open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Յասենևո (Մոսկվայի շրջան)

**Յասենևո**, թաղամաս Մոսկվայում, որը գտնվում է հարավ-Արևմտյան վարչական շրջանում
, ինչպես նաև համապատասխան համանուն մունիցիպալ շրջանում։

## Ընդհանուր
Յասենևոյի տարածքը գտնվում է Մոսկվայի հարավում և հարակից է Մոսկվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհին։ 1976 թվականից սկսած՝ զանգվածային բնակելի կառուցապատում է տեղի ունեցել։ Տարածքը կառուցվել է համապարփակորեն Յակով Բելոպոլսկի Յակով Բելոպոլսկու ղեկավարության ներքո մշակված նախագծի հիման վրա։ Նրան շնորհվում է ԽՍՀՄ ժողովրդական ճարտարապետ | ԽՍՀՄ ժողովրդական ճարտարապետ]] կոչումը։ Տարածքը դասակարգվում է որպես «հանրակացարանային» շրջան այն զուրկ է խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկություններից։
Տարածքը զարգացմամբ ուղղակիորեն չի հարում հարևան տարածքների զարգացմանը։ Յասենևոն բոլոր ուղղություններով, բացառությամբ արևմտյանի (հարավից՝ Մոսկովյան օղակաձև ճանապարհով՝ Բիցայի հանգստի գոտի) շրջապատված է Բիցևսկու անտառով։ Շրջանի արևմտյան մասում կա արդյունաբերական և պահեստային գոտի, որն անցնում է դեպի «Տաք կայարան»։ Մոտակա շրջաններն են Հյուսիսում՝ Կոնկովո և Զյուզինո, արևելքում՝ Չերտանովո։ Հարավում Մոսկվայի օղակաձեւ ճանապարհից դուրս գտնվող տարածքը կառուցված չէ. մինչ 2012 թվականը, այն պատկանել է Մոսկվայի մարզին, վարչական սահմանների ընդլայնումից հետո։
Շրջանի տարածքը 25,4 կմ քառ է, որից 6,4 կմ քառ. բնակավայր է, 1,7 կմ քառ․ արդյյունաբերական գոտի է, մնացածը՝ Բիցևսկու անտառի տարածք
 2020 թվականի հուլիսի դրությամբ Յասենևոն զբաղեցնում է անշարժ գույքի միջին գնի 55-րդ հորիզոնականը (Մոսկվայի շրջաններ).
Յասենևոն Մոսկվայի էկոլոգիապես մաքուր տարածքներից մեկն է։

Յասենևոյի տարածքում Տաք կայարանի մոտ գտնվում է Մոսկվայի ամենաբարձր կետը `ծովի մակարդակից 255,2 մետր բարձրության վրա։
Մոսկվայի օղակաձև ճանապարհից դուրս՝ Յասնևոյին հարող տարածքում, գտնվում է Ռուսաստանի արտաքին հետախուզական ծառայության շտաբը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շրջաններ
Վերակառուցողը (պատմվածք)

**«Վերակառուցողը (Պ. Ստեցյուկի հետազոտությունների մասին)»** (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որը գրվել է 1990 թվականին։ Այս պատմվածքի համար հեղինակն արժանացել է «Մեծ օղակ-90» գրական մրցանակի։

## Բովանդակություն
«Վերակառուցողը» պատմվածքը գրված է որպես Պ. Ստեցյուկի «Հրեղեն տարիների հիշողություն» հորինված գեղարվեստական գրքի գրախոսություն։ Այդ գիրքը գաղտնազերծված ռազմական արխիվների հիման վրա պատմում է Ստալինի իրական անձի մասին (աշխատության մեջ՝ Իոսիֆ Անդրեևիչ Ստալին)։ «Գրախոսությունը» պարունակում է մեծ հեգնանք և հոռետեսություն՝ կապված Պ. Ստեցյուկի աշխատության հետ։ Հեղինակը նշում է, որ այս գիրքը քիչ հետաքրքրական է և ձանձրույթ է առաջացնում, խորհուրդ է տալիս այն չկարդալ և միևնույն ժամանակ ասում է, որ գիրքը կարդալ, այնուամենայնիվ, արժե։

Պատմվածքը գրված է կեղծ գիտական ոճով՝ Վլադիմիր Նաբոկովի բազմաթիվ հնարքների կիրառմամբ։ Պ. Ստեցյուկի գրքի մեջբերումներում «գրախոսողը» տեղադրում է սեփական ծաղրական մեկնաբանությունները։ «Վերակառուցողը» պատմվածքում շարադրվող պատմությունը ակնհայտորեն անհավանական է, բայց մանրամասների մեծ քանակը (ամսաթվերը, ազգանունները, հասցեները, արխիվային փաստաթղթերի հղումները) ստեղծում է իսկության պատրանք։ Պելևինը խաղում է իր ընթերցողի հետ, որը ցանկանում է իմանալ ֆանտաստիկ գաղտնիք։ Իսկ «Վերակառուցողը» պատմվածքը փաստերի կեղծման եղանակների ցուցադրում է։

«Հրեղեն տարիների հիշողություն» գրքում Պ. Ստեցյուկը պատմում է Մինսկի ռադիոգործարանում պատրաստված առեղծվածային պողպատե խողովակի մասին, որի հետևից ձգվում են մի շարք գրոտեսկային մահեր։ Այնուհետև գալիս է այն բացահայտումը, որ մեկ Ստալինի փոխարեն եղել է նրա յոթ նմանակ, որոնք ապրել են մեկուսացված ստորգետնյա ապաստարանում և այնտեղից ղեկավարել են։ Իշխանությունը ստորգետնյա ապաստարանում ապահովում էր Մինսկի ռադիոգործարանի արտադրած թունավոր ասեղներով խողովակի միջոցով։ Բերվում են այդ ստալինների կենսագրությունների մանրամասները և նրանց հարբած դեբոշների ազդեցությունը երկրում տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Երկրի ընդհատակյա ղեկավարներից վերջինը Նիկիտա Խրուշչովն էր։ Սակայն նրա վերգետնյա նմանակը խաբում է իրական Խրուշչովին և ստորգետնյա ապաստարանը այնտեղ գտնվողների հետ ծածկում բետոնով։

Պատմվածքի վերջում «Հրեղեն տարիների հիշողությունը» ստեղծագործությունը հորինված լինելու մասին ակնարկ կա, ինչպես նաև տրվում է այս ամբողջ պատմության մետաֆիզիկական մեկնաբանությունը։

## Հրապարակումներ
«Վերակառուցողը» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել 1990 թվականին «Գիտություն և կրոն» ամսագրի չորրորդ համարում, ինչպես նաև ընդգրկվել է Պելևինի հեղինակային առաջին՝ «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում (1991)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պատմվածքի տեքստը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում 

Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Քրիստոֆեր Ռեպկա

**Քրիստոֆեր Ռեպկա** (), սլովակ շախմատիստ, գրոսմայստեր, Սլովակիայի շախմատի առաջնության կրկնակի չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։ Միջազգային վարպետի կոչմանն արժանացել է 2016 թվականին, գրոսմայստերի՝ 2018 թվականին։ Համրվում է Սլովակիայի պատմության մեջ ամենաերիտասարդ գրոսմայստերը։ 2017 և 2018 թվականներին դարձել է Սլովակիայի շախմատի առաջնության չեմպիոն։ Նա 2018 թվականի մայիսի դրությամբ համարվում է 2-րդ բարձր վարկանիշն ունեցող սլովակ շախմատիստը։

Կանանց գրոսմայստեր, ազգությամբ սլովակ Եվա Ռեպկայի և լիբանանցի միջազգային վարպետ Ֆադի Էյդի որդին էորդին է։

## Մարզական արդյունք

## Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
*Պարտիաները chessgames.com կայքում
*Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սլովակ շախմատիստներ
Շեքսբիր, Համլետ

**«Շեքսբիր, Համլետ»** կամ **«Շեքսպիր. Համլետ, թարգմ. Գարեգին Հ. Բաբազյան»**, Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1900 թվականի մարտի 12-ին։

## Պատմություն
«Շեքսբիր, Համլետ» հոդվածը տպագրվել է 1900 թվականի մարտի 12-ին «Տարազ» շաբաթաթերթի № 9-ի 129-131-րդ էջերում՝ «Մատենախոսություն» բաժնում։ Ապա հոդվածը տպագրվել է Երևանում 1935 թվականին տպագրված, Նվարդ Թումանյանի կազմած և խմբագրած «Թումանյանը քննադատ» գրքի 81-87-րդ էջերում։ Այնուհետև հրատարակվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորի 69-75-րդ էջերում։

Թումանյանի «Երկերի ժողովածու»-ի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։

