Տեղը (վեպ)

**«Տեղը»** ()**,** Աննի Էռնոյի կենսագրական բնույթի վեպը, որը լույս է տեսել 1983 թվականին «Գալլիմար» հրատարակչությունում: 1984 թվականին վեպն արժանացել է Ռենոդո մրցանակի։

## Ոճ
Ինքնակենսագրականը  գրվել է 1982-ի նոյեմբերից մինչև 1983-ի հունիսիը։ Աննի Էռնոն մասնակիորեն նկարագրում է իր մանկության հիշողությունները։ Նա վստահեցնում է, որ պատմությունը «ծնվել է իր հորը կորցնելու ցավից», ինչն էլ հենց նրա մասին գրելու ցանկության պատճառն է։

Էռնոն այս տեքստում որդեգրում է «ուղղիղ գրվածքը» ․ այնպես, որ հենց ինքն է նկարագրում մինիմալիստական ոճը, որը կշարունակի օգտագործել հետագա  գործերում։ Ոճն իրենից ենթադրում է պարզ նախադասություններ, կոնկրետ բառապաշար, զուրկ  ամեն տեսակ անբնականությունից, չեզոք տեսակետ, էլ ավելի նկատելի, քան ինքնակենսագրականում է։ Ոճական այս ընտրությունը նաև արձագանքում է հեղինակի՝ գրեթե սոցիալ-ինքնակենսագրական հնարին։

## Ռեզյումե
Պատմությունը սկսվում է հեղինակի հոր մահով, այնուհետև լայն շրջադարձ է կատարվում դեպի իր անցյալ։ Առաջին էջերից սկսած՝ հեղինակը բացահայտում է իր գրական ոճը։ Նա մտադրված է հոր կյանքը նկարագրել հնարավորինս անտարբեր ձևով, ուղիղ գրվածքով, առանց զգացմունքի, այնպես,որ դա բնական ձևով է առաջանում։ Ամբողջ գիրքում նա  այս սկզբունքով  է շարժվում․ հասարակ կյանքի պատմություն, պարզ բառապաշարով, բացահայտ նախադասություններով։ Պատմությունը գրված է  բառանադարձման կառուցվածքով․ սկսվում է հոր մահով, շարունակվում վերջինիս կյանքի ամենավաղ շրջանով և ավարտվում նրա մահով։

Վեպը պատմում է հոր կյանքը․ նախ՝ գյուղացի, այնուհետև՝ գործարանի բանվոր ՝փորձելու փոխել ճակատագիրը և վերջապես՝ սրճարան-խանութի կառավարիչ։ Պատմությունը շարունակվում է դեպի աղջկա ճակատագիրը, որը պետք է փոխվեր կրթության շնորհիվ, դեպի սրճարանի ՝ ավելի լավ կյանքի հույսերը չարդարացնող գործը և շրջանցում է ժամանակաշրջանը՝ հասնելով մինչև հոր մահը և հեղինակի ամուսնությունը։ Պատմությունն ընդհատվում է գրվածքի վերաբերյալ մտորումնորի պատճառով։ Ի դեպ՝ Էռնոն նախաբանի մեջ մեջբերում է է Ժան Ժենեին գրքի իմաստը բացատրելու համար․ «Համարձակվում եմ մի բացատրություն տալ․ գրելը դավաճանված լինելու դեպքում ծայրահեղ միջոց է»։ Դավաճանություն ասելով՝ այստեղ ի նիկատի ունի իր արմատներին դավաճանելը, երբ լքում է բանվորական միջավայրը, հետո իր նոր շրջապատում գաղտնի է պահում իր ով լինելը։

## Հրատարակուություններ
•	«Տեղը», Գալլիմար հրատարակչություն, 1983․ Կոլ, Ֆոլիո Պոշ, էջ113

•	«Տեղը», հեղինակի կողմից կարդացվող հատվածներ, երաժշտությունը՝ Ժան- Ժակ Բիրժեի և Միշել Բյուիրետտի, սկավառակ (1988)

•	Տրադ, Սոնյա Ֆինկ, Der Platz. Suhrkamp, Բեռլին 2019

•	Ներառված Écrire la vie-ում, Quarto հավաքածուի մեջ, Գալլիմար, 2011

•	Ձայնային գիրք, կարդում է Դոմինիկ Բլանկը, Գալլիմար, 2022

## Արժեք
Գիրքը շատ լավ է ընդունվում իր տպագրվելու պահից։ Լը Մոնդը խոսում է «սիրո մի հուզիչ պատմության» մասին, իսկ Լը Ֆիգարոն որակավորում է այն որպես  «բացառիկ, լարված և շատ հզոր»։ Գիրքը Ռենոդո մրցանակ է ստանում Քրիստիան Ժիուդիսելլիիի «Թռիչքի վայր» ստեղծագործության հետ քվեարկության տասնհինգերորդ փուլում, 6 ձայնով։ «Տեղը» վաճառվում է 100 000 օրինակից։

## Գրականություն
* Annie Ernaux: l'ecriture du "don reverse" , Philippe Vilain , LittéRéalité, հատոր 10, համար 2, 1998, Université York DOI 10.25071/0843-4182.28137 էջ  61 - 72 (sur Passion simple, La Place, Une femme)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1983 թվականի ֆրանսիական վեպեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Կենսագրություն