Խավիեր Սոլիս

**Գաբրիել Սիրիա Լեվարիո** (1931 թվականի սեպտեմբերի 4 – 1966 թվականի ապրիլի 19-ը), մասնագիտական շրջանում հայտնի է որպես **Խավիեր Սոլիս**, մեքսիկացի երգիչ և դերասան էր։ Նա մասնագիտանում էր բոլերո և ռանչերո երաժշտական ժանրերում։ Նրա 1965 թվականի Սոմբրաս (Sombras) ալբոմը քննադատների կողմից դասվել է բոլոր ժամանակների լավագույն լատինական ալբոմների ցանկում՝ զբաղեցնելով 106-րդ հորիզոնականը։

## Վաղ կյանք
Գաբրիել Սիրիա Լեվարիոն երեք երեխաներից առաջինն էր։ Նրա հայրը՝ Ֆրանցիսկո Սիրիա Մորան, հացթուխ և մսագործ էր, իսկ մայրը՝ Խուանա Լևարիո Պլատան, զբաղվում էր առևտրով։ Խուանան ուներ տաղավար հանրային շուկայում, և քանի որ նրա ամուսինը, ըստ ամենայնի, լքել էր ընտանիքը, գրեթե ամբողջ ժամանակը նվիրում էր իր աշխատանքին։ Որոշ ժամանակ անց որոշեց որդուն թողնել իր քեռու՝ Վալենտին Լեվարիո Պլատայի և նրա կնոջ՝ Անխելա Լոպես Մարտինեսի ընտանիքում։ Գաբրիելը նրանց էր համարում իր իսկական ծնողները։ 

Մինչ պատանեկան տարիքը Սիրիան ստիպված էր լքել դպրոցը՝ ընտանիքին աջակցելու համար, իր մորաքույր Անխելայի մահից հետո։ Նրա մահվան պատճառով Գաբրիելը Մեխիկոյի Տակուբայա շրջանում ավարտեց միայն տարրական դպրոցի առաջին հինգ տարիները, որտեղ հաճախ մասնակցում էր երգի մրցույթների։ Դպրոցը թողնելուց հետո նա աշխատում էր ոսկորներ և ապակի հավաքելով։ Ավելի ուշ աշխատանքի անցավ սուպերմարկետում՝ ապրանքներ տեղափոխելով։ Աշխատել է նաև որպես հացթուխ, մսագործ, ատաղձագործի օգնական և մեքենա լվացող։ Ազատ ժամանակ զբաղվում էր սիրողական բռնցքամարտով՝ նպատակ ունենալով դառնալ պրոֆեսիոնալ մարզիկ, սակայն մի քանի պատրություններից հետո նրան խորհուրդ տվեցին ընտրել «ավելի պատշաճ» աշխատանք։

## Երգի կարիերա
«Խավիեր Լուկին» կեղծանվան տակ Սոլիսը սկսեց երգել մրցույթներում, որտեղ հաղթողին նվիրվում էին նոր զույգ կոշիկներ։ Նա այնքան էր գերազանցում մյուսներին, որ ի վերջո նրան արգելեցին մասնակցել այդ մրցույթներին։ Այդ ժամանակ աշխատում էր որպես մսագործ և երգում էր աշխատանքի ընթացքում։ Նրա ղեկավար Դավիդ Լարա Ռիոսը լսեց նրան և այնքան տպավորվեց նրա տաղանդից, որ խրախուսեց Սիրիային ամբողջովին նվիրվել երաժշտությանը։ Նաև խորհուրդ տվեց նրան դիմել ոկալի ուսուցչի և նույնիսկ վճարեց Նեո Կինտերոյի մոտ երգի դասերի հաճախելու համար։

16 տարեկանում, Սոլիսը մեկնեց Պուեբլա՝ երգելու «Mariachi Metepec» խմբի հետ, սակայն իր առաջին իրական պրոֆեսիոնալ հաջողությանը հասավ միայն երկու տարի անց, երբ հայտնի երգչական եռյակի՝ «Los Panchos»-ի անդամներ Խուլիտո Ռոդրիգեսը և Ալֆրեդո Խիլը բացահայտեցին նրան և տարան լսումների «CBS Records» ձայնագրման ընկերություն։ 1950 թվականին, նա ստորագրեց պայմանագիր և ձայնագրեց իր առաջին ալբոմը։ Նույն ժամանակահատվածում ելույթ էր ունենում Մեխիկոյի Լիրիկական թատրոնում, որտեղ էլ ծանոթացավ պարուհի Բլանկա Էստելա Սաենսի հետ, որը հետագայում դարձավ նրա կինը։ Նրա առաջին մեծ հիթը «Llorarás, Llorarás», հայտնվեց երկու տարի անց, և հենց այդ ժամանակ նրա պրոդյուսեր Ֆելիպե Վալդես Լեալն էր, որը Սիրիային տվեց բեմական անունը՝ «Խավիեր Սոլիս»։ 

1957 թվականին Սոլիսը ստացավ միջազգային ճանաչում, երբ սկսեց հանդես գալ Միայցալ Նահանգներում, ինչպես նաև Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում։ Նա առաջին արտիստներից էր, ովքեր երգում էին, այն նոր ոճով, որն այսօր հայտնի է որպես բոլերո-ռանչերա։ Նա կատարում էր բոլերոներ, որոնք սովորաբար կապվում էին տրիոների երաժշտության հետ, սակայն իր դեպքում դրանք ուղեկցվում էին մարիաչիների կողմից։ Սոլիսը բազմակողմանի կատարող էր․ բացի բոլերոներից, երգում էր նաև ռանչերաներ, կորիդոներ, դանսոններ, վալսեր, և տանգոներ, ինչպես նաև այլ ժանրեր։ Նրա հայտնի ձայնագրություններից են «Sombras», «Payaso», «Vereda Tropical», «En Mi Viejo San Juan», և «Amanecí En Tus Brazos»։ Վերջինս, Խոսե Ալֆրեդո Խիմենեսի գրած և առաջին անգամ նրա կողմից կատարված հիթի վերաձայնագրումն է։

## Դերասանական կարիերա
Սոլիսը իր դերասանական կարիերան սկսել է 1959 թվականին և նկարահանվել է ավելի քան 20 ֆիլմում՝ աշխատելով  այնպիսի հայտնի արվեստագետների հետ, ինչպիսիք են Պեդրո Արմենդարիսը, Մարիա Վիկտորիան, Անտոնիո Ագիլարը և Լոլա Բելտրանը։ Նրա վերջին ֆիլմը՝ «*Juan Pistolas»-ը* ավարտվել է 1965 թվականին՝ նույն տարում, երբ էկրան բարձրացավ նաև նրա ֆիլմը՝ «*Sinful»-ը*։ Իր կյանքի ընթացքում հանրությունը նրան հիմնականում գնահատում էր որպես ավելի լավ երգիչ, քան դերասան։ Նա դասվում էր այնպիսի մեծանուն արվեստագետների շարքին, ինչպիսիք են Խորխե Նեգրետեն և Պեդրո Ինֆանտեն, որոնց հետ միասին Սոլիսը ստեղծել է մեքսիկական երաժշտության և կինոյի  «երեք մեքսիկական աքլորները»։

## Կյանքի վերջին տարիներ եվ մահ
1957 թվականին Պեդրո Ինֆանտեի մահից հետո, որը տեղի ունեցավ Յուկատանի Մերիդա քաղաքում ինքնաթիռի վթարի հետևանքով, Սոլիսի ժողովրդավարությունը զգալիորեն աճեց։ Դրան նպաստեց նաև այն փաստը, որ նրան համարում էին «երեք մեքսիկական աքլորներից» վերջինը․ այդ անվան տակ հայտնի էին Սոլիսը, Ինֆանտեն և Խորխե Նեգրետեն՝ մեքսիկական երաժշտության և կինոյի ամենասիրված կուռքերը։ 1961-ից 1966 թվականը (իր մահվան տարին), Սոլիսը Մեքսիկայի հիթ-շքերթներում ունեցել է 12 երգ, որոնք զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականը։

1966 թվականի ապրիլի 12-ին (ընդամենը 7 օր իր մահից առաջ), Սոլիսը կենդանի կատարեց «Ների՛ր ինձ իմ կյանք» (Perdóname mi vida) երգը հեռուստահաղորդման ընթացքում նկատելի ցավի ժեստեր ցուցադրելով։ 1966 թվականի ապրիլի 19-ին Սոլիսը մահացավ 34 տարեկանում Մեխիկո քաղաքում՝ խոլեցիստէկտոմիա վիրահատության հետևանքով առաջացած բարդություններից։ Նա թաղված է Մեխիկո քաղաքի Պանտեոն Խարդին (Panteón Jardín) գերեզմանատանը։

## Ժառանգություն
Խավիեր Սոլիսը տաղանդավոր արտիստ էր, որը թողել է լայնածավալ դիսկոգրաֆիա, և «Ինֆանտեի» նման, նրա ալբոմների մեծ մասը մինչև այսօր թողարկվում են։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Lyrics of selected songs
* https://es.findagrave.com/memorial/11143773/javier-solis. Javier Solis. Find a grave.

Կատեգորիա:1931 ծնունդներ
Կատեգորիա:1966 մահեր
Կատեգորիա:Դերասաններ ըստ բնակավայրի
Կատեգորիա:Դերասաններ ըստ դարի և ազգության
Կատեգորիա:Մեքսիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի երգչուհիներ