open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սաբինա Ֆոն Շտեյնբախ

**Սաբինա ֆոն Շտեյնբախ** (, ), 13-րդ դարի կիսալեգենդար կին-քանդակագործ և քարտաշ Էլզասից։

Ճարտարապետ և շինարար Էրվին ֆոն Շտեյնբախի դուստրը։

## Կենսագրություն
մինի|«Եկեղեցի» և «Սինագոգ» քանդակները
Սաբինան եղել է հայտնի ճարտարապետ Էրվին ֆոն Շտեյնբախի դուստրը, ով զբաղվել է Ստրասբուրգի Աստվածամոր տաճարի կառուցմամբ։ Նրա հայրը մահացել է այդպես էլ չավարտելով կառուցումը։ Այդ պատճառով նրա տեղը զբաղեցրեց Սաբինայի եղբայր՝ Յոհանը, ով կառուցման համար վարձեց իր քրոջը որպես փորձառու քանդակագործի և քարտաշի։

Սաբինայի հեղինակած քանդակների թվին դասում են երկու եկեղեցին և սինագոգը ներկայացնող քանդակներ, որոնք տեղակայված են այլ քանդակների շարքում  Ստրասբուրգի տաճարի պատերից մեկի վրա, հարավային մուտքից ոչ հեռու։ Սաբինայի մասին առաջին հիշատակությունը կապված է այդ ֆիգուրաների հետ և գտնվում է 1617 թվականի գրքում։

Գրքում նկարագրվում է Ստրասբուրգյան տաճարը և նրա  քանդակները, և ինչպես վկայում է գիրքը , քանդակներից մեկի վրա եղած գրությունը հայտարարում է.

Բայց այժմ այդ գրությունը համարվում է կորսված։

19-րդ դարում Ստրասբուրգյան տաճարի մոտ, ոչ հեռու Էրվին ֆոն Շտեյնբախի հուշարձանից, տեղադրվեց Սաբինա ֆոն Շտեյնբախի հուշարձանը։

## Վեճեր գոյության վերաբերյալ
Այն, որ առաջին հիշատակությունը Սաբինայի մասին արված է եղել 17-րդ դարի գրքում, այն դեպքում, երբ նա ապրել է 13-րդ դարում, առաջ է բերել կասկածներ որոշ ուսումնասիրողների մոտ նրա գոյության վերաբերյալ։ Որոշ գիտնականներ ենթադրում են, որ Սաբինան ոչ ավելին է քան լեգենդ և միստիկայնություն, ստեղծված և տարածված 17-րդ դարում։ Մյուսները կարծում են, «Սաբինա» անունը հայտնվել է քանդակի վրա գրության ոչ ճիշտ ընթերցման արդյունքում և միայն հետո է պատվել լեգենդներով և ենթադրություններով։ Այնուհանդերձ համարվում է ,որ նման կին լիովին կարող էր գոյություն ունենալ Էլզասում 13-րդ դարում։ Քանի որ դեպքերը երբ կանանց սովորեցնում էին  ընտանեկան արհեստին և այնուհետ ժառանգում էին նրանց արհետանոցները, եղել են միանգամայն սովորական այդ ժամանակաշրջանի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ
Աննայի պատերազմը

**«Աննայի պատերազմը»** (), Ալեքսեյ Ֆեդորչենկոյի նկարահանած դրամա ֆիլմ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականին՝ Ռոտերդամի կինոփառատոնի ժամանակ։

2018 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի «Արտամրցութային ծրագրեր» ծրագրի շրջանակներում։

## Սյուժե
1941 թվական։ 6-ամյա Աննան հրաշքով ողջ է մնում հրեաների կազմակերպած զանգվածային ջարդերի ընթացքում։ Նրա ամբողջ ընտանիքը զոհում է։ Մայրն իր մարմնով փակում և փրկում է դստերը։ Աննան թաքնվում է ուկրաինական դպրոցում՝ նացիստ պարետի սենյակի չօգտագործվող բուխարում, և իր թաքստոցից հետևում պատերազմին ու կյանքին։

## Դերերում
### Գլխավոր դեր
* Մարթա Կոզլովա՝  *Աննա*

### Դրվագներում
* Լյուբով Վորոժցովա
* Իլյա Բելով
* Ալեքսանդր Վախով
* Կոնստանտին Իտունին
* Եկատերինա Սոկոլովա
* Դենիս Տրիֆոնով
* Սերգեյ Ֆեոդորով

## Մրցանակներ
2018 թվականի հունիսի 3-ին Սոչիի *Кинотавр* կինոփառատոնի մրցութային ծրագիրը բացվել է այս ֆիլմով։ Գլխավոր դերակատար Մարթա Կոզլովան արժանացել է ժյուրիի հատուկ դիպլոմի։ 2018 թվականի հուլիսի 26-ին «Աննայի պատերազմը» ֆիլմն արժանացել է *«Горький fest»* ռուսական կինոփառատոնի գրան-պրի մրցանակին։ 2019 թվականի հունվարի 25-ին ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակին։ Ալեքսեյ Ֆեդորչենկոն արժանացել է Ոսկե արծվի՝ որպես լավագույն ռեժիսոր։ 2019 թվականի հունվարի 11-ին ֆիլմը «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում ստացել է կինոքննադատների և կինոմամուլի «Սպիտակ փիղ» մրցանակը։ «Աննայի պատերազմը» ֆիլմի համար մրցանակ է ստացել նաև ֆիլմի օպերատոր Ալիշեր Համիդհորջաևը «Լավագույն օպերատորական աշխատանքի» համար և Մարթա Կոզլովան՝ որպես «Լավագույն դերասանուհի»։

## Նկարահանող խումբ
* Պրոդյուսեր՝ Անդրեյ Սավելև, Արտյոմ Վասիլև, Մաքսիմ Լոժևսկի
* Սցենարի հեղինակ՝ Նատալյա Մեշչանինովա, Ալեքսեյ Ֆեդորչենկո
* Օպերատոր՝ Ալիշեր Համիդխոջաև
* Նկարիչ՝ Ալեքսեյ Մաքսիմով
* Երաժշտությունը` Վլադիմիր Կոմարով, Ացուո Մացումոտո
* Հնչյունային ձևավորող՝ Վենսան Առնառդի
* Մոնտաժող՝ Պավել Խանյուտին, էռվե Շնեդ
* Արտադրությունը՝ *SAGa*, *Metrafilms*, *February 29th*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ռազմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին
Սլավեն Զամբատա

**Սլավեն Զամբատա** (, ), հարավսլավացի խորվաթ ֆուտբոլիստ, որը հանդես էր գալիս հարձակվողի դիրքում։ Հանդես է եկել Զագրեբի «Դինամոյում» և Հարավսլավիայի հավաքականում։

## Կենսագրություն
Սլավեն Զամբատան իր կարիերան սկսել է «Յունակ»  ակումբում՝ իր հարազատ Սին քաղաքից։ 1959 թվականին, 18 տարեկանում, նա տեղափոխվել է Զագրեբի «Դինամո»։  Զամբատի ուժեղագույն խորվաթական թիմում խաղացել է մինչև 1969 թվականը՝ այդ ընթացքում անցկացնելով 393 հանդիպում և խփելով 267 գոլ (նրանցից 93-ը Հարավսլավիայի առաջնության շրջանակներում)։ «Դինամոյի» կազմում նա դարձել է Հարավսլավիայի գավաթի քառակի գավաթակիր (1960, 1963, 1965 և 1969 թվականներին), ինչպես նաև թիմի ավագն է եղել 1966/1967 տոնավաճառների իր համար հաղթական խաղարկությունում, որտեղ խփել է վեց գոլ։ Բացի այդ, «Դինամոյի» հարձակվողը երկու անգամ դարձել է Հարավսլավիայի գավաթի (1964 և 1966 թվականներին) և տոնավաճառների Գավաթի եզրափակիչը 1963 թվականին։ 1969 թվականին «Դինամոյից» հեռանալուց հետո Զամբատը մի քանի մրցաշրջան է անցկացրել բելգիական Վարեգեմ և Քրոսինգ Էլևեյտ ակումբների կազմում, որից հետո զագրեբցիների կազմում կրկին խաղացել է 1972 թվականին։ Հաջորդ տարի խորվաթն իր կարիերան ավարտել է մի քանի լուրջ վնասվածքներից հետո (հեռանալուց առաջ վիրահատվել էր նրա երկու մենիսկի վրա)։

2018 թվականի դրությամբ Սլավեն Զամբատան զբաղեցնում է ութերորդ տեղը Զագրեբի Դինամոյի պատմության մեջ լավագույն ռմբարկուների ցուցակում և Հարավսլավիայի գավաթի եզրափակիչներում հեթ-տրիկի հեղինակ դարձած երկու ֆուտբոլիստներից մեկն է։ Զամբատան դա արել է 1963 թվականի մայիսի 26-ին՝ սպլիտական Հայդուկի դեմ մենամարտում։  Չնայած նրան, որ «Դինամոն», երբ նրա կազմում խաղում էր «Զամբատը», ոչ մի անգամ չէր հաղթում Հարավսլավիայի առաջնությունը, այն հինգ անգամ երկրորդն էր առաջնությունում (1960, 1963, 1966, 1967 և 1969 թվականներին), և այդ ժամանակաշրջանը համարվում է ակումբի պատմության մեջ լավագույններից մեկը։

Սլավեն Զամբատան Հարավսլավիայի երիտասարդական հավաքականում անցկացրել է երկու հանդիպում և խփել է երկու գոլ։ 1962 թվականի սեպտեմբերի 16-ին նա նորամուտը նշեց Հարավսլավիայի հավաքականում՝ Լայպցիգում Գերմանիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում։ Զամբիայի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 31 հանդիպում և աչքի է ընկել 21 գոլով։ Նա հարավսլավական ֆուտբոլային թիմի ավագն էր 1964 թվականի Տոկիոյի ամառային Օլիմպիական խաղերում։  1968 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Բելգրադում իսպանացիների դեմ խաղը վերջինը դարձավ Հարավսլավիայում 28-ամյա հարձակվողի համար։

## Ձեռքբերումներ
; «Դինամո» (Զագրեբ)
*Հարավսլավիայի գավաթակիր (**4**)։ 1959/60, 1962/63, 1964/65, 1968/69

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Славен Замбата на Reprezentacija.rs

Կատեգորիա:Դինամո Զագրեբի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորվաթ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հարավսլավացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Յունակ Սինի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Լենինի հրապարակ (Կրասնի Սուլին)

**Լենինի հրապարակ** (), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի գլխավոր հրապարակը։ Անվանվել է համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի պատվին։

## Պատմություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի գլխավոր հրապարակը ձևավորվել է աստիճանաբար։ Հնում բնակչության ավանդական հավաքները տեղի էին ունենում եկեղեցուն մերձ տարածքում։ Երբ կառուցվեց Ալեքսանդր Նևսկու տաճարը (1900 թվականին), քաղաքային հրապարակ դարձավ քաղաքի ներկայիս վարչական շենքի հետևում գտնվող պուրակի տարածքը։ Մոտավորապես թիվ 4 միջնակարգ դպրոցի գլխավոր մուտքի դիմաց կար փայտե ամբիոն։ Այնտեղ էլ տեղի էին ունենում գյուղի, ապա՝ քաղաքի բոլոր կարևոր իրադարձությունները։ Այստեղով անցնող ճանապարհի երկու կողմերում տեղի առևտրականների կրպակներն էին։

1930-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում սկսվեց կրոնի նկատմամբ բռնաճնշումը։ Տաճարները, վանքերը, եկեղեցիները սկսեցին քանդվել։ Սուլինի կենտրոնում կանգնած եկեղեցին ավերվեց։ Սակայն բնակիչների հավաքատեղին մնաց ավանդականից ոչ հեռու։

1934 թվականին քաղաքում տեղադրվեց Լենինի հուշարձանը, և շուտով բոլոր հիմնական քաղաքային միջոցառումները տեղափոխվեցին այս վայրը։ Վերջին կրպակներն այստեղից հանվեցին պատերազմից հետո, և հրապարակը սկսեցին բարեկարգել։

1950-ական թվականներին փայտե հյուղակների տեղում կառուցվել է չորս 16-բնակարանանոց շենք, ստեղծվել են ծաղկանոցներ, տնկվել ծառեր։ Հետպատերազմյան առաջին բնակելի շենքը (թիվ 13) կառուցվել է Լենինի վերականգնված հուշարձանի կողքին։ Հրապարակի վերակառուցման ընթացքում տեղադրվել է շատրվան, որը հետագայում հեռացվել է։

Ժամանակակից տեսքը հրապարակը ձեռք է բերել 1960-ական թվականների վերջին, երբ այստեղ կառուցվել է ԽՄԿԿ քաղկոմի շենքը (այժմ՝ շրջանի վարչակազմի նստավայրն է)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Красному Сулину – 205 // Красносулинский вестник. – 2002. - №106.
* Подгорная, О. Красному Сулину – 205 / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2002. - №101.
* Шевченко, П. Главная площадь / П.Шевченко // Красносулинский вестник. – 1992. – 12 сентября.

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Ալեքսեյի եկեղեցի (Ալեքսանդրովսկո-Կունդրյուչենսկի)

**Ալեքսեյի եկեղեցի** (), ներկայում գոյություն չունեցող եկեղեցի  Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Ալեքսանդրովսկո-Կունդրյուչենսկի խուտորում (այժմ՝ Պրոլետարկա)։ Կառուցվել է 1898 թվականին, ոչնչացվել՝ 1960-ական թվականներին։

## Պատմություն
Դոնի հոգևոր կոնսիստորիայի 1897 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ 5264 հրամանի հիման վրա ավագ քահանա Անտոնի Մանոխինը, վկաներ քահանա Միխայիլ Գիլյարևսկու, խուտորի ատաման Լ. Ս. Կունդրյուկովի և կազակ Պյոտր Աստախովի ներկայությամբ, մանրակրկիտ զննեցին եկեղեցի-դպրոցի շինարարության տարածքը և ստորագրեցին արձանագրությունը։ 1898 թվականի մարտին եկեղեցու շինարարությունը, որը հիմնականում իրականացվում էր ծխականների հաշվին, ավարտվեց։ Տաճարն օծվեց Ալեքսեյի՝ Աստծո մարդու պատվին։ Պահպանվել է եկեղեցի-դպրոցի նկարագրությունը. «Եկեղեցու շենքը քարից է՝ փայտյա գմբեթով, որը ծածկված է թերթավոր երկաթով»։ Շենքն ուներ խաչի ձև՝ մեկ փոքր գմբեթով։

Բեմի առջևի պատկերակալը փայտյա էր, ներկված էր փիրուզագույն և զարդարված էր շրջանակաձողով։ Պատկերակալում կար 25 սրբապատկեր։

1898 թվականի ապրիլի 22-ին շենքը դիտել է թեմի ճարտարապետ Զլոբինը։

1897-1907 թվականներին այն համարվում էր Սուլինովսկի գյուղի Սուրբ Անդրեյի եկեղեցուն կից և կոչվում էր եկեղեցի-դպրոց։ 1907 թվականի նոյեմբերի 15-ին Սուրբ սինոդի հրամանագրով եկեղեցի-դպրոցին կից թույլատրվեց հիմնել ինքնուրույն ծուխ՝ քահանայով և սաղմոսասացով։

1911 թվականին եկեղեցին վերակառուցվեց։ Ծխականները կառուցեցին զանգակատնով քարե շենք։

Եկեղեցին գոյություն է ունեցել մինչև 20-րդ դարի 60-ական թվականների կեսերը։ Այնուհետև այն փակվել է, գմբեթները հանվել են, շենքը տրվել է պրոլետարական դպրոցին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Кудрявцев, В. В. Алексеевская церковь при х. Александровско-Кундрюченском. /В. В. Кудрявцев //Сулинская земля: страницы истории.- Ростов н/Д, 1999. - С. 154-156

Կատեգորիա:1898 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Ջրավազան (նկար)

**«Ջրավազան» ** Վիկտոր Բորիսով-Մուսատովի ամենահայտնի նկարներից։

## Նկարի մասին
thumb|left|250px|Գունամատիտով նկարի էսքիզը
«Ջրավազան» նկարը ստեղծվել է 1902 թվականի ամռանը՝ Զուբրիլովկայում՝ նկարչի կյանքի ամենաերջանիկ ժամանակահատվածում․ քննադատները նկատել են նկարչին, նրա նկարները հաջողություններ են ունեցել, և այն աղջիկը, որին նա երկար տարիներ սիրահարված է եղել,  համաձայնել է ամուսնանալ նրա հետ։ Հենց իր հարսնացուին՝ Ելենա Վլադիմիրովնա Ալեքսանդրովային (կապույտ շրջազգեստով ափին նստած աղջիկը), ինչպես նաև քրոջը՝ Ելենա Բորիսովա Մուսատովային (վարդագույն շրջազգեստով կանգնած աղջիկը) նկարիչը պատկերել է նկարում։ Սակայն Բորիսով Մուսատովը չի փորձել  պատկերել նրանց դիմանկարը, այլ ցանկացել է փոխանցել երկու երիտասարդ աղջիկների կերպարը։

Նկարը ժամանակակիցներին ցնցել է իր պոետականությամբ և  ներկերի թարմությամբ։ Նկարիչը մեծ ուշադրություն է դարձրել բնությանը. այն հանգիստ է և  անխռով։ Ջրում արտացոլվում են երկինքը, ծառերը, և, ըստ էության,  ամբողջ բնապատկերը, որը պատկերված է նկարում, արտացոլված է ջրավազանի մեջ։ Երկու աղջիկների պատկերները պատկերված են դեպի աջ անկյուն։ Նրանցում չկա նույն անխռովությունն, ինչն առկա է բնության մեջ։ Սյուժեում բացակայում է պատմողականությունը՝ չկա որևէ կոնկրետ գործողություն։

Վ․ Ստանյուկովիչը գրել է նկարի հետ իր հանդիպման մասին․ 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ջրավազան» Բորիսով Մուսատով 

Կատեգորիա:1902 նկարներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Բորիսով-Մուսատովի նկարներ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Լենինի հրապարակ (այլ կիրառումներ)

**Լենինի հրապարակ** անվանումը կարող է վերաբերել.

* Լենինի հրապարակ (Սանկտ Պետերբուրգ)
* Լենինի հրապարակ (Վոլգոգրադ)
* Լենինի հրապարակ (Վոլժսկի)
* Լենինի հրապարակ (Կրասնի Սուլին)
Յոսիպ Ռունյանին

**Յոսիպ Ռունյանին** կամ **Յոսիֆ Ռունյանին** (Սերբական կիրիլիցայով` Јосиф Руњанин}}; ), սերբական ծագումով ավստրիացի կոմպոզիտոր, առավել հայտնի Խորվաթիայի ազգային օրհներգի մեղեդու ստեղծմամբ։

## Կյանք
Ռունյանինը ծնվել է սերբական ընտանիքում 1821 թվականի դեկտեմբերին և մկրտվել է Վինկովցիում գտնվող Սուրբ հոգու գալստյան Սերբիայի ուղղափառ եկեղեցում։ Նա իր կրթությունը ստացել է Վինկովիցիում, այնուհետև` Սրեմսկի Կարլովցիում։ Նա ծառայել է ավստրոհունգարական կայսերական բանակում որպես կադետ Գլինա քաղաքում, ռազմական սահմանի երկայնքով։ Գլինայում ծառայելիս նա ստացավ կապիտանի կոչում և դարձավ հմուտ դաշնամուր նվագող, սովորելով Գլինայի ռազմական նվագախմբի ղեկավարի մոտ։ Այնտեղ նա ծանոթացավ իլլիրիստների շրջանակներին, որտեղ էլ հանդիպեց բանաստեղծ Անտուն Միհանովիչին։ Դա մեծ համաձայնություն էր, որ սիրողական երաժիշտ Ռունյանինը 1846 թվականին ստեղծեց Միհանովիչի Lijepa naša domovina խորվաթական հայրենասիրական երգի երաժշտությունը, ոգեշնչվելով Գաետանո Դոնիցետիի *O sole piu ratto a sorger t’appresta* արիայից իր Լյուչիա դի Լամերմուր օպերայի 3-րդ գործողությունից, ըստ Խորվաթիայի երաժշտագետ Յոսիպ Անդրեիսի։

Նրա *Ljubimo te naša diko* երգըը ստեղծվել է Դոնիցետտիի Սիրո ըմպելիք (օպերա)յի դրդապատճառներով։ *Ljubimo te Naša Diko (Hrvati svome banu)* երգը ստեղծվել է Յոսիպ Ելաչիչի` Խորվաթիայի արգելքի պատվին։

Խորվաթիայի Միհանովիչի և Ռունյանինի կողմից գրված օրհներգն առաջին անգամ նվագել են Զագրեբի փողոցներում 1891 թվականին Խորվաթա-սլավոնական ցուցահանդեսում, այնպես որ երկու տղամարդիկ էլ միայն նվաճել են հետմահու համբավը։ Հնազանդ զինվոր Ռունյանինը հետագայում դարձել էր գնդապետ։

1864 թվականին 43 տարեկան հասակում Ռունյանինն ամուսնացավ թոշակառու կապիտան Թոմա Պերկովիչի դստեր հետ։ Առաջին դաշինքի գնդի ներկայացուցիչը 1865-ին մտավ Խորվաթիայի ժողով։

Թոշակի անցնելուց հետո Ռունյանինը տեղափոխվել է Նովի Սադ, որտեղ նա մահացել է 1878 թվականի փետրվարի 2-ին, 57 տարեկանում։

## Ժառանգություն

Խորվաթիայի մի շարք դպրոցներ անվանվել են Ռունյանինի անունով, հատկապես նշանակալից է Վինկովիցիի տարրական երաժշտական դպրոցը (*Osnovna glazbena škola Josipa Runjanina*)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Սերբ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ
Մուցուկո Միկի

**Մուցուկո Միկի** (三木 睦子 Miki Mutsuko, ), ճապոնացի հակապատերազմյան ակտիվիստ և պացիֆիստ, որը «Սփոփման կայարան»-ի կանանց պետական փոխհատուցման և Ճապոնիայի և Հյուսիսային Կորեայի հարաբերությունների բարելավման կողմնակից էր։ Մուցուկոյի ամուսինը Ճապոնիայի վարչապետ Տակեո Միկին էր։

## Կենսագրություն
Մուցուկոյի հայրը՝ Նոբուտերու Մորին, ճապոնական Ներկայացուցիչների պալատի անդամ էր։ Նա հիմնադրել է «Սյովա Դենկո» քիմիական արդյունաբերության ֆիրման։ Եղբայրը՝ Կիյոշի Մորին, տնօրինում էր նախկին Մենեջմենթի և համակարգման գործակալությունը, որն ավելի ուշ դարձել է Ինտերիերի նախարարություն։ Միկիի մյուս եղբայրը՝ Յոշիհիդե Մորին, գլխավորում էր Շրջակա միջավայրի գործակալությունը, որը ներկայիս Բնապահպանության նախարարությունն է։

1940 թվականին Մուցուկոն ամուսնացել է ճապոնացի քաղաքական գործիչ Տակեոյի հետ, որը 1974-1976 թվականներին զբաղեցրել է Ճապոնիայի վարչապետի պաշտոնը։ Վերջինս մահացել է 1988 թվականին։

## Ակտիվիզմ
Մուցուկոն հայտնի է դարձել իր ակտիվ հասարակական գործունեության շնորհիվ։ Նա կողմնակից էր պացիֆիզմին։ Ակտիվորեն պայքարել է, երբ փորձ էր արվում չեղյալ համարել Ճապոնիայի սահմանադրության Իններորդ հոդվածը։ Նրանում հռչակվում էր, որ պետությունը մերժում է պատերազմը՝ որպես միջազգային վեճերի լուծման միջոց, և որպես հետևանք՝ սեփական ցամաքային զորքերի, նավատորմի և ռազմաօդային ուժերի ստեղծումը։ Ողջ Ճապոնիայում անցկացրել է քարոզարշավներ՝ Իններորդ հոդվածի պաշտպանման համար, և նրան այս հարցում սատարել են ընկերներն ու գործընկերները։ 2004 թվականին մի խումբ ճապոնացի ակտիվիստներ, որոնց շարքերում էին Մուցուկո Միկին, փիլիսոփա Տակեշի Ումեհարան, Նոբելյան մրցանակակիր Կենդզաբուրո Օեն և գրող Հիսաե Սավաչին, հիմնադրեցին վերոհիշյալ հոդվածի պաշտպանության միավորում, որը կոչվում էր «Իններորդ հոդված»։

Նաև Մուցուկոն պահանջում էր փոխհատուցել «Սփոփման կայարանների կանանց», որոնք հայտնվել էին այդ հասարակաց տներում և սեռական ստրկության էին ենթարկվել ճապոնացի զինվորականների կողմից։ 1955 թվականին նա միանում է «Ասիացի կանանց ֆոնդ»ին, որը ստեղծել էր Տոմիիտի Մուրայամիի կաբինետը, որպեսզի իրականացվեր փոխհատուցումը։ Թեև Մուցուկոն կոչ էր անում ստեղծել այդ ֆոնդը, սակայն վերջինիս հետ կապերը խզեց 1996 թվականին, այն բանից հետո, երբ Ճապոնիայի կառավարությունը մերժեց փոխհատուցման վճարումը (Ասիացի կանանց ֆոնդը պաշտոնապես համարվում էր մասնավոր կազմակերպություն)։

Մուցուկոն հանդես էր գալիս Ճապոնիայի և Հյուսիսային Կորեայի երկկողմանի հարաբերությունների կարգավորման օգտին։ 2000 թվականին նախկին վարչապետ Տոմիիտի Մուրայամիի հետ իրականացրել է ճամփորդություն Հյուսիսային Կորեայի տարածքում։ 2002 թվականին պարգևատրվել է հյուսիսկորեական «Բարեկամության շքանշան»-ով։

Մուցուկո Միկին մահացել է Տոկիոյում, քաղցկեղից, 2012 թվականի հուլիսի 31-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Քաղաքական ակտիվիզմ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Փառնավազ I (Վիրքի արքա)

**Փառնավազ I** (, ), Վիրքի և Կողքիսի հնագույն թագավորությունների արքա։ «Քարթլիս ցխովրեբա» տարեգրության համաձայն՝ հանդիսանում է Քարթլիի թագավորության արքայական շառավղի հիմնադիրը, թեպետ այս կապակցությամբ հակասականություն կա նույնիսկ վրացական սկզբաղբյուրներում։

Փառնավազի կառավարման ամսաթիվը հստակորեն մեզ հայտնի չէ, սակայն ենթադրվում է, որ վերջինս կառավարել է մ․թ․ա․ 3-րդ դարում։ Փառնավազը հիշատակված է Ալեքսանդր Մակեդոնացու արևելյան արշավանքներին կապակցությամբ։ Մասնավորապես՝ հույն հեղինակները նշում են, որ Մակեդոնացու բանակի Քարթլի ներխուժման ժամանակ վրաց արքայազն Փառնավազը եղել է մանկահաս տարիքում։ Ենթադրվում է նաև, որ Վիրքի անկախությունը վերականգնվել է միայն Պարսկական տիրակալության անկումից հետո։

Վրացիները Փառնավազ I-ի անվան հետ են կապում նաև վրաց գրերի ստեղծումը, թեպետ այս վարկածը չունի գիտական որևէ հավաստիություն։

## Ծագումնաբանություն
«Քարթլիս ցխովրեբայի» (բառացի թարգմանությամբ՝ «Քարթլիի կյանքը») համաձայն՝ Փառնավազը ծագել է Մցխեթոսի որդի Ուփլոսից։ Մցխեթոսն էլ ինքնին աստվածաշնչյան Նոյ նահապետի ժառանգ Հաբեթի որդու՝ Թորգոմի տոհմից էր։ Նույն սկզբնաղբյուրը սակայն վերջինիս կյանքի ժամանակահատվածի մասին որևէ հիշատակում չի թողնում, սակայն ենթադրվում է, որ Փառնավազը իրապես եղել է վրաց արքաներից առաջինը։

«Քարթլիս ցխովրեբայի» *«Վրաց թագավորների և նախահայրերի ու տոհմերի պատմությունը»* գլխում նշվում է, որ Փառնավազն ունեցել է առասպելական ծագումնաբանություն՝ սերված լինելով վրաց ժողովրդի նախապապ համարվող Քարթլոսից։ Նրա հորեղբայրը՝ Սամարան, եղել է Մցխեթի մամասախլիսը (թարգմանաբար՝ «տան հայր»)։ Մայրը եղել է պարսկուհի և ամենայն հավանականությամբ սերվել է Սպահան քաղաքից։ Վրաց առաջին քննադատական պատմության հեղինակ Թեյմուրազ Բագրատիոնին և արևելյան Վրաստանի պատրիարք Անտոն I-ը առաջ են քաշել այն տարբերակը, որ Փառնավազի մայրը եղել է Դարեհ Կոդոմանոսի դուստրը։

## Կենսագրություն
Փառնավազի կառավարման տարիներին Վիրք են ներխուժում Ալեքսանդր Մակեդոնացու գլխավորած հունամակեդոնական զորքերը։ Ըստ վրացական ավանդության՝ աշխարհահռչակ զորավարի ուժերը Իբերիայի թագավորություն ներխուժում են այն ժամանակ, երբ Փառնավազը երեք տարեկան էր։ Վրացի պատմիչների հավաստմամբ՝ հույները Քարթլիից մեծ ավար են տանում՝ այդ թվում և արքայական գանձեր։

Փառնավազը հիշատակված է նաև բազմաթիվ հայկական սկզբնաղբյուրներով։ Մասնավորապես՝ Փավստոս Բուզանդի «Հայոց պատմություն» աշխատությունում։ Նշյալ շրջանում Հայաստանը իր ազդեցության ոլորտում է պահել Վիրքը։ Այդ մասին վկայում է հետևյա պատմական մեջբերումը․Ըստ «Քարթլիս ցխովրեբայի»՝ վրացական գրի հնագույն տեսակ, որը որպես հիմք է ծառայել նուսխախուցուրի եկեղեցագրի համար (հայտնի է ասոմթավրուլի անվանմամբ) ստեղծվել է Փառնավազի կողմից։

## Տես նաև
* Վրացի արքաների ցանկ
* Ասոմթավրուլի

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Rapp, Stephen H. (2003) *Studies In Medieval Georgian Historiography: Early Texts And Eurasian Contexts*. Peeters Bvba .
*Rapp, Stephen H. (2014) *The Sasanian World through Georgian Eyes: Caucasia and the Iranian Commonwealth in Late Antique Georgian Literature* Ashgate Publishing

Կատեգորիա:Կրոնի հիմնադիրներ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 4-րդ դարի ծնունդներ
Կատեգորիա:Վիրքի թագավորներ
Կատեգորիա:Քաղաք հիմնադրած անձինք
Սուրբ Պանտելեյմոն եկեղեցի (Պավլովկա)

* 

**Սուրբ Պանտելեյմոն եկեղեցի** (), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Կիսելյովոյի գյուղական համայնքի Պավլովկա գյուղում։

*Տաճարի հասցեն՝* Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, գյուղ Պավլովկա, Կիսելյովոյի գյուղական համայնք։

## Պատմություն
1890 թվականին Չերկասկի շրջանի Պավլովսկո-Կունդրյուչենսկի խուտորի վստահված բնակիչները, որոնք պատկանում էին Գուկովո-Գնիլուշանսկի խուտորի Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցու ծխին, դիմել են Դոնի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոսին՝ Սուրբ մեծ նահատակ Պանտելեյմոնի անունով եկեղեցի կառուցելու խնդրանքով։ Եկեղեցին նվիրվում էր 1888 թվականի հոկտեմբերի 17-ին գնացքի վթարի ժամանակ կայսր Ալեքսանդր III-ի և նրա ընտանիքի փրկությանը։

Թույլտվությունը տրվել է, սակայն տաճարի շինարարությունը սկսվել է միայն 15 տարի անց։ 1902 թվականից եկեղեցին կառուցել է կապալառու Վասիլևը։ Եկեղեցին կառուցվել է խուտորի համայնքի հաշվին։

1905 թվականին եկեղեցին կառուցվել է, և 1905 թվականի հոկտեմբերի 26-ին օծվել։ Նոր քարե եկեղեցին դրսից պատվել էր թրծած աղյուսով, այն կանգնած էր քարե հիմքի վրա, ծածկված էր թերթային երկաթով։ Եկեղեցուն կից կառուցվել էր զանգակատուն։ Եկեղեցին ցանկապատված էր քարե ցեմենտապատ հիմքով երկաթե պարիսպով։ Կառուցված եկեղեցում կար մի աթոռ՝ հանուն Սուրբ մեծ նահատակ Պանտելեյմոնի։

Սուրբ Սինոդը որոշել էր եկեղեցու անձնակազմը, որը ներառում էր քահանա, սաղմոսասաց, նշխարաթուխներ։ Եկեղեցու շրջակայքում ծխականները առաքյալների թվով տնկել էին 12 բարդի։

Եկեղեցին վարում էր չափաբերական մատյան, կար 50 եկեղեցական գրքով, «Կորմչի» և «Դուխովնիե բեսեդի» («Հոգևոր զրույցներ») ամսագրերով գրադարան։

Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ ծիսակատարությունները եկեղեցում դադարեցին։ 1943 թվականին տաճարը վերաբացվեց, 1961 թվականին կրկին փակվեց, նրա վրայից պոկվեցին գմբեթները։ Հետագայում տաճարում կոլտնտեսության հացահատիկի շտեմարանն էր, տաճարն աստիճանաբար խարխլվում ու փլվում էր։

1995 թվականին եկեղեցին փորձել են վերականգնել, սակայն՝ ապարդյուն։ Եկեղեցին ընդգրկված չէ պահպանվող հուշարձանների ցանկում։

2015 թվականին Պավլովկա գյուղում տեղի բնակիչների միջոցներով բացվեց Սուրբ Պանտելեմոն եկեղեցու աղոթատունը։ Այդ մատուռը գտնվում էր քահանայի նախկին տանը։ Այստեղ էր բերվել Սուրբ Պանտելեյմոն եկեղեցու սրբապատկերների մի մասը։ Նոր մատուռում ծիսակատարություններն անցկացվում են եկեղեցական տոների ժամանակ։

## Կղերականություն
* Կոսմաչով Պյոտր Պետրովիչ (1906-1910)
* Մորոզով Յակով Յակովլևիչ (1910-1917)

Ներկայում մատուռում ծիսակատարություններ է անցկացնում Կրասնի Սուլին քաղաքի Ալեքսանդր Նևսկու ծխի քահանա Վիկտոր Լիտվինովը։

## Գրականություն
* Кудрявцев В. История хутора Павловка / В. В. Кудрявцев // Сулинская земля: страницы истории. – Ростов н/Д., 1999. – С.20-27.
* Мякинченко В. Павловка / В. А. Мякинченко // Сулин и сулинцы: слов. – справ. – Красный Сулин, 2002. – С.73, 110.

## Արտաքին հղումներ
* Село Павловка Красносулинского района
* Пантелеимоновский храм
* В Красносулинском районе появился новый храм

Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Բոսնիա և Հերցեգովինայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիա

**Բոսնիա և Հերցեգովինայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիա** (բոսնիերեն, խորվաթերեն և սերբերեն։ *Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine* կիրիլիցա։ Академија наука и умјетности Босне и Херцеговине), ազգային ակադեմիա Բոսնիա և Հերցեգովինայում։

## Պատմություն
Բոսնիա և Հերցեգովինայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիան առաջացել է Գիտական ընկերության կողմից, որը հիմնադրվել է 1951 թվականին Բոսնիա և Հերցեգովինայի համաժողովի որոշման արդյունքում։ Մինչև Բոսնիա և Հերցեգովինայի 1966 թվականի համաժողովի ժամանակ Գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի մասին օրենքի ընդունումը Գիտական ընկերությունը շարունակում է գործել որպես գիտության հետ կապված բարձրագույն հաստատություն։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիան պատասխանատվություն է կրում Բոսնիա և Հերցեգովինայում գիտության և արվեստի ընդհանուր զարգացման, գիտական հետազոտությունների և արվեստի հետ կապված իրադարձությունների կազմակերպման համար։  Ակադեմիան լիովին անկախ մարմին է, որը ղեկավարվում է բացառապես գիտության սկզբունքներով ու շահերով և  իր անդամների անկախ համոզմամբ։ Ակադեմիայի կանոնադրությունը կառավարում է իր կազմակերպության, կառավարման և գործունեության ասպեկտների բոլոր այն ոլորտները, որտեղ այն գործում է։

## Ֆակուլտետներ
Ակադեմիան կազմված է վեց ֆակուլտետներից.
* Հասարակական գիտություններ
* Բժշկական գիտություններ
* Տեխնիկական գիտություններ
* Բնական գիտություններ և մաթեմատիկա
* Գրականություն
* Արվեստ

## Կոմիտեներ
Կոմիտեներն են.
* Գրադարան և փաստագրեր
* Միջազգային համագործակցության խորհուրդ
* Հրատարակչական խորհուրդ
* Գիտական, տեխնոլոգիական և սոցիալական զարգացման կոմիտե

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1951 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիա
Կատեգորիա:Գիտության ազգային ակադեմիաներ
Կատեգորիա:Կրթությունը Բոսնիա և Հերցեգովինայում
Հաղթանակի օր (Թուրքիա)

**Հաղթանակի օր** (թուրքերեն՝ *Zafer Bayramı*, հայտնի է նաև **Զինված ուժերի օր**), ազգային տոն, որն այսօր էլ նշվում է Թուրքիայում։ Այն ամեն տարի նշվում է օգոստոսի 30-ին՝ 1922 թվականին Թուրքիայի անկախության պատերազմի ժամանակ Դումլուփընարի ճակատամարտում հաղթանակ տանելու պատվին։ Տոնը պաշտոնապես նշվել է 1935 թվականից ի վեր, և առաջին անգամ այն նշվել է 1923 թվականի օգոստոսի 30-ին։ Հաղթանակի տոնը նշվում է ողջ Թուրքիայում և Հյուսիսային Կիպրոսում և հանդիսանում է թուրքական բանակի և Թուրքիայի Հանրապետության տոն։ Տոնակատարությունն ավելի լայնամասշտաբ սկսվել տոնվել հատկապես 1960-ական թվականներից։
Օգոստոսի 30-ին Թուրքիայի ռազմական դպրոցների վերջին օրն է։ Հաղթանակի օրվա արարողությունները իրականացվում և կազմակերպվում են Արտաքին գործերի նախարարության արարողակարգերի գլխավոր տնօրինության կողմից` Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի հետ համատեղ։ Հիմնական տոնակատարությունը տեղի է ունենում  Թուրքիայի հանրապետության հիմնադիր Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի դամբարանը՝ Անըթքաբիրում, որտեղ Թուրքիայի նախագահն առաջնորդում է ծաղկեպսակներ դնելով, իսկ հետո հանդես է գալիս ելույթի խոսքով։ Արարողությունը տեղի է ունենում նաև Ստամբուլի ռազմական ակադեմիայում, որտեղ բոլոր ռազմական գործողությունները տեղի են ունենում այդ օրը։

## Տես նաև
*Թուրքիայի տոներ
*Հաղթանակի օր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքիայի զինված ուժեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Թուրքիայի տոներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի տոներ
Աերոֆլոտ օփեն

**Աերոֆլոտ օփեն**, Մոսկվայում անցկացվող ամենամյա շախմատային փառատոն։ Փառատոնը բաղկացած է երեք մրցաշարերից.

* **Ա** (այն շախմատիստների համար, ում վարկանիշը **≥ 2550** Էլո միավոր),
* **Բ** (2300—2549 վարկանիշային միավոր ունեցող շախմատիստների համար) ,
* **Գ** (այն շախմատիստների համար, ում վարկանիշը **<** 2300 կամ չունեն վարկանիշ)։

Մասնակցությունը հավասար պայմաններով  թույլատրվում է տղամարդկանց և կանանց։

Մրցաշարերն անց են կացվում շվեցարական համակարգով՝ ինը փուլով։

Փառատոնի հովանավորը Աերոֆլոտ ավիաընկերությունն է։

Ա մրցաշարի հաղթողն իրավունք է ստանում խաղալ Դորտմունդում մոտակայքում կայանալիք մրցաշարին։

## Ա մրցաշարի հաղթողներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* պաշտոնական էջ
* խաղի դիտում
* ֆորում Chesspro.ru կայքում
* շախմատային հիմունքներ։ 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 (անգլ.)
* www.chesscenter.com-ի արդյունքները 2002 , 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, տեղեկությունը  *The Week In Chess կայքում* (№ 798) (անգլ.)
* 2002 արդյունքները  ruchess.com-ում (անգլ.)



Կատեգորիա:Շախմատային մրցաշարեր
Կրիստինա Նեագու

**Կրիստինա Ջորջանա Նեագու** (Ռումինիա, Քրիստինա Ջորգինա Նեագու, (, ),  ռումինացի հանդբոլիստուհի, «Բուխարեստի» և Ռումինիայի ազգային հավաքականի ձախակողմյան խաղացող։ 2015 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր և 2010 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2010, 2015 և 2016 թվականներին աշխարհի լավագույն հանդբոլիստուհի։

## Կարիերա
Մինչև 2006 թվականը նա հանդես է եկել Պլոեշտի քաղաքի «Ակտիվ» թիմում, այնուհետև տեղափոխվեց «Ռուլմենտուլ»։ 2009 թվականից խաղացել է Վիլչիի Օլտկիմ թիմում և 2009 թվականին նրա հետ հասել է Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ։ 2010/2011 սեզոնը բաց թողեց ուսի լուրջ վնասվածքի պատճառով, չի խաղացել 605 օր (մոտ մեկ տարի և յոթ ամիս) և բուժվել է ԱՄՆ-ում։ 2013 թվականի հունվարին նա ծնկի վնասվածք էր ստացել մարզումների ժամանակ (խաչաձև հանգույցների խզում) և նորից շարքից դուրս է եկել արդեն վեց ամիս։ 2013/2014 մրցաշրջանից սկսած, նա ներկայացրեց «Բուդուչնոստը» Չեռնոգորիայից, և նրա հետ հասավ 2014 թվականի Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ։

Ռումինիայի ազգային հավաքականում անցկացրեց ավելի քան 180 խաղ և վաստակեց ավելի քան 700 գոլ, բրոնզե մեդալ նվաճելով 2010 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում և ընկնելով 2010 և 2014 թվականների Եվրոպայի առաջնությունների աստղերի հավաքական։ Նույն 2010 թվականին դարձել է լավագույն հարձակվող և լավագույն օգնական։

## Նվաճումներ
### Ակումբային
***[[Եվրոպայի հանդբոլի ֆեդերացիայի (ԵՀՖ) չեմպիոնների լիգա]]**։
***Ֆինալիստուհի*. 2010, 2014
***Հաղթող*. 2015
***[[ԵՀՖ գավաթակիրների գավաթ]]**։
***Ֆինալիստուհի*. 2008

### Հավաքականում
***Կանանց հանդբոլի Եվրոպայի առաջնություն**։
***Բրոնզե մեդալակիր*. 2010

### Անձնական
* Աշխարհի լավագույն հանդբոլիստուհի Հանդբոլի միջազգային ֆեդերացիայի վարկածով. 2010, 2015, 2016
* Տարվա հանդբոլիստուհի Ռումինիայում. 2009, 2010, 2015, 2016, 2017
* Աշխարհի առաջնության ամենաարժեքավոր խաղացող. 2015
* Աշխարհի առաջնության ամենալավ հարձակվող. 2015
* Եվրոպայի պատանեկան առաջնության MVP. 2005, 2006
* Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության լավագույն ձախ պաշտպան. 2007
* Եվրոպայի առաջնության ամենալավ հարձակվող (53) և լավագույն օգնական (36). 2010
* Եվրոպայի առաջնության ամենալավ ձախ կիսապաշտպան. 2010, 2014, 2016

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте ЕГФ  

Կատեգորիա:Ռումինացի հանդբոլիստուհիներ
Վերափոխման տաճար (Վլադիմիրովսկայա)

**Վերափոխման տաճար** (), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Վլադիմիրովսկայա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքության Սուլինի գործակալության Շախտիի և Միլլերովոյի թեմին։

*Տաճարի հասցեն՝*  Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, Կրասնի Սուլինի շրջան, գյուղ Վլադիմիրովսկայա։

## Պատմություն
Վլադիմիրովսկայա ստանիցայի Վերափոխման տաճարը ներկայիս Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում կառուցված առաջին ուղղափառ եկեղեցին է։

Վերափոխման եկեղեցին կառուցվել է 1830 թվականին նախքան Վլադիմիրովսկայա բնակավայրի ձևավորումը։ Այն պատկանում էր Նովոիվանովկա ստանիցային, որը հետագայում անցել է Վլադիմիրովսկայա ստանիցային։

Տաճարը կառուցվել է փոխգնդապետի կնոջ՝ Մարիա Իվանովնա Բոբրիկովայի և ծխականների միջոցներով։ Դա քարե հիմքի վրա փայտե եկեղեցի էր։ Եկեղեցին չուներ զանգակատուն. զանգերը կախել էին սյուներից։

1874 թվականին ստանիցայում որոշեցին կառուցել նոր եկեղեցի, իսկ հնի գերանակապվածքը 1877 թվականին վաճառեցին Ուստ-Բելոկալիտվենսկայա ստանիցայի Սվինարյով խուտորին։ Նոր փայտե եկեղեցին 1874 թվականին կառուցվել է կազակ Ստեպան Շևիրևի միջոցներով։ Նոր եկեղեցին նույնպես փայտե էր, քարե հիմքի վրա, միաթոռ։ Եկեղեցու շինարարությունն արժեցել է 18500 ռուբլի։

Տաճարը կանգնած է եղել Մոսկվա-Կովկաս մայրուղում, որը Մոսկվան և Սանկտ Պետերբուրգը կապում էր Դոնի, Կուբանի և Կովկասի հետ։ Այդ պատճառով նրա հարևանությամբ ճանապարհորդների համար կառուցվել էր իջևանատուն։ Այնտեղ ժամանակին կանգ են առել Ալեքսանդր Պուշկինը, Նիկոլայ I-ը և Ալեքսանդր II-ը, որոնք այցելել են կառուցված Վերափոխման տաճարը։

19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին Վերափոխման եկեղեցու ծխում գործում էին Վլադիմիրովսկայա, Պրոխորովսկո-Կունդրյուչենկայա և Կալինովսկո-Օսիպովսկայա եկեղեցական-ծխական դպրոցները։ Դպրոցներն աշխատում էին Դոնի թեմի և տեղի ծխականների միջոցներով։

Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Վլադիմիրովսկայայի գյուղացիները դուրս եկան բոլշևիկների դեմ՝ ձևավորելով հեծելազորային գունդ։ Դա գյուղացիների բռնաճնշումների պատճառ դարձավ։ Այստեղ երեք անգամ տեղի է ունեցել կազակաթափություն, կազակների մի մասը ենթարկվել է բռնաճնշումների։

20-րդ դարի 20-ական թվականներին Վերափոխման տաճարը փակվել է, այն որոշ ժամանակ օգտագործվել է որպես պահեստ։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին, գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, 1942 թվականին տաճարը վերաբացվել է ծիսակատարությունների համար։ Տաճարը կրկին փակվել է 1950-ական թվականներին, այնտեղ տեղակայվել է մշակույթի տունը։

## Կղերականություն
* Դյաչենկո Վասիլի Տիխոնովիչ (1861-1880)
* Մարտինով Գրիգորի Իվանովիչ (1880-1900)
* Բորիսով Վասիլի Անդրեևիչ (1900-1907)
* Պոպով Նիկոլայ Վիկտորովիչ

## Գրականություն
* Кудрявцев В. Успенская церковь ст. Владимировской / В. В. Кудрявцев // Криница. – 2002. – 22 авг. (№34) - С.4.
* Кудрявцев В. Успенская церковь ст. Владимировской / В. В. Кудрявцев // Сулинская земля: страницы истории. – Ростов н/Д., 1999. - С.121 – 125.
* Мякинченко В. Успенская церковь / В. А. Мякинченко // Сулин и сулинцы: слов. – справ. – Красный Сулин, 2002. – С.101.

## Արտաքին հղումներ
* Успенская церковь

Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Ալեքսեյ Բախարև

**Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ Բախարև** (, ), ռուս և ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։

## Կենսագրություն
Ալեքսեյ Բախարևը Տոլյատիի ֆուտբոլի սան է։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է Վադիմ Գրիգորևիչ Խաջիևը։ Հայտնի է Տոլյատիի «Լադա», Մոսկվայի «Սպարտակ», Վոլգոգրադի «Ռոտոր» և Դոնեցկի «Շախտյոր» ակումբներում իր ունեցած ելույթներով։

2008 թվականին Պյատիգորսկի «Մաշուկ-ԿՄՎ» ակումբի կազմում մասնակցել է Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում։ Ունենալով ծնկի ծանր վնասվածք՝ արթրոզ, Բախարևը մրցաշրջանի ընթացքում մասնակցել է ընդամենը վեց հանդիպման առաջնության սկզբում։ 2008 թվականի հունիսի 5-ին՝ 2008 թվականի առաջնության 15-րդ տուրից հետո հայտնի է դարձել, որ նա հեռացել է թիմից, բայց դրա պատճառներն անհայտ են։

2011 թվականին Ալեքսեյ Բախարևը դարձել է Դոնեցկի «Շախտյորի» մանկական թիմի մարզիչ։

## Ելույթներ հավաքականում
Ալեքսեյ Բախարևը մասնակցել է մեկական խաղի Ռուսաստանի և Ուկրաինայի հավաքականների կազմում։
* 18 նոյեմբերի, 1998, ընկերական խաղ, Բրազիլիա–**Ռուսաստան** (5:1) Հանդիպման 53-րդ րոպեին դուրս է եկել փոխարինման,
* 21 օգոստոսի, 2002, ընկերական խաղ, **Ուկրաինա**–Իրան (0:1) 56-րդ րոպեի փոխարինվել է։

## Ձեռքբերումներ
* Ռուսաստանի չեմպիոն – 1997
* Ռուսաստանի գավաթակիր – 1997/98
* Ուկրաինայի չեմպիոն (2) –2001/02, 2004/05
* Ուկրաինայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (5) – 1998/99, 1999/2000, 2000/01, 2002/03, 2003/04
* Ուկրաինայի գավաթակիր (3) – 2000/01, 2001/02, 2003/04

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*  — *Р-Спорт, 18 июня 2012*

Կատեգորիա:Շախտյոր Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Իդիլ Բիրեթ

**Իդիլ Բիրեթ** (, ), ժամանակակից թուրք դաշնակահարուհի։

## Կենսագրություն
Իդիլ Բիրեթը սկսել է դաշնամուր պարապել հինգ տարեկանից Միթհաթ Ֆենմենի մոտ։ 1949 թվականին Թուրքիայի խորհրդարանի հատուկ որոշմամբ Բիրեթը մեկնել է Փարիզ, սովորելու տեղի կոնսերվատորիայում՝ Նադա Բուլանժեի դասարանում։ Դաշնամուր է պարապել նաև Մադլեն Վալմալետի ու Ժան Դուայենի մոտ։ Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո Բիրեթը հղկել է իր վարպետությունը Ալֆրեդ Կորտոյի և Վիլհելմ Կեմփֆի մոտ։ 1958 թվականից սկսել է միջազգային համերգային շրջագայությունները։ 1959 թվականին արժանացել է Հարիեթ Քոենի միջազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության Դինա Լիպատտիի մեդալի։ Մոտ 100 ելույթ է ունեցել ԽՍՀՄ-ում։

Իդիլ Բիրեթը կատարել է Բեթհովենի բոլոր 32 սոնատները, ինչպես նաև Ֆերենց Լիստի Բեթհովենի բոլոր՝ ինը սիմֆոնիաների դաշնամուրի համար փոխակերպումները։ Իդիլ Բիրեթի Շոպենի դաշնամուրային բոլոր ստեղծագործությունների ձայնագրությունը (15 սկավառակ, 1992 թվական) Լեհաստանում մրցանակների է արժանացել։ 1997 թվականի Բրամսի մահվան հարյուրամյակին նվիրված հինգ համերգների ժամանակ,  Բիրեթը կատարել է կոմպոզիտորի դաշնամուրային բոլոր մենահամերգները։ Բիրեթի ձայնագրությունների մեջ զգալի տեղ են զբաղեցնում Ռախմանինովի դաշնամուրային ստեղծագործությունները (2000), Պիեռ Բուլեզի սոնատները  (1995,  ըստ «Մոնդ» թերթի՝ տարվա լավագույն ձայնագրություն), Ֆյորդ Լիգետիի էտյուդները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իդիլ Բիրեթի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Անձինք Անկարայից
Կատեգորիա:Թուրքիայի պետական արտիստներ
Ռադու Ալբոտ

**Ռադու Վլադիմիրի Ալբոտ** (, ), մոլդովացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, Պրոֆեսիոնալ թենիսիստների ասոցիացիայի (*ATP*) երկու մրցաշարի հաղթող (նրանցից մեկը՝ միայնակ կարգով)։

## Կենսագրություն և կարիերա
Ռադու Ալբոտը ծնվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 11-ին Քիշնևում, Մոլդովական ԽՍՀ-ում, այժմ Մոլդովայի Հանրապետություն։

Ռադուին թենիսային սպորտ է բերել հայրը՝ Վլադիմիրը, որը սկզբում մարզում էր իր որդուն։ 16 տարեկանում նա զբաղեցրել է Եվրոպայի երիտասարդների լավագույն թենիսիստների երկրորդ տեղը, շուտով հասնելով երիտասարդների աշխարհի վարկանիշում տասնմեկերորդ հորիզոնականը։ 2006 թվականին նա դարձավ պրոֆեսիոնալ թենիսիստ։

Նա նվաճել է *ATP Challenger* (Պրոֆեսիոնալ թենիսիստների ասոցիացիա) շրջագայության երկու միայնակ և մեկ զույգով տիտղոս, *ITF Futures*-ի տասնչորս միայնակ և յոթ զույգով տիտղոս, ինչպես նաև *ATP World Tour*-ի մեկ զույգով տիտղոս։ 2007 թվականից նա եղել է Մոլդովայի Հանրապետության թիմի մշտական անդամ Դևիսի գավաթներում։

2015 թվականի օգոստոսի 3-ին *ATP*-ի վարկանիշում հասնելով 99-րդ հորիզոնականը, Ռադու Ալբոտը դարձավ առաջին մոլդովացի թենիսիստը *TOP-100*-ում։

Ռադի Ալբոտը իր կարիերայի հետ միաժամանակ հանդիսանում է Մոլդովայի քաղաքացիական պաշտպանության և արտակարգ իրավիճակների ծառայության աշխատակից, ունենալով լեյտենանտի կոչում։

2018 թվականի հոկտեմբերին նա հաղթել է Լյուչժոուում (Չինաստան) չելենջեր շարքի մրցաշարում, եզրափակիչում հաղթելով սերբ թենիսիստ Միոմիր Քեչմանովիչին համառ 3 սեթանոց մրցամարտում։

2019 թվականի փետրվարին Դելրեյ-Բիչ մրցաշարում Ռադուն հաղթել է *ATP* մրցաշարի առաջին տիտղոսը միայնակ կարգավիճակով։ Եզրափակիչում հաղթել է բրիտանացի թենիսիստ Դենիել Էվանսին։

## Վարկանիշ տարվա վերջին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://www.atptour.com/en/players/wikidata/A829/overview
* https://www.itftennis.com/procircuit/players/player/profile.aspx?playerid=100041460 
* https://www.daviscup.com/en/players/player.aspx?id=800257457

Կատեգորիա:Թենիսիստներ
Կատեգորիա:Թենիսի մրցաշարեր
Կապրիս Բուրե

**Կապրիս Բուրե** (, ), ամերիկացի մոդել, դերասանուհի և գործարար։ Ներկայում բնակվում է Լոնդոնում, որտեղ ղեկավարում է իր ընկերությունը՝ By Caprice Lingerie։

## Կենսագրություն
Բապրիս Բուրեն ծնվել է հրեական ընտանիքում, մանկությունն անցկացրել է Հասիենդա Հայթսում (Կալիֆոռնիա)։ 1996 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ սկսել է մոդելի կարիերա։

## Մոդելային կարիերա
Իր կարիերայի ընթացքում Կապրիս Բուրեն հայտնվել է ավելի քան 25 ամսագրերի շապիկներին, ինչպիսիք են՝ *[[Vogue]]*, *[[GQ]]*, *[[Cosmopolitan]]*, *[[Esquire]]*, *[[Maxim]]*, *[[FHM]]* և *[[Sports Illustrated]]* հավելվածը, որ նվիրված էր լողազգեստներին։ Ճանաչվել է աշխարհի ամենասեքսուալ կին News of the World, GQs Woman of the Year and Maxim International Woman of the Year վարկածներով։ Նա նաև նկարահանվել է դիետիկ Կոկա-կոլայի և Pizza Hut-ի գովազդներում։

### Ներքնազգեստների շարք
2000 թվականին Կապրիս Բուրեն պայմանագիր է կնքել Debenhams-ի հետ՝ նրան վաճառելով ներքնազգեստերի շարքի համար իր անունն օգտագործելու իրավունքը։ Սակայն 2006 թվականին հետ է վերցրել այդ իրավունքը և իր միջոցներով հիմնել By Caprice Lingerie ընկերությունը։ Հետագայում նա սկսել է արտադրել նաև լողազգեստներ, գիշերազգեստներ և անկողնային պարագաներ։ 2010 թվականին Կապրիս Բուրեն հիմնադրել է Bedding By Caprice։

## Այլ նախագծեր
1999 թվականին Կապրիս Բուրեն պայմանագիր է կնքել Virgin Records-ի հետ, որի օգնությամբ թողարկել է իր առաջին սինգլը՝ «Oh Yeah», որն զբաղեցրել է 24-րդ տեղը   Մեծ Բրիտանիայում։ 2001 թվականին նա ձայնագրել է ևս մեկ սինգլ՝ «Once Around the Sun», որը նույնպես զբաղեցրել է 24-րդ տեղը Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթում։ 2012 թվականի օգոստոսին Կապրիսն սկսել է վարել սյունակ Մեծ Բրիտանիայի խոշոր ամսագրերից մեկում՝ *[[Business Matters]]*։

## Անձնական կյանք
2011 թվականի ամառվանից Կապրիս Բուրեն փաստացի ամուսնության մեջ է Թայ Կոմֆորտի հետ։ Նրանք ունեն երկու որդի՝ Ջեքս Բուրե-Կոմֆորտը (ծնվել է 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին, սուրոգատ մորից) և Ջեթ Բուրե Կոմֆորտը (ծնվել է 2013 թվականի սեպտեմբերին)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Fashion Model Directory profile
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ Կալիֆոռնիայից
Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր
Գևորգ Նաջարյան

**Գևորգ Արսենի Նաջարյան** (), ղազախահայ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
### Կարագանդայի «Շախտյոր»
2015 թվականի մարտի 11-ին «Մետալուրգ» մարզադաշտում Նաջարյանը Ղազախստանի Պրեմիեր լիգայի ավագ թիմի կազմում նորամուտը նշեց «Օրդաբասիի» դեմ խաղում՝ 83-րդ րոպեին փոխարինելով Վլադիսլավ Վասիլևին։ 2015 թվականի ապրիլի 5-ին 59-րդ րոպեին Նաջարյանը խփեց իր առաջին գոլը «Տոբոլի»-ի դարպասը։ Նրա հեղինակած գոլն առաջինն էր խաղում, սակայն «Շախտյորը» պարտվեց 4-1 հաշվով։ Նաջարյանը մասնակցել է 8 մրցաշարի և դարձել գոլի հեղինակ Կարագանդայի «Շախտյորի» հավաքականի համար։

### Աստանա
2016 թվականի հունվարին Նաջարյանը տեղափոխվել է ղազախական «Աստանա»։

Նաջարյանը 2017 թվականի հուլիսի 6-ին վարձավճարով վերադարձել է Կարագանդայի «Շախտյոր» մինչև 2017 թվականի մրցաշրջանի ավարտը։

## Միջազգային խաղեր
2018 թվականի մայիսին Նաջարյանը հնարավորություն է ստացել ներկայացնել Հայաստանը 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում։

## Կարիերայի վիճակագրություն
*2018 թվականի նոյեմբերի 11-ի դրությամբ*։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Բոգդիխան

[thumb|Պետրոս I-ի ժամանակաշրջանի Սիբիրի նահանգապետի և [Կանսի դարաշրջանի (1720) Չինաստանի կառավարության նամակագրությունից հատված։ Հրովարտակը հասցեագրված էր «գերագույն նախարար» «Նորին մեծություն Բոգդիխանովին»]]
**Բոգդիխան** (` սուրբ տիրակալ) տերմին, որով XVI—XVIII դարում ռուսական հրովարտակների մեջ անվանում էին Չինաստանի Մին (1368-1644) և ավելի վաղ՝ Ցին դինստիայի կայսրերին։ Ռուսերենում տիտղոսի գործածության ի հայտ գալը, ըստ երևույթին, կապված է Մանջուրիայի Աբահայ կայսեր կողմից թուրք-մոնղոլական «բոգդո-խան» տիտղոսի յուրացման հետ (մինչև մանջուրացիների կողմից Չինաստանի գրավումը)։

Խաբարովի Ամուր (1650-ական թվականներ) կատարած արշավանքի և հետագա ռուս-չինական հարաբերությունների ժամանակ գրված հրովարտակներում հանդիպում են «բոգդոյական արքա» («богдойский царь»), «բոգդոյական իշխան» («богдойский князь»), «բոգդոյական խան» («богдойский хан») անվանումները։

Ռուսական գրականության մեջ երկար ժամանակ այն լայն իմաստով վերաբերել է չինական կայսրերին։

Մոնղոլական ազգային հեղափոխությունից հետո «բոգդո-խան» (ռուսական աղբյուրներում նաև՝ «բոգդիխան», «բոգդոխան») տիտղոսն ստացավ մոնղոլ բուդդիստների գահ բարձրացած Բոգդո-գեգեն VIII-ը՝ այն «ժառանգելով» Ցին կայսրության վերջին կայսրից։

## Տես նաև
* Յուան
* Մին
* Ցին կայսրություն
* Խան
* Բոգդո-գեգեն՝ մոնղոլական տիտղոս

[thumb|Ֆրանսիայի քարտեզը 1723 թվականին, որտեղ օգտագործել են զգալի քանակությամբ ռուսական տեղանուններ, ցույց է տալիս «Բոգդոյի» (''Bogdoi'') երկիրը Ամուրի աջ ափին՝ [Սունգարիի երկայնքով (*Singal*): (*Niuchi*՝ մանջուրների անվանումներից մեկը)]]

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Մոնղոլիայի պատմություն
Կատեգորիա:Չինաստան
Կանանց ազգային հուշարձան

**Կանանց ազգային հուշարձան** (), բրոնզե և քարե հուշահամալիր՝ տեղակայված Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Բլումֆոնտեյն քաղաքում, որը հիշատակում է 27000 բուր մայրերին և երեխաներին, որոնք մահացել են բրիտանական համակենտրոնացման ճամբարներում Երկրորդ անգլո-բուրական պատերազմի ժամանակ։

## Նկարագրություն
Հուշարձանը նախագծել է Պրետորիա քաղաքի ճարտարապետ Ֆրանս Սոֆը,քանդակի աշխատանքները կատարել է Անտոն վան Վոուն։ Հուշարձանը բաղկացած է 35 մետր բարձրություն ունեցող կոթողից և ցածր կիսաշրջանաձև պատերից, որոնք շրջապատում են այն երկու կողմից։ Կենտրոնական բրոնզե խումբը՝ նկարված Էմիլի Հոբհաուսի կողմից, որը ներկայացրել է 1901 թվականի մայիսի 15-ի իր սեփական փորձը, պատկերում է երկու ողբացող կանանց և մահացող երեխայի Սպրինգֆոնթեյն ճամբարում։

Հուշարձանը բացվել է 1913 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։ Բացման արարողությանը մասնակցել են մոտ 20000 հարավաֆրիկացիներ։ Տասներեք տարի անց հուշարձանի մոտ թաղվել է Եմիլի Հոբհաուսի աճյունը։ Հուշարձանի կողքին նաև գտնվում են Խրիստիան դե Վետի (Christiaan de Wet), քահանա Ջոն Դենիել Կեստելի Rev. John Daniel Kestell, Ֆրի Սթեյթ-ի նախագահ Մարտինուս Սթեյնի (Martinus Steyn) և նրա կնոջ գերեզմանները։

## Պատմություն
Հուշարձանը ստեղծելու գաղափարն առաջ է քաշել Օրանժ Ազատ հանրապետության նախագահ Մարտինուս Սթեյնը, երբ նա Եվրոպայում բուժվում էր անգլո-բուրական պատերազմից հետո։ Նրա կինը՝ Ռեյչել Իսաբելլա Սթեյնը, կորցրելով ընտանիքը և ընկերներին համակենտրոնացման ճամբարներում, նույնպես մասնակցություն է ունեցել գաղափարի առաջ քաշմանը։ Նա նաև սերտ կապեր է ունեցել Էմիլի Հոբհաուսի հետ։ Հարավային Աֆրիկա վերադառնալուց հետո հուշարձանը ստեղծելու համար Սթեյնը կազմում է հանձնաժողով։ Դպրոց կամ հիվանդանոց կառուցելու գաղափարը մերժվեց, քանի որ այն այնքան էլ ոգեշնչող չէր։

Հուշարձանի համար 10000 ֆունտ ստեռլինգը աֆրիկաանս համայնքից եկավ չորս տարիների ընթացքում (1907-1911թթ.): Շինարարության սկիզբը հետաձգվել էր Բլումֆոնտեյն քաղաքապետարանի անգլիախոս անդամների կողմից, որոնք կարծում էին, որ հուշարձանը վատ ազդեցություն կունենա Մեծ Բրիտանիայի համբավի վրա, և այն տեղացիների կողմից, որոնք աջակցում էին պատերազմին։

Վարչապետ Լուի Բոթան, ով պատերազմից հետո սկսեց հաշտեցման առաքելություն, նույնպես դեմ էր հուշահամալիրի կառուցմանը։ Սա նաև հանգեցրեց նրան, որ հուշարձանը կառուցվեց, քանդվեց և հետագայում վերակառուցվեց։

## Պատկերասրահ

File:Women's Memorial Detail.jpg|Հուշատախտակ պատին
File:Women's Memorial Under Rainy Sky.jpg|Հիմնական կոթող
Bloemfontein Women's Memorial Vil005.jpg|Արձաններից մեկը
9 2 302 0045-Women's Monument Bloemfontein-s.jpg|Հուշարձանը հեռվից
Bloemfontein Women's Memorial Vil003.jpg|Արձանն ու կոթողը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

*The National Women's Monument:Albert Grundlingh
*Photograph of the National Women's Monument  – Սփրինգֆոնթեյն համակենտրոնացման ճամբարին նվիրված կայք

Կատեգորիա:1960 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ
Կատեգորիա:Կանանց հուշարձաններ
Սաադեթ Օզքան

**Սաադեթ Օզքան** (, ), երեխաների հետ դաժան վարմունքի դեմ պայքարող ակտիվիստ։  Սաադեթը նախադպրոցական կրթօջախի ուսուցիչ է եղել և իմացել է, որ տնօրենը իր աշակերտներին սեքսուալ բռնության է ենթարկել։ Չնայած ճնշումներին նա սկսել է սեփական հետազոտությունը, բացահայտել Իզմիրի Մենդերես քաղաքի վեց աշակերտուհիներին բռնության ենթարկած մեղավորներին և ներկայացրել դատական հետաքննության։ ԱՄՆ պետական դեպարտամենտը Սաադեթ Օզքանին շնորհել է  «Միջազգային կանանց խիզախության մրցանակ» ()։ Սաադեթ Օզքանին մրցանակը հանձնել է ԱՄՆ առաջին տիկին  Մելանի Թրամփը՝ Սպիտակ տանը կայացած մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ։ ԱՄՆ արտաքին գործերի նախարարի քաղաքական հարցերով տեղակալ Թոմաս Ս. Շաննոն ասել է՝ «Իշխանության ճնշումը, այլ ուսուցիչների սպառնալիքները չեն կտրել նրա ձայնը։ Ժողովրդավարության, վճռականության, քաղաքական ճնշումների դիմակայության համար է նրան շնորհվում այս մրցանակը»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքիայի մարդու իրավունքի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Թուրք մանկավարժներ
Կատեգորիա:Իզմիր քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների թուրք ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Թուրք ուսուցիչներ
Ալեքսանդրա Կամենշչիկ

**Ալեքսանդրա Կամենշչիկ** (, ), մոլդովացի դահուկորդուհի և բիաթլոնիստուհի, 2010 և 2014 թվականների Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։

## Դահուկորդուհու կարիերա
Աշխարհի գավաթի առաջնությունում Կամենշչիկը երբեք հանդես չի եկել, մի քանի անգամ մեկնարկել է սկսած Ալպիական գավաթում, Բալկանյան գավաթում և Սլավոնական գավաթում, նրանցում լավագույն արդյունքը հանդիսանում է 6-րդ տեղը Բալկանյան գավաթի 10 կմ մրցավազքի մրցաշարի շրջանակներում։

2010 թվականի Վանկուվերի Օլիմպիական խաղերում նա ազատ ոճի 10 կմ մրցավազքում զբաղեցրել է 70-րդ տեղը։

Իր կարիերայի ընթացքում նա մասնակցել է աշխարհի երկու առաջնություններին, իսկ լավագույն արդյունքը Լիբերեցի 2009 թվականի աշխարհի առաջնությունում գրաված 84-րդ տեղն է։

## Բիաթլոնիստուհու կարիերա
Մասնակցել է աշխարհի չորս առաջնությունների, իսկ լավագույն արդյունքը՝ 86-րդ տեղն է անհատական մրցավազքի 2009 թվականի առաջնությունում։ Մեկնարկել է աշխարհի գավաթի մի շարք մրցաշարերի մրցավազքերում, սակայն նրանցից ոչ մեկում չի բարձրացել 81-րդ հորիզոնականից վերև և չի նվաճել գավաթային միավորներ։

Սոչիում կայացած օլիմպիական խաղերի մրցավազքում 84 տեղից զբաղեցրել է 84-րդ տեղը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://www.fis-ski.com/DB/general/athlete-biography.html?sector=CC&competitorid=153454-վիճակագրություն *FIS* կայքում
* 
* http://biathlonresults.com/?IBUId=BTMDA22808198801-վիճակագրություն *IBU* կայքում։

Կատեգորիա:Մոլդովացի բիաթլոնիստներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի դահուկորդներ