Ցիտադել (գործողություն)

**Հարձակողական գործողություն «Ցիտադել»** (հուլիսի 5 – հուլիսի 12, 1943 թվական) — Վերմախտի ամառային ռազմավարական հարձակումը Կուրսկի կամրջի հյուսիսային և հարավային ճակատներում։

Հարձակման նպատակն է «շրջափակել Կուրսկի տարածքում տեղակայված թշնամու զորքերը և ոչնչացնել դրանք համակենտրոն հարձակման միջոցով»։ Միաժամանակ ենթադրվում էր «լայնորեն օգտագործել անակնկալի պահը», «ապահովել հարվածող ուժերի առավելագույն զանգվածը նեղ տարածքում» և «հարձակում իրականացնել հնարավորինս արագ տեմպերով»։

«Ցիտադել» հարձակման հաջող ավարտը պետք է «ազատի ուժերը հետագա առաջադրանքների համար, հատկապես շարժական կազմավորումների համար», և նացիստական ​​հրամանատարության կողմից Կուրսկում ծրագրված հաղթանակը պետք է լինի ջահ ամբողջ աշխարհի համար»։

Գերմանացիների ամառային հարձակումը հետ մղելու համար Գերագույն գլխավոր հրամանատարության շտաբը, Ռազմական նավատորմի և Կենտրոնական ճակատի շտաբի անմիջական մասնակցությամբ, մշակեց 1943 թվականի ամառ-աշուն արշավի ռազմավարական ծրագիր, որը մի շարք էր, ինչպես պաշտպանական, այնպես էլ հարձակողական բնույթի ճակատների փոխկապակցված ռազմավարական գործողությունների։ «Ցիտադել» պլանի համաձայն հարձակումը ուղղակիորեն խափանելու համար մշակվեց կանխամտածված պաշտպանական գործողություն, որը ստացավ (հաջող ավարտից հետո) Կուրսկի ռազմավարական պաշտպանական գործողություն անվանումը (հուլիսի 5-23)։ Այս (դատելով անունից) պաշտպանական ճակատամարտի տարբերակիչ առանձնահատկությունն էր խորհրդային զորքերի հարձակողական գործողությունները (հակահարձակումները), որոնք պլանավորված էին ինչպես նախօրոք, այնպես էլ Կուրսկի հյուսիսային և հարավային ճակատների մարտերի ժամանակ։

Գերմանացիները երբեք չեն կարողացել հարվածել Կուրսկի կարևորագույն հատվածներին։ Խորհրդային հրամանատարությանը հաջողվել է օգտագործել Կուրսկի կամրջի բոլոր ռազմավարական առավելությունները՝ հզոր հարված հասցնելով նրա արևմտյան մասից (վերևից) Կենտրոնական ճակատի և ռազմաօդային ուժերի բանակային խմբերի՝ Կիևի և Սումիի ուղղություններով։

## Գարուն-ամառ արշավանքի պլանավորում
1943-ի գարնանը Հիտլերի ղեկավարության առջեւ խնդիր դրվեց մշակել հետագա ռազմավարական գիծ և մարտական ​​պլան ամառային շրջանի համար՝ Ստալինգրադում կրած պարտության համար վրեժ լուծելու համար։

Ֆելդմարշալ Մանշտեյնը ակնկալում էր, որ Կարմիր բանակը կհարձակվի բանակային խմբի հարավում՝ գետի մյուս կողմից։ 1943 թվականի փետրվարին նա առաջարկեց սպասել այս հարձակման մեկնարկին և դրա զարգացման ընթացքում ձեռնարկել մի շարք եզրային հակագրոհներ։ Հիտլերը, ակնկալելով քաղաքական բարդություններ, պաշտպանության անցման արդյունքում և ցանկանալով ամեն գնով պահել Դոնբասը, մերժեց այս ծրագիրը։ Մարտի 10-ին Մանշտեյնը առաջարկեց ևս մեկ ծրագիր, որը բաղկացած էր Կուրսկի ակնառու «կտրումից» արագ հարձակմամբ գարնանային հալոցքի ավարտից անմիջապես հետո։ Հարձակումը ծրագրված էր 1200 կմ երկարությամբ գոտում, սակայն շնորհիվ «Վերթեր» կեղծանունով խորհրդային հետախուզության սպայի, որը, ենթադրաբար, աշխատում էր Հիտլերի մերձավոր շրջապատում, Մոսկվայում հայտնի էին գերմանական հրամանատարության ծրագրերը, ինչը հնարավորություն տվեց կառուցել հակատանկային պաշտպանություն և կենտրոնացնել տանկային ուժերը։

### 1943 թվականի մարտ
##### Առաջադրանքներ «հարավի» և «կենտրոնի» համար
«Հարավ» բանակային խմբին հրամայվել է մինչև ապրիլի կեսերը Խարկովից հյուսիս ստեղծել ուժեղ տանկային խումբ, իսկ ԳԱ «Կենտրոնին»՝ Օրելից հարավ հարվածող խումբ։ Այնուհետև հյուսիսից և հարավից համակենտրոն հարվածներով ոչնչացրեք խորհրդային զորքերը Կուրսկի եզրին։

##### Հարձակման պլանավորում Լենինգրադի վրա
Հուլիսի սկզբին ծրագրվում էր հարձակում Լենինգրադի վրա «բոլոր հասանելի հրետանու առավելագույն կենտրոնացվածությամբ՝ օգտագործելով նորագույն հարձակողական զենքերը»։

Կուրսկի վրա հարձակման համար ուժերը ազատելու համար նախատեսվում էր կրճատել Կուբանի կամուրջը և հանձնել ռազմաճակատի Վյազեմսկի եզրը։ Սակայն մարտի 28-ին նոր որոշում է կայացվել՝ անցկացնել Նովոռոսիյսկը։ Հետևաբար, բանակային A խումբը կարողացավ հատկացնել միայն երկու դիվիզիա, և մոտ մեկ տասնյակ դիվիզիա մնաց Կուբանի կամրջի գագաթը պաշտպանելու համար։

Եզրափակելով՝ խոսվում է նախապատրաստման ժամկետների մասին՝ «մինչև մարտի 25-ը բանակային խմբերի հրամանատարներին զեկուցել իրենց ծրագրերի մասին»։

#### Հիտլերի գլխավոր շտաբի հրամանը թվագրված է 1943 թվականի մարտի 22-ին
«Ցիտադել»-ի հարձակման պլանը հղի էր մեծ ռիսկով՝ կապված խորհրդային զորքերի կողմից Օրելի շրջանում կամ Խարկովի և Ազովի ծովի միջև հնարավոր հարձակումների հետ։ Ուստի ՕԽ-ն առաջարկել է մասնավոր հարձակողական գործողություն իրականացնել Խարկովից հարավ-արևելք՝ Իզյումի շրջանից վտանգը վերացնելու համար։

##### Թիվ 5 գործառնական հրամանի լրացում
Շտաբը ենթադրում էր, որ «այս տարի արևելյան ճակատի հարավային թևի շրջանը, հավանաբար, շատ կարճ կլինի», և հետևաբար, Հիտլերը «հրամայեց «Հարավային բանակի խմբին» սկզբում նախապատրաստել հարված՝ անցնելով գետը՝ Դոնեցը, ոչնչացնել թշնամու ուժերը Կուպյանսկից արևմուտք»։ Այս հարվածը պետք է նախորդեր Կուրսկի վրա ընդհանուր հարձակմանը. «...որպեսզի պաշտպանվենք թիկունքից Կուրսկի ուղղությամբ հարձակման ժամանակ, որը կիրականացվի նշված հարվածից անմիջապես հետո»։

#### Մանշտեյնի զեկույցը թվագրված մարտի 22, 1943 թվական
Ի կատարումն թիվ 5 օպերատիվ հրամանի, բանակային խումբը հայտնում է.

Մերձավոր Դոնեցների շրջադարձին տրամադրվում են մեր դիրքերի հետևյալ առավել նշանակալի բարելավումները.

ա) 14-րդ հետևակային դիվիզիայի ուժերի կողմից Սավինցիից հարավ ընկած Դոնեցների գրավումը։

բ) «ա» պարբերությունում նշված գործողության հետ կապված կամ փոխազդեցության հետ կապված Իզյումից մինչև Սավինցիից դեպի հարավ-արևելք Դոնեցի գծի տիրապետում։ Այս գործողությունների ժամանակի մասին կհաղորդվի առանձին։

##### Վերակազմավորում և համալրում
Մանշտեյնը նշում է, որ «վերակազմավորումը հիմնականում կավարտվի ապրիլի վերջին և ամբողջությամբ մինչև մայիսի կեսերը», ընդ որում որոշ շարժական ստորաբաժանումներ մարտունակ կլինեն «միայն սահմանափակ մասշտաբով»։ Ստեղծված ուժեղ 4-րդ տանկային բանակը «պատրաստ կլինի գործողության… մայիսի սկզբից կամ կեսից ոչ շուտ»։

Մեզ ռեզերվներ են պետք. «մինչ վերջնականապես նախաձեռնությունը մեր ձեռքն անցնի, անհրաժեշտ է մեկ շարժական կորպուս թողնել 6-րդ և 1-ին տանկային բանակների ճակատի հետևում»։

Եզրափակելով, Մանշտեյնը «ստիպված» է հայտնել, որ «Հարավ» բանակային խմբի ուժերը «անբավարար են իրեն հանձնարարված խնդիրները լուծելու համար»։ Եթե պաշտպանության համար օգտագործվում են առնվազն հինգ տանկային և մոտոհրաձգային դիվիզիաներ, ապա միայն Հարձակողական գործողությունների համար կմնա ութ շարժական կազմավորում, և այս բանակին չի հատկացվելու մեկ հետևակային դիվիզիա։ Ստիպված եմ նշել, որ բանակային խումբը իր ճակատային երկարությունը կազմում է 650 կմ, ունի ընդամենը 24 հետևակ և 13 տանկային և մոտոհրաձգային դիվիզիա, մինչդեռ բանակային կենտրոնը իր ճակատային երկարությամբ 1250 կմ ճակատով ունի 69 հետևակ և 13 տանկային և մոտոհրաձգային դիվիզիա։

#### Հեռագիր G. Kluge-ից մարտի 24, 1943 թվական
Թիվ 5 օպերատիվ հրամանի համաձայն՝ բանակային խումբը հայտնում է՝

1.Դիրքերի հետագա կառուցմանը զուգընթաց, կշարունակվի ցամաքային զորքերի գլխավոր հրամանատարության նույնքան դիվիզիոնների և պահեստային ստորաբաժանումների մարտունակության վերականգնումը, առաջին հերթին հարձակման համար նախատեսված կազմավորումները։

2. Նախատեսվում է 9-րդ բանակի կազմում ընդգրկել հետեւյալ ուժերը, որոնք հարվածներ կհասցնեն Օրելից հարավ ընկած տարածքից՝

* 41-րդ տանկային կորպուս (հարվածներ)
* 46-րդ տանկային կորպուս (հարվածներ)
* 47-րդ տանկային կորպուս (հարվածներ)
* 23-րդ բանակային կորպուս (երկրորդ էշելոնում)
* 20-րդ բանակային կորպուս (արևմտյան թևում) վեց տանկ, մեկ մոտոհրաձգային, մեկ գրոհային և չորս հետևակային դիվիզիա։

Թիվ 5 օպերատիվ հրամանի առաջին լրացման համաձայն՝ ԳԱ կենտրոնի հրամանատարությունն ակնկալում է, որ 9-րդ բանակը կկենտրոնանա հարձակման համար մայիսի 1-ի սահմաններում։

Գործողությունն իրականացնելուց և Կուրսկից դեպի արևելք նոր, ավելի կարճ գիծ (գիծ) հասնելուց հետո 9-րդ բանակի հսկողությունը հարվածային ուժերի մեծ մասով կարող է օգտագործվել մեկ այլ առաջադրանք կատարելու համար։

### 1943 թվականի ապրիլ
#### Խորհրդային հրամանատարության գործողությունները
1943 թվականի ապրիլի սկզբին խորհրդային հրամանատարությունը, հիմնվելով հետախուզական տվյալների, ինչպես նաև ավիացիայի և առաջնագծի հետախուզության վրա, կատարեց իրավիճակի վերլուծություն և գարուն-ամառ շրջանի կանխատեսում։

Կարևոր տեղեկություն է ստացվել անգլիացի ծածկագիր Ջոն Քերնկրոսից, ով աշխատում էր խորհրդային հետախուզության համար և անմիջականորեն մուտք ուներ բրիտանացիների կողմից որսված Վերմախտի ռադիոգրամների վերծանմանը։

##### Զեկույցներ Կենտրոնական ճակատի և ռազմական նավատորմի շտաբից
Գ.Կ.Ժուկովի զեկույցը կարդալուց հետո Ստալին Ի.Վ.-ն «հրամայեց խնդրել ճակատների կարծիքը»։ 1943 թվականի ապրիլի 10-ին Կենտրոնական ճակատի շտաբից ստացվել է զեկույց, որը ստորագրել է ռազմաճակատի շտաբի պետ Մ. Ս. Մալինինը։

ՎՖ ղեկավարության կարծիքը ստացվել է ավելի ուշ՝ 1943 թվականի ապրիլի 12-ին։ Այսպիսով, 1943 թվականի ապրիլի 8-ից ապրիլի 12-ն ընկած ժամանակահատվածում խորհրդային հրամանատարությունն արդեն ուներ իր կարծիքը «գարուն-ամառ ժամանակաշրջանում թշնամու նպատակների մասին», այսինքն՝ նախքան Ա.Հիտլերի ստորագրումը «Վերմախտի թիվ 6 շտաբի օպերատիվ հրամանը»։

#### «Ցիտադելի» գործողության պլանի նախագիծ, 12 ապրիլի, 1943 թվական
Նշենք, որ հարձակողական պլանի ծածկագիրը՝ «Ցիտադել», արդեն առկա է «Ապրիլի 12-ի «Բանակային խմբակային կենտրոնի հրամանատարությունից» նախագծում, որը տրամադրում է գործողության հիմնական պարամետրերը, այդ թվում՝ 9-րդ բանակի, օդային ուժերի համար ժամանակի և ռեսուրսների հաշվարկ։ Հակառակորդի մասին առկա հետախուզական տվյալները «ավելի շատ ցույց են տալիս նրա պաշտպանողական, քան հարձակողական մտադրությունները»։ Այնուամենայնիվ, ինչպես խորհրդային հարձակման ժամանակ «Խարկովի ուղղությամբ, այնպես էլ գերմանական հարձակման դեպքում», «մենք պետք է հաշվի առնենք թշնամու հարձակողական գործողությունների հնարավորությունը՝ մեր ուժերը շեղելու և ամրացնելու համար։ Դմիտրիևի շրջանում և 2-րդ տանկային բանակի արևելյան և հյուսիսային հատվածների դիմաց»։

#### «Ցիտադելի» հարձակման վերջնական տարբերակը, 1943 թվականի ապրիլի 15
«Ցիտադել» պլանով ռազմավարական հարձակման նախապատրաստման ժամանակ պարզվել է, որ ապրիլի վերջին զորքերը չեն հասցրել փոխհատուցել կենդանի ուժի և տեխնիկայի կորուստները։ Ապրիլի կեսերին Հիտլերն անձամբ ստորագրեց «Վերմախտի շտաբի թիվ 6 օպերատիվ հրամանը»։ «Ես որոշեցի, հենց որ եղանակային պայմանները թույլ տան, սկսել Միջնաբերդի հարձակումը՝ տարվա առաջին հարձակումը։ Այս հարձակմանը վճռական նշանակություն է տրվում։ Այն պետք է ավարտվի արագ և վճռական հաջողությամբ։ Հարձակումը պետք է մեզ նախաձեռնություն տա այս տարվա գարնանը և ամռանը»։

Ենթադրվում էր «մեկ հարվածով ճեղքել հակառակորդի պաշտպանությունը» և «հնարավորինս արագ խորքից ուժեր տեղափոխել հարվածային խմբերի եզրերը ծածկելու համար, որպեսզի վերջիններս կարողանան միայն առաջ շարժվել»։ Դրա համար անհրաժեշտ է, որ «հիմնական հարձակումների ուղղությամբ պետք է օգտագործվեն լավագույն կազմավորումները, լավագույն զենքերը, լավագույն հրամանատարները և մեծ քանակությամբ զինամթերք»։ Գործողության սկիզբը որոշված ​​է՝ «հարձակման ամենավաղ ժամկետը մայիսի 3-ն է»։

### 1943 թվականի մայիս
Գերմանական ցամաքային զորքերի գլխավոր շտաբի հետախուզության վարչության 1943 թվականի մայիսի 2-ի զեկույցներից մեկում ասվում էր, որ հարձակման հաջողության համար գերմանական հրամանատարությունը ստիպեց մի քանի անգամ հետաձգել գործողության մեկնարկը :Հարձակումը, որն ի սկզբանե նախատեսված էր մայիսի 3-ին, առաջին անգամ հետաձգվեց Ֆյուրերի որոշմամբ ապրիլի 29-ին, քանի որ հարձակվող ստորաբաժանումների տանկային, ինքնագնաց և հակատանկային տեխնիկան անբավարար էր հակառակորդի հզոր պաշտպանության համակարգի համեմատ։ Ելնելով ծանր տանկերի և հակատանկային զենքերի սարքավորումների մատակարարման հավանական ժամկետներից՝ գործողության մեկնարկը նախատեսված է հունիսի 12-ին։ Միջերկրական ծովի տարածաշրջանում տեղի ունեցող իրադարձությունները, սակայն, պատճառ դարձան «Ցիտադել» գործողության նոր հետաձգմանը։ Սակայն հունիսի 18-ին Ֆյուրերը, հաշվի առնելով օպերատիվ ղեկավարության շտաբի նկատառումները, վերջապես հանդես եկավ հարձակողական «Ցիտադել» օպերացիայի իրականացման օգտին։ Հունիսի 21-ին Ֆյուրերը նախատեսեց հարձակումը հուլիսի 3-ին, իսկ հունիսի 25-ին նա նշանակեց հուլիսի 5-ի վերջնական ամսաթիվը։ «Օրագրում» խոսվում է նաև գործողության տեղեկատվական ծածկույթի մասին, որի կապակցությամբ օպերատիվ ղեկավարության շտաբի պետը հանձնարարականներ է տվել քարոզչության բաժնի պետին միջնաբերդի հարձակման վերաբերյալ։ Զորքերի հարձակողական հզորության համատարած քարոզչությունն անհրաժեշտ է՝ առանց Արևելքում այս տարվա առաջադրանքների բացահայտման։ Մեր իրական մտադրությունները՝ սահմանափակ նպատակներով հարձակումը, չպետք է բացահայտվեն։ Ուստի նպատակահարմար է պատկերացնել իրավիճակը այնպես, որ հարձակումը սկսվեց ռուսների կողմից, բայց խափանվեց մեր պաշտպանական գործողություններով, որոնք վերածվեցին հակահարձակման, ինչը հանգեցրեց հակառակորդի պարտությանը։ Իրավիճակի նման պատկերումը կնվազեցնի հակառակորդի հարձակողական ուժը և կընդգծի մեր պաշտպանության և ռեզերվների հզորությունը Արևելքում։ Դրա շնորհիվ դաշնակիցների կողմից երկրորդ ճակատի բացումը կարող է հետաձգվել մինչև Արևելքում մարտերի ավարտը։

### 1943 թվականի հունիս
#### Հյուսիսային խումբ
Հունիսի 14, 1943 V. Model-ը սահմանում է 9-րդ բանակային կորպուսի առաջադրանքները «Ցիտադել» առաջիկա հարձակողական գործողության համար՝ զգուշացնելով, որ «թշնամու ուժի ավելացումն ակնկալում է Վայս խմբի հարձակումը»։ «Group Weiss» ծածկանունով փաստաթղթերում նշվում է 9-րդ բանակը :

Հունիսի 18-ին ԳԱ կենտրոնի հրամանատար ֆելդմարշալ ֆոն Կլյուգեն հեռագիր ուղարկեց ցամաքային զորքերի Գլխավոր շտաբի պետին՝ խնդրանքով դրա բովանդակությունը զեկուցել Հիտլերին։ Դրանում Կլյուգեն ասում է, որ «մենք չենք կարող խուսափել Ռուսաստանի հարձակումից Արևելյան ճակատում» և «... ես չեմ հավատում, որ ռուսները դուրս կգան միայն արևմտյան տերությունների դեսանտային գործողության մեկնարկից հետո»։

ԳԱ «Կենտրոնի» հրամանատարը լավագույն տարբերակը համարում է «հարձակման իրականացումը միջնաբերդի պլանի համաձայն հրամանով ստեղծված և հիմնականում արդեն ստեղծված ուժերի խմբավորման կողմից», և «զուտ պաշտպանական գործողությունները կհանգեցնեն մեր ուժերի անհապաղ ցրումը» և «նույնիսկ դիմակայելով այս պաշտպանական ճակատամարտին, մենք, այնուամենայնիվ, ըստ երևույթին, նրանք ստիպված կլինեին լքել Օրյոլի եզրը, որպեսզի ուժ խնայեն»։

#### Հարավային խումբ
1943 թվականի հունիսի 20-ին 4-րդ տանկային բանակի (ՏԱ) հրամանատարությունը գնահատել է «Ցիտադել» գործողության իրականացման և դրա շարունակականության իրավիճակը։ Նշվեց, որ հարձակումը «կտևի ավելի երկար, քան կարելի էր մինչ այժմ սպասել», և «4-րդ տանկային բանակի խնդիրն է լինելու հաղթել 1-ին ռուսական տանկային բանակին, քանի որ առանց դրա ոչնչացման հետագա գործողությունն անհնար է պատկերացնել»։

1943 թվականի հունիսի 28-ին տրվեց «4-րդ տանկային բանակի 1943 թվականի հունիսի 28-ի հրամանը», որը ընդհանուր խնդիրներ էր դնում 4-րդ տանկային բանակի և նրա կորպուսի համար՝ 48-րդ տանկային կորպուս (tk), 2-րդ SS Պանզեր կորպուս ( 2 SS տանկ), 52-րդ բանակային կորպուս։

### 1943 թվականի հուլիս
1943 թվականի հուլիսի 1-ին «Քեմփֆ» աշխատանքային խմբին տրվել է «Օպերացիայի Ցիտադելի հրաման թիվ 1 (նոր տարբերակ)»՝ նպատակ ունենալով «օժանդակել ամբողջ օպերացիային՝ առաջ շարժվելով դեպի արևելք»։ Միաժամանակ «4-րդ տանկային բանակը ճեղքում է հակառակորդի պաշտպանությունը Կուրսկի ուղղությամբ՝ շարժվելով Մարինո-Օբոյան գծով և հնարավորինս արագ կապ է հաստատում հյուսիսից առաջխաղացող 9-րդ բանակի հետ»։

Այս խումբը «պահում է գիծը գետի երկայնքով։ Դոնեցը աջ թևից մինչև գետաբերան և գրավում է Նեժեգոլ, Կորոչա մինչև Կորոչա գիծը», ինչպես նաև «տանկային ուժերի հետ միասին հարվածներ են հասցնում Սկորոդնոյեի ընդհանուր ուղղությամբ՝ Կորոչայի հատվածում, Սեյմի ոլորան Մանտուրովից հարավ, կողային ծածկը գրավելու համար»։ Նախատեսվում է, որ խորհրդային հրամանատարությունը «կկարողանա նաև, օգտագործելով առկա ռեզերվները, դիվերսիոն գործողություն իրականացնել»։ Նպատակը կարող է լինել Խարկովի շրջանի գրավումը։

## «Ցիտադել» հարձակողական գործողության ճգնաժամ
#### Հանդիպում հուլիսի 11-ին Դոլբինոյում
Պաշարների ներդրման հարցը բարձրացվել է 1943 թվականի հուլիսի 11-ի առավոտյան հանդիպման ժամանակ (Դոլբինո կայարան, Բելգորոդ-Խարկով հատվածում), որը Է. ֆոն Մանշտեյնը նույնպես չի նշում իր հուշերում։ Այնուամենայնիվ, Վ.Զամուլինը գրում է, որ ֆելդմարշալը «ստիպված էր հավաքել բոլոր հրամանատարներին և նրանց շտաբի պետերին Դոլբինո կայարանում (Բելգորոդ-Խարկով հատվածում) հարցը լուծելու համար»։

#### Աշխատանքային օրենսգրքի XXIV հրամանը վերախմբավորման մասին
Մանշտեյնը գրում է, որ «XXIV տանկը, Դոնեցկի ճակատում թշնամու հարձակման սպառնալիքի պատճառով, ենթարկվել է խմբին, բայց ոչ ազատ օգտագործման համար»։ Զամուլին Վ.Ն.-ն մեջբերում է արխիվային տվյալներ, որոնք ասում են, որ «հուլիսի 12-ի երեկոյան, երբ դեռ խոսք չկար գործողությունը դադարեցնելու մասին, Մանշտեյնը մի շարք հրամաններ է տվել՝ իրականացնելու հետագա հարձակման պլանը։ Այսպիսով, ժամը 21:10-ին նա հրաման է ուղարկել վերախմբավորել կազմավորումը Բելգորոդի տարածքում:«SS Panzer Division «Viking» - դեպի Բելգորոդի տարածք, այն է՝ Բոլխովեց (5 կմ հյուսիս-արևմուտք Բելգորոդ-Բոլխովեց ճանապարհից) - 6 կմ հարավ-արևմուտք։ Բելգորոդ - Ռեպնոյե ճանապարհ՝ 23-րդ տանկային դիվիզիա - դեպի Դոլժիկ, Օրլովկա, Բեսսոնովկա, Ալմազովկա տարածքներ։ Այս տարածքում տեղակայված II SS տանկային  խումբը անհապաղ, թաքուն, հակառակորդի հետախուզման համար, տարվել է տարածքն ազատագրելու համար»։ Ինչպես տեսնում ենք, հուլիսի 12-ին առնվազն երկու տանկային դիվիզիա է տեղափոխվել դեպի Բելգորոդ, իսկ «II Tank SS Tank»-ի աջակցության խումբն արդեն այնտեղ էր։

## Մեկնաբանություններ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Е. Klink. Das Gesetz des Handelns. Die Operation. «Zitadelle» 1943. Stuttgart, 1956,
* Давыдков В. И. Анализ Курской битвы (историко-документальная эпопея). — Курск, 2005.
* Фотокнига «Курская битва. Огненное лето 1943» под ред. Викторов В., текст Замулин В., Иванов И., Сотников А., ИП Викторова Г. Н., 2013

## Արտաքին հղումներ
* Сайт «Календарь Победы»: Курская оборонительная операция
* Военные архивы ЦАМО РФ, The U.S. National Archives and Records Administration (NARA), Bundesarchiv-Militärarchiv (BA-MA).
* Обречённая «Цитадель» (Официальный сайт Минобороны России)

Կատեգորիա:1943 թվականի խնդիրներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Կատեգորիա:Կուրսկի մարզ