open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Պադովայի համալսարան

**Պադովայի համալսարան**, (, ) իտալական համալսարան, հիմնված  Պադովայում։

## Ստեղծում
Պադովայի համալսարանը աշխարհի ամենահին համալսարաններից մեկն է։ Այն հիմնադրվել է 1222 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՝ Բոլոնիայի համալսարանից փախած դասախոսների և ուսանողների կողմից՝ ակադեմիական ազատությունների խախտման և այն արտոնությունների պատճառով, որոնք երաշխավորված էին ուսուցիչների և նրանց ուսանողների համար։ Պադովայի համալսարանը ստեղծվել է ի պատասխան սոցիալական և մշակութային առանձնահատուկ պայմանների անհրաժեշտության, ի տարբերություն այն համալսարանների մեծամասնության, որոնք իրենց ստեղծման համար պարտական են Հռոմի պապի կանոնադրությանը։

## Կրթություն
Սկզբնապես ուսմունքները սահմանափակված էին իրավունքով և աստվածաբանությամբ, բայց դրանք շուտով տարածվեցին բժշկության, փիլիսոփայության, աստղագիտության և հռետորաբանության վրա։

## Համալսարանի ուսանողներ

Սիքստոս IV                                                                                                                       
 
Տորկվատո Տասսո

Ալեսանդրո Պիկոլոմինի

Բեռնարդինո Տելեզիո

Յան Կոխանովսկի

Ռոբերտ Բելարմին

Թոմազո Կամպանելա

Վիլյամ Հարվեյ

Թոմաս Բրաուն

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Palazzo Bo (Padua).jpg|thumb|
Պատկեր:Théâtre-anatomique-Padoue.JPG|thumb|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*University of Padua Website 
*Museums of the University 
*Faculty of Engineering 
*University Human Rights Centre
Մասեո

**Մասեո**  (), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Անտիոկիա դեպարտամենտում։ Այն Մագդալենա-Մեդիո ենթաշրջանի մի մասն է։

## Պատմություն
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում մեծացել է, հիմնադրվել է 1897 թվականի հոկտեմբերի 4-ին և ի սկզբանե կոչվել է Սան Խուան դե Մատա։ 1942 թվականին Քարաքոլիի քաղաքապետարանը բաժանվել է առանձին վարչական միավորի։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի արևելյան մասում, դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Մեդեյլինից մոտավորապես 87 կմ արևելք-հյուսիս-արևելք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 915 մետր է։

Մասեո մունիցիպալիտետը սահմանակից է հյուսիսումնև արևմուտքում սահմանակից է  Յոլոմբո մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Սան Ռոքոյի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Կարակոլիի մունիցիպալիտետին, արևելքից և արևելքին ՝ Պուերտո Բերիոյի մունիցիպալիտետին։ Քաղաքապետարանի տարածքը 431 կմ² է։

## Բնակչություն
Ըստ Կոլումբիայի ազգային վիճակագրության վարչության տվյալների, քաղաքի և մունիցիպալիտետիի ընդհանուր բնակչությունը 2012 թվականին կազմել է 7 102 մարդ։ 

Բնակչության խտությունը 2005 թվականի մարդահամարի տվյալներով, տղամարդիկ կազմել են Մասեոյի բնակչության 50.2% -ը, կանայք` համամասնորեն 49.8%: Ռասայականորեն սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմում են բնակչության 99.8% -ը,  սևամորթները, մուլատաները՝ 0,1%, հնդիկները՝ 0,1%: Գրագիտության մակարդակը բնակչության շրջանում կազմում է 85%։

## Տնտեսություն
Մասեոյի տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսությունն է, (հատկապես կակաոյի աճեցումը),հանքաարդյունաբերությունը և փայտանյութի մշակումը։

Քաղաքային և մունիցիպալ ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 59 %-ը կազմում են առևտրային ոլորտի ձեռնարկությունները, 26,1%՝ սպասարկման ոլորտի ձեռնարկությունները, 13,9%՝ արդյունաբերական ձեռնարկությունները, 1%՝ տնտեսության այլ ճյուղերի ձեռնարկությունները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ
Caffè Bardi

**Caffè Bardi**, նախկին սրճարան, որը կարևոր հանդիպման վայր է եղել 19-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի կեսերը Իտալիայի Տոսկանա շրջանի Լիվոռնո քաղաքի մտավորականների համար։ Սրճարանը, որը գտնվել է Կաիրոլի փողոցի և Կավոուր հրապարակի անկյունում, այլևս գոյություն չունի։ 
thumb|Caffè-Bardi-ն 1920 թվականին

Ֆլորենցիայում Caffè Michelangiolo-ն ծառայել է որպես Մաքիայոլի շարժման նկարիչների հանդիպման վայր, Լիվոռնոյում 20-րդ դարի առաջին տասնամյակներում նույն դերը խաղացել է այս սրճարանը` Gruppo Labronico նկարիչների տեղական խմբի համար
thumb|Սրճարանին նվիրված հուշատախտակ Կավոուր հրապարակում
Հիմնադրված լինելով 1908 թվականին Ուգո Բարդիի կողմից` սրճարանը հայտնի է դարձել ժամանակակից արվեստի տարբեր գործերով։ Սրճարանի հաճախակի այցելուներից է եղել Ամեդեո Մոդիլիանին։ Ըստ լեգենդի` Մոդիլիանին մի անգամ այստեղ է բերել իր ավանգարդ քանդակներից մեկը` իր ընկերներին ցույց տալու համար, սակայն քանդակի վատ ընդունելությունն ընկերների կողմից ստիպել է նրան այրել այն մոտակա փոսում։ Սրճարանը փակվել է 1921 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալայի սրճարաններ
Ամալֆի (Կոլումբիա)

**Ամալֆի** (), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Անտիոկիա դեպարտամենտում։ Այն հանդիսանում է Հյուսիսարևելյան Անտիոկիա ենթաշրջանի մի մասը։

## Պատմություն
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1838 թվականի ապրիլի 25-ին։ Ամալֆի մունիցիպալիտետը որպես առանձին վարչական միավոր ստեղծվել է 1843 թվականին։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է վարչության հյուսիսարևելյան մասում, Կենտրոնական Կորդիլերայի բարձրադիր վայրերում, Մեդեյլինից մոտավորապես 86 կիլոմետր հյուսիս-արևելքում։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 1716 մետր է։

Ամալֆիի մունիցիպալիտետըը սահմանակից է արևմուտքում և հյուսիս-արևմուտքում ՝ Անորիի մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Գվադալուպեի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Գոմես Պլատայի և Յոլոմբոյի մունիցիպալիտետններին, արևելքում ՝ Ռեմեդիոսի և Վեգաչիի մունիցիպալիտետններին, հյուսիս-արևելքում ՝ Սեգովիայի մունիցիպալիտետին։ Քաղաքապետարանի տարածքը 1210 կմ² է։

## Բնակչություն
Կոլումբիայի ազգային վիճակագրության վարչության վարչական տվյալների համաձայն, 2012 թվականին քաղաքի և մունիցիպալիտետի համակցված բնակչությունը կազմել է 21.615 մարդ։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների. Կաղապար. 

Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, տղամարդիկ կազմում են Ամալֆիի բնակչության 50.3% -ը, կանայք` համապատասխանաբար 49,7%։ Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմում են  քաղաքի բնակչության 99,7% -ը, սևամորթներ, մուլատները՝ 0,3%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 79,1%։

## Տնտեսություն
Ամալֆիի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսության և շաքարավազի արդյունաբերության վրա։

Քաղաքային և մունիցիպալ ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 65.6% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 25,5% -ը `սպասարկման ձեռնարկություններ, 8,8% -ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 0,1% -ը `տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ։

## Տրանսպորտ
Քաղաքի արևելքում գտնվում է նույնանուն օդանավակայանը (ԻԿԱՕ. SKAM, IATA: AFI):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1838 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ
Արեգակի խավարում 2020 թվականի դեկտեմբերի 14-ին

**Արեգակի խավարում 2020 թվականի դեկտեմբերի 14** , 142 սարոսի  Արեգակի լրիվ խավարում, որն ամենից լավ տեսանելի կլինի Խաղաղ օվկիանոսի հարավ-արևտյան հատվածում, Չիլիում,  Արգենտինայում, Ատլանտյան օվկիանոսի հարավում, ինչպես նաև Աֆրիկայի հարավ-արևելյան մասում։

Խավարման առավելագույն փուլը կազմելելու է 1,0254, իսկ ամբողջական փուլի տևողությունը կազմելու է 2 րոպե 10 վայրկյան։
Այս խավարումը համարվում է 2020 թվականի  դեկտեմբերի 4-ին տեղի ունեցած  Արեգակի լրիվ խավարում կրկնությունը։ Այդ սարոսի հաջորդ խավարումը տեղի կունենա 2038 թվականի դեկտեմբեր 26-ին։

Խավարման ամբողջական փուլը կանցնի Արգենտինայի և Չիլիի տարածքով՝ 2019 թվականի հուլիսի 2-ին տեղի ունեցած Արեգակի լրիվ խավարումից մոտ 1 տարի 5 ամիս անց։

**Հիմնական բնակավայրերտ, որտեղից կարելի է տեսնել ամբողջական խավարումը**։

## Պատկեր
Պատկեր:SE2020Dec14T.gif Խավարման ընթացքի անիմացիան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* GoogleMap-ի կողմից տրամադրված խավարման ինտերակտիվ քարտեզը
* Նասսայի կողմից տրամադրված խավարման ինտերակտիվ քարտեզը
* Earth visibility chart and eclipse statistics.

