Սադա Աբե

**Սադա Աբե** (, ), ճապոնացի գրող և հուշագրի հեղինակ, գեյշա, որը հայտնի է նրանով, որ էրոտիկ հաճույք ստանալու նպատակով 1936 թվականի մայիսի 18-ին խեղդամահ է արել իր զուգընկերոջը՝ Կիտիձո Իսիդային ( ), այնուհետև կտրել նրա առնանդամն ու ամորձիները և տեղավորել իր պայուսակում։ Այս պատմությունը դարձել է համազգային սենսացիա Ճապոնիայում, լայնորեն լուսաբանվել է մամուլում և լեգենդ դարձած տարածվել։ Այն նաև հիմք է հանդիսացել բազմաթիվ նկարիչների, փիլիսոփաների, գրողների և կինոռեժիսորների ստեղծագործությունների համար։

## Ընտանիք
Սադա Աբեն Սիգեյոսի և Կացու Աբեի ութ երեխաներից յոթերորդն էր։ Նրանք ապրում էին Տոկիոյի արվարձան Կանդայում՝ միջին խավի ընտանիքում, որը զբաղվում էր  տատամի արտադրությամբ։ Երեխաներից միայն չորսն են հասել չափահաս տարիքի, և Սադան նրանցից ամենափոքրն էր։ Սադայի հայրը՝ Սիգեյոսի Աբեն, ծագումով Թիբա նահանգից էր և որդեգրված էր մի ընտանիքում, որի բիզնեսը հետագայում ժառանգել է։ Երբ ծնվել է Սադան, Սիգեյոսի Աբեն արդեն 52 տարեկան էր։ Ոստիկանական տվյալների համաձայն՝ նա եղել է պատվարժան և ազնիվ մարդ։ Սադայի մայրը՝ Կացու Աբեն, թեև շրջապատի կողմից նկարագրվում էր որպես եսակենտրոն և շքեղ կյանք սիրող անձ, իշխանությունների և ոստիկանության կողմից որևէ նկատողություն չի ունեցել։

## Մանկություն և պատանեկություն
Սադա Աբեն ծնվել է 1905 թվականին։ Լինելով ընտանիքի կրտսեր դուստրը՝ մոր կողմից առանձնահատուկ վերաբերմունք էր վայելում, որը բավարարում էր նրա քմահաճույքները։ Հենց մայրն է խորհուրդ տվել նրան երգի և շամիսեն նվագելու դասերի հաճախել, որոնք այդ ժամանակ ասոցացվում էին գեյշաների և մարմնավաճառների, այլ ոչ թե դասական երաժշտության պարապմունքների հետ։ Գեյշաներին վերաբերվում էին որպես հայտնի մարդկանց, և նրանց կերպարներով հմայված Սադան դպրոցից փախչում և հաճախում էր հատուկ դասերի, ինչպես նաև համապատասխան դիմահարդարում էր անում։ Ժամանակի ընթացքում ընտանիքը խնդիրներ է ունեցել Սադայի եղբոր՝ Շինտարոյի և քրոջ՝ Տերուկոյի հետ։ Այդպիսի պահերին Սադան հեռանում էր տնից։ Մի օր, երբ Սադան 15 տարեկան էր, ընկերների տանը նրան բռնաբարել է իր ծանոթը։ Չնայած ծնողների աջակցությանը, Սադան լեզու չէր գտնում նրանց հետ։ Մշտական կոնֆլիկտների պատճառով Սադա Աբեն 1922 թվականին ընդունվել է Յոկոհամայի գեյշաների դպրոց։ Ծնողները հույս ունեին, որ այդպես նա կգտնի իր տեղը հասարակության մեջ։ Սադայի ավագ քույրը՝ Տոկու Աբեն, ավելի ուշ հայտարարել է, որ Սադան երազում էր գեյշա դառնալ։ Սակայն ինքը՝ Սադան, կարծում էր, որ հայրը պնդել է դա՝ որպես պատիժ իր անկանոն սեռական կյանքի համար։

Գեյշաների կյանքի մասին Սադա Աբեի պատկերացումները արմատապես փոխվել են ուսումը սկսելուց անմիջապես հետո։ Որպեսզի գեյշաների մեջ «աստղ» դառնար, անհրաժեշտ էր քրտնաջան աշխատանք, կարգապահություն, և երկար տարիների պարապմունքներ։ Նա դարձել է կվազի-գեյշա, որի պարտականությունները միայն սեքսուալ հաճույքներն տրամադրելն է։ Նա այդպես աշխատել է հինգ տարի, իսկ հետո հիվանդացել է սիֆիլիսով։ Հասկանալով, որ այժմ իրեն պարբերաբար կստուգեն և կզննեն, Սադա Աբեն որոշել է փոխել մասնագիտությունը և ավելի լավ վարձատրվող աշխատանք գտնել, այն է՝ լիցենզավորված մարմնավաճառի աշխատանքը։

## 1930-ականների սկիզբ
Աբեն սկսել է աշխատել Օսակայի հայտնի Տոբիտա թաղամասում, սակայն շուտով «խնդրահարույց» աղջկա համբավ է ձեռք բերել։ Նա գումարներ էր գողանում  հաճախորդներից, փորձում էր փախչել հասարակաց տնից, բայց նրան պարբերաբար բռնում և վերադարձնում էին՝ շնորհիվ օրինական մարմնավաճառության համահունչ և լավ կազմակերպված համակարգի։ Այնուամենայնիվ, երկու տարի անց նրան հաջողվել է փախչել։ Աբեն դադարեցրել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելը և որպես մատուցողուհի աշխատանքի է անցել սրճարանում։ Այդպիսի աշխատանքից ստացված եկամուտները քիչ էին և չէին բավարարում նրան։ Որոշ ժամանակ անց նա կրկին վերադարձել է մարմնավաճառությանը։ 1932 թվականին նա աշխատանքի է անցել Օսակայի ապօրինի հասարակաց տներից մեկում։ Հաջորդ տարվա հունվարին Սադայի մայրը մահացել է, և նա մեկնել է Տոկիո՝ այցելելու մոր գերեզմանին և հորը։ Տոկիոյում նա միացել է տեղի մարմնավաճառների շուկային և առաջին անգամ դարձել է վճարովի սիրուհի։ 1934 թվականին նրա հայրը լուրջ հիվանդացել է, և նա տասը օր խնամքով հոգ է տարել նրա մասին՝ մինչև վերջինիս մահը։

1934 թվականի հոկտեմբերին հասարակաց տուն ոստիկանական այցի ժամանակ Սադային ձերբակալել են։ Հասարակաց տան սեփականատիրոջ ազդեցիկ ընկերների միջոցով հաջողվել է ազատել կանանց։ Դրան, մասնավորապես, օգնել է Կիննոսուկե Կասահարան, ով շատ էր սիրում Աբեին։ Հետագայում Աբեն դարձել է նրա սիրուհին։ 1934 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Կասահարան նրա համար տուն է գնել և ֆինանսապես օգնել։ Ոստիկանությանը հետագայում տված ցուցմունքներում հայտարարել է.
Նա ուժեղ և իշխող կին է։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ես բավականին փորձառու մարդ եմ, նրան հաջողվում էր ինձ զարմացնել։ Նա չէր հանգստանում, քանի դեռ գիշերվա ընթացքում դրանով երկու, երեք կամ չորս անգամ չէինք զբաղվում։ Նա պահանջում էր, որ իմ ձեռքերը ամբողջ գիշեր նրա ինտիմ հատվածներում լինեն... Սկզբում դա հրաշալի էր, բայց մի քանի շաբաթ անց դա հոգնեցրեց ինձ։

Երբ Սադա Աբեն առաջարկել է Կասախարային լքել կնոջը և ամուսնանալ իր հետ, նա մերժել է։ Այնուհետ Սադան նրանից թույլտվություն է խնդրել նոր սիրեկան ունենալու, սակայն Կասախարան մերժել է նաև դա։ Դրանից հետո նրանց հարաբերությունները վերջացել են, և Սադան փախել է Նագոյա։ Իր վկայություններում Կասախարան Սադայի վերաբերյալ հետևյալ կարծիքն էր հայտնում. «Նա մի անառակ ու պղծված կին է։ Այն, ինչ նա արել է, հստակ ցույց է տալիս, որ տղամարդիկ պետք է զգուշանան նրանից»։ Սադա Աբեն նույնպես կոշտ արտահայտություններ է արել նրա մասին. «Նա չէր սիրում ինձ և վարվում էր ինձ հետ ինչպես կենդանու։ Նա ստոր մարդ է, ով ծնկի եկավ իմ առաջ, հենց որ ես ասացի, որ պետք է բաժանվենք»։

1935 թվականին Նագոյայում  Սադա Աբեն կրկին որոշել է դադարեցնել իր նախկին գործունեությունը։ Նա ռեստորանում սկսել է աշխատել որպես մատուցողուհի։ Շուտով նա սիրավեպ է սկսել ռեստորանի հաճախորդներից մեկի՝ Գորո Օմիայի հետ, ով պրոֆեսոր է, բանկիր, և նախատեսում էր դառնալ Ճապոնիայի խորհրդարանի անդամ։ Գիտակցելով, որ ռեստորանում մատուցողուհու և հաճախորդի միջև սեռական հարաբերությունները չեն ողջունվում, Սադան լքել է Նագոյան և վերադարձել Տոկիո։ Օմիան գտել նրան Տոկիոյում և առաջարկել բացել սեփական ռեստորան՝ ձեռք բերելով ֆինանսական անկախություն։ Նա նաև վճարել է Սադայի բուժման համար Կուսացու առողջարանային վայրում, որտեղ նա բուժվում էր սիֆիլիսից՝ 1935 թվականի նոյեմբերից մինչև 1936 թվականի հունվար։ Օմիայի խորհրդով Սադա Աբեն որոշել է սկսնակ աշխատող դառնալ ռեստորանում և քայլ առ քայլ առաջանալ ռեստորանային ոլորտում։

## Հանդիպում Կիտիձո Իսիդայի հետ
Տոկիո վերադառնալուց հետո՝ 1936 թվականի փետրվարի 1-ին, Սադա Աբեն սկսել է աշխատել «Յոսիդա-յա» ռեստորանում։ Հաստատության սեփականատերը Կիտիձո Իսիդան էր, ով այդ ժամանակ 42 տարեկան էր։ Նա իր կարիերան սկսել էր որպես փորձնակ, իսկ «Յոսիդա-յան» բացել էր 1920 թվականին Տոկիոյի Նականո արվարձանում։ Երբ Աբեն սկսել է աշխատել ռեստորանում, Իսիդան արդեն հայտնի էր որպես կնամոլ և գործնականում չէր զբաղվում ռեստորանի կառավարմամբ. այն վաղուց ղեկավարվում էր նրա կինը։

Երբ Աբեն ընդունվել է աշխատանքի, Իսիդան սկսել է նրան ուշադրություն ցուցաբերել։ Քանի որ Օմիան սեռական առումով չէր բավարարում Աբեին, վերջինս տրվել է Իսիդայի հմայքին։ Նրանց սիրավեպը սկսվել է հենց ռեստորանում՝ ապրիլի կեսերին, ուղեկցվելով ռոմանտիկ մթնոլորտով ու գեյշայի երգերով։ 1936 թվականի ապրիլի 23-ին Իսիդան և Աբեն պայմանավորվել են հանդիպել Սիբույա արվարձանում գտնվող թեյատան մի սենյակում։ Սկզբում ծրագրված էր կարճ հանդիպում, սակայն նրանք միասին անցկացրին չորս օր՝ անկողնում։ Ապրիլի 27-ի լույս 28-ի գիշերը տեղափոխվել են մեկ այլ թեյատուն՝ Ֆուտակո-Տամագավա հեռավոր շրջանում։ Այնտեղ նրանք շարունակում էին խմել, սեռական հարաբերություն ունենալ և լսել գեյշաների երգերը։ Ըստ վկայությունների՝ նրանք անգամ չէին դադարում, երբ սպասավորներն այցելում էին սենյակ՝ սեղանը մաքրելու։ Այնուհետ սիրային այս մարաթոնը շարունակվել է Օգու արվարձանում։ Իսիդան ռեստորան չի վերադարձել մինչև 1936 թվականի մայիսի 8-ի առավոտը։

Սադա Աբեն հետագայում այսպես է նկարագրել իր սիրեկանին.

Դժվար է բացատրել, թե ինչն էր Իսիդայի մեջ այդքան գրավիչ։ Բայց նրա մասին բացասական ոչինչ հնարավոր չէր ասել՝ ո՛չ նրա արտաքինի, ո՛չ տղամարդկային հատկությունների, ո՛չ էլ այն բանի մասին, թե ինչպես էր նա արտահայտում իր զգացմունքները։ Ես երբեք մինչ այդ չէի հանդիպել այդքան սեռականորեն գրավիչ տղամարդու։

Բաժանումից հետո Սադա Աբեն ընկել է դեպրեսիայի մեջ և սկսել շատ խմել։ Նա պնդում էր, որ հենց Իսիդայի միջոցով առաջին անգամ ճանաչել է սերը, իսկ այն միտքը, որ նա վերադարձել է իր կնոջ մոտ, առաջացրել էր խանդի ուժեղ զգացում։ Մոտ մեկ շաբաթ առաջ, մինչ սպանություն կատարելը, Աբեն սկսել էր մտքում պտտել այդ գաղափարը։ 1936 թվականի մայիսի 9-ին նա ներկա էր մի ներկայացման, որտեղ գեյշան հարձակվում էր իր սիրեկանի վրա հսկայական դանակով։ Տեսարանից ազդված՝ Աբեն որոշել է իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ դանակով սպառնալ Իսիդային։

Մայիսի 11-ին նա վաճառել է իր հագուստի մի մասը և ստացված գումարով գնել խոհանոցային դանակ ու սուշի։ Ավելի ուշ Աբեն այսպես է նկարագրել հանդիպումը Իսիդայի հետ․

Ես հանեցի դանակը պայուսակիցս և սպառնացի նրան, ինչպես դա արվել էր այն ներկայացման մեջ, որը դիտել էի, ասելով․ «Կիտի, դու այս կիմոնոն հագել էիր քո սիրելի հաճախորդուհու համար։ Ես քեզ կսպանեմ դրա համար»։ Իսիդան շփոթվեց, մի քայլ հետ արեց, սակայն դա ակնհայտորեն նրան դուր եկավ։

## Սպանություն
Սադա Աբեն և Իսիդան վերադարձել են Օգու, որտեղ էլ մնացին մինչև վերջինիս մահը։ Սիրային խաղերի ժամանակ Սադա Աբեն դանակը մոտեցրել է նրա առնանդամին և ասել, որ այդպես է անում, որպեսզի նա այլ կանանց հետ չհանդիպի։ Իսիդան ծիծաղել է դրա վրա։ Երկու գիշեր անց Աբեն սկսել է խեղդել Իսիդային։ Նա խնդրում էր շարունակել, քանի որ դա իրեն հաճույք էր պատճառում։ Աբեն նաև թույլ է տվել նույնը անել իր հետ։ 1936 թվականի մայիսի 16-ի երեկոյան Աբեն օգտագործել է իր գոտին ՝ օրգազմի ժամանակ Իսիդային խեղդելու համար, և երկուսին էլ դա դուր է եկել։ Նրանք շարունակել են դա ևս երկու ժամ։ Հերթական անգամ, երբ Աբեն հանել է գոտին և դադարել նրան խեղդելուց, Իսիդայի դեմքը ցավից աղավաղվել է։ Այնուհետև Իսիդան ընդունել է մոտ 30 հաբ հանգստացնող բրոմիզոլ, որպեսզի թեթևացնի ցավը։ Ըստ Աբեի, երբ նրանք պատրաստվում էին քնելու, Իսիդան խնդրել է.

Աբեն որոշել էր, որ նա ուզում է, որ ինքը սպանի նրան, բայց դա կատակ է համարել։

1936 թվականի մայիսի 18-ի գիշերը ժամը 2-ի սահմաններում, երբ Իսիդան քնած էր, Աբեն իր գոտին երկու անգամ փաթաթել է նրա վզին և խեղդամահ արել։ Ավելի ուշ ոստիկանությանը նա հայտնել է, որ Իսիդային սպանելուց հետո թեթևություն է զգացել, իր ուսերից մի մեծ բեռ էր ընկել, և ամբողջական մաքրություն է զգացել։

Իսիդային սպանելուց հետո ես թեթևություն զգացի, կարծես իմ ուսերից մի մեծ բեռ էր ընկել։ Ես պարզության զգացում ունեի։ 

Աբեն մի քանի ժամ պառկել է Իսիդայի դիակի կողքին։ Այնուհետև խոհանոցային դանակով կտրել է նրա սեռական օրգանները, թերթով փաթաթել և պահել մինչև իր ձերբակալությունից երեք օր անց։ Նա իր անունը քերծել է տղամարդու ձեռքին, իսկ արյունով սավանների վրա գրել է «Սադան և Կիտին միասին» ()։ Այնուհետև նրա ձախ ձեռքի վրա փորագրել է 定 հիերոգլիֆը, որը նշանակում է իր անունը՝ Սադա։ Դրանից հետո նա հագել է Իսիդայի ներքնազգեստը և առավոտյան ժամը 8-ի սահմաններում լքել է հյուրանոցի համարը՝ նախապես խնդրելով անձնակազմին չանհանգստացնել Իսիդային։ Ոստիկանության հարցին, թե ինչու է կտրել նրա սեռական օրգանները, նա պատասխանել է. 
մինի|Հանցագործության վայրը, 1936 թվականի մայիսի 20

Հյուրանոցից փախչելով՝ Աբեն հանդիպել է Գորո Օմիային և բազմիցս ներողություն խնդրել նրանից։ Օմիան, չիմանալով կատարված սպանության մասին, որոշել է, որ Աբեն ներողություն է խնդրում այն բանի համար, որ կողքից սիրեկան է ձեռք բերել։ Աբեն ներողություն էր խնդրում նրա քաղաքական կարիերայի փլուզման համար, որն անխուսափելիորեն տեղի կունենար, երբ նրանց կապը հայտնի դառնար։ 1936 թվականի մայիսի 19-ին պատմությունը լայնորեն լուսաբանվել է մամուլում։ Օմիայի կարիերան փլուզվել է, իսկ Աբեի կյանքը հասարակության կողմից մանրակրկիտ ուսումնասիրության և քննարկման առարկա է դարձել։

## Կրքեր՝ Սադա Աբեի շուրջ
Պատմությունը անմիջապես տարածվել է բոլոր ճապոնական լրատվամիջոցներով և դարձել համազգային սենսացիա, իսկ Սադա Աբեին գտնելու շուրջ սկսված խելագարությունը, ի վերջո, ստացել է «Կրքեր Սադա Աբեի շուրջ» () անվանումը։ Ոստիկանությունը Սադա Աբեի գտնվելու վայրի մասին տեղեկություններ էր ստանում Ճապոնիայի ամենատարբեր քաղաքներից, իսկ մեկ այդպիսի կեղծ հաղորդագրություն գրեթե զանգվածային անկարգությունների պատճառ դարձավ Գինձա թաղամասում՝ առաջացնելով հսկայական խցանում ճանապարհներին։

1936 թվականի մայիսի 19-ին Աբեն գնումներ կատարելու և կինո դիտելու է գնացել։ Մայիսի 20-ին նա կանգ է առել Շինագավա շրջանի հյուրանոցում՝ գրելով մի քանի հրաժեշտի նամակներ Օմիային, ընկերներին և Իսիդային։ Նա պատրաստվում էր ինքնասպանություն գործել Իսիդայի սպանությունից մեկ շաբաթ անց։ Հաճախ զբաղվում էր նեկրոֆիլիայով։  
 
Ես մտերմացել էի Իսիդայի առնանդամի հետ և մտածում էի, որ կկարողանամ մեռնել միայն այն ժամանակ, երբ հանգիստ ու խաղաղ կերպով հրաժեշտ տամ նրան։ Ես բացեցի թուղթը և նայեցի առնանդամին ու ամորձապարկին։ Ես նրա առնանդամը բերանս էի վերցնում և նույնիսկ փորձում էի այն իմ մեջ մտցնել... Այնուհետև ես որոշեցի թռչել Օսակա՝ Իսիդայի առնանդամը ինձ հետ վերցնելով։ Ի վերջո ես կնետվեմ ժայռից՝ առնանդամը սեղմելով իմ ձեռքերում։

Քառօրյա փնտրտուքներից հետո, մայիսի 20-ին, ժամը 16:00-ին, ոստիկանությունը մտել է Աբենի հյուրանոցի սենյակ՝ կասկածելով այն կեղծ անվանը, որով նա գրանցվել էր հյուրանոցում։ Նա խոստովանել է, որ իրականում Սադա Աբեն է, և որպես ապացույց ներկայացրել է Իսիդայի սեռական օրգանները։

Աբեին ձերբակալել են և ավելի քան ութ անգամ հարցաքննել։ Հետաքննողներին ապշեցրել է Սադա Աբեի պատասխանը՝ Իսիդային սպանելու պատճառների վերաբերյալ։ Նրա աչքերը տարօրինակ լույսով են փայլել, նա հուզվել է և պատասխանել.

Ես նրան այնքա՜ն էի սիրում, ես ուզում էի լիովին տիրանալ նրան։ Բայց քանի որ մենք ամուսին և կին չէինք, ապա քանի դեռ նա ողջ էր, կարող էր հայտնվել այլ կանանց գրկում։ Ես գիտեի, որ եթե սպանեմ նրան, ապա ոչ մի այլ կին այլևս չի դիպչի նրան։ Ահա թե ինչու սպանեցի նրան...Այս հանցագործությունը Ճապոնիայում տեղի ունեցած բազմաթիվ այլ նմանատիպ սպանությունների հետ համեմատելով՝ «Գեյշա, պոռնիկ, խեղդամահ անող, աստղ։ Կինը, սեքսը և բարոյականությունը ժամանակակից Ճապոնիայում» գրքի հեղինակ Ուիլյամ Ջոնսթոնի կարծիքով, հենց այս պատասխանն է տարբերում Սադա Աբեին մյուս մարդասպաններից, և հենց այս հայտարարությունն է, որ այդպես ցնցել է ողջ ազգին։ Մարկ Շրայբերը, «Մութ կողմը. Ճապոնիայի հայտնի հանցագործություններն ու հանցագործները» գրքի հեղինակը, Աբեին է նվիրել իր գրքի «Տիկին Սադան երախտապարտ ազգի ծառայության մեջ» գլուխը։ Նա նշում է, որ Սադա Աբեի հետ կապված միջադեպը տեղի է ունեցել հենց այն ժամանակ, երբ ճապոնական լրատվամիջոցները քննարկում էին քաղաքական և ռազմական խնդիրներ, ներառյալ Փետրվարի 26-ի միջադեպը, ինչպես նաև Չինաստանի հետ մոտալուտ պատերազմը։ Նա ենթադրում է, որ նման սեքսուալ սկանդալը շեղել է հասարակության ուշադրությունը քաղաքական ու ռազմական իրավիճակից։ Այս պատմությունը դուր եկավ նաև ճապոնական արվեստի էրոտիկ-գրոտեսկային՝ էրոգուրո ուղղության ներկայացուցիչներին։։

Երբ հանցագործության մանրամասները հրապարակվել են, լուրեր են տարածվել, որ Իսիդայի առնանդամը աչքի էր ընկնում իր մեծությամբ։ Սակայն ոստիկանության այն սպան, որը հարցաքննում էր Սադա Աբեին ձերբակալությունից հետո, հերքել է այդ լուրերը՝ հայտարարելով, որ այն ամենասովորական չափի էր։ Աբեն ասել էր, որ չափը չէ, որ տղամարդուն տղամարդ է դարձնում անկողնում։ Տեխնիկան և հաճույք պատճառելու ցանկությունն են այն, ինչը իրեն դուր էր գալիս Իսիդայի մեջ։

Ձերբակալությունից հետո Իսիդայի կտրված առնանդամն ու ամորձիները ուղարկվել են Տոկիոյի համալսարանի բժշկական քոլեջ և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին ցուցադրվել են հանրությանը, սակայն դրանից անմիջապես հետո անհետացել են։

## Մեղադրական դատավճիռ
Սադա Աբեի դատավարությունը սկսվել է 1936 թվականի նոյեմբերի 25-ին, և արդեն առավոտյան ժամը հինգին դատարանի շենքի մոտ հավաքվել էր բազմություն։ Դատավորը, որը նախագահում էր դատական նիստը, խոստովանել է, որ գործի որոշ մանրամասներ քննարկելիս սեռական գրգռվածություն է զգացել, սակայն փորձել է գործին վերաբերվել ողջ լրջությամբ։ Աբեի ցուցմունքները, հնչեցված դատավճռից առաջ, սկսվում էին հետևյալ խոսքերով․

1936 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Սադա Աբեն ճանաչվել է մեղավոր երկրորդ աստիճանի սպանության և դիակի մասնատման համար։ Թեև դատախազը պահանջում էր նրան դատապարտել տասը տարվա ազատազրկման, իսկ ինքը՝ Աբեն, խնդրում էր մահապատիժ, նրան դատապարտել են վեց տարվա ազատազրկման։ Սադա Աբեն ուղարկվել է Տոտիգի քաղաքում գտնվող կանանց ուղղիչ գաղութ։ 1940 թվականի նոյեմբերի 10-ին, կապված Ճապոնիայի հիմնադիր կայսր Ջիմմուի գահակալության 2600-ամյակի արարողության հետ, նա ամնիստիայի է ենթարկվել։ Արդյունքում՝ Աբեն ազատ է արձակվել 1941 թվականի մայիսի 15-ին՝ հանցագործությունը կատարելուց ճիշտ հինգ տարի անց։

Սադա Աբեի ոստիկանության հարցաքննությունները և ցուցմունքները 1936 թվականին դարձել են Ճապոնիայում ամենապահանջված ընթերցանության նյութերից մեկը։ Պրոֆեսոր Քրիստինա Մարանն այս հիացմունքը կապում է «խարդախ կնոջ» կերպարի հետ, որն ի հայտ է եկել 1870-ականներին և տարածում գտել ճապոնական գրականության մեջ։ Ճապոնական մշակույթում նման կանանց նկարագրելու համար կիրառվում է «դոկուֆու» եզրույթը ()։ 1890-ականների վերջին հայտնում էին հանցագործ կանանց հիշողություններ և ինքնակենսագրություններ՝ հանցանքի խոստովանությամբ։ Սակայն պրոֆեսոր Մարանը նշում է, որ՝ ի տարբերություն դրանց, Սադա Աբեն իր պատմության մեջ շեշտը դնում էր ոչ միայն հանցանքի, այլ իր սեռականության և զոհի հանդեպ ունեցած սիրո վրա։

## Հետագա տարիներ
Բանտից ազատվելուց հետո Սադա Աբեն փոխել է իր անունը։ Որպես «լուրջ մարդու» սիրուհի, ում իր հիշողություններում նա նշում էր որպես «Y», Աբեն հաստատվել է Իբարակի պրեֆեկտուրայում, իսկ ավելի ուշ՝ Սայթամայում։ Երբ «Y»-ի հարազատներն ու ընկերները պարզել են Աբեի իրական ինքնությունը, նա խզել է Աբեի հետ բոլոր կապերը։

Ճապոնիայի վարչապետ Սիգերու Իոսիդայի կառավարությունը, ձգտելով շեղել հասարակության ուշադրությունը քաղաքականությունից և իշխանության քննադատությունից, բացահայտ աջակցել է «Երեք C»-ի քաղաքականությանը՝ սպորտ**,** սեքս և կինո։ Այսպես սկսվել է պատերազմից առաջ եղած արժեքների և գրաքննության վերանայում, ինչը թույլ տվել հրապարակել նախկինում բարոյական նկատառումներով արգելված նյութեր և փոխել Սադա Աբեի կերպարի գրական ընկալումը։ Եթե, օրինակ, 1937 թվականի «Սադա Աբեի հոգեբանական ախտորոշում» ստեղծագործությունը նրան ներկայացնում էր որպես վտանգավոր ու անկառավարելի կանացի սեռականության օրինակ՝ սպառնալիք հին, հայրիշխանական արժեքներին, ապա պատերազմից հետո Աբեն ընկալվում էր որպես տոտալիտարության քննադատ, ազատության խորհրդանիշ՝ ընդդեմ ճնշող գաղափարախոսության։

Ճապոնացի գրող Սակունոսուկե Օդան գրել է Աբեի մասին երկու պատմվածք։ 1949 թվականի հունիսին լույս է տեսել հոդված այն մասին, թե ինչպես է Սադա Աբեն փորձում վերականգնել իր անունը և ազատել այն էրոտիկ գրականության մեջ եղած անհաշիվ հիշատակումներից։

1946 թվականին գրող Անգո Սակագուչի հարցազրույց է վերցրել Աբեից՝ համարելով նրան սեքսուալության և ազատության հարցերում հեղինակություն։ 1947 թվականին հրատարակվել է «Սադա Աբեի էրոտիկ խոստովանությունները» () գիրքը, որը դարձել է բեսթսելլեր՝ վաճառվելով ավելի քան 100000 օրինակով։ Գիրքը ներկայացված էր Աբեի հետ հարցազրույցի տեսքով, սակայն իրականում հիմնված էր նրա կողմից ոստիկանությանը տրված ցուցմունքների վրա։ Աբեն վրդովված էր, որ գրքի հեղինակը՝ Իչիրո Կիմուրան, ներկայացրել էր ամեն ինչ այնպես, կարծես Աբեն իրեն հարցազրույց էր տվել։ Աբեն դատի է տվել նրան՝ մեղադրելով զրպարտության և համբավի արատավորման մեջ։ Դատավարության արդյունքը հայտնի չէ, սակայն ենթադրվում է, որ այն լուծվել է արտադատական կարգով։

Որպես այդ գրքին յուրօրինակ պատասխան՝ Սադա Աբեն գրել է ինքնակենսագրություն՝ «Սադա Աբեի հուշերը»։ Ի տարբերություն Կիմուրայի գրքի, որտեղ նա ներկայացված էր որպես սեռական շեղում ունեցող անձ, իր հուշերում Աբեն ուշադրությունը կենտրոնացրել էր Իսիդայի հանդեպ ունեցած սիրո վրա։

1948 թվականի հունվարին լույս տեսած «Իրական պատմություն» ()  ամսագրի առաջին համարում հրապարակվել են նախկինում չտպագրված լուսանկարներ հանցագործության վայրից՝ «Դարի էրոգուրոն։ Առաջին անգամ Սադա Աբեի հանցավոր լուսանկարները» վերնագրով։ Համոզիչ կերպով փոխելով Սադա Աբեի մասին ցանկացած հրապարակման տոնայնությունը՝ «Monthly Reader» ամսագիրը նրան անվանում է իր ժամանակի հերոսուհի՝ «կեղծ բարոյականության» և հալածանքների շրջանում իր անձնական ձգտումների համար։

1969 թվականին Աբեն հայտնվել է ճապոնացի փաստագրական ռեժիսոր Տերուո Իսիի նկարահանած «Կանանց կատարած տարօրինակ հանցագործությունների պատմություն» ֆիլմի «Սադա Աբեի միջադեպ» բաժնում։ Նույն տարվա օգոստոսին արվել է Աբեի վերջին լուսանկարը։ 1970 թվականին նա անհետացել է հանրության տեսադաշտից։

1970-ականների կեսերին, երբ ռեժիսոր Նագիսա Օշիման ծրագրում էր նկարահանել «Զգացմունքների կայսրությունը» ֆիլմը, որոշել է գտնել Աբեին։ Երկար որոնումներից հետո նրան հայտնաբերել են Կինկի շրջանում՝ բուդդայական մենաստանում՝ սափրված գլխով։

## Ժառանգություն
Դիակի սպանությունից և Սադա Աբեի հանելուկային անհետացումից տասնամյակներ անց նրա պատմությունը շարունակում է հետաքրքրել մարդկանց։ Բացի վավերագրական ֆիլմից, որտեղ Աբեն անձամբ է հայտնվել անհետանալուց կարճ ժամանակ առաջ, թողարկվել են առնվազն երեք հաջողված ֆիլմեր, որոնք պատմում են նրա պատմությունը։

1998 թվականին լույս է տեսել Սադա Աբեի ինքնակենսագրության նոր՝ 438 էջանոց տպագրությունը։ Նրա մասին առաջին անգլերեն գիրքը լույս է տեսել 2005 թվականին. դա Ուիլյամ Ջոնսթինի կենսագրական հետազոտությունն է՝  «Գեյշա, պոռնիկ, խեղդամահ անող, աստղ։ Կինը, սեքսը և բարոյականությունը ժամանակակից Ճապոնիայում»։

2003 թվականի «Մայնիտի սիմբուն» թերթը հրապարակել է պատմություն Ականե Մակիսեի մասին՝ մի մերկապարուհու, որը առնանդամի տեսքով տիկնիկներ է ստեղծել և դրանք անվանել «Տինկիտի» (ճապոներենից թարգմանաբար նշանակում է առնանդամ), և Կիտի՝ Կիտիձո Իսիդայի անունով։

2007 թվականի մարտին ավստրալիական Abe Sada խումբը, որը Փերթ քաղաքից է և նվագում է նոյզ-ռոք ոճով, շահել է դրամաշնորհ, որը տրամադրվում է Ավստրալիայի մշակույթի և արվեստի վարչության կողմից՝ 2007 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին Ճապոնիայում շրջագայություն անցկացնելու համար։

## Սադա Աբեն գրականության մեջ
Անշուշտ, Սադա Աբեի կյանքն ու ճակատագիրը արտացոլվել են բազմաթիվ գեղարվեստական գործերում և հոգեբանական ուսումնասիրություններում։ Ինչպիսիք են՝
* 
* 
* 
* 
* 
*  պատմածք
*  պատմածք
*  — թատերախաղ
*  — պոեմ
* 
* 

## Սադա Աբեն կինեմատոգրաֆիայի մեջ
Սադա Աբեի պատմությունը հիմք է դարձել բազմաթիվ կինոնկարների՝ ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ փաստագրական։

* Փաստագրական ֆիլմ՝ «Գեղեցիկ կանանց կատարած արտասովոր հանցագործությունների պատմությունը», ռեժիսոր՝ Տերուո Իսիի, 1969 թվական։
* Գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Կինը՝ Սադա Աբե անունով», ռեժիսոր՝ Նոբորու Տանակա, 1975 թվական։
* Գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Զգացմունքների կայսրությունը», ռեժիսոր՝ Նագիսա Օսիմա, 1976 թվական։
* Գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Sexy doll: Abe Sada sansei», ռեժիսոր՝ Տակասի Սուգանո, 1983 թվական։
* Գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Սադա», ռեժիսոր՝ Նոբուհիկո Օբայասի, 1998 թվական։
* Գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Heiseiban: Abe Sada: Anta ga Hoshii», ռեժիսոր՝ Սաչի Համանո, 1999 թվական։
* Գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Յոնեն. Սադայի սերը», ռեժիսոր՝ Ռոկուրո Մոտիզուկի, 2008 թվական։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1900-ականների ծնունդներ
Կատեգորիա:1970-ականների մահեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի ճապոնացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի մահեր
Կատեգորիա:Անհետ կորած անձինք
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ
Կատեգորիա:Կին մարդասպաններ
Կատեգորիա:Հանցագործությունը Ճապոնիայում
Կատեգորիա:Ճապոնացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Սեռական սկանդալներ