open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Արյունոտ դաշտի ճակատամարտ

**Արյունոտ դաշտի ճակատամարտ** կամ **Սարմադեի ճակատամարտ** (, ), նշանավոր ճակատամարտ Անտիոքի դքսության և Հալեպի քաղաքային իշխանությունների միջև, որը տեղի է ունեցել 1119 թվականի հունիսի 29-ին։

Ճակատամարտը տեղի է ունեցել խաչակրաց արշավանքների ընթացքում։

## Ճակատամարտ
Խաչակրաց արշավանքների ողջ շրջանում Անտիոքի դքսությունը և մյուս խաչակրաց պետությունները մշտապես միացյալ ուժերով պայքարել են Հյուսիսային Սիրիայում գտնվող քաղաքների դեմ, որոնք ունեին ինքնավարություն։

Առավել հաճախ էր լինում բախումները հատկապես Հալեպ և Մոսուլ քաղաքների հետ։ Սակայն մի որոշ ժամանակահատված խաչակիր միապետները իրենց շահերից ելնելով չէին արշավում Հալեպ՝ թշնամական մթնոլորտ չստեղծելու համար։

1117 թվականի մայիսին Հալեպի կառավարիչ է դառնում Իլ-Ղազին, ով սերում էր թյուրքական ծագում ունեցող Արտուկիդների թագավորական տոհիմից։

1118 թվականին խաչակիրները ռազմակալում են Ազազը, որը գտնվում էր Հալեպի հյուսիսում։ Մուսուլմանները պատրաստվեցին հակագրոհի և Իլ-Ղազին իր բանակով հատեց Անտիոքի սահմանները։ Կարճ ժամանակահատվածում Հալեպի զինվորները գրավեցին երկրի հյուսիս-արևելքը։

Թուլացած Անտիոքի դքսությունը ստիպված է լինում օգնություն խնդրել հարևան խաչակիր պետություններից՝ Երուսաղեմի թագավորությունից և Տրիպոլիի կոմսությունից։ Վերջիններս չէին ուզում վատնել ժամանակ, և այս հակամարտությանը չեն կարևորում։

Վճռական ճակատամարտ է տեղի ունենում Սարմանդի լեռնանցքում՝ 1118 թվականի հունիսի 20-ին, երբ երկու ուժերը բախվում են իրար։

Իլ-Ղազան նաև սպասում էր եկող օգնությանը, որը պետք է ժամաներ Դամասկոսից։ Սակայն այդպես էլ օգնությունը տեղ չհասավ, քանի որ հունիսի 27-ի գիշերը խաչակիրները շրջափակել էին ճամբարը։

Քրիստոնյա զինյալների բանակը կազմված էր մոտ 3,700 զինվորներից՝ 700 ասպետներից և 3000 ձիավորներից։ Զորքերը ղեկավարում էր Ռոջեր անունով զորավարը, որը ուներ ֆրանսիական ծագում։

Հունիսի 28-ին խաչակիրները պարզում են, որ իրենց շրջափակման տակ գտնվող մարդիկ, դրանք Դամասկոսից ժամանող օգնությունն են։

Թվում էր թե ճակատամարտը ավարտվելու է խաչակիրների բացարձակ հաղթանակով, սակայն այդպես չեկավ, քանի որ մուսուլմաններին հաջողվեց համակցված կերպով հարձակվել, և ոչնչացրել խաչակիրների զորրեը։ Ռոջերի բանակը ընկավ, իսկ նշանավոր զորավարին գտան իր զինվորների հետ ռազմի դաշտում՝ սուրը կողքին։

Ճակատամարտը ավարտվեց Հալեպի քաղաքային իշխանության հաղթանակով։

## Գրականություն
* Thomas S. Asbridge and Susan B. Edgington, trans. & eds. Walter the Chancellor's The Antiochene Wars: a translation and commentary. Aldershot: Ashgate, 1999. ISBN 1-84014-263-4 (Appendices also contain the accounts of Fulcher of Chartres, Albert of Aix, Matthew of Edessa, Orderic Vitalis, and William of Tyre.)
* Geoffrey Hindley, The Crusades: a history of armed pilgrimage and holy war. London: Constable, 2003 ISBN 1-84119-597-9
* Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.
* R. C. Smail. Crusading Warfare 1097-1193; 2nd ed., with bibliog. introd. by C. Marshall. Cambridge: Cambridge University Press, 1995. ISBN 0-521-48029-9 (1st ed. 1956)

Կատեգորիա:Անտիոքի դքսության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Խաչակիրների ճակատամարտեր
Վարազդատ Կազանջյան

**Վարազդատ Հովհաննեսի Կազանջյան** (**Վարազդատ Յովհաննէս Քազանճեան**, ), հայազգի վիրաբույժ։ «Պլաստիկ վիրաբուժության հայր»։ Հարվարդի համալսարանի պլաստիկ վիրաբուժության առաջին պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Վարազդատ Կազանջյանը ծնվել է Երզնկայում 1879 թվականին։ 1879 թվականին հաճախել է Սվասի ֆրանսիական Հիսուսի միաբանություն դպրոց, այնուհետև տեղափոխվել է Սամսուն, որտեղ աշխատել է եղբոր հետ միասին, այնուհետ աշխատել է փոստային ծառայությունում։ Փախչելով Համիդյան ջարդերից՝ 1895 թվականի հոկտեմբերին մեկնել է ԱՄՆ, հաստատվել Մասաչուսետս նահանգի Վուսթեր քաղաքում և աշխատել մետաղալարի գործարանում։

1900 թվականին, ստանալով ԱՄՆ քաղաքացիություն, Կազանջյանը 1902-1905 թվականներին սովորել է Հարվարդի համալսարանում, 1921 թվականին արժանացել դոկտորի աստիճանի։ 1915-1919 թվականներին եղել է Հարվարդի համալսարանի բժշկական բաժնի ծնոտների և դեմքի գլխավոր վիրաբույժ։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր միացել է Հարվարդի բժշկական զորքերին։ Այստեղ նա բուժել է խրամատներում տուժածների վատ վնաստածքներ՝ ծնոտ, քիթ, այտեր, փամփուշտներից ու նռնակներից վնասված գանգեր։ Աշխատելով Ֆրանսիայի ռազմադաշտերի ինքնաշեն հիվանդանոցների հասարակ պայմաններում՝ Կազանջյանը ցուցաբերում է մարդկային հոգատարություն և նորարարական բժշկական ընթացակարգեր, և սկսվել է նրա կարիերան՝ որպես պլաստիկ վիրաբուժության ժամանակակից պրակտիկայի հիմնադիր։ 1916 թվականին Կազանջյանն ստացել է մայորի կոչում։

## Մրցանակներ, պարգևներ
Արժանացել է տարբեր մրցանակների, այդ թվում Անգլիայի Գևորգ V-ի կողմից Սուրբ Միքայել և Սուրբ Գևորգ շքանշանի, 1951 թվականին արժանացել է Պլաստիկ և վերականգնողական վիրաբուժության ամերիկյան ընկերակցության պատվավոր մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Varaztad H. Kazanjian

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում օսմանյան ներգաղթյալներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ բժիշկներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ վիրաբույժներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Կատեգորիա:Համիդյան ջարդերից փրկվածներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Ազազի ճակատամարտ

**Ազազի ճակատամարտ**, ռազմական ընդհարում խաչակիրների և սելջուկների միջև ժամանակակից Սիրիայի Ազազ քաղաքի մոտ։ Տեղի է ունեցել 1125 թվականի հունիսի 11-ին։

## Նախադրյալներ
1118 թվականին Եդեսիայի կոմս Ժոսլենը Հալեպի աթաբեկ Իլ-Գազիից գրավել էր հյուսիսային Սիրիայում Ազազ քաղաքը։ Հաջորդող տարվա հունիսին Անտիոքի դքսության ռեգենտ Սալերնոյի իշխան Ռոժերի գլխավորությամբ խաչակիրները ջախջախվեցին Արյունոտ դաշտի ճակատամարտում, իսկ 1123 թվականի ապրիլի 18-ին Եդեսիա ուղևորվելիս գերի ընկավ Երուսաղեմի արքա Բալդուինը։ 1124 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Բալդուինը, ով 80,000 դինարի դիմաց ազատվել էր Խարբերդում միամյա գերությունից, սկսեց Հալեպի պաշարումը։

## Ճակատամարտ
Հալեպին օգնության շարժվեց Մոսուլի աթաբեկ Բուրզուկին։ Նրա ճնշման տակ խաչակիրները ստիպված դադարեցրին պաշարումը և նահանջեցին։ Ապա Բուրզուկին պաշարեց Եդեսիայի կոմսության Զերդան բնակավայրը։ Բալդուինը, հայոց իշխան Լևոն Ա-ն, Ժոսլենը, Տրիպոլիի կոմս Պոնսը ճակատամարտ տվեցին Բուրզուկիին Ազազ քաղաքի մոտակայքում։ Խաչակիրների զորքը կազմված էր 1100 ասպետներից և 2000 հետևակայիններից, իսկ մուսուլմանների ուժերը բազմակի անգամ գերազանցում էին նրանց։

Բալդունիը ձևացրեց թե նահանջում է և սելջուկներին դուրս բերեց քաղաքի շրջակայքում գտնվող բաց դաշտ, որտեղ և մարտի բռնվեց նրանց հետ։ Երկարատև ու արյունոտ ճակատամարտում սելջուկները ջախջախվեցին։ Վերջինների թողած հարուստ ավարի շնորհիվ Բալդուինը ետ գնեց մուսուլմաններից բազմաթիվ գերիների, այդ թվում Եդեսիայի ապագա կոմս Ժոսլեն II-ին։

## Հետևանքներ
Ազազում տարած հաղթանակի շնորհիվ խաչակիրները տարածաշրջանում մասնակիորեն վերականգնեցին Արյունոտ դաշտի ճակամարտում կրած պարտության հետևանքով կորցրած ազդեցությունը։ 1128 թվականին Հալեպի և Մոսուլի ուժերը միավորվեցին հզոր հրամանատար Զենգիի գլխավորությամբ, և խաչակիրները սկսեցին կորցնել իրենց դիրքերը հյուսիսային Սիրիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Լրացուցիչ ընթերցանություն
* 

Կատեգորիա:1125
Կատեգորիա:12-րդ դարի ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Անտիոքի դքսության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Եդեսիայի կոմսության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Երուսաղեմի թագավորության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Խաչակիրների ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Տրիպոլիի կոմսության ճակատամարտեր
Կարմիր վանք (Քեսուն)

**Քեսունի Կարմիր վանք**, Կիլիկիայի Սև լեռան վրա։ Եղել է հայ իշխան Գող Վասիլի` 1082-1112 թվականներին ստեղծած հայկական իշխանության հոգևոր կենտրոնը, 1105-16 թվականներին` կաթողիկոսանիստ։ Հայաստանից արտագաղթած վանականների ուժերով Քեսունի Կարմիր վանքում գործել է բարձրագույն դպրոց։ Գրիգոր Բ Վկայասեր կաթողիկոսը իշխան Գող Վասիլի և նրա կնոջ հրավերով կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Քեսունի Կարմիր վանքում, որտեղ էլ 1105 թվականին վախճանվել է ու մեծ շուքով թաղվել։ Նրա հաջորդը՝ Բարսեղ Ա Անեցին, իր աթոռը հաստատել է Քեսունի Կարմիր վանքում՝ 1105 թվականին կաթողիկոսարանը Անիից այստեղ տեղափոխելով։ 1112 թվականին Քեսունի Կարմիր վանքում է թաղվել նաև իշխան Գող Վասիլը։ Բարսեղ Ա կաթողիկոսը Քեսունի Կարմիր վանքում ժողով է գումարել և Քեսունի իշխանությունը հանձնել ծագումով Կամսարական Վասիլ Տղա իշխանին։ 
[մինի|[Ներսես Շնորհալի]]
12-րդ դարի առաջին տասնամյակներում Քեսունի Կարմիր վանքը հռչակվել է որպես կրթական բարձրագույն կենտրոն, որտեղ ուսանելու են եկել ողջ Հայաստանից։ Վանքում պատրաստվել են բազմակողմանի կրթված և կրոնական բարձր նկարագիր ունեցող վարդապետներ։ Այստեղ ուսուցանել են Սուրբ Գիրք, կրոնի և եկեղեցու պատմություն, տոմարագիտություն, երաժշտություն, գրչության արվեստ և այլն։ Րաբունապետ Ստեփանոս Մանուկ վարդապետը եղել է 12-րդ դարի Հայաստանի կրթության և եկեղեցական բարեկարգման եռանդուն ու արդյունավետ գործիչ։ Քեսունի Կարմիր վանքի վարդապետարանի ամենանշանավոր սանը եղել է Ներսես Շնորհալին։

1113 թվականին վախճանվել է Բարսեղ Ա Անեցին, և կաթողիկոս է ընտրվել Գրիգոր Գ Պահլավունին։ Այս ընտրությանը հակառակ, Աղթամարի վանքի եպիսկոպոս Դավիթ Ա Արծրունին համախոհների օգնությամբ հռչակվել է կաթողիկոս։ Նույն՝ 1113 թվականին Քեսունի Կարմիր վանքում հրավիրվել է Հայաստանի 2500 եպիսկոպոսների, վարդապետների, վանահայրերի եկեղեցական ժողով, որը բանադրել է Աղթամարի աթոռի ոտնձգությունը։ 1114 թվականին երկրաշարժից Սամոսատի և Մարաշի հետ ավերվել են նաև Սև լեռան վանքերը։

1116 թվականին Եդեսիայի կոմս Բալդուինը զավթել է Քեսունի իշխանությունը, և նույն թվականին Գրիգոր Գ Պահլավունին կաթողիկոսը աթոռը տեղափոխել է ավելի ապահով Ծովք դղյակը։

Քեսունի Կարմիր վանքի վարդապետարանը շարունակել է գործել։ Այնտեղ է աշխատել ժամանակագիր Մատթեոս Ուռհայեցին, որը վանքում ավարտել է իր «Ժամանակագրությունը»։ Այստեղ է սովորել նաև առակագիր և իրավագետ Ժամանակագրությունըը։ Ըստ Մատթեոս Ուռհայեցու, 1136 թվականին Սուլթան Մահմուդը հարձակվել է Քեսունի Կարմիր վանքի վրա, հրդեհել վանքի շինությունները, ջարդել խաչերը, պատարագամատույց սեղանն ու քանդակազարդ դուռը, կողոպտել սպասքը։

Քեսունի Կարմիր վանքը անկում է ապրել 16-17-րդ դարերում, բազմիցս կողոպտվել է, իսկ 18-19-րդ դարերում բռնագրավվել են հողերը։ Հովհաննես վարդապետ Գառնեցին 1849 թվականին փորձել է վերակենդանացնել վանքը, սակայն ապարդյուն։ Քեսունի Կարմիր վանքը մնացել է որպես ուխտավայր. Հռոմկլայի սուրբ Ներսես Շնորհալի վանքն ուխտի գնացողները ավանդաբար կանգ են առել լքված Քեսունի Կարմիր վանքում և մատաղ ու Պատարագ մատուցել։

Քեսունի Կարմիր վանքի մեծաքանակ ձեռագիր մատյանները, որոնք պահվել են Քեսուն քաղաքի հայկական եկեղեցում, ոչնչացել են 1915 թվականին։

Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Քեսունի իշխանություն
Կատեգորիա:Վանքեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:11-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Ադելաիդա Ավագյան

**Ադելաիդա Հովսեփի Ավագյան** (), հայ հիգիենիստ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1976), պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Ադելաիդա Ավագյանը ծնվել է Երևանում գյուղատնտես Հովսեփ Ավագյանի և մանկավարժ Մայրանուշ Վասիլյանի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի անդրանիկ զավակը՝ ունեցել է երկու քույր և մեկ եղբայր՝ Դեզդեմոնա, Ռոբերտ, Էսֆիրա։ 6 տարեկան հասակում նվագել է դաշնամուր՝ ցուցաբերելով բարձր կատարողականություն։

1941 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան դպրոցը, 1946 թվականին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտը, այնուհետև ընդունվել է Մոսկվայի Սննդի հիգենիայի գիտահետազոտական ինստիտուտ և տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1956 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ Առողջապահական համակարգի ուսումնասիրման նպատակով ընտրվել է որպես դեսպան մեկնելու Ինդոնեզիա, սական հրաժարվել է առաջարկից և իր գործունեությունը շարունակել Հայաստանում։ 1939-1971 թվականներին եղել է Համաճարակաբանության և հիգիենայի, 1971-1997 թվականներին՝ Ընդհանուր հիգիենայի և մասնագիտական հիվանդությունների Գիտահետազոտական ինստիտուտների սննդի հիգիենայի լաբորատորիաների վարիչ

## Գիտական գործունեություն
Ավագյանն ավելի քան 120 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Աշխատանքները վերաբերում են մսամթերքի ջերմամշակման հիգիենային, արագընթաց եղանակներով սննդամթերքի սանբակտերիաբանական գնահատման հարցերին։ Ուսումնասիրել է սելենի և վիտամին A-ի՝ որպես պաշտպանական նյութերի ազդեցությունը քլորոպրենային քրոնիկական թունավորումների ժամանակ, ինչպես նաև հողում վնասակար քիմիական նյութերը՝ կապված մթնոլորտային օդի աղտոտման հետ։

Ավագյանի շուրջ 100 գիտական հոդվածները տպագրվել են տարբեր միջազգային ամսագրերում։

## Ընտանիք
1962 թվականին Ադելաիդա Ավագյանն ամուսնացել է ինժեներ Արտավազդ Ձվակերյանի հետ։ 1963 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Աննան։ 1998 թվականին Ադելաիդան տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ դստեր մոտ։ 2000 թվականին նրա մոտ հայտնաբերվել է քաղցկեղ, որից երեք ամիս հետո մահացել է։ Թաղված է ԱՄՆ Վիրջինիա նահանգի Ուիլյամսբուրգ հիշատակի այգում։

## Երկեր
* Селен и витамин "А" как защитные вещества при хронической хлоропреновой интоксикации, 1980
* Изучение вредных химических агентов в почве в связи с загрязнением атмосферного воздуха, 1986

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Հայ հիգիենիստներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Գաղտնի դոկտրին

**«Գաղտնի դոկտրին, գիտության, կրոնի և փիլիսոփայության սինթեզ»** (), Ելենա Բլավատսկայայի երեք հատորով գլխավոր ստեղծագործությունը: Ի սկզբանե գիրքը հրատարակվել է երկու հատորով 1888 թվականին, երրորդ հատորը հրատարակվել է Բլավատսկայայի մահվանից հետո 1897 թվականին։ «Գաղտնի դոկտրինի» հիմնքն են կազմում հեղինակի մեկնաբանություններով և պարզաբանումներով գաղտնի «Ձիան գրքից» թարգմանված ստանսերը: Նաև գրքում մանրամասն քննության է ենթարկվում աշխարհի հզորագույն կրոնների և դիցաբանությունների կողմից կիրառվող հիմնարար սիմվոլիկան։ Առաջին հատորում խոսքը Տիեզերքի կազմավորման մասին է։ Երկրորդ հատորը նվիրված է մարդու ծագումնաբանությանը և էվոլյուցիային:

## Մեկնաբանություններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ''The Secret Doctrine'', vol. I 
* ''The Secret Doctrine'', vol. II 
* «Գաղտնի դոկտրին», հատոր 1 
* «Գաղտնի դոկտրին», հատոր 2 
* «Գաղտնի դոկտրին», հատոր 3 
* ''Dr. Archibald Keightley’s Account of the Writing of «The Secret Doctrine»''
* ''Extracts from a Letter Received from Dr. Hubbe-Schleiden''
* «„Գաղտնի դոկտրինի“» մեկնաբանություններ

Կատեգորիա:1888 գրքեր
Կատեգորիա:Էզոթերիկ ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Օկուլտականություն
Կատեգորիա:Օկուլտական գրքեր
Կատեգորիա:Թեոսոֆիա
Կատեգորիա:Մետաֆիզիկայի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Կեցություն
Կատեգորիա:Կրոնափիլիսոփայական ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1888 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Քեսուն (այլ կիրառումներ)

**Քեսուն** անվանումը կարող է վերաբերել՝

* Քեսուն - իշխանություն Կիլիկյան Հայաստանում 1086-1117 թվականներին՝ Կամսարականների գլխավորությամբ
* Քեսուն - գյուղ Եփրատ գետի ափին
* Քեսուն - բերդ Քեսուն գյուղից ոչ հեռու
* Քեսուն - կաթողիկոսանիստ Կարմիր վանք Քեսունում՝ 1105-1116 թվականներին
Մարիա Կոմնենե

**Մարիա Կոմնենե** (, մոտ 1154-1208 և 1217 թվականների միջև), Երուսաղեմի թագուհի։ Եղել է արքա Ամորի I-ի կինը և թագուհի Իզաբել Անժուացու մայրը։

## Մանկություն
Մարիան Հովհաննես Դուկաս Կոմնենեի և Տարոնի իշխանուհի Մարիա Բագրատունու Բյուզանդական կայսրության կայսր Հովհաննես II Կոմնենոսի թոռնուհին։ Նրա քույր Թեոդորան ամուսնացած էր Անտիոքի դուքս Բոհեմունդ III-ի հետ, իսկ եղբայր Ալեքսին կարճ ժամանակ, 1185 թվականին, հավակնում էր Բյուզանդիայի գահին։

## Առաջին ամուսնություն
225px|մինի|ձախից|Ամորի I-ի և Մարիա Կոմնենեի ամուսնությունը
Երբ 1162 թվականին մահանում է Երուսաղեմի արքա, անզավակ Բալդուին III-ը, նրա եղբայր Ամորին, թագադրվելուց առաջ, Երուսաղեմի պատրիարք Ամորի դը Նելի պահանջով, բաժանվում է Ագնես Կուրտենեից։ Քանի որ Եգիպտոսի համար պայքարում Ամորիին անհրաժեշտ էր հզոր հարևան, նա որոշում է բարեկամանալ բյուզանդական արքունիքի հետ և 1167 թվականի օգոստոսի 29-ին, Տյուրոսում, կայանում է նրա ամուսնությունը Մարիա Կոմնենեի հետ։

1172 թվականին Մարիան ուենում է դուստր Իզաբել, իսկ 1173 թվականին ՝մահացած ծնված երեխա։ 1174 թվականին Ամորի I-ը մահանւմ է, մահվան մահճում Մարիային նվիրելով Նաբլուսը։

## Երկրորդ ամուսնություն
1177 թվականին Մարիան ամուսնանում է Բալիան դ'Իբելինի հետ, ով 1187 թվականին, Հաթթինի ճակատամարտում երուսաղեմյան բանակի պարտությունից հետո, դառնում է թագավորության փաստացի կառավարիչը։ Մարիան և Բալիանը աջակցում էին Կոնրադ Մոնֆերացում՝ Գի դը Լուզինյանի հետ գահի համար պայքարում։ Նրանք հասնում են Իզաբելի՝ Մարիայի դուստրը առաջին ամուսնությունից, բաժանմանը և կազմակերպում են նրա ամուսնությունը Կոնրադի հետ, որպեսզի ամրապնդեն գահի համար պայքարում նրա դիրքերը։ 1208 թվականի Մարիան մասնակցություն է ունենում իր թոռնուհի Ալիսայի ամուսնությանը Կիպրոսի արքա Հուգո I-ի հետ։

Բալիան դ'Իբելինի հետ ամուսնությունից նա ունեցել է առնվազն չորս երեխա՝ Հելվիս, Ժան I, Մարգարիտա, Ֆիլիպ։

## Երեխաներ
Ամորի I-ի հետ առաջին ամուսնությունից նա ունեցել է երկու երեխա.

* Իզաբել Անժուացի, Երուսաղեմի թագուհի
* ծնվել է մահացած

Բալիան դ'Իբելինի հետ ամուսնությունից նա ունեցել է առնվազն չորս երեխա.

* Հելվիս դ'Իբելին, Սիդոնի տիրուհի
* Ժան I, Բեյրութի սենյոր
* Մարգարիտա, ով սկզբում ամուսնացել է Հուգո Տիբերացու հետ, իսկ այնուհետև՝ Վոլտեր Ցեզարցու
* Ֆիլիպ դ'Իբելին, Կիպրոսի արքայի խնամակալ

## Գրականություն
* Chronique d'Ernoul et de Bernard le Trésorier, edited by M. L. de Mas Latrie. La Société de l'Histoire de France, 1871.
* La Continuation de Guillaume de Tyr (1184-1192), edited by Margaret Ruth Morgan. L'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1982.
* Ambroise, The History of the Holy War, translated by Marianne Ailes. Boydell Press, 2003.
* Chronicle of the Third Crusade, a Translation of Itinerarium Peregrinorum et Gesta Regis Ricardi, translated by Helen J. Nicholson. Ashgate, 1997.
* Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996.
* Edbury, Peter W. John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem, 1997
* Payne, Robert. The Dream and the Tomb, 1984
* Steven Runciman, A History of the Crusades, vols. II-III. Cambridge University Press, 1952-55.

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Երուսաղեմի թագուհիներ
Կատեգորիա:Խաչակրաց արշավանքների մասնակից քրսիտոնյաներ
Կատեգորիա:Կոմնենոսներ
ՀՀ ԳԱԱ իսկական անդամների ցանկ

__NOTOC__

**[[Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա]]ն** ստեղծվել է 1943 թվականին (մինչ 1991 թվականը Հայկական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիա, 1991-1993 թվականներին՝ ՀՀ Գիտությունների ակադեմիա, ներկա անվանումը՝ 1993 թվականից)։ ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի իսկական անդամներ են ընտրվում այն գիտնականները, որոնք գիտական դպրոցի հիմնադիրներ են կամ գիտությունը հարստացրել են գիտական արժեք ունեցող, միջազգային ճանաչումով հաստատված սկզբնական աշխատություններով։ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ ընտրվում են ակադեմիայի ընդհանուր ժողովի ժամանակ ոչ հաճախ, քան երեք տարին մեկ անգամ. ակադեմիայի անդամությունը ցմահ է։ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսի թեկնածուների համար պարտադիր պայման է ՀՀ քաղաքացիությունը։ Ընդհանուր առմամբ 1943 թվականից ընտրվել է 197 ակադեմիկոս։

Ստորև ներկայացված է ՀՀ ԳԱԱ իսկական անդամների  ցանկը։

Յուրաքանչյուր ակադեմիկոսի համար նշված է *ծննդյան ամսաթիվը*; ակադեմիկոս *ընտրվելու թիվը*; թղթակից-անդամ ընտրվելու տարին (*թղթ.-անդ.*), եթե ընտրվել է; ՀՀ ԳԱԱ *բաժանմունք*, որի կազմում է ակադեմիկոսը; *մասնագիտությունը*, ըստ որի ընտրված է ակադեմիկոսը և գիտական ''աստիճանը''։

Ցանկում ներառված են **59** ակադեմիկոս (57 տղամարդ և 2 կին), ՀՀ ԳԱԱ նախագահության 12 անդամներ։ 9 ակադեմիկոս ընտրվել են Հայկական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիա, իսկ մնացած 51-ը ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա։

## Ակադեմիկոսների ցանկ

## Վիճակագրություն

### ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսների տարիքային վիճակագրություն
ՀՀ ԳԱԱ իսկական ակադեմիկոսների միջին տարիքը գերազանցում է 77 տարեկանը։ Ակադեմիկոսներից ամենամեծը՝ մեխանիկ Սերգեյ Համբարձումյանը, 2015 թվականի մարտի 17-ին դարձավ 93 տարեկան։ Ամենաերիտասարդ ակադեմիկոսը պատմաբան Աշոտ Մելքոնյանն է, ծնվել է 1961 թվականի փետրվարի 16-ին։ Բոլորից շատ (1965 թվականից սկսած) ակադեմիկոս է Սերգեյ Համբարձումյանը։

Ակադեմիայի ներկայիս կազմից ամենաերիտասարդ տարիքում (39 տարեկան) ընտրվել է մեքենաշինության և ռոբոտեխնիկայի ոլորտի գիտնական Յուրի Սարգսյանը։ Ամենամեծ տարիքում (76 տարեկան) ընտրվել է ռադիոֆիզիկայի ոլորտի գիտնական Ալբերտ Ղուլյանը։

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա
Կատեգորիա:Ցանկեր
Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան
Արբելարա

**Արբելարա** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Օլմետո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A018։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 133 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 80 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 51-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 63,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,1 %)։ 51 աշխատունակ բնակիչներից 48-ը աշխատում էին (27 տղամարդ և 21 կին), անաշխատանք էին 3-ը (կին)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 16-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 57 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 133 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 13 332 եվրո։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արբելարայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արբորի

**Արբորի** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A019։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 65 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 34 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 23-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 38,9 %)։ 23 աշխատունակ բնակիչներից 22-ը աշխատում էին (16 տղամարդ և 6 կին), անաշխատանք էին 1-ը (տղամարդ)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 8-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արբորիի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արջուսթա Մորիչո

**Արջուսթա Մորիչո** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A021։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 86 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 31 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 18-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 13-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 58,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 33,3 %)։ 18 աշխատունակ բնակիչներից 15-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 8 կին), անաշխատանք էին 3-ը (տղամարդ )։ 13 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 2-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արջուսթա Մորիչոյի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բասթելիկա

**Բասթելիկա** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Բաստելիկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A031։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 531 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 309 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 221-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 88-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 56,4 %)։ 221 աշխատունակ բնակիչներից 197-ը աշխատում էին (122 տղամարդ և 75 կին), անաշխատանք էին 24-ը (12 կին, 24 տղամարդ)։ 88 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 32-ը թոշակառու, 38-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 243 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 531 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 15 050 եվրո։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բասթելիկայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արրո (Հարավային Կորսիկա)

**Արրո** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A022։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 75 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 44 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 30-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 14-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,5 %)։ 30 աշխատունակ բնակիչներից 25-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 10 կին), անաշխատանք էին 5-ը (4 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անգործունակ մարդկանցից 5-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արրոյի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շաբանա Ազմի

**Շաբանա Ազմի** (հինդի` शबाना कैफ, ), հնդիկ դերասանուհի, երգչուհի և հասարակական գործիչ։ Ազգային կինոմրցանակի հնգակի դափնեկիր և Filmfare Awards-ի քառակի մրցանակակիր` կանացի լավագույն դերի համար։

