open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Հեմիշ Բոնդ

**Հեմիշ Բայրոն Բոնդ** (, ), նորզելանդացի թիավար (ակադեմիական թիավարություն), օլիմպիական եռակի չեմպիոն (2012, 2016 և 2020), 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Աշխարհի ութակի չեմպիոն (երկյակների կազմում՝ 2009, 2010, 2011, 2013, 2014 և 2015, քառյակի կազմում՝ 2007)։ Նոր Զելանդիայի Արժանիքների շքանշանի անդամ (MNZM, 2013):

## Կենսագրություն
Բոնդը ծնվել է Դանիդինում։  Ընդունվել է Օտագոյի տղաների միջնակարգ դպրոց՝ միանալով նրան «Օլլ Բլեքսի» նախկին ավագ Ռիչի ՄաքՔոուի հեռանալուց մեկ տարի անց։ 2010 թվականին ավարտել է Մեսսի համալսարանը՝ բիզնես հետազոտությունների բակալավրի աստիճանով («Ֆինանսներ» մասնագիտություն) և անձնական ֆինանսական պլանավորման գծով շրջանավարտի դիպլոմով։ Բոնդն ամուսնացել է 2015 թվականի ապրիլին։ Զույգի առաջին երեխան ծնվել է 2018 թվականին, երկրորդը՝ Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերից առաջ։

## Կարիերա
Հաղթանակների մեծ մասը, ներառյալ առաջին երկու օլիմպիական ոսկին և աշխարհի չեմպիոնի բոլոր կոչումները, նվաճել է իր հայրենակից Էրիկ Մարեյի հետ։ Հինգ նորզելանդացիներից մեկն է, որոնք իրենց կարիերայի ընթացքում նվաճել են առնվազն երեք ոսկե  մեդալ Օլիմպիական խաղերում, և նրանց թվում ակադեմիական թիավարության միակ ներկայացուցիչն է։

2018 թվականին Թիավարության սպորտի միջազգային ֆեդերացիան (FISA) Հեմիշ Բոնդին և Էրիկ Մարեյին պարգևատրել է Թոմաս Քելլերի մեդալով՝ ի նշան թիավարության ոլորտում ականավոր կարիերայի ճանաչման։

Հեմիշ Բոնդն զբաղվում է նաև հեծանվավազքով, 2018 թվականին Գոլդ Քոստում կայացած Համագործակցության խաղերում նվաճել է բրոնզե մեդալ խճուղային բաժնում, ինչպես նաև նվաճել է այդ կատեգորիայում Թասմանիայում անցկացված Օվկիանիայի առաջնությունում։ 2018 և 2020 թվականներին հաղթել է Նոր Զելանդիայի առաջնությունում։ 2018 թվականին հայտարարել է, որ ցանկանում է մասնակցել 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերին խճուղային հեծանվավազում, բայց արդյունքում որոշել է կենտրոնանալ ակադեմիական թիավարության ելույթների վրա, քանի որ ութնյակի որակավորման փուլերն անցել է նույն օրը, ինչ խճուղային հեծանվավազքինը (հուլիսի 28)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հեմիշ Բոնդի էջը *FISA* կայքում
* 

Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի ակադեմիական թիավարներ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի հեծանվորդներ
Մարզվանի հայկական տպագրություն

**Մարզվանի հայկական տպագրություն**, հայկական տպագրությունը Արևմտյան Հայաստանի՝ պատմական Փոքր Հայքի Սեբաստիայի վիլայեթի Մարզվան քաղաքում սկիզբ է առել 20-րդ դարի սկզբին։

## Պատմություն
Առաջինը եղել է 1909 թվականին Հակոբ Սրապյանի և Ղազարոս Ներսիսյանի հիմնադրած «Ներսո և Սրապյան» տպարանը (վերջում՝ «Անատոլիա»), որը գործել է մինչև 1915 թվականը։ Տպագրել է շուրջ 80 անուն գիրք՝ Արտավազդ Գալենտերյանի «Միութենական հարց եւ Շնորհալի» (1909) երկը, Արամ Գազանճյանի «Խունկ եւ արցունք» (1910), Կ. Գոճանյանի «Հայկական հառաչներ» (1911) բանաստեղծությունների ժողովածուները, Գագիկ Օզանյանի «Հայապատում, հայուն պատմական դերը» (1912), «Յուշիկք Զէյթունի» (1912) և «Պատմութիւն հայ լեզուի եւ բանահիւսութեան» (1913) երկերը, Կ. Թումայյանի «Տպագրիչ Մարզուանցի Գրիգոր Դպիր» (1912) ուսումնասիրությունը, «Ծրագիր կանոնագիր Շաւարշեան ուսանողական միութեան Անատոլիա գօլէճի Մարզուան» (1915) գրքույկը, թարգմանական գրականություն, դասագրքեր և այլն։

Երկրորդը «Գուտենբերգ» տպարանն էր, որը 1909 թվականին հիմնադրել է Սամուել Միածինյանը, 1910 թվականից նրան ընկերակցել է Ալեքսանդր Յոզղատլյանը։ Տպանանը գործել է մինչև 1913 թվականը, տպագրել է շուրջ 10 անուն գիրք՝ Միհրան  Իսպիրյանի «Հայաստանի ոգին» (1911), Վահան Ասլանի «Հոգի՜ս...» (1913), Անդրանիկ Գըլտրյանի «Քաղաքացիական կրթութիւն» (1913) և այլն։

Մարզվանում լույս են տեսել նաև «Զեփիւռ» (1889), «Արուսեակ» (1889), «Սոխակ» (1900) խմորատիպ թերթերը, «Նոր այգ» (1910-1914) գրական, գիտական, քաղաքական, «Հայկունի» (1910-1912) գրական-ուսանողական հանդեսները, «Բողբոջ» (1911-1914) մանկապատանեկան երկշաբաթաթերթը և այլն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն
Ղալաջուղ (Զանգեզուրի գավառ)

**Ղալաջուղ**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է ՀՍԽՍՀ այժմյան Սիսիանի շրջանի հյուսիս-արևմտյան մասում, Սառնակունք գյուղ մոտերքում։

## Պատմություն
Նույն կամ Ղարքիլիսա Երկրորդ անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

Գյուղը ապաբնակեցվել է 1931 թվականից հետո՝ կապված բնակավայրերի խոշորացման ծրագրերի հետ։

## Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 272 հայ բնակիչ։

Ղալաջուղի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Դեդոփլիս-Ծղարոյի հայկական դպրոց

**Դեդոփլիս-Ծղարոյի հայկական դպրոց** հայկական դպրոց, որը գտնվել է Վրաստանի Կախեթի մարզի Դեդոփլիսծղարո քաղաքում։

## Պատմություն
1884-85 թվականներին երեցփոխ Արտեմ Օթարյանը գյուղում (1938 թվականին գյուղը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ) կառուցել է քարաշեն պատշգամբներով 4 սենյականոց շենք։ Նա նպատակ է ունեցել 1891 թվականից գյուղում բացել ծխական դպրոց։  Ավանի փոքրաթիվ հայերի նախաձեռնությամբ դպրոցը  բացվում է 1893 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Այն օծվել է «Խրիմյան» անվամբ՝ ի պատիվ Խրիմյան Հայրիկի։

1894 թվականին դպրոցն ունեցել է 1 ուսուցիչ և 23 արական սեռի աշակերտ։

Դպրոցի գոյությանը մեծ դեր է ունեցել երեցփոխ Ա. Օթարյանը, որն «...իր հաշւով պահել է դպրոցը, ծախսելով երեք տարում մօտ 1700 ր.: Դպրոցի շարժական գոյքը ձեռք է բերված Օթարեանի միջոցներով։ Շինութիւնը արժէ մօտ 2000 ր.»։

1896 թվականին կառավարության հրամանով դպրոցը փակվել է և վերաբացվել 1909 թվականի աշնանը։

1911 թվականին դպրոցը եղել է  երկսեռ, քառամյա՝ 1 դասարանով, ունեցել է 1 ուսուցիչ և 23 աշակերտ՝ 11 տղա ու 12 աղջիկ, 1914 թվականին՝ 1 ուսուցիչ և 16 աշակերտ։

1914 թվականին օրիորդ Կատարինե Լիանոզյանը դպրոցին նվիրել է «Հասկեր» պարբերականը։

1916/17 ուսումնական տարում դպրոցը գործել է Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության տրամադրած 150 ռուբ. նպաստի շնորհիվ։

1910 թվականին դպրոցում բացվել է գրադարան-ընթերցարան։ 1916 թվականին գրադարանն ունեցել է 500 կտոր գիրք, գրադարանավարը եղել է Հակոբ քհն. Գրիգորյանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 106-107 

Կատեգորիա:Հայկական դպրոցներ
Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական դպրոցներ
Խանլավա

**Խանլավա**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

## Բնակչություն
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 63, իսկ 1908-ին՝ 184 կովկասի թաթար բնակիչ։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լյուբով Վոյնովա-Շիկանյան

**Լյուբով Վոյնովա-Շիկանյան** (), հայազգի բալետի արտիստ, պարուսույց։

## Կենսագրություն
Լյուբով Վոյնովան ծնվել է 1909 թվականի օգոստոսի 18-ին՝ Մոսկվայում։ Եղել դիրիժոր,  ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Դմիտրի Շիկանյանի կինը։

Մասնագիտական կրթությունը ստացել է 1926 թվականին՝  Մոսկվայի պարարվեստի ուսումնարանում։ Որպես մենապարուհի հանդես է եկել Նովոսիբիրսկի (1926-1927), Սվերդլովսկի (1927-1928),  Թբիլիսիի (1928-1938) օպերայի և բալետի թատրոններում։

Լյուբով Վոյնովա-Շիկանյանը Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոնին կից բալետի ստուդիայում 1934-1938 թվականներին եղել է ուսուցիչ, դասավանդել է նաև 1938-1942 թվականներին՝ Երևանի պարարվեստի ուսումնարանում։ Աշխատել է նաև արտիստների մանկավարժ-փորձավար՝ 1938-1963 թվականներին, Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։

1984 թվականին արժանացել է Հայաստանի ժողովրդական արտիստի կոչման։

Լյուբով Վոյնովա-Շիկանյանը մահացել է 1990 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ Երևան քաղաքում։

## Շքաշաններ
*«Պատվո նշան» շքանշան։

## Դերապարեր
*Օդետա-Օդիլիա (Պ.Չայկովսկու «Կարապի լիճը»)։
*Մեդորա (Ադանի «Կորսար»)։
*Սվանիլդա (Դելիբի «Կոպելիա»)։
*Մայա (Շ.Թաքթաքիշվիլու «Մալտակվա»)։
*Մարիա (Ասաֆևի «Բախչիսարայի շատրվանը»)։
*Ռայմոնդա (Գլազունովի «Ռայմոնդա»)։
*Գյուլնարա (Ռիմսկի-Կորսակովի «Շեհերազադե»)։
*Խանդութ («Խանդութ», ըստ Ա.Սպենդիարյանի երաժշտության)։
*Գայանե (Ա.Խաչատրյանի «Գայանե»)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԳԼԽԱՎՈՐ ԹԱՏՐՈՆԸ
Selena Gomez & The Scene խմբի սկավառակագրություն

**Selena Gomez & The Scene խմբի սկավառակագրություն**, ամերիկյան Selena Gomez & The Scene փոփ խմբի սկավառակագրությունը, որը ներառում է երեք ստուդիական, մեկ ռեմիքսների ալբոմ, յոթ սինգլ և յոթ երաժշտական տեսահոլովակ։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 29-ին խումբը թողարկել է իր առաջնաելույթային *[[Kiss & Tell]]* ալբոմը, որը *[[Billboard 200]]* հիթ-շքերթում առաջնաելույթ է ունեցել 9-րդ հորիզոնականում, իսկ 2010 թվականի մարտին Միացյալ Նահանգներում ստացել է  ոսկե հավաստագիր։ Ալբոմի երկրորդ «*Naturally*» սինգլը ԱՄՆ-ում հայտնվել է թոփ 30-ում, Նոր Զելանդիայում, Կանադայում,  և Գերմանիայում՝ թոփ 20-ում, իսկ Իռլանդիայում և Մեծ Բրիտանիայում՝ թոփ 10-ում։ ԱՄՆ -ում և Կանադայում երգը ստացել է պլատինե կարգավիճակ։ Երկրորդ ալբոմը՝ *[[A Year Without Rain]]*-ը թողարկվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։ Ալբոմը թողարկվել է երկու սինգլով․ «*Round And Round*» և «*A Year Without Rain*»։ Երրորդ ալբոմը՝ *[[When the Sun Goes Down]]*-ը թողարկվել է 2011 թվականի հունիսի 28-ին։ Ալբոմի լիդ սինգլը՝ «Who Says»-ը թողարկվել է նույն տարվա մարտի 14-ին։ «Love You Like a Love Song» երգը թողարկվել է ալբոմի թողարկման օրը՝ որպես երկրորդ սինգլ։ Երգը *Billboard 200* հիթ-շքերթում հայտնվել է երրորդ հորիզոնականում և առաջին տասնյակում է մնացել մեկ ամբողջ ամիս։ 2012 թվականի տվյալներով ծումբը վաճառել է ավելի քան 5 միլիոն ալբոմ և սինգլ ամբողջ աշխհարում։

## Ալբոմներ
##### Ստուդիական ալբոմներ

##### Ժողովածուներ

## Սինգլներ

### Պրոմոսինգլներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Անջելա Բեթիս

**Անջելա Բեթիս** (, ), ամերիկացի դերասանուհի, կինոռեժիսոր և կինոպրոդյուսեր։

## Կենսագրություն
Անջելա Բեթիսը ծնվել է 1973 թվականի հունվարի 9-ին Օստին (Տեխաս նահանգ) քաղաքում՝ Ռիչարդ Ջոզեֆ Բեթիսի և Մերի Լին Գաթրիի ընտանիքում։ Կինոյում առաջնաելույթ է ունեցել տասնութ տարեկանում՝ միանգամից գլխավոր դեր կատարելով ռեժիսոր Ֆրանկո Ձեֆֆիրելլիի «Ճնճղուկը» ֆիլմում։ Դրան հետևել է ուսումը Երաժշտության և դրամատիկական արվեստի ամերիկյան ակադեմիայում, նկարահանումներ հայտնի հեռուստասերիալների մի քանի դրվագներում և ավելի քան տասը տարի աշխատանք թատրոնում։ Մեծ կինո Բեթիսը վերադարձել է 1999 թվականին «Ընդհատված կյանքը» դրամայում, որտեղ նրա խաղընկերներն են եղել Վայնոնա Ռայդերն ու Անջելինա Ջոլին։ Անժելան խաղացել է հոգեբուժարանի անորեքսիայով հիվանդի դեր։ 2000 թվականին նա խաղացել է «Փրկիր և պահպանիր» թրիլլերի գլխավոր դերերից մեկը։

Բեթիսին մեծ ճանաչում են բերել սարսափ հեղինակային անկախ ֆիլմերում աշխատանքները։ 2002 թվականին գլխավոր դեր է խաղացել ռեժիսոր Լաքի Մաքիի «Մեյը» ֆիլմում, որի հետ հետագայում ստեղծել է ստեղծագործական ամուր միություն։ Նրանք միասին աշխատել են «Սարսափների վարպետներ» հեռուստասերիալի «Տարօրինակ աղջիկ» դրվագի, «Մութ անտառ» հոգեբանական սարսափ ֆիլմի և 2011 թվականի «Կին» ֆիլմի վրա։

2002 թվականին Անժելա Բեթիսն «Քերի» ֆիլմում խաղացել է գլխավոր դեր Սթիվեն Քինգի համանուն վեպի՝ 1976 թվականի հայտնի ֆիլմի հեռուստատեսային ռեմեյքի հիման վրա նկարահանված «Քերի» ֆիլմում։ Դերասանուհու մյուս վառ աշխատանքներից կարելի է առանձնացնել «բլրի վրայի տան մղձավանջը» (2003), «Սպի 3D» (2007) ֆիլմերում գլխավոր դերերը և «Շրջան» (2005) փորձարարական դրաման, որը նկարահանվել է մեկ դուբլով։

2006 թվականին Անջելան առաջնաելույթ է ունեցել որպես «Վեպ» սարսափ ֆիլմի ռեժիսոր։
Այս ֆիլմում Բեթիսն ու Լաքի Մաքկին փոխվել են դերերով՝ Անժելան ռեժիսորական աթոռ է զբաղեցրել, իսկ Մաքկին խաղացել է գլխավոր հերոսի դերը։ 2012 թվականին Բեթիսը նկարահանել է *E is for Exterminate* կարճամետրաժ ֆիլմը, որն ընդգրկվել է «Մահվան այբուբենը» ֆիլմ-անթոլոգիայում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Հակոբ Քյոսեյան

**Հակոբ Հովհաննեսի Քյոսեյան** (), հայ պատմաբան, հայագետ, աստվածաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2010)։

## Կենսագրություն
Հակոբ Քյոսեյանը 1981 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, 1977 թվականից՝ Մատենադարանի Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց գիտական խմբի ղեկավար։ 1991-1992 թվականներին դասավանդել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, 1993-1994 թվականներին՝ Երուսաղեմի Ժառանգավորաց վարժարանում, 1998-2005 թվականներին՝ Սևանի Վազգենյան դպրանոցում, 1996 թվականից, միաժամանակ՝ ԵՊՀ-ում։

## Աշխատություններ

Հակոբ Քյոսեյանի աշխատասիրությամբ լույս են տեսել Վարդան Արևելցու («Ճառք, ներբողեանք»), Թեոդորետոս Կյուրացու («Մեկնութիւն Եզեկիելի մարգարեութեան», երկուսն էլ՝ 2000), Անանիա Սանահնեցու «Մեկնութիւն Մատթէի Աւետարանի», 2007, բոլորը՝ «Աստվածաբանական բնագրեր, ուսումնասիրություններ» մատենաշարով) քննական բնագրերը, Աղեքսանդր Ջուղայեցու «Ասույթներ քարոզների համար» (1998), «Վկայութիւնք ի պէտս քարոզութեանց», Գրիգոր Տաթևացու «Մեկնութիւն մարգարէութեանն Եսայեայ» (2008), Հովհան Ոսկեբերանի «Ճառք։ Ի մեկնութեանց Սուրբ գրոց» (2008), Սարգիս Կունդի «Մեկնութիւն կաթողիկեայ թղթոց» (2003), Եպիփան Կիպրացու «Ճառք» (2013) երկերի հայերեն թարգմանություններն ու հայ մատենագիրների ճառախոսական երկերը, «Ընտրանի հայ եկեղեցական մատենագրության» (համահեղինակ, 2003) գիրքը։

Հեղինակ է նաև «Հայ եկեղեցու պատմություն» (2005) ուսումնական ձեռնարկի։

Քյոսեյանն աշխարհաբարի է փոխադրել Գրիգոր Տաթևացու «Ոսկեփորիկը» (1995), Գրիգոր Ավագ Վկայասերի, Վարդան Այգեկցու, Հովհաննես Գառնեցու և այլոց խրատները («Սուրբ հայրերը խրատում են», 2003, ժողովածու) և այլն։ Մասնակցել է «Քրիստոնյա Հայաստան» (2002) հանրագիտարանի պատրաստմանը։

## Երկեր
* Դրվագներ հայ միջնադարյան արվեստի աստվածաբանության, Ե., 1995: 
* Սուրբ Էջմիածինը հայ մատենագրությունում (V-XIX դդ., համահեղինակ), Ե., 2003: 
* Եկեղեցու հայրեր, վարդապետներ։ IV-VIII, Ե., 2007:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Հայ հայագետներ
Կատեգորիա:Հայ աստվածաբաններ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Փարաքար)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանի Փարաքար գյուղում, կառուցվել է  19-րդ դարում։

Փարաքարի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի կառուցվել է 1855 թվականին, եկեղեցին հիմնադրվել է և կառուցվել է Տ. Տ. Ներսես Աշտարակեցի Կաթողիկոսի և Փարաքարցի Փիլիպոս Տեր-Մարտիրոսյան հորդորով։
Եկեղեցին բազիլիկ տիպի կառույց է, կառուցված է կարմիր տուֆից։ Եկեղեցին ունի նաև զանգակատուն, որը գտնվում է տանիքին։
Ժամանակի ընթացքում եկեղեցին մատվնել է անուշադրության և որոշակի հատվածներում քանդվել է։ 
1982-1992-ական թվականների ընթացքում եկեղեցին վերանորոգվել է Փարաքար գյուղի բնակիչների աջակցությամբ։

Եկեղեցին այժմ գործում է, իսկ հոգևոր հովիվն է  Տ. Պարթև քահանա Աշուրյանը։

## Արտաքին հղումներ
* Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
* Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
*Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Արմավիրի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Ուսանողի գրադարան

**«Ուսանողի գրադարան»**, Երևանի պետական համալսարանի հրատարակչության մատենաշար։ Լույս է տեսել 1980-1996 թվականներին Երևանում։ Նպատակը Հայաստանի բուհերի ուսումնական ծրագրերում ներառված հայ և օտարազգի (թարգմանաբար) գրողների ստեղծագործությունների տպագրումն էր։

## Գործունեություն
Լույս է ընծայվել շուրջ 50 անուն գիրք՝ Կորյունի (1980), Մովսես Խորենացու (1981), Ղազար Փարպեցու (1982), Ագաթանգեղոսի (1983), Թովմա Արծրունու (1985), Փավստոս Բուզանդի (1987), Եղիշեի (1989), Մատթեոս Ուռհայեցու (1991), Հովհաննես Դասխուրանցու (1996) երկերը, Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» (1981) վեպը, Եղիշե Չարենցի «Պոեմներ և բանաստեղծություններ» (1984) ժողովածուն, Սայաթ-Նովայի «Խաղերը» (1987), Մովսես Բաղրամյանի «Նոր տետրակ որ կոչի հորդորակ» (1991) աշխատությունը, Խրիմյան Հայրիկի «Երկերը» (1992), Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Պատմական դրամաները» (1982), Դանտե Ալիգիերիի «Աստվածային կատակերգություն» (1983) պոեմը, Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի «Իմ կյանքից։ Բանաստեղծություն և ճշմարտություն» (1985) պատմափիլիսոփայական վերլուծությունը, Հոմերոսի «Իլիական» (1987) և «Ոդիսական» (1988) պոեմները, Շառլ Բոդլերի «Չարի ծաղիկները» (1990) քերթվածների շարքը, Ուիլյամ Շեքսպիրի «Երկերը» (1991), նաև «Սփյուռքահայ բանաստեղծություն» (1981), «Հին Արևելքի պոեզիա» (1982), «20-րդ դարասկզբի ռուսական բանաստեղծությունը» (1982), «20-րդ դարասկզբի արտասահմանյան դրամատուրգիա» (հհ. 1, 2, 1983, 1986), «Ֆրանսիական կլասիցիզմ» (1982), «Վրացական պոեզիա» (1983), «Ֆրանսիական պոեզիա» (1984), «19-րդ դարի գերմանական նովելներ» (1984), «20-րդ դարասկզբի արտասահմանյան արձակ» (1984), «Սփյուռքահայ պատմվածք» (հհ. 1, 2, 1984, 1988), «Ռուս սովետական պատմվածք» (հհ. 1-2, 1936-1987), «Ամերիկյան պատմվածք» (1989), «Օտարալեզու հայ գրողներ» (1989), «Հին հունական ողբերգություններ» (1990) և այլ ժողովածուներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ գրականություն
Մազրա (Զանգեզուրի գավառ)

**Մազրա**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Որոտան գետի ստորին հոսանքի աջ կողմում, Գորիս քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք, լեռնային, անտառապատ վայրում։

## Պատմություն
Ըստ 1781 թվականի հարկացուցակի  Տաթևի վանքին տարեկան տալիս էր 1600 դահեկան պտղի հանք։

Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Ղուբաթլուի շրջանում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գյուղի բնակչության մեծամասնությունը տեղափոխվել է Բաքու։

Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։

## Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 775 հայ բնակիչ։

Մազրայի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

## Պատմամշակութային կառույցներ
Ունի ավերակ հայկական եկեղեցի։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Արմավիրի մարզի վանքերի և եկեղեցիների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Արմավիր մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկը

* Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին քաղաք Վաղարշապատ
* Սուրբ Հարություն եկեղեցի գյուղ Փարաքար
* Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի քաղաք Արմավիր
* Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի գյուղ Մուսալեռ
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Բամբակաշատ
* Սուրբ Ղազար եկեղեցի գյուղ Մեծամոր
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Արշալույս
* Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Այգեշատ (Արմավիրի մարզ)
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Փարաքար
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Սարդարապատ
* Սուրբ Բարսեղ եկեղեցի գյուղ Նոր Կեսարիա
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Առատաշեն 
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Արտիմետ 
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի քաղաք Էջմիածին 
* Սուրբ Սահակ եկեղեցի գյուղ Տանձուտ 
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գյուղ Շահումյան
* Սուրբ Հովհանննես եկեղեցի գյուղ Արգավանդ
* Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, գյուղ Մրգաստան
* Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, գյուղ Մրգաշատ
* Սուրբ Վարդան եկեղեցի, գյուղ Բաղրամյան
* Սուրբ Աննա եկեղեցի, գյուղ Աղավնատուն (Արմավիրի մարզ)Աղավնատուն
* Սուրբ Կարապետ եկեղեցի, գյուղ Ջանֆիդա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արմավիրի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Արշալույս)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանի Արշալույս գյուղում, կառուցվել է  20-րդ դարում։

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 1907 թվականին Խրիմյան Հայրիկի օրհնությամբ։
Գոյություն ունի պատմականորեն ձևավորված ու սերնդե-սերունդ փոխանցվսծ մի ավանդություն, որի համաձայն Սուրբ Մարիամ Աստվածամոր գդալը գտնվում է եկեղեցու կառուցման տեղում։

Եկեղեցին կառուցում ավարտվել է 1909 թվականին որին հաջօրդել է եկեղեցու օծման արարողությունը։ Եկեղեցին օծվել է Մատթեոս Բ Կոստանդնապոլսեցի Իզմիրլյան Կաթողիկոսի կարգադրությամբ, իսկ օծման արարողությանը մասնակցել են 2 եպիսկոպոս, 3 վարդապետ, 2 քարանա, սարկավագներ և դպիրներ։

1938 թվականին եկեղեցին վնասվել էր երկրաշարժի պատճառով, իսկ խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին վերածվել էր պահեստի, սակայն 1977 թվականին գյուղի բնակիչների նախաձեռնությամբ վերակառուցվեց։
1978 եկեղեցին վերաօծվեց ձեռամբ Տ.Կոմիտաս արքեպիսկոպոս Ստեփանյանի։ 
Ներկայումս եկեղեցին գործում է, իսկ հոգևոր հովիվն է  Տ. Հարություն քհն. Քեսաբյանը։

Եկեղեցին Պատմականորեն ձևավորված ու սերնդե-սերունդ փոխանցվող
 ունի Ավանդության համաձայն, Աստվածամոր գդալը գտնվում է եկեղեցու կառուցման տեղում։

## Արտաքին հղումներ
* Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
* Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
*Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Արմավիրի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Էնդրյու Հեյսկել

**Էնդրյու Հեյսկել** , «Ժամանակի» կորպորացիայի նախագահ և գործադիր տնօրեն (1960–1980): Նա հայտնի է իր բարեգործությամբ, կազմակերպություններով՝ ներառելով Նյու Յորքի հանրային գրադարանը։ Եղել է  նաև Միջամերիկյան մամուլի ասոցիացիայի նախագահ (1961–1962):

## Կենսագրություն
Հեյսկելը՝ ամերիկացի ծնողներ  Էն Մուր Հաբարդի և Մորգան Օտթ Հեյսքելի երկրորդ երեխան է։ Նա ծնվել է Նեապոլում,  ով ամուսնացել է Ուիլինգում՝ Արևմտյան Վիրջինիայում, այնուհետև տեղափոխվել Կապրի։ Նա իր մանկությունն անցկացրել է արտերկրում։

1946 թվականին, ընդամենը 30 տարեկան հասակում, Հեյսկելը կոչվել է *«Կյանքի»* հրատարակիչ, հետագայում, որպես գործադիր տնօրեն, 1972 թվականին նա ստիպված էր փակել այն։ 1974 թվականին նա ստեղծել է «Մարդիկը», որն արագորեն արժանացել է մեծ արձագանքի։

Նրա անունով է կոչվում Միջազգային կրթության ինստիտուտի Էնդրյու Հեյսկելի մրցանակը։ Հեյսկելը միջոցներ է ներդրել Հռոմի Ամերիկյան ակադեմիայում գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնը ստանձնելու համար։

## Անձնական կյանք
Հեյսկելն ամուսնացել է երեք անգամ։ Նրա առաջին կինը Կոռնելիա Սքոթն էր։ Նրանք ունեին երկու երեխա՝ Դայանը և Փիթերը։ Նրա երկրորդ կինը հոլիվուդյան դերասանուհի Մադլեն Քերոլն էր, որից նա ուներ մեկ դուստր՝ Էն Մադլեն։ I965 թվականին նա ամուսնացել է երրորդ կնոջ՝ Մարիան Սուլզբերգեր Դրիֆոսի հետ, ով «Նյու Յորք ժամանակներ»-ի հրատարակիչ Օրվիլ Դրիֆոսի այրին էր։

## Գրքեր
* Էնդրյու Հեյսկելը Ռալֆ Գրեյվսի հետ (1997), *Outsider, Insider: An Unlikely Success Story*, Marian-Darien Press, 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 1987 Columbia University Oral History Research Office interview
* 2003 NY Times obituary

Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լրագրություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Խոջախան Առաջին

**Խոջախան Առաջին**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

## Բնակչություն
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 87, 1907-ին՝ 158, իսկ 1908-ին՝ 171 կովկասի թաթար բնակիչ։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Խոտանան

**Խոտանան**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում էր Որոտանի ձախ կողմում։

## Պատմություն
Եղել է հին հայկական գյուղ և պատկանել է Տաթևի վանքին։ 1916 թվականին ձուլվել է Հալիձորին։ Գյուղի ավերակները գտնվում են Գորիսի շրջանի Հալիձոր գյուղից հյուսիս-արևմուտք, Որոտանի ձախակողմյան սարավանդի վրա։ Կանգուն տներն օգտագործում է Հալիձորի անասնապահական ֆերման։

## Բնակչություն
1873 թվականին գյուղն ունեցել է 53, իսկ 1908-ին՝ 62 հայ բնակիչ։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մալև Վերին

**Մալև Վերին**, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Մեղրու շրջանում, Մեղրի շրջկենտրոնից 10 կմ հյուսիս-արևմուտք, Մալև գյուղից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք։

Մալվալան անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

## Պատմություն
Մինչև 1950-ական թվականների սկիզբը եղել է բնակելի։ Գյուղացիները բերքահավաք էին իրականացնում Մալև գյուղի տարածքում, իսկ այնուհետև հետ էին վերադառնում Մալև Վերին գյուղ։

1954 թվականին գյուղը միացվել է Մալև գյուղին, վերջինս էլ հետագայում միացվել է Ալդարա գյուղին։

## Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 526 հայ բնակիչ։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Պահպանվել են գյուղի եկեղեցին, գերեզմանոցը և տների ավերակները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Այգեշատ)

**Սուրբ Գևորգ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում, կառուցվել է  19-րդ դարի 1854 թվականին, գյուղացիների ջանքերով։

Եկեղեցու առաջին քահանան է եղել Տ. Եփրեմը, որին հաջորդել է Տ. Ղևոնդը, ով եղել է Տ. Եփրեմը որդին։

Ըստ վկայությունների եկեղեցին իր կառուցման օրվանից մինչև խորհրդային տարրները եղել է գործող եկեղեցի և ակտիվորեն կատարել է բոլոր եկեղեցական ծիսակատարությունները, իսկ խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին փակվել է և օգտագործվել է որպես պահեստ։

Ժամանակի ընթացքում եկեղեցին բավական վնասվել էր, և կանգուն էր մնացել միայն պատերը։

2005 թվականին Ռուբեն Ցոլակի Գրիգորյանի աջակցությամբ ով Այգեշատ գյուղի նախկին գյուղացիներից է, եկեղեցին վերակառուցվում է։

2007 թվականին եկեղեցին վերաօծվում է  ձեռամբ Տ. Սիոն եպիսկոպոս Ադամյանի։

Եկեղեցին այժմ գործում է, իսկ հոգևոր հովիվն է` Տեր Մաշտոց քհն. Ստեփանյանը։

## Արտաքին հղումներ
* Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
* Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
*Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Արմավիրի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Մալև

**Մալև**,
ներկայումս լքված գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզի Մեղրու տարածաշրջանում, Մեղրի քաղաքից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևելք, Մալև գետի վերնագավառում, Մալև Վերին գյուղից 7 կմ հարավ-արևելք, Ալվանք (նախկին Ալդարա) գյուղից 14 կմ հյուսիս, բարձրադիր և անտառազուրկ վայրում։

*Մալվոլան* անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Մեղրու գավառի, իսկ 1930 թվականից` Մեղրու շրջանի։ 1960-ական թվականներին գյուղը ապաբնակեցվել է գյուղական համայնքների խոշորացման ծրագրի շրջանակներում` միացվելով Ալդարա գյուղին։

## Պատմություն
Ըստ 1781 թվականի հարկացուցակի Տաթևի վանքին տարեկան տալիս էր 5600 դահեկան պտղի հարկ։

Կարևոր դեր է խաղացել Դավիթ-Բեկի ղեկավարած ազատագրական պայքարի ընթացքում։

## Բնակչություն
Գյուղը լքված է 1960-ական թվականներից, ներկայումս բնակչություն չունի; Նախկինում բնակեցված է եղել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.

## Պատմամշակութային կառույցներ
Այստեղ է գտնվում Ամենափրկիչ կուսանաց անապատը։ Ունի Ս. Գևորգ անանով եկեղեցի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Արման Զիլճյան

**Արման Զիլճյան** (, ), ծնծղաների ամերիկահայ արտադրող և «Ավետիս Զիլճյան» ընկերության ղեկավար։

## Կենսագրություն
Արման Զիլճյանը ծնվել է Միլթոնում  (Մասաչուսեթս նահանգ)։ Նա Զիլճյաններից առաջինն էր, ով ծնվել էր Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Արմանը ծնծղաներ պատրաստելու ավանդույթի ժառանգորդն էր։ Այդ արհեստը հիմնադրել էր նրա նախնի Ավետիսը, որի ընկերությունը գործունեությունը սկսել է 1623 թվականին Պոլսում։ Ընտանեկան ավանդույթի համաձայն՝ ծնծղաներ պատրաստելու գաղտնիքը փոխանցվել է միայն ավագ որդիներին, սակայն Արմանի հայրը՝ Ավետիս Զիլճյան III-ը, տեղեկությունը փոխանցել է իր երկու որդիներին՝ Արմանին և Ռոբերտին։ Մահանալուց երկու տարի առաջ Ավետիսը Արմանին նշանակել է «Ավետիս Զիլճյան» ընկերության նախագահ։ Հետագայում Ռոբերտը որոշել է զբաղվել ծնծղաների բիզնեսով՝ ստեղծելով Sabian Cymbal ընկերությունը և մրցակցելով իր եղբոր հետ։

Արման Զիլճյանը սովորել է Կոլգեյթի համալսարանում, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է Խաղաղ օվկիանոսում՝ Միացյալ Նահանգների առափնյա պահպանության ծառայության կազմում։ Պատերազմից հետո նա վերադարձել է հոր գործարան Քվինսիում (Մասաչուսեթս), որտեղ հարվածային գործիքների աստղեր Չիք Ուեբի և Ջին Կրուպայի հետ համատեղ Ավետիսը և Արմանը հեղափոխություն են կատարել ծնծղաների բիզնեսում՝ այդ նվագարանները հարմարեցնելով թմբուկներին՝ դարձնելով ավելի բարակ։

Արման Զիլճյանը քաղցկեղից մահացել է 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ին, Արիզոնա նահանգի Սքոթսդեյլ քաղաքում գտնվող իր տանը։

## Նվաճումներ
Զիլճյանին շնորհվել է Բերքլիի երաժշտական քոլեջի պատվավոր աստիճան, նա ընդգրկված է հարվածային գործիքների փառքի սրահում և իր անունն անմահացրել է Guitar Center Rock Walk-ում (Հոլիվուդում, Կալիֆոռնիա)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հարցազրույց Քրեյգի Զիլճյանի հետ, The Drummer's Journal, 25 մայիսի 2015 թ.

Կատեգորիա:Ամերիկահայ գործարարներ
Կատեգորիա:Երաժշտական գործիքների հայ վարպետներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ երաժիշտներ
Մամար

**Մամար**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում Գտնվում է Կովսականից 17-18 կմ հարավ, Որոտան գետի աջ ափին։

## Պատմություն
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Ղուբաթլուի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։

## Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 229, իսկ 1908-ին՝ 290 կովկասի թաթար բնակիչ։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղից հարավ, Որոտանի աջ ափին պահպանվել էր «Ֆաթալի կալասի» բերդի ավերակները, որը պատկանել է Բարգուշատի գավառի տեր Ֆատալի խանին։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Կարինա Բաղդասարովա

**Կարինա Միխայիլովնա Բաղդասարովա** (, ), կրկեսի հայազգի ռուսաստանցի արտիստ, կենդանիներ ընտելացնող, Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ (2003), խորհրդային, ռուսական կրկեսի դերասան, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1980), Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1997) Միխայիլ Բաղդասարովի դուստրը և Արթուր Բաղդասարովի քույրը։

## Կենսագրություն
Փոքր տարիքից Կարինան  խաղացել է վագրի և առյուծի ձագերի հետ։ 1984 թվականին Կարինան, գերազանց քննություն հանձնելով քննությունները, ընդունվեց ժողովրդական պարի բաժնի խորեոգրաֆիկ դպրոց, որը նա փայլուն ավարտեց։ 1984 թվականին նա հանձնել է գերազանց քննություն ընդունվել ժողովրդական պարի բաժնի խորեոգրաֆիկ դպրոցը, որն էլ  ավարտել է գերազանցությամբ։ Դրանից հետո Կարինան որպես կենդանիներ վարժեցնեղ գնացել է հոր մոտ՝ Մոսկվա, որտեղ ամբողջ թափով ընթանում էր «Վագրեր-շոու» անվանումով նոր ատրակցիոնի թողարկման նախապատրաստությունը։

1991 թվականի հոկտեմբերի 5 -ին թողարկվել է կրկեսի նոր համար, որում Կարինան խաղացել է հիմնական դերերից մեկը։ Հինգ տարի անց նա ավարտել է մշակույթի ինստիտուտը և դարձել ռեժիսոր։ Իր կրկեսային համարներում նրան օգնել է նոր ձեռք բերված մասնագիտությունը։

2003 թվականին Կարինային շնորհվել է Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստի կոչում։ ԽՍՀՄ տիեզերագնաց-օդաչու, գնդապետ, Խորհրդային Միության հերոս (1969) Վիկտոր Գորբատկոյի կարգադրությամբ անբասիր աշխատանքի, ծառայողական պարտքի, բարձր պրոֆեսիոնալիզմի և ի բարօրություն Ռուսաստանի անձնվեր աշխատանքը կատարելու համար Կարինա Բաղդասարովային շնորհվել «Ռուսաստանին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Карины и Артура Багдасаровых
*Багдасарова Карина Михайловна
*Կարինայի լուսանկարները autogear.ru կայքում

Կատեգորիա:Կրկեսի հայ դերասաններ
Արթուր Բաղդասարով (կրկեսի դերասան)

**Արթուր Միխայիլովիչ Բաղդասարով** (, ), կրկեսի հայազգի ռուսաստանցի արտիստ, կենդանիներ ընտելացնող, խորհրդային, ռուսական կրկեսի դերասան, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1980), Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1997) Միխայիլ Բաղդասարովի որդին, Կարինա Բաղդասարովայի եղբայրը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում։ Սովորել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում։ Կրկեսում սկսել է աշխատել 12 տարեկանից՝ ավանակներով կատակերգական համար, մտրակներով պարային համարներ, էքսցենտրիկ ակրոբատ, ձիավարություն։ 14 տարեկանից վարժեցրել է վագրեր։

Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ և Կրկեսային գործիչների միության անդամ է։

## Մրցանակներ
*Ոսկե մեդալ (Թաիլանդ, 1994)
*«Ոսկե փիղ» - Մոսկվայում կրկեսային արվեստի միջազգային փառատոնի գլխավոր մրցանակը (վագրերի հետ համարներ ունենալու համար, 2005)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Багдасаровы покупают новых тигрят
*Багдасаров Артур Михайлович

Կատեգորիա:Կրկեսի հայ դերասաններ
Նազար Ալբարյան

**Նազար Սարգսի Ալբարյան** (), ազատ ոճի հայ և խարհրդային ըմբիշ, ԽՍՀՄ չեմպիոն, 1968 թվականի Մեխիկոյի Օլիմպիական խաղերի մասնակից, միջազգային կարգի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1967), մասնակցել է վեց ազգային առաջնությունների (1962-1971 թթ.)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1943 թվականին Արագածոտնի մարզի Փարպի գյուղում։ Ավարտել է Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։ Ըմբշամարտով հետաքրքրվել է 1959 թվականից։ 1961 և 1962 թվականներին դարձել է ԽՍՀՄ երիտասարդության առաջնության կրկնակի հաղթող, 1967 թվականին՝ ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի չեմպիոն։ 1962 թվականին նա լրացրել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի նորմը։

Մահացել է 2021 թվականի մարտի 30-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Nazar Albaryan Biographical information
*Albarjan, Nazar (URS)
*Nazar Albaryan

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Փարպի (Արագածոտնի մարզ) գյուղում ծնվածներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Դեդոփլիսծղարո)

**Դեդոփլիս-Ծղարոյի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Դեդոփլիսծղարո քաղաքում։

## Պատմություն
Եկեղեցու շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1883 թվականին, սակայն դրամական միջոցների սղության պատճառով աշխատանքներն ընդհատվել են։ 1884 թվականին եկեղեցին եղել է կիսաշեն վիճակում, իսկ մեկ տարի անց արդեն նշվել է՝ «Սբ. Ա(ստուա)ծածնի եկեղեցի Հայոց Ցարսկի-Կօլօդցի նորաշէն»։ Օծման արարողակարգը տեղի է ունեցել 1885 թվականի մայիսի 11-ին։ Եկեղեցու կառուցման գործում իրենց դերակատարությունն են ունեցել Գրիգոր քահանա Մատինյանցը և երեցփոխ Արտեմ Օթարյանը՝  «...Օթարեանը ջերմ մասնակցութիւն է ունեցել եկեղեցու կառուցման գործում, ծախսելով և իր փողերը, գեղարուեստական ճաշակով զարդարել է և ներկել տուել եկեղեցին, ծախսելով մօտ 1500 ր., որը հաւաքել էր կշէռքի կապալից կօպէկ-կօպէկ»։

1893 թվականին եկեղեցու գավթում թաղված ուսանող Նիկողայոս Պաատյանի հայրը՝ սղնախեցի 2-րդ կարգի վաճառական Դավիթ Պաատյանը, որդու հիշատակը հավերժացնելու մտադրությամբ 1906 թվականին սկսել է զանգակատուն կառուցել։ Շինարարությունը ձգձգվել է մինչև 1910 թվականը և մնացել անավարտ, քանի որ ինքն էլ սպանվել է Սուրամում։ Մեկ այլ աղբյուրի համաձայն զանգակատան կառուցումն ավարտվել է 1910 թվականին (բացի զանգից), ծախսը կազմել է 1500 ռուբլի։

Եկեղեցու և դպրոցի նորոգման համար 1913 թվականին ծախսվել է 200 ռուբլի։

1911-1916 թվականներին քահանան եղել է Հակոբ Գրիգորյանը։

Մի շարք նվիրատուներ եկեղեցուն նվիրել են բուրվառ (Ծղալոբ Բեժանյանը), գրքակալ (Հովհաննես Թանդիլյանը), խաչվառ (Ստեփան և Լևոն Ամիրյանցները) և արծաթե մասնատուփ (Գրիգոր Դավթյանը)։

Եկեղեցու շուրջը տարածված է ավերված գերեզմանոցը, որտեղ կա սրբատաշ սալատապան (չափերը՝ 75 x 67 սմ)՝ ռուսերեն հետևյալ արձանագրով՝

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 107-108 

Կատեգորիա:Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանի հայկական առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Ջեյմս Ռասել

**Ջեյմս Ռոբերտ Ռասել** (), ամերիկացի արևելագետ, իրանագետ և հայագետ, Հարվարդի համալսարանի մերձավորարևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ֆակուլտետի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հայագիտության ամբիոնի նախկին պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Ռասելը ծնվել է Նյու Յորքում և մեծացել Նյու Յորքի Վաշինգթոն Հայթս թաղամասում։ Ծնվել է հրեա ընտանիքում։ 1974 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանը, իսկ 1977 թվականին՝ Օքսֆորդի համալսարանը, որտեղ իր դասախոսների թվում են եղել Նինա Գարսոյանը և Չարլզ Դաուսեթը։ Դոկտորի աստիճան է ստացել Լոնդոնի համալսարանի Արևելյան և աֆրիկյան ուսումնասիրությունների դպրոցից (SOAS)։ 1982 թվականին ատենախոսություն է պաշտպանել, որի խորագիրն էր «Զրադաշտականությունը Հայաստանում»։ Հետագայում այն հրապարակվել է Հարվարդի համալսարանի հրատարակչության կողմից։ Դոկտորի կոչումն ստանալուց անմիջապես հետո վերադարձել է Նյու Յորք և դասավանդել է Կոլումբիայի համալսարանի մերձավորարևելյան լեզուների և մշակույթների ֆակուլտետում։ Այնուհետ տեղափոխվել է Իսրայել և դասավանդել է Երուսաղեմի հրեական համալսարանում։

1992 թվականին նշանակվել է Հարվարդի համալսարանի մերձավորարևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ֆակուլտետի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հայագիտության ամբիոնի վարիչ` փոխարինելով 1969 թվականից այդ պաշտոնը զբաղեցնող Ռոբերտ Թոմսոնին։ Ռասելը զբաղեցրել է Մաշտոցի անվան ամբիոնը 1993 թվականից մինչև 2016 թվականը, երբ անցել է թոշակի։

Ռասելը Հարվարդի համալսարանի Եվրասիական և ռուսական ուսումնասիրությունների Դեյվիս կենտրոնի գործադիր մարմնի անդամ է։ Դասավանդել է Հայաստանում, Հնդկաստանում և Իրանում , Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Արևելյան ինստիտուտում և Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանում։

## Քննադատություններ
Ռասելը նկարագրվել է որպես «բարդ կերպար, որին հեշտ չէ դասակարգել և որ անծանոթ չէ առճակատման. ատված է և թուրքերի, և հայերի կողմից»։

Ռասելի աշխատությունները քննադատության են արժանացել հայ պատմաբաններ Արմեն Այվազյանի և Արմեն Պետրոսյանի կողմից, որոնք Ռասելին մեղադրում են փաստերը կոպտորեն աղավաղելու և հայոց պատմության ու մշակույթի մասին չհիմնավորված և խիստ վիճելի պնդումներ անելու մեջ։ Այվազյանը Ռասելին՝ ամերիկացի մի շարք այլ առաջատար հայագետների հետ միասին, համարում է «արևմտյան կեղծ հայագիտական դպրոցի» ներկայացուցիչներից մեկը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1953 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արևելագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հայագետներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Իրանագետներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայագետներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Սարդարապատ)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Սարդարապատ գյուղում, կառուցվել է  19-րդ դարում։

Սարդարապատի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցիու կառուցումը սկսվել է 1865 թվականին գյուղի բնակիչների նախաձեռնությամբ, որը ավարտվել է 1882 թվականին։

Եկեղեցին բազիլիկ տիպի կառույց է, կառուցված է տուֆ տեսակի քարից նրա չափսերն են (33 x 17) մետր։ Եկեղեցու ներսում կա թաքստոցներ, որոնք գտնվում են խորանի վերևի մասում։

Այդ թաքստոցում է մնացել Հովհաննես Բաղրամյանը երբ վիրավորվել է հերոսամարտում։ 
 
Ըստ ավանդությունների այդ թաքստոցում Հովհաննես Բաղրամյանը երբ վիրավորվել է նրան բուժել են գյուղի տատիկները։ 
 
Կան տեղեկություններ որի համաձայն եկեղեցու կառուցման համար բերված գերանները եղել են Արևմտյան Հայաստանից` Սարիղամիշից։
 
Գյուղացիների հիշատակումների համաձայն Խրիմյան Հայրիկը այս եկեղեցում պատարագ է մատուցել։

Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին գործել է մինչև 1937 թվականը, որից հետո փակվել է և վերածվել է պահեստի։

Եկեղեցին վերանորոգվել է Նահապետ Գևորգյանի նյութական աջակցությամբ, իսկ 2010 թվականին նոյեմբերի 1-ին եկեղեցին վերաօծվել է Ն.Ս.Օ.Տ.Տ Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ձեռամբ։

Ն.Ս.Օ.Տ.Տ Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը   շնորհել է  ԳևորգյաններինՀայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու  «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բարձրագույն շքանշան։

Եկեղեցին այժմ գործում է, իսկ հոգևոր հովիվն է Տ. Սարգիս քհն. Խլղաթյանը։

## Արտաքին հղումներ
* Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
* Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում
*Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Արմավիրի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Մերզիգիտ

**Մերզիգիտ**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Մեղրի քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևելք, լեռնային վայրում։

## Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 766 հայ բնակիչ։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Աստղիկ Ալավերդյան

**Աստղիկ Արտավազդի Ալավերդյան** (օրիորդական ազգանունը՝ **Պողոսյան**, ), հայ դերասանուհի, հաղորդավար և ռեժիսոր։

## Կենսագրություն
Աստղիկ Ալավերդյանը ծնվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ Լոռու մարզում։ Ամուսնացած է դերասան Նարբե Պողոսյանի հետ։

Ավարտել է Երևանի թիվ 185 միջնակարգ դպրոցը՝ 2002 թվականին։ Մասնագիտականն կրթությունը ստացել՝ 2002-2006 թվականներին՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ Ոորպես դերասանուհի 2005-2008 թվականներին աշխատել է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, իսկ որպես հաղորդավար՝ 2005 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 2006 թվականի ապրիլի 20-ը Կենտրոն հեռուստաընկերությունան «Տարբերակ» հաղորդումում։

Աստղիկ Ալավերդյանը 2006 թվականից մինչև 2007 թվականը հանդես է եկել «TV5» հեռուստաընկերության «Ընտանեկան իրավիճակներ», 2007 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2008 թվականի հունվարի 2-ը՝ Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Երջանկության մեխանիկա» նախագծերում, իսկ 2008 թվականի մարտի 10-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ը՝ «Այսպես էլ ապրում ենք» հեռուստասերիալում։

«ATV» հեռուստաընկերության «Ընտանեկան պատմություններ» հաղորդաշարում նկարահանվել է 2010 թվականի հուլիսից մինչև 2014 թվականի ապրիլի 14-ը։

2013 թվականի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 5-ը եղել է «Անցնենք գործի» հաղորդման հաղորդավարը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Աստղիկն ու Նարբեն նշում են ամուսնության 7-ամյակը (լուսանկարներ)
*Հիմա այն շրջանն է, երբ հնարավորություն կա երեխաներին լիարժեք ժամանակ տրամադրել. Աստղիկ Ալավերդյան
*Աստղիկ Ալավերդյան. “Երեխայի հարցում չենք շտապում”

Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ
Նարբե Պողոսյան

**Նարբե Ռոբերտի Պողոսյան** (), հայ դերասան, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։

## Կենսագրություն
Նարբե Ռոբերտի Պողոսյանը ծնվել է 1985 թվականի հունվարի 6-ին՝ Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում։ Ամուսնացած է դերասանուհի Աստղիկ Ալավերդյանի հետ։

Սովորել է Թեհրանի Նվարդ Գյուլբենկյան, այնուհետև Թեհրանի Գոհար հայկական դպրոցներում։ 17 տարեկանում տեղափոխվել է Երևան և ընդունվել «Գալիք» համալսարանի իրավաբանական բաժին, որտեղ ուսումը կիսատ թողնելով՝ տեղափոխվել է Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանի համակարգչային ծրագրավորման բաժին։ Այն նորից կիսատ է թողնել և 2002-2007 թվականներին սովորել Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։

2005 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 2006 թվականի ապրիլի 20-ը եղել է «Կենտրոն» հեռուստաընկերության «Տարբերակ» հաղորդման հեղինակը, 2006 թվականից մինչև 2007 թվականը՝ «TV5» հեռուստաընկերության «Ընտանեկան իրավիճակներ», իսկ 2007 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2008 թվականի հունվարի 2-ը Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Երջանկության մեխանիկա» նախագծերի պրոդյուսերը, դերասանը և ռեժիսորը։

2008 թվականի մարտի 10-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ը նկարահանել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Այսպես էլ ապրում ենք» (121 սերիա) հեռուստասերիալը, իսկ 2010 թվականի հուլիսից մինչև 2014 թվականի ապրիլի 14-ը որպես «Ընտանեկան պատմություններ» հաղորդաշարի պրոդյուսեր, դերասան և ռեժիսոր` 2013 թվականի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 5-ը աշխատել է «ATV» հեռուստաընկերությունում։ «Անցնենք գործի» հաղորդաշարի ռեժիսորն ու պրոդյուսերն է։ Հանդիսանում է «Հեռախոսագրքույկ» գովազդային ամսագրի հեղինակը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*«Այդ խոսքերը վաստակել եմ, հենց այնպես չեն տրվել ինձ». Աստղիկը՝ Նարբեի հետ կյանքի բարդ փուլի, ընտանեկան կյանքի և երեխաների դաստիարակության մասին
*Աստղիկն ու Նարբեն նշում են ամուսնության 7-ամյակը (լուսանկարներ)
*Նարբե Պողոսյան. ''Մի բան պիտի կորցնես, որ մի բան գտնես''

Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Միրլար

**Միրլար**, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

## Պատմություն
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Ղուբաթլուի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։

## Բնակչություն
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 98, 1907-ին՝ 295 թուրք, իսկ 1908-ին՝ 203 կովկասի թաթար բնակիչ։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ըրկենանց

**Ըրկենանց**, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում, Արծվանիկ գյուղի մոտ։

Մուլկուչան անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

## Պատմություն
Հիշատակված է 1781 թվականի Տաթևի վանքին հարկատու գյուղերի ցուցակում։ 1959 թվականին միացվել է Չափնի գյուղին։

## Բնակչություն
Ըրկենանցի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

## Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կար Ս. Կատարեջ անունով կանգուն եկեղեցի, որը գտնվում է գերեզմանոցի մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լյուկա Կարաբատիչ

**Լյուկա Կարաբատիչ** (, ), սերբախորվաթական ծագմամբ ֆրանսիացի հանդբոլիստ, որը հանդես է գալիս ֆրանսիական ՊՍԺ-ում և Ֆրանսիայի հավաքականում։

Նիկոլա Կարաբատիչի կրտսեր եղբայրն է։

## Կենսագրություն
Լյուկա Կարաբատիչը ծնվել է Ստրասբուրգում՝ խորվաթ հանդբոլիստ Բրանկո Կարաբատիչի և սերբ Ռադմիլայի ընտանիքում։ Լյուկա Կարաբատիչը խաղացել է թենիս և 1998 թվականին հաղթել Ֆրանսիայի 10 տարեկանների առաջնությունում։ Տասնինը տարեկանում սկսել է մարզվել Մոնպելիեի երիտասարդական թիմում։ 2008 թվականին  Լյուկա Կարաբատիչը նշել է նորամուտը Մոնպելիեի պրոֆեսիոնալ ակումբում։ Մոնպելիեում Լյուկա Կարաբատիչը 5 անգամ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն, 4 անգամ նվաճել Ֆրանսիայի գավաթը, 3 անգամ նվաճել Ֆրանսիայի լիգայի գավաթը։ 2011 թվականին Լյուկա Կարաբատիչը նշել է նորամուտը Ֆրանսիայի հավաքականում։

2012 թվականի հոկտեմբերի 2-ին  Լյուկա Կարաբատիչը 4500 եվրոյով տեղափոխվել է Պեյ դ’Էքս։ Վերջինս 2011/2012 մրցաշրջանի ավարտին անցել է  առաջին դիվիզիոն։  Լյուկա Կարաբատիչը առաջին մրցաշրջանում խաղաղել է եղբոր հետ, արդյունքում թիմը գրավել է 9-րդ տեղը Ֆրանսիայի առաջնությունում։ 2012/13 մրցաշրջանից հետո Նիկոլա Կարաբատիչը պայմանագիր է  կնքել իսպանական «Բարսելոնա» ակումբի հետ։ 2015 թվականին  Լյուկա Կարաբատիչը սկսել է խաղալ ՊՍԺ-ում՝ թիմում հանդես գալով իր եղբոր հետ։ 2015-2016 մրցաշրջանի ավարտին «Պարի Սեն-Ժերմենը» դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։  Լյուկա Կարաբատիչը խաղացել է 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որտեղ օգնել է Ֆրանսիային հաղթել մրցաշարում, ինչպես նաև մասնակցել է Եվրոպայի 2014 թվականի առաջնությանը, որտեղ Ֆրանսիան նույնպես հաղթել է մրցաշարում։

2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում Լյուկա Կարաբատիչը դարձել է ոսկե մեդալակիր։

## Տիտղոսներ
* Եվրոպայի առաջնության հաղթող – 2014 
* Աշխարհի առաջնության հաղթող – 2015, 2017
* Ֆրանսիական լիգայի հաղթող – 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2016, 2017, 2018
* Ֆրանսիայի գավաթակիր – 2008, 2009, 2010, 2012
* Ֆրանսիայի լիգայի գավաթակիր – 2010, 2011, 2012
* Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն – 2020
* Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր – 2016

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լյուկա Կարաբատիչը LNH կայքում
* Լյուկա Կարաբատիչը ՊՍԺ ակումբի կայքում

Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հանդբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի օլիմպիական չեմպիոններ
Կապիտանի աղջիկը (հեռուստաներկայացում)

**«Կապիտանի աղջիկը»** (), ռեժիսոր Պավել Ռեզնիկովի հեռուստաներկայացումը՝ հիմնված Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն վիպակի վրա։

## Սյուժե
Երիտասարդ ազնվական Պյոտր Գրինյովը ուղարկվում է ծառայության Բելոգորսկ ամրոցում։ Կայազորում նա սիրահարվում է կապիտան Միրոնովի դստերը՝ Մաշային և նրա համար մենամարտում սպա Շվաբրինի հետ։ Մաշայի զգացմունքները փոխադարձ են, սակայն Գրինյովի ծնողները դեմ են իրենց որդու ամուսնությանը։

Բերդի գրավումից հետո Եմելյան Պուգաչովը հաշվեհարդար է տեսնում կապիտան Միրոնովի և նրա կնոջ հետ, Մաշային հաջողվում է փախչել։ Գրինյովը կյանքը նույնպես խնայվում է, քանի որ ժամանակին նա ապստամբության առաջնորդին վերաբերվել է մարդկայնորեն։

Գրինյովին ատող Շվաբրինը խռովության պարտությունից հետո մատնում է երիտասարդին, և նա ձերբակալվում է պետական դավաճանության համար։ Մաշան խնդրում է կայսրուհուն ողորմել իր սիրելիին։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Կուտեպով – *հեղինակի խոսք
*[[Ալեքսանդր Աբդուլով]] – *Պյոտր Գրինյով
*Ելենա Պրոկլովա – *Մաշա
*Վլադիմիր Սամոյլով – *Պուգաչով
*Բորիս Տելեգին – *Իվան Կուզմիչ
*Եվգենյա Խանաևա – *Վասիլիսա Եգորովնա
*Լեոնիդ Ֆիլատով – *Շվաբրին
*Լև Դուրով – *Սավելիչ
*Եվգենի Վելիխով – *Գրինյովի հայրը
*Մարիա Անդրիանովա – *Գրինյովի մայրը
*Յուրի Կատին-Յարցև – *Իվան Իգնատևիչ
*Անդրեյ Մարտինով – *Մաքսիմիչ
*Սերգեյ Լյախնիցկի – *Խլոպուշա, Աֆանասի Սոկոլով
*Գրիգորի Լամպե – *գլխավոր քարտուղար
*Ելիզավետա Նիկիշչինա – *Պալաշկա
*[[Նատալյա Գունդարևա]] – *Եկատերինա II
*Կոնստանտին Միխայլով – *գեներալ
*Բորիս Նովիկով
*Կոնստանտին Ագեև – *էպիզոդ
*Յուրի Բաղինյան – *պաշտոնյա գեներալի խորհրդում (լուսագրերում նշված չէ)
*Իգոր Կաշինցև – *պաշտոնատար անձ գեներալի խորհրդում (լուսագրերում նշված չէ)

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Պավել Ռեզնիկով
*Սցենարի հեղինակ՝ Պավել Ռեզնիկով
*Օպերատոր՝ Վլադիսլավ Եֆիմով
*Կոմպոզիտոր՝ Ալֆրեդ Շնիտկե
*Նկարիչ՝ Վլադիմիր Ռիկով
*Մոնտաժող՝ Լ. Պեչիևա

## Տես․նաև
* «Կապիտանի աղջիկը» – Ալեքսանդր Պուշկին (1836)
* «Կապիտանի աղջիկը» – Վլադիմիր Կապլունովսկու ֆիլմը (1959)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Կապիտանի աղջիկը» 
* «Կապիտանի աղջիկը»
* «Կապիտանի աղջիկը»

Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր