open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Տ-64

**Տ-64** խորհրդային արտադրության հիմնական մարտական տանկ։

## Ընդհանուր բնութագիր
Տ-64 հիմնական մարտական տանկը, Տ-62 տանկի ավելի արդիականացված և հզորացված մոդելն է։ Տ-64 տանկը իր մարտավարատեխնիկական տվյալներով մոտ է Տ-72 և Տ-90 տանկերին։ Տ-64 տանկերը սկսվել են արտադրվել 1963 թվականից, սակայն և շարունակվել մինչև 1987 թվականը։ Այս տանկերը ստեղծվել են Տ-62 տանկի հիման վրա, սակայն ի տարբերություն Տ-62 տանկի՝ փողը գտնվում է տանկի կենտրոնական մասում (Տ-62 տանկի փողը գտնվում է ավելի առջևում)։ Տ-64 տանկերը սկսվել են շահագործվել խորհրդային բանակում 1963 թվականից։

## Մարտավարատեխնիկական տվյալներ
Տ-64 տանկը զրահապատված է, ունի 125 մմ տրամաչափով թնդանոթ։ Տանկի վերին հատվածում տեղադրված է 7.62 և 12.7 մմ-անոց գնդացիրներ։ Տ-64 տանկը իր մեջ ամբարում է 36 արկեր։ Տանկի երկարությունը կազմում է 6.54 մ (թնդանոթով 9.23 մ), լայնությունը՝ 3.41 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.17 մ։ Տանկի մարտական քաշը կազմում է 39 տոննա։ Տ-64 տանկը սնուցվում է 700 ձիաուժ հզորությամբ 5TDF դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով 60 կմ/ժ արագություն։ Տ-64 տանկի վառելիքի պաշարը կազմում է 500-600 կմ։ Տանկը շահագործվում է անձնակազմի երեք անդամների, այդ թվում հրամանատարի, հրետաձիգի և վարորդի կողմից։

## Համեմատություն Տ-55, Տ-62, Տ-72, Տ-80 և Տ-90 տանկերի հետ

## Սպառազինություն
մինի|400px|Տ-64 տանկ ունեցող երկրներ
* 2350 հատ
* 1350 հատ
* 50 հատ
* 100 հատ
* 20 հատ
* 50 հատ

## Տես նաև
* Տ-55
* Տ-62
* Տ-72
* Տ-80
* Տ-90
* Աբրամս Մ1
* Մերկավա

## Աղբյուրներ
* T-64 Main battle tank 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տանկեր այբբենական կարգով
Տ-62

**Տ-62** խորհրդային արտադրության հիմնական մարտական տանկ։

## Ընդհանուր բնութագիր
Տ-62 հիմնական մարտական տանկը, Տ-55 տանկի ավելի արդիականացված և հզորացված մոդելն է։ Տ-62 տանկերը սկսվել են արտադրվել 1961 թվականից, սակայն և շարունակվել մինչև 1975 թվականը։ Այս տանկերը ստեղծվել են Տ-55 տանկի հիման վրա։ Տ-62 տանկերը սկսվել են շահագործվել խորհրդային բանակում 1961 թվականից։

## Մարտավարատեխնիկական տվյալներ
Տ-62 տանկը զրահապատված է, ունի 115 մմ տրամաչափով թնդանոթ։ Տանկի վերին հատվածում տեղադրված է 7.62 և 12.7 մմ-անոց գնդացիրներ։ Տ-62 տանկը իր մեջ ամբարում է 40 արկեր։ Տ-62 տանկի երկարությունը կազմում է 6.6 մ (թնդանոթով 9.3 մ), լայնությունը՝ 3.6 մ, իսկ բարձրությունը՝ 3 մ։ Տ-62 տանկի մարտական քաշը կազմում է 41.5 տոննա։ Տ-62 տանկը սնուցվում է 580 ձիաուժ հզորությամբ V-55V դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով 50 կմ/ժ արագություն։ Տ-62 տանկի վառելիքի պաշարը կազմում է 450 կմ։ Տ-62 տանկը շահագործվում է անձնակազմի չորս անդամների կողմից։

## Համեմատություն Տ-55, Տ-64, Տ-72, Տ-80 և Տ-90 տանկերի հետ

## Սպառազինություն
մինի|աջից|400px|Տ-62 տանկ ունեցող երկրներ
* 300 հատ
* 50 հատ
* որոշ քանակություն
* 70 հատ
* 500 հատ
* 126 հատ
* 75 հատ
* 200 հատ
* 280 հատ
* 3500 հատ
* 900 հատ
* որոշ քանակություն
* 1000 հատ
* որոշ քանակություն
* 7 հատ
* 170 հատ
* 246 հատ

## Տես նաև
* Տ-55
* Տ-64
* Տ-72
* Տ-80
* Տ-90
* Աբրամս Մ1
* Մերկավա

## Աղբյուրներ
* T-62 Main battle tank 

## Ծանոթագրություններ
Ալեքսանդր III-ի կամուրջ

**Կամուրջ Ալեքսանդր III** () - կամարային կամուրջ Սեն գետի վրա Փարիզում։ Միացնում է Փարիզի Հաշմանդամների տունը և Ելիսեյան դաշտեր կամ Շանզ Էլիզե Փարիզի կենտրոնական փողոցը։ Երկարությունը 160 մետր է, Ելիսեյան դաշտերի տեսարանը չփակելու համար կառույցի բարձրությունը չի գերազանցում 6 մետրը ինչն իր ստեղծման ժամանակահատվածի համար համարվում էր մեծ ձեռքբերում։

Կառույցն արված է արտ-նովո ոճով՝ զարդարված քերովբեների, թևավոր ձիերի, հրեշտակների ու նիմփաների արձաններով, ողջ երկայնքով շրջապատված է մոդեռն ոճի լամպերով։

## Պատմություն
Շինարարությունը սկսվել է 1896 թվականի հոկտեմբերին և ավարտվել 1900 թվականին։ Կոչվել է ռուս կայսր Ալեքսանդր III-ի անունով` ֆրանս-ռուսական դաշինքի պատվին։ 1975 թվականից կամուրջը պահպանվում է պետության կողմից որպես պատմամշակութային հուշարձան։ Համարվում է Փարիզի ամենանրբագեղ կամուրջներից մեկը։
center|540px

## Պատկերասրահ

Pont Alexandre III, Paris, France.jpg
Grand-palais-et-pont-Alexan.jpg
Lampadaire et sculpture en bronze doré du Pont Alexandre III (Paris).JPG
Alexandre III, bridge, Exposition Universal, 1900, Paris, France.jpg
Pont Alexandre III - 1.jpg
Pont alexander III ét Place de la Concorde.jpg
P1030515 Paris VIII pont Alexandre III port des Champs-Elysées rwk.JPG
Pont Alexandre III Paris FRA 001.jpg
Pont Alexandre III.jpg
Flickr - Whiternoise - Eiffel Tower lit up with the beacon.jpg
Tour Eiffel vue du pont Alexandre III - 008.JPG
Paris Pont Alexandre III (1).jpg
La renommée de l'Industrie.jpg
Paris - Pont Alexandre III - 003.jpg
Pont Alexandre III rive gauche.jpg
Nymphes de la Neva sur le Pont Alexandre III.JPG
Fillette coquille Leopold Morice pont Alexandre-III Paris.jpg
KandelaarBrug.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Pont Alexandre III
* Alexandre III Bridge , current photographs and of the 1900s.

Կատեգորիա:Փարիզի կամուրջներ
Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձան

**Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձան** (), հուշարձան, որը գտնվում է Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդի «Իսպանիա» հրապարակում։

## Պատմություն
1915 թվականին՝ Միգել դե Սերվանտեսի մահվան երեքհարյուրամյակի նախօրեին, հայտարարվել է իսպանացի մեծանուն գրողի հուշարձանի ստեղծման մասին։

Քանդակի ստեղծման նպատակը նորաստեղծ «Իսպանիա» հրապարակի զարդարելն էր։

Հուշարձանի ավարտուն դիզայնը ներկայացրել են ճարտարապետ Ռաֆայել Մարտինես Սապատերոյին և քանդակագործ Լորենցո Վալերան։ 1920 թվականին հանձնաժողովը ընդունել է բոլոր իսպանախոս պետություններում արձանի բացման մասին որոշումը։

Սակայն, այսուհանդերձ, մինչև 1925 թվականը ոչ մի շինարարական գործողություններ չեն արվել։

Հուշարձանի վրա աշխատանքներ է տարել նաև ճարտարապետ Պեդրո Մուգուրուսոն, որը փոքր-ինչ պարզեցրել է հուշարձանի տեսքը։

Նա Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձանը դարձրել է ձևավոր ճաղաշարք։ Հուշարձանը բացվել է 1929 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։

## Արտաքին տեսք
Հուշարձանների համալիրը ներառում է Միգել դե Սերվանտեսի արձանը՝ շրջապատված գրողի հայտնի հերոսների արձաններով։

Համալիրի կենտրոնում գտնվում է Դոն Քիշոտ Լամանչացու և Սանչո Պանսայի բրոնզե արձանները՝ նստած համապատասխանաբար հին երիվարի և ավանակի վրա։

Քարակոթողի գագաթը զարդարված է գլոբուսով՝ հինգ մայրցամաքներով։

Այն խորհրդանշում է իսպաներեն լեզվի տարածվածությունն աշխարհի հինգ մայրցամաքներում։

Հակառակ կողմում գտնվում է Պորտուգալիայի թագուհի Իզաբելլայի քարակերտ արձանը՝ շատրվանի հարևանությամբ։ Բացի այդ, կոմպոզիցիան ներառում է նաև հնդկացու արձան։

## Տես նաև
* Միգել դե Սերվանտես
* Գոթական ճարտարապետություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Mora Carbonell, Vicente (1980). Plaza de España. Madrid. Tomo V. Madrid: Espasa Calpe. ISBN 84-239-5375-0.
*  Crónica de Madrid. Madrid: Diario 16. ISBN 84-01-37416-2.

**Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձան**

Monumento_a_Cervantes_(Madrid)_17.jpg
Don_Quixote_and_Sancho_Panza_1.jpg
Monumento a Miguel de Cervantes - La Gitanilla.jpg


Կատեգորիա:Իսպանիայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Մադրիդի շենքեր և կառույցներ
Մակուաուիտլ

thumb|300px|right|Մակուաուիտլի տեսքը
**Մակուաուիտլ** (նաև **մակուավիտլ**, **մակուախուտլ**, **մակուախուիտլ**), (, մոտավոր թարգմանվում է որպես «ձեռքի փայտ»), մերձամարտի սառը զենք Մեզոամերիկայի բնակիչների, մասնավորապես ացտեկների, մայաների, միշտեկների, թլաշկալտեկների և պուրեպեչա ժողովուրդների մոտ։

Իր ձևով մակուաուիտլը հիշեցնում էր տափակ մահակ կամ կարճ մակույկաթի՝ շեղբերի կամ վանակատից (հրաբխային ապակի) պատրաստված սեպերի մի քանի շարքից։ Այլ մշակույթներում մակուաուիտլը ուղիղ համարժեքներ չունի, այդ պատճառով սովորաբար կարող է դասակարգվել որպես թուր։
 
Վերջին բնօրինակ մակուաուիտլը պահվել է Մադրիդի Թագավորական զինանոցում և այրվել է 1849 թվականի հրդեհի ժամանակ (այլ տվյալներով 1884 թվականին)։

## Նկարագրություն
[thumb|left|250px|Մակուաուիտլներով զինված ացտեկական մարտիկները: Պատկերը՝ Ֆլորենտիական օրենսգրքից, [16-րդ դար]]
Մակուաուիտլի ստեղծման հստակ տարեթիվը հայտնի չէ։ Վանակատից պատրաստված գործիքներն օգտագործվել են դեռևս Մեզոամերիկայի հին ցեղերի կողմից։ Վանակատից պատրաստում էին դանակներ, ամրակներ, ածելի, նետերի համար ծայրեր և այլն։

Միակոթ մակուաուիտլի երկարությունը կազմում էր մոտ մեկ մետր (երկկոթանիի երկարությունը կարող էր գերազանցել երկու մետրը), իսկ հատումը՝ մինչև յոթ սանտիմետր։ Իր հարվածային հատվածում, որը կարող էր լինել ուղղանկյունաձև, ձվաձև կամ սրածայր, զենքի լայնությունը կարող էր հասնել մինչև 15 սմ։ Սայրերն ամրացվում էին հարվածային հատվածի ճակատային մասում հատուկ սոսնձի օգնությամբ, որը պատրաստված էր բնական բաղադրիչներից։ Հրաբխային ապակու ֆիզիկական հատնակիշների շնորհիվ շեղբի սրվածքի աստիճանը գերազանցում էր բարձ որակի պողպատի սրվածքի աստիճանը, ինչը թույլ էր տալիս հակառակորդին հասցնել խորը պատառուն վերքեր։

Եվրոպայում մակուաուիտլի մասին հայտնի է դարձել 16-րդ դարում իսպանացիների կողմից Մեքսիկայի գրավման ընթացքում։ Կոնկիստադորների հիշողությամբ, մակուաուիտլով զինված հնդկացին կարող էր մեկ հարվածով կտրել ձիու գլուխը։ Զենքի տափակ հատվածը թույլ էր տալիս այն օգտագործել որպես մահակ, եթե հակառակորդին պետք էր միայն ուշաթափ անել կամ գետնին տապալել։

## Տես նաև
* Սառը զենք
* Ացտեկներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ացտեկներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով
Մաստակի պատ

**Ծամոնի պատ** (), տեսարժան վայր Սիեթլում, Մարկետ թատրոնի աղյուսե պատը, որը գտնվում է Փայք Փլեյս մարկետի մոտ, ծածկված է ծամոնով։ Պատին ծամոններ կպցնելն սկսվեց 1993 թվականին, երբ թատրոնի այցելուները, հիմնականում ուսանողներ, տոմս գնելու հերթում սպասելիս, ձանձրույթից սկսեցին ծամոններով մետաղադրամներ կպցնել թատրոնի պատին։

Ժամանակի ընթացքում ծամոն սկսեցին կպցնել նաև նրբափողոցի այլ շենքերի վրա, իսկ ծամոնի շերտի երկարությունը հասավ 15 մ-ի, լայնությունը՝ 4.5 մ-ի, իսկ հաստությունը՝ մի քանի դյույմի։ Թատրոնի այցելուները սկսեցին ծամոններով պատկերներ նկարել և գրություններ թողնել։ Կառույցի վարչակազմը սկսեց պայքարել այս երևույթի դեմ և մի քանի անգամ մաքրեց պատը, սակայն արդյունքում՝ 1999 թվականին հանձնվեց։ Այդ օրից պատը դարձավ տեղի տեսարժան վայրերից մեկը։

2008 թվականին պատի մոտ նկարահանվեց «Սերը պատահում է» ֆիլմի դրվագներից մեկը։

2009 թվականին Ծամոնի պատը ճանաչվեց ամենահակահիգիենիկ զբոսաշրջային տեսարժան վայրերից մեկը («Պերճախոսության քար»-ից հետո)։

2015 թվականի նոյեմբերին պատը 20 տարվա մեջ առաջին անգամ որոշեցին մաքրել։ Որպեսզի չվնասեն աղյուսե շերտը՝ մաքրման համար կիրառվեց գոլորշի։ Աշխատանքը տևեց մի քանի օր և արդյունքում հեռացվեց ավելի քան 1 տոննա ծամոն։ Մաքրումից հետո պատը կրկին սկսեցին ծամոնով պատել, պատկերված առաջին աշխատանքներից մեկը դարձավ 2015 թվականի նոյեմբերի 13-ին տեղի ունեցած Փարիզի ահաբեկչությունների զոհերին նվիրված հուշարձանը։

## Պատկերասրահ

File:Gum wall2.JPG|Պատը 2009 թվականի հուլիսին
File:Seattle Victor Grigas December 2011-6.jpg|2011 թվականի դեկտեմբեր
File:Valentine's Day at the Gum Wall.jpg|Պատը Սուրբ Վալենտինի օրը, 2013 թ
File:Seattle Victor Grigas December 2011-7.jpg|Թատրոնի տոմսարկղը
File:Does Your Chewing Gum Lose Its Flavour.jpg|Գրություն ծամոնով
File:Gum Wall 02.jpg|Մաքրումից հետո, 2016 թվականի մարտ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ծամոններ
Սանդրա (երգչուհի)

**Սանդրա** (գերմ.` Sandra, ամբողջական անունը` Սանդրա Էնն Լաուեր (), ), գերմանական փոփ- երգչուհի։ 1980-ականների վերջի և 1990-ականների սկզբի եվրոպական էստրադայի առավել ճանաչում ստացած երգչուհիներից մեկն է։

## Կենսագրություն
Սանդրան ծնվել է Գերմանիայի և Ֆրանսիայի սահմանին գտնվող Սաարբրյուքեն քաղաքում։ Նրա հայրը ֆրանսիացի Ռոբերտ Լաուերը զբաղվում էր գինիների վաճառքով, իսկ մայրը` գերմանուհի Կարին Լաուերը, աշխատում էր կոշիկների խանութում։ Սանդրան ուներ նաև ավագ եղբայր (մահ. 1995 թվականին)։

Մանկության տարիներին ի հայտ են եկել Սանդրայի երաժշտական ընդունակությունները` երգելու և պարելու ունակությունները։ Այդ իսկ պատճառով յոթ տարեկանում նա սկսել է հաճախել երաժշտական դպրոց, պարի դասընթացների և սովորել է կիթառ նվագել։ Արդեն 13 տարեկանում նա կարողացավ ուշադրություն գրավել` մասնակցելով Սաարբրյուքենի երիտասարդ աստղերի փառատոնին։ Ոգևորվելով հաջողությունից, 1976 թվականին նա թողարկեց «Andy, Mein Freund» սինգլը` իր սիրելի Էնդի շնիկի մասին։ Այդ սինգլի մեջ մտնում էր նաև «Ich Bin Noch Ein Kind» երգը։ Սակայն սինգլը հաջողություն չունեցավ։

1979 թվականին Սանդրան հրավիրվեց երգելու Arabesque խմբում ` այդ խմբի կազմում շուտով գրավելով առաջատար դիրք։ Խումբը ճանաչում ձեռք բերեց ամբողջ աշխարհում ` հատկապես Ճապոնիայում և նույնիսկ ԽՍՀՄ-ում։ Arabesque խմբի կազմում ելույթների ընթացքում, նա ծանոթացավ խմբի համերգների ժամանակ ստեղնաշարային գործիքների վրա հանդես եկող, սկսնակ երգիչ Միշել Կրետուի հետ։ Նրանց միջև ծագած զգացմունքը շուտով վերաճեց սիրո։ Միշել Կրետուի հորդորով Սանդրան 1984 թվականին լքեց Arabesque խումբը, որպեսզի սկսի իր սոլո-կարիերան։ Նույն 1984 թվականին Սանդրան և Միշել Կրետուն թողարկել են իրենց առաջին «Japan Ist Weit» սինգլը` Alphaville խմբի «Big In Japan» հիթի գերմանալեզու տարբերակը։ Այդ սինգլը մատնվեց անասելի անհաջողության (վաճառվել էր ընդամենը 125 նմուշ)։ Դրանից հետո Սանդրան ու Միշելը վերադարձան անգլերեն եվրոդիսկո ձևաչափին։ Արդյունքում Սանդրան ունեցավ իր առաջին «The Long Play» սոլո-ալբոմը, որը թողարկվեց 1985 թվականին և անմիջապես զբաղեցրեց հիթ-շքերթների լավագույն հորիզոնականները։ Հաջողությունը նրանց ուղեկցեց նաև հաջորդ ալբոմները թողարկելիս։ Հատկապես ճանաչում ստացավ «Everlasting Love» սինգլը։ Զուգահեռաբար` Միշելի ղեկավարությամբ լույս էին տեսնում նաև այդ երգերի տեսահոլովակները։

1980-ական թվականների վերջին, Սանդրան որոշ ժամանակով դադարեց ելույթներ ունենալուց, օգնելով Միշելին, նրա նոր` Enigma նախագծի շրջանակներում, հանդես գալով վոկալով։ Վերադարձը սոլո-կարիերային, այնքան էլ հաջող չստացվեց և Սանդրան որոշակի դադար վերցրեց` կենտրոնանալով ընտանիքի վրա։

2010 թվականից Սանդրան ակտիվորեն սկսեց համերգային շրջագայությունները։ 2009 թվականին թողարկվել է Սանդրայի նոր «Back to Life» ալբոմը։ 2012 թվականին լեհական հեռուստատեսությամբ Սանդրան ներկայացրեց իր նոր «Infinite Kiss» երգը։ Նույն թվականին թողարկվեց նաև «Stay In Touch» ալբոմը։

## Անձնական կյանքը
1988 թվականին Սանդրան և Միշել Կրետուն ամուսնացել են։ 1995 թվականին ծնվել են նրանց երկվորյակ որդիները։ 2007 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են` անձնական և գործնական տարաձայնությունների պատճառով։

2010 թվականին Սանդրան ամուսնացել է երաժշտական պրոդյուսեր Օլաֆ Մենգեսի հետ և միասին բնակություն են հաստատել Իվիսա կղզում։ 2014 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի երգիչներ
Hot

***Hot*** (), Իննայի դեբյուտային ստուդիական ալբոմը, 2009 թվականի օգոստոսի 8-ին թողարկվել է Ռումինիայում, իսկ սեպտեմբերի 22-ին՝ Ռուսաստանում Roton և Ultra Records ձայնագրման ստուդիաներում։ 2010 թվականի սեպտեմբերին՝ հիթ-շքերթում 7 շաբաթ մնալուց հետո, «Hot» ալբոմը ստացել է ոսկե սկավառակի կարգավիճակ՝ ունենալով 50,000-ից ավելի վաճառված օրինակներ։

## Ալբոմի մասին
### Շապիկ
Ռումինական հրատարակության շապիկն ընտրվել է հենց երգչուհու երկրպագուների կողմից, որոնք ընտրել են սկավառակի շապիկի հինգ օրինակներից մեկը։ Ամեն նոր հրատարակության ժամանակ Իննայի ռումինական լեյբլը սկավառակները թողարկել է նոր շապիկով։

### Առևտրական հաջողություններ
2009 թվականի օգոստոսի 31-ին «Hot» ալբոմը հայտնվել է լեհական հիթ-շքերթում՝ զբաղեցնելով 28-րդ հորիզոնականը։ Հիթ-շքերթում մնացել է 2 շաբաթ։ Չեխիայում 2010 թվականի փետրվարին բարձրացել է 7-րդ հորիզոնական՝ մնալով հիթ-շքերթում 17 շաբաթ։ 2010 թվականի մայիսի 1-ին Հոլլանդիայում սկավառակը հայտնվեց 69-րդ հորիզոնականում և հուլիսի 24-ին հասավ 68-րդ հորիզոնականի։ France Top 100 Singles Chart հիթ-շքերթում «Hot» և «Amazing» սինգլների հաջողությունից հետո՝ 2010 թվականի հուլիսի 19-ին, ալբոմը հայտնվեց French Albums Chart հիթ-շքերթի Top 200-ում՝ առաջին շաբաթում զբաղեցնելով 9-րդ հորիզոնականը։

## Երգացանկ

## Հիթ-շքերթներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իննայի երգեր
Սաբրինա Սալեռնո

**Սաբրինա Սալեռնո** (, ամբողջական անունը` **Սաբրինա Դեբորա Սալերնո** (), ), իտալացի երգչուհի, ֆոտոմոդել, դերասանուհի և հեռուստահաղորդավարուհի։

## Կենսագրություն
Սաբրինան ծնվել է 1968 թվականին՝ Ջենովայում։ 1986 թվականին, որպես ֆոտոմոդել, մի քանի անգամ հաղթել է իտալական գեղեցկության մրցույթներին և արժանացել «Միս Լիգուրիա» տիտղոսին։ Այնուհետև հրավեր է ստացել հեռուստատեսությունից և աշխատել որպես հեռուստահաղորդավարուհի։ Ի դեպ նա աշխատել է Fininvest հոլդինգի Canale 5 հեռուստաալիքում, որը պատկանում է Սիլվիո Բերլուսկոնիին։

1986 թվականին լույս է տեսել Սաբրինայի առաջին «Sexy Girl» սինգլը։ Մեկ տարի անց նա հանդես եկավ «Boys» («Summertime Love») սինգլով, որը երգչուհուն մեծ ճանաչում բերեց։ Այդ երգի համար նկարահանվեց բավականին անկեղծ տեսահոլովակ։

1988 թվականին թողարկված «All Of Me» սինգլը չկարողացավ կրկնել «Boys»-ի հաջողությունը, սակայն ունկնդիրների կողմից ընդունվեց բավականին ջերմորեն։ Նույն 1988 թվականին Սաբրինան, որպես հատուկ հյուր, ելույթ ունեցավ Սոպոտի երգի միջազգային փառատոնում։ Այդ փառատոնը հեռարձակվում էր նաև ԽՍՀՄ-ում։

Սաբրինան այժմ նույնպես ապրում է ստեղծագործական ակտիվ կյանքով` ձայնագրվում է, նկարահանվում և մասնակցում հեռուստաշոուների։

## Սկավառակագրությունը
**Երաժշտական ալբոմները**

* 1987 - Sabrina
* 1988 - Something Special
* 1988 - Super Sabrina
* 1990 - Super Remix
* 1991 - Over the Pop
* 1996 - Maschio Dove Sei
* 1999 - Numeri
* 1999 - A Flower’s Broken
* 2008 - Erase/Rewind Official Remix

**Սինգլները**

* 1986 - Sexy Girl
* 1987 - Lady Marmalade
* 1987 - Boys (Summertime Love)
* 1987 - Hot Girl
* 1988 - All of Me (Boy Oh Boy)
* 1988 - My Chico
* 1988 - Like a Yo-Yo
* 1988 - Sex
* 1989 - Gringo
* 1990 - Yeah Yeah
* 1991 - Siamo donne
* 1991 - Shadows of the Night
* 1991 - Cover Model
* 1994 - Rockawillie
* 1994 - Angel Boy
* 1995 - Boys '95
* 1996 - Fatta e rifatta
* 1999 - I Love You
* 2006 - I Feel Love (Good Sensation)
* 2008 - Erase/Rewind
* 2009 - Erase/Rewind (Remix By Andrea T Mendoza Vs Tibet)
* 2014 - Colour Me

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ
Կատեգորիա:Մոդելներ
Պալացցո Վեկկիո

**Պալացցո Վեկկիո** (, Հին պալատ), Ֆլորենցիայի ամենահայտնի պալատներից մեկը, որը գտնվում է Սինյորիա հրապարակում։ Ներկայումս պալատում տեղակայված է Ֆլորենցիայի քաղաքապետարանը։

## Պալատի անվանումը
1299 թվականին ավարտվել է պալատի կառուցումը և նրա սկզբնական անունն էր «նոր պալատ» (*Palagio novo*): Հիմնականում նախատեսված է եղել ընդունելությունների համար։ Կառավարական նախկին շենքը՝ Բարջելլոն վերանվանվեց «հին պալատի»։ 15-րդ դարում կոմմունայի ղեկավարները հայտարարեցին իրենց «սինյորներ» (*signori*), իսկ պալատը սկսեց կոչվել պալացցո դելլա Սինյորիա, որից էլ ի հայտ է եկել հրապարակի ներկայիս անվանումը։ Դրան զուգընթաց պալատը վերանվանել էին *Պալացցո Դուկալե* (դքսի նստավայր)։ Տոսկանայի մեծ դուքս Կոզիմո I-ը տեղափոխվեց այստեղ 1540 թվականին իր սեփական պալատից (ներկայումս Պալացցո Մեդիչի- Ռիկարդի պալատից)։ Սակայն 1565 թվականին նա նախընտրեց իր նստավայրը տեղափոխել Պալացցո Պիտտի, իսկ Պալացցո Վեկկիոն դարձավ արդեն «հին պալատ»։

## Պալատի պատմությունը
Կառավարական շենքի կառուցման գործը հանձնարարվել էր Առնոլֆո դի Կամբիոյին 1298 թվականին։

Պալացցո Վեկկիոն կառուցվել է ավելի հին *Պալացցո Տոսկանայի* նման։ Վերջինս գտնվում է Վոլտերրա քաղաքում։ 1667 թվականին աշտարակի վրա տեղադրվել է աուգսբուրգցի արհեստավոր Լեդերլեի պատրաստած ժամացույցը, որը գործում է մինչ օրս։ Պալացցո Վեկկիոյի դահլիճներից մեկը նվիրված է միջնադարյան քարտեզներին. այդ քարտեզնեից մեկը կոչվում է "Armenia" և պատկերում է միջնադարյան Մեծ Հայքի քարտեզը։ Սույն քարտեզը պատկերված է գաղտնի դռան վրա. այդ դուռը նկարագրվել է 2016 թվականի Ինֆեռնո (ֆիլմ, 2016) կինոնկարում, երբ դերասան Թոմ Հենքսը անցնում է այդ գաղտնի դռնով։

1478 թվականին Պալացցո Վեկկիոյի լուսամուտներին կախաղան են բարձրացվել դավադիրները, որոնց գլխավորում էր Ֆրանչեսկո Պացցին, ովքեր ցանկանում էին տապալել Մեդիչիների տոհմին իշխանությունից։ Բերնդարդո դի Բանդինո Բարոնչելոն, ով Ջուլիանո Մեդիչիին սպանողն է, Պալացցո Վեկկիոյում կախաղան է բարձրացվել 1479 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։

## Պատկերասրահ

պատկեր:Firenze.PalVecchio.statues.JPG|Արձաններ մուտքի մոտ
պատկեր:Firenze-balcone.jpg|Պատշգամբ
պատկեր:Firenze.PiazzaSignoria02.JPG|Դելլա Սինյորիա հրապարակը
պատկեր:Firenze-palazzo_vec_entrance.jpg|Մուտքը

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆլորենցիա
Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ
Կատեգորիա:13-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Ժորժ Բեռնանոս

**Ժորժ Բեռնանոս** (, ), ֆրանսիացի գրող։

## Կենսագրություն

## Մատենագիտություն
### Վեպեր
* 1926 - «Սատանայի արևի ներքո» (*Sous le Soleil de Satan*)
* 1927 - «Խաբեություն» (*L’Imposture*)
* 1929 - «Ընկերները» (*La Joie*)
* 1935 - «Հանցագործություն» (*Un crime*)
* 1935 - «Գյուղական քահանայի օրագիրը» (Journal d’un curé de campagne)
* 1937 - «Մուշետտայի նոր պատմությունը» (*Nouvelle Histoire de Mouchette*)
* 1943 - «Պարոն Ուին» (*Monsieur Ouine*)
* 1949 - «Կարմելիտուհիների երկխոսությունը» (*Dialogues des Carmélites*)
* 1950 - «Վատ երազ» (*Un mauvais rêve*)

### Էսսեներ և ելույթներ
* 1931 - *La Grande Peur des bien-pensants*
* 1938 - *Les Grands Cimetières sous la lune*
* 1939 - *Scandale de la vérité*
* 1944 - *La France contre les robots*
* 1943 - 1945 - *Le Chemin de la Croix-des-Âmes*
* 1949 - *Les Enfants humiliés*
* 1971 - 1995 - *Essais et écrits de combat*, tome I-II

### Նամակագրություն
* 1971 - 1983 - *Le combat pour la liberté. Correspondance inédite, tome I-III*

## Էկրանավորում
* 1950 - «Գյուղական քահանայի օրագիրը» (*Journal d’un curé de campagne*), ռեժիսոր՝ Ռոբեր Բրեսսոն։
* 1960 - «Կարմելիտուհիների երկխոսությունը» (*Le dialogue des Carmélites*), ռեժիսորներ՝ Ռայմոնդ Լեոպոլդ Բրուքբերգեր, Ֆիլիպպ Ագոստինի։
* 1967 - «Մուշետտ» (*Mouchette*), ռեժիսոր՝ Ռոբեր Բրեսսոն։
* 1987 - «Սատանայի արևի ներքո» (*Sous le soleil de Satan*), ռեժիսոր՝ Մորիս Պիալա։

## Գրականություն
* Hans Urs von Balthasar: *Gelebte Kirche - Bernanos* (1. Aufl. Köln-Olten 1954, u.ö.)
* Albert Béguin: *Georges Bernanos in Selbstzeugnissen und Bilddokumenten*, übers. von Guido G. Meister, Reinbek b. Hamburg 1958. 
* Joseph Jurt: *Essai de bibliographie des études ... consacrées à Georges Bernanos* (3 Bde., Paris 1972–1975)
* M. Gosselin: *L’écriture du surnaturel dans l’œuvre romanesque de Georges Bernanos* (Paris 1979)
* A. R. Clark: *La France dans l’histoire selon Bernanos* (Paris 1983)
* P. Gille: *Bernanos et l’angoisse. Étude de l’œuvre romanesque* (Nancy 1984)
* J.-L. Bernanos: *Georges Bernanos à la merci des passants*, (Paris 1986)
* M. Kohlhauer: *Bernanos und die Utopie* (1992)
* Veit Neumann: *Die Theologie des Renouveau catholique. Glaubensreflexion französischer Schriftsteller in der Moderne am Beispiel von Georges Bernanos und François Mauriac* (Frankfurt a. M. 2007)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆեմինա մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ
Քյոնիգսզեե

**Քյոնիգսզեե** (), ձևով հարավից հյուսիս ձգված լիճ է Բավարիայի հարավ-արևելքում, տեղակայված է Բերխտեսգադենի շրջանում՝ շրջապատված այնպիսի բարձր լեռներով, ինչպես Վացմանն է (Գերմանիայի երրորդ գագաթը)։ Լիճը գտնվում է Շյոնաո ամ Քյոնիգսզեե համայնքի տարածքում։ Քյոնիգսզեե են թափվում հարավ-արևելքում գտնվող Օբրեզե լճի ջրերը։ Քյոնիգսզեեն ներառված է Բերխտեսգադենի Ազգային պարկում։

Գերմանիայի ամենախոր լճերի շարքում Քյոնիգսզեեն գտնվում է  երրորդ տեղում։ Այն ձևավորվել է վերջին սառցե դարաշրջանի ժամանակ, սառցադաշտի հալման հետևանքով։ Լիճը և հարակից շրջակայքը մեծ ճանաչում ունեն զբոսաշրջիկների և ճանապարհորդների շրջանում։

## Հետաքրքիր փաստեր և տեսարժանություններ
Քյոնիգսզեեն լիճը գովազդվում է որպես ամենամաքուրը Գերմանիայում։ Այդ պատճառով լճով տեղաշարժվելու համար 1909 թվականից թույլատրված են միայն Էլեկտրաշարժիչով, թիերով և ոտնակներով նավեր։

Բարձր լեռների միջև լճի տեղակայումը ստեղծում է մաքուր և պարզ ձայնով արձագանք։ Ըստ ավանդույթի, ընդունված է ջրի վրա էքսկուրսիայի ժամանակ կանգ առնել և փողահարել՝ արձագանքը ցուցադրելու համար։

Լճի կենտրոնական մասում, արևմտյան ափին` հենց ջրի մոտ, գտնվում է զբոսաշրջային տեսարժանություն սուրբ Բարդուղեմեոսի եկեղեցին։

Լճի հյուսիսային եզրին է գտնվում Քյոնիգսզեե հայտնի սահնակա-բոբսլեյնային ճանապարհը, որտեղ անցնում են Բոբսլեյի և տոբոգանի միջազգային ֆեդերացիայի պաշտոնական մրցույթները։

Լճի հյուսիսային մասում գտնվող միակ կղզին հայտնի է այնտեղ 1711 թվականին տեղադրված Յան Նեպոմուցկովի մարմարե արձանով, ինչպես նաև այլ կառույցներով, որոնցից է քարանձավը։

Լճի շրջակայքում էր գտնվում Դախաու համակենտրոնացման ճամբարի մասնաճյուղերից մեկը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Obersee (Königssee) (2008).JPG
Պատկեր:Königssee.JPG|
Պատկեր:Königssee 270604.jpg|
Պատկեր:Bartholomae-2005.jpg|
Պատկեր:Bartholomae.jpg|
Պատկեր:063007-Konigssee-dusk.jpg|

## Արտաքին հղումներ
* Dokumentation von Zustand und Entwicklung der wichtigsten Seen Deutschlands: Teil 11 Bayern   на сайте ''www-docs.tu-cottbus.de
* 

Կատեգորիա:Գերմանիայի լճեր
Կատեգորիա:Բավարիայի լճեր
Իրիդիումի յոդիդ(II)

**Իրիդիումի յոդիդ(II)**, անօրգանական միացություն, իրիդիումի ու յոդաջրածնական թթվի աղը` IrI2 բանաձևով, փոշի։

## Ստացում
* Ստացվում է իրիդիումի յոդիդի(III) ջերմային քայքայումից.
::\mathsf{ 2 IrI_3 \ \xrightarrow{330^oC}\ 2 IrI_2 + I_2 }

## Ֆիզիկական հատկություններ
Իրիդիումի յոդիդը առաջացնում է փոշի, չի լուծվում ջրում։

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Իրիդիումի յոդիդներ
Բոլոր կրոնների տաճար

300px|մինի|Կազանի բոլոր կրոնների տաճարը

**Բոլոր կրոնների տաճար** (), ինչպես նաև **Տիեզերական տաճար, Հոգևոր միասնության միջազգային մշակութային կենտրոն**, ճարտարապետական շինություն Կազանի մերձակա Հին Արակչինո գյուղում։ Կառուցումը սկսվել է 1994 թվականին նկարիչ, ճարտարապետ, քանդակագործ, բուժարար և հասարակական գործիչ Էլդար Խանովի կողմից։ Ըստ տաճարի հեղինակի և համալրի սեփականիրոջ մտահղացման՝ այն կառուցվել է որպես կրոնների, մշակույթների և քաղաքակրթությունների ճարտարապետական խորհրդանիշ։ Ծառայություններ և ծեսեր համալիրում չեն իրականացվում։

Համալիրն ներառում է ուղղափառ եկեղեցի, մուսուլմանական մզկիթ, հրեական սինագոգ, պագոդա։ Ընդհանուր նախագծում նախատեսված է գմբեթներ և շինության այլ խորհրդանշական տարրեր 16 կրոններից, այդ թվում՝ անհետացած քաղաքակրթությունների կրոնական պաշտամունքներ։

## Անվանում
Էլդար Խանովը շինությունն անվանել է «Տիեզերական տաճար» կամ «Բոլոր կրոնների տաճար»։ Հեղինակի խոսքով․

## Ներկա վիճակ
Կիրակի օրը շինության բաց դահլիճում անցկացվում են երաժշտական և ասմունքի երեկոներ։ Սովորական օրերին այցելուներին չի թույլատրվում մուտք գործել համալիր։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:All Religions Kazan Temple 108.jpeg|Խաչը, Դավիթի աստղը, Մահիկն ու Ին և Յանը զարդարում են տաճարը, մինարեթը տեղակայված է նրանից աջ։
Պատկեր:All Religions Kazan Temple 109.jpeg|Սինագոգի գմբեթը (սպիտակ-կապույտ գույնով) գտնվում է մի քանի մզկիթների միջև։ Այն մասամբ զարդավորված է արաբական գեղագրչություններով։
Պատկեր:All Religions Kazan Temple 114.jpeg|Եկեղեցական զանգ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ինչպես է կառուցվել Կազանի բոլոր կրոնների տաճարը (+ արխիվային լուսանկարներ) 

Կատեգորիա:Կազանի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պաշտամունքային կառույցներ
Կատեգորիա:Միջկրոնական երկխոսություն
Տոմբոյի շրջան

մինի|250x250փքս|Պլուտոնի լուսանկարի մի հատվածը՝ Տոմբոյի շրջանով: Լուսանկարն արված է 768 հազար կիլոմետր հեռավորությունից:
**Պլուտոնի սիրտ** կամ **Տոմբոյի շրջան** (լատիներեն՝ **Tombaugh Regio**), թզուկ մոլորակ Պլուտոնի վրայի ամենամեծ լուսավոր հատվածը։ Այն գտնվում է մոլորակի հասարակածից հյուսիս՝ ավելի մուգ Կտուլհուի շրջանից հյուսիս-արևելք և Կրունի հետքից հյուսիս-արևմուտք։ Տոմբոյի արևմտյան բիլթը՝ 1000 կիլոմետրանոց սառած ազոտից և այլ գազերից բաղկացած հարթավայրն անվանվել է Սպուտնիկի պլատո (լատիներեն՝ Sputnik Planum):

## Նկարագրություն
Տոմբոյի շրջանը լայն, լուսավոր շրջան է, որն ունի մոտ 1590 կմ երկարություն։ Շրջանի երկու բլթերը երկրաբանորեն տարբեր են։ Արևմտյանը՝ Սպուտնիկի պլատոն ավելի հարթ է, քան արևելյանը և նրանք ունեն երանգային տարբերություն։ Առաջին ենթադրությունների համաձայն՝ արևմտյան բիլթը կարող է լցված լինել ազոտի ձյունով։ Շրջանի լուսավոր կետերը ենթադրաբար լեռնագագաթներ են։ 2015 թվականի հուլիսի 15-ին հրապարակված լուսանկարները ցույց տվեցին 3400 մ բարձրությամբ լեռների և խառնարանների գոյությունը։ Հետագա հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ Սպուտնիկի պլատոյի կենտրոնը հարուստ է ազոտի, ածխածնի մոնօքսիդի և մեթանի սառույցներով, իսկ եզրերը, ինչպես նաև Կտուլհուի շրջանի արևելյան հատվածը ծածկող գորշ նյութը պատված են սառցադաշտերով։ Սպուտնիկի պլատոյի մակերեսը բաժանված է բազմանկյուն կոնվեկցիոն բջիջների և 10 միլիոն տարուց ավելի երիտասարդ է, որը ցույց է տալիս, որ Պլուտոնը երկրաբանորեն ակտիվ է։

Պլատոնի սիրտը դեռ 6 տասնամյակ առաջ՝ մինչև «Նոր հորիզոնների» մոտեցումը արդեն նույնականացվել էր որպես աղոտ հետք, որը սակայն, հնարավոր չէր նկարել կամ հետազոտել՝ լուսանկարների ցածր թույլտվության պատճառով։

## Անվանում
Տոմբոյի շրջանն առաջին անգամ նույնականացվել է «Նոր հորիզոններ» տիեզերանավի մոտեցման ժամանակ։ ՆԱՍԱ-ն սկզբում այն անվանում էր «սիրտ»՝ ունեցած ձևի պատճառով։ 2015 թվականի հուլիսի 15-ին շրջանը «Նոր հորիզոնների» թիմի կողմից անվանվել է Տոմբոյի շրջան՝ Պլուտոնը հայտնաբերող աստղագետ Քլայդ Տոմբոյի հիշատակին։ *Regio* լատիներեն նշանակում է «շրջան»։ Մինչև անվանումը պաշտոնական դառնա, այն պետք է հաստատվի «Միջազգային աստղագիտական միության» (ՄԱՄ, IAU) կողմից։ Բայց Ռիտա Շուլցը՝ ՄԱՄ-ի նախագահը նշել է, որ անվանումը նախօրոք քննարկվել է և կհաստատվի։

Որոշները այս հետքը նմանացնում են Դիսնեյի կերպար Պլուտոյին։ Ուոլթ Դիսնեյ ընկերությունը սրա մասին իմանալով՝ թողարկել է կարճ անիմացիոն ֆիլմ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պլուտոն
Փոխնակ մայրը

**«Փոխնակ մայրը»**, 2016 թվականի Շանթ ՀԸ կողմից ստեղծված բազմասերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ՝ օրիգինալ սցենարով և հեռուստասերիալի ձևաչափով։ Հեռուստասերիալի ցուցադրումը սկսվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 2-ից։ Որոշ դերասաններ առաջին անգամ են համագործակցում Շանթ ՀԸ հետ, ինչպես օրինակ՝ Եվա Բաղդասարյանը, Լիա Զախարյանը, Տիգրան Ներսիսյանը։ Հայկ Պետրոսյանը տանում է իր առաջին դրամատիկ, իսկ Տիգրան Ներսիսյանը՝ բացասական դերը։ Մարինկա Խաչատրյանի և Սյուզան Ղևոնդյանի հետ Շանթ ՀԸ վերջին անգամ համագործակցել էր Սիրո գերին հեռուստասերիալում, Ելենա Բորիսենկոյի և Անահիտ Քոչարյանի  հետ Ուրիշի հոգին սերիալում, Հովակ Գալոյանի հետ՝ Սահմանին հեռուստաֆիլմում, իսկ Անի Բայաթյանի հետ *Հաջողակը* կատակերգական սերիալում։

## Հիմնական ասելիք
Հեռուստասերիալն անդրադարձել է վերջին տարիներին, գիտության ամենամեծ նվաճումներից մեկին՝ փոխնակ մոր թեմային։ Փոխնակ մայրերը կանայք են, ովքեր տանում են հղիությունը, բայց նրանցից ծնված երեխաները իրենց գենոտիպը չեն կրում։

## Սյուժե
Գլխավոր հերոսուհին` Սոնան, 23-ամյա երիտասարդ աղջիկ է, ով որբ է մնացել 1991-1994թթ. Արցախյան ազատամարտից հետո, և նրան որդեգրել ու մեծացրել է  միայնակ ապրող հորաքույրը։ Երբ Սոնան տեղեկանում է, որ հորաքույրը տառապում է երիկամային անբավարարությամբ, նա ստիպված թողնում է ուսումը և աշխատանքի անցնում կլինիկայում, որը կառավարում է երիտասարդ և խոստումնալից բժիշկ Արամ Քարամյանը։ Սոնայի և Արամի միջև զգացմունքներ են արթնանում։ Իսկ Արամի և կնոջ հարաբերություններին խանգարում էր երեխա չունենալու փաստը, ուստի Արամի կինը փորձում է երեխա պարգևել ամուսնուն և որոշում է փոխնակ մայր փնտրել։

Միևնույն ժամանակ պարզվում է, որ Սոնայի հորաքրոջը անհապաղ վիրահատություն է հարկավոր. նրա կյանքը փրկելու համար Սոնան դիմում է ծայրահեղ քայլի և դառնում փոխնակ մայր`չիմանալով, թե ում համար։ Երկարատև սկանդալային պատմություններից և դժվարին իրավիճակներից հետո, ի վերջո, Սոնայի և Արամի սերը տալիս է իր պտուղները։

## Դերասանական կազմ
### Գլխավոր կազմ

### Երկրորդական կազմ

### Հատուկ մասնակցություն

## Ստեղծում
Շանթ ՀԸ առաջին անգամ սերիալի թրեյլերը ցուցադրեց 2016 թվականի օգոստոսի 23-ին և հեռուստադիտողին հայտարարվեց 1-ին սերիայի ցուցադրման ամսաթիվը։

## Սերիաներ

**ԵՉԵ-եթերում չի եղել*

## Ցուցադրություն

## Սաունդթրեք և բացման հոլովակ
Սերիալի սաունդթրեքը «Փակուղի» երգն է՝ Լենա Ղազարյանի կատարմամբ։ Այն 2014 թվականին Շանթի «Պրեմիերա» հեռուստանախագծի երկրորդ եթերաշրջանի հաղթող երգն է ճանաչվել, երաժշտության և խոսքերի հեղինակն է Տիգրան Աթայանը։ Բացման հոլովակում հնչում է դրա մի մասը։ Բացման հոլովակն ընդամենը 30 վայրկյան է տևում։ Դրա մեջ մի քանի դերասաններ են տարբեր իրավիճակներում (դրանք հատուկ նկարահանված կադրեր են, որոնք չկան սերիալում), հետո տեսարանը կանգնում է և կազմավորվում դերասանի անուն-ազգանունը։ Սերիալից կադրեր կցված չեն։ Բացման հոլովակի հատուկ նկարահանված կադրերն օգտագործվել են թրեյլերի մեջ, ինչպես նաև դրանք երբեմն հայտնվում են սերիալում՝ առանց տեքստի, որպես միջանկյալ կադրեր։

## Տես նաև
* Թաքնված սեր
* Ուրիշի հոգին
* Սիրո գերին (սերիալ)

Կատեգորիա:2016 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Հայկական հեռուստասերիալներ
Ռուդոլֆ Գաբրիելյան

**Ռուդոլֆ Սեմյոնի Գաբրիելյան** (), հայ բժիշկ, սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (2009):

## Կենսագրություն
Ռուդոլֆ Գաբրիելյանը ծնվել է 1943 թվականին Երևանում։ 1969 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1976-1980 թվականներին եղել է Երևանի սրտաբանության ԳՀԻ սրտամկանի ինֆարկտի բաժանմունքի վարիչ, 1980-1990 թվականներին՝ ԳՀԻ գլխավոր բժիշկ, սրտի իշեմիկ հիվանդության բաժանմունքի ավագ գիտաշխատող։
1990-1991 թվականներին՝ ՀՀ առողջապահության փոխնախարար։ 1991 թվականից՝ Սրտաբանության ԳՀԻ սրտի իշեմիկ հիվանդության բաժնի գիտական ղեկավար։

Աշխատանքները վերաբերում են սուր ինֆարկտի և սրտի իշեմիկ հիվանդության, սուր պսակային համախտանիշի վաղ ախտորոշման և բուժման հարցերին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ
Քեռի Ստյոպան` միլիցիոներ

**Քեռի Ստյոպա - ոստիկան**, սովետական անիմացիոն ֆիլմ, ստեղծված 1964 թվականին, ռեժիսոր - մուլտիպլիկատոր՝ Իվան Ակսենչուկի կողմից։

## Սյուժե
Սցենարի հեղինակը՝ Սերգեյ Միխալկովը, գրում է հսկա ոստիկան՝ քեռի Ստյոպայի մասին։ Նրա բարձրահասակությունը օգնում է շատերին։ Քեռի Ստյոպան օգնում է մեծահասակներին. մեկին օգնում է անցնել ճանապարհը, մյուսին օգնում է բեռը տեղափոխել, կանխում է խուլիգանությունը, օգնում է մայրիկներին գտնել իրենց կորած երեխաներին, լուծում է լուսակիրների հետ կապված խնդիրը։
Ֆիլմում գովազդվում են «Էռա» ձեռքի ժամացույցները։

## Հնչյունավորողներ
* *Վալենտինա Սպերտանովա* – հեքիաթասաց
* *Վլադիմիր Տրոշին* – Պարոն Ստյոպա
* *Սերգեյ Ցեյց* – խուլիգան
* *[[Կլարա Ռումյանովա]]* – երեխաներ – վաճառողուհի – կին
* *[[Յուլյա Յուլսկայա]]* – պառավ
* *[[Մարգարիտա Կորաբելնիկովա]]* – երեխաներ
* *Ելենա Պոնսովա* – տատիկ

## Ֆիլմի վրա աշխատել են
* *Սցենարի հեղինակ* – Սերգեյ Միխալկով
* *Ռեժիսոր* – Իվան Ակսենչուկ
* *Բեմադրող նկարիչ* – Լեոնիդ Շվարցման
* *Կոմպոզիտոր* – Ալեքսանդր Լոկշին
* *Օպերատոր* – Բորիս Կոտով
* *Հնչյունային Օպերատոր* – Գեորգի Մարտինյուկ
* Վիկտոր Արսենտիև, Բորիս Բուտակով, Միքայել Բոտով, Նատալիա Բոգոմոլովա, Յուրի Բուտիրին, Ալեքսանդր Դավիդով, Սերգեյ Դյոժկին, Գալինա Զոլոտովսկայա, Ելիզավետա Կոմովա, Լեոնիդ Կայուկով, Լիդիա Ռեզցովա, Օլգա Ստոլբովա, Կոնստանտին Չիկին

## Վերահրատարակություն
«Քեռի Ստյոպա - ոստիկան», «Սովետական մուլտֆիլմ» մուլտֆիլմ սկավառակի վրա։ 
* «Քեռի Ստյոպան՝ միլիցիոներ» (1964), 
* «Վտանգավոր կատակ» (1965),   
* «Հետքեր ասֆալտի վրա» (1964),
* «Արջուկը ճանապարհին» (1965), 
* «Կարելի է և չի կարելի» (1964),
* «Խիզախ տեսուչ Մամոչկինը» (1977),
* «Ճանապարհի հեքիաթ» (1981): 
* Սերգեյ Կապկով «Մեր մուլտֆիլմները»։

## Ծանոթագրություններ
2. Дядя Стёпа — милиционер смотреть онлайн на сайте Мультики

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1964 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Իվան Ակսենչուկի մուլտֆիլմեր
Բոտի

**Բոտի**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ձախ կողմի վտակ Մելկո գետակի միջին հոսանքի տարածքում, գետի ձախ կողմում։

## Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 5-6 տուն քուրդ բնակիչ։

## Տես նաև
* Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռիկ Ավիլես

**Ռիչարդ Էնթոնի «Ռիկ» Ավիլես** (, ), ամերիկացի դերասան, կատակերգու։

## Կենսագրություն և կարիերա
1940-ական թվականներին Ռիկ Ավիլեսի ծնողները Պուերտո Ռիկոյից արտագաղթեցին ԱՄՆ, «լավ կյանք» ստեղծելու նպատակով։ Նրանք ապրեցին Մանհեթենում, Նյու Յորք, որտեղ Ռիկը ամուսնացել է։

1970 ականներին և 1980 ակկաններին նա աշխատել է որպես կատակերգու Նյու Յորքի գիշերային ակումբերից մեկում։ 1981 թվականին նկարվել է ֆիլմում։ Հայտնի է դարձել «Ուրվական»ը ֆիլմի Վիլլի Լոպես դերով։ Ռիկը խաղացել է 30 դեր, ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։

Ռիկը մահացել է 1995 թվականի մարտի 17-ին, 42 տարեկան հասակում ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ հիվանդությունից։

## Ֆիլմագրություն
* 1981 թվական,  Մրցարշավ «Թնդանոթային միջուկ» / *The Cannonball Run* 
* 1987 թվական,  Իմ հաջողության գաղտնիքը / *The Secret Of My Success*
* 1991 թվական,  Մոնստրներ / *Monsters* 
* 1989 թվական,  Անձնական ճգնաժամ / *Identity Crisis* 
* 1989 թվական,  Խորհրդավոր գնացք / *Mystery Train* 
* 1990 թվական,  Կանաչ քարտ / *Green Card* 
* 1990 թվական,  Կնքահայրը 3 / *The Godfather: Part III*
* 1990 թվական,  Ուրվական / *Ghost* 
* 1993 թվական,  Կարլիտոյի ճանապարհը / *Carlito’s Way*
* 1993 թվական,  Սուրբ Ֆորտ Վաշինգտոնը / *The Saint of Fort Washington* 
* 1994 թվական,  Դիմակայությունը / *The Stand*
* 1995 թվական,  Ջրաշխարհ (ֆիլմ) / *Waterworld*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ռիկ Ավիլեսը NNDB.com կայում

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հիվանդություններից մահացածներ
Էլվինը և բուրունդուկները (սերիալ)

**Էլվինը և բուրունդուկները** () ամերիկա-ֆրանսիական մուլտսերիալ, որը հիմնվել է Էլվինը և բուրունդուկները և The Chipettes խմբերի ելույթների վրա։ 25 տարվա ընդմիջումից հետո, սերիալի պրեմիերան նշանավորում է նրանց առաջին համատեղ ելույթը՝ 1990 թվականից։ Սերիալն առաջին անգամ լույս տեսավ 2015 թվականի մարտի 30-ին Ֆրանսիայում ՝ M6 հեռուստաալիքով և հոկտեմբերի 12-ին Nickelodeon Junior հեռուտաալիքով, ինչպես նաև օգոստոսի 3-ին ԱՄՆ-ում՝ Nickelodeon ալիքով։

## Սյուժեի նկարագրություն
Ինչպես «Էլվին և բուրունդուկները» բոլոր նախկին ադապտացիաներում սերիալը պատմում է Դևիդ Սևիլի մասին, ամուրի, որը դաստիարակում է երեք բուրունդուկ։ Երբեմն նրա համբերության բաժակը լցնվում է և նա կանչում է «ԷԼՎԻՆՆՆ», քանի որ ամեն չարության մեջ մասնակցում է Էլվինը։ Սերիալի իրադարձությունները կատարվում են մեր օրերում և մեջին քննարկվում են արդի թեմանները։

## Հիմնական պերսոնաժները
* **Էլվին Սևիլ** - մուլտֆիլմի հիմնական հերոս, Սայմոնի և Թեոդորի եղբայրը։ Էլվինը համարում է իրեն ռոմանտիկ։ Բուրունդուկների առաջնորդը։ Սիրում է քշել սքեյթբորդ։
* **Սայմոն Սևիլ** - բուրունդուկներից ամենախելեցաին և ամենամեծը։ Երբեմն օգնում է Էլվինին իր պլաններով։ Էլվինի դասարանում գերազանցիկ է։
* **Թեոդոր Սևիլ** - հեզ բուրունդուկ և բուրունդուկներից ամենափոքրն է։ Սիրում է նայել «Խոսող Թեդդի» հաղորդումը։
* **Դեվիթ Սևիլ** - բուրունդուկների խորթ հայրն է։
* **Բրիթանի** - Էլվինի, Սայմոնի, Թեոդորի ազգական միջնեկ քուրն է։ Նա նորաձևության սիրահար է, սիրում է զարդեր, ինչպես իր քույրերը, որոնք ապրում են ծառին Սևիլների տան մոտ։
* **Ջաննետ** - Էլեանորայի և Բրիթանիի մեծ քույրն է և ինչպես Բրիթանին բուրունդուկների ազգական քույրն է։
* **Էլեանորա** - Բրիթանիի և Ջաննետի փոքր մույրն է և բուրունդուկների քույրն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտսերիալներ
Կատեգորիա:Էլվինը և բուրունդուկները
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Տահիր Ռահիմ

**Տահար Ռահիմ** (, ), ֆրանսիացի դերասան ալժիրյան արմատներով։ 2010 թվականից  «Սեզար» կինոմրցանակի դափնեկիր է, որպես տղամարդու լավագույն դերասան «Մարգարե» ֆիլմի համար։

## Կենսագրություն
Տահիր Ռահիմը ծնվել է ալժիրցի փախստականների ընտանիքում, ովքեր Ֆրանսիա են գաղթել Ալժիրի Օրան քաղաքից։ Պատանեկան տարիքում Ռահիմը ամեն օր մի քանի ֆիլմ էր դիտում։ Սկսել է հետաքրքրվել սպորտով, հետո ծրագրավորմամբ։ Բայց մի շարք ոլորտներ փորձելուց հետո, վերջնականապես իրեն նվիրում է կինոյին։

Մոնպելիեի Պոլ Վալերի համալսարանում ուսանելու տարիներին Տահիր Ռահիմը դարձավ «Տահիր, ուսանող» փաստագրական ֆիլմի գլխավոր դերակատարը, որը ցուցադրվում էր «France 5» հեռուստատեսության եթերով։

2005 թվականին Տահիրը տեղափոխվում է Փարիզ և որոշ ժամանակ սկսում է ուսումնասիրել դրամատիկական արվեստ Էլեն Զիդի Շերյուի ղեկավարությամբ գործող Դերասանական լաբորատորիայում։ Զուգահեռաբար նա աշխատում էր ֆաբրիկայում և գումար էր վաստակում գիշերային ակումբում, որպեսզի ծայրը ծայրին հասցնի։

2006 թվականի կեսերին Տահիր Ռահիմը գործարք է կնքում և շուտով հրավիրվում նկարահանվելու «Համայնք» հայտնի հեռուստասերիալում, որի սցենարի հեղինակն էր Աբդել Ռաուֆ Դաֆրին։

Անկիրթ արաբ պատանու դերը, ով աղքատ ընտանիքից էր, ու հանգամանքների բերումով ազատազրկվում է և սովորում գոյատևել բանտային օրենքներով, տրվում է Ռահիմին։ Այդ դերը Տահիրին հեշտ չի տրվում։ Երեք ամիս անընդմեջ տարբեր դերասաններ են փորձում այդ կերպարը խաղալ, սակայն, ի վերջո, դերը հանձնվում է Ռահիմին։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տահիր Ռահիմ КиноПоиск.Ru կայքում

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ալժիրցի դերասաններ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Էմմա Ալեքսանդրյան

**Էմմա Արտաշեսի Ալեքսանդրյան** (), հայ հոգեբան։ Հոգեբանական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1972):

Բժիշկ Արտաշես Ալեքսանդրյանի դուստրը։

## Կենսագրություն
Էմմա Ալեքսանդրյանը ծնվել է 1927 թվականին Երևանում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտը։ 1956-1993 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի նախադպրոցական մանկավարժության ամբիոնի վարիչ։ 1970 թվականին Մոսկվայում պաշտպանել է դոկտորական թեզ՝ դառնալով առաջին կին դոկտորը Հայաստանում։ 1988 թվականի երկրաշարժից անմիջապես հետո Էմմա Ալեքսանդրյանի նախաձեռնությամբ հիմնվել է Հայաստանում առաջին մանկական հոգեբանության վերականգնողական կենտրոնը (գործել է մինչև 1993 թվականը)։