## Կենսագրություն
Շաբանա Ազմին ծնվել է Ազամգարհ քաղաքում ` բանաստեղծ Կաիֆի Ազմիի և թատրոնի դերասանուհի, հասարակական գործիչ Շաուկատ Ազմիի ընտանիքում, որտեղ մեծանում էր նաև նրա եղբայրը, այժմ կինոօպերատոր Բաբա Ազմին։ Նրա ծնողները ապրում էին հասարակական կյանքով և Հնդկաստանի կոմունիստական կուսակցության անդամներ էին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Շաբանա Ազմին կրթություն է ստացել հոգեբանության ասպարեզում, իսկ հետո ավարտել է Պունայի կինոյի և հեռուստատեսության ինստիտուտը։ Սմիթա Պատիլի հետ միասին նա Շյամ Բենեգալի կողմից սիրված և «զուգահեռ կինոյի» (արտհաուս) առաջատար դերասանուհիներից մեկն է։

Շաբանա Ազմիի կինոդեբյուտը կայացել է 1974 թվականին՝ Շյամ Բենեգալի «Բողբոջ» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է Դև Անանդի «Սիրո մեղեդին» և Խոջա Ահմադ Աբբասի «Հեռավորություն» ֆիլմերում։ 1975 թվականին նա կրկին նկարահանվել է Շյամ Բենեգալի մոտ՝ «Գիշերվա վերջը» կինոնկարում։ Հետագա տարիներին Շաբանա Ազմին նկարահանվել է «Վստահություն» (1976 թ.), «Ամար, Աքբար, Անտոնի» (1977 թ.), «Շախմատիստները» (1977 թ.), «Արյան կանչ» (1978 թ.), «Գիտակցում» (1982 թ.), «Չմտածված քայլ» (1983 թ.), «Շուկայական հրապարակ» (1983 թ.), «Փլատակներ» (1984 թ.), «Կնքամայրը» (1999 թ.) և այլ ֆիլմերում։ Բացի այդ Շաբանա Ազմին նկարահանվել է մի շարք եվրոպական և հոլիվուդյան ֆիլմերում՝ «Գենեզիս» (1986 թ.), «Բենգալյան գիշերներ» (1988 թ.), «Մադամ Սուզացկա» (1988 թ.), «Հաճույքների քաղաքը» (1992 թ.), «Վարդագույն հովազի որդին» (1993 թ.) և այլն։

## Անձնական կյանքը
1984 թվականին Շաբանա Ազմին ամուսնացել է բանաստեղծ և սցենարիստ Ջավեդ Ախտարի հետ, ով առաջին ամուսնությունից ուներ երկու երեխա՝ այժմ կինոգործիչներ Ֆարհան Ախտարը և Զոյա Ախտարը։ Դերասանուհիներ Ֆարահ Նազն ու Տաբուն՝ Շաբանա Ազմիի զարմուհիներն են։

## Մասնակի ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հնդիկ կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Հնդիկ հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Մումբայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պադմա Բհուշան շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հնդիկ ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Բիլիա

**Բիլիա** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սարտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A038։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 48 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 25 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 14-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 56,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 52,9 %)։ 14 աշխատունակ բնակիչներից 12-ը աշխատում էին (8 տղամարդ և 4 կին), անաշխատանք էին 2-ը (կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բիլիայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մայրանուշ Գրիգորյան

**Մայրանուշ Գրիգորի Գրիգորյան** (), հայ դերասանուհի։ Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2017)։

## Կենսագրություն
Մայրանուշ Գրիգորյանը ծնվել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի Եղիշե Չարենցի անվան միջնակարգ դպրոցում, 1971-1975 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում` Կիմ Արզումանյանի արվեստանոցում։ 1976 թվականից աշխատել է հեռուստաթատրոնում։

## Ներկայացումեր
* «Քաղաքն արշալույսին»
* «Խնձորի այգին»
* «Ապտակ»
* «Մեծամոր»
* «Հովնան Խութեցին»
* «Հիշիր վաղվա օրդ»
* «Կարմիր ժամուց»
* «Մատյան եղելություն»
* «Քոչարը ներկայացնում է»
* «Հող և գինի»
* «Նահանջ տարի»

## Ֆիլմեր
* «Աշնան արև», 1977 
* «Արևիկ», 1978
* «Ձորի Միրոն», 1979 
* «Հարսնացուն Ջերմուկից», 1997 
* «Լռության սիմֆոնիա», 2001 
* «Մեծ պատմություն փոքր քաղաքում», 2006 
* «Շնորհակալություն, հայրիկ», 2014

## Հեռուստասերիալներ
* «Երեկ, այսօր, վաղը»
* «Վերվարածները ընտանիքում» - Գայան 
* «Դժբախտ երջանկություն»
* «Որոգայթ»
* «Ինչպես դառնալ միլիոնատեր»
* «Վերկաց և քայլիր»
* «Գեներալի աղջիկը»
* «Երեք ընկեր»

## Պարգևներ
* ՀՀ մշակույթի նախարարության «Գրիգոր Լուսավորիչ» մեդալ, 2013 
* Հայաստանի վաստակավոր արտիստ, 2017

## Մեջբերումներ Մայրանուշ Գրիգորյանից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*«Դուք ինձնից ծաղկավաճառ չեք ստանա». Մայրանուշ Գրիգորյան 
* Վերնատուն, Մայրանուշ Գրիգորյան

Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հայ կինոդերասաններ
Բասթելիկաչա

**Բասթելիկաչա** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Այաչչո շրջանի Այաչչո 7 կանտոնի կազմի մեջ։  

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A032։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 3217 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 2132 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1563-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 569-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,3 %)։ 1563 աշխատունակ բնակիչներից 1428-ը աշխատում էին (772 տղամարդ և 656 կին), անաշխատանք էին 135-ը (51 տղամարդ և 84 կին)։ 569 անգործունակ մարդկանցից 179-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 186-ը թոշակառու, 204-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բասթելիկաչայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բելվեդեր Կամպոմորո

**Բելվեդեր Կամպոմորո** (), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սարտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A035։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 165 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 103 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 69-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 46,8 %)։ 69 աշխատունակ բնակիչներից 62-ը աշխատում էին (37 տղամարդ և 25 կին), անաշխատանք էին 7-ը (1 տղամարդ և 6 կին)։ 34 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 135-ը թոշակառու, 16-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 79 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 177 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 19 645 եվրո։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բելվեդեր Կամպոմորոյի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կարեն Գրիգորյան (նկարիչ)

**Կարեն Արտոյի Գրիգորյան** (), հայ բեմանկարիչ, գեղանկարիչ։ Հայաստանի վաստակավոր նկարիչ (2007)։

## Կենսագրություն
Կարեն Գրիգորյանը ծնվել է Երևանում։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1983 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղարվեստի բաժինը։ 1987 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։

Որպես թատերական նկարիչ «Մոխրոտը» ներկայացմամբ հանդես է եկել Երևանի Փոսի թատրոնում։ 1989 թվականից Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր նկարիչն է, որտեղ, ինչպես նաև Երևանի մի շարք այլ թատրոններում ձևավորել է տարբեր ներկայացումներ։ Ձևավորել է նաև Դուդուկի հրապարակային թատերականացված փառատոնը և «Խոր Վիրապ» ներկայացումը՝ նվիրված Հայաստանում Քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակին։

