open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վիկտոր Գոլդշմիդտ

**Վիկտոր Մորից Գոլդշմիդտ** (, ), քիմիկոս և երկրաֆիզիկոս, երկրաքիմիայի և բյուրեղային քիմիայի հիմնադիրներից մեկը։ Մշակել է տարրերի երկրաքիմիական դասակարգում, առաջարկել իզոմորֆիզմի օրենքը, նրա անունով։ Նա առաջ քաշեց Երկրի խորքերի կազմի և կառուցվածքի վերաբերյալ առաջին տեսություններից մեկը, Գոլդշմիդտի հարուստ կանխատեսումները հաստատվել են առավելագույն չափով։ Նա առաջիններից մեկն է եղել, որ  հաշվարկել է վերին մայրցամաքային ընդերքի կազմը։

## Կենսագրություն
Գոլդշմիդտը ծնվել է Ցյուրիխյում։ Նրա ծնողները Դ.Գոլդշմիդտ (Հայնրիխ Դ. Գոլդշմիդ)և Ամելի Քոենը (Ամելիա Կոեն) իրենց որդուն անվանակոչել են հոր ուսուցչի՝ Վիկտոր Մայերի անունով։ 1901 թվականին Գոլդշմիդտների ընտանիքը տեղափոխվել է Նորվեգիա։ Հենրիխ Գոլդշմիդտը նշանակվել է քրիստոնեության քիմիայի պրոֆեսոր։ Նորվեգիայի հին անունը եղել է Օսլո։

## Աշխատություններ
Գոլդշմիդտի առաջին գիտական աշխատությունը կոչվում էր *Քրիստիանիայի շրջակայքում կապի փոխակերպությունը*։ Դրանում նա նախ կիրառեց փուլերի ջերմոդինամիկական կանոնը երկրաբանական օբյեկտների վրա։
*Էլեմենտների [[երկրաքիմիա]]* խորագրով իր աշխատանքների շարքը՝ Տարրերի աշխարհաքիմիական բաշխման օրենքներ, համարել է երկրաքիմիայի սկիզբը։ Գոլդշմիդտի աշխատանքը ատոմային և իոնային ճառագայթների վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել բյուրեղների քիմիայի վրա։
Գերմանական օկուպացիայի ժամանակ Գոլդշմիդտը ձերբակալվեց, բայց համակենտրոնացման ճամբար ծրագրված մեկնումից անմիջապես առաջ նրան առևանգել է Նորվեգիայի դիմադրությունը, և ուղարկել Շվեդիա։ Հետո նա տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ ապրում էին նրա հարազատները։

## Մահ
Պատերազմից հետո նա վերադարձել է Օսլո և մահացել այնտեղ 59 տարեկան հասակում։
Նրա հիմնական աշխատանքը ՝ Երկրաքիմիան, խմբագրվել և հետմահու լույս է տեսել Անգլիայում 1954 թվականին։

## Տես նաև
* Երկրաքիմիա
* Գոլդշմիդտի կանոնը
*«Գոլդշմիդտի փուլային կանոն»

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Victor Moritz Goldschmidt: Father of Modern Geochemistry by Brian Mason
* Иностранные члены Российской академии наук XVIII−XXI вв.: Геология и горные науки. / Отв. редактор И. Г. Малахова. М.: ГЦ РАН, 2012. − 504 с. (эл. версия)
*

## Աղբյուրներ
*Գոլդշմիդտ Վիկտոր Մորից // Սովետական մեծ հանրագիտարան,[30 հատորով],Ա.Մ.Պրոխորով:- 3-րդ հրատ.Մ.: Սովետական հանրագիտարան, 1969-1978։

## Արտաքին հղումներ
* 
*

 

Կատեգորիա:Երկրաքիմիկոսներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի քիմիկոսներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի ճարտարագիտական գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Միշել Ռու Կրտսեր

**Միշել Ալբեր Ռու** (, հայտնի է որպես **Միշել Ռու կրտսեր**, ), ֆրանսիական ծագմամբ բրիտանացի շեֆ խոհարար, ռեստորանատեր և Ռու հայտնի ընտանիքի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Ռուն ծնվել է Կենտ կոմսության Պեմբուրի գյուղում՝ հայտնի ռեստորանատեր Ալբեր Ռու ընտանիքում։ Մանկությունից նա մասնակից է դարձել ընտանեկան գործին։ 1979-1980 թվականներին աշխատել է *Le Gavroche* ռեստորանում՝ իր հոր ղեկավարությամբ։ Դրանից հետո՝ 1980-1982 թվականներին, վերապատրաստվել է Միոննեում (Ռոն Ալպեր, Ֆրանսիայի Լիոն քաղաքի մոտ) գտնվող Ալեն Շապելի հոթել-ռեստորանում։ 1982-1983 թվականներին՝ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի և Ֆրանսուա Միտտերանի օրոք, զինվորական ծառայության է անցել Ելիսեյան պալատում։

Ծառայությունն ավարտելուց հետո երկու ամիս աշխատել է Սեն-Մանդեի Ժերար Մոտի դելիկատեսների հաստատությունում, իսկ հետո ևս երկու ամիս՝ Վիկտոր Հյուգոյի անվան փողոցում գտնվող Լամարտինի մսի խանութում։ 1983 թվականին՝ Լոնդոն վերադառնալուց հետո, Միշել Ռուն *Finlay Robertson*-ում սովորել է հաշվապահական հաշվառում։ Այնուհետև Պիեր Կոֆմանի *La Tante Claire* ռեստորանում աշխատել է շեֆ խոհարար, իսկ 1983 թվականի հոկտեմբերից դեկտեմբեր՝ Հոնկոնգի *Mandarin Oriental* հոթելում։ 1985-1990 թվականներին Միշել Ռուն աշխատել է Ռու եղբայրների *Le Gavroche* և *The Waterside Inn* ռեստորաններում։ 1993 թվականին նրա հայրը՝ Ալբեր Ռուն, հեռացել է գործերից։ Այդ ժամանակից մինչև հիմա Միշել Ռու կրտսերը գլխավորում է *Le Gavroche* ռեստորանը։ 2003 թվականից Միշել Ռուն *Walbrook club*-ի և *Compass Group*-ի խորհրդատուն է։ Միևնույն ժամանակ Միշել Ռու կրտսերը գրել է մի քանի գիրք խոհարարական արվեստի մասին։ *Gourmand World Cookbook Awards*-ը նրա «Սննդի և գինու համապատասխանություն» գիրքը իր թեմատիկայով ճանաչել է լավագույնը։ Ռուն հեռուստատեսությունում հաճախ հանդես է գալիս որպես խոհարարական փորձագետ։

## Գրքեր
* *Le Gavroche Cookbook* (2001), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-304-35573-0
* *The Marathon Chef: Food for Getting Fit* (2003), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-84309-2
* *Le Gavroche Cookbook: Ten Recipes from One of the World’s Great Restaurants* (2005), London: Phoenix, ISBN 978-0-297-84392-4
* *Matching Food And Wine: Classic And Not So Classic Combinations* (2005), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-84379-5
* *Michel Roux: A Life In The Kitchen* (2009), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-84482-2
* *Cooking with The Master Chef: Food For Your Family & Friends* (2010), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-86309-0

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի խոհարարներ
Մահվան ստվերը

**«Մահվան ստվերը»** (), Ուիլյամ Հոլման Հանտի կրոնական թեմայով նկարը։ Նկարի վրա Ուիլյամ Հոլման Հանտն աշխատել է 1870-1873 թվականներին՝ Պաղեստինում իր երկրորդ ճանապարհորդությունից հետո։ Կտավում պատկերված է Հիսուսը՝ իր տերերի մոտ վեր ձգված դիրքով, երբ աշխատում էր որպես հյուսն։ Գտնվում է Մանչեստրի պատկերասրահի հավաքածուում։

## Պատմություն
1850 թվականին մեկ այլ բրիտանացի նկարիչ՝ Ջոն Էվերեթ Միլլեն, արդեն պատկերել էր երիտասարդ Հիսուսին որպես ենթավարպետ («Քրիստոսը հայրական տանը»)՝ իր հորն օգնելիս։ Միլլեի նկարն արթնացրել է քննադատների զայրույթը այպես կոչված աշխատանքի բարոյական աղքատության առկայության պատճառով։ Հանտը կրկնել է Միլլեի նկարի բազմաթիվ գծեր, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հատկացրել Հիսուսի մկանունքին։

## Նկարագրություն
[thumb|left|150px|[Ջոն Էվերեթ Միլլե. «Քրիստոսը հայրական տանը»]]
Հիսուս Քրիստոսի պատկերումը որպես աշխատասեր հասուն արհեստավոր գալիս է Թոմաս Քարլայլի ստեղծագործության ակունքներից, որը ևս իր ուշադրությունը սևեռել էր արդար աշխատանքի հոգևոր գնահատականի վրա։ Այն նաև համապատասխանում է մկանեղ քրիստոնեության ի հայտ գալուն՝ հեղինակներ Չառլզ Քինգսլիի, Թոմաս Հյուսի և այլոց պատկերացումը, որոնք առաջ էին տանում ֆիզիկական ուժը և առողջությունը, անձնական և քաղաքական կյանքում քրիստոնեական իդեալներին հետևելը։ Քարլայլը քննադատել է ավելի վաղ «Աշխարհի լույսը» աշխատանքը և անվանել այն «պապական» ստեղծագործություն այն բանի պատճառով, որ այդ նկարում Հիսուսը պատկերված էր արքայական հանդերձանքով։

Նկարը պարունակում է հստակ տարբերակելի սիմվոլիզմ, որտեղ շեշտված է Հիսուսի դերը և նրա իսկությունը որպես Փրկիչ։ Այդ առանձնահատկությունների առումով այն հստակ կրում է Միլլեի ազդեցությունը, մասնավորապես նրա *Victory O Lord!* նկարի։

## Քննադատություն
Քննադատ Ֆրենսիս Կիլվերտը այսպես է նկարագրել իր տպավորությունները նկարից, երբ այն առաջին անգամ տեսել է 1874 թվականին.

