Կառլոս Սահակյան

**Կառլոս** (*[[հայերեն]]՝* **Արտաշես**) **Սահակյան** (), հայկական արմատներով ֆրանսա-ուրուգվացի նկարիչ և գրող։

## Կենսագրություն
ձախից|մինի| ''Arax luminoso y recuerdos'', յուղաներկ (25 x 135 սմ), Կաստելո դե Վիդե, 2019
ձախից|մինի| ''Un recuerdo de infancia, Mesrop Mashtots'', յուղաներկ (17 x 137 սմ), Կաստելո դե Վիդե, 2019
մինի|''El Ombu y el espectro'', յուղաներկ (90 x 120 սմ), Դուրդան, 2016:
Կառլոս Սահակյանը, ծնված 1957 թ. Մոնտեվիդեոյում, իր գեղարվեստական դասընթացները սկսեց Էչենիկեի և Մոնտիելի հետ Ուրուգվայի Կոնստրուկցիոն սեմինարում։ 1977 թվականից ի վեր, Ֆրանսիայում ընդունվելեվ որպես քաղաքական փախստական, նա շարունակեց ուսումը Վինչենի համալսարանի Արվեստի պատմություն բաժնում, միաժամանակ միացավ նաև Փարիզի լատինոամերիկացի արվեստագետների խմբին :

Կառլոս Սահակյանը մասնակցել է բազմաթիվ խմբային ցուցահանդեսների Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Եգիպտոսում և Ուրուգվայում, : 1990-ականների սկզբին իր երկու անհատական ցուցահանդեսները  Ֆրանսիայում ( Conches en Ouche ) և Ուրուգվայում  ( Alliance Française ) բարձրացրին նրա նկարների ճանաչելիությունը։

Իր գործունեության սկզբից ի վեր Կառլոս Սահակյանը հիմնականում գործածում է յուղաներկի տեխնիկան։ 1980-ականներին և 1990-ականներին Փարիզում նկարված իր աշխատանքներում նկարիչը կիրառում է տարբեր գույների և տեքստուրաների խաղ ` իր նկարներին մշուշոտ և երազային տեսք հաղորդելու համար։ «Կառլոս Սահակյանի աշխատանքները վեր հառնող մտքերի պատկերավորումն են (...), որոնք կազմում են նրբաճաշակ կառուցվածքների, բազմակի առաջարկությունների ներդաշնակ և արդյունավետ շարք» (Ալիսա Գալ ):

Միևնույն ժամանակ, նրա պոեզիան տպագրվում է Ուրուգվայում և Ֆրանսիայում, : *Նրա «Գունավոր հոմբր* » բանաստեղծությունների հավաքածուն 1988 թվականին արժանացել է Առաջին մրցանակի «Ապարտեիդ Բաստա» պոեզիայի մրցույթում :

Ըստ ուրուգվայցի բանաստեղծ և էսսեիստ Լուիս Բրավոյի ՝ Կառլոս Սահակյանի բանաստեղծական աշխատանքները կապված են Ուրուգվայի մշակութային շարժման հետ։

2010 թվականից, ավելի քան 15 տարվա ընդմիջումից հետո, Կարլոս Սահակյան վերսկսում է ցուցահանդեսները։ Նա կազմակերպել է մի քանի ցուցահանդեսներ Եվրոպայում և Լատինական Ամերիկայում, մասնավորապես՝ 2012 թվականին Փարիզում, 2019 թվականին՝ Լիսաբոնում, :

## Հասարակական-քաղաքական գործունեություն
Լքելով Ուրուգվայը ռազմական բռնապետության պատճառով և հաստատվելով Ֆրանսիայում որպես քաղաքական փախստական ՝ Կառլոս Սահակյանը նկարիչը պայքարել է  Լատինական Ամերիկայի ավտորիտար ռեժիմի դեմ, Ապարտհեյդի դեմ և փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության օգտին։ Լինելով Օսմանյան կայսրության կողմից իրականացված Հայոց Ցեղասպանությունը վերապրած հայ ընտանիքից ՝ Կառլոս Սահակյանը նվիրվել է նաև հայրենիքին՝ Հայաստանին, մասնավորապես ՝ Լեռնային Ղարաբաղի  2020 թ. պատերազմի ժամանակ ։ Արվեստագետը ցուցաբերեց նվիրվածություն իր ազգի ճակատագրի նկատմամբ․ նա կենտրոնացրեց իր ողջ ուժը   Պորտուգալիայի Կաստելո դե Վիդեի քաղաքային խորհրդին (որն ինքը համարում է «ճգնավորության» վայր իր համար) ներկայացնելու Հայաստանում տիրող պատերազմական իրավիճակը և հանդես գալով Հայաստանին ու Արցախին սատարելու միջնորդությամբ :


Պատկեր:Bild von der Schenkung (2 September 2014).jpg|Նվիրատվության լուսանկար, Մոնտեվիդեոյի քաղաքապետարան, 2 սեպտեմբերի, 2014 թ
Պատկեր:Bild von dem Zeugnis der Schenkung (2 September 2014).jpg|Նվիրատվության վկայագիր, Մոնտեվիդեոյի քաղաքապետարան, 2 սեպտեմբերի, 2014 թ
Արդեն 1980-ականներին Կառլոս Սահակյանը, 1988-ի Հայաստանի մի շարք քաղաքներ ավերած երկրաշարժի ժամանակ, աջակցել է լատինամերիկյան արվեստագետների հետ դրամահավաքի իրականացմանը ՝ կազմակերպելով բարեգործական համերգ Սորբոնի մեծ ամֆիթատրոնում՝ «Լատինական Ամերիկան Հայաստանի համար» խորագրով։

## Հրապարակումներ
* *Paris en Botella*, Monte Sexto (1986)
* *Pronaos*, la Carpe (1990)
* *Alfajias de Montevideo*, Proyeccion (1992)
* *Color Hombre*, I.N.C.L.A.(1988)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Արվեստ
Կատեգորիա:Ժամանակակից նկարիչ
Կատեգորիա:Ժամանակակից նկարիչներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի նկարիչներ