Մարդու մարմնի ջերմաստիճան

**Մարդու [[Մարդու մարմին|մարմնի]] նորմալ [[ջերմաստիճան]]ը** (նորմոթերմիա, էութերմիա) մարդկանց մոտ հայտնաբերված տիպիկ ջերմաստիճանի միջակայքն է: Մարդու մարմնի նորմալ ջերմաստիճանի միջակայքը սովորաբար նշվում է որպես 36–37,5&nbsp;°C (96,8–99,5&nbsp;°F):

Մարդու մարմնի ջերմաստիճանը հաստատուն թիվ չէ և կարող է տատանվել, ինչը կախված է սեռից, տարիքից, օրվա ժամից, ծանրաբեռնվածության մակարդակից, առողջական վիճակից (օրինակ՝ ուղեկցող հիվանդությունից, կամ դաշտանից), թե մարմնի որ մասում է չափումը կատարվում, գիտակցության վիճակից (արթուն, քնած, հանգիստ) և հույզերից: Մարմնի ջերմաստիճանը նորմալ տիրույթում պահվում է օրգանիզմի հոմեոստատիկ գործառույթի շնորհիվ, ինչը հայտնի է որպես ջերմակարգավորում։ Ջերմաստիճանի կարգավորումն այս դեպքում հրահրվում է կենտրոնական նյարդային համակարգի կողմից:

## Ջերմաստիճանի չափման մեթոդները
Մարդու մարմնի ջերմաստիճանը չափելը ամբողջական կլինիկական հետազոտության սկզբնական մասն է: Կան տարբեր տեսակի բժշկական ջերմաչափեր, ինչպես նաև չափումների համար օգտագործվող մարմնի հատուկ տեղամասեր, այդ թվում՝

* Հետանցք (ռեկտալ ջերմաստիճան)
* Բերանի խոռոչ (բերանի ջերմաստիճան)
* Անութափոս (առանցքային ջերմաստիճան)
* Ականջ (տիմպանիկ ջերմաստիճան)
* Ճակատի մաշկ (մակերեսային զարկերակի չափում)

Օգտագործվում է նաև ջերմային հոսքի սենսոր չափիչ ջերմաչափ։

### Տատանումներ

Ջերմաստիճանի վերահսկումե (ջերմակարգավորում) հոմեոստատիկ մեխանիզմ է, որը օրգանիզմը պահում է օպտիմալ գործող ջերմաստիճանում, քանի որ ջերմաստիճանը ազդում է քիմիական ռեակցիայի արագության վրա: Մարդկանց շրջանում միջին ներքին ջերմաստիճանը լայնորեն ընդունված է որպես ՝ «նորմալ» ջերմաստիճան, որը հաստատվել է 1800-ականներին։ Բայց ավելի նոր ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ տղամարդկանց և կանանց միջին ներքին ջերմաստիճանը  է: Մարդու մարմնի ջերմաստիճանը նույնը չէ օրվա բոլոր պահերին: Ջերմաստիճանը պարբերաբար բարձրանում և իջնում է օրվա ընթացքում՝ վերահսկվող անձի ցիրկադային ռիթմով պայմանավորված: Ամենացածր ջերմաստիճանը սովորաբար դիտվում է արթնանալուց երկու ժամ առաջ: Բացի այդ, ջերմաստիճանը փոխվում է ֆիզիկական աշխատանքի և արտաքին գործոնների ազդեցությամբ:

Օրվա ընթացքում տատանվելուց բացի, մարմնի նորմալ ջերմաստիճանը կարող է նաև տարբերվել 0.5&nbsp;°C փոփոխություն մեկ օրից մյուսը, այնպես որ մեկ օրվա ամենաբարձր կամ ամենացածր ջերմաստիճանը միշտ չէ, որ ճիշտ համընկնում է  հաջորդ օրվա ամենաբարձր կամ ամենացածր ջերմաստիճանին։

Մարդու մարմնի նորմալ ջերմաստիճանը հաճախ նշվում է որպես : Մեծահասակների մոտ գրականության վերանայման արդյունքում հայտնաբերվել է  նորմալ ջերմաստիճաններ՝ կախված չափված սեռից և տեղանքից:

Հաղորդված արժեքները տարբերվում են՝ կախված այն բանից, թե ինչպես է այն չափվում. բանավոր (լեզվի տակ).  ներքին՝ ռեկտալ, հեշտոցային՝ : Հետանցքային կամ հեշտոցային չափումը, որն արվում է անմիջապես մարմնի խոռոչի ներսում, սովորաբար մի փոքր ավելի բարձր է, քան բանավոր չափումը, և բանավոր չափումը որոշ չափով ավելի բարձր է, քան մաշկի չափումը: Այլ վայրեր, ինչպիսիք են թևի տակ կամ ականջում, արտադրում են տարբեր բնորոշ ջերմաստիճաններ:Մինչ որոշ մարդիկ կարծում են, որ այս միջին ցուցանիշները ներկայացնում են որպես նորմալ կամ իդեալական չափումներ, ջերմաստիճանների լայն շրջանակ է հայտնաբերվել: Առողջ մարդու մարմնի ջերմաստիճանը օրվա ընթացքում տատանվում է մոտավորապես 0.5&nbsp;°C-փոփոխությունով, առավոտյան ավելի ցածր ջերմաստիճաններով, իսկ ուշ ժամերին` բարձր ջերմաստիճանով՝ կեսօրից հետո և երեկոյան, քանի որ մարմնի կարիքներն ու գործունեությունը փոխվում են: Այլ հանգամանքներ նույնպես ազդում են մարմնի ջերմաստիճանի վրա: Անհատի մարմնի հիմնական ջերմաստիճանը քնի ցիկլի երկրորդ կեսին հակված է ունենալ նվազագույն արժեք. ամենացածր կետը, որը կոչվում է նադիր, հանդիսանում է ցիրկադային ռիթմի հիմնական մարկերներից մեկը: Մարմնի ջերմաստիճանը փոխվում է նաև, երբ մարդը սոված է, քնկոտ, հիվանդ կամ մրսած է։

### Բնական ռիթմեր
Մարմնի ջերմաստիճանը սովորաբար տատանվում է ցիրկադային ռիթմ-ին հաջորդող օրվա ընթացքում, ամենացածր մակարդակը մոտավորապես 4 է: իսկ ամենաբարձրը՝ ուշ կեսօրին՝ ժամը 16:00-18:00&nbsp; (ենթադրելով, որ մարդը գիշերը քնում է, իսկ ցերեկը արթուն է մնում): Հետևաբար, բերանի խոռոչում  ջերմաստիճանը կլինի. խստորեն ասած, եղեք նորմալ, առողջ ջերմաստիճան կեսօրին, բայց ոչ վաղ առավոտյան: Անհատի մարմնի ջերմաստիճանը սովորաբար փոխվում է մոտ  ամեն օր ամենաբարձր և ամենացածր կետերի միջև:

Մարմնի ջերմաստիճանը զգայուն է բազմաթիվ հորմոնների նկատմամբ, ուստի կանայք ունեն ջերմաստիճանի ռիթմ, որը տատանվում է դաշտանային ցիկլի հետ, որը կոչվում է *circamensal* ռիթմ:  Կնոջ մարմնի բազա ջերմաստիճանը կտրուկ բարձրանում է օվուլյացիայից հետո, քանի որ էստրոգենի արտադրությունը նվազում է և պրոգեստերոն ավելանում է: Պտղաբերության իրազեկում ծրագրերն օգտագործում են այս փոփոխությունը՝ պարզելու, թե երբ է կնոջ մոտ օվուլյացիան սկսել՝ հասնելու կամ խուսափելու հղիությունից: Դաշտանային ցիկլի լուտեալ փուլի ընթացքում և՛ ամենացածր, և՛ միջին ջերմաստիճանները մի փոքր ավելի բարձր են, քան ցիկլի մյուս մասերում։ Այնուամենայնիվ, այն քանակությունը, որ ջերմաստիճանը բարձրանում է յուրաքանչյուր օրվա ընթացքում մի փոքր ցածր է սովորականից, ուստի օրվա ամենաբարձր ջերմաստիճանը սովորականից շատ ավելի բարձր չէ: Հորմոնալ հակաբեղմնավորիչները և՛ ճնշում են շրջագծային ռիթմը, և՛ բարձրացնում են մարմնի բնորոշ ջերմաստիճանը մոտավորապես :

Ջերմաստիճանը կարող է նաև փոփոխվել յուրաքանչյուր տարվա ընթացքում սեզոն/վրկ փոփոխության հետ: Այս օրինաչափությունը կոչվում է «շրջանային» ռիթմ: Սեզոնային տատանումների ուսումնասիրությունները տվել են անհամապատասխան արդյունքներ: Տարբեր կլիմայական պայմաններում ապրող մարդիկ կարող են ունենալ տարբեր սեզոնային օրինաչափություններ:

Պարզվել է, որ ֆիզիկապես ակտիվ անհատների մոտ օրվա ընթացքում մարմնի ջերմաստիճանի ավելի մեծ փոփոխություններ են տեղի ունենում: Հաղորդվում է, որ ֆիզիկապես ակտիվ մարդիկ ունեն ավելի ցածր մարմնի ջերմաստիճան, քան իրենց ոչ ակտիվ հասակակիցները վաղ առավոտյան, և նույն կամ ավելի բարձր մարմնի ջերմաստիճաններ օրվա ընթացքում:

Տարիքի հետ մեկտեղ, ինչպես մարմնի միջին ջերմաստիճանը, այնպես էլ մարմնի ջերմաստիճանի օրական փոփոխականությունը հակված են նվազման:Տարեցների մոտ կարող է մարմնի բարձր ջերմությունը ժամանակ, այնպես որ նույնիսկ ցածր տենդը կարող է ցույց տալ հիմքում ընկած լուրջ պատճառ: Մի ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ մարմնի միջին ջերմաստիճանը նույնպես նվազել է 1850-ականներից: Ուսումնասիրության հեղինակները կարծում են, որ փոփոխության ամենահավանական բացատրությունը բնակչության մակարդակում բորբոքման նվազումն է՝ քրոնիկական վարակների նվազման և հիգիենայի բարելավման շնորհիվ:

### Չափման մեթոդներ

Ջերմաստիճանի չափման տարբեր մեթոդները տարբեր արդյունքներ են տալիս: Ջերմաստիճանի ցուցանիշը կախված է նրանից, թե մարմնի որ հատվածն է չափվում: Առողջ մեծահասակների մոտ ցերեկային սովորական ջերմաստիճանը հետևյալն է.

* Ջերմաստիճանը ուղիղ աղիքում (ռեկտալ), հեշտոցում կամ ականջում (թմբկավոր) մոտավորապես 
* Բերանի ջերմաստիճանը (բերանային) մոտավորապես  է
* Անութափոսային (թևի տակ) ջերմաստիճանը մոտավորապես  է

Ընդհանուր առմամբ, բերանի խոռոչի, ուղիղ աղիքի, աղիքների և հիմնական մարմնի ջերմաստիճանները, թեև մի փոքր տարբեր են, բայց փոխկապակցված են:

Բերանի ջերմաստիճանի վրա ազդում են խմելը, ծամելը, ծխելը և բաց բերանով շնչելը: Բերանով շնչելը, սառը ըմպելիքները կամ սնունդը նվազեցնում են բերանի ջերմաստիճանը, իսկ տաք ըմպելիքները, տաք սնունդը, ծամելը և ծխելը բարձրացնում են բերանի ջերմաստիճանը:

Յուրաքանչյուր չափման մեթոդ ունի նաև տարբեր նորմալ միջակայքեր՝ կախված սեռից:

### Ինֆրակարմիր ջերմաչափ
2016 թվականի դրությամբ ինֆրակարմիր ջերմաչափերի վերանայումները  պարզել են, որ դրանք ունեն փոփոխական ճշգրտություն: Սա ներառում է երեխաների թմբկավոր ինֆրակարմիր ջերմաչափերը:

### Արտաքին գործոններով պայմանավորված տատանումներ
Քնի խանգարումները նույնպես ազդում են ջերմաստիճանի վրա։ Սովորաբար, մարմնի ջերմաստիճանը զգալիորեն իջնում ​​է մարդու քնելուց առաջ և ամբողջ գիշեր: Կարճաժամկետ քնի պակասը գիշերը առաջացնում է ավելի բարձր ջերմաստիճան, քան նորմալ է, բայց երկարատև քնի պակասը, ըստ երևույթին, նվազեցնում է ջերմաստիճանը: Անքնությունը և քնի վատ որակը կապված են մարմնի ջերմաստիճանի ավելի փոքր և ավելի ուշ անկման հետ:Նմանապես, անսովոր վաղ արթնանալը, քնելը, ռեակտիվ ուշացումը և հերթափոխի աշխատանքային գրաֆիկի փոփոխությունները կարող են ազդել մարմնի ջերմաստիճանի վրա:

## Հայեցակարգ
**[[Ջերմություն]]**

Հիմնական հոդված՝ Ջերմություն

Ջերմաստիճանի սահմանված կետը այն մակարդակն է, որով մարմինը փորձում է պահպանել իր ջերմաստիճանը: Երբ սահմանված կետը բարձրանում է, արդյունքը ջերմությունն է:  Ջերմերի մեծ մասը պայմանավորված են վարակիչ հիվանդություններով և, կարելի է իջեցնել ջերմության դեմ պայքարող դեղամիջոցներով:

Վաղ առավոտյան 37,3&nbsp;°C (99,1&nbsp;°F) բարձր ջերմաստիճանը կամ ուշ երեկոյան 37,7&nbsp;°C (99,9&nbsp;°F) բարձր ջերմաստիճանը սովորաբար համարվում է տենդ՝ ենթադրելով, որ ջերմաստիճանը բարձրանում է հիպոթալամուսի սահմանային կետի փոփոխության պատճառով: Ավելի ցածր շեմերը երբեմն համապատասխան են տարեց մարդկանց: Ջերմաստիճանի նորմալ օրական տատանումները սովորաբար կազմում են 0,5&nbsp;°C (0,90&nbsp;°F), բայց ջերմությունից ապաքինվող մարդկանց մոտ կարող են ավելի մեծ լինել:

Օպտիմալ ջերմաստիճանում գտնվող օրգանիզմը համարվում է աֆեբրիլ, որը նշանակում է «առանց ջերմության»: Եթե ջերմաստիճանը բարձրանում է, բայց սահմանված կետը չի բարձրանում, ապա արդյունքը հիպերթերմիա է։

**[[Հիպերթերմիա]]**

Հիմնական հոդված՝ Հիպերթերմիա

Հիպերթերմիան առաջանում է, երբ մարմինը արտադրում կամ կլանում է ավելի շատ ջերմություն, քան այն կարող է ցրել: Այն սովորաբար առաջանում է բարձր ջերմաստիճանի երկարատև ազդեցության հետևանքով: Մարմնի ջերմությունը կարգավորող մեխանիզմները ի վերջո ծանրաբեռնվում են և չեն կարողանում արդյունավետորեն հաղթահարել ջերմությունը, ինչի հետևանքով մարմնի ջերմաստիճանը անվերահսկելիորեն բարձրանում է: Հիպերթերմիան մոտ 40&nbsp;°C (104&nbsp;°F) կամ ավելի բարձր ջերմաստիճանում, կյանքին վտանգ սպառնացող բժշկական արտակարգ իրավիճակ է, որը պահանջում է անհապաղ բուժում: Ընդհանուր ախտանշանները ներառում են գլխացավ, շփոթություն և հոգնածություն: Եթե քրտնարտադրությունը հանգեցրել է ջրազրկման, ապա տուժած անձը կարող է չոր, կարմիր մաշկ ունենալ:

Բժշկական միջավայրում մեղմ հիպերթերմիան սովորաբար կոչվում է ջերմային հյուծում կամ ջերմային պրոստրացիա. ծանր հիպերթերմիան կոչվում է ջերմային հարված: Ջերմային հարվածը կարող է հանկարծակի առաջանալ, սակայն այն սովորաբար հաջորդում է չբուժված ավելի մեղմ փուլերին: Բուժումը ներառում է մարմնի սառեցում և խոնավացում; Այս վիճակի համար անօգուտ են ջերմությունը իջեցնող դեղամիջոցները: Դա կարելի է անել՝ արևի ուղիղ ճառագայթներից հեռու մնալով, ավելի զով և ստվերային միջավայր տեղափոխվելով, ջուր խմելով, հեռացնելով հագուստը, ինչը կարող է ջերմությունը պահել մարմնի մեջ, կամ նստելով օդափոխիչի առջև: Գոլ կամ սառը ջրով լողանալը կամ նույնիսկ դեմքը և մաշկի այլ բաց հատվածները լվանալը կարող է օգտակար լինել:

Ջերմության դեպքում մարմնի հիմնական ջերմաստիճանը բարձրանում է մինչև ավելի բարձր ջերմաստիճան՝ ուղեղի այն մասի ազդեցությամբ, որը վերահսկում է մարմնի ջերմաստիճանը. հիպերթերմիայի դեպքում մարմնի ջերմաստիճանը բարձրանում է առանց ջերմության կառավարման կենտրոնների ազդեցության:

**[[Հիպոթերմիա]]**

Հիմնական հոդված՝ Հիպոթերմիա
Հիպոթերմիայի դեպքում մարմնի ջերմաստիճանը իջնում է նորմալ նյութափոխանակության և մարմնի գործառույթների համար անհրաժեշտից ցածր: Մարդկանց մոտ դա սովորաբար պայմանավորված է ցուրտ օդի կամ ջրի չափազանց մեծ ազդեցության պատճառով, սակայն դա կարող է դիտավորյալ դրդվել որպես բժշկական բուժում: Ախտանիշները սովորաբար ի հայտ են գալիս, երբ մարմնի հիմնական ջերմաստիճանը իջնում է 1–2&nbsp;°C-ով (1,8–3,6&nbsp;°F)՝ նորմալ ջերմաստիճանից ցածր։

**Բազալային մարմնի ջերմաստիճան**

Բազալային ջերմաստիճանը մարմնի ամենացածր ջերմաստիճանն է, որը ձեռք է բերվում հանգստի ժամանակ (սովորաբար քնի ժամանակ): Այն սովորաբար չափվում է արթնանալուց անմիջապես հետո և նախքան որևէ ֆիզիկական ակտիվություն ձեռնարկելը, թեև այդ պահին չափված ջերմաստիճանը որոշ չափով ավելի բարձր է, քան իրական բազալ ջերմաստիճանը: Կանանց մոտ ջերմաստիճանը տարբերվում է դաշտանային ցիկլի տարբեր կետերում, և դա կարող է երկարաժամկետ օգտագործվել՝ օվուլյացիան հետևելու համար թե՛ բեղմնավորմանը նպաստելու, կա՛մ հղիությունից խուսափելու համար: Այս գործընթացը կոչվում է պտղաբերության իրազեկում:

**Հիմնական ջերմաստիճան**

Հիմնական ջերմաստիճանը, որը նաև կոչվում է մարմնի հիմնական ջերմաստիճան, օրգանիզմի աշխատանքային ջերմաստիճանն է, մասնավորապես մարմնի խորը կառույցներում, ինչպիսին է լյարդը, ծայրամասային հյուսվածքների ջերմաստիճանների համեմատ: Հիմնական ջերմաստիճանը սովորաբար պահպանվում է նեղ միջակայքում, որպեսզի հնարավոր լինեն էական ֆերմենտային ռեակցիաներ: Միջուկի ջերմաստիճանի զգալի բարձրացումը (հիպերթերմիա) կամ դեպրեսիան (հիպոթերմիա) ավելի քան կարճ ժամանակահատվածում մահացու է:

Սրտի ջերմաստիճանի հետազոտությունը կաթետրի միջոցով ավանդական ոսկե ստանդարտ չափումն է, որն օգտագործվում է հիմնական ջերմաստիճանը գնահատելու համար (բերանի ջերմաստիճանի վրա ազդում են տաք կամ սառը ըմպելիքները, շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանի տատանումները, ինչպես նաև բերանի շնչառությունը): Քանի որ կաթետերը խիստ ինվազիվ են, հիմնական մարմնի ջերմաստիճանը չափելու ընդհանուր ընդունված այլընտրանքը հետանցքային չափումների միջոցով է: Ակնկալվում է, որ ուղիղ աղիքի ջերմաստիճանը կլինի մոտավորապես 1&nbsp;°F (0,56&nbsp;°C) ավելի բարձր, քան նույն մարդու մոտ միաժամանակ ընդունված բերանի ջերմաստիճանը: Ականջի ջերմաչափերը չափում են թմբկաթաղանթի ջերմաստիճանը՝ օգտագործելով ինֆրակարմիր սենսորներ, ինչպես նաև նպատակ ունեն չափել մարմնի հիմնական ջերմաստիճանը, քանի որ այս թաղանթի արյան մատակարարումն ուղղակիորեն կիսվում է ուղեղի հետ: Այնուամենայնիվ, մարմնի ջերմաստիճանի չափման այս մեթոդը այնքան ճշգրիտ չէ, որքան ուղիղ աղիքի չափումը և ցածր զգայունություն ունի ջերմության նկատմամբ՝ չկարողանալով որոշել երեխաների ջերմության յուրաքանչյուր տասը չափումներից երեքը կամ չորսը:  Ականջի ջերմաստիճանի չափումը կարող է ընդունելի լինել մարմնի ջերմաստիճանի միտումները դիտարկելու համար, սակայն ավելի քիչ օգտակար է տենդը հետևողականորեն բացահայտելու և ախտորոշելու համար:

Մինչև վերջերս, հիմնական մարմնի ջերմաստիճանի ուղղակի չափումը պահանջում էր կա՛մ կուլ տալու սարք, կա՛մ վիրաբուժական զոնդի տեղադրում: Հետևաբար, մի շարք անուղղակի մեթոդներ սովորաբար օգտագործվում են որպես ավելի ճշգրիտ, թեև ավելի ինվազիվ մեթոդների նախընտրելի այլընտրանք: Ընդհանրապես համարվում է, որ ուղիղ աղիքի  կամ հեշտոցային ջերմաստիճանը տալիս է հիմնական մարմնի ջերմաստիճանի առավել ճշգրիտ գնահատումը, հատկապես հիպոթերմային: 2000-ականների սկզբին արտադրվեցին կուլ տվող թերմիստորներ պարկուճային տեսքով, որոնք թույլ տվեցին մարսողական տրակտի ներսում ջերմաստիճանը փոխանցվել արտաքին ընդունիչին; Մեկ ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ դրանք ճշգրտությամբ համեմատելի են ուղիղ աղիքի ջերմաստիճանի չափման հետ: Վերջերս մշակվել է ջերմային հոսքի սենսորների օգտագործմամբ նոր մեթոդ: Մի քանի հետազոտական հոդվածներ ցույց են տալիս, որ դրա ճշգրտությունը նման է ինվազիվ մեթոդներին։

**Ներքին տատանումներ**

Մարմնի ներսում չափումները հայտնաբերում են ներքին տատանումների ջերմաստիճաններ, որոնք տարբերվում են 21,5&nbsp;°C (70,7&nbsp;°F) ճառագայթային զարկերակի համար և 31,1&nbsp;°C (88,0&nbsp;°F) բրախիալ զարկերակի համար: Նկատվել է, որ «քաոսը» «ներդրվել է ֆիզիոլոգիայի մեջ արյան մշտական ջերմաստիճանի ֆիկտիվ ենթադրությամբ»։

