Կինջիրո Աշիվարա

**Կինջիրո Աշիվարա** (, ) ինքնահռչակ «կայսր» է, որը հայտնիություն է ստացել իր մեծության մոլորությունով և թատերական չարաճճիություններով, որոնք տասնամյակներ շարունակ լուսաբանվում էին ճապոնական մամուլի կողմից՝ սկսած Մեյջիի դարաշրջանից։ Նա ինքն իրեն նախ անվանել է , ապա ավելի ուշ որպես  և ։

Կայսր Մեյձիի երթը խանգարելուց և նրան մոտենալու փորձից հետո Աշիվարան հոսպիտալացվել է Տոկիոյի Մետրոպոլիտեն հոգեբուժական ապաստան (ներկայիս Տոկիոյի Մետրոպոլիտեն Մացուզավայի հիվանդանոց) 1882 թվականին և, չնայած մի քանի փախուստներին և նորից կալանավորվել է, մնացել է այնտեղ մինչև իր մահը՝ 1937 թ։

## Վաղ կյանք և ամուսնություն
Աշիվարան ծնվել է Էտչու նահանգի Տակաոկա քաղաքում (ներկայիս Տակաոկա, Տոյամա) որպես Տակաոկա կլանի սամուրայի երրորդ որդին։

Նա նյարդային խանգարում է ունեցել այն ժամանակ, երբ տեղափոխվել է Տոկիո՝ 20 տարեկանում։ Նա ամուսնացել է 24 տարեկանում, բայց կինը «փախել է». նրանք ավելի ուշ բաժանվեցին։ Նա սկսեց իրեն անվանել «Սյոգուն Աշիվարա» մոտ 1875 թվականին, երբ նրա հոգեկան վիճակը կարծես վատացել էր։

## Թերթի նախնական զեկույցները
Ճապոնական լրատվամիջոցներում Աշիվարայի մասին ամենավաղ հիշատակումը տեղի է ունեցել 1880 թվականի հունիսի 1-ին «Հայտնի մարդ Սյոգուն Աշիվարա. Հսկայական տեսարան գանձապետարանի նախարարությունում» վերնագրված հոդվածում() *Տոկիո Էիրի Շիմբուն* ամսագրում, որը Մեյձի դարաշրջանի փոքր օրաթերթ էր։ Հոդվածի համաձայն՝ նա գանձապետարանի նախարարությունում իր «սովորական» զայրույթի պոռթկումներով հասարակական իրարանցում է առաջացրել ու տարվել ոստիկանական բաժանմունք։

Հունիսի 12-ին *Tokyo Jiyu Shimbun*-ը հայտնեց, որ Աշիվարան մտել է  Տոկիոյում և հայտարարեց, որ ինքը «Սյոգուն Աշիվարան է, երրորդ ավագ աստիճանի  և առաջին կարգի Ձախ նախարար» և որ նա պետք է շտապ հեռագիր ուղարկի Չինաստանում Ցին դինաստիայի հայտնի դիվանագետ Լի Հուն Չժանին «մեծ մտահոգության հարցի» համար։ Գրասենյակի աշխատակիցները ոստիկանություն են կանչել։

## Հոսպիտալացում
1881 թվականի հուլիսին Աշիվարան խափանեց Կայսր Մեյձիի երթը, ով շրջագայություն էր անում Տոհոկու շրջանով, և փորձեց մոտենալ նրան։ Աշիվարան ձերբակալվել է և տարվել է Տոկիոյի Մետրոպոլիտենի հոգեբուժական ապաստան 1882 թվականին՝ ախտորոշվելով ժառանգական մանիակային համախտանիշով։ Հետագայում նրան գնահատած հոգեբույժները, սակայն, հրաժարվեցին նրա վիճակի ախտորոշումից. կարծիքները հիմնականում բաժանված էին պարանոիդ շիզոֆրենիայի և քրոնիկ մոլուցքի միջև։ *Կլինիկական հոգեբուժության բառարանը* նշել է, որ, թեև նա զառանցանքի մեջ էր, նա չի տառապել դեմենցիայի պատճառով առաջացած անհատականության անկումից։

Աշիվարան երեք անգամ փախել է հիվանդանոցից՝ 1885, 1892 և 1904 թվականներին, բայց ամեն անգամ նորից ետ է բերվել։ 1903 թվականի մայիսի 7-ից հունիսի 20-ը *Յոմիուրի Շիմբուն*՝ երկրի խոշոր թերթերից մեկը հոդված է հրապարակել «Մարդկության ամենամեծ մութ աշխարհը. Հոգեբուժարան» (), որտեղ մանրամասն նկարագրված են հիվանդանոցում (այն ժամանակ կոչվում էր Սուգամոյի պրեֆեկտուրալ հիվանդանոց) հիվանդների կենսապայմաններն ու բուժումը։

Նրա վիթխարի մոլորությունները, իբր, վատթարացան այն բանից հետո, երբ նա իմացավ Ճապոնիայի հաղթանակի մասին Ռուս-ճապոնական պատերազմում 1905 թվականին։ Նա սկսեց երկար սպիտակ մորուք պահել և հագնել պալատական ​​զգեստ, որը նա ինչ-որ կերպ ձեռք էր բերել անհայտ աղբյուրից։ Տայսյո դարաշրջանում (1912–1926) ժամանակ նա մամուլի ասուլիսներ էր հրավիրում հիվանդանոցում, երբ քաղաքական ցնցումներ էին լինում։ Թերթի թղթակիցները այցելում էին Աշիվարային, երբ սպառվում էին լրատվական նյութերը։ Լրագրողներից ոմանք նույնիսկ խնդրեցին կոմս Նոգի Մարեսուկեին և վարչապետ Իտո Հիրոբումիին հանդիպել Աշիվարայի հետ, ինչը շատ վրդովեցրել է նրանց։

Շուվայի դարաշրջանի սկսվելուց անմիջապես հետո՝ 1926 թվականին, Աշիվարան սկսեց իրեն անվանել «կայսր» և այցելուներին վաճառեց թղթեր, որոնց վրա գրված էր «» (կայսերական հրամանագիր)։ Նա հիվանդանոցում մնաց մինչև իր մահը՝ 1937 թվականը։ Մացուզավայի հիվանդանոցի փոխնախագահը դիահերձում կատարեց և հայտարարեց, որ Աշիվարայի ուղեղում պաթոլոգիական հայտնաբերումներ չի նկատել։

## Ծանոթագրություններ