Կանոնային ուտիլիտարիզմ

**Կանոնային ուտիլիտարիզմ** օգտապաշտության տեսակ, որը պնդում է, որ գործողությունը ճիշտ է, եթե այն համապատասխանում է այնպիսի կանոնի, որը բերում է առավել մեծ բարիք կամ որ «որոշակի գործողության ճիշտ կամ սխալ լինելը կախված է այն կանոնի ճշմարտացիությունից, որի օրինակն է այդ գործողությունը»։ Փիլիսոփաներ Ռիչարդ Բրենդտը և Բրեդ Հուկերը այս մոտեցման հիմնական կողմնակիցներն են։

Կանոնային օգտապաշտների համար կանոնի ճշմարտացիությունը որոշվում է այն բարիքի քանակով, որը բերում է այդ կանոնը, երբ հետևում են դրան։ Ի հակադրություն, գործողական օգտապաշտները գնահատում են գործողությունը միայն այդ գործողության հետևանքների հիման վրա (օրինակ՝ կարմիր լույսի դեպքում կանգնելը), այլ ոչ թե գնահատում են, թե արդյոք այն հավատարիմ է եղել այն կանոնին, որի օրինակն է (օրինակ՝ «միշտ կանգնիր կարմիր լույսի տակ»): Կանոնային օգտապաշտները պնդում են, որ կանոններին հետևելը, որոնք միտված են առավել մեծ բարիք բերելուն, ընդհանուր առմամբ կհանգեցնեն ավելի լավ հետևանքների, քան թույլ տալ բացառություններ առանձին դեպքերում, նույնիսկ եթե այդ դեպքերում հնարավոր է ցույց տալ ավելի լավ արդյունքներ։

## Միլսի բանաձևը
Իր 1863 թվականին լույս տեսած **«Օգտապաշտություն»** գրքում Ջոն Ստյուարտ Միլը պաշտպանում է իրավունքների հասկացությունը օգտակարության հիմքով. «Իրավունք ունենալը, իմ կարծիքով, նշանակում է ունենալ այնպիսի մի բան, որ հասարակությունը պարտավոր է պաշտպանել իմ սեփականության մեջ։ Եթե առարկողը շարունակի հարցնել՝ ինչո՞ւ է պարտավոր, ես չեմ կարող նրան տալ այլ պատճառ, քան ընդհանուր օգտակարությունը»։

Այն, թե արդյոք Միլը կանոնային օգտապաշտ էր, մնում է վիճելի հարց։ Սակայն այս հատվածը **«Օգտապաշտություն»** գրքից կարծես ենթադրում է, որ նա այնպիսին էր։Իսկապես, զսպվածության դեպքում՝ այնպիսի գործողություններից, որոնցից մարդիկ հրաժարվում են բարոյական նկատառումներով, թեև տվյալ կոնկրետ դեպքում դրանց հետևանքները կարող են օգտակար լինել, խելացի անձի համար անարժան կլինի չգիտակցել, որ տվյալ գործողությունը պատկանում է այնպիսի տեսակին, որը, եթե ընդհանրապես կիրառվեր, ընդհանուր առմամբ կվնասեր։ Եվ հենց սա է այն հիմքը, որի վրա հիմնվում է այդ գործողությունից զերծ մնալու պարտականությունը։Բայց Միլը նաև պնդում է, որ երբեմն ճիշտ է խախտել ընդհանուր էթիկական կանոնները.Արդարությունը որոշակի բարոյական պահանջների անուն է, որոնք, ընդհանուր առմամբ, ավելի բարձր են սոցիալական օգտակարության սանդղակում և, հետևաբար, ավելի կարևոր պարտավորություն են, քան մյուսները. թեև կարող են տեղի ունենալ առանձին դեպքեր, երբ որոշ այլ սոցիալական պարտականություններ այնքան կարևոր են, որ խախտեն արդարության ընդհանուր դրույթներից որևէ մեկը: Այսպիսով, կյանքը փրկելու համար կարող է լինել ոչ միայն թույլատրելի, այլև պարտականություն՝ գողանալը կամ ուժով վերցնել անհրաժեշտ սնունդը կամ դեղորայքը, կամ առևանգել և պարտադրել պաշտոնավարել միակ որակավորված բժիշկին:Ուսիլիտարիստները կարող են արդարացնել այն համակարգը, որն ասում է. այս օգտատիրոջ շրջանակներում:

## Ուժեղ ուտիլիտարիզմ
Ուժեղ կանոնային օգտապաշտությունը (ՈւԿՈ) (Strong Rule Utilitarianism - SRU) տալիս է օգտապաշտական բացատրություն այն պնդման համար, որ բարոյական կանոնները պետք է պահպանվեն ամենուր և բոլոր ժամանակներում։ ՈւԿՈ-ն, ի տարբերություն թույլ կանոնային օգտապաշտության (ԹԿՈ), չի վերածվում գործողական օգտապաշտության, բայց կիսում է թերություններն այլաբնույթ բացարձակ բարոյական մոտեցումների հետ (հատկապես՝ դեոնտոլոգիական):

Խնդիրը պարզաբանելու համար օգտագործվող մի սցենար (կամ մտքի փորձություն), որը հաճախ վերագրվում է Իմմանուել Կանտին, ենթադրում է հետևյալ իրավիճակը.

Դուք գիտեք որոշ մարդկանց գտնվելու վայրը։

Սպանողը հարցնում է ձեզ նրանց գտնվելու վայրի մասին, որպեսզի գնա և սպանի նրանց։

Բարոյական ընդհանուր կանոնը այն է, որ սուտ խոսելն արգելված է, ուստի ուժեղ կանոնային օգտապաշտը պնդում է, որ դուք պետք է բացահայտեք նրանց գտնվելու վայրը։ Ավելի բարդ ՈւԿՈ դիրքորոշումն այս իրավիճակի վերաբերյալ հետևյալն է.

# Վերոնշյալ սցենարը շատ աներևակայելի է։
# Շատ դեպքերում ճշմարտությունը հայտնելը բերում է ավելի մեծ վստահության և երջանկության։
# Եթե կիրառվի համընդհանուր (ըստ Կանտի կատեգորիկ իմպերատիվի), ստի դեմ կանոնը կապահովի զուտ օգտակարություն։

Այս դիրքորոշումը առավել ակնառու կերպով քննարկել է Ջոն Ս. Հարսանին իր «Օգտապաշտությունը և դրանից անդին» աշխատության մեջ (խմբագիրներ՝ Ա. Սեն և Բ. Վիլյամս, վերահրատարակություն՝ 2010):

Այնուամենայնիվ, շատերը չեն համաձայնում՝ պնդելով, որ (այս իրավիճակում) ճշմարտությունը հայտնելը կբերի անհարկի մահվան, հետևաբար՝ կլինի ոչ բարոյական, և այս սցենարը այդպիսով տրամաբանական հակափաստարկ է ՈւԿՈ-ի դեմ։

## Թույլ ուտիլիտարիզմ
Թույլ կանոնային օգտապաշտությունը (ԹԿՈ) (Weak Rule Utilitarianism - WRU) փորձում է անդրադառնալ ուժեղ կանոնային օգտապաշտության (ՈւԿՈ) հակափաստարկներին՝ դրանք դիտարկելով որպես օրինաչափ բացառություններ։ Այս մոտեցման մեկ լուծումը երկու մակարդակով օգտապաշտությունն է, իսկ ավելի համակարգված ԹԿՈ-ները փորձում են ստեղծել ենթականոններ՝ բացառությունները կառավարելու համար։ Սակայն, ինչպես Դեյվիդ Լայոնսը և այլ մտածողներ պնդում են, սա անխուսափելիորեն կձգի դեպի գործողական օգտապաշտության (act utilitarianism)։ Կանոնները կպահանջեն այնքան ենթականոններ, որքան բացառություններ կան, ինչը կդարձնի կանոնների առավել բարդ տարբերակները հաշվարկային առումով անհնարին։ Ռացիոնալ գործակալները, ի վերջո, կբավարարվեն այդ հաշվարկային բարդությունը լուծելով՝ ձգտելով առավելագույն օգտակարություն ապահովող արդյունքների։

## Ծանոթագրություններ

## Կարդա ավելին
* Brad Hooker's entry on rule consequentialism in the Stanford Encyclopedia of Philosophy: http://plato.stanford.edu/entries/consequentialism-rule/
* Brad Hooker, *Ideal Code, Real World* Oxford University Press, 2000, new edition 2002
* Foundations of Morality at the Mises Institute Hazlitt, Henry (1964). *The Foundations of Morality*. Irvington-on-Hudson,NY: Foundation for Economic Education.
* 

Կատեգորիա:Բարոյագիտություն
Կատեգորիա:Էթիկական տեսություններ