## Ջերմաստիճանի տատանումներ
### Տաք
*  կամ ավելի - Գրեթե անկասկած, մահը տեղի կունենա; Այնուամենայնիվ, հայտնի է, որ մարդիկ գոյատևում են մինչև ։
*  – Սովորաբար մահ է, կամ կարող է լինել ուղեղի լուրջ վնաս, ցնցումներ և ցնցումներ: Հավանաբար սրտանոթային կոլապս տեղի կունենա։
*  – Մարդը կարող է կարմրել: Նրանք կարող են ունենալ կոմատոզ վիճակներ, լինել ծանր զառանցանքի մեջ և կարող են զգալ ցնցումներ:
*  – (Բժշկական շտապ) – Կարող են առաջանալ ուշագնացություն, ուժեղ գլխացավ, գլխապտույտ, շփոթություն, հալյուցինացիաներ, զառանցանք և քնկոտություն: Հնարավոր է նաև սրտխփոց և շնչահեղձություն:
*  – Կարող են առաջանալ ուշագնացություն, ջրազրկում, թուլություն, գլխացավ, շնչահեղձություն և գլխապտույտ, ինչպես նաև առատ քրտնարտադրություն:
*  – Դաժան քրտնարտադրություն և կարմրություն: Սրտի արագ բաբախյուն և շնչառություն: Դրան ուղեկցող կարող է լինել հոգնածություն: Երեխաները և էպիլեպսիայով մարդիկ կարող են ցնցումներ ունենալ այս ջերմաստիճանում:
*  – (Դասակարգվում է որպես հիպերթերմիա, եթե պայմանավորված չէ տենդով) – Տաքության զգացում, քրտնարտադրություն, ծարավի զգացում, շատ անհարմարության զգացում:

### Նորմալ
* -ը սովորաբար հաղորդվում է մարմնի նորմալ ջերմաստիճանի համար:

### Սառը
*  – Ցրտի զգացում, թեթևից չափավոր դող: Սա կարող է լինել նորմալ մարմնի ջերմաստիճան քնելու համար:
* 35&nbsp;°C(95&nbsp;°F) – հիպոթերմային շեմ: Մաշկի ինտենսիվ դող, թմրություն և կապտություն/գորշություն: Սրտի դյուրագրգռության հավանականություն կա։
*  – Դաժան դող, մատների շարժման կորուստ, կապտություն և շփոթություն: Որոշ վարքագծային փոփոխություններ կարող են տեղի ունենալ։
*  – Միջինից ծանր շփոթություն, քնկոտություն, դեպրեսիվ ռեֆլեքսներ, դողալու աստիճանական կորուստ, դանդաղ սրտի բաբախյուն, մակերեսային շնչառություն: Սարսուռը կարող է դադարել։ Սուբյեկտը կարող է չպատասխանել որոշակի գրգռիչներին:
*  – Բժշկական շտապ – Հալյուցինացիաներ, զառանցանք, ամբողջական շփոթություն, ծայրահեղ քնկոտություն, որն աստիճանաբար դառնում է կոմատոզ: Սարսուռը բացակայում է։ Ռեֆլեքսը կարող է բացակայել կամ շատ աննշան:
*  – Կոմատոզ, շատ հազվադեպ է գիտակցված: Ոչ կամ թեթև ռեֆլեքսներ: Շատ մակերեսային շնչառություն և դանդաղ սրտի հաճախություն: Սրտի ռիթմի լուրջ խնդիրների հավանականությունը:
*  – Հնարավոր են սրտի ռիթմի լուրջ խանգարումներ, և շնչառությունը կարող է ցանկացած պահի կանգ առնել: Մարդը կարող է թվալ, թե մահացած է:
*  կամ ավելի քիչ – Մահը սովորաբար տեղի է ունենում սրտի անկանոն բաբախյունի կամ շնչառության կանգի պատճառով; Այնուամենայնիվ, հայտնի է, որ որոշ հիվանդներ գոյատևում են  ցածր մարմնի ջերմաստիճանում:

Կան ոչ խոսքային մարմնական նշաններ, որոնք կարող են ակնարկել մարդու մարմնի ցածր ջերմաստիճանի մասին, որոնք կարող են օգտագործվել դիսֆազիա ունեցողների կամ նորածինների համար: Ոչ սառը նշանների օրինակները ներառում են անշարժություն և անտարբերություն, մաշկի անսովոր գունատություն լույսի ներքո: մաշկած մարդիկ, իսկ արական սեռի ներկայացուցիչների մոտ՝ կծկվել և կծկվել։

## Շրջակա միջավայրի պայմաններ
Շրջակա միջավայրի պայմանները, առաջին հերթին ջերմաստիճանը և խոնավությունը, ազդում են կաթնասունների մարմնի ջերմակարգավորման ունակության վրա: Հոգեմետրիկ ջերմաստիճանը, որի հիմնական բաղադրիչը խոնավ լամպի ջերմաստիճանն է, մեծապես սահմանափակում է ջերմակարգավորումը: Ենթադրվում էր, որ թաց լամպի ջերմաստիճանը մոտ 35&nbsp;°C (95&nbsp;°F) ամենաբարձր կայուն արժեքն է, որը համապատասխանում է մարդկային կյանքին:

Երիտասարդների վրա ջերմության ազդեցության վերաբերյալ 2022 թվականի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ թաց լամպի կրիտիկական ջերմաստիճանը, որի դեպքում ջերմային սթրեսն այլևս չի կարող փոխհատուցվել, երիտասարդ, առողջ մեծահասակների մոտ, ովքեր կատարում են առաջադրանքներ նյութափոխանակության չափավոր արագությամբ՝ ընդօրինակելով առօրյա կյանքի հիմնական գործողությունները: շատ ավելի ցածր էր, քան սովորաբար ենթադրվում էր 35&nbsp;°C (95&nbsp;°F), մոտավորապես 30,55&nbsp;°C (86,99&nbsp;°F) 36–40-ում։ °C (97–104&nbsp;°F) խոնավ միջավայրեր, սակայն աստիճանաբար նվազում է ավելի տաք, չոր միջավայրերում։

Ցածր ջերմաստիճանի դեպքում մարմինը ջերմակարգավորում է ջերմություն առաջացնելով, բայց դա դառնում է անկայուն ծայրահեղ ցածր ջերմաստիճանի դեպքում:

## Պատմական ըմբռնում
19-րդ դարում գրքերի մեծ մասը մեջբերում էր «արյան ջերմությունը» որպես 98&nbsp;°F, մինչև որ մի ուսումնասիրություն հրապարակեց մեծ նմուշի միջինը (բայց ոչ շեղումը) որպես  Հետագայում, այդ միջինը լայնորեն մեջբերվեց որպես «37 °C կամ 98.4 °F» քանի դեռ խմբագիրները չեն հասկացել, որ 37&nbsp;°C-ը հավասար է 98,6&nbsp;°F-ի, ոչ թե 98,4&nbsp;°C-ի Ֆ. 37&nbsp;°C արժեքը սահմանել է գերմանացի բժիշկը Կարլ Ռեյնհոլդ Ավգուստ Վունդերլիխն իր 1868 թվականի գրքում,, որը դրել է ջերմաստիճանի գծապատկերները՝ որպես համատարած կլինիկական կիրառություն։ Բառարանները և այլ աղբյուրները, որոնք մեջբերել են այս միջին ցուցանիշները, ավելացրել են «մոտ» բառը՝ ցույց տալու համար, որ կա որոշակի շեղում, բայց, ընդհանուր առմամբ, չեն նշել, թե որքան լայն է տարբերությունը։ է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական եզրեր
Կատեգորիա:Բժշկություն
Կատեգորիա:Ջերմակարգավորում