Մարկ Էլդեր

**Մարկ Էլդեր** (ֆրանսերեն՝ Marc Elder, իսկական անունը՝ *Մարսել Օգյուստ Թենդրոն* / Marcel Tendron. ), ֆրանսիացի գրող, արվեստաբան, քննադատ, 1913 թ. Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիր:

## Կենսագրություն
Մարկը ծագումով Նանտի բուրժուական ընտանիքից էր, Միացյալ Թագավորության փոխհյուպատոս Օգյուստ Ֆելիքս Թենդրոնի և Ալիս Բլանշ Ժոյոյի որդին: Շատ վաղ է որբացել։ Մանուկ հասակում իր հանգիստն անց է կացրել ծովափնյա մի հանգստավայրում՝ Լա Բերների-ան-Ռեցում, և հաճախ ծով է դուրս եկել Բուրնյոֆի ծոցի ձկնորսների հետ: Այս փորձառությունը հետագայում՝ *«Ծովի ժողովուրդը»* վեպը գրելիս շատ է պետք եկել նրան:

Մարկն իր ուսումնառությունն սկսել է Վաննի ճիզվիտ եղբայրների մոտ, այնուհետև ընդունվել « Նանտի փոքրիկ լիցեյ» ( Ժյուլ-Վեռնի անվան լիցեյ 1890-ից 1892 թվականներին), որից հետո ուսումը շարունակել է Ժորժ Կլեմանսոյի անվան «Մեծ լիցեյ»-ում (Licée Georges-Clemenceau), որտեղ 1901-1904 թվականներին հռետորաբանություն և փիլիսոփայություն է ուսումնասիրել:

1911 թվականի հունվարի 26-ին ամուսնացել է Ժերմեն Մարթա Մալավալի հետ. արարողությունը տեղի է ունեցել Փարիզի 16 րդ շրջանի թաղապետարանում։

1913 թվականին նա Գոնկուրյան մրցանակ է ստացել *Ծովի ժողովուրդը / Le Peuple de la mer* վեպի համար, որն արտացոլում է Նուարմուտիեի ձկնորսների կյանքը: Այդ տարի մրցանակաբաշխության են ներկայացվել նաև Ալեն-Ֆուրնիեի *Le Grand Meaulnes-ը* և Վալերի Լարբոյի *[[Barnabooth|Բարնաբուտը]]*, Մարսել Պրուստի «Սվանի ուղղությամբ» վեպը։ Հաղթողին որոշելու համար պահանջվել է քվեարկության տասնմեկ փուլ, ինչը ռեկորդային է Գոնկուրյան մրցանակաբաշխության համար:

Մարկը տուբերկուլյոզով վարակված լինելու պատճառով 1914 թվականի դեկտեմբերին զորացրվել է բանակից։

Քննադատ և արվեստի պատմաբան, Պատվո լեգեոն շքանշանի ասպետ Մարկ Էլդեր-Մարսել Թենդրոնը եղել է *Նանտի գեղարվեստի թանգարանի բարեկամների ընկերության* առաջին նախագահը 1920-ից 1933 թվականներին։

1924-1932 թվականներին եղել է Նանտում գտնվող Բրետանի դուքսերի ամրոցի վերահսկողն ու համակարգողը։ Մինչև կյանքի վերջը վարելով այդ պաշտոնը՝ ստեղծել է արվեսի գործերի հարուստ հավաքածու, որը նրա մահից հետո դարձել է Նանտի գեղարվեսի թանգարանի սեփականությունը:

Նա հաճախակի այցելում և երկար ժամանակ մնում էր  իր մայրական տատի ու պապի սեփականություն հանդիսացող. Vieille Cure դաստակերտում (գտնվում է  Սեն-Ֆիակր-սյուր-Մեն քաղաքի մերձակայքում), որտեղ էլ մահացել է 1933 թվականին։

## Երկեր
* *Le Peuple de la mer,* G. Oudin, 1914
* *Deux essais: Octave Mirbeau, Romain Rolland*, G. Crès, 1914
* *La vie apostolique de Vincent Vingeame*, Calmann-Lévy, 1917
* *Le sang des dieux*, A. Michel, 1921
* *À Giverny, chez Claude Monet*, Bernheim-Jeune, 1924
* *Gabriel-Belot, peintre imagier*, A. Delpeuch, 1927
* *Pays de Retz*, Emile-Paul, 1928
* *Les Dames Pirouette,*' J. Ferenczi & fils, 1929
* *Croisières* J. Ferenczi & Fils, 1931
* *La belle Eugénie: roman*, Ferenczi et fils, 1931
* *Jacques et Jean: bois originaux en couleurs de Robert Antral*, Ferenczi et Fils, 1931
* *La Bourrine* - Le Beau livre N°4, 1932
* *Jacques Cassard: corsaire de Nantes,* J. Ferenczi, 1933
* *Marc Elder, ou, Un rêve écartelé*, Roger Douillard ed., Cid éditions, 1987

### Անթոլոգիա
*

## Հարգանքի տուրք
Նանտում հին ամրոցի հրապարակը, որը գտնվում է Բրետանի դուքսերի ամրոցի մուտքի մոտ, 1936 թվականին վերանվանվել է *Place Marc-Elder՝* ի պատիվ անվանի գրողի: Նրա անունով են կոչվել նաև Սեն Ֆիակր սյուր Մեն քաղաքի հրապարակներից մեկը և մեկական փողոց Ռեզում, Լա Բեռների ան Ռեսում, Վաննում և Բրեստում:

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագրություն
* Roger Douillard: *Marc Elder, un rêve écartelé*, CID éditions, Nantes, 1987. Étude suivie de la nouvelle *Le pauvre pêcheur /* Ռոժե Դուիլար -  *Մարկ Էլդեր, պատռված երազ*, CID հրատարակություններ, Նանտ, 1987: Ուսումնասիրության առարկան *«Խեղճ ձկնորսը»* պատմվածքն է:

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Նանտ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