open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Նադին Լաբաքի

**Նադին Լաբաքի** (, ), լիբանանցի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և կինոդերասանուհի։

## Կենսագրություն
Նադին Լաբաքին իր կյանքի առաջին տասնյոթ տարիներն անցկացրել է պատերազմական միջավայրում, մինչև որ 1991 թվականին Լիբանանում քաղաքացիական պատերազմը ավարտվեց։ Իր կարիերան սկսել է 1990 թվականի Studio El Fan շոուում։ Շոուն սկսվել էր 1970-ական թվականներից և շարունակվել էր մինչև 2000-ական թվականները։ Տաղանդների շոուում տարբեր երաժշտական տեսահոլովակների նկարահանման համար արժանացել է մրցանակի։

Լաբաքին Բեյրութի Սուրբ Հովսեփի համալսարանում աուդիովիզուալ ուսումնասիրությունների աստիճան է ստացել։ 1997 թվականին նա թողարկել է իր 11 Rue Pasteur ֆիլմը, որը Փարիզի Արաբական Համաշխարհային ինստիտուտում արժանացել է Արաբական կինոյի բիենալեում լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմերի մրցանակին։ Լաբաքին եզակի է նրանով, որ ի տարբերություն լիբանանցի և արաբ կինոռեժիսորների, նա արտասահմանում կրթություն չի ստացել։

1998 թվականին նա մասնակցել է Փարիզի Կորս Ֆլորանում դերասանական խաղի վերաբերյալ սեմինարին։ Նա շարունակել է գովազդներ և երաժշտական տեսահոլովակներ նկարահնել հայտնի արևելյան երգիչների համար, որոնց համար նա մի քանի անգամ մրցանակների է արժանացել։

Նադին Լաբաքի սկսել է իր դերասանուհու կարիերան 2000-ական թվականներին՝ նկարահանվելով կարճամետրաժ ֆիլմերում։ 2010 թվականին նկարահանվել է ռեժիսոր Ջորջ Հաքեմի «Stray Bullet» ֆիլում։

## Անձնական կյանք
Լաբաքին մի քանի լեզու գիտի, որոնցից են արաբերենը, ֆրանսերենը, անգլերենը և իտալերեն։ 2007 թվականին ամուսնացել է երաժիշտ և կոմպոզիտոր Քալիդ Մուզաների հետ։ 2009 թվականին զույգն ունեցել է տղա՝ Վալիդը։ 2016 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը։

2016 թվականին Լաբաքին Բեյրութի ամերիկյան համալսարանից պատվավոր աստիճան է ստացել և համալսարանի 150-ամյակին նվիրված հանդիսավոր արարողության ժամանակ ելույթ է ունեցել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի գրողներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կին կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կին սցենարիստներ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով
Սաթենիկ Մկրտչյան

**Սաթենիկ Մամիկոնի Մկրտչյան** (), հայ արձակագիր, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1989)։

## Կենսագրություն
Սաթենիկ Մկրտչյանը ծնվել է 1946 թվականին, Լենինականում։ Ավարտել է Լենինականի բժշկական ուսումնարանը, ապա Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է, աշխատել է Հայաստանի գրողների միության պրոպագանդայի բյուրոյում, հրատարակչություններում («Արևիկ», «Անահիտ»), հիմնադրել և հրատարակել է «Արծվիկ» մանկապատանեկան հանդեսը։ Սաթենիկ Մկրտչյանի ստեղծագործությունները տպագրվել են հայաստանյան և արտասահմանյան մամուլում և հանդեսներում, այդ թվում Կահիրեի «Արև» հանդեսում։ Խմբագրել է նաև իրավաբանական աշխատություններ։

## Ստեղծագործություններ
Սաթենիկ Մկրտչյանի վիպակները և պատմվածքները տրագրվել են ռուսական մամուլում, մասնավորապես, «Յունոստ» ամսագրում տպագրված նրա «Հին քաղաքի ամենածեր հնակարկատը» «Կիևնաուչֆիլմը» վերածել է մուլտիպլիկացիոն կինոնկարի։ Հրատարակվել են նրա «Դաշտային ծաղիկներ» (վիպակ, 1980 թվական), «Քառասունվեց ահեղ հնդկացիներ» (վիպակ, 1984 թվական), «Վերադարձ» (պատմվածքների ժողովածու, 2006 թվական), «Այրված կենդանակերպ» (վեպ, 2011 թվական), «Մերկ ինչպես Ադամը» (պատմվածքներ, 2013 թվական) և այլ գրքեր։ Թարգմանել է Սերգեյ Յակովենկոյի «Զարուհի Դոլուխանյան և Պավել Լիսիցյան» (2012), «Մոգական Զարուհի Դոլուխանյանը» (2012) և այլ երկեր։

Սաթենիկ Մկրտչյանի համար ներշնչանքի աղբյուր են եղել այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Ամբրոզ Բիրսը, Օ. Հենրին, Խուլիո Կորտասարը, Ուիլյամ Ֆոլքները, Գաբրիել Գարսիա Մարկեսը և այլք։

## Երկեր
* Մերկ ինչպես Ադամը (պատմվածքներ) Երևան, 2013
* Այրված կենդանակերպ (վեպ), Երևան, 2011
* Վերադարձ (պատմվածքների ժողովածու) Երևան, 2006
* Քառասունվեց ահեղ հնդկացիներ (վիպակ) Երևան, 1984
* Դաշտային ծաղիկներ (վիպակ) Երևան, 1980

### Թարգմանություններ
* Սերգեյ Յակովենկո, Զարուհի Դոլուխանյան և Պավել Լիսիցյան, Երևան, 2012
* Սերգեյ Յակովենկո, Մոգական Զարուհի Դոլուխանյանը, Երևան, 2012

## Պարգևներ
* Մոսկվայի նոր իրավաբանական ինստիտուտի Ոսկե մեդալ, 2006
* Ճապոնիայում մանկապատանեկան պատմվածքի մրցույթի առաջին մրցանակ, 2002
* Երիտասարդ ստեղծագործողների քաղաքային ամենամյա մրցույթների պատվոգրեր
* Մկրտչյանի առաջին տպագրված պատմվածքն արժանացել է «Սովետական դպրոց» թերթի առաջին մրցանակին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սաթենիկ Մկրտչյան/ Գրական թերթ

Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Սալտիկովների-Չերտկովների դաստակերտ

**Չերտկովի դաստակերտ** (), դաստակերտ Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Մյասնիցկայա փողոց, տուն 7։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 7735278000)։

## Պատմություն
XVI դարում այս վայրում գտնվում էր Վոլինսկիների դաստակերտը։ XVII դարից կալվածքը պատկանել է Կասիմովյան խանության արքայորդիներին, սակայն մոտ 1728 թվականին նրանց ցեղն ընդհատվել է։ Քարե ապարանքով դաստակերտի հաջորդ տերն է դարձել իշխան Ալեքսեյ Գրիգորևիչ Դոլգորուկովը, սակայն կարճ ժամանակով. կայսրուհի Աննա Յոհանովնան թագադրումից հետո նրան ընտանիքի հետ աքսորել է Բերյոզով։ Դաստակերտի գլխավոր տունը կառուցվել է XVIII դարի կեսերին նոր սեփականատերեր Սալտիկովների կողմից։ XIX դարի կեսերի որոշ փոփոխություններով այն պահպանվել է մինչև օրս։

Դաստակերտը հայտնի է դարձել շնորհիվ Ալեքսանդր Դմիտրիևիչ Չերտկովի, որը կողաշենքերով և այգիով տունը գնել է 1831 թվականին։ Չերտկովը հավաքում էր Ռուսաստանի պատմության հետ կապված ամեն ինչ. մետաղադրամներ, ձեռագրեր, հրովարտակներ, քարտեզներ, դիմանկարներ։ Սակայն նրա հավաքածուի հիմնական արժեքը եղել է Ռուսաստանի պատմությանը նվիրված գրադարանը, որն այդ պահին եղել է ամենամեծը։ Այն ժամանակվա շատ գրողներ ընկերություն էին անում Չերտկովի հետ և աշխատում էին նրա հավաքածուի հետ։ Նրանց մեջ էին Պուշկինը, Պոգոդինը, Ժուկովսկին, Գոգոլը և այլք։ Տիրոջ որդին՝ Գրիգորին, հոր գրադարանը դարձրեց հանրամատչելի, նրա համար կահավորվել էր հատուկ հակահրդեհային կցակառույց, որը դուրս էր գալիս Ֆուրկասովյան նրբանցք, և 1863 թվականին դաստակերտում բացվել է Ռուսաստանում առաջին անվճար մասնավոր գրադարանը՝ «Մոսկվայի քաղաքային Չերտկովյան հանրային գրադարանը»։ 1871 թվականին Գ. Ա. Չերտկովը գրադարանը նվիրել է քաղաքին։

