open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ստանիմիր Դիմիտրով

**Ստանիմիր Դիմիտրով** (, ), բուլղարացի նախկին ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, պաշտպան, որը խաղացել է Բուլղարիայի ազգային հավաքականում։ Բուրգասի «Նաֆտեքսի» կազմում անցկացրած խաղերի քանակով այդ ակումբի ռեկորդակիրն է։

## Կարիերա
### Ակումբային
Ստանիմիր Դիմիտրովը ֆուտբոլային առաջին քայլերը սկսել է Ռադնևոյի «Մինոր» թիմում, որտեղ խաղացել է 1990-1994 թվականներին։

Նրա առաջին պրոֆեսիոնալ ակումբը եղել է Բուրգասի «Նաֆտեքսը», որտեղ նա անցկացրել է 11 տարի։ Ստանիմիրն անցկացրած խաղերի քանակով դարձել է այդ ակումբի ռեկորդակիրը։

Ավելի ուշ գործակալը նրան առաջարկել է խաղալ արտերկրում։ Դիմիտրովը տեղափոխվել է ղազախական «Տոբոլ» (Կոստանայ)։ Այդ 4 մրցաշրջանների ընթացքում Դիմիտրովը դարձել է ակումբի ամենահայտնի խաղացողներից մեկը։ Մեջքի վնասվածքի պատճառով Ստանիմիրը որոշել է ավարտել ֆուտբոլային կարիերան։

Եվրոպայի լիգայում «Տոբոլի» կազմում իր վերջին հանդիպումը անցկացրել է 2009 թվականին՝ «Գալաթասարայի» դեմ։ Ընդմիջման ժամանակ Դիմիտրովը հրաժեշտ է տվել Կոստանայի երկրպագուներին։

«Տոբոլից» հեռանալուց հետո Ստանիմիրն ամեն տարի այցելում է թիմին, առաջարկում որոշ բուլղարացի ֆուտբոլիստների։

### Ազգային հավաքականում
Ստանիմիր Դիմիտրովը 1998 թվականի նոյեմբերի 11-ին մեկ խաղ է անցկացրել Բուլղարիայի հավաքականում։ Սոֆիայի «Վասիլ Լևսկի» մարզադաշտում կայացած Ալժիրի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում (0-0) նա մասնակցել է առաջին խաղակեսին և ընդմիջման ժամանակ փոխարինվել։

## Նվաճումներ
Ղազախստանի գավաթակիր (1)՝ 2007

## Հետաքրքիր փաստեր
* Ֆուտբոլիստ Ռավիլ Սաբիտովը հարցազրույցում ասել է, որ եթե «Տոբոլը» դառնա չեմպիոն, նա իր մեդալը կտա Դիմիտրովին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը ''vfm-estadio.ru կայքում''
* 

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կազանլիկ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Հենրի Նկսումալո

**Հենրի Նկսումալո** (, ), հարավաֆրիկյան լրագրող։ Հայտնի է նաև «Միստր Դրամ»մականունով ()։

## Կենսագրություն
Հենրի Նկսումալոն ծնվել է 1917 թվականին Մարգիտում (Նատալում, Հարավաֆրիկյան Միությունում։ Հաճախել է միսիոներական Fascadale դպրոց։ Վաղ տարիքում ցուցաբերելով գրական տաղանդ՝ Նկսումալոն պաշտոն է ստացել Post թերթում Յոհանեսբուրգում, որտեղ ավելի վաղ հրապարակվել էին նրա որոշ գործեր։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում մասնակցել է Հյուսիսաֆրիկյան արշավին Եգիպտոսում։ Ավելի ուշ եղել է Լոնդոնում։

Հարավային Աֆրիկա վերադառնալուց հետո Նկսումալոն հայտնաբերել է, որ սևամորթ հանդիսատեսին ուղղված հրապարակումների համար ապարտհեյդի սահմանափակումների պատճառով գրեթե հնարավորություններ չեն մնում։ 1951 թվականին հրատարակիչ Ջիմ Բեյլին հիմնադրել է «Drum։» ամսագիրը Նոր հրատարակության խմբագիր է դարձել Էնթոնի Սեմփսոնը, իսկ Նկսումալոյին Բեյլին առաջարկել է խմբագրի օգնականի պաշտոնը։

Նկսումալոն ամսագրում աշխատանքի ընթացքում մասնագիտացել է լրագրողական հետաքննությունների մեջ։ Նա աշխատանքի է տեղավորվել կարտոֆիլի ֆերմայում, որից հետո նկարագրել է սևամորթ աշխատողների աշխատանքի ստրկական պայմանները։ «Մեղքի քառակուսի մղոնի» ()մասին նրա հրապարակումը  ոստիկանության ուշադրությունը հրավիրել է Յոհանեսբուրգի այդ հատվածում հանցավորության վրա։ Հասնելով սեփական ձերբակալության՝ նա հայտնվել է Յոհանեսբուրգի կենտրոնական բանտում։ Բանտարկյալների նկատմամբ անմարդկային վերաբերմունքի մասին հաջորդած հոդվածը գրավել է միջազգային ուշադրություն։ Ավելի ուշ Նկսումալոն ևս մեկ անգամ աշխատել է ֆերմայում, որտեղ մինչ այդ սպանվել էր աշխատակիցներից մեկը, ինչպես նաև հետաքննություն է հրապարակել ապարտհեյդի նկատմամբ եկեղեցու վերաբերմունքի վերաբերյալ

Հենրի Նկսումալոյի աշխատակիցներից մեկը եղել է Արթուր Մեյմանը, որը հետագայում դարձել է հայտնի լրագրող և գրող։

1957 թվականին՝ ապօրինի աբորտների մասին լրագրողական հետաքննության ժամանակ, Նկսումալոն սպանվել է անհայտ անձանց կողմից։

Նկսուլամոյի հետաքննությունը 1959 թվականին ՀԱՀ-ում կարտոֆիլի բոյկոտի հիմնական պատճառ է դարձել։

## Հիշողություն և պարգևներ
2004 թվականին Յոհանեսբուրգի շրջաններից մեկում՝ Նյութաունում գտնվող Goch Street փողոցը վերանվանվել է Henry Nxumalo Street։

2005 թվականին Հենրի Նկսումալոն հետմահու պարգևատրվել է Հարավաֆրիկյան Իկհամանգայի շքանշանով «հարավաֆրիկյան լրագրությունում ակնառու նվաճումների համար»։

## Արվեստում
Հենրի Նկսումալոն հարավաֆրիկացի ռեժիսոր Զոլա Մասեկոյի Drum ֆիլմի գլխավոր հերոսներից մեկն է։ 2005 թվականին ֆիլմն ստացել է «Յանենգի նժույգ»՝ Ուագադուգում Աֆրիկայի երկրների կինոյի և հեռուստատեսության փառատոնի գլխավոր մրցանակը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Good-looking Corpse: World of Drum — Jazz and Gangsters, Hope and Defiance in the Townships of South Africa*, Mike Nicol, Secker & Warburg, 1991, ISBN 0-43-630986-6
* *Writing from South Africa*, edited by Anthony Adams & Ken Durham, Cambridge University Press, ISBN 0-52-143572-2 содержит *The Birth of a Tsotsi: Henry Nxumalo*

Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ
Ահլամ Մուսթաղանիմի

**Ահլամ Մուսթաղանիմի** (), ալժիրցի գրող և բանաստեղծ, որին անվանում էին  «ամենահայտնի  արաբ վիպասան»։ Նա ծնվել է Թունիսում, քաղաքական և հեղափոխական գործիչ Մուհամեդ Շրիֆի ընտանիքում։ Ալժիրի առաջին կին հեղինակն է, որի  աշխատանքները թարգմանվել են անգլերեն լեզվով։

## Կենսագրություն
Երբ ծնվեց Ահլամ Մուսթաղանիմին, հայրը մեկ տաով ազատազրկված էր հեղափոխական գործունեության համար։ 1954 թվականի Ալժիրի պատերազմի ընթացքում, Թունիսում գտնվող Մուսթաղանիմիների ընտանիքի կալվածքը դարձավ կենտրոնական  շտաբ Ալժիրի անկախության համար մարտնչող զինվորների համար, ովքեր  իրենց անվանում էին Ալժիրի ժողովրդական կուսակցություն, որի կազմում էին նաև գրողի հայրն ու եղբայրը։ 1962 թվականին Ալժիրի անկախությանն ձեռքբերումից հետո  ընտանիքը վերադարձավ հայրենիք, որտեղ Ահլամը գնաց արաբերենով դասավանդվող դպրոցի առաջին դասարան։ Գրավյալ իշխանության օրոք ուսուցումն իրականցվում էր միայն ֆրանսերեն լեզվով, արաբերենն արգելված էր։

