Անդրեյ Ալյոշին

**Անդրեյ Ալեքսանդրովիչ Ալյոշին** (, ), ռուս սերիական մարդասպան, որը 2002 թվականի օգոստոսին Մոսկվայի մարզում կատարել է չորս սպանություն։ Նա սպանությունների համար դատապարտվել է միայն 20 տարի անց։ Ալյոշինի գործը հասարակական աղմուկ է բարձրացրել Ռուսաստանում և լայնորեն քննարկվել է լրատվամիջոցներում, քանի որ հիդրոլոգ Ալեքսանդր Ցվետկովը, որին Ալյոշինը մեղադրել էր, սխալմամբ ձերբակալվել է որպես Ալյոշինի հանցակից։ Արհեստական ​​ինտելեկտի դեմքի ճանաչման համակարգի թերությունը հանգեցրել է իրավական սկանդալի, ինչը ստիպել է իրավաբաններին և կարգավորող մարմիններին վերանայել արհեստական ​​ինտելեկտի օգտագործման նկատմամբ իրենց մոտեցումները։ Չնայած իր հանցագործությունների ծանրությանը, Անդրեյ Ալյոշինը խուսափել է ցմահ բանտարկությունից։ 2024 թվականին դատարանը նրան մեղավոր է ճանաչել չորս սպանության մեջ և դատապարտել ընդամենը 13 տարվա ազատազրկման։ Մոսկվայի քրեական աշխարհում Ալյոշինը հայտնի էր «*Բուրատինո*» և «*Սպարտակ*» մականուններով։