1871 թվականին Չերտկովից դաստակերտը գնել է Ն. Ա. Գագարինան, 1880 թվականին նոր սեփականատեր է դարձել Կ. Ն. Օբիդինան։ 1880-ական թվականների կեսերին շենքում ընթացել են Մոսկվայի ճարտարապետական ընկերության նիստերը, այնուհետև այնտեղ հավաքվում էին Գրական-արտիստական ակումբը և Գրական-արտիստական խմբակը, որի այցելուներից էին Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի հիմնադիրները։ 1914 թվականին շենքը ձեռք է բերել Գ. Ա. Կեպպենը, որը պատրաստվում էր նրա փոխարեն կառուցել հինգհարկանի եկամտաբեր տուն, սակայն նոր սեփականատիրոջ մտադրություններին միջամտեց սկսված պատերազմը։

Բոլշևիկների իշխանության գալուց հետո դաստակերտը լքվեց, սակայն 1922 թվականին այնտեղ բացվեց «Գործարար ակումբը», որի նպատակն էր հին մասնագետների փորձի հաղորդումը նոր իշխանություններին։ 1927 թվականից այն կոչվում էր «Ժողովրդական տնտեսության աշխատողների ակումբ», 1936 թվականից՝ «Ինժեների և տեխնիկի տուն», 1955 թվականից՝ «Գիտատեխնիկական քարոզչության տուն»։

Վերջին վերականգնման ժամանակ շենքի ճակատը զարդարվել է անհայտ ծագման և «Հավատ ու պատիվ» գրությամբ զինանշանով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Այծի հուշարձան

**Այծի հուշարձան** (), այծին նվիրված միակ հուշարձանը Ռուսաստանում։ Գտնվում է Ուրյուպինսկ քաղաքում։ Տեղադրվել է 2000 թվականին։

## Պատմություն
Հուշարձանը Ռուսաստանի Ուրյուպինսկ քաղաքում պատահական չի հայտնվել։ Տեղադրվել է քաղաքի 382-ամյա տարելիցի կապակցությամբ։ Այս քաղաքում բուծվում է ավելի քան 120000 այծ, որոնց մորթուց հյուսում և գործում են գլխաշորեր, գուլպաներ, մորթին օգտագործում են տրիկոտաժի պատրաստման համար։ Այծի մորթուց ստացված արտադրանքը Ուրյուպինսկի բնակիչներից շատերի համար եկամտի միակ աղբյուրն է։ Մորթու այս տեսակը բնորոշ է Վոլգոգրադի մարզի այծերին։

Հուշարձանը պատրաստված է գրանիտից, քաշը մոտ քսան տոննա է։

Քանի որ 2003 թվականը չինական օրացույցով այծի տարի է եղել, այծի հուշարձանը դարձել է ուխտատեղի Մոսկվա-Վոլգոգրադ դաշնային մայրուղով երթևեկողների համար։ Նրանց մեծ մասը կանգ էր առնում, լուսանկարվում հուշարձանի մոտ, որ տարին հաջողություն բերի։

Քաղաքի գլխավոր հրապարակում կազմակերպվում է Այծի օր ամենամյա տոնը, որի ընթացքում որպես մրցանակներ հանձնվում են տեղական տեքստիլ գործարանի արտադրանքից, որոնք կրում են «Մոսկվա-Փարիզ-Ուրյուպինսկ», «Ամն ինչ կթողնեմ, կգնամ Ուրյուպինսկ» և այլ գովազդային կարգախոսներ։ Քաղաքում տեղադրվել է նաև «Ձեռագործություն» բրոնզե քանդակային կոմպոզիցիան, որը հավերժացնում է Ուրյուպինսկի վարպետ-մորթեգործներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2000 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզի հուշարձաններ
Աղվեսն ու կեռնեխը (մուլտֆիլմ)

**Աղվեսն ու կեռնեխը**, խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանված 1946 թվականին, ռեժիսոր Ալեքսանդր Իվանովի հայտնի մուլտֆիլմերից մեկը։

## Սյուժե
Կեռնեխները կեչու վրա բույն են հյուսել և ձագուկներ ունեցել։ Բայց գալիս է աղվեսը և սպառնում, որ պոչով կխփի կեչուն, բույնը կընկնի, ու նա բոլորին կուտի։ Կեռնեխը խոստանում է, որ նրան կկերակրի բլիթներով և մեղրով, միայն պետք է հասնել մեծ ճանապարհին։ Եվ իսկապես, շուտով ճանապարհի վրա հայտնվում են տատիկը` բլիթներով լի զամբյուղով և թոռնիկը` մեղրով լի ամանով։ Կեռնեխը ձևացնում է, թե իր թևը վնասված է։ Աղջիկը և տատիկը նետվում են նրան բռնելու, իսկ այդ ժամանակ աղվեսն ուտում է բլիթները, ապա գլխով խրվում է մեղրի ամանի մեջ։ Կեռնեխը թռչում է, իսկ տատիկը թափահարում է փայտիկով և խփում ամանին։ Աղվեսը փախչում է, վերադառնում է կեչու մոտ և սկսում թափ տալ ծառը։ Այդ ժամանակ կեռնեխը խոստանում է, որ նրան գարեջուր կհյուրասիրի։ Ճանապարհին հայտնվում է մի տղամարդ, որն իր հետ սայլով տանում է մի փոքր տակառ գարեջուր։ Կեռնեխը նստում է ձիու գլխին և այնպես վախեցնում նրան, որ տակառն ընկնում է և սկսում ծորալ։ Աղվեսն այնքան է խմում, որ հարբում է, նա նորից վերադառնում է կեչու մոտ և պահանջում է, որ կեռնեխն իրեն ծիծաղեցնի։ Կեռնեխն սկսում է երգել ուրախ երգեր և տանում է աղվեսին շների մոտ։ Կեռնեխների ընտանիքը երջանիկ էր, որ վերջապես ազատվել էր աղվեսից։

## Հեղինակներ

## Պարգևներ
* 1947 թվական- Վենետիկի VIII միջազգային կինոփառատոն, դիպլոմ

## Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը մի քանի անգամ վեաթողարկվել է VHS և DVD ձևաչափերով, տարբեր մուլտֆիլմերի հավաքածուների մեջ։

* «Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր»,Studio PRO Video, թողարկվել է 1990-ականներին։ Ներառվել են հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Գարնանային մեղեդիներ», «Փիղն ու մրջյունը», «Ժամային գոտի», «Կախարդական գանձարան», «Դեղին արագիլ», «Կրեպիշ», «Անտառային համերգ», «Հրաշք ջրաղաց», «Կախարդական թռչուն», «Նարնջագույն կոկորդ», «Երեք պարկ խորամանկություն» և «Խոտի մնացորդ»։
* «Շեկ պոչ», «Հեքիաթին հյուր» սերիա, DVD ձևաչափ։ Ներառված մուլտֆիլմերն են.

«Աղվեսն ու կեռնեխը» (1946), «Վախի աչքերը մեծ են» (1946), «Շինարար աղվեսը» (1950), «Ագռավն ու աղվեսը, կկուն և աքաղաղը» (1953), «Ներկված աղվեսը» (1950), «Նորամուտ եղբայր նապաստակի մոտ» (1986)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1946 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր աղվեսների մասին
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին
Live It Up

**«Live It Up»**, պուերտոռիկացի երգիչ Նիքի Ջեմի երգը, որ ձայնագրվել է ամերիկացի դերասան և ռեփեր Ուիլ Սմիթի և կոսոլվացի երգչուհի Էռա Իստրեֆիի մասնակցությամբ *[[The Official Album of the 2018 FIFA World Cup]]* ալբոմի համար։ Ստեղծագործությունն ընտրվել է որպես 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության պաշտոնական երգ։ Դիպլոն հանդես է եկել որպես սինգլի պրոդյուսեր, որը թողարկվել է 2018 թվականի մայիսի 25-ին։

## Պատմություն
2018 թվականի մայիսի 21-ին Ուիլ Սmիթը սոցիալական կայքերի միջոցով հայտնել է, որ ինքը Նիքի Ջեմի հետ աշխատելու է 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության պաշտոնական երգի վրա և տեղադրել "One Life to Live. Live it Up" կարգախոսը։ Նիքի Ջեմը նշել է, որ ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության պաշտոնական երգի ստեղծումը լուրջ ձեռքբերում է իր կյանքում, որի մասին ինքը կարող է հպարտությամբ պատմել իր թոռներին։

## Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական հոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 8-ին։ Հոլովակում հանդես են գալիս երգը կատարողները՝ Նիքի Ջեմը, Ուիլ Սմիթը և Էռա Իստրեֆին, ինչպես նաև բրազիլացի ֆուտբոլիստ Ռոնալդինյոն։ Օգտագործվել են կադրեր ֆուտբոլի աշխարհի նախորդ առաջնությունից։

## Հիթ-շքերթներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 երգեր
Կատեգորիա:2018 սինգլներ
Պանթեոն (Վոլժսկի)

**Մորտուարի** կամ **պանթեոն** (), հուղարկավորության արարողությունների համար նախատեսված կառույց։ Գտնվում է Վոլժսկի քաղաքի թիվ 1 գերեզմանատանը։

## Պատմություն
Ըստ վարկածներից մեկի՝ շենքն ունի «П» տառի տեսք։ Կառուցվել է 1950-ական թվականների սկզբին, Վոլժսկի քաղաքի կառուցման առաջին փուլում։ Ըստ մյուս տարբերակի՝ 1958 թվականի վերջում այն կառուցել է մոսկվացի ճարտարապետներից մեկը։

Կառույցն օգտագործվել է հրաժեշտ տալու Վոլժսկի մահացած այն քաղաքացիներին, որոնք զգալի ներդրում են ունեցել քաղաքի քաղաքաշինության և զարգացման գործում։ № 1 քաղաքային գերեզմանատան փակվելուց հետո, մորտուարին լքվել է։

Չնայած որ կառույցը խարխլված վիճակում է, պահպանվել են քարե սյուները և դագաղի համար նախատեսված զոհասեղանը, որը գտնվում է կենտրոնում՝ ծածկի տակ։

2014 թվականին Վոլժսկի քաղաքի հիմնական տեսարժան վայրերի ինտերնետի քվեարկության ժամանակ շենքը զբաղեցրել է 8-րդ տեղը։

2016 թվականի ապրիլի 1-ին «Վոլժսկիի ծիսական արարողությունների *Հիշատակ* ձեռնարկություն» ՍՊԸ-ն մեկ միլիոն չորս հարյուր ինսուներեք հազար ռուբլով ձեռք է բերել կառույցն ու հողատարածքը։ Ըստ կազմակերպության ղեկավարության ծրագրերի՝ պետք է վերականգնվեր ոչ միայն շենքը, այլև գերեզմանատունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1950-ականների հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Գերեզմանատներ
Կատեգորիա:Պանթեոններ
Դիմա Խատիբ

**Դիմա Խատիբ** (, ), պաղեստինցի լրագրող, բանաստեղծ, գրող և թարգմանիչ։ Նա AJ+-ի գործադիր տնօրենն է, որը Սան Ֆրանցիսկոյի (ԱՄՆ) Al Jazeera Media Network-ի կողմից թողարկված անգլերենով, արաբերենով և իսպաներենով թվային լրատվական ծառայություն է։ Ներկայումս նա «Ալ Ջազիրա» խմբի միակ կին գործադիր տնօրենն է և Արաբական զանգվածային լրատվական միջոցների մի քանի կին առաջնորդներից մեկն է։

## Կենսագրություն
Դիման ծնվել է Դամասկոսում՝ սիրիացի մոր և պաղեստինցի հոր ընտանիքում։ Խատիբը խոսում է ութ լեզուներով (արաբերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, պորտուգալերեն, իտալերեն, չինարեն, գերմաներեն)։ Նա «Ալ Ջազիրա»-յին միացել էր դեռ 1997 թվականին՝ որպես հեռարձակվող լրագրության կրտսեր պրակտիկանտ, որպեսզի Չինաստանում դառնար պրոդյուսեր և թղթակից։ Մինչ վերջին տարիներին ինտերնետային լրագրության անցնելը ղեկավարել է Լատինական Ամերիկայի բյուրոն։

## Կարիերա
Դիման համարվում է Սոցիալական մեդիայում ամենաազդեցիկ արաբներից մեկը։ Նա մեծ ուշադրություն է գրավել Արաբական հեղափոխությունների ժամանակ իր Twitter-ի հաշվի միջոցով վերջին իրադարձությունների վերաբերյալ հաճախակի թարմացումների և մեկնաբանությունների տրամադրման համար։ Այսօր նա իր սոցիալական ալիքներում, այդ թվում նաև սոցցանցերում, ԶԼՄ-ներում, պոեզիայում, Պաղիստինում և այլուր զբաղվում է ամենատարբեր հարցերով։

Դիման ճանաչում ձեռք բերեց Իրաքի պատերազմի ժամանակ, երբ նա Ալ Ջազիայի արաբական ալիքի համար Դոհայում աշխատում էր որպես լուրերի ուղիղ միացման պրոդյուսեր։ Նա հարցազրույց է տրամադրել CNN-ի խմբագիրներ Լարի Քինգին և Վոլֆ Բլիցերին, որը ցուցադրվել է 2004 թվականին Ալ Ջազիրայի մասին նկարահանած «Control Room» վավերագրական ֆիլմում, որը լուսաբանում էր նաև 2003 թվականի Իրաքի ներխուժումը։

Լատինական Ամերիկայում նրա հանձնարարության ժամանակ նա բացառիկ և գաղտնի կապ է ունեցել Վենեսուելայի վերջին նախագահ Ուգո Չավեսի հետ և կարողացել է հարցազրույցներ վերցնել Բոլիվիայի նախագահ Էվո Մորալեսից և Բրազիլիայի նախագահ Լուիս Ինասիու Լուլա դա Սիլվայից։ Ամբողջ Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայից զեկուցնելով՝ նա արաբական աշխարհին տվել է աննախադեպ պատկերացում հեռավոր մայրցամաքում տեղի ունեցող իրադարձությունների մասին։ Կարակասից նա այնպիսի նորություններ է հաղորդել, ինպիսիք են Չավեսի՝ Իսրայելա-լիբանանյան կոնֆլիկտում Իսրայելին խստորեն դատապարտելու լուրը, որից մի քանի տարի անց Չավեսը դադարեցրել է հարաբերությունները Իսրայելի հետ։ Նա նաև մերժել է Կադդաֆիի՝ Վենեսուելա փախչելու պնդումը։

Դիման նաև արաբերենով բանաստեղծությունների ժողովածու են հրատարակել՝ «Փախստականի սեր» () վերնագրով։ Դիման Արաբական հեղափոխությունների մասին պատմող իսպաներեն գրքի համահեղինակ է։

2013-2015 թվականներին Դուբայի ամերիկյան համալսարանում (ԴԱՀ) լրագրություն է դասավանդել և ելույթներ է ունեցել ամբողջ աշխարհով։ Նա պարբերական պոեզիայի ասմունքի միջոցառումներ է կազմակերպում Պարսից ծոցի տարածաշրջանի բոլոր քաղաքներում, ինչպես նաև Եվրոպայում և Հյուսիսային ու Լատինական Ամերիկայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը
* Անձնական բլոգը

Կատեգորիա:Սիրիացի գրողներ
Կատեգորիա:Սիրիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Սիրիացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Սիրիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սիրիացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Սիրիացի ֆեմինիստներ
Յուրի Զավադսկու թատրոն-ստուդիա

**Յուրի Զավադսկու թատրոն-ստուդիա**, թատերական ստուդիա, որը գոյություն է ունեցել Մոսկվայում, 1924-1936 թվականներին։
1924 թվականին Յու. Ա. Զավադսկին հիմնադրել է թատերական ստուդիա, որը 1927 թվականին վերակազմավորվել է որպես թատրոն-ստուդիա։
Թատրոնը գտնվում էր Սրետենկա և Գոլովին նրբանցքների անկյունում գտնվող բնակելի շենքի կիսանկուղում։ Առաջնախաղը կայացել է 1926 թվականին, բեմադրվել է «Սիրո հետ կատակ չեն անում» ներկայացումն ըստ Ա.Մյուսսեի պիեսի։
Զավադսկու թատերական ստուդիայի ներկայացումներն առանձնանում էին ոգևորվածությամբ և նորարարություններով։ Բեմադրված ներկայացումներից են Բ. Ջոնսոնի «Վոլպոնե» (1932 թ.), Բ. Շոուի «Սատանայի աշակերտը» (1933 թ.), Ա. Ն. Օստրովսկու «Գայլեր և ոչխարներ» (1934 թ.), Վերնեի «Անվճարունակների դպրոցը» (1935 թ.), Շերիդանի «Մրցակիցները» (1935 թ.):
Թատրոնի դերասանները եղել են Զավադսկու աշակերտները` Ռ. Յա. Պլյատը, Վ. Պ. Մարեցկայան, Ն. Դ. Մորդվինովը, Պ. Վ. Մասսալսկին, Ա. Գ. Դավիդսոնը, Մ. Ն. Պերցովսին և ուրիշներ։
Այնտեղ աշխատում էին նաև Օ. Ն. Աբդուկովը, Մ. Ե. Լիշինը, Լ. Գ. Պիրոգովը, Ի. Ս. Վուլֆը, Աննա Ալեքսեևան, Միխայիլ Չիստյակովը, Մ. Ս. Նեյման, Դ. Պ. Ֆիվեյսկին և ուրիշները։ 
Թատրոնը գոյություն է ունեցել մինչև 1936 թվականը, երբ Մոսկվայում սկսվել է նորաստեղծ թատրոնների տեղափոխումը մայրաքաղաքից դեպի Խորհրդային Միության մեծ կենտրոններ։ Ռուբեն Սիմոնովի ղեկավարությամբ գործող ՄԳԱԹ2-ը, Կավերենի ստուդիան, ինչպես հիշում է Զավադկսու թատրոն-ստուդիայի ռեժիսոր Սերգեյ Բենկենդորֆը, «հրաժարվում էին հեռանալ Մոսկվայից և... ստուդիան շուտով դադարում է գոյություն ունենալ։ Զավադսկին համաձայնում է տեղափոխվել Ռոստով»։ Եվ հենց դա էլ փրկում է տաղանդավոր ռեժիսորին և նրա թատերախումբը։ Գրեթե բոլոր առաջատար դերասանները համաձայնվում են տեղափոխվել Զավադսկու հետ, 
թեև նրանք այդ ժամանակ արդեն հայտնի էին և նկարահանվում էին ֆիլմերում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Завадского студия 

Կատեգորիա:Մոսկվայի թատրոններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ

**Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ** (), 13-րդ դարի տևտոնական օրդենի դղյակ, որը գտնվում է համանուն բնակավայրում (այժմ՝  Կալինինգրադի մարզի Կուրորտնոե ավան)։ 1830 թվականի հրդեհից հետո ավերվել է և չի վերականգնվել։ Պահպանվել են 1356 թվականին կառուցված աշտարակի ավերակները։

## Պատմություն
Գրոս Վոնսդորֆի  փայտե և հողե դղյակը կառուցվել է Տևտոնական միաբանության կողմից 13-րդ դարում, նվաճված հին պրուսական Կապոստետե () ամրոցի տեղում։

1319 թվականին դղյակն ավերվեց լիտվական զորքերի կողմից։ Մեկ տարի անց դղյակը վերականգնվեց նախկին տեսքով, սակայն նորից նվաճվեց և հրդեհվեց լիտվացիների կողմից 1347 թվականին, որից հետո էլ որոշվեց այն վերակառուցել քարից։ 1348 թվականին Գրոս Վոնսդորֆը դարձավ կամմերմատի կենտրոնը, Ինստերբուրգի կոմտուրի ենթակայությամբ։ Քարե դղյակի շինարարությունը սկսվեց 1356 թվականին  և ավարտվեց 1372 թվականին։ 1391 թվականին Գրոս Վոնսդորֆը կրկին վերակառուցվեց։     
մինի|ձախից
1450 թվականին դղյակ այցելեց Տևտոնական միաբանության մագիստր Լյուդվիգ ֆոն Էրլիխսհաուզենը։

Շուտով Տասներեքամյա պատերազմի ավարտից հետո 1468 թվականին միջոցների բացակայության պատճառով միաբանությունը դղյակը հանձնեց  Հանս ֆոն Վոյրին։  1525 թվականին  դուքս  Ալբրեխտը հայտարարեց Տևտոնական միաբանության աշխարականացման մասին և դղյակը հանձնեց Էդելման Գրեյնո ֆոն Դյոբերիտցին։ 1552 թվականին դղյակն անցավ Անդրեաս ֆոն Ֆլանսին։ 1590 թվականին իրականացվեց կապիտալ վերակառուցում։

1688 կամ 1702 թվականին ամրոցը համարվում էր Ֆոն Շրյոտտեր ընտանիքի կալվածքի մի մասը։
Այստեղ իր մանկությունն է անցկացրել Պրուսիայի գավառի ապագա նախարար և պետական խորհրդի անդամ Ֆրիդրիխ Լեոպոլդ ֆոն Շրյոտտերը։ Դղյակ հաճախակի էր այցելում ընտանիքի բարեկամ Իմանուիլ Կանտը։

1790 թվականին դղյակում մեծ հրդեհ է բռնկվում, որից հետո ճարտարապետ Ֆրիդրիխ Ժիլլին վերակառուցում է այն, վերականգնվում է նաև աշտարակը։ 1830 թվականին դղյակում ավելի խոշոր չափերի հրդեհ է բռնկվում, որից այն ամբողջությամբ ավերվում է բացի աշտարակից։

## Ներկայիս վիճակ
Կալինինգրադի մարզի կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի № 132 որոշմամբ դղյակի ավերակներին շնորհվում է տարածքային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի դղյակներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Ալեքսանդր Գոլովին (այլ կիրառումներ)

**Ալեքսանդր Գոլովին** անուն-ազգանունով հայտնի են հետևյալ անձինք.

*Ալեքսանդր Գոլովին, խորհրդային բեմանկարիչ, ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ։
*Ալեքսանդր Գոլովին, ռուս պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։
Քերունի գավառակ

**Քերուն**, գավառակ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։

Բնակչության մասին ստույգ տեղեկություններ չկան։

## Տես նաև
* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Օսիպ Վիլների եկամտաբեր տուն

**Օսիպ Վիլների եկամտաբեր տուն** (), շենք Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 12, շինություն 1։ Մշակութային ժառանգության հայտնաբերված օբյեկտ է (գրանցման համարը՝ 7734419000)։

## Պատմություն
Մինչև 1872 թվականը կալվածքը պատկանել է դեղագործ Ֆ. Ֆ. Շտոկֆիշին, այնուհետև այն ձեռք է բերել Ռաուզերի կաթսայագործարանը։ Գործարանի փակվելուց հետո 1902 թվականին հողամասը գնել է ինժեներ Օսիպ Օսիպովիչ Վիլները՝ եկամտաբեր տուն կառուցելու նպատակով։ Շենքի նախագիծը կատարել է ճարտարապետ Ն. Ի. Ժերիխովը։ Շինարարությունն իրականացվել է 1904 թվականին։

Հինգհարկանի տունը կառուցվել է վիեննական մոդեռնի ոճով։ Գլխավոր ճակատին առանձնանում են երկու էրկերները, որոնք ձգվում են երկրորդից մինչև չորրորդ հարկ։ Էրկերներում բացված են մեծ պատուհաններ, էրկերների ատտիկոսները թաղված են ձեղնահարկում։ Երկրորդ հարկի երկայնքով ձգվում է ցանկապատի նախշազարդ կոփածո մետաղյա ճաղերով պատշգամբը։ Տան մեծաքանակ և բազմազան ծեփածո դեկորը ներառում է մոսկովյան մոդեռնի ճարտարապետների շրջանում ժողովրդականություն վայելող բազմաթիվ տարրեր՝ մի քանի տեսակի կանանց դիմակներ, ճահճային ջրաշուշաններ, շագանակի տերևներ, դափնու ճյուղեր, ռոկայլի շրջանակներ և սոխազգի բույսեր։ Շենքի պատուհանները զարդարված են երեսկալներով, ընդ որում՝ յուրաքանչյուր հարկում դրանք տարբեր են։

Խորհրդային իշխանության տարիներին առաջին հարկում բացվել է մթերային «ֆիննական խանութ», որը կահավորված էր արտասահմանյան սուպերմարկետի սկզբունքով։ 1970-ականներին տանը բնակվել է մարզական մեկնաբան Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Օզերովը։ 2008 թվականից տունը պատկանում է «Առաջին բեռնատար ընկերություն» ԲԲԸ-ին։ Տան ներքին դասավորությունը խիստ փոխվել է, սակայն 2009-2010 թվականների վերականգնման ժամանակ ճակատը բերվել է պատմական տեսքի՝ ըստ պահպանված գծագրերի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1904 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Էվոլյուցիոն էկոլոգիայի և հնագիտության թանգարան

**Վոլգոգրադի պետական համալսարանի Վոլժսկիի մասնաճյուղի Էվոլյուցիոն էկոլոգիայի և հնագիտության թանգարան** (), ստեղծվել է 1998 թվականի սեպտեմբերին Վոլգոգրադի պետական համալսարանի Վոլժսկիի մասնաճյուղի գիտխորհրդի որոշմամբ և տնօրեն Մ. Մ. Գուզևի հրամանով՝ «ապահովելու պատմության ու միջազգային հարաբերությունների և էկոլոգիայի ու բնօգտագործման ուսանողների կրթական գործընթացը»։

Թանգարանը զբաղեցնում է 100 քառակուսի մետր ցուցահանդեսային տարածք, ունի երեք սրահ, որտեղ ներկայացված են ավելի քան երկու հազար եզակի ցուցանմուշներ Վոլգոգրադի մարզի բոլոր վարչական շրջաններից։ Ցուցահանդեսային նմուշների համար հիմք են հանդիսանում հնէաբանական, երկրաբանական, հնագիտական հավաքածուները, մուլյաժներ, մոդելներ, քանդակներ, պանոներ։ Ֆոնդերը համալրվել են թանգարանի աշխատակիցների իրականացրած երկրաբանական փորձերի ու արշավների նյութերով, ինչպես նաև Վոլգոգրադի պետական համալսարանի «Գյուլիստան» հնագիտական խմբի կողմից։

Թանգարանում գիտա-ուսումնամեթոդական աշխատանքները, ի սկզբանե, իրականացվել են ինստիտուտի ուսումնական ծրագրերին համապատասխան։  Այստեղ պարբերաբար կազմակերպվում են սեմինարներ և գործնական պարապմունքներ երկրաբանությունից, հնէաբանությունից, ինչպես նաև մշակութային ուսումնասիրություններից և պատմությունից։ Ի տարբերություն ոլորտային բուհական մյուս թանգարանների, Վոլգոգրադի պետական համալսարանի թանգարանը ինքնակամ ստանձնել է քաղաքի մշակութային և կրթական գործառույթը։ Ամեն տարի թանգարան է այցելում տարբեր տարիքային խմբերի ավելի քան 1000 ուսանող։ 2004 թվականին թանգարանը «Իմ սիրելի քաղաք Վոլժսկի» դպրոցական թանգարանների քաղաքային մրցույթում արժանացել է դիպլոմի։

Թանգարանը կազմակերպում է էքսկուրսիաներ ինստիտուտում կազմակերպված միջազգային գիտաժողովների պատվիրակների, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների համար։ Թանգարանի հյուրերի շարքում են եղել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի աշխատակիցներ, մարզային և պետական դումայի պատգամավորներ, ԱՄՆ-ի և այլ երկրների գիտնականներ։

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1998 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզի թանգարաններ
Եվրոսկեպտիցիզմ

[thumb|[Եվրոպական Միություն|Եվրոպական Միության ջնջված դրոշը, Լեհաստան, 2003 թվական]]
**Եվրոսկեպտիցիզմ** (, ), եզրույթ, որով արտահայտվում Եվրոպական Միության շրջանակներում ինտեգրացիոն գործընթացների նկատմամբ հոռետեսական, բացասական վերաբերմունքը։ Եվրոսկեպտիցիզմը, որպես հասկացություն, ի հայտ է եկել 1971 թվականին Մեծ Բրիտանիայում՝ ԵՄ անդամակցությանը դեմ արտահայտվող քաղաքացիների շրջանում։ Այդ ժամանակաշրջանից սկսած եզրույթը տարածվել է Եվրոպայի այլ երկրներում։ Բացի ԵՄ շրջանակներում իրականացվող ինտեգրացիայի նկատմամբ բացասական վերաբերմունքին, եվրոսկեպտիկները դեմ են հանդես գալիս Միության առանձին քաղաքականություններին, մասնավորապես միասնական դրամական միավորի գոտու անցնելը, ԵՄ Սահմանադրությունը, վերպետական կրթությունը, Միության դաշնայնացումը և այլն։

## Գաղափարախոսություն
Շատ հաճախ եվրոսկեպտիկները հանդես են եկել ազգային պետությունների դիրքերի, նրանց սուվերենության պահպանման օգտին և մտահոգություն հայտնում, որ հետագա ինտեգրացիան կարող է վերացնել պետությունների ազգային ինքնավարության գաղափարը։ Չնայած դրան, եվրոսկեպտիցիզմը չի համարվում առանձին մշակված գաղափարախոսություն։ Տարբեր պետությունների, տարբեր շարժումների ներկայացուցիչներ իրենց դժգոհությունն են հայտնում Միության առանձին ասպեկտների վերաբերյալ։ Տարբեր եվրոսկեպտիկների նպատակները տարբերվում են միմյանցից՝ սկսած Միության կազմից և եվրոգոտուց դուրս գալուց, մինչև Միության վերակազմավորումը։ Այս դեպքում արդեն եվրոսկեպտիկները չեն առաջարկում դուրս գալ Միությունից։ Եվրոսկեպտիցիզմի նոր ալիքը կապված է Համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի և միգրացիայի նոր ալիքի հետ։

## Գործընթացում
2016 թվականի հունիսի 23-ին Մեծ Բրիտանիայում տեղի ունեցած հանրաքվեի ժամանակ բնակչության 51,89 %-ը կողմ է քվեարկել Եվրոպական Միության կազմից դուրս գալու համար։

Եվրոսկեպտիկ «Ազգային միասնականության կուսակցությունը», որը մեծ դերակատարություն ունի Կատալոնիայի ինքնավար շրջանում իշխող պառլամենտական կոալիցիայի ձևավորման գործում, հանդես է գալիս Կատալոնիայի լրիվ անկախացման պահանջով, որը պաշտոնական Մադրիդի կարծիքով, ենթադրում է ԵՄ կազմից դուրս գալ։

Եվրոսկեպտիկների դիրքերը ուժեղ են Սկանդինավիայի գերմանական երկրներում (Դանիայում, Շվեդիայում, Նորվեգիայում)։ Այստեղ ԵՄ-ի հետ մշակութային ինտեգրացիայի գաղափարը խրախուսվում է բնակչության կողմից, սակայն ընտրողները մերժում են Բրյուսելին՝ իրավական ոլորտում լիազորությունների որոշակի մասի փոխանցումը, քննադատորեն են մոտենում սեփական ազգային փոխարժեքի շրջանառությունից դուրս գալուն։ Այս երևույթը հատկապես նկատվել է Դանիայում՝ 2015 թվականին տեղի ունեցած հանրաքվեի ժամանակ։

## Տես նաև
* Գլոբալացում
* Չորրորդ ռայխ
* Բրեքսիթ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Евроскептицизм 
* http://levyash.by.ru/book/40.htm 

Կատեգորիա:Եվրամիությունից հեռացումներ
Կատեգորիա:Եվրոպական միություն
Կատեգորիա:Նորաբանություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական տերմինաբանություն
Շևրի Քոսինի

**Շևրի Քոսինի** (), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայում։

Շևրի Քոսինի քաղաքը գտնվում է Հյուսիսային Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում, Բրի Կոմտ Ռոբեր կանտոնի Սեն է Մարն դեպարտամենտում, Իլ դը Ֆրանս շրջանում։ Գտնվում է Փարիզից 27 կմ հյուսիս արևելք։ Քաղաքը տեղակայված է ծովի մակարդակից 98-108 մետր բարձրության վրա։ Շևրի Քոսինի համայնքի մակերեսը 16,57 կմ² է։ Ըստ 2006 թվականի բնակչության թիվը կազմում է 3661 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 219 մարդ/կմ² է։ Գործող քաղաքապետը Պիեռ Բազիեն է (2008-2014 թվականներ)։

## Պատկերասրահ

Chevry-Cossigny - Église Notre-Dame-de-l'Assomption 3.jpg
Chevry-Cossigny - Église Notre-Dame-de-l'Assomption 1.jpg
Entrée de Chevry - panoramio.jpg


## Արտաքին հղումներ
* 1999 Land Use, from IAURIF (Institute for Urban Planning and Development of the Paris-Île-de-France région)
* French Ministry of Culture list for Chevry-Cossigny
* Map of Chevry-Cossigny on Michelin

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Ժողովածու (2995)

**Ժողովածու** (2995), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2995 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1707, 1752 թվականներին Մինաս երեց (Ա), Մելքոն Նորընծա (Բ) գրիչների կողմից Բայազետում (Ա)։ Ստացողը եղել է Պարոն Ամիրը (Ա), Մարկոս քահանա (Բ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22,5x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 136 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 84բ, 102ա, 106բ, 111բ (1707 թ.), 130ա (1725 թ.), հետագայի՝ 136 (1771 թ.):
## Բովանդակություն
* Քարոզք,
* Յակ. Կարնեցւոյ Շինուածք Կարնոյ քաղաքին,
* Դարագլուխք,
* Վասն չափուց,
* Հանելուկք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ժողովածու տոմարական (3190)

**Ժողովածու տոմարական** (3190), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3190 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5x10,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 221 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։
## Բովանդակություն
* Պատճէն հայոց տոմարին,
* Ղուկ. Կեղեցւոյ Պատճէն հռոմայեցւոց տոմարի (չափ.), 
* Յակ. Ղրիմեցւոյ Մեկնութիւն տոմարի, Յաղագս տոմարական մակացութեան,
* Տոմար արքայական,
* Առ. Սիւնեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից (չափ.),
* Յաղագս արեգական և լուսնի խաւարման։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Քարոզգիրք, մեկնութիւն Յովհաննու (3191, Գրիգոր Տաթևացի)

