Կիմ Մին-սոկ (քաղաքական գործիչ)

**Կիմ Մին-սոկը** () հարավկորեացի քաղաքական գործիչ, ակտիվիստ և մանկավարժ, ով 2025 թվականից Հարավային Կորեայի վարչապետն է։ Կորեայի Դեմոկրատական ​​կուսակցության (ԴԴԿ) անդամ, 1996-2002 թվականներին և 2020 թվականից ի վեր ներկայացրել է Յոնգդընպո B շրջանը Ազգային ժողովում։

Կիմ Մին-սոկը ծնվել է Սեուլում, ավարտել է Սեուլի ազգային համալսարանը, Հարվարդի համալսարանը, Ցինհուա համալսարանը և Ռատգերսի համալսարանը։ Նա կալանավորվել է Սեուլի Ամերիկյան մշակույթի կենտրոնը գրավելու համար, բայց ներում է ստացել նախագահ Ռո Թե-վուից։ Կիմը ընտրվել է Ազգային ժողով 1996 թվականի ընտրություններում և այդ ժամանակահատվածում համարվում էր Դեմոկրատական ​​կուսակցության ծագող աստղերից մեկը։ Սակայն 2002 թվականին Սեուլի քաղաքապետի ընտրություններում Լի Մյոն-բակին կրած պարտությունը հանգեցրեց նրա ժողովրդականության անկմանը։ Կիմի կարիերան ավելի տուժեց 2002 և 2010 թվականներին կոռուպցիոն դատավճիռներից հետո, ինչը հանգեցրեց պարտությունների, Հարավային Կորեայի 2004, 2008 և 2016 թվականների օրենսդիր ընտրություններում։

Կիմը կարողացավ քաղաքականություն վերադառնալ, երբ 2020 թվականի ընտրություններում կրկին ընտրվեց Եոնդընպո շրջանի 2-րդ ընտրատարածքի պատգամավոր՝ 18 տարի անց վերադառնալով Ազգային ժողով։ Նախագահ Լի Ջե Մյունգի մտերիմ դաշնակիցը 2025 թվականի հունիսին առաջադրվեց վարչապետի պաշտոնում և հաջորդ ամիս հաստատվեց, չնայած ընդդիմադիր Ժողովրդական իշխանություն կուսակցության բոյկոտին։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Կիմ Մին-վունգը ծնվել է 1964 թվականին, Սեուլում, Կիմ Ջու-վանի և Կիմ Չուն-ոկի ընտանիքի երեք երեխաներից կրտսերը։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Կիմ Մին-վունգը, ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Ռիվեր Էջ քաղաքի Գիլբոտ եկեղեցու քահանան է։ Նրա երկրորդ ավագ եղբայրը՝ Կիմ Մին-հվան, մահացել է 1987 թվականին ճանապարհատրանսպորտային պատահարի հետևանքով։

Նա սովորել է Սունգսիլի ավագ դպրոցում [կո] և սոցիոլոգիա է սովորել Սեուլի ազգային համալսարանում։ 1982 թվականին նրա եղբայրը՝ Կիմ Մին-վունգը, մեկնել է ԱՄՆ՝ Դելավերի համալսարանում քաղաքագիտություն սովորելու, բայց մտադրությունը փոխել է և դարձել քահանա։ Այնուամենայնիվ, այնտեղ գտնվելու ընթացքում նա ղեկավարել է վերամիավորման շարժումը և, հետևաբար, մինչև 2002 թվականը չի կարողացել վերադառնալ Հարավային Կորեա՝ Ազգային անվտանգության մասին օրենքի խախտման պատճառով։ 3 տարի անց Կիմ Մին-սոկը ընտրվեց իր համալսարանի ուսանողական խորհրդի նախագահ, սակայն 5 տարի 6 ամիս ազատազրկման դատապարտվեց՝ Ամերիկյան մշակույթի կենտրոնի օկուպացիայի գործը ղեկավարելու համար։ 1988 թվականի փետրվարի 27-ին՝ նորընտիր նախագահ Ռո Թե-վուի կողմից ներում շնորհելուց հետո, Նա ազատ արձակվեց: Նրա մայրը՝ Կիմ Չուն-օկը, նրա կալանավորումից հետո, հիմնադրեց «Ընտանիքների շարժման խորհուրդ՝ ժողովրդավարության իրականացման համար»՝ կազմակերպությունը: 1999 թվականին տիկին Կիմը այցելեց իր ավագ որդուն, քանի որ նա չէր կարողանում գալ, կրտսեր եղբոր ակտիվիստական ​​​​կարիերայի պատճառով:

1987 թվականին տիկին Կիմը կորցրեց իր երկրորդ որդուն՝ Կիմ Մին-հվային: Հիվանդանոցի դիահերձարանում նրան այցելեց Կիմ Դե-ջունգը, ով հետագայում դարձավ երկրի նախագահ: Այդ ժամանակահատվածում Կիմ Մին-սոկը մտերմացավ ապագա նախագահի հետ։

2010 թվականին Կիմը ստացել է իրավագիտության մագիստրոսի աստիճան Չինաստանի Ցինգհուա համալսարանից։

## Վաղ քաղաքական կարիերա (1990–92)
Քիմը քաղաքական կարիերան սկսել է 1990 թվականին, երբ միացել է Լի Կի-տաեկի գլխավորած «Փոքր դեմոկրատներ»հայտնի Դեմոկրատական ​​կուսակցությանը։. Այսինքն, նա Կիմ Դե-ջունգի հետ նույն կուսակցության մեջ չէր, ով այդ ժամանակ գլխավորում էր «Խաղաղության դեմոկրատական ​​կուսակցությունը» (ԽԴԿ), մինչև 1991 թվականին ԽԴԿ-ի և «Փոքր դեմոկրատների» միավորումը և վերակազմավորումը որպես Դեմոկրատական ​​կուսակցություն։

1992 թվականի ընտրություններին Կիմը առաջադրվել էր Յոնգդընպո շրջանի 2-րդ ընտրատարածքի դեմոկրատական ​​թեկնածու։ Նա մրցակցել է նախկին փոխվարչապետ և իշխող Դեմոկրատական ​​լիբերալ կուսակցության (DLP) թեկնածու Ռհա Վունգ-բեի հետ, և 260 ձայնի տարբերությամբ պարտվել է DLP նրան։

Պարտությունից հետո Կիմը տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ՝ Հարվարդի համալսարանի Ջոն Ֆ. Քենեդիի անվան կառավարման դպրոցում հանրային կառավարման մագիստրոսի կոչում ստանալու համար։ 1995 թվականի տեղական ընտրություններից առաջ նա վերադարձավ Հարավային Կորեա, որտեղ օգնեց իր կուսակցության կողմից Սեուլի քաղաքապետի թեկնածու Չո Սունին։ Նա գրավեց երիտասարդության ձայները և Չոն ընտրվեց այդ պաշտոնում։

## Ծանոթագրություններ