Սակունոսուկե Օդա

**Օդա Սակունոսուկե**, (ճապ՝ 織田 作之助, ), ճապոնացի գրող։ Օսամու Դազայի, Անգո Սակագուչիի, Իշիկավա Ջունի և այլ հեղինակների հետ ներկայացնում է Բուրայհայի դպրոցը։ Օդան հռչակ է ձեռք բերել «*Ամուսնական Զենզայ*» վեպի շնորհիվ։

## Կենսագրություն
Օդա Սակունոսուկեն ծնվել է 1913 թվականին Օսակայում, սննդի առաքման բիզնեսի սեփականատեր Օդա Ցուրուկիչիի ընտանիքում։ 1920 թվականին Սակունոսուկեն ընդունվել է Օսակայի Հիրանոհիգաշիի դպրոց, իսկ 1926 թվականին ընդունվել է Օսակայի պրեֆեկտուրայի Տակացու միջնակարգ դպրոց։

1931 թվականին ընդունվել է Կիոտոյի համալսարանի ազատ ​​արվեստների ֆակուլտետ։ 1934 թվականին նա հիվանդացել է հեմոպտիզով և ապաքինվելու նպատակով որոշ ժամանակ անցկացրել Շիրահամայում։ Համալսարան վերադառնալուց հետո Օդան կորցրել է ուսման մոտիվացիան և երկու տարի անց՝ 1936 թվականին, ավարտել ուսումը:

1939 թվականին Օդան ամուսնացել է մատուցողուհի Կազուե Միյատայի հետ, որն աշխատում էր այն բարում, որն Օդան հաճախ այցելում էր։ 1944 թվականին Միյատան մահացել է քաղցկեղից, ինչը ծանր հարված էր Օդայի համար:

## Գրական գործունեություն
1938 թվականին Ստենդալի ազդեցության տակ Օդան սկսել է գրել վեպեր, որոնցից առաջինը՝ «*Միայնակ կյանք*»  վեպը, տպագրվել է *Sea Breeze* ամսագրում։ «*Անձրև*» վեպի հետագա հրատարակությունը գրավել է գրող Տակեդա Ռինտարոյի ուշադրությունը։

Օդայի ստեղծագործական գործունեությունը ընդգրկում է Ճապոնիայի պատմության և՛ նախապատերազմյան, և՛ հետպատերազմյան շրջանները: Նա հիմնականում գրել է իր հայրենի Օսակա քաղաքի և այնտեղ ապրող հասարակ մարդկանց բարքերի ու սովորույթների մասին։ 1939 թվականի սեպտեմբերին Sea Breeze-ի 6-րդ համարում տպագրվել է «*Վուլգարություն*»  պատմվածքը, որը շուտով առաջադրվել է Ռյունոսուկե Ակուտագավայի մրցանակին՝ Մուրո Սաիսեի առաջարկությամբ։

Գրողի կենդանության օրոք լույս է տեսել «*Դարաշրջանի կերպար*» պատմվածքը, որտեղ Սակունոսուկեն գունեղ կերպով պատկերել է իր ժամանակի հասարակության կերպարը։

Հետագայում Օդան դարձել է «*Նոր Գեսակու գրականություն*» կամ Բուրայհա ոչ ֆորմալ խմբակի անդամ, որը ներառում էր Դազայ Օսամուին և Սակագուչի Անգոյին։ Պատերազմից հետո Դազայի և Անգոյի հետ ծանոթությունը սկիզբ է դրել նրանց կարճ, բայց ամուր ընկերությանը։ Հենց այս շրջապատում էլ գրողը ստացել է *Օդասակու* մականունը։

1943 թվականին Օդան մտերմացել է ռեժիսոր Կավաշիմա Յուզոյի հետ և նրա հետ միասին հիմնել Ճ*ապոնական Անլրջության Դպրոցը*։ 1946 թվականին իր կնոջ՝ Կազուեի մահից երկու տարի անց, գրողը ամուսնացել է վոկալիստ Սասադա Կազուկոյի հետ։ 1946 թվականի դեկտեմբերին տուբերկուլյոզի հետևանքով առաջացած հեմոպտիզի պատճառով Օդա Սակունոսուկեն հոսպիտալացվել է Տոկիոյի հիվանդանոցներից մեկում։ Նրա ինքնազգացողությունը աստիճանաբար վատանում էր, և հաջորդ տարվա հունվարի 10-ին գրողը մահանում է։ Օդան հուղարկավորվել է հայրենի Օսակայում։

Նամբայի արևմտյան *Ջիյուկեն* ռեստորանի գլխավոր շենքում կախված է Օդա Սակունոսուկեի լուսանկարը։ Գրողը սիրում էր ճապոնական կարի ուտել այս հաստատությունում և նույնիսկ նկարագրել է այն «Ամուսնական Զենզայ» վեպում։

1947 թվականին Դազայ Օսամուն տպագրել է զգացմունքային ստեղծագործություն՝ մեղադրելով գրաքննադատներին Օդայի մահվան մեջ։

1963 թվականին Օդայի ընկերներն ու գործընկերները կանգնեցրել են նրա հուշարձանը Օսակայի Հոզենջի տաճարի մոտ:

## Արտացոլում մշակույթի մեջ
Օդասակուն Ասագիրի Կաֆկայի «Բանգո։ Թափառող շներ» անիմեի, մանգայի և լայթ-նովելի հերոսներից մեկն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Aozora: Օդա Սակունոսուկեի ստեղծագործությունների ցանկը

 
Կատեգորիա:20-րդ դարի ճապոնացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ճապոնացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