open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Օլեգ Բրիժակ

**Օլեգ Բրիժակ** (, , ), Ժեզկազգանում ծնված ուկրաինական ծագմամբ գերմանացի օպերային երգիչ։

## Կենսագրություն
Օլեգ Բրիժակը ծնվել է Ղազախական ԽՍՀ Ժեզկազգան քաղաքում, ուկրաինական ընտանիքում։ Օլեգի հայրը Հայրենական պատերազմի ժամանակ 15 տարեկան հասակում հարկադիր աշխատանքի համար բռնազավթված Ուկրաինայից տարհանվել է Գերմանիա, իսկ ԽՍՀՄ վերադառնալուց հետո ձերբակալվել և ուղարկվել է Ղազախստանի ճամբարներ։ 1979 թվականին Օլեգ Բրիժակն ավարտել է Կարագանդայի քաղաքային երաժշտական ուսումնարանի բայանի դասարանը։ Ուսանելու տարիներին աշխատել է ուսանողական երգչախմբում, որտեղ նրա ձայնն ուշադրության է արժանացել, բայց միայն հայրը կարողացավ համոզել նրան փորձելու երգել։ 1984 թվականին Բրիժակն ավարտել է Ալմա Աթայի կոնսերվատորիայի վոկալ դասարանը և սկսել դասավանդել Ժեզկազգանի և Տեմիրտաու երաժշտական դպրոցներում։

1986-1989 թվականներին Եղել է Չելյաբինսկի և Լվովի օպերայի թատրոնների մենակատար, 1989-1991 թվականներին՝ Լենինգրադի Մ. Ի. Գլինկայի անվան կապելլայի մենակատար։ 1990 թվականին Շտուտգարտում ստացել է Սիլվիա Գեստի անվան կոլորատուրային երգիչների միջազգային մրցույթի () երկրորդ մրցանակը։

1991 թվականին տեղափոխվել է Գերմանիա և Կարլսրուեում միացել Բադենի պետական թատրոնի կազմին։ 1996 թվականից մինչև մահ եղել է Դյուսելդորֆի Ռեյնի օպերային գերմանական թատրոնի մենակատար։

Մի քանի անգամ մասնակցել է Բայրոյթի թատերական փառատոնին։

1980-ականների վերջում Օլեգ Բրիժակը ձեռնադրվել է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու սարկավագ։ Հոգևոր ծառայությունէ իրականացրել Դյուսելդորֆի մոտ գտնվող Կրեֆելդի ուկրաինական ուղղափառ եկեղեցում երկու լեզվով` ուկրաիներեն և գերմաներեն։

Մահացել է 2015 թվականի մարտի 24-ին Թիվ 9525 չվերթի աղետի ժամանակ։ Այդ չվերթով Օլեգն ու նրա գործընկերը՝ օպերային երգչուհի Մարիա Ռադները, տուն էին վերադառնում Բարսելոնայից, Լիսեո օպերային թատրոնում կայացած Ռիխարդ Վագների «Զիգֆրիդ» օպերայում ելույթ ունենալուց հետո։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:Ավիավթարից զոհվածներ
Կատեգորիա:Գերմանացի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:Դասական երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի օպերային երգիչներ
Ագնես դե Ֆրումերի

**Ագնես Էլեոնորա Օգաստա Էմիլիյա դե Ֆրումերի** (, ), շվեդ նկարչուհի, քանդակագործ։ Իր ստեղծագործական կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Ֆրանսիայում։

## Կենսագրություն
Ագնես դե Ֆրումերին ծնվել է 1869 թվականի նոյեմբերի 20-ին շվեդական Շյոդվե քաղաքում։ 1886-1890 թվականներին սովորել է Ստոկհոլմի Ազատ արվեստի շվեդական թագավորական ակադեմիայում։ Ստացել է կրթաթոշակ արտասահմանում եռամյա կրթության համար։ Բեռլինում պրոֆեսոր Օտտո Լեսսինգետի () մոտ սովորելուց հետո մեկնել է Իտալիա։

1892-1923 թվականներին բնակվել է Փարիզում, որտեղ սովորել է քանդակագործ Օգյուստ Ռոդենի մոտ։ 1893 թվականին Ագնես դե Ֆրումերը Փարիզում ամուսնացել է Գուստավ դե Ֆրումերի (Gustaf de Frumerie) հետ, որը նրանից մեծ էր քսան տարով։ Ամուսինը շատ բան արեց նրա գեղարվեստական տաղանդի զարգացման ուղղությամբ։ 1890-ական թվականներին նա ընդգրկվեց Փարիզի ավանգարդիստ նկարիչների միության մեջ, որտեղ ընդգրկված էր նաև ժամանակակից շվեդական գրականության և թատրոնի հիմնադիր Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգը, որի նկարները նա պատկերել է քանդակագործության մեջ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է՝ համագործակցելով Էդմոնդ Լաչենալի () հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում ընտանիքը տեղափոխվեց Շվեդիա, որտեղ նրանք տուն կառուցեցին և բնակություն հաստատեցին Դանդերիդում։ 1930 թվականին Ագնես դե Ֆրումերին մեկնեց Հինդոս, որտեղ 1936 թվականին մահացավ նրա ամուսինը։

Ագնես դե Ֆրումերին մահացել է 1937 թվականի ապրիլի 2-ին Ստոկհոլմում՝ 67 տարեկան հասակում։

Ագնես դե Ֆրումերին համարվում է փոքրիկ կերամիկական քանդակների, արծաթե և անագե ստեղծագործությունների (Älfdans սկահակներ, Կշեռքներ, Եվան և այլն) հեղինակ։ Նրա աշխատանքներից են՝
* «Ապուրաման» (1895) 
* «Մադոննա» (1900) 
* «Մերկապար» (1911) 
* «Մելամաղձություն» (1911) 
* «Նստած  աղջիկը» (1911)

Ներկայումս նրա աշխատանքները գտնվում են Ստոկհոլմում, Շվեդիայի ազգային թանգարանի հավաքածուում,  Սկարա քաղաքի Västergötlands  թանգարանում, Բուենոս Այրեսի դեկորատիվ արվեստի թանգարանում, Փարիզի դեկորատիվ արվեստի թանգարանում։

## Աշխատանքներ

Agnes Kjellberg de Frumerie - August Strindberg 1895.jpg|Ավգուստ Ստրինդբերգ, քանդակ, 1895
Agnes Kjellberg de Frumerie - Immaculata (oskuld) 1897.jpg|Իմմակուլատա, քանդակ, 1897
Agnes Kjellberg de Frumerie - Jag fryser 1921.JPG|«Մրսում եմ», 1921
Agnes Kjellberg de Frumerie - Poesi och musik 1902.jpg|«Պոեզիա և երաժշտություն», քանդակ, 1902


## Ցուցահանդեսներ
Ագնես դե Ֆրումերին ցուցադրվել է ստորև թվարկված ցուցասրահներում՝
* 1895 - Ժորժ  Պետի ցուցասրահ
* 1895 - ֆրանսիացի նկարիչների սալոն (Փարիզ)
* 1904 - Beaux-Arts սալոն (Փարիզ)
* 1905 - Գեղարվեստի սալոն
* 1907 - Դեկորատիվ արվեստի սալոն
* 1908 - Գեղարվեստի ազգային միության սալոն
* 2006 - Բուենոս Այրեսի դեկորատիվ արվեստի թանգարան (Արգենտինա)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեդ կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ
Վոկզալնայա փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Վոկզալնայա փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Քաղաքի հնագույն փողոցներից է։

## Նկարագրություն
Վոկզալնայա փողոցը սկսվում է Մոսկովյան փողոցից և, շարունակվելով Գնիլուշա գետին զուգահեռ, ավարտվում Կոլխոզնայա փողոցի հետ հատումով։ Հատվում է Չեռնիշևսկու, Խալտուրինի, Մագնիտոգորսկայա, Շչեբզավոդ փողոցների հետ։

## Պատմություն
Վոկզալնայա փողոցը քաղաքի ամենահին փողոցներից մեկն է։ Այն ձևավորվել է 19-րդ դարի 80-90-ական թվականներին։ Փողոցը բնակեցված էր հիմնականում հարուստ առևտրականներով, որոնք ունեին խանութներ և կրպակներ։ Այն կոչվել է «Վոկզալնայա» («Կայարանային») անունով, քանի որ այստեղ է քաղաքի հնագույն շենքերից մեկը` «Սուլին» երկաթուղային կայարանը։

