Մարիաննա Բախմայեր

**Մարիաննա Բախմայեր** (, ), արևմտյան գերմանական վրիժառու: 1981 թվականին, 31 տարեկան հասակում, գնդակահարել է Կլաուս Գրաբովսկուն՝ մի տղամարդու, որը դատվում էր իր դստեր՝ Աննայի բռնաբարության և սպանության համար (1972 թվականի նոյեմբերի 14 - 1980 թվականի մայիսի 5)։ Գործը լայնածավալ լուսաբանում և հանրային քննարկումներ է առաջացրել լրատվամիջոցներում: Արդյունքում Բախմայերը դատապարտվել է չկանխամտածված սպանության և ապօրինի զենք պահելու համար։ Դատապարտվել է վեց տարվա ազատազրկման, սակայն երեք տարի անց համաներում է ստացել: Բախմայերը մեկնել է արտերկիր, սակայն վերադարձել է Գերմանիա այն բանից հետո, երբ նրա մոտ ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղ է հայտնաբերվել։ Մահացել է 46 տարեկան հասակում և թաղվել իր յոթ տարեկան դստեր՝ Աննայի կողքին՝ Լյուբեկի Բուրգտոր գերեզմանատանը:

## Երիտասարդություն և ընտանիք
Մարիաննա Բախմայերը ծնվել է 1950 թվականի հունիսի 3-ին։ Մեծացել է Սարստեդտում՝ Հիլդեսհայմի մոտ, նրա ծնողները եկել են Սարստեդտ Արևելյան Պրուսիայից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։

Բախմայերը մեծացել է պահպանողական ընտանիքում՝ հավատացիալ ծնողների կողմից։ Նրա հայրը, որը նախկինում ծառայել է ՍՍ զորքերում, եղել է ավտորիտար գործիչ, մոլի հարբեցող, որը իր ժամանակի մեծ մասն անցկացրել է  տան մոտ գտնվող բարում։ Նրա ծնողները ամուսնալուծվել են, իսկ ավելի ուշ մայրը կրկին ամուսնացավ։ Բախմայերին բռնապետական խորթ հայրն անվանել է վտանգավոր դեռահաս, և նրա մայրը ի վերջո վռնդել է նրան տնից։

1966 թվականին՝ 16 տարեկան հասակում, Բախմայերը լույս աշխարհ է բերել իր առաջնեկին, որին որդեգրման է հանձնել դեռ մանուկ հասակում։ 18 տարեկանում կրկին հղիացել է իր ընկերոջից։ Բախմայերին բռնաբարել են իր երկրորդ երեխայի ծնվելուց անմիջապես առաջ։ Նրա երկրորդ երեխան նույնպես որդեգրման է հանձնվել մանկության տարիներին:

Բախմայերը սկսել է հանդիպել *Tipasa* պանդոկի մենեջերի հետ, որտեղ աշխատել է 1972 թվականին։ Երրորդ անգամ հղիացել է 22 տարեկանում։ 1972 թվականի նոյեմբերի 14-ին ծնվել է Բախմայերի երրորդ երեխան՝ Աննան, և Մարիաննաը միայնակ է մեծացրել նրան։ Տարիներ անց Աննան ևս աշխատել է *Tipasa* պատդոկում։

1984 թվականին նկարահանված երկու վավերագրական ֆիլմերում՝ «*Արցունքների ժամանակ չկա։ Բախմայերի դեպքը*» և «*Աննայի մայրը»*, Բախմայերը ներկայացվել է որպես միայնակ մայր, որը ամբողջ գիշեր աշխատում էր, իսկ հետո ցերեկը քնում՝ թողնելով իր յոթամյա դստերը միայնակ։ Բախմայերը ցանկացել է Աննային որդեգրման տալ։ Ընկերների խոսքով, Մարիաննա Աննային վերաբերվել է որպես փոքրիկ մեծահասակի և փոքր տարիքից ակնկալել է, որ նա ինքնուրույն հոգ կտանի շատ բաների մասին։ Աննան հաճախ քնել է բարում, երբ մայրը խնջույք էր անում: Ըստ Բախմայերի ընկերոջ՝ Աննան կենսունակ աղջիկ է եղել, որը երբեք իսկապես հաճելի ընտանեկան կյանք չի ունեցել։

