open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Արհեստական ֆլաժոլետ

**Արհեստական ֆլաժոլետ** (կրճատ **ԱՖ**), երաժշտական գործիք նվագելու մեթոդ, որն իր մեջ ներառում է ձայնի հնչերանգներ։ Արհեստական ֆլաժոլետի և բնական ֆլաժոլետի (որը կատարվում է բաց լարը 2, 3, 4, 6 և այլ մասերի բաժանման կետում մասամբ սեղմելով, հպվելով) տարբերությունն այն է, որ արհեստականը կիրառվում է ոչ թե բաց լարի, այլ լադերի վրա՝ լարը մատով սեղմելով։

Այն լայնորեն օգտագործվում է ջութակ, կիթառ, դոմրա, բալալայկա և այլ լարային գործիքներ նվագելու ժամանակ։

## Օգտագործում տարբեր ոճերում
Ե՛վ կոմպոզիտորի, և՛ կատարողի հմուտ կիրառմամբ այն հիանալի կերպով զարդարում է երաժշտությունը։ Ֆլաժոլետ ոճը դեռ գոյություն չունի, այն միայն զարդարանք է։

Արհեստական ֆլաժոլետը լայնորեն կիրառվում է հարդ ռոք և հևի մետալ ոճերի երաժիշտների կողմից։ Դժվար չէ ճանաչել **ԱՖ**-ի ձայնը․ էլեկտրակիթառի վրա նվագարկվող մեներգի ժամանակ (սովորաբար դիստորշն էֆեկտով կամ օվերդրայվով), դուք կարող եք լսել գործիքի հանկարծակի «ճռռոց» շատ բարձր հաճախականությամբ։ **ԱՖ**-ն նաև լայնորեն օգտագործվում է ռիթմիկ օրինաչափություն (կիթառի ռիֆ) հաղորդելու համար՝ բնորոշ կոշտությամբ և մուգ հնչողությամբ (հատկապես բնորոշ է էքստրեմալ մետալ ոճերին՝ բլեք մեթալ, դեթ մեթալ և գոթիկ մեթալ, ինչպես նաև բավականին տարածված է ալտերնատիվ ռոքի կամ նու մետալի մեջ)։

Ավելացնենք, որ **ԱՖ**-ն, բացի ձայնի հաճախականության և ծավալի կտրուկ աճի, կրում է նաև ձայնային ալիքը ամպլիտուդի մեջ սահմանափակելու էֆեկտ (ինչպես «դիստորշն» և «օվերդրայվ» էֆեկտներում)։ Հենց այստեղից է գալից նրա տեմբրի սրությունը։

## Առբերման մեթոդներ տարբեր լարային գործիքների վրա
Կիթառի վրա արհեստական ֆլաժոլետ կատարելիս բաժանման կետում հպումն այլևս կատարվում է ոչ թե ձախ ձեռքով (ինչպես բնականի դեպքում), այլ աջ ձեռքով, որը պետք է միաժամանակ ձայն արտադրի։ Այն պահանջում է հավելյալ հմտություն. եթե բնական ֆլաժոլետ նվագելիս կատարողը հաստատ գիտի, որ լարը կիթառի ծայրից մինչև հենարանը երկու մասի բաժանելու կետը գտնվում է 12-րդ լադում, երեք մասինը՝ 7-րդ և 19-րդ, չորս մասինը՝ 5-րդ և 24-րդ, այնուհետև, արհեստական ֆլաժոլետ նվագելով, նա պետք է հաշվի սեղմված լադից մինչև հենարան հեռավորությունը։ Այսինքն, երբ նոտան պահվում է, օրինակ, երկրորդ լադում, ֆլաժոլետի լադերը կլինեն՝ 2+(12, 19, 24)։

### [[Էլեկտրակիթառ]]ի վրա
* Արհեստական ֆլաժոլետ կնտնտոցով․ կնտնտոցն ավելի մոտ պիտի լինի բթամատի եզրին, գրեթե հպվի լարին, այնուհետև լարը պետք է «հարվածել» և գրեթե միաժամանակ հպվել նույն լարին բթամատի ծայրով։
* Արհեստական ֆլաժոլետ մատով․ ձախ ձեռքի օգնությամբ պետք է ֆիքսել լադը, աջի օգնությամբ բթամատն ու ցուցամատն օգտագործել այն տեղում, որտեղ անհրաժեշտ է լարը «կարճացնել»՝ ֆլաժոլետի դիրքը փոփոխելու համար։

### [[Ակուստիկ կիթառ]]ի վրա
Աջ ձեռքի բթամատով պետք է հպվել բաժանման կետին և մյուս մատներից մեկով սեղմել։ Որպես այլընտրանք, կարելի է օգտագործել ցուցամատի և բթամատի հպումը։

### [[Բալալայկա]]յի վրա
Հպում ցուցամատի կողային մասով (բթամատի կողմից), «հարված» բթամատով։ Թույլատրելի է նաև հպումը բթամատով, «հարված» որևէ մատով։

### Դոմրեի վրա
Հպում միջնամատով, «հարված» կնտնտոցով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Կատեգորիա:Երաժշտական տեխնիկա
Կատեգորիա:Կիթառ
Կոսավա

**Կոսավա** (, , , , ), քաղաք Բելառուսում՝ Բրեստի մարզի Իվացևիչիի շրջանում, շրջկենտրոնից՝ Իվացևիչի քաղաքից մոտավորապես 15 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Մոտակա Մերեցևշչինա գյուղում է ծնվել Տադեուշ Կոսցյուշկոն։ Մերձակայքում են գտնվում Կոսավայի ամրոցի ավերակները (ամրոցը 1830 թվականին կառուցել են Պուսլովսկի ազնվականական տոհմի ներկայացուցիչները)։
 
2017 թվականին Կոսավան ունեցել է 1844, 2021 թվականի հունվարի 1-ին՝ 1919 բնակիչ։

## Ժողովրդագրություն

## Պատմություն
Ներկայիս Կոսավայի տարածքում մարդիկ բնակություն են հաստատել X—XI դարերում։ Պահպանվել են X—XII դարերի ոչ մեծ քաղաքի մնացորդները։ Պատմական փաստաթղթերում Կոսավան առաջին անգամ հիշատակվել է 1494 թվականին մեծ իշխան Ալեքսանդր Յագելոնչիկի ընծայագրում։

1510 թվականին մեծ իշխան Սիգիզմունդ Առաջինը քաղաքին, որն արդեն շրջկենտրոնի կարգավիճակ ուներ, առևտուր և տոնավաճառներ կազմակերպելու իրավունք է շնորհել։ 1565—1566 թվականներին Կոսավան հայտնվել է Լիտվայի մեծ իշխանության Նովոգրուդեկի վոևոդության, 1795 թվականին՝ Լեհաստանի երրորդ բաժանման արդյունքում՝ ռուսական կայսրության կազմում։ 1825—1855 թթ. այստեղ գործել է գործվածքեղենի, 1845-ից՝ գորգագործական ֆաբրիկա, տարիների ընթացքում բացվել են նաև այլ ձեռնարկություններ. ընդհանուր առմամբ քաղաքի հիմնարկ-ձեռնարկություններում աշխատել է մոտավորապես 2.000 մարդ։ 1865 թվականին Կոսավայում բացվել է ժողովրդական ուսումնարան։ 1868 թվականին կառուցվել է սբ. Անտոնիոսի եկեղեցին։

## Պատկերասրահ

Kosaŭ, Maračoŭščyna. Косаў, Марачоўшчына (N. Orda, 1875).jpg|Կոսցյուշկոների տունը. հետին պլանում՝ Կոսավայի ամրոցը
DomKasciuszki117.JPG|Կոսցյուշկոների տունը
Siadzіba Tadevuša Kasciuškі, 2016.jpg|Կոսցյուշկոների տունը
Kosaŭ, Sapieha. Косаў, Сапега (1930).jpg|Սապեգաների տունը. 1930 թ.
Kosaŭskі palac, 2016 2.jpg|Ամրոցը
KosauskiZamak003.Jpg|Ամրոցը
Kosaŭskі palac (novaja brama), 2016.jpg|Ամրոցը. 2016
Ghetto Kossovo 1c-1.jpg|Գետտոն
Косава. Капліца.jpg|Մատուռը
Косава. Каталіцкія могілкі. Магіла паўстанцаў (01).jpg|Կաթոլիկական գերեզմանատունը. ապստամբների շիրիմները
Jewish cemeteries in Kossovo 2b.jpg|Место одного из бывших еврейских кладбищ Коссово в конце улицы Костюшко (сейчас - улица 3-го февраля)
Сьвята-Антоніеўская царква (Косава) 004.Jpeg|Սբ. Անտոնիոսի եկեղեցին
KosavaKasciol018.JPG|Սբ. Երրորդության կոստյոլը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Fotos en Radzima.org 
* Página web sobre el castillo de Kosava 
* Kosava, Bielorrusia en JewishGen 

