Կամբիոն

**Կամբիոն**, () եվրոպական դիցաբանության և գրականության մեջ մարդու և դևի միջև եղած սեռական միությունից ծնված էակ, որը սովորաբար կապված է լինում ինկուբուսի կամ սուկուբուսի հետ։ Բառի ամենավաղ հայտնի օգտագործման մեջ այն համարժեք էր փոխարինողին։

Թեև կամբիոններին հաճախ պատկերում են որպես խորամանկ և չարագործ էակներ, նրանք, ինչպես յուրաքանչյուր այլ էակ, ունեն ազատ կամք և կարող են ընտրել իրենց կյանքի ճանապարհը։

Կամբիոնները հայտնի են իրենց խորամանկ և չարագործ բնույթով։ Լինելով գեղեցիկ և հրապուրիչ՝ նրանք վարպետորեն կարողանում են մանիպուլացնել մարդկանց։ Որոշները նրանց նույնիսկ անվանում են «սեռական վամպիրներ», քանի որ նրանք հաճախ գայթակղում են իրենց զոհերին և տանում դեպի ինտիմ հարաբերություններ՝ իրենց չար նպատակներին հասնելու համար։

## Փոխարինողներ
*Կամբիոն* բառը ծագում է լատիներեն *cambiare*՝ «փոխանակել» բառից, որը բխում է կելտական «kamb» արմատից, որը նշանակում է «ծուռ» կամ «փոխանակում»։ Բառի ամենավաղ օգտագործումներում այն օգտագործվում էր փոխարինողների համար՝ դևերի զավակների, որոնք փոխարինել են մարդկային նորածնին։

«Կամբիոն» բառը որպես երկու դևերի երեխա իմաստով առաջին անգամ օգտագործվել է 1818 թվականի ֆրանսիական *[[Dictionnaire Infernal]]* գրքում: Այդ գրքի 1825 տարբերակի հրատարակությունում առկա է հետևյալ գրառումը.

Հայերեն թարգմանություն.

«Գաղտնիքագիտության և պարահոգեբանության հանրագիտարանում» (*Encyclopedia of Occultism and Parapsychology*) կամբիոնը կրկին նկարագրվում է որպես ինկուբուսի և սուկուբուսի զավակ։ Այս մեկնաբանության համաձայն՝ կամբիոնն ի սկզբանե չունի շնչառություն կամ սրտխփոց մինչև յոթ տարեկան դառնալը, սակայն անչափ ծանր է, և լալիս է, երբ նրան դիպչում են։

## Մարդ-դև հիբրիդներ
19-րդ դարից ի վեր «կամբիոն» տերմինը ստացել է լրացուցիչ սահմանում. ինկուբուսի *կամ* սուկուբուսի և մարդու զավակ։ 1874 թվականին Վիկտոր Հյուգոն իր «Ծովի մշակները» (*Toilers of the Sea*) աշխատությունում կամբիոնին սահմանում է որպես կնոջ և սատանայի որդի։

Միջին դարերում մարդու և դևերի միջև ծնված զավակների գաղափարը դարձել էր քննարկման առարկա, սակայն այն չուներ լայնորեն ընդունված անուն։ *[[Վհուկների մուրճ]]ը*, որը համարվում է 15-րդ դարի դեմոնաբանության հիմնական գրականության ժողովածու, նշում է, որ դևերը, այդ թվում ինկուբուսը և սուկուբուսը, չեն կարող երեխա ունենալ.

Հետևաբար, կյանք ստեղծելու անկարողությունից ելնելով, կամբիոնի ստեղծման մեթոդը համեմատաբար բարդ է։ Սուկուբուսը պետք է ունենա սեքսուալ հարաբերություններ մարդկային տղամարդու հետ և այդպես ստանա նրա սերմնահեղուկը, այնուհետև պետք է փոխանցի այդ սերմնահեղուկը ինկուբոսին, ով կուժեղացնի այն։ Ինկուբոսը, իր հերթին, կփոխանցի այդ սերմնահեղուկը մարդկային կնոջը և այդպիսով կհղիացնի նրան։

Տեքստը շարունակում է քննարկել այս գործընթացի հնարավորության կողմնակից և դեմ փաստարկները, ներկայացնելով մի շարք Աստվածաշնչային մեջբերումներ և նշանավոր գիտնականների տեսակետներ այս կարծիքները հաստատելու համար, և վերջապես եզրակացնում է, որ սա իսկապես այն մեթոդն է, որը օգտագործում են նման դևերը։

## Ժամանակակից մշակույթում
* Ժամանակակից գրողները երբեմն օգտագործում են «կամբիոն» տերմինը Մեռլինին նկարագրելու համար, ով Արթուրյան լեգենդում մահկանացու կնոջ և ինկուբուսի որդին էր, ումից էլ նա ժառանգել է իր գերբնական ուժերը ու կարողությունները։ Նրա ամենանշանավոր կարողությունները սովորաբար ներառում են մարգարեությունը և կերպարանափոխությունը։
* Dark Horse Comics-ի հերոս Հելբոյը կամբիոն է, լինելով դև Ազզայելի և մահկանացու կնոջ՝ Սառա Հյուզի զավակը։
* DC Comics-ի կերպար Ռեյվենը կամբիոն է, լինելով իր չար դևական հոր՝ Տրիգոնի, և մահկանացու կնոջ՝ Արելլայի դուստրը։
* Mortal Kombat վիդեոխաղի կերպար Աշրան կամբիոն է։

## Ծանոթագրություններ