open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բեդեր Յուսուպովա

**Բեդեր  Ախմետովնա  Յուսուպովա** (, ), բաշկիր խորհրդային դերասանուհի, ԲԻԽՍՀ վաստակավոր և ժողովրդական դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր դերասանուհի։ Ստերլիտամակում Բաշկիրական պետական թատրոնի առաջին դերասանուհիներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1901 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Օրենբուրգի նահանգի Օրսկ քաղաքում։ 1915 թվականին ավարտել է հայրենի քաղաքի ուսուցչական դասընթացները և սկսել դասավանդել Օրսկի թաթարական դպրոցում։ 1916 թվականին Լյուսի կեղծանունով իր առաջին ելույթն է ունեցել Օրսկի «Երիտասարդական միություն» սիրողական թատրոնի բեմում՝ «Կորած կինը» ներկայացման մեջ (ըստ Ի. Բոգդանովի պիեսի), որտեղ կատարել է Գալիյաբանի Մագրուֆքամալի դերը («Գալիյաբանի» և «Տոն գյուղում» Մ. Ֆայզի), ինչպես նաև հանդես է եկել բաշկիրական ժողովրդական երգերի և պարերի կատարմամբ։

1919-1929 թվականներին դասավանդել է Բաշկիրիայի հանրապետության դպրոցներում և աշխատել  ժողովրդական կրթության կոմիսարիատի տարբեր ստորաբաժանումներում։ 1926 թվականից մինչև իր կյանքի վերջն աշխատել է Բաշկիրական առաջին պետական թատրոնի թատերախմբում որպես դերասանուհի։ Հաճախ հանդես է եկել էստրադայում, ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ կատարել է կուբաիրներ, բաշկիրական ժողովրդական պարեր և երգեր։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին մասնակցել է ռազմաճակատային համերգներին։

## Դերեր ներկայացումներում
* Գալիյաբանու  («Գալիյաբանու», Մ. Ֆայզի)
* Մագրուֆկամալ («Տոն գյուղում», Մ. Ֆայզի)
* Ամինա («Սալավաթ», Վ. Մուրթազինա-Իմանսկի)
* Ելիզավետա («Կարագուլ», Դ. Յուլտիյա)
* Թանհիլու («Աշկադար», Մ. Բուրանգուլովա)
* Աննա  Անդրեևնա («Ռեվիզոր», Նիկոլայ Գոգոլ)
* Կրուչինինա («Անմեղ մեղավորները», Ալեքսանդր Օստրովսկի)
* Օգուդալովա («Անօժիտը», Ալեքսանդր Օստրովսկի)
* Էմիլիյա («Օթելլո», Ուիլյամ Շեքսպիր)
* Լեդի  Միլֆորդ («Խարդավանք և սեր», Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլեր)
* Լուշկա («Հերկած խոպան», Միխայիլ Շոլոխով)
* Ուլմասբիկա («Խակմար», Սաիդ Միֆտախով)
* Կուբրա («Կահիմ-տուրե, կամ 1812 թվական», Բայազիտ Բիկբայա)
* Ելենա Կոշևայա («Երիտասարդ  Գվարդիա», Ալեքսանդր Ֆադեև)
* Մասրուրա («Սև դիմագծեր», Մաժիտ Ղաֆուրի)
* Սարբի («Մաշիկներ», Հաբիբուլա Իբրահիմով)
* Շամսինուր («Նա վերադարձավ», Անգամ Աթանբաև)

## Պարգևներ և կոչումներ
* Բաշկիրական ԻԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1940)
* ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1944)
* Բաշկիրական ԻԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935)
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1955)
* «Պատվո նշան» շքանշան (1944)

## Հիշատակ
* Բեդեր Յուսուպովայի անունով է կոչվում Ուֆայի Դերասանների տունը  
* Բեդեր Յուսուպովայի անունն է կրում հասարակական տրանսպորտի կանգառը Ուֆա քաղաքում «Բեդեր Յուսուպովայի անվան դերասանի տուն»

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Мәһәҙиев М. Театр тураhында. Мәҡәләләр йыйынтығы. - Өфө, 1962.  
* Яҡуп Ҡолмой. Бәҙәр Йосопова. - Өфө, 1984.

## Արտաքին հղումներ
* Юсупова Б. А. в Театральной энциклопедии 
* Культурный мир Башкортостана 

Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Ծուկուբա

, Իբարակի պրեֆեկտուրայի հարավում գտնվող ճապոնական հատուկ քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 284,07 կմ², բնակչությունը՝ 220 566 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 776,45 մարդ/կմ²։

Հայտնի է որպես Ճապոնիայի «Գիտական քաղաք»։ Այստեղ են տեղակայված Արդյունաբերական տեխնոլոգիաների, գյուղատնտեսության գիտահետազոտական ինստիտուտը, Տիեզերական հետազոտությունների ճապոնական գործակալությունը, *[[KEK]]*-ը, Ծուկուբայի համալսարանը և բազմաթիվ այլ պետական ու մասնավոր գիտահետազոտական հաստատություններ։ 1985 թվականին Ծուկուբայում անցկացվում էր «Գիտության և տեխնոլոգիաների զարգացումը՝ ուղղված մարդու կենցաղավարության բարելավմանը» խորագիրը կրող համաշխարհային ցուցահանդեսը։

## Քույր քաղաքներ
*  Իրվայն (Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), 1989 թվականից
*  Միլպիտաս (Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), 1996 թվականից
*  Քեմբրիջ (Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), 1984 թվականից
*  Գրենոբլ (Ֆրանսիա), 2013 թվականից
*  Շենժեն (Չինաստան), գործընկեր քաղաք

## Ծուկուբա քաղաքում ծնված հայտնի անձինք
* Լեո Էսակի, Նոբելյան մրցանակակիր
* Հիդեկի Շիրակավա, Նոբելյան մրցանակակիր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
**
*Ծուկուբա քաղաքի պաշտոնական վեբկայք  

Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի հատուկ քաղաքներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Բլանսկո

**Բլանսկո** ( ), նախկ․ **Բլանց** ()՝ քաղաք Չեխիայի արևելքում, Բռնոից 20 կմ հյուսիս։ Գտնվում է Սվիտավա գետի մոտ։ Համարվում է Բլանսկո շրջանի Հարավային Մորավյան տարածաշրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը կազմում է՝ 21,129 մարդ։

## Պատմություն
Առաջին հիշատակությունը Բլանսկոյի ամրոցի մասին թվագրված է 1136 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1141 թվական)։ Քաղաքը սկսել է ձևավորվել 1277 թվականից։ 1766 թվականից քաղաքը պատկանել է Զալմ ընտանիքին (), որը հովանավորել է գիտության և արվեստի բազմաթիվ գործիչների, այդ թվում Իոզեֆ Դաբրովսկիին։

## Վայրը
Այսօր քաղաքում կան շատ ձեռնարություններ, այդ թվում  քիմիական և շինարարական գործարաններ։ Քաղաքը նաև հայտնի է մոտակայքում գտնվող Մորավսկի կարստ՝ Եվրոպայի խոշորագույն կարստային քարանձավներից մեկի պատճառով։

## Բնակչություն
Բլանսկոյի բնակչության թվաքանակի փոփոխության դինամիկան 1869 - 2009 թվականներին։

## Քույր քաղաքներ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Չեխիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ
Դավիթ Գրիգորյան (դատավոր)

**Դավիթ Մարատի Գրիգորյան** (), հայ իրավաբան, Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականին Երևան քաղաքում։

### Կրթություն
* 1991 թվականին ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետը։

## Աշխատանքային գործունեություն
* 1991 թվականի հոկտեմբերի 7-1992 հոկտեմբերի 22, աշխատել է ՀՀ գլխավոր դատախազության Շահումյանի շրջանի դատախազության ստաժոր։
* 1992 հոկտեմբերի 22-1997 սեպտեմբերի 11, աշխատել է Երևան քաղաքի Էրեբունու շրջանի դատախազության քննիչ։
* 1997 հոկտեմբերի 11-1999 հունվարի 12, աշխատել է Երևան քաղաքի Էրեբունու շրջանի դատախազի օգնական։
* 1999 հունվարի 12-2002 դեկտեմբերի 27, աշխատել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների դատախազի օգնական։
* 2002 դեկտեմբերի 27-2004 հոկտեմբերի 7, աշխատել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների դատախազի ավագ օգնական։
* 2004-2010, աշխատել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ։
* 2010-2013, աշխատել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ։
* 2013-2016, աշխատել է Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր։
* 2016 թվականին ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանագրով նշանակվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր։ ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 2017 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ ՀՕ-34-Ն օրենքի համաձայն շարունակում է պաշտոնավարել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորի պաշտոնում։

