Գասինգ

link=https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B0%D0%B9%D0%BB:Gasing_Bambu_Yogyakarta.jpg|աջից|մինի|260x260փքս|Բամբուկե գասինգների վաճառք Ջոգյակարտայում, Ճավա**Գասինգ** (,  - «*հոլ*»), ավանդական խաղ հոլով, որը շարժման մեջ է դրվում պարանի և մտրակի օգնությամբ, տարածված Է Մալազիայում և Ինդոնեզիայում։ Ունի բազմաթիվ տարածաշրջանային տարբերակներ։

## Խաղի տարածվածություն
Պատմականորեն գասինգը մեծ ժողովրդականություն է վայելում մայրցամաքային Մալայզիայի բոլոր շրջաններում (խաղի ամենահին ավանդույթները գրանցված են Կելանտանի և Թերենգգանուի սուլթանություններում), և Ինդոնեզիայի շրջաններում, բնակեցված է մալայզիացիների և նրանց հետ սերտորեն կապված ժողովուրդների կողմից (ամենից առաջ Սումատրայի արևելյան ափ, Ռիաու արշիպելագ, Բանգկա կղզիներ, Բելիտունգ, Բինտան)։ Մալայզիական մշակութային ավանդույթների տարածմանը զուգընթաց, հոլով խաղը տարածվել է Մալայզիական կղզեխմբի գրեթե բոլոր մասերում՝ ձեռք բերելով բազմաթիվ տարբերակներ։

Ավանդաբար այդ խաղի հարմարանքները պատրաստել են տնային պայմաններում,  20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին Մալազիայում, և Ինդոնեզիայում հաստատվել է գործարանային արտադրությունը, ինչը նպաստեց խաղի հետագա տարածմանը այս երկրների գրեթե ամբողջ տարածքում։  Բացի վերը նշվածներից, որոնք եղել են գասինգայի գոյության սկզբնական տարածքները, այն լայն տարածում է գտել Ջավայում, Սուլավեսիում, Կալիմանտանում, Փոքր Զոնդա կղզիներում, հիմնականում գյուղական վայրերում։

## Գասինգի կանոնները և տեսակները
Խաղի բոլոր տեսակների համար ընդհանուր է հոլի պտտումը (իրականում գասինգա) պարանի և մտրակի օգնությամբ։ Խաղը, ըստ կանոնի, ընթանում է երկու մրցակիցներով կամ երկու մրցակից թիմերով, յուրաքանչյուրը մեկ կողմից ղեկավարում է մեկ կամ ավելի հոլերով։ Անհատական ​​խաղի նպատակը երբեմն կարող է լինել պարզապես ձեր հոլը հնարավորինս երկար պտտեցնելը, սակայն ավելի հաճախ՝ հատկապես թիմային խաղերում, անհրաժեշտ է այն ուղղորդել որոշակի հետագծով և/կամ դիտավորյալ բախվել հակառակորդի հոլին, որպեսզի կանխվի դրա կատարումը համապատասխան առաջադրանքով։

Չնայած, որ Մալազիայում հավաքածուների հասանելիությունը տարբերվում են,  գասինգի խմբերում գոյություն ունի միասնական կանոններ։ Հաստատված  ազգային զբոսաշրջության և մշակույթի նախարարության կողմից։ Խաղը ընթանում է չորս հոգուց բաղկացած երկուական խմբերով և մեկ պահեստային մասնկցից, 8x8 մ չափերով քառակուսի հարթակների վրա։ Յուրաքանչյուրը թիմերից միաժամանակ ղեկավարում են 4 հոլեր, որոնք հնարավորինս կարճ ժամանակում, կտեղափոխեն սկզբնական գոտուց դեպի եզրափակիչ գոտի՝ 75 սմ տրամագծով շրջան։ Նախատեսված է  խաղացողներին բաժանել 3 տարիքային խմբի՝ մեծեր  (սկսած 18 տարեկանից), կրտսերներ (13-18 տարեկան) և երեխաներ (մինչև 13 տարեկան)։ Ընդունված է հոլերի երկու տարբերակ, չափերով և քաշով, որը ունի կաղապար՝ սոխուկի տեսք, մեծերի և կրտսերների մոտ հոլի շրջագիծը 36-46 սմ, բարձրությունը  8-12 սմ և քաշը հասնում է 800 գրամի, երեխաներինը, համապատասխանաբար 34-36 սմ, 7-10 սմ և 600 գրամից ոչ շատ։

Տարբեր շրջաններում գոյություն ունեն ոչ միայն տարբեր կարգեր, այլ նաև տարբեր կաղապարներ հոլի չափեր, որոնք հիմնականում պատրաստվում են փայտից։ Եթե Մալազիայի շրջանների մեծ մասի համար  բնութագրական է հիմնականում սոխաձև գագաթներով ապա Ինդոնեզիայի գասինգը բնութագրվում է բացառիկ բազմազանությամբ։ Կենտրոնական Ճավայում օգտագործում են հոլեր, պատրաստված են բամբուկից։ Բալի կղզում՝ շրջված կոնի տեսքով, Բինտան կղզում՝ զանգվածեղ, գրեթե գնդաձև, Լոմբոկ կղզում ունի հարթ սկավառակի տեսք, տեղադրված է ձողի վրա, ինչպես կարգն է կանոն գունազարդված։ Մտրակները սովորաբար միաձև են և բնական կամ սինթետիկ մանրաթելերից հյուսված պարաններ են։

## Գասինգի մրցույթները
Ինչպես Մալազիայում, այդպես էլ Ինդոնեզիայում գոյություն ունի ավանդական լայնածավալ Գասինգի մրցույթներ, օրինակ՝ հարևան գյուղերի միջև։ Մալայզիայում Զբոսաշրջության և մշակույթի նախարարության հովանու ներքո պարբերաբար անցկացվում է  գասինգի Ազգային փառատոնը, որը ներառում է այս խաղի տարբեր տեսակների բաց ազգային առաջնություն՝ Ինդոնեզիայից և Հարավարևելյան Ասիայի այլ երկրներից սիրողականների մասնակցությամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Մալազիայի մշակույթ