open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բերիլ Դեդեօղլու

**Բերիլ Դեդեօղլու** (, ), թուրք պետական և քաղաքական գործիչ։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 22-ից մինչև 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ը զբաղեցրել է Թուրքիայի ԵՄ հարցերով նախարարի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Բերիլ Դեդեօղլուն ծնվել է 1961 թվականին Անկարայում։ Ավարտել է Գալաթասարայի ավագ դպրոցը։ Այնուհետև սովորել է Ստամբուլի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։

1995 թվականից աշխատում է Գալաթասարայի համալսարանում։ 1995 թվականին դարձել է դոցենտ, իսկ 2005 թվականից ունի պրոֆեսորի գիտական կոչում։ Դասավանդում է նաև Կադիր Հասայի համալսարանում և Ստամբուլի Այդըն համալսարանում։ Դեդեօղլուն մի քանի գրքերի հեղինակ է։ Մասնակցել է Samanyolu Haber և TRT 2 Haber հեռուստաալիքներով հեռարձակվող մի շարք հաղորդաշարերի։

2012 թվականի փետրվարի 6-ին 4 տարի ժամկետով նշանակվել է Թուրքիայի կրթության բարձրագույն խորհրդի անդամ։

2012 թվականի դեկտեմբերին ընթանում էր Թուրքիայի և Քրդական բանվորական կուսակցության խաղաղ բանակցությունների հերթական շրջափուլը։ Այդ կոնֆլիկտը սկսվել էր դեռևս 1980-ական թվականներից։ Կոնֆլիկտի հանգուցալուծմանը պետք է նպաստեր «իմաստունների խորհրդի ստեղծումը», որի անդամ պետք է դառնային Թուրքիայի աշխարհագրական 7 շրջաններից ներկայացուցիչներ։ Դեդեօղլուն նշանակվել է Կենտրոնական Անատոլիայի շրջանից։ 2013 թվականի կեսերին նա պլանավորել և անց է կացրել մի շարք կոնֆերանսներ այս հարցի վերաբերյալ։

2015 թվականի սեպտեմբերի 22-ից մինչ 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ը զբաղեցրել է Թուրքիայի ԵՄ հարցերով նախարարի պաշտոնը։

Գրել է հոդվածներ «Star», «Today's Zaman», «Zaman», «Ակօս» և «Yeni Şafak» թերթերի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Անձինք Անկարայից
Կատեգորիա:Գալաթասարայի վարժարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Թուրք ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Թուրք գրողներ
Կատեգորիա:Թուրք կին ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Թուրք պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի կառավարության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ
Գաբրիել Բարբոզա

**Գաբրիել Բարբոզա Ալմեյդա**, առավել հայտնի է որպես **Գաբիգոլ** կամ պարզապես **Գաբրիել** (, ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Ինտեր» ակումբի հարձակվող։

## Ակումբային կարիերա
Գաբրիելը «Սանթոս» ակումբի սանն է։ Նա ակումբ է գնացել, երբ 8 տարեկան էր, 2004-2013 թվականներին Գաբրիելը խաղացել է «Սանթոս»-ի տարբեր մանկապատանեկան և երիտասարդական թիմերում։

2012 թվականին նա ստորագրել է իր առաջին պայմանագիրը «Սանթոս»-ի հետ, ըստ որի նա դառնում է «Սանթոս»-ի առաջին կազմի ֆուտբոլիստ.: 2013 թվականի հունվարի 17-ին Գաբրիելը իր առաջին խաղն է անցկացրել «Սանթոս»-ի կազմում, ընդդեմ «Գրեմիո Բարուերի»-ի, իսկ մայիսի 26-ին Գաբրիելը իր առաջին խաղն է անցկացնում Բրազիլիայի առաջնությունում, խաղալով «Ֆլամինգո»-ի դեմ։

2016 թվականի օգոստոսի 26-ին Գաբրիելը տեղափոխվում է Միլանի «Ինտեր»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմում է 25 մլն. եվրո։

## Միջազգային կարիերա
Գաբրիելը խաղում է Բրազիլիայի (մինչ. 20 տարեկանների) հավաքականում։

2016 թվականի մայիսի 29-ին Գաբրիելը իր առաջին հանդիպումը խաղաց Բրազիլիայի հավաքականի կազմում, ընկերական խաղում, ընդդեմ Պանամայի։ Բարբոզան խաղադաշտ դուրս եկավ 64-րդ րոպեին, 73-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ։ 2016 թվականի Ամերիկայի գավաթի ժամանակ նա մասնակցեց Հաիթիի հավաքականի դեմ խաղին և դարձավ գոլի հեղինակ։

### Վիճակագրությունը հավաքականում

**Արդյունք։ 4 խաղ / 2 գոլ, 2 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 1 պարտություն:**

## Նվաճումներ
### Սանթոս
* Սան Պաուլոյի չեմպիոն **(2)**. 2015, 2016

### Բրազիլիայի հավաքական
* Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն. 2016

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը footballzz 
* 
* Պաշտոնական էջը «Սանթոս»-ի կայքում  
* Էջը ogol.com 

Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սանտոսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆլամենգոյի ֆուտբոլիստներ
Ապոկալիպսիսի քարանձավ

**Ապոկալիպսիսի քարանձավ** (), քարանձավ Հունաստանի Պատմոս կղզում։ Ըստ Սուրբ Ավանդության՝ այստեղ է սուրբ Հովհաննես Առաքյալը ստացել իր «Հայտնությունը» (Հայտ․ 1:9-10): Քարանձավը վրա է կառուցվել Սուրբ Հովհաննես Ավետարանչի վանքը, որի հետ միասին 1999 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Քարայրի վերևում կառուցվել է տաճարը, որն ունի երկու կողմնասեղան՝ ընդարձակը (Սուրբ Աննայի պատվին) և փոքրը, որը ներառում է նաև Ապոկալիպսիսի քարանձավը։

Քարանձավը գտնվում է ժամանակակից ճանապարհի մակարդակից ներքև, և դեպի այնտեղ տանող միակ ուղին թեք աստիճանն է։ Մուտքի անմիջապես վերևում կա հետևյալ գրությունը․ *«Այս վայրը, որը թողնում է երկարատև տպավորություն, այլ բան չէ, քան Աստծո տուն։ Սա դուռ է դեպի Երկինք»։*

## Հիշատակումներ
Պատմաբան Ա․ Ա․ Դմիտրիևսկին իր «Պատմոսի ակնարկներ» (1894) գրքում տվել է քարանձավի հետևյալ նկարագրութունը։

## Պատկերասրահ

Patmos, grotta dell'apocalisse, chiesa nella grotta, 02.jpg|Ապոկալիպսիսի քարանձավի ներքին տեսքը (սեղանի կողքին վառվող մոմեր կան։ Դրանք տեղադրված են այնտեղ, որտեղ պառկած էր Հովհաննես Աստվածաբանը, երբ ստացել է Հայտնիությունը։ Պատին արծաթե շրջանակով նշված է այն վայրը, որտեղ նա հենվել է՝ փորձելով բարձրանալ։
Patmos, grotta dell'apocalisse, monastero, ingresso 03 mosaico di san giovanni il teologo che detta l'apocalisse su rivelazione divina.jpg|«Ապոկալիպսիսի» քարանձավի մուտքի մոտ պատկերված խճանկար։ Պատկերում է Հովհաննես Աստվածաբանին (աջից) և նրա աշակերտ Պրոխորին, որը արձանագրում է առաքյալի տեսածը։

Քարանձավի պատերի մի շարք հետքեր կապում են առաքյալի՝ այնտեղ մնալու հետ․ փոսեր, որտեղ նա մտցրել է իր գլուխը, քարե գրակալ և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Միֆեր եղել են և Պատմոսում։ 
*  

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով
Անվիճարկելի 2

**«Անվիճարկելի 2»** (), 2006 թվականին արտադրված ֆիլմ, որը պատմում է բանտային մարտերի մասին։ Գլխավոր դերակատարներն են Մայքլ Ջեյը և Սկոտ Էդկինսը, ֆիլմի ռեժիսորը Այզեկ Ֆլորենտայնն է։ Այն «Անվիճարկելի» ֆիլմի շարունակությունն է։

## Սյուժե
Ջորջ Այսմեն Չեմբերսը բռնցքամարտի նախկին աշխարհի չեմպիոն էր։ Նա մեկնում է Ռուսաստան՝ օղու գովազդում նկարահանվելու համար։ Վերադառնալով հյուրանոց նա հանդիպում է Գագայի աշխատողներին, ովքեր նրան մեղադրում են թմրանյութ պահելու մեջ։ «Սև Բլուրներ» բանտում անցկացվում էին մարտեր, որի չեմպիոնը Յուրի Բոյկան էր։ Բանտ տեղափոխվելու առաջին օրից նրանք վատ հարաբերությունների մեջ էին և մի քանի անգամ նրանք իրար հետ կռվել են և ամեն անգամ նրանց բաժանել են։ Բոյկան նրան ասում է, որ նրանց խնդիրները կլուծեն ռինգում։

Դրանից հետո Չեմբերսին ենթարկում են տանջանքների և ուղարկում են աշխատելու աղբի փոսի մեջ։ Աշխատանքները կառավարում էր մի հաշմանդամ ծերուկ՝ Կռոտը։ Երբ բանդապետը Չեմբերսին փակում է ջրով լցված փոսի մեջ, Կռոտը նրան բացատրում է որ նրան երբեք բաց չեն թողնի մինչև չհաղթի Յուրի Բոյկային։ Դրանից հետո Ջորջը հանդիպում է բիզնեսմեն Գագայի հետ, նա նրան ասում է, որ անմինջապես բաց կթողնի Չեմբերսին, եթե հաղթի բանտի չեմպիոնին։ Չեմբերսը համաձայնվում է մրցել, որպես մարտավկա նա ընտրում է իր ընկեր թմրամոլ Ստիվ Պարկերին։ Բայց Պարկերին սկսում են սպառնալ Բոյկայի «ընկերները», այդ իսկ պատճառով նա ստիպված թունավորում է Չեմբերսին և երկրորդ ռաունդում Բոյկան հաղթում է նրան։ Բանտախուց վերադառանալուց հետո, Կռոտը նրան ասում է, որ նրան թունավորել էին, ապա նա տեսնում է կախաղան եղած Ստիվին և նրա կողքին դրված գրություն, այնտեղ գրված էր. «Ջորջ ներիր ես այլ ելք չունեի»։

Բոյկան իմանալով, որ Չեմբերսին թունավորել ենՙ նա սպանում է մի քանի մարտավկաների և ասում է, որ աշխարհի ամենաուժեղ մարտիկը կարիք չունի, որպեսզի իր հակառակորդներին թունավորեն։

Կռոտը սկսում է վարժեցնել Չեմբերսին և կռվի ժամանակ նա կոտրում է Բոյկայի ոտքը, ինչի արդյունքում նա հանձնվում է և Չեմբերսին ազատ են արձակում։ Նրան դիմավորում է Գագան, ով նրան տալիս է նրա հասանելիք գումարը և նա որոշում է այդ գումարով «գնել» Կռոտին, որպեսզի նա դուրս գա բանտից։

## Դերակատարներ
* Մայքլ Ջեյ Ուայթ - Ջորջ «Այսմեն» Չեմբերս
* Սկոտ Էդկինս - Յուրի Բոյկա
* Էլի Դանկեր - Նիկոլայ «Կռոտ»
* Բեն Քրոս - Ստիվեն Պարկեր
* Մարկ Իվանիր - Գագա
* Վալենտիվ Գանև - Բանտի կառավարիչ Մարկով
* Սիլվիո Սայմակ - Արկադի Դավիչ
* Վելիզար Բինև - Կիրիլ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2000-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սպորտային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ինքնասպանության մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
Երկնային երաժշտություն

մինի|309x309փքս|<center>Աշխարհի ներդաշնակությունը, 1806</center>
**Երկնային երաժշտություն** (լատ.՝ **Musica universalis**), **աշխարհի կամ տիեզերքի ներդաշնակություն**, հնագույն փիլիսոփայական հասկացություն, որը երկնային մարմինների՝ Արեգակի, Լուսնի և մոլորակների շարժումը դիտարկում է որպես երաժշտության (կամ որ լատիներեն բառն է՝ *musica*) տեսակ։ Այս երաժշտությունը սովորաբար լսելի չի համարվել, այլ ներկայացվել է որպես ներդաշնակ, մաթեմատիկական կամ կրոնական հասկացություն։ Երկնային երաժշտության գաղափարը շատ երկար ժամանակ՝ մինչև Վերածնունդը ընդունվել է տարբեր փիլիսոփաների կողմից, ազդելով շատ դպրոցների, այդ թվում՝ հումանիստների վրա։ Հետագայում գիտական հետազոտությունները բացահայտեցին ուղեծրային որոշակի համաչափություն, որն անվանվեց ուղեծրային ռեզոնանս։

## Պատմություն
ձախից|մինի|208x208px|Փորագրություն, որը ցույց է տալիս Ապոլլոնին, Մուսաներին, մոլորակների շարժումը, երկնային երաժշտությունը և երաժշտական հարաբերությունները, Իտալիա, Վերածնունդ, 1496:
Երկնային երաժշտությունը հետևում է մետաֆիզիկական այն սկզբունքին, թե՝ մաթեմատիկական հարաբերություններն արտահայտվում են էներգիայի որակի կամ «տոնայնության» փոփոխությամբ, որն արտահայտվում է թվերի, հրեշտակների, ձևի և ձայնի փոփոխություններով։ Այս բոլորը կապված են համաչափության ընդհանուր մի կաղապարով։ Պյութագորասն առաջինն էր, որը ցույց տվեց, որ ձայնի տոնայնությունը կապված է այն առաջացնող լարի երկարությունից իսկ ներդաշնակ ձայնային հաճախությունները կապված են թվային հարաբերություններից։ Իր երկնային երաժշտությանը վերաբերվող տեսության մեջ Պյութագորասը ենթադրում է, որ Արեգակը, Լուսինը և մնացած մոլորակները, բոլորն արձակում են իրենց բնորոշ ձայնը (ուղեծրային ռեզոնանս), որն ուղղակիորեն կապված է այդ մարմինների պտույտի հետ։ Նա նաև ենթադրել է, որ Երկրի վրա կյանքի որակը անմիջականորեն կախված է տիեզերական մարմինների արձակած ձայնի հետ, որը սակայն մարդու ականջի համար անլսելի է։ Վերջապես, Պյութագորասը աստղագիտությունը և երաժշտությունը համարում է «երկվորյակ» գիտություններ, որտեղ աստղագիտությունը նկարագրում է տեսողական ճանաչումը, երաժշտությունը՝ լսողականը, բայց երկուսի համար էլ անհրաժեշտ է թվային համաչափությունների իմացություն։

## Էզոտերիկական քրիստոնեություն
Ըստ Բոետիոսի «De Musica» (Երաժշտության մասին) գրքի՝ գոյություն ունի երաժշտության երեք հիմնական տեսակ՝
* *musica mundana* (որը հաճախ համեմատվում է երկնային երաժշտության հետ)
* *musica humana* (մարդու մարմնի ներքին երաժշտությունը)
* *musica quae in quibusdam constituta est instrumentis* (ձայները, որն արձակում են երգիչները կամ երաժշտական գործիքները)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հին Հունաստանի փիլիսոփայություն
Կատեգորիա:Հին Հռոմի փիլիսոփայություն
Կատեգորիա:Միջնադարյան փիլիսոփայություն
Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն
Կատեգորիա:Երաժշտական էսթետիկա
Կատեգորիա:Աստղագուշակության պատմություն
Պիեռ Բրասո

[մինի|300px|Նկարիչ Պիեռ Բրասոն պարզվեց, որ [շիմպանզե կապիկ է։]]
**Պիեռ Բրասո** (),  մտացածին ավանգարդիստ նկարիչ, որի նկարները ցուցադրվել են Գյոտեբորգի ցուցահանդեսում 1964 թվականին և քննադատների հիացմունքին են արժանացել։ Պարզվել է, որ նկարիչը  շվեդական Բուրոս քաղաքի կենդանաբանական այգու Պիտեր մականունով շիմպանզե կապիկն է, և նրա մասնակցությունը ցուցահանդեսին կատակ էր։

## Խաբեությունը
Խաբեության գաղափարը  «Göteborgs-Tidningen» տաբլոիդի շվեդ լրագրող Էկե «Դակու» Ակսելսոնինն էր, որը որոշել էր ստուգել, թե գեղարվեստական քննադատները կկարողանա՞ն տարբերել ավանգարդիստ նկարիչների ստեղծագործությունները կապիկի նկարածից։ Նկարիչ Ինգվե Ֆունկեգարդի հետ մեկտեղ Ակսեսոնը որոշում է ցուցադրել կապիկի նկարները՝ ներկայացնելով դրանք որպես ոչ հայտնի ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ Բրասոյի ստեղծագործություններ։

Կատակասերները համոզել են տեղական կենդանաբանական այգու վերակացուին Պիտեր շիմպանզեին յուղաներկեր և վրձիններ տալ։ Չորսամյա կապիկը հավանել է նկարչությունը, հատկապես տտպահամ կապույտ կոբալտը։ Երբ նա վերջապես սկսել է ներկը քսել կտավին, զգացվել է նրա «գեղարվեստական գերադասությունը» մուգ կապույտ գույներին։ Նրա նկարներից Ակսելսոնը ընտրել է լավագույն չորսը և պայմանավորվել է, որ դրանք ցուցադրվեն Գյոտեբորգի Christinae պատկերասրահում։

«Վարպետի» նկարները միանգամից ուշադրություն են գրավել։ Մասնավորապես արվեստաբան, «Göteborgs-Posten»-ի մեկնաբան Ռոլֆ Անդենբերգը հիացմունքով գրել է թերթում.

Հավաքորդներից մեկը գնել է նկարներից մեկը 90 ԱՄՆ դոլարով, որը համարժեք է այսօրվա 473 դոլարին։ Հետաքրքիր է, որ խաբեությունը բացահայտվելուց հետո էլ Ռոլֆ Անդենբերգը պնդում էր, որ ցուցահանդեսում լավագույն նկարները Պիեռ Բրասոյինն էին։

Ամոթալի մերկացումից հետո Պիեռ Բրասոյի աշխատանքների մասին մոռացան, իսկ կապիկին 1969 թվականին տեղափոխեցին Անգլիայի Չեսթերի կենդանաբանական այգի, որտեղ էլ ապրեց մինչև իր կյանքի վերջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Критики не смогли отличить картину, нарисованную шимпанзе, от произведения современного искусства. 
* Avantgarde artist Pierre Brassau

Կատեգորիա:1964 խաբեություններ
Կատեգորիա:Կենդանիների նկարչություն
Կատեգորիա:Հայտնի կենդանիներ
Հայ-բուլղարական հարաբերություններ

**Հայ-բուլղարական հարաբերություններ** (), դիվանագիտական հարաբերությունները Հայաստանի և Բուլղարիայի Հանրապետությունների միջև։

Հայաստանի և Բուլղարիայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 18-ին։ 1992 թվականից Սոֆիայում գործում է Հայաստանի դեսպանատուն։ Երևանում Բուլղարիայի դեսպանատունը գործում է 1999 թվականի դեկտեմբերի 19-ից։

Երկու պետություններն էլ Միավորված Ազգերի կազմակերպության և Սևծովյան տնտեսական համագործակցության լիիրավ անդամներ են։

Հայերը համարվում են Բուլղարիայի տարածքում ապրող չորրորդ խոշոր ազգային փոքրամասնությունը։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ նրանց թիվը կազմում է 6,552։ Բացի այդ, ներկայումս Բուլղարիայում ապրող ավելի քան 30,000 մարդ ունի հայկական ծագում։

Հայաստանի բոլոր երեք նախագահները պաշտոնական այցեր են կատարել դեպի Բուլղարիա, որոնք ուղեկցվել են Բուլղարիայի նախագահների և վարչապետների կողմից փոխայցելություններով։ Հայաստանը Բուլղարիա է արտահանում հիմնականում քիմիական նյութեր, մետաղներ և հումք, իսկ Բուլղարիան՝ օգտակար հանածոներ, վերամշակված սնունդ, ռետինե իրեր և այլն։

Բուլղարիայի ափամերձ Վառնա քաղաքը սիրված զբոսաշրջային ուղղություն է Հայաստանի քաղաքացիների համար։

Բացի այդ, 2015 թվականին Բուլղարիան պաշտոնապես ընդունել է Հայող ցեղասպանությունը։
## Դեսպանություններ

;Հայաստան
*Սոֆիա (դեսպանատուն)
;Բուլղարիա
*Երևան (դեսպանատուն)

## Տես նաև
* Հայերը Բուլղարիայում
* Վրաց-բուլղարական հարաբերություններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բուլղարիայի դեսպանատունը Հայաստանում
* Հայաստանի դեսպանատունը Բուլղարիայում
* Հայ-բուլղարական հարաբերությունների մասին

Կատեգորիա:Հայ-բուլղարական հարաբերություններ
Կալաոռայի ամրոց

**Կալաոռայի ամրոց** (), ամրոց Կալաոռայում, ծովի մակարդակից 1250 մետր բարձրության վրա, Գրանադայի շրջան,Անդալուզիայի ինքնավար համայնք, Իսպանիա։ Գտնվում է Սիերա Նեվադայի նախալեռներում։ Կառուցվել է 1509-1512 թվականներին։ Իտալական Վերածննդի շրջանի եզակի կառույցներից է, որ գտնվում է Իտալիայից դուրս։ Կառուցվել է կարճ ժամանակում այնտեղ նախկինում գտնված արաբական ամրոցի, նյութերն ու տեխնիկան բերվել են Իտալիայից։ Ներկայումս չեն պահպանվել ամրոցի նախնական տեսքի մանրամասները։

Ինչ վերաբերում է ամրոցի պատմական արժեքին, այն համարվում է Զենետեյի տարածաշրջանի պատմության XVI-րդ դարագլխի հիմնաքար։ Ավագության կարգով այն պատկանել է Կարդինալ Մենդոսայի որդուն՝ Դոն Ռոդրգո Դիաս դե Վիվարին։

1922 թվականին ամրոցը գրանցվել է Իսպանիայի Պատմական ժառանգության հուշարձանների ցանկում։

## Պատմություն
Ամրոցը կառուցվել է բլրի գագաթին, որպեսզի այնտեղից ղեկավարվեր մարկի հողերը և պահպանվեր կապը, միաժամանակ նաև Սիերա Նևադայի ստորոտի յուրահատուկ լանդշաֆտի համար։

Հնագիտական պեղումները հաստատում են, որ մինչ ամրոցի կառուցումը նրա տարածքում եղել է ավելի վաղ շրջանի կառույց։

Ամրոցի նախագիծը պետք է,որ կազմված լինի 1506-1508 թվականներին, երբ Դոն Ռոդրիգոն գտնվում էր Իտալիայում, որտեղ էլ հավանաբար տվել է ամրոցի կառուցման պատվերը և ստացել դրա նախագիծը։

Ամրոցը քառանկյուն է, երկարությունը մոտավորապես՝ 46,5x32 մետր, ձգված է հյուսից հարավ։ Ամրոցի ետևի մասում մեկ այլ ուղղանկյուն կառույց կա, իսկ ամրոցի անկյունային աշտարակներն ունեն գլանի տեսք։

Ամրոցը կառուցումից հետո Ռոդրիգո դե Մենդոսայի և Մարիա դե Ֆոնսեկայի կողմից բնակեցված է եղել ութ տարի, այն պիտի անցներ մարկիզի դուստրերին։

## Պատկերասրահ

Castillo de la Calahorra.jpg
Torre de la Calahorra desde el aire (Córdoba, España).jpg
La Calahorra.jpg
Calahorra - 08.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Resolución de 12 de julio de 2010, de la Dirección General de Bienes Culturales, por la que se incoa el procedimiento de delimitación del Bien de Interés Cultural, con la tipología de Monumento, del castillo de La Calahorra (Granada)
* Información del monumento en Castillosnet.org 
* Este artículo es una obra derivada de la disposición relativa al proceso de declaración o incoación de un Bien de Interés Cultural publicada en el BOJA N.º 149 el 30 de julio de 2010 (texto), que está l ibre de restricciones conocidas en virtud del derecho de autor de conformidad con lo dispuesto en el artículo 13 de la Ley de Propiedad Intelectual española.
* Real orden disponiendo se declaren Monumentos arquitectónico-artísticos, según solicita la Comisión provincial de Monumentos de Granada, los que se insertan. Gaceta de Madrid núm. 193, de 12 de julio de 1922, página 120
* Nieto Alcaide, V. M. et álii (1989): "Arquitectura del renacimiento en España, 1488-1599", página 51
* En el Palacio del Duque del Infantado en Madrid, se conserva otra portada procedente del castillo. Véase el artículo Madrid de los Austrias y ficha del monumento en EsMadrid.com

Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Պալոլի ամրոց

**Պալոլի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de Palol), ամրոց Պալոլ դե Օնիար քաղաքում, Կարտ մունիցիպալիտետ, Ժիրոնես շրջան։ Ներկայումս ամրոցը վնասված վիճակում է։ Այն մասնավոր սեփականություն է, որի պատճառով քիչ այցելուներ ունի։ Ամրոցի պատմությունից շատ քիչ բան է հայտնի, բացի այն, որ 1350 թվականին Դալմաու դե Պալոլը նվիրել է այն իր դուստր Սիբիլին։ Ենթադրաբար ամրոցը կառուցվել է 13-րդ կամ 14-րդ դարերում. ամրոցի մասին առաջին գրավոր տեղեկությունները 14-րդ դարի են։ Ամրոցի կողքին է գտնվում Սուրբ Սադուրնի եկեղեցին։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Castell de Palol - placa.jpg|Ցուցանակ ամրոցի անունով և բնակչության թվով
Պատկեր:Castell de Palol - campanar 2.jpg|Տեսարան դեպի ամրոցին կից գտնվող Սուրբ Սադուրնի եկեղեցի


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Բուղաշեն

**Բուղաշեն** (), հայաբնակ գյուղ Ջավախքում` Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, շրջանի վարչական կենտրոն Ախալքալաք քաղաքից 12 կմ հյուսիս։ Տեղադրությունը ծովի մակերևույթից 1690-1720 մ է։

## Բնակչությունը
Բուղաշենի բնակիչների նախնիները 1830 թվականին փոխադրվել են Կարնո գավառի Տանձուտ և Բռնակապան գյուղերից

### Բնակչության թվաքանակ
Ստորև ներկայացված է Բուղաշեն գյուղի բնակչության թվաքանակն ըստ տարիների՝

## Հուշարձաններ
Բուղաշեն գյուղի տարածքում առկա են բազմաթիվ հուշարձաններ։ Այստեղ է գտնվում 1830-ական թվականներին կառուցված Սուրբ Հարություն եկեղեցին, հին հայկական գերեզմանոց և այլ պատմամշակութային հուշարձաններ։

2019 թվականի հունվարի 20-ին գյուղում բացվեց Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկ Միքայել Ավագյանի կիսանդրին։ Հուշարձանի բացման կապակցությամբ Ադրբեջանի Հանրապետության դեսպանը Վրաստանում բողոքի նոտա է հանձնել Վրաստանի Արտաքին գործերի նախարարությանը, իսկ Ադրբեջանում Վրաստանի դեսպանը կանչվել է Ադրբեջանի Արտաքին գործերի նախարարություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր
Ալկալա դե լոս Գասուլեսի ամրոց

**Ալկալա դե լոս Գասուլեսի ամրոց** (), ամրոց՝ կառուցված բլրի գագաթին, Ալկալա դե լոս Գասուլես քաղաքում, Կադիսի շրջանում, Իսպանիա։

1984 թվականին ամրոցը գրանցվել է Իսպանիայի Մշակութային Ժառանգության հուշարձանների ցանկում։

## Պատմություն
Չնայած բնակավայրն ունի հռոմեական ծագում, ամրոցը կառուցվել է մուսուլմանների կողմից 12-ից 13-րդ դարերում։ Ամրոցը կանգուն է եղել մինչև 1811 թվականը՝ Իսպանիայի անկախության պատերազմը, երբ այն գտնվում էր ֆրանսիացիների ձեռքում։

Ամրոցը կառուցումից հետո կոչվել է «Կալատ ատ Յազուլա», այնուհետև՝ Ալկալա դե լոս Գասուլես։

1264 թվականին ամրոցը գրավվել է քրիստոնեական զորքերի կողմից՝Ալֆոնսո 10-րդ Կաստիլի գլխավորությամբ, ով իր «Խրոնիկայում» առաջին անգամ ամրոցին տվեց «Ալկալա դե լոս Գասուլես» անունը։

## Ծանոթագրություններ

* Ministerio de Cultura, Patrimonio Histórico
* Cádiz-interior.com ALCALÁ DE LOS GAZULES, acceso 25 de noviembre de 2007.
* Viajes A, La ciudad de Alcalá de los Gazules, información de interés., acceso 25 de noviembre de 2007.
* Guía de Cádiz.com, CASTILLO DE ALCALÁ DE LOS GAZULES, acceso 3 de diciembre de 2007.
* El Barón de Cobos de Belchite, Los Ximénez-Alfaro,  acceso 3 de diciembre de 2007
* Parques naturales.org ALCALA DE LOS GAZULES,  acceso 25 de noviembre de 2007.

## Գրականություն
* Varios autores, *Castillos de España Volumen I*, p.&nbsp;127 Editorial Everest S.A. León, 1997.

## Արտաքին հղումներ
* Junta de Andalucía, base de datos de Inmuebles de Patrimonio, Castillo de Alcalá de los Gazules.
* Castillos.net ''Castillo de Alcalá de los Gazules''.
* Ley 2/1989, de 18 de julio, por la que se aprueba el Inventario de Espacios Naturales Protegidos de Andalucía en relación con la situac
* El castillo de Alcalá de los Gazules REVISTA ATLÁNTICA-MEDITERRÁNEA DE PREHISTORIA Y ARQUEOLOGÍA SOCIAL (11389435)- 2003, v. 6 (Novedades)- p.&nbsp;433-437ión del transformador eléctrico y su cercanía al astillo.

Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Բուռնաշեթ (Ախալքալաքի շրջան)

**Բուռնաշեթ** (Բուռնաշեթ, ), հայաբնակ գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Ախալքալաքից 22 կմ հյուսիս։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1900 մ բարձրության վրա։ Գյուղի հյուսիսային մասով ձգվում է Թրիալեթի լեռնաշղթան։

## Բնակչությունը
Բնակիչները զբաղվում են անասնապահությամբ, կարտոֆիլի և հացահատիկի մշակությամբ։ Գյուղի բնակիչներն հիմնականում հայեր են։

Գյուղում կար միջնակարգ դպրոց, գրադարան, բուժկայան և անասնաբուժական կետ։

## Պատմությունը
Հայերը Բուռնաշեթ են եկել 1830 թվականին՝ Էրզրումի նահանգի Օրթիզ գյուղից։

Բուռնաշեթում պահպանվում է հինավուրց եկեղեցի (Սուրբ Մաթևոս), որի արևելյան պատին կա հին վրացերեն արձանագրություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր
Լիսաբոնի պայմանագիր

**Լիսաբոնի պայմանագիր** (նախկինում՝ **բարեփոխման պայմանագիր**), միջազգային համաձայնագիր, որը լրացնում է Եվրոպական Միության սահմանադրության հիմք հանդիսացող երկու պայմանագրերը։ Լիսաբոնի պայմանագիրը ստորագրել են Եվրոպական Միության անդամ երկրները 2007 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, և ուժի մեջ է մտել 2009 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Այն ուղղումներ է մտցնում Մաաստրիխտի պայմանագրի (1993), որի թարմացված տարբերակը Եվրոպական Միության պայմանագիր անվամբ (2007), և Հռոմի պայմանագրի (1958) մեջ, որի թարմացված տարբերակը հայտնի է Եվրոպական Միության գործունեության մասին պայմանագիր անվամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Consolidated version of the Treaty on European Union on Wikisource
; Official websites
* Official website  – Europa
** Treaty of Lisbon  (the amendments)
** Consolidated treaties (the result of the amendments)

Կատեգորիա:Ավստրիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Բելառուսի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Բելգիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Գերմանիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Դանիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Էստոնիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Իռլանդիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Իսպանիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Իտալիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Լատվիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Լեհաստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Լիսաբոնի պայմանագիր
Կատեգորիա:Լիտվայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Կիպրոսի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Հունաստանի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Հունգարիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Մալթայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության պայմանագրեր
Կատեգորիա:Նիդերլանդների պայմանագրեր
Կատեգորիա:Շվեդիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Չեխիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ռումինիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Սլովակիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Սլովենիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պայմանագրեր
Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի թիվ 68/262 բանաձև

thumb|300px|ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի քվեարկության արդյունքները Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականության մասին։

**Միացյալ ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի թիվ 68/262 բանաձև** (), ընդունվել է 2014 թվականի մարտի 27-ին Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի 68-րդ նստաշրջանի ժամանակ ի պատասխան Ղրիմի թերակղզու բռնակցմանը Ռուսաստանին։ Ոչ պարտադիր բանաձևը, որին աջակցում էր ՄԱԿ-ի  100  անդամ պետություն, հաստատեց Գլխավոր ասամբլեայի հանձնառությունը Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականության մասին ընդունված 2014 թվականի Ղրիմի հանրաքվեով։ 11պետություն դեմ քվեարկեց բանաձևին, 58-ը՝ Ձեռնպահ, 24-ը բացակայում էին քվեարկության պահին։

Բանաձևը ներկայացրել են Կանադան, Կոստա Ռիկան, Գերմանիան, Լիտվան, Լեհաստանը և Ուկրաինան։ Բանաձևի ընդունմանը նախորդել են ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդի անհաջող փորձերը՝ գումարել է  Ղրիմի ճգնաժամին անդրադարձող 7 նիստ՝ դիմակայելու ռուսական վետոյին։

## Ռուսական արձագանք
2014 թվականի մարտի 28-ին Ռուսաստանի Դաշնությունը հայտարարել է, որ այդ բանաձևը հակաարդյունավետ է և մեղադրել է արևմտյան պետություններին  շանտաժի և սպառնալիքների միջոցով ձայներ հաստատելու համար։

## Քվեարկություն


United Nations General Assembly resolution 68-262 vote in Europe.svg|Քարտեզը ցույց է տալիս ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի 68/262 բանաձևի քվեարկության արդյունքները Եվրոպայում 

United Nations General Assembly Resolution 68-262 vote in Africa.svg|Քարտեզը ցույց է տալիս ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի 68/262 բանաձևի քվեարկության արդյունքները Աֆրիկայում



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2014 ՄԱԿ-ում
Կատեգորիա:2014 Ուկրաինայում
Կատեգորիա:2014 Ռուսաստանում
Ֆելիքս Գուատարի

**Ֆելիքս Գուատարի** (), ֆրանսիացի հոգեբան, հոգեվերլուծաբան և նշանագետ։ Նա հանդիսանում է շիզոանալիզի և էկոսոֆիայի հիմնադիրներից մեկը, և առավել հայտնի է ֆրանսիացի փիլիսոփա Ժիլ Դելյոզի հետ ունեցած իր համագործակցության համար։ Դելյոզի հետ համատեղ նա հեղինակել է իր ամենահեղինակավոր աշխատությունը՝ «Կապիտալիզմ և շիզոֆրենիա», որի երկու հատորներն են կազմում «Հակա-Էդիպուս» և «Հազարավոր բարձրավանդակներ» գրքրեը։ Չնայած այն փաստին որ Գուատարին աշխատում էր Լա Բորդի հոգեբուժարանում, նա կրթություն չուներ, և իր հիմնական գիտելիքները ձեռք էր բերել այն շրջանում, երբ աշակերտում էր ֆրանսիացի հոգեվերլուծաբան Ժակ Լականի մոտ։

Լա Բորդի հոգեբուժարանի նորարարություններից մեկը այն էր, որ հակառակ Ֆրոյդի կատարած անհատական հոգեվերլուծական աշխատանքներին, Լա Բորդի հոգեվերլուծողները միանգամից աշխատում էին տարբեր հիավանդների հետ և այսպիսով դիտարկում թե ինչպիսի փոխհարաբերությունների մեջ էին իրենք հիվանդները։

1968 թվականին Գուատարին առաջին անգամ հանդիպում է Դելյոզին և միասին նրանք սկսեցին աշխատել է «Հակա-Էդիպուսը» աշխատության վրա, որը Միշել Ֆուկոն մեկնաբանել է. «Ծանոթություն հակաֆաշիստական կյանքին»։

Գուատարին երբեք իրեն չի սահմանափակել միայն մի առարկայի ուսումնասիրությամբ և նա բազմիցս անդրադարձել է փիլիսոփայության, ճարտարապետության և լեզվաբանության բնագավառներին։

Գուատարին մահացել է 1992 թվականի ապրիլի 29-ին սրտի կաթվածից։

## Աշխատություններ

*«Մոլեկուլյար հեղափոխություն. Հոգեբուժարան և քաղաքականություն» (1984)
*«Քաոսոֆիա» (1995)

### Դելյոզի հետ գրված աշխատությունները

*«Հակա-Էդիպուս» (1972)
*«Կաֆկա» (1975)
*«Հազարավոր բարձրավանդակներ» (1980)
*«Ի՞նչ է փիլիսոփայությունը» (1991)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հոգեբաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հոգեբույժներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ազատական սոցիալիստներ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիզմ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայության պատմաբաններ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Գիտության փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
Տրինիդադի ամրոց

**Տրինիդադի ամրոց** (), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Կատալոնիայի ինքնավար մարզի Ժիրոնայի պրովինցիայի Ալտ Էմպորդա կոմարկայում՝ Ռոսասի ծովածոցում։ Ռոսասի ամրոցի հետ միասին Տրինիդադի ամրոցը պաշտպանում էր Ռոսաս քաղաքը։

Իր անվանումն ամրոցն ստացել է 1508 թվականին այդ վայրում կառուցված մատուռի անունից, որը պաշտպանական աշտարակի հետ միասին քանդվել է Կառլոս V կայսրե հրամանով ամրոցի շինարարության ժամանակ՝ 1543 թվականին։ Ամրոցի շինարարական աշխատանքներն սկսել են 1544 թվականի հունվարի 2-ին և ավարտվել 1551 թվականի կեսերին իսպանացի ինժեներ Լուիս Պիսանոյի ղեկավարությամբ։ 1808 թվականին Թագավորական նավատորմի նավաստիներն ու ծովայինները նավապետ Թոմասի (Լորդ Կրոկան) ղեկավարությամբ և Կատալոնիայի կանոնավոր բանակի օգնությամբ տասներկու օր պաշտպանել են ամրոցն ընդդեմ ֆրանսիական ու իտալական  հրետանու։

Տրինիդադի ամրոցը կառուցվել է հնգաթև աստղի ձևով։ Պատերի բարձրությունը հասնում է 18-20 մետրի։ Այն նախատեսված է եղել 350 մարդուց բաղկացած կայազորի տեղավորման համար։

1988 թվականի նոյեմբերի 8-ին Տրինիդադի ամրոցը հայտարարվել է պատմամշակութային հուշարձան և ստացել է RI-51-0006055 գրանցման համարը։ Շուրջ 200 տարի լքված լինելուց հետո ամրոցը վերակառուցվել է 2002-2010 թվականներին. վերակառուցման աշխատանքների ընթացքում ծախսվել է շուրջ 2 միլիոն եվրո։ Ներկայում ամրոցում գործում է թանգարան, որ բացվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։

## Պատկերասրահ

File:Castell de la Trinitat, entrada cos de guàrdia.jpg
File:Castell Trinitat Innenaufnahme 3.JPG
File:Castell de la Trinitat, antic forn.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*C. Díaz, H. Palou i A. M. Puig, *La Ciutadella de Roses*, Quaderns de la revista de Girona, 2004.
*Reay, Justin, "The Royal Navy in the Bay of Rosas, 1808-09", in C. Diaz, R. Pedler and J. Reay, El Setge de Roses de 1808, Ajuntament de Roses 2008, pp88–133 and 240-284.
*Reay, Justin, "A Place of Considerable Importance: Lord Cochrane at the Siege of Rosas 1808", The Mariner's Mirror November 2009, available at Oxford University Research Archive at http://ora.ox.ac.uk/objects/uuid:2bc4c3b7-fb89-452c-a0a2-51dd6e95de30.
*Pujol i Hamelink, Marcel, *La vila de Roses (segles XIV i XVI)*, Roses: Ajuntament de Roses, 1997.
*De la Fuente, Pablo, *Les fortificacions reials del golf de Roses a l'època moderna*, Roses: Ajuntament de Roses, 1998.

Կատեգորիա:Կատալոնիայի ամրոցներ
Զինջիրլիքույու գերեզմանատուն

**Զինջիրլիքույու գերեզմանատուն** (), քաղաքային գերեզմանատուն Ստամբուլի եվրոպական հատվածում՝ Շիշլի շրջանում, Էսենթեփե և Լևենտ թաղամասերի միջև։ Մտնում է Ստամբուլի տեսարժան վայրերի ցանկում, սակայն համարվում է գործող գերեզմանատուն։ Գտնվում է քաղաքապետարանի ենթակայության ներքո։ Համարվում է Ստամբուլի կենտրոնական գերեզմանատունը։

## Նկարագրություն և նշանակություն
Սա Ստամբուլի առաջին գերեզմանատունն է, որը ստեղծվել է ժամանակակից պլանավորման ընթացքում։ Իր ներկայիս չափերին հասել է 1950 թվականին։ Զբաղեցնում է 380,847 մ² կամ 94 աքր տարածք։ Գերեզմանատանը ազատ տեղ չկա, բացառությամբ ընտանեկան մի քանի դամբարաններից։ Գերեզմանատանն է գտնվում Թուրքիայի առաջին դիակիզարանը։

Գերեզմանատան տարածքում գործում է մզկիթ, որը կառուցվել և նվիրվել է գերեզմանատանը Իբրահիմ Բոդուրի կողմից։ Այն բացվել է 2004 թվականի ապրիլի 2-ին։ Մզկիթը կառուցվել է դիակի լվացման համար և տեղավորում է մոտ 500 մարդ։

Չնայած մզկիթի գոյությանը, գերեզմանատունը աշխարհիկ է և այնտեղ թաղված են նաև ոչ մուսուլմանական համայնքներից, ովքեր ունեն թուրքական ծագումնաբանություն։ Գերեզմանատան ղեկավարության նստավայրը գտնվում է մուտքի մոտ։

Գերեզմանատան դարպասներին փակցված է Ղուրանի սուրահներից  մեկը, որը ասում է "Её canli ölümü tadacaktır "՝ «Ամեն հոգի ի վերջո մեռնում է» («Ալ Իմրան» սուրահ 3:185)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ստամբուլի գերեզմանատներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Շիշլի
Տորտոսայի ամրոց

**Տորտոսայի ամրոց** () կամ **Սուդայի ամրոց** (, *Սուդ* արաբերեն նշանակում է *բերդ, ամրոց*), միջնադարյան պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Կատալոնիայի ինքնավար մարզի Տորտոսա քաղաքում։ Քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրն է։

Հայտարարվել է Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձան և ստացել է RI-51-0006747 գրանցման համարը։

## Պատմություն
Ամրոցը քաղաքի ամենահին կառույցներից մեկն է և վերաբերում է նրա առաջին բնակիչներին։ Ռեկոնկիստայի ժամանակ ամրոցը բաժանվել է երեք մասի։ Քրիստոֆոր Դեսպուջը () իր «Տրակտատ Տորտոսա հայտնի քաղաքի մասին» () երկում գրում է, որ Ռամոն Բերենգեր IV-ը ամրոցը մասամբ նվիրել է այն ասպետներին, ովքեր ամրոցի գրավման ժամանակ առաջին են բարձրացել նրա պատերի վրա։ Ամրոցի մի մասը հասել է Գիյեմ Ռամոն I դե Մոնկադային (), երկրորդը՝ Պեռ դե Սենմենատին, իսկ երրորդ մասը Ռամոն Բերենգեր IV-ը թողել է իրեն։

thumb|left|Ամրոցի գլխավոր աշտարակ
Ամրոցի առաջին պատերը կառուցվել են հռոմեացիների իշխանության օրոք։ Հետագայում ամրոցը զարգացրել են մուսուլմանները և մասնավորապես խալիֆ 
Աբդ ար-Ռահման III-ը։ Ռեկոնկիստայի ժամանակ՝ 1148 թվականի դեկտեմբերին, ամրոցը գրավվել է Ռամոն Բերենգար IV-ի կողմից և հանձնվել Մոնկադա տանն ու տաճարականներին՝ ի նշան երախտագիտության պատերազմում իրեն օգնելու համար։
Արագոնի թագավոր Խայմե Նվաճողն ամրոցը դարձրել է իր նստավայրն ու իր հենարանը Մորելյայի, Պենիսկոլայի ու Բուրիանայի նվաճման ժամանակ։ 1294 թվականին, երբ Տորտոսան անցել է թագավորի տիրապետության տակ, ամրոցը դարձել է թագավորի նստավայր, ինչից հետո այնտեղ կառուցվել են նոր շինություններ ու պաշտպանական նոր տարրեր։ Տորտոսայի մարքիզ Ինֆանտ Ֆերանի () իշխանության տարիներին ամրոցը եղել է նրա ձեռքում։ 1363 թվականին ամրոցը, ինչպես և քաղաքի գերիշխանությունը վերադարձվել է Պեդրո IV թագավորին, որից հետո ամրոցը կրկին ընդլայնվել է։

Ներկայումս ամրոցի զբոսաշրջային գրասենյակում կարելի է տեսնել երեք հին բուխարիներ ու չորս մեծ պատուհաններ, որ ստեղծված են կատալոնյան գոթիկայի () ոճով։ Ամրոցում պահպանվում է նաև զենքերի հավաքածուն։

Միջնադարում ամրոցում տեղավորված է եղել դատարան։ Հռամեական ամրաշինական կառույցները փակվել են 17-րդ և 18-րդ դարերի շինություններով, որ երկու հարևան բլուրները միացրել են ամրաշինական մեկ համակարգի մեջ։

Ամրոցի մուտքի մոտ գտնվում է մուսուլմանների գերեզմանոց։ 1972 թվականին այնտեղ գտնվել են 10-րդ դարի էպիտաֆիա, որում հիշատակվում է քաղաքագլուխը, և դագաղի կափարիչ (ներկայում պահվում է Տորտոսայի քաղաքային թանգարանում), որի վրա փորագրված է եղել հատված Ղուրանից։

## Պատկերասրահ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կատալոնիայի ամրոցներ
Ղազան (Դիարբեքիրի գավառ)

**Ղազան**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիսի ձախ ափին, սարալանջի վրա, Դիարբեքիր քաղաքից 33 կմ հարավ-արևելք, Սղերդ տանող ճանապարհից հարավ։

## Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 60 կամ 100 տուն բնակիչ։

## Տես նաև
* Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Զլատա Ֆիլիպովիչ

**Զլատա Ֆիլիպովիչ** (, ), բոսնիացի գրող և թարգմանչուհի։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Հայտնի է դարձել պատանեկան «Օրագրով» (1994), որը նա վարել է Սարաևոյում 1991-1993 թվականներին և որի մեջ արտացոլված են Բոսնիական պատերազմի իրադարձությունները։ Այն հաճախ համեմատում են Հոլոքոստի զոհ Աննա Ֆրանկի «Օրագրի» հետ։

1993 թվականին Զլատային և նրա ընտանիքի անդամներին հաջողվում է Բոսնիայից հեռանալ Ֆրանսիա։ 2001 թվականին նա ավարտում է Օքսֆորդի համալսարանը՝ «հումանիտար գիտություններ» մասնագիտությամբ։ Այժմ ապրում է Դուբլինում։ Նրա խմբագրությամբ և առաջաբանում Նյու Յորքում լույս է տեսել «Խլացված ձայներ․ Առաջին համաշխարհային և Իրաքյան պատերազմների պատանիների օրագրեր» հավաքածու (2006)։

## Ճանաչում
«Օրագիրը» մի քանի անգամ հրատարակվել է միայն 1994 թվականին և հետագայում վերահրատարակվել է անգլերենով 1995, 1998, 2004, 2006 թվականներին։ Թարգմանվել է ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, նիդերլանդերեն, նորվեգերեն, ֆիններեն, հունգարերեն, թուրքերեն, չինարեն, կորեերեն լեզուներով, ընդգրկվել է նաև դպրոցական ուսուցման ծրագրում, հանրագիտարաններում, քրեստոմատիաներում և անթոլոգիաներում, որոնք նվիրված են ցեղասպանությանը և դրա հիշատակին։

## Ֆիլմագրություն
### Աշխատանքներ
*2010: *Իռլանդացիների արյունը* (փաստավավերագրական)
*2011: *Դիմացիր* (փաստավավերագրական)
*2012: *Երեք տղամարդ գնում են պատերազմ* (փաստավավերագրական)
*2012: *Խովախտի դեմ* (կարճամետրաժ) 
*2013: *Այստեղ Կուբան էր* (փաստավավերագրական) 
*2014: *Սիրել ինչ-որ մեկին* (փաստավավերագրական)
*2015: *OCD-ը և Ես* 
*2015: *Ալիքը* 
*2015: *Հետագայում* (փաստավավերագրական)

## Հրապարակումներ
* Zlata's diary: a child's life in Sarajevo. New York: Viking, 1994․

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Palisin V. Zlata's diary: a child's life in Sarajevo. Villa Maria: Center for Learning, 1996
* Straub G. D., Browne R. B. Contemporary and heroes heroines. Detroit: Gale Research, 1998

## Արտաքին հղումներ
* 
*Հարցազրույց Զլատա Ֆիլիպովիչի հետ, motherdaughterbookclub.com, February 2010; accessed 7 March 2016.

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սարաևո քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Բոսնիացի գրողներ
Կատեգորիա:Բոսնիացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Երեխա-գրողներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Մամեդ (Զանգեզուրի գավառ)

**Մամեդ**, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ 1986 թվականի դրությամբ կրում էր **Մահմուդլու** անվանումը և մտնում էր Ադրբեջանի Ղուբաթլուի կազմի մեջ։

Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սուրբ Վարվառայի ամրոց

**Սուրբ Վարվառայի ամրոց** (, ), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Ալիկանտե քաղաքի կենտրոնում։ Տեղակայված է Բանականտիլ (Mount Benacantil) լեռան վրա՝ ծովի մակարդակից 166 մետր բարձրության վրա։
1961 թվականի հոկտեմբերի 13-ին հայտարարվել է Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձան և ստացել է RI-51-0001293 գրանցման համարը։

## Պատմություն
Բենականտիլ լեռան լանջերին հայտնաբերվել են բրոնզի դարի նյութական մշակույթի առարկաներ, ինչպես նաև իբերներին ու հռոմեացիներին պատկանած իրեր։ Սակայն ամրոցի հիմնադրումը վերագրվում է 9-րդ դարին, երբ Պիրենեյան թերակղզին գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ։ 1248 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ամրոցը գրավվել է Ալֆոնսոյի զորքերի կողմից, ով հետագայում դարձել է Կաստիլիայի ու Լեոնի թագավոր։ Իր ներկայիս անունն ամրոցն ստացել է ի պատիվ Սուրբ Վարվառայի օրվա, քանի որ հենց այդ օրն է գրավվել միջնաբերդը։

1296 թվականին Սուրբ Վարվառայի ամրոցը գրավվել է Արագոնի թագավոր Խայմե II-ի կողմից, ում տիրապետության օրոք սկսվել է ամրոցի վերակառուցումը։ Պեդրո IV-ի, Կառլ V-ի և Ֆիլիպ II-ի օրոք ամրոցի վերակառուցումը շարունակվել է:1691 թվականին Սանտա Բարբարայի ամրոցը գնդակոծվել է ֆրանսիական էսկադրայի (նավատորմ) կողմից։ Իսպանական ժառանգության համար պատերազմի (1701-1714) ընթացքում ամրոցը երեք տարի եղել է անգլիացիների տիրապետության տակ։

1873 թվականին Սուրբ Վարվառայի ամրոցն Ալիկանտե քաղաքի հետ միասին «Նումանսիա» զրահակրից գնդակոծվել է իսպանացի ապստամբների կողմից։

18-րդ դարում Սուրբ Վարվառայի ամրոցն աստիճանաբար կորցնում է իր ռազմական նշանակությունը։ Ժամանակ առ ժամանակ այն օգտագործվում է որպես բանտ։ Ամրոցը կիսալքված վիճակում է գտնվել մինչև 1963 թվականը, երբ վերակառուցումից հետո բացվել է հասարակության համար։ Լեռան մեջ տեղակայված է վերելակ, որով այցելուները կարող են բարձրանալ ամրոց (վերելակով բարձրանալը վճարովի է)։ Ամրոց կարելի է այցելել անվճար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Santa Barbara Castle at Alicante City Hall: brief history , detailed history , sketch map 
* Catálogo del Patrimonio Cultural Valenciano 
* Reportaje Documental sobre el Castillo de Santa Barbara 

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Էզի Ժուի

**Էզի Ժուի** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02008:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 287 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 180 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 140-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 40-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,8%, 1999 թվականին եղել է 68,8%)։ 140 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 126-ը (70 տղամարդ և 56 կին), գործազուրկ էին 14 մարդ (6 տղամարդ և 8 կին)։ 40 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը՝ թոշակառուներ, 16-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Էզի Ժուի 
 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հրեա հարսնացուն

**«Հրեա հարսնացուն»** (), Ռեմբրանդի վերջին և առեղծվածային նկարներից մեկը։ Նկարին անվանում է տրվել 1825 թվականին, Վան դեր Նոորի կողմից։ Նա սխալմամբ կարծում էր, որ նկարում պատկերված է հայրը, ով իր հրեա դստերը նվիրում է վզնոց՝ ամուսնանալու կապակցությամբ։

Հնարավոր է, որ դա պատվիրված դիմանկար է, բայց անյտեղ պատկերված մարդկանց հագուստները շատ հին են և բիբլիական, այդ իսկ պատճառով նկար տրվել են «Արտաքսերքսես I և Էսֆիր», «Իակով և Ռաքել», «Աբրամ և Սառա», «Բոոս և Ռուֆ» անունները։ Ավելի համոզիչ տարբերակը «Իսահակ և Ռեբեկա» անունն է, քանի որ Ռեմբրանդի 1162 թվականի նկարներից մեկը (սեփական հավաքածու, Նյու Յորք) նույնպես ունի այդ անվանումը և շատ նման է այս նկարին։ 
thumb|left|«Իսահակ և Ռեբեկա» նկարը
Նկարի ռենտգենագրությունը ցույց է տալիս, որ սկզբում պատկերված էին եղել նաև այլ դետալներ, օրինակ՝ աղջկա ձեռքին եղել էր զամբյուղով ծաղիկներ։

Վինսենթ վան Գոգը մեկ անգամ ասել է, որ նա իր կյանքից կտար տասը տարի, որպեսզի հնարավորություն ունենար նստել այդ նկարի առջև երկու շաբաթ, միայն մեկ հացի բոքոնով։

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նկարը Ռեյկսմուզեումի կայքում 

Կատեգորիա:1665 նկարներ
Կատեգորիա:Ամստերդամի պետական թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Ռեմբրանդտի նկարներ
Մարգարիտա (կոկտեյլ)

**Մարգարիտա**, կոկտեյլ, որը պարունակում է տեկիլա, լայմի կամ լիմոնի հյութ, ցիտրուսային լիկյոր`  և սառույց։

## Ծագում
Կոկտեյլն ունի լատինաամերիկյան ծագում, սկսել են պատրաստել մոտ 1936-1948 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Նրա ծագման շատ տարբերակներ կան, գործնականորեն բոլոր տարբերակներում հիշատակվում է Մարգարիտա անունով կինը։ Մեքսիկայի մի քանի շրջաններում ավանդական է համարվում կոկտեյլը, որի բաղադրության մեջ մտնում է ոչ թե ֆրանսիական «Կուանտրո» նարնջի լիկյորը, այլ *«Damiana»* բույսերով լիկյորը, որի գլխավոր բաղադրամաս է հանդիսանում *Turnera diffusa* բույսը, որը հաճախ էին օգտագործում մայա հնդկացիները։

## Բաղադրություն
Կոկտեյլի բաղադրության մեջ մտնում են տեկիլա, «Կուանտրո» լիկյոր (կամ փոխարինող «Triple Sec») և լայմի հյութ տարբեր չափաբաժիններով, օրինակ` 2:1:2, 2:1:1, 3:2:1, 3:1:1 և 1:1:1 «Պատմականորեն հավատարիմ» է համարվում հենց 2:1:2 համամասնությունը։ Այն համային տեսանկյունից ավելի ներդաշնակ է և չի զգացվում կոկտեյլի առանձին բաղադրամասերը։

Բարմենների միջազգային ասոցիացիայի ստանդարտով կոկտեյլի ճիշտ չափաբաժին է համարվում  **7:4:3** հարաբերությունը։

Բոլոր բաղադրամասերը խառնվում են սառցով հատուկ ամանի () մեջ, որից հետո կոկտեյլը ֆիլտրվում է սառույցից և մատուցվում է  «Մարգարիտա» գավաթով, որի պռունկները զարդարված են աղով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 9 рецептов коктейля «Маргарита» с фото 
* История и рецепт классической Маргариты

Կատեգորիա:Կոկտեյլներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ալկոհոլային կոկտեյլներ
Կատեգորիա:Ալկոհոլային խմիչքներ
Քրիստին Չերչեր

**Քրիստին Չերչեր** (, ), գանացի քաղաքական գործիչ։ 2001-2005 թվականներին աշխատել է Գանայի կրթության նախարարությունում (Տարրական, միջնակարգ կրթության և մանկահասակ աղջիկների կրթության նախարար), 2005-2006 թվականներին՝ Գիտության և բնապահպանության նախարարությունում (Գիտության և բնապահպանության նախարար)։

## Կենսագրություն
1959-1965 թվականներին Չերչերը սովորել է Քեյփ Քոսթի «Kwesi Plange» տարրական դպրոցում, 1965-1972 թվականներին հաճախել է  Mfanstiman աղջիկների միջնակարգ դպրոց, 1975-1978 թվականներին սովորել է Գանայի համալսարանի անգլերեն լեզվի և պատմության ֆակուլտետում։ 1991 թվականին Գանայի համալսարանի հետբուհական կրթության ֆակուլտետում որպես փիլիսոփայության մագիստրոս աշխատել է իր թեզի վրա։

Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է Mfanstiman աղջիկների միջնակարգ դպրոցում, որտեղ 1972 թվականից դասավանդել է անգլերեն։ 1978-1982 թվականներին ուսանելուց հետո աշխատել է Prestea Goldfields Limited-ի վարչական կազմում, 1982 թվականից անգլերեն է դասավանդել Քեյփ Քոսթի «Wesley Girls» ավագ դպրոցում։ Քաղաքական ասպարեզ է մուտք գործել 1989-1990 թվականներին՝ որպես կանանց հարցերով ազգային խորհրդի գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։ Եղել է Քեյփ Քոսթի քաղաքապետ (Municipal Chief Executive), 1996 թվականից Գանայի խորհրդարանի անդամ Քեյփ Քոսթից՝ որպես Նոր Հայրենական կուսակցության թեկնածու։ Ջոն Կուֆուորի օրոք երկու անգամ եղել է նախարար։ 2001-2005 թվականներին եղել է Տարրական, միջնակարգ կրթության և մանկահասակ աղջիկների կրթության նախարար և 2005-2006 թվականներին՝ Գիտության և բնապահպանության նախարար։ 2006 թվականի ապրիլի 27-ին ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Modern Ghana mit Photo

Կատեգորիա:Գանայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կին նախարարներ
Պարի դասեր առաջադեմ տարիքավոր աշակերտների համար

**Պարի դասեր առաջադեմ տարիքավոր աշակետների համար** (), չեխոսլովակ գրող Բոհումիլ Հրաբալի 1964 թվականին լույս տեսած գիրքը։ Գիրքն ամբողջությամբ գրված է մեկ երկար նախադասությամբ։ Այն պատմում է մի մարդու մասին, որն իր անցյալից վերհիշում է տարբեր դեպքեր, հատկապես՝ իր անձնական սիրային կյանքի մասին։

## Քննադատություն
Գիրքը 1995 թվականին գրախոսել է *Publishers Weekly*-ն՝ այն նկարագրելով որպես «հումորային և խեղդող սիրավեպ»։ Գրախոսությունը շարունակվում է այսպես․ «Հրաբալը, որը բազմիցս նշվել է որպես Միլան Կունդերայի և Իվան Կլիմայի վրա հսկայական ազդեցություն ունեցած հեղինակ, համարվում է կենդանի ամենահարգված չեխ գրողը։ Դրանում շատ հեշտ է համոզվել։ Վեպի իրադարձությունները կապված են Չեխիայի պատմության հետ, գրքում երկրի այդժմյան հասարակական կյանքը կապվում է գլխավոր կերպարի անձնական կյանքի հետ»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1964 գրքեր
5D/Բրորսեն

**5D/Բրորսեն** (Նույնպես անվանվում է **Բրորսենի գիսաստղ** կամ **Գիսաստղ Բրորսեն**), եղել է պարբերական Յուպիտերի ընտանիքի գիսաստղ, հայտնաբերվել է 1846 թվականի փետրվարի 26-ին, դանիացի աստղագետ Թեոդոր Բրորսենի կողմից։

Գիսաստղը պերիհելին անցել է փետրվարի 25-ին, ընդամենը մեկ օր հայտնաբերումից առաջ, և շարժվել է դեպի Երկիրը, անցնելով մոլորակի մոտով մարտի 27-ին 0,52 ա. մ. հեռավորության վրա։ Այսպիսի մոտ անցման արդյունքում գիսաստղի վարսը մեծացել է։ Ջոնաթան Շմիդտը գնահատել է նրա չափերը մոտ 3 - 4 աղեղի րոպե մարտի 9-ին, և 8 - 10 աղեղի րոպե նույն ամսվա 22-ին։ 5D/Բրորսեն գիսաստղը վերջին անգամ դիտարկվել է ապրիլի 22-ին, այն գտնվում էր երկնային բևեռից մոտ 20 աստիճանի վրա։ Այս առաջին այցելության ժամանակ գիսաստղի ուղեծրային պարբերությունը գնահատվել է 5,5 տարի։ Այն հայտնաբերվել է, քանի որ նրա 1842 թվականի անցումը Յուպիտերի մոտով այնքան էր փոխել նրա ուղեծիրը, որ հնարավոր էր դարձել դիտարկել գիսաստղը Երկրից։

Գիսաստղի 5,5 տարի պարբերությունը նշանակում էր, որ նրա հայտնությունները կարող էին տարբերվել իրենց դիտարկելությամբ, և ինչպես և կանխատեսվել էր 1851 թվականին այն հնարավոր չեղավ դիտարկել, քանի որ այն սնցել էր Երկրից 1,5 ա. մ. հեռավորության վրա։

Գիսաստղի ուղեծիրը դեռևս համեմատաբար ճշգրտված չէր, դրությունը վատացրեց նաև գիսաստղի 1854 թվականին տեղի ունեցած անցումը Յուպիտերի մոտով։ 1857 թվականի մարտի 18-ին Կառլ Քրիստիան Բրանսը հայտնաբերեց գիսաստղ, որը շուտով նույնականացվեց 5D/Բրորսենի հետ, չնայած նրա հայտնության ժամանակի հետ կապված կանխատեսումները տարբերվում էին երեք ամսով։ Գիսաստղը հետևեցին մինչև 1857 թվականի հունիս ամիսը, և արդյունքում ուղեծիրը ճշգրտվեց։

1862 թվականին գիսաստղը չդիտարկվեց, և հաջորդ վերահայտնաբերումը եղավ 1868 թվականին։ Յուպիտերի մոտով չափազանց մոտ անցումը կարճացրեց գիսաստղի ուղեծրային պարբերությունը այնպես, որ այն դարձավ տեսանելի 1873 թվականին։ Չափազանց լավ դիտարկման պայմաններ եղան 1879 թվականի հայտնության ժամանակ, թույլ տալով գիսաստղը դիտարկել իր պատմության ընթացքում ամենաերկար ժամանակահատվածում, չորս ամիս։ 1884 թվականին գիսաստղը չդիտարկվեց վատ դիտարկման պայմանների պատճառով, և չդիտարկվեց նաև 1890 թվականին, երբ պայմանները չափազանց բարենպաստ էին։ Հաջորդ բարենպաստ դիտարկման տարին 1901 թվականն էր, սակայն այս անգամ ևս գիսաստղը չհայտնվեց։

Հաջորդ հետևողական որոնումը սկսեց Բրայան Մարսդենը։ Նա ենթադրեց, որ գիսաստղը ոչնչացելէ, սակայն հաշվարկեց, որ նրա դիտարկման համար ամենաբարենպաստ պայմանները կլինեն 1973 թվականին։ Ճապոնացի աստղագետները կազմակերպեցին գիսաստղի որոնումները, սակայն այդպե էլ չհայտնաբերեցին այն։

Այս պահին 5D/Բրորսեն գիսաստղը համարվում է կորսված (տես կորսված գիսաստղ)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 5D at Gary W. Kronk's Cometography

Կատեգորիա:1846 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ
Կատեգորիա:Գիսաստղեր
Կատեգորիա:Կորսված գիսաստղեր
Կատեգորիա:Պարբերական գիսաստղեր