## [[Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոն|Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում]]
* «Մսյո Ամիլկար», 1989 
* «Սատանայի խաղեր», 1990 
* «Սպանության վկաներ», 1991 
* «Հուլիոս Կեսար», 1992, 2010 
* «Արքան է մեռնում», 1993 
* «Բեատրիչե», 1994 
* «Ռոմեո և Ջուլիետ», 1996 
* «Կին և տղամարդ» 1997
* «Չաո», 1998
* «Սպանել սիրո համար», 1998 
* «Հիսուս Նազովրեցին և նրա երկրորդ աշակերտը», 1999
* «Իմ սիրտը լեռներում է», 2001 
* «Չեզոք գոտի», 2004 թվական, ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ՝ որպես «Տարվա լավագույն բեմադրիչ» 
* «Մակբեթ», 2004 
* «Համլետ», 2006 
* «Դոն Ժուան», 2007 
* «Սիրային խառնաշփոթ», 2008 
* «Ձայն լռության կամ վեցերորդ պատվիրանը», 2008 
* «Ցիանակալիում… կաթով կամ առանց կաթի», 2010

## Ներկայացումներ Երևանի Փոսի թատրոնում
* «Հատուցում» 
* «Նամակներ ընդհատակից» 
* «Առնետորս»

## Ներկայացումներ Երևանի ռուսական դրամատիկական թատրոնում
* «Ռեվիզոր» 
* «Ժանտախտը լափի ձեր երկու տները»

## Ներկայացումներ Սունդուկյանի անվան թատրոնում
* «Կինն անձրևից հետո»
* «Գիշերային խրախճանք»

## Ներկայացումներ Գյումրիի Վարդան Աճեմյանի անվան թատրոնում
* «Կանաչ ստվերը» 
* «Հավատքը»

## Պարգևներ, մրցանակներ
* ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, 2007 
* ՀՀ Պետական մրցանակի դափնեկիր, 2012

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի վաստակավոր նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Կոնստանս I (Անտիոքի դքսուհի)

**Կոնստանս** (, ), ֆրանսուհի արքայադուստր, Ֆիլիպ I արքայի դուստրը, Շամպայնի առաջին կոմսուհին (մոտ. 1094-1104) և Անտիոքի դքսության առաջին դքսուհին (1106-1111): Եղել է Կալաբրիի և Ապուլիի ժամանակավոր կառավարիչ 1111-1120 թվականներին։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1078 թվականին, եղել է Ֆիլիպ I արքայի և իր առաջին կնոջ՝ Բերտա Հոլանդացու դուստրը։ Նրա ծնողների ամուսնալուծությունը սերտ կապ է ունեցել պապական արգելքների հետ, որոնք պարտադրվում էին ամբողջ Ֆրանսիայում։ Կոնստանի երիտասարդական տարիքի հետ կապված տեղեկություններ չկան, նրա մասին առաջին հիշատակումը տեղի է ունեցել իր առաջին ամուսնության ժամանակ։

### Առաջին ամուսնություն
Մոտավորապես 1094 թվականին Կոնստանսը ամուսնանում է Հուգո I-ի հետ, ով եղել է Շամպայնի կոմս։ Այդ ամուսնության նպատակն էր գրավել ֆրանսիական թագավորներին, ովքեր գալիս էին Բլուա դինաստիայից, սակայն նրանք այդ նպատակին չհասան, ընդ որում Հուգոյի և Կոնստանսի միակ զավակ Մանասիան, մահացավ, 1102 թվականին, երբ նա դեռ մանուկ էր։

1104 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հուգոն և Կոնստանսը Սուասոնում ամուսնալուծվում են, Իվ Շարտրսկիի պնդմամբ, նա կարծում էր, որ նրանք արյունակիցներ են։

### Երկրորդ ամուսնություն
մինի|ձախից|Բոհեմունդի և Կոնստանսի ամուսնությունը
1106 թվականի գարնանը Շարտրում ստորագրվում է Կոնստանսի և Բոհեմունդ I-ի, ով եղել է Տարանտոյի և Անտիոքի դուքս, ով նաև այդ ժամանակներում փորձել է դաշնակից գտնել, որպեսզի կռվի Բյուզանդիայի դեմ և նախքան ամուսնանալը հյուրընկալել է ֆրանսիական արքունիքում։ Այդ միությունը էլ ավելի ամրապնդեց Բոհեմունդի ազդեցությունը և նա խուճապ է տարածում իր Արևմտյան հակարակորդի շարքերում մտավախություն ունեին, որ չէին հասցնի կազմավորվել մինչև Ֆրանսիացինների դեմ պատերազմին։ Հենց այդ ժամանակներում էլ Ֆիլիպ I-ի մյուս դուստր Սեսիլյան, ամուսնանում է Բոհեմունդի եղբորորդու Տանկրեդի հետ։

Շուտով դրանից հետո Բոհեմունդը նավարկեց դեպի Բալկաններ, որպեսզի վերսկսի Ալեքսեյ I-ի հետ պատերազմը, իսկ Կոնստանսը ժամանում է Ապուլիա, որտեղ էլ ծնվում է իր որդին՝ Բոհեմունդը, ով դառնում է Անտիոքի և Տարենտսկի դքսության ժառանգորդը։ Բոհեմունդը վերադառնում է Իտալիա, բյուզանդացինների պատերազմում պարտությունից հետո, հոգնած ու ջարդված և 1111 թվականին էլ կնքում է իր մահկանացուն, թաղված է Կանոսա դի Պուլյա քաղաքում։

Կոնստանսը մահացել է 1125 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, որից հետո նրա որդի Բոհեմունդ II-ը մեկնում է Արևելք, որպեսզի վայելի իր Անտիոքի ունեցվածքը։

### Ամուսիններ և երեխաններ
Առաջին ամուսին։ Հուգո I, առաջին ամուսնուց ունեցած երեխան. Մանասիա (†1102)։

Երկրորդ ամուսին։ Բոհեմունդ I, երկրորդ ամուսնուց ունեցած երեխան. Բոհեմունդ։

## Ընտանիք




## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անտիոքի դքսուհիներ
Կատեգորիա:Կապետինգներ
Օսմանցիների ներխուժումն Իտալիա (1480-1481)

**Օսմանցիների ներխուժումն Իտալիա** տեղի է ունեցել Մեհմեդ II սուլթանի նախաձեռնությամբ և Գեդիկ Ահմեդ-փաշայի հրամանատարությամբ 1480-1481 թվականներին։ Օսմանյան կայսրությունը արևելքից իսլամադավան թուրքմենական ցեղերի Բալկաններում և Անատոլիայում հաստատվելուց հետո հզորացավ, իսկ Վենետիկի հանրապետության հետ կնքած Միջերկրական ծովում իր ձեռքերն ազատող պայմանագրով օսմանցիները իրենցից սկսեցին ներկայացնել աննախադեպ վտանգ միջերկրածովյան ավազանի և եվրոպական երկրների համար։ 1480 թվականին թուրքերը պաշարեցին Հռոդոսը ինչը վստահության նոր թափ ներշնչեց վերջիններիս։

## Իրադարձությունների ընթացքը
* 1480 թվականի հուլիսի 28-ին 128 օսմանյան նավեր Գեդիկ Փաշայի հրամանատարությամբ կայանեցին Օտրանտո քաղաքի շրջակայքում։
* Օգոստոսի 11-ին Օտրանտոյի բերդը ընկավ։ Օսմանցիները ողջակիզեցին արքեպիսկոպոս Պենդինելլիին և հերցոգ Զուրլոին։ Քաղաքի իսլամ ընդունելուց հրաժարված 800 բնակիչներ գլխատվեցին։ Քաղաքի գլխավոր եկեղեցին վերածվեց ախոռի հետագայում մզկիթի։ Սկսվեց քաղաքի և շրջակայքի բնակիչների զանգվածային փախուստը։ 
* Օսմանյան նավատորմն ավազակային հարձակումներ նախաձեռնեց Լեչե, Վիեստե, Տարանտո և այլ քաղաքների ուղղությամբ։ Հռոմում խուճապ սկսվեց։ Հռոմի Պապ Սիքստիոս IV-ը ծրագրեց տարհանել քաղաքի բնակչությանը, և եվրոպական երկրներին կոչ արեց կազմակերպել խաչակրաց արշավանք։ Արշավանքին մասնակցելու պատրաստակամություն հայտնեցին Հունգարիայի, Նեապոլի թագավորությունները, իսկ Կաստիլիայի և Արագոնի թագավորությունները Գրանադայի էմիրության և Օսմանյան կայսրության հնարավոր միավորումը կանխարգելելու նպատակով նախաձեռնեցին Գրանադայի պատերազմը։ 
* Ձմռանը թուրքական 18-հազարանոց բանակը վերադարձավ Ալբանիա, Օտրանտոյում որպես կայազոր թողնելով 1300 օսման-հրոսակի։ Գեդիկ Փաշան ծրագրում էր գարնանը վերադառնալ հավելյալ ուժերով։
* Մայիսի 1-ին քրիստոնյաները պաշարեցին բերդը, իսկ երկու օր անց վախճանվեց Մեհմեդ II-ը, նրա մահը օսմանցիներին զրկեց հզոր առաջնորդից, և կայազորայինները ստիպված եղան հանձնել քաղաքը։

## Հետևանքներ
* Ամրոցին թուրքերի մեկ տարի տևած տիրության ընթացքում քաղաքի 22-հազարանոց բնակչությունը գրեթե ամբողջովին ոչնչացվեց՝ 12 հազար տղամարդ սպանվեց մարտի ընթացքում, 8000 կանայք և երեխաներ վաճառվեցին ստրկության, իսկ 800 մարդ գլխատվեց իսլամ չընդունելու պատճառով։
* Ի պատասխան թուրքերի ներխուժմանը կաստիլիացիները քայլեր ձեռնարկեցին Գրանադայի էմիրության ոչնչացման ուղղությամբ և հասան իրենց նպատակին 1492 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Alfredo Mantovano, Et comment lionne d'Italie. Ainsi Otrante sauva Rome, Le Feuillet,‎ 14 juillet 2007 

Կատեգորիա:1480 Եվրոպայում
Կատեգորիա:Իտալիայի պատմություն
Կատեգորիա:Հունգարիայի թագավորության ճակատաարտեր
Կատեգորիա:Նեապոլի թագավորության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պաշարումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ճակատամարտեր
Կատեգորիա:1481 Եվրոպայում
Մորեայի բռնապետություն

**Մորեայի բռնապետություն** (), Բյուզանդական կայսրության մարզ։ Գոյություն է ունեցել 14-րդ դարի կեսերից մինչև 15-րդ դարի կեսերը։

Ավելի քանի 150 տարի բռնապետության սահմանները փոփոխվել են, և իր գոյատևման վերջին տարիներին այն պրակտիկ զբաղեցնում էր ամբողջ Պելոպոնես թերակղզին (այժմ՝ Մորեա)։ Սովորաբար պետությանը ղեկավարում էին բյուզանդական կայսրի ժառանգները, որոնց անվանում էին բռնակալներ (դեսպոտներ)։ Բռնապետության մայրաքաղաքն էր լավ զինված Միստրա հունական քաղաքը, որը տեղակայված էր պատմական Սպարտա քաղաքի հարևանությամբ և Բյուզանդական մշակույթի և իշխանության կենտրոն էր։

## Պատմություն
Բռնապետությունը ձևավորվել է ֆրանսիական Աքայան իշխանության տարածքում։ Վերջինս առաջացել է 1204 թվականին՝ Բյուզանդական կայսրության՝ խաչակիրների կողմից բաժանման ժամանակ Խաչակրաց չորրորդ արշավանքի ընթացքում։ 1259 թվականին իշխանության ղեկավար Վիլլիամ II Վիլլարդենը պարտություն կրեց Պալեոլոգոսի ճակատամարտում ապագա Բյուզանդիայի կայսր Միքայել VIII Պալեոլոգոսին։ Արդյունքում Վիլլիամ II Վիլլարդենը ստիված եղավ հանձնել արևելյան Մորեայի մեծ մասը, ինչպես նաև նոր կառուցած բերդը։ Այս տարածաշրջանը դարձավ Մորեայի բռնապետության կենտրոնը։

## Զարգացումը
Ավելի ուշ՝ 14-րդ դարի կեսերին, Հովհաննես VI Կանտակուզին կայսրը վերակազմավորեց տարածաշրջանն այնպես, որպեսզի ստեղծի ապանաժ իր որդու Մանուել Կանտակուզինի համար։ Հակառակորդ Պալեոլոգոսների հարստությունը Մանուելի մահից հետո գրավեց Մորեայի իշխանությունը և 1383 թվականին բռնակալ դարձավ Թեոդոր I Պալեոլոգոսը։ Ֆեոդորը կառավարել է մինչև 1407 թվականը և իր կառավարման տարիներին իշխանությունում շատ բաներ է փոխել. լուծեց Բյուզանդական կայսրության վեճը, կարողանում էր բանակցել ավելի հզոր հարևանների հետ, ամեն առաջ Օսմանյան կայսրության հետ, որոնց վասսալներրը դարձել էին բռնապետներ։ Իշխանության ներսում վերականգնեց տնտեսությունը` խրախուսելով ալբանացիներին բնակվել Մորեայում։

Մայրաքաղաք Միստրան դարձավ բյուզանդական վերածննդի հայտնի քաղաքներից մեկը։

## Մորեայի բռնապետներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1349 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:1460 կազմալուծումներ
Կատեգորիա:Մորեայի բռնապետություն
Լևոնկլա

**Լևոնկլա** (Լևոնի ամրոց), ( «Օձի ամրոց»), պատմական Կիլիկյան Հայաստանի ամրոց ներկայիս Ադանայի նահանգի տարածքում։

## Պատմություն
Ամրոցը կառուցվել է Լևոն Բ-ի (1198-1219) օրոք 12-րդ դարի վերջին։ Ամրոցը գտնվում է Ջեյհան գետի ափին՝ քարափի վրա։ Ջեյհան քաղաքից ունի 6 կիլոմետր հեռավորություն։ Բերդը ամբողջովին կառուցված է լավ տաշված կրաքարից։ Ամրոցում առկա է զանգակատուն։

Բերդը կառուցվել էր Դաշտային Կիլիկիայում՝ մետաքսի ճանապարհով անցնող միջազգային առևտուրը վերահսկելու նպատակով։ Բացի այդ, ամրոցը հանդիսանում էր Լևոն Մեծագործի արքունի ամառանոցը։

Ներկայումս բերդը կիսավեր վիճակում է մեր օրեր են հասել երկու ամբողջական պատեր։ Ըստ որոշ տեղեկությունների` Լևոնկլան անտերության է մատնվել Բեյլիքների տիրապետության տակ գտնված ժամանակ։ Ներկայումս բերդը համարվում է Կիլիկյան Հայաստանի ամենալավ պահպանված ամրոցներից մեկը, ազատ է հանրության համար և վերանորոգվել է 2014 թվականին։

## Տես նաև
* Լամբրոն
* Սարվանդիքար

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* Kristian Molin: *Unknown crusader castles*, Continuum International Publishing Group, 2001 ISBN 978-1852852610 GoogleBooks

Կատեգորիա:12-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
Կատեգորիա:12-րդ դարի հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Բերդեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թուրքիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի բերդեր
Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Թուրքիա)
Քաֆր Կասեմ

**Քաֆր Կասեմ** կամ **Քաֆր Կասիմ** (), քաղաք Իսրայելում։ Այն գտնվում է երկրի Կենտրոնական շրջանում։ Տարածքը կազմում է 116 կմ²։ Բնակչությունը՝ ։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաֆր Կասեմը գտնվում է Շարոնի հովտում, որը գտնվում է Ռոշ հա-Այն քաղաքից հյուսիս՝ թիվ 5 խճուղու վրա։ Մոտակայքում գտնվում է համանուն տրանս-իսրայելական խճուղու հանգույցը։

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչության էթնիկ կազմի մեծամասնությունը կազմում են արաբները։ Քաղաքում ապրում են երկու մեծ տոհմեր՝ Իսաները և Սարսուրները, որոնք վերաբնակեցվել են Նեգևայում։ Բնակչությունը, ըստ 2009 թվականի տվյալների, կազմում է 18 800 բնակիչ։ Բնակչության բնական աճը 2,6% է։ Աշակերտների 47 % ստանում է հասունության վկայական։ 2009 թվականի տվյալների, միջին աշխատավարձը կազմում է 4 555 շեկել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Kufur-Kassem home page
* Kufur-Kassem official home page 

Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքներ
Ադրիան Ռաբիո

**Ադրիան Ռաբիո** (, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս «ՊՍԺ»-ում և Ֆրանսիայի Մ21 հավաքականում։

## Ակումբային կարիերա
### «ՊՍԺ»
2010 թվականին Ադրիանը պայմանագիր է կնքել «ՊՍԺ»-ի երիտասարդական թիմի հետ։ Առաջին թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի օգոստոսի 26-ին՝ «Բորդոյի» դեմ խաղում։ Եվրոգավաթներում իր նորամուտը ֆուտբոլիստը նշել է 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ին՝ Զագրեբի «Դինամոյի» դեմ խաղում՝ մասնակցելով ամբողջ խաղին։ Ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում Ադրիանը մասնակցել է 9 խաղի։

### «Թուլուզ»
2013 թվականի հունվարին Ադրիանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Թուլուզ»։ Թիմի կազմում իր նորամուտը նշել է 2013 թվականի փետրվարի 10-ին՝ «Ռենի» դեմ խաղում։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2013 թվականի մարտի 9-ին՝ «Բրեստի» դեմ խաղում։

«Թուլուզի» կազմում Ադրիանը մասնակցել է 13 խաղի և ամռանը վերադարձել «ՊՍԺ»։

### Վերադարձ «ՊՍԺ»
2013/14 մրցաշրջանի 4-րդ տուրում կայացած «Գենգամի» դեմ խաղում Ադրիանն իր առաջին գոլն է խփել փարիզյան ակումբի կազմում։

## Միջազգային կարիերա
Ադրիանը Ֆրանսիայի Մ21 հավաքականի կազմում հանդես է գալիս 2013 թվականից։ Հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշել է 2013 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ Ֆարյբուրգ քաղաքում կայացած Գերմանիայի Մ21 հավաքականի դեմ ընկերական խաղում՝ երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Մարիո Լեմինին։

## Ակումբային վիճակագրություն

## Նվաճումներ
### «ՊՍԺ»
* Ֆրանսիայի չեմպիոն - 2013, 2014, 2015
* Ֆրանսիայի լիգայի գավաթակիր - 2014, 2015
* Ֆրանսիայի գավաթակիր - 2015

### Ֆրանսիա Մ19
* Եվրոպայի փոխչեմպիոն (Մ19) - 2013

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը Ֆրանսիայի լիգայի պաշտոնական կայքում 
* Պրոֆիլը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքում 
* Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
* Պրոֆիլը soccerway.com կայքում

Կատեգորիա:Թուլուզի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պարի Սեն-Ժերմենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ
Ժոսլեն I (Եդեսիայի կոմս)

**Ժոսլեն I Կուրտենե** (, ), Գալիլեայի իշխան (1112-1118), 1118 թվականից Եդեսիայի  կոմս։ Իր կառավարության տարիներին Եդեսիայի կոմսությունը ծաղկունք ապրեց։ Նա ուներ կրտսեր որդի սինյոր Ժոսլեն դը Կուրտենեն և Իզաբելլա դե Մոնլերին, ինչպես նաև իր ազգական Բալդուին II (Երուսաղեմի արքա)-ը։

Նա տեղափոխվել է Պաղեստին, որտեղ Ժոսլեն I անունով 1118 թվականին դարձել Եդեսիայի կոմս՝ փոխարինելով իր զարմիկ Բալդուին II-ին, ով դարձավ Երուսաղեմի թագավոր։

1131 թվականին Ժոսլեն I-ը վիրավորվել է Դանեշմանդների ամիրա ալ-Ղազիի դեմ ճակատամարտում. վերջիններս գրավում են Քեսունի բերդը։ Կոմսը մահանում է, և նրան փոխարինելու է գալիս որդին՝ Ժոսլեն II-ը։

Ամուսնացած էր Կիլիկիայի իշխան Թորոս Ա-ի քրոջ՝ Բեատրիս Ռուբինյանի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Nicholson, R. B. "Joscelyn I, prince of Edessa". Univ. of Illinois Press-ը, 1954.

Կատեգորիա:Եդեսիայի կոմսեր
Տիրաթ Քարմել

**Տիրաթ Քարմել** (), քաղաք-սատելիտ Հայֆայում։ Տարածքը 290 հեկտար է։ Խաչակիրներն այն անվանել են *Սուրբ Յոհան դե Տիրե*։

## Աշխարհագրություն
Տիրաթ Քարմել քաղաքը գտնվում է Հայֆայի հարավային սահմանում։ Քաղաքի հյուսիսային մասը գրեթե միաձուլվում է հայֆական Դենիյա շրջանին։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1949 թվականին։ Տիրաթ Քարմելի տարածքում հայտնաբերվել ջրանցույցի մնացորդները և հռոմեական ժամանակաշրջանի հուղարկավորման քարանձավ։ խաչակիրների կողմից կառուցված Սուրբ Ժան տաճարի մնացորդները։ Խաչակիրների կառուցած ամրոցի ավերակները, որոնք գտնվում էին Մաապիլ փողոցում, գրեթե ամբողջովին քանդվել է ժամանակակից շինարարության կողմից, սակայն մինչև օրս կարելի է տեսնել եկեղեցու ապսիդը (շենքի կիսաշրջանաձև ելուստն է)։ Այստեղ են նաև խաչակիրների ստորգետնյա սրահներ։ Կան խաչակիրների կողմից ստեղծված շինությունների մնացորդները նաև քաղաքի այլ հատվածներում։ 2011 թվականի փետրվարի 25-ին Իսրայելի կառավարությունը որոշում է ընդունել այդ տարածքին քաղաքի կարգավիճակ տալու համար։

## Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2013 թվականի տվյալների՝ 18,747 մարդ։ Քաղաքում կա լեռնային հրեաների և վրացական հրեաների մեծ համայնքներ։

## Ձեռնակրություններ
Արդյունաբերական գոտում կան տարբեր ձեռնարկություններ. բժշկական սարքավորումների, հայթեքների և սննդի արդյունաբերության տարիներ ձեռնարկություններ։

## Կառույցներ
Առկա է հիվանդանոց, որը նախատեսված է հոգեկան հիվանդների համար։ 80 հեկտար տարածքում նախատեսվում է կառուցել 2150 բնակարան, ինչպես նաև բազմաբնակարան շենքեր և շինություններ 1-2 ընտանիքի համար (ներկայումս քաղաքում առկա է 6500 բնակարաններ)։ Նոր շրջան կգտնվի քաղաքի արևմտյան մասում։

## Քույր քաղաքներ
* 25x25px Մորեպա, Ֆրանսիա
* 25x25px Հոնհայմ Ռեյներ, Գերմանիա
* 25x25px Վեսպրեմ, Հունգարիա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*Tirat Carmel Municipality  
*Gene Simmons

Կատեգորիա:1949 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքներ