Լյուսի Օ’Բրայեն

**Լյուսի Օ’Բրայեն** (, ), անգլիացի գրող և երաժշտական լրագրող։ Ծնվել է արևմտյան Քեթֆորդում (Լոնդոնի շրջան), մեծացել Սաութհեմփթոնում, ներկայումս ապրում է Լոնդոնում։ Հեղինակի աշխատանքները նվիրված են երաժշտության բնագավառի կանանց։

## Երաժշտական և գրական կարիերայի սկիզբ
1979 թվականին՝ Սաութհեմփթոնի ծխական դպրոցում սովորելու ժամանակ, հիմնել է the Catholic Girls անվանումով փանկ ռոք խումբը։ Խումբը լքել է 1980 թվականին՝ Լիդսի համալսարան () ընդունվելու պատճառով։

Համալսարանում խաղացել է մի քանի խմբերում, բայց շուտով ընտրել է երաժշտական կարիերայի լրագրությունը։ Դարձել է Լիդսի համալսարանի *Leeds Student* անվանումով ամսագրի երաժշտական խմբագիր։ Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1983 թվականին, նա մի քանի համերգների ակնարկներ է ուղարկել *New Musical Express* (*NME*) ամսագրին, որոնք հրապարակվել են այդ ժամանակվա խմբագիրներ Չարլզ Շար Մարրեյի () և Նիկ Քենթի կողմից։ Ավելի ուշ գրել է ութսունական թվականներին *NME* գրասենյակային «ճնշող» մշակույթի և օստրակիզմի ու արհամարհական վերաբերմունքի մասին, որոնք որոնց ենթարկվում էին ամսագրի լրագրողները։ Հրատարակության մեջ նրա ամենահայտնի ավանդը եղել է 1986 թվականին դեռահասների սուիցիդի մասին գրված «Youth Suicide» հոդվածը։

Իր համախոհ և սոցիալիստ կոլեգաներ Ստյուարտ Կոսգրուվի և Պաբլո Հյուիթի հետ Օ’Բրայենը դարձել է *New Musical Express* ամսագրի ձախ թևի մաս։ Շուտով այն կազմացրվել է նոր խմբագիր Ալան Լյուիսի կողմից. IPC Media գլխավոր գրասենյակը նրան կոչ է արել ամսագիրն ապաքաղաքականացնել և վաճառքը մեծացնել։

*NME* ամսագրում տպագրվելու վաղ տարիներին Օ’Բրայենը գրել է նաև *Spare Rib* ֆեմինիստական ամսագրի համար, որտեղ առաջին անգամ հայտնվել է 1980 թվականին։ 1984 թվականին դարձել է երաժշտական արդյունաբերության կանանց մասին պատմող պատմության համահեղինակ, որ տպագրվել է ամսագրի շապիկին։ Նա ցնցված էր այն բանից, թե կանայք, տղամարդկանց հետ համեմատած, ձայնագրման ինչքան քիչ պայմանագրեր ունեն կամ ինչքան քիչ են հայտնվում հիթ-շքերթներում։ Այդ բացահայտումը ոգեշնչել է նրա հետագա աշխատանքները, հատկապես *She Bop* գիրքը։

*NME* ամսագրից հեռանալուց հետո որպես երաժշտական խմբագիր աշխատել է Լոնդոնի *City Limits* ամսագրում։ Այդ ժամանակ Օ’Բրայենը հարցազրույց է վերցրել Դաստի Սպրինգֆիլդից։ Հարցազրույցից հետո նրա հետ կապվել են Sidgwick & Jackson հրատարակչությունից և առաջարկել գրել Սպրինգֆիլդի կենսագրությունը։

## Ֆրիլանս և գրքեր
1990 թվականին Օ’Բրայենը գնացել է ֆրիլանսի։ Նա պարբերաբար գրել է *[[The Guardian]]* և *[[The Independent]]* օրաթերթերի, ինչպես նաև *Q Magazine* և *[[MOJO]]* երաժշտական ամսագրերի համար։ 1989 թվականին հրատարակվել է նրա առաջին՝ *Dusty* գիրքը, որը կենսագրություն-բեսթսելեր է Դաստի Սփրինգֆիլդի սոուլի բրիտանական լեգենդի մասին (Sidgwick & Jackson, 1989): Գրքի շնորհիվ Օ’Բրայենը ձեռք է բերել լուրջ հեղինակի և մեկնաբանի հեղինակություն, ինչպես նաև օգնել է նորից բացահայտել և հասկանալ Սփրինգֆիլդի աշխատանքները։ Օ’Բրայենն սկսել է համարվել սոուլ երաժշտության, ինչպես նաև երաժշտական կանանց փորձագետ։

Երաժշտական հաջորդ՝ *Annie Lennox* (St Martin’s Press, 1993) կենսագրությունը, բացի Մեծ Բրիտանիայից, հրատարակվել է ԱՄՆ-ում։ Օ’Բրայենն այն նվիրել է Էնի Լենոքսի կարիերային՝ The Tourists խմբում առաջին դժվարին սկզբից մինչև համաշխարհային հաջողությունները Eurythmics խմբում, և Լեննոքսի որոշումը կարիերայի բարձրակետին փոփ երաժշտությունից հեռանալու մասին, որպեսզի խնամի անօթևաններին։

1995 թվականին Օ’Բրայենը հրատարակել է երաժշտական բնագավառի կանանց մասին *She Bop: The Definitive History Of Women In Rock, Pop & Soul* (Pan, 1995) ակնարկային գիրքը։ Օգտագործելով անհատականացված, բանավեճային և թեմատիկ մոտեցումները՝ գիրքն սկսել է Բլյուզի դարաշրջանից ու ջազի դարից և ավարտել երաժշտական բիզնեսի ու փոփ երաժշտության մասին բողոքի գլխով։

*Dusty* գրքի երկրորդ հրատարակությունը լույս է տեսել 1999 թվականին, այնտեղ նկարագրված էր մինչև Սփրինգֆիլդի մահը տեղի ունեցած իրադարձությունները։ *She Bop II* գրքի նո տարբերակը հրատարակվել է 2002 թվականին Continuum Press հրատարակչությունում և ներառում էր girl power մասին նոր գլուխները։

2007 թվականին Օ’Բրայենը գրել է Մադոննայի մանրամասն կենսագրությունը՝ «*Madonna: Like an Icon*» վերնագրով։ Այն հրատարակվել է 2007 թվականի օգոստոսի 28-ին Մեծ Բրիտանիայում և 2007 թվականի նոյեմբերի 6-ին ԱՄՆ-ում։

## Հեռուստատեսություն և ռադիո
Օ’Բրայենի գրքերը, հատկապես *She Bop* գիրքը, նպաստել են հեռուստատեսությամբ նրա հաճախակի ելույթ ունենալուն որպես ռոք երաժշտության փորձագետ։ Մասնավորապես, նա նկարահանվել է Channel 4 հեռուստաալիքի Top Ten… հաղորդման մեջ, ինչպես նաև 90-ականների վերջերին աշխատել է BBC2’s The Ozone ծրագրում (ի թիվս այլ հարցերի՝ թողարկվել են girl power  հայեցակարգի բացատրությունները և Յոկո Օնոյի հետ հարցազրույցը)։ Օ’Բրայենը պրոդյուսերի հետ համատեղ Channel 4 հեռուստաալիքի համար թողարկել է *Righteous Babes * վերնագրով փաստագրական ֆիլմը, որը ռոք երաժշտության և նոր ֆեմինիզմի մասին է։ 2002 թվականին նա ադապտացրել է *She Bop II* գիրքը՝ այն վերածելով BBC Radio վավերագրական թողարկման, որը կազմված էր 2 մասից։

## Իդենտիֆիկացիայի սխալ
Թերևս այն պատճառով, որ 1970-ական թվականներին Օ’Բրայենը մասնակցել է բրիտանական փանկ-բեմադրությունների, նրան երբեմն սխալմամբ ընդունում են Լյուսի Թութփեյսթի փոխարեն (), որը փանկ-ֆենզինի համար գրել է *Jolt* և ավելի ուշ, ինչպես և Օ’Բրայենը, եղել է *Spare Rib* ֆեմինիստական ամսագրի հեղինակ։ Myspase կայքի Օ’Բրայենի էջում ասվել է, որ նա հայտնի է նաև որպես Lucy Toothpaste: Դա հետաքրքրական է հատկապես նրա հարցազրույցը հաշվի առնելով, որտեղ Օ’Բրայենը ճշգրտել է, որ ինքը Լյուսի Թութփեյսթը չէ։

## Մատենագրություն
* *Dusty*. — L.: Sidgwick & Jackson, 1989.
* *Annie Lennox*. — L.: Sidgwick & Jackson, 1991.
* *She Bop: The definitive history of women in rock, pop, and soul*. — L.: Penguin, 1995.
* *Dusty*, London: Sidgwick & Jackson, 1999 *(paperpack, new edition, updated)*
* *She Bop II: The definitive history of women in rock, pop, and soul*. — L./: Continuum, 2002.
* *Madonna: Like an Icon*. — L.: Harper Collins, 2007 *(paperback edition 2008)*

## Էսսեների ժողովածուներ
* *A kiss in the dreamhouse*. // Aizelwood, John (ed), Love Is The Drug. — L.: Penguin, 1994.
* *Sisters of swing* in Cooper, Sarah (ed), Girls! Girls! Girls! — L.: Cassell, 1995.
* *The Year Skunk Broke* in Evans, Liz (ed), Girls Will Be Boys: Women Report On Rock. — L.: Pandora, 1997.
* *The Woman Punk Made Me* in Sabin, Roger (ed), Punk Rock; So What? — L./: Routledge, 1999.
* *O’Brien was also an interviewee in Helen Reddington’s (aka: Helen McCookerybook)book The Lost Women of Music: Female Musicians Of The Punk Era, which was published by Ashgate Publishing in 2007.*

## Գրականություն
* O’Brien, Lucy — She Bop: The definitive history of women in rock, pop, and soul, London: Penguin, 1995. *The following sections were useful:* **Author Biography** *(inside cover)*, **Prologue** *(ppix-xiii)*, **Introduction** *(p1-7)*
* O’Brien, Lucy *A kiss in the dreamhouse*, in Aizelwood, John, Love Is The Drug, London: Penguin, 1994, *pp86-99*
* Shackleton, Paula, *Author interview: Lucy O’Brien*, Bookbuffet.com, 12 December 2007. *www.bookbuffet.com*
* Inky Fingers: The NME Story, BBC2, 4 July 2005.
* O’Brien, Lucy, *Rock chicks fight back*, The Guardian, 13 September 2003 *sourced from online edition (www.guardian.co.uk)*
* Blase, Cazz, *Interview with Lucy O’Brien*, The F-Word, 16 December 2002 *www.thefword.org.uk*
* www.lucyobrien.com
* Sophy, *An interview with Lucy O’Brien*, Hardluck.org, *interview not dated* *www.geocities.com/sistayes*
* O’Brien, Lucy, *The NME’s first female editor*, The Guardian, 31 July 2009. *Sourced from online edition (www.guardian.co.uk)*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Lucy O’Brien interviewed by Sophy of Sista Yes! fanzine for her site hardluck.org. Interview not dated.
* Lucy O’Brien interviewed by author Cazz Blase in 2002 
* Lucy O’Brien reflects on She Bop and She Bop II in The Guardian, 2003 
* Lucy O’Brien talks to Paula Shackleton at BookBuffet.com about ''Madonna: Like An Icon'', 2007 
* O’Brien’s page at Transworld publishers UK 
* O’Brien’s page at Harper Collins publishers USA 

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