open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Միքայել Մելքումյան

**Միքայել Սերգեյի Մելքումյան** (), հայ կուսակցական-քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, Բարգավաճ Հայաստան կուսակցության անդամ, 5-րդ, 6-րդ և 7-րդ գումարման Ազգային ժողովների պատգամավոր, ԲՀԿ խորհրդարանական խմբակցության անդամ։ 6-րդ գումարման Ազգային ժողովի փոխնախագահ։ ՀՀ ԱԺ տարածաշրջանային և եվրասիական ինտեգրման հարցերի մշտական հանձնաժողով  նախագահն է։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1962 թվականի ապրիլի 1-ին՝ Երևանում։ Ծառայել է խորհրդային բանակում։

## Կրթություն
1983 թվականին ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում։ 1987 թվականին նույն համալսարանում ստացել է ասպիրանտի որակավորում։ Տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր է։

## Աշխատանքային գործունեություն
1987-1990 թվականներին որպես դասախոս աշխատել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի արդյունաբերության էկոնոմիկայի ամբիոնում։ 1999-2000 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ սոցիալական ապահովության նախարարության աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնը։ 2000 թվականից ՀՊՏՀ-ի միկրոէկոնոմիկայի եւ ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման ամբիոնի պրոֆեսոր է։ 2000-2003 թվականներին եղել է ՀՀ պետական գույքի կառավարման նախարարի տեղակալ։

## Քաղաքական գործունեություն
2012 թվականի մայիսի 6-ին համամասնական ընտրակարգով «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունից ընտրվել է 5-րդ գումարման, 2017 թվականի ապրիլի 2-ին՝ «Ծառուկյան» դաշինքից 6-րդ գումարման, 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին՝ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունից 7-րդ գումարման ԱԺ պատգամավոր։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։

## Երկեր
* Երկրորդային հումքային ռեսուրսների օգտագործման պրոբլեմը ՀՀ-ում, Երևան, 1991։
* Ձեռնարկատիրություն և ներդրումներ, Երևան, 1998։
* Պետական գույքի կառավարումը և բիզնեսը, Երևան, 2001։
* Ձեռնարկատիրություն և բիզնես, Երևան, 2006։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Միքայել Մելքումյանի հեղինակած և համահեղինակային գրքերը և հոդվածները ՀՊՏՀ էլեկտրոնային գրադարանում

Կատեգորիա:21-րդ դարի հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ կուսակցական գործիչներ
Վալենտինա Հյուգո

**Վալենտինա Հյուգո** (ծննդյան անունը՝ *Վալենտինա Մարի Օգյուստին Գրոս*, , ), ֆրանսիացի նկարչուհի, պատկերազարդող։

## Կենսագրություն
Վալենտինա Գրոսը ծնվել է 1887 թվականին, Ֆրանսիայի Բոլուն սյուր Մեր համայնքում, երաժիշտ Օգյուստ Գրոսի և Զելի Դեմլենի () ընտանիքում։ Վալենտինայի սերն արվեստի, երաժշտության և թատրոնի հանդեպ նկատվել է դեռևս վաղ տարիքում։ 1907-1910 թվականներին ուսանել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում։

1914 թվականից մտերիմ է եղել Էրիկ Սատիի և Ժան Կոկտոյի հետ, ակտիվորեն մասնակցել է «Տոնահանդես» բալետի ստեղծմանը, այնուհետև սերտ բարեկամական հարաբերություններ է ունեցել ֆրանսիացի «Վեցյակ» կոմպոզիտորների հետ։

Ապագա ամուսնուն՝ ֆրանսիացի հայտնի գրող Վիկտոր Հյուգոյի ծոռանը՝ Ժան Հյուգոյին, Վալենտինա Գրոսը  հանդիպել է պատերազմի ժամանակ, 1917 թվականին Միմի և Սիպ Գոդեբսկների տանը։ 1919 թվականին նրանք ամուսնացել են, Ժան Կոկտոն և Էրիկ Սատին եղել են նրանց հարսանիքի վկաները։

1928 թվականին Վալենտինան ծանոթացել է սյուրռեալիստների հետ և 1930-1936 թվականներին ակտիվորեն համագործակցել նրանց հետ։ Միանալով Սյուրռեալիստական հետազոտությունների բյուրոյին՝ 1931 թվականին ստեղծել է Objet à fonctionnement symbolique-ը, որը ներկայացվել է 1933 թվականին Exposition surréalistic ցուցադրման ժամանակ։ Խմբի հետ մասնակցել է այլ ցուցահանդեսների, այդ թվում՝ 1936 թվականին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ 1943 թվականին Հյուգոյի աշխատանքը ներառվել է  Պեգգի Գուգենհայմի Exhibition by 31 Women նյույորքյան շոուում։

1935 թվականին լուսանկարիչ Ման Ռեյնի մոտ եղել է մոդել (*Valentine Hugo with her painting Les Surréalistes 1935*): Վալենտինայի սյուռեալիստական աշխատաքներից են  Անդրե Բրետոնի, Արթյուր Ռեմբոյի, Ռենե Կրևելի, Պոլ Էլուարի, Տրիստան Տցարայի, Փոլ Մորանի և այլոց դիմանկարները։

Կյանքի վերջին տարիներն անց է կացրել միայնակության և աղքատության մեջ, վաճառել գրքերն ու նկարները։ Մահացել է իր ծննդյան օրը՝ 1968 թվականի մարտի 16-ին։

## Գրքերի պատկերազարդումներ
* Լոտրեամոն «Մալդորորի երգերը» (1933 թ.)
* Լյուդվիգ Ախիմ ֆոն Արնիմ «Contes bizarres» (1933 թ.)
* Ռեներ Շար «Placard pour un chemin des écoliers» (1937 թ.)
* Պոլ Էլուար «Կենդանիները և նրանց մարդիկ, մարդիկ և նրանց կենդանիները» (1937 թ.)
* Արթյուր Ռեմբո «Les Poètes de sept ans» (1939 թ.)
* Ռոժե Պեյրեֆիտ «Հատուկ բարեկամություն» (1946 թ.)
* Տրիստան Լերմիտ  «Le promenoir des deux amans» (1949 թ.)

## Ցուցահանդսներ
Առաջին անգամ 1933 թվականին Surindépendants  Սալոնում իր աշխատանքները ներկայացրել է սյուրռեալիստների հետ, այնուհետև ցուցադրություններ ունեցել աշխարհի տարբեր քաղաքներում։
* Տեներիֆ (1935 թ.)
* Կոպենհագեն (1935 թ.)
* Նյու Յորք (1937 թ.)
* Տոկիո (1937 թ.)

Վալենտինա Հյուգոյի ստեղծագործությունների հետահայաց ցուցադրությունը 1977 թվականին տեղի է ունեցել Culturel Thibaud de Champagne կենտրոնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Valentine Hugo  
* Работы Валентины Гюго в музеях мира 
* Перечень работ в коллекции Carlton Lake гуманитарных наук Гарри Рэнсома центр 

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատկերազարդողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Սեյիդ Յահյա Մուրթուզա մզկիթ

**Սեյիդ Յահյա Մուրթուզա մզկիթ** կամ **Հեզրեթի Էլի մզկիթ** (), 17-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրին։

## Պատմություն
[150px|thumb|left|Հեզրեթի Էլի մզկիթում [Շախսեյ-վախսեյ|Աշուրայի օրը]]
Սեյիդ Յահյա Մուրթուզա մզկիթը կառուցվել է 17-րդ դարի սկզբին։ Մզկիթը կառուցվել է Սեյիդ Յահյա Մուրթուզայի կողմից։ Մզկիթի մուտքի դուռի վրա կա տապանագիրը։ Տապանագիրում գրված է, որ, Սեյիդ Յահյա Մուրթուզա մզկիթը կառուցվել է Սեյիդ Յահյա Մուրթուզայի կողմից։ Այդ պատճառով, Մզկիթը կոչվում է Սեյիդ Յահյա Մուրթուզա մզկիթ։ Նա գործել է մզկիթում որպես կրոնական գործիչ։ Նա թաղվել է մզկիթի բակում։ Ներկայումս նրա գերեզմանը գտնվում է մզկիթի դռի կողքին։

Մզկիթը գտնվում է Շիրվանշահերի ապարանքների մոտ։ Մզկիթի շինարարությունը պատկանում է Շիրվան-Ապշերոնի ճարտարապետական դպրոցի։

Մզկիթը քառակուսի է։ Հարավային մասում կան երկու փոքր պատուհանները։ Մզկիթի հյուսիս-արևելյան մասում կա Աղոթքային դահլիճ։

## Պատկերասրահ

Həzrət Əli məscidi.JPG|Սեյիդ Յահյա Մուրթուզա մզկիթ
Hazrat Ali mosque 3.jpg|Մզկիթ 
Hazrat Ali Mosque.JPG|Մզկիթի տեսակետը
Həzrət Əli məscidinin interyeri.JPG|մզկիթ


## Տես նաև
* Իչարի Շահար (Բաքվի թաղամաս)
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Շիրվանշահերի ապարանքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Բրանլի փողոցի թանգարան

**Բրանլի փողոցի թանգարան** (), թանգարան Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։ Հիմնադրվել է Ֆրանսիայի հանրապետության նախագահ Ժակ Շիրակի նախաձեռնությամբ։ Բացումը տեղի է ունեցել 2006 թվականի հունիսի վերջին։ Թանգարանի շինարարությունը տևել է 10 տարի։ Ընդգրկում է Աֆրիկայի, Ասիայի, Օվկիանիայի և Ամերիկայի ժողովուրդների արվեստներիի նմուշների հավաքածուներ։ Թանգարանը կրում է «Բրանլիի առափնյա թանգարան» տեղագրական պաշտոնական անվանումը։

Թանգարանը գտնվում է Փարիզի 7-րդ թաղամասում, Սեն գետի ձախ ափին, Էյֆելյան աշտարակի հարակից տարածքում։ Մոտակայքում տեղակայված են Լուվր և Օրսե թանգարանները, Մեծ ու Փոքր պալատները, Տոկիյան պալատը։ Նախագծի հեղինակն է ֆրանսիացի հայտնի ճարտարապետ Ժան Նուվելը։

Թանգարանը համարվում է նորարար մշակութային հաստատություն, միևնույն ժամանակ թանգարան, կրթական և գիտահետազոտական կենտրոն, ինչպես նաև ակումբ, որտեղ տեղի են ունենում սոցիալական միջոցառումներ։ Թանգարանի կայքում վիրտուալ ճանապարհորդություն կատարելու հնարավորություն կա։

Թանգարանի ֆոնդում կան 300 հազար արվեստի նմուշներ, սակայն կենտրոնական թանգարանի շենքում ցուցադրվում են ընդամենը 3500 ցուցանմուշ, որոնք ներկայացված են աշխարհագրական սկզբունքով՝ Աֆրիկա, Ասիա, Օվկիանիա և Ամերիկա։

Թանգարանի խորհրդանիշը «Լա-Չուպիկուարո»-ն, որն իրենից ներկայացնում է 31 սմ երկարությամբ, կավից պատրաստված կանացի արձանիկ։ Այն Մինչկոլումբոսյան Ամերիկայի մշակույթի ցայտուն նմուշ է։

## Պատկերասրահ

La Chupicuaro (Musée du Quai Branly au palais du Louvre Pavillon des Sessions) (3709958999).jpg
Tambour Baoule (Musée du Quai Branly) (7101920813).jpg
Pavillon des Sessions 01.jpg
Chalchiuhtlicue, Musée du quai Branly.jpg
Moaï P1070742.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թանգարանի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Փարիզի թանգարաններ
Կատեգորիա:2006 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգագրական թանգարաններ
Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
DoubleTree

**DoubleTree by Hilton**, ամերիկյան հյուրանոցային ցանց և Hilton Worldwide կորպորացիայի մաս կազմող ապրանքանիշ։ DoubleTree  հյուրանոցների մեծ մասն անկախ հիմնադրված են և ղեկավարվում են ֆրանչայզինգի պայմանագրով, սակայն որոշները ղեկավարվում են Hilton Worldwide-ի կողմից։

DoubleTree-ն 2007 թվականից հետո ամենաարագ աճող Hilton ապրանքանիշն է հատկությունների քանակով, 2007-2015 թվականներին՝ առաջատարը սենյակների թվով։

## Պատմություն
Առաջին DoubleTree հյուրանոցը բացվել է 1969 թվականին Արիզոնայի Սքոթսդեյլ քաղաքում։ Այն գտնվում էր Սքոթսդեյլի նորաձևության հրապարակում և ստեղծվել էր Սեմ Քիթչելի կողմից։ Doubletree կորպորացիան 1997 թվականին միավորվեց Promus Hotel Corporation-ի հետ՝ միասին ստեղծելով Doubletree, Red Lion, Hampton Inn և Embassy Suites ապրանքանիշները։ 1999 թվականի դեկտեմբերին Hilton Hotels կորպորացիան ձեռք բերեց Promus Hotel Corporation-ը, որը ղեկավարում էր Doubletree Hotels և Promus-ի այլ հյուրանոցները նոր վերանվանված Hilton Worldwide-ի միջոցով։ 2011 թվականի սկզբին Hilton Worldwide-ը թողարկեց պատկերանիշ, որում Doubletree գրությունը փոխարինվեց DoubleTree by Hilton-ով։

2015 թվականին Երևանում բացվեց 
DoubleTree ցանցի հյուրանոց։

## Պատկերասրահ

DoubleTree hotel, Yerevan.jpg|DoubleTree հյուրանոց, Երևան
DoubleTree by Hilton Hotel Denver.jpg|DoubleTree հյուրանոց Դենվերում
Double Tree by Hilton, Stone Town, Zanzibar.jpg|Stone Town, Զանզիբար
Hotel-suite-living-room.jpg|Հյորանոցային համար, Օհայո


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հյուրանոցային ցանցեր
Ալդան (օդանավակայան)

** Ալդան օդանավակայան** — քաղաքացիական տարածաշրջանային օդանավակայան, որը գտնվում է Սախայի հանարապետության Ալդանսկի շրջանի Ալդան քաղաքում։ Ապահովում է կանոնավոր օդային հաղորդակցություն տարածաշրջանային կենտրոնի՝ Սախայի(Յակուտիա) հանրապետության մայրաքաղաք Յակուտսկի հետ։

## Տեխնիկական բնութագրեր
### [[Քաղաքացիական օդային նավատորմ|ՔՕՆ]] ընդունվող տեսակներ
Ան-2, Ան-24, Ան-26, Լ-410, Յակ-40 և այլն։

## Գործունեության ցուցանիշները

## Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ
Զոյա Բաժանովա

**Զոյա Կոնստանտինովնա Բաժանովա** (, ), ռուսական և խորհրդային դրամատիկական դերասանուհի, մանկավարժ։

Բանաստեղծ Պավել Անտոկոլսկու մուսան և կինը։

## Կենսագրություն
Զոյա Բաժանովան ծնվել է 1902 թվականի փետրվարի 8-ին Մոսկվայում։ Լինելով Եվգենի Վախթանգովի և Միխայիլ Չեխովի աշակերտուհին՝ դարձել է Վախթանգովի թատերական ստուդիայի դերասանուհի։ Այնուհետև, երբ 1926 թվականից ստուդիան ստացավ թատրոնի կարգավիճակ, դարձավ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի աշխատակազմի մաս՝ այնտեղ աշխատելով 1919-1958 թվականներին։ 1930-1957 թվականներին դասավանդել է Բ․ Շչուկինի անվան ուսումնարանում։

Լինելով ստուդիայի դերասանուհի՝ ծանոթացել է ստուդիայի երիտասարդ դերասան և պոետ Պավել Անտոկոլսկու հետ․ 1920 թվականին նրանք ամուսնացան (նախքան այդ նա կարճ ժամանակ ամուսնացած է եղել Նատալյա Շչեգլովայի հետ և ունեցել է դուստր)։ Բնակարան են ստացել 1928 թվականին Բոլշոյ Լյովշինսկի նրբանցքում Վախթանգովի թատրոնի աշխատակիցների համար հատուկ կառուցված շենքում, ուր և տեղափոխվել և բնակություն են հաստատել հինգերորդ հարկում․ բոլոր հարևանները նաև գործընկերներ էին։ Պատերազմի ժամանակ նրանք երկուսն էլ հանդես էին գալիս ռազմաճակատային բրիգադաներում։ Պավել Անտոկոլսկու որդին առաջին ամուսնությունից՝ Վլադիմիրը, զոհվել է պատերազմին՝ 1943 թվականին։

Զոյա Բաժանովան վախճանվել է ամուսնուց զգալիորեն շուտ։ Վերջինիս համար դա ծանր կորուստ էր։ Պավել Անտոկոլսկին կնոջ հիշատակին բանաստեղծական տողեր է նվիրել․

Все кончено. Но нет конца — концу. 
Нет и начала нашему началу. 
Но как тебе сегодня не к лицу, 
Что ты вчера навеки замолчала.

Բենիամին Կավերինը՝ Պ․ Անտոկոլսկու ընկերը, այդ սարսափելի վշտի մասին գրել է․

Թաղված է Վոստրյակովո գերեզմանատանը։ Տաս տարի անց նրա կողքը թաղվեց ամուսինը։

Բացի այն, որ Զոյա Բաժանովան մասնագիտությամբ դերասանուհի էր և դերասանական վարպետության ուսուցիչ, նա նաև մեկ այլ ստեղծագործական գործունեություն էր ծավալում՝ նա փայտից քանդակներ էր պատրաստում։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Գրականագետների տանը։

## Դերերը թատրոնում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի դասախոսներ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թատերական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Վոստրյակովո գերեզմանատանը թաղվածներ
Կերիբյուսի ամրոց

**Կերիբյուսի ամրոց** (), ամրոց Օդ գավառում, Լանգեդոկ Ռուսիլիոն շրջան, Ֆրանսիա։

Ամրոցը կառուցվել է` 10-րդ դարում։ Կերիբյուս կոչվել է հինգ «Կարկասոնյան եղբայրներից» մեկը, Ագիլար, Պեյրեպերտյուզ, Թերմ և Պյուիլորան ամրոցների հետ միասին, որոնք տեղակայված էին Ֆրանսիայի սահմանին։ Կերիբյուսը եղել է Կարկասոն կոմսության գլխավոր պաշտպանական կառույցը։ Նաև, ամրոցը պատկանում էր Բեսալին։ Հետագայում կառույցը կաթարների համար ծառայել է որպես ապաստան, որոնց պարտության մատնելուց հետո այն դարձավ կարևոր ռազմական նշանակություն ունեցող կառույց սահմանի վրա։ 1473 թվականին Արագոնի զորքերը գրավեցին Կերիբյուսը։ Ամրոցը կորցրեց իր նշանակությունը միայն Պիրենեյան խաղաղության ստորագրումից հետո։

1907 թվականին ամրոցն ընդգրկված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների ցանկում։ Այսօր Կերիբյուսը պատմական վայր է, ծովի մակարդակից 728 մ բարձրության վրա։ 1950-ականներին և 1998-2002 թվականներին ամրոցում իրականացվել են վերականգնողական աշխատանքներ։

## Պատկերասրահ

P1100568Queribus04.JPG
Cucugnan Queribus AL07.jpg
Château de Quéribus042.JPG
Château de Quéribus, France 03.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ministry of Culture database entry for Château de Quéribus

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ
Ամդերմա (օդանավակայան)

**Ամդերմա՝** քաղաքացիական տարածաշրջանային օդանավակայան՝ Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Ամդերմա գյուղական բնակավայրում։ Մինչ 1990-ական թվականները օգտագործվել է նաև որպես ռազմական օդանավակայան։ 1956 թ.-ից մինչև 1993 թթ. օդանավակայանում բազավորված է եղել Պոլոցկի Սուվորովի 3 աստիաճանի շքանշանակիր Գվարդիական կործանիչ ավիագունդը, որի կազմի մեջ են գտնվել կործանիչներ՝ Միգ-19Պ, Յակ-25, Տու-128 (1969 թ-ից), Միգ-31 (1987 թ-ից)։ Ամդերմա Օդանավակայանը 2-րդ դասի է, կարող է ընդունել  Իլ-76, Տու-134 օդանավերը , և բոլոր թեթև տեսակները, ինչպես նաև ցանկացած տեսակի ուղղաթիռներ։  Առավելագույն քաշը օդանավի չպետք է գերազնացի 200 տոննան։

Ամդերմա օդանավակայանում, ամիսը երկու անգամ իրականացվում է Նորդավիա ավիաընկերության չվերթը՝ Ան-24 տիպի օդանավով՝ Արխանգելսկ - Նարյան Մար - Ամդերմա երթուղով, ինչպես նաև ամիսը երկու անգամ «Նարյան Մարի միացյալ ավիաջոկատ>» ավիաընկերությունը իրակացնում է չվերթներ Նարյան Մարից՝ Ան-2 տեսակի ինքնաթիռով կամ Մի-8  ուղղաթիռով։

## Տեխանիկական բնութագրեր
### [[Քաղաքացիական օդային նավատորմ|ՔՕՆ]] ընդունվող տեսակներ
Ան-2, Ան-24, Ան-26, Ան-30, Ան-72, Ան-74, Ան-148, Իլ-76, Տու-134, Տու-154, Տու-204, Տու-214, Sukhoi Superjet-100 և այլն, ցանկացած տեսակի ուղղաթիռներ։

## Գործունեության ցուցանիշներ

## Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ամդերմա Օդանավակայանը Aviapages.ru-ի տեղեկագրքում

Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ
Օսիպ Բասով

**Օսիպ Նիկոլաևիչ Բասով** (, ), խորհրդային դրամատիկական դերասան, ռեժիսոր և թատերական մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1933)։

## Կենսագրություն
Օսիպ Բասովը ծնվել է 1892 թվականի փետրվարի 14-ին։ 1918 թվականին ընդունվել է Մամոնովի ստուդիա։ Հաջորդ տարի հեռացել է այնտեղից և ընդունվել մեկ այլ թատերական խումբ, որը ղեկավարում էր Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի դերասան, Ստանիսլավսկու աշակերտ Եվգենի Վախթանգովը։

1919-1922 թվականներին ուսանել է ստուդիայում՝ Ե․ Վախթանգովի ղեկավարությամբ։ Օսիպ Բասովը կանգնած է Մոսկվայի Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի ստեղծման և զարգացման հիմքում։

Ավելի ուշ, երբ ստուդիան դարձավ թատրոն, դարձել է առաջատար դերասաններից մեկը և սկսել է ինքը ներկայացումներ բեմադրել։ Որպես Վախթանգովի աշակերտ՝ միշտ աշխատել է նույն ոճաբանությամբ՝ կրելով և իր աշակերտներին փոխանցելով իր ուսուցչի թատերական մշակումների և գեղագիտության հիմնական դրույթները։

Բացի թատրոնում իր հիմնական աշխատանքից, ներկայացումներ է բեմադրել Մոսկվայի մանկական թատրոնում և Գորկու երկրամասի 3-րդ կոլխոզային թատրոնում։ 1934 թվականին ղեկավարել է Մոսկվայի ժամանակակից թատրոնը։

Օսիպ Բասովը մահացել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Մոսկվայում։

## Գործունեություն
### Դերերը թատրոնում

### Ռեժիսոր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային թատերական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական մանկավարժներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Սլավիկ Հայրապետյան

**Սլավիկ Սամվելի Հայրապետյան**  (), հայ գեղասահորդ։ Հայաստանի յոթակի չեմպիոն, մեծահասակների մի շարք միջազգային մրցաշարերի մեդալակիր, Եվրոպայի ու աշխարհի առաջնությունների մասնակից։

## Անձնական կյանք
Սլավիկ Հայրապետյանը ծնվել է 1996 թվականի մարտի 16-ին Երևանում։ Հայրը՝ Սամվել Հայրապետյանը, գեղասահքի մարզիչ է, իսկ կրտսեր եղբայրը՝ Սարգիս Հայրապետյանը, նույնպես գեղասահորդ է։

## Կարիերա
Սլավիկ Հայրապետյանը գեղասահքի պատանիների գրան պրիում իր նորամուտը կատարել է 2009 թվականին։ 2010 թվականի մարտին նա մեկնել է Հաագա (Նիդերլանդներ)՝ առաջին անգամ մասնակցելու աշխարհի պատանեկան առաջնությանը, սակայն կարճ ծրագրում 34-րդ տեղն զբաղեցնելուց հետո հեռացվել է։ Նա անհաջողություն է ունեցել նաև 2011 և 2012 թվականներին։

2013 թվականին Միլանում (Իտալիա) անցկացվող աշխարհի պատանեկան առաջնությունում Սլավիկ Հայրապետյանը կարճ ծրագրում գրավել է 23-րդ տեղը, իսկ վերջնական արդյունքում՝ 21-րդը։ Նա աշխարհի պատանեկան առաջնության եզրափակիչ փուլին է հասել նաև 2015 թվականին Տալլինում (Էստոնիա), որտեղ նա գրավել է 24-րդ տեղը, ինչպես նաև 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որ անցկացվել է Օստրավայում (Չեխիա)։

## Ծրագրեր

## Ամենաբարձր միավորներ
*CS - Challenger Series,  ՊԳՊ - պատանիների գրան պրի*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սլավիկ Հայրապետյանի էջը Չմշկորդների միջազգային միության կայքում
* Սլավիկ Հայրապետյանը Tracings.net կայքում

Կատեգորիա:Հայ գեղասահորդներ
Նիժնի Տագիլի ռազմական փառքի հուշահամալիր

**Նիժնի Տագիլի ռազմական փառքի հուշահամալիր** (, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հուշահամալիր),  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհված նիժնիտագիլցի զոհված զինվորների փառքի և հիշատակի, ինչպես նաև  փառքին ու հիշատակին, ինչպես նաև Գուլագի համակենտրոնացման ճամբարների բանտարկյալների հիշատակին նվիրված Նիժնի Տագիլի գլխավոր հուշահամալիրն է։ Գտնվում է Նիժնի Տագիլի Լենինսկի շրջանի Կուշվինսկի խճուղի 1ա / 1 (ադմինիստրացիա) հասցեում, քաղաքի կենտրոնական Ռոգոժինսկի գերեզմանատան տարածքում։

## Նկարագրություն
Նիժնի Տագիլ քաղաքի Հայրենական մեծ պատերազմի հերոսներին նվիրված «Ռազմական փառքի հուշահամալիրի» կենտրոնական հուշարձանը գտնվում է Ռոգոժինսկի գերեզմանատան տարածքում։ Հուշահամալիրը գտնվում է բետոնե սալիկներով ծածկված լայն հարթակի վրա։ Հուշարձանի կենտրոնական հատվածում ընկած մարտիկների զանգվածային գերեզման է՝ շրջապատված խոնարհված չուգունե պիլոններով, որոնց վրա փորագրված են Հայրենական մեծ պատերազմի տագիլցի զոհվածների անունները։ Մուտքի մոտ գտնվող ավելի բարձր մարմարե պիլոնի վրա փորագրված է. «Սոցիալիստական հասարակության ընկած պաշտպանների հավերժ հիշատակի համար» և փորագրված է հնգաթև խորհրդային աստղը։

Հրապարակի վերջում հուշահամալիրի հիմնական օբյեկտն է`«Մայր հայրենիք» հուշարձանը։ Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է կնոջ քանդակ, որը մարմնավորում է հայրենիքի կերպարը։ Կնոջ բրոնզե ֆիգուրը տեղադրված է բարձր երկաթբետոնե պատվանդանի վրա, ոտքերի մոտ կա դափնեպսակ։ Հուշարձանի ներքևի մասում՝ սև մարմարի վրա վառվում է հավերժական կրակը, որի շուրջ հնգաթև խորհրդային բրոնզե աստղն է։

Հուշահամալիրը բացվել է 1950 թվականին. բացումը նվիրված էր Մեծ հաղթանակի տոնակատարությանը։ Հուշարձանի ճարտարապետ է Վ. Դանը։ Ավելի ուշ, 1985 թվականին, Հաղթանակի տարելիցի օրը, բացվել է քանդակագործ Վասիլի Միխայլովիչ Ուշակովի «Մայր հայրենիք» հուշարձանը։ Ամեն տարի մայիսի 9-ին հուշահամալիրում տեղի են ունենում Հաղթանակի օրվա տոնակատարություններ։

; Ստալինյան ճնշումների զոհերի և Տագիլլագ ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ բանտարկյալների հուշարձան
Նեկրոպոլի տարածքում տեղադրված է նաև Տագիլլագ ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ բանտարկյալների հուշարձան հիշատակին նվիրված ստելա։ Հուշարձանը գրանիտե սալաքար է, գերմաներեն արձանագրություններով` ի հիշատակ տեղահանվածների և ռուսերեն. «Տագիլլագ ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ 10-78 շինջոկատի զինվորների հիշատակին» և «1941-1945»:

Հուշարձանը բացվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։ Ամեն տարի օգոստոսի 28-ին Նիժնի Տագիլ, Կուշվա, Նևյանսկ և շրջակա այլ քաղաքների և գյուղերի տեղահանված գերմանացիների հարազատները հավաքվում են ստելայի մոտ`զոհվածների հիշատակը հարգելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Е. В. ИЛЬИНА [О ПАМЯТНИКЕ «МАТЬ РОДИНА» В НИЖНЕМ ТАГИЛЕ](http://artmnt.ru/siteimages/__(2).pdf), 2011]
* 
* Мемориал воинской славы (Нижний Тагил)
* Рогожинское кладбище, Нижний Тагил

Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի հուշարձաններ
Մարիա Բերդինսկիխ

**Մարիա Իգորևնա Բերդինսկիխ** (, ), ռուսական կինոյի ու թատրոնի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մարիա Բերդինսկիխը ծնվել է 1987 թվականի օգոստոսի 3-ին Դորոնիչի գյուղում։ 2008 թվականին ավարտել է Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը (Վլադիմիր Իվանովի դասարանը)։ 2008 թվականից՝ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասանուհի։

Խաղում է հիմնական խաղացանկի ներկայացումներում, նկարահանվում է նաև կինոյում։

### Ընտանիք
Ամուսինը՝ դերասան Լեոնիդ Բիչևինն է (ծնվ․ 1984)։

Որդին՝ Իվանը, ծնվել է 2014 թվականին։

## Մրցանակներ և պարգևներ
* «Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակ՝ «Լավագույն առաջնելույթ կատարող» անվանակարգում «Քեռի Վանյան» ներկայացման մեջ Սոնյայի դերակատարման համար։

## Դերեր
### Թատրոնում

### Կինոյում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մարիա Բերդինսկիխը Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի կայքում

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:«Բյուրեղապակյա Տուրանդոտ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Իշուկներով ծովափի երկայնքով (նկար)

**«Իշուկներով ծովափի երկայնքով»** (), հոլանդացի ժանրային գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Իսաակ Իսրայելսի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1898-ից 1901 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 51 × 70 սմ։

«Իշուկներով ծովափի երկայնքով» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Պետական թանգարանում (Ամստերդամ, Նիդերլանդներ)։

## Պատմություն
1886 թվականից նկարի հեղինակը՝ Իսաակ Իսրայելսը բնակվել է Ամստերդամում, սակայն 1890-ական թվականների կեսերին՝ հատկապես ամռանը, նա հաճախակի էր լինում Հաագայում, որտեղ գտնվում էր հայրը՝ հայտնի իմպրեսիոնիստ-գեղանկարիչ Յոզեֆ Իսրայելսը։ Հայր և որդի միասին վարձակալում էին Սխեվենինգենում գտնվող Օրանիե-Օտել վիլլան։ Իսրայելս կրտսերը նախընտրում էր հանգստանալ ծովափին՝ վայելելով արևն ու ծովը օրվա տարբեր պահերին։ Այդ ընթացքում նրանք մի շարք նկարներ վրձնեցին, որոնք հիմնականում իմպրեսիոնիզմի ոճով էին ստեղծվում։ Կտավներում հանդիպում էին երեխաներ, որոնք իշուկներին նստած տեղաշարժվում էին ծովափի երկայնքով. այդ ժամանակ մեծ տարածում ուներ ծովափերին էշերով զբոսանքը։

## Նկարագիր
ձախից|մինի|300x300փքս|«Զբոսանք իշոկներով», Իսաակ Իսրայելս, պահպանվում է Ամստերդամի պետական թանգարանում
«Իշուկներով ծովափի երկայնքով» ստեղծագործությունում հեղինակը վրձնել է ճերմակազգեստ երեք փոքրիկ աղջկա, որոնք ծավափի երկայնքով տեղաշարժվում են իշուկներին նստած։ Աղջիկներից երկուսի գլխին կարմիր գլխարկ կա, իսկ ամենակրտսեր աղջկա գլխին՝ սպիտակ։ Նրանց հետևից քայլում է բոկոտն մի տղա, որի հագին կապույտ վերնաշապիկ է, մոխրագույն տաբատ և նույն գույնի կեպի. այդ տղան իշապան է։ Աղջիկները նկարիչների ծանոթներից մեկի դուստրներ են։ Ձախից աջ նկարված են՝ Ագաթա Պաուվը, Սուզե Փոնթը և Ագաթայի կրտսեր քույրը։ Գեղանկարիչը կտավին հաղորդել է ամառային օրվա անհոգությունը՝ թեթև զեփյուռ, ջերմություն և ալիքների աղմուկը։

Կտավը ողողված է արեգակնային լույսով։ Դա, առաջին հերթին, հեղինակի տպավորությունն է արևային օրից։ Այս և նույն շարքի մյուս նկարներն արված են իմպրեսոնիզմի ոճով։

## Գրականություն
* M. van Heteren, G. Jansen, R. de Leeuw: *Poëzie der werkelijkheid; Nederlandse schilders van de negentiende eeuw*. Rijksmuseum Amsterdam, Waanders Uitgevers, blz. 190-191, 187, 2000. ISBN 90-400-9419-5
* Wagner, Anna: *Isaac Israëls*. Lemniscaat, Rotterdam, 1967, herdruk 1985.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*'Ezeltje rijden langs het strand' op de website van het Rijksmuseum
*'Ezeltje rijden langs het strand' op Avro-cultuurbeeld 
*Scheveningse schilderijen van Israëls

Կատեգորիա:1898 նկարներ
Կատեգորիա:Ամստերդամի պետական թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ
Կատեգորիա:Իսաակ Իսրայելսի նկարներ
Նիժնի Տագիլի Պ. Պ. Բաժովի անվան պատանի հանդիսատեսի թատրոն

**Նիժնի Տագիլի Պ. Պ. Բաժովի անվան պատանի հանդիսատեսի թատրոն** (), Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքի չորս թատրոններից մեկն է, քաղաքի բոլոր թատրոններից ամենափոքրը։ Թատրոնը ստեղծվել է «Ուրալ» կինոթատրոնի սրահներից մեկի հիման վրա։ Գտնվում է քաղաքի Լենինսկի շրջանում, Կոսմոնավտների և Ֆրունզեի փողոցների խաչմերուկում։

## Պատմություն
Պատանի հանդիսատեսի թատրոնը ստեղծվել է հին «Ուրալ» երկհարկանի կինոթատրոնի հենքի վրա։ 1956 թվականից «Ուրալ» կինոթատրոնը երբեք չէր փակել։ Կառույցը քանդվել էր և անհրաժեշտ էր լուրջ վերանորոգում, որի համար քաղաքը միջոցներ չուներ։ 2010 թվականի ամռանը «Ուրալ» կինոթատրոնը փակվեց։ Հիմնարկը վերակազմավորվեց և դարձավ շրջանի բնակիչների համար հանգստի կենտրոն։ Ավելի ուշ սրահներից մեկում բացվեց մասնավոր թատրոն երեխաների և նրանց ծնողների համար։

Թատրոնը կոչվել է  խորհրդային գրող և ժողովրդական բանահավաք Պավել Պետրովիչ Բաժովի պատվին, ով առաջին է կատարել ուրալական հեքիաթների գրական մշակումը։ «Մալախիտե զարդատուփ» գրքի համար ստացել է Ստալինյան մրցանակ։

## Ռեպերտուար
Թատրոնը հիմնականում ուղղված է կրտսեր, միջին և դպրոցական տարիքի հանրությանը։ ներկայացվող հիմնական ստեղծագործություններն են՝ հեքիաթներ, մանկական ներկայացումներ, երբեմն` տիկնիկային թատրոններ։ Բացի այդ, կազմակերպվում են շրջիկ ներկայացումներ ճամբարներ, դպրոցներ, մանկապարտեզներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Архив мероприятий от: Нижнетагильский Театр Юного зрителя при МБУК "ДЦ"Урал" 
* Тагильские истории. Тагильские кинотеатры 

Կատեգորիա:2013 հիմանդրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թատրոններ
Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին

«**Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին»** (), Մաքսիմ Գորկու բանաստեղծական բալլադը, որը նրա կողմից գրվել է ենթադրաբար 1896 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1917 թվականին «Լետոպիս» ամսագրում։  Գրողի ամենավաղ ստեղծագործություններից մեկն է։

Ըստ գրականագետ Նիկոլայ Պիկսանովի, բալլադը գրվել է 1890-ական թվականների առաջին կեսերին, ստեղծագործությունը կապելով գրողի անձնական ապրումների և Օլգա Կամինսկայի հանդեպ տածած նրա զգացմունքների հետ։ Ըստ Եկատերինա Պեշկովայի հիշողությունների բալլադը գրվել է 1896 թվականին՝ մինչև Ղրիմ մեկնելը կամ 1897 թվականի սկզբին։ Բալլադը այդ ժամանակ ընթերցվել է ընտանեկան միջավայրում, բայց չի հրատարակվել։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Գորկին կրկին վերամշակում է բալլադը։ Վերամշակված խմբագրությունը վերագրվում է 1914-17 թվականներին։ Փոփոխված տարբերակի ձեռագրում կան բազմաթիվ ոճաբանական ուղղումներ և երկու ենթավերնագիր։ Առաջինը նշված է. «Վերագրված է Բեռնարդ դե Վայտրադուրնին՝ Ռենեյի բարի արքային»։ Երկրորդը նշված է. «Վերագրված է Գյուգու դե Բրյունին՝ Ռենեյի բարի արքային»։

Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին ստեղծագործությունը առաջին անգամ տպագրվել է 1917 թվականին «Լետոպիս» ամսագրում (№ 7-8, էջ 81-84)։ Նույն թվականին նկարազարդումներով տպագրվել է Պետրոգրադի «Ազատ արվեստ» ամսագրի 6-րդ համարում։ 1969 թվականին ստեղծագործությունը հրապարակվել է Գորկու ակադեմիական երկերի ժողովածուի երրորդ ամբողջական հատորում։

Իմաստային առումով «Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին» ստեղծագործությունը պատկանում է Գորկու վաղ պատմվածքների շարքին, գրված «ուժեղ մարդկանց» ժամանակների մասին։ «Զրույց կոմս էտելվուդ դե Կոմինի և վանական Թոմ Էշերեյի մասին», «Նորմանների վերադարձը Անգլիայից», «Սիրո Կուրությունը», որոնք գրվել են 1890-ական թվականների կեսերին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու աշխատություններ
Մահվան տեսիլ

**Մահվան տեսիլ**, բանաստեղծություն, Եղիշե Չարենցի գրական ստեղծագործությունը, որը գրվել է 1920 թվականին։ 1933 թվականին ներառվել է «Գիրք ճանապարհի» ժողովածուում։

## Սյուժե և գաղափար
Չարենցի հայրենասիրական ստեղծագործությունների մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում «Մահվան տեսիլը»։ Բանաստեղծությունը իր մեջ պատկերում է հայ ժողովրդի 19-20-րդ դարերի ճակատագիրը, ուր նկարագրված է հայերի ազատագրական պայքարի ուղին։ 1920 թվականին նորաստեղծ Հայաստանը շրջապատված էր թշնամիներով և գտնվում էր ծանր կացության մեջ։ Չարենցը թերհավատ էր երկիրը կառավարող իշխանությունների նկատմամբ, իսկ այդ ամենը խորացնում էին նրա ծանր ապրումները։ Հոկտեմբերի 6֊ին ծնունդ առավ «Մահվան տեսիլը»։ Բանաստեղծությունը իր մեջ խտացնում է Հայաստանի գորշ ճակատագիրը, անիրական թվացող հույսերը։ Սկզբից մինչև վերջ ստեղծագործությունում իշխում է մահը, որը դառնում է հայրենի հողի պատկերի գլխավոր գիծը։ Կյանքը ասես ծավալվում է կախաղանի շուրջ և իր ստվերով ծածկում ամեն ինչ։ Հայրենիքի այս վիճակը տեսնելով` հերոսը առաջին հերթին մտածում է իր պատասխանատվության ու մեղքի մասին։ Ի տարբերություն ուրիշների` այդ ամենի մեջ Չարենցն ինքն իրեն էր մեղադրում։ Բանաստեղծը, որն իր ճակատագիրն արյան կանչով ձուլել էր ժողովրդի հետ, այդ ճգնաժամային պահին ոտքի է կանգնում, որպեսզի դառնա վերջին զոհը, կախաղանից կախված վերջին օրորվող մարմինը։ Եվ նա հայրենիքի փրկության համար իրեն զոհ է առաջարկում։

«Մահվան տեսիլ» վերնագրով Չարենցը գրել է ևս երկու ստեղծագործություն` նվիրված Ալեքսանդր Թամանյանի հիշատակին և հայրենիքին։

## Մշակույթում
Չարենցի մահվան օրը՝ նոյեմբերի 27֊ին, ներկայացվեցին բանաստեղծի կյանքի ողբերգական դրվագները «Մահվան տեսիլ» գեղարվեստական կինոդրամայում, որը նկարահանված է Եղիշե Չարենցի կնոջ՝ Իզաբելա Չարենցի հուշերի հիման վրա։

## Արտաքին հղումներ
* Եղիշե Չարենց – ՄԱՀՎԱՆ ՏԵՍԻԼ
* Եղիշե Չարենց «Մահվան տեսիլ» Վերլուծություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայերեն ստեղծագործություններ
Իոնա Բիյ-Բրոդսկի

**Իոնա Աբրամովիչ Բիյ-Բրոդսկի** (, ), խորհրդային կինոյի ու թատրոնի դերասան։

## Կենսագրություն
Իոնա Բիյ-Բրոդսկին ծնվել է 1896 թվականի հուլիսի 8-ին։

Նկարչական դասերի է հաճախել Ֆ․ Կազաչինսկու մոտ Ելիսավետգրադում։ Պատերազմի ժամանակ հայտնվել է Լատվիայի գերմանական համակենտրոնացման ճամբարում։

Կինոյում առաջին դերը եղել է էպիզոդիկ դեր «Զրահագնաց Պոտյոմկին» ֆիլմում, որն էկրան է բարձրացել 1925 թվականին։ Հիմնականում նկարահանվել է կատակերգական և երաժշտական ֆիլմերում, դրամաներում, մյուզիքլներում․ կատարում է երկրորդական, սակայն հիշարժան դերեր։ Աշխատել է Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնում։

Իոնա Բիյ-Բրոդսկին մահացել է 1963 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Դիակիզվել է, աճյունասափորը թաղված է Նոր Դոնսկոյ գերեզմանատանը՝ № 18 աճյունասափորանոցում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կինոյի աստղերը, որոնք հեռացել են կյանքից

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ
Գուրգեն Վարդանյան

**Գուրգեն Նորիկի Վարդանյան** (), գեղասահքի հայ մարզիչ և նախկին գեղասահորդ (ներկայացրել է Խորհրդային Միությունը), որ եղել է կանանց մենասահքի Եվրոպայի հունգարացի առաջին չեմպիոնի՝ Յուլիա Շեբեշտյանի մարզիչը։ Ներկայում աշխատում է Միացյալ Թագավորությունում։

## Կենսագրություն
Գուրգեն Վարդանյանը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Երևանում (Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ)։ Գեղասահքով զբաղվել սկսել է 1976 թվականին Երևանում, Ելենա Սլեպովայի գլխավորությամբ։ Առաջին խոշոր մրցումներից մեկը դարձել է 1978 թվականին Սվերդլովսկում անցկացված ԽՍՀՄ ժողովուրդների ձմեռային Սպարտակիադան, որին նա մասնակցել է պատանիների շարքում։ 1978 թվականից մինչև 1980 թվականն ընդգրկված է եղել ԽՍՀՄ երիտասարդական, 1980-1987 թվականներին՝ ազգային հավաքականներում։ Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո մարզվել է Էդուարդ Պլիների, ապա խորհրդային ականավոր մարզիչ Ելենա Չայկովսկայայի մոտ 1980 թվականից մինչև 1986 թվականը։ Մասնակցել և մրցանակների է արժանացել միջազգային տարբեր մրցաշարերում։ 1983, 1986, 1987 թվականներին Գուրգեն Վարդանյանը նվաճել է ԽՍՀՄ գավաթը, իսկ 1984 թվականին նրան շնորհվել է միջազգային կարգի սպորտի վարպետի կոչում։

Գուրգեն Վարդանյանը վերադարձել է Հայաստանի 1987 թվականին և սկսել աշխատել որպես մարզիչ այն մարզադպրոցում, որտեղ ինքն էր սկսել զբաղվել գեղասահքով, ապա դարձել է նրա տնօրենը։ 1989 թվականի դեկտեմբերին Գուրգեն Վարդանյանը Հունգարիայի գեղասահքի ֆեդերացիայի հրավերով մեկնել է Հունգարիա, որտեղ աշխատել է հունգարացի առաջատար գեղասահորդների հետ։ Նրա սաների թվում են եղել Հունգարիայի չեմպիոններ, աշխարհի ու Եվրոպայի առաջնությունների մասնակիցներ Թամարա Դորոֆեևը և Դիանա Փոթը, ինչպես նաև Հունգարիայի իննակի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն Յուլիա Շեբեշտիենը։ Վերջինիս հետ Գուրգեն Վարդանյանն սկսել է աշխատել 1989 թվականի վերջերին, երբ նա եղել է ինը տարեկան և որոշակի ընդմիջումներով շարունակել է մարզել Շեբետիենին նրա ողջ մարզական կարիերայի ընթացքում։ 1994 թվականից նա մարզել է նաև իր որդուն՝ Հունգարիայի տղամարդկանց մենասահքի քառակի չեմպիոն Տիգրան Վարդանյանին։

2010 թվականի ապրիլին Գուրգեն Վարդանյանը տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա՝ Նոթինգհեմ, որտեղ աշխատել է որպես «National Ice Centre»-ի տնօրեն և զբաղվել մարզչական ախատանքով։ Նրա սաների թվում է եղել 2011 թվականի Մեծ Բրիտանիայի չեմպիոն Դևիդ Ռիչարդսոնը։

## Ընտանիք
* Քույրը՝ Հասմիկ Վարդանյան (ծնվել է 1967 թվականին), ԽՍՀՄ կանանց մենասահքի առաջնության եռակի մրցանակակիր պատանիների շարքում (1981-1983), ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, մարզիչ, Ռուսաստանի ֆիզկուլտուրայի, սպորտի և զբոսաշրջության պետական համալսարանի գեղասահքի և մանկավարժության ամբիոնի դոցենտ,
* Կինը՝ Երանյակ Իպակյան (ծնվել է 1963 թվականին), մարզիչ և խորեոգրաֆ, աշխատել է Հունգարիայի առաջատար մարզիկների հետ,
* Որդին՝ Տիգրան Վարդանյան (ծնվել է 1989 թվականի մարտի 26-ին Մոսկվայում), Հունգարիայի տղամարդկանց մենասահքի քառակի չեմպիոն (2007-2009, 2011), աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների մասնակից, ներկայացրել է Հունգարիան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գուրգեն Վարդանյանի հարցազրույցը «Ноев ковчег» թերթին 
* Г. Варданян: Юля для меня уже как дочь

Կատեգորիա:Գեղասահք
Կատեգորիա:Հայ գեղասահորդներ
Բիլ Մոքրեյ

**Ուիլյամ Ջորջ (Բիլ) Մոքրեյ** (, ), բասկետբոլի պատմաբան և վիճակագիր։ «Converse Basketball Yearbook»-ում հոդվածների հեղինակ և «NBA պաշտոնական ուղեցույցի հրատարակող, Բրիտանական հանրագիտարանում բասկետբոլի պատմության մասին հոդվածի հեղինակ։ 1965 թվականից Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ բասկետբոլի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար։

## Կենսագրություն
Բիլ Մոքրեյի հետաքրքրությունը բասկետբոլով սկսել է Պասաիկի միջնակարգ դպրոցի բարձր դասարաններում այն տարիներին, եր այդ դպրոցի թիմերը բարձրագույն հաջողությունների էին հասնում դպրոցի պատմության մեջ։ Վատ տեսողությունը թթույլ չէր տալիս Մոքրեյին խաղալ բասկետբոլ,և նա նվիրեց իրեն բասկետբոլի պատմության և վիճակագրության ուսումնասիրությանը։

1929 թվականին ավարտելով Ռոդ Այլենդի համալսարանը՝ Մոքրեյը շուտով համալսարանում զբաղեցրեց հասարակայնության հետ կապերի և տեղեկատվության գծով տնօրենի պաշտոնը։ Նրա օրոք Ռոդ Այլենդի ուսանողական հավաքականները ստացան «Ռեմս» ( — «խոյեր») անվանումը։ Նրան է պատկանում նաև Ռոդ Այլենդ համալսարանի բասկետբոլի թիմի մարզիչ Ֆրենկ Կինիի մարտավարության հանրայնացումը, որի հիմքում արագ անցումներն էին. Մոքրեյի «Րոպեում երկու միավոր» 16-էջանոց գրքույկը՝ թողարկված 1940 թվականին, Կինիին համազգային ճանաչում բերեց։ 1946 թվականին «Բոսթոն Սելթիկս» պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբի ստեղծումից հետո Մոքրեյը տեղափոխվեց այնտեղ և սկսեց վարել հասարակայնության հետ կապերի տնօրենի պաշտոնը։ Ավելի ուշ նա զբաղեցրեց «Բոսթոն Գադեն» սպորտային համալիրի տնօրենի և «Բոսթոն Սելթիկսի» փոխնախագահի պաշտոնները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ
Թիրիլ Էքհոֆ

** Թիրիլ Էքհոֆ** (, ), նորվեգացի բիաթլոնիստուհի։ Նորվեգիայի բիաթլոնի հավաքականի անդամ։
2014 թվականին կայացած ձմեռային օլիմպիական խաղերի բիատլոնի խառը փոխանցումավազքի չեմպիոն, և նույն օլիմիական խաղերի կանանաց փոխանցումավազքի արծաթե մեդալակիր, 2014 և 2018 թվականների օլիմպիական խաղերի մասս-ստարտ ոճի կրկնակի բրոնզե մեդալակիր, 2018 թվականին տեղի ուեցած Ձմեռային օլիմպաիական խաղերի բիատլոնի խառը փոխանցումավազքի արծաթե մեդալակիր։ 2016 թվականի Բիատլթոն կանանց աշխարհի չեմպիոն և 2016 թվականի Բիատլթոն կանանց փոխանցումավազքի աշխարհի չեմպիոն։ 2010 թվականանի մինչև 21 տարեկանների բիաթլոնի Եվրոպայի չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականի մայիսի 21-ին Բերում համայնքում մարզական ընտանիքում։ Նա հայտնի նորվեգացի բիատլոնիստ Ստին Էքհոֆֆի և բիատլոնիստուհի Կայի Էքհոֆֆի կրտսեր քույրն է։ 2016 թվականի գարնանը Թիլիլ Էքհոֆֆի մոտ ախտորոշվեց բրոնխիալ ասթմա։ Մարզուհին օգտագործում է ատրովենտ։

## Սպորտային կարիերա
### Վաղ շրջան
Թիլիլն 2010 թվականի մարտին Էստոնիայի Օտեպյաե քաղաքում մասնակցեց Բիատլոնի Եվրոպայի առաջնությանը, մինչև 21 տարեկանների խմբում։ Անհատական պայքարում նա դարձավ երրորոդը, սպրինտում գրավեց առաջին տեղը իսկ հետապնդում դիսցիպլինում նորից երրորոդն էր։ 
2010 թվականի մարտի 25-ին նա մասնակցեց Իտալիայի  Վալլե Դ'Աոստա մարզում տեղի ուենացած առաջին  Համաշխարհային ձմեռային ռազմա-սպորտային խաղերին, որտեղ 15 կիլոմետրանոց պահակազորային մրցավազքում դարձավ ոսկե մեդալակիր։

### Դեբյուտը աշխարհի առաջնությունում
Թիլիլ Էքհոֆֆը առաջին անգամ Բիատլոնի Աշխարհի առաջնության խաղերին է մասնակցել 2011 թվականի մարտի 17-ին Հոլյմենկոննենում տեղի ունեցած 2010-2011 մրցաշրջանի եզրափակիչ փուլում։ Սպրինտում զբաղեցնելով 50-րդ տեղը ցույց տալով նույն արդյունքը ինչ չեխ բիատլոնիստուհի Բարբարա Տոմեշովան, հետապնդում դիսցիպլինում գրավեց 46-րդ տեղը իսկ մասս-ստարտին չի մասնակցել։ Ելույթների արդյունքում նա ոչ մի ստուգողական միավոր չվաստակեց։

## Վիճակագրություն
### Հրաձգություն
Վիճակագրությունը ներառում էր բիաթլոնի աշխարհի առաջնության եւ օլիմպիական խաղերի կրակոցները, փոխանցումավազքը հաշվի առնելով 

### Ելույքները Օլիմպիական խաղերին

### Ելույթները Աշխարհի առաջնությունում

### Ելույթները Աշխարհի գավաթի խաղարկություններում

#### Հաղթանակներ Աշխարհիգավաթի առաջնություններում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նորվեգացի բիաթլոնիստներ
Կատեգորիա:Բիաթլոնիստուհիներ‎
Կատեգորիա:Նորվեգացի օլիմպիական չեմպիոններ
Միրուշա (այգի)

**Միրուշա** (, ), մասամբ ճանաչված Կոսովոյի Հանրապետության կենտրոնական մասում գտնվող Մետոհիա հարթավայրի արևելյան հատվածում գտնվող տեղական այգի։

Օրահովաց և Կլինա ինքնավար մունիցիպալիտետների որոշմամբ 19 021,55 հա տարածքը որպես արգելանոց 1975 թվականից հսկողության տակ է վերցվել։

Բնական հուշարձանների, յուրահատուկ լանդշաֆտների, ինչպես նաև բազմազան բույսերի շնորհիվ 1982 թվականին 55 580,70 հա տարածք Բնության պահպանության միջազգային միությունը հայտարարել է հինգերորդ կարգի տեղական այգի (բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ)։ Այն գտնվում է երեք մունիցիպալիտետների՝ Կլինայի, Մալիշևոյի և Օրահովացի տարածքում։ Մեկ տարի անց՝ 1983 թվականին, ջրաբանական, գեոմորֆոլոգիական և լանդշաֆտային արժեքների հետ կապված՝ Միրուշա գետի ողողադաշտը ևս պաշտպանության տակ է վերցվել որպես Բնության պահպանության միջազգային միության երրորդ կարգի տարածք (բնության հուշարձան)։ Նրա մակերեսը կազմում է 1197,29 հա, և այն պատկանում է Օրահովաց և Կլինա մունիցիպալիտետներին։

## Առանձնահատկություններ
Միրուշա այգին ամենից շատ հայտնի է իր կիրճով, որտեղ հոսում է համանուն գետը։ Այն ձևավորվել է կարստային լճից և ջրվեժից, որոնք զետեղված են մեկը մյուսի կասկադում։ Իր աշխարհագրական կառուցվածքի պատճառով, որը բաղկացած է ուլտրաբազային տեսակից, յուրայի շրջանի հրաբխային նստվածքից, ներքին և վերին կավճի կարբոնատներից, Միրուշա գետը 200 մ խորությամբ կիրճ է առաջացրել։ Կիրճի երկայնքով գտնվում են փոքր լճեր, որոնք միմյանց հետ կապվում են մինչև 21 մետր ջրվեժներով։ Այդտեղ են գտնվում ընդհանուր առմամբ 12 ջրվեժ և 16 լիճ, որոնք տարբերվում են ձևով և չափերով, ինչպես նաև կառուցվածքով և կրաքարային մեծաղյուսների լիթոլոգիական կազմով։ Կիրճը համեմատաբար լայն է վերջին լճի մոտ, իսկ ամենանեղ մասը գտնվում է չորրորդ լճի շրջանում, որտեղ ժայռերի միջև խորությունը հասնում է առավելագույնը 200 մետրի
մինի|Միրուշայի ջրվեժներ
Բնության հազվագյուտ երկրաբանական և աշխարհագրական առանձնահատկությունները ստեղծում են այգու հետաքրքիր բնապատկերը։ Այդ առանձնահատկություններն են՝ երկրաբանական ռելիեֆի ձևերը, քարայրները, ճեղքվածքները և այլ ժայռային կազմությունները, որոնք գոյացել են երկրաբանական գործընթացների, էրոզիաների, ջրի և այլ գործոնների հետևանքով։ Այգին Միջերկրական ծովի ազդեցության հետևանքով ունի մեղմ մայրցամաքային կլիմա, շատ հարուստ բուսական և կենդանական աշխարհ։ Այգում կան բազմաթիվ էնդեմիկ և ստենոէնդեմիկ տեսակներ։

## Դիրք
Միրուշան համարվում է Կոսովոյի ամենագեղեցիկ և ամենահետաքրքիր բնական օբյեկտներից մեկը, այն գտնվում է այդ տարածաշրջանի կենտրոնական մասում, Կլինա, Մալիշևո, Օրահովաց քաղաքային մունիցիպալիտետների տարածքում։ Բնական պուրակը գտնվում է Գրեմնիկ լեռան հարավում՝ Միրուշա գետի երկու կողմերում՝ կիրճի սկզբից մինչև նրա Սպիտակ Դրին թափվելը։ Պուրակի արևմտյան մասում է գտնվում Կլինա—Ջակովիցա ավտոճանապարհը (М9.1): Այս ճանապարհին զուգահեռ գտվնում է Պեչ-Պրիզրեն երկաթագիծը։ Հյուսիսային մասում մոտ 8 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Պրիշտինա-Պեչ երկաթագիծը։ Հեռավորությունը Պրիշտինայից 65 կմ է։

Մոտակա օդանավակայանը Պրիշտինայի միջազգային օդանավակայանն է (PRN):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոսովոյի աշխարհագրություն
Սամվել Գյոզալյան

**Սամվել Գրիգորի Գյոզալյան** (), հայ գեղասահորդ, որ միջազգային մրցաշարերում ներկայացրել է Հայաստանը, Խորհրդային Միությունը, Բելառուսը, Գերմանիայի չեմպիոն (1997), բազմիցս դարձել է պարեր սառույցի վրա մարզաձևի միջազգային մրցաշարերի հաղթող ու մրցանակակիր։ Բելառուսի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1993)։

## Կենսագրություն
Սամվել Գյոզալյանն սկսել է զբաղվել պարեր սառույցի վրա մարզաձևով տասը տարեկան հասակում Օդեսայում, Սվետլանա և Բորիս Ռուբլյովների մոտ։ 1985 թվականին հրավիրվել է Տատյանա Տարասովայի խումբ, որտեղ հանդես է եկել Մարիա Անիկանովայի հետ։ 1988 թվականին Տատյանա Տարասովան որոշել է ժամանակավորապես թողնել մարզչական գործունեությունը, ինչի պատճառով Մարիա Անիկանովան ու Սամվել Գյոզալյանը տեղափոխվել են Նատալյա Դուբովայի խումբ։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Անիկանովան որոշել է ավարտել իր մարզական կարիերան, և Սամվել Գյոզալյանը սկսել է հանդես գալ Տատյանա Նավկայի հետ։

1991 թվականին Սամվել Գյոզալյանն ու Տատյանա Նավկան ընդգրկվել են ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, դարձել «Skate America» և «Nations Cup» միջազգային մրցաշարերի հաղթող։ ԽՍՀՄ անկումից հետո նրանք շարունակել են իրենց ելույթները Բելառուսի դրոշի ներքո և մի քանի տարվա ընթացքում մնացել Եվրոպայի ու աշխարհի առաջատար զույգերից մեկը պարեր սառույցի վրա մարզաձևում։ Նրանք ներկայացրել են Բելառուսը Լիլեհամերում անցկացված Ձմեռային օլիմպիական խաղերում՝ գրավելով 11-րդ տեղը (1994)։ Նրանք զբաղեցրել են 5-րդ տեղը աշխարհի առաջնությունում (1994) և 4-րդ տեղը Դորտմունդում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում (1995), նվաճել արծաթե մեդալ «Skate Canada» (1993) և «NHK Trophy» (1994) միջազգային մրցաշարերում։

1995 թվականին՝ աշխարհի առաջնությունում յոթերորդ տեղն զբաղեցնելուց հետո, չնայած մարզական արդյունքները արագ բարելավվում էին, զույգը բաժանվել է բնավորությունների անհամապատասխանության պատճառով։ Հաջորդ երկու տարիների ընթացքում Սամվել Գյոզալյանը մարզվել է գերմանացի հայտնի մարզիչ Մարտին Սկոտնիցկու խմբում Գերմանիայում բնակվող ամերիկացի գեղասահորդուհի Ջենիֆեր Գուլսբիի հետ։ 1997 թվականին նրանք դարձել են Գերմանիայի չեմպիոն, սակայն փաստաթղթերի ձևակերպման հետ կապված դժվարությունների պատճառով չեն կարողացել մասնակցել միջազգային մրցաշարերի։

1997 թվականին Սամվել Գյոզալյանն սկսել է հանդես գալ Քսենյա Սմետանենկոյի հետ։ Ներկայացնելով Հայաստանը՝ նրանք հաղթել են «Զագրեբի ոսկե չմուշկ» արտոնագրված մրցաշարում և որակավորվել Նագանոյում անցկացվելի Օլիմպիական խաղերի համար։ Սակայն Օլիմպիական խաղերում զբաղեցրել են 24-րդ տեղը, և մրցաշրջանի ավարտից հետո որոշել են ավարտել իրենց մարզական կարիերան։

Հետագայում Սամվել Գյոզալյանն սկսել է զբաղվել մարզչական գործունեությամբ ԱՄՆ Նյու Յորք քաղաքում։ 2000-ական թվականների սկզբին Ալեքսանդր Ժուլինի խմբում աշխատել է Միացյալ Նահանգների առաջնության բրոնզե մեդալակիրներ (2001) Ջեսիկա Ժոզեֆի և Բրենդոն Ֆորսայթի հետ։

## Մարզական ձեռքբերումներ
*Քսենյա Սմետանենկոյի հետ, Հայաստան*

*Ջենիֆեր Գուլսբիի հետ, Գերմանիա*

*[[Տատյանա Նավկա]]յի հետ,* ԽՍՀՄ և Բելառուս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սամվել Գյոզալյանի էջը Sports-reference.com կայքում 
* 
* 
* Skatabase: 1990s Europeans
* Skatabase: 1990s Worlds
* Skatabase: 1990s Olympics

Կատեգորիա:Գեղասահքի մարզիչներ
Կատեգորիա:Հայ գեղասահորդներ
Մարգիտ Մադարաս

**Մարգիտ Մադարաս** (, ),  հունգարացի թենիսիստուհի, առաջին հունգարացի կինն է, որ հանդես է եկել թենիսի միջազգային մրցաշարում։

## Կենսագրություն
Մարգիտ Լաուրա Մադարասը ծնվել է Բուդապեշտում, թռչնաբան և բնանկարիչ Գյուլա Մադարասի և Մարգիտ Մարիա Լիգետիի ընտանիքում։ Նրա մայրական պապիկն է եղել բնանկարիչ Անտալ Լիգետին։ Մադարասի քույրերը՝ Կատալին և Սարոլտա Ցերիները նույնպես թենիսիստուհիներ են եղել։

## Գործունեություն
Մադարասն առաջին հունգարացի կինն է, որ հանդես է եկել թենիսի միջազգային մրցաշարում։ Նա 1901 թվականին թենիսի մրցաշարերի է մասնակցել Budapest Lawn Tennis Club-ի կազմում։ 1903 և 1904 թվականներին եղել է Հունգարիայի ազգային չեմպիոն։ 1907 և 1908 թվականներին Համբուրգում հաղթել է կանանց անհատական մրցաշարում։ 1907 և 1908 թվականներին խաղացել է Մոնթե Կառլոյում։ 1908 թվականի մեկնաբանություններից մեկում ասվում է, որ Մադարասը ներկայացել է իր ամբողջ կարողությամբ։ Որակավորվել է մասնակցելու 1908 թվականի Լոնդոնի ամառային օլիմպիական խաղերին, բայց չի մրցել, փոխարենը ամուսնությունից հետո հեռացել է թենիսից։

## Անձնական կյանք
Մադարասն ամուսնացել է երկու անգամ։ 1908 թվականին ամուսնացել է Պալ Կունցի հետ (մահացել է 1915 թվականին), երկրորդ անգամ՝ 1916 թվականին Կարոլի Տուրաոցիի հետ։ Նախքան Երկրորդ համաշխահային պատերազմը Բուդապեշտում եղել է սոցիալական տնտեսուհի։ 1947 թվականին այրիացել է։ Մահացել է 1959 թվականին 74 տարեկանում։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*A 1906 photograph of Madarász playing a mixed doubles match in the South of France, from Getty Images.

Կատեգորիա:Հունգարացի թենիսիստուհիներ
Հերման Պեցելիա

**Հերման Ալեխո Պեցելիա** (իսպ.՝ Germán Alejo Pezzella, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ Հանդես է գալիս իտալական «Ֆիորենտինա»-յում և Արգենտինայի ազգային հավաքականի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
### «Ռիվեր Փլեյթ»
Արգենտինական թիմի կազմում Պեցելիան իր նորամուտը նշել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 7-ին՝ Արգենտինայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «*Բելգրանո*»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-0 հաշվով՝ «Ռիվեր»-ի հաղթանակով։ Արգենտինայի առաջնության շրջանակներում Հերմանը իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի մարտի 2-ին՝ «*Ատլետիկո*»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 0-0 հաշվով։

Պեցելիան իր առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ «*Ատլետիկո Կոլոն*»-ի դեմ խաղում։ Նա գոլի հեղինակ է դարձել նաև «*Բոկա Խունիորս*»-ի դեմ խաղում (1-1)։

### «Բետիս»
2015 թվականի հուլիսի 10-ին Պեցելիան տեղափոխվել է Լա Լիգան ներկայացնող «Բետիս»։ Թիմի կազմում նա իր նորամուտի հանդիպումն անցկացրել է օգոստոսի 23-ին՝ մասնակցելով «Վալենսիա»-ի դեմ խաղին, որն ավարտվել է 1-1 հաշվով։

### «Ֆիորենտինա»
2017-18 մրցաշրջանի ընթացքում հերմանը վարձավճարով հանդես է եկել «Ֆիորենտինա»-ի կազմում։

2018 թվականին թիմը գնել է ֆուտբոլիստի ամբողջական տրանսֆերը։ Նա թիմի հետ կնքել է 4 տարվա պայմանագիր, իսկ տրանսֆերն արժեցել է 11 միլիոն եվրո։

## Միջազգային կարիերա
2018 թվականի մայիսին Հերման Պեցելիան ընդգրկվել է ԱԱ 2018-ին մասնակցող Արգենտինայի ընդլայնված հավաքականի կազմում, սակայն չի մտել հիմնական 23-ի մեջ։

## Ձեռքբերումներ
### Ակումբային
* Արգենտինայի չեմպիոն - 2014
* Լիբերտադորեսի գավաթակիր - 2015

### Միջազգային
* Պանամերիկյան խաղերի արծաթե մեդալակիր - 2011

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրությունը soccerway.com կայքում
* Էջը sports.ru կայքում
* River Plate profile 

Կատեգորիա:1991 ծնունդներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բուենոս Այրես քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հունիսի 27 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռիվեր Փլեյթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