open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բանանով տորթ

**Բանանով տորթ**, տորթ, որի բաղադրության հիմնական բաղադրիչը բանանն է։ Կարելի է պատրաստել մաֆինի, կեքսի կամ շերտավոր խմորով տորթի տեսքով։ Բանանով տորթ պատրաստվում է չինական, ինդոնեզական և վիետնամական խոհանոցներում։


Պատկեր:Red bean paste flavored banana cake1.jpg|Բանանով քաղցրաբլիթներ՝ կարմիր լոբու խյուսով
Պատկեր:Vegan Banana Celebration Cake (5061766386).jpg|Բանանով կեքս


## Պատրաստում
Բանանով տորթի պատրաստման առաջին և կարևոր բաղադրիչը բանանն է։ Անհրաժեշտ է նաև ալյուր, շաքարավազ, հավկիթ, կարագ կամ մարգարին և սոդա։ Բանանը պետք է տրորելով փափկեցնել և դարձնել խյուս՝ խոհանոցային կոմբայնով կամ հարիչով, ապա այն խառնել խմորին։ Տորթը կարելի է զարդարել կտրտած բանանով։ Որպեսզի զարդարանքի համար նախատեսված մանրացված բանանները չսևանան, պետք է դրանք ջրով շիթել։

Բանանով սերուցք պատրաստելու համար անհրաժեշտ են հասուն և փափուկ պտուղներ։ Տորթը կարելի է նաև թխել տապակած բանանով։ Կրեմը պատրաստվում  է ժելատինով։ Ժելատինի վրա սառը ջուր է լցվում և թողնում մինչև ուռչելը և տաքացվում է թույլ կրակի վրա կամ ջրային բաղնիքի մեջ։

Բանանով տորթի վրա կարելի է նաև շոկոլադ ավելացնել։ Կարելի է նաև քերած ընկույզ ավելացնել։ Խմորի շերտերի արանքում կարելի է կաթնաշոռ քսել։

Գլազուրն առանձին է պատրաստվում։ Կարելի է շատ քիչ ալկոհոլային խմիչք ավելացնել։

Տորթը հավաքվում է հարթ ափսեի մեջ՝ հետևյալ հաջորդականությամբ. առաջին շերտը դրվում է, ապա քսվում է կաթնաշոռ կրեմը, երկրորդ շերտը վրայից։ Այնուհետև բանանի խյուսի շերտը լցվում է վրան, վերջին շերտը դրվում է խյուսի վրա։ Պատրաստի շերտերի վրա քսվում է կրեմ կամ գլազուր։ Դրանից հետո տորթը դրվում է սառնարանի մեջ, որպեսզի կրեմը սառչի։

Բանանով տորթը օգտագործում են նաև բուսակերները։


Պատկեր:Pandan and banana cake.jpg|Բանանով տորթի կտոր
Պատկեր:Chocolate banana cake garnished with strawberry ice cream.jpg|Շոկոլադապատ բանանով տորթ՝ ելակի պաղպաղակով
Պատկեր:Banana cake.jpg|Բանանով տորթ՝ բանանի կտորներով զարդարված


## Տորթի տեսակներ
### Չինական խոհանոց
Չինական խոհանոցում բանանով տորթը մատուցվում է թեյի հետ, բայց ոչ որպես դեսերտ։

### Բանտյուոյ
Բայտյուոյը վիետնամական բանանով տորթ կամ պուդինգ է։ Տորթը եփվում է շոգեկաթսայի մեջ, իսկ պուդինգը թխվում է։

### Կուե-նագասարի
Կուե-նագասարին ինդոնեզական բանանով տորթ է, թխվում է գոլորշու վրա։ Պատրաստվում է բանանով, բրնձի այլուրով, կոկոսի յուղով և շաքարավազով։


Պատկեր:Best banana pancake Hoi An, Vietnam.jpg|Բանտյուոյ պատրաստված է նրբաբլիթի տեսքով
Պատկեր:Kue pisang nagasari dibuka.JPG|Ինդոնեզական բանանով տորթ` կուե-նագասարի


## Տես նաև
* Տորթ
* Բանանով հաց
* Բանան

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Վիետնամական խոհանոց
Կատեգորիա:Տորթեր
Կարսի պաշարում (1855)

**Կարսի պաշարում**, Ղրիմի պատերազմի ժամանակ (1853—1856) ռուսական զորքերի կողմից Կարս բերդաքաղաքի պաշարում։ Պաշարումը ձգվել է հինգ ամիս՝ 1855 թվականի հունիսից նոյեմբեր, որն ավարտվել է ռուսական զորքերի հաղթանակով։ Ռուսական զորքերը բաղկացած են եղել 25 000 զինծառայողներից, իսկ Կարսում տեղակայված է եղել 17 000-անոց կայազոր։

Կարսի պաշարումը եղել է Ղրիմի պատերազմի վերջին նշանակալի իրադարձությունը։ Այն եղել է ռուսական զորքերի խոշոր հաղթանակը, որը տեղի է ունեցել Սևաստոպոլի պաշտպանության խայտառակ պարտությունից հետո։ Վերջինս ռուսական հասարակության կողմից հիվանդագին է ընդունվել։ Այդուհանդերձ, Կարսի գրավումը չփոխեց պատերազմի հետ ընթացքը։

Այս պաշարումը եղել է 19-րդ դարի Կարսի թվով երկրորդ նվաճումը ռուսական զորքերի կողմից։ Առաջին անգամ ռուսները գրավել են Կարսը 1828 թվականին, իսկ երրորդը՝ 1877 թվականին։

## Ռազմական գործողությունների ընթացք
1855 թվականի հունիսին Ալեքսանդր II-ը որոշել է թուլացնել Սևաստոպոլի նկատմամբ ճնշումները։ Այդ նպատակով նա հրամայել է գեներալ Նիկոլայ Մուրավյով-Կարսկիին հարձակվել Օսմանյան կայսրության արևելյան սահմանների ուղղությամբ։ Գեներալը մի շարք զինված ռազմական միավորումները միացնելով իրար ձևավորել է 25 000-անոց բանակ։ Մուրավյովը որոշել է հարձակվել Կարսի վրա, որն Օսմանյան կայսրության արևելյան հատվածի գլխավոր ամրոցներից մեկն էր։
1855 թվականի հունիսին մոտենալով Կարսին՝ Ն․Ն․ Մուրավյովը մտադիր էր ամրոցը նվաճել հուժկու շրջափակման արդյունքում, բայց քանի որ բերդաքաղաքում առկա էին մեծ քանակությամբ պաշարներ, նրա հույսերը չարդարացան։

Այդուհանդերձ, օգոստոսի վերջին լուրեր տարածվեցին այն մասին, որ Օմեր փաշայի զորախումբը իջեցվել է Բաթումում և շտապում է օգնության Կարսի բերդում պաշարվածներին։ Սեպտեմբերի 12-ին հայտարարվել է Սևաստոպոլի անկման մասին։ Գեներալ Մուրավյովը որոշել է գրոհով վերցնել ամրոցը։ Գրոհը, որը տեղի ունեցավ սեպտեմբերի 17-ի առավոտյան, ճնշվել է թուրքական կայազորի կողմից, որը գլխավորում էր բրիտանացի գնդապետ, սըր Ուիլյամ Ֆենուիք Ուիլյամսը։ Գրոհի ժամանակ ռուսները տվել են շուրջ 6500 զոհ, սակայն Մուրավյովը հետ չի նահանջել Կարսից, ավելի ուժեղացրել շրջափակումը և մշտապես հարձակումներ կատարում կայազորի ուղղությամբ։  Այդ պարբերական հարձակումները, իսկ գլխավորը՝ պաշարների սպառումը և խոլերայի համաճարակի տարածումը ստիպեցին Ուիլյամսին նոյեմբերի 16-ին հանձնել Կարսը։

Փարիզի հաշտության պայմանագրից հետո՝ Կարսը անցել է կրկին թուրքերին, որոնք մինչև 1877 թվականը դարձրեցին խոշոր ամրաշինական կառույց։


պատկեր:The Siege of Kars, 1855.gif|Ռուսական զորքերի կողմից Կարսի պաշարման պլանը, 1855 թվական
պատկեր:Siege of Kars 1855.jpg|1855 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Կարսի գրոհի պլանը

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Ղրիմի պատերազմ
Կատեգորիա:Կարսի պաշարումներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պաշարումներ
Please Me

**«Please Me»** (), երգ, որ ձայնագրվել է ամերիկացի հիփ-հոփ կատարող Քարդի Բիի կողմից ամերիկացի երգիչ Բրունո Մարսի հետ համատեղ։ Երգը թողարկվել է 2019 թվականի փետրվարի 15-ին։

## Թողարկում
2019 թվականի փետրվարի 13-ին Քարդի Բին ապաակտիվացրել է Ինստագրամի իր էջը այն մարդկանց զանգվածային հարձակումներից հետո, որոնք «Գրեմմի» մրցանակաբաշխությունում նրա հաղթանակը համարել են ոչ արժանի։ Սակայն արդեն փետրվարի 14-ին Քարդի Բին վերադարձրել է իր էջն ու անմիջապես հայտարարել իր նոր սինգլի թողարկման մասին, և այդ ժամանակ էլ ներկայացրել է սինգլի շապիկը։ Փետրվարի 15-ին տեղի է ունեցել սինգլի պրեմիերան։  Թողարկման օրը «Please Me» երգը գլխավորել է ամերիկյան iTunes-ը։

## Հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 երգեր
Կատեգորիա:2019 սինգլներ
Կատեգորիա:Բրունո Մարսի երգեր
Կատեգորիա:Քարդի Բիի սինգլներ
Էսպերանտոլոգիա

[right|thumb|[Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆ, էսպերանտո լեզվի ստեղծող]]
**Էսպերանտոլոգիա** (), մասնավոր ինտերլինգվիստիկայի ենթաբաժին, էսպերանտո լեզվի տեսություն։ Շատ հետազոտողների կարծիքով, անհանդուրժողականությունն ուսումնասիրում է ոչ միայն էսպերանտոյի զարգացումը և գործունեությունը, այլև դրա կիրառման տարբեր ոլորտները և (այլ հասարակական առարկաների հետ կապված, ինչպիսիք են հոգեբանությունը, հասարակագիտությունը և այլն:) էսպերանտո համայնքը՝ նրա պատմությունը և կառուցվածքը, քանի որ այս բոլոր երևույթները շատ դժվար են առանձնացվում։

Էսպերանտոլոգիան հատուկ դիրք է զբաղեցնում ինտերլինգվիստիկայի շրջանակներում, քանի որ հենց էսպերանտոն է համարվում առավել զարգացած և հաճախ օգտագործվող պլանային լեզուն (և, համապատասխանաբար, ապահովում է զգալիորեն ավելի շատ նյութ ինտերլինգվիստիկ հետազոտությունների համար, քան այլ պլանային լեզուները)։ Բացի այդ, զգալի մասը (որոշ գնահատականներով՝ առնվազն կեսը կամ նույնիսկ մոտ 90 տոկոսը) ինտերլինգվիստիկայի ողջ մասնագիտացված գրականությունը հրատարակվել է և շարունակում է հրատարակվել հենց էսպերանտո լեզվով։

## Տերմինի պատմություն
[right|thumb|[Ռենե դե Սոսսյուր, էսպերանտոլոգիայի հիմնադիր]]
Որպես առանձին գիտական կարգապահություն էսպանդոլոգիայի հիմնադիր է համարվում ֆրանսիացի մաթեմատիկոս գիտնական Ռենե դե Սոսյուրը
, որը, այսպես կոչված, իդո-ճգնաժամի գագաթնակետին (1908 տարի) հանդես է եկել ի պաշտպանություն էսպերանտո բառի ձևավորման սկզբունքների, ցույց տալով դրա մեջ որոշակի լեզվական օրինաչափությունների առկայությունը, որոնք ի սկզբանե չեն դրվել դրա մեջ (կամ, առնվազն, նրա նախաձեռնողի կողմից հստակ ձևւակերպված չեն եղել)։

Էսպանդոլոգիա տերմինի առաջին հիշատակումը վերաբերում է 1911 թվականին՝ հենց նման անվանմամբ էսպերանտո-ամսագրում՝ «Orienta Stelo» հրապարակվել Է ճապոնացի էսպերանտիստ Օսակ Քենձի հոդվածը։
right|thumb|Օյգեն Վյուստեր, ավստրիական տերմինաբան և էսպերատաբան
Այնուամենայնիվ, տերմինը լայն շրջանառության մեջ է մտել մի փոքր ավելի ուշ գերմանացի էսպերանտիստ և տերմինաբան Օյգեն Վյուստերի ջանքերի շնորհիվ, որը այդ անունը կրկին առաջարկել է 1921 թվականին «Esperanto Triumfonta» պարբերականում հրապարակված իր հոդվածներից մեկում, որն ավելի ուշ վերանվանվել է Heroldo de Esperanto, ինչի կապակցությամբ հաճախ Վյուստերը հիշատակվում է որպես այդ տերմինի ստեղծող։ Ավելի ուշ՝ 1955 թվականին, Վյուստերը պատմել է այս տերմինի պատմության մասին (ինչպես նաև ինտերլինգվիստիկա տերմինի պատմության մասին) «La terminoj „esperantologio“ kaj „interlingvistiko“» (Էսպերանտոլոգիա և ինտերլինգվիստիկա տերմինները)։ Հարկ է, սակայն, նկատել, որ ինքը՝ Վյուստերը, էսպպերանտոլոգիան հասկանում էր մի փոքր այլ կերպ, քան ժամանակակից հետազոտողները, այն է՝ որպես արդեն լայնորեն օգտագործվող էսպերանտո համակարգի նկատմամբ կիրառվող արհեստական լեզվաբանության մաս (ընդ որում՝ արհեստական լեզվաբանության ներքո հա հասկանում էր լեզվաբանության այն ժամանակ համեմատաբար նոր տեսակը, որը ոչ միայն արձանագրում է, այլև գիտակցաբար ուղղորդում է լեզվի զարգացումը, այն, ինչ հիմա կանվաներ լեզվական պլանավորում)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էսպերանտո
Կատեգորիա:Ինտերլինգվիստիկա
Գեորգի Տեր-Եղիազարով

**Գեորգի Մոիսեյի Տեր-Եղիազարով** (), հայ մանկաբույժ, մանկական վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970): ՌԴ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1982): Մոսկվայի գլխավոր մանկական վնասվածքաբան-օրթոպեդ (1977-1987):

## Կենսագրություն
Գեորգի Տեր-Եղիազարովը ծնվել է 1923 թվականի ապրիլի 1-ին, Կիսլովոդսկ քաղաքում։ 1949 թվականին ավարտել է Մոսկվայի 2-րդ բժշկական ինստիտուտը։ 1963-1987 թվականներին՝ Ն. Պրիորովի անվան վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի կենտրոնական ինստիտուտի մանկական վնասվածքաբանության բաժանմունքի վարիչ, 1987-1994 թվականներին՝ կլինիկական հենակետի՝ Շույսկու անվան օրթոպեդանյարդաբան, հիվանդանոցի ղեկավար։

Աշխատանքները վերաբերում են ազդրի բնածին հոդախախտման և մանկական վնասվածքաբանության հարցերին։ Առաջարկել է ազդրաոսկրի ոսկրահատման նոր՝ իր ստեղծած հարթակի կիրառմամբ եղանակ։ Զբաղվել է ներհոդային և խողովակավոր ոսկրերի միջին մասի կոտրվածքների ու դրանց բարդությունների բուժման հարցերով։

## Երկեր
* Повреждения в области локтевого сустава у детей: (Диагностика, осложнения, лечение): Актовая речь 26 июня 1987 г. / Г.  М. Тер-Егиазаров, ЦНИИ травматологии и ортопедии им. Н. Н. Приорова, 23 с. 22 см, М. ЦИТО 1987.
* Артрогрипоз, М., 1973. (համահեղինակ)։
* Ошибки и осложнения при лечении переломов длинных трубчатых костей у детей. М., 1978.
* Врожденный вивих бедра, М., 1972 (համահեղինակ)։
* Клинико-рентгенологические изменения тазобедренного сустава при врожденном вывихе бедра у детей до и после открытого вправления с капсулярной артопластикой [Текст]: Автореферат дис. на соискание ученой степени доктора медицинских наук / Центр. науч.-исслед. ин-т травматологии и ортопедии. - Москва: [б. и.], 1968. - 26 с.

## Արտոնագրեր
* Способ лечения перелома длинных трубчатых костей с угловой деформацией и первичным регенератом // 1648412
* Изобретение относится к травматологии и применяется при лечении срастающихся переломов длинных трубчатых костей с угловой деформацией.
* Способ лечения повреждений малоберцевого нерва // 1419685
* Винт для остеосинтеза // 1178437
* Способ лечения застарелых повреждений монтеджиа у детей // 1175458
* Устройство для обработки суставных концов // 571257

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային մանկաբույժ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչներ
Ծխել/Չծխել (ֆիլմ)

«**Ծխել/Չծխել**» (), 1993 թվականին  ռեժիսոր Ալեն Ռենեի կողմից  նկարահանված ֆրանսիական կինոկատակերգություն է ֆիլմի հիմքում ընկած են անգլիացի դրամատուրգ  Ալան Էյկբորնի ութ յուրօրինակ և իրար փոխկապակցված պիեսները «Սիրային  փոխանակություններ» ընդհանուր անվանումով (),առաջնելույթը տեղի է ունեցել Սկարբորոյում՝ հեղինակի հարազատ քաղաքում՝  1982 թվականին։ Ֆիլմում գլխավոր դերերը խաղացել են Սաբինա Ազեման և Պիեռ Արդիտին։

1994 թվականին ժապավենը  5 «Սեզար» կինոմրցանակ է ստացել,  այդ թվում՝  որպես լավագույն ֆիլմ և լավագույն ռեժիսորական աշխատանք։ Ֆիլմը նաև Լուի Դելյուկ  մրցանակի մրցանակակիր է։

## Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն կազմված է երկու մասից՝ «Ծխել» և «Չծխել», սկսվում է նույն տեսարանով․ ամեն ինչ սկսվում է ամռանը՝ անգլիական փոքրիկ գյուղում՝ Յորքշիրում, որտեղ դպրոցի տնօրենի կինը՝ Սելիա Տիսդեյլը դուրս է գալիս այգի և սեղանին տեսնում մի տուփ ծխախոտ։ Հերոսուհին սեղանից վերցնում է ծխախոտը և սկսում է ծխել («Ծխել»), կամ՝ չծխել («Չծխել»)։ Հետագա իրադարձությունները զարգանում են տարբեր ֆիլմերի  նույն հերոսների հետ՝ տարբեր կերպ։ Նրանց բնավորությունն ու վարքագիծը   հակասական դրսևորումներ են ստանում և ուժեղ կերպով հակադրվում են միմյանց։ Բացի այդ գրեթե յուրաքանչյուր ֆիլմ սկսելուց  մեկ  ժամ անց սկսում է փոփոխվել հետևյալ սկզբունքով՝ կամ նա՝ (աղջիկը), կամ նա՝ (տղան) այսպես կասեր…։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1990-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կիսո (գավառ)

**Կիսո** (), գավառ Ճապոնիայի Տյուբու տարածաշրջանի Նագանո պրեֆեկտուրայում, Հոնսյու կղզու վրա։ Մինչև 1968 թվականի մայիսի 1-ը գավառը կոչվել է *Նիշիչիկւմա գավառ* (西筑摩郡)

2005 թվականի նոյեմբերի 1-ի դրությամբ գավառի բնակչությունը կազմում էր 34 759 մարդ։ Ընդհանուր տարածքը 1 546.26&nbsp;km² է։

Գավառում են գտնվում 3 քաղաք և 3 գյուղ՝
* Ագեմացու
* Կիսո
* Նագիսո
* Կիսո
* Օկուվա
* Օտակի

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Նագանո պրեֆեկտուրա
Ամսայիս

**Ամսայիս** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 64 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Զեստափոնի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Ժամացույց (Ֆաբերժեի ձու)

**«Ժամացույց»** (), ոսկերչական ձու, որը պատրաստել է վարպետ-ոսկերիչ Միխայիլ Պերխինը՝ Կարլ Ֆաբերժեի ղեկավարությամբ 1903 թվականին Ֆաբերժեի ընկերությունում։

Այսօր «Ժամացույց» ոսկերչական ձուն գտնվում է մասնավոր հավաքածուում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։

## Նկարագիր
«Ժամացույց» ոսկերչական ձուն պատրաստված է բավենիտից։ Այն զարդարված է ձուլածո, քանդակադրոշմած և զարդաքանդակներով արծաթով։ Ձվի մակերևույթին տեղադրված է ժամացույցի կլոր թվացույցը։ Թվերը հռոմեական են։ Թվացույցը երիզված է արծաթե շրջանակով, որի վրայից տարածվում են արծաթե զարդաքանդակները։ Ձուն տեղադրված է երեք ոտքի վրա, որոնք նույնպես արծաթյա են։

## Անակնկալ
Անակնկալը ոսկերչական ձվի մեջ գտնվող ժամացույցի մեխանիզմն է։

## Պատմություն
«Ժամացույց» ոսկերչական ձուն պատրաստվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Կառլ Ֆաբերժեի ընկերությունում՝ 1903 թվականին։ Վարպետ-ոսկերիչը Միխայիլ Պերխինն է։ Առաջին սեփականատիրոջ մասին պատմությունը ցայսօր էլ լռում է։ 2003 թվականին այն վաճառքի է հանվել «*Գելոս*» աճուրդի տանը։ Այսօր այն գտնվում է մասնավոր հավաքածուի կազմում՝ Մոսկվայում (Ռուսաստան)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1903 աշխատություններ
Կատեգորիա:Ոսկերչություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն
Կատեգորիա:Ֆաբերժե
Կատեգորիա:Ֆաբերժեի ձվեր
Հովհաննես I (Հռոմի պապ)

**Հովհաննես I** (), Հռոմի Պապ 523 թվականի օգոստոսի 13-ից մինչև 526 թվականի մայիսի 18-ը։

## Կենսագրություն
Հովհաննեսը ծնունդով Իտալիայի Սիենայից էր (կամ Կաստելլո-դի-Սերենա, Կիուձինոյի կողքին)։ Նա պապերից առաջինն էր, որ դեսպանության կազմում այցելել է Կոստանդնուպոլիս։

Լինելով սարկավագ Հռոմում՝ Հովհաննեսը, ինչպես հայտնի է, եղել է Լավրենտիոսի կողմանակիցը։ 506 թվականին նա ընդունել է իր սխալները, դատապարտել է Պետրոս Ալթինացուն և Լավրենտիոսին և ներողություն է խնդրել Պապ Սիմմաքոսից։ Ամենայն հավանականությամբ, հենց նա է եղել ոմն «սարկավագ Հովհաննես» անվան ներքո, որը, ի թիվս այլոց, ստորագրել է Հռոմի Սինոդի 499 և 502 թվականների acta-ը (որոշումները)։ Հովհաննեսը, հնարավոր է նաև, որ թաքնվել էր «սարկավագ Հովհաննեսի» անվան տակ, ում VI դարի փիլիսոփա Բոետիոսը նվիրել էր իր կրոնական հինգ տրակտատներից երեքը՝ գրված 512 և 520 թվականների միջև։ thumb|ձախից|120пкс|Հովհաննես I Պապ

Հովհաննեսը շատ վատառողջ էր, երբ նստեց պապական գահին՝ որպես Հռոմի Պապ Հովհաննես I: Բյուզանդական կայսրի կողմից արիոսականությունը դավանողներին հետապնդելու վերաբերյալ հրովարտակի հրապարակումից հետո Թեոդորիխ Մեծի կողմից որպես դեսպան ուղարկվեց (իր կամքին հակառակ) Հուստինիանոսի կասեր մոտ, որպեսզի հասնեն հերետիկոսների դեմ միջոցների վերացմանը կամ մեղմացմանը։ Թեոդորիխ թագավորը սպառնացել էր, որ եթե Հովհաննեսը չկարողանա կատարել իր առաքելությունը, ապա հավանական է, որ Արևմուտքում ճնշումներ կսկսվեն ոչ-արիոսականների դեմ։ Հովհաննեսը մեծ շքախմբով գնաց Կոստանդնուպոլիս. նրան ուղեկցողների թվում էին  Եկլեսիա եպիսկոպոսը Ռավեննայից, Եվսևիոս եպիսկոպոսը Ֆանոյից և Սաբինը՝ Կամպանիայից, ինչպես նաև աշխարհիկ գործիչներ սենատորներ Ֆլավիոս ֆեոդորը, Ֆլավիոս Ինպորտուն Յունիորը, Ագապիտը և  վերջինիս պատրիկը։

Հովհաննեսը չկարողացավ, և հավանաբար՝ չէր էլ ցանկացել, հաջողությամբ կատարել թագավորի կողմից հանձնարարված առաքելությունը։ Վերադառնալուն պես նա բանտարկվեց Ռավեննայում՝ Հուստինիանոս կասեր հետ դավադրություն նյութելու կասկածանքով։ Բանտում էլ Հովհաննեսը մահացավ խնամազուրկ և դաժան վերաբերմունքից։ Նրա մարմինը տեղափոխվել է Հռոմ և թաղվել է Սուրբ Պետրոսի բազիլիկայում։

## Սրբադասում
Հովհաննես I-ը հետագայում սրբադասվել է որպես մարտիրոս։ Արվեստում նրան սովորաբար պատկերել են վանդակաճաղերի միջով նայելիս կամ բանտում՝ սարկավագներ հետ։ Նա մեծարվում է Ռավեննայում և Տոսկանայում։ Նրա հիշատակի տոնը մայիսի 18-ին է՝ մահվան տարելիցի օրը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*
Ֆերենց Կարինտի

**Ֆերենց Կարինտի** (հունգարերեն՝ Ferenc Karinthy, ), 20-րդ դարի հունգարացի վիպասան, թատերագիր, ժուռնալիստ, խմբագիր, թարգմանիչ, ջրագնդակի առաջնության չեմպիոն։ Հեղինակել է մեկ տասնակից ավելի վեպեր, որոնցից մի քանիսը թարգմանվել են այլ լեզուներով։ Նրա հայրը՝ Ֆրիդյեշ Կարինտին, անվանի գրող ու ժուռնալիստ էր, մայրը՝ հոգեբույժ Արանկա Բյոհմը, հրեուհի լինելու պատճառով 1944 թվականին սպանվել է Աուշվիցի (Օսվենցիմի) համակենտրոնացման ճամբարում։

## Կենսագրություն
Ֆերենց Կարինտին ծնվել է Բուդապեշտում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է կաթոլիկական Պետեր Պազմանի համալսարանում, որտեղ լեզու և գրականություն է ուսումնասիրել։ Համալսարանում սովորելու ժամանակ էլ գրել է իր առաջին վեպը՝ «Դոն Ժուանի գիշերը» (*Don Juan éjszakája*, 1943 թ.): 1945 թվականին լեզվաբանական թեզ է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի կոչում։

1947 թվականին, արժանանալով դրամաշնորհային կրթաթոշակի, կատարելագործվել է Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի, Իտալիայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ 1949—1950 թվականներին, որպես գրական խմբագիր և թատերագիր, աշխատել է Բուդապեշտի, 1965-1975 թվականներին՝ Միշկոլցի, Սեգեդի, Դեբրեցենի թատրոններում։

1957—1960 թվականներին հունգարերեն է թարգմանել հույն, անգլիացի, իտալացի, գերմանացի դասական գրողների, այդ թվում՝ Մոլիերի, Մաքիավելիի ստեղծագործություններից։

1968—1969 թվականներին, որպես հրավիրված պրոֆեսոր, դասախոսություններ է կարդացել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների  համալսարաններում։ 1972—1976 թվականներին այցելել է մի շարք երկրներ՝ ԱՄՆ, Ավստրալիա, ԽՍՀՄ, Կուբա...

Գրական վաստակի համար արժանացել է պարգևների՝ ներառյալ Բաումգարտենի (1948 թ.), Աթիլա Յոժեֆի (1950 թ., 1954 թ., 1974 թ.), Կոշուտի (1955 թ.) մրցանակները։

Ֆերենց Կարինտին միաժամանակ լրջորեն զբաղվել է սպորտով. նվաճել է ջրագնդակի Հունգարիայի աաջնության հաղթողի ոսկե մեդալը։

Մահացել է 1992 թվականին, Բուդապեշտում։ Հետմահու՝ 1994 թվականին, հրատարակվել են նրա 1969-1991 թվականների օրագրությունները։

## Երկերի ընտրանի
* *Don Juan éjszakája (Դոն Ժուանի գիշերը)* (1943)
* *Szellemidézés* (1947)
* *Budapesti tavasz (Գարունը գալիս է Բուդապեշտ)* (1953)
* *Hazai tudósítások (Զեկուցագրեր տնից)* (1954)
* *Irodalmi történetek (Գրական պատմություններ)* (1956)
* *Ferencvárosi szív («Ֆերենցվարոշ»-ի երկրպագուն)* (1959)
* *Négykezes (Պիես չորս ձեռքի համար)* (1967)
* *Epepe (Մետրոպոլ)* (1970)
* *Harminchárom (Երեսուներեք)* (1977)
* *Napló (Օրագիր)* (1994)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*booksend.files.wordpress.com 
* Karinthy Ferenc 

Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Պարթևերեն

**Պարթևերեն**, մեռած իրանական լեզու, որը պատկանում է հյուսիսարևմտյան ենթախմբին և տարածված է եղել Պարթևստանում (այժմ՝ Խորասան)։ Պետական լեզու է եղել Պարթև Արշակունիների և Սասանյան կայսրության սկզբնական ժամանակի (Ք.ա. 248 թվական — Ք.հ. 224 թվական) համար։ Այն Կենտրոնական Ասիայի մանիքեության հիմնական գրականության լեզուն էր, որով կատարվում էին նաև քարոզներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Պարթևերեն տեքստ TITUS

Կատեգորիա:Մեռած լեզուներ
Կատեգորիա:Պարթևստան
Bugatti Chiron

**Bugatti Chiron**, «Bugatti» (ներառված է Volkswagen կոնցերնում) ընկերության հիպերմեքենան։ Պաշտոնապես ներկայացվել է հանրությանը 2016 թվականին։ Ռուսաստանում մեքենայի արժեքը 220 միլիոն ռուբլի է։

## Անվան ծագում
Մոդելն իր անվանումը ստացել է՝ ի պատիվ ավտոարշավորդ Լուի Շիրոնի, որն ապրանքանիշի համար հանդես է եկել 1928-1958 թվականներին։ Մոդելի անվանումն ունի ընթերցանության մի քանի տարբերակ՝ «Չիրոն, Խիրոն»՝ հունական կենտավրոսի անունը, Աքիլլեսի և Հերակլեսի ուսուցիչը, «Կայրոն», որը հիմնականում օգտագործվում է «ԶԼՄ»-ներում։

## Արժեք
Եվրամիությունում այս մոդելի գները 2016 թվականին սկսվում էին 2.5 միլիոն եվրոյից։ Ավտոմեքենայի բազային գինը հասնում է 1,9 միլիոն ֆունտ ստեռլինգի։ Առաջին հաճախորդները ավտոմեքենան ստացել են նույն տարվա աշնանը։

## Փաստեր
* 2016 թվականի հուլիսի 25-ին ներկայացվել են մոդելի առաջին ուրվագծերը։
* Սաուդյան արքայազն Բադր Իբն Սաուդը ձեռք է բերել Bugatti Vision Gran Turismo-ի 2 եզակի մոդել (ցուցադրական նմուշը և շոու-մեքենան)։
* 2018 թվականին ընկերությունը մտադիր էր սահմանել այս մոդելի արագության ռեկորդ։
* Բենզինի ամբողջական բաքը (100 լիտր) բավականացնում է առավելագույն արագությամբ (շուրջ 443 կմ/ժ) 9 րոպե ընթացքի համար։ Համեմատության համար՝ «Veyron»-ը նույն ծավալն օգտագործում է 12 րոպեի ընթացքում (407 կմ/ժ)։
* Ավտոմեքենան, ինչպես և նախորդը, համալրվում է բացառապես «Michelin»-ի անվադողերով։ Լրակազմի արժեքը 42 հազար դոլար է։
* 2018 թվականին Lego կոնստրուկտորի «Technic» շարքում ստեղծվել է «Bugatti Chiron»-ի ամբողջական չափերով մոդելը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մոդելի էջը արտադրողի կայքում 
* Ռուսական ներկայացուցչի կայքը 

Կատեգորիա:2010-ականների ավտոմեքենաներ
Կատեգորիա:Սպորտային ավտոմեքենաներ
Խարագաուլ

**Խարագաուլ** (), քաղաքատիպ ավան Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։ Հանդիսանում է Խարագաուլի շրջանի վարչական կենտրոնը։

Խորհրդային միության ժամանակ անվանվում էր *Օրջոնիկիձե*։ Հիմնադրվել է որպես երկաթուղային կայարան 1870-ական թվականներին։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1965 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր
Ստոկհոլմի թագավորական օպերա

մինի|Ստոկհոլմի Թագավորական օպերայի շենք
**Ստոկհոլմի թագավորական օպերա**,  օպերային թատրոն Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում` հիմնադրված 1782 թվականին։

Թատրոնի շենքը գտնվում է Ստոկհոլմի կենտրոնում՝ Ադոլֆ Գուստավ տորգ (շվեդ. *Gustav Adolfs torg*) փողոցի արևելյան մասում։ Այժմ թատրոնի խաղացանկում օպերային ներկայացումներ են և բալետ։