## Կենսագրություն
### Հանցագործություններ
Անդրեյ Ալյոշինը ծնվել է 1982 թվականին Մոսկվայի մարզում: Նա մեծացել է սոցիալապես անապահով միջավայրում: Դպրոցական տարիներին Անդրեյը կորցրել է ուսման նկատմամբ հետաքրքրությունը և նախընտրում էր իր ազատ ժամանակի մեծ մասն անցկացնել փողոցում, ինչը, որպես սոցիալական և կրթական միջավայր, մեծապես ազդել է նրա անհատականության ձևավորման վրա: 1990-ականների կեսերին Ալյոշինը սկսել է ալկոհոլ օգտագործել և վարել հանցավոր ապրելակերպ: 1997 թվականին նրան ձերբակալել են գողության մեղադրանքով: Դատավարության ժամանակ Ալյոշինը մեղավոր է ճանաչվել և հետագայում դատապարտվել երեք տարվա ազատազրկման: Անդրեյ Ալյոշինը պատիժը կրել է անչափահասների ուղղիչ գաղութում: Ամբողջ պատիժը կրելուց հետո Ալյոշինը 2000 թվականին ազատ է արձակվել։ Ազատ արձակվելուց հետո նա տուն չի վերադարձել, այլ տեղափոխվել է Մոսկվա։ Հաջորդ երկու տարիների ընթացքում Ալյոշինը վարել է թափառաշրջիկ կյանք՝ քնելով Կուրսկի կայարանի եզրագծերի վրա կայանված երկարընթաց գնացքների վագոններում։ Նա իր ապրուստը վաստակում էր գողանալով և պատահական աշխատանքներ կատարելով։ Ալյոշինի սեփական խոստովանության համաձայն՝ 2002 թվականի օգոստոսի 2-ին նա կատարել է կրկնակի սպանություն։ Սկզբում նա գնացել է Մոսկվայի մարզի Վոսկրեսենսկոե գյուղի (Մոսկվայի մարզ) բնակիչ իր 54-ամյա ծանոթի տուն։ Տղամարդը ապրում էր մասնավոր տանը, ալկոհոլիկ էր և հրապուրված էր Ալյոշինով, ինչը նրան թույլ էր տալիս պարբերաբար այցելել՝ լվացվելու, սափրվելու և գիշերելու համար։ Սպանության օրը տղամարդիկ միասին խմել են, որից հետո նրանց միջև կոնֆլիկտ է սկսվել, որի ընթացքում Ալյոշինը սպանել է տան տիրոջը։ Ալյոշինը մասնատել է զոհի մարմինը և փորձել է մնացորդները այրել վառարանի մեջ։ Նույն օրը Մոսկվայի Անդրոպովի պողոտայում նա մտել է 64-ամյա թոշակառուի բնակարան և դանակահարել նրան։ Ալյոշինի ցուցմունքի համաձայն՝ նա սպանությունը կատարել է շահադիտական ​​դրդապատճառներով՝ անհայտ անձից տեղեկություն ստանալով, որ բնակարանում կան արժեքավոր իրեր և փող։ 2002 թվականի օգոստոսի 10-ին Ալյոշինը հանդիպել է 55-ամյա Գալինա անունով մի կնոջ, որը վարձակալությամբ էր տրամադրում իր երեք սենյականոց բնակարանը Մոսկվայի Կոմսոմոլսկայա հրապարակում։ Կնոջ առաջարկից հետաքրքրված՝ Ալյոշինը նրա հետ գնացել է բնակարանը դիտելու, որը գտնվում էր Յարոսլավսկոյե Շոսեում։ Ալյոշինի ցուցմունքի համաձայն՝ բնակարան հասնելուն պես նրանք համաձայնության են եկել վարձակալության պայմանագրի շուրջ, որից հետո նա որոշ ժամանակ անցկացրել է խոհանոցում՝ ալկոհոլ խմելով։ Այդ երեկոյան նա շրջել է բնակարանում և սենյակներից մեկում տեսել է ոսկե զարդեր, որը սկսել է գրպանը գցել։ Այդ պահին բնակարանատիրոջ 95-ամյա մայրը մտել է սենյակ և սկսել գոռալ նրա վրա։ Դրանից հետո Անդրեյ Ալյոշինը հարձակվել է կանանց վրա՝ խեղդամահ անելով 95-ամյա մորը պայուսակի գոտիով և խոհանոցային դանակով դանակահարելով Գալինային։ Սպանությունները կատարելուց հետո Անդրեյը վարպետորեն ոչնչացրել է բոլոր հետքերն ու ապացույցները, գողացել 5000 ռուբլի, ոսկե ականջօղեր և մատանի, և գիշերվա քողի տակ լքել է բնակարանը։ Սպանված կանանց մարմինները հայտնաբերվել են ընդամենը մեկ շաբաթ անց։ Կանանց սպանությունների քննության ընթացքում իրավապահ մարմինների աշխատակիցները հարցաքննել են Գալինայի հարևաններին և ծանոթներին, ովքեր ասել են, որ զոհը շատ ժամանակ է անցկացրել Կոմսոմոլսկայա հրապարակում՝ վարձակալներ փնտրելով: Գալինային ճանաչել են հրապարակում և կայարաններում գտնվող ծանոթները, ովքեր նշել են, որ իր մահվան օրը նա հրապարակից դուրս էր գալիս մի երիտասարդի հետ: Այդ տարվա հոկտեմբերին Անդրեյ Ալյոշինը ձերբակալվել է կողոպուտի հետ կապված 10 հարձակման համար: 2003 թվականի սկզբին նրա հարձակումների հանցակից Սիդորովը քննիչներին պատմել է, որ Ալյոշինը 2002 թվականի վերջին իրեն խոստովանել է չորս սպանություն կատարելու մեջ, որից հետո Ալյոշինը հարցաքննվել է:Սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցները Ալյոշինի հարցաքննությանը մոտեցել են շատ պաշտոնական և անազնիվ ձևով։ Քանի որ Ալյոշինին սպանությունների հետ կապող որևէ հստակ ապացույց չի գտնվել, նրա դեմ մեղադրանք չի առաջադրվել։ 2003 թվականի սկզբին նա դատապարտվել է հարձակման ու կողոպուտի համար և դատապարտվել է ինը տարվա ազատազրկման։ Պատիժը կրելուց հետո նա ազատ է արձակվել 2011 թվականին, որից հետո վերադարձել է Մոսկվա։ Այս ընթացքում նա շարունակել է թափառաշրջիկ կյանքով ապրել Կոմսոմոլսկայա հրապարակում։ Ազատ արձակվելուց մի քանի ամիս անց՝ 2011 թվականին, Ալյոշինը ձերբակալվել է մի շարք գողությունների մեղադրանքով և հետագայում դատապարտվել է ևս չորս տարվա ազատազրկման։ 2015 թվականին ազատ արձակվելուց հետո Ալյոշինը բնակարան է գտել Շատուրա քաղաքում: Այս ընթացքում նա որևէ հանցավոր գործունեության մեջ ներգրավված չի եղել, ապրել է Ելենա անունով մի կնոջ հետ և գումար վաստակել որպես բեռնակիր: 2019 թվականին Ալյոշինը կրկին դատապարտվել է հարևանուհուն սպանելու սպառնալիքի համար, բայց այս անգամ դատարանը նրան դատապարտել է հարկադիր աշխատանքի: 2022 թվականի սկզբին Անդրեյ Ալյոշինը բաժանվել է իր զուգընկերոջից, որից հետո վերսկսել է իր թափառաշրջիկ ապրելակերպը՝ ապրելով պահեստներում և կատարելով պատահական աշխատանքներ։

### Ձերբակալություն 2022 թվականին և հետաքննություն
Անդրեյ Ալյոշինը ձերբակալվել է 2022 թվականի նոյեմբերին՝ չորս սպանություն կատարելու մեղադրանքով։ Գործը քննել են Հյուսիսարևելյան շրջանի ոստիկանության առաջին քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցները։

Մեկնաբանություն՝ Հյուսիսարևելյան շրջանի ներքին գործերի վարչության պետ, գեներալ-մայոր Կոնստանտին Ստրոգանովի․

Անդրեյ Ալյոշինի մասնակցությունը այս հանցագործություններին հաստատվել է մոլեկուլային գենետիկական փորձաքննության արդյունքներով: Ապացույցները վերանայելուց հետո Ալյոշինը դատախազությանը առաջարկել է մեղքի փոխզիջում, որը ընդունվել է: Ցմահ ազատազրկում չստանալու դիմաց Ալյոշինը լիովին ընդունել է իր մեղքը, խոստովանել է յուրաքանչյուր դեպք և ցանկություն հայտնել ակտիվորեն նպաստել հանցագործությունների բացահայտմանը: Ալյոշինի ցուցմունքի համաձայն՝ 2002 թվականի հուլիսի կեսերին Կիտայ-գորոդի շրջանում նա հանդիպել է Սաշա անունով մի տղամարդու, որը հայտնի է «Չուվաշ» մականունով, որի հետ նա սկսել է անցկացնել իր ազատ ժամանակի մեծ մասը և խմել ալկոհոլ: Ալյոշինը պնդել է, որ հենց Սաշա «Չուվաշ»-ն է նախաձեռնել սպանությունների շարքը: 2002 թվականի օգոստոսի 10-ին Ալյոշինը, իբր, հանդիպել է իր հանցակցի հետ Կոմսոմոլսկայա հրապարակում: Ալյոշինը պնդում էր, որ իր հանցակիցը առաջարկել է կողոպուտ: Ընտրված հանցակիցը մի կին էր, որը կանգնած էր կայարանի մոտ և առաջարկում էր սենյակ վարձակալել անցորդներին: Ալյոշինը և նրա հանցակիցը հետաքրքրվել էին կնոջ առաջարկով և նրա հետ գնացել էին Յարոսլավսկոյե Շոսեի վրա գտնվող մի բնակարան դիտելու: Ալյոշինի ցուցմունքի համաձայն՝ բնակարան հասնելուն պես նա և իր հանցակիցը օղի են խմել, որից հետո նա տեսել է ոսկե զարդեր բուֆետի մեջ, որոնք սկսել է գրպանը գցել: Այդ պահին բնակարանատիրոջ 95-ամյա մայրը մտել է սենյակ և սկսել է գոռալ: Այնուհետև տղամարդիկ հարձակվել են կանանց վրա, որի ընթացքում Ալյոշինը խեղդամահ է արել 95-ամյա կնոջը պայուսակի գոտիով, իսկ նրա հանցակից Ալեքսանդր «Չուվաշ»-ը խոհանոցային դանակով սպանել է երկրորդ կնոջը։

Ալյոշինը հայտարարել է, որ 2002 թվականից հետո այլևս երբեք չի տեսել Սաշա «Չուվաշին»։ Ալյոշինի ցուցմունքի հիման վրա ստեղծվել է նրա հանցակցի համակցված ուրվագիծը։ Անդրեյ Ալյոշինի կողմից Սաշա «Չուվաշի» արտաքինի նկարագրությունից․

Հետաքննության ընթացքում իրավապահ մարմինների աշխատակիցները գտել են մի քանի վկաների, որոնք նույնպես 2002 թվականին շփվել էին Սաշա «Չուվաշ»-ի հետ, սակայն «Չուվաշ»-ի արտաքին տեսքի նրանց նկարագրությունները հակասում էին Ալյոշինի ցուցմունքներին: Մեկ վկա պնդել է, որ Սաշա «Չուվաշ»-ը ձեռքերին դաջվածքներ չունի, մինչդեռ մեկ այլ վկա պնդել է, որ «Չուվաշ»-ը 40-ից 45 տարեկան է և բարձրահասակ (առնվազն 180 սմ)։

2023 թվականի հունվարի 9-ին և փետրվարի 13-ին Մոսկվայի մարզի Վիդնովսկի քաղաքի դատախազության և Նագատինսկի միջշրջանային դատախազության կողմից համապատասխանաբար 2002 թվականի օգոստոսի 2-ին և 5-ին հարուցված քրեական գործերը միավորվել են Օստանկինոյի միջշրջանային դատախազության կողմից 2002 թվականի օգոստոսի 15-ին հարուցված քրեական գործի հետ։

2023 թվականի սկզբին դեմքի ճանաչման հնարավորություններով արհեստական ​​ինտելեկտի տեսախցիկները նկարահանել են 49-ամյա հիդրոլոգ Ալեքսանդր Իգորևիչ Ցվետկովի դեմքը և համեմատել այն Սաշա «Չուվաշ»-ի կոմպոզիտային ուրվագծի հետ։ Արհեստական ​​ինտելեկտը ցույց է տվել կոմպոզիտային ուրվագծի 55 տոկոս համապատասխանություն Ալեքսանդր Ցվետկովի դեմքին, որը ֆիքսվել էր կենսաչափական տեսախցիկների կողմից 2023 թվականի փետրվարի 6-ին։ Այդ տարվա փետրվարի 16-ին Ալեքսանդր Ցվետկովը ձերբակալվել է Դոմոդեդովո օդանավակայանում՝ գիտնականների խմբի հետ Կրասնոյարսկից վերադառնալիս, որտեղ նրանք հետազոտություններ էին անցկացնում Սիբիրի ջրային կյանքի վրա հիդրոէլեկտրակայանի կառուցման ազդեցության վերաբերյալ։ Նրան մեղադրանք է առաջադրվել և ձեռնաշղթաներով կապվել ինքնաթիռում։ Նրան դուրս են բերել ինքնաթիռից և տարել օդանավակայանի ոստիկանական բաժանմունք, որտեղ վերցվել են նրա մատնահետքերը և ԴՆԹ-ն։ Այնուհետև նրան նստեցրել են մեքենա և տարել Հյուսիսարևելյան վարչական շրջանի ոստիկանական բաժանմունք՝ հարցաքննության, որի ընթացքում նա չի ընդունել իր մեղքը։ Առերեսման ժամանակ Անդրեյ Ալյոշինը վստահորեն Ցվետկովին ճանաչել է որպես իր հանցակից՝ Սաշա «Չուվաշ», մինչդեռ Ցվետկովը պնդել է, որ երբեք չի ճանաչել Ալյոշինին։ Սակայն, երկու խցակիցների հետ ժամանակավոր կալանքի վայրում մի քանի ժամ անցկացնելուց հետո, Ցվետկովը ընդունել է իր մեղքը և խոստովանել մեղադրանքներից մեկը։ Փետրվարի 18-ին Օստանկինոյի դատարանը ձերբակալել է գիտնականին՝ չորս սպանության մեղադրանքով և դատապարտել նախնական կալանքի։

Ցվետկովի բացատրություններից․ 

Իր փաստաբանի հետ հանդիպումից հետո, Ալյոշինի հետ երկրորդ անձնական հանդիպման ժամանակ, Ցվետկովը հրաժարվել է իր ցուցմունքից և հայտարարել, որ ինքն իրեն մեղադրել է քննության և իր խցակիցների ճնշման տակ, և որ այդ ժամանակ ծանր սթրեսի մեջ էր՝ երկու օր չքնելով։ Ցվետկովը պնդում էր, որ քննիչը խոստացել էր իրեն մեղադրանք առաջադրել ևս 16 սպանության համար, նրան ներկայացնել որպես հաջորդ Չիկատիլո և պատմությունը հեռարձակել բոլոր հեռուստաալիքներով։ Այս հրապարակումից հետո նրա ընտանիքը ստիպված կլիներ թաքնվել, իսկ նրա երեխաները չէին կարողանա ընդունվել որևէ համալսարան՝ նրա ծագման պատճառով։ Փետրվարի 21-ին Ցվետկովի հարազատներն ու գործընկերները, նրա փաստաբանի միջոցով, քննիչներին տրամադրել են Ցվետկովի բնավորության մասին տեղեկատվություն և ապացույցներ սերիական սպանություններում նրա անմեղության մասին։

Ալեքսանդր Ցվետկովը ծնվել և մեծացել է Ռիբինսկում: 1996 թվականին նա ավարտել է Դեմիդովի անվան Յարոսլավլի պետական ​​համալսարանը, որտեղ սովորել է կենսաբանության և էկոլոգիայի ֆակուլտետում՝ որպես կենսաբան և կենսաբանության ու քիմիայի ուսուցիչ: Նույն թվականին նա ընդունվել է «Պապանինի անվան ներքին ջրերի կենսաբանության ինստիտուտի» լրիվ դրույքով ասպիրանտուրա՝ մասնագիտանալով էկոլոգիայի մեջ: Ալեքսանդրի հետազոտական ​​հետաքրքրությունների շրջանակը ներառում էր գետաբերանի գոտիները՝ հիդրոլոգիական և հիդրոֆիզիկական ասպեկտները, կուղբի լճակի հիդրոլոգիան, գեոմորֆոլոգիան, կենսածին լանդշաֆտի ձևավորումը, լիմնոլոգիան և Երկրի հեռազգացման մեթոդները: Ինստիտուտը գտնվում է Բորոկ գյուղում (Յարոսլավլի մարզի Նեկոուզսկի շրջան), որտեղ շուտով տեղափոխվել է Ցվետկովը: 2003 թվականին նա ամուսնացել է և հետագայում դարձել երեք դուստրերի հայր: Ալեքսանդրը բարձր էր գնահատվում իր ընտանիքի, ընկերների և գործընկերների կողմից: 2010-ականներին նա մասնակցել է «ЯрПАПА» մրցույթին՝ «Լավագույն հայրիկ» կոչման համար և արժանացել մրցանակի: Ավելին, 2016 թվականից սկսած՝ Ցվետկովը դարձել է Պլեշչևո լճում ամեն տարի անցկացվող «Մենք Վոլգայի երեխաներն ենք» դպրոց-արշավախմբի մշտական ​​մասնակից: Ցվետկովը հաճախել է դպրոց որպես ուսուցիչ և երեխաներին ծանոթացրել է գիտությանը: Նա նաև Ռուսաստանի աշխարհագրական ընկերության անդամ է: Նրա գիտական ​​հետազոտությունների արդյունքները ներկայացվել են 83 գիտական ​​հրապարակումներում: Տարիների ընթացքում Ցվետկովը ղեկավարել է գիտական ​​արշավախմբեր Ռուսաստանի, ինչպես նաև Հայաստանի և Վիետնամի ջրային տարածքներում (տարեկան միջինում առնվազն 10-15 արշավախումբ) և կազմակերպել է ավելի քան 20 գիտական ​​​​կոնֆերանսներ, որոնք անցկացվել են «Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ներքին ջրերի կենսաբանության ինստիտուտում»։

Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի «Ի. Դ. Պապանինի անվան ներքին ջրերի կենսաբանության ինստիտուտի» արխիվներում պահվող հրամանների համաձայն՝ օգոստոսի 2-ին Ալեքսանդր Ցվետկովը Յարոսլավլի մարզում արշավախմբի էր՝ ուսումնասիրելով փոքր գետերը: Փաստաթղթերի համաձայն՝ օգոստոսի 5-ից 13-ը Ալեքսանդր Ցվետկովը ինըօրյա արշավախմբի էր, որի ընթացքում գիտնականների մի խումբ՝ Ալեքսանդրի հետ միասին, այցելել է Յարոսլավլի, Իվանովոյի, Կոստրոմայի և Վոլոգդայի մարզերի 21 բնակավայրեր: Արշավախումբը հիմնականում տեղի է ունեցել դժվարամատչելի վայրերում, որտեղ կարելի է հասնել միայն ԳԱԶ-66 բեռնատարով։

Օգոստոսի 10-ին՝ կրկնակի սպանության օրը, Ցվետկովը գտնվում էր Վոլգորեչենսկում (Կոստրոմայի մարզ) և իր գործընկերների հետ միասին սպասում էր լաստանավի, որը պետք է անցներ Վոլգան դեպի Կրասնոյե գյուղ։ Դրա ապացույցը, հրամաններից և այլ փաստաթղթերից բացի, Ալեքսանդրի գործընկերները քննությանը տրամադրել են լուսանկարներ, որոնց հակառակ կողմում գրիչով գրված էր ամսաթիվը և նկարագրությունը։ Ցվետկովը ուսումնասիրում էր ձկների մակաբույծները, ջրում որսում մակաբույծների թրթուրներ։ Նա ջրի նմուշը փակել է սրվակի մեջ, ստորագրել է այն և տվյալները գրանցել անձնական օրագրում, որը հետագայում ստացել է քննչական մարմինը։ Գործընկերների խոսքով՝ նա չէր կարող աննկատ լքել արշավախմբի տարածքը, քանի որ միշտ գտնվում էր տեսանելիության գոտում, տարածքը դժվարամատչելի էր, մոտակա երկաթուղային կայարանները հեռու էին, և գնացքները շաբաթական երեք անգամ էին ընթանում։ Բացի այդ, Ցվետկովի փաստաբանը քննիչներին տրամադրել է Ցվետկովի աշխատավայրից փաստաթղթեր, որոնք ցույց էին տալիս, որ նրա 2002 թվականի օգոստոսի աշխատավարձը վճարվել է ամբողջությամբ: Աշխատավարձի ցուցակում նշված էր, որ նա արձակուրդ կամ հանգստյան օրեր չի վերցրել, չնայած սպանությունները կատարվել են աշխատանքային օրերին։

Ցվետկովի կնոջ վկայությունից․ 

Կասկածյալի նկարագրությունը վերանայելուց հետո, Ցվետկովի փաստաբան Դավիթ Աֆիանը ճիշտ է նշել, որ վկայի կողմից մարդասպանի նկարագրության և Ցվետկովի արտաքին տեսքի միջև կան ակնհայտ անհամապատասխանություններ: Օրինակ՝ Ալյոշինը պնդում էր, որ Սաշա Չուվաշը շատ էր ծխում և մատների վրա մատանիների դաջվածքներ ուներ, իսկ ձախ ձեռքին՝ կելտական ​​նախշ, մինչդեռ Ցվետկովը երբեք չէր ծխում և մարմնի վրա դաջվածքներ չուներ։

Շուտով Ցվետկովի փաստաբանը միջնորդություն է ներկայացրել՝ Ցվետկովի ձեռքերի վրա դաջվածքների կամ դրանց հետքերի առկայությունը ստուգելու համար, սակայն քննիչը նրանց ասել է, որ Ալյոշինն արդեն հետ է վերցրել իր նախնական ցուցմունքը, քանի որ իբր ամեն ինչ խառնել է, և նրա ձեռքերի վրա նկարագրված դաջվածքները իրականում նրա խցակիցներից մեկի դաջվածքներն են։

