Bean-to-bar

**Bean-to-bar-ը** բիզնես մոդել է, որտեղ շոկոլադի արտադրողը վերահսկում է ամբողջ արտադրական գործընթացը՝ կակաոյի հատիկների ձեռքբերումից մինչև շոկոլադի վերջնական արտադրանքի ստեղծումը։

## Պատմություն
1970-ականներից և 1980-ականներից սկսած որոշ շոկոլադ արտադրողներ սկսեցին զբաղվել հատիկից-սալիկ արտադրությամբ։ Նրանք հաճախ օգտագործում էին միատեսակ ծագման համային կակաո և հին սարքավորումներ։

## Ներածություն հատիկից-սալիկի մասին
Bean-to-bar տերմինն առաջացել է արհեստագործական շոկոլադի շարժման արդյունքում 2010 թվականի շրջանում: Bean-to-bar արտադրանքի պահանջարկը և սպառողների նոր պահանջներից բխող համերի ավելի լայն տեսականին բավարարելու համար հիմնադրվեցին հարյուրավոր փոքր շոկոլադի արտադրական ընկերություններ: Bean-to-bar արտադրողները հատուկ ուշադրություն են դարձնում իրենց կակաոյի հատիկների ընտրությանը. շատերը մեկնում են արևադարձային շրջաններում գտնվող տնկարաններ՝ աճեցնողների հետ հանդիպելու և ուղիղ առևտրային կապեր հաստատելու նպատակով, իսկ որոշներին հաջողվել է նաև վերահսկողություն սահմանել խմորման գործընթացի նկատմամբ: Վերջին 20 տարվա ընթացքում աշխարհում ի հայտ են եկել ավելի քան 2,500 bean-to-bar արտադրողներ: Խոհարարական արվեստի, գիտության և տեխնոլոգիաների ոլորտում հմտություններ ունեցող ձեռներեցները Ավստրալիայից, Կանադայից, Եվրոպայից, Միացյալ Թագավորությունից և Միացյալ Նահանգներից իրենց հաջողությունն են ապացուցել որպես շոկոլադ պատրաստողներ:

Bean-to-bar շոկոլադ պատրաստող բոլոր արտադրողները կակաոյի ամբողջական հատիկները վերամշակում են վերջնական արտադրանքի՝ ի տարբերություն շոկոլադը հալեցնելու կամ աղացած կակաոյի զանգվածից սկսելու, որն օգտագործվում է որպես հիմք, ջնարակ, միջուկ կամ տրյուֆելների, պրալինների կամ այլ շոկոլադե հրուշակեղենի համար խառնելու և ձևավորելու համար: Ամենախոշոր ստարտափներից մեկը՝ Mast Brothers-ը, որը «լայնորեն ճանաչվել էր որպես արհեստագործական շոկոլադը ամերիկյան հանրային մշակույթ ներմուծող», իրականում օգտագործում էր երրորդ կողմից առևտրային նպատակով արտադրված շոկոլադ, ինչի պատճառով 2015 թվականին նրանք ավելի հայտնի դարձան որպես կեղծ bean-to-bar շոկոլադի ստեղծողներ: Խոշոր շոկոլադ արտադրողները նույնպես սկսել են օգտագործել այս տերմինը՝ մրցակցելու bean-to-bar հայեցակարգի շուրջ ձևավորված շոկոլադի արդյունաբերության հետ:

Bean-to-bar-ի  կողմից ստեղծված նուրբ և բուրավետ դառը շոկոլադի և փոքր խմբաքանակով բաղադրատոմսերի գաղափարի նկատմամբ սպառողական պահանջարկի աճի արդյունքում մշակվել են վերամշակման նոր սարքավորումներ և մեքենաներ, որոնք նպաստում են փոքր բիզնեսի զարգացմանը: Bean-to-bar շոկոլադ պատրաստողները հեղափոխում են շոկոլադի աշխարհը՝ հանգեցնելով շուկայավարման նոր իրավական տերմինների զարգացմանը, որպեսզի ավելի լավ նկարագրեն իրենց արտադրանքը՝ համապատասխանեցնելով այն սպառողների պահանջներին և ակնկալիքներին: Դպրոցներն ու համալսարանները մշակել են bean-to-bar շոկոլադի պատրաստման և բիզնեսի զարգացման դասընթացներ և ծրագրեր: Ի հայտ են եկել նաև էթիկական սպառողական արժեքների վրա հիմնված նոր սերտիֆիկատներ, հավաստագրեր և պիտակավորման սխեմաներ: Խոշոր շոկոլադ արտադրողներն ուղղակիորեն ձեռք են բերել մի շարք bean-to-bar գործարաններ:

### Մատակարարման շղթայի զարգացում
Որոշ bean-to-bar արտադրողներ խոշոր ընկերություններ են, որոնք տնտեսական նկատառումներով տիրապետում են ամբողջ գործընթացին. մյուսները նպատակ ունեն վերահսկել ամբողջ գործընթացը՝ բարելավելու որակը, աշխատանքային պայմանները, շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը և ծագման աղբյուրը: Ամերիկայում որոշ կակաոյի ֆերմաներ ներդրել են առևտրի մոդելը՝ ավելացված արժեք ստեղծելու համար, որպեսզի մատակարարման շղթան դառնա ավելի կայուն՝ արտադրելով "**tree-to-bar**" և "**farm-to-bar**" շոկոլադ:

Կակաո աճեցնողները և գնորդները վարձում են սերտիֆիկացնող ընկերություններ՝ տնկարանները ստուգելու, հողի նմուշներ վերցնելու, ֆերմերների համար գների երաշխավորման և կակաո աճեցնողների տարածաշրջանային կոոպերատիվ միավորումներ զարգացնելու համար: Bean-to-bar շոկոլադ պատրաստողները վճարում են այս սերտիֆիկացված պիտակների համար՝ անդրադառնալու իրենց սպառողների համար կարևոր խնդիրներին:

## Իրավական, շուկայավարման և տեխնիկական տերմին
Ի տարբերություն ընդհանուր շոկոլադի հեղուկ զանգվածից երկրորդային վերամշակման, bean-to-bar շոկոլադի արտադրության ոճը պետք է հետևի այն ուղեցույցին, որ հիմնական ընկերությունը վարում է ամբողջ գործընթացը՝ սկսած կակաոյի հատիկների գնումից մինչև շոկոլադե սալիկի պատրաստումը: Քանի որ տերմինը սահմանափակված չէ միայն փոքր շոկոլադ արտադրողներով, և հաշվի առնելով bean-to-bar ապրանքանիշերի նկատմամբ սպառողական պահանջարկը, խոշոր ընկերությունները նույնպես որդեգրել են այս տերմինը և փոքր շոկոլադ արտադրողների կողմից օգտագործվող մյուս հարակից տերմինները:

Ենթադրվում է, որ արդյունաբերությունը սկսվել է 90-ականների վերջին Սան Ֆրանցիսկոյում, որտեղ երկու տղամարդ՝ Ջոն Շարֆենբերգերը և Ռոբերտ Շտայնբերգը, տասը տարի անցկացրին՝ սկսելով շարժումը իրենց բիզնեսը կառուցելու ընթացքում, իսկ այնուհետև տարածեցին այդ շարժումը՝ վաճառելով իրենց բիզնեսը: Շոկոլադի արդյունաբերության սկզբի գերիշխող տեսությունն այն է, որ պայթյուն տեղի ունեցավ Mast Brothers-ի շուրջ, ովքեր շոկոլադ արտադրության ոլորտ մտան Շարֆենբերգերից հետո՝ գալով Նյու Յորքի տարբեր արդյունաբերություններից 2008 թվականի շուրջ: 2014 թվականին Ճապոնիայում «Մինիմալ» ապրանքանիշը ներկայացվեց որպես այնտեղի bean-to-bar արտադրողների ոգեշնչման նախադեպ, որի համը ճանաչվել է միջազգային մրցույթներում:

Bean-to-bar շոկոլադ արտադրողներից շատերը գործունեությունը ծավալում են առցանց, որոշներն ունեն իրենց արտադրանքի խանութներ, որոշներն օգտագործում են այլ մանրածախ վաճառքի վայրեր իրենց արտադրանքը վաճառելու համար, որոշներն էլ պայմանագրեր են կնքում իրենց հաստատությունների համար, իսկ որոշներն անգամ մասնավոր պիտակով շոկոլադներ են արտադրում այլ ընկերությունների համար:

## Տես նաև
* Արդար առևտրի կակաո

## Ծանոթագրություններ