Էնթոնի Ֆլյու

**Էնթոնի Ֆլյու** (; ), բրիտանացի փիլիսոփա, որը մասնագիտացած է վերլուծական փիլիսոփայության և կրոնի փիլիսոփայության մեջ։

## Կենսագրություն
Էնթոնի Ֆլյուն ծնվել է 1923 թվականի փետրվարի 11-ին Լոնդոնում։ Ավարտել է Լոնդոնի համալսարանի արևելյան և աֆրիկյան ուսումնասիրությունների դպրոցը (SOAS) և ծառայել է որպես հետախուզության սպա թագավորական օդային ուժերում։ Պատերազմից հետո նա ավարտել է Սուրբ Ջոն քոլեջը (Օքսֆորդ), եղել է հայտնի գիտնական-փիլիսոփա Գիլբերտ Ռայլի ասպիրանտը։

Նա սկսել է իր ուսուցչական կարիերան Օքսֆորդի համալսարանի Քրիստ Չերչ քոլեջում։ Այնուհետև նա փիլիսոփայություն է դասավանդել Աբերդինի համալսարանում 11 տարի, իսկ Քիլի համալսարանում՝ 12 տարի։

1973-1983 թվականներին եղել է Ռեդինգի համալսարանի փիլիսոփայության պրոֆեսոր։ Թոշակի անցնելուց հետո նա մի քանի տարի կես դրույքով դասախոսել է  եղել Տորոնտոյի Յորք համալսարանում։

Երկար ժամանակ նա ականավոր ռացիոնալիստ փիլիսոփաներից էր, ժամանակակից աթեիզմի գաղափարական հիմնասյուներից մեկը, սակայն 2004 թվականին նա վերանայեց իր հայացքները և հայտարարեց, որ Աստված գոյություն ունի։

Աթեիստի աշխարհայացքն ընտրել է 15 տարեկանում։ Ակադեմիական ոլորտում համբավը նրան հասավ 1950 թվականին՝ իր հոդվածներից մեկի հրապարակումից հետո։ Նա իրեն համարում էր «բացասական աթեիստներից» մեկը՝ հավատալով, որ աստվածաբանական նախադրյալները չեն կարող ոչ հաստատվել, ոչ էլ հերքվել փորձով։ Այս խնդրին նա նվիրեց «Աստվածաբանություն և կեղծիք» գիրքը, որը դարձավ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամենից մեջբերված փիլիսոփայական աշխատություններից մեկը։ Նա պնդում էր, որ Ամենակարողի մասին ցանկացած փիլիսոփայական վեճ պետք է սկսվի աթեիզմի կանխավարկածից, և Աստծո գոյությունը պետք է ապացուցվի։

Փիլիսոփայի աշխարհայացքի փոփոխությունը սկսվեց նրանից, որ նա եկավ այն եզրակացության, որ Թոմաս Աքվինացի կողմից առաջարկված Աստծո գոյության երկու ապացույցները ճիշտ են՝ «դիզայնից» և «առաջնային շարժիչից»։ Նրա կարծիքով, ԴՆԹ-ի մոլեկուլի կառուցվածքի վերաբերյալ կենսաբանների ուսումնասիրությունների արդյունքները հստակ ցույց տվեցին կյանքի գոյության համար անհրաժեշտ դրա բոլոր բաղադրիչների անհավանական, անհասկանալի բարդությունը և կյանքի այս հիմքը ստեղծող մտքի գոյությունը։ Ֆլյուն անհեթեթ է անվանել, որ կյանքի առաջին հիմքը՝ կառուցվածքի անհասկանալի բարդությամբ կենդանի բջիջը, կարող էր առաջանալ անշունչ նյութի էվոլյուցիայի արդյունքում՝ որոշակի բնական պայմանների պատճառով։

Այնուամենայնիվ, Ֆլյուն նշել է, որ իր դիրքորոշումը դեիստական ​​է և հեռու է քրիստոնեական կամ իսլամական համոզմունքներից։ Արիստոտելը և Ջեֆերսոնը կարող էին նման բնութագրում տալ Աստծուն. մի էություն, որը տիեզերքի հիմնական պատճառն էր, բայց միևնույն ժամանակ չի խառնվում մարդկային գործերին։ Նա նաև պնդում էր, որ չի հավատում մահից հետո կյանքին։ Բայց իր վերջին գրքում նա մի փոքր այլ կերպ է նկարագրում կրոնականությունը. «Եթե ցանկանում եք, որ Ամենազորությունը կրոն հիմնի, ապա ինձ թվում է, որ Հիսուսի և Սուրբ Պողոսի այս տանդեմը լավագույն ընտրությունն է»։ Նրա «Աստված է» գիրքը նկարագրում է Գերագույն մտքի գոյությունը՝ որպես Տիեզերքի գոյության միակ տրամաբանական երևույթ։ Դրանում կարելի է գտնել նաև Ռիչարդ Դոքինզի գրքերի սխալների նկարագրությունը։

Ֆլյուն մահացել է 2010 թվականի ապրիլի 8-ին, երբ գտնվում էր Անգլիայի Ռեդինգ քաղաքի երկարատև խնամքի հաստատությունում՝ տառապելով դեմենցիայով։

## Հիմնական աշխատանքներ
* «Աստված և փիլիսոփայություն» (1966 թ.),
* «Էվոլյուցիոն էթիկա» (1967),
* «Արևմտյան փիլիսոփայության ներածություն» (1971),
* «Աթեիզմի կանխավարկած» (1976),
* «Խելացի կենդանին» (1978),
* «Աթեիստական ​​հումանիզմ» (1993),
* «Կներեք հիասթափեցնելու համար, բայց ես դեռ աթեիստ եմ»։ (2004)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Անգլիացի հումանիստներ