Ճոխություն

**Ճոխություն,** շքեղության արտաքին դրսևորում։

## Ճոխության առարկաներ
Ճոխության առարկաներ (պրեմիում դասի ապրանքներ, շքեղ դասի ապրանքներ, )  են՝ բարձրագույն նորաձևության հագուստը, պրեմիում և գործադիր կարգի ավտոմեքենաները, սպորտային մեքենաները, բարձրակարգ սարքավորումները, ժամացույցները (հիմնականում շվեյցարական) և այլն։

## Ճոխության հետազոտություն
### Ջատագովության ուղղություն
Ջատագովության ուղղության ներկայացուցիչները պաշտպանում էին ճոխությունը՝ դրա գոյությունը հիմնավորելով նրանով, որ վերին դասերի վատնումը ստորին դասերին տալիս է լրացուցիչ աշխատանք և զարգացման խթան։ Ջատագովության միտումը մեծ թափ ստացավ Ֆրանսիայում միապետության տարիներին՝ 18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի առաջին կեսին, երբ թագավորական արքունիքն ուներ Եվրոպայի ամենաշքեղի կարգավիճակը։ Ի պաշտպանություն ճոխության Ֆրանսիայում թեզեր առաջ քաշեցին Սեն-Լամբերը, Անրի Բոդրիյարը, իսկ Անգլիայում՝ Բերնարդ Մանդևիլը։

### Ռիգորիզմի ուղղություն
Ռիգորիզմի ներկայացուցիչները քննադատում էին ճոխությունը՝ մատնանշելով, որ այն աղքատություն է առաջացնում ցածր խավերի շրջանում, հանգեցնում բարոյական թուլության և բարոյական դեգրադացիայի և, ի վերջո, թուլացնում է պետությունը։ Սիբարիս քաղաքը և Ասիայի նահանգները (այսպես կոչված «ասիական ճոխություն») որպես օրինակ բերվել են ռիգորիզիստների գրվածքներում։ Հայտնի ռիգորիզիստներն էին ուտոպիստները՝ Ֆրանսիայում Սեն-Սիմոնը, Անգլիայում Ադամ Սիբբիտը և Էմիլ Լավերիեն։ Է.Լավերիերն իր աշխատանքում ապացուցել է ճոխության բնազդը կենսաբանական աշխարհի երևույթների անալոգիայով (մասնավորապես՝ թռչունների բնազդը իրենց բները զարդարելու բնազդով) և միանշանակ սահմանել է ճոխությունը որպես համակարգի բացասական երևույթ, քանի որ նրա կարծիքով, թանկարժեքության և հազվադեպության հետ մեկտեղ, շքեղության հատկանիշ կարելի է համարել դրա ժամանակավոր բնույթը, որն արտահայտվում է շքեղ իրերի տերերի կողմից ֆիզիկական ոչնչացմամբ։

### Հետազոտություն սոցիոլոգիայում
Վեռներ Զոմբարտը սոցիոլոգներից առաջինն էր, ով հետազոտեց ճոխությունը։ Նա ներկայացրեց ալտրուիստական ​​և էգոիստական ​​ճոխության բաժանումը, ինչպես նաև շքեղության զարգացումը կապեց եվրոպական հասարակության մեջ կանանց դիրքի փոփոխության հետ։.

## Պայքար ճոխության դեմ
* 15-րդ դարում Ֆլորենցիայում քարոզիչ Ջիրոլամո Սավոնարոլան կազմակերպել է «ունայնության խարույկներ», որտեղ այրել է շքեղ իրեր։
* 18-րդ դարում Տիխոն Զադոնսկին ճոխությունը նմանեցրեց «ամենավտանգավոր խոցի», որը բաղկացած էր «գեղեցիկ տներ», «մետաքսե հագուստ», «սամույրի մորթուց մուշտակներ» և «անգլիական կառքեր» ունենալու ցանկությունից։
* 2009 թվականի ապրիլին Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Դաշնության խորհրդի նախագահ Սերգեյ Միրոնովը փորձել է ընդունել ճոխության մասին օրենք։

## Տես նաև
* Հարստություն

## Գրականություն
# *Ефимов Е. Г.* Роскошь как социальный феномен в исследованиях французских и английских авторов XVIII—XIX вв. / Ефимов Е. Г. // Известия Волгоградского государственного технического университета: межвуз. сб. научн. ст. № 7(80) / ВолгГТУ. — Волгоград, 2011. — С. 73-77. (Сер. Проблемы социально-гуманитарного знания. Вып. 9).
# *Ефимов Е. Г.* Теория роскоши Вернера Зомбарта // Научный потенциал регионов на службу модернизации: межвуз. сб. науч. ст. с междунар. участием / Астраханский инж.-строит. ин-т. — Астрахань, 2011. — C. 236—239.
# *Штейн В. М.* Нищета и роскошь // «Экономист». Избранное 1921—1922. М.: Издательский дом «Территория будущего», 2008.
# Heine, K., Ochkovskaya, M., Timofeev, J. (2012) Концепция брендов роскоши (The Concept of Luxury Brands, Russian Edition) . In: Luxury Brand Management, No. 1-RU, ISSN: 2193—1208.
#Перро Филипп. Роскошь: Богатство между пышностью и комфортом в XVIII — XIX веках / Пер. с фр. А.Н.Смирновой. — СПБ.: Издательство Ивана Лимбаха, 2014. — 288 с.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գեղագիտություն