Գենադի Տումիլովիչ

**Գենադի Անատոլևիչ Տումիլովիչ** (, ), սովետական և Բելառուս ֆուտբոլիստը, ով հանդես է եկել դարպասապահի դիրքում, ներկայումս` «Կրիստալ» լողափի ֆուտբոլի թիմի գլխավոր մարզիչն է։ Հայտնի է  ելույթներով Մինսկի «Դինամո», Ռուսական «Մետալուրգ» (Կրասնոյարսկ), «Զարյա» (Լենինսկ-Կուզնեցկի), «Ժեմչուժինա-Սոչի», «Դինամո» (Մոսկվա), «Ռոստսելմաշ» և «Լուչ-Էներգիա» ակումբներում, ինչպես նաև բելգիական «Անտվերպեն» և իսրայելական «Հապոել» (Ռիշոն-լե-Ցիոն) ակումբներում։

1991 թվականին ԽՍՀՄ մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում դարձել է Պորտուգալիայում կայացած աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Բելառուսի հավաքականի կազմում մասնակցել է 32 հանդիպման և ճանաչվել երկրի 2001 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստ։ Տումիլովիչը համարվում է Ռուսաստանի առաջնության պատմության ամենասկանդալային հայտնի դարպասապահներից մեկը՝ կապված խաղադաշտում և դաշտից դուրս բազմաթիվ չարաճճիությունների հետ։

## Ակումբային Կարիերա
### Բրեստի և Մինսկի «Դինամո»
ՍԴՅՈՒՇՈՐ-5 (Մինսկ) մանկապատանեկան դպրոցի սան։ Կարիերան սկսել է Բրեստի «Դինամոյում»՝ խաղալով ԽՍՀՄ պատանեկան հավաքականներում, խաղացել է հիմնական կազմի և դուբլի կազմում։ Դարպասապահի դիրքում եղել է թիմի ամենաբարձրահասակը, ֆիզիկական ուժն ամրապնդելու համար զբաղվել է ակրոբատիկայով, բասկետբոլով և կարատեով։ Որպես ԽՍՀՄ պատանեկան հավաքականի խաղացող, նա ստացել է 350 ռուբլի սպորտային կոմիտետի դրույքաչափով («Դինամոյի» մյուս խաղացողների աշխատավարձը ամսական 220 ռուբլի էր)։ Որոշ ժամանակ Տումիլովիչը «աստղային հնարքներ» ուներ, սակայն թիմի կազմի հետ լուրջ զրույցը ստիպեց նրան հրաժարվել նման պահվածքից։ Ըստ իր հիշողությունների՝ 1990 թվականին ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայում ելույթների ժամանակ Գենադին բախվել է պայմանագրային հանդիպումների մի քանի դեպքերի։ այսպիսով, Տերնոպոլի «Նիվայի» դեմ խաղում, ավելացված ժամանակում, 2:2 հաշվով, Տերնոպոլի խաղացողի անկումից հետո 11-մետրանոց նշանակվեց «Դինամոյի» դարպասին, չնայած տուգանային հրապարակում, բացի Տումիլովիչից և «Նիվայի» խաղացողից, ընդհանրապես ոչ ոք չկար (բրեստցիները պարտվեցին 2:3)։ Լվովյան «Կարպատների» դեմ մեկ այլ խաղում, երբ Տումիլովիչը հակադարձեց 11 մետրանոցին, մրցավարը հրամայեց կրկնել հարվածը՝ հայտարարելով, որ այդպես կանի, քանի դեռ Տումիլովիչը բաց չի թողել։

1991 թվականի օգոստոսին Տումիլովիչը տեղափոխվեց Մինսկի «Դինամո» և նույնիսկ մեկ խաղ անցկացրեց Բելառուսի գավաթի խաղարկությունում որպես դաշտային խաղացող՝ խաղադաշտում անցկացնելով 15 րոպե։ Ֆրանսիայի մրցաշարերից մեկի ավարտից հետո կարող էր ընդմիշտ մնալ երկրում, սակայն ղեկավարության ճնշման տակ «Դինամոն» ստիպված էր վերադառնալ ԽՍՀՄ իր ընկեր Եվգենի Կաշենցևի հետ։ 1992/1993 մրցաշրջանում հանդես է եկել թիմի դուբլի՝ «Բելառուս» ակումբի կազմում։ 1993 թվականին Տումիլովիչը Ալեքսանդր Պոմազունի հետ փորձաշրջան էր անցնում Մոսկվայի «Սպարտակում», որտեղ նրան հրավիրել էր Օլեգ Ռոմանցևը, նա երեք ամիս անցկացրեց ակումբի դիրքում, բայց չխաղաց, այլ մարզվեց, քանի որ Բելառուսի գործող օրենսդրությամբ մինչև 23 տարեկան դառնալը ֆուտբոլիստներից ոչ մեկը չէր կարող մեկնել արտերկիր խաղալու։ Ընդ որում, Տումիլովիչին առաջարկներ են ստացվել նաեւ Մոսկվայի «Տորպեդոներից» և ԲԿՄԱ-ից։ Ռոմանցևի օգնական Ալեքսանդր Տարխանովի հետ զրույցում Տումիլովիչը կատակով առաջարկել Է Ստանիսլավ Չերչեսովին, որն այն ժամանակ «Սպարտակի» հիմնական դարպասապահն էր, խաղային պրակտիկայի համար մեկնել որևէ արտասահմանյան ակումբ և տեղը զիջել առաջին համարի դիրքում։ Ռոմանցևը չի գնահատել Բելառուսի կատակը և հրաժարվել է նրա ծառայություններից, իսկ մամուլն ավելի ուշ պնդում էր, որ Տումիլովիչը կատակներ չի արել և լուրջ պնդել է։ Նույն թվականին Մինսկի «Դինամոյում» հանդես գալու ժամանակ Տումիլովիչը կատարել է իր ամենահայտնի հանցանքը՝ Մինսկում ակումբի բազայից գողանալով «Իկարուս» ավտոբուսը,մի վարկածի համաձայն՝ նա որոշել է գնալ քաղաք և թիմակիցներին թեթևաբարո աղջիկներ բերել, մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ պարզապես ցանկացել է զվարճանալ։ Նա 20 կմ ճանապարհ է անցել մինչև քաղաքի սահմանը, նախքան «Բռնելու» ծրագրի ներդրումը, և նրան ձերբակալել է ՕՄՕՆ-ը։ Տումիլովիչին շատ ուժեղ ծեծել են ՕՄՕՆովները, և միայն առավոտյան մարզիչը նրան տարել է ոստիկանության բաժանմունքից, իսկ ավտոբուսի վարորդը երկար ժամանակ հիշել է այդ արարքը։

1995 թվականին Մինսկի «Դինամոյի» կազմում Տումիլովիչը մասնակցել է Հարավային Ամերիկայի շրջագայությանը, որը կազմակերպել էին Ֆրանսիայի քաղաքացին և Սալվադորի երկու քաղաքացիները՝ տպագրելով սխալներով պաստառներ և Մինսկի փոխարեն նշելով Մոսկվայի «Դինամոն»։ Սպասվում էր, որ մի քանի խաղերից հետո կազմակերպիչները վաստակած հոնորարի մի մասը կփոխանցեն խաղացողներին, սակայն Կանկունում սալվադորցիներն անհետ կորել են՝ փողով փախչելով (ֆրանսիացին ձևացրել է, թե իրեն նույնպես խաբել են), և արդյունքում երկու շաբաթ «դինամոյականները» խաղացել են փաստացի սննդի և կեցության համար։ Նույն թվականին Տումիլովիչը փորձաշրջան էր անցնում Ռոտերդամի «Էքսելսիորում», որը խաղում էր Նիդեռլանդների առաջին դիվիզիոնում, սակայն ստուգողական հանդիպումից հետո այդպես էլ պայմանագիր չկնքեց. պնդում էին, որ նա մոտ մեկ շաբաթ մնացել է «կարմիր լապտերների թաղամասում»։ Ինքը՝ Գենադին, պնդում էր, որ պարզապես ալկոհոլ է օգտագործել, ինչի համար նրան վտարել են ակումբի գտնվելու վայրից։ Շուտով Տումիլովիչը կոնֆլիկտ ունեցավ Իվան Շչեկինի հետ. «Գոմսելմաշի» դեմ խաղի ընթացքում (9:3) դարպասապահը բաց թողեց երկու գնդակ և շչեկինից առատ քննադատություն լսեց, իսկ պատասխանելու փորձի համար փոխարինվեց։ Դա դարձել է Մինսկի ակումբից ֆուտբոլիստի հեռանալու պատճառը։

### «Ենիսեյ», «Զարյա» и «Ժեմչուժինա»
1996 թվականին Տումիլովիչը կարիերան շարունակել է Ռուսաստանում և տեղափոխվել Կրասնոյարսկի «Մետալուրգ», որտեղ խաղացել է մոտ կես տարի մինչև հոկտեմբեր՝ խաղալով 11 մրցաշրջան։ Նրա խոսքով՝ այն ժամանակ սովորական էր պայմանավորված հանդիպումները. նրա թիմին հյուրընկալվելիս «սպանում էին» մրցավարները՝ ակումբից կաշառք պահանջելով։ 1997 թվականին Տումիլովիչը խաղացել է Լենինսկ-Կուզնեցկիի «Զարյա» ակումբում՝ նրա համար անցկացնելով 21 խաղ և բաց թողնելով 28 գնդակ, իսկ նրա ակումբակիցների թվում էին Ալեքսեյ Սմերտինը և Սերգեյ Կորմիլցևը, ովքեր 1997/1998 մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ հեռացել են «Ուրալան»։ Ակումբը հասել է Ռուսաստանի գավաթի 1996/1997 մրցաշրջանի 1/4 եզրափակիչ՝ Մոսկվայում 11 մետրանոցներով հաղթելով ԲԿՄԱ-ին (ոչ-ոքի՝ 0:0, 11 մետրանոցներով հաղթանակ՝ 8:7): Քառորդ եզրափակիչում «Զարյան» սեփական դաշտում 0:2 հաշվով պարտվեց Մոսկվայի «Դինամոյին», իսկ խաղից հետո վրդովված Տումիլովիչը, որն այդ ժամանակ արդեն հարբած էր, նստեց Սերգեյ Տոպորովի մեքենայի ղեկին և վթարի ենթարկվեց՝ բախվելով սյանը, բայց ոչ մի քերծվածք չստանալով։ Վթարից հետո Տումիլովիչը Տապորովին տվեց իր նոր մեքենան, իսկ ջարդվածով  որոշ ժամանակ երթևեկեց։ «Զարյայի» կազմում Ռուսաստանի առաջնության խաղերից մեկի ժամանակ Տումիլովիչը վիճաբանություն է կազմակերպել «Սատուրնի» Ռամենսկու երկրպագուների հետ, որոնք, ըստ Տումիլովիչի, նման էին տիպիկ ավազակների և խաղից հետո Տումիլովիչին սպառնում էին հաշվեհարդարով, թեև նա այլևս նրանց հետ չէր հանդիպում։

Նովոռոսիյսկի «Չեռնոմորեցում» Թումիլովիչին սկզբում դիտարկում էին որպես պոտենցիալ հիմնական դարպասապահ, սակայն նրա ծառայություններից հետագայում հրաժարվեցին Օլեգ Դոլմատովի և նրա մարզչական շտաբի հետ լուրջ կոնֆլիկտի պատճառով, որը վերածվեց մարզիչների հետ ծեծկռտուքի և նույնիսկ Դոլմատովի կնոջը «հետապնդելու» փորձի։ Ըստ Տումիլովիչի հիշողությունների, կիրակի երեկոյան, պայմանագիր կնքելու մասին ակումբի որոշումից անմիջապես առաջ, նա իր բելառուս ծանոթների հետ այցելել է «Չեռնոմորեցի» բազա և որոշել ճաշել ճաշարանում, բայց վիճել է Մինսկի սելեկցիոներ-մարզչի հետ, և այդ չարաճճիությունն ի վերջո արժեցել է նրան պայմանագիր «Չեռնոմորեցի» հետ։ Նրա հաջորդ թիմը չյորնամորյաի մեկ այլ ակումբ էր՝ Սոչիի «Ժեմչուժինան», որի կազմում Թումիլովիչը Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում իր նորամուտը նշեց 1998 թվականի ապրիլի 4 - ին՝ հյուրընկալվելով «Բալթիկայի» դեմ խաղում (1:2)։ Սոչիի «Ժեմչուժինայում» Տումիլովիչը հանդես է եկել 1998-1999 թվականներին՝ մասնակցելով 33 հանդիպման և բաց թողնելով 54 գոլ։ Ինչպես մյուս թիմերում, այնպես էլ Թումիլովիչն աչքի է ընկել մի շարք աղմկահարույց արարքներով. ակումբում գտնվելու ժամանակ նա մի անգամ լուսանկարվել է ավանակի վրա և մի փոքր ձիավարել այն, սակայն թերթերում լրագրողները հրապարակել են այդ լուսանկարը՝ հայտարարելով, թե իբր այդ ավանակով եկել է Սոչիի ակումբի մարզաբազա։

Ռուսաստանի առաջնությունում 1999 թվականի մրցաշրջանի խաղերում Տումիլովիչը բազմիցս դրսևորել է ոչ մարզական պահվածք՝ կոնֆլիկտների մեջ մտնելով խաղացողների և մարզչական շտաբի հետ, ինչպես նաև չամաչելով մեղադրել մրցավարներին կողմնակալության մեջ, ինչը վերածվել է դեղին և կարմիր քարտերի։ Այսպես, հունիսի 23-ին «Սպարտակի» դեմ արտագնա խաղում 0:4 հաշվի ժամանակ Վալերի Կեչինովի գոլից հետո նա հեռացել է խաղադաշտից՝ հանելով դարպասապահի սվիտերն ու ձեռնոցները և նետելով դրանք խոտածածկին, սակայն մեկ րոպե անց վերադարձել է միայն, որպեսզի խնդրի Կոնստանտին Լեդովսկիին փոխարինել իրեն (ինչն էլ նա արել է եզրափակիչ սուլիչից 10 րոպե առաջ՝ բաց չթողնելով ոչ մի գնդակ)։ Зիսկ ոչ սպորտային պահվածքը, որն արտահայտված է խաղադաշտից ինքնակամ հեռանալու մեջ, Տումիլովիչը խաղը դատող Նիկոլայ Իվանովից ստացավ մրցաշրջանի չորրորդ դեղին քարտը և ավտոմատ կերպով որակազրկվեց հաջորդ խաղի համար։ Հանդերձարանում խաղացողներն ու մարզիչները անկեղծ տարակուսանք էին հայտնում դարպասապահի արարքի վերաբերյալ, չնայած Տումիլովիչն ավելի ուշ ասել էր, որ թիմը անընդհատ պարտվում էր հաշվի նման տարբերությամբ, իսկ ակումբում լարված իրավիճակ էր։

Նույն թվականին «Զենիթի» դեմ հանդիպումներից մեկում նա կռվել է ակումբակից Ստանիսլավ Բոնդարևի հետ, սակայն մրցավար Գարաֆի Ժաֆյարովը որոշել է ոչ ոքի չպատժել, իսկ «Ալանիայի» դեմ խաղում, որում բազմաթիվ սեյվեր է կատարել, 2:1 հաշվի ժամանակ «Ժեմչուժինայի» դարպասին 11 մետրանոց նշանակելուց հետո հրաժարվել է կտրուկ կանգնել դարպասին և դեղին քարտ է ստացել Յուրի Բասկակովից (11 մետրանոցն ի վերջո չի կարողացել հետ մղել)։ 1999 թվականի օգոստոսին Տումիլովիչը կարող էր տեղափոխվել Հռոմի «Լացիո». ակումբի ներկայացուցիչները նույնիսկ գնացել էին Բելառուսի հավաքականի Եվրո-2000-ի ընտրական փուլի հանդիպումներին Ուելսի դեմ տանը և Շվեյցարիայի դեմ՝ հյուրընկալվելիս, իսկ Տումիլովիչը գործակալից հրահանգ էր ստացել հնարավորինս հավաքված հանդես գալ, քանի որ այդ ժամանակ նա ուներ մեկ դեղին քարտ հավաքականի կազմում։  Սակայն Շվեյցարիայի դեմ խաղի ժամանակ Տումիլովիչը հարվածել է խաղացողներից մեկի որովայնին, ինչի հետևանքով իտալական ակումբի ներկայացուցիչները հրաժարվել են համաձայնեցնել գործարքը։

### «Հապոել» - ից  մինչև «Լուչ-Էներգիա»
1999-2000 թվականներին Տումիլովիչը անվանապես համարվում էր Հայֆայի «Մաքաբի» ակումբի խաղացող, սակայն դուրս չէր գալիս հանդիպումների, քանի որ ակումբի հիմնական դարպասապահը Նիր Դավիդովիչն էր։ Դրա հետևանքով Տումիլովիչին վարձակալության են տվել Ռիշոն լե Ցիոն քաղաքի «Հապոել Իրոնի» ակումբին. նրա խաղը մեծապես օգնել է ակումբին չթռչել ավելի ցածր լիգա։ Ի սկզբանե նա ծրագրում էր կարիերան ավարտել հենց Իսրայելում, քանի որ կարծում էր, որ այնտեղ բավականին խաղաղ ֆուտբոլ է եղել, Իսկ առօրյա իրավիճակն իրեն առավել բարենպաստ էր թվում։ Սակայն անվտանգության հետ կապված խնդիրների պատճառով Բելառուսը չի համարձակվել մնալ իսրայելական թիմում։ նրա թիմի պարտություններից մեկից հետո երկրպագուները հաջորդ օրը լցրել են խաղադաշտ՝ խափանելով ֆուտբոլիստների մարզումը և ջարդել ակումբի խաղացողների գրեթե բոլոր մեքենաները. չի տուժել միայն Տումիլովիչի մեքենան։ Բացի այդ, Թումիլովիչը հազվադեպ էր խաղադաշտ դուրս գալիս Իսրայելի առաջնության խաղերում լեգեոներների համար գործող սահմանափակման պատճառով, իսկ «Հապոել Իրոնիի» նախագահն անկեղծորեն խոստովանել է, որ թիմն ի վիճակի չէ վճարել այն գումարի նույնիսկ կեսը, որը դարպասապահը պետք է ստանար նախկին պայմանագրի համաձայն։

Իսրայելից հեռանալուց հետո Թումիլովիչը դիտարկել է Կազանի «Ռուբին» տեղափոխվելու տարբերակը։ Ավելի ուշ նա տեղափոխվեց Մոսկվայի «Դինամո»՝ 2000 թվականին Վալերի Գազաևի գլխավորությամբ Ռուսաստանի առաջնությունում անցկացնելով ինը հանդիպում, որտեղ հաստատվեց խաղային կարգապահությունը. Տումիլովիչի խոսքով՝ մարզչի հասցեին ամենափոքր ռեպլիկի համար, ի պատասխան նրա արտահայտությունների, խոշոր տուգանք էր նախատեսված։ Միևնույն ժամանակ, նրա ակումբային վիճակագրությունը վատթարացել է. մոսկովյան թիմի կազմում Տումիլովիչը սկսել է ավելի հաճախ սխալվել, և նրա հետ պայմանագիրը չի երկարաձգվել, իսկ «Ռուբին» տեղափոխվելու փորձը ձախողվել է կազանյան թիմի ֆինանսական միջոցների սղության պատճառով։ Տումիլովիչը կարիերան շարունակել «Ռոստսելմաշում», որտեղ 2001-2002 թվականներին անցկացրել է 10 խաղ. մարզիչ Անատոլի Բայդաչնի մասին նա բարձր է արձագանքել, գնահատելով նրա ցանկությունը առավելագույն արդյունքի հասնելու համար, բայց գիտակցելով, որ խաղացողները չեն կարող երաշխավորված տալ այն։ Երկու անգամ Թումիլովիչին հրավիրել են Դոնեցկի «Շախտյոր», սակայն նա այդպես էլ չի տեղափոխվել այնտեղ՝ ի սկզբանե որոշելով, որ բանակցությունները արգելափակել է Բայդաչնին։ «Ռոստովից» Տումիլովիչը փորձել է տեղափոխվել «Պորտսմուտ» կամ «Վեստ Հեմ Յունայթեդ», սակայն առաջին դեպքում Հարրի Ռեդնապը Տումիլովիչի ժամանումից երեք օր առաջ ձեռք է բերել Յոշիկացու Կավագուտիին՝ Տումիլովիչին պարզ հասկացնելով, որ հետաքրքրված չէ Բելառուսի ծառայություններով, իսկ երկրորդ դեպքում «մուրճերով խփողները» Տումիլովիչի փոխարեն ձեռք են բերել Դևիդ Ջեյմսին։ 2002-2004 թվականներին Տումիլովիչը խաղացել է բելգիական «Անտվերպենում», որտեղ նրան օգնել են տեղափոխվել գործակալները, սակայն թիմում չի ամրապնդվել։ Նրա կարծիքով՝ իր առջև ընտրություն է դրվել երկար մնալ «Անտվերպենում» կամ անմիջապես հեռանալ ակումբից։

2004-2006 թվականներին Տումիլովիչը հանդես է եկել Վլադիվոստոկի «Լուչ-Էներգիայի» կազմում։ Որոշ ժամանակ նա ձեռնպահ է մնացել ալկոհոլ օգտագործելուց, իսկ թիմում պահել է այն բանի շնորհիվ, որ նրան ֆինանսական մեծ աջակցություն է ցուցաբերել Պրիմորիեի երկրամասի ղեկավարությունը՝ նահանգապետ Սերգեյ Դարկինի գլխավորությամբ, սակայն ավելի ուշ նա լքել է թիմը թռիչքների վախի պատճառով և ժամանակային գոտիներին հարմարվելու մշտական անհրաժեշտության պատճառով։ 2006 թվականի դեկտեմբերի 16-ին նա երեք տարվա պայմանագիր է կնքել Մինսկի «Դինամոյի» հետ, սակայն արդեն մեկ տարի անց ավարտել է այնտեղ խաղային կարիերան։ Հրաժեշտի հանդիպումն անցկացրել է 2008 թվականի հուլիսի 19-ին Մինսկի «Դինամոյի» կազմում Լևերկուզենի «Բայեր»-ի դեմ խաղում (2:2)՝ խաղալով մեկնարկային 10 րոպե (նույն հանդիպումը հրաժեշտի էր Ալեքսանդր Խացկևիչի համար)։

## Կարիերան հավաքականներում
### ԽՍՀՄ
Հանդես է եկել ԽՍՀՄ պատանեկան հավաքականներում. 1989-1990 թվականներին եղել է Թել Ավիվի միջազգային մրցաշարում U-18 հավաքականի հայտացուցակում, որը հաղթել է մրցաշարում (դարպասում հիմնականում կանգնած էր Ալեքսանդր Պոմազունը)։ Պատանեկան հավաքականի կազմում խաղացել է Իտալիայի թիմերի դեմ, որտեղ արդեն հանդես է եկել Ռոբերտո Բաջոնի, Պորտուգալիայի հավաքականը՝ Լուիշ Ֆիգուի, իսկ ԱՄՆ-ը՝ Բրեդ Ֆրիդելի հետ։ 1991 թվականին Տումիլովիչը, որը զորակոչվել էր բանակ և խաղում էր Մինսկի «Դինամոյի» դուբլում, շտապ կանչվել է ԽՍՀՄ U-19 հավաքական՝ 1991 թվականին Պորտուգալիայում կայանալիք Աշխարհի առաջնությունում խաղալու համար, քանի որ վնասվածքներ ստացան ինչպես Ալեքսանդր Պոմազունը, այնպես էլ նրա դուբլը՝ Անդրեյ Նովոսադովը։ Զորամասը թույլ չտվեց Թումիլովիչին, և նա, արդյունքում, փախել էՄոսկվա, և այնտեղից ԽՍՀՄ հավաքականի մարզիչ Գենադի Կոստիլևի օգնությամբ նա իրեն պորտուգալական վիզա է տվել և թռել է ազգային հավաքականի գտնվելու վայրը։ Ոչ մի հանդիպում չխաղալով՝ նա դարձավ աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ ԽՍՀՄ վերադառնալուց հետո նա, այնուամենայնիվ, զորակոչվել է բանակ, բայց ծառայել է ընդամենը մեկուկես ամիս, պահպանելով պահեստները Մինսկի մոտ, իսկ հետո Մինսկի «Դինամոյից» պահանջել է հասնել նրան, որ իրեն հեռացնեն պահեստից։

### Բելառուս
#### Դեբյուտային հանդիպումներ
Բելառուսի հավաքականի կազմում Տումիլովիչը նորամուտը նշել է 1998 թվականի հունիսի 7-ին Մինսկում Լիտվայի դեմ խաղում, որն ավարտվել է բելառուսների «չոր հաղթանակով՝ 5:0 հաշվով՝ դուրս գալով երկրորդ խաղակեսում։ Իր կարիերայի ընթացքում նա բաց է թողել 40 գնդակ, այդ թվում՝ երկուսը՝ 11 մետրանոցից, առաջինը՝ 11 մետրանոցից, նա բաց է թողել 1999 թվականի մարտի 31-ին Ֆիլիպպո Ինձագիի կողմից Իտալիայի դեմ Եվրո-2000-ի ընտրական փուլի խաղում (11 մետրանոց՝ Անտոնիո Կոնտեի դեմ խախտման համար), ավարտվել է ոչ-ոքի՝ 1:1, իսկ երկրորդ գոլը՝ 2002 թվականի մայիսի 17-ին LG գավաթի խաղարկությունում Ռուսաստանի դեմ խաղում Անդրեյ Սոլոմատինից (հանդիպումն ավարտվել է ոչ-ոքի՝ 1:1 հիմնական ժամանակում, իսկ 11 մետրանոց հարվածաշարում Տումիլովիչը հետ է մղել հարվածները Դմիտրի Խոխլովի, Յուրի Նիկիֆորովի, Սերգեյ Սեմակի և Ռուսլան Պիմենովի կատարմամբ)։ Տումիլովիչը բազմիցս կոնֆլիկտների մեջ է մտել հակառակորդի խաղացողների հետ, եթե նրան թվացել է, թե տեղի է ունեցել կամ կոպիտ խաղ, կամ սիմուլյացիա։ Նրա խոսքով՝ 1999 թվականին Իտալիայի դեմ խաղում, երբ Անտոնիո Կոնտեն վաստակեց 11 մետրանոցը, նա հրեց նրան մեջքից՝ դրանով իսկ տեղեկացնելով, որ Կոնտեի անկումը համարում է տուգանային սիմուլյացիա, իսկ Շվեյցարիայի դեմ խաղերից մեկում Ստեֆան Շապյուիզաի խաղից հետո արմունկով հարվածեց դեմքին այն բանի համար, որ նա երկու անգամ փորձել է ուղիղ ոտքով գնալ իր դեմ և «հարվածել ոսկորին»։ Բացի այդ, Թումիլովիչի խոսքով, Եվրո-2000-ի ընտրական փուլի Չեխիայի դեմ խաղում նա ապտակել է Պավել Նեդվեդին, որին անվանել է «ստոր տիպ»։

#### 2002 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրություն
Էդուարդ Մալոֆեևի գլխավորությամբ նրա հավաքականը պայքարում էր ՈՒԵՖԱ-ի 5-րդ գոտու ընտրական խմբում Կորեայում և Ճապոնիայում կայանալիք Աշխարհի առաջնությանը մասնակցելու համար։ Տումիլովիչի խոսքով՝ Մալոֆեևը շատ սնահավատ մարդ էր. ամեն օրվա սկզբում նա սեղմում էր հյուրանոցում հավաքվող հավաքականի խաղացողների ձեռքը և ստիպում նրանց ուղիղ նայել նրա աչքերի մեջ, թույլ չէր տալիս հավաքականի վարորդին հետ հանձնել, եթե ավտոբուսում թիմը նստած էր, և ստիպում էր նրան շրջվել։ Մալոֆեևը հավաքական էր հրավիրել մերսող Վիկտոր Ժակովկոյին, ով զբաղվում էր թիմի հոգեբանական պատրաստվածությամբ և իր հիշարժան կերպարի շնորհիվ միստիկ մթնոլորտ էր ստեղծում հավաքականում. Ժակովկոն երկար մորուք էր հագնում և զբաղվում էր ոչ ավանդական բժշկությամբ, ինչի հետևանքով շատերը նրան անվանում էին էքստրասենս, իսկ ինքը արժանացել է «Շաման» և «Մորուք» չգրված մականուններին։ Ուկրաինայի դեմ ընտրական փուլի առաջին խաղի նախօրեին (2001 թվականի մարտի 24) Մալոֆեևը նույնիսկ առակ է պատմել Հուդայի դավաճանության մասին և ակնարկել, որ Բելառուսի հավաքականի անհաջողության դեպքում մեղավորին կհեռացնեն թիմից։

Ուկրաինայի դեմ առաջին խաղն ավարտվեց զրոյական ոչ-ոքի, իսկ սեպտեմբերի 1-ին կայացած երկրորդ խաղում Ուկրաինան հաղթեց 2:0 հաշվով. խաղից դուրս մնացին Վալենտին Բելկևիչը և Ալեքսանդր Խացկևիչը, Չնայած երկու խաղացողներն էլ, ուկրաինացիների գնահատմամբ, ավելի լավ տեսք ունեին, քան հանդիպման մյուս Բելառուս խաղացողները։ Տումիլովիչը պատասխան խաղում չէր խաղացել, քանի որ Նորվեգիայի դեմ նախորդ խաղում (1:1) կարմիր էր ստացել այն անհամաձայնության համար, որ մրցավարը հաշվել էր Ջոն Կարյուի գոլը. Նրա խոսքով՝ մրցավարն այդ խաղում միտումնավոր անտեսել է նորվեգացիների կողմից ցանկացած ուժային հնարք Ինչպես Տումիլովիչի, այնպես էլ նրա թիմի հասցեին։ Տումիլովիչը նաև պնդում էր, որ իր համար Ուկրաինայի դեմ խաղին չմասնակցելը թեթևացում էր, բայց միևնույն ժամանակ Բելկևիչի և Խացկևիչի վտարումը համարում էր հոկտեմբերի 6-ին Ուելսից 0:1 հաշվով կրած պարտության և անցումային խաղերին Բելառուսի Չմասնակցելու պատճառներից մեկը։

Ուկրաինայից և Ուելսից կրած պարտությունները բելառուսական թիմին արժեցել են խմբում 2-րդ տեղը և անցումային խաղերի ելքը. այն խմբում զբաղեցրել է ամփոփիչ 3-րդ տեղը՝ առաջ թողնելով ուղիղ ուղեգիր նվաճած Լեհաստանին և անցումային խաղերում հայտնված Ուկրաինային։ Չնայած հավաքականի անհաջողությանը, նույն 2001 թվականին Տումիլովիչն արժանացել է Բելառուսի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստի մրցանակին։ 2002 թվականի մայիսին Տումիլովիչը Բելառուսի թիմի հետ նվաճել է LG գավաթը, որն անցկացվել է Մոսկվայում. կիսաեզրափակչում նա օգնել է Բելառուսի հավաքականին 11-մետրանոցներով հաղթել մրցաշարի տերերին, հետխաղյա 11 մետրանոցների շարքում հետ մղելով միանգամից չորս 11 մետրանոց, իսկ եզրափակչում «զրոյական հաշվով» պաշտպանեց Ուկրաինայի դեմ խաղում (հաղթանակ 2:0)։

#### Հակամարտություն Շանտալոսովի հետ
Հավաքականի կազմում ելույթների ժամանակ Գենադի Տումիլովիչը լուրջ կոնֆլիկտ է ունեցել մեկ այլ դարպասապահի՝ Վալերի Շանթալոսովի հետ։ 1998 թվականին Շվեյցարիայի դեմ խաղից առաջ հավաքականի գտնվելու վայրից հեռացավ դարպասապահ Անդրեյ Սացունկևիչը, և մեկնարկային կազմում դարպասապահի պաշտոնի համար երկու թեկնածություն մնաց. խաղից մեկ օր առաջ հենց Տումիլովիչը ժամանեց հավաքականի գտնվելու վայրը։ Շանտալոսովին գերադասել են Տումիլովիչին, թեև բելառուսները պարտվել են 0:1 հաշվով, իսկ Շանտալոսովին ավելի ուշ սկսել են սպառնալից հաղորդագրություններ ստանալ և պահանջել հեռանալ հավաքականից։ Հետագայում Եվրո-2004-ի ընտրական փուլում Բելառուսի հավաքականը 8 խաղերից 7-ում պարտվել է՝ միակ հաղթանակը տանելով Մոլդովայի նկատմամբ։ 2003 թվականի հունիսի 11-ին Տումիլովիչը կանգնած էր դարպասի վրա Ավստրիայի դեմ խաղում, որում բելառուսները չոր հաշվով ջախջախվեցին 0:5-դարպասապահը բաց թողեց մի քանի անկեղծ ծիծաղելի գոլ։ Տումիլովիչի խոսքով՝ ինքը մեծ հարգանքով է վերաբերվել Մալոֆեևին, բայց փաստել է, որ հավաքականի մարզիչն իրեն հնարավորինս ոչ ադեկվատ է պահել խաղի ընթացքում՝ հավաքի հրավիրելով միանգամից երեք դարպասապահի, ազատ արձակելով փաստացի երկրորդ կազմը, հրաժարվելով փոխել Տումիլովիչին խաղի ընթացքում (չնայած նա խնդրել էր փոխարինել) և խաղացողներին մեղադրելով խաղը հանձնելու մեջ։

Եվրո-2004-ի ընտրության ժամանակ մի անգամ Շանթալոսովը նայեց բազա՝ երամներով, որտեղ խաղացողները հանգստանում էին և թղթախաղ խաղում։  Ավելի ուշ Վալերին հայտարարել է, որ Տումիլովիչը նկատել է իրեն և, իբր, կտտանքների է ենթարկել Բելառուսի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի ղեկավարությանը՝ Շանտալոսովին մեղադրելով հավաքականի մի քանի պայմանավորված խաղեր կազմակերպելու մեջ. ըստ Շանթալոսովի, Թումիլովիչը շփոթվել է ամսաթվերի, կաշառքների և հակառակորդների չափերի մեջ, ինչի հետևանքով պայմանավորված հանդիպումների պատմությունը հորինվածք է թվացել։  Շանտալոսովն ինքը փորձել է Տումիլովիչին մեղադրել պայմանավորված հանդիպումներ կազմակերպելու մեջ, բայց Տումիլովիչը հերքել է բոլոր մեղադրանքները և ասել է, որ հավաքականում ոչ ոք մոտ չի շփվել Շանթալոսովի հետ։ Ավելի ուշ Տումիլովիչի կողմը կանգնեց «Պրեսբոլ» թերթի խմբագիր Վլադիմիր Բերեժկովը, ով 2005-ին հրապարակեց Տումիլովիչի և Շանտալոսովի զրույցներից մեկի ձայնագրությունը և դա ներկայացրել է որպես խաղացողներին կաշառելու փորձ, ինչպես նաև Շանտալոսովին ցույց է տվել թերթի դեռևս չհրապարակված համարի դասավորությունը՝ խոսակցության տպագրությամբ։ Բերեժկովին ձերբակալել են այն բանից հետո, երբ նա Շանտալոսովից գումար է պահանջել նյութերը չհրապարակելու երաշխիքի դիմաց, սակայն Բերեժկովի դեմ քրեական գործ չի հարուցվել շանտաժի մեղադրանքով։ Հավաքականի ֆուտբոլիստները հանդես են եկել Շանթալոսովի կողքին՝ Տումիլովիչին անվանելով ոչ ադեկվատ գործողությունների ընդունակ մարդ։

Պաշտոնապես պայմանավորված խաղերի հետ կապված մեքենայությունների կազմակերպման ողջ մեղքը բարդել են Բերեժկովի վրա, իսկ «Սպորտ Էքսպրեսի» բելառուսական խմբագրությունում ներողություն են հրապարակել Տումիլովիչի հասցեին, քանի որ Շանտալոսովի բոլոր մեղադրանքները մերկապարանոց բնույթ են կրել և չեն հաստատվել ապացույցներով։ Այնուամենայնիվ, Շանթալոսովն ու Տումիլովիչը չեն հաշտվել. Վիտալին հետագայում անհաջող ներողություն է պահանջել Գենադիից զրպարտության համար։ Սկանդալին նոր ընթացք է տրվել 2007 թվականին, երբ Շանթալոսովի դեմ քրեական գործ է հարուցվել պայմանավորված խաղեր կազմակերպելու փաստով. նրան մեղադրում էին Եվրո-2004-ի ընտրական փուլի վերջին երկու տուրերում Չեխիայի և Մոլդովայի դեմ խաղերը «սլացնելու» մեջ։ Սակայն 2008 թվականին այն փակվել է, իսկ Շանտալոսովի վրայից հանվել են բոլոր մեղադրանքները՝ հետագայում, այնուամենայնիվ, արգելելով նրան աշխատել Բելառուսի տարածքում։ Մեկնաբանելով պայմանավորված հանդիպումների փաստերը՝ Տումիլովիչը հերքել է հավաքականի որևէ պայմանավորված հանդիպում կազմակերպելու բոլոր մեղադրանքները, սակայն հայտարարել է, որ երեք ամսվա ընթացքում «անձնական օգտագործման համար» ձայնագրել է Շանթալոսովի հետ խոսակցությունները այն մասին, որ Գենադիի անունը «լուսավորվել է իբր այդ խաղերը հանձնելու մեջ»։ Ընդ որում, Տումիլովիչը ոստիկանություն դիմում չի գրել և Շանտալոսովի դեմ ցուցմունք չի տվել։

Բելառուսի հավաքականի կազմում վերջին խաղը Գենադի Տումիլովիչը անցկացրել է 2004 թվականի փետրվարի 18-ին Ահնայում՝ Կիպրոսի դեմ խաղում (հաղթանակ՝ 2:0)։ Ընդհանուր առմամբ նա մասնակցել է 32 հանդիպման՝ բաց թողնելով 39 գոլ, ստանալով 5 դեղին քարտ և մեկ կարմիր քարտ։

## Ձեռքբերումներ
### Թիմային
* Բելառուսի Չեմպիոն (3)` 1993/94, 1994/95, 1995
* Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝ 1992/93
* Բելառուսի գավաթակիր՝ 1994
* Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի հաղթող՝ 2005

### Անձնական
* Բելառուսի 2001 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստ

## Ելույթների վիճակագրություն
### Ակումբային
*Статистика приводится в соответствии с FootballFacts.ru*

### Հավաքականում

**Ընդհանուր՝ 32 խաղ / 40 բաց թողած գոլ, 13 հաղթանակ (այդ թվում՝ 1 հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարում), 5 ոչ-ոքի, 14 պարտություն**։

## Մարզչական կարիերա
2007 թվականին Տումիլովիչը զբաղեցրել է Մինսկի «Դինամոյի» դարպասապահների խաղացող մարզչի պաշտոնը, չնայած ավելի վաղ քիչ հավանական էր համարում դարպասապահների մարզչի իր կարիերան որպես այդպիսին։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 17-ին նշանակվել է ակումբի մարզական տնօրեն։ 2009 թվականի ապրիլի 30-ին ԲՖՖ-ի կարգապահական կոմիտեն տուգանել է Տումիլովիչին 1,4 միլիոն բելառուսական ռուբլով և որակազրկել նրան 4 խաղով այն բանի համար, որ Բելառուսի առաջնության 4-րդ տուրի Մինսկի «Դինամոյի» և «ԲԱՏԷ»-ի միջև կայացած խաղում Տումիլովիչն արձագանքել է մրցավար Ալեքսեյ Կուլբակովին՝ օգտագործելով անպարկեշտ հայհոյանք։ Շուտով Տումիլովիչը հեռացավ տնօրենի պաշտոնից՝ չընդունելով այն կոշտ շրջանակները, որոնցում անհրաժեշտ էր հարցազրույց տալ։

2011 թվականից նա աշխատել է որպես մարզիչ «Պիտեր» ակումբում, որը պաշտոնապես համարվում էր ԿՖԿ մակարդակի թիմ, որտեղ խաղում էին «Զենիթի» հիմնական կազմում չհայտնված երիտասարդ խաղացողները։ Ղեկավարության սահմանափակ ռեսուրսների պատճառով ակումբը փաստացի մեկ տարի է գոյատևել։ 2013 թվականի հուլիսին Թումիլովիչը դարձավ «Լուչ-Էներգիայի» դարպասապահների մարզիչը և նույնիսկ ընդգրկվեց 2014 թվականի ֆուտբոլի ազգային լիգայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի հայտացուցակում՝ ակումբի հիմնական դարպասապահ Ալեքսանդր Դովբնյաի վնասվածքի պատճառով։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ից մինչև 2018 թվականի հունիսի 9-ը աշխատել է «Տոսնո» ակումբի դարպասապահների մարզիչ, որտեղ է նրան հրավիրել թիմի գլխավոր տնօրեն Վյաչեսլավ Մատյուշենկոն։ Տումիլովիչը, որը նաև մարզիչ-մեթոդիստի պաշտոն էր զբաղեցնում ակումբի երիտասարդական թիմում, բազմիցս վրդովմունք է հայտնել այն փաստի կապակցությամբ, որ ոչ ոք չի ֆինանսավորում թիմին, և որ ծնողներն իրենք են ձեռք բերել քոլեջի ուսանողների սարքավորումները, իսկ որոշ Դուրս գրված ֆուտբոլային գնդակներ ստացել են Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթից»։ Նա նաև պնդել է, որ ակումբի անհետացումը կանխատեսել էր կատարվածից դեռ «երկու-երեք տարի» առաջ, սակայն այդ հարցազրույցները մամուլում չեն հայտնվել։

2019 թվականին նա աշխատել է որպես դարպասապահների մարզիչ Ռուսաստանի լողափնյա ֆուտբոլի «Կրիստալ» թիմում՝ Անջելո Շիրինցիի շտաբում և Բելառուսի լողափնյա ֆուտբոլի ազգային հավաքականում (որպես Նիկոլաս Ալվարադոյի օգնական)։ Այդ տարի Պարագվայում կայացած աշխարհի առաջնությունում Բելառուսի հավաքականը խմբում գրավեց 3-րդ տեղը՝ վճռորոշ խաղում պարտվելով Ռուսաստանին 3:5 հաշվով, իսկ ոչ-ոքի՝ 3:3 հաշվով, Թումիլովիչին հեռացրեց մրցավար Ջոնի Մատտիկոլին՝ իր հասցեին վիրավորանքներ հնչեցնելու համար։ Բելառուսի հավաքականից վերջնականապես հեռացել է 2020 թվականի հուլիսին՝ «Կրիստալ» - ում զբաղվածության պատճառով, ինչը նրան թույլ չի տալիս համատեղել աշխատանքը ակումբում և հավաքականում, և հրաժարվել է պայմանագիրը երկարաձգելուց։

2021 թվականի փետրվարի 17-ին Գենադի Թումիլովիչը վեց րոպե խաղաց «Կրիստալ» թիմի կազմում դարպասապահի դիրքում Սանկտ Պետերբուրգի լողափնյա ֆուտբոլի առաջնության 3-րդ տուրի փակ խաղում բարձրագույն լիգայի դեբյուտանտ «Նևայի» դեմ խաղում (հաղթանակ 4:3) Տիմոֆեյ Գուսևի հեռացման կապակցությամբ։

## Անձնական կյանք
### Ընտանիք
Կինը` Ժաննան, ազգությամբ բելառուս է Սոչիից։ Որդին՝ Դանիելը (ծնվել է 2000 թվականի մայիսի 10-ին Ռամատ Գանայում), խաղում է «Կրիստալ» լողափային ֆուտբոլային ակումբում և ունի Ռուսաստանի քաղաքացիություն։

### Կռվարարի հեղինակությունը
Տումիլովիչին ամրագրվել է սկանդալային իմիջը մի շարք ռեզոնանսային արարքների և նհայտարարությունների շնորհիվ. երկրպագուների, մրցավարների և մարզիչների հետ լեզվակռիվներից մինչև լուրջ բախումներ և ծեծկռտուքներ, որոնք հաճախ ներառում են ալկոհոլ օգտագործելը։ Նման դեպքեր տեղի են ունեցել դեռ այն ժամանակ, երբ Տումիլովիչը խաղում էր մանկապատանեկան թիմերում. ըստ մանկական մարզիչ Յուրի Պիշնիկի հուշերի՝ Տումիլովիչը պատանեկության տարիներին «տարբեր բաներով էր զբաղվում»՝ պերեստրոյկայի ժամանակ զբաղվելով ձեռնարկատիրական գործունեությամբ, այդ թվում՝ դաստիարակչուհիներին պահպանակներ վաճառելով։ 1991 թվականին ֆրանսիական մամուլին տված հարցազրույցներից մեկում Տումիլովիչը հայտարարեց «Ես վերակառուցմանը», որը դարձավ թերթի ամբողջ հոդվածի անվանումը և գրավեց ՊԱԿ-ի աշխատակիցների ուշադրությունը։ ԽՍՀՄ փլուզման ժամանակ Տումիլովիչը նախատեսում էր մրցաշարերից մեկի ավարտին մնալ Ֆրանսիայում, սակայն ՊԱԿ-ի բարձրաստիճան աշխատակիցներից մեկի սպառնալիքների ներքո ստիպված էր հրաժարվել այդ ծրագրերից։ Նա թերահավատորեն էր վերաբերվում այն օրերին Մինսկի «Դինամոն» ներքին օրգանների հետ կապելու գաղափարին, քանի որ այն խաղացողներին, ովքեր խաղում էին տիտղոսի համար, այդ ժամանակ շատ քիչ էին վարձատրվում։

Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնության մրցավարները Տումիլովիչի հետ հանդիպումները դատելու անկեղծ վախ էին հայտնում՝ կապված նրա մշտական բանակցությունների և անհատական անցումների հետ, չնայած այն հանգամանքին, որ նա հաճախ նախազգուշացումներ էր ստանում և նույնիսկ հեռանում։ Այսպես, Յուրի Բասկակովը «Ժեմչուժինայի» տնային հանդիպումներից մեկից առաջ թեթևացած ընդունել է այն լուրը, որ Տումիլովիչը բաց է թողնում հանդիպումը։ Ինքը՝ դարպասապահը քննադատաբար և կտրուկ տոնով խոսեց 1990-ականներին Ռուսաստանի առաջնությունում մոսկովյան թիմերի գերիշխանության մասին՝ պնդելով, որ նրանց բարձր տեղերը հիմնավորված են ոչ այնքան որակյալ խաղով, որքան մրցավարների վրա բացահայտ ազդեցությամբ։ Մրցավարների նկատմամբ նրա բացասական վերաբերմունքը, նրա խոսքով, մշակվել է դեռ Մինսկի մարզադպրոցում, սակայն 2000-ականների սկզբին Տումիլովիչը որոշել է դադարեցնել մրցավարների հետ վեճերը. դրա վրա մասամբ ազդել է նաև նրա կողմից իր կարիերայում իրադարձությունների վերանայումը և Մոսկվայի «Դինամոն» մարզող Վալերի Գազզաևի կողմից նման գործողությունների համար մեծ տուգանքները։ Ինքը` Տումիլովիչը, ասում էր, որ ոչ որակավորված մրցավարներից վատն էին միայն ֆուտբոլային դաշտում ծածուկ հարվածները։

### Ալկոհոլի հետ կապված խնդիրներ
Տումիլովիչը հայտնի էր նաև նրանով, որ իր խաղային կարիերայի ընթացքում՝ 1991-1998 թվականներին, հաճախ էր ալկոհոլ օգտագործում։ Առաջին անգամ նա  «100 գրամ է ընդունել» 1991 թվականին Մինսկի «Դինամոյի»՝ «Վերդերի» դեմ եվրագավաթային խաղից առաջ։ Ալկոհոլի հանդեպ նրա սերը շուտով հայտնի դարձավ հետխորհրդային տարածքի ֆուտբոլային աշխարհին, չնայած Մինսկի «Դինամոյում» մարզիչ Իվան Շչեկինը հաճախ աչք էր փակում դրա վրա՝ իր համար գլխավոր համարելով թումիլովիչի ելույթները խաղերում։ Ըստ Տումիլովիչի հիշողությունների, մի անգամ նա նույնիսկ փորձել է խաղալ հոկեյի դարպասապահի դիրքում՝ զինամթերքը վերցնելով Մինսկի «Դինամոյի» դարպասապահ Ալեքսանդր Գավրիլենկից և հանպատրաստից չմուշկները (կոշիկի ժանյակներով կապված) Օլեգ Ռոմանովից, բայց առաջին իսկ մարզումից հետո նա մեծ դժվարությամբ հեռացավ խաղադաշտից։ Տումիլովիչի խոսքով՝ դարպասին նետվելիս շատ վախեցել է։ Այս պատմությունը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ նա նշում էր Մինսկի «Դինամոյի» հոկեյի չեմպիոնությունը և, ալկոհոլ ընդունելով, դուրս եկավ սառույցի վրա։ 1995 թվականին Հարավային Ամերիկայում շրջագայության ժամանակ, Մինսկի «Դինամոյի» մարզչական շտաբի անդամ Եվգենի Կուզնեցովի խոսքով, Տումիլովիչը ոչ միայն «հարբած շրջում էր հյուրանոցում», այլև ոտնձգություն էր կատարում կանանց նկատմամբ։

Տումիլովիչը փորձեց ծածկագրվել դեռ 18 տարեկան հասակում, Բայց այդպես էլ չհամարձակվեց դա անել, իսկ 1993 թվականին, հազիվ նշանակվելով ընդունելության, շուտով անմիջապես հրաժարվեց խորհրդակցություններից՝ որոշելով, որ իրավիճակը դեռ այդքան էլ տխուր չէ։ Նա հաճախ էր ուշանում ուսումնամարզական հավաքներից՝ միաժամանակ համոզելով մարզիչներին, որ միևնույն է, իր առավելագույնը ցույց կտա խաղում։ 1997 թվականին, Ռուսաստանի Գավաթի քառորդ եզրափակչի խաղից հետո տեղի ունեցած ավտովթարից հետո, Թումիլովիչը հրաշքով ողջ մնաց, բայց խոստացավ ալկոհոլ խմել նախքան մեքենա վարելը, իսկ 1998 թվականի Ռուսաստանի առաջնությունից հետո նա վերջապես դադարեց խմել-Մարգարիտ մարզիչ Անատոլի Բայդաչնին նրան ուղարկեց նարկոլոգի մոտ, ով օգնեց Թումիլովիչին վերջապես հաղթել ալկոհոլային կախվածությունը, իսկ Տումիլովիչն ասում էր, որ կախվածությունից ազատվելուց հետո նրա մոտ ուժեղացել է խաղալու ցանկությունը։ Սակայն ավելի ուշ նա նշել է, որ իր խաղից «ինչ-որ կայծ» է անհետացել և հայտնվեց մանդրաժը, ինչը ծայրաստիճան բացասական ազդեցություն ունեցավ ելույթների որակի վրա։ Նրա խոսքով՝ «կոդավորվելուց» հետո որոշ ժամանակ անքնություն և գերլարում է ունեցել։

### Հանրային դիրքորոշում
Տումիլովիչի խոսքով՝ միակ անգամ նա Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի հետ հանդիպել է 1990-ական թվականներին բազայում՝ ոհմակներով. հանդիպումից մեկ շաբաթ առաջ բազայում վերանորոգում են կազմակերպել՝ մեծ թվով թիկնապահներ տեղակայելով, իսկ ինքը Լուկաշենկոն կոչ է արել հավաքականի խաղացողներին «խաղալ և ցուցադրել»՝ սահմանափակվելով նյութական օգնության մասին «ինչ-որ բան, մի օր» արտահայտությամբ, քանի որ ֆինանսների մեծ մասը գնում էր հոկեյի հավաքականի պահպանման համար։ 2020 թվականին Տումիլովիչը դատապարտել է ՕՄՕՆ-ի աշխատակիցների կողմից Բելառուսում հակակառավարական ցույցերի մասնակիցների ծեծը և հրապարակավ հրաժարվել է աջակցել Լուկաշենկոյին գալիք նախագահական ընտրություններում։

Տումիլովիչի կարծիքով՝ սպորտը միակ ոլորտն է, որի շնորհիվ Բելառուսի մասին կարող են ինչ-որ բան իմանալ, սակայն նա քննադատաբար է արտահայտվել բելառուսական սպորտի զարգացման մասին՝ նշելով, որ ֆեդերացիաները ղեկավարում են սպորտի հետ կապ չունեցող մարդիկ։ 2007-ի սկզբին «Սալիդարնասց» թերթին տված հարցազրույցում նա թերահավատորեն գնահատեց երկրում ֆուտբոլի զարգացման մակարդակը՝ նշելով նոր մարդկանց և հետաքրքիր մարդկանց բացակայությունը, ինչպես նաև խաղացողների, մարզիչների և ֆունկցիոներների հոգեբանության լուրջ խնդիրները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Անտվերպենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բելառուսի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Դինամո Մինսկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Դինամո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռոստովի ֆուտբոլիստներ