open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ոչ ոք չէր ուզում մեռնել

**Ոչ ոք չէր ուզում մեռնել** (լիտ.՝ Niekas nenorėjo mirti), 1965 թվականին Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսի կողմից Լիտվայում նկարահանված խորհրդային գեղարվեստական կինոնկար։

## Սյուժե

Ֆիլմի գործողություններն ընթանում են 1947 թվականին, Լիտվայում խորհրդային իշխանություն ձևավորվելու ժամանակահատվածում։ Գյուղում սպանվել էր Լոկիսը՝ գյուղական խորհրդի նախագահը։ Դա արդեն գյուղխորհրդի նախագահի հինգերորդ սպանությունն էր մեկ տարում։ Նա սպանվել էր «սուրբ» Յուոզապասի կողմնակիցների կողմից, ովքեր թշնամի էին խորհրդային կարգերին։ Լոկիսի որդիները երդվում են վրեժ լուծել։ Լոկիսին փոխարինել էր դրածո Վայտկուսը, ով նախկինում «անտառային եղբայրներ» ազգայնական շարժման անդամ էր։

## Դերասանական կազմ

## Նկարահանող խումբ

## Հետաքրքիր փաստեր

* Ֆիլմը, որ առաջին անգամ էր պատմում այսպես կոչված «անտառային եղբայրներ»-ի մասին, մեծ ընդունելության էր արժանացել և Լիտվայում, և ողջ ԽՍՀՄ-ում, որի արդյունքում Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսը լայն ճանաչում ձեռք բերեց։
* Լոկիս ազգանունը թարգմանաբար արջ է նշանակում։
* «Սուրբ» Յուոզապասի ընդհատակյա կեղծանունը «Այտվարաս» էր, որը լիտվական դիցաբանության մեջ հրե օձի կերպարանքով թռչող ոգի էր։

## Մրցանակներ

* 1966 թվականին արժանացել է Կիևում կայացած Համամիութենական կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակին։
* 1966 թվականին արժանացել է Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակին։
* 1967 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի։ Պարգևատրվել են Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսը, օպերատոր Յոնաս Գրիցյուսը և դերասաններ Դոնատաս Բանիոնիսն ու Բրունո Օյան։
* 1967 թվականին «Советский экран» ամսագրի ընթերցողների հարցումների արդյունքում, կինոնկարը ճանաչվել է 1966 թվականի խորհրդային լավագույն ֆիլմ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Խաչատուր Խաչատրյան (այլ կիրառումներ)

**Խաչատուր Խաչատրյան** անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

* Խաչատուր Ռաֆիկի Խաչատրյան (նոյեմբերի 18, 1970, Լենինական), հայ իրավաբան, դատավոր։
* Խաչատուր Աղավարդի Խաչատրյան, (հուլիսի 1, 1982, Երևան), հայ գիտնական, մաթեմատիկոս, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (2011), պրոֆեսոր (2018)։
Ասիմ Ֆերհատովիչ Հասե (մարզադաշտ)

**Օլիմպիական մարզադաշտ «Ասիմ Ֆերհատովիչ Հասե»** (, ), ավելի շուտ հայտնի է եղել որպես **Օլիմպիական մարզադաշտ** (, ) և **Կոշևոյի մարզադաշտ** (, ), Բոսնիա և Հերցեգովինայի ամենամեծ մարզադաշտը, որտեղ տեղի է ունեցել 1984 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը։

## Պատմություն
Մարզադաշտը կառուցվել է, Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, 1947 թվականին։ Երեք տարի անց տեղի ունեցավ մարզադաշտի պաշտոնական բացման արարողությունը։ 1954 թվականին մարզադաշտում տեղի ունեցավ Հարավսլավիայի և Թուրքիայի հավաքականների խաղը։

1966 թվականին մարզադաշտում Բալկանյան թերակղզու երկրների միջև անցկացվել են թեթև ատլետիկայի առաջնություններ։ Որոշ առաջնություններ, ինչպես նաև 1984 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը ընդունելու համար, 1984 թվականին մարզադաշտը ամբողջովին վերակառուցվել է։

Չնայած Բոսնիական պատերազմին, 1996 թվականին մարզադաշտը սկսեցին վերականգնել։ 2004 թվականի հուլիսին մարզադաշտը անվանափոխվել է «Սարաևո» ՖԱ հարձակվող Ասիմ Ֆերհատովիչի պատվին։ Մարզադաշտի ներկայիս տարողությունը կազմում է 37500 մարդ, իսկ համերգների ժամանակ մարզադաշտը կարող է ընդունել մինչև 80 հազար մարդ։

Մարզադաշտում խաղում է «Սարաևո» ՖԱ, նաև այն հաճախ օգտագործվում է ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կողմից։ Հաճախելիության ռեկորդը սահմանվել է 1981-82 երկրի ֆուտբոլի առաջնության ժամանակ, երբ «Սարաևո» և «Ժելեզնիչար» ակումբների խաղին եկել էին ավելի քան 60 հազար մարդ։

## Համերգներ
* Զդրավկո Չոլիչ - սեպտեմբերի 7 1978 (Putujući zemljotres Tour)
* U2 - սեպտեմբերի 23 1997 (PopMart Tour)
* Դինո Մերլին - հուլիսի 31 2000 (հյուրեր՝ Ադի Լուկովաց & Ornamenti, Իվանա Բանֆիչ, Ամիր Բելանովիչ Տուլա, Միրո Ասոտիչ)
* Դինո Մերլին - հուլիսի 31 2004 (հյուրեր՝ Ժելյկո Յոքսիմովիչ, Իվանա Բանֆիչ, Նինա Բադրիչ, Էդո Զանկի, Ալմիր Հուկելիչ, Գանի Տամիր)
* Bijelo Dugme - մայիսի 15 2005
* Հարիս Ջինովիչ - հունիսի 23 2007 (հյուրեր՝ Ժելյկո Յոքսիմովիչ)
* Դինո Մերլին - հուլիսի 19 2008 (Baby Dooks)
* Hari Mata Hari - օգոստոսի 10 2009
* Ժելյկո Յոքսիմովիչ - հունիսի 12 2010
* Զդրավկո Չոլիչ - հուլիսի 31 2010

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ասիմ Ֆերհատովիչի մարզադաշտը «Սարաևո» ֆուտբոլային ակումբի պաշտոնական կայքում 

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի մարզադաշտեր
Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզադաշտեր
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր
Ալեքսանդր Ակիմով

**Ալեքսանդր Ֆյոդորովիչ Ակիմով** (, , ), խորհրդային միջուկային ինժեներ։ 1986 թվականի ապրիլի 26-ին եղել է Չեռնոբիլի ատոմակայանի 4-րդ էներգաբլոկում անվտանգության փորձարկման գիշերային հերթափոխի անձնակազմում։ Փորձարկման ընթացքում թույլ տված խախտումները Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարի պատճառ հանդիսացան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1953 թվականի մայիսի 6-ին՝ Նովոսիբիրսկ քաղաքում։ 1976 թվականին ավարտել է Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտի Ճարտարագիտության և ջերմային էներգետիկայի ավտոմատացման բաժինը։

1979 թվականի սեպտեմբերին աշխատանքի է անցել Վ. Ի. Լենինի անվան Չեռնոբիլի ԱԷԿ-ում։ Աշխատանքային առաջին հինգ տարիների ընթացքում զբաղեցրել է տուրբինների կառավարման ավագ ինժեների և տուրբինային շինությունների վերահսկիչի պաշտոնները։

1984 թվականի հուլիսի 10-ին նշանակվել է 4-րդ էներգաբլոկի հերթափոխի ղեկավար։

1986 թվականի ապրիլի 26-ին Ակիմովը կատարում էր հերթափոխի ղեկավարի պարտականությունները։ Ինչպես նախատեսվել էր, 4-րդ էներգաբլոկում անվտանգության փորձարկման նկատառումներով անջատվել էր տուրբինը, ինչի հետևանքով հզորության կտրուկ աճ գրանցվեց։ Ակիմովը ստիպված սեղմեց ԱԶ-5 կոչվող վթարային կոճակը՝ կանգնեցնելու էներգաբլոկի աշխատանքը։ Էներգաբլոկի ձգաձողերը կանգնեցին մոտ 2-ից 2,5 մետրի վրա (դրանց խորությունը կազմում էր 7 մետր), սակայն բորի կաղապարաձողերը՝ դրանց գրաֆիտային ծայրերով հանդերձ, անկառավարելիորեն մեծացրել էին ներսի ջերմաստիճանը։ Ի վերջո, էներգաբլոկը պայթեց։ Ակիմովն իր անձնակազմի հետ միասին մինչև վաղ առավոտ վթարված էներգաբլոկի ներսում պոմպամղման եղանակով հովացման ջուր մատակարարեց միջուկի մեջ։

Ակիմովը մահացավ 1986 թվականի մայիսի 11-ին, վթարից երկու շաբաթ անց, սուր Ճառագայթային հիվանդությունից՝ ընդամենը 33 տարեկանում։

Հետաքննության նախնական փուլում, վթարի մեջ մեղադրում էին հենց Ակիմովին և նրա աշխատակիցներին, սակայն ավելի ուշ ապացուցվեց ատոմակայանի տնօրեն Վիկտոր Բրյուխանովի, գլխավոր Ինժեներ Նիկոլայ Ֆոմինի և գլխավոր ինժեների տեղակալ Անատոլի Դյատլովի մեղքը։ Համաձայն հետաքննության, ղեկավար անձնակազմի անդամները չէին հետևել անվտանգության գործարանային ուղեցույցներին և անտեսել էին Ակիմովի և նրա աշխատակիցների բազմաթիվ նախազգուշացումները
:

2008 թվականին, Ակիմովը հետմահու արժանացել է Ուկրաինայի նախագահի 3-րդ աստիճանի արիության մեդալի։

## Տես նաև
* Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթար

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նովոսիբիրսկ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարի լիկվիդատորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ
Ֆյուրերի պալատ

thumb|Մեծ հրապարակի նախագիծը։ Ֆյուրերի պալատը նշված է 1 թվով։
**Ֆյուրերի պալատ** (**Ֆյուրերպալաստ**, ), Ադոլֆ Հիտլերի և նրա իրավահաջորդների ծառայողական և անձնական նստավայրի նախագիծը, որը մշակվել է Ալբերտ Շպեերի կողմից։ Եղել է Բեռլինի՝ աշխարհի մայրաքաղաք դարձնելու նախագծի հիմնական մասերից մեկը։ Ֆյուրերի պալատի նախագծից պահպանվել են մակետների, նկարների և  գծագրերի լուսանկարներ։ Ֆյուրերի պալատը պետք է կառուցվեր մինչև 1950 թվականը։ Շպեերի խոսքերով, Հիտլերը պալատի էսքիզները կազմել է 1936, 1937 և 1940 թվականներին։

Ֆյուրերի պալատը նախատեսվում էր կառուցել այն վայրում, որտեղ ներկայումս գտնվում է Գերմանիայի դաշնային կանցլերի նստավայրը։ Ազգերի սրահի և Ռեյխստագի հետ միասին, Ֆյուրերի ահռելի պալատը պետք է լիներ այն երեք կառույցներից մեկը, որոնք պետք է գտնվեին Մեծ հրապարակում։ Ֆյուրերի պալատի հյուսիսային մասնաշենքում պետք է լիներ 400 տեղանոց թատերասրահ, իսկ հարավային մասնաշենքում Շպեերը նախատեսում էր կառուցել 504 մետր երկարություն ունեցող  սենեկաշարք, որի մի ծայրում գտնվում էր Ռեյխսքարտուղարությունը, իսկ մյուսում՝ Հիտլերի աշխատասենյակը։

Ֆյուրերի պալատի նախագիծը, որը պետք է կառուցվեր ազգային-սոցիալիստական մոնումենտալիզմի ոճով, իրականացնելու էր ներկայացուցչական գործառույթներ և պատկերում, առաջին հերթին, Երրորդ Ռայխի ղեկավարի իշխանությունը և մեծությունը։ Պալատն առանձնանալու էր իր մեգալոմանիկ չափսերով։ Շպեերը որոշել է Ֆյուրերի պալատի ճակատը, որը դուրս էր գալու Մեծ հրապարակ, զարդարել կարմիր մարմարով պատված սյունաշարով։ Սյուների վրա պետք է լինեին բրոնզե առյուծներ և  մոնումենտալ խորաքանդակներով։ Ֆյուրերի պալատի մուտքի վրա Շպեերը պատրաստվում էր տեղադրել մեծ պողպատե դուռ։ Ճակատի պատշգամբի դռների լուսամուտներից բացի, կառույցի վրա չպետք է լինեին այլ լուսամուտներ, որը Ֆյուրերի պալատին հաղորդում էր ռազմական կառույցի տեսք և թույլատրում էր հաջողությամբ պաշտպանվել՝ բնակչության հնարավոր ապստամբությունների դեպքում։ Ֆյուրերի պալատի ներսի այգում նախատեսվում էր կառուցել շատրվաններ և արևադարձային ջերմոցներ։ Ֆյուրերի պալատի Ադոլֆի Հիտլերի մասին կառուցված աշխատասենյակը լինելու էր ռեյխսքարտուղարության աշխատասենյակի կրկնօրինակը, որը պետք է ունենար ներկայացուցչական գործառույթներ։ Աշխատասենյակից բացվում էր պատշգամբ դեպի այգի։ Աշխատասենյակի ընդհանուր տարածքը կազմելու էր 900 մ²։ Ֆյուրերի պալատում նախատեսված էր կառուցել նաև բնակարան, որի միայն ճաշասենյակն ունենալու էր 2940 մ²՝ նախատեսվախ 2000 հյուրերի համար։ Ֆյուրերի պալատի ընդհանուր տարածքը, համաձայն նախագծի, կազմում էր 2 մլն մ²։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Albert Speer: *Architektur. Arbeiten 1933—1942.* Propyläen, Frankfurt(M)/Berlin/Wien 1978, ISBN 3-45508941-0.
* Hans J. Reichhardt, Wolfgang Schäche: *Von Berlin nach Germania. Über die Zerstörungen der «Reichshauptstadt» durch Albert Speers Neugestaltungsplanungen.* Transit, Berlin 1998, ISBN 3-88747127-X.
* Альберт Шпеер. Третий рейх изнутри. Воспоминания рейхсминистра военной промышленности. М.: Центрополиграф, 2005
## Արտաքին հղումներ
* Дворец фюрера и Фюрербункер

Կատեգորիա:Բեռլինի պատմություն
Կատեգորիա:Երրորդ Ռայխի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Բեռլինի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Ադոլֆ Հիտլեր
Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի չիրագործված նախագծեր
Դողուլուի ջրվեժ

**Դողուլուի ջրվեժ** (, *աբշարե դողուլու՝ երկվորյակների ջրվեժ*), գտնվում է Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանի տարածքում՝ կենտրոնից 20 կմ հյուսիս։

## Անվանում
Անվանումն առաջացել է արտաքին տեսքից, որը ճյուղավորված իջնում է ժայռի վրայից։ Ջրվեժը հայտնի է դարձել այդ անունով պարսիկ նշանավոր նկարիչ Քամալ օլ-Մոլքի վրձնով, 19-րդ դարից։ Հաճախ այն նշվում է տարբեր ստեղծագործություններում։ Լեգենդի համաձայն՝ այստեղ է բնակվել Ռոստամ Զալին գահին հաստատվելու համար օժանդակած Քայ Քոբադը։

## Տեղադրություն
Տեղակայված է Ալբորզի համակարգի Թոչալ լեռան հարավում՝ գտնվող Շիրբալա ժայռի վրա, ծովի մակերևույթից մոտ 2750 մ բարձրության վրա։ Հաճախ կազմակերպվում են քայլերթներ, որոնք սովորաբար տևում են 3-4 ժամ։ Ճանապարհին կան սննդի կետեր և կացարաններ։

## Սնուցում
Իրանում ջրվեժների հիմնական մասը գտնվում է արևմտյան և հյուսիսային հատվածներում՝ Զագրոսի և Ալբորզի լեռնային համակարգերում։ Ինչպես և դրանց հիմնական մասը, Ղողուլուի սնուցումը ևս հալոցքային է. բարձրադիր ձյունածածկ լեռներն ապահովում են ջրվեժի մշտական հոսքը։ Բարձրությունը հասնում է 20 մետրի։

## Տես նաև
* Գերիթի ջրվեժ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի ջրվեժներ
Սերգեյ Կռիլով (դիվանագետ)

**Սերգեյ Կրիլով** (, ), ռուսական դիվանագետ, կորպորատիվ մենեջեր։

## Կենսագրություն
1971 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը «Միջազգային արժութային և վարկային հարաբերություններ» մասնագիտությամբ։

1971 թվականից սկսել է զբաղվել դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1992-1993 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ-ի գործադիր քարտուղար։
* 1993-1996 թվականներին՝ ՌԴ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
* 1996-1997 թվականներին՝ Ժնև քաղաքում ՄԱԿ-ի ներկայացուցչությունում և այլ միջազգային կազմակերպություններում ՌԴ մշտական ներկայացուցիչ։
* 1997-2004 թվականներին՝ Գերմանիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

2004 թվականից՝ ԱՖԿ «Սիստեմա» միջազգային կապերի դեպարտամենտի ղեկավար։

Արտասահմանում գիտության և մշակույթի ռուսաստանյան կենտրոնների գործունեությունը համակարգող միջգերատեսչական խորհրդի անդամ։

Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։

## Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1993 թվականի ապրիլի 24)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Руководителем департамента международных связей АФК «Система» назначен Сергей Крылов
* С. Б. Крылов

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Օլեգ Սոկոլով

**Օլեգ Սոկոլով** (, ), խորհրդային և ռուսական դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1960)։ Աշխատել է ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում և արտերկրում։ ԱՄՆ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատանը տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել։

* 1987 թվականի նոյեմբերի 12-ից-1990 թվականի հոկտեմբերի 30-ը՝ Ֆիլիպինների Հանրապետությունում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1990 թվականի հոկտեմբերի 30-ից-1992 թվականի փետրվարի 17-ը՝ Կորեայի Հանրապետությունում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան, ապա (1991 թվականից) Ռուսաստանի Դաշնության։
* 1992–1995 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ զինաթափման և ռազմական տեխնոլոգիաների վերահսկողության դեպարտամենտի տնօրեն։
* 1995 թվականի մարտի 24-ից-1999 թվականի մարտի 18-ը՝ Վիեննայի (Ավստրիա) միջազգային կազմակերպություններում Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչ։

1999 թվականից անցել է թոշակի։

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

## Պարգևներ և կոչումներ
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և «Աշխատանքային խիզախության համար» մեդալով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Սերգեյ Բոտկին

**Սերգեյ Պետրովիչ Բոտկին** (, ), ռուս թերապևտ, կլինիկական բժշկագիտության ֆիզիոլոգիական ուղղության հիմնադիր։

## Կենսագրություն
Սերգեյ Պետրովիչ Բոտկինը 1855 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1855 թվականին ռուս վիրաբույժ Նիկոլայ Պիրոգովի ջոկատում մասնակցել է Ղրիմի կամպանիային, իսկ 1877 թվականին՝ Բալկաններում, ռուս–թուրքական պատերազմական գործողություններին։

Բոտկինը Ռուսաստանում հիմնադրել է առաջին փորձառական լաբորատորիան, որտեղ ուսումնասիրվում էին դեղանյութերի ֆիզիոլոգիական և դեղաբանական ազդեցությունները։ Նրա գիտահետազոտական գործունեությունը նվիրված էր օրգանիզմի և արտաքին միջավայրի փոխհարաբերության, օրգանիզմի հիվանդագին պրոցեսների առաջացման գործում նյարդային համակարգի առաջատար դերին և ազդեցության մեխանիզմի պարզաբանմանը։

Բոտկինը կլինիկական բժշկագիտության մեջ ստեղծել է նոր ուղղություն, որը Իվան Պավլովն անվանել է ներվիզմ։ Բոտկինը 1883 թվականին առաջինը նկարագրեց լյարդի վիրուսային բորբոքումը, որը հետագայում կոչվեց Բոտկինի հիվանդություն։ Նա տվել է աորտայի լայնանքի (անևրիզմա), երիկամների բորբոքման, թափառող երիկամի կլինիկական ախտորոշման և բուժման եղանակները։

Իր միջոցներով հիմնադրել և հրատարակել է «Ներքին հիվանդությունների պրոֆեսոր Ս․ Պ․ Բոտկինի կլինիկայի արխիվը» (1869–1889) և «Կլինիկական շաբաթաթերթը» (1881–1889)։ 1861 թվականին, կլինիկական բուժման պատմության մեջ առաջինը բացել է անվճար ամբուլատորիա։ Նրա ջանքերով Ռուսաստանում առաջին անգամ (1880 թվականին) բացվել է նաև անվճար հիվանդանոց, որն այժմ կոչվում է Ս․ Պ․ Բոտկինի անունով։

Բոտկինի աշակերտներից են Ալեքսանդր Նեչաևը, Նիկոլայ Չիստովիչը, Իվան Պավլովը, Ալեքսեյ Պոլոտեբնովը և ուրիշներ։

## Ծանոթագրություններ

## Երկեր
*Курс клиники внутренных болезней и клинические лекции, т․ 1–2, М․, 1950․

## Գրականություն
* Нилов Е․, Боткин, М․, 1966

Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Վալերի Չկալով

**Վալերի Պավլովիչ Չկալով** (, ), խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար։

## Կենսագրություն
1919 թվականին կամավոր մտել է Կարմիր բանակ։ 1921-1924 թվականներին սովորել է Եգորևսկի և Բորիսոգլեբսկի ավիացիոն, Մոսկվայի բարձրագույն պիլոտաժի, Սերպուխովի օդային հրաձգության և ռմբաձգության դպրոցներում։ 1924 թվականից ծառայել է Կարմրադրոշ կործանիչ էսկադրիլիայում։

1930 թվականից՝ փորձարկող–օդաչու։ Փորձարկել է ինքնաթիռների մոտ 70 տեսակ, մշակել և ներդրել է բարձրագույն պիլոտաժի նոր ձևեր։ Օժտված էր բացառիկ արիությամբ, համառությամբ ու ինքնատիրապետմամբ։

1936 թվականի հուլիսի 20-22-ին օդաչուներ Գեորգի Բայդուկովի և Ալեքսանդր Բելյակովի հետ անվայրէջք թռիչք է կատարել Մոսկվայից Կամչատկայի Պետրոպավլովսկ և ապա՝ Ուդ կղզի (9374 կմ՝ 56 ժամ 20 րոպեում), 1937 թվականի հունիսի 18–20-ին՝ նույն անձնակազմով Մոսկվայից Վանկուվեր (ԱՄՆ) Հյուսիսային բևեռի վրայով (8504 կմ՝ 63 ժամ 16 րոպեում)։

Վալերի Չկալովը եղել է ԽՍՀՄ I գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1936 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ։ Պարգևատրվել է Լենինի երկու, Կարմիր դրոշի շքանշաններով։ Զոհվել է նոր կործանիչի փորձարկման ժամանակ։ Թաղված է Մոսկվայում, Կրեմլի պատի տակ։

## Հիշատակ
Վալերի Չկալովի անունով կոչվել են բազմաթիվ բնակավայրեր տարբեր երկրներում։ Հայաստանում նրա անունով են կոչվում Լոռու մարզի Չկալով գյուղը և Գեղարքունիքի մարզի Չկալովկա գյուղը։ Ընդհանուր առմամբ նրա անունով են կոչվում Ռուսաստանի 2 քաղաք, 2 գյուղ, 2 ավան, Եկատերինբուրգի շրջաններից մեկը, 6 քաղաքների 6 միկրոշրջաններ։ Օդաչուի անունով են կոչվում Ռուսաստանի տարբեր բնակավայրերի 1778 հրապարակներ, պողոտաներ, փողոցներ և նրբանցքներ։

## Ծանոթագրություններ

## Երկեր
*Моя жизнь принадлежит Родине․ Ст․ и речи, М․, 1954․

## Գրականություն
* 
* *Водопьянов М. В.* Валерий Чкалов. — М.: Молодая гвардия, 1954. — 288 с («Жизнь замечательных людей»). / Тираж 90000 экз.
* *Беляков А. В.* В. Чкалов. — М., 1974.
* ''Волков В.'' Покорение воздушного пространства и техники личности сталинского времени // Культуральные исследования: Сб. науч. работ. — СПб.-М.: Изд-во Европейского ун-та в СПб., Летний сад, 2006. — С. 189—201.
* *Маслов М. А.* Роковой истребитель Чкалова: Самая страшная авиакатастрофа Сталинской эпохи. — М.: Коллекция, Яуза, Эксмо, 2010. — 96 с., ил. 1 800 экз., ISBN 978-5-699-47225-3
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային օդաչուներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Ավիավթարից զոհվածներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ Ազգությունների խորհրդի 1-ին գումարման պատգամավորներ
Այլա (ֆիլմ)

**«Այլա»** (), թուրք ռեժիսոր Ջան Ուլքայի ֆիլմը։ Ֆիլմը Թուրքիայի կողմից առաջադրվել է «Օսկար» կինոմրցանակի՝ «Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում, սակայն չի կարողացել անցնել որակավորման փուլը։

## Սյուժե
Կորեական պատերազմի ժամանակ թուրքական բրիգադի սերժանտ Սուլեյմանը, որը կռվում էր ՄԱԿ-ի ուժերի կազմում, փրկում է սառած կորեացի աղջնակի կյանքը։ Նա իր խնամքի տակ է վերցնում երեխային և տալիս նոր անուն՝ Այլա։ Պատերազմից հետո Սուլեյմանը չի կարողանում որդեգրել որբ երեխային՝ կառավարությունից ստանալով մերժում։ Պատճառը նրա ամուսնացած չլինելն էր։ Նա ստիպված է լինում աղջկան հանձնել մանկատուն։

## Դերասանական կազմ
* Իսմայիլ Հաջըօղլու — *Երիտասարդ Սուլեյման*
* Կիմ Սոլ — *Այլա (մանուկ տարիքում)*
* Չեթին Թեքինդոր — *Սուլեյմանը մեծ տարիքում*
* Լի Գյոն Ջին — *Այլա (մեծ տարիքում)*
* Ալի Աթայ — *Ալի*
* Դամլա Սյոնմեզ — *Նուրան*
* Մուրաթ Յըլդըրըմ — *լեյտենանտ Մեսութ*

## Արտադրություն
«Այլա» ֆիլմի սցենարը հիմնված է Կիմ Ըն ջայի և Սուլեյման Դիլբիրլիղի իրական պատմությունը, որոնց միավորումը, վավերագրական ֆիլմի տեսքով, ցուցադրվել է 2010 թվականին հարավկորեական MBC հեռուստաալիքով։ Վավերագրական ֆիլմը կոչվում էր «Kore Ayla»։ Ֆիլմի քասթինգը տեղի է ունեցել 2016 թվականին, Հարավային Կորեայում։ Փոքրիկ Այլայի դերը բաժին է հասել Կիմ Սոլին, որը ավելի վաղ նկարահանվում էր «Պատասխան 1988-ին» հարավկորեական հեռուստասերիալում։ Կո Ըն Մինը ստացել է փոքրիկ Այլայի մոր դերը։ Ֆիլմի նկարահանման հովանավորը դարձել է «Turkish Airlines» թուրքական պետական ավիաընկերությունը՝ Թուրքիայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարության հետ համատեղ։ Նկարահանումների մեծ մասը տեղի են ունեցել Թուրքիայում։ Ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներն ավարտվել են 2017 թվականի հունիսի վերջին։

## Մրցանակներ և անվանակարգեր
* 2017 թվականի հոկտեմբերի 21՝ Քեյփթաունի միջազգային կինոփառատոնի «Լավագույն մոնտաժ» մրցանակ,
* 2017 թվականի նոյեմբերի 2՝ Սիդնեյի կինոփառատոնի Ասիական միջազգային կինոփառատոնի «Լավագույն ֆիլմ» մրցանակ,
* 2017 թվականի դեկտեմբերի 8՝ Ոսկե տուրիզմ մրցանակի ոսկե կինոմրցանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт фильма 
* 

Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Թուրքիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կորեերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հարավկորեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ստամբուլում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Թուրքիայում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1950-ականներին
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների թուրքերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների կորեերեն ֆիլմեր
Արմինե Խաչատրյան

**Արմինե Խաչատրյան** (), հայ պրոֆեսիոնալ կին ֆուտբոլիստ, պաշտպան, որը հանդես է գալիս Թուրք կանանց առաջին լիգայի *Hakkarigücü Spor* ակումբի կազմում 4 համարի ներքո։ Հայաստանի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի կազմում հանդես է եկել 18 անգամ։

## Կարիերա
### Ակումբային
2019 թվականի փետրվարի 14-ին Արմինե Խաչատրյանը տեղափոխվել է Թուրքիա և միացել «Hakkarigücü Spor» ակումբին՝ խաղալու Թուրքիայի կանանց առաջին ֆուտբոլային լիգայի 2018-1920 թվականներին, երկրորդ սեզոնում։

### Միջազգային
2009-2010 թվականներին Հայաստանի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 2011 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի որակավորման 7 խաղերի, 2011-2012 թվականներին՝ Կանանց ֆուտբոլի առաջնության 2013 թվականի բոլոր 3 խաղերին (2-րդ խումբ) և Կանանց ֆուտբոլի առաջնության 2013 թվականի որակավորման բոլոր 8 խաղերին (7-րդ խումբ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կանանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ
Ֆրիզլանդ

**Ֆրիզլանդ** (անգլ. **Friesland**), պատմականորեն հայտնի է նաև որպես Ֆրիզիա, այն Նիդերլանդների հյուսիսում գտնվող նահանգն է։ Տեղակայված է Խրոնինգեն նահանգից արևմուտք, Դրենթեից և Օվերեյսելից հյուսիս-արևմուտք, Ֆրևոլանդից հյուսիս, Հյուսիսային Հոլանդիայից հյուսիս-արևելք և Վատտեն ծովից հարավ։ 2015 թվականի տվյալներով նահանգում բնակչությունը կազմում է 646,092 մարդ։ Նահանգի ընդհանուր տարածքը 5.100 կմ², որով նա զբաղեցնում է 3-րդ տեղը Նիդերլանդների նահանգների ցանկում։

Նահանգի մայրաքաղաքը և կառավարության նստավայրը 91,817 բնակիչ ունեցող Լեուվարդեն քաղաքում է գտնվում։ 2017 թվականից ի վեր նահանգի կառավարիչն է Արնո Բրոքը։ Նահանգը բաժանված է 18 ինքնավար քաղաքների։ Այս նահանգի տարածքը նախկինում եղել է Ֆրիզիայի հնագույն, ավելի մեծ շրջանի մի մասը։ Ֆրիզլանդի պաշտոնական լեզուներն են՝ արևմտյան ֆրիզերենն ու հոլանդերենը։

## Ամենամեծ քաղաքները
մինի|Ֆրիզլանդի ինքնավար քաղաքները
[ձախից|մինի|[Հյուսիսային Հոլանդիայի, Ֆրիզլանդիայի և Ֆլևոլանդի արբանյակային լուսանկարը]]

## Ժողովրդագրություն

մինի|Լեուվարդենում գտնվող կառավարության նստավայրը
Ֆրիզլանդում զբաղվում են հիմնականում գյուղատնտեսությամբ։ Սև ու սպիտակ ֆրիզյան խոշոր եղջերավոր անասունները, սև ֆրիզյան ձին ծագում են այստեղից։ Տուրիզմը եկամտի ևս մեկ կարևոր աղբյուր է. Հիմնական տուրիստական ուղղությունները ներառում են նահանգի հարավ-արևմուտքում գտնվող լճերը և հյուսիսից Վատտեն ծովի կղզիները։ Ֆրիզլանդի նահանգում կան 195 հողմաղացներ։

## Կլիմա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Province of Fryslân, կառավարության պաշտոնական կայքը
* Provincial Tourist Board
* Frisian Film Archive

Կատեգորիա:Նիդերլանդների վարչական բաժանում
Սախիբժամալ Գիզզատուլլինա-Վոլժսկայա

**Սախիբժամալ Գիզզատուլլովնա Գիզզատուլլինա-Վոլժսկայա** (, ), խորհրդային թաթար-ռուս դերասանուհի և ռեժիսոր, ԹԻԽՍՀ վաստակավոր դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Սախիբժամալ Գիզզատուլինա-Վոլժսկայան ծնվել է 1892 թվականին Կազանում։ 1907 թվականին ընդգրկվել է Իլյասբեկ Աշկազարսկու խմբում, 1912 թվականին Ուֆայում  կազմակերպել է «Նուռ» առաջին թատրոնի թաթարական խումբը, որի ժառանգորդը համարվում է ժամանակակից «Նուռ» թատրոնը։ Այս խումբը կազմալուծվել է Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի ծանր տարիներին, իսկ Սախիբժամալը դարձել է ԲԳԿԲ–ի Արևելյան ռազմաճակատի 2-րդ բանակին կից 6-րդ ռազմաճակատային խմբի ղեկավար։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո Սախիբժամալն աշխատել է Իժևսկի և Կազանի դրամատիկական թատրոնների կոլեկտիվներում։ 1923 թվականին ելույթ է ունեցել Բաշկիրիայի դրամատիկական թատրոնում։

Սախիբժամալ Գիզզատուլինա-Վոլժսկայան հայտնի է որպես ռեալիստական ուղղության դերասանուհի։ Կատարել է այնպիսի դերեր, ինչպիսիք են՝ 
* Լուիզան (Շիլլեր  «Սեր և խարդավանք»)
* Տրիլբին (Գ. Գե պիես` ըստ  Ջորջ Դյումորիեի վեպի)
* Մարիանան (Մոլիեր, «Ժլատը»)

Խաղացել է նաև վառ դերեր Շաֆիկա (դեբյուտային դեր, 1907 թվականին ըստ Նամըք Քեմալի «Խղճուկ երեխան»), Սարբի (Գալիասկար Քամալ, «Անառակություն»), Բիբի (Զ. Սեիդ-Զադե, «Դժբախտ Բիբիժիհանը»), Կատերինա Ալեքսանդր Օստրովսկի, «Որոտ»)։

Բաշկիրիայի դրամատիկական թատրոնում խաղացել է Զուլեյխայի դերը (Կարիմ Տինչուրին, «Յուսուֆ և Զուլեյխա»), Սարբի (Ֆ. Բուռնաշ, «Երիտասարդ  սրտեր»)։ Որպես ռեժիսոր՝ դիմել է հերոսական-ռոմանտիկական, ողբերգական ստեղծագործությունների, մեծ և ուժեղ զգացմունքների պատկերմանը «Երիտասարդություն», «Անհավասարները» (Ֆատիխ Ամիրխան), «Զուլեյխա» (Գայազ Իսխակի) պիեսներում և այլն։

Թաթար գրող, բանաստեղծ և դրամատուրգ Նակի Իսանբետը Սախիբժամալ Գիզզատուլինա-Վոլժսկայայի կյանքին և ստեղծագործությանն է նվիրել «Գուլջամալ» պիեսը (): Բնակվել է Կազանում՝ Կ. Մարքսի , 60 հասցեում։

## Մահ
Մահացել է Չիստոպոլում 1974 թվականին։ Թաղված է Կազանում, Նոր Թաթարական արվարձանում գտնվող գերեզմանոցում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Статья в электронной версии Башкирской энциклопедии
* Сахибжамал Гиззатуллина-Волжская. Биобиблиографический справочник 

Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Գառնուկ (ֆիլմ)

**Գառնուկ** (), 2014 թվականի թուրք-գերմանական դրամատիկ ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Քութլուղ Աթամանը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Բեռլինի 64-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ՝ «Համայնապատկեր» բաժնի շրջանակներում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է գյուղական ընտանիքի պատմությունը, որը հաղթահարում է դժվարությունները, որպեսզի գումար տնտեսի՝ որդու անցումային տարիքից հասուն տարիք անցում կատարելը տոնելու համար։

## Արտադրություն
Ֆիլմի նկարահանումների մի մասը տեղի է ունեցել Էրզինջանում (Երզնկա), որը ռեժիսոր Քութլուղ Աթամանի հայրենի քաղաքն է։ Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ մրցանակն ստանալիս՝ Քութլուղ Աթամանը նշել է․ «Ես այս մրցանակը հանձնում եմ իմ երկրին և Էրզինջանին»։

## Դերասանական կազմ
* Նեսրին Ջավադզադե- Մեդինա 
* Գյուվեն Քիրաչ- Մուխթար
* Սերիֆ Սեզեր- Լեյլա  
* Թաներ Բիրսել-Ադնան Բեյ 
* Նուրսել Քյոսե-Սաֆիյե

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Կատեգորիա:2010-ականների գերմանական ֆիլմեր
3096 օր

**«3096 օր»** (), ավստրիացի Նատաշա Կամպուշի ինքնակենսագրությունը, որը տասը տարեկանում առևանգվել է տեխնիկ Վոլֆգանգ Պրիկլոպիլի կողմից։ Գիրքը գրվել է լրագրողներ Հայքե Գրոնեմայերի ու Կորիննա Միլբորնի համահեղինակությամբ։

## Ստեղծման պատմություն
Նատաշա Կամպուշի պատմությունը, որը ապրել է Վիեննայում, տասը տարեկանում առևանգվել Վոլֆգանգ Պրիկլոպիլի կողմից և անցկացրել գերության մեջ ավելի քան ութ տարի, մեծ արձագանք է գտել զանգվածային լրատվամիջոցներում։ Կամպուշը մի քանի առաջարկ է ստացել տարբեր հրատարակություններից՝ գրելու ինքնակենսագրական գիրք։

Նատաշան ինքը հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ ուզում է գրել ինքնակենսագրություն, որպեսզի ցրի կասկածները իր վերաբերյալ, մասնավորապես լուրերն այն մասին, թե ինքը տառապում է Ստոկհոլմի համախտանիշով։

Գրքի ստեղծումը տևել է մի քանի ամիս, որոնց ընթացքում Կամպուշը պատմել է իր կյանքի մասին և կարդացել իր օրագրի էջերը լրագրողներ Հայքե Գրոնեմայերի ու Կորիննե Միլբորնի համար, իսկ վերջիններս նրա խոսքերը վերածել են կապակցված տեքստի։

Գիրքը հրատարակվել է 2010 թվականին Ullstein Verlag հրատարակչության կողմից և կոչվել «3096 օր», ինչն այն օրերի քանակն է, որ Նատաշան անցկացրել է գերության մեջ։

Ստեղծագործությունը դարձել է 2010 թվականի՝ կոմերցիոն տեսակետից ամենամեծ հաջողություն ունեցած գրքերից մեկը։

## Քննադատություն
*[[The Guardian]]* թերթի գրական մեկնաբան Վանեսա Թորպը () դրական է գնահատել գիրքը՝ գրելով, որ «նրա [Կամպուշի] ինքնակենսագրությունը երևակայության ուժի վկայությունն է ամենասարսափելի փորձությունների դեմ» ()։

Քննադատ Քիմ Քինդերմանը () *[[Deutschlandradio Kultur]]* ծրագրի համար իր գրախոսականում նույնպես դրական գնահատական է տվել գրքին և այն բնութագրել որպես գերության մեջ Կամպուշի անցկացրած կյանքը ստույգ ներակայացնող գիրք ()։

## Պարգևներ
* 2011 թվականին գիրքն ստացել է «Buchliebling-Preis 2011» մրցանակ «Կենսագրություններ» անվանակարգում։

## Էկրանավորում
2010 թվականի հունիսի 17-ին գերմանացի կինոպրոդյուսեր Բեռնդ Այխինգերը հայտարարել է, որ պատրաստվում է էկրանավորել Կամպուշի պատմությունը։ Գլխավոր դերը կատարելու համար նա հրավիրել է Քեյթ Ուինսլեթին։ Սակայն 2011 թվականին Այխինգերը մահացել է, ինչից հետո նկարահանումների սկիզբը տեղափոխվել է 2012 թվական։ Ռեժիսորը դարձել է Շերի Հորմանը։ Նատաշա Կամպուշի դերի համար ընտրվել է Անտոնիա Քեմփբել-Հյուզը, Վոլֆգանգ Պրիկլոպիլի դերի համար՝ Տուրե Լինդհարթը, Բրիգիտա Սիրնիի դերի համար՝ Տրինե Դյուրհոլմը։ «3096 օր» կոչված ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականին։

## Տես նաև
* Վոլֆգանգ Պրիկլոպիլ
* Նատաշա Կամպուշ
* Natascha Kampusch trifft
* 3096 օր (ֆիլմ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:2010 գրքեր
Կատեգորիա:Ինքնակենսագրություններ
Հազինեդար

thumbnail|150px|Հազինեդար աղա
**Հազինեդար** կամ **Հազնադար**, Օսմանյան կայսրության կառավարչական պաշտոններից մեկը։ Կախված վերջածանցից կամ նախածանցից, անվանումն ունի տարբեր նշանակություններ։ Հազինեդարի պաշտոնը համարժեք է եղել «գանձապետի» պաշտոնին։

## Գանձապետական գործունեություն
Գլխավոր գանձապետը եղել է Սուլթանի գանձարանի կառավարիչը։ Գլխավոր գանձապետին ենթակա գանձապետերը կոչվել են Հազինեդար Քալֆա։ Քալֆան աշակերտ բառի թուրքական համարժեքն է։ «Հազինեդար աղան» եղել է գլխավոր ներքինիի կոչումը, որն զբաղվել է հարեմի գանձապետական հարցերով։

## Սուլթանի պալատի և հարեմի կառավարիչ
Գլխավոր հազինեդարը կամ առաջին հազինեդարը (հազինեդար ուստան) եղել է սուլթանի պալատի կառավարչի կոչումը։ Վերջինս եղել է երրորդ հեղինակավոր անձը պալատում՝ սուլթանից և շեհզադեից (գահառանգ) հետո։ Օսմանյան կայսրության կառավարման հիերարխիկ համակարգում եղել են նաև երկրորդ, երրորդ հազինեդարները, որոնք ենթարկվել են առաջին հազինեդարին։ Վերջինիս անվանել են նաև Ուստա։ Միայն առաջին հազինեդարը կարող էր շփվել սուլթանի և մյուս ազնվականների հետ, մինչդեռ երկրորդ, երրորդ և մյուս հազինեդարները ծառայում էին առաջին հազինեդարին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պետական ծառայողներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքացիական ծառայողներ
Կատեգորիա:Օսմանյան տիտղոսներ
Արջնագռավ (հեռուստասերիալ)

**Արջնագռավ** (), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է թուրքական Star TV հեռուստաալիքով։ Հեռուստասերիալի առաջին սերիան ցուցադրվել է 2019 թվականի փետրվարի 13-ին։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Բարըշ Արդուչը, Բուրջու Բիրիջիքը, Սեթթար Թանրըյողենը, Հաթիջե Ասլանը, Լևենթ Յուլգենը, Ջաներ Շահինը, Ահսեն Էրօղլուն և Այթեք Շայանը։ Հեռուստասերիալի սցենարիստներն են Բուրջու Գյորգյուն Թոփթաշը և Օզլեմ Յըլմազը։ Ռեժիսորը Բահադիր Ինջեն է։

## Սյուժե
Հեռուստասերիալը պատմում է Քուզգյունի և Դիլայի սիրո պատմության մասին։ Նրանց հայրերը եղել են ոստիկաններ, աշխատել են միասին, իսկ Դիլան և Քուզգյունը դեռ մանուկ տարիքից սիրել են իրար։ Մի անգամ Դիլայի հայրը որոշում է անցնել հանցագործ տարրերի կողմը և դավաճանում է իր գործընկերոջը։ Յուսուֆ Ջեբեջին մահանում է դավաճանի պիտակով, իսկ նրա որդին և կինը նոր անուններով ստիպված լքում են Թուրքիան և տեղափոխվում այլ երկիր։ Քսան տարի անց Քուզգյունը վերադառնում է հայրենի քաղաք՝ Ստամբուլ։ Նա ցանկանում է առնել հոր վրեժը և մաքրել նրա անունը։ Նրա և Դիլայի ճակատագրերը նորից խաչվում են, բայց ամեն ինչ շատ բարդ է, քանի որ Քուզգյունը վերադարձել է վրեժ լուծելու համար։

## Դերասանական կազմ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ
Բրիգիտե Բիռլայն

**Բրիգիտե Բիռլայն** (, ), ավստրիացի իրավաբան, քաղաքական և պետական գործիչ։ 2019 թվականի հունիսի 3-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 7-ը զբաղեցրել է Ավստրիայի անցումային կառավարության կանցլերի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Բիռլայնը ծնվել է 1949 թվականին Վիեննա քաղաքում։ Հենց այնտեղ էլ ավարտել է դպրոցը և ընդունվել Վիեննայի դաշնային 3-րդ գիմնազիա։ Այնուհետև ավարտել է Վիեննայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1971 թվականին իրավաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան է ստացել։

Եղել է դատախազության գլխավոր փաստաբանը, 1990-2002 թվականներին եղել է կառավարության գլխավոր դատախազը, իսկ 2001-2003 թվականներին՝ Գործադիր խորհրդի և Դատախազների միջազգային ասոցիացիայի անդամ։

2003 թվականին Բիրլեյնը դարձել է Ավստրիայի Սահմանադրական դատարանի անդամ։ 2018 թվականի հունվարից դարձել է Սահմանադրական դատարանի նախագահ՝ դառնալով առաջին կինը, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։ 2019 թվականին նրան տրվեց մեկ այլ լիազորություն, այն է՝ ձևավորել և ղեկավարել Ավստրիայի կառավարությունը՝ մինչև 2019 թվականի սեպտեմբերին կայանալիք ընտրությունները։

## Պետության ղեկավարի պաշտոնում
2019 թվականի հունիսի 3-ին Ավստրիայի խորհրդարանը հաստատեց Բիրլեյնի թեկնածությունը՝ Ավստրիայի կառավարության ղեկավարի պաշտոնում, և այդպիսով նա դարձավ առաջին կինն Ավստրիայում, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։

## Անձնական կյանք
Բիրլեյնն ամուսնացած չէ և երեխաներ չունի։ Նրա զուգընկերն ինքնաբացարկ ներկայացրած դատավոր Էռնեստ Մաուրերն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բրիգիտտե Բիրլեյն 

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին դատավորներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ժոել Պոմրա

**Ժոել Պոմրա** (, ), ֆրանսիացի դրամատուրգ և ռեժիսոր, հեդլայներ, որը դարձել է Ավիոնի 2006 թվականի փառատոնի իսկական սենսացիան. այստեղ ներկայացվել են նրա երեք գործերը` «Կարմիր գլխարկը» (Le petit Chaperon rouge), «Դեպի աշխարհ» (Au monde) և «Առևտրականներ» (Les marchands):

1990 թվականին նա ստեղծել է սեփական թատերախումբը, որն անվանել է «Կոմպանի Լուի Բրույար»։

Վերջինս բեմադրում է Ժոել Պոմրայի պիեսներից տարեկան գոնե մեկը, սակայն չունի սեփական տարածք, դրա ներկայացումները բեմադրվում են Ֆրանսիայի տարբեր քաղաքների բեմերում։

Այսպես, «Բևեռները» (1995) ներկայացվել են Օվերնի Ազգային դրամատիկական կենտրոնում, «Իմ ընկերը» (2001)` Պարի Վիլետ թատրոնում, «Ի՞նչ ենք մենք արել» պիեսը` Նորմանդիայի ազգային դրամատիկական կենտրոնում, «Դեպի աշխարհ» (2004) և «Առևտրականները» (2006)` Ստրասբուրգի ազգային թատրոնում, «Կարմիր գլխարկը»` Բրետնիյիի թատրոնում, «Մեկ ձեռքովը» (2005)` Տիոնվիլի դրամատիկական կենտրոնում։

2004 թվականին «Դեպի աշխարհ» ներկայացման հաջողության շնորհիվ «Կոմպանի Լուի Բրույարը» հանդես է եկել բազմաթիվ հյուրախաղերով և այսօր դարձել է ժամանակակից դրամատուրգիայի հետ աշխատող ֆրանսիական ամենապահանջված խմբերից մեկը։

2006 թվականին Պոմրայի միանգամից երեք ներկայացումներ` «Դեպի աշխարհ», «Կարմիր գլխարկ» և «Առևտրականները», ցուցադրվել են Ավինյոնի 60-րդ փառատոնի շրջանակներում։

2007 թվականին «Կոմպանի Լուի Բրույարը» երեք տարով դարձել է Պիտեր Բրուկի կողմից ղեկավարվող Բուֆ դյու Նոր թատրոնի ռեզիդենտ, որի բեմում 2007 թվականի հոկտեմբերին բեմադրվել է «Ես դողում եմ» նոր ներկայացումը, որը «Le Monde»-ի թատերական սյունակագիր Ֆաբիեն Դարժի կողմից անվանվել է ռեժիսորի ավարտուն աշխատանք։

## Պարգևներ

* 2007 թվականին Պոմրան «Առևտրականները» պիեսի համար արժանացել է Գրան պրիի` դրամատուրգիայի ոլորտում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ
Միքայել Բաբախանյան

**Միքայել Աշոտի Բաբախանյան** (), հայ ագրոքիմիկոս։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1990): Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։

## Կենսագրություն
Միքայել Բաբախանյանը ծնվել է 1937 թվականի մայիսի 20-ին, Երևան քաղաքում։ 1960 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական համալսարանը։ 1965 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ 1960-1962 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Օրգանական քիմիայի ինստիտուտի ավագ լաբորանտ։ Աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱԱ Ագրոքիմիական պրոբլեմների և հիդրոպոնիկայի ինստիտուտում (այժմ՝ ՀՀ ԳԱԱ հիդրոպոնիկայի պրոբլեմների ինստիտուտ)։ 1965-1967 թվականներին եղել է կրտսեր գիտաշխատող, 1967-1986 թվականներից՝ ավագ գիտաշխատող, 1986 թվականից` առաջատար գիտաշխատող։ 1973 թվականից՝ Հիդրոպոնիկական փորձարարական կայանի վարիչ, 1997 թվականին՝ ՀՀ ԳԱԱ և ԼՂՀ կենսաբանական հարցերի համակարգող։ 1998 թվականից՝ ԼՂՀ վարչապետի խորհրդական, 2004 թվականից՝ ԼՂՀ գիտատեխնիկական զարգացման համակարգող։

ՀՀ-ում հիմնել է հիդրոպոնիկ եղանակով դեղաբույսերի մշակության բնագավառը, իրականացրել մի շարք արժեքավոր բույսերի ինտրոդուկցիան հողային պայմաններում։

Մշակել է և արտադրության մեջ է ներդրել արտաքին միջավայրի ղեկավարվող պայմաններում կանաչ վիտամինային կերի անընդհատ արտադրության բուսատեխնոլոգիական հանձնարարականներ։

## Անդամակցություն
* ՀՀ ԳԱԱ և ԼՂՀ կենսաբանական հարցերը համակարգող (1997 թվականից)
* ՌԴ բնական ԳԱ անդամ (2001):

## Երկեր
* Բույսերի մշակությունը հիդրոպոնիկայում, Երևան, 1974։
* Непрерывное гидропоническое производство свежего травяного корма и эффективность его применения, Е., 1977 (համահեղինակ)։
* Исследование в области производства зеленого витаминного корма в вегетационных камерех методом гидропоники, Дис. канд. с-х. наук, Ер., 1967.
* Культура лекарственных и других растений при гидропонном их выращивании в условиях Армянской ССР» Дис. док. с-х. наук, Ер., 1990.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ ագրոքիմիկոսներ
Նարեկ Մալյան

**Նարեկ Մալյան** (), հայ գրող, քաղաքացիական ակտիվիստ, քաղաքական տեխնոլոգ, «ՎԵՏՕ» շարժման նախաձեռնող, եղել է Հայաստանի ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանի խորհրդական, եղել «Ադեկվադ»  հաղորդման վարող, Տեր Պետրոս ավագ քահանա Մալյանի որդին, ԵՊՀ դասախոս։ Մարդասպանության համար ցմահ դատապարտյալ Մհեր Ենոքյանի ազատման դեմ կազմակերպվող ցույցերի նախաձեռնողներից։ «Սոդոմի PR-ը», «Զրոյական կետ»  և «Սրտերի թագուհին» վեպերի հեղինակը։ Ընդդիմադիր գործիչը Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությանը քննադատելու համար 2024 թվականի ապրիլի 12-ին դատապարտվել է 1 տարի ազատազրկման։

## Կենսագրություն
Նարեկ Մալյանը ծնվել է 1980 թվականի մայիսի 1-ին։ 2011 թվականին նշանակվել է Հայաստանի ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանի խորհրդական մինչև 2016 թվականի հուլիսը, ապա վերանշանակվել է նույն պաշտոնին 2016 թվականի հոկտեմբերին և  աշխատել մինչև 2017 թվականի նոյեմբերի 1-ը։

## Քաղաքական գործունեություն
2018 թվականին սկսել է վարել «Ադեկվադ» հաղորդաշարը։ 2019 թվականի հունվարին նախաձեռնել է մարդասպան Մհեր Ենոքյանի ազատման դեմ կազմակերպվող ցույցերն ու ստորագրահավաքը։ Մինչ այդ մարդասպան Մհեր Ենոքյանը դատի էր տվել Նարեկ Մալյանին, նրան Վալերի Պերմյակովի հետ համեմատելու համար։ 2019 թվականի հունիսին նախաձեռնել է «ՎԵՏՕ» շարժումը, որի գործունեության հիմնական նպատակն է Հայաստանում օտարերկրյա գործակալական ցանցի բացահայտումը, դրա դեմ պայքարն ու Բաց հասարակություն հիմնադրամի գործունեության արգելումը։

## Քրեական գործ
2021 թվականի փետրվարի 21-ին Նարեկ Մալյանին ձերբակալել են «Չաուշեսկուի գնդակահարությունը կամ մահ դավաճաններին» ներկայացումը Ազատության հրապարակում բեմադրելու փորձի մեղադրանքով։ Նույն թվականի փետրվարի 27-ին նրան մեղադրանք է առաջադրվել «մահ դավաճաններին» կոչ հնչեցնելու համար, որն ըստ իրավապահների, բռնության սպառնալիք է Նիկոլ Փաշինյանի դեմ, չնայած վերջինիս ներկայացումը նվիրված է եղել ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանին, այլ ռումինացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ Նիկոլաե Չաուշեսկուն։ Հունիսի 30-ին նա արդարացվել է հանցակազմի բացակայության հիմքով։

2023 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Նարեկ Մալյանը կրկին ձերբակալվել է, իսկ սեպտեմբերի 22-ին 2 ամսով կալանավորվել է ատելության խոսք տարածելու մեղադրանքով։ 7 ամիս տևած դատավարությունից հետո 2024 թվականի ապրիլի 12-ին դատարանը Նարեկ Մալյանին մեղավոր է ճանաչել «Անձի կամ անձանց խմբի նկատմամբ քաղաքական հայացքներով պայմանավորված ատելություն, անհանդուրժողականություն կամ թշնամանք քարոզելուն ուղղված հրապարակային խոսքի» համար և դատապարտել 1 տարի ազատազրկման։ Դատարանի որոշումով Մալյանից հօգուտ պետությանը բռնագանձվել է նաև 105,000 և 198,000 դրամ։

## Ստեղծագործություններ
2014 թվականի հրատարակել է «Սոդոմի PR-ը» վեպը, 2017 թվականին հրատարակել է «Զրոյական կետ» գիրքը, իսկ 2019 թվականին՝ «Սրտերի թագուհի» գիրքը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սրտերի թագուհին

Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Հեքիաթ կատվի մասին, որ ապրել է միլիոն անգամ

«**Հեքիաթ կատվի մասին, որ ապրել է միլիոն անգամ**» (１００万回生きたねこ), ճապոնացի գրող Յոկո Սանոյի մանկական նկարազարդ գիրքը, որ լույս է տեսել 1977 թվականին «Կոդանսյա» հրատարակչությունում և մեծ ճանաչման է արժանացել Ճապոնիայում՝ վերահրատարակվելով տասնյակ անգամներ։

Թարգմանվել է չինարեն (), կորեերեն (), անգլերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն։

## Սյուժե
Գրքի գլխավոր հերոսը շերտավոր կատուն է, որն ապրել է միլիոն անգամ տարբեր մարդկանց մոտ, որոնցից յուրաքանչյուրը սիրել է նրան ու վշտացել նրա մահվան պատճառով։ Նա ապրել է թագավորի, նավաստու, կրկեսի աճպարարի, գողի, ծեր կնոջ և փոքրիկ աղջկա մոտ։ Սակայն նա իր տերերից ոչ մեկի նկատմամբ մեծ համակրանք չի տածել։ Ամենից շատ նա սիրել է իրեն։

Իր կյանքերից մեկի ընթացքում նա դարձել է ազատ կատու և ոչ ոքի չի պատկանել։ Բոլոր էգ կատուները ցանկանում էին ամուսնանալ նրա հետ, բայց նա ոչ մեկին նախապատվությունը չի տալիս։ Իսկ մի անգամ նա հանդիպում է սպիտակ էգ կատվի, որը առանձնակի հետաքրքրություն չի ցուցաբերում կատվի նկատմամբ։ Կատուն հասկանում է, որ չի կարող ապրել առանց նրա և մնում է նրա հետ ընդմիշտ։

Զույգն ունենում են բազմաթիվ ձագեր։ Այժմ կատուն սիրում է նրանց իրենից առավել։ Ձագերը մեծանում են ու ցրվում։ Էգ կատուն ծերանում է ու մեռնում։ Շուտով վշտից մահանում է նաև կատուն։ Դրանից հետո նա այլևս չի վերածնվում։

## Փաստեր
* «Cowboy Bebop» անիմեի վերջին սերիայում գլխավոր հերոսը պատմում է կատվի մասին հեքիաթի սյուժեն։

## Տես նաև
* Ռեինկարնացիա
* Սամսարա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Сказка про кота, который жил миллион раз» в журнале «Урания» (пер. Ю. Коваля) 
* Перевод и оригинал на странице «Парад аниме-кошек»
* Русский любительский перевод книги
* О любви и смерти одного кота: о книге Йоко Сано на сайте ПАПМАМБУК
* Японский текст с картинками
* Сказка про кота в исполнении актрисы Отакэ Синобу (часть 1) (часть 2) (часть 3)
* Английский любительский перевод книги
* Информация о китайском переводе с примерами разворотов 
* Информация о корейском переводе с примерами разворотов 

Կատեգորիա:1977 գրքեր
Կատեգորիա:Նկարազարդ գրքեր
Վինի Թուխի դաոն

**Վինի Թուխի դաոն** (), ամերիկացի գրող Բենջամեն Հոֆի գիրքը, որ գրվել է 1982 թվականին։ «Դաո» ասելով նկատի է առնվել անձի ինքնակատարելագործումը, նրա հոգևոր ու բարոյական զարգացումը։ Գիրքը 49 շաբաթ եղել է լավագույններից մեկը Նյու Յորքում։

## Բովանդակություն
Վինի Թուխը քայլում է անտառում, իսկ նրա հետևից գնում է Բենջամեն Հոֆն ու մեկնաբանում արջուկի գործողությունները դաոսականության փիլիսոփայության տեսանկյունից, որին, ինչպես պարզվում է, Վինի Թուխը շատ մոտ է։ Արջը, որի գլուխը լցված է թեփով, և որը հորինում է ծիծաղելի երգեր ու թափառում անտառում, լավագույն օրինակ է այն անձի, որը գնում է դաոյի ուղով։

Գիրքն սկսվում է արևելյան երեք մեծագույն մտածողների՝ Կոնֆուցիոսի, Բուդդայի ու Լաո Ցզիի պատկերմամբ։ Կոնֆուցիոսը քացախը համարում է թթու, Բուդդան՝ դառը, իսկ Լաո Ցզին նրա մեջ գտնում է բավարարվածություն։ Հոֆը ներկայացնում է Վինի Թուխին և նրա հետ կապված մյուս կերպարներին Ալան Ալեքսանդր Միլնի պատմվածքներից, ինչպես նրանք փոխազդում են միմյանց միջև։ Հոֆն օգտագործում է Միլնի բազմաթիվ խորհրդանիշներ, որպես ներկայացնի այն գաղափարները, որոնք տարբերվում են դաոսականից կամ ընդգծի սկզբունքները։ Ի տարբերություն Վինի Թուխի, մի շարք կերպարներ, ինչպիսիք են Բուն ու Ճագարը, խիստ բարդացնում են խնդիրները, իսկ Իա-Իան հոռետեսորեն գանգատվում է։

## Ժողովրդականություն
Գիրքն ընդգրկվել է Նյու Յորք Թայմսի կողմից կազմված բեսթսելլերների ցանկում (տես The New York Times Best Seller list) և մնացել ցանկում մի քանի ամիս։ Գրքի տպաքանակը գերազանցել է մեկ միլիոն օրինակը։

Մի քանի քոլեջներում գիրքն ընդգրկվել է պարտադիր ընթերցանության ցանկերում։

## Տես նաև
* Դաոսականություն
* Ալան Ալեքսանդր Միլն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Vinegar Tasters painting described in first chapter of Tao of Pooh

Կատեգորիա:1982 գրքեր
Կատեգորիա:1982 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Դաոսականություն
Կատեգորիա:Վինի Թուխ
Բորկա Պավիչևիչ

**Բորկա Պավիչևիչ** (, ), սերբ մշակութային գործիչ, թատերագիր և թատրոնի ռեժիսոր։

## Կենսագրություն
Բորկա Պավիչևիչը ծնվել է 1947 թվականին Չեռնոգորիայի Կոտոր քաղաքում, Բելգրադի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի էթիկայի պրոֆեսոր Վուկո Պավիչևիչի ընտանիքում։

Երբ նա մեկ տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Բելգրադ։ Այստեղ Բորկան ավարտել է դպրոցը և ընդունվել Բելգրադի տասներորդ գիմնազիան։ Հետագայում նա շարունակել է իր կրթությունը թատրոնի, կինոյի, ռադիոյի և հեռուստատեսության ակադեմիայում, 1971 թվականին ավարտելով Դրամատիկական արվեստի ֆակուլտետը։ 1976 թվականին ավարտել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։

200 px|left|thumb|Ատելյե 212

Տասը տարի Բորկա Պավիչևիչը դրամատուրգ է եղել «Ատելյե 212» թատրոնում։ Այնուհետև, 1981 թվականին հիմնադրել է Բելգրադի *New Sensibility* թատրոնը։ 1984-1991 թվականներին մասնակցել է KPGT գեղարվեստական շարժմանը (*Kazaliste Pozoriste Gledalisce Teatar*): Նա աշխատել է որպես Բելգրադի դրամատիկական թատրոնի դրամատուրգ և գեղարվեստական ղեկավար, քանի դեռ նրան 1993 թվականին չեն ազատել քաղաքական հայացքների պատճառով։ Նա նաև աշխատել է *BITEF* փառատոնի (Բելգրադի միջազգային թատերական փառատոն) մրցատյանում, կազմակերպության համար աշխատելով շուրջ 20 տարի, համատեղ հիմնադրել է Բելգրադի շրջան հասարակական կազմակերպությունը։ Նա թերթի մեկնաբան էր, մինչ այժմ աշխատում է որպես լրագրող, ունի իր սեփական սյունակը «Այսօր» (*Данас (новине)*)թերթում։

Պավիչևիչը 1994 թվականին հիմնադրել է Մշակութային վարակազերծման կենտրոնը (*Centre for Cultural Decontamination*) նվիրված կատարսիսին, որտեղ ավելի քան 5000 միջոցառումներ՝ ցուցահանդեսներ, դասախոսություններ և բողոքի ակցիաներ են կազմակերպվել։ Նա 2012 թվականին Քաղաքացիական դիմադրության շարժման հռչակագրի ստորագրողներից մեկն էր (սերբ․՝ *Покрета грађанског отпора*) և հանդիսանում է «Բելգրադ, իմ Բելգրադ» (*«Београд, мој Београд»*) գրքի համահեղինակը։

Բորկա Պավիչևիչը լիբերալիզմի և պացիֆիզմի կողմնակից է։ Ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում՝ Օտտո Ռենե Կաստիլյոի մրցանակը քաղաքական թատրոնի համար (2000 թվական), Հիրոսիմայի Խաղաղության և մշակույթի մրցանակը (2004 թվական), Մայա Մարշիչևիչ Տասիչի (*Maja Maršićević Tasić*, 2005 թվական) հիմնադրամի *Osvajanje slobode* մրցանակը և Եվրոպական մշակութային հիմնադրամի *Routes Award* մրցանակով (2009/2010 թվականներ)։ Պարգևատրվել է նաև «Պատվո լեգեոնի» ֆրանսիական շքանշանով (2001 թվական)։

Ապրում է Բելգրադում։ Ամուսնացած է մարդու իրավունքների փաստաբան Նիկոլա Բարովիչի (*Никола Баровић*) հետ, նրանք ունեն որդի՝ Յովանը (*Јovan*):

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Borka Pavićević

Կատեգորիա:Բելգրադի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կին ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ
Կատեգորիա:Սերբ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Սերբ լրագրողներ
Կատեգորիա:Սերբ հրատարակիչներ
Կատեգորիա:Սերբ ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Սերբ հասարակական գործիչներ