open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Թեորեմ

աջից|մինի|389x389փքս|Հայտնի են Պյութագորասի թեորեմի առնվազն 370 ապացույցներ
Մաթեմատիկայում **թեորեմը** , դա պնդում է, որը կարելի է ապացուցել նախօրոք հաստատված այլ փաստերի (այլ թեորեմների) և ընդունված պնդումերի (աքսիոմների) հիման վրա։ Թեորեմը տրամաբանական հետևանք է աքսիոմներից։ Մաթեմատիկական թեորեմի ապացույցն իրենից ներկայացնում է պնդման տրամաբանական հաստատումը դեդուկտիվ համակարգի կանոններին համապատասխան։ Թեորեմի ապացույցը հաճախ մեկնաբանվում է որպես հավաստիության հիմնավորում։ Հաշվի առնելով, որ թեորեմի գաղափարը պահանջում է ապացույցի առկայություն, թեորեմը սկզբունքորեն տարբերվում է գիտական օրենքից, ինչը հանդիսանում է *փորձարարական արդյունք*։

Մաթեմատիկական թեորեմները հիմանականում ունեն պայմանական բնույթ։ Նշված դեպքում թեորեմն ապացուցելիս օգտագործվում են նաև ձևակերպման մեջ դրված պայմանները կամ հիպոթեզները։ Ապացույցը մեկնաբանելով որպես հավաստիության հիմնավորում՝ եզրակացությունը դիտվում է որպես թեորեմի պայմանների հետևանք, այսինքն՝ եզրակացությունը ճշմարիտ է թեորեմի պայմանների առկայության դեպքում՝ առանց որևէ լրացուցիչ ենթադրությունների։ Այնուամենայնիվ, երբեմն այն կարելի է մեկնաբանել այլ կերպ՝ կախված դեդուկտիվ համակարգում հետևության կանոններին վերագրված իմաստից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տերմիններ
Սաշա Չաջո

**Սաշա Չաջո** (, ), սերբ բասկետբոլիստուհի, ով խաղում է հարձակվող պաշտպանի դիրքում։ Հանդես է գալիս թուրքական «Իստանբուլ» ակումբում (Թուրքական լիգա)։ 2015 թվականին Սերբիայի հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։

## Կարիերա
### Ակումբային
Սաշա Չաջոն իր պրոֆեսիոնալ մարզական կարիերան սկսել է 2006 թվականին Բանյա Լուկայի «Մլադի Կրաիշնիկ» բասկետբոլի ակումբում, որի կազմում հաղթել է Սերբական Հանրապետության գավաթի առաջնությունում։ Հետագայում նա խաղացել է Սարաևոյի «Ժելեզնիչար» ակումբում՝ երկու անգամ դառնալով Բոսնիա և Հերցեգովինայի չեմպիոն և մեկ անգամ հաղթելով Բոսնիա և Հերցեգովինայի գավաթի առաջնությունում։ 2009 թվականին Սաշա Չուջան տեղափոխվել է Սերբիայի լիգայի «Խեմոֆարմ» ակումբ (ներկայում՝ «Վրշաց»), որի կազմում երկու անգամ հաղթել է Սերբիայի գավաթի (Միլան Ցիգ Վասոևիչի գավաթ) առաջնությունում 2010 և 2012 թվականներին։ 2013 թվականին «Պարտիզան» ակումբի կազմում Սաշա Չոջան հաղթել է Սերբիայի առաջնությունում, Սերբիայի գավաթի առաջնությունում և Բասկետբոլի կանանց միջազգային լիգայում։ 2013/2014 մրցաշրջանը Սաշա Չոջան անցկացրել է ռումինական «Ալբա Յուլյա» ակումբում, 2014/2015 մրցաշրջանը՝ թուրքական «Չանիկ Բելեդիե» ակումբում, իսկ 2015 թվականից հետո խաղում է թուրքական «Իստանբուլ Յունիվերսիտեսի» ակումբի կազմում։

### Հավաքականում
Սաշա Չաջոն հրավիրվել է խաղալու Բոսնիա և Հերցեգովինայի, սակայն նա որոշել է խաղալ Սերբիայի հավաքականում։ 2013 թվականին Սաշա Չոջան Սերբիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը, ինչը եղել է նրա առաջին մասնակցություն խոշոր մրցություններին։ Այդ առաջնության շրջանակներում Սերբիայի հավաքականն անցկացրել է ինը հանդիպում, որոնց ընթացքում Սաշա Չոջան հավաքել է 33 միավոր (դրանից 11 միավորը նա հավաքել է Թուրքիայի հավաքականի, իսկ 10 միավորը՝ Իսպանիայի հավաքականի դեմ խաղում), կատարել է 18 նետում և արժանացել 18 անհատական նկատողության։ 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ Սերբիայի հավաքականը հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ. Սաշա Չոջան մասնակցել է 7 խաղերից վեցին և հավաքել 22 միավոր (վեցական միավոր է վաստակել Չինաստանի, Թուրքիայի ու Անգոլայի հավաքականների դեմ խաղերում), կատարել 10 նետում և արժանացել 11 անհատական նկատողության։

Սերբիայի հավաքականի համար հաղթական դարձած 2015 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Սաշա Չոջան մասնակցել է 10 խաղերից վեցին՝ չխաղալով վերջին վեց հանդիպումներում։ Այդ առաջնությունում նա վաստակել է մեկ միավոր Խորվաթիայի հավաքականի դեմ խաղում, կատարել 7 նետում և արժանացել 7 անհատական նկատողության։ Դա Եվրոպայի բասկետբոլի կանանց առաջնությունում Սերբիայի հավաքականի առաջին հաղթանակ էր, ինչի շնորհիվ նրանք իրավունք ստացան մասնակցելու 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացվելիք Ամառային օլիմպիական խաղերին, որ առաջինն է Սերբիայի բասկետբոլի կանանց հավաքականի պատմության մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը basketball.eurobasket.com/ կայքում 
* Էջը FIBA կայքում  

Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Սերբ բասկետբոլիստներ
Նիկողոս Սարաֆյան

**Նիկողոս Սարաֆյան** (),հայ գրող, բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Նիկողոս Սարաֆյանը ծնվել է 1902 թվականին Կոստանդնուպոլսից դեպի Բուլղարիա մեկնող նավում, որով նրա ընտանիքը Վառնա էր գաղթում Ակն գյուղից։ Սովորել է Վառնայի Ճիերճյան, այնուհետև՝ ազգային և կաթոլիկ վարդապետների ղեկավարած վարժարաններում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 12 տարեկան հասակում եղբոր հետ մեկնել է Ռումինիա։ Թափառական կյանքի ընթացքում եղել է Բուխարեստում, Կալասում, Օդեսայում, Դոնի Ռոստովում։ Այնուհետև ոտքով անցել է Ռումինիան, Վառնայում գտել ծնողներին, մեկնել է Կ.Պոլիս, սովորել է Կեդրոնական վարժարանում, աշակերտել Հակոբ Օշականին, Վահան Թեքեյանին, սակայն վարժարանի վերջին տարում կրկին մեկնել է Բուլղարիա, այնտեղից էլ՝ Ռումինիա։ 1923 թվականի վերջում հաստատվել է Փարիզում, որտեղ էլ մահացել է։

## Ստեղծագործություններ
21 բանաստեղծություններից բաղկացած առաջին բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ «Անջրպետի մը գրաւումը» (1927), լույս է տեսել Փարիզում, որին հաջորդել են «14 քերթուած»-ը (1933), «Տեղատուութիւն և մակընթացութիւն» (1939), «Միջնաբերդ» (1946) և «Միջերկրական» (1971) բանաստեղծությունների ժողովածուները, «Վէնսէնի անտառը» փորձագրությունը (1947)։ 1934 թվականին գրել է «Իշխանուհին» վիպակը։

## Երկեր
* Խարիսխէն հեռու (վէպ), 1932,
* Իշխանուհին (վէպ), Փարիզ, 1934, 108 էջ։
* Միջնաբերդ (1940–1946), Փարիզ, 1946, 198 էջ։
* Միջերկրական, Պէյրութ, 1971, 39 էջ։
* Չափածոյ երկեր, Անթիլիաս, 1982, 512 էջ։
* Երկեր, Երևան, 1988, 352 էջ։
* Վէնսէնի անտառը, Փարիզ, 1988, 277 էջ։
* Տեսարանները, մարդիկ և ես, Երևան, 1994, 300 էջ։
* Լոյսի ցաւեր (յուշագրութիւն), Փարիզ–Անթիլիաս, 2000, 191 էջ։
* Հսկում, Երևան, 2012, 240 էջ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ բանասերներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ բանաստեղծներ
Անշասթրեյ

**Անշասթրեյ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարսելոնետ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բարսելոնետ։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04073։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 427 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 292 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 221-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 71-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 79,1 %)։ 221 աշխատունակ բնակիչներից 208-ը աշխատում էին (122 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 13-ը (3 տղամարդ և 10 կին)։ 71 անգործ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 31-ը թոշակառու, 24-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Անշասթրեյ դղյակ
* Սուրբ Պետրոսի և Սուրբ Պողոսի եկեղեցիներ (ХIХ դար)
* Սեն Սեբաստիեն ժամատուն
* Ալպ խաչ, որը տեղադրված է 2600 մետր բարձրության վրա. այն ուխտավայր է

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարան

**Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարան** (), տեխնիկական համալսարան Լիտվայի Կաունաս քաղաքում։ Համարվում է Մերձբալթիկայի ամենամեծ տեխնիկական համալսարաններից մեկը։ 1951-1990 թվականներին կոչվել է **Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ**, (), 1974-1989 թվականներին կոչվել է Անտանաս Սնեչկուսի անվամբ։

## Պատմություն
Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարանի պատմությունն սկսվում է 1922 թվականից, երբ Կաունասում հիմնադրվել է Լիտվայի համալսարանը, որը 1930 թվականին վերանվանվել է Լիտվայի մեծ իշխան Վիտովտի անունով։ Համալսարանն ունեցել է աստվածաբանության, հումանիտար գիտությունների, իրավունքի, մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների, բժշկության ֆակուլտետներ։ 1940 թվականի ձմռանը հումանիտար գիտությունների և իրավունքի ֆակուլտետները տեղափոխել են Վիլնյուս, նույն տարվա ամռանը՝ նաև մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների ֆակուլտետները։

1944 թվականից Կաունասի համալսարանում գործում են պատմա-բանասիրական, բժշկական, շինարարական և տեխնոլոգիական ֆակուլտետները։ 1949 թվականին դրանցից առաջինը փակվել է, իսկ 1950 թվականի հոկտեմբերի 31-ին երկրորդը վերածվել է Կաունասի բժշկական ինստիտուտի, իսկ վերջին երկուսը՝ Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի, որն իր գործունեությունն սկսել է 1951 թվականից։ 1990 թվականի հոկտեմբերին Լիտվայի Գերագույն Խորհրդի որոշմամբ Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը վերակազմավորվել է Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարանի։

## Կառուցվածք
thumb|Համալսարանի հին մասնաշենքը
Համալսարանն ունի 11 ֆակուլտետներ, ֆակուլտետի իրավունքով մեկ մասնաճյուղ, 6 կենտրոններ, 13 ինստիտուտներ։

### Ֆակուլտետներ
* Քիմիական տեխնոլոգիաների ֆակուլտետ
* Դիզայնի և տեխնոլոգիաների ֆակուլտետ
* Տնտեսագիտության և կառավարման ֆակուլտետ
* Էլեկտրական ճարտարագիտության և ավտոմատացման ֆակուլտետ
* Հիմնարար գիտությունների ֆակուլտետ
* Հումանիտար ֆակուլտետ
* Ինֆորմատիկայի ֆակուլտետ
* Մեխանիկայի և ճարտարագիտության ֆակուլտետ
* Սոցիոլոգիական գիտությունների ֆակուլտետ
* Քաղաքաշինության և ճարտարապետության ֆակուլտետ
* Հեռահաղորդակցության և էլեկտրոնիկայի ֆակուլտետ
* Ինստիտուտ-մասնաճյուղ Պանևեժիսում

### Կենտրոններ
* Միջազգային կրթության կենտրոն
* Տեխնոլոգիական կրթության կենտրոն
* Ակադեմիական նվաճումների կենտրոն
* Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի կենտրոն
* Մեքենաշինական կրթության, տեղեկատվության ուսուցման կենտրոն
* Միկրոհամակարգերի և նանոտեխնոլոգիաների գիտական կենտրոն

### Ինստիտուտներ
* Բնապահպանական ճարտարագիտության ինստիտուտ
* Ճարտարապետության և շինարարության ինստիտուտ
* Կենսաբժշկական ճարտարագիտության ինստիտուտ
* Էներգետիկ տեխնոլոգիաների ինստիտուտ
* Եվրոպական ինստիտուտ
* Ռազմական սարքավորումների ինստիտուտ
* Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման ինստիտուտ
* Սննդի ինստիտուտ
* Նյութերի ինստիտուտ
* Չափագիտության ինստիտուտ
* Կ. Բարշաուսկասի անվան ուլտրաձայնային հետազոտությունների ինստիտուտ
* Սինթետիկ քիմիայի ինստիտուտ
* Տեխնոլոգիական համակարգերի ախտորոշման ինստիտուտ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Լիտվայի համալսարաններ
Կատեգորիա:Գիտությունը Լիտվայում
Արշայ

**Արշայ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լա Ժավի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04009։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 11 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 6 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 6-ը տնտեսապես ակտիվ էին (ակտիվության ցուցանիշը 100,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 6 աշխատունակ բնակիչներից 4-ը աշխատում էին (3 տղամարդ և 1 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։

## Տեսարժան վայրեր
* Աստվածամոր վերափոխման ծխական եկեղեցի (1828 թվական)
* Նոտր Դամ ժամատուն, կառուցվել է 1994 թվականին

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բայոն (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

**Բայոն** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Տյուրե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04023։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 253 մարդ։

## Տնտեսություն
thumb|200px|left|Բայոն
2007 թվականի տվյալներով 140 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 93-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 47-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 66,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,9 %)։ 93 աշխատունակ բնակիչներից 82-ը աշխատում էին (45 տղամարդ և 37 կին), անաշխատանք էին 11-ը (6 տղամարդ և 5 կին)։ 47 անգործ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 23-ը թոշակառու, 16-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Քառակուսի աշտարակի ավերակներ (XIII—XIV դարեր)
* Նոտր Դամ դը Բետլեմ ծխական եկեղեցի (XIV դար)
* Սուրբ Աննա եկեղեցի
* Սեն Քրիստոֆ եկեղեցի
* Սեն Վենսան եկեղեցու ավերակներ
* Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի ժամատուն
* Նոտր Դամ Սեկուր դը Պեշյոր ժամատուն (1867—1868 թվականներ)

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բանոն (համայնք)

**Բանոն** (), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպերի գավառում։ Մտնում է Ալոս Կոլմար կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04018։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 695 մարդ։

## Կլիմա

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 635 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 448-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 187-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 70,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,9 %)։ 448 աշխատունակ բնակիչներից 396-ը աշխատում էին (223 տղամարդ և 173 կին), անաշխատանք էին 52-ը (24 տղամարդ և 28 կին)։ 187 անգործ մարդկանցից 56-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 62-ը թոշակառու, 69-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Պաշտպանական պարիսպներ ր դարպասներ, համապատասխանաբար XV և XIV դարեր
* Սեն Մարկ ռոմանական ծխական եկեղեցի (1652 թվական)
* Սեն Ժյուստ է Նոտր Դամ դը Անժ ծխական եկեղեցի (1909—1911 թվականներ), որն ունի նաև զանգակատուն
* Ժամատներ՝ Նոտր Դամ դը Անժ (XIII դար), Նոտր Դամ դյու Սեկուր (1769 թվական), Սեն Մարկ

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Banon 802.jpg|XIV դարի դարպասներ
Պատկեր:Fontaine à Banon.JPG|Շատրվան
Պատկեր:Banon - église Saint Just 2.JPG|Սեն Ժյուստ եկեղեցի


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բառլ

**Բառլ** (), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Սեն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04020։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 152 մարդ։

## Տնտեսություն
Տնտեսության հիմքը կազմում են անտառտնտեսությունը, գյուղատնտեսությունը, ոչխարաբուծությունն ու զբոսաշրջությունը։

2007 թվականի տվյալներով 93 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 64-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 68,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,2 %)։ 64 աշխատունակ բնակիչներից 48-ը աշխատում էին (28 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էին 16-ը (7 տղամարդ և 9 կին)։ 29 անգործ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 11-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Լե Բե գետի վրա կառուցված կամուրջ (1740 թվական)
* Նոտր Դամ եկեղեցի՝ կառուցված 1853 թվականին
* Սենտ Անդրե ժամատուն. ուխտավայր է

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միլենա Սլավովա

**Միլենա Սլավովա** (, հայտնի է նաև *Միլենա* բեմական անվամբ, ), բուլղարացի երգչուհի, փանկ ռոք երաժիշտ, «Ռևյու» ռոք խմբի հիմնադիրներից մեկը և իր հիմնադրած «Միլենա» խմբի լիդերը։

## Կենսագրություն
Միլենա Սլավովան ծնվել է 1966 թվականի փետրվարի 24-ին Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության մայրաքաղաք Սոֆիայում (ներկայում՝ Բուլղարիայի Հանրապետություն)։

Միլենա Սլավովան՝ որպես պրովոկատոր ռոք երաժիշտ Բուլղարիայում հայտնի է դարձել 1984 թվականին Արգիրով եղբայրների աջակցության շնորհիվ։ 1986 թվականին Միլենա Սլավովայի, Վասիլ Գյուրովի, Վիլկո Անդրեևի ու Կիրիլ Մանչևի կողմից հիմնադրվել է «Միլենա» (հետագայում վերանվանվել է «Ревю») խումբը, որի հետ Միլենա Սլավովան 1989 թվականին թողարկել է «Милена+Ревю» ալբոմը։ 1986 թվականից մինչև 1990 թվականը Միլենա Սլավովան յոթ համերգ է տվել ԽՍՀՄ-ում, ինչպես նաև 1990 թվականին ելույթ է ունեցել Սան Ռեմոյի փառատոնում։ Հետագայում նա սկսել է մենակատարի կարիերա՝ 1991 թվականին թողարկելով «Ха-Ха», իսկ 1993 թվականին՝ «Скандалът» ալբոմները։

1993 թվականին Միլենա Սլավովան տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ ապրել է վեց տարի և թողարկել «Sold» անգլիալեզու ալբոմը։ Միլենա Սլավովան դարձել է առաջին բուլղարացի երգչուհին, որը ելույթ է ունեցել Լոնդոնի հեղինակավոր *Marquee Club* ակումբում 1998 թվականին վերադառնալով Բուլղարիա՝ նա թողարկել է իր երգերի «The best +» հավաքածուն, որում ընդգրկվել են 14 երգերի վերամշակված տարբերակներ։

Միլենա Սլավովան մի որոշ ժամանակով կրկին միացել է «Ревю» խմբին, սակայն 2002 թվականին վերջնականապես դուրս է եկել խմբի կազմից՝ շարունակելով մենակատարի իր կարիերան։ Նա բնակվում է Սոֆիայում և Լոնդոնում։ 2009 թվականի նոյեմբերի 28-ին Միլենա Սլավովան համերգ է տվել «Ունիվերսիադա» համերգասրահում, որին հրավիրել է մասնակցելու Բուլղարիայի ամենահայտնի ռոք երաժիշտներին ու ռոք խմբերին։ Այդ համերգը դարձել է տարվա ամենամեծամասշտաբ երաժշտական իրադարձությունը Բուլղարիայում. դրա ընթացքում հնչել են նաև երգերի ակուստիկ տարբերակներ։

2002 թվականից Միլենա Սլավովան բուլղարական БНТ 2 հեռուստաալիքով վարում է «Ռոք Միլենայի հետ» հաղորդումը, որի ընթացքում հասարակությանն է ներկայացնում երիտասարդական ռոք խմբեր։

Միլենա Սլավովան ամուսնացած է եղել մի քանի անգամ։ Նա ունի դուստր, որ ծնվել է 2008 թվականին. նրա հայրը անգլիացի է, ում անունը Թոնի է։ Միլենա Սլավովայի խոստովանությամբ՝ ինքն ունի առնվազն 56 մասնագիտություններ ու կոչումներ։

## Սկավառակագրություն
* *МИЛЕНА + РЕВЮ* (1989)
* *Ха-ха* (1991)
* *Скандалът* (1993)
* *Дъ best +* (1999)
* *Sold* (1994)
* *10* (2002)
* *13* (2015)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի երգչուհիներ
Վիտալի Լոգվինենկո

**Վիտալի Անդրևիչ Լոգվինենկո** (, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող, սցենարիստ։ Ուկրաինայի գրողների միության անդամ (1958)։ Գոլովկոյի անվան գրականության մրցանակի դափնեկիր (1982)։

## Կենսագրություն
Վիտալի Լոգվինենկոն ծնվել է Կիրովոգրադի մարզի Դիչեսկուլովո գյուղում։ Հայրենական պատերազմի տարիներին կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, մասնակցել է Բեռլինի գրոհին։

1946-1947 թվականներին եղել է ռազմածովային ուսումնարանի կուրսանտ, 1948-1956 թվականներին աշխատել է Կիրովոգրադի մարզի Սևծովյան նավատորմում։ 1949 թվականին ավարտել է ռազմածովային ավիացիայի դպրոցը։ 1951-1953 թվականներին սովորել է Մոսկվայի օտար լեզուների ռազմական ինստիտուտում (այժմ՝ ՌԴ պաշտպանության նախարարության ռազմական համալսարան)։ Եղել է Ուկրաինայի գրողների միության Օդեսայի կազմակերպության ղեկավար, 1962-1963 թվականներին՝ «Маяк» (Օդեսա) հրատարակչության գլխավոր խմբագիրը, 1973-1975 թվականներին՝ երիտասարդ գրողների գծով Ուկրաինայի գրողների միության պատասխանատու քարտուղար։

Մահացել է Կիևում, թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Առանձին հրատարակություններով լույս են տեսել Լոգվինենկոյի վեպերի, վիպակների, նովելների ու պատմվածքների ժողովածուները, որոնցից հայտնի են՝ «Սև ծովում» (1958), «Սևաստոպոլյան կակաչ» (1959), «Աղջկա-խոտը» (1969), «Վաղեմի վերքեր» (1961), «Համատեղություն» (1963), «Պսակադրություն» (1965), «Ռուբիկոն» (1966)։
* Чорні бушлати
* Важка вода
* Холодна вись
* Мертвий якір
* Літа молодії
* Вінчання

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան 
* Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան 
* «Պատվո նշան» շքանշան

## Գրականություն
* Літературний енциклопедичний словник. Т. З. К., 1995. — С.223

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիտալի Անդրեևիչ Լոգվինենկո 

Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի սցենարիստներ
Բարա (համայնք)

**Բարա** (), համայնք Ֆրանսիայի գտնվում է Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպերի գավառում։ Մտնում է Դին լե Բեն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04021։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 156 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 92 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 63-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 68,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 79,5 %)։ 63 աշխատունակ բնակիչներից 60-ը աշխատում էին (32 տղամարդ և 28 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 29 անգործ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 12-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Սեն Նիկոլա եկեղեցի
* Երեք ժամատների ավերակներ՝ Սեն Լուի, Սեն Պիեր և Սեն Վալենտեն

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դիեգո Պերոտտի

**Դիեգո Պերոտտի** (, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Ռոմա» ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
Պերոտտին 2008/09 մրցաշրջանը սկսեց Սևիլյա Ատլետիկոյի կազմում, առաջին հանդիպումը հիմնական թիմի կազմում տեղի ունեցավ 2009 թվականի փետրվարի 15-ին, նույն թվականի մայիսի 23-ին Դիեգոն խփեց իր առաջին գոլը իսպանական թիմի կազմում, 90-րդ րոպեին գրավելով Դեպորտիվոյի դարպասը։ Մրցաշրջանի արդյունքներում Սևիլյան զբաղեցրեց 3-րդ տեղը, ինչը հնարավորություն տվեց հաջորդ մրցաշրջանում մասնակցել Չեմպիոնների Լիգայի խաղարկությանը։ Դիեգոն մրցաշրջանի արդյունքում անցկացրեց 14 հանդիպում՝ խփելով 1 գնդակ։

2009/10 մրցաշրջանում Պերոտտին դարձավ հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ, անցկացրած 28 հանդիպման ընթացքում դառնալով 4 գոլի հեղինակ։

## Նվաճումներ
### Սևիլյա
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա՝ 2013/14
* Իսպանիայի գավաթ՝ 2019/10
* Իսպանիայի սուպերգավաթի եզրափակչի մասնակից՝ 2010

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը BDFA-ում
* Պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կազմում 
* Պրոֆիլը ESPN-ում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1988 ծնունդներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բոկա Խունիորսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 26 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Մակեդոնիայի թանգարան

**Մակեդոնիայի թանգարան** (), ազգային կառույց Մակեդոնիայի Հանրապետությունում։ Համարվում է երկրի ամենահին թանգարաններից մեկը։

## Պատմություն
Թանգարանն ստեղծվել է հնագիտական, պատմական և ազգաբանական թանգարանների միավորման արդյունքում, որոնցից ամենահինը՝ հնագիտական թանգարանը, հիմնադրվել է 1924 թվականին, և այդ տարեթիվը համարվում է ազգային թանգարանի հիմնադրման ամսաթիվ։ Մակեդոնիայի Սոցիալիստական Հանրապետության օրոք թանգարանը հայտնի է եղել որպես «Մակեդոնիայի ժողովրդական թանգարան»։

Թանգարանը գտնվում է Սկոպյեի Հին բազար տարածքում՝ Սկոպյեի ամրոցի մոտ։ Այն զբաղեցնում է 10.000 մ² տարածք, որի 6000 մ² հատկացված է մշտական և ժամանակավոր ցուցահանդեսների համար։ Թանգարանի խնդիրն է հավաքել, պահել ու պահպանել, ցուցադրել մակեդոնական ազգային պատմական ու մշակութային ժառանգությունը։ Թանգարանի տարածքում է գտնվում 16-րդ դարում կառուցված «Kuršumli An» պատմական հուշարձանը։ Թանգարանի հոգածության ներքո են գտնվում նաև հետևյալ հաստատությունները՝

* Ռեսենում գտնվող «Dragi Tozija» մշակույթի պալատի հավաքածուն
* Կոչանի քաղաքի «Իսկրա» գրադարանի հավաքածուն 
* Վալանդովո քաղաքի մշակույթի պալատի «Մայիսի 25» հավաքածուն 
* Վիտուշե, Գալիչնիկ և Գորնո Վրանոցվի գյուղերի թանգարանների հավաքածուները

## Բաժիններ
Թանգարանն ունի հետևյալ բաժինները՝
* Մարդաբանության բաժին
* Հնագիտության բաժին
* Ազգաբանության բաժին
* Պատմության բաժին
* Արվեստի պատմության բաժին
* Պահպանության բաժին

## Պատկերասրահ

Kuršumli han.JPG|
Blagoveštenie Slepče.JPG
Ohrid Ancient macedonian sun symbol ceramics1.jpg
Museum of Macedonia 26.jpg
Museum of Macedonia 125.jpg
Museum of Macedonia 205.jpg
Museum of Macedonia 27.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:1924 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի թանգարաններ
Գրեսիա (գավառ)

**Գրեսիա** (), գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է նահանգի արևելյան մասում։ Ռիո Կուարտո շրջանը սահմանակից է Էրեդիա նահանգին։ Վարչական կենտրոնը Գրեսիա քաղաքն է։

Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 76 898 մարդ։ Տարածքը՝ 395,72 կմ²։

## Շրջաններ
Գավառը բաժանված է 8 շրջանների՝

# Գրեսիա
# Սան Իսիդրո
# Սան Խոսո
# Սան Ռոկե
# Տակարես
# Ռիո Կուարտո
# Պուենտե դե Պեդրա
# Բոլիվար

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոստա Ռիկայի գավառներ
Գուատուսո (գավառ)

**Գուատուսո** (), գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է նահանգի հյուսիսային մասում։ Հարավ-արևմուտքում սահմանակից է Գուանակաստե նահանգին։ Վարչական կենտրոնը Սան Ռաֆաել քաղաքն է։

Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 15 508 մարդ։ Տարածքը՝ 758,32 կմ²։

## Պատմություն
Գավառը հիմնադրվել է 1970 թվականի մարտի 17-ին։ Կոչվել է հնդկական գուատասոս ցեղերի անունով։

## Շրջաններ
Գավառը բաժանված է 4 շրջանների՝

# Սան Ռաֆաել
# Բուենավիստա
# Կոտե
# Կատիրա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոստա Ռիկայի գավառներ
Քեյթ Կուկ

**Քեյթ Հիրաբայաշի Կուկ** (, հայտնի է նաև որպես Քեյթ Հ. Կուկ), ամերիկացի մարտարվեստի վարպետ, դերասան, երբեմն նկարահանվել է նաև կասկադյորի դերում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է ամերիկյան Սիետլա քաղաքում։ Տիրապետել է բազում մարտարվեստների, այդ թվում՝ կարատե, ուշու, թեկվոնդո։

Ուշույով սկսել է զբաղվել 1973 թվականից սկսած, վարպետ Ռոջեր Տունգի մոտ։ 1980 թվականին տեղափոխվում է Չինաստան, որտեղ Նանկին քաղաքում շարունակում է ուսումը վարպետ Ջին Բայոի մոտ։ Այնտեղ նա մարզվել է օրը հինգ ժամ և արդեն 1983 թվականին մասնակցել մրցույթների։ Միանգամից գրավում է երկրորդ տեղը Սառը զենքի և ուշուի մարտարվեստում` առաջին հորիզոնականում թողնելով Ջորջ Չունգին։ Հաջորդ տարի նա արդեն գրավում է առաջին տեղը, իսկ 1985 թվականից սկսած շատերին հայտնի է դառնում իբրև մարտարվեստի վարպետ։

Ավելի ուշ Կուկը դառնում է հայտնի թիմերի անդամ՝ Բուդվայզերի ազգային և Միջազգային Ատլանտյան կարատեի թիմերում։ Դրա հետ զուգընթաց նրան վստահվում է նաև դասավանդել միջազգային դասի մարզիկներին։
Կուկը տասնհինգ տարեկանից բարձր հասակում մասնակցել է մրցույթների և արժանացել բազում կոչումների, որոնց թվում է ազգային վեցակի չեմպիոնի կոչումը, աշխարհի հնգակի և մրցությում եռակի մասնակցի կոչմուներին։ 1985 թվականին նա նվաճում է փառավոր սև գոտի (անգլ.՝ Black Belt Hall of Fame)։

1994 թվականից սկսած նրան է պատկանում Բրենդվուդ ստուդիան, որտեղ զբաղվում է սրտի վերականգնողական ծրագրերով և սովորոցնում երեխաներին կարատե։
Կուկի մայրը եղել է շոտլանդական ծագմամբ ամերիկուհի, իսկ հայրը՝ ճապոնական ծագմամբ ամերիկացի։
Նա իր կնոջ՝ Սյուզենի հետ, ով եղել է գրող և նկարիչ, ունեցել է որդի՝ Ջեք անունով։

## Ֆիլմագրություն

## Հետաքրքիր տեղեկատվություն
* 1987 WAKO: Սառը զենքի մարտում աշխարհի չեմպիոն
* 1985 Black Belt Magazine: Տարվա մրցույթի մասնակից

Մարտարվեստի ձեռքբերումները։
* 1980 Չինաստանում երեքամսյա ուշույի մարզում, Աշխարհի կարատեի հնգակի չեմպիոն և ԱՄՆ-ի կարատեի բաց առաջնության չեմպիոն
* 1983 Սառը զենքի մարտում երկրորդ տեղ
* 1984 Սառը զենքի մարտում առաջին տեղ
* 1985 Մրցույթի տարվա մասնակից Սև գոտու

## Արտաքին հղումներ
* 
* Պաշտոնական կայք Keith Cooke’s Studio 

Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կոբեա

**Կոբեա** (), ծաղկավոր բույսերի ընտանիք, որը ներառում է մոտավորապես 20 արագ աճող դեկորատիվ մագլցող բույսերի տեսակներ, որոնց հայրենիքը Մեքսիկան է։ Բույսի լատեներեն անունը դրվել է քահանա Բարնաբե Կոբեայի պատվին, որը 17-րդ դարի իսպանացի ճիզվիտ էր, բնագետ։ 
Փայտե ցողը կարող է հասնել 6 մետր։

Ծաղիկները ծաղկում են գարնան վերջին, ամռան սկզբին, զանգականման են, լինում են կանաչ և մանուշակագույն։ Բույսերը իրենց երկարության պատճառով արագ տարածվում են։ Նոր Զելանդիայում բույսը օգտագործում են որպես թմրանյութ։

## Տեսակներ
Բույսերի ցանկն ընդունում է հետևյալ տեսակները՝
**[[Cobaea aequatoriensis]]* 
**[[Cobaea aschersoniana]]* 
**[[Cobaea biaurita]]* 
**[[Cobaea campanulata]]* 
**[[Cobaea flava]]* 
**[[Cobaea gracilis]]* 
**[[Cobaea lutea]]* 
**[[Cobaea minor]]* 
**[[Cobaea pachysepala]]* 
**[[Cobaea paneroi]]* 
**[[Cobaea penduliflora]]* 
**[[Cobaea pringlei]]* 
**[[Cobaea rotundiflora]]* 
**[[Cobaea scandens]]* 
**[[Cobaea skutchii]]* 
**[[Cobaea stipularis]]* 
**[[Cobaea trianae]]* 
**[[Cobaea triflora]]*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր
Դասականների ծառուղի

**Դասականների ծառուղի,** քանդակների համալիր Մոլդովայի մայրաքաղաք Քիշնևի «Շտեֆան չել Մարե» զբոոսայգում։ 

## Նկարագրություն
Ծառուղու երկու կողմերով ողորկված կարմիր գրանիտե պատվանդաններին կանգնեցված են Մոլդովայի գրողների և հասարակական-քաղաքական գործիչների բրոնզե կիսանդրիներ։ Դասականների ծառուղին հատում է զբոսայգու կենտրոնը, որտեղ գրանիտե շարքում կանգնեցված է Ալեքսանդր Պուշկինի բրոնզե կիսանդրին (1885)՝ քանդակագործ Ալեքսանդր Օպեկուշինի աշխատանքը։ Ծառուղին կառուցապատվել է 1958 թվականին և այդ ժամանակվանից դարձել է քաղաքացիների և մայրաքաղաքի հյուրերի սիրելի հանգստի վայրը։ Սկզբում ծառուղին կազմված էր 12 կիսանդրիներից, այնուհետև՝ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո, սկսեց լրացվել մոլդովական մշակույթի գործիչների և ռումինական պոետների և գրողների կիսանդրիներով, որոնց գործունեությունը չէր ողջունվում սովետական շրջանում։

2018 թվականի մայիսի սկզբի դրությամբ Դասականների ծառուղում տեղադրվել է 29 կիսանդրի։

## Հուշարձանների ցանկ

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոլդովայի տեսարժան վայրեր
Բեռլինի մայր տաճար

**Բեռլինի մայր տաճար** (), բողոքական ամենամեծ եկեղեցին Գերմանիայում։ Գտնվում է Բեռլինի Թանգարանային կղզում։ Տաճարը կառուցվել է 1894-1905 թվականներին Յուլիուս Ռաշդորֆի նախագծով բարոկկո ոճով։ Այն կառուցվել է Գոգենցոլերների իշխանական տոհմի նախաձեռնությամբ որպես պրուսական բողոքականների գլխավոր տաճար։ Սկզբնական շրջանում Սիլեզիայի գրանիտով շքեղորեն զարդարված կառույցի բարձրությունը 114մ էր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո խիստ տուժած տաճարը վերականգնվել է, որի արդյունքում տաճարի բարձրությունը կազմել է ընդամենը 98մ։

Հանդիսավոր բացումը կազմակերպվել է 1993 թվականի հունիսի 6-ին։ Այցելուների համար բացվել է նաև Գոգենցոլերների տոհմական դամբարանը, ուր ներկայացված են 89 հանգուցյալներից 70-ի տապանները, այդ թվում՝ մեծ կյուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Առաջինի և նրա կնոջ՝ Դորոթեայի շքեղ սարկոֆագները։

Տաճարի համար երգեհոն է պատրաստել ռոմանտիզմի շրջանի նշանավոր վարպետ Վիլհելմ Զաուերը։

Տաճարի առջև ձգվում է Լյուստգարդեն այգին, որի տեսքը հարյուրամյակների ընթացքում բազմիցս փոխվել է։ Ներկա տեսքը այգին ձեռք է բերել 1999 թվականի սեպտեմբերի 24-ի վերակառուցումից հետո։ Այժմ այն գազոնով մարգագետին է՝ կենտրոնում շատրվանով. հենց այդպես էր այն պատկերացրել Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Վիքիպահեստում կան ''Բեռլինի մայր տաճար'' թեմայով մեդիաֆայլեր
* Բեռլինի մայր տաճար 

Կատեգորիա:Գերմանիայի ճարտարապետություն
Օրինի ան Տիերաշ

**Օրինի ան Տիերաշ** (), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Իրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։

Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02574:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 1548 մարդ էր։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 899 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 615-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 284-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 68,4 %, 1999 թվականին եղել է 66,9%)։ 615 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 529-ը (298 տղամարդ և 231 կին), գործազուրկ էին 86 մարդ (42 տղամարդ և 44 կին)։284 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 60-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 111-ը՝ թոշակառուներ, 113-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Օրինի ան Տիերաշ 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պասսի սյուր Մառն

**Պասսի սյուր Մառն** (), կոմունա Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզում՝ Էնա դեպարտամենտի Էսոմ սյուր Մառն կանտոնի Շատո Տիերրի շրջանում։

Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02595:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 152 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 93 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 82-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 88,2%, 1999 թվականին եղել է 93,6%)։ 82 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 76-ը (41 տղամարդ և 35 կին), գործազուրկ էին 6 մարդ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 11 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պասսի սյուր Մարն 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պտի Վեռլի

**Պտի Վեռլի** (), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիայի մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02784։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 188 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 130 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 89-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 68,5 %, 1999 թվականին եղել է 69,8%)։ 89 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 69-ը (43 տղամարդ և 26 կին), գործազուրկ էին 20 մարդ (10 տղամարդ և 10 կին)։ 41 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը՝ թոշակառուներ, 25-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պտի Վեռլի 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պինիկուր

**Պինիկուր** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02601։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 164 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 90-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 27-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,9%, 1999 թվականին եղել է 67,9%)։ 90 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 83-ը (64 տղամարդ և 37 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 27 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը՝ թոշակառուներ, 11-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պինիկուր 
 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սիմոնաս Դաուկանտաս

**Սիմոնաս Դաուկանտաս** (, , ), լիտվացի պատմաբան, գրող-լուսավորիչ, բանահավաք, լիտվական ազգային վերածննդի առաջին գաղափարախոսներից, Լիտվայի առաջին պատմաբաններից։

## Կենսագրություն
200px|մինի|ձախից|Դաուկանտասի թանգարանը Պապիլեում
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Սովորել է Կրետինգ քաղաքի դպրոցում, ապա Վիլնյուսի գիմնազիայում։ 1816 թվականին ընդունվել է Վիլնյուսի համալսարան և սովորել նախ գրականության և ազատ արվեստների, ապա բարոյագիտության և քաղաքական գիտությունների ֆակուլտետներում։ 1819 թվականին թեկնածուի կոչումով ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանը։ 1825 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում։

Աշխատել է Ռիգայի գեներալ-նահանգապետի գրասենյակում (1825-1834), ապա Սանկտ Պետերբուրգում։ 1850 թվականին վերադարձել է Լիտվա, մեկ տարի անց անցել թոշակի։ Ապրել է Վառնյայում՝ եպիսկոպոս Մոտեյուս Վալանչյուսի մոտ, ապա մեկենաս բժիշկ Պյոտր Սմուգլևիչի մոտ։

Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Պապիլե բնակավայրում։

## Գիտական-գրական գործունեություն
150px|մինի|Դաուկանտասի գերեզմանը, Պապիլե
Դեռևս ուսանողական տարիներին Դաուկանտասը գրել է «Գործք հին լիտվացիների» () աշխատությունը։ Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակվել են նրա հիմնական գործերը՝ «Հին լիտվացիների սովորույթները» պատմական հետազոտությունը և բանահյուսական ժողովածուն։ Դաուկանտասը թարգմանել է անտիկ գրողների գործեր (Ֆեդրոս, Կորնելիուս Նեպոս), գրի առել ասացվածքներ։ Լիտվայի պատմությանը նվիրված նրա չորս գործերից կենդանության օրոք տպագրվել է միայն մեկը՝ «Հին լիտվացիների սովորույթները» ()։

## Դեր և ազդեցություն
150px|մինի|ձախից|Դաուկանտասի պատկերով թղթադրամ` 100 լիտ արժողությամբ
Դաուկանտասը հիմնադրել է լիտվական ազգային պատմագրությունը, եղել է լիտվական վերածննդի առաջին գաղափարախոսներից մեկը։ 1930 թվականին Դաուկանտասի հայրենիքում ուսուցիչների կողմից հավաքված միջոցներով կանգնեցվել է հուշարձան։ Պապիլայի դպրոցը 1968 թվականին կոչվել է Դաուկանտասի անունով՝ ծննդյան 175-ամյակի առիթով։ Նույն թվականին բացվել է նրան նվիրված թանգարան՝ 300 ցուցանմուշով։ Վիլնյուսում Դաուկանտասի անունով հրապարակ կա։ Նրա անունով փողոցներ կան Կաունասում, Կլայպեդայում, Պալանգայում և Լիտվայի այլ քաղաքներում։ Դաուկանտասը պատկերված է 100 լիտ թղթադրամի վրա։

## Ստեղծագործություններ
* Darbai senųjų lietuvių ir žemaičių (1822).
* Istorija žemaitiška (1838).
* Būdas senovės lietuvių, kalnėnų ir žemaičių (1845).
* Pasakojimas apie veikalus lietuvių tautos senovėje (1850)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* История литовской литературы. Вильнюс: Vaga, 1977. С. 76—78
* S. Žukas. Simonas Daukantas. Kaunas: Šviesa, 1988
* V. Merkys. Simonas Daukantas. Vilnius: Vyturys, 1991
* Lietuvių rašytojai. Biobibliografinis žodynas. I: A — J. Vilnius: Vaga, 1979. P. 392—409

## Արտաքին հղումներ
* Սիմոնաս Դաուկանտասի թանգարանը Պապիլեում 

Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ
Կատեգորիա:Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լիտվացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Բանահավաքներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Անձինք թղթադրամների վրա
Էուջենիու Կոշերյու

**Էուխենիո Կոսերյու (Կոսերիու)** (, 27 հուլիսի, 1921, Միխեյլեն, Ռումինիայի թագավորություն - 7 սեպտեմբերի, 2002, Տյուբինգեն, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա), ռումինական ծագմամբ գերմանացի լեզվաբան, ռումինական լեզվաբանության մասնագետ, պրոֆեսոր, ավելի քան 50 գրքերի հեղինակ, Հայդելբերգի գիտությունների ակադեմիայի անդամ և Ռումինական ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1991)։

## Կենսագրություն
Էուխենիո Կոսերյուն ծնվել է 1921 թվականի հուլիսի 27-ին Ռումինիայի թագավորության Միխեյլեն գյուղում (ներկայում՝ Մոլդովայի Հանրապետություն)։ Սովորել է Բելցի քաղաքի *Liceul Teoretic „Ion Creangă”* լիցեյում, որտեղ նրա դասընկերներն են եղել բեսարաբիացի գրող Վադիմ Պիրոգանը և ռումինացի գրող ու աստվածաբան Սերգիու Գրոսուն։ Այնուհետև Էուխենիո Կոսերյուն սովորել է Յաշի համալսարանում, որն ավարտելուց հետո՝ 1940 թվականին, մեկնել է Իտալիա, որտեղ կրթությունը շարունակել է Հռոմում՝ Իտալիայի մշակույթի ինստիտուտում։ Այստեղ 1944 թվականին նա պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն Chanson de geste (ֆրանսիական միջնադարյան գրականության ժանր էպիկական բովանդակությամբ) ժանրի ազդեցությունը հարավային սլավոնների քնարերգության վրա թեմայով և ստացել դոկտորի գիտական աստիճան։ 1944-1945 թվականներին Էուխենիո Կոսերյուն աշխատել է Պադովայի համալսարանում (Պադովա), իսկ 1945 թվականից մինչև 1949 թվականը՝ Միլանի համալսարանում։

Էուխենիո Կոսերյուն մի որոշ ժամանակ աշխատել է Լատինական Ամերիկայում՝ Ուրուգվայի հանրապետական համալսարանում, ապա վերադարձել է Եվրոպա և մինչև իր կյանքի վերջն աշխատել Գերմանիայում՝ Տյուբինգենի համալսարանում։

Էուխենիո Կոսերյուն մահացել է 2002 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Գերմանիայի Տյուբինգեն քաղաքում։

Էուխենիո Կոսերյուի անունն են կրում Բելցիի քաղաքային գրադարանը, Միխեյլեն գյուղի դպրոցը, *Internațional de Științe ale Limbajului* միջազգային կոլոքվիումը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անձնական կայք
* Eugenio Coșeriu  

Կատեգորիա:Ռումինացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ռումինացի պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ
Անտոն Խիժնյակ

**Անտոն Խիժնյակ** (, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող։

Պատմական և քաղաքագիտական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ուկրաինայի քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Իգոր Խիժնյակի հայրը։

## Կենսագրություն
Անտոն Խիժնյակը ծնվել է 1907 թվականին Խարկովի մարզի Զաչեպիլովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1941 թվականին ավարտել է Խարկովի մանկավարժական ինստիտուտը։ Տպագրվել սկսել է 1927 թվականից։ Երկար տարիներ աշխատել է մամուլում, եղել է շրջանային և մարզային թերթերի խմբագիր, 1950-1961 թվականներին՝ «Լիտերատուրնա Ուկրաինա» թերթի գլխավոր խմբագիր։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ։

## Ստեղծագործություններ
Առաջին պատմվածքը՝ «Կապույտ արյունը», լույս է տեսել 1929 թվականին։ Նովելների, պատմվածքների, ակնարկների, վիպակների ժողովածուների հեղինակ է։
* «Լվովյան ատմվածքներ», 1948 
* «Կյանքի գեղեցկությունը», 1962 
* «Թամարա», 1959 
* «Թոռնիկները կհարցնեն», 1963 
* «Նեղոսի լեգենդը», 1965 
* «Դանիլո Գալիցկի», 1951 
* «Շվեդական տպավորություններ»

## Պարգևներ, մրցանակներ
* «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան
* «Նեղոսի լեգենդը» վիպակի համար Խիժնյակին շնորհվել է Գ. Ա. Նասերի անվան միջազգային մրցանակ, 1973

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Енциклопедія українознавства : Словникова частина : [в 11 т.] / Наукове товариство імені Шевченка ; гол. ред. проф., д-р Володимир Кубійович. - Париж ; Нью-Йорк : Молоде життя, 1955-1995.
* Письменники Радянської України: Біобібліографічний довідник / Упорядники Олег Килимник, Олександр Петровський. - К.: Радянський письменник, 1970.

## Արտաքին հղումներ
* Անտոն Խիժնյակ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Էլինոր Դոնահյու

**Էլինոր Դոնահյու** (, ), ամերիկացի դերասանուհի, որ հայտնի է դարձել՝ շնորհիվ 1950–ականների «Հայրիկն ավելի լավ գիտի» սիթքոմի։

## Կենսագրություն
Մարիա Էլեոնորա Դոնահյուն ծնվել է Թաքոմայում, Վաշինգտոն։ Մանուկ տարիներին նա սկսել է հանդես գալ զավեշտախաղերում, ինչպես նաև դերեր տանել այնպիսի ֆիլմերում, ինչպես, օրինակ, «Սերն ավելի լավ, քան երբևէ», որտեղ նկարահանվել Էլիզաբեթ Թեյլորի հետ։

Էլինոր Դոնահյուն մեծ ճանաչում է ձեռք բերել «Հայրիկն ավելի լավ գիտի» կատակերգական սերիալում հերոսներ Ռոբերտ Յանգի և Ջեյն Ուայեթի ավագ դստեր դերի շնորհիվ։ Նա նկարահանվել է այդ սերիալում 1954 թվականից մինչև 1960 թվականը և արժանացել է «Էմմի» մրցանակի այդ դերի համար 1959 թվականին։

«Հայրիկն ավելի լավ գիտի» շոուի ավարտից հետո նա հայտնվել է «Էնդի Գրիֆիթի շոու» սիթքոմում 1960—1961 թվականներին։ 1964-65 եթերաշրջանում նա գլխավոր դերն է կատարել «Ձեզ երկար տարիների կյանք» սիթքոմում, որը մեկ եթերաշրջան անց փակվել է ցածր վարկանիշի պատճառով։ Հետագա տարիներին նա հիմնական հյուրային դերեր կատարել տարբեր հեռուստասերիալներում՝ սկսած «Աստղային ուղի» ֆիլմից մինչև «Կին ոստիկան» ֆիլմը։ Ութսունականներին և իննսունականներին նա հայտնվել այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Մի անգամ մի անգամով», «Հյուրանոց», «Երջանիկ օրեր», «Ոսկի աղջիկներ», «Նա սպանություն էր գրել», «Մարզիչ», «Ընկերներ» և «Բժիշկ Քուին, կին բժիշկ»։ Նա նաև հայտնվել է «Ռազմիկներ» և «Սիրունիկը» ֆիլմերում։

Էլինոր Դոնահյուն ամուսնացած է եղել երեք անգամ, ունի չորս երեխա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Լիտվայի համալսարանների և քոլեջների ցանկ

**Լիտվայի համալսարանների և քոլեջների ցանկում** ներառված են Լիտվայում բարձրագույն կրթություն իրականացնող հաստատությունները։

## Համալսարաններ
Լիտվայում կա 23 համալսարան, որոնցից 14-ը պետական է, 8-ը՝ մասնավոր, մեկը լեհական համալսարանի մասնաճյուղ է։

ուսուցման լեզուները՝
:  — անգլերեն և լիտվերեն
:  — բելառուսերեն, ռուսերեն և անգլերեն
:  — անգլերեն
:  — անգլերեն, լիտվերեն և ռուսերեն
:  — լեհերեն

## Քոլեջներ
Լիտվայում կա 24 քոլեջ, որոնցից 13-ը պետական է, 11-ը՝ մասնավոր։

 ուսուցման լեզուները՝ անգլերեն և լիտվերեն,
 ուսուցման լեզուները՝ անգլերեն, լիտվերեն, ռուսերեն և գերմաներեն։

## Տես նաև
* Էստոնիայի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Higher Education Institutions (number of students)
* Լիտվայի համալսարանների և քոլեջների որակավորում // RU.DELFI, 2015 մայիս

Կատեգորիա:Լիտվայի բուհեր
Կատեգորիա:Համալսարանների ցանկեր
Վլադիմիր Կանիվեց

**Վլադիմիր Կանիվեց** (, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող, դրամատուրգ։
ՈւԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1970)։

## Կենսագրություն
Վլադիմիր Կանիվեցը ծնվել է 1923 թվականին Գլոբինոյի շրջանի Պոլտավայի մարզի Վեսելայա Դոլինա գյուղում, երկրագործի ընտանիքում։ 1939 թվականին տեղափոխվել է Դոնբաս, աշխատել երկաթգծում։ Մասնակցել է հայրենական պատերազմին, պարգևատրվել է շքանշաններով ու մեդալներով։ 1952 թվականին ավարտել է Լատվիայի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 1953-1963 թվականներին աշխատել է Ռիգայի և Կիևի տարբեր խմբագրություններում ու պարբերական հրատարակչություններում, «Սովետսկայա մոլոդյոժ» հանրապետական թերթում, որտեղ և տպագրել է իր առաջին ֆելիետոններն ու ակնարկները։ 1966-1981 թվականներին ղեկավարել է Ուկրաինայի գրողների միության Ժիտոմիրի միավորումը, եղել է Ուկրաինայի գրողների ազգային միության պատասխանատու քարտուղարը։

## Ստեղծագործություններ
Կանիվեցի առաջին պիեսը լույս է տեսել 1953 թվականին։ Նրա պիեսները բեմադրվել են տարբեր քաղաքների թատրոններում։
* «Հարսանիքից հետո»
* «Շքանշանով փեսացուն»
* «Բոնիվուրի սիրտը»
* «Խորտակված կղզին»
* «Ալեքսանդր ՈՒլյանով»
* «Կարմալյուկ»

## Պարգևներ, մրցանակներ
* ՈւԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակ 
* Ի. Կոտլյառևսկու անվան մրցանակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վլադիմիր Կանիվեց 

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Լիլ (ֆուտբոլային ակումբ)

**Լիլ** (), ֆրանսիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ համանուն քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1944 թվականին՝ «Օլիմպիկ Լիլ» և «ՍԿ Ֆիվ» ակումբների միավորման արդյունքում։ Ներկայումս հանդես է գալիս Լիգա 1-ում։ Տնային խաղերն անց է կացնում «Ստադ Պիեռ Մորուա» ստադիոնում, որը կառուցվել է 2012 թվականին և տեղավորում է 50186 հանդիսատես։

## Ձեռքբերումներ

### Ազգային տիտղոսներ

* 25px **[[Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնություն|Ֆրանսիայի առաջնություն]]**
* 15px **Չեմպիոն** (**4**)։ 1932-33, 1945-46, 1953-54, 2010-11
* 15px **Փոխչեմպիոն** (**8**)։ 1935-36, 1947-48, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1953-54, 2004-05
* 15px **Բրոնզե մեդալակիր** (**5**)։ 1951-52, 2000-01, 2005-06, 2011-12, 2013-14
* **[[Ֆրանսիայի ֆուտբոլի գավաթ|Ֆրանսիայի գավաթ]]**
* 15px **Մրցանակակիր** (**6**)։ 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1952-53, 1954-55, 2010-11
* 15px **Ֆինալիստ** (**3**)։ 1938-39, 1944-45, 1948-49.
* **[[Ֆրանսիայի ֆուտբոլի սուպերգավաթ|Ֆրանսիայի սուպերգավաթ]]**
* 15px **Ֆինալիստ** (**2**)։ 1955, 2011

### Միջազգային տիտղոսներ

***[[Ինտերտոտոյի գավաթ]]**
* 15px **Հաղթող** (**1**)։ 2004
* 15px **Ֆինալիստ** (**1**)։ 2002
* **[[Լատինական գավաթ]]**
* 15px **Ֆինալիստ** (**1**)։ 1951
## «Լիլը» եվրոգավաթներում

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* «Լիլի» մասին էջը ՈՒԵՖԱ-ի կայքում 

Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆուտբոլային ակումբներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ՝ հիմնադրված 1944 թվականին
Կատեգորիա:ՖԱ «Լիլ»
Մարիգո Պոսիո

**Մարիգո Պոսիո** (, 2 փետրվարի, 1882, Կորչա, Օսմանյան կայսրություն - 23 փետրվարի, 1932, Վլյորա, Ալբանիա), ալբանացի հասարակական գործիչ, Ալբանական ազգային շարժման ակտիվիստ, պայքարել է Ալբանիայում կանանց իրավունքների պաշտպանության համար։

## Կենսագրություն
Մարիգո Պոսիոն ծնվել է 1882 թվականի փետրվարի 2-ին Կորչա քաղաքում (այլ աղբյուրների համաձայն՝ Կորչա քաղաքի մոտ գտնվող Հոչիշտ գյուղում)՝ Պապա Կոստա Պոչիի ու Լենկա Բալաուրիի ընտանիքում։ Մարիգո Պոսիոյի քույրն ամուսնացել է ալբանացի քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Քրիստո Ֆլոքիի հետ։ Նրա երկու եղբայրները՝ Նիկոն ու Քրիստոն, տեղափոխվել են ԱՄՆ. Նիկոն ապրել է Մասսաչուսեթս նահանգի Նաթիք քաղաքում, Քրիստոն՝ Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթի քաղաքում։

Մարիգո Պոսիոն սովորել է Կորչա քաղաքի առաջին ալբանական դպրոցում։ Բավական վաղ տարիքում նա ամուսնացել է Ջովան Պոսիոյի հետ։ Զույգը 1904 թվականին տեղափոխվել է Վլյորա, որտեղ նրանց տունը դարձել է ալբանացի հայրենասեր գործիչների հանդիպման վայր։ Մարիգո Պոսիոն եղել է *Labëria* հայրենասիրական ակումբի անդամ, որ հիմնադրվել էր Վլյորայում 1908 թվականին։ Նա եղել է նաև ալբանական դպրոցի հիմնադրման նախաձեռնողներից մեկը. դպրոցը բացվել է 1909 թվականին։

thumb|left|Ալբանիայի անկախության հռչակումը Վլյորայում տեղի ունեցած ցույցի ժամանակ

Երբ 1912 թվականի նոյեմբերի 28-ին Վլյորայում հայտարարվել է Ալբանիայի անկախության հռչակագրի ընդունման մասին, քաղաքում բարձրացվել է Մարիգո Պոսիոյի կարած դրոշը։ Ալբանացի հեղինակավոր քաղաքական գործիչ Լեֆ Նոսին նշում է, որ սև արծիվը կտրվել է կերպասից և կարվել կարմիր կտավի վրա։ Մարիգո Պոսիոն սեփական միջոցներով կարել է ևս մի քանի դրոշներ Վլյորայի պետական տարբեր հիմնարկների համար։

Մարիգո Պոսիոն գլխավորել է Ալբանացի կանանց կազմակերպությունը, որ հիմնադրվել է 1914 թվականի մայիսի 13-ին։ Այդ կազմակերպությունը, որի անդամ էին նաև այդ ժամանակի ալբանացի մի շարք հայտնի գործիչների կանայք, մասնավորապես օգնություն էր ցուցաբերում Ալբանիայի ու Հունաստանի սահմանային պատերազմի ժամանակ վիրավորված զինվորներին։

1921 թվականի փետրվարի 6-ին Մարիգո Պոսիոն սկսում է հրատարակել *Shpresa shqiptare* («Ալբանական հույս») թերթը, սակայն լույս են տեսել նրա միայն վեց համարներ։

Մարիգո Պոսիոն հիվանդանում է թոքախտով։ Ալբանացի քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Քրիստո Ֆլոքին բարձրաձայնել է նրա վիճակի մասին՝ հիշեցնելով նրա ներդրումը Ալբանիայի անկախության ձեռքբերման գործում և նշելով, որ նա չի ստացել վետերանի կարգավիճակ, ինչպես 1912 թվականի իրադարձությունների շատ մասնակիցներ։ Մարիգո Պոսիոն մահացել է 1932 թվականի փետրվարի 23-ին Վլյորա քաղաքում։ Նա թաղված է *Zvërnec Monastery* գերեզմանատանը։

Մարիգո Պոսիոյի անունն է կրում Վլյորայի դպրոցներից մեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Marigo Posio, atdhetarja e shquar që ndrit në palët e Flamurit të Pavarësisë 

Կատեգորիա:Ալբանացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ալբանացի կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Գեդսեմանիա

**Գեդսեմանիա** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։

## Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մետր բարձրության վրա՝ Ձիրուլա գետի ձախ ափին։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 45 կմ։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 313 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։

## Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։

Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։

## Տես նաև
* Գեթսեմանի մատուռ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Բարեմ

**Բարեմ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարեմ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04022։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 481 մարդ։

## Տնտեսություն
thumb|200px|left|Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի (1875)
2007 թվականի տվյալներով 298 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 216-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 82-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 72,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,8 %)։ 216 աշխատունակ բնակիչներից 185-ը աշխատում էին (103 տղամարդ և 82 կին), անաշխատանք էին 31-ը (11 տղամարդ և 20 կին)։ 82 անգործ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 32-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