Արգանդի ատոնիա

**Արգանդի ատոնիա**, արգանդի անբավարար կծկումն է, մկանային պատերի թուլացումը կամ ծննդաբերությունից հետո արգանդի տոնուսի ամբողջական կորուստը։

Արգանդի ատոնիան հետծննդյան արյունահոսության ամենատարածված պատճառն է համարվում, որը արտակարգ իրավիճակ է և մահվան հավանական պատճառ։ Համաշխարհային մասշտաբով հետծննդյան արյունահոսությունը մայրական մահվան հիմնական պատճառներից մեկն է։

Սովորաբար, ծննդաբերության ընթացքում արգանդի մկանների կծկումը սեղմում է արյունատար անոթները և դանդաղեցնում արյան հոսքը, ինչը օգնում է կանխել արյունահոսությունը և նպաստում է կոագուլյացիայի։ Արգանդի մկանների անբավարար կծկումը կարող է հանգեցնել սուր արյունահոսության, քանի որ անոթային ցանցը բավականաչափ սեղմված չէ։

Արգանդի ատոնիայի նշանների ախտորոշուման հետծննդյան լայնածավալ արյունահոսության դեպքում պետք է սկսվի միջամտությունը՝ ուղղված կայուն արգանդի կծկումների վերականգնմանը։

## Ռիսկի գործոններ
Արգանդի ատոնիայի ռիսկի բազմաթիվ գործոններ կան, և դրանցից մի քանիսը կապված են ծննդաբերության տեսակի հետ։

* երկարատև ծննդաբերություն,
** 3 ժամից պակաս տևող ծննդաբերություն,
* արգանդի ինվերսիա,
* մագնեզիումի սուլֆատի ինֆուզիոնների օգտագործում,
* քսիտոցինի երկարատև օգտագործում։

Արգանդի ընդլայնումը, որը պայմանավորված է մեկից ավելի պտղի առկայությամբ, պոլիհիդրամնիոզով, պտղի մակրոզոմիայով, արգանդի ֆիբրոդներով, քորիոամնիոնիտով, կարող է նաև հանգեցնել արգանդի ֆունկցիայի և ատոնիայի նվազմանը։ Պլասենցայի պահպանված հյուսվածքը կամ պլասենցայի խանգարումները, ինչպիսիք են պլասենցայի իմպլանտացիան, պլասենցայի պրիվիան և պլասենցայի խումբը, մեծացնում են մոր մոտ հետծննդյան արյունահոսության վտանգը։ 40-ից բարձր մարմնի զանգվածի ինդեքսը (BMI) և կոագուլոպաթիաները նույնպես հաստատված ռիսկի գործոններ են։

## Պաթոֆիզիոլոգիա
Արգանդը կազմված է փոխկապակցված մկանային մանրաթելերից, որոնք հայտնի են որպես միոմետրիում ։ Արյունատար անոթները, որոնք արյուն են մատակարարում պլասենցային, անցնում են մկանների այս շերտով։ Ծննդաբերությունից հետո տեղի է ունենում այս մկանների կծկում, որոնք ֆիզիկապես սեղմում են արյունատար անոթները, որպեսզի պտղի և պլասենցիայի ծնունդից հետո հեմոստազ առաջանա։ Տեղական հեմոստատիկ գործոնները, ինչպիսիք են հյուսվածքային գործոնի պլազմինոգենի ակտիվացնող տիպի 1-ին արգելիչը, ինչպես նաև թրոմբոցիտները և մակարդման գործոնները, օգնում են դադարեցնել արյան հոսքը: Այս ֆիզիոլոգիական կծկումը չի առաջանում, եթե միոմետրիումը դառնում է ատոնիկ։

Օքսիտոցինն անընդհատ արտազատվում է ծննդաբերության ընթացքում՝ խթանելու արգանդի մկանները կծկվել, որպեսզի պտուղը ծնվի, և այն շարունակում է արտազատվել ծննդաբերությունից հետո՝ դադարեցնելու արյան հոսքը։ Եթե օքսիտոցինի ընկալիչները դառնում են անզգայուն և դադարում արձագանքել հորմոնին, արգանդը չի կծկվում։ Արգանդը կարող է նաև կառուցվածքային վնասվել կամ ձգվել՝ կանխելով դրա կծկումը։ Սրա պատճառով ծննդաբերության ժամանակ վնասվում են պլասենցայի զարկերակները, իսկ մկանային կծկումների բացակայությունը թույլ չի տալիս հասնել հեմոստազի։

Արյան կորուստը ծննդաբերության ակնկալվող մասն է, և 500 մլ-ից պակասը համարվում է նորմալ։ [10] Սովորաբար, հետծննդյան առաջնային արյան կորուստը դասակարգվում է որպես ավելի քան 500 մլ արյան կորուստ ծննդաբերությունից հետո առաջին 24 ժամվա ընթացքում։ Նրանք, ովքեր կեսարյան հատում են անում, սովորաբար ավելի շատ արյուն են կորցնում, քան հեշտոցային ծննդաբերության ժամանակ, ուստի արյան ավելորդ կորուստը որոշելու համար սովորաբար օգտագործվում է 1000 մլ։ Մայրական արյան կորուստը հեշտ է  թերագնահատելը, քանի որ գնահատման հիմնական մեթոդը տեսողական դիտարկումն է։

## Բուժում
Բուժումը համապատասխանում է հետծննդյան արյունահոսության բուժմանը

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Գինեկոլոգիական հիվանդություններ
Կատեգորիա:Հղիություն