Բրեքստոն-Հիքսի կծկումներ

**Բրեքստոն-Հիքսի կծկումներ**, հայտնի են նաև որպես **վարժական կծկումներ** կամ **կեղծ ծննդաբերություն**, արգանդի անկանոն կծկումներ են, որոնք կարող են սկսվել հղիության մոտ վեցերորդ շաբաթից։ Սակայն դրանք սովորաբար զգացվում են հղիության երկրորդ կամ երրորդ եռամսյակում։

## Ուղեկցող վիճակներ
Բրեքստոն-Հիքսի կծկումները հաճախ շփոթվում են իրական ծննդաբերական կծկումների հետ։ Դրանք օգնում են հղի կնոջ օրգանիզմին նախապատրաստվել ծննդաբերությանը։ Սակայն Բրեքստոն-Հիքսի կծկումների առկայությունը չի նշանակում, որ կինը գտնվում է ծննդաբերության փուլում կամ որ ծննդաբերությունը շուտով կսկսվի։ Հղիության ընթացքում ցավի ևս մեկ տարածված պատճառ է կլոր կապանի ցավը։ 

## Պաթոֆիզիոլոգիա
Չնայած Բրեքստոն-Հիքսի կծկումների ճշգրիտ պատճառները ամբողջությամբ հայտնի չեն, կան որոշակի գործոններ, որոնք կարող են դրանք առաջացնել, օրինակ՝ երբ հղի կինը.

* ջրազրկված է
* ունի լցված միզապարկ
* վերջերս սեռական հարաբերություն է ունեցել
* մարզվել է (վազք, ծանր իրեր բարձրացնել)
* ուժեղ սթրեսի մեջ է
* դիպչել է իր որովայնին

Կան երկու հիմնական տեսություններ այն մասին, թե ինչու կարող են տեղի ունենալ արգանդի մկանների այս ընդհատվող կծկումները: Առաջինը՝ վաղ «վարժական կծկումները» կարող են օգնել մարմնին նախապատրաստվել իրական ծննդաբերությանը՝ ուժեղացնելով արգանդի մկանները։ Երկրորդը՝ կծկումները կարող են առաջանալ այն ժամանակ, երբ պտուղը ֆիզիոլոգիական սթրեսի մեջ է, նպատակն է ապահովել թթվածնով ավելի հարուստ արյուն պտղային շրջանառության համար։

## Ախտանիշներ
Բրեքստոն-Հիքսի կծկումները գնահատվում են հղի կնոջ անամնեզի և որովայնի ֆիզիկալ հետազոտության միջոցով, քանի որ դրանց համար հատուկ պատկերային թեստեր գոյություն չունեն։ Մեծ նշանակություն ունի դրանք տարբերակել իրական ծննդաբերական կծկումներից (Աղյուսակ 1)։

Հիմնականում Բրեքստոն-Հիքսի կծկումները թույլ են և նման են թեթև փորացավի, որը տեղայնացված է որովայնի առջևի հատվածում և ի հայտ է գալիս անկանոն և ոչ հաճախակի ռիթմով՝ սովորաբար յուրաքանչյուր 10–20 րոպեն մեկ, իսկ յուրաքանչյուր կծկումը տևում է մոտ 2 րոպե։ Այն կարող է դրդված լինել որոշակի գործոններով, անհետանալ և նորից հայտնվել, սակայն կծկումները չեն դառնում ավելի հաճախակի, ավելի երկար կամ ավելի ուժեղ ընթացիկ շրջանում։ Այնուամենայնիվ, հղիության ավարտին մոտենալուն զուգընթաց Բրեքսթոն-Հիքսի կծկումները հակված են դառնալ ավելի հաճախակի և ավելի ինտենսիվ:

Ֆիզիկալ հետազոտության ժամանակ կարող է նկատվել արգանդի մկանների թեթևակի լարում, սակայն արգանդի հատակի կծկում, արգանդի վզիկի փոփոխություններ կամ բացում չի նկատվում։ Բրեքստոն-Հիքսի կծկումները չեն հանգեցնում ծննդաբերության։

Ավելի մտահոգիչ ախտանիշները, որոնք կարող են պահանջել բժշկական գնահատում, ներառում են.

* Արյունահոսություն կամ հեղուկի արտահոսք հեշտոցից
* Կծկումներ, որոնք ուժեղ են, հաճախակի (սովորաբար յուրաքանչյուր 5 րոպեն) և տևում են մեկ ժամ կամ ավելի
* Պտղի շարժումների փոփոխություններ կամ զգալի նվազում

## Վարում
Բրեքստոն-Հիքսի կծկումների համար հատուկ բժշկական բուժում չկա, որոշակի թեթևացնող միջոցառումներ ներառում են. 

* Հեղուկների բավարար ընդունում
* Տաք կաթ կամ բուսական թեյ խմել, կամ փոքր չափաբաժնով սնունդ ընդունել
* Միզարձակում լցված միզապարկը դատարկելու համար
* Ռիթմիկ շնչառություն
* Ձախ կողմի վրա պառկել
* Շարժման կամ գործունեության մակարդակի աննշան փոփոխություն
* Հանգիստ և սթրեսի նվազեցում (օրինակ՝ մերսում, կարճ քուն կամ տաք լոգանք)
* Ցավի կառավարման այլ տեխնիկայի փորձարկում (օրինակ՝ ծննդաբերության պատրաստման դասերից ստացած պրակտիկաներ)

## Պատմություն
Բրեքսթոն-Հիքսի կծկումները անվանվել են անգլիացի բժիշկ Ջոն Բրեքսթոն Հիքսի անունով, ով առաջին անգամ գրել է դրանց մասին արևմտյան բժշկական գրականությունում:1872 թվականին նա ուսումնասիրել է հղիության ուշ փուլերը և նշել, որ շատ հղի կանայք կծկումներ են զգում ծննդաբերության ժամկետին մոտ չլինելով: Նա ուսումնասիրել է արգանդի կծկումների տարածվածությունը հղիության ընթացքում և պարզել, որ կծկումները, որոնք չեն հանգեցնում ծննդաբերության, հղիության բնականոն մասն են կազմում:

## Ծանոթագրություն

Կատեգորիա:Կանանց առողջություն
Կատեգորիա:Հղիություն
Կատեգորիա:Մանկաբարձություն