**Քարոզգիրք, մեկնութիւն Յովհաննու** (3191), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3191 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է ենթադրաբար 15-րդ դարում Ավաք երեց, Դավիթ կրտսեր, տեր Թումա գրիչների կողմից ենթադրաբար 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,3X10,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 327 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է թղթի վրա խոշոր բոլորգրով, ենթադրաբար Խրատ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 7ա, 26ա, 63ա, 167ա, 240ա և այլուր, հետագայի՝ 306բ (1456, թե՞ 1636 թ.), 26ա, 63ա, 160բ, 276ա, 294բ (ԺԸ-ԺԹ դդ.) և այլուր։
## Բովանդակություն
* Մանունք։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալի Աբբաս

**Ալի Աբբաս Ալ-Խիլֆի** (, , ), իրանցի ֆուտբոլիստ, պաշտպան և կիսապաշտպան, հանդիսանում է  А-լիգայի «Բելլինգտոն ֆենիկս»։

## Կարիերա
### Ակումբային
Ալի Աբբասը հասարակության ուշադրությունը գրավել է 2007 թվականի նոյեմբերին, այն բանից հետո, երբ Իրաքի երիտասարդական թիմի երկու այլ ֆուտբոլիստների հետ միասին, Ավստրալիայում քաղաքական ապաստան խնդրել է մինչև 23 տարեկանների համար Օլիմպիական խաղերի որակավորման փուլում տեղական թիմի հետ հանդիպումից առաջ, Գոսֆորդում։

Խաղացողը բանակցություններ է վարում Մարքոնի Ստալիոնսի հետ, սակայն 2008 թվականի սկզբին վերադառնում է Իրաք, պայմանագիր կնքելով «Ալ-Կուվայի» հետ, որի համար նա խաղացել է 30 խաղ և խփել 11 գնդակ։

2009 թվականի փետրվարին Աբբասը պայմանագիր է կնքել Ավստրալիայի ակումբի հետ, որը հանդես է եկել Նոր Հարավային Ուելսի Պրեմիեր լիգայում։ Անցկացրել է 29 խաղ և 8 գոլի հեղինակ դարձել, խաղացողը թիմի հետ միասին գրավել է երկրորդ տեղը, այնուհետև տեղափոխվել է «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջետս» Ա-լիգայի ակումբ։

Երեք տարի անընդմեջ Նյուքասլում խաղալով, Աբբասը անցկացրել է 60 խաղ, խփել 4 գնդակ։  2012 թվականին հունվարի 26-ին Ալի Աբբասը ստանում է Ավստլիայի քաղաքացիություն։ Ակումբի հետ պայմանագիրը ավարտվել է 2011/12 մրցաշրջանի ավարտից հետո, իսկ Իրաքցին տեղափոխվեց ևս մեկ ավստրալիական ակումբ՝ «Սիդնեյ»։

2016 թվականի մայիսի 12-ին պայմանագիր կնքեց Հարավային Կորեաի «Պխոխան Ստիլեպս» ակումբի հետ։ Նա չկարողացավ դառնալ հիմնական խաղացող, և մեկ տարվա ընթացքում Ալին անցկացրեց ընդամենը 10 հանդիպում Հարավային Կորեայի առաջնությունում։

2017 թվականի սկզբին Աբբասը կորցրեց իր տեղը Չխվե Սուն Խո թիմում, ակումբը առաջարկել էր, որ պայմանագիրը վաղաժամկետ դադարեցվի, բայց ֆուտբոլիստը հրաժարվել է հեռանալ։ Միայն մայիսին Աբբասը ստացավ ազատ գործակալի կարգավիճակ։

2017 թվականին օգոստոսի 23-ին վերադարձավ А-լիգա ստորագրելով երկու տարվա պայմանագիր Վելլինգտոն ֆենիկս ակումբի  հետ։ Ֆուտբոլիստի խոսքերով, նա շատ այլ առաջարկներ ուներ, այդ թվում Իրաքի ակումբներից, սակայն ցանկանում էր կրկին խաղալ А-լիգայում։

### Ազգային հավաքական
Ալի Աբբաս խաղացել է վեց հանդիպում Պեկինում կայանալիք Օլիմպիական խաղերի որակավորման շրջանակներում Իրաքի օլիմպիական թիմի համար։

Հիմնական ազգային հավաքականի համար ֆուտբոլիստը անցկացրեց տաս հանդիպում և նվաճեց Ասիայի գավաթը։

## Ձեռքբերուններ
**Իրաք**  
* Ասիաի գավաթի տիրող 2007

## Միջազգային վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իրաքցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ժողովածու (3206)

**Ժողովածու** (3206), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3206 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում Մինաս, Խաչատուր երեց գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15x10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 178 թերթից։ Գրված է միասյուն և երկսյուն, բոլորգրով։ Կազմը՝ լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարան գրչի՝ 1ա, 4բ, 27ա, 99ա և այլուր, հետագայի՝ 14բ (1601թ.):
## Բովանդակություն
* Վարդ. Արևելցւոյ Հարցմունք և պատասխանիք, 
* Աշխարհացոյց,
* Անուանք քաղաքաց,
* Վարդ. Այգեկցւոյ Առակք,
* Խրատք Խիկարայ,
* Դարագլուխք, 
* Անուանք քաղաքաց,
* Տաղք Առ. Սիւնեցի, անանունք,
* Բանք ասմարականք,
* Պատմութիւն Մահմետի,
* Քարոզք,
* Տեսիլք Գր. Լուսավորչի, Մարիամու,
* Թուղթ երկնառաք,
* Ի. Մատենէ ողբերգութեան Գր. Նարեկացւոյ,
* Ի. Կանոնգրոց հայոց,
* Խրատք (Եփրեմ, անանունք),
* Աթանասի Դաւանութիւն,
* Հարցմունք տաճկաց և պատասխանիք մերոց վրդ-աց,
* Ընդդեմ մահմետականց,
* Յովհ. Երզնկացւոյ Յաղագս երկնային շարժման,
* Հարցմունք ուսումնասիրաց և պատասխանիք վրդ-աց,
* Հարցմունք Բարսղի և պատասխանիք Գր. Աստուծաբանի,
* Թիւք հերձուածողաց,
* Վասն է մահու չափ մեղաց,
* Վասն աստիճանաց եկեղեցւոյ,
* Կաղանդացոյց,
* Գուշակութիւնք,
* Պատճէն տոմարի եբրայեցւոց,
* Յաղագս ամպոց,
* Հարցմունք Բարսղի և պատասքանիք Գր. Լուսաւորչի,
* Մանունք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ֆոնտաննայա փողոց (Վոլժսկի)

**Ֆոնտաննայա փողոց** (), փողոց Վոլգոգրադի մարզի Վոլժսկի քաղաքում։ Գտնվում է քաղաքի հին թաղամասում։ 
thumb|Ֆոնտաննայա փողոցի տեսքը Հիդրոշինարարների հուշահամալիրից
[thumb|[Վոլժսկիի պատմա-գավառագիտական թանգարան|Գավառագիտական թանգարանի շենք, Ֆոնտաննայա 10]]
Այս վայրում կառուցվել և գործարկվել է քաղաքի առաջին շատրվանը։ Ծաղկաթմբերով և ռոտունդներով հանգստի անկյունը շինարարների սիրելի վայրն էր։ Զբոսանքների հայտնի վայր է։ Փողոցը սկսվում է Լենինի պողոտայից և Պալատական հրապարակից, որի մյուս կողմում գտնվում է «Հիդրոշինարարներ» մշակույթի և հանգստի զբոսայգու մուտքը։ Փողոցի սկզբնամասում՝ Լենինի պողոտայի խաչմերուկում է գտնվում «ՄԱՆ» առևտրային ցանցի «Պլյուս» հանրախանութը։ Փողոցի վերջում է գտնվում քաղաքի առաջին շինարարներին նվիրված շատրվանով հուշարձանը և  Ախտուբա գետի զառիվայրը։

## Անվանափոխության պատմություն
1967 թվականին փողոցը կոչվել է «Հոկտեմբերյան 50-ամյակ»։ 1994 թվականին, երբ տոնվել է Վոլժսի քաղաքի 40-ամյա տարելիցը, վերականգնվել է 1954 թվականի անվանումը։

## Տեսարժանություն
* Քաղաքային գավառագիտական թանգարան 
* ԶԱԳՍ (արարողությունների պալատ)
* Հուշարձան՝ քաղաքի առաջին շինարարներին
Ֆոնտաննայա փողոցում է ապրել տեղացի բանաստեղծ, Վոլգայի հիդրոէլեկտրակայանի կառուցող Ա. Ի. Բարանչիկովը։ Տունը, որտեղ ապրել է գրողը, փակցվել է  հուշատախտակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Карта города Волжского

Կատեգորիա:Վոլժսկիի փողոցներ
Լենինի հրապարակ (Վոլժսկի)

**Լենինի հրապարակ** (), Վոլգոգրադի մարզի Վոլժսկի քաղաքի կենտրոնական հրապարակն է։ Գտնվում է Լենինի պողոտայում, այն վայրում, որտեղից սկսվում է Էնգելսի փողոցը։ Հրապարակի կառուցումն ավարտվել է 1981 թվականին։ Լենինի հրապարակը սահմանակից է 36, 39, 42 թաղամասերին։ Այստեղ կազմակերպվում են քաղաքային տոներ, հանրային միջոցառումներ և համերգներ։

Լենինի հրապարակում են գտնվում՝
* Լենինի հուշարձան (բացվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, ստեղծել են  մոսկվացի քանդակագործները)
* «Հոկտեմբեր» մշակույթի տուն և քաղաքային ֆիլհարմոնիա
* Վոլժսկիի առևտրա-արդյունաբերական պալատ
* 22 հարկանի «Ախտուբա» հյուրանոցը՝ քաղաքի ամենաբարձր շենքը, «Волжанин» մարզասրահ
* փոքր ռմբապաստարան հրապարակի տակ

Հրապարակից դեպի Ախտուբա գետի բարձր ափի ուղղությամբ ձգվում է շատրվանների բուլվարը, որի վերջում գտնվում է քաղաքի ամենախոշոր ուղղափառ եկեղեցին և քաղաքի պատկերասրահը, որը տեղակայված է Բեզռոդնոյ գյուղի նախկին դպրոցի շենքում, որի տեղում ձևավորվել է քաղաքը։

## Պատկերասրահ

Ленин2 (Волжский, Волгоград).jpg|Լենինի հուշարձանը հրապարակում
Volzhskiy - Ahtuba Hotel 04.jpeg|Ախտուբա հյուրանոց
Volzhskiy - The City Slogan Banner.jpeg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրապարակներ
Կատեգորիա:Վոլժսկիի փողոցներ
Վիլի (սկանդինավյան դիցաբանություն)

thumb
**Վիլի** (Wille) (սկանդինավյան միֆ)- սկանդինավյան դիցաբանության մեջ առաջին ասերից (աստված) մեկը, որը եղել է Օդինի և Վեի եղբայրը։ Ըստ դիցաբանության, նրանք միասին ստեղծել են երկիրը։

Համաձայն սկանդինավյան դիցաբանության, այն ժամանակ երբ չի եղել ո՛չ մարդ, ո՛չ աստված, ծնվել է մի հսկա Իմիր անունով, նրա հետ միասին ծնվել է նաև մի կով՝ Աուդումբլա անունով։ Նրա կաթը այնքան էր, որ հերիքում էր նույնիսկ Իմիրին, բայց Աուդումբլան չգիտեր ինչով սնվել, այդ պատճառով նա սկսեց լիզել աղի քարերը և երրորդ օրվա ավարտին լիզելով նա ստեղծեց նոր կենդանի էակ` Բուրի անունով, ինչը նշանակում է ծնող։ Բուրին հետագայում դարձավ բոլոր ասերի նախնին, այսինքն նրանց ծնողը : Բուրին ծնեց տղա, որի անունը դրեց Բյոր, այսինքն՝ ծնված։ Ըստ դիցաբանության Բյորը հետագայում կնության վերցրեց հսկայի աղջկան և նրանք ունեցան երեք երեխա՝ Օդինը, Վեն և Վիլին։

## Երկրի ստեղծում
Շատ իրադարձություններ է տեղի ունեցել եղբայր աստվածների հետ, մի անգամ նրանք նույնիսկ կռիվ են սկսում հսկա Իմիրի հետ, որտեղ և հաղթում են։

Եղբայրները Իմիրի անշնչացած մարմինը գցեցին տիեզերական անդունդը և նրանից պատրաստեցին երկիրը։ Արյունը նրանք օգտագործեցին որպես լիճ, գետ, ծով։ Իմիրի ոսկրերը դարձան սարեր, իսկ ոսկրերի բեկորները և ատամները դարձան ժայռեր և գլաքարերը։ Իմիրի գանգը ասերի համար ծառայեց որպես երկրի երկնակամար, իսկ ուղեղը նրանք շպրտեցին օդը և այն օդում վերածվեց ամպերի, ահա թե ինչու են այդքան նենգ, սև ու խավար ամպերը, անընդհատ սպառնացող փոթորկով ու կարկտով։ Հետո աստվածները վերցրեցին կայծերը, որոնք թռչում էին շրջակայքում և պոկվել էին Մուսպելլյայից և միացրեցին երկնքին։ Այդպես, ստեղծվեցին անշարժ աստղերը, իսկ մնացած կայծերին ասերը թույլ տվեցին թռչել ազատ, բայց յուրաքանչյուրի համար տեղ և ճանապարհ կառուցեցին։ Իմիրի դին դարձավ երկիր,արյունը՝ ծով, ոսկրերը՝ սարեր, գանգը՝ երկինք, իսկ մազերը՝ անտառներ։ Այսպես, ստեղծվեց Միդգարդը, մարդկանց համար, ստեղծված աստվածների բարիքով։

Այսպես եղբայրները ստեղծեցին Միդգարդը, բայց այն բնակեցված չէր։

## Մարդկանց ստեղծում
thumb
Մի անգամ եղբայրները քայլում էին իրենց ստեղծած երկրի ափով և տեսան երկու ծառ, և մտածեցին, թե ինչ կլինի, եթե նրանց կյանք տան։ Վերցրեցին եղբայրները ծառերը և նրանցից ստեղծեցին մարդուն։ Օդինը, որը ավագ եղբայրն էր, տվեց նրանց հոգի և կյանք, Վիլին տվեց բանականություն և շարժում, իսկ Վեն, նրանց տվեց խոսելու, տեսնելու և լսելու ունակություն։ Տղամարդուն տվեցին Ասկ անունը, այսինքն՝ հացենի, իսկ կնոջը՝ Էմբլա անունը, այսինքն՝ ուռենի։

## Տես նաև

* Վիլի և Վե

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սկանդինավյան դիցաբանություն
Էլոդի Ֆոնտան

**Էլոդի Ֆոնտան** (, ), կինոյի և հեռուստատեսության ֆրանսիացի դերասանուհի, նկարահանվել սկսել է 1996 թվականին։

## Կենսագրություն
Էլոդի Ֆոնտանը ծնվել է  Բոնդիում (Սան Սեն Դենի) 1987 թվականի հուլիսի 9-ին։ Դերասանական կարիերան սկսել է մանկության տարիներին՝ նկարահանվելով Nissan-ի, Quick ռեստորանների ցանցի, Euro Disney-ի և աղանդեր արտադրող Alsa ընկերության գովազդներում։ Կինոյում իր նորամուտը կատարել է ինը տարեկանում՝ նկարահանվելով Ժերար Լոզյեի «Վտանգավոր մասնագիտություն» ֆիլմում, որում հանդես են եկել նաև Ժերար Դեպարդիեն ու Միշել Լարոկը։

2014 թվականին կատարել է Քրիստիան Կլավյեի հերոսի կրտսեր աղջկա դերը «Խելահեղ հարսանիք» ֆիլմում։

2015 թվականին՝ «Սուպերդայակ 2» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, ծանոթացել է դերասան և ռեժիսոր Ֆիլիպ Լաշոյի հետ, իսկ 2016 թվականին նրանք հայտարարել են իրենց հարաբերությունների մասին։

## Ընտրյալ ֆիլմագրություն
**Վտանգավոր մասնագիտություն* (, 1996) — Ֆաննի
* *R.I.S. Գիտական ոստիկանություն* (2007—2014) — Սեսիլ Կարերա / Լիզա Բերտյե
* *Ժոզեֆինա։ Պահապան հրեշտակ*  (2010) — Ալեքսանդրա
* *Խելահեղ հարսանիք*  (, բառացի՝ «Ինչո՞վ ենք մենք զայրացրել աստծուն, 2014) — Լոր Վեռնեյ
* *Superդայակ 2*  (2015) — Ժյուլի
* *SuperԱլիբի*  (2017) — Ֆլո Մարտին
* *Առաքելություն Բասկերի երկրում*  (2017) — Սիբիլա Գրանյե

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ավետիք Էլոյան

**Ավետիք Էլոյան** (), հայ ճարտարապետ։ Ամերիկյան ճարտարապետների ինստիտուտի անդամ (2017)։

## Կենսագրություն
Ավետիք Էլոյանը ծնվել է 1975 թվականին Երևանում։ 1992-1998 թվականներին սովորել է Երևանի ճարտարապետաշինարարական ինստիտուտի Ճարտարապետության և քաղաքաշինության ֆակուլտետում։ «Մարսելի պատմական կենտրոնի վերակառուցման նախագիծ» ծրագրի շրջանակում 1997 թվականին ստաժավորում է անցել Ֆրանսիայում։ 1998 թվականին վերապատրաստվել է Հնդկաստանում Նյու Դելի մարդկային տարաբնակեցման ղեկավարման ինստիտուտում, որտեղ ուսումնասիրել է քաղաքաշինության ղեկավարման հիմնախնդիրները։ 1998-2000 թվականներին սովորել է Մոսկվայի քաղաքաշինության գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 2001 թվականին Երևանի պետական Ճարտարապետաշինարարական համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ ստանալով ճարտարապետական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2016 թվականին Կալիֆորնիայի ճարտարապետների պալատի կողմից ստացել է ճարտարապետական և քաղաքաշինական նախագծման արտոնագիր։ 2001-2002 թվականներին եղել է «Պողոսյան Հրաչ ճարտարապետական արվեստանոցի» ճարտարապետ, 2002-2006 թվականներին՝ Բար Հարբոր քաղաքի «Ռոք Քայվանո արքիթեքթս» արվեստանոցի ճարտարապետ, 2006-2008 թվականներին՝ Չիկագոյի «Պապաջորջ-Հայմս փարթներս» նախագծային արվեստանոցի ճարտարապետ, 2008- 2012 թվականներին՝ Սան Ֆրանցիսկոյի «Մաքդոնալդ արքիթեքթս» ճարտարապետական արվեստանոցի նախագծերի ղեկավար։

2012-2018 թվականներին ԱՄՆ-ում հիմնադրել և ղեկավարել է «Էլոյան արքիթեքթս» ճարտարապետական արվեստանոցը։ Նախագծել է մի շարք կառույցներ Լոս Անջելեսում, Չիկագոյում, Սան Ֆրանցիսկոյում, Մոսկվայում և այլն։

## Նշանակալի կառույցներ
* «Սան Ֆրանցիսկո Բեյ բրիջ» կամրջի (San Francisco Bay Bridge) մատույցներ
* «Պորտլանդ Միլուոկե» (Portland Milwaukie Light Rail Bridge) կամուրջ
* Չիկագոյում «Ալտա Քեյ» բազմահարկ բնակելի շենք
*Բնակելի շենքի նախագիծ Բերքլիում
*Բազմաֆունկցիոնալ շենքի նախագիծ Սան Ֆրանցիսկոյում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ
Իլյա Վառլամով

**Իլյա Ալեքսանդրովիչ Վառլամով** (, ), ռուս հասարակական գործիչ, լրագրող և գործարար։ Բլոգի և վիդեոբլոգի հեղինակ կայքում, որն ինքը ներկայացնում է որպես հեղինակային ԶԼՄ։ iCube գովազդային գործակալության հիմնադիր և «Քաղաքային նախագծեր» հիմնադրամի համահիմնադիր։

Հայտնի է իր ֆոտոռեպորտաժներով Ռուսաստանի և Ուկրաինայի քաղաքական ընդդիմության ակցիաներից և ռուսական քաղաքներում քաղաքային կենցաղի մասին նյութերով։

## Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Մոսկվայում։ Մոսկվայի ճարտարագիտական համալսարանի բնակելի և հասարակական շինությունների ճարտարագետ մասնագիտության ամբիոնի շրջանավարտ է։

Համալսարանում սովորելու տարիներին հիմնել է ընկերությունը, որը հետագայում դարձել է iCube ընկերությունների խումբ 3 մլն $ տարեկան շրջանառությամբ։

2009 թվականի օգոստոսին Դմիտրի Չիստոպրուդովի հետ միասին հիմնել է «28-300» ֆոտոգործակալությունը, որը մասնագիտացած է առևտրային լուսանկարահանումներում և լուսանկարների վաճառքում։

2011 թվականին հիմնել է «Ապակե հեղույս» հակամրցանակը, որը շնորհվում է Մոսկվայի պաշտոնյաներին քաղաքի «վերակառուցմանը» վերաբերող հիմար և վնասակար որոշումներ կայացնելու համար։

2011 թվականի սեպտեմբերին թողարկել է «Ռիդուս» օնլայն ԶԼՄ-ն։ 2012 թվականի հունիսի հայտարարել է, որ հեռանում է այդ նախագծից, ինչից հետո «Ռիդուսում» փոխվել է ողջ խմբագրակազմը։

2012 թվականի ապրիլին հաղթելով «Օմսկ՝ քաղաքական» հրատարակչության «Քաղաքացի քաղաքապետ» փրայմերիզը՝ որոշեց մասնակցել Օմսկի քաղաքապետի ընտրություններին, որոնք պետք է անցկացվեին հունիսի 17-ին, սակայն չկարողացավ հավաքել ընտրողների՝ առաջադրման համար անհրաժեշտ ստրոագրությունների քանակը:

2012 թվականի հունիսի 4-ին Մաքսիմ Կացի հետ միասին հայտարարել է «Քաղաքային նախագծեր» հիմնադրամի ստեղծման մասին։

Հեծանվային շարժման ակտիվիստ է, 2013 թվականից սկսած՝ եղել է «Колесо-Колёсико»՝ ՌԴ-ում Peugeot,Gitane, Definitive և Puch հեծանիվներ ներկրող ընկերության համահիմնադիր։ Դուրս է եկել նախագծից 2015 թվականին։

## Մատենագիտություն
* «Про Москву / About Moscow». 2012; Языки: Русский, Английский; тираж 3 тыс. экз. — ISBN 978-5-88149-528-2.
* «Путевые заметки». 2015. — ISBN 978-5-00-057274-0.

## Ընտանիք
Ամուսնացած է Լյուբով Վառլամովայի հետ, ունի մեկ դուստր՝ Ելենան (ծնվ. 2009 թվ. նոյեմբերի 3-ին)։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 8-ին ծնվել է նրանց որդին՝ Լևը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանում «օտարերկրյա գործակալներ» ճանաչված անձինք
Ելիզավետա Ալեքսեևա

**Ելիզավետա Գեորգիևնա Ալեքսեևա** (, ), խորհրդային ռուս դերասանուհի, թատերական ռեժիսոր, մանկավարժ։ Երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1952)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1971)։

## Կենսագրություն
Ելիզավետա Ալեքսեևան ծնվել է 1901 թվականի հունիսի 9-ին Մոսկվայում։ Եղբոր՝ Բորիս Դոբրոնրավովի ազդեցությամբ նույնպես որոշում է դառնալ դրամատիկական դերասանուհի։

Սովորել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոցում և Մոսկվայի Ե․ Վախթանգովի անվան դրամատիկական ստուդիայում (1920 թվականից՝ Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի 3-րդ ստուդիա), որտեղ 1922 թվականին սկսել է իր բեմական գործունեությունը։ 1926 թվականին ստուդիայի՝ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի վերակազմավորվելուց հետո, դարձել է այդ թատրոնի դերասանուհի։

Դերասանուհու խաղում դրամատիկական խառնվածքը համադրված էր կատարման պարզության և փափկության հետ։

Աշխատել է նաև որպես ռեժիսոր։ Ներկայացումներ է բեմադրել Ռուբեն Սիմոնովի հետ համատեղ։ Նկարահանվել է կինոյում։

1930 թվականից դասավանդել է Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնին կից դպրոցում (ներկայումս՝ Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտ), 1946 թվականից՝ պրոֆեսոր։

Մահացել է 1972 թվականի փետրվարի 21-ին (այլ տվյալներով՝ փետրվարի 18-ին) Մոսկվայում։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (հողակտոր № 3)։

### Ընտանիք
* Եղբայրը՝ Բորիս Դոբրոնրավովը (1896֊1949), Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դերասան էր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1937)։
* Զարմուհին՝ Ելենա Դոբրոնրավովան (1932֊1999), Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասանուհի էր, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1968)։

## Գործունեություն
### Դերերը թատրոնում

### Ռեժիսոր

### Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ և պարգևներ
* ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1946)
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1947)
* ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1971)
* Երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1952)՝ Մաքսիմ Գորկու «Եգոր Բուլիչով» ներկայացման մեջ Գլաֆիրայի դերը կատարելու համար
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1946)՝ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի 25-ամյակի կապակցությամբ
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1971)՝ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի 50-ամյակի կապակցությամբ
* Մեդալ՝ «1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ անձնվեր աշխատանքի համար»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թատերական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