Սակաե Կուբո

Նիհոնգո|**Սակաե Կուբո**|久保 栄|Kubo Sakae|Դեկտեմբերի 28, 1900 – Մարտի 15, 1958}}, ճապոնացի դրամատուրգ և ռեժիսոր։ Կուբոն սովորել է և թարգմանել գերմանական գրականություն Տոկիոյի համալսարանում, և շուտով դարձել է մեկ այլ հայտնի դրամատուրգի և թատերական ռեժիսորի՝ Կաորու Օսանայի աշակերտը։ Իր ուսուցչից Կուբոն որդեգրել էր «Շինգեկի» թատրոնը՝ դրամայի նոր տեսակ, որը ձևավորվել էր Ճապոնիայում 20-րդ դարի սկզբին՝ արևմտյան ոճի թատրոնի ազդեցության ներքո։ Ուսուցչին հարգանքի տուրք մատուցելու համար Կուբոն սկսեց գրել իր ամենահայտնի գործերից մեկը՝ «Հրաբխային մոխրի երկիրը. Երկմասանոց պիեսը», որը թարգմանել է Դեյվիդ Գուդմենը։ Պիեսը պատկերում է նախապատերազմյան Ճապոնիան։ Այն նկարագրում է Հոկկայդոյի գավառում ճապոնացի մտավորականի պայքարը 1932-33 թվականների սովի ժամանակ։

## Վաղ կյանք
Կուբոն իր հոր՝ Հյոտարո Կուբոյի երկրորդ որդին էր: Կուբոյի ընտանիքը տեղափոխվել է Հոկկայդո 1898 թվականին։ Երբ Կուբոն բավականաչափ մեծ էր ուսումը սկսելու համար, նա անցավ իր հոր կրտսեր եղբոր խնամքի տակ, և ընդունվեց Տոկիոյի դպրոցներից մեկը։ Ավելի ուշ Սակաեն վերսադարձավ իր ընտանիք և ուսումը շաուրնակեց Հոկկայդոյում։ Շուտով կրկին վերադարձավ Տոկիո՝ ավագ դպրոցում սովորելու համար։ Սակաեի հայրը ցանկանում էր, որ որդին դառնա բժիշկ, սակայն Սակաեն համաձայն չէր հոր հետ և 1919 թվականին դուրս եկավ Տոկիոյի ավագ դպրոցից։ Ֆիզիկական գիտություններն ուսումնասիրելու փոխարեն նա սկսեց բանաստեղծություններ հրատարակել «Հոտոտոգիսու» և «Միզուգամե» ամսագրերում, որոնք այդ ժամանակի երկու առաջատար բանաստեղծական ամսագրերն էին։ Ավագ դպրոցը լքելուց կարճ ժամանակ անց Սակաեն վերադարձավ Հոկկայդո՝ ճապոնական գրականություն ուսումնասիրելու նպատակով։

## Գրական կարիերա
աջից|մինի|250x250փքս| Սակաե Կուբոյի հուշարձան
1923 թվականի ապրիլին Սակաեն ընդունվեց Տոկիոյի կայսերական համալսարանի գերմաներեն լեզվի ֆակուլտետ, որտեղ թարգմանում էր գերմաներեն դրամաների գործեր և ավարտեց իր կրթությունը «Գեորգ Կայզերի պատմական պիեսները» թեմայով թեզով։ Համալսարանական կրթության ընթացքում նա թարգմանեց ավելի քան երեսուն գերմանական պիես, այդ թվում՝ Ֆրանկ Վեդեկինդի և Գերհարդ Հաուպտմանի ստեղծագործությունները։ 1926 թվականի մարտին միանալով *Ցուկիջի Փոքր Թատրոնի* գրական բաժնին՝ նա հանդիպեց թատրոնի հիմնադիր Կաորու Օսանային։ Կուբոն հետաքրքրվեց Օսանայի նոր ճապոնական դրամայով, որը հայտնի էր որպես «Շինգեկի», և շուտով սկսեց գրել «Հրաբխային մոխրի երկիրը»։ Սա Կուբոյի ամենահայտնի գործերից մեկն էր և նվիրված էր իր ուսուցչին՝ Օսանային։ Ցավոք, Օսանան մահացավ ընդամենը մի քանի ամիս անց՝ 1928 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ 47 տարեկան հասակում, ինչի արդյունքում Ցուկիջի թատրոնային խումբը բաժանվեց գրական և քաղաքական ճամբարների։ Կուբոն դարձավ հենց այդ քաղաքական խմբի առաջնորդը, որն ամբողջությամբ որդեգրել էր մարքսիստական հայացքները։ Այս անանուն խումբը 1934 թվականին դարձավ Շինկյո Թատերախումբը, որը հիմնադրել էր Կուբոն՝ ստեղծելով խմբի նոր փիլիսոփայությունը. «Մեր ռեալիզմը արտացոլում է մարդու և հասարակության ամենախորագույն ճշմարտությունները... Առանց դրանց կարծրատիպերի վերածելու և առանց վուլգարիզացման՝ մենք պարզաբանում ենք դրանք հակամարտության միջոցով և ձևակերպում ենք դրանք արվեստի և ոճի տեսանկյունից»։ Երբ Կուբոն վերջապես ավարտեց «*Հրաբխային մոխրի երկիրը*» պիեսը, կառավարությունը այն խնդրահարույց համարեց, քանի որ այն ներկայացնում էր  1930-ականների կեսերին Հոկկայդոյի գյուղատնտեսական պայմանների չափազանց ճշգրիտ մանրամասները։ Քանի որ Ճապոնիան շուտով մղվեց պատերազմին Չինաստանի հետ, կառավարությունը ձերբակալեց «Շինկյո» խմբի անդամներին։ 1940 թվականին Կուբոն ձերբակալվեց իր խմբի անդամների հետ միասին։

## Հրաբխային մոխրի երկիրը
1937 թվականին գրված «*Հրաբխային մոխրի երկիրը*» Կուբո Սակաեի ամենահաջողվա աշխատանքներից մեկն էրն։ Այն թարգմանվել է անգլերեն Դեյվիդ Գուդմենի կողմից 1993 թվականի դեկտեմբերին։ Պիեսի իրադարձությունները տեղի են ունենում Հոկկայդոյում՝ 1935 թվականի վերջից մինչև 1936 թվականի աշուն՝ Օբիհիրո քաղաքում և Օթոֆուկե գյուղում, և նկարագրում են գյուղատնտեսական համայնքի կյանքը։ Տարածաշրջանի դինամիկ կլիմայի պատճառով բերքահավաքը դժվար էր, և գյուղերը մնում էին առանց սննդի։ Կուբոն փորձել էր ներկայացնել մի պիես, որը գիտականորեն ճշգրիտ կլինի, բայց նաև այնպիսի մի բան, որը կփոխի մարդկանց կարծիքները սոցիալական խնդիրների վերաբերյալ։ Պիեսը ճշգրիտ կերպով պատկերել է Ճապոնիայում գյուղատնտեսության անկումը: 1931–35 թվականներին Ճապոնիայում բերքահավաքի խնդիրների հետևանքով տնտեսությունը մեծ ճգնաժամի մեջ էր, և այս պիեսը ցույց էր տալիս այն դժվարությունները, որոնց հետ բախվել էր ճապոնական հասարակությունը։

## Մահ
Այն բանից հետո, երբ Կուբոն հրաժարվեց իր հոր ցանկությունից, որն ուզում էր որ որդին դառնար բժիշկ, և փոխարենը ընտրեց գրական ուղին, նա սկսեց տառապել նյարդային խանգարումներով Իր տագնապային նոպաների հստակ պատճառներ չկային, սակայն նշվում է, որ նա անդադրում ճնշում էր զգում՝ միաժամանակ հաջողակ գրող դառնալու և իր հոր գիտնական դառնալու երազանքը իրականացնելու համար։ Կուբոն տառապում էր խրոնիկական դեպրեսիայից։ 1953 թվականին Կուբոն հոսպիտալացվեց իր հոգեբանական հիվանդությանների սրման պատճառով։ Կուբոն վերջ տվեց իր կյանքին 1958 թվականի մարտի 15-ի առավոտյան։ Կուբոյի մահը մեծ ազդեցություն ունեցավ ճապոնական թատրոնի և հասարակության վրա, քանի որ այն վերակենդանացրեց «*Շինգեկի*» շարժումը։ Շուտով Ճապոնիայում կոմունիզմը տապալվեց, ինչի Կուբոյի կյանքի ամենամեծ նպատակներից մեկն էր։ Իր ինքնասպանությունից մի քանի տարի առաջ տեղի էին ունեցել կոմունիստների զանգվածային ձերբակալություններ։

## Հայտնի աշխատանքներ
Կուբոյի գրային ոճը ձևավորված էր գերմանական գրականության ազդեցությամբ։ Նա թարգմանել է ավելի քան 30 պիես տարբեր հայտնի գերմանացի հեղինակներից։
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1900 ծնունդներ
Կատեգորիա:1958 մահեր
Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