Միխայիլ Կերզին

**Միխայիլ Կերզին** (), ), ռուս և բելառուսցի քանդակագործ, ակադեմիզմի կողմնակից, Սանկտ Պետերբուրգի արծաթե դարաշրջանի քանդակագործների շրջանում նշանավոր գործիչ, ավելի ուշ՝ կարևոր կերպար խորհրդային առաջին տասնամյակների բելառուսական քանդակագործության մեջ, մանկավարժ: Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ:

## Կենսագրություն
Ծնվել է մոսկովցի փաստաբան Արկադի Կերզինի, որը ռուսական երաժշտության և՛ երկրպագուն էր և՛ պրոպագանդիստը, և դաշնակահարուհի Մարիա Սեմյոնովնայի ընտանիքում, որը հիմնել է «Ռուսական երաժշտություն սիրահարների խմբակ»-ը, այսպես կոչված՝ «Կերզինյան խմբակ»-ը:

1903-1912 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիային կից՝ Պետերբուրգի Գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանում՝ Գուգո Զալեմանի լսարանում:

«Ռոմանովների տան 300-ամյա թագավորման պատվին» նվիրված մեդալի՝ դիմացի քանդակի հեղինակն է:

«Վակխանալիա» անունով դիպլոմային աշխատանքը Կերզինին բերել է նկարչի կոչում և 2 տարի դեպի արտասահման ճանապարհորդության անվճար հնարավորություն: Գործուղման ծախսերը կազմել են 5000 ռուբլի ոսկի: Քանդակագործը ճանապարհորդել է Հունաստանով, Իտալիայով, Ֆրանսիայով, Գերմանիայով, Անգլիայով, որտեղ նա բարելավել է իր վարպետությունը և յուրացրել եվրոպական մշակույթը: 1917 թվականին Պետրոգրադում հիմնադրված պլաստիկ արվեստի գործիչների միության հիմնադիրներից մեկն է: Մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի սրահում անցկացվող Գարնանային ցուցահանդեսին, որը կայացել է 1897-1918 թվականներին Սանկտ Պետերբուրգում: Ընդգրկված է եղել «Շրջիկ ցուցահանդեսների նոր միության» նկարիչների համայնքում, որը գոյություն է ունեցել 1908-1930 թվականներին, ինչպես նաև՝ ընդգրկված է եղել քանդակագործ-նկարիչների միությունում, որը կազմավորվել է 1917 թվականին Պետրոգրադում: 1918-1923 թվականներին դասավանդել է Վելիժի նկարչական դպրոցում:

1923-1932 թվականներին տնօրինել է Վիտեբսկի գեղարվեստական տեխնիկումը, որտեղ զբաղեցրել է վարիչ Ի. Գավրիսի պաշտոնը: Կերզինը Պետերբուրգից հրավիրել է գեղանկարչության վարպետներ և կազմակերպել է բոլոր ուսանողների վերաքննություն: Շատերը դուրս են մնացել, քանի որ հեռացումները նախկինում կազմակերպվում էին ոչ թե ուսանողների ունակությունների հիման վրա, այլ՝ նրանց հեղափոխական պատկանելիության: Կերզինը սկսել է տեխնիկումի կրթական հարցերի հետ կապված միաձայն որոշումներ կայացնել: Դա համարելով նվաստացուցիչ՝ Յուդել Պենը (ուսումնական մասի փոխռեկտոր), Սոլոմոն Յուդովինը, Եֆիմ Մինինը և մի շարք ուսանողներ 1923 թվականի սեպտեմբերի 23-ին հանդես եկան կոլեկտիվ հայտարարությամբ, որ հեռանում են համալսարանից:

Կերզինի աշակերտներն են եղել բելառուսցի հայտնի քանդակագործ Զաիր Ազգուրը, Ալեքսեյ Գլեբովը, Անդրեյ Բեմբելը, Սերգեյ Սելիխանովը, Անատոլի Անիկեյչիկը և ուրիշներ: Զաիր Ազգուրին Կերզինը անձամբ է խորհուրդ տվել գեղանկարչության կուրսից անցում կատարել քանդակագործության առաջին կուրս: Ալեքսեյ Գլեբովը եղել է Կերզինի սիրելի աշակերտը, չնայած որ նա այդպես էլ չկարողացավ ավարտել կուրսը: Նրան մի քանի անգամ հեռացրել են այն բանի համար, որ ընդունվելիս թաքցրել է իր ծագումը (հայրը քահանա է եղել):

1932 թվականից Մինսկում է ապրել: 1930-ական թվականներին Կերզինի աշակերտները իր ղեկավարությամբ կազմում են Մինսկի Կառավարության տան ձևավորման վրա աշխատող քանդակագործների խումբ: Գերմանացիների ներխուժման և Բարբարոսայի ժամանակ, Կերզինը մնում է Մինսկում, նա կապված էր Մինսկի ընդհատակում, որը գործում էր քանդակագործի արհեստանոցի քողի տակ: Մինսկի ազատագրումից հետո, Կերզինը պարգևատրվել է պարտիզանի մեդալով և ընտրվել է Բելառուսի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Գերագույն խորհրդի պատգամավոր:

1949 թվականին անհայտ պատճառներով լքել է Բելառուսը, և գնացել Լենինգրադ, որտեղ Եվգենի Վուչետիչի առաջարկությամբ դարձել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի քանդակագործության ամբիոնի վարիչ: Ունեցել է ոչ այդքան մեծ բնակարան Վասիլևսկյան կղզում՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի բակում, որտեղ էլ դասավանդել է մինչև կյանքի վերջ: Լենինգրադում դասավանդելիս Կերզինի աշակերտներից են եղել Սերգեյ Ալիպովը, Բորիս Սերգեևը, Վիկտոր Սինայսկին, Գրիգորի Յաստրեբենեցկին և Մարյան Կոնեչնը:

## Պարգևներ
* Պատվո շքանշան (1940 թվականի հունիսի 20)` *Բելառուսի թատերական և երաժշտական արվեստի զարգացման գործում մատուցած նշանալի ծառայության համար*:
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1973 թվականի ապրիլի 6)` *խորհրդային երևակայական արվեստի զարգացման համար մատուցած ծառայությունների, իննսուն ամյակի հետ կապված կադրեր պատրաստելու և բազմաթիվ տարիների գործունեության համար*:
* Ժողովուդների ընկերության շքանշան (1979 ապրիլի 10)՝ խորհրդային երևակայական արվեստի զարգացման համար մատուցած իր ծառայությունների և կադրեր պատրաստելու իր շատ տարիների գորշունեության համար:

## Տեքստերի հրապարակումներ
* 
* 

## Գրականություն
*  
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