Օպոր (ուտեստ)

**Օպոր** ()` ինդոնեզական խոհանոցի ճաշատեսակների խումբ, որոնք միավորված են պատրաստման ընդհանուր մեթոդով. եփվում են կոկոսի կաթի մեջ` համեմունքների որոշակի հավաքածուի ավելացմամբ: Այս եղանակով կարելի է պատրաստել կենդանական և ավելի հազվադեպ՝ բուսական ծագման մթերքների լայն տեսականի։

Ամենատարածված օպորները պատրաստվում են հավից, բադից և մսից: Նրանց հայրենիքը՝ Ճավա կղզին, առանձնանում է այս ուտեստների բաղադրատոմսերի յուրահատուկ բազմազանությամբ: Ճավացիների շրջանում օպորը ավանդական, հիմնական ուտեստներից մեկն է՝ մուսուլմանական Այդ ալ-Ֆիտր տոնին նվիրված արարողակարգային ճաշի ժամանակ:

## Ծագումը և տարածումը
Կոկոսի կաթով պատրաստելը Ինդոնեզիայի շատ մասերում պատրաստման ավանդական մեթոդ է, որտեղ կոկոսի արմավենու հասած պտուղներից արդյունահանվող հեղուկը բավական հասանելի է: Օպորն ինքնին ավանդական ճավայական ուտեստ է և հատկապես տարածված է Կենտրոնական և Արևելյան Ճավայում:

Ճավացիների զանգվածային գաղթի և վերաբնակեցման պատճառով տարբեր տեսակի օպորա պատրաստելու պրակտիկան ընդունվել է Ինդոնեզիայի շատ այլ շրջաններում և որոշ չափով լայն տարածում է գտել հարևան Մալայզիայում և Սինգապուրում, ինչպես նաև Նիդեռլանդներում, որը գաղութային ժամանակներից ի վեր պահպանել է բավականին սերտ սոցիալ-մշակութային կապեր Ինդոնեզիայի հետ:

## Պատրաստում և տարատեսակներ
Օպորը խիտ ապուր է, որը պատրաստվում է կոկոսի կաթից՝ բազմաթիվ համեմունքներով և խոտաբույսերով: Այն կարելի է պատրաստել կենդանական և ավելի հազվադեպ՝ բուսական ծագման տարբեր մթերքներից։ Ամենից հաճախ այս եղանակով պատրաստվում են հավի, բադի, տարբեր տեսակի մսերը և, ինչպես նաև հավի կամ բադի ձվերը, որոնք արդեն եփվել և մաքրվել են: Օպորը ներառում է նաև ձուկ (հատկապես գետածածան և փոքր արևելյան թյունոս), ծովամթերք, տոֆու, տեմպե, որոշ բանջարեղեններ (լոբի, մաշ, կարտոֆիլ, գազար), ինչպես նաև ջեքֆրութի կեղև և հացի ծառի պտուղներ: Օպորը սովորաբար միաբաղադրիչ ապուր է և ունի համապատասխան անվանում՝ հավի օպոր (), տավարի օպոր (): Երբեմն ուտեստում օգտագործվում են մի քանի բաղադրիչներ. օրինակ՝ հավի կամ մսի մեջ կարելի է ավելացնել ձու, տոֆու կամ բանջարեղեն։

thumb|left|260px|Կոկոսի կաթը ցանկացած տեսակի օպորի հիմնական բաղադրիչն է Սկզբնական բաղադրիչները սովորաբար կտրատվում են մեծ կտորների (լոբու պատիճները, ծովամթերքը և ձվերը եփվում են ամբողջությամբ) և եփվում են մեծ քանակությամբ կոկոսի կաթի մեջ մինչև պատրաստ լինելը: Կոկոսի կաթը նախապես տաքացվում է համեմունքների, խոտաբույսերի և համեմունքների զգալի քանակությամբ, որոնցից մի քանիսը կարող են նախապես տապակվել թավայի մեջ՝ փոքր քանակությամբ բուսական յուղի մեջ կամ առանց յուղի: Ամենատարածված համեմունքներն են՝ համեմը, գալանգալը, ցիմբոպոգոնը, լումբանգը, բուրավետ պղպեղը, սխտորը, սոխը, շալոտը, կոճապղպեղը, աղը, սովորական կամ արմավենու շաքարը, ինչպես նաև լայմի միջուկը, հյութը կամ կտորները: Համեմունքների կազմը կարող է տարբեր լինել՝ կախված բաղադրատոմսից, բայց ավանդաբար այն գրեթե երբեք չի ներառում քրքում և չիլի պղպեղ, որոնք շատ տարածված են ինդոնեզական խոհանոցում և որոնք ուտեստներին հաղորդում են ոչ միայն սուր համ, այլև վառ գունային երանգներ՝ համապատասխանաբար վառ դեղին կամ կարմիր-նարնջագույն: Արդյունքում, օպորը սովորաբար ունի չափավոր կծու համ, իսկ կոկոսի կաթը, որը մի փոքր խտանում է եփման վերջում, միայն մի փոքր փոխում է իր բնական գույնը: Սա այն տարբերակում է կոկոսի կաթով պատրաստված այլ ինդոնեզական ուտեստներից՝ գուլայից, րենդանգից, սայուր լոդից, որոնք ավելի կծու և գունանյութեր պարունակող համեմունքների շնորհիվ հաճախ ձեռք են բերում շատ վառ գույներ և սուր համ։ Երբեմն, եթե կոկոսի կաթին ավելացվում է քրքում, օպորի հեղուկը դեղնում է:

Ինդոնեզիայի տարբեր շրջաններում պատրաստվում են օպորի բազմաթիվ տեսակներ, որոնք տարբերվում են հիմնական բաղադրիչներով կամ համեմունքներով ու խոտաբույսերով։ Պատրաստի ուտելիքի խտությունը նույնպես տարբեր է. որոշ բաղադրատոմսեր պահանջում են շատ երկար եփում, ինչը հանգեցնում է կոկոսի կաթի մի մասի գոլորշիացմանը և դրա մնացորդների խտացմանը, ինչի արդյունքում պատրաստի ուտեստը ավելի շատ նմանվում է ռագուի, քան ապուրի. մյուսների կարծիքով, ընդհակառակը, կոկոսի կաթը նոսրացվում է և բացվում է ջրով՝ հեղուկ վիճակը պահպանելու համար:

Այս ուտեստի հավով տարբերակը տարածված է ամբողջ Ինդոնեզիայում, որը ափամերձ տարածքներում հաճախ պատրաստվում է ձկով և ծովամթերքով, իսկ մսով՝ տավարաբուծական տարածքներում: Օպորի որոշ տեսակներ ավանդաբար համարվում են որոշակի քաղաքների կամ վայրերի խոհարարական առանձնահատկություններ և հաճախ ազգային ճանաչում են ձեռք բերում իրենց համապատասխան անվանումների շնորհիվ: Օրինակ՝ Բանդունգի հավով օպորը պատրաստվում է արմավենու շաքարի, կիտրոնախոտի և լումբանգի զգալի քանակությամբ, Պալեմբանգի հավով օպորը՝ արքայախնձորի կտորներով, իսկ Բենկուլուի հավի օպորի դեպքում հավը բարակ կտրատվում է։

## Մատուցում և օգտագործում
thumb|right|260px|Լոնտոնգ օպորով կաթսա շուկայի վաճառողի տաղավարի վրա Օպորը սովորաբար ուտում են տաք վիճակում և հնարավորինս շուտ՝ պատրաստելուց հետո։ Այն երբեմն մատուցելուց առաջ ցանում են կրուպուկով կամ տապակած սոխով, ինչպես ինդոնեզական խոհանոցի շատ այլ հիմնական ուտեստներ։ Օպորը տնական ուտեստ է, որը հաճախ մատուցվում է ինդոնեզական ազգային խոհանոցի սննդի մասնագիտացված հաստատություններում, ինչպես նաև վաճառվում է ավանդական շուկաների տաղավարներից։ Այն ամենուրեք ամենօրյա ուտեստ է, բայց Ճավայում այն նաև ավանդաբար մուսուլմանական Այդ ալ-Ֆիտր տոնի տոնակատարության հիմնական քաղցրավենիքներից մեկն է, որն այստեղ կոչվում է «*Իդուլ-Ֆիտրի»*():

Օպորը սովորաբար մատուցվում է տոնական սեղանին այլ հայտնի ինդոնեզական ուտեստների՝ կետուպատի և լոնտոնգի հետ, որոնք խիտ կպչուն բրնձի բրիկետներ են, որոնք պատրաստվում են բանանի տերևի վաֆլիի մեջ (առաջինը ուղղանկյուն է, երկրորդը՝ երշիկի ձև ունեցող): Մինչդեռ կետուպատը հիմնականում Այդ ալ-Ֆիտրի տոնի ատրիբուտ է Ճավայի շատ շրջաններում, օպորը հաճախ մատուցվում է լոնտոնգի հետ սովորական օրերին: Միևնույն ժամանակ, կտրատած լոնտոնգը կարող է նույն դերը խաղալ, ինչ հացը եվրոպական խոհանոցում. այն օգտագործվում է օպոր ուտելու կամ դրա հեղուկ մասը ներծծելու համար: Բացի այդ, շատ հաճախ խորը ափսեի կամ ամանի մեջ դրված լոնտոնգի կտորները լցվում են օպորով. այս խառնուրդը, որը կոչվում է «*լոնտոնգ* *օպոր*», շատ տարածված է ճավացիների շրջանում:

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ուտեստներ խոզի մսից
Կատեգորիա:Ուտեստներ հավի ձվից