Պրաբովո Սուբիանտո

**Պրաբովո Սուբիանտո** (, լրիվ պաշտոնական անունը **Պրաբովո Սուբիանտո Ջոյոհադիկուսումո** , ), Ինդոնեզիայի ռազմական, քաղաքական, կառավարական և կուսակցական գործիչ։ Ինդոնեզիայի նախագահ 2024 թվականի հոկտեմբերի 20-ից, Գերինդրա կուսակցության նախագահ 2014 թվականի սեպտեմբերի 20-ից։ Թոշակի անցած գեներալ-լեյտենանտ, Ինդոնեզիայի պաշտպանության նախարար 2019-2024 թվականներին, հատուկ նշանակության ուժերի (Կոպասուս) հրամանատար 1995-1998 թվականներին և ցամաքային զորքերի ռազմավարական պահեստազորի (Կոստրադ) հրամանատար 1998 թվականին։

## Կենսագրություն
Պրաբովոն ինդոնեզացի պետական ​​գործիչ և տնտեսագետ Սումիտրո Ջոյոջադիկուսումոյի որդին է, նախագահ Սուհարտոյի փեսան։

2009 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ նա Մեգավատի Սուկարնոպուտրիի հետ միասին առաջադրվել է փոխնախագահի պաշտոնում (զույգը հասել է ընտրությունների երկրորդ փուլ և պարտվել Սուսիլո Բամբանգ Յուդոյոնոյի և Բուդիոնոյի զույգին)։ 2014 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ նա առաջադրվել է պետության ղեկավարի պաշտոնի համար Գերինդրա կուսակցության կողմից, նա մրցել է բարձրագույն պետական ​​պաշտոնի համար Ջոկո Վիդոդոյի հետ՝ պարտվելով վերջինիս։

2021 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Գերինդրան Պրաբովո Սուբիանտոյին հայտարարել է որպես իր թեկնածու 2024 թվականի Ինդոնեզիայի նախագահական ընտրություններում։ 2022 թվականի օգոստոսի 12-ին Պրաբովո Սուբիանտոն հայտարարել է, որ ընդունել է Գերինդրայի թեկնածությունը 2024 թվականի նախագահական ընտրություններում մասնակցելու համար։ Պրաբովոն հայտարարել է փետրվարի 14-ի ընտրություններում հաղթանակի մասին, քանի որ նախնական ոչ պաշտոնական հարցումները ցույց են տվել, որ նա առաջատար է քվեարկության առաջին փուլում։ Մարտի 20-ին Դաշնային ընտրական հանձնաժողովը հաստատել է արդյունքները և նրան հռչակել է Ինդոնեզիայի ընտրված նախագահ։

## Ընտանիք
thumb|left|12-ամյա Պրաբովոն (''աջ, երկրորդ շարք'') իր եղբոր, քույրերի, տատիկի և պապիկի հետ
Նա ծնվել է 1951 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ջակարտայում՝ մի ընտանիքում, որը գաղութային ժամանակներից ի վեր պատկանում էր ինդոնեզական սոցիալ-քաղաքական վերնախավին։ Հոր կողմից նա ազնվական ճավայական ընտանիքի ժառանգ է, որի նախնիները կրել են «ռադեն» ազնվական տիտղոսը։ Նախնիներից մեկը՝ Ռադեն Թումենգունգ Բանյակվիդեն (), արքայազն Դիպոնեգորոյի մտերիմ գործընկերն էր։

Պրաբովոյի պապը՝ Մարգոնո Ջոյոհադիկուսոն (), ազգային-ազատագրական շարժման ակտիվ մասնակից էր, Ինդոնեզիայի անկախության նախապատրաստման հետազոտական ​​կոմիտեի անդամ, Ժամանակավոր խորհրդատվական խորհրդի առաջին ղեկավարը և Ինդոնեզիայի պետական ​​բանկի հիմնադիրը։ Հայր՝ Սումիտրո Ջոյոհադիկուսումոն (), Ինդոնեզիայի տնտեսագիտական ​​դպրոցի հիմնադիրներից մեկն էր, նա զբաղեցրել է տարբեր պետական ​​պաշտոններ նախագահ Սուկառնոյի օրոք։ Պրաբովոյի մայրը՝ Դորա Սիգարը, ազնվական Մինահասա ընտանիքի անդամ, Սումիտրոյի հետ ծանոթացել է 1945 թվականին Նիդեռլանդներում սովորելու ժամանակ։

Պրաբովոն անվանակոչվել է իր հորեղբայրներից մեկի՝ Ջոգյակարտայի ճակատամարտում զոհված անկախության պատերազմի հերոսի անունով։ Նրանից բացի, ընտանիքում կար ևս մեկ որդի՝ Հաշիմ Ջոյոհադիկուսումոն, որը հետագայում դարձել է խոշոր ձեռնարկատեր, և նաև երկու դուստրեր՝ Բինտիանինգսին () և Մայրանի Էկովատին ()։

1983 թվականին Պրաբով կանայք նախագահել են Սուհարտո, Սիթի Հեդիաթի Հարիյադի ()։ Նրանց որդին՝ Ռագովո Հեդիպրասետյո Ջոյոհադիկուսումոն, ավելի հայտնի որպես Դիդիտ Հեդիպրասետյո (), աշխատում է որպես դիզայներ։ Նախկինում ապրել է Բոստոնում, այժմ ապրում է Փարիզում։

Բացի իր մայրենի ինդոնեզերենից, Պրաբովոն խոսում է ճավայերենի Բանյումասան բարբառով, որը իր հոր մայրենի լեզուն էր, և ազատ խոսում էր անգլերեն, հոլանդերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն: Նա նաև սահմանափակ գիտելիքներ ուներ արաբերենի մասին, որոնք ձեռք էր բերել Հորդանանում գտնվելու ընթացքում։

## Ռազմական կարիերա
thumb|Պրաբովոն (ձախից երկրորդը) Արևելյան Թիմորում
1970 թվականին նա ընդունվել է Մագելանգի Ինդոնեզիայի ռազմական ակադեմիա և ավարտել է այն 1974 թվականին։ Նա Ինդոնեզիայի ապագա նախագահ Սուսիլո Բամբանգ Յուդոյոնոյի դասընկերն էր։

1976 թվականին Նանգալա գործողության ժամանակ (), Ինդոնեզիայի զինված ուժերի կողմից Արևելյան Թիմորի պարտիզանների դեմ անցկացված ռազմական գործողությունների ժամանակ նա նշանակվել է հատուկ նշանակության ուժերի 1-ին խմբի հրամանատար՝ 26 տարեկանում դառնալով գործողությանը մասնակցող հրամանատարներից ամենաերիտասարդը։ Նա ղեկավարել է Արևելյան Թիմորի վարչապետ և Արևելյան Թիմորի անկախության հեղափոխական ճակատի (Ֆրետիլին) փոխնախագահ Նիկոլաու դու Ռեյս Լոբատոյի գերի վերցնելու գործողությունը։ Պրաբովոն զգալի օգնություն է ստացել Նիկոլաուի եղբորից՝ Անտոնիո Լոբատոյից։ 1978 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Նիկոլաու Լոբատուն մահացել է որովայնին ստացած հրազենային վերքից՝ Պրաբովոյի զինվորների կողմից դարանակալվելուց հետո։

1985 թվականին Պրաբովոն ուղարկվել է ամերիկյան Ֆորտ Բեննինգի ռազմաբազա, որտեղ անցել է դիվերսիոն մարտական ​​պատրաստություն։

1990-ական թվականների սկզբին նա գեներալ-մայոր էր և հատուկ նշանակության ուժերի 3-րդ խմբի հրամանատար։ Այդ պաշտոնում նա ակտիվորեն կռվել է Արևելյան Թիմորի ապստամբների դեմ՝ նրանց դեմ օգտագործելով անկանոն դիվերսիոն ստորաբաժանումներ և Արևելյան Թիմորի կարևոր բնակավայրերում կազմակերպելով Կոպասուսի սպաների գլխավորությամբ աշխարհազորայիններ։ Պրաբովոն բազմիցս քննադատության է ենթարկվել հակաապստամբական արշավի ընթացքում մարդու իրավունքների խախտումների համար, մասնավորապես՝ նրա գլխավորած 1997 թվականի հակաապստամբական արշավը, որը հայտնի է որպես «Վերացման գործողություն», քննադատության է ենթարկվել։ Միաժամանակ, Պրաբովո Սուբիանտոն Արևելյան Թիմորում ստեղծում էր ինդոնեզիական կողմի ռազմականացված խմբավորում՝ «Գարդապակսի»-ն, որը հավաքագրում էր հանցավոր հակումներ ունեցող երիտասարդների: 1999 թվականին՝ Արևելյան Թիմորի ճգնաժամի ժամանակ, Էուրիկո Գուտերեշի գլխավորությամբ Այտարակի զինյալները ծանր հարվածներ են հասցրել անկախության կողմնակիցներին։

1996 թվականին Պրաբովոն ղեկավարել է «Պեմբեասան Սանդերա Մապենդումա» գործողությունը, որի նպատակն էր ազատ արձակել «Ազատ Պապուա» շարժման պատանդ վերցրած 11 հետազոտողների: Պատանդների թվում էին հինգ ինդոնեզացի, չորս բրիտանացի, մեկ հոլանդացի և նրա հղի գերմանացի կինը. ևս երկու ինդոնեզացի պատանդ սպանվել էին փրկարարական գործողության մեկնարկից կարճ ժամանակ առաջ: Գործողությունը գաղտնի աջակցություն է ստացել բրիտանական ռազմական կցորդ և SAS-ի վետերան գնդապետ Այվոր Հելբերգից ()։ Պրաբովոյի գործողությունները հետագայում քննադատության են ենթարկվել, քանի որ գործողության ընթացքում ինդոնեզական ռազմական ուղղաթիռը կարմիր խաչով էր ներկված՝ ապստամբներին մոլորեցնելու համար։

1998 թվականի մարտի 20-ին Պրաբովոն նշանակվել է բանակի ռազմավարական պահեստազորի հրամանատարության պետ։

## Սուհարտոյի կործանում
thumb|left|Պրաբովոն գեներալ-լեյտենանտի համազգեստով
1997 թվականի ասիական ֆինանսական ճգնաժամը Ինդոնեզիայի տնտեսությունը հասցրել է խորը անկման, ինչը սրել է դժգոհությունը նախագահ Սուհարտոյի ավտորիտար կառավարման նկատմամբ։ 1998 թվականի մայիսին Ջակարտայում անկարգություններ են բռնկվել, որոնց ժամանակ ցուցարարները պահանջում էին Սուհարտոյի հրաժարականը։ Պրաբովոն Զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար, գեներալ Վիրանտոյից թույլտվություն է խնդրել մայրաքաղաք ռազմավարական պահեստազորային զորքեր տեղակայելու համար, սակայն մերժում է ստացել։ Այնուհետև, Պրաբովոյի հրամանով, Արևելյան Թիմորի մայրաքաղաք Դիլիից և Սումատրայի Լամպունգ քաղաքից տեղափոխված Կոպասուսի ստորաբաժանումները մտել են Ջակարտա։ Ազգին ուղղված իր ուղերձում Պրաբովոն կոչ է արել ինդոնեզացիներին աջակցել բանակի ջանքերին՝ ցուցարարների դեմ պայքարելու համար, նրանց անվանելով «ազգի դավաճաններ»։ Սակայն, քանի որ Պրաբովոն այդ ժամանակ այլևս հատուկ նշանակության ուժերի հրամանատար չէր, անկարգությունները ճնշելու համար Կոպասուսի ուժերի օգտագործումը հետագայում հիմք է հանդիսացել նրա դեմ անհնազանդության մեղադրանքների, ինչպես նաև Վիրանտոյին վարկաբեկելու և զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի պաշտոնը ստանձնելու փորձի համար՝ աչքը դնելով նախագահական աթոռի վրա։ Բացի այդ, Պրաբովոն մեղադրվում էր առնվազն 22 (որոնցից միայն 9-ը հետագայում հայտնվել են, մնացած 13-ը անհետ կորած են ճանաչվել) հակասուհարտո ակտիվիստների առևանգման և խոշտանգումների կազմակերպման մեջ, որը կատարվել էր անկարգությունների սկսվելուց մի քանի ամիս առաջ։ Պրաբովոն ինքը հերքել է բոլոր մեղադրանքները, մասնավորապես՝ մայրաքաղաք զորքեր մտցնելու պատասխանատվությունը դնելով մայրաքաղաքի ռազմական շրջանի հրամանատար Շաֆրի Շամսուդդինի վրա և հրաժարվելով նշել նրա ներկայությունը զինված ուժերի մի քանի ղեկավարների և քաղաքացիական գործիչների մայիսի 14-ին Կոստրադի շտաբում կայացած հանդիպմանը, որտեղ քննարկվել են ցուցարարների դեմ հնարավոր բռնի գործողություններ։ Պրաբովոյի ներկայությունը այդ հանդիպմանը հաստատվում է այնտեղ ներկա գտնվող հայտնի մարդու իրավունքների պաշտպաններ Ադնան Բույունգ Նասուտիոնի և Բամբանգ Վիդջոյանտոյի վկայություններով։ 2009 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում առևանգվածներից երկուսը դարձել են «Գերինդրա» կուսակցության թեկնածուներ, իսկ երրորդը ծառայել է որպես Պրաբովոյի լրատվամիջոցների խորհրդական։

