open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Հեդե ֆոն Թրապ

**Հեդե ֆոն Թրապ** (գերմաներեն՝ **Hede von Trapp**, ), ավստրիացի բանաստեղծուհի, նկարչուհի, *Art Nouveau* շարժման ակտիվ մասնակից

## Կենսագրություն
Հեդե ֆոն Թրապը ծնվել է 1877 թվականի նոյեմբերի 18-ին, Պուլայում (Ավստրո-Հունգարիա)։ Նրա ծնվելուց մեկ տարի առաջ հորը՝ Ավգուստ ֆոն Թրապին ասպետական-ազնվականական տիտղոս էր շնորհվել։ Հեդեի կրտսեր եղբայրը՝ Գեորգ Ռիտտեր ֆոն Թրապը (1880–1947), նույնպես անվանի անձնավորություն է դարձել. սուզանավի հրամանատար-նավապետ էր և Թրապների երգչական այն նշանավոր ընտանիքի հայրը, որի մասին 1949 թվականին բարոնուհի Մարիա Ավգուստա ֆոն Թրապը հրատարակել է հիշողոթյունների գիրք («*The Story of the Trapp Family Singers*»), և որի հիման վրա հետագայում ստեղծվել է բրոդվեյան «*Երաժշտության հնչյունները*» հանրահայտ մյուզիքլը, 1965 թվականին էլ՝ էկրան բարձրացել՝ դառնալով արվեստասեր հասարակության սիրած ֆիլմերից մեկը։

Սկզբնական շրջանում Հեդեն իրեն դրսևորել է որպես բանաստեղծությունների ու արձակ գրվածքների հեղինակ, միաժամանակ նկարչության դասեր է առել բեռլինցի նկարիչ Էրիխ Լյուդվիգ Շտալից։ 1909 թվականից սկսած՝ նա ինքն է նկարազարդել իր հեղինակած գրքերը։ 1911 թվականի հուլիսին Վիեննայի Միտկե պակերասրահում կազմակերպվել է նրա նկարչական աշխատանքների առաջին ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացված էին շուրջ յոթ տասնյակ գծանկարչական գործեր ու փորագրանկարներ։ 1914 թվականի փետրվարի 1-ից մարտի 31-ը նկարչուհու ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Բրեմենի Կունստհալեում կազմակերպված միջազգային ցուցահանդեսում։ Երկար տարիներ նա ապրել ու ստեղծագործել է Կոռնոյբուրգում, որի փողոցներից մեկը ներկայումս կրում է նրա անունը։

Հեդե ֆոն Թրապը հենց այդ քաղաքում էլ կնքել է իր մահկանացուն 1947 թվականի դեկտեմբերի 29-ին։

## Գրականություն
*The International Studio, Volume 49, page 240-241
*Items by Hede von Trapp on Europeana Collections

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի գրաֆիկական դիզայներներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարչուհիներ
Լիդյա Ֆոմենկո

**Լիդյա Ֆոմենկո** (, ), ռուս խորհրդային քննադատ, գրող։ ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։

## Կենսագրություն
Լիդյա Ֆոմենկոն ծնվել է 1909 թվականին, Դոնի Ռոստովում։ 1930 թվականին ավարտել է Հյուսիսկովկասյան ինստիտուտը։ Տպագրվել է 1948 թվականից։ Ռազմահայրենասիրական թեմատիկային է նվիրված Ֆոմենկոյի «Խորհրդային մարտիկի կերպարը գեղարվեստական գրականության մեջ» () (Ա. Մ. Նիկիտինի հետ միասին, 1963) ստեղծագործությունը, «Ժամանակի դիմագծերը։ Գաղափարներ և կերպարներ 60-ականների արձակում» () (1970) գիրքը։ Պատմա-հեղափոխպական ստեղծագործությունների հեղինակ է. «Յոթից մեկը» (1968) պատմվածք, ակնարկներ Վ. Վ. Վորովսկու, Վ. Ա. Շելգունովի, Ն. Գ. Պոլետաևի մասին և այլն։

## Երկեր
* Мария Прилежаева. Критико-биографич. очерк, М., 1971.
* Анри Барбюс, М., 1962 (совм. с И. Гуро).
* Юрий Яковлев. Очерк творчества, М., 1974.

## Գրականություն
* Исбах Ал., Книга о Барбюсе, «Октябрь», 1963, № 1.
* Дычко Д., Повесть о писателе, «Наш современник», 1963, № 3.
* Молдавский Дм., Соратник Ильича, «Нева», 1969, № 6.
* Машинский С. С., С верным прицелом, «Лит. Россия», 1971, 12 марта.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային քննադատներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս քննադատներ
Բորիս Վայնտրաուբ

**Բորիս Գրիգորևիչ Վայնտրաուբ** (, ), խորհրդային զորապետ, գեներալ-մայոր (1954):

## Կենսագրություն
Բորիս Վայնտրաուբը ծնվել է 1904 թվականի օգոստոսի 16-ին Դոնի Ռոստովում։ 7-րդ դասարանը ավարտելուց հետո աշխատել է գործարանում։

1924 թվականին զորակոչվել է ԲԳԿՀ։ Չեչնիայում մասնակցել է ավազակության դեմ պայքարին։ Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ 1925 թվականի մարտից։ 1927 թվականին ավարտել է հետևակային դպրոցը։ 1932-1936 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մ. Վ. Ֆրուզնեի անվան ԲԳԿՀ-ի ռազմային դպրոցում։ Ընձյուղման գնդի հրամանատար, իսկ հետո 26-րդ ընձյուղման դիվիզիայի շտաբի հրամանատարի օգնական։

1938 թվականի հունվարի 31-ին ձերբակալվել է ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ-ի կողմից որպես հակահեղափոխական-տրոկցիստ, բայց հետո նրա գործը դադարեցվել է։

1941 թվականի հուլիս - օգոստոս ամիսներին եղել է 437-րդ ընձյուղման գնդի հրամանատար ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Հետո եղել է գործադրական բաժանմունքի և 154-րդ ընձյուղման դիվիզիայի շտաբի հրամանատար։ 1944 թվականի հունիսի 10-ին եղել է 80-րդ Պոմերանյան ընձյուղման կորպուսի շտաբի հրամանատար։

1951 թվականին ավարտել է Վորոշիլովի անվան գլխավոր շտաբի ակադեմիայի բարձրագույն կուրսերը։ 1954 թվականին նրան շնորհվել է գեներալ-մայոր կոչումը։ 1957 թվականից Կարպատյան ռազմային շրջանի վարչության կազմակերպմա-զորհավաքման հրամանատար։

1966 թվականին պաշտոնաթող է եղել։ Ապրել է Դոնի Ռոստովում։

## Մրցանակներ
* Լենինի շքանշան,
* II աստիճանի Կուտուզովի շքանշան,
* Հայրենական պատերազմի I աստիճանի երեք շքանշան,
* Կարմիր Աստղի շքանշան,
* «ԲԳԿՀ 20 տարի» մեդալ և այլ մեդալներ։

Խվաստովիչի (Կալուգայի մարզ) քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։

## Աղբյուրներ
* Евреи-генералы вооруженных сил СССР: краткие биографии. Федор Давыдович Свердлов. 1993 — Всего страниц: 272
* Еврейская военная энциклопедия. Автор: Левитас И. М. , УДК 355 (=411.16) (092) ББК 68. 49 (2=ЕВР)я2 Издательство «Сталь», 2007. — 704 с.
* Фото — http://naftaly2012.narod.ru/olderfiles/2/Vaintraub.jpg
* Сайт «Подвиг народа»
* М. Я. Янкелевич. Алая лента. Рассказы о Почётных гражданах земли Калужской. Тула, Приокское книжное издательство, 1989.
* М. А. Гонтмахер. Евреи на Донской земле. История. Факты. Биографии. http://recept.znate.ru/docs/index-1846.html?page=264 

Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Դոնդող

thumb|right|250px|Շերտավոր դոնդող
**Դոնդող**, մակարդված հեղուկ, սննդային կոլոիդային խառնուրդ (հիմնականում մրգային հիմքով), որին ավելացնում են սննդային ժելատին (պեկտինյան նյութեր, ագար-ագար), սառչելիս ամբողջ զանգվածը դառնում է դոնդողանման զանգված։

Դոնդողը պատրաստվում է նաև տավարի ոտքերի և գլխի եփվածքի մրուրից։ Քաղցր դոնդողն անվանում են ՝ ի տարբերություն մսայինի, որն անվանում են  (աղճատված ձևով՝ լանշպիգ), իսկ դրանցով ծածկված ուտեստը՝ դոնդողավոր ուտեստ կամ դոնդող։ Մրգերից և հատապտուղներից պատրաստված դոնդողը, որոնք պարունակում են շատ պեկտինյան նյութեր, կարելի է ստանալ նույնիսկ առանց դրանց վրա ժելատին ավելացնելու, քանի որ պեկտինյան նյութերն իրենք էլ օշարակին դոնդողային կազմություն են տալիս։ Հաճախ այդպիսիք պատրաստվում են տնային անտոնովկա տեսակի թթվահամ խնձորներից, հետո դրանք սպանախի օգնությամբ ստանում են կանաչ, իսկ որդան կարմիրի օգնությամբ՝ կարմիր գույն։

## Տես նաև
*Բլանմանժե
*Մարմելադ
*Զելց

## Արտաքին հղումներ
*Տնական դոնդող. առողջարա՞ր է, թե՞ ոչ

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Մրգերով ուտեստներ
Լյուդմիլա Բուրցևա

**Լյուդմիլա Գեորգիևնա Բուրցևա** (, ), ռուս բանաստեղծուհի, Ռուսաստանի գրողմերի միության անդամ (2005):

## Կյանք և ստեղծագործություն
Լյուդմիլա Բուրցևան ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Դոնի Ռոստովում՝ Գեորգի Պետրովիչ Զայկոյի և Եվգենիա Միխայիլովնայի ընտանիքում։ Հայրը զոդագործ էր աշխատում, իսկ մայրը՝ տեխբաժնի դիսպետչեր։ 1971 թվականին ավարտել է Ռոստովի № 80 դպրոցը, որից հետո ընդունվել է Ռոստովի կուլտլուսաուսումնարանի գրադարանային բաժին, որն ավարտել է 1974 թվականին։ 1972-1976 թվականներին աշխատել է Կ. Մարքի անվան գիտական շրջանային գրադարանում։ 1980 թվականից՝ Ավտոմոբիլիստների ռուսական համայնքի Ռոստովի մարզային բաժնում։

Լյուդմիլան բանաստեղծություններ է գրել մանկությունից։ 1980-ական թվականներին մի քանի բանաստեղծություն տպվել է «Комсомолец» շրջանային թերթում։ Բանստեղծությունների առաջին հավաքածուն հրատարակվել է 1997 թվականին «Հարավային աստղ» ալմանախում՝ Լյուդմիլա Բարոն կեղծանվան ներքո։

Բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Քեզ ընդառաջ», հրատարակվել է 2001 թվականին։ 2003 թվականին հրատարակվել է «Ժամանակի կիսադեմք» հավաքածուն։ 2004 թվականի վերջին հրատարակվել է երրորդ գիրքը՝ «Ճակատագրի գիծ» անվանմամբ։ Այդ գրքերից յուրաքանչյուրում միայն նոր բանաստեղծությունների էին։

2004 թվականին գրական-գեղարվեստական «Տապան» ամսագրում (№ 5) և «Դոնի մշակույթ» թերթում հրատարակվել են բանաստեղծությունների մեծ հավաքածուներ։ 2005 թվականին դեբյուտել է որպես թարգմանիչ՝ թարգմանելով օսեթ բանաստեղծ Չերմեն Այդարովի բանաստեղծությունները։

2005 թվականից Լյուդմիլա Բուրցևայի բանաստեղծական հավաքածուներն ու թարգմանությունները պարբերաբար հրապարակվում էին «Տապան» ամսագրում և «Դոնի մշակույթ» թերթում։

2005 թվականին նա ընդունվել է Ռուսաստանի գրողների միություն ուրպես բանաստեղծ։

Լյուդմիլա Գեորգիևնա Բուրցևան ապրում է Դոնի Ռոստովում։

## Ստեղծագործություններ
**Տարբեր հրատարակչություններ**

* Навстречу себе. Стихи. - Ростов-на-Дону МП «КНИГА», 2001.
* Профиль времени. Стихи. - Ростов-на-Дону, «Новая книга», 2003.
* Линия судьбы. Стихи. - Ростов-на-Дону, ООО «Донской издательский дом», 2004.
* Когда я была китайцем. Стихи. - (в серии «32 полосы») - Таганрог: изд-во «Нюанс», 2010.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX-XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. - Ростов н/Д, 2006. - 512 с. ISBN 5-481-00623-5

## Արտաքին հղումներ
* Бурцева Людмила Георгиевна
* Бурцева, Людмила Георгиевна - Профиль времени: Стихи

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Մարկ Ռոկա

**Մարկ Ռոկա** (, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Էսպանյոլի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Էսպանյոլ
Ֆուտբոլիստի կարիերան Ռոկան սկսել է Բարսելոնայի ակադեմիայում։ 2008 թվականի նա միացավ Էսպանյոլի երիտասարդական թիմին։ Առաջին հանդիպումը Էսպանյոլ B-ի կազմում անցկացրեց 2014 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Լյեյդա Էսպորտիուի դեմ խաղում։ Սեգունդա Դիվիզիոն B-ում առաջին գոլը խփեց 2015 թվականի հունվարի 17-ին՝ Օլոտի դեմ խաղում։ Օգոստոսի 4-ին Ռոկան երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2017 թվականը։ Էսպանյոլի երկրորդ թիմի կազմում իսպանացին անցկացրեց 51 հանդիպում՝ դառնալով 6 գոլի հեղինակ։

Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Ռոկան նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 26-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Մալագայի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 11-ին նա երկարաձգեց պայմանագիրը Էսպանյոլի հետ մինչև 2022 թվականը։ 2018-19 մրցաշրջանում իսպանացին դարձավ թիմի հիմնական կազմի խաղացող։ 2019 թվականի հունվարի 30-ին Ռոկան հեռացվեց խաղադաշտից Իսպանիայի գավաթի Ռեալ Բետիսի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 90-րդ րոպեին։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց ապրիլի 21-ին՝ Լևանտեի դեմ խաղում։ 2018-19 մրցաշրջանում Ռոկան անցկացրեց 40 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։

2019 թվականի ամռանը Ռոկան մոտ էր Բավարիա Մյունխեն տեղափոխվելուն, սակայն տրանսֆերը չկայացավ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում իսպանացին անցկացրեց հուլիսի 25-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Ստյարնանի դեմ խաղում։

## Միջազգային կարիերա
Ռոկան ներկայացրել է Իսպանիան մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։ 2019 թվականին նա Մ21 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 3 հանդիպում և դառնալով 1 գոլի ու 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։ Իսպանիան հաղթեց մրցաշարը՝ եզրափակչում 2-1 հաշվով պարտության մատնելով Գերմանիային։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
*2019 թվականի սեպտեմբերի 14-ի դրությամբ*

## Նվաճումներ
### Միջազգային

; Իսպանիա Մ21

* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Մ21 առաջնություն. 2019

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Ռոկայի պաշտոնական Տվիտերի էջը
* Ռոկայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Ռոկան transfermarkt-ում
* Ռոկան soccerbase.com-ում
* Ռոկան WhoScored.com կայքում
* Ռոկան Էսպանյոլի պաշտոնական կայքում 
* Ռոկան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կատալոնիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Լիդս Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ
Տիչինա Առնոլդ

**Տիչինա Ռոլանդա Առնոլդ** (, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, առավել հայտնի է «Բոլորն ատում են Քրիսին» սերիալում կատարած դերով։

## Կենսագրություն
Առնոլդը ծնվել է Նյու Յորքի Քուինս քաղաքում, միջին դասի ընտանիքում։ Նրա մայրը եղել է սանիտարական բաժնի աշխատակից, հայրը՝ ոստիկան։ Ունի քույր։ Առլոնդը սովորել է երաժշտության, արվեստի և դերասանական վարպետության բարձրագույն դպրոցում։ Դեռ չորս տարեկան հասակում Առնոլդի տաղանդն ուշադրության է արժանացել եկեղեցում նրա ելույթների շնորհիվ։ Երբ նա դարձել է ութ տարեկան, մայրը և քեռին առաջարկել են մասնակցել լսումների, և նա ստացել է իր առաջին դերը Բրուքլինի թատրոնում։ Նա շարունակել է ելույթ ունենալ թատրոնում և ակումբներում։ Այնուհետև հեռուստատեսային ֆիլմերում կատարել է էպիզոդիկ դերեր։

1998 թվականին Տիչինա Առնոլդը հիմնադրել է գլխարկների դիզայնի «China Moon Rags» սեփական ֆիրման, որի արտադրության գլխարկներից կրել են այնպիսի հայտնի անձինք, ինչպիսիք են նրա լավագույն ընկերուհի Տիշա Քեմփբելը, Ջանեթ Ջեքսոնը, Վիվիկա Ֆոքսը, Ռեջինա Քինգը, Քրիստինա Ագիլերան։ Նա դադարեցրել է գլխարկների արտադրությունը, երբ դուստր է ունեցել։ Տիչինա Առնոլդի և երաժշտական պրոդյուսեր Քարվին Հագինսի (Carvin Haggins) դուստրը՝ Ալիշա Քայը (Alijah Kai), ծնվել է 2004 թվականի մարտի 16-ին։

## Կարիերա
1986 թվականին Տիչինան հայտնվել է էպիզոդիկ դերում (Քրիստիալ, երաժշտական համար կատարող երեք աղջիկներից մեկը) Ֆրենկ Օզի «Սարսափների կրպակ» ֆիլմում։  Այս փոքրիկ դերից հետո Առնոլդի կարիերան շարունակել է վերելք ապրել կայուն կերպով, նա հայտնվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «ինչպես ես հայտնվեցի Պոլ Մազուրսկու քոլեջում», «Խանութի տեսարաններ», որում նկարահանվել է Վուդի Ալլենի հետ (1991)։ 1987 թվականի փետրվարին ստացել է առաջին մեծ աշխատանքը հեռուստատեսությունում՝ կատարելով շարունակական դեր Նադեժդա Ռայնի սերիալում։ Քննադատները բարձր են գնահատել նրա դերը, և 1988 թվականին Տիչինան ներկայացվել է «Էմմի» մրցանակի։

Առնոլդը ճանաչման է արժանացել Մարտին Լոուրենսի «Մարտին» (1992-1997) սիթքոմում կատարած դերի շնորհիվ։ 2005 թվականից մինչեւ 2009 թվականը նկարահանվել է «Բոլորն ատում են Քրիսին» կատակերգությունում՝ կատարելով գլխավոր դեր։

Չնայած այնքան էլ հայտնի չեն Առնոլդ Տիչինայի աշխատանքները երաժշտության ոլորտում, նա հաջողության է հասել նաև որպես երաժիշտ։ Նա գրել և կատարել է «Movin Up» դուետը, որն զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը Billboard Club Play հիթ-շքերթում։ Առնոլդն օգտագործում է China Ro կեղծանունը, որն ստացվել է իր անվան վերջին մասից և երկրորդ անունի առաջին երկու տառերից։

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Տիչինա Առնոլդը  TV.com կայքում
* Tichina Arnold cast bio on The CW
* Tichina Arnold’s China Moon Rags

Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Իլյա Գրինման

200 px|right|thumb|Ալեքսանդր Բախրուշինի դիմանկար, 1907 թվական
**Իլյա (Էլիաշ) Աբրամովիչ (Ավրումովիչ) Գրինման** (, ), ռուս և ֆրանսիացի նկարիչ։

## Կենսագրություն
Իլյա Գրինմանը ծնվել է 1875 թվականի ապրիլի 20-ին Դոնի Ռոստովում։ 1893 թվականից սովորել է Օդեսայի նկարչական դպրոցում, 1897-1904 թվականներին՝ Կայսերական արվեստների ակադեմիայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարանում։ Իլյա Ռեպինի աշակերտն է։

Սանկտ Պետերբուրգի (1918-1923) և Դոնի Ռոստովի (մինչև 1917 թվականը) ցուցահանդեսների մասնակից։ 1917 թվականից ապրել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։ Մոսկվայի ցուցահանդեսի (1931), ինչպես նաև Սանկտ Պետերբուրգի բոլոր ուղղությունների արվեստների ցուցահանդեսի մասնակից (1923)։ Դոնի Ռոստովի նրբագեղ արվեստների համայնքի (1911-1917), Արվեստների խրախուսման հրեական համայնքի (1916-1917) անդամ և ցուցադրող։

Իլյա Գրինմանը մահացել է 1944 թվականի ապրիլին Դրանսի համակենտրոնացման ճամբարում։

## Ստեղծագործություններ
Մեծ մասամբ նկարել է դիմանկարներ։ Նրա վրձնին են պատկանում՝
* Ալեքսանդր Բախրուշին դիմանկարը (1907)
* Մաքսիմ Գորկիի դիմանկարը
* Ֆեոդոր Շալյապինի դիմանկարը
* Իլյա Ռեպինի դիմանկարը
* Նաում Արոնսոնի դիմանկարը
* բարոնուհի ֆոն Էնգելգարդտի դիմանկարը (1913)
* Վլադիմիր Լենինի դիմանկարը (1923)

Գրող Լև Տոլստոյի մասին հիշողությունների հեղինակ (1910)։

## Մրցանակներ
* 1939 թվականին Փարիզում նկարիչների հավաքույթի ժամանական պարգևատրվել է պատվավոր գնահատակով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Autour de l’art juif: encyclopédie des peintres, photographes et sculpteurs. С. 62

## Արտաքին հղումներ
* Гринман Илья Абрамович
* Гринман Илья (Элиаш) Абрамович 
* А. А. Бахрушин. Художник И. Гринман. Пастель
* 
* ЕВРЕЙСКОЕ ИЗОБРАЗИТЕЛЬНОЕ ИСКУССТВО В САНКТ-ПЕТЕРБУРГЕ ВО ВТОРОЙ ПОЛОВИНЕ XIX – НАЧАЛЕ XX вв.

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Ալեքսանդր Գրիսենկո

**Ալեքսանդր Իվանովիչ Գրիսենկո** (, ), Խորհրդային բանակի գնդապետ, Ռուսաստանի քաղաքացիական, Ճապոնա-չինական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից, օդաչու, որը կրկնել է Ալեքսեյ Մարեսևի քաջագործությունը։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Գրիսենկոն ծնվել է 1904 թվականին Դոնի Ռոստովում՝ բանվորական ընտանիքում։ 1919 թվականին ընդունվել է բոլշևիկների կուսակցություն։ 1920 թվականին Գրիսենկոն ծառայության է գնացել ԲԳԿՀ-ում։ Մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմի մարտերին, որի ավարտից հետո զորացրվել է։ Վերադարձել է Դոնի Ռոստով, որտեղ դարձել է կոմերիտական ակտիվ գործիչ։

1934 թվականին Գրիսենկոն կրկին զորակոչվել է բանակ։ Ավարտել է օդաչվական ուսումնարանը։ Մասնակցել է ճապոնա-չինական պատերազմի մարտերին, խփել է թշնամական չորս ինքնաթիռ, որի համար պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1941 թվականին Գրիսենկոն նշանակվել է 2-րդ կործանիչ ավիագնդի հրամանատար։

1941 թվականի հունիսի 22-ից եղել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատում։ Մասնակցել է Ստալինգրադի ճակատամարտին։ 1942 թվականի օգոստոսի 8-ին օդային, մարտում Գրիսենկոյի ինքնաթիռը խփել են, իսկ օդաչուն ծանր վնասվածք է ստացել։ 1943 թվականի մայիսին Գրիսենկոն վերադարձել է ռազմաճակատ, թռչել է «Bell P-39 Airacobra» ինքնաթիռով՝ լինելով 2-րդ կործանիչ ավիադիվիզիայի հրամանատար, որը հետագայում վերահիմնադրվել էր 23-րդ գվարդիական կործանիչ ավիադիվիզիայի, իսկ հետո եղել է 16-րդ գվարդիական կործանիչ ավիադիվիզիայի հրամանատար։ Մինչև 1944 թվականի մարտը նա արդեն իրականացրել էր 60 մարտական թռիչք, մասնակցել էր 27 օդային մարտերի՝ անձամբ խփելով 4 թշնամական ինքնաթիռ։

Պատերազմի ավարտից հետո Գրիսենկոն եղել է Խարկովի օդաչուների մարտական օդաչվական ուսումնարանի հրամանատար։ 1948 թվականի Աշխաբադի երկրաշարժի ժամանակ մնացել է ավերակների տակ և ստացած վնասվածքներից պատճառով ստիպված է եղել պաշտոնաթող լինել։ Ապրել է Դոնի Ռոստովում։ Մահացել է 1969 թվականին։

## Մրցանակներ
* Կարմիր դրոշի շքանշան,
* Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան,
* «Ստալինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ,
* Կարմիր Աստղի շքանշան և այլ մեդալներ։

## Հիշատակ
Նրա անունով անվանված է Դոնի Ռոստովի փողոցների մեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Татаренко В., Бондаренко В.* За облаками - солнце! - Ростов-на-Дону: Ростовское кн. изд., 1973.
* 

## Արտաքին հղումներ
* Ալեքսանդր Իվանովիչ Գրիսենկո

Կատեգորիա:«Ստալինգրադի պաշտպանության համար» շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակիցներ
Անդրեա Վիկտորին

**Անդրեա Յոանա-Մարիա Վիկտորին** (, ), գերմանացի դիվանագետ, Հայաստանում Եվրամիության դեսպան (2019 թվականից)։

## Կենսագրություն
Անդրեա Վիկտորինը ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Բոն քաղաքում, Գերմանիայի ֆեդերատիվ հանրապետության

### Աշխատանքային գործունեություն
* 1989 թվականից դիվանագիտական ծառայության է անցել Գերմանիայի ֆեդերատիվ հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունում։ Աշխատել է Էստոնիայում, Բելառուսում, Նիդերլանդներում գործող Գերմանիայի դեսպանություններում։
* 2000-ականներ, Բելառուսում Գերմանիայի դեսպանության խորհրդական։
* 2007-2009, Հայաստանում Գերմանիայի դեսպան։ 
* 2012-2015, Լատվիայում Գերմանիայի դեսպան։
* 2015-2019, Բելառուսում Եվրամիության դեսպան։
* 2019-, Հայաստանում ԵՄ պատվիրակության ղեկավար։

## Գրականություոն
* Վիկտորին Անդրեա Յոանա-Մարիա։ Զղջումը սրտումս չեմ պահում։ [Հարցազրույց ՀՀ-ում Գերմանիայի դաշնային հանրապետ. արտակարգ և լիազոր դեսպան Ա.Յ.-Մ.Վիկտորինի հետ / Գրի առավ Ա.Սերոբյանը] // Հայաստանի զրուցակից.-2009.-15 մայիսի.-Էջ 21.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանում Եվրոպական միության դեսպաններ
Կատեգորիա:Հայաստանում Գերմանիայի դեսպաններ
Կատեգորիա:Բելառուսում Գերմանիայի դեսպաններ
Կատեգորիա:Լատվիայում Գերմանիայի դեսպաններ
Կատեգորիա:Գերմանացի դիվանագետներ
Բաչո Կիրո

**Բաչո Կիրո** (, ), բուլղարացի գրող և հեղափոխական։

## Կենսագրություն
Բաչո Կիրոն ծնվել է 1835 թվականի հուլիսի 7-ին Վելիկո Տիռնովոյի մարզի Բյալա Չերկվա գյուղում։ 6 տարեկան հասակում նա մնացել է առանց հոր և ստիպված է եղել աշխատել, որպեսզի ընտանիքը ինչ-որ կերպ գոյատևելու միջոց ունենար։ 1847 թվականին նրա մայրը՝ Ցոնա Դոբրևան, նրան սովորելու է ուղարկել Բատոշևոյի վանք։

Ինքնկրթության և լարված աշխատանքի ճանապարհին նա մեծացել է որպես հիանալի լուսավորչական գործիչ։ Նա մեծ ճանաչություն է վայելում ինչպես բուլղարական բնակչության միջև, այնպես էլ թուրքական ազգի միջև։ Գրել է բանաստեղծություններ՝ նվիրված Բուլղարիայի ստրկացման օակատագրին և բոլորին կանչում է հեղափոխության։

1870 թվականին Կիրոն հիմնադրել է Բուլղարիայի առաջին գյուղական դպրոցային թատրոնը։ 1870-1871 թվականներին եղել է «Մակեդոնիա» թերթի խմբագիր։

Բաչո Կիրոն մահացել է 1876 թվականի մայիսի 28-ին Վելիկո Տիռնովոյում՝ 40 տարեկան հասակում։

## Ստեղծագործություն

### Հրատարակված գրքեր
* «Описание на деревню Горны Турчета» (1870):
* «Пътуванието на Бача Кира» (1873):
* «Второто пътувание на Бача Кира» (1874):

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* NALIS_VIEW Национален каталог на академичните библиотеки в страната НАБИС
* Batscho Kiro. In: Taschenlexikon Bulgarien, Bibliographisches Institut Leipzig 1983, Seite 23 f.
* Бакалов, Георги; Милен Куманов (2003). "Бачо Киро (К. Петров Занев) (7.VII.1835-28.V.1876)". Електронно издание "История на България" (in Bulgarian). София: Труд, Сирма. ISBN 954528613X.
* Notka biograficzna w portalu SofiaDnes
* Biografia w portalu poświęconym bułgarskim rewolucjonistom

Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանահավաքներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի հեղափոխականներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության կրթական գործիչներ
Չարգոգգագոգգմանչաուգգագոգգչաուբունագունգամաուգգ

**Չարգոգգագոգգմանչաուգգագոգգչաուբունագունգամաուգգ**  (), **Չաուբնագունգամաուգ** ), *առավել  հայտնի է Վեբստերի լիճ անվամբ*, լիճ Հյուսիսային Ամերիկայում, գտնվում է Վեբստեր քաղաքի մոտ։ Լճի մակերեսը 5,83 կմ² է։

## Անվանում
մինի|Չաուբնագունգամաուգ լճի նշանը՝ երկու անվանումով

Լճի ամբողջական անվանումը՝ *Չարգոգգագոգգմանչաուգգագոգգչաուբունագունգամաուգգ* (), ամենաերկար տեղանունն է ԱՄՆ-ում․ այն կազմված է 45 տառից, որոնցից 15-ը «գ» է,  9-ը՝ «ա»։ Այս անվան հետ կապված կան տարբեր լեգենդներ, որոնք եկել են հնդկացիներից։ Ամենատարածված լեգենդներից մեկն այն է, որ այդ երկար անունը նշանակում է. «Դու ձուկ ես որսում քո ափին, ես ձուկ եմ որսում հակառակ ափին, և ոչ ոք ձուկ չի որսում լճի կենտրոնում»։

Այսօր «Վեբստերի լիճ» անվանումն ավելի հաճախ է օգտագործվում, սակայն ոմանք հպարտորեն արտաբերում են ավելի երկար տարբերակը։ 2009 թվականի ապրիլին լճի՝ տեղեկատվական և երթևեկության նշանների վրա գրված ամբողջական անվանման մեջ հայտնաբերվել են վրիպակներ։

## Լիճ
Լճի միջին խորությունը 4,3 մետր է, առավելագույնը` 15։

Լիճը ձևավորվել է սառցե դարաշրջանի  նահանջի ժամանակ և  համալրվել է ստորգետնյա աղբյուրից։ Այն կազմված է երեք մասից, որոնք իրար հետ կապված են նեղ ալիքներով ՝ Հյուսիսային լճակ, Միջին լճակ և Հարավային լճակ։ Ֆրենչ  գետի և լճի միացման վայրում կառուցված է հիդրոէլեկտրակայան։

Լիճը հանդիսանում է զբոսաշրջության հայտնի վայր է, որտեղ տուրիստները լողում են, զբաղվում են նավարկությամբ և ձկնորսությամբ։

### Կղզի
Լճում կան մի քանի բնակեցված և անմարդաբնակ կղզի։
* Լոնգ Այլենդ (Վեբստերի լիճ) (չշփոթել Լոնգ Այլենդ կղզու հետ)  —լճի ամենամեծ կղզին է, այնտեղ կան շատ տներ, էլեկտրագծեր, ջրամատակարարման համակարգ, հակահրդեհային ջրածորաններ
* Գոուտ Այլենդ (*Goat Island*) — լճի երկրորդ մեծ կղզին, այնտեղ կա մի քանի տուն
* Ուելլ-Այլենդ (*Well Island*) — ոչ մեծ կղզի, այնտեղ կա մեկ տուն
* Ստրիպ-Այլենդ (*Strip Island*) — լճի ամենահյուսիսում գտնվող կղզին, այնտեղ կա մեկ տուն
* Լիթլ-Այլենդ (*Little Island*) — կղզում կա մեկ տուն

## Տես նաև
* Տաումատաուկատանգիինգակոաոաոուտամատեապոկանուենուկիտանատահու
* Լլանվայր Պուլլգուինգիլլ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* История озера Чаубунагунгамауг 
* NY Times — What’s the Name of That Lake? It’s Hard to Say
* Песня об озере Чаубунагунгамауг 
*Карта озера Чаубунагунгамауг

Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի լճեր
Կորկորան արվեստի պատկերասրահ

**Կորկորան արվեստի պատկերասրահ** (), մասնավոր գեղարվեստական թանգարան Վաշինգտոնում, որը (մինչև 2014 թվականը) ուներ ամերիկյան արվեստի ամենալիակատար հավաքածուներից մեկը։

Պատկերասրահը հիմնադրել է Վիլյամ Վիլսոն Կորկորանը ( )` 1869 թվականին։ Հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաքի մշակույթի ամենահին մասնավոր հիմնարկություններից մեկը։ Հիմնական շեշտը պատկերասրահում դրված է ամերիկյան արվեստի վրա։

Սկզբնապես պատկերասրահը տեղակայված էր Փենսիլվանիա պողոտայի շենքում, որտեղ այժմ գտնվում է *Renwick Gallery*  պատկերասրահը։ Այս շենքի կառուցումը սկսվել է դեռ Քաղաքացիական պատերազմից առաջ։ Պատերազմի ժամանակ այն օգտագործվում էր որպես պահեստ, իսկ 1874 թվականին այստեղ բացվեց պատկերասրահը։ 1897 թվականին Կորկորանի Պատկերասրահի հավաքածուն գերազանցեց այս շենքի մարերեսը։ Կառուցվեց նոր շենք, որը նախագծել էր ` բոզար ոճով։

2014 թվականին դատարանի որոշմամբ թանգարանը լուծարվեց (ֆինանսական խնդիրների պատճառով), նրա շենքը փոխանցվեց Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանին, իսկ գեղարվեստական հավաքածուի մոտ  17000 աշխատանքներ լրացրերին Արվեստի ազգային պատկերասրահը։


Պատկեր:Heinrich Schutz by Rembrandt.jpg|Ռեմբրանդտի աշխատանքը
Պատկեր:Edgar Germain Hilaire Degas 006.jpg|Դեգայի աշխատանքը
Պատկեր:Robinson Valley of the Seine from Giverny Heights.jpg|Ռոբինսոնի աշխատանքը
Պատկեր:Francis Basset, Lord de Dunstanville, by Thomas Gainsborough, c. 1786 - Corcoran Gallery of Art - DSC01333.JPG|Գեյնսբորոյի աշխատանքը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք  
* Պատկերասրահի տեղագրություն

Կատեգորիա:Վաշինգտոնի թանգարաններ
Կատեգորիա:1869 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:1869 հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգային պատմական վայրերի գրանցիչ
Քիմ Դոթքոմ

**Քիմ Դոթքոմ** (  (իսկական ազգանունը՝ Շմիտց ), **Kimble** կամ **Kim Tim Jim Vestor**;  գերմանաֆիննացի ձեռներեց, Megaupload խոշոր նիշքափոխանակման կետի տնօրեն, 2013 թվականի հունվարից՝ նոր՝ Mega նիշքափոխանակման կետի տնօրեն։

Ձերբակալվել է 2012 թվականի հունվարի 19-ին՝ Նոր Զելանդիայում՝ Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյի կողմից, սակայն  փետրվարի 22-ին՝ գրավով ազատ է արձակվել։ ԱՄՆ իշխանությունները նրան մեղսագրել են շորթման, փողերի լվացման, հեղինակային իրավունքների մասսայական խախտման մեջ և հասել նրան, որ վերջինիս արտահանձնեն ԱՄՆ (արտահանձնման գործընթացը տեղիէ ունեցել 2012 թվականի օգոստոսին, սակայն հաջողություն չի ունեցել)։ 2017 թվականի փետրվարին Նոր Զելանդիայի Գերագույն դատարանը թույլատրել է Megaupload կայքի հիմնադիր Քիմ Դոտկոմի արտահանձնումն ԱՄՆ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1974 թվականի հունվարի 21-ին՝ Քիլ քաղաքում՝ գերմանաֆիննական ընտանիքում։ Ունի երկու քաղաքացիություն՝ Գերմանիայի՝ հոր կողմից և ֆիննական (մոր կողմից)։ Մեծացել է Գերմանիայում, հասուն տարիքում հիմնադրել է  տեղեկատվության պաշտպանության ընկերություն, որը հետագայում վաճառել է մեծ գումարով։

Գերմանիայում Քիմ Դոտկոմը դատապարտվել է ծառայողական տեղեկատվության օգտագործման համար։ Նրա մայրը, քույրը և եղբայրը ներկայումս բնակվում են  Ֆինլանդիայի Տուրկու քաղաքում։

2012 թվականի հունվարի 19-ին ձեռնարկատերը ձերբակալվել է Նոր Զելանդիայում, որտեղ, ինչպես և Հոնկոնգում, բնակության իրավունք ունի, սակայն փետրվարի 22-ին գրավով ազատ է արձակվել։

2013 թվականի հունվարի 19-ին հիմնել է նոր՝ Mega նիշքափոխանակման կետը։

2014 թվականի հունվարի 20-ին Դոտկոմը թողարկել է նոր երաժշտական Baboom  ինտերնետ խանութի բետա տարբերակը։

2014 թվականի նոյեմբերի վերջին Լոնդոնում unBound Digital գիտաժողովի ընթացքում հայտնել է իր սնանկության մասին։ Ձեռնարկատիրոջ գումարների մեծ մասն ուղղվել է փաստաբանների վրա, որոնց ծառայությունները նրան արժեցել են 10 միլիոն դոլար։ Նրա խոսքերով «իմ կենսակերպն ինձ զոհ է դարձրել», քանի որ «շատ դժվար է չցավեցնել աչքերը, եթե շրջագայում ես շքեղ զբոսանավով, որի թափքին գրված է «Աստված», «Ծխած» և «Մաֆիա»։

## Հետաքրքրություններ
* Հանդիսանում է  Call of Duty խաղի մշտական խաղացող  և մինչև իր ձերբակալումը եղել է  Call of Duty: Modern Warfare 3 խաղի «Ամենքն իր համար» ռեժիմով համաշխարհային վարկանիշով թիվ 1 խաղացողը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* commonscat-inline|Kim Schmitz|Ким Дотком
* Официальный веб-сайт Кима Доткома

Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Հաքեր
Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների անձինք
Կատեգորիա:Գերմանացի գործարարներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ձեռնարկատերեր
Թագավորական մետաղադրամների գրասենյակ

**Թագավորական մետաղադրամների գրասենյակ** (), դրամագիտական թանգարան, որը գտնվում է Ստոկհոլմի պատմական կենտրոնում և համարվում է Շվեդիայի հնագույն թանգարաններից մեկը։ Թանգարանը նվիրված է փողի և, ընդհանրապես, տնտեսության պատմությանը։

## Պատմություն
Թանգարանի հիմնադիրը համարվում է արքա Յուհան III-ը, որը հավաքում էր հին շվեդական մետաղադրամներ, որպեսզի հիմնավորի Շվեդիայի ազգային գերբի վրա երեք թագեր պատկերելու իրավունքը։ Պարզվում է, որ երեք թագերը շվեդական մետաղադրամների վրա պատկերվել են սկսած 16-րդ դարից։ Մինչև 1630 թվականը հավաքածուում հաշվառվում էր ընդամենը 57 մետաղադրամ և մեդալ։ Տարիների ընթացքում թանգարանի հավաքածուն համալրվել է նվիրատվությունների, այլ հավաքածուների ձեռք բերման և պեղումների ընթացքում հայտնաբերված առարկաների հաշվին։ Կարևոր ձեռքբերում կատարվեց 1974 թվականին, երբ Մետաղադրամների գրասենյակը ձեռք բերեց մեծ քանակությամբ տարբեր բանկային փաստաթղթեր (բաժնետոմսեր, հավաստագրեր և այլն)։ Թանգարանի հավաքածուն համալրվեց ավելի քան 18000 արծաթե մետաղադրամներով Ստոկհոլմի կենտրոնում 1741 թվականին թվագրված «*The Lohe Hoard*» գանձի հայտնաբերումից հետո։

Ներկայումս թանգարանային հավաքածուում հաշվառված են շուրջ 600000 մետաղադրամներ, թղթադրամներ, մետաղանիշեր, պարտավորագրեր, հավաստագրեր, բաժնետոմսեր, դրամապանակներ և այլ նյութեր։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում առաջին շվեդական պղնձե մետաղադրամները, որոնք հատվել են 10-րդ դարի վերջին, Օլաֆ Սկետկոնունգ թագավորի օրոք, 1644 թվականին Քրիստինա թագուհու օրոք հատված 19,7 կգ քաշով մետաղադրամը, 1661 թվականին տպագրված Ստոկհոլմի Բանկի՝ աշխարհում առաջին թղթադրամները, Վայմարյան հանրապետության ժամանակաշրջանի դրամներ, Նոբելյան մեդալներ։

Թանգարանի հիմնական բաժիններն են`
* Համաշխարհային դրամներ
* Շվեդական մետաղադրամներ  
* Խնայողական բանկեր և խնայատուփեր  
* Պետական ֆինանսներ  
* Մեդալների արվեստ 
* Գանձերի մոգություն
* *Tally Up*! (բաժին երեխաների համար)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք
*Riksbankens historiska samling överlåts till Kungliga Myntkabinettet

Կատեգորիա:1572 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Դրամագիտության թանգարաններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի ազգային թանգարաններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտահետազոտական կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի թանգարաններ
Մահացու թշնամի

«**Մահացու թշնամի**» (), Միխայիլ Շոլոխովի «Դոնի պատմությունների» մոտիվների հիման վրա ռեժիսոր Եվգենի Մատվեևի 1971 թվականին նկարահանած ֆիլմ։

## Սյուժե
Խորհրդային իշխանությունը ստեղծվեց միայն Դոնում, և առաջին կոմունայում տեղի ունեցավ բախում։ Կոմունայի ղեկավար Արսենի Կլյուկվինի կինը, հավատալով սպիտակ սպայի խոստումներին, սիրահարվում է նրան և երեխայի հետ գնում է նրա հետ ապրելու։ Նա չցանկանալով թաքցնել իր զգացմունքները, չի կարողանում դիմակայել սպիտակ սպայի անասնական վերաբերմունքին, վերադառնում է բոլշևիկի մոտ։

## Դերերում
* Եվգենի Մատվեև – *Արսենի Անդրեևիչ Կլյուկվին, ավանային կոլեկտիվի ղեկավար
* Ժաննա Պրոխորենկո – *Աննա Սերգեևնա Յաշչուրովա
* Ստանիսլավ Չեկան – *Իգնատ Միխայլովիչ Յաշչուրով, կուլակ
* Ալեքսանդր Լազարև – *Ալեքսանդր Իգնատևիչ Յաշչուրով, Աննայի ամուսին
* Գեորգի Վիցին – *Եգոր
* Պյոտր Գլեբով – *Վլաս Տիմոֆեևիչ, ջրաղացպան
* Սվետլանա Կոնովալովա – *Յաշուրիխա
* Նատալյա Ռիչագովա – *Դունյաշա Պտիցինա
* Վալենտինա Վլադիմիովա – *Պարասկա
* Մայա Բուլգակովա – *Եվդոխա
* Բորիս Յուրչենկո – *Ֆեդոտ
* Ալեքսեյ Ինժեևատով – *Միտրոխա
* Ստեպան Կռիլով – *կազմակերպության քարտուղար
* Վլադիմիր Պիցեկ – *Պետրովիչ
* Սերյոժա Սիզով – *Գրիշուտկա
* Նիկոլայ Բարմին – *կուլակ
* Վալենտին Բրիլեև – *ընկեր կենտրոնից
* Զոյա Վասիլկովա – *Վլասի կինը
* Վալերիան Վինոգրադով – *կուլակ
* [[Մարիա Վինոգրադովա]] – *փախստական
* Լիդիա Դրանովսկայա – *փախստական
* Իվան Ժևագո – *կուլակ
* Գեննադի Կրաշենիննիկով – *համայնքին միացող գեղջուկ
* Պյոտր Կիրյուտկին – *Ֆիլիպի պապը
* Մարիա Կրեմնևա – *կուլակուհի
* Վլադիմիր Նոսիկ – *սև կոմսոմոլ
* Գալինա Սամոխինա – *փախստական
* Դանուտա Ստոլյարսկայա – *կուլակուհի
* Զոյա Տոլբուզինա – *գեղջկուհի
* Վիկտոր Ուրալսկի -սովյալ
* Կլավդիա Խաբարովա – *կուլակուհի
* Ալեքսանդրա Խարիտոնովա – ''գեղջկուհի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Գեորգի Միրոնով

**Գեորգի (Յուրի) Միխայլովիչ Միրոնով** (, ), ռուս խորհրդային գրող։

## Կենսագրություն
Գեորգի Միրոնովը ծնվել է Դոնի Ռոստով քաղաքում 1924 թվականի հուլիսի 5-ին։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1950 թվականից սկսել է տպագրվել։ Ստացել է բարձրագույն կրթություն՝ 1955 թվականին ավարտելով Ղազախստանի համալսարանի բանասիրակյան ֆակուլտետը։ Հետագայում դարձել է բանասիրական գիտությունների թեկնածու (ատենախոսության թեման էր՝ «Կապիտալիզմի թեման Վ. Գ. Կորոլենկոյի ստեղծագործություններում»)։

## Ստեղծագործություն
Գեորգի Միրոնովը հեղափոխական շարժման, քաղաքացիական և Հայրենական մեծ պատերազմների մասնակիցների մասին ակնարկների, պատմվածքների և վիպակների հեղինակ է («Լեգենդ-իրողություն Ռուս Կապիտանի մասին» (1965), «Ճեղքման դիվիզիայի հրամանատար» (1970), «Եղի՛ր ողջ, լեյտենանտ» (1972), «Ռազմական խորհրդի անդամ» (1976), «Մենք բարձրանում էինք գրոհի» (1980), «Ինչպես էր ծառայում զինվորը» (1982), «Գերման Լոպատին» (Լ. Միրոնովի հետ համահեղինակությամբ, 1984), «Կոնստանտին Կալինովսկի» ակնարկ, որը լույս է տեսել «Նշանավոր մարդկանց կյանքը» շարքի ժողովածուում, «Զրահատանկային զորքերի մարշալ Պավել Ռիբալկո»՝ «Հայրենական մեծ պատերազմի գեներալներ և զորահրամանատարներ» ժողովածուում, թողարկում 1, 1970, 1971, «Տիմոֆեյ Ստրոկաչ» և «Սերգեյ Գուսարով»՝ «Սահմանապահներ» ժողովածուում, 1973, 1974, 1977)։ Միրոնովը հեղինակ է նաև ռուս գրողների կենսագրությունների և նրանց մասին ոչ գեղարվեստական գրքերի՝ «Կորոլենկո» (1962, հրատարակվել է «Նշանավոր մարդկանց կյանքը» շարքում)՝ Վ. Գ. Կորոլենկոյի մասին, «Անհամբեր ստեղծագործության բանաստեղծը» (1965)՝ Ն. Գ. Գարին-Միխայլովսկու մասին, «Մեր հարգելի Գլեբ Իվանովիչը...» (1970)՝ Գ. Ի. Ուսպենսկու մասին։

## Աղբյուրներ
* Русская литература и фольклор. Фундаментальная электронная библиотека
* Каталог ЖЗЛ

Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Ղազախստանի համալսարանի շրջանավարտներ
Ելենա Շիրման

**Ելենա Միխայլովնա Շիրման** (, ), խորհրդային բանաստեղծուհի։

## Կենսագրություն
Ելենա Միխայլովնա Շիրմանը ծնվել է Դոնի Ռոստովում՝ ղեկապետի և ուսուցչուհու ընտանիքում։ Մանկուց տարվել է բանաստեղծություններ հորինելով, որոնք տպագրվում էին Ռոստովի պարբերականներում։ Ավելի ուշ նրա բանաստեղծությունները սկսեցին լույս տեսնել մոսկովյան «Օկտյաբր» և «Սմենա» ամսագրերում։

1933 թվականին, Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի գրական ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, Շիրմանը սկսել է աշխատել գրադարանում, զբաղվել բանահավաքությամբ և շարունակել է իր գրական գործունեությունը։ 1937 թվականին ընդունվել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ՝ Իլյա Սելվինսկու սեմինար։ Միաժամանակ նա համագործակցել է Ռոստովի մի շարք հրատարակությունների հետ, ղեկավարել է մանկական գրական խմբակ և եղել է «Պիոներսկայա պրավդա» թերթի գրական խորհրդատու։

Հայրենական մեծ պատերազմը սկսվելուն պես Շիրմանը ղեկավարել է Դոնի Ռոստովում լույս տեսնող «Պրյամոյ նավոդկոյ» քարոզչական թերթը, որում տպագրվում էին նրա երգիծական բանաստեղծությունները։

1942 թվականի հուլիսին Շիրմանը գործուղման է գնացել Ռեմոնտնոյե գյուղի շրջան։ Այնտեղ նրան բռնել են գերմանացիները։ Նրա աչքերի առաջ գնդակահարել են ծնողներին, իսկ հաջորդ օրը, պատռելով նրա հագուստը՝ ստիպել են փորել սեփական գերեզմանը։ Շիրմանի զոհվելու պատմության մասին հայտնի է դարձել միայն 20 տարի հետո։

## Մատենագրություն
* Бойцу Н-ской части (сборник). — 1942.
* Жить! (сборник). — Советский писатель, 1969. — 10000 экз.
* *Васильченко М. Е., Ширман Е. М.* Изумрудное кольцо (сказки). — Ростов-н/Д, 1937.
* Советские поэты, павшие на Великой Отечественной войне. — 2005. — (серия «Новая библиотека поэта»)

## Գրականություն
* Писатели Советского Дона: Био-библиогр. справочник. Вып. 1 и 2 / [Сост.: Д. И. Руманова, Д. К. Жак и др.]. — Ростов н/Д: Тип. изд-ва «Молот», 1948. — С. 102—103. — 112 с. — (Рост. гос. науч. б-ка им. К. Маркса). — 2500 экз.
* *Бакулина Н. В.* Записки из прифронтового города: воспоминания о Елене Ширман в годы Великой Отечественной войны // *Донской временник. Год 2008-й*: краеведческий альманах / Донская гос. публичная библиотека. — Ростов-н/Д, 1993—2014.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Эти стихи, наверное, последние…» 
* Дарю тебе весь этот мир 
* Последние стихи
* Շիրմանի ստեղծագործությունները հայերեն թարգմանությամբ «Գրական թերթում» | «Վերջին տողեր»
* Ելենա Շիրման | «Վերջին նամակ» («Գրանիշ»)

Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռոստովի պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ
Կատեգորիա:Հրեաները և հուդայականությունը ԽՍՀՄ-ում
Մտրուկ (ֆիլմ)

«**Մտրուկ**» (), ռեժիսոր Վլադիմիր Ֆետինի նկարահանած խորհրդային կարճամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմ՝ հիմնված է Միխայիլ Շոլոխովի համանուն պատմության վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Դոնի Ռոստովում՝ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Կարմիր բանակային Տրոֆիմի զամբիկը մտրուկ է ծնում, ջոկատի հրամանատարը հրամայում է սպանել նրան։ Հրամանը կատարելու համար Տրոֆիմը բաց է թողնում մտրուկին տափաստան, բայց վերջին պահին երերում է և չի կարողանում կրակել նրա վրա։ Հրամանատարի հրամանը չկատարելը Տրոֆիմը արդարանում է նրանով, որ հրացանը անսարք էր։ Հանդարտվելով ՝ հրամանատարը թույլատրում է մտրուկին թողնել ջոկատում։ Դոնը անցնելիս ջոկատը հետապնդում է սպիտակգվարդիկաններին։ Ջոկատի հետևից շտապելով մտրուկը ընկնում է ջրապտույտի մեջ և սկսում է խեղդվել։ Տրոֆիմը նավից ցատկում է օգնելու մտրուկին։ Սպիտակգվարդիականները, գետն անցնողներին հրետակոծելիս, նկատելով դա, դադարեցնում են կրակը։ Նրանք երկուսով լողալով անցնում են գետը, բայց ափին Տրոֆիմը զոհվում է սպիտակգվարդիական սպայի դիպուկ կրակոցից։

## Դերերում
* Եվգենի Մատվեև - Տրոֆիմ
* Լեոնիդ Պարկհոմենկո - էսկադրոնի հրամանատար
* Գալինա Կարելինա - կազակ
* Սերգեյ Պոլեժաև - սպիտակ սպա
* Արկադի Տրուսով - վախմիստր

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ - Առնոլդ Վիտոլ
* Ռեժիսոր - Վլադիմիր Ֆետին
* Օպերատոր - Եվգենի Կիրպիչյով
* Նկարիչ - Ալեքսեյ Ռուդյակով
* Կոմպոզիտոր - Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյ
* Ռազմական խորհրդատու - գեներալ-լեյտենանտ Նիկոլայ Օսլիկովսկի
* Խորհրդատու - Սվետլանա Տուրովա-Շոլոխովա
* Դիրիժոր - Կառլ Էլիասբերգ

## Մրցանակ
* Օբերհաուզենի Արդյունաբերական ասոցիացիայի մրցանակ, Օբերհաուզենի կարճամետրաժ ֆիլմերի Միջազգային կինոգետների ֆեդերացիա, 1961

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Жеребёнок»  на ruskino.ru

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կարճամետրաժ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վլադիմիր Ֆետինի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ձիերի մասին
Յակով Այզենբերգ

**Յակով Լազարևիչ Այզենբերգ** (, ), խորհրդային և ռուսաստանցի սցենարիստ։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր աշխատակից (1995)։

## Կենսագրություն
Յակով Լազարևիչ Այզենբերգը ծնվել է 1924 թվականի մայիսի 15-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում՝ հրեական ընտանիքում։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում ավարտել է միջնակարգ դպրոցի 8-րդ դասարանը։ 1941 թվականին նրա ընտանիքը տարհանվել է Չելյաբինսկ, իսկ մեկ տարի անց նա կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ և անցել ամբողջ պատերազմը։ Հետպատերազմյան տարիներին տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ 1946 թվականին ընդունվել է Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտ (ԳԻՏԻՍ), որն ավարտել է 1951 թվականին։ Նույն թվականին տեղափոխվել է Թուրքմենական ԽՍՀ, որտեղ 1954 թվականին աշխատանքի է անցել «Թուրքմենֆիլմ» կինոստուդիայում, նախ՝ որպես լրագրող, ապա` որպես խմբագիր։ 1956 թվականին նույն տեղում նշանակվել է սցենարիի բաժնի վարիչի պաշտոնում և աշխատել մինչև 1961 թվականը։

1966 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության ռոստովյան բաժանմունքում որպես խորհրդական։ 1981 թվականից «Կինոարվեստի հիմունքները» և «Վավերագրական կինոյի պատմությունը» թեմաներով դասախոսել է Ռոստովի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։

Թուրքմենական բազմաթիվ հայտնի ֆիլմերի սցենարների հեղինակն է։ Ռոստովի կինոխրոնիկայի ստուդիայի 42 ֆիլմերի մեծ մասը նկարահանվել է նրա սցենարներով։ Մեծանուն գրող Անտոն Չեխովի ստեղծագործությանն ու կենսագրությանն են նվիրված նրա «Աստիճաններ», «Չեխովները», «Մուրճիկով մարդը», «Վարկած» ֆիլմերը»։

Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով, մեդալներով։

Յակով Այզենբերգը մահացել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։

## Ֆիլմագրություն
### Սցենարիստ

* 1957 - Հատուկ հանձնարարություն 
* 1963 - Վերջին ճանապարհը 
* 1966 - Անապատ 
* 1987 - Չեխովները

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Подробная биография на сайте Бессмертный полк.
* Подробная биография на сайте Память народа.
* Подробная биография.

Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ
Արկադի Հայրումյան

**Արկադի Ալեքսանդրի Հայրումյան** (, ), հայազգի խորհրդային լրագրող և գավառագետ։

Ռուսաստանի (ԽՍՀՄ) ժուռնալիստների միության անդամ 1964 թվականից։

## Կենսագրություն
Արկադի Ալեքսանդրի Հայրումյանը ծնվել է 1918 թվականի օգոստոսի 9-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։

Ավարտել է Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։ Ինստիտուտում նրա ուսուցիչներից մեկը եղել է գրականագետ և գրող Վիտալի Զակրուտկինը։ Հայրումյանն այցելել է Առողջապահության աշխատակիցների պալատին կից Ռոստովի գրական խմբակը։

Տպագրվել սկսել է 1938 թվականին, դեռևս Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի ուսանող լինելու տարիներին։

Հայրումյանն աշ։ Խատել է դպրոցում որպես ուսուցիչ և Ռոստովի ռադիոկոմիտեում որպես խմբագիր։ Նա եղել է Դոնի Ռոստովում գործող «Սուրբ Խաչ» թանգարանի ղեկավարը (այժմ՝ Ռուս-հայկական բարեկամության թանգարան) և Վոլգոգրադի մարզի Սերաֆիմովիչ քաղաքում գործող Ա. Ս. Սերաֆիմովիչի թանգարանի գիտական աշխատակից։

Արկադի Հայրումյանը մահացել է 1999 թվականի ապրիլի 30-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Դոնի Ռոստովում այն շենքի պատին, որտեղ 1952-1999 թվականներին ապրել է Ա. Ա. Հայրումյանը, փակցված է հուշատախտակ։

Հեղինակ է հետևյալ գրքերի.

* Մեր Սերաֆիմովիչը։ Դոնի Ռոստով, 1959։ 
* Եղջ Տրենյովը։ Դոնի Ռոստով, 1963, 1976։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография на сайте Энциклопедии фонда "Хайазг
* Айрумян А. А. - Ростов-на-Дону 
* АРКАДИЙ АЛЕКСАНДРОВИЧ АЙРУМЯН. РОСТОВСКИЙ КРАЕВЕД РАССКАЗЫВАЕТ О СЕБЕ

Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Ռոզա Շվենինգեր

**Ռոզա Շվենինգեր** (գերմաներեն՝ **Rosa Schweninger**, ), ավստրիացի նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Ռոզան սերում էր տոհմիկ նկարիչների ընտանիքից. նրա հայրը՝ Կարլ Շվենինգեր Ավագը, նույնպես նկարիչ էր։ Ապագա նկարչուհին ծնվել ու մեծացել է Ավստրիայի մայրաքաղաքում՝ Վիեննայում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Վիեննայի կիրառական արվեստների համալսարանում, աշակերտել Ֆրեդերիկ Շտուրմին (1869-ից մինչև 1871 թվականը)։ Գերադասել է ստեղծագործել հիմնականում դիմանկարի և ծաղիկներով նատյուրմորտների ժանրերում։

Նրա նկարչական աշխատանքները ցուցադրվել են 1893 թվականին Չիկագոյում՝ այսպես կոչված՝ Կանանց կառույցում կազմակերպված Կոլումբոսյան համաշխարհային ցուցահանդեսում։

Վիեննացի կոմպոզիտոր Բերտա ֆոն Բրուքենթալի   *Zwei Lieder, op. 20* ստեղծագործությունը նվիրված է Ռոզա Շվենինգերին։ Վերջինիս էլ, իր հերթին, վրձնել է կոմոզիտոր Բերտա ֆոն Բրուքենթալի դիմանկարը, որը ներկայումս պահվում է ռումինական Սիբոիու քաղաքում գործող  բրուքենթալյան ազգային թանգարանում։

## Պատկերասրահ

Rosa Schweninger Erwartung.jpg|Սպասաում
Rosa Schweninger Junge Dame mit Hündchen 1872.jpg|Երիտասարդ կին՝ շան հետ
Rosa Schweninger Madchen mit Bernhardinerhund.jpg|Աղջիկն ու սենբերնարը 
Rosa Schweninger Sommer.jpg|Ամառ
Rosa Schweninger Still life with numerous of fruits and blooming red roses.jpg|Նատյուրմորտ՝ մրգերով ու վարդերով


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* "Մտախոհը"  (հեղինակ՝ Ռոզա Շվենինգեր)
* "The Apology" by Rosa Schweninger, oil on panel, 55 x 44&nbsp;cm (21 5/8 x 17 5/16in).
* Ռոզա Շվենինգիրի աշխատանքները, Artnet

Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարչուհիներ
Վասիլի Անդրեյանով

**Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Անդրեյանով** (, ), գնդապետ, օդաչու, Առաջին աշխարհամարտի և Սպիտակ շարժման մասնակից։ Դոնցի գրող Միխայիլ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոն» վեպի կերպարներից մեկը (Գիրք չորրորդ։ Մաս յոթերորդ։ Գլուխ XV)։

## Կենսագրություն
Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Անդրեյանովը ծնվել է 1884 թվականին։ Նա ավարտել է կայսր Ալեքսանդր II-ի կադետական կորպուսը, Նիկոլաևյան ինժեներական դպրոցը, 1913 թվականին՝ սպայական օդագնացային և Գատչինայի ավիացիոն դպրոցը, սպայական հրետանային դպրոցը։

Վ. Ա. Անդրեյանովը Առաջին աշխարհամարտի, Սպիտակ շարժման և Յաշ-Դոնի արշավանքի մասնակից է։ 1914 թվականին շտաբս-կապիտան Անդրեյանովը 22-րդ կորպուսային ավիացիոն ջոկատի ղեկավարն էր։ Վասիլի Ալեքսանդրովիչը 1915 թվականին խփվել է օդային մարտում և վիրավոր գերեվարվել ավստրիացիներին։ Նա երկու անգամ փախել էր գերությունից, երկրորդ փախուստը հաջող էր։ Այնուհետև նա ժամանել է ռուսական զորքեր և կռվել ռումինական ճակատում։

1918 թվականի սկզբին կամավոր միացել է գնդապետ Միխայիլ Դրոզդովսկու առաջին բրիգադին և կամավորական ջոկատի կազմում անցել ամբողջ արշավանքը Յասիից Նովոչերկասկ, սկզբում որպես շարքային հրետանավոր, այնուհետև որպես մարտկոցի հրամանատար։ 1918 թվականի ապրիլի 23-ին Անդրեյանովը ծանր վիրավորվել է։

Կամավորական բանակում Վասիլի Ալեքսանդրովիչը գեներալ Վյաչեսլավ Մատվեևիչ Տկաչովի հրամանատարությամբ մասնակցել է ավիացիայի կազմակերպման գործին և նրա հետ կատարել է բազմաթիվ թռիչքներ։ Այնուհետև տարհանվել է Գալիպոլի (1920 թվականից), եղել է տեխնիկական գնդի գանձապահ, գնդապետ։

Այնուհետև արտագաղթել է՝ 1923 թվականից հիմնավորվելով Ֆրանսիայում։ Փարիզում հիմնել է Գալիպոլիեցիների ընկերության բաժանմունք և 1923-1924 թվականներին եղել է նրա առաջին նախագահը։ Միևնույն ժամանակ Անդրեյանովը եղել է Ֆրանսիայում ռազմական օդաչուների միության անդամ։

Լուրջ հիվանդությունից հետո Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Անդրեյանովը մահացել է Փարիզի Նեկեր հոսպիտալում 1938 թվականի մարտի 23-ին։

## Անդրեյանովը «Խաղաղ Դոն» վեպում
Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Անդրեյանովը հայտնի գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոն» վեպի հերոսներից մեկն է, 1929 թվականին եղել է գնդապետ, Գրիգորի Մելեխովի ապստամբական դիվիզիայի շտաբի պետ (Գիրք չորրորդ։ Մաս յոթերորդ։ Գլուխ XV)։

## Գրականություն
* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — С. 1120. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Михаил Шолохов. Тихий Дон. Книга четвёртая. Часть седьмая. Глава XV
* Андреянов Василий Александрович

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուս օդաչուներ
Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում մահացածներ