Անօթևանությունն Իսպանիայում

**Անoթևանություն,** լուրջ սոցիալ-տնտեսական խնդիր, որը ազդում է Իսպանիայում 40,000 մարդու վրա (բնակչության 0.09%-ը)։ Երկիրը մեծապես տուժեց COVID-19-ից և դրան հաջորդող տնտեսական անկումից, ինչպես նաև բախվում է գյուղական բնակչության թվի կտրուկ նվազման խնդրին։ Անօթևան բնակչության մեջ արտագաղթածները կազմում են անհամաչափ բարձր տոկոս։ Անօթևան մարդկանց մեջ շատ են երիտասարդները․ որոշ գնահատականների համաձայն՝ Իսպանիայի անօթևանների 30%-ը 18-ից 29 տարեկան միջակայքում է։ Ըստ Գյուղական Տարածքների Բնակչության Նվազման և Զարգացման Հետազոտական Ինստիտուտի՝ երկրի բնակչության ընդամենը 5%-ն է ապրում այդ տարածքներում։ Անօթևանությունը և հրապարակային մուրացումը Իսպանիայի օրենսդրությամբ պաշտոնապես արգելված չեն։

2008-2014թթ Իսպանական տնտեսական և ֆինանսական ճգնաժամի արդյունքում զգալիորեն աճել է վտանգավոր և ոչ բավարար պայմաններում բնակվող մարդկանց թիվը։ Խնդիրը, որի հետ մենք գործ ունենք, այլևս միայն մեկ երկրի վրա չի ազդում։ Ներկայումս պետությունների մեծամասնությունը փորձում է ինչ-որ ձևով լուծել այս խնդիրը։ Գործազրկության աճի և աշխատավարձերի նվազման պատճառով ավելի շատ մարդիկ այլևս չեն կարող վճարել բնակարանային ծախսերը՝ այսպիսով մեծացնելով անօթևան դառնալու իրենց ռիսկը։

## Վիճակագրություն
Ըստ Իսպանիայի Ազգային Վիճակագրական Ինստիտուտի կողմից հավաքագրված ամենավերջին տվյալների՝ երկրի անօթևան բնակչությունը վերջին տասը տարվա ընթացքում աճել է 25%-ով։ 2022 թ․-ին այս սոցիալական խնդիրին կբախվի ավելի քան 28,500 մարդու, մինչդեռ 2012 թ․-ին այդ թիվը կազմել էր 22,900։ Իսպանիայում այս վիճակում գտնվող մարդկանց միջին տարիքը կազմում է 42.7։ Եվրոպայում վիճակագրությունը նույնպես բարենպաստ չէ։ Ըստ Եվրոպական Խորհրդարանի՝ Եվրոպայում գրեթե 700,000 մարդ ամեն օր (և գիշեր) բախվում է անօթևանության խնդրին՝ ապրելով ոչ կայուն բնակարանային պայմաններում։ Միայն վերջին տասը տարիների ընթացքում գրանցվել է 70% աճ։

## Պատճառներ
Անօթևանությունը կարող է պայմանավորված լինել բազմաթիվ հանգամանքներով։ Դրանք կարող են լինել անձնական կամ ընտանեկան՝ ինչպես օրինակ ամուսնալուծություն, հոգեկան հիվանդություններ, ընտանեկան բռնություն կամ թմրամիջոցների չարաշահում։ Գոյություն ունեն նաև կառուցվածքային գործոններ, ինչպիսիք են խտրականությունը, գործազրկությունը (կամ ոչ ստաբիլ աշխատանքը), և մատչելի բնակարան գտնելու դժվարությունները (Trenado)։

Մարդկանց անօթևանության պատճառներից մեկը նաև նրանց ընտանիքի վիճակն է։ Այս խմբում հարցվածների 24.9%-ը պնդում է, որ հարաբերության մեջ է, և նրանցից 50%-ը միասին են ապրում։ 11.0%-ը ամուսնացած է, 23.0%-ը բաժանված է կամ առանձին է ապրում, 63.7%-ը միայնակ է, իսկ 2.3%-ը՝ այրի։ Անօթևանների 10%-ը ծնող է։

Անօթևանների հետ աշխատող Ազգային Կազմակերպությունների Եվրոպական Դաշնությունը (FEANTSA) շեշտում է ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք կարող են նպաստել անօթևանությանը՝ օրինակ՝ պետական գործակալությունների միջև համագործակցության բացակայությունը կամ ոչ ճիշտ կառուցված աջակցության համակարգը։

### Փոփոխություններ
Փողոցում ապրող անձանց թվի մեջ․

2022 թվականին այս սոցիալական խնդրին բախվել է ավելի քան 28,500 մարդ՝ 2012 թվականի 22,900-ի համեմատ։ Իսպանիայում այս վիճակում գտնվող մարդկանց միջին տարիքը կազմում է 42.7 (Trenado)։

Տնտեսական և ֆինանսական ճգնաժամերի, ինչպես նաև աճող գործազրկության հետևանքով շատ մարդիկ ի վիճակի չեն ապահովել համապատասխան բնակարան։

