Գոնսալես Պանչո

**Ռիկարդո Ալոնսո (Ռիչարդ) Գոնսալես** (, ավելի հայտնի է որպես **Պանչո Գոնսալես**, ; ), ամերիկացի թենիսիստ։
* Որպես սիրողական՝ չորս անգամ դարձել է Մեծ սաղավարտի չեմպիոն մենախաղում և տղամարդկանց զուգախաղում, ինչպես նաև 1949 թվականի Դևիսի գավաթի հաղթող ԱՄՆ ազգային հավաքականի կազմում։
* Որպես պրոֆեսիոնալ՝ ութ անգամ եղել է ԱՄՆ-ի չեմպիոն և չորս անգամ Ուեմբլիի չեմպիոն։
* 1968 թվականից Թենիսի փառքի միջազգային սրահի անդամ։

## Անձնական կյանք
Ռիկարդո Ալոնսո Գոնսալեսը ծնվել է Լոս Անջելեսում մեքսիկացի ներգաղթյալների ընտանիքում։ Ռիկարդոն յոթ երեխաներից ավագն է եղել։

14 տարեկանում Ռիկարդոն թողել է դպրոցը՝ թենիս խաղալու համար, բայց պարադոքսալ կերպով դա հանգեցրել է նրան, որ նա զրկվել է պատանեկան մրցաշարերի զգալի մասից։ Շուտով նա բռնվել է բնակարաններ թալանելիս և մեկ տարի անցկացրել է անչափահասների կալանավայրում։ Հարավային Կալիֆոռնիայի թենիսի ասոցիացիան նրան արգելել է մասնակցել թենիսի որևէ մրցաշարի։ Երկու տարի ռազմածովային ուժերում ծառայելուց հետո՝ ուժ է գտել սպորտի ասպարեզ վերադառնալու համար։

1948 թվականին Գոնսալեսն ամուսնացել է Հենրիետա Պեդրինի հետ։ Դա նրա կյանքի վեց ամուսնություններից առաջինն է եղել, այդ թվում՝ երկուսը՝ Մադլին Դարոուի և նրա վերջին կնոջ՝ Անդրե Ագասիի քրոջ՝ Ռիտա Աղասիի հետ։ Գոնսալեսը ամուսնացել է Ռիտա Աղասիի հետ 55 տարեկանում՝ 1984 թվականի մարտին, և բաժանվել է նրանից 1989 թվականին։ Նա ընդհանուր առմամբ ուներ ութ երեխա, որոնցից ավագը՝ Ռիչարդը, նույնպես թենիս է խաղացել։

1994 թվականին Գոնսալեսի մոտ քաղցկեղ է ախտորոշվել։ Նրա ստամոքսում, կերակրափողում, ծնոտում և ուղեղում ուռուցքներ են հայտնաբերվել։ Նա մահացել է հաջորդ տարի՝ հեռուստացույցով Ուիմբլդոնի մրցաշարը դիտելիս։ Նրա հուղարկավորության ծախսերը հոգացել է Անդրե Աղասին։

## Սպորտային կարիերա
### Սիրողական կարիերա
12 տարեկանում Ռիկարդոն որպես Սուրբ ծննդյան նվեր ստացել է կես դոլար արժողությամբ թենիսի գնդաթի։ Նա մարզվել է ինքնուրույն և 1943 թվականին հաղթել է Հարավային Կալիֆոռնիայի պատանեկան առաջնությունում 15 տարեկանից ցածր տարիքային խմբում։ Դրանից հետո նա պետք է մասնակցեր ազգային առաջնությանը, բայց քանի որ նա թողել է դպրոցը թենիս խաղալու համար՝ նրա փոխարեն ուղարկվել է մեկ այլ խաղացող։

1947 թվականին, զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո, Գոնսալեսը վերադարձել է թենիսի ասպարեզ։ Այդ ժամանակ նրան առաջարկել էին խաղալ Մեքսիկայի թիմում, բայց նա մերժել է առաջարկը՝ չցանկանալով կորցնել Ամերիկայի քաղաքացիությունը։

Հաջորդ տարի, լինելով 17-րդ համարը, նա անսպասելիորեն դարձել է ԱՄՆ չեմպիոն և կրկնել է այդ հաջողությունը 1949 թվականին։ Նույն թվականին նա նվաճել է տղամարդկանց զուգախաղի երկու տիտղոս Ֆրանսիայի առաջնությունում և Ուիմբլդոնում, ինչպես նաև ԱՄՆ հավաքականի կազմում նվաճել է Դևիսի գավաթը։

ԱՄՆ առաջնությունում վաղ հաղթանակներին չնայելով՝ Գոնսալեսի խաղն այդ ժամանակահատվածում բնութագրվել է անհամապատասխանությամբ։ 1949 թվականի Ուիմբլդոնում մրցաշարում շատ շուտ դուրս է մնացել մրցումից, դրանից հետո մրցելով շատ ավելի ցածր դասի մրցակիցների փոքր քաշային կարգի մրցաշարերում, ինչի պատճառով թերթերը նրան անվանել են «կեղծ չեմպիոն» ( բառացի՝ պանրե չեմպիոն)։ Մյուս խաղացողները կատակով նրան անվանել են «Գորգոնձալես» (գորգոնձոլա պանրի տեսակի անունով), և այս մականունը, որը կրճատվել է որպես «Գորգո», նրա հետ մնացել է իր կարիերայի մնացած մասի ընթացքում։

### Մասնագիտական ​​կարիերա
1949 թվականի վերջին, Բոբ Ռիգսի խորհրդով, Գոնսալեսը դարձել է պրոֆեսիոնալ՝ ստորագրելով 75,000 դոլարի պայմանագիր։ Նրա պրոֆեսիոնալ կարիերայի սկիզբը այդքան էլ հաջող չի եղել, Գոնսալեսը որպես «մարտահրավեր նետող», մասնակցել է համաշխարհային շրջագայության պրոֆեսիոնալ թենիսի ճանաչված առաջատար Ջեք Կրամերի հետ և պարտվել է խաղը ընդհանուր 27-96 հաշվով։ Դրանից հետո Գոնսալեսը մի քանի տարով դուրս է մնացել համաշխարհային շրջագայությունից, բայց շարունակել է խաղալ կարճ շրջագայություններում և անհատական ​​մրցաշարերում՝ ձեռք բերելով փորձ և արդեն 1950 թվականին նա հաղթել է իր առաջին խոշոր պրոֆեսիոնալ մրցաշարում՝ Լոնդոնի Ուեմբլիի առաջնությունում։ Նա մրցաշարը հաղթել է ևս երկու անգամ անընդմեջ, ընդ որում՝ 1952 թվականին եզրափակչում հաղթելով տարեց Կրամերին։ Այդ երկու տարիներին նա նաև պարտվել է Պանչո Սեգուրային ԱՄՆ պրոֆեսիոնալ առաջնության եզրափակչում։

160px|thumb|Գոնսալեսը (առաջին պլանում) և Պանչո Սեգուրան, 1961 թվական Նորդվեյկ 1953 թվականից սկսվել է Գոնսալեսի գերիշխանության դարաշրջանը ամերիկյան և համաշխարհային պրոֆեսիոնալ թենիսում։ Նա յոթ անգամ անընդմեջ նվաճել է ԱՄՆ պրոֆեսիոնալ չեմպիոնի տիտղոսը՝ նախ հաղթելով նախապատերազմյան թենիսի աստղ Դոն Բաջին, ապա երեք անգամ հաղթելով Սեգուրան և երկու անգամ՝ ավստրալիացի Լյու Հաուդին։ Նա խաղացել է ևս երկու Ուեմբլիի առաջնության և Ֆրանսիայի պրոֆեսիոնալ առաջնության եզրափակիչներում, սակայն հաղթել է միայն մեկում։ 1954-1960 թվականներին նա մշտապես հաղթել է համաշխարհային շրջագայություններում, որտեղ նրա մրցակիցների թվում են եղել Թոնի Տրաբերտը, Ֆրենկ Սեդգմանը, Հոադը և Քեն Ռոուզուոլը։

1961 թվականին Կրամերի հետ իր յոթամյա պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո՝ Պանչոն հայտարարել է կարիերան ավարտելու մասին, բայց շուտով վերադարձել է։ 1963 թվականին նրան հրավիրել են մարզելու ԱՄՆ ազգային հավաքականը և դա նրան հասցրել է Դևիսի գավաթի եզրափակիչ։ Նա իր ժամանակի մեծ մասն անցկացրել է այնպիսի երիտասարդ խաղացողների մարզելով, ինչպիսիք են Արթուր Էշը, Քլիֆ Ռիչին, Չարլի Պասարելը և Դենիս Ռալսթոնը, ովքեր հետագայում դարձել են աշխարհի էլիտար թենիսիստների մաս։

1964 թվականին Գոնսալեսը վերջին անգամ հասել է ԱՄՆ պրոֆեսիոնալ առաջնության եզրափակիչ՝ մնալով լուրջ մրցակից երիտասարդ թենիսիստների համար։ 1968 թվականին Ֆրանսիայի առաջին բաց առաջնությունում, որին մասնակցել են և՛ սիրողական, և՛ պրոֆեսիոնալ թենիսիստներ՝ նա հասել է կիսաեզրափակիչ։ Նույն թվականին՝ իր ակտիվ կարիերայի ավարտից հինգ տարի առաջ, նրա անունը ներառվել է Նյուպորտի թենիսի փառքի սրահում։ 1969 թվականի Ուիմբլդոնի առաջնության առաջին փուլում նա մարաթոնյան հինգ սեթանոց խաղում հաղթել է իր ուսանող Չարլի Պասարելային՝ ավարտելով 22-24, 1-6, 16-14, 6-3, 11-9 հաշվով՝ այդ ընթացքում խաղալով յոթ մաթչ-փոինթ։ Հաջորդ տարվա հունվարին Գոնսալեսը Մեդիսոն Սքուեր Գարդենում կայացած ցուցադրական խաղում գրեթե 15,000 հանդիսատեսի առջև հաղթել է Ռոդ Լեյվերին, որը երկրորդ անգամ դարձել է Մեծ սաղավարտի կրկնակի չեմպիոն և քառասուներկու տարեկանում հասել է ԱՄՆ բաց առաջնության քառորդ եզրափակիչ՝ Ջիմմի Քոննորսի հետ խաղալով։ 1972 թվականին նա հաղթել է Դե Մոյնում կայացած Գրան պրին՝ դառնալով Թենիսի պրոֆեսիոնալների ասոցիացիայի (ATP) մրցաշարի ամենատարեց հաղթողը՝ 43 տարեկան և 9 ամսական հասակում։ Այդ ռեկորդը չի գերազանցվել հաջորդ չորս տասնամյակների ընթացքում։

1970-1985 թվականներին Գոնսալեսը Լաս Վեգասի «Սիզարս Փելաս» շքեղ հյուրանոցի թենիսի բաժնի ղեկավարն է եղել։

## Խաղաոճ
Պանչո Գոնսալեսի բնորոշ ոճը եղել է հզոր և դիպուկ մատուցումը, որին հետո հաջորդել է դարպասի մոտ արագ վազելը։ Նրա հղկված մատուցումը օրինակ է ծառայել հաջորդ սերունդների թենիսի մարզիչների համար։ Հանդիսատեսը հիացել է նրանով, սպորտային լրագրողները համեմատել են նրա հարվածները երաժշտության և պոեզիայի հետ։ Նրա «Sports Illustrated» ամսագրում ներկայացված կենսագրությունում մեջբերվում է 1940-ականների կանանց թենիսի աստղ Գասսի Մորանի խոսքերը, որն ասել է, որ Գոնսալեսը իր հաղթանակը պահպանում է այնպես, ինչպես Աստված պահպանում է իր անձնական դրախտը։ Նույն ամսագիրը Գոնսալեսին դասել է վեցերորդ տեղում բոլոր ժամանակների մեծագույն թենիսիստների ցանկում և թենիսի պատմաբան և վիճակագիր Բադ Քոլինզը նրան ներառել է տղամարդկանց թենիսի հինգ աստղերի ցանկում։ Ջեք Կրամերը իր 1979 թվականի ինքնակենսագրականում Գոնսալեսին անվանել է պատմության մեջ լավագույն առաջին մատուցում կատարող և թենիսիստներից մեկը։

Սակայն նրա խաղային տաղանդը զուգորդվել է անպարկեշտ վարքագծի հետ՝ թե՛ խաղադաշտում, թե՛ դրանից դուրս։ Պրոֆեսիոնալ կարիերայի սկզբում կրած պարտությունները փոխել էին Գոնսալեսի բնավորությունը՝ անհոգ լավատեսից նա վերածվել է «միայնակ գայլի»՝ դառնացած, հավերժ դժգոհ մարդու, որը զայրանում է պարտվելիս։ Նույնիսկ եթե նա պարտվել էր մտերիմ ընկերներին, ամիսներով չէր խոսել նրանց հետ։ Դատարանում դատավորների հետ նրա վեճերը հասնում էին ֆիզիկական բռնության։ Նա հատկապես հակակրանք ուներ պրոֆեսիոնալ շրջագայությունների մենեջեր Կրամերի նկատմամբ, ով քաղաքականություն ուներ խոստումնալից նորեկների հետ պայմանագրեր կնքելու ավելի մեծ գումարներով, քան արդեն իսկ հաստատված ֆավորիտները, այդ թվում՝ ինքը՝ Գոնսալեսը՝ նրանց գրավելու համար։ Մրցակիցները, որոնց նա նյարդայնացրել է լուսանկարվելու համար կեցվածք ընդունելու նպատակով և այդկերպ բազմիցս խաղը դադարեցնելով՝ նույն կերպ են արձագանքել։ Մարդկանց հետ լեզու գտնելու նրա անկարողությունը հետագայում նրան ստիպել է պայմանագիր կնքել «Spalding» սպորտային սարքավորումների ընկերության հետ, որի արտադրանքը ինքը գովազդել է, իսկ հետո՝ աշխատել է «Ceasars Palace» հյուրանոցի սպորտային կենտրոնում։

## Մասնակցություն Մեծ սաղավարտի եզրափակիչներին (4)
### Առանձին (2)
; Հաղթանակներ (2)

### Տղամարդկանց զուգախաղ (2)
; Հաղթանակներ (2)

## Մասնակցություն «պրոֆեսիոնալ Մեծ սաղավարտի» մրցաշարերի եզրափակիչներին
### Առանձին

## Կենտրոնական մրցաշարերին մասնակցության վիճակագրությունը կարիերայի ընթացքում առանձին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պանչո Գոնսալեսը  Միջազգային թենիսի փառքի սրահի կայքում 
* 
* 
* Թենիսի լեգենդ Պանչո Գոնսալեսը 

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնության տղամարդկանց մենախաղի հաղթողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի թենիսիստներ