Ցերեկային սեանսի երկու տոմս

«**Ցերեկային սեանսի երկու տոմս**» (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Հերբերտ Ռապապորտը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1966 թվականին։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1967 թվականի մայիսի 19-ին։

## Սյուժե
Սոցիալիստական սեփականության գողության դեմ պայքարի վարչության երիտասարդ աշխատակից Ալյոշինը, ոստիկանությունում աշխատելու ցանկություն չունենալով, աշխատանքից ազատվելու մասին դիմում է ներկայացնում։ Որպես վերջին գործ նրան հանձնարարվում է պարզել գործնականում ավարտված մի գործի աննշան դրվագը, որի երկու ամբաստանյալների մոտ հայտնաբերվել է նույն կինոթատրոնի 19-րդ շարքի 16-րդ տեղի երկու տոմս  տարբեր օրերի համար։

Ալյոշինն իր ընկերուհու՝ Տոնյայի հետ գնում է կինոթատրոն։ Ֆիլմի ընթացքում նրան դուրս են կանչում, նրա վրա հարձակվում է մի խուլիգան, որից նրան փրկում է անծանոթը։ Ալյոշինի պետը՝ գնդապետ Նիկոլաևը, հրամայում է շարունակել շփումը կասկածելի անծանոթի հետ՝ հավատալով, որ նա կարող է լինել հանցավոր խմբի անդամ։ Ալյոշինին ազատման կեղծ հրամա են տալիս և ուղարկում առաջադրանքի։

Ալյոշինը հանցագործներ Սիրոտինի և Սաբոդաժի օգնությամբ աշխատանքի է անցնում պոլիմերների լաբորատորիայում։ Նրան հաջողվում է կապի մեջ մտնել երիտասարդ գիտնական Լեբեդյանսկու հետ։ Տաղանդավոր երիտասարդ քիմիկոսի կողմից «Էլոն» նոր սինթետիկ միացության հայտնաբերումը հիանալի հիմք է դիսերտացիան պաշտպանելու համար։ Այնուամենայնիվ, նրա գիտական ղեկավարը խանգարում է դիսերտացիայի պաշտպանությանը։ Լեբեդինսկին, լինելով պատվասեր մարդ, արհամարհում է իր գիտական ղեկավարին, իրեն համարում է չգնահատված և կապ ունի սպեկուլյանտների խմբի հետ, որոնք հնարավորություն են ստանում օգտագործել նրա գյուտը շահադիտական նպատակներով, ինչպես նաև շանտաժի ենթարկել նրան։ Նա սիրահարված է Լենինգրադի կոնսերվատորիայի ուսանողուհի Յուլիա Ռուբցովային՝ մի գործարար մարդու դստերը, որը զոհվում է խորհրդավոր հանգամանքներում։

Լեբեդյանսկին սկսում է հասկանալ, որ իր նոր աշխատակիցն այն մարդը չէ, ում տեղն իրեն ներկայացնում է։ Լեբեդյանսկին տառապում է կասկածներից և հետագայում գալիս է ոստիկանություն՝ անկեղծ խոստովանությամբ։

Չնայած այն հանգամանքին, որ կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամները լավ պաշտպանված են, Սոցիալիստական սեփականության գողության դեմ պայքարի վարչության աշխատակիցներին հաջողվում է բռնել հանցագործներին՝ գործարանի տնօրեն Ռուբցովի գլխավորությամբ։

Ֆիլմի հիմքում ընկած է Լենինգրադի մարզային մեծածախ և առևտրային բազայի տնօրեն Գեորգի Զույկովի գործը։ Իրական քրեական գործի նմանությամբ ֆիլմը ցույց է տալիս, որ Ռուբցովը արժեքավոր իրերը թաքցրել է իր մահացած դստեր գերեզմանում։ Գերեզմանատանը, ընթերակաների ներկայությամբ, բացվում է Ռուբցովի դստեր գերեզմանը, որը դրանից կարճ ժամանակ առաջ զոհվել էր ավտովթարից։ Գերեզմանում հայտնաբերվում է միայն ջութակի պատյան, որում թաքցված են արժույթ, մետաղադրամներ և զարդեր։

Երկրորդական սյուժետային գիծն այն է, որ Ալյոշինը օգնում է արատավոր միջավայրից դուրս գալ  և նորմալ կյանքի վերադառնալ ավազակ Սիրոտինի ընկերուհուն՝ էստոնուհի Ինկային. ֆիլմի ավարտին Ալյոշինը տեսնում է Ինկային ամուսնու հետ։

Այս ֆիլմի շարունակությունն է 1972 թվականի «Շրջան» ֆիլմը։

## Դերերում

* Ալեքսանդր Զբրուև - Ալեքսանդր Իվանովիչ Ալյոշին
* Զեմֆիրա Ցախիլովա – *Տոնյա
* Իգոր Գորբաչով – *Նիկոլայ Իվանովիչ Նիկոլաև, գնդապետ
* Պյոտր Գորին – *Սեմյոն Պետրովիչ Շոնդիշ
* Ալեքսեյ Կոժևնիկով – *Անդրեև
* Նիկիտա Պոդգորնի – *Անատոլի Բորիսովիչ Լեբեդյանսկի
* Վալենտինա Սպերանտովա – *Լեբեդյանսկու մայրը
* Բրունո Ֆրեյնդլիխ – *Բլինով
* Լարիսա Բարաբանովա – *Կնոպկա
* Վլադիմիր Կենիգսոն – *Ռուբցով
* Գալինա Նիկուլինա – *Յուլյա, Ռուբցովի դուստրը
* Լյուդմիլա Չուրսինա – *Ինկա-էստոնկա
* [[Ալեքսանդր Յանվարյով]] – *Սիրոտին
* Ստանիսլավ Չեկան – ''Սաբոդաժ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Բորիս Չիրսկով, Եվգենի Խուդիկ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Հերբերտ Ռապապորտ
* Գլխավոր օպերատոր՝ Դմիտրի Մեսխիև
* Գլխավոր նկարիչ՝ Ալեքսանդր Բլեք
* Զգեստների նկարիչ՝ Լիդիա Շիլդկնեխտ
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Մնացականյան
* Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Խուտորյանսկի

## Արձագանքներ
Կինոքննադատ Վսեվոլոդ Ռևիչը կարծում էր, որ ֆիլմում «ռեժիսորական և դերասանական վարպետությունը վեր է սցենարայինից, իսկ երբեմն էլ հակասության մեջ է մտնում դրա հետ»։ Նրա գնահատմամբ՝ «Ֆիլմի սյուժեն բավականին արհեստական է, բայց լավ է խաղարկվել»։ Նա գրել է, թե «Ա.Զբրուևը շատ հմայիչ դերասան է՝ ինչ-որ անորսալի հեգնանքով, և նրա Սաշա Ալյոշինին, բնականաբար, համակրում ես», բայց «հերոսի մեջ անհատական ինչ-որ բան գտնելը դժվար է»։ Քննադատը նաև չի կարողացել հասկանալ, թե ինչպես է քիմիկոս Լեբեդյանսկին (Ն. Պոդգորնի) կարողացել հասնել սովորական գողություն կատարողի մակարդակի։ «Մենք ոչ առանց հաճույքի են հետևում Ս. Չեկանի վերամարմնավորման գերազանց հմտությանը,- գրել է քննդատը,- բայց կերպարի մեջ ոչ մի այլ գաղափար չի ներդրվել»։ Ինչ վերաբերում է հանցագործների ղեկավար Ռուբցովի (Վ. Կենիգսոն) կերպարին, Վ. Ռևիչը կասկածում է, թե «հնարավոր է արդյոք այդքան դեգրադացվելը»։ Նրա կարծիքով՝ «ինտրիգի անկյուններն ավելի սուր դարձնելու ձգտումը բացասաբար է ազդել ֆիլմի մարդկային ապահովվածության վրա»։

Կինոքննադատ Սերգեյ Կուդրյավցևը գրել է, որ «այս տիպիկ «խորհրդային դետեկտիվը», որը ունեցել է երկու շարունակություն՝ «Շրջան» (1972) և «Դա ինձ չի վերաբերում» (1976), մեծ ժողովրդականություն է վայելել հանդիսատեսի շրջանում՝ հայտնվելով վարձույթի պատմության մեջ հարյուր հիսուն ամենաշահութաբերների շարքում»։ Դերասան Ալեքսանդր Զբրուևը, քննադատի կարծիքով, ստեղծել է «գլխավոր հերոսի ճանաչելի և մարդկայնորեն գրավիչ կերպար»։ Ա. Զբրուևը ֆիլմում խաղացել է «երկու կերպար մեկում, քանի որ, հանցագործին պատկերելով, Ալյոշինը չի դադարում ինքը լինելուց»։ «Խաղալով Ալյոշինի երկու հիպոստազներին,- նշել է Ս. Կուդրյավցև,- նա ինքն ասես փոխվել է և մեծացել աչքի առաջ»։

«Նա, անշուշտ, իր ներկայությամբ զարդարել է Հերբերտ Ռապապորտի ոստիկանական դետեկտիվները («Ցերեկային սեանսի երկու տոմս», «Շրջան», «Դա ինձ չի վերաբերում»)»,- այսպես է գնահատվել գլխավոր դերակատար Ալեքսանդր Զբրուևի դերասանական խաղը «Новейшая история отечественного кино» (2001) ժողովածուում։ «Իրական ժողովրդականության Ալեքսանդր Զբրուևը հասել է այն բանից հետո, երբ խաղացել է Սոցիալիստական սեփականության գողության դեմ պայքարի վարչության աշխատակից Ալյոշինին «Ցերեկային սեանսի երկու տոմս» ֆիլմում»,- ասվում է «Кино России» հանրագիտարանում (2002, հատոր 1)։

Ֆիլմի հաջողություններից մեկը Լյուդմիլա Չուրսինայի կողմից Ինկա-էստոնկայի դերի կատարումն է։ Այս դերը հիշատակվում է «Ռուսաստանի կինո. դերասանական հանրագիտարան» գրքում (, 2008, հատոր 2). «Հերոսուհին՝ ավազակի ընկերուհին, գեղեցիկ է, գռեհիկ և չափազանց դժբախտ։ Հոգու խորքում Ինկան փափագում է նորմալ կյանք, սեր, հարգանք, ընտանիք, հանգիստ հարմարավետ տուն։ Հենց այդպես էլ նրան եզրափակչում տեսնում է ֆիլմի հերոսը՝ քննիչը, որին մարմնավորում է Ալեքսանդր Զբրուևը. սովորական, սիրելի կին՝ երջանկությունից վառվող աչքերով...»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
*  Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
* 
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր