open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Պալացցո Ադոլդո

**Պալացցո Ադոլդո** (), պալացցո (պալատ) Վենետիկի Սանտա Կրոչե պատմական շրջանում՝ Մեծ ջրանցքի ափին։ Աջ կողմում Սան Սիմեոն Պիկկոլո եկեղեցին է, ձախում՝ Պալացցո Ֆոսկարի Կոնտարինին։

## Պատմություն
Պալացցոն կառուցվել է 16-րդ դարի առաջին կեսին Ադոլդո ընտանիքի համար։ Հայտնի է, որ Ադոլդո ընտանիքի նախնիները ծագումով հույներ են եղել, քաղաքի հիմնադրման առաջին շրջանում բնակություն են հաստատել Վենետիկում և զգալի ֆինանսական ներդրում են ունեցել մոտակայքում գտնվող Սան Սիմեոնե Պիկկոլո եկեղեցու կառուցման գործում։

Ընտանիքը վենետիկյան պատրիկության անդամ էր, նրանց էր պատկանում Անդրո կղզին և Սերչինո կղզու կեսը. այս կղզիները ընտանիքի վերջին ներկայացուցիչը՝ Ադոլդո Նիկոլոն, որը մահացել է 1432 թվականին, վաճառել է Միկելներ ընտանիքին։

Լյուսիա Ադոլդոն պալատը նվիրաբերել է Սան Սիմեոն Պիկկոլո եկեղեցու ծխին, ինչի մասին վկայում է ճակատի մակագրությունը։ Այն նաև նշում է, որ 1520 թվականին շենքը վերակառուցել և ընդլայնել է Վիտտորե Սպիերան։

## Ճարտարապետություն
Պալացցոն եռահարկ շինություն է, չորրորդ հարկում մանսարդ է։

Առաջին հարկը կառուցված է սպիտակ քարից և ունի կարճ ուղղանկյուն պատուհաններ։ Երկրորդ և երրորդ հարկերը զարդարված են հոնիական սյուներով բիֆորիներով։ Յուրաքանչյուր բիֆորիի կողքին սիմետրիկորեն կառուցված են երկու մոնոֆորներ։ Վերջին հարկում՝ ձեղնահարկի կենտրոնում տրիֆորա է։

## Պատկերասրահ

File:Palazzo Adoldo lapide destra Venezia.jpg|Աջ ցուցանակ
File:Palazzo Adoldo lapide sinistra Venezia.jpg|Ձախ ցուցանակ
File:Palazzo Adoldo dettaglio facciata Venezia.jpg|Ճակատը (ֆասադ)
L00 397 San Simeone Piccolo.jpg|Սան Սիմեոնե Պիկկոլո եկեղեցին. ձախ հատվածում երևում է Պալացցո Ադոլդոն


## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Պալացցո Բալբի Վալյե

**Պալացցո Բալբի Վալյե** (), հայտնի է նաև որպես Պալացցո **Մոլին Բալբի Վալյե դելլա Տրեզզ** () և **Պալացցո Բալբի-Վալյե Սամմարտինի** (), պալացցո (պալատ) Վենետիկի Դորսոդուրո պատմական շրջանում, Պալացցո Կոնտարինի Դալ Ցաֆֆոյի և Պալացցո Լորեդան Չինիի միջև։ Նայում է դեպի Մեծ ջրանցքը։

## Պատմություն
Պալացցոն ի սկզբանե կառուցվել է գոթական ոճով, սակայն 17-րդ դարում այն ​​փոխարինել են ավելի ժամանակակից ոճով։ 1828 թվականին դրան կից կառուցվել է հարակից այգի, որը գտնվում էր խարխլված Պալացցո Պարադիզոյի տեղում։

## Ներկայիս վիճակ
Այսօր շենքը բաժանված է մի քանի կառույցների և ունի նաև արվեստի պատկերասրահ։

## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Marcello Brusegan, The Palaces of Venice, Rome, Newton & Compton, 2007, ISBN 978-88-541-0820-2

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Կա’ Լորեդան

**Կա’ Լորեդան** () կամ **Պալացցո Լորեդան** (), պալացցո (պալատ) Վենետիկի Սան Մարկո պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա։ Գտնվում է Ռիալտո կամրջի մոտ։

Կառուցվել է 1200 թվականին և համարվում է քաղաքի ամենահին շինություններից մեկը։ 1868 թվականից սկսած այստեղ և հարևանությամբ գտնվող Կա’ Ֆարսետտի պալացցոյի շենքում է գտնվում Վենետիկի քաղաքապետի նստավայրը։

Վենետիկում կա այս անունը կրող ևս մեկ կառույց (իտալ.՝ Palazzo Loredan in Campo Santo Stefano), որը գտնվում է Սանտո Ստեֆանո հրապարակի հարավային մասում։

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 13-րդ դարում՝ որպես Բոկկասի ընտանիքի ապրանքների պահեստ։ Ըստ որոշ պատմաբանների՝ այն դարձել է Դոժ (դուքս) Յակոպո Կոնտարինիի նստավայրը 1280 թվականին։ Հետագա դարերում պալատն ընդարձակվել և մեծապես փոփոխվել է։ 1646 թվականին այս պալատում է ծնվել Ելենա Լուկրեցիա Կոռնարո Պիսկոպիան, որը պատմության մեջ է մտել որպես դոկտորի աստիճան ստացած առաջին կին (1678 թվականի հունիսի 25)։ Իրադարձությունը, որը միջազգային լայն հնչեղություն է ստացել, նշանավորվել է մարմարե հուշատախտակով։

1703 թվականին պալատը դարձել է Լորեդանի ընտանիքի սեփականությունը՝ Ջիրոլամո Կորների դստեր և Ջովանի Բատտիստա Լորեդանի ամուսնության միջոցով։ 1806 թվականին շենքն անցել է Կամպանյա Պեկկանայի կոմսուհու սեփականության տակ և վերածվել հյուրանոցի։ 1867 թվականից այստեղ և հարևանությամբ գտնվող Կա’ Ֆարսետտի շենքում է գտնվում Վենետիկի քաղաքապետարանը։ Վերակառուցումը փոքր-ինչ փոխել է շենքի ներքին հատակագիծը։

Պալացցո Լորեդանն ի սկզբանե բյուզանդա-վենետիկյան ոճով (bizanto-veneto) կառուցված շինություն էր։ Այն Մեծ ջրանցքի այն շենքերից է, որոնք, չնայած վերակառուցումների, պահպանել են իրենց սկզբնական տեսքն ավելի շատ, քան մյուսները։ Պալատի առաջին հարկում գտնվում է Խորհրդի դահլիճը, որտեղ պահվում են Բենեդետտո Կալիարիի, Գրեգորիո Լազցարինիի, Բոնիֆացիո Վերոնեզեի գեղանկարչական աշխատանքները։

## Պատկերասրահ


Canale grande Venedig 2018-04-16 - 2 7.jpg|Կա’ Լորեդան և Կա’ Ֆարսետտի պալացցոները, որտեղ տեղակայված է Վենետիկի քաղաքապետարանը
Memorial plaque for Elena Lucrezia Cornaro Piscopia.jpg|Հուշատախտակ այն մասին, որ այս շենքում է ծնվել առաջին կին շրջանավարտ Ելենա Կոռնարո Պիսկոպիան
A history of architecture in Italy from the time of Constantine to the dawn of the renaissance (1901) (14784147995).jpg|Պատմական լուսանկար, 1901 թվական
Italy-1334 (5217209591).jpg|Կա’ Լորեդանը՝ գիշերը


## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ
* Պալացցո Լորեդան

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Brusegan М. La grande guida dei monumenti di Venezia. — Roma: Newton & Compton, 2005. — ISBN 88-541-0475-2.
* Guida d’Italia — Venezia. — Milano: Touring Editore, 2007. — ISBN 978-88-365-4347-2.