Օպերան ունի սեփական սիմֆոնիկ նվագախումբ, որը հանդես է գալիս համերգներով։

## Պատմություն
Շվեդիայում, բակային թատրոնը կազմավորվել է  է Գուստավ III թագավորի օրոք, ով հանձնարարեց իր սիրելի Արմֆելտին բարեփոմուներ անել շվեդական թատրոնում։ Մինչ այդ չի եղել թատրոնի շենք։ Օպերային բեմադրությունները, բալետը և թատերային ներկայացումները անց էին կացվում տարբեր տեղերում։Լուսավորության դարաշրջանի սկզբունքով, թագավորի հրամանով Ստոկհոլմում ստեղծվեց ոչ միայն օպերա , այլ նաև՝ ակադեմիա և դրամատիկական թատրոն։ 1775 թվականին սկսվեցին  թատրոնի շենքի շինարարական աշխատանքները։ Նախագծի հեղինակը ճարտարապետ Կառլ Ֆրեդերիկ  Աբելկրանցն էր։ Քանի որ շինարարության պատվիրատուն թագավորն էր, շենքը իր ինտերիերային շքեղությամբ չի զիջում շվեդական միապետերի պալատներին։

Թատրոնի ինտերիերի դիզայներական աշխատանքները  հանձնարարվեցին ֆրանսիացի վարպետ Լուի Ժան Դեպրեին։ Թատրոնի օվալաձև սրահն ուներ հիանալի ակուստիկա, ինչը  հանդիսատեսին տեսանելի էր դարձնում  բեմական իրադարձությունները։ Նոր շենքում թատերական առաջին ներկայացումը ներկայացվեց 1782 թվականի հունվարի 18-ին ( գերմանացի  երգահան Նաուման Յոհան Գոտլիբ)։1975 թվականին Շվեդական Թագավորական օպերայի անձնակազմը հյուրախաղերով ներկայացավ ԽՍՀՄ-ի տարածաշրջանում։

## Անձնակազմ
* 1889-1902թթ․Շվեդական Թագավորական օպերայում  աշխատել է  երգահան և դիրիժոր Տուր Աուլինը։
* 1930թվականից սկսած Շվեդական Թագավորական օպերային մեներգիչ է եղել Յուսի Բյորլինգը։
* 1985-1989թվականներին էստոնացի դիրիժոր Էրի Կլասը եղել է օպերայի գլխավոր դիրիժոր։
* 2005թվականին ռեժիսոր Դմիտրի Բերտմանը բեմադրեց «Եվգենի Օնեգին»ներկայացումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1782 բեմադրվածներ
Կատեգորիա:1899 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի տեսարժան վայրեր
Վանիսճալա

**Վանիսճալա** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում։

## Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 590 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 54 կմ։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 3 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Յոժեֆ Կատոնա

**Յոժեֆ Կատոնա** (, ), 19-րդ դարասկզբի հունգարացի թատերագիր։

## Կենսագրություն
Յոժեֆ Կատոնան ծնվել է հունգարական Կեչկեմետ բնակավայրում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Պեշտի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է իրավագիտություն և բուհն ավարտել է փաստաբանի որակավորումով։ Մայրաքաղաքում ուսանելու տարիներին հետաքրքրվել է թատերական կյանքով, հանդես եկել որպես դերասան, թատերագիր, գերմանական մելոդրամաներ է թարգմանել ու հարմարեցրել իրենց թատրոնի և ընդհանրապես հունգարական բեմի  համար։

Իր գլուխգործոցը՝ «Բանկ բան» թատերգությունը, Կատոնան գրել է 1815 թվականին «Կոլոշվար» պարբերականի հայտարարած մրցանակաբաշխությանը մասնակցելու նպատակով, բայց նրա ստեղծագործությունը չի էլ հիշատակվել լավագույնների շարքում, թեև հեղինակը մրցույթի գլխավոր պահանջը կատարել էր՝ թատերգության նյութը վերցրել էր Հունգարիայի պատմությունից։ Կատոնան վերամշակել է դրաման և 1820 թվականին հրատարակել սեփական միջոցներով, սակայն ստեղծագործությունը դարձյալ աննկատ է մնացել։ Գրողը վերադարձել է հայրենի Կեչկեմետ և մինչև մահ՝ շուրջ տասը տարի թատրոնի համար այլևս ոչինչ չի գրել։ Մահացել է 1830 թվականի ապրիլի 16-ին, ինֆարկտից, որ հարվածել է նրան հենց իր փաստաբանական գրասենյակի շեմին։

## Բանկ Բան
Բանկի բարդ հոգեկերտվածքը և նրա ներաշխարհում տեղի ունեցող խորախոր բախումը իր պարտքի և անձնական վշտի միջև՝ «Բանկ Բան» թատերգությունը դարձնում են հունգարական լավագույն դրամաներից մեկը։ Ստեղծագործությունը գրվել է այնպիսի ժամանակներում, երբ հունգար մտավորականությունը ընդվզում էր Հաբսբուրգների բացարձակ տիրապետության դեմ։ Թատերգության մեջ ներկայացված միջնադարյան ժամանակաշրջանում էլ Հունգարիայի ազնվականությունն է պայքարում օտար զավթիչների դեմ։ Թերևս հենց այդ պատճառով էլ իշխանությունները երկը «սև ցուցակ» էին նետել։ Վերջապես՝ 1848 թվականի մարտի 15-ի երեկոյան թատերգությունը հունգարական Ազգային թատրոնի բեմ բարձրացավ։ Դա խորհրդանշական իրադարձություն էր, հունգարական հեղափոխության մեկնարկի կարևոր դրվագներից մեկը։ Հետագայում՝ 1861 թվականին այդ երկի հիման վրա ստեղծվեց հունգարական ազգային հանրահայտ, նույնանուն օպերան։
 
Կատոնան հեղինակել է հաջողված ևս մի քանի թատերգություն՝  «Իշտվան Առաջին՝ Հունգարիայի արքա» (1813), «Երուսաղեմի ավերումը» և այլն։

Յոժեֆ Կատոնայի պատվին է անվանակոչվել Հունգարիայի մայրաքաղաքի թատրոններից մեկը։

## Երկեր
* *Aubigny Clementina*, 1813
* *Ziska*, 1813
* *Jeruzsálem pusztulása*, 1814 («Ավերված Երուսաղեմը»)
* *A rózsa, vagy a tapasztalatlan légy a pókok között*, 1814
* Bánk bán (հունգարերեն տեքստը), 1815; վերջնական տարբերակ, 1819

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Magyar Színházművészeti Lexikon
* Katona József Emlékház Kecskemét

Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թատերագիրներ
Երեք պինգվին

**«Երեք պինգվին»** (), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որ նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում 1961 թվականին Ալեքսեյ Լապտևի «Պիկը, Պակը և Պոկը» () բանաստեղծության հիման վրա։

## Սյուժե
Երեք պինգվին՝ Պիկը, Պակն ու Պոկը, շատ համերաշխ ապրում են մեծ, կապույտ սառույցի հովանու ներքո՝ թափանցիկ տան մեջ։ Առավոտյան ընկերների ուրախ եռյակն զվարթ դուրս է գալիս բակ, մարմնամարզություն անում, լվացվում հալվող ջրի կաթիլներով, որ թափվում են սառցալեզվակներից։ Հետո ընկերները վերցնում են կարթերը, ուռկանը, դույլն ու երգելով գնում օվկիանոսից ձուկ որսալու։ Ինչ ասես, որ չի հանդիպում նրանց ճանապարհին. նրանք ստիպված են լինում բարձրանալ լեռը, հաղթել խորը անդունդներ, երբեմն հանդիպում են այնպիսի վայրէջքներ, որ պինգվիններն ցած են սահում, ընկնում ու վնասվածք ստանում, բայց նորից ոտքի են կանգնում ու շարունակում ճանապարհը։

Հավանաբար նրանք չէին կարողանա հաղթահարել այդ բոլոր փորձությունները, եթե չունենային հետևյալ կարգախոսը՝ «Ինքդ զոհվիր, բայց ընկերոջդ փրկիր»։ Այդ կարգախոսով էին ապրում պինգվիններն ու միշտ օգնում էին մեկը մյուսին, մխիթարում իրենք իրենց։ Հաջող ձկնորսությունից հետո երեք ընկերները հավասար բաժանում են որսը, ապա կուշտ ճաշում աղը դրած համեղ ձկով։ Բայց մի անգամ պինգվինները կուշտ ուտելուց հետո որոշում են ննջել ոչ մեծ սառցակտորի ներքո, բայց հանկարծ նկատում են մնացած մեկ ձուկ, և նրանցից ոչ մեկը չի ցանկանում այն կիսել ուրիշի հետ։ Արդյունքում պինգվինները վիճում են և բաժանվում ընդմիշտ։

## Նկարահանող խումբ

* *Ստեղծողների ցանկը կազմվել է ըստ մուլտֆիլմի տիտրերի*։

## Վերաթողարկում DV-ով
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի հավաքածուներում. 
* **«Թռչնակներ»** (), Սոյուզմուլտֆիլմ, տեղայնացնող՝ «Союз», սկավառակում ընդգրկված մուլտֆիլմեր՝ «Պինգվիններ» (1968), «Երեք պինգվին» (1961), «Խածկտիկ» (1983), «Սա ի՞նչ թռչուն է» (1955), «Բազեի երգը» (1967), «Շվիկի ու թռչնակի մասին» (1977), «Կամ թռչուն է, կամ էլ գազան» (1984), «Սիրահարկոտ ագռավը» (1988), «Աքաղաղն ու ներկերը» (1964)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*  . Книга по мультфильму. Художники В. Данилевич, А. Курицын.
* 

Կատեգորիա:1961 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր պինգվինների մասին
Ժամանակն ընտրել է մեզ

**«Ժամանակն ընտրել է մեզ»** (), խորհրդային ռազմական դրամա, հինգ սերիաներից բաղկացած գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Միխայիլ Պտաշուկի կողմից։ Առաջին ցուցադրությունը կայացել է 1979 թվականի աշնանը։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերին Խորհրդային Միության արևմտյան հատվածում։ Սրընթաց կերպով առաջ շարժվող գերմանական զորքերից թաքնվելով խոտանոցում՝ պունյայում (ինչպես այն կոչում է խոտանոցի տեղացի սեփականատերը)՝ պատահաբար իրար են հանդիպում նախկինում անծանող երեք մարդ՝ կոմերիտական ակտիվիստ Վորոնեցկին (Եվգենի Գերասիմով), Կարմիր բանակի լեյտենանտ Նեբիլովիչը (Ստանիսլավ Ժդանլո), Մոսկվայից գործուղված Մոլչանովը (Վիկտոր Պրոսկուրին)։

Բավական արագ նրանք հասկանում են, որ այլևս հնարավոր չէ միանալ յուրայիններին, ռազմաճակատը շատ արագ հեռացել է դեպի արևելք։ Հերոսները միանում են երկրամասի պարտիզանական շարժմանը, և նրանց միջև սկիզբ է առնում մարտական ընկերություն, չնայած նրանց կենսագրությունների ու բնավորությունների տարբերությանը։

## Դերերում

## Ստեղծման պատմություն
Սերիալի նկարահանումներն սկսվել են 1976 թվականին և բարդացել են ողբերգական դեպքերով։ 1978 թվականի գարնանը, երբ ամբողջովին նկարված էին երկու սերիաները և սկսվել է երրորդի նկարահանումը, կենցաղային կոնֆլիկտում զոհվել է Ստանիսլավ Ժդանկոն, որ կատարում էր լեյտենանտ Նոբիլովիչի դերը։ Ստիպված են եղել հրաժարվել հերոսների եռյակից և նորից գրել ֆիլմի հետագա սյուժեն։ Երրորդ սերիայում հանդիսատեսին ներկայացվել է, թե լեյտենանտը զոհվել է հերթական մարտում։

## Մրցանակ
*1980 – Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում, Միխայիլ Պտաշուկ (ռեժիսոր), Եվգենի Գերասիմով (Իվան Վորոնեցկու դերակատար), Վլադիմիր Գոստյուխին (Սեմյոն Լագուտնիկովի դերակատար) – «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում ստեղծված «Ժամանակն ընտրել է մեզ» բազմասերիանոց գեղարվեստական ֆիլմի համար։

## Երաժշտություն և երգեր
Լուսագրերի ընթացքում հնչում է ֆիլմի թեման՝ Միխայիլ Մատուսովսկու երգերը Տիխոն Խրեննիկովի երաժշտությամբ՝ «Ժամանակն ընտրել է մեզ» () և «Поле Куликово»։ Ֆիլմի առաջին իսկ ցուցադրությունից հետո դրանք մեծ ժողովրդականության են արժանացել Խորհրդային Միությունում։ Այդ ցուցադրությունը (1979 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր) տեղի է ունեցել խորհրդային զորքերի՝ Աֆղանստան մտնելուց ընդամենը մի քանի ամիս առաջ։ Ֆիլմի վերնագիրը (որն իր հերթին երգի կրկներգն է) վերաիմաստավորվել է արդեն Աֆղանական պատերազմի ենթատեքստում։ Պատերազմի մասնակիցների կողմից գրվել են մի շարք համանուն երգեր ու գրքեր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:1979 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ այբբենական կարգով
Надежда

**«Надежда»** (հայ.՝ «Հույս»), ռուսերեն երգ, որ գրվել է 1971 թվականին կոմպոզիտոր Ալեքսանդրա Պախմուտովայի և բանաստեղծ Նիկոլայ Դոբրոնրավովի կողմից։

2015 թվականին «Русский репортёр» ամսագրի կողմից անցկացված սոցիոլոգիական ուսումնասիրության համաձայն՝ «Надежды» երգի տեքստն զբաղեցրել է 10-րդ տեղը Ռուսաստանում ամենամեծ ժողովրդականություն վայելող չափածո տողերի շարքում, որն ի թիվս այլոց ներառել է նաև ռուսական ու համաշխարհային դասական գրականության նմուշներ։

## Պատմություն
Առաջին անգամ երգը կատարել առաջարկվել է Իոսիֆ Կոբզոնին, բայց նա հրաժարվել է (հետագայում նա երգն այնուամենայնիվ ընդգրկել է իր երգացանկում)։ Այդ ժամանակ երգն առաջարկվել է Էդիտա Պիեխային, որը դարձել է նրա առաջին կատարողը։ Երգն ու նրա նոտաներն ուղարկվել են նաև Վարշավա՝ ծանր վնասվածքից հետո ապաքինվող Աննա Գերմանին, որը հետագայում մեծ հաջողությամբ կատարել է այն։ Վերջինիս կատարումը դարձել է կանոնիկ ու ավելի հայտնի։ Խորհրդային և ռուս տիեզերագնացների մոտ ավանդույթ է դարձել թռիչքից առաջ լսել Աննա Գերմանի կատարումը։

1975 թվականի «Տարվա երգ» փառատոնի եզրափակիչ համերգում Մուսլիմ Մագոմաևին առաջարկվել է կատարել երգն այն բանից հետո, երբ պարզ է դարձել, որ նրա հիմնական կատարողներ Էդիտա Պիեխան ու Աննա Գերմանը չեն կարողանալու մասնակցել համերգի նկարահանումներին։ Պյոտր Կլիմուկի և Վիտալի Սևաստյանովի ներածական խոսքից հետո Մուսլիմ Մագոմաևը կատարել է երգը երկու անգամ (բիս)։ Հետագայում երգը ևս երկու անգամ հնչել է «Տարվա երգ» փառատոնում։ «Երգ-76» փառատոնում այն նորից կատարել է Մուսլիմ Մագոմաևը (կատարման ձայնագրությունը համարվում է կորած), իսկ «Երգ-82» փառատոնում հնչել է «Նախորդ տարիների մրցանակակիր երգերի» պոպուրիում Էդիտա Պիեխայի կատարմամբ (երրորդ տունը)։

Երգը կատարել է նաև «Надежда» վոկալ-գործիքային անսամբլը, որ կոչվել է այդ երգի անունով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Р. Вивчаренко. «История одной размагниченной песни» 
* Сайт Александры Пахмутовой — Полный текст песни, нотная запись и коллекция ссылок на звукозаписи в различных форматах
* 
* 

Կատեգորիա:1971 երգեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդրա Պախմուտովայի գրած երգեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Էսպերանտիստների համաշխարհային կոնգրես

[thumb|right|[Էսպերանտոյի Միջազգային Ասոցիացիայի նախագահ Մարկ Ֆետեսը Էսպերանտոյի 100-րդ համաշխարհային կոնգրեսի ժամանակ Լիլում (Ֆրանսիա), 2015]]
**Էսպերանտիստների համաշխարհային կոնգրես** (, **UK**), էսպերանտոյին նվիրված ամենամյա համաժողով։  Էսպերանտոյի միջազգային կոնվենցիաների շարքում ամեներկար ավանդույթ ունեցողներից է, քանի որ գրեթե անխախտելի շարունակվել է 113 տարի։ Համաժողովները տեղի են ունեցել ամեն տարի՝ սկսած 1905 թվականից, բացառությամբ Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ։ 1920-ական թվականից ի վեր համաժողովը կազմակերպում է Էսպերանտոյի Միջազգային Ասոցիացիան։

Համաժողովները տեղի են ունենում ամեն տարի և 30 տարվա ընթացքում՝ 1985-2014 թվականներին ունեցել են միջինը  2000 մասնակից (Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր թիվը տատանվել է 800-6000՝ կախված անցկացման վայրի)։ Ներկայացված երկրների միջին թիվը մոտ 60 է։ Որոշ մասնագիտացված կազմակերպություններ հավաքագրում են մի քանի հարյուր մասնակիցների տարեկան հանդիպումների ժամանակ։ Համաշխարհային կոնգրեսը սովորաբար տեղի է ունենում հուլիսի վերջին շաբաթվա կամ օգոստոսի առաջին շաբաթվա ընթացքում՝ սկսում և ավարտվում է շաբաթօրը (ընդամենը՝ 8 օր)։ Տարիներ շարունակ ILERA- ն (Էսպերանտիստ ռադիոսիրահարների միջազգային լիգա) համաժողովների ընթացքում գործարկում է սիրողական ռադիոկայան։ Մինչև 1980 թվականը հանդիպումները տեղի են ունեցել Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, բացառությամբ 1965 թվականին տեղի է ունեցել Ճապոնիայում։ Այդ ժամանակից համաժողովները կազմակերրպվել են Բրազիլիայում, Կանադայում, Չինաստանում, Կուբայում, Հարավային Կորեայում, Ավստրալիայում, Իսրայելում, Վիետնամում և Արգենտինայում։

thumb|Էսպերանտիստների համաշխարհային համաժողովի մասնակիցները 1905 թվականի 1-ին համաժողովից մինչև 2015 թվականի 100-րդ համաժողով

## Պատմություն
thumb|Երկրներ, որոնք հյուրընկալել են Էսպերանտիստների համաշխարհային համաժողով, 1905-2016

## Վիճակագրություն
### Երկրներ
Երկրները՝ ըստ հյուրընկալության քանակի

### Մայրցամաքներ
102 համաժողովներից 84 տեղի են ունեցել Եվրոպայում, 8-ը՝ Ասիայում, 6-ը՝ Հյուսիսային Ամերիկաոյւմ, 3-ը՝ Հարավային Ամերիկայում, 1-ը՝ Ավստրալիայում/Օվկիանիա և ոչ մի համաժողով Աֆրիկայում։

### Քաղաքներ
Քաղաքաներ՝ ըստ հյուրընկալության քանակի

Մնացած քաղաքներում միջոցառում տեղի է ունեցել մեկ անգամ։ .

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Photos of the World Congresses in the Bildarchiv Austria

Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:1905 հիմնադրված կանոնավոր միջոցառումներ
Կատեգորիա:Էսպերանտո
Կատեգորիա:Էսպերանտոյի հավաքներ
Կատեգորիա:Էսպերանտոն Ֆրանսիայում
Մեծ ցրտեր

**«Մեծ ցրտեր»** (), 1969 թվականի խորհրդային տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ ստեղծվել է ռեժիսոր Նիկոլայ Սերեբրյակովի կողմից Սոֆյա Պրոկոֆևայի «Ներողություն չեմ խնդրի» (, 1968) վիպակի մոտիվներով։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է այն մասին, թե ինչպես է տղան վիրավորում մորը (այն պատճառով, որ նա չի կարողացել իր համար ձի գնել), և երկրում սկսվում են մեծ ցրտեր։ Տղան գնում է փողոց՝ իր համար նոր մայր փնտրելու, բայց ոչ ոք, բացի հարազատ մորից, նրան պետք չէ։ Տուն հասնել նրան օգնում է միայնակ ձին, որը նախկինում աշխատել էր կրկեսում, և հիմա զգում է, թե իբր ինքը ոչ ոքի պետք չէ։ Գնալով տուն՝ տղան մորը խնդրում է ապաստան տալ ձիուն։ Մայրը համաձայնում է, և ձին վերածվում է խաղալիք ձի-ճոճանակի։

## Ֆիլմի վրա աշխատել են
* Սցենարի հեղինակ՝ Սոֆյա Պրոկոֆևա
* Ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Սերեբրյակով
* Բեմադրող նկարիչ՝ Ալինա Սպեշնևա
* Օպերատոր՝ Վլադիմիր Սարուխանով
* Կոմպոզիտոր՝ Էդուարդ Արտեմև
* Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
* Հնչյունավորող՝ Ալիսա Ֆրեյնդլիխ
* Խմբագիր՝ Նատալյա Աբրամովա
* Մոնտաժող՝ ՆԱդեժդա Տրեշչյովա
* Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Գորբաչյով
* Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Յուրի Կլեպացկի, Վլադիմիր Պուզանով, Վյաչեսլավ Շիլոբրեև, Մարիա Զուբովա
* Տիկնիկներն ու դեկորացիաները պատրաստել են՝ Պավել Գուսև, Օլեգ Մասաինով, Վլադիմիր Աբակումով, Վլադիմիր Ալիսով, Մարինա Չեսնոկովա, Սվետլանա Զնամենսկայա, Գալինա Գետինգեր, Վ. Կալաշնիկովա, Պավել Լեսին, Վալենտին Լադիգին, Սեմյոն Էտլիս, Պ. Ստարոսելսկի, Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Նաթան Բիտման

## Արձագանքներ

Մայրության թեմային Նիկոլայ Սերեբրյակովը հետագայում վերադարձել է իր «Մեծ ցրտեր» (1969) և «Վանյա Դանիացի» (1974) ֆիլմերում։ Դրանցից առաջինում տղան վիրավորում է մորը և հեռանում նրանից՝ փնտրելու իր համար ուրիշ մայր, և երկրում սկսվում են «մեծ ցրտեր», մինչև նա անցնում է ծանր փորձություններ և հասկանում, թե ինչ է նշանակում մոր անկեղծ զգացմունքն, ու ինչպես պետք է պաշտպանել ու գնահատել նրան։
Ֆիլմերի ճնշող մեծամասնությունը Սերեբրյակովի կողմից ստեղծվել է կինոյի և թատրոնի տաղանդավոր նկարիչ, խաղարկային տիկնիկային կերպարի առանձնահատկությունների գերազանց գիտակ Ալինա Սպեշնևայի հետ համագործակցությամբ։   

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Серебряков Николай — Энциклопедия отечественного кино

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1969 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր ձիերի մասին
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր աղվեսների մասին
Սիմոիտի

, Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Յոսինո գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 62,01 կմ², բնակչությունը՝ 6 224 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 100,37 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Սիմոիտի ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Գոձյո քաղաքը, Օյոդո, Յոսինո ավանները և Կուրոտակի գյուղը։

## Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 6 224 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 100,37 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում կրիպտոմերիան, ծաղիկ՝ *[[Portulaca grandiflora]]*-ն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Սիմոիտի ավանի պաշտոնական վեբկայք 

Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ
Կավակամի

, Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Յոսինո գավառում գտնվող գյուղ։ Գյուղի մակերեսը կազմում է 269,16 կմ², բնակչությունը՝ 1 392 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 5,17 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Կուրոտակի գյուղը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս գյուղի հետ սահմանակցում են Մացուսակա քաղաքը, Յոսինո, Օդայ ավանները և Կուրոտակի, Տենկավա, Կամիկիտայամա, Հիգասիյոսինո գյուղերը։

## Բնակչություն
Կուրոտակի գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 392 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 5,17 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Գյուղը խորհրդանշող ծառ է համարվում կրիպտոմերիան, ծաղիկ՝ կերիան, թռչուն՝ *[[Parus varius]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Կավակամի գյուղի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի գյուղեր
Ժիգմոնդ Կեմեն

Բարոն **Ժիգմոնդ Կեմեն** (, ), 19-րդ դարի հունգարացի գրող, հրապարակագիր, խմբագրել է տրանսիլվանյան «*Erdélyi Hirado*» և բուդապեշտյան «*Pesti Napló*» թերթերը։ Եղել է սեյմի անդամ։ Լավագույն վեպերն են «Սրտի անդունդները» (), «Մարդ ու կին» (), «Այրին ու դուստրերը» ():
## Կենսագրություն
Ծնվել է Տրանսիլվանիայում, աղքատացած ազնվականի ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Այուդ քաղաքի քոլեջում ուսումնասիրել է անգլերեն, ֆրանսերեն, քաղաքագիտություն, մշակույթ և գերմանական իրավունք, ապա Մարոշվաշարլիում (ներկայումս՝ Տիրգու-Մուրեշ, Ռումինիա)՝ իրավագիտություն, սակայն կարճ ժամանակ անց նվիրվել է ժուռնալիստական ու գրական աշխատանքներին։ Նրա առաջին իսկ հրապարակագրական աշխատանքը՝ «Մոհաչի աղետի պատճառները» (1840 թ.) անմիջապես գրավել է ընթերցողների ուշադրությունը։

1840 թվականին Կեմենը Վիեննայի համալսարանում ուսումնասիրել է բնագիտության պատմություն և անատոմիա։ Հաջորդ տարվանից Լայոշ Կովաչի հետ խմբագրել է տրանսիլվանյան *Erdélyi Hirado* թերթը, ակտիվորեն ներգրավվել երկրամասի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններում, եռանդուն կերպով պաշտպանել կոմս Իշտվան Սեչենիի նախաձեռնությունները։

1846 թվականին մեկնել է Բուդապեշտ, որտեղ *Korteskedés ÉS ellenszerei* խորագրի ներքո լույս ընծայած պամֆլետներն արդեն հանրաճանաչ էին դարձրել նրան։ Հաջորդ տարում հրատարակել է իր առաջին, ծավալուն վեպը՝ «Պալ Դյուլայը»։ 1848 թ. հունգարական հեղափոխությունը պաշտպանելու պատճառով կարճ ժամանակով աքսորվել է, վերադառնալուց հետո միացել Հաբսբուրգներին պասիվ դիմադրություն ցույց տալու կողմնակիցներին։ 1859 թվականին լույս է ընծայել իր ամենանշանավոր վեպը՝ «Մոլագարները» («A Rajongok»):

Նյարդերի հետ կապված խնդիրներ ունենալու պատճառով կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է մենության մեջ, Տրանսիլվանիայում։ 
Մահացել է տրանսիլվանական Կեմերեշ քաղաքում։
## Երկերի ընտրանի
** Élet és irodalom (tanulmányok)
** Férj és nő ; Ködképek a kedély láthatárán
** Gyulai Pál
** Báró Kemény Zsigmond munkáiból (tanulmányok)
** Kemény Zsigmond naplója (részletek)
** A mohácsi veszedelem okairól
** Özvegy és leánya
** A rajongók
** Sorsok és vonzások
** Szerelem és hiúság
** A szív örvényei
** Változatok a történelemre
** Zord idő
** Korteskedés és ellenszerei I. kötet
** Korteskedés és ellenszerei II. kötet
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Գասպար Տեր-Մարգարյան

**Գասպար Հովհաննեսի Տեր-Մարգարյան** (), հայ նավթարդյունաբերող, ազգային բարերար։ 1889 թվականին Բաքվում հիմնել է «Արամազդ» և «Բարեկամություն» (1901 թվականից՝ «Նավթ») փայատիրական ընկերությունները և եղել դրանց վարչությունների անփոփոխ նախագահը։

## Կենսագրություն
Գասպար Տեր-Մարգարյանը ծնվել է 1856 թվականին Շրվենանց (այժմ՝ Հայաստանի Սյունիքի մարզում) գյուղում։ 1889 թվականին Բաքվում հիմնել է «Արամազդ» և «Բարեկամություն» (1901 թվականից՝ «Նավթ») փայատիրական ընկերությունները և եղել դրանց վարչությունների անփոփոխ նախագահը։ 20-րդ սկզբին հիմնադրել է Կովկասի լեռնարդյունաբերական և առևտրային ընկերությունը, որի Կապանի մասնաճյուղը տնօրինել է Նորաշենիկ խմբի վեց խոշոր պղնձահանքերի արդյունաբերական շահագործումը։ Անշարժ կալվածներ է ունեցել Բաքվում, Թիֆլիսում և համանուն նահանգներում, Թերեքի շրջանում։ Նյութապես օժանդակել է բարեգործական մշակութային, որբախնամ կազմակերպությունների, արվեստագետների, ուսանողների, դպրոցներ, գրադարաններ, ընթերցարաններ է բացել Կապանի մի շարք գյուղերում։ Տեր-Մարգարյանի միջոցներով է գործել 1902 թվականին հայրենի Շրվենանցում բացված ծխական երկսեռ երկդասյան ուսումնարանը, Նորաշենիկի աշխատավորության համար բացվել է «Գյուղական բանկը»։ Տեր-Մարգարյանը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին խոշոր գումարներ է տրամադրել արևմտահայ գաղթականների օգնության ֆոնդին, վարկավորել վիրավոր զինվորների համար լազարեթների կառուցումը Դիլիջանում, Բաքվում, Սոչիում, Կիսլովոդսկում, Պյատիգորսկում։ Հացամթերքով օգնել է Կապանի շրջանի մի քանի գյուղերի սովյալ բնակիչների։ Նրա միջոցներով 1917 թվականին Թիֆլիսում տպագրվել է Լեոյի «Հայոց պատմության» 1-ին հատորը։ Տեր-Մարգարյանն իր կտակում խոշոր գումարներ էր նախատեսել հայ մշակույթի զարգացման, նրա երախտավորների նյութական ապահովության համար։ 1922 թվականին տարագրվել է։

## Մահ
Գասպար Տեր-Մարգարյանը մահացել է 1935 թվականին Ֆրանսիայի Նիս քաղաքում։

## Հիշատակ
* Սյունիքի մարզի Շրվենանց գյուղի միջնակարգ դպրոցը կոչվում է Գասպար Տեր-Մարգարյանի անունով։
* 2011 թվականին Կապանի երկրագիտական թանգարանում տեղի է ունեցել «Հիշողություն» խորագիրը կրող ցուցադրություն, որի ընթացքում ներկայացվել է 19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի Կապանի պատմությունը, ինչպես նաև Գասպար Տեր-Մարգարյանի գերդաստանի պատմությունը։

## Գրականություն
* Գրիգորյան Ռ., Լեոյի չորս անտիպ նամակները, ԲՀԱ, համար 1/28, 1971:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Գասպար Տեր Մարգարյանցը նավթատեր Մանուչար Ավագովի հետ» դիմանկարը Կապանի երկրագիտական թանգարանում

Կատեգորիա:Հայ նավթարդյունաբերողներ
Կատեգորիա:Հայ բարերարներ
Կատեգորիա:Շրվենանց գյուղում ծնվածներ
Կուրոտակի

, Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Յոսինո գավառում գտնվող գյուղ։ Գյուղի մակերեսը կազմում է 47,71 կմ², բնակչությունը՝ 738 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 15,47 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Կուրոտակի գյուղը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս գյուղի հետ սահմանակցում են Գոձյո քաղաքը, Յոսինո, Սիմոիտի ավանները և Կավակամի, Տենկավա գյուղերը։

### Հարևան մունիցիպալիտետներ
* Սիմոիտի ավան
* Գոձյո քաղաք
* Կավակամի գյուղ

## Բնակչություն
Կուրոտակի գյուղի բնակչությունը կազմում է 738 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 15,47 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Պատկերասրահ

Kawawake-jinja05.JPG|Կավաբի տաճար
Kominamitouge20101018c.JPG|Կավաբի գյուղի համայնապատկերը
黒滝村旧役場庁舎 2011.4.26 - panoramio.jpg|Նախկին համայնքապետարանը, որն այժմ գործում է որպես թանգարան
20080923道の駅吉野路 黒滝02.jpg|Գյուղի երկաթուղային կայարանը
Morimonogatari 201905b.jpg|Կուրոտակի գյուղի թաղամասերից
Houkakuji-20100605.jpg|*Zenkakuji* տաճար
Kawawake-jinja02.JPG|Կավաբի տաճար


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Կուրոտակի գյուղի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:1912 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի գյուղեր
Կամիկիտայամա

, Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Յոսինո գավառում գտնվող գյուղ։ Գյուղի մակերեսը կազմում է 274,05 կմ², բնակչությունը՝ 598 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 2,18 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Կամիկիտայամա գյուղը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս գյուղի հետ սահմանակցում են Գոձյո, Կումանո, Օվասե քաղաքները, Կիհոկու, Օդայ,  ավանները և Սիմոկիտայամա, Տոցուկավա, Կավակամի, Տենկավա գյուղերը։

## Բնակչություն
Կամիկիտայամա գյուղի բնակչությունը կազմում է 598 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2,18 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Գյուղը խորհրդանշող ծառ է համարվում *[[Zelkova serrata]]*-ն, ծաղիկ՝ *[[Lilium auratum]]*-ը, թռչուն՝ *[[Cuculus poliocephalus]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Ճապոնական Կամիկիտայամա գյուղի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի գյուղեր