Պելագեա Մարտինովա

**Պելագեա Մարտինովա** (, ), խորհրդային գյուղատնտեսական գործիչ։ Օղակաձև կոլտնտեսություն «Նոր աշխարհ» Կուրսկի մարզի Ստարոսկոլսկի շրջանում: Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1948)։ Միխայել Շոլոխովի «Խոսք հայրենիքի մասին» ակնարկի հերոսուհիներից մեկը։

## Կենսագրություն
Պելագեա Մարտինովան ծնվել է 1900 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Սոկովո գյուղում՝ Կուրսկի գավառի Ստարոոսկոլի գավառի Ղազախական գավառակում՝ աղքատ վարձկան-գյուղացու ընտանիքում։ Կրթություն չստանալով՝ նա սկսել է աշխատել ընտանեկան տնտեսությունում։ 1929 թվականին միացել է «Նոր աշխարհ» կոլտնտեսությանը, իսկ 1932 թվականից աշխատել է որպես ճակատի պետ ճակնդեղի մշակման աշխատանքներում։

Նրա աշխատանքային խումբը մի քանի անգամ ճանաչվել է լավագույնը կոլտնտեսությունում և շրջանում։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ նա մնացել է ծննդավայր գյուղում, իսկ 1943 թվականի փետրվարին կոլտնտեսության վերականգնումից հետո վերադարձել է որպես խմբի պետ։

1947 թվականին Պելագեա Մարտինովան բախվել է որոշ դժվարությունների ձմեռային ցորենի աճեցման ընթացքում։ Գարնանը ցորենի զգալի մասը սառել էր, իսկ մնացածը՝ սևացել։ Ցանքերը փրկելու նպատակով Մարտինովայի խումբը պարարտանյութերով լրացուցիչ սնուցում է իրականացրել պահպանված ցորենի հանդում։ Ավելի ուշ տեղատարափ անձրևը մաքրել է հողը և բացել բույսերի արմատները։ Մարտինովան ստիպված է եղել ենթակաների հետ միասին վարել հողը և կրկին պարարտացնել ցորենը։ Արդյունքում հաջողվել է ոչ միայն փրկել ցանքերը, այլև ստանալ առատ բերք։ Ընդհանուր առմամբ՝ 9 հեկտար տարածքից հավաքվել է 1 հեկտարից միջինը 32,9 ցենտներ ցորեն։

«1947 թվականին կոլտնտեսության պարտադիր մատակարարումները կատարելու և ՄՏԿ-ի աշխատանքի համար բնեղենով վճարելու հետ մեկտեղ ցորենի և աշորայի բարձր բերքատվություն ստանալու և 1948 թվականի գարնանային ցանքի համար հացահատիկային մշակաբույսերի սերմեր տրամադրելու համար» ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահությունը 1948 թվականի հունվարի 2-ի հրամանագրով Պելագեա Մարտինովային շնորհել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում՝ պարգևատրելով Լենինի շքանշանով և «Մուրճ և մանգաղ» մեդալով։ Նրանից բացի՝ Կուրսկի մարզից հերոսի կոչում են ստացել ևս երեք ջոկատավար՝ Աննա Կրիլովան, Աննա Լոբոդենկոն և Նատալյա Սլավգորոդսկայան։։

Հաջորդ տարի Պելագեա Վասիլևնային նշանակել են դաշտային խմբի ղեկավար։ Նույն տարում նրան պարգևատրել են Լենինի մեկ այլ շքանշանով։ Հետագայում նա կոլտնտեսությունում աշխատել է որպես այգեգործական և բազմազան աշխատանքներ իրականացնող խմբերի ղեկավար։ Կոլտնտեսությունում աշխատանքից բացի՝ նա զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ, մասնակցել է 1948 թվականի Կուրսկի գյուղատնտեսների համաժողովին, որտեղ ելույթ է ունեցել։ Ծանոթ է եղել Կլիմենտ Տիմիրյազևի, Իվան Միչուրինի, Վասիլի Վիլյամսի, Տրոֆիմ Լիսենկոյի և այլ գիտնականների աշխատանքներին։

Իր գյուղատնտեսական գիտելիքներով կիսվել է մյուս գյուղացիների հետ՝ դասավանդելով կոլտնտեսական ագրոտեխնիկական դպրոցում։ Կուրսկի մարզի Կոմկուսի մարզային կոմիտեի առաջին քարտուղար Պավել Դորոնինը բնութագրել է Մարտինովին որպես խմբի փորձառու պետ և հասարակական ակտիվիստ, որն առաջնորդում էր ամբողջ կոլտնտեսությանը։

1958 թվականին նա անցել է թոշակի և բնակվել Սոկովո գյուղում։ Պելագեա Վասիլևնա Մարտինովան մահացել է 1967 թվականի սեպտեմբերի 21-ին և թաղված է Ստարի Օսկոլ գերեզմանատանը։

## Մշակույթում
1947 թվականի բերքի հավաքումից հետո Պելագեա Մարտինովան գրել է «Աշխատանքի փորձի պատմություն» հոդվածը, որը հրապարակվել է «Սոցիալիստական գյուղատնտեսություն» օրաթերթի 1948 թվականի հունվարի 4-ի համարում։

Գրող Միխայիլ Շոլոխովը «Խոսք հայրենիքի մասին» նամակի վերջում, որը առաջին անգամ հրապարակվել է «Պրավդա» օրաթերթում 1948 թվականի հունվարի 23-ին և 24-ին, պատմում է խմբի պետ Պելագեա Մարտինովայի մասին, մեջբերում է նրա խոսքերը 1946 թվականի չորության վերաբերյալ և ելույթը Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման ստացման ժամանակ։

## Պարգևներ
* Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1948 թ․ հունվարի 2)
* Լենինի շքանշան (1948 թ․ հունվարի 2), (1949 թ․ օգոստոսի 13)
* «Մուրճ և մանգաղ» մեդալ (1948 թ․ հունվարի 2)
* մեդալներ

## Ծանոթագրություններ

## Նշումներ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային գյուղատնտեսներ