Ռեգբիի տղամարդկանց աշխարհի գավաթ

**Ռեգբիի տղամարդկանց աշխարհի գավաթ,** ռեգբի-յունիոնի մրցաշար, որն անցկացվում է չորս տարին  մեկ անգամ աշխարհի ուժեղագույն ազգային հավաքականների միջև։ Մրցաշարի հաղթողները ճանաչվում են որպես տվյալ մարզաձևի աշխարհի չեմպիոններ:

Մրցաշարը համակարգվում է մարզաձևի միջազգային կառավարող մարմնի՝ **«[[World Rugby]]»**-ի կողմից: Հաղթողներին շնորհվում է '''Վեբ Էլիսի գավաթը''', որն իր անունն ստացել է ի պատիվ Վիլյամ Վեբ Էլիսի։ Ըստ տարածված լեգենդի՝ վերջինս հորինել է ռեգբին՝ ֆուտբոլային խաղի ժամանակ վերցնելով գնդակը ձեռքերի մեջ և վազելով դրանով։

Մրցաշարն առաջին անգամ անցկացվել է 1987 թվականին և համատեղ հյուրընկալվել է Նոր Զելանդիայի ու Ավստրալիայի կողմից։ Գավաթին արժանացել են չորս երկրներ. Հարավային Աֆրիկան՝ չորս անգամ, Նոր Զելանդիան՝ երեք, Ավստրալիան՝ երկու և Անգլիան՝ մեկ անգամ։ Հարավային Աֆրիկան գործող չեմպիոնն է՝ 2023 թվականի մրցաշարի եզրափակիչում հաղթելով Նոր Զելանդիային։

1987 թվականից մինչև 1995 թվականը մրցաշարին մասնակցել է տասնվեց թիմ. 1999 թվականին մասնակիցների թիվն ընդլայնվել է մինչև քսան։ 2019 թվականի Ռեգբիի աշխարհի գավաթը հյուրընկալել էր Ճապոնիան, իսկ 2023 թվականինը՝ Ֆրանսիան։ Մրցաշարը կրկին կընդլայնվի՝ հասնելով քսանչորս թիմի, երբ 2027 թվականին անցկացվի Ավստրալիայում։

Սկսած 2021 թվականից՝ կանանց համապատասխան մրցաշարը պաշտոնապես վերանվանվեց «Ռեգբիի աշխարհի գավաթ»՝ տղամարդկանց մրցաշարի հետ հավասարությունը խթանելու նպատակով։ Սակայն 2021 թվականի առաջնությունը միակն էր, որտեղ կիրառվեց անվանման այդ ձևաչափը, քանի որ 2023 թվականի աշխարհի գավաթի ավարտին «World Rugby»-ն հայտարարեց, որ բոլոր ապագա մրցաշարերի անվանումներում ներառվելու են «տղամարդկանց» կամ «կանանց» բառերը։ Այս կարգն առաջին անգամ կիրառվեց 2025 թվականի Ռեգբիի կանանց աշխարհի գավաթի ժամանակ, իսկ 2027 թվականի Ռեգբիի տղամարդկանց աշխարհի գավաթը կլինի առաջինը, որի պաշտոնական անվանման մեջ կներառվի «տղամարդկանց» բառը։

## Ձևաչափ
**Որակավորում**

Գործող ձևաչափի համաձայն՝ յուրաքանչյուր աշխարհի գավաթի համար որակավորվում է 24 թիմ: 12 թիմ ինքնաբերաբար որակավորվել է 2027 թվականի առաջնությանը՝ 2023 թվականի խմբային փուլում իրենց խմբերում լավագույն եռյակում հայտնվելու արդյունքում: Մնացած 12 տեղերի համար որակավորումը բաշխվել է ըստ տարածաշրջանների. տասը տեղ հատկացվել է Եվրոպային, յոթը՝ Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանին, երկուսը՝ Հարավային Ամերիկային , ինչպես նաև հավելյալ տեղ Հարավային Ամերիկայի և Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի միջև եզրափակիչ փուլի  համար երկուսը՝ Աֆրիկային և մեկը՝ Ասիային: Վերջին ուղեգիրը որոշվում է միջմայրցամաքային եզրափակիչ փուլի միջոցով։

**Մրցաշար**

Մրցաշարին մասնակցում են քսանչորս պետություններ, որոնք մրցակցում են վեց շաբաթ շարունակ՝ հոկտեմբեր և նոյեմբեր ամիսներին: Այն բաղկացած է երկու փուլից՝ խմբային և եզրափակիչ փուլից (դուրս մնալու խաղեր): Երկրները բաժանվում են վեց խմբի (A-ից մինչև F)՝ յուրաքանչյուրում չորսական թիմ: Թիմերը դասակարգվում են՝ հիմնվելով համաշխարհային վարկանիշային աղյուսակի վրա: Վեց բարձրագույն վարկանիշ ունեցող թիմերը բաշխվում են A-ից F խմբերում: Այս գործընթացը կրկնվում է ըստ դասակարգման հերթականության՝ այն վերապահումով, որ հյուրընկալող երկիրը միշտ ընդգրկվում է A խմբում:

Թիմերն անցկացնում են երեքական խմբային հանդիպում՝ մեկական անգամ մրցելով իրենց խմբի մյուս անդամների հետ։ Խմբային փուլի ժամանակ կիրառվում է բոնուսային միավորների համակարգ: Եթե երկու կամ ավելի թիմեր ունենում են հավասար միավորներ, ապա բարձր հորիզոնականը որոշվում է հատուկ չափանիշների համակարգով:

Տասնվեց թիմեր՝ վեց խմբերից յուրաքանչյուրի հաղթողն ու երկրորդ տեղը զբաղեցրած թիմը, ինչպես նաև լավագույն արդյունքներով երրորդ տեղը զբաղեցրած չորս թիմերը, անցնում են եզրափակիչ փուլ: Այս փուլը բաղկացած է 1/8 եզրափակիչից, քառորդ եզրափակիչից, կիսաեզրափակիչներից և եզրափակիչ փուլից, որը ներառում է նաև բրոնզե մեդալի համար հանդիպումը և Ռեգբիի աշխարհի գավաթի եզրափակիչը: Եթե եզրափակիչ փուլի որևէ հանդիպում ավարտվում է ոչ-ոքի, հաղթողը որոշվում է լրացուցիչ ժամանակի միջոցով: Եթե դա ևս արդյունք չի տալիս, խաղը շարունակվում է մինչև «հանկարծակի մահ» (), և հաղթող է ճանաչվում առաջինը որևէ միավոր վաստակած թիմը:

## Պատմություն
**Սկզբնավորում**

Մինչ Ռեգբիի աշխարհի գավաթի ստեղծումը, գոյություն չուներ ռեգբի-յունիոնի որևէ իրապես համաշխարհային մրցաշար, սակայն անցկացվում էին մի շարք այլ առաջնություններ: Հնագույններից մեկը ամենամյա «Վեց ազգերի առաջնությունն» է, որը մեկնարկել է 1883 թվականին որպես «Տնային ազգերի առաջնություն» (Home Nations Championship)՝ մրցաշար Անգլիայի, Իռլանդիայի, Շոտլանդիայի և Ուելսի միջև: 1910 թվականին այն ընդլայնվեց՝ դառնալով «Հինգ ազգերի առաջնություն», երբ մրցաշարին միացավ Ֆրանսիան: 1931-ից 1939 թվականներին Ֆրանսիան չմասնակցեց մրցումներին, և այդ ընթացքում այն կրկին վերածվեց «Տնային ազգերի առաջնության»: 2000 թվականին մրցաշարին միացավ Իտալիան, ինչից հետո այն ստացավ իր ներկայիս անվանումը՝ «Վեց ազգերի առաջնություն»:

Ռեգբի-յունիոնը ներառված է եղել նաև Ամառային օլիմպիական խաղերի ծրագրում՝ առաջին անգամ հայտնվելով 1900 թվականի Փարիզի խաղերում, իսկ այնուհետև՝ 1908-ին Լոնդոնում, 1920-ին Անտվերպենում և կրկին Փարիզում՝ 1924-ին: Առաջին ոսկե մեդալը նվաճել է Ֆրանսիան, հաջորդը՝ Ավստրալազիան , իսկ վերջին երկու օլիմպիական ոսկիները բաժին են հասել ԱՄՆ-ին: Սակայն 1924 թվականից հետո ռեգբի-յունիոնը դուրս մնաց օլիմպիական ծրագրից:

Ռեգբիի աշխարհի գավաթ ստեղծելու գաղափարն առաջարկվել է բազմաթիվ առիթներով՝ դեռևս 1950-ական թվականներից, սակայն արժանացել է Ռեգբիի միջազգային խորհրդի (IRFB) անդամ միությունների մեծամասնության դիմադրությանը: Այս գաղափարը կրկին քննարկման առարկա դարձավ 1980-ականների սկզբին. 1983 թվականին Ավստրալիայի ռեգբիի միությունը  և 1984-ին Նոր Զելանդիայի ռեգբիի միությունը  միմյանցից անկախ առաջարկեցին աշխարհի առաջնության հիմնադրումը: 1985 թվականին նախագիծը կրկին ներկայացվեց IRFB-ին և այս անգամ ընդունվեց 6 կողմ, 4 դեմ ձայների հարաբերակցությամբ: Ավստրալիայի, Ֆրանսիայի, Նոր Զելանդիայի և Հարավային Աֆրիկայի պատվիրակները կողմ քվեարկեցին նախագծին, իսկ Իռլանդիայի և Շոտլանդիայի պատվիրակները՝ դեմ: Անգլիայի և Ուելսի պատվիրակների ձայները բաշխվեցին հավասարապես՝ յուրաքանչյուր երկրից մեկ կողմ և մեկ դեմ ձայն:

Մեկնարկային մրցաշարը, որը համատեղ հյուրընկալել էին Ավստրալիան և Նոր Զելանդիան, տեղի ունեցավ 1987 թվականի մայիսին և հունիսին՝ տասնվեց պետությունների մասնակցությամբ։ 1987 թվականի աշխարհի անդրանիկ գավաթը չուներ որակավորման փուլ. փոխարենը՝ 16 տեղերն ինքնաբերաբար զբաղեցրին Ռեգբիի միջազգային խորհրդի անդամ յոթ իրավասու երկրներ, իսկ մնացած տեղերը լրացվեցին հրավերների միջոցով։ Նոր Զելանդիան դարձավ պատմության մեջ առաջին չեմպիոնը՝ եզրափակիչում 29-9 հաշվով հաղթելով Ֆրանսիային։

Հաջորդ՝ 1991 թվականի մրցաշարը հյուրընկալեց Անգլիան, իսկ հանդիպումներն անցկացվեցին ողջ Մեծ Բրիտանիայում, Իռլանդիայում և Ֆրանսիայում։ Երկրորդ մրցաշարի համար ներդրվեցին որակավորման առաջնություններ. ութ տեղ հատկացվեց 1987 թվականի քառորդ եզրափակիչի մասնակիցներին, իսկ մնացած ութը որոշվեցին 35 երկրների մասնակցությամբ անցկացվող որակավորման մրցաշարի արդյունքում։ Ավստրալիան հաղթեց երկրորդ մրցաշարում՝ եզրափակիչում 12-6 հաշվով առավելության հասնելով Անգլիայի նկատմամբ։

1992 թվականին՝ իրենց վերջին պաշտոնական հանդիպումների շարքից ութ տարի անց, Հարավային Աֆրիկան հյուրընկալեց Նոր Զելանդիային մեկանգամյա թեստ-մրցախաղի շրջանակներում։ Հարավային Աֆրիկայում միջազգային ռեգբիի վերսկսումը տեղի ունեցավ ապարտեիդիհամակարգի վերացումից հետո։ Վերադառնալով միջազգային մրցասպարեզ՝ Հարավային Աֆրիկան ընտրվեց որպես 1995 թվականի Ռեգբիի աշխարհի գավաթի հյուրընկալող երկիր։ Մեկնարկային խաղում անակնկալ հաղթանակ տանելով Ավստրալիայի նկատմամբ՝ Հարավային Աֆրիկան շարունակեց հաջող ելույթները և եզրափակիչում հանդիպեց Նոր Զելանդիային։ Լարված եզրափակիչից հետո, որը շարունակվեց լրացուցիչ ժամանակում, Հարավային Աֆրիկան հաղթանակ տարավ 15-12 հաշվով, իսկ այն ժամանակվա նախագահ Նելսոն Մանդելան, կրելով «Սփրինգբոքսի» մարզաշապիկը, գավաթը հանձնեց Հարավային Աֆրիկայի թիմի ավագ Ֆրանսուա Պիենարին։

**Պրոֆեսիոնալ դարաշրջան**

1999 թվականի մրցաշարը հյուրընկալեց Ուելսը, իսկ հանդիպումներն անցկացվեցին նաև Միացյալ Թագավորության մնացած մասերում, Իռլանդիայում և Ֆրանսիայում: Մրցաշարը ներառում էր **[[ռեփեշաժի]]** (լրացուցիչ որակավորման) համակարգ՝ տարածաշրջանային որակավորման կոնկրետ տեղերի հետ մեկտեղ: Մասնակից պետությունների թիվը տասնվեցից հասավ քսանի և մինչ օրս պահպանվել է այդ մակարդակում: Ավստրալիան նվաճեց իր երկրորդ տիտղոսը՝ եզրափակիչում հաղթելով Ֆրանսիային:

1995 թվականից հետո սպորտաձևի անցումը պրոֆեսիոնալ հիմքերին և թիմերի քանակի աճը (16-ից 20) հանգեցրին մի շարք ակնհայտ միակողմանի արդյունքների թե՛ 1999-ի, թե՛ 2003-ի մրցաշարերում. յուրաքանչյուր առաջնությունում գրանցվեց երկուական խաղ, որտեղ թիմերը վաստակեցին ավելի քան 100 միավոր: 2003 թվականին Ավստրալիայի հաղթանակը Նամիբիայի նկատմամբ՝ **142–0**հաշվով, մնում է որպես Ռեգբիի աշխարհի գավաթի պատմության ամենախոշոր հաշիվը:

2003 և 2007 թվականների որակավորման ձևաչափը թույլ էր տալիս 20 հասանելի տեղերից ութն ինքնաբերաբար զբաղեցնել նախորդ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչի մասնակիցների կողմից: Մնացած տասներկու տեղերը լրացվեցին մայրցամաքային որակավորման մրցաշարերի միջոցով: Տասը տեղ զբաղեցրին թիմերը, որոնք որակավորվել էին անմիջապես մայրցամաքային մրցումներով, իսկ ևս երկու տեղ հատկացվեց միջմայրցամաքային ռեփեշաժի համար:

2003 թվականի առաջնությունը հյուրընկալեց Ավստրալիան, թեև սկզբնապես նախատեսված էր այն անցկացնել Նոր Զելանդիայի հետ համատեղ: Անգլիան հռչակվեց չեմպիոն՝ լրացուցիչ ժամանակում հաղթելով Ավստրալիային: Անգլիայի հաղթանակը վերջ դրեց այս մրցաշարում հարավային կիսագնդի երկրների գերիշխանությանը: Հաղթանակի տոնակատարությունն այնքան մասշտաբային էր, որ շուրջ 750,000 մարդ հավաքվեց Լոնդոնի կենտրոնում՝ ողջունելու թիմին, ինչը դարձավ Միացյալ Թագավորության պատմության մեջ նմանատիպ ամենախոշոր մարզական միջոցառումը:
մինի|188x188փքս|<small>«Իռլանդիա - Արգենտինա 2007թ</small>
2007 թվականի առաջնությունը հյուրընկալեց Ֆրանսիան, իսկ որոշ հանդիպումներ անցկացվեցին նաև Ուելսում և Շոտլանդիայում: Հարավային Աֆրիկան նվաճեց իր երկրորդ տիտղոսը՝ եզրափակիչում 15-6 հաշվով հաղթելով գործող չեմպիոն Անգլիային: Այնուամենայնիվ, մրցաշարի գլխավոր իրադարձությունը Արգենտինայի հավաքականն էր, որը շարունակական հաղթանակներ տանեց եվրոպական ուժեղագույն թիմերի՝ Ֆրանսիայի, Իռլանդիայի և Շոտլանդիայի նկատմամբ: Արդյունքում Արգենտինան առաջին տեղը զբաղեցրեց «մահվան խմբում» և մրցաշարն ավարտեց պատվավոր երրորդ հորիզոնականում: Արգենտինայի այս տպավորիչ ելույթների շնորհիվ երկիրը հնարավորություն ստացավ անդամակցել SANZAAR-ին, ինչը նաև նպաստեց Արգենտինայում ռեգբիի պրոֆեսիոնալացմանը:
alt=A player holds a ball in front of two opposing groups of eight players. Each group is crouched and working together to push against the other team.|մինի|Խաղ  '''Սամոայի'''  և '''Ուելսի'''  միջև՝ 2011 թվականի աշխարհի գավաթի ժամանակ։
2005 թվականի նոյեմբերին 2011 թվականի մրցաշարը հյուրընկալելու իրավունքը շնորհվեց Նոր Զելանդիային՝ առաջ անցնելով Ճապոնիայի և Հարավային Աֆրիկայի հայտերից: «Օլ Բլեքսը» վերահաստատեց իր տեղը ռեգբիի աշխարհի գագաթին՝ 2011-ի եզրափակիչում 8–7 հաշվով լարված պայքարում հաղթելով Ֆրանսիային:

Անգլիայի կողմից հյուրընկալված 2015 թվականի մրցաշարի մեկնարկային շաբաթավերջին գրանցվեց Ռեգբիի աշխարհի գավաթի պատմության ամենամեծ սենսացիան, երբ Ճապոնիան, որը 1991 թվականից ի վեր ոչ մի հաղթանակ չէր տարել աշխարհի առաջնություններում, առավելության հասավ բացահայտ ֆավորիտ համարվող Հարավային Աֆրիկայի նկատմամբ: Ընդհանուր արդյունքում Նոր Զելանդիան կրկին հաղթեց եզրափակիչում՝ այս անգամ Ավստրալիայի դեմ խաղում: Այսպիսով, նրանք դարձան աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ առաջին թիմը, որը նվաճեց երեք տիտղոս, ինչպես նաև առաջինը, որին հաջողվեց պաշտպանել չեմպիոնական տիտղոսը:

2019 թվականի աշխարհի գավաթի անցկացումը Ճապոնիայում նշանավորվեց նրանով, որ առաջին անգամ մրցաշարը հյուրընկալվեց ռեգբիի ավանդական հենակետերից դուրս. Ճապոնիան հաղթեց իր բոլոր չորս խմբային հանդիպումներում՝ գլխավորելով խումբը և պատմության մեջ առաջին անգամ որակավորվելով քառորդ եզրափակիչ: Այս մրցաշարում Հարավային Աֆրիկան նվաճեց իր երրորդ գավաթը՝ տիտղոսների քանակով հավասարվելով Նոր Զելանդիային: Հարավային Աֆրիկան եզրափակիչում հաղթեց Անգլիային 32–12 հաշվով:

Սկսած 2021 թվականից՝ տղամարդկանց և կանանց աշխարհի առաջնությունների անվանումներից հեռացվեցին սեռային տարբերակումները: Ըստ այդմ՝ տղամարդկանց և կանանց բոլոր առաջնությունները պաշտոնապես կրելու են «Ռեգբիի աշխարհի գավաթ» անվանումը: Այս նոր քաղաքականությանն առնչվող առաջին մրցաշարը 2022 թվականին Նոր Զելանդիայում անցկացված կանանց առաջնությունն էր, որը պահպանեց իր սկզբնական «Ռեգբիի աշխարհի գավաթ 2021» անվանումը, չնայած COVID-19-ի պատճառով հետաձգվել էր նախնական ժամանակացույցից:

2023 թվականի աշխարհի գավաթը հյուրընկալեց Ֆրանսիան: Մրցաշարում հաղթող ճանաչվեց Հարավային Աֆրիկան, որը եզրափակիչում 12–11 հաշվով հաղթեց Նոր Զելանդիային՝ դառնալով երկրորդ պետությունը, որին հաջողվեց պաշտպանել աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը, և առաջինը, որը չորս անգամ դարձավ մրցաշարի հաղթող:

## Գավաթ
մինի|256x256փքս|Վեբ Էլիսի գավաթ
Ռեգբիի աշխարհի գավաթի հաղթողներին շնորհվում է Վեբ Էլիսի գավաթը, որն իր անունն ստացել է ի պատիվ Վիլյամ Վեբ Էլիսի։ Գավաթը հաճախ անվանում են պարզապես «Ռեգբիի աշխարհի գավաթ»։ Այն ընտրվել է 1987 թվականին՝ մրցաշարում օգտագործվելու համար, և պատրաստվել է դեռևս 1906 թվականին՝ «Garrard's Crown Jewellers» ոսկերչական տան կողմից։ Մրցաշարերի միջև ընկած ժամանակահատվածում գավաթը վերականգնվում ու նորոգվում է «Thomas Lyte» ընկերության կողմից, որն էլ պատվանդանի վրա փորագրում է հաղթողի անունը։ Գավաթի դիմային մասում փորագրված են «The International Rugby Football Board» (Ռեգբիի միջազգային խորհուրդ) և «The Webb Ellis Cup» բառերը։ Այն ունի 38 սանտիմետր բարձրություն, պատրաստված է ոսկեզօծ արծաթից և ունի երկու ձուլածո ոլորուն բռնակներ. դրանցից մեկը զարդարված է սատիրի, իսկ մյուսը՝ նիմֆայի գլխով։ Ավստրալիայում գավաթը խոսակցական լեզվում հայտնի է «Բիլ» անվամբ՝ ի պատիվ Վիլյամ (Բիլ) Վեբ Էլիսի։

## Հյուրընկալող երկրների ընտրություն
Մրցաշարերը կազմակերպվում են «Rugby World Cup Ltd»  ընկերության կողմից, որը պատկանում է «World Rugby»-ին: Հյուրընկալող երկրի ընտրությունը կատարվում է «World Rugby»-ի խորհրդի անդամների քվեարկությամբ: Քվեարկության ընթացակարգը վերահսկվում է անկախ աուդիտորների թիմի կողմից, իսկ քվեարկությունը գաղտնի է: Հյուրընկալող երկիրը սովորաբար ընտրվում է մրցաշարի մեկնարկից հինգ կամ վեց տարի առաջ: Մրցաշարը հաճախ հյուրընկալվում է մի քանի պետությունների կողմից: Օրինակ՝ 1987 թվականի առաջնությունը համատեղ հյուրընկալել էին Ավստրալիան և Նոր Զելանդիան: «World Rugby»-ն պահանջում է, որ հյուրընկալող երկիրն ունենա առնվազն 60,000 հանդիսական տարողությամբ մարզադաշտ՝ եզրափակիչը հյուրընկալելու համար: Հյուրընկալող երկրները երբեմն կառուցում կամ արդիականացնում են մարզադաշտերը՝ նախապատրաստվելով Աշխարհի գավաթին: Նման օրինակներ են «Միլենիում» (Millennium) մարզադաշտը, որը հատուկ կառուցվել է 1999 թվականի մրցաշարի համար, և «Էդեն Պարկը» , որն արդիականացվել է 2011 թվականի համար: Առաջին երկիրը, որը դուրս էր SANZAAR-ի կամ «Վեց ազգերի» ռեգբիի ավանդական տիրույթից և ստացավ հյուրընկալման իրավունքը, Ճապոնիան էր (2019թ.): 2023 թվականի մրցաշարը հյուրընկալեց Ֆրանսիան: Հաջորդ առաջնությունը, որը կանցկացվի ոչ ավանդական ռեգբիիստական երկրում, կլինի 2031 թվականի մրցաշարը ԱՄՆ-ում:

## Մրցաշարի աճ
### Լրատվամիջոցների լուսաբանում
Ռեգբիի աշխարհի գավաթի կազմակերպիչները, ինչպես նաև «Global Sports Impact»-ը պնդում են, որ սա աշխարհի երրորդ խոշորագույն մարզական իրադարձությունն է՝ զիջելով միայն Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը և Օլիմպիական խաղերին, թեև որոշ այլ աղբյուրներ կասկածի տակ են դնում այս տվյալների հավաստիությունը: «World Rugby»-ի և նրա գործարար գործընկերների հաշվետվությունները հաճախ ընդգծում են մրցաշարի մեդիա լսարանի աճը. հեռուստալսարանի համախառն ցուցանիշը 1987-ի անդրանիկ մրցաշարի համար կազմել է 300 միլիոն, 1991-ին՝ 1,75 միլիարդ, 1995-ին՝ 2,67 միլիարդ, 1999-ին՝ 3 միլիարդ, 2003-ին՝ 3,5 միլիարդ և 2007-ին՝ 4 միլիարդ: 4 միլիարդի ցուցանիշը լայնորեն հերքվեց, քանի որ հեռուստատեսության համաշխարհային լսարանը գնահատվում է մոտ 4,2 միլիարդ մարդ: Այնուամենայնիվ, անկախ ուսումնասիրությունները կասկածի տակ են դրել այդ գնահատականների մեթոդաբանությունը՝ մատնանշելով փաստացի անհամապատասխանություններ: Մրցաշարի ենթադրյալ գրավչությունը մի քանի «ռեգբիիստական հենակետերից» դուրս նույնպես զգալիորեն նվազեցվեց. օրինակ՝ 2007 թվականի եզրափակիչի 33 միլիոնանոց միջին լսարանի մոտ 97 տոկոսը բաժին էր ընկնում Ավստրալաիային, Հարավային Աֆրիկային, Բրիտանական կղզիներին և Ֆրանսիային: Այլ մարզաձևեր ևս տարիների ընթացքում մեղադրվել են իրենց հեռուստատեսային ընդգրկումը չափազանցնելու մեջ, ուստի նման պնդումները բնորոշ չեն միայն Ռեգբիի աշխարհի գավաթին: Չնայած մրցաշարի համաշխարհային ժողովրդականությունը մնում է վիճարկելի, ռեգբիի ավանդական երկրներում առկա մեծ հետաքրքրությունը լավ փաստագրված է: Ավստրալիայի և Անգլիայի միջև 2003 թվականի եզրափակիչը դարձավ ավստրալիական հեռուստատեսության պատմության մեջ ամենադիտված ռեգբի-յունիոնի հանդիպումը: Իսկ 2023 թվականի մրցաշարը բոլոր ծրագրերով հավաքեց 1,33 միլիարդ դիտման ժամ, ինչը այն դարձրեց բոլոր ժամանակների ամենադիտված ռեգբիի իրադարձությունը:

### Մասնակցություններ

### Եկամուտ

Նշումներ.

* Հյուրընկալող միությունը տնօրինում է տոմսերի վաճառքից ստացված հասույթը: «World Rugby»-ն՝ RWCL-ի միջոցով, եկամուտ է ստանում այլ աղբյուրներից, այդ թվում՝ հեռարձակման իրավունքներից, հովանավորչությունից և մրցաշարի մասնակցության վճարներից:

## Արդյունքներ
### Առաջնություններ

### Պետությունների արդյունավետություն
աջից|մինի|310x310փքս|Մասնակից երկրների լավագույն արդյունքների քարտեզ
Ռեգբիի աշխարհի գավաթին Պետությունների լավագույն արդյունքների քարտեզը (բացառությամբ որակավորման մրցաշարերի)] Ռեգբիի աշխարհի գավաթին մասնակցել է քսանվեց պետություն (չհաշված որակավորման փուլերը)։ Միակ երկրները, որոնք և՛ հյուրընկալել են, և՛ հաղթել մրցաշարում, Նոր Զելանդիան է (1987 և 2011 թթ.) և Հարավային Աֆրիկան (1995 թ.): Մյուս հյուրընկալող երկրների արդյունքներն են. Անգլիան (1991 թ. եզրափակիչի հյուրընկալող) և Ավստրալիան (2003 թ. հյուրընկալող) զբաղեցրել են երկրորդ տեղը, Ֆրանսիան (2007 թ. հյուրընկալող) գրավել է չորրորդ տեղը, իսկ Ուելսը (1999 թ. հյուրընկալող) և Ճապոնիան (2019 թ. հյուրընկալող) հասել են մինչև քառորդ եզրափակիչ: Ուելսը դարձավ առաջին հյուրընկալող երկիրը, որը դուրս մնաց խմբային փուլից (1991 թ.), իսկ Անգլիան դարձավ առաջին միանձնյա հյուրընկալող երկիրը, որը դուրս մնաց խմբային փուլից 2015 թվականին: Այն քսանհինգ պետություններից, որոնք մասնակցել են առնվազն մեկ մրցաշարի, տասը երբևէ բաց չեն թողել ոչ մի առաջնություն:

### Թիմային ռեկորդներ

### Ընտրական փուլի արդյունքներ
2027 թվականի աշխարհի գավաթի խաղարկության դրությամբ՝ 27 պետություն որակավորվել է 11 մրցաշարերում մրցելու համար։

; Լեգենդ

*  =  Հյուրընկալող երկրներ
* *Q* = Որակավորված (կամ պարզապես 1987 թվականի աշխարհի գավաթի դեպքում՝ հրավիրված) երկրներ
* *-* = Չի որակավորված (կամ չի հրավիրվել 1987 թվականի աշխարհի գավաթին) երկրներ
* *X* =Հեռացվել է որակավորման փուլի ընթացքում
* *E* = Հեռացվել է որակավորման փուլից հետո
* *B* = Որակազրկված

## Ռեկորդներ և վիճակագրություն
alt=A middle-aged man wearing a suit and tie holding the Scottish flag.|աջից|մինի|Շոտլանդացի Գևին Հասթինգսն այն չորս խաղացողներից մեկն է, ովքեր մեկ աշխարհի գավաթի խաղի ընթացքում ռեկորդային՝ ութ տուգանային հարված են իրացրել։
Ռեգբիի աշխարհի գավաթի փորձերի հեղինակների ցանկը և Ռեգբիի աշխարհի գավաթի հեթ-տրիկների ցանկը Շոտլանդացի Գևին Հասթինգսն այն չորս խաղացողներից մեկն է, ով մեկ խաղում իրացրել է ռեկորդային ութ տուգանային հարված: Ընդհանուր վաստակած միավորների ռեկորդը պատկանում է անգլիացի Ջոնի Ուիլկինսոնին, ով իր կարիերայի ընթացքում աշխարհի առաջնություններում վաստակել է 277 միավոր: Մեկ մրցաշարի ընթացքում վաստակած ամենաշատ միավորների ռեկորդը պատկանում է Նոր Զելանդիայի «All Blacks»-ի խաղացող Գրանտ Ֆոքսին (126 միավոր՝ 1987 թ.-ին): Նորզելանդացի Սեմ Ուայթլոքը ռեկորդակիր է անցկացրած խաղերի քանակով. նա 2011-ից 2023 թվականների ընթացքում մասնակցել է 26 հանդիպման: Մեկ խաղում անհատական վաստակած միավորների (45), ինչպես նաև իրացրած իրացումների  ռեկորդը պատկանում է Սայմոն Քալհեյնին («All Blacks»): Մեկ խաղում իրականացրած ամենաշատ փորձերի ռեկորդը պատկանում է Մարկ Էլիսին («All Blacks»), ով 1995 թվականին Ճապոնիայի դեմ խաղում դարձել է վեց փորձի հեղինակ: Նորզելանդացի Ջոնա Լոմուն ամենաերիտասարդ խաղացողն է, ով հանդես է եկել եզրափակիչում (1995 թ. եզրափակիչի ժամանակ նա 20 տարեկան 43 օրական էր): Լոմուն և հարավաֆրիկացի Բրայան Հաբանան կիսում են աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ իրականացրած փորձերի ընդհանուր քանակի ռեկորդը՝ յուրաքանչյուրը 15 փորձ: Մեկ մրցաշարի ընթացքում իրականացրած ամենաշատ փորձերի ռեկորդը կիսում են Լոմուն (1999 թ.), Հաբանան (2007 թ.), ինչպես նաև նորզելանդացիներ Ջուլիան Սավեան (2015 թ.) և Ուիլ Ջորդանը (2023 թ.): Հարավային Աֆրիկան ներկայացնող Յանի դե Բեյերը 1999 թվականին Անգլիայի դեմ խաղում իրացրել է հինգ դրոպ-գոլ, ինչը անհատական ռեկորդ է աշխարհի առաջնության մեկ հանդիպման համար: Մեկ խաղում իրացրած տուգանայինների ռեկորդը 8-ն է, որը պատկանում է ավստրալացի Մեթ Բերքին, արգենտինացի Գոնսալո Կեսադային, շոտլանդացի Գևին Հասթինգսին և ֆրանսիացի Թիերի Լակրուային: Կեսադան նաև մեկ մրցաշարում իրացրած ամենաշատ տուգանայինների ռեկորդակիրն է (31): Մեկ խաղում վաստակած ամենաշատ միավորների քանակը 145 է («All Blacks»-ն ընդդեմ Ճապոնիայի, 1995 թ.), իսկ հաշվի ամենամեծ տարբերությամբ հաղթանակը՝ 142 (Ավստրալիան ընդդեմ Նամիբիայի, 2003 թ.): Մրցաշարի պատմության ընթացքում ընդհանուր առմամբ 25 խաղացող հեռացվել է դաշտից (կարմիր քարտ): Առաջինը ուելսցի Հյու Ռիչարդսն էր 1987 թվականին՝ Նոր Զելանդիայի դեմ խաղում: Ոչ մի խաղացող մեկից ավելի անգամ կարմիր քարտ չի ստացել:

## Ծանոթագրություններ
### Տպագիր աղբյուրներ

* 
* Davies, Gerald (2004). *The History of the Rugby World Cup* Sanctuary Publishing Ltd. .
* Farr-Jones, Nick, (2003). *Story of the Rugby World Cup*, Australian Post Corporation. .
* 
* 
* 
* 
* 

### Նշումներ


### Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* World Rugby

Կատեգորիա:1987 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Աշխարհի առաջնություններ
Կատեգորիա:Ռեգբի
Կատեգորիա:Սպորտի միջազգային մրցություններ