Անդրեաս առաքյալ

**Անդրեաս** (, , «առնական», ), Ըստ Նոր Կտակարանի՝ Հիսուս Քրիստոսի 12 առաքյալներից մեկը, Պետրոս առաքյալի եղբայրը և ոմն Հովնանի որդին (հմմտ. Մատթ 4։ 18)։ Նախքան կանչվելը զբաղվում էր ձկնորսությամբ։

## Անդրեաս առաքյալը Նոր կտակարանում
Համաձայն Ավետարանի Անդրեասը ծնունդով Գալիլիայի Բեթսաիդա քաղաքից էր, սակայն, հավանաբար տեղափոխվել է բնակության Կափառնաում, որտեղ իր և Պետրոսի բնակության վայրը գտնվել է ժողովարանին շատ մոտ (հմմտ. Մարկ. Ա 29, 44)։ Համաձայն Հովհաննեսի Ավետարանի Անդրեասը Օծյալի (Քրիստոս) մասին առաջին ավետաբերն է, ինչի համար էլ հաճախ անվանվում է «Նախակոչ». *«Հետևյալ օրը դարձյալ այնտեղ կանգնած էր Հովհաննեսը. նաև՝ իր աշակերտներից երկուսը։ Եվ նայելով Հիսուսին, որ անցնում գնում էր, ասաց. «Ահավասիկ Քրիստոսը՝ Գառն Աստուծո»։ Երկու աշակերտները նրանից լսեցին, ինչ որ խոսեց, և գնացին Հիսուսի հետևից։ Երբ Հիսուս հետ դարձավ և տեսավ նրանց, որ գալիս էին իր հետևից, ասաց նրանց. «Ի՞նչ էք ուզում»։ Նրանք ասացին նրան. «Րաբբի՛ (որ թարգմանվում է՝ վարդապետ), ո՞ւր է քո օթևանը»։ Նա նրանց ասաց. «Եկե՛ք և տեսե՛ք»։ Եկան և տեսան, թե որտեղ էր նրա օթևանը. և այն օրը նրա մոտ գիշերեցին, որովհետև մոտ ժամը չորսն էր։ Սիմոն Պետրոսի եղբայր Անդրեասը մեկն էր այն երկուսից, որոնք լսեցին Հովհաննեսի ասածը և գնացին Հիսուսի հետևից»* (Հովհ. 1։ 35-40)։ Այս հատվածը իրավունք է տալի կարծել, որ Անդրեասը մինչև Քրիստոսից ընտրվելը աշակերտել էր Հովհաննես Մկրտչին։ Անդրեասն էր նաև, որ եղբորը՝ Պետրոսին տարավ Քրիստոսի մոտ (Հովհ. 1։ 41-42)։ Մատթեոսի և Մարկոսի Ավետարաններում կա Քրիստոսի՝ Անդրեասին և Պետրոսին կանչելու մեկ այլ դրվագ. *«Երբ նա անցնում էր Գալիլիայի ծովեզրով, տեսավ [[Պետրոս առաքյալ|Սիմոնին]] և նրա եղբայր Անդրեասին, որոնք ուռկանները ծովն էին գցել, որովհետև ձկնորսներ էին։ Եվ Հիսուս նրանց ասաց. «Իմ հետևի՛ց եկեք, և ես ձեզ կդարձնեմ մարդկանց որսորդներ»։ Եվ իսկույն ուռկանները թողնելով՝ գնացին նրա հետ»* (Մարկ. 1։ 16, Մատթ. 4։ 16)։ Այս դրվագներից հետո, Ավետարանիչները շատ քիչ են հիշատակում Անդրեաս առաքյալին։ Նախ նա հիշատակվում է 12 առաքյալների շարքում՝ գրեթե միշտ հաջորդելով Պետրոսին (Մատթ. 10։ 2, Մարկ. 3։ 18, Ղուկ. 6։ 14), ապա Քրիստոսի՝ Տաճարի կործանման վերաբերյալ կանխասացության դրվագում, երբ «Պետրոսն ու Հակոբոսը և Հովհաննեսն ու Անդրեասը, առանձին, հարցրին նրան. *«Ասա՛ մեզ, ե՞րբ պիտի լինի այդ, և ի՞նչ կլինի նշանը, երբ կատարվելու լինի այդ բոլորը»»* (Մարկ. 13:1-4): Քիչ ավելի ընդարձակ դրվագ է ներկայացված հացի բազմացման հատվածում, որտեղ տեսնելով ժողովրդի ստվար հատվածներին Քրիստոս ստուգիչ հարց է ուղղում աշակերտներին, թե ինչպես պետք է կերակրեն այդքանին։ «Նրա աշակերտներից մեկը՝ Անդրեասը, Սիմոն Պետրոսի եղբայրը, ասաց նրան. *«Այստեղ մի պատանի կա, որ հինգ գարեհաց ունի և երկու ձուկ. բայց այդքանն ի՞նչ է այսչափ մարդկանց համար»* (Հովհ. 6:8): Քրիստոսի խորհրդով Անդրեասը պատանուն բերում է Նրա մոտ, և Հիսուսը բազմացնում է հացը։ Ավետարանում Անդրեասին վերջին անգամ տեսնում ենք Պասեքի տոնից առաջ, երբ Երուսաղեմում *«կային նաև որոշ թվով հեթանոսներ՝ նրանց մեջ, որ Երուսաղեմ էին եկել, որպեսզի տոնի ժամանակ երկրպագություն անեն։ Նրանք մոտեցան [[Փիլիպպոս առաքյալ|Փիլիպպոսին]], որ Գալիլիայի Բեթսայիդա քաղաքից էր. աղաչում էին նրան ու ասում. «Տե՛ր, ուզում ենք Հիսուսին տեսնել»։ Փիլիպպոսը եկավ եվ Անդրեասին ասաց։ Անդրեասը և Փիլիպպոսն էլ Հիսուսին ասացին։ Եվ Հիսուս նրանց պատասխանեց ու ասաց. «Հասավ ժամը, որ փառավորվի մարդու Որդին...»* (Հովհ. 12։ 20-23)։ Համաձայն ասորական ավանդության հիշյալ հեթանոսները Եդեսիայի Աբգար թագավորի պատվիրակներն էին, որ խնդրում էին Հիսուսին գնալ Եդեսիա և բժշկել արքային։ Մովսես Խորենացին այդ պատգամավորներին հայազգի է համարում։ Գործք առաքելոցում Անդրեասը միակ և վերջին անգամ հիշատակվում է 1։ 13 հատվածում՝ մյուս առաքյալների հետ։

## Անդրեաս առաքյալի քարոզչությունը և նահատակությունը
Անդրեաս առաքյալի անվամբ հայտնի է պարականոն մի գիրք՝ «Գործք Անդրեասի» վերտառությամբ (3-րդ դար)։ Որոշ կցկտուր տեղեկություններ նրա քարոզչության և նահատակության մասին հաղորդում է այդ գիրքը։ Դրա և Եվսեբիոս Կեսարացու տվյալներով Անդրեասը քարոզել է սկյութներին և հյուսիսային Հունաստանի ժողովրդին։ Համարվում է նաև Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու հիմնադիրը։ Որպես նրա բանտարկության և նահատակության վայր նշվում է Աքայիայի հյուսիսարևմտյան ծովափին ընկած Պատրաս քաղաքը, ուր նա խաչվում է X-աձև խաչի վրա (սույն ավանդությունը հիշատակվում է 14-րդ դարում) և խաչի վրայից քարոզելով 2 օր շարունակ՝ կնքում է մահկանացուն 60 թ.։

## Հիշատակության օրը
Սուրբ Անդրեաս առաքյալը Ընդհանրական Եկեղեցու սուրբ է։ Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին տոնում է նրա տոնը 12 առաքյալների հետ և տարեվերջին՝ Հիսնակի պահքի բարեկենդանին նախորդող շաբաթ օրը՝ Փիլիպպոս առաքյալի հետ միասին։ Հույն և Լատին Եկեղեցիները տոնում են նոյեմբերի 30-ին։

## Տես նաև
* Առաքյալներ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
# Աստուածաշունչ Մատեան Հին և Նոր Կտակարանների, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին և Հայաստանի Աստուածաշնչային ընկերութիւն, 2004։
# Մաղաքիա արք. Օրմանյան, Համապատում, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին, 1997։
# Մաղաքիա արք. Օրմանյան, Ազգապատում, հտ. Ա, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին, 2001։
# Շնորհք արքեպիսկոպոս Գալույտեան, Աստուածաշնչական սուրբեր, Երևան, 1997։
# Ավետարանների գործող անձինք, Սուրբ Էջմիածին, 2010։
# Բ.Եղիայեան, Քննական պատմութիւն սուրբգրական ժամանակներու, Դ գիրք, Ներածութիւն Նոր Կտակարանի, Անթիլիաս-Լիբանան, 1974։
# Новый библейский словапь, часть 1, Санкт-Петербург, 1999г.
# Роналд Браунригг, Кто есть кто в Новом Завете, Словарь, Москва, 1998.
# Иисус и Евангелия, Словарь, Москва, 2003.
# Евсевий Памфил. Церковная история.

Կատեգորիա:Քրիստոնեական սրբեր