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Վեստերոս

**Վեստերոս** (), քաղաք Շվեդիայում, Վեստմանլանդ լենի և համանուն կոմունայի վարչական կենտրոնը։

Տեղակայված է Մելարեն լճի ափին՝ Սվարտոն գետի գետաբերանի մոտ։

Մինչև 1271 թվականը կոչվել է  *Արոս* («գետաբերան»), ինչից հետո վերանվանվել է *Վեստրա Արոս* (Արևմտյան Արոս), իսկ ավելի ուշ՝ *Վեստերոս*։

Բնակչությունը, 2010 թվականի տվյալներով, կազմել է 110 հազար մարդ, իսկ կոմունայի բնակչությունը՝ ավելի քան 140 հազար մարդ։

## Կլիմա
Ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման՝ Վեստերոսում տիրում է խոնավ ցամաքային կլիմա, որը սահմանակից է օվկիանոսային կլիմայի հետ, ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ 

## Տնտեսություն
Քաղաքը հանդիսանում է լենի արդյունաբերական կենտրոնը։ Խոշորագույն արդյունաբերական ձեռնարկություններն են՝ ABB, Bombardier, Westinghouse Atom, Team, ICO Handlarnas։

## Սպորտ
Քաղաքում են գտնվում Հաակոնպլան և ԱԲԲ Արենա մարզադաշտերը։

«Վեստերոս» թիմը ռեկորդակիր է Շվեդիայի գնդակով հոկեյի առաջնություններում հաղթանակների քանակով։

## Հայտնի անձինք և բնակիչներ
* Լարս Գուստաֆսոն - շվեդ գրող և փիլիսոփա
* Մարիա Լանգ - գրող
* Մարկուս Օսկարսոն - մարզիկ, 2004 թվականի օլիմպիական չեմպիոն (բայդարկաներով լող զույգով)
* Ստեֆան Էրիկսոն - Շվեդիայի դեսպան Բելառուսի Հանրապետությունում
* Էլզա Բակլունդ - նկարչուհի 
* Թոմաս Թրանսթրյոմեր - բանաստեղծ, 2011 թվական գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր
* Լորին - երգչուհի, «Եվրատեսիլ 2012» երգի մրցույթի հաղթող
* Նիկլաս Լիդստրյոմ - հոկեյիստ, 2006 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, 2001 թվականի աշխարհի չեմպիոն և Սթենլիի գավաթակիր
* Ջերրի Լյունդկվիստ - պրոֆեսիոնալ Dota 2 խաղացող *Alliance* թիմի կազմի, The International 2013-ի վարկածով աշխարհի չեմպիոն
* Վիկտոր Լինդելոֆ - անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդի» և Շվեդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստ
* Գերդա Ալմ - նկարչուհի
* Պանդորա - երգչուհի
* Օսա Սվենսոն - թենիսիստուհի
* Թոմի Սալո - հոկեյիստ, դարպասապահ
* Ստեֆան Բենգտ Պետերսոն - շվեդ ֆուտբոլիստ 
* Միքայել Բակլունդ - շվեդ հոկեյիստ
* Պատրիկ Բերգլունդ - շվեդ հոկեյիստ 
* Աննա Մարիա Սեսիլիա Բոննևի - թատրոնի և կինոյի շվեդ-նորվեգացի դերասանուհի
* Պոնտուս Սվեն Կոմարկ - շվեդ ֆուտբոլիստ 
* Մայ Սետտերլինգ - շվեդ դերասանուհի, սցենարիստ և ռեժիսոր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքներ
Միկաշևիչի

**Միկաշևիչի** (, , ), քաղաք Բելառուսի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում՝ Բրեստի մարզի Լունինեցի շրջանում։ Ընկած է շրջկենտրոնից՝ Լունինեց քաղաքից 47, մարզկենտրոնից՝ 275, երկրի մայրաքաղաք Մինսկից՝ 190 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Զբաղեցնում է 16 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 12 771։
|

## Պատմություն
Հնագիտական տվյալների համաձայն՝ Միկաշևիչիի ներկայիս տարածքում առաջին բնակավայրն ստեղծվել է 1785 թվականին։ Երկու աշխարհամարտերի միջև ընկած ժամանակամիջուցում քաղաքի զարգացմանը մեծապես նպաստել է այստեղ գործող փայտանյութի գործարանը, որը խոշորագույններից մեկն է եղել այն տարիների Լեհաստանում։ Հիշարժան պատմական իրողություն է, որ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտվելուց հետո՝ 1919 թվականի հոկտեմբերին Միկաշևիչի երկաթուղային կայարանի շենքում են սկսվել խորհրդա-լեհական բանակցությունները և շարունակվել են մինչև այդ նույն տարվա դեկտեմբեր ամիսը։ Այստեղ են պայմանավորվել ռազմագերիների փոխանակության մասին։ Բացի այդ, խորհրդային պատվիրակության անդամները, խոսք քաշելով լեհական կառավարության մտադրությունների մասին, մեծաթիվ զորք է կուտակել Լեհաստան հետ սահմանի մոտ։

## Ժողովրդագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Granite pit 
* Сайт горада Мікашэвічы

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Իգնալինա

**Իգնալինա** (), քաղաք Լիտվայի Ուտենսկ գավառում, Իգնալինա շրջանի վարչական կենտրոնը։

Քաղաքով է անցնում Պետերբուրգ-Վարշավա երկաթուղին, քաղաքում կա Լիտվայում ձմեռային մարզաձևերի կենտրոն։

2009 թվականին փակված Իգնալինայի ատոմային կայանը գտնվում է ոչ թե Իգնալինայում, այլ Վիսագինասից 10 կմ հեռավորությոն վրա՝ Դրուկյայ լճի ափին․ այստեղից մինչև Իգնալինա մոտ 35 կմ է։

Շրջանում կա ավելի քան 200 լիճ, որոնք հիացնում են ոչ միայն եկվորներին, այլ նաև տեղացիներին։

1989 թվականին քաղաքում ապրում էր 6 872 բնակիչ, իսկ 2020 թվականին՝ 4 836։

2018 թվականի սեպտեմբերից Իգնալինան դարձել է առաջին լիտվիական քաղաքը, որը վերակառուցել է խորհրդային դարաշրջանի բոլոր բազմաբնակարան տիպային տները։

Ապագա քաղաքի անվանումը լեհերենով *Ignalino* (Իգնալինո) է, իսկ լիտվերեն *Ignalina*-ն ի հայտ է եկել 19-րդ դարում, երբ տեղացի կալվածատեր Իգնացի Կամենսկին իր անունով է կոչել Գավիս (Gavys) լճի ափին գտնվող ոչ մեծ կալվածատունը։ Ըստ մեկ այլ տարբերակի՝ քաղաքի անվանումը ձևավորվել է ֆիննական *linna* «ամրոց, ամրություն» ձևամասնիկից (որը տարածված էր Մերձբալթիկայում և Ֆինլանդիայում (Վաստսելինա, Համենլինա, Սավոնլինա և ուրիշներ))՝ պատրոնոմիական ծագմամբ արմատային մասի հետ համատեղ։

Լիտվայում կար նման անվամբ ընդամենը 10 կալվածատուն, որոնք ևս կոչվել էին իրենց կալվածատերերի անուններով․ 18-19-րդ դարերում Լիտվայի կալվածատերերի շրջանում նորաձև էր կալվածքները իրենց անունով կոչելը։

## Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ
* Արունաս Բուբնիս (ծնված 1961)՝ լիտվիացի պատմաբան և արխիվագետ
* Դիանա Ռասիմովիչյուտե (ծնված 1984)՝ լիտվացի բիատլոնիստ, 2010 թվականի Եվրոպայի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր։

## Քույր քաղաքներ
* , Բրասլավ
* , Հելե
* , Բյուրեն
* , Դաուգավպիլս
* , Կոնգսվինգեր
* , Նորդ Օդալ
* , Սերոցք
* , Պրախատիցե

## Պատկերասրահ

Ignalina, savivaldybė.JPG|Քաղաքի ադմինիստրացիա
Ignalina, kultūros centras.JPG|Մշակույթի և սպորտի տուն
Ignalinos GS 1.JPG|Ավտոկայան
Ignalinos GS 2.JPG|Ավտոկայանի ժամացունց
Vandentiekio bokštas Ignalinoje.JPG|Ջրահան աշտարակ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքի հղումներ
* Պաշտոնական էջ 

Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Լիտվայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ
Հանցավիչի

**Հանցավիչի** (, (, , ), քաղաք, նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում։ Ընկած է Պինսկից 96, Մինսկից՝ 190 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Քաղաքի մերձակայքում է գտնվում ռուսական ռադարային ռադիոտեղազննման «Վոլգա» ռազմակայանը։ Հանցավիչիից 3 կիլոմետր հեռավորության վրա գործում է Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի բուսաբանական այգու փորձարարական բազան, որտեղ հիմնականում ուսումնասիրվում են հանրապետությունում լայնորեն մշակվող հատապտուղների թփեր։