1960- ականների վերջին և յոթանասունականների սկզբին Ահլամ  Մուսթաղանիմին դարձավ Ալժիրի առաջին արաբախոս հեղինակներից մեկը, ով իր պոեզիան ներկայացրեց ազգային ռադիոյով, որպեսզի նյութապես աջակցի իր ընտանիքին ու հիվանդ հորը։ 1973 թվականին Ալժիրի համալսարանում երիտասարդ գրողը ստացել է արաբական գրականության  բակալավրի աստիճան, որտեղ միևնույն ժամանակ հրապարակել է իր առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝« Օրերի հանգրվանում» (على مرفأ الأيام):

1982 թվականին նա  պաշտպանեց սոցիոլոգիայի ոլորտում թեկնածուական թեզը Փարիզի Սորբոնի համալսարանում, որտեղ գրողը տեղափոխվեց յոթանասունականների վերջին։ Ահլամ Մուսթաղանիմին  Փարիզում հանդիպեց լիբանանցի լրագրողի հետ։ Ամուսնացավ նրա հետ, որից հետո երիտասարդ ընտանիքը տեղափոխվեց Բեյրութ, որտեղ 1993 թվականին լույս տեսավ գրողի առաջին վեպը՝ «Մարմնի հիշողություն»-ը (ذكرات الجسد): Մինչ օրս այս աշխատանքը  ունեցել է  ավելի քան 30 հրապարակումներ և վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակ ամբողջ արաբական աշխարհում։ Վեպը անգլերեն է թարգմանվել 2000 թվականին Կահիրեի Ամերիկյան համալսարանում, 1998 թվականին ստացել է «Նագիբ Մահֆուզ-ի գրականության մեդալ։

Այժմ  Ահլամ  Մուսթաղանիմին ամուսնու և երեք երեխաների հետ ապրում է Բեյրութում (Լիբանան)։

## Գրական ժառանգություն
«Օրերի հանգրվանում», 1973, (على مرفأ الأيام).

«Մարմնի հիշողություն», 1993, (ذاكرة الجسد).

«Զգացմունքների քաոս», 1997, (فوضى الحواس)

«Մահճակալի  միջով անցնողը», 2003, (عابر سرير).

«Սևը սազում է քեզ», 2012, (الاسود يليق بك).

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրցի գրողներ
Կատեգորիա:Ալժիրցի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Արաբալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Կին վիպասաններ
Չարլզ Մունգոշի

**Չարլզ Լովմոր Մունգոշի** (), Զիմբաբվեի գրող։

## Կենսագրություն
Սովորել է միսիոներական դպրոցներում։ Նա աշխատել է որպես անտառապահ, ծառայել է գրախանութներում և հրատարակչությունում (1975-1986), 1986-1987 թվականներին եղել է Զիմբաբվեի համալսարանի հյուրերի գրող։ Նրա արձակը բխում է գյուղական բանավոր ավանդույթից։

## Աշխատանքներ և ճանաչում
Մունգոշիի աշխատանքները ներառում են պատմություններ և վեպեր։ Նա նաև գրել է պոեզիա, բայց այն դիտել է որպես «զուտ մատի վարժություն»։ Նա ուներ լայն տեսականի՝ ներառյալ հակագաղութային գրություններ և մանկական գրքեր։ Գաղութային ռեժիմը սկզբում արգելում էր նրա աշխատանքը։ Նա ի վերջո գրել է նաև հետգաղութային ճնշման մասին։ Նա խմբագիր էր և թարգմանիչ։

Նրա շահած մրցանակների թվում են 1992 թվականի Նոմա մրցանակը, 1988 և 1998 թվականներին՝ Համագործակցության Գրողների մրցանակը (Աֆրիկայի տարածաշրջան)։ Նրա երկու վեպերը լույս են տեսել 1975 թվականին, արժանացել են PEN միջազգային մրցանակի։

## Արվեստի գործեր
* Չոր սեզոնը սկսվում է / *Coming of the Dry Season* (1972)
* *Ndiko Kupindana Kwamazuva*, վեպ  (1975, Միջազգային PEN կենտրոն մրցանակ)
* В ожидании дождя/ *Waiting for the Rain*, վեպ (1975, Միջազգային PEN կենտրոն մրցանակ)
* *Makunun’unu Maodzamoyo* (1977)
* *Some Kind of Wounds* (1980)
* *Inongova Njake Njake* (1980)
* *Kunyarara Hakusi Kutaura?* (1983)
* Մանկության պատմություններ / *Stories from a Childhood* (1989, պատմությունն ընդգրկվել է 20-րդ դարի աֆրիկյան հարյուր լավագույն գրքերի ցուցակում)
* Ժամանակին` մանկության նոր պատմություններ / *One Day Long Ago: More Stories from a Shona Childhood* (1991)
* *Walking Still*, վեպեր (1997)
* Կթվորը ավելին է տալիս, քան պարզապես կաթը / *The Milkman Doesn’t Only Deliver Milk*, բանաստեղծություններ (1998)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Entry from the Literary Encyclopedia
*Brief Bio from Poetry International Web
*A reflection on Charles Mungoshi's poetry
*Charles Mungoshi Waiting for the Rain (1975). 
*"Charles Muzuva Mungoshi", Championing Arts Development. 
*Phyllis Johnson, "Charles Mungoshi: A historical perspective", Nehanda Radio, 17 February 2019.

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Զիմբաբվեցի գրողներ
Կատեգորիա:Զիմբաբվեցի վիպասաններ
Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Կատեգորիա:Տղամարդ վիպասաններ
Չենջերայի Հոուվ

**Չենջերայի Հոուվ** (, ), զիմբաբվեցի գրող, շոնա և անգլերեն լեզուներով ստեղծագործությունների հեղինակ։

## Կենսագրություն
Եղել է տեղի առաջնորդի որդին։ Սովորել է Նորթոնի, Հվանգեի, Գվերուի կաթոլիկական դպրոցներում, ավարտել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության համալսարանը և Զիմբաբվեի համալսարանը։ Մեծացել է Չինուա Աչեբեի, Վոլե Շոյինկայի և Այի Կվեի Արմայի ստեղծագործություններով։ Աշխատել է որպես լրագրող։ Եղել է Զիմբաբվեի մարդու իրավունքների ասոցիացիայի հիմնադիրը (1990 թվական)։ Եղել է Զիմբաբվեի գրողների միության նախագահը (1984-1992 թվականներ)։ Եղել է Լյուիսի և Քլարկի քոլեջի հրավիրված պրոֆեսոր, դարձել է Լիդսի համալսարանի հրավիրված գրող (1995 թվական) և Հայնրիխ Բյոլի ֆոնդի պրոֆեսոր (1996 թվական)։ Կոնֆլիկտի մեջ մտնելով Մուգաբեի ռեժիմի հետ, նա 2001 թվականին արտագաղթել է և բնակվել է Ֆրանսիայում, Նորվեգիայում և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Եղել է Բրաունի համալսարանի հեղինակային նախագծի շրջանակի անդամ։

## Ստեղծագործություն

##### Բանաստեղծություններ
* Զենքից հասկացողը/ Up In Arms, Harare: Zimbabwe Publishing House, 1982 թվական
* Լողալով արտասուքի գետերով/ Swimming in floods of tears. Gweru: Mambo Press, 1983 թվական (Լիամբա վա Կաբիկայի համահեղինակությամբ)
* Հայրենիքի կարմիր բլուրները/ Red Hills of Home, 1984 թվական (переизд.: Gweru: Mambo Press, 1985 թվական)
* Ծիածաններ մոխրի վրա/ Rainbows in the Dust, 1997 թվական
* Կույր լուսինը/ Blind Moon, 2004 թվական

##### Վեպեր
* Եվ սա՞ է ժողովրդի իշխանությունը/ Masimba Avanhu, Gweru: Mambo Press, 1986 թվական (շոնա լեզվով)
* Ոսկորներ/ Bones, Harare: Baobab Books, 1988 թվական (վերահրատ.: Heineman International African Writers Series, 1989 թվական; Զիմբաբվեի գրականության առաջին մրցանակ, Նոմա մրցանակ` աֆրիկյան գրքի համար, մտել է 20-րդ դարի աֆրիկյան լավագույն 100 գրքերի շարք)
* Ստվերներ/ Shadows, Harare: Baobab Books, 1991 թվական (վերահրատ.: Heinemann International Literature and Textbooks, 1992 թվական)
* Նախնիներ/ Ancestors, 1997 թվական (Զիմբաբվեի գրականության երկրորդ մրցանակ)

##### Պիեսներ
* Քույրիկ, մի օր նորից երգիր/ Sister, Sing Again Someday, 1989 թվական

##### Էսսե, Ժուռնալիստիկա
* *Shebeen Tales: Messages from Harare, Harare: Baobab Books/London: Serif, [[1994 թվական]]*
* *Hüter der Sonne: Begegnungen mit Zimbabwes Ältesten: Wurzeln und Visionen afrikanischer Weisheit ([[1996 թվական]], переизд. [[2007 թվական]], [[Իլյա Տրոյանով]]ի համահեղինակությամբ)*
* *Desperately Seeking Europe, [[2003 թվական]]*
* *Palaver Finish, [[2003 թվական]]*
* *Homeless sweet home: a memoir of Miami ([[2011 թվական]])*