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Պալացցո Ալբրիցցի

**Պալացցո Ալբրիցցի** () կամ **Պալացցո Բոնոմո Ալբրիցցի** (), ''պալացցո'' (պալատ) Վենետիկի Սան Մարկո պատմական շրջանում, Պոնտե դելլե Տետեից («Կրծքերի կամուրջ») և Կամպո Սան Պոլոյից ոչ հեռու։

## Պատմություն
Պալացցոն կառուցվել է  16-րդ դարավերջին, Բոնոմո ընտանիքի ցանկությամբ։ Հոյակապ պալատը, ընդհանուր առմամբ, պահպանել է իր սկզբնական ճարտարապետական ​​առանձնահատկությունները։ 1648 թվականին պալատի մի մասն անցել է ծագումով Բերգամոյից ազնվական Ալբրիցցի-Կապելլո ընտանիքի սեփականության տակ։

1692 թվականին պալատը դարձել է Ջանբատիստայի, Անտոնիոյի, Ջոզեֆի, Ալեքսանդրեի և նրա որդու բացառիկ սեփականությունը՝ «Բոնոմո ընտանիքի անդամի հետ ամուսնանալուց» որպես օժիտ ստանալու հետևանքով։

1971 թվականից Պալացցոն Ալբրիցցի կառավարումը ստանձնել է Վենետիկի իտալա-գերմանական մշակութային ասոցիացիան (Associazone Culturee italo-tedesca: ACIT Venice):

Վենետիկի 58-րդ բիենալեի ժամանակ պալատում տեղակայված էին Գվատեմալայի, Դոմինիկյան Հանրապետության և Գրենադայի տաղավարները։

## Ճարտարապետություն
Կառույցը եռահարկ է։ Ունի երկու հիմնական ճակատ. առաջինը նայում է դեպի Կամպիելլո Ալբրիցցի հրապարակ, մյուսը՝ Ռիո դի Սան Կասսիանո ջրանցք։ Երկու ճակատներն էլ զարդարված են բնորոշ կամարակապ պատուհաններով։ Ամենից հետաքրքիրը ծեփածո ստուկկոյով և ֆրեսկոյով զարդարված ինտերիերն է։ Ձևավորումն արել են Աբբոնդիո Ստացիոն և նրա աշակերտ Կարպոֆորո Մազզետտի Տենկալլան 1699 թվականին։ Նկարները նույնպես թվագրվում են 17-րդ դարով։

## Պատկերասրահ


Venezia Rio di San Cassiano dal ponte 2.jpg|Տեսարան դեպի Ռիո դի Սան Կասսիանո ջրանցք
Palazzo Albrizzi (Venice) Facade on rio di san canciano.jpg|Ճակատը (ֆասադ) Ռիո դի Սան Կասսիանոյի կողմից
Campiello Albrizzi (San Polo) Venice.jpg|Կամպիելլո Ալբրիցցի
Stazio - Palazzo Albrizzi.jpg|Գլխավոր սրահի ծեփածածկ զարդարանքը


## Տես նաև

* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Guida d'Italia – Venezia*. 3ª ed. Milano, Touring Editore, 2007. ISBN 978-88-365-4347-2.

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Լիլիթ Անտոնյան

**Լիլիթ Անտոնյան** (), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀԳՄ անդամ՝ 2012 թվականից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականի նոյեմբերի 12-ին Կիրովականում։ 1984 թվականին ավարտել է Կիրովականի թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը, նույն թվականին ընդունվել է Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը (այժմ՝ Վանաձորի պետական համալսարան)։ 1988 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է մանկավարժական ինստիտուտի լրիվ դասընթացը «Հայոց լեզու և գրականություն» մասնագիտությամբ, որակավորումը՝ միջնակարգ դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ 1988-90 թվականներին աշխատել է Կիրովականի թիվ 25 միջնակարգ դպրոցում՝ որպես դաստիարակչական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի։ 1992-1999 թվականներին ՀՀ ԳԱԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի հայցորդ էր՝ զուգահեռ շարունակելով մանկավարժական աշխատանքը Երևանում և Արարատի մարզում։ 1999 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, թեման՝ «Պատմականը և ավանդականը Դանիել Վարուժանի պոետիկայում»։ 2000 թվականին ընդունվել է աշխատանքի Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ամբիոնում։ 2004-2005 թվականներին եղել է նույն ինստիտուտի ուսումնական վարչության պետը։ 2005 թվականին ՀՀ ԲՈՀ-ի կողմից նրան շնորհվել է դոցենտի կոչում՝ գրականագիտութուն մասնագիտությամբ։ 2006-2015 թվականներին աշխատել է ՎՊՀ-ի գրականության ամբիոնի դոցենտի պաշտոնում։ 2019-2020 թվականներին աշխատել է Հայ-ռուսական (Սլավոնական) համալսարանի հայագիտության ամբիոնում՝ որպես դասախոս։ Հինգ տասնյակից ավելի գրականագիտական հոդվածների հեղինակ է, որոնք նվիրված են հայ և ռուս գրականության հիմնախնդիրներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կա’ Ֆավրետտո

**Կա’ Ֆավրետտո** (), ''պալացցո'' (պալատ) Վենետիկի Սանտա Կրոչե պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա, Կա’ Կորներ դելլա Ռեջինայի և Պալացցո Կորեջոյի հարևանությամբ։

## Պատմություն
Պալատը կառուցվել է 14-րդ դարում՝ վենետիկա-բյուզանդական ոճով։ Պատկանել է Վենետիկի ամենահին ազնվական ընտանիքներից մեկին՝ Բրագադիններին։ 19-րդ դարում այստեղ է բնակվել վենետիկցի նկարիչ Ջակոմո Ֆավրետտոն, որի անունով էլ պալացցիոն հետագայում կոչվել է։

## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Տիրայր Շավարշյան

**Տիրայր Արշավիրի Շավարշյան** (ապրիլի 6, 1917 թվական, Իգդիր, նոյեմբերի 19, 2011 թվական) հայ մանկավարժ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ինժեներ, ԵրՊԻ-ի պրոֆեսոր, Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։ Ծնվել է վաստակավոր մանկավարժներ Արշավիր Շավարշյանի և Եղիսաբեթ Իսաբեկյանի ընտանիքում։

## Կրթություն
Ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (ԵրՊԻ)։

## Գործունեություն
1937 թ.  Տ. Շավարշյանի ղեկավարությամբ ստեղծվեց ԵրՊԻ-ի առաջին լարային քառյակը։ Եղել է ԵրՊԻ-ի սիմֆոնիկ նվագախմբի մենակատար։

Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Ծառայել է Կարմիր (Խորհրդային) բանակում 08.1941-08.1946 թթ.: Կռվել է 89-րդ հետևակային Թամանյան դիվիզիայի 390-րդ հետևակային գնդում։ Կովկասի նախալեռներից հասել է Բեռլին և մասնակցել Բեռլինի գրավմանը։ Նա հայտնի գեներալ Նվեր Սաֆարյանի համհարզն էր։ Դասակի հրամանատարի պաշտոնից դարձել է գումարտակի շտաբի պետ։ Ստացել է կոնտուզիա։ Պատերազմն ավարտել է լեյտենանտի կոչումով։ Ստացել է պարգևներ՝ 5 շքանշան և 21 մեդալ։

Աշխատել է ԵրՊԻ-ում՝ որպես ուսումնական բաժնի վարիչ, պրոռեկտոր, դեկանի տեղակալ, գեոդեզիայի ամբիոնի վարիչի ժամանակավոր պաշտոնակատար։

1937 թվականին Շավարշյան Տիրայրի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է համալսարանական առաջին լարային քառյակը։ Քառյակը ներառում էր.

1. Շավարշյան Տիրայր՝ ջութակ, ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետի ուսանող։

2. Հակոբյան Էմիլ՝ առաջին ջութակ, քիմիա-տեխնիկական ֆակուլտետի ուսանող։

3. Թումանյան Ստեփան՝ կոնտրաբաս, քիմիա-տեխնիկական ֆակուլտետի ուսանող։ Եղել է ՀԿԿ Լենինյան շրջկոմի առաջին քարտուղար, ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի արդյունաբերության և տրանսպորտի բաժնի վարիչ։

4. Մինասյան Գոհարիկ (Գալյա)՝ ալտահար, քիմիա-տեխնիկական ֆակուլտետի ուսանող։

5. Սակիլարի Բորիս՝ առաջին ջութակ, քիմիայի ֆակուլտետի ուսանող, ով փոխարինել է Էմիլ Հակոբյանին։

Քառյակը կատարել է Կոմիտասի, Չայկովսկու, Ռոմանոս Մելիքյանի, Շտրաուսի, Սպենդիարյանի ստեղծագործությունները, մասնակցել բազմաթիվ համերգների ու մրցույթների։ Բազմիցս պարգևատրվել է։ Գործել է մինչև Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տիրայր Շավարշյանի հուշահամալիր https://hush.am/index.php?route=product/hush&grave_id=hush7072cea9c499400
 
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Սալմե Կանն

**Սալմե Կանն** (, ), էստոնացի վոկալի ուսուցչուհի և երգչախմբային դիրիժոր։ Ուսուցիչ և երաժիշտ Հանս Կաննի (1849-1932) դուստրը, որը ղեկավարել է հանրահայտ ժողովրդական երգչախումբը, քույրը լեզվաբան և ուսուցչուհի Կալիստա Կանն է։