Անօթևանների 51.1%-ը 45 տարեկանից փոքր են, 43.3%-ը՝ 45-ից 64 տարեկան միջակայքում են, իսկ 5.5%-ը՝ 64-ից բարձր։ Միջին տարիքը՝ 42.9։ Իսպանացի քաղաքացիները կազմում են 50.1%, իսկ օտարազգիները՝ 49.9%։

Իսպանացիների 93.3%-ը և օտարազգիների 75.8%-ը գրանցված են որևէ համայնքում։ Նրանցից 53.3%-ը աֆրիկյան ծագում ունեն, որին հաջորդում են ամերիկյան (25.9%) և եվրոպական (16.7%) ծագումները։ Իսպանիայում ապրող անօթևան օտարերկրացիները կազմում են բնակչության 43.1%-ը (Wanger)։

Այսպիսով, ընդհանուր առմամբ 28,552 մարդ 2022 թվականին ստացել է օգնություն կացարաններում․ 21,900 տղամարդ և 6,652 կին։ Անօթևանների 76.7%-ը տղամարդիկ են (Wanger)։

### Անօթևանների բնութագրի փոփոխություն
Այս խմբի անդամների 24.9%-ը պնդում է, որ ունեն զուգընկեր, և նրանց կեսը նշում է, որ միասին են ապրում։ 11.0%-ը ամուսնացած է, 23.0%-ը բաժանվում է կամ առանձին է ապրում, 63.7%-ը միայնակ է, իսկ 2.3%-ը՝ այրի։ Անօթևանների 10%-ը ծնողներ են (Wanger)։

Կան ապացույցներ, որ անօթևան բնակչության սոցիալ-տնտեսական կազմը փոփոխվում է։ Աճող թվով ընտանիքներ բախվում են անօթևանության խնդրին։

Բարսելոնայում հայտնաբերվել է անօթևան մարդկանց նոր խումբ՝ մարդիկ, ովքեր ունեն անկայուն աշխատանք և ստիպված են ապրել կացարաններում՝ բարձր վարձավճարների պատճառով։

Բնակչության ընդհանուր 77.5%-ը մինչև 18 տարեկանը ապրել է ծնողների հետ, 10.7%-ը՝ միայն մեկ ծնողի հետ, 5.8%-ը՝ տատիկ-պապիկների կամ այլ հարազատների, 3.9%-ը՝ կացարանում, իսկ 2.2%-ը՝ անծանոթների հետ։

Անօթևան մարդկանց 20%-ը պնդում է, որ մինչև 18 տարեկանը իրենց ընտանիքում լուրջ խնդիրներ կամ կոնֆլիկտներ չեն եղել։

Կանայք կազմում են Իսպանիայի անօթևան բնակչության 10-11 տոկոսը։
### Մարտավարություններ և քաղաքականություն
Նախարարությունն այժմ համագործակցում է բազմաթիվ ՀԿ-ների հետ՝ մշակելու և կյանքի կոչելու Իսպանիայի առաջին Ազգային Անօթևանության Ռազմավարությունը, որը հաստատվել է Խորհրդարանի կողմից 2014 թվականի ապրիլին։

Կարևոր է, որ անօթևան անձինք տեսանելի լինեն հանրային համակարգերի համար, եթե ցանկանում ենք կանխել քաղցկեղի տարածումը նրանց շրջանում։ Այս նպատակով իսպանական, հունական, ավստրիական և բրիտանական մի շարք կազմակերպություններ միավորել են ջանքերը FEANTSA-ի հետ՝ մեկնարկելու ԵՄ-ի կողմից ֆինանսավորվող Cancer less փորձնական ծրագիրը (Trenado)։

### Կարևոր քաղաքական զարգացումների մեկնաբանություններ
Իսպանիայում փողոցում ապրելը շատ ավելի դժվար կդառնա։

Իսպանիայի Կոնգրեսը պատրաստվում է ընդունել հասարակական անվտանգության մասին օրինագիծ, որը նախատեսված է փողոցային վարքը վերահսկելու և պատժելու համար, ներառյալ՝ անօթևաններին տուգանելը։

Ազգային կառավարությունը մերժում է տարբեր հանրային մարմինների և քաղաքական կուսակցությունների առաջարկած՝ վտարումները կանխելու և դրանց հետևանքները մեղմելու տեղական, տարածաշրջանային և ազգային լուծումների փաթեթները։

Իսպանիայում գործող հասարակական կազմակերպությունները մտահոգված են, որ սա կարող է հանգեցնել այն բանին, որ անօթևանները կտուգանվեն՝ պարկում նստած լինելու կամ փողոցների անկյուններում նստելու համար։

Բարսելոնայում ձևավորված համապարփակ չորսամյա ռազմավարության առաջնահերթությունները ներառում են անօթևանների իրավունքների ճանաչումը, առողջապահության հասանելիության ապահովումը, կացարանների գերբնակեցման նվազեցումը և հասարակության վերաբերմունքի բարելավումը քաղաքի անօթևանների նկատմամբ։

Դա հատկապես ողբերգական է, երբ գիտակցում ենք, որ անօթևանների շրջանում մահվան յուրաքանչյուր երեք դեպքից մեկը կարող էր կանխվել՝ ժամանակին որակյալ բժշկական օգնություն ստանալու պարագայում (Trenado)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանիա
Կատեգորիա:Իսպանիայի հասարակություն
Կատեգորիա:Հասարակական խնդիրներ