open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մանու Ռիոս

**Մանու Ռիոս** (, ), իսպանացի դերասան, երգիչ և մոդել։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքսի «Էլիտա» հեռուստասերիալում կատարած Պատրիկի դերով։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1998 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Իսպանիայի Կալսադա դե Կալատրավա քաղաքում։

## Կարիերա
2002 թվականին նկարահանվել է իսպանական «Որտե՞ղ» () դրամայում։ 2014-2016 թվականներին կատարել է Մաուրիի դերը «Պեպեի ճաշարանը» հեռուստասերիալում։ 2021 թվականին նկարահանվել է «La Tarotista» հեռուստասերիալում։ 2020 թվականին Նեթֆլիքսը հայտարարել է, որ Մանու Ռիոսը հանդես է գալու «Էլիտա» պատանեկան դրամա հեռուստասերիալում՝ Պատրիկի դերով։

## Ֆիլմագրություն
### Հեռուստատեսություն

### Թատրոն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ
Կատեգորիա:Իսպանացի փոփ երգիչներ
Կապույտ Մավրիկիոսի թանգարան

**Կապույտ Մավրիկիոսի թանգարան** (), փոստային նամականիշների թանգարան Մավրիկիոսի մայրաքաղաք Պորտ Լուիում, Կոդանի ափին։

## Նկարագրություն
Թանգարանը հիմնադրվել է Մավրիկիոսի Առևտրային բանկի կողմից և բացվել է 2001 թվականի նոյեմբերին։

Թանգարանի հավաքածուն պարունակում է Մավրիկիոսի 1847 թվականի առաջին երկու փոստային նամականիշերը՝ «Վարդագույն Մավրիկիոս» և «Կապույտ Մավրիկիոս»։ Նամականիշները ձեռք են բերվել 1993 թվականի նոյեմբերի 10-ին Շվեյցարիայի աճուրդում 2 մլն դոլարով Մավրիկիոսի բանկերի և ձեռնարկությունների կոնսորցիումի կողմից՝ Մավրիկիոսի առևտրային բանկի գլխավորությամբ, և կղզի են վերադարձվել գրեթե 150 տարի անց։

Լավագույն պահպանությունն ապահովելու համար նամականիշների բնօրինակները ենթարկվում են միայն լույսի կարճատև ազդեցության։ Ժամանակի մեծ մասը ցուցադրվում են միայն դրանց պատճենները։

Թանգարանի ցուցահանդեսը պարունակում է նաև։
* Մավրիկիոսի այլ փոստային նամականիշեր,
* հին ծովային գծապատկերներ,
* նկարներ, փորագրություններ, քանդակներ, այդ թվում՝ Պոլ և Վիրժինիի իսկական արձանը, որը ստեղծվել է 1881 թվականին Պրոսպեր դ'Էփինեի կողմից,
* հնագույն փաստաթղթեր, որոնք վկայում են Մավրիկիոսի հարուստ պատմության և մշակույթի մասին։

thumb|center|500px|

## Տես նաև
* Աշխարհի փոստային և ֆիլատելիստական թանգարանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Le Blue Penny Museum // Le Week End. — 2001. — 25 Novembre.
* Le Blue Penny Museum // Mauritius and its Environment / Institute for Environmental and Legal Studies, Mauritius. — 2001.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2001 Աֆրիկայում
Կատեգորիա:2001 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Մավրիկիոսի թանգարաններ
Կատեգորիա:Պատմության թանգարաններ
Կատեգորիա:Փոստային և ֆիլատելիստական թանգարաններ
Գաուդի կենտրոն

**Գաուդի կենտրոն**, թանգարան՝ նվիրված իսպանացի ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդիին, Ռեուս, Կատալոնիա, Իսպանիա։ 
Գաուդի կենտրոնը պաշտոնապես բացվել է 2007 թվականի մայիսին։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում Plaça del Mercadal կոչվող հրապարակում։ Կենտրոնն իրենից ներկայացնում է եռհարկանի շինություն՝ նախագծված ճարտարապետներ Ջոն Սիբինայի, Տոշիակի Թենջի և Գաբրիել Բոսկսի կողմից։ Շինությունն իր մեջ ներառում է Գաուդիի արվեստի աշխատանքները, աուդիո և վիզուալ տեխնոլոգիայով հարուստ փաստահավաք գործընթացներից։ thumb|Անտոնիո Գաուդի, (1852-1926 թվականներ)|190x190px

## Պատմություն
Գաուդի կենտրոնը բացվել է 2007 թվականի մայիսին՝ որպես ժամանակակից և ինտերակտիվ թանգարան։ Այն գտնվում է քաղաքի կենտրոնում գտնվող *Plaça del Mercadal* հրապարակում։ Տեղի բնակչության համար կենտրոնը հայտնի է որպես «Գաուդիի արկղիկ» (), որը նվիրված է Անտոնիո Գաուդիին՝ «քաղաքի սիրելի որդուն»։ Քննարկումների կենտրոնում ցուցադրվում են նրա կյանքին վերաբերող աշխատանքներ և մի քանի փրկված ձեռագիր տետրեր, որոնց թվում է նաև Գաուդիի մոդելների, հիմնական աշխատանքների և ցուցադրությունների կրկնօրինակները և բնօրինակները՝ անգլերեն թարգմանություններով։

## Ճարտարապետություն և դիզայն
Թանգարանը եռհարկանի է, ցուցահանդեսի տարածքը զբաղեցնում է 1,200 մ2՝ երեք հարկերը ներառյալ։ Այն հայտնի է նաև որպես քաղաքի մուտքի դուռ։

Քաղաքային խորհուրդը 10000 եվրո է ներդրել շինության ճակատային մասում լուսավորության փոփոխությունների համար։ ԼԵԴ համակարգը խնայում է էլեկտրականության 70% -ը։

## Աշխատանք
Կենտրոնն առաջարկում է զբոսավարի ծառայություն դեպի Ռեուսի կատալոնական մոռեդնիզմով կառուցված շինություններ, ինչպիսիք են *Institut Pere Mata* հիվանդանոցը*,* *Casa Navàs* շինությունը, և վերադարձ Գաուդի կենտրոն։ Թանգարանը նաև ունի ժամանակավոր ցուցասրահ, նվերների խանութ և ռեստորան։ Առաջատար աուդիո և վիզուալ տեխնոլոգիան թանգարանի բանալին են։ Այն նաև տրամադրում է աուդիո գիդեր տարբեր լեզուներով։ Կենտրոնը գրավում է երեխաներին և մեծահասակներին՝ այցելուներին հնարավորություն տալով զգայարանների միջոցով փորձել ուսումնասիրել Գաուդիի արվեստի գործերը։ Կենտրոնում կան Անտոնիո Գաուդիին պատկանող մի շարք իրեր, իր աշխատանքներին վերաբերող մեդիա նյութեր։

Առաջին հարկում՝ «Գաուդին և Ռեուս»-ում, ցուցադրված են Գաուդիի սևագրությունները, փաստաթղթեր և տեղեկություններ իր ծննդավայրի մասին։ Երկրորդ հարկում, որը կոչվում է «Գաուդի Հայտնագործող», ներկայացված են Գաուդիի ոգեշնչումները և գաղափարներն արվեստում՝ արտահայտված երկկողմանի մոդելներով։ Երրորդ՝ «Անտոնիո Գաուդին և Տիեզերքը» հարկում ցուցադրված են աուդիովիզուալ շոու՝ ուղեկցված «*Invitation to the world of Gaudí»* ֆիլմով, ինչպես նաև Գաուդիի հայտնի և տարբերվող աշխատանքների մոդելներ։

### Մուտք
Մեծահասակների մուտքը Գաուդի կենտրոն արժե 9 եվրո, ուսանողներինը՝ 5 եվրո, իսկ մինչև 8 տարեկան երեխաների մուտքն ազատ է։ Կիրակի օրերին աշխատանքային ժամերը 11։00-ից 14։00 են, իսկ երկուշաբթիից շաբաթ օրերին՝ 10։00-ից 19։00։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Official website 

Կատեգորիա:2007 հիմնադրումներ Իսպանիայում
Կատեգորիա:2007 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Անտոնիո Գաուդի
Կատեգորիա:Իսպանիայի թանգարաններ
Մաքսիմ Կոլոմիեց

**Մաքսիմ Վիկտորովիչ Կոլոմիեց** (, ), ռուս ռազմական պատմաբան և գրող, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակների զրահատեխնիկայի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակների տանկերի թեմայով գրքերի հեղինակ, պատմական գիտությունների թեկնածու, Ռուսատսանի Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանի գիտաշխատող, «ԿՄ ռազմավարություն» ՍՊԸ մասնագիտացված ռազմապատմական հրատարակչության գլխավոր տնօրեն։

## Կենսագրություն
Մաքիմ Կոլոմիեցը ծնվել է 1968 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Մոսկվայում։

1987-1989 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1994 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանը։ Նույն թվականին սկսել է աշխատել Ռուսաստանի Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանում։

1999 թվականին հիմնադրել է «ԿՄ ռազմավարություն» հրատարակչությունը, որը լույս է ընծայել «Фронтовая иллюстрация» ալմանախը։

## Ընտանիք
Կինը՝ Օլգան, պատմական գիտությունների թեկնածու է։ Ունի մեկ որդի՝ Վիկտոր (ծնվ.՝ 1996) և մեկ  դուստր՝ Աննա (ծնվ.՝ 2002)։

## Գնահատականներ և կարծիքներ

- Իսկ ինչ կասեք արևմտյան պատմաբանների թեզի մասին՝ «դիակներով ծածկեցին»։ Պատերազմի տարիներին ԽՍՀՄ-ում թողարկել են ավելի քան հարյուր հազար տանկ, Գերմանիայում՝ երեք անգամ պակաս։

— Ոչ թե երեք, այլ երկու՝ 102 հազար՝ գերմանացիների 45 հազարի դիմաց։ Ոչ թե դիակներով են ծածկել, այլ երկաթով։ Եվ ճիշտ արեցին։ Դրանից մենք շատ ունենք։ Ավելի հեշտ է պատրաստել նոր տանկ, ավելի կատարյալ, քան վերանորոգել հինը։ Իսկ անձնակազմերը փորձում էին պահպանել։

Ուսումնասիրությունը, որը ձեռնարկեց Մաքսիմ Կոլոմիեցը, նվիրված է, կարծես, նեղ թեմային, և հեղինակը բացարձակապես հակված չէ հրապարակախոսության։ Խիստ ձևով։ Տեխնոլոգիա, հաշվետվություններ, ոչ մի կարգախոս, ոչ ձախ, ոչ աջ։ Բայց արդյունքում ընթերցողը ստանում է շատ համոզիչ (հենց խիստ տեխնոլոգիականության պատճառով) պատասխան համապատմական բնույթի մի քանի «անիծված հարցերի»։

## Ընտրյալ երկեր և հրապարակումներ

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* *Коломиец М. В.* Советские бронепоезда в бою. 1941—1945. — М. :Стратегия КМ : Яуза :Эксмо, 2010. 320 страниц. ISBN 978-5-04-090589-8
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռազմական պատմաբաններ
Դիոնիզաս Պոշկա

**Դիոնիզաս Պոշկա** (, , ), լիտվացի բանաստեղծ, ազգագրագետ, բառարանագիր, հավաքորդ։

## Կենսագրությունն
left|''Հուշարձան Պոշկայի հայրենիքում''|thumb 
Ծնվել է 1764 թվականին փոքրիկ ազնվական ընտանիքում։ Նա սովորել է Կրոժաիում (Կրաժյայ) ճիզվիտյան կոլեգիայում (գողություն)։ Ծառայել է դատարանում Ռոսիենիում (Ռասեյնյայ)։ Գնելով կալվածք՝ 1790 թվականից մինչև կյանքի վերջը ապրել է այնտեղ։

Նա կապեր է ունեցել հայտնի պատմաբանների, հնությունների սիրողների և կոլեկցիոներներ Իոահիմ Լելելեվելի, Ի. Լոբոյկոյի, Ն. Ռումյանցևի հետ։

## Բաուբլիս
Ուսումնասիրել է լիտվական ժողովրդի պատմությունն ու ազգագրությունը, իրականացրել կուրգանների և գերեզմանների պեղումներ, հավաքել հնություններ՝ հնագույն գրքեր, մետաղադրամներ, զենք, հնագիտական գտածոներ։ Երկու հսկայական կաղնու ծառաբները կտրելուց հետո, տարեկան օղակների թվով, որոնք կոչվում են «Բաուբլայ» (հոգնակի թիվ, եզակին՝ Բաուբլիս) անունով, դրանցում կառուցել է հնությունների թանգարանի նմանություն (1812)։ Բիյոտայ (Bijotai)  գյուղում Բաուբլիսները համարվում են առաջին թանգարանը Լիտվայում։ 1962 թվականից «Բաուբլայը»՝ Շյաուլյայի «Աուշրոս» («Aušros» muziejus) թանգարանի մասնաճյուղն է։ 1969 թվականին հայտարարվել են հանրապետական նշանակության պատմության հուշարձաններ։

## Ստեղծագործություն
Լեհերենով և լիտվերենով գրել է դիդակտիկ և երգիծական բանաստեղծություններ, օդաներ, էլեգիաներ, պանեգիրիկներ, էպիգրամներ։ Գրեթե ոչինչ չի հրապարակել։ Հիմնական բանաստեղծական ստեղծագործությունն է՝ «Ժեմայթիի և Լիտվայի մարդիկ» («Mužikas Žemaičių ir Lietuvos», հրատարակվել է 1886 թվականին)։ Օդան, որը գրված է Ալեքսանդրյան ոտանավորով, մոտ է պոեմին (հաճախ կոչվում է պոեմ), փառաբանում է գյուղացիական աշխատանքը և ծաղրում է որպես կալվածատերերի կարեկցանքը ճորտերի նկատմամբ։

Լեհերենով հրատարակել է մի շարք հոդվածներ պատմության և Ժեմայթիայի ազգագրության վերաբերյալ։ Կազմել է լեհերեն-լատիներեն-լիտվերեն բառարան։

## Երկեր
* Raštai. Vilnius. 1959.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականությունն
* История литовской литературы. Вильнюс: Vaga, 1977. С. 62—64.

## Արտաքին հղումներ
* Poška, Dionizas
* Baubliai (անգլ.)
* Baubliai (լիտ.)

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Լիտվացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ
Նյա

**Նյա** (), ճապոնական հնչյունափոխություն, կատվի մյաու (ռուսերեն` «կատուների»-ի համանմանը»։

## Ձայնանմանողականություն
Անիմեում օգտագործվում է որպես հատկանիշներից մեկը «կատու-աղջիկ» դերը կատարելիս։ Այն նաև օգտագործվում է ընդգծելու հերոսի կավայական բնույթը, առավել հաճախ օգտագործվում է կանանց կամ մանկական դերեր կատարելիս (գործող անձը ասում է «նյա» որոշակի իրավիճակում կամ կամայական արտահայտությամբ, նշելով նրա նմանությունը կատուին կամ նուրբ, խելոք, ուրախ կերպարի վարքագծը)։

Անիմե հերոսների խոսքում «նյա» բառի օգտագործմանը բնորոշ են որոշ օրինակներ, որոնք կարելի է համարել «Կախարդական կատու աղջիկ Տարուտո» և «Դի-Գի Կարատ» անիմեի հեռուստասերիալները։

## Ռուսերեն լեզվով
Ճապոնական «նյա», դարձավ «նյաշա» անչափ քաղցր, հաճելի ու քնքուշ մականունը, մտավ ռուսերեն անիմեների երկրպագուների բառապաշար։ Հարկավոր է նշել, որ վերջին շրջանում «նյա» բառի օգտագործումը բավականին տարածված է դարձել անիմե համայնքներում։ Շատ օտակուներ և պարզապես անիմեի կամ մանգայի երկրպագուներ «նյա» են ավելացնում Վեբ-ֆորումներում և առցանց զրույցներում իրենց հաղորդագրությունների գրեթե յուրաքանչյուր արտահայտության հետ դրանով կամ առանց դրա։ Կարող ենք ենթադրել, որ «նյա» բառը հանդիսանում է այն օգտագործող անձի ընդհանրացված կավայության հատկանիշը կամ տվյալ իրավիճակը, որում այն օգտագործվում է։ «Նյա» բառի համատարած օգտագործումը կոչվում է «նյակատ», այսինքն բոլոր արտահայտարարություններին ավելացնել «նյա»։

## Տես նաև
* Նյաշա
* Կատու-աղջիկ
* մյաու
* Կավայի

## Գրականություն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ
Արևի տաճար (Լա Լիբերտադ)

**Արևի տաճար (Ուակա դել Սոլ)**, հարդախառն չթրծած աղյուսից տաճար Պերուում, որը կառուցվել է մոչիկա քաղաքակրթության գոյության ընթացքում։ Գտնվում է պերուական Տրուխիլիո քաղաքից ոչ հեռու։ Այստեղ է գտնվում նաև երկրորդ նմանատիպ կառույցը` Լուսնի տաճարը, որն ավելի լավ է պահպանված, բայց չափերով ավելի փոքր է։

