Էռնստ Բերնհայմ

**Էռնստ Բերնհայմ** () գերմանացի պատմաբան էր, ով առավել հայտնի է պատմական մեթոդի վերաբերյալ ազդեցիկ Lehrbuch der historischen Methode-ով (1889):

## Վաղ կյանք
Նա ծնվել է Համբուրգում՝ վաճառական Լուի Բերնհայմի (հետագայում անունը փոխվել է Լյուդվիգ Բերնհայմի, ծնվել է 1815 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Ֆյուրստենբերգում) և Էմմա Սիմոնի (ծնվել է 1834 թվականի ապրիլի 15-ին Կոլբերգում) որդին, և 1834 թվականից ապրել է Համբուրգում։

1884 թվականի ապրիլի 16-ին նա ամուսնացել է Ամալի («Էմմա») Հենրիետ Եսսենի (ծնվել է 1861 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Համբուրգում, մահացել է 1945 թվականի հուլիսի 9-ին Գրայֆսվալդում) հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ դուստր և երեք որդի:

## Կարիերա
Էռնստը հաճախել է Յոհաննեում 1862 թվականի Զատկից և ավարտել է 1868 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ստանալով Աբիտուր։ 1868-ից 1872 թվականներին նա պատմություն է ուսումնասիրել Բեռլինում, Հայդելբերգում և Ստրասբուրգում։ Նա ավարտել է Ստրասբուրգում (1873, Գեորգ Վայցի ղեկավարությամբ)՝ ստանալով «Դոկտոր Ֆիլ» և «Իրավագիտության դոկտոր» աստիճաններ, իսկ Գյոթինգենում՝ «Դոկտոր Հաբիլ» (1874–75, Յուլիուս Վայցզեկերի ղեկավարությամբ)։ Այնուհետև նա պատմություն է դասավանդել Գյոթինգենի համալսարանում և Բոննի համալսարանում։

1883 թվականին նա կանչվել է Գրայֆսվալդի համալսարանի Պատմության ինստիտուտ, որտեղ 1883 թվականից զբաղեցրել է «außerordentlicher Professor» («Մասնավոր դոցենտ») և 1889 թվականից՝ «ordentlicher Professor» պաշտոնները։ 1899 թվականին նա ընտրվել է համալսարանի ռեկտոր։ 1921 թվականին նա անվանակոչվել է պրոֆեսորի պատվավոր կոչում։

## Նացիստական ​​դարաշրջան
Նրա հրեական ծագումը Բերնհայմին ենթարկեց նացիստական ​​դարաշրջանի բռնաճնշումների։ 1933 թվականին նրան արգելվեց դասախոսություններ կարդալ, և Ադոլֆ Հիտլերին ուղղված դիմումը՝ այդ թույլտվությունը վերականգնելու համար, անհաջող անցավ։ 1935 թվականի դեկտեմբերի 4-ին՝ Նյուրնբերգի օրենքների ուժի մեջ մտնելուց հետո, Բերնհայմը կորցրեց Գերմանիայի քաղաքացիությունը։ Հիտլերին ուղղված դիմումը՝ քաղաքացիությունը վերականգնելու համար, որը պաշտպանում էին Գրայֆսվալդի համալսարանի մի շարք գիտնականներ, հաջող անցավ, և Բերնհայմին 1938 թվականի հունվարի 12-ին շնորհվեց «ժամանակավոր քաղաքացիություն» և թույլ տվեց խուսափել արտաքսումից 1940 թվականին։ Այնուամենայնիվ, նրա մահից ընդամենը մի քանի շաբաթ առաջ ընտանիքի խուլ-համր խորթ զավակ Հեթի Մեյերը արտաքսվեց Թերեզիենշտադտ և սպանվեց։ Հեթիին ծնունդից մեծացրել են Բերնհայմը և նրա կինը՝ Էմման, որը հատուկ կրթության ուսուցչուհի էր։ 1939 թվականից սկսած նացիստ գիտնականները համակարգված կերպով վարկաբեկել են Բերնհայմի գիտական ​​աշխատանքը, որը կրկին չի գնահատվել մինչև հետպատերազմյան Գերմանիան։

Բերնհայմը մահացել է 1942 թվականի մարտի 3-ին Գրայֆսվալդում։ Նրա նախկին գործընկերներին հաջողվեց շրջանցել նացիստական ​​հրամանները և նրա սափորը թաղել քաղաքի գերեզմանատանը 1943 թվականի հուլիսի 23-ին, սակայն մահախոսական գրելը թույլատրված չէր։

## Ժառանգություն
Նրա Գրայֆսվալդի տանը՝ Արնդտշտրասե 26 հասցեում, կցվել է հուշատախտակ։ Ավելին, Գրայֆսվալդի փողոցներից մեկը անվանակոչվել է նրա անունով։

## Ծանոթագրություն

* Irene Blechle, *Entdecker der Hochschulpädagogik. Die Universitätsreformer Ernst Bernheim und Hans Schmidkunz*. Shaker Verlag, Aachen 2002, , pp.&nbsp;29ff (youth); pp.&nbsp;332ff (Nazi era)

 
Կատեգորիա:Գերմանացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Բավարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ
Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հրեա պատմաբաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