## Պատմություն
Հանցավիչին հիմնադրվել է 1898 թվականին Պրիպյատ գետի Ցնա վտակի ափին։ Քաղաքի հիմնադրումն ու զարգացումն առնչվում է Բառանովիչի-Հանցավիչի-н Լունինեց երկաթուղու կառուցմանը 1884 թվականին։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին բնակչության 60%-ը հրեաներ էին։ 1920-1930-ական թվականներին Հանցավիչիում կային չորս սինագոգ, հրեական գրադարան, որբանոց, դպրոց։ Գերմանական ֆաշիստների տիրապետության շրջանում՝ 1941 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 1944 թվականի հուլիսի 7-ը, նացիստներն այստեղ սպանել են շուրջ 3.500 հրեա, այդ թվում՝ 1.500 կին և 850 երեխա։

## Բնակչություն
* 1897 — 633
* 1909 — 1026
* 1970 — 5 200
* 1973 — 6 900
* 1991 — 14 500
* 2006 — 14 700
* 2008 — 14 800
* 2015 - 14 043

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Сайт газеты «Ганцавіцкі час» 
* Photos on Radzima.org

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Հարսթադ (քաղաք)

**Հարսթադ** (), քաղաք և նույնանուն կոմունայի վարչական կենտրոն Նորվեգիայում։ Ավելի քան 20 000 բնակչով հանդիսանում է Հյուսիսային Նորվեգիայի մեծությամբ երրորդ քաղաքը։ Քաղաքը գտնվում է Հինյոյա կղզու հյուսիսարևմտյան մասում՝  Վոգս ֆյորդի երկայնքով։

## Պատմություն
Հարսթադի շրջանում առաջին մշտական բնակավայրերը հայտնվել են վիկինգների ժամանակներից։ 1349 թվականին Սև մահը դատարկել է այս շրջանը։ 1610 թվականին Հարսթադը Տրոնդենեսում խոշոր ֆերմա էր։ 1848 թվականին այն դարձել է ափամերձ նավակների մուտքի նավահանգիստ։ 1890 թվականին այստեղ կար 72 տուն, որտեղ բնակվում էր մոտ 520 մարդ։ Քաղաքի հիմնադիրն է համարվում Ռիկարդ Կարբիոն, որը հիմնադրել է մի քանի ձեռնարկություններ և նպաստել տեղական նավագնացության ոլորտի զարգացմանը։ 1904 թվականին Հարստադը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 1246 մարդ։ 1964 թվականի հունվարի 1-ին քաղաքը միավորվել է Տրոնդենես և Սանտորգ համայնքներին՝ ձևավորելով նոր Հարսթադ կոմունան։

## Տրանսպորտ
Հարսթադ-Նարվիկ օդանավակայանը գտնվում է քաղաքից 44 կմ հեռավորության վրա։ Rv43 մայրուղին միավորում է Հարսթադը E10 ճանապարհի հետ (նախագիծ Լոֆասթ)։ Ամեն առավոտ Հարսթադում հանդիպում են Հուրտիրուտենի նավերը, որոնք շարժվում են հյուսիսային և հարավային ուղղություններով։ Թրոմսյոյի և Հարսթադի միջև երթևեկում են արագաերթ լաստանավերը։

## Մշակույթ
1965 թվականից սկսած՝ ամեն տարի հունիսի կեսերին քաղաքում անցկացվում է Հյուսիսային Նորվեգիայի փառատոնը։ Հոկտեմբերին Հարսթադում անցկացվում է ամենամյա Արկտիկական կինոփառատոնը (AMIFF)։

1983 թվականին բացվել է Հարսթադի համալսարանական քալեջը։ 2016 թվականին այն միավորվել է  Թրոմսյոյի համալսարանի հետ և դարձել է նրա շրջանային մասնաճյուղը։

1992 թվականին բացվել է Հարսթադի մշակույթի կենտրոնը՝ խոշորագույնը Հյուսիսային Նորվեգիայում։

## Տեսարժան վայրեր
* «Աննա Ռոգդե» երկկայմ առագաստանավ
* Գրոթենբադետ ջրաշխարհ
* Հարսթադի եկեղեցի
* Թրոնդենեսի եկեղեցի
* Թրոնդենես ամրոց

## Հայտնի մարդիկ և տեղացիներ
* Օդ Բյորե՝ նորվեգացի լյութերական միսիոներ, Գրենլանդիայի եպիսկոպոս
* Հանս Էգեդո՝ նորվեգացի երգիչ
* Իսելին Սթեյրո՝ նորվեգացի թոփ մոդել
* Թոմ Հյոգլի՝ նորվեգացի ֆուտբոլիստ
* Մարտին Բոլինգ՝ նորվեգացի դերասան

## Քույր քաղաքներ
*  Հելսինգյոր
*  Կիրովսկ
*  Ումեո
*  Վաասա

## Պատկերասրահ

Harstad fra Eineberget.jpg|Համայնապատկեր արևմտյան բլուրից
Gangsåstoppen.jpg|Տեսարան
Harstad i februar.jpg|Ձմեռային տեսարան
Harstad2.jpg|Քաղաքի հյուսիսային մասը
Strandgata i Harstad.jpg|Քաղաքի կենտրոն
Harstadt im Februar 2005.jpg|Հարսթադը ձմռանը
Harstad 01.jpg|Բնապատկեր
Harstad kirke.JPG|Հարսթադի եկեղեցի


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Harstad kommune //Lokalhistoriewiki.no 
* Harstad //Store norske leksikon 

Կատեգորիա:Նորվեգիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքներ
Ավտոբուսի հրդեհ Բուլղարիայում (2021)

**Տուրիստական ավտոբուսի վթար և հրդեհ Ստրումա մայրուղու վրա**, ճանապարհատրանսպորտային պատահար, որը տեղի է ունեցել Բուլղարիայում 2021 թվականի նոյեմբերի 23-ի լույս 23-ի գիշերը տեղական ժամանակով ժամը 02:00-ին Բոսնեկ գյուղի մերձակայքում գտնվող «Ստրումա» մայրուղու վրա։ Հյուսիսային Մակեդոնիայի համարանիշներով տուրիստական ավտոբուսը բախվել է հանդիպակաց գոտիները բաժանող արգելապատնեշին և բռնկվել։ Հրդեհի հետևանքով զոհվել է 45 մարդ։ Վիրավորվել, բայց ողջ է մնացել 7 մարդ։

Ավտովթարն դարձել է ամենամահաբերն Բուլղարիայի պատմության մեջ և վերջին տասնամյակների ընթացքում Եվրոպայում ամենախոշորներից մեկը։

## Իրադարձություններ
Հյուսիսային Մակեդոնիայի զբոսաշրջիկներն օգտվել են «Besa Trans»  տուրիստական գործակալության առաջարկից՝ ավտոբուսային շրջագայություն 79 եվրոյով, որը ներառում էր երեք գիշեր Ստամբուլի հյուրանոցում և Սկոպիեից մինչև Ստամբուլ հակառակ ուղղությամբ տրանսպորտ։ Շրջագայությունը սկսվել է նոյեմբերի 18-ին։

Երկուշաբթի՝ նոյեմբերի 22-ին, զբոսաշրջիկները Ստամբուլից մեկնել են Սկոպիե։ «Besa Trans» տուրիստական գործակալությունը զբոսաշրջիկներին տեղափոխում էր Mercedes-Benz Tourismo (O350) ավտոբուսով՝ գործակալությանը պատկանող SK 0284 BA համարով։ Երեկոյան ժամը 21։00-ի սահմաններում ավտոբուսը հատել է բուլղարա-թուրքական սահմանը՝ Կապիտան Անդրեևո-Կապիկուլեի անցակետում։ Այդ պահին այնտեղ եղել է 52 մարդ։

Բուլղարական ԶԼՄ-ները հայտնել են, որ ավտոբուսը ընթացել է չորս ավտոբուսներից բաղկացած շարասյան կազմում և վթարից մոտ մեկ ժամ առաջ կանգ է առել բենզալցակայանում, մինչ Սոֆիա մեկնելը։ Մյուս ավտոբուսները, որոնք առաջևում էին ընթանում, բարեհաջող վերադարձել են Հյուսիսային Մակեդոնիա։

Դուրս գալով Սոֆիայից Ստրումա մայրուղու Դուպնիցայի ուղղությամբ, Բուլղարիայի Բոսնեկ գյուղի մոտ 31-րդ կիլոմետրի վրա ավտոբուսը բախվել է ճանապարհի արգելապատնեշին և բռնկվել։ Անհայտ է՝ հրդեհը բռնկվել է բախումից առաջ, թե հետո։

