Ջակոմո Կամպիոտի

**Ջակոմո Կամպիոտի** (, ), իտալացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Գիֆոնի կինոփառատոնի «Ոսկե գրիֆոն» մրցանակի դափնեկիր և Ավինյոնի կինոփառատոնի «Տուրնաժ» մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Ջակոմո Կամպիոտին ծնվել է 1957 թվականի հուլիսի 8-ին Լոմբարդիայի Վարեզե քաղաքում: Նա ավարտել է Բոլոնիայի համալսարանը՝ ստանալով մանկավարժության բակալավրի աստիճան: Սովորել է Ալեսանդրո Գալանտե Գարոնեի թատերական դպրոցում: Մի քանի տարի համագործակցել է բացօթյա թատրոնի հետ՝ փողոցային ներկայացումներ բեմադրելով Իտալիայում և արտերկրում։

### Կարիերայի սկիզբ
1980-ական թվականների սկզբից նա աշխատել է կինոարդյունաբերության մեջ: Նա եղել է Մարիո Մոնիչելիի օգնականը և ռեժիսորի օգնականը «Մարքիզե դել Գրիլլոն» (1981), «Հուսանք, որ սա աղջիկ է» (1986) և «Խարդախները» (1987) ֆիլմերի վրա: Նա միացել է «Կինոյի վարկած» խմբին, որը 1982 թվականին հիմնադրվել է Էրմանո Օլմիի կողմից Բասանո դել Գրապայում: Այս այլընտրանքային կինոդպրոցում, որը հիմնադրի կողմից մշակվել է որպես լաբորատորիա, դիմորդներին փոխանցվում էր ոչ թե կոլեկտիվ գիտելիքներ, այլ փորձ։

Rai Uno հեռուստաալիքի պատվերով նա նկարահանել է իր առաջին կարճամետրաժ ֆիլմերը՝ «Երեք կին» (1983), «Ռումբ» (1985) և «Վերադարձ կինո» (1986), որոնք հիմնված էին Չեզարե Ձավատինիի պատմության վրա: Դեբյուտը հաջող էր: Նրա առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Գարնանային փողոցը» (1989), որը պատմում է մարզերի կյանքի մասին՝ ութամյա տղայի աչքերով, լավ ընդունելության է արժանացել Վենետիկի կինոփառատոնի քննադատների շաբաթում և առաջադրվել «Դավիթ դի Դոնատելլո» (1990) մրցանակի՝ «Լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ» անվանակարգում, և «Նաստրո դ'Արջենտո» (1990) մրցանակի՝ «Լավագույն դերասանուհի» և «Լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ» անվանակարգերում: Ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե գրիֆոն» մրցանակի՝ Գիֆոնի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակին։

1991-ից 1992 թվականներին նա աշխատել է երգիչների, մասնավորապես՝ կոմպոզիտոր և կատարող Լուչո Դալլայի համար տեսահոլովակներ ստեղծելու վրա։

Նրա երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Ինչպես երկու կոկորդիլոս» (1994), որը պատմում է խնդրահարույց ընտանեկան կյանք ունեցող մի երիտասարդի մասին, անմիջապես արժանացել է քննադատների և հանդիսատեսի գովասանքի: Ֆիլմը առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի (1996)՝ «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում, «Ոսկե ընձառյուծ» մրցանակի (1994) Լոկառնոյի կինոփառատոնում՝ «Երիտասարդ ռեժիսորի լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում, և «Նաստրո դ'Արջենտո» մրցանակի (1996)՝ «Լավագույն պրոդյուսեր» և «Լավագույն օրիգինալ սցենար» անվանակարգերում. վերջինս շահել է Ջակոմո Կամպիոտտին, որը մրցանակը կիսել է իր համասցենարիստ Լուսիա Մարիա Զեյի հետ: Ֆիլմը նաև առաջադրվել է «Դավիթ դի Դոնատելլո» մրցանակի՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում, որը շահել է Ջանկառլո Ջանինին։

«Օրիզա պրոդուցիոնե»-ի պատվերով նա մասնակցել է «Հեղինակների դիմանկարները» (1996) վավերագրական շարքին, որը նվիրված է ժամանակակից իտալացի հայտնի կինոռեժիսորներին: Նա նկարահանել է «Էրմաննո Օլմի» (1996) երկրորդ եթերաշրջանի վեցերորդ սերիան, որը պատմում է իր մենթորի մասին, այն մոնտաժելով հարցազրույցների շարքից։

Ավելի ուշ Ջակոմո Կամպիոտին նկարահանել է «Սիրո ժամանակը» (Il tempo dell'amore) (1999) ֆիլմը, որը բրիտանա-ֆրանսիական համատեղ արտադրություն էր՝ հիմնված իր սեփական սցենարի վրա: Այն սիրո պատմություն է երեք սերիաներից՝ անգլերեն, ֆրանսերեն և իտալերեն, որը սկսվում է 20-րդ դարի սկզբի Հարավային Աֆրիկայում, շարունակվում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանի Ֆրանսիայում և ավարտվում 20-րդ դարի վերջի Իտալիայում: Ֆիլմը Լոկառնոյի կինոփառատոնում առաջադրվել է «Ոսկե ընձառյուծ» (1999) մրցանակի՝ «Երիտասարդ ռեժիսորի լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում և արժանացել է «Տուրնաժ» (2000) մրցանակին, որը Ավինյոնի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակն է։

Ջակոմո Կամպիոտտին որպես պրոդյուսեր իր դեբյուտը կատարել է «Երբեք այլևս նույնը» (2005) ֆիլմով։ Նա նաև ռեժիսորել և համահեղինակել է սցենարը Ալեքսանդր Ադաբաշյանի հետ։ Դեռահասների պատմությունը, ովքեր դպրոցն ավարտելուց հետո գնում են լեռներ՝ նոր կյանք սկսելուց առաջ միասին անցկացնելու իրենց վերջին ամառը, առաջադրվել է «Դավիթ դի Դոնատելլո» (2006) մրցանակի՝ որպես լավագույն ֆիլմ, և «Նաստրո դ'Արջենտո» (2006) մրցանակի՝ որպես լավագույն սաունդթրեք՝ Կորադո Կարոսիոյի և Պիերանջելո Ֆորնարոյի «Քեզ հետ կամ առանց քեզ» (Sei o non sei dei) երգի համար։ Նրա «Սպիտակ ինչպես կաթ, կարմիր ինչպես արյուն» (2012) ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ալեսանդրո Դ'Ավենիայի վեպի հիման վրա, նույնպես առաջադրվել է «Նաստրո դ'Արջենտո» (2013) մրցանակի՝ «Լավագույն սաունդթրեք» անվանակարգում՝ «Մոդա» խմբի «Դու չես կարող մեռնել» (իտալ՝ Se si potesse non morire) երգի համար։

### Հեռուստասերիալներ
Ջակոմո Կամպիոտին նկարահանել է իր առաջին՝ «Դոկտոր Ժիվագո» (2002) սերիալը, որը հիմնված է Էնդրյու Դեյվիսի սցենարի և Բորիս Պաստեռնակի վեպի վրա: Նախագիծն իրականացվել է Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի և Գերմանիայի կինոընկերությունների մասնակցությամբ: Սերիալը առաջադրվել է Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսության արվեստների ակադեմիայի մրցանակի (2003)՝ «Լավագույն դրամատիկ սերիալ», «Լավագույն զգեստների դիզայներ» և «Լավագույն երիտասարդ ռեժիսոր» անվանակարգերում. Ջակոմո Կամպիոտին առաջադրվել է ինչպես առաջին, այնպես էլ վերջին անվանակարգերում: Սերիալը նաև առաջադրվել է «Սպուտնիկ» մրցանակին (2004)՝ «Լավագույն դրամատիկ սերիալ» անվանակարգում։

Նրա հաջորդ՝ «Սեր և պատերազմ» (2007) ֆիլմաշարը, որը պատմում է կոմսուհու և զինվորի ողբերգական սիրո պատմության մասին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, հիմնված է երկու վեպերի՝ Էռնեստ Հեմինգուեյի «Հրաժեշտ զենքին» և Ռեդյարդ Քիփլինգի «Պատերազմը լեռներում» վեպերի վրա։ Նույն թվականին նա նկարահանել է «Ջուզեպպե Մոսկատի։ Բուժիչ սերը» ֆիլմաշարը պատմում է սուրբ Ջուզեպպե Մոսկատիի՝ բժշկի մասին, որը իր կյանքը նվիրել էր աղքատ, հիվանդ մարդկանց առողջության խնամքին։ Այս երկմասանոց ֆիլմն արժանացել է Հռոմի հեռուստատեսային փառատոնի մրցանակին «Լավագույն սերիալ» անվանակարգում, արժանացել է քննադատների գովասանքի, մեծ հաջողություն է ունեցել հանդիսատեսի շրջանում և դարձել ռեժիսորի առաջին ֆիլմաշարը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու սրբի մասին։ Դրան հաջորդել են երկմասանոց «Բախիտա» (2009)՝ սուրբ Ժոզեֆինա Բախիտայի մասին, և «Նախընտրիր դրախտը» (2010)՝ սուրբ Ֆիլիպ Ներիի մասին։ Իր հարցազրույցներից մեկում Ջակոմո Կամպիոտին ասել է, որ ինքը սրբերի մասին ֆիլմեր է նկարահանում բոլորի համար, այդ թվում՝ աթեիստների, ովքեր կարող են դրանցում իրենց համար ինչ-որ բան գտնել։

Նրա «Վիճակ» (2010) շարքը, որը պատմում է Թուրինում Կարմիր բրիգադների անդամների առաջին դատավարության մասին, նույնպես մեծ հաջողություն ունեցավ հանդիսատեսի շրջանում և արժանացել է հատուկ մրցանակի Մոսկվայի XII միջազգային դետեկտիվ ֆիլմերի փառատոնում (2010)։

2012 թվականի «Կապիտանի դուստրը» սերիալը, որը հիմնված է Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն վեպի վրա, համապրոդյուսերավորել է դերասանուհի Էդվիգե Ֆենեչը, որը 15 տարվա ընդմիջումից հետո էկրան է վերադարձել որպես Եկատերինա II: Այն դարձել է Իտալիայի գլխավոր հեռուստաալիքի՝ Rai 1-ի, փրայմ-թայմի առաջատարը:

Միջազգային դերասանական կազմը մասնակցել է նաև նրա «Նազովրեցի Մարիամ» (2012) սերիալի նկարահանումներին, որը պատմում է Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի կյանքի մասին գերմանացի դերասանուհի Ալիսա Յունգի և իսպանացի դերասանուհի Պաս Վեգայի մարմնավորած Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացու կյանքի մասին։

Ջակոմո Կամպիոտտիի հեռուստատեսային վերջին աշխատանքներն են եղել «Երբեք ուշ չէ» (2014) սերիալը, որը պատմում է հայտնի ուսուցիչ, գրող և հեռուստահաղորդավար Ալբերտո Մանցիի կյանքի մասին, և «Կարմիր ապարանջանները» (2014) սերիալի առաջին եթերաշրջանը, որը պատմում է գրող, սցենարիստ և ռեժիսոր Ալբերտ Էսպինոսայի կյանքի մասին, ով դեռահաս տարիներից տասը տարի պայքարել է քաղցկեղի դեմ և հաղթահարել հիվանդությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