open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գի Պարմելեն

**Գի Պարմելեն** (, ),  շվեյցարացի քաղաքական գործիչ, 2016 թվականից Շվեյցարիայի Դաշնային խորհրդի անդամ, որը ներկայացնում է Շվեյցարիայի ժողովրդական կուսակցությունը։ Շվեյցարիայի փոխնախագահ՝ 2020 թվականին, երկրի նախագահ՝ 2021 թվականին։

## Կարիերա
Գի Պարմելենը ծնվել է ֆրանսախոս կանտոնում 1959 թվականի նոյեմբերի 9-ին։ Մասնագիտությամբ գինեգործ է, ավարտել է Շվեյցարիայի Մարսելեն քաղաքի (Վո կանտոն) գյուղատնտեսական տեխնիկումը։ Աշխատել է որպես ֆերմեր, անդամակցել է ժողովրդական կուսակցությանը։ Զինվորական ծառայության ընթացքում ստացել է կապրալի կոչում։

2000 թվականից մինչև 2004 թվականը ղեկավարել է ՇԺԿ-ի սկզբնական կազմակերպությունը Վո կանտոնում։ 2003 թվականին ընտրվել է երկրի Ազգային խորհրդի անդամ։ 2015 թվականին ՇԺՀ-ի ներկայացուցիչ, Շվեյցարիայի Դաշնային խորհրդի անդամ 
Էվելին Վիդմեր-Շլումպֆը հեռացվել էր ՇՆՊ-ի շարքերից։ Դեկտեմբերին կուսակցությունը նրա փոխարեն երեք թեկնածու է առաջարկել, և Պարմելենն ընտրվել է այդ պաշտոնում։

2016-ի առաջին օրը նա դարձավ երկրի Դաշնային խորհրդի անդամ, որտեղ նա սկսեց Պատասխանատու լինել Պաշտպանության և սպորտի համար։ 2019 թվականի սկզբին էկոնոմիկայի, կրթության և գիտության մեկ այլ նախարարություն հանձնվեց նրա կառավարմանը։ 2019 թվականի դեկտեմբերի կեսերին Պարմելենն ընտրվել է երկրի փոխնախագահ հաջորդ 2020 թվականի համար։ Երկրի փոխնախագահի պաշտոնը զբաղեցրել է 2020 թվականի առաջին օրը։ 2020 թվականի դեկտեմբերի առաջին տասնօրյակի վերջում նա հաջորդ տարի ընտրվեց երկրի նախագահի պաշտոնում։

Երկրի նախագահի պաշտոնը ստանձնել է 2021 թվականի առաջին օրը։ Իր նախագահության ընթացքում ռուս-ամերիկյան գագաթնաժողովը տեղի ունեցավ հունիսին Ժնևում, Պարմելինը, որպես հյուրընկալող, հանդիպում ունեցավ երկու տերությունների նախագահների հետ։

## Անձնական կյանք
Պարմելենն ամուսնացած է և ընտանիքի հետ բնակվում է Բյուրսանում և Բեռնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://www.admin.ch/gov/en/start/federal-council/members-of-the-federal-council/guy-parmelin.html պրոֆիլը Շվեյցարիայի Դաշնային խորհրդի կայքում։

Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պաշտպանության նախարարներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ
Անգել Ռուսև

**Անգել Ռուսև**  (, ), բուլղարացի ծանրորդ, աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2021, 2022 և 2023 թվականների Եվրոպայի առաջնության չեմպիոն, 2019 թվականի Եվրոպայի առաջնության մրցանակակիր, 2018 թվականի Եվրոպայի պատանիների չեմպիոն։

## Կենսագրություն
2017 թվականին բուլղարացի ծանրորդը հանդես է եկել աշխարհի պատանեկան առաջնությունում և մինչև 56 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել է 12-րդ տեղը։

Նույն քաշային կարգում 2017 թվականին Անգել Ռուսևը Եվրոպայի պատանիների առաջնությունում արժանացել է բրոնզե մեդալի՝ 221 կգ ընդհանուր արդյունքով։

Հաջորդ տարի Եվրոպայի մեծահասակների առաջնությունում բուլղարացի թեթև ատլետը զբաղեցրել Է 5-րդ տեղը՝ երկամարտի 233 կգ ընդհանուր արդյունքով։ Նույն թվականին Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում նա հաղթող է ճանաչվել։ 2018 թվականին մասնակցել է Աշխաբադում կայացած աշխարհի առաջնությանը, որտեղ մինչև 55 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը։

2019 թվականի Բաթումում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությանը Անգել Ռուսևը երկու վարժությունների արդյունքում դարձել է արծաթե մեդալակիր։ Պոկում վարժությունում նա դուրս է մնացել եռյակից, իսկ հրում վարժությունում նվաճել է փոքր ոսկե մեդալ։

2021 թվականի ապրիլին Մոսկվայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում, մինչև 55 կգ քաշային կարգում Անգել Ռուսևը 258 կգ արդյունքով գրավել է առաջին տեղը և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։ «Պոկում» վարժությունում նա 111 կգ արդյունքով նվաճել փոքր բրոնզե մեդալ, իսկ «հրում» վարժությունում 147 կգ՝ փոքր ոսկե մեդալ։

2021 թվականի դեկտեմբերին մասնակցել է Տաշքենդում տեղի ունեցած աշխարհի առաջնությանը։ Մինչև 55 կգ քաշային կարգում Անգելը երկու վարժությունների հանրագումարով 254 կգ քաշային կարգում դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ «Հրում» վարժությունում բուլղարացի ծանրորդը նվաճել է փոքր ոսկե մեդալ (144 կգ)։

2022 թվականի մայիսին Տիրանայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում Անգել Ռուսևը մինչև 55 կգ քաշային կարգում 257 կգ արդյունքով գրավել է առաջին տեղը և դարձել Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն։

Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի 2023 թվականի առաջնությունում Անգել Ռուսևը մինչև 55 կգ քաշային կարգում երրորդ անգամ անընդմեջ ճանաչվել է աշխարհամասի չեմպիոն։ «Հրում» վարժությունում բուլղարացին 141 կգ արդյունքով նվաճել է փոքր ոսկե մեդալ։

## Նվաճումներ
;Ծանրամարտի աշխարհի առաջնություն

;Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ангел Русев на сайте IWF

Կատեգորիա:Բուլղարացի ծանրամարտիկներ
Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Լիանա Գյուրջյան

**Լիանա Գյուրջյան** (), հայ ծանրորդուհի, ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունների փոխչեմպիոն և կրկնակի բրոնզե մեդալակիր։ Նաև նվաճել է ոսկե մեդալ Ուզբեկստանի Տաշքենդ քաղաքում անցկացված ծանրամարտի աշխարհի պատանիների 2021 թվականի առաջնությունում կանանց մինչև 81 կգ քաշային կարգում։

## Կարիերա
Կոսովոյի Պրիշտինա քաղաքում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի 2017 թվականի երիտասարդական առաջնությունում մինչև 15 տարեկան աղջիկների 69 կգ քաշային կարգում Գյուրջյանը նվաճել է ոսկե մեդալ։ Նաև ոսկե մեդալ է նվաճել Իտալիայի Սան Դոնատո Միլանեզե քաղաքում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի 2018 թվականի երիտասարդական առաջնությունում մինչև 17 տարեկան աղջիկների 69 կգ քաշային կարգում։ Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաքում կայացած 2018 թվականի ամառային պատանեկան Օլիմպիական խաղերում  հանդես է եկել աղջիկների 63 կգ քաշային կարգում։ Նույն թվականին մասնակցել Է Թուրքմենստանի Աշխաբադ քաղաքում կայացած ծանրամարտի աշխարհի առաջնության կանանց մինչև 71 կգ քաշային կարգի մրցումներին։

Վրաստանի Բաթումի քաղաքում անցկացված ծանրամարտի Եվրոպայի 2019 թվականի առաջնությունում կանանց մինչև 81 կգ քաշային կարգում Գյուրջյանը զբաղեցրել է 4-րդ տեղը, սակայն դարձել է բրոնզե մեդալակիր՝ ոսկե մեդալակիր հույն ծանրորդուհի Էլենի Կոնստանտինիդիին որակազրկելուց հետո։ Նույն թվականին Ռումինիայի Բուխարեստ քաղաքում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի պատանիների և մինչև 23 տարեկանների առաջնությունում նվաճել է ոսկե մեդալ մինչև 81 կգ քաշային կարգում։ 2021 թվականին Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունում կանանց մինչև 81 կգ քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Ֆինլանդիայի Ռովանիեմի քաղաքում անցկացվող ծանրամարտի մինչև 23 տարեկանների Եվրոպայի 2021 թվականի առաջնությունում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։

Գյուրջյանը ոսկե մեդալ է նվաճել Ալբանիայի Դուրես քաղաքում անցկացված ծանրամարտի 2022 թվականի Եվրոպայի պատանիների և մինչև 23 տարեկանների առաջնությունում։

## Գլխավոր արդյունքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի հայ կանայք
Բորդո (շրջան)

**Բորդոյի շրջան** (ֆր․՝ Arrondissement de Bordeaux), վարչական շրջան Ֆրանսիայում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Ժիրոնդ դեպարտամենտում։ Ունի 82 համայնք։ Զբաղեցնում է 1521,8 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 950․099։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Բորդո քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։

## Պատմություն
Բորդոյի շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին։ 2006 թվականի մայիսին, Ժիրոնդ դեպարտամենտի շրջանների վերակազմավորման արդյունքում, նրա Սենտ Անդրե դը Կյուբզակ կանտոնը փոխանցվել է Բլայ շրջանին, Կադիլլակ և Պոդոնսակ կանտոնները՝ Լանգո շրջանին, Կաստելնո դը Մեդոկ կանտոնը՝ Լեսպառ-Մեդոկ շրջանին։ 2007 թվականի հունվարին էլ նրա Արկաշոն, Օդնժ, Բելեն-Բելիե և Լա Տեստ դը Բյուշ կանտոնները տրվել են նորակազմ Արկաշոն շրջանին։

2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Բորդոյի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները․

# Բեգլ
# Բլանկֆոր
# Բորդո-1
# Բորդո-2
# Բորդո-3
# Բորդո-4
# Բորդո-5
# Բորդո-6
# Բորդո-7
# Բորդո-8
# Լը Բուսկա
# Լա Բրեդ
# Կարբոն-Բլան
# Սենոն
# Կրեոն
# Ֆլուարակ
# Գրադինյան
# Լորմոն
# Մերինյակ-1
# Մերինյակ-2
# Պեսակ-1
# Պեսակ-2
# Սեն Մեդար ան Ժալե
# Տալանս
# Վիլնավ դ'Օռնոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Burdeos en el Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE, ֆրանսերեն)

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Էվարիստ Նդայիշիմիե

**Էվարիստ Նդայիշիմիե** (, ), պետական, ռազմական և քաղաքական գործիչ, Բուրունդիի ներկայիս նախագահը 2020 թվականի հունիսի 18-ից, հութու համայնքի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1968 թվականին Գիհետա կոմունայում։ Սովորել է իրավաբանություն Բուժումբուրայի Բուրունդիի համալսարանում։ 1995 թվականի ամռանը թութսի զինվորականների կողմից համալսարանի կամպուսի գրոհից հետո Նդայիշիմիեն միացել է Ժողովրդավարության պաշտպանության ազգային խորհուրդ-Ժողովրդավարության պաշտպանության ուժերին։ Աստիճանաբար անցել է ապստամբների մարտական կազմավորումների հրամանատարական դիրքեր. նրա անմիջական հրամանատարը Նկուրունզիզան էր։ Նդայիշիմիեւ մականունը եղել է «Նևա» «N.Eva»։

Նա վերահսկում էր Ժողովրդավարության պաշտպանության ազգային խորհուրդ-Ժողովրդավարության պաշտպանության ուժերի մարտիկների հավաքագրման ծրագիրը Բուրունդիայի կանոնավոր բանակում՝ համաձայն կառավարության հետ կնքված պայմանագրերի։ Բանակի բրիգադի գեներալի կոչումով զբաղեցրել է կադրերի բաժնի պետի և նյութատեխնիկական ապահովման վարչության պետի կարևորագույն պաշտոնները։ 2006-2007 թվականներին եղել է ներքին գործերի և հասարակական անվտանգության նախարարը, որից հետո զբաղեցրել է նախագահի ռազմական կաբինետի ղեկավարի (խորհրդատուի) պաշտոնը։ 2009 թվականին Նդայիշիմիեն դարձավ Բուրունդիի ազգային օլիմպիական կոմիտեի ղեկավարը։

2020 թվականի հունվարի 26-ին Ժողովրդավարության պաշտպանության ազգային խորհուրդ-Ժողովրդավարության պաշտպանության ուժերի համագումարում Ռուենը առաջադրվել է որպես Բուրունդիի նախագահի թեկնածու։ Նա հաղթել է 2020 թվականի մայիսի 20-ին կայացած համընդհանուր ընտրություններում՝ ստանալով ձայների 68,72%-ը (87,7%-ի մասնակցությամբ)։ Նա պաշտոնը ստանձնեց սպասվածից մի փոքր շուտ՝ 2020 թվականի հունիսի 18-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էվարիստ Նդայշիմիեի կենսագրությունը «Աֆրիկայի կառավարիչներ, 21-րդ դար» կայքէջում

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բուրունդիի նախագահներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ
Զամբիական ֆունտ

**Զամբիական ֆունտ** (), Զամբիայի դրամական միավորը 1964-1968 թվականներին 1 ֆունտ = 20 շիլլինգ = 240պ։

## Պատմություն
Զամբիական ֆունտը ներդրվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 16-ին՝ փոխարինելով Ռոդեզիայի և Նյասալենդի ֆունտը 1:1 հարաբերակցությամբ։ 1965 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Զամբիական ֆունտը դարձավ միակ օրինական վճարման միջոցը, սակայն Ռոդեզիայի և Նյասալենդի 3 պենս մետաղադրամները որոշ ժամանակ դեռ պահպանվում էին շրջանառության մեջ։

Ֆունտի ոսկու պարունակությունը սահմանվել է 2.48828 գ ոսկի, որը հավասար է ֆունտի ոսկու պարունակությանը։ Ֆունտի հետ հավասարությունը պահպանվեց մինչև 1967 թվականի նոյեմբերին ֆունտ ստեռլինգի արժեզրկումը։

1968 թվականի հունվարի 16 - ին ներդրվեց նոր դրամական միավոր՝ Զամբիական կվաչա։ Փոխանակումն իրականացվել է 1 ֆունտ = 2 կվաչի հարաբերակցությամբ։ Զամբիական ֆունտով թղթադրամներն ու մետաղադրամները շրջանառության մեջ օգտագործվել են մինչև 1974 թվականի հունվարի 31-ը։

## Մետաղադրամներ և թղթադրամներ
Հատվել են 1 և 6 պենս, 1, 2 և 5 շիլլինգ անվանական արժեքներով մետաղադրամներ։

Թողարկվել են Զամբիայի բանկի 10 շիլլինգ, 1 և 5 ֆունտ անվանական արժեքով թղթադրամներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկյան արժույթներ
Կատեգորիա:Ֆունտ
Կատեգորիա:Զամբիայի տնտեսություն
Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ
Կատեգորիա:1968 կազմալուծումներ
Կատեգորիա:1964 հիմնադրումներ Զամբիայում
Կատեգորիա:Դրամական միավորներ
Մահամաթ Դեբի

**Մահամաթ Իդրիս Դեբի Իտնո** (, ), Չադի պետական և ռազմական գործիչ։ Չադի անցումային ռազմական խորհրդի նախագահ 2021 թվականի ապրիլի 20-ից մինչև 2022 թվականի հոկտեմբերի 10-ը։ Նախկինում նա զինված ուժերի հրամանատարի տեղակալն էր Հյուսիսային Մալիում չադական միջամտության ժամանակ։ Չադի հանգուցյալ նախագահ Իդրիս Դեբիի որդին։

## Կենսագրություն
Սովորել է Չադի ռազմական ուսումնարանների Միացյալ խմբում։ Հետագայում վերապատրաստվել է Ֆրանսիայում՝ Էքս ան Պրովանսի ռազմական դպրոցում։ Վերադառնալուց հետո աշխատել է պետական հիմնարկների անվտանգության ծառայությունում՝ որպես հետևակային խմբի հրամանատարի տեղակալ։ Առաջին մարտական փորձը ստացել է 2006 թվականի ապրիլին, երբ ապստամբները հարձակվել են Չադի մայրաքաղաքի վրա, այնուհետև մասնակցել է ռազմական գործողություններին երկրի արևելքում ժանդարմերիայի ղեկավար գեներալ Աբու Բաքր ալ-Սաիդի հետ։ Քարոզարշավի ավարտից հետո Մահամաթ Դեբիին շնորհվել է մայորի կոչում։ Ղեկավարել է զորքերը Ամ-Դամի ճակատամարտի ժամանակ, որտեղ հաղթանակ է տարել ապստամբների նկատմամբ։

Այնուհետև նշանակվել է զրահատանկային ստորաբաժանման հրամանատար։ 2013 թվականի հունվարին դարձել է Մալիում չադական զինված ուժերի հրամանատարի տեղակալ՝ գեներալ Ումար Բիկիմոյի հրամանատարությամբ։ 2013 թվականի փետրվարի 22-ին ղեկավարել է զորքերը Մալիի հյուսիսում գտնվող Ադրար Իֆորաս լեռներում ապստամբների դեմ մղված ճակատամարտում։ Ապստամբների բազան ոչնչացվել է, ապստամբները ծանր կորուստներ են կրել, սակայն զոհվել են 26 չադցի զինվորներ, այդ թվում՝ հատուկ նշանակության ուժերի հրամանատար Աբդել Ազիզ Հասան Ադաման։ Մահամաթը ստանձնել է Մալիում չադական զորքերի ամբողջական ղեկավարությունը և ղեկավարել հյուսիսում ապստամբների դեմ գործողությունները։

2021 թվականի ապրիլի 20-ին Չադում փոփոխությունների և համաձայնության ճակատի ապստամբների ձեռքով հոր մահից հետո Զինված ուժերի հրամանատարները հայտարարություն արեցին, որ Չադի ընտրված կառավարությունն ու խորհրդարանը լուծարվել են, ստեղծվել է անցումային ռազմական խորհուրդ Մահամաթ Դեբիի գլխավորությամբ և նա երկիրը կղեկավարի 18 ամիս։

Ունի Կակա մականունը. արաբերենի տեղական բարբառում այս բառը նշանակում է «տատիկ», իսկ Մահամաթը մանուկ հասակում դաստիարակվել է տատիկի կողմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գեներալներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ
Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ
Լանգոն (շրջան)

**Լանգոնի շրջան** (ֆր․՝ Arrondissement de Langon), վարչական շրջան Ֆրանսիայում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Ժիրոնդ դեպարտամենտում։ Ունի 196 համայնք։ Զբաղեցնում է 2644,3 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 132․346։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Լանգոն քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։

## Պատմություն
Շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին և այն ժամանակվա շրջկնտրոնի անունով կոչվել է Բազասի շրջան։ 1926 թվականից, երբ շրջկենտրոն է դարձել Լանգոն քաղաքը, շրջանն ստացել է ներկայս անվանումը։ 2006 թվականի մայիսին, Ժիրոնդ դեպարտամենտի շրջանների վերակազմավորման արդյունքում, Բորդոյի շրջանից Լանգոնի շրջանին են փոխանցվել Կադիլլակի և Պոդենսակի կանտոնները։

2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Լանգոնի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները․

# Օրոս/Auros
# Բազաս/Bazas
# Կադիլլակ/Cadillac
# Կապսյո/Captieux
# Գրինյոլ/Grignols
# Լանգոն/Langon
# Մոնսեգյու/Monségur
# Պելեգրյու/Pellegrue
# Պոդենսակ/Podensac
# Լա Ռեոլ/La Réole
# Սենտ Մակեր/Saint-Macaire
# Սենտ Սիմֆորեն/Saint-Symphorien
# Սովետեր դը Գիյեն/Sauveterre-de-Guyenne
# Տարգոն/Targon
# Վիլանդրո/Villandraut

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Langon, ''Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE)'' (ֆրանսերեն).

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Լամու (կղզեխումբ)

**Լամու** (), կղզեխումբ Հնդկական օվկիանոսում։

Վարչականորեն Լամուն պատկանում է քենիական ափամերձ նահանգին։ Կղզեախմբում կան երեք խոշոր կղզիներ՝ Լամու, Մանդա, Պատե և մի քանի փոքր կղզիներով։ Կղզեխմբի ամենամեծ քաղաքը՝ Լամուն, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ է։ Արաբական ժառանգության մասն են կազմում Տակվա և Մանդա (Մանդա կղզի) և Շանգա (Պատե կղզի) քաղաքների ավերակները։

1415 թվականին արշիպելագ է այցելել չինացի հայտնի ճանապարհորդ Չժենգ Հեն։ Կան մի քանի այլ պատմություններ, որոնք նշում են, որ Չժեն Հեի նավատորմի չինական նավերը խորտակվել են Քենիայի Լամու կղզու մոտ՝ 1415 թվականին։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել կղզում և ամուսնացել տեղացի կանանց հետ։ Դա ապացուցվել է վերջերս կղզու վրա կատարված հնագիտական աշխատանքների արդյունքում, որոնք հանգեցրել են այս կապը ենթադրող ապացույցների հայտնաբերմանը։ Որոշ բնակիչների վրա կատարված ԴՆԹ-ի հետագա թեստը ցույց է տալիս, որ նրանք իսկապես ունեն չինացի նախնիներ։

Լամու և Մանդա կղզիներում կան օդանավակայաններ։

Լամու կղզեխմբում են գտնվում ազգային ծովային պարկը և Կիունգա կենսոլորտային արգելոցը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Lamu_Town.jpg|Լամու քաղաք
Պատկեր:Kiwayuusmall.JPG|Կավաու կղզու արևմուտքը
Պատկեր:Lamu_dhow_4.JPG|Դոու, արշիպելագին բնորոշ նավակ
Պատկեր:TakwaBuilding.jpg|Տակվայի (քաղաք) ավերակները Մանդա կղզում


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի կղզիներ
Կատեգորիա:Կղզեխմբեր
Samsung Galaxy Watch

thumb|Samsung Galaxy Watch|alt=Samsung Galaxy Watch.jpg
**Samsung Galaxy Watch**, խելացի ժամացույց, մշակված Samsung Electronics ընկերության կողմից։ Ժամացույցի մասին առաջին անգամ հայտարարվել է 2018 թվականի օգոստոսի 9-ին։ Galaxy Watch-ը ամերիկյան շուկայի համար պետք է թողարկվեր 2018 թվականի օգոստոսի 24-ին, Հարավային Կորեայի մի քանի բջջային օպերատորների և շուկայի համար 2018 թվականի օգոստոսի 31-ին, իսկ մնացած շուկաների համար 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։

2021 թվականի փետրվարի 27-ին, այն բանի հետո երբ Galaxy Watch Active2 և Galaxy Watch 3-ը ստացան թարմացում՝ ապաբլոկավորման էլեկտրամագնիսական ֆունկցիան եվրոպական երկրերի համար, Samsung-ն ավելացրեց այդ ֆունկցիան նաև Galaxy Watch և Watch Active համար։

## Տեխնիկական բնութագիր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 հայտնված արտադրանքներ
Կատեգորիա:Բջջային հեռախոս արտադրողներ
Կատեգորիա:Բջջային հեռախոսներ
Կատեգորիա:Ժամացույցներ
Կատեգորիա:Սարքեր
Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
Լեսպառ-Մեդոկ (շրջան)

**Լեսպառ-Մեդոկի շրջան** (ֆր․՝ Arrondissement de Lesparre-Médoc), վարչական շրջան Ֆրանսիայում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Ժիրոնդ դեպարտամենտում։ Ունի 49 համայնք։ Զբաղեցնում է 2274,4 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 89․098։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Լեսպառ-Մեդոկ քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։

## Պատմություն
Շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին, 1926 թվականին լուծարվել է, 1942 թվականին վերականգնվել։ 2006 թվականի մայիսին, Ժիրոնդ դեպարտամենտի շրջանների վերակազմավորման արդյունքում, Բորդոյի շրջանից Լեսպառ-Մեդոկի շրջանին է փոխանցվել Կաստելնո դը Մեդոկ կանտոնը։

2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Լեսպառ-Մեդոկի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները․

# Կաստելնո դը Մեդոկ/Castelnau-de-Médoc
# Լեսպառ-Մեդոկ/Lesparre-Médoc
# Պոյակ/Pauillac
# Սեն Լորան-Մեդոկ/Saint-Laurent-Médoc
# Սեն Վիվիեն դը Մեդոկ/Saint-Vivien-de-Médoc

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Lesparre-Médoc sobre el Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE, ֆրանսերեն)

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Գոռ Սահակյան

**Գոռ Սահակյան** (), հայ ծանրամարտիկ, 2023 և 2024 թվականների Եվրոպայի առաջնության կրկնակի չեմպիոն (մինչև 67 կգ քաշային կարգ), աշխարհի երիտասարդական առաջնության հաղթող (2023)։

## Կենսագրություն
Գոռ Սահակյանը ծնվել է 2003 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։

Առաջին մեծ նվաճմանը Գոռը հասել է 2018 թվականին, երբ Միլանում (Իտալիա) կայացած Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում երկամարտի 178 կգ արդյունքով (պոկում՝ 80 կգ + հրում՝ 98 կգ) մինչև 50 կգ քաշային կարգում նվաճել է աշխարհամասի չեմպիոնի կոչումը։

2021 թվականին Ֆինլանդիայի Ռովանիեմի քաղաքում կայացած Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Գոռ Սահակյանը կրկնել է այդ հաջողությունը։ Մինչև 67 կգ քաշային կարգում նա չեմպիոն է հռչակվել երկամարտի 301 կգ արդյունքով (պոկում՝ 136 կգ + հրում՝ 165 կգ)։

2022 թվականին Հունաստանի Հերակլիոն քաղաքում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությունում երկամարտի 302 կգ արդյունքով (պոկում՝ 137 կգ + հրում՝ 165 կգ) Գոռ Սահակյանը նույն քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։

Նույն թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Դուրես (Ալբանիա) Գոռը կրկին հռչակվել է չեմպիոն։ Երկամարտի նրա արդյունքը 301 կգ էր (պոկում՝ 134 կգ + հրում՝ 167 կգ)։

Կարիերայի մեծագույն նվաճմանը Գոռը հասել է 2023 թվականի ապրիլի 17-ին Երևանում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի մեծահասակների առաջնությունում։ Նույն՝ 67 կգ քաշային կարգում, նա, պոկելով 145 կգ և հրելով 175 կգ, երկամարտում ցույց է տվել 320 կգ արդյունք և դարձել ոսկե մեդալակիր։

2023 թվականի նոյեմբերին Մեքսիկայի Գվադալախարա քաղաքում կայացած աշխարհի երիտասարդական առաջնությունում Գոռը երկամարտի 305 կգ արդյունքով (140 կգ + 165 կգ) դարձել է երիտասարդների աշխարհի առաջնության հաղթող։

2024 թվականի փետրվարի 14-ին Սոֆիայում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի մեծահասակների առաջնությունում նա, պոկելով 140 կգ և հրելով 171 կգ, երկամարտում ցույց է տվել 311 կգ արդյունք և դարձել Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն։ 
2024 թվականի հոկտեմբերին Լեհաստանում մինչև 23 տարեկանների Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնությանը դարձել է մրցանակակիր երկամարտում 320 կգ արդյունքով։

Գոռ Սահակյանը Մոլդովայում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունան 73 կգ քաշային կարգում երկամարտի 338 կգ (153+185 կգ) արդյունքով դարձել է արծաթե մեդալակիր։

## Կարևոր արդյունքներ

## Տես նաև
* Ծանրամարտը Հայաստանում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ծանրամարտի Եվրոպայի 2023 թվականի առաջնությունում Հայաստանը նվաճեց իր առաջին ոսկե մեդալը

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ
Կախարդը (ֆիլմ, 2019)

**«Կախարդը»** (), 2019 թվականի ռուսական կատակերգական-դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխայիլ Մորսկովը։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Մաքսիմ Սուխանովը և Սեմյոն Տրեսկունովը։

Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանի կինոթատրոններում կայացել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է երբեմնի հաջողակ ռոք երաժշտի՝ Ֆիմայի մասին։ Պատահականության բերմամբ նա հանդիպում է մանկական ուղեղային կաթվածով տառապող դեռահասի՝ Ռոման Յուրիևիչի հետ, որը սիրահարված է իր դասընկերուհի Մաշային և երազում է կիթառ նվագել սովորել, որպեսզի նվաճի նրա սիրտը։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Пётр Волошин*. «Волшебник»: рецензия «Киноафиши». — Очень простое и доброе кино, принципиально обходящее все острые темы. // kinoafisha.info (3 октября 2019 года)
* *Денис Ступников*. Рецензия на фильм «Волшебник»: информативный рок для богатых выпускников. // intermedia.ru (1 октября 2019 года)

Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Մարկո Ջուրկովիչ

**Մարկո Ջուրկովիչ** (սերբերեն՝ Марко Ђурковић, ), սերբ նախկին պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Հիմնականում հանդես է եկել Բելգրադի «Պարտիզան» մարզական ակումբի բասկետբոլի թիմում, որի կազմում էլ ձեռք է բերել իր գլխավոր մարզական նվաճումները։ Կարիերայի վերջում խաղացել է Չեռնոգորիայի բասկետբոլի առաջնությանը մասնակցող KK Sutjeska թիմում։

## Մարզական նվաճումներ
*Սերբիայի բասկետբոլի առաջնության չեմպիոն - 2 անգամ
:Բելգրադի «Պարտիզան» մարզական ակումբի բասկետբոլի թիմի կազմում․ 2006-07, 2007-08
*Սերբիայի գավաթի խաղարկության հաղթող - 1 անգամ
:Բելգրադի «Պարտիզան» մարզական ակումբի բասկետբոլի թիմի կազմում․ 2008
*Ադրիատիկյան լիգայի հաղթող - 2 անգամ
:Բելգրադի «Պարտիզան» մարզական ակումբի բասկետբոլի թիմի կազմում․ 2006-07, 2007-08
* Եվրոպայի բասկետբոլի մինչև 20 տարեկանների առաջնության հաղթող - 1 անգամ 
: Սերբիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում․ 2007.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Eurobasket.com profile
* FIBA.com profile 

Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբ բասկետբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբ մարզիկներ
Ոսկե վանդակում (ֆիլմ)

**«Ոսկե վանդակում»** (, այլ անվանում՝ «Ոսկե վանդակ» (), 1918 թվականի ռուսական գեղարվեստական համր ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Չեսլավ Սաբինսկին։ Էկրան է բարձրացել 1918 թվականի հուլիսի 23-ին։ Ֆիլմը չի պահպանվել։

## Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է մի աղջկա պատմություն, որն ամուսնացել է հարուստ մարդու հետ՝ եղբորը ապահովելու համար։

Ֆիլմի հերոսուհու եղբայրը ֆինանսական դժվարություններ ունի։ Նրան օգնելու համար աղջիկը որոշում է ամուսնանալ մի հարուստ մարդու հետ։ Կինը դժբախտ է ամուսնության մեջ․ նա տառապում է, որ ապրում է «ոսկե վանդակում», հարստության մեջ, բայց ազատությունից զրկված։

## Դերերում

## Քննադատություն
«Кино-бюллетень»-ի գրախոսը ֆիլմի վերաբերյալ տվել է հետևյալ եզրակացությունը. «Պիեսի մտահղացումը խորությամբ աչքի չի ընկնում... Գործողությունը զարգանում է խճճված և անտրամաբանական, բեմադրությունն ու խաղը հաջող են»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
*  Подробная фильмография Веры Васильевны Холодной. Фильм «В золотой клетке» («Золотая клетка») на сайте «Вера Холодная — звезда немого кино» 

Կատեգորիա:1918 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Հանուն անցյալի

**«Հանուն անցյալի»** (, «Հոր ողբերգությունը», ), Ալեքսանդր Պանտելեևի համր գեղարվեստական ֆիլմը։ Ֆիլմը պատմում է հոր ողբերգության մասին, որն իր կյանքը նվիրել է որդու դաստիարակությանը և արդեն հասակն առնելուց հետո իմացել է, որ ա իր կրծքին է սեղմել ոչ թե հարազատ որդուն, այլ իրեն անծանոթ մարդուն։ Էկրան է բարձրացել 1916 թվականի մայիսի 7-ին։ Ֆիլմը չի պահպանվել։

## Սյուժե
Սավոյայի Կոմսը, որը պաշտում էր որդեգրած դստերը՝ Ասյային, որոշում է իր կարողոթւյունը թողնել նրան, այլ ոչ թե անառակ եղբորորդուն՝ Արկադիին։ Իմանալով այդ մասին՝ կալվածքի կառավարիչ Զակրևսկին գողանում է կտակը. նա վստահ է, որ Արկադին իր որդին է։ Անսպասելիորեն պարզվում է, որ կոմսի քրոջ հետ Զակրևսկու գաղտնի կապից հետ իրականում դուստր է ծնվել, որն Ասյան է։ Զղջալով իր արածի համար՝ Զակրևսկին հանձնում է կոմսի գողացված կտակը, իսկ ինքը թողնում է ամեն ինչ և հեռանում։ Մի քանի տարի անց, երբ Ասյան ու իր ամուսինը արդեն երջանիկ ապրում են կոմսի տանը, նրանց տան մոտ հայտնվում է պատառոտված հագուստներով մի ծեր երգեհոնահար։ Տեսնելով Ասյային՝ նա անմիջապես մահանում է։ Ասյան և ամուսինը ճանաչում են Զակրևսկուն, բայց նրա գաղտնիքը մնում է չբացահայտված։

## Փաստեր
* Ֆիլմի սցենարը գրել է հայտնի գրող Նիկոլայ Լեսկովի թոռնուհին։
* Դերասան Վ․ Դավիդովի վերջին (ըստ մեկ այլ վարկածի՝ նախավերջին, դրանից հետո եղել է «Դիմախաղի դասեր» () ուսումնական ֆիլմը, 192?) վերջին աշխատանքն է կինոյում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1915 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Բուլվարային սիրավեպ (ֆիլմ)

**«Բուլվարային վեպ»** (), 1995 թվականի ռուսական մելոդրաման, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վասիլի Պանինը Վալենտին Պիկուլի «Գնա և մի մեղանչիր» () վիպակի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 20-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած Օլգա Պալեմի գործով աղմկահարույց դատավարության մասին։ Օլգան, որը ծնվել է հրեական բազմազավակ ընտանիքում, փախչում է տնից, քանի որ հայրը նրան ստիպում էր ամուսնանալ չսիրված մարդու հետ։ Օլգան դառնում է հարուստ ծերունու սիրուհին, իսկ հետո լքում է նրան  հանուն ուսանող Ալեքսանդրի սիրո, որին, ի վերջո, սպանում է՝ չդիմանալով նվաստացումներին։

## Դերերում
* Աննա Սամոխինա – *Օլգա Պալեմ
* Վալերի Սմեցկոյ – *Ալեքսանդր Դովնար
* Վյաչեսլավ Տիխոնով – *Ստանիսլավ Վասիլևիչ Կանդինսկի
* Նինա Ռուսլանովա – *Ալեքսանդրա Միխայլովնա
* Վլադիմիր Սամոյլով – *Կոլեմին
* Լև Դուրով – *Նիկոլայ Պլատոնովիչ Կարաբչևսկի, փաստաբան
* Սվետլանա Անդրոպովա – *Զինաիդա Կրասովսկայա
* [[Եվգենի Ժարիկով]] – *կապիտան Ֆեոդոր Ագապով
* Յուրի Վոլկով – *գեներալ Պոպով
* Էռնստ Ռոմանով – *նախարար
* Յուրի Կայուրով – *դատարանի նախագահ
* Վլադիմիր Կոնկին – *տեսուչ Կուխարսկի
* Ռուդոլֆ Ռուդին – *պրիստավ Պերցովսկի
* [[Սպարտակ Միշուլին]] – *Մորդկա Պալեմ
* Լյուբով Սոկոլովա – *Մարիա Եգորովնա, բնակարանի տիրուհի
* [[Եվգենի Մորգունով]] – *նահանգապետ
* Սեմյոն Ֆարադա – *ռեստորանի սեփականատեր
* Վալերի Նոսիկ – *պրիստավ Չաբանով
* Թամարա Նոսովա – *Ֆանի Լվովնա Էդելգեյմ, հասարակաց տան տիրուհի
* Ալեքսանդր Պյատկով – *բարոն Ստալ ֆոն Հոլշտեյն
* Անատոլի Վեդյոնկին – *Գավրիլով
* Յուրի Բոգոմոլով – *Ստանիսլավ Միլիցեր
* Սերգեյ Կլանովսկի – *Նաթան, փեսացու
* Վիկտոր Լազարև – *քահանա
* Ռուսլան Կուրաշով – ''էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Առնոլդ Վիտոլ
* Ռեժիսոր՝ Վասիլի Պանին
* Օպերատորներ՝ Միխայիլ Կորոպցով, Վլադիմիր Ֆաստենկո
* Նկարիչ՝ Պավել Իլիշև
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Դոգա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Բուլվարային վեպ»

Կատեգորիա:1990-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1995 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Ալկիպպե (Արեսի դուստր)

**Ալկիպպե** (), հին հունական դիցաբանության կերպար։ Պատերազմի աստված Արեսի և աթենացի արքայադուստր Ագլավրայի դուստրը։ Նրան փորձել է բռնաբարել Պոսեյդոնի որդի Հալիռոֆիոսը, բայց հանցանքի վայրում նրան սպանել է Արեսը։

Պոսեյդոնը մեղադրել է Արեսին որդուն սպանելու համար և դիմել է օլիմպիական 12 աստվածների դատաստանին։ Սակայն օլիմպիացիների դատն արդարացրել է Արեսի արարքը, որը պաշտպանել է դստեր պատիվը։ Համաձայն «Փարոսյան ժամանակագրության»՝ դա տեղի է ունեցել Ք. ա. 1531 թվականին։

Այն վայրը, որտեղ ըստ լեգենդի տեղի է ունեցել Արեսի դատը, ստացել է Արեոպագոս անունը (. բառացի՝ «Արեսի դարավանդ»)։ Հին Հունաստանում Արեոպագոսն ունեցել է իշխանության բարձրագույն մարմնի նստավայրի գործառույթ, բազմաթիվ դարեր դատական հավաքները ժողովները տեղի էին ունենում դարադավանդում, մինչև որ անտիկ Աթենքի ժամանակաշրջանի ավարտը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալկիպպե (Արեսի և Ագլավրայի դուստր)
* Ալկիպպե (Արեսի և Ագլավրայի դուստր)
* Ալկիպպե (Արեսի և Ագլավրայի դուստր)
* Ալկիպպե (Արեսի և Ագլավրայի դուստր)

Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
Կատեգորիա:Արեսի զավակներ
Նույնիսկ չմտածե՛ս

**«Նույնիսկ չմտածե՛ս»** (), ռուսական երիտասարդական կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռուսլան Բալտցերը 2002 թվականին։ Շարունակությունը՝ «Նույնիսկ չմտածե՛ս 2։ Անկախության ստվեր» (, 2004)։ Եղել է 2003 թվականի վարձույթի առաջատարներից մեկը Ռուսաստանում։ Պրեմիերան հեռուստատեսությամբ տեղի է ունեցել 2003 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ՍՏՍ-Մոսկվա ալիքով։

## Սյուժե
Գլխավոր հերոսներն են գործազուրկ դերասան Մարիոն, մարզիկ Նիկը և տեսավարձույթի աշխատող Բելին։ Ընդօրինակելով իրենց սիրելի մարտաֆիլմերի հերոսներին՝ տղաները գլխով նետվում են քրեական աշխարհի անդունդը․․․ և դուրս գալիս, քանի որ «սկսնակները միշտ հաջողակ են»։ Բայց դա միայն առաջին անգամը։

## Դերերում

## Նկարահանման խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդրա Բիկովա
* Ռեժիսոր՝ Ռուսլան Բալտցեր
* Օպերատորներ՝ Դմիտրի Շլիկով, Մաքսիմ Տրապո

## Սաունդթրեք
* «Эй парни», Ռուկի վվերխ
* «Даже не думай», Бонч Бру Бонч
* «Отвечу за все», Big Black Boots
* «Три туза», Master Spensor
* «Бандиско», STDK
* «Гоп-стоп», Отпетые мошенники
* «С набитым карманом», White Niggaz
* «Пара парней (Max Brandt Remix)», Вода
* «Я хорош!», Братья Улыбайте
* «Как вдруг», 4 Короля, Мурик
* «Вот так я развлекаюсь!», Кирпичи
* «Ни зги», Dolphin
* «Русский транс», ППК

## Քննադատություններ
Սերգեյ Կուդրյավցևի կարծիքով՝ «Գուցե նույնիսկ իզուր է, որ դեբյուտանտ ռեժիսոր Ռուսլան Բալտցերի այս ֆիլմը գովազդվել է որպես Գայ Ռիչիի քրեական կատակերգությունների ռուսական անալոգ (բացի այդ, Քվենտին Տարանտինոն բազմիցս հիշատակվում է ֆիլմում)։ Անխուսափելի համեմատությունը, իհարկե, հօգուտ «մեր պատասխանը Չեմբեռլենին» չէ»։ Ֆիլմին նա տվել է 10-ից 5,5 միավոր։ «Искусство кино»  հրատարակության քննադատ Ելենա Կուտլովսկայան նշել է. «Այս ապրանքը հակառակ է մտքի նյարդայնացնող աշխատանքին։ Ֆիլմը, ինչպես ամբողջ ակումբային մշակույթը, հաճելիորեն պարզ է։ Այն պետք է հուզականորեն վայելել, ոչ թե ռացիոնալ կերպով։ Ցանկացած նման երևույթի խնդիրը թեթև (նույնիսկ նուրբ) ադրենալինային հաճույքն է և գեղագիտական հեգնանքի մի քանի րոպե»։ Մեկնաբան Վիտալի Պորեցկին իր հերթին նշել է. «Ռուսլան Բալտցերն իսկապես չի մտածել և չի նկարահանել ժամանակակից երիտասարդական կինո, որն իրապես կարող է մրցակցել... այլ հայրենական ֆիլմերի հետ։ Ռուսաստանի համար «Նույնիսկ չմտածե՛ս»-ը իսկապես նոր բան է»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Мария Кувшинова. Большой куш
* Елена Гришина. Русская жестикуляция с лингвистической точки зрения. Корпусные исследования 

Կատեգորիա:2000-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Դինամիկ կայք

*Դինամիկ կայքը* բաղկացած է դինամիկ էջերից՝ կաղապարներից, շաբլոններից, սցենարներից և այլ տարրերից, որոնք շատ դեպքերում պահվում են սերվերում որպես առանձին ռեսուրսներ (ֆայլերում, տվյալների բազաներում կամ առանձին սերվերներում)։ Երբ էջը բացվում է հաճախորդի կողմից (զննարկիչ կամ այլ հավելված), այն կարող է լինել երկու տեսքով. ա) սերվերի կողմից շաբլոն էջից, առանձին պահվող բովանդակությունից, բ) հաճախորդի հավելվածում՝ ռեսուրսների բեռնումով։ Որպես կանոն, նույն տեսակի ցանկացած թվով էջեր ցուցադրելու համար օգտագործվում է մեկ շաբլոն էջ, որի մեջ բեռնվում է համապատասխան բովանդակությունը, սա թույլ է տալիս միաժամանակ կարգավորել կայքի տեսքը (նրա բոլոր էջերը), խմբագրելով ընդամենը մեկ էջ։ Բովանդակության խմբագրումը (ինչպես նաև շաբլոնի էջը) կարող է կատարվել ինչպես կայքի, այնպես էլ այլ ծրագրերի միջոցով։ Կայքի բոլոր էջերը խմբագրելու հնարավորությունը տրամադրվում է միայն օգտատերերի որոշակի կատեգորիայի (օրինակ՝ ադմինիստրատորներին կամ գրանցված օգտատերերին)։ Ավելի քիչ են դեպքերը, երբ թույլատրվում է անանուն օգտատերերին խմբագրել որոշակի վեբ բովանդակություն (օրինակ՝ ֆորումներում՝ հաղորդագրությունների ավելացում)։ Վիքիպեդիան անանուն փոփոխություններ թույլատրող կայքի օրինակ է։
## Բովանդակության վերարտադրում  (գեներացիա)
Կայքի բովանդակության ստեղծման գործընթացը սովորաբար լինում է՝
# Բովանդակության ստեղծում սերվերի կողմից,
# Ստեղծված էջի փոխանցում հաճախորդին,
# Բովանդակության ստեղծում հաճախորդի կողմից։
### Բովանդակության ստեղծում սերվերի կողմից
Սերվերը դիմում է ստանում Հաճախորդից (օրինակ՝* page.ru/index.php*) և թարգմանչի (ինտերպրետատոր) կողմից սկսում է մշակել սցենարի ֆայլը (այս դեպքում՝ *index.php*): Սերվերի կողմից օգտագործվում են տարբեր ծրագրավորման լեզուներ, որոնցից ամենատարածվածներն են՝ PHP, Python, Ruby, Go, Perl, ինչպես նաև ASP.NET և Perl, սերվերի կողմից JavaScript և այլն։ Այս փուլում տվյալների բազաներից ընտրվում է անհրաժեշտ տեղեկատվությունը և դրանով լրացվում է էջը, որից հետո պատրաստի էջը փոխանցվում է հաճախորդին։

## Գրականություն
* «The Information Revolution», J. R. Okin. ISBN 0-9763857-4-0. Ed. Ironbound Press, 2005. 350 pp:
* «Learning VBScript», P. Lomax. ISBN 1-56592-247-6. Ed. O’Reilly, 1997. sec. էջ13։

Կատեգորիա:Կայքեր ըստ կառուցվածքի
Կատեգորիա:Կայքեր
Մեծ սեր (ֆիլմ, 2006)

**«Մեծ սեր»** (), ռուսական կատակերգական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դմիտրի Ֆիքսը 2006 թվականին։

Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանի կինոթատրոններում կայացել է 2006 թվականի փետրվարի 16-ին։

## Սյուժե
1962 թվականի օգոստոս։ Սպասվում է Խորհրդային զինված ուժերի կրճատում։ Գեներալ-մայոր Անտոն Իվանովիչ Ուլիբաբովը (Միխայիլ Պորեչենկով), ով մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող մարտերին, ամուրի է և խմիչքի սիրահար, երկու շաբաթվա ընթացքում ամուսնանալու հրաման է ստանում, հակառակ դեպքում նրան սպառնում է բանակից հեռացում։

Հարսնացու փնտրելու համար գեներալը Կուրսկից Մոսկվա է թռչում ինքնաթիռով։ Թռիչքի ժամանակ իրեն դանիացի համարող ոչ ադեկվատ ուղևորը խլում է մաուզերը և, այն ուղղելով բորտուղեկցորդուհու գլխին, պահանջում թռչել Կոպենհագեն։ Ուլիբաբովը չեզոքացնում է նրան, փրկում բորտուղեկցորդուհուն և կանխում ինքնաթիռի առևանգման փորձը։

Մոսկվայում Ուլիբաբովը դիմում է պրոֆեսիոնալ խնամախոսի ծառայություններին, որն իր համար ընտրում է հարսնացու՝ գեղեցկուհի-բորտուղեկցորդուհի Կալերիային (Յուլիա Մենշովա), որը մարշալի դուստր  է և ապրում է խիստ կանոններով։ Պարզվում է, որ այս հարսնացուն հենց այն բորտուղեկցորդուհին է, որին գեներալը փրկել է ինքնաթիռում։ Պարզվում է, որ երիտասարդությունից աղջիկը նախապաշարմունք ունի՝ չամուսնանալ զինվորականների հետ։ Կալերիայի առաջին ամուսինը եղել է ռազմական փորձարկող օդաչու և զոհվել է, և դրանից ավելի վաղ նրա համար գուշակել էին, որ զինվորականները նրան միայն դժբախտություններ կբերեն։ Այսպիսով, տեսնելով գեներալին խնամախոսի կողքին, հավանական հարսնացուն պարզապես փախչում է։

Շուտով գեներալը այցելում է Կոնստանտինին՝ իր մոսկովյան ռազմաճակատային ընկերոջը, որը Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ երեք օր իր վրա քարշ էր տվել Անտոնին՝ դուրս հանելով թշնամու շրջապատումից։ Բայց ընկերը տանը չէ, և Անտոնի դուռը բացում է կոմունալ բնակարանում ապրող ընկերոջ հարևանը՝ նույն բորտուղեկցորդուհին։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղոմներ
* 
* Художественный фильм «Большая любовь» (2006 год). О проекте, фото, персоны, режиссёр и актёры о ленте.  Государственный интернет-канал «Россия» // russia.tv
* Фильм «Большая любовь» (Россия, 2006 год). «Энциклопедия отечественного кино» под редакцией Любови Аркус // 2011.russiancinema.ru
* Фильм «Большая любовь» (Россия, 2006 год). Обзор, трейлер, кадры, рецензии. // afisha.ru
* Фильм «Большая любовь» (2006 год). Информация о фильме, актёры и роли. // ruskino.ru

Կատեգորիա:2000-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Գրիգորի Խաչատուրով

**Գրիգորի Յուրիի Խաչատուրով** (), Հայաստանի ցամաքային զորքերի գեներալ-մայոր, ՀԱՊԿ նախկին գլխավոր քարտուղար և Հայաստանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի նախկին պետ, գեներալ-գնդապետ Յուրի Խաչատուրովի որդին։

## Վաղ կյանք
Գրիգորի Խաչատուրովը ծնվել է Պրիմորիեի երկրամասում (այժմյան Ռուսաստանում) և մեծացել է Բելառուսում։ Նա կրում է իր պապի անունը։ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո նրա հայրը Բելառուսի պաշտպանության նախարարի հրամանով ուղարկվել է Հայաստան։ Գրիգորին այնուհետև ընդունվել է Երևանի ընդհանուր զինվորական վարժարան։ Իր խոսքերով նա այդ ժամանակ է սկսել սովորել հայերենը, քանի որ մեծացել է վարժ տիրապետելով ռուսաց լեզվին։ Խաչատուրովը պարտադիր զինվորական ծառայությունն անցկացրել է Հայաստանում։ Քոլեջից հետո ավարտել է Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերի համակցված սպառազինության ակադեմիան և Ռուսաստանի գլխավոր շտաբի ակադեմիան։

## Հետագա կարիերա
Խաչատուրովն իր կարիերայի ընթացքում նշանակվել է 4-րդ բանակային կորպուսի Վազգեն Սարգսյանի անվան մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար։ 2010 թվականին նա ազատվել է ստորաբաժանման հրամանատարի պաշտոնից։ Դրանից անմիջապես հետո այս ստորաբաժանումում բացահայտվել են ծառայողների կողմից պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու դեպքեր, հարուցվել է քրեական գործ, որը հետագայում կարճվել է։ 2016 թվականի հուլիսի 7-ին նշանակվել է 3-րդ բանակային կորպուսի հրամանատարի պաշտոնում՝ փոխարինելով Օնիկ Գասպարյանին։ Նախկինում եղել է կորպուսի հրամանատարի տեղակալ։ Իր ներկայիս կոչումը շնորհվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։ 2020 թվականի հուլիսին հայ-ադրբեջանական բախումների ժամանակ նա հաջողությամբ կանխել է ադրբեջանական առաջխաղացումը Տավուշի մարզում։ Սարդարապատում տեղի ունեցած հանդիսավոր արարողության ժամանակ Խաչատուրովն արժանացել է «Մարտական խաչ» առաջին շքանշանով՝ մարտերում ունեցած դերի համար։ 2021 թվականին գեներալ Խաչատուրովը մեկն էր այն 40 սպաներից, ովքեր ստորագրեցին Հայաստանի ռազմական հուշագիրը՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:ՀՀ զինված ուժերի գեներալ-մայորներ
Լիբուռն (շրջան)

**Լիբուռնի շրջան** (ֆր․՝ Arrondissement de Libourne), վարչական շրջան Ֆրանսիայում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Ժիրոնդ դեպարտամենտում։ Հյուսիսում սահմանակից է Ծովամերձ Շարանտի դեպարտամենտի Ժոնզակի շրջանին, արևելքում՝ Դորդոյն դեպարտամենտի Պերիգյո և Բերժերակ շրջաններին, հարավում՝ Լանգոնի շրջանին, արևմուտքում՝ Բորդոյի, հյուսիս-արևմուտքում՝ Բլայի շրջանին։ Ունի 129 համայնք։ Զբաղեցնում է 1282,9 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 154․067։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Լիբուռն քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։

## Պատմություն
Լիբուռնի շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին։

2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Լիբուռնի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները․

* Բրան/Branne
* Կաստիյոն լա Բատայ/Castillon-la-Bataille
* Կուտրա/Coutras
* Ֆրոնսակ/Fronsac
* Գյուիտր/Guîtres
* Լիբուռն/Libourne
* Լյուսակ/Lussac
* Պյուժոլ/Pujols
* Սենտ Ֆուա լա Գրանդ/Sainte-Foy-la-Grande

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Libourne sobre el Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE, ֆրանսերեն)

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Աննա Ռուշաթ

**Աննա Ռուշաթ** (, ), շվեյցարացի գրող և թարգմանիչ (Թոմաս Բերնհարդ, Պաուլ Ցելան, Նելլի Զաքս)։ 2019 թվականին արժանացել է Շվեյցարիայի գրականության մրցանակի։ Դեբյուտը կատարել է 2004 թվականին *In questa vita* պատմվածքների ժողովածուով, որի համար Իտալիայում արժանացել է *Premio Chiara* հանդիսատեսի մրցանակի, Շվեյցարիայում՝ Շիլլերի մրցանակի։

## Կենսագրություն
Աննա Ռուշաթը ծնվել է Ցյուրիխում, 1959 թվականին՝ ռազմական օդաչու Անդրե Ռուշաթի և ճարտարապետ Ֆլորա Ռուշաթ-Ռոնկատիի ընտանիքում։ Մանկություն անցել է Տիչինոյում և Հռոմում, փիլիսոփայություն և գերմանական գրականություն է ուսանել Պավիայում և Ցյուրիխում։ Աննայի հայրը մահացել է 1960 թվականին Մայրինգենում՝ դստեր առաջին տարեդարձից առաջ, երբ նրա կործանիչը վթարի է ենթարկվել։ 16 տարեկանում Աննան մոր հետ տեղափոխվել է Հռոմ։ Հոր կորստից 50 տարի անց գրողն իր հույզերն ամփոփել է *Volo in ombra* պատմվածքների ժողովածուում (*Schattenflug)*։ Հոր բացակայությունը, որպես լեյտմոտիվ, ներառել է նաև իր մյուս պատմվածքներում։ Նախքան 2004 թվականին որպես գրող *In questa vita* («Աշխարհի երկու դռները») պատմվածքների ժողովածուով իր դեբյուտը, Աննա Ռուշաթը երկար ժամանակ աշխատել է որպես թարգմանիչ (թարգմանել է Թոմաս Բերնհարդին, Պաուլ Ցելանին, Նելլի Զաքսին, Ֆրիդրիխ Դյուրենմաթին, Վիկտոր Քլեմպերերին, Մարիելլա Մեհրին, Կատրին Շմիդթինը և Նորբերտ Գստրեյնին)։ Ապրում է Պավիայում, գրելուն զուգահեռ դասավանդում է Միլանի Եվրոպական թարգմանչական դպրոցում։

## Ճանաչում
*Gli anni di Nettuno sulla terra* գրքի համար արժանացել է Շվեյցարիայի գրականության մրցանակի։ Ժյուրին նրա կարճ պատմվածքները բնութագրել է որպես համառոտ կենսագրության ակնառու օրինակներ ներկայիս եվրոպական գրականության մեջ։

## Մրցանակներ
* *Premio Chiara* 2005 (*In questa vita.* Կասագրանդ, Բելինցոնա, 2004),
*  Շիլլերի մրցանակ 2005 (*In questa vita.* Կասագրանդ, [Բելինցոնա, 2004),
* Շվեյցարական գրականության մրցանակի, 2019 (''Gli anni di Nettuno sulla terra''. Իբիս, Կոմո 2018)։

== Ստեղծագործություններ ==
* In questa vita. Casagrande, Bellinzona 2004, 90 pages.
* Die beiden Türen der Welt. Vier Erzählungen, traduit par Franziska Kristen, Rotpunkt Verlag, Zürich 2006, 107 pages.
* Volo in ombra. Quarup Editrice, Pescara 2010, 69 pages.
* Schattenflug. traduit par Maja Pflug und Jacqueline Aerne, Limmat Verlag, Zürich 2012, 93 pages.
* Il malinteso. Ibis, Como 2012, 55 pages.
* Binomio fantastico. Di Felice, Martinsicuro 2014, 57 pages.
* Gli anni di Nettuno sulla terra. Ibis, Como 2018, 127 pages.
* Neptunjahre. Erzählungen, traduit par Barbara Sauser, Limmat Verlag, Zürich 2020, 140 pages.

== Ծանոթագրություններ ==



[Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի բանաստեղծուհիներ
Միխայլո Միլովանովիչ

**Միխայլո Միլովանովիչ** (սերբերեն՝ Михаило Миловановић․ ), սերբ նկարիչ, քանդակագործ, գրող։ Համարվում է 20-րդ դարի առաջին կեսի սերբ մեծագույն նկարիչներից մեկը։ Եղել է Սերբիայի նկարիչների ընկերակցության (*Udruženja likovnih umetnika Srbije*) հիմնադիրներից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, լինելով սերբական բանակի գերագույն հրամանատարության մարտանկարիչ, մասնակցել է ռազմական գործողությունների, ստեղծել վոյեվոդներ Ռադոմիր Պուտնիկի, Ժիվոյին Միշիչի, Պետար Բոյովիչի, Ստեպա Ստեպանովիչի, Սերբիայի թագավոր Պետար Առաջինի, ռեգենտ Ալեքսանդր Կարաջորջևիչի, գեներալ Պավլե Յուրիշիչ Շտուրմի դիմանկարները։

## Կենսագրություն
1905 թվականին Միխայլոն ընդունվել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա, որտեղ աշակերտել է Լյուդվիգ ֆոն Հերտերիխին, անվանի դիմանկարիչ Հուգո ֆոն Հաբերմանին։ Ակադեմիան ավարտել է 1909 թվականին։ Այնուհետև ուսումնառությունը շարունակել է Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ ծանոթացել է իր մի քանի հայրենակիցների հետ։

1912 թվականին վերադարձել է Սերբիա, և երբ սկսվել է բալկանյան առաջին պատերազմը, որպես կամավոր՝ միացել է սերբական բանակին, եղել առաջին գծում, նկարներ արել՝ իր մի քանի գործընկերների նման։ 1915 թվականին մասնակցել է Ալբանիայով սերբական բանակի ծանր նահանջին։

Միխայլո Միլովանովիչը սպանվել է 1941 թվականի նոյեմբերի վերջերին Ուժիցեում, Իոսիպ Բրոզ Տիտոյի հրամանատարությամբ կռվող կոմունիստ պարտիզանների կողմից․ ենթադրվում է, որ վերջիններս նրան անգլիական լրտեսի տեղ էին դրել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո և Հարավսլավիայում սոցիալիստական կարգերի օրոք նկարչի անունը մոռացության է մատնվել, այն տարիներին արվեստի ասպարեզի հեղինակությունները նրա բազմաթիվ ստեղծագործություններ վերագրել են մեկ այլ նկարչի՝ Միլան Միլովանովիչին։

Ուժիցեի ազգային թանգարանում պահվում են Միխայլո Միլովանովիչի մի շարք աշխատանքներ և արխիվային փաստաթղթերի կրկնօրինակներ, որոնք նվիրվել են թանգարանին։

Միլովանովիչն իր ուժերը փորձել է նաև քանդակագործության և գրականության ասպարեզներում․ նա ստեղծել է մի շարք հուշարձաններ, գրել է «Լենդինայի ջրաղացը» (Lendina vodenica) վեպը, որը լույս է տեսել հեղինակի մահից ավելի քան հիսուն տարի անց։

## Պարգևներ
Միխայլո Միլովանովիչը պարգևատրվել էր ալբանական Հիշատակի շքանշանով, Սուրբ Սավայի թագավորական շքանշանով, Հարավսլավական թագի շքանշանով։

## Պատկերասրահ

Михаило Миловановић - Радомир Путник.JPG|Ռադոմիր Պուտնիկի դիմանկարը, 1915.
Михаило Миловановић - Павле Јуришић Штурм.JPG|Գեներալ Պավլե Շտուրմի դիմանկարը
Milovanovic artiljerci.jpg|Հրետանավորները
Milovanovic turci na kumanovu.jpg|Թուրքերը Կումանովոյում, 1913-14
Milovanovic mir.jpg|Խաղաղություն․ 1917
Михаило Миловановић - Задушнице.jpg|Հուշարձաններ․ Զադուշնիցե․ 1932-1938.
Mihailo Milovanovic, Breakfast, 1910.jpg|Նախաճաշ․ 1910. 
Mihailo Milovanović (1879-1941) - Pralje.jpg|Պրալիե


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Đorđe Pilčević, *Akademski slikar Mihailo Milovanović*, Užice, 1998.
* Miodrag Jovanović, *Mihailo Milovanović*, Musée national de Belgrade, ART d.p. Užice, 2001.

## Արտաքին հղումներ
* Gallery of Paintings by Mihailo Milovanović on YouTube

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Սերբ գրողներ
Կատեգորիա:Սերբ նկարիչներ
Կատեգորիա:Քանդակագործներ
Արշիպելագ (մուլտֆիլմ)

**«Արշիպելագ»** (), կանադական անիմացիոն փաստագրական մուլտֆիլմ, որը 2021 թվականին նկարահանել է ռեժիսոր Ֆելիքս Դյուֆեր-Լապերյերը։

## Ընդհանուր տեսություն
Ֆիլմը՝ որը կազմված է նկարներից և բառերից, պատմում է հորինված երկրի և նրա բնակիչների մասին, որի միջոցով այն մեզ ցույց է տալիս ներկայիս աշխարհի ուրվապատկերը, որտեղ մենք ապրում ենք։

## Թողարկում
Ֆիլմի անիմատորներն են Մալկոլմ Սազերլենդը, Ֆիլիպ Լոկերբին, Ենս Հանը և Եվա Ցվիյանովիչը։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2021 թվականին Ռոտերդամի միջազգային կինոփառատոնում, իսկ պրեմիերան Կանադայում կայացել է Փաստագրական ֆիլմերի Կանադական միջազգային փառատոնում։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 19 ֆիլմը դուրս է եկել կոմերացիոն վարձույթ։

## Մրցանակներ և անվանակարգեր
Ֆիլմը  2021 թվականին Անսիայում արժանացել է Անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային մրցանակին։

2022 թվականին 24-րդ Quebec Cinema Awards միջոցառման ժամանակ պարգևատրվել է Prix Iris չորս անվանակարգերում, որպես լավագույն փաստագրական ֆիլմ, լավագույն մոնտաժ, լավագույն հնչյուն և լավագույն օրիգինալ երաժշտություն փաստագրական ֆիլմում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կանադական մուլտֆիլմեր
Կատրին Շնեբերգեր

**Կատրին Շնեբերգեր** (, ), շվեյցարացի տնտեսական աշխարհագրագետ, Շվեյցարիայի շրջակա միջավայրի դաշնային գրասենյակի (FOEN) տնօրեն։

## Կենսագրություն
Կատրին Շնեբերգերն միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Բեռնում, այնուհետև Բեռնի համալսարանում ուսանել է սոցիալ-տնտեսական աշխարհագրություն և տնտեսագիտություն։ 2000 թվականին ավարտել է իր դոկտորական աշխատանքը տնտեսական աշխարհագրության և տարածաշրջանային հետազոտությունների թեմայով՝ Լյուցեռնում և Գշտադում հյուրանոցային և հասարակական սննդի ոլորտում աշխատանքային պայմանների վերաբերյալ։ Որպես այցելու հետազոտող երկու կիսամյակի ընթացքում շարունակել է հետազոտությունը Մեծ Բրիտանիայի Լանկաստերի համալսարանում։ Շնեբերգերի գիտական գործունեությունը ներառում է նաև համագործակցություն Շվեյցարիայի ազգային գիտական հիմնադրամի (SNSF) երկու հետազոտական ծրագրերում՝ ներառյալ «Բնապահպանական նորարարությունները և տարածաշրջանային համատեքստը» նախագիծը։

Կատրին Շնեբերգերը իր գործունեությունը շարունակել է պետական կառավարման համակարգում։ Շուրջ ութ տարի աշխատել է որպես փոխտնօրեն, այնուհետև՝ Դաշնային ճանապարհների գրասենյակի (FEDRO) փոխտնօրեն և ղեկավարել է կառավարչական գործերի բաժինը։ 2002-2005 թվականներին իրականացրել է Տեխնոլոգիաների գնահատման կենտրոնի (TA-Swiss) հասարակության հետ կապերի բաժնի ղեկավարումը, 2005-2012 թվականներին եղել է Բեռնի Քաղաքացիական ճարտարագիտության, տրանսպորտի և քաղաքային կանաչապատման տնօրինության գլխավոր քարտուղարը։ Այս տարիների ընթացքում Կատրին Շնեբերգերն վերապատրաստվել է հաղորդակցության և առաջնորդության ոլորտներում։

2020 թվականի սեպտեմբերի 1-ից Շնեբերգերը ստանձնել է *FOEN*-ի (Շվեյցարիայի շրջակա միջավայրի դաշնային գրասենյակ) տնօրենի պաշտոնը։

Կատրին Շնեբերգերը բնակվում է Բեռնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Direktion des BAFU
* Medienmitteilung vom 28. Mai 2020: Katrin Schneeberger wird neue Direktorin des Bundesamts für Umwelt

Կատեգորիա:Շվեյցարացի աշխարհագրագետներ
Կատեգորիա:Կին աշխարհագրագետներ
Իվան Դիմով

**Իվան Դիմով** (, ), բուլղարացի ծանրորդ, 2022 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, 2023 թվականի Եվրոպայի առաջնության և 2021 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության մրցանակակիր։

## Կենսագրություն
Իվան Դիմովը ծնվել է 2002 թվականին։ 2018 թվականին մասնակցել է Իտալիայում տեղի ունեցած Եվրոպայի պատանիների առաջնությանը և մինչև 50 կգ քաշային կարգում նվաճել արծաթե մեդալ։ 2021 թվականին Ֆինլանդիայում տեղի ունեցած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում մինչև 67 կգ քաշային կարգում նվաճել է բուլղարացի ծանրորդը նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ ցույց տալով երկու վարժությունների արդյունքում 291 կգ։

2022 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին Տիրանայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 61 կգ քաշային կարգում Իվան Դիմովը 286 կգ արդյունքով գրավել է առաջին տեղը՝ իր կարիերայում առաջին անգամ դառնալով Եվրոպայի չեմպիոն։

Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի 2023 թվականի առաջնությունում, Իվանը մինչև 61 կգ քաշային կարգում երկու վարժությունների արդյունքում 277 կգ արդյունքով նվաճել է բրոնզե մեդալ։

## Նվաճումներ
;Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարացի ծանրամարտիկներ
Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