open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Նիկ Անտոսկա

**Նիկ Անտոսկա** (, ), ամերիկացի սցենարիստ, գրող, պրոդյուսեր և կինոռեժիսոր։ Գրել է *«Կրակներ»* (2006), *«Կեսգիշերային խնջույք»* (2009) և *«Ընկերուհուհի»* (2013) վեպերը։ *«Զրոյական ալիք»* սարսափ հեռուստասերիալի ստեղծողն ու ռեժիսորն է (2016-2018)։

## Կենսագրություն
Անտոսկան ծնվել է Նոր Օռլեանում` Լուիզիանա նահանգում, իսկ այժմ բնակվում է Լոս Անջելեսում՝ Կալիֆոռնիա նահանգում։ 2005 թվականին ավարտել է Յեյլի համալսարանը։

## Կարիերա
Անտոսկան գրել է գրական ամսագրերում, թերթերում և կայքերում, այդ թվում՝ «The New York Sun», «n+1», «The Paris Review», «Nerve», «Hustler», «Film Threat», «The Barcelona Review», «Exotic Gothic» և «The Daily Beast»։

Նրա առաջին վեպը՝ «Կրակներ»–ը (*Fires*), թողարկվել է 2006 թվականին։ Երկրորդ գրական աշխատանքը՝ «Կեսգիշերային խնջույք»–ը (*Midnight Picnic*), պետք է հրատարակվեր *Impetus Press–ում*, բայց ոչ մեծ հրատարակությունը ֆինանսական ճնշման ներքո 2008 թվականի աշնանը փակվել է։ *Word Riot Press*-ը միջամտել է ավելի ուշ, և վեպը պաշտոնապես հրատարակվել է 2009 թվականին։ Ավելի ուշ գրել է «Ամպամած» (*The Obese*) և «Դահճի ծիսակատարությունը» (*The Hangman’s Ritual*) նովելները։ Անտոսկան նաև գրել է «Ընկերուհու խաղը» (*The Girlfriend Game*) պատմվածքների ժողովածուն, որը հրապարակվել է 2013 թվականին։

Որպես հեռուստատեսային սցենարիստ՝ նա *Syfy*-ի համար ստեղծել է «Զրոյական ալիք» սարսափ հեռուստասերիալը։ Նա նաև «Հանիբալ» սարսափ սերիալի 13 դրվագների համապրոդյուսերն էր։ Մինչ այդ, նա գրել է MTV–ի «Գայլը» գերբնական դրամատիկական սերիալի, ABC–ի «Վրջին հույսը» ռազմական դրամատիկական սերիալի  և NBC–ի «Հավատա» ֆանտաստիկ–արկածային սերիալի սցենարները։

Անտոսկան սցենարների ոլորտում մի քանի տարի աշխատել է վիպասան Նեդ Վիզինիի հետ, որը մահացել է 2013 թվականին։

2015 թվականի մարտին նա նշվել է որպես  «Ուրբաթ, 13-րդ» ֆիլմի սցենարիստ։ Սակայն, երբ նոր ռեժիսոր է ընտրվել, Անտոսկայի սցենարը հետաձգվել է, իսկ սևագրությունը գրելու համար վարձվել է նոր սցենարիստ։ 2017 թվականի սկզբին նախագիծն ամբողջությամբ փակվել է։

2019 թվականի հունվարին հայտնի էր դարձել, որ Անտոսկան կօգնի Դոն Մանչինին թողարկել «Չակի» սերիալը *Syfy* հեռուստաալիքով։

## Ֆիլմագրություն
### Սցենարիստ

#### Հեռուստատեսային նախագծեր
* «Պատանի գայլը» (2012)
* «Վերջին հույսը» (2012)
* «Հավատա» (2014)
* «Խաղացողը» (2015)
* «Հանիբալ» (2015)
* «Զրոյական ալիք» (2016—2018)
* «Ակտ» (2019)
* «Չակի» (2020)

###### Ֆիլմեր
* «Ուրվականների անտառը» (2016)
* «Եղջերուի եղջյուր» (2020)

## Մատենագրություն
* Fires, роман (Impetus Press, 2006; переиздание в 2011 году Civil Coping Mechanisms).
* Midnight Picnic, роман (Word Riot Press, 2009).
* The Obese, роман (Lazy Fascist Press, 2012).
* The Hangman’s Ritual, роман (Civil Coping Mechanisms, 2013).
* The Girlfriend Game, сборник коротких рассказов (Word Riot Press, 2013).
* The Quiet Boy (Guernicamag.com, 2019)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1983 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունվարի 23 ծնունդներ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Քասուն եպիսկոպոս

**Քասուն եպիսկոպոս** (նաև՝ Քասու եպիսկոպոս, , ), հայ հոգևորական գործիչ, Հայ Առաքելական եկեղեցու Տուրուբերանի թեմի առաջնորդ (5-րդ դար)։

## Կենսագրություն
Տուրուբերանի եպիսկոպոս Քասունը մասնակցել է 449 թվականին տեղի ունեցած Արտաշատի ժողովին, որը հրավիրվել էր Պարսից հազարապետ Միհրներսեհի նամակին պատասխանելու համար։ Հայերի հավատափոխության մասին այդ հրովարտակը ուղարկվել էր «Հայոց բոլոր մեծամեծներին», որտեղ նշվում էր, որ եթե հայերն ընդունեն զրադաշտականությունը, վրացիներն ու աղվանները կհետևեն նրանց օրինակին։ Հրովարտակում հազարապետը հայտնում էր, որ նախարարները երկու տարբերակ ունեն, կամ կետ առ կետ պիտի պատասխանեն նամակին և կամ գնան Տիզբոն ու ներկայանան Մեծ ատյանին։

Հրովարտակին պատասխանելու նպատակով գումարվում է Արտաշատի ժողովը, որին մասնակցում են Մարզպանական Հայաստանի բոլոր գավառների նախարարներն ու հոգևորականները՝ այդ թվում և Տուրուբերանի եպիսկոպոս Քասունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:4-րդ դարի հայ եպիսկոպոսներ
Կատեգորիա:Հայ առաքելական եպիսկոպոսներ
Կատեգորիա:5-րդ դարի հայ եպիսկոպոսներ
Էլիաս Ագիլար

**Էլիաս Ֆերնանդո Ագիլար Վարգաս** (, ),  կոստառիկացի ֆուտբոլիստ, «Չեջու Յունայթեդ» ակումբի կիսապաշտպան, որը վարձակալության իրավունքով հանդես է եկել «Ինչհոն Յունայթեդ»-ում և Կոստա Ռիկայի հավաքականում։

## Ակումբային կարիերա
Ագիլարը իր հայրենի քաղաքի «Էրեդիանո» ակումբի սան է։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Բելեն»–ի դեմ խաղում Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի առաջնությունում նա նորամուտն է նշել իր ակումբի կազմում։ Հոկտեմբերի 28-ին «Ուրուգվայ դե Կորոնադոյի» դեմ խաղում Էլիասն իր առաջին գոլն է խփել «Էրեդիանոյի» կազմում։ ԿՈՆԿԱԿԱՖ 2012-ի Չեմպիոնների լիգայի մրցախաղում նա երկու գոլ է խփել ամերիկյան «Ռեալ Սոլթ Լեյք»–ի և «Լոս Անջելես Գելաքսին»–ի դեմ խաղերում։ 2013-ին Ագիլարը դարձել է Կոստա Ռիկայի չեմպիոն ։

Նույն տարվա ամռանը Էլիասը տեղափոխվել է մեքսիակական «Սակատեպեկ» ֆուտբոլային ակումբ։ Հոկտեմբերի 19-ին «Դելֆինեսի» դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել «Ասենսո MX»–ում։ 2014 թվականի փետրվարի 1-ին «Էստուդիանտես Թեքոս»–ի դեմ խաղում Ագիլարն իր առաջին գոլն է խփել «Սակապետեկի» կազմում»։

Մրցաշրջանի ավարտից հետո Էլիասը վերադարձել է «Էրեդիանո»։ Օգոստոսի 22-ին «ԿՈՆԿԱԿԱՖ»-ի Չեմպիոնների լիգայի 2014-2015 թվակաների մրցախաղում Սալվադորի «Իսիդրո Մետապան»–ի դեմ խաղում նա դարձել է գոլի հեղինակ։ 2015, 2016 և 2017 թվականներին Ագիլարը երեք անգամ օգնել է ակումբին հաղթել առաջնությունում։

2018 թվականի փետրվարին Ագիլարը 10 ամսվա վարձակալությամբ տեղափոխվել է Հարավային Կորեայի առաջնության «Ինչհոն Յունայթեդ» ակումբ։

2019 թվականի հունվարին Ագիլարը տեղափոխվել է «Չեջու Յունայթեդ»։

## Միջազգային կարիերա
2015 թվականի ապրիլին Պանամայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Ագիլարը նորամուտն է նշել Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Նույն թվականին Էլիասը մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի Ոսկե գավաթ 2015–ին։ Նա մասնակցել է Ճամայկայի, Սալվադորի և Մեքսիկայի դեմ խաղերին։

2019 թվականին Ագիլարը երկրորդ անգամ ընդգրկվել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի 2019 թվականի Ոսկե գավաթի ազգային հավաքականի կազմում։ Մրցաշարում նա երկու գոլ է խփել Նիկարագուայի ազգային հավաքականի դեմ խմբային փուլի առաջին խաղում (4:0) և Բերմուդյան կղզիների ազգային հավաքականի դեմ երկրորդ խաղում (2:1)։

## Ձեռքբերումներ
;Թիմային

«*Էրեդիանո*»
* Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի առաջնության չեմպիոն 2013, 2015, 2016, 2017 թվականներին։

;Անձնական
* Քեյ-լիգա 1–ի խորհրդանշական հավաքականի անդամ՝ 2018 թվական։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1991 ծնունդներ
Կատեգորիա:Կոստա Ռիկայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կոստառիկացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 7 ծնունդներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Անտոն Դոմենիկո Բամբերինի

**Անտոն Դոմենիկո Բամբերինի** (, ), իտալացի նկարիչ, որը հիմնականում բարոկկո ոճի կրոնական որմնանկարներ է արել եկեղեցիներում՝ պատկերելով դրանք ծանր զարդարված և ծեփված խաբկանքային շրջանակների մեջ։

## Կենսագրություն
Բամբերինին ծնվել է Ֆլորենցիայում։ Նա եղել է նկարիչ Սիմոն Պիգնոնիի աշակերտը և նրա աշխատանքներից մեծ մասը պատկերվել են Ֆլորենցիայում և մոտակա քաղաքներում։ 1710 թվականին պատկերազարդել է «Աստվածամոր համբարձումը» որմնանկարը Սանտա Քրիստիանա եկեղեցու գմբեթին Սանտա Կրոչե սուլ Արնո կոմունայում։ Վանքն ավերվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Սուրբ Ֆրանցիսում կատարվող իրադարձությունները պատկերող որմնանկարները, որոնք կարող էին փրկվել. նորից հավաքվել են։

1734-1735 թվականներին Գաետանո Կաստելանիի և Մաուրո Սոդերինիի հետ պատկերազարդել է Սան Կաշիանո ին Վալ դի Պեզայի Սուրբ Ֆրանցիս Վանքի պատերը։ Որմնանկարները պատկերում են Սուրբ Ֆրանցիսի կյանքի իրադարձությունները։ Նա նաև օգնել է պատկերազարդել Իտալիայի Մարտի քաղաքի Սանտա Մարիա Նովելա եկեղեցատունը (1719-1720 թվականներին)։

Բամբերինին օգնել է տարածել բարոկկոյի ձևավորումը Պիզայի շատ եկեղեցիներում, այդ թվում՝ Սանթիսիմո Կրոցիֆիսոյի աղոթատեղիում, Պիզայի տաճարում, Եպիսկոպոսի պալատի աղոթատեղիում, Ջեյմս և Լուչիա Սրբերի, Դոմենիքա եկեղեցում։

Բամբերինիի ինքնադիմանկարը իտալական հավաքածուների մասն է։ Նա նաև պատկերազարդել է շինությունների ճակատային մասերը, պատկերելով Աստվածամորը, մանուկ Քրիստոսին և սրբերին Սան Դոնատո եկեղեցու համար Տերիչոլա կոմունայում։ Նա նաև նկարել է «Սուրբ Ագուստինի լուսապսակը» Սանտա Մարիա դելա նեվե ալ Պորտիկո եկեղեցու համար Ֆլորենցիայում։

Բամբերիինին մահացել է Գրամուանիայում, Լուկա քաղաքում, 1741 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Թանզիլա Խան

**Թանզիլա Խան** (), պակիստանցի սահմանափակ հնարավորություններով մարդկանց իրավունքների պաշտպան, ակտիվիստ։ *Girlythings* (Օրիորդական իրեր) բջջային հավելվածի հիմնադիրն է։ Պաշտպանում է վերարտադրողական առողջությունը` հատկապես սահմանափակ հնարավորություններով մարդկանց իրավունքները։ «*Creativt Alley*» ոչ պետական հասարակական կազմակերպության հիմնադիրն է։

## Կենսագրություն
Թանզիլան ծնվել և մեծացել է Պակիստանում։ Ի ծնե հաշմանդամ է և գամված է անվասայլակին։ Խանը ստացել է միջազգային իրավունքի բակալավրի աստիճան Լոնդոնի համալսարանից։ Թանզիլա Խանը 16 տարեկան հասակում հրատարակել է իր առաջին գիրքը՝ «Պատմություն Մեքսիկայի մասին»։ Գրքերի վաճառքից ստացված հասույթը ներդրել է սոցիալական նախագծերում` սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձանց իրավունքները պաշտպանելու համար։

Հիմնադրել է *Girlythings* բջջային ծրագիրը։ Դա առաջին բջջային հավելվածն է, որը սանիտարական անձեռոցիկներ և այլ առաջին անհրաժեշտության իրեր, ինչպես նաև դաշտանային պարագաներ է տրամադրում ցանկացած հասարակական վայրում սահմանափակ հնարավորություն ունեցող կանանց։ Խանը հիմնադրել է «*Creativt Alley*» ոչ պետական հասարակական կազմակերպությունը, որի նպատակն է իր նախագծերի միջոցով օգնել սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձանց։ Թանզիլա Խանը արժանացել է մի շարք ազգային և միջազգային մրցանակների։

## Ստեղծագործությունը
Երկու գրքի հեղինակ է`
* «Մեքսիկայի պատմություն»,
* «Իդեալական իրավիճակ. Քաղցր տասնվեց»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պակիստանցի ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կին գործարարներ
Քաջաջ Ռշտունի

**Քաջաջ սարկավագ Ռշտունի** (, ), հայ հոգևորական գործիչ, Հայ Առաքելական եկեղեցու սարկավագ, Սուրբ Ղևոնդյաց նահատակ (454)։

## Կենսագրություն
Քաջաջը և իր ուսուցիչ Ռշտունյաց Սահակ եպիսկոպոսը քանդում են Ռշտունիքում նոր կառուցված կրակատները, որի համար Ատրորմիզդ Արշակունի մարզպանը բռնում է նրանց և ուղարկում Պարսկաստան՝ բանտարկության։ Ավարայրի ճակատամարտից հետո, 452 թվականի սկզբներին Պարսկաստանի մայրաքաղաք Տիզբոնում կազմվում է Մեծ ատյան՝ հազարապետ Միհրներսեհի գլխավորությամբ։ Միհրներսեհի հրամանով դատապարտվում են Քաջաջն ու Սահակը, ենթարկվում գանահարման, ապա բանտարկվում են, մինչև արքունական վերջնական վճիռը։ Նահատակվել է 454 թվականին՝ Ապար աշխարհում, Ղևոնդյաց խմբի հետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ հոգևորականներ
Ես համաձայն չեմ ձեր ասածին, սակայն պատրաստ եմ մեռնել դա ասելու ձեր իրավունքի համար

**«Ես համաձայն չեմ ձեր ասածին, սակայն պատրաստ եմ մեռնել դա ասելու ձեր իրավունքի համար»**, թևավոր արտահայտություն խոսքի ազատության, ժողովրդավարության սկզբունքների մասին, վերագրվում է Վոլտերին (առանց ստեղծագործությունը նշելու)։ Իրականում հեղինակը անգլիացի գրող Էվելին Հոլլն է, արտահայտությունը հնչում է նրա՝ Վոլտերի մասին կենսագրական «The Friends of Voltaire» (1906) գրքում.

Գրքում այդ արտահայտությունը հնչում է հորինված միջադեպի ժամանակ՝ Կլոդ Ադրիան Հելվեցիուսի «Խելքի մասին» գիրքը այրելիս։

Էվելին Հոլլը վերաձևակերպել է Վոլտերի «Գիտական շարադրանք կրոնի հանդուրժողականության մասին» (անգլերեն թարգմանությամբ) աշխատության խոսքերը։

Առանց Էվելին Հոլլին հղելու՝ արտահայտությունն առաջին անգամ Վոլտերին է վերագրվել «Ռիվերզ դայջեսթում» (1934 թվականի հունիսի համար)։ Արտահայտության իրական հեղինակը հատուկ հարցազրույց է տվել այդ առիթով.

Ես չէի ուզենա տպավորություն թողնել, որ դրանք Վոլտերի բնագիր խոսքերն են և կզարմանայի, եթե դրանք գտնվեին նրա ստեղծագործություններից որևէ մեկում։ Դա ընդամենը Վոլտերի «Գիտական շարադրանք կրոնի հանդուրժողականության մասին» աշխատությունից վերաձևակերպում է՝ «Մտածեք և թույլ տվեք ուրիշներին ևս մտածել»։

Նորբերտ Գուտերմանի գրքում կեղծ վոլտերյան արտահայտությունը ֆրանսերեն թարգմանությամբ բերվում է որպես Վոլտերին պատկանող խոսքեր՝ հղում տալով 1770 թվականի փետրվարի 6-ին աբբա լե Ռիշին () ուղղված Վոլտերի նամակին։

Այս մեկնաբանությունը գտնվում է «Նրանք երբեք չեն ասել սա» գրքում։ Այնտեղ բերվում է նամակից հետևյալ արտահայտությունը.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թևավոր խոսքեր
Կատեգորիա:Վոլտեր
Շքանարգիզազգիներ

**Շքանարգիզազգիներ** (), միաշաքիլ բույսերի ընտանիք։ Ավելի վաղ այս ընտանիքը սովորաբար ներառել են Շուշանածաղկավորների կարգում, *APG II* դասակարգման համակարգում ընտանիքը ներառված է *Asparagales* ընտանիքում։

## Բուսաբանական նկարագիր
Շքանարգիզազգիների մեծամասնությունը սոխուկավոր բազմամյա խոտաբույսեր են, երբեմն հզոր կոճղարմատով և պալարասոխուկներով։

Տերևները հերթադիր են, շատ տեսակների մոտ հյութալի, պատված մոմե նստվածքով կամ խիտ խավավոր։

Ծաղկելիս բույսին բնորոշ է երկսեռ ակտինոմորֆ և զիգոմորֆ ծաղիկները՝ հովանոցում հավաքված փնջեր կամ գլխիկներ, հազվադեպ ծաղիկները միայնակ են։ Ծաղկաբույլը մինչև ծաղկելը պատված է թաղանթավոր ծածկույթով, մանրածաղիկ տեսակների մոտ վառ գունավորված է։ Ծաղկապատյանը պարզ է, վեցանադամյա (երկու եռանդամ շրջաններից), պսականման, մեծ մասամբ սերտաճած կամ ազատ, մասամբ էլ պսակաթերթիկով։ Առէջները վեցն են, հազվադեպ՝ ավելի քիչ կամ շատ։ Վարսանդը կազմված է երեք սովորաբար սերտաճած պտղատերևներից։ Շուշանազգիներ ընտանիքի բույսերից տարբերակիչ հատկանիշներից մեկը շքանաքգիզազգիների ստորին սերմնարանն է։

Ծաղկի բանաձևն է՝ ։

Պտուղը տուփիկ է, հազվադեպ՝ հատապտուղ։

## Տարածում
Ընտանիքի արեալը ընդգրկում է բոլոր մայրցամաքները, բացի Անտարկտիդայից․ շքանարգիզազգիները հատկապես առատ են արևադարձային և մերձարևադարձային գոտիներում՝ Կապի բուսական շրջան, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկա։ Ռուսաստանում և հարակից երկրներում կան 7 ցեղ և 30 տեսակ։

## Գյուղատնտեսական նշանակություն և կիրառություն
Սոխ ցեղի որոշ տեսակներ մարդու կողմից սովորաբար կիրառվում է սննդի մեջ որպես համեմունք։

Որոշ շքանարգիզազգիներ կիրառվում են բժշկության մեջ և հեմեոպաթիայում։

Որոշ տեսակների հյութը պարունակում է ալկալոիդներ, որոնք կարող են մարդու մաշկի հետ շփումից առաջացնել այրվածքներ։ Շատ տեսակների սոխուկներ թունավոր են՝ իրենց մեջ ալկալոիդներ պարունակելու պատճառով։ Թունավորների են պատկանում Սպիտակածաղիկ և Ձնծաղիկ ցեղերը։

Ունգերնիայի սոխուկներից ստացվում է սոսինձ։

Նարգիզի տեսակները եթերայուղաբեր են։

## Ցեղեր
Ըստ տարբեր տվյալների՝ ընտանիքի մեջ մեջ են մտնում 60-75 ցեղ և ավելի քան 2000 տեսակ։ *[[GRIN (сайт)|GRIN]]* տվյալներով ընտանիքի մեջ են մտնում 66 ցեղ, այդ թվում՝ երկու հիբրիդային ցեղ։  *[[The Plant List]]-ի* 2013 թվականի տվյալներով՝ ընտանիքի մեջ է մտնում 80 ցեղ և 2258 տեսակ։
Պատկեր:AmaryllisVittata5.jpg|
Պատկեր:Clivia miniata (BG Zurich)-02.JPG|Clívia miniáta
Պատկեր:Worsleya1.jpg|Worsleya
Պատկեր:Narcissus pseudonarcissus flower – side.jpg|Narcissus pseudonarcissus
Պատկեր:Eucharis amazonica.jpg|Eucharis amazonica


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* *Meerow A. W., Fay M. F., Guy C. L., Li Q.-B., Zaman F. Q. & Chase M. W.* 1999. Systematics of Amaryllidaceae based on cladistic analysis of plastid sequence data //American Journal of Botany. 86:1325-1345 .

## Արտաքին հղումներ
*  в «Жизни растений» 
* Амариллисовые Чили

Կատեգորիա:Բույսերի ընտանիքներ
Կատեգորիա:Միաշաքիլավորներ
Լեո Բրոյեր

**Լեո Բրոյել** (, ), գերմանացի նկարիչ և քանդակագործ, որն աշխատել է նոր նյութականության ոճով։

## Կենսագրություն
1912-1915 թվականներին ուսում է ստացել Քյոլնի կիրառական արվեստի դպրոցում, Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո զորակոչվել է գործող բանակ և գերեվարվել է։

1919-1921 թվականներից վերականգնել է ուսումը Քյոլնի կիրառական արվեստի դպրոցում։

1921-1922 թվականներին ուսում է ստացել Կասելի կերպարվեստի ակադեմիայում։

1923-1926 թվականներին նա աշխատել է իր նկարչական արվեստանոցում Բոնում և Բոյելում։

1927-1934 թվականներին ապրում և աշխատում էր Դյուսելդորֆում, Կոբլենցում և Բեռլինում, Ռեյնյան Սեցեսիոն գեղարվեստական շարժման մասնակից է, Բեռլինում դասավանդել է Դիստերվեգի բարձրագույն դպրոցում, համագործակցում էր "Հատում" (Querschnitt) թերթի հետ։

1934 թվականին նացիստների իշխանության գալուց հետո արտագաղթել է Նիդերլանդներ և ապրել է Հաագայում։

1935 թվականին տեղափոխվել է Բրյուսել, որտեղ Լեո Բրոյերն աշխատել է որպես ռեստավրատոր։

1940-1945 թվականներին գտնվել է Ֆրանսիայի հարավում գտնվող համակենտրոնացման ճամբարում։

1945-1952 թվականներին նկարիչն ապրում էր Փարիզում, մասնակցում է Նոր ռեալիզմ (Realistes Nouvelles) սալոնի աշխատանքներին։

1999 թվականին Ռեյնլանդի կոմունալ վարչության և Բոնի հողային թանգարանի կողմից սահմանվել է Լեո Բրոյերի մրցանակը, որը շնորհվում է 2 տարին մեկ անգամ՝ ժամանակակից գեղանկարչության զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Sergiusz Michalski «Neue Sachlichkeit», Köln 2003.

Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Ժան-Պիեռ Կորտո

**Ժան-Պիեռ Կորտո** (, ), ֆրանսիացի քանդակագործ։

## Կենսագրություն
Կորտոն ծնվել է Փարիզում։ Ավարտել է Գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցը։ 1809 թվականին պարգևատրվել է Հռոմեական մրցանակով և հնարավորություն է ստացել ուղևորվել Հռոմ, որտեղ հաստատվել է Մեդիչիների առանձնատանը և աշխատել է 1810-1813 թվականներին։

Կորտոն աշխատել է 18-րդ դարի երկրորդ կեսի ակադեմիական նեոկլասիցիզմի ոճով` խստորեն հետևելով հույն-հռոմեական ավանդույթներին։ Կյանքի վերջում նրա արվեստն սկսել է ձեռք բերել ավելի ռոմանտիկ արտահայտում։

1825 թվականին Կորտոն դարձել է Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ և նշանակվել է Դպրոցի ուսուցիչ` որպես Շառլ Դյուպատիի հետնորդ։ 1841 թվականին պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով։

Նրա ուսանողներից են եղել Ժոզեֆ-Մարիուս Ռամյուն, Ժան Ժակը, Պիեռ-Շարլ Սիմարը, Ժան Օգյուստ Բարրը և անիմալիստ Պիեռ Լուի Ռույյարը։

Կորտոն մահացել է Փարիզում և թաղվել է Պեր Լաշեզ հայտնի գերեզմանոցում։ Մոնմարտրում նրա անունով փողոց է անվանակոչվել։

## Գործունեություն
thumb|left|130px|«Ռուան» արձանը Փարիզի Կոնկորդի հրապարակում
Կորտոյի ամենահայտնի և վեհ քանդակներից է «Ռուանը», որը գտնվում է Փարիզում։ Այն տեղակայված է Կոնկորդի հրապարակում և լրացնում է ութ քանդակների քանդակախումբը, որոնցից յուրաքանչյուրը խորհրդանշում է Ֆրանսիայի խոշոր քաղաքները։ Քանդակը ինքնին ներկայացնում է գահին վեհորեն նստած մի կին։

Կորտոյի ևս մեկ հայտնի աշխատանք է «1810 թվականի հաղթանակ» քանդակը, որը պատկերում է աշխարհը` թագավորի ոտքերի տակ։ Այն տեղակայված է Փարիզում, Հաղթական կամարի վրա, Ելիսեյան դաշտերի կողմից, Շառլ դե Գոլի հրապարակի 8-րդ շրջանում, որը կանգնեցվել է 1806-1836 թվականներին, ճարտարապետ Ժան Շալգրենիի կողմից՝ Նապոլեոն կայսեր հրամանով` իր «Մեծ բանակի» հաղթանակները նշանավորելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Միսս Փիգգի

**Միսս Փիգգի** (), Մափեթ շոուի հայտնի գործող անձանցից մեկը, անկանխատեսելի բնավորությամբ դյութիչ խոզուկ, որը հավակնում էր դառնալ Մափեթ թատրոնի գլխավոր դերասանուհին։ 1996 թվականին TV Guide-ը Միսս Փիգգիին շնորհել է 23-րդ տեղը տեղը բոլոր ժամանակների 50 հեռուստաաստղերի շարքում։

## Կենսագրություն
Առաջին անգամ Միսս Փիգգին հեռուստաէկրաններին է հայտնվել 1974 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Հերբերտ Ալպերտի *Herb Alpert and the TJB* ծրագրում, ABC հեռուսաալիքով։ Փիգգիի ձայնը նուրբ էր և փափուկ, երբ նա դուետ էր երգում Հարբերտի հետ «I Can’t Give You Anything but Love» կոմպոզիցիան։
 
1976 թվականին Մափեթ շոուի մեկնարկով Միսս Փիգգին շարունակում է իր կարիերան հիմնական դերասանական կազմում և խաղում է կանացի գլխավոր դերում։ Խենթ, անզուգական «ճակատագրական կինը», որը փոփոխական հաջողությամբ պայքարում է թատրոնի պրիմադոննայի տիտղոսի համար, դուր է եկել հանդիսատեսին։ Մափեթ շոուի ողջ ընթացքում Փիգգին անհաջող կերպով փորձում էր փոխադարձության հասնել իր կյանքի գլխավոր սիրուց՝ թատրոնի մենեջեր Կերմիտ գորտից (հաճախ նրան ուղղակի անվանում են «Կերմի»)։

Միսս Փիգգին մասնակցել է Մափեթ շոուի երկու մշտական՝ «Անասնաբուժական հիվանդանոց» և «Խոզերը տիեզերքում» սկեթչերին։

Փիգգին պահում Ֆու-Ֆու անունով շնիկին։

Միսս Փիգգին խաղացել է գլխավոր դերը ըստ Մափեթ շոուի նկարահանված բոլոր վեց լիամետրաժ ֆիլմերում և երկու հեռուստաֆիլմերում։ Վարել է երկու հեռուստածրագրեր՝ The Fantastic Miss Piggy Show և Miss Piggy’s Hollywood։ Թողարկել է անձնական երաժշտա-սպորտային ալբոմը։

Աստիճանաբար Միսս Պիգգիի հայտնիությունը սկսել է աճել հեռուստածրագրերում, մանկական հաղորդումներում, գրքերում։ Նրա «how to»-ն ձեռք է բերել լայն հայտնիություն։ *Miss Piggy’s Guide to Life* գիրքը դարձել է ազգային բեսթսելլեր։ Միսս Փիգգիին հայտնվել է շատ ամսագրերի շապիկների վրա, այդ թվում` Cosmopolitan, Time, Bazaar, People, Life և այլն։

Խորհրդային հեռուստադիտողները Միսս Փիգգիի հետ առաջին անգամ ծանոթացել են 1990 թվականին։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 25-ին նրա մասնակցությամբ տեղի է ունեցել համաշխարհային պրեմիերա։

## Մշակութային ասպեկտներ
* Միսս Փիգգիի պատվին անվանակոչվել է Lockheed WP-ի՝ փոթորիկների որսորդների 3D ինքնաթիռներից մեկը։

### Գովազդում
Գովազդային ակցիաներից հիշատակման է արժանի InStyle Magazine ամսագրի նոյեմբերյան թողարկումը և աշխատանքը MAC դիմահարդարման միջոցների վերջին հավաքածուի դեմքի կարգավիճակում, որտեղ ... «խաղալիք խոզուկ դերասանուհին հայտնիությամբ առաջ է անցել ճանաչված մոդելներին, և կարծես թե նվաճել է նորաձության արտադրությունը...»:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ
Բջջահյութ

**Բջջահյութ**, բուսական բջիջների վակուոլներում պարունակվող հեղուկ։ Բջջահյութ անջատվում է ցիտոպլազմայից և կազմված է ջրից ու կոլոիդային տարբեր նյութերից։ Բջջահյութի մածուցիկությունը երկու անգամ մեծ է ջրի մածուցիկությունից։ Բջջահյութի բաղադրությունը յուրահատուկ է բույսի յուրաքանչյուր ընտանիքին, տեսակին և կախված է բույսի ու նրա առանձին բջիջների հասակից, աճման պայմաններից։ Բջջահյութ պարունակում է ածխաջրեր, պեկտիններ, ալկալոիդներ, դաբաղանյութեր, որոշ ամինաթթուներ, օրգանական և անօրգանական թթուներ։ Բջջահյութի գույնը կախված է պարունակվող պիգմենտներից։ Բջջահյութով է պայմանավորված նաև բջիջների օսմոտիկ ճնշումը և տուրգորը, հետնաբար և բույսերի ու հյուսվածքների առաձգականությունը։

Կատեգորիա:Բջջաբանություն
Բռնցքավոր մեխանիզմ

thumb|150px
thumb|150px|Երկբռունցք մեխանիզմ
**Բռնցքավոր մեխանիզմ**, մեխանիզմ, որի կազմի մեջ սովորաբար մտնում են երկու շարժական օղակ՝ բռունցքն ու հրիչը և անշարժ օղակը՝ կանգնակը։ Բռնցքավոր մեխանիզմը իրագործում է տարվող օղակի (հրիչի) շարժման գործնականորեն պահանջվող գրեթե ցանկացած օրենքը՝ տանող օղակի (մեխանիզմի կինեմատիկայով պայմանավորված կորագիծ պրոֆիլ ունեցող բռունցքի) անընդհատ շարժման դեպքում։ Բռնցքավոր մեխանիզմները կոմպակտ են, հեշտությամբ են ներառնվում մեքենայի ընդհանուր սխեմայի մեջ։ Շփումը փոքրացնելու համար բռնցքավոր մեխանիզմի օղակները պատրաստում են բարձրորակ պողպատներից, մխում են և խնամքով մշակում։ Կիրառվում է մեքենաշինության մեջ, օրինակ՝ ներքին այրման շարժիչներում, մետաղահատ հաստոցներում, սննդի արդյունաբերության մեքենաներում են, որտեղ բռնցքավոր մեխանիզմը իրագործում է աշխատանքային պրոցեսի ծրագրավորումը, ինչպես նաև ավտոմատ մեքենաներում, որտեղ այն կատարում է կառավարման ֆունկցիաները՝ համապատասխան պահին միացնելով ու անջատելով աշխատանքային օրգանները։

Կատեգորիա:Մեխանիզմներ
Մաստուրա Արդալան

**Մահ Շարաֆ Խանոմ Մաստուրե Արդալան** կամ **Մաստուրա Արդալան** (Mah Sharaf Khanom Mastoureh Ardalan կամ Mastura Ardalan, ), քուրդ բանաստեղծուհի, պատմագիր, գրող։

## Կենսագրություն
Արդալանը ծնվել է Սանանդաջ քաղաքում (Արևելյան Քուրդիստան / Իրանական Քուրդիստան) և մահացել է Սուլեյմանիահում (Քուրդիստանի հյուսիում /Իրաքյան Քուրդիստանում)։

Մաստուրան Սեննայի կենտրոնում գտնվող Արդալան խանության արքունիքի ֆեոդալական ազնվականության անդամ է եղել։ Հայրը՝ Աբոլհասան Բեյգ Քադիրը դստերը սովորեցրել է քրդերեն, արաբերեն և պարսկերեն։ Մաստուրայի ամուսինը՝ *Խասրավ Խանի Արդալանը*, խանության տիրակալն էր։ Ամուսնու մահը խանությունը խոցելի է դարձրել արտաքին միջամտությունների համար։ Երբ 19-րդ դարում Ղաջարները նվաճել են Արդալանի խանության տարածքը, Ամստուրա Արդալանն իր ընտանիքի հետ մեկնել է Բաբանի խանություն, որի կենտրոնը Սուլեյմանիահն էր։ Նրա որդին՝ Խասրավ Խանի ժառանգորդ Ռեզա Քուլիխանը, բանտարկվել է ղաջարների կողմից։

## Ստեղծագործություն
Մաստուրա Արդալանը գրել է պոեզիայի, պատմության և գրականության մի քանի ժողովածուներ։ Նա հիմնականում գրել է կամ քրդերենի գորանի (Gurâni), ավրամանի  (Awrâmâni)  և պարսկերեն լակի (Laki) բարբառներով, բայց ունի մի քանի բանաստեղծություններ նաև կենտրոնական քրդերենով (սորանի)։ Նրա քրդական պոեզիայի մեծ մասը մոռացվել է 20-րդ դարի ընթացքում և նորից հայտնաբերվել և հրատարակվել է 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին։ Նա եղել է բանաստեղծ և, հավանաբար, մինչև տասնիններորդ դարի վերջը Մերձավոր Արևելքի միակ կին պատմագիրը։ Նա գիրք է գրել քրդական Արդալան տոհմի պատմության մասին։ Նա նաև գրել է բանաստեղծությունների ժողովածու, որը վերջին տարիներին վերահրատարակվել է։

Մաստուրա Արդալանի 200-ամյակը նշվել է Իրաքյան Քրդստանի տարածաշրջանի Հյուլեր քաղաքում (Էրբիլում) կայացած փառատոնում, որտեղ արարողությամբ բացվել է նրա արձանը։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 11-ից 15-ը Էրբիլում տեղի է ունեցել համաժողով՝ նվիրված Մաստուրեի ստեղծագործություններին։ Իրաքյան Քրդստանի այդ համագումարին ներկա են եղել աշխարհի ավելի քան հարյուր գիտական գործիչներ, որի ընթացքում երեսուն հոդվածներ քրդերեն, պարսկերեն, անգլերեն և արաբերեն լեզուներով ներկայացվել են Մաստուրե Արդալանի կյանքն ու ստեղծագործությունները։ Բացի այդ, կազմակերպիչները համագումարի ընթացքում հրատարակել են նրա մի քանի աշխատանքներ պարսկերեն և քրդերեն լեզուներով։

Իրանցի քանդակագործ Հադի Զիա-Դիենայի ստեղծած Արդալանի արձանը այժմ կանգնած է Իրան, Սանանդաջ քաղաքում։

## Գրականություն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Some of the Kurdish Poems of Mastura Ardalan
* Mastura Mâh-Sharaf Khâtun in ''Kurdish Literature''
* Mastura Kurdistani, by Shahla Dabbaghi, in Kurdish
* About the Mastura Commemoration Congress in Irbil
* Woman poet statue set up in Irbil, ''Hewler Globe''

Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Իրանցի կին գրողներ
Կատեգորիա:Պարսիկ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Պարսկալեզու բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Քուրդ գրողներ
Մայրը (ֆիլմ, 1989)

**«Մայրը»** (, «**Արգելված մարդիկ**», «Запрещённые люди»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է կինոռեժիսոր Գլեբ Պանֆիլովը Մաքսիմ Գորկու համանուն վեպի հիման վրա՝ օգտագործելով այլ ստեղծագործությունների մոտիվներ։

## Սյուժե
Մայրը փորձում է տղային հետ պահել վտանգավոր զբաղմունքներից, բայց աստիճանաբար հասկանում է՝ հետ պահել հնարավոր չէ։ Այժմ նա որոշում է պարզապես ամբողջ ժամանակ լինել իր որդու կողքին, պաշտպանել նրան, կիսել նրա հետ կյանքի դժվարությունները։

## Դերերում
* Իննա Չուրիկովա – *Պելագեա Նիլովնա Վլասովա 
*[[Վիկտոր Ռակով]] – *Պավել Վլասով  
*Ալեքսանդր Շիշոնոկ – *Պավել Վլասովը մանկության տարիներին
*[[Լյուբոմիրաս Լաուցյավիչյուս]] – *Միխայիլ Վլասով, Պավելի հայրը  
*Ալեքսանդր Կարին – *Անդրեյ Անիսիմովիչ Նախոդկա
*[[Դմիտրի Պևցով]] – *Յակով Սոմով  
*Վանյա Կաբարդին – *Յակով Սոմովը մանկության տարիներին  
*[[Վլադիմիր Պրոզորով]] – *Եվսեյ Կլիմկով  
*Վոլոդյա Ֆաթեև – *Եվսեյ Կլիմկով, որպես երեխա  
*[[Անտոնելա Ինտերլենգի]] – *Սաշա
* Օլգա Շուկշինա – *Նատաշա 
*[[Սերգեյ Բոբրով]] – *Նիկոլայ Վեսովշչիկով  
*Ալեքսեյ Բուլդակով – *Ստեպան Սոմով  
*[[Ինոկենտի Սմոկտունովսկի]] – *նահանգապետ 
*Էռնստ Ռոմանով – *Եգոր Իվանովիչ, բժիշկ
*[[Անդրեյ Խարիբին]] – *Վլադիմիր Իլյիչ Լենին  
*Անդրեյ Ռոստոցկի – *[[Նիկոլայ II]], կայսր  
*[[Գալինա Զոլոտարյովա]] – *Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա, կայսրուհի  
*Սերգեյ Մակովեցկի – *Ռիլեև, ժանդարմերիայի սպա  
*[[Ալեքսանդր Դեդյուշկո]] – *բանվոր-հեղափոխական  
*Գլեբ Պլակսին – ''դատավոր

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Գլեբ Պանֆիլով
* Ռեժիսոր՝ Գլեբ Պանֆիլով
* Նկարիչ՝ Վալերի Կոստրին
* Կոստյումների նկարիչ՝ Գաննա Գանևսկայա       
* Կոմպոզիտոր՝ Վադիմ Բիբերգան
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ռոլանդ Ղազարյան

## Մրցանակներ
* 1990 – Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ «Ականավոր գեղարվեստական նվաճումների համար» (Գլեբ Պանֆիլով)
*1990 – Եվրոպական կինոակադեմիայի «Ֆելիքս» մրցանակ՝ երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերի համար (Դմիտրի Պևցով)
* 1990 – «Նիկա» մրցանակ՝ հնչյունային ռեժիսորի լավագույն աշխատանքի համար (Ռոլանդ Ղազարյան)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմը ռեժիսորի կայքում
* Ֆիլմը Kino-teatr.ru կայքում

Կատեգորիա:1989 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
We’re Good

**«We’re Good»**, երգ, որը ձայնագրել է բրիտանացի երգչուհի Դուա Լիպան։ Թողարկվել է 2011 թվականի փետրվարի 11-ին որպես  *[[Future Nostalgia: The Moonlight Edition]]* երկրորդ ստուդիական ալբոմի վերահրատարակության լիդ-սինգլ։

## Պատմություն
*[[Future Nostalgia]]* ալբոմի թողարկումից հետո Լիպան հայտարարել է ալբոմի դելյուքս վերահրատարակման մասին՝ ավելի ուշ հայտարարելով 2021 թվականի թողարկման ամսաթիվը։ 2020 թվականի նոյեմբերին նա հաղորդել է, որ իր լիդ սինգլը կթողարկվի 2021 թվականի սկզբին իր երաժշտական տեսահոլովակի հետ միասին, որը նկարահանվել է հաջորդ ամիս։ 2021 թվականի փետրվարի սկզբին Լիպան թողարկել է նոր երաժշտության առաջին թիզերը։ 2021 թվականի փետրվարի 3-ին Լիպան պաշտոնապես հայտարարել է, որ «We’re Good»  անվանումով երգը կթողարկվի փետրվարի 11-ին։

## Երաժշտական տեսահոլովակ
Պաշտոնական լիրիկ-տեսահոլովակի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2021 թվականի փետրվարի 12-ին YouTube ալիքում։ Տեսահոլովակը նկարահանվել են ռեժիսորներ Վանյա Հեյմանը (Իսրայել) Գալ Մուջիան (Gal Muggia), որոնք նախկինում աշխատել են Coldplay-ի և Սելենա Գոմեսի հետ։ Տեսահոլովակի գործողությունը և երգչուհու ելույթը տեղի է ունենում շքեղ նավի վրա՝ «Տիտանիկի» ոճով, որն ի վերջո նույնպես խորտակվում է։

## Ձայնագրության մասնակիցներ
*Tidal*-ի տվյալներով.
* Դուա Լիպա — վոկալ, հեղինակ
* Sly — պրոդյուսեր, բեք-վոկալ, ձայնագրություն, ստեղնաշարայիններ, հարվածայիններ, ծրագրավորում
* Էմիլի Ուորեն — վոկալի պրոդյուսեր, բեք վոկալ
* Սքոթ Հարրիս — վոկալի պրոդյուսեր, բեք վոկալ, կիթառ
* Caroline Ailin — բեք վոկալ
* Tara Siegel — բեք վոկալ
* Zach Gurka — բեք վոկալ
* Andreas Lund — կիթառ
* Greg Eliason — ձայնագրություն
* Brian Cruz — հնչյունային ինժեների օգնական
* Josh Gudwin — միքսինգ
* Heidi Wang — միքսինգի գծով օգնական
* Chris Gehringer — մաստերինգ
* Will Quinnell — մաստերինգի գծով օգնական

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրեր

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
Դեռ սիրում եմ, դեռ հույս ունեմ

«**Դեռ սիրում եմ, դեռ հույս ունեմ**» (), 1984 թվականի խորհրդային մելոդրամա։ Կոնստանտին Լավրոենկոյի նորամուտը կինոյում։

## Սյուժե
Վասիլի Վասիլևիչը իր ամբողջ կյանքը անպատասխան սիրում է Ագնեսային։ Սիրում է, չնայած նրան, որ նա ամուսնացել է մեկ այլ կնոջ հետ։ Ագնեսայի զավակները ծաղրում են նրան, նրա թոռները նրան անվանում են «տատիկի փեսացու»։ Նույնիսկ Ագնեսայի ամուսինը, որն ընկերաբար կանչում է նրան «Վասյա-Վասյա», յուրովի հոգ է տանում նրա մասին։

Ագնեսան արդեն մայր և տատիկ է, Վասիլի Վասիլևիչն էլ ծերացել է, բայց դեռ սիրում է նրան։ Եվ ամեն տարի հունվարի 6-ին նա շտապում է աշխատանքի, որպեսզի շնորհավորի նրան ծննդյան օրվա առթիվ։

## Դերերում
* Եվգենի Եվստիգնեև – *Վասիլի Վասիլևիչ 
* [[Թամարա Սյոմինա]] – *Ագնեսա Ֆեոդորովնա Զախարովա  
* Վյաչեսլավ Նևիննի – *Բորիս Զախարով, Ագնեսայի ամուսինը
* [[Մարինա Լևտովա]] – *Լյուսյա 
* Կոնստանտին Լավրոնենկո – *Ժենյա  
* [[Վալենտինա Տալիզինա]] – *Տոնյա, գանձապահ գրախանութում
* Բորիս Նովիկով – *Պավել Պետրովիչ, վաճառող գրախանութում 
* [[Լյուդմիլա Գլադունկո]] – *Զինա, Զախարովների դուստրը  
* Եվգենի Տետերվով – *Պյոտր, Զախարովների որդին
* [[Մարինա Զուդինա]] – *Պյոտրի կինը 
* Ալեքսանդր Մարին – *Վոլոդյա, Ժենյայի և Լյուսյայի համակուրսեցին 
* [[Լյուբով Կորնևա]] – *բուժքույր
* Վյաչեսլավ Գոստինսկի – *գնորդ ռուլետկայով
* Լիլիա Եվստիգնեևա – *Լիդիա, վաճառող գրախանութում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Նիկոլայ Լիրչիկով 
* Ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Լիրչիկով 
* Օպերատոր՝ Անդրեյ Պաշկևիչ, Նիկոլայ Ժոլուդև 
* Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Մինկով 
* Նկարիչ՝ Վիկտոր Սաֆրոնով

## Նկարահանման վայր
Որոշ տեսարաններ նկարահանվել են Մոսկվայի Յասենևո շրջանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
* Реконструкция кадров из фильма «Ещё люблю, ещё надеюсь», Свиблово

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Աղջիկը քաղաքից

**«Աղջիկը քաղաքից»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Օլեգ Նիկոլաևսկու կողմից Լյուբով Վորոնկովայի համանուն վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Փոքրիկ Վալենտինան որբ է մնացել։ Նրա հայրը ռազմաճակատում անհետ կորել է, իսկ մայրը և եղբայրը զոհվել են ռմբակոծության ժամանակ։ Տարհանման ժամանակ աղջիկն ու նրա ուղեկցորդուհիները հետ են մնում գնացքից, գիշերն անցկացնում են խոտի դեզի մեջ, որտեղ նրանց առավոտյան գտնում են գյուղացի կանայք։ Նրանցից մեկը՝ Դարյան, ապաստան է տալիս փախստականներին, կերակրում ու տաքացնում։ Գիշերը Վալենտինան հիվանդանում է, և Դարյան համոզում է կանանց թողնել աղջկան՝ խոստանալով ապաքինվելուց հետո նրան ուղարկել մանկատուն, ուր պետք է նրան տանեին այդ կանայք։ Դարյան աղջկան տեղ է տալիս իր տանը, չնայած այն հանգամանքին, որ ինքն ուներ երեք երեխա՝ երկու դուստր և որդի։ Սկզբում Դարյայի երեխաները վատ են ընդունում աղջկան, և Վալենտինան ինքը ոչ մի կերպ չէր կարողանում սովորել իր նոր ընտանիքին։ Շուտով Դարիան կապվեց աղջկա հետ և որոշեց թողնել նրան իր մոտ, սակայն նա վախենում էր, որ Վալենտինան չի կարողանա ընտելանալ իր ընտանիքին և գյուղական կենսակերպին։ Ժամանակի ընթացքում երեխաները կարողանում են սիրել հանգիստ, բարի Վալենտինային, իսկ Վալենտինան Դարյային անվանում է իր մայրը։

## Դերերում
* Լենա Նիկիտինա – *Վալենտինկա 
* [[Նատալյա Եգորովա]] – *Դարյա  
* Օլեգ Նիկոլաևսկի – *պապ
* [[Նաստյա Գուսարովա]] – *Գրունյա 
* Սվետա Ուֆիմցևա – *Տաիսկա  
* [[Մաքսիմ Օնուֆրիչուկ]] – *Ռոմանոկ
* Անատոլի Ռուդակով – *Ալեքսեյ Գրաչյով, պատերազմի մասնակից
* [[Նինա Բալագինա]] – *Վալենտինայի մայրը
* Գալյա Արսենտևա – *էպիզոդ
* Տ. Վաֆին — էպիզոդ 
* [[Անաստասիա Վինոգրադովա|Անաստասիա Վինոգրադովա (Դունաևա)]] – *գյուղական աղջիկ  
* Անդրեյ Կանև — *էպիզոդ
* Լ. Կուխտար — *էպիզոդ*
* [[Լյուդմիլա Լիպատնիկովա]] — *էպիզոդ*
* [[Անդրեյ Ուֆիմցև]] — *էպիզոդ*
* [[Նիկոլայ Նեչև]] — *էպիզոդ''

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Հինգ հարսնացու (ֆիլմ, 1930)

**«Հինգ հարսնացու»** (), խորհրդային համր սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանվել է Համաուկրաինական ֆոտոկինովարչության Օդեսայի կինոֆաբրիկայի կողմից 1930 թվականին։

## Սյուժե
1919 թվականին Պետլյուրովյան ջոկատը մոտենում է հրեական բնակավայրին։ Հարուստներից վախեցած աղքատները լուռ սպասում են հերթական ջարդին։ Եվ միայն երիտասարդների մի փոքր մասն է գնում կարմիր պարտիզանների մոտ։ Պետլյուրովցիները հեշտությամբ գրավում են գյուղը և պահանջում հինգ հարճ աղջիկ։ Ռաբբիները հրեական ընտանիքներին համոզում են իրենց դուստրերին տալ հանուն ցեղի փրկության։ Աղջիկներին հագցնում են պսակի զգեստներ և տանում  սպաների մոտ։ Ֆիլմն ավարտվում է պետլյուրովցիների ջախջախմամբ կարմիր պարտիզանների կողմից։

Ֆիլմում ռեժիսորի կողմից ցուցադրվում է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Պետլյուրայի բանակի քարոզչական կերպարը։

## Դերերում
* Ամվրոսի Բուչմա – *Յոսելե / Լեյզերե
* [[Թամարա Ադելգեյմ]] – *Միրրա (առաջին հարսնացու)
* Մատվեյ Լյարով – *գյուղացի հարուստ
* [[Ստեպան Շագայդա]] – *պետլյուրովցիների պետը
* Ռ. Ռամի-Շոր – *երկրորդ հարսնացու
* Յու. Կոշևսկայա – *երրորդ հարսնացու
* Տատյանա Տոկարսկայա – *չորրորդ հարսնացու
* Զ. Ցիսս – *հինգերորդ հարսնացու
* Բ. Շելեստով-Զաուզե – *պետլյուրովական սպա
* Վ. Կրիցկի – *պետլյուրովական սպա
* Ի. Մալիկով-Էլվորտի – *պետլյուրովական սպա
* Ա. Խարիտոնով – *պետլյուրովսկի սպա
* Իոսիֆ Մինդլին – *հրեա
* [[Աննա Մեշչերսկայա]] – *ծեր կին, հրեայի մայրը
* Ա. Իստոմին – *պետլյուրովական հարյուրապետ
* Դ. Տյուրչին – *Իսահակ (երիտասարդ կոմերիտական)

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Սոլովյով 
* Սցենարի հեղինակ՝ Դավիթ Մարյան
* Բեմադրող նկարիչ՝ Իոսիֆ Շպինել 
* Օպերատոր՝ Ալբերտ Կյուն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* «Հինգ հարսնացու» ֆիլմը Evrofilm կայքում (հրեական մեդիա պորտալ)

Կատեգորիա:1930 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1930-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Մայրը և խորթ մայրը

**«Մայրը և խորթ մայրը»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Պչյոլկինը 1964 թվականին։

## Սյուժե
Հեշտ կյանքի որոնումներով տարված՝ Կատերինան հրաժարվում է իր աղջկանից՝ նրան հանձնելով մանկատուն։ Աղջկան որդեգրում է պարզ ու բարի մի կին՝ Պրասկովյան։ Ինը տարի անց Կատերինան վերադառնում է հայրենի գյուղ և հայտնվում է այն տանը, որտեղ մեծացել է դուստրը։

## Դերերում
* Լյուբով Սոկոլովա – *Պրասկովյա Պավլովնա Լիխաչյովա
* [[Նինա Ուրգանտ]] – *Կատերինա Օվչարենկո
* Նիկոլայ Գրիցենկո – *Ֆեոդոր Անտոնովիչ Ժուրբենկո, կոլտնտեսության նախագահ
* [[Եվգենի Մատվեև]] – *Նիկոլայ Վասիլևիչ Կրուգլյակով, նախագահի տեղակալ
* Անատոլի Պապանով – *Ֆիլիպ Սմալկով
* [[Գալյա Միրոնովա]] – *Նյուրա
* Ելենա Կլյուևա – *Մարիա Ֆեոկտիստովնա Դյաչենկո, կոլտնտեսուհի
* [[Եվգենի Պերով]] – *Եվսեյ Կարպովիչ
* Նադեժդա Ֆեդոսովա – *Եֆրոսինյա Սմալկովա, Ֆիլիպի մայրը
* [[Լիլիա Գուրովա]] – *Պոլինա Սմալկովա, Ֆիլիպի քույրը
* Ալեքսանդր Աֆանասև – *Սեմյոն Վարենցով
* [[Իրինա Բունինա]] – *ագրոնոմ
* Ալեքսեյ Սմիռնով – *անասունների թաղման վայրի վարիչ

== Ստեղծողներ ==
* Սցենարիստ՝ Գեորգի Ռադով 
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ [[Լեոնիդ Պչյոլկին]] 
* Գլխավոր օպերատոր՝ [[Էռնստ Յակովլև]] 
* Նկարիչ՝ [[Նիկոլայ Սուվորով]] 
* Կոմպոզիտոր՝ [[Վենիամին Բասներ]] 
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ռ. Կազակովա

== Տեսաերիզ ==
2000-ական թվականների սկզբին ֆիլմը թողարկվել է «Լենֆիլմ վիդեո» ստուդիայի տեսաերիզում։

== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* *Левченко С.* Право на любовь: премьера фильма «Мать и мачеха» в колхозном клубе // Комсомолец Кубани. – 1965. – 16 июня.
* *Шахмалиев Ч.* Герои – труженики села: о съемках художественного фильма «Мать и мачеха» в Краснодарском крае // Сельская жизнь. – 1964. – 21 июля.
* *Колосов М.* «Мать и мачеха»: фильм, съемки, которого проходили на Кубани // Сельская жизнь. – 1965. – 22 июня.
* *Михайлов Н.'' Кинофильм, созданный на Кубани «Мать и мачеха» // Советская Кубань. – 1965. – 16 июня.

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Զինա-Զինուլյա

**«Զինա-Զինուլյա»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, Պավել Չուխրայի սուր սոցիալական դրաման, որը բեմադրվել է Ալեքսանդր Գելմանի «Чокнутая» պիեսի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմը նկարահանվել է արտադրական դրամայի ժանրում։

Գործողությունները տեղի են ունենում բետոնի գործարանում։ Գործակարգավար Զինան փորձում է կարգուկանոն հաստատել, պայքարում է կեղծումների դեմ, զեկուցագրեր է գրում անփույթ վարորդների դեմ։ Նրանցից մեկը Զինային վնասելու նպատակով գնում է ոչ թե այնտեղ, որտեղ նա ուղարկում է, այլ մեկ այլ վայր, որտեղ բետոնի կարիք չկա։ Բետոնի սառչում է։ Վարորդը դժգոհում է պետին՝ Զինային մեղադրելով այն բանում, որ նա շփոթել է բեռնաթափման վայրը։ Պետը Զինային հեռացնում է աշխատանքից։

Ի նշան բողոքի՝ Զինան նստում է աղբանոցի մոտ, որտեղ վարորդը փչացած բետոն է տարել։ Զինան հայտարարում է, որ չի հեռանա, քանի դեռ վարորդը չի խոստովանել և ներողություն չի խնդրել։

Հաջորդ օրը Զինայի մոտ է գալիս ՇՄՎ-ի պետը և Զինային համոզում է հեռանալ այդտեղից։ Նա չի հեռանում և կրկնում է իր պահանջները։ Նրան օգնության են գալիս ընկերուհիները։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1986 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1980-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Լյանա

**«Լյանա»** (), խորհրդային խաղարկային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Բառնետը Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում 1955 թվականին։ Լեոնիդ Գայդայի առաջին աշխատանքն է կինոյում (դերասան, ռեժիսոր-պրակտիկանտ)։

Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1955 թվականի օգոստոսին։

## Սյուժե
Ֆիլմը զվարճալի պատմություն է երեք տաղանդավոր երիտասարդների՝ Անդրիի (Ալեքսանդր Շվորին), Ալյոշայի (Լեոնիդ Գայդայ), Գրիշայի (Ռադներ Մուրատով) և նրանց ընկերուհիների՝ Լյանայի (Կյուննա Իգնատովա) և Պարասկիցայի (Մուզա Կրեպկոգորսկայա) մասին։
 
Հերոսները ապրում են, սիրահարվում և աշխատում 1950-ականների կեսերի հարուստ մոլդովական կոլտնտեսությունում։ Հաղթելով Քիշնևում կայացած գեղարվեստական ինքնագործունեության հանրապետական մրցույթում՝ ընկերները պետք է մեկնեն Մոսկվա, բայց այնպես է ստացվել, որ մայրաքաղաք են մեկնում միայն նրանց սիրեցյալները.

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Լեոնիդ Կորնյանու
* Դիրիժորներ՝ Շիկո Արանով, Գրիգորի Գամբուրգ
* Ռեժիսորի օգնական՝ Լեոնիդ Գայդայ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* 
* *Андон В. Д*: Рождение молдавского кино : монография / Науч. ред.: Р. Н. Юренев. — Кишинев : Штиинца, 1986. — 159 с., с.134-137.

## Արտաքին հղումներ

* Художественный фильм «Ляна» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* 
* 

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կար-չկար մի աղջիկ

**«Կար-չկար մի աղջիկ»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ շրջափակված Լենինգրադի կյանքի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Էյսիմոնտը : Մասնակիորեն ֆիլմը նկարահանվել է դեռևս շրջափակված Լենինգրադում։ 1940-ական թվականների երկրորդ կեսի խորհրդային մանկական կինոյի հայտնի դերասանուհի Նատալյա Զաշչիպինայի (5 տարեկան) և Նինա Իվանովայի (10 տարեկան, հայտնի է դարձել «Գարունը Զարեչնայա փողոցում» ֆիլմի էկրան բարձրանալուց հետո) առաջին աշխատանքն է կինոյում։

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1944 թվականի դեկտեմբերի 18-ին՝ Լենինգրադը վերջնական ազատագրումից մեկ տարի անց։

## Սյուժե
Լենինգրադում պաշարված երկու փոքրիկների՝ 7-ամյա Նաստենկայի և 5-ամյա Կատենկայի պատմությունն է, որոնք մեծահասակների հետ հավասար  անցել են պատերազմի բոլոր դժվարությունները։ Ֆիլմում անընդհատ խառնվում են մանկական խաղերի և դաժան իրականության տեսարանները։

## Դերերում
* Նինա Իվանովա – *Նաստենկա
* [[Նատալյա Զաշչիպինա]] – *Կատյա 
* Ադա Վոյցիկ – *Նաստենկայի մայրը
* [[Ալեքսանդր Լարիկով]] – *Մակար Իվանովիչ, կառավարիչ
* Վերա Ալթայսկայա – *Կատյայի մայրըը
* [[Լիդիա Շտիկան]] – *Վատրուշկինա
* Նիկոլայ Կորն – *Նաստենկայի հայրը
* [[Ելենա Կիրիլլովա]] – *Ստեպանիդա

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Վլադիմիր Նեդոբրովա
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Պյոտր Սոլովեյ
* Ռեժիսոր՝ Վիկտոր Էյսիմոնտ
* Օպերատոր՝ Հրայր (Գեորգի) Ղարիբյան
* Նկարիչ՝ Իգոր Բախմետև
* Կոմպոզիտոր՝ Վենեդիկտ Պուշկով

## Ստեղծման պատմություն
Նկարահանումների նախապատրաստումը սկսվել է 1943 թվականի հունվարին՝ շրջափակման օղակը ճեղքելուց անմիջապես հետո։ Վիկտոր Էյսիմոնը կյանքի համար մեծ ռիսկով որոշում է կայացրել նկարահանել իրական Լենինգրադի տեսարանների գոնե մի մասը, որպեսզի ցույց տա ավելի վավերագրական միջավայր։ Նկարահանումներն անցկացվել են բացառապես պատմական կենտրոնում այն ժամանակահատվածներում, երբ ավիահարվածներ չեն եղել։

## Ճանաչում
«Կար-չկար մի աղջիկ» ֆիլմը մեծ հաջողությամբ ցուցադրվել է աշխարհի շատ երկրներում։ Վենետիկի 7-րդ կինոփառատոնում ֆիլմն արժանացել է մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Կար-չկար մի աղջիկ» ֆիլմը Ruskino.Ru կայքում 
* 

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1944 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին
Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:1944 ԽՍՀՄ-ում
Աննուշկա (ֆիլմ, 1959)

**«Աննուշկա»** (), ռեժիսոր Բորիս Բառնետի սև-սպիտակ խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում դրամատուրգ Եֆիմ Սևելայի սցենարով։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1959 թվականի ամռանը։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է ռուս կին Աննա Դենիսովայի (Իրինա Սկոբցևա) բարդ ճակատագրի մասին, որը կրել է Հայրենական մեծ պատերազմի բոլոր դժվարությունները և զրկանքները։ Կորցնելով ամուսնուն՝ հետպատերազմյան տարիներին կարողացել է մեծացնել և դաստիարակել իր երեք երեխաներին՝ Սաշային, Նինային և Գրանատային։

Իրինա Սկոբցևայի առաջին դրամատիկ դերերից մեկն է կինոյում, որտեղ նա մարմնավորում է ծանր ճակատագրով պարզ ռուս կնոջ։

Ֆիլմը 1960-ական թվականներին հայտնի երգիչ Լև Բարաշկովի առաջին աշխատանքն է կինոյում։

Ֆիլմի համար երգերի տեքստը գրել է խորհրդային հայտնի բանաստեղծ Լև Օշանինը։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ

* Художественный фильм «Аннушка» (1959) на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* 

Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Ստրատիոնի դուստրը

**«Ստրատիոնի դուստրը»** (),  խորհրդային ռազմական դրամա, որը նկարահանվել է Վասիլի Զեմլյակի «Զայրացած Ստրատիոն» () վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Հայրենական մեծ պատերազմ, 1943 թվական։ Անորսալի Ստրատիոնի պարտիզանական ջոկատը ոչնչացնելու համար հիտլերականները ստեղծում են կապիտան Վորոնի կեղծ ջոկատ (այդ մականունով թաքնվում է գերմանացի գործակալ Շտյուրմերը), որը «դիվերսիաներ» է իրականացնում։ Այս խաղին ակամա խառնվում է Գալինկան՝ Ստրատիոնի դուստրը, որը սիրում է «Վորոնին» և դառնում նրա կինը։ Երբ նա վերջապես հասկանում է, թե ում է տարել պարտիզանների մոտ, նա օգնում է հորը դարանակալել գերմանացիների ստորաբաժանումը, որը գնում էր պարտիզանների դեմ Շտյուրմերի ազդանշանով։ Քաջ աղջիկը իր կյանքի գնով ոչնչացնում է գեստապոականներին։

## Դերերում
* Նիկոլայ Կրյուկով – *Իվան Տիմոֆեևիչ Ստրատիոն, պարտիզանական ջոկատի հրամանատար
* [[Լյուդմիլա Պլատոնովա]] – *Գալինկա, Ստրատիոնի դուստրը
* Վալերի Գատաև – *Շտյուրմեր, նույն ինքը կապիտան Վորոն
* [[Վիկտոր Պիմենով]] – *Բորիս Պերեպել
* Յուրի Ավերին – *գերմանացի գնդապետ
* [[Ալեքսեյ Բախար]] – *Պավլո
* Սերգեյ Դվորեցկի – *Բորիս, հետախույզ
* [[Վալերի Պանարին]] – *Սիդոր, հետախույզ
* Վասիլի Ֆուշիչ – *Ստեպչուկ
* [[Վալերի Պոգորելցև]] – *Գրիցկո
* Կոնստանտին Խուդյակով – *Պետրո
* [[Դմիտրի Օռլովսկի]] – *Յավորինա
* Վլադիմիր Վասիլև – *Մանժուս
* [[Բորիս Բատաշև]] – *կապելմեյստեր
* Վասիլի Կրասենկո – *Մելնիկ Նիկոդիմ
* [[Գեորգի Դրոզդ]] – *գերմանացի սպա
* Պարտիզաններ – *[[Վալերի Լոբունեց]], Սերգեյ Յուրտայկին, [[Օլեգ Ֆանդերա]], [[Սերգեյ Գոլովանով]] (լուսագրերում նշված չէ), Վլադիմիր Եվչենկո (լուսագրերում նշված չէ)
* Վորոնի ջոկատի մարտիկներ – *Իվան Բոնդար, Նիկոլայ Զասեև-Ռուդենկո (Դերկաչ), Լև Պերֆիլով, Սերգեյ Սիբել

Էպիզոդներում – ''Վիկտոր Բարկով, Անատոլի Գրինևիչ, Լեոնիդ Դանչիշին, Իգոր Կուլեշով, Լև Լոբով, Յուրի Մարտինով, Վ. Պլոտնիկովա, Վ.Պոպուդրենկո։

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Վասիլ Զեմլակ և Վասիլի Լևին 
* Ռեժիսոր՝ Վասիլի Լևին և Նիկոլայ Վինգրանովսկի 
* Օպերատոր՝ Ֆեոդոր Սիլչենկո 
* Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Կարետնիկով 
* Նկարիչ՝ Յուրի Բոգատիրենկո

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Обзор DVD и Информация о фильме на vObzor.com
*  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Նինա Բակիշևա

**Նինա Պետրովնա Բակիշևա** (, ), խորհրդային ուդմուրտ դերասանուհի, Ուդմուրտիայի ԻԽՍՀ (1954) և ՌԽՖՍՀ (1960) վաստակավոր արտիստ, Ուդմուրտիայի ԻԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1958)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1927 թվականի հունիսի 27-ին Իվանովո-Վոզնեսենսկ գյուղում (ներկայում՝ Ուդմուրտիայի Վավոժսկի շրջանում)։

1944 թվականին ավարտել է Մոժգայի մանկավարժական տեխնիկումը։ Տեխնիկումում երիտասարդ դերասանուհուն գեղարվեստական ինքնագործունեության մրցույթում նկատել է Ուդմուրտիայի թատրոնի ռեժիսոր Կուզմա Լոժկինըը։ 1951 թվական ավարտել է Լենինգրադի Ա. Ն. Օստրովսկու անվան թատերական ինստիտուտը։ Բուհն ավարտելուց հետո դարձել է Ուդմուրտիայի դրամատիկական թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկըа։

Նրա հերոսուհիներն ուժեղ բնավորությամբ, դժվար, ողբերգական ճակատագրով կանայք են։ Կատարողական արվեստի ներդաշնակորեն գոյակցում են վառ արտաքին տեսքը և խորը կյանքի ու գեղարվեստական ճշմարտությունը։ Հիմնական դերերն են. 
* *Պոլյա* – «Կալվածատերեր», Մաքսիմ Գորկի
* *Վասնեցովա* – «Лыз зарезь тулкымъяське» («Հուզվում է կապույտ ծովը»), Վասիլի Սադովնիկով և Միխայիլ Տրոնին
* *Ֆաթիմա* – «Ֆաթիմա», Կոստա Խեթագուրով և Մ. Կոզլով
* *Աննա* – «Աննա», Իգնատ Գավրիլով
* *Նինա Զարեչնայա*» – «Ճայը», Անտոն Չեխով
* Վասա Ժելեզնովա – «Վասա Ժելեզնովա», Մաքսիմ Գորկի
* «Մավրա Տարասովնա» –  «Ճշմարտությունը լավ է, իսկ երջանկությունը՝ ավելի լավ» (), Ալեքսանդր Օստրովսկի

Ընդհանուր առմամբ, դերասանուհին ավելի քան 150 դեր է խաղացել թատրոնում։ Նինա Պետրովնան մասնակցել է նաև ուդմուրտերենով ֆիլմերի կրկնօրինակմանը։ Ընտրվել է 5-րդ գումարման ՈՒԻԽՍՀ-ի Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, Իժևսկի քաղխորհրդի անդամ, Իժևսկի կանանց քաղխորհրդի նախագահ։

Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» (1958) շքանշանով, նրա անունը ներառվել է «Ուդմուրտիայի աշխատանքային փառքի և հերոսության պատվավոր գրքում»։

## Ընտանիք
Ամուսինը եղել է Վ. Պերևոշչիկովը, ունեցել են երկու երեխա։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Лепковская Е. Н. Экзамен каждый день. Ижевск, 1978
* Ложкин В. Мастера Удмуртского театра. Ижевск, 1991

Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