open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կայսերական երկաթուղիների տնօրինություն (Քյոնիգսբերգ)

**Կայսերական երկաթուղիների տնօրինություն Քյոնիքսբերգում**   (), մինչև 1945 թվականը Կայսերական երկաթուղիների գլխավոր ղեկավար կառույցը Արևմտյան Պրուսիայում։  Տեղակայված էր Ֆորշտեդիշ Լանգգասի  () 117/121 հասցեում (այժմ՝ Լենինի պողոտա    111-117)։  Գերատեսչության հիմնական խնդիրն էր երկաթուղիների կառավարումը Արևմտյան Պրուսիայում։

## Կայսերական երկաթուղիների տնօրինության շենք
Սկզբում շենքի տեղում գտնվում էր Սուրբ Գրիգորի հոսպիտալին պատկանող դպրոցը, որտեղ 1730-1732 թվականներին սովորել է Էմանուել Կանտը։  Հետագայում այն քանդվեց և դրա  տեղում սկսվեց բնակելի տան շինարարություն։ Սակայն շինարարության ընթացքում՝ 1895 թվականին, տունը գնվեց Գերմանական երկաթուղիների տնօրինության () կողմից և շահագործման հանձնվեց որպես վարչական շենք։   
մինի|Կայսերական երկաթուղիների տնօրինության շենքը 2016 թվականին
Շինարարական նկարագիրը Բալդուր Քյոստերի «Քյոնիգսբերգի շենքերը» գրքից. 

Դեպի փողոցի կողմն ուղղված բավականին երկար ձգվող քառահարկ շենքը 21 պատուհաններով, ներկայումս  գերիշխող տարր է համարվում  նախկին Ֆորշտեդտիշ Լանգասի արևմտյան կողմում։ Շենքի սվաղված ճակատային մասի ձևավորումն իրականացված է նոր վերածննդի ոճով։  Առաջին հարկը և անկյունները բաժանված են մեծ քառակուսիների։

Պատերազմից հետո Սուրբ Գևորգի հոսպիտալի և Կայսերական երկաթուղիների տնօրինության շենքերը գործնականում մնացել են Լենինի պողոտայի այս հատվածում գտնվող միակ շենքերը։ 1950 թվականին Տնօրինության շենքը սկսվեց վերանորոգվել Կալինինգրադի ծովային առևտրային նավահանգստի շինարարական բաժնի աշխատակիցների կողմից՝ այն որպես բնակելի տուն օգտագործելու նպատակով։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կալինինգրադի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգ
Պրովանսի համալսարան

**Պրովանսի համալսարան** (),  Էքս-Մարսել ակադեմիայի կազմի մեջ մտնող ֆրանսիական երեք համալսարաններից մեկը։ Գիտությունների ֆակուլտետը գտնվում է Մարսելում, բանասիրական և հումանիտար ֆակուլտետները՝ Էքս-ան-Պրովանսում։ 2012 թվականին, միանալով Միջերկրածովյան և Պոլ Սեզան համալսարանների հետ, մտել է L'universite d'Aix-Marseile-ի կազմի մեջ, որը Ֆրանսիայի ամենաերիտասարդ համալսարանն է, բայց և ամենամեծն է ուսանողների թվով, բյուջեի ու անձնակազմի չափերով։

Թեև արմատներով հասնում է պատմության խորքերը՝ մինչև 1409 թվականը, այդուհանդերձ համալսարանի հիմնադրման տարեթիվ է համարվում 1969 թվականը։ «Պրովանսի համալսարանը Ֆրանսիայում լավագույններից մեկն է, Փարիզի համալսարանից հետո երկրորդը և մեծ ներդրում ունի հատկապես ֆրանսիական գրականության, պատմագիտության, լեզվաբանության բնագավառներում»,- նշված է Հարվարդի համալսարանի վեբ կայքում։
250px|մինի|Պրովանսի համալսարանի մասնաշենքերից մեկը
2007-2008 ուսունական տարում Պրովանսի համալսարան են ընդունվել 23.056 պատանիներ ու աղջիկներ, ընդ որում՝ աղջիկների թիվը գրեթե կրկնակի գերազանցում էր տղաների թվին։ 3.255 ուսանող արտասահմանյան երկրներից էին, ընդսմին՝ նրանց 44 տոկոսը՝ աֆրիկյան երկրներից։ Տարբեր քաղաքներում՝ Էքս-ան-Պրովանսում, Մարսելում, Ավինյոնում, Լամբեսքում, Առլում և այլուր գտնվող համալսարանական կառույցները ընդհանուր առմամբ տրամադրում են 258.143 քառակուսի մետր հարմարավետ օգտագործելի մակերես։

Համալսարանի 2007 թվականի բյուջեն կազմել է 120,7 միլիոն եվրո։ Բարձրագույն ուսումնական այս հաստատությունն ունի իր սեփական հրատարակչությունը, իր սեփական թատրոնը, որն անվանակոչվել է ի պատիվ ետպատերազմական տարիների բազմաքանքար արվեստագետ, դերասան, բեմադրիչ, բանաստեղծ, թարգմանիչ Անտուան Վիտեզի։

### Համալսարանի դեպարտամենտները
* հին քաղաքակրթություններ
* մարդաբանություն
* կիրառական լեզվաբանություն
* արաբերեն բերբերերեն, պարսկերեն, թուրքերեն, իդիշ, հեբրու(հրեերեն)
* արվեստի պատմություն և հնագիտություն
* կենսաբանություն
* քիմիա և ֆիզիկա
* իմացական հոգեբանություն
* զարգացման և տարբերակված հոգեբանություն
* դրամա
* անգլերեն
* շրջակա միջավայրի ուսումնասիրություն
* էրգոլոգիա
* ֆրանսերեն
* կինոգիտություն
* աշխարհագրություն և քաղաքների պլանավորում
* գերմաներեն
* հելլենիզմ
* Իսպանիայի և Լատինական Ամերիկայի ուսումնասիրություններ
* պատմություն
* տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
* իտալերեն
* կորեերեն
* լեզվաբանություն
* մաթեմատիկա, համակարգչային գիտություններ, մեխանիկա
* լրատվական գիտություններ
* տարաբնույթ լեզուներ (հայերեն, հինդի, ճապոներեն)
* երաժշտություն
* փիլիսոփայություն
* հնչյունաբանություն և ֆրանսերենը որպես օտար լեզու
* պորտուգալերեն
* հոգեբանություն և հոգեբուժություն
* ռումիներեն
* սլավոնական լեզուներ (ռուսերեն, բուլղարերեն, լեհերեն, սերբերեն, խորվաթերեն, բոսնիերեն, չեխերեն)
* հասարակագիտություն
* մանկավարժություն
* դիտողական արվեստներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official Website of the University of Provence Aix-Marseille I
* Télé Campus Provence

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համալսարաններ
Սուրբ Ժաննա դ'Արկ եկեղեցի (Նիս)

**Նիսի Սուրբ Ժաննա դ՛Արկ եկեղեցի** () - հռոմեական կաթոլիկ թեմի եկեղեցի ֆրանսիական Նիս քաղաքում։ Աչքի է ընկնում յուրօրինակ ճարտարապետությամբ։ Նվիրված է Ժաննա դ'Արկին։ Այս եկեղեցու ոճը հակասական կարծիքների, վեճերի տեղիք է տվել Նիսի բնակիչների շրջանում, որոնցից ոմանք այն համարում են տգեղ, մինչև անգամ այլանդակ։ Եկեղեցին ճերմակ գույնի պատճառով երբեմն անվանվում է Meringue (ձվի սպիտակուցով պատրաստվող թխվածք).

