Մարգարիտը (վեպ)

**Մարգարիտը** ամերիկացի գրող Ջոն Սթայնբեքի ստեղծագործություններից է։ Այն առաջին անգամ հրատարակվել է որպես կարճ պատմվածք 1945 թվականին, իսկ երկու տարի անց՝ որպես ընդլայնված նովել (վիպակ)։ Պատմությունը հետևում է մարգարիտ որոնող Կինոյի կյանքին և փորձում հասկանալ մարդու նպատակը, ինչպես նաև ագահությունը, հասարակական նորմերի դեմ ընդվզումն ու չարիքը։ Սթայնբեքի ոգեշնչման աղբյուրը Լա Պազից (Բախա Կալիֆոռնիա Սուր) մի մեքսիկական ժողովրդական հեքիաթ էր, որը նա լսել էր 1940 թվականին՝ նախկինում մարգարիտներով հարուստ այդ տարածաշրջան կատարած այցի ժամանակ։

Գիրքն էկրանավորվել է որպես մեքսիկական «Լա Պերլա» (1947) ֆիլմ, ինչպես նաև՝ որպես կաննադա լեզվով նկարահանված պաշտամունքային «Ondu Muttina Kathe» (1987) կինոնկարը: Այս պատմությունը Սթայնբեքի ամենահայտնի գործերից է և լայնորեն դասավանդվում է միջնակարգ և ավագ դպրոցներում:  «Մարգարիտը» երբեմն դիտարկվում է որպես պրիտչա։

## Սյուժե
[մինի|[Լա Պաս (Մեքսիկա)]]
Կինոն՝ մարգարիտ որսացող աղքատ մի ձկնորս, ապրում է իր կնոջ՝ Խուանայի, և նրանց մանկահասակ որդու՝ Կոյոտիտոյի հետ Լա Պազում (Բախա Կալիֆոռնիա Սուր): Մի օր Կինոն տեսնում է, թե ինչպես է կարիճը սողում դեպի այն կախովի արկղը, որը ծառայում է որպես Կոյոտիտոյի օրորոց, և փորձում է հեռացնել այն: Սակայն Կոյոտիտոն թափահարում է մաշված պարանը, ինչի հետևանքով կարիճը ընկնում է տուփի մեջ և խայթում իրեն: Կինոն և Խուանան դիմում են տեղի բժշկին, սակայն նրանց մերժում են՝ նրանց աղքատության և բնիկների (ամերիկյան հնդկացիների) հանդեպ բժշկի ունեցած նախապաշարմունքների պատճառով:

Մինչ Խուանան կարիճի խայթած տեղին ջրիմուռներից պատրաստված թրջոց է դնում, Կինոն իր մակույկով սուզվում է մարգարտախեցիներ որոնելու՝ հուսալով գտնել բավականաչափ արժեքավոր մի մարգարիտ, որը կփակի բուժման ծախսերը։ Խեցիներից մեկի միջից նա հանում է մի ահռելի մարգարիտ, որը Կինոն անվանում է «Աշխարհի մարգարիտը»։ Գտածոյի լուրն արագ տարածվում է, և ընտանիքի որոշ հարևաններ սկսում են նախանձել Կինոյի հաջողությանը։ Չգիտակցելով այս արձագանքները՝ Կինոն երազում է վաճառել մարգարիտը և այդ գումարն օգտագործել իր ընտանիքի կյանքը բարելավելու համար։ Բժիշկն այցելում է նրանց՝ բուժելու Կոյոտիտոյին, թեև երեխան արդեն ապաքինվում էր, և Կինոն խոստանում է վճարել նրան մարգարիտը վաճառելուց հետո:

