Յակով Շեպետինսկի

**Յակով Իսահակի Շեպետինսկի** (), հրեա պարտիզան, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Սլոնիմի գետտոյի, Գուլագի բանտարկյալ և գրքերի հեղինակ։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Ծնվել է Սլոնիմ քաղաքում 1920 թվականին։  1939 թվականին ավարտել է հրեական մասնավոր գիմնազիան։ 1939 թվականի սեպտեմբերին Սլոնիմը և Արևմտյան Բելառուսը ներառվել են ԽՍՀՄ-ի կազմում: Շեպետինսկին ուղևորվել է Լվով և ընդունվել ինստիտուտ, բայց շուտով ընտանիքի խնդրանքով թողել է ուսումը  և, ավարտելով դասընթացները, սկսել է աշխատել Բելոստոկի արտելում, որտեղլ է  հանդիպել է իր առաջին կնոջը՝ Եսթերին:

### Կյանքը օկուպացիայի և պարտիզանական գործունեության ընթացքում
1941 թվականի հունիսի 24-ին նացիստները գրավել են Սլոնիմը, որտեղ հասցրել էր մեկնել Շեպետինսկին իր ընտանիքի մոտ։  Հրեաները քշվել են գետտո, նրանց համար ավելի ու ավելի խիստ սահմանափակումներ էին մտցվում։ Սկսվել է զանգվածային սով, այնուհետև բնակչության սպանություններ օկուպանտների կողմից։

1941 թվականի նոյեմբերի 14-ին Շեպետինսկին կարողացել է դուրս սողալ գնդակահարության խրամատից և փրկվել: Ընտանիքը թաքնվում էր ապաստարանում, այնուհետև գերմանացիները հրկիզել են տունը, սպանվել է Յակով Իսահակովիչի տատիկը, ընտանիքի մնացած անդամներին հաջողվել է լքել քաղաքը (հետագայում նրանք բոլորը զոհվել են) և անտառում միանալ Շչորսի անվան պարտիզանական ջոկատին։  Շեպետինսկին սկսել է մասնակցել պարտիզանների հարձակումներին և նացիստների դեմ պայքարին։

Շեպետինսկին եղել է գնդացրորդ և հրաձիգ, մասնակցել է երկաթուղային պատերազմին։ Դուրս գալով շրջապատումից՝ պարտիզանները շարժվել են դեպի արևելք։ Նրանք հանդիպել են «Քեռի Վասյայի» ավելի մեծ ջոկատին։ Ընտանիքը բաժանվել է, եղբայր Հերցը զոհվել է առաջադրանքի ժամանակ 1944 թվականի հունվարի 5-ին։  1942-1943 թվականներին Շեպետինսկու ընտանիքի մնացած բոլոր անդամները զոհվել ենն մարտերում և շրջապատված գյուղերում: 1944 թվականի հուլիսին նա մասնակցել է ազատագրված Պինսկում պարտիզանական շքերթին։

### Ռազմաճակատում
Այնուհետև Յակով Իսահակովիչը մոբիլիզացվել է հարձակվող սովետական կանոնավոր բանակում և ուղարկվել արևմուտք: Անցել է Մերձբալթյան երկրները և Լեհաստանը, արդեն Գերմանիայում կորցրել է ընկերոջը, և ինքն էլ վիրավորվել է: Պատերազմի ավարտից հետո մնացել է ծառայելու Գերմանիայում սովետական զորքերի խմբում, աշխատել է որպես թարգմանիչ:

### Բռնաճնշումներ և ճամբարներ
1946 թվականի ապրիլի 12-ին ձերբակալվել է: Մեղադրվել է հայրենիքի դավաճանության, անգլիական հետախուզության լրտեսության և մաքսանենգության մեջ: Նա ենթարկվել է կոնվեյերային հարցաքննությունների և ծեծի, այդ թվում՝ Մեծ Բրիտանիայի բանակի հրեական բրիգադի սերժանտ Մորդեխայ Շիմշոնիին դատապարտելուց հրաժարվելու համար։  Մինչև 1954 թվականը գտնվել է Գուլագ համակարգի խորհրդային ճամբարներում։ Գտնվել է Իվդելագում։

1954 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ազատվել է ճամբարից և տեղափոխվել Կարագանդա, որտեղ աշխատել է հանքում և ապրել պարտիզան ընկերոջ ընտանիքում: ԽՍՀՄ-ի և Լեհաստանի միջև 1956 թվականին կնքված պայմանագրից հետո Լեհաստանի նախկին քաղաքացիները իրավունք են ստացել լքել ԽՍՀՄ-ը։  Յակով Իսահակովիչը սկսել է պատրաստվել Լեհաստան արտագաղթին։ Նույն թվականի մայիսին  արդարացվել է և ամուսնացել։

### Իսրայելում
1966 թվականի հունիսի 15-ից ապրել է  Իսրայելում։ Մեկնել է Գերմանիա՝ մասնակցելու նացիստական հանցագործների նույնականացմանը և գեբիտսկոմիսար Էրենի դատավարությանը։ 1986 թվականից թոշակի է անցել։  Այդ ժամանակ էլ սկսել է աշխատել հիշողությունների վրա։

Մահացել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։

## Անձնական կյանք
Յակով Իսահակովիչի մայրը, հայրը, եղբայրներն ու քույրը զոհվել են գերմանացիների և կոլաբորացիոնիստների ձեռքով։  Նա երկու անգամ ամուսնացել է, ունեցել է մեկ դուստր՝ Հաննան և մեկ որդի՝ Բարուխը։

## Երկեր
* «Лестница Иакова: воспоминания пережившего Холокост и ГУЛАГ»
* «Приговор», Тель-Авив, 2002

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի պարտիզաններ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