## Ճանաչում
Գրողի ստեղծագործությունները թարգմանվել են աշխարհի տարբեր լեզուներով, այդ թվում` ճապոներեն։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Veit-Wild F. Patterns of poetry in Zimbabwe. Gweru: Mambo Press, 1988
* Primorac R. The place of tears: the novel and politics in modern Zimbabwe. London; New York: Tauris Academic Studies, 2006

## Արտաքին հղումներ
* В энциклопедии мировой поэзии XX в. ''The Facts on File Companion to World Poetry''
* На сайте Брауновского университета
* На сайте Международного фестиваля поэзии в Роттердаме 

Կատեգորիա:Զիմբաբվեցի գրողներ
Կատեգորիա:Զիմբաբվեցի վիպասաններ
Օգթայ Շիխալիև

**Օգթայ Յուսիֆ օկլի Շիխալիև** (, ), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (1992)։

## Կենսագրություն
Օգթայ Շիխալիևը ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Բաքու քաղաքում։ 1939 թվականին ընդունվել է Բաքվի թիվ 1 միջնակարգ դպրոց։ 8-րդ դասարանն ավարտելուց հետո 1947 թվականին ընդունվել է Ազիմ Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի դպրոց։ Գեղարվեստի դպրոցը ավարտելուց հետո, 1952 թվականին, ընդունվել է Լենինգրադի Մուխինայի անվան արվեստի բարձրագույն դպրոց։ Լենինգրադում ուսանելու տարիներին նա 1955 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների ՝ փոքր ստեղծագործական աշխատանքներով։

1958 թվականին Բարձրագույն արվեստի դպրոցն ավարտելուց հետո նա վերադարձել է Բաքու և հաղթել հանրապետական երիտասարդական փառատոնում։ 1960 թվականին նա դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ 1964 թվականին նա սկսել է դասավանդել Մ.Ալիևի անվան արվեստի ինստիտուտում։ Նա աշխատել է Ադրբեջանի կեղանկարչության պետական ակադեմիայում որպես ուսուցիչ և պրոֆեսոր։ 1982 թվականին արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարչի, իսկ 2002 թվականին ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչման։

երկարատև հիվանդությունից հետո Օգթայ Շիխալիևը մահացել է 2012 թվականի հունվարի 30-ին Բաքվում։

## Մրցանակներ
* Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ - 1982,
* Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ - 1992։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ
Հաֆիդ Բուազզա

**Հաֆիդ Բուազզա** (, , ), մարոկկոական ծագմամբ հոլանդացի գրող։ Գրում է հոլանդերեն։ «Ոսկե Բու» մրցանակի դափնեկիր (2004 թվական, «Paravion» համար վեպի)։

## Կենսագրություն
Հաֆիդ Բուազզան ծնվել է Մարոկկոյում, բայց յոթ տարեկանում (1977 թվականի հոկտեմբերից) ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Նիդեռլանդներ։ Մեծացել է Արկելում՝ երկրի արևելքում, այնուհետև սովորել է արաբերեն և գրականություն Ամստերդամի համալսարանում։

2004 թվականին Բուազզան ստացել է գրական մեծ ճանաչում, երբ նրա «Paravion» վեպը՝ Նիդեռլանդներում Մարոկկոացի ներգաղթյալների հոգու դրության մասին ֆանտաստիկական ստեղծագրծությունը, առաջադրվել է երեք խոշորագույն գրական մրցանակներից երկուսի՝ AKO մրցանակի և «Ոսկե Բու» մրցանակի։ Բուազզան արժանացել է վերջինին գեղարվեստական գրականության բնագավառում։ Վեպն ուսումնասիրվում է Նիդեռլանդների որոշ դպրոցներում և համալսարաններում։

Բուազզան գրել է վեպեր, պատմվածքներ, դրամաներ, բանաստեղծական ստեղծագործություններ, ինչպես նաև թարգմանել է պոեզիա, ինչի համար նրան առանձնացվել է բլոգի հատուկ բաժին։

Իր համոզմունքներով նա աթեիստ է և հայտնի է իսլամի քննադատությամբ։

Բուազզայի կրտսեր քույրը՝ Հասնա Բուազզան, լրագրող է։

Մահացել է 2021 թվականի ապրիլի 29-ին Ամստերդամի հիվանդանոցում։ Նա պայքարում էր վատ առողջության և թմրամոլության դեմ։

## Մատենագիտություն
* 1996 Աբդուլայի ոտքերը/ *De voeten van Abdullah* (պատմվածքներ, դե Պերրոնի մրցանակ, 1996)
* 1998 *Momo* (պատմվածք)
* 1998 *Apollien* (պիես)
* 2000 *Schoon in elk oog is wat het bemint* (պատմվածք)
* 2001 *Een beer in bontjas: autobiografische beschouwingen * (էսսե)
* 2001 Կոտորած Փարիզում / *De slachting in Parijs* (պիես)
* 2001 *Salomon* (վեպ)
* 2002 *Rond voor rond of als een pikhouweel* (էսսե)
* 2003 Օթելլո/ *Othello* (պիես)
* 2003 Հրեշ երկու մեջքով/ *Het monster met de twee ruggen : een kameropera* (լիբրետո) ISBN 904460290X
* 2003 *[[Paravion]]* (վեպ, «Ոսկե Բու» մրցանակ 2004 թվականին, AKO-2004 գրական մրցանակի առաջադրում) ISBN 9789044603323
* 2004 *Een beer in bontjas* (ընդլայնված տարբերակ)
* 2005 Անսանձի սանձահարումը/ *Het temmen van een feeks* (պիես)
* 2005 *Schoon in elk oog is wat het bemint* (ընդլայնված տարբերակ)
* 2006 *De zon kussen op dit nachtuur* (Աբդուլա իբն ալ-Մութազզի պոեզիայի անթոլոգիա)
* 2006 *De vierde gongslag* (CD սկավառակով) (օպերայի մասին էսսեների հավաքածու) ISBN 9789049970093
* 2006 *Om wat er nog komen moet : pornografica* (պոեզիայի անթոլոգիա, Դիկ Մատենայի նկարազարդումներով) ISBN 9789044607796
* 2009 Կանաչ ծաղր / *Spotvogel* (վեպ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Louwerse, Henriëtte, 'Het mijne is het uwe; Culturele integriteit in Hafid Bouazza’s ‘De verloren zoon’'
* Louwerse, Henriëtte, 'Homeless entertainment : on Hafid Bouazza’s literary writing'. In: Michiel van Kempen, Piet Verkruijsse en Adrienne Zuiderweg (red.), *Wandelaar onder de palmen. Opstellen over koloniale en postkoloniale literatuur en cultuur*, Leiden 2004, KITLV
* Mohammed Benzakour 'Een groteske woordkunstenaar in domineesland', uit *Kunsten in Beweging* (red. Rosemarie Buikema en Maaike Meijer), SDU Uitgevers, 2004

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի թարգմանիչներ
Ժան Ժոզեֆ Ռաբեարիվելու

**Ժան Ժոզեֆ Ռաբեարիվելու** (, ), մադագասկարցի գրող և թարգմանիչ:

## Կենսագրություն
Ժան Ժոզեֆ Ռաբեարիվելուն ծնվել է 1901 կամ 1903 թվականի մարտի 4-ին Անտանանարիվուում, անդրիանայի՝ նախագաղութային ազնվականության ներկայացուցչի որդի է։ Վաղ թողնելով դպրոցը՝ փոխել է մի քանի աշխատանք, մինչև տեղավորվել է տեղական ասժդմինիստրացիայում, իսկ հետո հրատարակչությունում։ Ամուսնացած է եղել, ունեցել է հինգ երեխա, որոնցից մեկը վաղ է մահացել։ Ինչպես իր սիրելի անիծյալ բանաստեղծները, Ռաբեարիվելուն եղել է հարբեցող, թմրամոլ և ցոփակյաց։

Կյանքի վերջին տարիներին գրողի հարաբերությունները գաղութային իշխանությունների հետ վատացել են։ 1937 թվականին նրան չեն ընդգրկել Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսի մեկնող պատվիրակությունում։ Ինչպես գրում է Գ. Չխարտիշվիլին, «Ուղևորությունը Ֆրանսիա՝ մի երկիր, որը Ռաբեարիվելուի համար մեծ գրականության հեքիաթային թագավորությունն էր, դժբախտ բանաստեղծին թվացել է փրկության միակ հնարավորություն, մուտք այլ՝ կախարդական աշխարհ»։ Այս հիասթափությանը միացել է հիվանդությունը (հավանաբար, տուբերկուլյոզ)։ Նույն թվականին գրողը թունավորվել է ցիանիդային կալիումով։

## Ստեղծագործություն
Ռաբեարիվելուի առաջին տպագիր ստեղծագործությունները եղել են բանաստեղծություններ։ 1924 թվականին հրատարակել է «Մոխրի գավաթ» առաջին ժողովածուն, որը տոգորված է դեկադանսի ոգով։ «Սիլֆա» և «Գրքեր» ժողովածուներում նա հեռանում է սիմվոլիզմից, իսկ 1931 թվականից զբաղվել է սյուրռեալիզմով։ Բանաստեղծը շատ ժամանակ է հատկացրել Մալթայի բանահյուսությունը ֆրանսերեն, իսկ եվրոպական քնարերգությունը՝ մալագասերեն թարգմանելուն։

Ռաբեարիվելուն ուժերը փորձել է արձակում, նրա վեպերը նվիրված են կղզու ֆրանսիական գաղութացմանը։

1935 թվականին բանաստեղծը գրել է «Իմաիթսուանալա» առաջին ազգային օպերայի լիբրետոն։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 
* Г. И. Потехина. Рабеаривелу // Краткая литературная энциклопедия / Гл. ред. А. А. Сурков. — М. : Советская энциклопедия, 1962—1978.
* *Чхартишвили Г. Ш.* Писатель и самоубийство.

## Գրականություն
*  
* 
*  
* 
* 
*  
* 

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Մադագասկարցի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Սնեժնիկ (սարահարթ)

**Սնեժնիկ** (), 85 կմ² մակերեսով, լայն կարստային կրաքարային սարահարթ, որը տեղակայված է Սլովենիայի Դինարյան բարձրավանդակում։

## Աշխարհագրական նկարագիր
մինի|ձախից|Սնեժնիկը բարձունքից|230x230px
Սնեժնիկը հիմնականում կազմված է կավճային և յուրայի շրջանի կրաքարերից։ Վերին հատվածում կան նաև ոչ մեծ քանակի դոլոմիտներ։ Սառցե ժամանակաշրջանի ընթացքում սարահարթի մակերևույթը պատվել է սառույցով։ Ռելիեֆը որպես կանոն հարթ է, բայց ունի բազմաթիվ չոր հովիտներ, խառնարաններ, մոտավորապես 300 քարանձավներ և թմբեր։Մակերևույթն առավելապես քարքարոտ է։ Քանի որ Սնեժնիկ սարահարթը գտնվում է Ադրիատիկ ծովից 28 կիլոմետր հեռավորության վրա, տեղումների տարեկան քանակն այստեղ հասնում է 3000 միլիմետրի։ Ձմռանը սարահարթը ծածկվում է ձյունով։ Սարահարթի կարստային կազմի հետ կապված, այստեղ բացակայում են ջրի մեկերևույթային հոսքերը։

Սարահարթում գտնվում են 2 գագաթներ, որոնք բաժանված են լեռնանցքով։ Սարահարթի ցածր գագաթը Մալի Սնեժնիկն () է, որն ունի 1688 մետր բարձրություն։ Սարահարթի ամենաբարձր գագաթը Վելիկի Սնեժնիկն է ()՝ 1796 մ բարձրությամբ։

Վելիկի Սնեժնիկ լեռը Սլովենիայի Ալպերին չպատկանող ամենաբարձր գագաթն է։ Այն կարելի է տեսնել Սլովենիայի շատ անկյուններից, և հանդիսանում է ճանաչված զբոսաշրջային վայր։ Լեռան վրա տոպոսկոպ կա։

## Ֆլորա և ֆաունա
մինի|աջից|Սնեժնիկ սարահարթի բուսական աշխարֆը
Սնեժինկայի բուսականությունն առաջին անգամ ուսումնասիրել է Հենրիխ Ֆրեյերը 19-րդ դարում, ով հետագայում դարձավ Լյուբլյանայում գտնվող Սլովենիայի ազգային թանգարանի համակարգողը։

Սարահարթը ծածկված է հաճարենու և եղևնու անտառներով, բացառությամբ ամենաբարձր հատվածների, որոնք ծածկված են գաճաճ սոճիներով և խոտային բուսականությամբ։ Սնեժինկայի 1450 մետրից ավելի բարձր հատվածները, որոնք զբաղեցնում են 196 հեկտար տարածք, 1964 թվականին հանձնվել են պահպանության որպես բնության հուշարձան։ Այս տարածքը հանդիսանում է *Edraianthus graminifolius, Arabis scopoliana, Campanula justiniana, Nigritella rubra, Gentiana clusii, Gentiana pannonica* և այլ ծաղիկների աճման վայր։ Այստեղ ապրող կենդանիներից են՝ գորշ արջը, գայլը, եղջերուն, վարազը, լուսանը, ինչպես նաև թռչուններից երկարապոչ անտառաբուն, մարգալորը (մարգահավ), խլահավը, աքարը (դահուճ) և քարարծիվը։մինի|Սնեժնիկ սարահարթի համայնապատկերը Վելիկի Սնեժնիկ սարից|222x222px

## Տեսարժան վայրեր
Դրագո Կարոլինայի տունը () գտնվում է Վելիկի Սնեժնիկ գագաթից մի քիչ ներքև՝ Խորվաթիայի սահմանի մոտ։ Այն կառուցվել է պրոֆեսոր և ալպինիստ Դրագո Կարոլինայի ղեկավարությամբ և սկզբում ունեցել է կացարանի նշանակություն։ Դրագո Կարոլինան եղել է նաև ալպինիզմի «Snežnik Ilirska Bistrica» ակումբի նախագահը։ Տունն ընդարձակվեց 1977 թվականից 1994 թվականներին և անվանվեց իր առաջին կառուցողի անունով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրոպայի լեռներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի աշխարհագրություն
Օլինդա Բեժա

**Օլինդա Բեժա** (, ), սանտոմեացի և պորտուգալացի բանաստեղծուհի, արձակագիր և թարգմանիչ։ Ֆրանսիսշկու Ժոզե Տենրեյրուի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր (2013):

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1946 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Գվադալուպայում՝ Սան Տոմե կղզում, պորտուգալացի Ժոզե դե Բեժա-Մարտինշի և սանտոմեուհի Մարիա դա Տրինդադե-Ֆիդիպեի ընտանիքում։ Մանկությունից զբաղվել է գրականությամբ, շատ է կարդացել։ 1949 թվականին հոր կողմից Պորտուգալիա էրուղարկվել Մանգուալդիի քաղաք։ Ընդունվել է Պորտուի համալսարան, որն ավարտել է ֆրանսերեն և պորտուգալերեն լեզուների և գրականության դիպլոմներով։ Լսել է Լիսաբոնի Աբերտայի համալսարանի աֆրիկյան գրականության դասընթացը պորտուգալերեն լեզվով։ 1976 թվականին, ընտանեկան ավանդույթի համաձայն, աշխատանքի է ընդունվել որպես ուսուցիչ՝ միաժամանակ զբաղվելով գրական գործունեությամբ։ Բեժան բազմիցս ասել է․ «Գրողի գործը իմ կյանքի խարիսխն է։ Առանց նրա ես վաղուց խեղդվել էի»։

1985 թվականին վերադարձել է Սան Տոմե և Պրինսիպիում։ 1992 թվականին անդամակցել է Սան Տոմե և Պրինսիպիի գրողների և նկարիչների միությանը (UNEAS)։ 2000 թվականին տեղափոխվել է Շվեյցարիա, որտեղ դասավանդել է պորտուգալերեն ու մշակույթ և ծառայել է որպես մշակույթի կցորդ Շվեյցարիայում Սան Տոմե և Պրինսիպիի դեսպանատանը։ 2005 թվականին Բրազիլիայի նախագահը գրողին պարգևատրել է Բրազիլիայի ու Սան Տոմե և Պրինսիպիի եղբայրական երկրների Երախտագիտության շքանշանով։ 2005 և 2007 թվականներին արժանացել է «Գրական ստեղծագործություն» մրցանակի՝ «Ոտքերի օծանելիք» և «Գրավանայի պատմությունը» գրքերի համար։ 2012 թվականին առաջադրվել է Պորտուգալական գրական մրցանակի «Գրավանայի պատմությունը» գրքի համար։

Ստացել է Պորտուգալիայի քաղաքացիություն։ Բնակություն է հաստատել Վիզեու քաղաքում։ 2013 թվականին արժանացել է Ֆրանսիսշկու Ժոզե Տենրեյրուի անվան գրական մրցանակի «Օկայի ստվերում» բանաստեղծական ժողովածուի համար։ 2015 թվականին գրել է «Հատիկավոր սուրճ» գիրքը, որը ներառվել է Պորտուգալիայում դպրոցական կրթության ծրագրում։

## Ստեղծագործություններ
### Պոեզիա
* «Լավ միտո՞ւմ» (, 1992)
* «Լույս, լույս» (, 1993)
* «Չիլոլիի երկրում» (, 1996)
* «Ալեկոծություն» (, 2001)
* «Կրեոլյան ջուր» (, 2002)
* «Կախամանգայի բույրերը» (, 2009)
* «Հարավային խաչ» (, 2011)
* «Օկայի ստվերում» (, 2015)

### Արձակ
* «Տասնհինգօրյա վերադարձը» (, 1994)
* «Վիլլա Նովայի քարը» (, 1999)
* «Անձրևի կաթիլներ» (, 2000)
* «Իզունարի կղզին» (, 2003)
* «Օծանելիք ոտքերի համար» (, 2004)
* «Հատիկավոր սուրճ» (, 2013)
* «Տոմե Բոնբոն» (, 2016)
* «Արքայազնի թեյ» (, 2017)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Պորտուի համալսարանի շրջանավարտներ
Աբդալլահ ալ-Արուի

**Աբդալլահ ալ-Արուի** (; ), մարոկկոացի պատմաբան, գրող և փիլիսոփա, գրում է արաբերեն և ֆրանսերեն։ Համարվում է ներկայիս Մարոկկոյի առաջատար մտավորականներից մեկը։

## Կենսագրություն
Աբդալլահ ալ-Արուին ծնվել է 1933 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ազեմմուր քաղաքում։ Նրա մայրը մահացել է, երբ նա ընդամենը երկու տարեկան էր։ Աբդալլահը սովորել է մեկտեբում, նախքան յոթ տարեկան հասակում պետական տարրական դպրոց ընդունվելը, որտեղ նա սովորել է 1941-1945 թվականներին։ 1945 թվականին ալ-Արուին դրամաշնորհ է ստացել Մարաքեշի Սիդի-Մոհամմեդ քոլեջում սովորելու համար, որտեղ անցկացրել է հաջորդ հինգ տարին։ Այնուհետև նա ուսանել է Կասաբլանկայի Լյաուտի վարժարանում 1949 թվականից մինչև 1951 թվականը և Ռաբատի Գուրանի վարժարանում 1951-1953 թվականներին։ 1953 թվականին ալ-Արուին բակալավրի աստիճան է ստացել, որից հետո ուսումնասիրել է պատմություն և տնտեսություն Փարիզի քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում, որտեղ նրա դասախոսների թվում էին Շառլ Մորազեն և Ռայմոն Արոնը։ 1958 թվականին նա ստացել է *Diplôme d ' études supérieures* դիպլոմ։ 1963 թվականին հունիսին ստանալով իսլամագիտության մագիստրոսի աստիճան՝ նա նշանակվել է Ռաբատի Մոհամմեդ V համալսարանում պատմության պրոֆեսորի օգնական։ 1976 թվականին ալ-Արուին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Մարոկկոյի ազգայնականության սոցիալ-մշակութային ակունքները» (ֆր.՝ Les Origines sociales et culturelles du nationalisme marocain, 1830-1912), որը հրապարակվել է 1977 թվականին։ Ալ-Արուին դասավանդել է Մուհամմադ V-ի համալսարանում մինչև 2000 թվականը։ Նա նաև գրել է հինգ վեպ։

## Մրցանակներ
2000 թվականին Աբդալլահ ալ-Արուին արժանացել է կատալոնական միջազգային մրցանակի (կատ.՝ Premi Internacional Catalunya)։ 2017 թվականին նա ստացել է շեյխ Զաիդի գրքի մրցանակը՝ որպես «Տարվա մշակութային անձ» գլխավոր կատեգորիայում՝ ստանալով 1 միլիոն դիրհամ։

## Մատենագիտություն
* 
* 
* 
** 
* 
* 
** 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարոկկացի գրողներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Մարոկկացի լրագրողներ
Հերման Վասերման

**Հերման Վասերման** (; ), լրագրող և մեդիա հետազոտող, «դեղին մամուլի» և տաբլոիդների մասնագետ, մեդիա հետազոտությունների պրոֆեսոր և Քեյփթաունի համալսարանին կից կինոյի և մեդիայի ուսումնասիրության կենտրոնի տնօրեն, դասավանդել է Սթելենբոսի, Շեֆիլդի և Նյուքասլի համալսարաններում, ինչպես նաև Ռոդսի համալսարանում, եղել է մեդիայի և հաղորդակցության հետազոտողների միջազգային ասոցիացիայի (IAMCR) միջազգային հաղորդակցությունների բաժնի ղեկավարը, Հարավային Աֆրիկայի գիտությունների ակադեմիայի (Assaf) անդամ, որպես լրագրող շարունակում է հրատարակվել մի շարք հարավաֆրիկյան, ամերիկյան և բրիտանական թերթերում և ամսագրերում, ներառյալ «The Washington Post»-ը.

## Երկեր
* «Մեդիա, աշխարհաքաղաքականություն և իշխանություն։ Հայացք հարավից» = «Media, Geopolitics and Power: A View from the South» (University of Illinois Press, 2018).
* «Մեդիա-էթիկա առանց սահմանների» = «Media Ethics Beyond Borders» (сборник, Routledge, 2010), խմբագիր, Սթիվեն Ուորդի հետ համատեղ։
* «Տաբլոիդային լրագրությունը Հարավային Աֆրիկայում» = «Tabloid Journalism in South Africa» (Indiana University Press, 2010), Ռոդոսի համալսարանի «Vice-Chancellor's Book Award» մրցանակ։

## Մրցանակներ
* «Georg Forster Research Award» (2017), Ալեքսանդր ֆոն Հումբոլդտի հիմնադրամ (Գերմանիա)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի լրագրողներ
Մուսա Սալամա

**Մուսա Սալամա** (, ), ղպտական ծագմամբ եգիպտացի լրագրող, Եգիպտոսում առաջին սոցիալիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը։ Նրա աշխարհայացքի վրա ազդեցություն են ունեցել ֆաբիանական սոցիալիզմը (մասնավորապես` Ջորջ Բեռնարդ Շոուն), մարքսիզմը, ֆրեյդիզմը, սոցիալ-դարվինիզմը և նիցշեականությունը։

## Ստեղծագործություններ
* Divine Thoughts and Their Origin (1912 թվական)
* Treatise about Socialism (1913 թվական)
* The Most Well-known Love Affairs in History (1925 թվական, վերաիմաստավորվել և վերակոչվել է «Love in History» մինչև 1949 թվականը)
* Reading Matters on Elections (1926 թվական)
* Dreams of a Philosopher (1926 թվական)
* Freedom of Thought and Its Representatives (1927 թվական)
* Secrets of the Inner Life (1927 թվական, վերաիմաստավորվել է 1948 թվականին)
* History of Art and the Most Well-known Pieces of Work (1927 թվական)
* Today and Tomorrow (1928 թվական)
* Descent and Development of Mankind (1928 թվական, վերաիմաստավորվել է 1952-3 թվականներին)
* Stories (1939 թվական)
* About Life and Culture (1930 թվական, վերաիմաստավորվել և վերակոչվել է 1956 թվականին։ Culture and Life)
* Our Duties and the Tasks of Foreign Countries (1931 թվական)
* Gandhi and the Indian Revolution (1934 թվական)
* Renaissance in Europe (1935 թվական, 1962 թվականին հետմահու  վերաիմաստավորվել և վերակոչվել է  What Is Renaissance»)
* Egypt, a Place Where Civilization Began (1935 թվական, խմբագրությունը ընդլայնել է 1948 թվական)
* The World in 30 Years (1936 թվական)
* Modern English Culture (1936 թվական, խմբագրությունը ընդլայնել է 1956 թվականին)
* Our Life as from 50 (1944 թվական, խմբագրությունը ընդլայնել է 1956 թվականին)
* Freedom of Thought in Egypt (1945 թվական)
* Eloquence and the Arabic Language (1945 թվական, խմբագրությունը ընդլայնել է 1953 թվականին, հետմահու խմբագրությունը` 1964 թվական)
* My and Your Intellect (1947 թվական, խմբագրությունը ընդլայնել է 1953 թվականին)
* The Years of Salama Moussa’s Apprenticeship (1947 թվական)
* The True Path of the Young People (1949 թվական)
* «Իբն Սինայի փիլիսոփայության հասարակական-քաղաքական ասպեկտները», Կահիրե, 1952 թվական
* Psychological Attempts (1953 թվական, 1963 թվականին փոփոխվել է Attempts)
* «Իմ և քո գիտակցությունը», Կահիրե, 1953 թվական
* These are My Mentors (1953 թվական, հետմահու խմբագրությունը ընդլայնել է 1965 թվականին)
* «Հեղափոխությունների մասին գիրքը», Բեյ­րութ, 1955 թվական
* Psychological Studies (1956 թվական)
* The Woman Is not the Plaything of the Man (1956 թվական, a very early dispute about the liberation (emancipation) of the woman at that time, especially in the orient)
* George Bernhard Shaw (1957 թվական, who he has met and got to know in England, posthumously expanded ed. in 1977)
* «Մուսա Սալամայի կազմավորումը», Կահիրե, Բեյ­րութ, 1958 թվական
* Attempts of the Young People (posthumously 1959 թվական)
* «Ջահերը, լուսավորում են արաբ երիտասարդների ուղին», Բեյ­րութ, 1959 թվական
* «Արգելված հոդվածները», Բեյ­րութ, 1959 թվական
* «Մտքի ազատությունը», Բեյ­րութ, 1960 թվական
* Mankind is the Pride of Creation (posthumously 1961 թվական)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի եգիպտացի գրողներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի գրողներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի լրագրողներ
Անձնական ծախսեր

**Անձնական ծախսեր** (**ընտանեկան ծախսեր**), ապրանքների, ծառայությունների ձեռքբերման և պարտադիր վճարների իրականացման համար առանձին անձի կամ տնային տնտեսության ծախսերը։

## Դասակարգում
Անձնական և ընտանեկան ծախսերը կարելի է դասակարգել ըստ մի քանի հատկանիշների։

### Ըստ կարևորության
Ըստ կարևորության՝ ծախսերը կարելի է բաժանել հետևյալ կատեգորիաների․
# Անհրաժեշտ (պարտադիր) ծախսեր, առանց որոնց անհնար է ապրել առօրյա կյանքում։ Դրանք ներառում են սննդի գնումը, բնակարանի (վարձակալության, կոմունալ ծառայությունների) վարձատրությունը, աշխատանքի գնալու և վերադառնալու համար տրանսպորտի վճարումը, հագուստի գնումը, տան և առողջության համար անհրաժեշտ ապրանքները (հիգիենայի պարագաներ, դեղեր)։ Այստեղ կարելի է ներառել նաև անհետաձգելի բուժման ծախսերը, ինչպես նաև խնայողությունների ձևավորումը։
# Ցանկալի ծախսեր, առանց որոնց կարելի է ապրել խնայողությունների դեպքում, բայց դրանք բարձրացնում են հարմարավետության մակարդակը և լրացուցիչ բավարարվածություն առաջացնում։ Դրանք ներառում են հոբբիների և ժամանցի ծախսերը։
# Իմիջային ապրանքների և շքեղության ծախսեր։

### Ըստ պարբերականության
Ըստ պարբերականության՝ ծախսերը կարելի է բաժանել հետևյալ կատեգորիաների․
# Կանոնավոր ծախսեր․
* ամենամսյա՝ մթերքներ, հեռախոս, ուղևորություն հասարակական տրանսպորտով, կոմունալ ծառայություններ և այլն,
* ամենամյա՝ ապահովագրություն (մեքենայի սեփականատիրոջ սեփականություն, ավտոմոբիլային ԿԱՍԿՈ, բնակարանի սեփականատիրոջ պատասխանատվություն և այլն), հարկեր,
* սեզոնային՝ օրինակ՝ երեխային դպրոցի նախապատրաստելը։
 
2. Ոչ կանոնավոր ծախսեր․
* փոփոխական ծախսեր, որոնք կատարվում են ըստ անհրաժեշտության կամ հնարավորության առկայության դեպքում։ Դրանք ներառում են խոշոր գնումներ (բնակարան, ավտոմեքենա, կենցաղային տեխնիկա), բուժում։

## Ծախսերի պլանավորում
Ծախսերի դասակարգումը օգնում է պլանավորել ընտանեկան բյուջեն։ Առաջին հերթին՝ կարելի է առանձնացնել պարտադիր ծախսերը, որոնք պարբերական բնույթ են կրում, և հեշտ է պլանավորել։ Երկրորդ՝ ռացիոնալ պլանավորելով կարելի է կարևորագույն ծախսը տարբերել պակաս կարևորից։ Ցանկալի և իմիջային ծախսերը պետք է իրականացվեն պայմանով, որ անհրաժեշտ ծախսերն ամբողջությամբ ծածկվեն և բավարար եկամուտ ունենան։ Երրորդ՝ անհրաժեշտ փոփոխական ծախսերը (որպես կանոն՝ խոշոր) ծածկելն ապահովվում է ավելի վաղ գոյացած խնայողությունների հաշվին։ Խնայողությունները նպատակահարմար է ձևավորել մինչև ցանկալի և իմիջային ծախսերի վճարման։

Եկամուտների պլանավորմանն օգնում են անձնական (ընտանեկան) բյուջեի տնօրինման տարբեր մեթոդներ․
# «50-20-30» մեթոդ,
# «Նախ վճարիր ինքդ քեզ» սկզբունք,
# Վեց տարայի մեթոդ,
# Չորս ծրարի մեթոդ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անձնական ֆինանսներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ralf Ringer

**Ralf Ringer** (նախկին անվանումը՝ «Բելկա առևտրի տուն»), ռուսական ընկերություն՝ մասնագիտացված տղամարդկանց, կանանց և մանկական կոշիկների արտադրության ու վաճառքի վրա՝ «Ralf Ringer» և «Piranha» ապրանքանիշերի ներքո։ Արտադրական հզորությունները տեղակայված են Մոսկվայում, Զարայսկում և Վլադիմիրում։ Աշխատակազմի թիվը կազմում է ավելի քան 1500 աշխատակից։

*Ralf Ringer* ընկերությունը ստեղծվել է  Անդրեյ Բերեժնու կողմից, որը 1993 թվականից սկսած իրականցրել է կոշիկի ներմուծումը Հնդկաստանից։ Արտադրությունը տեղակայված էր «Բուրևեստնիկ» գործարանի տարածքում, որի արտադրական ակտիվները հետագայում գնվել են։ 2004 թվականին արտադրության ծավալը կազմել է 1 միլիոն զույգ կոշիկ տարվա կտրվածքով։ 2005 թվականին գործարան բացվեց Վլադիմիրում, իսկ 2006 թվականին՝ Զարայսկում։

Բացի կոշիկի արտադրությունից ընկերությունը զբաղվում է կոշիկի արտադրության համար սարքավորումների արտադրությամբ, ինչպես նաև կոշիկի սարքավորումների վերանորոգմամբ և վերականգնմամբ։

2011 թվականին ընկերությունը մասնագիտանալով միջին ցածր և միջին գնային սեգմենտի կոշիկի վրա, *Ageis Media* վարկանիշով զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը ՝  ըստ գովազդային բյուջեի չափի՝ կոշիկի բրենդների շարքում։ Բրենդի ծախսերը 1 տարում կազմում էին 6 միլիոն դոլար։ *Comcon*  ընկերության տվյալներով բրենդի ճանաչելիությունը ռուսական բրենդների շրջանակում 2011 թվականի առաջին կիսամյակում կազմել է 2,1%։
 
Կաշվեգործների և կոշկակարների ռուսական միության տվյալներով 2010-2012 թվականներին *Ralf Ringer* ընկերությունը դարձել է միակ ընկերությունն ռուսական խոշորագույն արտադրողների շարքում, որը կարողացել է մեծացնել արտադրության ծավալները 40%-ով՝ 1 միլիոնից դառնալով 1,4 միլիոն զույգ։

2007 թվականի համար ընկերությունը նախատեսել է մոտ 60 խանութներ։ 2019 թվականի համար նախատեսել է մոտ 1700 առևտրի կետեր, ներառյալ մոտ 150 սեփական մանրածախ խանութներ։ Տարվա կտրվածքով արտադրանքի թողարկումը հասել է 2 միլիոն զույգի։

Տարբեր արտադրողների կողմից տղամարդկանց կոշիկի արտադրության փորձաքննությունը, որն անց է կացվել 2017 թվականին սպառողական ապրանքների որակի մոնիթորինգի ռուսական ազգային համակարգի կողմից, անվանել է *Ralf Ringer* տղամարդկանց կոշիկներն ամենաթեթև, բայց նշել է ցածր որակի պաստառը, որը մաշվում և գունաթափվում է։ Բարձրորակ կոշիկի ցանկում *Ralf Ringer-ն* այս հետազոտության արդյունքում չի հայտնվել։

*Ralf Ringer* ընկերությունը Ռուսաստանում տարածված փորձն է՝ տեղական ապրանքի արտադրման համար օգտագործել բրենդեր, որոնք ունեն արտասահմանյան արտադրանքի տեսք։ 2007 թվականին ռուսական մաքսայինը ձերբակալել է կեղծված մի խմբաքանակ արտադրանք Ralf Ringer բրենդի անվան ներքո, որն արտադրված էր Չինստանում։

2002 թվականին ընկերությունը արժանացել է Տարվա ապրանքանիշ/EFFIE (բրոնզե) մրցանակին «փոքր բյուջետային նախագիծ» անվանակարգում, իսկ 2004 թվականին զբաղեցրել է առաջին տեղը «Հագուստ և Կոշիկ» անվանակարգում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Իգոր Գլադկիխ։ Մարտավարական և օպերացիոն մարքեթինգ։ Օրինակներ ՎՇՄ ՍՊՊՀ հավաքածուից — Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարան, 2015. — էջ. 313—331. — ISBN 978-5-288-05658-1.
Տանելլա Բոնի

**Տանելլա Բոնի** (, ), իվուարցի գրող։ Գրել է ֆրանսերենով։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Աբիջանի լիցեյը, այնուհետև սովորել է Թուլուզում և Փարիզում (Փարիզի IV Սորբոնի համալսարան)։ Դոկտորական դիսերտացիա է պաշտպանել է Սորբոնում (1987 թվական)։ Եղել է Կոկոդի համալսարանի փիլիսոփայության պրոֆեսոր (Աբիջան)։ Եղել է Կոտ դ'Իվուարի գրողների ասոցացիայի նախագահը (1991-1997 թվականներ)։ Եղել է Պոեզիայի համաշխարհային ակադեմիայի անդամ (Վերոնա, 2001 թվական)։ Եղել է Աբիջանի պոեզիայի միջազգային փառատոնի կազմակերպիչը (1998-2002 թվականներ)։

Տանելլա Բոնին բանաստեղծ է, արձակագիր, գրական քննադատ, մանուկների համար գրքերի հեղինակ։

## Ստեղծագործություն

##### Բանաստեղծություններ
* 1984 : Լաբիրինթոս/ Labyrinthe, éditions Akpagnon
* 1993 : Ավազ/ Grains de sable, Éditions Le bruit des autres
* 1997 : Երջանիկ բառեր գոյություն չունեն/ Il n'y a pas de parole heureuse, Éditions Le bruit des autres
* 2002 : Chaque jour l'espérance, édition L'Harmattan
* 2004 : Ma peau est fenêtre d'avenir, édition La Rochelle
* 2004 : Gorée île baobab, Trois-Rivières (Québec)
* 2010: Jusqu'au souvenir de ton visage, Alfabarre
* 2011: L'avenir a rendez-vous avec l'aube, Vents d'ailleurs

##### Վեպեր
* 1990 : Խեցգետնի կյանքը/ Une vie de crabe, éditions Africaines du Sénégal
* 1995 : Les baigneurs du Lac rose, éditions Africaines du Sénégal
* 2005 : Matins de couvre-feu, Serpent à plumes (премия Ахмаду Курумы, LiBeratur-Förderpreis, ФРГ)
* 2006 : Սևերը երբեք դրախտ չեն մտնի/ Les nègres n'iront jamais au paradis, éditions du Rocher (исп. пер. 2010)

##### Էսսե
* 2008 : Կեցցեն Աֆրիկայի կանայք/ Que vivent les femmes d'Afrique, Éditions Panama
* 2010 : La diversité du monde: réflexions sur l'écriture et les questions de notre temps, Harmattan

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Gnakpa G. Du féminisme dans la poésie ivoirienne. Paris: Harmattan, 2009

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական կայքը 
*Կենսագրություն, մատենագրություն,
*Աբիջանի կայքում 

Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարցի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարցի կին վիպասաններ
Դոբրոմիր Ժեչև

**Դոբրոմիր Գեորգիև Ժեչև** (, ), բուլղարացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Բուլղարիայի սպորտի վաստակավոր վարպետ (1965)։ Բուլղարացի միակ ֆուտբոլիստը, որը մասնակցել է աշխարհի 4 առաջնությունների։

## Ֆուտբոլիստի կարիերա
Դոբրոմիր Ժեչևն իր ամբողջ կարիերան անցկացրել է Բուլղարիայի մայրաքաղաքային ակումբներում՝ «Սպարտակում» և «Լևսկիում»։ 16 տարվա ընթացքում նա անցկացրել է 369 հանդիպում և դարձել 20 գոլի հեղինակ։

Բուլղարիայի ազգային հավաքականում անցկացրել է 73 հանդիպում (որոնցից 9-ում եղել է ավագի թևկապով) և դարձել 2 գոլի հեղինակ։ Ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է աշխարհի չորս առաջնության՝ 1962 (1 հանդիպում), 1966 (3 հանդիպում), 1970 (2 հանդիպում, գոլ Մարոկկոյի դարպասը) և 1974։

## Մարզչական կարիերա
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո Դոբրոմիր Ժեչևն անցել է մարզչական աշխատանքի։ Նա գլխավորել է հունական «Արիսը» (1975-1976), «ՊԱՍ Յանինան» (1976-1977), «Վերիան» (1977-1978), ինչպես նաև բուլղարական «Լևսկին» (1981-1983, 1989) և Գոռնո Օրյախովիցայի «Լոկոմոտիվը» (1985-1988)։

1981/82 մրցաշրջանում «Լևսկի» ակումբի հետ նվաճել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության գավաթը։

## Նվաճումներ
### «Սպարտակ»

* Բուլղարիայի գավաթակիր՝ 1967/68

### «Լևսկի»
* Բուլղարիայի չեմպիոն՝ 1969/70, 1973/74
* Բուլղարիայի գավաթակիր՝ 1969/70, 1970/71

### «Լևսկի» (որպես մարզիչ)
* Բուլղարիայի գավաթակիր՝ 1981/82

### Անհատական
* Բուլղարացի միակ ֆուտբոլիստն է, որը մասնակցել է աշխարհի առաջնության 4 եզրափակիչ մրցաշարի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը levskisofia.info  կայքում

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Մանուել Լոպեշ

**Մանուել Լոպեշ**  (**Լոպիշ**, (, ), բանաստեղծ, արձակագիր, նովելիստ և ուրվագծագրող։ Ծնվել է Սան Վիսենտե կղզում (այժմ` Կաբո Վերդեի պետության կազմում)։ Եղել է «Քլարիդադե» խմբի մասնակից։ Գրել է պորտուգալերենով։

1964 թվականին Լիսաբոնում հրատարակվել է «Modernos poetas caboverdianos», «Crivulo e outros poemas» հավաքածուները։

## Ստեղծագործություն

##### Արձակ
* Chuva Braba (1956 թվական, վեպ)
* O Galo Que Cantou na Baía (1959 թվական, նորավեպեր)
* Os Flagelados do Vento Leste (1959 թվական, վեպ)

##### Պոեզիա
* Horas Vagas (1934 թվական)
* Poema de Quem Ficou (1949 թվական)
* Folha Caída (1960 թվական)
* Crioulo e Outros Poemas (1964 թվական)
* Falucho Ancorado (1997 թվական)

##### Էսսե
* Monografia Descritiva Regional (1932 թվական)
* Paul (1932 թվական)
* Temas Cabo-verdianos (1950 թվական)
* Os Meios Pequenos e a Cultura (1951 թվական)
* Reflexões Sobre a Literatura Cabo-Verdiana (1959 թվական)
* As Personagens de Ficção e Seus Modelos (1973 թվական)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Manuel Lopes: rotas da vida e da escrita. Lisbon: Instituto Camões, 2001.

## Արտաքին հղումներ
* Библиотека всемирной литературы. — Сер. 3. — Т. 131 «Поэзия Африки». — : Художественная литература, 1973.

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ելենա Վերեյսկայա

**Ելենա Նիկոլաևնա Վերեյսկայա** ( աղջկական ազգանուն՝ Կարեևա, 7(19) դեկտեմբեր 1886 - 19 սեպտեմբեր 1966), սովետական մանկագիր։

## Կենսագրություն
Ելենա Կարեևան ծնվել է 1886 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում։ Նրա հայրը եղել է հայտնի պատմաբան Ն․Ն․Կարեևը։ Կրթությունը Ելենան ստացել է Շաֆֆեի գիմնազիայում և մասնակցել Բեստուժևյան կանանց դասընթացներին։ 1917-1922 թվականներին ապրել է Սմոլենսկի մոտակայքում գտնվող գյուղում, որտեղ աշխատել է որպես ուսուցչուհի և գրադարանավարուհի։ Այնուհետև նա վերադարձել է Պետրոգրադ։ 1923 թվականից Ս.Յա.Մարշակի ղեկավարությամբ ակտիվ մասնակցել է «մանկագիրների խմբակում»։

Տպագրել սկսել է 1910 թվականին, երբ «Այրատ» ամսագիրը հրապարակել է նրա առաջին բանաստեղծությունը «Կիսաստվերներ․․․կիսաձայներ»։ 1920 թվականներին նրա պատմությունները և բանաստեղծությունները տպագրվել են հայտնի մանկական ամսագրերում «Ազնվասարեկ», «Ոզնի», «Պիոներ» և «Կրակ», օրինակ «Հնդկահավ», «Ժուրկան և Շուրկան»։ Շուտով սկսեց գրել ավելի մեծ աշխատություններ երեխաների համար։ Մինչև պատերազմը նա գրել է «Սերյոժկան գյուղում»(1925թ․), «Բակի Պաշկան»(1929թ․), «Բեսիկ»(հետագայում հրատարակվել է «Տատիկի գաթան» անվան տակ), «Հեղափոխական Տանյան» վիպակները։ Պատերազմից հետո մեծ ճանաչում են ստացել նրա «Երեք աղջիկները» գիրքը, «Երեք դիմանկար» պատմությունը, «Հիշարժան օր» և «Անմոռանալի օր» (1917 թվականի հեղափոխության մասին) վեպերը։ Վերեյսկայի վերջին խոշոր ստեղծագործությունները դարձան «Օտավա» (1959) և «Համայնքի թոռնուհին» (1966)։ 1966 թվականին «Մանկական գրկանություն» հրատարակչությունում հրատարակվել է Ելենա Վերեյսկայի «Սպիտակ մուշտակ» գիրքը, որի մեջ են մտել «Կարայ», «Անակնկալ», «Ճուտիկների ղեկավարը» պատմությունները։

## Ընտանիք
* Առաջին ամուսին - Վերեյսկի Գեորգի Սեմյոնովիչ (1886-1962),  գրաֆիկական նկարիչ և գեղանկարիչ, ԽՍՀՄ արվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս
* Որդի- Վերեյսկի Նիկոլայ Գեորգիևիչ (1912-1996) - երկրաբան, երկրաբանական և հանքաբանական գիտությունների թեկնածու
* Որդի-Վերեյսկի Օրեստ Գեորգիևիչ (1915-1993)-նկարիչ, գրքային գրաֆիկական նկարիչ
* Երկրորդ ամուսին - Դունաևսկի Ֆյոդոր Ռոմանովիչ - Խարկովի Համաուկրաինական ինստիտուտի հիմնադիր և տնօրեն

## Գրականություն
* Կալաշնիկով Վ.Ա.Վերեյսկայա // Համառոտ գրական հանրագիտարան։ T. 9. - Մ. ՝ Սովետական հանրագիտարան, 1978. - Ստլբ. 187 .
* Արեսկինա Լ․Ա․ Վերեյսկայա Ելենա Նիոլաևնա// XX դարի ռուս մանկագիրներ։ Կենսաբիբլիոգրաֆիկ բառարան։ - Մ.։ Ֆլինտա; Գիտություն, 1997. - S. 95-96: - ISBN 5-02-011304-2.    
* Վախրոմեեվա Օ.Բ., մանկական գրող Ելենա Նիկոլեևնա Վերեյսկայի պատերազմական տարիների ստեղծագործական կյանքը // Հայրենական և համաշխարհային պատմության պատերազմ և խաղաղություն։ Միջազգային գիտական կոնֆերանսի նյութեր. 2 գլուխ. Նվիրվում է Հայրենական Մեծ պատերազմի հաղթանակի 75-ամյակին։ Սանկտ պետերբուրգ, 2020, էջ 75-84

## Արտաքին հղումներ
* ք. Նովոռոսիյսկի մանկական գրադարանների կենտրոնացված համակարգ
Հարյուրամյակի սրահ

**Հարյուրամյակի սրահ** (լեհերեն՝ *Hala Stulecia*, գերմաներեն՝ *Jahrhunderthalle*, անգլերեն՝ *Centennial Hall*, նախկինում անվանվել է նաև *Hala Ludowa*), շինություն Լեհաստանի Վրոցլավ քաղաքում, նշանավոր Վրոցլավյան շատրվանի մոտ, որ վեր է խոյացել ճարտարապետական ու ինժեներական բազմաթիվ նորամուծությունների համադրմամբ,։ Կառուցվել է 1912–1913 թվականներին (այդ ժամանակ քաղաքը, Բրեսլաու անվամբ, գտնվում էր Գերմանական կայսրության կազմում), ի նշանավորումն Լայպցիգի մոտ 1812 թվականին տեղի ունեցած ճակատամարտում Նապոլեոնի զորքի դեմ նվաճված հաղթանակի հարյուրերորդ տարեդարձի։ Ճարտարապետը Մաքս Բերգն է։ Կառույցը, որ վեր է խոյացել ճարտարապետական ու ինժեներական բազմաթիվ նորամուծությունների համադրմամբ,  համարվում է երկաթբետոնից պատրաստված առաջին նշանավոր շինություններից մեկը աշխարհում և առանցքային դեր է խաղացել երկաթբետոնե շինարարության զարգացման բնագավառում. այն իբրև նմուշօրինակ է ծառայել հետագայի երկաթբետոնե բազմաթիվ համբավավոր կառույցների շինարարության համար։ 1962 թվականին ստացել է պատմամշակութային հուշարձանի կարգավիճակ, 2006-ին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Նրա համալիրի մեջ մտնում են նաև քառագմբեթ տաղավարը, պերգոլան, նուրբ, սլացիկ շպիլը։ Ունի 42&nbsp;մետր բարձրություն, գլխավոր գմբեթի  տրամագիծը 67&nbsp;մետր է, ներսի դահլիճների, սրահների, սենյակների ընդհանուր մակերեսը՝ շուրջ 14 հազար քառակուսի մետր։ Շինությունը ծառայում է ցուցահանդեսների, համերգների, սպորտային մրցումների և մարզական ու մշակութային այլ խոշոր միջոցառումների անցկացմանը։

## Պատկերասրահ

Wroclaw HalaLudowa Fontanna.jpg|Հարյուրամյակի սրահն ու Վրոցլավյան շատրվանը
Hala Stulecia wnętrze pano2.jpg|Հարյուրամյակի սրահի ներսը
Wroclaw Centennial Hall Inside 1.JPG|Հարյուրամյակի սրահի ներսը
Wrocław, Wnętrze Hali Stulecia - fotopolska.eu (173343).jpg|Հարյուրամյակի սրահի ներսը
Wrocław, Hala Stulecia - fotopolska.eu (193597).jpg|Սրահի մակետը
Wrocław, pergola przy Hali Stulecia.jpg|Պերգոլան
Wrocław - Pawilon Czterech Kopuł.jpg|Քառագմբեթ տաղավարը
Iglica we Wroclawiu.jpg|Շպիլը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
150px|մինի
* * 
* Hala Stulecia (dawniej Hala Ludowa) - Jahrhunderthalle na portalu polska-org.pl
*  Oficiální stránka Haly Století

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Լեհաստանում
Կատեգորիա:Ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Պատմական հուշարձաններ
Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Կատեգորիա:1913 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Ռիչարդ Բորենժե

**Ռիչարդ Բորենժե** (; ), ֆրանսիացի թատրոնի և կինոյի դերասան, երգիչ և գրականագետ։

## Կենսագրություն
Ռիչարդ Բորենժեն ծնվել է 1942 թվականի հունվարի 16-ին Ֆրանսիայի Ալյե գավառի Մուլեն համայնքում՝ վերմախտ սպայի և ֆրանսուհու ընտանիքում։ Նրանք ծանոթացել էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 
Երիտասարդ տարիներին հիմնականում ապրել է Սեն Ժերմեն դե Պրե արվարձանում (Փարիզ)։ Հենց այդ տարիներին էլ ընկերոջ՝ ռեժիսոր Միշել Օդիարի ազդեցությամբ սկսել է սցենարներ գրել։ Մի քանի տարի ապրել է Նյու Յորքում։ Վերադառնալով Ֆրանսիա սկսել է հանդես գալ որպես բարդ-երգիչ։

## Դերասանական կարիերա
1960-ական թվականներին սկսել է իր դերասանական կարիերան։

1982 թվականին Ժան Ժակ Բենեկսի «Դիվա» ֆիլմում խաղացել է խորհրդավոր օտարականի դերը։ Դրա շնորհիվ նա կարճ ժամանակահատվածում հայտնի է դարձել։ Այնուհետև դաժան դերեր է խաղացել «Վտանգ տան մեջ» (ռեժիսոր՝ Միշել Դևիլ), «Հաշիվ» (այս քրեական դրամայում կատարած դերի շնորհիվ 1985 թվականին ստացել է իր առաջին «Սեզար» մրցանակը), «Գործակալ-խռովարար» (Մոկի Ժան Պիեր)։

1988 թվականին «Մեծ ճանապարհ» ֆիլմի գլխավոր դերակատարման համար նորից արժանացել է «Սեզար» մրցանակի։ Ներկայումս Բորենժեն համարվում է Ֆրանսիայի հինգ ամենանշանավոր դերասաններից մեկը։

## Անձնական կյանք
Նրա դուստրը՝ Ռոմանա Բորենժեն (ծնվ. 1973 թվական) նույնպես ընտրել է դերասանի կարիերան։ Նրանք միասին խաղացել են «Կամիկաձև» и «Նվագակցուհի» ֆիլմերում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