open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սամուել Սանչես

**Սամուել «Սամու» Սանչես Գոնսալես** (), իսպանացի պրոֆեսիոնալ հեծանվորդ, հանդես է գալիս BMC թիմում։ Նա Ամառային օլիմպիական խաղեր 2008-ի տղամարդկանց մայրուղային հեծանվավազքի ոսկե մեդալակիր է։ Վերջին տարիներին հանդես է գալիս բարձունքային հեծանվավազքում։ Նա նաև հայտնի է, որպես պելոտոնի լավագույն վարպետներից մեկը։ Նա ավարտել է Տուր դը Ֆրանսի լավագույն վեցյակում երեք անգամ և Վուելտա Իսպանիայի լավագույն տասնյակում 6 անգամ։ Նա նաև հաղթել է Վուելտա Բուրգոսում 2010 թվականին և Բասկերի երկրի տուրում 2012 թվականին։

## Կարիերա
Նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2000 թվականին իսպանական EUS թիմում և մնացել է այնտեղ մինչև 2013 թվականը։

### Վաղ կարիերա
2003 թվականին Սանչեսը գրավել է 6-րդ տեղը Լիեժ-Բաստոն-Լիեժ մրցավազքում և Բասկերի երկրի տուրում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Մյուս տարի նա չորրորդն էր Լիեժ-Բաստոն-Լիեժ մրցավազքում և 15-րդը իր առաջին Վուելտա Իսպանիայում։ Նա իր առաջին մեծ հաղթանակը տոնեց 2005 թվականին, երբ հաղթեց Վուլետա Իսպանիայի 13-րդ մրցափուլում` ընդհանուր դասակարգմամբ ավարտելով 11-րդ տեղում։ Երբ Ռոբերտո Էրասը որակազրկվեց դոպինգ օգտագործելու պատճառով, Սանչեսը բարձրացավ 10-րդ դիրք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեծանվորդներ
Կատեգորիա:Իսպանիացի օլիմպիական չեմպիոններ
Նորաձևություն (ֆիլմ, 2008)

**«Նորաձևություն»** (, ), հնդկական ֆիլմ։ Ռեժիսորը Մադհուրա Բհանդարկարան է։ Վարձույթի է հանվել 2008 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ «Նորաձևություն» կինոնկարը համարվում է Բոլիվուդի լավագույն ֆիլմը։ Դերասանուհիներ Պրիանկա Չոպրան և Կանգանա Ռանաուտն իրենց դերերը կատարելու համար արժանացել են մի քանի մրցանակների, այդ թվում՝ *[[Filmfare Awards]]* և Հնդկաստանի ազգային կինոմրցանակի։

## Սյուժե
Բնիկ Չանդիգարհի կին Մեգհնա Մատհուրը ունի նվիրական երազանք՝ դառնալ սուպերմոդել։ Դրա համար նա հավաքում է պորտֆոլիոն և մեկնում Մումբայ։ Այստեղ նա հանդիպում է իր վաղեմի ծանոթուհի Ռոհիտային, ով դառնում է իր ուղեկիցը նորաձևության աշխարհում։ Նա շատ փորձությունների միջով պետք է անցնի, որ հասնի իր նպատակին․ պետք է նկարահանվի սպիտակեղենի գովազդում, մասնակցի անցանկալի հավաքույթների։ Մյուս կողմից նորաձևության արդյունաբերությունը զարմացնում է Մեգհնուին, բայց նա համառորեն առաջ է շարժվում և հասնում իր նպատակին։ Բայց, ինչպես պարզվում է, բարձունքում իր տեղը պահելն ավելի դժվար է, քան այնտեղ հասնելը։

Մեգհնիի կարիերայի վերելքին զուգահեռ արդեն հայտնի սուպերմոդել Շոնալի Գուջրալի վարկանիշն ընկնում է։ Նրա հակումը դեպի թմրանյութեր նրան թողնում են առանց աշխատանքի և կացարանի։ Եվ վերջում դրանք նրան տանում են դեպի մահ։

## Դերերում
* Պրիյանկա Չոպրա - *Մեգհնա Մատհուր*
* Կանգանա Ռանաուտ () - *Շոնալի Գուջրալ*
* Մուգդհա Գոդսե () - *Ջանեթ Սեկուէյրա*
* Արբաազ Խան - *Աբհիջիտ Սարին, <small>մոդելային մագնատ</small>*
* Աշվիտ Մուշրան - *Ռոհիթ Կհաննա, <small>սկսնակ դիզայներ</small>*
* Արջան Բաջվա - *Մաանավ*
* Ռաջ Բաբբար () - *Մեգհնիի հայրը*
* Կիրան Ջունեյա - *Մեգհնիի մայրը *
* Սամիր Սոնի - *Ռահուլ Արորա, <small>դիզայներ</small>*
* Կիտու Հիդվանի - *Անիշա Ռոյ, <small>մոդելային գործակալության տնօրեն</small>*
* Սուչիտրա Պիլայ-Մալիկ - *Ավանտիկա Սարին, <small>Աբհիջիտայի կինը</small>*
Կոնկոնա Սեն Շարմա, Ռանվիր Շորեյ, Մանիշ Մալհոտրա, Կարեն Ջոհար, Մադհուր Բհանդարկար - կամեո

## Պարգևներ և անվանակարգեր
### Filmfare Awards
* **Filmfare Award կնոջ լավագույն դերակատարման համար** - Պրիանկա Չոպրա
* **Filmfare Award երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարման համար** - Կանգանա Ռանաուտ ()
* *Անվանակարգ*՝ Filmfare Award կնոջ դերակատարման լավագույն բեմել - Մուգդհա Գոդսե ()
* *Անվանակարգ*՝ Filmfare Award՝ կադրից դուրս գտնվող կնոջ լավագույն վոկալի համար - Նեհա Բհասին ()
* *Անվանակարգ*՝ Կադրից դուրս գտնվող կնոջ լավագույն վոկալ - Շրուտի Պատհակ Shruti Pathak}}
* *Անվանակարգ*՝ [Filmfare Award՝ Լավագույն ռեժիսորներ - Մադհուր Բհանդարկար ()
* ''Անվանակարգ''՝ Լավագույն սցենար - Աջայ Մոնգա, Մադհուր Բհանդարկար

=== Ազգային կինոմրցանակներ ===
* '''Ազգային կինոմրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար''' - Պրիյանկա Չոպրա
* '''Ազգային կինոմրցանակ երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարման համար''' - Կանգանա Ռանաուտ

== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
* 
* [http://www.fashionthemovie.net/ Ֆիլմի կայքը] 


[Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրաքննված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հինդի լեզվով ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հնդկական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հնդկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների հինդի ֆիլմեր
Ալեքսանդրը և սարսափելի, սոսկալի, ոչ լավ, շատ վատ օրը

**«Ալեքսանդրը և սարսափելի, սոսկալի, ոչ լավ, շատ վատ օրը»** (), ամերիկյան ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Միգել Արտետան։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը վարձույթի է դուրս եկել 2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։

## Սյուժե
Ալեքսանդրը սովորական 11 տարեկան տղա է, հասարակ ընտանիքից։ Իր տասներկու ամյակից մի օր առաջ՝ նա մազերի մեջ ծամոն է գտնում։ Անհաջողությունները նրան ուղեկցում են նաև դպրոցում։ Բացի սա նա իմանում է նաև, որ աղջիկը, ով նրան դուր էր գալիս, գնում է ոչ թե իր ծննդյան օրվան, այլ ավելի հայտնի Ֆիլիպ Պարկերի։ Նա ցանկանում է պատմել, թե ինչ դժվար օր է իր համար, բայց ընտանիքի անդամները բոլորը զբաղված են իրենց գործերով։ Քնից առաջ իր ծննդյան օրը նա ցանկանում է, որ իր ընտանիքի բոլոր անդամները ևս անցկացնեն այնպիսի օր, ինչպիսին անց էր կացրել ինքը, այսինքն՝ անհաջողություններով լի օր։

## Դերերում
* Էդ Օքսենբուլդ՝ Ալեքսանդր Կուպեր
* Սթիվ Կարել Բեն Կուպեր
* Ջենիֆեր Գարներ՝ Քելլի Կուպեր
* Դիլան Մինեթ՝ Էնտոնի Կուպեր
* Քերրիս Դորսի՝ Էմիլի Կուպեր
* Էլիզ և Զոյա Վարգասներ
* Սիդնի Ֆուլլմեր
* Բելլա Թրոն
* Մեգան Մալլալլի
* Թոնի Թրաքս՝ Սթեֆ
* Դոնալդ Գլովեր
* Ջենիֆեր Կուլիջ՝ վարորդական հրահանգիչ
* Վան Դայք Դիք՝ հենց իր դերում

## Արձագանքներ
Ֆիլմը ստացել է քննադատների միջին և դրական արձագանքները։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ունի 61% արդյունք և 108 կինոքննադատների արձագանքի արդյունքում գնահատվել է 5,9 միավոր։ Metacritic կայքում հարյուր բալանոց սանդղակով ֆիլմը գնահատվել է 54 միավոր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դիսֆունկցիոնալ ընտանիքների մասին
Ելագինի պալատ

**Ելագինի պալատ** (), ամառային կայսերական պալատ, որը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի՝ Ելագին կղզում։ Ելագին է  կոչվել իր առաջին տիրոջ պատվին։ Պալատը նաև անվանել են Ելագինսկի կամ Ելագինոօստրովսկի պալատ։

## Շինարարություն
Ճարտարապետի անունը հայտնի չէ։ Որոշ պատմաբաններ ենթադրում են, որ հեղինակը Ջակոմո Կվարենգին է։ Կղզու վրա  ամառանոցի սկզբնական տեսքը չի պահպանվել։

19-րդ դարի սկզբին պալատը գնել է Ալեքսանդր Առաջինը իր մոր՝ Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։ Ելագինի պալատի վերակառուցման աշխատանքները վստահվել է Կարլ Ռոսսիին։ Ճարտարապետը կղզու վրա միանգամից մի քանի շենքեր է կառուցել։ 
 
Պալատի օվալաձև դահլիճը զարդարված էր արձանասյուներով և իոնական սյուներով։ Գմբեթի վրա կային տարօրինակ զարդաքանդակներ, իսկ պատերը երեսպատված էին արհեստական մարմարով։ Սենյակներից մեկը սպիտակ գույն ուներ, որը նման էր ճենապակու, այդ իսկ պատճառով այն անվանել են ճենապակյա սենյակ։ Մյուս արվեստագետները մարմարե պատի վրա ծաղիկներով նկարել են դիցաբանական տեսարաններ։

Ալեքսանդր I-ի գրասենյակի դուռը, որը գտնվում էր երկրորդ հարկում պատված էր բրոնզե նախշերով։

Saint Petersburg. Yelagin Palace interior of palace, with marble sculpture.jpg|
Saint Petersburg. Yelagin Palace interior of palace converted to a workers' club 2.jpg|
Saint Petersburg. Yelagin Palace interior of palace converted to a workers' club.jpg|

## Հաջորդ պատմություն
thumb|350px|left|Ելագին պալատ

Մարիա Ֆեոդորովնայի մահից հետո պալատը վերածվել է թագավորական «պահեստային» նստավայրի։ 20-րդ դարի սկզբին Ելագինի պալատը դարձել է Ռուսաստանի հանգստյան վայր։

Հեղափոխությունից հետո պալատը ստացել է թանգարանի կարգավիճակ։ Պետերբուրգում նմանատիպ թանգարաններ շատ են եղել, սակայն դրանք փակվել են կամ վերածվել այլ մշակութային և հասարակական հաստատությունների։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ պալատը խիստ ավերվել է և հրդեհվել։ Ճարտարապետ Սավկովը հավաքելով մարմարի, զարդերի, որմնանկարների մանր կտորներն  անմիջապես սկսել է նախապատրաստվել պալատի վերականգման աշխատանքներին։ Այդ դրվագներով և էսքիզներով հետագայում վերականգնվել է պալատի ներքին տեսքը։

Ճարտարապետ Պլոտնիկովի ղեկավարությամբ Ելագին պալատը վերականգնվել է և կրկին դարձել է թանգարան, որտեղ տեղակայվել են ապակու և ճենապակու հավաքածուներ։

Այսօր Ելագինի պալատում անցկացվում են մի շարք ցուցահանդեսներ և կազմակերպվում են ոճով տարբեր ժամանցային միջոցառումներ։ Ելագինի պալատի առաջ՝ կենտրոնական այգու դիմաց զբոսաշրջիկների համար կազմակերպվում են պիկնիկներ, ֆուրշետներ բաց երկնքի տակ և այլ միջոցառումներ։

## Գրականություն
* Пилявский В. И. Зодчий Росси. М.-Л.: ГИАиГ, 1951
## Արտաքին հղումներ
* Елагин дворец на сайте Rusarh.ru.
* Сферическая панорама скульптуры «Танцующие девушки» в Елагином парке.

Կատեգորիա:Ռուսաստանի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ
Կատեգորիա:1822 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով
Թատրոնի համաշխարհային օր

**Թատրոնի համաշխարհային օր** (), մասնագիտական միջազգային տոն թատրոնի բոլոր աշխատողների պատվին, նշվում է ամեն տարի մարտի 27-ին ամբողջ աշխարհում։ Այս տոնն ավանդաբար նշվում է հետևյալ խորագրով` *«Թոտրոնը որպես ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման և փոխըմբռնման միջոց»:*

## Պատմություն, նկարագրություն
«Թատրոնի համաշխարհային օր» տոնը սահմանվել է 1961 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին կից Թատրոնի միջազգային ինստիտուտի 9-րդ կոնգրեսի պատվիրատուների նախաձեռնությամբ (ստեղծվել է Պրահայում (Չեխոսլովակիա) 1948 թվականին)։ Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը ԹՄԻ-ի անդամ է դարձել 1959 թվականին, երբ ԽՍՀՄ-ի մայրաքաղաք Մոսկվայում համառուսաստանյան թատերական ընկերությունը ստեղծեց Թատրոնի միջազգային ինստիտուտի խորհրդային ազգային կենտրոնը։

«Թատրոնի օրը» թատրոնում աշխատողների՝ դերասանների, թատերական ռեժիսոր-բեմադրողների, պրոդյուսերների, լուսային օպերատորների, հնչյունային օպերատորների, մոնտաժողների, ձևավորողների և նույնիսկ տոմսավաճառների ու հանդերձարանում աշխատողների մասնագիտական տոնն է, քանի որ դեռ 1933 թվականին հունվարի 23-ին ՄԳԱԹ-ի հանդերձարանի աշխատողներին ուղղված նամակում ռուս գրող և թատերական ռեժիսոր Կոնստանտին Ստանիսլավսկին գրել է․ «Ներկայացումը սկսում է թատրոնի շենք մուտք գործելու պահից։ Դուք առաջինն եք դիմավորում եկող հանդիսատեսին...»: Այս մեջբերումը ժամանակի ընթացքում վերածվել է թևավոր խոսքի՝ «Թատրոնն սկսում է կախիչներից», որից էլ պարզ է դառնում, որ թատրոնում չկան երկրորդական դերեր և մասնագիտություններ։

Թատերական արվեստի սիրահարների  համար «Թատրոնի օրը» իսկական տոն է, քանի որ այդ օրը տեղի են ունենում  հանդիսավոր միջոցառումները «մշակութային տաճարներում», տարբեր թատերական փառատոնները, իսկ որոշ թատրոններ էլ այդ օրը փորձում են ցուցադրել նոր ներկայացումների պրեմիերաներ։

## Թատրոնի օրը Հայաստանում
Հայաստանում Թատրոնի միջազգային տոնը ամեն տարի նշվում է մարտի 27-ին նեղ մասնագիտական շրջանում։ Այդ օրը թատրոնի գործիչների միությունը կազմակերպում է «Արտավազդ» մրցանակաբաշխությունը, որի ժամանակ գնահատվում է թատերարվեստի նախորդ տարվա ձեռքբերումները։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Թատրոն

## Արտաքին հղումներ
* Թատրոնի համաշխարհային օր. 
* Թատրոնի համաշխարհային օր պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Թատրոն
Կատեգորիա:Մասնագիտական տոներ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր
Նեղոսի դելտա

245px|thumb|right|Նեղոսի գետի և դելտայի արբանյակային պատկերը
**Նեղոսի դելտա** (), աշխարհի խոշորագույն գետերից մեկի՝ Նեղոսի, դելտան, որը ձգվում է Միջերկրական ծովի երկայնքով 240 կմ՝ Ալեքսանդրիայից մինչև եգիպտական Պորտ Սաիդ նավահանգիստ։ Նեղոսի դելտան ընդհանուր հաշվով զբաղեցնում է մոտ 24 հազար քառ․ կմ տարածք։

Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մայրաքաղաք Կահիրեից փոքր-ինչ ներքև՝ ծովի թափվելու վայրից 160 կմ հարավ Նեղոսը բաժանվում է մի քանի ճյուղերի։ Նեղոսի դելտա եզրույթն առաջին անգամ իրենց խոսքում կիրառել են հին հույն աշխարհագրագետները։ Նրանք նշել են, որ Նեղոսի դելտան ունի եռանկյունաձև տեսք, այն նմանեցնելով հունական այբուբենի «դելտա» () տառի հետ։ Հենց այստեղից էլ առաջացել է *Նեղոսի դելտա* եզրույթը։

Ներկայումս Նեղոսի դելտայի շրջակայքում բնակվում է ամբողջ Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության բնակչության կեսը՝ մոտ 80 միլիոն մարդ։ Դելտայի ափին կառուցված են մի շարք խոշոր քաղաքներ, որոնք ունեն բնակչության բարձր խտության ցուցանիշ։ Նեղոսի դելտայի շրջակայքում բնակչության միջին խտության ցուցանիշը գերազանցում է 1000 մարդ մեկ քառակուսի կիլիոմետրի վրա։

Նեղոսի դելտայի ափին գտնվող ամենամեծ և ամենահայտնի քաղաքն Ալեքսանդրիան է, որը նաև Եգիպտոսի խոշորագույն նավահանգիստն է։ Այստեղ են գտնվում նաև ժամանակակից Եգիպտոսի մի շարք վարչատարածքային միավորներ։

Դեռևս հնագույն ժամանակներից՝ Հին Եգիպտոսի պետական միավորման գոյության օրոք, այն ունեցել է կարևոր տնտեսական նշանակություն։ Բացի Ալեքսանդրիայից և Կահիրեից, դելտայի շրջակայքում եղել են նաև մի շարք հնագույն քաղաքներ, որոնց մի մասը հիմա գոյություն չունի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նեղոսի դելտան — *Նեղոսը Եգիպտոսի համար*
* դելտայի տնտեսական նշանակությունը Եգիպտոսի համար
* Նեղոս գետի և վերջինիս դելտայի մասին 

Կատեգորիա:Եգիպտոսի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Նեղոսի ավազան
Կատեգորիա:Նեղոսի դելտա
Կատեգորիա:Արևելյան Միջերկրական
Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)

**Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի** (), Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի ուղղափառ եկեղեցի։ Վերջնականապես ավերվել է 1924 թվականին։

*Հասցեն`* ք. Դոնի Ռոստով, Սոբինոյի փողոց, տուն 2։

## Պատմություն
Ժամանակին Դոնի Ռոստով քաղաքի բնակիչներին Հովհաննես Մկրտիչ տաճարը հայտնի էր որպես «հին եկեղեցի»։ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին հիմնադրվել է 1872 թվականի հունիսի 6-ին, քաղաքի «Անխիղճ արվարձան» կոչվող շրջանում, Եկեղեցական, 2 (այժմ` Սոբինոյի փող.) հասցեով։ Եկեղեցին օծվել է 1873 թվականի հունիսի 24-ին։ Տաճարի շինարարությունն իրականացվել է տեղացի վաճառական Մոիսեյ Յակովլևիչ Գորբենկոյի միջոցներով։ Ճարտարապետն էր Գ. Ն. Վասիլևը։
200px|մինի|ձախից|Փայտե եկեղեցին
200px|մինի|ձախից|Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին
Երեք սրբերի խոնարհվող Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին ուներ երկու կողմնասեղան. մեկը հանուն Եթովպիայի քրիստոնեական սուրբ Վերապատվելի Մովսեսի Մուրինի էր, իսկ ձախը մնում էր չօծված։ Եկեղեցին կառուցված էր փայտից` քարե ցոկոլի վրա, որը շարվել էր տեղական թերթաքարից։ 1880 թվականին տաճարին կից կառուցվեց եկեղեցական-կղերական աղյուսե տուն, 1885 թվականին եկեղեցական-ծխական դպրոցի համար կառուցվեց մեկհարկանի շենք։

Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցու մոտակայքում` հրապարակում, գտնվում էր Տեմեռնիկյան շուկան։ 1905 թվականի դեկտեմբերին շուկան դարձավ առաջին ռուսական հեղափոխության մարտերի վայր։ Այնտեղ կառուցվել էին բարիկադներ։ 1917 թվականին Տեմեռնիկյան շուկայում զենք ու ռազմական հանդերձանք էին վաճառում։

Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ տաճարն այրվել է 1913 թվականի ապրիլի 18-ի գիշերը։ Հրդեհից հետո այդ տեղում կազմակերպվել է ժամանակավոր փայտե զանգակատուն, իսկ եկեղեցական-ծխական դպրոցի շենքում կազմակերպվել է Հովհաննես Մկրտիչ աղոթքի տուն` զոհասեղանով։

Քաղաքացիական պատերազմից հետո եկեղեցական շինությունների մնացորդները խարխլվեցին և 1924 թվականին այդ վայրում սկսվեց Վլադիմիր Լենինի անվան աշխատանքի պալատի (երկաթուղայինների լենպալատի) շինարարությունը։ 1927 թվականի նոյեմբերի 6-ին, Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխության 10-ամյակի նախօրեին, պալատը բացվեց։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին աշխատանքի պալատն այրվեց։ 1960 թվականին պալատը վերակառուցվեց և վերականգնվեց։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ростов-на-Дону. Церковь Иоанна Предтечи.

Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
DC կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի կերպարների ցուցակ

**DC ընդլայնված տիեզերքը** (անգլ.՝ *DC Extended Universe*)՝ ներառում է DC կոմիքսների հերոսների մեծ քանակությամբ կինոադապտացիաներ, Warner Bros.-ի արտադրությամբ։

## Դերասաններ և կերպարներ

**Աղյուսակի մասին.**
* Մոխրագույն - կերպարը չի հայտնվում։
* *Շեղատառ* - կերպարը հայտնվում է, որպես կամեո։
* *О* - միայն հնչունավորում։
* *РВ* - կերպարը հայտնվում է միայն ռեժիսորական վերսիայում։
* *++* - միայն պատկեր, կամ նկար, ինքը կերպարը ֆիլմում չի հայտնվում։



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:DC-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերք
Պետրոս և Պողոս եկեղեցի (Կամեննի Բրոդ)

**Եկեղեցի ի պատիվ սուրբ առաքյալներ Պողոսի և Պետրոսի** (), ուղղափառ տաճար ՌԴ Ռոստովի մարզի Կամեննի Բրոդ գյուղում։ Օծվել է ի պատիվ սուրբ առաքյալներ Պետրոսի և Պողոսի։ Ենթարկվում է Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։

## Պատմություն
1780 թվականին Կամեննո-Բրոդսկայա գյուղում մենատնատեր մալոռուսների փոխարեն բնակեցվեցին կազակներ։ Գյուղը երկար ժամանակ չուներ սեփական տաճար, այդ պատճառով կազակները համարվում էին Մեծ մարտիրոսուհի Վարվառա եկեղեցու ծխական համայնքի անդամներ։ Այդ եկեղեցին կառուցվել էր 1781 թվականին և գտնվում էր Գրուշևսկայա ստանիցայում։

Այն տարիներին Դոնի գյուղերում թույլատրվում էր եկեղեցիներ կառուցել միայն Սուրբ սինոդի թույլտվությամբ, քանի որ իշխանությունները վախենում էին հնածիսության հետագա տարածումից։ Միայն 1844 թվականին այդ սահմանափակումը հանվեց, և տեղի կազակները որոշեցին եկեղեցի կառուցել սեփական գյուղում։

1862 թվականին հավատացյալների գումարով հիմնադրվեց գյուղում առաջին` փայտե եկեղեցին` ի պատիվ առաքյալներ Պետրոսի և Պողոսի։ Այս եկեղեցու օծումը  տեղի ունեցավ 1864 թվականի ապրիլի 27-ին։ Նաև նրա կողքին հիմնադրվեց առաջին գերեզմանատունը։ Սակայն 1881 թվականի մայիսի 20-ին կայծակի հարվածից առաջացած հրդեհի պատճառով եկեղեցին այրվեց։

Այրվածի փոխարեն 1885 թվականին կառուցվեց նոր եկեղեցի, որն օծվեց նույն թվականի նոյեմբերի 10-ին։ 1905 թվականին այն ընդարձակվեց։ Մոտավորապես նույն տարիներին տեղական իշխանությունները նրա կողքին կառուցեցին երկու եկեղեցական-ծխական դպրոց` արական և իգական։

Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցին բազմիցս փակվել է։ Հայտնի է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այն գործել է, թեև 1941-1942 թվականներին այնտեղ հանգչել են Ռոստովի հրետանային ուսումնարանի կուրսանտների մասունքները։ Վերջնականապես եկեղեցին փակվել է 1961 թվականին՝ Նիկիտա Խրուշչովի կառավարման օրոք իրականացված հակակրոնական արշավի ժամանակ։ Տաճարի շենքում սկզբում գործել է մարզադահլիճ, այնուհետև` քիմիկատների պահեստ։

1990-ական թվականներին եկեղեցու լքված շենքը, որից այդ պահին մնացել էին միայն պատերը, որոշվել է վերակազմավորել ակումբի, բայց դրամական միջոցների բացակայության պատճառով այս գաղափարը կյանքի չի կոչվել։ 1997 թվականին մեկնարկել են տաճարի վերակառուցման աշխատանքները, բայց շուտով դադարեցվել են և վերսկսվել են միայն 2008 թվականին։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին հանդիսավորությամբ բացվել է տաճարի մաղթանքի հատվածը։ 2012 թվականին տաճարում տեղադրվել են զանգեր, իսկ արդեն 2013 թվականին վերականգնվել է տաճարի հիմնական մասը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի տեսարժան վայրեր
Արծրունիների տոհմածառ

Ստորև ներկայացված է Արծրունիների տոհմածառը։
300px|աջից

## Մ․թ․ա․ 6-րդ դար - մ.թ. 5-րդ դար

## 8-րդ դար - 12-րդ դար

## 11-րդ դար - 14-րդ դար

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արծրունիներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան
Դրամա (քաղաք)

**Դրամա** (), քաղաք Հունաստանում, որը գտնվում է Արևելյան Մակեդոնիայում։ Քաղաքի դարավոր պատմությունը, բազմաթիվ ճարտարապետական հուշարձաններն են ։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի Դրամայի բնակչությունը կազմում է 42 501 մարդ։

## Պատմությունը
thumb|left|270px|Բյուզանդական պատ Դրամայում
Հռոմեական ժամանակներում հայտնի էր որպես Դրամա Դրավիսկոս հունական. Δραβήσκος, և դա կարևոր առևտրային կենտրոն և ռազմական ճամբար էր, Էգնատիեվոյ ճանապարհի մոտ։ Դրաման լավ է մատակարարվում ջրով լեռնային աղբյուրներից։ Մեկ տարբերակի անունը գալիս է բառի ԳիԴրամա (հունական Γηδράμα - Ջրի)։ Քաղաքը գտնվում է այն նույն վայրում, որտեղ հնում։

Սկսած 20-րդ դարի վերջից քաղաքն ունեցել է բազմազգ բնակչություն։ 1900 թ. Վասիլա Կինչեվա «Մակեդոնիայի Ազգագրության և վիճակագրությունը» ցույց է տալիս, 6.3 հազար հայերով բնակեցված քաղաքը, թուրքերին 1.5 հազար հույներ, 350 բուլղարական քրիստոնյաներ, 300 հանքերի 240 գնչուներ, 150 հրեաներ, 50 չերքեզներ  և 150  ուրիշներ : Նախքան Բալկանյան պատերազմների դա նաև կարևոր տնտեսական կենտրոն է։ Դրաման օկուպացվել է բուլղարական զորքերի Բալկանյան առաջին պատերազմում, և մտել է Հունաստանի Երկրորդ Բալկանյան պատերազմում։ thumb|left|250px|Բուլղարիայի ռազմական լուսանկարները ցույց տալով severed ղեկավարներին հույն ապստամբների, հետո դրամատիկական ապստամբության։ 1941 թվականի սեպտեմբեր:Այնուհետև 1941-1944 թթ էր կրկին օկուպացված է Բուլղարիայի Գերմանիայի դաշնակից լինելը։ 1941 թ., սեպտեմբերի 29-ին, հետո վաղաժամ ապստամբության նախաձեռնած հունական կոմունիստների, բուլղարական օկուպանտները գնդակահարել են մոտ 2 հազար բնակիչների Դրամայում։

## Տնտեսություն
Ոչ վաղ անցյալում Դրամայի տնտեսության տեքստիլ արդյունաբերությունը ռեկորդային էր։ Սակայն, այդ արդյունաբերությունը փակվել է։ Դրամա է նաև ժամանակ ամենամյա փառատոնի կարճամետրաժ ֆիլմերը։ http://www.dramafilmfestival.gr/

## Պատկերասրահ


Պատկեր:Sundial archaeological museum Dramas.JPG|
Պատկեր:Drama svNikolaj bivsha dzhamia.JPG|
Պատկեր:Drama-uprising-monument.jpg|
Պատկեր:Jewish Memorial Drama.jpg|



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Միլիվոյ Ռուկավինա

**Միլիվոյ Ռուկավինա** (խորվ. Milivoj Rukavina, ), հարավսլավական ռազմական և քաղաքական գործիչ, Զագրեբի երեսունչորսերորդ քաղաքապետը։

Ռուկավինան մասնագիտությամբ իրավաբան էր, իրավագիտության դոկտոր։ 1940 թվականի ամռանը մտել է Հարավսլավիայի Կոմունիստական կուսակցության մեջ, իսկ հաջորդ տարի մասնակցել է Հարավսլավիայի  ժողովրդաազատագրական պայքարին։ Պատերազմի ժամանակ եղել է կոմիսար։

Պատերազմից հետո եղել է Խորվաթիայի գլխավոր դատախազ, Սաբորի նախագահի տեղակալ, Միութենական գործադիր կոմիտեի անդամ, պատգամավոր, իսկ  1950-1951 թվականներին Զագրեբի քաղաքապետ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Vojna enciklopedija, 2. izd., 1978, Zvezek 8, str. 236.

Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հարավսլավիայի քաղաքական գործիչներ
Քարիմա Աբբուդ

**Քարիմա Աբբուդ** (, ), պաղեստինցի լուսանկարիչ, համարվում է տարածաշրջանում լուսանկարչությամբ պրոֆեսիոնալ զբաղվող առաջին կինը։  Հայտնի է որպես՝  «Տիկին լուսանկարիչ» («Lady Photographer»)։

## Կենսագրություն
Քարիմա Աբբուդը ծնվել է 1891-1899 թվականներին Շեֆարամի բողոքական քահանա՝ Ասադ Աբբուդայի ընտանիքում։ Ընտանիքը երկար ժամանակ տեղափոխվել է քաղաքից քաղաք և վերջապես հաստատվել Բեթղեհեմում։ 1913 թվականին Քարման նվեր է ստացել իր առաջին լուսանկարչական սարքը և սկսել է նկարել հարազատներին, ընկերներին և բնապատկերներ։ Աբվարտել է Երուսաղեմի Շմիդթի իգական դպրոցը։ Ավելի ուշ լեզվաբանություն է ուսումնասիրել Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանում։ Ծնողների մահից հետո՝ 1940-ական թվականներին տեղափոխվել է Երուսաղեմ, իսկ հետո Բեթլեհեմ։ Մահացել է Նազարեթում։

## Լուսանկարչություն
1930-ական թվականներից սկսել է պրոֆեսիոնալ զբաղվել լուսանկարչությամբ։ Դիմանկարներից և բնապատկերներից բացի, լուսանկարել է Մերձավոր Արևելքի քաղաքները՝ Նազարեթը, Բեթղեհեմը, Բաալբեկը, Տվերիան և այլն։ Հաճախ լուսանկարները ձեռքով գունավորել է։ Լուսանկարել է հարյուրավոր լուսանկարներ, որոնց մեծ մասը 1948-1949 թվականների արաբա-իսրայելական պատերազմի տարիներին անհետ կորել են։ 2006 թվականին Երուսաղեմի այն տանը, որտեղ ենթադրաբար 1930-1948 թվականներին ապրել է Քարիմա Աբբուդը, գտնվել են նրա 400 լուսանկար։


Abbud11A.jpg
Abbud24C.jpg
Abbud.front.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պաղեստինցի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ
Կլարա Աբգար

**Կլարա Աբգար** (, Կլարա Աբգարյան, ), իրանահայ նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Կլարա Աբգարը ծնվել է 1922 թվականին Թեհրանում` սպահանցի արվեստագետների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից հետաքրքրություն է ցուցաբերել լուսանկարչության հանդեպ։ Սովորել է Արվեստի օրիորդաց դպրոցում, այնուհետև` Գեղանկարչության բարձրագույն ուսումնարանում։ Աշակերտել է Թահեր Ջավադզենին (մանրանկարչություն), Հադեյխանի Թաջվիդին (մանրանկարչություն), Ալի Դորուդին (ոսկերչություն), Մողիմին (մանրանկարչություն), Նասրոլլահ Յուսուֆին (ոսկերչություն և գորգի նախշագործություն), Աբդոլլահ Բաղերին (ոսկերչություն) և Հոսեյն Քաշիթարաշին։

Բարձրագույն ուսումնարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Իրանի արվեստի ու մշակույթի նախարարության տարբեր բաժիններում։

