Վաճառականի մահը

**«Վաճառականի մահը»** (), Արթուր Միլլերի պիեսը՝ գրված 1949 թվականին։ Այն համարվում է հեղինակի ամենակարևոր աշխատանքը, որը արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի և մի շարք այլ մրցանակների։

## Սյուժե
Պիեսի սյուժեն պատմում է անհաջողակ վաճառականի՝ Ուիլի Լոմանի մասին։ Նա ստանում է բավականին համեստ աշխատավարձ և, ինչպես Ամերիկայի մյուս բնակիչները, իր ամբողջ կյանքի ընթացքում ստիպված է վճարել շատ հարկեր։

Քանի որ Ուիլին մանկուց ապրել է առանց հայր, նա կյանքում իրեն զգում է որպես «ժամանակավոր հյուր»։ Նրա միակ հեղինակությունը՝ ավագ եղբայր Բենը, նույնպես վաղուց հեռացել էր ընտանիքից։

Ուիլին բացահայտ կասկածելի արժեքներ է ներշնչում իր երեխաների մեջ և նույնիսկ սովորեցնում է նրանց գողություն անել։ Երբ ավագ որդին՝ Բիֆը, որը խոստումնալից մարզիկ էր, ավարտում էր դպրոցը, նա բռնացնում է հորը սիրուհու հետ։ Այս իրադարձությունը ընդմիշտ փչացնում է Ուիլիի և նրա որդու հարաբերությունները, ինչպես նաև խարխլում որևէ բանի հասնելու Բիֆի ցանկությունը։ Բիֆը հեռանում է տանից, գլուխը պահում ժամանակավոր վաստակով, երբեմն էլ գողություն անելով։ Ուիլիի խիղճը տանջում էր, իսկ ժամանակի ընթացքում նրա հոգեկան վիճակը սկսում է վատթարանալ։

Ավելի քան տասը տարի անց Բիֆը վերադառնում է տուն և գտնում է իր հորը հուսահատ վիճակում. աշխատավայրում նրա գործերը վատթարանում են, նա ավելի հաճախ է սկսում խոսել ինքն իր հետ և նույնիսկ անում է ինքնասպանության մի քանի փորձ։ Փառամոլությունը ճնշում է մեղքի զգացողությունը, և Ուիլին, չնայած իր սրտում հասկանում է, որ ինքը չի կարողացել որևէ բանի հասնել, և «իր երկիրը լիովին ամուլ է», հերքում է իր դիրքն ու վատ ազդեցությունը որդու վրա։

Բիֆը ցանկանում է ամեն ինչ սկսել սկզբից, բայց նրա հույսերը, որոնք հիմնականում հիմնված են պատրանքների և ինքնահիպնոսի վրա, փշրվում են։ Ուիլիին ազատում են աշխատանքից։ Բիֆը գիտակցում է իր անարժեքությունը, բայց այլևս այն չի համարում արատ։ Նա հորը հորդորում է դադարել ապրել ստի մեջ, բայց նա, ինչպես միշտ, պաշտպանվում է մեղադրանքներով։ Հյուծված Բիֆը լաց է լինում հոր կրծքին։ Տեսնելով որդու հոգեկան ապրումները՝ Ուիլին որոշում է քսան հազար դոլարով «պարգևատրել» որդուն, նա նստում է մեքենայի ղեկին և վթարի է ենթարկվում։

Հուղարկավորության ժամանակ Բիֆը ամփոփում է իր հոր կյանքը. «Նա այդպես էլ չհասկացավ, թե ինչ է ինքն իրենից ներկայացնում»։ Բիֆը որոշում է հեռանալ և ապրել հասարակ կյանքով, իսկ նրա եղբայր Հեպպին այդպես էլ չի հրաժարվում իր հոր ներշնչած արժեքներից։

## Թատերական ներկայացումներ
Առաջին անգամ պիեսը բեմադրվել է 1949 թվականին Մորոսկո թատրոնում, և նույն թվականին ստացել է «Թոնի» մրցանակ հինգ անվանակարգում։

1950 թվականի նոյեմբերի 18-ին 742 ներկայացումից հետո, ներկայացումը փակվել է։ Բայց չորս անգամ վերակենդանացել է։ 1975 թվականին (71 ներկայացում), 1984 թվականին Դաստին Հոֆմանի հետ՝ Ուիլիի դերում, ով ավելի ուշ կրկնեց դերը 1985-ի կինոնկարի ադապտացման մեջ (97 ներկայացում), իսկ 1999 թվականին Բրայան Դեննեխիի հետ՝ Ուիլիի դերում (272 ներկայացում, «Թոնի» հինգ անվանակարգ և յոթ անվանակարգ՝ «Դրամա Դեսկ»), 2012 թվականին Ֆիլիպ Հոֆմանի հետ՝ Ուիլիի դերում, և Էնդրյու Գարֆիլդի՝ Բիֆի դերում:Քրիստոֆեր Լլոյդը Ուիլիի դերը խաղացել է Վեստոնում։

## Ֆիլմի ադապտացիաներ
* մինի|alt=|Արթուր Միլլեր «Վաճառականի մահը» գրքի շապիկի նկարը«Վաճառականի մահը» (1951, ԱՄՆ) ռեժիսոր Լասլո Բենեդեկտ — «Օսկար»-ի հնգակի թեկնածու, Վենետիկի կինոփառատոնի թեկնածու և դափնեկիր, «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի քառակի դափնեկիր։
* «Կամուրջը հատել հնարավոր չէ» (1960, ԽՍՀՄ), ռեժիսորներ Թեոդոր Վուլֆովիչ, Նիկիտա Կուրիխին։
* «Վաճառականի մահը» () (1961, Շվեդիա), ռեժիսոր Խանս Աբրամսոն։
* «Վաճառականի մահը» (1966, ԱՄՆ), ռեժիսոր Ալեքս Սիգալ։
* «Վաճառականի մահը» () (1968, Գերմանիա), ռեժիսոր Գերխարդ Կլինգենբերգ։
* «Վաճառականի մահը» (1985, ԱՄՆ), ռեժիսոր Ֆոլկեր Շլենդորֆ — «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս »մրցանակների դափնեկիր։
* «Վաճառականի մահը» (2000, ԱՄՆ), ռեժիսոր Կերկ Բրաունինգг — «Էմմի» մրցանակաբաշխության կրկնակի թեկնածու։

## Գրականություն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ



## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անգլերեն պիեսներ
Կատեգորիա:Արթուր Միլլերի պիեսներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ ինքնասպանության մասին
Կատեգորիա:Պուլիցերյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:«Դրամա Դեսկ» մրցանակակիր պիեսներ