Քվենտին Սկիններ

**Քվենտին Ռոբերտ Դութի Սկիններ** (), բրիտանացի մտավորական պատմաբան, որը համարվում է քաղաքական մտքի պատմության Քեմբրիջի դպրոցի հիմնադիրներից մեկը, որը գիտական մոտեցում է, որը շեշտը դնում է քաղաքական գաղափարների ընկալման վրա դրանց սկզբնական պատմական համատեքստում: Իր կարիերայի ընթացքում նա արժանացել է բազմաթիվ հեղինակավոր մրցանակների, այդ թվում՝ Վոլֆսոնի պատմության մրցանակի (1979 թվական) և Բալզանի մրցանակի (2006 թվական)՝ ոլորտում իր ազդեցիկ ներդրման համար: 1996-2008 թվականներին Սկինները ծառայել է որպես պատմության Ռեջիուս (թագավորական) պրոֆեսոր Քեմբրիջի համալսարանում, որը Միացյալ Թագավորության ամենանշանավոր ակադեմիական պաշտոններից մեկն է: Ներկայումս նա հումանիտար գիտությունների վաստակավոր պրոֆեսոր է և Լոնդոնի Քուին Մերի համալսարանի Քաղաքական մտքի պատմության ուսումնասիրության կենտրոնի համատնօրեն:

## Կենսագրություն
Քվենտին Սկինները ծնվել է Մանչեստրի մոտ՝ Ալեքսանդր Սկինների (մահացել է 1979 թվականին) և Վինիֆրեդ Սկինների (ծննդյան ազգանունը՝ Դութի) (մահացել է 1982 թվականին) երկրորդ որդին։ Չնայած նրա ընտանեկան ծագումը շոտլանդական է, և հայրն իր կարիերան անցկացրել է Արևմտյան Աֆրիկայի պետական ծառայությունում, նա մեծացել և կրթություն է ստացել Անգլիայում: Նա յոթ տարեկանից հաճախել է Բեդֆորդի դպրոց և, ինչպես իր ավագ եղբայրը, ստացել է Քեմբրիջի Գոնվիլ և Քեյուս քոլեջի ընդունելության կրթաթոշակ, որն ավարտել է 1962 թվականին՝ պատմության մեջ կրկնակի աստղով: Սկինները ընտրվել է իր քոլեջի կրթաթոշակի անդամ՝ քննությունների արդյունքների հիման վրա, բայց ավելի ուշ՝ 1962 թվականին, տեղափոխվել է Քեմբրիջի Քրիստոսի քոլեջի ուսուցչական կրթաթոշակ, որտեղ նա մնացել է մինչև 2008 թվականը Լոնդոնի համալսարան տեղափոխվելը։ Այժմ նա Քրիստոսի քոլեջի և Գոնվիլ և Քեյուս քոլեջի պատվավոր անդամ է:

Սկինները 1965 թվականին նշանակվել է Քեմբրիջի համալսարանի պատմության ֆակուլտետի դասախոս: 1974-1975 թվականներին նա մեկ տարի անցկացրել է Փրինսթոնի առաջադեմ ուսումնասիրությունների ինստիտուտում, որտեղ նրան հրավիրել են մնալու, և որտեղ մնացել է մինչև 1979 թվականը, երբ վերադարձել է Քեմբրիջ որպես քաղաքագիտության պրոֆեսոր: 1996 թվականին նա նշանակվել է պատմության թագավորական պրոֆեսորի պաշտոնում, իսկ 1999 թվականին՝ համալսարանի պրոռեկտորի:

1979 թվականին նա ամուսնացել է Լոնդոնի Բիրկբեք քոլեջի փիլիսոփայության վաստակավոր պրոֆեսոր Սյուզան Ջեյմսի հետ: Նրանք ունեն մեկ դուստր և մեկ որդի, ինչպես նաև չորս թոռ։ Նախկինում նա ամուսնացած է եղել Պատրիսիա Լոու Սկինների հետ, որը հետագայում ամուսնացել է փիլիսոփա Բեռնարդ Ուիլյամսի հետ:

Սկինները մի շարք այցելու պաշտոններ է զբաղեցրել։ Նա եղել է հրավիրված գիտաշխատող Ավստրալիայի ազգային համալսարանի սոցիալական գիտությունների հետազոտական դպրոցում (1970, 1994, 2006 թվականներ), հրավիրված պրոֆեսոր Սենթ Լուիսի Վաշինգտոնի համալսարանում (1982 թվական), «Ecole des Hautes Etudes»-ի գիտական տնօրեն (1987 թվական), դասախոս-ասոցիատ Փարիզ X համալսարանում (1991 թվական), հրավիրված պրոֆեսոր Լյովենի համալսարանում (1992 թվական), հրավիրված պրոֆեսոր Հյուսիսարևմտյան համալսարանում (1995, 2011 թվականներ), հրավիրված պրոֆեսոր Ֆրանսիայի քոլեջում (1997 թվական), գիտաշխատող Բեռլինի գիտությունների քոլեջում (2003-2004 թվականներ), հրավիրված գիտաշխատող Հարվարդի համալսարանի Եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնում (2008 թվական), հրավիրված գիտաշխատող Լորենս Ռոքֆելլեր Փրինսթոնի համալսարանում (2013-2014 թվական), հրավիրված պրոֆեսոր Սպինոզա Ամստերդամի համալսարանում (2014 թվական), Պեկինի համալսարանի Գլոբալ կրթաթոշակային ծրագրի հրավիրված պրոֆեսոր (2017 թվական) և Չիկագոյի համալսարանի հրավիրված պրոֆեսոր (2017 թվական):

Սկինները կարդացել է մի շարք անվանական դասախոսությունների շարքեր, այդ թվում՝ «Գաուսի սեմինարներ Փրինսթոնում» (1980 թվական), «Կարլայլի դասախոսություններ Օքսֆորդում» (1980 թվական), «Մեսենջերի դասախոսություններ Կոռնելում» (1983 թվական), «Թանների դասախոսություններ Հարվարդում» (1984 թվական), «Ֆորդի դասախոսություններ Օքսֆորդում» (2003 թվական), «Կլարենդոնի դասախոսություններ Օքսֆորդում» (2011), «Կլարկի դասախոսություններ Քեմբրիջում» (2012 թվական) և «Սինիկայի ակադեմիայի դասախոսություններ Թայվանում» (2013 թվական)։

Սկինները Բրիտանական ակադեմիայի անդամ է 1981 թվականից, ինչպես նաև մի շարք ազգային ակադեմիաների արտասահմանյան անդամ է, այդ թվում՝ Արվեստի և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի (1986 թվական), Եվրոպական ակադեմիայի (1989 թվական), Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության (1997 թվական), Իռլանդական թագավորական ակադեմիայի (1999 թվական), Լինցեյի  ազգային ակադեմիայի (2007 թվական), Գիտությունների ավստրալիական ակադեմիայի (2009 թվական), Դանիական թագավորական ակադեմիայի (2015 թվական)։ Նա պատվավոր կոչումների դափնեկիր է եղել Աբերդինի համալսարանից, Աթենքի համալսարանից, Չիկագոյի համալսարանից, Կոպենհագենի համալսարանից, Արևելյան Անգլիայի համալսարանից, Հարվարդի համալսարանից, Հելսինկիի համալսարանից, Լյովենի կաթոլիկ համալսարանից, Քենթի համալսարանից, Օսլոյի համալսարանից, Օքսֆորդի համալսարանից, Ադոլֆո Իբանյեսի համալսարանից (Սանտյագո), Սուրբ Անդրեասի համալսարանից և Ուփսալայի համալսարանից։ Նա արժանացել է Վոլֆսոնի պատմության մրցանակի 1979 թվականին, Բրիտանական քաղաքագիտության ասոցիացիայի սըր Իսայա Բեռլինի մրցանակի 2006 թվականին, Բենջամին Լիպինկոտի մրցանակի (2001 թվական), Ամերիկյան քաղաքագիտության ասոցիացիայի Դեյվիդ Իսթոնի մրցանակի (2007 թվական), Բիլեֆելդի գիտական մրցանակի (2008 թվական) և Բալզանի մրցանակի (2006 թվական)։ 2009-ից մինչև 2020 թվականը նա Բալզանի մրցանակի կոմիտեի անդամ էր։

## Ակադեմիա
### Մեթոդաբանություն
Սկինները համարվում է քաղաքական մտքի պատմության «Քեմբրիջի դպրոցի» հիմնադիրներից մեկը, առավել հայտնի է Ջ. Գ. Ա. Պոկոկի կողմից նկարագրված «լեզուների» նկատմամբ իր ուշադրությամբ, որոնցով գրվել է բարոյական և քաղաքական փիլիսոփայությունը։ Սկինների առանձնահատուկ ներդրումը մեկնաբանության տեսության մշակումն է, որտեղ քաղաքական տեսության հիմնական աշխատանքները ընկալվում են որպես միջամտություններ ընթացիկ քաղաքական բանավեճերում, կենտրոնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն բանի վրա, թե ինչ են առանձին հեղինակները փորձում իրականացնել իրենց գրվածքների միջոցով։

Այս շեշտադրումը բխում է Լյուդվիգ Վիտգենշտեյնի և Ջ. Լ. Օսթինի կողմից առօրյա լեզվի փիլիսոփայության մեջ կատարված զարգացումներից։ Վիտգենշտեյնի տեսակետն այն էր (Սկինների խոսքերով) որ «մենք պետք է դադարենք հարցեր տալ բառերի «իմաստների» մասին և փոխարենը կենտրոնանանք այն տարբեր գործառույթների վրա, որոնք դրանք կարող են կատարել տարբեր լեզվական խաղերում»։ Օսթինը, Սկինների մեկնաբանությամբ, ընդլայնել է սա՝ առանձնացնելով խոսքի ակտի հասկացությունը, որը ենթադրում է, որ երբ մենք լեզուն օգտագործում ենք հաղորդակցության համար, մենք միաժամանակ ինչ-որ բան ենք անում և ինչ-որ բան ասում։ Ըստ Սկինների, դա նշանակում է, որ ցանկացած վերլուծություն թերի է, եթե այն սահմանափակվում է ուսումնասիրելով, թե ինչ է ասել անցյալի մտածողը տվյալ հարցի վերաբերյալ։ Պատմաբանները պետք է նաև վերականգնեն այն, ինչ մտածողը հույս ուներ ստանալ՝ ասելով դա։ 
 
Հետևաբար, Սկինները առաջարկում է լեզվական համատեքստավորման մի ձև, որը ներառում է տեքստի դիրքավորումը այլ տեքստերի և դիսկուրսների հետ կապված: Այդ տեսանկյունից տեքստը արձագանք է այլ մտածողների, տեքստերի կամ մշակութային դիսկուրսների: Սկինները կարծում է, որ գաղափարները, փաստարկները և տեքստերը պետք է տեղադրվեն իրենց սկզբնական համատեքստում: Այս տեսակետի հետևանքներից մեկը պակաս հայտնի քաղաքական գրողների ուսումնասիրության անհրաժեշտության շեշտադրումն է՝ որպես ժամանակակից բանավեճերի վրա լույս սփռելու միջոց, որոնց նպաստել են այս դասական տեքստերը: Այդպիսով հնարավոր է դառնում վերծանել տեքստի սկզբնական նպատակը: Սկինների համար տեքստերը դիտվում են որպես զենքեր կամ գործիքներ, որոնք կարող են, օրինակ, օգտագործվել որոշակի սոցիալական և քաղաքական պայմանավորվածություններ աջակցելու, վարկաբեկելու կամ օրինականացնելու համար։ Իր նախորդ տարբերակներում սա լրացվում էր ավագ սերնդի, մասնավորապես՝ Լեո Շտրաուսի և նրա հետևորդների մոտեցման քննադատությամբ։

### Էմպիրիկ կենտրոնացում
Սկինների պատմական աշխատանքը հիմնականում կենտրոնացած է եղել վաղ ժամանակակից Եվրոպայի քաղաքական մտածողության վրա: Նա գրել է մեկ գիրք Նիկոլո Մաքիավելիի մասին, երեք գիրք Թոմաս Հոբսի մասին, իսկ նրա «Ժամանակակից քաղաքական մտքի հիմունքները» աշխատությունն ընդգրկում է ամբողջ ժամանակաշրջանը: Նա հատկապես զբաղվել է պետության բնույթի մասին ժամանակակից տեսությունների ի հայտ գալով և քաղաքական ազատության բնույթի վերաբերյալ բանավեճերով։

## Այլ
Երբ Սկինները հարցազրույց վերցրեց Ալան Մաքֆարլեյնից՝ գիտնականների հետ իր առցանց զրույցների շարքի շրջանակներում, Սկինները խոստովանեց, որ ինքը Քեմբրիջի համալսարանի գաղտնի բանավեճային միության՝ Քեմբրիջի առաքյալների անդամ է եղել։ Նա նաև բացահայտեց, որ Ամարտյա Սենը նույնպես անդամ էր։ Սենը նշել է նրանց անդամակցությունը Առաքյալներին իր «Տունը աշխարհում» հուշագրությունում։ Նա նշեց, որ նրանք երկուսն էլ «բացահայտվել» են Առաքյալների մասին որոշ ժամանակ առաջ հրատարակված գրքում։

1995 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Սկինների «Ժամանակակից քաղաքական մտքի հիմունքները» գիրքը ներառվեց «The Times Literary Supplement»-ի կողմից հրապարակված «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր 100 ամենաազդեցիկ գրքերի» ցանկում։

2009 թվականի մայիսի 14-ին «Times Higher Education»-ը, Սկինների Քեմբրիջից Լոնդոնի համալսարան տեղափոխվելու մասին հոդվածում, խոսեց Սկինների հանրապետականության մասին՝ նշելով, որ դա նրան դրդեց հրաժարվել ասպետական կոչումից, որը նրան առաջարկվել էր, երբ նա դարձավ Քեմբրիջի պատմության թագավորական պրոֆեսոր։

Բալզան-Սկինների դասախոսական կայանը, որը վերանվանվել է «Քվենտին Սկինների անվան կրթաթոշակ մտավոր պատմության մեջ 1500 թվականից ի վեր», հիմնադրվել է 2009 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում: Քվենտին Սկինների անվան կրթաթոշակառուն ուսումնական տարվա մեկ կիսամյակ այցելու կրթաթոշակ է ստանում Արվեստի, հասարակական գիտությունների և հումանիտար գիտությունների հետազոտությունների կենտրոնում, որն ավարտվում է Քվենտին Սկինների դասախոսությամբ և դրան կից սիմպոզիումով։

## Հիմնական հրատարակություններ
### Գրքեր
1. *Ժամանակակից քաղաքական մտքի հիմունքները. Հատոր I. Վերածնունդ*, Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 1978 թվական,  (Թարգմանված է արաբերեն, չինարեն, ֆրանսերեն, հունարեն, իտալերեն, կորեերեն, ճապոներեն, պարսկերեն, պորտուգալերեն, ռուսերեն, իսպաներեն, թուրքերեն)։

2. Ժամանակակից քաղաքական մտքի հիմունքները. Հատոր II. Ռեֆորմացիայի դարաշրջանը, Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 1978 թվական,  (Թարգմանված է արաբերեն, չինարեն, ֆրանսերեն, հունարեն, իտալերեն, ճապոներեն, պարսկերեն, պորտուգալերեն, ռուսերեն, իսպաներեն)։

3(ա). *Մաքիավելի*, Օքսֆորդի համալսարանի հրատարակչություն, 1981 թվական։

3(բ). *Մաքիավելի. Շատ կարճ ներածություն* (3(ա)-ի վերանայված տարբերակ), Օքսֆորդի համալսարանի հրատարակչություն, 2000 թվական,  (Թարգմանված է ալբաներեն, արաբերեն, չինարեն, չեխերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, հունարեն, եբրայերեն, հունգարերեն, ինդոնեզերեն, իտալերեն, ճապոներեն, կորեերեն, քրդերեն, մալայերեն, լեհերեն, պարսկերեն, պորտուգալերեն, ռումիներեն, ռուսերեն, իսպաներեն, շվեդերեն, թուրքերեն)։

3(գ). *Մաքիավելի. Շատ կարճ ներածություն* (3(բ)-ի նոր և թարմացված հրատարակություն), Օքսֆորդի համալսարանի հրատարակչություն, 2019 թվական, 

4. *Բանականություն և հռետորաբանություն Հոբսի փիլիսոփայության մեջ*, Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 1996 թվական,  (Թարգմանված է չինարեն, իտալերեն, պորտուգալերեն)։

5. *Ազատությունը լիբերալիզմից առաջ,* Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 1998 թվական,  (Թարգմանված է չինարեն, ֆրանսերեն, հունարեն, իտալերեն, կորեերեն, պարսկերեն, լեհերեն, պորտուգալերեն, ռուսերեն, իսպաներեն և թուրքերեն լեզուներով)։

6. *Քաղաքականության տեսլականներ.* *Հատոր I. Մեթոդի վերաբերյալ,* Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 2002 թվական,  (Թարգմանված է չինարեն, ֆրանսերեն, հունարեն, իտալերեն, կորեերեն, պարսկերեն, լեհերեն, պորտուգալերեն, իսպաներեն)։

7. *Քաղաքականության տեսլականներ. Հատոր II*. *Վերածննդի առաքինություններ* (12 գունավոր թերթիկներով), Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 2002 թվական, (Թարգմանված է չինարեն, իտալերեն և լեհերեն)։

8. *Քաղաքականության տեսլականներ. Հատոր III. Հոբսը և քաղաքացիական գիտությունը*, Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 2002 թվական, 

9. *Քաղաքականության փիլիսոփայության մեջ արվեստագետը* (8 գունավոր թերթիկներով), Սյուիլի հրատարակչություն, Փարիզ 2003 թվական, 

10. *Հոբսը և հանրապետական ազատությունը* (19 նկարազարդումներով), Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 2008 թվական,  (Թարգմանված է չինարեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, պորտուգալերեն, իսպաներեն)։

11. *Ճշմարտությունը և պատմությունը*, խմբ. Քրիստոֆեր Համել, EHESS հրատարակչություն, Փարիզ, 2011 թվական, 

12. *Պետությունների ուրվականները,* Վալշտեյն, Գյոթինգեն, 2012 թվական, 

13. *Դատական Շեքսպիր*, Օքսֆորդի համալսարանի հրատարակչություն, 2014 թվական,  (Թարգմանված է չինարեն)

14. *Հումանիզմից մինչև Հոբս. Հռետորաբանության և քաղաքականության ուսումնասիրություններ* (45 նկարազարդումներով), Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 2018 թվական, 

15. *Ազատությունը որպես անկախություն. քաղաքական իդեալի ստեղծումը և ոչնչացումը,* Քեմբրիջի համալսարանի հրատարակչություն, 2025 թվական, ։

## Գրականություն
### Գրքեր
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Հոդվածներ
● 2018 թվական: Բոմոնտ, Թիմ. «Մշտական պատրանք՞։ Վիտգենշտեյն, Քվենտին Սկինների համատեքստալիզմը և անցյալի փիլիսոփաներին հերքելու հնարավորությունը»։ *Փիլիսոփայական հետազոտություններ։*. 41 (3): 304–28. doi:doi.org/10.1111/phin.12196 https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/phin.12196

Նշում. ստորև ներկայացված են ֆրանկոֆոն ամսագրերի երկու հատուկ թողարկումներ, որոնք պարունակում են Քվենտին Սկինների կյանքին և աշխատանքին վերաբերող մի շարք հոդվածներ (գրված ֆրանսերենով), յուրաքանչյուր թողարկման ամբողջական բովանդակությունը կարող եք գտնել հետևյալ հղումներում:

* 2022 թվական: «Քվենտին Սկիններ. Մեկնաբան և բացատրող». Անալոգիա. Փիլիսոփայության տարեկան ակնարկ, խմբ. Ֆլորիան Լագուենս, թողարկում 2, Փարիզ։ ISBN 979-10-93043-41-8 Համեմատական փիլիսոփայության ինստիտուտի հրատարակություններ. նախաբան՝ Ֆլորիան Լագուենսի
* 2024 թվական: «Քվենտին Սկինների շուրջը», «Քաղաքական պատճառներ», 93, Փարիզ։ ISBN 978-2-7246-4227-8 «Պո գիտությունների հրատարակչություն. Քաղաքական պատճառներ 93, փետրվար 2024»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լոնդոնի Քուին Մերի համալսարանի պատմության դպրոց. Հումանիտար գիտությունների վաստակավոր հրավիրված պրոֆեսոր,  պրոֆեսոր Քվենտին Սկիններ
* Քվենտին Սկիններ, «Հավատ, ճշմարտություն և մեկնաբանություն» Դասախոսություն, որը կարդացվել է Բոխումի Ռուրի համալսարանում կայացած կոնֆերանսի ժամանակ 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին։
* «Քաղաքական ազատության պարադոքսները»", Թանների դասախոսությունները մարդկային արժեքների մասին, Հարվարդի համալսարան, 1984 թվական։
* Քվենտին Սկինների Philosophy Bites փոդքասթը Հոբսի մասին
* ''Քվենտին Սկինների Philosophy Bites փոդքասթը Մաքիավելիի «Արքայազնը» վեպի մասին''
* «Ազատության երեք հասկացություններ» Տեսանյութը ձայնագրվել է Այնշտայնի ֆորումում, Պոտսդամ, Գերմանիա։
* Հարցազրույց Ալան Մաքֆարլեյնի կոմից, 2008 թվականի հունվարի 10-ին (տեսանյութ)
* Պատմաբանի մեղքերը։ Անախրոնիզմի խնդրի վերաբերյալ ակադեմիական քննարկում, ներառյալ Սամի Սիրյամյակի կողմից Սկինների մեթոդաբանական հայացքների լայնածավալ ներկայացումը։
* «Ազատության որոնումներ. զրույց Քվենտին Սկինների հետ» , *Ideas Roadshow*, 2014