Լեյդիգի բջջային ուռուցք

**Լեյդիգի բջջային ուռուցք** կամ ամորձու ինտերստիցիալ բջջային ուռուցք, դասվում է ձվարանների և ամորձու քաղցկեղների՝ սեռական ձգանահենքային ուռուցքների խմբին: Այն առաջանում է Լեյդիգի բջիջներից: Ուռուցքը կարող է առաջանալ ցանկացած տարիքում, սակայն առավել հաճախ հանդիպում է երիտասարդների շրջանում: Այնուամենայնիվ, կանանց շրջանում այն առավել հաճախ առաջանում է դաշտանադադարից հետո։ Սերտոլի-Լեյդիգի բջջային ուռուցքը Լեյդիգի բջջային ուռուցքի և Սերտոլիի բջիջներից առաջացած Սերտոլիի բջջային ուռուցքի համադրություն է:

## Դրսևորումներ
Լեյդիգի բջջային ուռուցքների մեծ մասը հանդիպում է արական սեռի ներկայացուցիչների շրջանում, սովորաբար 5-10 տարեկանում կամ միջին տարիքում (30-60 տարեկան): Երեխաները սովորաբար ունենում են վաղաժամ սեռական հասունացում:

Տղամարդկանց մոտ ամորձու այտուցը ամենատարածված դրսևորումն է: Այլ ախտանիշները կախված են տարիքից և ուռուցքի տեսակից: Եթե այն արտազատում է անդրոգեններ, ապա ուռուցքը սովորաբար անախտանիշ է, բայց նախասեռահասունացման տարիքի տղաների շրջանում կարող է առաջացնել վաղաժամ սեռական հասունացում: Ուռուցքի էստրոգեններ արտազատման ժամանակ կարող է առաջանալ ֆեմինիզացիա (իգականացում) երիտասարդ տղաների շրջանում: Մեծահասակների մոտ սա առաջացնում է մի շարք խնդիրներ, այդ թվում՝ գինեկոմաստիա, էրեկտիլ դիսֆունկցիա, անպտղություն, գոնադոգենիտալ ատրոֆիա և լիբիդոյի կորուստ։

Կանանց շրջանում այն հակված է առաջանալ դաշտանադադարից հետո, սակայն գրանցվել են նաև նախադաշտանադադարային դեպքեր։ Կանանց մոտ Սերտոլի-Լեյդիգի բջջային ուռուցքները հակված են առաջանալ ավելի վաղ՝ կնոջ կյանքի երկրորդ կամ երրորդ տասնամյակներում։ Ուռուցքի կողմից արտազատվող տեստոստերոնի ավելցուկի պատճառով, կանանց մեկ երրորդը աստիճանական արականացման դեպք է ունենում։ Արականացմանը նախորդում են անօվուլյացիան, օլիգոմենորեան, ամենորեան և դեֆեմինիզացիան։ Լրացուցիչ նշաններից են՝ ակնեն և հիրսուտիզմը, ձայնի կոշտացումը, կլիտորոմեգալիան, քունքային շրջանի մազերի ապաճը և մկանային զանգվածի աճը։ Արյան շիճուկում տեստոստերոնի մակարդակը բարձր է։

## Պատճառը
Կենդանիների վրա կատարված ուսումնասիրությունները հնարավոր կապ են ենթարդում C8-ի (C8HF15O2, պերֆտորօկտանոաթթու) հետ։

## Ախտորոշում
Ձվարանների ուռուցքի առկայությունը և հորմոնալ խանգարումները ենթադրում են Լեյդիգի բջջային ուռուցքի, հատիկաբջջային ուռուցքի կամ տեկոմայի առկայություն: Այնուամենայնիվ, Լեյդիգի բջջային ուռուցքների դեպքում հորմոնալ խանգարումները առկա են դեպքերի միայն 2/3-ում: Ամորձու Լեյդիգի բջջային ուռուցքները կարող են հայտնաբերվել ուլտրաձայնային հետազոտության միջոցով, ուստի ամորձապարկը շոշափելիս որևէ գոյացության առկայության դեպքում կարող է ուլտրաձայնային հետազոտություն նշանակվել։
մինի|Լեյդիգի բջջային ուռուցք փոքր խոշորացման մանրադիտակի տակ(ներկված է հեմատոքսիլին էոզինով)
Վերջնական ախտորոշումը հաստատվում է հյուսվածաբանական հետազոտությամբ՝ վիրահատության ընթացքում կամ դրանից հետո կազմված ախտաբանական եզրակացության հիման վրա։ Ռայնկեի բյուրեղները հայտնաբերվում են այս ուռուցքներում և նպաստում են ախտորոշման հաստատմանը, թեև դրանք հանդիպում են Լեյդիգի բջջային ուռուցքների կեսից ավելիի քիչ դեպքերում։ Լեյդիգի բջջային ուռուցքների իմունոհիստոքիմիական մարկերներն են ինհիբին-ալֆան, կալրետինինը և մելան-Ա-ն։

## Բուժում
Սովորական քիմիաթերապիան սահմանափակ արդյունավետություն ունի այս տեսակի ուռուցքների դեպքում, թեև իմատինիբը որոշակի խոստումնալից արդյունքներ է գրանցել։ Ներկայումս ճառագայթային թերապիայի արդյունավետության մասին որևէ հստակ տվյալներ չկան։

Հիմնական բուժումը վիրահատությունն է: Կանանց վիրահատությունը սովորաբար պտղաբերությունը պահպանող միակողմանի սալպինգոօօֆորէկտոմիան (արգանդափողի և ձվարանի հեռացում) է: Չարորակ ուռուցքների դեպքում վիրահատությունը կարող է լինել արմատական ​​և սովորաբար դրան հաջորդում է օժանդակ քիմիաթերապիան (երբեմն՝ ճառագայթային թերապիան): Բոլոր դեպքերում, սկզբնական բուժմանը հաջորդում է մշտական հսկողությունը: Քանի որ շատ դեպքերում Լեյդիգի բջջային ուռուցքը չի առաջացնում ուռուցքային մարկերների բարձրացում արյան մեջ, ապա հսկողությունը իրականացվում է ֆիզիկալ կրկնակի զննումների արդյունքների հիման վրա:

Տղամարդկանց մոտ սովորաբար կատարվում է աճուկային արմատական օրխէկտոմիա: Այնուամենայնիվ, ամորձիների պահպանման վիրահատությունը կարող է կիրառվել երեխաների և երիտասարդների շրջանում պտղաբերությունը պահպանելու համար: Այս մոտեցումը աճուկային կամ ամորձապարկային կտրվածք է ներառում ուլտրաձայնային հսկողության տակ, եթե ուռուցքը շոշափելի չէ: Սա կարող է արվել, քանի որ ուռուցքը սովորաբար միաֆոկալ է, կապված չէ նախաքաղցկեղային վնասվածքների հետ և կրկնվելու քիչ հավանականություն ունի։

Կանխատեսումը ընդհանուր առմամբ բարենպաստ է, քանի որ ուռուցքը հակված է դանդաղ աճել և սովորաբար բարորակ է․ չարորակ են համարվում դեպքերի 10%-ը։ Չտարբերակված հյուսվածաբանությամբ չարորակ ուռուցքների դեպքում կանխատեսումը անբարենպաստ է։

## Մանրադիտակային պատկերներ

Պատկեր:Leydig cell tumour2.jpg|Լեյդիգի բջջային ուռուցք միջին խոշորացման մանրադիտակի տակ (ներկված է հեմատոքսիլին էոզինով)
Պատկեր:Leydig cell tumour3.jpg|Լեյդիգի բջջային ուռուցք մեծ խոշորացման մանրադիտակի տակ (ներկված է հեմատոքսիլին էոզինով)


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գինեկոլոգիական հիվանդություններ