Ես ցավում եմ, որ գնացի տեսնելու Հանտի «Մահվան ստվերը» նկարը։ Դա փողերի անիմաստ վատնում էր։ Ես մտածում եմ, որ այդ նկարը ցուցադրական և գարշելի է, և հույս ունեմ այլևս երբեք չտեսնել այն։

Սակայն նկարը մեծ հաջողություն է ունեցել և բազմիցս կրկնօրինակվել է։ 1873 թվականին կտավը նվիրել են Մանչեստրի գեղարվեստի պատկերասրահին, որտեղ էլ մինչ օրս պահվում է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* *[http://manchesterartgallery.org/collections/search/collection/?id=1883.21 The Shadow of Death] * in the Manchester Art Gallery

Կատեգորիա:1873 նկարներ
Կատեգորիա:Մանչեստրի պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Ուիլյամ Հոլման Հանտի նկարներ
Բուտ Առավեղյան

**Բուտ Առավեղյան** (), հայ նախարար Հայկական մարզպանությունում, Այրարատ աշխարհի Արագածոտն գավառի հյուսիս-արևմտյան մասի (Թալին, Աշնակ) տանուտերը, Առավեղյանների նախարարական տոհմից։

## Կենսագրություն
[մինի|250x250px|ձախից|[Բագարանի Սուրբ Թեոդորոս եկեղեցին, 1923 թվական]]
Բուտ Առավեղյանը 624-628 թվականներին կառուցել է Բագարանի Սուրբ Թեոդորոս եկեղեցին, որը սակայն չհասցնելով ավարտել, մահացել է 628 թվականին։ Եկեղեցու շինարարությունը շարունակել և ավարտել է նրա կինը՝ Աննան 631 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առավեղյաններ
Միխալ Կադլեց

**Միխալ Կադլեց** (, ), չեխ ֆուտբոլիստ, «Սլովացկո» ակումբի և Չեխիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։ 1996 թվականի Եվրոպայի փոխչեմպիոն Միրոսլավ Կադլեցի որդին։

## Կարիերա
### Ակումբային
Միխալ Կադլեցը «Ալսենբոռն»,  «Կայզերսլաուտերն» և «Սլովացկո» («Սինոտ») ֆուտբոլային դպրոցների սան է։ Նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2001 թվականին «Սլովացկո» ակումբում, որում իր նորամուտը նշել է Օստրավայի «Բանիկի» դեմ խաղում։ 2005 թվականին տեղափոխվել է Պրահայի «Սպարտա»։ Ակումբի կազմում նա երկու անգամ նվաճել է Չեխիայի չեմպիոնի տիտղոսը և երեք անգամ՝ Չեխիայի գավաթը։

2008 թվականին Միխալը վարձավճարով տեղափոխվել է գերմանական «Բայեր 04»։ 2009 թվականի հունվարին նա պայմանագիր է ստորագրել լևերկուզենյան ակումբի հետ մինչև 2013 թվականը։

2013 թվականի հունիսին Կադլեցը տեղափոխվել է թուրքական «Ֆեներբահչե», որի կազմում 2013/14 մրցաշրջանում դարձել է Թուրքիայի չեմպիոն, իսկ 2014 թվականին՝ երկրի սուպերգավաթակիր։

2016 թվականի մայիսին հայտնի է դարձել, որ Միխալը վերադառնում է «Սպարտա»՝ ակումբի հետ կնքելով երեք տարվա պայմանագիր։

Այնտեղ նա մնացել է մինչև 2018 թվականի օգոստոս, երբ ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է «Սլովացկո» ակումբ, որտեղ էլ այժմ խաղում է։

### Ազգային հավաքականում
2002 թվականից Կադլեցը խաղացել է երկրի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում, իսկ Չեխիայի ազգային թիմի կազմում նորամուտը նշել է 2007 թվականի նոյեմբերի 17-ին Սլովակիայի ազգային հավաքականի հետ խաղում, իսկ առաջին գոլը ազգային թիմում խփել է հաջորդ տարվա մայիսի 30-ին Շոտլանդիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում։

Եվրոպայի 2008 և 2012 թվականների առաջնությունների մասնակից է, Եվրոպայի 2016 թվականի առաջնությունում նույնպես ազգային թիմի կազմում էր, բայց ոչ մի հանդիպման չի մասնակցել։

Ընդհանուր առմամբ հավաքականում անցկացրել է 67 խաղ և խփել 8 գոլ։

## Նվաճումներ
**«Սպարտա» (Պրահա)**

* Չեխիայի չեմպիոն (**2**)՝ 2004/05, 2006/07
* Չեխիայի գավաթակիր (**3**)՝ 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008

**«Ֆեներբահչե»**

* Թուրքիայի չեմպիոն՝ 2013/14
* Թուրքիայի սուպերգավաթակիր՝ 2014

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը «Սլովացկո» ակումբի պաշտոնական կայքում  
* Պրոֆիլը Չեխիայի ֆուտբոլային ասոցիացիայի կայքում 
* Պրոֆիլը Առաջին լիգայի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կայզերսլաուտերնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպարտա Պրահայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆեներբահչեի ֆուտբոլիստներ
Կողբի Բագրատ Սահակյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոց

**Կողբի Բագրատ Սահակյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոց**, միջնակարգ կրթական հաստատություն Հայաստանի Տավուշի մարզի Կողբ գյուղում։

## Պատմություն
Կողբի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը հիմնադրվել է 1972 թվականին և կրում է Բագրատ Սահակյանի անունը։

Կրթական հաստատության աշակերտները ավանդաբար հաջողություններ ու ձեռքբերումներ են ունեցել բուհական ընդունելության քննություններում, օլիմպիադաներում և տարբեր տեսակի կրթական մրցույթներում։

## Տեղադրություն
Կողբի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը գտնվում է գյուղի 1-ին փողոցի 9-րդ շենքում։

## Ուսումնական գործընթաց
Կողբի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը գործում է 12-ամյա կրթական համակարգով։ Յուրաքանչյուր տարի կրթական հաստատությունում սովորել են ընդհանուր առմամբ շուրջ 250 աշակերտ։

2020 թվականի դրությամբ կրթական հաստատությունն ունեցել է 54 աշխատակից։ Դպրոցի տնօրենն է Հայկանուշ Ալեքսանյանը։

## Տես նաև
*Կողբ գյուղ
*Կողբի Ջահան Կարախանյանի անվան թիվ 1 միջնակարգ դպրոց
*Կողբի մշակույթի կենտրոն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի միջնակարգ և ավագ դպրոցներ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի միջնակարգ դպրոցներ
Կատեգորիա:Կողբ
Բաբ Ամատունի

**Բաբ եպիսկոպոս Ամատունի** (), հայ հոգևորական, Ամատունյաց եպիսկոպոս։
## Կենսագրություն
Բաբ եպիսկոպոսը ստորագրում է Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Հովհաննես Բ Գաբեղյանի (557-574) երկու այն թղթերում, որոնք ուղղված էին Սյունիքի և Աղվանքի հոգևորականությանը՝ նեստորականների քարոզչության առթիվ։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:6-րդ դարի հայ եպիսկոպոսներ
Կատեգորիա:Հայ առաքելական եպիսկոպոսներ
Կատեգորիա:Ամատունիներ
Մանաճիհր Ռշտունի (4-րդ դար)

**Մանաճիհր Ռշտունի** (), հայ նախարար և զորավար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Ռշտունիք գավառի տանուտերը, Ռշտունիների նախարարական տոհմից։

## Կենսագրություն
Մանաճիհր Ռշտունին եղել է Մեծ Հայքի արքա Տրդատ Գ Մեծի չորս զորավարներից մեկը՝ Սասանյան Պարսկաստանի արքա Շապուհ Բ-ի դեմ պատերազմի ժամանակ։ Խոսրով Գ Կոտակի կառավարման ժամանակ եղել է Մեծ Հայքի հարավային բանակի զորավարը և ճնշել Աղձնիքի բդեշխի ապստամբությունը

Մանաճիհր Ռշտունին Մծբինում ձերբակալելով քրիստոնեական քարոզիչներ Հակոբ Մծբնացի եպիսկոպոսին ու նրա կողմնակիցներին, նրանց Ռշտունիք գավառի Մանակերտ բերդի պարսպից նետում է Վանա լիճը, որի համար Հակոբ Մծբնացին նրան նզովում է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:4-րդ դարի հայ նախարարներ
Տրոյայի անկումը

**«Տրոյայի անկումը»** (), 1911 թվականի իտալական կարճամետրաժ համր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Ջովանի Պաստրոնեն և Լուիջի Ռոմանո Բորգնետոն Ջովանի Պաստրոնեի սցենարով։

Ֆիլմը նկարահանվել է «Itala» ստուդիայում։

## Սյուժե
մինի|ձախից|200փքս|Հեղինե և Պարիս
Առաջին ֆիլմերից մեկն է, որը պատմում է Տրոյայի անկման պատմության մասին։ Սյուժեն կենտրոնանում է Հեղինեի և Պարիսի միջև բուռն հարաբերությունների վրա։ Նրանց սիրավեպին օգնում Աֆրոդիտեն։

Պարիսը գայթակղում է Հեղինեին՝ Սպարտայի թագուհուն և տանում է նրան Տրոյա, իր հոր՝ Պրիամոս թագավորի քաղաք-պետությունը։ Հույները պատերազմ են հայտարարում տրոյացիներին, տասը տարի պաշարելուց հետո նրանք, ի վերջո, փայտե ձիու օգնությամբ կարողանում են ներխուժել քաղաք։

Տպավորիչ նկարահանումները, ֆանտաստիկ կոստյումները և տպավորիչ տրոյական ձին փոխանցում են այս հավերժական պատմության էպիկական բնույթը։

## Արտադրություն
Նկարահանումներում ներգրավված են եղել ավելի քան 800 դերասաններ, այդ պատճառով ֆիլմը հռչակվել է ամենահավակնոտ նախագիծը, որը դեռ ոչ ոք չի փորձել իրագործել կինոյի աշխարհում։

## Գլխավոր դերերում
* Լուիջի Ռոմանո Բորգնետտո
* Ջովանի Կասալեջիո
* Madame Davesnes - Հեղինե
* Էմիլ Գալլո - թագավոր
* Օլգա Ջանինի Նովելի
* Ջուլիո Վինա

«Տրոյայի անկումը» ֆիլմը նկարահանվել է 600 մ կինոժապավենի վրա 1910 թվականին, էկրան է բարձրացել 1911 թվականին։

Չնայած նրան, որ «Տրոյայի անկումը» ֆիլմը մեծ ժողովրդականություն չի վայելում Իտալիայում, այն մեծ հաջողությունների է հասել արտասահմանում, այդ թվում ԱՄՆ-ում։ Դա թույլ է տվել Ջովանի Պաստրոնեին Նյու Յորքում բացել իր *Itala* կինոստուդիայի մասնաճյուղը։

## Վերականգնում
2005 թվականին ֆիլմը վերականգնվել է *Cineteca di Bologna* ֆիլմադարանի կողմից Թուրինի կինոյի թանգարանի և Cineteca del Friuli-ի հետ համագործակցությամբ։ Վերականգնումն իրականացվել է «L' Immagine Ritrovata» լաբորատորիայի կողմից։

## Տես նաև
* Տրոյա (ֆիլմ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* La caduta di Troia
* The Fall of Troy on YouTube
* La Caduta di Troia (1911)

Կատեգորիա:1911 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ռազմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Տրոյական պատերազմ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր անտիկ ժամանակների մասին
Մոր հավատարմություն

**«Մոր հավատարմություն»** (), խորհրդային ֆիլմ՝ նվիրված Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի մորը՝ Մարիա Ալեքսանդրովնա Ուլյանովային (վերջինիս նվիրված երկրորդ ֆիլմն է, առաջինը՝ «Մոր սիրտը», 1965)։ Ֆիլմը նկարահանել է Մարկ Դոնսկոյը։

## Սյուժե
Պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի մոր մասին պատմող երկրորդ ֆիլմի գործողությունները ընդգրկում է 1900-1917 թվականների ժամանակահատվածը։

Պատմական իրադարձությունների ընթացքը Մարիա Ալեքսանդրովային ստիպում է տեսնել, որ իր երեխաները շատ համախոհներ, հետևորդներ ունեն։ Ռեֆերատի ընթերցման տեսարանում, որտեղ Լենինը արդեն հանդես է գալիս որպես Ռուսաստանի շատ գործեր կատարած առաջնորդ, մայրը սկսում է հասկանալ, որ եթե ինչ-որ բան կարող է հաշտեցնել իրեն Ալեքսանդրի մահվան հետ, ապա դա միայն Վոլոդայի ընտրած ճանապարհի անհրաժեշտությունն է։

Մայրը միշտ փորձել է զուսպ լինել, չի բարձրաձայնել իր վիշտը, երբեք չի ձգտել ուրիշների կողմից խղճահարության։ Միայն մեկ անգամ ֆիլմում արտացոլվել են մայրական զգացմունքները՝ այն տեսարանում, երբ Մարիա Ալեքսանդրովնան նվագում է դաշնամուր, և հիշում է իր ամբողջ կյանքը։ Եվ այդ ժամանակ նորից ներկայացվում է, թե ինչ է վերապրել այդ կինը։

## Դերերում
* Ելենա Ֆադեևա – *[[Մարիա Ուլյանովա|Մարիա Ալեքսանդրովնա Ուլյանովա]]
* Նինա Մենշիկովա – *Աննա Ուլյանովա
* Ռոդիոն Նահապետով – *[[Վլադիմիր Լենին|Վլադիմիր Ուլյանով]]
* Գենադի Չերտով – *Ալեքսանդր Ուլյանով
* Յուրի Սոլոմին – *[[Դմիտրի Ուլյանով]]
* Թամարա Լոգինովա – *Մարիա Ուլյանովա
* Ալեքսանդրա Մոսկալևա – *Ելիզավետա Վասիլիևնա Կրուպսկայա
* Էլմիրա Կապուստինա – *Նադեժդա Կրուպսկայա
* Նադեժդա Ֆեդոսովա – *Պրասկովյա Օսմիխինա
* Վիկտոր Շախով – *Պավել Օսմիխին
* Գեորգի Եպիֆանցև – *[[Մարկ Ելիզարով]]
* Յուրի Բիկով – *Գորչիլին
* Արկադի Ցինման – *ժանդարմի գեներալ
* [[Վլադիմիր Եմելյանով]] – *գնդապետ
* Պավել Տարասով – *կառավարիչ
* Դանուտա Ստոլյարսկայա – *Դմիտրի Ուլյանովի կինը (լուսագրերում նշված չէ)
* Իրինա Դոնսկայա – *տանտիրուհի (լուսագրերում նշված չէ)
* Վալենտինա Անանինա – *կին, որը պետք է զննություն իրականացներ (լուսագրերում նշված չէ)
* Վիկտոր Կոլպակով – *դռնապան (լուսագրերում նշված չէ)
* Ֆեոդոր Նիկիտին – *բժիշկ (լուսագրերում նշված չէ)
* Գեորգի Տուսուզով – *հարևան (լուսագրերում նշված չէ)
* Անդրեյ Ցիմբալ – *ժանդարմի գեներալ (լուսագրերում նշված չէ)

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Զոյա Վոսկրեսենսկայա, Իրինա Դոնսկայա
* Ռեժիսոր՝ Մարկ Դոնսկոյ
* Օպերատոր՝ Միխայիլ Յակովիչ
* Նկարիչ՝ Բորիս Դուլենկով

## Մրցանակներ
Մոսկվայի քաղաքային կոմերիտական կազմակերպության մրցանակ, 1970 – դերասան Ռոդիոն Նահապետովին՝ «Մոր սիրտը» և «Մոր հավատարմությունը» ֆիլմերում Վլադիմիր Ուլյանովի կերպարի ստեղծման համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Ռուս բանվորների հյուսիսային միություն

**Ռուս բանվորների հյուսիսային միություն** (), Ռուսական կայսրության առաջին բանվորական քաղաքական կազմակերպություններից մեկը և իր տեսակի մեջ առաջինը Սանկտ Պետերբուրգում։ Կազմավորվել է 1878 թվականին և ցարական իշխանությունների կողմից լուծարվել 1880 թվականին։

Հիմնադիրներն են բանվոր հեղափոխականներ Ստեպան Խալտուրինը և Վիկտոր Օբնորսկին։ Գործել է ընդհատակում։ «Միության» մեջ ընդունվում էին միայն բանվորներ։ Ունեցել է մոտ 200 անդամ, բաժանմունքներ՝ Պետերբուրգի բանվորական շրջաններում, որոնց ղեկավարում էին տեղական կոմիտեները։ Կոմիտեների ներկայացուցիչները մտնում էին կենտրոնական խմբակի կազմի մեջ, որը և ղեկավարում էր «Միության» ողջ գործունեությունը։ «Միությունն» իր գլխավոր նպատակն էր համարում գոյություն ունեցող հասարակարգի տապալումը։ Կազմակերպության հիմնադիր ժողովում (կայացել է 1878-ի դեկտեմբերի 23-ին և 30-ին) ընդունված ծրագրի մի շարք դրույթներ նման էին 1869-ի գերմանացի սոցիալ–դեմոկրատների Այզենախական ծրագրի պահանջներին և I Ինտերնացիոնալի գաղափարներին։ Ծրագրում առաջին անգամ դրվում էր բանվորների համառուսական կազմակերպություն ստեղծելու հարցը։ Դրա հեղինակները գտնում էին, որ միայն «բանվորներից» (և ոչ «ժողովրդից») է կախված «սոցիալական հեղափոխության հաղթանակը», որ նրանց վրա է դրված «աշխարհի վերափոխման» պարտականությունը։ Ծրագիրը հռչակում էր «եղբայրական համերաշխություն բոլոր երկրների պրոլետարների միջև»։

Միության անդամները հեղափոխական պրոպագանդա էին տանում Պետերբուրգի արդյունաբերական ձեռնարկությունների բանվորների շրջանում, մասնակցում գործադուլներին և ղեկավարում դրանք, տարածում էին ագիտացիոն թռուցիկներ, կապեր էին հաստատել Մոսկվայի, Սորմովոյի, Դոնի Ռոստովի բանվորների հետ։ 1880 թվականին փետրվարին «Միությունը» հրատարակեց իր առաջին ընդհատակյա բանվորական «Ռաբոչայա զարյա» («Рабочая заря») թերթը, որի առաջին համարի լույսընծայումից հետո տպարանը բռնագրավվեց և ոչնչացվեց։

Աչքի ընկնող անդամների ձերբակալության պատճառով «Միությունը» շուտով դադարեց գործելուց։

Կատեգորիա:Ռուսական կայսրություն
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պատմություն
Ռուսերենի այբուբեն

**Ռուսական այբուբեն**, ռուսերենի գրային համակարգը, որն ստեղծվել է սլավոնական գրի (կիրիլիցա) հիման վրա։ Ժամանակակից Ռուսական այբուբենը բաղկացած է 33 տառից, որոնցից քսանը նշանագրում են բաղաձայն, 10-ը՝ ձայնավոր հնչյուններ․ սրանցից я, ю, ё, е (վերջինը միայն որոշակի դիրքում) երկհնչյուններ են։ Й տառը վանկարար չէ․ ъ (կոշտության նշան) և ь (փափկության նշան) տառերն ինքնուրույն հնչյուններ չեն նշանագրում. ь ցույց է տալիս նախորդ բաղաձայնի փափկությունը և երբեմն իմաստատարբերիչ դեր է կատարում (кров «կտուր, օթևան, տուն», кровь «արյուն»), իսկ ъ օգտագործվում է որպես, այսպես կոչված, անջատիչ նշան (արտասանությամբ անջատվում են երկու հարևան վանկերը «суб-ъект»)։ Կիրիլիցայի առաջին բարեփոխումը կատարվել է 1710-ին, Պետրոս Մեծի հրամանով, իսկ երկրորդը՝ 1917-ի դեկտ․ 23-ին, լուսավորության ժող․ կոմիսարիատի դեկրետով։ ժամանակի ընթացքում Ռուսական այբուբենը համալրվել է նոր տառերով, իսկ որոշ տառեր հանվել են գործածությունից։ Ռուսական այբուբենը ընկած է նախկին ԽՍՀՄ շատ լեզուների, ինչպես նաև Բուլղարիայի, նախկին Հարասլավիայի, նախկինում Մոնղոլիայի այբուբենների հիմքում։

## Ռուսական ստեղնաշար
frameless750x750px

Կատեգորիա:Ռուսերենի այբուբեն
Ալեքսանդրա թագուհու թագ

thumb|Ալեքսանդրա թագուհին թագով։ Թագը եվրոպական ոճով է, ունի ավելի շատ կիսակամարներ, քան ունենում են բրիտանական թագերը։
**Ալեքսանդրա թագուհու թագ** (), Մեծ Բրիտանիայի թագավոր Էդուարդ VII-ի կնոջ՝ ուղեկցող թագուհի Ալեքսանդրա Դանիացու թագը, որը պատրաստվել է 1902 թվականի թագադրման համար։

## Պատմություն
Սկսած Մարիա Մոդենացուց (թագադրվել է 1685 թվականին)՝ Մեծ Բրիտանիայի ուղեկից թագուհիները կրել են Մարիա Մոդենացու թագը։ Սակայն այդ ավանդույթը փոփոխվել է 1831 թվականին, երբ ուղեկցող թագուհի Վիլհելմ IV-ի և նրա կնոջ՝ ուղեկից թագուհի Ադելաիդա Սաքսեն Մեյնինգենցու թագադրման պատրաստության ժամանակ Մարիա Մոդենացու թագը «Նորին Մեծության օգտագործման համար համարվել է ոչ պիտանի»՝ նկատի ունենալով մաշվածությունը և չափսերը։ Պատրաստվել է նոր թագ։

Երբ Վիլհելմ IV-ի մահից հետո գահ է բարձրացել Վիկտորյա թագուհին (թագադրությունը տեղի է ունեցել 1838 թվականին), նրա ամուսինը՝ ուղեկից արքայազմ Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացին, չի թագադրվել և Վիկտորյայի կառավարման 64 տարիների ընթացքում ուղեկցի թագը չի կիրառվել։ 1901 թվականին Վիկտորյա թագուհու մահից հետո գահին է բազմել Էդուարդ VII-ը, և նրա կին Ալեքսանդրային որոշվել է թագադրել որպես ուղեկից թագուհի, սակայն դրա համար չօգտագործել Ադելաիդայի թագը, այլ պատրաստել նորը։ Ամուսինները թագադրվել են 1902 թվականի օգոստոսի 9-ին Լոնդոնի Վեստմինստերյան աբբայությունում։ Հայտնի Կոհինուր ադամանդով զարդարված նոր թագը Ալեքսանդրայի գլխին դրել է Յորքի արքեպիսկոպոս Ուիլյամ Մաքլագանը։
## Նկարագրություն
Ալեքսանդրա թագուհու թագը պատրաստվել է բրիտանական արքայական թագերին բնորոշ ոճից տարբեր, ավելի մոտ մայրցամաքային թագավորական թագերի ոճին։ Ալեքսանդրայի թագը բարձրությամբ ավելի ցածր է, քան բրիտանական ավանդական թագերը և, ինչը բացարձակապես բնութագրական չէ նրանց, պարունակում է ութ կիսակամար։ Դիմացի կիսակամարը միացած է թանկարժեք քարերով պատված խաչով, որի վրա դրված էր հայտնի Կոհինուր ադամանդը։ Ինչպես հետագայում պատրաստված Մարիա թագուհու և Եղիսաբեթ թագուհու թագերինը, կիսակամարները հանովի են, ինչը թույլ է տալիս թագը կրել որպես գոհարակուռ վարսակալ (բաց թագի ձևով)։

Ալեքսանդրա թագուհու թագը հետագայում այլ ուղեկից թագուհիներ չեն կրել, 1911 թվականին Մարիա Թեքցի թագուհու և 1937 թվականին Եղիսաբեթ Բոուզ-Լայոնի համար պատրաստվել են նոր թագեր։ Ալեքսանդրայի թագի հիմնական թանկարժեք քարերը փոխարինվել են արհեստականներով, իսկ Կոհինուր ադամանդը 1911 թվականին փոխադրվել է Մարիա թագուհու թագ, 1937 թվականին՝ Եղիսաբեթ թագուհու թագ, որտեղ էլ գտնվում է ներկայումս։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Անհատական թագեր
Կատեգորիա:Թագեր
Դիազոմիացություններ

**Դիազոմիացություններ**, մեկ ատոմ ածխածնին երկու ատոմ ազոտ միացած խմբավորում պարունակող օրգանական միացություններ։ Լինում են ալիֆատիկ և արոմատիկ շարքի։ Ալիֆատիկ շարքի դիազոմիացությունների կառուցվածքը պատկերվում է այսպես․
:300px|Diazo

Թունավոր և պայթուցիկ են, տաքացնելիս, ճառագայթահարելիս քայքայվում են, փոխազդում են թթուների, հալոգենների, ջրի և այլ նյութերի հետ՝ անջատելով ազոտ։ Պարզագույն ներկայացուցիչներն են դիազոմեթանը (CH_2N_2) և դիազոքացախաթթվի էթիլէսթերը (N_2CH_2CO_2C_2H_5)։ Ալիֆատիկ ցիկլավոր դիազոմիացությունները՝ դիազիրինները համեմատաբար կայուն և պակաս փոխազդման ունակ նյութեր են։

Արոմատիկ շարքի դիազոմիացությունները՝ [Ar-N^+ \equiv N]X^- (որտեղ X-ը թթվային մնացորդ է կամ հիդրօքսիլ–խումբ), կոչվում են նաև դիազոնիումի աղեր։ Ստացվում են արոմատիկ ամինների դիազոտացմամբ։ Անկայուն են, չոր վիճակում պայթուցիկ, մտնում են շատ ռեակցիաների մեջ, որոնց ընթացքում կարող է տեղի ունենալ նաև ազոտի անջատում (ազոտահամակցում, Զանդմայերի ռեակցիա ևն)։

Արոմատիկ դիազոմիացությունները հիմնային միջավայրում փոխում են իրենց կառուցվածքը՝ առաջացնելով դիազոտատներ։ Արոմատիկ դիազոմիացությունները օգտագործվում են բազմաթիվ օրգ․ միացությունների սինթեզի, մասնավորապես, ազոներկանյութերի արտադրության մեջ։

Կատեգորիա:Ազոտային միացություններ
Էլսիու Ալվարեշ

**Էլսիու Ալվարեշ** (, ), բրազիլացի իրավաբան, լրագրող, պետական գործիչ, Էսպիրիտու Սանտու նահանգի նահանգապետ (1975-1979), դաշնային տեղակալ և սենատոր (համապատասխանաբար 1971-1975 և 1991-1998), արդյունաբերության, առևտրի և զբոսաշրջության նախարար ( 1994-1995), Բրազիլիայի պաշտպանության նախարար (1999-2000)։

## Կենսագրություն և կարիերա
Ծնվել է մեխանիկի ընտանիքում։ 1937 թվականին իր ծնողների հետ տեղափոխվել է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի Վիտորիա համայնք։

1955 թվականին ավարտել է Էսպիրիտու Սանտուի Դաշնային համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ ստանալով իրավագիտության բակալավրի աստիճան։

Ուսման ընթացքում, 1953 թվականի մայիսին ամուսնացել է Իրեն Ռոզինդո դա Սիլվայի հետ։ Ավելի ուշ ամուսիններն ունեցել են երկու երեխա՝ Ալեքսանդր Ռոսինդու Ալվարեսը և Էլսիու Ալվարեսը կրտսերը։

1966 թվականին առաջին անգամ Էսպիրիտու Սանտու նահանգից մասնակցել է Դաշնային օրենսդիր ժողովի ներկայացուցիչների պալատի ընտրություններին՝ ներկայացնելով ռազմական բռնապետության իշխող կուսակցությունը՝ Ազգային վերածննդի դաշինքը, սակայն դրանք կորցրել է, բայց նշանակվել է պատգամավոր։ 1970 թվականին կրկին սկսել է նախընտրական քարոզարշավը, սակայն մինչ ընտրությունների արդյունքների ամփոփումը, նրան կոչ են արել զբաղեցնել փոխնախագահի պաշտոնը՝ կապված Անդրադեի ինքնասպանության հետ։ Մի քանի օրից ընտրությունների արդյունքները նաև ցույց են տվել, որ նա ստացել է ձայների մեծամասնությունը իր ընտրատարածքում, ինչը նրան ապահովել է 1971-1974 թվականների գումարման պատգամավորական մանդատը։

1974 թվականի հունիսին Բրազիլիայի նորընտիր նախագահ Էռնեստա Հայզելը նրան նշանակել է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի նահանգապետ։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1979 թվականի մարտը։

Երկու կադենցիաների ընթացքում (1991—1994 և 1995—1999) եղել է Էսպիրիտու Սանտուի դաշնային սենատոր (1991—1994, 1995—1999)։

1994-1995 թվականներին եղել է Իտամար Ֆրանկուի կառավարության արդյունաբերության, առևտրի և զբոսաշրջության նախարար։

1999 թվականին նախագահ Ֆերնանդու Կորդոզուն հիմնադրել է Բրազիլիայի պաշտպանության նախարարությունը։ Պաշտոնի մյուս թեկնածուներից հրաժարվելուց հետո, դարձել է Բրազիլիայի պաշտպանության առաջին նախարարը (1999-2000)։ Նրա նշանակումը որպես «կողմնակի անձ» փոքր պետությունից և առանց զգալի քաղաքական կշռի, հանդիպել է քննադատությունների, մեղադրվել է կոռուպցիայի և հովանավորչության մեջ, ինչպես նաև Էսպիրիտու Սանտու նահանգում կազմակերպված հանցավորության հետ կապ ունենալու մեջ։ 2000 թվականի հունվարին թոշակի է անցել և նախարարի պաշտոնում նշանակվել է Գերալդ Մագելան։

2006-2014 թվականներին եղել է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի տարածաշրջանային օրենսդիր մարմինների պատգամավոր։

2015 թվականի փետրվարի 23-ից զբաղեցրել է *Banestes Seguros* ապահովագրական ընկերության գլխավոր տնօրենի / նախագահի պաշտոնը։

Թաղված է *Jardim da Paz* գերեզմատանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1932 ծնունդներ
Կատեգորիա:2016 մահեր
Կատեգորիա:Բրազիլացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 9 մահեր
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 28 ծնունդներ
NCT խմբի սկավառակագրություն

**NCT խմբի սկավառակագրություն**, հարավկորեական NCT բոյ բենդի սկավառակագրությունը իր մեջ ներառում է ութ ստուդիական ալբոմ, երկու վերաթողակում, տասնչորս մինի ալբոմներ և 39 սինգլներ։ Ներկայացվում է ամբողջ NCT խմբի սկավառակագրությունը, ինչպես նաև NCT-ի չորս միավորների՝ NCT 127-ի, NCT Dream-ի և WayV-ի, թողարկումները։

Խումբը ստեղծվել է 2016 թվականին «S.M. Entertainment» ընկերության կողմից։ Խմբի անվանումը բացվում է որպես *Neo Culture Technology*։ Ընկերության հիմնադիր Լի Սու Մանը այն բացատրել է նրանով, որ ցանկացել է ցույց տալ, որ խմբում կարող են լինել անսահմանափակ թվով մասնակիցներ, ամբողջ աշխարհի տարբեր քաղաքներում կան միավորված սաբ խմբեր։

Առաջին միավորը՝ *NCT U*-ն առաջնաելույթ է ունեցել 2016 թվականի ապրիլին «*The 7th Sense*» և «*Without You*» սինգլներով։ Սեուլում հիմնադրված երկրորդ միավորը՝ NCT 127-ը առաջնաելույթ է ունեցել հուլիսին «*NCT#127*» մինի ալբոմով։ Երրորդ միավորը՝ NCT Dream-ը առաջնաելույթ է ունեցել օգոստոսին «*Chewing Gum*» սինգլով։ 2019 թվականի հունվարին առաջնաելույթ է ունեցել չինական *WayV* խումբը՝ «*The Vision*» սինգլային ալբոմով։

Որպես մի ամբողջ խումբ, 2018 թվականի մարտի 14-ին NCT խումբը թողարկել է իր առաջին «NCT 2018 Empathy» խոշոր թողարկումը, որին մասնակցել է **NCT 2018** կոչվող տասնութ ընթացիկ մասնակիցներից բաղկացած խումբը, որը դարձել է ընդամենը մեկ տարվա համար նախատեսված առաջին նախագիծը և որին մասնակցել են *NCT* խմբի բոլոր ընթացիկ անդամները և միավորները։

## Ստուդիական ալբոմներ

### Վերաթողարկումներ

### Ալբոմի սինգլներ

### Ժողովածուներ

### Համերգային ալբոմներ

## Մինի ալբոմներ

## Սինգլներ

## Պրոմոսինգլներ

## Կալլաբորցիա

### Որպես հրավիրված արտիստ

## Հիթ-շքերթներում հայտնված այլ սինգլներ

## Երաժշտական տեսահոլովակներ

### Այլ տեսահոլովակներ

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Յուլիուս Մոզեն

**Յուլիուս (Յուլի) Մոզեն** (, նաև **Մոզես** (, ), գերմանացի բանաստեղծ, դրամատուրգ և իրավաբան։ Ավստրիական Տիրոլ նահանգի օրհներգի տեքստի հեղինակը։

## Կենսագրություն
Յուլիուս Մոզենը ծնվել է 1803 թվականի հուլիսի 8-ին Մյուլենթալում՝ տեղի դպրոցի ուսուցչի և հոգևորականի ընտանիքում։ Սկզբում սովորել է Պլաուեն գիմնազիայում, այնուհետև Ենայի համալսարանում սովորել է իրավաբանություն։
thumb|left|174px|<center><small>Մոզենի կիսանդրին Պլաուենում</small></center>

1831 թվականին Կորենի դատավորից ստացել է քարտուղարի պաշտոն՝ դառնալով առաջին հրեաներից մեկը, որը Գերմանիայում զբաղեցրել է այդպիսի պաշտոն։

1844 թվականից Մոզենը եղել է Օլդենբուրգ քաղաքի թագավորական թատրոնի, որի համար գրել է մի շարք պատմական դրամաներ, մշտական աշխատակիցը։ Հայտնի դրամաներից են «*Cola Rienzi*»-ը, «*Don Johann von Oesterreich*»-ը և «*Kaiser Otto III*»-ը։

Բացի այդ, Յուլիուս Մոզենը հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածու, որն ունեցել է մի քանի հրատարակություն։ Գրել է մի շարք վիպակներ և պատմվածքներ, որոնցից այդ ժամանակ ընթերցողների շրջանում սիրված էր պատմական «*Der Kongress von Verona*» (1842) գիրքը։

Հայտնի են նաև նրա խորհրդանշական «Ritter Wahn» (1831) և «Ahasver» (1838) պոեմները՝ երկուսն էլ, ըստ Ֆ. Ֆ․ Ֆիդլերի՝ գրված են «գեղեցիկ լեզվով և հարստացված նկարներով»։ Բնության հովվերգական պատկերներում (օրինակ՝ *Bilder im Moose*) գերակշռում է մի խորհրդավոր հեքիաթային տարր։

1863 թվականին լույս է տեսել Մոզենի ստեղծագործությունների ամբողջական ժողովածուն՝ 8 հատորով, իսկ 1880 թվականին՝ նոր հրատարակությունը՝ 6 հատորով։

Յուլիուս Մոզենը մահացել է 1867 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Օլդենբուրգ քաղաքում։

Բանաստեղծի մահից անմիջապես հետո Պլաուեն քաղաքում տեղադրվել է Մոզենի բրոնզե կիսանդրին։

## Ընտրված մատենագրություն
* *Ritter Wahn*, epic poem, 1831
* *Gedichte*, poems, 1836 (2nd ed 1843)
* *Heinrich der Fünfte*, drama, 1836
* *Ahasvar*, 1838
* *Der Kongreß von Verona*, novel, 1842
* *Kaiser Otto der Dritte*, drama, 1842
* *Cola Rienzi*, drama, 1842 (in *Theater*)
* *Wendelin und Helene*, drama, 1842 (in *Theater*)
* *Kaiser Otto III*, drama, 1842 (in *Theater*)
* *Die Bräute von Florenz*, drama, 1842 (in *Theater*)
* *Die Dresdner Gemäldegallerie*, 1844
* *Bilder im Moose*, collection of novellas, 1846
* *Bernhard von Weimar*, drama, 1855
* *Der Sohn des Fürsten*, drama, 1858
* *Erinnerungen*, autobiography

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Mosen, Julius // Allgemeine Deutsche Biographie
* Jewish Encyclopedia, IX, 41—42.
* Zschommler, Mosen’s Erinnerungen, Рlauen, 1893

## Արտաքին հղումներ
* Mosen (bis 1844 Moses), Julius

Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Դիթեր Բոկ

**Գանս Դիթեր Բոկ** (, ), գերմանացի իրավաբան, ձեռնարկատեր, արվեստի ստեղծագործությունների հավաքորդ։ Ամենահարուստ գերմանացիներից մեկը՝ 500 մլն ֆունտ կարողությամբ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է միջազգային Agfa-Gevaert ընկերության տնօրենի ընտանիքում։ 1953 թվականին նրա ընտանիքը Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետությունից փախել է Մյունխեն։ Սովորել է Մարբուրգի համալսարանում և ստացել իրավաբանի որակավորում։ 1973 թվականին Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքում հիմնադրել է հարկային խորհրդատվական ընկերություն։

Ավելի ուշ սկսել է զբաղվել անշարժ գույքով։ 1970-ական թվականների վերջերին իր հիմնական *Advanta* ընկերության միջոցով ընդլայնել է իր գործունեությունը Հարավային Աֆրիկայում և ԱՄՆ-ում, որը նաև տիրապետել է *[[Kempinski]]* հյուրանոցային ցանցի բաժնետոմսերի վերահսկիչ փաթեթներին և գերմանական առաջատար շինարարական *Philipp Holzman ընկերության* բաժնեմասին։ 1990-ական թվականներին զբաղվել է անշարժ գույքի և բաժնետոմսերի շահարկումներով՝ շնորհիվ իր *Lonrho* բաժնետոմսերի ընկերության, որը գործել է նաև աֆրիկյան մի շարք երկրներում։

Վերջին տասնամյակների ընթացքում Բոկը կենտրոնացել է հյուրընկալության ոլորտի վրա։ Եղել է «Աշխարհի առաջատար հյուրանոցների» (the Leading Hotels of the World) անդամ՝ հարավաֆրիկյան *Մորոկա Սվելոուզ* ֆուտբոլային թիմի սեփականատեր։ Հովանավորել է Ֆանկֆուրտի ժամանակակից արվեստի թանգարանը։ Ձեռք է բերել որոշ արվեստի գործեր և նվիրել թանգարանին։ 2009 թվականին Գերմանիայի 500 ամենահարուստ բնակիչների ցուցակում զբաղեցրել է 15-րդ տեղը։

Մահացել է 2010 թվականին այն բանից հետո, երբ Համբուրգի իր *Atlantic Kempinski* հյուրանոցներից մեկում խեղդվել է սթեյքից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Dieter Bock Net Worth
* Մահախոսական

Կատեգորիա:Մարտի 3 ծնունդներ
Կատեգորիա:1939 ծնունդներ
Կատեգորիա:Մայիսի 12 մահեր
Կատեգորիա:2010 մահեր
Կատեգորիա:Համբուրգ քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գործարարներ
Կատեգորիա:Գերմանացի հավաքորդներ
Կատեգորիա:Մարբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ձեռնարկատերեր
Վարվառա Չերկովսկայա

**Վարվառա Չերկովսկայա** (, ), ռուս բանաստեղծուհի, բելառուս լրագրող։

## Կենսագրություն
Վարվառա Չերկովսկայան ծնվել է Կոմի Հանրապետությունում։

Ավարտել է Մոգիլյովի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը` «Ռուսաց լեզու և գրականություն» մասնագիտությամբ և Մինսկի հետբուհական կրթության ակադեմիան՝ «հոգեբանության» մասնագիտությամբ։

Մասնագիտությամբ լրագրող է։

Ներկայումս ապրում է Սոլիգորսկում (Բելառուս, Մինսկի մարզ)։

## Մրցանակներ
* Լեհաստանի միջազգային մրցույթի «Էսսե» անվանակարգի դափնեկիր (2011 թվական)
* Հոքուի միջազգային մրցույթի «Ավանդական հոքու» անվանակարգի չորրորդ մրցանակակիր (Մոսկվա, 2014 թվական)
* Վոլոշինյան փառատոնի մասնակից (2011 թվական, 2012 թվական, 2013 թվական)
* Ռուսական ֆուտուրիզմի հայր Դեյվիդ Բուրլյուկի անվան միջազգային նշան (2014 թվական)

## Մատենագրություն
### Ցանցային հրապարակումներ
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բելառուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բելառուս լրագրողներ
Ռուստիկ

[մինի|[Պիտտիի ռուստիկ ճակատը: Ֆլորենցիա]]
**Ռուստիկ**, ( – պարզ, կոպիտ, բառացի՝ գեղջկական), ճարտարապետության մեջ ընդհանուր իմաստով նշանակում է գեղջկական ոճով կառուցված շենք, շինարարական տեխնիկայի առումով՝ պարագծով ժապավենով երիզված, կոպտատաշ կամ ցցուն ճակատային մակերես ունեցող քարերով (ռուստերով) շարվածք։ Ռուստիկ հիմնականում կիրառվում է շինության հիմնախարիսխների և պատերի անկյունների շարվածքում։ Հելլենիստական և հռոմեական կառույցներում կիրառվել է պաշտպանական շինություններում և պալատներում։

Երեսապատման այս մեթոդը, բայց առանց քարերը սահուն զոդերով շարադրելու, հռոմեացիներն առաջինը կիրառեցին ճարտարապետական մասերի համար, որոնք ենթադրաբար պետք է զանգվածայնության և ուժի տպավորություն թողնեին (օրինակ ՝ կառույցի նկուղ)։ Հին Հռոմի քաղաքային պայմաններում գեղջուկությունը գործնական նշանակություն ուներ ապահովելով շենքերի առաջին հարկերի մեկուսացումը խոնավությունից և աղմուկից և պաշտպանելով պատերը հռոմեական նեղ փողոցներով անցնող սայլերի հարվածներից։ Ռուստիկի օգտագործումը վերսկսվեց Վերածննդի վաղ շրջանում, հատկապես Տոսկանայի ճարտարապետության մեջ, ինչի մասին վկայում են Ֆլորենցիայի շատ շենքեր, այդ թվում՝ Պիտտի պալատը, որի ճակատը ամբողջովին հագեցած է ռուստիզմով։ Հետագայում, բնական, կոպիտ քարերի հետ միասին, գործի դրվեց սվաղի իմիտացիան և ոճավորումը «գեղջուկ ոճով» ՝ կոպիտ, սպունգ հյուսվածքով կրաքարի տուֆի օգտագործմամբ։

Աճական նշանակություն է ստացել Վերածննդի և բարոկկոյի ժամանակաշրջաններում։

Կատեգորիա:Շինարարական տարրեր և կառուցվածքներ
Կատեգորիա:Ճարտարապետության պատմություն
Կատեգորիա:Ճարտարապետական տարրեր
Հաննիբալե Պադովանո

**Հաննիբալե Պադովանո**(, ), իտալացի կոմպոզիտոր և երգեհոնահար, երգեհոնի տոկատայի և ռիչերկարի ստեղծողներից մեկը։

## Կենսագրություն
«Պադովանո» մականունն առաջացել է իտալական Պադովա քաղաքի անունից, որտեղ ծնվել է կոմպոզիտորը։ Նրա կրթության մասին տեղեկություններ չկան։ Պադովանոյի երաժշտական կարիերայի ծաղկուն շրջանը կապված է Վենետիկի հետ, որտեղ նա 1552-1565 թվականներին զբաղեցրել է Վենետիկի Սուրբ Մարկոսի տաճարի  երգեհոնահարի չափազանց պատվավոր պաշտոնը և հրատարակել իր երաժշտական ստեղծագործությունները (առաջին հրատարակությունը եղել է 1556 թվականին՝ ռիչերկարների գիրքը)։ 1565 թվականին տեղափոխվել է Գրաց, որտեղ (1570 թվականից) Ավստրիայի արքայազն Կառլ II- ի պալատում աշխատել է որպես երգեհոնահար և խմբավար։

Պադովանոն հայտնի է հիմնականում երգեհոնի համար իր ստեղծագործություններով։ Նա համարվում է ռիչերկարի և տոկատտայի ստեղծողներից մեկը։ Հինգ ձայնանի մադրիգալները տպագրվել են առանձին (1564) և տարբեր կոմպոզիտորների աշխարհիկ երաժշտության հավաքածուների շրջանակներում։ Եկեղեցու համար կատարված աշխատանքներից է հինգ և վեց ձայնանի մոտետի (1567 թ.) հավաքածուները։

Բավարիայի դուքս Վիլհելմ V- ի և Լորենի Ռենատայի (22.2.1568) հարսանիքի համար Պադովանոն գրել է գեղեցիկ երաժշտություն, որից գործիքային «Aria della battaglia per sonar» ը հրատարակվել է հետմահու, 1590 թվականի հավաքածուի մեջ։։

Հնարավոր է, որ Պադովանոն երաժշտություն է գրել նաև իր հովանավոր Չարլզ II- ի և Մարիա Բավարիայի հարսանիքի համար, որը տեղի է ունեցել 1571 թվականի օգոստոսի 26-ին (ստեղծագործությունները չեն պահպանվել)։

## Կարծիքներ
Պադովանոյի մասին հիացմունքով է արտահայտվել Վինչենցո Գալիլեյը իր «Fronimo» գրքում (1584):Պադովանոյի աշխատանքները (տպագիր ժողովածուները և ձեռագրերը) հիմնականում պահվում են  Գերմանիայի գրադարաններում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Sartori C*. Bibliografia della musica strumentale italiana stampata in Italia fino al 1700. Firenze, 1952.
* *Selfridge-Field E.* Venetian Instrumental Music, from Gabrieli to Vivaldi. New York, Dover Publications, 1994. ISBN 0-486-28151-5.
* *Reese G.* Music in the Renaissance. New York, 1954. ISBN 0-393-09530-4.
* *Carver A.F.* Cori spezzati. Vol.2: An anthology of sacred polyphonic music to the time of Schütz. Cambridge: Cambridge University Press, 1988.

## Արտաքին հղումներ
*Annibale Padovano (1527 — 15 марта 1575)

Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգեհոնահարներ
Կատեգորիա:Վերածննդի կոմպոզիտորներ
Մյոդլինգ

250px|մինի
250px|մինի
**Մյոդլինգ** (), քաղաք Ավստրիայում, նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնը Ստորին Ավստրիա դաշնային երկրամասում։ Ընկած է այդ երկրամասի արդյունաբերական գոտում՝ երկրի մայրաքաղաք Վիեննայի անմիջական հարևանությամբ (սահմանակցում է հարավից` կենտրոնից գտնվելով շուրջ 15 կիլոմետր հեռավորության վրա)։ Զբաղեցնում է 10,04 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 20 555 (2014-ին՝ 20 495): Քաղաքը առաջին հերթին հայտնի է նրանով, որ այստեղ է գտնվում Եվրոպայի առևտրային ամենաընդարձակ կենտրոններից մեկը՝ *Shopping City Süd*-ը (SCS):

## Անվանումը
Ժամանակի ընթացքում բնակավայրի անվանումը փոփոխությունների է ենթարկվել, եղել է *medilihha* (903 թ.), ,  և, վերջապես, : Վարկածներից մեկի համաձայն՝ անվանման արմատը սլավոնական է, որի հիման վրա ենթադրվում է, որ բնակավայրը հիմնադրվել է ավարական ժամանակաշրջանից ոչ ուշ՝ առաջին հազարամյակի երկրորդ կեսին, մոտավորապես 800 թվականին։ Անվանումը նշանակել է «սահմանային գետակ», կամ «դանդաղ, հանդարտ հոսող ջուր» (հմմտ. ռուսերեն «медленный»):

## Ժողովրդագրություն

## Քույր քաղաքներ
Մյոդլինգը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
* : Էշ-սյուր-Ալզետ
* : Մայնի Օֆենբախ
* : Պյուտո
* : Զեմուն
* : Վելետրի
* : Կյոսեր
* : Վսետին
* : Օբզոր
* : Զոտտեգեմ

## Անվանի անձինք
thumb|150px|Բեթհովենը 1820 թ.
thumb|150px|Մարիա Յանիչեկը 1898 թ.
* Լյուդվիգ վան Բեթհովեն, (1770-1827), կոմպոզիտոր. կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Մյոդլինգում
* Ալբերտ Դրախ, (1902-1995), գրող, իրավագետ
* Մարտին Գուզինդե, (1886-1969), քահանա, ազգագրագետ
* Պաուլ Հարատեր, (ծնվ. 1965), ռեժիսոր, պրոդյուսեր, գրող
* Մանֆրեդ Հեմ, (ծնվ. 1961), օպերային երգիչ
* Ալֆրեդ Մալետա, քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի խորհրդարանի նախագահ ('House of Commons')
* Մարիա Յանիչեկ (1859-1927), գրող

## Պատկերասրահ

Othmarkirche_Mödling.jpg| Սբ. Օտմար եկեղեցին
Spitalkirche moedling.jpg| Հոսպիտալային եկեղեցին
Mödling - altes Rathaus (2).JPG| Հին ռատուշան
Burg_Mödling_2020_Innenhof_b.jpg| Մյոդլինգի ամրոցի ավերակները
Schwarzer Turm, Mödling.jpg| Սև աշտարակը


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ilse und Georg Waldner, Heide Kucera: *1100 Jahre Mödling – Die Geschichte einer Stadt.* Mödling 2003, ISBN 3-00-011896-9.

