Մաուրո Կորոնա

**Մաուրո Կորոնա** (), իտալացի գրող, լեռնագնաց և փայտի փորագրիչ։

Որպես մի քանի բեսթսելլեր գրքերի հեղինակ՝ նա իրեն նվիրել է լեռնագնացությանը, բարձրանալով բազմաթիվ իտալական և միջազգային գագաթներ և ստեղծելով  լեռնագնացության համար ավելի քան 230 ուղիներ Ֆրիուլյան Դոլոմիտներում։

## Մանկություն
մինի|Մաուրո Կորոնան մանկության տարիներին
Նա ծնվել է Բազելգա դի Պինեում՝ Դոմենիկո Կորոնայի և Լուսիա Ֆիլիպինի ընտանիքում։ Վաղ մանկությունն անցկացրել է Տրենտոյում: Այնուհետև ընտանիքը վերադարձել է Վայոնտ հովտում գտնվող իրենց հայրենի քաղաք Էրտո, որն այդ ժամանակ Ուդինե նահանգի մի մասն է եղել, իսկ ավելի ուշ 1968 թվականին դարձել է Պորդենոնեի մի մասը: Հաջորդող տարիներն անցկացրել է Սան Ռոկո շրջանում։ Երիտասարդ տարիքից նա միացել է հորը որսագողության մեջ և պապի հետ գնացել իր առաջին լեռնագնացությանը։ Հենց այս վայրերում է ծաղկել նրա սերը դեպի լեռները՝ լեռնագնացությունը։

Մաուրոն դժվար ու անհանգիստ հարաբերություններ է ունեցել իր ծնողների հետ՝ առաջին հերթին հոր խելագար ու դաժան պահվածքի պատճառով։ Արդյունքում, նրա մայրը լքել է ընտանիքը՝ թողնելով Մաուրոյին և նրա եղբորը, ինչն էլ Մաուրոն երբեք չի ներել մորը։ Նրա բացակայությունը հաղթահարելու համար Մաուրոն դիմել է ընթերցանությանը։ Նրա սիրելի հեղինակներն են եղել Տոլստոյը, Դոստոևսկին և Սերվանտեսը: Միաժամանակ նա փայտագրության արվեստը սովորել է իր պապիկից, որը փայտի փորագրիչ է եղել։

Էրտոյում տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո նա միջնակարգ դպրոց է սկսել գնալ մոտակա Լոնգարոնեում՝ Բելունո գավառում։ 1963 թվականի հոկտեմբերի 9-ին նրա կյանքը կտրուկ փոխվել է Վայոնտի աղետի պատճառով, որն ավերել է Բելունոյի ստորին հատվածը և Վենետոյի ու Ֆրիուլի միջև՝ լճի մոտ գտնվող գյուղերը, ինչի հետևանքով էլ զոհվել են ավելի քան 2000 մարդ։ Թեև նրա ընտանիքն անվնաս է մնացել, սակայն հետագայում նա պատմել է եղածի մասին իր *Aspro e dolce* վեպում։

Կրտսեր եղբոր հետ տեղափոխվել է Պորդենոնեի Դոն Բոսկո գիշերօթիկ դպրոց։ Սա դժվար ժամանակ է եղել նրա համար, քանի որ նրան պատել է կարոտը, կաշկանդվածության զգացումը և Էրտոյի անտառների բացակայությունը։ Մաուրոն այդպես էլ չի ավարտել իր ուսումը գիշերօթիկ դպրոցում։ Երբ եղբայրները վերադարձել են Էրտո, Մաուրոն ցանկացել է հաճախել Օրտիզեյի արվեստի դպրոցը, սակայն ֆինանսական սահմանափակումները ստիպել են նրան ընդունվել Ուդինեի Մարինոնիի հետազոտությունների անվճար ինստիտուտ։

## Մոնթե Բուսկադայից՝ Էրտոյում սովորելու
մինի|Մոնթե Բուսկադա քարհանքը և բնորոշ կարմիր մարմարը, որտեղ աշխատել է Կորոնան:
Իր ըմբոստ վարքի և դասասենյակում Տեքս Վիլլերի մասին կարդալու նախընտրության պատճառով Մաուրոն հեռացվել է դպրոցից: Հետո նա Մանիագոյում արհեստավորի աշխատանք է գտել։ Իր կրտսեր եղբոր մահից հետո նա թողել է այս աշխատանքը և սկսել մարմար կոտրել Մոնտե Բուսկադա քարհանքում։ Թեև գործը ծանր է եղել, բայց Մաուրոն չի զգացել դրա ծանրությունը, քանի որ շրջապատված է եղել գագաթներով, անտառներով ու մարգագետիններով, որոնք հիշեցրել են նրան իր մանկությունը։

Նա ստիպված է եղել դադարեցնել աշխատանքը, երբ սկսել է իր զինվորական ծառայությունը Լ'Աքվիլայում, որտեղ նա զինվորագրվել է Ալպինի զորքերին։

## Քանդակագործություն
Քարհանքը փակվել է 1980-ականներին, որից հետո Կորոնան աշխատանքի է ընդունվել որպես քարագործ: 1975 թվականին Ռենատո Գայոտտին՝ Սաչիլեից, նկատել է մի քանի փոքր քանդակներ Կորոնայի արվեստանոցի դիմաց՝ Վիա Բալբիում, և որոշել գնել բոլորը։ Կարճ ժամանակ անց Գայոտտին Կորոնային պատվիրել է ստեղծել *Via Crucis*-ը Սաչիլեի Սան Ջովանի դել Տեմպիո եկեղեցու համար: Վաճառքից ստացված հասույթով Կորոնան գնել է քանդակագործության համար անհրաժեշտ բոլոր սարքավորումները։ Այնուհետև նա ուսուցիչ է գտել Աուգուստո Մյուրեր, Ֆալկադեից, որը սովորեցրել է նրան արվեստը և օգնել է բարելավել իր տեխնիկական և գեղարվեստական ​​հմտությունները: 1975 թվականին Կորոնան կազմակերպել է իր առաջին ցուցահանդեսը Լոնգարոնեում։

## Ժայռամագլցում
Այս ընթացքում Կորոնան շարունակել է հետապնդել իր մյուս մեծ կիրքը՝ ժայռամագլցումը: 1977 թվականին նա սկսել է վերազինել Էրտո է Կասո ժայռերը, որոնք շարունակում են մնալ հանրաճանաչ վայր լեռնագնացների համար ամբողջ աշխարհում։ Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում նա մագլցել է Ֆրիուլիի լեռները և համարձակվել է հասնել մինչև Գրենլանդիա և Կալիֆոռնիայի Յոսեմիտյան հովիտ: Այսօր մագլցման բազմաթիվ ուղիների վրա կա նրա ստորագրությունը։

## Այլ սպորտաձևեր
Իր պատանեկության տարիներին Կորոնան մեծ հետաքրքրություն է ունեցել բոբսլեյի նկատմամբ: Նա 1972 թվականին Սերվինյայում կայացած Իտալիայի բոբսլեյի առաջնությունում բրոնզե մեդալ նվաճած թիմի անդամ է եղել։

## Գրական կարիերա
Նրա գրական կարիերան սկսվել է 1997 թվականին, երբ լրագրող ընկերը հրապարակել է նրա պատմվածքներից մի քանիսը *Il Gazzettino* թերթում։ Այդ ժամանակից ի վեր նա հրատարակել է տարբեր գրքեր. բոլորն էլ հասել են չափավոր հաջողությունների։ Իր վեպերում և պատմվածքներում Մաուրո Կորոնան ընթերցողներին տեղափոխում է մի աշխարհ, որը գրեթե անհետացել է՝ Վայոնտ հովտի գյուղերի կյանքն ու ավանդույթները, մի էկոհամակարգ, որը խորապես տուժել է այնտեղ տեղի ունեցած աղետից։ Կորոնաի գրվածքի միջոցով կենդանանում են անցյալի հերոսներն ու արձագանքները՝ անդրադառնալով այնպիսի թեմաների, ինչպիսիք են մարդու հարաբերությունները բնության հետ, նրա արմատները և տնտեսական և տեխնոլոգիական առաջընթացի մարտահրավերները՝ անզուսպ և ինչ-որ չափով տխուր հեռանկարով։
մինի|Կորոնան 2009 թվականին
Կորոնան շարունակել է հավասարաչափ ժամանակ տրամադրել գրելուն, փայտե քանդակագործությանը, ժայռամագլցումներին, համաժողովներին, հանդիպումներին և այլ իրադարձություններին: Նա նաև մասնակցություն է ունեցել իր կյանքի մասին պատմող վավերագրական ֆիլմերում: Կորոնան նկարահանվել է «Վայոնտ» ֆիլմում՝ ռեստորանի պետ Պիետրո Կորոնայի դերում։ Նրա ընկերների և թղթակիցների թվում է եղել գրող և ալպինիստ Էրի Դե Լուկան։ 2002 թվականին կոմիքս գրող Պաոլո Կոսին հրատարակել է *Corona - L'uomo del bosco di Erto*-ն *Edizioni Biblioteca dell'Immagine*-ի համար, կոմիքս, որը պատմում է որոշ իրադարձությունների մասին, որոնք Կորոնան ինքն է պատմել Կոսսիին, և այն արկածների մասին, որոնք Կոսին ունեցել է Կորոնայի պատմությունները անձամբ լսելու ժամանակ։

*Cani, camosci, cuculi (e un corvo)-*ն արժանացել է *Cardo d'argento*-ի *Premio Itas del libro di montagna*-ի 37-րդ հրատարակությանը՝ իտալական գրական մրցանակ, որը Կորոնան հավաքել է 2008 թվականի ապրիլի 29-ին։

2011 թվականի հուլիսի 17-ին նրա *La fine del mondo storto* գիրքը 75 նախապատվություններով արժանացել է Բանկարելլա մրցանակին։ 2014 թվականին նա շահել է Մարիո Ռիգոնի Սթերն մրցանակը, որի մասին նա նշել է․Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են տարբեր լեզուներով՝ չինարեն, գերմաներեն և իսպաներեն։

## Հեռուստատեսություն
Նա պարբերաբար հայտնվել է *Cartabianca*-ում՝ Ռայ 3 փրայմ թայմ շոուում, որը վարել է Բիանկա Բեռլինգերը, 2018 թվականի սեպտեմբերի 11-ից մինչև 2020 թվականի սեպտեմբերի 23-ը, երբ հեռացվել է՝ հաղորդավարին «հավ» անվանելու պատճառով։ 2021 թվականին նա վերադարձել է ծրագիր և մնացել մինչև դրա վերջնական փակվելը՝ 2023 թվականի հունիսի 27-ը։ Սեպտեմբերի 5-ին նա վերադարձել է նույն դերին, բայց այս անգամ *Rete 4*՝ մեկ այլ իտալական ալիքով, *È semper Cartabianca*-ի հետ։

2021 թվականի սեպտեմբերին նա հայտնվել է Դավիդե Վան Դե Սֆրոոսի և Ցուկերո Ֆորնաչիարիի *Oh Lord Vaarda Gió* երգի տեսահոլովակում։

## Անձնական կյանք
Մաուրո Կորոնան ամուսնացել է և ունեցել չորս երեխա՝ Մարիաննա, Մատեո, Մելիսա և Մարտինա։ Նա իրեն համարել է Աստծուն հավատացող, բայց չի դավանել որևէ կոնկրետ կրոնի: Նրա դուստրը՝ Մարիաննա Կորոնան, նույնպես գրող է եղել և իր առաջնեկ *Fiorire tra le rocce* գիրքը հրատարակվել է 2021 թվականին։

## Հրատարակություններ
### Պատմվածքների ժողովածուներ

* *Il volo della martora*, Torino, Vivalda, 1997, ISBN 88-7808-131-0.
* *Finché il cuculo canta*, Pordenone, Biblioteca dell'immagine, 1999.
* *Gocce di resina*, Pordenone, Biblioteca dell'immagine, 2001, ISBN 88-87881-51-0.
* *Nel legno e nella pietra*, Milano, Mondadori, 2003, ISBN 88-04-50464-1.
* *Aspro e dolce*, Milano, Mondadori, 2004, ISBN 978-88-045-2731-2.
* *Cani, camosci, cuculi (e un corvo)*, Milano, Mondadori, 2007, ISBN 978-88-04-55542-1.
* *Torneranno le quattro stagioni*, Milano, Mondadori, 2010, ISBN 978-88-04-60059-6.
* *Venti racconti allegri e uno triste*, Milano, Mondadori, 2012, ISBN 978-88-04-61623-8.
* *I misteri della montagna*, Milano, Mondadori, 2016, ISBN 978-88-04-64713-3.

#### Պատմվածքների անթոլոգիաներ
* *Gli occhi del bosco. Storie di animali e uomini*, Milano, Mondadori, 2012, ISBN 978-88-04-62089-1. [It contains: *Cani, camosci, cuculi (e un corvo)* and *Storie del bosco antico*]
* *Il bosco racconta*, prefazione di Erri De Luca, illustrazioni di Mauro e Matteo Corona, Milano, Mondadori, 2015, ISBN 978-88-04-65769-9. [It contains: *Storie del bosco antico* and *Torneranno le quattro stagioni*]

### Վեպեր
* *Le voci del bosco*, Pordenone, Biblioteca dell'immagine, 1998, ISBN 88-87881-06-5.
* *L'ombra del bastone*, Milano, Mondadori, 2005, ISBN 978-88-045-4857-7.
* *I fantasmi di pietra*, Milano, Mondadori, 2006, ISBN 978-88-045-5543-8.
* *Storia di Neve*, Milano, Mondadori, 2008, ISBN 978-88-04-58111-6.
* *Il canto delle manére*, Milano, Mondadori, 2009, ISBN 978-88-04-59071-2.
*  - Winner of Premio Bancarella 2011
* *Come sasso nella corrente*, Milano, Mondadori, 2011, ISBN 978-88-04-61131-8.
* *La voce degli uomini freddi*, Milano, Mondadori, 2013, ISBN 978-88-04-63377-8.
* *La via del sole*, Milano, Mondadori, 2016, ISBN 978-88-04-66930-2.
* *Nel muro*, Milano, Mondadori, 2018, ISBN 978-88-04-67329-3.
* 
* 
* 
* 

### Հեքիաթներ և այլ աշխատանքներ երեխաների համար
* *Storie del bosco antico*, Milano, Mondadori, 2005, ISBN 978-88-045-4597-2. [44 հեքիաթների ժողովածու՝ հեղինակի գծանկարներով]
* *La casa dei sette ponti*, Milano, Feltrinelli, 2012, ISBN 978-88-07-01907-4.
* *Una lacrima color turchese*, Milano, Mondadori, 2014, ISBN 978-88-04-64945-8.
* *Favola in bianco e nero*, Milano, Mondadori, 2015, ISBN 978-88-04-66114-6.

### Էսսեներ և ձեռնարկներ
* *La montagna. Chiacchierata con ventun giovani all'osteria Gallo Cedrone in una notte di primavera del 2002*, with 2 CDs, Pordenone, Biblioteca dell'immagine, 2002, ISBN 88-87881-69-3.
* *Un destino nel volo. Vajont 1963*, with Luciano Zanelli, Santa Giustina, Polaris, 2003; II ed., Edizioni Filò, 2013; Belluno, Belluno, Banca AntonVeneta, 2013. [about Giovanni Zanelli]
* *Vajont: quelli del dopo*, Milano, Mondadori, 2006, ISBN 88-04-55817-2.
* *Guida poco che devi bere. Manuale a uso dei giovani per imparare a bere*, Milano, Mondadori, 2013, ISBN 978-88-04-62503-2.
* *Confessioni ultime. Una meditazione sulla vita, la natura, il silenzio, la libertà*, with a Giorgio Fornoni's movie in DVD, Milano, Chiarelettere, 2013, ISBN 978-88-6190-428-6; TEA, Milano, 2020.
* *Quasi niente*, with Luigi Maieron, Milano, Chiarelettere, 2017, ISBN 978-88-619-0906-9.
* 
* 

### Պոեզիա
* *La ballata della donna ertana*, Collana Scrittori italiani e stranieri, Milano, Mondadori, 2011, ISBN 978-88-04-60869-1.

## Ֆիլմեր
* *Vajont*, directed by Renzo Martinelli (2001).
* La notte dei giochi, directed by Ronnie Roselli (2008).
* L'arca di legno, directed by Domenico De Ceglia (TV series, 2019).
* Alberi che camminano, directed by Mattia Colombo (Documentary, 2015).

## Պարգևներ
* *Cardo d'argento* 2008 at the *37th Premio Itas del libro di montagna* for *Cani, camosci, cuculi (e un corvo).*
* Premio Bancarella 2011 for *La fine del mondo storto.*
* *Christmas Love* 2011 (Սուրբ Ծննդյան կինոփառատոն) «բնության հանդեպ իր անսահման սիրո համար»
* *Premio Mario Rigoni Stern* 2014, պատմողական բաժին, *La voce degli uomini freddi* աշխատության համար։
* Premio Selezione Campiello 2014
* Շրջակա միջավայրի համար մրցանակ 2016 թ Tignano Festival (Barberino Tavarnelle - Firenze).
* Գրական մրցանակ *La Tore*, Isola d'Elba (edizione 2021), արդեն հաղթել են Կամիլերին, Վիտալին և Դավերիոն:

## Ծանոթագրություններ

## Այլ նախագծեր
* link=q:|21x21փքս|Collabora a Wikiquote Wikiquote contiene citazioni di o su **[https://it.wikiquote.org/wiki/Mauro%20Corona Mauro Corona]**
* link=https://commons.wikimedia.org/wiki/?uselang=it|24x24փքս|Collabora a Wikimedia Commons Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su **<span class="plainlinks">[https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Mauro_Corona?uselang=it Mauro Corona]</span>**

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Ալպինիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Մանկագիրներ