Բեպպե Գրիլլո

**Ջուզեպպե Պիերո «Բեպպե» Գրիլլո** (, ), իտալացի կատակերգու, դերասան, բլոգեր և քաղաքագետ։ 2009 թվականին հիմնադրել է «Հինգ աստղ» բողոքական-քաղաքական շարժումը։ Կուսակցությունը արագ հանրաճանաչություն է ձեռք բերել և լուրջ հաջողությունների է հասել քաղաքական պայքարում։ 2013 թվականի պառլամենտական ընտրություններում նրա հավաքած 25% ձայները և կուսակցությունների շրջանում զբաղեցրած երրորդ տեղը դարձել են այդ ընտրությունների գլխավոր սենսացիան։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Բեպպե Գրիլլոն ծնվել է 1948 թվականի հուլիսի 21-ին Ջենովայում (ըստ այլ տեղեկությունների՝ Ջենովայի Սավինյոն գավառում)։ Նա Էնրիկո Գրիլլոյի՝ *Cannelli Grillo* (գազային եռակցման սարքավորումների արտադրություն) ընկերության ղեկավարի որդին է։ Ըստ նրա եղբայր Անդրեայի հիշողությունների՝ Բեպպեն մանկությունից ընտանիքում եղել է «ծաղրածու», օրինակ՝ ընթրիքին ներկայացել է Ռեյ Չարլզի կերպարով։ Ունի միջին մասնագիտական կրթություն. հաշվապահություն է ուսումնասիրել Ջենովայի Ուգոլինո Վիվալդիի անվան մասնավոր ինստիտուտում։ 1968 թվականից աշխատել է ընտանեկան ընկերությունում, 1971 թվականին հեռացել է այնտեղից։ Սկսել է իրեն փորձել ջենովական կաբարեներում, գումար վաստակել ջինսերի վաճառքով, սակայն 1975 թվականին ընկերության ղեկավարը նրան հեռացրել է աշխատանքից այն բանից հետո, երբ Բեպպեն նրան պատմել է իր իսկական կոչման մասին։

### Կատակերգու
Որոշ ժամանակ անց նրան Միլանի Բուլոն թատրոնում «բացահայտել է» Պիպո Բաուդոն։ 1977 թվականին կայացել է Գրիլլոյի նորամուտը հեռուստատեսությունում՝ Videobox ծրագրում (Rete 1 հեռուստաալիք)։ Նույն թվականին մասնակցություն է ունեցել կիրակնօրյա Secondo voi ծրագրում, որն ուղեկցվել է Lotteria Italia վիճակախաղով։ 1979 թվականին Լորետա Գոջիի հետ վարել է Fantastico հաղորդումը, 1981 թվականին մտահղացել և վարել է Te la do io l’America հաղորդումը, իսկ 1984 թվականին՝ Te lo do io il Brasile հաղորդումը։ 1986 թվականի նոյեմբերի 15-ին դարձել է մենախոսության հեղինակ Fantastico 7 հաղորդման թողարկումներից մեկում։ Սոցիալիստական կուսակցության հետ վիճաբանությունը Գրիլլոյի համար դարձել է RAI հեռուստաընկերությունից հեռանալու պատճառ, նրան նաև հեռացրել են 1988 և 1989 թվականների Սան Ռեմո փառատոնի հյուրերի ցանկից։ 1993 թվականի վերջին վերադարձել է RAI երկու մենախոսություններով և մեծ հաջողությունների է հասել դրամատների, քաղաքական գործիչներ, իտալական ապրելակերպի վերաբերյալ իր ելույթներով։ Մի անգամ Գրիլլոն կատակել է, որ չի մասնակցի ընտրությունների, քանի որ մարդիկ կքվեարկեն իր օգտին, իսկ ինքը բռնապետության կողմնակից է։

### Քաղաքագետ
1990-ականների վերջին և 2000-ականների սկզբին Գրիլլոն ելույթ էր ունեցել մասնավոր հեռուստաալիքով՝ «ժողովուրդին ամանորյա ուղերձով», որոնք հեռարձակվում էին Հանրապետության նախագահների (Սկալֆարո և այնուհետև Չամպի) համապատասխան ուղերձներից անմիջապես հետո։ 2007 թվականին նա Բոլոնիայի գլխավոր հրապարակում (piazza Maggiore) կազմակերպել է, այսպես կոչված, V-Day (նշանակում է «Vaffa-Day»), որին, ըստ որոշ գնահատականների, մասնակցում էին տաս կամ հարյուր հազարավոր մարդիկ, իսկ 2009 թվականին Միլանի Սմերալդո (Teatro Smeraldo) թատրոնի շենքում կայացած համագումարում ստեղծել է «Հինգ աստղի» շարժումը, որի հետ սեղմ կապված է նրա հետագա քաղաքական գործունեությունը։ Այդ կազմակերպության ծրագիրը տեղադրված է Բեպպե Գրիլլոյի անձնական բլոգում։ Շարժման գոյության ամենասկզբից հայտարարություններ էին արվում ավանդական կուսակցություններից նրա արմատական տարբերակման մասին, Գրիիոյի կայքում այն որակվել է որպես «քաղաքացիների ազատ միավորում»։