### Սկանդալային որոշումներ
thumb|right|300px|Բողոքի երթ Ռոբերտ Քոչարյանի խափանման միջոցի փոփոխման դեմ, 2019 մայիսի 18, Երևան
2019 թվականի մայիսի 18-ին Երևանի ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավոր Դավիթ Գրիգորյանի նախագահությամբ որոշեց փոխել Ռոբերտ Քոչարյանի խափանման միջոց կալանքը՝ ազատ արձակելով նրան Արցախի Հանրապետության նախկին նախագահ Արկադի Ղուկասյանի և գործող նախագահ Բակո Սահակյանի անձնական երաշխավորության դիմաց։ Դատավորի այդ որոշումը հասարակության մեծ բողոքի մեծ ալիքի բարձրացման առիթ դարձավ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Անատոլի Սոլովյանենկոյի հուշարձան

**Անատոլի Սոլովյանենկոյի հուշարձան** (), խորհրդային և ուկրաինացի օպերային երգիչ Անատոլի Սոլովյանենկոյին նվիրված հուշարձան Դոնեցկի Վորոշիլովսկի շրջանում, Դոնեցկի Ա. Սոլովյանենկոյի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի մոտ՝  Անատոլի Սոլովյանենկոյի անունը կրող թատերական հրապարակում։ Հուշարձանը բացվել է 2002 թվականի մայիսի 31-ին։

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Ալեքսանդր Սկորիխը և ճարտարապետ Վիտալի Վյազովսկին։

## Պատմություն
Օպերային երգիչ Անատոլի Սոլովյանենկոն ծնվել է Դոնեցկում, որտեղից էլ սկսվել է նրա ստեղծագործական ուղին։

Անատոլի Սոլովյանենկոյի հուշարձանի ստեղծման վայրում «Ոսկե սկիֆ» () II միջազգային փառատոն շրջանակներում տեղադրվել է արձանի հիմնաքարը։ Հուշարձանի լավագույն նախագծի համար անցկացվել է մրցույթ, որին մասնակցոել են տաս քանդակագործներ, այդ թվում՝ Ալեքսանդր Սկորիխը, Ալեքսանդր Պորոժնյուկը և այլ քանդակագործներ։ Մրցույթում հաղթել է Ալեքսանդր Սկորիխի նախագիծը։

Հուշարձանը տեղադրվել է 2002 թվականի մայիսի 31-ին՝ «Ոսկե սկիֆ» (*Золотой Скиф*) IV միջազգային փառատոն շրջանակներում։ Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է Անատոլի Սոլովյանենկոյի ամբողջ հասակով կանգնած քանդակը՝ հագին Ջուզեպպե Վերդիի Ռիգոլետտո օպերայի դքսի կոստյումը։ Քանդակը տեղադրված է կլոր պատվանդանի վրա, որը հենված է գլանների վրա՝ խորհրդանշելով թատերական սյուները։ Հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից և ծածկված է թերթոսկով։ Հուշարձանի բարձրությունը 3,5 մետր է։

Ռիգոլետտո օպերայից դքսի կերպարը պատահական չի ընտրվել։ Սոլովյանենկոն Դոնեցկի օպերայի և բալետի թատրոնի բեմում առաջին անգամ հանդես է եկել դքսի դերերգով։ Ռիգոլետտո օպերան Իսպանիայում հյուրախաղերի ժամանակ ներկայացնելուց հետո թերթերից մեկը «Շախտյորսկի դուքս» խորագրով հոդված գրեց, որից հետո Սոլովյանենկոյի այդ մականունով էին դիմում։ Հուշարձանի պատվանդանին ուկրաիներենով գրված է.

2009 թվականին Դոնեցկում գտնվող Անատոլի Սոլովյանենկոյի հուշարձանն ընդգրկվեց անկախ Ուկրաինայի անճաշակ հուշարձանների տասնյակում, որը կազմվել էր շաբաթաթերթի «մեկնաբանությունների» արդյունքում։ Ըստ դրանց՝ քանդակը հավակնոտ է, գրոտեսկային և կլոր պատվանդանը նմանվում է «կոճղիկի»։

## Մրցույթի այլ նախագծեր
Հուշարջանի համար հայտարարված մրցույթին մասնակցած Ալեքսանդր Պորոժնյուկի նախագծով նախատեսվում էր հուշարձանը տեղադրել ոչ մեծ բեմի վրա՝ շրջապատված սպիտակ կամարաշարքով, իսկ քանդակաը պետք  է ստեղծվեր սովորական տեսքով։


Александр Скорых 1.jpg|Քանդակագործ Ալեքսանդր Սկորիխը հուշարձանի վրա աշխատելիս
Александр Скорых 2.jpg|Քանդակագործ Ալեքսանդր Սկորիխը հուշարձանի վրա աշխատելիս
Александр Скорых 3.jpg|Քանդակագործ Ալեքսանդր Սկորիխը հուշարձանի վրա աշխատելիս
Александр Скорых 4.jpg|Քանդակագործ Ալեքսանդր Սկորիխը հուշարձանի վրա աշխատելիս
Александр Скорых 5.jpg|Քանդակագործ Ալեքսանդր Սկորիխը հուշարձանի վրա աշխատելիս


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հուշարձաններ
Հրաչիկ Մանուկյան

**Հրաչիկ Հարությունի Մանուկյան** (), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (2000):

## Կենսագրություն
Հրաչիկ Մանուկյանը ծնվել է 1941 թվականի ապրիլի 13-ին, Ծովինար (Հայաստան Գեղարքունիքի մարզ) գյուղում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1977-1997 թվականներին եղել է Երևանի թիվ 177 դպրոցի տնօրեն, 1997-2001 թվականներին՝ «Կոմունիստ» թերթի գլխավոր խմբագիր, 2000-2002 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, միաժամանակ 1977-2002 թվականներին դասախոսել է Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայում։

Աշխատությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի մասնակցությանը Հայրենական պատերազմին (1941-1945):

Հրաչիկ Մանուկյանը մահացել է 2002 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Երևանում։

## Երկեր
* Երանոս։ Հայրենագիտական նյութեր։ Մարտիրոսյան Վարդգես Ջիվանի, (Վարդգես Երանոսցի), Մանուկյան Հրաչիկ, Երևան, «Վան Արյան», 2002։
* Հայ ժողովրդի ավանդը Հայրենական Մեծ պատերազմում տարած հաղթանակում (1941-1945)։ Հարությունյան Կլիմենտ Ամասիայի, Մանուկյան Հրաչիկ Հարությունի, Երևան, «Զանգակ-97», 2001։
* Խորհրդային Հայաստանի աշխատավորության ավանդը Հայրենական Մեծ պատերազմի հաղթանակում (1941-1945)։ Մանուկյան Հրաչիկ Հարությունի, Պատմության ինստիտուտ ՀՀ ԳԱԱ, Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ, Երևան։ «Ասողիկ», 2000։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Բժիշկ Վերան

**Բժիշկ Վերան** (), 1967 թվականին խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանել է ռեժիսոր Դամիր Վյատիչ-Բերեժնիխը սեփական սցենարով, որ գրվել է Բորիս Պոլևոյի համանուն վիպակի հիման վրա։ Ֆիլմը, որի պրեմիերան կայացել է 1968 թվականի մարտին, եղել է ԽՍՀՄ կինովարձույթի առաջատարներից մեկը։

## Սյուժե
Ֆիլմը գործողությունները ծավալվում են Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ Ֆիլմի հերոսուհին՝ երիտասարդ վիրաբույժ Վերա Տրեշնիկովան, դժվար ճակատագրի տեր կին է, որ խորհրդային վիրավոր զինվորների հետ կանգ է առնում օկուպացված քաղաքի հոսպիտալում, որը չէին հասցրել տարհանել։

Բազմաթիվ կյանքեր փրկելու համար Վերան համաձայնում է դառնալ քաղաքացիական անձանց համար գերմանական հոսպիտալի պետ և մասնակցում է ընդհատակյա պայքարին ընդդեմ օկուպանտների։

Երկար ամիսների ընթացքում Վերան, փրկելով վիրավորներին, վարում է վտանգավոր մենամարտ գեստապոյի և օկուպացիոն իշխանությունների դեմ, ապրում երկակի կյանքով՝ միաժամանակ չնսեմացնելով խորհրդային մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը։ Բժիշկ Վերան դիմում է ամեն ինչի իր հոսպիտալի վիրավորներին փրկելու համար, նա նույնիսկ բացում է ապաքինվող վերքերը, որ գերմանացիները տեսնեն թարմ կարերը։

Խորհրդային զորքերի կողմից քաղաքի ազատագրումից հետո բժիշկ Վերան, որ պատերազմից առաջ բռնաճնշումների ենթարկվածի կին էր, սկսում է կասկածվել գերմանացիների հետ համագործակցելու մեջ։ Սկսվում է հետաքննություն։

## Դերերում
* Իրինա Տարկովսկայա (Ռաուշ) – *Վերա Տրեշնիկովա, բժիշկ*
* Նինել Միշկովա – *դերասանուհի Կիրա Լանսկայա*
* Գեորգի Ժժենով – *Սուխոխլեբով*
* Նիկոլայ Կրյուչկով – *Նասեդկին*
* Վիկտոր Կորշունով – *Մուդրիկ*
* Կլարինա Ֆրոլովա-Վորոնցովա – *մորաքույր Վենյա*
* Արտյոմ Ինոզեմցև – *քննիչ*
* Ալեքսանդր Շիրշով – *Պավել Պետրովիչ*
* Անատոլի Լարիոնով – *Վինոկուրով*
* Ալեքսանդր Կիրիլով – *ֆոն Շոնենբերգ*
* Յուրի Կիրեև – *Կիրպաչ*
* Վիկտոր Ուրալսկի – *լեյտենանտ*
* Թոմաս Վայսետա – *գերմանացի պարետ Կիրխներ*
* Գերման Կաչին – *ոստիկան*
* Աննա Զարժիցկայա – Նասեդկինի կինը
* Սվետլանա Խարիտոնովա – *քաղաքացուհի*
* Ալեքսանդրա Դանիլովա – *կին*
* Վալերի Նոսիկ
* Պյոտր Լյուբեշկին – *Վասիլի*
* Նինա Ագապովա – *կալանավորված*
* Գրիգորի Միխայլով – *«Կոմիսար»*
* Բորիս Բիտյուկով – *էպիզոդ
* Լեոնիդ Պիրոգով – *էպիզոդ
* Ալեքսանդր Վոևոդին – *էպիզոդ
* Իվան Կոսիխ – *էպիզոդ
* Գերման Պոլոսկով – *էպիզոդ
* Միխայիլ Պտաշուկ – *էպիզոդ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Շրջափակման երեխաները

**«Շրջափակման երեխաները»** (), բազմասերիանոց վավերագրական ֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Ալլա Չիկիչևայի կողմից և պատմում է երեխաների կյանքի մասին շրջափակված Լենինգրադի պայմաններում։

## Սցենար
Պատմելով իրենց մանկության, իրենց ընտանիքի կենցաղի, դպրոցի և բակի, «մեծահասակներին» հատուկ երևույթների մանկական ընկալման մասին՝ ֆիլմի հերոսները ներկայացնում են քաղաքի կյանքը, որին պատել էր մեծ դժբախտություն, ոգու ուժի և կյանքի անսահման ծարավի մասին։  Յուրաքանչյուր սերիա նվիրված է մեկ հերոսի։ Եզրափակիչ, լիամետրաժ ֆիլմում հերոսների պատմությունները ձևավորում են միասնական խճանկար, լրացնում միմյանց։ Ֆիլմի յուրաքանչյուր սերիայից հանդիսատեսն իմանում է, թե հետագայում ինչ է դարձել շրջափակման երեխան, ինչի է հասել և ինչ պարգև է ստացել երկիրն այն բանի շնորհիվ, որ մի փոքրիկ մարդ ապրել է մինչև Հաղթանակի օրը։

## Ֆիլմի հերոսներ
* Զոյա Վինոգրադովա – Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ
* Վալենտին Գավրիլով – Ռուսաստանի վաստակաոր ճարտարապետ
* Գլեբ Բոգոմոլով – նկարիչ
* Ալեքսանդր Գորոդնիցկի – բանաստեղծ, երգերի հեղինակ, եկրաֆիզիկոս, ԲԳԱԱ ակադեմիկոս
* Իվան Կրասկո – Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ
* Լյուդմիլա Վերբիցկայա –Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի նախագահ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Սվետլանա Կոսիխ, Ալլա Չիկիչևա
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալլա Չիկիչևա
* Բեմադրող օպերատոր՝ Դմիտրի Ֆրոլով
* Մոնտաժի ռեժիսոր՝ Վալերի Շչեդրինսկի 
* Տնօրեն՝ Ալյոնա Բրունեց

## Մրցանակներ
* «Ոսկե փետուր-2007» «Հեռուստատեսային հրապարակախոսական/վավերագրաական լավագույն հաղորդում» անվանակարգում, Սվետլանա Կոսիխ, Ալլա Չիկիչևա
* «ՏԷՖԻ-2008» ազգային մրցանակաբաշխության եզրափակչի մասնակից երկու անվանակարգերում՝ *Լավագույն վավերագրական սերիալ* և *Լավագույն օպերատորական աշխատանք*,
* «ՏԷՖԻ-2008», Դմիտրի Ֆրոլովն արժանացել է մրցանակի *Հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմի / սերիալի լավագույն օպերատոր* անվանակարգում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Сериал "Дети блокады"

Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական վավերագրական ֆիլմեր
Դոնալդ Սաթերլենդ

**Դոնալդ Սաթերլենդ** (, ), կանադացի դերասան, ում դերասանական կարիերան տևել է ավելի քան հինգ տասնամյակ։

Սաթերլենդը մեծ համբավ է ստացել նկարահանվելով մի շարք ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Կեղտոտ դյուժինը» (1967), «M*A*S*H» (1970), «Քելլիի հերոսները» (1970), «Կլյուտ» (1971), «Մի նայիր հիմա» (1973), «Ֆելլինիի Կազանովան» (1976), «1900» (1976), «Գազանանոց» (1978), «Մարմիններ առևանգողների ներխուժումը» (1978), «Սովորական մարդիկ» (1980) և «Ասեղի աչքը» (1981)։ Ինչց հետո նա ճանաչվել է Կանադայի ամենատաղանդավոր, հարգված և ունիվերսալ դերասաններից մեկը։

Ավելի ուշ նա նկարահանվել է մի շարք այլ հաջողված ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Չոր, սպիտակ եղանակ» (1989), «Ջոն Ֆ. Քենեդի. Կրակոցներ Դալասում» (1991), «Համաճարակ» (1995), «Սպանելու ժամը» (1996), «Առանց սահմանափակումների» (1998), «Գողություն՝ իտալական ձևով» (2003), «Ցուրտ լեռը» (2003), «Հպարտություն և նախապաշարմունք» (2005), «Փայլ» (2006) և «Քաղցած խաղեր» (2012–2015) ֆիլմերը, որտեղ հիմնականում զբաղեցրել է գլխավոր կամ այլ նշանավոր դերեր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1935 թվականի հուլիսի 17-ին Սենթ-Ջոնում (Նյու Բրանսուիկ)։ Առևտրականի և տնային տնտեսուհու ընտանիքից է։ Պատրաստվում էր դառնալ ինժեներ, սակայն ձգտումը դեպի թատրոն ավելի ուժեղ էր։ Ստացել է դերասանական վարպետության և ճարտարագետի դիպլոմներ։ 1956 թվականին տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա։ Այնտեղ սովորել է դրամատիկական արվեստի Թագավորական ակադեմիայում։ Բազմիցս խաղացել է անգլիական թատրոնների բեմերում։ Նրա առաջին դերերը սարսափ ֆիլմերում էին։

