Օպտիկական սկավառակակիր

300px|մինի|աջից|CD-RW/DVD-ROM համակարգչային սկավառակ։
300px|մինի|աջից|Արտաքին Apple ՈՒՍԱ-ի SuperDrive-ը։
300px|մինի|աջից|Շարժական ներքին Lenovo UltraBay բարակ տիպի սկավառակակիր
**Օպտիկական սկավառակակիր** կամ **ՕՍՍ**, էլեկտրամեխանիկական սարք՝ օպտիկական սկավառակներից տեղեկատվություն լազերի միջոցով կարդալու և (շատ ժամանակակից մոդելներում) ձայնագրելու համար կենտրոնում անցք ունեցող պլաստիկ սկավառակի տեսքով (CD, DVD): և այլն)։

Մշակվել է Philips-ի և Sony-ի կողմից 1970-ականների վերջին, սկզբնապես ձայնասկավառակներ կարդալու համար, որպեսզի վերացվի սկավառակի ձևաչափից և տեսակից, առօրյա կյանքում կոչվում է սկավառակի ընդհանուր անվանում՝ լրատվամիջոցներից տեղեկատվություն կարդալու սկզբունքի համաձայն։

Օպտիկական սկավառակն ինքնին կարող է լինել կառուցվածքի մի մաս՝ որպես ավելի բարդ սարքավորումների մաս (օրինակ՝ սպառողական DVD նվագարկիչ) կամ կարող է արտադրվել որպես անկախ սարք՝ ստանդարտ կապի միջերեսով (PATA, SATA, USB), օրինակ. , համակարգչում տեղադրելու համար։

## Պատմություն
Առաջին լազերային սկավառակը, որը ցուցադրվել է 1972 թվականին, եղել է Laservision 12 դյույմանոց տեսասկավառակը։ Տեսաազդանշանը պահվում էր որպես անալոգային ձևաչափ, ինչպես տեսաերիզը։ Առաջին թվային ձայնագրված օպտիկական սկավառակը 5 դյույմանոց ձայնագրված կոմպակտ սկավառակ էր (CD) միայն կարդալու ձևաչափով, որը ստեղծվել էր Sony-ի և Philips-ի կողմից 1975 թվականին։

Ջնջվող օպտիկական սկավառակների առաջին կրիչները հայտարարվել են 1983 թվականին Matsushita-ի (Panasonic), Sony-ի և Kokusai Denshin Denwa-ի (KDDI) կողմից [59]: Sony-ն ի վերջո թողարկեց առաջին կոմերցիոն ջնջվող և վերագրանցելի 5+1⁄4 դյույմանոց օպտիկական սկավառակը 1987 թվականին, երկկողմանի սկավառակներով, որոնք կարող են պահել 325 ՄԲ յուրաքանչյուր կողմում։

CD-ROM-ի ձևաչափը մշակվել է Sony-ի և Denon-ի կողմից, որը ներկայացվել է 1984 թվականին, որպես Compact Disc Digital Audio-ի ընդլայնում և հարմարեցված ցանկացած տեսակի թվային տվյալներ պահելու համար։ CD-ROM-ի ձևաչափն ունի 650 ՄԲ պահեստային հզորություն։ Նաև 1984 թվականին Sony-ն ներկայացրեց LaserDisc տվյալների պահպանման ձևաչափը՝ 3,28 ԳԲ տվյալների ավելի մեծ հզորությամբ։

1992 թվականի սեպտեմբերին Sony-ն հայտարարեց MiniDisc ձևաչափը, որը պետք է համատեղեր ձայնասկավառակների հստակությունը և ձայներիզների չափսերի հարմարավետությունը։ Ստանդարտ հզորությունը պահում է 80 րոպե ձայն։ 2004 թվականի հունվարին Sony-ն բացահայտեց արդիականացված Hi-MD ձևաչափը, որը մեծացրեց տարողությունը մինչև 1 ԳԲ (48 ժամ աուդիո)։

DVD ձևաչափը, որը մշակվել է Panasonic-ի, Sony-ի և Toshiba-ի կողմից, թողարկվել է 1995թ.-ին և կարող է պահել 4,7 ԳԲ յուրաքանչյուր շերտում; առաջին DVD նվագարկիչները, որոնք առաքվեցին 1996 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Panasonic-ի և Toshiba-ի կողմից Ճապոնիայում և առաջին DVD-ROM-ով համատեղելի համակարգիչները, որոնք առաքվեցին այդ տարվա նոյեմբերի 6-ին Fujitsu-ի կողմից։  Համակարգիչների համար DVD-ROM կրիչների վաճառք ԱՄՆ-ում սկսվեց 1997 թվականի մարտի 24-ին, երբ Creative Labs-ը թողարկեց իրենց PC-DVD հավաքածուն շուկա։

1999 թ.-ին Kenwood-ը թողարկեց բազմափառ օպտիկական սկավառակ, որը հասավ 72× այրման արագության, ինչը կպահանջի վտանգավոր պտտվող արագություններ՝ մեկ ճառագայթով այրման դեպքում հասնելու համար։ Այնուամենայնիվ, այն տուժեց հուսալիության խնդիրներից։

Առաջին Blu-ray նախատիպը ներկայացվեց Sony-ի կողմից 2000 թվականի հոկտեմբերին, իսկ առաջին կոմերցիոն ձայնագրող սարքը շուկա դուրս եկավ 2003 թվականի ապրիլի 10-ին։ 2005թ. հունվարին TDK-ն հայտարարեց, որ իրենք մշակել են ծայրահեղ կոշտ, բայց շատ բարակ պոլիմերային ծածկույթ («Դուրաբիս») Blu-ray սկավառակների համար, սա զգալի տեխնիկական առաջընթաց էր սպառողական շուկայի համար ավելի լավ պաշտպանվածություն էր պահանջվում՝ պաշտպանելու մերկ սկավառակները քերծվածքներից և վնասներից՝ համեմատած DVD-ի հետ։ Տեխնիկապես Blu-ray սկավառակը նաև պահանջում էր ավելի բարակ շերտ ավելի նեղ ճառագայթի և ավելի կարճ ալիքի «կապույտ» լազերի համար։ Առաջին BD-ROM նվագարկիչները (Samsung BD-P1000) առաքվեցին 2006 թվականի հունիսի կեսերին։ Առաջին Blu-ray սկավառակի անվանումները թողարկվել են Sony-ի և MGM-ի կողմից 2006 թվականի հունիսի 20-ին[69]: Առաջին զանգվածային շուկայի Blu-ray սկավառակի վերագրանցելի սկավառակը համակարգչի համար BWU-100A-ն էր, որը թողարկվեց Sony-ի կողմից 2006 թվականի հուլիսի 18-ին։

Սկսած 2010-ականների կեսերից, համակարգչային արտադրողները սկսեցին դադարեցնել իրենց արտադրանքի վրա ներկառուցված օպտիկական սկավառակների ներառումը, քանի որ հայտնվել էին էժան, կոպիտ (քերծվածքները չեն կարող վնասել տվյալները, անհասանելի ֆայլերը կամ աուդիո/վիդեո բաց թողնելը), արագ և բարձր հզորությամբ։ USB կրիչներ և տեսանյութեր ըստ պահանջի ինտերնետի միջոցով։ Օպտիկական սկավառակի բացառումը թույլ է տալիս, որ նոութբուքերի տպատախտակները լինեն ավելի մեծ և ավելի քիչ խիտ, պահանջելով ավելի քիչ շերտեր, նվազեցնելով արտադրության ծախսերը, միաժամանակ նվազեցնելով քաշը և հաստությունը, կամ մարտկոցները ավելի մեծ լինեն։ Համակարգչային պատյաններ արտադրողները նույնպես սկսեցին դադարեցնել 5+1⁄4 դյույմ անկյունների ընդգրկումը օպտիկական սկավառակների կրիչներ տեղադրելու համար։ Այնուամենայնիվ, նոր օպտիկական սկավառակներ դեռևս հասանելի են (2020 թվականի դրությամբ) գնման համար։ Հատկանշական օպտիկական սկավառակի OEM-ները ներառում են Hitachi, LG Electronics (միաձուլվել Hitachi-LG Data Storage-ին), Toshiba, Samsung Electronics (միաձուլվել Toshiba Samsung Storage Technology-ին), Sony, NEC (միաձուլվել Optiarc-ին), Lite-On, Philips (միաձուլվել է)։ Philips & Lite-On Digital Solutions), Pioneer Corporation, Plextor, Panasonic, Yamaha Corporation և Kenwood:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Understanding CD-R & CD-RW

Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Կատեգորիա:Տեսանյութերի պահպանում