## Զոհեր և վիրավորներ
Սկզբնապես հաղորդվել էր, որ աղետի ժամանակ զոհվել է 46 մարդ, այդ թվում՝ 12 երեխա։ Զոհերի մեծ մասը (բացառությամբ երեխաների) 20-30 տարեկան էին։ Բուլղարիայի ներքին գործերի նախարար Բոյկո Ռաշկովը հայտարարել է, որ զոհերի մարմինները «ամբողջությամբ այրվել են»։ Ավելի ուշ իշխանությունները ճշտել են, որ սրահում 44 մարմին է հայտնաբերվել։ Նոյեմբերի 26-ին ավտոբուսի լրացուցիչ զննությամբ հայտնաբերվել է երեխայի դի։ Այսպիսով, զոհերի ընդհանուր թիվը հասել է 45-ի։

Յոթ ուղևորներին՝ հինգ տղամարդկանց և երկու կանանց, հաջողվել է դուրս գալ պատուհանից և դուրս գալ այրվող ավտոբուսից։ Նրանք Սոֆիայից լուրջ այրվածքներով տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Նոյեմբերի 23-ին հիվանդանոցում գտնվող տուժածներին այցելել են Հյուսիսային Մակեդոնիայի վարչապետ Զորան Զաևը և կառավարության որոշ անդամներ։

Զոհերի մեծ մասը էթնիկ ալբանացիներ էին՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքացիներ։

Նոյեմբերի 24-ին Բուլղարիայում հայտարարվել է սգո օր է այդ վթարի զոհերի, ինչպես նաև Վառնայի մարզի Ռոյակ գյուղի ծերանոցում բռնկված հրդեհի զոհերի հիշատակին, որը տեղի է ունեցել մեկ օր առաջ և խլել է 9 մարդու կյանք։

## Հետաքննություն
Բուլղարիայի իշխանությունները հայտնել են վթարի երեք հնարավոր վարկածներ․

* վարորդի սխալ,
* տեխնիկական անսարքություն,
* եղանակային պայմաններ։

## Ծանոթագրություններ
Շյովդե

**Շյովդե** (, հին անունը՝ *Sköfde*), քաղաք Շվեդիայի հարավային մասում՝ Վեստրա Գյոտլանդ  լենում՝ Վեստերգյոտլանդ  պրովինցիայում։ Նույնանուն կոմունայի վարչական կենտրոնն է։

Քաղաքը գտնվում Վեներն և Վետտերն լճերի միջև։

## Պատմություն
thumb|250px|left|Ռատուշա
Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1413 թվականին։ 1759 թվականին զգալիորեն տուժել է ավերիչ հրդեհից։ 1859 թվականին քաղաքի միջով անցկացվել է Ստոկհոլմ-Գյոթեբորգ երկաթգիծը (), որը դրական ազդեցություն է ունեցել քաղաքի զարգացման վրա։

Քաղաքում գործում է երկաթուղային կայարանը։ Քաղաքից 13 կմ հեռավորության վրա կա օդանավակայան։ Շյովդեից 37 կմ դեպի հյուսիս է գտնվում Մարիեստադը, որը հայտնի է իր Մայր տաճարով։

Շյովդեյում կա համալսարան, որտեղ սովորում է մոտ 8000 ուսանող։

Քաղաքում է գտնվում նաև *Volvo Penta* ընկերության շարժիչների գործարանը, որն արտադրում է շարժիչներ Volvo AB-ի այլ ստորաբաժանումների և Volvo մակնիշի ավտոմեքենաների համար, որտեղ աշխատում է մոտ 5000 մարդ։ Շյովդեից մի քանի կմ դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է Ռանսթադ ուրանի հանքավայրը։

Քաղաքում տեղակայված է կայազոր, որը ներառում է Սկարաբորգի տանկային գունդը (P 4), լոգիստիկ գունդ, բանակային դպրոց։

Քաղաքում գործում է «Շյովդե ԱԻԿ» ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Շվեդիայի երրորդ դիվիզիոնում։

## Քույր-քաղաքներ

*  Կուռեսաառե, Էստոնիա
*  Ռինգստեդ, Դանիա
*  Սաստամալա, Ֆինլանդիա
*  Սաութ Դերբիշիր, Մեծ Բրիտանիա
*  Հալդեն, Նորվեգիա
*  Էլեկտրենայ, Լիտվա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Շյովդե կոմունայի պաշտոնական կայքը
* 
*  Статья в Nationalencyklopedin
* Sköfde - հոդված Nordisk familjebok-ում

Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքներ
Դարտմուտ

**Դարտմուտ** (), նավահանգստային քաղաքը Մեծ Բրիտանիայում։ Գտնվում է Անգլիայի հարավարևմտյան մասում՝ Դեվոն կոմսությունում, Դարթ գետի արևմտյան ափին։ 2001 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 5512 մարդ, 2011 թվականին՝ 5 064 մարդ։

## Պատմություն
Դարտմուտի նավահանգիստը նախատեսված է խոշոր առագաստանավերի ընդունման 7 կայանելու համար, ինչը նախկինում որոշել է Դարտմուտի նավահանգստի ռազմավարական նշանակությունը։ 1147 և 1190 թվականների այստեղից են խաչակիրների նավերը մեկնել դեպի Մերձավոր Արևելք։ Էդուարդ III թագավորի ժամանակներից այստեղ տեղակայված է եղել ռազմական նավատորմ։

1373 թվականին Դարտմուտ է այցելել Ջեֆրի Չոսերը, որն այնուհետև հիշատակել է այդ քաղաքն իր «Քենթերբերյան պատմվածքներում»։ Այն բանից հետո, երբ Հարյուրամյա պատերազմի ժամանակ Դարտմուտը երկու անգամ գրավվել է և թալանվել ֆրանսիացիների կողմից, 1481 թվականին կառուցվել է Դարտմուտի ամրոցը, որը փակել է նաև ծովի կողմից Դարթ գետի մուտքը։

Դարտմուտում ձերբակալվել է Ամերիկայի ափեր ճանապարհորդությունից վերադարձած ծովագնաց Հենրի Հուդզոնը, քանի որ նրա նավը լողում էր օտարերկրյա դրոշի ներքո։ 1620 թվականի օգոստոսի 20-ին Դարտմուտի նավահանգստից դուրս է եկել «Մեյֆլաուերը»՝ գաղթական հայրերի հետ, որոնք ուղևորվում էին Ամերիկա։ Այս նավարկությամբ սկիզբ է դրվել ժամանակակից ԱՄՆ-ի տարածքի բնակեցմանը անգլիացիների կողմից։ 1671 թվականին քաղաք է այցելել թագավոր Չարլզ 2-րդը՝ իր պալատականներով, որը ստիպված է եղել մնալ Դարտմուտում՝ ուժեղ ամպրոպների պատճառով։ Այն տանը, որտեղ կանգ է առել թագավորը, ներկայում գտնվում է Դարտմուտի քաղաքային թանգարանը։

1822 թվականից Դարտմուտում ամեն տարի երեք օրվա ընթացքում անցկացվում է Դարտմուտի նավահանգստի թագավորական ռեգատ, որը Մեծ Բրիտանիայի առագաստանավերի  ամենահայտնի և ներկայացուցչական ռեգատներից մեկն է։

Մինչև 1953 թվականը եղել է Մեծ Բրիտանիայի ռազմածովային ուժերի բազան։ 1863 թվականից նավահանգստում (HMS Britannia ինքնաթիռում), իսկ 1905 թվականից քաղաքում տեղակայված է եղել «Բրիտանիա» թագավորական ռազմածովային քոլեջը (HMS Dartmouth)՝ կադետների նախնական պատրաստման վայրը։ Նրան նվիրված ուսումնական նավը ունի կայանատեղի ունի նավահանգիստ և, ըստ ավանդույթի, կոչվում է *Hindostan*։

## Կլիմա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Charles Oman, "Dartmouth and Kingswear Castles: Twin Dart estuary defenders"
* Dartmouth Museum
* Dartmouth WebCam 
* 

Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքներ
Դրահիչին

**Դրահիչին** (, , , ,  *Drohichin*, ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում։

## Ժողովրդագրություն
2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 14 963 14 963:

## Պատմություն
Հնագիտական պեղումների արդյունքում Դրահիչինի մերձակայքում բացվել է երկաթի դարի ժամանակներին վերագրվող հինգ դամբարան, դրանցից երկուսը՝ աճյունասափորային, երեքը՝ փոսային։

Պատմական փաստաթղթերում բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 1452 թվականին, «Դովեչորովիչի գյուղ» անվանումով։ 1518 թվականին այստեղ դաշինք է կնքվել Ռիգայի և լեհ-լիտվական պետության միջև։