Կլարա Աբգարը ստեղծել է մանրանկարներ, թազհիբի (նկարների ներշրջանակային ձևավորում) նմուշներ, հագուստի, կտորի  և զարդերի ուրվագծեր։  Նրա կտավների առանձնահատկություններից են սահուն գծերն ու երաժշտականությունը։ Աբգարի մանրանկարներում առանձնակի տեղ են գրավում հեծյալների, ծաղիկների, Խայամի, Աթթարի, Շեյխ Ահմադի դամբարանների, Քաշանի Ֆիրուզաբադ և Ալիաբադ աշտարակների պատկերներն ու տեսարանները, նատյուրմորտները։ Կլարա Աբգարի ստեղծագործություններից են` «Անուշիրվան և Բոզորգմեհրը», «Բահրամի որսը», «Յուսեֆն ու Զոլեյխան», «Պառավն ու սուլթան Սանջարը», «Փեյմանի թագը» (փորագրություն արծաթի վրա)։

Կլարա Աբգարի աշխատանքները գտնվում են Թեհրանի Կլարա Աբգար թանգարանում, Իրանի մարդաբանական թանգարանում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։ Կլարա Աբգարի «Տասը դեմք» նկարը Հայաստանի ազգային պատկերասրահին է նվիրել Ժանետ Լազարյանը։ 
մինի|Թեհրանի Նոր Բուրաստան գերեզմանատան
1991 թվականին Կլարա Աբգարն իր ունեցվածքն ու բոլոր գործերը նվիրել է Իրանի մշակութային ժառանգության կառույցին։ 1993 թվականին Իրանի մշակութային ժառանգության կազմակերպությունը Թեհրանի Սաադաբադ համալիրի թանգարաններից մեկը կոչել է Կլարա Աբգարի անունով։

Կլարա Աբգարի բնակարանը, իր ցանկությամբ, մահից հետո վերածվել է նկարչական արվեստի դպրոցի։

## Մահ
Կլարա Աբգարը մահացել է 1996 թվականին։ Թաղված է Թեհրանի Նոր Բուրաստան գերեզմանատանը։

## Գրականություն
* فرخ‌زاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. ص. ۱۸. ISBN 964-341-116-8.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանահայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Իրանցի մանրանկարիչներ
Վլադիմիր Շեկոյան

**Վլադիմիր Արմենակի Շեկոյան** (), հայ մարէաբան, իմունաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1982): ՀՀ ԲԳԱ անդամ (2003): ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2010):

## Կենսագրություն
Վլադիմիր Շեկոյանը ծնվել է 1942 թվականին Երևանում։ 1964 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1966 թվականից աշխատում է նույն ԲՈՒՀ-ում, 1979-1982 թվականներին ընտրվել է ինստիտուտի արհկոմիտեի նախագահ, 1986 թվականից ղեկավարում է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի մանրէաբանության, իմունաբանության և վիրուսաբանության ամբիոնը, միաժամանակ, 1983-1991 թվականներին եղել է բուժական ֆակուլտետի դեկան, 2002-2011 թվականներին` ՀՊԲՀ պրոռեկտոր։ 1995 թվականից ՀՀ համաճարակաբանների ընկերակցության խորհրդի փոխնախագահն է, պաշտպանական մասնագիտական և մի շարք գիտա­կան հանդեսների խմբագրական խորհուրդ­ների անդամ է։

Շեկոյանի գիտական գործունեությունը նվիրված է նյարդային և իմուն համակարգերի փոխազդեցության դերի ուսումնասիրությանը իմունաբանական պրոցեսներում։ Հիմնավորել է ենթատեսաթմբի կարգավորող ազդեցությունը միակորիզ ֆագոցիտային համակարգի բջիջների և նրանց լիզոսոմային ապարատի ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Ուսումնասիրել է նյարդաակտիվ ամինաթթուների (ԳԱԿԹ) ու լիմֆոցիտների փոխազդեցության նշանակությունը ֆիզիոլոգիական և ախտաբանական շարժընթացներում, նաև խառը վերքային վարակների ընթացքի առանձնահատկությունների ախտածնային մեխանիզմները։

## Պարգևներ
* ՀՀ Մխիթար Հերացու մեդալ, 2000 թ.
* ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ, 2010 թ.

## Երկեր
Հեղինակ է շուրջ 140 ուսումնագիտական հրապարակումների, այդ թվում՝ մենա­գրու­թյան, երեք դա­սագրքի և մի շարք ուսումնական ձեռնարկների։ 
* «Բժշկական մանրէաբանություն, իմունաբանություն և վիրուսաբանություն» (1991, դասագիրք)
*Регуляция защитных функций организма, Л., 1982.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ իմունաբաններ
Կատեգորիա:Հայ մանրէաբաններ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ
Հյուսիսային Ամերիկայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

Այստեղ ներկայացված են Հյուսիսային Ամերիկայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկը։

## Տես նաև
* Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
* Համաշխարհային ժառանգություն
* Ասիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
* Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
* Հարավային Ամերիկայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
* Աֆրիկայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
* Օվկիանիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ. ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաշտոնական կայք 
* ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների վիճակագրություն. ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հյուսիսային Ամերիկայում
Ատլետիկո Ռաֆաելա

**«Ատլետիկո Ռաֆաելա»** (իսպ.՝ Asociación Mutual Social y Deportiva Atlético de Rafaela), արգենտինական ֆուտբոլային ակումբ Ռաֆաելա քաղաքից։

## Պատմությունը
Ակումբը հիմնադրվել է 1907 թվականի հունվարի 13-ին։ Թիմը սկզբից անվանվել է «*Արգենտինո Ատլետիկո Ռաֆաելա*»։

Ակումբի տնային մարզադաշտը եղել է «*Էստադիո Ռաֆաելա*»-ն, որը տեղավորել է 16000 հանդիսականի։ Ներկայումս թիմը տնային հանդիպումների մարզադաշտը «Նուվեո Մոնումենտալ»-ն է, տարողությոընը՝ 14660 մարդ։

Պրիմերա B-ում իր դեբյուտը «*Ատլետիկո Ռաֆաելա*»-ն նշել է 1989 թվականին։ Դեբյուտից հետո թիմը առաջնության շրջանակներում անցկացրել է 14 մրցաշրջան, իսկ 2002/2003 մրցաշրջանի արդյունքում դարձել է առաջնության հաղթող և ստացել Արգենտինայի առաջնությունում հանդես գալու իրավունք։ 2003/2004 մրցաշրջանում Արգենտինայի առաջնության 20 թիմերի շարքում գրավել է 18-րդ տեղը և ուղարկվել B դիվիզիոն։

Հաջորդ մրցաշրջանում թիմը B դիվիզիոնում գրավել է 4-րդ տեղը և ստացել Արգենտինայի առաջնությունում հանդես գալու իրավունք։

2010/2011 մրցաշրջանի արդունքներով «*Ատլետիկո Ռաֆաելա*»-ն դարձել է Պրիմերա B-ի չեմպիոն։

## Մրցաշրջաններ
* Պրիմերա B - 21 մրցաշրջան
* Արգենտինայի առաջնություն - 6 մրցաշրջան

## Ձեռքբերումներ
* Պրիմերա B-ի չեմպիոն - 2002/03, 2010/11

## Հայտնի ֆուտբոլիստներ
*  Գուստավո Ալվարո
*  Մարսելո Բարովերո
*  Վալտեր Գայտան
*  Սեզար Կարինիյանո
*  Սեբաստիան Կառերա
*  Գաբրիել Սչուռեր

## Հայտնի մարզիչներ
*  Խոսե Լուիս Բրաուն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը 
* Երկրպագոների կայքը 

Կատեգորիա:1907 հիմնադրումներ Արգենտինայում
Կատեգորիա:1907 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Կատեգորիա:Արգենտինական ֆուտբոլային ակումբներ
Յոնաս Ավիժյուս

**Յոնաս Ավիժյուս** (, ), լիտվացի գրող, արձակագիր։ ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Աշխատել է որպես լրագրող։ 1948 թվականից եղել է պրոֆեսիոնալ գրող։ Լիտվական ԽՍՀ-ի ժողոցրդական գրող։ 1996 թվականին ընտրվել է Լիտվայի Սեյմի անդամ, եղել է Հայրենիքի միության անդամ։

## Գործունեություն
1948 թվականին հրատարակվել է «Առաջին ակոսներ» () պատվածքների ժողովածուն։ Նրա «Ժառանգություն» () վիպակում պատկերված է լիտվական գյուղի կոլխոզային կյանքի առաջին փուլը։ Սովետական գյուղին են նվիրված նաև «Փառք»  պատմվածքը, «Սպիտակ ուռենիներ» պիեսը (1954), «Ազատվածները», «Մարդիկ և իրադարձությունները» (1954) պատմվածքների ու ակնարկների ժողովածուները, «Գյուղը ճամփաբաժանին» () վեպը (1964)։

Հեղինակել է Լիտվայի անցյալին նվիրված «Ապակե լեռ» (, 1961) վեպը, որը համարվում է նրա առաջին լուրջ ստեղծագործությունը։ Ավիժյուսի կարևորագույն ստեղծագործությունը «Կորցրած կտուր» վեպն է (, 1970, 1976 թվականի Լենինյան մրցանակ), որը ներկայացնում է Լիտավական ժողովրդի դաժան և արյունալից տարիները Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ, ինչպես նաև դրանից հետո։

## Թարգմանություններ
Ռուսերեն են թարգմանվել «Վեպեր և պատմություններ» (1953), «Գետը և ափերը», «Շփոթություններ գյուղում» ժողովածուները, «Կորցրած կտուր» վեպը (թարգմանված է նաև անգլերեն, արաբերեն, հայերեն, բուլղարերեն, հունգարերեն, ղազախերեն, վիետնամերեն, կխմերերեն, լատիներեն, մոլդավերեն, մոնղոլերեն, գերմաներեն, լեհերեն, ռումիներեն, սլեվերեն, ուզբեկերեն, ուկրաիներեն, ֆրանսերեն, չեխերեն, էստոներեն)։

## Պարգևներ
* Լենինյան մրցանակ (1976) «Կորցրած կտուր» վեպի համար (1970)
* Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1986)
* Լիտվայի Գյադիմինաս մեծն իշխանի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Avyžius, Jonas 

Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ
Հաթ-Ռիվերի իշխանություն

**Հաթ-Ռիվերի իշխանություն**, վիրտուալ պետություն Ավստրալիայում, որը հիմնվել է 1970 թվականին Լեոնարդ Քեսլիի կողմից։ Ամբողջական անվանումը` Հաթ-Ռիվերի շրջանի իշխանություն, այժմ` Հաթ-Ռիվերի իշխանություն։ Գտնվում է Քեսլի ընտանիքին պատկանող ֆերմերային տնտեսության տարածքում, Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի վարչական կենտրոն Պետր քաղաքից 517 կմ դեպի հյուսիս։

## Պատմություն
1969 թվականին Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի վարչակազմը քվոտա է սահմանել ցորենի աճեցման համար, ինչը վտանգել է տարածքի շատ ֆերմերային տնտեսությունների գոյությունը։ Քեսլի ընտանիքն օրենքներն այնպես մենաբանեց, որ դրանք նրանց իրավունք տվեցին ձևավորել իրենց սեփական կառավարությունն ու անկախանալ Ավստրալիայից։ Քվոտաների վերաբերյալ երկարացված բանավեճերի արդյունքում 1970 թվականին Լեոնարդ Ջորջ Քեսլին (Leonard George Casley) պաշտոնապես անկախացավ Ավստրալիական միությունից և 1970 թվականի ապրիլի 21-ին ղեկավարեց նոր ձևավորված Հաթ-Ռիվեր գավառը։

2006 թվականի դեկտեմբերին Լեոնարդ իշխանը փոխել է պետության անվանումը, դարձնելով այն «Հաթ-Ռիվերի իշխանություն»` հրաժարվելով «գավառ» բառից։ 2008 թվականին Եվրոպական Միությունը հուշագիր է հրապարակել «մասնավոր կազմակերպությունների և որոշակի անձանց կողմից տրվող «հորինված» անձնագրերի» վերաբերյալ, որոնցով արգելվում է տրամադրել պաշտոնական տրանզիտային վիզաներ։ Փաստաթղթում այդպիսի «հորինված» անձնագրերի թվում հիշատակվում են նաև Հաթ-Ռիվերի իշխանության անձնագրերը։

2011 թվականին պետությունում մշտապես ապրում է մոտավորապես 30 մարդ, այն դեպքում, երբ Իշխանության անձնագրերի կրողների թիվը հաշվվում է մոտ 14.000:

## Տնտեսություն
250px|մինի|Հաթ-Ռիվերի իշխանության մետաղադրամը, 1991 թվական
Հաթ-Ռիվերի դոլար (ավստրալիական դոլարի հանդեպ ունի 1:1 հարաբերակցությունը)։ 1974 թվականին թողարկվեցին թղթադրամներ, իսկ 1976 և 1978 թվականներին` մետաղադրամներ։ Դրամահատումը կատարվում էր Կանադայում, Լոմբարդո դրամահատարանում։ Ցածր անվանական արժեք ունեցող մետաղադրամները նախատեսված էին դրամաշրջանառության համար։ Միևնույն ժամանակ թողարկվում էին նույն մետաղադրամներից հավաքածուների համար, 30 դոլար արժողությամբ արծաթե և 100 դոլար արժողությամբ ոսկե մետաղադրամներ։ 1979 թվականին որոշում ընդունվեց դադարերցնել շրջանառային մետաղադրամների հատումը և զբաղվել միայն թանկարժեք մեդալներից հուշադրամների հատմամբ։ Դրամահատման վայրը դարձավ ԱՄՆ-ում գտնվող Նյու Քուինսլենդ դրամահատարանը։ 1995 թվականին ԱՄՆ-ի փոստային ծառայությունը դադարեցրեց ԱՄՆ-ում Հաթ-Ռիվերի իշխանության մետաղադրամների վաճառքն իր տարածքում։ 2000 թվականին ավստրալիական դրամահատարանում ոչ մեծ ծավալով հատվել են 100 դոլարանոց ոսկե մետաղադրամներ` նվիրված Հաթ-Ռիվեր գավառի կազմավորմանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Нью-Васюки по-австралийски 

Կատեգորիա:1970
Կատեգորիա:1970 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:1970 հիմնադրումներ Ավստրալիայում
Կատեգորիա:Ավստրալիա
Կատեգորիա:Նախկին միապետություններ
Կատեգորիա:Նախկինում գոյություն ունեցած չճանաչված պետություններ
Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Մայքլ Քրոուֆորդ

**Մայքլ Քրոուֆորդ** (, ), բրիտանացի դերասան և երգիչ, Բրիտանական կայսրության շքանշանի շքանշանակակիր, մի շարք շքանշանների դափնեկիր է։ Նրա կարիերան ներառում է՝ ռադիոբեմադրություն, դերեր կինոյում և հեռուստատեսությունում, նաև դերեր է մարմնավորել Բրոդվեյի և Վեսթ Էնդի լավագույն թատրոններում։ Քրուֆորդը «Օպերայի ուրվականը» մյուզիքլում եղել է ուրվականի առաջին դերակատարը։

## Թատրոն
* 1971 թվական՝ Ոչ մի սեքս, խնդրում եմ, մենք եղբայրներ ենք (Բռայան Ռաննիքլս) 
* 1974 թվական՝ Ստախոս Բիլլի մյուզիքլ (Բիլլի) 
* 1979 թվական՝ Ծաղիկներ Էլջերնոնի համար (Չարլի Գորդոն) 
* 1981 թվական՝ Բարնում (Պ. Տ. Բարնում) 
* 1986 թվական՝ Օպերայի ուրվականը (Ուրվական) 
* 2002 թվական՝ Պար վամպիրների հետ (գրաֆ ֆոն Կրոլոկ) 
* 2004 թվական՝ Սպիտակ աղջիկը (գրաֆ Ֆոսկո) 
* 2011 թվական՝ Օզ երկրի հրաշագործը (Պրոֆեսոր Մարվել/Զմրուխտե քաղաքի դռնապան/Զբոսավար/Հրաշագործ

## Ֆիլմագրություն
* 1965 թվական՝ Հմտություն (Կոլին)
* 1966 թվական՝ Համաժողովի ճանապարհին տեղի ունեցած զվարճալի պատմություն (Հերոն)
* 1967 թվական՝ Կատակասերը (Մայքլ Թրեմեյն)
* 1967 թվական՝ Ինչպես ես հաղթեցի պատերազմը (Գուդբոդի)
* 1969 թվական՝ Հելլոու, Դոլլի! (Կորնելիուս)
* 1972 թվական՝ Ալիսը հրաշքների աշխարհում (Սպիտակ ճագար)
* 2008 թվական՝ ՎԱԼԼ-Ի («Հելլոու, Դոլլի!» ֆիլմի միջի Կորնելիուս)

## Պարգևներև մրցանակներ
* 1981 թվական՝ Բարնում՝ Լաուրեուս մրցանակ 
* 1986 թվական՝ «Օպերայի ուրվականը»
** Թոնի
** Դրամա Դեսք
* 2002 թվական՝ «100 մեծանուն բրիտոնների» ցանկում զբաղեցնում է 17-րդ տեղը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ
Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:«Դրամա Դեսկ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Ատլետիկո Սարմիենտո

**Ատլետիկո Սարմիենտո** (), արգենտինական ֆուտբոլային ակումբ Բուենոս Այրես պրովինցիայի Խունին քաղաքից։

## Պատմությունը
Ակումբը հիմնադրվել է 1911 թվականի ապրիլի 1-ին մի խումբ սլովակների կողմից՝ սկզբնապես կրելով «Սարմիենտո ֆուտբոլային ակումբ» անվանումը։ 1933 թվականի հունվարի 27-ից թիմը կրում է «Ատլետիկո Սարմիենտո» անվանումը։ 1952 թվականից սկսած Ատլետիկո Սարմիենտոն մասնակցում է պաշտոնական մրցաշարարերի։

2014 թվականին Ատլետիկո Սարմիենտոն Պրիմերա B-ում գրավել է 4-րդ տեղը և Արգենտինայի առաջնությանը մասնակցելու իրավունք է ստացել։ 2015 թվականից սկսած Ատլետիկո Սարմիենտոն հանդես է գալիս Արգենտինայի առաջնությունում։
 
Թիմը իր տնային հանդիպումներն անցկացնում է Էվա Պերոն մարզադաշտում (), որը տեղավորում է 19000 հանդիսականի։

## Ձեռքբերումներ
* Արգենտինայի երկրորդ դիվիզիոնի չեմպիոն - 1980
* Արգենտինայի երրորդ դիվիզիոնի չեմպիոն - 1977, 2004, 2012

## Հայտնի ֆուտբոլիստներ
*  Ամիլտոն Պերեյրա
*  Դիեգո Գոնսալես Չավես
*  Էմանուել Տրիպոդի
*  Անդրես Ֆրանսոյա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կաքը  
* Երկրպագոների կայքը 

Կատեգորիա:1911 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Կատեգորիա:1911 հիմնադրումներ Արգենտինայում
Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Բալագուրա

**Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Բալագուրա** (, ), ուկրաինացի և իտալացի վավերագրական ֆիլմեր նկարահանող, Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիստների ազգային միության անդամ։ Կիևի պատվավոր քաղաքացի (2008)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականին Վոլինի մարզի Լյուբոլ քաղաքում։ 1981 թվականին ընդունվել է Շևչենկոյի անվան համալսարան, որն ավարտել է 1987 թվականին։ Համալսարանն ավարտելու վերջին տարին պատմություն է դասավանդել։ Հետագայում աշխատանք է գտել Ուկրաինական վավերագրական ֆիլմերի ստուդիայում՝ որպես ռեժիսորների օգնական։ Իսկ ահա մեկ տարի անց նկարահանել է իր առաջին ֆիլմը։ Իր առաջին ֆիլմը եղել է վավերագրական ժանրի կարճամետրաժ «Մեր եղբայներին ու քույրերին» ֆիլմը, որն Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում ստացավ լավագույն վավերագրական ֆիլմ մրցանակ։ Դրանից հետո մի քանի ֆիլմեր է նկարահանել։ Ալեքսանդր Բալագուրան իր կարիերայի լավագույն ֆիլմ է համարում «Անտոլոգիոն» ֆիլմը։

##### Ընտանեկան կարգավիճակ
Ամուսնացած է, կինը պատմաբան է։ Երեք երեխաների հայր է։ Ընտանիքի հետ բնակվում է Ջենովայում։

## Աշխատանքները
30 վավերագրական ֆիլմերի հեղինակ է, մասնակցել է՝ Կիևի, Փարիզի, Թուրինի, Տորոնտոյի, Տամպերեի, Ֆլորենցիայի, Տալիակոցոյի միջազգային կինոփառատոններին։

* 2011 թվական՝ Կադրում օբյեկտիվ կյանքի տևողությունը
* 2010 թվական՝ Վազքի տոնուսը (10 րոպե)
* 2009 թվական՝ Textura lucis (23 րոպե)
* 2007 թվական՝ Թիթեռնիկի թևերը (ֆիլմ անավարտ ֆիլմի մասին) (64 րոպե)
* 2005 թվական՝ Verso meta (59 րոպե)
* 2004 թվական՝ Իտալական դադար (ֆիլմ ֆիլմի սպասման մասին) (3 ժամ 30 րոպե)
* 1998-1999 թվական՝ Լուսանկարչի վավերագրական ցիկլը
* 1996 թվական՝ Անտոլոգիոն (ուկրաինական ֆիլմ)
* 1997 թվական՝ Ռաֆայիլ Նախմանովիչ, Անատոլի Սիրիխ, Վլադիմիր Կոստենկո՝ 15 րոպեանոց վավերագրական ֆիլմ նկարահանած կինոօպերատորների կողնից
* 1994 թվական՝ Messa eclectica (18 րոպե)
* 1994 թվական՝ Մի աղվեսի կանաչ մտքերից (20 րոպե)
* 1993 թվական՝ Վլադիմիր Իվանսյուկ։ Երաժշտություն (30 րոպե)
* 1992 թվական՝ Երեք եկեղեցի իմ ափում (30 րոպե)
* 1991 թվական՝ Այրի փողոց (18 րոպե)
* 1990 թվական՝ Մեր եղբայներին ու քույրերին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Олександр Балагура: «Можна розлюбити жінку, а світ кіно&nbsp;— ніколи» // Газета «Високий Замок», 19.07.2012
* Сценарна майстерня. Олександр Балагура

Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կիևի պատվավոր քաղաքացիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ
Կախարդները վերադառնում են: Ալեքսն ընդդեմ Ալեքսի

**«Կախարդները վերադառնում են. Ալեքսն ընդդեմ Ալեքսի»** (), ամերիկյան հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանվել է «Ուեյվերլի Փլեյսի կախարդները» կատակերգական հեռուստասերիալի մոտիվներով։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի մարտի 15-ին «Disney Channel» հեռուստաալիքով։ Դեյվիդ Հենրին չի մասնակցել ֆիլմի նկարահանումներին։

## Սյուժե
Ռուսո ընտանիքը (բացի Ջասթինից) ընկերների հետ միասին ուղևորվել են Տոսկանա՝ պատմական հայրենիք, որ հանդիպեն հեռավոր ազգականների հետ։ Սակայն տեղը չնստող Ալեքսը, ցանկանալով ապացուցել, որ ինքն արդեն մեծ է, իր վրա շատ տարօրինակ կախարդանք է դնում։ Այդ կախարդանքի պատճառով նրա էությունը բաժանվում է երկու հակադիր կեսերի՝ չար և բարի։ Այդ կախարդանքի պատճառով Ալեքսը կռվում է մտերիմների հետ և հազիվ է պահպանում ընտանիքը։ Այնպես որ, մինչև չարագործ վհուկը պլաններ է մշակում, որ նվաճի աշխարհը, երիտասարդ հրաշագործուհին ստիպված է ոչ միայն սանձել նրան, այլ նաև միաժամանակ գլուխ հանել իր հարազատներից։

## Դերերում
* Սելենա Գոմես- *Ալեքս Ռուսո*
* Ջեյկ Տի Օսթին- *Հարփեր Հինկլ*
* Ջենիֆեր Ստոուն- *Մեյսոն*
* Գրեգ Սալկին- *Դոմինիկ*
* Բո Միրչոֆ- *Թերեզա Ռուսո*
* Մարիա Կենելս- *Բարերա- Ջերի Ռուսո*
* Դեվիդ Դելուիս- *Կարմելա*
* Անտոնելա Լենտինի- *Ֆրանչեսկա*
* Ջեկ Ջոներ- Պապա Ֆաբրիզիո
* Տերա Հենդիրկսոն- հաղորդավարուհի
* Էնտոնի Պալերմո- հաղորդավար 
* Ֆրանչեսկո Կուրա- աշխատող
* Նիկի Հան- Բիանկա
* Ջոզիա Դարդեն- Ջինո

## Թողարկում

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Disney հեռուստաալիքի օրիգինալ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր
Ալտրիա գրուփ

**Ալտրիա Գրուփ**, ծխախոտի արտադրությամբ զբաղվող ընկերություն, որը ոլորտի համաշխարհային շուկայիում զբաղեցնում է բավականին բարձր դիրք։ 2005 թվականին ընդգրկվել է Fortune 1000-ի ցանկում՝ զբաղեցնելով 20-րդ տեղը։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Նյու Յորքում։

## Պատմություն
Ընկերության պատմությունը սկսվում է 1847 թվականին Լոնդոնում ծխախոտի վաճառակետ բացելով։ 1887 թվականին ընկերությունը ստացավ «Philip Morris & Co., Ltd» անվանումը.։