Կայարանը բացվել է 1871 թվականին։ 1873 թվականին կայարանում բացվել է շոգեքարշների դեպո, որը գործել է մինչև 1990-ական թվականների սկիզբ։ Այնտեղ իրականացվել է Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու շոգեքարշների վերանորոգում և տեխնիկական սպասարկում։ Երկաթուղում շոգեքարշների շահագործման դադարեցումից հետո դեպոն փակվել է, իսկ շոգեքարշների լավագույն նմուշները փոխանցվել են Սանկտ Պետերբուրգ և Միներալնիե Վոդի քաղաքների թանգարաններին։

1920 թվականին Նովոչերկասկ ու Կրասնի Սուլին «Օկտյաբրսկայա ռևոլյուցիա» («Հոկտեմբերյան հեղափոխություն») քարոզագնացքով այցելել է Միխայիլ Կալինինը և կայարանամերձ հրապարակում ելույթ ունեցել բանվորների առջև՝ կոչ անելով պայքարել հակահեղափոխականների դեմ։ Նա այցելել է Սուլինի մետալուրգիական գործարան, որտեղ խոսել է բազմահազարանոց հանրահավաքում, որին մասնակցել է շուրջ 5 հազար մարդ։ Այդ իրադարձության հիշատակին 1961 թվականին Կայարանամերձ հրապարակում կանգնեցվել է Միխայիլ Կալինինի հուշարձանը։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կայարանի շենքը զգալիորեն վնասվել է, սակայն վերականգնվել է 1952 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Мякинченко, В.А. Сулин и сулинцы: словарь-справочник / В.А.Мякинченко. – Красный Сулин, 2002. – 180 с.

## Արտաքին հղումներ
* Вокзальная улица в Красном Сулине

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Յուգիդ վա

**«Յուգիդ վա»** (, թարգմանաբար կոմերենից նշանակում է «մաքուր ջուր), ազգային պարկ Ռուսաստանում։ Այն ձևավորվել է 1994 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ՌԴ կառավարության № 377 որոշմամբ։

## Աշխարհագրություն
Ազգային պարկը տեղաբաշխված է Հյուսիսային և Մերձբևեռային Ուրալներում՝ Կոմի Հանրապետության հարավ-արևելքում։

Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 1 891 701 հեկտար, որից ջրային տարածքի մակերեսը կազմում է 21 421 հեկտար։ Ըստ 2006 թվականի տվյալների այն Ռուսաստանի ամենամեծ ազգային պարկն է։

Ազգային պարկի տարածքը ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ Կոմի կուսական անտառների հետ միասին։

Ազգային պարկի հարավը սահմանակից է Պեչորա-Իլյիչսկի արգելավայրին։ 
ձախից|մինի|320x320փքս|Աշունը Յուգիդ վայում

## Գործունեություն
Յուգիդ վա ազգային պարկը ստեղծվել է հետևյալ նպատակներով՝

* բնական լանդշաֆտների և յուրօրինակ բնական համալիրների պահպանություն
* պատմամշակութային օբյեկտների պահպանություն
* բնակչության շրջանում էկոլոգիական դաստիարակության տարածում
* կարգավորվող տուրիզմի և հանգստի պայմանների ստեղծում
* բնության պահպանության և էկոլոգիական հավասարակշռության գիտական մեթոդների մշակում և ներդրում
* էկոլոգիական մոնիտորինգի իրականացում
* բնական և պատմամշակութային համալիրների վերականգնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Национальный парк «Югыд ва»  (официальный сайт)
* Национальный парк «Югыд ва» (Министерство природных ресурсов Российской Федерации)
* «Югыд ва» — Национальный парк  Справочник «Национальные парки России». Москва: Изд-во Центра охраны дикой природы, 1996 г.
* Рассказ о экспедиции в «Югыд ва»
* Объект Всемирного наследия ЮНЕСКО «Девственные леса Коми» на сайте фонда «Охрана природного наследия»
* Гринпис России: Комитет всемирного наследия отмечает угрозу российским объектам 

Կատեգորիա:Ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ուրալյան լեռներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ազգային պարկեր
Կատեգորիա:1994 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ‎
Ջոյս Բանդա

**Ջոյս Հիլդա Բանդա** ( ),  Մալավիի նախագահ (ապրիլ 5, 2012 - մայիս 31, 2014)։

## Կենսագրություն
Նախքան մեծ քաղաքականություն մտնելը մանկավարժ էր և կնոջ իրավունքների շարժման ակտիվիստ։

2006-2009 թվականներին եղել է Մալավիի Արտաքին գործերի նախարար։

2009 թվականին ընտրվեց Մալավիի առաջին փոխնախագահ` Բինգու վա Մուտարիկա նախագահի օրոք. երկրի պատմության մեջ առաջին կին փոխնախագահը։

2010 թվականին հեռացվեց նախագահի կողմից ղեկավարվող Դեմոկրատական առաջադիմական կուսակցությունից։

Բինգու վա Մուտարիկա նախագահի մահից հետո, 2012 թվականի ապրիլի 7-ին երթմնակալություն ընդունեց, որպես երկրի նախագահ, դառնալով երկրի պատմության մեջ առաջին կին նախագահը։

Երկու տարի անց Մալավիում անց են կացվում նախագահական հերթական ընտրությունները, որտեղ մասնակցում էր նաև երկրի նախագահը։ Սակայն նա ջախջախիչ պարտություն կրեց և փորձեց չեղարկել ընտրության արդյունքները։ Սակայն Մալավիի Գերագույն դատարանը չաջակցեց այդ որոշմանը և 2014 թվականին գարնան վերջին օրը Մալավիի նախագահի պաշտոնում նրան փոխարինեց Պիտեր Մուտարիկան։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* The Presidency .

Կատեգորիա:Կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Կին նախագահներ
Կատեգորիա:BBC 100 կին
Հեքիաթ բարի Ումարի մասին

**Հեքիաթ բարի Ումարի մասին**, 1938 թվականին նկարահանված սև-սպիտակ մուլտֆիլմ։ Ուզբեկական ժողովրդական հեքիաթի Էկրանավորումն է։ Ժապավենը հանրության սեփականությունն է համարվում, քանի որ լույս է տեսել ավելի քան 70 տարի առաջ։

## Սյուժե
Ումարը փոքրիկ աղքատ տղա է, որը ապրուստը վաստակում է ցախ հավաքելով և հարուստ բեկին վաճառելով։ Մի անգամ շունը հարստից ուտելիք է գողանում և վերջինս  որոշում է սպանել նրան։ Ումարը փրկում է կենդանուն՝ հետ տալով բեկին հենց նոր աշխատած գումարը։ Հիմա շունը Ումարին օգնում է քաշել տալ ցախը, բայց բեկը հրաժարվում է վճարել՝ առաջարկելով ցախերի համար միայն մի աման փլավ։ Տղան այն կիսում է շան և կատվի հետ, այսպիսով նա ձեռք է բերում ևս մի ընկեր։

Ումարի մոտ է գալիս խոսող օձը, որը նրան իր բարության համար տալիս է կախարդական մատանի․ բավական էր այն երեք անգամ պտտել և ցանկություն պահել ու այն կատարվում էր։ Առաջին հերթին տղան ցանկանում է մեկ կաթսա փլավ, հետո՝ ճոխ հագուստ և շքեղ պալատ։ Բեկը, տատանվելով գնում է նրա մոտ, ներողություն խնդրում և միամիտ տղայից իմանում նրա կախարդանքի գաղտնիքն ու գողանում մատանին։ Կախարդական մատանու նոր տերը Ումարին փակում է բանտում, իսկ իր համար կղզում շինում է ոչ պակաս շքեղ պալատ։

Որոշելով փրկել իրենց բարի տիրոջը՝ Կատուն և Շունը գնում են հանցագործի մոտ։ Կենդանիները բեկի բարձի տակից դուրս են բերում մատանիով տուփը, բեկն ընկնում է նրանց հետևից, բայց ընկերները հասցնում են մատանին հանձնել Ումարին։ Տղան կրկին դառնում է հարուստ, իսկ բեկը խայտառակվում է։

## Ստեղծողներ
*Սցենարիստ - Լ․ Լեսնոյ
* Ռեժիսոր - Ա․ Եվմենենկո 
* Կոմպոզիտոր - Յու․ Նիկոլսկի 
* Բեմադրող-նկարիչ - Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* О мультфильме на сайте *sovmult.ru*
* Посмотреть мультфильм на *[[YouTube.com]]*

