ Ռ. Էքֆելդտը և Ուիլյամ Դյուբուան։ Առաջին մասնավոր հավաքորդը, ով ձեռք է բերել օրինակ Մեթյու Ա. Սթիքնին էր, ով մետաղադրամը ձեռքէ բերել դրամահատարանից 1843 թվականի մայիսի 9-ին՝ իր հավաքածուի որոշ հազվագյուտ մետաղադրամներ, այդ թվում՝ *ոսկեզօծ հատիկ Միացյալ Նահանգների Իմուն Կոլումբիա* մետաղադրամը վաճառելով։ Մետաղադրամների հավաքորդության և 1804 թվականի դոլարների նկատմամբ հետաքրքրությունը սկսեց աճել, և 1860 թվականին դոլարները լայնորեն լուսաբանվեցին դրամագետների կողմից: 1885 թվականին աճուրդավար Վ.Է. Վուդվարդը 1804 թվականի դոլարը նկարագրեց որպես *մետաղադրամների արքա*, մականուն, որը այն պահպանում է մինչ օրս։ Դրամագիտության պատմաբան Ք. Դեյվիդ Բաուերսը հաստատել է, որ 1804 թվականի դոլարը ավելի շատ ուշադրություն է գրավել, քան որևէ այլ մետաղադրամ։ Բոլոր տասնհինգ պահպանված նմուշները ճանաչվել և ուսումնասիրվել են դրամագետների կողմից: Դրանք նույնականացվել են մականուններով, որոնք ստացվել են՝ ըստ նշանավոր տերերի անունների կամ այն անձանց, ովքեր առաջինն են ունեցել այդ մետաղադրամները։ 1962 թվականի Ամերիկյան դրամագիտական ասոցիացիայի համաժողովում բրիտանացի դրամագետ Դեյվիդ Բ. Սփինքը հայտարարել է, որ իր մոտ է գտնվում մինչ այդ անհայտ 1804 թվականի դոլարանոց նմուշ։ Մետաղադրամը պահվում էր դեղին կաշվե տուփում, որի վրա արձանագրված էր արծիվ և այլ զարդարանքներ՝ համապատասխանելով այն նկարագրությանը, որը տրվել էր Սիամի թագավորի համար պատրաստված հավաքածուի վերաբերյալ։ Հավաքածուն բաղկացած էր հետևյալ մետաղադրամներից՝ կիսացենտ, մեկ ցենտ, տասը ցենտ, քառորդ դոլար, կես դոլար, մեկ դոլար, 2.5 դոլարանոց ոսկե մետաղադրամ, 5 դոլար, և 10 դոլար{{efn|Տուփում կային երկու դատարկ բացվածքներ․ մեկը՝ 5 ցենտ, մյուսը՝ qերկու ու կես դոլարանոց ոսկե մետաղադրամի չափով։
Վարկածներից մեկի համաձայն՝ այդ հավելյալ բացվածքը նախատեսված էր այնպիսի 2 դոլար 50 ցենտի համար, որի վրա փորագրված էր Բազմությունից՝ մեկ, սակայն այդ նշումը հեռացվել էր այդ անվանակարգի մետաղադրամներից 1834 թվականին։

Տվյալ հավաքածուի մեջ օգտագործված quarter eagle-ը եղել է այնպիսի օրինակ, որի վրա արդեն բարեմաղթանքի նշանը բացակայում էր։։ Քանի որ հավաքածուի բոլոր մետաղադրամները, բացառությամբ դոլարի և 10 դոլարանոց ոսկե մետաղադրամի, ունեն 1834 թվականի տարեթիվ, սա հանդիսացել է առաջին հստակ ապացույցը, որ 1804 թվականի դոլարը իսկապես ընդգրկված է եղել դիվանագիտական նվերների հավաքածուներում։ Այդ փաստը դարձավ առաջին համոզիչ և անվիճելի ապացույցը, որ 1804 թվակիր դոլարը իրականում ներառված էր դիվանագիտական նվերների հավաքածուներում։ Սփինքի տեղեկություններով՝ հավաքածուն իրեն առաջարկել է երկու կին, որոնց նա կարծում էր, որ հանդիսանում էին Աննա Լեոնուենսի ժառանգները։ Աննա Լեոնուենսը եղել է Սիամի թագավոր Ռամա 4-րդի (ով Ռամա 3-րդի խորթ եղբայրն ու իրավահաջորդն էր) երեխաների դաստիարակը։ Նա նաև դարձել է Ռոջերսի և Համերսթայնի հայտնի մյուզիքլի՝ *Թագավորը և Ես-ի* գեղարվեստական գլխավոր հերոսուհու նախատիպը։

### Արտադրության տարիներ
Այն փաստը, որ 1804 թվականին 1804 թվականի դոլար չի հատվել, դրամագետների կողմից լայնորեն չի ընդունվել մինչև քսաներորդ դարի սկիզբը։ Մինչ այդ ժամանակը, դրամագետների շրջանում վիճելի էր դրանց հատման իրական տարեթիվը։ Սկզբում հավաքորդները ենթադրում էին, որ 1804 թվականի դոլարները հատվել են 1804 թվականին, և դրանց հազվադեպությունը բացատրվում էր տարբեր տեսություններով։ Մետաղադրամների ճակատագրի վերաբերյալ շրջանառվում էին տարբեր լուրեր, որ դրանք կամ վճարվել են Բարբարոս ծովահեններին՝ որպես փրկագին, կամ կորել են ծովում՝ Չինաստան ուղևորվելիս, կամ էլ հալեցվել են դեռ Ֆիլադելֆիայի Մետաղադրամների Գործարանից դուրս չեկած։ 1867 թվականին, դրամագետ Վ․ Էլիոթ Վուդվորդը հաստատեց, որ 1804 թվականի դոլարները իրապես հատվել են 1834 թվականին՝ որպես դիվանագիտական նվերներ, սակայն նա նաև հավատում էր, որ որոշ մետաղադրամներ հատվել էին դեռ 1804 թվականին։ Դրամագետներ Լայման Հ. Լոուն և Ուիլյամ Թ. Ռ. Մարվինը, 1899 թվականին *American Journal of Numismatics*-ում գրել են, որ պարբերականը վստահորեն հայտարարում է, որ ԱՄՆ Մետաղադրամների Գործարանում 1804 թվականին հատված որևէ դոլար գոյություն չունի, որը կրում է այդ տարեթիվը։ Իսկ 1891 թվականին դրամագետ Ջոն Ա. Նեքսենը գրել էր, որ Առաջին դասի 1804 դոլարները անվերապահորեն հատվել են հենց 1804 թվականին, սակայն 1905 թվականին նա հրաժարվեց իր նախկին պնդումից, նշելով, որ այսօր արդեն ոչ ոք չի հավատում, որ դրանք իսկապես հատվել են 1804 թվականին։ Նյումանի և Բրեսեթի կարծիքով, 1804 թվականի դոլարների արտադրության եղանակը ապացույցն է այն բանի, որ 1804 թվականին դրանցից ոչ մեկը չի հատվել։ Նրանք նշում են, որ *Castaing* մեքենայի եզրագծման դրոշմներում օգտագործվել է *H* տառը, որը փոքր էր մյուս տառերի համեմատ, նույնը, ինչ որ օգտագործվել է *Draped Bust* դոլարների վրա այդ մետաղադրամների կանոնավոր արտադրության ընթացքում։ Սակայն ա*ռաջին դասի* բոլոր 1804 դոլարների եզրագծի գրությունը աղավաղված է և մասամբ ջնջված, ինչը վկայում է, որ դրանք չեն հատվել 1804 թվականին կիրառվող բաց օղակով մամլիչով, փոխարենը, դրանք պատրաստվել են պողպատե օղակով մամլիչով, որը մետաղադրամների գործարանում ներդրվել է միայն 1833 թվականին։ Եզրագծի գրության աղավաղումը առաջացել է այն պատճառով, որ հատման ընթացքում բարձր ճնշումը մետաղը սեղմել է պողպատե օղակի պատերին, որտեղ տեղադրված էր մետաղադրամի խարջը (blank)։ Բացի այդ, 1804 թվականի շատ դոլարներ հատվել են պրոֆեսիոնալ մշակման եղանակով, որը առաջին անգամ կիրառվել է դրամահատարանում 1817 թվականին։

### Զեղչված գներ
Այն ժամանակվանից ի վեր, երբ դրամագետները ծանոթացել են 1804 թվականի դոլարներին, դրանք բարձր գներ են սահմանել՝ ինչպես իրենց անվանական արժեքի, այնպես էլ այլ արծաթե դոլարների դրամագիտական արժեքի համեմատ։ Որոշ վաղ օրինակներ պահվել էին Մետաղադրամների գործարանի մետաղադրամային հավաքածուում՝ օգտագործվելու փոխանակումների կամ ներկայացուցչական նպատակներով, 1859 թվականին վաճառականները սկսել են առաջարկել ե*րկրորդ դասի* մետաղադրամներ՝ 75 դոլարով, նույն շրջանում Թեոդոր Էքֆելդտը, ըստ հաղորդումների, առաջարկել է Ֆիլադելֆիայի մետաղադրամների վաճառականին երեք մետաղադրամ՝ յուրաքանչյուրն 70 դոլարով։ 1883 թվականին Վիեննայում վաճառվել է ե*րրորդ դասի* օրինակ՝ 740 դոլարով, իսկ 1885 թվականին Հենրի և Սամուել Հ. Չապման եղբայրները աճուրդով վաճառել են ա*ռաջին դասի* մի մետաղադրամ 1,000 դոլարով։ 1903 թվականին 1804 թվականի դոլարի մի օրինակ վաճառվեց 1,800 դոլարով, իսկ այդ նույն մետաղադրամը վաճառվել է 4,250 դոլարով 1941 թվականին։ 1960 թվականին *Stack's* մետաղադրամների վաճառքի տունը աճուրդով վաճառեց *երրորդ դասի* օրինակ՝ 28,000 դոլարով։ Նույն մետաղադրամը 1963 թվականին՝ նույն ընկերության կազմակերպած մեկ այլ աճուրդում, վաճառվեց արդեն 36,000 դոլարով։ 1970 թվականին *Stack's-ի* աճուրդում առաջին դասի մի օրինակ վաճառվեց 77,500 դոլարով, իսկ 1980 թվականին, մետաղադրամների գների կտրուկ աճի ժամանակաշրջանում, *Bowers and Ruddy Galleries* ընկերությունը *երրորդ դասի* օրինակ վաճառեց 400,000 դոլարով։ 1990 թվականին *Superior Galleries* աճուրդում առաջին դասի մի օրինակ վաճառվեց 990,000 դոլարով, մի մետաղադրամ, որը նախկինում պատկանել է դրամագետ Լուիս Էլիասբերգին, դարձել է առաջին 1804 դոլարը, որը աճուրդում անցել է 1 միլիոն դոլարի շեմը՝ 1997 թվականին *Bowers and Merena, Inc.* ընկերության կազմակերպած աճուրդում վաճառվելով 1,815,000 դոլարով։ Գինն հասավ պատմական ամենաբարձր մակարդակին 1999 թվականին, երբ լավագույն հայտնի օրինակն՝ ստացած *Proof-68* գնահատականը Մետաղադրամների գնահատման մասնագիտական ծառայությունից, որը համարվում է Սայիդ բին Սուլթանին նվիրաբերված մետաղադրամը, աճուրդում վաճառվեց *Bowers and Merena* ընկերության կողմից՝ 4,140,000 դոլարով։ Այդ ժամանակ դա եղել է ցանկացած մետաղադրամի համար վճարված ամենաբարձր գումարը։ 2008 թվականին *Heritage Auctions* աճուրդի տանը վաճառվեց առաջին դասի օրինակ՝ 3,737,500 դոլարով, իսկ 2009 թվականին նույն ընկերությունը վաճառեց երրորդ դասի մետաղադրամ՝ 2,300,000 դոլարով։

### Կեղծիքներ և վերարտադրություններ
alt=A comparison of the obverse of two coins|աջից|մինի|350x350փքս|Իսկական 1804 դոլարի և փոփոխված թվագրված նմուշի համեմատություն՝ 1910 թվականի հազվագյուտ մետաղադրամների թեմայով գրքից։
1804 թվականի դոլարի կեղծ և ապորինի վերարտադրություններ են ստեղծվել այն ժամանակվանից ի վեր, երբ դրամագետները տեղեկացել են մետաղադրամների բարձր արժեքի մասին։ Ջեյմս Ա. Բոլենը, ով մեդալիստ էր և մետաղադրամների հավաքորդ, 1862-1869 թվականներին ստեղծել է արժեքավոր մետաղադրամների պատճեններ, պատրաստել է 1804 թվականի դոլար՝ փոխելով 1803 թվականի իսկական օրինակի ամսաթվի վերջին թվանշանը փոխելով։ Չնայած Բոլենը իր անունը ավելացրել էր մետաղադրամի եզրին՝ այն հստակ տարբերակելու համար, այլ կեղծարարներ պատրաստել էին փոփոխված ամսաթվով մետաղադրամներ՝ դիտավորությամբ խաբելու նպատակով։

19-րդ դարի բեմական դերասան Ջոն Թ․ Ռեյմոնդը գնել էր 1804 թվականի դոլարի օրինակ՝ վճարելով 300 դոլար, սակայն հետագայում պարզվել է, որ այն կեղծիք էր։ 1800–1803 թվականների միջև հատված բոլոր արծաթե դոլարները ենթարկվել են փոփոխման՝ դրանք 1804 թվակիր դարձնելու նպատակով, սակայն ամենահաճախ օգտագործվող տարեթիվը 1801-ն էր, քանի որ այդ տարվա մետաղադրամներն ամենահարմարն էին նման փոփոխությունների համար։

Բացի փոփոխված տարեթվերով կեղծիքներից՝ գալվանատեխնիկաները () ևս ստեղծվել են 1804 թվականի դոլարից, դրանք արվել են թե՛ ուսումնասիրման նպատակով, և թե՛ խարդախության նպատակով։ Նման օրինակներից մեկը, որը պահվել է Սան Ֆրանցիսկոյի Մետաղադրամների Գործարանի հավաքածուում, 1887-ից մինչև 1927 թվականը համարվել է իսկական մետաղադրամ։ Էլեկտրոտիպեր պատրաստել են նաև Մետաղադրամների Գործարանի աշխատակիցները, և դրանցից մեկը օգտագործվել է որպես նախատիպ՝ Էքֆելդտի և Դյուբուայի 1842 թվականին հրատարակված *Ոսկու և արծաթի մետաղադրամների ձեռնարկ* գրքում տեղ գտած պատկերազարդ պատճենների համար։

Ավելի ժամանակակից կրկնօրինակները, որոնք հայտնի են որպես *Սայգոնի պատճեններ*, հաճախ վաճառվում էին որպես իսկական 1804 դոլարներ՝ էժան գներով, հատկապես Վիետնամի պատերազմի ժամանակ ամերիկացի զինվորներին։ Սայգոնում և այլ հարավվետնամական քաղաքներում, ինչպես նաև հարևան Թայլանդում, վաճառողներն առաջարկել են այս պատճենները զինվորականներին՝ երբեմն պնդելով, թե դրանք ընտանեկան ժառանգություն են։ 2012 թվականին Մետաղադրամների գնահատման մասնագիտական ծառայության հիմնադիր Դեյվիդ Հոլլը նշել է, որ 1804 դոլարի կեղծ օրինակները տասնամյակներ շարունակ շրջանառվել են Հոնկոնգում։

## Հայտնի նմուշներ

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

*
*
*
*
* 
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*

Կատեգորիա:1804 ԱՄՆ-ում
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի մետաղադրամներ
Կատեգորիա:Ազատության խորհրդանիշներ
Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