open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կաթնաշոռային պանրիկ

**Կաթնաշոռային պանրիկ** կամ **ջնարակած պանրիկ** (լրիվ անվանումը՝ *շոկոլադով ջնարակած կաթնաշոռային պանրիկ*), շոկոլադապատ, շաքարի, աղի, կարագի, չրերի, վանիլինի և այլ հավելումներով կաթնաշոռից պատրաստված, բաժիններով կաթնաթթվային մթերք, կաթնամթերքի ապրանքային անուն։ Այն սառն ուտեստ է։

## Նկարագրություն
Պանրիկի քաշը կազմում է 40-ից մինչև 250 գրամ։

Երկարությունը կարող է լինել 7-10 և ավելի սանտիմետր։

Ջնարակած պանրիկները տարածված են ԱՊՀ երկրներում, Բալթյան երկրներում, Հունգարիայում («Տուրո Ռուդի» անվանումով)։

Ըստ ջնարակած պանրիկների թանգարանի տվյալների՝ աշխարհի ավելի քան 15 երկրներում շոկոլադապատ պանրիկներ են արտադրվում։

## Պատմություն
thumb|280px|Սև շոկոլադով ջնարակած պանրիկ (տեսքը՝ կողքից), ռուսական «Բ. Յու. Ալեքսանդրովի» բրենդ
Պանրիկները առաջին անգամ սկսեցին արտադրվել ԽՍՀՄ-ում՝ 1930-ական թվականներին (կա տարբերակ, ըստ որի՝ պանրիկները պատրաստվել են դեռևս XIX դարում՝ Ալթայում)։

Խորհրդային խանութներում պանրիկները հայտնվել են 1950-ականներին և արագ դարձել են հայտնի։ Քաղցր վանիլային համը շատ էր դուր գալիս երեխաներին, իսկ փխրուն շոկոլադե գլազուրը իրենից ներկայացնում էր ինքնուրույն քաղցրավենիք, որը շատ երեխաներ կծում էին, իսկ հետո ուտում էին պանրիկային զանգվածը։ Որոշ ծնողներ փորձել են ջնարակած պանրիկը ներկայացնել որպես Էսկիմո, հատկապես, երբ երեխաները հիվանդ էին (տաք պաղպաղակ)։

1980-ականների վերջին ԽՍՀՄ-ում ջնարակած պանրիկները դեֆիցիտ էին, ինչպես շատ կաթնամթերքները։

1990-ականների սկզբին պանրիկները կրկին հայտնվեցին վաճառասեղաններին, տեսականին բաղկացած էր երկու տեսակներից՝ վանիլային և կակաոյի։

1995 թվականից հետո կտրուկ ավելացավ արտադրողների թիվը, և պանրիկների ընտրությունը նույնպես զգալիորեն ընդլայնվեց. հայտնվեցին լցոնումներով (Խտացրած կաթ և այլն), շերտերով, խաշխաշով և թխվածքաբլիթով պանրիկներ։

Առաջին ջնարակած պանրիկները փաթեթավորվում էին փայլաթիթեղի մեջ, որը չէր ապահովում արտադրանքի հերմետիկությունը, ուստի նման պանրիկների պիտանելիության ժամկետը չէր գերազանցում 3 օրը։ Հերմետիկ փաթեթավորման ներդրումից հետո հնարավոր է դարձել առանց կոնսերվանտների օգտագործման պանրիկի պահպանման ժամկետը երկարացնել մինչև 15 օր՝ սառնարանում և 60 օր՝ սառեցված վիճակում պահելու դեպքում։

## Դասակարգում
Կաթնաշոռային պանրիկները կարող են լինել մի քանի տեսակների.
* *Քաղցր*՝ ճարպի բարձր պարունակությամբ, ճարպային, կիսաճարպային, ճարպազրկված։
** *Ջնարակած*՝ պանրիկներ բարձր յուղայնությամբ, պատված շոկոլադե գլազուրով։ Պանրիկի ստանդարտ զանգվածը 50 գրամ է։
* *Աղի*՝ ճարպային, կիսաճարպային, ճարպազրկված։
* *Կծու*՝ շրդանային պանիրներով։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Сырок глазигованный.jpg|Արտադրության ժամանակ շոկոլադապատ պանրիկ
Պատկեր:2020-AlexandrovBYu-sample4.jpg|Կտրած պանրիկ
Պատկեր:2020-AlexandrovBYu-sample1.jpg|Պանրիկը և փաթեթավորումը
Պատկեր:Puse biezpiena sieriņa.jpg|Հավելումներով պանրիկ


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* *Александров Б. Ю.* Сырок: История моей жизни и бизнеса. : Манн, Иванов и Фербер, 2016. 288 c.

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Կաթնաթթվային մթերք
Եփած երշիկ

[thumb|Խոզի ճարպով և ձիթապտղով [մորտադելա]]
thumb|Գերմանական եփած դեղին երշիկով բաց բուտերբրոդ
**Եփած երշիկ**, աղացած մսով երշիկեղենի թաղանթապատ տեսակ։ Հավելում են խոզի ճարպով, աղով, համեմունքներով և այլ մթերքներով, որոնք պատրաստման ընթացքում ենթարկվում են տապակման, եփման և արհեստական սառեցման։ Եփած երշիկները սննդի մեջ օգտագործվում են ուղղակիորեն որպես սառը նախուտեստ սենդվիչներում, ինչպես նաև աղցաններում, սառը և տաք առաջին և երկրորդ ուտեստների պատրաստման համար, ինչպիսիք են մածնաբրդոշը, սոլյանկան, երշիկով ձվածեղը, խավարտով տապակած երշիկը։

Եփած երշիկի համար որպես ֆարշ հիմնականում օգտագործվում են տավարի և խոզի միս, ինչպես նաև գառան միս և ենթամթերքներ։ Եփած երշիկների հատուկ տեսակներ պատրաստվում են ճագարի, ձիու, եղջերուի, ուղտի և հավի մսից։ Համապատասխանաբար, ըստ հումքի՝ եփած երշիկները լինում են խոզի, խոզի միս և 50 % մինչև 75 % խոզի ճարպի պարունակությամբ, տավարի, ենթաքմթերքային, գառի։ ԽՍՀՄ-ում արտադրում էին չորս տեսակի եփած երշիկ՝ բարձր որակի (սիրողական, կրասնոդարյան, մայրաքաղաքային, բելառուսական, բժշկական, հորթի), 1-ին (առանձին, մոսկովյան, մանրացված խոզապուխտով, խոզի, թբիլիսյան, նոր հատուկ պանրով), 2-րդ (թեյային, խոզի, տավարի, ոչխարի նոր պանրով, խորտկական) և 3-րդ (սխտորով) տեսակի։

Եփած երշիկի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացը ներառում է մասնատում, ջլատում, նախնական մանրեցում, նիտրատային աղով համեմում, երկրորդային մանրացում, խառնում, թաղանթի մեջ լցնում, տապակում, եփում և սառեցում։ Նմանատիպ գործընթացներ ընթանում են լցոնած երշիկների, մսային հացերի, նրբերշիկների, սարդելկաների և դիետիկ երշիկների արտադրության մեջ։

Պտտակի վրա ջլատումից հետո ավելացնում են նիտրիտաաղային խառնուրդ և խառնելուց հետո պահում են 6-ից 72 ժամ՝ 2-4&nbsp;°C ջերմաստիճանում։ նիտրիտային աղն ապահովում է աղացած մսի անհրաժեշտ մածուցիկությունը, ջրի կլանման և երշիկը եփելու ընթացքում այն պահելու կարողությունը։ Աղով համեմված և հասունացած միսը մանրեցնում են երկրորդ անգամ մսաղացով և ընկղմում են սառույցով ջրի մեջ, ինչի հաշվին ֆարշը ձեռք է բերում նուրբ կազմություն և մածուցիկություն, իսկ մկանային հյուսվածքները հավասարաչափ խառնվում են ճարպի հետ։ Խառնիչ սարքով ֆարշը խառնում են համեմունքներով ճարպի հետ, այնուհետև հատուկ ներարկիչ մեքենաների օգնությամբ ֆարշը երշիկի տեսակից կախված լցնում են տարբեր տեսակի, երկարության, տրամագծի բնական կամ արհեստական թաղանթի մեջ։ Երշիկների պատրաստի բատոնները տապակման խցերում կախելու համար կապում են լարանով։ Տապակելու ընթացքում հում երշիկը միաժամանակ ենթարկվում է ծխի և ջերմային ազդեցության. ֆարշը գույն է ստանում և ձեռք է բերում հատուկ համ ու հոտ, իսկ թաղանթը չորանում է և կոշտանում, ինչի շնորհիվ պաշտպանում է միկրոօրգանիզմների ներթափանցումից։ Այնուհետև տապակած երշիկը եփում են ջրում կամ գոլորշե խցերում, որից հետո սառեցնում են.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Եփած երշիկներ 

Կատեգորիա:Երշիկեղեն
Ժորա Մինասյան

**Ժորա Արշալույսի Մինասյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ժորա Մինասյանը ծնվել է 1925 թվականին, Արթիկի շրջանի Սարատակ գյուղում։ 1943 թվականին ավարտել է շրջանի Հոռոմ գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Շրջանային ժողկրթբաժնից ստացել է մանկավարժական աշխատանքի նշանակման հրամանը, բայց չի հասցրել անցնել աշխատանքի, զորակոչվել է բանակ։

Մինասյանը ֆաշիստական հորդաների դեմ մարտնչել է 3-րդ Բելոռուսական, 1-ին Մերձբալթյան ռազմաճակատներում։ 1944 թվականի հոկտեմբերին վաշտի հրամանատարի հրամանով Ժորան վերցնելով հակատանկային նռնակների կապոցը, օգտվելով տեղանքի անհարմարությունից, շրջանցել է փոքրիկ ծառուղին և անցել թշնամու թիկունքը։ Նռնակներով լռեցրել է հակառակորդի գնդացիրը։ 947 հրաձգային գնդի 3-րդ գումարտակի հրամանատարությունը Մինասյանի հետախուզական դասակին առաջադրանք է տվել անցնել ռազմաճակատային գիծը և տեղեկություններ բերել թշնամու դասավորության մասին։ Այս առաջադրանքը հաջողությամբ կատարելու, մարտում ցուցաբերած հմտության և խիզախության համար Ժորան պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Նրա սխրագործությունների մասին բազմիցս գրվել է ռազմաճակատային թերթերում։ Մինասյանը մարտերով հասել է Գերմանիա, հետագայում մասնակցել է Ճապոնիայի դեմ մղված հաղթական մարտերին։

Պատերազմի ավարտից հետո Մինասյանը վերադարձել է Արթիկի շրջան, անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Սպանդարյան, Գեղանիստ գյուղերի դպրոցներում դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։ 1954 թվականին ավարտել է Լենինականի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտը և շարունակել իր մանկավարժական աշխատանքը շրջանի Սպանդարյան, Հնաբերդ գյուղերում։ 1977 թվականին Մինասյանը տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել № 50 միջնակարգ պրոֆտեխնիկական ուսումնարանում որպես դաստիարակ։

## Մահ
Ժորա Մինասյանը մահացել է 1991 թվականին, թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը։

## Պարգևներ
*«Խիզախության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Շիրակի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Թոխմախի գերեզմանատանը թաղվածներ
Ռաիսա Հետման

**Ռաիսա Հետման** (, ), խորհրդային նկարչուհի, գեղանկարիչ և գծանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Ռաիսա Հետմանը ծնվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Մինսկում։ 1935-1946 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում՝ Սեմյոն Աբուգովի, Ալեքսանդր Զայցևի և Բորիս Իոգանսոնի մոտ։ 1946 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում՝ որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Խեժաբուրմունք» ժանրային նկարը։

1939 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների` ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Նկարել է ժանրային և պատմական նկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ 1952 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ «Ծովի մոտ», «Արմավենիները», «Լենինգրադի լավագույն պողպատագործ Ա․ Մասլակովի դիմանկարը» (բոլորը՝ 1955 թվական), «Կամրջակը» (1956 թվական), «Իլյան գալիս է» (1957 թվական), «Երեկ սարերում», «Մթնշաղը» (երկուսն էլ՝ 1964 թվական), «Ծիլերը» (1972 թվական), «Ֆորոսը» (1974 թվական) և այլ նկարների հեղինակն է։

Նա նկարիչ Շայա Մելամուդի կինն է (1911-1993 թվական)։ Թատրոնի և կինոյի նկարչուհի Կ․ Մելամուդի (ծն. 21.09.1940 թվական) մայրն է։

Մահացել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Լենինգրադում՝ 70 տարեկան հասակում։

Ռաիսա Հետմանի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Իսպանիայի, Ֆինլանդիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

## Ցուցահանդեսներ

## Տես նաև
* Լենինգրադի նկարիչների միություն

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* *Весенняя выставка произведений ленинградских художников 1955 года. Каталог*. — Л.: ЛССХ, 1956. — С.9.
* *Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1956 года. Каталог.* — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С.9.
* *1917—1957. Выставка произведений ленинградских художников. Каталог.* — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С.12.
* *Ленинград. Зональная выставка*. — Л.: Художник РСФСР, 1965. — С.17.
* *Каталог весенней выставки произведений ленинградских художников 1965 года.* — Л.: Художник РСФСР, 1970. — С.12.
* *Выставка произведений художников-женщин Ленинграда. 1975 год.* — Л.: Художник РСФСР, 1979. — С.11.
* *Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР*. — Л.: Художник РСФСР, 1980. — С.27.
* *Peinture Russe. Catalogue.* — Paris: Drouot Richelieu, 24 Septembre 1991. — p.&nbsp;17.
* *ECOLE DE SAINT-PETERSBOURG* : catalogue / ARCOLE / Etude Gros-Delettrez. — Paris: Drouot Richelieu, 27 Janvier, 1992.
* *Иванов С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа.* — Санкт-Петербург: НП-Принт, 2007. — С.384, 427. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
* *Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005.* — Санкт-Петербург: «Первоцвет», 2007. — С.56.

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Վասիլի Լանովոյ

**Վասիլի Սեմյոնի Լանովոյ** (, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, գեղարվեստական ասմունքի վարպետ, հասարակական գործիչ, թատրոնի մանկավարժ, Եվգենի Վախթանգովի անվան պետական ակադեմիական թատրոնի դերասան (1957-2021), Ռուսաստանի Դաշնության աշխատանքի հերոս (2019), ժողովրդական արտիստ (1985), Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1980)։

## Կենսագրություն
Վասիլի Լանովոյը ծնվել է 1934 թվականի հունվարի 16-ին Մոսկվայում ուկրաինացի գյուղացիների ընտանիքում։ Ծնողները 1931-1932 թվականներին Օդեսայի շրջանի Ստրիմբա գյուղից տեղափոխվել են Մոսկվա՝ աշխատել են քիմիական գործարանում։ 1941 թվականի հունիսի 23-ից գործարանում ձեռքով լցրել են Մոլոտովի կոկտեյլի շշերը, ինչի պատճառով իրենց և արտադրամասի մյուս՝ 72 աշխատակիցների ձեռքերի և ոտքերի նյարդային համակարգը վնասվել է և մինչև կյանքի վերջ հաշմանդամ են մնացել։

Յոթնամյա Վասիլին Հայրենական մեծ պատերազմը դիմավորել է Ուկրաինայի Ստրիմբա գյուղում՝ պապենական տանը, ուր եկել ամառն անցկացնելու։ Գյուղը գրավել են գերմանացիները և զվարճանալու համար գերմանացի զինվորը կրակել է Վասիլիի գլխավերևով, որից հետո տղան սկսել է կակազել։

1947 թվականին Լանովոյը սկսել է սովորել ԶԻԼ գործարանի մշակույթի պալատի թատերական ստուդիայում, որտեղ տացել է բեմական հմտությունների առաջին դասերը։ 1951 թվականին Սիրողական դերասանների համամիութենական մրցույթում Լանովոյն արժանացան պատվոգրի։

Դպրոցն ավարտել է ոսկե մեդալով։ 1953 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետ, որտեղ սովորել է ընդամենը վեց ամիս։ Հետո ընդունվել է Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան (այժմ ՝ Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտ), որն ավարտել է 1957 թվականին։ Դեռ 1954 թվականին սովորելու տարիներին նա նկարահանվել է իր առաջին «Հասունության վկայական» ֆիլմում, իսկ 1956 թվականին խաղացել է «Պավել Կորչագին» ֆիլմի գլխավոր դերը։ Ուսման ընթացքում  հանդիպել է դերասանուհի Տատյանա Սամոյլովային, ամուսնացել և մի քանի տարի ապրել նրա հետ։

1957-2021 թվականներին խաղացել է Եվգենի Վախթանգովի անվան պետական ակադեմիական թատրոնում։ Նկարահանվել է բազմաթիվ կինոնկարներում։

Մահացել է կորոնավիրուսից 2021 թվականի հունվարի 28-ին Մոսկվայում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ
Կատեգորիա:«Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային թատերական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ
Պարկ դել Պլատա

thumb|Location map of the Municipality of Parque del Plata
**Պարկ դել Պլատա** (), առողջարանային քաղաք Ուրուգվայի հարավային մասում՝ Կանելոնես դեպարտամենտում, *Costa de Oro* (*Ոսկե ափ*) առողջարանային շրջանում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է *Ruta Interbalnearia* ավտոմայրուղու եզրերին՝ երկրի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյից մոտավորապես հիսուն կիլոմետր դեպի արևելք։ Քաղաքն իսկապես պարկի՝ ծառաշատ զբոսայգու տպավորություն է թողնում. մեծ տարածքներ են գրավում փշատերև ծառերը, էվկալիպտները, ակացիաները։ Պարկ դել Պլատայում լավ պայմաններ են ստեղծված հետիոտնային ու հեծանվային արշավներ կազմակերպելու, առագաստանավային սպորտով, ձկնորսությամբ, սերֆինգով զբաղվելու համար։ Քաղաքն ունի հասարակական երկու ակումբ։

## Պատմություն
1969 թվականի դեկտեմբերի 9-ին բնակավայրի կարգավիճակը *Balneario*-ից (*առոջարան*) բարձրացվել, հասցվել է *Ciudad*-ի (*քաղաքի*)։

## Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Պարկ դել Պլատայում ապրում էր 7.896 մարդ։ Իսկ ամբողջ համայնքի բնակչության թվաքանակը *Intendencia de Canelones*-ի տվյալներով կազմել է 8.122: Ամռան ամիսներին, հատկապես շաբաթավերջերին՝ ուիքենդներին, քաղաքի բնակչության թվաքանակը կրկնապատկվում և նույնիսկ եռապատկվում է։

**Աղբյուրը**՝ *Instituto Nacional de Estadística de Uruguay*:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*INE map of Parque del Plata, La Floresta, Estación La Floresta, Costa Azul and Bello Horizonte

Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Լուկաս Բրավո

**Լուկաս Բրավո** (, ), ֆրանսիացի դերասան և մոդել, ով Լիլի Քոլինզի հետ Netflix-ի «Էմիլին Փարիզում» ռոմանտիկ կատակերգությունում կատարել է գլխավոր դերերից մեկը․ խոհարար Գաբրիելը, որը Էմիլիի հարևանն է և սիրելին։

## Կենսագրություն
Լուկասը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի թոշակի անցած Դանիել Բրավոյի և երգչուհի Եվա Բրավոյի որդին է։ Միջնակարգ կրթություն ստացել է Նյոյի սյուր Սենում գտնվող *Lycée Pasteur*-ում։

Լիլի Քոլինզի հետ Netflix-ի «Էմիլին Փարիզում» ռոմանտիկ կատակերգությունում կատարել է գլխավոր դերերից մեկը․ խոհարար Գաբրիելը, ով Էմիլիի հարևանն է և սիրելին։ Նշվում է, որ Բրավոն նախապատրաստվել է խոհարարի դերը կատարելու համար, քանի որ նա նախկինում ռեստորանում խոհարարություն է արել։

Բրավոն ներայումս նկարահանվում է «Տիկին Հարիսը գնում է Փարիզ» ֆիլմում՝ Լեզլի Մենվիլի, Իզաբել Հափերթի և Ջեյսոն Իսաաքսի հետ, ֆիլմի ռեժիսորը Էնթնի Ֆաբիանն է, հիմնված է Փոուլ Գալիքոյի համանուն նովելի վրա։

Բրավոն նաև պրոֆեսիոնալ մոդել է, որին Փարիզում ներկայացնում է *Viva* գործակալությունը։

Որպես դերասան Բրավոն նախկինում հայտնվել է Անտուան Մուֆլայի 2014 թվականի ֆրանսիական կատակերգություն-դրամայում՝ «*La Crème de la crème*», որի ռեժիսորը Քիմ Չապիրոն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Էդմոնդ Մակարյան

**Էդմոնդ Էդուարդի Մակարյան** (*հուլիսի 25, 1987 թ. [[Երևան]]*) հայ կոմպոզիտոր։ Հեղինակ է սիմֆոնիկ, կամերային, վոկալ ստեղծագործությունների, էստրադային երգերի, ֆիլմերի և հեռուստահաղորդումների երաժշտության։

## Կենսագրություն
Էդմոնդ Մակարյանը ծնվել է Երևանում։ 2001թ. ավարտել է Հ.Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոցը, 2003 թվականին՝ Երևանի թիվ 197 միջնակարգ դպրոցը։ 1996-2001 թթ. կոմպոզիցիայի դասերի է հաճախել Ս.Շաքարյանի, Ա.Սաթյանի, Ռ.Ասատրյանի, Մ.Ավանեսովի մոտ։ 2003-2007 թթ. ուսանել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի «Ձեռնարկությունների տնտեսագիտություն և կառավարում՝ կապի ճյուղում» ֆակուլտետում՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում, 2007-2011 թթ.՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի (ԵՊԿ) կոմպոզիցիայի բաժնում (ղեկ.` Ա. Սաթյան)։ 2012 թ. ավարտել է ԵՊԿ մագիստատուրան (ղեկ.` Ա. Սաթյան)։ 2008 թ. կազմակերպել է պատանի կոմպոզիտորների «Մարո» մրցույթը։ Հանդիսանում է Էդվարդ Միրզոյանի անվան պատանի կոմպոզիտորների համահայկական ամենամյա մրցույթի գեղարվեստական ղեկավարը (անցկացվում է 2014 թվականից)։ 2013 -2018 թթ․ վարել է Հայաստանի կոմպոզիտորների միության Հասարակայնության հետ կապերի բաժնի ղեկավարի պաշտոնը։ 2018 թվականից նույն կազմակերպության Համերգային-կազմակերպչական բաժնի ղեկավարն  է։ 2013 թվականից հանդիսանում է Հայաստանի կոմպոզիտորների միության, 2022 թվականից՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարի գեղարվեստական խորհրդի անդամ։

2015 – 2016 թթ. եղել է Հայ մշակույթի, կրթության և գիտության զարգացման հիմնադրամի տնօրենը։ 2019 թվականից դասավանդում է Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում։ 2022 թվականին երաժշտության դասեր է տվել «Զինվորի տուն» վերականգնողական կենտրոնում (հասարակական հիմունքներով)։

Հանրապետական և միջազգային մրցույթների դափնեկիր է։ 2017թ․ պարգևատրվել է ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալով։ 2020 թվականին Ռուսաստանի երաժշտական միության կողմից արժանացել է պատվոգրի՝ ժամանակակից կոմպոզիտորական արվեստի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ներդրման համար։ 2021 թվականին ՀՀ ՊՆ կից «Ֆիդայիններ» ռազմահայրենասիրական կազմակերպության կողմից արժանացել է «Մոնթե Մելքոնյան» մեդալի։

## Կարիերա
### Ակադեմիական երաժշտություն

### Ֆիլմեր

### Էստրադային երգեր

### Հեռուստահաղորդումներ/մասշտաբային նախագծեր

### Գովազդային հոլովակներ

## Ծանոթագրություններ
# *[https://composers.am/?p=3444 Է. Մակարյանի մասին տեղեկատվություն ՀԿՄ պաշտոնական կայքում].*

## Արտաքին հղումներ
# ''«Կարծում եմ, որ ես 25 տարի է դե՛ռ ստեղծագործում եմ, այլ ոչ թե՝ արդե՛ն ստեղծագործում»''
# ''Արվեստի հետքերով.Էդմոնդ Մակարյան''

Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:1987 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 25 ծնունդներ
Իեն Ալեքսանդր

**Իեն Ալեքսանդր** (, ), ամերիկացի դերասան, առավել հայտնի է *Netflix*–ի «The ОА» միստիկական հեռուստասերիալում իր առաջնաելույթային Բաք Բու, «*The Last of Us Part II*» համակարգչային խաղում Լևի և 2018 թվականի «Ուրվական» ֆիլմում՝ Վիքի դերով։

## Կարիերա
Իեն Ալեքսանդրը ծնվել է 2001 թվականի ապրիլի 20-ին ԱՄՆ Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթի քաղաքում։ Իենը դերասանական կարիերան սկսել է 2015 թվականին՝ մեծ էկրանին առաջնաելույթ ունենալով «The OA» սերիալում։ 2017 թվականի հոկտեմբերին համակարգչային խաղեր մշակող ամերիկյան ընկերությունը՝ Naughty Dog-ը, հայտարարել է, որ Իենը ընտրվել  է *[[the Last of Us Part II]]* համակարգչային խաղի դերասանական կազմում Լևի դերի համար։ Ավելի ուշ՝ 2018 թվականին, Իենը նկարահանվել է Մայքլ Սաքսիի «Ուրվական» գեղարվեստական ֆիլմում՝ Վիքի դերում։ Ֆիլմը հիմնված է ամերիկացի գրող Դեյվիդ Լևիտանի համանուն վեպի վրա։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2001 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրիլի 20 ծնունդներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ
Աշոտ Տոնոյան

**Աշոտ Ռոբերտի Տոնոյան** (մականունը՝ Տոնուսի Աշոտ, ), քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժաղովի նախկին պատգամավոր ԲՀԿ կուսակցությունից, խոշոր բիզնեսմեն։

## Կենսագրություն
Աշոտ Տոնոյանը ծնվել է 1958 թվականի մարտի 5-ին Երևանում։ 1976-1978 թվականներին. ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1974-1976 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ թեթև արդյունաբերության մինիստրության հաշվիչ կենտրոնում` որպես տեխնիկ, 1978-1985 թվականներին` «Ռելե» գործարանում կարգավորող վարպետ։ 1985 թվականին հիմնադրել է «Երամ» սննդի կոոպերատիվը։ 1991-1996 թվականներին աշխատել է «Տիգրիս» շինարարական կոոպերատիվում` որպես գլխավոր ինժեներ։ 1996 թվականին հիմնադրել է «Ռոբերտ» շինարարական ՍՊԸ-ն և զբաղեցրել տնօրենի պաշտոնը։ 2002 թվականին հիմնադրել է «Տոնուս» ծածկերի բարձրացման մեթոդով մասնագիտացված շինարարական  ՍՊԸ-ն, որը 2006 թվականից նաև «Ռոբերտ» ՍՊԸ-ի իրավահաջորդն է։ Զբաղեցնում է «Տոնուս» ՍՊԸ-ի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։ 2006 թվականի մայիսի 19-ին ընտրվել է Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքի պատվավոր անդամ։ 2006 թվականին հայ-ուկրաինական սպորտային կապերի զարգացմանը մատուցած ծառայությունների համար Ուկրաինայի Հանրապետության Նախագահի կողմից պարգևատրվել է հուշամեդալով, իսկ Հայաստանում օլիմպիական շարժման զարգացմանը մատուցած ծառայությունների համար` ՀԱՕԿ-ի ոսկե շքանշանով։ 2007 թվականի Վանաձորի «Սանահին» կառավարման ինստիտուտի ատեստացիոն հանձնաժողովի որոշմամբ նրան շնորհվել է  «Սանահին» կառավարման ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսորի կոչում, Ասպետների միջազգային միության կողմից` ասպետի կոչում։ Շնորհվել է նաև Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիայի պատվավոր դոկտորի կոչում։ ՀՀ քիքբոքսինգի ազգային ֆեդերացիայի և «Զեյթուն» մարզական ակումբի պատվավոր նախագահ, «WPKA» քիքբոքսինգի աշխարհի ֆեդերացիայի կազմխորհրդի և «International Police-Motor Corporations» միջազգային կազմակերպության անդամ, «Սոզվեզդիա» միջազգային գիտական, մշակութային, սպորտային կազմակերպության խորհրդի անդամ։ 2007 թվականի մայիսի 12-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր թիվ 3 ընտրատարածքից։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու  երեխա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Ժան-Օգյուստ Բարր

**Ժան-Օգյուստ Բարր** (, ), ֆրանսիացի քանդակագործ։

## Կենսագրություն
ժան Օգյուստ Բարրը Բարր ազգանունով փորագրիչների տոհմի ներկայացուցիչ էր։ Հայրը` Ժակ Բարրը և նրա երկու որդիները` Դեզիրե Ալբեր Բարրը և ժան Օկյուստ Բարրը, հերթով եղել են Փարիզի դրամահատարանի գխավոր փորագրիչները։ Ժան Օգյուստ Բարրը 1842-1855 Ֆրանսիայի դրամահատարանի գլխավոր փորագրիչ Ժան Ժակ Բարրի ավագ որդին է։

Մինչև 1826 թվականը իր հոր աշակերտն է եղել, այնուհետև սովորել է քանդակագործ Ժան Պիեռ Կորտոյի մոտ։ Գերազանցությամբ ավարտել է Փարիզի գեղարվեստի ազգային դպրոցը։ 1831-1886 թվականներին մասնակցել է Ֆրանսիայի Սալոնի ցուցահանդեսներին, սկզբում` որպես մեդալագործ։ Հոր դիրքը նրան թույլ է տվել Կայսերական ընտանիքից և դրա շրջապատից ստանալ քանդակների կոմպոզիցիաների պատվերներ։

Նա ստեղծել է շատ քիչ թվով մեդաներ, սակայն փոխարենը ստորագրության մեջ ավեացրել է իր անունը։ 1852 թվականին նա ստացել է Պատվո Լեգեոնի ասպետի կոչում։

Ժան Օգյուստ Բարրն առաջին  քանդակագործներից մեկն է, որ ստեղծել է իր այնպիսի հայտնի ժանակակակիցների բրոնզե արձանիկներ, ինչպիսիք են Նապոլեոն Երրորդը, Վիկտորյա թագուհին, պարուհի Մարիա Տալյոնին, որին նա հավերժացրել է Սիլֆիդայի դերում, Ֆանի Էլսլերը` կաչոչա պարելիս և Էմմա Լիվրին` թիթեռնիկի կերպարում։ Նրա բրոնզե աշխատանքները պահվում են Լուվրի, Էրմիտաժի, Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանի հավաքածուներում։

Բարրի քարե արձաններից մեկն իր ընկերոջ` Ալֆրեդ դը Մյուսեի գերեզմանի կիսանդրի գտնվում է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Վիկտոր Բունդին

**Վիկտոր Բունդին** (, ), խորհրդային գեղանկարիչ և գծանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն)։

## Կենսագրություն
Վիկտոր Բունդինը ծնվել է 1926 թվականի նոյեմբերի 8-ին Սարատովի նահանգի Իվանովկա գյուղում (այժմ՝ Սարատովի մարզի Եկատերինովսկի շրջանում)։ 1950-1956 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետում՝ Պյոտր Բելոուսովի, Միխայիլ Պլատունովի, Վալերի Պիմենովի և Ռուդոլֆ Ֆրենցի մոտ։ 1956 թվականին ավարտել է ինստիտուտը՝ պրոֆեսոր Ռուդոլֆ Ֆրենցի արվեստանոցում՝ գեղանկարչի որակավորվամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Փորձի փոխանակում» նկարը։

1956 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների` ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Նկարել է ժանրային և մարտական նկարներ, բնանկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ Պատկերազարդել է Կոռնեյ Չուկովսկու «Հեքիաթները» (1956 թվական), Վալտեր Սքոթի «Կվենտին Դորվարդը» (1957 թվական), Ալեքսանդր Վոլկովի «Զմրուխտե քաղաքի հրաշագործը» (1961 թվական) և Մանկական գրականություն, Դետգիզ, Լուսավորություն և Մանկիկ հրատարակչությունների համար։ 1960 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ «Մոսկովյան բնանկար», «Եֆրեյտոր Կուպրիյանկովի սխրագործությունը» (երկուսն էլ՝ 1954 թվական), «Բրեստի ամրոցի կուսակցական հավաքը» (1956 թվական), «Անանուն հերոսի սխրանքները Բրեստի ամրոցի պատերի մոտ», «Առավոտը Բուգում» (երկուսն էլ՝ 1957 թվական), «Աշխատանքային հաղթանակների գիշերը», «Ատոմային նավ «Լենինը» Նևայի վրա» (երկուսն էլ՝ 1959 թվական) «Պողպատը» (1962 թվական), «Աշխատավորները» (1964 թվական), «Ընկերները» (1965 թվական) և այլ նկարների հեղինակն է։ Նկարչի անհատական ցուցահանդեսը կայացել է 1958 թվականին Մինսկում։

Մահացել է 2000 թվականի մայիսի 3-ին, Սանկտ Պետերբուրգում՝ 74 տարեկան հասակում։

Վիկտոր Բունդինի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆինլանդիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

## Ցուցահանդեսներ

## Տես նաև
* Լենինգրադի նկարիչների միություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 5-я Всесоюзная выставка дипломных работ студентов художественных вузов СССР. Выпуск 1956 года. — М., 1956. — С. 23.
* Всесоюзная художественная выставка «40 лет ВЛКСМ». — М., 1958. — С. 13.
* Всесоюзная художественная выставка «На страже мира». — М., 1965. — С. 17.
* Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. — Л.: Художник РСФСР, 1987. — С. 19.
* *Иванов С. В.* Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — СПб.: НП-Принт, 2007. — с. 392. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
* Бундин Виктор Александрович // Страницы памяти. Справочно-биографический сборник. 1941—1945. Художники Санкт-Петербургского (Ленинградского) Союза художников — ветераны Великой Отечественной войны. — СПб.: Петрополис, 2014. — Кн. 1. — С. 152—154.

## Արտաքին հղումներ
* ''Сайт о творчестве Бундина В. А.''.

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Ինքնագիր

**Ինքնագիրը** մարդու սեփական ձեռագիրն  է կամ ստոագրությունը։ Ինքնագիր (*autograph*) բառը առաջացել է Հին Հունարենից (αὐτός, *autós,«*ինքն, ես*»* և γράφω, *gráphō*, «գրել»), և մասնավորապես կարող է նշանակել.

* հեղինակի կողմից գրված ձեռագիր բովանդակություն։ Այս իմաստով ինքնագիր տերմինը հաճախ կարող է օգտագործվել հոլոգրաֆի փոխարեն։
* հայտնի անձնավորության ձեռագիր ստորագրություն : Ինքնագրեր հավաքագրելը նմանատիպ ինքնագրեր հավաքելու գործունեությունն է։ [մինի|"[Բ-Ա-Խ-ի  ամբողջ երաժշտության սկիզբն ու ավարտն է՝ Մաքս Ռեջերի կողմից ստորագրված ինքնագիր փաստաթուղթը (1912 թվականի մայիսի 7)]]

## Պատմություն
Ամենահին «ինքնագիրը» համարվում է Ք.ա. մոտավորապես 3100 թվականին շումերերեն կավե սեղանը, որը պարունակում է Gar.Ama գրողի անունը : Ոչ մի հնագույն գրավոր ինքնագրեր  չեն հայտնաբերվել, և 1098 թվականի ամենավաղ շրջանի միակ հայտնի  պատմական գործչի ինքնագիրը  Էլ Սիդինն է։

## Ձեռագիր ինքնագիր
«Ինքնագիր»-ը կարող է դառնալ փաստաթուղթ, որն ամբողջությամբ արտագրված  է իր հեղինակի ձեռագրով՝  ի տարբերություն գրաշար փաստաթղթի կամ այն փաստաթղթի, որը գրում է այլ մարդու կողմից թելադրվող տեքստեր գրողը կամ պատճենահանողը։ Այս իմաստը համընկնում է «հոլոգրաֆի» իմաստի հետ։

## Հայտնի մարդկանց ստորագրություն
Ինքնագիր հավաքելը` հայտնի մարդկանց ինքնագրեր հավաքելու  հոբբին  է։  Ամենահայտնի  ինքնագրեր ունեցող մարդկանց կատեգորիաները  նախագահներն են, ռազմական գործիչները, մարմնամարզիկները, կինոաստղերը, արվեստագետները, սոցիալական և կրոնական  
[մինի|[John Hancock|Ջոն Հենքոքի ստորագրությունը ԱՄՆ-ի Անկախության հռչակագրի վրա]]
առաջնորդները, գիտնականները, տիեզերագնացները և հեղինակները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ձեռագրեր
Կատեգորիա:Փաստաթղթեր
Դոշիրակ

«**Դոշիրակ**», արագ պատրաստման ապրանքների ապրանքանիշ, վաճառվում է մի շարք ԱՊՀ երկրներում։ Անվանումը ծագում է  (կարդացվում է որպես «դոշիրակ» []) բառից և նշանակում է «տուփի մեջ բրինձ» (նախաճաշի համար)): Արտադրել է *Korea Yakult* ընկերությունը, իսկ 2012 թվականից արտադրում է իրենից առանձնացած Պալդո ընկերությունը։ Ռուսաստանում «Դոշիրակ» ապրանքանիշով ապրանքների արտադրությամբ զբաղվում են «Դոշիրակ Կոյա» ՍՊԸ-ն և «Դոշիրակ Ռյազան» ՍՊԸ-ն։ «Դոշիրակ» ապրանքատեսակի արագ պատրաստվող լապշան (ԱՊԼ) 1990-ականների վերջերին հանդիսացել է ռուսական շուկայի արագ պատրաստվող լապշայի բնագավառում վաճառքի առաջատարը, միայն 2014 թվականին իր դիրքերը զիջեց «Ռոլտոն» տեսակի ապրանքանիշին։

## Սկզբնական անվանում
Լապշան առաջին անգամ ռուսական շուկա դուրս է եկել «Դոսիրակ» տառադարձած անվանմամբ՝ -ից, որն այդ ժամանակվանից ի վեր որպես անհաջող բառակազմության օրինակ բերվում է մարքեթինգային և լեզվաբանության աշխատանքներում։

Դրանից հետո փորձեր է արվել ներմուծել նոր՝ «Դոսիլակ» ապրանքանիշը (այն մինչ օրս օգտագործվում է եվրոպական երկրների որոշ ընկերությունների կողմից), սակայն, ի վերջո, ընդունվել է «Դոշիրակ» անվանումը։

## Արտադրություն
Լապշան արտադրվում է «Ռամենսկոյե» սովխոզ գյուղում գտնվող ընկերության ձեռնարկությունում, և 2010 թվականից՝ Ռյազանի մոտակայքում գտնվող երկրորդ գործարանում։

### Համեր
«Դոշիրակ» լապշան արտադրվում է տարբեր համային տեսականիով.
* Հավի
* Կծու, հավի
* Կիմչիի (թթու կաղամբ)
* Հորթի մսի
* Սնկի
* Խոզի մսի
* Տավարի մսի
* Բեկոնի
* Պանրի
* Լոլիկի
* Ծովամթերքի (ծովախեցգետին)
* Կծու ծովամթերքների
* Թոմ Յամի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Արագ սնունդ
Քյոն Հի համալսարան

**Քյոն Հի համալսարան** (, ), մասնավոր համալսարան Հարավային Կորեայում։ Կամպուսներ ունի Սեուլում և Սուվոնում։ Քյոն Հի համալսարանը Քյոն Հի  համալսարանական համակարգի մի մասն է, որն առաջարկում է բազմակողմանի կրթություն՝ մանկապարտեզից մինչև ասպիրանտուրա։   

2018 թվականի դրությամբ համալսարանը ներառում է բակալավրիատի 23 քոլեջ, 1 ընդհանուր մագիստրատուրա, 13 մասնագիտացված մագիստրատուրա և 49 օժանդակ գիտահետազոտական հաստատություն։ Համալսարանն առաջարկում է արտերկրում ուսման ծրագրեր՝ համագործակցելով 69 երկրների 434 քույր համալսարանների հետ։

Քյոն Հի  համալսարանը հայտնի է իր հեղինակավոր կորեական բժշկության քոլեջով, որը համարվում է ավանդական կորեական բժշկության և ասիական այլ ավանդական բժշկական պրակտիկայի առաջատար դպրոց։

## Վարկանիշ
Ըստ *QS World University Rankings*-ի 2020 թվականին գնահատականի՝ Քյոն Հի համալսարանը զբաղեցրել է 6-րդ տեղը Հարավային Կորեայում, 40-րդը՝ Ասիայում և 247-րդը՝ աշխարհում։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Կրթությունը Հարավային Կորեայում

Կատեգորիա:Կորեայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Թարանա Բըրք

**Թարանա Բըրք** (, ), ամերիկացի ակտիվիստուհի իրավապաշտպան, ֆեմինիստուհի, «Me Too» շարժման հիմնադիր։

## Կենսագրություն
Թարանա Բըրքը ծնվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բրոնքսում։ Նրան բռնաբարել են ինչպես մանկության, այնպել էլ պատանեկության տարիներին։ Մայրն աջակցել է բռնության այդ ակտերից հետո ապաքինվելուն և խրախուսել նրա մասնակցությունը հասարակության կյանքին։ Դեռահաս էր, երբ սկսել է աշխատել այն երիտասարդ աղջիկների կյանքի բարելավման ուղղությամբ, որոնք ապրում են մարգինալ համայնքներում։ Իր կենսագրության մեջ Բյորքը պնդում է, որ սեփական փորձն է իրեն ոգեշնչել այդպիսի աշխատանքի։

Հաճախել է Ալաբամայի պետական համալսարան, հետագայում տեղափոխվել և ավարտել է Օբերնի համալսարանը։ Ուսման ընթացքում կազմակերպել է ակցիաներ սոցիալական և ռասայական անհավասարության դեմ։

1990-ականների վերջին` համալսարանն ավարտելուց հետո, տեղափոխվել է Սելմա (Ալաբամա նահանգ), որտեղ աշխատել է սեռական բռնության զոհերի հետ։ 2003 թվականին Բյորքը հիմնադրել է «Just Be» ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որն օգնել է 12-18 տարեկան աղջիկներին։

2006 թվականին Բյորքը հիմնել Է «Me Too» շարժումը` հասարակության մեջ բռնության և սեռական հանցագործությունների տարածման մասին իրազեկությունը բարձրացնելու նպատակով։

2008 թվականին տեղափոխվել է Ֆիլադելֆիա և աշխատել իրավապաշտպան տարբեր ոչ առևտրային կազմակերպություններում։

2017 թվականին «#MeToo» հեշթեգի ժողովրդականությունը սրընթաց աճել է Հարվի Վայնշտեյնի սեռական բռնության գործից հետո։ Դերասանուհի Ալիսա Միլանոն կանանց կոչ է արել համացանցում տեղեկություններ տարածել սեռական ոտնձգությունների կամ բռնության դեպքերի մասին։ «Թայմ» ամսագիրը Բյորքին այլ նշանավոր ակտիվիստուհիների շարքում, որոնք ստացել են «Լռության խախտողները» անվանումը, անվանել է «2017 թվականի տարվա մարդ»։

Թարանա Բըրքը 2018 թվականին ներկա է գտնվել «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի հանձնման 75-րդ արարողությանը` հյուրընկալվելով ամերիկացի դերասան Միշել Ուիլյամսին։ Նույն թվականին արժանացել է Ռիդենաուրի մրցանակին` «Me Too» արտահայտությունը որպես սեռական բռնության զոհերի նկատմամբ կարեկցանք ցուցաբերելու միջոց տարածելու համար։ Մրցանակը շնորհվում է այն մարդկանց, ովքեր խիզախություն են ցուցաբերում հասարակական շահերի պաշտպանության գործում և ձգտում են սոցիալական արդարության։ 2018 թվականին «Թայմ» ամսագիրը Բյորքին ընդգրկել է աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցուցակում։

Թարանա Բըրքը ներկայումս *Girls for Gender Equity* ոչ առևտրային կազմակերպության ավագ տնօրենն է։

## Տես նաև
* Me Too

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ուսուցչուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացիների իրավունքների շարժման ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Ամասիա թագավոր

**Ամասիա** (եբրայերեն՝ אֲמַצְיָה‎ Ամացիա, «Տիրոջ հզորը»), Հովասի որդին ՝ 9 Հուդայի թագավոր։ Նա գահ բարձրացավ 25 տարեկան հասակում և թագավորեց 29 տարի 9-րդ դարի երկրորդ կեսին կամ 8-րդ դարի առաջին կեսին։ Թագավորության հավանական ամսաթվերի շարքում նշված են. Մ.թ.ա. 840-811 թվականներ (ըստ «Հրեական հանրագիտարանի»), 798-769 թվականներ (ըստ «Հրեական կարճ հանրագիտարանի») և մ.թ.ա. 796-767 թվականներ (ըստ Թիելի ժամանակագրության)։ Նրա կինը ՝ Հովեմիան, Երուսաղեմից էր։

Ամասիան հաջող ռազմական արշավ անցկացրեց Իդումեայի (Եդոմ) դեմ. Նա գրավեց Եդոմի մայրաքաղաք Սելան։ Ըստ ամենայնի, Ամասիային չի հաջողվել ելք ունենալ Կարմիր ծով։ Նա կարողացավ գրավել միայն Մեռյալ ծովի հարավում և Սինայի հյուսիսային մասը ընկած տարածքը։ Եդոմի դեմ տարած հաղթանակից հետո Հրեաստանում տարածվեցին եդոմացիների պաշտամունքները, որոնք աջակցում էր ինքը՝ թագավորը, ինչը բացասաբար ընդունվեց ժողովրդի կողմից։ Այնուհետև պատերազմ սկսվեց Իսրայելի և Հրեաստանի միջև։ Հրեաները ջախջախվեցին, նրանց զորքը ցրվեց, և ինքը ՝ Ամասիան, գերվեց Յովասի կողմից։ Իսրայելական զորքերը հաղթականորեն մտան Երուսաղեմ, քանդեցին բերդի պարսպի մի մասը և գրավեցին թագավորական պալատի և Տաճարի գանձերը։ Մինչ Ամասիան էր գերության մեջ, իշխանությունը երկրում անցել ձեռքը նրա որդու Ազարիա, ով է, որ գրքում քրոնիկները կոչվում է Օզիան (Օզիան)։

Այնուհետև պատերազմ սկսվեց Իսրայելի և Հրեաստանի միջև։ Հրեաները ջախջախվեցին, նրանց զորքը ցրվեց, և ինքը՝ Ամասիան, գերվեց Յովասի կողմից։ Իսրայելական զորքերը հաղթականորեն մտան Երուսաղեմ, քանդեցին բերդի պարսպի մի մասը և գրավեցին թագավորական պալատի և Տաճարի գանձերը։ Մինչ Ամասիան էր գերության մեջ, իշխանությունը երկրում անցել ձեռքը նրա որդու Ազարիա, ով է, որ գրքում քրոնիկները կոչվում է Օզիան (Օզիան)։

Յովասի մահից հետո Ամասիային ազատ արձակեցին։ Վերադառնալով Երուսաղեմ ՝ նա ստիպված էր իշխանությունը կիսել իր որդու հետ։ Որոշ ժամանակ անց դավադրություն կազմվեց թագավորի դեմ։ Ամասյային հաջողվեց փախչել, և նա ապաստան գտավ Լաչիշ քաղաքում։ Այս իրադարձությունների ժամանակագրությունը շատ շփոթեցնող է։ Հնարավոր է, որ Հրեաստանում մի քանի տարի տիրեց երկակի իշխանություն։ Հետո Ազարիային հավատարիմ զորքերը գրավեցին Լաչիշը և սպանեցին Ամասիան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
Ամասիա արքա // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907

Կատեգորիա:Հուդայի թագավորներ
Ժաուադ Շիգեր

**Ժաուադ Շիգեր** (; ), ֆրանսիացի բռնցքամարտիկ։ Հանդես է եկել կիսամիջին քաշային կարգում։ 2000-ական թվականների երկրորդական կեսերին հանդես է եկել Ֆրանսիայի դրոշի տակ։ Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Պեկինի ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ 2012-2014 թվականներին հանդես է եկել պրոֆեսիոնալ ռինգում։

## Կենսագրություն
Ժաուադ Շիգերը ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 11-ին Ֆրանսիայի Օբ գավառի Տուա քաղաքում։ Սպորտային կարիերան սկսել է Նուզոնվիլ համայնքի մարզական ակումբում։

### Սիրողական բռնցքամարտ
Առաջին անգամ ներկայացել է 2005 թվականին՝ նվաճելով Ֆրանսիայի առաջնության արծաթե մեդալ։ Եզրափակիչ փուլում զիջել է կիսամիջին քաշային կարգում աշխարհի բազմակի չեմպիոն Կսավյե Նոելյուին։ Դառնալով Ֆրանսիայի հավաքականի անդամ, սկսել է հաճախակի ելույթներ ունենալ միջազգային մրցաշրջաններում։ Կոպենհագենի առաջնությունների ժամանակ բազմիցս արժանացել է արծաթե մեդալների։

2006 թվականին Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում նորից արժանացել է արծաթե մեդալի։ Այս անգամ էլ նա եզրափակչում պարտություն է կրել Ալեքսիս Վաստինից։ Մասնակցել է Պլովդիվի Եվրոպայի առաջնությանը։ Սակայն որևէ լուրջ հաջողություն չի գրանցել։

2008 թվականի Լիվերպուլում կայացած Եվրոպայի առաջնության ժամանակ կիսաեզրափակչում պարտություն է կրել Գերմանիան ներկայացնող բռնցքամարտիկ Ջեք Կուլկայուից և նվաճել բրոնզե մեդալ։ Պեսկարայում կայացած եվրոպական օլիմպիական առաջին որակավորման փուլի 1/8 եզրափակչում պարտվել է ուկրաինացի Ալեքսանդր Ստրեցկիին։ Սակայն Աթենքում կայացած երկրորդ որակավորման փուլում կարողացել է առաջ անցնել իր բոլոր մրցակիցներից, այդ թվում՝ Անդրեյ Բալանովից և զբաղեցնել առաջին հորիզոնականը։ Այս հաղթանակի շնորհիվ նրան հաջողվել է Պեկինի ամառային օլիմպիական խաղերում ձեռք բերել երկիրը ներկայացնելու իրավունքը։ Մեկնարկային փուլում հաղթել է Թուրքմենստանի ներկայացուցիչ Ալիասկեր Բաշիրովին։ Երկրորդ փուլում 3:8 հաշվով պարտվել է ուզբեկ բռնցքամարտիկ Դիլշոդ Մահմուդին։

Օլիմպիական խաղերից հետո Շիգերը մի որոշ ժամանակ շարունակել է իր գործունեությունը ծավալել Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում և մասնակցել խոշոր միջազգային օլիմպիադաների։ 2009 թվականին դարձել է ֆրանսիական հավաքականի արծաթե մեդալակիր, մասնակցել Օդեսայում կայացած Եվրամիության առաջնությանը և Միլանում կայացած աշխարհի առաջնությանը, որտեղ 1/16 եզրափակչում պարտություն է կրել Անդրեյ Զամկովոյից։

### Պրոֆեսիոնալ կարիերա
2012-2014 թվականներին պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտում անց է կացրել յոթ հանդիպում։ Հաղթել է իր բոլոր հակառակորդներին։ Դրանից հետո չի շարունակել պրոֆեսիոնալ կարիերան։

## Մահ
Մահացել է 2021 թվականի հունվարի 25-ին սրտամկանի ինֆարկտից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 2nd Qualifier
* Sports-reference.com profile

Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բռնցքամարտիկներ
Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Օբերնի համալսարան

**Օբերնի համալսարան** (), ԱՄՆ Օբերն քաղաքի պետական համալսարան (Ալաբամա)։ Ալաբամայի նահանգի խոշորագույն համալսարաններից մեկը։ Համալսարանում սովորում է ավելի քան 25 000 ուսանող (29,776 Fall 2017) և դասավանդում է ավելի քան 1200 դասախոս։ Հիմնադրվել է 1856 թվականի փետրվարի 7-ին` որպես **Արևելյան Ալաբամայի տղամարդկանց քոլեջ**, մասնավոր հումանիտար բուհ, որը փոխկապակցված է Հարավային մեթոդական Եպիսկոպոսաց եկեղեցու հետ։ 1872 թվականին քոլեջը դարձել է Ալաբամա նահանգի առաջին պետական բուհը` ստանալով նոր անվանում` **Ալաբամայի գյուղատնտեսական և մեխանիկական քոլեջ**։ 1892 թվականին այն դարձել է նահանգի` խառը ուսուցմամբ առաջին բուհը։ 1899 թվականին քոլեջը փոխել է անունը **Ալաբամայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի**։ Իր ներկայիս անվանումը բուհը ստացել է 1960 թվականին։

Համալսարանի ականավոր շրջանավարտներից են Apple-ի գլխավոր տնօրեն Թիմ Քուկը, դերասանուհի և պրոդյուսեր, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր Օկտավիա Սպենսերը, Վիքիպեդիայի հիմնադիրներից Ջիմմի Ուելսը, Ալաբամայի նահանգապետ Քեյ Այվին, Թենեսի նահանգի նահանգապետ Բիլ Լին։

## Պատկերասրահ

Պատկեր: 1890s Samford Hall Auburn Alabama.jpg|Սամֆորդ Հոլ Օբերն, Ալաբամա, 1890-ական թվականներ
Պատկեր: Alabama Polytechnic Institute Varsity (Auburn University) Football Team 1904 postcard.jpg|Ալաբամայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի (Օբերնի համալսարան) ֆուտբոլային թիմ, 1904 թվական
Պատկեր: Auburn University primary logo.svg|Օբերնի համալսարանի ընթացիկ տարբերանշանը
Պատկեր: Wilmore Laboratories at Auburn University.jpg|Համալսարանի Ուիլմորի լաբորատորիաները
Պատկեր: Ross Chemistry Laboratory on the Auburn University campus, Alabama LCCN2010639196.tif|Ռոսս Հոլ, որտեղ գտնվում է համալսարանի քիմիական ճարտարագիտության բաժինը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Օբերնի վագրերի կայքը
* Օբերնի համալսարանը  Ալաբամայի հանրագիտարանում

Կատեգորիա:1856 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարաններ
Գրիգոր Պողպատյան

**Գրիգոր Աշոտի Պողպատյան** (), հայ պետական և քաղաքական գործիչ։ Հայաստանի Հանրապետության Կապի առաջին նախարար։

## Կենսագրություն
Գրիգոր Պողպատյանը ծնվել է 1945 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, Երևանում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի կիբեռնետիկայի ֆակուլտետը՝ ստանալով ռադիոտեխնիկի մասնագիտություն։ 1970-1982 թվականներին աշխատել է Համամիութենական էլեկտրատեխնիկական գիտահետազոտական ինստիտուտի Հայաստանի մասնաճյուղում՝ որպես ինժեներ, սեկտորի վարիչ, կոնստրուկտոր, 1982-1991 թվականներին՝ «Լազերային տեխնիկա» գիտաարդյունաբերական միավորումում՝ որպես բաժնի վարիչ, գլխավոր կոնստրուկտոր։ 1991 թվականին նշանակվել է  Հայաստանի Հանրապետության կապի նախարար և պաշտոնավարել է մինչև 1998 թվականը։

1988 թվականին Գրիգոր Պողպատյանն ակտիվորեն ներգրավվել է Ղարաբաղյան շարժմանը, մասնակցություն է ունեցել 1988 թվականի մարտին ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավորների շրջանում արտահերթ նիստ գումարելու և Լեռնային Ղարաբաղի մարզխորհրդի փետրվարի 20-ի որոշմանը դրական պատասխան տալու պահանջով կազմակերպված ստորագրահավաքին։

## Որպես ՀՀ կապի նախարար
ՀՀ կապի նախարարի պաշտոնում Գրիգոր Պողպատյանի գործունեության ընթացքում Հայաստանի համար ստեղծվել է արբանյակային ուղիղ կապի միջոցով միջազգային կապի հնարավորություն, վերազինվել են հեռախոսակայանները, հեռագրային ցանցը, փոստային ծառայությունները, ամերիկյան TWT ընկերության հետ համատեղ հիմնադրվել է ԱրմենՏել ընկերությունը, ներդրվել են ծառայությունների նոր տեսակներ` փեյջեր, բջջային կապ, ստեղծվել է Ինֆոկոմ ընկերությունը,  Հայաստանը ներգրավվել է հեռահաղորդակցության միջազգային կառույցներում, կազմակերպվել է 1996 թվականի Երևանում Շախմատի համաշխարհային 32-րդ Օլիմպիադայի և ՖԻԴԵ-ի 97-րդ Կոնգրեսի տեխնիկական ապահովումը, ստեղծվել և թողարկվել է ՀՀ առաջին նամականիշը։

## Մահ
Մահացել է երկարատև հիվանդությունից հետո՝ 2021 թվականի հունվարի 30-ին։

## Տես նաև
* ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ՀՀ նախարարների կաբինետի անդամներ
Լյուիս Վուլպերտ

**Լյուիս Վուլպերտ**  (, ), բրիտանացի գիտնական, կենսաբան, զարգացման կենսաբանության մասնագետ, գիտության ժողովրդականացնող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Յոհաննեսբուրգ քաղաքում (Հարավաֆրիկյան Միություն), լիտվացի հրեայի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Վիտվատերսրանդի համալսարանում։

1955-1966 թվականներին եղել է Լոնդոնի Թագավորական քոլեջի կենսաբանության ամբիոնի անդամ, որտեղ էլ 1961 թվականին ստացել է փիլիսոփայության գիտությունների դոկտորի  գիտական աստիճան, իսկ 2001 թվականին դարձել է Լոնդոնի Թագավորական ընկերության  իսկական անդամ։ Եղել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի առաջավոր պրոֆեսոր, Մեծ Բրիտանիայի բժշկական գիտությունների, Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Բրիտանիայի հումանիստների ասոցիացիայի փոխնախագահ։ Արժանացել է Բրիտանական կայսրության շքանշանի ասպետի կոչման,  1994-1998 թվականներին եղել է «Committee on the Public Understanding of Science» գիտական  հասարակական կոմիտեի նախագահը։

1999 թվավանին դարձել է Թագավորական գրական հասարակություն Մեծ Բրիտանիայի հեղինակավոր գրական կազմակերպության լիրիրավ անդամ, եղել է Լոնդոնի Թագավորական քոլեջի բժիշկների պատվավոր անդամ։

«Զարգացման կենսաբանություն» դասագիրքի հեղինակն է։

Որդին՝ պրոֆեսոր Դանիել Վուլպերտը (1963) նույնպես հանդիսանում է Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ։

Մահացել է կորոնավիրուսից, 92 տարեկանում։

## Միջադեպ
2011 թվականին Վուլպերտը հրատարակել է ծերացման մասին «Դուք շատ լավ եք փնտրում»  գիրքը։ Գիրքը հրատարակչի կողմից վաճառքից հանվել է 2014 թվականին, այն բանից հետո, երբ հայտնաբերվել է, որ բազմաթիվ հատվածներ են պատճենված՝ գիտական գրականությունից և տարբեր կայքերից, այդ թվում՝ Վիքիպեդիայի, առանց վերագրումների։ Վուլպերտի հետագա «Ինչո՞ւ կինը չի կարող տղամարդու նմանվել» գրքի հրատարակումը հետաձգվեց նաև այն բանից հետո, երբ պարզվել է, որ այդ գրքի հատվածները պատճենվում են առանց վերագրման։ Վուլպերտը ներողություն խնդրել և ստանձնել սխալների պատասխանատվությունը։

## Պարգևներ
*Royal Institution Christmas Lectures (1986)
*Բրիտանական կայսրության շքանշան (1990)
*Բաթի համալսարանի պատվավոր դոկտոր (1997)
*Մայքլ Ֆարադեյի մրցանակ (Լոնդոնի թագավորական ընկերություն) (2000)
*Թագավորական մեդալ (Լոնդոնի թագավորական ընկերություն) (2018)

## Աշխատություններ
* 
* 
*  Paperback  First published 1992 by Faber & Faber, London.
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լոնդոնի թագավորական ընկերություն
* Manufacturing belief  Salon.com interview
* Why do we believe impossible things
* Lewis Wolpert video at Web of Stories

Կատեգորիա:20-րդ դարի կենսաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հումանիստներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի ճարտարագետներ
Հայկազ Մինասյան

**Հայկազ Տիգրանի Մինասյան** (), հայ մանկավարժ, բանաստեղծ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Հայկազ Մինասյանը ծնվել է 1920 թվականին, Արթիկի շրջանի Վարդաքար գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է Լենինականի Ասքանազ Մռավյանի անվան մանկավարժական տեխնիկումը։ 1937-1939 ուսումնական տարիներին աշխատել է Ախուրյանի շրջանի Կամո գյուղի դպրոցում, որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, 1939-1942 ուսումնական տարիներին՝ նույն դպրոցում եղել է ուսմասվար, իսկ հետո՝ տնօրեն։

Մինասյանը կարմիր բանակ է զորակոչվել 1942 թվականին։ Ծառայել է Հեռավորարևելյան կարմրադրոշ 15-րդ բանակի 5-րդ պահեստային գնդում որպես վաշտի քաղղեկի տեղակալ։ 1945 թվականի օգոստոսի 9-ից Մինասյանը մասնակցել է իմպերիալիստական Ճապոնիայի դեմ մղված պատերազմին։ Մարտերում ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «Խիզախության համար» մեդալներով։

Մինասյանը բանակից զորացրվել է 1946 թվականին և շարունակել մանկավարժական աշխատանքը։ Հայկազը մինչև 1951 թվականը եղել է Ախուրյանի շրջանի Հացիկ գյուղի ութնամյա դպրոցի տնօրեն։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ 1963 թվականին Մինասյանը տեղափոխվել է Չարենցավան քաղաքը, աշխատել երեկոյան միջնակարգ դպրոցի ուսմասվար, այնուհետև՝ նույն դպրոցի տնօրեն։ Դասավանդել է հայոց լեզու և գրականություն։ Մինասյանը մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց զբաղվել է գրական-ստեղծագործական աշխատանքով։

Հրատարակել է բանաստեղծությունների երկու ժողովածու։

## Պարգևներ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Խիզախության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Նոր Հռոմ։ Սուրբ Հրեշտակի ամրոցը

**Նոր Հռոմ։ Սուրբ Հրեշտակի ամրոցը**, Սիլվեստր Ֆեոդոսի Շչեդրինի նկարների շարքը, որը գրվել է վաղ հռոմեական շրջանում (1821-1825)։

Պատկերված է Տիբերի ափը, նկարչի տան մոտակայքը։

Այս շարքը շրջադարձային փուլ է Շեդրինի ստեղծագործության մեջ։ Առաջին հերթին նորովի է մեկնաբանվում սյուժեն. ջրի մեջ ձկնորսական նավակներ, մարդկանց հետ, բնակելի տների պատեր, ահա թե ինչ է առաջին պլանում, իսկ «հին» Հռոմը (Սուրբ Հրեշտակի ամրոցը և Սուրբ Պետրոսի տաճարը) տեղակայվում է խորքում և դառնում յուրօրինակ ֆոն։ Այս բնապատկերների շարքը շատ հաջող փորձը է բացօթյա տարածքում գեղանկարչության վարպետ Շեդրին-պլեների համար։ Այդ բնապատկերներում փոխվում են նաև գունային գամման. առաջին շեդրինական աշխատանքների ստվերոտ շագանակագույն երանգներին այժմ փոխարինելու են գալիս ավելի ցուրտ՝ արծաթափայլ, կապույտ և կանաչավուն երանգները։

Ժամանակակիցներից մեկի խոսքով՝ «նկարիչը պետք է կրկներ այդ տեսարանն ութ անգամ... Ամեն անգամ նա փոխում էր օդը և նկարի տոնը»։

Կոմպոզիցիոն միասնությունը ձեռք է բերվում Տիբերի պատկերի շնորհիվ։ Եթե աջից և հեռվից վեր են խոյանում Սուրբ Հրեշտակի ամրոցի, Սուրբ Պետրոսի տաճարի և Վատիկանի պալատի վեհ շինությունները, որոնք մարմնավորում են «հին Հռոմը», ապա ձախից կոմպոզիցիան փակում է քաղաքի աղքատիկ տները՝ «Նոր Հռոմ» (Տրաստևերե թաղամաս)։ Դրանով Շեդրինն ընդգծում է, որ «Հավերժական քաղաքում» կողք կողքի գոյություն ունի բարձրը և ցածրը, հավերժականը և ժամանակավորը։ Հատուկ խնամքով պատկերված են հասարակ հռոմեացիները Տիբերի ափին՝ նկարին տալով իրական կենսունակություն և արժանահավատություն։

«Նոր Հռոմ։ Սուրբ Հրեշտակի ամրոց» նկարը մեծ հաջողություն է ունեցել և հետագայում նկարիչը հաճախ է կրկնել այդ մոտիվը տարբեր լուսավորության ժամանակ։ Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում պահվում է կտավի երեք տարբերակները։

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:1821 նկարներ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:1825 նկարներ