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատվախոտ դեղատու

**Կատվախոտ դեղատու** (), կատվախոտազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։

## Նկարագրություն
Կարճ դարչնագույն կոճղարմատով և բազմաթիվ բարակ արմատներով բազմամյա խոտաբույս է։ Սնամեջ ակոսավոր ցողունի վերին մասը ուղիղ է 40-150 սմ բարձրությամբ։ Կենտ փետրաձև, նշտարաձև ատամնաեզր տերևիկներով տերևները հակադիր են։ Ստորին արմատամերձ տերևները կոթունավոր են, վերինները՝ նստադիր։ Երկու ծաղկակիցներով մանր հոտավետ, կրկնակի ծաղկապատով ծաղիկները բաց վարդագույն են կամ սպիտակ։ Ցողունի գագաթներին հավաքված են խոշոր վահանիկաձև ծաղկաբույլերը։ Ծաղիկներն ունեն կարճ աննշմար բաժակ, հետծալքով ձագարաձև պսակ, երեք ասիմետրիկ առէջներ։ Պտուղը կողավոր երկարավուն-ձվաձև դարչնագույն, գագաթին փուփուլիկով սերմնիկ է։

## Տարածվածություն
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների թփուտներում, ժայռերի վրա, մարգագետիններում, անտառաեզրերին։ Հանդիպում է Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի, Կոտայքի, Արագածոտնի, Արմավիրի մարզերում։ Մեղրատու բույս է։ Որոշ շրջաններում նաև աճեցվում է։

## Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են կոճղարմատներն ու արմատները։ Ամբողջ բույսը ունի յուրահատուկ հոտ և քաղցրադառն համ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
Կատեգորիա:Ծածկասերմեր
Կատեգորիա:Կատվախոտազգիներ
Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր
Կատեգորիա:Խոտաբույսեր
Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Կատեգորիա:Ասիայի բուսական աշխարհ
Կատեգորիա:Վրաստանի բուսական աշխարհ
Կատեգորիա:Լիտվայի բուսական աշխարհ
Կծմնձուկ աղեղնաձև

**Կծմնձուկ աղեղնաձև** (), խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։

## Նկարագրություն
Առանցքային արմատով և փետրաձև մասնատված կամ քնարաձև տերևներով, երկամյա, մերկ խոտաբույս է, որի բարձրություն 30-70 սմ է։ Նոսր ողկույզներում հավաքված են ոսկեգույն դեղին, չորսանդամ ծաղիկները։ Քառանիստ բազմասերմ պատիճներում սերմերը դասավորված են մեկ շարքով։

## Տարածվածություն
Որպես մոլախոտ աճում է միջին և ստորին լեռնային գոտիների խոնավ մարգագետիններում, առուների եզրերին։ Հանդիպում է Լոռու, Սյունիքի, Արմավիրի, Արարատի մարզերում և Երևանում։ Մեղրատու և գեղազարդային բույսեր են։

## Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են C վիտամին, գլիկոզիդներ, սապոնիններ, սինիգրին թիոգլիկոզիդ (որի ճեղքման արդյունքում առաջանում է մանանեխային յուղ) պարունակող վերգետնա մասը։ Սերմերում կուտակվող տոքսիկ նյութերը կարող են առաջացնել կենդանիների թունավորումներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
Կատեգորիա:Ծածկասերմեր
Կատեգորիա:Խաչածաղկավորներ
Կատեգորիա:Խոտաբույսեր
Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Անանուն (նկար, Ռոտկո)

**«Անանուն»** (),  վերացական էքսպրեսիոնիզմի առաջատար ներկայացուցիչ ռուսա-ամերիկացի նկարիչ Մարկա Ռոտկոյի՝ 1952 թվականին ստեղծած նկարն է։ Ինչպես Ռոդկոյի այդ ժամանակաշրջանի այլ աշխատանքներ, «Անանուն» նկարը ևս կազմված է գունային մեծ տարածքներից, որոնք ուրվագծված են անհամաչափ մշուշոտ գծերով։

## Տնօրինման պատմություն
Անանուն գնորդի կողմից գնվել է «Քրիստիս»  աճուրդում՝ 66,2 միլիոն դոլարով՝ 2014 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Baal-Teshuva, Jacob. *Rothko*. Berlin: Taschen, 2003.   
*

Կատեգորիա:1952 նկարներ
Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Տաղավար մարգագետնի վրա

**«Տաղավար մարգագետնի վրա»**, անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի յուղաներկից  վրձնած նկարը, հեղինակն այն  ստեղծված 1850-1866-ից մինչև 1872 թվականը, ներկայումս նկարը գտնվում է Մանչեստրի գեղարվեստի պատկերասրահում։

Նկարիչը  նկարի հիմնապաստառը սկսել է նկարել դեռևս 1850 թվականին՝ Կենտում՝ Ուիլյամ Հոլման Հանտի ընկերակցությամբ։ Սկզբում պլանավորվել էր, որ կենտրոնական ֆիգուրներ են հանդիսանալու երկնքում պատկերվող   Դանթեն և Բեատրիչեն, սակայն շուրջ  20 տարի նկարիչը չի անդրադարձել նկարին և այն մնացել է առանց գլխավոր հերոսների։ Նա վերսկսել է աշխատանքը 1871 թվականին։

Նկարի առաջին պլանում  պատկերված են երկու կանայք, որոնք նվագում են  երաժշտական գործիքներով. նկարվել է նկարի վրա աշխատանքը սկսելուց  20 տարի անց։ Այս ընթացքում նախնական մտադրությունը փոխվել է, և ներշնչվելով Ջեյն Մորիսի հետ ունեցած իր իր սիրավեպից, Ռոսետին ցանկացել է պատկերել ավելի թեթև և մելանխոլիկ կերպարներ։ Նկարի համար բնորդուհիներ են դարձել Մարիա Սպարտալի Սթիլմանը (ձախից) և Ալեքսա Ուայլդինգը (աջից)։ Կանայք հագել են երկար շրջազգեստ և իրենցից ներկայացնում են նախառաֆայելական շրջանում հաճախակի պատկերվող գեղեցկության տիպարներ։ Հետևի պլանում պատկերված են պարող կերպարներ, որոնց շրջազգեստները համաչափ անդրադարձնում են առաջնային պլանում պատկերված ֆիգուրների  հագուստի և մազերի գույները, հեռվում պատկերված է նաև մի կին, որը տանում է մրգերով լցված զամբյուղ։ Քննադատները նշում են, որ նկարում առկա են  սյուռեալիզմի տարրեր, մասնավորապես, նկարի վերևի աջ անկյունում առկա տարօրինակ բարձր շինությունը։

Ռոսսետտին հաճախ է պատկերել կանանց, որոնք նվագում են երաժշտական գործիքներ։ Բնանկարի այս տեսակը  շատ հայտնի էր և հետաքրքրություն էր առաջացնում գնորդների շրջանում։ 1872 թվականին  հեղինակը կրկնել է այս սյուժեն գունամատիտե նկարում, սակայն կանանց արանքում նկարել է  նետով հրեշտակ։ Մեկ այլ նկարում հրեշտակն իր ձեռքում  բռնել է  թռչուն, որը կարող է խորհրդանշել երկրային և երկնային երաժշտություն, մարդկայինի և աստվածայինի միաձուլում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1872 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Մանչեստրի պատկերասրահի նկարներ
Պերուշիչ

**Պերուշիչ** (), քաղաք կենտրոնական Խորվաթիայում` Լիչկո Սենսկա ժուպանիայի տարածքում` Լիկա պատմական շրջանում։ Համանուն համայնքի կենտրոնն է, որի բնակչությունը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 2.638 մարդ, իսկ քաղաքի բնակչությունը՝ 852 մարդ։

## Աշխարհագրություն
Պերուշիչ քաղաքը գտնվում է Լիկա շրջանի հարավարևելյան մասում` ծովի մակարդակից 575-600 մ բարձրության վրա` Լիկա գետի հովտում։ Հովիտը մի կողմից սահմանակից է լեռներին, իսկ արևմուտքից` Կլիսին։ Երկաթգծով կապված է Պերուշիչի Հին քաղաքի () արևելյան մասին, որ կոչվում է Գրադինա ():

Պերուշիչը կապված է երկրի հիմնական ավտոճանապարհներին, այդ թվում պետական նշանակության *D50* ճանապարհին (այն ձգվում է Օտոչացից Գոսպիչ) և Զագրեբ-Սպլիտ մայրուղուն։ *MP11* գլխավոր երկաթգիծը քաղաքը կապում է Զագրեբին և Սպլիտին։

## Պատմություն
Տեղանքը բնակեցվել է նախնադարյան ժամանակաշրջանից։ Օտոչացի ճանապարհին հայտնաբերվել են քարե դարի գտածոներ։ Շատ ավելի մեծ թվով գտածոներ են հայտնաբերվել, որոնք առնչվում են բրոնզե դարին` ներառյալ 8-9-րդ դարերը։ Բեգովաչի անտառում գտնվել է հին հռոմեական մոնոլիտ, որի վրա փորագված է իլիրիական ցեղերի միջև ջրի համար տեղի ունեցած վեճի պատմությունը։

Պերուշիչը ամբողջական բնակավայրի տեսք է ձեռք է բերել 16-րդ դարում, երբ գտնվել է Օսմանյան կայսրության և եվրոպական տերությունների սահմանին։ Հիմնադրվել է Դոմինիկ և և Գաշպար Պերուշիչների կողմից։

Երբ խորվաթ-թուրքական հարյուրամյա պատերազմի ընթացքում թուրքերը նվաճել են Լիկան և Կրբավան (մոտ 1527 թվական), Պերուշիչի ամրությունը դարձել է թուրքական Լիկայի հենակետերից մեկը։ Դա եղել է երեք կայսրությունների` Հաբսբուրգյան միապետության, Վենետիկի հանրապետության և Օսմանյան կայսրության սահմանը` մշտական կռիվների վայր։ Լիկան թուրքական լծից ազատագրելու գործընթացը սկսվել է 1685 թվականին։

Արդյունքում Պերուշիչը հայտնվել է Ավստրիական կայսրության տիրապետության տակ, իսկ 1867 թվականին կնքված Ավստրա-հունգարական համաձայնագրով պատկանել է Խորվաթիայի ու Սլավոնիայի թագավորությանը մինչև 1918 թվականը։

Խորվաթիայի պատերազմի ժամանակ (1991-1995) Պերուշիչը եղել է մերձճակատային հատված։ Նույնիսկ իրավիճակի կարգավորումից ու Խորվաթիայի ճանաչումից հետո Պերուշիչում եղել են զինված բախումներ։

## Մշակույթ
150px|մինի|Հունգարիայի թագավորության նամականիշը` մարված Պերուշիչում, 1900
Պատմական փաստաթղթերի համաձայն` Պերուշիչը կարելի է անվանել խորվաթական գրագրության օրրան։ Հարևան Կոսին հյուղում տպագրական մեքենա ստեղծելուց հետո ստեղծվել է Խորվաթիայում ու Եվրոպայում ամենահին տպագիր գրքերից մեկը ()` բազմաթիվ նկարազարդումներով։ Գիրքը տպագրվել է 1483 թվականին՝ Գուտենբերգի` Աստվածաշնչի տպագրությունից 28 տարի անց։

## Տնտեսություն
Պերուշիչ համայնքը Խորվաթիայում ամենաաղքատներից է, որի բնակչությունը մշտապես կրճատվում է։ Տնտեսական գործունեության հիմնական ձևերից են հողագործությունը և գյուղատնտեսության այլ ճյուղեր։ Որոշ բնակավայրեր կառուցված են լեռների լանջերին` հեղեղումներից պաշտպանվելու նկատառումներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Գրաբովաչա քարանձավներ
* Կրուշչիցկի ջրամբար
* Կոսինի կամուրջ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1487 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Խորվաթիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ
Ռուսական Արկտիկա

**Ռուսական Արկտիկա** (), ազգային պարկ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզում։ Գտնվում է Նոր երկիր կղզու հյուսիսային հատվածում։ Ստեղծվել է 2009 թվականի հունիսի 15-ին։

Տարածքի մակերեսը կազմում է 1 426 000 հեկտար, որից ցամաքը՝ 632 090 հեկտար, իսկ ծովային տարածքը՝ 793 910 հա։ 2016 թվականի օգոստոսի 25-ին Ռուսաստանի կառավարության որոշումով Ֆրանց-Իոսիֆի երկիր կղզեխումբը նույնպես ներառվեց Ռուսական Արկտիկայի տարածքի մեջ։

## Ստեղծման պատճառներ և նպատակներ
Այս տարածքներում են գտնվում Հյուսիսային կիսագնդի ամենամեծ թռչնաշուկաները (կայրաների և այդերուկների), ծովափղերի մակաղատեղիները, ապրում են սպիտակ արջեր, գրենլանդական կետեր, բևեռաղվեսներ, գրենլանդական ծովաշներ և փոկեր։ Բուսականությունից հայտնի են մի քանի տեսակի մամուռներ, քարաքոսեր և քիչ քանակության ծաղկավորներ։

Ազգային պարկը ստեղծվել է, որպեսզի պահպանվի Արկտիկայի յուրօրինակ բնությունը։ 
[ձախից|մինի|Ծովափղեր [Նորտբրուկ կղզում]]
Պարկի ստեղծման նախաձեռնությունը պատկանում է աշխարհագրագետ և բևեռախույզ Պյոտր Բոյարսկուն։

Ազգային պարկի տարածքը հետաքրքիր չէ միայն բնությամբ. այստեղ են գտնվում նաև այնպիսի վայրեր և օբյեկտներ, որոնք կապված են ռուսական արկտիկայի բացահայտման և յուրացման պատմության հետ՝ սկսած XVI դարից։ Այստեղ են գործունեություն ծավալել Վլադիմիր Ռուսանովը, Գեորգի Սեդովը, Վիլեմ Բարենցը։

Այսպիսով, այս շրջանը մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում էկոլոգիական, գիտական և ճանաչողական տուրիզմի համար։ 2009 թվականին Ռուսաստանի կառավարության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը նախարարներին առաջարկեց իրենց հերթական արձակուրդն անցկացնել այսպիսի շրջաններում։

2016 թվականի օգոստոսի 25-ի № 840 որոշմամբ ՌԴ կառավարությունը վերացրեց Ֆրանց-Իոսիֆի որսարգելոցը և տարածքը ներառեց Ռուսական Արկտիկայի կազմում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «В России создан новый национальный парк „Русская Арктика“» — Российский национальный комитет содействия Программе ООН по окружающей среде
* «Национальный парк „Русская Арктика“»- сайт национального парка «Русская Арктика»

Կատեգորիա:2009 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կատեգորիա:Ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Արխանգելսկի մարզ
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն
Փող չկա, բայց դուք դիմացեք

**«Փող չկա, բայց դուք դիմացեք»**, 2016 թվականի մայիսին Ղրիմ կատարած այցի ժամանակ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության ղեկավար Դմիտրի Մեդվեդևի կողմից արված հակիրճ արտահայտություն՝ ուղղված կենսաթոշակառու կնոջը, ով բողոքում էր իր թոշակի չափից։ Արտահայտությունը լայն տարածում է գտել Ռունետում, դարձել է թևավոր խոսք, մեմ, 2016 թվականին նմանատիպ արտահայտությունների ոլորտում հայտնի դարձած խոսք, իր շլեյֆով գերազանցել է զգացմունքային կոնոտացիաները և ընդունվում է որպես սոցիալապես սրված տեքստ։

## Արտահայտության արտաբերման հանգամանքներ
2013 թվականի մայիսի 23-ին Թեոդոսիայում Ռուսաստանի Դաշնության վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևին մոտեցավ թոշակառու Աննա Բույանովան, ով ասաց, որ իր թոշակը կազմում է 8 հազար ռուբլի, և հարցրեց.

Չէ՞ որ Դուք ասացիք՝ կլինի ինդեքսացիա, ու՞ր է այդ ինդեքսացիան Ղրիմում։ Ի՞նչ բան է 8 հազարը։ Սա չնչին գումար է։ Այստեղ մեզ վրա ոտքեր են սրբում։ Թոշակով անհնար է ապրել, գներն այստեղ խելահեղ են։

Մեդվեդևը պատասխանեց.

Այն (ինդեքսավորումը) ոչ մի տեղ չկա, մենք ընդհանրապես չենք ընդունել, պարզապես հիմա փող չկա։ Կգտնենք փող, կանենք ինդեքսացիա։ Դուք այստեղ դիմացեք, ձեզ ամենայն բարիք, լավ տրամադրություն և առողջություն եմ ցանկանում։

Հաջորդ օրը Ռուսաստանի Դաշնության կենսաթոշակային ֆոնդը հայտարարեց, որ ղրիմցի թոշակառուները թոշակ են ստանում կա՛մ ըստ իրենց կուտակածի, կա՛մ այն չափով, որ չափով հաշվարկվում է ըստ ռուսական օրենսդրության՝ վերցվում է ավելի մեծ չափով տարբերակը։ Ընդ որում՝ պահպանած թոշակները չեն ինդեքսավորվում, քանի դեռ չեն հավասարվել ռուսական օրենսդրությամբ հաշվարկվող թոշակների հետ։ Մայիսի 28-ին հայտարաությամբ հանդես եկավ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, ով ասաց, որ չի տեսել, թե կոնկրետ ինչի մասին է խոսում Մեդվեդևը և հաստացեց, որ «միշտ էլ կարելի է կա՛մ կոնտեքստից վերցնել որևէ արտահայտություն, կա՛մ ընդհանուր զրույցից կտրել մի արտահայտություն», բայց և հաստատեց, «Ռուսաստանի կառավարությունը միտված է կատարելու սոցիալական պարտականությունները»։ Ընդ որում՝ Պուտինը փաստացի հաստատեց վարչապետի այն խոսքերը, որոնք վերաբերում էին բյուջեի ոչ հստակ հեռանկարներին և ոչինչ չասաց այն երաշխիքների մասին, որոնք վերաբերում են ինդեքսացիայի կիրառման համար նախատեսված օրինական նորմերին՝ ըստ գնաճի մակարդակի. «Եթե տնտեսությունը թույլ տա, եթե մենք միջոցներ ունենանք, ապա մենք հնարավորություններ կգտնենք՝ մարդկանց օգնելու համար»։

## Հայտնիություն
thumb|right|300px|2017 թվականի մարտի 26-ից Ռուսաստանում տեղի ունեցած զանգվածային բողոքի ցույցերի պաստառ
Այս արտահայտությունը պարունակող տեսանյութը համացանցում հայտնվեց 2016 թվականի մայիսի 23-ին և երկու շաբաթվա ընթացքում հավաքեց գրեթե 3,5 միլիոն դիտում. «Deutsche Welleа»-ն գրում է, որ տեսանյութն ապահովել է «վիրուսային հայտնիություն», ռունետում այդ տեսանյութին վերագրել էին «հազարավոր կատակներ»։ Ռուսա շոումեն Սեմյոն Սլեպակովն այս արտահայտությանը նվիրել է երգ՝ «Դիմում ժողովրդին»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դմիտրի Մեդվեդև
Կատեգորիա:Թևավոր խոսքեր
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքականություն
Սամոբոր դղյակ

**Սամոբոր դղյակ** (խորվ.՝ Stari grad Samobor), ավերված դղյակ Թեպեչ բլրի գագաթին, Սամոբոր քաղաքում, Խորվաթիա։ Մինչ այժմ կարելի է տարբերել հին ավերակները, վիթխարի դարպասները և պատերի մեծ մասը։

## Պատմություն
Ամրոցը կառուցել է բլրի գագաթին, Սավա գետի հովտի հյուսիս-արևմտյան մասում գտնվող կարևոր ճանապարհների խաչմերուկում, միջնադարյան առևտրային քաղաք՝ Սամոբորի վերևում։ Այն կառուցվել է 1260-1264-ական թվականներին, բոհեմյան արքա՝ Օտկար 2-րդի կողմնակիցների կողմից, որը այդ ժամանակ պատերազմում էր հունգարացի թագավոր՝ Իշտվան 5-րդի դեմ։ Խորվաթա-հունգարական ուժերը՝ Օկիչ իշխանի գլխավորությամբ գրավում են դղյակը, ինչի համար իշխանին շնորհել են Սամոբոր քաղաքը և տեղի հարկերը հավաքելու իրավունքը։ Ի սկզբանե այն քարե դղյակ էր, որը կառուցվել էր ժայռային ելուստի վրա։ Այն բաղկացած էր երեք մասերից։ Կենտրոնական մասը հանդիսսանում է ամրոցի հնագույն հատվածը։ Կենտրոնական մասի հարավ-արևելյան հատվածում տեղակայված էր բարձր պահակային աշտարակ, որի ավերակները ամրոցի պահպանված միակ ինքնօրինակ մասն էին։ Պահակային աշտարակի կողքին տեղակայված է կիսակլոր աշտարակ` սուրբ Աննայի փոքրիկ գոթական մատուռով, որը կառուցվել է 16-րդ դարի երեսունական թվականներին։ Այդ ընթացքում սկսել է ամրոցի վերակառուցումը, որը իրականացվել էր ամրոցի կենտրոնական մասի դեպի հյուսիս ընդարձակմամբ։ 17-18-րդ դարերում շարունակվել է ամրոցի թարմացումն ու վերակառուցումը։ Ամրոցի ներսում կառուցված վերջին շենքը հարավային մասում կառուցված երեք հարկանի տունն էր, որը դղյակի վերին հատվածների հետ ձևավորում է ներքին բակը։ Այս շենքը դղյակը նախնական ամրաշինական նշանակությունից վերափոխել է բարոկկո ոճի քաղաքամերձ դղյակի։ Դղյակի վեջին բնակիչները լքել են այն18-րդ դարի վերջում, որի արդյունքում դղյակը աստիճանաբար ավերվել է։

## Հայտնի տերեր և կառավարիչներ
Ամրոցի առաջին հայտնի տերը սլավոնական Բաբոնիչիների տոհմն էր։ Նրանցից հետո ամրոցը անցել է հունգար-խորվաթական արքաների տիրաետության տակ։ 15-րդ դարում ամրոցը դարձել է Ցելե կոմսերի սեփականությունը, իսկ 16-րդ դարի սկզբին այն պատկանել է ֆեոդալական Ֆրանկոպանների տոհմին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում ամրոցի տերերը շատ հայտնի տոհմեր են եղել։ Ամրոցի վերջին տերերը, ովքեր ապրել են այնտեղ Էրդելի-Կուլմեր կոմսերն էին։ 1902 թվականին Սամոբոր քաղաքի մունիցիպալ խորհուրդը ամրոցը գնել է Մոնտուկուչչոլի ընտանիքից, և այդ ժամանակից սկսած ամրոցը և հարակից տարածքը ծառայում են որպես զբոսախնջույքների վայր։

## Վերակառուցում
Այժմ Սամբոր ամրոցը միայն տպավորիչ ավերակ է Վուգրինշակ առվակի վրա, Սմոբոր քաղաքի կենտրոնում, չնայած գոյություն ունի ամրոցի վերակառուցման ծրագիր։ Այժմ վերականգնվել են միայն մատուռի պատերը, որոնց համար օգտագործվել են քարեր` ավերված ամրոցի տարբեր մասերից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորվաթիայի դղյակներ
Նորտբրուկ

**Նորտբրուկ** (), անմարդաբնակ կղզի Ռուսաստանում։ Պատկանում է Ֆրանց-Իոսիֆի երկիր կղզեխմբին։ Կղզու ամենաբարձր կետը 344 մետր է։ Կղզեխմբի ամենահասանելի կղզիներից մեկն է համարվում իր աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ։

## Կղզու պատմություն
Ամռան ամիսներին կղզու ափերը՝ ազատվելով ձնածածկույթից, պատվում են կանաչ մամուռով, որի պատճառով էլ այն 19-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը գրեթե միշտ համարվել է բևեռային արշավախմբերի գլխավոր հենակետը։ Կղզին անվանակոչել են ի պատիվ կոմս Նորտրուկի (), որը 1890-ից 1893 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում եղել է Թագավորական աշխարհագրական ընկերության նախագահը։ 

2006 թվականին լուրեր տարածվեցին, որ կղզին բաժանվել է երկու մասի։ 2013 թվականին Հյուսիսային նավատորմիղի   ջրաբանական ծառայությունն արշավախումբ կազմակերպեց և այս լուրը հաստատեց. կղզին բաժանվել էր արևմտյան և արևելյան հատվածների։

## Աշխարհագրություն
* Կղզու հյուսիսային ծայրակետը Լագերնի հրվանդանն է։ 
* Կղզու արևելյան ծայրակետը՝ Բարենցի հրվանդանը։  
* Նորտբրուկ կղզու հյուսիս-արևմուտքում Մայերսի նեղուցն է։  
* Ամենաբարձր վայրը՝ 344 մետր։
* Կլիման՝ արկտիկական։
*Ռուսական Արկտիկա ազգային պարկի կազմում է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Cape Flora, Northbrook Island on Bloosee

Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կղզիներ
Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Կատեգորիա:Բարենցի ծովի կղզիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն
Չերի Ռեյմոնդ

**Չերի Ռեյմոնդ** (, ), Անգլիայում ծնված նորզելանդացի հաղորդավար, սյունակագիր և համայնքային աշխատող։

## Վաղ կյանք
Ծնվել է Անգլիայում, Նոթինգհեմ քաղաքում, 1925 թվականի հունիսի 1-ին։ Իր ընտանիքի միակ երեխան էր։ Մեծացել է Բիրմինգհեմից դուրս և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ծնողների հետ տեղափոխվել է Նոր Զելանդիա։

## Կարիերա
Աշխատանք գտնելով Նոր Զելանդիայի հեռարձակման ընկերությունում` Ռեյմոնդն աշխատել է նախ ընդունարանում, այնուհետև` որպես ռադիոյի թղթակից։ 1964 թվականից սկսած 10 տարի նա աշխատել է *New Zealand Woman's Weekly* թերթում որպես սյունակագիր, իսկ 1960-ականների վերջին սկսել է իր կարիերան հեռուստատեսությունում, նախ աշխատելով *Close Up* շոուում, իսկ հետագայում` *Personality Squares* և *Beauty and the Beast* շոուների նորզելանդական տարբերակում։ Ռեյմոնդը եղել է 1977 թվականի հեռուստամարաթոնի կազմակերպիչներից մեկը, որը 2.000.000 դոլար է հավաքել Մտավոր առողջության հիմնադրամի համար։ 1980 թվականին աշխատել է *Antiques For Love or Money*-ում` որպես սյունակագիր։

Ռեյմոնդն ակտիվ էր կանանց կազմակերպություններում։ 1970 թվականին եղել է Նոր Զելանդիայի կանանց ազգային խորհրդի նախագահ։ 1986 թվականին դարձել է Թագուհու պատվո շքանշանակիր։

## Անձնական կյանք
1952 թվականին Ռեյմոնդն ամուսնացել է հաղորդավար Ջեք Մեթքալֆի հետ։ Վերջինս մահացել է 1985 թվականին։ Ռեյմոնդը մահացել է Օքլենդում, 2006 թվականի մարտի 17-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նորզելանդացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի սյունակագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Աթենացիների սահմանադրություն

[մինի|292x292փքս|Հետազոտությունների արդյունքում հայտնաբերված ''աթենացիների սահմանադրությունը'', որը ներկայումս պահվում է [Բրիտանական թանգարան|Լոնդոնի Բրիտանական թանգարանում։]]
**Աթենացիների սահմանադրություն**, համ պարզապես **Աթենական սահմանադրույթուն** (), դասական փիլիսոփայության խոշորագույն ներկայացուցիչներից Արիստոտելի աշխատությունը, որը համարվում է հին հունական իրավական մտքի գլուխգործոցներից մեկը։

Նախկինում կարգավորել է Աթենք քաղաք-պետության քաղաքացիների և բնակչության տարբեր դասերի միջև հարաբերությունները։ Արիստոտելի իրավունքներով բովանդակված պապիրուսը հայտնաբերվել է 1879 թվականին Եգիպտոսից։ Ներկայումս պահպանվում է Լոնդոնի Բրիտանական թանգարանում։

## Բովանդակություն
Աթենական սահմանադրությունը հինաշխարհյան իրավական մտքի ինքնատիպ նմուշներից է, որը նկարագրում է Հին Հունաստանի առաջավոր պոլիսներից Աթենական քաղաք-պետության քաղաքական համակարգը։ Որոշ անտիկ պատմիչներ, ինչպես և Դիոգենես Լայերտացին, պնդում են, որ Արիստոտելն իր աշակերտներին հանձնարարել է պատրաստել հունական 158 քաղաք-պետությունների օրենսդրություններ, որի ընթացքում էլ ձևավորվել է դրանք թագն ու պսակը՝ Աթենացիների սահմանադրությունը։

Այն բաղկացած է երկու բաղադրյալ բաժիններից․ առաջին բաժինը, որը ներառում է 1-ից 41-րդ գլուխները, վերաբերվում է սահմանադրական հարաբերությունների և սահմանադրության տարբեր ձևերին՝ սկսած մ․թ․ա․ 403 թվականի Ալկմեոնիդների օրենսդրությունից։ Երկրորդ մասը նվիրված է քաղաք-պետության ենթահամակարգերին՝ քաղաքացիության ինստիտուտին, մագիստրատեսներին և դատական իշխանությանը։

## Կազմման ամսաթիվ
Արիստոտելն իր աշխատության 54-րդ գլխում նշում է, որ հին հունական դիցարանի կրակի ու դարբնության աստված Հեփեստոսին նվիրված փառատոնի անցկացման տարում, որն ինքնին համապատասխանում է մ․թ․ա․ 329 թվականին։ 62-րդ գլխում Արիստոտելը գրել է, որ «աթենացիները բանագնացներ ուղարկեցին Սամոս», մինչդեռ մ․թ․ա․ 322 թվականին արդեն կղզին աթենական վերահսկողությունից դուրս էր։

Նմանօրինակ նրբություններ հաշվի առնելով գիտնականները եզրակացնում են, որ Աթենքի սահմանադրությունը գրվել է ոչ վաղ, քան մ․թ․ա․ 328 թվականը և ոչ ավելի ուշ, քան մ․թ․ա․ 322 թվականը։ Ավելին, այն փաստը, որ Արիստոտելը որպես ռազմածովային նավատորմի բաղադրիչներ կվինկվիրեմաների փոխարեն հիշատակում է տրիրեմաներն ու կվադրիրեմաները, ինքնին նշանակում է, որ գրավոր հուշարձանը կազմվել է ոչ ավելի ուշ, քան մ․թ․ա․ 325 թվականը՝ երբ կվինկվիրեմաներն առաջին անգամ հիշատակվում են Աթենական ծովային միության ծովային ուժերում։

## Տես նաև
* Աթենական ժողովրդավարություն
* Հունաստանի Սահմանադրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աթենական սահմանադրության անգլերեն թարգամնությունը

Կատեգորիա:Աթենական ժողովրդավարություն
Կատեգորիա:Արիստոտելի աշխատություններ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի սահմանադրություններ
Հովհաննես Նաղաշյան (անասնաբույժ)

**Հավհաննես Զավենի Նաղաշյան** (), հայ անասնաբույժ։ Անասնաբուժական գիտությունների դոկտոր (1994), պրոֆեսոր (2002)։ Հայաստանի գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2004)։

## Կենսագրություն
Հովհաննես Նաղաշյանը ծնվել է 1950 թվականի հունիսի 12-ին, Երևանում։ 1968-1974 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը` ստանալով անասնաբույժ որակավորում։ 1974-1975 թվականներին  եղել է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի կենսաքիմիայի ինստիտուտի ավագ լաբորանտ, 1976-1984 թվականներին՝ Հիգիենայի և թունաբանության համամիութենական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի կրտսեր գիտաշխատող, 1984-1988 թվականներին՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ թերապիայի ամբիոնի ասիստենտ։ 1984-1994 թվականներին աշխատել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտում, 1988-1994 թվականներին եղել է ինստիտուտի թերապիայի ամբիոնի դոցենտ, 1994-2011 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայի մակաբուծաբանության ամբիոնի վարիչ, 2001-2009 թվականներին՝  նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։ 
1996 թվականից վերապատրաստում է անցել ձկների հիվանդությունների գծով Կավալա քաղաքի ձկնաբուծական գիտական կենտրոնում, Հունաստան, 1987 և 2002 թվականներին՝ Մոսկվայի Կ. Սկրյաբինի անվան անասնաբուժական ակադեմիայում, 2009 թվականին՝  Բարսելոնայի ինքնավար համալսարանում։

## Գիտական գործունեություն
Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են անասնաբուժական մակաբուծաբանության տարբեր հիմնախնդիրներին։ Մշակել է կենդանիների ինվազիոն հիվանդությունների ախտորոշման, բուժման և կանխարգելման նոր մոտեցումներ։ Հեղինակ է «Մակաբուծաբանության ուսումնական ատլասի» (2000), «Մակաբուծաբանություն և կենդանիների ինվազիոն հիվանդություններ (2003) դասագրքի, «Ձկների հիվանդություններ (2005) և «Կենդանիների ինվազիոն հիվանդություններ (2006) ուսումնական ձեռնարկների։ Գիտական զեկուցումներով հանդես է եկել Ռուսաստանում, Վրաստանում, Ուկրաինայում, Հունաստանում և այլն։ Հեղինակ է գիտական աշխատությունների և մեթոդական աշխատանքների, դասագրքերի, ուսումնական ձեռնարկների, ատլասների և բազմաթիվ ՀՀ արտոնագրերի։

## Աշխատություններ
* Գյուղատնտեսական կենդանիների հատուկ վտանգավոր վարակներ։ Ուսումնական ձեռնարկ / Հ. Զ. Նաղաշյան և ուրիշներ։ Երևան։ Հեղ. հրատ., 2017:
* Կենդանիների ինվազիոն հիվանդություններ։ Լաբորատոր-գործնական պարապմունքների ձեռնարկ։ ՀՊԱՀ հրատարակչություն, 2006 - 24 էջ։
* Ձկների հիվանդություններ։ Ուսումնական ձեռնարկ։ Երևան։ ՀԳԱ, 2005։
* Մակաբուծաբանություն և կենդանիների ինվազիոն հիվանդություններ։ Ա. հ., 2003 - 408 էջ։

