open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Առան վա Բիդգոլ

**Առան վա Բիդգոլ** (), քաղաք Իրանի կենտրոնական մասում` Սպահան օսթանում, Առան վա Բիդգոլ շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով կազմում է ։

Քաղաքը գտնվում է Սպահան օսթանի հյուսիսարևմտյան մասում` Սպահան քաղաքից մոտ 147 կմ հյուսիս, Քաշան քաղաքից մի քանի կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Տեղադրված է Դաշթե Քևիր արևմտյան եզրին` ծովի մակարդակից մոտ 921 մ բարձրության վրա։ Քաղաքը ձևավորվել է Առան և Բիդգոլ բնակավայրերի միավորման արդյունքում։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 65 404 մարդ, որոնք կազմում էին 20 315 տնտեսություն։ Սպահան օսթանի բնակչությամբ տասներորդ ամենախոշոր քաղաքն է։ Քաղաքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Սպահանի նահանգ
Լիխտենշտայնի ազգային բանկ

**Լիխտենշտայնի Լանդեսբանկը** (գերմ․՝ Liechtensteinische Landesbank AG), որը հայտնի է որպես ԼԼԲ (ոճավորված որպես llb), ֆինանսական հաստատություն է, որը գտնվում է Լիխտենշտայնում ՝ մայրաքաղաք Վադուցում։ 1993 թվականից այն գրանցվել է որպես ընկերություն SIX Swiss բորսայում, ընդ որում բաժնետոմսերի մեծ մասը (57,5%) պատկանում է Լիխտենշտայն պետությանը։ Քանի որ պետությունը մաքսային և արժութային միության մեջ է Շվեյցարիայի հետ և ընդունել է շվեյցարական ֆրանկը որպես պաշտոնական արժույթ, դրամավարկային քաղաքականության և փողի մատակարարման համար պատասխանատու է բացառապես Շվեյցարիայի Ազգային բանկը։

Բացի Լիխտենշտայնում իր հիմնական գործունեությունից, ԼԼԲ-ն իր գործունեությունն իրականացնում է նաև Ավստրիայում և Շվեյցարիայում։

## Պատմություն
1992 թվականին Լիխտենշտայնը միացել է Եվրոպական տնտեսական գոտուն, ինչը բանկին ստիպել է մտածել իր երկրում բանկային գաղտնիքի քաղաքականության համար։

1993 թվականին Լիխտենշտայնի Լանդեսբանկը գրանցվել է շվեյցարական ֆոնդային բորսայում, ընդ որում բաժնետոմսերի մեծ մասը (57,5%) պատկանել է Լիխտենշտայն պետությանը։

2007 թվականի փետրվարին Լիխտենշտայնի Լանդեսբանկը դարձել է Լինթ բանկի վերահսկող բաժնետերը։

## Գործառույթներ
Լիխտենշտայնի կողմից Շվեյցարիայի հետ արժութային միության մասին ստորագրված համաձայնագրի և շվեյցարական ֆրանկը որպես պաշտոնական արժույթ ընդունելու կապակցությամբ Շվեյցարիայի Ազգային բանկը կատարում է բանկերի մակրոֆինանսական գործունեության, արժույթի և վարկավորման կառավարման գործառույթների մեծ մասը։ Այնուամենայնիվ, Լիխտենշտայնի ազգային բանկը պատասխանատու է հետևյալ երեք առաջադրանքների կատարման համար։

# «Լինել կառավարության քարտուղարություն երկրի ներսում մակրոֆինանսների, արժույթի, բանկերի վարկավորման կառավարման հարցերում»։
# «Խթանել և պահպանել գների կայունությունը երկրի ներսում. բարձրացնել վճարումների մեխանիզմի արդյունավետությունը»։
# «Խրախուսել և հեշտացնել դրամական հոսքերի վերահսկողությունը Լիխտենշտայնի սոցիալ-տնտեսական զարգացման ծրագրի իրականացման համար»։

## Ղեկավարներ
* 1928–1967թթ.՝ Էդուարդ Բաթլայներ
* 1967–1971՝ Յոզեֆ Հիլթի
* 1971–1979՝ Վերներ Ստրուբ
* 1979–1996՝ Կարլհայնց Հեբ
* 1996–1999 թթ.՝ Ռենե Կաստլի
* 2000-2012՝ Յոզեֆ Ֆեհր
* 2012 թվականից՝ Ռոլանդ Մեթ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* '''Official site:''' National bank of Liechtenstein
* Swiss and World Interest Rates, updated by ForexMotion.com.
Խասապետյան

**Խասապետյան**, հայկական ազգանուն։

## Ազգանունը կրողներ
* Արփիկ Ռուբենի Խասապետյան (ծնվ․ 1948), մանկավարժ, քաղաքական գործիչ։
* Ռայա Ռուբենի Խասապետյան (ծնվ․ 1935), արձակագիր, լրագրող, թարգմանիչ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ
Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Կա’ Կորներ դելլա Ռեջինա

**Կա’ Կորներ դելլա Ռեջինա** () կամ **Պալացցո Կորներ դելլա Ռեջինա** (), ''պալացցո'' (պալատ) Վենետիկի Սանտա Կրոչե պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա, Կա’ Պեզարոյի, Կա’ Ֆավրետտոյի և Պալացցո Կորրեջոյի հարևանությամբ։

## Անվանում
Պալացցոն անվանվել է Կիպրոսի թագուհի Կատերինա Կորնարոյի անվամբ, քանի որ 1454 թվականին այս վայրում է ծնվել նա։

## Պատմություն
Կա’ Կորներ դելլա Ռեջինան կառուցվել է 1724-1727 թվականներին Կորնարո ընտանիքի համար, ճարտարապետ Դոմենիկո Ռոսիի կողմից։ Ճարտարապետությունը հիշեցնում է Բալդասսարե Լոնգենեի նախագծած հարևան Կա’ Պեզարոյի ոճը։ Առաջին հարկի որմնանկարներում պատկերված են դրվագներ Կատերինա Կորնարոյի կյանքից։

## Տես նար
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Կույր երաժիշտը (վեպ)

**Կույր երաժիշտը**, վեպ, որի հեղինակն է ռուս գրող Վլադիմիր Կորոլենկոն։

## Պատմություն
«Կույր երաժիշտը» վեպն առաջին անգամ տպագրվել է 1886 թվականին *Русские ведомости* թերթում։ Կորոլենկոն պատմվածքի սկիզբն ուղարկել է տպագրության, երբ այն դեռ ավարտված չէր, և գրողը դժգոհ էր տեքստից։ Յուրաքանչյուր հաջորդ հրապարակման հետ նա ուղղում էր պատմությունը (ընդհուպ մինչև վեցերորդ հրատարակությունը 1898 թվականին)։ Խմբագիր Վ. Գոլցևին գրած նամակում Կորոլենկոն այս նորավեպը անվանել է «ամենաչսիրածը իր բոլոր ստեղծագործություններից»։ Միաժամանակ գրողին դուր են եկել պատմվածքի որոշ գլուխներ։ Վերանայումը վերաբերում էր Էվելինայի կերպարի խորացմանը (որի նախատիպը գրողի մայրն էր), հեղինակը մեծացրել է պատմվածքի հոգեբանությունն ու բազմազանությունը։

## Դիպաշար

Նորավեպը պատմում է մի տղայի՝ Պետյա Պոպելսկու կյանքի մասին, որը ծնվել է կույր և չի կարողանում ստանալ այն ուրախությունը, որը երեխան ստանում է աշխարհը տեսնելով, բայց բնությունը նրան շնորհել է երաժշտության շնորհ, և նա քեռի Մաքսիմի հետ միասին խորանում է երաժշտության աշխարհում։ Որոշ ժամանակ անց նա հանդիպում է Էվելինային՝ մի աղջկա, որը հետագայում դարձավ նրա կինը։

## Քննադատություն

Պատմությունը բուռն արձագանք առաջացրեց ընթերցողների, այդ թվում՝ կույրերի մոտ։ Այսպիսով, Ալեքսանդր Մոիսեևիչ Շչերբինան (1874-1934), այն ժամանակվա միակ կույր պրոֆեսորը Ռուսաստանում, 1915 թվականին նամակ գրեց Կորոլենկոյին, որտեղ բացասաբար էր գնահատում պատմվածքում Պյոտրի հոգեբանության նկարագրությունը։ Նա հետագայում հրատարակեց գրքույկ այդ մասին։ Շչերբինան բազմիցս առերեսվել էր այն փաստին, որ տեսնող մարդկանց գաղափարները կույրերի հոգեբանության մասին ձևավորվում են Կորոլենկոյի պատմությամբ։ Կույր փաստաբան Ա.Մ. Բիրիլևը, ինչպես Շչերբինան, կարծում էր, որ Կորոլենկոն ուռճացնում է իր հերոսի տառապանքը։ Նրա կարծիքով, եթե մարդը «կույր է ծնվում կամ սովոր է կուրությանը, ապա տարաձայնություններ չկան, նա չի ապրում ոչ մի ներքին պայքար, ոչ տառապանք, ոչ ընկճախտ»։

## Էկրանավորում

1960 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիան նովելի հիման վրա նկարահանել է համանուն ֆիլմ։

## Գրականություն
* Тарасенко Олеся Сергеевна. Литературно-художественный спор о слепоте М. А. Осоргина с В. Г. Короленко // Филологические науки. Вопросы теории и практики. 2016. № 9-2 (63).