## Ֆիլմագրություն
**Գեղարվեստական ֆիլմեր**

## Պարգևներ և անվանակարգեր
Ներկայումս ունի 16 պարգևներ և 26 անվանակարգեր։

Ստորև ներկայացված են հիմնական պարգևներն ու անվանակարգերը

**Պարգևներ**
* Karlovy Vary International Film Festival- 1982 թվական
* Էմմի մրցանակ - 1995 թվական
* Ոսկե գլոբուս - 1996 և 2003 թվականներ

**Անվանակարգեր**
* 1971 — Տղամարդու լավագույն դեր «MASH» ֆիլմում
* 1981 — Տղամարդու լավագույն դեր (դրամա) «Հասարակ մարդիկ» ֆիլմում
* 1999 — Տղամարդու լավագույն դեր «Առանց սահմանափակումների» ֆիլմում
* 2006 — «Կենդանի ապրանք» մինի սերիալի լավագույն դերասան
* 2008 — «Կեղտոտ փողերը» մինի սերիալի երկրորդ պլանի լավագույն դերասան

## Արտաքին հղումներ
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասաններ
Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Ինտս Դալդերիս

**Ինտս Դալդերիս** (լատիշերեն՝ Ints Dālderis, ), լատվիացի երաժիշտ և քաղաքական գործիչ, սկզբում՝ Լատվիայի ժողովրդական կուսակցության, ապա՝ «Նոր դարաշրջան» կուսակցության, այնուհետև՝ «Միասնության» և, վերջում՝ «Շարժում՝ հանո՛ւն»-ի անդամ։ 2009 թվականի մարտի 12-ից մինչև 2010 թվականի նոյեմբերի 3-ը եղել է Լատվիայի մշակույթի նախարարը։

## Կենսագրություն
1990-1995 թվականներին սովորել է Լատվիայի Յազեպս Վիտոլսի անվան երաժշտական ակադեմիայում։ 1999-ից աշխատել է Լատվիայի ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբում, ինչպես նաև՝ լատվիական ազգային օպերայում և Լիեպայայի սիմֆոնիկ նվագախմբում։ 2005-2006 թվականներին եղել է լատվիական ազգային օպերայի տնօրենը, միաժամանակ սկսել է դասավանդել Լատվիայի երաժշտական ակադեմիայում։ 2006-ից 2008 թվականներին եղել է մշակույթի գծով ազգային խորհրդի անդամ։ 2006-2009 թվականներին գլխավորել է Լատվիայի ազգային սիմֆոնիկ նվագախումբը։
 
2009 թվականի մարտի 12-ին ստանձնել է Լատվիայի մշակույթի նախարարի պաշտոնը՝ ժողովրդական կուսակցության քվեով։ 2010 թվականի մարտի 19-ին, այն բանից հետո, երբ ժողովրդական կուսակցությունը հայտարարել է կառավարող կոալիցիայից իր դուրս գալու մասին, Դալդերիսն էլ հայտարարել է, որ դուրս է գալիս կուսակցությունից և մնում մշակույթի նախարար։ 2010 թվականի հունիսին անդամագրվել է «Նոր դարաշրջան» կուսակցությանը, որի անունից խորհրդարանական մանդատ է ստացել 2010 թվականի ընտրություններում։ 2010 թվականի նոյեմբերի 3-ին հրաժեշտ է տվել նախարարի պաշտոնին, բայց հաջորդ տարում նրան չի հաջողվել սեյմ՝ խորհրդարան անցնել։

Աշխատել է որպես երկրի նախագահի խորհրդական, իսկ 2013 թվականին տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններում ընտրվել է Ռիգայի խորհրդի անդամ։ 2014 թվականի խորհրդանական ընտրություններում ընտրվել է 12-րդ գումարման սեյմի պատգամավոր՝ «Միասնություն» կուսակցության ցուցակով։ 2017 թվականին միացել է Դանիելս Պավլուտսի հիմնած *Kustība Par!*,(«Շարժում՝ հանո՛ւն») խմբավորմանը։

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լատիշ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքական գործիչներ
Նիկոլայ Տրուսևիչ

**Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Տրուսևիչ** (, ), խորհրդային ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, հանդես է եկել Օդեսայի «Պիշչևիկ» և «Դինամո», ավելի ուշ՝ Կիևի «Դինամո» ակումբներում։

Մասնակցել է օկուպացված Կիևում 1942 թվականին (հունիսի 7-ից մինչև օգոստոսի 16-ը) անցկացված խաղերին Կիևի «Դինամո» և «Լոկոմոտիվ» ակումբների խաղացողներից հավաքված «Ստարտ» թիմի կազմում։

## Կենսագրություն
ԽՍՀՄ առաջնություններում Նիկոլայ Տրուսևիչը մասնակցել է 65 հանդիպման, 1941 թվականին՝ 8 խաղի։ Երկու անգամ դարձել է ԽՍՀՄ առաջնության մրցանակակիր (1936 թվականի գարուն, 1937)։ 1936 թվականին մասնակցել է Թուրքիայի ակումբների հավաքականի դեմ հետ հաղթական խաղին, 1935 թվականին՝ Ուկրաինայի հավաքականի հաղթական խաղին ընդդեմ «Ռեդ Սթարի» (Փարիզ, Ֆրանսիա), 1937 թվականին՝ Բասկոնիայի հավաքականի դեմ խաղին։ 1935 թվականին «Ուկրաինայի տարվա ֆուտբոլիստ» հարցման արդյունքներով զբաղեցրել է երրորդ տեղը։

Նիկոլայ Տրուսևիչը գնդակահարվել է 1943 թվականի փետրվարի 24-ին Սիրեցի համակենտրոնացման ճամբարում «Դինամոյի» այլ ֆուտբոլիստների՝ Իվան Կուզմենկոյի և Ալեքսեյ Կլիմենկոյի հետ։

Ընդգրկվել է 20-րդ դարի Օդեսայի լավագույն ֆուտբոլիստների թվում։

Ի հիշատակ Նիկոլայ Տրուսևիչի՝ 1966 թվականից ամեն տարի անցկացվում է Օդեսայի մարզային գավաթի խաղարկությունը։

## Գրականության մեջ
* Պ. Սևերով, Ն. Խալեմսկի. «Վերջին մենամարտը» (, 1959) - Նիկոլայ Ռուսևիչ։

## Կինեմատոգրաֆում
* Երրորդ խաղակես (ֆիլմ, 1962) - դերակատար՝ Գենադի Յուխտին
* Մրցախաղ (ֆիլմ, 2012) - դերակատար՝ Սերգեյ Բեզռուկով

## Տես. նաև
* Մահվան մրցախաղ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նիկոլայ Տրուսևիչի էջը «Junik.lv» կայքում 

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Դինամո Կիևի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Պարզ խնդրանք (ֆիլմ)

**Պարզ խնդրանք** (), ռեժիսոր Փոլ Ֆեյգի՝ 2018 թվականին նկարահանած դետեկտիվ թրիլլերը։ Սցենարը գրել է Ջեսսիկա Շարզերը Դարսի Բելլի՝ 2017 թվականին հրատարակված համանուն վեպի հիման վրա։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ֆիլմը վարձույթի համար թողարկվել է ԱՄՆ-ում։

## Սյուժե
Միայնակ մայր Սթեֆանին վիդեոբլոգ է վարում, որտեղ պատմում է իր՝ մի քանի օր առաջ անհետացած մտերիմ ընկերուհու՝ Էմիլիի մասին։ Նրանք ծանոթացել էին տարրական դպրոցում, ուր հաճախում էին իրենց որդիները։ Էմիլին խնդրում է Սթեֆանիին ուշադիր լինել իր որդու նկատմամբ, մինչև ինքը կավարտի աշխատանքը, որից հետո անհետ կորչում է։

## Դերերում
* Աննա Քենդրիկ - Սթեֆանի Սմոզերս
* Բլեյկ Լայվլի - Էմիլի Նելսոն/Հոուլ Մաքլանդեն և Ֆեյթ Մաքլանդեն
* Հենրի Գոլդինգ - Շոն Թաունսենդ
* Էնդրյու Ռեննելս - Դարրեն
* Իեն Հո - Նիքքի Թաունսենդ
* Ջոշուա Սաթինե - Մայլզ Սմոզերս
* Լինդա Քարդելինի - Դիանա Հայլենդ
* Ռուփերթ Ֆրենդ - Դեննիս Նայլոն
* Ջին Սմարթ - Մարգարեթ Մաքլանդեն
* Դասթին Միլլիգան - Քրիս
* Էրիկ Ջոնսոն - Դևիս
* Գլենդա Բրագանզա - Քերրի Գլենդա
* Քելլի Մաքքորմաք - Սթեյսի
* Ապարնա Նանչերլա - Սոնա

## Քննադատություն
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից ստացել է դրական գնահատականներ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 85% վարկանիշ՝ հիմնված քննադատների 231 վերլուծության վրա։ Միջին գնահատականը կազմում է 10-ից 7։ Metacritic կայքում ֆիլմը ստացել է 100-ից 67 գնահատական՝ հիմնված 41 վերլուծության վրա, որը համապատասխանում է «հիմնականում դրական արձագանքներ» կարգավիճակին։ Megacritic կայքում առավելագույն 10 միավորից վաստակել է 6,8 միավոր՝ 19 քննադատական արձագանքների տվյալներով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան բադի մուվի կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Թրիլերներ
Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր սոցիալական մեդիայի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կոնեկտիկուտում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Միչիգանում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ինցեստի մասին
Իգման

**Իգման** (), Դինարյան բարձրավանդակի լեռ Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Տեղակայված է Սարաևոյից դեպի հարավ-արևմուտք։ Լեռան բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 1502 մետր։

1984 թվականի Սարաևոյի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի Իգմանում անցկացվել են լեռնադահուկային համարյա բոլոր մրցումները։ Իգմանում անցկացվել են դահուկացատկի և դահուկային երկամարտի մրցումները։ Նաև Իգմանում անցկացվել են բիաթլոնի և դահուկավազքի մրցումներ։

Իգմանում մինչ օրս մնացել են շատ օբյեկտներ, որոնք հիշեցնում են 1984 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի անցկացման մասին։ Այդ սպորտային օբյեկտներից շատերը տուժել են 1992-1995 թվականների Բոսնիական պատերազմի ժամանակ։

Իգմանը զբոսանքների և դահուկով սահելու հայտնի տեղ է։ Այսօր Իգամանը Սարաևոյում շատ հայտնի տեղ է համարվում զբոսաշրջիկների համար։

## Պատկերասրահ

File:Igman_–_Olimpijske_skakaonice_5.jpg
File:Sarajevo seen from Igman.JPG
File:Igman The former wartime supply road.JPG
File:Mt Igman French APC in which members of 1995 US Peace Mission perished..JPG
File:Igman Hrasnicki Stan.JPG
File:Mount Igman.JPG
Hotel Igman 01.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
*  - Հոդված Բոսնիայում դահուկացատկի մասին 

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Բոսնիական պատերազմ
Կատեգորիա:Եվրոպայի լեռներ
Մեգգի Ալբանեզի

**Մեգգի Ալբանեզի** (, ), թատրոնի և կինոյի բրիտանացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն և կարիերա
Ծնվել է 1899 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լոնդոնում, **Մարգարիտա Սեսիլիա Բրիժիտա Լուսիա Մարիա Ալբանեզի** () անվան ներքո։ Նրա մայրը` Ադելաիդա Էֆֆի Ռոուլենդսը, գրող էր, իսկ հայրը իտալացի ջութակահար Շևալյե Կարլո Ալբանեզին էր։ Սովորել է Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայում և առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 1918 թվականին։

Ունեցել է հաջողակ թատերական կարիերա՝ մասնավորապես Օուեն Նեյրսի հետ միասին խաղալով Ջոն Գոլսուորսի «Առաջինն ու վերջինը» ներկայացման մեջ։ Շուտով քննադատներն սկսեցին նրան անվանել որպես բրիտանական բեմահարթակի ամենահեռանկարային դերասանուհիներից մեկը։ Սակայն, նկարահանվելով ընդամենը վեց ֆիլմում՝ Ալբանեզին վախճանվեց 1923 թվականի դեկտեմբերի 9-ին՝ 24 տարեկան հասակում։ Նա մահացավ Բրոդստերսի Քենթ կոմսությունում, ենթադրաբար, հղիության անօրինական ընդհատման պատճառով։

Ալբանեզին հարաբերությունների մեջ էր թատրոնի և կինոյի պրոդյուսեր Բեյզիլ Դինի հետ, ով անգամ դերասանուհու մահվանից հետո համակված էր նրանով։ Սկզբում Դինին գրավեց իր ապագա կնոջ` դերասանուհի Վիկտորյա Հոպերի արտաքին նմանությունը Ալբանեզիի հետ։ Նա իր ներկայացումներում դերեր էր հատկացնում նաև իր կնոջը։ Նրա վերջին գեղարվեստական ֆիլմը` «Քսանմեկ օր», նկարահանվեց «Առաջինն ու վերջինը» պիեսի մոտիվներով, որի վրա նա աշխատել էր Ալբանեզիի հետ միասին։

## Ֆիլմագրություն
* «Ծեր Բիլլի ռոմանսը» (1918)
* «Միստր Վու» (1919)
* «Դարբի և Ջոան» (1919)
* *«The Skin Game»* (1921)
* *«The Great Day»* (1921)
* *«Det omringade huset»*, որը հայտնի է նաև *«The House Surrounded»* անվամբ (1922)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Բաքրի Հասան Սալեհ

**Բաքրի Հասան Սալեհ** (), Սուդանի պետական ու ռազմական գործիչ, Սուդանի վարչապետ (2017—2018), Սուդանի առաջին փոխնախագահ (2013—2017):

## Կենսագրություն
Բաքրի Հասան Սալեհը ծնվել է 1949 թվականին Դոնգոլայից հյուսիս գտնվող Հաֆիր Մեշոու գյուղում։ Սովորել է Ալ-Հաֆիրի դպրոցում, այնուհետև միջերկրածովյան կրթություն ստանալու համար սովորել է Ալ-Բարքիքի կենտրոնական դպրոցում։ Հետագայում՝ 1964-1968 թվականները սովորել է Դոնգոլայի միջնակարգ դպրոցում։ 1973 թվականին լեյտենանտի կոչումով ավարտել է Սուդանի ռազմական ակադեմիան։ Եղել է հատուկ նշանակության զորքերի հրամանատարը՝ 1985-1987 ու 1988-1989 թվականները։

Լինելով Սուդանի բանակի սպա՝ 1989 թվականին մասնակցել է Օմար ալ-Բաշիրի ռազմական հեղաշրջմանը, հեղաշրջելով ժողովրդավարական կառավարությունը։ Մտել է հեղափոխության ղեկավարների ազգային փրկության խորհրդի կազմի մեջ, զբաղեցրել է Սուդանի պետական անվտանգության մարմիններում առանցքային պաշտոններ։ Սուդանի ազգային անվտանգության տնօրեն (1990—1995), ներքին գործերի նախարար (1995—1998), նախագահի գործերով նախարար (1998—2000, 2005—2013), ազգային պաշտպանության նախարար (2000—2005):

2012 թվականին նշանակվել է Իսլամական շարժման գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։

2013 թվականի վերջերին տեղի ունեցած մասսայական ցույցերից ու կառավարությունում կադրային տեղափոխությունների հետո նշանակվել է փոխնախագահ։ Բազմիցս անվանվել է նախագահի պաշտոնում ալ-Բաշիրի իրավհաջորդ։

2017 թվականի մարտի 1-ին նախագահ Օմար ալ-Բաշիրի կողմից նշանակվել է Սուդանի վարչապետ, 1989 թվականին պաշտոնի լուծարումից հետո դառնալով Սուդանի նորագույն ժամանակաշրջանի առաջին վարչապետը։ Վարչապետի պաշտոնը վերականգնվեց սահմանափակ լիազորություններով, այն դեպքում, երբ իշխանության մեծ մասը կենտրոնացված է նախագահի ձեռքում։ Լինելով վարչապետ՝ Սալեհը պահպանեց առաջին փոխնախագահի պաշտոնը։ Որպես վարչապետ՝ նրա երդմնակալության արարողությունը տեղի ունեցավ մարտի 2-ին։ Երկու ամիս անց՝ մայիսի 11-ին Սալեհը հայտարարեց կառավարության նոր կազմի մասին, որի մեջ մտան 31 նախարարներ ու 44 պետքարտուղ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1949 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սուդանի պաշտպանության նախարարներ
Կատեգորիա:Սուդանի վարչապետներ
Վահան Սուբաշիև

**Վահան Գասպարի Սուբաշիև** (), հայազգի խորհրդային ֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970):

Արսեն Սուբաշիևի հայրը։

## Կենսագրություն
Վահան Սուբաշիևը ծնվել է 1916 թվականի նոյեմբերի 18-ին, Դոնի Ռոստովում, Գասպար Ադվեևիչի և Եվգենիա Իվանովնա Շահինովայի հայկական ընտանիքում։ 1943 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ֆիզիկա-մեխանիկական ֆակուլտետը։ Նախադիպլոմային պրակտիկան անցել է ֆիզտեխնիկական ինստիտուտում՝ Աբրամ Ֆեդովովիչի Իոֆեի լաբորատորիայում, դիպլոմայի աշխատանքի թեմա՝ «*Запирающий слой селеновых выпрямителей*»:

1941 թվականին կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ։ Առաջին մարտերից մեկի ժամանակ, Յարցևո քաղաքի մոտ՝ Սմոլենսկից ոչ հեռու, լուրջ վիրավորվել է, կորցրել է աչքը և անցել թիկունք, աշխատել է Կեմերվո շրջանի Պրոկոպևսկ քաղաքի էլեկտրական ենթակայանում։ 1945 թվականին վերադարձել է Լենինգրադ և աշխատանքիի անցել Աբրամ Իոֆեի անվան  ֆիզտեխնիկական ինստիտուտի կիսահաղորդիչների լաբորատորիայում՝ որպես ավագ լաբորանտ, 1964-1987 թվականներին եղել է փորձարարական լաբորատորիայի վարիչ։ 1968 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «*Физика фотоэлектрических преобразователей солнечной энергии*» թեմայով։

Աշխատանքները վերաբերում են կիսահաղորդչային կառուցվածքների ու սարքերի ստեղծման հարցերին։ Մասնակցել է ԽՍՀՄ-ում առաջին գերմանիումային p-n անցումային տրանզիստորների ստեղծմանը, սիլիցիումի միաբյուրեղների ստացմանը։ Պինդ մարմնի ֆիզիկային վերաբերող 150 աշխատությունների հեղինակ է։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1972)
* ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1968)
* ԽՍՀՄ վաստակավոր գյուտարար
* «Պատվո նշան» շքանշան

## Երկեր
* Воспоминания о недалёком прошлом.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ վաստակավոր գյուտարարներ
Արսեն Սուբաշիև

**Արսեն Վահանի Սուբաշիև** (), խորհրդահայ ֆիզիկոս-տեսաբան։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1986):

Վահան Սուբաշիևի որդին։

## Կենսագրություն
Արսեն Սուբաշիևը ծնվել է 1943 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, Պրոկոպևսկ (ՌԴ Կեմերովայի մարզ) քաղաքում։ 1965 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1965): 1966-1977 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի ֆիզտեխնիկական, 1977 թվականից՝ պոլիտեխնիկական (1986 թվականից՝ պրոֆեսոր) ինստիտուտներում։

Աշխատանքները վերաբերում են տեղային և քվազիտեղային տատանումներով բյուրեղների օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտել է մետաղներում և ուժեղ լեգիրված կիսահաղորդիչներում լույսի կոմբինացված ցրման, կիսահաղորդիչներում՝ էլեկտրոնախոռոչային կաթիլների երևույթները։ Զբաղվում է քվանտային հորերի և բյուրեղային գերցանցերի գոտիական կառուցվածքի տեսական հետազոտությամբ։ Հեղինակ է ուսումնամեթոդական ձեռնարկների։

## Անդամակցություն
«Կիսահաղորդիչների ֆիզիկա և տեխնիկա» հանդեսի գիտական խորհրդի անդամ և պատասխանատու քարտուղար (1995):

## Երկեր
* Самоорганизация в полупроводниках: Неравновесные фазовые переходы в полупроводниках, обусловленные генерационно-рекомбинационными процессами / Э. Шелль ; Пер. с англ. под ред. Б. М. Ашкинадзе, А. В. Субашиева. Москва, Мир , 1991.
* Пространственная симметрия и оптические свойства твердых тел / Дж. Бирман ; Пер. с англ. И. П. Ипатовой и А. В. Субашиева, Под ред. К. К. Ребане. Москва, Мир , 1978.
* Туннельные явления в твердых телах: Пер. с англ. / Под ред. Э. Бурштейна и С. Лундквиста ; Пер. с англ. И. П. Ипатовой и др.: Под ред. В. И. Переля. Москва: Мир, 1973, 421 с.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ տեսաբաններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Դունկան Լոուրենս

**Դունկան դե Մուր** (), ինչպես նաև հայտնի որպես **Դունկան Լոուրենս** (, ), հոլանդացի փոփ երգիչ, Իսրայելի մայրաքաղաք Թել Ավիվում անցկացվող Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթի հաղթող։ Մրցույթում հաղթել է՝ կատարելով «Arcade» երգը։

## Կենսագրություն
2012 թվականին հաղթել է Բրիլե քաղաքում անցկացվող տաղանդների քաղաքային մրցույթում։ Հաղթանակից մեկ տարի անց՝ 2013 թվականին, հիմնել է սեփական խումբը՝ *«The Slick and Suited»*-ը։ Խմբի հետ միասին նա սկսեց իր երաժշտական կարիերան Թիլբուրգում գտնվող Ռոք ակադեմիայում և 2013 թվականին ելույթ ունեցավ Գրոնինգենի *«Eurosonic Noorderslag»* փառատոնում։ Ելույթներով հանդես է եկել նաև ակադեմիայի մի քանի այլ կոլեկտիվների հետ։ Ակադեմիան ավարտել է 2017 թվականին։ Դունկանը Իլզե դե Լանգեի ղեկավարությամբ մասնակցել է *«The Voice of Holland»* երաժշտական մրցույթի հինգերորդ սեզոնին։ 2018 թվականին Ջիհադ Ռահմունիի հետ միասին գրեց *«Closer»* երգը, որը նախատեսված էր կորեական «Dong Bang Shin Ki» խմբի *«New Chapter #1: The Chance of Love»* ալբոմի համար։

## Եվրատեսիլ 2019
2019 թվականի մայիսի 19-ին հաղթել է Իսրայելի մայրաքաղաք Թել Ավիվում անցկացվող Եվրատեսիլ երգի մրցույթում՝ ստանալով ընդհանուր առմամբ 498 միավոր։ Քվեարկությանը մասնակցել են 41 երկրի միջազգային ժյուրիները և հանրությունը, ինչի արդյունքում ժյուրիները Դունկանին տվել են 237, իսկ հանրությունը՝ 261 միավոր։ Նրա միավորները երկրորդ հորիզոնականում հայտնված Իտալիայի ներկայացուցչի միավորներից 27-ով ավելին են եղել։

## Անձնական կյանք
Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթի նախօրեին տեղի ունեցած մամլո ասուլիսի ժամանակ Դունկանը հանդես է եկել այսպիսի հայտարարությամբ. «Ես ավելին եմ, քան ուղղակի արտիստը. ես անհատականություն եմ, ես կենդանի արարած եմ, ես բիսեքսուալ եմ, ես երաժիշտ եմ։ Ես հպարտ եմ, որ հնարավորություն ունեմ ի ցույց դնելու, թե ով եմ և ինչպիսին եմ ես»: Սակայն երգիչն իր պրոդյուսերներին խստիվ արգելել է խոսել թեմայի մասին։ Նա նշել է, որ այս մասին բացահայտ կխոսի մրցույթի ավարտից հետո։

## Տես նաև
* Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«The Voice» հեռուստաշոուի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղթողներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի երգիչներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Հելսինկի-86

**«Հելսինկի-86» մարդու իրավունքների պաշտպանության խումբ** (), Լատվիայի իրավապաշտպան կազմակերպություն, ստեղծված 1986 թվականի հուլիսի 10-ին Լիեպայայում ոսկերիչ Լինարդ Գրանտինշի, վարորդ Ռայմոնդ Բիտենիեկսի և էլեկտրամատակարարման ծառայության մենեջեր Մարտինշ Բարիսի կողմից։ Խմբի նպատակն էր, ըստ նրա անդամների հայտարարության, «բաց, առանց գրաքննության և արտաքին ճնշումների, միջազգային կազմակերպություններին տեղեկացնելու մեր ժողովուրդների նյութական և հոգևոր արժեքների դեմ, ինչպես նաև հենց ժողովրդի դեմ կատարված խախտումների մասին»։ Դադարեցնել ստի և ահաբեկչության ճանապարհը. բոլոր ազգերին տալ իրենց զարգացման ճանապարհների ազատ ընտրություն. պահպանել Հելսինկյան կոնֆերանսի եզրափակիչ փաստաթղթում ներկայացված սկզբունքները»։

Հելսինկյան 86-ը դարձել է առաջին կազմակերպությունը, որը դեռևս 1987 թվականին բարձրացրեց Մոլոտով-Ռիբենդրոպ համաձայնության հարցը, Լատվիայի անկախության վերականգնման հարցը։

1987 թվականի հունիսի 14-ին տեղի է ունեցել ցույց, որի ժամանակ ծաղիկներ դրվեցին Ռիգայի Ազատության հուշարձանին։ Ցույցը նվիրված էր 1941 թվականի տեղահանությունների հիշատակին։

1987 թվականի նոյեմբերի 18-ին Հելսինկի-86-ը նշել է Լատվիայի անկախության հռչակման օրը։

1988 թվականի հունիսի 14-ին Լատվիայի հետպատերազմյան պատմության մեջ առաջին անգամ Ռիգայում ցույցի ժամանակ «Հելսինկյան-86» խմբի անդամ Կոնստանտին Պուպուրսը, ամբողջ Ռիգայով Ազատության հուշարձանից մինչև Եղբայրական գերեզմանատուն է տարել Լատվիայի կարմիր-սպիտակ-կարմիր դրոշը։

1988 թվականի օգոստոսի 23-ին հանդես են եկել որպես Բալթյան ուղի կազմակերպության կազմակերպիչներից մեկը։

Կազմակերպությունների շատ անդամներ և ակտիվիստներ պարգևատրվել էին Լատվիայի բարձրագույն պարգևով` «Երեք աստղ» շքանշանով. Մարտինշ Բարիս (2-րդ աստիճանի), Եվա Բիտենիեցե (3-րդ աստիճանի), Ռայիմոնդս Բիտենիես (3-րդ աստիճանի), Լինարդս Գրանտինշ (2-րդ աստիճանի), Ռոլանդս Սիլարաուպս (2-րդ աստիճանի), Յանիս Վեվերիսը (2-րդ աստիճանի)։

1997 թվականին խմբի որոշ անդամներ ստեղծեցին նոր քաղաքական կուսակցություն` նույն անունով։ 2001 թվականին, որպես քաղաքական կուսակցություն, այն մասնակցել է Լատվիայի Սեյմի և Ռիգայի Դումայի ընտրություններին, սակայն չի ընտրվել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Helsinkieši: viņi bija sākumā
* Dokumenti pie šķirkļa ''Helsinki-86'' (Historia.lv)
* 1987. gada 23. augusts Rīgā 
* Helsinki ’86 dibināšanas 20.gadskārta (1986—2006)

Կատեգորիա:Իրավապաշտպան կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Հակակոմունիզմ ըստ երկրի
Կատեգորիա:Ազգայնական կուսակցություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի պատմություն
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքականություն
Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ ըստ երկրի
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Հակակոմունիստական կազմակերպություններ
Լատվիայի ազգային անկախության շարժում

**Լատվիայի ազգային անկախության շարժում** (, կրճատ` **ԼԱԱՇ** ()), քաղաքական կազմակերպություն Լատվիայում, որը գործել է 1988 թվականից մինչև 1990-ականների կեսերը։
[մինի|250px|Լիտվայի անկախության օր Լիտվայի [Շյաուլյայ քաղաքում: Միջոցառմանը մասնակցում է Լատվիայի «Հանուն հայրենիքի և ազատության» քաղաքական կուսակցությունը]]

Այն ձևավորվել է որպես լատվիական ազգայնական շարժման արմատական թև։ Ի տարբերություն Լատվիայի Ժողովրդական ճակատի, որն ի սկզբանե աջակցում էր ԽՍՀՄ-ի շրջանակներում Լատվի համար ավելի մեծ ինքնավարության գաղափարին, Լատվիայի ազգային անկախության շարժման կողմնակիցները հենց սկզբից հանդես են եկել հօգուտ անկախության հռչակման։ Շարժման ղեկավարներն էին Էդուարդ Բերկլավսը, Ալեքսանդրս Կիրշտեյնշը, Անդրեաս Կրաստինշը, Էյնարս Ռեպշեն, Վիսվալդիս Լացիսը և Յուրիս Դոբելիսը։

Այն բանից հետո, երբ Լատվիան վերադարձրել է իր անկախությունը, Լատվիայի ազգային անկախության շարժումը դարձել է ազգային-պահպանողական քաղաքական կուսակցություն։ Կուսակցությունը 1993 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ստացել է 100 տեղից 15-ը և դարձավ ազդեցիկ ընդդիմադիր կուսակցություն։ Նույն թվականին նա իր թեկնածուին` Յոահիմ Սիգերիստային առաջադրել է երկրի վարչապետի պաշտոնում, ով միայն մեկ ձայնով է զիջել և երկրորդ տեղը գրավել։ Լատվիայի ազգային անկախության շարժումը հաղթել է Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում մայիսի 9-ին կայացած տեղական ընտրություններում, սակայն դրանից հետո կուսակցության ժողովրդականությունը նվազել է։ 1995 թվականի ընտրություններից հետո նա կորցրել է իր խորհրդարանական տեղերի կեսը և, ի վերջո, միավորվել է *Tēvzemei un Brīvībai* (Հայրենիքին և ազատությանը) կուսակցությանը` նմանատիպ ծագմամբ մեկ այլ աջակողմյան կուսակցության հետ։

«Հայրենիքին և ազատությանը» կուսակցության հետ դաշինքից հետո քաղաքական միությունը սկսել է ավելի ակտիվորեն խթանել Լատվիայի ապագայի «լատվիական» տեսլականը։ Կուսակցության ղեկավարության կողմից գոյություն են ունեցել լատվիական ապրանքների սպառման խրախուսման և ոչ լատվիացիների կողմից հնարավոր վտանգների նախազգուշացման մասին մի շարք հակասական հայտարարություններ։

Հարևան Էստոնիայում գոյություն է ունեցել նմանատիպ նպատակներ ունեցող և գրեթե նույն անունով մի կազմակերպություն` Էստոնիայի ազգային անկախության կուսակցությունը։

## Տես նաև
* Պահպանողականություն
* Ազգայնականություն
* Լատվիայի պետական կառուցվածք

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1988 հիմնադրված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Ազգայնական կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Անկախության շարժումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի պատմություն
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Հակակոմունիստական կազմակերպություններ
Էսպերանտոյի հնչակարգություն

Էսպերանտոյի ստեղծող Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆը պատկերազարդել է էսպերանտոյի արտասանությունը համապատասխան տառերի և մի քանի եվրոպական հիմնական լեզուների համարժեքների համեմատությամբ՝ կիրառելով «մեկ տառ, մեկ հնչյուն» սկզբունքը։ Հաշվի առնելով, որ համեմատվող լեզուները ամբողջությամբ նույնական չէին, նա հայտնել է, որ իտալերենի արտասանությունը կարող է օրինակ լինել էսպերանտոյի համար։