Այդ գիշեր Կինոն ետ է մղում մի գողի, որը փորձում էր ներխուժել իր տուն։ Խուանան զգուշացնում է Կինոյին, որ մարգարիտը կոչնչացնի ընտանիքը, բայց Կինոն պնդում է, որ դա նրանց միակ հնարավորությունն է ավելի լավ կյանքի համար։ Հաջորդ օրը նա գնում է այն վաճառելու՝ չիմանալով, որ Լա Պասի բոլոր մարգարիտ վաճառականները աշխատում են մեկ գնորդի համար և դավադրություն են կազմակերպում գները ցածր պահելու համար։ Ձևացնելով, որ Կինոյի մարգարիտը վատ որակի է, նրանք առաջարկում են առավելագույնը 1500 պեսո։ Կինոն զայրացած մերժում է դրանք՝ կարծելով, որ մարգարիտը արժե 50,000 պեսո, և խոստանում է այն վաճառել մայրաքաղաքում։

Այդ գիշեր ավելի շատ գողեր են հարձակվում Կինոյի վրա, բայց նա վճռականորեն տրամադրված է շարունակել ճանապարհը՝ չնայած Խուանայի նախազգուշացմանը, որ մարգարիտը չարիք է, և նրա առաջարկներին՝ ազատվել դրանից։ Այն բանից հետո, երբ Կինոն ուժով կանխում է Խուանայի փորձը՝ մարգարիտը ծովը նետելու, նրա վրա կրկին հարձակվում են: Ինքնապաշտպանության ժամանակ Կինոն սպանում է հարձակվողներից մեկին, ինչից հետո նա և Խուանան, հաշվեհարդարից խուսափելու համար, շտապ փախչում են Կոյոտիտոյի հետ: Պարզելով, որ Կինոյի մակույկը վնասված է, իսկ տունը՝ մարգարիտը գտնելու նպատակով կողոպտված ու հրդեհված, ընտանիքը թաքնվում է Կինոյի եղբոր և նրա կնոջ մոտ, նախքան հաջորդ գիշեր մայրաքաղաք ուղևորվելը:

Ճանապարհին Կինոն նկատում է իրենց հետապնդող երեք տղամարդու և հասկանում, որ նրանք հետախույզներ են, որոնց նպատակն է խլել մարգարիտը և սպանել ողջ ընտանիքին։ Հեռանալով հիմնական ճանապարհից՝ Կինոն Խուանային առաջնորդում է դեպի լեռները, որպեսզի տեղաշարժի ավելի քիչ հետքեր թողնեն։ Նրանք պատսպարվում են մի քարանձավում, սակայն հետախույզները ճամբար են դնում հենց նրանցից ներքև գտնվող ջրավազանի մոտ։ Կինոն որոշում է հարձակվել եռյակի վրա այդ գիշեր՝ համարելով, որ դա հետապնդողներից վերջնականապես ազատվելու միակ միջոցն է։ Մինչ Կինոն գաղտնագողի իջնում է ժայռից, հետախույզներից մեկը ճիչ է լսում և հրացանից կրակում է այդ ուղղությամբ՝ կարծելով, թե դա կոյոտի ձագ է։ Կինոն սպանում է բոլոր հետախույզներին, սակայն պարզում է, որ այդ կրակոցից մահացել է Կոյոտիտոն։

Կինոն և Խուանան վերադառնում են Լա Պազ՝ իրենց հետ բերելով Կոյոտիտոյի մարմինը։ Վերջին անգամ նայելով մարգարտին և տեսնելով, թե ինչպես է դրա մակերևույթն արտացոլում իր և իր ընտանիքի գլխին եկած բոլոր դժբախտությունների պատկերները՝ Կինոն այն նետում է օվկիանոսը։

## Նախապատմություն
1944 թվականին Սթայնբեքը սկսեց գրել այս պատմությունը որպես ֆիլմի սցենար և առաջին անգամ հրատարակեց այն որպես պատմվածք՝ «Աշխարհի մարգարիտը» վերնագրով «Woman's Home Companion» ամսագրում (1945 թ. դեկտեմբեր)։ Սկզբնական հրատարակությունը երբեմն հիշատակվում է նաև որպես «Լա Պազի մարգարիտը»։ Սթայնբեքն ընդլայնեց պատմությունը՝ հասցնելով այն վիպակի ծավալի, և հրատարակեց «Մարգարիտը» վերնագրով (1947 թ.) «Viking Press» հրատարակչության կողմից»։

### Գործողության վայր
Գրքի գործողությունները տեղի են ունենում Մեքսիկայի Բախա Կալիֆոռնիա նահանգի Լա Պազ քաղաքում։ Ի տարբերություն Սթայնբեքի շատ այլ ստեղծագործությունների, այս մեկի գործողությունները չեն ծավալվում ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգում։

## Թեմաներ
**Ընտանիք․** Վիպակի գլխավոր թեմաներից մեկը ընտանիքն է: Ամբողջ սյուժեի ընթացքում քննարկվում է, թե ինչպես է ապրում ընտանիքը մարգարիտը գտնելուց առաջ և հետո: Այն պատմության մշտական կենտրոնում է, և շատ որոշումներ հիմնված են նրա վրա, թե ինչն ավելի լավ կլինի ընտանիքի համար: Օրինակ՝ առաջին բանը, որ Կինոն ցանկանում է անել մարգարտի վաճառքից ստացված գումարով, իր կնոջը և Կոյոտիտոյին ավելի լավ կյանք պարգևելն է։ Այդ գումարով նա նպատակ ուներ վճարել Կոյոտիտոյի կրթության համար, գնել ավելի լավ հագուստ և ապահովել ավելի հուսալի պաշտպանություն: Ավելի ուշ Կինոն դրսևորում է իր նվիրվածությունը ընտանիքին նաև մարգարտավաճառին այն չվաճառելով: Երկրորդ գնորդը փորձում էր ձեռք բերել մարգարիտը դրա իրական արժեքից շատ ավելի էժան, սակայն Կինոն, մտքում ունենալով իր ընտանիքի շահը, մերժեց առաջարկը՝ ավելի լավ գործարք գտնելու հույսով: Նա միշտ առաջնորդվում է ընտանիքի մասին հոգատարությամբ, անկախ այն բանից՝ դա հանգեցնում է ջերմության ու երջանկության, թե՞ կործանման: Ընտանիքն էր պատճառը, որ Կինոն ձեռք բերեց մարգարիտը, և, ի վերջո, հենց ընտանիքն էր պատճառը, որ նա այն հետ նետեց օվկիանոսը:

**Բարի և Չար.** Այս վիպակի հիմնական թեմաներից մեկը բարու և չարի միջև պայքարն է: Սթայնբեքը բարդացնում է բարու և չարի մասին այս պարզ պատկերացումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես չարիքը կարող է ներկայանալ գեղեցիկ կամ հեղինակավոր «փաթեթավորմամբ», ինչպիսիք են Բժիշկը, Քահանան կամ, ի վերջո, հենց ինքը՝ «Աշխարհի մարգարիտը»:

Կինոն հաճախ լսում է երաժշտական կրկներգեր. սա մի հնարք է, որը Սթայնբեքն օգտագործում է ընթերցողին կերպարների ներաշխարհի և յուրաքանչյուր տեսարանի հուզական հիմքի մասին պատկերացում տալու համար: Կինոն չարիքի երաժշտությունն առաջին անգամ լսում է՝ կապված արևմտյան Բժշկի հետ, ով Կոյոտիտոյի կարիճի խայթոցն օգնելու է գալիս միայն այն բանից հետո, երբ լսում է, որ Կինոն մարգարիտ է գտել: Բժիշկը ստում է Կինոյին՝ ասելով, թե երեխան դեռ հիվանդ է, այն դեպքում, երբ պատմողն արդեն հայտնել է մեզ, որ Կոյոտիտոն ապաքինվում է: Այդ պահին Կինոն շփոթված է, երբ լսում է չարիքի երաժշտությունը, քանի որ նա ուզում է հավատալ և հարգել Բժշկին, սակայն Բժիշկը, ինչպես և քաղաքում հանդիպած մյուս կեղծ բարեկամները, փորձում է օգտվել նրանից։