## Դստեր սպանություն
1980 թվականի մայիսի 5-ին, երբ Աննան եղել է յոթ տարեկան, վիճել է մոր հետ և որոշել է թողնել դպրոցը։ Այդ օրը նրան առևանգել է 35-ամյա մսավաճառ Կլաուս Գրաբովսկին, ում տուն նա այցելել էր նախկինում իր կատուների հետ խաղալու համար։ Աննային մի քանի ժամ պահել է իր տանը, սեռական ոտնձգություն կատարել նրա հանդեպ և ի վերջո խեղդել հարսնացուի զուգագուլպաներով։ Դատախազի խոսքով՝ նա այնուհետ կապել է աղջկան և փաթեթավորել տուփի մեջ, որը թողել է ջրանցքի ափին։ Այնուհետև Գրաբովսկու հարսնացուն զանգահարել է ոստիկանություն և պատմել դեպքի մասին։

Գրաբովսկին դատապարտված է եղել սեռական հանցագործության համար և նախկինում դատապարտվել էր երկու աղջիկների նկատմամբ սեռական բռնության համար։ 1976 թվականին ինքնակամ ենթարկվել է քիմիական ամորձատման, նա հետագայում ենթարկվել է հորմոնալ բուժման՝ փորձելով չեղարկել կաստրացիան։ Ձերբակալվելուց հետո Գրաբովսկին հայտարարել է, որ Աննան փորձել է իրենից գումար շորթել՝ սպառնալով մորը պատմել բռնության մասին։ Ասել է, որ բանտ վերադառնալու վախը դրդել է իրեն սպանել աղջկան։

## Կրակոցներ դատարանի դահլիճում
1981 թվականի մարտի 6-ի առավոտյան ժամը 10-ի սահմաններում՝ դատավարության երրորդ օրը, Բախմայերը գաղտնի կերպով Լյուբեկի շրջանային դատարանի 157 սենյակ է մտցրել իր Beretta 70 ատրճանակը և սպանել Գրաբովսկուն։ Ատրճանակն ուղղել է նրա մեջքին և յոթ անգամ կրակել, որից վեցը դիպել է Գրաբովսկուն, որը գրեթե անմիջապես մահացել է։ Այնուհետև Բախմայերը իջեցրեց ատրճանակը և ձերբակալվեց առանց դիմադրութուն ցույց տալու։

### Հանրության արձագանքը
Այս միջադեպը Արևմտյան Գերմանիայի պատմության մեջ ինքնադատաստանի ամենահայտնի դեպքերից մեկն է։ Այն լայնածավալ լուսաբանում է առաջացրել լրատվամիջոցներում. Հեռուստատեսային խմբերը ամբողջ երկրից և արտասահմանից մեկնել են Լյուբեկ՝ դեպքի մասին հաղորդելու համար։ Բախմայերն իր կյանքի պատմությունը մոտ 100000 գերմանական մարկով վաճառել է *[[Stern (ամսագիր)|Stern]]* լրատվական ամսագրին: Գումարով հոգացել է իր դատական ծախսերը։

Մինչ Բախմայերը գտնվում էր կալանքի տակ, շատերն նրան ուղարկել են աջակցության հաղորդագրություններ, նվերներ և ծաղիկներ՝ ցույց տալու համար, որ հասկանում են նրա վարքը։ Այնուամենայնիվ, ոմանք դեռ համոզված էին, որ սահմանադրական պետությունը չպետք է հանդուրժի ինքնադատաստանը։ Բացի այդ, այն բանից հետո, երբ ''Stern''-ը հրապարակել է իր կյանքի պատմությունը և մանրամասներ այն մասին, թե ինչպես է նա իր առաջին երկու երեխաներին որդեգրման տվել, հասարակական կարծիքը փոխվել է, քանի որ նա այլևս չէր համապատասխանում «անմեղ մոր» կերպարին։ Այնուամենայնիվ, բազմաթիվ անհատներ բացահայտորեն ցույց են տվել իրենց կարեկցանքը պատասխան գործողության համար։

Արևմտյան Գերմանիայի դատական համակարգը քննադատության է ենթարկվել այն բանի համար, որ տղամարդը, որը սեռական բռնության է ենթարկել երկու աղջիկների, նրան հնարավորություն է տվել հորմոններ օգտագործել իր լիբիդոն վերականգնելու համար։

### Դատավճիռ՝ չկանխամտածված սպանության համար
1982 թվականի նոյեմբերի 2-ին Բախմայերին դատարանում սկզբում մեղադրել են սպանության մեջ։ Ավելի ուշ դատարանը հանել է սպանության մեղադրանքը։ 28 օր տևած բանակցություններից հետո խորհուրդը համաձայնություն է տվել դատավճռին։ Դատավարությունը սկսելուց չորս ամիս անց, 1983 թվականի մարտի 2-ին Լյուբեկի շրջանային դատարանի շրջանային դատարանի կողմից Մարիաննա դատապարտվել է չկանխամտածված սպանության և ապօրինի հրազեն պահելու համար։ Պաշտպանական կողմի փաստարկը, որ արարքը կանխամտածված չի եղել, դատարանը հիմնականում բավարարել է։ Դատապարտվել է վեց տարվա ազատազրկման, սակայն երեք տարի կրելուց հետո ազատ է արձակվել։

### Տեղափոխվելով արտասահման
Բախմայերն ամուսնացել է մի ուսուցչի հետ 1985 թվականին։ Երեք տարի անց նրանք տեղափոխվել են Նիգերիայի Լագոս քաղաք և ապրել գերմանական ճամբարում, որտեղ ամուսինը դասավանդել է գերմանական դպրոցում։ Նրանք ամուսնալուծվել են 1990 թվականին։ Սիցիլիա տեղափոխվելուց հետո Բախմայերն աշխատանքի է ընդունվել Պալերմոյի հոսփիսում որպես օգնական։ Սիցիլիայում նրա մոտ ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղ են ախտորոշվել, իսկ հետո նա վերադարձել Գերմանիա։

### Հետագա հանրային լուսաբանում
1994 թվականին՝ գնդակահարությունից տասներեք տարի անց, Բախմայերը հարցազրույց է տվել Deutschlandfunk ռադիոկայանին։ Նույն թվականին schneekluth-Verlag գերմանական հրատարակչությունում լույս է տեսել նրա ինքնակենսագրականը։ 1995 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Մարիաննանան Das Erste հեռուստաալիքի Fliege հեռուստատեսային թոք-շոուում խոստովանել է, որ գնդակահարել է Գրաբովսկուն մանրակրկիտ մտածելուց հետո, որ թույլ չտա նրան հետագայում ստեր տարածել Աննայի մասին։ Բախմայերը երբեք չի զղջացել իր վրեժխնդրության համար։

## Մահ
մինի|Աննա Բախմայերի և նրա մոր՝ Մարիաննանայի գերեզմանը Լյուբեկի Բուրգտոր գերեզմանատանը 2022 թվական։
Մահից առաջ Բախմայերը խնդրել է Norddeutscher Rundfunk հեռուստաընկերության լրագրող Լուկաս Մարիա Բոհմերին ուղեկցել իրեն և նկարահանել իր կյանքի վերջին փուլերը։

Բախմայերը մահացել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, 46 տարեկան հասակում ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղից Լյուբեկի հիվանդանոցում։ Նա թաղված է իր դստեր, Աննայի կողքին Բուրգտոր գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Գերմանացի կանայք