2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, պաշտպանելով Ուկրաինայի արևելքում կրակի դադարեցման մասին համաձայնագիրը, Գրիլլոն միաժամանակ իր կարծիքն է հայտնել կոֆլիկտի արմատական պատճառների մասին։ Նա այն տեսել է ԱՄՆ-ի ձգտման մեջ, որը զրկվել էր «իր կայսրությունը» ֆինանսավորելու անսահման հնարավորությունից, սակայն շարունակել է գործել «միաբևեռ աշխարհի» տրամաբանության շրջանակներում, ամբողջովին խաթարել Ռուսաստանի և Եվրոպայի միջև կապը, հատկապես՝ Ռուսաստանի և Գերմանիայի։

2015 թվականի փետրվարի 3-ին՝ Իտալիայի նոր նախագահ Սերջո Մատարելայի պաշտոնին անցնելու օրը, Գրիլլոն անտեսել է պաշտոնական արարողության հրավերը, սակայն իր բլոգում հրապարակել է շնորհավորանքներ և երկրի ղեկավարին հետևյալ բարեմաղթանքները.

# պաշտպանել Սահմանադրությունը,
# չստորագրել ակնհայտ ոչսահմանադրական փաստաթղթեր, որոնք առաջարկվում են կառավարության կողմից,
# իր իրավունքները օգտագործել օրենսդրության ընդունման համար, որն ուղղված է բնակչության առավել խոցելի խավերին աջակցման համար,
# հաստատել Սահմանադրական դատարանի կողմնորոշումը գործող ընտրական օրենքի անօրինականության մասին,
# հակազդել քաղաքական կուսակցությունների և կազմակերպհված հանցագործությունների «արյունակցական» կապերին,
# վերականգնել պառլամենտի առաջատար դիրքերը,
# որպես երկրի ղեկավար աջակցություն հայտնել Պալերմոյի դատախազ Նինո դի Մատեոին,
# հասարակությունը տեղեկացնելու համակարգի վերակազմավորման գործունեություն,
# նախագահական լիազորությունների յոթամյա ժամեկտի վերջում հանդիպել նույն հարգանքը և խանդավառությունը, որոնք ուղեկցում էին նրա ընտրությանը։

## Անձնական բլոգ
Գրիլլոն վարում է անձնական բլոգ (beppegrillo.it), որտեղ հրապարակում է նյութեր ալտերնատիվ էներգիայի, գլոբալիզացիայի և նոր տեխնոլոգիաների մասին։ Բլոգը հասանելի է երեք լեզուներով՝ իտալերեն, անգլերեն և ճապոներեն։ Իտալական տարբերակը ամենահանրաճանաչն է և յուրաքանչյուր գրություն ստանում է մի քանի հազար մեկնաբանություններ և արձագանքներ ընթերցողներից։ Գրիլլոյի բլոգը մտնում է համաշխարհային սարդոստայնի 10 ամենաազդեցիկ բլոգների մեջ։ Հեղինակը հաճախ աջակցման նամակներ է ստանում հայտնի քաղաքական և արվեստի գործիչներից, ինչպիսին են Անտոնիո դի Պիետրոն (Ռոմանո Պրոդիի ըառավարության նախկին նախարար), Ֆաուստո Բերտինոտին, Ռենցո Պիանոն, և, նույնիսկ, Նոբելյան մրցանակակիրներից՝ Դարիո Ֆո, Ջոզեֆ Ստիգլից, Դալայ-լամա, Մուհամադ Յունիս։

## Անձնական կյանք
Առաջին կին Սոնյա Տոնիից Գրիլլոն ունի երկու երեխա՝ դուստր Լունա և որդի Դավիդե, երկրորդ կնոջից՝ Պարվին Տաջիկ, Ռոկկո և Չիրո (Պարվին Տաջիկը ևս երկու երեխա ունի նախորդ ամուսնությունից)։ Ֆուտբոլում Գրիլլոն երկրպագում է «Սամպդորիա»-ին։ Երբ նա սկսում է օգտագործել «Պառլամենտից դուրս դատվածներին» կարգախոսը, այն անդրադարձել է իր դեմ, քանի որ 1981 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Կոլե դի Տենդի հովտում, լինելով ղեկին, նա ավտովաթարի է ենթարկվել, որը հանգեցրել է ընկերների ընտանիքի զոհվելում՝ կին և ամուսին և իննամյա երեխա։ 1988 թվականին նա վերջին ատյանի դատարանի կողմից մեղավոր է ճանաչվել ոչ կանխամտածված սպանության համար։

## Աշխատանքներ
* Beppe Grillo. Tutto il Grillo che conta: dodici anni di monologhi, polemiche, censure. — Feltrinelli Editore, 2006. — 280 p. — ISBN 9788807490439։
* Beppe Grillo. Schiavi moderni. Il precario nell'Italia delle meraviglie. — BeppeGrillo.it, 2007. — 309 p. — ISBN 9788890182693։

## Գրականություն
* Federica De Maria, Edoardo Fleischner, Emilio Targia. Chi ha paura di Beppe Grillo?. — Selene, 2008. — 223 p. — ISBN 9788878940864։
* Andrea Scanzi. Ve lo do io Beppe Grillo. — Edizioni Mondadori, 2012. — 400 p. — ISBN 9788852027604։
* Paolo Crecchi, Giorgio Rinaldi. Beppe Grillo: la biografia non autorizzata del comico che ha fatto tremare la casta. — Aliberti, 2007. — 139 p։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Իտալացի ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի կատակերգուներ
Կատեգորիա:Իտալացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