**Գաղութատիրություն.** Չնայած պատմությունը ներկայացված է որպես առակ՝ վերջում տրվող պարզ բարոյախրատական դասով, որը կարծես նախազգուշացնում է ընթերցողներին զգուշանալ ագահությունից կամ աստվածներին մարտահրավեր նետելուց՝ սեփական սոցիալական կարգավիճակը փոխելու փորձերով, սակայն դրա հիմքում ընկած ուղերձը համակարգային տնտեսական և հասարակական անհավասարության քննադատությունն է: Այս անհավասարությունը դրսևորվում է բնիկ համայնքի (որի մասն են կազմում Կինոն և Խուանան) և մեքսիկական Բախայի մտացածին Լա Պազ քաղաքի հարուստ գաղութարար բնակիչների միջև: Սթայնբեքը ցույց է տալիս, որ Կինոն և Խուանան, տեղի բժշկի կողմից մերժվելուց հետո, տենչում են հասանելիություն ստանալ գաղութարար բնակչության բժշկությանն ու կրթությանը: Մարգարիտը գտնելուց հետո նրանք պատրաստ են մեծ ռիսկերի դիմել, որպեսզի Կոյոտիտոյին հնարավորություն տան բարձրացնել իր սոցիալական դիրքը և գիտելիքներ ստանալ իրենց բնիկ ավանդույթներից դուրս գտնվող աշխարհից: Սակայն ամբողջ պատմության ընթացքում մենք տեսնում ենք, որ «ծեփածո քաղաքի» իշխանավորները լավագույնս տեղավորված են իրենց հարստությունն ու իշխանությունը պահպանելու համար՝ ստելով և դավադրություններ կազմակերպելով Կինոյի և Խուանայի դեմ, երբ վերջիններս գալիս են քաղաք՝ մարգարիտը վաճառելու:

**[[Paradox|Պարադոքս]]** (Հակասություն). Պարադոքսի թեման դրսևորվում է Կինոյի ցանկությունների միջոցով: Հենց Կինոն հայտնաբերում է մարգարիտը, նա սկսում է երազել այն ամենի մասին, ինչ կարող է բերել այդ հարստությունը, մինչդեռ ագահությունը լցնում է նրա միտքը: Սակայն երբ նա փորձում է իրականացնել այդ ծրագիրը, «բարի» հարստությունն իր հետ բերում է նաև կործանում իր ընտանիքի համար, քանի որ նա սկսում է վատ վերաբերվել Խուանային և բռնություն է կիրառում նրա նկատմամբ: Չնայած Կինոն բարիք է ցանկանում իր ընտանիքին, ստեղծվում է չար իրականության մի պարադոքս, որը նա չի ցանկանում: Կինոն փորձում է «խուսափել կյանքի անխուսափելի լարվածությունից» այս երկուսի միջև, սակայն պարզում է, որ չի կարող տարանջատել բարին ու չարը: Ի վերջո, մեծագույն մրցանակի հայտնաբերումը պատճառ է դառնում, որ նա կորցնի մեկ այլ՝ ավելի կարևոր բան՝ իր որդուն:

**Համառություն.** Համառության թեման դրսևորվում է բազմաթիվ կերպարների, բայց հատկապես Կինոյի միջոցով: Նախքան մարգարիտը գտնելը, նա ազնիվ և շատ վճռական անձնավորություն էր, ով բարեկեցություն էր փնտրում իր ընտանիքի համար: Այն գտնելուց հետո նա սկսում է հուսալ, որ կհասնի դրան մեկ այլ ճանապարհով: Քանի որ Կինոն հավատում է, որ սա կփրկի իր ընտանիքը, նա համառորեն առաջ է շարժվում «բազմաթիվ խոչընդոտների» միջով, որոնք ուղեկցում են մարգարտին։ Նա ջանք չի խնայում մարգարիտը պահպանելու համար, սակայն, ի վերջո, պարզվում է, որ այն պահելն ամենևին էլ արժանի չէր այդ զոհողություններին:

## Կերպարներ
**Կինոն** աշխատասեր մարգարիտ որսացող է և վիպակի գլխավոր հերոսը (պրոտագոնիստը): Նա ունի կին՝ Խուանան, և որդի՝ Կոյոտիտոն: Կինոն գոհ է սուզորդի իր կենսակերպից և չունի որևէ արժեքավոր իր, մինչև որ հայտնաբերում է մարգարիտը: Մարգարիտը գտնելուց հետո Կինոն աստիճանաբար փոխվում է՝ դառնալով լիովին այլ մարդ: Թեև նրա գործողությունների կենտրոնում դեռևս իր ընտանիքն է, Կինոյին սկսում են դրդել նաև աղքատությունից փախչելու երազանքներն ու նրանց ավելի լավ կյանք պարգևելու ցանկությունը: Կինոն արագորեն տարվում է այն նյութական բարիքներով, որոնք կարող էր բերել մարգարիտը: Նա այլևս չի հանդուրժում այն միտքը, որ Կոյոտիտոն կարող է մնալ անկիրթ, կամ իր ընտանիքը կարող է լավ չհագնվել: Փոխանակ վայելելու իր ընտանիքն ու նրանց ընկերակցությունը, ինչպես անում էր սկզբում, Կինոն դառնում է դժգոհ և միշտ ձգտում է ավելիին։ Նրան դրդում է նաև խաբված կամ արհամարհված չլինելու ցանկությունը: Կինոն անվանվել է ի պատիվ միսիոներ Էուսեբիո Կինոյի։

**Խուանան**՝ Կինոյի կինը, սիրող կին է, ով հոգ է տանում իր ամուսնու և որդու մասին։ Ամբողջ պատմության ընթացքում նա մնում է հավատարիմ իր ընտանիքին, բայց նաև զգում է այն չար ուժերը, որոնք գրավում է արժեքավոր մարգարիտը։ Օրինակ՝ մարգարիտը գտնելուց երկու գիշեր անց Խուանան փորձում է այն նետել ծովը՝ իր ընտանիքի խաղաղությունն ու երջանկությունը վերականգնելու համար։

**Կոյոտիտոն** Խուանայի և Կինոյի մանկահասակ որդին է: Նա նրանց միակ զավակն է, և նրա ծնողներն անում են ամեն ինչ նրան պաշտպանելու համար: Չնայած դրան, Կոյոտիտոն ենթարկվում է բազում փորձությունների և վնասների՝ ինչպես մարգարիտը գտնելուց առաջ, այնպես էլ հետո: Ի վերջո, Կոյոտիտոն գնդակահարվում և սպանվում է հետապնդող հետախույզներից մեկի կողմից:

**Բժիշկը**, ով վիպակում անուն չունի, հարստության, ագահության և շահագործման խորհրդանիշն է: Նա վանող է, գեր և նաև օտարերկրացի է՝ ծագումով Ֆրանսիայից: Նախքան մարգարիտը գտնելը, բժիշկը հրաժարվում է բուժել Կոյոտիտոյին, քանի որ ընտանիքն աղքատ է, թեև դա անելը նրա համար շատ հեշտ կլիներ: Նա նաև դրսևորում է ռասիստական վերաբերմունք՝ բնիկ ամերիկացիներին անվանելով «կենդանիներ»: Այն բանից հետո, երբ Կինոն գտնում է մարգարիտը, բժիշկն անձամբ այցելում է ընտանիքին նրանց տանը՝ իրեն պահելով շատ ավելի ընկերական, քան իրենց առաջին հանդիպման ժամանակ, և նույնիսկ ձևացնում է, թե ամոնիակով բուժում է Կոյոտիտոյի կարիճի խայթոցը: Այցի ընթացքում բժիշկը փորձում է Կինոյի հայացքներից կռահել, թե տան որ մասում կարող է թաքցված լինել մարգարիտը, սակայն Կինոն չափազանց կասկածամիտ է որևէ բան բացահայտելու համար: Բժշկի վարքագծի փոփոխությունները կանխագուշակում են այն ավելի լուրջ խնդիրները, որոնք սկսվում են Կինոյի կողմից մարգարտի հայտնաբերումից հետո:

**Խուան Թոմասը** Կինոյի իմաստուն և հավատարիմ ավագ եղբայրն է։ Նա գրքում միակ մյուս կերպարն է, ով կասկածում է մարգարտավաճառների կողմից իրականացվող խորամանկ մանիպուլյացիաներին։ Երբ կործանումը վրա է հասնում, Խուան Թոմասը երես չի թեքում եղբորից, այլ ընդունում և պաշտպանում է նրան իր տանը։ Նա այն քիչ կերպարներից է, ով չի ձգտում որևէ օգուտ ստանալ մարգարտից և իր գործողություններով ապացուցում է, որ ընտանեկան կապերը վեր են ամեն տեսակ հարստությունից։

**Ապոլոնիան** Խուան Թոմասի կինն է, ով օգնում է ամուսնու եղբորը՝ Կինոյին պաշտպանելու և թաքցնելու հարցում։

**Մարգարտավաճառները**՝ Բժշկի պես, խորհրդանշում են բնիկ բնակչության շահագործումը, այս անգամ՝ կազմակերպված մարգարտավաճառների կարտելի (մենաշնորհային խմբի) միջոցով, որի համար նրանք աշխատում են։ Երբ Կինոն փորձում է վաճառել մարգարիտը, վաճառողները պնդում են, որ մարգարտի չափսը այն դարձնում է անարժեք, և Կինոյին առաջարկում են դրա իրական արժեքի միայն մի չնչին մասը։ Նրանց ակնհայտ ստերի հանդեպ Կինոյի զայրույթը ստիպում է նրան դիմել մայրաքաղաք կատարվող վտանգավոր ճամփորդությանը՝ ավելի արդար գին փնտրելու նպատակով:

**Գողերը և հետախույզները** ստվերային կերպարներ են, որոնք հարձակվում են Կինոյի վրա հենց այն գիշերվանից, երբ նա գտնում է մարգարիտը։ Կինոն երբեք չի պարզում, թե ովքեր են նրանք։ Նրանք անընդհատ հետապնդում և հարձակվում են ընտանիքի վրա մինչև պատմության ավարտը։ Նրանք Կինոյին ստիպում են պայքարել և սպանել՝ պաշտպանելու իրեն և ընտանիքին, ինչպես նաև պահպանելու մարգարիտը։ Վերջին տեսարաններում, երբ Կինոյին հետապնդում է մի խումբ, տեքստից պարզ չէ՝ արդյոք նրանք գողեր են, թե օրինապահ մարմինների աշխատակիցներ, որոնք որսում են Կինոյին՝ լողափին մարդ սպանելու համար։

## Արձագանքներ և վերլուծություն
Մի շարք հրատարակություններ վիպակը գնահատել են որպես «խոշոր գեղարվեստական հաղթանակ»՝ ընդգծելով, թե ինչպես է Սթայնբեքը հասկանում «կյանքի համընդհանուր նշանակությունը»: «Մարգարիտը» հաճախ օգտագործվում է աշակերտներին գրականություն դասավանդելու, ինչպես նաև կյանքի մասին կարևոր դասեր քննարկելու համար: Շատերը կարծում են, որ այս գիրքը Սթայնբեքի ստեղծագործություններից ամենադյուրինն է դասավանդման համար, քանի որ դասերը պարզ են, բայց միևնույն ժամանակ՝ նշանակալից․ հետևաբար՝ սովորաբար միջին դպրոցի կամ ավագ դպրոցի սկզբնական դասարանների աշակերտներն են ուսումնասիրում այս վիպակը։ Ուսուցիչները հորդորում են աշակերտներին խորանալ մակերեսային շերտերից ներքև՝ բացահայտելու համար վիպակի թե՛ պարզությունը, թե՛ բարդությունը, և շեշտադրում են դրա թեմաները, որպեսզի աշակերտները սովորեն ավելին, քան պարզապես գրագիտությունը:

Ջեքսոն Բենսոնը նշում է, որ «Մարգարիտը» մեծապես ազդված է Սթայնբեքի՝ Կարլ Յունգի փիլիսոփայության հանդեպ ունեցած հետաքրքրությունից:  Սթայնբեքը գրել է, որ ինքը ստեղծել է «Մարգարիտի» պատմությունը՝ անդրադառնալու «մարդկային ագահության, նյութապաշտության և իրերի ներքին արժեքի» թեմաներին:

Մարգարիտը խորհրդանշում է ողբերգություն՝ այն պատճառով, թե որքան է այն քայքայում Կինոյի ընտանիքը և ինչպես է այն Կինոյին բարուց վերածում չարի: Քանի որ ողբերգությունը մարդկանց աչքերում երբեք լավ բան չէ, սա Սթայնբեքի կողմից պատմության մեջ ավելացված յուրահատուկ խորհրդանիշ է: Սովորաբար մարգարիտը խորհրդանշում է գեղեցիկ մի բան, որն օգտագործվում է վզնոցների և այլ զարդերի համար: Սթայնբեքը կարող էր օգտագործել ցանկացած բան՝ այս գրքում ողբերգություն խորհրդանշելու համար, բայց նա որպես խորհրդանիշ ընտրեց ոստրեներից ստացված այս նուրբ բանը: Ջոն Սթայնբեքը որոշեց մարգարիտն օգտագործել որպես ագահության փոխաբերություն: Պատմությունը սկսվում է այնպես, որ մարգարիտը ընտանիքի համար փրկիչ է, բայց պատմության ընթացքում այն սկսում է դառնալ չարիքի և ագահության խորհրդանիշ, քանի որ քայքայում է ընտանիքը և փոխում Կինոյի մտքերը՝ վերածելով նրան մի մարդու, որը նա երբեք չի եղել: Պատմության վերջում Կինոն ստիպված էր պայքարել երեք գողերի դեմ, բայց արդյունքում նրա միակ զավակը մահացավ: Երբ Կինոն նայեց մարգարտին, այն այլևս նախկինի պես գեղեցիկ չէր, այլ մոխրագույն էր և գրավիչ չէր Կինոյի համար, ուստի նա վերցրեց մարգարիտը և նետեց այն ետ՝ օվկիանոսի մեջ, որտեղից այն եկել էր, որպեսզի հավերժ ազատվի դրանից:

## Ժառանգություն
### Երաժշտական ​​ոգեշնչում
Ջոշուա Քեդիսոնի 1995 թվականի «Մարգարիտը» («The Pearl») երգը հիմնված է այս պատմության վրա։ Այս տարբերակում Կինոյի և Խուանայի անունները փոխված են Զանդրոյի և Մայայի։

Ֆլեմինգի և Ջոնի 1999 թվականի «Մարգարիտը» («The Pearl») երգը հիմնված է այս պատմության վրա։

Ամերիկացի կոմպոզիտոր Էնդրյու Բոյսեն կրտսերի «Կոնցերտ տրոմբոնի և փողային նվագախմբի համար» (2004) ստեղծագործությունը ոգեշնչված է «Մարգարիտ» վիպակից։

### Էկրանավորումներ
Վիպակը գրելու ընթացքում նա հաճախ էր մեկնում Մեքսիկա, որտեղ նկարահանվում էր ֆիլմի տարբերակը, որը գրվել էր Ջեք Վագների հետ համատեղ։ Ֆիլմը նույնպես թողարկվել է RKO-ի կողմից 1947 թվականին՝ որպես գրքի հետ համատեղ գովազդային արշավի մաս։

2001 թվականին «Մարգարիտը» վիպակը ազատ ձևով էկրանավորվել է ռեժիսոր Ալֆրեդո Զաքարիասի կողմից։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Լուկաս Հաասը և Ռիչարդ Հարիսը։ Ֆիլմը թողարկվել է 2005 թվականին՝ անմիջապես տեսասկավառակների համար։

1975 թվականին վիպակը Ուորեն Ֆրոստի կողմից վերածվել է պիեսի։

## Ծանոթագրություններ


## Հավելյալ ընթերցանություն
* 

Կատեգորիա:1947 թվականի ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:Ջոն Սթեյնբեքի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Ջոն Ստայնբեքի վեպեր