## Պատմություն
1914 թվականին, երբ հայր Քվիլըրին նշանակվեց թեմի քահանա, առաջ քաշվեցին նոր եկեղեցու կառուցման մի շարք նախագծեր։ Ֆրանսիացի ճարտարապետ Լուի Քասլը ձեռենամուխ եղավ շինարարությանը և կառուցեց աճյունախցերից մեկը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո մեկ այլ ֆրանսիացի ճարտարապետ՝ Ժակ Դրոզը, 1924 թվականին կառուցեց երկրորդ աճյունախուցը։ Այդ երկու աճյունախցերը ծառայեցին որպես հենարաններ նոր շինության համար։ 1931 թվականին դրանց վրա դրվեց բետոնե հիմքը։ Եկեղեցու շինարարությունն ամբողջացվեց 1932-1934 թվականներին։ Ընդ որում՝ գմբեթների համար Դրոզը կիրառեց ուժեղացված ծակոտկեն բետոնի տեխնիկան. հիմքում դրանք ունեն 45, իսկ գագաթի մասում՝ ընդամենը 8 սանտիմետր հաստություն։

## Ճարտարապետությունը
Նոր շինանյութի՝ ուժեղացված բետոնի կիրառումը հնարավորություն ընձեռեց կառուցելու ինքնատիպ մի շինություն Art Deco ոճով։ Ութ էլիպսաձև գմբեթները իրենց վրա պահում են երեք ավելի ընդարձակ, ձվաձև գմբեթներ։ Եկեղեցու ներսում այդ երեք ընդարձակ գմբեթները հենված են ընդամենը չորս սյուների վրա, որը հնարավորություն է տվել ստեղծելու ապշեցուցիչ ինտերիեր՝ 25 մետր բարձրությամբ թռիչքներով։ 64 մետր բարձրություն ունեցող, անկյունաձև զանգակատունը />ասես հակադրված է գմբեթների տպավորիչ կորություններին։ Եկեղեցուն առանձնակի ճոխություն, շքեղություն են հաղորդում 95 քառակուսի մետր զբաղեցնող որմնանկարները, որոնց հեղինակը՝ Էժեն Կլեմենտիֆը, 1934 թվականին աշխատանքները կատարելիս ստեղծագործաբար օգտագործել է ռուսական կուբիզմի, իտալական քվատրոչենտոյի և բյուզանդական սրբապատկերների ոճաձևերը։

1992 թվականին Նիսի Սուրբ Ժաննա դ՛Արկ եկեղեցին հայտարարվել է պետական պահպանության ենթակա պատմական հուշարձան։

## Գրականություն
* 
* }}

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Sainte Jeanne d'Arc Church with NiceRendezVous (in French)
* Nice-rendezvous (in English)
* Vue intérieure
* Ministère de la Culture - DRAC PACA - Banque d'images : Église Sainte-Jeanne d'Arc
* http://www.culture.gouv.fr/paca/dossiers/xxeme_label/notices/06/nice/eglise_ste_jeanne_d'arc/eglise.htm

Կատեգորիա:20-րդ դարի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նիսի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Ավիաշինական (մետրոյի կայարան)

«**Ավիաշինական**» (), Կազանի մետրոպոլիտենի 10-րդ կայարանը։ Կենտրոնական գծի վերջին կայարանը, որի բացումը կայացել է 2013 թվականի մայիսի 9-ին։ 2012 թվականի մայիսին քաղաքապետարանի կայքում կայարանի վերանվանման վերաբերյալ անցկացված ինտերնետ հարցման  արդյունքում զգալի քանակի ձայներ հավաքեցին կայարանի «Սոցգորոդ» նախագծային անվանումը և այլ առաջարկները։ Կայարանի անվանումը համապատասխանեցվեց Ավիաշինական շրջանի հետ։

## Նկարագիր
Տեղակայված է համանուն շրջանի սկզբում, Սոցգորոդ միկրոշրջանում, Կոպիլովի փողոցի երկանքով, Պոբեժիմովի և Բելինսկու փողոցների միջև։ Սպասարկում է մոտակա բնակելի զանգվածները։

Կայարանը միակամար է, կամարի առավելագույն բարձրությունը հարթակի մակարդակից կազմում է 6 մ, ունի երկու ստորերկրյա նախասրահ և սպասարկման տարածքներ։ Կայարանը կառուցված է մոնոլիտ երկաթբետոնից։ Բարձր տեխնոլոգիական հայ թեկ ոճով  կառուցապատված  նախասրահում ներկայացված է ավիաշինության թեման (ինքնաթիռի ֆյուզելյաժ և այլն)։ Կայարանի դիմաց դեպի պիկետաժ գնացող անցումում տեղակայված են խաչաձև մուտքեր փակուղիներով շարժակազմի տեխնիկական սպասարկման և գիշերը կայանելու համար։

## Շինարարություն
2009 թվականի դեկտեմբերի 27-ին սկսվեցին միջկայարանային թունելների հորատանցման աշխատանքները դեպի   «Հյուսիսային կայարանի» ուղղությամբ։ 2011 թվականի նոյեմբերին երկու միջկայարանային թունելները պատրաստ էին և սկսվեց կառամատույցի կառուցապատման աշխատանքները։ 2012 թվականի ապրիլի 2-ից նախասրահում ամբողջ թափով ընթանում էին ներքին հարդարման աշխատանքները։ Կայարանա-քարշակային ենթակայանը պատրաստ էր սարքավորումների ընդունմանը։

2012 թվականի հուլիսի 13-ին կայարանի շինարարության ընթացքում մեկ բանվոր զոհվեց։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Фотографии и информация о станции на сайте «Мир метро»

Կատեգորիա:Կազանի մետրոպոլիտենի կայարաններ
«Ագուլիս» տիկնիկային թատրոն-ստուդիա

**«Ագուլիս» տիկնիկային թատրոն-ստուդիա**, տիկնիկային թատրոն Երևանում։

## Պատմություն
Թատրոն-ստուդիան 1988 թվականին հիմնադրել է  Երվանդ Մանարյանը։ Առաջին բեմադրությունն եղել է «Վայ, ագահ, վայ» («Ագահ փայտահատը») ներկայացումը (ռեժիսոր` Երվանդ Մանարյան)։  Հետագայում խաղացանկը համալրել են «Պոչատ աղվեսը» և «Երեք խոզուկները»,  տասնյակից ավելի մանկական ներկայացումներ։ Ձմռանը՝  Նոր տարվա տոներին, բեմադրվում են տոնական ներկայացումներ։

Ագուլիս տիկնիկային թատրոնի բոլոր ներկայացումների անմիջական մասնակիցը հենց հանդիսատես երեխաներն են։ Երեխաներն արտասանում, երգում են, որպեսզի ներկայացումը սկսվի, կանչում են Մանչուկին, պատասխանում տիկնիկների հարցերին, օգնում նրանց «դժվար պահերին»։ 

2017 թվականին ՀՀ կառավարությունն «Ագուլիս» մանկական տիկնիկային թատրոնի գործունեությունն իրականացնելու նպատակով թատրոնին տարածք է հատկացրել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի Աբովյան փողոցում։

## Տես նաև
* Երևանի պետական տիկնիկային թատրոն 
* Երևանի խամաճիկների պետական թատրոն
* Գյումրու տիկնիկային թատրոն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի մանկական թատրոններ
Կատեգորիա:Տիկնիկային թատրոններ
Կատեգորիա:1988 հիմնադրումներ Հայաստանում
Շամդինանի գավառակ

**Շամդինան**, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Կենտրոնը Նեհրի գյուղաքաղաքն էր։

## Բնակչություն
Շամդիանի գյուղախումբը Օրամար գյուղախմբի հետ 1877-1878 թվականներին ուներ 37591 բնակիչ, որից 3245-ը՝ հայեր։ Իսկ ամբողջ գավառակը 1890 թվականին 1890 թվականին ուներ 18470 բնակիչ, իսկ 1890 թվականին՝ 16580 բնակիչ։

## Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը ծխախոտագործությունն է։

## Վարչական բաժանում
Շամդիանի գյուղախումբը Օրամար գյուղախմբի հետ 1877-1878 թվականներին ուներ 99 գյուղ։ 1890 թվականին ողջ գավառակն ուներ140 գյուղ։

## Տես նաև
* Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Կիմ Սո Ըն

**Կիմ Սո Ըն**  (, ), հարավկորեացի դերասանուհի։ Մեծ  ճանաչում է ստացել 2009 թվականին, երբ «Տղաներ՝ ծաղիկներից գեղեցիկ» ֆիլմում հանդես է եկել երկրորդական դերով։ Նույն թվականին նա նկարահանվեց «He Who Can’t Marry» և «Empress Cheonchu» ֆիլմերում։ Դրանից հետո, Կիմը նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում և սերիալներում, ինչպիսիք են՝ «A Good Day for the Wind to Blow», «A Thousand Kisses», «Ստախոսների խաղը» և «Scholar Who Walks the Night»: 2015 թվականին Սոնգ Ջե Ռիմի հետ մասնակցել է «We Got Married» ռեալիթի շոուի 4-րդ եթերաշրջանին։ 2016-17 թվականներին Կիմը Սոնգի հետ միասին հանդես է եկել «Our Gap-soon» ընտանեկան դրամայում։

## Կենսագրություն
Դերասանուհի Կիմ Սո Ընի կարիերան սկսել է 2004 թվականին «Two Guys» ֆիլմում խաղացած կարճ դերով։ Դրանից հետո նա փոքր դերերով հանդես եկավ տարբեր սերիալներում և ֆիլմերում, որոնց թվում՝ «Sisters of the Sea» և «The Show Must Go On»:

Կիմը մեծ ճանաչում ձեռք բերեց 2009 թվականին, երբ խաղաց «Տղաներ՝ ծաղիկներից գեղեցիկ» հեռուստասերիալում գլխավոր դերասանուհու ընկերուհու դերը։ Նույն տարում խաղաց «Empress Cheonchu» ֆիլմում, որում նկարահանվել համար նա ստիպված եղավ ձիավարել և նետ ու աղեղից կրակել սովորել։  Այնուհետև Կիմը կատարեց իրենից մեծ կնոջ դեր՝ «He Who Can’t Marry» ռոմանտիկ սերիալում, որը ճապոնական «Kekkon Dekinai Otoko» սերիալի ադապտացիան էր։

2010 թվականին Կիմը նկարահանվել է «A Good Day for the Wind to Blow» ֆիլմում, որտեղ առաջին անգամ կատարեց գլխավոր դերը, ինչն էլ ավելի հայտնի դարձրեց դերասանուհուն։ 2011-12 թվականներին Կիմը խաղաց «A Thousand Kisses» սերիալում։

2012 թվականին Կիմը նկարահանվեց չինական «Secret Angel» սերիալում, որը հեռարձակվել է «Sohu» կայքով։ Դրանից հետո նա վերսկսեց կորեական ֆիլմերում նկարահանվել, մասնավորապես «Happy Ending» ֆիլմում։ Այդ թվականին Կիմը մասնակցեց «Music and Lyrics» ռեալիթի շոուին, որտեղ նախօրոք ձևավորված զույգերը երգ էին գրում։ Կիմը Չուն Հոյի հետ գրեց «Love is Sad» երգը, որն ավելի ուշ թողարկվեց սինգլի տեսքով և օգտագործվեց «Feast of the Gods» սերիալում։

2012-13 թվականներին Կիմը նկարահանվեց «Horse Doctor» պատմական սերիալում։

2014 թվականին Կիմ Սո Ընը նկարահանվեց «Mourning Grave» սարսափ ֆիլմում, որտեղ կատարեց ուրվական աղջկա դերը Կան Հա Նըլի հետ։ Նույն թվականին նա գլխավոր դեր խաղաց «Ստախոսների խաղը» ֆիլմում՝ նկարահանված Սինոբու Կաիտանիի նույնանուն մանգայի հիման վրա։

Այդ ժամանակահատվածում Կիմը մասնակցել է «We Got Married» ռեալիթի շոուի 4-րդ եթերաշրջանին, որտեղ խաղացել է Սոնգ Ջե Ռիմի կնոջ դերը։ Դրանից հետո Կիմը շատ մեծ հայտնիություն ձեռք բերեց։

2015 թվականին Կիմը նկարահանվեց «The Scholar Who Walks the Night» սերիալում, որտեղ խաղացել է հարուստ մարդու դստեր և վամպիրի նախկին սիրեցյալի դերը։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմեր

### Հեռուստասերիալներ

### Ռեալիթի շոու

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Kim So-eun fan cafe at Daum
* Kim So Eun sur HanCinema 

Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ
Ջուլամերկի գավառակ

**Ջուլամերկ**, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Կենտրոնը Ջուլամերկ ավանն էր։

## Աշխարհագրություն
Գավառակը զբաղեցնում էր Մեծ Զաբ գետւ անտառապատ ավազանը։ Տարածքով համապատասխանում էր Մեծ Հայքի Կորճեք աշխարհի Փոքր Աղբակ գավառին։

## Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկարգործություն, պտղաբուծություն, ծխախոտագործությունն ու բրնձի մշակությունն էր։

## Վարչական բաժանում
XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին ըստ Ալ. Երիցյանի գառակն ուներ 370 գյուղ, ըստ «Մ՛շակի» (1881, № 120) հոդվածագրի՝ 151 գյուղ, ըստ Վ. Մաևսկու՝ 66 գյուղ

## Տես նաև
* Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Հասմիկ Կարապետյան

**Հասմիկ Արտաշեսի Կարապետյան (Քիրմիզեան)** (), բեմական անունը կամ կեղծանունը՝ **Ջասմինա** (սկսած 22.02.2026 թ.) - հայ երգչուհի։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1977 թվականին Երևանում։ 1994 թվականին ավարտել է Երևանի Ա. Բլոկի անվան թիվ 122 միջնակարգ դպրոցը, միաժամանակ սովորել է Ա. Գաբրիելյանի անվան երաժշտական դպրոցում։ Սովորել է նաև «Գլաձոր» համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։ Երեք տարի հետո ուսումը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի վոկալի բաժնում, որը կիսատ է թողել ԱՄՆ տեղափոխվելու պատճառով։

Երգել սկսել է մանուկ հասակից։ 1995 թվականին «Գարուն» երգով մասնակցել է «Բոհեմ» երգի փառատոնին։ 1995-1997 թվականներին աշխատել է «Արձագանք» ստուդիայում որպես մենակատար և երաժիշտ, ձայնագրել է 6 երգ, համերգներով հանդես եկել Հայաստանում։ 1997-1999 թվականներին երգել է Հայաստանի Երգի պետական թատրոնում։ 2007 թվականից աշխատել է «Արմենիա» հեռուստաընկերությունում, վարել «Հեռուստախոհանոց», «Բարի լույս հայեր», «Երբ պարում են աստղերը», «Առավոտը Շանթում», «Սկսենք նորից» հեռուստանախագծերը։ 2007 թվականին մասնակցել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Երկու աստղ» երաժշտական նախագծին։ Համերգներով եղել է Հայաստանում և արտերկրում։

## Անձնական կյանք
Նշանադրված է եղել հայ երգիչ Հայկոյի հետ։ Նրանք բաժանվել են 2002 թվականին։ 2014 թվականին Հասմիկ Կարապետյանը նշանադրվել է ամերիկահայ դիջեյ, երաժիշտ, պրոդյուսեր Շանթ Քրմզեանի հետ, որը հայտնի է SOUNDKODE բեմական անվամբ։ 2015 թվականի հուլիսի 6-ին նրանք ամուսնացել են։ 2016 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Տաթևը։

## Ալբոմներ և տեսահոլովակներ
2000 թվականին մեկնել է ԱՄՆ և թողարկել առաջին «Անձրև» ալբոմը։ 2000-2003 թվականներին նկարահանել է մի քանի տեսահոլովակ՝ «Ես գնում եմ», «Այս բեմում», «Անձրև», «Հոգիս» և այլն։ 2004 թվականին թողարկել է երկրորդ «Անծանոթ աշխարհ» ձայնասկավառակը։ Թողարկել է նաև «Հոգիս» (2006), «Լիալուսին» (2010) ձայնասկավառակը։ 2009-2010 թվականներին նկարահանել է «Կրակի պար» և «Քո սիրո դիմաց» տեսահոլովակները։ 2013 թվականին ԴերՀովայի հետ համատեղ թողարկել է «Անհնարը» երգի տեսահոլովակը։

## Սկավառակագրություն
*2000 - Rain
*2004 - Strange World
*2005 - My Soul
*2010 - Fullmoon

## Մրցանակներ
* «Այո» շոու-ծրագրի «Լավագույն հեղինակային կատարող», 1998 
* «Լավագույն երգչուհի», Մոսկվա
* «Տարվա լավագույն երգչուհի» մրցանակ, Հայաստանի ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխություն, 2006

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Վասիլչիկովների դաստակերտ

**Վասիլչիկովների դաստակերտ** (), XVIII դարի ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Հասցեն` Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոց, տուն 46/17, շինություն 1։

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է XVIII դարի վերջին - XIX դարի սկզբին։ Նրա հիմքում ընկած է 1812 թվականի Մոսկվայի հրդեհի ժամանակ այրված տունը, որը ստեղծվել էր 1781 թվականին փոխգնդապետ Պյոտր Իվանովիչ Բիբիկովի կողմից։ Առանձնատան առաջին վերակառուցման ժամանակ, 1860-1870-ական թվականներին, փոխվել է կիսահարկի կամարաձև պատուհանը, կառուցվել է թուջե պատշգամբ, գլխավոր ճակատը զարդարվել է աղքատիկ ռելիեֆով։ Շենքի կառուցման ժամանակներից անփոփոխ տեսքով պահպանվել են գլխավոր նախասրահը և վերնասրահով օվալաձև դահլիճը։

Կողաշենքերը կառուցվել են տարբեր ժամանակներում. արևելյանը` մոտավորապես XVIII դարի 80-ական թվականներին, արևմտյանը` XIX դարի ամենասկզբին։ Ճակատների նկարագիրը վերաբերում է դաստակերտի առաջին վերակառուցման ժամանակներին։ Երկհարկանի սրահները, որոնք ունեն քարե ստորին և փայտե վերին հարկեր, կառուցվել են 1834 թվականին։ Հետաքրքիր են դորիական կիսասյուներով նրանց ճակատները։

1800-1859 թվականներին ճարտարապետական կառույցի սեփականատերը եղել է իշխան Բ. Մ. Չերկասկին, որը 1845-1855 թվականներին տունը վարձակալությամբ է հանձնել Վասիլչիկով իշխաններին, որոնց հյուրընկալվում էին Մոսկվայի այն ժամանակվա հայտնի դեմքերը։

1881 թվականին դաստակերտն անցել է բանկիր, առևտրային խորհրդական, հրեական հասարակական գործիչ Լազար Սոլոմոնովիչ Պոլյակովի տիրապետությանը։ Նա շենքն օգտագործել է որպես եկամտաբեր տուն։

Դաստակերտի գլխավոր տանը սկսած 1903 թվականից գործել է Կիրիենա Ալելեկովայի օրիորդաց վարժարանը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո շենքում տեղակայվել է էիվ 48 դպրոցը։ 1920-ական թվականներին դպրոցի տնօրեն է նշանակվել գրող Միխայիլ Բուլգակովի քույրը, որը 1924 թվականին դպրոցում ապաստան է տվել եղբորը։

Ներկայումս այստեղ է գտնվում Մոսկվայի երաժիշտների միությունը, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ կազմակերպություններ։ Վասիլչիկովների դաստակերտը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Усадьба Васильчиковых — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы 
* ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Усадьба, XIX в.

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Իզաբել Դյուրանտ

**Իզաբել Դյուրանտ** (, հայտնի է նաև Իզի Դյուրանտ անունով), ավստրալիացի դերասանուհի, պարուհի։

## Կյանքը և կարիերան
Իզաբելը Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքից է։ Նա 15 տարեկանում սկսեց լրջորեն զբաղվել պարով և դարձավ Ռոբերտո Կիրիբիլիի ուսանողներից։

Իզաբելը հայտնվեց So You Think You Can Dance Australia մրցույտի երրորդ սեզոնի 20 ֆինալիստների շարքում։ Այդ ֆիլմից հետո նա մասնակցեց աշակերտների դերասանական բաց մրցույթին՝ Dance Academy ֆիլմում նկարահանվելու համար։ Նա այդ ֆիլմի երրորդ սեզոնում խաղաց Գրեյս Ուիթնիի դերը։ Նա նաև հայտնվել է ամերիկա-ավստրալիական կոմեդիա-դրամա հերուստասերիալների երեք ճամարներում, որոնք հեռարձակվել են NBC-ի կողմից 2013 թվականին։

2014 թվականի նա «Մակո։Գաղտնիքների կղզի» ֆիլմի երկրորդ և երրորդ սեզոններում խաղաց ջրահարս Անդինայի դերը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրալիացի պարուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ
Բազարի գավառակ

**Բազար**, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Կենտրոնը Բազար քաղաքն էր։

## Տես նաև
* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ֆրանց (ֆիլմ)

**«Ֆրանց»** (), ֆրանսիա-գերմանական դրամա ֆիլմ, որը նկարահանել է Ֆրանսուա Օզոնը։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի ունեցավ 2016 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ։

## Սյուժե
Ֆիլմի հերոսուհին գերմանացի Աննան է Քվեդլինբուրգ քաղաքից, որն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ամեն օր այցելում էր  իր հանգուցյալ փեսացուի գերեզման, ով մահացել է  Ֆրանսիայում՝ պատերազմի վերջին տարիներին։ Մի անգամ նա այդտեղ հանդիպում է ֆրանսիացի Ադրիենին, ով նույնպես ծաղիկներ էր բերել իր սիրեցյալի գերեզմանին։

## Դերերում
*Պաուլա Բեր - Աննա
*Պիեր Նինե - Սդրիեն
*Անտոն ֆոն Լյուկ - Ֆրանց
*Էռնստ Շտյոցներ - դոկտոր Հոֆմայստեր
*Մարիա Գրուբեր - նրա կինը` Մագդա Հոֆմայստեր
*Յոհան ֆոն Բյուլով - Քրոյց, նացիոնալիստների ղեկավար
*Սիրիել Քլեր - Ադրիենի մայրը
*Ալիս դը Լանկեսեն - Ֆաննի

## Մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Offizielle Webpräsenz  von X Verleih (deutsch)
* Profil  bei labiennale.org (englisch)
* Profil beim Toronto International Film Festival (englisch)
* Sammlung von Kritiken in der Österreichischen Presse 

Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Լինոր Աբարգիլ

**Լինոր Աբարգիլ** (առավել հայտնի է Լինոր Աբերջիլ, ), իսրայելցի փաստաբան, դերասանուհի, մոդել, միսս Իսրայել և  միսս Աշխարհ գեղեցկության մրցույթի հաղթող (1998)։ Թագադրվել է իր նախորդ՝ 1997 թվականի Միսս Աշխարհ մրցույթի հաղթող Դիանա Հայդենի կողմից։ Գեղեցկության մրցույթում հաղթելուց վեց շաբաթ անց Աբարգիլը ենթարկվել  է բռնաբարության, ինչից հետո սեռական բռնության դեմ տարված  պայքարի արդյունքում ճանաչվել է որպես  համաշխարհային հռչակ ունեցող  փաստաբան։

## Կենսագրություն
Աբարգիլը ծնվել է Իսրայելի  Նետանիա քաղաքում, Ալիսայի և Ջեքի ավագ երեխան է։ Նախնիները եղել են մարոկացի հրեաներ։ Միսս Աշխարհ մրցույթում հաղթելուց վեց շաբաթ անց, 18 տարեկան հասակում Միլանում իր տուրիստական գործակալ Ուրի Շլոմո Նուրի կողմից ենթարկվել է բռնաբարության։ Նա բռնաբարության մասին տեղեկացրել է իտալական իշխանություններին, որոնք ապացույցների բացակայության պատճարով ազատ արձակեցին Նուրին։ Ավելի ուշ նա տեղեկացրեց Իսրայելի իշխանություններին, որոնք Նուրի ձերբակալման մասին որոշում կայացրեցին, և երբ  Նուրը ժամանեց  Իսրայել, նրան ձերբակալեցին և դատապարտեցին 16 տարվա։ ազատազրկման։ Աբարգիլը կոչ արեց կանանց հետևել իր օրինակին և տեղեկացնել բռնաբարության մասին ոստիկանությանը։

## Անձնական կյանք
2006 թվականի հուլիսին Աբարգիլն ամուսնացել է լիտվացի բասկետբոլիստ Յասիկյավիչյուս Շարունասի հետ Բարսելոնայում։ Նրանք ամուսնալուծվեցին 2008 թվականին։ 2010 թվականին Աբարգիլը ամուսնացավ մենեջեր Օրեն Հալֆոնի հետ և ընդգրկվեց Օրթոդոքս Հուդաիզմում։ 2012 թվականին նրանք ունեցան  երկվորյակ (մեկ դուստր և մեկ որդի) և 2013 թվականին նրանք ունեցան ևս մեկ աղջիկ։ Աբարգիլը ստացել է փաստաբանի միջնակարգ աստիճան  քոլեջում  և դարձել Իսրայելի իրավաբանների ասոցիացիայի անդամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Իսրայելացի մոդելներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Միսս Աշխարհ
Կատեգորիա:Միսս Աշխարհ հաղթողներ
Ալեքսեյ Դուրիլինի եկամտաբեր տուն

**Ալեքսեյ Դուրիլինի եկամտաբեր տուն** (), շենք Մոսկվայում։ Հասցեն` Բոլշայա Օրդինկա փողոց, տուն 13/9, շինություն 1։

## Պատմություն
1906 թվականին հարուստ վաճառական Ալեքսեյ Ալեքսեևիչ Դուրիլինը ձեռք է բերել Ռժևսկու դաստակերտի մեծ սեփականության հյուսիսարևմտյան մասը։ Բոլշայա Օրդինկա փողոցի և Չեռնիգովսկի նրբանցքի անկյունում գտնվող հողակտորը հատկացվել է եկամտաբեր տան շինարարության համար։ Ավելի վաղ այստեղ գտնվել է դարպաս ունեցող ցանկապատով շրջափակված փայտի պահեստը։ Դուրիլինը վաստակում էր կաշեգործությամբ, եղել է ժառանգական պատվավոր քաղաքացի, Մոսկվայի քաղաքային դումայի իրավասու, մոսկովյան վաճառական դասի պատվիրակ և Մոնետչիկիի Հարության եկեղեցու երեցփոխ։ Ալեքսեյ Ալեքսեևիչի սեփական տունը գտնվում էր ժամանակակից Վալովայա փողոցի թիվ 8-18 շենքի տեղում։

Քառահարկ եկամտաբեր տան շինարարության նախագիծը մշակել է ճարտարապետ Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Շերվուդը։ Որպես շենքի ձևավորում ծառայել են շքամուտքերի վերևում տերևների տեսքով արված մեծ նախշերով նրբագեղ ծեփվածքերը, որոնք համալրված էին մեկական կամ երեքական գունավող հախճաղյուսների երկար շարքով։

1917 թվականի հեղափոխությունից հետո տանն ավելացվել է երկու հարկ, որոնք մեծապես խախտել են սկզբնական ճարտարապետական հորինվածքը։ Սկզբնապես տունն ունեցել է բավականաչափ դուրս ցցված քիվ, որն ընդհատվում էր անկյունում և շքամուտքերի վերևում, որտեղ գտնվել են ձևավոր ատտիկոսներ։ Բարդ եզրագծին փոխարինել է վերնակառույցի հարթ քիվը։

Շինարարության հետևանքով նախկին գլխավոր դաստակերտային տունը, որտեղ XX դարի սկզբին գործել է Կոսիցինի վարժարանը, հայտնվել է խոր բակում և դադարել է Բոլշայա Օրդինկայից երևալուց։

## Պատկերասրահ

Moscow, Bolshaya Ordynka 13-9 May 2009 02.JPG|
Moscow, Bolshaya Ordynka 13-9 May 2009 9.JPG|
Moscow, Bolshaya Ordynka 13-9 May 2009 03.JPG|


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1906 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Յուրի Պրիտկով

**Յուրի Պրիտկով** (, ), մուլտիպլիկացոն ֆիլմերի խորհրդային ռեժիսոր, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1920 թվականի մարտի 17-ին Մոսկվայի մարզի Բրոնիցի քաղաքում։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
1948 թվականից կինոստուդիայի կուրսն ավարտելուց հետո աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, 1962 թվականից` Ս. Ա. Գերասիմովի անվան համառուսական պետական կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի ռեժիսորական կուրսն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ռեժիսոր։
Թոշակի անցնելուց հետո կնոջ հետ միասին նկարազարդել են մանկական գրքեր։ Կյանքից հեռացել է 2011 թվականի հունվարի 15-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդեվիչյան գերեզմանատանը։

## Ընտանիք
Կինը - Տատյանա Սազանովա, մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի նկարիչ, ամուսնու գրեթե բոլոր ֆիլմերի բեմադրող նկարիչը։ 
Աղջիկը - Քսենյա Պրիտկով, մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի նկարիչ։

## Ֆիլմագրություն
### Ռեժիսոր
* 1962 - «Երկնային պատմություն»
* 1963 - «Միլիոնատեր»
* 1964 «Ով է մեղավոր»
* 1964 - «Լուսատտիկ համար 5»
* 1966 -«Դեղին»
* 1967 - «Մկնիկի երգը»
* 1968 - «Չունյա»
* 1969 - «Երկրում չսովորած դասեր»
* 1970 - «Քեռի Միշան»
* 1971 - «Ալո ինձ լսում եք»
* 1972 - «Կոլյան, Օլյան և Արիխմեդ »
* 1973 - «Անտեսանելի գլխարկ»
* 1974 - «Կոսկա նապաստակը և աղբյուրը»
* 1975 - «Օհ և Ահ»
* 1976 - «Հեքիաթ անբանի մասին»
* 1977 - «Օհն ու Ահն գնացին ճամբար»
* 1977 - «Խոզուկը»
* 1978-1980 - «Մեր ընկեր Պիշիչիտան»
* 1981 - «Այսպեսել կանցնի»
* 1982 - «Ճիշտ միջոց»
* 1982 - «Իմ ընկեր անձրևանոցը»
* 1984 - «Երեմի և Ֆոմայի մասին»
* 1986 - «Եռյակը կղզում»
* 1987 - «Ինչպես էշը տխուր հիվանդացավ»

### Բեմադրող նկարիչ
* 1962 - «Երկնային պատմություն»
* 1964 - «Լուսատտիկ համար 5»

### Ռեժիսոր-ասիստենտ
* 1953 - «Լյու եղբայրները»
* 1954 - «Վտանգավոր խաղ»
* 1955 - «Համառ խմոր»
* 1957 - «Կրկին երկուս»
* 1958 - «Պետյան և կարմիր գլխարկը»
* 1959 - «Երեք փայտահատ»
* 1960 - «Մուրզիլկան արբանյակի վրա»
* 1961 - «Սիրելի մետաղադրամ»
* 1962 - «Միայն ոչ հիմա»

## Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր
* 1949 - «Ժամային դաշտեր»
* 1950 - «Շինարար աղվեսը»
* 1950 - «Եղջերուն և գայլը»
* 1951 - «Մտերիմ ընկերները»
* 1951 - «Անտառային ճանապարհորդները»
* 1951 - «Տայդայի հեքիաթը»
* 1952 - «Սարմիկո»

## Աղբյուրներ
* 
* Малянтович К. Г. «Воспоминания о курсах», «Кинограф» № 11, 2002
* Татьяна Сазонова: «Нам говорили, что мы сидим на шее у государства» Сергей Капков «ГАЗЕТА» 23.08.2004
* Юрий Прытков: «Ну и шуточки!» Литературная редакция Георгия Бородина.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Прытков Юрий Александрович — animator.ru
* Скончался выдающийся советский мультипликатор Юрий Прытков 

Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Յուրի Պրիտկովի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Աղախնի պատմվածքը (հեռուստասերիալ)

**Աղախինի պատմվածքը** (), ամերիկյան հեռուստասերիալ` նկարահանված ըստ կանադացի գրող Մարգարեթ Էթվուդի նույնանուն վեպի։ Սերիալի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի ապրիլի 26-ին։

2017 թվականի մայիսի 3-ին որոշվել է սկսել 2֊րդ եթերաշրջանը, որի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի ապրիլի 25-ին։ 2018 թվականի մայիսի 2-ին Hulu-ն հայտարարել է, որ սերիալը կունենա 3-րդ եթերաշրջան։

## Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում, հորինված տոտալիտար աստվածապետությունում՝ Գիղեադ Հանրապետությունում:Գիղեադը, որը գտնվում է ժամանակակից ԱՄՆ-ի տարածքում, մշտապես պատերազմի մեջ է հարևան երկրների դեմ։ Ապագայում, սեռավարակների և մթնոլորտի աղտոտման պատճառով հարյուրավոր կանանցից միայն մեկը կարող է երեխա ունենալ, այդ պատճառով հանրապետությունում հասարակ խավի կանայք ուղարկվում են հատուկ ճամբարներ, որտեղ նրանց պատրաստում են իրենց միակ գործառույթին՝ երեխա ունենալու այն սպաների համար, որոնց կանայք չեն կարող անել դա։

## Դերերում
### Գլխավոր դերակատարներ
* Էլիզաբեթ Մոս ֊ Ջյուն Օսբորն/Ֆրեդի, աղախին
* Ջոզեֆ Ֆայնս ֊ հրամանատար Ֆրեդ Վոթերֆորդ
* Իվոն Ստրահովսկի ֊ Սերենա Ջոյ Վոթերֆորդ, հրամանատարի կինը 
* Ալեքսիս Բլեդել ֊ Էմիլի/Սթիվենի/Գլենի Ջյունի ընկերուհին
* Մադլեն Բրյուեր ֊ Ջանին/Վորենի/Դենիելի, աղախին 
* Էն Դաուդ ֊ մորաքույր Լիդիա, աղախինների վերակացուն
* Օ․ Թ․ Ֆագբենլի ֊ Լյուք Բենքոլ, Ջյունի ամուսինը նախքան «Գիղեադ»-ը
* Մաքս Մինգելա ֊ Նիք Բլեյն, հրամանատարի վարորդը
* Սամիրա Ուիլի - Մոյրա, Ջյունի հին ընկերուհին
* Ամանդա Բրյուգել ֊ Ռիտա, Վոթերֆորդի տան տնտեսուհին

### Երկրորդական կազմ
* Նինա Քիրի ֊ Ալմա, աղախին
* Տատյանա Ջոնս ֊ Լիլի Ֆուլեր/Գլենի 2֊րդ, աղախին
* Ջենեսա Գրանտ ֊ Դոլորես/ Սեմյուելի, աղախին
* Բահիա Ուոթսոն ֊ Բրիենա/Էրիկի, աղախին
* Սթիվեն Քունկեն ֊ հրամանատար Վոռեն Փութնեմ
* Էվեր Քերդայն ֊ Նաոմի Փութնեմ, Վոռեն Փութնեմի կինը
*Սիդնի Սուինի ֊ Իդեն Բլեյն (Սպենսեր), Նիքի կինը
* Ջորդաննա Բլեիք ֊ Հանա Բանքոլ, Ֆրեդու աղջիկը, հետագայում նա անվանվում է Ագնես
* Գրեգ Բրայք ֊ հրամանատար Ռեյ Քաշինգ
* Բրեդլի Ուիթֆորդ ֊ հրամանատար Լոուրենս

## Էպիզոդներ
### Եթերաշրջան 1 (2017)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Hulu-ի բնօրինակ ծրագրեր
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Լեսբուհիների թեմատիկայով հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական հեռուստասերիալներ
Պրակտիկա (թատրոն)

**Պրակտիկա**, մոսկովյան թատրոն, որը ստեղծվել է 2005 թվականին ռեժիսոր Էդուարդ Բոյակովի մտահղացամբ՝  որպես նոր դրամայի փորձառական կենտրոն։

Պաշտոնական հիմնադիրը Մոսկվայի կառավարությունն է։

2013 թվականից մինչև 2016 թվականը թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը եղել է Իվան Ալեքսանդրի Վիրիպաևը։

2018 թվականի մայիսի 3-ին Մոսկվա քաղաքի մշակույթի դեպարտամենտը թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար նշանակեց Դմիտրի Վլադիմիրի Բրուսկինին։

## Ռեպերտուար
* **«Tribute. Զոշյենկո. Էրդման. Ավերչենկո. Պլատոնով. Դովլատով»**, երեկոյան ներկայացում, որը նվիրված է տարբեր տարիների գրողների արվեստին, կարդում է Ալեքսանդր Ֆիլիպենկոն,
* **«Ագատան վերադառնում է տուն»** (հեղինակ՝ Լինոր Գորալիկ), հեքիաթ, 8 և ավելի մեծ տարիքային խմբի համար,
* **«Անաստվածայիններ»,**  Իգոր Սիմոնովի պիեսի մոտիվով թատերախաղ այն մասին, թե ինչպես են դասավորվում հարաբերությունները օլիգարխի և նրանց միջև, ովքեր ջանում էր մոտենալ «նրա աշխարհին»,
* **«Կյանքը  հաջողվեց»**, Պավել Պրյաժկոյի պիեսի մոտիվով թատերախաղ այն մասին, թե ինչպես բազային արժեքները խտանում են անվերջ ռուսական թախծի հետ,
* **«Կեդեր»,**  Լյուբով Ստրիժաժի պիեսի մոտիվով թատերախաղ անհոգ հիփսթեր Գրիշայի մասին, ով չուներ ո՛չ աշխատանք, ո՛չ էլ փող ֆիրմային կեդերի համար։

## Ծրագրեր
* **«Պոլիթատրոն»**, Պոլիտեխնիկական թանգարանի և թատրոնի համատեղ ծրագիր։ Այն տեղը, որտեղ կարդում էին Մայակովսկին, Եսենինը, Ցվետաևան, Վոզնեսենսկին, Եվտուշենկոն, դարձել է գրողների, նկարիչների, դերասանների, ռեժիսորների և նոր ժամանակի երաժիշտների հանդիպման տեղը;
* **«Եզրագիծ»**, թատրոնի և ֆիլմի փառատոն, որի արդյունքում տրվում է «Իմյա» մրցանակը;
* **«Մեծ փոփոխություն»**, երեխաների համար միջազգային թատրոնի փառատոն, որը անց է կացվում ամեն տարի աշնանային արձակուրդների ժամանակ;
* **«Մարդ.doc»**, փաստական ծրագիր, որը ծանոթացնում է հանդիսատեսներին արդիական մշակութային հերոսների հետ։
Ես պնդում եմ, որ դա է ժամանակակից մշակութային հերոսները. Այսօրվա պատմությունը զարգանում է այնպիսի արագությամբ, որ մենք չենք հասցնում մի բան հասկանալ։ Ես այդ իմ մակարդակով փորձում եմ հասկանալ, դրա համար անհրաժեշտ են մարդիկ։ 

## Գրախոսություններ
Պրակտիկա թատրոնի թատերախաղերը և ծրագրերը մեծ քանակությամբ արձագանքներ են առաջացրել մամուլում։

Այդպես «Օդնակո» պորտալի թղթակիցը, մասնակցելով «Մարդ.doc» ծրագրին, նշեց, որ «դա ուղիղ գործողության թատրոն է, թատրոն-ելույթ։ Ոչ միայն ռեալ ժամանակի համադրությունն է դրամայի հետ, այլև ավելի ծայրահեղ փորձեր՝ հավաքել չորրորդ պատը և  պնդել թատրոնական բուն արտադրական գործընթացին, բոլոր մասնակիցների կերպարներ լինելը, այդ թվում ' հեռուստադիտողի»։

## Ռեժիսորներ
Թատրոնի հետ համագործակցում են այնպիսի ռեժիսորներ, ինչպիսիք են Վլադիմիր Ագեևը, Ֆիլիպ Գրիգորյանը, Սվետլանա Զեմլյակովան, Ռուսլան Մալիկովը և Վիկտոր Ռիժակովը։

## Դերասաններ
Թատրոնում խաղում են Պոլինա Ագուրեևան, Պողոս Արտյոմևը, Ալիսա Գրեբենշիկովան, Գրիգորի Կալինինը, Բորիս Կամորզինը, Օլգա Զեյգերը, Նատալյա Լեսնիկովսկայան, Իվան Մակարևիչը, Ինգա Օբոլդինան, Մելիսսա Լաուսը, Վերա Պոլոզկովան, Անդրեյ Սմոլյակովը, Ալեքսանդր Ֆիլիպենկոն, Ալիսա Խազանովան, Նատալյա Տետենովան և Քսենիա Լուկյանչիկովան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Պրակտիկա» թատրոնի պաշտոնական կայք
* 
* 
* 
* 
* Գրախոսություն «Իզվեստիա» թերթում

Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Ovio

**Ovio** («ՋԻԷՆՍԻ-ԱԼՖԱ» ՓԲԸ)  Հայաստանի հեռահաղորդակցության ոլորտի օպերատորներից մեկն է։ «ՋԻԷՆՍԻ-ԱԼՖԱ» ՓԲԸ-ն հիմնադրվել է 2007 թ․-ին։ Ընկերությունը Ovio ապրանքանիշով հանդես է գալիս 2024 թվականից: Մինչև 2024 թվականը, հանդես է եկել «Ռոստելեկոմ Հայաստան» ապրանքանիշով:

Ընկերությունը մատուցում է լայնաշերտ ինտերնետի, թվային հեռուստատեսության և օնլայն կինոթատրոնի, Ֆիքսված հեռախոսակապի ծառայություններ և մի շարք ամպային լուծումներ։

## Պատմություն
Ընկերության մուտքը հայաստանյան հեռահաղորդակցության ոլորտ հատկանշական էր ցանցի զարգացման ուղղությամբ խոշոր ներդրումներով, ինչի արդյունքում հաջողությամբ գործարկվեց «օպտիկան յուրաքանչյուր բնակարանում» (GPON) տեխնոլոգիան հայաստանյան մի շարք քաղաքներում։

Ընկերության ցանցը հիմնված է օպտիկամանրաթելային ենթակառուցվածքի վրա և կառուցված է ստորգետնյա տեղակայման եղանակով՝ միացնելով Հայաստանը արտաքին աշխարհի հետ Վրաստանի և Իրանի սահմաններով: OVIO-ն ապահովված է երեք միջազգային կապուղիներով դեպի Ռուսաստան և Եվրոպա, որոնք միմյանցից ֆիզիկապես և աշխարհագրորեն տարանջատված են՝ երաշխավորելով ընկերության հուսալի և անխափան ծառայությունների մատուցումը:

OVIO-ի օպտիկամանրաթելային մալուխը և նրա միջոցով մատուցվող ծառայությունները հասանելի են Երևանում, Աբովյանում, Չարենցավանում, Հրազդանում, Վանաձորում, Գյումրիում, Աշտարակում, Մեծամորում, Արմավիրում, Մասիսում, Արտաշատում Սևանում, Դիլիջանում, Իջևանում, Կապանում, Մարտունիում, Ալավերդիում և Քաջարանում։

## Ցանցը
OVIO-ի ցանցը Հայաստանում եզակի է իր կառուցվածքային հնարավորություններով և առավելություններով՝

* տվյալների հաղորդման օպտիկական համակարգեր
* ավելի քան 3000 կմ երկարություն
* 92% ներկայություն ՀՀ քաղաքներում
* համացանցին միանալու հնարավորություն մինչև 200 ԳԲ/վ արագությամբ։

## Տվյալների մշակման կենտրոն
2023թ․ մարտին ընկերությունը սկսել և 2024թ․-ի մայիսին կոմերցիոն շահագործման է հանձնել Հայաստանում խոշորագույն և ամենահզոր տվյալների մշակման կենտրոնի նախագիծը Կոտայքի մարզում՝ քաղաք Աբովյանում։

Հաշվի առնելով երկրի համար ռազմավարական նշանակությունը՝ ընկերության կողմից կառուցվող տվյալների մշակման կենտրոնի ներդրումային ծրագիրն արժանացել է ՀՀ Կառավարության հավանությանը և ներառվել ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության՝ «Ենթակառուցվածքներ ներդրումների դիմաց» ծրագրում։

Տվյալների մշակման կենտրոնի հզորությունը 2 ՄՎտ է, և այն միացված է ՀՀ էներգոհամակարգին 35 կՎ հզորությամբ իրարից անկախ սնուցվող 2 ենթակայանով և ապահովված է Mitsubishi մակնիշի երկու դիզելային գեներատորներով, որոնք երաշխավորում են կենտրոնի անխափան աշխատանքը։

Կենտրոնը կառուցված  է ISO 27001, ISO 27017, ISO 27018, PCI DSS և Tier III միջազգային հեղինակավոր սերտիֆիկատների չափանիշներով։ OVIO-ի տվյալների մշակման կենտրոնում տեղակայված են 216 սերվերային պահարաններ։ 

Տվյալների մշակման կենտրոնում ընկերությունն առաջարկում է համատեղակայման ծառայություներ և ամպային լուծումներ, որոնք առանցքային տեղ են զբաղեցնում ընկերության առաջարկների մեջ և նպատակ ունեն վերափոխելու և արդիականացնելու ՀՀ-ում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտը։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Յուքոմ
* Հայաստանի ինտերնետ պրովայդերների ցուցակ
* Բիլայն

Կատեգորիա:Բջջային օպերատորներ
Կատեգորիա:Հայաստանի Ինտերնետ պրովայդերներ
Կատեգորիա:Հայաստանի հեռահաղորդակցական ընկերություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի ընկերություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Միրզա Էլեքպեր Սաբիր

**Միրզա Ալաքբար Սաբիր** (, ), ադրբեջանցի բանաստեղծ, հասարակական գործիչ, փիլիսոփա և ուսուցիչ։

## Կենսագրություն
Ալեքպեր Զեյնալաբդին օղլի Թահիրզադեն ծնվել է 1862 թվականի մայիսի 30-ին Շամախիում։ Նրա հայրը փոքր ձեռնարկատեր էր։ Երբ նա ութ տարեկան էր, սկսեց ուսումնասիրել կրոնական կրթությունը մեդրեսեյում։ Սաբիրը սովորել է մադրասայում `մինչև 12 տարեկան։ 1874 թվականին նա սկսեց կրթություն ստանել Շամախի կրոնական դպրոցը։ Այդ ժամանակ նա սկսեց գրել իր առաջին բանաստեղծությունները։

Ամուսնացած է 1887 թվականին։ Նա ունեցել է 8 դուստր և մի որդի։ Սաբիրը մահացավ 1911 թվականի հուլիսի 12-ին։ Բանաստեղծը թաղված է Շամախիի «Յոթ գմբեթի գերեզմանոցներում»։

Նրա մահից մեկ տարի անց, որպես Սաբիրի հարգանքի նշան 1912 թվականին նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են «Հոփոպնամա» կոչման տակ։

## Ստեղծագործություններ
150px|thumb|ԽՍՀՄ փոստային նամականիշ
20-րդ դարի սկզբից Սաբիրի բանաստեղծությունները հայտնվեցին մամուլի էջերում։ 1903-ին նրա բանաստեղծությունը տպագրվեց Շարգի Ռուս թերթում։ Ավելի ուշ նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են «Կյանքը» թերթում։ 1906-ին նա դարձել է «Մոլլա Նասրադդին» ամսագրի ամենաակտիվ գրողներից մեկը։ Նա Ջալիլ Մամեդկուլիզադեի ամենամոտ ընկերներից էր։ 1910 թվականի սկզբին Սաբիրը եկավ Բաքու `աշխատելու համար։ Սկզբում աշխատել է «Զանբուր» ամսագրի խմբագրական խորհրդի կազմում։ Այնուհետև նա սկսեց ուսուցանել Բալախանիի «Նիջատ» դպրոցում։

## Տես նաև
* Ջալիլ Մամեդկուլիզադե
* Միրզա Ախունդով
* Աբդուլա Շահիգ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի գրողներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բանաստեղծներ
Նիսի Աստվածամոր բազիլիկ

300px|մինի|Նիսի Աստվածամոր բազիլիկ եկեղեցին
**Նիսի Աստվածամոր բազիլիկ** (), հռոմեական կաթոլիկ բազիլիկ եկեղեցի ֆրանսիական Նիս քաղաքի կենտրոնում՝ Ժան-Մեդըսին պողոտայի վրա։ 
250px|մինի|ձախից|Նիսի Աստվածամոր բազիլիկ եկեղեցին գիշերով
Բազիլիկ այս եկեղեցին կառուցվել է 1864-1868 թվականներին, ըստ անվանի ճարտարապետ Շառլ Լնորմանի որդու՝ նույնպես ճարտարապետ Լուի Լնորմանի պատրաստած նախագծերի։ Անժերի Մայր տաճարից ներշնչված՝ վերջինս նախագծել է նոր գոթական ոճի մի պաշտամունքային կառույց։ Այս ոճի ընտրության շարժառիթն ու դրդիչ ուժը հետևյալ քաղաքական հանգամանքն էր. Ֆրանսիան Սարդինիայի թագավորությունից նոր-նոր ետ էր նվաճել Նիսի կոմսությունը, և քանի որ այդ ժամանակներում գոթիկան համարում էին ֆրանսիականին բնորոշ ոճ, Լնորմանը և նրա պես՝ բազում այլ արվեստագետներ ձգտում էին այդ ոճի գործադրմամբ ֆրանսիական շունչ ու ոգի հաղորդել իրենց ստեղծագործություններին։

Նիսի բազիլիկի ամենանշանակալի կառուցվածքները 65 մետր բարձրությամբ զույգ քառակուսաձև աշտարակներն են, որոնք տիրականորեն իշխում են եկեղեցու արևելյան ճակատին։ Տպավորությունն ուժեղացնում է վարդագույն ընդարձակ լուսամուտը, որի վրա արտահայտիչ կերպով, անչափ գեղեցիկ՝ պատկերված է Մարիամ Աստվածածնի համբարձման տեսարանը։ 
 
Նիսի Աստվածամոր բազիլիկը քաղաքի ամենամեծ կաթոլիկ պաշտամունքային կառույցն է, սակայն աթոռանիստ տաճարի կարգավիճակ չունի։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Les concerts de Notre-Dame: Official website of the Mairie de Nice 
* ''L'architecture à Nice entre 1850 et 1860'', Michel Steve, ''Cahiers de la Méditerranée'', vol. 74, Les crises dans l'histoire des Alpes-Maritimes, 2007

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Բոգդան Միլգաուզենի տուն

**Բոգդան Միլգաուզենի տուն** (), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։

Հասցեն` Մոսկվա, Տագանսկի շրջան, Կենտրոնական վարչական շրջան, Գոնչարնայա փողոց, տուն 2։

Շենքը պահպանվում է որպես Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտ (գրանցման համար` 7735707000)։ Շենքը նաև Մոսկվայի մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (գրանցման համար` 2955744)

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է XVIII դարի վերջին - XIX դարի սկզբին` նախապետրոսյան ապարանքի տեղում
։ Պատմաբան Տիմոֆեյ Նիկոլաևիչ Գրանովսկու աները` բժիշկ Բոգդան Կառլովիչ Միլգաուզենը, այդ տան սեփականատերն էր XIX դարի սկզբին։

Գոնչարնայա փողոցը, որտեղ կանգնած է Բոգդան Միլգաուզենի տունը, 1922-1992 թվականներին կոչվել է Վոլոդարսկու փողոց, մինչև 1918 թվականն ընդգրկում էր նաև Շվիվայա գորկա փողոցը։

## Ճարտարապետություն
Գմբեթային ռոտոնդայով անկյունային շենքն ունի XIX դարի կլասիցիզմին բնորոշ հատկանիշներ։ Տեղանքի ռելիեֆի պատճառով շենքն ունի կիսանկուղային հարկ, ինչը տեսողականորեն մեծացնում է ռոտոնդայի բարձրությունը։ Ռոտոնդայի պատերը մշակված են որմնասյուներով։ Ռոտոնդայի պատուհանները բարձր են, երկրորդ հարկում` ձգված համամասնություններով, իսկ երրորդ հարկում` փոքր քառակուսի։ Շենքի հիմնական ծավալի երրորդ հարկում կան ռոտոնդան եզրակալող եռամաս պատուհաններով հարթ կիսաշրջանաձև խորշեր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Страница в реестре объектов культурного наследия .

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կնուտ Շուբերտ

**Կնուտ Շուբերտ** (, ), գերմանացի գեղասահորդ, հանդես է եկել զուգասահքում։ Սկզբում հանդես է եկել քրոջ՝ Կատյա Շուբերտի հետ, հետո «SC Dynamo Berlin»-ի սառույցի վրա՝ Բիրգիտ Լորենցի հետ՝ նշանավոր մասնագետ Հայդեմարի Շտայներ-Վալտերի ղեկավարությամբ։

ԳԴՀ առաջնություններում Լորենցն ու Շուբերտը երկու անգամ դարձել են գեղասահքի ոսկե մեդալակիրներ և Եվրոպայի առաջնություններում՝ բրոնզե մեդալակիրներ` թեժ պայքարում հաղթելով խորհրդային զույգերի։

Զույգը փոքր-ինչ տարբերվում էր ԳԴՀ դպրոցի մյուս զույգերից։ Սահքի ոճը ավելի պարային էր, երաժշտական, կատարվում էին բարդ պահումներ, ինչպես օրինակ, ակսել պահում երեք պտույտով մի ձեռքով։ Տիրապետում էր մինչև վեց մետր երկուսուկես պտույտով ակսել թռիչքի։

Ներկայումս աշխատում է որպես գեղասահքի մարզիչ։ Նրա սաներից են այնպիսի սպորտային զույգեր, ինչպիսիք են Պեգի Շվարցը և Ալեքսանդր Կյունինգը, Դոմինիկա Պջենտկովսկայան և Դմիտրի Խրոմինը, Ռեբեկա Դենկեն և Դանիել Վենդեն և ուրիշներ։

## Ձեռքբերումներ

* Լորենցի հետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի գեղասահորդներ
Ալեքսանդր Զիմինի քաղաքային դաստակերտ

**Ալեքսանդր Զիմինի քաղաքային դաստակերտ** (), դաստակերտ Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ Հասցեն՝ Գոնչարնայա փողոց, տուն 34/11։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Տան սեփականատերն է եղել ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Ալեքսանդր Իվանովիչ Զիմինը՝ Իվան Նիկիտիչ Զիմինի որդին, որը եղել է Ռուսաստանի խոշորագույն բաժնետիրական ընկերության՝ «Ի. Ն. Զիմինի Զուևյան մանուֆակտուրա ընկերակցության» հիմնադիրը։  Ալեքսանդր Իվանովիչը առանձնատան շինարարությունը 1911 թվականին պատվիրել է ճարտարապետ Վլադիմիր Դմիտրիևիչ Ադամովիչին, որի հետ վաղուց ծանոթ էր. ճարտարապետը նախկինում իրականացրել է նրա հոր ֆաբրիկայի համար ծրագրերը։ Շինարարությունն իրականացվել է 1912-1914 թվականներին։

## Նկարագրություն
Երկհարկանի տունը կառուցվել է նեոկլասիցիզմի ոճով։ Դեպի Գոնչարնայա փողոց նայող ճակատը համաչափ է, նրա կենտրոնական մասում կամարաձև երեք պատուհաններով քիչ առաջ եկած ելուն է։ Ելունը պսակվում է եռանկյունաձև ատտիկոսով, որում բացված է կլոր ձեղնալուսամուտ։ Կողային ճակատն անհամաչափ է, այն ևս ունի ելուն, որն առանձնացնում է մուտքը։ Ելուստում գտնվող բարձր պատուհանը դուրս է գալիս դեպի տան շքասանդուղք։ Առաջին հարկի պատուհանների մի մասի վերևում արվել են կողպեքային քարեր։ Տան պատերը հարթ են, զարդարված ծեփածո դրասանգներով, ծաղկամաններով, մեդալիոններով, որոնք նման են 1812 թվականի հրդեհից հետո կառուցված տների դեկորին (ճակատի ծեփվածքը մասամբ կորսված է)։ 1910-ական թվականներին նման ծեփածո դետալները կրկին ձեռք են բերել ժողովրդականություն և հաճախ կիրառվել են նեոդասական տները ձևավորելիս։ Տան հետնամասում եղել է մրգային այգով և ծառայողական շինություններով (որոնց թվում կար ավտոտնակ) բակ։ Զիմինը 16 ձիաուժ հզորությամբ «Բենց» ավտոմեքենայի սեփականատեր էր։ Տան ներսույթների ձևավորումը չի պահպանվել.

## Պատկերասրահ

Goncharnaya 34 before 1917.jpg|Առանձնատունը XX դարի սկզբին. լավ տեսանելի են դեկորի կորցրած տարրերը և մուտքը բակի կողմից
Moscow Goncharnaya 34 2015 2.JPG|Գլխավոր ճակատը
Moscow Goncharnaya 34 2015 3.JPG|Պատուհանի դեկոր
Moscow Goncharnaya 34 2015 4.JPG|Կողային ճակատը
Moscow Goncharnaya 34 2015 5.JPG|Բակի կողմի ճակատը 
Moscow Goncharnaya 34 2015 6.JPG|Պատուհաններից մեկի վերևում պահպանվել է ծեփածո ծաղկաման


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:1914 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Նոել Գոդին

**Նոել Գոդին** (), բելգիացի գրող, քննադատ, դերասան և տորթեր նետող։ Գոդինը համաշխարհային ճանաչում է ստացել 1998 թվականին, երբ նրա համակիրները տորթ նետեցին Microsoft-ի գործադիր տնօրեն Բիլ Գեյթսի դեմքին։

## Դիրքորոշում
1969 թվականին Գոդինը առաջին անգամ իրականացրեց «աղանդերային ահաբեկչություն», նրա զոհը դարձավ Մարգերիտ Դյուրասը։ Հետագայում նրա զոհերի թվում էին Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար Ֆիլի Դուստ-Բլազին, Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Նիկոլա Սարկոզին և մի շարք այլ անձինք։

1998 թվականի փետրվարի 4-ին Բրյուսելում Բիլ Գեյթսը Եվրամիություն պաշտոնական այցի ժամանակ դեմքին տորթի հարված ստացավ։ Դա տեղի ունեցավ Գեյթսի՝ կառավարական շենք մտնելու ժամանակ, որտեղ նա պատրաստվում էր հանդես գալ կրթական թեմայով ճառով։ Հումորասերը փախավ, սակայն նրա օգնականը և օպերատորը կալանավորվեցին, իսկ հետագայում՝ բաց թողնվեցին։ Նոել Գոդինը ավելի ուշ հայտնվեց հեռուստատեսությունում և մեղքն իր վրա վերցրեց։ Դատական գործ հարուցել Գեյթսը հրաժարվեց։ Ակցիայի կազմակերպիչների և ուղղակի կատարողների թվում էր հանրահայտ բելգիացի ռեժիսոր Ռեմի Բելվոն։ Իր հակակրանքը Գեյթսի նկատմամբ Գոդինն այսպես էր բացատրում.

Ըստ Գոդինի՝ իր գործողությունները բռնություն չեն։ Նա խիստ է վերաբերվում տորթի բաղադրությանը, որը կօգտագորվի «զենքի» տեսքով (որպես կանոն, դա հարած սերուցքով լի և, հնարավոր է, շոկոլադի ոչ մեծ քանակությամբ փափուկ խմոր է)։ Գոդինը կարծում է, որ իր գործունեությունն ուղղված է բացառապես հանրահայտ անձանց, ովքեր տառապում են սեփական կարևորությամբ և ինքնահեգնանքի անբավարարությամբ։ Իր դիրքորոշման համար Գոդինը ստացել է «*Տորթ մարդ*» մականունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official Site of the «Internationale Pâtissière» (IP) 
* Official Site of the Montreal «entartistes»

Կատեգորիա:Բելգիացի գրողներ
Կատեգորիա:Բելգիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բելգիացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով