Թոմաս Լինքոլն

**Թոմաս (Թեդ) Լինքոլն III** (, ), ԱՄՆ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնի կրտսեր որդին։

Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում Թեդը տառապել է խոսքի հետ կապված խնդիրներից, որոնք առաջացել էին «Նապաստակի շրթունք» արատի պատճառով: Իր անսանձ տրամադրվածության պատճառով Թեդը դպրոց չի հաճախել մինչև իր հոր մահը և ընդհանուր լեզու չի գտել մասնավոր ուսուցիչներից որևէ մեկի հետ: Նախագահ Լինքոլնի սպանությունից հետո Թեդը մոր հետ գրեթե երեք տարի անցկացրել է Գերմանիայում և Անգլիայում, որտեղ զգալի հաջողությունների է հասել ուսման մեջ։ Ճանապարհորդությունից վերադառնալիս կամ դրանից անմիջապես հետո Թեդը հիվանդացել է և մահացել է տասնութ տարեկան հասակում:

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
մինի|աջ|Թեդը (աջից) մոր և եղբոր՝ Վիլլիի հետ․ 1860
Թոմաս Լինքոլն III-ը ծնվել է 1853 թվականի ապրիլի 4-ին Իլինոյս նահանգի Սփրինգֆիլդ քաղաքում և ԱՄՆ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնի և նրա կնոջ՝ Մերի Թոդ Լինքոլնի չորրորդ և կրտսեր որդին էր: Տղան ծնվել է, երբ ողջ են մնացել նրա երեք եղբայրներից միայն երկուսը՝ Ռոբերտը և Ուիլյամը, որոնց ընտանիքում անվանել են համապատասխանաբար Բոբի և Վիլլի, մինչդեռ Էդդի մականունով Էդվարդը մահացել էր յոթ տարի առաջ։ Երեք որդիների ծնվելուց հետո ապագա նախագահական զույգը հույս ուներ, որ կծնվեր աղջիկ, և մի քանի տարի անց Մերի Լինքոլնը խոստովանել է տասնչորսամյա Ջուլիա Թաֆթ Բեյնին, Լինքոլնի երեխաների մանկության ընկերուհուն, որ կցանկանար ունենալ իր նման փոքրիկ դուստր։

Նորածինը անվանակոչվել է նրա հայրական պապի՝ Թոմաս Լինքոլն Ավագի անունով, որը մահացել է իր կրտսեր թոռան ծնվելուց երկու տարի առաջ, բայց տղան ընտանիքում հայտնի էր Թեդ մականունով, որը հայրը նրան տվել էր տղայի արտաքին տեսքի պատճառով. մանկուց Թեդն ունեցել է փոքր մարմին և մեծ գլուխ, և, ըստ Աբրահամի, նման էր շերեփուկի։ Ապագա նախագահը երբեք չէր օգտագործում որդու իրական անունը․ նա հետևողականորեն նախընտրում էր «Թեդ» կամ «Թեդի» անունները։ Դա պայմանավորված էր այն բանի հետ, որ Աբրահամը չէր ցանկանում որդուն ասոցացնել իր հանգուցյալ հոր հետ։ Այդ վերաբերմունքը փոխանցվել էր նաև Թոմասին, և ինչպես վկայում էր Ջուլիա Թաֆթ Բեյնը, նա երբեք չէր դիմում Թեդին իր իրական անունով, բացի այն դեպքերից, երբ բարկացած էր։ Նաև ըստ Ջուլիայի հիշողությունների, մականվան պատճառով Թոմասի լրիվ անունը երբեմն սխալմամբ գրվել է որպես Թադեոս:

Թեդը ծնվել է «Նապաստակի շրթունք» արատով, որը նրա մոտ ամբողջ կյանքի ընթացքում խոսքի հետ կապված խնդիրներ է առաջացրել. տղան այնքան արագ և անհասկանալի էր շշնջում և արտասանում բառերը, որ հաճախ միայն նրան մոտ մարդիկ կարող էին հասկանալ նրան։ Օրինակ՝ Թեդը հոր թիկնապահին՝ Ուիլյամ Քրուքին անվանում էր «Տուկ»: Արատը նպաստում էր ատամների անհարթությանը. Թեդի համար այնքան դժվար էր ուտելիք ծամելը, որ նրա համար կերակուրը պատրաստում էին առանձին։

Թեդն առավել մտերիմ էր իր եղբոր՝ Վիլիի հետ։ Նրանք միասին հայտնի էին իրենց չարաճճիությամբ՝ դեռևս Սփրինգֆիլդում ապրելու տարիներից։ Աբրահամ Լինքոլնի իրավաբանական գործընկեր Ուիլյամ Հերնդոնի խոսքերով՝ տղաները կարող էին ամբողջությամբ տակնուվրա անել փաստաբանական գրասենյակը՝ գրքերը թափելով դարակներից, մինչդեռ նրանց հայրը, կարծես, ընդհանրապես չէր արձագանքում։

### Կյանքը Սպիտակ տանը
մինի|Թեդ Լինքոլնը հոր հետ նայում է լուսանկարչական ալբոմը, փետրվարի 9, 1864
[thumb|left|Թոմաս Լինքոլնը և նրա հայրը [Սպիտակ տուն|Սպիտակ տանը, 1865 թվականի ապրիլի 9-ին, հոր սպանությունից առաջ]]
1861 թվականի մարտին Թեդի հայրը՝ Աբրահամ Լինքոլնը, դարձել է ԱՄՆ նախագահ և ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սպիտակ տուն։ Թեդի մոր՝ Մերիի խնդրանքով նախագահական նստավայր են տեղափոխվել նաև Ջուլիա Թաֆթ Բեյնը և նրա երկու կրտսեր եղբայրները՝ տասնչորսամյա Հորացիո Նելսոն Թաֆթ կրտսերը և տասներկուամյա Հալսի Կուկ Թաֆթը, որոնք պետք է ընկերներ դառնային նախագահական զույգի կրտսեր որդիների համար։ 1862 թվականի փետրվարին Թադը և Ուիլին հիվանդացել են որովայնային տիֆով և երկուսն էլ գտնվում էին մահվան եզրին էին. փետրվարի 20-ին Ուիլին մահացել է, մինչ Թադը ապաքինվել է: Թեդը շատ ծանր էր տանում եղբոր մահը, իսկ նրա ծնողները կատարվածից հետո սկսել են ավելի քիչ հետևել կրտսեր որդու վարքին։

Հոր կենդանության օրոք Թեդը, որը հայտնի էր իր իմպուլսիվությամբ և սանձարձակությամբ, դպրոց չէր հաճախում։  Նախագահ Լինքոլնի անձնական քարտուղար Ջոն Հեյը գրել է, որ Աբրահամի կրտսեր որդու համար վարձված բազմաթիվ դաստիարակներ հուսահատության մեջ լքել են Սպիտակ տունը՝ երբեք որևէ հաջողության չհասնելով։ Թեդի սանձարձակ վարքագծին նպաստել է նաև այն փաստը, որ նա ազատ մուտք է ունեցել Սպիտակ տան ցանկացած տարածք. տղան կարող էր ներխուժել նախագահի հետ հանդիպման, նստավայր բերել ինչ-որ կենդանու կամ վռնդել այցելուներին՝ հորը տեսնելու համար։

1865 թվականի ապրիլի 14-ին տասներկուամյա Թեդը ներկա է գտնվել Գրովերի թատրոնում՝ «Ալադինը և կախարդական լամպը» ներկայացմանը, մինչ նրա ծնողները գնացել են Ֆորդի թատրոն՝ «Մեր ամերիկացի զարմիկը» ներկայացմանը: Այդ երեկո Թեդի հայրը մահացու վիրավորվել է Ջոն Ուիլքս Բուտի կողմից։ Երբ նախագահի դեմ մահափորձի մասին լուրը հասել է Գրովերի թատրոն, թատրոնի մենեջերը հրապարակայնորեն հայտարարել է տեղի ունեցածի մասին։ Թեդը սկսել է խուճապի մատնվել և բղավել. «Նրանք սպանեցին հայրիկին: Նրանք սպանեցին հայրիկին»։ Տղային ուղեկցել են Սպիտակ տուն, չնայած նրա մայրը աղաչում էր, որ Թեդին տանեն Փիթերսեն հաուս։ Մերին կրկնում էր. «Բերեք Թեդին, նա ուզում է Թեդին տեսնել, նա այնքան է սիրում նրան»։ Սակայն Առաջին տիկնոջ խնդրանքը չի կատարվել։

### Վերջին տարիները և մահը
Հոր սպանությունից հետո Թեդը մոր և եղբոր՝ Ռոբերտի հետ, տեղափոխվել է Չիկագո։ Որոշ ժամանակ անց Ռոբերտը սկսել է առանձին ապրել, իսկ Թեդի վարքագծում նկատելի փոփոխություններ են տեղի ունեցել. նա ավելի հանգիստ է դարձել և սկսել է հաճախել Էլիզաբեթ սթրիթի դպրոցը։ Դպրոցում Թեդը դժվար ժամանակներ էր ապրում․ արատի պատճառով առաջացած խոսքի խանգարումը դառնում էր ծաղրի առիթ՝ դասընկերները նրան հաճախ էին կոչում «կակազող Թեդ»։ Սակայն ավելի ուշ նա կարողացել է հաղթահարել կակազելու խնդիրը։ 1868 թվականին Թեդը մոր հետ հեռացել է Չիկագոյից։ Լինքոլնները գրեթե երեք տարի անցկացրին արտասահմանում՝ սկզբում Գերմանիայում, հետո՝ Անգլիայում։ Ճանապարհորդության ընթացքում Թեդը մեծ ուշադրություն էր դարձնում այցելած երկրների մշակույթին, կրոնին, և հատկապես՝ ուսմանը։ Ռոբերտը, ով ֆինանսապես ապահովում էր եղբորը, նշել է, որ 1868 թվականին ինքը հրաժեշտ էր տվել խոսքի խանգարում ունեցող փոքրիկ տղային, իսկ 1871 թվականի մայիսին հանդիպել ինքնավստահ և հասունացած երիտասարդի։ Ճանապարհին Թեդին կրթել է անգլախոս գերմանացի ուսուցիչ, և Ռոբերտի խոսքերով՝ Թեդը վերադարձից հետո գերազանց խոսում էր գերմաներեն, սակայն մայրենի լեզվով խոսելու ժամանակ նրա խոսքում գերմանական ընդգծված առոգանություն էր նկատվում։

Վերադառնալուց հետո Լինքոլնները բնակություն հաստատեցին Ռոբերտի տանը՝ Ուոբեշ պողոտայում։ Ընտանիքի երջանիկ վերամիավորումը շուտով ստվերվել է մի քանի դժբախտությունների պատճառով: Սկզբում Ռոբերտի կինը՝ Մերի Հարլանը, մեկնել է Վաշինգտոն՝ ծանր հիվանդ մորը խնամելու համար։ Այնուհետև, մայիսին կամ հունիսի սկզբին Թեդը ծանր հիվանդացել է, հավանաբար դեռ Ատլանտյան օվկիանոսով ճանապարհորդության ժամանակ։  1871 թվականի հուլիսի 15-ի կիրակի առավոտյան Թեդը մահացել է Չիկագոյի Քլիֆթոն հաուս հյուրանոցում։  Հետազոտությունները նշում են Լինքոլն կրտսերի մահվան հետևյալ հնարավոր պատճառները՝ տուբերկուլյոզ, թոքամզի բորբոքում, թոքաբորբ կամ սրտի անբավարարություն։ Թեդի մահը խարխլել է նրա մոր հոգեվիճակը, որը նոր էր ապաքինվել ամուսնու սպանությունից հետո, և խորապես վշտացրել է նրա եղբորը՝ Ռոբերտին, ով, ի վերջո, դարձել է Լինքոլնի միակ երեխան, որն ապրել է մինչև ծերություն։

## Ծագումնաբանություն

 

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
*