open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կախականջը և նրա ընկերները

**Կախականջը և նրա ընկերները** (), խորհրդային տիկնիկային մուլտսերիալ, որը ստեղծվել է 1979-1982 թվականներին, ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Օլգա Ռոզովսկայայի կողմից։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է մանկագիր Գրիգորի Օստերի հեքիաթի մոտիվներով։

## Սյուժե
Մուլտսերիալի շարքը բաղկացած է 5 դրվագներից, որոնցում գլխավոր հերոսը Կախականջ անունով փափկամազ նապաստակն է, որի անունից էլ պատմվում է պատմությունը։ Մուլտֆիլմի մեծ մասը սկսվում է նրա հայտնի արտահայտությամբ. «Սա ես եմ, Կախականջը։ Սա ես եմ, ես դուրս եմ գալիս զբոսնելու»։

**«Կախականջ»**

Առաջին սերիայում դիտորդը ծանոթանում է գլխավոր հերոսի` Կախականջի հետ, և նրա անտառային ընկերների` Արջուկի, Գայլուկի և Աղվեսիկի հետ։ Սերիան պատմում է այն մասին, թե ինչպես են ընկերները խաղում աչքակապուկ։

**«Երբ Արջուկը արթնանում է»**

Կախականջը, Աղվեսիկը և Գայլուկը որոշում են Արջուկին արթնացնել ձմեռային քնափությունից հետո։ Բայց դա անելը այդքան հեշտ չէր, քանի որ Արջուկը ուներ խիստ մայրիկ, որը պահանջում էր, որպեսզի նա քնի։

**«Կախականջը և նրա ընկերները»**

Սերիան ունի երկու պատմություն` մեկը այն մասին, թե ինչպես է Կախականջը ուզում մեծանալ, իսկ մյուսը այն մասին, թե ինչպես է Սագիկը կոտրում ձուն, և ոչ մի կերպ չի կարողանում այն գտնել։ Կախականջը որոշում է այս հարցում նրան օգնել, սակայն Սագիկը նրան այնքան անհասկանալի է բացատրում, որ շուտով Սագիկը ինքն է գտնում իր «տունը»։

**«Խորհրդավոր կորուստը»**

Այս սերիայում Կախականջը և Սագիկը որոշում են օգնել Ագռավին, որը կորցրել էր իր բույնը։ Որոշ որոնումներից հետո գազանները գտնում են մի բույն, որը բերում են Արջուկի համար։ Պարզվում է, որ նա պատահաբար գցում է այն ծառից ուղիղ գլխին։ Արջուկը ներողություն է խնդրում Ագռավից և ասում է, որ նա այդ հին բույնի փոխարեն պատրաստելու է նոր բույն։

**«Թե ինչպես Սագիկը Աղվեսիկին որսաց»**

Սերիան պատմում է այն մասին, թե ինչպես է փոքրիկ Սագիկը որոշում որսալ շիկակարմիր աղվեսին։

## Նկարահանող խումբ

##### Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր` Օլգա Ռոզովսկայա
* Սցենարի հեղինակ` Գրիգորի Օստեր
* Օպերատորներ` Ալեքսանդր Ժուկովսկի, Լեոնարդ Կոլվինկովսկի
* Բեմադրող նկարիչ` Ռոզալիյա Զելմա
* Կոմպոզիտորներ` Մոիսեյ Վայնբերգ, Իլյա Կատաև
* Տիկնիկներն և դեկորացիան պատրաստել են` Լյուդմիլա Նասոնովա, Գալինա Կրուգլովա, Լյուբով Դորոնինա, Անատոլի Կուզնեցով, Նինա Պանտելեևա, Ա. Կրուտիպորոխ, Գեննադի Բոգաչյով, Վլադիմիր Շաֆրանյուկ, Յուրի Օդինցով
* Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Օլգա Անաշկինա, Կիրիլլ Մալյանտովիչ, Ա. Դեգտյարյով
* Խմբագիր` Վ. Մեդվեդովսկայա
* Քանդակագործ` Նադեժդա Լյարսկայա
* Մոնտաժող` Մ. Մորգունովա
* Տնօրեններ` Օլեգ Կուզնեցով, Ե. Բոբրովսկայա, Իգոր Գելաշվիլի

##### Դերասաններ
* Մարիա Վինոգրադովա` Կախականջ, Արջուկ, Աղվեսիկ, Գայլուկ, Սագիկ և ուրիշ գործող անձիք («Կախականջը», «Կախականջը և նրա ընկերները», «Խորհրդավոր կորուստը», «Թե ինչպես Սագիկը Աղվեսիկին որսաց» սերիաներում)
* Կլարա Ռումյանովա` բոլոր գործող անձինք («Երբ արջուկը արթնանում է» սերիայում)
* Միխայիլ Կոզակով` Ագռավ («Խորհրդավոր կորուստ» սերիայում)

## Վիդեոթողարկում
Մուլտսերիալի շարքի բոլոր դրվագները DVD ձևաչափով թողարկվել են «Մաստեր Տրյապ» ընկերության կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մուլտսերիալ Аниматор.ру կայքում
* «ԷԿՐԱՆ» ստեղծագործական միավորում

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր նապաստակների մասին
Մարի Դորո

**Մարի Դորո** (, ի ծնե **Մարի Կատերին Ստյուարտ** (),  ), համր կինոյի ամերիկյան դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մարի Դորոն ծնվել է Փենսիլվանիայի Դանկանոն քաղաքում՝ Ռիչարդ Հենրի Ստյուարտի և Վիրջինիա Ուիվերի ընտանիքում։ Ամերիկյան պետական գործիչ Պատրիկ Հենրիի անմիջական հետնորդն է։ Երիտասարդ տարիքում Դորան երգում էր տարբեր երաժշտական երգչախմբերի բեմադրություններում։ Դերասանական կարիերան սկսել է 1903 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյի թատերական բեմում, իսկ Նյու Յորք տեղափոխվելուց հետո հայտնվել է հայտնի թատերական պրոդյուսեր Չարլզ Ֆրոմանի հովանու ներքո։ Նրա օգնությամբ հաջող կարիերա է սկսել Բրոդվեյում ՝ միաժամանակ ելույթ ունենալով նաև Լոնդոնում։

Դորոյի թատերական կարիերան ավարտվել է 1915 թվականին, որից հետո տեղափոխվել է կինոէկրաններ՝ հաջորդ ութ տարվա ընթացքում հայտնվելով տասնհինգ ֆիլմում։ Նրա մասնակցությամբ ֆիլմերից են «Դրիադա» (1916), «Նորա Ֆլինի սերը» (1916), «Օլիվեր Թվիստ» (1916) և «Բեատրիս» (1921) ֆիլմերը։ Հոլիվուդում իր կարիերայի ընթացքում Դորան ամուսնացել է դերասան Էլիոթ Դեքստերի հետ, որից բաժանվել է 1922 թվականին։
ձախից|մինի|Թատերական ամսագրի շապիկ. 1913թ.

1920-ականների սկզբին Դորոն հիասթափվում է Հոլիվուդից և վերադառնում  Բրոդվեյ։ Այնտեղ նա ներկայանում է ընդամենը մեկ բեմադրության մեջ, և 1924-ին լքում է ԱՄՆ-ն՝ հաստատվելով Եվրոպայում։ Այնտեղ դերասանուհին մասնակցում է Իտալիայում և Մեծ Բրիտանիայում մի քանի ֆիլմերի նկարահանումներին։

ԱՄՆ վերադառնալուց հետո Մարի Դորոն վարում է պալատական ապրելակերպ, խուսափում է նույնիսկ ընկերների և ծանոթների հետ շփումներից։ Նրա օտարումը հասնում էր այն աստիճանի, որ նա իր բնակության հյուրանոցները փոխում էր շաբաթական չորս անգամ։
մինի|Դորոն 1906 թվականին

Մարի Դորոն մահացել է 1956 թվականին՝ Նյու Յորքում 74 տարեկանում և թաղվել Փենսիլվանիայի Դանկանոն քաղաքում։ Նա  90.000$ է հատկացրել ԱՄՆ դերասանների հիմնադրամին։

1960 թվականին կինոարտադրության մեջ ունեցած ներդրումների համար Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում արժանացել է աստղի։ Ներկայումս նրա մասնակցությամբ 15 կինոնկարներից պահպանվել են միայն չորսը։

## Ծանոթագրություններ



## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Լիանա Խաչատրյան

**Լիանա Խաչատրյան** (), հայ արվեստագետ, արվեստի ուսուցիչ, նկարիչ-մանկավարժ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (2010)։ 2008 թվականին «Քաղաքը» գրաֆիկական աշխատանքների շարքի համար արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի։

## Կենսագրություն
Լիանա Խաչատրյանը ծնվել է 1988 թվականին, Երևանում։ 1995-2005 թվականներին սովորել է Հենրիկ Իգիթյանի անվան գեղագիտության ազգային կենտրոնում, 2005-2009 թվականներին՝ Լորիս Քալաշյանի անվան հայկական բաց համալսարանի կերպարվեստի ֆակուլտետում։ Մասնակցել է ԱԻԿԱ-Հայաստան (Արվեստի քննադատների ազգային ասոցիացիա) մեկամյա կուրատորական դասընթացին։ 2009 թվականից դասավանդում է Գեղագիտության ազգային կենտրոնում։ Զբաղվում է կերպարվեստի տարբեր ճյուղերով, այդ թվում գեղանկար, ձեռքի և հաստոցային գրաֆիկա, կերամիկա, քանդակ, ժամանակակից արվեստ։

Մասնակցել և կազմակերել է բազմաթիվ ցուցահանդեսներ և արվեստի միջոցառումներ, այդ թվում՝ ցուցահանդեսներ է կազմակերպել համագործակցելով Երևանի պետական համալսարանի, Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի, Թումո ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնի, Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտի, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանի և այլ հաստատությունների հետ։

## Պարգևներ
* Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ, 2008

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Սիրո գավաթը (կտավ)

**«Սիրո գավաթ»** (), անգլիացի նկարչի` Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի կողմից 1867 թվականին ստեղծված յուղաներկ նկար։ Այժմ ստեղծագործությունը գտնվում է Տոկիոյի Արևմտյան արվեստի ազգային թանգարանում։

Համաձայն անգլիական միջնադարյան ավանդույթի՝ սիրո գավաթը շնորհվել է դատական մրցումներին մասնակցելու համար, այդ թվում նաև կանանց, ովքեր ստացել են «Սիրո և գեղեցկության թագուհի» կոչում»։ Սիրո բաժակը կոչվում էր աման, որից  ավանդույթի համաձայն, մտերիմներն ու ընկերներն խմում էին իրենց հերթին։

Մեկ այլ  վարկածի համաձայն՝ «սիրո գավաթը» խորհրդանշում էր հաշտություն և վստահություն, քանի որ խմողը ստիպված էր մի ձեռքով պահել բաժակը, և այդպիսով չէր կարող զենք վերցնել։ Նկարը պատկերում է մի գեղեցիկ երիտասարդ կնոջ` մտածկոտ տխուր արտահայտությամբ, հաստ շագանակագույն մազերով, կարմիր զգեստ հագած, ոսկե գավաթը շրթունքներին։ Շրջանակի վրա փորագրված է ֆրանսերեն (), թերևս խոսքը բաժակաճառ է իր սիրեկանի փառքին ուղղված, որ ռազմի դաշտ էր մեկնել։ Նկարի ֆոնի վրա ժանյակով կտոր է, չորս բրոնզե ափսե` սյուժեներով, որոնց թվում է Ադամ ու Եվան, Հուսեն և Հիսուս Նավին, որոնք վերադառնում են Ավետյաց երկրից` խաղողի փնջով։

Աղջկա ետևի փորագրությունում պատկերված են բաղեղի տերևներ` որպես հավատարմության խորհրդանիշ 
։

Նկարի համար նախատեսված մոդելն էր Ալեքսա Ուայլդինգը։ Նույն տարում ավելի ուշ, Ռոսսեթին ստեղծում է ստեղծագործության ջրաներկ վերարտադրություն, որտեղ ներկայացվել է մեկ այլ մոդել` Էլեն Սմիթը
։

Նկարը գնվել է կոլեկցիոներ Ֆրեդերիկ Լեյլանդի կողմից 
։

Որոշ ժամանակ համարվում էր, որ նկարը անհայտացել է
։ Որոշ մարդիկ կարծում էին, որ նկարը կորել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այժմ նկարը գտնվում է Տոկիոյի Արևմտյան արվեստի ազգային թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
JetBrains

**JetBrains**, միջազգային ընկերությունը, որը մշակում է գործիքներ  Java, Kotlin, C#, F#, C++, Ruby, Python, PHP, JavaScript լեզուներով աշխատելու համար, ինչպես նաև մշակում է միջավայրեր թմային աշխատանքի համար։

## Պատմություն
JetBrains-ը հիմնադրվել է 2000 թվականին։ Գլխավոր գրասենյակը տեղակայված է Պրահայում։ Հիմնադիրներն են՝ Սերգեյ Դիմիտրովը, Եվգենիի Բալյեվը և Վալենտին Կիպհակովը։

2019 թվականի տվյալներով ընկերությունը մասնաճյուղեր ունի՝ Պրահայում, Սանկտ Պետերգուրգում, Ամստերդամում, Բոսթոնում, Մոսկվայում, Մյունխենում և Նովոսիբիրսկում։

JetBrains-ի ապրանքների ամենահայտնին՝ IntelliJ IDEA-ն է։

2009 թվականին JetBrains-ը բացեց IntelliJ-ի ներքին կոդը, որը վրա էլ հիմնված է IntelliJ IDEA-ն, և թողարկեց ծրագրի անվճար տարբերակը՝  IntelliJ IDEA Community Edition։

2010 թվականին ընկերությունը սկսեց մշակել Kotlin ծրագրավորման լեզուն։

2018 թվականին ընկերությունը ուներ ավելի քան 5 մլն օգտատեր, որոնց շարքում են՝ Google, Salesforce, Twitter, Citibank, HP, Airbnb։

2018 թվականին JetBrains-ը առաջին անգամ դարձավ ծրագրավորման միջազգային օլիմպիադայի ACM ICPC, հովանավորը։

Google I/O 2019-ի ընթացքում պարզ դարձավ, որ Kotlin լեզուն դարձել է Android ծրագրավորման առաջնային լեզուն։

## Ապրանքներ
### IDE
* 2001 թվական IntelliJ IDEA — IDE  Java-ի համար
* 2008 թվական RubyMine — IDE Ruby և Ruby on Rails-ի համար
* 2010 թվական PyCharm — IDE Python-ի համար
* 2010 թվական PhpStorm — IDE PHP-ի համար
* 2010 թվական WebStorm — IDE վեբ ծրագրավորման համար
* 2011 թվական AppCode — IDE  Objective-C-ի համար 
* 2014 թվական CLion — IDE C/C++ի համար
* 2015 թվական DataGrip
* 2015 թվական GoLand — IDE Go-ի համար։ 
*2017 թվական Rider — IDE .NET-ի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2000 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:2000 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրված ընկերություններ
Գերդա Սպրինխորն

**Գերտրուդա Լիննեյա  (Գերդա) Սպրինխորն** (, ), շվեդ քանդակագործ և խեցեգործ։

## Կենսագրություն
Գերտրուդա Լիննեյա Սպրինխորնը  ծնվել է 1871 թվականի ապրիլի 29-ին, հաշվապահ Կարլ Լյուդվիգ Սպրինխորնի և նրա կնոջ`Հիլդեգարդ Յուլիան Լիտտմարկի ընտանիքում։ 1893-1900 թվականներին Գերտրուդան (ավելի շատ հայտնի է որպես Գերդա) սովորել է Ազատ արվեստների թագավորական ակադեմիայում։ 1899 թվականին  «Փերիները դրախտի դռանը»  քանդակի համար նրան շնորհվում է *Hertiglig*a-ի մեդալ, իսկ 1900 թվականին նրա «Կլեոպատրան»  արժանացել է Թագավորական մեդալի։ Կլեոպատրայի ինքնասպանության տեսարանը պատկերող այդ  քանդակն արժանացել է դրական արձագանքների 1911 թվականին Շվեդիայի նկարիչների միության (*Föreningen Svenska Konstnärinnor*) կազմակերպած առաջին ցուցահանդեսում։ Երկար ժամանակ համարվել է Գերդա Սպրինխորնի լավագույն գործը, սակայն, ըստ ժամանակակիցների, քանդակագործը հետագայում ոչնչացրել է իր ստեղծագործությունը։

Ակադեմիան ավարտելուց հետո Գերդա Սպրինխորնը շուրջ մեկ տարի անցկացրել է Փարիզում։ Այդ ժամանակաշրջանի նրա գործերը հայտնի չեն, մինչդեռ 1904, 1905 և 1907 թվականներին Դալարնա ուղևորությունները, ընդհակառակը, ծայրաստիճան արգասաբեր են եղել։ Գերդան ստեղծել է մի շարք իրատեսական կերպարներ, որոնք պատկերում էին Դալարնայի բնակիչներին ավանդական տարազներով։

Գերդա Սպրինխորնը 1906 թվականը անցկացրել է Իտալիայում՝ լինելով նաև Կապրիում։ Այնուհետև նա մի քանի անգամ ճանապարհորդել է Ֆինլանդիայում։ Ինչպես իտալական, այնպես էլ ֆիննական ուղևորությունների արդյունքը նոր քանդակներն էին ազգագրական ոգով`պատկերելով գյուղացիներին ազգային տարազներով։

Բացի քանդակներից, Գերդա Սպրինխորնը կերամիկայից ստեղծել է ինտերիերի իրեր`լամպեր, գրելու գործիքներ և այլն։ Սեփական թրծման վառարանն ունենալուց հետո նա սկսել է պատրաստել տարբեր տեսակի ջնարակված ապրանքներ ՝ ոգեշնչված ճապոնական կերամիկայով։

Սպրինխորնի ամենահայտնի քանդակներից մեկը «Սուրբ պար»  (*Helig dans*) գործը, պատկերում է վեր պարզված ձեռքերով մի կնոջ, քամուց  ծածանվող բարակ հագուստով։ Հեղինակի մտահղացման  համաձայն, նրանից հետո  պետք է ստեղծեր «Հեթանոսական պար» (*Profan dans*) քանդակը, բայց այն չի իրականացել։ Փոխարենը ստեղծվել է մի փոքրիկ թրծակավե  արձանիկ՝ «*Danse macabre*»: Գերդա Սպրինխորնի մյուս  գործերը ներառում են քանդակված բրոնզե դիմանկարներ, այդ թվում`դերասան Անդերս դե Վալը և նկարիչներ Շարլոտա Վալստրյոմը, Ինգեբորգ Օքերմանը և Հիլդեգարդ Տորելը։ 1948 թվականին Ստենբրուխուլտում կանգնեցվել է երիտասարդ Կառլ Լիննեյին պատկերող արձանը։

Սպրինխորնը բազմիցս մասնակցել է ցուցահանդեսների ինչպես Շվեդիայում, այնպես էլ արտերկրում (այդ թվում ՝ Լոնդոնում, Մյունխենում, Վիեննայում, Սան Ֆրանցիսկոյում)։ 1904 թվականին Սենթ Լուիսի Համաշխարհային ցուցահանդեսում արժանացել է բրոնզե մեդալի։

Գերդա Սպրինխորնը մահացել է  1951 թվականին Ստոկհոլմում։

Սպրինխորնի աշխատանքները ներկայացված են Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Ուփսալայի համալսարանական գրադարանում, Տրելլեբորգի թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Ժաբուատան դուս Գուարարապիս

**Ժաբուատան դուս Գուարարապիս** (պորտուգալերեն՝ **Jaboatão dos Guararapes**), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է նահանգի վարչական կենտրոնի ու խոշորագույն բնակավայրի՝ Ռեսիֆիի մետրոպոլիսային տարածքի և տնտեսա-վիճակագրական միկրոշրջանի մեջ։ «Ռեսիֆիի ագլոմերացիա» անվանումը կրող մեզոտարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասն է կազմում։ Զբաղեցնում է 258,7 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2007 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 665.387: 2018 թվականի հուլիսի 1-ի դրությամբ այդ ցուցանիշը հասել է 697.636-ի։ Բնակչության թվաքանակով նահանգում զբաղեցնում է երկրորդ տեղը՝ զիջելով միայն Ռեսիֆիին։ Արդյունաբերական կարևոր կենտրոն է։

## Վիճակագրություն
* Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր   4.067.013 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
* Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր  6.348,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)

## Պատմություն
Բնակավայրը 1593 թվականի մայիսի 4-ին հիմնադրել է Բենտու Լուիշ Ֆիգուեյրան։ 1873 թվականի նոյեմբերի 13-ին Ժաբուատան դուս Գուարարապիսն ստացել է ինքնավար համայնքի կարգավիճակ։

## Պատկերասրահ

Jaboatão - panoramio.jpg|
Recife - Pernambuco - Brasil.jpg|
Barra de Jaganda Jaboatão.jpg|
Orla Candeias Jaboatão1.jpg|
PE - Jaboatão dos Guararapes - Praia de Piedade 1.jpg|
Igreja no Morro dos Guararapes.jpg|
Colônia dos Padres - Jaboatão.jpg|
Bairro Industrial Prazeres.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Website der Câmara Municipal, Stadtrat (brasilianisches Portugiesisch)
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE): ''Jaboatão dos Guararapes – Panorama.'' Aktuelle statistische Angaben (brasilianisches Portugiesisch)
*  Համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը 

Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ
Նորզելանդական մերձանտարկտիկական կղզիներ

thumb|300px
**Նորզելանդական մերձանտարկտիկական կղզիներ** (), կղզեխումբ Նոր Զելանդիայի հարավային կողմում։ 1998 թվականանին ընդգրկվել են Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում.

## Նորզելանդական մերձանտարկտիկական կղզիների կազմում ընդգրկված կղզեխմբեր

Այս խմբի մեջ մտնում են 5  կղզեխումբ։
}
|-
| 2
| 877-002
| Բաունտի կղզի
| 1,35
| 
|-
| 3
| 877-003
| Անտիպոդ
| 20,97
| 
|-
| 4
| 877-004
| Օկլենդի կղզիներ
| 625,60
| 
|-
| 5
| 877-005
| Քեմբլ
| 113,31
| 
|-
|}

## Աշխարհագրություն

Կղզիները ցրված են օվկիանոսում՝ 3.5 մլն. կմ2 տարածքով, որ Ավստրալիայի ամբողջ տարածքի մոտավոր կեսն է։

Կղզիներից յուրաքանչյուր խումբ ունի իր միկրոկլիման և էնդեմիկ տեսակները`բուսական և կենդանական աշխարհի եզակի ներկայացուցիչներ (օրինակ՝ Մեծ պինգվին)։

Կղզիների կլիման մերձանտարկտիդականից սառը չափավոր է։ Կղզիները ծածկված են մերձանտարկտիդական մարգագետիններով, որոնք պատկանում են Նորզելանդական շրջանի Անտարկտիկական թագավորությանը (ըստ Պ.Պ. Վտորովի և Ն. Դրոզդովի)։

## Այլ տեղեկատվություն

Կղզիները անմարդաբնակ են, բացառությամբ գիտական արշավախմբի կամ օդերևութաբանական կայանների աշխատակիցների։  Զբոսաշրջիկների այցելությունը կղզիներ սահմանափակված է։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Islas subantárticas
* Ficha del lugar de la UNESCO
* Naufragios: Arruinado a una isla subantártica 

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Նոր Զելանդիայում
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի կղզիներ
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ
Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Սներս (կղզեխումբ)

**Սներս** (հայտնի է նաև , ), անմարդաբնակ կղզիների և ժայռերի խումբ Նոր Զելանդիայի Հարավային և Սթյուարտ կղզիներից 200 կմ դեպի հարավ։ Կղզիների ընդհանուր մակերեսը 3,41 կմ2 է։

Ընդունված է այս կղզիներին անվանել նորզելանդական Արտաքին կղզիներ։ Դրանք պատկանում են Նոր Զելանդիային, բայց ընդգրկված չեն Նոր Զելանդիայի վարչատարածքային որևէ միավորի կազմում, գտնվում են առանձին մարմնի անմիջական ղեկավարության ներքո։

Բացի այդ, կղզիախումբը Նորզելանդական մերձանտարկտիկական կղզիների հետ միասին ներառված է Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

## Աշխարհագրություն
thumb|աջից|300px|Սներսի կղզիները
Կղզիախումբը կազմված է հետևյալ հիմնական կղզիներից՝
#  Նորթ Իսթ Այլենդ կղզի (, տարածքը` 2,8 կմ2, ամենաբարձր կետը՝ 130 մ),
#  Բրոտոն կղզի (, ամենաբարձր կետը՝ 86 մ),
#  Արևմտյան կղզիների շղթա (, ամենաբարձր կետը՝ 44 մ)։

Կղզիախմբին ամենամոտ խոշոր կղզին Նոր Զելանդիայի անտառապատ Սթյուարտն է, որը գտնվում է կղզեխմբից 100 կմ դեպի հյուսիսարևելք։ Կղզիները հայտնի են իրենց էնդեմիկ պոպուլյացիաներով՝ Սներսի ճռճռան պինգվինով և Օքլենդի անտառակտցարի ենթատեսակներով։ Նոր Զելանդիայի ամենահարավային կղզին է, որը ծածկված է անտառներով։

Կղզիների մերձակայքում գտնվում է Մահուիկայի ստորջրյա խառնարանը։

## Տես նաև
* Նորզելանդական մերձանտարկտիկական կղզիներ
* Նոր Զելանդիա

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Նոր Զելանդիայում
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի կղզիներ
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի տեսարժան վայրեր
Ռիբեյրան Պրետու

**Ռիբեյրան Պրետու**(), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում։ Նույնանուն մեզոտարածաշրջանի և տնտեսա-վիճակագրական միկրոշրջանի բաղկացուցիչ մասն է։ Զբաղեցնում է 651,366 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2019 թվականի տվյալներով եղել է 703.437&nbsp;(այդ ցուցանիշով Բրազիլիայում զբաղեցնում է 27-րդ տեղը)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 860,5 մարդ/կմ²։

## Վիճակագրություն
* Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր   10 095 559 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
* Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր 18 312,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
* Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում էր   0,855 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։

## Պատմություն
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1856 թվականին;

## Տրանսպորտ
Քաղաքի կենտրոնից 18 կիլոմետր հեռավորության վրա գործում է միջազգային օդանավակայան։

## Պատկերասրահ

Teatro Pedro II-Ribeirao Preto.jpg|
Mirante bosque.JPG|
Curupira vista do alto.JPG|
Pingui Pedro II.JPG|
Catedral Ribeirao Preto.JPG|


## Կլիմա
Ռիբեյրան Պրետուի կլիման արևադարձային է, *Köppen climate classification*-ի դասակարգման համաձայն՝ *Aw*՝ անձրևառատ ամառներով ու համեմատաբար չոր ձմեռներով։ Արձանագրված առավելագույն տաք ջերմաստիճանը՝ 43.6&nbsp;°C (110.5&nbsp;°F, 2012 թ. հոկտեմբերի 29-ին)։
 
* Միջին ջերմաստիճանը. ձմռանը՝ 18.6&nbsp;°C; ամռանը՝ 23.9&nbsp;°C
* Ծովի մակերևույթից միջին բարձրությունը՝  531մ (504-ից 852 մետրի միջակայքում)
* Տեղումների միջին տարեկան քանակությունը՝ 1508&nbsp;մմ 
* Համեմատական խոնավությունը՝ 71% (տարեկան միջին ցուցանիշը)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Համայնքապետարանի կայքէջը

Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ
Ֆրեդերիկ Չարլզ Բարտլետ

**Ֆրեդերիկ Չարլզ Բարտլետ** (, ), բրիտանացի հոգեբան, Քեմբրիջի համալսարանի փորձարարական հոգեբանության առաջին պրոֆեսոր, ժամանակակից կոգնիտիվ հոգեբանության հիմնադիրներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ֆեդերիկ Չարլզ Բարտլետը ծնվել է 1886 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Վյոլդի Ստոուում։ Ուսումնասիրել է սոցիալական գիտություններ Քեմբրիջի Սուրբ Հովհաննես քոլեջում, որն ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել տեղի հոգեբանության լաբորատորիայում, որը հետագայում ղեկավարել է 1931-1951 թվականներին։ 1944 թվականին եղել է Կիրառական  հոգեբանության հետազոտությունների խմբի հիմնադիրներից մեկը, գլխավորելով այն 1945 թվականին։ 1932 թվականին ընտրվել է Թագավորական միության անդամ, իսկ 1948 թվականին նրան շնորհվել է ասպետի կոչում։

1952 թվականին գիտության մեջ ունեցած մեծ ներդրման համար պարգևատրվել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության Թագավորական մեդալով։

1958 թվականին ընտրվել է Ամերիկյան արվեստի և գիտության ակադեմիայի  արտասահմանյան պատվավավոր անդամ։

Ֆրեդերիկ Չարլզ Բարտլետը մահացել է  1969 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Քեմբրիջում։

Բարտլետի առավել հայտնի աշխատանքները վերաբերում են հիշողության գործընթացների ուսումնասիրության բնագավառին․ նա փորձարկվողի համար ընթերցել է մի քանի դեպքերի անտրամաբանորեն հերթականությամբ կարճ պատմություններ, իսկ հետո՝ որոշ ժամանակ անց, նրանց խնդրել է հիշել այդ պատմությունները առավելագույնս ճշտորեն։  Նա հայտնաբերել է, որ մարդկանց մեծամասնության համար ծայրահեղ դժվար է հիշել այդպիսի պատմություները, անգամ բազմաթիվ անգամ ընթերցելուց հետո, և  նա առաջ է քաշել այսպես կոչված հիշողության սխեմայի տեսությունը, որի համաձայն՝ պատմության այն տարրերը, որոնք չեն գրանցվում լսողի հիշողության սխեմայում, արդյունքում բացառվել էին նրա հիշողությունից կամ վերափոխվել են.

Բրիտանական էրգոնոմիական միությունը Բարտլետի պատվին շնորհում է նրա անունը կրող մեդալ, իսկ Փորձարարական հոգեբանության միությունը անցկացնում է Բարտլետի անվան ամենամյա դասախոսություններ։

## Ծանոթագրություն

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Անգլիացի հոգեբաններ
Կատեգորիա:Թագավորական շքանշանով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
Սվեշտարիի թրակիական դամբարան

**Սվեշտարիի թրակիական դամբարան** (, Sveštarska grobnica), թրակիական դամբարան, որը տեղակայված է Բուլղարիայի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ Սվեշտարի գյուղի 2,5 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։

1985 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Դամբարանը բացվել է ավերավայրի պեղումների ժամանակ` 1982 թվականին։ Թվագրվում է մ. թ. ա. 3-րդ դարին։ Կառուցվել է, ենթադրաբար, գեթերի ցեղի թրակիական տիրակալի և նրա կնոջ համար։

Դամբարանի ճարտարապետական զարդարանքը համարվում է եզակի. պատերին բույսերի բազմագույն նկարներ են և արտառոց ձևի կարիատիդեր։ 10 կանանց պատկերաքանդակները՝ փորագրված հուղարկավորության կենտրոնական պալատի պատերին, եզակի են և երբեք չեն հանդիպել թրակիական հողերում։ Դրանք վկայում են հին հելլենիստների հետ թրակիացիների շփումների մասին։

Ոսկորների միջոցով` որոնք ցրված էին դամբարանում, վերականգնվել են երիտասարդ կնոջ, երիտասարդ և տարեց տղամարդկանց կմախքներ։ Երրորդ՝ դամբարանի կողային սենյակը, որը նախատեսված էր նվերների պահպանման համար, պարզվել է դատարկ է։ Համարվում է, որ դամբարանը թալանվել է, սակայն հայտնի չէ, թե երբ և ինչու են կողոպտիչները, գանձերը վերցնելով, իրենց ետևից փակել դամբարանի մուտքը։

Դամբարանի շինարարությունում օգտագործվել է թրակիացիներին բնորոշ «չոր», առանց շաղախի, ընդ որում կրաքարային սալերն այնքան ամուր են, որ ճեղքի մեջ դանակի սայրը չի անցնում։

2 կմ շառավղով հայտնաբերվել է տարբեր չափերի ևս 26 կուրգան, և այդ ամբողջ շրջանը հայտարարվել է հնագիտական արգելոց։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Alexander Fol, M. Čičikova, T. Ivanov, T. Teofilov: *The Thracian Tomb near the Village of Sveshtari*, Sofia 1986.
* Alexander Fol: "Die thrakische Orphik oder Zwei Wege zur Unsterblichkeit", in *Die Thraker. Das goldene Reich des Orpheus*, Ausstellung 23. Juli bis 28. November 2004, Kunst- und Ausstellungshalle der Bundesrepublik Deutschland. Philipp von Zabern, Mainz 2004, p.&nbsp;177-186.

## Արտաքին հղումներ
* Official site of the Thracian Tomb of Sveshtari
* Bulgarian archaeologists uncover golden treasure

Կատեգորիա:Բուլղարիայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Դամբարանաբլուրներ
Կատեգորիա:Թրակիայի պատմություն
Կատեգորիա:Կատակոմբեր
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Բուլղարիայում
Կատեգորիա:Հոգեհանգստյան հուշարձաններ և կառույցներ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ դարի հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռազգրադի մարզի շենքեր և կառույցներ
Ինչպես աղվեսներն ընկերացան հավերի հետ

**Ինչպես աղվեսներն ընկերացան հավերի հետ** (), տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է 1980 թվականին, Սվերդլովսկի հեռուստատեսային ստուդիայում, ըստ Յան Էկխոլմի «Տուտա Կարլսոնը, առաջին և միակը, Լյուդվիգ տասնչորսերորդը և մյուսները» և այլ սկանդինավյան հեքիաթների մոտիվների։ Ֆիլմը հաջողություն չի ունեցել, ինչը բացատրվում է դրա սովորական գեղարվեստական հատկանիշներով, ինչպես նաև` սյուժեի արհեստական քաղցրմեղցրությամբ և որոշ կեղծ տարրերով։ Հեղինակները փորձել են մուլտֆիլմն ստեղծել մյուզիքլի ոճով։ Այս մտաղհացման ձախողման պատճառ է դարձել նաև ամբողջ մուլտֆիլմին ուղեկցող երաժշտական կոմպոզիցիաների պրոֆեսիոնալիզմի բացակայությունը։

## Սյուժե
Լարսոն աղվեսների ընտանիքում ծնվում է չորրորդ երեխան` Լյուդվիգը։ Նա նման չէ իր մնացած հարազատներին, որովհետև չի ուզում խորամանկ և նենգ լինել։ Նա նույնիսկ ընկերություն է անում Տուտա Կարլսոն անունով հավի ճուտիկի հետ։ Լյուդվիգը գալիս է նրան այցելելու, ինչն այնքան է զարմացնում պահակ շանը` քեռի Մաքսիմիլյանին, որ վերջինս թույլ է տալիս Լյուդվիգին վերադառնալ։

Լյուդվիգի ծնողները շատ են զայրանում, երբ իմանում են, որ իրենց որդին ընկերացել է հավի հետ։ Նրանք որոշում են «այցելել» հավաբունը՝ դրա բնակիչներին հոշոտելու համար։ Լյուդվիգը լսում է հարազատների դավադրությունը և շնչակտուր հասնում է հավաբուն՝ հավերին նախազգուշացնելու վտանգի մասին։ Այսպիսով, հավի որսը աղվեսների համար անհաջող է լինում։ Լյուդվիգի ծնողները չեն հասկանում, թե ինչո՞ւ իրենց չի հաջողվել անակնկալի բերել հավաբնի բնակիչներին։

Հետո մարդիկ են սկսում աղվեսների որս։ Տուտա Կարլսոնը տեղեկանում է այդ մասին և, չնայած վախին, շտապում է իր ընկերոջը՝ աղվես Լյուդվիգի բույն, որպեսզի նախազգուշացնի նրան և նրա ծնողներին առաջիկա արշավանքի մասին։ Լյուդվիգի ծնողները կարողանում են գաղտնի դուրս գալ անցքից։ Տուտան նրանց բերում է իր հավաբուն, և այնտեղ աղվեսները փրկվում են որսորդներից։

Այդ ժամանակ աղվեսները հասկանում են, որ իրենց համար լավագույնը կլինի ընտանիքներով բարեկամանալ և դադարցնել թշնամությունը։ Որոշում են և այդպես էլ անում են։

## Դերերը հնչյունավորել են
* Իրինա Գրաչյոա
* Բ. Սորոկինա
* Գալինա Դեյկինա
* Եդուարդ Երեմեև

## Թողարկում տեսաերիզով
Մուլտֆիլմը VHS ձևաչափով 1997 թվականին թողարկվել է մուլտֆիլմերի «Սլոնո-դիլո-սյոնոկ» հավաքածուում` «Վիդեո Սոյուզ» ասոցիացիայի և «Դինարա» ընկերության կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Повесть Ян Экхольм "Тутта Карлсон, первая и единственная, Людвиг Четырнадцатый и другие" на Lib.ru

Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր աղվեսների մասին
Կատեգորիա:1980 մուլտֆիլմեր
Բեթհովենը (քանդակ)

**Բեթհովենը**, Լևոն Մուրադովի դիմաքանդակներից, որում զգացվում է Բեթհովենի խռովահույզ հոգին, անհանգիստ, որոնող, եռուն խառնվածքը։

## Նկարագրություն
Բարձրաքանդակում դիմագծերն ունեն հուզված, անհանգիստ արտահայտություն, որպիսի վիճակ  նրան ուղեկցել է ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Կարելի ենթադրել, որ հեղինակն երաժշտին կերպավորել է ստեղծագործական երկունքի պահին։ Մուրադովն օգտագործել է Օգյուստ Ռոդենի հաճախակի նիրառած մեթոդը` դեմքի կեսը թողնելով քարի անմշակ զանգվածում` ֆակտուրային զանազանություն ստեղծելու նկատառումով։ Դրա շնորհիվ երաժշտի դիմագծերի արտահայտությունն ավելի ցայտուն է դարձել, չնայած ֆոնն իր ծավալով մասամբ ճնշող է։

## Մտահղացում
Ամենայն հավանականությամբ այս բարձրաքանդակի մտահղացման առիթ են տվել եվրոպական արվեստում գոյություն ունեցող մի քանի ռելիեֆներ Մաքս Քլինգերի, Ֆրանց Շտուկի, Բսւրդելի հեղինակությամբ։ Չի կարելի ասել, Մուրադովի գործը դրանցից մեկնումեկի կրկնողությունն է։

## Կերպարի մշակման ոճ
Ընդհանրացումներով մշակված այս գլխաքանդակը կատարումով նորություն չէ, մանավանդ որ եվրոպական քանդակագործության մեջ կան հանճարեղ կոմպոզիտորին նվիրված այս կարգի գործեր, սակայն հայ արվեստագետը նույնպես ստեղծել է ուշագրավ գործ։
Չկա գեղարվեստական միջոցների նորություն
։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լևոն Մուրադովի քանդակներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Սնուփի

**Սնուփի** (), Բինգլ ցեղատեսակի մտացածին շուն, որը Peanuts կոմիքսի հայտնի կերպարն է։ Կերպարը ստեղծվել է նկարիչ Չ. Շուլցի կողմից։ Կերպարը առաջին անգամ կոմիքսում հայտնվել է 1950 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Ռուսաստանում Սնուփիի մասին կոմիքսները լույս են տեսել մանկական «Ցուցակ» շաբաթաթերթում։

## Կոմիքսներ
Կերպարը առաջին անգամ կոմիքսում հայտնվել է 1950 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Սկզբում Շուլցը ցանկանում էր կերպարին անվանել Սնիֆֆի, բայց հետո իմանում է, որ այդ անունը արդեն օգտագործվել է մեկ այլ կոմիքսում։ Սկզբի կոմիքսներում այդքան էլ հասկանալի չէր՝ ում է պատկանում Սնուփին, սակայն հաջորդող կոմիքսներից պարզ է դառնում, որ Սնուփին կոմիքսի գլխավոր հերոսներից մեկի՝ Չարլի Բրաունի շունն է։
մինի|244x244փքս
Սկզբում Սնուփին նման էր սովարական մի շան (նրա մտքերը բավականին պարզ էին, օրինակ՝ ուտելիք), իսկ հետո նա իրեն սկսեց բացահայտել, և չնայած այն բանին, որ նա ձայն չէր հանում՝ մնացած հերոսները նրան հասկանում էին։ Սնուփիի հետաքրքրություններից մեկը Լև Տոլստոյի Պատերազմ և խաղաղություն վեպի ընթերցումն էր՝ օրական մեկ բառի արագությամբ։

Իրեն անվանում էր «Առաջին աշխարհամարտի ամենատաղանդավոր աս-օդաչու»։ Սնուփիի հիմնական հոբբին գիրք գրելն էր։ Ուներ իրավաբանի կրթություն։ Էնդի, Օլաֆ, Սպայկա եղբայրները նրա հարազատներն են։

## Մուլտիպլիկացիա
* «*Չարլի Բրաունի ծնունդը*» (1965)
* «*[[Սնուփի, տուն վերադարձիր]]*» (1972)
* «*Փրկիր քո կյանքը, Չարլի Բրաուն*» (1977)
* «*Եվ նորից ծննդյան ժամանակն է, Չարլի Բրաուն*» (1992)
* «*Սնուփին և հաստափոր երեխաները* *կինոյում*» (2015)

## Հռչակ
* Ապոլոն-10 նավի լուսնային մոդուլը կոչվել է *Snoopy*: Թռիչքը տեղի է ունեցել 1969 թվականի մայիսի 18-ից մինչև մայիսի 26-ը։
* Ռեփեր Սնուփ Դոգը իր կեղծանունը վերցրել է Սնուփիի պատվին։
* Սնուփին գրող Սթիվեն Քինգի սիրելի հերոսներից է։ Նա իր մի քանի ստեղծագործություններում նշել է Սնուփիին։
* 2015 թվականի նոյեմբերի 2-ին Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում հայտնվեց նաև Սնուփիի անունով աստղ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կոմիքսի պաշտոնական կայք



*

Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Կոտորած Կորեայում

**Կոտորած Կորեայում** (), Պաբլո Պիկասոյի Էքսպրեսիոնիզմի ոճով նկարը, որը վերջնական տեսքի է բերվել 1951 թվականի հունվարի 18-ին, վրձնված է յուղաներկով նրբատախտակի վրա, այժմ պահպանվում է Փարիզի Պիկասոյի թանգարանում։ Նկարը քննադատություն է ԱՄՆ-ի` Կորեական պատերազմին միջամտությանը։ Հնարավոր է, որ նկարի վրա պատկերվել են 1950 թվականի Նոգիլ գյուղում կատարված սպանդի իրադարձությունները, երբ ամերիկյան զինվորները սպանել են անհայտ քանակությամբ հարավկորեացի գաղթականների, կամ նույն տարում Սինչոնի սպանդը, ենթադրյալ զանգվածային սպանությունները Հյուսիսային Կորեայում, Հունահե-Նեբդոյում։ Այնուհանդերձ, «Կոտորած Կորեայում» նկարը պատկերում է քաղաքացիական դեմքեր, որոնք սպանվում են հակակոմունիստական ուժերի կողմից։ Արվեստաբան Կիրստեն Հովինգ Կինը հաստատում է, որ կտավը «ոգեշնչված է եղել ամերիկյան գազանությունների մասին լուրերով» Կորեայում։
Պիկասոյի աշխատանքի վրա ազդեցություն է թողել Ֆրանցիսկո Գոյայի «1808 թվականի մայիսի 3-ը Մադրիդում» նկարը, որի վրա պատկերված է, թե ինչպես են նապոլեոնյան զինվորները Յոախիմ Մյուրատի հրամանով գլխատում իսպանացի քաղաքական դեմքերին։
[250px|մինի|Ֆրանցիսկո Գոյայի «1808 թվականի մայիսի 3-ը Մադրիդում», 1808,[Պրադո թանգարան (Մադրիդ)]] 1867-1869 թվականներին վրձնված Էդուարդ Մանեի հինգ նկարների հիմքում ընկած է հենց այս սյուժեն, որտեղ պատկերված է կայսր Մաքսիմիլյան I-ի գնդակահարումը։

Ինչպես Գոյայի գլուխգործոցը, Պիկասոյի «Կոտորած Կորեայում» կտավը նույնպես առանձնանում է իր երկակի կոմպոզիցիաներով, բաժանված առանձին երկու մասերի։ Ձախ մասում գտնվում է մերկ կանանց և երեխաների խումբը, որը է կանգնած եղբայրական գերեզմանոցի ստորոտին։ Մի քանի ծանր զինված «ասպետներ» կանգնած են աջ մասում, նույնպես մերկ, բայց հիմնակաում հագեցած «խոշոր վերջույթներով և պինդ մկաններով՝ ինչպես նախապատմական հսկաները»։ Ինչպես Գոյայի աշխատանքում, այնպես էլ այս 
նկարում գնդակահարող խումբը վճռական է տրամադրված։ Ի տարբերություն Գոյայի, Պիկասոյի նկարում այդ խումբը գտնվում է ակնհայտ քաոսային վիճակում, ինչը կարող ենք նկատել Պիկասոյի նկարների և վիմագրությունների զրահապատ զինվորների պատկերներում։ Դա կարելի է մեկնաբանել որպես ծաղրական վերաբերմունք զինվորների հիմարությանը։

«Ասպետների» սաղավարտը ձևախախտված է, իսկ զենքերը ներկայացված են որպես նախնադարյան շրջանից մինչև մեր օրերի հարձակման գործիքների շիլափլավ։ Չնմանվելով զենքի կամ նիզակի, դրանք ավելի շատ մոմակալներ են հիշեցնում։ Բացի այդ, զինվորներից ոչ մեկը չունի առնանդամ։ Այդ առանձնահատկությունը ընդգծվում է նկարի ձախ հատվածում գտնվող կանանց հղի վիճակով։ Համաձայն տարածված մեկնաբանության` զինվորները, որպես կյանքի կործանիչներ, իրենց առնանդամները փոխարինել են զենքով՝ դրանով իսկ ամորձատելով իրենց և զրկելով աշխարհը մարդկային կյանքի հաջորդ սերնդից։ «Կոտորած Կորեայում» նկարը «Գեռնիկա» և «Դամբարան» նկարների հետ միասին պատկանում է Պիկասոյի օրխնդրական քաղաքականության թեմայով ստեղծված նկարների շարքին։

Ունենալով 1,1 x 2,1 չափսեր` «Կոտորած Կորեայում» նկարը ավելի փոքր է, քան «Գեռնիկա» նկարը։

Այնուամենայնիվ, այն նման արտահայտիչ կիրք և հայեցակարգային նմանություն ունի այս նկարի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1951 նկարներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ
Կատեգորիա:Նկարներ մահվան մասին
Սամտավրոյի վանք

**Սամտավրոյի վանք**, վանական համալիր՝ կազմված Սամտավրո-Պայծառակերպության եկեղեցուց և Սուրբ Նունեի (Նինո) կանանց վանքից, որը գտնվում է Կուր և Արագվի գետերի միախառնման տեղում (քաղաք Մցխեթա, Վրաստան)։ Վանքը գտնվում է ամենայն վրաց պատրիարք-կաթողիկոսի, Մցխեթի և Թբիլիսիի արքեպիսկոպոսի տնօրինության ներքո։ Ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում

Այս վայրում առաջին եկեղեցին, ինչպես համարվում է, կառուցվել է IV դարում Միհրան III թագավորի կողմից։ Վախուշտի Բագրատիոնիի վկայությամբ. «Միհրանը կառուցել է քարե գմբեթով, շքեղաշուք  եկեղեցի, և ինքն էլ թաղված է այդտեղ»։ Սամտավրոյի եկեղեցին դարձել է գերեզմանատուն. «և թաղվել էր Միհրանը միջին սյունից դեպի հարավ, և չորրորդ տարում մահացել է Նանա թագուհին և թաղվել է այն սյունից դեպի արևմուտք, որտեղ թաղված էր թագավորը»։ Խոշոր նվիրատվությունների շնորհիվ տաճարը եղել է ամենահարուստներից մեկը Վրաստանում։

Վանքը բազմիցս ավերվել և վերականգնվել է։ XI դարի առաջին կեսին՝ Գեորգի I-ի օրոք, ամենայն վրաց պատրիարք-կաթողիկոս Մելխիսեդեկ I-ի հրամանով վանքը ընդարձակել են, կառուցել հարավային դարպասները և զարդարել օրիգինալ զարդապատկերով, որի նմանը չկա վրացական ճարտարապետության մեջ։ Զարդարել են նաև վանքի ինտերիերը։

Պահպանվել են խաչաձև-գմբեթավոր Սամտավրո-Պայծառակերպության վանքը, Սուրբ Նունեի փոքր եկեղեցին, XV-XVII դարերի զանգակատունը, XVIII դարի գլանաձև աշտարակ-ամրոցը, XV դարի իկոնոստասը, XVII դարի որմնանկարները։ Հարավային դարպասներում Միքայել Հրեշտակապետի եկեղեցին է։ Վանքի հյուսիսային թևում երկու եկեղեցիներ են` արևելյանը` Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի, իսկ արևմտյանը` Սուրբ Հովհաննես Ոսկեբերանի։ Մեծ խորանից ձախ զոհասեղանն է, աջում` Սուրբ Մարիանայի և Սուրբ Նունեի եկեղեցին։

Սամտավրոյի վանքում կան բազմաթիվ սրբություններ. կենսատու կոթողի մի մասը, հրաշագործ Իվերական Աստվածամոր սրբապատկերը, Սուրբ Նունեի հրաշագործ սրբապատկերը, որը Գեորգի XII-ը նվիրաբերել է իր թոռնիկների հետ միասին 1870 թվականին, սուրբ թագավորներ Միհրանի և Նանայի գերեզմանները,  սուրբ Աբիբոս Նեկրեսցու մասունքները (գտնվում են խորանում՝ գահի տակ), Շիո Մղվիմեցու և Գաբրիել Սամտավրացու մասունքները, Բոդբեում գտնվող սուրբ Նունեի գերեզմանից քարի կտոր և այլ մասունքներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սուրբ Նինայի Սամտավրոյի վանքը  Православие.Ru կայքում։

Կատեգորիա:Մցխեթա
Կատեգորիա:Վրաստանի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Վրաստանում
Վայրը (ֆիլմ)

**«Վայրը»** կամ **«Հանդիպման վայրը»** (), իտալական դրամատիկ ֆիլմ, որի ռեժիսորը Պաոլո Ջենովեզեն է։ Իտալիայում առաջին անգամ ցուցադրվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 9-ին։

Սա «Անկյունի սեղանիկը» (2010) սերիալի իտալական ադապտացիան է, սերիալը բաղկացած է երկու եթերաշրջանից, յուրաքանչյուրում՝ 5 կարճ մասեր։

## Դիպաշար
*The Place* սրճարանում սեղանի մոտ նստած է մի մարդ, որը հագել է գործնական կոստյում։ Նա պատրաստ է կատարել ռեստորանի հաճախորդների ցանկացած երազանք՝ իր տված առաջադրանքի կատարման պայմանով։ Առաջադրանքը երբեմն սարսափելի է լինում, սակայն այն կատարում են կամավոր և կարող են դադարեցնել ցանկացած պահի։ Հանելուկային մարդը պնդում է, որ ինքը չի տալիս անհնարին առաջադրանքներ։ Սակայն որպեսզի կատարեն առաջադրանքը, անհրաժեշտ է դեմ գնալ բարոյականության սեփական համոզմունքներին և կատարել վատ արարք։

Ֆիլմի հիմնական մասը կազմում են մարդկանց ցանկությունները և մարդու տված առաջադրանքների կատարումը։

Ֆիլմն ավարտվում է դրվագով, որում մարդը խոստովանում է Անջելային, որ այլևս չի ցանկանում զբաղվել նրանով, ինչ անում է։ Անջելան ասում է, որ դա կարելի է անել, վերցնում է նոթատետրը, հանում գրիչը և սկսում գրել։ Ֆիլմի վերջին դրվագներում ցուցադրվում է սեղանիկը, որի մոտ ողջ ֆիլմի ընթացքում անընդմեջ նստած էր մարդը։ Սակայն այն այժմ դատարկ է, իսկ մոխրամանի մեջ այրվում է նոթատետրից պոկված թերթիկը, որը խորհրդանշում է առաջադրանքի կատարումը։

## Դերերում

## Ցանկություններ և առաջադրանքներ

## Թողարկում
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի Հռոմի կինոփառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմը կինոթատրոններում սկսել է ցուցադրվել 2017 թվականի նոյեմբերի 9-ից։

## Քննադատություն
*Cineuropa* ամսագրի քննադատ Վիտորիա Սկարպան ֆիլմի մասին հետևյալ կարծիքն է արտահայտել.

## Մրցանակներ և առաջադրումներ
* 2018՝ «Դավիթ դի Դոնատելլո» մրցանակի 8 անվանակարգ՝ լավագույն ռեժիսոր (Պաոլո Ջենովեզե), լավագույն ադապտացված սցենար (Պաոլո Ջենովեզե, Իզաբելլա Ագիլար), լավագույն դերասան (Վալերիո Մաստանդրեա), երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Ջուլիա Լացարինի), լավագույն օպերատորական աշխատանք (Ֆաբրիցիո Լուչի), լավագույն մոնտաժ (Կոնսուելո Կատուչի), լավագույն երգ, «Երիտասարդական Դավիթ» (Պաոլո Ջենովեզե)։
* 2018՝ «Արծաթե ժապավեն» մրցանակի 5 անվանակարգ՝ լավագույն պրոդյուսեր (Ջամպաոլո Լետա), լավագույն դերասան (Վալերիո Մաստանդրեա), երկրորդ պլանի լավագույն դերասան (Վինիչիո Մարկիոնի), երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Սաբրինա Ֆերիլլի), լավագույն երգ («The Place», Մարիաննա Միրաժ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Կոնտաժեն

**Կոնտաժեն** (), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Մինաս Ժերայս նահանգում։ «*Ագլոմերացիա Բելու Օրիզոնտի*» անվանումը կրող մեզոտարածաշրջանի և Բելու Օրիզոնտիի տնտեսա-վիճակագրական միկրոտարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասն է։ Զբաղեցնում է 194,586 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 608&nbsp;650: 2017 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 658.580, իսկ բնակչության խտությունը՝ 3.127,9 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվով նահանգում զբաղեցնում է երրորդ, ամբողջ Բրազիլիայում՝ 31-րդ տեղը։ Բնակիչներից  601 402-ն ապրում են համայնքի քաղաքային գոտում, 7 248-ը՝ գյուղական գոտում։ Բնակիչների 38,97%-ը սպիտակամորթներ են, 10,10%-ը՝ սևամորթներ,  1,30%-ը՝ դեղնամորթներ, 48,61%-ը՝ մուլատներ ու մետիսներ, 0,13%-ը՝ տեղաբնիկներ (հնդկացիական ցեղերի ներկայացուցիչներ)։

Քաղաքի հեռախոսային կոդն է՝ 31:

## Վիճակագրություն
* Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր   9.542.361 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
* Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր 16.080,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
* Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում էր    0,789 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։

Կոնտաժեն համայնքում է արտադրվում նահանգում ստեղծվող համախառն ներքին արդյունքի 5.28%-ը։ Այդ ցուցանիշով Կոնտաժենը նահանգում գրավում է երրորդ տեղը՝ զիջելով միայն Բելու Օրիզոնտիին ու Բետինին։

## Պատմություն
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1716 թվականին։

Կոնտաժենում է գտնվում տեխնոլոգիաների ասպարեզում Բրազիլիայի առաջատար բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից մեկի՝ Մինաս Ժերայսի տեխնիկական կրթության դաշնային կենտրոնի մասնաճյուղը։

## Պատկերասրահ

Igreja Matriz de São Gonçalo - Contagem.jpg|
Kennedy, Contagem - MG, Brazil - panoramio (1).jpg|
Movimiento - panoramio.jpg|
Itaú Power Shopping em Contagem (MG).jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Prefectura del Municipio de Contagem
* Diario de Contagem
* Folha de Contagem 
* Guía de Contagem
* Encontra Contagem - Por toda la ciudad de Contagem
* Contagem Tem
* Suite das Letras 

Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ
Կախարդ դարբինը

**Կախարդ դարբինը** (), նկարված մուլտֆիլմ` ֆրանսիացի գրող Լուդայի «Դարբին Էնրիկը» հեքիաթի մոտիվներով։ Նկարահանվել է 1967 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, ռեժիսորը Պերճ Սարգսյանն է։

## Սյուժե
Հեքիաթը պատմում է փոքրկ ենթավարպետ Ժանոն, որը ոչ միայն ամբողջը տեսել էր իր աչքերով, այլ նաև անմիջական մասնակցություն էր ունեցել դրանում։

Կային-չկային, երկու դարբին ընկերներ կային` Գաստուն և Էնրիկը։ Նրանք այնպես էին տիրապետում իրենց արվեստին, որ իրենց շրջապատի մարդիկ ուղղակի հիանում էին։ Գաստունը պատրաստում էր սուր կացիններ և գութաններ, իսկ Էնրիկն ավելի շատ մասնագիտացված էր նուրբ աշխատանքների մեջ։ Եվ մի տոն օր քաղաքացիները պատվիրում են նրանց պատրաստել կռած դարպասներ և տալիս են երեք օր ժամանակ` այն պատրաստելու համար։ Երկու դարբինները վիճում են, թե այդքան կարճ ժամանակում իրենք չեն կարող պատրաստել այդ պատվերը։ Գաստուն հրաժարվում է այդ աշխատանքից և գնում է զվարճանալու, իսկ Էնրիկն այդ ժամանակ զբաղվում է պատվերը պատրաստելով։

Բնակիչները հավաքվել էին տոնակատարությանը, ամենազվարճալի տեսարաններից մեկը հմուտ արհեստավորի ներկայացումն էր, որն իր աշխատանքներով զվարճեցնում էր հանդիսատեսին։ Արդյունքում ընտրվում է հաղթողը, և դա Գաստուն էր, քանի որ Էնրիկը չէր պահել իր խոստումը։ Բայց երբ Էնրիկը բոլորին ցույց է տալիս իր պատրաստածը, որը` վարպետորեն կռած դարպաս էր, իրավմամբ բոլոր պարգևներն ինքն է ստանում։ Բայց այդ բանը կռիվ չի առաջեցնում ընկերների միջև։ Նրանք միասին գնում են գինետուն, որպեսզի նշեն իրենց ընդհանուր հաղթանակը։

Այդտեղից դուրս գալով` հարբած դարբինները վերադառնում են տուն, երբ ճանապարհին տեսնում են մի տարօրինակ վայր, որտեղից ծուխ էր դուրս գալիս։ Եվ Էնրիկը խոստովանում է, որ այնտեղից քարածուխներ է գողացել, որոնք վառվում են և չեն հանգում։ Մեղադրելով Էնրիկին, որ նա իր հոգին տվել է սատանային, Գաստուն հեռանում է։ Հայտնի չէր, թե իչպես կավարտվեր այս պատմությունը, եթե չլիներ դահիճ Գիլյեն, որն ապրում էր քաղաքում և լրտեսում ու վատաբանում էր լավ մարդկանց (իբր թե նրանք կախարդներ ու վհուկներ են), որպեսզի գումար վաստակեր գլխատումներից։ Նախանձից նա որոշում է կործանել երկու դարբիններին և նենգ ծրագիր է մտածում։

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր` Պերճ Սարգսյան
* Սցենարի հեղինակ` Յուրի Կիրշոն
* Բեմադրող նկարիչներ` Պերճ Սարգսյան, Վիկտոր Շևկով
* Անիմատորներ` Անատոլի Պետրով, Ալեքսանդդր Դավիդով, Լեոնիդ Կայուկով, Օլեգ Սաֆրոնով, Անտոնինա Ալեշինա, Օլեգ Կոմարով, Մստիսլավ Կուպրաչ, Իվան Դավիդով, Վլադիմիր Զարուբին, Սերգեյ Շարիգին, Անտոն Նովիկով, Էրաստ Մելաձե, Ադա Նիկոլսկայա, Տատյանա Կազանցևա, Ալեքսանդրա Լոսկուտովա, Սոֆիա Միտրոֆանովա, Ա. Բուրավլյով
* Օպերատոր` Միխայիլ Դրույան
* Կոմպոզիտոր` Սոֆյա Գուբայդուլինա
* Հնչյունային օպերատոր` Բորիս Ֆիլչիկով
* Խմբագիր` Ալեքսանդր Տիմոֆեևսկի
* Մոնտաժող` Վալենտինա Տուրուբիներ
* Օգնականներ` Ն. Սումարոկովա, Գելի Արկադև
* Տնօրեն` Ա. Զորինա
* Դերերը հնչյունավորել են` Կլարա Ռումյանովա (Ժանո), Անատոլի Պապանով (Գաստու) Եվգենի Վեսնիկ (Էնրիկ), Բորիս Ռունգե (դահիճ Գիլյե)

Հեղինակները ներկայացված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Կախարդ դարբինը դիաֆիլմ»
* 

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1967 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Պերճ Սարգսյանի մուլտֆիլմեր
Մոնա Սալին

**Մոնա Ինգեբորգ Սալին (Անդերսոն)** (, ), շվեդ քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ 2007-2011 թվականներին։

## Կենսագրություն
Մոնա Սալինը ծնվել է վարչապետ Ինգվար Կարլսոնի նախկին խորհրդական Հանս Անդերսոնի և Ստոկհոլմի մերձակա ՇՍԴԱԿ տեղական բաժանմունքի նախագահ Հանս Անդերսոնի ընտանիքում։

1964 թվականին հիմնադրել է շվեդական Բարբի ակումբ (Barbieklubben)։

1973 թվականին անդամակցել է Երիտասարդական Սոցիալ-դեմոկրատական լիգային։

Շվեդիայի խորհրդարանի անդամ է 1982-1996 թվականներին և 2002-2011 թվականներին Ստոկհոլմի շրջանից։

1990-ականներին և 2000-ականներին զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ սոցիալ-դեմոկրատների աշխատասենյակներում՝ աշխատանքի նախարար (1990-1991 թվականներին), գենդերային հավասարության նախարար և փոխվարչապետ (1994-1996 թվականներին)։

1995 թվականին մեղադրվել է անձնական նպատակներով վարկային քարտ օգտագործելու մեջ, որը նրան կառավարության կողմից տրվել է ծառայողական կարիքների համար և պաշտոնաթող Է եղել։

Քաղաքականություն է վերադարձել 1998 թվականին։ Նախարար առանց պորտֆելի Յորան Պարսսոնի կառավարությունում (1998 թվական), արդյունաբերության, աշխատանքի և հաղորդակցության նախարար (1998-2002 թվականներին), արդարադատության նախարար (2002-2004 թվականնրին), կայուն զարգացման նախարար (2004-2006 թվականներին)։

2006 թվականին իշխանությունը զիջելով Հանուն Շվեդիայի դաշինքին, հավաքելով ընտրողների ձայների 34,99 %-ը, Յորան Պերսոնը հրաժարական է տվել։ 2007 թվականի մարտի 17-ին կայացած կուսակցական կոնգրեսում Մոնա Սալինը միաձայն ընտրվել է Շվեդիայի նախկին վարչապետ Յորան Փերսոնի իրավահաջորդը Շվեդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահի պաշտոնում։ Այդ պաշտոնից հեռացել է 2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցության պարտությունից հետո։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ
Ալեհեր արջը

**Ալեհեր արջը** (), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1988 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, ըստ սիբիրացի գրող Վլադիմիր Գալկինի հեքիաթի։

## Սյուժե
Սիբիրյան տայգայում ապրում էր մի ծեր բժշկուհի, որը բուժում էր խոտաբույսերով։ Մի օր նրա ետնամուտքի մոտ զամբյուղով երեխա են թողնում, և նա պահում է այդ երեխային։ Երբ Վանյան մեծանում է, նա սկսում է օգնել կնոջը` տայգայում փնտրել խոտաբույսեր։ Մի անգամ տղան քայլում է խոտերի միջով և պատահաբար տեսնում է մայր արջին իր քոթոթի հետ։ Պարզվում է, որ նրանք վերածվում են մարդկանց` պտտվելով կախարդական եղևնու մոտ։

Անցնում են տարիներ։ Բժշկուհին մահանում է, տղան մեծանում է և ինքն է դառնում բժիշկ։ Եվ նա պաշտպանում է անտառային գազաններին որսորդներից։ Եվ նորից նա հանդիպում է արջերին։ Պարզվում է, որ աղջիկը մեծացել է և գեղեցկուհի դարձել։ Եվ Իվանը սիրահարվում է նրան։ Բայց ձմեռային մի օր չար որսորդները սպանում են մայր արջին և քոթոթին։ Հուսահատված Իվանը նրանց փոխարեն որսորդներին է տալիս իր ոսկու կտորը, որը ծեր կինը վաղուց գտել էր տայգայում, և թաղում է նրանց։ Իսկ ավելի ուշ նրա տունը վառվում է։ Եվ այդ ժամանակ նա հիշում է արջի խոսքերը. «Եթե այս եղևնու շուրջը երկու անգամ պտտվես, կախարդական ուժ ձեռք կբերես, բայց արդեն չես կարողանա մարդկանց մոտ վերադառնալ, դու արջ կդառնաս»։

Եվ տղան դառնում է ալեհեր արջ։ Հանդիպելով նրան անտառում, ագահ որսորդը վախենում է, չնայած նրան, որ ճանաչում է Իվանի հայացքը, նա բարձրացնում է ձեռքը, որպեսզի կրակի։ Վախեցած չարագործը վազում է գետի միջով և ընկնում է սառույցի տակ, իսկ արջը գետնին ուժեղ հարվածելով վերակենդանացնում է նրա կողմից սպանված բոլոր կենդանիներին։ Դրանից հետո միշտ այսպես է լինում. երբ որ հայտնվում է մի այդպիսի որսորդ, որ կենդանիներին անխնա կոտորում է, այդ ժամանակ նրան իր մոտ է տանում Ալեհեր արջը։ Իսկ հակառակ դեպքում կարելի է գնալ և զբոսնել տայգայում։ Ծերերը ասում էին. արդարամիտ էր Ալեհեր արջը։

## Հեղինակներ

## Վիդեոթողարկում
* Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է 2009 թվականի հունիսի 30-ին, «Խոշոր պլան» ընկերության կողմից։

## Տես նաև
* Եղբայր արջ (մուլտֆիլմ)
* Շամբալա (մուլտֆիլմ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* (авторский сборник сказов).

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Ալեհեր արջը». կադրը ֆիլմից

Կատեգորիա:1988 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր արջերի մասին
JetBrains WebStorm

**JetBrains WebStorm**, JavaScript, CSS & HTML-ի ինտեգրացված միջավայր, ստեղծված JetBrains ընկերության կողմից։ Մշակված է IntelliJ IDEA պլատֆորմի հիման վրա։

WebStorm-ը ապահովում է կոդի ինքնահավելում և անալիզ, կոդի տեղափոխում, ռեֆակտորինգ և այլն։ WebStorm-ի համար առավելությունը կայանում է նախագծերի հետ աշխատանքը։

## Հիմնական հնարավորություններ
*  .css, .html, .js ֆայլերի խմբագրում, միևնույն ժամանակ արդյունքի դիտում։ 
* HTML5-ի աջակցում
* JSDoc-ի աջակցում
* Node.js-ի աջակցում
* Zen Coding և Emmet-ի հնարավորություն
* Տարբերակների ղեկավարման համակարգերի հետ աշխատելու հնարավորություն՝ Subversion, Git, GitHub, Perforce, Mercurial, CVS։

## Live Edit
LiveEdit, նոր հնարավորություն, որը հայտնվել է WebStorm-ի 5-րդ տարբերակում և թույլ է տալիս խմբագրել html, css կամ javascript կոդը, և մի առ ժամանակ դիտել արդյունքը։ Այս հնարավորությունից օգտվելու համար անհրաժեշտ է աջակցում նաև բրուզերի կողմից, այդ իսկ պատճառով ծրագրի տեղադրման ժամանակ ավտոմատ տեղադրվում է հավելում Google Chrome-ի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* JetBrains WebStorm պաշտոնական կայք
* JetBrains WebStorm IDE բլոգ
* Բլոգ Devart IDE for SQL Server management

Կատեգորիա:2010 մշակված ծրագրային ապահովում
Կատեգորիա:Լինուքսի ծրագրային ապահովում
Կատեգորիա:Վինդոուզի ծրագրային ապահովում