1967 թվականին Դրահիչինն ստացել է շրջանային նշանակության քաղաքի կարգավիճակ։

Ամերիկացի հայտնի դերասան Մենդի Պատինկինի նախնիները Դրահիչինի բնակիչներ են եղել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Photos on Radzima.org
* Jewish history of the city at JewishGen

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Կիցբյուել

**Կիցբյուել** (), հնագույն քաղաք Ավստրիայում՝ Տիրոլում, լեռնադահուկային ուղղվածության առողջավայր։

## Քույր քաղաքներ

## Զբոսաշրջություն և սպորտ
Կիցբյուելը Ավստրիայի ամենահայտնի և գերժամանակակից ձմեռային սպորտային հանգստավայրերից մեկն է։ Հանենկամ զառիվայրը դահուկավազքի ամենամյա համաշխարհային գավաթի շրջանակներում անցկացվող մրցումների վայր է, այդ թվում՝ մրցաշարային փուլի կարևորագույն իրադարձությունների՝ հայտնի «Շտրայֆ» ուղով արագընթաց վայրէջքի մրցումները։ Արագընթաց վայրէջքի այս մրցումները համարվում են աշխարհի գավաթի ամենադժվար փուլերից մեկը։ Ամռանը Կիցբյուելն ընդունում է Ավստրիայի բաց գավաթը, ATP Challenger թենիսի մրցաշարը գրունտային ծածկույթով։

«Կիցբյուլեր Ալպենրալլի» () հնագույն ավտոմեքենաների  ամենամյա փառատոն է։ Առաջին անգամ անցկացվել է 1988 թվականին։ Կիցբյուելում իր առաջին ուղևորությունն է կատարել 2004 թվականի «արջուկ-ընկերների համագործակցությունը» (United Buddy Bears), որից հետո սկսվել է նրանց առաջին ուղևորությունը «մեծ աշխարհում»՝ այցելելով Հոնկոնգ և բոլոր հինգ մայրցամաքներում գործող բազմաթիվ այլ գործարար ր մշակութային մայրաքաղաքներ։

Մեկ այլ տեսարժան վայր է «3 S օդային տրամվայը»՝ աշխարհի ամենաերկար թռիչքով վագոնային ճոպանուղին։

## Կլիմա

## Հայտնի անձինք
* Կուրտ Զանդներ — ավստրո-գորմանացի գրող
* Անտոն «Թոնի» Զայլեր — ավստրիացի լեռնադահուկորդ
* Կարլ Վիլհելմ ֆոն Դալլա  Տորրե  - ավստրիացի բուսաբան և միջատաբան
* Haddaway - փոփ երաժիշտ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական էջ 
* Կիցբյուելի զբոսաշրջային կայք 

Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Զորա Ռշտունի

**Զորա Ռշտունի** (, ), հայ նախարար և զորավար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Ռշտունիք գավառի տանուտերը, Մանաճիհր Ռշտունու որդին, Մեհենդակ Ռշտունու եղբայրը, Ռշտունիների նախարարական տոհմից։

## Կենսագրություն
Զորա Ռշտունին հաջորդել է հորը՝ Մանաճիհր Ռշտունուն, եղել է Ռշտունյաց տանուտեր։ Հոր մահից հետո՝ 338 թվականին, Մեծ Հայքի արքա Տիրան Բ-ի (339-350) հրամանով նշանակվում է Մեծ Հայքի հարավային զորավարության սպարապետ։ Մովսես Խորենացին հաղորդում է, որ Տիրան Բ-ն համաձայնվում է օգնել և զորք ուղարկել Հուլիանոս Ուրացողին (հետագայում՝ Հռոմի կայսր 361-363)՝ Սասանյան Պարսկաստանի շահնշահ Շապուհ Բ-ի (309-379) դեմ իր արշավում, որի համար Տիրան Բ-ն օգնական է ընտրում Զորա Ռշտունուն։ Բայց, Զորան հրաժարվում է գնալ օգնության, քանի որ Տիրան Բ-ն սպանել էր Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Հուսիկ Ա Պարթևին, իսկ Հուլիանոսն ուրացել էր քրիստոնեությունը։ Նա կարողանում է համոզել իր զորքին հետևել իրեն, և ամրանում է Վանա լճից հարավ և Տիգրիս գետից արևելք ընկած` Կորճայք աշխարհի Տմորիք գավառում։

Հուլիանոսի սուրհանդակները նամակ են ուղարկում Տիրանին՝ տեղեկացնելով կատարվածի մասին։ Արքան Հայր մարդպետին հրամայում է Զորային իր մոտ կանչել։ Բանակը տեսնելով որ նախարարները չեն միաբանվում Զորայի շուրջ, ցրվում են ու վերադառնում իրենց տները։ Մնալով մենակ, Զորան գնում է արքայի մոտ։ Տիրանը բռնում է նրան, հարքունիս գրավում Աղթամարի ամրոցը և Ռշտունիք գավառը ու կոտորել տալիս անհնազանդ Ռշտունիների տոհմը։ Կոտորածից ողջ է մնում միայն մի մանուկ, Զորայի Մեհենդակ եղբոր որդին՝ Տաճատը, որին նրա դայակ Մամիկոնյանները փախցնում են Տայք։ Տիրան Բ-ի հրամանով Զորայի փոխարեն Հարվային զորավարության սպարապետ է նշանակվում Սաղամութ Անձտեցին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:4-րդ դարի հայ նախարարներ
Քենտշին

**Քենտշին** (), **Ռաստենբուրգ** (), քաղաք Լեհաստանում, մտնում է Վարմինսկա-Մազուրի վոյեվոդության մեջ (Քենտշինի վոյատ)։ Ունի քաղաքային գմինայի կարգավիճակ։ Տարածքը կազմում է 10,34 կմ², բնակչությունը՝ 28 351 մարդ (2004 թվական)։

## Պատմություն
Քաղաքի տեղում եղել է Տևտոնական օրդենի  Ռուստեբերգ (Ռուստենբերգ) ամրոցը, որը 1311 թվականին անհաջող պաշարել է լիտվացի Վիտեն իշխանը։ Մոտ 1329 թվականին Գուբեր գետի ափին՝ բլրի վրա, խաչակիրները կառուցել են փայտե ուղեկալ, որը 1360-1370-ական թվականներին փոխարինվել է քարե ամրոցով։ Քենտշին քաղաքն իր ներկայիս անվանումն ստացել է 1946 թվականի մայիսի 7-ին՝ ի պատիվ պատմաբան և լեհ գործիչ Վոյցեխ Քենտշինսկու։

Քաղաքում պահպանվել են տարածաշրջանի միջնադարյան պատմության հետ կապված բազմաթիվ տեսարժան վայրեր։ Գոթական ամրոցում տեղակայված է գրադարան և թանգարան, որտեղ ցուցադրվում են մշտական և ժամանակավոր ցուցահանդեսներ։ Ամրոցում տեղի են ունենում նաև քաղաքի մշակութային կյանքը հարստացնող բազմաթիվ համերգներ և միջոցառումներ։ Բացի ամրոցից, Քենտշինի եզակի ճարտարապետական արժեքներն են Ս. Գեորգի գոթական  կոլեգիալ բազիլիկան, Ս. Հովհաննեսի ավետարանական կիրխա, Ս. Եկատերինայի պսևդոգոթական եկեղեցին, նախկին մասոնական օթյակի շենքը, քաղաքապետարանի էկլեկտիկ շենքը, ինչպես նաև 1877 թվականի ձիանոցը։ Քենտշինից ոչ հեռու կան բազմաթիվ հետաքրքիր վայրեր՝ տուրիստական տեսարժան վայրերով։ Դրանցից են, մասնավորապես, Գերլոժը՝ «Գայլի բույնը, որտեղ 1941-1944 թվականներին տեղավորվել Է Հիտլերի գլխավոր շտաբը, բարոկկո ոճով մատուռով և ճիզվիտների վանքով Սուրբ Լիպկան, Ռեշելը եպիսկոպոսների գոթական ամրոցով, ինչպես նաև Մազուրի թանգարանը և Ոչխարանոցըը։

## Կլիմա
Քենտշինի կլիման  բնութագրվում է որպես օվկիանոսային (ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման՝ Cfb)։

## Քույր քաղաքներ

## Հայտնի անձինք
* Սոֆյա Լիճարևա (1883—1980), ռուս ներգաղթյալ, Վոյցեխ Քենտշինսկու անվան շրջանային թանգարանի հիմնադիր,
* Քշիշտոֆ Շատրավսկի (1961—), լեհ բանաստեղծ, գրող, մշակութաբան։

## Պատկերասրահ

2005-09 Kętrzyn pomnik Kętrzynskiego.jpg|Հուշարձան
2005-09 - Kętrzyn kościół.JPG|Բազիլիկ
Kościół św. Jerzego w Kętrzynie 001.jpg|Ամրոց
Zamek Kętrzyn 001.jpg
Zamek Kętrzyn 002.jpg
Wykusz Kętrzyn.jpg|Ամրոց
LO Kętrzyn 0001.jpg
Tablica LO Kętrzyn.jpg
Cerkiew greko-katolicka Kętrzyn 002.jpg
Церковь в Кентшине.JPG|Եկեղեցի


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
«Маршрут по замкам и музеям в регионе Балтийского моря.» Olsztyn. 2007.

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական կայքը
* Ռաստենբուրգ ամրոց

Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
Ժաբինկա

**Ժաբինկա** (, ;  *Zhabinke*, ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում։ Համարվում է Բրեստի արբանյակ քաղաքը։ Ունի երկաթուղային կայարան Վարշավա- Բրեստ-Բառանովիչի-Մոսկվա երկաթգծի վրա, որը կարևորագույն դեր է խաղացել բնակավայրի հիմնադրման ու զարգացման գործում:։ Ընկած է Մուխավեց գետի ափին՝ Ժաբինկա գետի հետ նրա միախառնվելու վայրի մերձակայքում (հենց այդ գետի անունն է տրվել նաև քաղաքին)։ 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 14 108։
Հիմնադրման պաշտոնական տարեթիվը համարվում է 1871 թվականը։ Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1816 թվականին։

## Ժողովրդագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* views of the town
* Сайт Жабинковского районного исполнительного комитета 
* Фото достопримечательностей города
* «100 дорог»: C приставкой «агро»
* 
* "Интернет-издание «Обозреватель», «20 лет назад могла произойти катастрофа пострашнее Чернобыльской» 

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Իվանավա

**Իվանավա**,  XV դարից մինչև 1940 թվականը՝ **Յանով** (, , , ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում, մարզկենտրոնից 142 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Բրեստ-Լունինեց երկաթգծի վրա ունի երկաթուղային կայարան՝ Յանով Պոլեսսկի անվանումով։ 
[thumb|right|Ի հիշատակ [Անջեյ Բոբոլայի 19-րդ դարում կառուցված եկեղեցին (19-րդ դարի լուսանկար)]]
2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 16 498։

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է XIV դարում «գյուղ Պորխովո» անվանումով։ 1423 թվականին Լիտվայի մեծ իշխան Վիտովտը բնակավայրն ընծայել է Լուցկի եկեղեցական թեմին, որի առաջնորդ եպիսկոպոսն այն վերանվանել է՝ կոչելով իր անունով «քաղաք Յանով» Ян Лосович ():

## Ժողովրդագրություն

## Պատկերասրահ

Catholic church of Feast of the Cross.JPG|Կոստյոլը
Church of Intercession of the Theotokos.JPG|Սրբասուրբ Աստվածամոր հովանու ուղղափառ եկեղեցին
Monument of Napoleon Orda in Ivanava.JPG|Նկարիչ Նապոլեոն Օրդայի հուշարձանը
Janaŭ-Palieski train station 01.jpg|Յանով Պոլեսսկի երկաթուղային կայարանը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Sehenswürdigkeiten der Stadt
* Photos on Radzima.org
* Pre-war photos of Janów Poleski
* Janów on a lithography by Napoleon Orda
* Janów-Kamień Koszyrski railroad as of 1926
* Ивановский информационный портал
* История города Иваново
* Достопримечательности города
* О полесском городке Иваново (фото)

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
My Only Wish (This Year)

**«My Only Wish (This Year)»** (), սուրբծննդյան երգ, որը ձայնագրվել է ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Բրիթնի Սփիրսի կողմից։ Այն գրվել է հենց Սփիրսի, Բրայան Քիերուլֆի և Ջոշ Շվարցի կողմից։ Այն ի սկզբանե թողարկվել է *Platinum Christmas* հավաքածուում։

Երգը ստացել է երաժշտական քննադատների խառը արձագանքներ։ Սակայն նրա թողարկումից գրեթե տասը տարի անց գրախոսականները երգը համարում են ժամանակակից տոնական երաժշտության դասական նմուշ։ «My Only Wish (This Year)» երգը հայտնվել է տարբեր երկրների հիթ-շքերթներում, հիմնականում տոնական սեզոնում։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ին միայն երգի աուդիոտարբերակը վերբեռնվել է երգչուհու պաշտոնական էջ Vevo-ում։ 2020 թվականին երգը վերահրատարակվել է թվային ձևաչափով։

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրիթնի Սփիրսի երգեր
Իվացևիչի

**Իվացևիչի** (, , , ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում։ 2009 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 22,958, 2021 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ այդ ցուցանիշը փոքր-ինչ նվազել է և կազմել 22 522։

## Պատմություն
Իվացևիչին որպես կալվածատեղի-դաստակերտ պատմական փաստաթղթերում հիշատակվել է 1519 թվականին։ 1795 թվականին հայտնվել է ռուսական կայսրության կազմում և այդտեղ մնացել մինչև դրա փլուզումը։ 1871 թվականին երկաթգծի կառուցման ընթացքում դաստակերտի մոտ ստեղծվել է նոր բնակավայր, որը 1935 թվականին արդեն ուներ մոտավորապես 1,5 հազար բնակիչ (ընդ որում՝ բավականին մեծ թիվ էին կազմում հրեաները)։ 1939 թվականին ներառվել է Բելառուսական Խորհրդային Հանրապետության կազմում, 1941 թվականի հունիսի 24ից  մինչևւ 1944 թվականի հուլիսի 12-ը գտնվել գերմանական ֆաշիստների տիրապետության տակ, ովքեր այդտեղ կազմակերպել են հրեա բնակչության կոտորած։

1947 թվականին բանվորական ավան (բանավան) Իվացևիչին դարձել է քաղաքատիպ ավան, 1966 թվականի մայիսի 28-ին ստացել քաղաքի կարգավիճակ։

1992 թվականին քաղաքում դրվել է Աստվածամոր տաճարի հիմքը։ 2006 թվականին տեղի է ունեցել դրա հանդիսավոր օծումը։

## Ժողովրդագրություն

## Պատկերասրահ

Ivatsevichi at night.jpg|Քաղաքը գիշերով
Ivacevičy. Івацэвічы (2011).jpg|Կալվածատիրական դաստակերտի պալատը
Ivacevičy, Jurydyka, Uzvyšeńnia Śviatoha Kryža. Івацэвічы, Юрыдыка, Узвышэньня Сьвятога Крыжа (1919-39).jpg|Կոստյոլը
Івацэвічы. Царква.jpg|Աստվածամոր եկեղեցին
Ивацевичи ул. Ленина - panoramio.jpg|Փողոցներից մեկը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Край Ивацевичский — портал Ивацевичского района.
* https://globustut.by/ivacevichi/ 
* Фотографии на Radzima.org
* Учреждение культуры «Ивацевичский историко-краеведческий музей» 
* Portal of Ivatsevichy District 
* Ivatsevichy City Forum
* Photos on Radzima.org

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Կամենեց (Բրեստի մարզ)

**Կամենեց**, 1795—1940 թթ. պաշտոնապես կոչվել է **Կամենեց Լիտովսկի**՝ ուկրաինական Կամենեց Պոդոլսկից տարբերելու նպատակով (, , , ,  *Kamenits* (or *Kaminetz*), ; ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում, Արևմտյան Բուգի վտակ Լեսնայա գետի ափերին, մարզկենտրոն Բրեստ քաղաքից մոտավորապես 40 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 8 349։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1276 թվականին, Վոլինի իշխան Վլադիմիր Վասիլկովիչի պատվերով, ճարտարապետ Ալեքսայի ղեկավարությամբ։ XIV դարում մտել է Լիտվայի մեծ իշխանության կազմի մեջ։ 1795 թվականին միացվել է ռուսական կայսրությանը, ներառվել Գրոդնոյի նահանգի Բրեստի գավառի կազմում։

1939 թվականի նոյեմբերի 2-ից ընդգրկվել է Բելառուսական Խորհրդային Հանրապետության կազմում։ 1941 թվականի հունիսի 22-ից մինչև 1944 թվականի հուլիսի 22-ը եղել է գերմանական ֆաշիստների տիրապետության տակ, ովքեր այստեղ վեց հազարից ավելի մարդ են ոչնչացրել։

1983 թվականի հունիսի 24-ին Կամենեցը քաղաքի կարգավիճակ է ստացել։

## Ժողովրդագրություն

## Պատկերասրահ

Kamenets panorama 09-05-2009.jpg|Հին քաղաքամասը
Kamyanets004.jpg|Քաղաքի կենտրոնի փողոցներից մեկը
Kamyanets003.jpg|Միջնադարյան աշտարակը
Kamianiec. Камянец (1.08.2008).jpg|Գիմնազիան
Kamianiec, kaścioł (1.08.2008).jpg|Կաթոլիկական տաճարը