## Արտաքին հղումներ

* Geschichte Mödlings
* Mapire – Diverse historische Landkarten.
* Mödling und Umgebung auf alten Ansichtskarten
* Mödling auf RegioWiki

Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Your Power

**Your Power**, ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի երգը։ Թողարկվել է 2021 թվականի ապրիլի 29-ին Darkroom և Interscope Records լեյբլներում՝ որպես Այլիշի թողարկվելիք *[[Happier Than Ever (ալբոմ, Բիլլի Այլիշ)|Happier Than Ever]]* (2021) ալբոմի երրորդ սինգլ։

## Նախապատմություն
2021 թվականի ապրիլի 28-ին Այլիշը թողարկել է երգի ակուստիկ տարբերակից փոքր հատված։ Երգի վերաբերյալ Այլիշը հայտարարել է՝ «Սա իմ ամենասիրելի երգերից է, որը ես երբևիցե գրել եմ։ Ես ինձ շատ խոցելի եմ զգում այն ի ցույց դնելով, քանի որ ես այն պահում եմ իմ սրտին շատ մոտ։ Խոսքը գնում է տարբեր պահերի մասին, որոնց բոլորի ականատեսն ենք եղել կամ անցել դրա միջով։ Ես հուսով եմ, որ կարող եմ ոգեշնչել փոփոխությունների համար։ Փորձեք չչարաշահել ձեր իշխանությունը։

## Ստեղծագործություն
Քննադատները երգը անվանել են որպես բալլադ,նշել են Այլիշի տեմբրային համադրությունը այս և նախորդ երգերում։ The Guardian-ից Ալեքսիս Պետրիդիսն իր հոդվածում գրել է, որ երգը «փոխում է Այլիշի նախորդ սարսափ ֆիլմի սաունդթրեք  էլեկտրոնիկ ալբոմի մոտեցումը դարձնելով այն ավելի զուսպ... դրա մեջ չկա ոչինչ, բացի ակուստիկ կիթառից, որն իր մեջ ներառում է Այլիշի արձագանքող ձայնը»։ Դրանից հետո Պետրիդիսը նշել է, որ երգում կան Մեյզի Սթարի և Լանա Դել Ռեյի հետ ոճական նմանություն։ Բրիտանի Սփաոնսը Rolling Stone-ից հայտնել է նմանատիպ կարծիք, նշելով, որ «Այլիշը երգում է ակուստիկ կիթառի մեղմ ռիֆֆի ներքո»։

## Տեսահոլովակ
Երգի հետ միաժամանակ թողարկվել է նաև տեսահոլովակը։ Ռեժիսորը հենց Այլիշն է։ Տեսահոլովակում ցուցադրված է լեռան լանջին երգող Այլիշը, հետո հայտնվում է 80 ֆունտ կշռով անակոնդա և փաթաթվում է նրան։

## Հիթ-շքերթներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի գրած երգեր
Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր
Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի գրած երգեր
Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր
Անդրուվ

**«Անդրուվ» մարզադաշտ** (), ֆուտբոլային մարզադաշտ Չեխիայի Օլոմոուց քաղաքում, «Սիգմա» ֆուտբոլային ակումբի տնային ասպարեզը։ Տեղավորում է 12464 հանդիսական։ Չեխիայի ամենաժամանակակից մարզադաշտերից մեկն է և համապատասխանում է ՈՒԵՖԱ-ի բոլոր չափանիշներին՝ եվրագավաթային և ազգային հավաքականների հանդիպումներ անցկացնելու համար։

## Պատմություն
[222px|մինի|ձախից|Յոսեֆ Անդերի [հուշատախտակը մարզադաշտի պատին]]
Մարզադաշտն անվանակոչվել է օլոմոուցցի գործարար Յոսեֆ Անդերի (1888-1976) անունով, որը ֆուտբոլի մեծ երկրպագու էր։

Նրա նախաձեռնությամբ 1938 թվականին Օլոմոուցում սկսվել է նոր ֆուտբոլային մարզադաշտի շինարարությունը։ Երկու տարի անց 20000 հանդիսական տեղավորող մարզադաշտը բացվել է։ Բոլոր նստատեղերը տեղադրված էին մեկ երկաթբետոնե մեծ տրիբունայում, որը, սակայն, շուտով ոչնչացվեց գերմանական զորքերի կողմից՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին, երբ պայթեցվեց զինամթերքի պահեստը, որը գտնվում էր հենց այդ տրիբունայի տակ։

Պատերազմի ավարտից հետո նրա տեղում կառուցվեց ժամանակավոր փայտե տրիբունա, որը ծառայեց մինչև 1976 թվականը։ 1977 թվականին կառուցվեց նոր՝ ավելի հարմարավետ և ընդարձակ տրիբունա։ 1986 թվականին սկսվեց հանադիպակաց տրիբունայի շինարարությունը։

Հաջորդ խոշոր փոփոխությունները կատարվել են 1998 թվականին, երբ հիմնական տրիբունայի բոլոր տեղերը դարձան նստովի, կառուցվեց ժամանակավոր հարավային տրիբունա, և սկսվեց հյուսիսային տրիբունայի շինարարությունը, որն ավարտվեց երկու տարի անց։

2009 թվականին սկսվեց նոր հարավային տրիբունայի շինարարությունը։ Այն պատճենվեց հյուսիսայինից. այնտեղ, բացի հանդիսատեսի համար 2534 տեղերից (ներառյալ՝ 460 տեղ VIP-անձանց համար), կան 30 հարկաբաժին, էլեկտրոնային մեծ ցուցատախտակ և ակումբի տեխնիկական տարածքներ։ Շինարարությունն ավարտվել է 2009 թվականին։

## Նախկին անվանումներ
1950 թվականին, հիմնականում քաղաքական նկատառումներից ելնելով, մարզադաշտի անվանումը փոխվեց՝ դառնալով «Խաղաղության մարզադաշտ»։ Միայն 1993 թվականին, մարզադաշտի հիմնադիր Յոսեֆ Անդերի նկատմամբ հարգանքից ելնելով, մարզադաշտին վերադարձվեց սկզբնական անվանումը։

## Պատկերասրահ

Andruv stadion 2.jpg|Տեսք հարավից
Andruv stadion 3.jpg|Տեսք հյուսիսից
14-06-03-Česko-Rakousko-Olomouc-014.jpg|Միջազգային ֆուտբոլային Չեխիա - Ավստրիա հանդիպում, 2003 թվական


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մարզադաշտը «Սիգմայի» կայքում 
* ''Մարզադաշտի լուսանկարները'' Fotbalovestadiony.cz կայքում

Կատեգորիա:1940 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի ֆուտբոլային մարզադաշտեր
Ջուզեպպե Պիետրո Բագետի

**Ջուզեպպե Պիետրո Բագետի** (, ), իտալացի քաղաքացիական և ռազմական ճարտարապետ, ինչպես նաև` նկարիչ։ Նա նկարել է բնանկարներ և մարտական նկարներ։

## Կենսագրություն
Նա ծնվել է Թուրինում։ Սկզբնապես երաժշտություն է սովորել Թուրինի կոնսերվատորիայում, որտեղ նրան դասավանդում էր Բերնարդինո Օտանին։ Նկարչություն է սովորել Պիետրո Ջիասոմո Պալմիերիի (1737–1804 թվական) մոտ։ 1782 թվականին Բագետին Թագավորական համալսարանում ճարտարապետ է նշանակվել և սկսել է նկարել առափնյա վայրերի վեդուտային ջրանկարներ։ 1792 թվականին, նա սկսել է տոպոգրաֆիկ դիզայն դասավանդել Թագավորական ակադեմիայում։ 1792 թվականիննա պատկերել է երկու տեսարան` Սարդինիայի թագավորության և Ֆրանսիայի Հանրապետության միջև տեղի ունեցած վերջին պատերազմից։ 1793 թվականին Վիտորիո Ամադեո III թագավորը նրան անվանել է թագավորության վեդուտայի դիզայներ։ Նա միացել է հրետանային ուժերին։

1798 թվականին մեկնել է Փարիզ։ Նա շարունակել է նույն աշխատանքը Նապոլեոնական ղեկավարների համար, այդ թվում` Մարենգոյի ճակատամարտի ծրագրերը` ճամփորդելով Ֆրանիսական բանակի հետ դեպի Հյուսիսային Իտալիա, ավելի ուշ`Գերմանիա և Ռուսաստան։ 1807-1815 թվականներից նա եղել է աշխարհագրական ինժեներ Նապոլեոնական կառավարության համար։ Նա պարգևատրվել է Պատվո Լեգեոնի շքանշանով իր *Իտալական Ալպերի վեդուտա* նկարի համար։

Նապոլեոնի անկումից հետո, Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում (Ալբերտինա ակադեմիա) վերստացել է իր պրոֆեսորի պաշտոնը և նշել է Սավոյաների դինաստիայի վերադարձը նկարներով, որոնք պատկերում էին *[[1914 թվական]]ի [[մայիսի 20|մայիսի 20-ին]] Վիտորիո Էմանուել I-ի մուտքը [[Թուրին]]* և *[[1815 թվական]]ի [[օգոստոսի 22|օգոստոսի 22-ին]] Թագուհի Մարիա Թերեզայի մուտքը Ջենովա նավահանգիստ*։ Նա շարունակել է նկարել Թագավորական պալատի համար երեսուներկու նկարներ ճակատամարտերից, որոնցից շատերը պատկերում էին իրադարձություններ Նապոլեոնի` Իտալիա կատարած առաջին արշավանքից, այդ թվում` Կարասոնի ճակատամարտը։ Նա ասպետի կոչում է ստացել` արժանանալով Սրբեր Մարուիսի և Լազարուսի շքանշանին և Սավոյայի շքանշանին Իտալական միապետերի կողմից։ Ջիովանի Բատիստա դե Գուբերնատիսը այն փորագրիչներից էր, ում վրա նա ազդեցություն է ունեցել։

Նա մահացել է 1831 թվականի ապրիլի 29-ին, Թուրինում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