Նատալյա Սինդեևա

**Նատալյա Վլադիմիրովնա Սինդեևա** (, ), ռուս մեդիա մենեջեր, պրոդյուսեր, լրագրող և հեռուստահաղորդավարուհի։ Նա հանդիսանում է «Անձրև» մեդիա հոլդինգի հիմնական սեփականատերն ու գլխավոր տնօրենը, որը ներառում է «Անձրև» հեռուստաալիքը, ինտերնետային պարբերական և «Մեծ քաղաք» ամսագիրը։ Ավելի վաղ եղել է «Արծաթե անձրև» ռադիոկայանի համահիմնադիրն ու գլխավոր պրոդյուսերը, ինչպես նաև «Արծաթե կալոշա»  հակամրցանակի հիմնադիրը։ Նա Ռուսաստանի Ռադիոյի ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս է։

## Կենսագրություն
Լրագրող և հարցազրուցավար Նատալյա Սինդեևան ծնվել է 1971 թվականին հունիսի 11-ին Միչուրինսկ քաղաքում՝ զինվորական ատամնաբույժի ընտանիքում։ Ծնողները հաճախ էին փոխում ծառայության վայրերը, ուստի երեք տարեկանից Նատալյային փոխանցեցին տատիկի և պապիկի խնամքին։ Մանկության տարիներին նա զբաղվել է սպորտով, ավարտել է բալետի դպրոցը, ինչպես նաև զբաղվել է երաժշտությամբ ու ժողովրդական պարերով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ստացել է «տարրական դասարանների և մաթեմատիկայի ուսուցչի» մասնագիտություն՝ Միչուրինսկի պետական մանկավարժական ինստիտուտում (ՄԳՊԻ)։ Հետագայում՝ 2006 թվականին, ավարտել է Ստոկհոլմի տնտեսագիտության դպրոցը Ռուսաստանում՝ անցնելով բիզնեսի զարգացման վերաբերյալ Entrepreneur Essential 4 դասընթացը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո՝ 1992 թվականին ամռանը, տեղափոխվել է Մոսկվա։ Կյանքի սկզբնական շրջանում աշխատել է իտալական հագուստի վաճառքով զբաղվող ընկերությունում, ինչպես նաև մասնակցել է «Չայկա» լողավազանում անցկացվող գիշերային ջրային շոուի նախագծին։ Ավելի ուշ՝ ցուցահանդեսներից մեկում որպես պրոմոուտեր աշխատելիս, Սինդեևան ծանոթացել է պրոդյուսեր Պավել Վաշչեկինի հետ և դարձել նրա անձնական օգնականը)։ Այդ ժամանակ նա կապեր է  հաստատել էլ մեդիա շուկայի ապագա առանցքային գործիչների հետ՝ Սերգեյ Կոժևնիկովի (Ռուսական մեդիա խմբի հիմնադիր),ռադիո պրոդյուսեր Միխայիլ Կոզիրևի, ինչպես նաև Անդրեյ Վուլֆի և Օտար Կուշանաշվիլիի հետ։

1993 թվականին նա աշխատանքի է անցել «2x2» հեռուստաալիքում, որտեղ նա սկսել է աշխատել քարտուղար, հետո դարձել «Հազար ու մեկ գիշեր» հեռուստաշոուի պրոդյուսեր։

Նատալյան հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ Դմիտրի Սավիցկուն, և նրանց հետ միասին 1995 թվականին հիմնադրել է «Արծաթե անձրև» ռադիոկայանը։ Ռադիոկայանում աշխատելիս Սինդեևան ծանոթացել է ռուս բիզնեսմեն և ռեստորանատեր Ջամիլ Ասֆարիի հետ, (որը արաբ է հոր կողմից) և հետո  նա դարձել է Նատալյայի երկրորդ ամուսինը և  2002 թվականին նրանց ընտանիքում ծնվել է որդի՝ Լուկան։

2005 թվական «Չելսի» ֆուտբոլային ակումբի խաղի ժամանակ, Սինդեևան ծանոթացել է բանկիր Ալեքսանդր Վինոկուրովի հետ, ով այն ժամանակ գլխավորում էր «ԿԻՏ Ֆինանս» ներդրումային բանկը։ 2006 թվական նրանք ամուսնացել են։ Այս ամուսնությունից 2009 թվականին ծնվել է դուստր՝ Ալեքսանդրան։ Վինոկուրովը դարձել է Սինդեևայի գլխավոր ներդրողը, և միասին նրանք ստեղծել են «Անձրև» մեդիա հոլդինգը։ 2020 թվականին փետրվարի 2-ին, իր սեփական  հաղորդման եթերում,  հաղորդել են,որ Նատալյան կրծքագեղձի քաղցկեղ է ախտորոշվել։ Հաղորդման հյուրը լրագրող և գրող Կատերինա Գորդեևան էր՝ «Հաղթել քաղցկեղին» գրքի և վավերագրական ֆիլմի հեղինակն։ 2022 թվականին հոկտեմբերի 28-ին, Ռուսաստանի Դաշնության արդարադատության նախարարությունը Սինդեևային ներառել է «օտարերկրյա գործակալների» ցանկում։
----

## Արծաթյա անձրև
Դմիտրի Սավիցկու հետ միասին Սինդեևան ստեղծեց «Արծաթյա անձրև» FM-ռադիոկայանը։ Առաջին եթերը տեղի ունեցավ 1995 թվականին։ Սավիցկին դարձավ գլխավոր տնօրեն, իսկ Սինդեևան՝ գլխավոր պրոդյուսեր և կասկածելի ձեռքբերումների համար նախատեսված համակարգի՝ «Արծաթյա կալոշա» մրցանակի կազմակերպիչ, առաջին մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել  1996 թվականին։

Ռադիոկայանում աշխատելու համար հաջողվեց ներգրավել բազմաթիվ հայտնի լրագրողների։ Բացի այդ, «Արծաթյա անձրևը» դարձավ հանրաճանաչ նաև ինտերնետով հասանելի լինելու և Սինդեևայի կողմից ներդրված «Տnon-stop» կոնցեպցիայի շնորհիվ» 2004 թվականին Սինդեևան դարձավ «Ռուսաստանի Մեդիա-մենեջեր» մրցանակի դափնեկիր,իսկ «Ռադիո» անվանակարգում՝ «կայանի արտաեթերյան գովազդային արշավների իրականացման նորարարական և ոչ ստանդարտ մոտեցումների համար»։

2002-2009 թվականներին զբաղեցրել է «Արծաթյա անձրև» ռադիոկայանի կոմերցիոն տնօրենի պաշտոնը՝ պահպանելով գլխավոր պրոդյուսերի պաշտոնը։ Ռադիոկայանից հեռանալուց հետո նա շարունակում էր մնալ դրա համասեփականատերը մինչև 2023 թվականը։

«Մենք ուզում էինք ստեղծել այնպիսի ռադիոկայան, որը մեզ հետաքրքիր կլիներ լսել… Եթե դու հարուստ ու խելացի ես, ապա պետք է լսես «Արծաթե անձրևը», որովհետև նրա եթերում, օրինակ, Սոլովյովը քեզ կպատմի, թե ինչպես է անցկացրել «ֆերարիի» թեստ-դրայվը, իսկ հինգ րոպե անց կկարդա ճապոնական տանկա կամ Շեքսպիր բնագրով։

Նատալյա Սինդեևա».
----

## Մեդիա հոլդինգ «Անձրև»
2007 թվականից Նաթալյա Սինդեևան զբաղվում է «Դոժդ» մեդիա հոլդինգի զարգացմանը, որը ներառում է նույնանուն ալիքը, ինչպես նաև պորտալը և «Բազմահանրագիտարան» ամսագիրը։ Ալեքսանդր Վինոկուրովը հանդիսանում է երեք նախագծերի ներդրողը, սակայն իրավաբանական առումով «Սլոն»-ի և «Բազմահանրագիտարան»-ի սեփականատերը միայնակ Սինդեևան է։ «Դոժդ» ալիքում նրա բաժինը կազմում է 95%, իսկ 5%-ը պատկանում է Վերա Կրիչևսկային։ Ներդրումների ճշգրիտ գումարը չի հրապարակվում, սակայն 2013 թվականի կեսերին որոշ գնահատականների համաձայն, միայն ալիքում ներդրված գումարը կարող էր հասնել 40 միլիոն դոլարի։

Հոլդինգի ընդհանուր եկամուտը 2012 թվականին, ըստ ՌՍԲՀ-ի, կազմել է 433 միլիոն ռուբլի։ Մեկնել 66%-ը՝ 285 միլիոն ռուբլի, բաժին է ընկնում «Դոժդ» ալիքին, 20%-ը՝ պորտալին (ստեղծվել է 2009 թվականին), իսկ մնացածը բերվել է ամսագրի և «Բազմահանրագիտարան»-ի կայքի կողմից (գնել են 2010 թվականին)։ Ոչ մի ռեսուրս դեռևս չի բերել գործառնական շահույթ։ 2014 թվականի հունիսին հայտարարվել էր, որ բոլոր նախագծերը կհամախմբվեն մեկ հոլդինգի մեջ և պատրաստվում են դուրս բերել IPO Մոսկվայի բորսայում։

2007 թվականին արձակուրդի ժամանակ Ֆրանսիայում Նաթալյա Սինդեևան այցելել է Կաննի MIPTV հեռուստատեսային շուկան, որտեղ նա հուզվեց տելեկանալի ստեղծման գաղափարով։ Առաջնապես Նաթալյային անհայտ էր հեռուստատեսության գործարկման համակարգը, և նա ստիպված էր օգնություն խնդրել իր ընկերներից, ովքեր աշխատում էին հեռուստատեսային ոլորտում։ Ալիքի ստեղծման համար նա ներդրել է գումար իր ամառանոցը վաճառելուց, հետագայում նրան միացավ ներդրող Ալեքսանդր Վինոկուրով։
ձախից|մինի|Դմիտրի Մեդվեդևը և Նատալյա Սինդեևան «Դոժդ» ստուդիայում
Տելեպոկետի առաջին ներկայացումը տեղի ունեցավ 2009 թվականին։ Ռեժիսոր-պաշտոնակատարի պաշտոնում Սինդեևան հրավիրել է ՆՏՎ ալիքից ռեժիսոր Վերա Կրիչևսկային։ «Դոժդ»-ի հիմքը կազմել են լրատվական ծրագրերը։ Ալիքի տեղեկատվական ծառայության ստեղծման գործում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Լեոնիդ Բերշիդսկին։ 2010 թվականի ապրիլի 27-ին տեղի է ունեցել «Դոժդ» հեռուստաալիքի առաջին հեռարձակում «Optimistic Channel»։ Առաջին անգամ ալիքը հեռարձակվել է միայն ինտերնետում, իսկ ավելի ուշ այն հայտնվել է կաբելային և արբանյակային ցանցերում։

Սինդեևան հրավիրել է ալիք հեռուստատեսություն բարձրաստիճան հասարակական գործիչների, ինչպիսիք են Վլադիմիր Պոզները, Լեոնիդ Պարպեոնովը, Միխայիլ Եֆրեմովը, Դմիտրի Բիկոլը, Ալեքսանդր Սկլյարը, Քսենյա Սոբչակը, Ալեներա Դոլեցկայա և այլն։ 2010 թվականի հոկտեմբերին ալիքի գլխավոր խմբագիր է նշանակվել Միխայիլ Զիգար։ 2011 թվականի գարնանը Վերա Կրիչևսկայան հեռացել է «Դոժդ»-ից սեփական ցանկությամբ՝ կապված «Գրացիան Պոետ» ծրագրի շուրջ ստեղծված հակասությունների հետ։
մինի|Նատալյա Սինդեևան 2013 թվականի Ռունետի մրցանակով

2011 թվականի ապրիլի 25-ին «Դոժդ»-ի գրասենյակ այցելեց Դմիտրի Մեդվեդևը և շնորհավորեց թիմին ալիքի հեռարձակման առաջին տարեդարձի կապակցությամբ։

2012 թվականին «Դոժդ» ալիքը ստացավ հատուկ մրցանակ՝ Ռուսաստանի հեռուստատեսության ակադեմիայից «ՏԵՖԻ-2011» մրցանակաբաշխության ընթացքում։.2013 թվականի գարնանը հայտարարվել էր ալիքի անցումի մասին վճարովի հասանելիության։ «Դոժդ»-ը դարձավ առաջին հեռուստաալիքը Ռուսաստանում, որը վճարովի հասանելիություն ներկայացրեց իր եթերին և ինտերնետում։ Ըստ գլխավոր տնօրենի՝ ալիքը նպատակ ուներ, որպեսզի իդեալում հասնի իր եկամուտների կեսը բաժանորդագրությունից։ Այդ պահին ալիքը ստանում էր միայն 10%։ 2014 թվականի սկզբին հեռուստաալիքի համար սպառնալիք էր առաջացել, երբ Լենինգրադի բլոկադայի 70-ամյակին նվիրված սկանդալային հարցման պատճառով կաբելային և արբանյակային հեռուստատեսության օպերատորները սկսեցին անջատել «Դոժդ»-ը։ Փետրվարին Սինդեևան պաշտոնապես ներողություն խնդրեց հեռուստաեթերում «Այսօր և հիմա» հաղորդաշարի ընթացքում։

## Առցանց հրատարակություն «Հանրապետություն»
Slon.ru առցանց բիզնես հրատարակությունը գործարկվել է 2009 թվականի մայիսին՝ Լեոնիդ Բերշիդսկու ղեկավարությամբ Slon-ը դիրքավորվում էր որպես *«կարծիքի գործարան» տնտեսագիտության, բիզնեսի, քաղաքականության և միջին խավի կյանքի վերաբերյալ*: Ալեքսանդր Գորդեևը, Յուրի Գրանովսկին, Դմիտրի Կուզնեցը, Օլգա Ռոմանովան և ուրիշներ մասնակցել են նյութերի ստեղծմանը: 2011 թվականին Forbes-ի նախկին գլխավոր խմբագիր Մաքսիմ Կաշուլինսկին նշանակվել է գործադիր տնօրենի և Slon.ru նախագծի ղեկավարի պաշտոնում: 2014 թվականի ամռանը հրատարակությունը ներդրել է վճարովի նյութերի մասնակի հասանելիություն: 2014 թվականի դեկտեմբերին Կաշուլինսկին դարձել է գլխավոր խմբագիր, իսկ գործադիր տնօրենի պարտականությունները ստանձնել է Ալեքսանդր Վինոկուրովը: 2016 թվականի նոյեմբերին Slon-ը փոխել է իր անվանումը՝ դառնալով Republic: Հրատարակությունը տեղափոխվել է Republic.ru կայք:

## «Մեծ քաղաք» ամսագիր
2010 թվականին Սինդեևան և Վինոկուրովը ProfMedia մեդիա հոլդինգի մաս կազմող «Աֆիշա» հրատարակչությունից գնեցին «Բոլշոյ Գորոդ» ( «Մեծ քաղաք» ) ամսագիրը և *bg.ru* կայքը։ Գործարքի պահին «Բոլշոյ Գորոդ»-ի գլխավոր խմբագիր Ֆիլիպ Ձյադկոն կարծիք հայտնեց, որ «ամսագիրը վաճառելու պատճառը ոչ թե դրա անշահավետությունն էր, այլ այն, որ ստեղծված իրավիճակում «Աֆիշան» չէր պլանավորում ներդրումներ կատարել նախագծի զարգացման մեջ»։ Հրատարակության արժեքը կազմել է մոտ 2 միլիոն դոլար: Նատալյա Սինդեևան նշել է։Ես միշտ սիրում էի «Մեծ քաղաքը»՝ երբեմն ավելի շատ, երբեմն ավելի քիչ: Իդեալապես և էմոցիոնալ առումով այն, ինչ մենք անում ենք մեր ալիքում, շատ համապատասխանում է «Մեծ քաղաքի» այն, ինչ անում է։ Մենք չէինք պլանավորել ոչինչ գնել, չենք ուսումնասիրել շուկան, բայց երբ զրույցի ժամանակ պատահաբար խոսվեց այն մասին, որ «Մեծ քաղաքը» կարող են վաճառել կամ փակել, շատ ցավեցինք։ Որովհետև միշտ ցավալի է, երբ մի շատ լավ պատմություն մեռնում է։2013 թվականի գարնանը Ալեքսանդր Վինոկուրով հայտարարեց ամսական բյուջեի կրճատման մասին, որը գերազանցում էր 10 միլիոն ռուբլի։ Բառարանի տպագիր տարբերակը տարածվում էր անվճար, իսկ կայքի այցելուների թիվը բավականին փոքր էր։ Շրջանառվում էին տարբեր տարբերակներ՝ ամբողջ հրատարակությունը փակելուց կամ կայքի խմբագրությունը ազատելուց մինչև «Մեծ քաղաքի» փոխանցումը լրագրողների թիմին։ 2014 թվականի փետրվարին ընդունվեց որոշում՝ հրաժարվել տպագիր տարբերակի թողարկումից և կենտրոնանալ կայքի զարգացման վրա։ Վերջին թարմացումները կայքում կատարվել են 2016 թվականի մարտի

## Մրցանակներ
* Ռուսաստանի մեդիա մենեջերի երեք մրցանակ (2004 թվական, 2011 թվական, 2014 թվական)
* Մոսկվայի Հելսինկյան խմբի մրցանակ՝ երիտասարդների շրջանում մարդու իրավունքների պաշտպանության ավանդույթների զարգացման համար (2016):
* Աննա Պոլիտկովսկայա Կամերտոնի մրցանակ (2021)։

## Ծանոթագրություններ


## Հղումներ
 

*  (F@ck This Job)

**Обзорные материалы:**

* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