open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Չորս տարերքներ (Արչիմբոլդո)

**Չորս տարերքներ** (), գեղանկարչական շարք` կազմված չորս նկարներից («Հող», «Ջուր», «Կրակ» և «Օդ»), ստեղծված Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի կողմից (, 1527-1593) 1966 թվականին։ «Կրակ» և «Ջուր» կտավները պահվում են Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանում, «Հողը»` Վիեննայի Լիխտենշթեյնի հավաքածուում։ «Օդը» կտավի բնօրինակը չի պահպանվել։ Պատճենը գտնվում է Շվեցարիայում` մասնավոր հավաքածուում։ Դիմանկարներն արված են փայտի վրա, յուղաներկով։ Կտավներն ունեն հետևյալ չափսերը` «Կրակը»` 66,5 × 51 սմ, «Ջուրը»` 66,5 × 50,5 սմ, «Օդը»` 74,4 × 56 սմ, «Հողը»` 70 × 49 սմ։

## Պատմություն
Ջուզեպպե Արչիմբոլդոն նախ և առաջ հայտնի է իր «Տարվա եղանակները» («Գարուն», «Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ») և «Չորս տարրեր» այլաբանական ցիկլերով, որոնք նկարիչը կայսր Մաքսիմիլիան II-ին նվիրել է 1569 թվականին։ Նկարները նախատեսված են Հաբսբուրգների կայսերական արքունիքի մեծությունը ցույց տալու և նրանց կառավարման կայունությունը հաստատելու համար։ 16-րդ դարում դրանք բավականին նորարարական աշխատանքներ էին` հագեցած դետալներով, որոնք Արչիմբոլդոն ներդաշնակորեն միավորել է մարդկային կերպարներին։

## Նկարագրություն
Արչիմբոլդոյի դիմանկարները ցույց են տալիս Գեշտալտի տեսությունը` () ձևի ընկալման տեսությունը։ Մարդը նախ տեսնում է մեծ ընդհանուր ձև, ապա նկատում դրա մանրամասները։ Որոշ ժամանակ դիտելիս «Ջուրը» կամ «Հողը» ընկալվում են որպես դիմանկարներ, և միայն դրանից հետո ենք մենք տեսնում ձուկ կամ կենդանիներ։ Արչիմբոլդոն կանոնակարգում է առանձին երևույթների բազմազանությունը` տալով նրանց մարդկային ձև։ Բոլոր դիմանկարները նկարվում են պրոֆիլով և նայում են միմյանց` կազմելով միասնություն։ «Տարվա եղանակների» նման, «Չորս տարերքները» կազմված են բնական շնչավորված և անշունչ առարկաներից։ «Հողը» բաղկացած է բազմաթիվ փոխկապակցված ցամաքային կենդանիներից։ Եղջերավոր եղջերուները շրջապատում են երկրի գլուխը՝ ձևավորելով «թագ»։ Օդը հավաքվել է թռչունների անթիվ քանակից, որտեղ մեծ ուշադրություն է դարձվում կայսերական արծիվին և սիրամարգին։ «Ջուրը» ներկայացված է խառը ծովային կենդանիներով, ձկներով, խեցիներով և կարմիր կորալներով, որոնք նույնպես հիշեցնում են «թագ»։ Ծովային արարածներից ծնվում է կնոջ դիմանկար։ «Կրակը», ի տարբերություն այլ տարրերի, ստեղծվել է անշունչ առարկաներից։ Երկու կայծքար ձևավորել են քիթը և ականջը։ Այրվող անկյունները նման են կրակոտ մազերի։ Կրակի մարմինը նկարիչը հավաքել է զենքերից։ Երկգլխանի արծիվը և պարանոցի շուրջը փաթաթված շղթան` «Ոսկե բուրդ» շքանշանով` առավել վառ հիշեցնում են կայսր Մաքսիմիլիան Երկրորդի մասին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1566 նկարներ
Կատեգորիա:Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի նկարներ
Տիմոֆեյ Կսենոֆոնտով

**Տիմոֆեյ Իվանովիչ Կսենոֆոնտով** (, ), ռուս խորհրդային նկարիչ և գրաֆիկ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Սովորել է 1932-1938 թվականներին Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետում։ Ավարտել է ինստիտուտը Ռուդոլֆ Ֆրենցի մարտանկարչության արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի կոչման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանք՝ «Առաջին հեծելազորային» նկար։

1938 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Նկարել է դիմանկարներ, թեմատիկ նկարներ, բնանկարներ։ Հետպատերազմյան տարիներին նույնպես շատ է զբաղվել գրքային գրաֆիկայով, նկարազարդել է ռուսական ժողովրդական հեքիաթները, Մ. Դուդինի «Լենինգրադի մետրո» գիրքը և այլն։ Ստեղծված ստեղծագործությունների թվում են «Հոտի վերադարձը» (1964), «Ութ հերոսների սխրանքը» (1970), «Երամակ» (1974), «Ինտերնացիոնալ բրիգադի մարտիկները» (1980) և այլն։

Մահացել է 1990 թվականին Լենինգրադում։

Տ. Ի. Կսենոֆոնտովի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում և արտասահմանում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* *Ленинград. Зональная выставка*. Л., Художник РСФСР, 1965. С.29.
* *Выставка произведений ленинградских художников, посвящённая 25-летию победы над фашистской Германией. Каталог.* Л., Художник РСФСР, 1972. С.7.
* *Наш современник. Зональная выставка произведений ленинградских художников 1975 года. Каталог.* Л., Художник РСФСР, 1980. С.18.
* *Изобразительное искусство Ленинграда. Каталог выставки.* Л., Художник РСФСР, 1976. С.21.
* *Зональная выставка произведений ленинградских художников 1980 года. Каталог.* Л., Художник РСФСР, 1983. С.16.
* *Левандовский С.* Живопись на Ленинградской зональной // Искусство. 1981, № 2. С.61.
* *Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР*. Л., Художник РСФСР, 1987. С.67.
* *Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа.* СПб., НП-Принт, 2007. С.15, 19, 384, 386. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
* *Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005.* СПб, Первоцвет, 2007. С.48.

## Արտաքին հղումներ
* ''Иллюстрации Т. И. Ксенофонтова к книге М. Дудина «Ленинградское метро»''
* ''Иванов С. В. Ленинградская школа живописи. Очерк истории.''
* ''Хронология Ленинградской школы живописи.''
* СПИСОК  ХУДОЖНИКОВ

Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս գրաֆիկներ
Այգու անկյուն Մոնժերոնում

**«Այգու անկյուն Մոնժերոնում» ()**, Կլոդ Մոնեի նկարը, որը ներկայում պահվում է Էրմիտաժի հավաքածուում։

Նկարում պատկերված է Ռոտեբուրգ ամրոցի այգու մի հատված․ առջևի պլանում ծաղկած վարդեր են լճակի ափին։

## Պատմություն
Կտավն ստեղծվել է շուրջ 1876 թվականին ֆինանսիստ և բարերար Էռնեստ Օշեդեի պատվերով որպես Մոնժերոնի Ռոտեբուրգ ամրոցի չորս դեկորատիվ պաննոներից մեկը․ նույն շարքի մյուս աշխատանքներն են՝ «Լճակ Մոնժերոնում» (Էրմիտաժ), «Հնդկահավեր» (Օրսե), «Որս» (մասնավոր հավաքածու)։

«Այգու անկյուն Մոնժերոնում» նկարը ցուցադրվել է իմպրեսիոնիստների երրորդ ցուցահանդեսում։ Գեղանկարչության քննադատ Ժ․ Ռիվերը այն կոչել է «Լճակի անկյուն գեորգիններով»։ Սակայն Ա. Բարսկայան  հնարավոր է համարում, որ այդ ժամանակ ցուցադրվել էր ոչ թե այդ նկարը, այլ դրա էսքիզը։ Այդ էսքիզը նկարագրվել է Մոնեի ստեղծագործության կատալոգում, որը կազմել է Դ. Վիլդենշտեյնը՝ նշելով, որ այն գտնվում է ԱՄՆ-ում՝ Նեյսոն Հարիսի հավաքածուում։ Ա. Գ. Կոստենևիչը կարծում է, որ իմպրեսիոնիստների երրորդ ցուցահանդեսում ցուցադրվել է Էրմիտաժի կտավը։ Նկարում, ի տարբերություն էսքիզի, «կոմպոզիցիան մի քիչ ընդլայնված է, իսկ վարդերն առաջին պլանում ավելի ընդգծված են»։

1877 թվականին Օշեդեն սնանկացել է, և նրա ունեցվածքը (ներառյալ իմպրեսիոնիստների հավաքածուն) վաճառվել է, ինչի հետևանքով նկարն այդպես էլ իր տեղը չի գրավել ամրոցում։ Նկարը գնել է Փարիզի հայտնի կոլեկցիոներ Ժ. Բ. Ֆորը, 1900 թվականից այն պահվել է Դյուրան-Ռյուելի պատկերասրահում, որը 1907 թվականի մարտի 13-ին այն գնել է և անմիջապես 40000 ֆրանկով վաճառել մոսկվացի վաճառական և կոլեկցիոներ Իվան Մորոզովին։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո նրա հավաքածուն ազգայնացվել է, և այդ կտավը ի թիվս այլոց հայտնվել է Նոր արևմտյան արվեստի պետական թանգարանում, իսկ թանգարանի լուծարումից հետո 1948 թվականին փոխանցվել է Էրմիտաժին։ 2014 թվականի վերջից ցուցադրվում է Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի պատկերասրահում՝ Գլխավոր շտաբի շենքում (սրահ 403)։

Պետական Էրմիտաժի արևմտաեվրոպական կերպարվեստի բաժնի գլխավոր գիտաշխատող, արվեստագիտության դոկտոր Ալբերտ Կոստենևիչը 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի ֆրանսիական արվեստին նվիրված իր ակնարկում, նկարագրելով «Այգու անկյուն Մոնժերոնում» նկարը, նշել է․

Ծառը կամ թփերը «Մոնժերոնի այգու անկյունում» ծաղիկներով հատվում են ոչ թե այն պատճառով, որ ծառերը և թփերը հատված պակաս գրավիչ են։ Պարզապես դրանք բավական են, որպեսզի ցույց տան գլխավորը, համենայն դեպս, իմպրեսիոնիստի համար գլխավորը՝ բնության մեջ եղած թրթիռը  և դրա առաջացրած զարմանալի գեղատեսիլությունը, որոնք սպրդում են աչքից, ձգում դեպի տեսարժան վայրեր և վեհաշուք էֆեկտներ։ Իրերը չեն բաժանվում հիմնականի և երկրորդականի, չեն ուսումնասիրվում առանձին առանձին․ նրանք ի հայտ են գալիս մեր աչքի առաջ գեղատեսիլ միաձուլությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* Michel de Decker, Claude Monet, éd. Pygmalion, 2009․

Կատեգորիա:1876 նկարներ
Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Կատեգորիա:Կլոդ Մոնեի նկարներ
Շահեն Պողոսյան

**Շահեն Արսենի Պողոսյան** (), հայ մանկավարժ։ Պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։ ԽՄԿԿ անդամ (1941): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Շահեն Պողոսյանը ծնվել է 1917 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Լեռնային Ղարաբաղի Մարտակերտի շրջկենտրոնում։ 1932 թվականին ավարտել է Ստեփանակերտի երկրորդ աստիճանի միջնակարգ դպրոցը։ 1933 թվականին աշխատել է Վանք գյուղի դպրոցում, դասավանդել մաթեմատիկա և աշխարհագրություն։ 1934 թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմաաշխարհագրական, իսկ երկու տարի անց՝ ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետները։ 1939 թվականին ավարտել է պատմաաշխարհագրական ֆակուլտետը և փոխադրվել ֆիզիկամաթեմատիկականի 3-րդ կուրսը։

Պողոսյանը կարմիր բանակ է զորակոչվել 1939 թվականի հոկտեմբերին։ Մասնակվել է սպիտակ ֆինների դեմ մղված պատերազմին։ 1941 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Հայրենական պատերազմի հենց սկզբից Պողոսյանը թշնամու դեմ կռվել է Հյուսիս-Արևմտյան ռազմաճակատի պսկովյան և նովգորոդյան ուղղություններում, հրետանային 5-րդ գնդում եղել է դասակի հրամանատար։ Օգոստոսին նշանակվել է քաղաշխատող և գործուղվել Արևմտյան ռազմաճակատ։ 112-րդ բրիգադի կազմում մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանությանը, իսկ այնուհետև՝ Մոսկվայի մոտ հիտլերյան հրոսակների ջախջախմանը։ 1942 թվականի հունվարից մինչև 1944 թվականի ապրիլը ծառայել է Արևմտյան, ապա՝ 3-րդ  Բելոռուսական ռազմաճակատներում։ Մասնակցել է Վյազմայի, Սմոլենսկի, Օրշայի, Բորիսովի, Մինսկի, Արևելյան Պրուսիայի, ինչպես նաև Լեհաստանի ազատագրմանը։ Պողոսյանը գործուղվել է Մ. Ի. Կալինինի անվան ռազմամանկավարժական ինստիտուտ, որն ավարտել է 1946 թվականին։ Խորհրդային բանակում Պողոսյանը ծառայել է մինչև 1961 թվականը։ 1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Վ. Ի. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան։ Պողոսյանը մարտական գործողություններում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի կրկնակի, Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշաններով, «Արիության համար», «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալներով։ Պարգևատրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։

1961 թվականին փոխգնդապետի աստիճանով Պողոսյանը զորացրվել է բանակից և մշտական բնակություն հաստատել Երևան քաղաքում։ Աշխատել է Սովետաշենի հատուկ գիշերօթիկ դպրոցում, 1962 թվականից եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ԽՄԿԿ պատմության ամբիոնի դասախոս։

1970 թվականին պաշտպանել է դիսերտացիա և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1972 թվականին նրան շնորհվել է դոցենտի կոչում։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան
* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* «Արիության համար» մեդալ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ

## Երկեր
* Լենինյան վերահսկողությունը գործողության մեջ։ Հայաստանի ԿՎՀ-ի և ԲԳՏ-ի գործունեության պատմությունը 1920-1934։ Երևան, Հայաստան, 1978 (համահեղինակ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Կոռնելիս Բոս

**Կոռնելիս Բոս** (, ), հոլանդացի նկարիչ-զարդարող, փորագրող, հրատարակիչ, տպագիր հրատարակումների առևտրական, հոլանդական գրոտեսկ ձևավոր փորագրության յուրօրինակ ժանրի և ոճի ստեղծող։ Աշխատել է փորիչներով։ Իր աշխատանքները ստորագրել է անուն-ազգանվան սկզբնատառերով՝ «СВ»:

## Կենսագրություն

Ծնվել է Նիդեռլանդների Հյուսիսային Բրաբանտի նահանգի Հերթոգենբոս քաղաքում, բայց գրանցված է եղել որպես Անտվերպենի քաղաքացի, եղել է Սուրբ Լուկասի գիլդիայի անդամ։ 1540 թվականից նա ապրել և աշխատել է Անտվերպենում։ Նա փորագրել է Մարտին վան Հեեմսկերկու գծանկարներից։ 1548-1550 թվականներին նա հավանաբար Իտալիայում է եղել, ինչի մասին անուղղակիորեն վկայում են Ագոստինո Վենեցիանոյի և Մարկանտոնիո Ռայմոնդիի բնօրինակների վրա հիմնված նրա փորագրությունները։ Իտալական այլ բնօրինակներից փորագրություններն այնքան շատ և ճշգրիտ էին, որ դրանք օգտագործվել են հոլանդացի փորագրության հայտնի նկարիչ և հրատարակիչ Պիտեր Կուկ 
վան Ալստի հրատարակած Վիտրուվիոս և Սեբաստիանո Սերիլո ճարտարապետության մասին գիտական շարադրությունների հոլանդական թարգմանության մեջ։ 1530 թվականին Անտվերպենում լույս է տեսել ֆրանսերեն գրություններով «Մորեսկի գիրք»՝ մավրիտական զարդանմուշներով։

Բոսը նկարազարդել է գիտական տրակտատներ, մասնավորապես՝ անատոմիայի մասին գիրք (1542)։ 1544 թվականի ամռանը Կոռնելիս Բոսը ստիպված է եղել փախչել Անտվերպենից՝ դոնատիստների կրոնական աղանդին մասնակցելու պատճառով։ Հավանաբար թաքնվել է Փարիզում։ Այնուհետև 1546-1548 թվականներին աշխատել է Նյուրնբերգում, որտեղ նա հրատարակել է ավելի քան հարյուր փորագրված գծանկարներ` գրոտեսկի և ժապավենի զարդաքանդակներով` գլանափաթեթ և ժապավենանախշ։ Այս կոմպոզիցիաները համեմատվել են նյուրնբերգյան և կլյանիմիսյան ավել փոքր՝ մասնավորապես Վիրգիլ Սոլիսի նկարաքանդակների հետ։ Այնուամենայնիվ, Կ. Բոսն ստեղծել է գրոտեսկի իր տարբերակը (չնայած նա երբեմն իր ստեղծագործություններում նշում էր. «Գրոտեսկ Վատիկանի սյունասրահների ոճով»)։ Բոսի ստեղծագործություններում պատկերված են ֆանտաստիկ սայլեր կամ տարօրինակ մարդկանցով նավեր, նիմփաներ, այծի ոտքերով սատիրներ, սֆինքսներ, քիմեռներ, թռչուններ և էկզոտիկ կենդանիներ՝ փղեր և ռնգեղջյուրներ։ Ենթադրվում է, որ այս տարօրինակությունները վերաբերվում են հոլանդական բանահյուսությանը և ժողովրդական տոնական երթերին, որոնք ամեն տարի անցկացվում էին Անտվերպենում։ Այդպիսի կոմպոզիցիաներում, որոնք բնորոշ են այն ժամանակվա Հյուսիսային Եվրոպայի արվեստին, զուգորդվել են Իտալական Վերածննդի մաներիզմը և ֆլամանդական բարոկկոյի տարրերը։ 1548 թվականին Կոռնելիս Բոսը տեղափոխվել է Գրոնինգեն, որտեղ նա մահացել է 1555 թվականին։ Կոռնելիս Բոսը ամուսնացել է երկու անգամ և ունել է յոթ երեխա (երկու ամուսնության արդյունքում)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:16-րդ դարի ծնունդներ
Կատեգորիա:16-րդ դարի մահեր
Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի փորագրիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրաֆիկներ
Կլեմենտինա Դելե

**Կլեմենտինա Կլատո Դելե** (; ), ֆրանսիացի մորուքավոր կին, որն ունեցել է սրճարան։ Ժամանակակիցները նրան նկարագրել են որպես «Ֆրանսիայում հռչակավոր ու հայտնի մորուքավոր կին» և «մորուքավոր կնոջ գեղեցիկ օրինակ»։

## Վաղ տարիներ
Կլեմենտինա Դելեն ծնվել է 1865 թվականին Ֆրանսիայում՝ Լոթարինգիա մարզի Թաոն Լե Վոժ համայնքում։ 20 տարեկանում ամուսնացել է Պոլ Դելեի՝ տեղի հացթուխի հետ, որի հետ քաղաքում սրճարան է հիմնել։

Ըստ մի շարք վարկածների՝ Կլեմենտինա Դելեն մորուքավոր է եղել վաղ տարիքից, բայց պարբերաբար սափրվել է։ Դա փոխվել է 1900 թվականին, երբ նա այցելել է դիմակահանդես և տեսել մի մորուքավոր կնոջ՝ անասելի ցցամազերով և պարծեցել է, որ ինքն ավելի լավ կարող է մորուք աճեցնել։ Նրա ամուսինը 500 ֆրանկ է դրել և աջակցել նրան։ Այդ դեպքից հետո նրանց սրճարանը հայտնի է դարձել, նրանք փոխել են անվանումը և անվանել «Le Café de La Femme à Barbe»՝ «Մորուքավոր կնոջ սրճարան»։

## Համբավ
Կինը սկզբում սկսել է վաճառել իր լուսանկարները և բացիկները, ինչի շնորհիվ հայտնի է դարձել։ Նա սկսել է ճանապարհորդել Եվրոպայում՝ ներգրավելով մեծ բազմություն Փարիզում և Լոնդոնում։ 1926 թվականից, երբ մահացել է նրա ամուսինը, Կլեմենտինան սկսել է ավելի շատ շրջագայել։

1900 թվականին մորուքավոր կինը մասնակցել է լայն հռչակ վայելող ներկայացման, որի ընթացքում մտել է առյուծների վանդակի մեջ և թղթախաղ խաղացել առյուծներին սանձահարողի հետ։ Գտնվելով վանդակի ներսում, ինչպես լեգենդն է ասում, վախեցրել է առյուծներին։ 1904 թվականին նա հատուկ թույլտվություն է ստացել իշխանություններից տղամարդու հագուստ հագնելու համար, մինչդեռ կանանց դա արգելված էր։

1970-ական թվականներին Թաոն Լե Վոժում բացվել է թանգարան՝ նվիրված Կլեմենտինա Դելին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կանայք
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Գրիշա Մուրադյան

**Գրիշա Արտեմի Մուրադյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Գրիշա Մուրադյանը ծնվել է 1919 թվականին Մարտունու շրջանի Վերին Գետաշեն գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է Վարդենիսի շրջանի Վարդենիս ավանի միջնակարգ դպրոցը և նշանակվել Սուխումի շրջանի Աչադարա գյուղի տարրական դպրոցի վարիչ և հայոց լեզվի ուսուցիչ։

1939 թվականի հոկտեմբերին Մուրադյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Պատերազմի տարիներին թշնամու դեմ մարտնչել է տարբեր ռազմաճակատներում՝ Հարավ-Արևմտյան, Կովկասյան, 2-րդ Բելոռուսական։ Պատերազմի սկզբից մինչև հաղթական ավարտը ծառայել է 384-րդ առանձին կապի գումարտակում, որն արժանացել է Թամանյան անվանակոչման և պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Մասնակցել է Մոզդոկ, Մալգոբեկ, Կերչ, Սևաստոպոլ քաղաքների ազատագրման և Քյոնիգսբերգ քաղաքի գրավման մարտերին։ Մուրադյանը Կերչ և Սևաստոպոլ քաղաքներն ազատագրելու ժամանակ գլխավորել է կապի գծային վաշտը և, մերձծովյան բանակի շտաբի և գործող դիվիզիաների միջև անխափան հեռախոսային կապ ապահովելու համար, 1944 թվականին պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Մասնակցել է 2-րդ Բելոռուսական ռազմաճակատի մարտական գործողություններին Լեհաստանի և Գերմանիայի տերիտորիաներում։ Պարգևատրվել է «Կովկասի պաշտպանության համար», «Քյոնիգսբերգի գրավման համար» և «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով։ 1943 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։

1945 թվականի դեկտեմբերին Մուրադյանը զորացրվել է և նորից անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Նշանակվել է Գեղհովիտի յոթնամյա դպրոցի տնօրեն։ 1954 թվականին պարգևատրվել է «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալով։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ռուսական բաժնի լեզվագրական ֆակուլտետը և երկար տարիներ ռուսաց լեզու և գրականություն դասավանդել միջնակարգ դպրոցի բարձր դասարաններում։ 1967 թվականին աշխատել է Վերին Գետաշենի միջնակարգ դպրոցում, եղել է արտադասարանական-արտադպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների կազմակերպիչ։

Մահացել է 2000 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Քյոնիգսբերգի գրավման համար» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Վերին Գետաշեն գյուղում ծնվածներ
Մարգո Մանասյան

**Մարգո Վարազդատի Մանասյան** (), հայ նկարչուհի, նկարչության մեջ «Ասեղնագործ գեղանկարներ» ուղղության հիմնադիր։

## Կենսագրություն
Մարգո Մանասյանը ծնվել է 1961 թվականին Վանաձորում։ Սովորել է թիվ 8 և Ստեփան Աղաջանյանի անվան գեղարվեստի դպրոցներում, 1984  թվականին՝ Մոսկվայի ժողովրդական արվեստի համալսարանի «Գեղանկարչության և գրաֆիկայի» բաժնում։ 1988-1992 թվականներին աշխատել է թիվ 17 դպրոցում՝ որպես նկարչության ուսուցչուհի։ 1992 թվականից աշխատում է Վանաձորի թիվ 1 հիմնական դպրոցում՝ որպես տեխնոլոգիայի և կերպարվեստի ուսուցչուհի։ 2010-2014 թվականներին, միաժամանակ աշխատել է Ստեփան Աղաջանյանի անվան գեղարվեստի դպրոցում։

Ստեղծել է նկարչության մեջ նոր ուղղություն՝ «Ասեղնագործ գեղանկարներ»։ Ունի 100 և ավելի ասեղնագործ գեղանկարներ,  միաժամանակ յուղաներկ և ջրաներկ բազմաթիվ աշխատանքներ։ Մի շարք աշխատանքներ գտնվում են արտասահմանյան տարբեր երկրներում՝ Մոսկվայում, Հոլանդիայում, Հունաստանում, Ֆրանսիայում և այլն։ Աշխատանքներից գտնվում են Վանաձորի կերպարվեստի թանգարանում, անհատական հավաքածուներում։

## Ցուցահանդեսներ
2004 թվականից մասնակցում է համաքաղաքային, մարզային և հանրապետական ցուցահանդեսների։ 2012 թվականին մասնակցել է Իջևանի «Աշնանային գույները» ցոուցահանդեսին։

## Պարգևներ
Մարզային և քաղաքային իշխանությունների կողմից արժանացել է մի շարք պատվոգրերի և շնորհակալագրերի։

## Գրականություն
* «Գույներ և տարիներ» - Վանաձորի կերպարվեստի թանգարանի հիմնադրման 40 -ամյա հոբելյանին նվիրված հանրապետական ցուցահանդեսի ալբոմ, 2014:
* Գագիկ Քարհանյան - «Կիրովական (ԳՈՒԳԱՐԱՑ ԱՇԽԱՐՀ ՉՔՆԱՂ ԼՈՌԻ)», գիրք 4, Երևան «ԱՍՈՂԻԿ» 2017:
* «Չխամրող գույներ» - Վանաձորի կերպարվեստի թանգարանի հիմնադրման 45 -ամյակին նվիրված հանրապետական ցուցահանդեսի պատկերագիրք, 2019:
* «Ծննդավայրը ասեղնագործ գեղանկարներում» - tvալիք շաբաթաթերթ, 22-28 մարտի, 2004:
* «Մուլինե գեղանկարների վանաձորյան տիրուհին» - Աստղիկ՝ կանանց նվիրված էջ, թիվ 58, հուլիսի 28, 2004:
* «Արվեստը էգոիստ է, ուզում է, որ միայն իրենով զբաղվես» - Վանաձորյան խճանկար շաբաթաթերթ 22 հունիսի, 2016:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Վարեսինոբու

thumb|Տեսք հետևից։ Լավ տեսանելի է մագեն՝ բաժանված կարմիր ժապավենով
**Վարեսինոբու (**, կտրված տայնո), նաև (, կտրատված դեղձ), չամուսնացած աղջիկների ճապոնական սանրվածք, որը 20-րդ դարից ի վեր մշտապես կրում են միայն գեյշայի աշակերտուհիները։ «Վարեսինոբու» անունը կիոտոյական է, «մոմովարեն»` Տոկիոյի։

## Արտաքին տեսք
Վարեսինոբուի դիմային մասը նման է շիմադայի սանրվածքին։

Հետնամասում մազերը հավաքվում են մագե ( մազափունջ ծոծրակի վրա) փնջի մեջ և մեջտեղից հյուսվում է  կանոկո (, եղնիկ) ժապավենը։ Այդ ժապավենը  «ճեղքում է» մազափունջը․ այստեղից էլ սանրվածքի անվանումը։ Կանոկան վերևի մասում ամրացված է կանոկո-դոմե քորոցով ( , պահող կանոկո)։

## Գործածություն
Շատ քաղաքներում՝ ներառյալ Կիոտոն, վարեսինոբուն կրում են մայկոները՝ գեյշայի աշակերտները։ Ըստ կանոնների՝ վարեսինոբուն կրում են ուսուցման միայն առաջին երկու տարիների ընթացքում՝ մինչև միձուագեն։ Վարեսինոբուն զարդարված է արհեստական մետաքսե ծաղիկներից մազակալներով. առաջին տարում օգտագործվում են «շիդարե-կանզաշի» հատուկ զարդեր ծածանվող թելերով, որոնց վրա ամրացված են ծածանվող մետաքսե թերթեր։

Բացի այդ, Վարեսինոբուն զարդարված է սանրով՝ բիրականով ( ծածանվող կանջաշի), թամա կանջաշիով (՝զարդարանք-փուչիկ) և հիրաութիով (՝ հիրաութի կանջաշի հարթ հերակալ)։

Աշակերտուհու (միսեդասի) դեբյուտի օրը մազափնջի հետևի մասում դնում են վասի արծաթագույն թղթի շերտեր, որոնք կոչվում են միոկուրի ( ուղեկցում)։


Պատկեր:Momoware kneeling.jpg|Տեսք վերևից
Պատկեր:Maiko Ichiwaka-san (市和佳-さん） in Kyoto, Japan.jpg|Վարեսինոբուն կողքից․ տեսանելի է կարմիր ժապավենով կապված հերափունջը և արծաթագույն բիրկանը
Պատկեր:Katsuyakko back.jpg|Միոկուրին մազափնջի հետևից միսեդասի օրը


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Մոհսեն Ֆախրիզադե

**Մոհսեն Ֆախրիզադե Մահաբադի** (), իրանցի ֆիզիկոս, Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի սպա, իմամ Հուսեյնի համալսարանի պրոֆեսոր։ Ըստ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի, Մոհսեն Ֆախրիզադե եղել է Իրանի Պաշտպանության նախարարության և Իրանի զինված ուժերի ավագ գիտաշխատող և ֆիզիկա հետազոտությունների կենտրոնի (PHRC) ղեկավար։ Ղեկավարել է Իրանի 2000-2003 թվականների Ամադ  գաղտնի գիտահետազոտական նախագիծը, որի նպատակը բալիստիկ հրթիռի համար միջուկային մարտագլխիկի մշակումն ու փորձարկումն էր։

2020 թվականի նոյեմբերի 27-ին զոհվել է զինված հարձակման հետևանքով։

## 111 նախագիծ

Ըստ Մերձավոր Արևելքի մեդիայի մեկնաբան և Իրանի կառավարության ակտիվ այլախոհ գործիչ Ալիռեզա Ջաֆարզադեի Մոհսեն Ֆախրիզադեն 1991 թվականից եղել է իմամ Հուսեյնի համալսարանի անդամ։ 2000-ականների սկզբին Ֆախրիզադեն ղեկավարել է Կենսաբանական ուսումնասիրության կենտրոնը, որը նախկինում կոչվել է Ֆիզիկայի հետազոտական կենտրոն (PHRC)։ Եղել է այդ նախագծի  պատասխանատուն, այնուհետև՝ ղեկավարը։ Նա մերժել է Ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալության խնդրանքը, որը ցանկանում էր Ֆիզիկայի հետազոտական կենտրոնի գործունեության վերաբերյալ հարցազրույց վերցնել նրանից։

Արևմտյան հետախուզությունը պնդում էր, որ նա պատասխանատու էր Իրանի միջուկային ծրագրի՝ Ամադ նախագծի «111 ենթանախագիծ» ծրագրի համար։ Արևմտյան երկրները հայտարարել են, որ «111 ենթանախագիծը» Իրանում միջուկային զենք ստեղծելու փորձ է, թեև Իրանը Ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալության դիտորդներին պնդել է, որ միջուկային ծրագիրը նախատեսված է բացառապես քաղաքացիական նպատակների օգտագործման համար և արևմտյան հետախուզական ծառայությունների տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է։

## Մահ
2020 թվականի նոյեմբերի 27-ին Ֆահրիզադի վրա մահափորձ է կատարվել։  Նրան ծանր վիճակում տեղափոխել են   հիվանդանոց, որտեղ նա մահացել է ստացած վերքերից։ Եվս մի քանի մարդ զոհվել են հարձակման արդյունքում։ Ըստ որոշ աղբյուրների զոհվածները եղել են գրոհայիններ։

Ըստ ամերիկյան «Foreign Policy»-ի պարբերականի վարկածով Մոհսեն Ֆահրիզադեն հինգ իրանցիներից մեկն է եղել, որն ընդգրկվել է աշխարհի 500 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում։ Այդ մահափորձը նրա նկատմամբ  առաջինը չէր։

Մոհսեն Ֆախրիզադեն համարվում էր «իրանական ռումբի հայրը»։

## Վերլուծություն
Վերլուծաբանները կարծում են, որ Մոհսեն Ֆախրիզադե սպանությունը հնարավոր է կապված լինել ԱՄՆ-ի նոր ընտրված նախագահ Ջո Բայդենի՝ Իրանի հետ միջուկային գործարքի վերսկսման շուրջ բանակցություններ սկսելու մտադրության հետ, որը չեղարկել է Դոնալդ Թրամփը։

Իրանի զինված ուժերի շտաբի ղեկավար Հոսեյն Բաքերին նշել է, որ Ֆախրիզադեի սպանության հետևին կանգնած են «սիոնիստական ռեժիմի հետ կապ ունեցող ահաբեկիչներ»։

Իրանի արտգործնախարար Մոհամադ Ջավադ Զարիֆն իր հերթին հայտարարել է, որ Ֆախրիզադեի սպանության հանգամանքները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ սպանության հետևին կանգնած է  Իսրայելը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Իրանցի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Իրանում
Կատեգորիա:Սպանված հայտնի իրանցիներ
Կատեգորիա:Իրանցի ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Իրանցի գիտնականներ
Գևորգ Քոքչյան

**Գևորգ Մկրտչի Քոքչյան** (), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Խորհրդա-գերմանական ճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից, ԽՄԿԿ անդամ։

## Կենսագրություն
Գևորգ Քոքչյանը ծնվել է 1915 թվականին, Վրացական ԽՍՀ Ախալցխայի շրջանի Սուֆլիս գյուղում։ 1934 թվականին ավարտել է Ախալցխայի մանկավարժական ուսումնարանը և աշխատանքի անցել ծննդավայրում։ Եղել է դպրոցի տնօրեն։ 1939 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Մասնակցել է սպիտակ ֆինների դեմ մղված կռիվներին։ 1940 թվականի փետրվարի 27-ին վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո շարունակել է զինվորական ծառայությունը։ 1940 թվականի դեկտեմբերին վերադարձել է և նշանակվել Ախալցխայի շրջժողկրթբաժնի տեսուչ։

Պատերազմի տարիներին Քոքչյանը ծառայել է 89-րդ հայկական դիվիզիայի 526-րդ ականանետային դասակում։ Վեցամսյա դասընթացներն ավարտելուց հետո նշանակվել է հրետանային դասակի հրամանատար։ Դիվիզիան ուներ  երաժշտական ինքնագործ խումբ, որի երգիչ-մենակատարներից էր Քոքչյանը։ 1942 թվականին Թերեքի ափին տեղի ունեցող մարտերի ժամանակ ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ Կերչ և Սևաստոպոլ քաղաքների ազատագրման մարտերին մասնակցելու համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար» երկու մեդալով։ Օդերի ափին պլացդարմ գրավելիս համարձակություն և քաջություն ցուցաբերելու համար արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի։ Երկրորդ Կարմիր աստղն ստացել է Բեռլինի գրավման ժամանակ։ Միաժամանակ արժանացել է Գերագույն գլխավոր հրամանատարի շնորհակալագրերի։

Պատերազմից հետո Քոքչյանն աշխատել է որպես ուսուցիչ, գյուղխորհրդի գործկոմի նախագահ, դպրոցի տնօրեն։ 1968 թվականին Քոքչյանը տեղափոխվել է Երևան, աշխատել ուսուցիչ և արհեստանոցի վարիչ մայրաքաղաքի հենաշարժողական խախտում ունեցող երեխաների գիշերօթիկ դպրոցում։

## Պարգևներ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Խիզախության համար» կրկնակի մեդալ
* Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Օրվիլ Գիբսոն

**Օրվիլ Գիբսոն (**, ),  «Գիբսոն գիթառ քոմփանի» (**') երաժշտական գործիքների արտադրության ընկերության հիմնադիր։

== Կենսագրություն ==
Օրվիլը ծնվել է [[Նյու Յորք (նահանգ)|Նյու Յորք նահանգի]] Շատագեյ քաղաքում։ Ըստ 1900 թվականի Դաշնային մարդահամարի (1900 U.S. Federal Census), նա ծնվել է մայիսին, իսկ նրա մահախոսականը, որը հրապարակվել է 1918 թվականի օգոստոսի 21-ին ''The Mylene Farmer''-ում, պնդում է, որ նա մահացել է [[օգոստոսի 19]]-ին և նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել օգոստոսի 21-ին իր եղբոր՝ Օ․ Մ․ Գիբսոնի (**') տանը։

## Աշխատանքային գործունեություն
Գիբսոնը սկսել է իր աշխատանքը 1894 թվականին Միչիգան նահանգի Կալամազու քաղաքում գտնվող իր տնային արհեստանոցում։ Նա ստեղծել է մանդոլինի և կիթառի բոլորովին նոր ոճ, որը հետագայում արտոնագրվել է։ Երաժշտության պատմաբան Փոլ Սփարքսի խոսքով նրա մանդոլինները «նման չէին նախկինում ստեղծված հարթ մակերեսով ոչ մի գործիքի»։ Նրա ընկերության արտադրական չափանիշները շատ բարձր էին, իսկ գործիքներն ակտիվորեն վաճառվում էին։ Գիբսոնը և նրա ընկերությունը մարքեթինգի և տպագիր հրատարակությունների խոշոր գովազդի համար օգտագործում էին երաժշտության ուսուցիչներին, որպեսզի փոխարինեն կլոր մանդոլինները։ Նրանք հաջողության են հասել մանդոլինի շուկայում`բացառելով կլոր գործիքների արտադրությունը Ամերիկայում։ 1902 թվականին Կալամազուից հինգ ձեռնարկատերեր առաջնորդվելով Գիբսոնի գաղափարներով  հիմնադրեցին Գիբսոն Գիթառ-Մանդոլին ընկերությունը (**'):

== Մահ ==
Գիբսոնը 1907 և 1911 թվականների ընթացքում  մի քանի անգամ հիվանդանոցում է եղել։ 1916 թվականին նա հոսպիտալացվել է։ Գիբսոնը մահացել է 1918 թվականի օգոստոսի 19-ին, 62 տարեկան հասակում Օգդենսբերգ քաղաքի Սուրբ Լաուրենս հիվանդանոցում (**'), էնդոկարդիտ հիվանդությունից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Երաժշտական գործիչներ
Կատեգորիա:Երաժշտության մշակույթ
Արմենակ Վարդանյան (մանկավարժ)

**Արմենակ Գեղամի Վարդանյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):

## Կենսագրություն
Արմենակ Վարդանյանը ծնվել է 1922 թվականին, Մարտունու շրջանի Լիճք գյուղում։ 1940-1941 թվականներին ավարտել է ծննդավայրի՝ Լիճք գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետ։

1941 թվականի դեկտեմբերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Երևանում կազմավորվել է 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիան և Արմենակն ավարտել է 526-րդ գնդի դպրոցը, նշանակվել հակատանկային ջոկի հրամանատար։ Փառաբանված դիվիզիայի մարտական ուղին սկսվել է Կովկասից և հասել Բեռլին։ 1943 թվականի սեպտեմբերին Դոլգայա լեռը գրոհելու նախօրյակին Արամայիսը ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ցուցաբերած քաջության համար արժանացել է Կարմիր աստղի, Փառքի 2-րդ և 3-րդ աստիճանի շքանշանների, «Խիզախության համար», «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալների։

1946 թվականին զորացրվելով բանակից, Վարդանյանը աշխատանքի է անցել Լիճքի դպրոցում որպես ռազմագիտության և ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ։ Այնուհետև ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրության ֆակուլտետը։ 1974 թվականից վարել է դպրոցի արտադասարանական-արտադպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների կազմարկերպչի պաշտոնը։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Փառքի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշան
* «Խիզախության համար» մեդալ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Արմենակ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

**Արմենակ Վարդանյան** անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

* Արմենակ Գեղամի Վարդանյան (1922, Լիճք, Նոր Բայազետի գավառ ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943)։ 
* Արմենակ Երեմի Վարդանյան (հունվարի 1, 1955, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), հայ քանդակագործ։
Կարապետ Տողանյան

**Կարապետ Գևորգի Տողանյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Կարապետ Տողանյանը ծնվել է 1922 թվականին, Արևմտյան Հայաստանում։ 1926 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Խորհրդային Հայաստան։ 1941 թվականին ավարտել է Ամասիայի շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցը և նշանակվել նույն դպրոցի ուսուցիչ։

1942 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Ավարտել է գնդի սերժանտական դպրոցը և որպես գնդացրային դասակի հրամանատարի օգնական 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 677-րդ գնդի կազմում մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի ազատագրմանը։ Մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար Տողանյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մեդալներով։ Ռազմաճակատում ծանր վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո 1943 թվականին զորացրվել է բանակից։

Զորացրվելուց հետո Տողանյանն անցել է աշխատանքի Ամասիայի շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցում որպես զինղեկ։ 1946-1961 թվականներին եղել է նույն դպրոցի տնօրենը։ 1961 թվականից եղել է մայրաքաղաքի № 22 հատուկ գիշերօթիկ դպրոցի ուսմասվարը։ Տողանյանը ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1960 թվականին արժանացել է հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչման։ Անբասիր աշխատանքի համար պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, արժանացել է «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանի։

## Պարգևներ
* Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960)
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Լենինի շքանշան
* «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչներ
Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Միշա Սարգսյան

**Միշա Հովհաննեսի Սարգսյան** (), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Միշա Սարգսյանը ծնվել է 1923 թվականին, Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Մարտունու շրջանի Ճարտար գյուղում։ Տեղի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Շուշիի ուսուցչական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ 1941 թվականին Սարգսյանը նշանակվել է Ճարտարի յոթնամյա դպրոցի հայոց լեզվի ուսուցիչ։

1942 թվականին Սարգսյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ և գործուղվել Բաքվի զինվորական ուսումնարանը, որտեղից էլ, 1942 թվականի հոկտեմբերին, մեկնել է ռազմաճակատ։ Մինչև 1942 թվականի դեկտեմբեր ամիսը Սարգսյանը հատուկ հրաձգային 34-րդ բրիգադի մարտիկների շարքում մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի պաշտպանությանը։ Ալագիր քաղաքի հերոսական պաշտպանության մարտերին մասնակցելու համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ Մարտերից մեկի ժամանակ ծանր վիրավորվել է։ Ապաքինվելուց հետո, որպես բանակի համար ոչ պիտանի, զորացրվել է։

Սարգսյանը զորացրվելուց հետո աշխատել է Շուշի քաղաքի Ստեփան Շահումյանի անվան տեխնիկումում։ Ավարտել է Բաքվի Վ. Ի. Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ 1962 թվականին Սարգսյանը տեղափոխվել է Երևան և աշխատել մայրաքաղաքի № 108 միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև աշխատել է № 100 դպրոցի հայեց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, ուսմասվար։

Մանկավարժական անբասիր աշխատանքի համար պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով, «Սոցիալիստական մրցության հաղթող» կրծքանշանով։

## Պարգևներ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
* «Սոցիալիստական մրցության հաղթող» կրծքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Աշխատանքային արիության համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Վինչենցո Դամինի

**Վինչենցո Դամինի** (, ), իտալացի նկարիչ, Ջովաննի Անտոնիո Պելլեգրինիի աշակերտը։ Որոշ ժամանակ ապրել է Անգլիայում։

## Կյանք
Դամինին ծնվել է Վենետիկում, մոտավորապես` 17-րդ դարի վերջին։ Եղել է Ջովաննի Անտոնիո Պելլեգրինիի աշակերտը, որին նա ուղեկցել է Անգլիայում, մոտավորապես 1720 թվականին։ Շատ հայտնի է նրա` լոնդոնյան տեսարանների նկարիչ Ջոն Դևոտոյի մեցցո-տինտո դիմանկարը։ Լինքոլն տաճարի հյուսիսային տրանսպերտի վրա նա նկարել է չորս քահանաների որմնանկարը` Գոթական հովանոցի ներքո` փոխարինելով նույն պատկերի հին տարբերակը. այս աշխատանքը կատարելիս նրան օգնել է Ջիլս Հուսսեյը։ Նույն տաճարում նա նկարել է նաև որմնանկարներ Սանկտ Պետերբուրգի տաճարի նմանությամբ։ 1930-ական թվականներին տաճարն ավերվել է, բայց Դամինյի յուղանկարները փրկվել են։

Լոնդոնի Հենրիետտա փողոցի` Ջեյմս Ջիբսի կողից նախագծված մի տան սվաղված առաստաղին արված հինգ դեկորատիվ նկարները վերագրվում են Դամինիին։ Ամբողջ սենյակը, որը թվագրվում է 1727-32 թվականներին, պահպանվել է Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում։
 
Նա Իտալիա է վերադարձել 1730 թվականին, Ջիլս Հուսսեյի ուղեկցությամբ, ում, ըստ Էդվարդ Էդվարդսի նա թողել է Բոլոնիայում` հեռանալով նրա ունեցվածքով։ 1737 թվականից նա Լ'Աքվիլայում, Աբրուզոյում էր, որտեղ այդ տարի պատկերազարդել է Սան Ջուլիանոյի վանքի եկեղեցու խորանը։ Նրա աշխատանքներից երեքը պահվում են Աբրուզոյի ազգային թանգարանում։

Նա մահացել է Լ'Աքվիլայում, մոտավորապես 1749 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Մարիա Դերեմ

**Մարիա Դերեմ** (, ), ֆեմինիստ, գրող, լրագրող։

## Կենսագրություն
Մարիա Դերեմը ծնվել է հարուստ բուրժուական ընտանիքում։ Նրա հայրը վաճառական էր։ Նա իր դուստրերին` Մարիային և Աննային, կրթության է տվել, իսկ մահից հետո ժառանգություն է թողել, որն ապահովել է նրանց ֆինանսական անկախությունը և սոցիալական գործունեությամբ զբաղվելու հնարավորությունը։

Մարիա Դերեմը կիսում էր ֆեմինիստական հայացքները և ակտիվորեն պաշտպանում էր կանանց իրավունքները։ Նա զբաղվում էր գրական գործունեությամբ և լրագրությամբ, հանդես էր գալիս զեկույցներով, անցկացրել համաժողովներ և երեկոներ, որոնք համախմբում էին առաջադեմ մտածողությամբ հասարակական գործիչների, գրողների, փիլիսոփաների, մասոնականների։

1869 թվականին լրագրող, Petit Parisien թերթի գլխավոր խմբագիր և Ֆրանսիայի Մեծ Արևելքի մասոն Լեոն Ռիչերի հետ միասին, մի քանի ընկերների աջակցությամբ, նա սկսել է հրատարակել «Կանանց օրենք» շաբաթաթերթը։ 1870 թվականի ապրիլին նրանք հիմնադրել են նաև Կանանց իրավունքների ասոցիացիան, որը պահանջում էր գենդերային հավասարություն օրենքի և բարոյականության առջև։

## Գրականություն
* Françoise Jupeau-Réquillard, La Grande Loge Symbolique Écossaise 1880—1911 ou les avant-gardes maçonniques, Éditions du Rocher, 1998, 316 p. (ISBN 2-268-03137-3).
* Daniel Ligou et al., Histoire des Francs-Maçons en France, vol. 2, Privat, 2000 (ISBN 2-7089-6839-4)
* Jean-Louis Debré et Valérie Bochenek, Ces femmes qui ont réveillé la France, Paris, Arthème Fayard, 2013, 374 p. (ISBN 978-2-213-67180-2), p.&nbsp;101—115
* Tristan Bourlard, Le Petit Abécédaire du féminisme selon Maria Deraismes, 2015
* Maria Deraismes: journaliste pontoisienne : une féministe et libre-penseuse au XIXe siècle, actes du colloque Maria Deraismes, organisé par la Fédération Nationale de la Libre Pensée et l’Association laïque des Amis de Maria Deraismes, en partenariat avec la municipalité de Pontoise, le 14 mars 2009, sous la direction de Claude Singer, Karthala, 2001, 208 pages + 8 pages de cahier de photos.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Maria Deraismes (1828—1894)

Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ
Oh My Girl-ի սկավառակագրություն

Հարավկորեական գըրլ բենդ Oh My Girl-ի սկավառակագրությունը ներառում է իր մեջ երեք ստուդիական ալբոմներ, յոթ մինի ալբոմ, տասներեք սինգլ և տասներկու տեսահոլովակ։ Խումբը ձևավորվել է 2015 թվականին՝ WM Entertainment ընկերության կողմից։

## Ալբոմներ

### Վերահրատարակում

### Սինգլ-ալբոմներ

## Մինի ալբոմներ

## Սինգլներ

### Պրոմոսինգլներ

## Համագործակցություններ

### Սաունդթրեքներ

## Տեսագրություն

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Երկրների ցանկ ըստ աղի արտադրության

Ներկայացվում է **երկրների ցանկ ըստ աղի արտադրության ծավալի**։ Աշխարհի վեց առաջատար աղ արտադրող երկրները՝ Ավստրալիան, Կանադան, Չինաստանը, Գերմանիան, Հնդկաստանը և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները կազմում են համաշխարհային արտադրության կեսից ավելին։

Առաջին աղյուսակը ներկայացնում է առկա վիճակագրություն ունեցող երկրների ցանկն, ըստ Բրիտանական երկրաբանական ծառայության (ԲԵԾ) տվյալների։
Երկրորդ աղյուսակը ներառում է առաջատար արտադրողների ցանկն ըստ Միացյալ Նահանգների երկրաբանական ծառայության (ԱՄՆԵԾ) տվյալների։

## Ցանկեր
Սեղմեք վերնագրերում գտնվող փոքր եռանկյուններից մեկին՝ ցուցակն ըստ այդ կատեգորիայի վերադասավորելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* World stats
Կատեգորիա:Ցանկեր ըստ երկրի
Կատեգորիա:Աղեր
Տիտուս Լարցիուս

**Տիտուս Լարցիուս Ֆլավիուս** կամ **Ռուֆուս** (, ), Հռոմեական հանրապետության վաղ տարիների քաղաքական գործիչ, կրկնակի կոնսուլ, հռոմեական առաջին դիկտատոր։

## Ծագում
Լարցիոսների էտրուսկական ընտանիքը Հռոմ է եկել Էտրուրիայից։ Անունն առաջացել է էտրուսկյան Լարս նախաանունից։ Տիտոսի եղբայրը՝ Սպուրիոս Լարցիուս Ֆլավուսը եղել է Հանրապետության հերոսներից։ Վերջինս՝ Տիտոս Հերմինիոսի և Հորատիուս Կոկլեսի հետ միասին պաշտպանել է Տիբեր գետի վրա կառուցված փայտե կամուրջը։ Մ․թ․ա 506 և 490 թվականներին ընտրվել է կոնսուլ։

## Առաջին կոնսուլ և բռնապետություն
Մ․թ․ա 501 թվականին Տիտուս Լարցիուսը, Պոստումուս Կոմինիուս Ավրունկուսի հետ դարձել է կոնսուլ։ Գահընկեց արքա Տարքվինոս Գոռոզին հաջողվել է դաշնակիցներ գտնել լատինիների շրջանում, իսկ սենատը պատրիկների իշխանությունից դժգոհ պլեբեյների աճող դժգոհությունը Հռոմում ճնշելու համար դիկտատոր է նշանակել՝ Տիտուս Լարցիուսին։

Դառնալով կոնսուլ  առաջին հերթին սահմանել է հեծելազորի հրամանտարի պաշտոն։ Այդ պաշտոնում նշանակել է  նախորդ տարվա կոնսուլ՝ Սուպրիա Կասիա Վեցելինին։ Ժողովրդին հանդարտեցնելու  նպատակով նա լիկտորներին է վերադարձրել արտոնագրված ֆասիան՝ սակրով։ Անցկացնելով մարդահամար և կատարելով ունեցվածքի գնահատում, կարողացել է որոշել զինակոչիկի տարիքի քաղաքացիների թիվը։ Տարեցներից ձևավորել է քաղաքի կայազորը, իսկ մնացած մարդկանց բաժանելով երեք բանակների, դուրս է բերել քաղաքից և ուղարկել այն վայրեր, որտեղ կարող էին հետ մղել լատինիների առաջխաղացումը։

Բանակներից մեկին հաջողվել է ջախջախել հռոմեական հողում դիակապտությամբ զբաղվող լատինիներին։ Տիտուսը հրամայել է բուժել գերիներին և առանց փրկագնի ազատ արձակել։ Այդ քալլով նա կարողացել է լատինիների հետ մեկ տարով կնքել զինադադար։

Լիազորությունները վայր դնելուց հետո, նշանակել է նոր կոնսուլներ։

## Երկրորդ կոնսուլություն
[մինի|[Սատուրնի տաճար (Հռոմ), որը կառուցվել է Տիտուս Լարցիոսի տիրապետության օրոք, Ք․ա․ 497 թվական]]
Սատուրնի տաճար (Հռոմ)

Տիտուս Լարսիուսը Մ․թ․ա 498 թվականին երկրորդ անգամ ընտրվել է կոնսուլ։ Նրա գործընկերներից է եղել Քվինտուս Կլելիուս Սիկուլոսը։ Նույն թվականին պատերազմ է սկսել լատինիների () դեմ։ Քվինտուսը մնացել է Հռոմում հարթելու պլեբեյների դժգոհությունը, իսկ Տիտուսը պաշտպանել է Ֆիդեն քաղաքը, որը ի վերջո գրավել է։

## Հետագա գործունեություն
Մ․թ․ա 494 թվականին պլեբեյները լքելով Հռոմը բարձրացել է Սուրբ լեռը։ Սենատը պլեբեյների հետ բանակցելու համար ուղարկել է նաև Լարցիուսին։ Նույն թվականին նա զբաղեցրել է Custos Urbis պաշտոնը։ Մ․թ․ա 493 թվականին  Լացիուսը մասնակցել է Կորիոլ քաղաքի պաշարմանը։ Իրադարձությունը հայտնի է դարձել Գայուս Մարցիուս Կորիոլանոսի դրսևորած քաջության շնորհիվ։

## Գրականություն
* Տիտուս Լիվիուս․ Հռոմի պատմություն․ քաղաքի հիմնադրումից ի վեր։ 18,21,29
* Դիոնիսոս Հալիկառնասցի․ Հռոմեական հնագիտություն V, 50-77, VI, 37

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հռոմեական հանրապետության կոնսուլներ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 5-րդ դար
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 6-րդ դար
Կատեգորիա:Հին Հռոմի զորավարներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքական գործիչներ
Երկրների ցանկ ըստ անտառային տարածքների

right|120px

Այս հոդվածը ներկայացնում է երկրների անտառային տարածքների ցանկը։

## Մոլորակ, մայրցամաքներ և շրջաններ
Բոլոր տարածքները հաշվառված են 1000 հեկտար միավորով։ Աղբյուր՝ Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպություն

## Երկրներ և տարածքներ
thumb|left|700px|Անտառային տարածք ունեցող 5 լավագույն երկրներ, 2020 (միլիոն հեկտար)

Բոլոր տարածքները հաշվառված են 1000 հեկտար միավորով։ Աղբյուր՝ Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպություն

## Ենթաբաժանումներ և տարածքներ
Բոլոր տարածքները հաշվառված են 1000 հեկտար միավորով։ Աղբյուր՝ Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպություն

## Տես նաև

*Deforestation by region
*European countries by forest area
*Forest cover by state in the United States
*Forest cover by state in India
*Forest cover by federal subject in Russia
*Forest cover by province or territory in Canada
*Forest cover by state or territory in Australia
*Forest restoration
*Reforestation

## Աղբյուրներ
Այս հոդվածը ներառում է տեքստ հետևյալ աղբյուրից՝  Տես՝ c:File:Global Forest Resources Assessment 2020 – Key findings.pdf.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* https://web.archive.org/web/20140707031420/http://www.wherehub.com/top-10-countries-with-largest-forest-area

Կատեգորիա:Անտառներ ըստ երկրի
Կատեգորիա:Ցանկեր:Աշխարհագրություն
I Need Your Love

**«I Need Your Love»**  (*Ինձ պետք է քո սերը*), շոտլանդացի պրոդյուսեր և դիջեյ Քելվին Հարիսի սինգլն իր «18 Months» երրորդ ստուդիական ալբոմից։ Ներառում է բրիտանացի երգչուհի Էլլի Գոլդինգի վոկալը։ Թողարկվել է 2013 թվականի ապրիլի 2-ին որպես ալբոմի յոթերորդ սինգլ։ Սինգլը ներառված է նաև որպես բոնուս-թրեք Գոլդինգի «Halcyon» երկրորդ ստուդիական ալբոմում։

Սինգլն արժանացել է քննադատների դրական գնահատականների։ Այն հասել է չորրորդ հորիզոնականին *[[UK Singles Chart]]* հիթ-շքերթում։ Այն նաև ընդգրկվել է առաջին հնգյակում Ավստրալիայում, Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում, առաջին տասնյակում՝ Բելգիայում, Իռլանդիայում և Շվեյցարիայում և առաջին քսան երգերի ցանկում՝ ԱՄՆ-ում։ 2014 թվականին երգը ներկայացվել է *«British Single of the Year»* մրցանակաբաշխությանը, իսկ տեսահոլովակը ներկայացվել է  *«British Video of the Year»* մրցանակի։

## Կոմպոզիցիա
Երգը գրված է դո մինոր տոնայնությամ և հետևում է Cm—A♭—E♭—B♭ ակորդային պրոգրեսիայում։ Ունի րոպեում 125 հարված տեմպ։

## Քննադատների գնահատականներ
Սինգլը հիմնականում դրական արձագանքներ է ստացել երաժշտական քննադատների կողմից։ *Digital Spy*-ից Ռոբերտ Քոփսին երգին տվել է հինգ աստղից 4-ը՝ հայտարարելով, որ Գոլդինգի մեղմ վոկալը առանձնացնում է երգը մնացածներից։ *Idolator*-ից Սեմ Լանսկին գրել է, որ Գոլդինգի բնորոշ մեղ վոկալը ավելի կպչուն է հնչում Հարիսի ֆուտուրիստական էլեկտրո-գործիքավորման համատեքստում։ *Billboard*-ը մեկնաբանել է, որ Գոլդինգի մեղմ ձայնը կրում է այնքան ջերմություն, որ ոչ մի սինթետիկ խառնաշփոթ չի կարող խլացնել այն։

## Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակի ռեժիսորը Էմիլ Նավան է։ Պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի ապրիլի 14-ին։ Տեսահոլովակում երգը կրճատված է․ բաց են թողնված որոշ ներածական նոտաներ, և երգն սկսվում է անմիջապես Գոլդինգի կատարումից։

Տեսահոլովակում նկարահանվել են  Քելվին Հարիսը և Էլլի Գոլդինգը՝ մարմնավորելով ռոմանտիկ զույգի Մայամիում ուղևորության ընթացքում։

Տեսահոլովակը ներկայացվել է 2013 թվականի *MTV Video Music Awards* մրցանակի՝ *Լավագույն համատեղ աշխատանք* և *Ամռան լավագույն երգ* անվանակարգերում։

## Երգացանկ

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեկան հիթ-շքերթներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2012 երգեր
Կատեգորիա:2013 երգեր
Կատեգորիա:Դանս-փոփ երգեր
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Էլլի Գոլդինգի երգեր
Կատեգորիա:Քելվին Հարիսի երգեր
Post Malone-ի սկավառակագրություն

Ամերիկացի ռեփեր և երգիչ Post Malone-ը թողարկել է վեց ստուդիական ալբոմ, մեկ միքսթեյփ, քառասուներեք սինգլ (տասներեքը՝ որպես համատեղ կատարող) և քառասունվեց երաժշտական ​​տեսահոլովակներ։

2016 թվականի մայիսի 13-ին թողարկվել է նրա դեբյուտային՝ «August 26th» միքսթեյքը թվային ներբեռնման ձևաչափով։ Նրա դեբյուտային՝ «Stoney» ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին և ներառում է «White Iverson», «Congratulations» և «I Fall Apart» սինգլները։ 2017 թվականին, նրա «Rockstar» սինգլը 21 Savage-ի մասնակցությամբ գլխավորել է ամերիկյան Billboard Hot 100 չարթը, դառնալով նրա առաջին համար մեկ երգը տվյալ չարթում։ 2018 թվականին Post Malone-ը թողարկել է իր երկրորդ՝ «Beerbongs & Bentleys» ստուդիական ալբոմը, որը գլխավորել է ամերիկյան Billboard 200 չարթը։ 2018 թվականի հունիսին Ty Dolla Sign-ի մասնակցությամբ «Psycho» երգը գլխավորել է ամերիկյան չարթը։ 2019 թվականի հունվարին Swae Lee-ի հետ համատեղ «Sunflower» երգը նույնպես գլխավորել է ամերիկյան չարթը։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Մալոնը թողարկել է իր երրորդ՝ «Hollywood's Bleeding» ալբոմը։ Ալբոմի երրորդ` «Circles» սինգլը դարձել է երգչի չորրորդ երգը, որը 2019 թվականի նոյեմբերին գլխավորել է ամերիկյան չարթը։

## Ալբոմներ
### Ստուդիական ալբոմներ

### Միքսթեյփեր

## Սինգլներ
### Որպես գլխավոր արտիստ

### Որպես համագործակցող արտիստ

## Չարթերում ընդգրկված կամ հավաստագրված այլ երգեր

## Հյուրընկալող ելույթներ

## Տեսահոլովակներ
### Որպես գլխավոր արտիստ

### Որպես համագործակցող արտիստ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Post Malone
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Քրիստինա Կոմենչինի

**Քրիստինա Կոմենչինի**, (), (), իտալացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, գրող։

## Կենսագրություն
Քրիստինա Կոմենչինին իտալացի կինոռեժիսոր Լուիջի Կոմենչինի 4 դուստրերից է։ Նա իր քույրերի հետ հաճախել է Շատոբրիանի ֆրանսիական վարժարանը (Հռոմ)։

Քրիստինա Կոմենչինիի 2005 թվականի ֆիլմը՝ «Հրեշը սրտում»-ը, որը նկարահանվել է Քրիստինայի համանուն վեպի հիման վրա, արժանացել է *«[[Օսկար լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար]]»* մրցանակին։ Նրա հաջորդ «*Երբ գիշերը»* ֆիլմը, որը նույնպես նկարահանվել է Քրիստինայի համանուն վեպի հիման վրա և հրատարակվել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում *«Այլ Մամուլ»-*ի կողմից, ներկայացվել է սեպտեմբերին կայանալիք Վենետիկի 68-րդ միջազգային կինոփառատոնին ցուցադրվելու համար։

Քրիստինա Կոմենչինին տնտեսական զարգացման նախկին նախարար Կառլո Կալենդայի մայրն է։

## Կինոմատոգրաֆիա
* *«Կենդանաբանական այգի»*, 1989 թվական
* *«Վերջը հայտնի է»,*1993 թվական 
* «*Գնա այնտեղ, ուր քեզ տանում է սիրտդ»,* 1996 թվական 
* «*Ամուսնություններ»,* 1998 թվական 
* «*Ազատե՛լ ձկանը»,* 2000 թվական 
* «*Իմ կյանքի ամենալավ օրը»,* 2002 թվական
* «*Իմ աջ ձեռքը»,* 2005 թվական 
* *«Հրեշը սրտում»,* 2005 թվական 
* «*Սևը և սպիտակը»,* 2008 թվական
* «*Երկու խաղ»,* 2009 թվական 
* «*Երբ գիշերը»,* 2011 թվական

## Թարգմանված գրքեր
* «*Կարոտած էջեր»*, հրատարակված 1994 թվական
* «*Երբ գիշերը»*, հրատարակված 2012 թվականին *«Այլ Մամուլ»-* ի կողմից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* 
* Official Website (Italian)
* Speciale Cristina Comencini su Locanda Almayer

Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին վիպասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