Մայքլ Օմեր

**Մայքլ Օմեր** (, ), քրեական, թրիլեր, սարսափ և ֆանտաստիկա ժանրերի իսրայելցի գրող։ Նրա գրքերը թարգմանվել են ավելի քան 14 լեզուներով և հրատարկվել են ավելի քան 1 միլիոն տպաքանակով։ Նրա գրքերը դարձել են բեսթսելլերներ *[[The New York Times|New York Times]]* և կայքերում: 2018 թվականին նրա գրքերից մեկը ճանաչվել է երկրորդ ամենահայտնի գիրքը, որը ներբեռնվել է Amazon Kindle էլեկտրոնային համակարգում։ Օմերը ստացել է մի շարք մրցանակներ, այդ թվում՝ «LiveLib-ի ընթերցողների ընտրություն» դետեկտիվ գրականության ժանրում, «Ռուսական դետեկտիվ» և Thomas&Mercer Silver Raven։

## Կյանքի վաղ շրջան
Մայքլ Օմերը ծնվել է Երուսաղեմում 1979 թվականին, հոգեբանների ընտանիքում։ Վեց տարեկանում նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Բոստոն 1 տարով, որպիսի հայրը կարողանա ստանալ դոկտորի գիտական կոչում, տեղափոխման արդյունքում Օմերը սովորեց վարժ խոսել անգլերեն։ Ավելի ուշ ընտանիքը վերադարձավ Իսրայել և բնակություն հաստատեց Հոդ Հաշարոնում։

Երիտասարդ տարիքից Օմերը գրելու տաղանդ է դրսևորել և գիտաֆանտաստիկայի և ֆանտաստիկայի մոլի ընթերցող էր։

## Ստեղծագործական գործունեություն
### Վաղ շրջանի աշխատանքներ
Մայքլ Օմերը, 16 տարեկանում կարդալով Ադամս Դուգլասի *«[[Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույց]]»* գիրքը և *[[Թերրի Փրաթչեթ|Թերրի Փրաթչեթի]] «[[Հարթ աշխարհ]]»* շարքը, փորձել է գրել իր առաջին վեպը։ Արդյունքում 1995թվականին իսրայելական Opus հրատարակչությունում հրատարակվել է*«Աշխարհի վերջի աշխարագրությունը» գիրքը։ *.

Օմերը դարձել է «իսրայելական գիտաֆանտաստիկայի և ֆանտաստիկայի մի քանի հեղինակներից մեկը», ժանր, որը դեռ զարգացած չէր այդ փոքրիկ երկրում:

18 տարեկանում Օմերը պարտադիր զինվորական ծառայության է անցել Իսրայելում, որտեղ երեք տարի ծառայել է հրետանային կորպուսում։ Ավելի ուշ նա խոստովանել է, որ բանակում անցկացրած ժամանակն իր ստեղծագործությունները դարձրել է ավելի մռայլ։ Զինվորական ծառայության ընթացքում նա լույս է ընծայել իր երկրորդ վեպը՝ «Բադի հարձակումը», որը հրատարակվել է 1999 թվականին։

Զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո Օմերը վերցրել է իր բանակային փորձը և սկսել գրել իսրայելական հասարակության և մշակույթի մասին սոցիալական ակնարկներ: Սա ի վերջո հանգեցրել է նրան, որ նա 2009 թվականին գործարկել է սոցիալական երգիծական կայքի հարթակը Loof Columns կայքում, որը դադարեցվել է մի քանի տարի անց, այդ հարթակում ցուցադրվել են Օմերի երգիծական ստեղծագործությունները, ինչպես նաև այլ հեղինակների գործեր: Իսրայելական հասարակության մյուս հարցերը, որոնց անդրադարձել է Օմերը, ներառել են Իսրայելի պահուստային տուրքերի յուրահատուկ մշակույթը, Իսրայելի վարչապետ Նեթանյահուի անկարողությունն իր նախարարներին կառավարելու հարցում տիպիկ «հաստատակամ» իսրայելական խառնվածքը և ընդհանրապես 21-րդ դարում մարդկության անհեթեթ վիճակը։

2011 թվականին Օմերը միացել է Շահար Քոբերին և Զիվ Բոտցերին՝ գրելու «Դժբախտություն» համակարգչային խաղի սցենարը: Օմերը ծախսել է ավելի քան երկու տարի խաղի հիմնական պատմությունը գրելու վրա՝ փորձարկելով աշխարհի կառուցումը և բնութագրումը: Gamasutra առցանց ամսագիրը նշել է խաղի պատմությունը.«Ի տարբերություն շատ այլ […] խաղերի` «Դժբախտության» հիմնական ուշադրությունը պատմության վրա է ուղղված: Խաղի առաջընթացի ընթացքում բարդ պատմություն է ծավալվում, ներառյալ մի քանի սյուժետային գծեր, որոնք միահյուսված են միասին»։ Ավելի ուշ Օմերն ասել է, որ Դժբախտության աշխարհաշինության վրա աշխատելը հսկա, բայց աներևակայելի գոհացուցիչ խնդիր էր: Խաղը նախատեսված էր մի քանի ամսվա ընթացքում խաղացողին բազմաթիվ հատվող պատմությունների կամարներով ապահովելու համար։

### «''Նարրոյբեյլ''» շարք
Հետևելով «Դժբախտության» դրական կարծիքներին՝ Օմերը ձեռնամուխ եղավ բարդ պատմություն գրելու, որը կլինի էպիկական մասշտաբով և կընդգրկի բազմաթիվ մասեր: Կենտրոնանալով երիտասարդների վրա, ինչպես իր նախորդ գրքերում, այդպես էլ այդ անգամ Օմերը որոշեց սուզվել ինտերակտիվ գրքերի այն ժամանակվա անսովոր աշխարհը: Նրա նպատակն էր գրել ինտերակտիվ շարք, որտեղ ընթերցողներին կառաջարկվեր այցելել արտաքին հղումներ, որոնք ընդլայնում են վեպի տիեզերքը:

Արդյունքում «Անմահացած Շենը» (եբրայերեն՝ «Անքնություն») նախատեսված էր լինել ինտերակտիվ գիրք՝ լրացուցիչ կարճամետրաժ ֆիլմերով։ Սկսվեց մրցակցային պատերազմ, որի արդյունքում եզակի համագործակցություն ստեղծվեց երկու առաջատար իսրայելական հրատարակիչների՝ Kinneret Zmora-Bitan-ի և Keter Publishing House-ի միջև։

Գրքի համար հավելյալ կարճամետրաժ ֆիլմեր ստեղծելու և բնօրինակ ձեռագրին հավատարիմ մնալու համար հրատարակիչները Օմերին խնդրեցին հարմարեցնել սցենարի տարրերը։ Օմերը, ով նախկինում երբևէ սցենար չէր գրել, իրեն նվիրեց կինեմատոգրաֆիայի ուսումնասիրությանը, մտածելով ոչ թե գրական պատմվածքի, այլ պատմվածքների և գերբնական թրիլլերների ոգեշնչման մասին: Օմերը խնդրին մոտեցել է «Ինդիանա նահանգի Էյրի առեղծվածային քաղաքը» հեռուստասերիալից ոգեշնչված:

Արդյունքը ստացվեց գրքի և ֆիլմի հիբրիդ՝ ինտերակտիվ գիրք։ Haaretz Book Review-ն նշել է գրքի յուրահատուկ ինտերակտիվ բնույթը:Օմերը ստեղծել է առանձին կայք, որում վեպի գլխավոր հերոսը հրապարակել է իր տեսաբլոգը։ Ինչպես նշում է Ynet-ը, Օմերին «հաջողվել է ստեղծել անհրաժեշտ ինտրիգը և համեմել այն ճիշտ չափով սարսափով»: Մեկ տարի անց գիրքը թարգմանվեց անգլերեն որպես «Անքնություն» և դարձավ Օմերի առաջին գիրքը, որը լույս տեսավ անգլերեն:

«Անքնության» հաջողությունից հետո Օմերը որոշեց գրքում նկարագրված *Նարրոյբեյլ* քաղաքի պատկերը մեծացնել և գրեց շարունակությունը՝ «Բոցի ցեցը», որին էլ հաջորդեց «Բզզոցը»:

## Միջին շրջան
### Գլենմոր Պարկ
35 տարեկանում Օմերն իր անունով գրել էր վեց գիրք, որոնք բոլորն էլ ֆանտաստիկայի ժանրում էին։ Քսան տարի գրելուց հետո, սկսած 1996 թվականին «Աշխարհի վերջի աշխարհագրության» հրատարակումից, Օմերը զգաց, որ ժանրը սահմանափակ է։ «Դեռահաս տարիքում ես մտա ֆանտաստիկ ժանրում գրելու աշխարհ՝ մտածելով, որ դա ինձ ազատություն կտա, բայց տարիների ընթացքում դա բավականին սահմանափակ թվաց», - ավելի ուշ նա ասաց Յարոն Լոնդոնին։

Օմերը, ցանկանալով հաղթահարել ժանրի սահմանափակումները, որոշեց ռիսկի դիմել և գրել ռեալիզմի ժանրում։ Գրելու իր հին ժանրը նորից տարբերելու համար նա որոշեց կեղծանուն օգտագործել հետագա գրքերի համար՝ Մայք Օմեր։

Օգտագործելով իր նախկին աշխարհաշինության փորձը՝ նա ստեղծեց ժամանակակից ամերիկյան քաղաք, որը գտնվում է Մասաչուսեթսում ՝«Ես ուզում էի ստեղծել այնպիսի միջավայր, որը կընդգծեր մարդկային հարաբերություններն իրենց ողջ անկատար բնույթով: Աշխարհ՝ լցված անցյալի վնասվածքներով, մոլուցքներով և կրքի հանցագործություններով»։

Հետագայում կառուցված գեղարվեստական ​​քաղաքը՝ Գլենմոր Պարկը, պետք է ցուցադրվեր նրա հաջորդ երեք վեպերում։ Շարքի առաջին վեպը՝ «Ցանցը», լույս է տեսել 2016 թվականին։ Վեպին հաջորդեցին «Մահացու ցանցը» և «Վախի ցանցը», ներառյալ «Գլենմոր պարկ» սերիալները, որոնք հետագայում հիմք դարձան Զոի Բենթլի սերիալի համար։

### Զոի Բենթլիի եռագրություն
Վեբ սարդը գրելիս*,* Օմերն ավելացրեց երկրորդական կերպար Զոի Բենթլիին, ով ՀԴԲ-ի երիտասարդ պրոֆայլեր էր։ Ավելի ուշ Օմերը խոստովանեց, որ կերպարը հենց սկզբից ունեցել է տարբերվող բնավորություն, որը հետաքրքրել է իրեն։ Նա անկեղծ էր, անկեղծ և վստահ իր կարծիքների և փորձի մեջ: «Ես ուզում էի կենտրոնանալ Զոիի ճանապարհորդության վրա և պարզել, թե ինչն է նրան խանգարում»...

Զոին հմայել է Օմերին մասամբ սերիական մարդասպանների հանդեպ նրա մոլուցքի պատճառով։ Շարքը գրելու համար Օմերը կարդաց Ռոբերտ Ռեսլերի «Ով կռվում է հրեշների դեմ», ինչպես նաև Ջոն Դուգլասի «Մտքի որսորդ. ՀԴԲ էլիտար սերիական հանցագործությունների բաժանմունքում»: Նա նաև հետազոտություն է անցկացրել Ջեֆրի Դահմերի, Ռիչարդ Չեյզի, Թեդ Բանդիի և այլ սերիական մարդասպանների վերաբերյալ։ Նա նվիրել է առաջին գիրքը կնոջը՝ «օգնելու նրան հասկանալ, որ սերիական մարդասպաններն արժանի թեմա են մեր ամուսնության տարեդարձի արձակուրդի համար»:

ՀետագայումՕմերին դիմեց Thomas & Mercer-ից մի գրական գործակալ և նա պայմանագիր կնքեց նրանց հետ: Մեկ տարի անց նրանք հրատարակեցին նոր աշխատանք՝ «Մարդասպանի աչքերով»:

2018 թվականի հուլիսին նա հաղթել է Ջ.Կ. Ռոուլինգին, Ջեյմս Պատերսոնին և Սթիվեն Քինգին Amazon-ի հեղինակների շարքում: Ընկերությունը չի բացահայտում հեղինակային վարկանիշի չափումները: Գիրքը ներառվել է The New York Post-ի առաջարկվող գրքերի ցանկում։ Ըստ New York Post-ի, «Մարդասպանի աչքերով» գրքի գաղափարը Օմերի մոտ ծագել է ցնցուղի ժամանակ. «Հաջորդ գրքի վերջին շրջադարձը, որի մասին մտածում էի ցնցուղի ժամանակ: Եթե ես լոգանք չընդունեի, ապա իմ գրքերը կլինեին շատ միջակ, և ես նույնպես կգարշահոտեի։ Այսպիսով, կարծում եմ, որ ցնցուղը շատ շահեկան է»:

Շարունակությունը՝ «Մթության մեջ»-ը, լույս է տեսել 2019 թվականին, որին հաջորդում է «Ավելի թանձր, քան արյունը» 2020 թվականին:

; *Մահացու ազդեցություն*

2021 թվականի մարտին Օմերը հրապարակեց «Մահացու ազդեցությունը»: Գիրքը, ըստ Kirkus Reviews-ի, «ժամացույցի փորձագետ էր, որը լավագույնս կարելի է ուտել մեկ հսկա կուլով»։

## Ալեքս Ռիվերսի դերում
Սկսած իր առաջին գրքից՝ «Աշխարհի վերջի աշխարհագրությունը», որն առաջին անգամ հրատարակվել է 16 տարեկանում, Օմերը հետաքրքրվել է ֆանտազիա գրելով: Սակայն իր քրեական թրիլլերների հաջողությամբ Օմերը շեղվեց ժանրից։ Այնուամենայնիվ, նա շարունակում էր մնալ ֆանտաստիկայի մոլի ընթերցող։ 2016 թվականին, Քրոոֆորդի «Վամպիր-մոգերի շարքը»-ը կարդալուց հետո, Օմերը ցանկացավ նորից զբաղվել ֆանտաստիկ գրությամբ:

Քրոուֆորդի և Օմերի նամակագրությունից հետո նրանք որոշեցին համագործակցել այնպես, ինչպես Թերի Փրաթչեթն ու Նիլ Գեյմանը, «Լավ նախանշաններ»-ի ով համահեղինակ էր: Արդյունքում ստացվեց քաղաքային ֆանտաստիկայի գիրք, որը կոչվում էր «''Agent of Enchantment»,'' *որտեղ* պատմվում էր ՀԴԲ-ի պրոֆայլերի մասին, ով հետապնդում էր սերիական մարդասպան Ֆեյրիին։

Որպեսզի ընթերցողին չշփոթեցներ իր քրեական թրիլլերներով և քաղաքային ֆանտազիայի մասին իր նոր գրքով, Օմերն ընտրեց Ալեքս Ռիվերս կեղծանունը:

«Հմայքի գործակալի» հաջողությունից հետո Քրոուֆորդը և Օմերը համագործակցեցին երեք լրացուցիչ շարունակությունների վրա՝ «Քաոսի գործակալ», «Խավարի գործակալ» և «Ֆեյրի գործակալ»**:

Ալքիմիայով Օմերի տարվածությունը ստիպեց նրան գրել մեկ այլ վեպ Ալեքս Ռիվերս կեղծանվամբ՝ Բոստոնում ապրող ժամանակակից ալքիմիկոսի մասին։ Մեկ տարի անց լույս տեսավ «Գողացված հոգին», որին հաջորդեցին «Որսորդի հոգին» և «Ազատված հոգին»։

## Գրքեր
##### Ինչպես Մայքլ Օմեր

* Մայքլ Օմեր(1995). Աշխարհի վերջի աշխարհագրությունը (եբրայերեն).
* Մայքլ Օմեր (1999).Բադի հարձակումը (եբրայերեն)
* Մայքլ Օմեր (2014). Անքնություն (եբրայերեն)
* Մայքլ Օմեր (2015). Անքնություն
* Մայքլ Օմեր (2015). Բոցի ցեցը

##### Ինչպես Մայք Օմեր
«Գլենմոր Պարկ» գրքերի շարք

* Ինչպես դու կմահանաս
* Մահվան ցանց
* Վախի տուն
* Տասներեքերորդ քարտ

Զոի Բենթլիի եռագրություն

* Մարդասպանի աչքերով
* Մթության մեջ
* Զոհի աչքերով

Էբբի Մալենի բանակցող եռերգություն.

* Մահացու ազդեցություն
* Թաքնված մտադրություններ
* Մոլուցքի բոցը

##### Ալեքս Ռիվերի դերում
* Ալեքս Ռիվերս, Քրոոֆորդ (2017)։ Հմայքի գործակալ
* Ալեքս Ռիվերս, Քրոոֆորդ (2017)։ Քաոսի գործակալ
* Ալեքս Ռիվերս, Քրոոֆորդ (2017)։ Խավարի գործակալ
* Ալեքս Ռիվերս, Քրոոֆորդ (2018)։ Ֆեյրիի գործակալ
* Ալեքս Ռիվերս (2018)։ Գողացված հոգի։ 
* Ալեքս Ռիվերս (2018)։ Որսորդի հոգի։ 
* Ալեքս Ռիվերս (2020)։ Ազատված հոգի։

## Մրցանակներ
* LiveLib -ի ընթերցողների ընտրություն դետեկտիվ ժանրում 2020
* Ռուսական դետեկտիվի կոչում
* Անթոլոգիա Գեֆենի մրցանակ, 2016

## Ծանոթություններ

Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի լրագրողներ