Փարիզի ազգային օպերայի բալետ

**Փարիզի ազգային օպերայի բալետ,** աշխարհի ամենահեղինակավոր և ամենահին դասական պարային ընկերություններից մեկը։

1661 թվականին Լյուդովիկոս XIV-ը ստեղծեց Պարի թագավորական ակադեմիան, այնուհետև 1669 թվականին Ժան Բատիստ Կոլբերի նախաձեռնությամբ բալետային կորպուսը ինտեգրվեց Երաժշտության թագավորական ակադեմիային։ Այսօր այն Փարիզի ազգային օպերայի մաս է կազմում։

Այժմ բալետը բաղկացած է 154 պարողներից։ Այն տալիս է մոտ 180 կատարում մեկ սեզոնում:

Բալետի պարողների ճնշող մեծամասնությունը գալիս է նրա պարի դպրոցից, որը համարվում է աշխարհում լավագույններից մեկը:

Ահա թե ինչպես է Փարիզի ազգային օպերայի բալետը պարի դպրոցի հետ ունի իր սեփական լողավազանը և շատ քիչ է հավաքագրում դրսից, ինչը ծառայում է ֆրանսիական պարի ոճի միասնությանը։

## Պատմական ակնարկ
### Սկիզբ
Ստեղծմանը հաջորդող երկու դարերում Օպերայի բալետը տասնմեկ անգամ փոխեց իր տեղը:

1875 թվականից Օպերայի բալետը հիմնվում է Գառնիե պալատում։

Պարարվեստի թագավորական ակադեմիայի դպրոցը հիմնադրվել է 1713 թվականին: Այն արևմտյան աշխարհի ամենահին պարային դպրոցն է, բայց նաև համաշխարհային դասական ակադեմիական պարի բնօրրանը:

Բալետի դպրոցն այսօր կոչվում է «Փարիզի ազգային օպերայի պարի դպրոց» և հիմնադրվել է 1987 թվականին Նանտերում՝ Անդրե-Մալրո այգու մոտ, Գարնիե պալատից տասը կիլոմետր հեռավորության վրա։

Սկզբում, բացառապես արական սեռի մի մեծ թատերախումբ մինչև 1681 թվականը, պարում էր զվարճությունների և օպերային ինտերմեդիաներում։ 1776 թվականին Ժան Ժորժ Նովերը, այնուհետև Մաքսիմիլիե և Պիեռ Գարդել եղբայրները պարտադրեցին մարտական ​​բալետը, որն արդեն ծաղկում էր ֆրանսիական այլ բեմերում։

### 19-րդ դար
Բալետը կամաց-կամաց ազատվեց օպերայից և 19-րդ դարի սկզբին ստեղծվեց մաքուր պարարվեստային ստեղծագործությունների ցանկ, որը հանգեցրեց ռոմանտիկ բալետի ապոթեոզին։ Այստեղ են ստեղծվել դասական մեծագույն գործերը՝ Սիլֆիդա (1832), Ժիզել (1841), Paquita (1846), Le Corsaire (1865) կամ Կոպելիա (1870):

19-րդ դարի վերջին եվրոպական պարարվեստի կենտրոնն այլևս Փարիզը չէր, այլ տեղափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգ՝ Մարիուս Պետիպայի ղեկավարությամբ։ Փարիզի օպերայի մեծ պարողներից շատերը մեկնել են Ռուսաստան, իսկ Օպերայի բալետում հիմնականում դիմել են Կառլո Բլասիսի և Էնրիկո Չեկետտիի դպրոցում վերապատրաստված իտալացի պարողներ, ինչպիսիք են Աիդա Բոնին, Պիերինա Լեգնանին, Ռիտա Սանգալին և Կարլոտա Զամբելին:

### 20-րդ դար
20-րդ դարում վերածնունդը նախաձեռնել է Սերժ դե Դյագիլևի ռուսական բալետները, ովքեր Փարիզի օպերայում ներկայացրել են իրենց սեզոններից վեցը։ Սերժ Լիֆարն ուժեղացնում է վերանորոգման շարժումը, որին նպաստում են Ջորջ Բալանչինը և Ջորջ Սկիբինը:

### Ռուդոլֆ Նուրիևի տարիներ
1970-ականներից բալետը ստանձնեց երկակի դեր՝ պահպանել ավանդույթը և բացվել դեպի արդիականություն: Այսպես, 18-րդ դարի ստեղծագործությունների (Իվո Կրամերի կամ Ֆրանսին Լանսելոտի) վերափոխումների և ռոմանտիկ երգացանկից Պետիպան և Նիժինսկին վերանայված Նուրիևի կողմից) կողքին, բալետը մոտենում է ժամանակակից երգացանկին՝ հրավիրելով այնպիսի պարուսույցների, ինչպիսիք են Կարոլին Կառլսոնը, Մերս Բագինե Կունինգը, Մերսե Բագինյոնը և Անջելոյան։

Ամբողջ 1980-ական թվականներին թատերախմբի պատմությունը նշանավորել է Ռուդոլֆ Նուրեևի կերպարը, ով զբաղեցրել է պարի ղեկավարի պաշտոնը 1983-1989 թվականներին։ Սկզբում վատ էր ընդունվել պարողների կողմից, ովքեր քննադատում էին նրան հատկապես թատերախումբն իր անձնական շահերի համար օգտագործելու և մենակատար դերերը մենաշնորհելու համար:

1986 թվականին նա կոնֆլիկտի մեջ մտավ Մորիս Բեժարի հետ, որն այն ժամանակ հրավիրված պարուսույց էր. մարտի 24-ին, իր «Արեպո» բալետի ստեղծումից հետո, Մորիս Բեժարը անվանեց Մանուել Լեգրիսին և Էրիկ Վու-Անին աստղային պարողներ՝ առանց դրա իրավունքի։ Ռուդոլֆ Նուրիևը ստիպեց Մորիս Բեժարին հետ գնալ:.

Ռուդոլֆ Նուրեևը կարողացավ ստեղծել դասական բալետների ռեպերտուար, որը մինչ օրս կազմում է թատերախմբի երգացանկի սիրտը, ապահովելով ինչպես ներկայացումների զգալի մասը, այնպես էլ նրա ամենամեծ ժողովրդական հաջողությունները:

Նրա «Կարապի լիճը» տարբերակը, *որը ստեղծվել է 1984 թվականին, այսպիսով ապստամբություն առաջացրեց պարողների կողմից, ովքեր պահպանում էին բալետի հին տարբերակի՝ Վլադիմիր Բուրմայստերի ռեպերտուարը: Այս վերջին տարբերակը նույնպես կկրկնվի վերջին անգամ իր իրավահաջորդ Պատրիկ Դյուպոնդի օրոք, որը ցանկանում է ջնջել իր նախորդի հետքերը. Նուրեևի տարբերակը հետագայում կհաղթի առանց մրցակցության։*

1990-ին Նուրեևին հաջորդեց մեկ այլ աստղային պարուհի. Պատրիկ Դյուպոնը,որը, ի տարբերություն ռուս պարողի, եկել էր թատերախմբից և պարարվեստային հավակնություններ չուներ: Նրա մանդատը ավարտվեց 1994 թվականի սկզբին. Փարիզի ազգային օպերայի նոր տնօրեն Հյուգ Գալի հետ համաձայնությունն անհնարին դարձավ։ Դատավարություն սկսվեց Դյուպոնդին որպես գլխավոր պարուհի միաժամանակ հեռացնելու համար:

### Ընթացիկ դարաշրջան
1995 թվականին Բրիժիտ Լեֆևրը դարձավ պարի տնօրեն՝ Փարիզի ազգային օպերայի բալետի գլխավորությամբ։ Այն վարում է բաց քաղաքականություն, ինչը հանգեցնում է հրավիրյալ խոշոր պարուսույցների, այդ թվում՝ Ուիլյամ Ֆորսայթի, Պիեռ Լաքոտի և Ջոն Նոյմեյերի ելույթներին։

2004 թվականի սեպտեմբերին Ժերար Մորտյեն փոխարինեց Հյուգ Գալին որպես Փարիզի ազգային օպերայի տնօրեն մինչև 2010 թվականը, երբ նա միացավ Մադրիդի «Տեատրո Ռեալին»։

Նրա գլխավորությամբ նշանակվեցին ինը աստղային պարուհիներ, որոնցից մի քանիսը բավականին մեծ էին այդ մասնագիտության համար՝ Վիլֆրիդ Ռոմոլին, Դելֆին Մուսինը և 2009 թվականին Իզաբել Սիարավոլան։

Այս նշանակումները հնացնում են տասներկու աստղերի սահմանը, որը սահմանել էր Հյուգ Գալը իր ժամանակներում:.

2014 թվականի նոյեմբերից մինչև 2016 թվականի հուլիսը Բենջամեն Միլպիեդի հետ կարճատև և բուռն ժամանակաշրջանից հետո՝ որպես պարային ռեժիսոր, Օռելի Դյուպոնը՝ նախկին աստղը, ստանձնեց Փարիզի ազգային օպերայի բալետի տնօրենի պաշտոնը։ Նրա հրաժարականից հետո՝ 2022 թվականին, նրան հաջորդում է Խոսե Մարտինեսը։.

Ինչպես կատարողական արվեստի բոլոր ոլորտները, Փարիզի օպերան նույնպես տուժել է Covid-19 համաճարակից։ Շատ քիչ շոուներ կարողացան ցուցադրվել 2020 և 2021 թվականներին, և հաճախ հանդիսատեսի ցածր թվով, որոնք ուղեկցվում էին հաստատության համար զգալի ֆինանսական կորուստներով: Չնայած ամեն ինչին, ընկերության կյանքը շարունակվեց, հատկապես՝ աստղեր Փոլ Մարկի և Սաե-Յուն Պարկի առաջադրմամբ՝ համաճարակի պայմաններում:.

## Պարողների աստիճանակարգություն
2024 թվականին բալետն ունի 154 պարող, այդ թվում՝ 15 գլխավոր պարող և 12 գլխավոր պարող, գրեթե բոլորը Օպերայի պարի դպրոցից։ Նրանք մասնակցում են ամենամյա մրցույթով և ավարտում իրենց կարիերան 42 ու կես տարեկանում։

Բալետի կորպուսի մուտքից մինչև օծում Օպերայի բալետը պարողների միջև սահմանել է անփոփոխ հիերարխիա․

* 5-րդ մակարդակ՝ կադրիլ
* 4-րդ մակարդակ՝ կորիֆեուս
* 3-րդ մակարդակ՝ թեմա
* 2-րդ մակարդակ՝ առաջին պարուհի
* 1-ին մակարդակ՝ աստղ

3-ից 5-րդ մակարդակները միասին կազմում են «բալետի կորպուսը»:

Բարձրագույն դասարան բարձրացումն իրականացվում է ներքին առաջխաղացման մրցույթի միջոցով, որի ժյուրին կազմված է Օպերայի ղեկավարության անդամներից, Փարիզի ազգային օպերայի բալետի պարողներից և պարի աշխարհի արտաքին դեմքերից: Այս մրցույթը տեղի է ունենում ամեն տարի նոյեմբերին։

Միայն աստղերը չեն բխում այս համակարգից. առաջին պարուհու (ավելի հազվադեպ՝ թեմայի) աստղի առաջադրումը որոշում է Փարիզի ազգային օպերայի տնօրենը՝ պարի ղեկավարի առաջարկով ներկայացումից հետո։ Առաջադրման կարգը ժամանակի ընթացքում տարբերվել է. 2004 թվականից դա արվում է հանրության առջև։

## Բալետի վարպետներ և պարարվեստի ղեկավարներ
* 1673-1687՝ Պիեռ Բոշամպ
* 1687-1729՝ Լուի Պեկուր
* 1729-1739՝ Միշել Բլոնդի
* 1739-1748՝ Անտուան ​​Բանդիերի դե Լավալ
* 1748-1768՝ Ժան Բատիստ Լյուլլի
* 1770-1775՝ Գաետանո Ապոլլինո Վեստրիս
* 1776-1781՝ Ժան Ժորժ Նովեր
* 1781-1783՝ Ժան Դոբերվալ և Մ. Գարդել
* 1783-1787 Մաքսիմիլիեն Գարդել
* 1787-1820՝ Պիեռ Գարդել
* 1820-1831 Ժան-Պիեռ Օմեր
* 1831-1850՝ Ժան Կորալի
* 1850-1853՝ Արթուր Սեն-Լեոն
* 1853-1859՝ Ժոզեֆ Մազիլիեր
* 1860-1868՝ Լյուսիեն Պետիպա
* 1868-1869՝ Անրի Յուստամանտ
* 1869-1887թթ. Լուի-Ալեքսանդր Մերանտե
* 1887-1907՝ Ջոզեֆ Հանսեն
* 1908-1909՝ Լեո Ստատս
* 1909-1910՝ Լուիզա Ստիչել
* 1911-1914 թթ.՝ Իվան Կլաստին
* 1919-1926՝ Լեո Ստատս
* 1927-1929՝ Նիկոլա Գուերա
* 1930-1945թթ.՝ Սերժ Լիֆար
* 1947-1958թթ.՝ Սերժ Լիֆար
* 1958-1961թթ.՝ Ջորջ Սկիբին
* 1962-1969՝ Միշել Դեսկոմբի
* 1969 - Մարտ 1970՝ Ջոն Տարաս
* Մարտ 1970 - Հունիսի 11, 1970՝ Roland Petit9
* 1970-1971՝ Կլոդ Բեսսի (դերասանուհի)
* 1971-1977՝ Ռայմոնդ Ֆրանչետի (պարի գլխավոր պատվիրակ, այնուհետև տնօրեն)
* 1977-1980՝ Վիոլետ Վերդի
* 1980-1983թթ.՝ Ռոզելլա Հայթաուեր
* 1983-1989թթ.՝ Ռուդոլֆ Նուրեև
* Նոյեմբեր 1989 - 1990՝ Պատրիս Բարտ և Յուջին Պոլյակով (դերասանող)
* 1990-1994՝ Պատրիկ Դյուպոնդ
* 1995-2014՝ Բրիջիթ Լեֆևր
* 2014-2016՝ Բենջամին Միլփիեդ
* 2016-2022՝ Օրելի Դյուպոն
* 2022 - Խոսե Մարտինես

## Բալետի վարպետները կապված պարային ուղղության հետ
Այս պաշտոնը համապատասխանում է ԱՄՆ-ում բալետի գլխավոր վարպետի, այսինքն՝ գլխավոր բալետմայստերի պաշտոնին։ Նրա անունը, ինչպես ցույց է տալիս, կապված է պարարվեստի ղեկավարի որոշակի գեղարվեստական ​​որոշումների հետ։ Այս պաշտոնը զբաղեցնում է.

* Պատրիս Բարտ՝ 1990 - 30 մարտի, 2011 թ
* Laurent Hilaire: 2011 - հուլիս 2014
* Կլոտիլդ Վայեր՝ 2014 - 2022 թթ
* Սաբրինա Մալլեմ. 2022 -

## Բալետի վարպետներ
* 1983՝ Քլեր Մոտե
* 1983՝ Եվգենի Պոլյակով
* 1998-2000թթ.՝ Ժան Գիզերիքս
* Մայիս 2011. Լիոնել Դելանոե
* բալետի վարպետների օգնական
* Ֆաբրիս Բուրժուա
* Viviane Descoutures
* 2004 թվականի մայիս - 2011 թվականի ապրիլ. Լիոնել Դելանոե
* 2011՝ Բեատրիս Մարտել
* Ֆաբրիս Բուրժուա
* Viviane Descoutures
* մայիս 2004 - ապրիլ 2011. Lionel Delanoe
* 2011՝ Բեատրիս Մարտել

## Վարպետ
* 1970-2001՝ Ժիլբեր Մայեր

## Փարիզի ազգային օպերայի բալետի նախկին աստղային պարողներ
* 1940-1960թթ.՝ Լայքետ Դարսոնվալ
* 1940-1944՝ Սոլանժ Շվարց
* 1941-1946թթ.՝ Սերժ Պերետտի
* 1941-1945՝ Իվետ Շովիրե
* 1946-1959թթ.՝ Միշել Ռենո
* 1946-1949թթ.՝ Ռոջեր Ֆենոնժոյս
* 1947-1951թթ.՝ Ռոջեր Ռից
* 1947-1957՝ Քրիստին Վոսարդ
* 1947-1947թթ.՝ Էթերի Պագավա
* 1947-1960թթ.՝ Ալեքսանդր Կալիուժնի
* 1948-1957՝ Միշելին Բարդին
* 1948-1963թթ.՝ Մաքս Բոզոնի
* 1949-1957թթ.՝ Նինա Վիրուբովա
* 1951-1959՝ Լիան Դեյդե
* 1952-1960՝ Մադլեն Լաֆոն
* 1953-1953՝ Ժան Բաբիլե
* 1953-1964՝ Յուլի Ալգարոֆ
* 1954-1967թթ.՝ Ժան-Պիեռ Անդրեանի
* 1955-1958՝ Պիտեր վան Դեյկ
* 1956-1972՝ Կլոդ Բեսսի
* 1957-1961թթ.՝ Մարջորի Թալչիֆ
* 1957-1961թթ.՝ Ջորջ Սկիբին
* 1958-1971՝ Ժոզեթ Ամիել
* 1960-1979թթ.՝ Քլեր Մոտե
* 1961-1964թթ.՝ Ֆլեմինգ Ֆլինտ
* 1961-1972թթ.՝ Ատիլիո Լաբիս
* 1961-1974՝ Ժակլին Ռայէ
* 1963-1968՝ Գիսլայն Թեսմար
* 1963-1978 Քրիստիանե Վլասի
* 1964-1986թթ.՝ Կիրիլ Աթանասոֆ
* 1965-1983՝ Նանոն Թիբոն
* 1966-1969թթ.՝ Ժան-Պիեռ Բոննեֆուս
* 1968-1983թթ.՝ Նոելլա Պոնտուա
* 1969-1989թթ.՝ Ժորժ Պիլետա
* 1969-1983՝ Վիլֆրիդ Պիոլետ
* 1971-1989թթ.՝ Ժան-Պիեռ Ֆրանչետի
* 1971-1989թթ.՝ Միխաել Դենարդ
* 1972-1980թթ.՝ Կլոդետ Սկուարնեկ
* 1972-1990՝ Ժան Գուիզերիքս
* 1972-1989՝ Պատրիս Բարտ
* 1976-1980՝ Դոմինիկ Խալֆունի
* 1977-1995՝ Չարլզ Ջուդ
* 1978-1993՝ Կլոդ դը Վուլպիան
* 1978-1991թթ.՝ Ֆլորենս Քլերկ
* 1980-1997թթ.՝ Պատրիկ Դյուպոնդ
* 1981-1999թթ.՝ Էլիզաբեթ Փլաթել
* 1982-1994՝ Մոնիկ Լուդիեր
* 1983-1997թթ.՝ Ֆրանսուազա Լեգրե
* 1984-1989թթ.՝ Սիլվի Գիլեմ
* 1985-2001թթ.՝ Իզաբել Գերին
* 1985-2007՝ Լորան Հիլեր
* 1986-2009՝ Մանուել Լեգրիս
* 1988-2005՝ Էլիզաբեթ Մաուրին
* 1989-2008թթ.՝ Քադեր Բելարբի
* 1990-1998թթ.՝ Մարի-Կլոդ Պիետրագալա
* 1993-2001թթ.՝ Ֆանի Գայդա
* 1993-2001՝ Քերոլ Արբո
* 1993-2014՝ Նիկոլաս Լը Ռիշ
* 1997-2011՝ Խոսե Մարտինես
* 1997-2013՝ Ագնես Լետեստու
* 1998-2015՝ Օրելի Դյուպոն
* 2002-2017թթ.՝ Լետիտիա Պուժոլ
* 2002-2018՝ Ժոզուա Հոֆֆալտ
* 2002-2012՝ Քլերմարի Օստա
* 2004-2018՝ Մարի-Ագնես Ժիլո
* 2005-2008՝ Վիլֆրիդ Ռոմոլի
* 2005-2011՝ Դելֆինա Մուսին
* 2005-2016՝ Բենջամին Պեչ
* 2006-2018՝ Էրվե Մորո
* 2007-2017՝ Ժերեմի Բելինգարդ
* 2009-2014՝ Իզաբել Սիարավոլա
* 2009-2018՝ Կարլ Պակետ
* 2013-2021՝ Էլեոնորա Աբագնատո
* 2010-2022. Ստեֆան Բուլյոն
* 2013-2022՝ Ալիս Ռենավանդ
* 2022-2022՝ Ֆրանսուա Ալու
* 2007-2023թթ.՝ Էմիլի Կոզետ
* 2012-2024 թվականներ՝ Միրիամ Ուլդ-Բրահամ
* 2015-2024՝ Լաուրա Հեքեթ

## Փարիզի ազգային օպերայի բալետի ներկայիս աստղային պարողները
Ամանդին Ալբիսոնը նշանակվել է 2014 թվականի մարտի 5-ին Ջոն Կրանկոյի «Օնեգին» կատարումից հետո։

Լեոնոր Բաուլակը, որը նշանակվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Ռուդոլֆ Նուրիևի «Կարապի լիճը» ներկայացումից հետո։

Բլուեն Բատիստոլի, որը նշանակվել է 2024 թվականի մարտի 26-ին Ֆրեդերիկ Աշտոնի *[[Զուր զգուշավորություն]]* կատարումից հետո։

Վալենտին Կոլասանտե, որը նշանակվել է 2018 թվականի հունվարի 5-ին՝ Ռուդոլֆ Նուրեևի «Դոն Կիխոտի» կատարումից հետո։

Գիյոմ Դիոպը նշանակվել է 2023 թվականի մարտի 11-ին՝ Սեուլում Ժիզելի ելույթից հետո, Փարիզի օպերային բալետի հյուրախաղերի շրջանակներում։

Մաթյո Գանիո, նշանակվել է 2004 թվականի մայիսի 20-ին Ռուդոլֆ Նուրեևի «Դոն Կիխոտի» կատարումից հետո։

Դորոթե Գիլբերտը նշանակվել է 2007 թվականի նոյեմբերի 19-ին Ռուդոլֆ Նուրիևի «Մարդուկ-Ջարդուկը» ներկայացումից հետո։

Մաթիաս Հեյմանը, որը նշանակվել է 2009 թվականի ապրիլի 16-ին Ջոն Կրանկոյի «Օնեգին» կատարումից հետո։

Ժերմեն Լուվե, նշանակվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Ռուդոլֆ Նուրիևի «Կարապի լիճը» ներկայացումից հետո։

Ուգո Մարշանդը նշանակվել է 2017 թվականի մարտի 3-ին Պիեռ Լաքոտի Սիլֆիդայի կատարումից հետո։

Պոլ Մարկը, որը նշանակվել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ Ռուդոլֆ Նուրիևի «Բայադերկա» ներկայացումից հետո։

Մարկ Մորո, նշանակվել է 2023 թվականի մարտի 2-ին Ջորջ Բալանչինի կայսերական բալետի ներկայացումից հետո։

Հաննա Օ'Նիլը նշանակվել է 2023 թվականի մարտի 2-ին Ջորջ Բալանչինի կայսերական բալետի կատարումից հետո։

Լյուդմիլա Պալյերոն, որը նշանակվել է 2012 թվականի մարտի 22-ին՝ Ռուդոլֆ Նուրիևի «Բայադերկա» ներկայացումից հետո։

Sae Eun Park, նշանակվել է 2021 թվականի հունիսի 10-ին՝ Ռուդոլֆ Նուրիևի *«Ռոմեո և Ջուլիետ»* ներկայացումից հետո։

Ռոքսան Ստոյանովը, որը նշանակվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին՝ Պիեռ Լաքոտի «Պակիտայի» կատարումից հետո։

## Պատկերաշար
### Էդգար Դեգան և Փարիզի օպերայի բալետի պարողները
Էդգար Դեգան մի շարք կտավներ, պաստելներ և քանդակներ է նվիրել, որոնցից ամենահայտնին *[[Տասնչորսամյա փոքրիկ պարուհին]]* է, իր սիրելի թեմաներից մեկի՝ Փարիզի օպերայի բալետի և պարի դպրոցի պարողներին։ Մանրամասների ճշգրտությունը և թեմայի ճշգրտությունը նկարչի հաճախակի նիստերի արդյունքն են Le Peletier սենյակում, ապա Palais Garnier-ում:
Պատկեր:Degas_l'orchestre.jpg|Օպերայի նվագախումբը (Օրսեյի թանգարան, 1868)
Պատկեր:ArtworkEdgarDegasDancerInReposeCirca1879.jpg|*Պարուհին հանգստանալիս* (մոտ. 1879)
Պատկեր:Degas_dance_class.jpg|*Պարի դասը*(ամսաթիվն անհայտ է)
Պատկեր:Dance_Class.jpg|*Պարի դասը* (ամսաթիվն անհայտ է)
Պատկեր:Edgar_Germain_Hilaire_Degas_002.jpg|*Բալետը օթյակից* (1885)


### 19-րդ դարի կատարողները նկարներով

Պատկեր:Paris_Opera_-_Principal_Ballerinas_-1832.jpg|alt=Lithographie de Lemercier à partir de dessins de Llanta représentant les premières ballerines de l'Opéra de Paris en 1832: (2) Lise Noblet, (1) Marie Taglioni, (3) Constance Julia, (6) Alexis Dupont, (5) Amélie Legallois, et (4) Pauline Montessu|Վիմագիր Լեմերսիեի Լանտայի գծագրերից, որոնք ներկայացնում են 1832 թվականին Փարիզի օպերայի առաջին բալերինաները. (2) Լիզ Նոբլե, (1), Մարիա Տալյոնի, (3) Ջուլիա Կոնստանս, (6) Ալեքսիս Դյուպոն, (5) Ամելի Լեգալուա, et (4) Պոլին Մոնտեսու
Պատկեր:Danube_-Mazilier's_costume.jpg|Լուի Մալևրի փորագրությունը Մարի Տալիոնիի (Fleur des Champs) և Ժոզեֆ Մազիլիեի (Ռուդոլֆ) զգեստների համար Ֆիլիպո Տալիոնիի La Fille du Danube մնջախաղի բալետում Երաժշտության թագավորական ակադեմիայում (Salle Le Peletier) 1836-ին
Պատկեր:Paris_Opera_-_Foyer_de_la_Danse_1841.jpg|Յուջին Լամիի վիմագրությունը, որը ցույց է տալիս մի քանի հայտնի պարողներին և նրանց ոչ պակաս հայտնի հովանավորներին Լե Պելետիե սենյակի (Երաժշտության թագավորական ակադեմիա) ճեմասրահում 1841 թ.
Պատկեր:La_Péri_-Scène_tirée.jpg|La Péri,  Ժան Կորալիի բալետ, Երաժշտության թագավորական ակադեմիա, Le Peletier սենյակ, 1843 թ.
Պատկեր:Diable_a_Quatre_-Lithograph_-1845.JPG|Վիմագիր, որն ազդարարում է Ժոզեֆ Մազիլիեի Le Diable à quatre բալետի կատարումը Երաժշտության թագավորական ակադեմիայի Լե Պելետիե դահլիճում 1845 թ.
Պատկեր:Paquita_-Carlotta_Grisi_-1844.jpg|Կարլոտա Գրիսի, Պակիտա բալետ Ժոզեֆ Մազիլիերի կողմից, Երաժշտության թագավորական ակադեմիա, Լե Պելետիե սենյակ, 1846 թ.
Պատկեր:Corsaire_-Medora_-Carolina_Rosati_-1856.JPG|Վիմագիր, որը ներկայացնում է իտալացի բալերինա Կարոլինա Ռոզատիին որպես Մեդորա՝ Կայսերական օպերային թատրոնում (Le Peletier սենյակ) Le Corsaire-ի պրեմիերայի համար 1856 թ.
Պատկեր:Emmalivry.png|Էմմա Լիվրի, Le Papillon, բալետ Մարի Թալիոնիի, Կայսերական օպերային թատրոն (Le Peletier սենյակ) 1860 թ.
Պատկեր:Giselle_-Paris_Opera_-1867.jpg|Քոլ Իմերտոնի վիմագիր, որը պատկերում է Ժիզելի ներկայացումը 1867 թվականին Ալեքսանդր II-ի կայսերական օպերային թատրոն (Le Peletier սենյակ) այցելության պատվին:
Պատկեր:Coppelia_-Swanilda_-Giuseppina_Bozzachi_-Act_I-Scene_2_-Paris_-1870_-2.JPG|Ջուզեպինա Բոզակչիի լուսանկարը՝ Սվանիդայի դերում Արթուր Սեն Լեոնի «Կոպելիա» բալետում, Կայսերական օպերային թատրոնում (Լե Պելետիե սենյակ) 1870 թ.
Պատկեր:Les_Deux_Pigeons_-Scène_du_3e_acte.jpg|Les Deux Pigeons, բալետ Անդրե Մեսաժերի կողմից Ազգային օպերային թատրոնում (Palais Garnier) 1886 թ.


### Մատենագրություն
* Mathias Auclair et Christophe Ghristi (dir.), *Le Ballet de l'Opéra. Trois siècles de suprématie depuis Louis XIV*, Albin Michel - Opéra de Paris - BNF, 2013, 360 p.
* Joël Laillier, *Entrer dans la danse. L'envers du Ballet de l'Opéra de Paris*, CNRS, 2017, 256 p.

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:1661 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:1661 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Բալետ
Կատեգորիա:Պարային խմբեր
Կատեգորիա:Փարիզ
Կատեգորիա:Փարիզի մշակույթ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի մշակույթ