Շաքարանկարչություն

[alt=|մինի|360x360փքս|Սառչելուց և ամրանալուց հետո նկարիչը հարթ մակերեսից [Մածկիչ|մածկիչով պոկում է վիշապի տեսքով պատկերը]]
**Շաքարանկարչություն** (**թանհուա** - ), չինական ավանդական ժողովրդական արվեստի ձև, որն օգտագործում է տաք, հեղուկ շաքարով մարմարե կամ մետաղական մակերեսի վրա երկչափ պատկերներ ստեղծելու համար։ Հալած շաքարը տեղափոխվում է բրոնզից կամ պղնձից պատրաստված փոքրիկ շերեփով։ Սառչելուց հետո այն կարող է ամրացվել բամբուկե փայտիկին և մակերեսից պոկվում է մածկիչի միջոցով։ Եռաչափ պատկերներ կարելի է ստանալ պնդացած շաքարի վրադրումով։

## Պատմություն
Շաքարանկարչությունը, ամենայն հավանականությամբ, առաջացել է Մին դինաստիայի ժամանակ, երբ արիստոկրատ ընտանիքները կամ պետական պաշտոնյաները կրոնական ծեսերի համար շաքարից պատրաստված փոքրիկ կենդանիներ էին ծեփում։ Արվեստի այս ձևն այնուհետև դարձել է հանրաճանաչ: Այդ ժամանակաշրջանից հետո, տեխնիկայի կատարելագործմանը զուգահեռ, չինացի ժողովրդական նկարիչները կաղապարված շաքարը սկսել են համատեղել այլ արվեստների հետ, ինչպիսիք են ստվերների թատրոնը և թղթի կտրումը՝ նախշերի ավելի բազմազան տեսակներ ստեղծելու նպատակով: Սիչուանում, Ցին կայսրության օրոք, արտադրության մեջ կատարվել են հետագա զարգացումներ․ կաղապարները փոխարինվել են այժմ տարածված փոքր շերեփով։

Մեր օրերում շաքարանկարչությունը համարվում է չինացիների իմաստության և ստեղծարարության մարմնավորումը։ Արվեստի և սննդի այս տեսակը ժառանգելու և զարգացնելու համար կառավարությունն այն ներառել է նահանգային ոչ նյութական մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Բարեփոխումների և աշխատանքի վերաբացման քաղաքականության իրականացումից հետո հայտնի շատ շաքարանկարիչներ հրավիրվել են արտասահմանյան երկրներ, ինչպիսիք են Ճապոնիան և Իսպանիան՝ ցուցադրելու չինական ժողովրդական արվեստը։

## Տեխնիկա
մինի|Շաքարանկարիչն ավարտում է ոսկե ձկնիկի պատրաստումը, ամրացնում է փայտիկը և հանում աշխատանքային մակերեսից՝ հաճախորդին ներկայացնելու համար
Շաքարով նկարելու գործընթացը ներառում է չորս քայլ՝ օշարակը եռացնելը, հարթության վրա նկարելը, փայտիկի ամրացնելը, հարթությունից պոկելը։ Եթե ստեղծվում է եռաչափ պատկեր, ապա օգտագործվում են նախապես պատրաստված շաքարե երկչափ շերտեր։

Թեև պատրաստելու տեխնիկան տարբեր է, սովորաբար տաք շաքարը փոքր շերեփից հոսեցնում են հարթ մակերեսի վրա՝ սովորաբար սպիտակ մարմարի կամ մետաղի։ Եզրագիծը ստեղծվում է շաքարի համեմատաբար հաստ հոսքով։ Այնուհետև եզրագծին ամրացվում են շաքարի ավելի բարակ թելեր, որոնցով կցվում է եզրագիծը և լրացվում պատկերը: Այս օժանդակ թելերը կարող են առաջացնել տարբեր նախշեր՝ գալարներ, կեռագծներ և այլն։ Վերջում, երբ ամեն ինչ պատրաստ է լինում, ամրացվում է բարակ փայտիկը, որն օգտագործվում է պատկերը բռնելու համար։ Այն երկու կամ ավելի տեղերում ամրացվում է ավելի շատ շաքարով: Այնուհետև, երբ պատկերը դեռ տաք և ճկուն է, այն հանվում է մակերեսից՝ մածկիչի օգնությամբ և վաճառվում սպասող հաճախորդին կամ ցուցադրվում։

2012 թվականին շուկայում սկսեցին հայտնվել շաքարանկարներ պատրաստող մեքենաներ։ Շաքար ավելացնելուց հետո մեքենան ծրագրավորվում է հարթության վրա նկարելու ռեժիմով՝ ավտոմատ փորագրմանը նման գործընթացով։ Այն չունի նկարչական հմտությունների կամ փորձի կարիք, և հեշտ է օգտագործվում: Մեքենայի միջոցով կարելի է նկարել հարյուրավոր գրաֆիկական պատկերներ։

## Ժողովրդական ավանդույթ
Ըստ ավանդության՝ այս արվեստը ստեղծել է չինացի գրող Չեն Ծիանը ()` Թան դինաստիայի օրոք։ Նա սիրել էր շագանակագույն շաքարավազ ուտել, բայց՝ յուրօրինակ ձևով, որը նրան թույլ է տվել այն գնահատել և՛ որպես արվեստի գործ, և՛ վայելել քաղցրավենիքի պես։ Այսպիսով, նա հալեցրել է շաքարը և լցրել կաղապարների մեջ՝ տալով անհրաժեշտ ձև։ Մի օր, երբ նրա ձեռքին պատրաստի շաքարապատկերն էր, իշխանն անցել է կողքով և տեսել։ Նա խնդրել է ու վերցրել այն։ Կայսրը, տեսնելով շաքարապատկերը, այն համարել է հետաքրքիր գյուտ։ Նա հաճոյախոսել է Չեն Ծիանին և գյուտն անվանել «շաքարաբլիթ»: Այսպիսով, արքունիքում այն դարձել է տարածված խորտիկ: Պալատից հեռանալուց հետո Չենն այս տեխնիկան տարածել է իր հայրենի քաղաքում, որը գտնվել է ժամանակակից Սիչուան նահանգում: Կայսրի հաճոյախոսության շնորհիվ արվեստի և սննդի այս ձևն արագ տարածվել է և մեր օրերում զարգացել որպես շաքարանկար:

## Օբյեկտներ
alt=|մինի|Ստեղծվելիք պատկերն ընտրելու համար հաճախորդները պտտում են սլաքը
Այս քաղցրավենիքը տարածված է երեխաների շրջանում։ Հաճախորդները (հատկապես երեխաները) սովորաբար ընտրում են պատկերը՝ պտտելով անվի սլաքը, որը պատահականորեն ցույց է տալիս որևէ հանրաճանաչ առարկա։ Դրանք, որպես կանոն, կենդանիներ են՝ բադ, ձուկ, կապիկ, շուն, թռչուն և այլն։ Նկարչության թեման կարող է նաև անհատականացվել։ Սովորաբար պատրաստվում են այն առարկաները, որոնք խորհրդանշում են բախտ կամ չինական դասական վեպերի հայտնի կերպարներին: Օրինակ՝ նկարիչները կարող են պատկերել չինական առասպելական արարածների, չինական աստվածների, չինական օպերայի գեղարվեստական կերպարների (օրինակ՝ ռազմիկների), բույսեր (օրինակ՝ ծաղիկներ), առօրյա առարկաներ (օրինակ՝ հեծանիվներ) և բախտի խորհրդանիշներ (օրինակ՝ վիշապ և փյունիկ)։ Կախված նկարիչների հմտություններից ու ստեղծագործական ունակություններից՝ կարելի է նկարել գրեթե ամեն ինչ։

## Տարածվածություն
Իսկական շաքարանկար կարելի է գտնել Սիչուան նահանգում: Բայց քանի որ այն ավելի ու ավելի տարածված է դառնում, այն կարելի է գտնել նաև Հենանում, Տիենծինում, Պեկինում և այլուր։
[մինի|Նկարիչը պատրաստում և ցուցադրում է իր շաքարանկարը Չինաստանի [Ծյանսի|Ծյանսի նահանգի Ժողովրդական այգում]]

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Պատկերներ
* Պատկերներ 
* Տեսանյութ

Կատեգորիա:Չինական խոհանոց
Կատեգորիա:Գեղանկարչական տեխնիկաներ
Կատեգորիա:Կոնֆետ