Նիկոլաս Ալավերդյան

**Նիկոլաս Ալավերդյան** (), հայտնի է նաև որպես **Նիկոլաս Ռոսսի** և **Արթուր Նայթ**, այլ կեղծանունների հետ մեկտեղ, նա ամերիկացի սեռական հանցագործ և երեխաների իրավունքների ակտիվիստ է, ով բեմադրել է իր սեփական մահը 2020 թվականին:

Ալավերդյանը պնդում էր, որ իրեն ենթարկել է բռնության և անփութության Ռոդ Այլենդի սոցիալական ծառայությունների համակարգի՝ Երեխաների, երիտասարդության և ընտանիքների դեպարտամենտը (DCYF)։ Այդ մեղադրանքը հիմնավորելու համար նա 2011 թվականին դատի է տվել DCYF-ին դաշնային դատարանում, ապա կամավոր կերպով մերժել է հայցը, երբ Ռոդ Այլենդը հրաժարվել է իր մոտ 200,000 դոլարի բժշկական ծախսերի պարտքից։

2020 թվականի հունվարին Ալավերդյանը հայտարարել է, որ իր մոտ ախտորոշվել է Ոչ հոջկինյան լիմֆոմա։ I2020 թվականի փետրվարին լրատվամիջոցները հայտնել են Ալավերդյանի մահվան մասին՝ նշելով նրա ընտանիքի անանուն վկայությանը և նրա մահախոսականին։ Նրա մահվան մասին հաղորդագրությունները վիճարկվել են, քանի որ դրանք հայտնվել են այն բանից հետո, երբ ՀԴԲ-ն սկսել է նրա դեմ խարդախության հետաքննություն, մինչդեռ Ռոդ Այլենդի ոստիկանությունը նրա նկատմամբ կալանքի օրդեր էր տվել՝ որպես սեռական հանցագործ չգրանցվելու համար։

2021 թվականի հոկտեմբերին նրան գտել են Շոտլանդիայի հիվանդանոցներից մեկում՝ COVID-19-ի բուժման ընթացքում։ Նա ձերբակալվել է նույն թվականի դեկտեմբերին՝ 2008 թվականին Յուտայում տեղի ունեցած ենթադրյալ բռնաբարության մեղադրանքով, որի համար 2020 թվականի սեպտեմբերին կնքված կալանքի օրդեր էր տրվել, և այլ ենթադրյալ հանցագործությունների մեղադրանքով։ 2022 թվականի նոյեմբերին Էդինբուրգի շերիֆի դատարանը հաստատել է, որ ձերբակալված տղամարդը Նիկոլաս Ռոսսին էր, չնայած նրա՝ սխալմամբ ինքնության մասին պնդումներին։ 2023 թվականի օգոստոսին շերիֆը որոշել է, որ նա կարող է արտահանձնվել Միացյալ Նահանգներին, սա հաստատել է արդարադատության նախարար Անժելա Կոնստանսը 2023 թվականի հոկտեմբերին, և նա նորից ձերբակալվել է 2024 թվականի հունվարի 5-ին։

Նա հրաժարվել է սխալ ինքնության մասին իր պնդումից Յուտայի ​​դատարանում 2024 թվականի օգոստոսի 23-ին, և պաշտոնապես խոստովանել է, որ կեղծել է իր մահը նույն թվականի հոկտեմբերի 16-ին գրավի վերաբերյալ լսումների ժամանակ։ Ալավերդյանը հետագայում դատապարտվել է երկու առանձին առևանգման գործերով՝ 2025 թվականի օգոստոսին և սեպտեմբերին, համապատասխանաբար Յուտայի ​​Սոլթ Լեյք շրջանի և Յուտայի ​​Պրովո նահանգի դատարանների կողմից։

## Կենսագրություն
### Վաղ կյանք

Ալավերդյանը պնդել է, որ իր ծնողները «բռնարար և արբեցող» են եղել և «չեն կարող հոգ տանել իր մասին», ինչի հետևանքով նա տեղափոխվել է Ռոդ Այլենդի երեխաների, երիտասարդության և ընտանիքների դեպարտամենտի (DCYF) խնամքի տակ։ Ալավերդյանի կենսաբանական հայրը դատվածություն ուներ ընտանեկան բռնության և թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար։ Նա լքել է ընտանիքը, երբ Ալավերդյանը երեք տարեկան էր։ Նրա մայրը 1994 թվականին կրկին ամուսնացել է Դեյվիդ Ռոսսիի հետ։ Կյանքի վաղ շրջանում Ալավերդյանի մոտ ախտորոշվել էին վարքային և հոգեկան առողջության խնդիրներ։ Ռոսսին նշել է. «Նա պարզապես չէր լսում դպրոցում, անընդհատ հարվածում էր մորը, տատիկին, քույրերին ու եղբայրներին։ Ես ստիպված էի նրան պահել, և նա թքում էր ինձ վրա»։ Երբ Ալավերդյանը 10 տարեկան էր, Ռոսսին պատմել է, որ ընտանեկան ճամփորդության ժամանակ կորցրել է համբերությունը, երբ Ալավերդյանը չի դադարել մորը հարվածել։ Ռոսսին նրան այնքան ուժեղ է ծեծել, որ հիվանդանոց է տեղափոխվել։ Ռոսսին ձերբակալվել է հարձակման համար, սակայն ոստիկանությունը, ի վերջո, հանել է մեղադրանքները։ Ընտանիքի տարբեր անդամներ վիճարկում են, թե ինչ է տեղի ունեցել հետագայում, սակայն Ալավերդյանը անցել է պետության խնամակալության տակ։ Նա տեղավորվել է Բատլեր հիվանդանոցի, իսկ ավելի ուշ՝ Բրեդլիի հիվանդանոցի հոգեբուժական հսկողության տակ։ Բատլերում բժիշկները նրա մոտ ախտորոշել են Նարցիստիկ անձնային խանգարում և ուշադրության դեֆիցիտի խանգարում։ Բուժման ծրագրից դուրս գրվելուց հետո նա կարճ ժամանակով վերադարձել է իր ընտանեկան տուն, սակայն նրան տեղափոխել են DCYF-ի խնամքի տակ՝ ընտանեկան տանը կոնֆլիկտներ ստեղծելու պատճառով։

Ալավերդյանը պնդում էր, որ 2002 թվականի մարտից սկսած 15 ամսվա ընթացքում՝ DCYF-ը նրան ընդգրկել է իրենց «գիշեր-գիշեր» ծրագրում, որի շրջանակներում երիտասարդը օրեր էր անցկացնում Փոթաքեթի DCYF շենքում, իսկ գիշերները՝ Ռոդ Այլենդի մի քանի ապաստարաններից մեկում, այդ թվում՝ Սենթրալ Ֆոլսում, Փրովիդենսում, Նարագանսեթում կամ Վունսոքեթում։ Նա ասել է, որ այդ ընթացքում դպրոց չի հաճախել։ Ալավերդյանի խոսքով՝ մյուս երիտասարդները գողացել են իր իրերը, սպառնացել և հարձակվել նրա վրա այնտեղ գտնվելու ընթացքում։ 2012 թվականի ապրիլին «Providence Journal»-ը «գիշեր-գիշեր» ծրագիրը նկարագրել է որպես «շնչահեղձ» փորձառություն և նշել, որ Ալահվերդիանին «զրկել են մանկության զգալի մասից»։

Ալավերդյանը 14 տարեկանում աշխատանքի է ընդունվել որպես օրենսդիր մարմնի անդամ Ռոդ Այլենդի Ներկայացուցիչների պալատում։ Ալավերդյանն ասել է, որ ինքը օրենսդիրներին տեղեկացրել է DCYF խնամքի հետ կապված իր բացասական փորձի մասին, բայց որևէ օգնություն չի ստացել։ Ռոդ Այլենդի այդ ժամանակվա ներկայացուցիչ Բրայան Գ. Քուգանը նշել է, որ ինքը կարեկցում է դեռահաս Ալավերդյանին և քայլեր է ձեռնարկել նրան պաշտոնապես որդեգրելու համար, սակայն ընտանեկան դատարանի գլխավոր դատավոր Ջերեմիա Ս. Ջերեմիան զգուշացրել է իրեն դա չանել։ Քուգանն ասել է, որ Ջերեմիան կանխատեսել է, որ Ալավերդյանը «կփորձի թուլացնել ձեզ և գլխիվայր շուռ տալ ձեր ընտանիքը»։

Տեղական լրատվամիջոցները հաղորդել են, որ Ալավերդյանը DCYF-ի կողմից 2003 թվականին ուղարկվել է Նեբրասկայի Բոյս Թաուն և Ֆլորիդայի Մանատի Պալմսի երիտասարդական ծառայություններ։ 2011 թվականին Ռոդ Այլենդի DCYF-ի դեմ ներկայացված դատական ​​​​հայցում նա ցուցմունք է տվել, որ այդ ժամանակահատվածում իրեն արգելվել է կապ հաստատել այլ անձանց հետ, ինչպիսիք են լրատվամիջոցները, փաստաբանները, նահանգի երեխաների իրավունքների պաշտպանը և իր գործի վարիչը։ Ալավերդյանը պնդում էր, որ իրեն նահանգից դուրս են ուղարկել, քանի որ Ռոդ Այլենդում նա «տեղեկատվության աղբյուր էր DCYF-ի վերաբերյալ»։ Ռոդ Այլենդի իշխանությունները հայտարարել են, որ Ալահվերդիանի նկատմամբ բռնության դեպքերի մասին որևէ գրառում չկա։

DCYF-ի խոսնակի խոսքով՝ նրանք դադարեցրել են օգտվել Manatee Palms Youth Services-ից 2005 թվականին՝ «մեր երեխաների հետ նրանց վարվելակերպի վերաբերյալ մեր մտահոգությունների պատճառով»։ 2005 թվականին Ալավերդյանը վերադարձվել է Ռոդ Այլենդ, որտեղ նա երկու շաբաթ բուժում է ստացել Բրեդլիի հիվանդանոցում: Այնուհետև նա տեղավորվել է ինքնուրույն կյանքի ծրագրում։

Ալավերդյանը WPRI-ին պատմել է, որ Ֆլորիդայում, Նեբրասկայում և Ռոդ Այլենդում իրեն ամեն օր ծեծի են ենթարկել DCYF ծրագրերում ընդգրկված այլ երիտասարդներ։ Ալավերդյանը WJAR-ին ասել է, որ մինչև 2005 թվականը DCYF-ի խնամքի ներքո ենթարկվել է «խոշտանգումների, ծեծի, հարձակման» և անտեսման։ Քուգանն ասել է, որ Երեմիան իրեն ասել է, որ Ալահվերդիանն էր, ով բռնություն էր գործադրում ուրիշների նկատմամբ։

### Կրթություն և սեռական հարկադրանք
Ալավերդյանի DCYF համակարգից հեռանալուց հետո, Օհայոյում ապրող զույգը՝ Շարոն և Չարլզ Լեյնները դարձել են այն, ինչ The Daily Beast-ը անվանում էր «փաստացի խնամատար ծնողներ» նրա համար։

Ծանոթներն ասում էին, որ Ալավերդյանը որսում էր կանանց, որոնց վերջերս լքել էին կամ այլ կերպ հուզականորեն թույլ էին։ Ալահվերդիանի դեմ բռնաբարության ամենավաղ մեղադրանքը, որը The Daily Beast-ը կարողացել է գտնել, 2006 թվականին է եղել, երբ նա և իր ենթադրյալ զոհը 18 տարեկան էին։ Նա ասել է, որ նրանք ծանոթացել են առցանց և սկզբում լավ են շփվել, չնայած հետագայում հասկացել է, որ նրա հաճելի բնավորությունը փորձված գործողություն է եղել։ Երբ նրանք անձամբ հանդիպել են, նա ասել է, որ նա անընդհատ ճնշում է գործադրել իր վրա սեռական հարաբերություններ ունենալու համար։ Երբ նա հրաժարվել է, պնդել է, որ նա սպառնացել է իրեն, ապա բռնաբարել։ Մտածելով, որ ոչ ոք չի հավատա իրեն, նա չի հաղորդել ոստիկանությանը։ 2007 թվականի վերջին Ալահվերդիանին հարցաքննել է Յուտայի ​​ոստիկանությունը, այն բանից հետո, երբ 18-ամյա մի կին նրան մեղադրել է բռնաբարության մեջ, չնայած նրան, ըստ երևույթին, չեն ձերբակալել և մեղադրանք չեն առաջադրել։

Օհայոյի Սինքլերի համայնքային քոլեջի երկու ուսանողուհիներ Ալահվերդիանին մեղադրել են սեռական ոտնձգության մեջ: Առաջինը, որը նրան մեղադրում էր իր բնակարանում մաստուրբացիայի ժամանակ իրեն դիպչելու մեջ, որոշել է մեղադրանք չառաջադրել, երբ ոստիկանությունը ենթադրել է, որ դժվար կլինի դատարանում ինչ-որ բան ապացուցել։ Մեկ այլ ուսանողուհի պատմել է, որ Ալավերդյանին հանդիպել է համալսարանի տարածքում և ճաշել նրա հետ, որից հետո նա առաջարկել է նրան հետ քայլել դեպի հաջորդ դասը։ Այնուհետև նկուղի աստիճանների մոտ նա նրան սեղմել է պատին, շոշափել և մաստուրբացիա արել։ Երբ նա բողոքել է, նա ասել է. «Ես գրեթե ավարտել եմ։ Մի՛ բղավիր»։ Նա ասել է, որ Ալավերդյանը հետագայում ներողություն է խնդրել  ասելով որ «չի կարողացել զսպել իրենմ, քանի որ նա շատ գեղեցիկ էր։ Խնդրեմ է նաև որ ոչ ոքի չպատմի այդ մասին»։ Նա ոստիկանությունում հաղորդում է ներկայացրել։ Մեղադրողները նրան ասել են, որ նա նաև բավարար ապացույցներ չունի գործ հարուցելու համար, բայց երբ Ալավերդյանը ոստիկանություն հաղորդում է ներկայացրել՝ մեղադրելով նրան ագրեսոր լինելու մեջ, նրանք առաջ են անցել։ Մոտավորապես նույն ժամանակ, մեկ այլ նախկին ընկերուհի ոստիկանությանը պնդում էր, որ նա իրեն կապտուկներ է պատճառել, կծել և ասել, որ սեռական գրգռում է առաջացրել, երբ նա հրաժարվել է սեռական հարաբերություն ունենալուց։ Հարցաքննության ժամանակ Ալավերդյանը ոստիկանությանը ասել է, որ սեռական հարաբերությունը կամքին հակառակ չի եղել։

Ավելի ուշ՝ 2008 թվականին, Նիկոլաս Ռոսսի անվամբ Ալավերդյանը դատապարտվել է հանրային անպարկեշտության և սեռական հարկադրանքի համար՝ Սինքլեր համայնքային քոլեջում տեղի ունեցած միջադեպի համար, և պարտավորվել է գրանցվել որպես սեռական հանցագործ։ Նա վերանայման միջնորդություն է ներկայացրել՝ հիմնվելով Myspace-ում վերջերս հայտնված գրառման վրա, որը, ենթադրաբար, գրել էր տուժողը, որտեղ պնդվում էր, որ նա ստել է միջադեպի մասին: 2011 թվականին ապացույցների ստուգման նիստում համակարգչային դատաբժշկական փորձագետը «90% վստահությամբ» վկայություն է տվել, որ գրառումը փոփոխվել կամ ամբողջությամբ հորինվել է: Վերանայման միջնորդությունը մերժել է վերանայող դատավորը։

Կարճ ժամանակահատվածում Ալավերդյանը պատմահամեմատական ​​գրականություն է ուսումնասիրել Հարվարդի համալսարանի լրացուցիչ ծրագրում։ Նա չի վարտել ուսումը. 2012 թվականին «վարչական կարգով հեռացվել է» դասընթացից, երբ համալսարանը իմացել է նրա սեռական հանցագործի կարգավիճակի մասին։ Այնուամենայնիվ, Ալավերդյանը պնդում էր, որ ինքը «Հարվարդի գիտնական, քաղաքագետ և սոցիոլոգ» է։

Այն բանից հետո, երբ Ալահվերդիանը չի կարողացել չեղյալ հայտարարել իր սեռական հանցագործության համար դատավճիռը, «նա դարձել է տղամարդկանց իրավունքների պաշտպան արմատականացված մարդկանց համար», ովքեր պնդում են, որ չեն կարողանում ռոմանտիկ կամ սեռական զուգընկերներ գտնել՝ չնայած նրանց ցանկանալուն, և որոնց հաճախ անվանում են ինցելներ։ Չնայած իրավաբանական որակավորում չունենալուն, Ալավերդյանը իրավաբանական խորհրդատվություն է տրամադրել «Տղամարդկանց ձայն» ծայրահեղական կայքին, որը SPLC-ն անվանել է ատելության խումբ։ Ալավերդյանը անտեսել է մի քանի նահանգներում որպես սեռական հանցագործ գրանցվելու պահանջը։

2013 թվականի ապրիլին նա դատի է տվել Սինքլեր համայնքային քոլեջին, Դեյթոնի քաղաքային դատարանին և մի քանի այլ դատարանների Հարավային Օհայո նահանգի շրջանային դատարանում՝ «լուրջ, կյանքը փոխող կեղծ մեղադրանքներ» ներկայացնելու համար և պնդել է, որ  ժյուրին նրան չի դատել։ Այդ հայցը մերժել է դատավոր Թոմաս Մ. Ռոուզը 2013 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Ալավերդյանը նաև դատի է տվել իր զոհին՝ մեղադրելով նրան զրպարտության մեջ, քանի որ վերջինս նրան «խելագար» էր անվանել։ Ալավերդյանի պնդումը 2014 թվականին անհիմն է ճանաչվել։ Ալավերդյանը գրել է մի ակնարկ, որում անվանել և մեղադրել է իր զոհին իր «նպատակներն ու ձգտումները» կործանելու համար՝ համեմատելով զոհի գործողությունները սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչությունների հետ։

### Վաղ ամուսնություններ և իրավական խնդիրներ
2010 թվականի հուլիսին Ռոդ Այլենդ նահանգի Փոթաքեթ քաղաքում մի կին ոստիկանությանը հայտնել է, որ Ալավերդյանը իրեն բերել է իր բնակարան, խլել նրա բջջային հեռախոսը, թույլ չի տվել հեռանալ՝ սպառնալով ինքնասպան լինել, խնդրել է նստել իր ծնկներին և համբուրել իրեն, և բաց է թողել միայն այն բանից հետո, երբ կինը գոռացել է նրա վրա։ Ալավերդյանը ավելի ուշ ոստիկանությանը հայտնել էր, որ ինքը «ներկայումս բուժվում է դեպրեսիայից», ուստի նրան ուղարկել են հոգեբանական գնահատման։ 2010 թվականի դեկտեմբերին Ռոդ Այլենդ նահանգի Փոթաքեթ քաղաքում մի կին ոստիկանություն հաղորդում է ներկայացրել, որ ընթրել է Ալավերդյանի հետ, ապա այցելել նրա բնակարան, անընդհատ մերժել է նրա սեռական հարաբերությունների խնդրանքները և մեղադրել է նրան իրեն հեռանալուց խանգարելու, ստիպելու նրան վճարել 200 դոլար և տեսանյութով հայտարարելու, որ «չի կարող իրավական գործողություններ ձեռնարկել, և որ իրեն տված գումարը նախատեսված է նրա թերապիայի համար՝ իր բռնի գործողությունների և սեռական կախվածության պատճառով», նախքան նրա խնամակալությունից ազատվելը։

Ալավերդյանը առաջին անգամ ամուսնացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ին, և նրա կինը բաժանվել են նրանից 2011 թվականի մայիսին։ Ամուսնալուծությունից առաջ նրա կինը ոստիկանություն է ներկայացրել հաղորդում՝ նշելով, որ նա բազմիցս զանգահարել է իրեն, չնայած այն հանգամանքին, որ նա ուներ օրինական արգելք։ Ոստիկանությունը Ալավերդյանի նկատմամբ ձերբակալման օրդեր է արձակել՝ «պաշտպանության կարգադրությունը խախտելու» համար։

2010 թվականի նոյեմբերին ոստիկանությունը այցելել է Ալավերդյանի Ռոդ Այլենդի բնակարան՝ ներսում բարձրացած ձայների մասին հաղորդագրություններից հետո: Դրսում ոստիկանությունը լսել է կնոջ և տղամարդու գոռոցներ։ Կինը բացել է դուռը՝ ձախ աչքի, պարանոցի և ձեռքերի շուրջը հետքերով, իսկ աջ աչքի շուրջը՝ այտուցվածությամբ։ Ոստիկանությունը տեսել է, թե ինչպես է Ալավերդյանը աղաչում կնոջը. «Կներեք... կարո՞ղ ենք այս մասին խոսել»։ Կինն ասել է, որ վիճել է Ալավերդյանի հետ, և որ նա «բռնել է իրեն, գետնին տապալել և պահել է գետնին», երբ նա ցանկացել է դուրս գալ իրենց բնակարանից, ինչպես նաև ապտակել է նրա դեմքին։ Ոստիկանությունը ձերբակալել է չհամագործակցող Ալավերդյանին, ով հայտարարել է իր անմեղության մասին և «սկսել է գլուխը հարվածել ոստիկանական մեքենայի հետևի պատուհանի ճաղերին», ինչի արդյունքում ոստիկանությունը պղպեղի սփրեյ է օգտագործել նրան կանգնեցնելու համար։ Այդ միջադեպի արդյունքում Ալավերդյանը չի առարկել ընտանեկան պարզ բռնության վերաբերյալ։

Ալավերդյանը տեղափոխվել է Յուտա 2015 թվականին, որտեղ ապրել է Լեյնսի ընտանիքի հետ։ Այդ տարվա հոկտեմբերին Ալավերդյանը երկրորդ անգամ է ամուսնացել։ Յոթ ամիս անց նրա երկրորդ կինը միջնորդել է ամուսնալուծվել նրանից։ Դատարանը որոշել է, որ Ալավերդյանը «մեղավոր է իր կնոջ նկատմամբ պարտականությունների կոպիտ անփութության և ծայրահեղ դաժանության մեջ»։ Ալավերդյանի դեմ կիրառվել էին ժամանակավոր արգելող միջոցներ, որոնք դատարանը որոշել էր, որ նա խախտել է՝ առգրավելով «ամուսնական բնակարանից բոլոր ամուսնական կենցաղային իրերը և կահույքը»։ Ամուսնալուծությունը վերջնականապես կնքվել է 2017 թվականին, որից հետո Ալավերդյանը նախկին կնոջը պարտք է մնացել 52,000 դոլար, որը նա վերցրել էր համայնքային ծառայության գործակալությանը ենթադրաբար աջակցելու համար։ Նրա երկրորդ կինը պատմել է, որ «հեշտախոս» Ալավերդյանին հանդիպել է Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցու միայնակների մի ծխի միջոցով, և որ նա պնդում էր, որ մորմոն է: Նա մեղադրել է Ալավերդյանին ամուսնության հաջորդ օրը «բռնի» դառնալու մեջ։ Նա ասել է, որ ամուսնության ընթացքում Ալավերդյանը «փորձել է [իրեն] դանակով վնասել», սպառնացել է ինքնասպան լինել, վերահսկել է նրա արտաքին տեսքը, «ցանկացել է, որ [իրեն] տանը մնա փակված» և կտրել է նրան ընկերներից և ընտանիքից։ Ամուսնալուծությունից հետո Ալավերդյանը չի հետևել դատավորի որոշմանը՝ վճարել իրեն ավելի քան 7000 դոլար՝ որպես ամուսնական աջակցության և իրավաբանական ծախսերի ժամկետանց գումար, փոխարենը Օհայոյից մեկնելով Ռոդ Այլենդ։ Ալավերդյանի դեմ գործը կարճվել է, քանի որ նա մեղադրանք չի առաջադրել։ Նրա նախկին կինը հետագայում պնդել է, որ ինքը գտել է երիտասարդ ուսանողուհիների մասին ֆայլեր, որոնք պահել էր Ալավերդյանը։

2017 թվականին Ալավերդյանը ապրել էր ընկերոջ հետ Փրովիդենսում, Ռոդ Այլենդում։ Ավելի ուշ ընկերը դիմել է Ալավերդյանի դեմ արգելող միջոց կիրառելու համար՝ մեղադրելով Ալավերդյանին տեղափոխվելուց և ընկերոջը պատկանող չեկերը կանխիկացնելուց հրաժարվելու մեջ։ Նույն թվականին Յուտայի ​​քննիչները սկսել են մշակել սեռական բռնության չփորձարկված հավաքածուների կուտակված պաշարը: 2018 թվականին պարզվել է, որ Յուտայի ​​հավաքածուներից մեկը (սկզբնապես 2008 թվականի) համապատասխանում է Նիկոլաս Ալավերդյանի ԴՆԹ-ին, որը վերցված էր 2008 թվականին Օհայոյում տեղի ունեցած սեռական բռնության հետաքննությունից: Ռոսիի/Ալավերդյանի նկատմամբ կնքված ձերբակալման օրդեր տրվել է 2020 թվականի սեպտեմբերին։

Ալավերդյանը 2017 թվականի հունիսին մեկնել է Իռլանդիայի Դուբլին քաղաք և ի վերջո բնակություն հաստատել Անգլիայի Էսեքս քաղաքում, որտեղ հանդիպել է մի բլոգերի։ Իր իրական անվան տակ ապրելիս նա մտել է այն հարաբերությունների մեջ, որը բլոգերը նկարագրել է որպես բռնի հարաբերություններ, որոնք հանգեցրել են ենթադրյալ բռնաբարության։ Ավելի ուշ նա սոցիալական ցանցերում աջակցության խումբ է ստեղծել նրա ենթադրյալ զոհերի համար։

### Կեղծված մահ և արդարադատությունից փախուստ
Ալավերդյանը ի վերջո բնակություն է հաստատել Անգլիայի Հարավային Բրիստոլ քաղաքում՝ Միրանդա Նայթ անունով մի կնոջ հետ։ Միրանդայի եղբոր խոսքով՝ Ալավերդյանը Միրանդայի հետ հանդիպել է 2019 թվականին, և նրանք ամուսնացել են 2020 թվականի սկզբին: Ալավերդյանի ընտանիքից կամ ընկերներից ոչ մեկը ներկա չի եղել արարողությանը։ Ալավերդյանը երբեք չի խոսել իր ընտանիքի մասին և Միրանդային ասել է, որ ինքը Դուբլինից է՝ Իռլանդիա, և աշխատում է առցանց մարքեթինգի և հասարակայնության հետ կապերի ոլորտում, ասել է Միրանդայի եղբայրը։ Այդ ժամանակ նա կրում էր «Նիկոլաս Բրաուն» մականունը։

2020 թվականի սկզբին իր մահը կեղծելուց կարճ ժամանակ առաջ Ալավերդյանը տեղյակ էր, որ ՀԴԲ-ն հետաքննում էր իրեն խարդախության համար։ Նրա նախկին խնամատար մայրը՝ Շարոն Լեյնը, պնդում էր, որ Ալավերդյանը ամուսնու անունով բացել է 22 վարկային քարտ՝ կուտակելով գրեթե 200,000 դոլարի պարտք։ 2020 թվականի հունվարին Ալավերդյանը հայտնել է, որ իր մոտ ախտորոշվել է ոչ Հոջկինի լիմֆոմա։ Նա այդ տեղեկատվությունը տրամադրել է մի շարք լրատվամիջոցների։ «Providence Journal»-ը ավելի ուշ հայտարարել է, որ Ալավերդյանը «պնդել է», որ նրանք հաղորդեն իր հիվանդության մասին։ Ալավերդյանի այրին ներկայացող անձը հետագայում հայտարարել է, որ նրա հիվանդությունը տևել է «ամիսներ» և ներառում է «սրտի հիվանդություն» և «սրտի կաթվածներ»։ Ըստ նրա ընտանիքի և մահախոսականի՝ Ալավերդյանը մահացել է հիվանդությունից 2020 թվականի փետրվարի 29-ին։ Նրա այրին ներկայացող անձը ասել է, որ Ալավերդյանը կդիակիզվեր, իսկ նրա աճյունը կլցնեին ծովը։ Նա հրաժարվել է Ալավերդյանի մահվան վկայականի պատճենները տրամադրել «The Providence Journal»-ին։

Ալավերդյանի ենթադրյալ մահվանից հետո WPRI-ն հաղորդել է, որ նա մոտ չորս տարի առաջ արտագաղթել էր Միացյալ Նահանգներից։ Նրա կինը ներկայացող մեկը դա բացատրել է «անվտանգության հետ կապված մտահոգություններով»։ Ալավերդյանի ենթադրյալ կինը հրապարակավ չէր բացահայտում իր ինքնությունը կամ ընտանիքի տեղափոխության վայրը՝ վկայակոչելով սպառնալիքները։

Ալավերդյանի նախկին փաստաբան Ջեֆրի Բ. Փայնի խոսքով՝ Ալավերդյանը 2019 թվականի վերջին տեղափոխվել էր Իռլանդիա, ինչը կխոչընդոտեր ՀԴԲ-ի կողմից նրան ձերբակալելու ցանկացած փորձ, քանի որ նման ձերբակալությունը կպահանջեր «միջազգային համագործակցություն»։ Սակայն Ալավերդյանի իրական գտնվելու վայրը անհայտ էր։ Ալավերդյանը «The Providence Journal»-ին ասել է, որ ինքն ու իր ընտանիքը տեղափոխվել են Քվեբեկ, Կանադա։ Ռոդ Այլենդի մի քահանա պատմել է, որ Ալավերդյանի ենթադրյալ այրին հայտարարել է, որ նա տեղափոխվել է Շվեյցարիա։ Ռոդ Այլենդի նահանգային ներկայացուցիչ Ռեյմոնդ Հալը կարծում էր, որ Ալավերդյանի ենթադրյալ այրին ասել է, որ նա տեղափոխվել է կա՛մ Իռլանդիա, կա՛մ Գերմանիա։

Մահը կեղծելուց հետո Ալավերդյանը, ենթադրաբար, ներկայացել է որպես մարքեթինգի փորձագետ և 40,000 դոլար խաբեությամբ համագործակցել է կանադացի գործարար Նաֆսիկա Անտիպասին։ Անտիպասն ասել է, որ վարձել է Ալահվերդիանին (ով ներկայացել էր որպես Նիկոլաս Նայթ-Բրաուն)՝ իր վեգան ապրելակերպի մասին պատմող «Նաֆսիկա՝ բույսերի հիման վրա» հեռուստասերիալը գովազդելու համար, սակայն նա որևէ աշխատանք չի կատարել։ Երբ Անտիպասը խզել է իրենց աշխատանքային հարաբերությունները, Ալավերդյանը, իբր, նրան վիրավորանքներ և սպառնալիքներ էր ուղարկել, ինչպես նաև ստեր էր տարածել նրա մասին առցանց, սակայն ի վերջո դադարեցրել էր կապը 2020 թվականի հունիսին։ Անտիպասն ասել է, որ Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի ոստիկանությունը ոչ մի օգնություն չի ցուցաբերել, և նա հիասթափություն է հայտնել, որ Ալավերդիանը կարող էր ավելի վաղ բռնվել, եթե ինչ-որ մեկը հետաքններ իր բողոքները։

2021 թվականին Ալավերդյանը և Միրանդան տեղափոխվել են Շոտլանդիայի Գլազգո քաղաք։ Այնտեղ նա պնդում էր, որ պրոֆեսոր է և դասավանդում է մոտակա Գլազգոյի համալսարանում։ Գլազգոյում բնակվող հարևանի խոսքերով՝ Ալավերդյանն ասել է, որ «ստեղծում է դպրոցների համար կրոնական կրթության դասագիրք», օգտագործում է անգլիական առոգանություն, ունի շիկահեր մազեր և բեղեր։ «Փախուստի մեջ գտնվող մեկի համար նա իսկապես սիրում էր ուշադրություն հրավիրել իր վրա», - նշել է հարևանը։

#### Մահվան իսկությունը կասկածի տակ է դրվել
2020 թվականի հուլիսին Ռոդ Այլենդի նահանգային ոստիկանությունը սկսել է հետաքննել Ալավերդյանի մահվան իսկությունը։ 2021 թվականի հունվարի դրությամբ որևէ եզրակացության չէր հանգել։ Հետաքննությունը սկսվել էր այն պնդումներից, որ Ալավերդյանը դեռ կենդանի է, զուգորդված Ալավերդյանի դեմ ձերբակալման չկատարված օրդերի հետ՝ Ռոդ Այլենդում նրա 2008 թվականին Օհայո նահանգում դատապարտման կապակցությամբ որպես սեռական հանցագործ չգրանցվելու պատճառով։

Ալավերդյանի նախկին խնամատար մայրը՝ Շարոն Լեյնը, ասել է, որ իրեն դիմել է Ալավերդյանի կենսաբանական մայրը 2020 թվականի հուլիսին, որը խնդրել է նրան հետաքննել նրա մահվան մասին հաղորդագրությունները: Երբ Լեյնը կարդացել է նրա մահախոսականում և հուշագրություններում գրված գովասանքի խոսքերը, նա համոզվել է, որ գրելաոճը Ալավերդյանինն է, և որ, հետևաբար, նա կեղծել է իր մահը։ Ալավերդյանի նախկին փաստաբան Ջեֆրի Բ. Փայնը նույնպես կասկածներ է հայտնել Ալավերդյանի մահվան վերաբերյալ, քանի որ նրա հիվանդության և մահվան մասին հայտարարությունը կատարել է Ալավերդյանը իր դեմ ՀԴԲ-ի կողմից սկսված հետաքննության մասին իմանալուց կարճ ժամանակ անց։ Ալավերդյանի ենթադրյալ այրին հերքել է, որ նա կեղծել է իր մահը՝ նշելով, որ մահացել է իր աչքի առաջ։

2020 թվականի վերջին Wikipediacracy կայքը հարցեր է բարձրացրել Վիքիպեդիայի Ալավերդիանին վերաբերող հոդվածի ճշգրտության վերաբերյալ։ «Վիքիպեդիոկրատիա» բլոգի թիմի անդամ Մայքլ Քոքրամն ասել է, որ Ալավերդյանի ստեղծած մի քանի Վիքիպեդիայի հաշիվներ խմբագրել են Վիքիպեդիայի էջը նրա ենթադրյալ մահվան օրվանից հետո, և որ այդ հաշիվներից մեկը փորձել է հեռացնել Ալավերդյանին պատկերազարդելու համար օգտագործված պատկերը՝ այն փոխարինելով մեկ այլ անձի պատկերով։ Քոքրամը, ով կարծում էր, որ Ալավերդյանը դեռ կենդանի է, պնդում էր, որ Ալավերդյանն այժմ փորձում է հեռացնել Վիքիպեդիայի իր մասին հոդվածը և ցանկացած տեղեկատվություն, որը վիճարկում էր նրա մահվան մասին հաղորդագրությունը։

2021 թվականի փետրվարի 1-ին «Providence Journal»-ը հայտարարել է, որ ստացել է «անկապ», «հաճախ անիմաստ» ինը էջանոց էլեկտրոնային նամակ ինչ-որ մեկից, որում նշվում էր, որ ինքը Ալավերդյանի այրին է։ Էլեկտրոնային նամակում քննադատություններ էին հնչում մի քանի կողմերի հասցեին, ինչպիսիք են՝ նրա սեռական հանցագործության զոհը, սեռական հանցագործության գործը քննող ոստիկանը, գործը վերահսկող դատավորը և Ալավերդյանի նախկին խնամատար ծնողները։ Նրանք հայտնել են, որ Ալավերդյանի մահվան մասին հաղորդվելուց մի քանի ամիս անց, Արևելյան Գրինվիչի «Աստվածամոր ողորմածություն» եկեղեցու քահանա հայր Բեռնարդ Հիլին հուղարկավորության պատարագի խնդրանք է ստացել մի կնոջից, որը պնդում էր, որ Ալավերդյանի այրին է։ Պայմանավորվածությունները կնքելուց կարճ ժամանակ անց նահանգային ոստիկանության դետեկտիվ Քոնոր Օ'Դոնելը խնդրել է չեղարկել պատարագը՝ նշելով, որ Ալավերդյանը կեղծել է իր մահը և փախստական ​​է։ Հայր Հիլին ավելի ուշ է նկարագրել իր հետ զրուցած կնոջը որպես Հիացինթ Բաքեթի նմանվող՝ «անգլիացի կնոջ շատ բարձր տոնայնությամբ առոգանությամբ»։ Ոստիկանությունը նրան տեղեկացրել էր, որ զանգահարողը Ալավերդյանն էր՝ օգտագործելով «ձայնի քողարկիչ»։

2021 թվականի փետրվարին իռլանդական «Sunday World» թերթը հայտնել է, որ իրենք չեն կարողացել գտնել Ալավերդյանի անունով որևէ մեկի իռլանդական մահվան վկայականը։

#### 2020-ական թվականների սեռական ոտնձգությունների հետաքննություններ
2022 թվականին Յուտայի ​​իրավապահ մարմինների աշխատակիցը հրապարակել է դատական ​​փաստաթուղթ՝ Ալավերդյանի հետաքննության վերաբերյալ։ Փաստաթղթում նշվում էին Մասաչուսեթսում, Ռոդ Այլենդում, Օհայոյում և Յուտայում Ալավերդյանի դեմ ոստիկանության զեկույցները, որոնք «ներառում էին սեռական ոտնձգությունների, ոտնձգությունների և հնարավոր առևանգման քրեական գործեր 2007-ից 2019 թվականներին»։

Փաստաթղթում նշվածներից մեկը տրամադրել է Ալավերդյանի նախկին ընկերուհին։ Նա մեղադրել է Ալավերդյանին 2008 թվականի սեպտեմբերին իրեն Յուտա նահանգի Օրեմ քաղաքում գտնվող իր տուն հրավիրելու մեջ՝ իրեն պարտք գումարը վերադարձնելու պատրվակով։ Նա մերկացել է նրան, բռնաբարել, ապա մեղադրել «հոգեպես անկայուն և չափազանց հուզական» լինելու մեջ։ Հարձակումից հետո նա փորձել է կանխել նրա հեռանալը՝ ստիպելով նրան փախչել, երբ շեղվել է։ Յուտայի ​​քննիչի խոսքով՝ մյուս հաղորդված դեպքերը ցույց են տվել «վարքագծի հետևողական օրինաչափություն», որի համաձայն՝ Ալավերդիանին մեղադրել են «անպատշաճ շփում» սկսելու մեջ, այնուհետև նա «սպառնացել է ինքնասպանությամբ կամ ստիպել է առանց համաձայնության սեռական հարաբերություն ունենալ», իսկ ավելի ուշ ոստիկանությանը հայտնել է, որ «կինն է հրահրողը»։

2022 թվականի հուլիսի 13-ին Սոլթ Լեյք շրջանի դատախազ Սիմ Գիլի գրասենյակը մեղադրանք է առաջադրել Ալավերդյանի դեմ՝ առաջին աստիճանի սեռական ոտնձգության համար և արձակել է նրա ձերբակալման օրդեր՝ առանց գրավի։ Նոր երդմնագրի մեջ պնդվում էր, որ 2008 թվականին զոհի հետ վիճաբանությունից հետո Ալավերդյանը թույլ չի տվել նրան դուրս գալ ննջասենյակից, ի վերջո նրան նետել է մահճակալին և բռնաբարել։

### Ձերբակալություն Շոտլանդիայում և հանձնում
ՀԴԲ-ն Ալավերդիանին Շոտլանդիա է հետևել նրա բջջային հեռախոսի գրառումների և iCloud հաշվի միջոցով, որը փաստում էր նրա կյանքը Շոտլանդիայում։ 2021 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Ալավերդյանը ձերբակալվել է Գլազգոյի Եղիսաբեթ թագուհու համալսարանական հիվանդանոցում՝ 2008 թվականին Յուտայում տեղի ունեցած ենթադրյալ բռնաբարության և այլ ենթադրյալ հանցագործությունների կապակցությամբ։ Նա COVID-19-ի բուժում էր ստանում Արթուր Նայթ անվամբ։ Ալավերդյանին ճանաչել են դաջվածքներով և մատնահետքերով։ Մեկ ձեռքի վրա սպիները ենթադրում էին, որ Ալավերդյանը փորձել էր հեռացնել դաջվածքներից մեկը։ Ալավերդյանին հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում գրավի դիմաց ազատ են արձակել։ Դատարանը ակնկալում էր, որ նա շաբաթներ շարունակ կմնա հիվանդանոցում, սակայն Ալավերդյանը դուրս է գրվել գրավի վճարումից հաջորդ օրը։

2022 թվականի հունվարին «The Providence Journal»-ը հրապարակել է Ալավերդյանի ձերբակալության մասին, որը հաստատել է նաև Ռոդ Այլենդի նահանգային ոստիկանությունը։ Ներկայացուցիչ Հալը, որը 34 տարի ոստիկան է աշխատել, ասել է, որ «երբեք չի հանդիպել մեկի, ով կկեղծի իր մահը»։ Հալը նաև ափսոսանքով է նշել, թե ինչպես է սա «մի փոքր հետ մղել» DCYF-ի բարեփոխման ջանքերը։ Ալավերդյանը բաց է թողել Էդինբուրգի շերիֆի դատարանում իր լսումները, և նա կրկին ձերբակալվել է Գլազգոյում, նրա գրավը չեղյալ է հայտարարվել, և նա կալանավորվել է։ Դատարանում նրա փաստաբանները նրան դիմել են Արթուր Նայթ և հերքեցել են, որ նա «Նիկոլաս Ռոսսին» է։ Նրան կրկին գրավի դիմաց ազատ են արձակել 2022 թվականի փետրվարի սկզբին։

Փետրվարի կեսերին Sky News-ը տեսազանգ է կազմակերպել Ալավերդյանի և նախկին ներկայացուցիչների պալատի անդամ Քուգանի միջև, ով Ալավերդյանին ճանաչում էր ավելի քան 20 տարի: Ալավերդյանը պնդում էր, որ չի ճանաչում Քուգանին, բայց Քուգանը նրան ճանաչել էր: Երբ Քուգանը հիշատակել է Ալավերդյանի սպիների և դաջվածքների մասին, տեսազանգը կտրուկ դադարեցվել է։

Ալավերդյանը հետաձգել է Շոտլանդիայում լսումները՝ լրագրող Սթիվեն Գոդդենի նկարագրած «դատարանի անկապ մենախոսությունների, կասկածելի բժշկական դրվագների և թատերական պոռթկումների» միջոցով։ Գոդդենը Ալավերդյանի ինքնությունը թաքցնելու փորձերը անվանել է սյուրռեալիստական ​​և անհամոզիչ։ Մի պահ Ալավերդյանը պնդել է, որ ինչ-որ մեկը իր վրա դաջվածք է արել, երբ նա անգիտակից վիճակում էր հիվանդանոցում։ Հունիսին Ալավերդյանը հայտարարել է, որ «մեծ մասամբ անկողնային հիվանդ է» և մեղադրել է իրեն զրպարտել փորձող դատախազին «երեխաների նկատմամբ ծիսական սեռական բռնության» մեջ։ Փաստաբանի տեղակալ Փոլ Հարվին դատարանին ասել է, որ «հայտնվում է մի պատկեր, որ ինչ-որ մեկը ամեն հնարավոր միջոցներով փորձում է հետաձգել այդ դատավարությունը»։ COVID-ի պատճառով ենթադրաբար մեկ այլ նիստին չմասնակցելուց հետո դատարանին ասել են, որ նա հրաժարվել է կամավոր կերպով ներկայացնել ԴՆԹ և մատնահետքեր։ Շերիֆը հրամայել է նրան տրամադրել նմուշները և ներկայացնել իր ինքնությունը հաստատող ապացույց։

Հուլիսին Ալավերդյանը ձերբակալվել է Գլազգոյում՝ Ազգային առողջապահական ծառայության աշխատակիցներին սպառնալու և բռնաբարելու համար: Մեղադրող Ջուլի Քլարկը հայտարարել է, որ կան ապացույցներ, որ նա իրականում կարող էր դատարան ներկայանալ և կալանավորվել, չնայած նախկինում հակառակի մասին պնդումներին։ Նա հերքել է մեղադրանքները, երբ ներկայացել է Գլազգոյի շերիֆի դատարան: Նրա գրավի դիմումը մերժվել է, և նա կալանավորվել է մինչև հաջորդ դատական ​​նիստը: Մեղադրող Ջուլի Քլարկը դատարանին ասել է, որ իր մատնահետքերը նրան նույնականացնում են որպես Նիկոլաս Ռոսի։ Քլարկը դատարանին նաև ասել է, որ Ալավերդյանը կեղծել է նոպաներ, և բժիշկները հայտնել են, որ նա թոքերի հետ կապված խնդիրներ չունի։ Հաջորդ ամիս Ալավերդյանը դատապարտվել է հիվանդանոցի անձնակազմին սպառնալու համար, ովքեր ասել են, որ իրենք վախենում են իրենց անվտանգության համար՝ Ալավերդյանին ասելուց հետո, որ նա կարող է դուրս գրվել: Շերիֆն ​​ասել է, որ Ալավերդյանի պնդումը, որ նա չի կարող կանգնել, «անհավատալի է»։ Ալավերդյանը լսումներին ներկայացել էր անվասայլակով։ Նա նաև սև խալաթ և կիպա էր կրում, քանի որ պնդում էր, որ կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում հուդայականություն է ընդունել։

2022 թվականի նոյեմբերին շերիֆ Նորման ՄաքՖադյենը, օգտագործելով հավանականությունների հավասարակշռության չափանիշը, որոշել է, որ ձերբակալված տղամարդու ինքնությունը Նիկոլաս Ռոսսին է՝ հիմնվելով մատնահետքերի, դաջվածքի և լուսանկարչական ապացույցների վրա։ Հարվին Ալավերդյանի արդարացումները անվանել է «տարօրինակ» և «արտառոց»։ Նոյեմբերի վերջին Էսեքսի ոստիկանությունը հայտարարել է, որ Ռոսսիի նկատմամբ հետաքննություն է ընթանում ենթադրյալ բռնաբարության համար, ինչը, հավանաբար, կհետաձգի ցանկացած արտահանձնում, եթե դա հանգեցնի մեղադրանքների առաջադրման։ 2023 թվականի հունվարին նրա գրավի դիմաց ազատ արձակվելու դիմումը մերժվել է։ Նա նաև պնդել է, որ Էդինբուրգի բանտում կալանավորված անձինք ծաղրում էին իրեն՝ իր համար երգելով Ջոն Դենվերի «Leaving on a Jet Plane» երգը։

2023 թվականի փետրվարին մի փոդքասթում բրիտանացի լրագրող Ջեյն Մաքսորլին պնդել է, որ Ալավերդյանի կինը՝ Միրանդա Լուիզա Նայթը, ձևացել է, թե նրա այրին՝ «Լուիզն է», և օգնել է տարածել նրա մահվան մասին կեղծ լուրը: Միրանդան ասել է, որ մեղադրանքը «ծիծաղելի» է, բայց չի արձագանքել, երբ հնչել են Միրանդայի և «Լուիզայի» ձայների աուդիո համեմատությունները։ Ֆրեդերիկա Հոլմսը, դատաբժշկական խոսքի և ձայնի վերլուծության անկախ փորձագետ, եզրակացրել է, որ Միրանդան և «Լուիզը» նույն անձնավորությունն են՝ հիմնվելով Միրանդայի Բրիստոլի առոգանության վրա: Նա ասել է, որ անհավանական է, որ տեխնոլոգիան կարող է ընդօրինակել սա։

2023 թվականի դեկտեմբերին Արդարադատության Բարձրագույն դատարանը որոշել է, որ Ալավերդյանը պետք է ձերբակալվի,ուժի մեջ թողնելով Շոտլանդիայի կառավարության որոշումը՝ հաստատելով կալանավորման հարցումը։ Էսեքսում նրան բռնաբարության մեջ մեղադրելու համար բավարար ապացույցների առկայության վերաբերյալ հետաքննությունն այդ ժամանակ դեռ շարունակվում էր։ Նա արտահանձնվել է Միացյալ Նահանգներ 2024 թվականի հունվարի 5-ին։ Յուտայում կալանավորվելուց հետո Ալավերդյանը իր փաստաբանի միջոցով պաշտոնական խնդրանքով դիմել է դատարանին՝ ապահովելու, որ շրջանային բանտապահները իրեն դիմեն որպես «Արթուր Նայթ»։ Խնդրանքը մերժել է շրջանային դատարանի դատավորը։

Ալավերդացու մասին չորս մասից բաղկացած «Իմպոստոր. Մեռյալներից վերադարձած մարդը» վավերագրական ֆիլմը, որը ցուցադրվել է Մեծ Բրիտանիայի Channel 4 հեռուստաալիքով 2024 թվականի մայիսին, քննադատ Լյուսի Մանգանի կողմից նկարագրվել է որպես «իրական հանցագործությունների հեռուստատեսության բացարձակ գագաթնակետ»։

### Հետարտահանձնման դատավարություն և դատապարտում
Ալավերդյանի 2008 թվականի բռնաբարության երկու մեղադրանքները 2025 թվականին առանձին քննվել են տարբեր շրջանային դատարաններում: Առաջին դատավարությունը, որը տեղի է ունեցել Սոլթ Լեյք շրջանում, պաշտպանել է Սամանտա Դուգանը, իսկ նախագահել է 3-րդ շրջանային դատարանի դատավոր Բարի Գ. Լոուրենսը։ Երկրորդ դատավարությունը, որը տեղի է ունեցել Յուտա շրջանում, նախագահում էր 4-րդ շրջանի դատավոր Դերեկ Պ. Փուլանը։ Երկու դատավարություններն էլ հետաձգվել են, այն բանից հետո, երբ Ալավերդյանը պնդել է, որ ինքը իրականում Նայթն է և ինքն իրեն կպաշտպանի։

2024 թվականի օգոստոսի 22-ին դատավոր Լոուրենսը հրամայել է, որ Ալավերդյանը, որը հայտնի է նաև որպես Նիկոլաս Ռոսսի, դատվի Յուտայում, իսկ նրա մեղադրանքի առաջադրումը և գրավի վերաբերյալ լսումները նշանակված են հոկտեմբերի 17-ին։ Նույն օրը, Ալավերդյանի Դուգանի ներկայացրած համաձայնությունից կարճ ժամանակ անց, պաշտպանությունը հրաժարվել է սխալ ինքնության պնդումից։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 16-ին գրավի վերաբերյալ լսումների ժամանակ նա խոստովանել է, որ կեղծել է իր մահը և ինքնությունը՝ դա վերագրելով իր վաղ շրջանի տրավմատիկ բռնությանը, ինչպես նաև ստացել է «երկու հավաստի մահվան սպառնալիքներ» հեռախոսով և էլեկտրոնային փոստով՝ «Ռոդ Այլենդի կառավարության ընտրված պաշտոնյաներից»։ Նա հրաժարվել է նրանց անունը հայտնել, երբ դատախազը հարցրել է՝ նշելով, որ դա «կխթանի նրանց կողմից [նրա] դեմ գործողությունները շարունակելու կրակը»։ Ի վերջո, նրա նկատմամբ փախուստի վտանգ հայտարարվել է և նրան մերժել են գրավի դիմաց ազատ արձակելու հարցում։

2025 թվականի մայիսին երկու գործերով նախագահող դատավորները որոշել են ապացույցների լսումները անցկացնել դռնփակ՝ գործի հրապարակայնության և ատենակալների կազմի վրա դրա ազդեցության վերաբերյալ մտահոգությունների պատճառով։

Սոլթ Լեյք շրջանի դատավարությունը տեղի է ունեցել 2025 թվականի օգոստոսին և ավարտվել է օգոստոսի 14-ին: Յուտա շրջանի դատավարությունն ավարտվել է 2025 թվականի սեպտեմբերին: Երկու դեպքերում էլ Ալավերդյանը մեղավոր է ճանաչվել բռնաբարության մեջ։ Առաջին բռնաբարության մեղադրանքով նա դատապարտվել է հինգ տարվա ազատազրկումից մինչև ցմահ ազատազրկման։ 2025 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ռոսսին դատապարտվել է ևս հինգ տարվա ազատազրկման՝ առաջին պատժի կրումից հետո։

## Երեխաների բարեկեցության պաշտպանություն
Երբ Ալավերդյանը 2010-ական թվականներին վերադարձել է Ռոդ Այլենդ, նա վերափոխվել է երեխաների բարեկեցության համար պայքարող խաչակիրի և ագրեսիվորեն կապեր էր փնտրում քաղաքական գործիչների և լրագրողների հետ։ Ալավերդյանը ջանասիրաբար մեջբերումներ էր անում լրագրողներին, բայց շատ չէր խոսում Յուտայում կամ Օհայոյում իր կյանքի մասին, որտեղ նրան մեղադրել էին կանանց նկատմամբ սեռական ոտնձգությունների մեջ։ «Բոստոն Գլոբ»-ի լրագրող Դեն ՄաքԳոուենն ասել է, որ Ալավերդյանի հոդվածները «մեծ մասամբ ստուգված են», և երբ նա Ալավերդյանի իրավական հարցերը բարձրացրել է մեկ այլ լրագրողի հետ, նրանք պատրաստ են եղել Ալավերդյանին տալ կասկածի օգտին՝ նրա դժվար ընտանեկան կյանքի պատճառով։

Ալավերդյանը հիմնադրել է NexusGovernment կազմակերպությունը, որը զբաղվում է երեխաների բարեկեցության լոբբինգով։

2011 թվականի մարտին, Ալավերդյանի հետ հանդիպումից հետո, նահանգի ներկայացուցիչ Ռոբերտո ԴաՍիլվան առաջարկ է ներկայացրել՝ Ռոդ Այլենդից դուրս գտնվող կառույցներից DCYF-ին լրացուցիչ սահմանափակելու վերաբերյալ։ Առաջարկը նաև ծախսերի կրճատման միջոցառում էր։ ԴաՍիլվան Ալահվերդիանի պատմությունը համարել է իր առաջարկած օրենսդրության ոգեշնչման աղբյուր։ Առաջարկվող օրենսդրությունը ձախողվել է, ուստի ԴաՍիլվան վերաներկայացրեց առաջարկը 2012 թվականի հունվարին, և հաջորդ ամիս այն լսումների է արժանացել, սակայն մարտի կեսերին այն հետաձգվել է «հետագա ուսումնասիրության» համար։

2020 թվականի փետրվարին Ռոդ Այլենդի նահանգի ներկայացուցիչներ Ռեյմոնդ Հալը, Ջոն Ջ. Լոմբարդին, Դեյվիդ Բենեթը և Ջեյմս Ն. Մաքլաֆլինը առաջարկել են ստեղծել «Արտակարգ վերահսկողության հանձնաժողով»՝ DCYF-ը վերահսկելու համար, ինչպես պաշտպանում էր Ալավերդյանը։ WPRI-ի հաղորդագրության համաձայն, եթե օրենսդրությունն ընդունվի, ինը նահանգային ներկայացուցիչներ կձևավորեն հանձնաժողով՝ DCYF-ում «երեխաներին վտանգի ենթարկող հակասահմանադրական կամ անբարոյական ընթացակարգերը» հետաքննելու համար, որի զեկույցը կհրապարակվի 2021 թվականի մայիսին։ Հալի առաջարկած օրինագիծը չի քվեարկվել և մերժվել է հանձնաժողովում։ Հալը հետագայում ասել է, որ Ալավերդյանը անընդհատ ճնշում էր գործադրել իր վրա՝ այդ օրենսդրությունը ներկայացնելու համար, նախքան իր մահը կեղծելը, նկարագրելով գործընթացը այնպես, որ Ալավերդյանը «պարզապես կծեծի քեզ»։

Ռոդ Այլենդի նախկին ներկայացուցիչներ 2022 թվականին խոսել են Ալավերդյանի հետ իրենց անցյալի փորձի մասին։ Քուգանը Ալավերդյանին բնութագրել է որպես «հանճարեղ», բայց «վտանգավոր», մեղադրելով Ալավերդյանին «շատ մարդկանց խաբելու» մեջ՝ համոզելով Ռոդ Այլենդի որոշ օրենսդիրների իրեն գումար տալ, երբեմն՝ բռնաբարության և հարձակման մեջ մեղադրելու սպառնալիքներով։ Ջոան Ջաննինին ասել է, որ Ալավերդյանը անընդհատ փող էր խնդրում իրենից։ Սկզբում նրա խնդրանքներին համաձայնվելուց հետո, Ջաննինին, ի վերջո, նրան ասել է. «Գտիր աշխատանք»։ Արդյունքում Ալավերդյանը նրան ասել է «այնքան սարսափելի բաներ». «Նա գիտեր, թե ինչպես բառերով վիրավորել քեզ։ Ամբողջ պատմությունը ինձ իսկապես անհանգստացրել էր»։

### Դատական ​​​​հայց DCYF-ի դեմ
2011 թվականի փետրվարին Ալավերդյանը դաշնային դատական ​​​​հայց է ներկայացրել DCYF-ի, Ֆլորիդա և Նեբրասկա նահանգների, վեց բնակելի հաստատությունների և 18 անհատների դեմ՝ իր նկատմամբ կատարված ենթադրյալ բռնության համար։ Դատի տրված անձանց թվում էին Ռոդ Այլենդի նահանգապետ Դոնալդ Կարչիերին և ընտանեկան դատարանի գլխավոր դատավոր Ջերեմայա Ս. Ջերեմայան։

2013 թվականի օգոստոսին կողմերը դաշնային դատական ​​հայցը կարգավորել են՝ Ռոդ Այլենդի կողմից դատական ​​հայցից ստացված ցանկացած եկամտի վրա դրված ավելի քան 200,000 դոլարի գրավի դիմաց հրաժարվելու դեպքում։ Գրավը վերաբերում էր բժշկական ծախսերին, որոնք կատարվել էին նրա պետական ​​խնամատարության տակ գտնվելու ընթացքում։ Դատական ​​​​հայցն ավարտվել է նրանով, որ DCYF-ը հստակորեն հերքել է ցանկացած «պատասխանատվություն կամ մեղք մեղադրանքների վերաբերյալ», ըստ DCYF-ի փոխտնօրեն Քևին Օքոյնի։ Ալավերդյանը խոստովանել է, որ ազատել է Ռոդ Այլենդ նահանգին և դրա կառավարության աշխատակիցներին պատասխանատվությունից։ Դատարանն ինքը չի բացահայտել հաշտության պայմանագրի մանրամասները։ Ալավերդյանը նաև համաձայնվել է մերժել իր ներկայացրած երկու այլ դատական ​​​​հայցեր, որոնցից մեկը մեղադրում էր DCYF-ին գաղտնիության պայմանագիրը խախտելու մեջ, իսկ մյուսը՝ նահանգային շերիֆների դեմ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկահայեր