open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Հոբելյանական (թխվածքաբլիթ)

**«Հոբելյանական»**, շաքարի թխվածքաբլիթի ապրանքանիշ, արտադրվել է Ռուսաստանում 1913 թվականից։ Թխվածքաբլիթն ունի դեղին գույն, ուղղանկյունաձև տեսք և փխրուն է։

## Պատմություն
Առաջին անգամ «Հոբելյանական» թխվածքաբլիթները պատրաստվել են Մոսկվայում՝ «Ս.Սիու և Կո» ընկերակցության հրուշակեղենի ֆաբրիկայում, որը հիմնադրվել է ֆրանսիացի պարֆյումեր Ադոլֆ Սիուի կողմից։ Այս թխվածքաբլիթի թողարկումը նվիրված էր 1913 թվականին Ռոմանովների ռուս թագավորների տոհմի 300-ամյակին։ 1920 թվականին, ազգայնացումից հետո, ֆաբրիկան վերանվանվեց «Բոլշևիկ»։

1993 թվականին «Բոլշևիկ» ԲԲԸ-ն արտոնագրել է «Հոբելյանական» թխվածքաբլիթի բաղադրատոմսը։ «Բոլշևիկ» գործարանը 1992 թվականին ձեռք է բերել ֆրանսիական *Danone* ընկերությունը, 2006 թվականից բիսկվիտի Danone ամբողջ բիզնեսը վաճառվել է Kraft Foods ընկերությանը, արդյունքում նոր տերերին անցել են և՛ ապրանքանիշի, և՛ թխվածքաբլիթի բաղադրատոմսի իրավունքները, 2013 թվականին Kraft Foods սնեկային բիզնեսը հատկացվել է *Mondelēz International* ընկերությանը։

2013-2014 թվականներին թխվածքաբլիթի վրա տպագրված նկարը պարունակում էր «100 տարի» գրությունը՝ «Հոբելյանական»-ի թողարկման մեկնարկի հարյուրամյակի պատվին։

2017 թվականի դրությամբ «Հոբելյանական» թխվածքաբլիթներն արտադրվում են Վլադիմիրի մարզի Սոբինկայի «Բոլշևիկ» գործարանում (որտեղ 2011-2012 թվականներին արտադրվել է Մոսկվայի «Բոլշևիկ» ֆաբրիկայում) և Կրասնոդարի երկրամասի Տիմաշյովսկի «Կուբան» հրուշակեղենի կոմբինատում։

## Արտադրության տեխնոլոգիա
Բաղադրությունը (գրամի մեջ)՝ բարձր տեսակի ալյուր 100, եգիպտացորենի օսլա 7,4, շաքարի փոշի 29, օշարակի փոխարինող 4, մարգարին 35,անարատ կաթ 3,5, մելանժ 5, վանիլային փոշի 0,7, աղ 0,7, սոդա 0,7, ամոնիումի 0,4, էսենցիա 0,2։ Պատրաստի արտադրանքի քաշը 161,52 գ է։

Բոլոր բաղադրիչները խառնվում են, ապա մասերով ավելացնում ալյուրը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Mondelēz International ապրանքանիշներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Մուշեղ Սարգսյան (մանկավարժ)

**Մուշեղ Սողոմոնի Սարգսյան** (Մամունց, ), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1941): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Մուշեղ Սարգսյանը ծնվել է 1916 թվականին, Ղարաբաղի Մարտակերտ գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Մարտակերտի միջնակարգ դպրոցը, աշխատանքի անցել սկզբից Չափարի, այնուհետև՝ Մարտակերտի միջնակարգ դպրոցներում, դասավանդել է պատմություն։ Մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց սովորել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում։

Մեծ հայրենականի նախօրյակին Սարգսյանը մեկնել է կարմիր բանակ։ 1941 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Սարգսյանի մարտական ուղին անցել է Լվով, Բոբրույսկ, Մինսկ, Բարանովիչ, Կերչ, Բելոստոկ, Բրեստ, Վարշավա, Դանցիգ, Պրահա քաղաքներով, հասել Բեռլին։ Սարգսյանի հրամանատարությամբ գործող ստորաբաժանումները հաղթահարել են թշնամու դիմադրությունը Դնեպր, Օդեր, Նարև, Վիսլա և այլ գետերն անցնելիս։ Արժանացել է Կարմիր աստղի երկու, Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի, Կարմիր դրոշի շքանշաններով ու բազմաթիվ մեդալներով։ Նարև գետի պաշտպանական գծի մոտ տեղի ունեցած կատաղի մարտերի ժամանակ դիվիզիան ընկել է շրջափակման մեջ, բայց Սարգսյանը ճեղքել է շրջապատման օղակը և ապահովել մեր զորքերի նահանջը։ Նարև գետի ափին ցուցաբերած խիզախության համար Սարգսյանը պարգևատրվել է մարտական Կարմիր դրոշի շքանշանով։

Պատերազմից հետո հրամանատարությունը Սարգսյանին թողել է խորհրդային բանակում։ Եղել է գնդի պրոպագանդիստ, գնդի հրամանատարի քաղաքական գծով տեղակալ, զորամասի քաղբաժնի պետ։ Աշխատանքին զուգընթաց փոխգնդապետ Սարգսյանը ԽՄԿԿ պատմություն է դասավանդել դիվիզիայի կուսակցական դպրոցում, Մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտում։ 1951 թվականին ավարտել է պատերազմի պատճառով կիսատ թողած մանկավարժական ինստիտուտի հեռակա բաժինը, 1955 թվականին՝ Վ. Ի. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան (հեռակա)։ Զորացրվելուց հետո պատասխանատու պաշտոն է վարել Հայկական ԽՍՀ բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական կրթության նախարարությունում։ Ձեռնամուխ էր եղել իր և ընկերների անցած մարտական ուղու մասին հուշեր գրելուն։

## Մահ
Մուշեղ Սարգսյանը մահացել է 1967 թվականին։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան (կրկնակի)
* Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան
* Կարմիր դրոշի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Դոմենիկո Վենեցիանո

**Դոմենիկո Վենեցիանո** (, ), իտալացի նկարիչ, ֆլորենտական արվեստի դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։ Ամբողջական անունը` *Դոմենիկո դի Բարդոլոմեո դա Վենեցիա:*

## Կենսագրություն
Ենթադրաբար ծնվել է Վենետիկում մոտավորապես 1410 թվականին։ Մահացել է մոտավորապես 1461 թվականին, ենթադրվում է` Ֆլորենցիայում։ Նրա կյանքի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նույնիսկ Վազարիին շատ քիչ բան էր հայտնի, այդ իսկ պատճառով նրա կյանքի պատմությունը լցրեց բարդ տեսություններով և անեկդոտներով։

Ինքնուրույն սկսեց աշխատել 1432 թվականին։ 1439 թվականին տեղափոխվեց Ֆլորենցիա, որտեղ, բացի մի փոքրիկ ընդմիջումից, շարունակեց աշխատել մինչև մահ։

Դոմենիկոյի ստորագրությամբ պահպանվել է երկու գործ։ Դրանցից մեկը բավականին վնասված «Աղջիկը և երեխան գահի վրա» որմնանկարն է (Լոնդոնի ազգային պատկերասրահ)։ Երկրորդը` Սանտա Լուսիա դե Մագնոլի եկեղեցու խորանի մի մասը (1445-1447 թվականներ)։

Դոմենիկո Վենեցիանոյի կյանքին վերաբերող առաջին փաստաթուղթը Պերուջիայից նրա նամակն է՝ ուղղված Պիեռո դի Կոզիմո դե Մեդիչիին, գրված 1438 թվականի ապրիլին։ Պերուջայում նկարիչը աշխատում էր Բալյոնի ընտանիքի տանը։ 1439 թվականին մեկնում է Ֆլորենցիա, որտեղ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի հետ միասին որմնանկար է նկարում Սանտա Մարիա Նուովայի հիվանդանոցի եկեղեցում։ 1445 թվականին նկարիչը անհայտ պատճառներով դադարում է աշխատել։ Հետագայում նրա որմնանկարները ավարտին են հասցնում Ալեսո Բալդովինետին 1461 և Անդրեա դել Կաստանյոն 1451-1453 թվականներին։ Այս ամբողջ ցիկլը ոչնչացվել է 18-րդ դարում։