Սևագիր-ինքնագիրը պահվում է Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում, Թիֆլիս, № 189։ Թումանյանի թանգարանում պահվում է թարգմանական գրքի Թումանյանի սեփական օրինակը, որից երևում է, թե բանաստեղծը մանրամասն համեմատել է Մասեհյանի և Բաբազյանի թարգմանությունները և սեփական օրինակի լուսանցքներում տեղ-տեղ գրել Բաբազյանի օգտագործած բառերի ու դարձվածքների համարժեքները՝ Մասեհյանի թարգմանությունից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ
Մեր նախորդ շրջանի բանաստեղծները

**«Մեր նախորդ շրջանի բանաստեղծները»**, Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որն առաջին անգամ տպագրման է հանձնվել 1899 թվականին, սակայն գրաքննությունն արգելել է տպագրությունը։

## Պատմություն
«Մեր նախորդ շրջանի բանաստեղծները» հոդվածն անավարտ է, տպագրության է հանձնվել «Տարազ» շաբաթաթերթին, շարվել է, սակայն գրաքննությունն արգելել է տպագրությունը։ Առաջին անգամ Վրացական ԽՍՀ Պետական կենտրոնական արխիվում պահվող «Տարազ» շաբաթաթերթի առանձնատիպից տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորի 61-63-րդ էջերում։

Թումանյանի «Երկերի ժողովածու»-ի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորից։

Թումանյանը հոդվածն սկսել է Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպից հատվածով։ Հիշատակվում են նաև Սմբատ Շահազիզը, Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանը, Միքայել Նալբանդյանը, Ռափայել Պատկանյանը, Մեսրոպ Թաղիադյանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ
Դիանա Ադամս

**Դիանա Ադամս** (, ), Նյու Յորք Սիթի բալետի 1950-1963 թվականների առաջատար պարող և Ջորջ Բալանչինի սիրելին, ավելի ուշ դարձել է Ամերիկյան բալետի դպրոցի ուսուցչուհի և դեկան։

Ադամսը ծնվել է Վիրջինիա նահանգի Սթոնտոն քաղաքում և մահացել է Կալիֆոռնիայի Սան Անդրեաս քաղաքում, սակայն ապրել է Կալիֆոռնիայի Արնոլդ քաղաքում։ Ադամսը ամուսնացել է Հուգ Լաինգի հետ 1947 թվականին. նրանք ամուսնացած են եղել մինչև 1953 թվականը։ Ավելի ուշ ամուսնացել է Ռոլանդ Բեթսի հետ։ Ադամսն ունեցել է մեկ երեխա` Ջորջինա Բեյթսը։

Դիանա Ադամսը Ջորջ Բալանչինի` Նյու Յորք Սիթի բալետի «մուսաներից» էր, և Բալանչինը դերեր է ստեղծել նրա համար իր բալետային շարքերում, որոնցից են «Արևմտյան սիմֆոնիա», «Իվեսիանա», «Դիվերտիսմենտ #15», «Ագոն», «Աստղեր և գծեր», «Դրվագներ», «Պրոֆեսոր Գեսուալդոյի հուշարձանը» և «Liebeslieder Walzer» բալետները։ Ըստ Ժակ Դ'Ամբեսի հուշագրությունների, Բալանչինը նրա համար դերեր է ստեղծելնաև Չայկովսկու Պա-դե-դե, Կերպարը գորգի վրա, Ամառվա գիշերային երազ և Շարժումներ դաշնամուրի և նվագախմբի համար գործերում, սակայն հիվանդության կամ վնասվածքների պատճառով նա պրեմիերաներում չի պարել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* A scene from Invitation to Dance at YouTube, Adams dancing with Irving Davies

Կատեգորիա:Ամերիկացի բալետի արտիստներ
Մարկ Սփից

**Մարկ Էնդրյու Սփից** (, ), հրեական ծագմամբ ամերիկացի լողորդ մարզիկ, օլիմպիական խաղերի իննակի չեմպիոն։ Ամենահաջողակ մարզիկն է եղել 1972 թվականին Մյունխենում կայացած ամառային օլիմպիական խաղերում, որտեղ արժանացել է յոթ ոսկե մեդալի, ընդ որում՝ այդ մեդալներից յուրաքանչյուրը ձեռք է բերել համաշխարհային ռեկորդ սահմանելով։ Ռեկորդային ցուցանիշ էր նաև մեկ օլիմպիադայում յոթ ոսկե մեդալի նվաճումը, որը չգերազանցված մնաց 36 տարի՝ մինչև 2008 թվականի պեկինյան օլիմպիադան, որտեղ մեկ այլ ամերիկացի լողորդ՝ Մայքլ Ֆելփսը կարողացավ նվաճել ութ ոսկե մեդալ։

Երկու օլիմպիադաներում (1968 և 1972 թվականների) միասին վերցրած՝ Սփիցը նաճել է ինը ոսկե, մեկական արծաթե և բրոնզե մեդալ։ Բացի այդ, նրա մարզական ավարում տեղ են գրավել համաամերիկյան խաղերի հինգ, սիրողական աթլետիկայի միության (Amateur Athletic Union, AAU) մրցումների 31, National Collegiate Athletic Association-ի (NCAA) առաջնությունների ութ, 1965 և 1969 թվականների Մաքաբիական խաղերի տասը ոսկե պարգևներ։ Մարզական իր կարիերայի ընթացքում Սփիցը սահմանել է 35 համաշխարհային ռեկորդ, որոնցից երկուսը հաշվի չեն առնվել մարզումների ժամանակ սահմանված լինելու պատճառով։ *Swimming World Magazine* ամսագիրը 1969, 1971 և 1972 թվականներին նրան հռչակել է աշխարհի լավագույն լողորդ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1950 թվականի փետրվարի 10-ին, ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Մոդեստո քաղաքում։ Ընտանիքի երեք երեխաների ավագն էր։ Մայրը՝ Լենոր Սիլվիա Սմիթը և հայրը՝ Առնոլդ Սփիցը հրեաներ էին. հայրը մանուկ հասակում ընտանիքով Ամերիկա էր եկել Հունգարիայից, մայրը՝ Ռուսաստանից։ Մարկը վաղ մանկական հասակից Սակրամենտոյի լողի *Arden Hills* ակումբում  դարձել է անվանի մարզիչ Շերմ Չավուրի սանը (այդ մարզիչը օլիմպիական յոթ մեդալակիր է աճեցրել)։

Տասը տարեկանում Սփիցն արդեն ազգային 17 և տարիքային մեկ ռեկորդ էր սահմանել։ 1966 թվականին՝ 16 տարեկան հասակում, իր առաջին հաղթանակն է տոնել *AAU*-ի ազգային առաջնությունում, 100 մետր մրցատարածությունում (բաթերֆլայ ոճով)։ Հաջորդ տարում սահմանել է իր առաջին համաշխարհային ռեկորդը՝ 400 մետրը ազատ ոճով լողալով 4:10.60 ժամանակում։

## Մարկ Սփիցի նվաճումները օլիմպիական խաղերում

## Փառքի սրահ
* Լողի միջազգային փառքի սրահ, ներառվել է 1977 թ.
* Միջազգային սպորտի հրեական փառքի սրահ, ներառվել է 1979 թ.
* Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների օլիմպիական փառքի սրահ, ներառվել է 1983 թ.
*Հարավային Կալիֆոռնիայի սպորտի հրեական փառքի սրահ, ներառվել է 1990 թ.
* Սան Խոսեի մարզական փառքի սրահ, ներառվել է 2007 թ.
* Սպորտի հրեական ազգային թանգարանի փառքի սրահ, ներառվել է 2007 թ.
* Լոնգ Բիչի քաղաքային քոլեջի փառքի սրահ, ներառվել է 2007 թ.
* Ինդիանայի համալսարանի աթլետիկայի փառքի սրահ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* MarSpitzUSA.com – Մարկ Սփիցի պաշտոնական կայքէջը
* Մարկ Սփիցի պաշտոնական կենսագրությունը
* Mark Spitz ''ESPN Classic'' biography
* 
* Mark Spitz – Olympic Games results at databaseOlympics.com

Կատեգորիա:Ամերիկացի լողորդներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Շիշ, բաժակ, պատառաքաղ

**Շիշ, բաժակ, պատառաքաղ** (), Պաբլո Պիկասոյի ստեղծագործությունը, որը նա նկարել է 1912 թվականին։ Նկարն օվալաձև է և դրված է ուղղանկյուն շրջանակի մեջ։ Պահվում է Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանում։ Չափսերը` 72 × 52,7 սմ։ Չափսերը շրջանակում`92,4 × 75,9 × 8,3 սմ։

Կուբիստական աբստրակտ կոմպոզիցիայում, որը կազմված է բազմաթիվ ուղղանկյուն հարթություններից, ցիլինդրներից, գծերից ու աղեղներից, կարելի է գտնել միանգամայն ճանաչելի առարկաներ։ Կտավի վերին հատվածում պատկերված է շրջված թերթ, որի վրա երևում են բառերի հատվածներ` EAN и ARIS, ինչը, հնարավոր է, փարիզյան անարխիստական «L'Intransigeant» թերթի հղումն է և խոսում է Պիկասոյի քաղաքական նախընտրությունների մասին։ Շիշը կտավի վրա առկա ամենախոշոր պատկերն է։ Այն բաժանված է խառնված ուղղանկյուն հարթությունների։ Դրա վերին մասում լավ պատկերված է շշի կոկորդիկը` գինու խցանով։ Լույսն ու ստվերը շշին կլոր ձև են տալիս։ Դրանից ներքև, բարակ ցիլինդրից, երկու եռանկյուններից ու օվալից ձևավորվում է ապակե բաժակը։ Պատառաքաղը, հավանաբար, գտնվում է կտավի ներքևի աջ անկյունում։ Դրա ատամիկների վրա ստվեր է գցում մեծ սպիտակ զուգահեռակողմ քառանկյունին։ Ավելի ներքև կարելի է տեսնել պատառաքաղի շագանակագույն բռնակը, որն ունի փոքրի եռանկյունու տեսք։ Կտավի ներկապնակը, որը սահմանափակվում է շագանակագույն, մոխրագույն, սև ու սպիտակ գույներով, ընդգծում է երանգային հակադրությունները։ Հատվող կորացված գծերն ու ուղղանկյուն հարթություններն ուժեղացնում են տարածական ընկալումներն ու ստեղծում են խորության պատրանք։

Նկարը դարձել է Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանի հավաքածուի մասը 1972 թվականին, ըստ Լեոնարդ Կոլտոն Խաննա կրտսերի կտակի։ Վերջինս բարեգործ և կոլեկցիոներ է Քլիվլենդից, որը մահից հետո թանգարանին է թողել 33 միլիոն դոլար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1912 նկարներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ
Կատեգորիա:Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանի նկարներ
Նահատակների հիշատակի թանգարան

**Նահատակների հիշատակի թանգարան** (), թանգարան, որը ստեղծվել է այսպես կոչված «շեհիդների» հիշատակը հավերժացնելու համար, որոնք զոհվել են Արցախի օկուպացման համար մղված մարտերում։ Թանգարանը գտնվում է Ադրբեջանի Ղուբա քաղաքում։

## Թանգարանի մասին
Թանգարանը բացվել է 1997 թվականի հունվարի 20-ին։ Թանգարանը հիմնադրվել է Ղուբայի Նահատակների ծառուղում։ Թանգարանի մակերեսը կազմում է 105 մ 2։ Նահատակների հիշատակի թանգարանը ստեղծվել է to Ղարաբաղի համար մղված մարտերում զոհված նահատակների հիշատակը հավերժացնելու համար։

Թանգարանում ցուցադրվում են նահատակների անձնական իրերը, հագուստները, լուսանկարները, փաստաթղթերը և պատմական այլ տեղեկություններ։

## Տես նաև
* Շեհիդների պուրակ

## Արտաքին հղումներ
*  
*  

## Ծանոթագրություններ
Բանդա (ծով)

**Բանդա** (), միջկղզային ծով Խաղաղ օվկիանոսում, Ինդոնեզիայի Սերամ, Հարավ-Արևելյան (Արու, Կայ, Տանիմբար), Վետար և այլ կղզիների միջև։

Մակերեսը 695 հզ․ կմ² է, միջին խորությունը՝ 3064 մ, առավելագույնը՝ 7440 մ։ Հոսանքները փետրվարին ուղղված են հարավարևելյան և արևելյան, օգոստոսին՝ արևմտյան և հյուսիսարևմտյան ուղղություններով։ Ջրի տարեկան միջին ջերմաստիճանը 27&nbsp;°C է, աղիությունը՝ 33,0–34,5 ‰։ Մակընթացությունը խառն է (ալիքի բարձրությունը՝ մինչև 2,4 մ)։

Կենդանական աշխարհը հարուստ է (թռչող ձկներ, շնաձկներ, թյուննոսներ, ութոտանիներ)։ Նշանավոր նավահանգիստն է Ամբոնը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի ծովեր
Նվիրվածություն

**«Նվիրվածություն»** (),  Բրոնտե քույրերի մասին ֆիլմ-կենսագրություն` հորինված իրադարձությունների ավելացմամբ։ Կինոնկարում իր վերջին դերն է խաղացել Մոնթեգյու Լավը։ Դերասանը մահացել է ֆիլմի թողարկումից երեք տարի առաջ։

Բրոնտե քույրերի կյանքի մասին ֆիլմը նկարահանվել է 1946 թվականին։ Գլխավոր դերերը կատարել են Այդա Լուպինոն (Էմիլի Բրոնտե), Փոլ Հենրեյդը (Արթուր Բել Նիքոլս) և Օլիվիա դե Հևիլլենդը (Շառլոթ Բրոնտե)։

## Սյուժե
1800-ականների սկզբին Շառլոթի և Էնն Բրոնտե քույրերը պատրաստվում են հեռանալ իրենց ընտանիքից, որտեղ ապրում էին Էմիլիի քույրը, Բրենուելլի եղբայրը, հորաքույրն ու հայրը, որպեսզի աշխատեն որպես տնային դաստիարակչուհիներ։ Շառլոթն ու Էննը ցանկանում են իմանալ, թե ինչպիսին է կյանքը տնից դուրս, որպեսզի գրեն դրա մասին։ Նրանց եղբայրը՝ Բրենուելլը, տաղանդավոր նկարիչ է, նրան խնամում է Էմիլին, իսկ Շառլոթն ու Էննը մտադիր են գումար վաստակել՝ աշխատելով որպես տնային դաստիարակչուհիներ, որպեսզի եղբայրը Լոնդոնում արվեստ սովորելու հնարավորություն ունենա։ Մի գիշեր, երբ Բրենուելլը հարբում է տեղական պանդոկում, գալիս է իր հոր նոր վիկարիոսը՝ Արթուր Նիքոլսը։ Բրենուելլը պահանջում է, որ Արթուրն իրեն ուղեկցի քահանայի տուն։ Սկզբում Արթուրը հրաժարվում է՝ մտածելով, թե արդեն շատ ուշ է, բայց հետո տեսնելով, որ Բրենուելլը շատ հարբած է, համաձայնում է։ Էմիլին բացում է դուռը և կարծում է, թե Արթուրն իր եղբոր բաժակի ընկերներից է։ Հաջորդ օրը, երբ Բրենուելլը մեկնում է Լոնդոն, Արթուրը նորից է հայտնվում։ Երբ նա ողջունում է ընտանիքի ղեկավար Պատրիկ Բրոնտեին, Էմիլիի սխալը պարզվում է, և նա և Արթուրը դառնում են ընկերներ։ Մի օր Էմիլին Արթուրին ցույց է տալիս այն միայնակ տունը, որը ոգեշնչել է իրեն գրելու «Մոլեգին հողմերի դարավանդ» վեպը։ Որոշ ժամանակ անց տուն է վերադառնում հիասթափված Բրենուելը՝ քույրերին հանդիմանելով իր անվճարունակության համար։ Շառլոթն ու Էննը նույնպես վերադառնում են հայրական տուն։ Թորնթոնի հարևանությամբ պարահանդեսի ժամանակ Արթուրը հմայվում է Շառլոթի գեղեցկությամբ։ Երբ Շառլոթը հասկանում է, որ Էմիլին հետաքրքրվում է վիկարիոսով, ավագ քույրը նույնպես սկսում է հետաքրքրվել նրանով։

## Դերերում
* Օլիվիա դե Հևիլլենդ - Շառլոթ Բրոնտե 
* Այդա Լուպինո - Էմիլի Բրոնտե 
* Նենսի Քոուլմեն - Էնն Բրոնտե 
* Արթուր Քենեդի - Բրենուելլ Բրոնտե 
* Մոնտեգյու Լավ - Պատրիկ Բրոնտե 
* Էթել Գրիֆիս - հորաքույր Բրենուելլ
* Վիկտոր Ֆրանսեն - Կոնստանտին Էժե 
* Օդետա Միրտիլ - մադամ Էժե 
* Պոլ Հենրեյդ - վիկարիոս Արթուր Նիքոլս
* Սիդնի Գրինսթրիթ - Ուիլյամ Թեքերեյ
* Ռեջինալդ Շեֆիլդ - Չարլզ Դիքենս 
* Էդմունդ Բրեոն - սըր Ջոն Թորնթոն 
* Մեյ Ուիթի - Լեդի Թորնթոն 
* Էյլի Մելիոն - Լեդի Թորնթոնի ընկերուհին պարահանդեսու
* Դորիս Լլոյդ - տիկին Ինգրեհեմ 
* Ուոլիս Քլարկ - պարոն Ջորջ Սմիթ 
* Հարի Քորդինգ - վախեցած ձիերի կառապան (լուսագրերում նշված չէ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի մասին bronteana.wordpress.com կայքում

Կատեգորիա:1946 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բրոնտե ընտանիք
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:1940-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Սիրիմավո Բանդարանաիկե

**Սիրիմավո Բանդարանաիկե** (, ; ), Ցեյլոնի (1972 թվականի մայիսի 22-ից՝ Շրի Լանկա Հանրապետություն), քաղաքական և պետական գործիչ։ Ամուսնու՝ Սոլոմոն Բանդարանաիկեի դավադրական սպանությունից հետո (1959) Ցեյլոնի ազատության կուսակցության ղեկավարներից մեկը (1960 թվականի մայիսից կուսակցության նախագահ)։

1960–1965 թվականներին եղել է վարչապետ (աշխարհում առաջին կին վարչապետը)։ Նրա կառավարությունը վարել է երկրի դեմոկրատացման, տնտեսական բարեփոխությունների և տարբեր հասարակարգ ունեցող պետությունների խաղաղ գոյակցության քաղաքականություն։ 1965 թվականի մարտից Բանդարիկեն գլխավորում էր պառլամենտական օպոզիցիան (Ցեյլոնի ազատության, սոցիալիստական և կոմունիստական կուսակցությունների Միացյալ ճակատը)։ Միացյալ ճակատի հաղթանակից հետո (1970 թվականի մայիս) վերստին դարձել է Շրի Լանկայի վարչապետ, կառավարել է  1960-1965, 1970-1977 և 1994-2000 թվականներին։

## Ծանոթագրություններ

 

Կատեգորիա:Շրի Լանկայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կանայք քաղաքականությունում
Կատեգորիա:Կին վարչապետներ
Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ
Կատեգորիա:Պաշտպանության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Առաջին տիկիններ
Կատեգորիա:Կին դիվանագետներ
Լուկոմորիե։ Դայակը

**«Լոկոմորիե։ Դայակը»** (), 2000 թվականի ռուսական մուլտֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սերգեյ Սերյոգինը։ «Мастер-фильм» կինոընկերությունը մուլտֆիլմը թողարկել է ի պատիվ Ալեքսանդր Պուշկինի ծննդյան 200-ամյակի։

## Սյուժե
Դայակ Արինա Ռոդիոնովնան փոքրիկ Սաշա Պուշկինին շատ հրաշալի հեքիաթներ է պատմել։ Երբ նա մեծացել էր, գալիս է դայակին տեսակցելու։ Պուշկինը շրջում է հայրենի վայրերում և պատկերացնում, որ դա Լուկոմորիեն է, և այստեղ ջրից դուրս են գալիս 33 դյուցազուններ, ջրահարսն ընկղմվում է անմիջապես կաղնու ճյուղերի մեջ, կախարդված գեղեցկուհին քնած է բյուրեղապակյա դագաղում, և դայակի մոտ ապրող կատուն  քայլում է կաղնու ճյուղերի վրայով և կարդում է Պուշկինի տետրից։

## Դերերը հնչունավորել են
* Նատալյա Կրաչկովսկայա (դայակ)
* Դմիտրի Յաչևսկի, Վլադիմիր Օրյոլ
* Վոկալ՝ Լարիսա Կանդալովա․

## Փառատոններ և մրցանակներ
* «*Լոկոմորիե։ Դայակը*» մուլտֆիլմն արժանացել է մի շարք մրցանակների․
* «Անիմաևկա» փառատոնի գրան պրի, Մոգիլյով, 2000,
* «Նորամուտ-Կինոտավր» փառատոնի մրցանակ, 2000,
* «Անիգրաֆ» փառատոնի մրցանակ, 2000,
* «Գրականություն և կինո» VII կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ, Գատչինա, 2001։

## Քննադատների արձագանք
Ստեղծվել է Սերգեյ Սերյոգինի յուրօրինակ բանաստեղծական հեղինակային էսսեն՝ «Լուկոմորիե։ Դայակը», նրբությամբ և հումորով ստեղծված պոեմ Բանաստեղծի ու նրա «մուսա»-դայակի փոխհարաբերությունների մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:2000 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Նշանակման վայրն անհայտ է

**«Նշանակման վայրն անհայտ է»** (), Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է Մեծ Բրիտանիայում *Collins Crime Club* հրատարակչության կողմից 1954 թվականի նոյեմբերի 1-ին և ԱՄՆ-ում *Dodd, Mead and Company* հրատարակչության կողմից 1955 թվականին՝ «Այնքան շատ քայլեր մինչև մահ» ()։

## Սյուժե
Հիլարի Քրեյվենը՝ լքված կինն ու մահացած երեխայի մայրը, մտադիր է ինքնասպանություն գործել Մարոկկոյի հյուրանոցում։ Սակայն քնաբեր դեղահաբերի մեծ չափաբաժնով թունավորվելու փոխարեն նրան առաջարկել են կատարել վտանգավոր առաքելություն. պետք է օգնել գտնել կորած միջուկային գիտնականին, որը, հնարավոր է, փախել է «երկաթե վարագույրից» այն կողմ։ Շուտով նա հայտնվում է զբոսաշրջիկների խմբում, որոնց տանում են անհայտ ուղղությամբ։

## Կերպարներ
* Պարոն Ջեսոփ, բրիտանական գաղտնի գործակալ
* Թոմաս Բեթերթոն, անհետացած երիտասարդ գիտնական
* Օլիվյե Բեթերթոն, նրա կինը
* Բորիս Գլիդր, Էլզայի՝ Թոմաս Բեթերթոնի առաջին կնոջ եղբայրը
* Հիլարի Քրեյվեն, գլխավոր հերոսուհի
* Տիկին Կալվենտե Բեքեր, ամերիկացի զբոսաշրջիկ
* Ջենեթ Հեզերինգստոն, անգլիացի զբոսաշրջիկ
* Պարոն Արիստիդես, աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը
* Էնդրյու Փիթերս, երիտասարդ քիմիկոս-հետազոտող
* Թորքվիլ Էրիքսոն, նորվեգացի իդեալիստ
* Դոկտոր Լյուիս Բարոն, ֆրանսիացի մանրէաբան-գիտնական
* Հելգա Նիտհեմ, գերմանացի գիտնական
* Պաուլ Վան Հեյդի, գեներալ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Նշանակման վայրն անհայտ է» ստեղծագործոթյունն Ագաթա Քրիստիի պաշտոնական կայքում 

Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1954 գրքեր
Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի վեպեր
Կատեգորիա:1954 վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Միտյայի սերը

«**Միտյայի սերը**» (), Իվան Բունինի վիպակը, որը գրվել է 1924 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1925 թվականին «Современные записки» ամսագրում։

## Անձնավորություններ
* Միտյա, ուսանող
* Կատյա, Միտյայի սիրելին, սկսնակ դերասանուհի
* Օլգա Պետրովնա, Միտյայի մայրը
* Անյա, Միտյայի քույրը
* Կոստյա, Միտյայի եղբայրը
* Ալյոնկա, գյուղացի աղջիկ

## Սյուժե
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը՝ երիտասարդ ուսանող Միտյան, սիրահարված է թատերական ուսումնարանում սովորող  մի աղջկա՝ Կատյային։

Գարնան կեսերին նրանք ժամանակավորապես հեռանում են միմյանցից։ Միտյան գնում է իր հայրենի կալվածք, իր մոր՝ Օլգա Պետրովնայի մոտ։ Գյուղում գտնվելու ընթացքում գլխավոր հերոսի մտքերը նվիրված են միայն սիրեցյալին։ Նա ամեն օր Կատյային կրքոտ նամակներ է ուղարկում, սակայն, ի պատասխան, ստանում է հազվագյուտ ու համառոտ նամակներ։ Ինչ-որ պահի հերոսը դադարում է նամակներ ստանալ և գիտակցում է, որ սիրելիից լուրեր այլևս պետք չէ սպասել։

Գյուղապետը, որպեսզի ուրախացնի Միտյային, երիտասարդին ծանոթացնում է Ալյոնկայի հետ, որի հետ Միտյան հանդիպում է ունենում, որը հերոսի համար լիակատար հիասթափություն է, քանի որ նրա գիտակցության մեջ սերը հրաշալի և հոյակապ երևույթ է։

Մի երեկո երիտասարդը չի դիմանում իր սիրային տառապանքներին և ինքնասպանություն է գործում։

## Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Իր խնդիրներով և բովանդակությամբ «Միտյայի սերը» կարելի է համարել ավանդական հեքիաթ, որը հիմնված է հոգեբանական մոտիվների վրա։

Վիպակը բնութագրվում է իրադարձային լայն շրջանակով, ստեղծագործության մասերի փոխկապակցվածությամբ, որոնցից յուրաքանչյուրը դրվագ է, որը նշանակալի դեր է խաղում հերոսի ճակատագրում։ Մեկ դրվագից մյուսին անցումները կատարվում են սահուն և չեն ստեղծում թերահավատության տպավորություն։ Սուր դրամատիկ գործողությունը բացահայտում է հերոսի բնավորությունը, որի կյանքի պատմությունը կազմում է ստեղծագործության սյուժեն։ Ստեղծագործությունն ունի մի քանի կերպարներ, բայց նրանք բոլորն էլ  երկրորդ պլանում են, սյուժեն զարգանում է մի զգալի ժամանակահատվածում, որը թույլ է տալիս վերստեղծել գլխավոր հերոսի հոգեբանական աշխարհը։

Վիպակում հնարավոր է առանձնացնել երկու ժամանակաշրջան․ առաջինը Միտյայի կյանքն է Մոսկվայում, որտեղ գրեթե չկա բնության նկարագրությունը։ Երկրորդ շրջանը, որն ընդգրկում է ստեղծագործության մեծ մասը, սկսվում է Միտյայի՝ գյուղ գնալուց։ Այս մասում Միտյայի զգացմունքները, նրա հոգեկան ապրումները, անհանգստությունը ուղեկցվում են բնության վիճակի փոփոխությամբ։

## Ծանոթագրություն

## Գրականություն
* Богданова О. Ю. Бунин в школе: кн. для учителя. — М.: Дрофа, 2003. -С. 230—249.
* Михайлов О.Н. И. А. Бунин. Очерк творчества. — М.: Наука, 1967.
* Чэнь Дайцай Тема любви и природы в повести «Митина любовь» // Достижения вузовской науки. 2016. № 20.
* Ширванова Э. Н. О СИНТЕТИЧЕСКОМ ХАРАКТЕРЕ ЖАНРА ПОВЕСТИ И.А. БУНИНА «МИТИНА ЛЮБОВЬ» // Вестник Дагестанского государственного университета. Серия 2: Гуманитарные науки. 2007. № 6.

Կատեգորիա:1925 գրքեր
Կատեգորիա:1925 թվականի ռուսական վեպեր
Կատեգորիա:Իվան Բունինի ստեղծագործություններ
Ուղևոր Ֆրանկֆուրտից

**«Ուղևորը Ֆրանկֆուրտից»** (), Ագաթա Քրիստիի վերջին լրտեսական վեպը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է Մեծ Բրիտանիայում *Collins Crime Club* հրատարակչության կողմից 1970 թվականի սեպտեմբերին։ Նույն թվականին  *Dodd, Mead and Company* հրատարակչության կողմից հրատարակվել է ԱՄՆ-ում։

Վեպի հրատարակումը նվիրված էր գրողի ութսունամյա հոբելյանին, այն գովազդվել է որպես Քրիստիի ութսուներորդ գիրքը։ Որպես վեպի էպիգրաֆ օգտագործվել է Յան Սմեթսի արտահայտությունը․ «Առաջնորդի մոգությունը, որն իր մեջ պարունակում է հսկայական ստեղծարար ուժ, կարող է վերածվել մեծագույն չարիքի...»:

Վեպը բաղկացած է երեք մասից, նախաբանից և վերջաբանից։ Ագաթա Քրիստիի վեպի նախաբանում իր աշխատանքի մասին գրել է։
Այս՝ Քրիստոսի ծնունդից հետո 1970-րդ տարում վեպ գրելու համար պետք է, որ այն չչի հակասի աշխարհում երևույթների իրական կարգավիճակին։ Եթե կյանքը ֆանտաստիկ է, ապա այդպիսին էլ պետք է լինի ձեր պատմությունը, այն պետք է դառնա բուֆոնադա, ներառի առօրյա իրականության տարօրինակ փաստերը։ Հնարավոր է արդյոք պատկերացնել արտասովոր իրադարձությունները։ Գաղտնի պայքար իշխանության համար։ Կարո՞ղ է արդյոք ոչնչացման մոլագարական ծարավը ստեղծել նոր աշխարհ։ Կարելի՞ է քայլել առաջ և առաջարկել ազատվել սպառնացող վտանգից ֆանտաստիկ և առաջին հայացքից անհնար  միջոցներով։

Վեպը խառը արձագանքներ է ստացել հրապարակման ժամանակ և 1990 թվականին։

## Սյուժե
Վեպի գլխավոր հերոսը դիվանագետ սըր Սթեֆորդ Նայն է։ Նա Մալայզիայից մեկնում է Լոնդոն, սակայն եղանակային վատ պայմանների պատճառով ինքնաթիռը հարկադիր վայրէջք է կատարում Ֆրանկֆուրտի օդանավակայանում։ Ֆրանկֆուրտի օդանավակայանի տարանցիկ ուղևորների սրահում Նայը հանդիպում է երիտասարդ կնոջ, որն օգնության համար դիմում է նրան։ Նա խնդրում է նրան տալ իր թիկնոցը, տոմսը և անձնագիրը, որպեսզի նա կարողանա բարձրանալ Լոնդոն թռչող ինքնաթիռ։ Նրան էլ առաջարկում է ձևացնել, իբր կողոպուտ է տեղի ունեցել՝  հայտարարելով փաստաթղթերի ու տոմսի գողության մասին այն բանից հետո, երբ ինքը կմեկնի։ Անսպասելիորեն նա համաձայնում է։ Սակայն այս դրվագով պատմությունը չի սահմանափակվում։ Պարզվում է, որ Նայը ներքաշվել է միջազգային դավադրության մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1970 գրքեր
Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Առնե Սորենսոն (գործադիր տնօրեն)

**Առնե Մորիս Սորենսոն** (Arne Sorenson. ), ամերիկացի գործարար։ Ծնվել է Ճապոնիայի Տոկիո քաղաքում։  Ավարտել է Այրովա նահանգի Decorah քաղաքի Լյութեր քոլեջը, ինչպես նաև Մինեսոտայի իրավաբանության դպրոցը։ Նախկինում զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ՝ համագործակցելով Վաշինգտոնի  «Latham & Watkins» փաստաբանական ընկերության հետ։

Հանդիսացել է «Marriott International»-ի նախագահն ու գլխավոր գործադիր տնօրենը (CEO):

## Կենսագրություն
Սորենսոնը ծնվել է Տոկիոյում, 1958 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ Նրա հայրը ՝ Մորիս Սորենսոնը, հովիվ էր , իսկ  մայրը ՝ Դորոթին (Օսթին), հանրակրթական դպրոցի ուսուցչուհի։ Սորեսոնի ընտանիքը տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ, երբ նա յոթ տարեկան էր։ Սորեսոնը իր պատանեկությունն անց է կացրել Մինեսոտա նահանգի Սենթ Պաուլ քաղաքում ։

1980 թվականին ավարտել է  Այրովա նահանգի Decorah քաղաքի «Լյութեր» քոլեջը՝ մասնագիտանալով բիզնեսի և կրոնի մասնագիտություններով, իսկ 1983թ. Մինեսոտայի իրավաբանության դպրոցը։

## Մասնագիտական գործունեություն
Սորենսոնը «Marriott International»-ում սկսել է աշխատել 1996 թվականին։ Նախքան նախագահի և գլխավոր տնօրենի պաշտոնին անցնելը, նա իրականացրել է մի շարք աշխատանքներ՝ զբաղեցնելով տարբեր պաշտոններ։ 2011թ. Սորենսոնը ընտրվել է «Marriott International»-ի  տնօրենների խորհրդում, իսկ 2012թ դարձել է գլխավոր գործադիր տնօրեն։

Սորենսոնը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել մի շարք ընկերությունների տնօրենների խորհուրդներում։ 2017թ. նոյեմբերին նա միացել է «Microsoft»- ի տնօրենների խորհրդին։ Միաժամանակ եղել է նաև «Business Roundtable»-ի տնօրենների խորհրդի, «Brookings»-ի համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի և «Special Olympics и Warrior-Scholar Project»-ի տնօրենների խորհրդի անդամ։

Սորենսնը իր գործունեության ընթացքում բազմիցս աջակցությունն է հայտնել շրջակա միջավայրի և մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերում։

Նախքան «Marriott International»-ում աշխատելը, նա համակործակցել է Վաշինգտոնի  «Latham & Watkins» փաստաբանական ընկերության հետ։

Սորեսոնը գործունեությունն է ծավալել նաև Հայաստանում։ 2020թ «Գալաքսի» ընկերությունների խմբի նախաձեռնությամբ «Marriott International»-ը հայտարարել է Հայաստանում նոր ծրագրային մեկնարկի մասին. Երևանում՝ Տերյանի 5 հասցեում շահագործման է հանձնվել Courtyard by Marriott նախագիծը։

## Ընտանիք
Սորենսոնը իր ապագա կնոջը ՝ Ռութ Քրիստենսոնին հանդիպել է «Լյութերի» քոլեջում սովորելու տարիներին, այդ ժամանակ Քրիսթենսոնը աշխատում էր Սորեսոնի ընտանիքին պատկանող պաղպաղակի խանութում։

Զույգն ամուսնացել է 1984թ. և ունեցել է չորս երեխա։

Սորենսոնը մահացել է 62 տարեկան հասակում, 2021թ. փետրվարի 21-ին, ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղից՝ շուրջ երկու տարի տևած պայքարից հետո։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1958 ծնունդներ
Կատեգորիա:2021 մահեր
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Մինեսոտայի համալսարանի շրջանավարտներ
Շալ (ֆիլմ)

**«Շալ»** (, թարգմ․՝ «Ծերունին»), ղազախ ռեժիսոր Երմեկ Տուրսունովի ֆիլմը, որը նկարահանվել է Էռնեստ Հեմինգուեյի «Ծերունին և ծովը» վեպի մոտիվներով։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Ֆիլմը ռեժիսորի նախատեսած եռերգության երկրորդ մասն է։ Առաջին ֆիլմը «Հարսը» ֆիլմն է։

2013 թվականի սեպտեմբերին Ղազախստանը «Շալ» ֆիլմն առաջադրել է «Օսկար» մրցանակի՝ «Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում ժամանակակից Ղազախստանում՝ գյուղական վայրում։ Գլխավոր հերոսը՝ ծերունին, որը պատրաստվում էր ոչխարներին արոտավայր տանել, մոլորվում է տափաստաններում։ Փորձելով գտնել ճիշտ ճանապարհը՝ նա մի քանի անգամ հանդիպում է գայլերի ոհմակի։

Միևնույն ժամանակ նրա թոռը գնում է պապին որոնելու հարևանների և փրկության ծառայության օգնությամբ։

## Մրցանակներ
* 2012 - «Տարվա ընտրություն» XIII փառատոն Ալմաթի քաղաքում․
** Տարվա ֆիլմ
** Տարվա կինոդերասան — Երբոլատ Տոգուզակով։
* 2012 — Ղազախստանի «Կուլագեր» ազգային մրցանակ․
** Տարվա լավագույն ֆիլմ
** Մրցանակ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար — Երբոլատ Տոգուզակով
* 2013 — ԱՊՀ և Բալթյան երկրների «Կինոշոկ» բաց փառատոն Անապայում․
** «Ոսկե վազ» գլխավոր մրցանակ,
** Մրցանակ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար — Երբոլատ Տոգուզակով
* 2013 — Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի կինոակադեմիայի մրցանակ (Asia Pacific Screen Awards)․
** Achievement in Cinematography (Մուրատ Ալիև)
** Best Performance by an Actor (Երբոլատ Տոգուզակով)
* 2014 — «Ֆաջր» 32-րդ միջազգային կինոփառատոն Իրանում — մրցանակ տեխնիկական և գեղարվեստական ակնառու նվաճումների համար
* 2014 - առաջադրվել է «Նիկա» մրցանակի ԱՊՀ և Բալթյան երկրների լավագույն ֆիլմի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Շալ» ֆիլմը Ղազախֆիլմի կայքում 
* «Шал» — это перевод на казахские реалии повести «Старик и море»

Կատեգորիա:2012 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ղազախական ֆիլմեր
Կյանքը Միսիսիպիի վրա

**Կյանքը Միսիսիպիի վրա** ստեղծագործությունը () (1883 թվական) Մարկ Տվենի հուշագրությունն է, երբ Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմից առաջ Միսիսիպի գետի վրա մի շոգենավի նավատար էր։ Սա նաև ճանապարհորդական գիրք է, որը պատմում է երկար տարիներ անց Նոր Օռլեանից Սեյնթ Փոլ (Մինեսոտա)՝ Միսիսպի գետով կատարած իր ուղևորության մասին։

## Ակնարկ
Գիրքը սկսվում գետի մասին եվրոպացիների ու ամերիկացիների պատմած պատմությամբ և 1542 թվականին իսպանացի հետազոտող Էռնանդո դե Սոտոյի մասին պատմությամբ։ Գիրքը շարունակվում է շոգենավի՝ նավատարի վերապատրաստումների ընթացքում փորձառու նավատար Հորացիուս Ի․ Բիքսբիի «բալիկ»-ի (աշակերտ)՝ Տվենի անեկդոտներով։ Նա մեծ սիրով նկարագրում է Միսիսիպի գետի անընդհատ փոփոխվող պատմությունն այն հատվածում, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1876 թվականին և վերնագրվել որպես «Հին ժամանակները Միսիսիպիի վրա»։ Տվենն իր վերապատրաստումները սկսելու ժամանակ դեռ 21 տարեկան էր, օգտագործելով հեղինակային իրավունքը իրեն որոշ չափով թույլ է տալիս ավելի երիտասարդ է ներկայացնել․ իրեն՝ ներկայացնում է որպես մի «անփորձ պատանի» և «տղա», ով «փախել էր տանից» գետի վրա իր բախտը որոնելու համար՝ ընդգծելով իր անփորձ լինելն ու միամտությունը։
Երկրորդ հատվածում, նա պատմում է շատ տարիներ անց Սեյնթ Լուիզից Նոր Օռլեան կատարած իր ուղևորության մասին, որն անմիջապես հաջորդում էր Նոր Օռլեանից Սեյնթ Փոլ իր ուղևորությանը (կանգ է առնում իր մանկության տանը՝ Հաննիբալ քաղաքում, Միսսուրի)։ Նա նկարագրում է երկաթուղիների, նոր ու մեծ քաղաքների մրցակցությունները և ավելացնում է ագահության, դյուրահավատության, ողբերգության և վատ ճարտարապետության մասին իր դիտարկումները։ Նա նաև բազում հնարովի հեքիաթներ էր պատմում։

## Հրատարակություն
1883 թվականին միաժամանակ տպագրվելով Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Մեծ Բրիտանիայում, գիրքն առաջինն է, որ հրատարկչությանը ներկայացվում է որպես բնագիր։ Սակայն Տվենը գրամեքենա չէր օգտագործում։ Իր քարտուղար Իզաբել Վ․ Լյոնն է տպագրել Տվենի ձեռագրից։

## Դրամատիկական վերամշակումներ
1980 թվականին, Ամերիկյան Հանրային հեռուստաընկերության համար գիրքը վերամշակվեց հեռուստաֆիլմի, որում Դեյվիդ Նելլը հանդես եկավ Սեմյուել Լենգհորն Քլեմենսի դերում  (Մարկ Տվենի իրական անունը), իսկ Ռոբերտ Լանսինգը՝ Հորացիուս Բիքսբի դերում, շոգենավի նավատարն ով վերապատրաստում էր նրան։ Ֆիլմը գրքից վերցրել է բազում հնարովի պատմություններ՝ հյուսված մտացածին պատմվածքից։
2010 թվականին «Կյանքը Միսիսիպիի վրա»-ն դարձավ բեմական մյուզիքլ. գրքի ու բառերի հեղիանկը՝ Դուգլաս Մ․ Փարքերն էր, երաժշտության հեղինակը՝ Դենվեր Քասադոն։ Մյուզիքլը նույն թվականին բեմադրվեց Քանզաս սիթիում (Միսուրի) և Վիսկոնսինի Դոր շրջանում։
«Կյանքը Միսիսիպիի վրա» մյուզիքլը 2013 թվականին բեմադրվեց Նյու Յորքի «Workshop Theater Company»-ում։ Ռեժիսորը Սուսաննա Ֆրեյզերն էր։

## Տես նաև
* Շոգենավ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հուշագրություններ
Կատեգորիա:Մարկ Տվենի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1883 արվեստում
Կատեգորիա:1883 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Լամբերտո Զանիեր

**Լամբերտո Զանիեր** (, ), ինչպես նաև **Լամբերտո Զանիեր**, իտալացի դիվանագետ, ԵԱՀԿ նախկին գլխավոր քարտուղար (2011-2017)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1954 թվականի հունիսի 15-ին Իտալիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող Ուդինեի մունիցիպալիտետում։

1976 թվականից՝ Իտալիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։ Աշխատել է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Ավստրիայում և Նիդերլանդներում Իտալիայի դեսպանատներում։

1998-1999 թվականներին մասնակցել է Եվրոպայում սովորական զինված ուժերի մասին պայմանագրի (ԵՍԶՈՒ) ադապտացման շուրջ բանակցություններին։

2002-2006 թվականներին զբաղեցրել Է Վիեննայում հակամարտությունների կանխարգելման ԵԱՀԿ կենտրոնի տնօրենի պաշտոնը։

2008 թվականի հունիսից մինչև 2011 թվականի հունիսը եղել է ՄԱԿ-ի Կոսովոյի գծով հատուկ ներկայացուցիչը և Կոսովոյում ժամանակավոր վարչակազմի հարցերով ՄԱԿ-ի առաքելության ղեկավարը։

2011 թվականի հունիսին Լամբերտո Զանիերն ընտրվել է ԵԱՀԿ գլխավոր քարտուղար։

2017 թվականի հուլիսի 19-ից մինչև 2020 թվականի հուլիսի 18-ը՝ ազգային փոքրամասնությունների հարցերով ԵԱՀԿ գերագույն կոմիսար։

## Մրցանակներ
* Հոբելյանական մեդալ «Garaşsyz, Baky Bitarap Türkmenistan»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Страница Генерального секретаря на сайте ОБСЕ 

Կատեգորիա:Իտալացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ
Բրյուս Բասթին

**Բրյուս Բասթին** (, ), անգլիացի բանագետ և Հարավարևեյան նահանգների բլյուզ ոճերի փորձագետ։

Տասնամյակներ շարունակ նա պատասխանատու է եղել սկզբնական ուսումնասիրությունների համար։ Լինելով միջնակարգ դպրոցի աշխարհագրության ուսուցիչ` մագիստրոսի դիպլոմ է ստացել Հյուսիսային Կառոլինայի Չափե Հիլի համալսարանից և հեղինակ է Պիոմենտ բլյուզի երկու գրքեր` «Լացելով Կառոլինայի համար» և «Red River բլյուզի ավանդույթը», ինչպես նաև` գրել է երաժշտական հրատարակիչ Ջոյ Դեվիսի կենսագությունը` «Երբեք մի վաճառիր հեղինակային իրավունքը» վերնագրով։
Նա տասնամյակներ շարունակ հոդվածներ է գրել շատ երաժշտական ամսագրերի և գրքերի համար, ինչպես նաև նոտագրություններ LPs-ի և CDs-ի համար, որոնցից ոչ բոլորն էին կապված հարավարևելյան բլյուզ ոճի հետ։

Բրյուս Բեսթինը նաև եղել է Interstate Music տնօրենն Անգիայում, Վեսթ Սասեքսում, հետևյալ հիմնական լեյբլներով.

* Country Routes
* Flyright
* Harlequin
* Heritage
* Krazy Kat
* Magpie
* Travelin' Man.

որոնց համար նա ստեղծել և/կամ ծրագրավորել է ալբոմներ շատ տարբեր երաժշտական ժանրերով։

## Հրապարակումներ
*Bastin, Bruce (1971) *Crying for the Carolines* (London: Studio Vista). .
*Bastin, Bruce (1986/1995) *Red River Blues: The Blues Tradition in the Southeast* (Urbana and Chicago: University of Illinois Press). , 
*Bastin, Bruce "Blind Boy Fuller" in Grossman, Stefan & Fuller, Blind Boy *Stefan Grossman's early masters of American blues guitar: Blind Boy Fuller*, Alfred Music Publishing, 1993 , 
*Bastin, Bruce "Truckin' My Blues Away - East Coast Piedmont Styles" in Lawrence Cohn, ed. (1993). *Nothing But the Blues: The Music and the Musicians*. Abbeville Publishing Group (Abbeville Press, Inc.), pp.&nbsp;205 – 231. .

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգլիացի երաժշտագետներ
Love Scenario

"**Love Scenario**", հարավկորեական բոյ բենդ iKon-ի կողմից ձայնագրված երգ։ Այն թողարկվել է որպես իրենց երկրորդ ստուդիական *[[Return (ալբոմ, iKon)|Return]]* ալբոմի առաջատար սինգլ։ Երգը *Melon Music Awards 2018*-ում արժանացել է *«Տարվա երգ»* մրցանակին և *Golden Disc Awards 33*-րդ մրցանակաբաշխության մրցանակին։ Այն ճանաչվել է որպես iKon-ի ֆիրմային երգերից մեկը։

## Չարթեր

### Շաբաթական չարթեր

### Տարեվերջյան չարթեր

## Հավաստագրումներ

## Տես նաև
*iKON

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 սինգլներ
Ես խենթ եմ

«**Ես խենթ եմ**» (), Ջ․ Դ. Սելինջերի պատմվածքը որը գրվել է *Collier’s* ամսագրի 1945 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թողարկման համար։ Չնայած պատմվածքի թաքնված մելանխոլիային, ամսագիրը նկարագրել է այն որպես «երեխայի հուզիչ պատմություն, որի միակ սխալն այն էր, որ նա հասկանում էր մարդկանց այնքան լավ, որ նրանց մեծ մասը շփոթված էին, և միայն շատ քչերը կարողացան հավատալ նրան»։

«Ջերոմ Դեյվիդ Սելինջերը պատերազմում անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 299 օր։ Այս բոլոր օրերին նա ենթարկվել է մտավոր, հոգևոր և ֆիզիկական հարձակման, գուցե դրա համար էլ նրա բոլոր հետագա ստեղծագործություններն այսպես թե այնպես պատմում են աշխարհի փխրունության մասին։ Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո առաջին օրը նշանավորվել է նոր պատմվածքով, որի վերնագիրն ինքնին խոսուն է»— գրել է ռուս գրող Աֆանասի Մամեդովը։

Պատմվածքը ներկայացվում է Հոլդեն Քոլֆիլդի անունից։ Ավելի ուշ Սելինջերը վերաշարադրել է այս պատմվածքը, որպեսզի այն ներառի իր «Տարեկանի արտում՝ անդունդի եզրին» դասական վեպում։

## Սյուժե
Հոլդեն Քոլֆիլդը հեռացվել է դպրոց-պանսիոնատից։ Նա հետևում է բլրի վրայից հետևում է բասկետբոլային խաղին և հրաժեշտ տալիս դպրոցին։ Այնուհետև նա գնում է պատմության  տարեց ուսուցիչ պարոն Սպենսերի մոտ, որը վրդովված է նրա ակադեմիական անբավարար առաջադիմության պատճառով և խրատում է նրան։ Հոլդենը պատմում է, թե ինչպես է գնացքում հանդիպել իր «անպետք» համակուրսեցու մորը։ Ինքը ստել է նրան, թե ինչ հրաշալի է նրա որդին, քանի որ մտածել է, որ դա կմխիթարի նրան։ Հոլդենը խոստովանում է, որ ցավում է իր հեռացման համար հիմնականում այն պատճառով, որ չի հասցրել փորձել դահուկային կոշիկները, որոնք վերջերս ստացել է մորից։ Չնայած կոշիկներն այնպիսին չէին, ինչպիսին ինքն էր ցանկանում, բայց տխուր է մտածել մոր մասին, որը, անշուշտ, շատ ժամանակ է ծախսել որդու համար նվեր գնելու համար։

Չնայած պարոն Սպենսերի հանդեպ համակրանքին, Հոլդենը հասկանում է, որ իրենից ոչ կարեկցանք, ոչ ապրումակցում չի ստանա, ուստի հանկարծակի հրաժեշտ է տալիս և հեռանում։ Գիշերային գնացքով նա ժամանում է Նյու Յորք և մտնում իր ընտանիքի բնակարան։ Նա խոսում է իր կրտսեր քույրերի՝ Ֆիբիի և Վիոլայի հետ։ Նույնիսկ Ֆիբին է կշտամբում նրան ուսման մեջ ունեցած անհաջողության համար։ Հոլդենը վերջապես խոստովանում է իր ծնողներին, որ կրկին հեռացվել է։ Նա հանգում է այն եզրակացության, որ իրեն դպրոց չեն ուղարկի, և այժմ իրեն սպասում է տհաճ աշխատանք գրասենյակում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ջերոմ Դեյվիդ Սելինջերի ստեղծագործություններ
Ելենա Չիժովա

**Ելենա Սեմյոնովնա Չիժովա** (, ), ռուս գրող, թարգմանիչ և էսսեիստ, տնտեսագետ, 2009 թվականի Ռուսական Բուկեր մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Դասավանդել է արտադրության կառավարում և անգլերեն, տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու է։ 1990-ականներին զբաղվել է ձեռնարկատիրությամբ։ «Համաշխարհային խոսք» (Սանկտ Պետերբուրգ) միջազգային ամսագրի գլխավոր խմբագիրն է։ «Ռուսական Բուկեր-2009» մրցանակի դափնեկիր է։

## Հայացքներ
2014 թվականի մարտին Ելենա Չիժովան իր ստորագրությունն է դրել Ռուսաստանի մշակույթի գործիչների դիմումի տակ` ուղղված Ուկրաինայի արևելքում և Ղրիմում Ռուսաստանի ղեկավարության գործողությունների դեմ։ 2018 թվականի մայիսին ստորագրել է Սանկտ Պետերբուրգի PEN ակումբի անդամների կողմից *SPIEF*-ի մասնակիցներին ուղղված դիմումը, որով կոչ է արվել Օլեգ Սենցովին ազատել բանտից և նրան հանձնել Ուկրաինային։                                                                 
2019 թվականի մայիսին շվեյցարական *Neue Zürcher Zeitung* թերթը տպագրել է Չիժովայի էսսեն, որը մեծ արձագանք է առաջացրել Ռուսաստանում, քանի որ Չիժովան մեղադրում էր Իոսիֆ Ստալինին Լենինգրադը և նրա բնակիչներին ոչնչացնելու Հիտլերի ծրագրերը խրախուսելու մեջ։ Քաղաքագետ Նատալիա Ելիսեևան դիմում էր ուղարկել Ռուսաստանի քննչական կոմիտե՝ գրողի դեմ Ռուսաստանի Դաշնության Քրեական օրենսգրքի 354.1 հոդվածով (նացիզմի վերականգնում) քրեական գործ հարուցելու համար։ 2019 թվականի մայիսի 10-ին PEN ակումբի անդամները համերաշխություն են հայտնել Ելենա Չիժովային, բայց միևնույն ժամանակ նշել են, որ «քննարկվող հոդվածում, շատերի կարծիքով, կա մեկ էական անճշտություն։ Ամենադաժան շրջափակման շրջանում, ինչպես գրում է Չիժովան, քաղաքի հետ երկաթուղային հաղորդակցությունը կտրված էր, անհնարին էր ռազմական տեխնիկայի տարհանումը, սննդամթերքի փոխարեն հումքի մատակարարումը»։

## Ընտանիք
Պատմական գիտությունների դոկտոր, Պետերբուրգի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, Դանիայի թագավորական գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ, Ղրիմի թաթար ժողովրդի մեջլիսի նախկին պատգամավոր, Սանկտ Պետերբուրգում Մեջլիսի պաշտոնական ներկայացուցիչ Վալերի Վոզգրինի (1939-2020) այրին է, ունի երկու երեխա։

## Մատենագիտություն
;Վեպեր
* «Крошки Цахес» (2000)
* «Лавра» (2002)
* «Орест и сын» (2007)
* «Время женщин» (2009)
* «Полукровка» (2010, ամսագրում տպագրվել է «Преступница» անվամբ, 2005)
* «Терракотовая старуха» (2011)
* «Неприкаянный дом» (2012)
* «Планета грибов» (2014)
* «Китаист» (2017)
* «Город, написанный по памяти» (2019)

### Գրական մրցանակներ
* «Крошки Цахес» վեպն արժանացել է «Северная Пальмира» մրցանակին (2001) «Звезда» ամսագրի գրական մրցանակին (2001),
* «Лавра» վեպը ներառվել է Ռուսական Բուկերի կարճ ցանկում (2003),
* «Полукровка» վեպը (հրապարակվել է «Преступница» անվամբ) ներառվել է Ռուսական Բուկերի կարճ ցանկում (2005),
* «Время женщин» վեպը դարձել է Ռուսական Բուկերի դափնեկիր (2009)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Ռուս կին գիտնականներ
Կաբուն Մուտո

**Կաբուն Մուտո** (, ), ճապոնացի քաղաքական գործիչ, Ճապոնիայի նախկին արտգործնախարար (1993)։

## Կենսագրություն
* Ծնվել է 1926 թվականին Կակամիգահարայի Գիֆու պրեֆեկտուրայում։
* 1951 թվականին ավարտել է Կիոտոյի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
* 1967-2005 թվականներ. Ճապոնիայի խորհրդարանի Ներկայացուցիչների պալատի պատգամավոր։
* 1972-1973 թվականներ. ներքին գործերի նախարարի խորհրդարանական տեղակալ։
* 1974-1976 թվականներ. եղել է Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության առևտրի և արդյունաբերության հարցերի բաժնի ղեկավար։
* 1978-1979 թվականներ և 1984-1986 թվականներ. եղել է Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։
* 1979-1980 թվականներ. եղել է գյուղատնտեսության նախարար։
* 1990 թվական. արդյունաբերության և արտաքին առևտրի նախարար։
* Մուտոն հիմնադրել և ղեկավարել է Ճապոնիայի կառավարությանը սպասարկող փոքրամասնությունների ուսումնասիրության խումբը։
* 1993 թվականի մարտին նա նշանակվել է Ավստրալիայի միաբանության պատվավոր ասպետ` ավստրալա-ճապոնական հարաբերությունների ծառայության համար։
* 1993 թվականի ապրիլ-օգոստոս ամիսներ. արտաքին գործերի նախարար։ Այս պաշտոնում փոխարինել է Միչիո Վատանաբեին։
* 1996-1997 թվականներ. եղել է Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության վարչական բարեփոխումների հանձնաժողովի նախագահ։
* 2005 թվականին հրաժարական է տվել։
* Մահացել է Տոկիոյի հիվանդանոցում ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղից 2009 թվականի նոյեմբերի 4-ին` իր 83-ամյակից երկու շաբաթ առաջ։

## Աղբյուրներ
* https://archive.today/20120530191807/search.japantimes.co.jp/cgi-bin/nn20091105a6.html

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ճապոնիայի արտաքին գործերի նախարարներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի դիվանագետներ
Մուտո (այլ կիրառումներ)

**Մուտո** (), ճապոնական ազգանուն։ Հայտնիներ.

* Ակիրա Մուտո (1892-1948), ճապոնացի գեներալ։
* Յոսինուրի Մուտո (ծնվ. 1992), ճապոնացի ֆուտբոլիստ։
* Կաբուն Մուտո (1926-2009), ճապոնացի քաղաքական գործիչ, Ճապոնիայի նախկին արտգործնախարար։
Բաշկադըքլար

**Բաշկադըքլար** կամ *Բաշքեդիկլեր*, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կարսի մարզում, Ախուրյանի աջ ափին, Կարսից մոտ 30 կմ հարավ–արևելք։

## Բնակչություն
19-րդ դարի վերջին ուներ 448 հայ բնակիչ (55 տուն)։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։

## Պատմություն
Տարածքում է գտնվել համանուն երկաթուղային կայարանը։ Բաշկադըքլարի սուրբ Հովհաննես եկեղեցին կառուցվել է 9-րդ դարում։ Բնակիչները տեղահանվել են 1920 թվականի հայ–թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Խորհրդային Հայաստանում։

Բաշկադըքլարի մոտ է տեղի ունեցել Բաշկադըքլարի ճակատամարտը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կատեգորիա:Կարսի մարզի բնակավայրեր
Վարդիկ Մոկացի

**Վարդիկ Մոկացի** (նաև՝ **Ակնիկ**, ), հայ իշխան Մարզպանական Հայաստանում, Մոկք աշխարհի տանուտերը, Մոկացիների նախարարական տոհմից։

## Կենսագրություն

640 թվականին առաջնորդում է արաբներին դեպի Դվին, իրենց առաջին արշավանքի ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոկացիներ
Կատեգորիա:Մոկքի իշխաններ
Կատեգորիա:7-րդ դարի հայ նախարարներ
Բատրակ (թերթ)

**Բատրակ**, երկշաբաթաթերթ, ապա՝ շաբաթաթերթ, օրգան Հայաստանի Գյուղանտառ միության կենտրոնական վարչության։

Լույս է տեսել 1928-31-ին Երևանում։ Մինչև N: 7-ը հրատարակվել է իբրև «Մաճկալ» թերթի հավելված, 1930 թվականի հոկտեմբերից վերանվանվել է «Գյուղատնտեսական բանվոր», որը լույս է տեսել մինչև 1931 թվականի մարտը։ Խմբագիր՝ Ա․ Պետրոսյան։

Արծարծել է կոլտնտեսային շինարարության հարցերը, արտացոլել գյուղի չքավորության և բատրակների առօրյան՝ նպաստելով նրանց լուսավորությանն ու քաղաքական դաստիարակությանը։ Լուսաբանել է նորաստեղծ սովետական տնտեսությունների աշխատանքը, նյութեր տպագրել վարձատրության, բնակարանային շինարարության, բանվորական սննդի մատակարարման, կուլտուր–կենցաղային սպասարկման հարցերի մասին։

Կատեգորիա:Հայաստանի շաբաթաթերթեր
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ թերթեր
Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական կրթական պարբերականներ
Բատրակ (այլ կիրառումներ)

**Բատրակ** կարող է վերաբերվել.

* Բատրակ - գյուղատնտեսության մեջ վարձու աշխատող միջհեղափոխական և Խորհրդային Ռուսաստանում:России.

## Տեղագրական
* Բատրակ (գյուղ, Բակալինսկի շրջան) -  գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետությունում
* Բատրակ (Պենզայի մարզ) - գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզում

## Ազգանուններ
* Արտյոմ Բատրակ (ծն. 1993) - ռուս հոկեյիստ
* Նատալյա Բատրակ (ծն. 1959) - ռուս և ուկրաինացի դերասանուհի
* Իվան Բատրակ (1892-1938) - ռուս խորհրդային գրող
* Սերգեյ Բատրակ (ծն. 1971) - ռուս դերասան, գրող  և երաժիշտ

## Այլ
Բատրակ (թերթ) - շաբաթաթերթ Խորհրդային Հայաստանում