Կատեգորիա:Արեգակնային երևույթներ
Կատեգորիա:Արևի խավարումներ
Շամշադ Աբուլլաև

**Շամշադ Աբուլլաև** (, ), ռուսախոս ուզբեկ գրող, արձակագիր և էսսեիստ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Ֆերգանայի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրության ֆակուլտետը։ Ապրում է Ֆերգանայում։ 1991-1995 թվականները եղել է «Արևելքի աստղը» ամսագրի պոեզիայի բաժնի վարիչը։

Բանաստեղծական և արձակ չորս գրքերի հեղինակ է։ Տպագրվել է նաև «Դրոշակ», «Վոլգա», «Աղբյուր», «Սևագիր», «Գրականության նոր բանբեր», «Ազատագրված Ուլիսը» և այլ անթոլոգիաներում։ «Ֆերգանայի դպրոցի» ռուսական պոեզիայի առաջատարն է։

Ուզբեկ լինելով` Աբդուլաևը գրել է բացառապես ռուսերենով, որը նա օգտագործել է որպես միջմշակութային համագործակցության միջոց, ինչը թույլ է տվել նրան չեզոք հիմքով երկխոսություն վարել արևելյան մտածողության և արևմտյան վանկաչափության միջև, հակադրել միջինասիական և ամերիկաեվրոպական սկիզբները` չդիպչելով ռուսական բանաստեղծական ավանդույթներին։

## Գրքեր
* Окраина: [Стихи]. — Ташкент, 1987. (*В составе сборника:* Встреча: Стихи молодых поэтов. — Ташкент: Ёш гвардия, 1987. — 93 с.)
* Промежуток: [Стихи] / Предисловие В. Кондратьева. — СПб.: Митин журнал; Северо-Запад, 1992. — 36 с.
* Медленное лето: [Стихи, эссе]. — СПб.: Митин журнал; Ривьера, 1997. — 46 с.
* Двойной полдень: Рассказы, эссе. — СПб.: Борей-Арт, 2000. — 250 с.
* Неподвижная поверхность: [Стихи] / Предисловие А. Скидана. — М.: Новое литературное обозрение, 2003. — 144 с. — (Поэзия русской диаспоры).
* Припоминающееся место: [Проза]. — М.: Книжное обозрение (АРГО-РИСК), 2012. — 152 с. — («Малая проза», вып. 8).
* Приближение окраин: Стихи. Эссе / Предисловие А. Уланова. — М.: Новое литературное обозрение, 2013.160 с. — (Новая поэзия).
* Перед местностью: [Стихи]. — М.: Книжное обозрение (АРГО-РИСК), 2017. — 108 с. — (Воздух).
* Другой юг: [Проза]. — М.: Носорог, 2020. — 240 с.

## Մրցանակներ և կոչումներ
* Անդրեյ Բելովի մրցանանակ  (1993 թվական)։
* «Դրոշակ» ամսագրի մրցանակ` էսսեների համար (1998 թվական)։
* Ռուսական մրցանակ` պոեզիայի համար (2006 թվական)։
* Ռուսական մրցանակ` պոեզիայի համար (2013 թվական)։
* Իոսիֆ Բրոդսկու ֆոնդի կրթաթոշակի դափնեկիր (2015 թվական)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Припоминающийся дом». Литературно-философский интернет-журнал под редакцией Ш. Абдуллаева.
* Страница Шамшада Абдуллаева на сайте «Вавилон»:
* Страница Шамшада Абдуллаева на сайте «Библиотека Ферганы» :
* Изображения Шамшада Абдуллаева на сайте «Лица русской литературы»:

Կատեգորիա:Ուզբեկ գրողներ
Կատեգորիա:Ուզբեկ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Պելիկա

**Պելիկա** (), երկու բռնակ ունեցող անոթ, որն ունի համեմատաբար լայն բերան և կաթիլի տեսք ունեցող իրան՝ տեղադրված ցածր օղակաձև հենակի վրա։

## Պատմություն
Որպես կայուն ձև պելիկան հայտնվել է անտիկ կերամիկական արտադրության մեջ, ոչ շուտ, քան մ.թ.ա. 6-րդ դարի վերջից - մ.թ.ա. 5-րդ դարի սկզբին։ Դրանք հիմնականում պատրաստվում էին ատիկակական արտադրամասերում։

Գրեթե երկու դար շարունակ գտնվելով ատիկական կավագործների և բրուտագործների պրակտիկայում՝ պելիկան անհետացել է հույների առօրյա կյանքից՝ հունական կերամիկական անոթների այլ ավանդական ձևերի հետ միասին։ Կարմիր ծաղկամանների արտադրության՝ որպես գեղարվեստական արհեստի անհետացմամբ դադարեց նաև այս անոթների ներմուծումը այն շրջաններ, որտեղ նախկինում պարբերաբար առաքվում էին։ Որոշ շրջաններում տեղի արհեստավորները շարունակում էին պատրաստել այն ձևերի կավե անոթներ, որոնք ծանոթ էին և պահանջարկ ունեին ակմ բնակիչների շրջանում, որոնք հնարավորություն չունեին իրենց կարիքների համար ձեռք բերել ներմուծված արտադրանք։ Օրինակ՝ Բոսֆորում հայտնաբերվել են մեծ քանակությամբ հնագույն պելիկաներ։ Ատտիկական և բոսֆորական պելիկների նմանությունը նախևառաջ այն է, որ պահպանվել է հենց անոթի ձևը, որը սևծովյան տարբերակում պահպանել է ատտիկականը տասնամյակներ շարունակ։

## Կիրառություն
Պելիկի նշանակությունը, ի տարբերություն հունական անոթների մեծ մասի, ամբողջովին պարզ չէ, անվանումը չի պարունակում նրա գործառնական նշանակության բացատրությունը (ինչպես օրինակ՝ ինքնաբացատրող անունը՝ հիդրիան՝ ջրի անոթ), իսկ հին հեղինակները ևս չեն պարզաբանում այս հարցը։ Ինչպես վկայում են պեղումների մասին հաշվետվությունները, պելիկան կազմում էր հուղարկավորության գործիքակազմի մի մասը։ Դրանք գտել են գերեզմանների կամ կմախքների մոտ։ Դրանցից մի քանիսը եղել են աճյունասափորներ՝ մոխրով և այրված կմախքներով, իսկ պելիկայի որոշ այրված բեկորներ հայտնաբերվել են խարույկի մեջ։ Հնարավոր է, որ պելիկան պատրաստվել է հատուկ հուղարկավորության նպատակով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Новый энциклопедический словарь изобразительного искусства

Կատեգորիա:Հին Հունաստանի արվեստ
Կատեգորիա:Հունարեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Պիետրո Ալդի

**Պիետրո Ալդի** (, ), 19-րդ դարի երկրորդ կեսի իտալացի նկարիչ։

## Կյանք և ստեղծագործություն
Ծնվել է Օլինտո Ալդիի և Թերեզա Լեոնի ընտանիքում։ 11 տարեկանից սկսել է հաճախել Մոնթեֆիլի կաթոլիկ սեմինար, որը պատրաստում էր հոգևորականներ։ 1864 թվականին ընդունվել է Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիա Սիենայում, որտեղ նա 1870 թվականից եղել է Լուիջի Մուսինիի աշակերտը։ 1874 թվականին երիտասարդ նկարիչը իր կտավներից մեկի համար կրթաթոշակ է ստացել, ինչը նրան հնարավորություն է տվել ապրել և սովորել Հռոմում և Վենետիկում։ 1878 թվականին Հռոմում Պիետրո Ալդին համբավ է ձեռք բերել իր «Բուոզո դա Դուէրա» նկարի շնորհիվ, որը ցուցադրվել է Ժողովրդական հրապարակում։ 1883 թվականին քննադատների և այցելուների մոտ մեծ հաջողություն է ունեցել «Սիենայի ազատության վերջին օրերը» կտավը, որը ցուցադրվել է Կապիտոլյումի թանգարանում։ Պիետրո Ալդիի հաջորդ մեծ աշխատանքը եղել են նրա կողմից նկարված երեք որմնանկարները Սիենայի հանրապետության հրապարակում, 1887 թվականին։ 1889 թվականին Փարիզում անցկացվող Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար նկարիչը պատրաստել է «Ներոնը նայում է այրվող Հռոմին» նկարը, բայց նկարիչը մահացել է 1888 թվականի մայիսին` թոքերի բորբոքումից` մինչև ցուցահանդեսի բացումը։

## Պատկերասրահ

REALISM MURAL 19TH.jpg|*Վիկտոր Էմանուել Երկրորդ արքայի և Ջուզեպ Գարիբալդիի հանդիպումը Տեանոյում (1886 թվական)*  
Aldi, A Painter and His Model.jpg|*Նկարիչը և նրա բնորդը* (1879 թվական)
Arcangelo Salimbeni, Nozze mistiche di santa Caterina con Gesù (1578) e san bernardino di pietro aldi (1872).jpg|Սուրբ Բերնարդինոյի պատկերը նկարակալի ստորին ձախ անկյունում (1872 թվական)
Vittorio Emanuele a San Rossore nel 1869.jpg|*Թագավոր Վիկտոր Էմանուել երկրորդը և կարդինալ Ռոսորեն 1869 թվականին (1887 թվական)*


## Ծանոթագրություններ

## Գրականոթյուն
* Pietro Bargellini, Alfio Cavoli, Bruno Santi, Lilio Niccolai: *Pietro Aldi.* Amministrazione provinciale di Grosseto, Roccastrada 1981:
* Piero Torriti: *Tutta Siena. Contrada per Contrada.* Edizioni Bonechi, Florenz 2004, ISBN 88-7204-456-1:
* Pietro Aldi. в: Allgemeines Künstlerlexikon. Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker (AKL). Band 2, Seemann, Leipzig 1986, ISBN 3-363-00115-0, S. 194 f:

Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Պատմանկարիչներ
Գորտ (խաղ)

մինի
**Գորտ**, կամ «լյագուշկա»՝ մանկական բակային խաղ գնդակով։
Խաղի համար պահանջում է հարթ տարածություն, պատ և գնդակ։ Խաղացողների քանակը առնվազն երկուսն են։

## Խաղի կանոններ
Խաղացողները կանգնում են իրար ետևից կամ պարզապես հետևում են վիճակահանությամբ համաձայնեցված  հաջորդականությանը։ Առաջինը գնդակը նետում է պատի դեմ և, երբ գնդակը վերադառնում է և հարվածում գետնին, այդ պահին խաղացողը պետք է ցատկի դրա վրայով։ Նետումը չպետք է ցածր լինի նշված բարձրությունից (կավիճով գիծված)։ Հաջորդ խաղացողը վերցնում է գնդակը և նույնը կրկնում է  և այդպես շարունակ։ Այն խաղացողը, որը չի կարողացել բռնել կամ ցատկել գնդակի վրա, տուգանային միավոր է ստանում տառի տեսքով (առաջին՝ լ և հերթականությամբ լ-յ-ա-գ-ու-շ-կ-ա։
Նա, ով հավաքեց բոլոր տառերը որպես տուգանային միավորներ, պարտվում է։ Տուգանքները կարող են ներառել նաև ուրիշ տեսակի պատիժներ, օրինակ, ասել «կվա-կվա» յուրաքանչյուր սխալի համար)։

Խաղը բարդացնելու համար գնդակը գցում են գլխի վրայից կամ ոտքի տակից։ Ամենադժվար տարբերակը գնդակը գլխի վրայից նետելն ու հետևից ցատկելն է։

Խաղը դինամիկ է և պահանջում է որոշակի հմտություններ, հատկապես՝ բարդ տարբերակում։ Պարզ տարբերակում այն խաղում են աղջիկներն ու տղաները, տղաները հաճախ բարդացնում են խաղը:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խաղեր
Կատեգորիա:Մանկական խաղեր
OnePlus One

**OnePlus One**՝- չինական OnePlus ընկերության սմարթֆոն, որը դիրքավորվում է որպես «ֆլագմաների սպանող»։ Սա ընկերության առաջին արտադրանքն է։ Սմարթֆոնը ներկայացվել է 2014 թվականի ապրիլի 23-ին։

## Տեխնիկական տվյալներ
Ընկերությունը աշխարհի բոլոր տարածաշրջանների համար թողարկել է տեխնիկապես նույն մոդելը։

## Օպերացիոն համակարգ
Չինաստանում OnePlus One-ը թողարկվել է Oppo ColorOS-ի հետ Android 4.3 «Jelly Bean»-ի հիմքի վրա։ Մյուս բոլոր երկրներում սմարթֆոնի վրա տեղադրվել է CyanogenMod 11S՝ Android 4.4.4 «KitKat»-ի հիմքի վրա։

CyanogenMod-ի սարքերի համար առաջին թարմացումը CyanogenMod 12s-ի տարբերակից առաջ (Android 5.0.2-ի հիմքի վրա) թողարկվել է գրեթե մեկ տարի անց՝ 2015 թվականի ապրիլի 14-ին։ Թարմացումը տեղադրվել է միայն ֆայլերի ինքնուրույն բեռնման միջոցով։

OnePlus One-ը համատեղելի է այլ օպերացիոն համակարգերի հետ, ինչպիսիք են LineageOS-ը և Paranoid Android-ը։ LineageOS-ով սմարթֆոնը թույլատրում է Android 9.0 և Android 10:

## Վաճառքներ
OnePlus One-ը կարելի էր ձեռք բերել միայն հատուկ հրավերով OnePlus ընկերության կայքի միջոցով:16 ԳԲ տարբերակի արժեքը կազմում էր 299 դոլար, 64 ԳԲ տարբերակը՝ 349 դոլար։ 2015 թվականի ապրիլի 20-ին ընկերությունը չեղարկել է հրավերները և բացել է մուտքը բոլորի համար։ Չինաստանում հրավերների տեսքով վաճառքի սահմանափակումներ չեն եղել։

2015 թվականին դոլարի նկատմամբ եվրոյի փոխարժեքի անկման պատճառով OnePlus ընկերությունը փոխարկեց 1:1 դոլարային գները։ Այդ պատճառով 2015 թվականի մարտի 25-ից գինը բարձրացել է մինչև 299 եվրո (16 ԳԲ տարբերակ) և 349 եվրո (64 ԳԲ)։

2015 թվականի հուլիսին ընկերությունը հայտնել էր, որ վաճառվել է 1,5 մլն սարք աշխարհի 35 երկրներում։

## Աքսեսուարներ
Ի սկզբանե ընկերությունը նախատեսում էր թողարկել մի քանի տեսակի փոխարինվող պատյաններ բնական նյութերից։ Սակայն արտադրական թերությունների պատճառով ֆիրմային պատյաններն այդպես էլ զանգվածային վաճառքի չեն հանվել։ Երկար ժամանակ է ընկերության կայքում կարելի էր պատվիրել միայն բամբուկե պատյանի մոդելը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հեռախոսակապ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ
Փոխադրող հյուսվածք

[thumb|right|250px|[Նեխուրի լայնակի կտրվածք: Երևում են և ֆլոեման և քսիլեման]]
**Փոխադրող հյուսվածք**, բուսական հյուսվածքի տեսակ, որը իրականացվում է լուծված սննդանյութերի տեղափոխությունը օրգանիզմում։ Շատ բարձրակարգ բույսերի մոտ այն ներկայացված է փոխոդրող տարրերով (ջրատար անոթներ և մաղանման խողովակներ)։ Փոխադրող անոթների պատերն ունեն ծակոտիներ և անցքեր, որոնք հեշտացնում են նյութերի տեղափոխությունը բջջից բջիջ։
Փոխադրող հյուսվածքը բուսական օրգանիզմում առաջացնում է անընդհատ ճյուղավորվող ցանց, որը բոլոր օրգանները միացնում է մեկ համակարգում` նրբագույն արմատներից մինչև երիտասարդ ընձյուղներ, բողբոջներ և տերևների ծայրեր։

## Ծագում
thumb|right|250px|Տերևի անոթային համակարգ
Գիտնականները կարծում են, որ Երկրի պատմության մեջ հյուսվածքների առաջացումը կապված է ցամաքային բույսերի առաջացման հետ։ Երբ բուսական օրգանիզմի մի մասը հայտնվեց օդային միջավայրում, իսկ մյուս մասը հողում` արմատներ, արմատներից տերևներին ջրի և հանքային աղերի, իսկ տերևներից դեպի արմատներ օրգանական նյութերի տեղափոխության անհրաժեշտություն առաջացավ։ Այսպես բուսական աշխարհի էվոլյուցիայի ընթացքում ձևավորվեցին երկու տեսակի փոխադրող հյուսվածքներ` անոթներ (բնափայտ) և մաղանման խողովակներ (լուբ)։ Բնափայտի փոխադրող անոթներով ջուրը իր մեջ լուծված հանքային աղերով բարձրանում է արմատների դեպի տերևներ, տեղի է ունենում նյութերի վերընթաց շարժում։ Լուբի մաղանման խողովակներով տերևներում սինթեզված օրգանական նյութերը տեղափոխվում են դեպի արմատներ և մյուս օրգաններ` վարընթաց շարժում։

