Կիարա Վարոտարի

**Կիարա  Վարոտարի** (, ), բարոկկոյի դարաշրջանի իտալացի նկարչուհի-դիմանկարչուհի, բանաստեղծուհի, հասարակական գործիչ։

## Կենսագրություն
Նկարիչ, քանդակագործ և ճարտարապետ Դարիո Վարոտարի ավագի դուստրն է։ Կիարան օգնում էր հորը նրա արվեստանոցում և այնտեղ էլ ստացել է գեղանկարչության առաջին դասերը։ Կիարայի կրտսեր եղբայրը՝ Ալեսանդրո Վարոտարին  (1588-1649), նույնպես նկարիչ էր, ավելի հայտնի է Պադովանինո անվամբ  («Պադուանեց»)։ Կիարան ուղեկցում էր եղբորը ճամփորդությունների ժամանակ և հաճույքով աշխատում նրա արվեստանոցում։  Հայտնի է բարոկկո ոճի կանացի դիմանկարներով։

Նա մասնագիտացել էր ազնվական ընտանիքների կանանց դիմանկարների ստեղծման գործում՝ մանրակրկիտ ձևով վերարտադրելով այդ ժամանակաշրջանի բարդ զգեստների, սանրվածքի և ոսկերչական զարդերի  առանձնահատկությունները։ Վարպետության համար նկարչուհուն հարգում էին դեռևս նրա կենդանության օրոք՝ նշելով, որ դիմանկարներում նա ավելի շատ ուշադրություն էր դարձնում զգեստների և ոսկերչական զարդերի մանրամասներին՝ որոշ չափով շեշտը դնելով նկարվողի հոգեբանության վրա։ Վարոտարիին մեծ պատիվ և հնարավորություն էր ընձեռվել Տոսկանիների մեծ դուքսերի Պիտտի պալատի Ուֆֆիցիի պատկերասրահի հավաքածուի համար նկարելու ինքնանկար։ Նրա երկրորդ ինքնանկարը, այլ նկարների հետ մեկտեղ ցուցադրվում է Պադովայի միջնադարյան և ժամանակակից արվեստի թանգարանում։

մինի|աջից|200пкс|«Անհայտ տիկնոջ դիմանկարը», Պադովայի միջնադարյան և ժամանակակից արվեստի թանգարան
մինի|ձախից|200пкс|Անհայտ տիկնոջ դիմանկարը (գիտնական Կապոդիլիսի դստեր), 1620, Պադովայի միջնադարյան և ժամանակակից արվեստի թանգարան

1614 թվականին, հոր մահից հետո, նա եղբայրների հետ միասին տեղափոխվում է Վենետիկ։ 1625 թվականին Վենետիկում հիմնում է արվեստի դպրոց, որը շուտով դառնում է մշակույթի և ստեղծագործությունների քաղաքային կենտրոն։ Հայտնի է, որ այստեղ են սովորել այնպիսի նկարչուհիներ, ինչպիսիք են Կատերինա Տարաբոտտին և Լյուսիա Սկալիգերին, դպրոցի հետ համագործակցել են Ջիրոլամո Ֆորաբոսկոն, Պյետրոդելլա  Վեկիան և Ջուլիո Կարպիոնին։
    
Որպես  բանաստեղծուհի՝ նա գրել է  «Կանանց սեռի գովաբանություն» (Apologia del sesso femminile) տրակտատը, որը նվիրված է կանանց իրավունքների պաշտպանությանը։  Որպես հասարակական գործիչ՝ Կիարան պարգևատրվել է նաև բուժքույրական գործունեություն իրականացնելու համար։

Կիարա Վարոտարին մահացել է Վենետիկում։ Նկարչուհու մահվան ստույգ  տարեթիվը հայտնի չէ, սակայն իտալացի գիտնական Ֆրանչեսկո Սանսովինոյի կողմից 1663 թվականին գրված  «Վենետիկը ազնիվ քաղաք է» գրքում նկարչուհու մասին պատմվում է որպես ողջ անձնավորության։

## Ընտիր աշխատանքներ
* Ինքնանկար (Պադովայի միջնադարյան և ժամանակակից արվեստի թանգարան)
* Վիտալյանո Բուցցակարինի (1620 թվական, մասնավոր  հավաքածու)
* Բուցցակարինի ընտանիքի անհայտ կին (1621 թվական, մասնավոր  հավաքածու)
* Անհայտ կնոջ դիմանկարը  (գիտնական Կապոդիլիսի դուստրը, Պադովայի միջնադարյան և ժամանակակից արվեստի թանգարան)   
* Ազնվազարմ կնոջ դիմանկարը վարդը ձեռքին   
* Կապույտ հագուստով աղջկա դիմանկարը  (1640 թվական, Պադովա,  Ցիվիկ թանգարան)

## Հիշատակ
Պադովայի մոտ գտնվող Ռուբանո քաղաքում կա Վորոտարիի անվամբ  փողոց։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Կիարա Վարոտարի
* Chiara Varotari

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի ակտիվիստներ