open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գենզեբե Դիբաբա

**Գենզեբե Դիբաբա** (), եթովպացի մարզուհի։ Մասնագիտացված է երկար տարածությունների վազքի մեջ։ 2012 թվականի աշխարհի չեմպիոն։ 1500 մետր վազքի Աշխարհի կրկնակի չեմպիոն 2008 և 2009 թվականներին։ 2010 թվականի 5000 մետր վազքի աշխարհի պատանիների չեմպիոն։ Աֆրիկայի չեմպիոն 2009 թվականին պատանիների շրջանում 5000 մետր տարածությունում։ 1500 մետր վազքի աշխարհի ներկայիս ռեկորդակիրը, ինչպես նաև փակ տարածքներում 1500 մետրից մինչև 5000 մետր տարածությունների համաշխարհային ռեկորդակիրը։

## Կենսագրություն
Նա ծնվել է միջին լեռներում՝ Բեկոջի գյուղում, որը գտնվում է Ասելլայից հարավ-արևելք։

Օլիմպիական չեմպիոն Տիրունեշ Դիբաբայի քույրը, օլիմպիական չեմպիոն Դերարտ Տուլուի զարմիկը։ 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերում նա հանդես է եկել 1500 մետր տարածության վրա, սակայն չի կարողացել հասնել կիսաեզրափակիչ։

## Համաշխարհային ռեկորդներ
2014 թվականի փետրվարի 1-ին  Weltklasse in Karlsruhe  մրցույթում նա համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել 1500 մետր փակ տարածքում՝ 3:55.17: Փետրվարի 6-ին Ստոկհոլմի Գրան Պրի մրցույթում նա համաշխարհային ռեկորդ սահմանեց 3000 մետր տարածության վրա՝ 8:16.60:

2015 թվականի փետրվարի 19-ին նա Ստոկհոլմի Globen Galan մարզադաշտում հաղթեց 5000 մ վազքում՝ 14:18.86 նոր համաշխարհային ռեկորդով։

Հուլիսի 17- ին Herculis Ադամանդե լիգայի փուլում համաշխարհային ռեկորդ սահմանեց 1500 մետր մրցատարածությունում ՝ 3.50,07: Նա գերազանցել է չինացի Քու Յունսիայի 22-ամյա ռեկորդը։

2016 թվականի փետրվարի 17-ին, կրկին Ստոկհոլմում ՝ Globe Galan-ում,համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել 1 մղոն վազքում ՝ 4.13, 31:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եթովպիացի վազորդներ
Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Մարիա Ռեսա

**Մարիա Անջելիտա Ռեսա** (, ), ֆիլիպին-ամերիկյան լրագրող և գրող, Rappler առցանց լրատվական կայքի համահիմնադիր և գործադիր տնօրեն։ Ֆիլիպինցի առաջին Նոբելյան մրցանակակիրը։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներին
Մարիա Ռեսան ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Մանիլայում։ Նրա հայրը մահացել է, երբ նա ընդամենը մեկ տարեկան էր։ Նրա մայրն ամուսնացել է ամերիկացու հետ, իսկ Մարիա Անջելիտան 1973-1986 թվականներին ապրել է ԱՄՆ-ում, որտեղ ավարտել է Փրինսթոնի համալսարանը։

### Կարիերա
Մարիա Անգելիտան հայրենիք վերադարձավ 1986 թվականին՝ Դեղին հեղափոխությունից հետո և սկսեց աշխատել հեռուստատեսությունում։ Նա եղել է Մանիլայում CNN-ի բյուրոյի ղեկավարը 1987-1995 թվականներին և CNN-ի բյուրոյի ղեկավարը Ջակարտայում 1995-ից 2005 թվականներին։ 2005 թվականից նա ղեկավարում է ֆիլիպինյան ABS-CBN հեռարձակողի լրատվական ծառայությունը, իսկ 2011 թվականին նա ստեղծել և ղեկավարել է Rappler առցանց լրատվական կայքը։

### Հակամարտություն Ֆիլիպինների իշխանությունների հետ
2020 թվականին նա դատապարտվել է առցանց զրպարտության համար հիմնված վիճահարույց Ֆիլիպինների կիբերհանցագործության մասին օրենքի վրա։ Մարիա Ռեսայի հետապնդումը դատապարտվել է իրավապաշտպան կազմակերպությունների և լրագրողների կողմից՝ որպես հարձակում մամուլի ազատության դեմ։

2019 թվականի փետրվարի 13-ին Ռեսան ձերբակալվեց այն մեղադրանքով, որ 2012 թվականին Ռապլերը իբր կեղծ լուրեր է հրապարակել առ այն, որ գործարար Վիլֆրեդո Քենգն  (Wilfredo Keng) իր մեքենան պարտքով է տվել երկրի Գերագույն դատարանի գլխավոր դատավոր Ռենատո Կորոնային։ Հաջորդ օրը նրան գրավի դիմաց ազատ են արձակել։ 2020 թվականի հունիսի 15-ին Մանիլայի դատարանը նրան մեղավոր է ճանաչել զրպարտության մեջ։ Քանի որ Ռեսան Ֆիլիպինների նախագահ Ռոդրիգո Դուտերտեի մշտական քննադատն է, նրա ձերբակալությունը և դատապարտումը ընդդիմության և միջազգային հանրության շատերի կողմից դիտվեց որպես քաղաքական դրդապատճառներով արարք։

## Նվաճումներ և մրցանակներ
Ընդգրկվել է Time ամսագրի 2018 թվականի «Տարվա մարդ» ցուցակում որպես լրագրողներից մեկը, որը հետապնդվել է իրենց տեսակետների և ճշմարտությունը փնտրելու համար։

Ռեսան 25 առաջատար դեմքերից մեկն է «Լրագրողներ առանց սահմանների» կազմակերպության կողմից ստեղծված տեղեկատվության և ժողովրդավարության հանձնաժողովի կողմից։

2021 թվականին Ռեսան արժանացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի (ռուսական «Նովայա գազետա»-ի գլխավոր խմբագիր Դմիտրի Մուրատովի հետ միասին)։ Պարգևատրվել է համապատասխանաբար Ֆիլիպիններում և Ռուսաստանում խոսքի ազատության պաշտպանության համար «համարձակ պայքարի» համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լրագրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքական մեկնաբաններ
Կատեգորիա:Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի կին դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինցի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինցի լրագրողներ
Արամ Հաջիյան

**Արամ Հաջիյան** (), հայ դահուկորդ, 2002 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Առաջին տղամարդն է, ով Հայաստանը ներկայացրել է ձմեռային օլիմպիական խաղերի դահուկավազքի մրցումներում։

## Կենսագրություն
Արամ Հաջիյանը ծնվել է 1979 թվականի մայիսի 4-ին Լենինական (այժմ՝ Գյումրի) քաղաքում։

2002 թվականին ընդգրկվել է Հայաստանի հավաքականում Սոլթ Լեյք Սիթիում կայացած ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ Հանդես է եկել դահուկավազքում, մասնակցել է հինգ վազքատարածության։

1,48 կմ արագավազքում նա որակավորման փուլում 3 րոպե 24,89 վայրկյան արդյունքով զբաղեցրել է 62-րդ տեղը՝ 31,02 վայրկյան զիջելով քառորդ եզրափակչի ուղեգիր նվաճած մասնակիցներից վատագույն ժամանակ ցույց տված ֆինն Հաննու Մանինենին ։

Դասական ոճով 15 կմ մրցատարածությունում նա 46.42,9 արդյունքով գրավել է վերջին՝ 66-րդ տեղը՝ 9 րոպե 35,5 վայրկյան զիջելով հաղթող էստոնացի Անդրուս Վեերպալուին։

Ազատ ոճով զանգվածային մեկնարկով 30 կմ մրցատարածությունում Հաջիյանը 1 ժամ 24 րոպե 7,5 վայրկյան արդյունքով գրավել է 62-րդ տեղը՝ 12 րոպե 36,5 վայրկյան զիջելով հաղթող ավստրիացի Քրիստիան Հոֆմանին։

Դասական ոճով 50 կմ մրցատարածությունում նա 2:48.48,1 վայրկյան արդյունքով զբաղեցրել է նախավերջին՝ 56-րդ տեղը՝ 42 րոպե 27,3 վայրկյան զիջելով հաղթող ռուսաստանցի Միխայիլ Իվանովին։

10+10 կմ հետապնդման մրցավազքում Արամ Հաջիյանը նախնական փուլում 31.52,7 արդյունքով զբաղեցրել է 71-րդ տեղը և չի հայտնվել եզրափակչի 60 մասնակիցների թվում՝ 2 րոպե 48,1 վայրկյան հետ մնալով որակավորման վատագույն արդյունք ցույց տված չեխ Միլան Շպեռլից։

