Էլեոնորա Պրոխազկա

**Մարիա Քրիստինա Էլեոնորա**  (, ), առաջին կին կամավորը պրուսական բանակում, հեծելազորային, Գերմանիայի ազգային հերոսուհի։

## Կենսագրություն
Մարիա Քրիստինա Էլեոնորան սերում էր աղքատ պրուսական գվարդիական սերժանտի ընտանիքից։ Մոր մահից հետո հայրը նրան ուղարկել  է երեխաների ռազմական մանկատուն, որտեղ հետագայում աշխատել է որպես սպասուհի։ Երիտասարդ տարիքից հետաքրքրվել է Նապոլեոնի դեմ Անկախության պատերազմով։ 28 տարեկան հասակում Ավգուստ Ռենեց  արական անունով որպես կամավոր մասնակցել է ֆրանսիական զորքերի թիկունքում գործող Ադոլֆ ֆոն Լյուտցովի «Ազատության կորպուսի» (ժողովուրդը նրանց անվանում էր «Սև ամպեր») 1-ին  եգերական  գումարտակին։ Սկզբում նրան նշանակել են ռազմական նվագախմբում, բայց շուտով ուղարկել են հեծելազոր։ Պայքարել է պրուսական բանակում՝ տղամարդու քողի տակ, նապոլեոնյան բանակի դեմ։

1813 թվականի սեպտեմբերին Վեստֆալիայում Գյորդի ճակատամարտում, մինչ նա փորձում էր վիրավոր ընկերոջը մարտադաշտից դուրս բերել, ինքն է ծանր վիրավորվել։ Ռազմաճակատային  բուժակները արագ դուրս են բերել վիրավոր Էլեոնորային մարտադաշտից, և նրան ուղարկել Դաննենբերգի հիվանդանոց։ Այստեղ ստացած ծանր  վերքերից երեք շաբաթ անց՝ 1813 թվականի հոկտեմբերի 5-ին, Էլեոնորան մահացել է։ Ցուցաբերած առանձնահատուկ քաջության և հերոսության համար նրան կոչում էին  պոտսդամյան Ժաննա դ'Արկ։ Էլեոնորա Պրոխազկայի կերպարը հետագայում իդեալականացվեց որպես Նապոլեոնի հետ ազատագրական պատերազմի խորհրդանիշ և նրա նկատմամբ ակնածանք էր տածվում՝  որպես Գերմանիայի ազգային հերոսուհու։

Ստեղծվեցին Էլեոնորային նվիրված բազմաթիվ ստեղծագործություններ (բանաստեղծություններ և դրամաներ)։ Լյուդվիգ վան Բեթհովենը երաժշտություն գրեց Յոհան Ֆրիդրիխ Լեոպոլդ Դունկերի դրամայի համար։

1865 թվականին Դաննենբերգի Սուրբ Աննայի գերեզմանատանը Էլեոնորայի գերեզմանի վրա հուշարձան տեղադրվեց, իսկ 1889 թվականին Պոտսդամում հուշարձան կանգնեցվեց՝ ի պատիվ Էլեոնորա Պրոխազկայի, իսկ նրա տունը դարձավ հուշահամալիր թանգարան։

## Համանման այլ կենսագրականներ
* Հեծելազորային օրիորդ Նադեժդա Դուրովա` ռուսական բանակի առաջին կին սպան։
* Այդ տարիներին եղբոր անունով հերոսաբար մարտնչում էր Ալեքսանդրա Տիխոմիրովան։ Առեղծվածը բացահայտվեց միայն նրա հերոսական մահից հետո։
* Մոտավորապես նույն ժամանակաշրջանում իտալացի Ֆրանչեսկա Սկանագատան ծառայում էր ավստրիական բանակում։
* Արքայազն Վիլհելմի և նրա կնոջ հովանավորությամբ պրուսական բանակի վեցերորդ կոալիցիայի կողմից հեծելազորում մարտնչում էր Լուիզա Կեսսենիխը։
* 20-րդ դարի սկզբին Նադեժդա Դուրովայի սխրանքը կրկնեց Գեորգիևյան խաչի ասպետ Օլգա Նիկոլաևնա Կաբանովան, ով իր սեռը թաքցրել էր Օլեգ անվան տակ և որպես կամավոր ծառայել էր Ռուսաստանի բանակում,  Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, հետագայում` Սպիտակների կամավորական բանակում` Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին։ Օլգա Նիկոլաևնան ավելի քան 10 տարի թաքցնում էր իր սեռը, նույնիսկ աքսորում` մինչև 1920-ականների կեսերը, երբ նա բացահայտեց իր գաղտնիքը ընկերոջը, ում հետ Բելգրադում շուտով ամուսնացավ։
* 20-րդ դարում Ալեքսանդրա Ռաշչուպկինան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է  T-34 տանկի վարորդ-մեխանիկ և ավելի քան երեք տարի շարունակ ծառայակիցներից թաքցրել է, որ ինքը կին է։

## Պատկերասրահ

Die Gartenlaube (1863) b 597.jpg|Էլեոնորա Պրոխազկայի մահը, 1863 թվականի փորագրություն
Denkmal Eleonore Prohaska.jpg|Էլեոնորա Պրոխազկայի հուշարձանը Պոտսդամում


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի գերմանացիներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կանայք
Կատեգորիա:Գերմանացի ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Կանայք պատերազմում