Չնայած դրան, քննիչները այս փաստաթղթերը անընդունելի են համարել որպես Ցվետկովի ալիբի, քանի որ դրանք պարզապես ապացուցում էին, որ Ցվետկովը նշանակվել էր արշավախմբին, բայց իրականում նա կարող էր բացակայել կամ բացակայել ընդամենը մի քանի ժամով: Քննիչների կարծիքով՝ Ալեքսանդր Ցվետկովը 2002 թվականի ամռանը պարբերաբար Յարոսլավլի մարզից մեկնել է Մոսկվա, որտեղ, չունենալով մշտական ​​հասցե, իր ազատ ժամանակի մեծ մասն անցկացրել է երեք կայարանների հրապարակի անօթևանների շրջանում և հանցագործություններ կատարել: Գործընկերները և Ալեքսանդր Ցվետկովի անմիջական ղեկավարը՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ի.Դ. Պապանինի անվան ներքին ջրերի կենսաբանության ինստիտուտի տնօրեն Ալեքսանդր Կռիլովը, իրադարձությունների այս տարբերակը անվանել են աբսուրդ։

Ալեքսանդր Կռիլովի մեկնաբանությունից․

Արշավախմբի մասնակից Աննա Ռոմանենկոյի մեկնաբանությունից․

Ալեքսանդր Ցվետկովի գործընկերները կարճ ժամանակ անց նամակ են ուղարկել Ռուսաստանի գլխավոր դատախազ Իգոր Կրասնովին և Քննչական կոմիտեի ղեկավար Ալեքսանդր Բաստրիկինին, մարդու իրավունքների հանձնակատար Տատյանա Մոսկալկովային, Յարոսլավլի մարզի նահանգապետ Միխայիլ Եվրաևին և սենատոր Նատալյա Կոսիխինային։

2023 թվականի գարնանը Ցվետկովի մոտ ախտորոշվել են առողջական խնդիրներ, ինչի արդյունքում նա լքել է թիվ 4 նախնական կալանքի կենտրոնը և տեղափոխվել «Մատրոսսկայա Տիշինա» նախնական կալանքի կենտրոն, որտեղ նա ենթարկվել է բժշկական զննման՝ կաթվածի կասկածով, որի արդյունքում ախտորոշվել է սրտի իշեմիկ հիվանդություն։

2023 թվականի հունիսին Ցվետկովի փաստաբանները և նրա կինը՝ Մարինան, կապ են հաստատել մարդու իրավունքների պաշտպանների հետ: Պետդումայի պատգամավոր Վալենտինա Տերեշկովան տեղեկացվել է Անդրեյ Ալյոշինի գործի մասին: Ցվետկովի կինը՝ Մարինան, շուտով պատասխան է ստացել Տերեշկովայի գրասենյակից, որում տեղեկացվում էր, որ Ալյոշինի գործի վերաբերյալ տեղեկատվությունը փոխանցվել է գլխավոր դատախազությանը, որը շուտով հայտնաբերել է քննիչների գործողություններում ընթացակարգային խախտումներ՝ Ալեքսանդր Ցվետկովի ալիբին ստուգելիս:

2023 թվականի օգոստոսի 15-ին Մոսկվայի Զամոսկվորեցկի դատարանում տեղի է ունեցել լսում՝ Ցվետկովի նախնական կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու համար: Ցվետկովի փաստաբանները պնդել են, որ քննության ընթացքում նա տնային կալանքի տակ մնա: Մեղադրողը առարկել է՝ նշելով, որ սպանությունների ժամանակ Ցվետկովի ալիբին չի կարող հաստատվել, ինչը կարող է նրան դարձնել բարձրացված հասարակական վտանգավորություն և ճնշում գործադրել վկաների վրա: Սակայն նա նաև նշել է, որ մեղադրանքի կողմը որևէ տեղեկություն չունի նրա ալիբին հերքելու համար: Ի վերջո, դատարանը մերժել է Ցվետկովի փաստաբանների միջնորդությունը և պահպանել նրա նախնական կալանքը մինչև 2023 թվականի սեպտեմբերի 15-ը։

Սեպտեմբերին, դատական ​​հերթական նիստում, Ցվետկովի կալանքը երկարաձգվել է մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 14-ը՝ չնայած գիտնականի ընկերների և ընտանիքի անդամների կողմից ներկայացված բազմաթիվ միջնորդություններին և պաշտպանության կողմի փաստարկներին։

Հոկտեմբերին Ցվետկովը տեղափոխվել է Սերբսկու անվան սոցիալական և դատական ​​հոգեբուժության պետական ​​ազգային կենտրոն, որտեղ մասնագետները նրա հետ աշխատել են հաջորդ մեկ ամսվա ընթացքում: Մի քանի հոգեբուժական գնահատումների արդյունքների հիման վրա Ալեքսանդր Ցվետկովը ճանաչվել է հանցագիտակ։

2023 թվականի դեկտեմբերի 4-ին իրավապաշտպան Եվա Մերկաչովան Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ խոսել է Ալյոշինի քրեական գործի մասին քաղաքացիական հասարակության և մարդու իրավունքների նախագահական խորհրդի նիստում։ Պուտինը, քննության արդյունքները վերանայելուց հետո, հանձնարարել է համապատասխան մարմիններին ուսումնասիրել Ալեքսանդր Ցվետկովի ձերբակալությունը և ստուգել նրա ալիբին։

Եվա Մերկաչևայի ելույթից․

Ի վերջո, Ալեքսանդր Ցվետկովի անմեղությունը ապացուցող ապացույցների ճնշման տակ, քննիչները հանել են նրա դեմ ներկայացված բոլոր մեղադրանքները և ներկայացրել նրան ազատ արձակելու միջնորդություն, որը բավարարվել է: 2023 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Մոսկվայի Զամոսկվորեցկի դատարանը Ալեքսանդր Ցվետկովին ազատ է արձակել կալանքից, և նա ազատ է արձակվել: Նրա դեմ ներկայացված բոլոր մեղադրանքները լիովին հանվել են, և նրա դեմ մեղադրանքը հանվել է միայն 2024 թվականի փետրվարի 29-ին: Համոզիչ ալիբիի չնայած, նա 299 օր անցկացրել է նախնական կալանքի տակ։

### Դատ
Մեղադրանքները հանվելուց հետո Անդրեյ Ալյոշինը մնացել է միակ մեղադրյալը։ Այս ընթացքում նա կրկին փոխել է իր ցուցմունքը։ Ալյոշինի նոր ցուցմունքի համաձայն՝ նա բոլոր սպանությունները կատարել է մենակ։ Դատավարությունը սկսվել է 2024 թվականի հուլիսի 14-ին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ին 42-ամյա Անդրեյ Ալյոշինը մեղավոր է ճանաչվել չորս սպանության մեջ, որից հետո Մոսկվայի Բաբուշկինսկի դատարանը նրան դատապարտել է 13 տարվա ազատազրկման։ Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը հաշվի է առել մեղմացուցիչ հանգամանքները, ինչպիսիք են Ալյոշինի խոստովանությունը և հանցագործությունների բացահայտմանը նրա ակտիվ մասնակցությունը։

2024 թվականի ապրիլին Ալեքսանդր Ցվետկովը ստացել է Մոսկվայի դատախազի ավագ օգնականի ստորագրությամբ նամակ, որում պետության անունից պաշտոնական ներողություն էր խնդրում անհիմն քրեական հետապնդման հետ կապված բարոյական վնասի համար։

## Հանրային կարծիք
Արհեստական ​​ինտելեկտի հնարավորությունների դրական ազդեցությունը հանցագործության դեմ պայքարում հակասություններ է առաջացրել այս քրեական գործի փակումից հետո։ Վլադիմիր Պուտինի հայտարարությունից․

Ալեքսանդր Ցվետկովի կարծիքը․

Եվա Մերկաչևայի կարծիքը․

## Հանրաճանաչ մշակույթում
* «Արհեստական ​​ինտելեկտի սխալ» վավերագրական ֆիլմը «Էդուարդ Պետրովի հետաքննությունը» շարքից (2024)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1982 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ավազակներ
Կատեգորիա:Ռուս հանցագործներ
Կատեգորիա:Ռուս սերիական մարդասպաններ
Կատեգորիա:Սերիական մարդասպաններ այբբենական կարգով