Թամարա Բորոզդինա-Կոզմինա

**Թամարա Նիկոլաևնա Բորոզդինա-Կոզմինա** (), խորհրդային պատմաբան-դասականագետ, արևելագետ-եգիպտագետ, արվեստի քննադատ, արվեստի պատմաբան։ Բորիս Տուրաևի ուսանողուհին։ Իլյա Բորոզդինի կրտսեր քույրը։ Նյութական մշակույթի պատմության պետական ​​ակադեմիայի (ГАИМК) գիտաշխատող, Մոսկվայի համալսարանի գեղարվեստի թանգարանի աշխատակից։

## Կենսագրություն
Թամարա Նիկոլաևնա Բորոզդինան ծնվել է Կոստրոմա քաղաքում 1889 թվականի օգոստոսի 31-ին, ազնվականների ընտանիքում։ Մանկուց տեղափոխվել է Մոսկվա։ Այստեղ սովորել է Մոսկվայի Մարիինյան ինստիտուտում ՝ ստանալով միջնակարգ կրթություն։ Ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի բարձրագույն կանանց դասընթացներ,որտեղ սովորել է երկու ամբիոններում՝ պատմա-փիլիսոփայական և արվեստի պատմություն։ Այստեղ ուսումնառության տարիներին Թամարան գիտական ​​հոդվածներ է գրել հանրագիտարանային հրատարակությունների և գիտական ​​ամսագրերի համար 1912 թվականին Հին աշխարհի երկրների, մասնավորապես Եգիպտոսի, Հելլադայի և Հռոմի արվեստի մասին նրա հոդվածները հրապարակվել են Ի. Դ. Սիտինի կողմից հրատարակված «Ժողովրդական հանրագիտարանում»։ Գիտության պատմաբան Օ. Տոմաշևիչի խոսքով ՝ այս թեմայի նկատմամբ հետաքրքրությունը կապված էր Թամարայի ավագ եղբոր ՝ Ի. Ն. Բորոզդինի գործունեության հետ, որը դասական ուսումնասիրությունների վերաբերյալ բազմաթիվ հրապարակումների հեղինակ էր և այդ ժամանակ ավարտել էր Մոսկվայի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը։ Նա նաև ենթադրում է, որ հենց նրա նախաձեռնությամբ է իր քույրը հանդիպել եգիպտագետ Բ. Ա. Տուրաևի հետ։

Համաձայն Թամարա Նիկոլաևնայի Գեղարվեստի թանգարանում աշխատանքի ընդունվելու մասին գրառման (բացվել է Մոսկվայի համալսարանում 1912 թվականին),  նա միաժամանակ սկսել է ինտենսիվորեն ուսումնասիրել եգիպտագիտություն (ըստ Տոմաշևիչի՝ նա ընդունվել է աշխատանքի նոյեմբերին)։ Ըստ Օ. Տոմաշևիչի՝ բոլոր դասական ուսումնասիրություններից այս մասնագիտության ընտրությունը կարող էր լինել Տուրաևի հետ նրա հանդիպման հետևանք, քանի որ «հնարավոր է, որ նրա ուսանողներից շատերը ընտրել են ոչ այնքան մասնագիտություն, որքան ուսուցչական»: Բարձրագույն կանանց դասընթացներն ավարտելուց հետո Բորոզդինան սկսել է պատրաստվել պրոֆեսորական աշխատանքի: Նրան եգիպտագիտություն է դասավանդել Տուրաևը, իսկ արվեստի պատմություն՝ Վ.Կ. Մալմբերգը։ Թամարան մասնակցել է եգիպտական ​​լեզվի և գրելու վերաբերյալ հատուկ սեմինարների ՝ միաժամանակ ուսումնասիրելով եբրայերեն։ Արվեստի պատմության սեմինարներում նա ամենամեծ ուշադրությունը դարձրել է նույն Հին Եգիպտոսին մասնավորապես և Արևելքին ընդհանրապես: «Կենդանի» լեզուներից Թամարան տիրապետում էր ֆրանսերենին, գերմաներենին, անգլերենին և իտալերենին։ Այդ տարիներին Տուրաևը նրան պատրաստում էր որպես թանգարանի մասնագետ աշխատող՝ դասախոսություններ անցկացնելով իր դահլիճում։ 1912 թվականին Թամարան ղեկավարում էր էքսկուրսիաների ակնարկները։ Հաջորդ տարի նա գրեց նրա դահլիճներում գտնվող եգիպտական ​​​​անոթների նկարագրությունը, իսկ 1914 թվականին՝ «Excursion Herald»-ի համար գրեց Արևելյան և հունա-հռոմեական հնությունների բաժնի ակնարկը, քանի որ Տուրաևը հավաքածուների նկարագրությունը համարում էր իր առաջնային խնդիրը։ Միևնույն ժամանակ նա աշխատում էր թանգարանում որպես թանգարանի եգիպտական ​​​​և արևելյան հնությունների բաժնի օգնական, ապա՝ որպես լրացուցիչ օգնական։

1915 թվականին, Տուրաևի ղեկավարությամբ, Բորոզդինան կազմեց «քրիստոնեական բաժնի համար հատուկ քարտային գույքացուցակ՝ յուրաքանչյուր հուշարձանի համառոտ նկարագրությամբ»։ Նույն թվականին նա զբաղվում էր հին եգիպտական ​​կախարդանքները թարգմանելով Տուրաևի և նրա եղբոր կողմից կազմված հավաքածուի համար, իսկ մեկ տարի անց նա մասնակցեց Տուրաևի կողմից թանգարանի եգիպտական ​​բաժնում պահվող պապիրուսների վերլուծությանը և տպագրության նախապատրաստմանը։

1917 թվականի հոկտեմբերի իրադարձությունների պատճառով թանգարանի մի մասը վնասվեց։ Դրա հետ կապված՝ դրա պահպանումն ապահովելու համար հանձնաժողով կազմվեց, որին մասնակցեց նաև Բորոզդինան։ Երկու տարի անց հրատարակվեց նրա «Հին եգիպտական ​​պար» վերնագրով գրքույկը, որը համաշխարհային պատմագրության մեջ առաջին աշխատանքն է, որն ամբողջությամբ նվիրված է այս թեմային: Միևնույն ժամանակ, Տուրաևի հետ միասին, նա զբաղվում էր թանգարանի Գոլենիշչենսկայա հավաքածուի հին եգիպտական ​​հուշարձանների նկարագրությամբ, մասնավորապես՝ հին եգիպտական ​​հիերոգլիֆների վերծանումով։ Նրանք նաև մասնակցում էին գիտական ​​ընկերությունների հանդիպումներին, որոնց ի հայտ գալը պայմանավորված էր հեղափոխությամբ։ 1920 թվականի հունիսի 7-ին Բորոզդինան միաձայն ընտրվեց Հին մշակույթների ուսումնասիրության ընկերության աուդիտի հանձնաժողովի անդամ։ Նույն թվականին Տուրաևը նրան առաջադրեց ԳԱԻՄԿ-ի գիտաշխատողի կոչմանը ՝ «Դասական Արևելքի հնագիտություն» անվանակարգում, որտեղ Թամարան սկսեց աշխատել Եգիպտագիտության Արևելյան հանձնաժողովում։

Բորիս Տուրաևի մահից հետո՝ 1920 թվականի հուլիսի վերջին, նրա պաշտոնը մնաց թափուր, և օգոստոսի 3-ին Թամարան նշանակվեց Եգիպտական ​​բաժնի ժամանակավոր վարիչ։ Նա այս պաշտոնը զբաղեցրեց ժամանակավոր պաշտոնակատարի նախածանցով՝ թանգարանում աշխատելու մնացած ժամանակահատվածում։ Աշխատանքի ընթացքում Բորոզդինա-Կոզմինան շարունակեց գրել գիտական ​​հոդվածներ՝ նվիրված թանգարանի եգիպտական ​​արտեֆակտներին։ Կյանքի մեծ մասը նա ուսումնասիրել է արևելագետ Վ. Ս. Գոլենիշչևի հնությունների հավաքածուն։

1922 թվականին Մոսկվայում տեղի ունեցավ եգիպտագետների առաջին համագումարը։ Թամարան ակտիվ մասնակցություն ունեցավ դրա կազմակերպմանը, և երբ դրա արդյունքում ստեղծվեց Արևելագիտության համառուսաստանյան գիտական ​​​​միավորում, նա ընտրվեց դրա մոսկովյան մասնաճյուղի գիտական ​​​​քարտուղար։ Նույն համաժողովում նրան հանձնարարվեց կազմել Տուրաևի կենսագրությունը, սակայն այս աշխատանքը երբեք չհրապարակվեց, չնայած Թամարան «գնահատում էր ուսուցչի հիշատակը», հավաքելով նրան վերաբերող նշումներ, փաստաթղթեր և նամակներ, ինչպես նաև հրապարակելով նրան նվիրված աղբյուրագիտական ​​​​ուսումնասիրություններ։ Մասնավորապես, 1945 թվականին նրա «Բ.Ա. Տուրաևը և նրա թանգարանային աշխատանքը» հոդվածը հրատարակվեց նվիրված ժողովածուի համար։

1924 թվականին Թամարա Բորոզդինա-Կոզմինան ընդգրկվեց թանգարանի «մասնագետ-գիտաշխատող» պաշտոնում, սակայն նա կարծում էր, որ այս պաշտոնը չի համապատասխանում իր փորձին։ Նույն թվականի սեպտեմբերին նա մեկնեց Յալթա, որտեղ ուսումնասիրեց Արևելյան և Արվեստի թանգարանների հնությունները, իսկ ավելի ուշ գրեց դրանց վերաբերյալ զեկույց։ Երկու տարի անց՝ հուլիսին, Թամարան նշանակվեց AUF-BAN բաժնետիրական ընկերության կողմից Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատին նվիրաբերված եգիպտական ​​հնությունների ստուգման հանձնաժողովի անդամ։ Բ. Ա. Տուրաևի նման, նա ակտիվորեն աշխատեց թանգարանի գրադարանը համալրելու ուղղությամբ. մասնավորապես, 1927 թվականին նա Պուշկինի թանգարանի վարչությունից միջոցներ ստացավ ՝ Ռ. Ի. Քլայնի այրուց Ռ. Լեփսիուսի եգիպտագիտական ​​արշավախմբի արդյունքների հազվագյուտ հրատարակությունը գնելու համար։ 1927 թվականին Թամարան նշանակվեց «Հին Եգիպտոսի բաժնի վարիչ՝ կատարելով Հին Արևելքի բաժնի վարիչի պարտականությունները՝ Վ. Մ. Վիկենտևի երկարատև բացակայության պատճառով», իսկ հունիսին նա դարձավ Դասական Արևելքի բաժնի վարիչ։ 1930 կամ 1931 թվականներին Բորոզդինա-Կոզմինան ազատվեց աշխատանքից՝ «անձնական դիմումի համաձայն՝ հիվանդության պատճառով»։ Այդ ժամանակ նա աշխատում էր որպես Եգիպտոսի բաժնի պահապան։ Նրա հետագա գործունեության մասին տեղեկությունները գործնականում բացակայում են։ Հայտնի է միայն, որ նա մահացել է 1959 թվականի հունվարի 4-ին Մոսկվայում, իսկ նույն թվականի հոկտեմբերի 11-ին մահացել է նաև նրա ավագ եղբայրը։ Բորոզդինա-Կոզմինայի մահախոսականի համաձայն ՝ ԽՍՀՄ արևելագետները, առաջին հերթին նրանք, ովքեր նրա հետ աշխատել են Գեղարվեստի պետական ​​թանգարանում, «հավերժ կպահպանեն Տ. Ն. Բորոզդինայի հիշատակը՝ որպես լավ ընկերոջ և արժեքավոր, բարձր որակավորում ունեցող գիտական ​​աշխատողի»։

## Ընտանիք
Բորոզդինան ամուսնացել էր արևելագետ պատմաբան Բորիս Պավլովիչ Կոզմինի հետ՝ վերցնելով Բորոզդինա-Կոզմինա կրկնակի ազգանունը։ Ընտանիքն ապրում էր Սիվցև Վրաժեկում (Մոսկվա)՝ այլևս գոյություն չունեցող տանը։ 1920 թվականի ապրիլի 5-ին ծնվել է նրանց որդի Մստիսլավը, որը հետագայում դարձել է Ա. Մ. Գորկու անվան գրականության թանգարանի տնօրեն, իսկ 1926 թվականին՝ ևս երկու որդի՝ Վադիմը և Օլեգը։

## Մատենագրություն
**Մենագրություններ և գլուխներ**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
**Որոշ հոդվածներ**
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Եգիպտագետներ
Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ
Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