Բենգալական խոհանոց

**Բենգալական խոհանոց**,  Բենգալիայի խոհարարական ոճ, որն ընդգրկում է Բանգլադեշը, հնդկական Արևմտյան Բենգալիա նահանգը և Ասամի Կարիմգանջ շրջանը։ Այն ձևավորվել է տարածաշրջանի բազմազան պատմության և կլիմայական պայմանների շնորհիվ։ Այն հայտնի է համային տեսականիների, այդ թվում՝ մանանեխի յուղի, ինչպես նաև հրուշակեղենի ու աղանդերի իր բազմազան օգտագործմամբ։Բրինձը համարվում է հիմնական սննդամթերք, իսկ ձուկը՝ որպես սպիտակուցի ավանդական աղբյուր: Նախընտրելի են քաղցրահամ ջրի ձկները, թեև բարամունդին, որը հայտնի է որպես բեթկի անունով, նույնպես տարածված է։ Միսը նաև սպիտակուցի տարածված աղբյուր է բենգալացիների շրջանում, ընդ որում՝ հավի և ոչխարի մսերն ամենատարածվածն են: Մուսուլմանական համայնքում տարածված է տավարի միսը: Վերջին տարիներին ոսպը դարձել է սննդակարգի կարևոր բաղադրիչ։ Բենգալական շատ խոհարարական ավանդույթներ կապված են հասարակական իրադարձությունների հետ, ինչպիսիք են՝ Ադդան, Բենգալական նոր տարին, Էիդ և Դուրգա Պուջան:

## Խոհարարական ազդեցություններ
### Մողոլների ազդեցությունը
Մուսուլմանները գրավել են Բենգալիան մոտ 13-րդ դարի կեսերին՝ իրենց հետ բերելով պարսկական և արաբական խոհանոցները։ Բիրյանին, կորման և բհունայի նման ճաշատեսակները ժամանակին եղել են բարձր խավերի կերակուր, բայց մողոլ խոհարարները իրենց բաղադրատոմսերը բերել են ցածր և միջին խավերի ճաշացանկին։ Այս ազդեցությունն ամրապնդվեց Բրիտանական Հնդկաստանի ժամանակ, երբ Կալկաթան դարձավ ապաստան շատ նշանավոր աքսորված Նավաբների համար, հատկապես Մայսուրի Տիպու սուլթանի և Ավադից գահընկեց արված նավաբի Վաջիդ Ալի Շահի ընտանիքի համար: Վտարանդիներն իրենց հետ բերեցին հարյուրավոր խոհարարներ և մասալչիներ (համեմունքներ խառնողներ), և քանի որ նրանց թագավորական աջակցությունն ու հարստությունը թուլացավ, նրանք սկսեցին ինտեգրվել տեղի բնակչությանը։ Այս խոհարարները բերեցին գիտելիքներ համեմունքների լայն տեսականու (մասնավորապես՝ զաֆրան և մշկընկույզ), յուղի լայնածավալ օգտագործման և միսը մածունի և կարմիր կծու պղպեղի մեջ մարինացնելու մասին։
մինի|Ավանդական բենգալական ճաշ
Բանգլադեշում այս սնունդը սովորական ուտեստ է դարձել մարդկանց համար, մինչդեռ Արևմտյան Բենգալիայում այն ​​շարունակում է մնալ հմուտ խոհարարների սնունդ։ Այլ նորամուծություններն են՝ չապը (թավայի վրա դանդաղ եփվող կողիկներ), ռեզալան (միսը մածունի և հիլի սոուսով) և կատի ռոլը (փաթաթված քաբաբ)։

Մողոլները հատկապես տարված էին մսով․ նրանք բենգալական խոհանոց ներմուծեցին տավարի և գառան միս, ինչպես նաև արդեն ծանոթ հավի և եղնիկի միս։

Բացի այդ, ավանդական աղանդերը հիմնականում հիմնված էր բրնձի մածուկի և նեխուրի վրա, սակայն մողալների ազդեցության տակ զգալիորեն ավելացան կաթի, սերուցքի և շաքարի օգտագործումը թանկարժեք համեմունքների հետ, ինչպիսիք են հիլը և զաֆրանը:
alt=Catla kalia|մինի|199x199փքս|''Կատլա կալիա''

### Բենգալական հինդու այրիների ազդեցություն
Հինդուիստական ​​ավանդույթի համաձայն՝ այրիներին արգելվում էր ուտել «դառը» չհամարվող սնունդ, որը պահանջում էր փորձեր և նորարարություններ։ Թեև բենգալական կաստաների մեծ մասը ուտում էր միս և ձուկ, այրիների համար դա արգելված էր: Այրիներին արգելվել է նաև օգտագործել «կծու» մթերքներ, ինչպիսիք են սոխը և սխտորը, սակայն նրանց թույլատրվել է օգտագործել կոճապղպեղ: Այս ոճը կարևոր տեղ է գրավել բենգալյան կարիներում, ինչպես բուսակերների, այնպես էլ ոչ բուսակերների մեջ: Թանկարժեք համեմունքները, ինչպիսիք են զաֆրանը, դարչինը կամ մեխակը, օգտագործվում էին շատ խնայողաբար, եթե իհարկե օգտագործվում էին։ Հազվադեպ էին նաև ընկույզները, չրերը, կաթն ու կաթնամթերքը (օրինակ՝ սերուցքը, յուղը կամ կաթնաշոռը)։ Այս տնտեսական և սոցիալական սահմանափակումները ազդեցին բենգալյան այրիների վրա՝ ստիպելով նրանց ստեղծել միանգամայն նոր ճաշատեսակներ՝ օգտագործելով միայն բանջարեղեն և էժան համեմունքներ:

### Բենգալի բաժանում
Մարդկանց զանգվածային շարժումը կրոնական գծերով բաժանման արդյունքում հանգեցրեց սննդակարգի փոփոխությունների՝ կրոնական սահմանափակումներին համապատասխանելու համար:Բանգլադեշում (նախկինում՝ Արևելյան Բենգալիա և Արևելյան Պակիստան), մողալական խոհանոցը տարածված է, որը ներառում է Արևմտյան Բենգալիայում քիչ տարածված ուտեստներ, օրինակ տավարի քաբաբները: Նաև սովորաբար ուտում են այնպիսի քաղցրավենիք, ինչպիսիք են զարդան և ֆիրնի փայեշը: Բանգլադեշի գյուղական վայրերում շատերն ուտում են տապակած կամ հում մակնա։

Գաղութատիրության ժամանակաշրջանում Կալկաթայում բացվեցին շատ արևմտյան սննդի խանութներ, որտեղ հատկապես հայտնի դարձան շերտավոր խմորեղենը, շաննան, շոկոլադը և չիփսերը։ Տարածված էին նաև այնպիսի ուտեստներ, ինչպիսիք են չոպը, սուսով կոտլետները, սպունգանման ռասոգոլլան և լեդիկենին։ Իր բազմամշակութային հասարակության արդյունքում Կալկաթայի խոհանոցը մշտապես փոփոխվում է և ենթարկվում է չինական և եվրոպական խոհանոցների մեծ ազդեցությանը։

## Առանձնահատկություններ
Բենգալական խոհանոցը կարելի է դասակարգել չորս տարբեր տեսակի՝ ուտելի կամ ծամվող(খাদ্য, ভক্ষ্য կամ ভোজ্য), ինչպիսիք են բրինձը կամ ձուկը, ծծելի ինչպիսիք են ամբակը և տակը, լիզելի՝ չատնին, և ըմպելի, որը ներառում է խմիչքներ, հիմնականում՝ կաթ։

## Տարածաշրջանային համեղ ուտեստներ
աջից|մինի|Բանգլադեշի բիրիանի
Բենգալիայի տարբեր շրջաններ հայտնի են իրենց հատուկ ուտեստներով, ապրանքներով և բաղադրիչներով։ Օրինակ՝ Սունդարբանների շրջակայքում գտնվող հարավային Բենգալյան շրջանները հայտնի են իրենց թանկարժեք չուջալ պղպեղով, որը կեղևազրկում են, կտրատում փոքր կտորներով և ավելացնում ճաշատեսակների մեջ՝ ուժեղ համ հաղորդելու համար: Մյուս կողմից, Հյուսիսային Բենգալիան հայտնի է բազմաթիվ բենգալական աղանդերով, ինչպիսիք են Միշտի Դոյը Բոգրայից, Կաչագոլլան Նատորից և Չոմչոմը Պորաբարիից: Այնուամենայնիվ, մյուս շրջանները նույնպես հայտնի են իրենց քաղցրավենիքներով, ինչպիսիք են Բալիշ Միշտին  Նետրոկոնայից, Մոնդան Մուկթագաչհայից, Կարմիր Մածունը Նաբադվիպից և հայտնի Ռոշմալային Կոմիլայից:

### Չիտագոնգ
Չիտագոնգում բենգալական խոհարարական ավանդույթները առավել հայտնի են Մեզբանով և խառը բրնձով կերակրատեսակներով, ինչպիսին է Կալա Բհունան, որը պատրաստվում է տավարի մսից ավանդական համեմունքներով: Չիտագոնգում չորացրած ձուկը (շուտկի) ավելի տարածված է, քան Բենգալիայի այլ շրջաններում։

#### Մեզբան
*Մեզբան* (հայտնի նաև Մեջջան) բենգալերեն բառ է, որը նշանակում է տոնական հյուրասիրություն Բանգլադեշի Չիտագոնգ շրջանում։ Պատմականորեն, մեզբանին ավանդական տարածաշրջանային խնջույք է, որտեղ հյուրերը հրավիրվում են վայելելու սպիտակ բրնձով և տավարի մսով ուտեստներ, ինչպես նաև կենդանական ճարպերով և կաթնամթերքով հարուստ այլ ուտեստներ։ Այս տոնը կատարվում է տարբեր առիթներով՝ մահվան տարելից, ծննդյան տարեդարձ, հաջողության տոն, նոր բիզնեսի բացում, բնակարանամուտ, երեխայի ծնունդ, հարսանիք, ակիկա և թլպատում, աղջիկների ականջ դակում, նորածնի անվանակոչում։ Մեզբանի արարողության հրավերը սովորաբար բաց է բոլորի համար, տարբեր վայրերում և տարածքներում տարբեր մարդիկ տարածում են տոնի հրավերը: Քաղաքներում Մեզբանին մասնակցելը հնարավոր է միայն հրավերով։ Սովորաբար խնջույքը տեղի է ունենում առավոտից մինչև կեսօր։։

Տավարի մսով ուտեստները հատկապես նախընտրելի են բենգալյան մուսուլմանների շրջանում և համարվում են սոցիալական հեղինակության խորհրդանիշ Մեզբանի խնջույքի ժամանակ։ Ե՛վ հարուստները, և՛ աղքատները խնջույքներ են կազմակերպում ըստ իրենց հնարավորությունների։ Մեզբանի պատրաստելը յուրահատուկ ոճ ունի, և իսկական մեզբանի միս պատրաստելը հատուկ հմտություն է պահանջում, օրինակ՝ այս խնջույքին մատուցվող եզակի տավարի կարրին կոչվում է Մեզբանի Գոշթ և պատրաստվում է հատուկ բաղադրատոմսով, որը հայտնի է միայն Չիտագոնգի խոհարարներին։
մինի|Մեզբանի պատրաստումը Չիտագոնգում, Բանգլադեշ
Հինդուական ավանդույթում Մեզբան պատրաստելիս տավարի մսի փոխարեն օգտագործում են ձուկ։ Չիտագոնգի հինդու համայնքը ամեն տարի «Չիտագոնգ Փարիշադի» հովանու ներքո կազմակերպում է Մեզբան՝ առաջարկելով ձուկ, բանջարեղեն և չորացրած ձկան կարրիներ։

### Դաքքա
Դաքքայի խոհանոցը բենգալական խոհանոցի ամենահայտնի տարածաշրջանային տեսակներից մեկն է: Նրա հարուստ խոհարարական ավանդույթները ձևավորվել են մողոլական, միջինասիական, հայկական, հինդուստանական և բնիկ բենգալական խոհանոցների ազդեցության ներքո։ Այնուամենայնիվ, Դաքքան ունի նաև մի քանի յուրահատուկ ուտեստներ, որոնք հատուկ են տարածաշրջանին։ Դաքքայի Նավաբները բերեցին մողոլական խոհանոցը Բենգալիա, և այն լիովին պահպանվել է դաքքայի խոհարարական ավանդույթում: Արտադրության բարձր արժեքի պատճառով մողոլական ճաշատեսակները երկար ժամանակ մնացին գաղութատիրական Հնդկաստանի էլիտայի արտոնության տակ, բայց աստիճանաբար ավելի մատչելի դարձան Բանգլադեշի տնտեսության աճին զուգահեռ: Դաքքայի խոհանոցը կենտրոնացած է գառան, տավարի մսի, մածունի և մեղմ համեմունքների վրա, ինչը նրան յուրահատուկ համ է հաղորդում: Ուտեստները ինչպիսիք են քաբաբը, լցոնված հացերը, կաչի բիրյանին, տապակած գառը, բադը և հավը, պատիսապտան, Քաշմիրի թեյը և նաև Կորման դեռ մատուցվում է հատուկ առիթների ժամանակ, ինչպիսիք են Բայրամը և հարսանիքները։ Այս խոհանոցի բարձր կարգավիճակի պատճառով ընդունված էր օգտագործել մեծ քանակությամբ թանկարժեք բաղադրիչներ, ինչպիսիք են յուղը և սննդին բերանում հալչելու զգացողություն տալը, անհրաժեշտ էին ուտելու ցանկալի փորձ ձեռք բերելու համար։

