Մոնիկ Վիտտիգ

**Մոնիկ Վիտտիգ** (, ), Ֆրանսիացի հեղինակ և ֆեմինիզմի տեսաբան։ Գրել է սոցիալապես պարտադրված գենդերային դերերը հաղթահարելու մասին, հորինել է «հետերոսեքսուալ պայմանագիր» տերմինը։ Առաջին վեպը՝ «Օպոպոնաքս» (), լույս է տեսել 1964 թվականին, երկրորդը՝ «Գերիլերները» (), թողարկվել է 1969 թվականին, որն էլ շրջադարձային կետ դարձավ լեսբիական ֆեմինիզմի մեջ։

## Հայացքներ
Մոնիկ Վիտտիգն իրեն անվանել է արմատական լեսբուհի։ Իր գրքերում նա պատկերում էր բացառապես կանանց։ Խառնաշփոթությունից խուսափելու համար նա հայտարարել է.

Որպես մատերիալիստական ֆեմինիզմի տեսաբան, նա դատապարտում էր «կանանց մասին առասպելը»` հետերոսեքսուալությունն անվանելով քաղաքական ռեժիմ, ինչպես նաև նշում էր սոցիալական պայմանագրի հիմքերը, որոնք լեսբուհիները մերժում էին.

Վիտտիգի համար «կին» կատեգորիան գոյություն ունի միայն «տղամարդ» կատեգորիայի հետ կապի միջոցով, իսկ «կինն» առանց «տղամարդու» հետ կապի, կդադարի գոյություն ունենալ։

Վիտտիգը քննադատաբար էր ուսումնասիրում մարքսիզմը, որը խոչընդոտում էր ֆեմինիստական պայքարին։ Նա նաև քննադատում էր ֆեմինիզմը, որը պատասխան չէր առաջադրում հետերոսեքսուալ դոգմային։

Այսպիսով, Վիտտիգը ստանձնել էր ունիվերսալիստի դիրքորոշում՝ պնդելով, որ անհատականության բարձրացումը և ցանկության ազատումը պահանջում են վերացնել գենդերային կատեգորիաները։

## Կենսագրություն
Մոնիկ Վիտտիգը ծնվել է 1935 թվականին Ֆրանսիայում։ Նա *Mouvement de Libération des Femmes*-ի (MLF) (Կանանց ազատագրական շարժում) հիմնադիրներից մեկն էր։ 1970 թվականի օգոստոսի 26-ին, այլ կանանց ուղեկցությամբ, նրանք ծաղիկներ դրեցին Փարիզի Հաղթական կամարի տակ՝ ի պատիվ Անհայտ զինվորի կնոջ հիշատակի, որն էլ համարվում է ֆրանսիական ֆեմինիզմի հիմնադրման  ամսաթիվը։

Հասարակագիտական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում՝ ներկայացնելով «*Le Chantier littéraire*» («Գրական արհեստանոց») դիսերտացիան ստացել է Ph.D. աստիճան։ 1971 թվականին նա հաճախել է Փարիզի Gouines rouges (Red Dykes), առաջին լեսբիական խմբիդասընթացներին և մասնակցել *Féministes Révolutionnaires* («Հեղափոխական ֆեմինիստներ») արմատական ֆեմինիստական խմբավորման գործունեությանը։

1976 թվականին նա Փարիզից տեղափոխվեց ԱՄՆ, որտեղ դասավանդում էր տարբեր բուհերում, մասնավորապես՝ *Вассар* քոլեջում «կանանց ուսումնասիրության» ծրագրով մատերիալիստական միտք։ Նա զբաղեցնում էր կանանց ուսումնասիրության և ֆրանսերեն լեզվի պրոֆեսորի պաշտոնը Արիզոնայի Տուսոնի համալսարանում, որտեղ էլ մահացել է 2003 թվականի հունվարի 3-ին։

## Մատենագիտություն
### Նորավեպեր
* Wittig, Monique (1964). L'Opoponax. Paris: Union générale d'éditions. OCLC 299952008. (Winner of the Prix Médicis.)
* Wittig, Monique (1971). Les guérillères. New York: Viking Press. ISBN 9780670424634.
* Wittig, Monique (1973). Le corps lesbien [The lesbian body]. Paris: Les éditions de Minuit. ISBN 9782707300973.
* Wittig, Monique; Zeig, Sande (1976). Brouillon pour un dictionnaire des amantes [Lesbian peoples: material for a dictionary]. Paris: Grasset. ISBN 9782246004011.
* Wittig, Monique (1985). Virgile, non [Across the acheron]. Paris: Les éditions de Minuit. ISBN 9782707310217.
* Wittig, Monique (1999). Paris-la-politique et autres histoires. Paris: P.O.L. ISBN 9782867446979.

### Պիեսներ
* Wittig, Monique (1967). L'amant vert. (Unpublished.)
* Wittig, Monique (1972). Le grand-cric-jules. (Radio Stuttgart.)
* Wittig, Monique (1972). Récréation. (Radio Stuttgart.)
* Wittig, Monique (1972). Dialogue pour les deux frères et la soeur. (Radio Stuttgart.)
* Wittig, Monique (1985). Le Voyage sans fin. Paris. (Vlasta 4 supplement.)

### Արձակ
* Wittig, Monique (1965). "Banlieues". Nouveau Commerce. 5: 113–117.
* Wittig, Monique (1967). "Voyage: Yallankoro". Nouveau Commerce. 177: 558–563.
* Wittig, Monique (1973). "Une partie de campagne". Nouveau Commerce. 26: 13–31.
* Wittig, Monique (1978). "Un jour mon prince viendra". Questions Féministes. 2: 31–39.
* Wittig, Monique (1983). "Les Tchiches et les Tchouches". Le Genre Humaine. 6: 136–147.
* Wittig, Monique (1985). "Paris-la-Politique". Vlasta. 4: 8–35.

### Թարգամանություններ
* Barnes, Djuna (1982). La passion [Spillway and other stories]. Monica Wittig (translator). Paris: Flammarion. ISBN 9782080644602.
* Marcuse, Herbert (1968). L'Homme unidimensionnel: essai sur l'idéologie de la société industrielle avancée [One dimensional man]. Monica Wittig (translator). Paris: Les éditions de minuit. ISBN 9782707303738.
* Barreno, Maria; Horta, Teresa; Velho Da Costa, Fatima (1975). Novas cartas portuguesas [The Three Marias: New Portuguese Letters]. Monica Wittig (translator), Evelyne Le Garrec (translator) and Vera Prado (translator). Garden City, New York: Doubleday. ISBN 9780385018531.

### Էսսեներ և քննադատություններ
* 
* 
* 
::*Reprinted as*: 
* 
* 
::*Reprinted as*: 
* 
* 
* 
* 
::*Translation of*: 
* 
* 
::*Reprinted as*: 
* 
::*Reprinted as*: 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
*  Alternative version.
*  Alternative version.
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ
Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