## Արտաքին հղումներ
* ''The Blind Musician'', original Russian text at Lib.ru
* Слепой музыкант, Короленко В.Г., Национальная электронная библиотека

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Էկրանավորված ռուսական վեպեր
Cirrus (միջբանկային ցանց)

**Mastercard Cirrus**-ը համաշխարհային միջբանկային ցանց է, որը կանխիկ գումար է տրամադրում Մաստեր քարտ քարտապաններին։ Որպես Mastercard Inc.-ի դուստր ձեռնարկություն, այն միացնում է Մաստեր քարտի բոլոր վարկային, դեբետային և կանխավճարային քարտերը, ինչպես նաև աշխարհի տարբեր բանկերի կողմից թողարկված բանկոմատային քարտերը, որոնք կրում են Mastercard/Maestro լոգոն։

Հիմնադրվել է 1982 թվականին, մինչև Mastercard-ի կողմից 1987 թվականին ձեռք բերվելը, Cirrus System LLC-ն պատկանում էր Bank of Montreal-ին, BayBanks Inc.-ին, First Interstate Bancorp-ին, Mellon Bank-ին, NBD Bancorp Inc.-ին և Norwest Corp-ին։

Լռելյայնորեն Մաստեր և Maestro քարտերը կապված են Cirrus ցանցի հետ, բայց շատ հաճախ ցուցադրվում են բոլոր երեք լոգոտիպերը։ Կանադայի, ամերիկյան և Սաուդյան Արաբիայի բանկոմատներն օգտագործում են այս ցանցը իրենց տեղական ցանցերի հետ մեկտեղ, և շատ բանկեր որդեգրել են Cirrus-ը որպես իրենց միջազգային միջբանկային ցանց կամ տեղականի կողքին, կամ Visa-ին պատկանող մրցակից Plus բանկոմատների ցանցի կամ երկուսի կողքին միաժամանակ։ Այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Հնդկաստանը և Բանգլադեշը, Cirrus ցանցը նաև ծառայում է որպես տեղական միջբանկային ցանց, ինչպես նաև միջազգային ցանցի միջնորդ։

## Լոգոներ
մինի|216x216փքս|Cirrus լոգոն, որն օգտագործվել է 1996 թվականից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 14-ը
Առաջին լոգոն, որը գովազդվում էր 1982-ից մինչև 1992 թվականը, փոխվել է՝ համապատասխանելու Mastercard-ի մյուս դուստր ձեռնարկություններին, որոնք ձեռք են բերել Cirrus-ը 1987 թվականին։ Միակ բացառությունը գունային նախշի փոփոխությունն է։ Դա կարելի է նկատել նաև 2016-ի ռեբրենդինգի միջոցով, քանի որ Mastercard-ի, Maestro-ի և Cirrus-ի բոլոր լոգոները հավասարապես փոփոխվել են։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Mastercard Profile
* Mastercard ATM Locator

Կատեգորիա:1982 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆինանսական ընկերություններ
Կատեգորիա:Միջբանկային ցանցեր
Կատեգորիա:Վճարային համակարգեր
Պալացցո Մոլին Էրիցցո

**Պալացցո Մոլին Էրիցցո** () կամ **Պալացցո Էրիցցո ալլա Մադդալենա** (), պալացցո (պալատ) Վենետիկի Կանարեջո պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա։

## Պատմություն
Պալատը գոթական ոճով է, կառուցվել է 15-րդ դարում Մոլին ընտանիքի համար, սակայն 1650 թվականին ամուսնության շնորհիվ այն դարձել է Էրիցցո ընտանիքի սեփականությունը։ Գլխավոր սրահը զարդանկարել է Անդրեա Սելեստին։

## Տես նաև

* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Զինված ուժերի ֆինանսական ցանց

**Զինված ուժերի ֆինանսական ցանց** (), միջբանկային ցանց։ Այն տրամադրում է էլեկտրոնային ֆինանսական գործարքների ծառայություններ ռազմական բանկային և պաշտպանական վարկային միությունների հատվածին։ Այն կապում է մոտավորապես 346 բանկերի և վարկային միությունների ավելի քան 800,000 բանկոմատներով և 2,3 միլիոն վաճառքի կետերով, որոնք հաճախ գտնվում են ինչպես Միացյալ Նահանգներում, այնպես էլ արտերկրում գտնվող ռազմական բազաներում կամ մոտակայքում։ Ջոն Մ. Բրոդան ցանցի նախագահն ու գլխավոր գործադիր տնօրենն է։

## Պատմություն
Զինված ուժերի ֆինանսական ցանցը հիմնադրվել է 1985 թվականին Միացյալ Նահանգների բանակի խնդրանքով «Surepay» ուղղակի ավանդների նախաձեռնությանը աջակցելու համար։ ԶՈՒՖՑ-ի դերը Surepay-ի նախաձեռնության մեջ այն էր, որ ԱՄՆ զինվորական անձնակազմը կարողանա հասանելիություն ունենանալ սեփական դրամական միջոցներին։

2017 թվականին Զինված ուժերի ֆինանսական ցանցը գործարկել է չիպային և փին ճանապարհորդական քարտ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Միջբանկային ցանցեր
Զիմսվիչ

**Zimswitch-ը**, որը շահագործվում է Zimswitch Technologies Private Limited-ի կողմից, Զիմբաբվեում երրորդ կողմի գործարքների ձեռքբերման բիզնես է, որը գործարկվել է 1994 թվականին։ Zimswitch-ը փոխկապակցված է 19 առևտրային բանկերի և երկու շինարարական ընկերությունների հետ, որոնք գործարկել են վաճառքի 2900 կետերից բաղկացած ցանց և 393 ավտոմատ փոխանցող մեքենաներ ողջ Զիմբաբվեում։

## Նախապատմություն
ZimSwitch-ը ստեղծվել է 1994 թվականին վեց ֆինանսական հաստատությունների՝ Beverley-ի, Barclays-ի, CABS-ի, Founders Building Society-ի (ZBBs), Stanbic-ի և Zimbank-ի (ZB Bank) համագործակցությամբ։ Որոշ ժամանակ անց՝  համապատասխանաբար 1995 և 1997 թվականներին, դրանց միացել են CBZ-ը և Time Bank-ը։

## Ծառայություններ
ZimSwitch-ը Զիմբաբվեի բնակիչներին առաջարկում է մինչև 10,000 ԱՄՆ դոլար փոխանցելու հնարավորություն՝ 0,20 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գործարքային վճարով։ Դա ակնթարթային փոխանցում է, ուստի գումարը կարող է շատ արագ մուտք գործել։

## ZimSwitch-ի դերը
ZimSwitch-ը Զիմբաբվեում էլեկտրոնային դրամական միջոցների միակ ազգային փոխարկիչն է։ Ընկերությունը անդամ ֆինանսական հաստատությունների միջև իրական ժամանակում իրականացնում է առցանց գործարքներ ներքին քարտերի վրա հիմնված բանկոմատների և վաճառակետերի միջոցով։ ZimSwitch-ը վերջերս իր անդամ բանկերին հնարավորություն է ընձեռել մշակել անձից անձի վճարումներ Switch-ի միջոցով՝ օգտագործելով առաքման տարբեր ուղիներ, ներառյալ բջջային հեռախոսները։ ZimSwitch-ը սպասարկում է ոչ միայն այն ֆինանսական հաստատություններին, որոնք հանդիսանում են իր անդամներն ու օգտվողները, այլև էական ծառայություն է մատուցում նրանց հաճախորդներին՝ Զիմբաբվեի հանրությանը։ Ընդ որում՝ ZimSwitch պլատֆորմը ապահովում է որոշակի առավելություններ ֆինանսական հատվածի, բիզնեսի և Զիմբաբվեի հանրության համար։

## Տես նաև
* էլեկտրոնային առևտուր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Zimswitch, 'About Ecommerce Services' / Զիմսվիչ. «Էլեկտրոնային առևտրի ծառայությունների մասին»

Կատեգորիա:Վճարային համակարգեր
Արդաքան (Իրան)

**Արդաքան** (), քաղաք Իրանի իսլամանական հանրապետության կենտրոնական մասում` Յազդ օսթանում, Արդաքան շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է ։

Գտնվում է Յազդ օսթանի հյուսիսարևմտյան մասում` Յազդ քաղաքից մոտ 48 կմ հյուսիս-արևմուտք, Մեյբոդ քաղաքից անմիջապես դեպի հյուսիս։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 75 271 մարդ, որոնք կազմում էին 23 986 տնտեսություն։ Քաղաքը բնակչությամբ Յազդ օսթանի երրորդ ամենախոշոր քաղաքն է օսթանի վարչական կենտրոն Յազդից և Մեյբոդից հետո։ Բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Հնդկական ամառ (նկար, Խելմոնսկի)

**«Հնդկական ամառ»** (), լեհ նկարիչ-ռեալիստ Յուզեֆ Խելմոնսկու նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1875 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 119,7 × 156,5 սմ։

Այսօր «Հնդկական ամառ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Վարշավայի ազգային թանգարան (Վարշավա, Լեհաստան)։

## Նկարագիր
«Հնդկական ամառ» ստեղծագործությունում հեղինակը նկարել է երիտասարդ բոկոտն գյուղացի աղջկա, որը պառկած է արոտավայրում և բարձրացնելով աջ ձեռքը՝ սարդոստայն է բռնել։ Նա հագել է սպիտակ շրջազգեստ և վերնաշապիկ։ Գլխի տակ դրել է դեղին գլխաշոր, որն առանձնանում է ցայտերանգությամբ և լուսավորում է կենտրոնական կոմպոզիցիան։ Հորիզոնի գիծը գտնվում է գրեթե նկարի կենտրոնում։ Արևի լույսը, չոր խոտը և ամպամած երկինքը ստեղծում են սեպտեմբերյան անդորր օրվա մթնոլորտ։ Հետին պլանի ձախ կողմում պատկերված են խոշոր եղջերավոր անասունների նախիր և գյուղացիների ֆիգուրներ։ Այդտեղ նկարիչը նկարել է նաև սև շան։ Նկարում գերակշռում են շագանակագույնի և մոխրագույնի նրբերանգները, որոնք ընդգծում են հնդկական ամռան մթնոլորտը։

## Պատմություն
Յուզեֆ Խելմոնսկին «Հնդկական ամառ» ստեղծագործությունը նկարել է 1875 թվականին Վարշավայում՝ դեպի Ուկրաինա կատարած կարճատև ուղևորությունից հետո։ Հեղինակը տարվել է գյուղական կյանքով և դրա հանապազօրյա ռիթմերով, որոնք թելադրում է բնությունը։ Նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է Զախենտա ազգային պատկերասրահում, որտեղ հակասական կարծիքներ են հնչել․ որոշ դիտողներ ու քննադատներ կարծել են, որ հեղինակը պատկերել է կեղտոտ, բոկոտն գյուղացու հասարակ շորերով։ Նկարում պատկերված տեսարանն ընկալվել է չափազանց ռեալիստական։ Նկարն իր արժանի գնահատականը ստացել է մի քանի տարի անց միայն։

1894 թվականին նկարը գնել է կոլեկցիոներ Իգնատ Կորվին-Միլևսկին։ 1929 թվականին այն ձեռք է բերել Վարշավայի ազգային թանգարանը։

«Հնդկական ամառ» ստեղծագործության տեսարանը հիմք է հանդիսացել 2023 թվականին «Ռամիկները» վեպի կինոադապտացիայի համար, որտեղ գլխավոր հերոս Յագնան այս շորերով ու դիրքով է նկարահանվել ֆիլմում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1875 նկարներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի արվեստ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Կենդանիներն արվեստում
Կատեգորիա:Յուզեֆ Խելմոնսկու նկարներ
Կատեգորիա:Վարշավայի ազգային թանգարանի նկարներ
Մեծ փոքր ստեր (այլ կիրառումներ)

**Մեծ փոքր ստեր**, կարող է վերաբերել՝
* Մեծ փոքր ստեր (վեպ) - վեպ, որը գրել է Լիանա Մորիարթին 2014 թվականին,
* Մեծ փոքր ստեր - HBO ընկերության կողմից արտադրված դրամատիկական հեռուստասերիալ։
Բաշկորտոստանի օրհներգ

**Բաշկորտոստանի հանրապետության օրհներգ** (, ), Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստանի Հանրապետության ազգային խորհրդանիշ՝ Բաշկորտոստանի դրոշի և զինանշանի հետ միասին։

## Պատմություն
Բաշկորտոստանի Հանրապետության պետական ​​օրհներգն առաջին անգամ հաստատվել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 12-ի «Բաշկորտոստանի Հանրապետության օրհներգի մասին» Բելառուսի Հանրապետության օրենքով։ «Հանրապետություն» երաժշտական ​​ստեղծագործությունը, որը հետագայում դարձավ օրհներգ, գրվել է կոմպոզիտոր Ֆարիտ Իդրիսովի կողմից 1990 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Հիմնի երաժշտությունը ներառում էր բաշկիրական ժողովրդական «Ուրալ» երգի թեմատիկան։

1999 թվականի հուլիսի 6-ին հաստատվեց «Բաշկորտոստանի Հանրապետության պետական ​​խորհրդանիշների մասին» օրենքը, որը սահմանեց հանրապետության պետական ​​օրհներգի կատարման և օգտագործման կարգը։

Կատարվում է Բաշկորտոստանի և Ռուսաստանի Դաշնության պետական ​​տոներին նվիրված հանդիսավոր ժողովների և նիստերի բացման և փակման ժամանակ, Բաշկորտոստանի ղեկավարի պաշտոնը ստանձնելուց հետո երդում տալուց հետո, Պետական ​​ժողովի նիստերի բացման և փակման, Բաշկորտոստանի դրոշի բարձրացման պաշտոնական արարողության և հանրապետության կառավարական մարմինների կողմից անցկացվող այլ պաշտոնական արարողությունների, պաշտոնական այցով Բաշկորտոստանի Հանրապետություն այցելած օտարերկրյա պետությունների ղեկավարների և օտարերկրյա պետությունների կառավարությունների ղեկավարների դիմավորման և ճանապարհման արարողությունների ժամանակ և օրենքով նախատեսված այլ դեպքերում։

Հիմնը կարող է կատարվել Բաշկորտոստանի պետական ​​լեզուներով՝ բաշկիրերենով և ռուսերենով, նվագախմբային, երգչախմբային, նվագախմբային կամ այլ վոկալ և գործիքային տարբերակով, ինչպես նաև օգտագործելով աուդիո և վիդեո ձայնագրություններ, հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդումներ։

## Տեքստ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* * 

## Արտաքին հղումներ

* Текст Государственного гимна Республики Башкортостан на башкирском языке
* Текст Государственного гимна Республики Башкортостан на русском языке
* Ноты Гимна Республики Башкортостан 
* Аудиозапись Государственного гимна Республики Башкортостан на башкирском языке
* Аудиозапись Государственного гимна Республики Башкортостан на русском языке

Կատեգորիա:Բաշկիրերեն երգեր
Կատեգորիա:Բաշկորտոստանի խորհրդանիշներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության հիմնադիր սուբյեկտների օրհներգներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Կատեգորիա:Օրհներգեր
Աքչե

**Աքչե** (), Օսմանյան կայսրության վաղ օրերից հատվող և կիրառության մեջ մտած արծաթե դրամական միավոր։ Առաջին աքչեն 1327 թվականին հատել է Օրհան Ղազին Բուրսայում։ Աքչեն եղել է Օսմանյան կայսրության հիմնական դրամական միավորը։

## Ծագումնաբանություն
Առաջին մետաղադրամը հատվել է արծաթից և *ak*՝ սպիտակ բառից էլ կոչվել է աքչե։ Աքչե բառը կազմված է թուրքերեն *ak* (սպիտակ) բառից և -*ça* նվազական ածանցից։

## Պատմություն
Առաջին աքչեն հատվել է 1327 թվականին։ Չնայած այս դրամական միավորը սկզբնական շրջանում իր վրա չի ունեցել տարեթիվ, սուլթան Բայազիդ I-ի ժամանակներից սկսել է կիրառվել աքչեների վրա տարեթիվ դրոշմելու պրակտիկան։

Որոշ աղբյուրների համաձայն՝ երեք աքչեն հավասար է եղել մեկ փարայի, իսկ 120 աքչեն՝ մեկ ղուրուշի։ 1687 թվականին օսմանյան դրամական համակարգից աքչեները դուրս են մղվել, և փարաները սկսել են ղուրուշի նման հատել։ Այդ թվականից ի վեր աքչե անունով դրամական միավոր չի հատվել, և այն վերածվել է միայն հաշիվներում օգտագործվող միավորի։ Ղուրուշից ավելի փոքր հատվել է մանգըր կոչվող պղնձե դրամը։ Երկու մանգըրը հավասար է եղել 1 աքչեի, 1300 գրամ մաքուր պղնձից հատվել է 800 մանգըր։ 1843 թվականին արծաթյա ղուրուշի հետ միասին կիրառության մեջ է դրվել ոսկե լիրան, և գործել է բիամետալիկ համակարգը։ 1870-ական թվականներին ղուրուշը փոխարինվել է լիրայով։

Նրա քաշը տատանվել է, ըստ որոշ աղբյուրների՝ այն կազմել է 1,15-ից 1,18 գրամ։

Աքչեի քաշը արծաթի գրամով և ինդեքսով՝

Ոսկու և արծաթի հանքերով հարուստ Սերբական դեսպոտատում գտնվող լավ ամրացված հանքարդյունաբերական քաղաք Նովո Բրդոյի դրամահատարանը սկսել է աքչե հատել 1441 թվականին, երբ քաղաքը առաջին անգամ գրավել են օսմանյան ուժերը։

Տեսակետ կա, որ Ստամբուլի Սուլեյմանիե մզկիթը արժեցել է 59 մլն աքչե, երբ այն կառուցվել է 1550-ական թվականներին։ Այս թիվը համարժեք է 700 հազար ոսկե դուկատի (ամենայն հավանականությամբ վենետիկյան)։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Orhan Gazi Akçe.jpg|Սուլթան Օրհանի ժամանակների աքչե
Պատկեր:Akçe of Murad II Reverse.JPG|Մուրադ II-ի կողմից հատված աքչեի հակառակ կողմը
Պատկեր:36-1336-01-500K-kost-au.jpg|Ղուրուշին փոխարինած լիրա, որն օգտագործվել է մինչև 1923 թվականը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ottoman coins
* September 1, 2013 - A huge treasure of 47,000 silver Akçe discovered in Goleşti, Romania
* Akçe, 1481: Crimean Khanate (Ottoman Empire)

Կատեգորիա:Արծաթե դրամներ
Կատեգորիա:Դրամական միավորներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի մետաղադրամներ
Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրություն
Անհայտ մարդու պատմությունը (ֆիլմ)

**«Անհայտ մարդու պատմությունը»** (), 1980 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսը «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում Անտոն Չեխովի համանուն վիպակ հիման վրա։

## Սյուժե
Աքսորի ժամանակը լրանալուց հետո նարոդովոլեցը վերադառնում է Սանկտ Պետերբուրգ։ Նա որպես լակեյ աշխատանքի է անցնում պաշտոնյա Օրլովի մոտ, որպեսզի հասնի նրա հոր՝ հայտնի պետական գործչի մոտ։ Հեղափոխականն ակնկալում է հասու լինել իր թշնամու ծրագրերին և կազմակերպել նրա սպանությունը, բայց Օրլովի տանն անցկացրած  կյանքը փոխում է նրա մտադրություններն ու վերաբերմունքը կյանքի նկատմամբ։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Կայդանովսկի – *Ստեպան
* [[Գեորգի Տարատորկին]] – *Ժորժ (Գեորգի Իվանովիչ) Օռլով
* Եվգենիա Սիմոնովա – *Զինաիդա Ֆեոդորովնա
* Պավել Կադոչնիկով – *կոմս Իվան Օրլով
* Բորիս Ռոմանով – *Գրուժին
* Լյուդմիլա Զայցևա – *Պոլինա
* Սերգեյ Մուչենիկով – *Կուկուշկին
* Իոն Ունգուրյանին – *Պեկարսկի
* Միխայիլ Զիմին – *ուղևոր գնացքում
* Գլեբ Պլակսին – *բժիշկ
* Անատոլի Սկորյակին – *լակեյ
* Կապիտոլինա Իլյենկո – *դայակ

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուս
* Սցենարիստ՝ Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուս
* Կոմպոզիտոր՝ Գեորգի Ֆիրտիչ
* Բեմադրող օպերատոր՝ Անատոլի Կուզնեցով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմը «Մոսֆիլմի» կայքում 
* 

Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կարմիր շուշան

**Կարմիր շուշան**, Անատոլ Ֆրանսի վեպը, որը հրատարակվել է 1894 թվականին։

## Դիպաշար

«Կարմիր շուշան» վեպը զգացմունքային մի ֆրանսուհու մասին է, որը երկու տղամարդու հետ սիրային կապի մեջ էր։ Մադամ Թերեզ Մարտին-Բելեմին հայրը ամուսնացրել է մի տարեց կոմսի՝ կառավարության նախարարի հետ։ Այս ամուսնությունից երկու տարի անց նա և իր ամուսինը օտար էին նույն տանը։ Գեղեցիկ երիտասարդ կոմսուհուն անձնվիրաբար սիրում էր Ռոբերտ Լը Մենիլը, և նա ընդունում էր նրա սերը։ Երեք տարի անց կինը թողնում է նրան՝ հանուն սիրեցյալի՝ քանդակագործ Դե Շարտրի։ Անկեղծորեն խոստովանում է, որ երբեք ուրիշին չի սիրել։

Լը Մենիլը հրաժարվում է նամակով ընդունել հարաբերությունների խզումը և գնում է Ֆլորենցիա, որտեղ Թերեզը հյուր էր։ Դե Շարտրը լսում է նրա ներկայության մասին և կասկածում է նրանց նախկին մտերմությանը, բայց կինը հերքում է ամեն ինչ։ Ավելի ուշ Փարիզում նա լսում է կնոջ անունը Լե Մենիլի անվան հետ, և խանդից սկսում է տառապել։

Թերեզը փայփայում էր մի միտք, որ չպետք է կորցնի այն տղամարդուն, ում սիրում է ամբողջ սրտով, և նորից է խոստովանում իր սերը։ 
Լը Մենիլը հեռացել էր նրան մոռանալու համար։ Սակայն վերադառնում է և Թերեզին ուղեկցում թատրոն՝ նախատինքներով և աղաչանքներով, որոնց ականջ է դնում Դե Շարտրը։ Նա պարտավոր էր սիրեկանին ասել ճշմարտությունը։ 
Դե Շարտրը հրաժարվում է հավատալ կնոջ խոստումներին, որ միայն իրեն է սիրել, և վերջին տխուր զրույցում նա հասկանում է, որ իր երջանկությունն այլևս ավարտված է։

## Վերլուծություն

Հելեն Ռեքս Քելլերը գրում է, որ Ֆլորենցիայի և Փարիզի տեսարանները ավելացնում են վեպի հմայքը, իսկ փոքր կերպարները հետաքրքրություն են ներկայացնում՝ որպես հեղինակի և իր ժամանակակիցների անձնական էսքիզները։

Շուլետը, անարխիստն ու միստիկը, տարատեսակ խանդավառություններով լի ծեր թափառականը, Վերլենի դիմանկարն է։ Միսս Բելը` անգլիացի բանաստեղծուհին, նույնացվել է միսս Մերի Ռոբինսոնի հետ (հետագայում` Մադամ Դյուկլո)։ Ենթադրվում էր, որ Դե Շարտրը ներկայացնում է Անատոլ Ֆրանսի էության կրքոտ կողմը, Պոլ Վենսը՝ գեղարվեստական և ինտելեկտուալ կողմը։ Իսկ Շմոլը հրեա գիտնական Օպերթն է։

## Աղբյուրներ

* Emery, Elizabeth (2007). "Art as Passion in Anatole France's "Le Lys rouge"". *Nineteenth-Century French Studies*, 35(3/4). University of Nebraska Press. pp.&nbsp;641–652.
* Keller, Helen Rex (1924). "Red Lily, The". In *[https://archive.org/details/readersdigestofb008871mbp/page/716/mode/2up?view=theater The Reader's Digest of Books]*. The Library of the World's Best Literature. New York: The Macmillan Company. p.&nbsp;716.

## Արտաքին հղումներ

* *[https://fr.wikisource.org/wiki/Le_Lys_rouge Le Lys rouge]*. Paris: Calmann-Lévy, 1894. [French edition].
* *[https://archive.org/details/theredlily00franiala/page/n5/mode/2up?view=theater The Red Lily]*. New York: Dodd-Mead & Company, 1910. [English edition].
* *[https://www.gutenberg.org/files/3922/3922-h/3922-h.htm The Red Lily]*. (, , ).

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիական գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիական վեպեր
Կատեգորիա:1894 թվականի ֆրանսիական վեպեր
Կանաչ աղցան

**Կանաչ աղցան,** պատրաստվում է թարմ տերևավոր բանջարեղենից (թրթնջուկ, սպանախ), աղցանը մատուցվում է տարբեր սոուսների հետ, օրինակ՝ մայոնեզ, վինեգրետ, սերուցք և այլն։ 20-րդ դարի սկզբին կանաչ աղցանի բաղադրությունը սահմանափակվում էր հազարով և բուսական յուղով, այժմ դասական կանաչ աղցանը կարող է պարունակել անուշաբույր պարտեզի խոտաբույսեր, բանջարեղեններ և մրգեր, որոնք սովորաբար կանաչ են։ Կանաչ աղցանները հանդիպում են աշխարհի շատ խոհանոցներում, եվրոպական խոհանոցներում կանաչ աղցանի հիմնական արտադրանքի ընտրությունը հաճախ որոշում է ազգային կոլորիտը։

Ռուսական գաստրոնոմիայում աղցանների մշակույթները բաժանվում են անթթխմոր (հազար), դառը (էնդիվ, էսկարիոլ) և կծու (կոտեմ) տեսակների։ Առավել տարածված են հազարից պատրաստված կանաչ աղցանները, դրանք թթվայնացվում են կիտրոնաթթվով, կիտրոնի հյութով կամ քացախով։ Դառը եղերդակի աղցանները սովորաբար զուգորդվում են այլ բանջարեղենի հետ (վարունգ, լոլիկ, բողկ)։ Թրթնջուկի աղցաններին ավելացնում են շերտերով կտրատած խնձոր, քերած գազար և կանաչ սոխ, ապա համեմում թթվասերի սոուսով կամ մայոնեզով։ Սպանախով աղցանին, որը բաղադրությամբ շատ նման է կանաչին, հաճախ ավելացվում է մանրացված քաղցր պղպեղ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Աղցաններ
Կատեգորիա:Ուտեստներ ըստ երկրի
Կատեգորիա:Ուտեստներ ըստ հիմնական բաղադրիչի
Խաղողի կարկանդակ

**Խաղողի կարկանդակ**, մրգային կարկանդակ՝ պատրաստված Կոնկորդ խաղողի տեսակից, որը հանդիսանում է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք Ֆինգեր Լայք նահանգի մոտակայքում գտնվող խաղողների տեսակներից և հատկապես օգտագործվում է ավանդությունների ժամանակ։ Այս խաղողը հատկապես պահանջված է Նեապոլի խաղողի փառատոնում և կարելի է գտնել քաղաքի տարբեր խանութներում։

## Կոնկորդ խաղողի կարկանդակ
Կոնկորդի խաղողով պատրաստված խաղողի կարկանդակը Արևմտյան Նյու Յորքի, Ֆինգեր Լեյքս շրջանի, Փենսիլվանիայի և Միացյալ Նահանգների այլ շրջանների տարածաշրջանին բնորոշ է։ Խաղողի այգիները, որտեղ աճեցվում է հենց այս տեսակի խաղողը, մշակվել է ԱՄՆ-ում և ձգվում են Արևմտյան Նյու Յորքից Փենսիլվանիայից մինչև Օհայո և Միչիգան, ինչպես նաև Վաշինգտոն նահանգ։ Խաղողի կարկանդակը անվադական ուտելիքներից է Նեապոլում և Նյու Յորքում։ Այն հիմնականում օգտագործվում է Նեապոլի խաղողի փառատոնի ժամանակ։

Այս կարկանդակի ավանադական բաղադրատոմսը իր մեջ ներառում է Կոնոկորդ խաղող։ Ասում են՝ այն տալիս է գինու համ՝ շնորհիվ իր մեջ պարունակող պրոցյանիդինների։ Աղանդների տարբեր տեսակներում օգտագործվում են խաղողի այլ տեսակներ և տարբեր այլ բաղադրիչներ։

Խաղողի կարկանդակը Գերմանիայի ներգաղթյալների ավանդական խոհանոցի մի մասն է։ Այս ավանդույթը ներկայացված է Հին Տնտեսությունում, որը հիմնադրվել է 1824 թվականին գերմանացի ներգաղթյալների կողմից։ Խաղողի կարկանդակ պատրաստելը երկար գործընթաց է։ Այն իր մեջ ներառում է խաղողի կեղևազրկումը, միջուկի հեռացումը և սերմերի հեռացումը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Cecily Brownstone Concord Grape Pie Returns to Spotlight Sep 30, 1976 Los Angeles Times page OC_B34
* Mary Meade Time Is Ripe for Concord Grape Pies; Ration Roundup September 4, 1944 page 23 Chicago Daily Tribune

Կատեգորիա:Կարկանդակներ
Արթնացումներ (գիրք)

**Արթնացումներ**, Օլիվեր Սաքսի գիտահանրամատչելի գիրքը, հրատարակվել է 1973 թվականին։ Պատմում է 1920-ականներին լեթարգիական էնցեֆալիտի համաճարակի զոհ դարձած մարդկանց կյանքի պատմությունները։ Սաքսը խոսում է 1960-ականների վերջին Նյու Յորքի Բրոնքս քաղաքում գտնվող Բեթ Աբրահամի հիվանդանոցում (այժմ՝ Բեթ Աբրահամի վերականգնողական և բուժքույրական խնամքի կենտրոն) հիվանդներին օգնելու իր ջանքերի մասին։ Բուժման ընթացքում օգտագործվել է նոր լեվոդոպա դեղամիջոցը, որի արդյունքում հիվանդների ախտանիշների վրա նկատված զգալի ազդեցությունները հիմնականում ժամանակավոր են։

1982 թվականին Սաքսը գրել է.Գրքի 1976 թվականի հրատարակությունը նվիրված է Սաքսի մտերիմ ընկեր բանաստեղծ <ins>Ուիսթեն</ins> <ins>Հյու</ins> <ins>Օդենի</ins> հիշատակին և պարունակում է հատված Օդենի 1969 թվականի «Բուժման արվեստը» բանաստեղծությունից.1973 թվականին իր մահից առաջ Օդենը գրել է.«Ես կարդացել եմ այս գիրքը և այն համարում եմ գլուխգործոց»։ 1974 թվականին գիրքն արժանացել է Հոթորնդենի մրցանակի։

## Ժողովրդական մշակույթում
Գրքի հիման վրա ստեղծվել են պիես, երկու ֆիլմ, բալետ և օպերա։

* 1974. Դանկան Դալլասի կողմից նկարահանված «Արթնացումներ» վավերագրական ֆիլմը Յորքշիրի հեռուստատեսության համար որպես բրիտանական «Բացահայտում» հեռուստածրագրի առաջին դրվագ և փորձնական թողարկում։ Վավերագրական ֆիլմը կարմիր ժապավեն է ստացել 1978 թվականի ամերիկյան կինոփառատոնում և առաջին մրցանակը 1978 թվականի վերականգնողական կինոյի միջազգային փառատոնում։
* 1982. Հարոլդ Պինտերի «Ալյասկայի նման մի բան» պիեսը, որը բեմադրվել է Պինտերի «այլ վայրեր» պիեսների շրջանակներում։
* 1990. Օսկարի առաջադրված «Արթնացումներ» ֆիլմը, գլխավոր դերերում՝ Ռոբերտ Դե Նիրոն և Ռոբին Ուիլյամսը։
* 2010. «Արթնացումներ» բալետը, որը գրել է Թոբիաս պիկերը Ռամբերտի պարային ընկերության համար, պրեմիերան կայացել է Մեծ Բրիտանիայի Սոլֆորդ քաղաքում։
* 2022. «Արթնացումներ» օպերայի պրեմիերան, գրվել է նաև Փիքերի կողմից Սենթ Լուիսի օպերային թատրոնի Պատվերով, Փիքերի ամուսին Արիեի լիբրետոյի վրա՝ Լև Սթոլմանի կողմից, տեղի է ունեցել 2022 թվականի հունիսի 11-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *[http://www.haroldpinter.org/plays/plays_otherplaces.shtml Other Places]* – Listed in "Plays" section of haroldpinter.org. Includes photograph of playbill, production details, and retyped performance review by Alan Jenkins, originally published in The Times Literary Supplement entitled "The Withering of Love", reproduced with permission.

Կատեգորիա:1973 գրքեր
Կատեգորիա:1973 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Կատեգորիա:Դարակ հրատարակչության գրքեր
Կատեգորիա:Հայերեն թարգմանված գրքեր
Ապաշխարության սեր

**«Ապաշխարության սեր»** (), 2003 թվականի ռուսական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վասիլի Պանինը Լև Տոլստոյի «Դևը» պատմվածքի վրա։

## Սյուժե
Երիտասարդ և ամուրի բարին Եվգենի Իրտենևը գալիս է իր այրի մոր մոտ՝ կալվածքով զբաղվելու։ Որպեսզի մենակ չլինի, նա խնդրում է գյուղի ծեր կավատին իրեն ծանոթացնել ինչ-որ միայնակ երիտասարդ այրի կնոջ հետ ծանոթացնել։ Նա սկսում է հանդիպել գեղջկուհի Ստեպանիդայի հետ՝ նրանցից մեկի, ում ժողովուրդը անվանում է «ծղոտե այրիներ». ամուսինը ծառայում է որպես կառապան քաղաքում, իսկ նա մենակ է ապրում գյուղում։ Շուտով Իրտենևը ամուսնանում է հարևան ազնվական աղջկա՝ Լիզայի հետ, որը գեղեցիկ, խելացի, համեստ  աղջիկ է։ Ամուսնանում է սիրելով, բայց նա շարունակում է ձգտել է դեպի անառակ գյուղացի կինը։ Վերջինս նույնպես լրջորեն սիրահարվել է բարինին, և չնայած ամուսինը վերադարձել է քաղաքից, նա գաղտնի հանդիպումներ է փնտրում Իրտենևի հետ, որը չի կարող դիմակայել մեղավոր գայթակղությանը։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Լիրչիկով – *Եվգենի Իրտենև
* Անաստասիա Կոլպիկովա – *Ստեպանիդա
* Իրինա Սկոբցևա – *Մարիա Պետրովնա Իրտենևա
* Լյուդմիլա Խիտյաևա – *Վարվառա Ալեքսեևնա Աննենսկայա
* Յուրի Սոլոմին – *Ռոման Սավվիչ
* Լև Դուրով – *Դանիլա
* Մարիա Գլազկովա – *Լիզա Անենսկայա
* [[Ռաիսա Ռյազանովա]] – *դայակ Դունյաշա
* Ալեքսանդր Պյատկով – *Դումչին, ձիաբուծարանի տեր
* Ալեքսանդր Վերշինին – *Սիդոր Պեչնիկով
* Գրիգորի Դունաև – *Տիխոն Զախարովիչ, կարգադրիչ
* Իվան Տյուրին – *Սիդորի հայրը
* Օլգա Իսակինա – *Սիդորի մայրը
* Վանյա Տոլստոյ – *Իրտենևի որդին
* Իրինա Ֆեդորովնա – *լվացարարուհի
* Յուրի Եգորով – *պանդոկի մատուցող
* Վյաչեսլավ Կուզնեցով – *քահանա
* Արամ Գրիգորյան – *գնչու բարոն
* Իրինա Եֆրեմովա – *երիտասարդ գնչուհի
* Օլեգ Խաբալով – *ծեր գնչու

## Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումներն իրականացվել են Լև Տոլստոյի Յասնայա Պոլյանա դաստակերտում, առանձին տեսարաններ՝ Բոգորոդիցկի դաստակերտում։

## Քննադատություն
Կինոգետ Սերգեյ Կուդրյավցևը ֆիլմը գնահատել է նվազագույն միավորով՝ տալով 10 հնարավորից 1 միավոր։ Գրախոսություններից մեկում ֆիլմը բնութագրվել է որպես սիրողական մակարդակով նկարահանված, հին սև-սպիտակ ֆիլմեր հիշեցնող, անհեթեթության աստիճանի միամիտ։ Միևնույն ժամանակ, դերասանուհի Լյուդմիլա Խիտյաևան, որը խաղացել է ֆիլմում, հարցազրույցներից մեկում նշել է նկարահանումների շտապողականության և ռեժիսուրայի ցածր մակարդակի մասին. դերասաններին ժամանակ չի տրվել փորձերի և նույնիսկ դերերի տեքստերը անգիր անելու համար։

## Փառատոներ և մրցանակներ
2004  «Միասին»- IV հեռուստակինոֆորում - «Դերասանական աշխատանքի համար» մրցանակ դերասանուհի Անաստասիա Կոլպիկովային։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Татьяна Данилова* — Покаянная любовь. Экранизирован малоизвестный рассказ Льва Толстого // Гудок, 23 июля 2003
* *Агнесса Тишайшая* — Покаянная любовь или наивность, доходящая до абсурда // Московский комсомолец, 2003

Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լև Տոլստոյի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կույս և վիշապ

«**Կույս և վիշապ»** (), մութ ֆանտազիայի գեղարվեստական ֆիլմ Դեն Մազոյի սցենարով, որի ռեժիսորն է Խուան Կառլոս Ֆրեսնադիլյոն։ Գլխավոր դերերում են Միլլի Բոբբի Բրաունը, Ռեյ Ուինսթոն, Նիք Ռոբինսոն, Շոհրե Աղդաշլու, Անջելա Բասեթ և Ռոբին Ռայթ։ 2024 թվականի մարտի 8-ին Նեթֆլիքսում տեղի է ունեցել ֆիլմի պրեմիերան։

## Սյուժե
Հնազանդ աղջիկը համաձայնվում է ամուսնանալ գեղեցիկ արքայազնի հետ, բայց բացահայտում է, որ այդ ամենը ծուղակ էր. թագավորական ընտանիքը ընտրել էր իրեն որպես զոհ՝ հին պարտքը մարելու համար։ Դրանից հետո նրան գցում են քարանձավ hրաշունչ վիշապի հետ, և, որպեսզի փրկվի, նա ապավինում է միայն իր սրամտությանը և կամքին։

## Դերերում
* Միլլի Բոբբի Բրաունը — *արքայադուստր Էլոդի*
* Նիք Ռոբինսոն — *արքայազն Հենրի*
* Անջելա Բասեթ — *տիկին Բեյֆորդ, Էնոլայի խորթ մայրը*
* Ռոբին Ռայթ — *թագուհի Իզաբել* 
* Ռեյ Ուինսթոն — *թագավոր*
* Բրուք Քարթեր — *Ֆլորիյա, Էլոդիի փոքր քույրը*
* Շոհրե Աղդաշլու — *վիշապ* (հնչյունավորում)

## Արտադրություն
Ֆիլմի աշխատանքների մասին հայտնի է դարձել 2020 թվականի մարտին, ռեժիսոր է նշանակվել է Խուան Կառլոս Ֆրեսնադիլյոն, պրոդյուսորներy՝ Ջո Ռոթ և Ջեֆ Կիրշենբաում, սցենարը գրել է Դեն Մազոn։ 2020 թվականի նոյեմբերին Միլլի Բոբբի Բրաունը ստացել է արքայադուստր Էլոդիի դերակատարումը, նաև դարձել է ֆիլմի գործադիր պրոդյուսերը։ Ֆիլմի բյուջեն գնահատվում է 60-70 միլիոն դոլար։

Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2022 թվականի փետրվարին և շարունակվել են մինչև 2022 թվականի հունիսի 1-ը Պորտուգալիայում։ 2020 թվականի ապրիլին դերասանական կազմին միացան Անջելա Բասեթը, Նիք Ռոբինսոնը, Ռոբին Ռայթը, Ռեյ Ուինսթոնը, Բրուք Քարթերը, Ռիկի Գիլարտը և Շոխրեխ Աղդաշլոոն։

## Թողարկում
2024 թվականի մարտի 8-ին Նեթֆլիքսում տեղի է ունեցել ֆիլմի պրեմիերան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2024 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆենտեզի ֆիլմեր
Համիդիա (Իրան)

**Համիդիա** (), քաղաք Իրանի իսլամանական հանրապետության կենտրոնական մասում` Յազդ օսթանումի Յազդ շահրեստանում։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է ։

Գտնվում է Յազդ օսթանի կենտրոնական մասում` Յազդ քաղաքից անմիջապես հարավ-արևելք։ Փաստացի մասն է կազմում Յազդ քաղաքի։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 51 793 մարդ, որոնք կազմում էին 15 268 տնտեսություն։ Քաղաքը բնակչությամբ Յազդ օսթանի չորրորդ ամենախոշոր քաղաքն է օսթանի վարչական կենտրոն Յազդից, Մեյբոդից և Արդաքանից հետո։ Բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Վերջին ժամադրությունը

**«Վերջին ժամադրությունը»** (), ռուս գրող Իվան Բունինի պատմվածքը, որը հրատարակվել է 1913 թվականին։

## Ստեղծման և հրատարակման պատմություն
1913 թվականիի հունվարին Դմիտրի Օվսյանիկո-Կուլիկովսկին՝ «Вестник Европы» ամսագրի խմբագիրը, Բունինին տեղեկացրել է, որ պատրաստ է իր հրատարակությունում տպագրել նրա «Վերա» («Վերջին ժամադրությունը», ռուս.՝ «Последнее свидание») և «Князь во князьях» պատմվածքները։ Դրանք տպագրվել են նույն թվականի մարտի (№ 3) համարում։ 1927 թվականին Փարիզում լույս տեսած «Վերջին ժամադրությունը» ժողովածուում պատմվածքը հայտնվել է արդեն ներկայում հայտնի վերնագրով։ Բունինը բազմիցս խմբագրել է այն նոր հրատարակություններում, ներառյալ 1953 թվականին Նյու Յորքի «Չեխովի անվան հրատարակչությունում» լույս տեսած «Միտյայի սերը – Արևային հարված» () գրքում։

## Սյուժե
Անդրեյ Ստերշնևը աշնանային ցուրտ երեկոյան պատվիրոմ է, որ իր ձին թամբեն։ Տնից նրա ծնողները հետաքրքրվում են, թե ուր է նա գնում, ինչից նա նյարդայնանում է, այդ թվում նաև Վերա Ալեքսեևնային՝ Ստերշնևի սիրելիին բարևներ փոխացելու վերաբերյալ հոր խնդրանքի պատճառով Նա քշում է մռայլ ու խոնավ անտառի միջով՝ բարկանալով իր ձիու վրա, որը դժվարությամբ է հաղթահարում խոչընդոտները։ Հերոսը հասնում է բակ և մտնում տուն, որտեղ մի կին, որին նա արդեն սիրահարված էր 15 տարի, շտապում է նրան ընդառաջ։ Այժմ Ստերշնևին նյարդայնացնում է իր հանդեպ աճող ոգևորությունը կնոջ մոտ։ Նրանք միասին գիշեր են անցկացնում, իսկ լուսաբացից առաջ զրույց են ունենում։ Վերան բողոքում է, որ իր սիրեցյալը դարձել է կոպիտ և անկարեկից, իսկ ինքը շատ բան է զոհաբերել նրա պատճառով։ Ստերշնևը պատասխանում է, թե ինքն է կործանել նրա երիտասարդությունը.

Այնուհետև նա խորասուզվում է հեռավոր անցյալի հիշողությունների մեջ և գալիս այն եզրակացության, որ այժմ իրենց դերերը փոխվել են։ Նրանք խմում են, որից հետո Ստերշնևը Վերային ուղեկցում է մինչև մեծ ճանապարհ, համբուրում ձեռքերը և խոստանում ամռանը նրա մոտ ուղարկել մի տղայի՝ որպես հովիվ։

## Քննադատություն
Գրող և քննադատ Կոռնեյ Չուկովսկին «Վերջին ժամադրությունը» («Վերա») վերագրել է այն պատմվածքների թվին, որոնք դականորեն են առանձնացել Բունինի այլ ստեղծագործությունների համեմատ։ Նա նշել է դրանց լակոնիկությունը, «եռանդուն թևավոր ֆաբուլան»՝ հատուկ ընդգծելով հերոսների հոգեբանության ճշգրիտ արտացոլումը։

1935 թվականին Կասիրերի հրատարակչությունում լույս տեսած Բունինի գերմաներեն պատմվածքների ժողովածուի ծանոթագրության մեջ «Վերջին ժամադրությունը» նույնպես դասվել է սիրո մասին գրողի լավագույն պատմվածքների շարքին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:1913 գրքեր
Կատեգորիա:Իվան Բունինի ստեղծագործություններ
Ֆիլիպ Կաբակյան

**Ֆիլիպ Կաբակյան** (, ), բուլղարահայ բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Ֆիլիպ Կաբակյանը ծնվել է 1958 թվականի հունիսի 6-ին Սլիվենում։ Ավարտել է Պլովդիվի «Պաիսի Խիլենդարսկի» համալսարանը՝ «Բուլղարական բանասիրություն» մասնագիտությամբ։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Ապրում և աշխատում է Ստամբոլիյսկի քաղաքում։ Բանաստեղծություններ է տպագրել «Пламък», «Глоси» և այլ ամսագրերում։

Հեղինակ է «Յուֆկա և նաֆորա» (2008) բանաստեղծությունների ժողովածուի։ Նրա ստեղծագործությունները առաջադրվել և արժանացել են ազգային պոեզիայի «Բինյո Իվանով», «Բալի ծաղիկը՝ զարթոնքի շունչ», «Սերունդները Բոտևի համար», «Կուլայի պոեզիայի տոնավաճառ» մրցույթների մրցանակներին։

2018 թվականին Ֆիլիպ Կաբակյանը ճանաչվել է Ուսին Կերիմի անվան պոեզիայի ազգային մրցույթի հաղթող՝ «Գրքային ծիծեռնակների բույն» ստեղծագործության համար և արժանացել 1500 լև մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարահայ բանաստեղծներ
Թվային դատողություն

մինի
մինի
**Թվային դատողություն**, բանկերի և վարկային միությունների համար առցանց բանկային ծրագրային ապահովման մատակարար։ Նա նաև մշակել է Ֆինաշխատանքներ արտադրանքը, որը թույլ էր տալիս հաճախորդներին կառավարել իրենց ֆինանսները։ 2014 թվականին ընկերությունը ձեռք է բերվել ՆԿՐ կորպորացիայի կողմից և մտել նրա կազմի մեջ։

## Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1995 թվականի հուլիսին Փոլ Ֆիորեjի և Դանիել Ջեյքոբի կողմից։

1996 թվականի փետրվարին ընկերությունը հավաքեց 1,1 միլիոն դոլար սկզբնական կապիտալ նախկին հիմնադիր գործատուից՝ ԻքսՊի ամակարգեր ընկերությունից, և ստացավ իր առաջին հաճախորդը՝ համայնքային Վարկային միությունը, Տեխաս նահանգի Պլանո քաղաքից։

Ընկերության եկամուտը առաջին վեց ամիսների ընթացքում կազմել է 85,000 դոլար։ 1996-ին եկամուտներն աճել են մինչև 1,5 միլիոն դոլար, 1997-ին՝ 4,1 միլիոն դոլար, իսկ 1998-ին՝ 8,2 միլիոն դոլար։

1997 թվականի ապրիլին ընկերությունը Մենլո ձեռնարկություններից հավաքել է $6 միլիոն։

1997 թվականի սեպտեմբերին ընկերությունը ձեռք բերեց բանկային կայքերի մշակող ինտերնետ ծառայությունները։

1998-ի մարտին ընկերությունը հավաքեց 3 միլիոն դոլար Մենլո ձեռնարկություններից և 5 միլիոն դոլար ՀարբուրՎեստ Գործընկերներից։

1998 թվականի հոկտեմբերին Ջոն Դորմանը դարձավ ընկերության գլխավոր տնօրեն։

1999 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, նախնական հրապարակային առաջարկի միջոցով ընկերությունը դարձավ հանրային ընկերություն։ Մեկ բաժնետոմսի համար 15 դոլար գնահատելուց հետո բաժնետոմսերը առևտրի առաջին օրը բարձրացել են մինչև 32 դոլար մեկ բաժնետոմսի համար՝ մեծանալով 114%։

2000 թվականի փետրվարին ընկերությունը մեծացրել է սահմանները։

2000 թվականի ապրիլին ընկերությունը ձեռք է բերել 1 Վիեվ ցանցը։

2000 թվականի հուլիսին ընկերությունը ձեռք բերեց Ամեն Պահի Մուտք-ը 140 միլիոն դոլարով։

2002-ի փետրվարին ընկերությունը 51 միլիոն դոլարով ձեռք բերեց վիրտուալ ֆինանսական ծառայություններ։

2003 թվականի հոկտեմբերին ընկերությունը ձեռք բերեց Մագնիս Հաղորդակցությունները 33,5 միլիոն դոլար կանխիկ գումարով և 1,45 միլիոն ն սովորական բաժնետոմսերով (որոնց արժեքը գործարքի ավարտի պահին կազմում էր մոտավորապես 34,6 միլիոն դոլար)։

2003 թվականի հոկտեմբերին Ջեֆրի Սթիֆլերը նշանակվեց ընկերության գլխավոր տնօրեն։

2007 թվականի փետրվարի 7-ին Ինտուիտիվը ձեռք բերեց ընկերությունը 1,35 միլիարդ դոլարով։

2008 թվականի հոկտեմբերին ընկերությունը ներկայացրեց Ֆինաշխատանքների սպառողական տարբերակը, իսկ 2008 թվականի դեկտեմբերին գործարկվեց փոքր բիզնեսի տարբերակը։

2013 թվականի սեպտեմբերին Ջոն Օ’Մելլին նշանակվեց ընկերության գլխավոր տնօրեն։

2013 թվականի օգոստոսի 1-ին Թոմա Բրավոն 1,025 միլիարդ դոլարով ձեռք բերեց Ինտուիտիվ ֆինանսական ծառայությունները։

2014 թվականի հունվարի 10-ին ՆԿՐ կորպորացիան ձեռք բերեց ընկերությունը 1,65 միլիարդ դոլարով։

2015 թ. - ին իր բջջային բանկային հարթակներում ինտեգրեց աչքի երակների ճանաչման տեխնոլոգիան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առցանց բանկային ծրագրային ապահովման մատակարար
Կատեգորիա:Բանկեր
Կատեգորիա:Ֆինանսներ
Սոլարիս (վեպ)

**Սոլարիս** (), 1961 թվականին լեհ գրող Ստանիսլավ Լեմի գրած գիտաֆանտաստիկ վեպ։ Այն ցույց է տալիս հետազոտական կայանի գիտնականների խմբին, ովքեր փորձում են ուսումնասիրել «Սոլարիս» մոլորակը և դրա վրա գտնվող օվկիանոսը։ Վեպը Լեմի ամենահայտնի գործերից է։

Գրքի հիման վրա նկարահանվել են ֆիլմեր, հայտնի ֆիլմերից են՝ Անդրեյ Տարկովսկու 1972-ին թողարկված ֆիլմը և Սթիվեն Սոդերբերգի 2002-ին թողարկված ֆիլմը, թեև Լեմը ավելի ուշ նշեց, որ այս ֆիլմերից և ոչ մեկը չի արտացոլում գրքի թեմատիկ շեշտադրումը։

## Սյուժե
Հոգեբան Քրիս Քելվինը Երկրից ժամանում է Սոլարիս կայան։ Կայանում գտնվող գիտնականները տասնամյակներ շարունակ անընդհատ ուսումնասիրել են մոլորակը և մոլորակի վրա գտնվող օվկիանոսը, բայց հիմնականում ուսումնասիրությունները անցել են ապարդյուն։ Մինչ այժմ գիտնականները կազմել են միայն երևույթների մանրամասն նոմենկլատուրա և դեռ չեն հասկանում, թե դրանք իրականում ինչ են նշանակում։ Քելվինի ժամանումից կարճ ժամանակ առաջ կայանի անձնակազմը օվկիանոսը ենթարկեց ավելի ագրեսիվ փորձերի՝ բարձր էներգիայի ռենտգենյան ճառագայթման միջոցով։

Օվկիանոսի արձագանքը ցույց է տալիս գիտնականների անհատականության ավելի խորը, թաքնված կողմերը՝ միաժամանակ ոչինչ չբացահայտելով օվկիանոսի մասին։ Դա անում է նյութականացնելով ֆիզիկական սիմուլակրաները, ներառյալ մարդկայինը։ Քելվինը դիմակայում է իր մահացած սիրելիի մասին հիշողություններին և նրա ինքնասպանության մեղքի զգացմանը։ Մյուս հետազոտողների «հյուրերը» միայն ակնարկվում են. Սոլարիսի գործունեությունը հասկանալու համար մարդկային բոլոր ջանքերն ապարդյուն են դառնում։

## Կերպարներ
* Գլխավոր հերոսը՝ բժիշկ **Քրիս Քելվինը**, նա վերջերս է ժամանել Երկրից տիեզերական կայան՝ ուսումնասիրելու Սոլարիս մոլորակը։ Նախկինում նա ապրել է Հարեյի հետ, Հարեյի ճշգրիտ կրկնակը նրա հյուրն է տիեզերակայանում և դառնում է կարևոր կերպար։
* **Սնաուտ**, առաջին մարդը, ում Քելվինը հանդիպում է կայանում։ Նրա «հյուրը» անհայտ է։
* **Ջիբարյանը**, ով եղել է Քելվինի համալսարանի ուսուցիչը, ինքնասպան է լինում Քելվինի կայարան ժամանելուց մի քանի ժամ առաջ։ Ջիբարյանի այցելուն երկու անգամ հանդիպում է Քելվինին. նախ նրա ժամանումից անմիջապես հետո միջանցքում, իսկ հետո երբ նա զննում է Ջիբարյանի դիակը։
* Վերջին բնակիչը, ում հետ Քելվինը հանդիպում է, **Սարտորիուսն** է՝ անձնակազմի ամենամեկուսացված անդամը։ Նա հայտնվում է միայն ընդհատումներով։
* **Հարեյը**, ով իրեն սպանել է մահացու ներարկումով Քելվինի հետ վիճաբանությունից հետո, վերադառնում է որպես իր «հյուր»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1961 գրքեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ վեպեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված վեպեր
Կատեգորիա:Լեհաստանի գրականություն
Կատեգորիա:Լեհերեն վեպեր
Կատեգորիա:Հեռուստասերիալների հիմք ծառայած վեպեր
Կատեգորիա:Ստանիսլավ Լեմի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական վեպեր
Կատեգորիա:Վեպեր, որոնց հիման վրա ստեղծվել են օպերաներ
Փառատոն 84

**Փառատոն 84**, (սերբախորվաթ․՝փառատոն 84 / ֆեստիվալ 84), երաժշտական փառատոն, որը կազմակերպել է ԵԼՔ թիմը Սերբիայում։  Նրա դեբյուտային ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 2018 թվականի մարտի 15-18-ը Բոսնիա և Հերցեգովինայի Յախորինա լեռան վրա գտնվող Յախորինա լեռնադահուկային հանգստավայրում ՝ 20 000 մարդու մասնակցությամբ։ Կազմակերպիչներից անկախ, այն չեղարկվել է  2019 թվականի փետրվարի 14-ին՝ վարչական պատճառներով։

1984 թ.-ին Յախորինա լեռը դարձավ 14-րդ ձմեռային Օլիմպիական խաղերի անցկացման վայրը ՝ ոգեշնչելով 84-րդ փառատոնի անունը՝ որպես հարգանքի տուրք անցկացման վայրին ինչպես նաև խաղաղության և հանդուրժողականության օլիմպիական, քանի որ փառատոնը հավաքեց բազմաթիվ հանդիսատեսներ Բալկանյան տարածաշրջանից։

84 փառատոնը կազմակերպվել է ԵԼՔ թիմի կողմից, որը նաև կազմակերպում է ևս հինգ փառատոն. Հեղափոխության փառատոն՝ Ռումինիայում, Ծովային աստղերի փառատոն՝ Խորվաթիայում, ԵԼՔ փառատոն՝ Սերբիայում, Ծովային պարերի փառատոն՝ Չեռնոգորիայում և Քնի փառատոն չկա՝  Սերբիայում։

## Հիմնական փուլերը
Ընդհանուր առմամբ, 84-րդ փառատոնում հինգ տեսարան կար։ Օլիմպիական գլխավոր բեմում ամբողջ գիշեր ցուցադրվում էին փառատոնի գլխավոր իրադարձությունները, Մինչդեռ Վուկոյի գլխավոր բեմում ամեն օր ելույթ էին ունենում նկարիչները։ Ադիկո ցատկի և Անջատիչ բեմերում տեղի ունեցան ցերեկային երեկույթներ, Իսկ Սուպեր Ջի երեկույթից հետոյի տեսարանը վերապահված էր Երեկույթից հետոյին։

## Պատմությունն ըստ տարիների
### 84-րդ փառատոն 2018

"Փառատոն 84" - ի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի մարտի 15-18-ը։

Փառատոնը ներառում էր ինչպես ցերեկային, այնպես էլ գիշերային միջոցառումներ 2+2 բանաձևով, որն օգտագործվում էր Խորվաթիայի ծովաստղերի փառատոնում։ Փառատոնի առաջին օրը տեղի ունեցավ հանդիսավոր բացումը։ մարտի 16-17-ը այն ամբողջ ծավալով բացվեց ինչպես ցերեկը, այնպես էլ գիշերը, իսկ չորրորդ օրը վերապահված էր հրաժեշտի երեկույթին։ 84-րդ փառատոնի 2018-ի  թվում էին Սիգմա-ն, Ասիական դուբ հիմնադրամը, Յորիս Վորնը, Ումեկ-ը, Բուրակ Յեթերը, FՖիլատով և Կարաս-ը, Մահմութ Օրհանը, Վատ պատճեն-ը, Վան Գոգը և շատ ուրիշներ։ Փառատոնի հինգ երաժշտական բեմերում հանդես են եկել շուրջ 40 համաշխարհային և տարածաշրջանային արտիստներ։

Սա Ելք թիմի 2018թ-ի վեց փառատոններից առաջինն էր, որը ներառում էր նաև Ռումինիայի՝ հեղափոխության փառատոնը, Խորվաթիայի՝ ծովաստղերի փառատոնը, Սերբիայի՝ Ելք փառատոնը, Չեռնոգորիայի՝ ծովային պարի փառատոնը և Սերբիայի՝ Չկա քուն փառատոնը։

### Փառատոն 84 2019
2019 թվականի փետրվարին հայտարարվեց, որ 84-րդ փառատոնը մարտին չի կայանա՝ «վարչական պատճառներով»։

Ենթադրվում էր, որ այն տեղի կունենա 2019 թվականի մարտի 15-17-ը։

## Փառատոնը տարեցտարի

*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Official website
Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան

**Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան**, ի ծնե՝ **Սուրեն-Մելքոն Հովակիմյան** (), հայ հոգևորական, Բուլղարիայում Հայ Առաքելական եկեղեցու առաջին եպիսկոպոսը։ Եղել է Նիկոմեդիայի, այնուհետև՝ Բուլղարիայի հայոց թեմի առաջնորդը։

## Կենսագրություն
### Վաղ կյանք
Սուրեն-Մելքոն Հովակիմյանը ծնվել է 1846 թվականի հունիսի 12-ին Նիկոմեդիայում (Օսմանյան կայսրություն)։

Սովորել է Արմաշի դպրեվանքում։ 1869 թվականին նա հեռացել է Պոլիս, որտեղ միաժամանակ սովորել և դասավանդել է Նուբար-Շահնազարյան վարժարանում։

### Հոգևոր ծառայություն
1871 թվականին սկսվել է նրա եկեղեցական ծառայությունը։ Նա դարձել է Ներսես եպիսկոպոս Վարժապետյանի օգնականը։ Այնուհետև նրանք տեղափոխվել են Նիկոմեդիա, որտեղ Հովակիմյանը դարձել է եպիսկոպոսի փոքրավոր։ 1873 թվականին Իզմիթում ձեռնադրվել է վարդապետ։ Այդ ընթացքում նա վերանորոգել է հայկական երկու վարժարան և քաղաքի մայր տաճարը, հիմնել մշակութային և բարեգործական կազմակերպություններ։ 1874 թվականին կառուցվել է առաջին օրիորդաց վարժարանը։ Ադափազարում կազմակերպել է կիրակնօրյա վարժարան կանանց և աղջիկների համար։ Էրամլիք գյուղում վերանորոգվել է դպրոցը, կառուցվել են եկեղեցի և ջրաղաց։ 1877-1878 թվականների Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ նա օգնել է հայ փախստականների համար գյուղեր ստեղծել։ Դրանցում կառուցվել են եկեղեցի և դպրոց։

1880 թվականին նա ընտրվել է Նիկոմեդիայի եպիսկոպոս։ Նրա ղեկավարությամբ 1881 թվականին Պարտիզակում կառուցվել է դպրոց, որը զբաղեցրել է 1000 մ² տարածք և արժեցել 50 հազար ռուբլի։

45 բնակավայրերում կառուցել է եկեղեցիներ, դպրոցներ, բաղնիքներ, շատրվաններ, ջրաղացներ, հողմաղացներ, վերանորոգել ճանապարհներ։

1884 թվականին Մակար Ա Թեղուտցի Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը Հովակիմյանին ձեռնադրել է եպիսկոպոս, իսկ 1886 թվականին՝ արքեպիսկոպոս։

1922 թվականին իր զարմուհու՝ Զարուհու հետ տեղափոխվել է Բուլղարիայի Ռուսե քաղաք։ Նրա առաջին օգնական է ընտրվել Հարություն Հակոբ Փափազյանը Ռուսաստանից։ 1926 թվականի ապրիլի 10-ին թեմական խորհուրդը նրան ընտրել է Բուլղարիայի հայոց թեմի առաջնորդ։ Նրա՝ Բուլղարիայի առաջին եպիսկոպոս ընտրվելը 1927 թվականի դեկտեմբերի 25-ին հաստատել է Գևորգ Ե Սուրենյանց Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը։

1930 թվականի հունիսի 15-ին Հարություն Փափազյանի նախաձեռնությամբ նշվել է Հովակիմյանի հոգևոր գործունեության 60-ամյակը։ 1931 թվականին Գևորգ Մեսրոպի հեղինակությամբ հրատարակվել է հոբելյանական հատուկ գիրք։ Գրքից գոյացած 50.000 լև հասույթը փոխանցվել է Սոֆիայի հայկական դպրոցին։ Այդ առիթով դպրոցը «Արամյանից» վերանվանվել է «Արքեպիսկոպոս Հովակիմյան»։

### Մահ
Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյանը մահացել է 1934 թվականի ապրիլի 10-ին, Սոֆիայում։ Թաղված է Սոֆիայի կենտրոնական գերեզմանատան հայկական մատուռում, սարկոֆագում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարահայ կրոնական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ արքեպիսկոպոսներ