Թոմաս Թրահերն

**Թոմաս Թրահերն** (, ), անգլիացի պոետ, անգլիկան եկեղեցու հոգևորական, տեսաբան և կրոնական գրող: Նրա գրություններում արտահայտված ինտենսիվ և գիտական ​​հոգևորությունը հանգեցրել է նրան, որ որոշ Անգլիկանական համայնքներ նրան հիշատակել են հոկտեմբերի 10-ին (1674 թվականին նրա հուղարկավորության տարելիցը) կամ սեպտեմբերի 27-ին:

Աշխատանքը, որով Թրահերն այսօր առավել հայտնի է, «Մեդիտացիաների դարաշրջաններն» է՝ կարճ պարբերությունների հավաքածու, որտեղ նա մտորում է քրիստոնեական կյանքի և ծառայության, փիլիսոփայության, երջանկության, ցանկության և մանկության մասին: Այս գործը առաջին անգամ հրատարակվել է 1908 թվականին, այն բանից հետո, երբ այն վերստին հայտնաբերվել է ձեռագրի տեսքով՝ տասը տարի առաջ: Նրա պոեզիան նույնպես առաջին անգամ հրապարակվել է 1903 և 1910 թվականներին (Թոմաս Թրահերնի պոետիկական գործերը, Բ.Դ. և Երջանկության պոեմներ)։ Նրա պրոզայի գործերը ներառում են «Ռոմեական կեղծիքներ» (1673), «Քրիստոնեական էթիկա» (1675) և «Ուրախ և կարեկցող մտորումներ Աստծո ողորմությունների մասին» (1699)։

Իր ստեղծագործություններում Թրահերնը հաճախ ուսումնասիրում է ստեղծագործության մեծությունը և այն, ինչը նա համարում էր Աստծո հետ իր սերտ հարաբերությունները: Նրա ստեղծագործությունը փոխանցում է Աստծո հանդեպ ջերմ, գրեթե մանկական սերը և համեմատվում է հետագա բանաստեղծներ Ուիլյամ Բլեյքի, Ուոլթ Ուիթմենի և Ջերարդ Մենլի Հոփքինսի ստեղծագործության նմանատիպ թեմաների հետ: Նրա սերը բնական աշխարհի հանդեպ հաճախ արտահայտվում է նրա ստեղծագործություններում այնպես, որ դրանք հիշեցնում են ռոմանտիզմը՝ ռոմանտիկ շարժման առաջացումից երկու դար առաջ:

## Կենսագրություն
### Վաղ կյանք և կրթություն
Տրահերնի ծնունդն ու մկրտությունը ներառված չեն ծխական գրքերում։ Ըստ հնագետ Անտոնի Ա Վուդի (1632-1695), նա «Հերֆորդի կոշկակարի որդին էր», որը ծնվել է կամ 1636 կամ 1637 թվականներին։ Բերտրամ Դոբելը այս կոշկակարին անվանում է Ջոն Թրահերն (ծնված 1566 թվականին) ։ Այնուամենայնիվ, այլ աղբյուրներ պնդում են, որ Թոմասը Ֆիլիպ Թրահերնի (կամ Տրեհերնի) (1568-1645) որդին էր, տեղական պանդոկապան և Հերֆորդի երկու անգամ քաղաքապետ, Եվ նրա երրորդ կինն էր՝ Մերի Լեյնը.

Թրահերնը գրում է իր մանկության մասին, որը ներառում էր բնության հրաշքը և շրջապատող աշխարհի ըմբռնումը, «դարերի մտորումների միջոցով» ։ Եվ նրա պոեզիայում։
աջից|մինի|300x300փքս|Թրահերն ընդունվել Է Օքսֆորդի Բրեյզնոուզ քոլեջ 1652 թվականին և ստացել գիտական աստիճան 1656 թվականին
Թրահերնը կրթություն է ստացել Հերեֆորդի տաճարի դպրոցում և 1652 թվականի ապրիլի 2-ին ընդունվել Օքսֆորդի Բրեյզենոզ քոլեջ՝ ստանալով բակալավրի աստիճան՝ 1656 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ Հինգ տարի անց՝ 1661 թվականի նոյեմբերի 6-ին, նրան շնորհվեց արվեստի մագիստրոսի կոչում (Օքսոն), 1669 թ. դեկտեմբերի 11-ին ստացել է աստվածաբանության բակալավրի աստիճան։

### Եկեղեցական ծառայություն
1656 թվականին Օքսֆորդում բակալավրի աստիճան ստանալուց հետո նա հոգևոր աստիճան ստացավ։

1657 թվականի դեկտեմբերի 30-ին նա նշանակվեց Քրեդենհիլի վանահայր Հերֆորդի մոտ, հանրային քարոզիչների հաստատման հանձնակատարների կողմից, չնայած այն ժամանակ նա քահանա չէր ձեռնադրվել։ Նրա նշանակման մասին զեկույցին կցված հետաքրքիր գրառումն այն էր, որ Թրահերնը հույսը դրել էր Քենթի կոմսի այրու՝ Ամբելլայի հովանավորության վրա։ Թրահերն այդ պաշտոնում աշխատել է տասը տարի։

Միապետության վերականգնումից և Չարլզ II-ի գահին վերադառնալուց հետո, 1660 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, Թրահերնը քահանա է ձեռնադրվել Օքսֆորդի եպիսկոպոս Ռոբերտ Սքիների կողմից՝ Բիչեստերի մոտակայքում գտնվող Լաունթոնում։

1667 թվականին Թրահերնը դարձավ Սըր Օրլանդո Բրիջմանի անձնական հոգևորականը՝ Գրեյթ Լևերի 1-ին բարոնետը, Չարլզ II թագավորի մեծ կնիքի լորդ խնամակալը, Միդդինգթոնում (Հեմփթոնի դատարանի մոտ)՝ Միդլսեքսում։ Այնտեղ գտնվելու ընթացքում էր, որ Թրահերնը մահացավ 1674 թվականի սեպտեմբերի 27-ին՝ այդ օրը կարճ կտակ թելադրելով իր ընկերոջը և հարևանին՝ Ջոն Բերդոյին, որում նա կտակել էր բոլոր այն ծառաներին, ովքեր հոգ էին տարել իր մասին   և իր փոքր ունեցվածքը թողեց իր եղբորը՝ Ֆիլիպին և քրոջը՝ Սյուզանին։ 1674 թվականի հոկտեմբերի 10-ին թաղվել է Թեդդինգթոնի Սուրբ Մարիամ եկեղեցում, եկեղեցու ընթերցանության սեղանի տակ։

### Բնավորություն և ապրելակերպ
Թրահերնին նկարագրում էին որպես «ամենաբարեպաշտ և հնարամիտ մարդկանցից մեկը, ում ես երբևէ ճանաչել եմ», Եվ «ուրախ տրամադրության մարդ... պատրաստ է ցանկացած ծառայություն մատուցել իր ընկերներին և գրեթե իր հնարավորություններից վեր ողորմություն է ցուցաբերում աղքատների հանդեպ»։ Թրահերնը կարծում էր, որ տառապում է շփվող անհատականության թուլությունից «Շատ բաց լինելը և խոսելու իմ ունակությունները իմ հիվանդությունն են: «Արագ և համակերպվող բնույթ»։

Ըստ Էնթոնի Ա. Վուդի, Թրահերնը «միշտ սիրել է պարզ և բարեպաշտ կյանք. նրա կտակը ցույց է տալիս, որ նա իր գրքերից բացի շատ բան չի ունեցել:..»։

## Ստեղծագործություններ
մինի|312x312փքս|Թոմաս Թրահերնի «Օրհներգ Սուրբ Բարդուղիմեոսի օրվա առթիվ» բանաստեղծության ձեռագրի ֆաքսիմիլեն Բերտրամ Դոբելի բանաստեղծական ստեղծագործությունների ժողովածուից, որը հրատարակվել է 1903 թվականին

### Հրապարակումների պատմությունը կենդանության օրոք և դրանից անմիջապես հետո
Թրահերնը իր կյանքի ընթացքում աննշան գրական գործիչ էր, և նրա ստեղծագործությունները հայտնի և գնահատված էին միայն նրա մահից շատ ժամանակ անց: Լինելով գյուղի քահանա՝ նա վարում էր բարեպաշտ, համեստ կյանք և չէր մասնակցում գրական շրջանակներին։  Նրա ստեղծագործություններից միայն մեկը՝ «Հռոմեական կեղծիքները» (1673), լույս է տեսել նրա կենդանության օրոք։  Նրա մահից անմիջապես հետո լույս տեսավ «Քրիստոնեական էթիկա» (1675) գիրքը, իսկ ավելի ուշ՝ «Աստծո ողորմությունների Լուրջ և սրտառուչ անդրադարձ» (1699) գիրքը, որը լույս տեսավ որպես անանուն հեղինակի աշխատանք, որի բնույթն ու կենսագրությունը նկարագրվել են հրատարակչի համառոտ նախաբանում:

1674 թվականին Թրահերնի մահից հետո նրա ձեռագրերի մեծ մասը կտակվել է նրա եղբորը՝ Ֆիլիպին։ Ֆիլիպի մահից հետո նրանք, ըստ երևույթին, անցել են Հերֆորդշիրի Լեդբերի Սկիպսի ընտանիքին, որտեղ նրանք տանջվել են գրեթե 200 տարի։ 1888 թվականին ընտանիքի ունեցվածքը մսխվել է, սակայն ձեռագրերը նորից հայտնվել են միայն 10 տարի անց։

### Ավելի ուշ հրապարակումների պատմություն
1896-1897 թվականների ձմռանը Լոնդոնից Ուիլյամ թ. Բրուկը հայտնաբերեց մի քանի անանուն ձեռագրեր «գրքերի կույտում, որոնք պատրաստվում էին դեն նետել» կամ «փողոցային գրքի կրպակում»։ Բրուքը կարծում էր, որ դրանք կարող են լինել Հենրի Վոգանի կորած գործերը և դրանք ցույց տվեց Ալեքսանդր Գրոսարտին (1827-1999), շոտլանդացի քահանա և էլիզաբեթական և յակոբինյան դարաշրջանների գրականության փորձագետ, որը վերահրատարակում էր հազվագյուտ գործեր: Գրոսարտը համաձայնեց, որ ձեռագրերը պատկանում են Վոգանին և նախատեսում էր դրանք ներառել Վոգանի ստեղծագործությունների հրատարակության մեջ, որը նա պատրաստում էր տպագրության։ Գրոսարտը մահացավ 1899 թվականին, և առաջարկվող հրատարակությունը երբեք չավարտվեց:

Գրոսարտի հավաքածուն, ներառյալ ձեռագրերը, ձեռք է բերել Լոնդոնի գրավաճառ Չարլզ Հայեմը, ով իր ընկերոջը՝ Բերտրամ Դոբելին, խնդրել է ուսումնասիրել դրանք: Դոբելը համոզված էր, որ դրանք Վոնի կողմից չեն գրվել, և շուտով եզրակացրեց, որ դրանք գրվել են Թրահերնի կողմից: Ձեռագրերը ներառում էին բանաստեղծություններ, ինչպես նաև խորհրդածական պարբերությունների ժողովածու, որոնք «պարունակում էին Մտորումներ կրոնի և բարոյականության մասին»։

Թոմաս Թրահերնի բանաստեղծական ստեղծագործությունները հրատարակվել են 1903 թվականին, իսկ մտորումների հարյուրամյակները ՝ 1908 թվականին։ Հաջորդել են այլ հրապարակումներ։ Ի վերջո, «Դարերը «որակվեցին որպես»մեր լեզվով արձակի լավագույն բանաստեղծություններից մեկը» և դրանցից հատվածներ գրեթե նույնքան հաճախ էին դրվում երաժշտության վրա, որքան բանաստեղծությունները:

### Ձեռագրեր
Թրահերնի «Դարեր» ձեռագիրը, «Դոբելի տոմարը» (նաև կոչվում է «Ընդհանուր գիրք»), «Եկեղեցու տարեգիրքը» և «Վաղ նոթատետրը» (նաև կոչվում է «Ֆիլիպ Թրահերնի նոթատետրը») պահվում են Օքսֆորդի Բոդլյան գրադարանում.Բեռնի ձեռագիրը (նաև հայտնի է որպես «Երջանկության բանաստեղծություններ») պահվում է Լոնդոնի Բրիտանական գրադարանում, իսկ «Ընտրված մտորումները» պահվում են Օսբորնի հավաքածուում, Բեյնեկե գրադարան, Նյու Հեյվեն, Կոնեկտիկուտ:

Ձեռագիրը, որը հայտնաբերվել է 1996 թվականին Վաշինգտոնի Ֆոլգերի գրադարանում Ջուլիա Սմիթի և Լետիցիա Յանդլի կողմից, հետագայում ճանաչվել է որպես Թրահերնի անավարտ էպիկական բանաստեղծությունը՝ «ծիսական օրենքը», որը բաղկացած է 1800 տողից։ 1997 թվականին Քեմբրիջի Թրինիթի քոլեջի անդամ Երեմի Մոուլը Քենթերբերիի արքեպիսկոպոսի լոնդոնյան նստավայրի Լամբեթ պալատի գրադարանում 4000 ձեռագրերի մեջ հայտնաբերեց Թրահերնի ևս մի քանի աշխատանքներ: Լամբեթյան ձեռագրերը` հիմնականում արձակ, ներառում են չորս ամբողջական գործեր և հինգերորդ հատված՝ «մենության հուշումներ», «սթափ հայացք դոկտոր Թվիսին», «հավերժության սերմեր», «Աստծո թագավորություն» և «մասնատված սեր»։

## Պոեզիայի ընկալում
Չնայած Թրահերնը այժմ համարվում է առաջատար մետաֆիզիկական բանաստեղծներից մեկը, այդ «դպրոցի» անունը չի նշվել նրա առաջին հրապարակման մեջ: Բանաստեղծական ստեղծագործությունների իր նախաբանում Դոբելը նրան դասեց «կրոնական բանաստեղծների այն փոքր խմբի մեջ, որում ներառված են Հերբերտը, Վոգանը և Քրոուշոուն», բայց առանձնացրեց նրան որպես եզակի անձնավորություն և «նրանցից ոչ մեկի հետևորդ կամ ընդօրինակող»։  Նրա բանաստեղծությունների ընտրության մեջ, որը լույս տեսավ երկու տարի անց, դրանք նույն հատորում լրացվեցին երկվորյակ եղբայր Հենրի Վոգան Թոմասի (Եվգենի Ֆիլալետ) և Բեմերտոնի Ջոն Նորիսի բանաստեղծությունների մնացորդներով: Վերջին երկուսը փիլիսոփաների համբավ ունեին և շարունակում են մնալ: Նրանք երկուսն էլ հոգևորականներ էին, և Նորիսը ծառայում էր որպես Հերբերտի տան նախկին քահանա. միայն շատ ավելի ուշ նա սկսեց կոչվել «մետաֆիզիկայի վերջինը»: Այսպիսով, ավելի մոտիկից  Թրահերնը ներկայացվում է որպես 17-րդ դարի կրոնական բանաստեղծների շարքի ներկայացուցիչ, այլ ոչ թե ինչ-որ դպրոցի ներկայացուցիչ:

Հրապարակման պահին այն գրողները, որոնց Սամուել Ջոնսոնը արհամարհանքով անվանել է» մետաֆիզիկական բանաստեղծներ», դեռ չեն հասել այն համբավին, որը նրանց տվել է Հերբերտ Գրիրսոնի» մետաֆիզիկական բառերը և տասնյոթերորդ դարի բանաստեղծությունները «(1921) անթոլոգիան։  Ամեն դեպքում, Թրահերնի բանաստեղծություններից ոչ մեկը ներառված չէր գրքում, և երբ նա, ի վերջո, գրավեց Թ. Ս. Էլիոտի ուշադրությունը, նա մերժվեց որպես «ավելի շատ միստիկ, քան բանաստեղծ»։  Դրանից հետո տասնամյակներ անցան, մինչ նրա աշխատանքին ավելի լուրջ ուշադրություն դարձվեց:

Անշուշտ, առեղծվածային տարրը զարմանալիորեն ակնհայտ է Թրահերնի աշխատանքում, բայց նրա մետաֆիզիկական ունակությունները հաստատվում են նրանով, թե ինչպես է նա ձգտում բացատրել ճշմարտության, գիտելիքների և մտքի և սրտի կարողությունների հարցերը աստվածաբանական և բանական վերլուծության մեթոդներով: Բնորոշ է նաև այն, թե ինչպես են այս մեդիտացիաները ձևավորվում որպես ընդլայնված Բարոկկո կոմպոզիցիաներ, որոնց հատկապես վառ օրինակն է «Ստվերները ջրի մեջ»: Նրա շրջանի այլ կրոնական բանաստեղծների հետ մեկ այլ կապ է հայտնաբերվում մանկական անմեղության իդեալականացման և պլատոնական թեմաների օգտագործման մեջ, որոնք Թրահերնը կիսում է Հենրի Վոնի և Ջոն Նորիսի հետ:

## Ազդեցություններ
### Անձնական հավատքի զարգացում
Հաշվի առնելով իր աշխատություններում պարունակվող ինքնակենսագրական և խոստովանական որոշ նյութեր (մասնավորապես՝ «Մտորումների դարեր»), Թրահերնը պետք է տառապեր Օքսֆորդում՜ հավատքի պակասից, իր ձևավորման տարիներին: Նա դա նկարագրում է որպես հավատուրացության ժամանակաշրջան և այն, ինչ հետագայում նա վերադարձավ հավատքին:Այնուամենայնիվ, հնարավոր է այլընտրանքային ընթերցում, որը կարող է ավելի մոտ լինել Թրահերնի փորձի փաստերին, քանի որ նա դրանք արտահայտում է վերը նշված մեջբերման մեջ: Փաստն այն է, որ նա չէր տառապում հավատքի կորստից, այլ ավելի շուտ սահմանում էր իր հասունությունը՝ անցնելով աշխարհի բնական, անմեղ մանկական հայացքից և դրանում իր տեղը, Աստծո արարչագործության հրաշքների բնածին ըմբռնումից մինչև եկեղեցու և հասարակության կանոնների և ակնկալիքների հետ ծանր պայքար, որպես ինքնին Ուրացություն, որը նա պետք է հաղթահարեր մանրակրկիտ և կարգապահ ուսումնասիրության միջոցով (»ամենամեծ պատճառ»): Այս մանկական, հասկացող և ուրախ հայացքը հավատքի և կրոնական էքստազի վերաբերյալ ընկած է այն ստեղծագործության հիմքում, որից վերցված է վերը նշված հատվածը, և Թրահերնի գրավչության պատճառներից մեկն է:

### Նեոպլատոնիզմ
Թրահերնը մեծապես ազդում է նեոպլատոնիկ փիլիսոփաների և նրա մի քանի ժամանակակիցների աշխատանքների վրա, որոնք կոչվում էին Քեմբրիջի պլատոնիստներ: Քեմբրիջի պլատոնիկները լայն հայացքների կողմնակից էին այն իմաստով, որ նրանք պաշտպանում էին չափավորություն և երկխոսություն՜ պուրիտանական խմբակցությունների և Անգլիկան եկեղեցու բարձրաստիճան եկեղեցականների միջև: Նրանք հավատում էին, որ կրոնն ու բանականությունը կարող են ներդաշնակ լինել միմյանց հետ՝ հիմնվելով բանականության միստիկական ըմբռնման վրա՝ հավատալով, որ բանականությունը բարձրանում է պարզ զգայական ընկալումից, Բայց «Տիրոջ մոմն» է և աստվածայինի արձագանքը, որը բնակվում է մարդկային հոգու մեջ: Բանականությունը տրվել է և Աստծո կողմից, և Աստծուց: Իրոք, քննադատ Ք. Վ. Սոլթերը նշում է, որ Թրահերնը «գրում է զգացմունքների մասին այնպես, կարծես դրանք հոգևոր լինեն, իսկ ոգու մասին՝ կարծես զգայական լինի»: Այնուամենայնիվ, ըստ Թրահերնի կենսագրության, որը գրել է Գլեդիս Ուեյդը 1946 թվականին, նա նշել է, որ Քեմբրիջի պլատոնիկները «վատնել են իրենց էներգիան հերմետիկ, կաբալիստական և ռոզիկրուցյան ուսմունքների, Ինչպես նաև մոգության և նեկրոմանիայի ոլորտում անհավանական փորձերի վրա», և նշել է, որ Թրահերնի միստիկան «լիովին զերծ էր դրա ցանկացած խառնուրդից»:

## Աստվածաբանություն և էթիկական թեմաներ
աջից|մինի|300x300փքս|Հերեֆորդշիր կոմսության Կրեդենհիլ քաղաքում գտնվող Սուրբ Մարիամի եկեղեցին, որտեղ Թրահերնը վանահայր էր

### Անգլիայի եկեղեցու պաշտպանությունը և կաթոլիկ եկեղեցիների քննադատությունը
Թրահերնը մտահոգված էր նաև Անգլիայում  վերականգնման շրջանում քրիստոնեական եկեղեցու կայունությամբ: Իր աստվածաբանական որոշ գրություններում Թրահերնը կիրք է ցուցաբերում Անգլիկան հավատքի և ազգային եկեղեցու նկատմամբ, ինչը դրսևորվում է հռոմեական կաթոլիկության և ոչ կոնֆորմիզմի հետ նրա բախումներում քաղաքական և կրոնական ցնցումների հեղաշրջմամբ: Նախկինում անհայտ ձեռագրերի վերջին հայտնագործությունները հետագայում ամրապնդեցին Թրահերնի հեղինակությունը որպես Անգլիկան աստվածաբան, և նրա աշխատանքը թարմ և համապարփակ պատկերացում է տալիս աստվածաբանության բնույթի, էթիկայի և բարոյականության, ինչպես նաև մեղքի բնույթի վերաբերյալ ընթացիկ աստվածաբանական վեճերի վերաբերյալ:

Օրինակ՝ Թրահերնը կրքոտ քննադատում է հռոմեական կաթոլիկությունը «Հռոմեական կեղծիքներ» (1673) գրքում, որը միակ աշխատությունն է, որը հրատարակվել է նրա կենդանության օրոք։  Դա պոլեմիկ տրակտատ է՝ երկու մարդկանց՝ բողոքականի և կաթոլիկի միջև երկխոսության տեսքով։  Հենվելով Սուրբ Գրությունների և Նիկիայի առաջին ժողովի որոշումների վրա, որոնք ձևակերպում էին օրինական եկեղեցական իշխանության գաղափարը, Թրահերնը քննադատում է ժամանակակից կաթոլիկ եկեղեցու վիճակը և, հիմնվելով դավադրության տեսության վրա, պնդում է, որ քանի որ Վատիկանը վերահսկում էր ձեռագրերը, կաթոլիկ եկեղեցին հնարավորություն ուներ խեղաթյուրել, չարաշահել դրանք  կամ թաքցնել փաստաթղթեր, որոնք հաստատում են նրա պահանջները իշխանության նկատմամբ: Հռոմեական եկեղեցու պատմողի կողմից քննադատության վիրավորական բնույթը կտրուկ հակադրվում է Թրահերնի պոեզիայի կամ նրա այլ ստեղծագործությունների աստվածաբանական թեմաներով ուղղվածությանը:

Այնուամենայնիվ, Թրահերնը ավելի քիչ հակասական երանգ ունի հետմահու հրատարակված» Քրիստոնեական էթիկա «(1675) գրքում, որում նա ուսումնասիրում է կալվինիստական մտքի աստվածաբանական եզրակացությունները ազատության և անհրաժեշտության մասին: Այս աշխատության մեջ Թրահերնը հրաժարվում է էթիկան սահմանել որպես աշխարհիկ երևույթ՝ փոխարենը մատնանշելով ամուր կախվածությունը Աստծո կամքից: Մարդկային սահմանափակումների և թերությունների պատճառով հնարավոր չէ կառուցել համապատասխան և հետևողական բարոյական հավատքի համակարգ.այդ առաքինությունները պետք է բխեն աստվածային աղբյուրից, և նրանց վարձատրությունը պետք է բխի Աստծո անսահման սիրո գիտակցումից, որը ընկած է բոլոր բաների հիմքում:

### Մեղք
Թրեգերնը զգալի ուշադրություն է դարձրել մեղքի թեմային և դրա տեղին եկեղեցական վարդապետություններում։  Վերջերս հրապարակված «դոկտոր Թվիսի սթափ հայացքը» աշխատության մեջ Թրահերնը դիտարկում է մեղքն ու փրկությունը որպես ընտրության և դատապարտման հարցերի ավելի լայն քննարկման մաս: Թրահերնը գրում է:

### Միստիցիզմ և աստվածային միություն
Թրահերնի ստեղծագործություններն իրենց բնույթով առեղծվածային են, քանի որ դրանք նպատակ ունեն հասկանալ և գրկել Աստծո էությունը նրա ստեղծման և մարդու հոգու մեջ: Թրահերնը, ըստ երևույթին, նկարագրում է հավատքի իր սեփական ուղին մեդիտացիայի դարերի ընթացքում, որը, հավանաբար, գրվել է այն ժամանակ, երբ Թրահերնը սովորում էր Կրեդենհիլում, մի ստեղծագործություն, որը հայտնի է իր «հոգևոր ինտենսիվությամբ» և «գրողի ակնարկի լայն շրջանակով», որը ներառում է «ամբողջ երկինքն ու երկիրը, որը նա վերցնում է որպես տարածք բարեպաշտ հոգուց»։  Ասում են, որ Թրահերնի ստեղծագործությունն ուղղված է «հոգու ներքին անկյուններին, և դրանցում նա տեսնում է Աստծո փառքի և սիրո պատկերը» և «Աստծո բարության և շքեղության հավերժական թեման»:

Իր բանաստեղծություններում Թրահերնը հաճախ ուսումնասիրում էր ստեղծագործության մեծությունը և այն, ինչ նա ընկալում էր որպես Աստծո հետ իր սերտ հարաբերություններ: Մարդու և մարդկային բնույթի իր հայեցակարգում նա խորապես ապավինում էր Արիստոտելի և Եկեղեցու վաղ հայրերի գրություններին:

20-րդ դարի քննադատության մեջ գերակշռող ստեղծագործությունները գրեթե չեն նշում մեղքն ու տառապանքը, և որոշ քննադատներ կարծում են, որ նրա բանաստեղծությունները սահմանակից են պանթեիզմին (կամ գուցե պանթեիզ են):

### Երջանկություն
Թրահերնի ստեղծագործության հիմքում ընկած է «երանության» գաղափարը, երանության այդ Բարձրագույն վիճակը, որում նա նկարագրում է Աստծո էությունը որպես «անգնահատելի հաճույքների» աղբյուր:

Թրահերն ասում է, որ «իր ձեռք բերած հասկացողությունը «իրեն երջանկություն է ապահովել»։  Նա պնդում է, որ մարդը կարող է զգալ այս երանությունը Միայն հասկանալով Աստծո կամքը և աստվածային սերը, և նկարագրում է դրա գեղեցկությունը մանկական արտահայտություններում: Թրահերնը ձգտում է բացատրել «բնության սկզբունքը», ըստ որի՝ ճշմարտությունը ( «լույսը») և գեղեցկությունը սիրելու իր հակվածության շնորհիվ նա ձգտում է երջանկությունը ճանաչել որպես աղբյուր և բնական փորձ:

## Այլ թեմաներ
### Բնություն
Մեկ այլ մեծ կիրք, որն արտացոլվում է Թրահերնի աշխատանքներում, նրա սերն է բնության և բնական աշխարհի հանդեպ, որը հաճախ դրսևորվում է բնության նկատմամբ շատ ռոմանտիկ վերաբերմունքով, որը բնութագրվում է որպես բնորոշ պանթեիստական կամ պանթեիստական։ Մինչ Թրահերնը հարգանքի տուրք է մատուցում աստվածային աղբյուրին իր ստեղծման համար, նրա բնությունը գովաբանելը կարծես ոչ այլ ինչ է, քան այն, ինչ կարելի էր ակնկալել գտնել Թորոյի մոտ: Շատ գիտնականներ Թրահերնին համարում են վսեմ գրող, և իր ստեղծագործություններում նա, կարծես, փորձում էր վերականգնել կորցրած հարգանքը բնական աշխարհի նկատմամբ, ինչպես նաև հարգանքի տուրք մատուցել այն ամենին, ինչ գիտեր իրենից ավելի հզոր բնության մասին: Այս իմաստով, Թրահերնը, ըստ երևույթին, կանխատեսում էր ռոմանտիկ շարժումը իրականում տեղի ունենալուց ավելի քան 130 տարի առաջ: Այստեղ հաճախ քննարկվում են մարդու և բնության գրեթե սիմբիոտիկ հարաբերությունները, և հաճախ օգտագործվում է նաև «բառացի վերաբերմունք», այսինքն՝ տվյալ պահի զգայական փորձը ճշգրիտ վերարտադրելու փորձ, մի սարք, որը հետագայում հաճախ օգտագործվում էր Ուիլյամ Ուորդսվորթի կողմից:

### Մանկական ուրախություն և վերաբերմունք
Ավետարանների ոգով, Թրահերնի «մեծ թեման մանկության հոգևոր անմեղությունն է», և նրա աշխատանքները ենթադրում են, որ»մեծահասակները կորցրել են մանկության ուրախությունը և դրա հետ մեկտեղ՝ արարչության աստվածային բնույթի ըմբռնումը»: Թրահերնը, ըստ երևույթին, փոխանցում է այն գաղափարը, որ դրախտը կարելի է վերագտնել և վերագտնել միայն այս մանկական անմեղությունը գտնելու միջոցով, մի վիճակ, որը «նախորդում է բարու և չարի իմացությանը» և, կարծես, բաղկացած է անսահման սիրուց և զարմանքից:

Այս առումով Թրահերնի ստեղծագործությունը հաճախ համեմատվում է անսահման ուրախության և միստիկայի հետ, որը կարելի է գտնել Ուիլյամ Բլեյքի, Ուոլթ Ուիթմենի և Ջերարդ Մենլի Հոփքինսի ստեղծագործություններում: Ըստ Թրահերնի հետազոտող Դենիզ Ինգեի, այն, որ Թրահերնը ներկայացրեց երեխայի տեսակետը՝ իր աստվածաբանական և բարոյական նախադրյալները ներկայացնելու համար, անհայտ էր կամ, իհարկե, թերագնահատված ժամանակի գրականության մեջ:

### Երջանկություն
Երջանկության հասնելը Թրահերնի աշխատանքի ևս մեկ ուղղվածություն է: Նա գրել է.»Սկզբում ես շատ ժամանակ կծախսեմ երջանկություն փնտրելու համար, իսկ հետո ավելի շատ ժամանակ կանցկացնեմ այն վայելելու համար»: Նա գրել է, որ շատ մարդիկ արհամարհում են երջանկությունը, բայց այն,որ «երկինքն այն վայրն է, որտեղ մեր երջանկությունը տեսանելի կլինի բոլորի համար: Այնտեղ մենք կվայելենք երջանկության մեջ երևալու երջանկությունը՝ չվախենալով ցուցադրությունից»։ 

### Գործնական փիլիսոփայություն
Թրահերնը ձգտում էր ապահովել, որ փիլիսոփայության միջոցով ձեռք բերված գաղափարներն օգտագործվեն առօրյա կյանքում:

## Ժառանգություն
Թրահերնի աշխատանքները հիմնականում չհրապարակված մնացին մինչև 20-րդ դարի սկզբին լույս տեսնելը։  Այդ ժամանակից ի վեր նրա ազդեցությունը ճանաչել են տրապիստ վանական Թոմաս Մերտոնը, քրիստոնյա հումանիստ Դորոթի լ.Սայերսը, բանաստեղծուհի Էլիզաբեթ Ջենինգսը և Ք. Ս. Լյուիսը, ով «մտորումների դարերը» անվանել է «գրեթե ամենագեղեցիկ անգլերեն գիրքը»։
մինի|Թրահերնը թաղվեց Միդլսեքս նահանգի Թեդինգթոն քաղաքի Սուրբ Մարիամի եկեղեցում
Նրանք նաև իրենց ազդեցությունն են թողել Անգլիկան համայնքի վրա, որը, չնայած սրբեր չի ստեղծում նույն կերպ, ինչպես հռոմեական կաթոլիկ ավանդույթում, բայց հաճախ սրբացնում է մեծ սրբության մարդկանց, երբեմն պաշտոնական գործընթացի միջոցով, իսկ երբեմն էլ ժողովրդական հավանության կամ տեղական սովորույթի միջոցով: Հետևելով այս նախադեպին, ինչպես նաև ի հիշատակ նրա բանաստեղծությունների և հոգևոր գրվածքների՝ Թոմաս Թրահերնը ներառված է Անգլիայի համայնքի մաս կազմող բազմաթիվ ազգային եկեղեցիների սրբերի ցուցակում: Անգլիկան եկեղեցում նրան հիշում են։

Թրահերնի հիշատակը տեղի է ունենում կամ սեպտեմբերի 27-ին (նրա մահվան օրը) կամ հոկտեմբերի 10-ին (նրա հուղարկավորության օրը):

Նշվում է հոկտեմբերի 10-ին Անգլիայի եկեղեցում,Կորեայի Անգլիկան եկեղեցում,Հոնկոնգյան Շենգ Կուն Հուի (հայտնի է նաև որպես Հոնկոնգյան Անգլիկան եկեղեցի)

## Երաժշտական դեկորացիայի հարյուրամյակ
Թրահերնի մասին նկատվեց, որ «ավելին, քան արվեստի ցանկացած այլ ձև, դատելով հիշատակումների հաճախականությունից և ջերմեռանդությունից, Թրահերնը սիրում էր երաժշտությունը», որ այն վաղուց էր և շարունակվում էր ամբողջ կյանքի ընթացքում: T»Թրահերն» ասոցիացիան կազմել է մի քանի հարյուր կոմպոզիտորների ցուցակ, որոնք գնահատել են նրա ստեղծագործությունների քնարական ուժը և նրա խոսքերը դրել երաժշտության մեջ: Դրանցից մի քանիսը գրված են բանաստեղծի հայրենի Հերեֆորդշիր կոմսությունում, մինչդեռ նրանց զգալի մասը այլ երկրներից են, և ոչ բոլորն են անգլախոս աշխարհից են։  Անցած դարի ընթացքում գոյություն է ունեցել նաև երաժշտական ոճերի մեծ բազմազանություն՝ գեղարվեստական երգից մինչև կրոնական վանկարկումներ, առաջադեմ մոդեռնիզմից մինչև մինիմալիզմ, և եղել են նաև զուտ գործիքային մի քանի մեկնաբանություններ:

### Բրիտանիա
Ամենավաղ հայտնի արտադրությունը կատարվել է Ուելսի բնիկ Բրայսոն Տրեհարնի կողմից (1879-1948): 1917 թվականի Նրա» կոչը «Թրեյրնի անանուն» Քրիստոնեական էթիկա «բանաստեղծության 11-րդ տողն էր՝» ով սուրբ Հիսուս, ով մահացավ Մեզ համար», որը տեղափոխվել էր բարիտոնի և դաշնամուրի համար։ 1924 թվականին դրան հաջորդեց Ռութլենդ Բոութոնի «Գոհունակություն» երգը, որի մի մասն էր  առանց տղամարդկանց ձայների ուղեկցության, որի վրա դրված էր Թրահերնի «Գոհունակությունը քնի վիճակ է «երգը, որը նույնպես քրիստոնեական Էթիկսից էր։ Ավելի ուշ կոմպոզիտորները նույն ստեղծագործության շրջանակներում երգելու համար օգտագործում էին ինչպես Պոեզիա, այնպես էլ արձակ, որի օրինակներից մեկը 1978 թվականին Էլիզաբեթ Մակոնչիի «արևը, լուսինը և աստղերը» ցիկլն էր սոպրանոյի և դաշնամուրի համար:

1920 - ականներին էր, որ Ջերալդ Ֆինցին սկսեց աշխատել իր հավակնոտ «Մահանում է նատալիսը» - ի վրա՝ Կանտատ բարձր մենակատար ձայնի և լարային նվագախմբի համար։  Այս ստեղծագործության պրեմիերան, որն ավարտվեց միայն 1939 թվականին, չեղարկվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկման պատճառով, և այն բեմադրվեց միայն մի քանի ամիս անց՝ 1940 թվականի հունվարին։  Զուտ գործիքային «Ինտրադային» հաջորդում է «մտորումների դարերի» երրորդ գրքի արձակ հատվածների մի հատված, որին հաջորդում է երեք բանաստեղծություն՝ «հիացմունք», «հրաշք» և «Ողջույն»: Ընտրված տեքստերն արտացոլում են նորածին երեխայի անմեղ հայացքի ուրախությունն ու զարմանքը նման գեղեցկության աշխարհում:

Հաշվի առնելով Թրահերնի կոչումն ու բարեպաշտությունը, նրա ստեղծագործության շատ ժամանակակից վայրեր կապված են կրոնական համատեքստի հետ: Նրա «հիացմունք» բանաստեղծությունը ներառվել է Քեմբրիջի օրհներգերի ժողովածուում (1967), որը կոչվում է «97 Օրհներգ»՝ կոմպոզիտոր Ուիլյամ Ուորդսվորթի երաժշտության ներքո։ Պատրիկ Լարլիի հիմնականում հոգևոր երգչախմբային երաժշտության շարքում էր նաև նրա «Սուրբ Ծննդյան Օրը»-ը (2002), որը բաղկացած էր յոթ պիեսներից, որոնցից 1-ին, 3-րդ և 7-րդ համարները ներառում են հատվածներ Թրահերնի «Սուրբ Ծննդյան Օրը» բանաստեղծությունից: Մի քանի այլ աշխատանքներ պատվիրվել են հատուկ առիթների համար՝ Քոլին Մեթյուզից (»ստվերները ջրի մեջ», 1978/9), Ֆրենսիս Ջեքսոն (»Սուրբ Ծննդյան Համար», 1995). Ջոն Կասկեն (»Զանգի երգը», 1996), Էնդրյու Քարթեր (»Աստծո Սրբերը», 2005), Սեսիլիա Մակդաուել, (»երկինքն իրենց շքեղությամբ», 2008), Ֆրենսիս փոթ, (»Աստծո սերը հավերժության մեջ է», 2011), Դեյվիդ Սոուեր (»հրաշք», 2012):

### Միջազգային
Սոյերի երգչախմբային ստեղծագործությունը գրվել է Եղիսաբեթ II-ի ադամանդե հոբելյանի պատվին։  Նախկինում Տոյվո Տուլևը (ծնվ. 1958 թ.) օգտագործել է Թրահերնի «Հարյուրամյակների Մտորումներ» - ի տողերը որպես «Ուրախացեք։ Ուրախացեք: Ուրախացեք:» 2006 թվականի հոկտեմբերին թագուհու Էստոնիա կատարած պետական այցի պատվին ներկայացման համար: Թրահերնի ստեղծագործությունների այլ փոխադրումներն արվել են բուլղարացի Դոբրինկա Տաբակովայի կողմից (»մտորումների դարեր», հատվածներ երգչախմբի, տավիղի կամ դաշնամուրի և լարերի ամբողջական կազմի համար, 2012). ֆրանսիացի Կլոդ Բալիֆ (»Լա Ֆելիսիտե» պոեմը «երեք կանանց ձայների» համար, 1977). և ֆինն կոմպոզիտոր Յունի Կայպայնենի կողմից, որի «երջանկություն և լիություն» - ը նկարագրվում է որպես մոնոդրամա բարձր բարիտոնի և նվագախմբի համար, որում Թրահերնի բանաստեղծությունները փոխարինվում են Հանո Էսկոլայի բանաստեղծություններով (2006):

Հյուսիսային Ամերիկայում կանադացի կոմպոզիտոր Ֆրեդերիկ Քարամը (1926-1978) գրել է «մոխիրից ես բարձրանում եմ» օրհներգը, որը հիմնված է Թրահերնի «Ողջույն» բանաստեղծության տողերի վրա, որն առաջին անգամ կատարվել է 1958 թվականին։ IԱՄՆ-ում Էնթոնի Պիկոլոն 1987 թվականին գրել է «Զարմանք «- ը Թրահերնի համանուն բանաստեղծության խոսքերի հիման վրա՝ միջին բարձր ձայնի և դաշնամուրի համար. 2006 թվականին Աարոն Ջեյ Քերնիսը ձայնագրեց «երկու զարթոնք և օրորոցային» երգերի շարքը սոպրանոյի, ջութակի, կիթառի և դաշնամուրի համար. Բոբ Չիլքոթը 2012 թվականին բեմադրել է «արևը և աստղերը իմն են» բարձր ձայների և դաշնամուրի համար. իսկ Գարեթ Ջորջը 2018 թվականին դաշնամուրի ուղեկցությամբ սոպրանոյի համար ստեղծել է «4 երգ Թրահերնից»։

### Գործիքային և այլ ձևաչափեր
Սատորու Իկեդայի (ծնվ.1961 թ.) ճապոնական երկու աշխատանքները սկիզբ են առնում Թրահերնի «Ողջույնից»։  Առաջինը անգլերեն տեքստի վոկալ դասավորությունն էր կամերային երգչախմբի, ակորդեոնի, տուբայի և տավիղի համար, որում գործիքները «երկնքի, երկրի և մարդու խորհրդանիշներն են» (2003): Ավելի ուշ կոմպոզիտորը գրեց զուտ գործիքային ստեղծագործություն ալտ ֆլեյտայի համար, որը բաժանվեց երեք մասի (»անդունդ», «Զարթոնք» և «երևույթ»)՝ ոգեշնչված բանաստեղծության երեք տողերից (2015)։ Նվագախմբի ամբողջական կազմի համար Թրահերնի մեկ այլ մեկնաբանություն էր ավստրալացի կոմպոզիտոր Նայջել Բաթերլիի       «Թոմաս Թրագերնի մտորումները «(1968)՝ հիմնված հինգ արձակ խորհրդածությունների վրա։

Երկու երգեհոնային աշխատանքներ ստեղծվել են Թոմ Դենիի «Թրահերնի պատուհանները» - ի հիման վրա՝ Հերֆորդի տաճարի Օդլի մատուռում։  Բացի այդ, ամերիկացի Փիթեր Ստոլցֆուս Բարթոնը (ծնված 1968 թ.) իր տասնհինգ պիեսներում՝ «Հերֆորդի տատանումները» (2007 թ.), հիմք է ընդունել Թրահերնի «դարավոր մտորումները»: 2014 թվականին հաջորդեց Մարտին Բասսիի «Հերֆորդի պատուհանները»երգեհոնային ստեղծագործությունը։

Թրահերնի ստեղծագործությունը նույնպես նպաստեց երկու ավելի մեծ աշխատանքների ստեղծմանը։ Քենեթ Լեյթոնի թիվ 2 սիմֆոնիայի երրորդ մասում (մեդիտացիա),(Սիմֆոնիա,միստիկա, 1974)օգտագործվում են տողեր Թրահերնի «Մարմնի Գոհաբանության օր» - ից: Ավելի ուշ Հարիսոն Բիրտուիսլը մեջբերեց Քրիստոսի մեջբերումը «Մարմնի Գոհաբանության օր» մասին իր «վերջին ընթրիքը» (1999) տեսիլք 1-ում:

«The Wee Tam and The Big Huge» (1968) ալբոմից անհավանական լարային նվագախմբի «Douglas Traherne Harding» ստեղծագործությունը, որը դուրս է գալիս դասական երաժշտության ավանդույթներից, կլանել է բազմադարյա մտորումների տողեր և ցույց է տալիս Թրեհերնի ստեղծագործության կիրառման լայն բազմակողմանիությունը։

## Աշխատություններ և հրապարակումներ
### Հրատարակվել է Թրահերնի կենդանության օրոք և տարբեր ժամանակներում

* 1673: *Roman Forgeries, Or, A True Account of False Records Discovering the Impostures and Counterfeit Antiquities of the Church of Rome* (London: Printed by S. & B. Griffin for Jonathan Edwin, 1673).
* 1675: *Christian Ethicks: Or, Divine Morality. Opening the Way to Blessedness, By the Rules of Vertue and Reason* (London: Printed for Jonathan Edwin, 1675).
* 1699: *A Serious and Pathetical Contemplation of the Mercies of God, In Several Most Devout and Sublime Thanksgivings for the same* (London: Printed for Samuel Keble, 1699).
* 1717: *Meditations on the Creation, in A Collection of Meditations and Devotions, in Three Parts.* (London: Published by Nathaniel Spinkes. Printed for D. Midwinter, 1717).

### Ավելի ուշ ժողովածուներ և հրատարակություններ
* 1903:  A second edition appeared in 1906.
* 1905: 
* 1908: 
* 1910 
* 1932: *The Poetical Works of Thomas Traherne, faithfully reprinted from the Author's Original Manuscript, together with Poems of Felicity, reprinted from the Burney manuscript, and Poems from Various Sources* (edited by Gladys I. Wade) (London: P. J. & A. E. Dobell, 1932).
* 1941: *A Serious and Pathetical Contemplation of the Mercies of God, In Several most Devout and Sublime Thanksgivings for the same* (edited by Roy Daniells) (Toronto: University of Toronto Press, 1941).
* 1958: *Centuries, Poems, and Thanksgivings* 2 volumes (edited by H. M. Margoliouth) (Oxford: Clarendon Press, 1958).
* 1966: *Meditations on the Six Days of the Creation* (edited by George Robert Guffey) (Los Angeles: William Andrews Clark Memorial Library, University of California, 1966).
* 1966: *Poems, Centuries, and Three Thanksgivings* (edited by Anne Ridler) (London: Oxford University Press, 1966).
* 1968: *Christian Ethicks* (edited by Carol L. Marks and Guffey) (Ithaca: Cornell University Press, 1968).
* 1989: *Commentaries of Heaven: The Poems* (edited by D. D. C. Chambers) (Salzburg: Institut für Anglistik und Amerikanistik Universitat Salzburg, 1989). 
* 2005–2017: 
** Volume I: *Inducements to Retirednes, A Sober View of Dr Twisses his Considerations, Seeds of Eternity or the Nature of the Soul, The Kingdom of God* (2005). 
** Volume II: *Commentaries of Heaven, part 1: Abhorrence to Alone* (2007) 
** Volume III: *Commentaries of Heaven, part 2: Al-Sufficient to Bastard* (2007) 
** Volume IV: *Church's Year-Book, A Serious and Pathetical Contemplation of the Mercies of GOD, [Meditations on the Six Days of the Creation]* (2009) 
** Volume V: *Centuries of Meditations and Select Meditations* (2013) 
** Volume VI: *Verse: from the Dobell Folio, Poems of Felicity, The Ceremonial Law* 
** Volume VII: *Roman Forgeries, Christian Ethicks: or, Divine Morality* 
** Volume. VIII: *Commentary and Index* (not yet published)
** Volume IX: *Notebooks* (not yet published)
* 2023: Traherne, Thomas. Redemer, Colin (ed). *Christian Ethics, Modernized.* Landrum, South Carolina, US. (Davenant Press, 2023)
** Volume 1: *The Shining Human Creature* (2023). 
** Volume 2: *Made Like the Maker* (2023). 

### Թարգմանություններ
* *Poèmes de la félicité*, trans. Jean Wahl, Éditions du Seuil, Paris 1951; some originally appeared in the magazine *Mesures* in April 1936
* ''Les Centuries'', trans. Magali Jullien, Arfuyen, 2011
* Robert Jones' «That Cross is a Tree set on fire with invisible flame» (*Das Kreuz ist ein flammender Baum*), a setting for full choir and organ which draws its text from three of Thomas Traherne's *Centuries*; a German translation provided by Meik Impekoven. Published: Dr. J. Butz, Bonn, 2015.
* *Goûter Dieu*, trans. Magali Jullien, Arfuyen, 2020

## Հղումներ
### Նշումներ

### Ծանոթագրություններ

### Գրականություն

*
*  
* 
* 
*
* Day, Malcolm. *Thomas Traherne*. (Boston: Hall, 1982).  
* Gander, Forrest. "The Strange Case of Thomas Traherne", in *Jacket Magazine* (2007).
* Grant, Patrick. 1974. *The Transformation of Sin: Studies in Donne, Herbert, Vaughan, and Traherne*. Montreal:McGill-Queen's University Press. 
* Inge, Denise. *Wanting Like a God: Desire and Freedom in the Work of Thomas Traherne*. (SCM, 2009). 
* Inge, Denise. *Happiness and Holiness, Thomas Traherne and His Writings*. (Canterbury Press, 2008). 
* Inge, Denise (editor). *Thomas Traherne: Poetry and Prose* (SPCK, 2002). 
* Jordan, Richard Douglas. *The Temple of Eternity: Thomas Traherne's Philosophy of Time*. (Port Washington, NY: Kennikat Press, 1972). 
* Martz, Louis L. *The Paradise Within: Studies in Vaughan, Traherne, and Milton*. (New Haven: Yale University Press, 1964).  
* Sluberski, Thomas Richard (editor). *A Mind in Frame, The Theological Thought of Thomas Traherne*. (The Lincoln Library, 2008).  
* Stewart, Stanley. *The Expanded Voice: The Art of Thomas Traherne*. (San Marino: Huntington Library, 1970). 
* Wącior, Sławomir. *Strategies of Literary Communication in the Poetry of Thomas Traherne. An Analytical Study*. (Lublin: Catholic University Press, 1990). 

## Արտաքին հղումներ
* 
* The Thomas Traherne Association
* Thomas Traherne Centuries
* Selected Poetry of Thomas Traherne at Representative Poetry Online
* 

Կատեգորիա:17-րդ դարի անգլիացի գրողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