Վլադիմիր Գոլուբնիչի

**Վլադիմիր Գոլուբնիչի** (, ), խորհրդային թեթև ատլետ, կրկնակի օլիմպիական չեմպիոն սպորտային քայլում, Եվրոպայի չեմպիոն, ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն, կրկնակի աշխարհի ռեկորդակիր 20 կիլոմետր քայլում (1956 և 1959  թվականներ)։ 5 օլիմպիադաների մասնակից,  կյանքի ավելի քան 20 տարին նվիրել է մեծ սպորտին, առաջին համաշխարհային ռեկորդը սահմանել է 19 տարեկանում, իր համար վերջին օլիմպիադային մասնակցել է 40 տարեկան հասակում։

## Սպորտային կարիերա
Առաջին օլիմպիական ոսկե մեդալը Վլադիմիր Ստեպանովիչը նվաճել է 1960 թվականին Հռոմում կայացած խաղերում՝ հաղթելով ավստրալիացի Նոել Ֆրիմենին։ Հաղթանակը խորհրդային մարզիկին հեշտ չի տրվել, ուժեղ շոգ էր, և միայն ուժերի ծախսերի ճիշտ բաշխման շնորհիվ տարածության ընթացքում հաջողվեց ավարտել առաջինը։

Տոկիոյի հաջորդ Օլիմպիական խաղերում խորհրդային մարզիկը բրոնզե մեդալ է նվաճել, դրա պատճառը նախաօլիմպիական մարզումների ժամանակ Գոլուբնիչիի ստացած վնասվածքն է։ Օլիմպիական տարածությունից գերլարումից հետո Խորհրդային թեթևատլետը կորցրել է գիտակցությունը և ընկել, սակայն չի որակազրկվել և, այնուամենայնիվ, հասել է երրորդի եզրափակիչ։

Մեխիկոյում 1968 թվականի հաջորդ խաղերը մարզիկն ավարտել է հաղթական։ Դա տեղի ունեցավ դրամատիկ հանգամանքներում, Գոլուբնիչիին հաղթելն օգնեց մեկ այլ խորհրդային արագընթաց՝ Նիկոլայ Սմագան, որը դարձավ մրցավազքի ընթացքում խփող, և որի հիմնական խնդիրը բարձր ընթացքի տեմպի պահպանումն էր, հեռավորության առաջին երկու երրորդում։ Մարզադաշտի վազքուղու վրա խորհրդային մարզիկներն առաջինը հայտնվեցին, վերջնամասից նրանց բաժանում էր 300 մետր։

այդ պահին երրորդը մարզադաշտ է դուրս եկել մեքսիկացի արագավազորդ Խոսե Պեդրասը, որը խախտելով կանոնները և գրեթե անցնելով վազքը, սկսել է կտրուկ կրճատել հետընթացը։ Արդյունքում մեքսիկացին կարողացել է շրջանցել Սմագին և միայն 1,6 վայրկյանում զիջել է Գոլուբնիչին։ 1972 թվականի Մյունխենի օլիմպիադայում խորհրդային արագընթացը նվաճեց արծաթե մեդալ, և դա այն դեպքում, երբ ամբողջ 1971 թվականը մարզիկը բաց թողեց վնասվածքների պատճառով։ 1976 թվականի Օլիմպիական խաղերում նա եզրափակվում է 7-րդ տեղով։

Ներկայումս Գոլուբնիչին ապրում է Սումի քաղաքում, որտեղ էլ սկսել է իր մարզական ուղին՝ թեթև ատլետիկայով տարվելով Հայրենական մեծ պատերազմից հետո առաջին տարիներին։  
2012 թվականին Վլադիմիր Գոլուբնիչին դարձել է աշխարհի 24 մեծագույն թեթևատլետներից մեկը, որոնց անունները մտել են Թեթևատլետային ֆեդերացիաների միջազգային ասոցիացիայի փառքի սրահ։ ԻԱԱՖ փառքի սրահը հիմնադրվել է Բարսելոնայում՝ այս միջազգային կազմակերպության 100-ամյակի կապակցությամբ։ Ուկրաինացիներից Գոլուբնիչիի հետ մեկտեղ դահլիճ է մտել նաև աշխարհի բազմակի ռեկորդակիր Սերգեյ Բուբկան։

## ԽՍՀՄ առաջնություններ

## Աղբյուրներ
* По материалам 

## Մրցանակներ
* «Արժանիքների համար» շքանշան І աստ․ (2016)
* «Արժանիքների համար» շքանշան ІІ աստ․ (2007)
* «Արժանիքների համար» շքանշան ІІІ աստ․ (2002)
* «Պատվո նշան» շքանշան (1969)
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1960)
* «Աշխատանքային խիզախության համար» մեդալ (1972)
* Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի պատվոգիր (1999)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Статья о спортсмене на страницах БСЭ 
* Статья о спортсмене на страницах энциклопедии Британика
* Результаты олимпийских дистанций в ходьбе на 20 километров

Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