## Անդամակցություն
* Հայաստանի անասնաբուժական (կենդանաբուժություն) ԳԱ  միության անդամ (2005) 
* Անասնաբույժ մակաբուծաբանների ամերիկյան միության անդամ 
* ՌԳԱ-ին կից մակաբուծաբանների միության անդամ 
* «Լաբորատոր կենդանիներ» ամերիկյան գիտական միության անդամ (2006)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ անասնաբույժներ
Կատեգորիա:Անասնաբուժական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ
Լենինի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Լենինի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Նախկինում կոչվել է Պյոտրի փողոց։

## Պատմություն
Լենինի փողոցը Կրասնի Սուլին քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Այն ձևավորվել և կառուցապատվել է 19-րդ դարի վերջին։ Առաջին անունը եղել է Պյոտրի փողոց` ի պատիվ Նիկոլայ Պաստուխովի որդու, որն այն ժամանակ մետալուրգիական գործարանի կառավարիչն էր։

Համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի պատվին այս փողոցը վերանվանվել է խորհրդային տարիներին։ Սա քաղաքի կենտրոնական, ամենաերկար փողոցն է, որտեղ տեղակայված էր ԽՄԿԿ քաղաքային կոմիտեն (այժմ` շրջանի վարչակազմը)։ Փողոցի երկարությունը 1500 մ է, այն սկսվում է գործարանի հին անցակետի մոտից և ձգվում մինչև Մեժևայա փողոց։ Անցակետից մինչև Հաղթանակի փողոցն ընկած հատվածը ժամանակին կոչվել է Գիմնազիչեսկայա փողոց, քանի որ այստեղ էր գտնվում 1911 թվականին բացված և 150 աշակերտի համար նախատեսված Սուլինյան պրոգիմնազիան։

1896 թվականին Գիմնազիչեսկայա փողոցում գործարանի ղեկավարության համար կառուցվել է բարեկարգ տուն, որը ժողովուրդը կոչել էր «տնօրենների տուն» (այժմ դա Լենինի փողոցի թիվ 6 տունն է)։ Այնտեղ մշտապես ապրել են գործարանի տնօրեններն ու գլխավոր մասնագետները։

Լենինի թիվ 12 հասցեում գործում է «Կրասնոսուլինխլեբ» ԲԲԸ-ն։ Սուլինի հացի գործարանի հիմնական արտադրամասի շենքը կառուցվել է 1905 թվականին և, հնաբնակների հիշողություններով, նախատեսված էր ապխտարանի համար։ Միայն 1940-ական թվականներին վերակառուցումներից հետո այստեղ բացվել է հացի գործարան։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ Լենինի և Վորոշիլովի փողոցների խաչմերուկում գործում էր քաղաքային շուկան, որը քաղաքի բնակիչները կատակով կոչում էին «Խորամանկ»։

20-րդ դարի սկզբին Լենինի փողոցում (թիվ 1 տուն) կառուցվել է գործարանային բաղնիքը։ 1967 թվականից թիվ 7 տանը Կենտրոնական գրադարանն է։

Տպարանի շենքի տեղում եղել է թանգարան, որտեղ պահվել են գործարանի պատմության մասին փաստաթղթերը, լավագույն վարպետների լուսանկարները։ Մինչև 20-րդ դարի 70-ական թվականների կեսերը այստեղ գտնվող Մետալուրգների (այժմ` «Յունոստ») զբոսայգում գործում էր նավակակայան, կային կարուսելներ, քարոզչական հարթակ, որտեղ ցուցադրվում էին անվճար կինոնկարներ։ Հանգստյան օրերին զբոսայգում նվագել է նվագախումբը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Горная, Л. Пройдусь по Гимназической, сверну на Ярославскую / Л.Горная // Красный бумер. – 2006. - №36.
* Подгорная, О. Красному Сулину – 204 / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2001. – 22 сентября.
* Подгорная, О. Шаги в большое будущее / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2006. – 7 сентября.

## Արտաքին հղումներ
* Улица Ленина в Красном Сулине

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Վիրո (ընկերություն)

**Վիրո շաքարի գործարան** (խորվաթերեն՝ *Viro tvornica šećera*), սովորաբար կոչվում է *Viro*, Խորվաթիայի  Վիրովիտիցա քաղաքում հիմնված շաքարի գործարան։ Ընկերության բաժնետոմսերը գրանցված են Զագրեբի ֆոնդային բորսայում (*ZSE*), և 2010 թվականի սեպտեմբերից հանդիսանում է *CROBEX*-ի պաշտոնական ֆոնդային ինդեքսի 25 ընկերություններից մեկը։

Վերամշակման գործարանը սկզբնապես կառուցվել է 1980 թվականին և օրական 4000 տոննա շաքարի ճակնդեղի վերամշակման հզորություն է ունեցել։ Հիմնադրված լինելով որպես անկախ ընկերություն, այն *PIK Virovitica* գյուղատնտեսական ընկերության մի փոքր մասն էր կազմում 1984-1991 թվականներին։ 1990-ականներին վերամշակող արդյունաբերությունն ունեցավ եկամուտների և շահույթի հաստատուն անկում, ինչը հանգեցրեց 1990-ականների վերջերին մի քանի անգամ վաճառելուն և վերավաճառելուն, մինչև վերջ ի վերջո ձեռք բերվեց հոլանդական *Cosun* ընկերության կողմից 1999 թվականին սնանկության ներկայացումից հետո կարճ ժամանակ անց 575 մլն խորվաթական կունա ընդհանուր պարտքով։ Ներքին վերակառուցման ժամանակաշրջանից հետո 2002 թվականին վերամժակող գործարանի գույքը 110 մլն խորվաթական կունայով վաճառվեց խորվաթական երկու խոշոր ընկերությունների, որից հետո 2002 թվականի սեպտեմբերին ընկերությունը վերակազմավորվեց  որպես սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն։ Ընկերության բաժնետոմսերը 2006 թվականի ապրիլին գրանցվել են Զագրեբի ֆոնդային բորսայում։

Ընկերությունը կարողացել է հաջողությամբ կառավարվել 2000-ականների վերջին և այն դարձել է Խորվաթիայում նման վերամշակման գործարաններից խոշորագույնը` 2007 թվականին տեղական շաքարի վերամշակման ոլորտում 37 տոկոսանոց շուկայական մասնաբաժնով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:2002 հիմնադրված ընկերություններ
Մարիա Ուևիչ-Գալետովիչ

**Մարիա Ուևիչ-Գալետովիչ** (,), ժամանակակից խորվաթ քանդակագործ, ով միաժամանակ զբաղվում է գեղանկարչությամբ։ Ապրում և աշխատում է Զագրեբում։

## Արվեստ
Մարիա Ուևիչ-Գալետովիչի աշխատանքների գերակշռող մասը դիմանկարներ ու քանդակներ են։ Նա քանդակագործություն է սովորել Լոնդոնի արվեստի և դիզայնի կենտրոնական դպրոցում։ 1987 թվականից դասավանդում է զագրեբյան Գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ 1995 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։  Բացի այդ, Ուևիչ Գալետովիչը Խորվաթիայի գիտության և արվեստի ակադեմիայի ակտիվ անդամ է։

Մարիա Ուևիչ Գալետովիչը մի շարք քանդակների հեղինակ է, այդ թվում` Վրսար, Վիրովիտիցա, Զագրեբ, Մարիա -Բիստրիցա, Սին, Ցրես, Ռիեկա, Օսյեկ, Լաբինա, Վիսոկո, Բիխաչ և Նովի- Սադ քաղաքներում։ Ի թիվս նրա հրապարակային քանդակների առավել հայտնի են` Միրոլավ Կրլեժեի հուշարձանը Օսեյկում, Միրոլավ Կրլեժեի հուշարձանը Զագրեբում, Ագուստ Շենոնի հուշարձանը Զագրեբում, Վազողը` Սավա գետի ափին, Զագրեբում, Ֆրանե Պետրիչի հուշարձանը Ցրեսում, Յակով Գոտովացի հուշարձանը Օսորում, Ստորիյա Պոպովիչի հուշարձանը Նովի Սադում։

Ուևիչ Գալետովիչը բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Խորվաթիայում և նրա սահմաններից դուրս, այդ թվում` Ֆորումի պատկերասրահում (Զգրեբ, 1980 և 1992 թվականներ), Սեբաստյան պատկերասրահում (Դուբրովնիկ, 1981), Սեբաստյան պատկերասրահում (Բելգրադ, 1984), Ex Granai della Repubblica a Zitellelle (Վենետիկ, 1991), Հռոմի ֆրանսիական ակադեմիայում, Մեդիչիի ամառանոցում (Հռոմ, 1991), HDLU (Զագրեբ, 2005), Իտալիայի խորվաթական դեսպանատանը (Հռոմ, 2009) և Մոչիբոբ պատկերասրահում (Զագրեբ, 2010)։

## Մրցանակներ
* Մրցանակ *Գյուղացիական ապստամբության հուշարձան* նախագծի համար (Զագրեբ, 1970).
* Մրցանակ *Կոզարեի հուշարձան* նախագծի համար (Սարաևո, 1971).
* Առաջին մրցանակ *Ավգուստ Ցեսարեցու հուշարձանի* համար (Զագրեբ, 1973).
* Մրցանակ* Միրոսլավ Կրլեժեի հուշարձանի* համար
* Զագրեբյան սալոնի մրցանակ (Զագրեբ, 1982).
* Խորվաթական մրցանակ` երեք տարի քանդակագործության ոլորտում (Զագրեբ, 1986).
* Մրցանակ*Աուգուստ Շենոայի հուշարձան*-ի համար (Զագրեբ, 1987).
* Զագրեբ քաղաքի մրցանակ (Զագրեբ, 1989).
* Զագրեբյան սրահի մրցանակ (Զագրեբ, 1990).

## Գրականություն
*Banov, Ivo Šimat, *Marija Ujević Galetović* (Kontura, 2007).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումնր
*

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Խորվաթ կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Խորվաթ քանդակագործներ
Անսփոփ վիշտ

**«Անսփոփ վիշտ»** (), ռուս գեղանկարիչ, ռուսական դեմոկրատական գեղարվեստական շարժման գաղափարական առաջնորդ Իվան Կրամսկոյի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1884 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 228 × 141 սմ։

Այսօր «Անսփոփ վիշտ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։

## Պատմություն
«Անսփոփ վիշտ» ստեղծագործությունը Իվան Կրամսկոյը նկարել է, երբ անձնական ողբերգություն էր ապրում. 1876 թվականին մահացել էր նրա կրտսեր որդին՝ Մարկը և այդ տպավորությունների ծնունդ է այս կտավը։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1884 թվականին։ Հեղինակը կտավի վրա աշխատել է ավելի քան չորս տարի։

## Նկարագիր
«Անսփոփ վիշտ» նկարում պատկերված է սգացող կին՝ սև հանդերձանքով։ Կնոջը դիմագծերը նման են Կրամսկոյի կնոջը՝ Սոֆյա Նիկոլաևնային։

Կրամսկոյը ստեղծել է նկարի մի քանի տարբերակ։

Վերջնական՝ այս տարբերակում հեղինակը անասելի զուսպ է պատկերել մարդկային զգացմունքները։ Սևահանդերձ կինը պատկերված է ողջ հասակով։ Մի ձեռքով պահել և շուրթերին է մոտեցրել թաշկինակը, իսկ մյուս ձեռքը իջեցված է։ Աչքերը օտարացած են՝ լի անսահման վշտով։ Կնոջ կողքին ծաղիկներով զարդարված մանկական դագաղն է պատկերված։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Անսփոփ վիշտ» նկարը

Կատեգորիա:1884 նկարներ
Կատեգորիա:Իվան Կրամսկոյի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Կարիյա

, քաղաք Ճապոնիայի Այչի պրեֆեկտուրայում։

2015 թվականի մայիս ամսի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 149 030 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 2 960 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 50,45 կմ2։

## Աշխարհագրություն
Կարիյան գտնվում է Այչի պրեֆեկտուրայի կենտրոնում։

### Հարևան բնակավայրեր
*Այչի պրեֆեկտուրա
**Տոյոտա
**Օբու
**Անձո
**Չիրյու
**Տակահամա
**Տոյոակե
**Միյոսի
**Տոգո
**Հիգասիուրա

## Կրթություն
thumb|180px|left|Այչիի համալսարան
;Համալսարաններ
*Այչիի համալսարան
;Դպրոցներ
* Կարիյայում առկա են 15 տարրական, 6 միջնակարդ և 5 ավագ դպրոցներ
;Միջազգային դպրոց
*«Քոլեջիո Պյութագորաս Բրազիլ»

## Տեսարժան վայրեր
*Կիձո այգի
*Մանդո Մացուրի

File:Kariya Kijo park cherry blossom-b.JPG|Կիձո այգի
File:Kariyamandomatsuri.jpg|Մանդո Մացուրի


## Քույր քաղաքներ
* Միսիսոգա, Օնտարիո, Կանադա 1981 թվականից

## Հայտնի անձինք
*Նորիհիրո Ակահոսի՝ պրոֆեսիոնալ բեյսբոլիստ
*Օն Կավարա՝ նկարիչ
*Կոձի Կոնդո՝ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ (ամերիկյան)
*Նոբույուկի Սատո՝ վազորդ
*Միցունորի Յոշիդա՝ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ (ամերիկյան)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
* Kariya City official website  
* Mississauga Sister City Site 

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Լինդա Քարթեր

**Լինդա Քարթեր** (,), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, 1972 թվականին ԱՄՆ-ի ներկայացուցիչը «Միսս աշխարհ» մրցույթում։

## Կյանքը և կարիերան
thumb|right|2017 թվականի հունիսի 16-ին դոկտոր Կառլ Հեյդենը և տիկին Լինդա Քարթերը Library of Awesome միջոցառման ժամանակ, որտեղ տեղի ունեցավ Միավորված ազգերի կազմակերպության, Wonder Woman նոր ֆիլմի և ֆեմինիզմի քննարկումը:
Լինդա Ջին Քարթերը ծնվել է Արիզոնա նահանգի Ֆինիքս քաղաքում։ Նրա ծնողները ունեն իռլանդական, անգլիական, իսպանական և մեքսիկական ծագում։ Յոթ տարեկան հասակում Ավարտելով Ֆինիքսի միջնակարգ դպրոցը ՝ Քարթերը սկսել է հանդես գալ Just Us երաժշտական խմբում, սակայն քսան տարեկան հասակում լքել է այն և ընդունվել Արիզոնայի պետական համալսարան։ 1972 թվականին Քարթերը մասնակցել է տեղի գեղեցկության մրցույթին և հաղթել այն, ինչի շնորհիվ նույն թվականին դարձել Է ԱՄՆ-ի ներկայացուցիչը «Միսս աշխարհ» մրցույթում, որտեղ զբաղեցրել է տասնհինգերորդ տեղը։

Որպես դերասանուհի Քարթերը ավելի մեծ ճանաչում է ձեռք բերել «Հրաշք-կին» հեռուստասերիալում «Հրաշք-կնոջ» դերի շնորհիվ (1975-1979)։ Այդ դերը նրա յոթանասունականների դեռահասների կուռքն է դարձել, իսկ դերասանուհու պատկերներով վաճառքի են հանվել արձանիկներ, կիսանդրիներ և պաստառներ՝ Հրաշք կնոջ կերպարով։ 1978 թվականին նա թողարկեց իր դեբյուտային ստուդիական ալբոմը՝ Portrait անվանումով։

Սերիալի փակումից հետո Քարթերը որոշ ժամանակով կենտրոնացել է երաժշտական կարիերայի վրա՝ համերգներ տալով ամբողջ երկրում, իսկ 1984 թվականին վերադարձել է հեռուստատեսություն՝ «հանցագործությունների գծով գործընկերներ» սերիալում գլխավոր դերակատարությամբ, որը չի ցուցադրվել մեկ եթերաշրջանից հետո։ Նա շարունակել է նկարահանվել գլխավոր դերերում՝ հեռուստատեսության համար արված տարբեր ֆիլմերում, սակայն առաջին հերթին հայտնի է եղել իր վառ կերպարի և անձնական կյանքի շնորհիվ։ Վերջին տարիներին նա հայտնվել է «Բարձրագույն պիլոտաժը» և «Դուքսերը Հազարդից» ֆիլմերում, ինչպես նաև «Օրենք և կարգ.հատուկ կորպուս», «Երկուսուկես մարդ» և «Սմոլվիլի գաղտնիքները» սերիալներում, նաև 2016 թվականին միացել է «Սուպերգրլ» սերիալի դերասանական կազմին։

Լինդա Քարթերը ամուսնացել է երկու անգամ, առաջին ամուսնությունից ունի երկու երեխա։ Նա աջակցում է աբորտի իրավունքների և գենդերային ու սեռական փոքրամասնությունների իրավունքների շարժումներին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Լինդա Քարթերի պաշտոնական կայքէջը

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական սերմամբ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Աուդիոգիրք կարդացողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ անգլիական սերմամբ