## Նշանակություն
Բույսի փոխադրող հյուսվածքներն են քսիլեման (բնափայտ) և ֆլոեման (լուբ)։ Քսիլեմայով (արմատից ցողունով) տեղի է ունենում ջրի և նրանում լուծված հանքային աղերի վերընթաց տեղափոխություն։

;Բնափայտի նշանակությունը

Քսիլեման, որով տեղի է ունենում նյութերի արագ վերընթաց շարժում, կազմված է տարբեր չափեր ունեցող մահացած բջիջներից։ Այս բջիջներում ցիտոպլազման բացակայում է,  իսկ պատերը փայտացած են և կրում են անցքեր։ Բջիջների հպման տեղում կան անցքեր, որոնցով էլ լուծույթները տեղաշարժվում են  բջջից բջիջ դեպի տերևներ։ Այդպիսին է տրախեիդների կառուցվածքը։
Ծողկավոր բույսերի փողադրող հյուսվածքը ավելի կատարյալ է։ Այն կազմված է անոթներից։ Անոթներ լայնակի պատեը քայքայվում են։ Այսպիսով, անոթները խոռոչավոր խողովակներ են, որոնք կազմված են մեծ թվով մահացած բջիջներից։ Ի տարբերություն ծաղկավոր բույսերի մյուս բարձրակարգ բույսերը անոթներ չունեն։

;Լուբի նշանակությունը

Շնորհիվ այն բանի, որ վարընթաց հոսքերը ավելի թույլ են, ֆլոեման կազմված է կենդանի բջիջներից։ Նրանք առաջացնում են մաղանման խողովաներ, որոնց լայնակի պատերը ունեն մեծ թվով անցքեր։ Այս բջիջները կորիզ չունեն, բայց նրանք պահպանում են կենդանի ցիտոպլազման։ Մաղանման խողովակների կյանքի տևողությունը երկար չէ, հաճախ2-3տարի, հազվագյուտ` 10-15 տարի։ Մահացած մաղանման խողովակները  անընդհատ փոխարինվում են նոր ձևավորվածներով։

## Ցուցադրում
Փողադրող հյուսվածքի պատկերացման համար հետաքրքիր մեթոդ են առաջարկել Վ.Ի.Իվանով-Օմսկին և Ե.Ի.Իվանովը։ Նրանք օգտագործել են գազային պարպում, կամ Կիրլիանի էֆեկտը։  Այդ մեթոդի օգնությամբ բարդու ցողունի լայնակի կտրվածքի վրա երևում են անոթների Էլիպսաձև խրձերի փնջեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուսական հյուսվածքներ
Կատեգորիա:Հյուսվածքներ
Ուելսի արքայազնի կղզի

## Աշխարհագրություն և բնակչություն
**Ուելսի արքայազնի կղզի** **(Ալյասկա)**, չափերը` 217×72 կմ, մակերեսը՝ 6675,1կմ²։ Կղզին ներառված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 4 ամենամեծ կղզիների ցանկում (Հավայան, Կադյակ և Պուերտո Ռիկո կղզիներից հետո ) և մակերեսի մեծությամբ աշխարհում զբաղեցնում է 89-րդ տեղը։ Կղզու ամենաբարձր կետը 1217 մ է։

Ըստ 2014 թվականի հաշվարկների` 868 թվականին հիմնադրված Կլավոկ բնակավայրում բնակվում էր 774 մարդ, իսկ 1907 թվականին հիմնադրված Կրեիգ բնակավայրում՝ 1254 մարդ։

## Պատմություն
Կղզին հայտնաբերել է ռուս  ծովագնաց  Ալեքսեյ Չերիկովը 1741 թվականին։ Կղզու անվանումը արձանագրվել է  Մեծ Բրիտանիայի և Ռուսական կայսրության փոխհամաձայնեցմամբ 1825 թվականի փետրվարի 16–28-ը ընկած ժամանակահատվածում։

## Տնտեսություն
19–րդ դարի վերջում կղզում սկսվել է ոսկու, պղնձի և այլ մետաղների արդյունահանումը։

Ժամանակաից տնտեսությունը հիմնված է անտառտնտեսության, ձկնորսության և ձկների վերամշակման հիման վրա։ Տնտեսության կարևորագույն բաղադրիչ է համարվում նաև  զբոսաշրջությունը և ձկնորսական զբոսաշրջությունը։

## Փոխադրամիջոց
Կղզում ճանապարհների երկարությունը կազմում է 2500 մղոն, բայց ոչ բոլորն են շահագործվում։

Կլավոկ բնակավայրի մոտակայքում է գտնվում Կլավոկ օդանավակայանը  և Կլավոկի հիդրոօդանավակայանը :

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կղզիներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով
Թեդ Դենսոն

**էդվարդ Բրիջ «Թեդ» Դենսոն III** (, ), ամերիկացի դերասան, առավել հայտնի է «Ուրախ շրջապատ» և «Բեքքեր» սիթքոմներում խաղացած գլխավոր դերերով։ Նա նկարահանվել է նաև «Մեռել է քո էնտուզիազմը» և «Մահացու կարոտողը» սիթքոմներում, ինչպես նաև «Պայքար» դրամայում։

Ավելի քան երեսուն տարի տևող կարիերայի ընթացքում Դենսոնը տասնչորս անգամ առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի, որն նվաճել է երկու անգամ, տասն անգամ առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս » մրցանակի, հաղթել՝ երեք անգամ, ինչպես նաև 1999 թվականին ստացել է անվանական աստղ Հոլիվուդի փառքի ծառուղում։*«TV Guide»* ի տարբերակով նա հեռուստատեսային 25 կուռքերի շարքում զբաղեցնում է երկրորդ տեղը։

Նա նկարահանվել է նաև մի քանի ֆիլմերում, որոնցից ամենահայտնիներն են՝ «Երեք տղամարդ և նորածին», «Երեք տղամարդ և  փոքրիկ օրիորդ», «Հարազատներ»՝ Իզաբելլա Ռոսելինիի մասնակցությամբ, «Հայրիկին հավասար»՝ Մակոլեյ Կալկինի մասնակցությամբ։
մինի|Դենսոն 42-րդ Էմմի մրցանակաբաշխություն, 1990 թվական,սեպտեմբեր
1995 թվականից նա ամուսնացած է «Օսկարի» հաղթող, դերասանուհի Մերի Սթենբուրգենի հետ։
մինի|Դենսոնը կնոջ՝ Մերի Սթենբուրգենի հետ,2009 թվական , դեկտեմբեր

## Ֆիլմադարան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Danson receives the Alumni Distinguished Achievement Award from his alma mater, Carnegie Mellon University, in 2003
* Video of Danson at Oceana event
* NYTimes March 2010 feature article
* https://www.imdb.com/title/tt0115195/?ref_=fn_al_tt_2

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Ռոբերտ Լենգտոն

**Ռոբերտ Լենգտոն** (), Հարվարդի համալսարանում կրոնական խորհրդանիշի հորինված պրոֆեսոր Դեն Բրաունի «Հրեշտակներ և հրեշներ», «Դա Վինչիի ծածկագիրը» (2003), «Կորուսյալ խորհրդանշան» (2009), «Ինֆեռնո» (2013) և «Ծագում» (2017) կոնսպիրոլոգիական վեպերից։

Թոմ Հենքսը Լենգդոնի դերը մրմնավորելէ Ռոբերտ Լենգդոնի ֆիլմաշարում, սկսած 2006 թվականից «Դա Վինչիի ծածկագիրը»-ի էկրանավորումից կրկնելով դերը 2009 թվականին «Հրեշտակների և դևեր»-ի  էկրանավորման, իսկ 2016 թվականին «Ինֆեռնո»-ի էկրանավորման ժամանակ։ «Լենգտոն» հեռուստասերիալում գլխավոր դերը կատարել է Էշլի Ցուկերմանը։

## Կենսագրություն
Լենգտոնը ծնվել է Նյու Հեմփշիր նահանգի Էսեքս քաղաքում։ Թեև վեպի էկրանավորումներում նրան մարմնավորել է Թոմ Հենքսը,  գրքում նա համեմատվում է Հարիսոն Ֆորդի հետ՝ թվիդային կոստյումով։ Նրա պատանեկության մասին քիչ է հաղորդվում։ Բարձր դասարաններում նա սովորել է  Էքսեթերի Ֆիլիպսի հեղինակավոր դպրոց- ակադեմիայում։ Հայտնի է, որ ուսանողական տարիներին նա խաղացել է ջրային պոլո։ Նաև «Հրեշտակներ և դևեր» գրքում նշվում է, որ նրա ծնողները ապրում են Ֆլորիդայի Ժենևա քաղաքում։ Ունի ֆենոմենալ հիշողություն և տառապում է կլաստրոֆոբիայից 7 տարեկանում ջրհորը ընկնելուց հետո։ Ունի կապույտ աչքեր, մուգ շեկ մազեր, ցածր բարիտոն և 6 ֆունտ երկարություն ունի։ Երբեք չամուսնացած չի եղել։ Պարբերաբար հաճախում է լողավազան։ Նա կրում է Միկի Մաուսով ժամացույց, որը ծնողները  նրան են նվիրել 9-ամյակի կապակցությամբ։ Լենգտոնի մեքենան Saab 900- ն է, ավտոմատ փոխանցմամբ։ Հոր մահից հետո Ռոբերտի խրատտուն Սմիթսոնյան ինստիտուտի նախագահ Փիթեր Սողոմոնն է։

Բրաունը խոստովանում է, որ իր հերոսին տվել է Ջոն Լենգդոնի ՝ Ֆիլադելֆիայի ամբիգրամ կազմելու մասնագետի անունը։

## Մատենագրություն
«Դա Վինչիի ծածկագիրը» Լենգտոնը ասում է, որ նա գրել է հինգ գիրք.

* «Գաղտնի աղանդների խորհրդանիշներ»
* «Իլյումինատների արվեստը, Մաս 1»
* «Իդեոգրամ մոռացված լեզուն»
* «Կրոնական պատկերապատում»
* «Քրիստոնեական խորհրդանիշները իսլամական աշխարհում»։

Պենթալոգիայի նույն գրքում Լենգտոնը վեցերորդ գրքի համար պատրաստում է ձեռագիր, որը պետք է անվանել  «Սուրբ կանանց կորած սկզբի խորհրդանիշները»։ Այս շարքի երրորդ գրքում նշվում է, որ ձեռագիրը հետագայում տպագրվել է և  մեծ սկանդալ առաջացրել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գրական հերոսներ
Կատեգորիա:Հորինված տղամարդիկ
Նոր Շոտլանդիա (թերակղզի)

**Նոր Շոտլանդիա** (), թերակղզի Կանադայի հարավ-արևելքում։

## Աշխարհագրություն
thumb|Նոր Շոտլանդիա. ավիատիեզերական պատկեր
Նոր Շոտլանդիա թերակղզու տարածքում է գտնվում Կանադայի համանուն նահանգի մեծ մասը։ Թերակղզու երկարությունը մոտ 430 կմ է, լայնությունը՝ 130 կմ։ Արևելքում Կանսոյի նեղ նեղուցը բաժանում է այն Քեյփ Բրետոն խոշոր կղզուց, հյուսիսում Նորթամբերլենդ նեղուցը՝ Էդուարդ արքայազնի կղզուց։ Հարավում և հարավ-արևելքում ողողվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերով, արևմուտքում՝ Մեն ծոցի ջրերով, հյուսիս-արևմուտքում՝ Ֆանդի ծոցի ջրերով։ Թերակղզին կապված է մայրցամաքի հետ (Նյու Բրանսուիկի նահանգ) հյուսիս-արևմուտքում միայն Շիգնեկտոյի նեղ պարանոցով։

Հարավում և հարավ-արևելքում թերակղզու ափերը խիստ կտրտված են և խորը ծոցերով, ֆիարդաներով և ծովախորշերով։ Ծոցերն են՝ Ֆանդի, Մայնաս, Շիգնեկտո, Սենտ Ջորջ, Քանթրի (Country Harbour), Ինդիան  (Indian Harbour), Մուսկուոդոբոյտ (Musquodoboit Harbour): Ծովախորշերն են՝ Աննապոլիս, Շեդաբակտո, Մարգարեթս (Margarets Bay), Մահոուն (Mahone Bay), Մեդուեյ (Medway Bay), Ջորդան (Jordan Bay), Սենտ Մերիս, Քոբեկուիդ (Cobequid Bay): Ջրափնյա գծի ընդհանուր երկարությունը 7579 կմ է։ Ափամերձ ջրերում սփռված են 3809 փոքր կղզիներ։

Գետերն են՝ Աննապոլիս, Մերսեյ (Mersey River) և Մեդուեյ (Medway River), Բիվեր, Մուս, Շուբենակադի (Shubenacadie River), ինչպես նաև մի քանի հազար փոքր գետակներ և առվակներ։ Ամենամեծ լճերն են՝ Ռոսինյոլ, Կեջիմկուջիկ, Պարադայզ (Paradise Lake), Մալգրեյվ (Mulgrave Lake). Առավել նշանակալից քաղաքներն են Հալիֆաքսը և Դարտմուտը։ Թերակղզու ծայրակետերն են հյուսիս-արևելքում Ջորջ հրվանդանը, արևելքում՝ Կանսոյի հրվանդանը, հարավում՝ Բակկարո հրվանդանը։

## Երկրաբանություն
Թերակղզին կազմված է պալեոզոյան դարաշրջանի ժայռերից՝ գրանիտներից, ավազաքարերից, գնեյսներից։ Հիմնական օգտակար հանածոներն են՝ քարածուխը, հալիտը, բարիտները, գիպսը։ Հանվում են նաև ավազ ու մանրախիճ։ Շելֆում (Սեյբլ կղզու մոտ) հայտնաբերվել են նավթի ու գազի հանքավայրեր։

## Կլիմա և ռելիեֆ
Կլիման մեղմ է (չափավոր և խոնավ). մեկ տարվա ընթացքում լինում են մինչև 1200 մմ տեղումներ, բայց թերակղզին պարբերաբար զգում է արևելյան ուժեղ քամիների և փոթորիկների ազդեցությունը։ Թերակղզու մակերեսը հարթավայրային է՝ մինչև 275 մետր բարձրության առանձին լեռնաշղթաներով, ծածկված փշատերև և լայնատերև անտառներով։

## Բնության պահպանություն
Թերակղզու տարածքում է գտնվում Կեջիմկուջիկ ազգային պարկը և մի քանի նահանգային պարկեր՝ Քեյփ Չիգնեկտո, Արիսաիգ (), Բեյֆիլդ Բիչ (), Բիվեր Մաունթին (), Պոմկետ Բիչ (), Քեյփ Շիգնեկտո։ Բնական արգելոցներն են Տոբեատիկը, Մակգիլ Լեյքը, Կլոդ Լեյքը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր: Map of Nova Scotia highlighting the Nova Scotia peninsula.png|Նոր Շոտլանդիայի քարտեզը թերակղզու առանձնացմամբ
Պատկեր: Halifaxnighttime.jpg|Հալիֆաքս՝ Նոր Շոտլանդիա նահանգի մայրաքաղաքը
Պատկեր: Georges Island (Halifax NS, March 31 2007) (441020929).jpg|Ջորջ կղզի (Հալիֆաքս, 31.03.2007)
Պատկեր: Little River in Fall.jpg|Լիթլ Ռիվեր գետը
Պատկեր: Still Brook in Fall.jpg|Աշունը Կեջիմկուջիկ ազգային պարկում
Պատկեր: Kejimkujik NP Nova Scotia 3.jpg|Կեջիմկուջիկ լիճ


## Տես նաև
* Նոր Շոտլանդիայի աշխարհագրություն
* Նոր Շոտլանդիա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թերակղզիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կանադայի թերակղզիներ
Կատեգորիա:Նոր Շոտլանդիա
Կատեգորիա:Նոր Շոտլանդիայի աշխարհագրություն
Արթուր Գոլդեն

**Արթուր Գոլդեն**  (, ), ճապոնական ծագմամբ ամերիկացի  գրող։ 1997 թվականին լույս տեսած «Գեյշայի հուշերը» վեպ-բեսթելլերի հեղինակը։ Նրա գիրքը վաճառվել է ավելի քան 4 միլիոն օրինակով և թարգմանվել է ավելի քան 30 լեզուներով։

## Կենսագրություն
Արթուր Գոլդենը  Նյու Յորք Թայմսի հիմնադիր ու սեփականատեր Սուլցբերգերների տոհմի ներկայացուցիչն է։ Նրա մայրը Արթուր Հեյս Սուլցբերգերի դուստրն է և Ադոլֆ Օուսկի թոռնուհին։

Նրա ծնողները Բեն և Ռութ Գոլդենները ամուսնալուծվել են, երբ Արթուրը 8 տարեկան էր։ Հայրը 5 տարի անց մահացել է։

1974 թվականին ավարտել է Բայլորի դպրոցը։ Ավարտել է Հարվարդի համալսարանը՝ Ճապոնիայի արվեստի պատմության գծով հումանիտար գիտությունների բակալավրի աստիճանով։ 1980 թվականին ստացել է Ճապոնիայի պատմության մագիստրոսի աստիճան Կոլումբիայի համալսարանում և սովորել է հյուսիսչինական լեզուն։

Պեկինի համալսարանում ամառային արձակուրդից հետո նա աշխատանքի է անցել Տոկիոյի համալսարանում։

ԱՄՆ վերադառնալուց հետո Գոլդենը Բոստոնի համալսարանում ստացել է անգլերենի մագիստրոսի աստիճան

## Անձնական կյանք
Գոլդենը ամուսնացած է Տրուդի Լեգի հետ, ունի երկու երեխա. որդի՝ Հայեսը, և դուստր՝ Թեսը։

Նա իր ընտանիքի հետ ապրում է Մասաչուսեթս նահանգի Բրուքլին քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Բոստոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Լեգինս

thumb|«Լեյբ-հուսար գնդապետ Եվգրաֆ Վլադիմիրի Դավիդովի նկարը: Օ. Կիպրենսկու աշխատանքը
|alt=
Լոսինա կամ լեգգինս, ( leggings leg–ոտք բառից) տարատեսակ ձգվող տաբատներ։

Ի սկզբանե «լոսինա» են անվանվել (հնացած` սռնապան) տղամարդու տաբատների տարբեր տեսակներ` պատրաստված որմզդեղնի կաշվից, որոնք XVII դարում կիրառվել են որպես զինվորական համազգեստի տարր։ Ժամանակակից լոսինան գուլպա–զուգագուլպաների խմբին պատկանող արտադրանք է, որը կարելի է նաև հագնել զգեստի կամ կիսազգեստի համադրությամբ։

## Պատմություն
Լոսինաները հենց սկզբից երևան են եկել իբրև տղամարդու տոնական շալվար և սկզբնապես պատրաստվել են որմզդեղնի կաշվից (лось` որմզդեղն**,** որտեղից էլ առաջացել է лоси́ны անունը)։ Պատրաստվել են նաև եղնիկի կաշվից, հետագայում` նաև զամշից` թավշակաշվից։ Նրանք շատ նեղ են եղել, որի պատճառով էլ հագել են խոնավ վիճակում` չորանացնելով հենց մարմնի վրա։ Դա շատ անհարմարավետ է եղել և առաջացրել է մաշկի հարվածություն։ Մասնավորապես, այդ պատճառով տուժել է Նիկոլայ I կայսրը, որը մի քանի օր տևած շքերթից հետո չի կարողացել դուրս գալ պալատից։

Ռուսաստանում հայտնի է եղել XVIII դարի կեսերին։ Պրուսական բանակին հետևելով` մինչև 1917 թվականը կիրառվել է որպես համազգեստի մաս։ Արդեն 1984 թվականին Ալլա Պուգաչովան հագավ այն որպես բեմական հագուստ` համադրելով սպիտակ շապիկի, մոխրագույն պիջակի, սպիտակ երկարաճիտ կոշիկի և կարմիր շարֆի հետ։ 1990–ական թվականներից այն կրկին ձեռք է բերել հանրաճանաչություն` դառնալով կանանց նորաձևության մենաշնորհային տարր։

## Կիրառում
Ժամանակակից լոսինաները պատրաստվում են տարբեր նյութերից` բամբակից, պոլիոմիդից, թավիշից, այդ թվում և էլաստինի հավելումով։ լոսինան հիանալի ձգում է մկանները և հաղորդում տոնուսի զգազողություն։

Սպանդեքսի և լայկրայի մանրաթելերից կարված լոսինաները անթերի են նստում մարմնի վրա, լավ ձգվում են (մինչև 4 անգամ), մաշկից դուրս են մղում խոնավությունը, մաշկը լավ օդափոխում են, դիմանում են ծանրաբեռնվածությանը և ուշ են մաշվում, ինչպես նաև չեն սահմանափակում շարժումները։  Չափազանց տարածված է եղել 1990–ական թվականներին։

Կաուչուկ ժանրի գրեթե բոլոր արտիստները, ինչպես նաև կրկեսային լարախաղները, օդային մարմնամարզիկները, գեղարվեստական մարմնամարզիկները,սպորտային մարմնամարզիկները մարզումների և մերսումների ժամանակ հաճախ էին լոսինա հագնում։

**Տեսականին` ըստ երկարության**
* անդրավարտիք— ոտքերի ամբողջ երկայնքով
* կապրի, բրիջի — ոտքերի ¾ մասը
* կիսավարտիք — ծնկից վերև

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգլերեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Հագուստ
Կատեգորիա:Հագուստ ըստ տեսակի
Կատեգորիա:Հագուստի պատմություն
Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն
Կատեգորիա:Ռազմազգեստ
Թամիրեշ

**Թամիրեշ Կասյա Դիաշ Գոմեշ** (, ), առավել հայտնի է Թամիրեշ անվամբ, բրազիլիացի ֆուտբոլիստուհի։ Դանիայի «Ֆորտունա» ակումբի  և Բրազիլիայի ազգային հավաքականի խաղացող։

## Կարիերա
**Ակումբային** 
Նա խաղացել է մի շարք բրազիլիական ակումբների կազմում, ներառյալ «Սանթոսի»։

2008 թվականին նա 10 հանդիպում է անցկացրել Հյուսիսային Ամերիկայի W-լիգայում հանդես եկող «Շառլոտի Լեդի Իգլզ» ակումբի կազմում։

2015 թվականից հանդես է եկել դանիական «Ֆորտունայի» կազմում։.

## Ազգային հավաքական
Բրազիլիայի ազգային  հավաքականում հանդես է եկել  2013 թվականից։

2015 թվականի փետրվարին ընդգրկվել է ազգային հավաքականի ուսումնամարզական հավաքի խմբում՝ 2015 թվականի Աշխարհի առաջնությանը  և 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու համար։

2015 թվականին նա ազգային հավաքականի կազմում հաղթող է ճանաչվել  Տորոնտոյում անցկացվող Պանամերիկյան խաղերում։ Նույն թվականի հուլիսին մրցաշարի մեդալը գողացել են նրա մոր տնից, և Բրազիլիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան ֆուտբոլիստուհուն տրամադրել է մրցանակի բնօրինակ կրկնօրինակը։

## Ձեռքբերումներ
### Ակումբ
*«Ֆորտունայի» չեմպիոն, 2015/16
*Դանիայի գավաթակիր

### Ազգային հավաքական
Պանամերիկյան խաղերի հաղթող, 2015

## Ընտանիք
Ամուսնացած է։ 2011 թվականին  նա ունեցել է որդի՝ Բեռնարդոն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на soccerway.com
* Профиль на сайте FIFA 
* Статистика выступлений на чемпионатах мира 

Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ատլետիկո Մինեյրոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստուհիներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կանանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Կորինտիանսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սանտոսի ֆուտբոլիստներ
Ամալիա Ֆերարիս

**Ամալիա Ֆերարիս** (, ), իտալացի բալետի պարուհի։

## Կենսագրություն
Ամալյա Ֆերարիսը ծնվել է 1830 թվականին Վոգհերա քաղաքում։ Թուրինում սովորելուց հետո նա հաճախել է Լա Սկալա ակադեմիայի բալետի դպրոց՝ Կառլո Բլազիսի ղեկավարությամբ։

1850-ական թվականներին նա հյուրախաղերով այցելել է Լոնդոն, Վիեննա, Հռոմ, Փարիզ և եվրոպական այլ քաղաքներ։

1858 թվականի մրցաշրջանում Ամալյա Ֆերարին հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգում։

«ԷՍԲԵի» համաձայն՝ Ֆերարիսը «*իր ժամանակի ամենանշանավոր պարողներից մեկն էր՝ աչքի ընկնելով զարմանալի շնորհով և թեթևությամբ, ստեղծել է խորեոգրաֆիկ դերերի մի ամբողջ շարք*»։

Ամալյա Ֆերարիսը մահացել է 1904 թվականի ապրիլի 1-ին Ֆլորենսայում (Ալաբամա նահանգ, ԱՄՆ)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
**Amalia Ferraris* a cura di Lambert M. Surhone, Mariam T. Tennoe, Susan F. Henssonow, Betascript Publishing, 2011, ISBN 6136060884
* Ivor F. Guest. *The ballet of the Second Empire, 1847—1858*, London, A. and C. Black, capitolo «Rosati and Ferraris», pp.&nbsp;103–122
* Un vieil abonné, *Ces demoiselles de l’Opéra*, Paris, éd. Tresse et Stock, 1887
* S. Lifar. *Histoire du Ballet russe*, Paris 1950, p.&nbsp;93
* C. Gatti. *Il teatro alla Scala nella storia e nell’arte*, II, Milano 1963, pp.&nbsp;188 s.

Կատեգորիա:1830 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 1 մահեր
Կատեգորիա:1904 մահեր
Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ
Անատոլի Վլասով

**Անատոլի Վլասով** (, ), արձակագիր և գրող։

## Կենսագրություն
Ապրել և աշխատել է Սվերդլովսկի մարզի Արտի աշխատանքային ավանում։ Ավարտել է Ս. Մակարովի անվան խաղաղօվկիանոսյան բարձրագույն ռազմածովային դպրոցը։ Ծառայել է նավի վրա որպես ղեկապետ։ Աշխատել է թերթերում և գործարաններում։

1959 թվականից սկսել է տպագրել «Ուրալ» և  «Ուրալական հետախույզ» թերթերում։ 13 արձակ գրքերի հեղինակ է, որոնք հրատարակվել են Մոսկվայում, Պերմում և Եկատերինբուրգում։ Գրողի հիմնական թեման եղել է ծայրամասերում ապրող ժողովրդի կյանքը, առօրյան և աշխատավորների աշխատանքը, բարոյականության խնդիրները և կանանց բնավորությունը։

Անատոլի Վլասովի գործերը բնութագրվում են հատուկ հոգեբանությամբ և բնապատկերների հուզականությամբ, նա մանրամասնորեն նկարել է նոր իրականության պատկերը։

Եկատերինբուրգի և Վլադիվոստոկի հեռուստատեսությամբ և ռադիոհաղորդումներով բեմադրվել են ներկայացումներ` ըստ «Սերեբրովկայի չոր աշունը», «Հավաքարարուհին և Գանեն» գրքերի։

Անատոլի Վլասովը 1977 թվականից դարձել է Ռուսաստանի գրողների միության անդամ, Սվերդլովսկի շրջանի նահանգապետի մրցանակի դափնեկիր (1999 թվական)` «Ոչխարի անունը» վեպի համար։

## Մատենագրություն
* «Մութ և պայծառ ջուր»։ Պատմվածքներ. 1964 թվական։
* «Ամառային կարճ գիշերը»։ Պատմվածքներ. 1973 թվական։
* «Սերեբրովկայի չոր աշունը»։ Պատմվածքներ. 1977 թվական։
* «Գարու ծուխը»։ Պատմվածքներ. 1979 թվական։
* «Հեքիաթ փայփլուն սերպանտինի մասին». 1980 թվական։
* «Սպիտակ մրրիկներ»։ Պատվմածքներ. 1981 թվական։
* «Կարմիր ձյուն»։ Պատմվածքներ. 1985 թվական։
* «Նարնջագույն երամակներ»։ Պատմվածքներ. 1985 թվական։
* «Երկար ամառը»։ Պատմվածքներ. 1989 թվական։
* «Ձմեռային այգին»։ Պատմվածքներ. Մ։ ժամանակորդ, 1983 թվական։
* «Կյանքը Մալայա Ռոյայում»։ Պատմվածք. Հրատարակչություն «Թերթ»-ի համար, 1992 թվական։
* «Հին հրացանը»։ Ժողովրդական կյանքի ուրվագծերը. — Եկատերինբուրգ։ Սկիզբ, 1996 թվական։
* «Ոչխարների անունները»։ Վեպ. Եկատերինբուրգ։ Ուրալյան համալսարանի հրատարակչություն, 1999 թվական։
* «Ագապիտի արկածները» «Ուրալ», № 1 2001 թվականի համար։
* «Հավերժ անկման օրենքը»։ Պատվածք. «Ուրալ», № 6 2004 թվականի համար։
* «Անվերջությունում փայլող աստղը»։ Պատմվածք. «Ուրալ», № 8 2004 թվականի համար։

## Արտաքին հղումներ
* Ա. Վլասովի անձնական էջը
* Ինքնագիր. եկատերինբուրգյան գրողներն իրենց մասին
* Журнальный зал. Анатолий Власов

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Էդգար Լի Մասթըրս

**Էդգար Լի Մասթըրս** (, ), ամերիկացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ։ Առավել հայտնի է իր «Սփուն Ռիվըրի Անթոլոգիա» (Spoon River Anthology, 1915) գրքով՝ տապանագրերի մի ինքնատիպ հավաքածու, որտեղ գավառական քաղաքի մեռած բնակիչներն իրենց տապանագրերով պատմում են սեփական ճակատագրի մասին։ 
right|thumb|240px|Բանաստեղծ Էդգար Լի Մասթըրսի հուշաքարը
Գիրքը գրելու գաղափարը Մասթըրսը մտահղացել է 1906 թվականին։ Սկզբում նա ուզում էր վեպ գրել Իլինոյս նահանգի գավառական քաղաքի մասին։ Բայց 1907 թվականին կարդում է հին հունական էպիգրամների ու տապանագրերի  ժողովածուն, որն էլ հուշում է գրքի կառուցվածքը։ Այսպիսով ծնվում է ինքնատիպ մի ստեղծագործություն՝ փոքրիկ քաղաքի գերեզմանատան հանգուցյալները տապանագրերի միջոցով պատմում են իրենց և իրենց ապրած կյանքի ու միջավայրի մասին։ Գիրքը, որ լույս տեսավ 1915 թվականին, բացվում է «Բլուրը» (The Hill) բանաստեղծությամբ, ուր ակնարկվում է մեռյալների ու նրանց միջավայրի մասին։ Ապա հետևում են տապանագրերը, որոնք սերտորեն կապված են իրար սյուժետային գծերով, մարդկային ճակատագրերով, բախումներով։ Ողբերգական ու դիվային, հերոսական ու չնչին մարդիկ պատմում են, խորհրդածում, խոստովանում, և պատկերվում է գավառական քաղաքի իրապատում կյանքը։
1924 թվականին Մասթըրսը տպագրեց գրքի շարունակությունը՝ «Նոր Սփուն Ռիվըրը» (The New Spoon River)։

Մասթըրսը հայտնի է նաև իր «Հարսանեկան թռիչք» (The Nuptial Flight, 1923) վեպով, հեղինակ է նաև («Մարկ Տվեն», Mark Twain, 1938, «Լինքոլնն՝ իբրև մարդ», Lincoln, the man, 1931) կենսագրական գրքերի։
Մասնագիտությամբ եղել է փաստաբան, սկզբում աշխատել է իր հոր փաստաբանական գրասենյակում, այնուհետև՝ Չիկագոյում։
Իր գեղարվեստական ստեղծագործությունների համար բանաստեղծն արժանացել է ազգային պարգևների, այդ թվում՝ *Մարկ Տվենի [[արծաթե մեդալ]]ի* (1936), *[[ԱՄՆ]]–ի պոետների միության* մեդալի, *Ամերիկյան պոետների ակադեմիայի* մրցանակի (1942) և *Շելլիի մրցանակի* (1944)։

## Մատենագիտություն
* Антология Спун-Ривер; Новый Спун-Ривер / Пер. с англ и предисл. Сергеев, Андрей Яковлевич; коммент. О. Алякринского. — М.: Худ. лит., 1990. — 415 с.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էդգար Լի Մասթըրսը standardebooks.org֊ում
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսագիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Էլեն Սանդելին

**Էլեն Սանդելին** (, ), շվեդ բժիշկ։

## Կենսագրություն
Էլենը ծնվել է 1862 թվականին Կարլսկուգայում։ Նա բժիշկ Կառլ Հենրիկ Սանդելինի և Բեդա Կոլետի դուստրն էր։ Նա ավարտել է Ստոկհոլմի *Wallinska skolan* աղջիկների դպրոցը. այն եղել է Շվեցարիայի առաջին հինգ դպրոցներից մեկը, որտեղ աղջիկները ստացել են ակադեմիական կրթություն և եղել է առաջին դպրոցը, որտեղ ավարտական քննություններ են հանձնել (*Studentexamen*) և թույլ տվել ընդունվել համալսարան։ *Wallinska skolan* դպրոցից հետո Էլենը շարունակել է սովորել Կարսլտադի աղջիկներ դպրոցում, ապա ընդունվել է Նորվեգիայի Կրիստիանայի համալսարանը (հետագայում վերանվանվել է Օսլոյի համալսարան)։

Էլենը ապրել է այն ժամանակ, երբ բարձրագույն բժշկական կրթությունը դարձել է հասանելի կանանց համար։ 1885 թվականին Ուփսալայում սկսել է սովորել բժշկություն և 1891 թվականին ստացել է բակալավր որակավորում, իսկ 1897 թվականին ստացել է բժշկական լիցենզիա Ստոկհոլմում գտնվող Կարոլինյան ինստիտուտի կողմից։ Նույն թվականին նա դարձել է պրակտիկ բժիշկ, իսկ հետո սկսել է ուսուցանել ֆիզիոլոգիա և առողջապահական կրթություն աղջիկների համար մի քանի ուսումնական հաստատություններում։ Նա նաև հանրային դասախոսություններ է կարդացել ֆիզիոլոգիայի և հիգիենայի վերաբերյալ, որոնք հանրաճանաչ են դարձել։

Բժշկությունից բացի, Էլեն Սանդելինը մասնակցել է կանանց հավասարության շարժմանը. ընդգրկվել է կանանց ընտրելու իրավունքի հարցերով հանձնաժողովում և 1899 թվականին դասախոսել է Լոնդոնի կանանց կոնգրեսում, իսկ 1904 թվականին՝ Բեռլինում։

Էլեն Սանդելինը մահացել է 45 տարեկանում՝ 1907 թվականին Ստոկհոլմում։

## Մատենագրություն
* *Om några smittosamma sjukdomar och deras sociala faror* (1902)
* *Om ungdomens sedliga uppfostran* (1902)
* *Kvinnokroppen, dess byggnad och hygien* (1903)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 24. Ryssläder - Sekretär /  Sandelin Ellen
* Svenskt porträttgalleri / XIII. Läkarekåren (biografier af A. Levertin)

Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Շվեդ բժիշկներ
Կատեգորիա:Շվեդ սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Շվեդ բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Մերի Սիկոլ

**Մերի Ջեյն Սիկոլ** (, ), երբեմն անվանում են Մայր Սիկոլ կամ Մերի Գրանտ, ճամայացի բուժքույր, որն առավել հայտնի է Ղրիմի պատերազմում ներգրավված լինելու համար։ Պանամայում և Ղրիմում հիմնադրել և ղեկավարել է հիվանդանոցներ՝ հիվանդներին խնամելու և բուժելու համար։

## Կենսագրություն
Սիկոլը բուսաբուժությունը և ժողովրդական բժշկությունը սովորել է մորից, որը հաշմանդամ եվրոպացի զինվորների և նավաստիների գիշերօթիկ տան ղեկավարն էր։

Լսելով Ղրիմի պատերազմի ընթացքում վիրավորված զինծառայողների առողջության վատ խնամքի մասին և վստահ լինելով, որ արևադարձային բժշկության մասին իր գիտելիքները կարող են օգտակար լինել նրանց՝ մեկնել է Լոնդոն՝ ռազմաճակատում կամավոր բուժքույր աշխատելու համար։ Հիմնվելով Կենտրոնական Ամերիկայում և Կարիբյան կղզիներում ձեռք բերած փորձի վրա՝ դիմել է Ռազմական նախարարություն և խնդրել իրեն որպես ռազմական բուժքույր ուղարկել Ղրիմ։ Նրան մերժել են այն ժամանակ բժշկությունում կանանց մասնակցությանը նաշապաշարմունքային վերաբերմունքի պատճառով։

Բրիտանական կառավարությունը հետագայում որոշել է կանանց թույլ տալ  մեկնեն ռազմական գոտիներ, սակայն Մերին չի ներառվել Ֆլորենս Նայթինգեյլի կողմից ընտրված 38 բուժքույրերի խմբում։ Փոխարենը ինքնուրույն 4000 մղոն (մոտ 6500 կմ) ճանապարհ անցնելու համար պարտքով գումար է վերցրել։ Հայտնի է դարձել վիրավորներին բուժելու, հաճախ վիրավորներին երկու կողմից կրակի տակ բուժելու շնորհիվ։

1856 թվականին՝ պատերազմն ավարտվելուց հետո գրեթե աղքատացել է և մնացել առանց գումարի։ Աղքատությունից փրկվել է Ղրիմի պատերազմի իր գործընկերների շնորհիվ, որոնք կազմակերպել են բարեգործական համերգ։ Հաջորդ տարիներին՝ 1857 թվականի հնդկական ապստամբությունից հետո ցանկություն է հայտնել աշխատել Հնդկաստանում, բայց չի կարողացել ճանապարհորդության համար անհրաժեշտ միջոցները հավաքել։

Սիկոլը Ֆլորենս Նայթինգեյլի նման կյանքի ընթացքումպարգևատրվել է, սակայն մահից հետո մոռացվել է գրեթե մեկ դար։ Այժմ նրան մեծարում են քաջության և բժշկական հմտությունների համար, ինչպես նաև որպես «կին, որը չնայած վիկտորիանական հասարակության ազդեցիկ հատվածի ռասայական նախապաշարմունքներին հաջողակ էր»։

## Երկեր
«Տիկին Սիկոլի զարմանալի արկածները տարբեր երկրներում» (1857 թ.) ինքնակենսագրությունը նրա փորձի վկայությունն է և միևնույն ժամանակ խառը ծագում ունեցող կնոջ ամենավաղ ինքնակենսագրությունը։

## Մատենագրություն
* Ziggi Alexander & Audrey Dewjee, *Mary Seacole: Jamaican National Heroine and Doctress in the Crimean War*, Brent Library Service 1982 (ISBN 0-9503227-5-X p/b)
* Ziggi Alexander, «Let it Lie Upon the Table: The Status of Black Women’s Biography in the UK», *Gender & History*, Vol. 2 No. 1 Spring 1990, p. 22-33 (ISSN 0953-5233)
* Elizabeth N Anionwu: *A short history of Mary Seacole. A resource for nurses and students*, Royal College of Nursing 2005 (ISBN 1-904114-16-4)
* Mark Bostridge, *Florence Nightingale. the Woman and Her Legend*, Viking 2008.
* Mark Bostridge, 'Ministering on Distant Shores', *The Guardian*, 14 February 2004. http://www.guardian.co.uk/books/2004/feb/14/featuresreviews.guardianreview18

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Wonderful Adventures of Mrs. Seacole in Many Lands, by Mary Seacole

Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կին գրողներ
Ագնես ֆոն Կուրովսկի

**Ագնես ֆոն Կուրովսկի Ստենֆիլդ** (, ), ամերիկացի բուժքույր, գրող, որը հանդիսացել է  *Քեթրին Բարկլին* կերպարը  Էռնեստ Հեմինգուեյի «Հրաժեշտ զենքին» սիրավեպում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գերմանական ծագումով ընտանիքում, որը նրա մանկության տարիներին անընդհատ տեղափոխվում էր մի վայրից մյուսը։ Նա  Նյու-Յորքում բուժքույրական ուսուցման ծրագիր է ուսուցանել և 1917 թվականին ստացել  բարձրագույն կրթություն։ Նա խնդրել է  ծառայելԿարմիր Խաչին և 1918 թվականին մեկնել Եվրոպա, որտեղ էլ աշխատնքի է անցել Միլանում։

Կուրովսկին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աշխատել է որպես բուժքույր Միլանի Ամերիկյան Կարմիր Խաչի հոսպիտալում։ Նրա հիվանդներից մեկը եղել է Հեմինգուեյը, որը սիրահարվել էր նրան։ Պատերազմից հետո Հեմինգուեյը վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ  և հույս ուներ, որ Կուրովսկին շուտով կմեկնի նրա մոտ և նրանք կամուսնանան։ Սակայն դրա փոխարեն նա նրանից ստացավ նամակ իրենց բաժանման մասին։ Թեպետ Կուրոսկին վերջին հաշվով վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ, սակայն նրանք այլևս  չեն հանդիպել։

Նա ամուսնացել է երկու անգամ։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրա ամուսինը ծառայում էր ռազմածովային կայանում, իսկ Ագնեսը աշխատում էր Նյու-Յորքում Կարմիր Խաչի հովանավորությամբ գործող Արյան և պլազմայի բանկում։ Նա իր երկրորդ ամուսնու՝ Ուիլյամ Ստենֆիլդի հետ ապրել մինչև իր մահը։ Մահացել է 92 տարեկան հասակում։ Նրան հուղարկավորլ էին Վաշինգտոնում Միացյալ Նահանգների զիվորների և օդաչուների Ազգային գերեզմանոցում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Agnes Von Kurowsky, ernest.hemingway.com.
*Agnes von Kurowsky Papers, 1918 - 1985 , National Archives
*Agnes von Kurowsky's personal papers
*1921 passport photo

Կատեգորիա:Ամերիկացի բուժքույրեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երկարակյացներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆիլադելֆիա քաղաքում ծնվածներ
Բրիստոլ ծոց

**Բրիստոլ ծոց** (), ծոց Բերինգի ծովում, գտնվում է ԱՄՆ-ում՝ Ալյասկայի հարավ-արևմտյան ափին։

Այն 320 կիլոմետր մխրճված է ցամաքի մեջ, մուտքը սահմանափակվում է Ալյասկա թերակղզու հարավային ծայրից մինչև Նևենհեմ հրվանդանի հյուսիսը՝ 480 կմ ձգվածությամբ։ Խորությունը կազմում է 27–84 մ, նավարկությունը սահմանափակված է միայն փոքրիկ ձկնորսական նավերով։ Ծոց են թափվում Տոգիակ, Նուշագակ, Կվիչակ (հոսում են Իլիամնա լճից) և Ուգաշիկ գետերը։

Նոյեմբերից մինչև մարտ-ապրիլ ծոցը ծածկված է լողացող սառույցներով։ Օրվա կեսը դիտվում է անկանոն մակընթացություն ,մինչև 3,7 մետրի հասնող։ Ծովածոցի ջրատարածքում զարգացել է ձկան արդյունաբերությունն ու արդյունահանումը ներկա, կետա, արծաթե սաղմոն, սաղմոն սեզոնին, ձողաձուկ, կամբալա, ածուխ ձուկ և այլն։

Բրիստոլի ծոցը բացահայտվել է Ջեյմս Կուկի կողմից 1778 թվականի հուլիսին և անվանումը ստացել է կոմս Օգուստուս Ջոն Հերվիի պատվին։ XIX դարի սկզբին և կեսերին ինտենսիվորեն ուսումնասիրվել է ռուս ծովագնացների կողմից։


Պատկեր:Bristol Bay Alaska 2.jpg|Բրիստոլի ծոց,Ալյասկա
Պատկեր:BristolBay5.jpg|Բրիստոլ ծոց
Պատկեր:Bristol Bay shore.jpg|Բրիստոլ ծոցի ափ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի ծոցեր
Կատեգորիա:Ծոցեր այբբենական կարգով