Էկոազգայնականություն

**Էկոազգայնականություն** (հայտնի է նաև որպես **էկոլոգիական ազգայնականություն** կամ **կանաչ ազգայնականություն**), ազգայնականության և կանաչ քաղաքականության սինթեզ։ Էկո-ազգայնականները կարող են լինել ձախ-աջ քաղաքական սպեկտրի տարբեր ուղղություններից, բայց բոլորը կապված են այն գաղափարի հետ, որ ազգային պետությունը և նրա քաղաքացիները հատուկ պարտականություն ունեն պաշտպանելու իրենց երկրի շրջակա միջավայրը։

## Սահմանումներ և դրույթներ
Ջեյն Դոուսոնի կարծիքով, էկոազգայնականությունը սոցիալական շարժումների վերելքն է, որոնք սերտորեն կապում են շրջակա միջավայրի պաշտպանության խնդիրները ազգայնական մտահոգությունների հետ: Դոուսոնը նաև ենթադրել է, որ էկոազգայնականությունը «էկոլոգիայի, ազգային ինքնության և արդարության համար պայքարի սինթեզն է»։ Պատմության պրոֆեսորներ Կ. Սիվարամակրիշնանը և Գուննել Սեդերլյոֆը էկոազգայնականությունը սահմանել են որպես, անկախ բնույթից, բնավիստական ​​​​թե կոսմոպոլիտ, «երբ պետությունը յուրացնում է շրջակա միջավայրը և շրջակա միջավայրի քաղաքականությունը որպես ազգային հպարտության ձևեր, այդպիսով ամրապնդելով և օրինականացնելով ազգը»։

Էկոազգայնականության առաջին դրսևորումներից մեկը 1980-ականներին էր այն ժամանակվա Խորհրդային Միությունում, որտեղ քաղաքացիները շրջակա միջավայրի քայքայումը ընկալում էին որպես սոցիալիզմի համակարգային թերություն և Մոսկվայի՝ որոշակի ազգը թուլացնելու ցանկության ուղղակի հետևանք՝ ոչնչացնելով նրա բնական հիմքը և շահագործելով նրա ռեսուրսները: Էստոնիայի, Լիտվայի և Ուկրաինայի պահպանության շարժումները մեծ ուժ են ստացել շրջակա միջավայրի ակտիվիզմից, մասնավորապես՝ միջուկային զենքի դեմ դիրքորոշումից: 1985-1991 թվականներին էկոազգայնականությունը Խորհրդային Միության փլուզման ախտանիշներից մեկն էր և միևնույն ժամանակ՝ նոր ազդակ։

Մարդաբանների կողմից սահմանվող էկոազգայնականությունը հաճախ դրսևորվում է բնության՝ որպես մշակույթից դուրս գտնվող մի էության ընդունմամբ, որը պետք է հնարավորության դեպքում պաշտպանվի իր անաղարտ և անձեռնմխելի վիճակում։ Ենթակայունության ուսումնասիրություններում և մշակութային մարդաբանության մեջ էկոազգայնականությունը վերաբերում է տեղական տեսակների և լանդշաֆտների պատկերացմանը այնպիսի ձևով, որը ուղղված է ազգայնական սենտիմենտին։

### Էթնիկ էկոազգայնականությունն ընդդեմ քաղաքացիական էկոազգայնականության
Էկոազգայնականության մասին խոսելիս շատ գրողներ նշել են, որ կարևոր է հասկանալ էթնիկ ազգայնականության և քաղաքացիական ազգայնականության միջև եղած տարբերությունը: Էթնիկ ազգայնականությունը կարծում է, որ ազգային պետությունը պետք է կառուցվի հիմնականում մեկ ազգության շուրջ, մինչդեռ քաղաքացիական ազգայնականությունը կարծում է, որ ազգային պետությունը պետք է կառուցվի մարդկանց բազմազանության շուրջ, որոնք բոլորը կիսում են ընդհանուր արժեքներ, համոզմունքներ և մշակույթ: Առաջինը հակված է լինել մեկուսացված, բնիկ և սովորաբար աջակողմյան, մինչդեռ երկրորդը բաց, հավասար, բազմամշակութային և սովորաբար ավելի ձախակողմյան է: Անկախ նրանից՝ էթնոազգայնական է, թե քաղաքացիական ազգայնական, երբ ազգայնական խումբը իր գաղափարախոսությանը ավելացնում է շրջակա միջավայրի պաշտպանության չափում, նրանք կարծում են, որ ազգային պետությունը և նրա քաղաքացիները պարտականություն ունեն պաշտպանել երկրի շրջակա միջավայրը։

### Կենսաշրջանային
Կենսաշրջանայինությունը այն համոզմունքն է, որ քաղաքական, մշակութային և տնտեսական համակարգերն ավելի էկոլոգիապես կայուն են և արդարացի, եթե կազմակերպված են բնականորեն սահմանված տարածքների շուրջ, որոնք կոչվում են կենսաշրջաններ: Այս գաղափարը, որ պետությունը պետք է համապատասխանի հողի բնական աշխարհագրությանը, համատեղելի է բնական սահմանի ավելի հին ազգայնական հայեցակարգի հետ, որը նույնպես կարծում է, որ բնական աշխարհագրությունը պետք է որոշի պետության սահմանները: Այս երկու գաղափարների համատեղելիության շնորհիվ, կենսաշրջանայինությունը հաճախ էկոազգայնական մտածողության սկզբունք է։

### Էկոտուրիզմ և մշակութային էկոազգայնականություն
Էկոազգայնականությունը կարող է դրսևորվել էկոտուրիզմում, որը կարող է հարստացնել տեղական տնտեսությունները, բայց քննադատության է արժանացել տարբեր տեսանկյուններից։ Արվեստի այն ստեղծագործությունները, որոնք գովաբանում են ազգի բնական երևույթների առաքինությունները, ինչպիսիք են Ուիլյամ Ուորդսվորթի պոեզիան կամ «Յոթի խմբի» նկարները, էկոազգայնականության մեկ այլ արտահայտություն են։

## Ազգային օրինակներ
### Աֆրիկա
#### Նիգերիան

Ջեյն Դոուսոնը Նիգերիայի ափամերձ հարավում գտնվող Օգոնիլենդում Օգոնի ժողովրդի պայքարը ազգային կառավարության դեմ բնութագրել է որպես էկոազգայնական շարժում։ 1960-ականներին տարածաշրջանում նավթի հայտնաբերումից հետո դաշնային կառավարությունը փոխել է Նիգերիայի նահանգների բյուջեի կազմման եղանակը։ Նավթի հայտնաբերումից առաջ նահանգի բյուջեն հիմնված էր նրա վրա, թե որքան է այն նպաստում ազգային տնտեսությանը, բայց նավթի հայտնաբերումից հետո քաղաքականությունը դարձել է այն, որ հարստությունը պետք է բաշխվի բոլոր նահանգների միջև։ Արդյունքում Օգոնիլենդում ստեղծված նորահայտ հարստության քիչ մասը վերաներդրվել է տեղական մակարդակով և փոխարենը վերաբաշխվել է երկրի հյուսիսում գտնվող ավելի քաղաքականապես հզոր նահանգներին։ Օգոնիլենդում վերաներդրված հարստության փոքր տոկոսը ներդրվել է նավթային ենթակառուցվածքների կառուցման մեջ, ենթակառուցվածքներ, որոնք ծանր բնապահպանական հետևանքներ են ունեցել տարածաշրջանի համար: Արդյունքում, Օգոնի ազգայնականությունը ստացել է յուրահատուկ բնապահպանական երանգ՝ ի պատասխան այս խնդիրների։

### Ասիա
#### Հնդկաստան
Հնդկաստանում, մասնավորապես Ջարխանդ նահանգում, Սառնա սթհալ կրոնի դավանողների պայքարը նահանգի կողմից պաշտոնական ճանաչում ստանալու համար որոշների կողմից նկարագրվել է որպես «էկոազգայնական», քանի որ ենթադրվում է, որ Սառնա ինքնությունը ծնվել է էկոլոգիական մտածողությամբ ներծծված ազգի զգացումից։

#### Թայվան
Որոշ գիտնականներ ենթադրել են, որ քաղաքացիական էկոազգայնականությունը թայվանական քաղաքականության առանձնահատկությունն է: Նման 1980-ականների Արևելյան բլոկի երկրներին, 1990-ականներին Թայվանում բնապահպանական բողոքի ցույցերը միջոց էին, որով քաղաքացիները կարող էին անուղղակիորեն քննադատել կուսակցական-պետությունը: Ինչպես Խորհրդային Միության Բալթյան երկրներում, բնապահպանական բողոքի ցույցերը որպես զանգվածային շարժում Թայվանում սկսվել են որպես ատոմային էներգիայի ներդրման դեմ հակազդեցություն: Լին Յի-հսիունգի գլխավորությամբ 1994 թվականին Լունգմենի ատոմակայանի կառուցման դեմ բողոքի ցույցերը նշվել են որպես Թայվանում էկոազգայնականության հիմնաքար, ինչպես նաև այն իմպուլսի մի մասը, որը հանգեցրել է Թայվանի ժողովրդավարության անցմանը 1990-ականների վերջին և 2000-ական թվականներին: Չեն Շույ-բիանի 2000 թվականի պատմական նախագահական ընտրություններում Թայվանի նախագահի ծրագրի մի մասը, որտեղ իշխող Գումինդանը պարտվել է առաջին անգամ, Լունգմենի ատոմակայանի շինարարությունը դադարեցնելն էր: Ատոմային էներգիայի, և մասնավորապես Լունգմենի, հարցը երբեք չի լուծվել Թայվանում, և 2011 թվականին Ճապոնիայում Ֆուկուսիմայի ատոմակայանի աղետից հետո միջուկային էներգիայի հարցը կրկին դարձել է թայվանական քաղաքականության հիմնական թեմա։

Թայվանի բնապահպանության և էկոազգայնականության դրսևորման մեկ այլ ոլորտ է Թայվանի բնիկ բնակչության քաղաքականությունը: Թայվանում մշտական ​​քննադատությունն այն է, որ բնիկ թայվանցիների կողմից ավանդաբար պահվող հողերը պետության կողմից վերածվել են հանքերի և ազգային պարկերի, մինչդեռ պետությունը թույլ չի տվել բնիկներին օգտագործել նույն հողերը տների կամ որսորդության համար: 2018 թվականին «Նոր իշխանություն» կուսակցության անդամը հայտարարել է, որ Թայվանի 217 հանքարդյունաբերական տարածքների 80%-ը գտնվում է բնիկ ժողովուրդների տարածքներում: Այս իրավիճակը հանգեցրել է բնիկ ժողովուրդների Կետագալան բուլվարի շարունակական բողոքի ցույցին, որը սկսվել է 2017 թվականին: Բնիկ թայվանցիների վրա դրված բնապահպանական բեռի մեկ այլ օրինակ է պետության կողմից գաղտնի կերպով իրականացվող միջուկային թափոնների թափման հարցը հիմնականում բնիկներով բնակեցված Օրխիդե կղզում: Այս միջուկային թափոնների հայտնաբերումը հանգեցրել է զանգվածային բողոքի ցույցերի 2002 թվականին: Այն զգացումը, որ Թայվանի արդյունաբերական զարգացման գինը անարդարացիորեն ընկել է բնիկ համայնքների վրա, հանգեցրել է էկոազգայնականության աճին Թայվանում, որտեղ էկոազգայնականները պնդում էին, որ բնիկների պայքարը պետք է կապված լինի էկոլոգիայի հետ, և որ բնիկների համար պետք է լինի բնապահպանական արդարություն։

Թայվանական ազգայնականության և շրջակա միջավայրի պահպանման միաձուլման մեկ այլ մեջբերված օրինակ է «հուան-դաո»-ի աճող բնապահպանական ասպեկտը. հուան-դաոն զարգացող թայվանական ավանդույթ է, որի համաձայն թայվանցի քաղաքացին ամբողջ երկրով մեկ հեծանիվով անցնում է Թայվանի թիվ 1 հեծանվային երթուղով: Համարվելով և՛ չափահաս դառնալու ծես, և՛ թայվանական հայրենասիրության դրսևորում, հուան-դաոյի զարգացող ասպեկտը ճանապարհորդների կողմից աղբ հավաքելն ու հեռացնելն է երթուղու երկայնքով՝ որպես հայրենասիրական գործողություն։

### Եվրոպա
#### Բալթյան երկրներ և Ուկրաինա
Ինչպես նշվել է վերևում, էկոազգայնականության առաջին դրսևորումներից մի քանիսը դիտարկվել են Էստոնիայում, Լատվիայում, Լիտվայում և Ուկրաինայում 1980-ականներին: Հենց այս ժամանակահատվածում այդ երկրների ազգայնականները հայտնաբերել են, որ Խորհրդային Միությունը չի փորձել խոչընդոտել կառավարության դեմ ուղղված գործունեությունը, եթե այն իրականացվում էր շրջակա միջավայրի պաշտպանության դրոշի ներքո։  Այսպիսով, այդ երկրների ազգայնականները, մասնավորապես Չեռնոբիլի աղետից հետո, իրենց նվիրել են բնապահպանական խնդիրների լուծմանը: Էստոնիայում էկոազգայնականները քարոզարշավներ էին անցկացնում նավթային թերթաքարերի աղտոտման, միջուկային ռիսկերի և հանքանյութերի (ֆոսֆատ) արդյունահանման հարցերի շուրջ: Լատվիայում մտավախություններ կային Դաուգավա գետի վրա խոշոր հիդրոէլեկտրակայանների կողմից բնական միջավայրին հասցվող հնարավոր վնասի, ինչպես նաև մտահոգությունների մասին, որ լատվիական ազգի խորհրդանիշներ՝ կաղնու և լորենու ծառատեսակները, ոչնչացվում են։ Էստոնիայի, Լատվիայի, Լիտվայի և Ուկրաինայի էկոազգայնականությունը նկարագրվում է որպես էկո-քաղաքացիական-ազգայնական, այլ ոչ թե էկո-էթնո-ազգայնական։

#### Շոտլանդիա
 
Կենտրոնամետ, քաղաքացիական ազգայնական Շոտլանդական ազգային կուսակցությունը որոշ աղբյուրներում նկարագրվել է որպես էկոազգայնական։ Շոտլանդական ազգայնականությունը դավանող Շոտլանդիայի ազգային կուսակցությունը մեղադրել է Վեսթմինսթերի կառավարությանը «անփույթ տանտեր» լինելու մեջ, որը իր թափոններն ու աղտոտվածությունը Շոտլանդիայում է թափում։ Շոտլանդիայի ազգային կուսակցությունը հայտնի է բնապահպանական ակտիվիստների հետ համագործակցելու երկարամյա պատրաստակամությամբ։ 2019 թվականին Շոտլանդիայի ազգային կուսակցության գլխավորած Շոտլանդիայի կառավարությունը աշխարհում առաջին երկրներից մեկն էր, որը պաշտոնապես հայտարարել է կլիմայական արտակարգ իրավիճակի մասին, որին հաջորդել է 2019 թվականի արմատական ​​«Կլիմայի փոփոխության (արտանետումների կրճատման նպատակներ) (Շոտլանդիա) մասին» օրենքը։ Հետագայում այս գործողությունը գովաբանվել է ՄԱԿ-ի կողմից՝ որպես «Փարիզի համաձայնագրին հասնելու համար մեզ անհրաժեշտ գլոբալ մակարդակի հավակնությունների ոգեշնչող օրինակ»։ 2021 թվականի Շոտլանդիայի խորհրդարանի ընտրություններից հետո Շոտլանդիայի ազգային կուսակցությունը և Շոտլանդիայի կանաչները միասին իշխող կոալիցիա են կազմել։ Շոտլանդիայի ազգային կուսակցությունը նույնպես կողմ է Միացյալ Թագավորությունից անկախությանը։

#### Իսպանիա

Կատալոնիայի ձախակենտրոն կենտրոնամետ կուսակցությունը՝ «Կատալոնիայի հանրապետական ​​ձախերը», բնութագրվել է որպես էկոազգայնական: 2017 թվականին նրանք Կատալոնիայի խորհրդարանում ընդունել են կլիմայական արտակարգ դրության մասին հայտարարություն, որը նախատեսում էր արմատական ​​գործողություններ, ինչպիսիք են՝ ֆրեկինգի արգելքը, մինչև 2027 թվականը բոլոր միջուկային օբյեկտների փակման պլանավորումը և մինչև 2030 թվականը CO2 արտանետումների առնվազն 27%-ով կրճատումը: Այնուամենայնիվ, Իսպանիայի Գերագույն դատարանը վետո է դրել օրինագծին՝ այն հակասահմանադրական համարելով, քանի որ այն գերազանցում է Իսպանիայի տարածաշրջանային խորհրդարաններին տրված լիազորությունների շրջանակը։ Կատալոնիայի խորհրդարանում իրենց աշխատանքից բացի, ERC-ն (*Esquerra Republicana de Catalunya*) գովեստի է արժանացել Կլիմայի գործողությունների ցանցի կողմից Եվրախորհրդարանում իրենց աշխատանքի համար, որտեղ 2014-2019 թվականներին ERC-ն համարվել է կլիմայական գործողությունների կողմնակից քվեարկության ավելի լավ ցուցանիշ ունեցող, քան Իսպանիայի գլխավոր կանաչ կուսակցությունը՝ Greens Equo-ն, և դասվել է ամբողջ Եվրախորհրդարանում ընդգրկված ցանկացած կուսակցության շարքում կանաչ հարցերի վերաբերյալ լավագույն ցուցանիշներ ունեցողների շարքում։

Ձախակողմյան Գալիսիայի ազգայնականների դաշինքը նույնպես անվանվել է էկոազգայնական: Կուսակցությունը կոչ է արել ընդունել օրենքներ, որոնք կապահովեն լանդշաֆտի և էկոհամակարգերի պաշտպանությունը՝ միաժամանակ լուծելով շարժունակության, թափոնների, էներգիայի, հանքարդյունաբերության և ջրային ռեսուրսների կառավարման հարցերը: 2019 թվականին կուսակցությունը խնդրել է Իսպանիայում տարածաշրջանային մակարդակով ստեղծել ճգնաժամային կաբինետ՝ կլիմայական արտակարգ իրավիճակի վերաբերյալ գործելու, ինչպես նաև ջրային ռեսուրսների կառավարմանը և կենսաբազմազանությանը սպառնացող ինվազիվ տեսակների սպառնալիքը լուծելու համար։

#### Ֆրանսիա
2014 թվականին Ֆրանսիայի Ազգային ճակատի ազգայնական առաջնորդ Մարին Լը Պենը մեկնարկել է «հայրենասիրական էկոլոգիա» նախագիծ։ «Նոր էկոլոգիա» անվանումով շարժումն իրեն համարում էր բնապահպանության բնապահպանության բնիկ ձև՝ օրինակ ծառայելով տեղական արտադրության ապրանքների խրախուսմանը: Լը Պենի ազգայնական օրակարգին համապատասխան՝ Լը Պենը բաց սահմանները որակել է որպես «հակաէկոլոգիական»։ Մյուս կողմից, Լը Պենը նաև խոստացել է «անհապաղ դադարեցնել քամու էներգիայի օգտագործումը»: Huffington Post-ում հրապարակված հոդվածում դանիացի ձեռնարկատեր Յենս Մարտին Սկիբստեդը հայտնել է, որ մի անգամ տեսել է, թե ինչպես է Մարին Լը Պենի հայրը՝ «Ազգային ճակատի» նախկին առաջնորդ Ժան-Մարի Լը Պենը, «ձմերուկը երկու մասի կտրում՝ ցույց տալու համար, որ կանաչ բնապահպանները իրականում թաքնված կարմիր կոմունիստներ են»։

#### Հունգարիա
Հունգարական «Մեր հայրենիքի շարժում» քաղաքական կուսակցությունը նկարագրվել է որպես շովինիստական ​​էկոազգայնական ուղղվածություն ունեցող կուսակցություն։ Օրինակ՝ կուսակցությունը կոչ է արել հունգարացիներին հայրենասիրություն դրսևորել՝ աջակցելով Տիսա գետի աղտոտվածության վերացմանը՝ միաժամանակ աղտոտվածության մեղքը բարդելով Ռումինիայի և Ուկրաինայի վրա։ Ծայրահեղ աջակողմյան «Վաթսունչորս շրջանների երիտասարդական շարժման» տարրերը իրենց սահմանափակում են «էկո-ազգայնական» պիտակով, իսկ անդամներից մեկը նշել է, որ «ոչ մի իրական ազգայնամոլ չի կարող լինել կլիմայական փոփոխության հերքող»։

#### Ռուսաստան
Նոր դարի կրոնական շարժումը՝ անաստասիանիզմը, որը շեշտում է ժողովրդի հոգևոր կապը բնության հետ, ակադեմիական շրջանակներում նկարագրվել է որպես «էկոազգայնական» քաղաքական հայացքներով։

#### Գերմանիա
19-րդ դարի գերմանացի մտավորականները, ինչպիսիք են Վիլհելմ Ռիլը և Թեոդոր Ֆոնտանեն, պաշտպանում էին այնպիսի իդեալներ, ինչպիսիք են գերմանական ազգայնականությունը և արմատավորվածությունը՝ հողը որպես սննդի աղբյուր և գերմանական հող համարելով։ Գերմանական հողը և գերմանական արյունը գրեթե հոմանիշ են, կամ առնվազն շատ սերտորեն կապված են համատեքստերում: Այս գյուղատնտեսական ռոմանտիզմը տարածվել է նաև նացիստների շրջանում, քանի որ գերմանական քաղաքները «հրեաներով լի» էին, ըստ Ազգային դեմոկրատական ​​կուսակցության անդամ և լրագրող Ադոլֆ Բարտելսի։

Գերմանական *Umwelt* և *Aktiv* ամսագիրը նշվել է որպես Ազգային դեմոկրատական ​​կուսակցության պոտենցիալ «քողարկող հրատարակություն»։ Ազգային Դեմոկրատական ​​կուսակցությունը ծայրահեղ աջ քաղաքական կազմակերպություն է, որի անձնական հրապարակումներն ինքնին հակասեմական գաղափարներ չեն քարոզում, այլ հաճախ օգտագործվում են հակասեմական նպատակներով*։ Umwelt-ը* և *Aktiv*-ը պարունակում են տեղեկատվություն այգեգործության և գենետիկորեն մոդիֆիկացված սննդի, ինչպես նաև աջակողմյան քարոզչության և վիրավորանքների մասին: Այս ամսագրերը ծայրահեղ աջակողմյան կանաչ շարժման միակ ժամանակակից հետքը չեն: Հյուսիսային Գերմանիայում աջակողմյան և էկոլոգիապես հիմնավորված համոզմունքներ ունեցող անհատները ստեղծել են նոր բնակավայրեր՝ ոգեշնչված գյուղատնտեսական ռոմանտիզմով: Այս անհատները աճեցնում են իրենց սեփական սնունդը և գործում իրենց սեփական անասունների բուրդով: Նրանց սնունդը վաճառվում է Biopark-ի՝ օրգանական մշակման կազմակերպության միջոցով: Սպառողներին զգուշացրել են Ազգային դեմոկրատական ​​կուսակցությանը աջակցելու ռիսկի մասին, և Biopark-ին կասկածի տակ են դրվել անդամներին իրենց միջոցով վաճառելու թույլտվության էթիկայի վերաբերյալ: Կազմակերպության ստուգման գործընթացն իրականացվում է միայն մշակման մեթոդների միջոցով: Ֆերմեր և կուսակցական պաշտոնի նախկին թեկնածուն հարցականի տակէ դրել, թե ինչու են ձախակողմյան անհատները գերիշխում էկոլոգիական ասպարեզում: Գերմանական կանաչները Եվրոպայի ամենահաջողակ բնապահպանական կուսակցությունն են 1980-ականներից ի վեր։

### Օվկիանիա
#### Ավստրալիա և Նոր Զելանդիա
Երկրի լանդշաֆտի և շրջակա միջավայրի նկատմամբ հայրենասիրական հպարտությունը հատկապես տեսանելի է այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Ավստրալիան և Նոր Զելանդիան, որոնք հայտնի են իրենց յուրահատուկ կենդանական աշխարհով։ Բնապահպանական ջանքերի համար օգտակար լինելով հանդերձ, էկոազգայնականությունը քննադատվել է որպես գաղութատիրական երկատվածությունների և օնտոլոգիաների շարունակություն և հազվադեպ է անդրադառնում բնիկների էկոլոգիական գիտելիքներին։

«Նավթից զերծ Վելինգտոն» խումբը և նրա քույր նախագծերը Նոր Զելանդիայի այլ տարածքներում, շարժում, որը պայքարում էր Նոր Զելանդիայի ափերի մոտ խորջրյա նավթի հորատման դեմ՝ երկրին հասցվող վնասի պատճառով, նկարագրվել է որպես նորզելանդական էկոազգայնականության մեկ այլ օրինակ։

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ազգայնականություն
Կատեգորիա:Քաղաքագիտության տերմինաբանություն