Տաճարները կառուցվել են մոտավորապես մ. թ. ա. 450 թվականին։

Շենքը բաղկացած է չորս հիմնական մակարդակներից։ Կառուցումից հետո այն բազմիցս վերակառուցվել է։ Արևի տաճարը գտնվում էր Մոչե քաղաքակրթության մայրաքաղաքի կենտրոնում և կատարում էր ծիսակարգերի անցկացման ու մոչիկական հասարակության վերնախավի հուղարկավորության վայրի գործառույթները։

## Պատմություն
250px|thumb|left|Արևի տաճարի մոտավոր պատկերը
Արևի տաճարը, ըստ հնագետների հաշվարկների, բաղկացած է ավելի քան 130 միլիոն աղյուսներից` դրանով իսկ հանդիսանալով մինչկոլումբոսյան Ամերիկայի աղյուսե խոշորագույն շինությունը։ Աղյուսների նոր շերտերն ուղղակիորեն դրվել են անմիջապես հների վրա, ուստի շինարարության համար մեծ քանակությամբ աղյուսներ են պահանջվել։ Տարբեր արտադրողների կողմից աղյուսների վրա դրոշմների քանակը հուշում է, որ ավելի քան հարյուր տարբեր համայնքներ աղյուսներ են տրամադրել տաճարի կառուցման համար։

17-րդ դարում` իսպանացիների գաղութային կառավարման ժամանակ արդեն տեղաշարժվել է Մոչե գետի հունը, որի արդյունքում դրա ընթացքը ուղղվել է դեպի տաճար։ Այս եղանակով գաղութարարները փորձել են իրենց համար ավելի հեշտ դարձնել մնացած ոսկու արդյունահանումը տաճարի ստորին մակարդակներից։ Դրա արդյունքում շենքը զգալիորեն վնասվել է. կորսվել է տաճարի 2/3-ը` ինչպես էրոզիայի, այնպես էլ կողոպտիչների ակտիվության պատճառով։ Շենքի պահպանված հատվածի բարձրությունը 41 մետր է (135 ոտնաչափ)։

## Տես նաև
* Լուսնի տաճար
* Մոչե
* Պերուի պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* www.huacas.com
* Sun and Moon Official Project information
* Huaca del Sol placemarks Google Earth .kmz

Կատեգորիա:Պերուի պատմություն
Թոմիսլավ Շոլա

**Թոմիսլավ Շոլա** (),  խորվաթ գիտնական, թանգարանագիտության ոլորտի աշխարհահռչակ մասնագետ։ Եղել է Զագրեբի համալսարանի թանգարանագիտության և ժառանգության կառավարման ամբիոնի պրոֆեսոր, համալսարանի տեղեկատվական գիտությունների ամբիոնի վարիչ։

## Կենսագրություն
Թոմիսլավ ծոլան ծնվել է Խորվաթիայի Զագրեբ քաղաքում 1948 թվականին։ Սովորել է Զագրեբի և Փարիզի համալսարաններում, որտեղ սովորել է արվեստի պատմություն, լրագրություն և թանգարանագիտություն։ Ավելի ուշ նա պաշտպանել է իր դոկտորական դիսերտացիան թանգարանագիտության վերաբերյալ Լյուբլյանայի համալսարանում։

Նա աշխատել է որպես թանգարանի համադրող և տնօրեն, եղել է Թանգարանների միջազգային խորհուրդի գործադիր խորհրդի անդամ և Թանգարանների միջազգային խորհուրդի ազգային կոմիտեի նախագահ և կարևոր դեր է խաղացել այս միջազգային կազմակերպության երեք խոշոր միջազգային համաժողովների կազմակերպման գործում։

Նա «Եվրոպական ժառանգության ասոցիացիա» ՀԿ-ի և «Լավագույնը ժառանգությունում» շարժման` կազմակերպության ամենամյա միջազգային փառատոն կազմակերպության հիմնադիրներից է։

## Մատենագիտություն

Նա հեղինակ է ավելի քան 250 հոդվածների, որոնք տպագրվել են պրոֆեսիոնալ թանգարանային ամսագրերում։ Նա ութ միջազգային հրատարակությունների գլուխների հեղինակ է, նրա մի շարք գործեր թարգմանվել են տասնմեկ օտար լեզուներով։
;Մենագրություններ
* Antimuzej: bibliofilsko izdanje. Zagreb: Zbirka Biškupić, 1985.
* Role of museums in developing countries. Varanasi: Bharat Kala Bhavan Hindu University, 1989. pp.&nbsp;24
* Essays On Museums And Their Theory: towards the cybernetic museum («Музеи и музейная теория — на пути к кибернетическому музею»). Helsinki: Finnish Museums Association, 1997. pp.&nbsp;293.
* Marketing u muzejima ili o vrlini i kako je obznaniti («Маркетинг в музеях, или О преимуществах и о том, как сделать их общеизвестными»). Zagreb: Hrvatsko muzejsko društvo, 2001. Str. 322.
* Marketing u muzejima ili o vrlini i kako je obznaniti. Beograd: Clio, 2002. Str. 380.
* Eseji o muzejima i njihovoj teoriji-prema kibernetičkom muzeju. Zagreb: Hrvatski nacionalni komitet ICOM, 2003. Str. 350.
* De la vanitat a la saviesa / From Vanity to Wisdom // Institu Catala de Recercs en Patrimoni Cultural, Girona, 2009, pp.&nbsp;1–71
* Prema totalnom muzeju. Beograd, 2011, Centar za muzeologiju i heritologiju
* Eternity does not live here any more — a glossary of museum sins, Zagreb, 2012 («Вечность здесь больше не живёт. Толковый словарь музейных грехов». Тула: Музей-усадьба Л. Н. Толстого «Ясная Поляна», 2012. перев. Наталья Копелянская)


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Mnemosophy - Tomislav Šola's Blog
* The Best in Heritage official Website
* DUGi Media - Tomislav Šola
* The Future of Museums and the Role of Museology
* A Contribution to Understanding of Museums: Why Would the Museums Count?
* Heritology

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լյուբլյանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռոբերտ Բրիջես

**Ռոբերտ Բրիջես** (, ), անգլիացի բանաստեղծ։ 1913 թվականից բանաստեղծ-դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Ռոբերտ Բրիջեսը ծնվել է Անգլիայի Կենտ քաղաքում գտնվող Ուոլմեր քաղաքում։ Ստացել է բժշկական կրթություն, զբաղվել բժշկական պրակտիկայով մինչև 1882 թվականը։ Որպես բանաստեղծ, նա իր դեբյուտը կատարել է 1873 թվականին ՝ թողարկելով 1873 թվական *Ավելի կարճ բանաստեղծություններ*  ժողովածուն։ Այնուհետև նա հրատարակել է քնարերգության մի քանի ժողովածու նույն վերնագրով, որոնք նրան դարձրին հանրահայտ։
Ինչպես նշված է Սովետական մեծ հանրագիտարանում, զարդարման հազվագյուտ վարպետությամբ, նրա բանաստեղծությունները թեմաներով աննշան են և ավանդական։ Նրա պոեզիայի հանգիստ և պարզ երանգը, որը տալիս է առօրյա կյանքի հովվերգական պատկերներ, չնայած իր գրագիտությանը, ակադեմիզմին և փոքր ինքնատիպությանը, հանրաճանաչ դարձավ անգլիական բուրժուազիայի միջին շերտերի շրջանում։ Ձևի պաշտամունքը մեծ ազդեցություն ունեցավ 20-րդ դարի անգլիացի բանաստեղծների երիտասարդ սերնդի վրա։ Բրիջեսի բանաստեղծությունների շարքում են եղել 1883 թվական *Պրոմեթևս հրշեջը* , 1885 թվական *Էրոսն ու հոգեկանը* , 1889 թվական *Բաքուսի տոնը* , 1890 թվական *Աքիլլեսը Սկիրոսի վրա* , 1885 թվական *Ուլիսի վերադարձը* , 1929 թվական *Գեղեցկության կտակ*   և այլն։ Բրիջեսը գրում էր նաև դրամաներ և կատակերգություններ, որոնցում նա ընդօրինակում էր Էլենսաբեթյան դարաշրջանի Տերենտիուս, Կալդերոնին, Լոպե դե Վեգային և դրամատուրգներին։ Բանաստեղծ և բանասեր, Բրիջեսը խորապես զբաղվում էր անգլերենի չափագիտության ոլորտում հետազոտություններով և ստեղծում էր անգլերեն չափածոյի տոնիկ ծագման իր տեսությունը (Միլթոնի պրոզոդիան շեշտադրված չափածոյի գլխով, Օքսֆորդ, 1921 թվական)։ Բրիջեսը պաշտպանում էր բանաստեղծությունների կառուցվածքի մոտեցումը խոսակցական խոսքի կառուցվածքին։

## Ստեղծագործություններ
* Բանաստեղծական գործեր, 2-րդ հրատ., 1929-1930 թվականներ, 1-6 հատոր։
* Պոեզիա և արձակ, 1955 թվական։

## Գրականություն
* Gordon G. S. R. Bridges. Camb., 1946;
* Hamilton L. T. R. Bridges: an annotated bibliography, 1873–1988. Newmark; L., 1991.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Տատյանա Տիմոֆեևա

**Տատյանա Պետրովնա Տիմոֆեևա** (, ), ճարտարապետության պատմաբան, գավառագետ, բանաստեղծուհի։

## Կենսագրություն
Տատյանա Տիմոֆեևան ծնվել է 1953 թվականի փետրվարի 1-ին։ Ավարտել է Գորկիի պետական համալսարանը։ 1977 թվականին սկսել է աշխատել Վլադիմիր-Սուզդալի պատմաճարտարապետական և գեղարվեստական արգելոց-թանգարանում որպես ճարտարապետական հուշարձանների ուսումնասիրության սեկտորի վարիչ։

Վլադիմիր քաղաքի առաջատար գավառագետներից մեկն է։ Նրա գրքերի ընդհանուր տպաքանակը անցնում է հարյուր հազարը։

## Ընտրյալ աշխատանքներ
Աղբյուր - ՌԱԳ էլեկտրոնային կատալոգ
* 
** 
* 
** 
** 
* 
* 
* 
** 
* 
* 
* 
* 

Տատյանա Տիմոֆեևան «Советский архитектор», «Российский архитектор» ամսագրերում տպագրված ավելի քան 200 գիտական և գիտահանրամատչելի հոդվածների, գիտական ժողովածուների, ինչպես նաև բանաստեղծական ստեղծագործությունների հեղինակ է։

## Մրցանակներ
* ՌԴ մշակույթի վաստակավոր աշխատող,
* Մարզային մրցանակ մշակույթի, արվեստի և գրականության բնագավառում (երկու անգամ)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Научные труды Т. П. Тимофеевой в электронной научной библиотеке «РусАрх»

Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Նոյ (կոնյակ)

**Նոյ** (պաշտոնապես ճանարված է որպես **ՆՈՅ**), հայկական բրենդի (կոնյակի ձևով), որն արտադրում է Երևանի Արարատ կոնյակի-գինու-օղու կոմբինատը 1877 թվականից։ Առաջին անգամ մինչև 1899 թվականը հայտնի է դարձել որպես «հայկական կոնյակ», որից հետո ստացել է «Շուստով» անվանումը։ 1920 թվականին Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ստեղծմամբ հայկական կոնյակի արտադրությունը ազգայնացվել է, և կոնյակը հանրաճանաչվել է «Շուստով» անվամբ մինչև 1940 թվականը, որից հետո խմիչքը պիտակավորվլ է«Արարատ» անունով՝ հայկական կոնյակի արտադրության վերակազմակերպումից հետո։ Հայաստանի անկախացումից հետո 2002 թվականին գործարանը սեփականաշնորհվել է, իսկ արտադրված կոնյակը՝ վերանվանվել «Նոյ»։ Պատրաստվում է Արմավիրի և Վայոց Ձորի մարզերի հայկական խաղողից և աղբյուրի ջրից՝ հիմնվելով ավանդական մեթոդների վրա։

## Պատմություն
thumb|Սարդարի նախկին պալատ: Գործարանի շենքը կառուցվել է այս պալատի տեղում
Երևանի Արարատի կոնյակի գործարանը հիմնադրել է հայ վաճառական և բարերար Ներսես Թաիրյանը 1877 թվականին, նախկին Երևանի բերդի տարածքում։ Նա սկսել է իր արդյունաբերությունը գինու արտադրությամբ։ Շուտով սկսել է արտադրել նաև հայկական կոնյակ։ 1899–1900 թվականներին գործարանը գնել է ռուս գործարար և գինեգործ Նիկոլայ Շուստովը։ 1920 թվականին Հայաստանը մտել է ԽՍՀՄ-ի կազմի մեջ, և տնտեսությունն ամբողջությամբ ազգայնացվել է։

Գործարանի ներկայիս շենքերը կառուցվել են 1938 թվականին՝ Երևանի բերդի նախկին սարդարի պալատի տեղում։ Շենքը նախագծել է ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանը։ 1940 թվականին Շուստովի գործարանի նոր շենքը հայտնի է դարձել որպես «Արարատ»։ Սակայն 1948 թվականին Խորհրդային Հայաստանում վերակազմավորվել է կոնյակի արտադրությունը՝ երկու առանձին սուբյեկտներով. Երևանի Արարատի կոնյակի գործարան (հիմնադրվել է 1877 թվականին և ներկայումս արտադրում է Նոյ կոնյակ) և Երևանի կոնյակի գործարան (հիմնադրվել է 1887 թվականին և ներկայիս հայկական կոնյակ արտադրող)։

1991 թվականին Խորհրդային Միության փլուզումից հետո գործարանը լքված մնացել է մինչև 2002 թվականը, որից հետո այն սեփականաշնորհվել և վաճառվել է «Մուլտի Գրուպ» հոլդինգին՝ գործարար Գագիկ Ծառուկյանի գլխավորությամբ։ Շուրջ 50 միլիոն ԱՄՆ դոլար ներդրվել է վերականգնման և շինարարության մեջ, ինչպես նաև նոր շշալցման գիծ և կաղնու տակառներ ձեռք բերելու համար։ Գործարանի կողմից վերագործարկվել է հայկական կոնյակի արտադրությունը, և ըմպելիքը պիտակավորվել է որպես «Նոյ», ի պատիվ  Նոյի, որը տապանը բարձրացրել է Արարատի լեռները, համաձայն «Ծննդոց» աստվածաշնչյան գրերի։

## Ընթացիկ արտադրություն
Ներկայումս «Նոյն» արտադրում է մի քանի տեսակի կոնյակներ, այդ թվում՝ 
*Նոյ 50 տարեկան
*Նոյ 30 տարեկան
*Նոյ տիրակալ, 25 տարեկան
*Կրեմլին մրցանակ, 7, 10, 15 և 20 տարեկան
*Նոյ դասական, 7, 10, 15 և 20 տարեկան
*Նոյ ավանդական, 3, 5, 7 և 10 տարեկան
*Նոյ ընծա, 3, 5, 7 և 10 տարեկան
*Նոյ առասպել, 3 և 5 տարեկան
*Նոյ Uberto Gucci, 3 տարեկան
*Նոյ 140 հավաքածու
*Նոյ 135 հավաքածու։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոնյակ
Կատեգորիա:Հայկական ապրանքանիշեր
Լուսնի տաճար (Լա Լիբերտադ)

250px|thumb|Ստորին աջ մասի դետալ, գլխավոր որմնանկար (վերևում)
250px|thumb|Վերականգնված նկար Լուսնի տաճարի առաստաղին
**Լուսնի տաճար**, հարդախառն չթրծած աղյուսից կառույց Պերուի հյուսիսում՝ Լա Լիբերտադ շրջանում՝ Տրուխիլիո քաղաքից մոտ 5 կմ հեռավորության վրա։ Տաճարը վերաբերում է մոչիկա հնագույն մշակույթին։ Դրանից ոչ հեռու գտնվում է Արևի տաճարը, որը ևս Մոչե քաղաքակրթության նմուշ է։

Քաղաքը գտնվում էր երկու տաճարների միջև, որոնք կառուցվել են մոտավորապես մ. թ. ա. 450 թվականին։

Ներկայումս Լուսնի տաճարը զբոսաշրջիկներին գրավում է պատերին պահպանված որմնանկարներով։

## Պաշտամունքի կենտրոն
Տաճարը պաշտամունքային, արարողակարգային և կրոնական կենտրոն էր։ Այն սակավաթիվ ուականերից է, որտեղ պահպանվել են հոյակապ պատերն ու պատի որմնանկարները, չնայած այն հանգամանքին, որ տաճարը թալանվել է։ Այս ուակայի կառուցվածքում կարելի է նշմարել մի քանի տաճարներ, որոնք միմյանց վրա են կառուցվել տարբեր դարաշրջաններում։ Այն ունի ուղղանկյունաձև հիմք՝ 87 մետր լայնությամբ և 21 մետր բարձրությամբ։ Դրա վերին հարթակում բարձրանում են մի քանի սրահներ, որոնք զարդարված են մարդկային պատկերաքանդակներով։ Ըստ ժամանակի՝ տաճարներից ամենավերջին շինարարության արարողակարգային զոհասեղանին հայտնաբերվել են զոհաբերված 40 զինվորների մնացորդներ։ Ըստ երևույթին՝ զոհաբերության ավարտից հետո զոհերի մարմինները դեն են նետվել ուակայից և այդպես մնացել են ներքին բակերում։ Հետազոտողները ժայռի ստորոտում հայտնաբերել են մեծահասակ տղամարդկանց մի քանի կմախքներ, որոնք բոլորն էլ վնասվածքների նշաններ են ունեցել (սովորաբար գլխի վրա ուժեղ հարված՝ որպես մահվան պատճառ)։

Լուսնի տաճարում պահպանվել են հանքային ծագում ունեցող 5 գույների (սպիտակ, սև, կարմիր, կապույտ և մանանեխա-շագանակագույն) ներկերով պատված պատի հետաքրքիր որմնանկարներ, ինչպես նաև ռելիեֆներ, որոնցում կարելի է ճանաչել մոչիկական Այ Ապաեկի աստվածությունը կամ ինչ-որ գլխատված աստվածություն (իսպ. degollador-կտրված կոկորդ)։ Բացի այդ՝ տաճարի շուրջ կա տաճարային բակ և ավելի քան 1500 տարի առաջ կառուցված հրապարակ։

Ճակատային մասում պատկերված են մի քանի կերպարներ, ինչպիսիք են լեռների աստվածությունը գոտիներով, որոնց վրա կախված են վարազահավի, աղվեսի, օձերի գլուխներ, արարողակարգային դանակներով հսկայական խեցգետիններ, միմյանց ձեռք բռնած մարդիկ, ինչպես նաև քրմեր։ Յուրաքանչյուր պատկերաքանդակ կապված է ջրի պաշտամունքի, հողի բերրիության և տաճարում մատուցված զոհերի հետ։

Կա 10 հազար մ² մակերեսով ներքին բակ, որտեղից քաղաքային գոտու բնակչությունը կարող էր ականատես լինել զինվորների զոհաբերությունների նախապատրաստմանը, սակայն, ինչպես երևում է, զոհաբերման բուն գործողությունը տեղի է ունեցել միայն բարձրաստիճան պաշտոնյաների ներկայությամբ։

## Տես նաև
* Արևի տաճար
* Մոչե
* Պերուի պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* www.huacas.com
* Sun and Moon Official Project information
* High-res colour panorama of Huaca de la Luna 

Կատեգորիա:Պերուի պատմություն
Ռասո դա Կատարինա էկոլոգիական կայան

**Ռասո դա Կատարինա էկոլոգիական կայան** (), խստորեն պաշտպանված էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Բահիա նահանգում։ Ընկած է Կաատինգա բիոմի Ռասո դա Կատարինա էկոշրջանում։

## Տեղագրություն
Կաատինգա բիոմում գտնվող էկոլոգիական կայանը, որն ընդգրկում է 104,842 հա տարածք (259,070 ակր), ստեղծվել է 2001 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Ղեկավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Արգելոցը դասակարգվում է որպես Բնության պահպանության միջազգային միության «ա» կատեգորիա (խիստ բնական արգելոց)։ Արգելոցն ընդգրկում է Բահիա նահանգի Ռոդելաս, Պաուլու Աֆոնսու և Ժերեմուաբու մունիցիպալիտետներից որոշ հատվածներ։ Այն հարավում սահմանակցում է 67,234 հա տարածքով Սեռա Բրանկա/ Ռասո դա Կատարինա բնապահպանական տարածքին, որը ստեղծվել է 2001 թվականին։ Էկոլոգիական կայանը դարձել է Կաատինգա էկոլոգիական միջանցքի մի մասը, որը ստեղծվել է 2006 թվականի մայիսին։

## Նպատակ
Նպատակն է պահպանել բնությունը և աջակցել գիտական հետազոտություններին։ Մասնավորապես, պահպանել էնդեմիկ և/կամ վտանգված տեսակներին, ինչպիսիք են՝ արմադիլը (Tolypeutes tricinctus), սպիտակազարդ գուանը (Penelope jacucaca), դեղնավուն ազնվասարեկը (Carduelis yaerrellii), պուման (Puma concolor greeni) և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*
*
*
*

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ
Ջամիլյա (ֆիլմ)

**«Ջամիլյա»** (), 1968 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իրինա Պոպլավսկայան Չինգիզ Այթմատովի համանուն վիպակի հիման վրա «Մոսֆիլմ» և «Կիրգիզֆիլմ» կինոստուդիաներում։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Կիրգիզիայում Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին, երբ կանայք, ծերերն ու երեխաները դաշտ էին վարում ու ցորեն ուղարկում ռազմաճակատներին։ Կերկուրաու փոքր աուլում ապրում է մի ընտանիքը ապրում, որն ունի երկու տուն՝ փոքրև մեծ։ Ընտանիքում ղեկավարը համարվում է մայրը. քանի որ նրա բնավորությամբ ուժեղ է, նա հեղինակություն է ուրիշների համար։ Ընտանիքում ապրում են 2 եղբայր, որոնցից կրտսերը Սեիտն է, ինչպես նաև նրանց քույրը։ Ավագ եղբայրը՝ Սադիկը, Ջամիլյայի հետ ամուսնանալուց հետո նրա հետ ապրել է ընդամենը 4 ամիս, հետո նրան տարել են ռազմաճակատ։ Ջամիլյան կարոտել էր նրան։ Սադիկը վիրավորվելուց հետո նամակ է գրում՝ ասելով, որ տուն կվերադառնա 2 ամիս անց, ինչի համար բոլորը ուրախանում են։ Բայց այդ ժամանակ աուլում քիչ մարդիկ էին մնացել, որոնք կարող էին ցորեն տանել կալատեղից մինչև կայարան։ Եվ այդ պատճառով բրիգադիրը խնդրում է Կիչի-ապին, որպեսզի նա իր հարսին թույլ տա աշխատել։ Սկզբում նա դեմ էր, բայց հետո, այնուամենայնիվ, նրան ու Սեիտին թույլ է տալիս աշխատել։ Նրանց միանում է Դանիյարը, և այստեղից սկսվում է նրանց պատմությունը։ Սկզբում Ջամիլյան նույնիսկ չի նկատում նրան, թեև նրանք միշտ միասին են աշխատում։ Եվ նա ու Սեիտը նույնիսկ ծաղրում են նրան։ Բայց մի օր նրանք նույնիսկ զղջում են իրենց կատակի համար։
right|250px|thumb|Ջամիլյան Ղրղզստանի նամականիշի վրա, 2009

## Դերերում
* Նատալյա Արինբասարովա – *Ջամիլյա
* Սույմենկուլ Չոկմորով – *Դանիյար
* Բոլոտ Բեյշենալիև – *նկարիչ
* Մուխտար Բակտիգերեև – *Օսման
* Ալիման Ջանգորոզովա – ''Ջանիլ, մայր
* Մուկանբետ Տոկտոբաև 
* Բակիրդին Ալիև

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Իրինա Պոպլավսկայա
* Սցենարի հեղինակ՝ Չինգիզ Այթմատով
* Նկարիչ՝ Անատոլի Կուզնեցով
* Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Սիդելնիկով
* Օպերատոր՝ Կադիրժան Կիդիրալիև
* Հնչյունային ռեժիսոր՝ Վիկտոր Բելյարով

## Մրցանակներ
«Ջամիլյա» ֆիլմի համար ռեժիսոր Իրինա Պոպլավսկայայի արժանացել է մի շարք պարգևների.
* «Կալիմե» մրցանակը – աշխարհի լավագույն արտասահմանյան ֆիլմի համար Իերայում (Ֆրանսիա),
* «Լավագույն ռեժիսուրայի համար» մրցանակ Կարտախենայում (Կոլումբիա),
* Պատվավոր դիպլոմներ  ոչ մրցութային ցուցադրությունների ժամանակ Կարթագենի միջազգային կինոփառատոնում (Թունիս) և Կյոսեգում (Հունգարիա),
* «Ջամիլյա» ֆիլմը Բրազիլիայի կինոքննադատների կողմից ընդգրկվել է աշխարհի լավագույն տասը ֆիլմերի շարքում (ՏԱՍՍ-ի հաղորդագրությունը 1973 թվականի մայիսի 1-ին)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* Журнал «Новый мир». — 1972. — С.244.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Со ссылкой на журнал «Искусство» (1970).
* Журнал «Москва». — 2005. — С.178.
* Цветная «Джамиля». Школьник из Жалал-Абада раскрасил черно-белые кадры кинофильма «Джамиля». Видео
* Джамиля в ЦВЕТЕ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Օկուպացիաների թանգարան

**Օկուպացիաների թանգարան** (), թանգարան Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինում։ 2003 թվականին բացված թանգարանի մշտական ցուցադրությունն արտացոլում է Էստոնիայի 1940-1991 թվականների պատմությունը, երբ Էստոնիան հերթով Խորհրդային Միության, Գերմանիայի և կրկին ԽՍՀՄ-ի մաս էր։ Թանգարանը բացվել է 2003 թվականի հուլիսի 1-ին։

## Պատմություն
Թանգարանը ստեղծվել է «Կիստլեր-Ռիթսո Էեստի» հիմնադրամի կողմից ()։ Թանգարանում հավաքված և ցուցադրված փաստաթղթերն ու ցուցանմուշները պատմում են օկուպացիայի ժամանակաշրջանների մասին։

## Ցուցադրություն
270px|մինի|ձախից|«Ազատություն առանց սահմանների» մշտական ցուցադրություն
1941-1991 թվականներին Էստոնիան կարճ ժամանակով գրավվել է նացիստական Գերմանիայի կողմից, ապա չորս ու կես տասնամյակ՝ ԽՍՀՄ-ի կողմից։ Այդ դժվար ժամանակաշրջանի պատմությունը ներկայացված է Հին քաղաքի մատույցներում գտնվող թանգարանում։ Խոշոր վերանորոգումից հետո թանգարանը վերաբացվել է «Ազատություն առանց սահմանների» նոր մշտական ցուցադրությամբ, որն ուսումնասիրում է օկուպացիան, դիմադրությունը, վերականգնումը և ազատությունը հինգ տարբեր տեսանկյուններից՝ մարդկության դեմ հանցագործություններ, էստոնացիներն ազատ աշխարհում, կյանքը Խորհրդային Էստոնիայում, անկախության վերականգնում և ազատություն։ Ցուցահանդեսը հասանելի է յոթ լեզվով՝ էստոներեն, ռուսերեն, անգլերեն, ֆիններեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն։ Ցուցանմուշների մեջ են օկուպացիայի ընթացքում փախածների, ողջ մնացածների կամ Սիբիր աքսորվածների անձնական իրերը։ Այստեղ ներկայացվում են նաև նրանց պատմությունները։ Ցուցահանդեսում կա նաև հատուկ մանկական ցուցադրություն, որը պատմում է տարբեր պատմություններ տարիքային տարբեր խմբերի համար։

## Թանգարանի կապեր
Թանգարանը կապեր է հաստատել Էստոնիայի և արտերկրի պետական և հասարակական կազմակերպությունների հետ, որոնք ունեն նմանատիպ ծրագրեր, համագործակցություն է հաստատվել Հանցագործությունների հետաքննության միջազգային հանձնաժողովի, Ռեպրեսիվ օկուպացիոն քաղաքականության հետաքննության պետական հանձնաժողովի, «MEMENTO» կազմակերպության և Խորհրդային ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունների կենտրոնի (S-keskus) հետ։ Պատրաստվել է համատեղ նախագիծ «Մեմորիալ» ռուսական կազմակերպության հետ։ Կապ է հաստատվել Պերմի մարզի քաղբանտարկյալների նախկին թիվ 35 ճամբարի Գուլագի թանգարանի հետ։ Մեկնարկել են նախագծեր «Էստոնիայի մշակութային կապիտալ» հիմնադրամի և Վարշավայի KARTA կենտրոնի հետ համատեղ։

## Լուսանկարներ

Պատկեր:Valik Eestist lahkuma sunnitud inimeste kohvreid.jpg|Փախստականների ճամպրուկներ՝ օկուպացիոն ռեժիմների խորհրդանիշներից 
Պատկեր:Tallinn Museum of Occupation.jpg|Խորհրդային և նացիստական պատկերներ թանգարանում
Պատկեր:SovietPrisonDoorsTallinn.JPG|Դռներ Տարտուի կալանատնից, Տալլինի կենտրոնական և ռազմական բանտերից
Պատկեր:LeninTallinn.JPG|Վլադիմիր Լենինի կիսանդրին
Պատկեր:Statue of Mikhail Kalinin at the Occupations Museum of Tallinn, Estonia.jpg|Միխայիլ Կալինինի արձանը
Պատկեր:ZAZ 965A, Museum of Occupations.jpg|Խորհրդային ԶԱԶ 965Ա ավտոմեքենան


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Muuseumi koduleht

Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Էստոնիայում
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն
Կատեգորիա:Կոմունիստական հանցագործությունների հիշատակում
Կատեգորիա:Հակակոմունիզմ
Կատեգորիա:Հակաֆաշիզմ
Կատեգորիա:Պատմության թանգարաններ
Կատեգորիա:Տալլինի թանգարաններ
Թուրքմենստանի ազգային թանգարան

**Թուրքմենստանի ազգային թանգարան** ()՝ Թուրքմենստանի խոշորագույն պետական թանգարան, 1990-ական թվականներին ստեղծված։ Մուտքը վճարովի է, տեղացիների համար՝ զեղչով։ Երեքշաբթի օրերին թանգարանը փակ է։

## Պատմություն
Թուրքմենստանի նախագահի 1998 թվականի հունվարի 5-ի № 3479 հրամանի համաձայն միավորվեցին Թուրքմենստանի ազգային պատմության և ազգագրության թանգարանը, և Թուրքմենստանի կերպարվեստի թանգարանը, և ստեղծվեց Թուրքմենստանի Ազգային թանգարանը։ Թանգարանը բացվեց 1998 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Թանգարանը բաղկացած է 7 մշտական պատկերասրահներից, նվիրված պատմությանը, ժամանակակից մշակոույթին և Թուրքմենստանի ազգագրությանը։

Թուրքմենստանի նախագահ Գուրբանգուլ  Բերդիմուհամեդովայի № 8270 հրամանով 2007 թվականի փետրվարի 21-ից Թուրքմենստանի Ազգային թանգարանի երկու կողմերից սկսվեցին Թուրքմենստանի նախագահի և ազգագրության ու երկրագիտության  թանգարանների շինարարությունը։ 2009 թվականի մայիսի 14-ին Թուրքմենստանի նախագահի հրամանով Թուրքմենստանի Ազգային թանգարանը վերանվանվեց Թուրքմենստանի գլխավոր ազգային թանգարանի։ Ազգագրության և երկրագիտության թանգարանի հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 2009 թվականի մայիսի 18-ին, իսկ 2009 թվականի հունիսի 29-ին՝ Թուրքմենստանի նախագահի թանգարանի բացումը։ 2009-2013 թվականները անվանակոչվեց Թուրքմենստանի Ազգային թանգարանը։

2013 թվականի ապրիլին  կառույցի մեջ մտավ Թուրքմենստանի Ազգային մշակութային կենտրոնը։

## Հավաքածու
Թանգարանում հավաքված է ավելի քան 130 հազ. ցուցադրանմուշներ։ Թանգարանը պարունակում է հազարավոր հնագիտական հուշարձաններ հին Նիսայից և Հնագույն Մերվից։ Թանգարանում է գտնվում հնագույն թուրքմենական կարպետների հավաքածուն, ազգային հագուստի և կտորի հազվադեպ հանդիպող նմուշներ, ազգային կենցաղի առարկաներ, թանկարժեք մետաղներից պատրաստված արտադրանք, զենք, պարգևներ։ Թանգարանի էքսպոզիցիան բաղկացած է 10 բաժիններից, որոնցում ցուցադրված են բնակիչներից, օտարերկրյա քաղաքացիներից, աշխատանքային շրջապատից, օտարերկրյա պետական գործիչներից ստացված նվերները։

Թուրքմենստանի նախագահի թանգարանը բաղկացած է 3 հարկերից, որոնցից երկուսում ներկայացվում է Թուրքմենստանի զարգացման պատմությունը՝  նախագան Գուրբանգուլ  Բերդիմուհամեդովայի իշխանության գալու օրվանից։

## Շենք
[մինի|[Թուրքմենստանի դրոշ թանգարանի դիմաց տեղակայված]]
Շենքը գտնվում է Արչաբիլ պողոտայում, նախագծվել և կառուցվել է Թուրքմենստանի անկախության հռչակումից հետո։ Թանգարանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է շուրջ 15 հազար քառ. մետր։ 2009 թվականին թանգարանը վերակառուցվել է թուրքական Պոլիմեքս ընկերության կողմից, շենքին ավելացվել են նոր մասնաշենքեր՝ Թուրքմենստանի նախագահի  և ազգագրության ու երկրագիտության թանգարանների։  Թանգարանի դիմաց տեղադրված է Թուրքմենստանի դրոշը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Государственного музея Государственного культурного центра Туркменистана
* Главный корпус Государственного музея Государственного культурного центра Туркменистана
* Музей Этнографии и Краеведения Туркменистана
* Музей Президента Туркменистана
* Национальный музей Туркменистана, фото
* Музей, которому нет аналогов в СНГ

Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Թուրքմենստանում
Կատեգորիա:1998 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգագրական թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ
Կատեգորիա:Աշխաբադ
Կատեգորիա:Թուրքմենստանի թանգարաններ
Կատեգորիա:Պատմության թանգարաններ
Արցախյան ազատամարտի հուշահամալիր (Կիրանց, Տավուշի մարզ)

**Արցախյան ազատամարտի հուշահամալիր**, 1989-1991 թվականներին հայ-ադրբեջանական զինված ընդհարումների, 1991-1994 թվականներին տեղի ունեցած Արցախյան ազատամարտի, հետագա տարիներին հայ-ադրբեջանական շփման գծում տեղի ունեցած սահմանային բախումների և 2020 թվականին տեղի ունեցած հայ-ադրբեջանական պատերազմի ժամանակ զոհված հայ ազատամարտիկներին, զինծառայողներին նվիրված զինվորական հուշահամալիր Հայաստանի Տավուշի մարզի Կիրանց գյուղում։ Հուշահամալիրում տեղադրված են Կիրանց և Աճարկուտ գյուղերից զինվորական ծառայության կամ պատերազմի մեկնած, ինչպես նաև Կիրանց գյուղի մարտերում զոհվածների հուշաքարերը։

Հուշահամալիրը կառուցվել է 1996 թվականին։ Այն ընդգրկված է Հայաստանի կողմից պահպանվող հուշարձանների ցանկում և ունի հանրապետական նշանակության հուշարձանի կարգավիճակ։

## Տեղադրություն և կառուցվածք
Հուշահամալիրը գտնվում է Կիրանց գյուղով անցնող Իջևան-Նոյեմբերյան ավտոմոբիլային ճանապարհի ձախ կողմում՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հարևանությամբ։ Հուշահամալիրի կենտրոնում կանգնեցված է տուֆից կառուցված քանդակ, որի երկու կողմերում տեղադրված են 1989 թվականից մինչև 2020 թվականը ներառյալ հայ-ադրբեջանական հակամարտության ժամանակ զոհված Կիրանց գյուղի ազատամարտիկների և զինծառայողների դիմանկարներով հուշաքարերը։ Հուշահամալիրի դիմաց գտնվում է փոքր պուրակ, որը միաժամանակ հանդիսանում է եկեղեցու բակ։ Հուշահամալիրի տարածքում է գտնվում նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշակոթողը, որը կառուցվել է 1964 թվականին։

## Հուշահամալիրում տեղադրված հուշաքարեր
Հուշահամալիրում տեղադրված են հետևյալ ազատամարտիկների ու զինծառայողների հուշաքարերը՝

## Տես նաև
* Արցախյան ազատամարտ, 1991-1994
* Հայ-ադրբեջանական պատերազմ, 2020
* Կիրանց (Տավուշի մարզ)

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արցախյան ազատամարտի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձաններ
Բութանի տեքստիլի թանգարան

**Բութանի տեքստիլի թանգարան** () կամ **Տեքստիլի ազգային թանգարան**, թանգարան, որը գտնվում է Բութանի Թհիմփհու քաղաքում, Բութանի ազգային գրադարանի հարևանությամբ։ Թանգարանը ղեկավարում է ազգային մշակութային հանձնաժողովը։ Հիմնադրման օրվանից` 2001 թվականին, թանգարանը հավաքել է բութանական տեքստիլների բացառիկ հնաոճ իրերի մեծ հավաքածու։

Ապագայում նախատեսվում է, որ թանգարանը կդառնա տեքստիլի հետազոտությունների կենտրոն, այն նաև կոչված է խթանելու Բութանի մշակույթի և պատմության ուսումնասիրությունը։

## Պատմություն
Բութանի տեքստիլի նշանակությունը բացատրվում է բազմաթիվ գործոններով՝ խրթին և բարդ նախշերով, արտադրության եղանակներով, կրոնական, պետական և հասարակական միջոցառումներում ունեցած դերով և դրա սրբազան նշանակությամբ։

Բութանի տեքստիլ թանգարանը ստեղծվել և հանդիսավորությամբ բացվել է 2001 թվականին, թագուհի Սանգայ Չոդեն Վանգչակի կողմից, որը նաև եղել է թանգարանի կուրատորը։ Թանգարանի ենթակառուցվածքների զարգացման համար հատկացվել է 165 000 դոլար։ Բութանի կառավարությունը և մասնավոր ներդրողները նույնպես օգնություն են ցուցաբերում թանգարանին, իսկ տեխնիկական աջակցություն է ցուցաբերել է Ամերիկյան Պիբոդի Էսեքս թանգարանը։

## Թանգարանային հավաքածու
Թանգարանը բաժանված է վեց գոտու՝ արտացոլելով տեքստիլ արվեստի ոլորտում ձեռքբերումները, տեքստիլի դերը կրոնում, տեղական մանրաթելերից պատրաստված տեքստիլները, արքայական հավաքածուն և գործվածքների արտադրությունը։ Թագավորական թանգարանի հավաքածուն պարունակում է մեծ թվով անգին հնաոճ իրեր, ներառյալ թագավորական պսակը, հագուստ և պարագաներ Բութանյան թագավորներից, *Tsamdrak Goenpa-ի* մարգարիտներով ասեղնագործված խարազան, Նորին մեծություն Շաբդրունգա Ջիգմե Ջորջիի անկողնային պարագաները։

Որոշ բացառիկ ցուցանմուշներ թանգարանին ներկայացրել են Նորին մեծություն մայր-թագուհի Սանգայ Չոդեն Վանգչակը և այլ անհատներ. արքայական թագի առաջին նախատիպը, Բութանի առաջին և երկրորդ թագավորների կրած բրոքադային թիկնոցը, առաջին արքա Աշի Վանգմոնի քրոջ պսակը։

Թանգարանի առաջին հարկում կան մանելու հմտությունների, մանրաթելերի ներկման, ջուլհակի պատրաստման և մանվածքների երկու կտորների ցուցադրություններ։ Երկրորդ հարկում կա դեկորատիվ գործվածքների և դրանցից պատրաստված ապրանքների ցուցադրություն։ Թանգարանն ունի բութանցի տղամարդկանց և կանանց ավանդական հագուստի ցուցադրություն, ինչպես նաև` հատուկ կրոնական տոների համար հարմարեցված հագուստ։

## Ցուցադրություն
Թանգարանում անցկացվում են գործվածքների լավագույն դիզայնի մրցույթներ։ Լավագույն հյուսվածքն ընտրում են թանգարանի այցելուները։ Թանգարանը նախատեսում է անցկացնել տեքստիլի փառատոն։

Հյուսողների, վաճառողների և արվեստագետների հետաքրքրությունը սատարելու համար թանգարանում տեղի են ունենում գործվածքների աճուրդներ։ Աճուրդում նախնական գինը որոշում է հյուսողը, իսկ վաճառքից ստացված շահույթը բաժին է ընկնում թանգարանի գանձարանին։ Թանգարանում անընդհատ աշխատում են երկու ջուլհակներ, որոնք ցուցադրում են արտադրանքի պատրաստման գործընթացը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հավելյալ նյութեր` բութանյան տեքստիլի մասին 
* PPT presentation 

Կատեգորիա:2001 հիմնադրումներ Բութանում
Կատեգորիա:2001 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Բութանի թանգարաններ
Կատեգորիա:Տեքստիլի թանգարաններ
Հաթը Չըրփան

**Հաթը Չըրփան** (, ), նաև հայտնի է, որպես **Սաթը Քադըն** (), թուրք քաղաքական գործիչ, Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի առաջին կին անդամներից մեկը, որն ընտրվել է 1935 թվականի համընդհանուր ընտրություններում։

## Կենսագրություն
Երկրորդ լեզվական համագումարից () անմիջապես առաջ, որն անցկացվել է 1934 թվականի օգոստոսի 18-ից 23-ը, հուլիսի 16-ին, նախագահ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը մեկնել է Անկարայից էքսկուրսիա դեպի Ղազան գյուղ (այն ժամանակ մտնում Էր Անկարայի մարզի Կիզիլջահամամ շրջանի կազմի մեջ), Անկարա մայրաքաղաքից 50 կմ հեռավորության վրա։ Այս շրջայցի ընթացքում Աթաթուրքին ներկայացրել են Սաթը Քադընին, որը Ղազանի գյուղապետն էր։ Նա գեղջկուհի էր Կենտրոնական Անատոլիայից, որը չորս տարի պայքարում էր թուրքական անկախության պատերազմի ժամանակ։ Աթաթուրքը նրա հետ զրույցի է բռնվել, որից հետո նա, ինչպես հաղորդվել է, համակրանք է տածել Սաթը Քադընի նվաճումների և ինտելեկտի նկատմամբ։

Ըստ Աֆեթ Ինանի, Աթաթուրքը նրան հանդիպելուց հետո ասել է. «Սա այն կինն է, որը կարող է հաջողության հասնել որպես խորհրդարանի անդամ»։ Իր հաջող ընտրարշավում Սաթը Քադընին հովանավորում և աջակցում էր ինքը` Աթաթուրքը։ Հետագայում նա փոխել է իր անունը *Հաթը*` Աթաթուրքի խորհրդով, որը այդ ժամանակ հետաքրքրված էր նախախեթերի քաղաքակրթությամբ, և քանի որ նրա նախկին` Սաթը անունը նշանակում էր «վաճառք» կամ «գնել» թուրքերեն, նա ընդունել է *Չըրփան* ազգանունը այն բանից հետո, երբ 1934 թվականին ազգանվան մասին օրենքը պահանջում էր, որ Թուրքիայի բոլոր քաղաքացիները ունենան ազգանուն։

Պատկեր:First female MPs of the Turkish Parliament (1935).jpg|18 կին պատգամավորներ ընտրվել են Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովում 1935 թվականին։
Պատկեր:Sati Kadin at the rostrum of TBMM.jpg|Հաթը Չըրփանը Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի ամբիոնի մոտ։


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրք ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների թուրք ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավորներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անկարայի պատգամավորներ
Հաղթանակի դրոշը ռայխստագի վրա (լուսանկար, Մորոզով)

**«Հաղթանակի դրոշը Ռայխստագի վրա»** (), խորհրդային ռազմական թղթակից Անատոլի Մորոզովի պատմական լուսանկարների շարքի անվանումը, որոնք արվել են Ռայխստագի կիսաքանդ շենքի տանիքի վրա և նշանավորում են Հայրենական մեծ պատերազմում Խորհրդային Միության հաղթանակը։

## Իրավիճակը Բեռլինի գրավման նախօրեին
Կարմիր բանակի՝ Բեռլին մուտք գործելուց հետո քաղաքի գրավված շենքերի վրա տեղադրված դրոշների պատկերով բազմաթիվ լուսանկարներ են հայտնվել։ Խորհրդային ռազմական թղթակիցները բազմիցս պատկերել են պատերազմի եզրափակիչ հաղթական պահը՝ Ռեյխստագի վրա կարմիր դրոշի բեռնաթափումը։ Այդ լուսանկարները, ռազմական ֆոտոռեպորտաժի պրակտիկային համապատասխան, սովորաբար արվել են մարտերից հետո։

## Իրական Հաղթանակի դրոշի հաստատումը
Իրադարձությունը, որը տեղի է ունեցել 1945 թվականի ապրիլի 30-ին Բեռլինի գործողության ժամանակ, տեղի ժամանակով 22:40-ին: Դրոշը (թիվ 5), որը տեղադրվել է Ռայխստագի տանիքին, սկզբում տեղադրել են Հաղթանակի աստվածուհու թագի փոսիկում Վլադիմիր Մակովը, Գազի Զագիտովը, Ալեքսեյ Բոբրովը, Ալեքսանդր Լիսիմենկոն և Միխայիլ Մինինը, իսկ մայիսի 2-ին տեղափոխվել է շենքի գմբեթի վրա Միխայիլ Եգորովի, Աբդուլհակիմ Իսմայիլովի և Ալեքսեյ Կովալևի կողմից։

## Լուսանկար
Ռազմաճակատային ֆոտոթղթակից ավագ լեյտենանտ Մորոզովը լուսանկարել է Միխայիլ Եգորովին և Մելիտոն Կանտարիային 1945 թվականի մայիսի 2-ի վաղ առավոտյան, արդեն նրանց կողմից հաղթանակի դրոշի տեղադրումից հետո։ Լուսանկարն ուղարկվել է Մոսկվա, և մայիսի 3-ին ԽՍՀՄ բոլոր թերթերը հրապարակել են այդ կադրը։

Այս շարքի լուսանկարները երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ամենատարածված լուսանկարներից են։

Լուսանկարը օգտագործվել է Բելառուսի փոստային նամականիշի վրա, որը թողարկվել է 2005 թվականին։

## Տես նաև
Ռայխստագի վրա դրոշ բարձրացնելը

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* Минин М. П. Трудные дороги к Победе : Воспоминания ветерана Великой Отечественной войны. — Псков, 2001. — 255 с.
* 
* 
* 
* 
* Сапрыков В. Н. Дважды победное. — М.: Московские учебники – СиДипресс, 2008.
* 
* Егоров М. А., Кантария М. В. Знамя Победы. Бой первый – бой последний / лит. запись Б. Данюшевского. — М. : Молодая Гвардия, 1975. — 111 с., 16 л. ил. — ББК Т3(2)622.5.
* 

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Մայր հայրենիքը կանչում է

**«Մայր հայրենիքը կանչում է»** (), Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակների պլակատ, որն ստեղծել է նկարիչ Իրակլի Թոիձեն 1941 թվականին, հավանաբար հունիսի վերջին։ Ստեղծման ճշգրիտ ամսաթիվը հայտնի չէ և քննարկման առարկա է։

Նկարչի սեփական խոստովանությամբ՝ մոր հավաքական կերպարի ստեղծման գաղափարը, որն օգնության կոչ է անում իր որդիներին, նրա մտքում բոլորովին պատահաբար է ծնվել։ Լսելով ԽՍՀՄ-ի վրա նացիստական Գերմանիայի հարձակման մասին Սովինֆորմբյուրոյի առաջին հաղորդագրությունը՝ Թոիձեի կինը վազելով մտել է նրա մոտ՝ արհեստանոց՝ գոռալով  «Պատերազմ»։ Տպավորված նրա դեմքի արտահայտությունից՝ նկարիչը կնոջը հրամայել է անշարժանալ և անմիջապես սկսել է ապագա գլուխգործոցի էսքիզներ անել։ 

Մայր Հայրենիքի կերպարն ակնհայտորեն կապված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ քարոզչության համար լայնորեն օգտագործված Մայր Ռուսաստանի կերպարի հետ։

Թոիձեի որդու հիշողություններով՝ նկարիչը սիրում էր Անդրեյ Բելիի ստեղծագործությունը, որն ունի հետևյալ տողերը. «Թույլ տուր, ով մայր հայրենիք, խոնավ, ազատ լայնարձակությունում, քո լայնարձակությունում լացել...» (ռուս․՝ «Позволь же, о родина-мать, в сырое, пустое , в раздолье твоё прорыдать…») հնարավոր է, որ հենց դրանք են հիմք ծառայել պլակատի բովանդակության համար։

«Մայր Հայրենիքի» կերպարը հետագայում դարձել է խորհրդային քարոզչության ամենատարածված կերպարներից մեկը։ Հայտնի են կերպարի մեկնաբանություններ և նրա ծաղրանմանակման բազմաթիվ օրինակներ` կերպարվեստի, քանդակագործության, ժողովրդական ստեղծագործության, գովազդի մեջ։

Պլակատի գեղարվեստական կոմպոզիցիան նման է այնպիսի ստեղծագործությունների, ինչպիսիք են «Դու կամավոր գրանցվե՞լ ես» (Դմիտրի Մոոր, 1920) խորհրդային պլակատը,  «I want you for U. S. Army» (Ջեյմս Ֆլագ, 1917) ամերիկյան պլակատին, ինչպես նաև «Ժողովրդին առաջնորդող ազատությունը» (Էժեն Դելակրուա, 1830) ֆրանսիական նկարին, որտեղ հեղինակը պատկերել է Ֆրանսիայի ազգային խորհրդանիշ Մարիանին։

Պլակատը կարելի է տեսնել խորհրդային շատ գեղարվեստական ֆիլմերում, մասնավորապես՝ «Այն տունը, որտեղ ես ապրում եմ» ֆիլմում։

## Տես նաև
* Մեր գործն արդար է

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1941 նկարներ