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Kamenets - Belarus at its BEST!
* Kamenets Tower  
* Photos on Radzima.org
* Kamenets website
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Կատեգորիա:1276 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանդանսկի (քաղաք)

**Սանդանսկի** (), քաղաք Բուլղարիայում՝ Բլագոևգրադի մարզում։ Սանդանսկի համայնքի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Բլագոևգրադ քաղաքի կենտրոնից մոտ 54 կմ հարավ։ Բնակչությունը՝ ։

Մինչև 1949 թվականը քաղաքը կրում էր Սվետի Վրաչ անվանումը, բայց վերանվանվել է ի պատիվ բուլղարացի հեղափոխական Յանա Սանդանսկու, որը թաղված է Մելնիկ քաղաքի մոտակայքում՝ Ռոժենի վանքում։

Քաղաքի հանքաբուժական կենտրոնները մասնագիտացված են վերին շնչուղիների, թոքերի ոչ տուբերկուլոզային հիվանդությունների ու բորբոքային հիվանդությունների բուժման մեջ։

## Կլիմա
Կլիման սուբարևադարձային է։ Երկրում միջին ջերմաստիճանը ամենաբարձրն է։ Ձմեռը կարճ է, մեղմ, ամառը՝ երկար և շոգ։ Տեղումները հիմնականում անձրևի տեսքով են, ձմռանը, չնայած հազվադեպ, բայց տեղում է նաև ձյուն։ Խիստ ձմռանը հնարավոր են ուժեղ սառնամանիքներ։

* Միջին ջերմաստիճան՝ +15,2 C°
* Քամու միջին արագություն՝  2,1 մ/վ
* Օդի հարաբերական խոնավություն՝ 65 %

## Բնակչություն

## Քույր քաղաքներ
*  Վոլգոգրադ, Ռուսաստան (2008)

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Sandan2.JPG|
Պատկեր:Sandan1.JPG|
Պատկեր:Sandanski.JPG|
Պատկեր:Bulgaria-Sandanski-03.jpg|
Պատկեր:Bulgaria-Sandanski-02.jpg|
Պատկեր:Bulgaria-Sandanski-01.jpg|
Պատկեր:Sandan.JPG|
Պատկեր:Sand3.JPG|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Сандански.org — Сайтът на град Сандански
* Официален портал на община Сандански
* Радио и телевизия в Сандански
* Онлайн информационна агенция и вестник Сандански Бизнес
* Снимки от Сандански
* Земеделска професионална гимназия
* Статистика населения

Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի առողջարաններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի բնակավայրեր
Գալալա

thumb|Գալալա սարահարթը մինչ քաղաքի կառուցումը

**Ալ Գալալա քաղաք** () պլանավորված քաղաք Եգիպտոսի Հանրապետության հյուսիս -արևելքում։ Գտնվում է Գալալա լեռան մոտակայքում Հյուսիսային Գալալա սարահարթում` Սուեզի ջրանցքի արևմտյան մասում։

Քաղաքը ներկայացնում է կառավարության մի քանի հավակնոտ քաղաքաշինական ծրագրերից մեկը, որի օգնությամբ պետք է լուծվի գործող քաղաքների ծանրաբեռնվածության խնդիրը։

Քաղաքը կներառի շքեղ և միջին եկամուտ ունեցող բնակարաններ, զբոսաշրջային հանգստավայրեր, հյուրանոցներ, ջրաշխարհ և Ֆոսֆատ պարարտանյութի գործարան։ 2020 թվականի սեպտեմբերին Գալալայի համալսարանն ընդունեց իր առաջին ուսանողներին՝ լինելով Եգիպտոսի առաջին համալսարաններից մեկը, որը հետևեց «Ahleya» մոդելին։ Քաղաքը կներառի նաև Եգիպտոսի առաջին Օլիմպիական գյուղը։ Քաղաքի շինարարությունը սկսվել է 2015 թվականին և կիրականացվի 3 փուլով։ 2017 թվականին բացվել է 82 կիլոմետր երկարությամբ Ալ Գալալա ճանապարհը, որը սկսվում է Ալ Այն Ալ Սոխնա ճանապարհից և ավարտվում Զաֆարանայի մոտ, որը կապում է քաղաքը մայրաքաղաքին և Կարմիր ծովի ափին գտնվող այլ քաղաքներին։ 

## Արտաքին հղումներ
* https://news.mail.ru/society/47903448/?frommail=1 
* youtube.com/watch?v=WE-KtF5FB6o

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Ռազլոգ

**Ռազլոգ** (), քաղաք Բուլղարիայի Բլագոևգրադի մարզում։ Ռազլոգ համայնքի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Բլագոևգրադ քաղաքի կենտրոնից մոտ 34 կմ հարավ-արևելք։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքում բնակվում էր 11960 մարդ։

## Աշխարհագրություն
Ռազլոգ քաղաքը գտնվում է Ռազլոժի հարթավայրում՝ երեք լեռնազանգվածների միջև՝ Ռիլա, Պիրին, Ռոդոպներ։ 5 կմ դեպի հարավ գտնվում է Բանսկո քաղաքը։

## Պատմություն
1909 թվականին բնակավայրում սկսել է աշխատել «15 септември 1903 година» ընթերցասրահը (ներկայումս Բուլղարիայում գործող ամենահին ընթերցասրահն է)։

1903 թվականին բնակավայրի բնակիչները մասնակցել են Իլինդեն – Պրեոբրաժենիեի ապստամբությունը, որը ճնշվել էր թուրքական իշխանությունների կողմից։

Առաջին Բալկանյան պատերազմի սկսվելուց հետո 1912 թվականի հոկտեմբերի 11-ին բնակավայրը ազատագրվել է բուլղարական բանակի հարձակողական ստորաբաժանումների կողմից և մտել Բուլղարիայի թագավորության կազմի մեջ։

1973 թվականին այստեղ կառուցվել է մշակույթի տուն և հիվանդանոց։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Уеб сайт на Община Разлог
* [razlog.cjb.net Портал на град Разлог]
* Статистика населения

Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզի համայնքներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բուլղարիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ
Լունինեց

**Լունինեց** (, , , , ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում, Պրիպյատ գետի մոտ, Պինսկից ոչ շատ հեռու (դեպի արևելք), մարզկենտրոնից՝ Բրեստ քաղաքից 228 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Երկաթուղային հանգույց է։ Սառը պատերազմի տարիներին այստեղ շահագործման է հանձնվել և ակտիվորեն օգտագործվել ռազմական օդանավակայանը։ Նախկինում Լունինեցը գտնվել է Լեհաստանի (1540–1793, 1920–1939) և Ռուսաստանի ու Խորհրդային Միության (1793–1920, 1939–1941, 1944–1991) կազմում։ Բնակչության թվաքանակը 2009 թվականի տվյալներով եղել է 23.608, 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով՝ 23.734:

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1449 թվականին  «գյուղ *Փոքր Լուլին*» անվանումով (как деревня Малый Лулин): 1540 թվականին հիշատակվել է որպես Պոլոցկի վոևոդա Ստանիսլավ Դովնյային պատկանող *Լուլինեց* գյուղ։ 1622 թվականին գյուղի մեկ այլ տեր՝ Կոնստանտին Դոլմատը, բնակավայրը ճորտ գյուղացիներով հանդերձ ընծայել է Նովոպեչորսկի վանքին։

1793 թվականին Լեհաստանի երկրորդ բաժանման արդյունքում գյուղը հայտնվել է ռուսական կայսրության կազմում։ 19-րդ դարի վերջերին Պոլեսյան երկաթգծի կառուցման ու շահագործման շնորհիվ բնակավայրը բուռն թափով աճել է ու զարգացել. բնակչության թվաքանակը 670-ից 1897 թվականին հասել է 3167-ի։ Գործել են երկու ջրաղաց, ժողովրդական ուսումնարան, ծխական դպրոց։ Հետագայում Լեհաստանի երկրորդ հանրապետության կազմում գտնված ժամանակաշչջանում՝ 1919—1939 թվականներին, բնակչության թվաքանակն անցել է ութ հազարից, կառուցվել են ուղղափառ եկեղեցի, կաթոլիկական կոստյոլ։ 1941 թվականի հուլիսի 10-ից մինչև 1944 թվականի հուլիսի 10-ը Լունինեցը գտնվել է գերմանական ֆաշիստների տիրապետության տակ։ Ազատագրվել է կարմիր բանակի 23-րդ ու 55-րդ հրաձգային դիվիզիաների ստորաբաժանումների և դնեպրյան ռազմական նավատորմի մարտական համատեղ գործողության արդյունքում։

## Ժողովրդագրություն

## Քույր քաղաքներ
*  Շենեֆելդ (Գերմանիա)
*  Պիլավա-Գուռնա (Լեհաստան)
*  Պոլեսսկ (Ռուսաստան)
*  Միջինախտուբինյան շրջան (Ռուսաստան)
*  Լիմբաժի (Լատվիա)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Site of Belarus city Luninets
* Extensive resource on Jewish Luninetshttps://web.archive.org/web/20040217183603/http://hometown.aol.com/hghoover/genealgy/LunYB.htm
* Photos on Radzima.org
* Photo and video Luninets
* Фотографии

