open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Էդուարդ Օլե

**Էդուարդ Օլե** (, ), էստոնացի նկարիչ։ 1944 թվականից ապել է Շվեդիայում, 1951 թվականին ստացել է շվեդական քաղաքացիություն։ Հայտնի է կուբիզմի և դիմանկարների ոճով իր ստեղծագործություններով։

## Կենսագրություն
Էդուարդ Օլեն ծնվել է 1898 թվականի մայիսի 20-ին Կառուլա վոլոստում։ Նա բավականին վաղ ծանոթացել է ժամանակակից արվեստի հետ գեղարվեստի դպրոցի գրադարանի վերարարտդրություններով և այցելելով Մոսկվայի ու Սանկը Պետերբուրգի թանգարաններ։ 1914-1918 թվականներին Օլեն սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել  հատկապես գերմանական էքսպրեսիոնիզմը։ 1918 թվականին Էստոնիայի անկախության ձեռք բերումից հետո Օլեն վերադարձել է հայրենիք, որտեղ նա աշխատել է որպես թատերական նկարիչ, նկարչության ուսուցիչ և գեղարվեստական քննադատ։ 1923 թվականից նա դարձել է վարպետ նկարիչ։ Այդ տարին նա Ֆրիդրիխ Հիստի և Ֆելիքս Ռանդելի հետ նա Տարտուում ստեղծել է արվեստի խմբակ, որը կազմակերպել է կուբիզմի ոճով աշխատանքների ցուցահանդեսներ։ Չնայած Օլեն աշխատել է կուբիզմի ոճով, նրա ստեղծագործությունները պահպանել են ֆիգուրատիվիզմի տարրեր։ Այս ստեղծագործական ժամանակաշրջանը ավարտվել է 1926 թվականին և Օլեն զբաղվել է ստվերաներկով նկարչությամբ։

1925 թվականին Օլեն իր աշխատանքները ուղարկել է Փարիզի Անկախների սալոն։ 1927 թվականին նա ուսումնական այց է կատարել Ֆրանսիայի մայրաքաղաք։ Այդպես նա ստեղծել է մի շարք նկարներ, որոնք ներշնչված են քաղաքային թեմաներով։ Այս ուղևորությունից հետո կուբիզմի ազդեցությունը նրա աշխատանքների վրա մարել է, և նա անցել է ֆիգուրային կոմպոզիցիաների։ 1930-ականների սկզբին Օլեն նկարել է էստոնական մշակույթի գործիչների դիմանկարների մի շարք։ Նրանց թվում են Յուհան Սիմը, Հենրիկ Վիսնապուուն, Ֆրիդեբերգ Տուգլասը և Աուգուստ Գայլիտը։ 1937 թվականին Օլեն 2-րդ անգամ մեկնել է Փարիզ։ Դրանից հետո նա մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել լանդշաֆտային նկարչության հանդեպ և աշխատել այս ժանրում մինչև 1940-ական թվականները։ 1939 թվականին նա ամուսնացել բանասեր Հելմի Մետսվախտի հետ։

1943 թվականին նա Էստոնիայից գնացել է Ֆինլանդիա, որտեղ նա նկարել է Լաուրա Քեթունենի ու Վիլյե Տարկայնենի դիմանկարները։ Հաջորդ տարի նա այդտեղից գնացել է Շվեդիա։ 1951 թվականին նա ընդունել է Շվեդիայի քաղաքացիություն։ Նրա կինը մնացել է ապրելու Էստոնիայում։ Օլեն կարողացել է կրկին այցելել իր հայրենիք միայն 1990 թվականին։

Շվեդիայում Օլեն աշխատել է որպես Հյուսիսային երկրների թանգարանի նկարազարդող։ Նա ուղևորվել է Լապլանդիա և Հյուսիսային Նորվեգիա, որից հետո սկսել է փոխվել նրա գեղարվեստական ոճը։ Նա կենտրոնանում էր սկանդինավյան  հյուսիսային բնապատկերների վրա, նրա աշխատանքներում սկսել են գերակիշխող դեր ունենալ հյուսիսային էքսպրեսիոնիզմի տարրերով պոստիմպրեսիոնիզմը, մասնաապես Էդուարդ Մունկի նման։ 1960-ականների վերջին Օլեն նորից իր աշխատանքներում կրկին ներառել է կուբիզմի տարրեր։ Այս ստեղծագործական շրջանը տևել է մինչև նրա մահը։ Օլեն մահացել է 1995 թվականի նոյեմբերի 24-ին Ստոկհոլմում, թաղված է Տալլինի Անտառային գերեզմանոցում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Arvo Mägi: Eduard Ole: The Life and Work of the Artist, Stockholm 1978, ISBN 91-7260-197-3.

Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Էստոնացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Էստոնացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ
Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան (Ձերժինսկ, Նիժնի Նովգորոդի մարզ)

**Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան** (), լեհ խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, հեղափոխական շարժման ակտիվ մասնակից Ֆելիքս Ձերժինսկուն նվիրված հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզի Ձերժինսկ քաղաքում։ Տեղադրվել է 1948 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ձերժինսկու հրապարակում։ Հուշարձանի հեղինակներն են Սերգեյ Մերկուրովը և Ա. Ֆ. Կուսակինը։

## Պատմություն
1946 թվականին Ֆելիքս Ձերժինսկու մահվան քսանամյա տարելիցի օրը, Ձերժինսկի քաղաքի պատգամավորների խորհուրդն ընդունել է հուշարձանի ստեղծման մասին որոշում։ 1948 թվականի նոյեմբերի 7-ին կայացել է հուշարձանի հանդիսավոր բացումը։

Հուշարձանը գտնվում է քաղաքի գլխավոր՝ Ձերժինսկո հրապարակում։ Հենց այս հրապարակից է սկսվել քաղաքի կառուցումը։

Անտառահատները ապագա հրապարակի համար տարածք են մաքրել, իսկ 1929 թվականի նոյեմբերի 7-ի հանրահավաքում տեղադրվել է քաղաքի առաջին քարը։ Հրապարակի ճարտարապետական նախագիծը կազմել է ճարտարապետ Ա. Ֆ. Կուսակինը։ Պուրակում, որտեղ տեղադրված է հուշարձանը աճում են լորենիներ։ Հրապարակի շրջակայքը շրջապատված է փշոտ թփերով։ Հուշարձանի դիմաց կան ծաղկաթմբեր։

## Նկարագրություն
Հուշարձանը պատրաստված է կռածո բրոնզից, տեղադրված է գրանիտե պատվանդանի վրա։ Ձերժինսկին պատկերված է վճռական կամային տեսքով, ամբողջ հասակով։

## Հեղինակներ
* Քանդակագործ՝ Սերգեյ Մերկուրով 
* Ճարտարապետ՝ Ա. Ֆ. Կուսակին

## Գրականություն
* Горнева Р. Н. Город Дзержинск: Экскурсионный очерк. Горький: Волго-Вятское книжное изд., 1985. 127 с.
* Шальнов С. М. Дзержинск - наш дом. Н. Новгород: Литера, 1999. 160 с.

Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:1948 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սերգեյ Մերկուրովի քանդակներ
Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան (այլ կիրառումներ)

**Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձանը** կարող է վերաբերել՝

* Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան (Տագանրոգ)
* Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան (Վոլգոգրադ)
* Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան (Ձերժինսկ, Նիժնի Նովգորոդի մարզ)
* Ձերժինսկու հուշարձան (Մոսկվա)
* Ֆելիքս Ձերժինսկու հուշարձան (Ուֆա)
Ենիջե (Ղազանգյոլից հարավ)

**Ենիջե**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 28-29 կմ հարավ, Ղազանգյոլ լճից արևմուտք, Եփրատի փոքրիկ վտակներից մեկի ակունքում։

## Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 16 տուն՝ 94 հայ բնակչով։

## Տնտեսություն
Ենիջեն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։

## Տես նաև
* Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մարգար Աղաջանյան

**Մարգար Աղաջանյան** (արևմտ․՝ Մարգար Աղաջանեան, , ), հայ ֆուտբոլիստ և մենեջեր Իրանում։

## Կարիերա
Աղաջանյանն իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է «Արարատ Թեհրան» ակումբի կազմում։ Հետագայում նա միացավ Թեհրանի թիմերի կազմին՝ PAS-ին, որտեղ իր առաջին մրցաշրջանում նա հաղթեց Իրանի լիգայում։

Հուման Աֆազելիի հեռանալուց հետո Աղաջանյանը նշանակվեց «Ազադեհան» լիգայի Դամաշ Լոռեսթանի ղեկավար։ Թիմը ընտրեց չերկարացնել 2010/11 մրցաշրջանի պայմանագիրը։

Աղաջանյանը նաև Իրանի ազգային հավաքականի մարզչական անձնակազմի կազմում է, ինչպես նաև 2014 թվականից ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի ժամանակ մարզիչի օգնականն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* - National-Football-Teams.com

Կատեգորիա:Իրանահայ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իրանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կարույարվ

**Կարույարվ** (, «Արջի լիճ»), լիճ Էստոնիայում, գտնվում է Սաարեմաա կղզու արևմտյան մասում, Լյաենե Սաարե շրջանումː

## Նկարագիր
Կարույարվ լիճը տեղակայված է Կյարլ ավանից մոտ 4,5 կմ դեպի հյուսիսː Կարույարվ լճի հյուսիսային ափին է գնտվում Դեեվո ավանը, արևելյան ափին տեղակայված են քեմփինգները (ավտոտուրիստների ճամբար) ː Հյուսիս-արևելյան ափով անցնում է ավտոճանապարհ, որտեղից անցնում են 2304, 2310 և 2314 երթուղիների ավտոբուսները։

Բարձրությունը ծովի մակարդակից  կազմում է 32 մ ː Լճում կան հինգ փոքրիկ կզղիներ ː Լճի մակերեսը կազմում է 345,6 հա (կզվիների հետ միասին 349,9 հա)ː Ափի երկարությունը 12,276 կմ է ː Լճի երկարությունը կազմում է 2,8 մ, լայնությունը՝ 2,2 կմ։ Ամենամեծ խորությունը 6 մ է։ Լճի ափերը հիմնականում ծածկված են խիտ անտառներով։ Հատակը ավազոտ է, ճամբարների տարածքում կա նաև ավազոտ լողափեր։

Լիճն առատ է խեցգետիններով։ Ձկներից այստեղ հանդիպում է՝ պերկես, գայլաձուկ, յազ, կարմրալողաթևիկ, լին, սիգ, բիչոկ գետաձկնիկ։

## Պատմություն
Կարույարվների կղզին ձևավորվել է մոտ 8 հզար տարի առաջ, առանձնանալով ծովից, և համարվում է Սաարեմաա կղզու ամենահին կզղին։ Սովետական ժամանակաշրջանում «Կյարլի» կոլտնտեսությունը այստեղ ստեղծես քեմփինգները։ ԽՍՀՄ-ի ժամանակ այստեղ տեղակայված էին ռազմաօդային ուժերի հրաձգարանները։ Այդ պատաճառով էլ լճում պարբերաբար գտնում են չպայթած ավիառումբեր։ Այսպիսով 2009-ից մնչև 2017 թվականը լճից հանվել է մոտ 50 ռումբ։

## Առասպելներ
«Կարույարվ» անվանումը թարգմանաբար նշանակում է «Արջի լիճ»։ Գոյություն ունի առսպել, որ այն առաջացել է այն ճամանակ, երբ իրար հետ վիճել են յոթ արջեր։ Նրանց բաժանելու համար, բնության ուժերը արջերին ջրել են անձրևով, ինչից էլ առաջացել է լիճը։ Իսկ քանի, որ արջերը գնացել են տարբեր ուղղություններով, լիճն ունի յոթ ծովախորշ։

## Մշակույթ
Կուրյարվ լիճին է նվիրված էստոնացի գրող Հակոբ Մյանդմետսի «Լիճ» պատմվածքը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Կատեգորիա:Էստոնիայի լճեր
These Days

**«These Days»**, բրիտանացի դրամ-ն-բեյս Rudimental խմբի երգը երգչուհի Ջես Գլինի, Դան Կապլինի ու ամերիկացի ռեփեր Բեն Հագերտի Մաքլեմորի մասնակցությամբ։ Սինգլն ստացել է ոսկե հավաստագիր Մեծ Բրիտանիայում և հասել առաջին հորիզոնականին բրիտանական հիթ-շքերթում։

## Պատմություն
Երաժշտական տեսհոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի հունվարի 25-ին YouTube ալիքով։ Այն նկարահանվել է Լոնդոնում ռեժիսոր Ջոնի Վալենսիայի կողմից, իսկ որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Shabana Mansuri-ն։ Rudimental խումբը Գլինի և Կապլինի հետ երգն առաջին անգամ կատարել է *[[The One Show]]* շոուում 2018 թվականի փետրվարի 7-ին։ Երգը դարձել է Rudimental խմբի երկրորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլը «Sun Comes Up» հիթից հետո, որ ընդգրկվել է UK top-10 հիթ-շքերթում։ Այն հասել է բրիտանական հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականին 2018 թվականի մարտի 30-ին՝ դառնալով խմբի երրորդ և Գլինի վեցերորդ չարթփոփերը։

## Երգացանկ

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2018 երգեր
Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Տարտուի համալսարանի Վիլյանդիի մշակույթի ակադեմիա

[250 px|right|thumb|Վիլյանդի ակադեմիայի ուսանողները [Դաուգավպիլսի համալսարանի փառատոնին]]

**Տարտուի համալսարանի Վիլյանդիի մշակույթի ակադեմիա** (), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Վիլյանդիում (Էստոնիա)։

## Պատմություն
1952 թվականին Տալլինում ստեղծվեց Kultuurharidusala Kool դպրոցը (ավելի ուշ՝ Tallinna Kultuurharidustöö Kool), որտեղ սկսեցին պատրաստել մասնագետներ գրադարանային գործի և մշակույթի բնագավառում աշխատելու համար։ 1960-ական թվականներին ուսումնական հաստատությունը տեղափոխվեց Վիլյանդի քաղաք։ 1978 թվականին այն սկսեց կոչվել Viljandi Kultuurikool: 1980 թվականին դպրոցը բուհի կարգավիճակ ստացավ։ 1991 թվականին բուհը կոչվում էր Viljandi Kultuurikolledž, որտեղ ուսուցանում էին ըստ մասնագիտությունների, ներառյալ ժողովրդական երաժշտություն, գեղարվեստական դեկորացիա, լույս և մոնտաժ։ 2003 թվականին բուհը սկսվեց կոչվել  Viljandi Kultuuriakadeemia ակադեմիա, իսկ 2005 թվականին այն միացավ Տարտուի համալսարանին և նրա ամբողջական անվանումը դարձավ Տարտուի համալսարանի Վիլյանդի մշակույթի ակադեմիա։

## Գործունեություն
* մշակութային կրթության ֆակուլտետ ( ժամանցի կազմակերպում և մշակույթի կառավարում մասնագիտություններ);
* կատարողական արվեստի ֆակուլտետ (թատերական արվեստ, պարարվեստ, վիզուալ տեխնոլոգիաներ մասնագիտությամբ);
* երաժշտության ֆակուլտետ (ավանդական երաժշտություն, ջազ, ձայնային ինժինիրինգ մասնագիտություններ);
* ֆակուլտետ ժողովրդական արհեստների (ժողովրդական ջուլհակություն, ժողովրդական շինարարություն, ժառանգական արհեստներ մասնագիտություններ)։

Ակադեմիայում սովորում է շուրջ 800 ուսանող։ Կան արտասահմանյան երկրներից, այդ թվում՝ Ռուսաստանից։ Ուսումնական հաստատություն զարգացնում է միջազգային համագործակցությունը այլ բուհերի հետ, մասնավորապես՝ գոյություն ունի ծրագիր Պսկովի պետական մանկավարժական համալսարանի հետ  2015 թվականի մարտին Վիլյանդի մշակույթի ակադեմիայում կայացան 35-րդ միջազգային Հենզենյան օրերին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт 
* В Вильянди ждут русских
* В бывшем хлебокомбинате в Вильянди разместится Вильяндиская академия культуры

Կատեգորիա:Տարտուի համալսարան
Պերեկոպի հերոսների հուշարձան

**Պերեկոպի հերոսների հուշարձան** (), հուշանշան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ 1920 թվականի աշնանը Պերեկոպի գրոհին և գերմանա-ֆաշիստական զավթիչներից 1944 թվականի գարնանը Ղրիմի ազատագրմանը։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1972 թվականի նոյեմբերի 15-ին՝ Պերեկոպի փողոցի և Սևաստոպոլի պողոտայի խաչմերուկից ոչ հեռու։

## Նկարագրություն
Հուշանշանը երկու գրանիտե բլոկներին կանգնած գրանիտե կարմիր  պատ է։ Նրա վրա պատկերված են բուդյոնովկայով կարմիրբանակային և սաղավարտով զինվոր։ Ձախից արված է հետևյալ գրությունը. *«Պերեկոպի հերոսներին։ 1920-1944»*։ Հակառակ կողմում թվարկված են այն դիվիզիաները, որոնք 1920 և 1944 թվականներին մասնակցել են Պերեկոպի համար մարտերին։ Հուշարձանը տեղադրվել է բաց գույներով շարված սալիկներով և ծաղկաթմբերով եզրապատված բաց հարթակում։

## Պատմություն
Հուշանշանը կառուցվել է հարևան թիվ 531 դպրոցի (այժմ՝ թիվ 554 դպրոցի կառուցվածքային ստորաբաժանում թիվ 2) աշակերտների նախաձեռնությամբ և միջոցներով, որտեղ երկար ժամանակ ուսումնասիրվել է Պերեկոպի հերոսների պատմությունը։ Հուշարձանը պատրաստված է դպրոցի աշակերտ Վադիմ Երմոլաևի նախագծով։ Հուշահամալիրի ստեղծմանը մասնակցել են նաև ճարտարապետ Վ. Լ. Վոսկրեսենսկին և դպրոցի կերպարվեստի խմբակի ղեկավար Յ. Ս. Զիմինը։

Հուշարձանը պատկանում է «քաղաքային քանդակ» կատեգորիային։ Ամեն տարի Հաղթանակի օրը նրա մոտ ծաղիկներ են դրվում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (Կազան, Պուշկինի փողոց)

**Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան** (, ), հուշարձան Թաթարստանի մայրաքաղաք Կազանում, որը նվիրված է թաթար ժողովրդական բանաստեղծ, գրական քննադատ, հրապարակագիր, հասարակական գործիչ և թարգմանիչ Գաբդուլլա Տուկային (Թուքայ)։ Տեղադրվել է  Պուշկինի փողոցում, Տուկայի անվան պուրակում՝ քաղաքի Վախիտովյան շրջանում։

Թաթարստանի մայրաքաղաքում տեղադրված է Գաբդուլլա Տուկայի երկու հուշարձան. մյուսը գտնվում է Թաթարստանի Մուսա Ջալիլի անվան օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի շենքի մոտ, Թատերական փողոցում։ Ամեն տարի բանաստեղծի ծննդյան օրը այս հուշարձանի մոտ կայանում են ստեղծագործական միջոցառումներ։

## Նկարագրություն
Հուշարձանի հեղինակներն են Սադրի Ախունովը, Լև Կերբելը և Լև Պիսարևսկին։

Բրոնզե հուշարձանը պատկերում է Գաբդուլլա Տուկային, որի ձեռքին բացված գիրք է։ Քանդակը տեղադրված է սև լաբրադորիտից կառուցված բարձր պատվանդանին։ Պատվանդանը, որը գտնվում է քառակուսի հիմքի վրա, ներքևում քառանիստ է, որն աստիճանաբար վերածվում է ութանիստի։ Պատվանդանի ստորին հատվածը գոտեվորված է թաթարական ժողովրդական նախշերով։ Պատվանդանի ճակատային մասում կյուրեղագրով և արաբական տառերով փորագրված է

մակագրությունը։

Հուշարձանը բացվել է 1958 թվականին։ ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 30.08.1960 թվականի թիվ 1327 որոշման հավելված 1-ով հուշարձանը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ։

## Պատկերասրահ

Памятник Г.Тукаю (г. Казань, ул. Пушкина) - 3.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Կազանի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Քանդակների այգի (Կալինինգրադ)

**Քանդակների այգի** (), պուրակ և թանգարան բաց երկնքի տակ Կալինինգրադում, համարվում է Կալինինգրադի մարզային պատմա-գեղարվեստական թանգարանի մասնաճյուղ։

Գտնվում է Քնայպհոֆ կղզու արևմտյան մասում (Կանտի կղզի, Կենտրոնական կղզի)։ Այգու տարածքը 12 հեկտար է։

Քանդակների այգին ձևավորվել է 1984 թվականին։

Պարկի հավաքածուն բաղկացած է մոտ երեսուն քանդակներից, ներառյալ մշակութային գործիչների հուշարձանները՝ կոմպոզիտորների, գրողների, բանաստեղծների։ Որոշ քանդակներ վերացել են վանդալիզմի կամ գողության հետևանքով։

Այգին հետաքրքիր է նաև այնտեղ աճող բույսերով։ Այստեղ կարելի է տեսնել տարբեր տեսակի ծառեր և թփեր`ավելի քան 1030 օրինակ Եվրոպայից, Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայից, Ճապոնիայից, Մոնղոլիայից, Աֆղանստանից, Բալկաններից։ Այսպիսով, քանդակների այգին նաև դենդրարիում է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Քնայպհոֆի թաղամասի ավերված տեղում  1960-ական թվականներին տնկվել են ծառեր և թփեր։

150px|left|մինի|աջից
Քանդակների պուրակի ապագան դեռևս անորոշ է։ 2008 թվականին ընդունված քաղաքային կենտրոնի վերակառուցման ծրագրի համաձայն, Քնայպհոֆում կվերականգնվեն պատերազմի ժամանակ ավերված պատմական շենքերը։ Այնուամենայնիվ, դատելով կղզու զարգացման նախագծի համակարգչային պատկերից՝ կկառուցվի միայն արևմտյան մասը, իսկ արևելյան մասում՝ կանաչ տնկարկներ։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Информация о филиалах на официальном сайте Калининградского историко-художественного музея

Կատեգորիա:1984 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի զբոսայգիներ
Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Վիքիպեդիայում առկա են Գաբդուլլա Տուկայի հետևյալ հուշարձանների մասին հոդվածներ.

*Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (Աստրախան)
*Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (Կազան, Պուշկինի փողոց)
*Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (Մոսկվա)
Նինա Ալշտեդտ

**Նինա Ալշտեդտ** (, օրիորդական անունը՝ **Լինգել** , ), շվեդախոս ֆինն նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Նինա Լինգելը ծնվել է 1853 թվականին Աբո (Տուրկու) քաղաքում, Ֆինլանդիայի մեծ իշխանությունում։ 1871-1876 թվականներին սովորել է Տուրկուի գեղարվեստի դպրոցում, ապա գեղարվեստական կրթություն ստացել Փարիզի Կոլարոսի ակադեմիայում (1880-1881 թվականներ և 1897 թվական)։ 1878 թվականից որպես ուսուցիչ աշխատել է Տուրկուի գեղանկարչության դպրոցում։

Առաջին անգամ ցուցադրվել է 1878 թվականին, 1892, 1894-1899, 1902 և 1904 թվականներին նրա աշխատանքները ներկայացվել են Ֆինլանդիայի ազգային ցուցահանդեսներում։ Ալշտեդտն առաջին ֆինն արվեստագետներից մեկն էր, որն Ալանդյան կղզիներում Önningeby նկարիչների շրջանակից 1886 թվականին ընդգրկվել է Վիկտոր Վեստերհոլմի նկարիչների շրջանակում։ Նինա Ալշտեդտն ամուսնու՝ նկարիչ Ֆրեդրի Ալշտեդտի հետ հետագա տարիներին մեկնել են կղզիներ։ Նկարչուհու աշխատանքներից է ֆիննական Յուվյասկյուլյա քաղաքի եկեղեցու խորանի նկարը։

Նինա Ալշտեդտը մահացել է 1907 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Հելսինգֆորսում (Հելսինկի)։

## Պատկերասրահ

Ahlstedt, Tien vieressä.jpg|Ճանապարհին, 1888
AhlstedtNinaGrinden.jpg|Դարպասներ, 1886
Ахлштедт Леди в розовом платье.jpg|Վարդագույն զգեստով կինը
Altar piece of Jyväskylä City Church.JPG|Հիսուսն օրհնում է մանուկներին, 1901


## Գրականություն
* Kjell Ekström ja Håkan Skogsjö: Konst på Åland: en guide. Maarianhamina: Skogsjömedia. ISBN 951-98576-7-2.
* «Nina Ahlstedt», Suomen kansallisbiografia, osa 1, s. 129—131. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 2003. ISBN 951-746-442-8. Teoksen verkkoversio (viitattu 2.2.2017).

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆինն նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ֆինն մանկավարժներ
Վաճառականների ընկերության պահեստներ

**Վաճառականների ընկերության պահեստներ** (),  Կալինինգրադի տարածաշրջանի և Ռուսաստանի ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Սովետսկ քաղաքում, եվրոպական ոճի պահպանված տուն-պահեստ է։ Կառույցը համարվում է Սովետսկ քաղաքի  մշակութային ժառանգության օբյեկտ։

## Նկարագրություն
мини|230px|left|Фахверковое здание сейчас
Մշակութային ժառանգության օբյեկտ հանդիսացող վաճառականների ընկերության պահեստները կառուցվել է 1835 թվականին Թիլզիտում`Հյուսիսային Եվրոպայում հայտնի ֆախվերկ ոճով։ Գտնվում է գրեթե Նեման գետի ափին, Լուիզա թագուհու կամրջի հարևանությամբ։

Օգտագործվում է նախնական նշանակցության համար`որպես շինանյութերի պահեստ։ Չնայած հնամաշ արտաքին տեսքին, շենքը տպավորիչ տեսք ունի, ուստի մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում քաղաքի զբոսաշրջիկների և այցելուների շրջանում։

Երկաթուղայինների երկու շենքերը քանդելուց հետո այն կառույցը Կալինինգրադի մարզում  պատմական ֆախվերկ կոնստրուկցիայով կառուցված միակ օրինակն է, որի ներկայիս վիճակը մտահոգում է  Սովետսկ քաղաքի հասարակությանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վաճառականների ընկերության պահեստներ

Կատեգորիա:1835 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի տեսարժան վայրեր
Լուիզա թագուհու թատրոնի շենք

**Լուիզա թագուհու թատրոնի շենք** (), ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Սովետսկ քաղաքի Հաղթանակի հետիոտնային փողոցում։ Շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Սովետսկ քաղաքի գլխավոր ճարտարապետական տեսարժան վայրերից մեկը։

## Պատմություն
Լուիզա թագուհու թատրոնի շենքը կառուցվել է 1910 թվականին Թիլզիտում։ Եղել է Թիլզիտի առաջին կինոթատրոններից մեկը։ Գտնվել է բազմաթիվ ընկերությունների միջև, ինչպիսիք են՝ Մատիասե գրասենյակային ապրանքները կամ «Շտրուվեկեր» ռեստորանը։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում տարածված է եղել «լվի կինո» անվանումը։ Այս կինոնթատրոնը հատկապես նախընտրել են երիտասարդները, քանի որ այնտեղ ցույցադրվել են երիտասարդների ճաշակով ֆիլմեր։ Կարևոր դեր էին խաղում նաև գները, որոնք հիմնականում հաշվարկվում էին երիտասարդների գրպանով, որոնք «երրորդ մակարդակի» մուտք տոմս էին գնում, այսինքն առաջին 3 կամ 4 շարքերը։

Պատերազմից հետո շենքն անվնաս է մնացել։ Այնտեղ է տեղավորվել Կալինինգրադի մշակույթի և արվեստի մարզային քոլեջը։ 2010 թվականին ամենահին միջին մասնագիտական ուսումնական հաստատություններից մեկը փակվեց։ Շենքը փլուզվում է, 2013 թվականի ամռանը փոթորկից հետո փլուզվել է շենքի վերնաճակատներից մեկը, վնասվել է պատշգամբը։

2010 թվականի հունվարի 18-ին Կալինինգրադի մարզի Մշակութային օբյեկտների պետական պահպանման ծառայության № 3 հրամանով  Լուիզա թագուհու թատրոնի շենքը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտ։

2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի գիշերը հրդեհից քանդվել է շենքի տանիքը։

## Նկարագրություն
Բարձր, քառահարկ շենք է։ Ճակատն առանձնանում է բարոկկոյին տիպիկ շքեղությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Здание театра королевы Луизы — Советск

Կատեգորիա:1910 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի տեսարժան վայրեր
Վոլժսկի ռազմական նավակազմի հերոսների հուշարձան (Նիժնի Նովգորոդ)

**Վոլժսկի ռազմական նավակազմի հերոսների հուշարձան** (), 
հուշարձան Նիժնի Նովգորոդի Մարկինի հրապարակի պուրակում, որը նվիրված է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի Վոլժսկի ռազմական նավակազմի նավաստիներին և գետային տրանսպորտի աշխատողներին։ Բացվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։

## Պատմություն
1918 թվականի ամռանն Արևելյան ճակատը մոտեցավ Նիժնի Նովգորոդի նահանգի սահմաններին։ 1918 թվականի հունիսին սպիտակ գվարդիականների դեմ պայքարելու համար Նիժնի Նովգորոդում կազմավորվում է Վոլժսկի ռազմական նավակազմ կազմակերպությունը։ Ուշ աշնանը, Վոլգայի և Կամայի վրա արյունալի մարտերից հետո, որոնցից մեկի ժամանակ 1918 թվականի հոկտեմբերի 1-ին զոհվում է նավակազմի կոմիսար Նիկոլայ Մարկինը, նավերը վերադառնում են Նիժնի Նովգորոդ։ Սաֆրոնովկայա հրապարակի Ռեչնոյ կայարանի դիմացի տարածքն անվանվում է Մարկինի հիշատակին։ 1976 թվականին Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխության 60-ամյակի կապակցությամբ որոշվում է Մարկինի հրապարակում տեղադրել Վոլժսկի ռազմական նավակազմի խիզախ նավաստիներին և գետային տրանսպորտի աշխատողներին նվիրված հուշարձան։ Մրցույթում հուշարձանի ստեղծման նախագիծը հաղթում է քանդակագործ Պավել Գուսևը։

## Նախագծի հեղինակներ
* Քանդակագործ՝ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ, Նիժնի Նովգորոդի պատվավոր քաղաքացի Պավել Գուսև  
* Ճարտարապետ՝ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ Բ. Ս. Նելյուբին և Վ. Յա. Կովալյով

## Նկարագրություն
Հուշարձանը բաղկացած է երեք ֆիգուրներից, որոնց դինամիկան գալիս է նավաստիների ուս-ուսի լայն քայլվածքի ռիթմից, գլխարկի ծածանվող ժապավենի, ձեռքերի շարժման ռիթմից։ Փոքր-ինչ առաջ է կանգնած տարիքով ավագ նավաստին, հաջորդը գալիս է ծովայինը, գոտևորված գնդացրի գոտիներով, նրանից հետո՝ երիտասարդ նորակոչիկը։ Արձանախումբը տեղադրված է գրանիտով պատված ցածր պատվանդանի վրա։ Պատվանդանի վերին մասն արված է խոշոր գետաքարով։ Պուրակի ձախ և աջ կողմում, հուշարձանի հետևում տեղադրված են կարմիր գրանիտե հուշասալեր, որտեղ ոսկե տառերով փորագրված է՝ 

## Պատկերասրահ

Монумент героям Волжской военной флотилии 3.JPG
Монумент героям Волжской военной флотилии 4.JPG

## Գրականություն
* Памятники истории и культуры Горьковской области. - Горький: Волго-Вятское кн.изд-во, 1987.

Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի հուշարձաններ
Կատեգորիա:1977 հիմնադրումներ
Յորքի հուշարձան

**Յորքի հուշարձան** (, ), հուշարձան Արևելյան Պրուսիայի Քյոնիգսբերգ քաղաքում (այժմ` Ռուսաստանի Կալինինգրադ), որը նվիրված էր պրուսական ֆելդմարշալ կոմս Յոհան Դավիդ Լյուդվիգ Յորք ֆոն Վարտենբուրգին (1759-1830)։ Հուշարձանը տեղադրված է եղել 1913 թվականին և գոյութուն է ունեցել մինչև 1947 թվականը։

## Պատմություն
Հուշարձանը կանգնեցվել է Լայպցիգի մոտ տեղի ունեցած ժողովուրդների ճակատամարտում տարած հաղթանակի 100-ամյակի առթիվ։ Այդ իրադարձությունը լայնորեն նշվել է ամբողջ Գերմանիայում։ Արձանը առաջին բանակային կորպուսի սպաների պատվերով ստեղծել է քանդակագործ Վալտեր Ռոզենբերգը (1882-1945)։ Այն 1913 թվականին տեղադրվել է Վալտեր Սիմոնի անվան մարզադաշտի մոտ, որն այնուհետև վերանվանվել է Էրիխ-Կոխ-պլատց (այժմ` «Բալթիկա» մարզադաշտ), իսկ 1938 թվականին տեղափոխվել է Թագավորական դարպասի առջևի գլասիսի մոտ, քանի որ մարզադաշտում սկսել են անցկացվել նացիստական հավաքներ ու շքերթներ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հուշարձանը կորսվել է (1947 թվականին բրոնզե քանդակն ուղարկվել է վերաձուլման)։ Քաղաքում պահպանվել է միայն Լյուդվիգ Յորք ֆոն Վարտենբուրգի պատկերով բարձրաքանդակը Զաքհայմի դարպասի մոտ։

Հուշարձանի պատվանդանը մինչև 1961 թվականը սկզբում օգտագործվել է որպես Իոսիֆ Ստալինի կիսանդրու, այնուհետև Կառլ Մարքսի կիսանդրու պատվանդան, որը տեղադրված էր Կրասնի և Կառլ Մարքսի փողոցների հատման վայրում, բայց Կառլ Մարքսի նոր կիսանդրու ստեղծումից հետո անհետացել է։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Robert Albinus*. Königsberg-Lexikon — Würzburg, 2002. ISBN 3-88189-441-1(գերմ.)

Կատեգորիա:Գերմանիայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի հուշարձաններ
Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Վիքիպեդիայում առկա են Ֆեոդոր Շալյապինի հետևյալ հուշարձանների մասին հոդվածներ.

*Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (Կազան)
*Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (Մոսկվա)
Թալակ Ներքին

**Թալակ Ներքին**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։

Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։

## Տես նաև
* Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հին Քվեբեկ

**Հին Քվեբեկ** կամ **Քվեբեկ քաղաքի հին թաղամաս** (), Կանադայի Քվեբեկ ֆրանսախոս քաղաքի պատմական կենտրոնը։ Հին թաղամասն ներառում է Քվեբեկի վերին և ստորին քաղաքները։ 1985 թվականին՝ ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի 9-րդ նստաշրջանում, Քվեբեկի հին թաղամասը ներառվում է Կանադայում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Այդ դեպքից որոշ ժամանակ անց հին քաղաքը կոչվել է լատինական թաղամաս, սակայն ժամանակակից պատկերացումներով այդ անվանումը վերաբերվում է միայն Լավալի համալսարանի շրջակայքին։

## Պատմություն
Հին Քվեբեկը քաղաքի հին թաղամասն է։ 1608 թվականին ֆրանսիացի ճանապարհորդ և «թագավորական աշխարհագրագետ» Սամյուել դը Շամպլենն այս տեղն ընտրել է Նոր Ֆրանսիայի ամերիկյան գաղութի նահանգապետի նստավայրի կառուցման համար։ Ի սկզբանե այն կարևոր ռազմաքաղաքական և վարչական նշանակություն է ունեցել Նոր Ֆրանսիայի կյանքում։ Հենց այս ժամանակահատվածում էլ ստորին քաղաքը բնակեցվում է առևտրականներով և արհեստավորներով, իսկ վերին քաղաքը՝ կառավարչական պաշտոնյաներով, ազնվականներով և հոգևոր սպասավորներով։

Ռազմական հակամարտությունները լրջորեն խոչընդոտում են քաղաքի հետագա զարգացմանը։ 19-րդ դարի վերջին Քվեբեկի բնակիչները որոշում են քանդել քաղաքի բոլոր ռազմական կառույցներն ու պաշտպանական ամրությունները, սակայն տեղի նահանգապետ Դաֆերինի ջանքերով այս գործողությունը կասեցվում է, իսկ քանդված շինությունները վերակառուցվում են։ Վերջինիս ջանքերի շնորհիվ քաղաքը պահպանում է իր հնաոճ տեսքը և 1985 թվականին ներառվում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Հին Քվեբեկում գերակշռում են 19-րդ դարի շինությունները։ Դրանցից որոշները կառուցվել են անգամ 17-18-րդ դարերում։ Նշանավոր են քաղաքի ամրոցները, որոնց մարգարիտն է թաղամասի կենտրոնում վեր խոյացող Քվեբեկի ամրոցը։ Պատմական կենտրոնի անբաժանելի մասն են կազմում Ռյու դյու Պետի Շամպլենի, Ռյու Սեն Ժանի և Ռյու դե Բոդի առևտրային փողոցները։

Լինելով Քվեբեկի գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկը՝ հին քաղաքը գտնվում է Կանադա ժամանած բազմաթիվ զբոսաշրջիկների ուշադրության կենտրոնում։ Այդ իսկ պատճառով այս թաղամասում կառուցվել են բազմաթիվ հյուրանոցներ, որոնք կրում են ավանդական ճարտարապետության ազդեցությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Կատեգորիա:Քվեբեկ
Նիկոլսկի այգի

**Նիկոլսկի այգի** (), այգի Սանկտ Պետերբուրգում։ Ձևավորվել է 18-րդ դարում Կրյուկովի, Գրիբոեդովի ջրանցքների, Ռիմսկի Կորսակով պողոտայի և Նիկոլսկի նրբանցքի միջև։

## Պատմություն
1753-1762 թթ. այգու կենտրոնում կառուցվել է Նիկոլսկու ծովային տաճարը, որից էլ այգին ստացել է իր անունը։ 1755-1758 թթ. Կրյուկով ջրանցքի ափին կառուցվել է քառահարկ զանգակատունը, որն այժմ համարվում է Սանկտ Պետերբուրգի խորհրդանիշերից մեկը։ 1873 թվականին Նիկոլսկու հյուսիսային կողմի ազատ հրապարակում վաճառական Օ. Տուպիկովի առաջարկով ստեղծվել է պուրակ։ Ավելի ուշ, հրապարակի բացմանը ներկա կայսրի խնդրանքով, այն միավորվել է Նիկոլսկի այգու հետ։

Այգու ձևավորումը կանոնավոր լանդշաֆտային է։ 1874-1875 թվականներին վերակառուցվել է։

## Հուշարձաններ
1908 թվականին Նիկոլսկի տաճարի պարիսպից դուրս կառուցվել է գրանիտե կոթող՝ նվիրված  Ցուսիմայի ճակատամարտում զոհվածներին։ Կոթողը ռազմածովային սպա Ն. Ս. Պուտյատինի նախագծով կառուցել է ճարտարապետ Յա. Ի, Ֆիլատեյը։ 1973 թվականին կոթողը վերականգնվել է, որի ընթացքում փոխվել է նրա տեսքը։

Եկեղեցու ցանկապատի հետևում է գտնվում Հոկտեմբերյան հեղափոխության և Քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցների եղբայրական գերեզմանատունը։

## Քաղաքային լեգենդ
Վաճառական Օ. Տուպիկովը Սանկտ Պետերբուրգի գեներալ նահանգապետին առաջարկել է նախկին հրապարակի տարածքում պուրակ ստեղծել և դա անել իր սեփական միջոցների հաշվին, պայմանով, որ կստանա քարերը, որոնցով հրապարակը կհարթեցվի։ Վաճառականը թույլտվություն ստացավ պայմանով, որ նա նաև կստեղծի ապագա հրապարակը։

Պուրակի բացման ժամանակ կայսրը ցանկացել է միավորել այն Սբ. Նիկոլսկու տաճարի պարտեզի հետ, որը պատկանում էր թագավորական ընտանիքին։ Հոգևորականները դեմ են եղել՝ չցանկանալով եկեղեցին դարձնել հանրային վայր, սակայն ստիպված էին համաձայնել։

## Պատկերասրահ

Собор Николо-Богоявленский (Адмиралтейский район).JPG|Նիկոլսկի ծովային տաճար
Никольский сквер2015.jpg|Տաճարը և պուրակը
Никольский сквер.jpg|Այգին ձմռանը
Никольский сад, братская могила участников Гражданской войны02.jpg|Քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցների եղբայրական գերեզման


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի զբոսայգիներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի տեսարժան վայրեր
Շալյապին Պալաս

**«Շալյապին Պալաս Հոթել» հյուրանոց** (, ), հյուրանոց Թաթարստանի մայրաքաղաք Կազանում։ Զբաղեցնում է երկու փոխկապակցված շենքեր (առաջինը` անկյունային և երկրորդը` փողոցի երկայնքով) Բաումանի հետիոտնային փողոցի (թիվ 80 շենք) և Համալսարանական փողոցի (թիվ 7 շենք) խաչմերուկում։ Շենքերի համալիրը հանրապետական նշանակության մշակութային հուշարձան է։ 
ձախից|մինի|270x270փքս|Անկյունային առաջին շենքը
ձախից|մինի|240x240փքս|Երկրորդ շենքը Շալյապինի հուշարձանի հետևում

## Նկարագրություն
Առաջին շենքը կառուցվել է 1869-1873 թվականներին որպես Կազանի վաճառականների առաջին գիլդիայի առևտրական Զիգանշի Ուսմանովի տուն։ 1899 թվականին շենքը վերակառուցվել է նոր սեփականատերերի համար` դառնալով Ե. Ս. Սմոլենցևի և Ն. Պ. Շմելյովի առևտրի տուն։ Այդ ժամանակ էլ շենքի վերևի մասում հայտնվել հյուրանոցը, որը հայտնի էր որպես «Հյուսիսային համարներ»։

Հարևանությամբ 1909-1910 թվականներին նույն Սմոլենցևի և Շմելյովի պատվերով կառուցվել է հյուրանոցի երկրորդ` երկգմբեթանի շենքը։ Երկու շենքերը կապվել են միմյանց հետ և ներկված են եղել կանաչ երանգներով։

Խորհրդային տարիներին հյուրանոցը կոչվում էր «Սովետ»։

Կազանի 1000-ամյակի կապակցությամբ 2005 թվականին շենքերն ամբողջությամբ վերակառուցվեցին և վերականգնվեցին։ Փոխվեց նաև շենքի գունավորումը` ստանալով կրեմագույն-շագանակագույն երանգներ։ Շենքերը սկսեցին լուսավորվել գիշերային պայծառ լուսավորության սարքերով, որից հետո հյուրանոցը ստացավ ժամանակակից անվանումը։

Հյուրանոցի գլխավոր մուտքի առջևի հարթակում (երկրորդ շենք) 1999 թվականին տեղադրվել է ռուս բաս երգիչ, ռուսական ռեալիստական վոկալ-բեմական արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձանը, որը ծնվել է Կազանում։

Առաջին շենքի առաջին հարկում խանութներ ու գրասենյակներ են։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Из истории казанских доходных домов
* Казанские гостиницы со столетней историей
* Коммуналки XIX века. Доходные дома Казани век назад и сейчас

Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր
Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (Կազան)

**Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան** (, ), հուշարձան Թաթարստանի մայրաքաղաք Կազանում, որը նվիրված է ռուս բաս երգիչ, ռուսական ռեալիստական վոկալ-բեմական արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ֆեոդոր Իվանովիչ Շալյապինին։ Արձանը տեղադրվել է երգչի հայրենի քաղաք Կազանի Բաումանի փողոցում` «Շալյապին Պալաս» հյուրանոցի կողքին։ Շալյապինին նվիրված առաջին հուշարձանն է աշխարհում։

## Պատմություն
Հուշարձանի հիմքը դրվել է 1998 թվականին Աստվածահայտնության տաճարի մոտ, որում երգիչը մկրտվել է 1873 թվականի փետրվարին, և բացվել է 1999 թվականի օգոստոսի 29-ին։ Հուշարձանը երգչին պատկերում է 1922 թվականին Ռուսաստանը լքելիս և հարազատ քաղաքին հրաժեշտ տալիս։

Հուշարձանը ձուլված է բրոնզից։ Հեղինակն է Ռուսաստանի գեղարվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոս, ՌԴ վաստակավոր նկարիչ Անդրեյ Բալաշովը։
ձախից|մինի|192x192փքս|Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձանը Կազանում փոստային նամականիշի վրա, <small>15 ռուբլի, Ռուսաստան, 2012 թվական</small>

Հուշարձանի բացմանը ներկա գտնված երգչի թոռնուհի Իրինա Շալյապինան նշել է, որ քանդակագործին հաջողվել է կատարելապես հաղորդել նմանությունը իր մեծանուն պապին։ Երգչի 125-ամյակի առթիվ տեղադրված այս քանդակը դարձել է Ֆեոդոր Շալյապինի առաջին հուշարձանն աշխարհում։

2009 թվականի աշնանը Կազանում տեղի է ունեցել ինքնատիպ երիտասարդական ֆլեշմոբ` Շալյապինի հուշարձանի մաքրում։

## Հուշարձանը [[ֆիլատելիա]]յում
2012 թվականին Ռուսաստանում թողարկվել է 15 ռուբլի անվանական արժեքով փոստային նամականիշ, որի վրա պատկերված է Ֆեոդոր Շալյապինի կազանյան հուշարձանը։ Նամականիշի նկարիչն է Օ. Իվանովան։

## Պատկերասրահ

Kazan's 5 Star Hotel - Shalyapin Kazan Palace Hotel - panoramio.jpg|Շալյապինի հուշարձանը։ Հետին պլանում «Շալյապին Պալաս» հյուրանոցի երկրորդ շենքն է


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Կազանի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Ասպետի քանդակով տուն (Սովետսկ)

**Ասպետի քանդակով տուն** (), ճարտարապետական հուշարձան Կալինինգրադի մարզի Սովետսկ քաղաքում։ Գտնվում է հետիոտնային Հաղթանակի փողոցում։ Շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Քաղաքի ամենագեղեցիկ պատմական շենքերից մեկն է։ Շենքի ճարտարապետական յուրահատկությունը ընդգծում է ասպետի քարե քանդակը, որը գտնվում է գրեթե տանիքի տակ։

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին որպես եկամտաբեր տուն։ Քաղաքի սրտում գտնվող այս շենքում (նախորդ հասցեն` Hohe Straße No. 10), հարուստները կարող էին վարձակալել բնակարան։

мини|230px|left|Ասպետի և ձկան քանդակը տան ճակատին

Նրա առաջին սեփականատերն է եղել ինքնասեր ու հպարտ Ռիտեր (Ritter, ասպետ) անունով մի մարդ։ Նա որոշել է անմահացնել իրեն քարի վրա, որպեսզի ամեն օր իր պատուհանից տեսնի իրեն։ Այսպիսով, շենքի ճակատին հայտնվել է սուրը ձեռքին ասպետի մի մեծ քարե քանդակ։

1946 թվականին շենքում տեղավորվել են Քաղաքացիական գործերի վարչության բաժինները։ Այդ ժամանակ ասպետը կորցրել է իր սուրը։ Այնուհետև շենքը տրամադրվել է քաղաքի կրթական հաստատություններից մեկի հանրակացարանին։ Այժմ այնտեղ է գտնվում Սովետսկի տեխնոլոգիական քոլեջի հանրակացարանը։ Շենքը խարխուլ վիճակում է, 2014 թվականին այն նախատեսվել է վերանորոգել՝ այդ թվում նաև ճակատային մասը։ Հիմնանորոգումից հետո ասպետը կրկին «ստացել է» իր «զենքը», միայն սրի փոխարեն հիմա նա աջ կողմի ձեռքում պահում է նիզակը։

## Նկարագրություն
Քաղաքի ամենագեղեցիկ շենքերից մեկն է։ Այս շենքի ճակատը զարդարված է հարուստ սվաղային զարդարանքով` հսկայական ձկներ, կենդանիներ, մարդկանց դեմքեր և ճակատային մասի գագաթին՝ 4-րդ հարկի պատշգամբում, զինված զենքով հսկայական քարե ասպետ։ Մի անգամ ասպետի ձեռքում սուր է եղել, որը խորհրդային տարիներին կորել է, հետագայում փոխարինվել է նիզակով։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Статуя рыцаря | Советск | Культурный туризм
* В Советске историческое здание со скульптурой рыцаря получило новую жизнь 

Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի տեսարժան վայրեր
1882 թվականի Լինցի ծրագիր

**1882 թվականի Լինցի ծրագիրը** քաղաքական պլատֆորմ էր, որը կոչ էր անում Ավստրիայի պետության լիակատար գերմանականացման։ Այն ստեղծվել էր ի պատասխան Ավստրո-Հունգարական երկակի միթապետության շրջանակներում սլավոնացիների տնտեսական, սոցիալական և քաղաքական դիրքերի ամրապնդման։ Ծրագրի ստեղծողները վախենում էին, որ սլավոնացիները առաջ կանցնեն միապետությունում գերմանական տարրին։

## Կազմողներ
Լինցի ծրագիրը կազմվել է ավստրիացի հինգ մտավորականների կողմից, որոնք գերմանական ծագում ունեին։ Նրանք են՝ 
***[[Վիկտոր Ադլեր]]ը**, հրեա բժիշկ, սոցիալիստ և Ավստրիայում Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության  հիմնադիրը։ Նա սկզբից կապված է եղել գերմանական լիբերալ ազգայնական շարժման հետ, այնուհետև դարձավ Ավստրիայի աշխատավորների դասի ակտիվիստ,
***[[Գեորգ Ռիվեր ֆոն Շոներեր|Գեորգ Շոներեր]]**, քաղաքական գործիչ, որը սկսեց որպես լիբերալ գերմանացի ազգայնական, սակայն ավելի ուշ տարիքում, դարձել է առաջատար հակասեմիտիտ և աջակցում էր պան-գերմանական գաղափարախոսությանը,
***Ռոբերտ Փաթթաի**, փաստաբան,
***[[Հենրիխ Ֆրիեդյունգ]]**, հրեա պատմաբան,
***Էնգելբերթ Փերներսթորֆեր**, գրող և հետագայում սոցիալիզմի ակտիվիստ։

## Մանիֆեստ
Ծրագրի հիմնադիրների նպատակն էր ստեղծել գերմանացիներով գերակշիռ ավստրիական պետություն։ Նրանք առաջարկում էին Հունգարիային զիջել Գալիցիայի, Բուկովինայի և Դալմաթիայի շրջանները կամ շրջաններին տրամադրել ինքնավարություն, և նրանք ցանականում էին, որ Ավստրիայի հարաբերությունները Հունգարիայի հետ կրեն միայն անձնական բնույթ, առանց վարչական կամ օրենսդրական հետևանքների։ Բացի այդ, գերմաներենը պետք է դառնար Ավստրիայի պաշտոնական լեզուն, և նախատեսվող Մաքսային միությունը, որը ավելացվելու էր միապետության սահմանադրության մեջ, կապահովեր Գերմանական կայսրությունում կապերի ամրապնդումը։

Այս առաջարկությունը ավելի շուտ հռետորական էր, քան քաղաքական։ Ծրագիրը ստեղծողների հուզական հակումները լավ ներկայացված են իրենց մանիֆեստի հետևյալ հատվածում՝

"Մենք բողոքում են բոլոր այն փորձերի դեմ, որոնք ուղղված են Ավստրիան վերածել սլավոնական պետության։ Մենք կշարունակենք խթանել, որպեսզի գերմաներենը դառնա պետական լեզու և դեմ կհանդիսանանք ֆեդերալիզմի հետագա ընդլայմանը․․․ Մենք Գերմանիայի հետ դաշինքի և արտաքին քաղաքականություն ունենալու կողմնակիցներն ենք, որին հաջորդելու է կայսրությունը» (Հռոմ, 512)։


Ի վերջո, Ադլերը և մյուսները ցանկանում էին, որ Ավստրիան գոյություն ունենա Հաբսբուրգյան Միապետությունից առանձին, որը վերահսկում էր այդ ժամանակ կենտրոնական Եվրոպայի շատ տարածքներ։ Փոխարենը նրանք ցանկանում էին, որ հնարավորինս Ավստրիան մոտենա Գերմանիային։

## 1882 թվականից հետո
Իր ստեղծումից հետո Լինցի Ծրագիրը երբեք որևէ քաղաքական շրջանակում չի ստացել աջակցություն։ Բացի այդ, ծրագիրը մշակողներն էլ հեռացան ծրագրից։ Դա մեծ մասամբ պայմանավորված էր Շոներերի հակասեմիտական հակումներով, որոնք ժամանակի ընթացքում սկսեցին ասոցացվել ծրագրի հետ։

## Աղբյուրներ
*
*

Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքականություն
Ազատարար զինվորի հուշարձան (Սովետսկ)

**Ազատարար զինվորի հուշարձան** (), խորհրդային զինվորին նվիրված հուշարձան Կալինինգրադի մարզի Սովետսկ քաղաքի Հաղթանակի հետիոտնային փողոցի պուրակում։ Բեռլինի Տրեպտով զբոսայգում տեղադրված Ազատարար զինվորի հուշարձանի փոքր տարբերակն է։

## Պատմություն
Ազատարար զինվորի հուշարձանը (Բեռլինի հուշարձականի ամբողջական կրկնօինակ) Սովետսկում տեղադրվել է 1956 թվականին՝ մեծ շրջանաձև ծաղկաթմբի կենտրոնում։ Այդ ժամանակ Սովետսկում իրենց զինվորական ծառայությունն էին իրականացնում երկու քանդակագործ (Մարոխոնկա և Արկուլիսիզ)։ Ծառայության վերջում նրանք որոշեցին քաղաքին նվեր հանձնել և ստեղծեցին Բեռլինում գտնվող Ազատարար զինվորի հուշարձանի կրկնօրինակը։ Թույլտվության համար քաղաքային իշխանությունները դիմեցին հայտնի քանդակագործ Եվգենի Վուչետիչին, որը հուշարձանի ստեղծման համար տվեց իր համաձայնությունը։ Սա ԽՍՀՄ-ում լեգենդար հուշարձանի միակ կրկնօրինակն է։ Այնուամենայնիվ, ցեմենտով պատրաստված քանդակն արագորեն փչացավ։ Այդ պատճառով 1991 թվականին ձուլեցին մի նոր հուշարձան, այս անգամ արդեն բրոնզից։ Կա վարկած, որ չի հաջողվել Եվգենի Վուչետիչի ժառանգների հետ բանակցել հեղինակային իրավունքի համար, ուստի նոր հուշարձանը  Բեռլինի Ազատարար զինվորի հուշարձանի լիարժեք պատճենը չէ։ Կան մոտ տասը էական տարբերություններ։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Памятник Воину-освободителю
* Форум города Советска 

Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի հուշարձաններ
Ալեքսանդր Պոզինիչի հուշարձան (Նովոչերկասկ)

**Ալեքսանդր Պոզինիչի հուշարձան** (), կոթող Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում, որը նվիրված է ծովային հետևակային, Քաջության շքանշանի ասպետ, ծնունդով նովոչերկասկցի Ալեքսանդր Միխայլովիչ Պոզինիչին, որը զոհվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում զինվորական պարտքը կատարելիս։

## Նկարագրություն
Ալեքսանդր Պոզինիչի հուշարձանը գտնվում է Նովոչերկասկ քաղաքի կենտրոնում, Ալեքսանդրովյան զբոսայգու կենտրոնական ծառուղում։

Հուշարձանը պատկերում է զենքը ձեռքին զինվորի։ Քանդակը պատրաստված է բրոնզից, տեղադրվել է զրահամեքենայի զրահի հատվածի տեսքով պատվանդանի վրա։ Պատվանդանին արված է հետևյալ մակագրությունը. 

Բրոնզե ծովային հետևակայինի բարձրությունը երկու մետր է։

Հուշարձանը տեղադրելու նախաձեռնողը և նրա հիմնական հովանավորը դարձել է «Սոցիալական նախաձեռնությունների կենտրոն» տարածաշրջանային հասարակական կազմակերպությունը։ Որպես հովանավոր հանդես են եկել նաև Նովոչերկասկի ոչ անտարբեր բնակիչները։ Հուշարձանի ընդհանուր արժեքը 600 հազար ռուբլի է։

## Պատմություն
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 26-ին։ Բացման արարողությանը մասնակցել են Ալեքսանդր Պոզինիչի ընտանիքը, Նովոչերկասկի քաղաքապետ Վլադիմիր Կիրգինցևը, 8-րդ գվարդիական բանակի, վետերանների և հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։ Արարողությանը ներկա է եղել նաև օդաչու Օլեգ Պեշկովի այրին, որին փրկելիս զոհվել է Պոզինիչը։

Ալեքսանդր Պոզինիչը զոհվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Սիրիայում որոնողափրկարարական գործողության ընթացքում։ Ալեքսանդրովյան զբոսայգու հուշարձանը դարձել է հերոս նովոչերկասկցու հիշատակը հավերժացնելու ևս մեկ քայլ։ Ալեքսանդր Պոզինիչի անունով է կոչվում թիվ 11 միջնակարգ դպրոցը, որտեղ սովորել է նա։ Թիվ 11 դպրոցի և թիվ 2 մասնագիտական ուսումնարանի պատերին փակցվել են հուշատախտակներ, փառքի ծառուղում տեղադրվել է նրա կիսանդրին, քաղաքում տեղի է ունեցել «Ալեքսանդր Պոզինիչի անվան հայրենասիրական փառատոն»։ Օլեգ Պեշկովի և Ալեքսանդր Պոզինիչի հուշակոթող է տեղադրված նաև Ամուրի մարզի Վոզժաևկա գյուղի ավիացիոն կայազորում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Торжественная церемония открытия памятника морскому пехотинцу Александру Позыничу, погибшему в Сирийской Арабской Республике при исполнении воинского долга (г.  Новочеркасск)  / Сайт Министерства обороны Российской Федерации

Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:2017 հիմնադրումներ
Տրամվայի հուշարձան (Սովետսկ)

**Տրամվայի հուշարձան** (), МС-4 սերիայի տրամվայ, որը, որպես հուշարձան, տեղադրված է Սովետսկի Հաղթանակի հետիոտնային փողոցում։ Հիմնադրվել է որպես հիշեցում, որ 1901-1944 թվականներին Տիլզիտում գործել է տրամվայ։

## Պատմություն
Տիլզիտի հայտնի էլեկտրական տրամվայի գիծը բացվել է 1901 թվականի հուլիսի 26-ին և գործել է մինչև 1944 թվականի հոկտեմբեր։ Տրամվայի գծերը և վագոններն արտադրվել էին Ֆրանկֆուրտ քաղաքում գերմանական «Lahmeyer & Co» ընկերությունում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո նոր քաղաքային իշխանությունները որոշեցին, որ ավտոբուսի երթևեկությունն ավելի արդյունավետ և հարմար է, քան տրամվայը, և Տիլզիտի տրամվայի համակարգը վերացվեց։ Թե որտեղ են այժմ գտնվում Տիլզիտի տրամվայի պարկի վագոնները, անհայտ է, սակայն Սովետսկում դեռևս կարելի է տեսնել հայտնի տրամվայի «հետքերը»՝ երկաթգծի հետքեր և սյուներ։

2012 թվականի օգոստոսին Տիլզիտի տրամվայի հիշատակին Սովետսկի իշխանությունները քաղաքի կենտրոնական հրապարակում տեղադրեցին տրամվայի վագոն։ Հուշարձանի մոտ տեղադրվել է փողոցային լապտեր՝ ռուսերեն և գերմաներեն լեզուներով փողոցների նշումներով։ Տրամվայի ներսում պարբերաբար կազմակերպվում են լուսանկարների ցուցահանդեսներ, որոնք պատմում են քաղաքի անցյալի և Սովետսկի ժամանակակից կյանքում տեղի ունեցող հիմնական իրադարձությունների մասին։

## Նկարագրություն
Հուշարձանը 1933 թվականին Պուտիլովսկի գործարանում արտադրած МС-4 սերիայի տրամվայ է։ Ուղևորների համար շահագործումից հետո մեքենան փոխանցվել է ճանապարհային սպասարկմանը և աշխատել М-52 և М-26 համարներով։ 2006 թվականին վագոնը գնել է ընկերությունը և վերածել չշարժվող մակետի, ստացել է 2601 համարը և նախատեսվել է օգտագործել որպես սրճարան։ 2007 թվականին աշխատանքները դադարեցվել են,  ապա վագոնը գտնվել է Սանկտ Պետերբուրգի էլեկտրատրանսպորտի թանգարանում նախկին №2 տրամվայի պարկի տարածքում։ 2012 թվականին վագոնը տեղափոխվել է Սովետսկ քաղաք, որպեսզի տեղադրվի որպես հուշարձան։

## МС-4
մինի|МС-4
* Արտադրող՝ Պուտիլովսկի գործարան
* Կառուցված միավորներ՝ № 12 (նախկինում՝ 2601)
* Թողարկման ամսաթիվ՝ 1933 թ.

### Բնութագրիչներ
* Մաքսիմալ արագություն՝ 40 կմ/ժ
* Քաշը՝ 12,56 տ
* Նստատեղ՝	24
* Ամբողջական տարողություն՝ 107 (8 մարդ/մ²)
* Ցածրաքաշություն՝ 320 մմ%
* Դռների քանակը՝ 2

### Չափեր
* Երկաթուղագիծ՝ 1524 մմ
* Երկարություն՝ 10345 մմ
* Լայնություն՝ 2140 մմ
* Բարձրություն՝ 3260 մմ
* Բազա՝ 9839 մմ
* Քարշակի բազա՝ 2700 մմ

### Շարժիչ
* Հզորություն՝2 х 52.3 կվտ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տրամվայի նկարները transphoto.org կայքում
* «Тильзитский трамвай» под Калининградом приехал из Санкт-Петербурга

Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ
Գրան Պրե

**Գրան Պրե**, պատմամշակութային զբոսայգի Կանադայի Նոր Շոտլանդիա նահանգում, ֆրանսիական նախկին գավառ՝ Ակադիայի տարածքում։

## Պատմություն
Զբոսայգու կառուցման համար տարածքը գնել են 1907 թվականին, իսկ շինարարությունը սկսվել է 1922 թվականին։ Զբոսայգին հուշային էր, ի հիշատակ ակադցիների արտաքսման, ովքեր ապրել են այստեղ 1682-1755-ական թվականների ընթացքում։ Զբոսայգին նեռարում է հուշային շենք, արձաններ, հնագիտական գտածոների ցուցահանդես և այլ օբյեկտներ, որոնք կապված էին ակադցիների կյանքի հետ։ 1955 թվականին նեռարվել է Կանադայի պատմական վայրերի ազգային ցուցագրության մեջ։ 2012 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

## Պատկերասրահ

Grand Pré.JPG|Նկարագրություն1
Acadian deportation site.jpg|Նկարագրություն2


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Կանադայում
Վանկուվերի գեղարվեստական պատկերասրահ

**Վանկուվեր նկարչական պատկերասրահ** (), Կանադայի մեծությամբ հինգերորդ նկարչական պատկերասրահը և  Արևմտյան Կանադայի ամենամեծ պատկերասրահը։ Տեղակայված է Հորնբի 750 փոխոցում, Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա նահանգ, Կանադա։ Պատկերասրահի հավաքածուն ընդգրկում է 10 հազար նկար, քանդակներ, լուսանկարներ, գծանկարներ և ժամանակակից կանադական արվեստի ստեղծագործություններ։ Հավաքածուի հիմքը կազմում է Էմիլի Քարրի 157 աշխատանք, ինչպես նաև մեծ յոթնյակի նկարիչների նկարները, Մարկ Շագալի, Ջեֆ Ուալի աշխատանքները։

## Պատմություն
Պատկերասրահը հիմնադրվել է 1931 թվականին։ Ի սկզբանե պատկերասրահը տեղակայված էր ոչ մեծ շենքում, կառուցվել է արտ-դեկո ոճով, Ուեսթ Ջորջիա փողոցում՝ 1145 թվականին, այժմյան տեղակայման վայրից մի քանի թաղամաս այն կողմ։ Հավաքածուն հիմնականում բաղկացած էր բրիտանացի նկարիչների աշխատանքներից, որոնք Չարլզ Հոլմսը գնել էր պատկերասրահի համա։ 1938 թվականին պատկերասրահը զբաղեցրել էին գործազուրկները, ովքեր բողոքում էին կառավարության քաղաքականության դեմ, բայց նկարները չեն վնասվել։ 1945 թվականին պատկերասրահին նվիրաբերել են Էմիլի Կարիի նկարների խոշոր հավաքածու։

Պատկերասրահը վերանորոգվել է 1950-ական թվականներին, իսկ 1960-ականներին՝ հայտնի է դարձել Դորիս Շադբոյի և Տոնի Էմերի բաց նորարարական ծրագրերի շնորհիվ։ Իր այժմյան տեղակայման վայր՝ նահանգի նախկին դատարանի շենք տեղափոխվել է 1983 թվականին,  ճարտարապետ Արտուր Էրիկսոնի կողմից վերակառուցվելուց հետո, Ռոբսոն հրապարակի զարգացման նախագծի շրջանակներում։

Պատկերասրահը այլ տեղ տեղափոխելու պլաններ կան։ 2008 թվականին Բրիտանական Կոլումբիայի վարչապետը հայտարարել էր, որ նահանգի բյուժեից 50 միլիոն դոլար կհատկացվի պատկերասրահի նոր շենքի կառուցման համար՝ ցուցադրության տարածքը կրկնակի մեծացնելու նպատակով։ Այժմ ճարտարապետական ընկերության և տարածքի ընտրության գործընթացն է իրականացվում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://vanartgallery.bc.ca/ Վանկուվեր նկարչական պատկերասրահի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1931 հիմնադրումներ Կանադայում
Կատեգորիա:1931 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Գմբեթներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:Կանադայի պատկերասրահներ
Կանադայի զինանշան

**Կանադայի թագավորական զինանշան** (, ), Կանադայի պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Զինանշանի ստեղծման աշխատանքները սկսվել են 1915 թվականին և հաստատվել՝ 1921 թվականի նոյեմբերի 21-ին Գեորգ V-ի կողմից։ 1957 թվականին որոշ չափով այն փոփոխվել է։ Հաջորդ փոփոխությունը տեղի է ունեցել 1994 թվականին, որից հետո զինանշանը ստացել է ներկայիս տեսքը։

Զինանշանի վերին մասում գտնվում է Թյուդորների արքայական թագը։ Ձախ կողմում զետեղված է Մեծ Բրիտանիայի դրոշը՝ «Յունիոն Ջեկը», իսկ աջից՝ ֆրանսիական ռոյալիզմի խորհրդանիշ հանդիսացող Բուրբոնների հարստության զինանշանը՝ «Ֆլեր դը լիսը»։

## Զինանշանի էվոլյուցիա
1957 թվականին փոխվում և փոքրացվում է սպիտակ և կարմիր ծաղիկների ձևը, իսկ դրոշները բարձացվում են վերև, փոխվում է նաև ներքևում գտնվող տերևների գույնը՝ կանաչից կարմիր։

1994 թվականի փոփոխությունում կարմիր և սպիտակ տերևները ավելի նմանեցվում են Կանադայի դրոշի թխկու տերևին։


Royal Coat of Arms of Canada (1921–1957).svg|1921–1957
Royal Coat of Arms of Canada (1957–1994).svg|1957–1994
Royal Coat of Arms of Canada.svg|1994


## Տես նաև
* Կանադայի դրոշ
* Կանադայի օրհներգ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կանադայի պետական խորհրդանիշեր