## Կյանք և գործունեություն
Կաննը ծնվել է 1881 թվականի հունվարի 31-ին Կանեպիում։ 1902 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա, որտեղ սովորել է նախ Ելիզավետա Զվանցիգերի վոկալի դասարանում, ապա 1904-1906 թվականներին Կարոլինա Ջիրալդոնիի մոտ։ 1906-1907 թվականներին դաշնամուրի դասերի է հաճախել Թեոդոր Լեշետիցկու մոտ։ Այնուհետև շարունակել է վոկալի ուսումը Միլանում (1908) և Ֆլորենցիայում (1909-1910)։

1911 թվականին Կաննը վերադարձել է Ռուսական կայսրություն։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին որպես բուժքույր ծառայել է Մոսկվայում, Վորոնեժում և Պենզայում։

1920 թվականին Էստոնիայի անկախացումից հետո Կաննը բնակություն հաստատեց Տարտուում։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը նա մասնավոր վոկալի դասեր է տվել։ 1926 թվականից ղեկավարել է կանանց երգչախումբը։

1940 թվականից մինչև կյանքի վերջը վոկալ է դասավանդել Տարտուի երաժշտական ​​դպրոցում։

1944 թվականին եղել է դպրոցի տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատարը։ Կաննի ուսանողներից են Մարգարիտա Միգլաուն, Կալմեր Տեննոսաարը, Օսկար Վիհանդին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Salme Kann
*Salme Kann, ''Eesti Rahva Muuseum''

Կատեգորիա:Էստոնացի երաժշտագետներ
Կատեգորիա:Կին դիրիժորներ
Վիրուներ

**Վիրուներ** (), Էստոնիայի հարավարևելյան Վիռումաա շրջանի բնակչությունը, որն ունի խիստ առանձնացված տարածաշրջանային ինքնություն և սեփական լեզու։ Չուդի շրջանի ռուս բնակչության հետ սերտ պատմական շփումների պատճառով վիրուներն ավանդաբար դավանում են ուղղափառություն, թեև անկախ Էստոնիայում փորձեր են արվել փոխակերպել լյութերականության, ինչպես նաև նրանց էստոնացնել, ինչպես հարևան Սետոն։

## Բնակչություն

Մոտ 70․000 մարդ ապրում է պատմական Վիռումաայում, և շատերը իրենց համարում են վիրուներ, չնայած նրանց մեծ մասը բնակվում է հիմնականում Տարտուում և Տալլինում։

Վիճակագրության դեպարտամենտի տվյալներով՝ 2021 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Վիռումաա շրջանում բնակվում էր 34 898 մարդ, որից 33 110-ը՝ էստոնացիներ։ Միևնույն ժամանակ, երկրի այլ շրջանների շատ բնակիչներ նույնպես իրենց վիրու ժողովուրդ են համարում։

## Լեզու

Վիրուերեն բարբառը պատկանում է բալթյան-ֆիննական լեզուների ենթախմբին։ Այն տարածված է Վիրու շրջանի ողջ տարածքում։ Նախկինում այն ​​որոշ չափով տարածված էր նաև այս շրջանի հարավում և արևելքում՝ Ռուսաստանում և Լատվիայում։

Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ 87044 էստոնացի խոսում էր վիրուերեն բարբառով։

## Գրականություն
* Ehala, Martin & Niglas, Katrin (2007): Empirical evaluation of a mathematical model of ethnolinguistic vitality: the case of Võro. Journal of Multilingual and Multicultural Development.
* Eichenbaum, K.; Pajusalu, K. (2001): Setode ja võrokeste keelehoiakutest ja identiteedist. — Keel ja Kirjandus nr 7, lk. 483—489.
* Eller, K. (1999): Võro-Seto language. Võro Instituut'. Võro.
* Valk, A. (2000). Võrokeste identiteedist. K. Koreinik, J. Rahman (toim.) A kiilt rahvas kynõlõs.. Võrokeste keelest, kommetest, identiteedist (lk. 39-56). Võro Instituut, Võro.

## Տես նաև
*Վիրուերեն
*Վիրու մշակույթ
*Վիրումաա

## Արտաքին հղումներ

*Information about Võros in Eurominority

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էստոնիայի ազգեր
Կատեգորիա:Ուգրո-ֆիննական ազգեր
Հիլդա Կազասյան

**Հիլդա Վիլիի Կազասյան** (, ), բուլղարահայ ջազային երգչուհի։

## Կենսագրություն
Հիլդա Կազասյանը ծնվել է 1970 թվականի մարտի 27-ին Սոֆիայում։ Նա բուլղարահայ դիրիժոր և կոմպոզիտոր Վիլի Կազասյանի (1934-2008) և բուլղար երգչուհի, դերասանուհի Նադեժդա Ռանջևա-Կազասյանի դուստրն է։ 1989 թվականին ավարտել է «Լյուբոմիր Պիպկով» ազգային երաժշտական ուսումնարանը՝ «Հարվածային գործիքներ» մասնագիտությամբ։ Կրթությունը շարունակել է Կոնսերվատորիայի դասական բաժնում՝ կրկին «Հարվածային գործիքներ» մասնագիտությամբ՝ ավարտելով պրոֆեսոր Դոբրի Պալիևի դասարանը։

Կազասյանը եղել է бТВ հեռուստաընկերության «Բուլղարիան փնտրում է տաղանդներ» շոուի 1-ին (2010) և 2-րդ (2012) եթերաշրջանների ժյուրիի անդամ։ Նա 2013 թվականի եթերաշրջանից բուլղարական «Ինչպես ջրի երկու կաթիլը» շոուի ժյուրիի կազմում է (2013 - 2016, 2018 - մինչ այժմ)։

2018-2019 թվականներին եղել է Բուլղարիայի ազգային հեռուստատեսության Հանրային խորհրդի նախագահի տեղակալը։

Կազասյանը հակակոմունիստ է և բազմիցս արտահայտվել է նախագահ Ռումեն Ռադևի դեմ։

## Անձնական կյանք
Կազասյանը 7 տարի ամուսնացած է եղել դերասան Չոչո Պոպյորդանովի հետ։ Նրանք ամուսնալուծվել են դերասանուհի Ջոաննա Բուկովսկայի հետ Պոպյորդանովի ունեցած հարաբերությունների պատճառով։

Այնուհետև Հիլդա Կազասյանը հարաբերություններ է ունեցել գործարար Սիմեոն Բուչկով-Բուչիի հետ, որից ունեցել է դուստր՝ Նադեժդա-Մարի։ 2013 թվականից նա հարաբերությունների մեջ է Պլամեն Իվանովի հետ։

## Սկավառակագրություն
### CD

* Cover girl
* Защо не (1996)
* Сложи си ципа на устата (1996)
* Jazz & Samba (2005)
* Замълчи, замълчи (2009) 
* Jazz & me (2012)

### DVD
* Гершуин, когото обичам (2004) – համերգ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Хилда Казасян – официален сайт
* Хилда Казасян отново сама . // Хай Клуб, 26 март 2010, Посетен на 26 март 2010
* Пинтев, Светослав. Чочо – атентаторът от „Раковски“. // Монитор, 13 юни 2009.

Կատեգորիա:Բուլղարահայ երգիչներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի հակակոմունիստներ
Նախնիների գաղտնիքը

«**Նախնիների գաղտնիքը**» (), 1972 թվականի խորհրդային արկածային գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Մարատ Արիպովը «Տաջիկֆիլմ» կինոստուդիայում։ Նիկոլայ Յակուտսկու «Ոսկե առու» () պատմվածքի էկրանավորումն է։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Մոսկվայում 1973 թվականի հունվարի 22-ին։

## Սյուժե
1920-ական թվականներ։ Օգտվելով այն հանգամանքից, որ խորհրդային իշխանությունը դեռ չի եկել Յակուտիա, վաճառականները տեղի բնակիչներին լիովին կախման մեջ էին պահում իրենց կամքից։ Վաճառական Օպարինը դադարեցրել է վառոդի ու այլ ապրանքների փոխանակումը մորթու հետ՝ ցանկանալով իմանալ, թե որտեղ է գտնվում Ոսկե առվակը։ Բայց Սադուկ ցեղի առաջնորդը չի խախտում նախնիների օրենքը և չի բացահայտել ոսկե առվի գաղտնիքը։

## Դերերում

### Էպիզոդներում
* Վլադիմիր Մազուր
* Վալի Ջուրաև]
* Վլադիմիր Բարբոտկո
* Լի Են Սու

### Հնչյունավորում
* Անատոլի Կուզնեցով
* Իվան Ռիժով
* Նիկոլայ Գրաբբե

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Մարատ Արիպով
* Սցենարիստներ՝ Լև Գաբիշև, Վալենտին Մաքսիմենկով, Մուհիդդին Խոջաև
* Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Պանասյուկ
* Կոմպոզիտոր՝ Էդուարդ Խաղագորտյան
* Նկարիչ՝ Վլադիմիր Արտիկով

## Նկարահանումներ
Մի շարք պատճառներով (սաստիկ սառնամանիքները, Յակուտիայում կինոստուդիայի բացակայությունը, դերասանների թռիչքի դժվարությունը) նկարահանվել է ոչ Յակուտիայում։

Նկարահանումներն անցկացվել են Սևերոուրալսկում, որտեղ Սոսվա գետի ափին կառուցվել են դեկորացիաները՝ «Վաճառական Օպարինի լոբազը», «Մորթիների պահեստը», «Ջրաղացը», «Յակուտ եղջերվաբույծների բնակատեղին», որը բաղկացած է 12 բնակելի յարանգներից, ձիաբուծարաններից, եղջերուների պահելատեղից։ Երկու հյուսիսային եղջերու ուղղաթիռով տեղափոխվել են Հյուսիսային Իվդել քաղաքից։  Նատուրային նկարահանումների համար կինոտեխնիկան բերվել է Սվերդլովսկի կինոստուդիայից։ Տաղավարային նկարահանումներն այնուհետև իրականացվել են «Տաջիկֆիլմ» կինոստուդիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Լորենա Աբիխտ

**Լորենա Աբիխտ** (գերմաներեն՝ *Lorena Abicht.* ), ավստրիացի մարզիկ-առագաստանավորդուհի։ 2017 թվականից ի վեր ընկերակցելով իր թիմակից Տանյա Ֆրանկին՝ 49er FX-դասում նվաճել է 2018 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալը, իրավունք ստացել մասնակցելու Տոկիոյի 2020 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին, որտեղ զբաղեցրել են 17-րդ տեղը։

## Կենսագրություն
Լորենա Աբիխտը սկսել է նավարկել չորս տարեկանից, սկզբնական շրջանում՝ Optimist առագաստանավով, որին հաջորդել են 420, ապա՝ 470 դասի առագաստանավերը։ 2016 թվականին անցել է 49erFX-ին և սկսել մարզումները Տանյա Ֆրանկի հետ, ում ճանաչում էր դեռ մանկապարտեզից։

2017 թվականին նրանք մասնակցեցին իրենց առաջին խոշոր մրցաշարին՝ Պորտուում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը։ Ընդամենը մեկ տարի անց արծաթե մեդալ նվաճեցին աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, որն անց էր կացվում Դանիայի Օրհուս ծովափնյա քաղաքի մերձակա ջրերում։ Ձեռք բերեցին նաև Տոկիոյի օլիմպիական խաղերին մասնակցելու իրավունք։

Աբիխտը ազատ ժամանակ սիրում է օդապարուկ վարել, դայվինգով և սերֆինգով զբաղվել։

Նա Ավստրիայի զինված ուժերի մարզական ակումբի անդամ է։ Ներկայումս ունի եֆրեյտորի կոչում։

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:1994 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի առագաստանավորդներ
Կատեգորիա:Համբուրգ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզիկներ
Վռամ Մարգարյան

**Վռամշապուհ (Վռամ) Մարգարյան** (, ), բուլղարահայ լուսանկարիչ, որն աշխատել է Շումենում 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին։

## Կենսագրություն
Վռամ Մարգարյանը ծնվել է 1869 թվականին Կեսարիայում՝ հայերի ընտանիքում։ Սկզբում սովորել է Կոստանդնուպոլսում, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Վիեննայում։

1891 թվականին Մարգարյանը փախել է Կեսարիայից և բնակություն հաստատել Բուլղարիայի Շումեն քաղաքում։ Նա սկսել է աշխատել Սամի Գելչում, իսկ հետո բացել է իր լուսանկարչական ստուդիան։ 1893 թվականին նա լուսանկարի հետնամասում տեղադրել է փոքրիկ զինանշանով և քաղաքի անվանումով ջրանշան։

1896 թվականին նա կառուցել է նոր տուն և արվեստանոց, որը պատկերել է լուսանկարների հետնամասում որպես գովազդ և ցույց տվել, որ աշխատում է բնական լույսով։ Եղբոր՝ Նիկողոս Մարգարյանի հետ հիմնել է «Մարգարյան եղբայրներ․ Սիլիստրա - Շումեն» ընկերությունը։

1929 թվականին Վառնայի առևտրի պալատը նրան հռչակել է լուսանկարչական արհեստի վարպետ։

## Ընտանիք
Մարգարյանն ունեցել է չորս երեխա՝ Աննա, Արաքսի, Արամ և Մարկ։

Նրա որդիներից մեկը՝ Արամ Մարգարյանը, նույնպես զբաղվել է կոմերցիոն լուսանկարչությամբ, իսկ մյուս որդին՝ Մարկ Մարգարյանը, Բուլղարիայի ամենահայտնի գեղարվեստական լուսանկարիչներից էր։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Atanas_Denchev_and_his_family.jpg|Հաջի Աթանաս Դենչևը և նրա ընտանիքը, 1898 թվական
Պատկեր:Petar_Darvingov_by_Vram_Marharian.jpg| Պետար Դուրվինգովը, մոտ 1900 թվական
Պատկեր:Hunters_by_Vram_Markarian_1906.jpg|Որսորդներ, 1906 թվական
Պատկեր:Macedonian_Bulgarians_in_Shumen_5_August_1923.jpg|Մակեդոնիայի Իլինդենից Շումեն աքսորվելու 20-ամյակ, 1923 թվականի օգոստոսի 5. սլաքով ցույց է տրված մանկավարժ, հեղափոխական Յորդան Տրենկովը


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարահայ լուսանկարիչներ
Աշ (ուտեստ)

**Աշ** (), խիտ ապուր/ռագու, որը սովորաբար մատուցվում է տաք վիճակում և հանդիսանում է իրանական խոհանոցի մի մաս։ Այն հանդիպում է նաև աֆղանական, ադրբեջանական, կովկասյան և թուրքական խոհանոցներում։

«Խոհարար» բառը պարսկերենում հնչում է որպես «օշպազ»։ Բառը պարսկերեն երկու բառերի համակցություն է «օշ» և «պազ» և բառացիորեն նշանակում է «մարդ, ով պատրաստում է օշ»։ Ինչպես նաև «խոհանոց» բառը թարգմանվում է որպես *«օշպազհանե», «օշպազ» և «հանե»* բառերի համակցություն, որը նշանակում է տուն։

## Բաղադրիչներ
Աշի համար կարող են օգտագործվել տարբեր բաղադրիչներ, օրինակ՝ ցորենի արիշտա, քրքում, բանջարեղեններ (բրոկոլի, գազար, սոխ, նեխուր, սպանախ, սխտոր, հալապենյո), լոբազգիներ (սիսեռ, լոբի), կանաչեղեն (սամիթ, անանուխ, համեմ, լցոնած գինձ), յոգուրտ և մանրեցված գառան, տավարի կամ հավի միս։

Կախված աշի տեսակից՝ այն կարող է պարունակել հացահատիկի, լոբազգիների (սիսեռ, լոբի, ոսպ), բանջարաղենների, լոլիկի, շաղգամի, կանաչեղենի (մաղադանոս, սպանախ, սամիթ, կանաչ սոխ, գինձ, չոր անանուխ), սոխի, բուսայուղի, սխտորի, քեսմեի (աշ-է ռեշտե) և համեմունքների տարբեր տեսակներ, ինչպիսիք են աղը, պղպեղը, քրքումը և զաֆրանը։

Աշը կարելի է համարել ամբողջական կամ առաջին ճաշատեսակ։ Պարսկական խանութներում «Աշը» հաճախ կարելի է ձեռք բերել պահածոյացված, փոշու կամ սառեցված վիճակում։

## Տարատեսակներ
### Աֆղանական խոհանոց
Աֆղանական ապուրը հիմնականում պատրաստում են արիշտայով և տարատեսակ բանջարեղեններով լոլիկի արգանակի մեջ։ Ապուրի աֆղանական տարբերակը ավելի հաճախ լինում է լոլիկներով կամ տոմատի արգանակով։ Նրան լցոնում են Չակոյով (յոգուրտի սոուս) և դաղձի չոր/մանրացված տերևներով։

### Իրանական խոհանոց
Իրանական խոհանոցում հաշվառվում է ավելի քան 50 խիտ ապուր (աշ), իսկ աշ-է ռեպշտե, ամենահայտնի տեսակներից մեկն է։ Մյուս հայտնի աշերը ներառում են հետևյալները՝ աշ-է-անար (նռան ռագու), աշ-է-դուգ, աշ-է-սակ (շոգեղաշած շպանատի ռագու), աշ-է-տորշ (ճակնդեղ, թթվեղեն)։ Աշի իրանական փոփոխակումը հաչախ լրացվում է կողմնակի ճաշատեսակով (նանա-դագ) տապակած անանուխի յուղով, սխտորի մանր կտորներով կամ շալոտ-չիփսերով։ Քալե Ջուշ () կամ  Քալջուշ (), տիպիկ պարսկական աշ, որը ներառում է միս (ըստ ցանկության), չորթան, կանաչ ոսպ, սպիտակ ճակնդեղ (հավաքված լեռներից) և սիսեռ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանական խոհանոց
Կատեգորիա:Ապուրներ
Կատեգորիա:Արաբական խոհանոց
Կատեգորիա:Աֆղանական խոհանոց
Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց
Կատեգորիա:Իրանական խոհանոց
Կատեգորիա:Կովկասյան խոհանոց
Կատեգորիա:Հնդկական խոհանոց
Կատեգորիա:Պակիստանական խոհանոց
Կատեգորիա:Սննդամթերք
Աննա-Մարիա Ալեքսանդրի

**Աննա-Մարիա Ալեքսանդրի** (, գերմաներեն՝ *Anna-Maria Alexandri.* ), հունական ծագումով ավստրիացի սինխրոն լողորդուհի։ Կանանց զուգալողի մրցաձևում մասնակցել է 2016 և 2020 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերին։

2021-2023 թվականներին լողի աշխարհի առաջնություններում  նվաճել է երեք, Եվրոպայի առաջնություններում՝ չորս մեդալ։ Եվս չորս մեդալ նվաճել է 2015 և 2023 թվականներին կայացած Եվրոպական խաղերում։

Աննա-Մարիայի քույրերը՝ Էյրինի-Մարինան և Վասիլիկին, նույնպես գեղալողորդուհիներ են և երբեմն մրցումներում հանդես են գալիս միասին։

## Միջազգային նվաճումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աննա-Մարիա Ալեքսանդրին Olympedia.org-ում 
* Աննա-Մարիա Ալեքսանդրին Sports-Reference.com-ում
* Աննա-Մարիա Ալեքսանդրին Swimrankings.net-ում
* Աննա-Մարիա Ալեքսանդրին The-sports.org-ում 

Կատեգորիա:Մարզիկներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մարզուհիներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզիկներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ընտանի խայտահավեր

**Ընտանի խայտահավեր**, խայտահավերի ընտանիքի թռչուններ։ Ծագում են սովորական խայտահավերից *(Numida meleagris),* որոնք ապրում են Աֆրիկայում։ Ընտելացվել են Հին Հունաստանում և Հռոմում։

## Նկարագրություն
Խայտահավերի մարմինը երկար է, ձվաձև, հորիզոնական։ Գրեթե մերկ գլխի վրա առկա է ոսկրե հիմքով կաշեկերպ կատար (առավել զարգացած է արուների մոտ)։ Գլխի կողքերին առկա են սպիտակ- կարմիր գինդեր, կտուցի վերին մասում՝ մանուշակագույն թաղանթային ձայնապարկ։ Պոչը կարճ է, փափուկ, թավոտ։ Փետրավորումը մոխրագույն է, երկնագույն կամ սպիտակ՝ կլոր, փայլուն-սպիտակ բծերով, որոնք աչքի են ընկնում նույնիսկ սպիտակ խայտահավերի մոտ։ Հասուն թռչունները պահանջկոտ չեն պահվածքի պայմանների նկատմամբ, սակայն ճտերը վատ են դիմանում խոնավությանն ու միջանցիկ քամիներին։ Սեռահասուն են դառնում 6-7 ամսականում, բազմացման համար պահում են 2-3 տարի (4-6 էգին թողնում են 1 արու)։ Բազմացնում են միս ստանալու համար։ Հասուն արուների կենդանի զանգվածը 1,7-1,8 կգ է, էգերինը՝ 1,8-2,0, բրոյլերներինը 10-11 շաբաթականում՝ մոտ 1 կգ։ Ճտի միսը նուրբ է, համը որսամիս է հիշեցնում։ Տարեկան միջին ձվատվությունը՝ 70-120 ձու։ Ձվի կեղևը բաց դարչնագույն է, հաստ և ամուր, քաշը՝ 42-45 գ, պահպանվում է երկար, դեղնուցի մեջ բարձր է կարոտինոիդների պարունակությունը։ Ինկուբացիայի շրջանը 28 օր է։ Խայտահավերը  պահում են մասնագիտացված տնտեսություններում, հասուն թռչունների և ճտերի թռչնանոցերում, խոր ցամքարի վրա, հիմնականում ներսում կամ դուրս են բերում կարճատև։ Բրոյլերներին աճեցնում են թռչնանոցներում՝ առանց ցամքարի կամ վանդակներում։ Կերակրում են օրը 3-4 անգամ, հիմնականում համակցված կերեր

## Բուծում
Խայտահավերի  բուծումը զարգացած է Ֆրանսիա, Հունգարիայում, Իտալիա]յում, Մեծ Բրիտանիայում, Ավստրալիայում։ Նախկին ԽՍՀՄ տարածքում ստեղծվել են 2 տոհմական խմբեր սիբիյան սպիտակ և զագորսկյան սպիտակակուրծք։ Դրանց բուծմամբ զբաղվում են Նովոսիբիրսկի, Օմսկի մարզերում։ Շատ երկրներում, ինչպես նաև Հայաստանում խայահավերի բուծումը սիրողական մակարդակի է։ 

Կատեգորիա:Խայտահավեր
Պալացցո Բարբորո Վոլկոֆ

**Պալացցո Բարբորո Վոլկոֆ** (), ''պալացցո'' (պալատ) Վենետիկի Դորսոդուրո պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա, Կա’ Դարիո պալացցոյի հարևանությամբ։

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 14-րդ դարում՝ վենետիկա-բյուզանդական ճարտարապետության կանոններին համապատասխան։ 15-րդ դարում այն ​​վերանորոգվել է. ավելացվել են գոթական տարրեր։ Պալատը երկար ժամանակ պատկանել է վենետիկյան ազնվական Բարբարո ընտանիքին։

1883 թվականից մինչև կյանքի վերջն այստեղ է ապրել ռուս նկարիչ Ալեքսանդր Վոլկով-Մուրոմցևը, որը հայտնի էր նաև *Ալեքսանդր Ռուսոֆ* ստեղծագործական կեղծանունով։ 1894 թվականին այստեղ, տան վերջին հարկում, որպես Վոլկովի հյուր է ապրել իտալացի հայտնի դերասանուհի Էլեոնորա Դուզեն։

## Պատկերասրահ

Naya, Carlo (1816-1882) - n. 32 - Venezia - Palazzo Dario.jpg|Պալացցո Բարբորո Վոլկոֆի և Կա’ Դարիոյի արխիվային լուսանկար, հեղինակ՝ Կառլո Նայա
Edifícios à margem do Canal (483117339).jpg|Պալացցո Բարբորո Վոլկոֆի և Կա’ Դարիոյի ժամանակակից լուսանկար


## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Палаццо Волкофф. Мемуары русского венецианца // Ազատություն ռադիոկայան, 14 марта 2021

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Բանդար Էմամ Խոմեյնի

**Բանդար Էմամ Խոմեյնի** (), քաղաք Իրանի հարավ-արևմուտքում` Խուզեսթան օսթանի Մահշահր շահրեստանում։ Կարևոր նավահանգիստ է Պարսից ծոցի ափին։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով կազմում է ։

Գտնվում է Խուզեսթան օսթանի հարավային մասում` օսթանի վարչական կենտրոն Ահվազից մոտ 80 կմ հարավ-արևելք։ Քաղաքի նավահանգիստը գտնվում է Պարսից ծոցի Մուսա ծովածոցի ափին, բուն քաղաքը տեղադրված է մի քանի կմ ավելի հյուսիս։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 78 353 մարդ, որոնք կազմում էին 21 810 տնտեսություն։  Քաղաքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Խուզեսթան
Օմիդիե

**Օմիդիե** (), քաղաք Իրանի հարավ-արևմուտքում` Խուզեսթան օսթանում, Օմիդիե շահրեստանի (գավառի) կենտրոնը։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով կազմում է ։

Գտնվում է Խուզեսթան օսթանի հարավարևելյան մասում` օսթանի վարչական կենտրոն Ահվազից մոտ 105 կմ հարավ-արևելք։ Տեղադրված է Խուզեսթանի դաշտավայրի արևելյան ծայրին, որտեղից հյուսիս-արևելք սկսում են Զագրոսի նախալեռները։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 67 427 մարդ, որոնք կազմում էին 18 574 տնտեսություն։  Քաղաքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Խուզեսթան
Մարկ Մարգարյան

մինի|Մարկ Մարգարյանի հուշատախտակը մահվան վայրում
**Մարկ Մարգարյան** (, ), բուլղարահայ լուսանկարիչ։

## Կենսագրություն
Մարկ Մարգարյանը ծնվել է 1910 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Շումենում։ Նրա հայրը՝ Վռամ Մարգարյանը, ինչպես նաև եղբայրը՝ Արամը, նույնպես լուսանկարիչներ էին։ Մարկ Մարգարյանը սովորել է Մյունխենի Բավարիայի լուսանկարչության դպրոցում հայտնի լուսանկարիչ և օպերատոր Վիլի Զելկեի մոտ, որն ավարտել է 1932 թվականին։ Այնուհետև մասնագիտացել և աշխատել է Վիեննայում՝ Վիլի Պոլակի արվեստանոցում։ Նա մասնակցել է Վիեննայի գարնանային ցուցահանդեսին, որտեղ գերազանց կատարման համար ստացել է դիպլոմ և մեդալ։

1933 թվականին հաստատվել է Շումենում, որտեղ աշխատել է մինչև կյանքի վերջ։ Նա Շումենի պետական լուսանկարչության հիմնադիրն է, աշխատել է նաև Տարածաշրջանային պատմության թանգարանում։

Մյունխենում սովորելիս Մարկ Մարգարյանը հանդիպել է, այսպես կոչված, վեհ գործընթացների, որոնք հիմնականում կատարելագործել են ավստրիացիներ Հայնրիխ Կյունը, Հանս Վացեկը և Հուգո Հենեբերգը։ Նրա աշխատանքները կատարվել են բրոմացված յուղի պրոցեսի օգտագործմամբ։

1937 թվականին Ռոստիսլավ Բակալովի հետ Շումենում ստեղծել է առաջին սիրողական կինոստուդիան՝ «Ռոսմարկ ֆիլմը»։

Մարկ Մարգարյանն ամենամյա ցուցահանդեսներ է կազմակերպել Եգիպտոսում, Հոնկոնգում, Գերմանիայում, ԽՍՀՄ-ում, Չեխոսլովակիայում և Հունգարիայում։

Պարգևատրվել է «Կյուրեղ և Մեթոդիոս» երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Մարկ Մարգարյանը Բուլղարիայի ամենահայտնի գեղարվեստական լուսանկարիչներից է։

Մահացել է 1985 թվականին, 75 տարեկանում, Պիրին կատարած արշավի ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարահայ լուսանկարիչներ
Էլիզաբեթ Բալդաուֆ

**Էլիզաբեթ Բալդաուֆ** (գերմաներեն՝ *Elisabeth Baldauf.* ), ավստրիացի բադմինտոնիստուհի։ Նա ներկայացրել է Ավստրիան 2016 թվականին Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում կայացած ամառային օլիմպիական խաղերում։

## Մարզական նվաճումներ
### BWF-ի միջազգային մարտահրավեր / մրցաշարեր
*Կանանց մենախաղեր*

*Խառը զուգախաղեր*

:  *BWF International Challenge* tournament / *BWF միջազգային մարտահրավեր* մրցաշար
:  *BWF International Series* tournament / *BWF միջազգային* մրցաշար
:  *BWF Future Series* tournament / *BWF ապագա* մրցաշար

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Elisabeth Baldauf at BWF.tournamentsoftware.com

Կատեգորիա:1990 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Մարզիկներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մարզուհիներ
Պալացցո Ջուստինիան Պերսիկո

**Պալացցո Ջուստինիան Պերսիկո** (), *[[Վենետիկի պալատների ցանկ|պալացցո]]* (պալատ) Վենետիկ քաղաքի Սան Պոլո պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա, Տիեպոլո պալացցոյի հարևանությամբ և Մոչենիգոյի երեք պալատների դիմաց։ Կառուցվել է 16-րդ դարում։

## Նկարագրություն
Պալատը կառուցվել է 16-րդ դարում ազնվական Ջուստինիան ընտանիքի համար, սակայն շուտով անցել է Բերգամոյից Պերսիկո ընտանիքին։ Հետագայում կառույցը վաճառվել է Վենետիկի պատրիկոսությանը։

Այն առաջին վենետիկյան պալատներից է, որը կառուցվել է Վերածննդի ոճով։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Անահիտ Տաչևա

**Անահիտ Տաչևա** (, ի ծնե՝ **Անահիտ Մելքոնի Դավիդյան** (), ), բուլղարահայ հեռուստահաղորդավարուհի, 1962-1990 թվականներին եղել է Բուլղարիայի ազգային հեռուստատեսության (այն ժամանակ՝ Առաջին ծրագիր) հաղորդավար։

## Կենսագրություն
Անահիտ Մելքոնի Դավիդյանը ծնվել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։

1962 թվականին նա հաղթել է Բուլղարիայի ազգային հեռուստատեսության (այն ժամանակ՝ Առաջին ծրագիր) մրցույթում և այդ ժամանակվանից երկար տարիներ եղել է Առաջին ծրագրի հաղորդավարը։

## Անձնական կյանք
Անահիտ Դավիդյանի առաջին ամուսինն է եղել դերասան Կոստա Ցոնևը, որի հետ նա առաջին անգամ ամուսնացել է 1958 թվականին՝ միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո։ Ամուսնական կյանքի տարիներին նա էկրանին հայտնվել է Անի Ցոնևա անունով։ Հետագայում նրանք ամուսնալուծվել են, այնուհետև կրկին ամուսնացել են ու բաժանվել։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ Թեոդորան և Դիմիտարը։

Նրա վերջին ամուսնությունը հաջողակ գործարար Վասիլ Տաչևի հետ էր։ Նրանք ունեցել են Անահիտ անունով մեկ դուստր։ 2012 թվականին ամուսինը մահացել է։

2015 թվականին հարցազրույցում նշվել է, որ Անահիտ Տաչևան ապրում է ԱՄՆ-ում։

2016 թվականին մահացել է նաև նրա որդին՝ Դիմիտար Ցոնևը։

2021 թվականին հայտնի է դարձել, որ Անահիտ Տաչևան տառապում է դեմենցիայով։

Անահիդ Տաչևան մահացել է 2022 թվականի նոյեմբերի 18-ին 82 տարեկան հասակում դեմենցիայից։ Այդ լուրը հայտնել է նրա դուստր Անահիտը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարահայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Նյու Յորք նահանգում մահացածներ
Պալացցո Բոլդո ա Սան Ֆելիչե

**Պալացցո Բոլդո ա Սան Ֆելիչե** (), ''պալացցո'' (պալատ) Վենետիկի Կանարեջո պատմական շրջանում, Մեծ ջրանցքի վրա, Պալացցո Կոնտարինի Պիզանիի և Պալացցո դա Լեցցեի դիմաց։

## Պատմություն և ճարտարապետություն
Պալացցոն կառուցվել է 16-րդ դարում ազնվական Բոլդո ընտանիքի համար։ 17-րդ դարավերջին անցել է Գիզի ընտանիքին և վերակառուցվել։ Ավելի ուշ շենքը գնել է Կոնտարինի ընտանիքը, որը ցանկանում էր այն միավորել հարևանությամբ գտնվող Պալացցո Կոնտարինի Պիզանի կառույցի հետ, սակայն այդ նախագիծն այդպես էլ չի իրականացվել։

## Տես նաև
* Վենետիկի պալատների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Դանիել Տիունե

**Դանիել Տիունե** (; ), գերմանացի ֆուտբոլիստ, մարզիչ։ 2022 թվականի փետրվարից՝ «Ֆորտունայի» գլխավոր մարզիչ։

Ծնվել է Գեորգսմարիենհյութում գտնվող Օսնաբրյուկի մոտ սենեգալցի և գերմանուհու ընտանիքում։ Պրոֆեսիոնալ մակարդակում սկսել է խաղալ 22 տարեկանից։ Խաղային կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է երկու ակումբներում՝ «Օսնաբրյուկ» (1996-2002) և «Ռոտ-Վայսե» Ալեն (2004-2010)։ 2003/04 մրցաշրջանում «Լյուբեկի» կազմում խաղացել է Գերմանիայի գավաթի կիսաեզրափակչում։

Որպես խաղացող «Օսնաբրյուկի» և «Ռոտ Վայսի» կազմում դասում առաջխաղացման է հասել Ալենը՝ դուրս գալով երկրորդ Բունդեսլիգա (համապատասխանաբար 2000 և 2008 թվականներին), որպես մարզիչ 2018/19 մրցաշրջանի արդյունքներով երկրորդ Բունդեսլիգա է դուրս բերել «Օսնաբրյուկին»՝ դառնալով երրորդ լիգայի լավագույն մարզիչ։

2019/20 մրցաշրջանի ավարտից հետո գլխավորել է «Համբուրգը»՝ կնքելով երկու տարվա պայմանագիր, փոխել է Համբուրգում Մեկ տարի աշխատած և ակումբը առաջին Բունդեսլիգա դուրս չբերած Դիտեր Հեկկինգին, ում գլխավորությամբ խաղացել է «Լյուբեկում»։ Հեռացվել է «Համբուրգից» 2021 թվականի մայիսի 3-ին՝ երկրորդ Բունդեսլիգայի առաջնության ավարտից երեք տուր առաջ։

2022 թվականի փետրվարի 8-ից՝ Դյուսելդորֆի «Ֆորտունայի» գլխավոր մարզիչ։

Առաջին և 2020 թվականի հուլիսի դրությամբ գերմանական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի միակ սևամորթ գլխավոր մարզիչն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте Fupa.net
* Профиль на сайте Footballfacts.ru
 
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Սենեգալցի ֆուտբոլիստներ
Միքայել Շահպարոնով

**Միքայել Հովհաննեսի Շահպարոնով** (Շահպարոնյան), (), սովետական ֆիզիկաքիմիկոս, փիլիսոփա։ Քիմիական գիտությունների դոկտորր (1959), պրոֆեսոր (1959), ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1980)։

Ավարտել է Կ․ Ա․ Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան (1939)։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին (1941–45)։ Մոսկվայի համալսարանի ֆիզիկական քիմիայի ու դիալեկտիկական և պատմական մատերիալիզմի ամբիոնների պրոֆեսոր է։ Աշխատանքները վերաբերում են լուծույթների ֆիզիկական տեսության հարցերին։ Հեղինակ է գիտական նոր ուղղությունների (ջերմային շարժման չհավասարակշռված թերմոդինամիկա, լույսի, ձայնի, ռադիոալիքների լուծույթներում ցրման տեսություններ ևն)։ Զբաղվում է նաև ֆիզիկայի և քիմիայի փիլիսոփայական հարցերով։

Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի II աստիճանի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։ ԽՄԿԿ անդամ 1944-ից։

## Երկեր
* Очерки философских проблем химии, Мм 1958; Химия и философия, М․, 1962;
* Введение в молекулярную теорию растворов, М․, 1956;
* Методы исследования теплового движения молекул и строение жидкостей, М․, 1963;
* Введение в современную теорию растворов, М-, 1976;
* Механизмы быстрых процессов в жидкостях, М-, 1980․

## Ծանոթագրություններ

 

Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Խորհրդային քիմիկոսներ
Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Ջանի Դե Բիազի

**Ջանի Դե Բիազի** (, ), իտալացի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։

## Խաղացողի կարիերա
Դե Բիազին որպես կիսապաշտպան իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Միլանի «Ինտերում»։ Սակայն որպես գլխավոր թիմի խաղացող՝ նա ոչ մի հանդիպում չի անցկացրել ներաձուրիի կազմում և 1975 թվականին վարձակալության է տրվել սերիա C-ի «Ռեջանա» ակումբին։ Մեկ տարի անց նա տեղափոխվեց «Պեսկարա»՝ A Սերիայի այն ժամանակվա նորեկ։ 1977 թվականին Դե Բիազին վաճառվեց «Բրեշիայի» կազմում, ինչը կազմում էր Էվարիստո Բեկկալոսիի «Ինտեր» տեղափոխվելու փոխհատուցման մի մասը։ Դե Բիազիի 5 մրցաշրջաններից այս ակումբում միայն մեկ «Բրեշիա» է անցկացրել A Սերիայում։ 1983 թվականին տեղափոխվել է «Պալերմո», որտեղ խաղացել է B Սերիայում և C Սերիայում, մինչև 1986 թվականի ամռանը սիցիլիական ակումբը ֆինանսական խնդիրների պատճառով հեռացվել է բ սերիայից։ Հաջորդ մրցաշրջանը Դե Բիազին անցկացրել է «Վիչենցայում», այնուհետև 2 տարի հանդես է եկել C2 Սերիայում «Տրևիզո» ակումբում։ 1990 թվականին Դե Բիազին ավարտեց ֆուտբոլիստի կարիերան՝ լինելով D Սերիայի « Բասանո Վիրտուս» թիմի խաղացող»։

## Մարզչական կարիերա
2017 թվականի սեպտեմբերին գլխավորել է «Ալավեսը», որից հեռացվել է նույն թվականի նոյեմբերի 27-ին։

2020 թվականի օգոստոսից մինչև 2023 թվականի նոյեմբեր գլխավորել Է Ադրբեջանի ֆուտբոլի հավաքականը։

## Անձնական կյանք
2015 թվականի մարտի 28-ին Դե Բիազին ստացել է Ալբանիայի քաղաքացիություն, միաժամանակ պահպանելով նաև իտալերենը։

## Ձեռքբերումներ
### Ձեռքբերումները որպես խաղացող
;  Պալերմո
* Կ1 Սերիայի Հաղթող՝ 1984/85

### Ձեռքբերումները որպես մարզիչ
;  ՍՊԱԼ
* Կ2 Սերիայի Հաղթող՝ 1997/98

;  Մոդենա
* Սերիա Կ-Ի Հաղթող՝ 2000/01

### Անձնական
* Արծաթե նստարան՝ 2000/01

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт
* Официальный канал на youtube.com
* 

 
Կատեգորիա:Բրեշիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Պալերմոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պեսկարայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վիչենցայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տրևիզոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ
Կոտլովինա

մինի|Կոտլովինա
**Կոտլովինա**, խորվաթական ուտեստ է, տապակած և շոգեխաշած մսից պատրաստված, ծագումով Զագրեբից և Խորվաթիայի հյուսիս-արևմտյան թաղամասերից։ Այն հայտնի սեզոնային ուտեստ է, որն ուտում են գարնանը և ամռանը և պատկանում է խորվաթական ավանդական ուտեստներին։

Խոզի մսից պատրաստված կոտլետներն ու երշիկները տապակում են, իսկ հետո շոգեխաշում են իրենց հյութի մեջ՝ ավելացնելով գինի և տարբեր համեմունքներ։ Որպես կողմնակի ճաշատեսակ, տարածաշրջանում հաճախ օգտագործվում են սոխ, կարտոֆիլ, լոլիկ, քաղցր պղպեղ և պապրիկա։

Կոտլովինան պատմականորեն պատրաստվել և մատուցվել է դրսում, բայց այսօր սովորական ուտեստ է, որը մատուցվում է տեղական խորվաթական սննդի ռեստորաններում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Reipes
*Ingredients and preparation
Քութ Աբդոլլա

**Քութ Աբդոլլա** (), քաղաք Իրանի հարավ-արևմուտքում` Խուզեսթան օսթանում, Քարուն շահրեստանի (գավառի) կենտրոնը։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով կազմում է ։

Գտնվում է Խուզեսթան օսթանի կենտրոնական մասում` օսթանի վարչական կենտրոն Ահվազից մոտ անմիջապես հարավ։ Տեղադրված է Խուզեսթանի դաշտավայրի կենտրոնում, Քարուն գետի ձախ ափին։ Քաղաքը ձևավորվել է 2014 թվականին Քութ Աբդոլլա գյուղական շրջանի մի շարք գյուղերի միավորման արդյունքում։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 56 252 մարդ, որոնք կազմում էին 14 714 տնտեսություն։ 2011 թվականին, երբ քաղաքը դեռ ձևավորված չէր, Քութ Աբդոլլա գյուղական շրջանի բնակչությունը կազմում էր 63 639 մարդ և 14 128 տնտեսություն, 2006 թվականին` 64 808 մարդ և 11 903 տնտեսություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Խուզեսթան
Ալոպե

**Ալոպե** (), հին հունական դիցաբանության կերպար ատտիկյան շարքից, Պոսեյդոնի սիրելին և Հիպպոֆոոնի մայրը, որին սպանում է հայրը՝ Կերկիոնը։ Դարձել է մի շարք անտիկ ողբերգությունների գլխավոր հերոսուհին, այդ թվում Եվրիպիդեսի ողբերգություններից մեկի։
## Դիցաբանության մեջ

Անտիկ հեղինակները Ալոպեին կոչել են Կերկիոնի՝ Ատտիկեի Էլեֆսիսի կայսեր դուստրը։ Նա աչքի է ընկել անսովոր գեղեցկությամբ, դրա համար էլ ծովային Պոսեյդոն աստվածը նրան դարձրել է իր սիրեցյալը։ Ալոպեն հղիացել է աստծուց և փորձել է դա թաքցնել հորից։ Ծնված երեխային նա տվել է ստնտուին, որպեսզի դեն նետի։ Հովիվները, գտնելով երեխային, բերում են Ալոպեի հոր մոտ։ Դստեր հագուստից, որի մեջ փաթաթված էր մանուկը, Կերկիոնը կռահում է ճշմարտությունը։ Կեղծ Հիգինուսի խոսքերով՝ նա հրամայել է «կողպել և սպանել» դստերը։ Երեխան փրկվում է և ստանում Հիպպոֆոոն անունը, քանի որ նրան կերակրել էին ձիերը։ Պոսեյդոնը Ալոպեի մարմինը վերածում է աղբյուրի, որն ստանում է նրա անունը։

Աթենական հերոս Թեսևսը իր հետիոտն ճամփորդության ժամանակ սպանում է Կերկիոնին։ Պատմիչ Իստրոսը հաղորդում է, որ սպանվածի դստերը Թեսևսն առևանգում է, իսկ Պլուտարքոսը գրում է բռնաբարության մասին։ Նրանցից ոչ մեկը անուն չի տալիս, սակայն ենթադրաբար խոսքը հենց Ալոպեի մասին է։ Հիպպոֆոոնին Թեսևսը դարձնում է Էլեֆսիսի արքա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Aristophanes, *Birds*. *The Complete Greek Drama.* *vol. 2*. Eugene O'Neill, Jr. New York. Random House. 1938. Online version at the Perseus Digital Library.
* Aristophanes, *Aristophanes Comoediae* edited by F.W. Hall and W.M. Geldart, vol. 2. F.W. Hall and W.M. Geldart. Oxford. Clarendon Press, Oxford. 1907. Greek text available at the Perseus Digital Library.
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus* translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
* Pausanias, *Description of Greece* with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. Online version at the Perseus Digital Library
* Pausanias, *Graeciae Descriptio.* *3 vols*. Leipzig, Teubner. 1903.  Greek text available at the Perseus Digital Library.
* Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, London (1873). Online version at the Perseus Digital Library.
* Stephanus of Byzantium, *Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt,* edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project.

Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
Կատեգորիա:Հունական հերոսներ
Բորուջեն

**Բորուջեն** (), քաղաք կենտրոնական Իրանում, Չհարմահալ և Բախտիարի օսթանում, Բորուջեն շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունն ըստ վերջին մարդահամարի տվյալների կազմում է ։

Բորուջենը գտնվում է Չհարմահալ և Բախտիարի օսթանի արևելյան մասում` օսթանի վարչական կենտրոն Շահրե Քորդից մոտ 52 կմ հարավ-արևելք։ Տեղադրված է արևելյան Զագրոսի լեռներում գտնվող սարահարթի վրա, ծովի մակարդակից մոտ 2200 մ բարձրության վրա։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 57 071 մարդ, որոնք կազմում էին 17 228 տնտեսություն։ Քաղաքը բնակչությամբ Չհարմահալ և Բախտիարի օսթանի երկրորդ ամենախոշոր քաղաքն է օսթանի վարչական կենտրոն Շահրե Քորդից հետո։ Բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

Բնակիչները հիմնականում պարսիկներ են, բնակչվում են նաև լոռեր և Չհարմահալի թյուրքեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Թող միշտ լինի արևը

**«Пусть всегда будет солнце»** (թարգմ.՝ «Թող միշտ լինի արևը»), Արկադի Օստրովսկու երգը՝ գրված Լև Օշանինի բանաստեղծության հիման վրա։

Առաջին անգամ կատարվել է 1962 թվականի հուլիսին Համամիութենական ռադիոյի «С добрым утром!» հաղորդման ժամանակ, որը վարում էր Մայա Կրիստալինսկայան։ Երգն առավել հայտնի է դարձել Թամարա Միանսարովայի կատարմամբ, որն այդ երգով հաղթել է Հելսինկիի երիտասարդության և ուսանողների VIII համաշխարհային փառատոնում (1962 թվականի հուլիսի 27-օգոստոսի 5) և Սոպոտի երգի միջազգային փառատոնում (1963)։

## Ստեղծման պատմություն
Բանաստեղծ Լև Օշանինը գրել է երգի բառերը, երբ պատահաբար տեսել է նկարիչ Նիկոլայ Չարուխինի պաստառը «Թող միշտ լինի երկինքը։ Թող միշտ լինի արևը» (ռուս.՝ «Пусть всегда будет небо! Пусть всегда будет солнце!») մակագրությամբ։ Չարուխինը 1961 թվականին ստեղծել է այդ պաստառը քառամյա Կոստյա Բարաննիկովի ասած քառատողի տպավորության տակ, որին հենց նոր էին բացատրել, թե ինչ է նշանակում «միշտ».
Թող միշտ լինի արևը,
Թող միշտ լինի երկինքը,
Թող միշտ լինի մայրիկը, 
Թող միշտ լինեմ ես։
Пусть всегда будет солнце,
Пусть всегда будет небо,
Пусть всегда будет мама,
Пусть всегда буду я.


Այս քառատողը հրատարակվել է դեռևս 1928 թվականին «Մայրենի լեզուն և գրականությունը աշխատանքային դպրոցում» () ամսագրում՝ մանկական հոգեբանության հետազոտող Կ. Սպասկայայի հոդվածում։ Այնուհետև այս բանաստեղծությունը հայտնվել է Կոռնեյ Չուկովսկու «Երկուսից հինգը» () գրքում։

## Այլ փաստեր
1964 թվականին Բյորն Ուլվեուսը և *Hootenanny Singers* խումբը թողարկել են «Gabrielle» երգը (տեքստը պատմում է ծովային ճանապարհորդության և բաժանման մասին) շվեդերեն և անգլերեն լեզուներով՝ գրված նույն մեղեդու վրա, որը հիթ է դարձել Սկանդինավիայի երկրներում. որպես հեղինակ նշվել է՝ Stig Rossner և Bengt Thomas։

Երգի ռեմիքսը հիմք է հանդիսացել *Warpath* բջջային խաղի 5 րոպեանոց թրեյլերի համար։

## Պատկերասրահ

Новоозёрное, 2022, 40.jpg|Խճանկար Նովոոզյորնեում (Ղրիմ)
Кирпичное небо.jpg|Երգի տեքստից բառեր Լև Օշանին հայրենի Ռիբինսկ քաղաքում գտնվող դպրոցի պատին


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Hootenanny Singers — Gabrielle, YouTube

Կատեգորիա:Խորհրդային երգեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Արա Առաքելյան (այլ կիրառումներ)

**Արա Առաքելյան** անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

* Արա Առաքելյան (ծնվ․ 1991), սաքսոֆոնահար։
* Արա Առաքելյան (ծնվ․ 1948), թարգմանիչ, գրականագետ։
Արա Առաքելյան (թարգմանիչ)

**Արա Առաքելյան** (), հայ թարգմանիչ, գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դեկտոր, պրոֆեսոր, ՀԳՄ անդամ՝ 2002 թվականից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1948 թվականի հուլիսի 8-ին Գեղարքունիքի մարզի Զովաբեր գյուղում։ 1966 թվականին ավարտել է Դդմաշենի միջնակարգ դպրոցը, 1971 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի հայ բանասիրության ֆակուլտետը։ 1971-1973 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1973-1982 թվականներին հայոց լեզու և գրականություն, գերմաներեն է դասավանդել մարզի տարբեր դպրոցներում։ 1971 թվականից հանրապետական մամուլում լույս են տեսել նրա ակնարկները, բանաստեղծությունները և թարգմանությունները։ 1982-2000 թվականներին տարբեր պաշտոններ է վարել Սևանի շրջանային գործադիր կոմիտեում և Գեղարքունիքի մարզպետարանում։

2000 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում Ֆրանց Կաֆկայի գրականության թեմաներով ատենախոսություն է պաշտպանել՝ ստանալով բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2013 թվականի Գերմանական փիլիսոփայական վեպը և Թոմաս Մանի ստեղծագործությունը թեմայով ատենախոսություն է պաշտպանել ՀՀ ԳԱԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան, իսկ 2017 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։

Նրա թարգմանությամբ հրատարակվել են գերմանական էպոսը՝ «Նիբելունգների երգը», Գյոթեի, Հայնրիխ Հայնեի, Շիլլերի, Ֆրանց Կաֆկայի, Հերման Հեսսեի, Հայնրիխ Բյոլի, Թոմաս Մանի, Է․ Կանետիի, Ստեֆան Ցվայգի և գերմանալեզու այլ գրողների ստեղծագործությունները։ Կատարված թարգմանությունների համար արժանացել է ՀՀ նախագահի, Մշակույթի նախարարության, «Գարուն» ամսագրի մրցանակներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Կատեգորիա:Գերմաներենից հայերեն թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