Օլգա Ռժևսկայա

**Ռժևսկայա, Օլգա Դմիտրիևնա** (), Խորհրդային պարտիզան, կոմսոմոլի անդամ, հետախույզ և Լազո պարտիզանական ջոկատի սուրհանդակ՝ մայոր Լեոնիդ Լուկիչ Զիկովի հրամանատարությամբ։ Գնդակահարվել է նացիստների կողմից 1943 թվականի ապրիլին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականին Սմոլենսկի մարզի Ելնյայի շրջանի Միտիշչինսկի գյուղական խորհրդի Օբոլոնևեց գյուղում։ Ընտանիքը բաղկացած էր 4 հոգուց՝ հայրը՝ Դմիտրի Կոնստանտինովիչը, մայրը՝ Եվգենիա Վասիլևնան և քույրը՝ Եվդոկիա Դմիտրիևնան։

7-ամյա կրթությունը ստացել է Միտիշչինսկի միջնակարգ դպրոցում։ Դորոգոբուժում ավարտել է ուսուցիչների դասընթացները, որից հետո աշխատել է որպես ուսուցիչ Կազանի տարրական միջնակարգ դպրոցում: 1940 թվականին աշխատել է Մուտիշչե գյուղի սղոցարանում որպես հաշվետար։ 1941 թվականին փոխարինել է ռազմաճակատ մեկնած հաշվապահին։ Առաջին օկուպացիայի ժամանակ Օլգան տեղափոխվել է Քլին գյուղ։ Շրջանի ազատագրումից հետո վերադարձել է Մուտիշչե, որտեղ շարունակել է աշխատել որպես հաշվապահ։ 

1942 թվականի հունիսին Ելնինսկի շրջանը կրկին գրավվել է գերմանացիների կողմից։ Երկրորդ օկուպացիայի ժամանակ աշխատել է որպես հաշվապահ կոլտնտեսությունում, գերմանացիների գալուց հետո՝ որպես վոլոստ գործավար։ 1942 թվականին միացել է Լազոյի անվան պարտիզանական ջոկատին։ 1942 թվականի դեկտեմբերին նա ստացել է մարտական ​​առաջադրանք՝ իր հայրենի Բոլոնովեց գյուղում թշնամու ուժը հետախուզելու համար: Օլգան հիվանդացավ և մնաց պառկած մոր տանը։ 1943 թվականի հունվարի 6-ին գյուղ է մտել գերմանական պատժիչ ջոկատը, որը ձերբակալել է պարտիզանուհուն։ Օլգայի գտնվելու վայրը ցույց է տվել տեղի բնակչության մի դավաճան։ 

Ենթարկվել է խոշտանգումների և հարցաքննությունների, պարտիզանների մասին գերմանացիների համար անհրաժեշտ տեղեկատվությունը Օլգայից ստանալ չհաջողվեց։ Չորս օր անց՝ հունվարի 10-ին, նրան ուղարկել են Ելնյա։ Հունվարի 11-ին Ելնիից ուղարկվել է Սպաս-Դեմենսկ, իսկ հունվարի 14-ից 23-ը հետաքննություն է իրականացվել: Փետրվարի 27-ին տեղափոխվել է Ռոսլավլի քաղաքացիական բանտ, որտեղ գնդակահարվել Է 1943 թվականի ապրիլի 6-ին։

Մահից առաջ նա ունեցել է հետևյալ ելույթը․ «*Ես, ռուս աղջիկ, Օլգա Ռժևսկայա, Լենինյան կոմսոմոլի անդամ և պարտիզանուհի, ես ատում եմ քեզ ամբողջ սրտով: Ես պայքարեցի ձեզ հետ, Ինչպես կարող էի: Եվ մենք շատ ենք: Այրվել են և վառվելու են ձեր պահեստները, զոհվում են զինվորներն ու սպաները, կապն է փչանում, այստեղ կա նաև իմ աշխատանքը։ Ափսոս, որ քիչ բան եմ արել։ Բայց նրանք վրեժխնդիր կլինեն ինձանից: Շուտով [[Կարմիր բանակ|Կարմիր բանակը]] կգա, իսկ հետո․․․*»։

Եվգենիա Վասիլևնան իր դստեր ճակատագրի մասին իմացավ 1943-ի հունիսին՝ Ֆիրուզա անունով մի կնոջից, ով Օլգայի Վերջին օրերի ականատեսն էր և վերջին նամակով մետաքսե շարֆ էր փոխանցել: Նամակը տպագրվել է «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում 1943 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։ 

ՑԱՄՕ-ում 3-րդ բելոռուսական ճակատից շարքային Օլգա Դմիտրիևնա Ռժևսկայան նշվում է որպես սպանված 1942 թվականի հուլիսին։ Թաղման վայրը՝ Ռոսլավլ, խորհրդային բանակի զոհված զինվորների հիշատակի այգի, եղբայրական զինվորական թաղում 17-1։

## Հիշողություն
* Նամակով շարֆն այժմ պահվում է Ռուսաստանի Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանում։
* 1962թվականին հետմահու պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանով
* Հայրենի գյուղում տեղադրվել է հուշակոթող։ 
* Սմոլենսկի շրջանի Էլնե քաղաքի փողոցը կոչվել է Օլգա Ռժևսկայայի անունով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի պարտիզաններ
Կատեգորիա:Նացիստներ
Կատեգորիա:Պարտիզաններ