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Բալկանի (Հունգարիա)

**Բալկանի** (), քաղաք Հունգարիայի արևելյան մասում՝ Հյուսիսային Ալֆյոլդ մարզի Նագիկալո շրջանում։ Զբաղեցնում է 89,99 քառակուսի կիլոմետր տարածք, մերձակա հունգարական խոշոր բնակավայրից՝ Դեբրեցեն քաղաքից մոտավորապես 40 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք:։ Բնակչության թվաքանակը 2012 թվականի տվյալներով եղել է 6215, 2019 թվականի տվյալներով՝ 6.238: Պատմական փաստաթղթերում քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1214 թվականին։

## Քույր քաղաքներ
*  Խլեբնիցե, Սլովենիա
*  Սլոպնիցե, (Լեհաստան)
*  Լազուրի, (Ռումինիա)
*  Լվալուա-Պերե (Ֆրանսիա)

## Պատկերասրահ

Balkány - Palace.jpg
Balkány egük.jpg|
Balkány emlékmű.jpg|
Balkány gencsy.jpg|
Balkány gődény.jpg|
Balkány idős1.jpg|
Balkány idős2.jpg|
Balkány játszó.jpg|
Balkány kossuth.jpg|
Balkány könyv.jpg|
Balkány lourdesi.jpg|
Balkány mamutfenyő.jpg|
Balkány mentő.jpg|
Balkány műv.jpg|
Balkány népességalakulása a rendszerváltás óta.jpg|
Balkány okmi.jpg|
Balkány ovi.jpg|
Balkány ovi2.jpg|
Balkány parkoló.jpg|
Balkány posta 2.jpg|
Balkány ságvári út.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական կայքը 
* Օդային լուսանկարչություն

Կատեգորիա:Հունգարիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ
Պաավո Հաավիկո

**Պաավո Հաավիկո** (, ), ֆինն բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ։

## Գործունեություն
Պաավո Հաավիկոն եվրոպական մոդեռնիզմի հիմնական հոսքում ձևավորված բանաստեղծ էր։ Նրա վրա առանձնահատուկ ազդեցություն է թողել Թոմաս Սթեռնս Էլիոթը։ Հավիկոյին են պատկանում 1951 թվական *Հռոմեական գիշերներ*, 1959 թվական *Ձմեռային պալատ*, 1960 թվական *Մյունհաուզեն* դրամաները, 1967 թվական *Օդուն և բևեռային արջը* պոեզիայի գրքերը։ Նրան են պատկանում նաև 1968 թվական Ագրիկոլան և աղվեսը, 1974 թվական *Կորոլը գնում է Ֆրանսիա*, 1992 թվական *Անաստասիան և ես*, և 1995 թվական *Պրոսպերո* գործերը։

Հեղինակ է մի քանի լիբրետոյի, այդ թվում՝ կոմպոզիտոր *Աուլիս Սալինենի* *Ձիավորը* օպերայի։

## Ճանաչում
Հեղինակ է մի քանի լիբրետոյի, այդ թվում՝ կոմպոզիտորի Աուլիս Սալինենի *Ձիավորը* օպերայի։ Հելսինկիի համալսարանի պատվավոր դոկտոր (1969)։ Արժանացել է Էյնո *Լեյնոյի մրցանակ* 1963 թվական, *Նոյշտադտ գրական մրցանակի* 1984 թվական։ Հավիկոյի խոսքերն օգտագործել են Աուլիս Սալինենը, Տապանի Լանսիոն, և Չին Էունսուկը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://web.archive.org/web/20101129041605/http://www.kirjasto.sci.fi/haavikko.htm
* Пааво Хаавикко на сайте IMDB
* 
*

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Հրատարակիչներ
Կատեգորիա:Ֆինն արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ
Կատեգորիա:Ֆինն գործարարներ
Լյախավիչի

**Լյախավիչի** (, , ,  *Lekhavitsh*, ), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում, Վեդմա գետի ափին, մարզկենտրոնից՝ Բրեստ քաղաքից 225 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է. բնակչության թվաքանակը 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է 10 607։ Ունի երկաթուղային կայարան Բարանովիչի — Լունինեց երկաթգծի վրա։

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում հիշատակություն կա այն մասին, որ կիևյան մեծ իշխան Վասիլի Սվյատոսլավիչը 1005 թվականի ամռանը, ի թիվս այլ բնակավայրերի, Լյախով քաղաքն ընծայել է Տուրայի եպիսկոպոսությանը։

XV դարում Լյախովը Լիտվայի մեծ իշխանության կազմում եղել է գավառի վարչական կենտրոն։ XVI դարի սկզբներին պատկանել է Ալբրեխտ Գոտշոլդին։ Վերջինիս որդու՝ Ստանիսլավի մահվանից հետո՝ 1542 թվականին, անցել է նրա այրուն՝ Բարբարա Ռաձիվիլին, ով հինգ տարի անց, հսկայական օժիտով, ամուսնացել է լեհական գահի ժառանգի հետ։ 1635 թվականին քաղաքն իր ամրոցով հանդերձ դարձել է Սապեգաների սեփականությունը։ 1793 թվականից հայտնվել է ռուսական կայսրության կազմում։ 1921—1939 թթ. եղել է Լեհական Երկրորդ Հանրապետության, ատա՝ Բելառուսական Խորհրդային Հանրապետության կազմում։ 1941 թվականի հունիսի վերջերից մինչև 1944 թվականի հուլիսի 6-ը գտնվել է գերմանական ֆաշիստների տիրապետության տակ, ովքեր այստեղ գետտո են ստեղծել, բազմաթիվ հրեաների, գնչուների, հաշմանդամների սպանել։

## Ժողովրդագրություն

## Անվանի անձինք
* Սերգիուշ Պյասեցկի (1901–1964) - լեհ զինվորական, լրտես, գրող
* Յոզեֆ Բրոդի (1877-1937)- հրեական ծագումով ամերիկացի կոմպոզիտոր, Ջորջ Գերշվինի ուսուցիչը

## Պատկերասրահ

Ляховичи.jpg|Եղբայրական գերեզման
Lachavičy, Uzvyšeńnia Śviatoha Kryža. Ляхавічы, Узвышэньня Сьвятога Крыжа (1928).jpg|Հին կոսյտոլը
Lachavičy, Śviatoha Jazepa. Ляхавічы, Сьвятога Язэпа (1914).jpg|Նոր կոստյոլը
Lachavičy, Śviatoha Jazepa. Ляхавічы, Сьвятога Язэпа (1914) (3).jpg|Կոստյոլի ներսը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт города
* https://globustut.by/lyahovichi/ 
* Деревни Ляховичского района
* Бабулин И. Б. Московские «легионы» на гравюре «Осада Ляхович в 1660 году»  // История военного дела: исследования и источники. — 2012. — Т. III. — С. 297—320.  (27.11.2012)
* Lyakhovichi Shtetl homepage

## Աղբյուրներ
*

Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Իզոմորֆություն

**Իզոմորֆություն**  (իզո… և հուն. μορφή -  տեսք, ձև), ատոմների միմյանց տեղակալելու հատկությունը բյուրեղներում և միներալներում։ Իզոմորֆությունն առաջինը բացահայտել է Էյլհարդ Միչերլիխը (1819), իսկ հետագայում զարգացրել են Անդրեաս Արծրունին, Վիկտոր Գոլդշմիդտը, Վլադիմիր Վերնադսկին, Ալեքսանդր Ֆերսմանը և այլք։

Իզոմորֆությանը բնորոշվում է ատոմների հատկությունների (չափերի, կառուցվածքի, իոնացման պոտենցիալների) մերձությամբ, առաջացող քիմիական միացության բնույթով և կառուցվածքով, թերմոդինամիկ պայմաններով (ջերմություն, ճնշում)։ Ըստ ձևի իզոմորֆությունը լինում է կատարյալ և անկատար։ Տարբերվում են նաև իզոմորֆության մի քանի տիպեր՝ իզովալենտ, հետերովալենտ, բևեռային, շղթայական ևն։ Իզոմորֆ տեղակալման օրենքներով է բացատրվում ապարներում և հանքանյութերում խառնուրդների ձևով գտնվող հազվագյուտ տարրերի բաշխումը։ Իզոմորֆության մասին ուսմունքը խիստ կարևոր է ապարներում տարրերի հայտնաբերման ձևերի և երկրակեղևում քիմիական տարրերի կոնցենտրացման ու ցրման պրոցեսների հետազոտման համար։

Կատեգորիա:Բյուրեղագիտություն
Կատեգորիա:Հանքաբանություն