1994 թվականից հրավիրվել է Չիկագո (ԱՄՆ), եղել Նորդ-Իսթերն համալսարանի վերականգնողական հոգեբանության սեմինարների ղեկավար, 1995-2000 թվականներին ղեկավարել է Ռավենսվուդ հոսպիտալի ծերերի հոգեբանական վերականգնողական ծրագիրը, 2000 թվականից` Հեմփթոնպլազա հոսպիտալի «Հոգեբանական խնամք» ծրագրի տնօրեն։

Ներառվել է «20-րդ դարի արհեստավարժ և գործարար կանայք» (2003, Քեմբրիջ) և «20-րդ դարի նշանավոր գիտնականները» տեղեկատուներում։

Մի շարք միջազգային հոգեբանական ընկերակցությունների անդամ է։

## Երկեր
* Նախադպրոցական մանկավարժություն։ Դասագիրք։ 2003։
* Մեր երեխան, նրա զարգացումն ու դաստիարակությունը, Երևան, 1990։
* Социально-психическая адаптация личности: Формы, механизмы и стратегия. А. А. Налчаджян; Отв. ред. Э. А. Александрян; АН АрмССР, Ин-т философии и права. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1988.
* Նախադպրոցական մանկավարժություն։ (Ուս. ձեռնարկ)։ Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտ, Երևանի Խ. Աբովյանի անվան, Երևան, Ա. հ., 1984:
* Հոգեբանական բառարան։ Երևան, «Լույս», 1984 (համահեղինակ)։
* Թեզիսներ մանկան միջազգային տարվան նվիրված հանրապետական գիտական կոնֆերանսի։ 1979 թվականի հոկտեմբեր, ՀԽՍՀ Լուսավորության մինիստրություն, ՀԽՍՀ Առողջապահության մինիստրություն, ՀԽՍՀ բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական կրթության մինիստրություն, Երևան, Ա. հ, 1979։
* Сенсорное развитие на ранних этапах онтогенеза и роль двигательного анализатора в этом процессе, Ереван, 1972:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ հոգեբաններ
Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ
Սեպտեմբերյան առավոտ

**«Սեպտեմբերյան առավոտ»** (), ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Էմիլ Շաբասի նկարը, որը ստեղծվել է 1912 թվականին, հայտնի է դարձել ԱՄՆ-ում տեղի ունեցած սկանդալի շնորհիվ։

## Պատմություն
Շաբասը այն նկարել է երեք տարի և 1912 թվականին այն առաջին անգամ ներկայացրել է Փարիզյան ցուցահանդեսում և աշխատանքի համար ստացել է մեդալ։ Սակայն նկարը սենսացիա չդարձավ։ Մեկ տարի անց նկարը ցուցադրվեց Չիկագոյի ցուցահանդեսում, որտեղ նկարչին մեղադրեցին ոչ պատշաճ ստեղծագործության համար։ Մեղադրողը պարտվեց դատում և դրանից հետո նկարը մեծ հայտնիություն ստացավ, մի քանի ամիս անց այն հայտնվեց Նյու Յորքի ցուցահանդեսում։ 1913 թվականի մայիսին Էնտոնի Կոմստոկը նկարը նկարագրեց, որպես անբարոյականություն։ Չնայած նրան, որ այն ձեռք էր բերել սկանդալային հայտնիություն, հաջորդ տարիների ընթացքում նկարը լավ վաճառվեց։

«Սեպտեմբերյան առավոտ» նկարը համարվում է կիտչի օրինակ։ Նկարի մասին հիշատակվում է նաև Թենեսի Ուիլյամսի «Օրֆեյը իջնում է դժոխք» պիեսում։

## Տես նաև
* Ստրեիզանդի էֆֆեկտ
* Damnatio memoriae

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* История картины
* Открытки по мотивам «Сентябрьского утра»

Կատեգորիա:1912 նկարներ
Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեն թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Անտոնիո Ռիվաս Մերկադո

**Անտոնիո Ռիվաս Մերկադո** (, ), մեքսիկացի ճարտարապետ, ինժեներ, վերականգնող։ Նրա առավել ուշագրավ աշխատանքներից է Մեխիկոյի կենտրոնում գտնվող Անկախության հուշարձանը։

Մեքսիկացի մտավորական, գրող, ֆեմինիստ Անտոնիետա Ռիվաս Մերկադոյի հայրը։

## Կենսագրություն
Ռիվաս Մերկադոն ծնվել է Մեքսիկայի Նայարիտ նահանգի Տեպիկ քաղաքում։ Տասը տարեկան հասակում ծնողները նրան ուղարկել են ուսանելու Եվրոպայում։ Սովորել է Փարիզի գեղարվեստի դպրոցի գեղարվեստի և ճարտարապետության բաժնում և 1879 թվականին վերադարձել է Մեխիկո, որպես ճարտարապետ դասավանդել է ճարտարագիտության և ճարտարապետության դպրոցում (այժմ՝ Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի կազմում)։

Անտոնիո Ռիվաս Մերկադոյի նախագծերից է տունը, որ, ի վերջո, դարձել է Մեխիկոյի մոմե թանգարան (1883), պատմական նշանակություն ունեցող ասիենդաների վերականգնումը, ինչպիսիք են «Տեսախետե ասիենդան» Իդալգո նահանգում (1884), «Չապինգո ասիենդան» Մեխիկո նահանգում (1900), մաքսային շենք Տլատելոլկոյում (1884), տարբեր կառավարական շենքերի վերականգնում, այդ թվում` Մեխիկոյի քաղաքապետարանի շենքի ճակատային մասը (1887), իր սեփական տունը Մեխիկոյում (1898), որն այժմ պատմական շենք է։

Գուանախուատոյի Խուարես թատրոնը, որը Ռիվաս Մերկադոն կառուցվել է 1892-1903 թվականներին, համարվում է ժամանակի լավագույն շենքերից մեկը։ Կառույցի նեոդասական արտաքինն ու նեոմավրիտանական ներքինը հստակ արտացոլում են նրա էկլեկտիկ ճարտարապետական ոճը։ 1902 թվականին նախագահ Պորֆիրիո Դիասի հանձնարարությամբ Մեքսիկայի անկախության պատերազմի հարյուրամյա տարելիցին նախագծել և կառուցել է Անկախության հուշարձանը՝ քանդակագործ Էնրիկե Ալսիատիի հետ համատեղ։ Հուշարձանի կառուցումն ավարտել են 1910 թվականին։

1903-1912 թվականներին Ռիվաս Մերկադոն եղել է Մեխիկոյի Գեղարվեստի ազգային դպրոցի տնօրենը։ Նա ներմուծել է ուսուցման և դիզայնի նոր մեթոդներ, փոխել է «ճարտարապետություն և ճարտարագիտություն» մասնագիտությունների ուսումնական ծրագիրը։ Պաշտոնավարման ընթացքում կարողացել է գումար հայթայթել Եվրոպայում ուսանելու համար Դիեգո Ռիվերայի անվան կրթաթոշակի համար։ Պաշտոնավարման ավարտից հետո մեկնել է Փարիզ։ Մեքսիկա է վերադարձել 1926 թվականին և մի քանի ամիս անց 74 տարեկան հասակում մահացել է Մեխիկոյում։

## Պատկերասրահ

PaseoAngelBicylistsDF.jpg|Անկախության հուշարձան (Մեխիկո)
Teatro Juarez.jpg|Խուարես թատրոն (Գուանախուատո)


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
Turner, Jane (Ed.) (1996). The Dictionary of Art. New York: Grove's Dictionaries. ISBN 1-884446-00-0.

Կատեգորիա:Մեքսիկացի ճարտարապետներ
Ուազի (Էնայի գավառ)

**Ուազի** (), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Գյուազի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։

Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02569:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 428 մարդ էր։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 263 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 190-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 73-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,2 %, 1999 թվականին եղել է 68,8%)։ 190 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 172-ը (99 տղամարդ և 73 կին), գործազուրկ էին 18 մարդ (8 տղամարդ և 10 կին)։73 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը՝ թոշակառուներ, 35-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Գյուզի 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Շարմ (Էնայի գավառ)

**Շարմ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնիե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02169:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1659 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 1002 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 696-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 306-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,5%, 1999 թվականին եղել է 66,4%)։ 696 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 605-ը (325 տղամարդ և 208 կին), գործազուրկ էին 91 մարդ (40 տղամարդ և 51 կին)։ 306 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 75-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 126-ը՝ թոշակառուներ, 105-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Շարմ 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գետիկ (Կամախի գավառ)

**Գետիկ**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։

## Բնակչություն
XX դարի սկզբներին գյուղն արդեն թրքաբնակ էր։

## Տես նաև
* Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր