open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սալի Ման

**Սալի Ման** (, ), ամերիկացի լուսանկարիչ։

## Կենսագրություն
Հայրը բժիշկ էր, մայրը՝ համալսարանական գրախանութի սեփականատեր։ Գերազանց ավարտելով Հոլինս քոլեջը (1974, բակալավր) և Բենինգտոն քոլեջը (1975, մագիստրոս) Սալի Մանը դարձավ Լեքսինգտոնի «Վաշինգտոն և Լի համալսարանի» հաստիքային լուսանկարիչը։

## Ստեղծագործություններ
Հայտնի է ընտանեկան և մանկական լուսանկարներով՝ պիկտոռեալիզմի ավանդույթով, որոնց համար որպես մոդել հաճախ հանդես էին գալիս նրա ընտանիքի անդամները, ինչպես նաև ամերիկյան հարավի բնապակերները։

## Ալբոմներ
* Second Sight (1982)
* At Twelve: Portraits of Young Women (1991)
* Immediate Family (1993)
* Still Time (1996)
* Mother land (1997)
* What Remains (2003)
* Deep South (2005)
* Sally Mann: Photographs and Poetry (21st Editions, 2005)
* Sally Mann (Faces) (Gagosian, 2006)
* Proud Flesh (Aperture & Gagosian, 2009)
* The Flesh and The Spirit (Aperture, 2010)
* Southern Landscape (21st Editions, 2013)
* Hold Still (Little, Brown and Company, 2015)

## Ճանաչում
Սալի Մանի աշխատանքները ներկայացված են Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի մշտական ցուցահանդեսներում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում և այլուր։ «Թայմ» ամսագիրը նրան անվանել է 2001 թվականի «Տարվա Լուսանկարիչ»։ Ռեժիսոր Սթիվեն Կանտորը նրա մասին նկարել է վավերագրական կինոնկարներ՝ «Արյունակցական կապեր» (1994) և «Այն, ինչ մնում է» (2005, Ատլանտայի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.artnet.com/artist/11072/sally-mann.html
*  Фото on line
* Линки
* Sally Mann на сайте Sgustok Magazine
* Салли Манн на сайте PhotoIsland 
* Сайт фотографа англ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լուսանկարիչներ
Լևերկուզեն

**Լևերկուզեն** (), շրջաններից դուրս քաղաք է և միջին կենտրոն (ըստ գերմանական դասակարգման) հյուսիսային Ռեյն-Վեստֆալիայի հարավում։ Քաղաքը պատկանում է Քյոլնի վարչական շրջանին, որն աշխարհագրորեն տեղակայված է Բերգիշես-Լանդի և Ռեյնլանդ շրջանի պատմական տարածքում։ Լևերկուզենում Ուուպեր գետը հոսում է Հռենոս գետ։

Քաղաքը գտնվում է Քյոլնի հետ հյուսիս-արևելյան սահմանին և պատկանում է Ռեյնսկա-Ռուր մայրաքաղաքի տարածաշրջանին։ Ունենալով 163.8 հազար բնակիչ (2018 թվականի վերջի տվյալներով)՝ այս քաղաքը երկրի խոշոր քաղաքների ցանկում ամենափոքր քաղաքներից մեկն է։ Լևերկուզենում է գտնվում «Bayer» քիմիական ընկերության գլխավոր գրասենյակը և նույնանուն ֆուտբոլային ակումբը։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1930 թվականին՝ Շլեբուշ, Շտայնբյուխել և Ռայնդորֆ համայնքների հետ Վիսդորֆ քաղաքի միավորման արդյունքում։

Քաղաքն իր անվանման համար պարտական է դեղագործ և գործարար քիմիկոս Կարլ Լևերկուզին, որի ընտանիքը ժամանակակից Ռեմշայդ քաղաքի տարածքում գտնվող Լևերկուզենի հոֆսհաֆորտից է։ Լևերկուզենը Ռեյնում Վիսդորֆի մոտ քիմիական գործարան է հիմնել 19-րդ դարի կեսերին և իր աշխատողներին տվել է Լևերկուզեն անունը, այսպես կոչված, Լեննեփում տոհմական բույն։ 1930 թվականին անվանումն անցել է նոր հիմնադրված Լևերկուզեն քաղաքին։

Քաղաքի ժամանակակից տարածքը ձևավորվել է 1975 թվականին՝ Լևերկուզենի և շրջանային Օպլադեն քաղաքի հետ միավորվելու և Բերգիշ-Նոյկիրխեն քաղաքի միացման և նախկինում Մոնհայմ քաղաքի մի մասը հանդիսացող Հիթդորֆ ավանի միացման միջոցով։ Այն ժամանակ քաղաքը բաժանված էր երեք վարչական շրջանների, որոնցից երկուսը ձևավորվել էին տարածքում տեղակայված (վարչաշրջանի II և III)։ Այսպիսով, Լևերկուզենում կա երեք խոշոր կենտրոն՝ իր հետիոտնային գոտիներով։ Դրանք գտնվում են Լևերկուզեն-Միտտեում (Վիսդորֆ), Շլեբուշում և հարթված են։ Օպլադենը նաև հայտնի է որպես դարպաս դեպի Բերգիշես-Լանդ։ Բերգիշ-Նոյկիրխեն, Կետինգեն, Լյուցենքիրխեն, Շտայնբյուխել և մասամբ Շլեբուշ քաղաքները գտնվում են Բերգիշես-Լանդ երկրի արևմտյան լանջին։ Քաղաքի մնացած մասը գտնվում է ստորին եզրին։

Լևերկուզենի տեղացիների խոսակցական բարբառը հիմնականում Ռիպուարի բարբառային խմբի հյուսիսային միջին ֆրանկոնյան բարբառն է, որը հայտնի է նաև որպես «Քյոլնի բարբառ»։ Բերգիշի բարբառները օգագործվում է քաղաքի արևելյան մասերում։

## Աշխարհագրություն
thumb|left|222px|Լևերկուզենի քարտեզ
### Աշխարհագրական դիրք
Լևերկուզենը գտնվում է Ստորին Ռեյնի աջ ափին՝ Ուուպերի և նրա վտակ Դանայի ստորին հոսանքներում։ Ռեյնը քաղաքի բնական սահմանն է դեպի արևմուտք։ Քյոլնը գտնվում է հարավում մոտ 10 կմ հեռավորության վրա, իսկ հյուսիսից՝ Մոնհայմը Ռայն և Լանգենֆելդը։ Քաղաքի արևելյան մասը ձգվում է Բերգիշես-լանդի նախալեռները։

Լևերկուզենի ամենաբարձր կետը գտնվում է Բուրշայդ քաղաքի հետ սահմանին՝ Հայլիգենայհե կոմպոստի արտադրության ձեռնարկության մոտ։ Նրա բացարձակ նշագիծը 198․7 մ է ծովի մակարդակից։ Քաղաքի ամենացածր կետը 35,1 մ նշանով գտնվում է Ռեյնայի վրա, Հիթդորֆի նավահանգստի մուտքի մոտ։ Քաղաքային սահմանի ընդհանուր երկարությունը 56 կմ է։ Հյուսիսից հարավ քաղաքը ձգվում է 8,9 կմ, իսկ արևմուտքից դեպի արևելք՝ 15,3 կմ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լևերկուզեն քաղաքի պաշտնական կայք
* Տեղեկատվություն և իրադարձություններ Լևերկուզենում
* Գերմանիայի ամենագեղեցիկ ճապոնական այգին

Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Զինաիդա Սոկոլովսկայա

**Զինաիդա Սոկոլովսկայա** (, ), խորհրդային և ռուս գիտության և տեխնիկայի պատմաբան, կենսագիր, մատենագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր։ ՌԽՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1989)։ Միջազգային աստղագիտական միության թղթակից-անդամ (Աստղագիտության պատմության հանձնաժողով) (1971)։

## Կենսագրություն
Զինաիդա Սոկոլովսկայան ծնվել է 1928 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Ամուրի մարզի Սվոբոդնի քաղաքում։

1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ինժեներների գեոդեզիայի, օդային լուսանկարչության և քարտեզագրության ինստիտուտի աստղագիտական-գեոդեզիական սարքաշինության ֆակուլտետը։

Այդ նույն տարվանից համարվել է ինժեներ-կոնստրուկտոր, իսկ հետո` Մոսկվայի Աերոգեոպրիբոր գործարանի ավագ ինժեներ։

1992 թվականից եղել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի բնագիտության և տեխնիկայի պատմության ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող։

Զինաիդա Սոկոլովսկայան մահացել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, Մոսկվայում՝ 87 տարեկան հասակում։

## Հիմնական աշխատանքներ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Պատասխանատու խմբագիր
* 

## Գրականություն
* 
* 
* *Илизаров С. С.* «Человек, одаренный красотой, обаянием, жизнелюбием…»: (к 80-летию со дня рождения Зинаиды Кузьминичны Соколовской) // Вопросы истории естествознания и техники. 2008. № 1. С. 208-212. ISSN 0205-9606

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Զինաիդա Սոկոլովսկայայի հիշողություններ // Science and Science of Science, 2014, № 4. ISSN 0374-3896

Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
H.O.T.

**H.O.T.** (), հարավկորեական այդոլների առաջին սերնդի երաժշտական խումբ (բոյբենդ, ստեղծված 1996 թվականին SM Entertainment-ի հիմադիր և կառավարիչ՝ պրոդյուսեր Լի Սումանի կողմից, SM Entertainment-ի ենթակայության տակ գտնվող առաջին խումբն է)։

Դեբյուտը տեղի է ունեցել 1996 թվականին «We Hate All Kind of Violence» ալբոմով։ Կազմալուծվել է 2001 թվականին։ Ընդհանուր առմամբ վաճառել է միլիոնից ավել ալբոմ։
Հինգ տարի գոյության ընթացքում բավականին հավտնի է եղել Հարավային Կորեայի և հարակից երկրների, հիմնականում Չինաստանի և Թայվանի, դեռահասների շրջանում։ Խմբի երգերը հանդիսանում են ռեփի և բալլադի խառնուրդ, որոնք հիմնականում կատարում էր Կանտան՝ լիդ-վոկալիստը։

Խմբի անվանումը High-Five Of Teenagers-ի հապավումն էր։

## Կազմ
* Մուն Հիջուն ( , ), ծնվել է 1978 թվականի մարտի 14-ին, 
* Ջան Ուհյոկ  (, ), ծնվել է 1978 թվականի մայիսի 8-ին, 
* Թոնի Ան (, , ծնվել է 1978 թվականի հունիսի 7-ին,
* Կանտա (, ), իրական անունը՝ Ան Չիլհյոն (, ), ծնվել է 1979 թվականի հոկտեմբերի 10-ին,
* Ի Ջեվոն (, ), ծնվել է 1980 թվականի ապրիլի 5-ին։

## Սկավառակագրություն
* We Hate All Kinds of Violence (1996)
* Wolf and Sheep (1997)
* Resurrection (1998)
* I Yah! (1999)
* Outside Castle (2000)

## Ֆիլմագրություն
* *Age of Peace* (2000)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
* Профиль H.O.T.  на сайте KBS World 
* Н.О.Т. на сайте AllMusic

Կատեգորիա:1996 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Հարավկորեական պարային երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Կվինտետներ
Կատեգորիա:S.M. Entertainment
Փոլ Լուկաս

**Փոլ Լուկաս** (,  (), հունգարացի և ամերիկացի դերասան։ Լուկասի հայտնի դերասանական գործերից են Ալֆրեդ Հիչքոքի «Տիկինն անհետանում է», Ռիչարդ Ֆլեյշերի «20 000 Լիեն ջրի տակ» և «Watch on the Rhine» ֆիլմերը։ «Watch on the Rhine» ֆիլմում դերասանը դերի համար արժանացել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների։

## Կենսագրություն
Փալ Լուկաչը () ծնվել է 1895 թվականին Բուդապեշտում։ Նրա դերասանական դեբյուտը կայացել է 1916 թվականին Բուդապեշտի թատերական բեմերից մեկում, իսկ մեկ տարի անց առաջին անգամ հայտնվել է մեծ էկրանին։ 1927 թվականին հաջող թատերական և կինոկարիերայից հետո հայրենի Հունգարիայում, ինչպես նաև Գերմանիայում և Ավստրիայում, որտեղ նա համագործակցել է հանրահայտ Մաքս Ռեյնհարդի հետ, Լուկաչը տեղափոխվել է Հոլլիվուդ։ Այնտեղ նա հաջողությամբ շարունակել է իր դերասանական կարիերան Փոլ Լուկաս անվան տակ, հայտնվելով 1930-ական թվականներին այնպիսի հայտնի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Տիկինն անհետանում է» (1938) և «Դոդսվորթ» (1936) ֆիլմերը։ 1933 թվականին դերասանը ստացել է ամերիկայի քաղաքացիություն։

1940-ական թվականներին Փոլ Լուկասը մեծ բարձունքների է հասել Հոլիվուդում՝ Կասաբլանկա (1942), Ում մահն է գուժում զանգը (ֆիլմ) (1943) «Watch on the Rhine» (1943) ֆիլմերի շնորհիվ։ 1940-ական թվականների վերջից Փոլ Լուկասը տեղափոխվել է հեռուստատեսություն՝ շարունակելով միայն երբեմն հայտնվել մեծ էկրանին։ Նրա վերջին խոշոր կինոդերերերից մեկը դարձել է պրոֆեսոր Պիեռ Արանոն՝ Ժյուլ Վեռնի «20000 Լիեն ջրի տակ» ստեղծագործության լայնամասշտաբ էկրանավորման գործում։

Փոլ Լուկասը մահացել է 1971 թվականի օգոստոսի 16-ին Մարոկկո նահանգի Տանժեր քաղաքում 76 տարեկան հասակում։ Նրա ներդրումը կինեմատոգրաֆում նշվել է աստղով «Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում»։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1895 ծնունդներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ
Կատեգորիա:Հունգարացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Boeing X-45

thumb|Նոր համեմատաբար խոշոր X-45C

**X-45,**  փորձնական բազմաֆունկցիոնալ անօդաչու թռչող սարք։ Առաջին թռիչքն իրականացվել է 2002 թվականին։ 14 րոպե տևողությամբ առաջին թռիչքի ընթացքում հասել է 2500 մ բարձրության և 360 կմ/ժամ արագության։ X-45A սարքն օդ է բարձրացել ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի Էդվարդս ավիաբազայից (Կալիֆոռնիա) և վայրէջք կատարել ՆԱՍԱ-ի Դրայդեն հետազոտական կենտրոնում։ Ստեղծվել է Х-45А սարքի երկու մոդել։ Այս սարքերի վերջին թռիչքներն իրականացվել են 2005 թվականին, որից հետո ԱԹՍ-երի այս մոդելները հանձնվել են թանգարանին։

Պենտագոնը նախատեսում է օգտագործել X-45 սարքի հիմքի վրա ստեղծված համակարգերը  երկու խնդիր լուծելու նպատակով․ 
*հակաօդային պաշտպանության համակարգը ճնշելու (ինչպես ասում են ԱՄՆ-ում՝ պատերազմի առաջին օրվա խնդիրը)
*հարվածներ հասցնել թիրախներին, որոնք պաշտպանվում են ուժեղ հակաօդային պաշտպանությամբ (ՀՕՊ)։ Երկու դեպքում էլ նախատեսվում է անօդաչու թռչող սարքեր օգտագործել  հեռավոր ТВД վրա անհապահ գործողությունների համար (մոլորակի ցանկացած օդանավակայանում համակարգի ծավալման սահմանված ժամանակը 32 ժամ է, փոխադրումից հետո թռիչքի պատրաստության ժամանակը` 75 րոպե)։

Նախատեսված երեք X-45C ինքնաթիռներից առաջինը նախատեսվել է ավարտել 2006 թվականին, իսկ հնարավորությունների ցուցադրությունը՝ 2007 թվականի սկզբին։ X-45C ծրագիրը DARPA-ից ստացել է 767 միլիոն դոլար՝ 2004 թվականի հոկտեմբերին երեք ինքնաթիռների կառուցման և փորձարկման համար։ 2006 թվականի մարտի 2-ից Միացյալ Նահանգների ռազմաօդային ուժերը (ՌՕՈՒ–ն) որոշում կայացրեցին դադարեցնել X-45 սարքի նախագծի ֆինանսավորումը։ Այնուամենայնիվ, Բոինգն առաջարկել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերին ստեղծել X-45N սարքի ցուցադրական տարբերակ` հիմնված X-45- ի վրա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Обзор БПЛА Boeing X-45

Կատեգորիա:Boeing
Կատեգորիա:Boeing ընկերության ինքնաթիռներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի անօդաչու օդանավեր
Կատեգորիա:Ռազմական ինքնաթիռներ
Հիերոնիմուս Ուելենս դե Կոկ

** Հիերոնիմուս Ուելենս դե Կոկ ** (, ), ֆլամանդացի նկարիչ, փորագրող, XVI դարի երկրորդ կեսի Հյուսիսային Եվրոպայի խոշորագույն փորագրությունների ստեղծող։

## Կենսագրություն
մինի|ձախից|Կոկի փորագրությունն ըստ Անդրեա դել Սարտոյի նկարի (մոտ 1560)
Հիերոնիմուսը ծնվել է Անտվերպենում 1518 թվականին՝ հայտնի նկարիչ Յան Ուելենս դե Կոկի ընտանիքում։ Նրա եղբայր Մաթիսը ևս նկարիչ է եղել։

Կոկը 1545 թվականից Անտվերպենի Սուրբ Ղուկասի Գիլդիայի անդամ է եղել։ 1546-1548 թվականներին այցելել է Իտալիա և Հռոմ։ Անտվերպեն վերադառնալուց հետո նա հիմնել է իր «Չորս քամու վրա» հրատարակչությունը։ Նա իր առաջին հրատարակումը թողարկել է 1548 թվականին։

Կոկի ձեռնարկությունը կարևոր դեր է խաղացել Հյուսիսային Եվրոպայում՝ իտալական Վերածննդի գաղափարների տարածման գործում։ Կոկը հրատարակել է Ջորջիո Գիզիի, Դիրք Վոլկերցեն Կորնգերտի և Կոռնելիս Քորթիի փորագրությունները, որոնք կատարվել են իտալացի այնպիսի նկարիչների աշխատանքների հիման վրա, ինչպիսիք են Ռաֆայելը, Պրիմատիչիոն և Անդրեա դել Սարտոն։ Վինչենցո Սկամոցին Իտալիայում պատճենել է Կոկի բազմաթիվ փորագրությունների օրինակներ։

Կոկը հրատարակել է նաև փորագրություններ ֆլամանդացի նկարիչների, այդ թվում՝ Ֆլորիսի, Բրեյգելի, Հեյմսկերկի և Բոսխի նկարների հիման վրա։ Բրեյգելի շատ աշխատանքներ իրականացվել է Կոկի կողմից։

Կոկը համագործակցել է նաև իսպանացի քարտեզագիր Դիեգո Գուտիերեսի հետ, 1562 թվականին հրատարակել է վերջինիս պատրաստած Ամերիկայի քարտեզը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆլամանդացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի փորագրիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի արվեստագետներ
Լուի Ստեֆան Սեն Լորան

**Լուի Ստեֆան Սեն Լորան**, մկրտվել է որպես **Լուի Էտյեն** (, *Louis-Étienne*, ),  Կանադայի 12-րդ վարչապետ, փաստաբան։

## Կենսագրություն
Լուի Էտյեն ֆրանկոկանադացի Ժան Բատիստ Մոիսի և իռալանդական ծագում ունեցող Մերիան Բրոդերիկի ընտանիքում։  1902 թվականին Շերբրուկում  ավարտել է  Սենտ Չարլզի ճեմարանը , իսկ 1905 թվականին՝ Լավալի համալսարանը։ 1908 թվականին ամուսնացել է Ժանե Ռենոյի հետ (1886-1966), որի հետ համատեղ կյանքում ծնվել է երկու որդի և երեք դուստր։ 1914 թվականին դարձել է Լավալի համալսարանի իրավունքի պրոֆեսոր։

### Քաղաքական գործունեություն
1942 թվականին Սեն Լորանն ընտրվել է Կանադայի Լիբերալ կուսակցության կողմից, 1941 թվականից մինչև 1946 թվականները եղել է արդարադատության նախարար, իսկ 1946 թվականից մինչև 1948 թվականը՝ արտաքին գործերի նախարար։  Ներկայացրել է Կանադան 1944 թվականին Դումբարտոն Օքսի կոնֆերանսի, իսկ 1945 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյի կոնֆերանսի ժամանակ։ Մասնակցել է Միավորված Ազգերի Կազմակերպության կանոնադրության մշակմանը։

1948 թվականին զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնը։ 1949 թվականին Լիբերալ կուսակցությունը Սեն Լորանի գլխավորությամբ հաղթել է դաշնային ընտրություններում։

* Աջակցել է 1949 թվականին ՆԱՏՕ-ի ստեղծմանը։
* 1949 թվականին Կանադային է միացրել Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր նահանգը։
* 1949 թվականին կառուցել է Տրանսկանադյան մայրուղին։
* Աջակցել է ՄԱԿ-ի դիրքորոշմանը Կորեական պատերազմի ժամանակ։
* 1954 թվականին կառուցել է Սուրբ Լավրենտիոսի ծովային ճանապարհը (անգլ. *Saint Lawrence Seaway*)։
* 1954 թվականին կառուցել է Տրանսկանադական խողովակաշարը (անգլ․ *TransCanada pipeline*) Ալբերտա, Սասկաչևան, Մանիտոբա, Օնտարիո և Քվեբեկ նահանգներում։
* Ցուցաբերել է դիվանագիտական օգնություն 1956 թվականին Սուեզի ճգնաժամի ժամանակ։
* *Կանադայի Հյուպատոսների Խորհուրդ* (անգլ. *Canada Council for the Arts*)
* Սոցիալական ծախսերի բարձրացում
* *Հավասարողական հաշիվ* (անգլ. *Equalization payments*), դաշնային բյուջեից «համահարթեցման վճարումների» համակարգ է՝ հօգուտ աղքատ մարզերի։ Ստեղծվել է համազգային եկամուտների մակարդակը պահպանելու նպատակով։

1957 թվականի դաշնային ընտրություններում Լիբերալ կուսակցության պարտությունից հետո լքել է վարչապետի պաշտոնը։ 1958 թվականին հեռացել է կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից և վերադարձել փաստաբանական աշխատանքի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*CBC Digital Archives – Uncle Louis and Canada's Golden Age
*Louis St. Laurent's Grave

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Կանադայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կանադացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Կանադացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Դրոհիչին

**Դրոխիչին** (, ), քաղաք Լեհաստանում։ Մտնում է Պոդլասկի նահանգի Սիեմիատիչենսկի շրջանի կազմի մեջ։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Արևմտյան Բուգիի բարձր աջ ափին։ Զբաղեցնում է 15,68 կմ² տարածք։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2012 թվականի հունիսի 30-ի դրությամբ կազմում էր 2129 մարդ։ 2004 թվականին եղել է 2111 մարդ։

## Պատմություն
Հին ռուսական Դորոգիչինը առաջին անգամ հիշատակվել է Կիևյան Ռուսիաի մատյանում մինչև 1142 թվականը, երբ Կիևի իշխան Վսեվոլոդ Օլգովիչը Բրեստյեին Դորոգիչինի հետ միասին տվեց Չեռնիգովյան իշխաններ Դավիդովիչին։ Հնագիտական հետազոտությունները հիմք են տվել ենթադրելու, որ Դրոխիչյան դետինցին կառուցվել է XI դարի երկրորդ կեսին։

Գալիսիա-Վոլին իշխանության արևմտյան սահմանին գտնվող քաղաքը կարևոր դեր է խաղացել Լեհաստանի և Արևմտյան Եվրոպայի երկրների՝ ներառյալ Մեծ սաթի ճանապարհի հետ Ռուսաստանի խոշոր տարանցիկ առևտրում։ Դրոխիչինը ծառայում էր որպես հիմնական սովորույթներից մեկը։

Դրոխիչինի շրջանակներում հայտնաբերվել են մի քանի հազար կապարի կնիքներ (ըստ տարբեր աղբյուրների `ոչ պակաս, քան 8,5-ից ոչ ավելի, քան 15 հազար)։ Կնիքների գտածոների քանակով (ավելի քան 400 կնիք) Մեծ Նովգորոդը զբաղեցնում է երկրորդ տեղը, երրորդը Դուբնայի Ռատմինսկոյե բնակավայրն է (մոտ 50 կնիք), իսկ չորրորդը Կուրսկն է (40 կնիք)։ Շատ դեպքերում կնիքները կրկնակի թեքված կապարի թիթեղներ են, որոնց միջով անցել է ժանյակը։ Դրոխիչինից կնիքների վրա հայտնաբերվել են Ռուրիկովիչների նշաններ՝ թեք և եռանախ, ինչպես նաև երկրաչափական գծեր, թվեր, լատինական և սլավոնական տառեր։ Դրոխիչինի կապարի կնիքների վրա Ռուրիկովիչների նշանների մեծ մասը Դրոխիչինի սահմաններից դուրս չի հայտնաբերվել․ ըստ երևույթին, դրանք պատկանել են փոքր Արևմտյան Ռուսաստանի իշխաններին։ Դրոխիչինը փոքր ուդելային իշխանության կենտրոնն էր։

13-րդ դարի առաջին կեսին քաղաքը ժամանակավորապես գրավել են լեհերը։ 1237 թվականի մարտի 3-ի պատվոգրով Մազովացի Կոնրադ I-ը Դոբժինյան ասպետներին հանձնեց Արևմտյան Բագի և Նուրա գետի միջև նշանակալի տարածք ունեցող Վոլին քաղաքում գտնվող Դրոխիչին (Դրոխիչին)։ 1238-ին (կամ 1237 թվականին) Դանիլ Ռոմանովիչը ետ գրավեց ասպետներից, ենթադրաբար Դոբժինսկի շքանշանով (Գալիցիա-Վոլին տարեգրության մեջ անվանվեց «Տեմպլիչս-Սողոմոնիչ», քանի որ կարգը կազմվել էր ըստ տաճարականների միաբանության)։

Դրոխիչինում Դանիիլ Ռոմանովիչը ստացավ արևմտյան դեսպանատներ, այստեղ նա թագադրվեց Ռուսաստանի թագավորի թագով 1253 թվական։ XIV դարում Վոլինի իշխան Լյուբարտը Դրոխոչինի հողերը տեղափոխեց Կեյստուտ։

## Պատկերսրահ

Պատկեր:Drohiczyn_1212.jpg| 
Պատկեր:Kościół Panien Benedyktynek pw. Wszystkich Świętych w Drohiczynie.jpg|Костёл
Պատկեր:Kościół pw. Najświętszej Marii Panny w Drohiczynie.JPG|Կոստել
Պատկեր:Wnętrze kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Drohiczynie.jpg|Կոստել
Պատկեր:Katedra pw. Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie.jpg| 
Պատկեր:Western_Bug_0152.jpg| 
Պատկեր:Drohiczyn.JPG| 
Պատկեր:Obiekt zabytkowy znak.svg|
Պատկեր:Panorama Drohiczyna.jpg|Դրոխչին-պանոռամա


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Շատ լուսանկարներ քաղաքից 
* Դրոխիչին պատմություն, հուշարձաններ, լուսանկրաներ
* Դրոխիչինի տեսակի լցոնումների տարածումը

Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
Չերքեզ Դավթյան

**Չերքեզ Նիկոլայի Դավթյան** (), հայ մանկավարժ, ԽՄԿԿ անդամ (1943), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

## Կենսագրություն
Չերքեզ Դավթյանը ծնվել է 1921 թվականին, Լեռնային Ղարաբաղի Ստեփանակերտի շրջանի Դահրավ գյուղում։ 1940 թվականին ավարտել է Շուշիի մանկավարժական տեխնիկումը և անցել մանկավարժական աշխատանքի։

1941 թվականի ապրիլին զորակոչվել է բանակ և գործուղվել ռազմաքաղաքական ուսումնարան։ Ուսումնարանը չավարտած՝ սկսվել է պատերազմը։ Դավթյանի մարտական ուղին հարուստ է և հերոսական՝ Ստալինգրադ, Դնեպրի անցում, 1-ին և 4-րդ ուկրաինական ռազմաճակատներ, Բեռլին, Պրահա։

Մարտական ծառայությունների համար 1943 թվականին նա ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը, ստացել է լեյտենանտի կոչում, արժանացել կառավարական պարգևների, այդ թվում՝ Կարմիր աստղի շքանշանի, «Մարտական ծառայությունների համար», «Ստալինգրադի պաշտպանության համար», «Բեռլինի գրավման համար», «Պրահայի ազատագրման համար» և այլ մեդալների։

Պատերազմից հետո Դավթյանը իր ծննդավայրում անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ 1952 թվականին նա նորից զորակոչվել է բանակ և նշանակվել 89-րդ հայկական Թամանյան դիվիզիայի 1078-րդ հրետգնդում մարտկոցի հրամանատարի քաղգծով տեղակալ։ 1955-1971 թվականներին աշխատել է զինկոմիսարիատում որպես բաժնի պետ։ 1972 թվականից  Դավթյանը միջնակարգ դպրոցում եղել է զինղեկ (սկզբում Երևանի Սպանդարյանի շրջանի № 24, ապա Շահումյանի շրջանի № 138 դպրոցներում)։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Ստալինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ
* «Պրահայի ազատագրման համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի հայ մասնակիցներ
Սերգեյ Շաքարյան

**Սերգեյ Սլավիկի Շաքարյան** (), հայ ռազմական գործիչ, Արցախի պաշտպանության բանակի գնդապետ, Արցախի հերոս։ Արցախյան առաջին և երկրորդ պատերազմների մասնակից։

Սերգեյ Շաքարյանը 17 տարեկանից մասնակցել է արցախյան առաջին պատերազմին, եղել է տանկի հրամանատար։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1974 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Հադրութի շրջանի Այգեստան գյուղում, սովորել  է Հադրութի Մ. Մանվելյանի անվան միջնակարգ դպրոցում, ապա ուսումը շարունակել Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական ինստիտուտում։ Սակայն ուսումն անավարտ է թողել և վերադարձել Հադրութ՝ 17 տարեկանում կամավորագրվելով արցախյան ազատագրական պայքարին և միանալով հորը։ 1993 թվականին ականի պայթյունից զոհվում է հայրը։

## Մասնակցությունը արցախյան երկրորդ պատերազմին
Մասնակցել է արցախյան երկրորդ պատերազմին։ Լինելով հմուտ հրամանատար, Սերգեյ Շաքարյանը կասեցրել է ադրբեջանական զինուժի բազմաթիվ տանկային և հետևակային գրոհներ՝ հակառակորդին պատճառելով մեծաթիվ կորուստներ։ Պաշտպանության բանակի՝ նոյեմբերի 2-ին հրապարակված զոհված զինծառայողների ցանկում կար նաև Սերգեյ Շաքարյանի անունը։

## Պարգևներ և կոչումներ
2020 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանի որոշմամբ՝ թշնամու բազմաթիվ տանկային և հետևակային գրոհները ճնշելու համար պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Ոսկե արծիվ» շքանշանով և արժանանացել «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչման։

Հարցին, թե հնարավո՞ր է հակամարտության խնդիրը բանակցությունների միջոցով լուծվի՝ գնդապետը պատասխանել էր, թե ինքը խոսքով թշնամուն ոչինչ ասել չի կարող, այլ միայն զենքով ու իր ստորաբաժանման գործողություններով։

## Ընտանիք
Գնդապետ Սերգեյ Շաքարյանի հայրը զոհվել է արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ։ Տան միակ զավակն էր, ամուսնացած էր, ուներ 2 որդի և 1 դուստր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արցախի հերոս գնդապետ Շաքարյանը և նրա գործը շարունակող որդիները

Կատեգորիա:2020 մահեր
Կատեգորիա:44-օրյա պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Կատեգորիա:Արցախի հերոսներ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Աբրահամ Կարապետյան

**Աբրահամ Ավագի Կարապետյան** (), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Աբրահամ Կարապետյանը ծնվել է 1910 թվականին, Եղեգնաձորում։ Ավարտել է տեղի յոթնամյա դպրոցը և աշխատանքի անցել կոմերիտմիության գավկոմում՝ որպես պիոներհրահանգիչ, միաժամանակ երեկոները պարապել է մեծահասակների դպրոցում։ 1930-1932 թվականներին ֆիզկուլտուրա և թվաբանություն է դասավանդել։ 1932 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, պարտադիր զինվորական ծառայության, հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիայում։ Մինչև Գերմանա-խորհրդային պատերազմը աշխատել է Երևան քաղաքի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցում ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ։ Ավարտել է Երևանի ֆիզկուլտուրայի տեխնիկումը, աշխատել թիվ 122 միջնակարգ դպրոցում։

1941 թվականի հունիսի 22-ին ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ Կարապետյանը իր սաների հետ գնացքով մեկնել է Մոսկվա` մրցումների։ Գնացքում էլ լսել է պատերազմի սկսվելու մասին։ Կարապետյանը կամավոր մեկնել է գործող բանակ։ 5-րդ բանակի 230-րդ դիվիզիայի 990-րդ գնդում սակրավորների դասակի հրամանատար Աբրահամ Կարապետյանը Հյուսիսային Կովկասից մարտերով հասել է Բեռլին և հաղթանակի օրը իր անունը գրել Ռայխստագի շենքի պատին։ Այդ օրն էլ երկու եղբայրներին` Աբրահամին ու Արամին, որոնք այդ ժամանակ 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում էին, լուսանկարել է դիվիզիայի հրամանատար, գեներալ մայոր Նվեր Սաֆարյանը։

Ռազմաճակատում ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է «Կարմիր աստղի» շքանշանով, իսկ Վարշավայի ազատագրման, հակատանկային ականները ականազերծելու, Լոձ քաղաքի մատույցներում 15 գերմանական սակրավոր զինվորների գերի վերցնելու համար արժանացել «Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի» շքանշանի և բազմաթիվ մարտական մեդալների։

Կարապետյանը շարունակել է աշխատել իր սիրած մասնագիտությամբ` մայրաքաղաքի թիվ 2 մարզադպրոցում ուսմասվար, Հակոբ Հակոբյանի անվան ու թիվ 57 դպրոցներում ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ։ Աշխատանքին զուգընթաց ավարտել է Մոսկվայի ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի հեռակա բաժինը։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Երկրների ցանկ ըստ ջրի արտահանման ծավալների

Ներկայացվում է երկրների ցանկ ըստ քաղցրահամ ջրի արտահանման ծավալների, որի տվյալները գլխավորապես հիմնված են 2008 թվականի հունիսին մուտքագրված «Համաշխարհային փաստագրքի» վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ջուր ըստ երկրի
Կատեգորիա:Ցանկեր:Աշխարհագրություն
Անուշավան Մարգարյան

**Անուշավան Հարությունի Մարգարյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Անուշավան Մարգարյանը ծնվել է 1912 թվականին, Վրացական ԽՍՀ Բոգդանովկայի շրջանի Գանձա գյուղում։ 1918 թվականի մայիսին, թուրքական յաթաղանից մազապուրծ, ծնողներից զրկված, ինքնուրույն է բռնել կյանքի ճանապարհը։ 1923-1933 թվականներին ընդմիջումներով սովորել է հայրենի գյուղի տարրական, ապա կոլերիտ դպրոցներում։ 1931-1933 թվականներին սովորելու հետ միաժամանակ աշխատել է անգրագիտության վերացման դպրոցում։ 1935-1937 թվականներին սովորել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումում։ 1937-1939 թվականներին աշխատել է Հայկական ԽՍՀ Ալավերդու շրջանի (այժմ՝ Թումանյան) Ուզունլարի (Օձուն) միջնակարգ դպրոցում որպես ուսուցիչ, 1939-1941 թվականներին՝ Վրաստանի Բոգդանովկայի շրջանի Դիլիֆի ոչ լրիվ միջնակարգ դպրոցում որպես տնօրեն և պատմության ուսուցիչ։ 1940 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը։ 1938-1941 թվականներին աշխատել և միաժամանակ սովորել է Թբիլիսիի պետական համալսարանին կից հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի հայկական սեկտորի պատմության ֆակուլտետում։

Հայրենական պատերազմի երկրորդ օրը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայել է 47-րդ հրաձգային դիվիզիայի 145-րդ գնդում, որպես շարքային զինվոր,այնուհետև հրաձգային դասակի հրամանատար։ 1941 թվականին նրա զորամասը ընկել է շրջափակման մեջ։ Անուշավանը վիրավոր վիճակում անցել է համակենտրոնացման ճամբարների դաժան փորձությունների միջով։ 1943 թվականի մայիսին Կալինինի մարզ տեղափոխելու ճանապարհին նրան հաջողվում է փախչել։ 1943 թվականի մայիսից մինչև նոյեմբեր մարտնչել է Կալինինի մարզի երկրորդ բրիգադի «Ազատության համար» պարտիզանական ջոկատում։ 1943 թվականին նրա ջոկատը միացել է Խորհրդային կանոնավոր բանակին, ծառայությունը շարունակել է 200-րդ դիվիզիայի 661-րդ գնդում, որտեղ էլ վիրավորվել է։ Արիության համար պարգևատրվել է մարտական Փառքի երրորդ աստիճանի, Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշաններով և մեդալներով։

1945 թվականին Անուշավանը զորացրվել, և աշխատանքի է անցել հայրենի Գանձա գյուղի միջնակարգ դպրոցում, որպես պատմության և աշխարհագրության ուսուցիչ։ 1970 թվականին Մարգարյանը տեղափոխվել է Երևան։ 1972 թվականից աշխատել է Երևանի էքսկուրսիաների և ճանապարհորդությունների բյուրոյում։

## Պարգևներ
*Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշան
*Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ (Հայաստան)
Գրիգոր Մանվելյան

**Գրիգոր Համբարի Մանվելյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Գրիգոր Մանվելյանը ծնվել է 1917 թվականին, Արթիկի շրջանի Հառիճ գյուղում։ Սովորել է հայրենի գյուղի դպրոցում։ 1935 թվականին ավարտել է Լենինականի շինարարական տեխնիկումը և նույն թվականին նշանակվել է Հառիճի միջնակարգ դպրոցի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ Աշխատել է նաև Արթիկի շրջանի Մեղրաշեն և Փանիկ գյուղերի միջնակարգ դպրոցներում։

1941 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ և 65-րդ հատուկ բրիգադի կազմում մասնակցել մարտական գործողություններին։ 1943 թվականի փետրվարին Գրիգորը Մալայա զեմլյայում 18-րդ բանակի դեսանտային զորամիավորումներում կռվել է  գերմանացիների դեմ, վիրավորվել է և, ապաքինվելուց հետո նորից մեկնել է ռազմաճակատ։ Երկրորդ Ուկրաինական ռազմաճակատի 810-րդ գնդի կազմում մասնակցել է Խարկովի ազատագրման մարտերին, որոնցից մեկում նորից վիրավորվել է և ուղարկվել հոսպիտալ։ Բուժվելուց հետո, որպես 2-րդ կարգի հաշմանդամ, 1944 թվականին զորացրվել է բանակից և անցել մանկավարժական աշխատանքի։

Մարտերում ցուցաբերած խիզախության և արիության համար Մանվելյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշանով և մարտական մեդալներով։ Մանվելյանը անցել է կենսաթոշակի, բայց ակտիվորեն մասնակցել է երիտասարդության ռազմահայրենասիրական դաստիարակությանը։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ (Հայաստան)
Ֆուտբոլի Բելառուսի Սուպերգավաթ 2013

**Ֆուտբոլի Բելառուսի Սուպերգավաթ 2013**, ֆուտբոլի Բելառուսի Սուպերգավաթի 4-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2013 թ. մարտի 17-ին Մինսկ քաղաքի «Ֆուտբոլային մանեժ» մարզադաշտում։ Եզրափակիչ խաղում միմյանց դեմ մրցում էին 2011/12 մրցաշրջանի հաղթող «ԲԱՏԷ» և 2011/12 մրցաշրջանի գավաթակիր Նավապոլացկ քաղաքի «Նաֆթան» ակումբները։ «ԲԱՏԷ» ակումբը 1:0 հաշվով հաղթանակից հետո երրորդ անգամ իր պատմության մեջ նվաճում է Սուպերգավաթը։ Գոլի հեղինակ է դառնում Միխայիլ Սիվակովը։

## Խաղ

## Խաղի վիճակագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Суперкубок Беларуси. «Нафтан» — БАТЭ: бессистемный подход
* Суперкубок. Путь чемпиона

Կատեգորիա:2013 ֆուտբոլում
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի ազգային սուպերգավաթներ
Բիմբո Օշին

**Բիմբո Օշին** (, ), նիգերիացի ժամանակակից կինոդերասանուհի

## Կենսագրություն
Բիմբո Օշինը ծնվել է 1971 թվականի հուլիսի 24-ին, Նիգերիայի հարավարևմտյան մասում գտնվող Օնդո նահանգի նույնանուն քաղաքում։ Սովորել է Լագոսի համալսարանում, որն ավարտել է՝ ստանալով արվեստների և փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան։ Դերասանական իր կարիերան սկսել է 1996 թվականից, լայն ճանաչում ու համբավ է նվաճել 2012 թվականին նկարահանված «*Էլեմոշոյի երեխան*» (յորուբա լեզվով՝ «*Omo Elemosho*») ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու կերպարը վարպետորեն ու տպավորիչ կերպով մարմնավորելու շնորհիվ։

## Հատընտիր ֆիլմագրություն
**Omo Elemosho*
**Kakanfo* (2020)
*The New Patriots (2020)

## Մրցանակներ
2016 թվականին Բիմբո Օշինն արժանացել է *Icon Category Award* մրցանակի, որը նրան է հանձնվել *Afro-Heritage Broadcasting and Entertainment and Awards* մրցանակաբաշխության պարգևների շնորհման հանդիսավոր արարողության ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:Լագոսի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի կինոպրոդյուսերներ
Ռուբեն Մանուսաճյան

**Ռուբեն Մարտիրոսի Մանուսաճյան** (), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1940): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ռուբեն Մանուսաճյանը ծնվել է 1909 թվականին, Վրացական ԽՍՀ Ախալքալաքի շրջանի Գոման գյուղում։ Մանուկ հասակից զրկվելով ծնողներից, մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է տարբեր մանկատներում։ Ավարտել է Լենինականի մանկավարժական տեխնիկումը, աշխատել Անիի շրջանի գյուղերում, իսկ 1933 թվականից՝ Լենինականի տարբեր դպրոցներում։ 1940 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը։

1941 թվականի հունիսին մեկնել է բանակ։ Թբիլիսիում զինվորական 6-ամյա դասընթացներն ավարտելուց հետո նշանակվել է 197-րդ բուժսանգումարտակի վաշտի քաղղեկ։ 1943 թվականին Ռուբենը նշանակվել է 227-րդ տանկային բրիգադի գումարտակի հրամանատարի քաղաքական գծով տեղակալ։ 1944 թվականի մարտ ամսից 89-րդ հայկական թամանյան հրաձգային դիվիզիայի 526-րդ գնդի գնդացրային վաշտի հրամանատար Մանուսաճյանը մասնակցել է Կերչի, Թեոդոսիայի ազատագրման մարտերին։ 1944 թվականի մայիսին Սևաստոպոլի մոտ ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Հայրենական մեծ պատերազմում մարտական ծառայությունները կատարելու համար Ռուբենը պարգևատրվել է «Կովկասի պաշտպանության համար», «Խիզախության համար», «Արիության համար» և այլ մեդալներով։

Պատերազմի ավարտից հետո Մանուսաճյանը զորացրվել է բանակից և աշխատանքի անցել Լենինականի № 15 միջնակարգ դպրոցում՝ որպես տնօրեն։ Այնուհետև քաղաքի տարբեր դպրոցներում և երկաթուղային տեխնիկումում դասավանդել է քիմիա և կենսաբանություն։

## Պարգևներ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Խիզախության համար» մեդալ
* «Արիության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Վաղարշակ Մանուկյան

**Վաղարշակ Նազարի Մանուկյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Վաղարշակ Մանուկյանը ծնվել է 1915 թվականին, Սպիտակ քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1939 թվականին ուսուցիչ է աշխատել դպրոցում, միաժամանակ սովորել Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում։

1941 թվականի սեպտեմբերին զորակոչվել է բանակ, ծառայել է 256-րդ հրետանային գնդում, որի կազմում էլ մասնակցել է Տուապսեի, Լաբինսկու, Ուստ-Լաբինսկայա, Կրիմսկայա և Կրասնոդարի ազատագրման կռիվներին։ 1943 թվականի մայիսի 1-ին Կրիմսկայա ստանիցայի ազատագրման համար մղվող մարտում Մանուկյանը ծանր վիրավորվել է, երեք անգամ վիրահատվելուց հետո նրան նշանակել են մարտկոցի քաղղեկի օգնական, նշանառու, ջոկի հրամանատար։ Կրասնոդարի մատույցներում մղված կռիվների ժամանակ Մանուկյանն իր հրանոթով ոչնչացրել է գերմանական տանկերից, որի համար արժանացել է «Խիզախության համար» մեդալի։

Զորացրվելուց հետո Մանուկյանը շարունակել է իր մանկավարժական գործունեությունը։ Մանկավարժական աշխատանքի 44 տարիներից Մանուկյանը 25 տարի եղել է դպրոցի տնօրեն կամ ուսմասվար Սպիտակի շրջանի դպրոցներում։ Իր ծառայությունների համար արժանացել է «Խիզախության համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Աշխատանքի վետերան» և այլ մեդալների։

## Պարգևներ
* «Խիզախության համար» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Աշխատանքի վետերան» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ալեքսանդր Կորոտաև

**Ալեքսանդր Կորոտաև** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Չայկա» ակումբի հարձակվող։

## Կենսագրություն
Ալեքսնադր Կորոտաևը ծնվել է 19992 թվականի հուլիսի 15-ին Տագանրոգում։ Կոնոպլյովի անվան Ակադեմիայի սան է, որտեղ նա ընդգրկվել է ավագ եղբոր և հոր (ֆուտբոլային մարզիչ) հետ։ Պրոֆեսինալ կարիրան սկսել է ՊՖԼ «Ակադեմիա» ակումբում, որի կազմում նորամուտը կատարել է 2010 թվականի ապրիլի 25-ին «ՍՕՅՈՒԶ-Գազպրոմ» ակումբի դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով  խաղի 60-րդ րոպեին։ 2013 թվականին հունվարի 18-ին պայմանագիր է կնքել ՖԱԼ «Ռոտոր» ակումբի հետ, որտեղ ժամանկին հանդես էր եկել։ 2014 թվականի ամռանը տեղափոխվել է լիգայի մեկ այլ ակումբ, Սարատովի «Սոկոլ», որի կազմում անցկացրել է երկու մրցաշրջան։ 2016 թվականի ամռանը դարձել է Կրասնոյարսկի «Ենիսեյ» ակումբի խաղացող, որտեղ անցկացրել է 12 հանդիպում։ 2017 թվականի փետրվարի 4-ին վարձավճարով տեղափոխվել է ՊՖԼ «Սպարտակ» (Սանկտ Պետերբուրգ) ակումբ, որի հետ դարձել է «Արևմուտք» տարածաշրջանի հաղթող և ստացել հնարավորություն խաղալ ՖԱԼ-ում։ Մրցաշրջանի ավարտին ակումբի հետ կնքել է լիարժեք պայմանագիր։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 11-ին վերադարձել է «Ռոտոր»։

### Կարիերան հավաքականում
2013 թվականի մարտի 26-ին կատարել է նորամուտը Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում՝ 2015 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի Անդորրայի հավաքականի դեմ խաղում, որտեղ անցկացրել է խաղի ամբողջ 90 րոպեն և 18-րդ րոպեին աչքի է ընկել գոլով։

## Ձեռքբերումներ
### Ակումբային
 **«Դինամո» ՍՊ**
* 15px ՊՖԼ առաջնության հաղթող *(«Արևմուտք» տարածաշրջան) -* 2016/2017

### Անձնական
* ՊՖԼ «Ուրալ-Պովոլժե» տարածաշրջանի լավագույն ռմբարկու - 2011/2012 (25 գոլ)

## Ընտանիք
* Հայրը՝ Ստանիսլավ Յուրևիչ Կորոտաև (ծնվել է 1966 թվականին), ֆուտբոլային մարզիչ։ Աշխատել է «Զենիթ-Իժևսկ», «Չերտանովո», Կոնոխլյովի անվան Ակադեմիա ակումբներում, ինչպես նաև Ռուսաստանի մինչև 15 տարեկանների հավաքականում։
* Եղբայրը՝ Եվգենի Կորոտաև (ծնվել է 1989 թվականին), 2006 թվականին մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի առաջնության հաղթող։ Եզրափակչում հետխաղյա 11 մետրանոցների ժամանակ խփել է որոշիչ գնդակը։ Հանդես է եկել ՊՖԼ ակումբներում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դինամո Սանկտ Պետերբուրգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Տյումենի ֆուտբոլիստներ
Восьмиклассница (երգ)

**Восьмиклассница**, «Կինո» խմբի երգը, որը ներառվել է 1982 թվականին «Կինո»-ի և «Ակվարիում» խմբի երաժիշտների ձայնագրած «45» դեբյուտային ստուդիական ալբոմում։

«Восьмиклассница» երգը ներառվել է 20-րդ դարի ռուսական ռոքի 100 լավագույն երգերի ցանկում, որը  ռադիոունկնդիրների ընտրության հիման վրա կազմել է «Մեր ռադիո» ռադիոկայանը։

## Երգի պատմություն
«Восьмиклассница» Վիկտոր Ցոյն անվանում էր այն աղջկան, որի հետ ծանոթացել է Պրոֆեսիոնալ-տեխնիկական ուսումնարանում։ Ժամանակ առ ժամանակ նա նվագել է ուսումնարանի փոքրիկ ռոք խմբում, որը կատարում էր ոչ միայն հայտնի արտասահմանյան հիթեր, այլ նաև խմբի անդամների սեփական ստեղծագործությունները։ Հենց այդ ժամանակ է նմանատիպ ստեղծագործությունը ձեռք բերել մի քանի երկրպագուհի, որոնցից մեկի հետ Վիկտոր Ցոյը մտերմացել է։ Նրանք սկսել են շատ ժամանակ անցկացնել միասին, հանդիպել երեկոյան և ուղեկցել միմյանց մինչև տուն։ Նման ռոմանտիկ զբոսանքներից մեկից Ցոյը վերադարձել է հատկապես ոգեշնչված, նստել և 20 րոպեի ընթացքում հորինել է այս երգը։ Ըստ Ալեքսեյ Ռիբինի՝ Ցոյը չի հորինել երգը, այլ պարզապես պատմել է այն, ինչ այդ գիշեր նրանց հետ կատարվել է իրականում՝ ամեն տող վերածելով բանաստեղծության։

Երգի ձայնագրման ժամանակ անհեթեթ բան է կատարվել, պահանջվող 38,1 արագության փոխարեն միացվել է 9,53 արագությունը, այդ պատճառով երգը թերություններով է ստացվել, և այս հանգամանքն ապագայում խանգարել է ալբոմի թողարկմանը ձայնասկավառակով։ Ձայնագրումը շարունակվել է մեկուկես ամիս․ ընդհանուր առմամբ ստեղծվել է 14 ստեղծագործություն, որոնցից 13-ը ներառվել են ալբոմում։

## Ձայնագրության մասնակիցներ
* Վիկտոր Ցոյ՝ վոկալ, կիթառ 
* Ալեքսեյ Ռիբին՝ կիթառ
* Միխայիլ Վասիլև՝ դրամ-մեքենա

## Քավեր-տարբերակներ
* «КИНОпробы» նախագծի համար «Мумий Тролль» խումբը ձայնագրել է երգի քավեր-տարբերակը։ 

* 2002 թվականին «Վիկտոր Ցոյի ծնունդը» ալբոմում երգը կատարել է Ալեքսեյ Ռիբինը՝ «Կինո» խմբի առաջին կազմի կիթառահարը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Восьмиклассница» YouTube-ում

Կատեգորիա:1982 երգեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Կատեգորիա:Խորհրդային երգեր
Կատեգորիա:Ռոք երգեր
Դմիտրի Կոստրով

**Դմիտրի Կոստրով** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան և կիսապաշտպան։

## Կարիերա
Օլիմպիա ՄՊՄԴ-ի և «Ռոտոր» ֆուտբոլային ակումբի սպորտ ինտերնատի սան է։ Բարձրագույն մակարդակում անցկացրել է ընդամենը մեկ հանդիպում՝ փոխարինման դուրս գալով «Զենիթ» ակումբի դեմ խաղում 2000 թվականի նոյեմբերի 12-ին։

Հանդես է եկել կենտրոնական պաշտպանի, եզրային պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում։

## Վիճակագրություն
### Ակումբային

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը ԴՊՖ ՌՖՍ կայքում
* Ֆուտբոլիստի էջը ''footbook.ru կայքում'' требуется регистрация

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Վոլգարի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Յասուշի Ակիմոտո

**Յասուշի Ակիմոտո** (, ), ճապոնացի երաժշտական պրոդյուսեր և երգի տեքստի հեղինակ։ Գրող և սցենարիստ։ Կիոտոյի արվեստի և դիզայնի համալսարանի պրոֆեսոր և փոխնախագահ։ Շատ սիրված երգերի բառերի հեղինակ, այդ թվում՝ *Onyanko Club*-ի և *AKB48*-ի կատարած երգերից։ *AKB48* ճապոնական այդլ խմբի ստեղծող և պրոդյուսեր։

## Կենսագրություն
### Ստեղծագործականություն
Դեռ դպրոցական տարիներից սկսած՝ Ակիմոտոն սկսել է աշխատել որպես հեռուստատեսության սցենարիստ։ Որպես երգի տեքստի հեղինակ իրառաջնաելույթը նշել է 1981 թվականին, երբ նրա երգը կատարել է ճապոնական *THE ALFEE* խումբը։ 1983 թվականին գրել է Հիբարի Միսորայի կենդանության օրոք կատարված վերջին սինգլի՝ «Kawa no Nagare no You ni» (. 川の流れのように, Кава но нагарэ но ё:ни) բառերը։
1985-1987 թվականներից նա համագործակցել է 80-ականների հայտնի կանացի *Onyanko Club* այդլ խմբի հետ` լինելով նրա երաժշտական պրոդյուսերը, խմբի սեփական «Yuuyake Nyan Nyan» հեռուստաշոուի, որը հեռարձակվում էր Fuji TV- ով, սցենարիստը։
1991 թվականին նա առաջնաելույթն է նշել որպես ռեժիսոր։ Շատ է գրել կինոյի համար։
Զուգահեռաբար շարունակել է աշխատել որպես երաժշտական շոուների պրոդյուսեր՝ ներառյալ ամենօրյա «Utaban»–ը TBS-ով։ Ակիմոտո Յասուշիի մի քանի գրքեր բեսթսելլեր են դարձել։ Մասնավորապես, Ակիմոտոն գրքերի հեղինակ է, որոնց հիման վրա ստեղծվել են «Մեկ բաց թողնված զանգ» (2003) և «Երկրորդ բաց թողնված զանգ» (2005) սարսափ ֆիլմերը, նաև «Ինքնասպանության երգ» ֆիլմի գաղափարի հեղինակն է (2007)։
2005 թվականին Յասուշի Ակիմոտոն սկսել է նոր նախագիծ AKB48 ճապոնական այդլ խմբի հետ։ Նա խմբի պրոդյուսերը և երգերի հեղինակն է։

## Անձնական կյանք
1988 թվականին Յասուշի Ակիմոտոն ամուսնացել է *Onyanko Club*–ի նախկին անդամ Մամիկո Տակայի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի այդլներ
Էվա Գաբոր

**Էվա Գաբոր** ( ), ամերիկացի դերասանուհի, ով հայտնի է 1960-ական թվականի «Կանաչ տարածքներ» սիթքոմի իր դերով։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Բուդապեշտում՝ Վիլմոշի և Ջոլի Գաբորի ընտանիքում։ Ընտանիքը հրեական է, նրա մորական կողմի տատիկն ու պապիկը զոհվել են հոլոքոստի ժամանակ։ Կենսագիրները համարում են, որ նրա հոր ընտանիքը նույնպես հրեական է, բայց ընդունել է կաթոլիկություն, որպեսզի ձուլվի, չնայած դա այդպես էլ վերջնական չի հաստատվել։

Էվան իր ընտանիքից առաջինն է, ով գաղթել է Ամերիկա։ Ֆիլմում առաջին անգամ նկարահանվել է Paramount Pictures ընկերության «Արտակարգ վայրէջք» ֆիլմում։ 1965-1971 թվականներին կատարել է իր ամենահայտնի դերը «Կանաչ տարածքներ» կատակերգական սերիալում, որտեղ եղել է Լիզա Դուգլասի՝  նյու յորքյան իրավաբանի դերում։

Հետագայում աշխատել է Դիսնեյ ընկերությունում, որտեղ ձայնագրվել է տարբեր մուլտֆիլմների կերպարներում։ Նրա ձայնով է խոսում «Ազնվազարմ կատուները» մուլտֆիլմի հերոս Հերցոգոնյան, «Փրկարարները» և «Փրկարարներն Ավստրալիայում» մուլտֆիլմի միսս Բյանկան և այլ կերպարներ։

Իր քույրերի նման, Էվան նույնպես հայտնի է բազում ամուսնություններով։ Նա ունեցել է հինգ ամուսին․

# 1939-1942՝ Էրիկ Դրայմեր, շվեդ բժիշկ
# 1943-1950՝ Չարլզ Իսահակս
# 1956-1956՝ Ջոն Ուիլլյամս, ամերիացի բժիշկ
# 1959֊1972՝ Ռիչարդ Բրաուն
# 1973֊1983՝ Ֆրենկ Ջեյմսոն

Մահացել է Լոս Անջելեսում, 76 տարեկանում՝ թոքերի բորբոքումից։ Թաղվել է Կալիֆոռնիայում։

## Ֆիլմագրություն
* «Թագավորական վեճ» (1945)
* «Մոնտե Քրիստոյի կինը» (1945)
* «Սիրո կղզի» (1952)
* «Փարիզյան մոդել» (1953)
* «Վերջին անգամը, երբ ես տեսել եմ Փարիզը» (1954)
* «Խենթ աճպարար» (1954)
* «Նկարիչներ և մոդելներ» (1955)
* «Ժիժի» (1958)
* «Ճշմարտությունը կանանց մասին» (1958)
* «Կանաչ տարածքներ» (անգլերեն՝ *Green Acres*) (գլխավոր դեր)
* «Ազնվազարմ կատուները» (1970) (ձայն)
* «Փրկարարները» (1977) (ձայն)
* «Փրկարարներն Ավստրալիայում» (1990) (ձայն)
* «Մարդիկ ընդդեմ Ժա Ժա Գաբորի» (1991) (վավերագրական)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Հարցազրույց Էվա Գաբորի հետ 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասանուհիներ
Վյաչեսլավ Կրենդելյով

**Վյաչեսլավ Կրենդելյով** (; ; ), թուրքմենական և ռուսական ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Թուրքմենստանի հավաքականի կազմում։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։

## Կենսագրություն
Վյաչեսլավ Կրենդելյովը ծնվել է Աշխաբադում։ 5 տարեկանից սկսել է զբաղվել մարզադպրոցում, որտեղ նրան բերել է հայրը, որը կարճ ժամանակ խաղացել է «Կոպետդագ» ակումբի կազմում, մայրը՝ ինժեներ-էլեկտրիկ։ Ծնողները ապրում են Թուրքմենստանում։ Նրանց հարսանիքը տեղի է ունեցել 2009 թվականի մարտին։

### Ակումբային կարիերա
thumb|left|200px|Կրենդելևը «Բալտիկայի» կազմում
Հանդես է եկել Աշխաբադի «Գալկանում», որտեղ միաժամանակ ժամկետային ծառայության է անցել բանակում․ ծառայել է Թուրքմենստանի նախագահ Սապարմուրատ Նիյազովի թիկնապահությամբ զբաղվող ներքին զորքերի էլիտար ստորաբաժանումում։ 2003 թվականին հանդես է եկել Աշխաբադի «Նիսա» ակումբում։ «2004 թվականից խաղացել եմ ղազախական «Տարազում»։ Այնուհետև տեղափոխվել է Գրոզնիի «Թերեկ», որի հետ դուրս է եկել Պրեմիեր լիգա՝ 2007 թվականին զբաղեցնելով 2-րդ տեղը առաջին դիվիզիոնում։ Տարվա վերջում դարձել է «Ամկարի» առաջին ձեռքբերումը, սակայն ոչ մի խաղ Պերմի ակումբի կազմում այդպես էլ չի անցկացրել։ 2009 թվականի մարտին տեղափոխվել է Լիպեցկի «Մետալուրգ»՝ մեկ տարի ժամկետով։ 2011 թվականի փետրվարի 13-ին համալրել է «Լուչ-Էներգիա» ակումբի շարքերը, որի կազմում անցկացրել է 41 հանդիպում առաջնության ընթացքում և 3 հանդիպում՝ գավաթային խաղերում՝ խփելով 2 գնդակ։ 2010 թվականի հուլիսին պայմանագիր է կնքել «Լուչ-Էներգիա» ակումբի հետ։ 2013 թվականի հուլսի 17-ին վերադարձել է «Լուչ-Էներգիա»։ 2015 թվականի փետրվարին ստացել է վնասվածք, և մեկ տարով դուրս է մնացել թիմից։ 2015 թվականի հունիսին ևս մեկ անգամ պայմանագիր է կնքել «Լուչ-Էներգիայի» հետ։

### Կարիերան հավաքականում
thumb|left|200px|Կրենդելևը Թուրքմենստանի հավաքականի կազմում Հյուսիսային Կորեայի դեմ խաղում (11 համար)
2004 թվականին հրավիրվել է Թուրքմենստանի ազգային հավաքական։ Նույն թվականին հանդես է եկել նաև 2004 թվականի Ասիայի գավաթի հիմնական մրցաշարում։ 2008 թվականի օգոստոսին ԱՖԿ-ի հրավերով Աֆղանստանի հավաքականի դեմ գավաթային խաղում խփել է առաջիին գոլը ազգային հավաքականի կազմում։ 2011 թվականի հուլիսի 23-ին խփել է երկրորդ գոլը Թուրքմենստանի հավաքականի կազմում՝ 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարում գրավելով Ինդոնեզիայի հավաքականի դարպասը։

## Ձեռքբերումներ
* Թուրքմենստանի առաջնության հաղթող - 2003
* Թուրքմենստանի գավաթի եզրափակչի մասնակից - 2003
* Ղազախստանի գավաթի դափնեկիր - 2004
* Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի արծաթե մեդալակիր - 2007
* ՖԱԼ գավաթի դափնեկիր - 2014

## Ելույթների վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը «Լուչ-Էներգիա» ՖԱ-ի կայքում
* 
* Ֆուտբոլիստի էջը «Чемпионат.ру» կայքում  
* 

Կատեգորիա:Ամկար Պերմի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Քրդերն Ուկրաինայում

**Քրդերն Ուկրաինայում** (, ), կազմում են պատմականորեն նշանակալի քրդական բնակչության մի մասը հետխորհրդային տարածքում և գտնվում են հիմնականում երկրի հարավային ու արեւելյան մասերում։ Նրանք Կովկասի (Հայաստան, Ադրբեջան և Վրաստան) ներգաղթյալների ու փախստականների ժառանգներն են և Ուկրաինայում են բնակվում դեռևս 20-րդ դարի սկզբից։

## Պատմություն
1989-2001 թվականների բնակչության կտրուկ աճը, երբ քուրդ բնակչությունը 238-ից հասավ 2088-ի, պայմանավորված էր Սպիտակի երկրաշարժով, որը 1988 թվականին ցնցեց Հայաստանի քրդական շրջանները։ Բացի այդ, Խորհրդային Միության փլուզումը նպաստեց նախկին Խորհրդային Միությունից դեպի Ուկրաինա քրդերի արտագաղթին։ Այդ քրդերի մեծ մասը եզդիական փոքրամասնությունից էր։ Փախստականների հերթական ալիքը Ուկրաինա եկավ 1993 թվականին Արցախյան պատերազմի արդյունքում, որի ռազմագործողությունների մի մասը տեղի ունեցավ տարածաշրջանում, որը  հայտնի  է որպես Կարմիր Քրդստան։ Գաղթի այդ ալիքն ընդգրկեց ինչպես մուսուլման քրդերին, այնպես էլ եզդիներին։

thumb|Քրդերը Ուկրաինայի մարզերում (2001 թվական)

## Լեզու
Ըստ 1989 թվականի խորհրդային մարդահամարի տվյալների՝ Ուկրաինայում 238 էթնիկ քրդերից 132-ը (55,5 տոկոս) քրդերենն օգտագործեցին որպես մայրենի լեզու, 77-ը (32,3 տոկոս)՝ ռուսերենը և 13-ը (5,5 տոկոս)՝ ուկրաիներենը։ 2001 թվականին քրդերենի թիվն աճեց  56%-ով, իսկ ուկրաիներենի օգտագործումը՝ 11%-ով։

## Տես նաև
*Քրդերը Հայաստանում
*Քրդերը Վրաստանում
*Քրդերը Ադրբեջանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինայի ազգեր
Կատեգորիա:Քրդեր