Ֆլորիկե Մուրարիու

**Ֆլորիկե Մուրարիու** (; ), ռումինացի ռեգբիստ, Ռումինիայի ազգային հավաքականի և «Ստյաուա» ակումբի ավագ 1970-1980-ական թվականներին: Ռումինիայի 10-ակի չեմպիոն «Ստյաուա» ակումբի կազմում, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն՝ Ֆիրայի գավաթակիր: 1987 թվականին Ռումինիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է ռեգբիի աշխարհի առաջին առաջնությանը։ Մուրարիուն զոհվել Է 1989 թվականի Ռումինական հեղափոխության ժամանակ, երբ նրան սխալմամբ գնդակահարել է զինվորը, ով խաղացողին շփոթել է զինված սադրիչի հետ։ Սպանության փաստով քրեական գործ չի հարուցվել, ինչի մասին հայտնի է դարձել 2011 թվականին փաստաթղթերի գաղտնազերծումից հետո։

## Խաղային կարիերա
### Ակումբային կարիերա
Ֆլորիկե Մուրարիուն ծնվել է 1955 թվականի մարտի 28-ին Միտոկ քաղաքում։ Ռեգբիստի կարիերան սկսել է Կոնստանցայի «Ֆարուլ» ակումբում։ 1974-1989 թվականներին եղել է Բուխարեստի «Ստյաուա» ակումբի բազայի անփոփոխ խաղացող, որի կազմում 10 անգամ դարձել է Ռումինիայի չեմպիոն։ Թիմի հետ չեմպիոնական տիտղոսները նվաճել է 1976/77, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1982/83, 1983/84, 1984/85, 1986/87, 1987/88 և 1988/89 մրցաշրջաններում։ Ռումինիայի առաջնության 1975/76, 1977/78, 1985/86 և 1989/90 մրցաշրջաններում զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը, 1981/82 մրցաշրջանում դարձել է երրորդը, 1974/75 մրցաշրջանում՝ չորրորդը։ 1977 թվականին նրան շնորհվել Է «Ռումինիայի սպորտի վաստակավոր վարպետ» պատվավոր կոչում։

### Կարիերան ազգային հավաքականում
thumb|left|Մուրարիուն 1980 թվականի հոկտեմբերի 22-ին անգլիական «Լեսթեր Թայգերս» ակումբի դեմ խաղում
1976 թվականի մարտի 28-ին Մուրարիուն Ռումինիայի հավաքականի կազմում նորամուտը նշել Է Նիդերլանդների դեմ խաղով,  երրորդ գծի խաղացողի դիրքում հանդես գալով Գեորգե Դարաբանի և Գեորգե Դումիտրուի հետ, իսկ թիմի ավագն առաջին անգամ եղել է Միրչա Պարասկիվը։ «Կաղնիները» հաղթել են 27:3 հաշվով։ Նույն թվականին նա մասնակցել է Ֆրանսիայի դեմ խաղին, որում ռումինացիները հաղթել են 15:12 հաշվով։ Ռումինիայի հավաքականի կազմում Մուրարիուն բազմիցս հանդես է եկել «Ֆիրայի գավաթ» անվանումը կրող Եվրոպայի առաջնությունում և այնտեղ մի շարք հաջողությունների է հասել: Երեք անգամ նա Ռումինիայի հավաքականի հետ դարձել Է Եվրոպայի չեմպիոն 1976/77, 1980/81 և 1982/83 մրցաշրջաններում։ Չորսական անգամ նա նվաճել է արծաթե մեդալներ (1977/78, 1978/79, 1979/80 և 1983/84 մրցաշրջաններում) և բրոնզե մեդալներ (1975/76, 1981/82, 1985/87 և 1987/89 մրցաշրջաններում)։ 1984/85 մրցաշրջանում Ռումինիայի հավաքականի հետ զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը։ Ռումինիայի հավաքականի կազմում նա մասնակցել է նաև ռեգբիի աշխարհի գավաթի առաջին խաղարկությանը, որը տեղի է ունեցել Նոր Զելանդիայում 1987 թվականին։ մրցաշարում նա անցկացրել է երկու հանդիպում՝ գրանցելով երկու փորձ և վաստակելով 8 միավոր։

1980 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Մուրարիուն աշխարհի հավաքականի կազմում (Overseas XV անունով) հանդիպում է անցկացրել Ուելսի հավաքականի հետ՝ նվիրված ուելսյան ռեգբիի հարյուրամյակին։ Խաղը կայացել է Քարդիֆի «Քարդիֆ Արմս Պարկ» մարզադաշտում և ավարտվել 32:25 հաշվով՝ հօգուտ Ուելսի։ Նույն թվականի հոկտեմբերին Մուրարիուն Ռումինիայի հավաքականի կազմում մեծ շրջագայություն է կատարել Իռլանդիայում. նրա թիմը խաղացել է Իռլանդիայի հավաքականի և չորս իռլանդական ակումբների՝ «Մանսթերի», «Լենսթերի», «Ուլսթերի» և «Կոննախտի» դեմ, որոնք ներկայացնում էին Իռլանդիայի չորս համապատասխան նահանգները։ Առաջին խաղը տեղի է ունեցել «Մանստերի» դեմ 1980 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ 1978 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նա սենսացիոն կերպով հաղթել է Նոր Զելանդիայի հավաքականին 12:0 հաշվով: Սակայն ռումինացիները ևս մեկ սենսացիա են ստեղել և 32:9 հաշվով հաղթել են իռլանդական ակումբին՝ երկրորդ խաղակեսում ճնշելով հոգնած մրցակցին։ Խաղից հետո բուռն տոնել են իրենց հաղթանակը: «Լենսթերի» դեմ երկրորդ խաղում ռումինացիները զիջեցին 10:24 հաշվով, ինչը վերագրվեց ոչ միայն բուռն տոնակատարության հետևանքներին, այլև հակառակորդին թերագնահատելուն. նույն ամռանը ռումինացիները սեփական հարկի տակ 10:4 հաշվով հաղթել են «Լենսթերին»: «Ուլստերի» դեմ երրորդ խաղում ռումինացիները պարտվել են 0:10 հաշվով, սակայն կարողացել են հետ խաղալ և հաղթել 15:13 հաշվով: «Կոննախտի» դեմ չորրորդ հանդիպումն այնքան կարևոր չէր, որքան առաջին հանդիպումները, սակայն ռումինացիները հանդիպումն անցկացրել են ամբողջ ուժով և հաղթել են 28:9 հաշվով: Հոկտեմբերի 18-ին տեղի ունեցավ ռումինացիների 5-րդ հանդիպումը, որում նրանք 13:13 հաշվով ոչ-ոքի խաղացին Իռլանդիայի հավաքականի հետ: Հոկտեմբերի 22-ին իրենց շրջագայության ավարտին ռումինացիները մեկնեցին Անգլիա, որտեղ խաղացին «Լեսթեր Թայգերսի» հետ, որը գործում էր որպես Անգլիայի գավաթակիր և ամբողջ Անգլիայի լավագույն թիմ: Խաղից առաջ թիմի մարզիչ Վալերիու Իրիմեսկուն ֆուտբոլիստներին հիշեցրել է, որ այս խաղը ոչ մի բանի վրա չի ազդում, այլ ընդամենը հնարավորություն է ևս մեկ անգամ ցույց տալու իր բոլոր հնարավորությունները: Արդյունքում ռումինացիները համոզիչ հաղթանակ են տարել 35:7 հաշվով, իսկ Ֆլորիկե Մուրարիուն այդ խաղում երկու փորձ է կատարել։ 1980 թվականի նոյեմբերի 24-ին ռումինացիները Բուխարեստի Ջուլեշտի մարզադաշտում 15:0 հաշվով պարտության են մատնել Ֆրանսիայի հավաքականին. 20 հազար հանդիսականների ներկայությամբ արձանագրվել է Ֆրանսիայի հավաքականի առաջին «չոր» պարտությունը 15 տարվա ընթացքում։

Երեք տարի Մուրարիուն եղել է Ռումինիայի հավաքականի ավագը. 1988 թվականին նա ավագի պաշտոնում հավաքականը դուրս է բերել Ուելսի դեմ խաղին, որում ռումինացիները հաղթել են 15:9 հաշվով: 1989 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Ռումինիայի հավաքականի կազմում իր վերջին խաղն է անցկացրել Զիմբաբվեի դեմ, որն ավարտվել է ռումինացիների հաղթանակով 52:17։ Ընդհանուր առմամբ, Մուրարիուն Ռումինիայի հավաքականի կազմում անցկացրել է 69 ստուգողական հանդիպում (առանց հաշվի առնելու այլ հանդիպումները, որոնք թեստային կարգավիճակ չեն ունեցել) և 8 փորձի շնորհիվ վաստակել է 32 միավոր (այդ տարիներին, ըստ խաղի կանոնների, թիմին տրված յուրաքանչյուր փորձի համար շնորհվել է 4 միավոր)։ Մուրարիուն մասնակցել է մի շարք հաղթական հանդիպումների. նրա հետ երեք անգամ Ռումինիայի հավաքականը հաղթել Է Ֆրանսիայի հավաքականին (1976 թվականին՝ 15:12, 1980 թվականին՝ 15:0, 1982 թվականին՝ 13:9), երկու անգամ՝ Ուելսի հավաքականին (1983 թվականին՝ 24:6, 1988 թվականին՝ 15:9) և մեկ անգամ՝ Շոտլանդիայի հավաքականին (1984 թվականին՝ 28:22)։

## Մահ
1989 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Մուրարիուն հրաման է ստացել իր ընկերոջ՝ Իոն Մոլդովանի հետ, ով իր հարսանիքի կնքահայրն է եղել, ժամանել Ստյաուա ակումբի գտնվելու վայրը (Գենչի շրջան)։ Դրումուլ Տաբերեյ պողոտայի () շրջանում, Մոգիորոշ այգու մոտակայքում նրանց կանգնեցրեց TAB զրահափոխադրիչի անձնակազմը 01270 զորամասից (Ֆոկշանի քաղաք) կապիտան Պետրե Օլտյանուի () գլխավորությամբ՝ փաստաթղթերը ստուգելու համար։ Մուրարիուն այդ օրը հագել էր վերարկու և ջինս, իսկ վերարկուի տակ, ըստ որոշ տվյալների, Զիմբաբվեի հավաքականի ռեգբիի մարզաշապիկը, որը որպես նվեր ստացել էր Նոր Զելանդիայում կայացած աշխարհի առաջնությունում։ Նա արձակել է վերարկուն և ստուգել կրծքավանդակի գրպանը՝ փաստաթղթերը հանելու համար, սակայն շարքային Ֆենիկե Լեպեդատուն () ինքնաձիգից անսպասելիորեն կրակել է նրա վրա։ Մուրարիուն շշնջացել է «Դու ինձ սպանեցիր», իսկ Օլթյանուն անմիջապես հրամայել է զինաթափել Լեպեդատային՝ բղավելով նրա վրա՝ «Ես քեզ հրաման տվեցի, իսկ դու ինչ արեցիր»։ Մուրարիուն հոսպիտալացվել է քաղաքային հիվանդանոցում, սակայն նրան չեն հասցրել տեղափոխել՝ մի քանի րոպե անց նա մահացել է ստացած վերքից։ Բուխարեստյան ակումբների ռեգբիստներից Մուրարիուն միակը չի եղել, ով զոհվել է բարիկադներում այդ օրերին. իրադարձությունների զոհ են դարձել «Ստյաուայի» խաղացող Ռադու Դուրբակը, «Ռապիդի» խաղացողներ Պետրե Աստաֆեին (), Ֆլորին Բուտիրիան () Ֆլորին Բուտիրիան (), ինչպես նաև «Էներգիայի» խաղացող Քրիստիան Տոպորանը ()։

Հետաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Լեպեդատուն Մուրարիային շփոթել է օտարերկրյա հատուկ ծառայությունների ինչ-որ սադրիչի կամ ահաբեկչի հետ, որը փաստաթղթերի ստուգման ժամանակ իբր փորձել է զենքը հանել կրծքավանդակի գրպանից, ինչի կապակցությամբ զինվորը կրակել է ռեգբիստի վրա: Հարցաքննության ժամանակ զինվորն ասել է, որ վերարկուն ու ջինսը, որը հագել էր Մուրարիուն, հեռուստատեսությամբ իբր ահաբեկիչներին բնորոշ հագուստ են անվանել, և հավելել, որ իրեն հրահանգ են տվել նման տեսք ունեցող մարդկանց հայտնաբերելու դեպքում կրակել։ Լուրեր էին պտտվում, իբր նրան հրահրել է զիմբաբվեից կին ռեգբիստ, սակայն այդ վարկածի ապացույցներ չեն ներկայացվել։ 1993 թվականի մայիսի 11-ին, նախնական քննության արդյունքում, Լեպեդատուն ամբողջությամբ ընդունել է իր մեղքը՝ հաստատելով, որ ողբերգությունից հետո նրան զինաթափել են և նկատողություն արել: Միևնույն ժամանակ, նա չի զղջացել իր արարքի համար և չի հայցել ներողամտություն: Մեկ շաբաթ անց՝ մայիսի 18-ին, զինդատախազ Գեորգե Օնչան () ստորագրել է թիվ 1005/P/1991 որոշումը, որով որոշում է կայացվել դադարեցնել հետաքննությունը և քրեական գործ չհարուցել, իսկ այդ գործի և բարիկադներում կատարված այլ հանցագործությունների մասին նյութերը (անկախ նրանից՝ մեղադրյալներն իրենց մեղավոր ճանաչել են, թե ոչ) գաղտնազերծել։ Տեղի ունեցածը փաստորեն վերագրել են որպես «քրեաիրավական սխալ»։

2011 թվականին զոհվածի եղբայրը՝ Կոնստանտին Մուրարիուն, դիմել է զինվորական դատախազություն՝ ցանկանալով իմանալ եղբոր մահվան մանրամասները։ Նրա խոսքով՝ դատախազություն դիմելուց հետո իր հասցեին բազմաթիվ սպառնալիքներ են հնչել։ Նույն թվականի հոկտեմբերին գաղտնազերծվել են Ֆլորիկե Մուրարիուի գործով հետաքննության մասին նյութերը. ռեգբիստի մահվան օրվանից անցած բոլոր այս տարիներին նրա հարազատներին և մերձավորներին ոչ ոք չի հայտնել ոչ հետաքննության ընթացքի, ոչ էլ քրեական գործի հարուցումը մերժելու որոշման մասին։ 2014 թվականին Մուրարիուն ProSport պարբերականին տված հարցազրույցում հայտարարել էր, որ դեռ ցանկանում է դեմ առ դեմ հանդիպել Լեպեդատուի հետ և նրան ուղիղ հարց տալ, թե ինչու է նա կրակել Ֆլորիկեի վրա։

## Հիշատակ
Ֆլորիկե Մուրարիուն թաղվել է հայրենի Միտոկ քաղաքում, որտեղ նրա անունով կոչվել են փողոց, հանրակրթական դպրոց և տուն-թանգարան (թանգարանը բացվել է 2010 թվականին)։ Ֆլորիկեի հայրը մահացել է որդու մահից մեկ տարի անց՝ չհաշտվելով ողբերգության հետ։ 1990 թվականի մայիսին Ֆրանսիայի Օշում Ռումինիայի հավաքականը 12։ 6 հաշվով հաղթել է Ֆրանսիայի հավաքականին, և այդ խաղում խաղացող Գարի Դումիտրաշը հաղթանակը նվիրել է զոհված Մուրարիուին։ Ամեն տարի Գենչի Հեղափոխության հերոսների հուշարձանի մոտ անցկացվում են հիշատակի միջոցառումներ, որոնք կազմակերպվել են «Ստյաուա» ակումբի կողմից՝ ի հիշատակ Ֆլորիկե Մուրարիուի և Ռադու Դուրբակի, որը Ռումինական հեղափոխության բարիկադներում ևս մեկ զոհված ռեգբիստ է եղել։

## Ձեռքբերումներ
### Ակումբային
* **Ռումինիայի առաջնություն**
** Չեմպիոն (10 անգամ)՝ 1976/77, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1982/83, 1983/84, 1984/85, 1986/87, 1987/88, 1988/89
** Արծաթե մեդալակիր՝ 1975/76, 1977/78, 1985/86, 1989/90
** Բրոնզե մեդալակիր՝ 1981/82

### Հավաքականում
* **Եվրոպայի առաջնություն (ՍՌՄՖ-ի գավաթ)**
** Չեմպիոն (3 անգամ)՝ 1976/77, 1980/81, 1982/83
** Արծաթե մեդալակիր (4 անգամ)՝ 1977/78, 1978/79, 1979/80, 1983/84
** Բրոնզե մեդալակիր (4 անգամ)՝ 1975/76, 1981/82, 1985/87, 1987/89

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

 

Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 25 մահեր
Կատեգորիա:Ռումինացի ռեգբիստներ