open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ճնճղուկը սառույցի վրա

**«Ճնճղուկը սառույցի վրա»** (), խորհրդային մանկական կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վալենտին Խովենկոն 1983 թվականին։

## Սյուժե
Հետաքրքիր և ուսանելի պատմություն է մի տղայի մասին, որը երազում է դառնալ հոկեյիստ։ 
Սաշա Վորոբյովն արթնանում է առավոտյան ժամը 6-ին, տաք տնից հանում հարևան Դիմկային, չնայած վերջինիս դժկամությանը, գնացքով ուղևորվում է քաղաք՝ մասնակցելու հոկեյի թիմի նոր անդամների ընտրությանը։ Սաշան երազում է դառնալ պրոֆեսիոնալ հոկեյիստ՝ բնածին տաղանդի և ֆիզիկական տվյալների բացակայությունը փոխհատուցելով համբերությամբ և համառությամբ։

## Դերերում
* Վլադիսլավ Գալիուլին – *Սաշա Վորոբյով
* Օլեգ Պոտապով – *Դիմա Սերգեյչիկով
* Վիտաուտաս Տոմկուս – *Կոնստանտին Պետրովիչ Մորոզով, մարզիչ
* [[Լեոնիդ Յարմոլնիկ]] – *երաժշտության ուսուցիչ
* Անաստասիա Իվանովա – *ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ
* Եվգենյա Խանաևա – *ոստիկանության կապիտան
* Մաքսիմ Պուչկով – *Սաշայի ավագ եղբայրը
* Ելենա Կորոլյովա – *Սաշայի մայրը
* Օքսանա Պավլովսկայա – *Կատյա Մորոզովա, մարզիչի դուստրը
* Վերա Օրլովա – *Տատյանա Իվանովնա
* Անատոլի Բարանցև – *Իվան Դմիտրիևիչ, մարզադպրոցի տնօրեն
* Վյաչեսլավ Վոյնարովսկի – *գեր
* Վադիմ Ալեքսանդրով – *էպիզոդ
* Կլիգին Սերգեյ Վյաչեսլավովիչ – *էպիզոդ
* Վալենտինա Կլյագինա – ''ակնոցով աղջիկ

## Քնադատությունն
Ֆիլմը, ընդհանուր առմամբ, դրական արձագանքներ է ստացել, անվանվել է «հայտնի թերություններից ոչ զուրկ», որոնք արտահայտվում են զվարճանքին նախապատվություն տալու պատճառով՝ ի վնաս գեղարվեստական-գաղափարական արժանիքներին։

2021 թվականին «Սպորտ-Էքսպրես» հանդեսն այդ մանկական ֆիլմն անվանել է հոկեյի մասին արտասահմանյան և ռուսական լավագույն ֆիլմերի շարքում՝ «Հոկեյիստներ» և «Լեգենդ № 17» ֆիլմերի հետ միասին.

Ֆիլմն ընդգրկված է մարզապատմական թեմաներով գեղարվեստական ֆիլմերի ցանկում, որոնք խորհուրդ են տրվում վերլուծել «Պատմություն» թեմայով սեմինարների ժամանակ, որոնք անցկացվում են Ռուսաստանի ֆիզկուլտուրայի, սպորտի, երիտասարդության և զբոսաշրջության պետական համալսարանի առաջին կուրսերի ուսանողների հետ, և ներկայում դիտարկվում է որպես խորհրդային դարաշրջանի վերաբերյալ վիզուալ պատմական աղբյուր։ Ընդգրկված է Սիբիրյան ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական համալսարանում ուսումնասիրվող ֆիլմերի շարքում՝ ռուսական կինեմատոգրաֆիայում սպորտի տեղը բացահայտելու համար։ Նշելով, որ տափօղակով հոկեյը կինոյում ավելի լայնորեն է ներկայացվել, քան գնդակով հոկեյը, նշում են նաև «Ճնճղուկը սառույցի վրա» ֆիլմը։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Воробей на льду // Советские художественные фильмы: 1982—1983. — М.: Нива России, 1999. — стр. 201
* Воробей на льду // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 74

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Օլգա Սերգեևնա

**«Օլգա Սերգեևնա»** (), ռեժիսոր Ալեքսանդր Պրոշկինի հեռուստատեսային ութսերիանոց ֆիլմը, որը բեմադրվել է Էդվարդ Ռաձինսկու «Հիշողություններ...» () վիպակի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է գիտնական-օվկիանոսագետ Օլգա Սերգեևնա Վաշկինայի (Տատյանա Դորոնինա) ճակատագրի մասին։ Ողջ կյանքի ընթացքում կինը սիրել է միայն մեկ մարդու, ում հետ նա այդպես էլ չի կարողացել երջանկություն գտնել։
Ֆիլմի ութ սերիաներն («գլուխներ») են։
* Հիշողություններ… ()
* Հանդիպումներ շատ տարիներ անց ()
* Փարիզ և հետո ()
* Հաջողություն ()
* Երկու տարի անց ()
* Եվ կրկին շեմին ()
* Գիշերային զանգեր ()
* Փորձարկում ()

## Դերերում
* Տատյանա Դորոնինա – *Օլգա Սերգեևնա Վաշկինա, գիտնական, օվկիանոսագետ
* [[Ռոստիսլավ Պլյատ]] – *Պյոտր Սերգեևիչ Նիկիֆորով, ակադեմիկոս, գիտնական-օվկիանոսագետ, Օլգա Վաշկինայի ղեկավարը ստորջրյա հետազոտությունների լաբորատորիայում
* Արմեն Ջիգարխանյան – *Վլադիմիր, մաթեմատիկոս 
* [[Վալենտին Գաֆտ]] – *Տրոյանկին, Պիտեր Նիկիֆորովի ստորջրյա հետազոտությունների լաբորատորիայի աշխատակից
* Տատյանա Կարպովա – *Օլգա Վաշկինայի գործընկերուհին
* [[Օլեգ Եֆրեմով]] – *Վիկտոր Անատոլևիչ Կուրդյումով
* Մարինա Նեյոլովա – *Ելենա, Վիկտոր Կուրդյումովի քույրը
* [[Լև Դուրով]] – *Իվան Կազիմիրովիչ Անգել
* Լյուսյենա Օվչիննիկովա – *Մարգարիտա
* Անատոլի Եգորով – *Վադիմ
* Սերգեյ Պրոխանով – *Նիկիտա
* Վարվառա Սոշալսկայա – *Վադիմի մայրը
* Զոյա Վասիլկովա – *մորաքույր Դուսյա, Նիկիտայի մայրը
* Իվան Սոլովյով – *Զորկով
* Ելենա Ֆադեևա – *Զորկովի կինը
* Ալլա Բուդնիցկայա – *Վիկա
* Նիկոլայ Պարֆյոնով – *Ֆիլիպչենկո
* [[Եֆիմ Կոպելյան]] – *Ալեքսանդր Դուբրովսկի, ծովային ինստիտուտի տնօրեն
* Վյաչեսլավ Նեվիննի – *Վովա Ռոմաշկո, Վադիմի հորեղբայրը
* Վիկտոր Խոխրյակով – *Ֆեոդոր Նիկոլաևիչ
* Կոնստանտին Ռայկին – *Պիլիպենկո
* Վալենտինա Տալինինա – *Գալինա
* Գալինա Սոկոլովա – *հիպնոսացնող
* Նատալյա Մեդվեդևա – *հերթապահ
* Տիգրան Դավիդով – *Լյոշա
* Ռոստիսլավ Յանկովսկի – *գրող
* Լեոնիդ Բրոնևոյ – *Տյուտյաև
* Վերա Օլխովսկայա (Վերա Ալխովսկայա) – *Ֆեոդոր Նիկոլաևիչի քարտուղարուհին
* Լյուդմիլա Գառնիցա – *Լյուսյա Բելյաևա
* Վլադիմիր Լիպարտ – *պապիկ
* Յուրի Պերով – ''Կուրդյումովի օգնականը

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Պրոշկին
* Սցենարի հեղինակ՝ Էդվարդ Ռաձինսկի
* Օպերատորներ՝ Անդրեյ Տյուպկին, Ալեքսանդր Շապորին
* Կոմպոզիտոր՝ Միքայել Թարիվերդիև
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Դավիթ Սամոյլով, Անդրեյ Վոզնեսենսկի
* Երգերի կատարողներ՝ Իոսիֆ Կոբզոն, Միքայել Թարիվերդիև

## Երաժշտություն
Ֆիլմում հնչում են «Память» (երաժշտությունը՝ Միքայել Թարիվերդիևի, տեքստը՝ Դավիթ Սամոյլովի) և «Не исчезай» (երաժշտությունը՝ Միքայել Թարիվերդիևի, տեքստը՝ Անդրեյ Վոզնեսենսկու) երգերը Իոսիֆ Կոբզոնի կատարմամբ։ Երկու երգերն էլ կատարվել են «Տարվա երգ» ամենամյա փառատոնի եզրափակչում՝ 1976 և 1978 թվականներին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումեր
* «Օլգա Սերգեևնա» ֆիլմը Լև Դուրովի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Միքայել Թարիվերդիևի
Էլեա (քաղաք)

**Էլեա** (, **Վելիա**, ), հնագույն քաղաք, հունական գաղութ Լուկանիայում, Տիրենյան ծովի ափին, Պեստումից ընդամենը 25 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Էլեայի ավերակները այժմ գտնվում են Աշեա քաղաքի սահմաններում (Կամպանիա, 90կմ  Նեապոլից դեպի հարավ)։ Նրանք վատ չեն պահպանվել և համարվում են Համաշխարհային ժառանգության մաս։

## Պատմություն
Էլեան հիմնադրվել է մոտ մ.թ.ա 535 թվականին Փոքր Ասիայի փոկեացիների կողմից, որոնք լքել են հայրենիքը Կյուրոսի հրամանատար Հարփագուսի կողմից Փոքր Ասիայի ափի հունական քաղաքների նվաճումից հետո։ Հերոդոտոսի համաձայն՝ առաջին վերաբնակիչները գաղթել են Քիոս կղզի, հետո Կիրն, որտեղ հիմնել են Ալերիա քաղաքը և բնակվել հինգ տարի, ապա կարթագենացիների և էտրուսկների կողմից տեղահանված, արմատացել են Տիրենյան ծովի իտալական ափին Էնոտրիա անվանվող երկրում։ Նրանք այնտեղ վտարելով բնիկներին դեպի թերակղզու խորքերը բնակվեցին ափին։ Ի սկզբանե քաղաքը կոչվում եր Հիլեա, իսկ հետո Էլեա։ Քաղաքը հայտնի է իր փիլիսոփաներով՝ էլեական փիլիսոփայական դպրոցի հիմնադիր Պարմենիդեսով (Էլեական փիլիսոփայական դպրոցի հիմնադիրը) և Զենոնով։ Ծնունդով Էլեացի եղել է նաև սոփեստ փիլիսոփա հռետորաբան Ալքիդամանտը։ 275 թվականին Էլեան դարձել է Հռոմի դաշնակից, իսկ մ.թ.ա 90 թվականին ի վերջո հնազանդվեց հռոմեացիներին։ Միջին դարերում լքվել է բնակչության կողմից սարակինոսների անդադար արշավանքների պատճառով։

## Գրականություն
* Колесников М. А. Греческая колонизация Средиземноморья (опыт анализа миграционного механизма). — Киев, 2003.
* Козловская В. И. 2003: Элея — западнофокейский полис и эмпорий эпохи Архаики  // Tabularium. Труды по антиковедению и медиевистике. Т. 1. / В. В. Дементьева (отв. ред.). М., 3-8.
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անհետացած քաղաքներ
Կատեգորիա:Լուկանիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում
Գոգոլի փողոց (Երևան)

**Գոգոլի փողոց**, փողոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանակոչվել է ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ, գրաքննադատ, ռուսական գրականության դասական Նիկոլայ Գոգոլի պատվին։

## Տվյալներ
Գոգոլի փողոցն սկսվում է Դավիթ Անհաղթի փողոցի վերջից (Ռուբինյանց փողոցի հետ հատման տեղից), ձգվում հյուսիսարևելյան ուղղությամբ, հատում Ռուբինյանց փողոցը և հասնում Դրոյի փողոցի վերջնամաս։ Մինչև Ռուբինյանց փողոցի հետ հատվելը զուգահեռ է Ռուբինյանց - Ուլնեցի նորակառույց ավտոմայրուղուն։ Երկարությունը 1700 մետր է։

Խորհրդային տարիներին սկզբնապես կոչվել է Զեյթունի 15-րդ փողոց, այնուհետև անվանակոչվել է՝ ստանալով ներկայիս անվանումը։

## Հատվող փողոցներ
* Պարույր Սևակի փողոց
* Ռուբինյանց փողոց
* Մինաս Ավետիսյան փողոց

## Պատկերասրահ

Gogol street, Yerevan 01.jpg
Gogol street, Yerevan 04.jpg
Gogol street, Yerevan 02.jpg


## Տես նաև
* Երևանի փողոցների ցանկ
* Երևանի վարչական բաժանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Անգուս Քլաուդ

**Քոնոր Անգուս Քլաուդ Հիքի** (, ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է HBO-ի «Էյֆորիա» հեռուստասերիալում կատարած Ֆեզկոյի դերով։

## Կյանք և կարիերա
Ծնվել է 1998 թվականի հուլիսի 10-ին։ Ծագումով  Կալիֆոռնիա նահանգի Օքլենդ քաղաքից է։ Նրա ընտանիքի մեծ մասը բնակվում է Իռլանդիայում, որտեղ նա պլանավորում էր տեղափեխվել «Էյֆորիա» հեռուստասերիալում դեր ստանալուց առաջ։ Սովորել է Օքլենդի արվեստի դպրոցի արտադրական դիզայնի բաժնում, որն ավարտել է 2016 թվականին։ Նույն դպրոցն է նաև հաճախել «Էյֆորիա» հեռուստասերիալում իր խաղընկերուհի Զենդեյան։ Բարքլեյս սենթրի (Բրուքլին) մոտ գտնվող ռեստորանում աշխատելիս նրան նկատել է «Էյֆորիա» հեռուստասերիալի քասթինգի գործակալ Ջենիֆեր Վենդիտին, որին սկզբում Քլաուդը խարդախի տեղ էր դրել։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական սերմամբ
Ռուբինյանց փողոց (Երևան)

**Ռուբինյանց փողոց**, փողոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանակոչվել է Կիլիկյան Հայաստանի հայ իշխանական և թագավորական Ռուբինյանների տոհմի պատվին։ Քաղաքային նշանակության փողոց է։

## Տվյալներ
Ռուբինյանց փողոցն սկսվում է Դավիթ Անհաղթի փողոցի վերջնամասի և Գոգոլի փողոցի սկզբնամասի հանգույցից, ձգվում հյուսիսարևելյան ուղղությամբ և հասնում Նոր Նորք վարչական շրջանի սկզբնամաս՝ միանալով Մյասնիկյան պողոտային։ Երկարությունը 2000 մետր է։

Խորհրդային տարիներին սկզբնապես կոչվել է Զեյթունի 7-րդ փողոց, այնուհետև վերանվանվել է Դեկաբրիստների փողոց։ Հայաստանի անկախացումից հետո ստացել է ներկայիս անվանումը։

## Հատվող փողոցներ
* Ավետիս Ահարոնյան փողոց
* Շովրոյան փողոց
* Պարույր Սևակի փողոց
* Ռայնիսի փողոց
* Ուլնեցի - Ռուբինյանց ավտոմայրուղի
* Բուսաբանական փողոց
* Գերցենի փողոց
* Էմինեսկուի փողոց
* Էմինեսկուի 1-ին փողոց
* Ռուբինյանց փողոցի նրբանցք

## Պատկերասրահ

Rubinyants street, Yerevan 01.jpg
Rubinyants street, Yerevan 02.jpg
Rubinyants street, Yerevan 07.jpg
Rubinyants street, Yerevan 04.jpg
Rubinyants street, Yerevan 06.jpg


## Տես նաև
* Երևանի փողոցների ցանկ
* Երևանի վարչական բաժանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Նինո Ֆեռեր

**Նինո Ֆեռեր** (, ), իտալական ծագումով ֆրանսիացի դերասան, երգիչ֊երգահան, ջազ երաժիշտ։

## Կենսագրություն
Նինո Ֆեռերը ծնվել է 1934 թվականի օգոստոսի 15-ին Իտալիայի Ջենովայում, բայց մինչև 5 տարեկանն ապրել է Նոր Կալեդոնիայում (Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածք Խաղաղ օվկիանոսի հարավ-արևմուտքում), որտեղ որպես ինժեներ աշխատել է նրա հայրը։

1947 թվականից պատանի Նինոն սովորել է էթնոլոգիա և հնագիտություն Փարիզի Սորբոնի համալսարանում՝ նաև զբաղվելով երաժշտությամբ և նկարչությամբ։

Ուսումն ավարտելուց հետո Ֆեռերը սկսեց ճանապարհորդել աշխարհով մեկ՝ աշխատելով բեռնատար նավի վրա։ Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո նա զբաղվել է երաժշտությամբ։ Ջազի և բլյուզի հանդեպ կիրքը նրան ստիպել է երկրպագել Ջեյմս Բրաունի, Օտիս Ռեդինգի և Ռեյ Չարլզի երաժշտությանը։ Հետագայում կոնտրաբաս է նվագել Բիլ Քոլմենի Նյու Օռլեանի ջազ նվագախմբում։

1963 թվականին Նինո Ֆեռերը ձայնագրել է իր առաջին ձայնագրությունը՝ «Pour oublier qu'on s'est aimé» («Մոռանալ, որ մենք սիրահարված էինք») սինգլը։

1975 թվականին նա սկսել է ձիեր բուծել Ֆրանսիայի Քուերսի քաղաքում։ 1989 թվականին Ֆեռերը ստացել է Ֆրանսիայի քաղաքացիություն։

Մոր մահից մի քանի ամիս անց Ֆեռերը 1998 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ իր 64-ամյակից երկու օր առաջ ինքնասպան է եղել իր որսորդական հրացանով։

## Հիթեր
* «Mirza»; (1965)
* «Les Cornichons» (1969)
* «La Maison près de la Fontaine» (1972)
* «Le Sud» (1975)
## Ստուդիական ալբոմներ
* Enregistrement Public; (1966)
*Nino Ferrer; (1969)
*Rats and roll’s; (1970)
* Métronomie; (1971)
*Nino Ferrer & Leggs; (1972)
*Nino And Radiah; (1974)
*Suite En Oeuf; (1975)
*Véritables Variétés Verdâtres; (1977)
* Blanat; (1979)
* La Carmencita; (1980)
*Ex Libris; (1982)
*Rock N' Roll Cow-Boy; (1983)
*13e Album; (1986)
*La Désabusion; (1993)
*La Vie Chez Les Automobiles; (1993)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մարդաբաններ
Նրա երիտասարդության դեղատոմսը

«**Նրա երիտասարդության բաղադրատոմսը**» (), խորհրդային լայնաֆորմատ երաժշտական ֆիլմ, որը նկարահանել է կինոռեժիսոր Եվգենի Գինզբուրգը Կարել Չապեկի «Մակրոպուլոսի դեղամիջոցը» () պիեսի մոտիվներով։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում մոտավորապես 20-րդ դարի սկզբին։ Հայտնի երգչուհի Էմիլիա Մարտին հյուրախաղերի է մեկնում եվրոպական քաղաք։ Միևնույն ժամանակ Գերագույն դատարանում պատրաստվում են փակել «Գրեգորն ընդդեմ Պրուսի» գործը, որը տևել է մի քանի տասնյակ տարի։ Ալբերտ Գրեգորը ապարդյուն փորձում է դատարանի միջոցով ստանալ բարոն Յոզեֆ Պրուսի ժառանգությանը, բայց չի կարողանում ապացուցել, որ ինքը նրա ժառանգորդն է։ Էմիլիա Մարտին անսպասելիորեն միջամտում է դատավարության ընթացքին՝ տեղեկացնելով Ալբերտ Գրեգորի և Պրուսի ազգակցությունը հաստատող փաստաթղթերի գտնվելու վայրի մասին։

Իմանալ, թե որտեղ են եղել փաստաթղթերը, կարող էր միայն շատ մտերիմ մարդ, բայց Պրուսը մահացել է մոտ հարյուր տարի առաջ։ Պարզվում է, Էմիլիան ավելի քան երեք հարյուր տարեկան է, թեև թվում է 35 տարեկան։ Նրա հավերժական երիտասարդության գաղտնիքը կախարդական դեղամիջոցի մեջ է, որը պալատական ալքիմիկոս Մակրոպուլոսը պատրաստել է Ռուդոլֆ II կայսեր համար։ Վերջինս չի համարձակվում խմել դեղը և հրամայում փորձարկել այն ալքիմիկոսի դստեր վրա։

## Դերերում
* Լյուդմիլա Գուրչենկո – *Էմիլիա Մարտի 
* Օլեգ Բորիսով – *բարոն ֆոն Պրուս 
* Ալեքսանդր Աբդուլով – *Ալբերտ Գրեգոր 
* Անատոլի Ռոմաշին – *իրավաբան Կոլենատի
* Արմեն Ջիգարխանյան – *կոմս Գաուկ 
* Ելենա Ստեպանովա – *Քրիստինա 
* Սերգեյ Շակուրով – *Բոմբիտո 
* Անատոլի Կալմիկով – *գրագիր (լուսագրերում՝ Վ. Կալմիկով) 
* Սերգեյ Դիտյատով – *գրագիր
* Լիլիա Սաբիտովա – *աղախին

## Նկարահանման խումբ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Եվգենի Գինզբուրգ
* Սցենարիստ՝ Ալեքսանդր Ադաբաշյան
* Բեմադրող օպերատոր՝ Հենրի Աբրահամյան
* Նկարիչ՝ Յուրի Կլադիենկո
* Կոմպոզիտոր՝ Գեորգի Գարանյան 
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Յուրի Ռաշենցև
* Խորեոգրաֆիա՝ Վալենտին Մանոխին
* Հնչյունային օպերատոր՝ Լիա Բենեվոլսկայա
* Երաժշտության ձայնագրությունը՝ Վլադիմիր վինոգրադովի
* Վերաձայնագրման հնչյունային ռեժիսոր՝ Եվգենի Բազանով
* Ռեժիսոր՝ Լ. Ավերբախ
* Օպերատորներ՝ Գ․ Պոտապով, Վ. Կուրակին
* Զգեստների նկարիչ՝ Նատալյա Իվանովա
* Մոնտաժող՝ Վալերի Բելովա
* Նկարիչ-դիմահարդար՝ Թամարա Գայդուկովա
* Համակցված նկարահանումներ․
** Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Դվիգուբսկի
** Նկարիչ՝ Պ. Կուրումոչ
* «Мелодия» համույթ
* Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ
* Խմբագիր՝ Լյուդմիլա Շմուգլյակովա
* Երաժշտական խմբագիր՝ Արսենի Լապիսով
* Տնօրեն՝ Բորիս Կրիշտուպ

## Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Լվովում։ Սկզբի լուսագրերը ցուցադրվում են Վերափոխման եկեղեցու ֆոնին։

## Քննադատություն
Ալեքսանդր Ֆեոդորովը նշել է, որ «Բաղադրատոմսի» մեղեդիները թեև զուրկ չեն  հայտնի հաճելիությունից, բայց շլյագեր ոչ մի կերպ չես անվանի»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի մասին ''кинотеатр.ру'' կայքում

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ծովատառեխով բնանկար

thumb|alt=Van Gogh - Stillleben mit Bücklingen.jpeg|389x389փքս

**Ծովատառեխով բնանկար,** կենցաղային բնանկարի տեսակ։ Նկարը հանրաճանաչ է դարձել XVII դարում։

Ծովատառեխը բնանկարչության մեջ առավել հաճախ պատկերված առարկաներից է։

## Սիմվոլիզմ
Հոլանդական բնանկարչության մեջ, որին բնորոշ են սիմվոլիզմը և այլաբանությունը, «ծովատառեխով բնանկարներն» ունեցել են սրբազան ենթատեքստ․ ձուկը, հացը և գինին քրիստոնեական խորհուրդ ունեն։ Հին շրջանի նկարներում առարկաները դասակարգվում էին կանոններին համապատասխան։ Համեստ և պարզ «նախաճաշը» հասարակության զուսպ կենցաղի արտահայտություն էր, իսկ նկարի խորհուրդը հասանելի էր տվյալ դարաշրջանի մարդկանց։ Օրինակ, Պիտեր Կլասի նկարներում ծովատառեխը խորհրդանշում է Քրիստոսին, հացը և գինին՝ Հաղորդությունը։ Դանակը զոհողություն է խորհրդանշում, կիտրոնը՝ երկնային հաճույքների անցավորություն, կեղևապատ ընկույզը՝ հոգի՝ պարուրված մեղքերով, խաղողը՝ աստվածային հովանավորություն։

Դավիթ Շտերենբերգի բնանկարներում ծովատառեխը սովահար մարդու անհագ տենչն է, այն տարիների թշվառության և կարիքի մարմանավորումը։

## «Տիպիկ ռուսական բնանկար»
**«Տիպիկ ռուսական բնանկար» կամ «հարբած բնանկար»**, օղու և որոշ ուտեստների՝ այդ թվում ծովատառեխի նկար։ Խորհրդային դարաշրջանում օղիով և ծովատառեխով բնանկարները շատ տարածված են եղել։ Այս ժանրով ստեղծագործում էին ինչպես սոցռեալիզմի ներկայացուցիչները, այնպես էլ՝ նանկոնֆորմիստները։

## Հեղինակներ
Այս սյուժեին անդրադարձել են նաև հետևյալ նկարիչները։
* Վիլհելմ վան Ալստ
* Վլադիմիր Մալագիս
* Կուզմա Պետրով-Վոդկին
* Զինաիդա Սերեբրյակովա
* Պյոտր Կոնչալովսկի
* Օսկար Ռաբին
* Եվգենի Մելնիկով

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Pieter Claesz - Still Life (1643).jpg|Պիտեր Կլաս Բնանկար (1643)
Պատկեր:Pieter Claesz - Breakfast - Google Art Project.jpg|Պիտեր Կլաս Завтрак (1646)
Պատկեր:Pieter Claesz. Still life.jpg|Պիտեր Կլաս Բնանկար, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան
Պատկեր:Pieter Claesz - Natrumot.jpg|Պիտեր Կլաս Բնանկար. Ադրբեջանի ազգային պատկերասրահ, Բաքու
Պատկեր:Willem van Aelst - Seafood, Onion, and Glassware - 1679.jpg|Վիլհելմ վան Ալստ (1679)
Պատկեր:Georg Flegel - Stilleben mit Hering, Zinnteller und Bartmannskrug.jpg|Գեորգ Ֆլեգել
Պատկեր:Van Gogh - Stillleben mit Bücklingen und Knoblauchzwiebeln.jpeg|Վինսենթ վան Գոգ, 1887
Պատկեր:Van Gogh - Stillleben mit Bücklingen auf gelbem Papier.jpeg|Վինսենթ վան Գոգ, Ապխտած ծովատառեխը դեղին թղթի կտորի վրա, 1889
Պատկեր:Van Gogh - Stillleben mit Bücklingen1.jpeg|Վինսենթ վան Գոգ, 1886
Պատկեր:'Nature Morte aux Harengs et aux Oignons' by Chaïm Soutine, c. 1917.jpg|Խայիմ Սուտին
Պատկեր:Herring (Petrov-Vodkin).jpg|Կուզմա Պետրով-Վոդկին


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ե, Գրիգորևա, Մտքի ձևակերպումը բնանկարում
* Կերպարվեստը ԽՍՀՄ-ում։ Հինգշաբթին՝ ձկան օր…
* Յուղանկար
* Չգնա՞նք ծովատառեխ առնելու 

Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Նկարների ցանկեր
Իվան Պադալկա

**Իվան Իվանովիչ Պադալկա** (, ), խորհրդային ուկրաինացի նկարիչ և գծանկարիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Ավարտել է եկեղեցական ծխական և երկամյա դպրոցը։ 1910 թվականին ընդունվել է Միրգորոդի Գոգոլի անվան արվեստի և արդյունաբերական դպրոցը, որի կրթաթոշակը վճարել է տեղացի ազնվականներից մեկը։ 1912 թվականին հեռացվել է դպրոցից «աթեիզմի», դպրոցի ղեկավարության դեմ սովորողների բողոքի ակցիաներ կազմակերպելու և ուկրաիներեն լեզվով թռուցիկներ բաժանելու համար։ Վտարվելուց հետո աշխատանքի է անցել Պոլտավայի ազգագրական թանգարանի արվեստանոցում, որտեղ աշխատել է վեց ամիս՝ պատրաստելով ուկրաինական ավանդական գորգերի կրկնօրինակները։ 1913 թվականին ընդունվել է Կիևի գեղարվեստի դպրոց, որտեղ սովորել է Ի. Սելեզնևի մոտ, միևնույն ժամանակ սկսել է զբաղվել գծանկարչությամբ և մանկական գրքերի ձևավորմամբ։ 1917 թվականին՝ ուսումնական հաստատությունն ավարտելուց հետո, ընդունվել է Ուկրաինայի պետական արվեստի ակադեմիա, որտեղ սովորել է Միխայիլ Բոյչուկի և Վասիլ Կրիչևսկու մոտ, իսկ 1919 թվականից մասնակցել է Կիևի Լուցկի Կարմիր բանակի զորանոցների պատերի նկարազարդումների ստեղծմանը։

1920 թվականին՝ ակադեմիան ավարտելուց հետո, մինչև 1921 թվականը գեղանկարչություն է դասավանդել Միրգորոդի Արվեստի և կերամիկայի տեխնիկումում և ղեկավարել դրան կից գործող մանկական խաղալիքների պատրաստման արհեստանոցը։ 1921 թվականին տեղափոխվել է Մեժիգորսկի արվեստի և կերամիկայի տեխնիկում, որը գտնվում է Կիևի մոտ, որտեղ աշխատել է մինչև 1925 թվականը։ 1925 թվականին անդամագրվել է Ուկրաինական ԽՍՀ Հեղափոխական արվեստի ասոցիացիային և միևնույն ժամանակ դարձել Խարկովի արվեստի ինստիտուտի դասախոս, 1934 թվականին տեղափոխվել է դասավանդելու Կիևի արվեստի ինստիտուտում։ 1927 թվականից սկսել է մասնակցել Եվրոպայում կազմակերպվող տարբեր միջազգային արվեստի ցուցահանդեսների։ 1936 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ձերբակալվել է «ազգայնական ֆորմալիզմի քարոզչության» մեղադրանքով և 1937 թվականին գնդակահարվել (ըստ որոշ տվյալների՝ դատապարտվել է մահապատժի ձերբակալությունից ուղիղ մեկ տարի անց, գնդակահարվել՝ 1938 թվականին)։ Հետմահու ռեաբիլիտացիայի է ենթարկվել 1958 թվականի փետրվարի 1-ին։

## Ստեղծագործական ուղի
Պադալկայի ստեղծագործական ժառանգությունը ներկայացված է հեղափոխական թեմաներով մեծ քանակությամբ պաստառներով, մասնակցել է ագիտարշավների, ագիտգնացքների, հեղափոխական տոների հարդարանքների, ինչպես նաև մեծ թվով նկարազարդումների և գրքերի շապիկների ձևավորմանը՝ հիմնականում երեխաների համար։ Գեղանկարչությունը ներկայացված է բնապատկերներով, նատյուրմորտներով, դիմանկարներով, հեղափոխական թեմաներով նկարներով, կենցաղային տեսարաններով, աբստրակցիոն աշխատանքներով։ Նրա ամենահայտնի կտավներից են՝ «Կարմիր հեծելազորի հարձակումը», «Լուսանկարիչը գյուղում», «Կաթնագործները», «Սմբուկի բերքահավաքը», «Խնձորի բերքահավաքը», «Հանքագործների մրցույթներ», «Երկուսը», «Ուկրաինուհին», «Նատյուրմորտ», «Վալերիան Պոլիշչուկի դիմանկարը», «Կնոջ՝ Մարիա Պասկոյի դիմանկարը», «Ինքնադիմանկար»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Художественная выставка Ивана Падалки: «Великое не умирает» 

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ
Գալինա Սևրուկ

**Գալինա Սիլվեստրովնա Սևրուկ** (, ), խորհրդային և ուկրաինացի նկարչուհի, խեցեգործ-մոնումենտալիստ։ Աշխատել է և՛ խճանկարի, և՛ գծանկարչության բնագավառում։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (2005)։

## Կենսագրություն
Գալինա Սիլվեստրովնա Սևրուկը ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 18-ին Սամարղանդում, ճարտարապետ Սիլվեստր Սևրուկի և նրա կնոջ՝ Իրինայի ընտանիքում, հետագայում  նրանք տեղափոխվել են Ուկրաինական ԽՍՀ։ 1930 թվականից ապրել է Խարկովում, որտեղ գտնվել է օկուպացիայի տակ, 1944 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կիև։ Ավարտել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1959 թվականին ավարտել է Կիևի գեղարվեստի ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետը։ 1968 թվականին հեռացվել է Ուկրաինայի նկարիչների միությունից բռնադատվածների պաշտպանության «Նամակ-Բողոք 139»-ը ստորագրելու համար, հետագայում վերականգնվել է Ուկրաինայի նկարիչների միությունում։

Մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 13-ին, Կիևում։

## Ընտանիք
Դմիտրի Նիկոլաևիչ Գրիգորովիչ-Բարսկու թոռնուհին է։

## Ստեղծագործություններ
### Կերամիկական ստեղծագործություններ
* «Անտառային երգ» (1963),
* «Լիլիա» (1964),
* «Յարոսլավնայի ողբը» (1964),
* Չումակ (1964),
* «Լադա» (1968),
* «Կոշևոյ Սամոյլո Կիշկա» (1969),
* «Բոգդան Խմելնիցկին զորքի հետ» (1969),
* «Կազակ-Նետյագա» (1969),
* «Կազակը պահակակետում» (1969),
* «Գեղուհին և հավերժահարսը» (1970),
* «Մ-ն  և Լուկաշը» (1970),
* «Լինդը» (1980),
* «Իվան Մազեպա» (1990-ական թթ.),
* «Աղոթք» (1994),
* «Կազակ Մամայը» (1994)։

### Գծանկարչություն
Նկարազարդումներ գրքերի համար՝
* Զապորոժիեյի  կաղնի, ֆոտոպատմություն։ Կիև։ «Արվեստ», 1971։
* Հնագույն քարե քանդակ, ֆոտոպատմություն։ Կիև։ «Արվեստ», 1972։
* Գոնչարենկո Մարիա, Ես և կառուցվածքները, պոեզիա։ Լվով։ «Սպոլոմ», 2001։

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ, 2005,
* Վասիլի Ստուսի մրցանակի դափնեկիր։

## Գրականություն
* Севрук Галина Сильвестрівна // Шевченківська енциклопедія: — Т.5:Пе—С : у 6 т. / Гол. ред. М. Г. Жулинський. — Київ : Ін-т літератури ім. Т. Г. Шевченка, 2015. — С. 695—696.
* Мисюга Богдан. Вікова традиція в мистецтві Галини Севрук // Україна. Наука і культура. — 2008. — Т. 34. — С. 428—434.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինայի նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի քանդակագործներ
Աբբոտինա

**Աբբոտինա** (), ճառագայթալողակ ձկների դասի, ծածանազգիների ընտանիքի ձկների ցեղ։ Ցեղի անվանումը տրվել է ի պատիվ կենդանաբան Ջեյմս Ֆիշեր Էբոթի, ով Էտաջիմայի Ճապոնական ռազմական ակադեմիայի պրոֆեսոր էր։

## Նկարագրություն
Աբբոտինայի մարմինը երկարավուն է, երկարաձիգ և կողային սեղմված։ Դունչը երկարավուն է, սրածայր, վերին տեսքը՝ գոգավոր։ Գլխի մեջտեղում են գտնվում փոքրիկ աչքերը։ Շրթունքները մսալի են ու գորտնուկավոր չեն։ Վերին ծնոտի վերջավորությունը չի հասնում աչքի սկզբին։ Յուրաքանչյուր վերին ծնոտում գտնվում է մեկական փոքրիկ բեղիկ

## Դասակարգում
Ցեղը ներառում է 5 տեսակ։
* 
* 
* 
* 
* 

## Տարածում
Ցեղի ներկայացուցիչները հանդիպում են Ասիայում։ Ինվազիվ տեսակ է համարվում *գետային աբբոտտինան* (): Այս տեսակը լայնորեն տարածված է Եվրոպայի, Մոնղոլիայի և Կենտրոնական Ասիայի ջրային ավազաններում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծածանազգիներ
Gobioninae

**Gobioninae**, եվրասիական ծածանազգիների մոնոֆիլետիկ ենթաընտանիք։ Տեսակներով հարուստ այս ենթաընտանքը բաժանվում է 5 տրիբաների՝ Gobionini, Pseudogobionini, Hemibarbini, Coreiini, և Sarcocheilichthyini։

## Նկարագրություն
Ծամելու տարբեր գործողություններին հարմարվելու համար Gobioninae-ի ներկայացուցիչների մոտ առաջացել են ըմպանի ոսկորների և ատամների տարբեր տեսակներ․ ոմանք ունեն ըմպանային միջանկյալ ոսկորներ՝ ատամների տարբեր շարքերով (կոնաձև, սեղմված և կոպիտ սեղմված), մյուսներն ունեն ըմպանի լայն ոսկորներ՝ մեկ շարք հիմնական ատամներով։ Որոշ Gobioninae-ներ ունեն նեղ ըմպանային ոսկորներ՝ մեկ շարք ծայրահեղ սեղմված ատամներով։

## Ցեղեր
Ըստ Fishbase-ի՝ այս ցեղերը ներառված են Gobioninae ենթաընտանիքում․

* *[[Abbottina]]*
* *[[Acanthogobio guentheri|Acanthogobio]]*
* *[[Belligobio]]*
* *[[Biwia]]*
* *[[Coreius]]*
* *[[Coreoleuciscus]]*
* *[[Gnathopogon]]*
* *[[Քարթակներ|Gobio]]*
* *[[Gobiobotia]]*
* *[[Gobiocypris rarus|Gobiocypris]]*
* *[[Hemibarbus]]*
* *[[Huigobio]]*
* *[[Ladislavia taczanowskii|Ladislavia]]*
* *[[Mesogobio]]*
* *[[Microphysogobio]]*
* *[[Paracanthobrama guichenoti|Paracanthobrama]]*
* *[[Paraleucogobio notacanthus|Paraleucogobio]]*
* *[[Parasqualidus maii|Parasqualidus]]*
* *[[Platysmacheilus]]*
* *[[Pseudogobio]]*
* *[[Pseudopungtungia]]*
* *[[Pseudorasbora]]*
* *[[Pungtungia]]*
* *[[Rhinogobio]]*
* *[[Romanogobio]]*
* *[[Sarcocheilichthys]]*
* *[[Saurogobio]]*
* *[[Squalidus]]*
* *[[Xenophysogobio]]*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծածանազգիներ
Դրոյի փողոց (Երևան)

**Դրոյի փողոց**, փողոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանակոչվել է Առաջին հանրապետության ռազմական նախարար, Առաջին հանրապետության հիմնադիրներից մեկի՝ Դրաստամատ Կանայանի (Դրոյի) պատվին։

## Տվյալներ
Դրոյի փողոցն սկսվում է Դավիթ Անհաղթի փողոցից, հատում Ավետիս Ահարոնյան, Պարույր Սևակի, Մինաս Ավետիսյան փողոցները և հասնում Հրազդան տանող երկաթուղի։ Երկարությունը 1500 մետր է։

Խորհրդային տարիներին սկզբնապես կոչվել է Զեյթունի 5-րդ փողոց, այնուհետև վերանվանվել է Փարիզյան կոմունայի փողոց։ Հայաստանի անկախացումից հետո ստացել է ներկայիս անվանումը։

## Հատվող փողոցներ
* Վահե Վահյան փողոց
* Ավետիս Ահարոնյան փողոց
* Դրոյի փողոցի 1-ին նրբանցք
* Պարույր Սևակի փողոց
* Տոնյան փողոց
* Դրոյի փողոցի 4-րդ նրբանցք
* Նորշխարհյան փողոց
* Մինաս Ավետիսյան 1-ին փողոց
* Մինաս Ավետիսյան 2-րդ փողոց
* Մինաս Ավետիսյան 4-րդ փողոց
* Մինաս Ավետիսյան փողոց 
* Լեփսիուսի փողոց
* Շովրոյան փողոց
* Ռայնիսի փողոց
* Գոգոլի փողոց

## Նշանակալի օբյեկտներ
* Ղազարոս Սարյանի անվան արվեստի դպրոց (Դրոյի 4ա)
* Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 հիմնական դպրոց (Դրոյի 11)
* Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքի կենտրոնացված գրադարանային համալիր (Դրոյի 16ա)
* Մինաս Ավետիսյանի անվան կերպարվեստի դպրոց (Դրոյի 21ա)
* Հայփոստի թիվ 69 կապի բաժանմունք (Դրոյի 15)

## Պատկերասրահ

Dro street, Yerevan 01.jpg
Dro street, Yerevan 02.jpg


## Տես նաև
* Երևանի փողոցների ցանկ
* Երևանի վարչական բաժանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Ուղևորություն դեպի անցյալ

«**Ուղևորություն դեպի անցյալ**» (), խորհրդային գրող Ֆեոդոր Աբրամովի վիպակը «գյուղական արձակի» ժանրում։ Այն  գրվել է դեռևս 1974 թվականին, սակայն առաջին անգամ հրատարակվել է «Новый мир» ամսագրում 1989 թվականի մայիսին՝ արդեն գրողի մահվանից հետո։

## Սյուժե
Սոսինոյի բնակիչ Միկշային Կուդասով ազգանունով մի մարդ  խնդրում է իրեն տանել Կուրզիա՝ լքված գյուղ։ Ուղևորության ընթացքում Միկյշան հիշում է անցյալը, իր հեղափոխական պապերին, թե ինչպես էին կուլակաթափվածները հարավից գալիս իրենց մոտ՝ հյուսիս, ինչպես էր ինքը, թեև փոքր էր, բայց օգնում էր խաչը պոկել մատուռից։ Միշան փորձում է կապ հաստատել Կուդասովի հետ, սակայն նա գրեթե միշտ լռում է։

Վերադառնալով Սոսինո՝ Միկշան իմանում է, որ Կուդասովը մանուկ հասակում իր ծնողների հետ ուղարկվել է հյուսիս՝ Կուրզիա։ Նրա քրոջը բռնաբարել է Միկշայի քեռին, իսկ Կուդասովը, վրեժխնդիր լինելով, սպանել է նրա քեռուն։ Միկշան ու Կուդասովը կռվել են իրար հետ մանկության տարիներին՝ Միկշայի՝ կուլակաթափ եղածների հանդեպ ատելության պատճառով։ Հենց Կուդասովի պատճառով է Միշայի քիթը կոտրվել։

Միկշան հիշում է հորը։ Հորեղբայրն իրեն տրամադրում էր հոր դեմ։ Նա նույնիսկ հրաժարվել է հարազատ հորից, որպեսզի «հեղափոխական օրինակ ցույց տա», նա հրաժարվել է հայրական ազգանունից։

Չգնալով տուն՝ Միկշան ուղևորվում է շրջկենտրոն։ Նա մարդկանց հարցնում է հոր մասին և իմանում, որ իր հայրը ազնիվ և աշխատասեր մարդ էր, բայց արդեն ուշ էր ինչ-որ բան շտկելու համար։

Միկշան ուզում է վերադառնալ տուն, բայց գիշերը անտառում  մոլորվում է շրջկենտրոնի և Սոսինոյի ճանապարհին։ Բայց նա ծուխ է տեսնում․ նրա կինը վառարան էր վառել։ Միկշան ուզում է տուն գնալ, բայց հոր մասին մտքերը չեն լքում նրան, նա որոշում է այցելել հոր գերեզմանին։

Մեկ շաբաթ անց շրջանային թերթում հայտնվել է «Пьянству бой» ակնարկը, որտեղ գրված էր Միկշայի մահվան մասին․ նրան սառած էին գտել գերեզմանների վրա։

## Պատմություն
Վիպակը ավարտվել է 1974 թվականին։ 1974 թվականի նոյեմբերի 9-ին Ֆեոդոր Աբրամովը ընթերցել է այն իր կնոջ և ընկերոջ՝ նկարիչ Ե. Մալցևի համար։ Ֆեոդոր Աբրամովի կենդանության օրոք վիպակը եղել է բազմաթիվ ամսագրերում։ Բոլորը բարձր են գնահատել վիպակը, սակայն չեն տպագրել այն։

Գրքում անդրադարձ է կատարվում քաղաքական, սոցիալ-պատմական և փիլիսոփայական բարդագույն խնդիրներին՝ կոլեկտիվացման և կուլակաթափության ողբերգությանը, հեղափոխականների ֆանատիկոսների և համամարդկային արժեքների իսկական պահապանների դիմակայությանը, հարբեցողության խնդիրներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1974 գրքեր
Woman (երգ, Doja Cat)

**Woman** , ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Dj Cat-ի (Ամալա Ռատնա Զանդիլե Դլամինի) երգը, որը թողարկվել է որպես չորրորդ սինգլ նրա «Planet Her» երրորդ ստուդիական ալբոմից  հոկտեմբերի 1-ին 2021-ին Kemosabe և RCA լեյբլներում։

## Կոմպոզիցիա
«Woma»-ը «կանացիության և կանացի բազմազանություն  անամոթ ձոն» է, որը նաև հետազոտում է կնոջ առօրյայի մտքերը, հույզերն ու դժվարությունները։ Աֆրոբիթ ոճով պայծառ, էներգետիկ երգ է, որը նաև նկարագրվել է որպես փոփ երաժշտության, R&B-ի և ռեգգիի  միաձուլում։

## Երաժշտական տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։ Տեսահոլովակը ոգեշնչում է Մայքլ Ջեքսոնի «Remember the Time» տեսահոլովակից։ Դրանում նկարահանվել է ամերիկացի երգչուհի Թեյանա Թեյլորը դերասանուհի և մոդել Գյոթչայի (Guetcha) հետ։ Տեսահոլովակի սյուժտային գծերն ու բեմադրությունը ոգեշնչված են «Ավազաբլուր» (2021) ֆիլմից։ Girls Who Code կանանց ոչ առևտրային կազմակերպության հետ համագործակցությամբ «Woman»-ը դարձել է առաջին կոդավորվող երաժշտական տեսահոլովակը, որտեղ երկրպագուները կկարողանան ինքնուրույն ուղղումներ կատարել JavaScript, Python կամ CSS ծրագրավորման լեզուներով DojaCode-ի միջոցով։

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեկան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրեր

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ
Գրիգոր Պըլտյան

**Գրիգոր Պըլտյան** (), Ֆրանսիայում բնակվող հայ բանաստեղծ, արձակագիր և գրականագետ։

1967 թվականին Բեյրութի Նշան Փալանճյան ճեմարանն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ Սորբոնի համալսարանում սովորել է փիլիսոփայություն։ Հեղինակել է տասնյակ հատորներ բանաստեղծությունների, վեպեր և գրաքննադատական հոդվածներ։ Պըլտյանտը բնակվում է Փարիզում և երկար տարիներ դասավանդել է INALCO-ում («Արևմտյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ազգային ինստիտուտ»), ինչպես նաև Լիոնի կաթոլիկ համալսարանում։

Նրա աշխատանքները հրատարակվել են Լիբանանում, Հայաստանում, Ֆրանսայում և ԱՄՆ-ում։

## Ընտրյալ աշխատանքներ
* *Հակաքերթուած* (1972)
* *Հատուածներ «Սենեակ»ի մասին* (1972)
* *Տեղագրութիւն քանդուող քաղաքի մը համար* (1976)
* *Objets & Débris* (1978)
* *Տրամ* (1980)
* *Գրիգոր Նարեկացի լեզուի սահմաններուն մէջ* (1985)
* *Մանտրաներ* (1986)
* *Վայրեր* (1986)
* *Կրակէ շրջանակը Դանիէլ Վարուժանի շուրջ* (1988)
* *Էր* (1992)
* *Հատուածներ հօր* (1993)
* *Ելք.* *Մանտրաներ Բ.* *շարք* (1993)
* *Les Arméniens* (1994)
* *Մարտ* (1997)
* *Ի գործ արկանել* (1997)
* *Սեմեր* (1997)
* *Հարուածը* (1998)
* *Դէպի մեծ փոխաբերութիւն* (1999)
* *Զրոյցներ բանաստեղծութեան մասին* (1999)
* *Նշան* (2000)
* *Cinquante ans de littérature arménienne en France, 1922-1972* (2001)
* *Պատկերը* (2003)
* *Անունը լեզուիս տակ* (2003)
* *Երկուք* (2005)
* *Avis de recherche une anthologie de poésie arménienne contemporaine* (2006)
* *Երկխօսութիւն Նարեկացիի հետ* (2008)
* *Հայկական ֆուտուրիզմ* (2009)
* *Շրջում* (2012)
* *Տարմ* (2015)
* *Կրկնագիր մարդը* (2015)
* *Ի՞նչ չես տեսներ* (2016)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ գրականագետներ
Մարկուս Կարուզո

**Մարկուս Վիաննա Կարուզո** (, ), բրազիլացի դերասան, թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր, հեռուստասերիալների, պիեսների և սցենարի հեղինակ։

## Կենսագրություն
Մարկուս Վիաննա Կարուզոն ծնվել է 1952 թվականին Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում։ Նա մի քանի պիեսների հեղինակ է, որոնք գրվել են դերասանուհի և հեղինակ Ժանդիրա Մանտինիի հետ համատեղ։  Հայտնի է *[[Բրազիլիա]]յի պողոտա* հեռուստասերիալում *Լելեկուի* դերով, որը էկրանավորվել է 2012 թվականին։
Նա հայտնի է նաև սերիալներ և վեպեր գրելով։ Մասնակցություն է ունեցել *Լռության երեխաները*, *Կյանքի էջեր*, *Սիրո համար վճարել պետք չէ* սերիալներում։

## Գործունեություն
Մարկուս Կարուզոն սկսել է իր ստեղծագործական գործունեությունը որպես սցենարիստ՝ հարմարեցնելով Մոնտեյրո Լոբատոյի աշխատանքը *Ռեդե Գլոբո* հեռուստաալիքի համար։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ սցենարը գրելիս նրան օգնել է դերասանուհի և գրող Մանտինի Ժանդիրան, որը Մարկուս Կարուզոյի հավատարիմ կինն էր։ Նրանք ամուսնացած են եղել քսան տարի և ունեցել են երկու երեխա։

## Մրցանակներ
2006 թվականին Մարկուս Կարուզոն ստացավ *Մամուլի գավաթ*  մրցանակը որպես լավագույն դերասան՝ *Կյանքի ծաղիկներ* հեռուստասերիալում իր աշխատանքի համար։ Նա խաղացել է Ալեքսանդրա Ֆլորեսայի դերը։

## Մեջբերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://www.imdb.com/name/nm0142317/

Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բրազիլացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի թատերական ռեժիսորներ
Ֆլորա Դաֆֆի

**Ֆլորա Դաֆֆի** (, ), Բերմուդյան կղզիները ներկայացնող բիատլոնիստուհի, 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (Բերմուդների պատմության մեջ առաջինը բոլոր մարզաձևերում), Համագործակցության խաղերի չեմպիոն, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն, խաչաձև տրիատլոնի աշխարհի կրկնակի չեմպիոն, XTERRA աշխարհի առաջնությունների հնգակի հաղթող։ Չորս Օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Բրիտանական կայսրության շքանշանի հրամանատար է։

## Կենսագրություն
Դաֆին կրթություն է ստացել Ուորիկի ակադեմիայում, Տավիստոկի Քելլի քոլեջում, որն այժմ կոչվում է «Մաունթ Քելլի» և Բոուլդերի Կոլորադոյի համալսարանում, որտեղ ստացել է սոցիոլոգիայի բակալավրի աստիճան։

Դաֆին իր ձեռքբերումների համար արժանացել է կառավարական պարգևներ, այդ թվում՝ 2018 թվականի նոյեմբերին դարձել է Բրիտանական կայսրության շքանշանի սպա։

2017 թվականի դեկտեմբերին Դաֆին ամուսնացել է հարավաֆրիկացի տրիատլոնիստ Դեն Հյուգոյի հետ Սթելենբոսում՝ Հյուգոյի հայրենի քաղաքում.

## Կարիերա
2008 թվականի Օլիմպիական խաղերում վերջնագծին չի հասել, 2012 թվականին դարձել է 45-րդը, իսկ Ռիո դե Ժանեյրոյում զբաղեցրել է 8-րդ տեղը.

2018 թվականի ապրիլին Դաֆին ոսկե մեդալ է նվաճել Գոլդ Քոստում անցկացված Համագործակցության խաղերում։ Դաֆին, հաղթելով 43 վայրկյան առավելությամբ, դարձել է Բերմուդյան կղզիներից առաջին կինը, որը նվաճել է ոսկե մեդալ։ Նա նաև պետք է մասնակցեր Համագործակցության խաղերում մաունթինբայկի մրցումներին, բայց հանվել է նախքան մեկնարկը։

Ֆլորա Դաֆին գործարկել է «The Flora Fund» հիմնադրամը՝ 2018 թվականի ապրիլին Բերմուդներում Համաշխարհային սերիայի փուլում հաղթանակից մի քանի օր անց։ Մեկ տարի անց վնասվածք է ստացել նույն մրցաշարում և չի ավարտել մրցավազքը։

Դաֆին միակ մարդն է, ով նույն տարում նվաճել Է տրիատլոնի աշխարհի չեմպիոնի երեք տիտղոսները։ Դա տեղի է ունեցել 2016 թվականին, երբ նա դարձել է չեմպիոն IBF, X TERRA վարկածներով, ինչպես նաև խաչաձև տրիատլոնում։ Բացի այդ, նրան է պատկանում նույն մրցաշարում լողի, հեծանվավազք և վազքի մրցումներում էտապներն ամենաարագ անցնելու ռեկորդը։ Դաֆֆի ունի ամենամեծ մրցանակներ ինչպես օլիմպիական, այնպես էլ Համաշխարհային սերիայի մրցումներում սպրինտերի տրիատլոնի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Հավայան արևադարձային բուսաբանական այգի

**Հավայան արևադարձային բուսաբանական այգի**, բուսաբանական այգի և բնական արգելոց Պապայկուում, Հավայի կղզում։ Այն գտնվում է Հիլո քաղաքից 25 կիլոմետր հյուսիս։ Միակ օվկիանոսային արևադարձային բուսաբանական այգին է ԱՄՆ-ում։ Այն աշխարհահռչակ բուսաբանական այգիներից մեկն է՝ արևադարձային բույսերի մեծ հավաքածուներով։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1977 թվականին, նախկին շաքարեղեգի պլանտացիայի տեղում։ Բուսաբանական այգու տարածքը կազմում է 6,9 հա։

## Նկարագրություն
Այգում աճում են ավելի քան 2000 բուսատեսակներ՝ ավելի քան 125 ընտանիքներից և 750 ցեղատեսակից։ Այգում իր յուրահատկությամբ առանձնանում են արմավենու մեծ հավաքածունները՝ գրեթե 200 տեսակ, հելիկոնիայից՝ ավելի քան 80 տեսակ, և բրոմելազգիներից՝ ավելի քան 80 տեսակ։ Մանգոյի և կոկոսի որոշ ծառեր ավելի քան 100 տարեկան են։

Բուսաբանական այգին կղզու զբոսաշրջային վայրերից մեկն է։

## Պատկերասրահ

View from the Bamboo Waterfall.JPG|Տեսարան Բամբուկի ջրվեժից
Lilypond Lake.JPG|Լիլիփադ լճի համայնապատկերը
Typical scene at the Tropical Botanical Gardens.JPG|Արևադարձային բուսաբանական այգինների տեսարան
View of Onomea Bay from the Tropical Botanical Garden.JPG|Ներքևի այգիներից բացվող տեսարան դեպի Օնոմեա ծովածոց
Native Red Ginger.JPG|Հավայան կարմիր կոճապղպեղ
Water Lily, Hawaii Tropical Botanical Garden.jpg|Հարսնամատազգիներ Հավայան բուսաբանական այգում
Flower at HTBG.JPG|Գեղեցիկ ծաղիկ այգիներում


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուսաբանական այգիներ
Կատեգորիա:Հավայի
Պաթոս (կղզի)

**Պաթոս** (), Վենեսուելային պատկանող հրաբխային ծագում ունեցող փոքրիկ (0,6 կմ²) անմարդաբնակ կղզի։

## Աշխարհագրական դիրք
Պաթոս կղզին գտնվում է Վենեսուելայի ափից մոտ 4 կմ և Չակաչակարե քաղաքից (Տրինիդադ և Տոբագո) մոտ 10 կմ հեռավորության վրա, Բոկա Գրանդե նեղուցում։ Կղզին ունի 1,1 կմ երկարություն և 0,6 կմ լայնություն։

## Բուսական և կենդանական աշխարհ
Կղզում աճում են քսերոֆիլ բույսեր, այդ թվում՝ կակտուսներ, պրոսոպիսներ և տարբեր տեսակի թփեր։

Կղզու կենդանական աշխարհը տեսակների քանակով համեմատաբար փոքր է։ Կղզում տարածված են իգուանաներն ու օձերը, ինչպես նաև լեռնային այծերը։

## Պատմություն
Պաթոսը Տրինիդադ և Տոբագոյի բրիտանական գաղութի մի մասն էր կազմում։ 1942 թվականի փետրվարի 26-ից այն գտնվում է Վենեսուելայի կազմի մեջ։ 1947 թվականի օգոստոսի 9-ին Կարիբյան ծովի այս և մի քանի այլ կղզիներ ստացան ազգային պարկի կարգավիճակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաթոս կղզու քարտեզը
* 

Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ
Կատեգորիա:Վենեսուելայի անմարդաբնակ կղզիներ
Կատեգորիա:Փոքր Անտիլյան կղզիներ
Ալեքսանդր Անանչենկո

**Ալեքսանդր Եվգենիի Անանչենկո** (, ), Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության պետական գործիչ, Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության վարչապետ, 2018 թվականի դեկտեմբերից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականի տվյալներով, Մակեևկայում, մյուսը 1966 թվականի տվյալներով, Դոնեցկի մարզի Սելիդովոյում։ Ես մեծացել եմ պապիկիս և տատիկիս կողմից։ 1983 թվականին ավարտել է սելիդի թիվ 2 դպրոցը՝ ոսկե մեդալով։ Ունի բարձրագույն կրթություն (Խարկովի իրավաբանական ինստիտուտ)։

1988 թվականի հունիսից մինչև 1996 թվականի հուլիսը Անանչենկոն աշխատել է ոստիկանությունում՝ ծառայելով մինչև ավագ լեյտենանտ, եղել է ներքին գործերի Սելիդյան հորոտդանի քրեական հետախուզության քննիչ, հերթապահ, ավագ օպերլիազոր։

Հեռանալով ոստիկանությունից՝ եղել է «մետալուրգիական ներդրումային ընկերություն» («ՄԻԿՈՄ») ՓԲԸ իրավաբանական ծառայության պետ, ռուս գործարար Միխայիլ ապրում էր, ծնվել է 1966 թվականին Սելիդովոյում։ Այնուհետև եղել է «հակաճգնաժամային կառավարման կենտրոնի» տնօրենը, Էդուարդ Պրուտնիկի «ինվեստիցիոն-փրոմիսլովիա միություն» ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ, խորհրդական Նիկոլայ Ազարովի և Յանուկովիչի 2002-2005 թվականներին, ինչպես նաև ծնունդով Սելիդովոյցի։

«Ուկրինպրո» ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրենի տեղակալ և իրեն հետ փոխկապակցված «ՍՏՍԿ» ՓԲԸ-ի դիտորդ խորհրդի անդամ։

Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության կազմավորումից հետո գլխավորել է ԴԺՀ-ի ղեկավար Զախարչենկոյի վարչակազմի արդյունաբերության զարգացման ռազմավարության վարչությունը։

Եղել է Կրիվցիում «Վտորշախտմեթ-1» ՓԲԸ մասնաճյուղի տնօրեն և «Վնեշտորգսերվիս» ՓԲԸ ղեկավարի խորհրդական ազդեցիկ ուկրաինացի գործարար Սերգեյ Կուրչենկոյին, ում կառավարման են հանձնվել ԴԺՀ-Ի արդյունաբերական ձեռնարկությունների մի մասը։

2018 թվականի սեպտեմբերի 7-ից՝ ԴԺՀ-ի կառավարության փոխվարչապետի պաշտոնակատար (ղեկավարել է վերլուծության և ռազմավարական զարգացման ֆունկցիոնալ բլոկը (դեպարտամենտ)։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 18-ից մինչև դեկտեմբերի 1-ը՝ ԴԺՀ-ի նախարարների խորհրդի նախագահի պաշտոնակատար։

2018 թվականի դեկտեմբերի 1-ից՝ ԴԺՀ կառավարության նախագահ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Լին Ի

**Լին Ի** (, փինյին Lín Yī ) (), չինացի դերասան, մոդել։ Աշխատել է «Թանրըն» կինոստուդիայի հետ։

Մեծ Ճանաչում է ձեռք բերել 2019 թվականին արտադրության «Գլուխդ դիր ուսիս» չինական հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո։

## Կրթություն և կարիերա
2015 թվականին Լինը բավականին բարձր բալերով ընդունվել է Պեկինի պարարվեստի համալսարանի ազգային պար բաժինը։ Նույն թվականին, երբ դեռ առաջին կուրսում էր սովորում, տղային հայտնաբերեց մի մեդիա գործակալ և Լինը պայմանագիր կնքեց «Թանրըն» կինոստուդիայի հետ՝ դառնալով չինացի հայտնի դերասաններ Էլվիս Հանի ( Հան Դոն Ծյուն ), Գուլի Նաճայի, Ծին Չընի և Չըն Յաոյի աշակերտը։

2016 թվականին Լին Ին օգտվեց արտերկրում պրոֆեսիոնալ պարերի և դերասանական վարպետության դասընթացներ անցնելու հնարավորությունից և ամառային արձակուրդները տրամադրեց կրթությանը։

2017 թվականին Լին Ին  մասնակցեց «Գեղեցիկ երիտասարդություն» ռեալիթի շոուին։ Նա մասնակցել է նաև Յօուկու ալիքի նորաձևության «Խենթ զգեստապահարան» շոուին  և 41 ձայնով ճանաչվեց 6-րդ եթերաշրջանի հաղթող։ Նա հայտնվեց հեռուտաէկրանին նկարահանվելով «Հույսի կղզի» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում՝ Դուան Իհոնի և Էնդի Գարսիայի հետ։

2019 թվականին Լին Ինը իր խաղընկերներ Սին Ֆեյի, Թան Սյաոտյանի և Չժըն Ինչընըի հետ նկարահանվել է «Մեր սիրո ժամը» պատանեկան սիրային հեռեուստասերիալում, որը  «Մեր գեղեցիկ սերը» ֆիլմի շարունակությունն է։ Այստեղ դերասանը մարմնավորում էր Գու Վեյի դերը։ Նույն թվականին Լին Ին արժանացել է «Տարվա նոր դերասան» մրցանակին «Ծին Ու Դուո» հեռուստափառատոնում։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմեր

} 提莫·沃伦索拉, փինյին՝ Tí mò·wò lún suǒ lā)
|Դուեն Իհոնգ (段奕宏, փինյին՝ Duànyìhóng）
|-
| rowspan=1|2022||*Մեկ շաբաթվա ընկեր*||  一周的朋友 (փինյին՝ Yīzhōu de péngyǒu)
 || Սու Յոու Շու
|Լին Սյաոցիեն (林孝谦, փինյին՝ Línxiàoqiān）
|Ճաո Ծին Մաի (赵今麦, փինյին՝ Zhào jīn mài）
Շըն Յուե (沈月, փինյին՝ Shěn yuè）
|}

### Հեռուստասերիալներ

### [[Վարիետե]]

## Մրցանակներ

## Սինգլեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Չինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Չինացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Չինացի մոդելներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Զիրա

**Զիրա** (), քաղաքատիպ ավան Ադրբեջանի Հանրապետության մայրաքաղաք Բաքու քաղաքի Խազարի շրջանում։

## Աշխարհագրություն
Զիրա քաղաքատիպ ավանը գտնվում է Բաքվից 45-46 կիլոմետր դեպի արևելք՝ Աբշերոն թերակղզու Փիրալլահի կղզու մոտ։ Զիրան երեք կողմից՝ հարավային, արևելյան և հյուսիսային, շրջապատված է Կասպից ծովով։ Զիրա ավանի ծովին ամենամոտ մասը հարավային կողմում է։ Զիրայից հյուսիս՝ Աբշերոնի փարոսի մոտ, կառուցվել է «Դամբա» կոչվող բնակավայրը՝ կապված Պիրալլահի (այն ժամանակ՝ Արտյոմ) կղզի տանող ճանապարհի կառուցման հետ։ Կղզում նավթի արդյունահանման ավելացման պատճառով այս բնակավայրը նույնպես մեծացել է և հետագայում վերանվանվել «Գուրգան» ավան։

## Բնակչություն
Զիրա ավանի բնակչությունը նախկինում փոքր էր, իսկ բնակչության մի մասը կանոնավոր կերպով բնակվում էր Փիրալլահի և Ջիլո կղզիներում։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո, Զիրայում կոմունալ ծառայությունների ոլորտի ստեղծումից հետո, կղզիներ տեղափոխված բնակչությունը վերադարձել է։ Ներկայումս Զիրա ավանում ապրում է մոտ 14 հազար մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանի բնակավայրեր
Կիսեն

մինի|Կիսեն
մինի|Կիսեն
մինի|ձախից|Թրերով պար կատարող Կիսեն
մինի|Կիսենը հայելու դիմաց
**Կիսեն** ( կամ **Կինյո** (), ստրուկների կանայք, որոնք երգում են, պարում, նվագում և ժամանակ են անցկացնում բարձր պաշտոնյաների հետ։ Կիսենները անբարոյական կանայք են, սակայն շատ լավ տիրապետում են պարին, երգին և պոեզիային։ 16-րդ դարում դրա վառ ներկայացուցիչն էր Հվան Ջին-ին։

Կիսենները ձևավորվել և հաստատվել են Չոսոն դինաստիայի ժամանակ, և կիսեն բառը հիմնականում վերաբերում է Չոսոն դինաստիայի կիսեններին։ Ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ ապրած աղջիկների մեջ կային Կիմ Հյունհվանի նման կանայք, ովքեր արհմիություն էին ստեղծել և պայքարում էին ճապոնական իմպերիալիզմի դեմ։

## Կյանք
Չոսոնում ամենացածր խավը համարվում էին կիսենները։ Կիսենները այն կանայք էին, որոնք երգում էին, պարում, և խնջույքի ժամանակ սնունդ ու խմիչք էին մատուցում։ Առաջին կարգի կիսենները հազվադեպ էին զբաղվում մարմնավաճառությամբ, կամ անում էին գաղտնի։ Իսկ ցածր աստիճանի կիսենը մարմնավաճառությամբ զբաղվում էր բավականին հաճախ։ Կային նաև այնպիսի դեպքեր, որ կիսենը ամուսնանում էր, սակայն դա վերաբերում է միայն շատ փոքր թվին։ Կիսենը կարող էր ամուսյանալ այն դեպքում, երբ բարձրաստիճան ինչ-որ մեկը կվճարեր մեծ գումար և կգներ կիսենին։ Կիսենների հիմնական գործառույթը ժամանցն ու հյուրասիրությունն էր ։

Կիսեններն ուղղակիորեն ղեկավարվում էին երկրի կողմից, և նրանց անխոհեմ կերպով դիպչելը հեշտ չէր, քանի որ նրանք ժամանակի ամենահայտնի դեմքերն էին։ Կիսենները, ովքեր հիմնականում զբաղվում էին թագավորական ընտանիքի, յանբանների և հարուստների հետ, չէին վաճառում իրենց։ Նրանք երբեմն իրենց վրա էին վերցնում օտարերկրյա դիվանագետներին հյուրընկալելու գործը, իսկ թոշակի անցնելուց հետո դառնում էին Կիբանգի ղեկավար կամ ամուսնանում էին սովորական մարդկանց հետ։

## Դասակարգում
Իլփեկիսենը երգում և պարում է միայն թագավորի ներկայությամբ։ Նրանց մեջ կային նաև ամուսնացած կանայք։ Այս տեսակի կիսենը սովորաբար չի զբաղվում անբարոյականությամբ։

Իփեկիսեն ունի երկու տեսակ՝ Գվանգի և Մինգի։ Գվանգին երգում և պարում է պետական ծառայողի դեմ, իսկ Մինգին սովորական ազնվականների դեմ։ Այս տիպի կիսենը նույնպես չի զբաղվոըմ անբարոյականությամբ։

Բացի այդ, տարբերվում էր նաև արվեստի վրա կենտրոնացած կիսեն։ Նույնիկս Սյոնջոնգ թագավորի տարեգրությունում կա գրառում, որն արգելում է երիտասարդ կանանց անառակությունը։ Բարձր կարգի կիսեններից յուրաքանչյուրն իր տունն ու զգալի հարստությունն ուներ, և նրանք նույնիսկ կարող էին ամուսնացած լինել։

Ասում են, որ յանբանները դուրս էին գալիս արվարձաններ պար ու երաժշտություն վայելելու, սովորելու կամ պոեզիայի, գրելու և նկարելու մասին խոսելու։

Ավանդական արվեստների մեծ մասը (օրինակ՝ պարը և երաժշտությունը), որոնք փոխանցվել են մինչ այժմ, փոխանցվել են կիսենների կողմից։ Այսինքն՝ նրանք նաև ավանդական արվեստներ փոխանցելու և սովորեցնելու դեր են կատարել։ Նաև նրանք մեծ դեր են խաղացել Կորյոի երգերի փոխանցման գործում։ Հայտնի գիսաենգներից են եղել Հվանգ Ջին-ին, Նոն-գաեն, Ունսիմը, Հոնգ Նանգը և Լի Մաե Չանգը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կորեայի մշակույթ
Կատեգորիա:Մարմնավաճառություն
Կատեգորիա:Ոչ արդիական մասնագիտություններ