Գաբրիելե Օրիալի

**Գաբրիելե Օրիալի** (, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, հենակետային կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել իտալական «ինտերնացիոնալե» և «Ֆիորենտինա» ակումբներում, ինչպես նաև Իտալիայի հավաքականում։

1982 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Սերիա A -ի կրկնակի չեմպիոն, Ֆուտբոլի Իտալիայի գավաթի կրկնակի հաղթող։

## Կարիերա
Գաբրիելե Օրիալին կարիերան սկսել է Միլանի «Ինտերնացիոնալե» ակումբի երիտասարդական թիմի կազմում։ Թիմի հիմնական կազմում իր նորամուտը նշել է 1971 թվականի փետրվարի 7-ին Իտալիայի առաջնության «Ռոմա»- ի հետ խաղում, որն ավարտվել է ոչ-ոքի՝ 0:0 հաշվով։ Ընդհանուր առմամբ, առաջին մրցաշրջանում Գաբրիելեն թիմում անցկացրել է 2 խաղ, իսկ նրա ակումբը դարձել է երկրի չեմպիոն։ Հաջորդ մրցաշրջանից Օրիալին տեղ է գրավել թիմի մեկնարկային կազմում՝ հանդես գալով կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։ Նույն մրցաշրջանում նա հասել է Եվրոպական գավաթ 1971–72-ի եզրափակիչ, բայց այնտեղ նրա ակումբը պարտվել է «Այաքսին» 0:2 հաշվով։ 1978 թվականին նա օգնել է «Ինտերին» նվաճել Իտալիայի գավաթը, որի խաղարկությունում անցկացրել է 7 հանդիպում և դարձել 1 գոլի հեղինակ։ Իսկ երկու մրցաշրջան անց, նա «ներաձուրիի» հետ տոնել է իր երկրորդ սկուդետտոյի հաղթանակը։ 1981/82 մրցաշրջանում Օրիալին նվաճել է Իտալիայի գավաթը, ինչպես նաև ակումբի հետ երկու հաղթանակ տարել «Միլանի» նկատմամբ, ինչը հետո ակումբը չի կարողացել կրկնել ընդհուպ մինչև 2007 թվականը, ընդ որում խաղերից մեկում Գաբրիելեն խփել է հաղթական գոլը։ 1982/83 մրցաշրջանը վերջինն էր Օրիալիի համար «Ինտերի» կազմում։ Ընդհանուր առմամբ, ֆուտբոլիստը ակումբի կազմում անցկացրել է 392 հանդիպում և խփել՝ 43 գոլ, եղել է թիմի ավագը։ «Ներաձուրիի» կազմում նրա վերջին խաղը Իտալիայի գավաթի խաղն էր «Պիզայի» հետ (0:0)։ «Ինտերից» հեռանալուց հետո Գաբրիելեն տեղափոխվել է «Ֆիորենտինա», որտեղ հանդես է եկել ևս 4 մրցաշրջան, որից հետո ավարտել է կարիերան։

Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում Օրիալին իր նորամուտը նշել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում, որտեղ իտալացիները հաղթել են 1:0 հաշվով։ 1979 թվականի սեպտեմբերի 26-ին նա ազգային թիմի կազմում խփել է առաջին գնդակը՝ գրավելով Շվեդիայի դարպասը (1:0)։ 1980 թվականին «Սկուադրա Աձուրայի» կազմում Գաբրիելեն մեկնել է Եվրոպայի առաջնություն, որտեղ իտալացիները զբաղեցրել են 4-րդ տեղը, իսկ Օրիալին խաղադաշտում անցկացրել է 3 խաղ՝ բաց թողնելով 3-րդ տեղի համար նախատեսված հանդիպումը։ Երկու տարի անց Օրիալին դարձել է ազգային հավաքականի հիմնական խաղացողներից մեկը, որը նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը՝ անցկացնելով մրցաշարի վերջին 5 հանդիպումները, ներառյալ՝ եզրափակիչը։ Ընդհանուր առմամբ, ֆուտբոլիստը հավաքականի կազմում անցկացրել է 28 խաղ և դարձել 1 գոլի հեղինակ։

Ավարտելով խաղային կարիերան՝ Օրիալին մնացել է ֆուտբոլում. աշխատել է որպես մարզական տնօրեն «Բոլոնիայում» և «Պարմայում», որից հետո վերադարձել է «Ինտեր», որտեղ դարձել է տրանսֆերային հարցերով տեխնիկական տնօրեն։ Այս պաշտոնում նա կապ է ունեցել ակումբի խաղացող Ալվարո Ռեկոբայի կողմից անձնագիր կեղծելու միջադեպի հետ։ 2010 թվականի հունիսի 20-ին Գաբրիելեն հեռացել է այդ պաշտոնից «ներաձուրիի» ղեկավարության հետ տարաձայնությունների պատճառով։

## Ձեռքբերումներ
* Սերիա A-ի չեմպիոն՝ 1971, 1980
* Ֆուտբոլի Իտալիայի գավաթի գավաթակիր՝ 1978, 1982
* Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության չեմպիոն՝ 1982

## Հետաքրքիր փաստեր
* 1983 թվականին Օրիալիի դեմքը հայտնվել է Չադ պետության 60 ֆրանկ Փոստային նամականիշների վրա՝ նվիրված 1982 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ 
* Երգիչ Լուչիանո Լիգաբուեն Օրիալիին երգ է նվիրել՝ «*Una vita da mediano»* («Կիսապաշտպանի կյանքը»)։

## Պարգևներ
* 60px «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի Կոմանդոր (16 հուլիս, 2021 թվականին)՝ ի նշան սպորտային արժեքների և ազգային ոգու ճանաչման, որոնք ոգեշնչել են իտալական թիմին հաղթել ֆուտբոլի Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնությունում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на figc.it
* Профиль на inter.it 
* Матчи Ориали за сборную Италии
* Профиль на footballplayers.ru 
* Профиль на interfc.it

Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