Ըստ Վազարիի, 1447 թվականին Մագնոլիի խորանի աշխատանքն ավարտելուց հետո նկարիչը մեկնել է Մարկե շրջան, որտեղ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի հետ աշխատել է Լորետոյի Սանտա Մարիա եկեղեցու որմնանկարների վրա։ Ժանտախտի համաճարակի պատճառով Դոմենիկոն լքում է Մարկեն ու վերադառնում Ֆլորենցիա։ Որմնանկարները ավարտին չեն հասցվել և հետագայում ոչնչացվել են։

Նկարչի վերջին հայտնի աշխատանքը Կավալկանտի մատուռի, հետագայում՝ Սանտա Կրոչե եկեղեցում որմնանկարն է։ 1566 թվականին եկեղեցին վերակառուցվեց, իսկ որմնանկարը հանվեց պատից։

Սանտա Կրոչեում որմնանկարի վրա աշխատելուց հետո Դոմենիկոն Ֆրա Անջելիկոյի և Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպիի հետ 1454 թվականին հրավիրվում է Պերուջա՝ Բոնֆիլիին խորհրդակցելու, որը նկարում էր Պրիորա մատուռը։ 1457 թվականին Դոմենիկոն շարունակում էր խորհրդակցել նկարիչներին։

Ավելի ուշ շրջանի նրա գործերը չեն պահպանվել։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* W. Bombe, Der Palast des Braccio Baglione in Perugia und Domenico Veneziano, in «Repertorium für Kunstwissenschaft», XXXII (1909), pp.&nbsp;295–301.
* L.H. Heydenreich, Il Primo Rinascimento, arte iitaliana, Bur Arte

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Պյոտր Պետրոսյան

**Պյոտր Պավելի Պետրոսյան** (), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1945): ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1968): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Պյոտր Պետրոսյանը ծնվել է 1924 թվականին, Թուրքմենական ԽՍՀ-ի Աշխաբադ քաղաքում։ Սովորել է Աշխաբադի № 16 դպրոցում։ 1940 թվականի սեպտեմբերից, սկսել է համատեղել ուսումը աշխատանքի հետ։

1942 թվականի հունիսից զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Սովորել է բարձրագույն ռազմական ավիամեխանիկների դպրոցում, 1944 թվականին ուղարկվել է Լենինգրադյան ռազմաճակատ, որպես ավիամեխանիկ։ Նրա կործանիչը կատարել է 6-8 թռիչք։ 1945 թվականին նրանց ավիագունդը տեղափոխվել է Հեռավոր Արևելք։ Մարտերից մեկում ոտքից ծանր վիրավորվել է։ Առողջանալուց հետո զորացրվել է բանակից և վերադարձել Աշխաբադ։  Պարգևատրվել է «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» և «Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով։

Հեռավոր Արևելքում, 1945 թվականի օգոստոսին, ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Պետրոսյանը սովորել է Աշխաբադի Գորկու անվան մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետում։

1952 թվականին Պետրոսյանը ընտանիքով տեղափոխվել է Հայաստան, աշխատել է ուսուցիչ, դպրոցի տնօրեն։ 1968 թվականին ստացել է Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչում։ 1974 թվականից մաթեմատիկա է դասավանդել Ա. Ս. Պուշկինի անվան դպրոցում։

## Պարգևներ
* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1968)
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Վահան Անանյան

**Վահան Վազգենի Անանյան** (), ծագումով հայ նկարիչ, որը Տալլինում (1985-1993) և Օդեսայում (1994-2006) առավել վառ և նշանակալի ստեղծագործական հետք է թողել, չի միացել այդ ժամանակ գոյություն ունեցող խմբերից որևէ մեկին, ստեղծել է իր յուրահատուկ գեղարվեստական ոճը։

Վահան Անանյանը բարեկամություն է հաստատել ուկրաինացի նկարիչ Մատվեյ Վայսբերգի և ջութակահար Ալեքսանդր Կնոպի հետ։

Նկարչի ժառանգությունը մոտավոր տվյալներով կազմում է շուրջ 500 գեղանկարչական կտավ, որոնք նկարվել են Տալլինում գտնվելու ժամանակաշրջանում, մոտավորապես նույնքան էլ՝ Օդեսայում, մի քանի տասնյակ գրաֆիկական և այլ աշխատանքներ կատարվել են Երևանում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Երևանում։ Մանկուց զբաղվել է գեղանկարչությամբ։ 1972-1976 թվականներին սովորել է հայտնի հայ քանդակագործ Սերգեյ Ստեփանյանի արվեստանոցում։ 1977 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը, այնուհետև ևս երկու ցուցահանդես՝ 1978 և 1979 թվականներին։ 1980 թվականից մինչև 1987 թվականը մասնակցել է Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Օդեսայում կայացած ցուցահանդեսներին։ 1985 թվականին տեղափոխվել է Թալին։ 1985-1993 թվականներին մասնակցել է բազմաթիվ համատեղ, անհատական ցուցահանդեսների, կազմակերպել է «հեփենինգ»։ 1994 թվականին տեղափոխվել է Օդեսա, որտեղ էլ կայացել է նրա 7 անհատական ցուցահանդեսը։

## Աշխատություններ
Անանյանը իր ստեղծագործություններում միշտ օգտագործել է կրոնական սյուժեների։ Անանյանի գեղանկարչության «տալլինյան» ժամանակաշրջանի համար բնորոշ է եղել արտահայտչականության ձևը, հակադրության և կոնֆլիկտի ձգտումը, որտեղ հստակ տարանջատվել են կերպարները և ֆոնը, զարդանախշերով դրվագվել են դաջվածքները։

«Օդեսայի» ժամանակաշրջանի համար բնորոշ է բնանկարների ի հայտ գալը։ Նկարչի զարգացումն ընթացել է երկու ուղղություններով՝ հոգևոր և գեղարվեստական։ Արվեստաբան Օլգա ՍավիցկայաՆ նշել է, որ «վերջին և լավագույն աշխատանքների հիմնական իմաստը լույսի ձևավորումն է»։

## Կինո
«Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի հիմնադիր և տնօրեն Հարություն Խաչատրյանի «Մոռացության քամին» ֆիլմի մի մասը նվիրված է Վահանին։ Կինոռեժիսոր Իգոր Գլազիստովը նկարահանել է «Երկու օր և երկու գիշեր նկարչի կյանքից» ֆիլմը՝ նվիրված Անանյան անհատին և նկարչին։

## Պոեզիա
Վահան Անանյանին իր բանաստեղծություններն է նվիրել ռուս բանաստեղծ Անդրեյ Տանցիրյովը «Փարիզից հետո կյանք» ժողովածուում (Վահանին՝ ցպահանջ)։

## Երաժշտություն
Ուկրաինացի կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Ռոդինը գրել է «Նկարիչ Վահանը» սիմֆոնիան՝ ստեղների վրա տեղադրելով նրա անունը։ «Մարդկային հոգու դիմանկարը»։

## Աշխատանքներ
Վահան Անանյանի բազմաթիվ ստեղծագործություններ գտնվում են մասնավոր հավաքածուներում՝ Օդեսայում, Կիևում, Տալլինում, Մոսկվայում, Երևանում, Սանկտ Պետերբուրգում, Շվեդիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ճապոնիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*ՆԿԱՐՉԻ ԵՐԵՔ ԳԵՐԵԶՄԱՆՆԵՐԸ - ֆիլմ Վահան Անանյանի մասին
*Մերոնք. Վահան Անանյանի հիշատակին
*Ինքնատիպ և առեղծվածային… Վահան Անանյան (լուսանկարներ, տեսանյութ)

Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
C4-երկկարբոնաթթուների տեղափոխիչներ

մինի|500x500px|C4-երկկարբոնաթթուների դասակարգում|alt=**C4-երկկարբոնաթթուների տեղափոխիչներ,** սպիտակուցներ են, որոնք գտնվում են մանրէաբանական բջջի թաղանթում և սիմպորրտի եղանակով իրականացնում են սաթաթթվի, ֆումարաթթվի, մալաթթվի և այլնի տեղափոխություն *H+* կամ *Na+* իոնների հետ միասին թաղանթի միջով։ Բակտերիաների գերակշռող մեծամասնությունը պարունակում են C4-երկկարբոնաթթուների մեկից ավելի տեղափոխիչներ, որոնք դասակարգվում են 5 կոհերենտ խմբերում, ըստ սպիտակուցների հաջորդականության նմանության։ Դրանք են՝ *DctA, DcuAB, DcuC, CitT* և *TRAP* ընտանիքը, որն իրենից ներկայացնում է պերիպլազմային ԱԵՖ-անկախ տեղափոխիչ։

### DctA ընտանիք
Կազմված է մի խումբ ներկայացուցիչներից, որոնք առկա են աերոբ կամ ֆակուլտատիվ անաերոբ բակտերիաներում և կատալիզում են C4-երկկարբոնաթթուների կլանումը։

### DcuAB ընտանիք
Իրենից ներկայացնում է առանձին ընտանիք, որի մեջ մտնում են DcuA և DcuB ենթախմբերը։ Այս ենթախմբերը առկա են միայն անաերոբ և ֆակուլտատիվ անաերոբ բակտերիաներում, որոնք ունակ են իրականացնել ֆումարաթթվային շնչառություն։ Վերջինները կատարում են C4-երկկարբոնաթթուների տեղափոխություն, կլանում և ենթադրվում է նաև դուրս բերում։ *DcuA* և *DcuB* տեղափոխիչները կոդավորված են *aspA* և *fumB* գեներով, համապատասխանաբար։ Այս խմբի տեղափոխիչները պահանջվում են ֆումարաթթվային շնչառությամբ աճման ընթացքում և կատալիզում են հիմնականում ֆումարաթթու/սաթաթթու հակապորտը, ինչպես նաև ունակ են իրականացնել C4-երկկարբոնաթթուների կլանում և արտահանում։

### DcuC ընտանիք
մինի|496x496px|C4-երկկարբոնաթթուների թաղանթով տեղափոխման գծապատկեր|alt=Գործառույթով նման է *DcuA* և *DcuB* ընտանիքներին, սակայն այն գործում է անաերոբ աճման պայմաններում։ *DcuC* ընտանիքի տեղափոխիչները հայտնաբերվել են այն բակտերիաներում, որոնք գլյուկոզի յուրացման ընթացքում արտադրում են սաթաթթու։ Չնայած որ, *DcuC* տեղափոխիչները իրականացնում են նույն ֆունկցիան, ինչպես *DcuA* և *DcuB* ընտանիքները, սակայն փորձարկումները ցույց են տվել այս դեպքում գլխավորը սաթաթթվի դուրս բերումն է։

*DcuD* տեղափոխիչները կոդավորվում են *yhcL* գենով և մտնում են *DcuC* ընտանիքի մեջ։ Ցույց է տրվել, որ աերոբ աճի ընթացքում, pH=6-8 արժեքներում, այս տեղափոխիչները պատասխանատու չեն մնացորդային աճի կամ C4-երկկարբոնաթթուների տեղափոխման համար, ինչն ազդում է կարբոնաթթուների պրոտոնացման վրա։ *DcuD* տեղափոխիչը էքսպրեսիայի չի ենթարկվում պայմանների մեծ մասում և վերջինի դերը դեռևս ամբողջությամբ  պարզաբանված չէ։ Բակտերիաները հաճախ պարունակում են C4-երկկարբոնաթթուների տեղափոխության ավելի քան մեկ գեն, որոնք տարբեր համադրություններով են բջջում ներկայացված և ի շնորհիվ համանման ֆունկցիաների այս տեղափոխիչները գործում են համատեղ։

### Dcu խմբի տեղափոխիչներ
*Dcu* խմբի տեղափոխիչները իրականացնում են C4-երկկարբոնաթթուների կլանում, սակայն միայն այն դեպքում, երբ բջջում կա դրանց պահանջը։ pH6 արժեքների դեպքում C4-երկկարբոնաթթուները կլանվում են որպես երկվալենտ իոն, սակայն ավելի ցածր արժեքներում՝ միավալենտ (օր. H-ֆումարաթթու-)։ Կլանումն իրենից ներկայացնում է էլեկտրածին գործընթաց և պահանջում է ∆Ψ կամ ∆pH:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սպիտակուցի ընտանիքներ
Գուրգեն Խնձրցյան

**Գուրգեն Հակոբի Խնձրցյան** (), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Գուրգեն Խնձրցյանը ծնվել է 1925 թվականին, Ախուրյանի շրջանի Ազատան գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը։

1943 թվականին կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ և ծառայել 197-րդ գվարդիական հակատանկային հրետանային գնդում։ Մասնակցել է Ուկրաինայի, Բելոռուսիայի, Լեհաստանի ազատագրման մարտերին։ Նրա մարտական ուղին սկսվել է Ստալինգրադում և ավարտվել Բեռլինում։ Խնձրցյանը գերմանական Գութսդորֆ գյուղի մոտ աչքի է ընկել որպես խիզախ և անվեհեր մարտիկ։ Պարգևատրվել է «Փառքի 2-րդ աստիճանի շքանշան»-ով։ 1945 թվականի հունվարի 17-ին Խնձրցյանը իր հրանոթով ոչնչացրել է թշնամու զինվորներով լցված սայլակը հետևակի երկու դասակ ու գերի վերցրել երկու զինվոր։ Այս գործողությունների համար արժանացել է «Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշանի»։ Գուրգենը պարգևատրվել է նաև «Խիզախության համար», «Վարշավայի ազատագրման համար», «Բեռլինի գրավման համար» և ուրիշ մեդալներով։

1946 թվականին Խնձրցյանը զորացրվել է, 1960 թվականին ավարտել Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը։ Ֆիզիկա և մաթեմատիկա է դասավանդել Սևանի շրջանի Լճաշեն գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1968 թվականին ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության կողմից պարգևատրվել է «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանով։ Բազմիցս մասնակցել է մանկավարժական հանրապետական ընթերցումներին։

## Պարգևներ
* «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան
* «Փառքի 2-րդ աստիճանի շքանշան»
* «Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշան
* «Խիզախության համար» մեդալ
* «Վարշավայի ազատագրման համար» մեդալ
* «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ (Հայաստան)
Կորրերի թանգարան

thumb|upright=0.7|Վիտտորե Կարպաչչո «Երկու վենետիկուհիներ» 1510
**Կորրերի քաղաքային թանգարան** (), գեղարվեստի թանգարան Վենետիկում, որտեղ ներկայացվել են ավանդական վենետիկյան կյանքի տարբեր կողմերը, Վենետիկի հանրապետության գոյատևման վերջին շրջանը։

Թանգարանը գտնվում է Պրոկուրացիի նապոլեոնյան կողմում՝ Սուրբ Մարկոսի հրապարակում, սուրբ Մարկոսի տաճարի դիմաց։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1830 թվականին՝ վենետիկցի Թեոդորո Կորրերի շնորհիվ (1750—1830), ով քաղաքին է կտակել բնանկարների և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի իր հին իրերի ամենաթանկ հավաքածուն։

Նապոլեոնի կողաշենքը միավորում է Հին և Նոր պրոկուրացիաները, սակայն ամբողջովին չի համադրվում ընդհանուր տեսքի հետ։ Մինչև 1807 թվականը այդ վայրում եկեղեցի է եղել, որը քանդել են, որպեսզի Նապոլեոնի նստավայրն ամբողջացնեն նոր շքամուտքով (ճարտարապետ Ջուզեպպե Սալի)։

Ներկայումս թանգարանում ցուցադրված են երեք տարբեր հավաքածուներ։ Կանալետտոյի դպրոցի կողմից կազմված վեդուտները, Վենետիկի պատմական տեսարանները և փաստաթղթերը Թեոդորո Կորրերայի ցուցանմուշների մասն են կազմում և պատմում են քաղաքի պատմության տարբեր փուլերի մասին։ Թանգարանային այս հավաքածուն ներառում է նաև վանքապատկան գրքեր, շքեղ հանդերձանք, մետաղադրամներ և կնիքներ, ինչպես նաև պատմական զենքեր։

Թանգարանային ֆոնդի երկրորդ բաժնում ցուցադրվում է պատկերասրահը, որում ընդգրկված են վենետիկյան դպրոցի ժանրային ստեղծագործությունների մի ամբողջ շարք. Պիետրո Լոնգիի վրձնին պատկանող վենետիկյան դիմակահանդեսի դրվագները և Կարպաչչոյի «Երկու վենետիկուհիներ» նկարը, որը XIX դարում սխալմամբ համարել են կուրտիզանուհիների նկար։

Կորրերի թանգարանի երրորդ հավաքածուն ցուցադրվում է թանգարանի կազմում ընդգրկված Ռիզորջիմենտո () թանգարանում, որտեղ այցելուները կարող են տեսնել պատմական նկարներ, հագուստ, փաստաթղթեր և փորագրություններ, որոնք փաստացի վկայություններ են Վենետիկի անկումից մինչև XIX դարի իրադարձությունների վերաբերյալ, երբ Վենետիկը միացել է Իտալիային։

## Գրականություն
* Thorsten Droste: *Venedig* — DuMont Kunst-Reiseführer; DuMont Buchverlag, Köln 1996, ISBN 3-7701-3582-2, S. 313.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջ

Կատեգորիա:1830 հիմնադրումներ Իտալիայում
Կատեգորիա:1830 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի պատկերասրահներ
Կատեգորիա:Իտալիայի պատմության թանգարաններ
Կատեգորիա:Վենետիկի թանգարաններ
Անդրանիկ Կյուրեղյան

**Անդրանիկ Գրիգորի Կյուրեղյան** (), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1953): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944):

## Կենսագրություն
Անդրանիկ Կյուրեղյանը ծնվել է 1914 թվականին, Էրզրումում։ Վաղ զրկվելով ծնողներից, մանկությունն անցկացրել է որբանոցում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Նովոռոսիյսկում։ Ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։ 1936 թվականին աշխատել է Թալինի շրջանի Մաստարա գյուղի միջնակարգ դպրոցում։

1941 թվականին Կյուրեղյանը մեկնել է գործող բանակ։ Ֆաշիստական զորքերի դեմ կռվել է Մոզդոկում, Կրասնոդարում, Ռոստովում։ Մասնակցել է Կիևի, Վարշավայի ազատագրման մարտերին։ Նրա ռազմական ուղին ավարտվել է Բեռլինում, 1945 թվականի մայիսին։

Մարտերում աչքի ընկնելու համար պարգևատրվել է «Արիության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Բեռլինի գրավման համար» մեդալներով։ 1953 թվականին Կյուրեղյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչում։ 1944 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Կյուրեղյանը դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն, նաև դպրոցի արտադասարանական-արտադպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների կազմակերպիչ է։

## Պարգևներ
* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1953)
* «Արիության համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Տանցիո դա Վարալլո

thumb|250px|right
**Տանցիո դա Վարալլո**, ըստ էությամբ Անտոնիո դ'Էնրիկո (, ), վաղ մաներիզմի դարաշրջանի իտալիկան նկարիչ վաղ Բարոկկո, հակառեֆորմացիոն գաղափարախոսության խոսնակ։

## Կյանք և արվեստ
Տեղի արհեստագործների ընտանիքի (Heinrichs) քանդակագործ Ջովաննի որդի դ’Էնրիչիս։ Ջովաննիի հոր անունից հնարավոր է ծագել է նկարչի կեղծանունը ("d'Anz", այսինքն "Հենսի որդին"): Փորձել է Կառլո Բորոմեոյի հոգևոր ազդեցությունը, պատկերել նրան իր կտավներից մեկի վրա։ Միաժամանակ Պիեռ Ֆրանչեսկո Մազուչելլիի հետ աշխատել է Լոմբարդիայում և Պիեմոնտում։ Նրան պատկանում են մի շարք աշխատանքներ Պեսկոկոստանցոյում, Նովարայում, Ֆարա Սան Մարտինոյում։ Տանցիոյի ստեղծագործություններում իր՝ լույսի և ստվերի կտրուկ հակադրություններով տարբերվում է Կարավաջոյի ազդեցությունը։

## Ժառանգություն
Տանցիոյի աշխատանքները պահվում են Միլանի թանգարաններում (Բրերա պատկերասրահ), Թուրինում, Վիեննայում, Լոս Անջելեսում և մի քանի ուրիշ ԱՄՆ-ի քաղաքներում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Castellotti M.B. Tanzio da Varallo: realismo, fervore e contemplazione in un pittore del Seicento. Milano: F. Motta, 2000 (рец.: http://www.culturagay.it/cg/saggio.php?id=247 )

## Արտաքին հղումներ
* Работы в музеях мира

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:16-րդ դարի ծնունդներ
Կատեգորիա:1630-ականների մահեր
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի մաներիստ նկարիչներ
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառ

**Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառ** (), ազգային անտառ Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգում։

## Տեղագրություն
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառը գտնվում է Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգի Նիզիա Ֆլորեստա մունիցիպալիտետում։ Ունի 168.84 հա տարածք։ Անտառը նահանգի առափնյա հարթավայրում է՝ ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա։ Այն Տրայիրի գետի ավազանում է։ Ներառում է երկու 0.7 և 7.1 հա սեզոնային լճեր ու 20.8 հա մշտական լճի մի մասը։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 21-ից մինչև 30&nbsp;°C, իսկ միջինը` 26&nbsp;°C է։ Տարեկան տեղումների քանակը 1455 մմ է։ Շրջանն ունի չորային եղանակ՝ սեպտեմբերից մինչև փետրվար, իսկ անձրևային՝ մարտից մինչև օգոստոս։

Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառը Ատլանտյան անտառ բիոմում է։ Բնիկ Ատլանտյան անտառի բուսականությունը ընդգրկում է անտառի 60%-ը և փորձարարական տարածքը՝ տարբեր տեսակի պտղատու ծառերով, որն էլ կազմում է 40%։ Փորձարարական նպատակներով օգտագործվող տարածքը մինչև 1970-ականների վերջը գտնվել է հայրենի անտառի վերականգնման համեմատաբար առաջադեմ փուլում։ *Dinoponera quadriceps* մրջյունը էնդեմիկ է, աշխարհի ամենամեծ մրջյուններից մեկը՝ մոտավորապես 3 սմ։ Այս մրջյունը չի հայտնաբերվում մարդկային գործունեություններից խաթարված տարածքներում, ուստի պահպանված միջավայրի լավ ինդիկատոր է։

## Պահպանություն
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառը ստեղծվել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 27-ի հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Նպատակն է՝ աջակցել անտառային ռեսուրսների կայուն բազմակի օգտագործմանը և գիտական հետազոտությունների իրականացմանը՝ շեշտը դնելով հայրենի անտառների կայուն շահագործման մեթոդների վրա։ Խորհրդատվական խորհուրդը նշանակվել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Անտառի կառավարման ծրագիրը հաստատվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*
*
*

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային անտառներ
Դպրոցի տնօրենի օրագիրը

**«Դպրոցի տնօրենի օրագիրը»** (), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Անատոլի Գրեբնևի «Պատմություն առաջին դեմքով։ Դպրոցի տնօրենի օրագիրը» պիեսի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Լենինգրադի թիվ 183 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն Սվեշնիկովի (Օլեգ Բորիսով) ամենօրյա կյանքի մասին, որը մասնակցել է պատերազմի, գրողի մասնագիտությունը փոխարինել է ուսուցչի գործով և կարողացել է գտնել իրեն երեխաների հետ աշխատանքում։ Իր գործին նա վերաբերում է խստապահանջությամբ, պատասխանատվությամբ՝ գիտակցելով ուսուցչի դերի կարևորությունը աշակերտների ճակատագրում։ Տնօրենը փորձում է հասկանալ արդիականության խնդիրները, հասկանում է, որ պետք է փոխել մանկավարժական սկզբունքները. ուսուցչական մենախոսությանը պետք է փոխարինի ուսուցչի և աշակերտի երկխոսությունը, անհրաժեշտ է ճանաչել երիտասարդների՝ սեփական կարծիքի իրավունքը։

Իր գործունեության մեջ հաստատելով հանդուրժողականության, աշակերտի անձը, նրա ունակությունները հարգելու սկզբունքները, Սվեշնիկովը հակամարտության մեջ է մտնում ուսմասվար Վալենտինա Ֆեոդորովնայի (Իա Սավվինա) հետ, որը տնօրենին մեղադրում է ազատականության և թողտվության մեջ։

Ընդ որում, Սվեշնիկովի սեփական ընտանիքում նրա մանկավարժական սկզբունքները բախվում են սեփական որդու՝ իր ինքնուրույնությունը պաշտպանող պատանեկան մաքսիմալիզմի հետ։

## Դերերում
* Օլեգ Բորիսով – Բորիս Նիկոլայի Սվեշնիկով, դպրոցի տնօրեն
* Իա Սավվինա – Վալենտինա Ֆեոդորովնա, ուսմասվար
* Ալլա Պոկրովսկայա – Լիդա, Սվեշնիկովի կինը
* Ալեքսանդր Սնիկով – Սերգեյ, Սվեշնիկովի որդին
* Լյուդմիլա Գուրչենկո – Իննա Սերգեևնա, ուսուցիչ
* Ելենա Սոլովեյ – Տատյանա Գեորգիևնա, անգլերենի ուսուցիչ
* Սերգեյ Կոշոնին – Իգոր Կոլցով, աշակերտ
* Գեորգի Տեյխ – Հենրիկ Գրիգորևիչ, ուսուցիչ
* Նիկոլայ Լավրով – Օլեգ Պավլովիչ, ուսուցիչ
* Յուրի Վիզբոր – Պավլիկ Սմիրնով, Սվեշնիկովի համադասարանցին (հնչյոնավորել է Ալեքսանդր Դեմյանենկոն)
* Վիկտոր Պավլով – Պավել Մատվեևիչ Իբրահիմով, հյուրանոցի տնօրեն
* Բորիս Լեսկին – Օլյայի հայրը
* Նատաշա Մեդվեդևա – Պոպլավսկայա, ուսանող, որը սիրահարված է Կոլցովին
* Օլեգ Բելով – ոստիկանության ավագ լեյտենանտ

## Նկարահանման խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Գրեբնևա
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Բորիս Ֆրումին
* Գլխավոր օպերատոր՝ Ալեքսեյ Ղամբարյան
* Գլխավոր նկարիչ՝ Յուրի Պուգաչ
* Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Լեբեդև

## Փաստեր
Ֆիլմի սցենարը հրապարակվել է «Կինոյի արվեստ» ամսագրում 1974 թվականի 12-րդ համարում։

1977 թվականին Անատոլի Գրեբնևի պիեսի հիման վրա ռեժիսորներ Եվգենի Ռադկևիչը և Վասիլի Չիրիկովը բեմադրել են նաև «Պատմություն առաջին դեմքով» ֆիլմ-ներկայացումը։ Հեռուստաներկայացման պրեմիերան կայացել է 1978 թվականի հունիսի 26-ին ԽՍՀՄ հեռուստատեսությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
**Гребнев А.* Рассказ от первого лица [Дневник директора школы] // Искусство кино. — 1974. — № 12. — С. 165—187.

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1975 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին
Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էր

**Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էր** (, ), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, 1848 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև մայիսի 9-ը գլխավորել է Երկրորդ հանրապետության նախարարների կաբինետը՝ դառնալով նրա առաջին վարչապետը։

## Կենսագրություն
Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էրը Առաջին Հանրապետության և Առաջին կայսրության ժամանակ աշխատել է Լուվիեի, Ռուանի և Էվրայի դատական համակարգերում։

Դյուպոնը իր քաղաքական կարիերան սկսել է որպես սովետի հինգ հարյուրամյակի անդամ, այնուհետև եղել է օրենսդիր մարմնի անդամ, եղել է Ֆրանսիայի խորհրդարանի անդամ, ապա հարյուր օրվա ընթացքում փոխնախագահ, որի լիբերալ փոքրամասնությանը նա պատկանել է Բուրբոնների վերականգնման ժամանակ։

1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո Դյուպոն դարձել է արդարադատության նախարար, բայց շուտով հրաժարական է տվել և հուլիսյան նոր կառավարության ավելի ու ավելի պահպանողական քաղաքականության պատճառով կրկին մտել ընդդիմության շարքերը։

1848 թվականի փետրվարի 24-ին նա հռչակվել է ժամանակավոր կառավարության անդամ և նախագահել նախարարների խորհրդում, բայց ոչ այդ ժամանակ, ոչ էլ որպես հիմնադիր ժողովի անդամ, մեծ դեր չի խաղացել զառամյալ տարիքի պատճառով։

Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էրն ամբողջ կյանքի ընթացքում վայելել է անբասիր, ազնիվ աշխատավորի համբավ։ Սահմանադրական լիբերալիզմ գործի պաշտպանությունում նա իր հետևողականությամբ արժանացել է իր բազմաթիվ հայրենակիցների հարգանքին։ Դյուպոնը նույնիսկ ստացել է «Ֆրանսիական տրիբունայի Արիստիդ» մականունը։

Ժակ-Շառլ Դյուպոն դը լ'Էրը մահացել է Էր դեպարտամենտում՝ ութսունութ տարեկանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի իրավաբաններ
Don’t Bother

**«Don’t Bother»**, կոլումբիացի երգչուհի Շակիրայի առաջին սինգլը նրա յոթերորդ «*Oral Fixation, Vol. 2*» (2005) ստուդիական ալբոմից։ Թողարկվել 2005 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Երգի հեղինակներն են Շակիրան (նաև պրոդյուսեր), Լորեն Քրիստին, Գրեհեմ Էդվարդսը և Սքոթ Սփոքը։ «*Don’t Bother*» երգը ռոք երաժշտության ազդեցության ներքո գրված երգ է, որտեղ Շակիրան իր նախկին սիրեկանին վստահեցնում է, որ ինքը նրա համակրանքի կարիքը չունի և կարող է առաջ շարժվել առանց նրա։

Թողարկվելուց հետո սինգլը ստացել է տարբեր արձագանքներ երաժշտական քննադատների կողմից, որոնք գովերգում էին երգչուհու վոկալը, բայց կարծում էին, որ բառերը տարօրինակ են։ Առևտրային տեսանկյունից երգը հիթ-շքերթներում զբաղեցրել է ոչ վատ հորիզոնականներ՝ հայտնվելով Ավստրիայի, Գերմանիայի, Իտալիայի, Շվեյցարիայի և Մեծ Բրիտանիայի առաջին տասնյակներում։ ԱՄՆ-ի Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում զբաղեցրել է 42-րդ հորիզոնականը, իսկ *Billboard Mainstream Top 40* հիթ-շքերթում՝ 25-րդ։ Ավելի ուշ «*Don’t Bother*» երգը 500 000 միավոր թվային ներբեռնումների համար Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի (RIAA) կողմից ստացել է ոսկե հավաստագիր։ Սինգլի լրացուցիչ առաջխաղացման համար Շակիրան երգը կատարել է տարբեր արարողությունների և ռեալիթի շոուների ժամանակ, ինչպես նաև այն ներառել է *Oral Fixation Tour* շրջագայության սեթ ցուցակում։

## Երգացանկ
* **CD single**
# «Don’t Bother» — 4:17
# «No» featuring Gustavo Cerati (Album Version) — 4:45
# «Don’t Bother» (Jrsnchz Main Mix) — 5:34
# «No» featuring Gustavo Cerati (Music video)

* **Digital download**
# «Don’t Bother» — 4:17

## Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեկան հիթ-շքերթներ

### Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շակիրայի երգեր
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական երգեր
Վիտալե դա Բոլոնիա

**Վիտալե դա Բոլոնիա** (), **Վիտալե դի Ալմո դել Կավալի** կամ **Վիտալե դելի Էքվի** (, ), Պրոտոռենեսանսի (տրեչենտո) ժամանակաշրջանի իտալացի նկարիչ։

## Կենսագրություն
Վիտալե դա Բոլոնիան 14-րդ դարի Բոլոնիայի նկարչական դպրոցի վառ ներկայացուցիչ է։ Նա հիմնականում հայտնի է Սուրբ Փրկիչ (*San Salvatore*) եկեղեցու իր պոլիպտիխով և Սանտա Մարիա դեի Սերվի (*Santa Maria dei Servi*) տաճարի որմնանկարներով։ Բացի Բոլոնիայից, նկարիչը նաև աշխատել է Պոմպոզայում և Ուդինեում։

Նրա ամենահայտնի գլուխգործոցներից է վիշապին հաղթող Սուրբ Գևորգի (*Saint George and the Dragon*) պաննոն (1330), որն այժմ պահվում է Բոլոնիայի ազգային պատկերասրահում։ Հայտնի են նա նրա *Madonna dei denti* (1345) և Սանտա Ապոլոնիա դի Մեծցարետա եկեղեցու որմնանկարները, որոնք ևս գտնվում են Բոլոնիայի ազգային պատկերասրահում։ Միակ ստեղծագործությունը, որն ունի ստորագրություն, Madonna dei denti գործն է, որը ստեղծվել է Բեռնարդո Դադիի ազդեցությամբ, ինչը թույլ է տալիս սահմանել նրա ոճային առանձնահատկությունը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Madonna dei denti.jpg|Madonna dei denti
Պատկեր:Vitale Madonna dell'Umiltà.jpg|Երկրպագող Մադոննան (1353)
Պատկեր:Vitale Crucifixion.jpg|Փրկչի խաչելությունը (1335)
Պատկեր:Vitale da bologna, quattro storie di sant'antonio abate, 1340-1345 circa 03.jpg|Ս. Անտոնիոսի վարքը (1340-1345)
Պատկեր:Vitale da Bologna (before 1309-1359-1361) - The Adoration of the Magi - NG 952 - National Galleries of Scotland.jpg|Մոգերի երկրպագությունը, Շոտլանդիայի Ազգային պատկերասրահ
Պատկեր:Vitale da bologna, ultima cena, ante 1340 03.JPG|Վերջին ընթրիք
Պատկեր:Vitale da bologna, incoronazione della vergine, 1340-45 ca..JPG|Մարիամ Աստվածածնի թագադրումը


## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Eugenio Riccomini, La pittura bolognese del Trecento, (I maestri del colore; 245) Fabbri, Milano 1966.
* Francesco Arcangeli, Pittura bolognese del '300, presentazione di Cesare Gnudi; profili di artisti e schede a cura di Pier Giovanni Castagnoli, Alessandro Conti, Massimo Ferretti. Bologna 1978.
* Rosalba D’Amico e Massimo Medica, Vitale da Bologna: per la Pinacoteca Nazionale di Bologna, Nuova Alfa, Bologna 1986.
* Serena Skerl Del Conte, Vitale da Bologna e la sua bottega nella chiesa di Sant’Apollonia a Mezzaratta, (Saggi studi ricerche; 3) Nuova Alfa, Bologna 1993. ISBN 8877793864
* Rosalba D’Amico, Vitale in Santa Maria dei Servi e la cultura figurativa della metà del Trecento a Bologna, in «Strenna storica bolognese», 1994, pp.&nbsp;179–193;
* Alessandro Volpe, Mezzaratta: Vitale e altri pittori per una confraternita bolognese, Bononia University Press, Bologna 2005. ISBN 8873950922

## Արտաքին հղումներ
*Artcyclopedia
* Francesco Filippini, ''Vitale da Bologna'' , Bollettino d'Arte, 1, 1912

Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ռիդոլֆո Գիռլանդայո

**Ռիդոլֆո Գիռլանդայո** (, ), իտալացի նկարիչ, հայտնի Դոմենիկո դի Բիգորդիի որդին` Գիռլանդայո]]յի գեղարվեստական տոհմից։ Նրա դաստիարակներն են եղել նրա հորեղբայրը՝ Դավիդ Գիռլանդայոն և (ըստ Վազարիի) Ֆրա Բարտոլոմեոն։

Ոճի առումով նա գնացել է իր հոր հետքերով, Ռաֆայելի և Պիերո դի Կոսիմոյի ազդեցությունները նույնպես հասկանալի են։ Նա աշխատել է Ֆլորենցիայում և հրաժարվել է Ռաֆայելի առաջարկից՝ տեղափոխվել Հռոմ։ Նրա առաջին անկախ աշխատանքը «Մադոննան» էր` Պրատոյի տաճարից (1507 թվական)։

Ռիդոլֆոյի ամենանշանակալի գործերը պատկանում են Բարձր Վերածննդի ժամանակաշրջանին։ Գիռլանդայոյի ստեղծագործությունները, որորնք ստեղծվել են Ռաֆայելի մահից հետո, վերարտադրում են տոսկանական նկարչության սովորած բանաձևերը, բայց ինքնատիպության տեսանկյունից նրանք զիջում են նրա վաղ աշխատանքներին։
պատկեր:Ridolfo del ghirlandaio, assunta, cathedral of prato.jpg|Մադոննան Պրատոյի տաճարում(1507 թվական)
պատկեր:Ridolfo del Ghirlandaio - Adoration of the Shepherds (detail) - WGA08920.jpg|Մոգերի երկրպագություն (հատված), 1510 թվական
պատկեր:Ridolfo Ghirlandaio Lucrezia Sommaria, 1530-1532.jpg|Լուկրեցիա Սոմմարի (շուրջ 1510 թվական), Արվեստի ազգային պատկերասրահ
պատկեր:Ridolfo del ghirlandaio, annunciazione, 1515 ca, da pieve di s. pietro a pitiana (reggello) 01.JPG|Ավետում (շուրջ 1515 թվական)
պատկեր:Ridolfo del Ghirlandaio - Ritratto di Cristoforo Colombo (1520)FXD.jpg|Քրիստոֆեր Կոլումբոսի դիմանկարը (շուրջ 1520 թվական)


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ридольфо Гирландайо на Artcyclopedia
* Ридольфо Гирландайо на Wga.hu

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Աննա Մարիա Էրենստրալ

**Աննա Մարիա Էրենստրալ** (, ), շվեդ նկարչուհի, իր հոր՝ Դավիդ Քլյոքեր Էրենստրալի աշակերտուհին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1666 թվականին Ստոկհոլմում՝ նկարիչ Դավիդ Քլեքեր-Էրենստրալի ընտանիքում։

1886 թվականին ամուսնացել է Սվեալանդի դատարանի նախագահ Յոհան Ուոթրանգի հետ։ Այն ժամանակվա օրենքների համաձայն՝ պարտավոր չէր վերցնել ամուսնու ազգանունը և հայտնի է Էրենստրալ ազգանունով։ Ամուսնանալուց հետո դարձել է տնային տնտեսուհի։ Ընտանիքի ֆինանսական վիճակը շատ լավ էր, և գումար վաստակելու կարիք Աննա Մարիան չուներ, սակայն նա շարունակել է զբաղվել գեղանկարչությամբ, և նույնիսկ երբեմն գումար է վերցրել դրա համար, բայց պրոֆեսիոնալ նկարիչ չի եղել ընտանեկան կարգավիճակի պատճառով։ Հետազոտողները ենթադրում են, որ նա բավականաչափ հարգանք է վայելել ժամանակակից նկարիչների մոտ։

Աննա Մարիա Էրենստրալը եղել է իր հոր աշակերտը։ Հանդես է եկել որպես նրա օգնական, ունեցել է իր սեփական արհեստանոցը հոր տանը։ Զբաղվել է հոր կտավներից պատճեններ նկարելով․ այդ ժամանակ պատճենները բավականին արժեքավոր կարգավիճակ ունեին, և դրանք նկարելը շահութաբեր գործ էր։ Ստեղծված օրինակների թվում կարելի է նշել Կարլ XI-ի դիմանկարի պատճենը, որն ստեղծվել է նրա հոր կողմից 1676 թվականին։

Որպես ինքնուրույն նկարիչ՝ վերցրել է իր հոր ստեղծագործության հիմնական հատկանիշները, նկարել է բարոկկո ոճով մարդկանց, երբեմն կենդանիների միայնակ և խմբային դիմանկարները։ Քսանչորս տարեկանում նկարել է տարվա չորս եղանակների ալեգորիան և Ամուրը և Պսիքեն ալեգորիան։ Ավելի ուշ ստեղծել է արքայազն Ֆրեդրիկի և արքայազն Կարլ Գուստավի դիմանկարները՝ այրի թագուհու հանձնարարությամբ (1690), արքայազն Գուստավի դիմանկարը (1685), Դանիայի թագուհի Ուլրիկա Էլեոնորայի և Ավրորա Քյոնիգսմարկի դիմանկարը։

Նկարել է Սվեալանդի դատարանի վեց նախագահների՝ Մագնուս Գաբրիել Դելագարդիի, Գուստավ Ադոլֆ Դելագարդիի, Լարս Վալենշտեդտի, Գաբրիել Ֆալկենբերգի, Ռեյնհոլդ Յոհան ֆոն Ֆերսենի և Կարլ Գիլենշտերնի (1717) դիմանկարները։ 1717 թվականին բոլոր վեց դիմանկարները նվիրել է Սվեալանդի դատարանին։

Մահացել է Ստոկհոլմում 1729 թվականի հոկտեմբերի 22-ին՝ 63 տարեկան հասակում։

## Պատկերասրահ

WP Ehrenstrahl - Karl XII.jpg|Շվեդիայի թագավոր Կարլ XII
Charles XII of Sweden (1682–1718) (Anna Maria Ehrenstrahl) - Nationalmuseum - 157625.tif|Կարլ XII-ը մանկության տարիներին
Hedvig Sophia of Sweden (1681–1708), Swedish princess and a Duchess Consort of Holstein-Gottorp - Nationalmuseum - 157626.tif|Հեդվիգ Սոֆյա Շվեդացի
Ulric of Sweden by Anna Maria Ehrenstrahl 1685.jpg|Արքայազն Ուլրիկ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աննա Մարիա Էրենստրալ / Oxfordindex 

Կատեգորիա:17-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ
Լիա

**Չոյ Ջի Սու** (, , , առավել հայտնի է որպես **Լիա** (), հարավկորեացի երգչուհի։ Հանդիսանում է հարավկորեական Itzy գըրլ բենդի անդամ, որտեղ զբաղեցնում է գլխավոր վոկալիստի դիրքը։

## Կենսագրություն և կարիերա
### 2000-2018։ Վաղ տարիներ
Ծնվել է 2000 թվականի հուլիսի 21-ին Սեուլում և մեծացել է Ինչոնում։ Ունի կրտսեր եղբայր։

14 տարեկան հասակում մասնակցել է SM Entertainment-ի լսումներին Կանադայում։ Լիայի ծնողները դեմ էին, այդ իսկ պատճառով, չհասցնելով ընկերության հետ պայմանագիր կնքել և կարճ ժամանակ լինելով թրեյնի, հեռացել է SM-ից։

2018 թվականին, ենթադրաբար, նա անցել է լսումներ JYP Entertainment-ում։

### 2019-ներկա։ Դեբյուտը ITZY-ում
2019 թվականի հունվարի 21-ին, JYP-ի պաշտոնական ՅուԹյուբյան ալիքում թողարկվել է ֆիլմ, որտեղ ներկայացվել են խմբի բոլոր անդամները։ Հունվարի 28-ին և փետրվարի 6-ին թողարկվել են Լիայի անհատական թիզեր լուսանկարները։

Խումբը դեբյուտ է կատարել 2019 թվականի փետրվարի 11-ին՝ «IT’z Different» սինգլային ալբոմով։

## Ֆիլմագրություն
### Ռեալիթի շոուներ

### Ռեալիթի շոուներ խմբի հետ

### Տեսահոլովակներ խմբի հետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Միխայիլ Բոգդանով (նկարիչ)

**Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Բոգդանով** (, ), խորհրդային կինոնկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1985), ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1973), պրոֆեսոր։ ԽՄԿԿ անդամ 1950 թվականից։

## Կենսագրություն
Սովորել է ՎԳԻԿ գեղարվեստական ֆակուլտետում Ֆյոդոր Բոգորոդսկու մոտ 1939-1943 թվականներին։
Եղել է «Սոյուզդետֆիլմ» կինոստուդիայի բեմադրող նկարիչ, 1944 թվականից աշխատել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում՝ նկարիչ Գենադի Մյասնիկովի հետ համատեղ։
1944 թվականից դասավանդել է ՎԳԻԿ-ում (1965 թվականից՝ պրոֆեսոր)։

Գեղարվեստական ցուցահանդեսների մասնակցել է 1941 թվականից։ Ստեղծել է մի շարք կինոպլակատներ։ Գեղանկարչական աշխատանքների թվում են բնանկարներ (1941), «Հացահատիկային սովտնտեսություն «Անտառային» (, 1954), «Ուրախ երկիր» (1958), «Վերջին ձյունը» (1958) էտյուդների շարքը։

Աճյունասափորը հանգչում է Մոսկվայում՝ Կունցևոյի գերեզմանոցում։

## Արվեստ
Որպես բեմադրող նկարիչ աշխատել է «Քարե ծաղիկ» (1946), «Միչուրին» (1949), «Շիպկայի հերոսները» (1955, բուլղարացի նկարիչ Գ. Պոպովի հետ համատեղ), «Կոմունիստ» (1958), «Զբոսանք երեք ծովերով» (1958, հնդիկ նկարիչների հետ համատեղ), «Հուսարական բալլադ» (1962) ֆիլմերում։ Մ.Բոգդանովի և Գ Մյասնիկովի նշանակալի աշխատանքներից մեկն է «Պատերազմ և խաղաղություն» ֆիլմը Լև Տոլստոյի համանուն ստեղծագործության հիման վրա (1965-67, 1-4-րդ սերիա)։

## Պարգևներ և կոչումներ
* ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (14 մայիսի 1959)
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (29 սեպտեմբերի 1969)
* ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (25 հունիսի 1985 թվական) — *խորհրդային կինոարվեստի զարգացման գործում ունեցած վաստակի համար*
* Բարեկամության շքանշան (7 փետրվարի 1995 թվական) — *պետությանը մատուցած ծառայությունների, աշխատանքի, գիտության, մշակույթի, արվեստի բնագավառում ունեցած հաջողությունների, ժողովուրդների միջև բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման գործում ունեցած ավանդի համար*։
* «Պատվո նշան» շքանշան և մեդալներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Դավիդ Գիռլանդայո

[thumb|320px|«Աստվածամայրը նորածնի և սրբեր Ապոլոնիայի և Սեբաստիանի հետ»: [Տեմպերա: 1490 թվական: Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարան:]]

**Դավիդ Գիռլանդայո** (, ), Վերածննդի դարաշրջանի Ֆլորենցիայի նկարիչ, խճանկարիչ։ Սանդրո Բոտիչելլիի և Ֆիլիպպո Լիպպիի  Ժամանակակիցն է։

Ֆլորենցիայի նկարիչների դինաստիայի ներկայացուցիչն է, որն ընդգրկում է իր եղբայրներ Բենեդետո Գիռլանդայոյին (1458—1497 թվականներ) և Դոմենիկո Գիռլանդայոյին (1449—1494 թվականներ), ինչպես նաև վերջին Ռիդոլֆո Գիռլանդայոյի (1483—1561 թվականներ) որդուն։ Ի սկզբանե եղել է օգնական, իսկ ավելի ուշ՝ իր եղբոր Դոմենիկոյի գործընկերը, դինաստիայի հիմնադիրն է։ Եղբոր մահից հետո կրթաթոշակով վերցրեց և սկսեց դասավանդել իր զարմիկին՝ Դոմենիկոյի որդուն՝ Ռիդոլֆո Գիռլանդայոյին։ Ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Օրվիետոյի տաճարի խճանկարային զարդարամանը, որպես իր եղբոր օգնական  մասնակցել է Սիքստինյան կապելլայի որմնանկարչությանը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *[[Вазари, Джорджо|Джорджо Вазари]]*. Жизнеописания наиболее знаменитых живописцев, ваятелей и зодчих.
* *Dizionario enciclopedico Bolaffi dei pittori e degli Incisori italiani dall’XI al XX secolo*. — Torino, Giulio Bolaffi, 1972—1976.

## Արտաքին հղումներ
* Դավիդ Գիռլանդայոն Wga.hu կայքում

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Պոլիդորո Կալդարա

**Պոլիդորո Կալդարա** (), իտալացի նկարիչ։

Հռոմում հայտնվելով առանց ապրուստի որևէ միջոցի՝ նա դարձավ հասարակ աղյուսագործ, բայց, աշխատելով Վատիկանում և անընդհատ բախվելով Ռաֆայելի ու նրա աշակերտների հետ, ինքն էլ սկսեց զբաղվել գեղանկարչությամբ։ Շուտով այնքան կատարելագործվեց դրանում, որ կարողացավ իր ընկեր Մատուրինոյի հետ հռոմեական պալատներից շատերի ճակատները զարդարել գրաֆֆիտո աշխատանքներով։ Պատմական կամ դիցաբանական բովանդակության այս ֆրիզները, որոնք մեզ են հասել միայն փորագրանկարներով, առանձնանում են մանրուքների հնագիտական ճշգրտությամբ, գծագրի կենսունակությամբ և զարդարման նրբությամբ։

1527 թվականին նա ժամանեց Նեապոլ և ոչ միայն այդտեղ աշխատանք գտավ, այլ նաև հիմնեց դպրոց։ Նրա «Խաչի կրումը» կտավը, որն այժմ պահպանվում է Նեապոլիտանական թանգարանում, սկիզբ է առել այս ժամանակներից՝ նշանավորվելով առողջ ռեալիզմով, որը հետագայում ազդեց նեապոլիտանական դպրոցի ուղղության վրա։ Այդ նույն հաջողությունը հանդիպեց նկարչին նաև իր՝ Մեսինա վերաբնակվելու պահից, որտեղ նա հետագայում մահացավ մարդասպանի ձեռքից։ Նրա նկարները բավականին հազվադեպ են։ Դրանցից մեկը` «Գլադիատորները», գտնվում է Էրմիտաժում (թիվ GE-2351):

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ПОЛИДОРО ДА КАРАВАДЖО прозвище Полидоро Кальдара Polidoro da Caravaggio, Polidoro Caldara, dit — Энциклопедия живописи

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Բարտոլոմեո Ռամենգի

thumb|Բարտոլոմեո Բանյակավալլո (1482-1542), նկարազարդում «Ամենահայտնի նկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կենսագրությունները» գրքի երկրերդ հատորից» (1568 թվական)
**Բարտոլոմեո Ռամենգի** (), կոչվում է նաև **Բանյակավալլո** (* Bagnacavallo * քաղաքի անունով, որտեղ նա ծնվել է), Բարձր Վերածննդի իտալացի նկարիչ, սկզբում Ֆրանչեսկո Ֆրանցիայի աշակերտը, ապա Հռոմ տեղափոխվելուց հետո՝ Ռաֆայելի։ Սկզբում նա նկարներ է նկարել Վատիկանի սրահի մի մասի համար։ Վերադառնալով Բոլոնիա՝ նա դարձել է հայտնի տեղական նկարիչ։ Հետագայում նրա աշխատանքը բարձր գնահատանքի է արժանացել Գվիդո Ռենիի և Կարացչիի կողմից։

Նա մահացել է 1542 թվականին, Բոլոնիայում։

Նրա աշակերտներից մեկը եղել է Չեզարե Արետուսին, իսկ մյուսը՝ իր իսկ որդին՝ Ջովանի Բատտիստա Ռամենգին։

Նրա նկարները գտնվում են Բոլոնիայում, Դրեզդենում և Բեռլինում։
պատկեր:Bagnacavallo Cristo redenor con San Miguel arcángel, San Juan Bautista, San Bernardino y San Pedro San Michele Bagnacavallo.jpg|Քրիստոս Փրկիչ, Հրեշտակապետ Միքայել, Սրբեր Խուան Բաուտիստա, Պեդրո և Սան Բերնարդինո։ Միքայել Հրեշտակապետի եկեղեցի, Բոլոնիա
պատկեր:Bagnacavallo Virgen con niño y Santa Catalina y San Antonio de Padua Cassa Risparmio Perugia.jpg|Մադոննան և երեխան Սբ. Եկատերինայի և Անտոնիո դե Պադուայի հետ, Կասա Ռիսպարմիո, Պերուջիա


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ

* Описание картины Баньякавалло "Святое семейство со святой Марией Магдалиной с краткой биографией художника аукциона «Кристи»

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Գրիշա Կոստանդյան

**Գրիշա Ներսեսի Կոստանդյան** (), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից, ԽՄԿԿ անդամ (1944):

## Կենսագրություն
Գրիշա Կոստանդյանը ծնվել է 1922 թվականին, Ղափանի շրջանի Գեղանուշ գյուղում։ Ղափանի № 2 միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Գրիշան ընդամենը երեք ամիս է դասավանդել դպրոցում։ 1940 թվականին մեկնել է զինվորական ծառայության։

Երբ սկսվեց պատերազմը, Գրիշա Կոստանդյանը Կիևի ռազմական ուսումնարանի կուրսանտ էր։ Մարտական գործողություններին մասնակցել է Կիևի պաշտպանության օրերից։ 1941 թվականի դեկտեմբերին տեղափոխվել է 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիա։ Դիվիզիայի շարքերում մարտնչել է Հյուսիսային Կովկասի պաշտպանության, այնուհետև ազատագրման մարտերին։ Կռվել է 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատում և մարտերով հասել Բեռլին։ Պատերազմի տարիներին Կոստանդյանը սերժանտից հասել է կապիտանի աստիճանի, ղեկավարել է դասակի, վաշտի պատերազմական գործողությունները։ Թշնամու դեմ մղված կռիվներում չորս անգամ վիրավորվել է և բուժվելուց հետո նորից ռազմաճակատ վերադարձել։ Հոսպիտալում նրանց այցելել է Լեոնիդ Իլյիչ Բրեժնևը, որը ոգևորել և խրախուսել է վիրավորներին։ Երկրորդ անգամ նրան հանդիպել է Լեհաստանի Կրակով քաղաքում, որտեղ Բրեժնևը կարգավորել է ստեղծված դժվարությունները։

Կոստանդյանը մարտերում ցուցաբերած աչքի ընկնող ծառայությունների համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «Խիզախության համար», «Վարշավայի ազատագրման», «Վիեննայի ազատագրման», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով, արժանացել է մի շարք շնորհակալագրերի։

Պատերազմի ավարտից հետո Կոստանդյանը զորացրվել է և իր ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցում դասավանդել է աշխարհագրություն։ Աշխատանքին զուգընթաց սովորել և 1954 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։

## Պարգևներ
* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Խիզախության համար» մեդալ
* «Վարշավայի ազատագրման» մեդալ
* «Վիեննայի ազատագրման» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Շին Յունա

**Շին Յու Նա** (, ), հարավկորեացի երգչուհի։ Հանդիսանում է հարավկորեական Itzy գըրլ բենդի անդամ, որտեղ զբաղեցնում է վիժուալի, ռեփերի, վոկալիստի, ինչպես նաև մակնեի դիրքերը։

## Կենսագրություն
### 2003-2018։ Կարիերայի սկիզբ
Ծնվել է 2003 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Հարավային Կորեայի Սիվոն քաղաքում։

2017 թվականին նկարահանվել է հարավկորեական BTS բոյ բենդի «Love Yourself Highlight Reel» մինի ֆիլմում։ Նույն թվականին մասնակցել է Mnet հեռուստաալիքի «Stray Kids» ռեալիթի շոուի առաջին սերիայում։

### 2019-ներկա։ Դեբյուտը Itzy-ում
2019 թվականի հունվարի 20-ին հայտնի դարձավ, որ Յունան դառնալու է JYP Entertainment ընկերության նոր գըրլ բենդի՝ Itzy-ի անդամը։

2019 թվականի փետրվարի 12-ին խումբը դեբյուտ է կատարել «DALLA DALLA» երգով և «It’z Different» սինգլային ալբոմով։

## Ֆիլմագրություն
### Ռեալիթի շոուներ

### Ռեալիթի շոուներ խմբի հետ

### Տեսահոլովակներ խմբի հետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի ռեփերներ