Մինչև 2003 թվականը ընկերությունն ուներ «Philip Morris Companies Inc» անվանումը։

## Ընկերության կառուցվածք
### Ղեկավար մարմին

Ընկերության գլխավոր մենեջերն է Մայքլ Շիմանչիկըref>։

## Ապրանքանիշեր

### Ծխախոտ
* Alpine
* Basic
* Benson & Hedges (American Version)
* Black & Mild
* Bond Street
* Cambridge
* Chesterfield
* Copenhagen
* English Ovals
* Green Smoke
* f6
* Husky
* L&M
* MarkTen
* Marlboro
* Merit
* Next
* Papastratos
* Parliament
* Players
* Red Seal
* SG
* Skoal
* Sampoerna 
* Virginia Slims

### Գինի
* Chateau Ste. Michelle
* Snoqualmie
* Erath
* Hawk Crest
* Fourteen Hands
* Champagne Nicolas Feuillatte
* Villa Maria
* Esk Valley
* Seven Falls
* O Wines
* Domaine Ste Michelle
* Stag's Leap

## Գործունեություն
«Altria»-ն համարվում է «Philip Morris USA», «John Middleton, Inc.», «U.S. Smokeless Tobacco Company», ինչպես նաև «Philip Morris Capital Corporation» կազմակերպությունների մայր ընկերությունը։ Վերջինս տնօրինում է նաև բրիտանական «SABMiller» գարեջրի և «Ste. Michelle Wine Estates» գինու գործարանները։

2008 թվականի մարտին «Philip Morris International» ընկերությունը դուրս է գալիս Ալտրիայի կազմից։ Այսպիսով, Ալտրիա ընկերությունը կառավարում է միայն «Philip Morris USA» ընկերությանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ
Էտտորե Բաստիկո

**Էտտորե Բաստիկո** (, ), իտալացի ռազմական և պետական գործիչ։ Իտալիայի մարշալ (1942 թվականի օգոստոսի 12)։

## Ծառայության սկիզբ
Բաստիկոն իր ծառայությունը սկսել է 1896 թվականից։ Ավարտելով Մոդենի ակադեմիան` ծառայության է անցել կրտսեր լեյտենանտի կոչումով բերսալիերների գնդում։ 1899 թվականի դեկտեմբերի 21-ից եղել է լեյտենանտ, իսկ հետո` կապիտան, 1909 թվականի սեպտեմբերի 3-ից ծառայել է բերսալյերների երկրորդ գնդում։

Իտալա-թուրքական պատերազմի և Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է։ Եղել է 50-րդ, 25-րդ, 28-րդ և 32-րդ դիվիզիաների շտաբների ղեկավարը։

1919-1923 թվականներին եղել է ռազմածովային ակադեմիայի համակարգողը Լիվորնոյում։

1923-1927 թվականներին եղել է բերսալյերների 9-րդ գնդի հրամանատարը, 1929-1931 թվականներին` «Գորինա»-ի 14-րդ բրիգադի հրամանատարը։

1932-1933 թվականներին եղել է «Արքայազն Եվգենի Սավոյսկի» 1-ին հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատարը։

1933-1935 թվականներին ղեկավարել է «Պիստոյա» մոտոհրաձգային դիվիզիան։

## Աֆրիկական կազմակերպություն
1935 թվականին տեղափոխվում է Եթովպիա, որտեղ մասնակցում է Իտալա-էթովպական պատերազմին։ Այդ թվականից էլ «մարտի 23» սևվերնաշապիկավորների 1-ին դիվիզիայի հրամանատարն է։

1936-1939 թվականներին ղեկավարել է 3-րդ կորպուսը։

1936 թվականի դեկտեմբերի 24-ին նշանակվել է 2-րդ կորպուսի հրամանատար։

## Վերադարձը Եվրոպա և մասնակցությունը Իսպանական պատերազմին
1936 թվականին Մուսոլինին որոշում ընդունեց ուղարկել իտալական զորքերին քաղաքացիական պատերազմի արդյունքում գրավված Իսպանիա։ Բաստիկոյին ուղարկեցին Իտալիա, նա նշանակվեց Իսպանիայում իտալական զորախմբի ղեկավար (*Corpo Truppe Volontarie, CTV*):

1938 թվականին մեկնել է Իտալիա։ Նշանակվել է 2-րդ բանակի հրամանատար, որը 1940 թվականից գտնվում էր Գլխավոր հրամանատարության հսկողության տակ։

1939 թվականից սենատոր է եղել։

## Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցություն
1941 թվականի հուլիսի 12-ին ստացել է Դոդեկանեսի կղզիների գեներալ-նահանգապետի, Լիբիայի գեներալ-նահանգապետի և Առանցքի ուժերի և Հյուսիսաֆրիկյան ռազմագործողության երկրների ռազմական ուժերի հրամանատարի կոչում է ստացել։ Այդ ժամանակ պաշտոնապես իրեն էր ենթարկվում նաև Ռոմելի Գերմանական աֆրիկական կորպուսը, ինչպես նաև XX մոտոհրաձգային և XXI իտալական կորպուսները։ Սակայն փաստացիորեն Ռոմելն արհամարհում էր Բաստիկոյին և ինքն էր հրամաններ տալիս զորքերին` այդ մասին չտեղեկացնելով հրամանատարին։

1942 թվականին իտալական զորքերը Հյուսիսային Աֆրիկայում կրճատվեցին` դառնալով 3 կորպուսներ։

## Հեռացում և հրաժարական
1942 թվականի փետրվարին Ռոմելը փաստացիորեն հեռացրեց Բաստիկոյին ղեկավարումից, և նա վերադարձավ Իտալիա, որտեղ և հրաժարվեց գործերից։ 1943 թվականից պաշտոնապես թողել է դիրքերը։

Կյանքի մնացած հատվածն անցկացրել է զբաղվելով պատմությամբ և գրական գործունեությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Գալեացո Չիանո, Ֆաշիստի օրագիր 1939—1943, Մոսկվա, 2010, էջ 676, ISBN 978-5-903514-02-1

## Արտաքին հղումներ
* http://www.comandosupremo.com/Bastico.html 

Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Իտալիայի մարշալներ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալիայի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռազմական պատմաբաններ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի հանցագործներ
Սին (քաղաք)

**Սին** ( , , ), քաղաք Խորվաթիայի հարավային մասում։ Բնակչությունը կազմում է 11478 մարդ (2011):

## Ընդհանուր տեղեկություններ
Սինը գտնվում է լեռնոտ տարածաշրջանում՝ Դալմաթիայի հյուսիսային ափին։ Ամենամոտ քաղաքներն են Սպլիտը, (25 կմ հարավ) և Կնինը (65 կմ հյուսիս-արևմուտք)։ 10 կմ դեպի հյուսիս-արևելք անցնում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի սահմանը։ Սինի միջոցով անցնում է կարևոր խճուղի՝ Սպլիտ-Սին-Կնին-Կարլովաց, որը կենտրոնական մասի երկրները միացնում է Ադրիատիկ ծովին։

Քաղաքից 5 կմ հեռավորության վրա հոսում է Ցետինա գետը։ Սինը խոշորագույն քաղաք է, հայտնի է նաև Սինսկո Դաշտ կամ Ցետինսկա Կրայինա։ Հովիտը բոլոր կողմերից շրջապատված է լեռներով, որոնցից առավել բարձր է Դինարան՝ լեռնաշղթա Սինայի հյուսիս-արևելքում, որով անցնում է Բոսնիայի սահմանը։

## Պատմություն
Քաղաքի շրջակայքում պահպանվել են մի քանի հռոմեական ամրոցների մնացորդներ։ Առաջին անգամ Սին անունով քաղաքը հիշատակվել է 1402 թվականին։ 1530 թվականին Սին քաղաքում ամրոց է կառուցվել։ 18-րդ դարում այն ձեռք է բերել ճանաչում և դարձել ուխտագնացության կենտրոն։ Ուխտավորները այցելում են Սինայի Տիրամայր եկեղեցի, որտեղ պահպանվում է «Սև Աստվածածին» սրբապատկերը, որը 15-րդ դարում բերվել է Հռոմից։

## Տեսարժան վայրեր և ֆեստիվալներ
* **Ֆրանցիսկյան վանք և Սինայի Աստվածամոր եկեղեցի** - Եկեղեցու առաջին հիշատակումները վերաբերում են 15-րդ դարին։ Ըստ ավանդության, հենց այդ ժամանակ է Մարիամ Աստվածածնի սրբապատկերը տեղափոխվել եկեղեցի, որը հայտնի է որպես «Սև Աստվածածին»։
* **Սինսկա Ալկայի ժողովրդական տոն** - Ժողովրդական տոնն ամեն տարի գրավում է քաղաքի մեծ թվով հյուրերի։

## Քույր քաղաքներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քաղաքի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1524 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Սպլիտսկո Դալմատինսկա