1998 թվականի մայիսի 21-ին, ցուցարարների ճնշման տակ, Սուհարտոն հայտարարել է նախագահի պաշտոնից իր հրաժարականի մասին: Նրան հաջորդել է փոխնախագահ Բուհարուդդին Յուսուֆ Հաբիբին: Մայիսի 22-ի կեսօրին Պրաբովոն պահանջել է, որ Հաբիբին նշանակի իրեն զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար, սակայն Հաբիբին հրաժարվել է և շուտով Պրաբովոյին ազատել է Կոստրադայի հրամանատարի պաշտոնից: Պրաբովոն փորձել է ուժով ազդել նոր նախագահի վրա՝ հրամայելով իրեն հավատարիմ Կոստրադայի զորքերին շրջափակել նախագահական պալատը, սակայն շուտով վերացրել է շրջափակումը Սուհարտոյի շտապ խորհրդով։ Հետաքննություն է անցկացվել, որի արդյունքում նա խոստովանել է իր պատասխանատվությունը առևանգումները կազմակերպելու համար։ 1998 թվականի օգոստոսին նա զորացրվել է ակտիվ ծառայությունից և ուղարկվել դասավանդելու Բանդունգի շտաբի քոլեջում։ Հետագայում նա հաստատվել է Հորդանանում, որտեղ ապաստան է գտել իր հին ընկեր թագավոր Աբդալլահ II-ի մոտ, որին ճանաչում էր այն ժամանակվանից, երբ վերջինս հրամանատարում էր Հորդանանի հատուկ նշանակության ուժերը։

## Բիզնես
Զինվորական ծառայությունը թողնելուց հետո Պրաբովոն սկսել է բիզնեսով զբաղվել՝ գործընկեր դառնալով իր եղբոր՝ Հաշիմ Ջոյոհադիկուսումոյի հետ։ Նա ձեռք է բերել Արևելյան Կալիմանտանի Մանկաջան () քաղաքում գտնվող  Kiani Kertas ցելյուլոզային ընկերությունը, և այն վերանվանել է Kertas Nusantara, նախկինում ընկերությունը պատկանում էր չինացի Բոբ Հասանին, որը Սուհարտոյի հետ սերտ կապեր ուներ։ Պրաբովոյի Nusantara Group ընկերությունը ներկայումս ներառում է 27 ընկերություններ, որոնցից նշանավոր են Nusantara Energy (նավթ, բնական գազ և ածուխի արտադրություն), Tidar Kerinci Agung (արմավենու յուղի պլանտացիաներ) և Jaladri Nusantara (ձկնորսություն)։ 2009 թվականին Պրաբովոյի զուտ կարողությունը գնահատվել է 1.5 տրիլիոն ռուփի (մոտ 150 միլիոն ԱՄՆ դոլար) և 7.5 միլիոն ԱՄՆ դոլար։

## Քաղաքական կարիերա
[thumb|left|Պրաբովոն [Էվերեստ լեռան բարձրանալու ժամանակ]]
Սուհարտոյի կառավարման տարիներին Պրաբովոն հաճախ էր օգտագործում նախագահի հետ իր կապերը՝ ռեժիմի համար անցանկալի անձանց վրա ճնշում գործադրելու և նրանց քաղաքական ասպարեզից հեռացնելու համար: Օրինակ՝ 1990 թվականին Պրաբովոյի և նրա եղբայր Հաշիմի ջանքերի շնորհիվ արգելվել է հայտնի լրագրող և բանաստեղծ Գունավան Մոհամադի կողմից հրատարակվող «Tempo» ամսագիրը։ 1992 թվականին Պրաբովոն զրույց է ունեցել «Նահդաթուլ Ուլամա» մուսուլմանական կազմակերպության առաջնորդ Աբդուռահման Վահիդի հետ՝ նրան խստորեն խորհուրդ տալով հեռու մնալ քաղաքականությունից և դադարեցնել Սուհարթոյի քննադատությունը։ Պրաբովոն նաև ճնշում է գործադրել իսլամական մտավորական Նուրհոլիշ Մաջիդի վրա՝ Անկախ ընտրական հանձնաժողովը լուծարելու համար (), ոչ կառավարական կազմակերպություն, որը հայտարարել էր երկրում անցկացված ընտրությունների իրական արդյունքները բացահայտելու իր նպատակի մասի։

2004 թվականի Գոլկար կուսակցության համագումարում Պրաբովոն կուսակցության նախագահի թեկնածու դառնալու հավակնորդներից մեկն էր, սակայն առաջին փուլում ստացել է ընդամենը 39 ձայն, զբաղեցնելով վերջին տեղը և դուրս է մնացել մրցավազքից։ Վիրանտոն հետագայում դարձել է Գոլկարի թեկնածուն։ 2008 թվականի սկզբին նա լքել է Գոլկարը և հիմնադրել «Մեծ Ինդոնեզիայի շարժում» («Գերինդրա») կուսակցությունը։ Կուսակցությունը մասնակցել է 2009 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին՝ նվաճելով Ժողովրդական ներկայացուցիչների պալատի 560 տեղերից 26-ը։ 2009 թվականի նախագահական ընտրություններում Պրաբովոն նախագահի թեկնածու Մեգավատի Սուկարնոպուտրիի հետ միասին առաջադրվել է փոխնախագահի պաշտոնում։ Մեգավատի-Պրաբովո զույգը (Ինդոնեզիայում հայտնի է որպես «Մեգա Պրո») հավաքել է ձայների 27%-ը՝ պարտվելով գործող նախագահ Սուսիլո Բամբանգ Յուդոյոնոյին և նրա փոխնախագահի թեկնածու Բուդհոյոնին։

thumb|Պրաբովոն Գերինդրա կուսակցության համագումարում, որը նրան առաջադրել է որպես թեկնածու 2014 թվականի ընտրություններում: Լուսանկարը՝ 2012 թվականից:
2011 թվականի նոյեմբերին Պրաբովոն հայտարարել է, որ մասնակցելու է 2014 թվականի նախագահական ընտրություններին։ 2012 թվականին հրապարակված հասարակական կարծիքի հարցումների համաձայն՝ նա բոլոր թեկնածուների մեջ հաղթանակի ամենամեծ հնարավորությունն ուներ, Այնուամենայնիվ, մի շարք դիտորդներ կասկածի տակ են դնում այդ հարցումների արդյունքները։ 2012 թվականի մարտին Գերինդրա կուսակցությունը ընդունել է կուսակցական նոր կարգախոս. «Գերինդրան կհաղթի, Պրաբովոն կդառնա նախագահ» ()։

2014 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո Գերինդրան զբաղեցրել է երրորդ տեղը, ինչը թույլ է տվել Պրաբովոյին որակավորվել նախագահական մրցավազքում. նա պաշտոնապես հայտարարել է ընտրություններին մասնակցելու մասին 2014 թվականի մայիսի 20-ին։ Գերինդրայից բացի, Պրաբովոյի թեկնածությունը պաշտպանել են «Միասնություն և զարգացում» կուսակցությունը, «Ազգային մանդատային» կուսակցությունը, «Արդարություն և բարեկեցություն» կուսակցությունը և «Աստղ և մահիկ» կուսակցությունը. վերոնշյալ կուսակցությունները ընտրություններում ստացել են ձայների 48.9%-ը և Ժողովրդական ներկայացուցիչների պալատի տեղերի 52.1%-ը։ Աջ ծայրահեղական կազմակերպությունները, ինչպիսին է Ինդոնեզիայի հակակոմունիստական ​​ճակատը, ակտիվորեն աջակցում էին Պրաբովո Սուբիանտոյին, KAPPI վետերանների ասոցիացիան, Արևելյան Թիմորցի ինդոնեզամետ զինյալներ Էուրիկո Գուտերեշը։

Պրաբովոն իր փոխնախագահի և փոխնախագահի թեկնածու է առաջադրել տնտեսական հարցերով նախկին համակարգող նախարար Հաթթա Ռաջասային։ Պրաբովոյի մրցակիցը Ջոկո Վիդոդոն է (հայտնի է որպես Ջոկովի), Ինդոնեզիայի Դեմոկրատական ​​կուսակցության (DPI) թեկնածու, որին աջակցում են մի շարք այլ կուսակցություններ։

2014 թվականի հուլիսի 9-ին տեղի են ունեցել նախագահական ընտրություններ։ Պաշտոնական արդյունքները հրապարակվել են հուլիսի 22-ին, որոնցով Ջոկովին հաղթող ճանաչվել է։ Հուլիսի 22-ի երեկոյան Ջոկովին հայտարարվել է ընտրված նախագահ և սկսել է շնորհավորական նամակներ ստանալ օտարերկրյա պետությունների ղեկավարներից։ Սակայն նույն օրը Պրաբովոն հանել է իր թեկնածությունը՝ վկայակոչելով ձայների հաշվարկի կողմնակալությունը։ Նա Ինդոնեզիան անվանել է մի երկիր, որտեղ ժողովրդավարական ազատությունները չեն հարգվում, իսկ ընտրությունները «զանգվածային, կառուցվածքային և համակարգված խարդախություն» են, նաև նշելով, որ ինքը և Հաթթա Ռաջասան «իրացրել են իրենց սահմանադրական իրավունքը՝ մերժելու նախագահական ընտրությունների արդյունքները և դրանք հակասահմանադրական հայտարարելու»։ Պրաբովոյի ընտրությունները քննադատող ելույթը ուղիղ եթերով հեռարձակվել է խոշոր ազգային հեռուստաալիքներով։ Ավելի ուշ լրատվամիջոցներում տեղեկություններ են հայտնվել, որ Պրաբովոն չի հետ վերցրել իր թեկնածությունը, այլ պարզապես դժգոհություն է հայտնել ընտրությունների արդյունքներից և դրանք Սահմանադրական դատարանում վիճարկելու իր պատրաստակամությունը։

Պրաբովոյի՝ իր թեկնածությունը հանելու որոշումը լուրջ հակասություններ է առաջացրել լրատվամիջոցներում և փորձագիտական ​​​​համայնքում: Border Asia Group խորհրդատվական ընկերության Ինդոնեզիայի գրասենյակի ղեկավար Դուգլաս Ռեմաժը նշում է, որ 2014 թվականի ընտրությունները Սուհարթոյի տապալումից և լայնածավալ բարեփոխումների սկսվելուց ի վեր 16 տարվա ընթացքում առաջին դեպքն են, երբ ընտրությունների արդյունքները հայտարարվել են հակասահմանադրական: Նշելով, որ երկիրը մտնում է «անհայտ տարածք», Ռեմիջը շեշտել է, որ Պրաբովոյի Սահմանադրական դատարան ներկայացված դիմումի օրինականությունը կասկածի տակ չէ։ Միաժամանակ, ըստ ինդոնեզական լրատվամիջոցների հաղորդագրությունների, ընտրություններից իր թեկնածությունը հանելով՝ Պրաբովոն իրեն ենթարկել է զգալի ռիսկի. երկրի գործող օրենսդրության համաձայն՝ նրան սպառնում է մինչև վեց տարի ազատազրկում և 100 միլիարդ ռուփիի (մոտ 10 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) տուգանք։ Սակայն, դիտորդների մեծ մասը չի աջակցել Պրաբովոյի ընտրակեղծիքների մեղադրանքին՝ ընտրությունները համարելով ընդհանուր առմամբ արդար և ազատ: Օրինակ՝ Ինդոնեզիայի համալսարանից Մասվադի Ռաուֆը նշել է, որ ընտրություններում «էական կեղծիքների նշաններ չեն եղել», և որ Պրաբովոյի դուրս գալը արտացոլում է «էլիտայի ներսում իրական հարաբերությունները, որը դեռևս պատրաստ չէ ընդունել պարտությունը»։ Ընտրական իրավիճակի սրումը նաև արձագանք է առաջացրել ֆոնդային բորսայում. ռուփին նվազել է 0.3%-ով, իսկ JSX Composite ինդեքսը՝ 0.9%-ով։

2014 թվականի օգոստոսի 21-ին Սահմանադրական դատարանը մերժել է Պրաբովոյի՝ ընտրությունների արդյունքները հակասահմանադրական ճանաչելու պահանջը՝ հաստատելով Ջոկովիի՝ որպես նախագահի ընտրության օրինականությունը։

Պրաբովո Սուբիանտոն Թուրքիայի ռազմական և քաղաքական առաջնորդ Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքին որպես օրինակ է համարում։

### Պաշտպանության նախարար
thumb|Պրաբովոն ԱՄՆ պաշտպանության նախարար Մարկ Էսպերի հետ 2019 թվականի նոյեմբերին|250px
thumb|Պրաբովոն ստուգում է ինդոնեզացի զինվորներին 2021 թվականի հոկտեմբերին|250px
[thumb|Պրաբովոն ԱՄՆ պաշտպանության նախարար [Լլոյդ Օսթինի հետ 2022 թվականի հունիսին|250px]]

2019 թվականի հոկտեմբերի 23-ին նախագահ Ջոկո Վիդոդոն Պրաբովոյին նշանակել է Ինդոնեզիայի պաշտպանության նախարար։

Նշանակվելուց կարճ ժամանակ անց Պրաբովոն սկսել է պաշտպանել «ամբողջական ժողովրդական պատերազմի» դոկտրինան Ինդոնեզիայի ազգային պաշտպանության համար։

Նշանակումից կարճ ժամանակ անց Պրաբովոն սկսել է պաշտպանել Ինդոնեզիայի ազգային պաշտպանության համար «ամբողջական ժողովրդական պատերազմի» դոկտրինան: 2019 թվականի վերջին Նատունա կղզիների մոտ չինական նավերի կողմից Ինդոնեզիայի բացառիկ տնտեսական գոտին խախտելու միջադեպից հետո Պրաբովոն կոչ է արել զգույշ արձագանքի՝ Չինաստանին անվանելով «բարեկամական երկիր», որի համար ինտերնետ օգտատերերը նրան քննադատել են «չափազանց մեղմ» լինելու համար։ Նա նաև հրամայել է տարածաշրջան լրացուցիչ ռազմանավեր տեղակայել՝ ի պատասխան միջադեպի։

Պրաբովոն նախատեսում է զգալիորեն ընդլայնել Ինդոնեզիայի ներքին զինամթերքի արտադրության հզորությունը, քանի որ Ինդոնեզիայի արտադրական հզորությունը տարեկան կազմում է ընդամենը 450 միլիոն փամփուշտ, չնայած տարեկան մեկ միլիարդ փամփուշտ պահանջարկին։ Պրաբովոն ձգտում է հզորացնել Ինդոնեզիայի զինված ուժերը՝ ձեռք բերելով նոր կործանիչներ, ինչպիսիք են ԱՄՆ-ից General Dynamics F-16 Fighting Falcon-ը և Ֆրանսիայից Dassault Rafale-ը։

Նատունա կղզում նրա անգործության շուրջ առաջացած վիճահարույց փաստին չնայած, 2020 թվականի հունվարի սկզբին անցկացված Indo Barometer հարցման արդյունքում Պրաբովոն Ջոկովիի կաբինետի ամենատարածված նախարարն էր։

2020 թվականի հոկտեմբերին Պրաբովոն այցելել է Միացյալ Նահանգներ որպես պաշտպանության նախարար, չնայած նախկինում մուտքի արգելքին, իր ամերիկացի գործընկեր Մարկ Էսպերի հրավիրելուց և վիզա ստանալուց հետո։ Մի շարք մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող կազմակերպություններ, այդ թվում՝ Amnesty International-ը, նախկինում կոչ էին արել Թրամփի վարչակազմին չեղարկել այցը։ Պրաբովոն նաև այցելել է Չինաստան 2019 թվականի դեկտեմբերին։

2023 թվականի հունիսի 3-ին Պրաբովոն Սինգապուրում կայացած պաշտպանության գագաթնաժողովում առաջարկել է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև պատերազմը դադարեցնելու բազմակետային խաղաղության ծրագիր։ Պրաբովոյի առաջարկը քննադատության է ենթարկվել ԵՄ արտաքին քաղաքականության պատասխանատու Ժոզեպ Բորելի և Ուկրաինայի պաշտպանության նախարար Ալեքսեյ Ռեզնիկովի կողմից։

### 2024 թվականի նախագահական ընտրություններ
2023 թվականի հունվարի 7-ին Պրաբովոն մեկնարկել է իր երրորդ նախագահական քարոզարշավը 2024 թվականի նախագահական ընտրությունների համար։ Ինդոնեզիայի պաշտպանության նախարար Պրաբովո Սուբիանտոն հաղթել է նախագահական ընտրություններում՝ հավաքելով 58.6% կամ 96.2 միլիոն ձայն։

Մասնակցել է SPIEF-2025-ին։

## Մասնակցություն ոչ կառավարական կազմակերպություններին
2004 թվականին Պրաբովոն ընտրվել է Ինդոնեզիայի ֆերմերների ասոցիացիայի նախագահ։ (), 2010 թվականին նա վերընտրվել է երկրորդ ժամկետով։

Ինդոնեզիայի ավանդական շուկայի առևտրականների ասոցիացիան Պրաբովոյին ընտրել է իր նախագահ 2008 թվականին։

2004 թվականին Պրաբովոն դարձել է Ինդոնեզիայի Պենչակ Սիլատ ասոցիացիայի նախագահ, իսկ 2012 թվականին վերընտրվել  երրորդ ժամկետով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Коммандос и выходец из элитной семьи. Чем известен новый президент Индонезии // РГ,14.02.2024

* An Idealist’s Rise And Fall // , 3 mar 2000 /вебархив/
* Military Politics and Democratization in Indonesia (Routledge Research on Southeast Asia) // Amazon, sep 2005 / 
* The Farmer Wants a Country // ABC — Foreign Correspondent / 
* Rebranding Brings Prabowo Into the Electoral Frame // Jakarta Globe / 

Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