Էսպերանտոյի հարյուր տարվա գոյության ընթացքում մշակվել են հնչակարգային կանոններ, այդ թվում՝ հնչյունաբանությունը, հնչյունների դասավորությունը և արտասանությունը։ Ընդհանուր կարգը շատ քիչ է շեղվում «մեկ տառ, մեկ հնչյուն» սկզբունքից, գոյություն ունեն միայն սակավաթիվ այլահնչային տարբերակներ։

## Այբուբեն
Էսպերանտոյի այբուբենն ունի 23 բաղաձայն, այդ թվում 4 պայթաշփական և /x/, որը հազվադեպ է դարձել, 11 ձայնավոր, 5 միաբարբառ և 6 երկբարբառ։ Գոյություն ունի վեց պատմական կայուն երկբարբառ՝ /ai̯/, /oi̯/, /ui̯/, /ei̯/ և /au̯/, /eu̯/

## Բաղաձայններ

## Այլահունչ տարբերակներ
Այլահնչակները հանդիսանում են հնչույթի իրականացումը, նրա տարբերակը՝ պայմանավորված կոնկրետ հնչյունական միջավայրով։ Էսպերանտոյում ընդունված են հետևյալ այլահնչակները.

Այլահունչ տարբերակների ընդհանուր աղբյուրը փոխառյալ բառերն են, հատկապես հատուկ անունները, երբ բառում մնում են աղբյուր լեզվի հետքերը կամ ստեղծվում են նոր հաջորդականություններ, որպեսզի խուսափեն գոյություն ունեցող արմատների կրկնությունից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էսպերանտո
Արթուր Բերզինշ

**Արթուր Բերզինշ** (լատիշերեն՝ *Artūrs Bērziņš*, ), լատիշ ժամանակակից նկարիչ, երաժիշտ, որի աշխատանքներին բնորոշ են նեոսիմվոլիստական ոճը, թվայնացված արվեստի (*digital art*) տարրերի կիրառումը։

## Կենսագրություն
Արթուր Բերզինշը ծնվել է 1983 թվականի ապրիլի 20-ին, Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում։ 2005 թվականին ընդունվել է արվեստի լատվիական ակադեմիայի Visual դիտողական հաղորդակցության բաժանմունքը, որտեղ 2009-ին ստացել է բակալավրի, երեք տարի անց՝ մագիտրոսի աստիճան։ 2010 թվականին *Weirdworm.com* կայքէջը նրան ներառել է վերջին հարյուրամյակի արտասովոր արվեստի թոփ 10 ներկայացուցիչների ցանկում։

2011 թվականին Բերզինշն անդամագրվել է Լատվիայի նկարիչների միությանը։

2001 թվականից սկսած՝ նա մասնակցել է ավելի քան հիսուն ցուցահանդեսների։ 2014-ին նրա *Milk* («Կաթ») նկարը ընդգրկվել է Լուչիանո Բենետոնի (*Luciano Benetton*) արվեստի գործերի "*Imago Mundi*" («Աշխարհի պատկեր») հավաքածուի մեջ։

## Անհատական ցուցահանդեսներ
*2014 - "National Post-romanticism" («Ազգային պոստ-ռոմանտիզմ», "Bastejs" պատկերասրահ, Ռիգա)։
*2012 - "Forgotten Dream Shop" («Երազների մոռացված վաճառասրահ»)(Gertrudes 110, Ռիգա).
*2011 - "Biopunk" (Happy Art Museum, Galleria Riga,Ռիգա)
*2010 - "Ընդերքի ներսում" ("Pegazs" պատկերասրահ, Ռիգա)
*2009 - "Coca-ine from LV" ("Pegazs" պատկերասրահ, Ռիգա).

## Նկարազարդումներ
1998 թվականից Բերզինշը զբաղվում է երաժշտական խտասկավառակների տուփերի պատկերազարդումներով, գրքերի նկարազարդումներով։ 2015 թվականին նրա պատկերազարդմամբ է թողարկվել անգլիական «*Cradle of Filth*» («Հավատի օրրան») երաժշտախմբի «*Hammer of the Witches*» («Վհուկների մուրճը») ալբոմը։ Նա նկարազարդել է նաև Սթիվեն Քինգի, Նիլ Գեյմանի, Թերրի Պրաչետի, Ուրսուլա լը Գուինի, Պատրիկ Ռոտֆուսի, Գրեգորի Դեյվիդ Ռոբերթսի և այլ հեղինակների գրքերի լատվիական հրատարակությունները։

Արվեստի քննադատները բարձր են գնահատում Արթուր Բերզինշի արվեստը և դրվատանքով են արտահայտվում նրա աշխատանքների չափազանց տպավորիչ ու միանգամայն ինքնատիպ ոճի մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Լատիշ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Լատիշ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ
Academia.edu

**Academia.edu**, կոմերցիոն սոցիալական ցանց գիտնականների համագործակցության համար։ Հանդիսանում է փաստաթղթերի փոխանակման, բանալի բառերի, անվանումների և այլ միջոցներով գիտության տվյալ ոլորտում նոր հետազոտությունների մոնիթորինգի, սեփական հետազոտությունների ներկայացման, մեջբերումների հսկման հարթակ։ Կայքը գործարկվել է 2008 թվականի սեպտմեբերին։ 2019 թվականի հունվարի դրությամբ կայքն արձանագրել է 39 միլիոն ունիկալ այցելու ամսական և ավելի քան 21 միլիոն ներբեռնված տեքստ։ Հիմնադրվել է Ռիչարդ Փրայսի կողմից՝ Spark Ventures և HOWZAT Partners ընկերություններին, բրիտանացի ձեռնարկատեր Բրենտ Հարթմանի և այլոց կողմից տրամադրված գումարների միջոց։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2008 հիմնադրված կայքեր
Օլեգ Բելոուս

**Օլեգ Բելոուս** (, ), ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2000 թվական)։

## Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1973 թվական)։ Տիրապետում էր անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։

1973 թվականից անցել է դիվանագիտական աշխատանքի։

* 1973-1991 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում։
* 1991-1994 թվականներին՝ Բելգիայում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ-խորհրդական։
* 1994 թվականից 1996 թվականներին`Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության առաջին եվրոպական դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
* 1996 թվականից 1997 թվականներին` Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի տնօրեն։
* 1998 թվականի հունվարի 6-ից 2001 թվականի հունիսի 4-ը՝ Վիեննայում՝ ԵԱՀԿ-ում ՌԴ մշտական ներկայացուցիչ։
* 2001 թվականից 2013 թվականներին`առաջին եվրոպական դեպարտամենտի տնօրեն, Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության կոլեգիայի անդամ։

2013 թվականի հունվարի 25-ից՝ Պորտուգալիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Հանկարծամահ է եղել 2018 թվականի մայիսի 8-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը (հողամաս 18)։

Ընտանիքը՝ կին, դուստր։

## Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2000 թվականի հունվարի 24)։

## Մրցանակներ
* Պատվո շքանշան (1998 թվականի մարտի 4)՝ *Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար*
* Գերազանցության նշան` «Անբասիր ծառայության համար»։ 30 տարի (2012 թվականի փետրվարի 10)` Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ներդրման և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։
* Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալությունը (1997 թվականի հունիսի 17)՝ 1997 թվականի մարտի 20-ից 21-ին Հելսինկիում ռուս-ամերիկյան բարձր մակարդակի հանդիպման կազմակերպմանը, նախապատրաստմանը և անցկացմանը ակտիվ մասնակցության համար։
* Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալությունը (2000 թվականի դեկտեմբերի 2)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացմանը ակտիվ մասնակցության համար
* Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության պատվոգիր (2007 թվականի դեկտեմբերի 29)՝ Ռուսաստանի Դաշնության և Ֆրանսիայի Հանրապետության միջև առևտրատնտեսական համագործակցության զարգացման գործում ակտիվ մասնակցության համար։
* «Մոսկվայի 850-ամյակին նվիրված» մեդալ
* «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ
* Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության պատվոգիր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография на сайте МИД России.
* Биография на сайте Посольства России в Португалии. 

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