Հաջիյանն առաջին տղամարդն է, ով Հայաստանը ներկայացրել է ձմեռային օլիմպիական խաղերի դահուկավազքի մրցումներում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դահուկորդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղերի մարզիկներ Հայաստանից
Ծնկային հոդ

thumb|200px|Ծնկահոդը կողքից
thumb|200px|Ծնկահոդը հետևից
**Ծնկային հոդ** (), մարդու մարմնի ամենախոշոր հոդը։ Կազմությանը մասնակցում են ազդրոսկրի ստորին ծայրն իր աճառածածկ հոդամակերեսով, ոլոքի դրսային և միջային կոճերը՝ աճառածածկ գոգ հոդամակերեսներով, և ծնկոսկրը՝ իր հոդամակերեսով։ Ծնկային հոդի հոդաշապիկը բավական պիրկ է, նրա ձուսպաթաղանթային շերտն առաջացնում է տարբեր չափերի բազմաթիվ ծալքեր, որոնք մեծացնում են մակերևույթը։ Հոդն ամրացնում են միջային և դրսային համակողմնային ու ծնկոսկրի սեփական, ինչպես նաև ներհոդային առաջային ու ետին խաչաձև կապանները։ Վերջիններս նաև սահմանափակում են հոդի շարժումների ծավալը։ Ծնկային հոդում կատարվում է ծալում և տարածում, իսկ նրա ծալված վիճակում սրունքը կատարում է ներս և դուրս պտույտներ։ 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հոդեր
Իրինա Կուրոչկինա

**Իրինա Ալեքսանդրովնա Կուրոչկինա** (,), բելառուս մարզիկ, ազատ ոճի ըմբիշ մինչև 57 կգ քաշային կարգում։ Բելառուսի Հանրապետության սպորտի վարպետ ազատ ոճի ըմբշամարտում, Բելառուսի Հանրապետության ազգային հավաքականի անդամ։ Եվրոպական խաղերի 2019 թվականի չեմպիոն։ 2017 և 2019 թվականների աշխարհի առաջնությունների բրոնզե մեդալակիր։ Եվրոպայի 2018 թվականի չեմպիոն և արծաթե մեդալակիր 2016 թվականի Եվրոպայի մինչև 23 տարեկանների չեմպիոն 2017 թվականի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

## Կենսագրություն և սպորտային կարիերա
Մանկուց զբաղվել է աթլետիկայով, սակայն 16 տարեկանում վնասվածքի պատճառով դադարեցրել է սպորտը։ Ապաքինվելուց հետո նա գնաց ըմբշամարտի։ Առաջին տարում Իրինան հանրապետական մրցումներում դարձավ երրորդը, հաղթեց մարզային։ Մեկուկես տարի անց այն դարձավ առաջինը երկրում։

2013 թվականին նա մասնակցել է ազատ ոճի ըմբշամարտի կանանց աշխարհի առաջնությանը մինչև 51 կգ քաշային կարգում։ 2016 թվականի մարտին նա մինչև 53 կգ քաշային կարգում նվաճեց Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալ։ Ապրիլին նա մասնակցեց Ուլան Բատորում անցկացված որակավորման մրցաշարին՝ հուսալով 2016 թվականի Ռիո դե Ժանեյրոյում կայանալիք ամառային Օլիմպիական խաղերի ուղեգիր նվաճել, սակայն, նա դուրս մնաց իր առաջին մենամարտում։

2017 թվականին Բիդգոշչում կայացած ըմբշամարտի մինչև 23 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում Իրինան մինչև 55 կգ քաշային կարգում նվաճեց արծաթե մեդալ։ Նա նաև բրոնզե մեդալ է նվաճել Փարիզում կայացած աշխարհի առաջնությունում։ 2018 թվականին Կուրոչկինան ոսկե մեդալ է նվաճել Կասպիյսկում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում։ Նույն տարի ավելի ուշ Իրինան 57 կգ քաշային կարգում հանդես եկավ ազատ ոճի ըմբշամարտում Բուդապեշտում կայացած աշխարհի առաջնությունում, որտեղ նա դուրս մնաց իր առաջին մենամարտից հետո։

2019 թվականի հունիսին Իրինա Կուրոչկինան 2019 թվականի Եվրոպական խաղերի ոսկին նվաճեց մինչև 57 կգ քաշային կարգում, եզրափակիչ խաղում պարտության մատնելով բուլղարուհի Միմի Խրիստովային։

2019 թվականին Ղազախստանում կայացած աշխարհի նախաօլիմպիական առաջնությունում մինչև 57 կգ քաշային կարգում Իրինան նվաճեց բրոնզե մեդալ և ստացել օլիմպիական արտոնագիր իր Ազգային օլիմպիական կոմիտեի համար։

2020 թվականի փետրվարին Իտալիայի մայրաքաղաքում կայացած մայրցամաքային առաջնությունում մինչև 57 կգ քաշային կարգում Իրինան բրոնզե մեդալի համար պայքարում հաղթեց ադրբեջանցի մարզուհի Ալենա Կոլեսնիկին և նվաճեց Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալը։

2021 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի ունեցավ ապրիլին Վարշավայում, մինչև 57 կգ քաշային կարգում բելառուս մարզիկը ոսկե մեդալ նվաճեց՝ դառնալով Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն։ Տոկիոյի օլիմպիական խաղերում Կուրոչկինան արծաթե մեդալ բերեց Բելառուսին։ Եզրափակիչ մենամարտում Իրինան չի կարողացել հաղթել ճապոնացի  Ռիսակո Կավային։

## Քաղաքական հայացքներ
Միացել է Բելառուսի մի շարք սպորտային գործիչների կողմից պատրաստված նամակ-հայտարարությանը, որով մեղադրել է Բելառուսի կառավարությանը 2020 թվականին Բելառուսում անցկացված հակակառավարական ցույցերը ցրելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Բելառուս ըմբշամարտիկներ
Խազարի շրջան

**Խազարի շրջան** (), Բաքու քաղաքի 12 վարչական շրջաններից մեկը։

## Աշխարհագրություն
Խազարի շրջանը գտնվում է Աբշերոնի թերակղզու հյուսիս-արևելքում։ Խազար շրջանը սահմանակից է Սաբունչու, Սուրախանի և Փիրալլահի շրջաններին։

## Պատմություն
1966 թվականին ստեղծվել է «Մ.Ազիզբեկովի» անվան վարչական շրջանը։ 2011 թվականի մայիսի 24-ին շրջանը վերանվանվել է «Խազար»։ Ներկայումս Խազար շրջանի տարածքը, որն ընդգրկում է 8 բնակավայր, կազմում է 336,86 քառակուսի կիլոմետր։ Խազար շրջանն ընդգրկում է Մարդաքան, Բուզովնա, Շուվալան, Բինե, Գալա, Շաղան (Բաքու), Զիրա և Թուրքան բնակավայրերը։

Շրջանում գործում են Ազգային ավիացիոն ակադեմիա, Ոստիկանության ակադեմիա և ներքին զորքերի բարձրագույն զինվորական դպրոց, Դենդրոլոգիայի ինստիտուտ, 29 լրիվ, 1 միջնակարգ դպրոց, 3 գիմնազիա, 6 գիշերօթիկ դպրոց, 23 մանկապարտեզ, 3 մասնավոր մանկապարտեզ, 2 մանկական առողջապահական ճամբար, 1 մշակույթի պալատ, 8 մշակույթի տուն, 1 ակումբ, 7 գրադարան, 1 Երիտասարդական տուն, 22 հանգստի այգի, 8 բնակավայրերի ներկայացուցչություններ, 8 բնակավայրերի մունիցիպալիտետներ, 25 գործող արդյունաբերական ձեռնարկություններ, մոտ 70 գյուղատնտեսական ձեռնարկություններ, Խազարի թաղային բնակարանային և կոմունալ տնտեսության միություն։

## Բնակչություն
2020 թվականի տվյալներով բնակավայրն ուներ 167100 բնակիչ։

## Քաղաքատիպ ավաններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի շրջաններ
Վիլհելմ ֆոն Լեեբ

**Վիլհելմ Ժոզեֆ Ֆրանց Ռիթթեր ֆոն Լեեբ** () գերմանացի ֆելդմարշալ է պատերազմի հանցագործ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում մասնակցելու ընթացքում։ Լեեբը բարձր առաջադիմությամբ սպա էր Առաջին համաշխարհային պատերազմում և պարգևատրվել էր Մաքս Ժոզեֆի շքանշանով, որը նրան տալիս էր ազնվականի տիտղոս։ Ֆրանսիական ռազմագործողության ժամանակ նա եղել է Բանակային խումբ C-ի հրամանատարը և պատասխանատու էր Մաժինոյի գծի շրջանցման համար։

Բարբարոսա ռազմագործողության ընթացքում Լեեբը եղել է Բանակային խումբ հյուսիսի հրամանատարը, Մերձբաթլյան երկրները նվաճելով հասավ Լենինգրադ (ներկայիս Սանկտ Պետերբուրգ) և  պաշարեց քաղաքը։ Լեեբի զորամիավորումները բազմաթիվ պատերազմական հանցագործություններ են գործել ընդդեմ խաղաղ բնակչության և համագործակցել են ՍՍ-ի հետ, նախապես պլանավորած սպանում էին հրեա բնակչությանը։

Լեեբը օգտվել է Ադոլֆ Հիտլերի բարձրաստիճան սպաների կոռուպցիոն սխեմաներից՝ ստանալով թանկարժեք նվերներ 1941 թվականին և անշարժ գույք 1943 թվականին 638,000 ռայխսմարկ արժողությամբ։ Հաջորդ տարին նրան դատեցին Բարձր հրամանատարության դատավարությունով։ Նրան դատապարտեցին երեք տարվա ազատազրկման։

## Վաղ կյանք
Լեեբը ծնվել է 1876 թվականին Լեխի Լանդսբերգում որպես Վիլհելմ Ժոզեֆ Ֆրանց Լեեբ կաթոլիկի ընտանիքում։ Վիլհելմը միացել է Բավարիայի բանակին 1895 թվականին և ծառայել է Չինաստանում։ 1907-ից 1913 թվականներին նա հաճախել է Բավարիայի պատերազմական ակադեմիա և ծառայել է գլխավոր շտաբում։

## Առաջին համաշխարհային պատերազմ և միջպատերազմական ժամանակաշրջան
Երբ սկսվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմ, Լեեբը միացավ Բավարական բանակին։ Նա ծառայեց Արևելյան ռազմաճակատում, որտեղ աչքի ընկավ Գորլից-Տարնով գրոհում, Պրզեմիս ամրոցի գրավման ժամանակ և Սերբիայի արշավանքում։ 1915 թվականին նա ստացավ Մաքս Ժոզեֆի ռազմական շքանշան, որը նրան տալիս էր ազնվականի կոչում։

Պատերազմից հետո Լեեբը մնաց Վայմարյան հանրապետության բանակ *[[Ռայխսվեր]]ում*։ Միչև Ադոլֆ Հիտլերի իշխանության գալը Լեեբը հանդիսանում էր բավարական ռազմական գոտու հրամանատարը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի ֆելդմարշալներ
Դպրոց (վիպակ)

**Դպրոց ** (), Արկադի Գայդարի վիպակը, որը գրվել է 1929 թվականին։

## Վիպակի մասին
Արկադի Գայդարը «Դպրոցը» է գրել 1929 թվականին, և նույն թվականին այն տպագրվել է «Հոկտեմբեր» ամսագրում՝ «Սովորական կենսագրություն» () վերնագրով։ 1930 թվականին վիպակը լույս է տեսել առանձին հրատարակությամբ և «Դպրոց» վերնագրով՝ ինքնակենսագրության տեսքով նախաբանով։

«Դպրոց» վիպակը մասամբ ինքնակենսագրական է։ Գլխավոր հերոսի՝ Բորիս Գորիկովի կյանքի ուղին, որի անունից պատմվում է, մեծ մասամբ հատվում է երիտասարդ Արկադի Գոլիկովի ճակատագրի հետ։ Դա ընդգծվում է նաև ազգանունների նմանությամբ՝ Բորիս Գորիկով և Արկադի Գոլիկով, ինչպես նաև տեղանուններով՝ Արզամաս, Նիժնի Նովգորոդ, Սորմովո։ Սակայն, հերոսի և նրա հեղինակի ճակատագիրը հիմնականում չեն համընկնում, և պատմությունը զուրկ չէ տարրերից գեղարվեստական.

## Սյուժե
Սյուժեն ընդգրկում է 1916 թվականից մինչև 1918 թվականի վերջն ընկած ժամանակահատվածը։ Պատանի Բորիս Գորիկովը Արզամասի ռեալական ուսումնարանի երկրորդ դասարանի սովորական աշակերտ է, որը ստեղծված պատմական հանգամանքների բերումով սկզբում դառնում է բոլշևիկների հանձնակատարը, իսկ հետո՝ Կարմիր բանակի մարտիկ։ Մարտնչելով իր համոզմունքների համար՝ Բորիս Գորիկովը երկու տարվա ընթացքում մարտական «դպրոց» է անցնում, որը նրա կյանքից հանում է ավելորդ ամեն ինչ՝ սովորական աշակերտին դարձնելով իսկական մարտիկ և կոմունիստ։

## Շարունակություն
Գրողի մահից հետո հայտնաբերվել են մի քանի անավարտ ստեղծագործություններ, որոնք նրա կյանքի օրոք լույս չեն տեսել։ Դրանցից մի քանիսը հրատարակվել են «Ա. Պ. Գայդարի կյանքն ու ստեղծագործությունը» (Մ., Դետգիզ, 1951, վերահրատար․՝ 1954) ժողովածուում, այդ թվում՝ «Սովորական կենսագրությունը», որի իրադարձությունները «Դպրոցի» նմիջական շարունակությունն են։ Բայց ինչ-ինչ պատճառներով «Սովորական կենսագրության» շարունակությունն այդպես էլ ունեցել։ Իսկ «Պարտությունների և հաղթանակների օրերին» () և «Թող շողա» () ստեղծագործությունների սյուժեները և գլխավոր հերոսներն իրար նման են, «Դպրոցի» հետ ոչ մի կերպ կապված չեն եղել և գրողի կողմից ներկայացվել են որպես ինքնուրույն ստեղծագործություններ։

## Գլխավոր գործող անձինք
* Բորիս Գորիկով, գլխավոր հերոս, աշակերտ, բոլշևիկյան հանձնկատար, կարմիրբանակային
* Ալեքսեյ Գորիկով, Բորիսի հայրը, ռուսական բանակի զինվոր, բոլշևիկ
* Վարվառա Գորիկովա, Բորիսի մայրը, ֆելդշեր
* Տանյուշկա, Բորիսի կրտսեր քույրը
* Ֆեդկա Բաշմակով, Բորիս Նեմցովի ընկերը, ռեալական ուսումնարանի աշակերտ
* Տիմկա Շտուկին, Բորիս Նեմցովի ընկերը, Արզամասի գերեզմանատան պահակի որդին
* Սեմյոն Իվանովիչ, «Գալկա», բոլշևիկյան ակումբի ղեկավար
* Նիկոլայ Եգորովիչ Դուբրյակով, Բորիսի քեռին, Սորմովի գործարանի վարպետ
* Վասկա Կորչագին, երիտասարդ բոլշևիկյան ագիտատոր Սորմովից
* Պավել Կորչագին, նրա հայրը, բոլշևիկ Սորմովոյից
* Յուրի Վաալդ, կադետ, որը մոտեցել է սպիտակ գեներալ Կրասնովին
* Չուբուկ, Կարմիր բանակի մարտիկ է, Բորիսի դաստիարակը
* Վասկա Շմակով, Ֆեդյա Սիրցով, Գալդա, Սուխարև, Յաշկա Գնչու - կարմիրբանակայիններ
* Շեբալով, Կարմիր բանակի ջոկատի հրամանատար
* Կապիտան Ժիխարև, սպիտակ սպա

## Էկրանավորում
* 1933 – «Կարո» (ԱԽՖՍՀ, Հայաստան)
* 1954- «Արիության դպրոց»
* 1980 - «Դպրոց»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1929 գրքեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Եվրիսթևս

**Եվրիսթևս** (),  հին հունական  դիցաբանություն
Պերսևսի թոռը, Սեֆենելայի և Նիկիպոսի որդին, Հերակլեսի հորեղբայրը  Արգոլիդի թագավորը։

Ծնվել է յոթ ամսական հասակում, երբ Ալկմենը պետք է ծներ Հերակլեսին՝ Զևսի որդուն, Հերան Զևսից երդում էր ստացել, որ այսօրվա նորածինը՝ Պերսևսի ցեղից, կլինի Գերագույն թագավոր։ Հերակլեսը պերսեիդ էր, բայց Հերան արգելում է մոր ծննդաբերությունը, իսկ Եվրիսթևսը լույս աշխարհ է գալիս չհաս։

Ծառայելով Եփեսոսի մոտ՝ Հերկուլեսը նրա համար կատարում է տասներկու սխրանքներ։  Հերկուլեսի մահից հետո Եվրիսթևսը հետապնդում է նրա սերունդներին՝ Հերակլիդներին, երբ վերջինները գտնում են ապաստան Ատտիկայում՝ Տեսեյի մոտ։ Եվրիսթևսը Ատտիկա է գնում պատերազմով, պարտվում է և նետվում կառքի վրա։ Սկիրոնիդյան ժայռերի մոտ նրա վրա է հասնում Հերակլեսի որդին՝ Հիլը և  սպանում նրան։ Նրա գլուխը նա բերում է Ալկեմենին և նա հանում է նրա նրա աչքերը
:

Եվրիսթևսի տապանաքարը գտնվում է Մեգարիդում՝ Կորնթոսի հետ սահմանի մոտ։

Եվրիսթևսի մարմինը թաղված է Գարգեթում, իսկ գլուխը' Տրիկորինֆում՝ Մակարիա աղբյուրի մոտ։ Վայրը կոչվում է «Եվրիսթևսի գլուխ»։

Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ թաղված է Աթենքի տաճարի մոտ՝ Պալենում.

Եվրիսթևսը Եվրիպիդեսի «Հերակլիդներ» ողբերգության գործող անձն է, որից պահպանվել են աննշան հատվածներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիցաբանություն
Սոնփհյոն

**Սոնփհյոն** (կոր․ 송편), տտոկ տեսակի կպչող բրնձից պատրաստված տարատեսակ կարկանդակներ, որոնք ավանդաբար պատրաստվում են Չհուսոկի տոնակատարության ժամանակ։ Բրնձի կարկանդակներն ունեն յուրահատուկ բուրմունք, քանի որ պատրաստվում  են գոլոշու վրա եղևնու ճյուղերի հավելումով։ Սոնփհյոնի ձևն ու լցոնը տարբերվում են՝ կախված տարածաշրջանից, բայց ամենատարածված տեսակը գոլֆի գնդակից չափերով փոքր է և կիսալուսնաձև է։
333px|մինի|Սոնփյոն
Կորեական ընտանիքում տոնի նախօրեին ավանդույթ է ամբողջ ընտանիքով սոնփհյոնի պատրաստումը։ Կա հետաքրքիր սովորույթ. եթե  տոնակատարության ժամանակ սոնփհյոնը պատրաստում են գեղեցիկ ձևով, ապա ապագայում կծնվի գեղեցիկ դուստր։

## Պատրաստման եղանակը
Սոնփհյոն պատրաստելու համար անհրաժեշտ է խմոր պատրաստել բրնձի այլուրից, պատրաստման ընթացքում ավելացվում են  հավելյալ բաղադրիչներ, օրինակ՝ թարմ կանաչ լոբի, քունջութի սերմեր, մեղր և այլն։

Ըստ ավանդույթի՝ սոնփհյոնը գունավորում են հինգ՝ սպիտակ, շագանակագույն, վարդագույն, կանաչ և դեղին գույներով ներկված բնական բաղադրիչներով։ Այս երանգները տալիս են բնության ներշնչանք։ Սոնփհյոնի շագանակագույն երանգը ստանում են դարչինի օգնությամբ, վարդագույնը՝ ելակի համով փոշու ավելացմամբ, կանաչը՝ օշինդրի և դեղինի խառնուրդից, օգտագործվում են գարդենիայի սերմեր, իսկ սպիտակ սոնփհյոնը ներկանյութեր չի պարունակում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կորեական խոհանոց
Ռեյվենսվուդ Ֆլո

**Ռեյվենսվուդ Ֆլո** (, ), սև և սպիտակ երանգներով բարակմարմին, սպորտսմեն էգ շուն։ Նա հաղթել է Oaks 2018-ում՝ ըմբշամարտի դասական մրցումներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ռեյվենսվուդ Ֆլոն ծնվել է 2016 թվականի մարտի 1-ին Լոիլ Բլեյքի և Ռեյվենսվուդ Մեյի դուստրն է։ Նա բուծվել է Բարբերների ընտանիքի կողմից և հետագայում մեծացել և մարզվել Փեդի և Մարգարեթ Քեհոների կողմից անտառային տնկարաններում։

Oaks 2018-ի եզրափակիչը տեղի է ունեցել 2018 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, երբ Ռեյվենսվուդ Ֆլոն հաղթել է մրցավազքում 28,82 վայրկյանում։ Նա գլխավորել է ամբողջ մրցավազքը առաջին ծուղակից և հատել գիծը ետևում գտնվող Կախարդական Հավատքի հետևից քառորդ հեռավորության վրա, որը նույնպես վարում էր Քևին Հաթոնի և Սթիվեն Հարվիի նույն մարզիչը և սեփականատերը։ Ֆլոյի հաղթանակից հետո նշվել է նրա աճը «A6 ընկերությունից Թաուսթերում մինչև Swindon-ում English Oaks դասականի հաղթող»։ Oaks-ի հաջողության շնորհիվ նա առաջադրվել է 2018 թվականի Press Association-ի «Տարվա շուն» մրցանակին Greyhound Board of UK Year մրցանակաբաշխության ժամանակ, որն ի վերջո հաղթել է նվիրատվություններով

Օքսայում իր հաղթանակից հետո Ֆլոն համարվում էր թոշակի անցնող, քանի որ 2018 թվականի ընթացքում բուժել է մի քանի թեթև վնասվածքներ։ Հաթոնը կարծում էր, որ եթե Ֆլոն 2019 թվականին մեծ մասի ընթացքում հանգիստ տարի ունենար, նա կարող էր վերադառնալ Սուինդոն՝ տարեվերջին իր Օուքս թագը պաշտպանելու համար։ Նա մեկ անգամ մրցել է տարվա առաջին կիսամյակում, նախքան 2019 թվականի հուլիսին Հարլոու մարզադաշտում բաց մրցավազքում հաղթելը։ Այնուամենայնիվ, 2019 թվականի Oaks-ի նախաշեմին նրա հոդախախտումը վերջ դրեց հերթական հաջողության հույսերին, և նա տարեվերջին թոշակի անցավ։ Ֆլոն լքել է բուծարանը, որպեսզի ապրի իր սեփականատիրոջ և ընտանիքի հետ 2019 թվականի դեկտեմբերին, որտեղ Հաթոնը հայտարարել է, որ Ֆլոն «բուծարանի իսկական սիրելին էր և ուներ ամենասիրող ու չար բնավորությունը»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայտնի շներ
Անարխիզմն Իսլանդիայում

**Անարխիզմ**, փոքր  քաղաքական շարժում Իսլանդիայում, որը սահմանվում է այլ առաջադեմ սոցիալական շարժումների հետ իր կապով և հիմնականում գաղափարական աշխատանքի մասնակցությամբ։ Ժամանակակից Իսլանդիայում կազմակերպված անարխիստական շարժում զարգացավ «Փրկելով Իսլանդիան» քարոզարշավը։ Մի շարք ժամանակակից իսլանդացի քաղաքական գործիչներ, հիմնականում Ծովահենների կուսակցությունից (ներառյալ Բիրգիտա Յոնսդոտիրը և Սմաուրի Մաքքարթին), նույնպես ինքնորոշվում են որպես անարխիստներ, իսկ Ռեյկյավիկի նախկին քաղաքապետ, կատակերգու Ջոն Գնարն իր Լավագույն կուսակցությունը սահմանել է որպես «անարխո–սյուրռեալիստական»։

## Փիլիսոփայություն
### Հետաքրքրություն անարխիստ հեղինակների շրջանում
Անարխիստ պատմաբաններն ու փիլիսոփաները 19-րդ դարից սկսած հետաքրքրությամբ հետևում են Իսլանդիայի Համագործակցությանը։ Ռուս անարխիստ Պյոտր Կրոպոտկինն իր «Փոխօգնություն» գրքում նախ նշել է, որ նորվեգական հասարակությունում, որտեղից եկել են Իսլանդիայի վերաբնակիչները, գոյություն ունեին «փոխօգնության» տարբեր ինստիտուտներ, այդ թվում՝ համայնքային հողի սեփականություն (հիմնվելով նրա անվան վրա՝ «գյուղ. համայնք») և հասարակական ինքնակառավարման ձևը, «Բան»՝ ինչպես տեղական, այնպես էլ համապետական, որը կարելի է համարել անարխիստական համայնքային հավաքի «պարզունակ» ձև։  Անարխիստ աշխարհագրագետ Էլիզ Ռեկլուն նաև նշել է, որ Իսլանդիայում «իրենց հաջողվել է պահպանել իրենց արժանապատվությունը որպես ազատ մարդու՝ առանց թագավորների, ֆեոդալական սկզբունքների, հիերարխիայի կամ որևէ ռազմական ինստիտուտի»։ Նրանք կառավարում էին իրենց մի գործընթացի միջոցով, որտեղ «ընդհանուր շահերը բաց երկնքի տակ քննարկվում էին բոլոր բնակիչները, որոնք հագնված էին զրահով, որը յուրաքանչյուր անձին պատկանող անձնական ինքնապաշտպանության բացարձակ իրավունքի խորհրդանիշն էր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսլանդիայի քաղաքականություն
Síminn

**Síminn ,** նախկինում **Landssíminn**, իսլանդական հեռահաղորդակցական ընկերություն , որն առաջարկում է կապի ծառայություններ ինչպես մասնավոր, այնպես էլ կորպորատիվ հաճախորդներին, ներառյալ բջջային և տնային հեռախոսները, ինտերնետ կապը և հեռուստատեսությունը: «Síminn»-ն ունի նաև սեփական հեռուստաալիք և հոսքային ծառայություններ։ Ընկերությունը տիրապետում և շահագործում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ենթակառուցվածքների ընկերություններ և ցուցակված է Իսլանդիայի ֆոնդային բորսայում։

«Síminn»-ը Իսլանդիայում անլար ծառայությունների առաջատար մատակարարն է, որն ունի 4G/3G/2G բջջային ցանց, որն ընդգրկում է Իսլանդիայի բնակչության ավելի քան 99%-ը, ներառյալ գյուղական շրջանները, և առաջարկում է բջջային ծառայությունների լայն շրջանակ։ 2018 թվականին «Síminn»-ը Իսլանդիայի ամենամեծ անլար օպերատորն էր՝ շուկայի 34,5% մասնաբաժնով։ Էրիկսոնը ընկերության բջջային ցանցի շարժիչ ուժն է։ 2016 թվականին «Speedtest»-ը «Síminn»-ը  ճանաչել է Իսլանդիայի ամենաարագ բջջային ցանցը։

## Մրցակցություն
Մինչև 1998 թվականը «Póstur og sími»-ն ուներ հեռահաղորդակցության ծառայությունների մեծ մասի մենաշնորհ։ Նույն թվականին ուժի մեջ մտավ նոր օրենք, և շուկան բացվեց մրցակցության համար։ Առաջին մրցակիցը «TAL»-ն էր, որն առաջարկում էր բջջային ծառայություններ զեղչված գներով։ Նրանց հաջորդեցին ուրիշները, որոնցից ամենամեծը «slandssími»-ն է։ 2003 թվականին «TAL», «slandssími» և «Halló!» ընկերությունները  միաձուլվեցին  ստեղծելով «Og Vodafone» ընկերությունը։ «Og Vodafone» ընկերությունն  այդ ժամանակվանից գնել է մի քանի իսլանդական «ISP»-ներ։ 2006 թվականի հոկտեմբերի 6-ին «Og Vodafone»-ը փոխեց իր անունը՝ դարձնելով «Vodafone»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բջջային կապ
Կատեգորիա:Բջջային օպերատորներ
Շուշանը հովտում (վեպ)

**«Շուշանը հովտում»** (), ֆրանսիացի գրող Օնորե դը Բալզակի վեպը, որը թողարկվել է 1836 թվականին «Մարդկային կատակերգություն» ժողովածուի «Գյուղական կյանքի տեսարանները» շարքում։

## Սյուժե
Վեպը պատմում է երիտասարդ և անփորձ արիստոկրատ Ֆելիքս դե Վանդենեսի և ամուսնացած կոմսուհի Բլանշ (Անրիետա) դը Մորսոֆի միջև եղած սիրո մասին։ Կոմսուհին դժբախտ կին է բազմաթիվ պատճառներով՝ հիմնականում հարուստ, հիվանդ կալվածատիրոջ հետ ամուսնության պատճառով, ով  պաշտոնաթող զինվորական էր և քայքայել էր առողջությունը ֆրանսիական բանակի արտասահմանյան արշավներում և տառապում էր զայրույթի հարձակումներից։ Գլխավոր հերոսների միջև բազմամյա, խորը զգացմունքներով լի հարաբերությունները հիմնվում են պլատոնական սիրո վրա։ Անրիետա դը Մորսոֆի հասարակության մեջ փոխվելով՝ մի քանի ամիս շարունակ Լուարի հովտում գտնվող կոմսուհու գեղատեսիլ կալվածքը՝ Քլոշգուրդ այցելելով,  Ֆելիքսը մեկնում է Փարիզ՝ պետական ծառայություն մատուցելու թագավորի տանը։ Փարիզում Ֆելիքսը սիրավեպ է սկսում անգլիացի Լեդի Դեդլիի հետ, ով պատանուն տալիս է այն, ինչը չէր կարող տալ Անրիետան։ Տեղեկանալով կոմսուհու ձգձգվող դեպրեսիայի մասին՝ Ֆելիքսը մեկնում է Քլոշգուրդ, որտեղ իր ժամանումից հետո կոմսուհին ուժասպառությունից մահանում է։

## Վեպի ստեղծում
Ֆելիքս դը Վանդենեսի պատմության հիմքում ընկած են Բալզակի և Լաուրա դը Բեռնիի սեփական հարաբերությունները, որոնք նման են տիկին դը Մորսոֆի արտաքինի և բնավորության նկարագրին, ինչպես նաև հերոսուհու կենսագրության բազմաթիվ դետալներին, այդ թվում՝ հիվանդություններին։ Իր հերթին, երիտասարդ արիստոկրատը շատ նման է գրողին այն ժամանակաշրջանում, երբ նա դեռ երիտասարդ էր, անփորձ և առաջին քայլերն էր կատարում Փարիզում, այդ թվում՝ Դը Վանդենեսի դժվարին մանկությունը շատ բանով հիշեցնում է հենց Բալզակի մանկությունը։

## Էկրանավորում
1970 թվականին ֆրանսիական հեռուստատեսությամբ թողարկվում է ռեժիսոր Մարսել Կրևենի համանուն ֆիլմը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.litteratureaudio.com/livre-audio-gratuit-mp3/balzac-honore-de-le-lys-dans-la-vallee.html
* https://beq.ebooksgratuits.com/balzac/Balzac-34.pdf

Կատեգորիա:1835 թվականի ֆրանսիական վեպեր
Կատեգորիա:1936 վեպեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Օնորե դը Բալզակի վեպեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական գրականություն
Ագեվազ (վիպակ)

**«Ագեվազ»** (), Յուզ Ալեշկովսկու վիպակը, որը գրվել է 1975 թվականին և հրատարակվել 1981 թվականին։

## Սյուժե
«Ագեվազ» վիպակը շարունակում է խաբեբայապատումի ավանդույթները, որտեղ հին գողը պատմում է այն մասին, թե ինչ է տեղի ունեցել իր հետ ուշ ստալինյան ժամանակներում դատական հետապնդման գործընթացում. պատմվածքի մեջ ներքաշվում է նաև Ստալինը։

«Ագեվազ» վեպի գլխավոր հերոսը նախկին բանտարկյալ Թեդեն է։ Նրան հեռախոսով Լուբյանկա է կանչում նրա վաղեմի ոխերիմ թշնամին՝ չեկիստ Կիդալան։ Պարզվում է զանգի պատճառը։
...Շուտով մարմինները նշելու են Առաջին գործի տարեդարձը։ Ամենաառաջին Գործի։ Թիվ Մեկ Գործի։ Եվ այդ օրը չպետք է լինի ոչ մի չբացահայտված առանձնապես կարևոր գործ։ Ոչ մեկը։ Ուստի Թեդեն առաջարկում է ընտրել տասը չբացահայտված գործերից, որոնցից մեկը նա պետք է ստանձնի։ Արդյունքում ընտրությունը ընկնում է «1789 թվականի հուլիսի 14-ի լույս հունվարի 5-ի գիշերը Մոսկվայի կենդանաբանական այգում ամենատարեց կենգուրուի դաժան բռնաբարության և սպանության գործի» վրա։

## Հրատարակություն
* Книга: Юз Алешковский «Кенгуру»: Авантюрная повесть «Кенгуру», рассказывает о поздней сталинской эпохе. : Формат: 84x108/32, 192 стр. : ISBN 5-85412-001-1

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին Հղումներ

* Юз Алешковский. Кенгуру
* Кенгуру — Повесть (1975) 
* В. М. Сотников, краткое содержание: Кенгуру Повесть 1975 в статье Кенгуру - Повесть (1975).
* Авантюрная повесть «Кенгуру»...
* Андрей Битов — Повторение пройденного 

Կատեգորիա:1981 գրքեր
Փրիքվել

**Փրիքվել** (, առաջացել է *pre-* (նախա) նախածանցից և *sequel* բառից (սիքվել)), գիրք, ֆիլմ, սերիալ կամ համակարգչային խաղ, որի գործողությունը տեղի է ունենում նախկինում ստեղծված ստեղծագործության իրադարձություններից կամ ներքին ժամանակագրությունից առաջ։ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանի համաձայն՝ բառի առաջին օգտագործումը գրանցվել է 1970-ական թվականներին, որից հետո տերմինը մտել է անգլիախոս մշակույթ և այնուհետև փոխառվել է  այլ լեզուներում։

## Առաջացման պայմաններ
Երբ ստեղծագործությունը կոմերցիոն առումով հաջողակ և հանրաճանաչ է դառնում, բայց շարունակություն ստեղծելու տարբերակ չկա, օրինակ, եթե հերոսները մահանում են առաջին ստեղծագործությունում, ապա կարող է ստեղծվել փրիքվել, որը պատմում է ավելի վաղ իրադարձությունների մասին։ Օրինակ՝ ամենաշատ եկամուտ ունեցող վեսթերններից մեկի «Բաչ Քեսիդին և Սանդենս Քիդը» ֆիլմից հետո նկարահանվեց «Բաչ և Սանդենս. երիտասարդ տարիներ» ֆիլմը՝ բացահայտելով հերոսների անցյալը։ Իսկ «Աստղային պատերազմներ» գերճանաչված եռերգությունից հետո նկարահանվել են երեք փրիքվելներ։

## Տես նաև
* Սփին-օֆֆ
* Սիքվել

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գրական տերմինաբանություն
Կատեգորիա:Կինոյի տեսություն
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային տերմինաբանություն
Կատեգորիա:Նորաբանություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի և վիդեոների տերմինաբանություն
Օձի սիրտը

**«Օձի սիրտը»** (), Իվան Անտոնովիչ Եֆրեմովի գիտաֆանտաստիկ վիպակը, որը գրվել է 1958 թվականին։ Վիպակում հեղինակը մանրամասն նկարագրում է մոլորակի կենսոլորտի և բարձր կազմակերպված խելացի կյանքի՝ մարդանման արարածների  գոյության հնարավորությունը ֆտորաջրածնի վրա հիմնված կենսաքիմիայի հետ, քննարկում այն հարցը, որ տիեզերական ճանապարհորդությունների ունակ բարձր զարգացած քաղաքակրթությունները չեն կարող ագրեսիվ տրամադրված լինել իրենց զարգացման շնորհիվ։

Ապագայի ներքին ժամանակագրությանը համապատասխան, Իվան Եֆրեմովի ստեղծագործություններում այս վիպակը օղակ է «Անդրոմեդայի միգամածություն» () և «Ցլի ժամը» () վեպերի միջև։

Եֆրեմովն իր վեպում բանավիճում է Մյուրեյ Լեյնստերի և նրա «Առաջին կոնտակտ» ստեղծագործության հետ, որը նույնպես պատմում է տիեզերքում երկու քաղաքակրթությունների հանդիպման, սակայն օտարներին չվստահող և ագրեսիայից զգուշացող երկրացիների անձնակազմի մասին։ «Օձի սիրտը» առանձնանում է վառ արտահայտված մարդասիրական ուղղվածությամբ, գիտության և կոմունիզմի պատմական հաղթանակի հանդեպ հավատով։

## Սյուժե
Հեռավոր ապագա։ «Տելլուր» տիեզերանավի անձնակազմը Երկիր մոլորակից ուղևորվում է Տիեզերք՝ օգտագործելով «զրո-տարածքը»։ Ալֆա օձ աստղի շրջանում (արաբ․՝ Ունուկ ալ Հայ)՝ Օձի համաստեղության Օձի Էպսիլոն աստղի հարևանությամբ նա պատահաբար հանդիպում է այլմոլորակային քաղաքակրթության տիեզերանավի։ Արտաքուստ «օտարները» շատ նման են երկրային մարդկանց, բայց շնչում են ոչ թե սովորական թթվածին, այլ ֆտոր։ Այսպիսով, երկու քաղաքակրթությունների միջև անմիջական շփումը վտանգավոր է ինչպես նրանց օրգանիզմների, այնպես էլ նյութերի համար։ Բարյացակամ տրամադրված երկու անձնակազմերը տեղեկատվություն ու գիտելիքներ են փոխանակում թափանցիկ էկրանի միջոցով։ Հասկանալով, որ ուղղակի շփումը հնարավոր չէ, անձնակազմերը հրաժեշտ են տալիս միմյանց, և նրանցից յուրաքանչյուրը շարունակում է իր ճանապարհը։

## Կերպարներ

* Մուտ Անգ - «Տելուր» տիեզերանավի հրամանատար
* Թեյ Էրոն - հրամանատարի օգնական և գլխավոր աստղաֆիզիկոս
* Կարի Ռամ - էլեկտրոնային մեխանիկ և աստղանավիգատոր
* Աֆրա Դևի - կենսաբան
* Տայնա Դան - քիմիկոս
* Սվետ Սիմ - բժիշկ
* Յաս Տին - ինժեներ 

## Հրատարակություն
Վիպակն առաջին անգամ տպագրվել է 1959 թվականին «Պատանեկություն» ամսագրում (№ 1) և զուգահեռաբար՝ «Дорога в 100 парсеков» գիտաֆանտաստիկ անթոլոգիայում։ Հետագայում բազմիցս վերահրատարակվել է, ներառվել հեղինակային ժողովածուներում և անթոլոգիաներում։ Թարգմանվել է անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, ռումիներեն և բուլղարերեն։

## Ռադիոներկայացում
1970-ականների կեսերին Համամիութենական ռադիոյով բեմադրվել է «Օձի սիրտը» ռադիոներկայացումը։

## Արձագանքներ
«Օձի սիրտը» ստեղծագործության մոտիվներով Լ.Լազարևը, Ս. Ռասադինը, Բ. Սարնովը գրել են «Ծծմբաջրածնային Աֆրոդիտե» () պարոդիան, որն ներառվել է 1966 թվականի «Լորենու ծառուղիներ» գրական պարոդիաների հեղինակային ժողովածուում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1962 գրքեր
Լիդա Վարակսինա

«**Լիդա Վարակսինա**» (), ռուս խորհրդային գրող Վիլ Լիպատովի վիպակը, որը հրատարակվել է 1968 թվականին։

## Պատմություն
Վիպակն առաջին անգամ հրատարակվել է 1968 թվականին «Զնամյա» ամսագրում (№ 12)։ 1970 թվականին հրատարակվել է «Հեքիաթ տնօրեն Պրոնչատովի մասին» (, Մոսկվա, «Молодая гвардия», 1970) գրքում։

«Լիդա Վարակսինա» վեպը «Հեքիաթ տնօրեն Պրոնչատովի մասին» ստեղծագործության հետ միասին դարձել է 1960-ականների վերջի ռուսական արձակի կարևոր երևույթ։ Լիդա Վարակսինայի մեջ հեղինակը ցույց է տվել ուսումնարանում իր սովորած ֆորմալ ճշմարտությունների և գյուղացի աղջկա ներաշխարհի միջև հակասությունը, որը նա ճնշում է։

## Սյուժե
Վիպակի գործողությունները տեղի են ունենում Չուլիմ գետի ափին գտնվող սիբիրյան Յայա գյուղում։

Գյուղացի աղջիկ Լիդա Վարակսինան քաղաքում ավարտել է մշակույթի ուսումնարան և եկել է գյուղում աշխատելու որպես ակումբի վարիչ։ Քաղաքում նա փորձել է ընդօրինակել քաղաքային բնակիչների կենսակերպը։ Գեղեցիկ իր ձեռք բերելու համար նա աշխատում է հորեղբոր մոտ, մաքրում է տունը, բեռնաթափում վագոնները... Լիդան գյուղում փորձում է ակտիվացնել գյուղի մշակութային աշխատանքը, ինչպես ուսումնարանում նրան սովորեցրել է իր սիրելի ուսուցիչը։ Նա փորձում է նրբագեղ հագնվել՝ հաշվի առնելով ժամանակակից նորաձևությունը, ակումբում կազմակերպում է պարեր, կինոսեանսներ, քաղաքական տեղեկատվություն է տարածում խոտհարքի ժամանակ։ Միաժամանակ նա զգում է, որ կրթություն ստանալու հետ սկսել է տարբերվել գյուղի բնակիչների մեծամասնությունից։ Լիդային թվում է, որ իրեն սիրահարված տրակտորիստ Վիտկան հարմար զույգ չէ իր համար։ Փոխարենը Լիդան անհաջող փորձում է անձնական հարաբերություններ հաստատել տեղի պատմության ուսուցչի հետ՝ համարելով, որ այժմ հենց նրա հետ ավելի շատ ընդհանրություններ ունի ինքը։ Երբ Լիդան հասկանում է, որ ուսուցչին ավելի մոտ է քաղաքից ժամանած ուսանողուհին, նա վիշտը խեղդում է հունձ անելով, որը պարզ գյուղական զբաղմունք է, և որով ինքը զբաղվել է մանկուց։

## Կերպարներ
* Լիդա Վարակսինա - գյուղական ակումբի ղեկավար
* Վիտկա Վդովին - տրակտորիստ
* Իվան Իվանիչ Պասեկունով - կոլխոզի պահակ
* Լարիսա - Լիդայի համակուրսեցին ուսումնարանում
* Վլադիմիր Սադովսկի - ուսանող, դպրոցի տնօրենի որդին
* Մորաքույր Ֆրոսյա - Լիդայի տանտիրուհին
* Պավել Գավրիլովիչ - նրա ամուսինը
* Մորաքույր Վարվառա - խոհարար խոտհարքի տեղում
* Սերգեյ Սերգեևիչ - բրիգադիր
* Վադիմ Սերգեևիչ - պատմության ուսուցիչ
* Լալկա Ստուպինա - երիտասարդ կոլտնտեսուհի

## Մատենագիտություն
* *Виль Липатов.* Смерть Егора Сузуна. Лида Вараксина. И это всё о нём // Собрание сочинений в четырёх томах. Том 3.—  : Молодая гвардия, 1984.— С. 85—136.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Александр Макаров, Михаил Синельников.* Острота социального зрения.
* *Виль Липатов.* Собрание сочинений в четырёх томах. Том 1.—  : Молодая гвардия, 1982.— С. 5—34.

Կատեգորիա:1968 գրքեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ուրախ ընտանիք

**«Ուրախ ընտանիք»** (), Նիկոլայ Նոսովի վիպակը, որը գրվել է 1949 թվականին։

## Հրատարակում
Առաջին անգամ վիպակն առանձին գրքով լույս է տեսել «Դետգիզում» 1949 թվականին՝ «պատմվածք» ենթավերնագրով։ 1951 թվականի առանձին հրատարակությունում («Դետգիզ») և հաջորդ հրատարակություններում լույս է տեսել «վիպակ» ենթավերնագրով։

Թարգմանվել է աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով։ Վիպակի հիման վրա հեղինակը գրել է երեք պատկերով պիես դպրոցական թատրոնի համար։ Պիեսը հրապարակվել է 1949 թվականի «Զատեյնիկ» ամսագրում (№ 10)։

## Սյուժե
Պատումը ներկայացվում է աշակերտ Կոլյայի անունից։ Նա և նրա լավագույն ընկեր Միշան որոշել են ինկուբատոր պատրաստել և հավեր բուծել։ Թռչնաբուծության մասին գրքում նրանք կարդացել են այդ սարքի մասին, իսկ ձու գտնելու համար գնացել են գյուղ։ Կառուցելով մի փոքր ինկուբատոր ձեռքի տակ եղած նյութերով՝ նրբատախտակե արկղ, թիթեղյա տարա, էլեկտրական լամպ՝ որպես տաքացուցիչ՝ ընկերները ձուն դնում են ինկուբատորի մեջ և հաշվարկում ճտերի դուրս գալու օրը․ ճտերը պետք է ձվից դուրս գան 21 օր հետո։

Քանի որ ինկուբատորին պետք էր մշտապես հետևել (մինչ տղաները դպրոցում էին, հետևում էր Միշայի կրտսեր քույրը՝ Մայկան), ընկերները շատ էին հոգնում, այդ պատճառով էլ սկսում են աչքաթող անել ուսումը և  պարապմունքները պատանի բնախույզների խմբակում։ Մյուս պիոներները քննադատում են նրանց ծուլության համար, մինչև որ իմանում են, որ Կոլյան և Միշան հավ են բուծում։ Դրանից հետո դասընկերները ինկուբատորի մոտ հերթափոխային հերթապահություն են սահմանում, և Կոլյան Միշայի հետ նորից ձեռնամուխ են լինում սովորելու։ Այն օրը, երբ ենթադրվում էր, որ ճտերը պետք ձվից դուրս գան, դա տեղի չի ունենում։ Բայց հաջորդ օրը պարզվում է, որ տղաները պարզապես սխալ են հաշվարկել օրերը։

Տասներկու ձվից դուրս է գալիս տասը ճուտ։ Բայց տասից մեկը՝ «թիվ հինգը», հիվանդ է և շուտով սատկում է։ Տղաները որոշում են մյուս ճտերին տանել գյուղ՝ այն կնոջ մոտ, որը նրանց ձու էր նվիրել։

## Հետաքրքիր փաստեր
Մտերիմ ընկերներ Միշայի և Կոլյայի մասին Նիկոլայ Նոսովը գրել է ևս մի քանի ստեղծագործություն՝ «Միշկայի շիլան» («Мишкина каша»), «Դրուժոկ» («Дружок»), «Մեր սահադաշտը» («Наш каток»), «Հեռախոս» («Телефон»), «Բենգալյան կրակներ» («Бенгальские огни»), «Բանջարաբույծները» («Огородники») և «Тук-тук-тук»։

## Էկրանավորում
* «Ուրախ ընտանիք» ստեղծագործության հիման վրա 1982 թվականին թողարկվել է  «Կենդանի ծիածան» () ֆիլմը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1949 գրքեր
Կատեգորիա:Նիկոլայ Նոսովի ստեղծագործություններ
Կառլա Սիմոն

**Կառլա Սիմոն** (, ), իսպանացի ռեժիսոր և սցենարիստ, նրա «Ալկարաս» ֆիլմն արժանացել է ՝ Բեռլինի 72-րդ կինոփառատոնի գլխավոր՝ «Ոսկե արջ» մրցանակին։

## Կենսագրություն
Կառլա Սայմոնը ծնվել է 1986 թվականին Բարսելոնայում և մեծացել է Կատալոնիայում։ Մեկ տարի սովորել Կալիֆորնիայի համալսարանում, ապա վերադարձել հայրենիք։ Նա տաուդիովիզուալ հաղորդակցություն է սովորել Բարսելոնայի համալսարանում, իսկ ավելի ուշ սկսել է աշխատել որպես ռեժիսոր կատալոնական հեռուստատեսությունում։ Սովորել է Լոնդոնի կինոդպրոցում։ 2012 և 2013 թվականներին Սայմոնի կարճամետրաժ ֆիլմերը ցուցադրվել են կինոփառատոներում։ Ռեժիսորը հայտնի է դարձել 2017 թվականին նկարահանված «Ամառ 1993»՝ 27 րոպեանոց ֆիլմով, որն արժանացել ավելի քան 30  մրցանակների, այդ թվում՝ «Գոյա» և Բեռլինի կինոփառատոնի մրցանակ լավագույն դեբյուտի համար։

Կարռլա Սիմոնի 2022 թվականի «Ալկարաս» գեղարվեստական ֆիլմը Բեռլինի 72-րդ կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկե արջ» մրցանակին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կին կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոգործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կին կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կատալոնացիներ
Նոամ Էլկիս

**Նոամ Դեյվիդ Էլկիս** (, ), ամերիկացի մաթեմատիկոս, մաթեմատիկայի պրոֆեսոր Հարվարդի համալսարանում։ Հիմնական գործերը եղել են թվերի տեսության և կոմբինատորիկայի բնագավառներում։

ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ է (2017 թվականից)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1966 թվականին Նյու Յորքում, բայց 1970-1978 թվականներին ընտանիքի հետ ապրել է Իսրայելում, ԱՄՆ վերադառնալուց հետո նա ստիպված է եղել յուրացնել անգլերենը։ 1982 թվականին Էլկիսը ավարտել է Նյու Յորքի դպրոցը, ընդ որում ավարտելուց մի տարի առաջ (1981) նա պարգևատրվել է ոսկե մեդալով՝ մաթեմատիկայի 22-րդ միջազգային օլիմպիադայում։

Այնուհետև Էլկիսը ընդունվել է Կոլումբիայի համալսարան, որտեղ նա դարձել է Վիլյամ Լոուել Պատնեմի անվան մաթեմատիկայի օլիմպիադայի ամենաերիտասարդ հաղթողը։ 1987 թվականին Էլկիսը ստացել է դոկտորական աստիճան՝ Հարվարդի համալսարանում, ղեկավարները եղել են Բենեդիկտ Գոսսը և Բարրի Մազուրը։  Դոկտորական աստիճանը պաշտպանելուց հետո նա որպես դասախոս մնացել է Հարվարդում։

Էլկիսի կողմից մի քանի արդիական մաթեմատիկական խնդիրների հաջող լուծումը նրան բերեց ճանաչում և Հարվարդի դոցենտի պաշտոնը (1990)։ Երեք տարի հետո (1993) 26-ամյա Էլկիսը դարձավ ամենաերիտասարդ հաստիքային պրոֆեսորը Հարվարդի պատմության մեջ։

## Գիտական գործունեություն
1987 թվականին իր դիսերտացիայում ապացուցել է, որ ցանկացած էլիպտիկ կորագիծ ռացիոնալ թվերի հանդեպ պարունակում է անվերջ մեծ սուպերսինգուլար պարզ թվեր։

1988 թվականին նա ուսումնասիրել է Էիլերի հիպոթեզը չորրորդ աստիճանի հավասարման համար, ինչից հետևում է, որ a^4+b^4+c^4=d^4 հավասարումը լուծում չունի ամբողջ թվերի հետ (ընդհանրացում՝ Ֆերմայի մեծ թեորեմ)։ Էլկիսը հերքել է այս՝ գտնելով հակաօրինակը։

: 2682440^4+15365639^4+18796760^4=20615673^4.

Զարգացնելով անգլիացի մաթեմատիկոս Արթուր Էթկինի աշխատանքները, Էլկիսը ընդլայնել է գաղտնագրության մեջ կարևոր Շուֆայի ալգորիթմը, լրացված տարբերակը հիմա անվանվում է ալգորիթմ Շուֆա-Էլկիս-Էթկին։

1994 թվականին Էլկիսը որպես զեկուցող հրավիրված է եղել Մաթեմատիկայի միջազգային կոնգրեսին՝ Ցյուրիխում։

## Հետաքրքրություններ
Էլկիսի հետաքրքրությունների մեջ են մտնում երաժշտությունը և շախմատը։ Էլկիսը ուսումնասիրել է երաժշտության և մաթեմատիկայի մեջ եղած կապը, նա մտնում է «*Journal of Mathematics and Music*» ամսագրի խորհրդակցական խորհրդի մեջ։

Նա հանդիսանում է շախմատի վարպետ, բացի այդ, նա փորձառու շախմատային կոմպոզիտոր է։ 1996 թվականին Էլկիսը դարձել է Շախմատի կոմպոզիցիաների լուծման աշխարհի առաջնության հաղթող (Թել Ավիվ)։

Էլկիս՝ Կոնվեյի «Կյանք» խաղի էնտուզիաստ, նա հայտնաբերել է շատ նոր հաստատուն դիրքեր և ուսումնասիրել է նատյուրմորտի մաթեմատիկան վանդակային ավտոմատների այս տարբերակում։

## Մրցանակներ և մեծարանք
* 2004 թվականին ստացել է Լեստեր Ֆորդի և Կոնտանտի մրցանակ՝ Ամերիկյան մաթեմատիկական ընկերության կողմից։
* 2017 թվականին ընտրված է եղել ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Персональный сайт
* Endgame Explorations
* Ноам Элкис 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի շախմատիստներ
Կատեգորիա:Թվերի տեսության մասնագետներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
Լեռնահովիտ (գյուղ, Գեղարքունիքի մարզ)

**Լեռնակերտ** (նախկին անվանումները՝ *Լեռնահովիտ*, *Քյասիբաշ*), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Մարտունու տարածաշրջանում, Մարտունի քաղաքից մոտ 6 կմ հարավ-արևմուտք, Արգիճի գետի աջ ափին։ Գտնվում է ծովի մակարդակից մոտ 2150 մ բարձրության վրա։

## Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Լեռնակերտի մշտական բնակչությունը կազմել է 323, առկա բնակչությունը՝ 254 մարդ։

Լեռնակերտի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.

## Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է հիմնականում անասնապահությամբ, նաև՝ կարտոֆիլի, հացահատիկի և կերային կուլտորաների մշակմամբ։

## Տես նաև
* Լեռնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր
Մանուել Կոնդե

**Մանուել Կոնդե** (իսկական անունը՝ **Մանուել Ուրբանո**, ), ֆիլիպինցի դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ և կինոպրոդյուսեր։ Կինեմատոգրաֆիայի բնագավառում 2009 թվականին արժանացել է  ժողովրդական արտիստի կոչման։

## Կենսագրություն
1947 թվականին հիմնադրել է «Manuel Conde Pictures» սեփական կինոընկերությունը։ Եղել է սցենարների հեղինակ, նկարահանվել է տասնյակ ֆիլմերում, ինչպես նաև նկարահանել է հայտնի քաղաքական-երգիծական ֆիլմերի շարք։

1950-ական թվականների վերջին ստեղծել և նկարահանվել է ԱՄՆ տեղեկատվական ծառայության (USIA) համար նախատեսված մի շարք վավերագրական ֆիլմերում։

1950 թվականին համաշխարհային ճանաչում է ստացել նրա «Չինգիզ խան» ֆիլմը, որը 1952 թվականին մրցանակի է արժանացել է Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնում։

## Մրցանակներ
*Ֆիլիպինների մշակույթի և արվեստի ներդրման մրցանակ (1979)
*Ֆիլիպինների ազգային կինոակադեմիայի FAS մրցանակ (2007)
*Կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի ժողովրդական արտիստ (2009)
*Նախագահի վաստակի շքանշան

## Լավագույն ֆիլմեր
* 1935 — Mahiwagang Biyolin (դերասան)
* 1939 — Sawing Gantimpala (ռեժիսոր)
* 1939 — Maginoong Takas (ռեժիսոր)
* 1940 — Binatillo (ռեժիսոր)
* 1940 — Villa Hermosa (ռեժիսոր)
* 1940 — Ararong Ginto ( ռեժիսոր)
* 1941 — Hiyas ng Dagat ( ռեժիսոր)
* 1941 — Prinsipe Teñoso ( ռեժիսոր)
* 1941 — Ibong Adarna (դերասան)
* 1942 — Caviteno ( ռեժիսոր)
* 1946 — Orasang Ginto (դերասան), ( ռեժիսոր)
* 1946 — Doon Po sa Amin ( ռեժիսոր)
* 1946 — Alaala Kita (ռեժիսոր)
* 1946 — Ang Prinsipeng Hindi Tumatawa (ռեժիսոր)
* 1947 — Nabasag and Banga (դերասան), (ռեժիսոր)
* 1947 — Si Juan Tamad (դերասան), (ռեժիսոր), (սցենարիստ)
* 1948 — Juan Daldal (դերասան), (ռեժիսոր), (սցենարիստ)
* 1948 — Vende Cristo (դերասան), (ռեժիսոր)
* 1949 — Prinsipe Paris (դերասան), (ռեժիսոր), (սցենարիստ)
* 1950 — Genghis Khan (դերասան), (ռեժիսոր)
* 1950 — Apat na Alas (դերասան), (ռեժիսոր)
* 1950 — «Չինգիզ խան» (դերասան)
* 1950 — Siete Infantes de Lara (դերասան), (ռեժիսոր), (սցենարիստ)
* 1951 — Satur (դերասան)
* 1951 — Sigfredo (դերասան), (ռեժիսոր)
* 1953 — Senorito (դերասան), (ռեժիսոր)
* 1955 — Ang Ibong Adarna (ռեժիսոր)
* 1955 — Pilipino Kostum No Touch (ռեժիսոր)
* 1955 — Ikaw Kasi (ռեժիսոր)
* 1956 — Handang Matodas (ռեժիսոր)
* 1956 — Krus na Kawayan (դերասան), (ռեժիսոր), (սցենարիստ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆիլիպինների ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինցի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինցի դերասաններ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինցի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Ավհատ Աբդուլին

**Ավհատ Ասհատովիչ Աբդուլին** (), խորհրդային ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ուզբեկական ֆուտբոլի մարզիչ։

## Կենսագրություն
Ավհատը Կըզըլ-Կիա քաղաքի ֆուտբոլային խմբակների սանն է։ Ծառայել է խորհրդային բանակում։

Նա 21 տարեկան հասակում դեբյուտով հանդես է եկել 1979 թվականին առաջին լիգայում Բիշքեկի «Ալգա» ֆուտբոլային ակումբի կազմում, բայց ակումբի կազմում անցկացրել է միայն մեկ հանդիպում, որը կայացել է 1979 թվականի օգոստոսի 3-ին «Պամիր» ֆուտբոլային ակումբի դեմ։ Նույն մրցաշրջանում Ղրղզստանի ԽՍՀ ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի մրցաշարին։

1981 թվականից ինը սեզոն հանդես է եկել երկրորդ լիգայում ֆերգանական «Նեֆտյանիկ» ֆուտբոլային ակումբի կազմում, անցկացրել 288 հանդիպում ազգային առաջնություններում և խփել 61 գոլ։ Լավագույն անձնական արդյունքը եղել է 1983 թվականի մրցաշրջանում, որի ժամանակ խփել է 18 գոլ։ Երկրորդ լիգայի գոտիական մրցաշարերի բազմակի հաղթող (1981, 1983, 1987, 1988, 1989 թվականներին) և մրցանակակիր է։

Իր խաղային կարիերայի ավարտին կարճ ժամանակով հանդես է եկել Կայսարում, Նավբախորում և Բաղդադչիում։

Որպես գլխավոր մարզիչ աշխատել է Ուզբեկստանի «Ատլաշկի», «Կասանսայ», «Շախրիխան», «Կոկանդ» ակումբներում, այդ թվում բարձրագույն դիվիզիոնում։ 2001 թվականին «Կոկանդ» ֆուտբոլային ակումբի հետ նա դարձել է առաջին լիգայի հաղթող և ակումբը հասել է գագաթնակետին։

Հետագայում Ավհատը տեղափոխվել է Ռուսաստան։ 2010-ական թվականներին եղել է «Նեֆտյանիկ» (Նովոսպասսկոե) սիրողական ակումբի տնօրենը և գլխավոր մարզիչը։ Բազմիցս առաջնորդել է թիմի հաղթանակները առաջնությունում և Ուլյանովսկի շրջանի գավաթում։ Ճանաչվել է տարածաշրջանի լավագույն մարզիչ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ
Ռոդոլֆո Գուչի

**Ռոդոլֆո Գուչի** (, ), առավել հայտնի է **Մաուրիցիո Դ’ Անկոր** բեմական անվամբ, իտալացի դերասան  և գործարար, որը 1929-1946 թվականների ընթացքում խաղացել է ավելի քան 40 ֆիլմում։ Դերասանուհի Սանդրա Ռավելի ամուսինը և Մաուրիցիո Գուչիի հայրը։

## Պատանեկություն
Ռոդոլֆո Գուչին ծնվել է 1912 թվականին Ֆլորենցիայում՝ Իտալիայում՝ Գուչիո Գուչիի և Աիդա Քալվելի ընտանիքում։ Ունեցել է հինգ եղբայր և մեկ քույր։

Նրան նկատել է Ալֆրեդ Լինդը, որը էլ 1929 թվականին առաջարկել է նկարահանվել ֆիլմում։ Նույն թվականին նկարահանվել է Մարիո Կամերինի «Ռելսներ» ֆիլմում, որով սկսել է դերասանի կարիերան։ Օգտագործել է Մաուրիցիո Դ’ Անկորա կեղծանունը։

## Գուչիի տուն
Նա Գուչիո Գուչիի՝ Gucci նորաձևության տան հիմնադրի հինգ որդիներից մեկն էր։ 1953 թվականին թողել է դերասանի գործունեությունը և հոր մահից հետո վերադարձել է ընտանեկան բիզնես։ 1952 թվականին Ռոդոլֆոն և եղբայրները՝ Ալդոն և Վասկոն գնացել են Նյու Յորք, որտեղ հոր մահից երկու շաբաթ առաջ բացել են Իտալիայի սահմաններից դուրս առաջին խանութը։ 1967 թվականին ստեղծել է *Gucci Flora* շարֆը Գրեյս Քելլիի համար։

1974 թվականին եղբոր՝ Վասկոյի մահից հետո Ռոդոլֆոն և Ալդոն բիզնեսը 50/50 բաժանել են իրար մեջ։ Սակայն Ալդոյի որդիները կարծում էին, որ Ռոդոլֆոն բավարար չափով չի նպաստել բիզնեսի աճին։ Փորձելով մեծացնել իր շահույթը՝ Ալդոն հիմնել է օծանելիքի դուստր ընկերություն և տնօրինել է իր սեփականության 80%-ը՝ իր և երեք որդիների համար։ Այդ մրցակցությունը, ի վերջո, վերաճել է ընտանեկան պատերազմի։

## Անձնական կյանք
«Մթության մեջ միասին» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ ծանոթացել է ապագա կնոջ՝ Սանդրա Ռավելի հետ։ Նրանք ամուսնացել են 1944 թվականին Վենետիկյում, Իտալիա։ Նրանց միակ որդին՝ Մաուրիցիո Գուչին, ծնվել է 1948 թվականին և անվանվել է հոր բեմական կեղծանվամբ։

## Մահ
Ռոդոլֆո Գուչին մահացել է 1983 թվականին Միլանում։ Նրա մահից հետո որդին՝ Մաուրիցիո Գուչին, ժառանգել է ընկերության բաժնետոմսերի վերահսկիչ փաթեթը և դարձել մեծամասնական բաժնետեր։

## Մասայական մշակույթում
Ռիդլի Սքոթի «Գուչիի տունը» գեղարվեստական ֆիլմի հերոսներից մեկն է, որի դերակատարը Ջերեմի Այրոնսն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի գործարարներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Իտալացի գործարարներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ
Կատեգորիա:Կինոդերասաններ