Հին Դաքքայում կա հայտնի փլավի տարբերակ, որը կոչվում է Մորոգ Պոլաո, որտեղ բրինձը եփում են առանձին, իսկ հավի կտորները կտրատում են նախապես: Մյուս պոլաոները ներառում են Իլիշ Պոլաո և Ռուի Պոլաո: Դաքքայացիները հայտնի են նրանով, որ իրենց խիչուրիին պանիր և եփած ձու են ավելացնում։Դաքքայի բակարխանին  խիտ, թխվածքաբլիթի նման տափակ հաց է, որը ավանդական փողոցային խորտիկ է, որը հայտնի է իր որակով և համով։ Այն ամենից հաճախ մատուցվում է թեյի հետ։ Դաքքայացիները հպարտորեն պահպանում են լավագույն խիլի պան պատրաստելու ավանդույթը՝ օգտագործելով տարբեր խոտաբույսեր և համեմունքներ: Նրանք նաև առաջարկում են խիլի պան դիաբետիկների համար, որը կոչվում է «պան աֆսանա»։ Հաջի Բիրիանին 1939 թվականին ռեստորատորի կողմից հորինված ուտեստ է, որը պատրաստվում է համեմված բրնձով, այծի մսով, մի շարք համեմունքներով և ընկույզով: Այս ուտեստը դարձել է Դաքքայի մշակույթի անբաժանելի մասը։

### Կալկաթա
alt=|մինի|Բրինձի կերակրման առաջին արարողությունը
Կալկաթայում շատ փողոցային վաճառողներ ունեն փոքրիկ կրպակներ, որտեղ նրանք վաճառում են իրենց սեփական տնական ապրանքները։ Մթերքները, օրինակ պանիրը կարելի է ուտել կամ օգտագործել քաղցրավենիք պատրաստելու համար, ինչպիսիք են սանդեշը, ռոսոմալայը, ռոսոգոլլան կամ չանար փայեշը: Կաթը հատկապես օգտագործվում է Կալկաթայի տարբեր տեսակի պայեշներում, որոնք տարբերվում են տարբեր հացահատիկների և հավելումների օգտագործմամբ, ինչպիսիք են արմավը, թուզը և հատապտուղները։ Բացի եվրոպական ապրանքներից, ինչպիսին է շոկոլադը, Կալկաթայի խոհանոցը նույնպես կրել է չինական սփյուռքի ազդեցությունը։ Ֆուչկան, որը Հնդկաստանում հայտնի է որպես պանիպուրի, բենգալական փողոցային սննդի սովորական տեսակ է, որը պատրաստվում է տապակած խմորի պատյանով և կարտոֆիլի, սիսեռի միջուկով, որը սովորաբար հանդիպում է փոքր կրպակներում՝ բելփուրիի, մասալա չայի, գուգնիի և չաթի կրպակների կողքին։

#### Ազդեցություններ
19-րդ դարում Օրիայի շատ խոհարարներ տեղափոխվեցին Բենգալիա՝ աշխատելու Կալկաթայի հարուստ ընտանիքներում: Նրանց վարձում էին նաև հարսանիքների և ընտանեկան այլ արարողություններին պատրաստելու համար։ Օրիայի խոհարարների ժամանումը փոքր, բայց զգալի փոփոխություններ բերեց Կալկաթայի խոհանոցում: Կալկաթայի դասական ուտեստներից մի քանիսը ծագում են Օդիշայից, բայց դրանք կատարելագործվել են Կալկաթայում կատարելագործվել են Օդիշայի խոհարարների կողմից: Որոշ հետազոտողներ պնդում են, որ կանիկայի (բենգալերեն միշտի պալաու) նման ճաշատեսակները առաջին անգամ հայտնվել են Կալկաթայում Օդիայի խոհարարների շնորհիվ, թեև այլ հետազոտողներ համաձայն չեն դրան։ Նույնիսկ այսօր Կալկաթայի խոհանոցների և հյուրանոցների խոհարարների մեծ մասը Օդիշայից են։

18-րդ դարի վերջին կալկաթայի չինացիները սկզբում բնակություն են հաստատել քաղաքից հարավ գտնվող Աչիպուր գյուղում, հետագայում տեղափոխվելով հենց Կալկաթա, իսկ հետո վերջնականապես հաստատվել են քաղաքի արևելյան ծայրամասում գտնվող Տանգրա շրջանում։ Կալկաթայի ծագումով չինացիները կազմում են մեծ և հաջողակ համայնք՝ հստակ ինքնությամբ։ Այսպես էլ եկավ չինական խոհանոցը, որն այժմ հասանելի է Կալկաթայի գրեթե բոլոր անկյուններում՝ համի, արագ պատրաստման ընթացակարգի և չինական բնօրինակ բաղադրատոմսի նմանության բացակայության պատճառով, բացառությամբ սոյայի սոուսի օգտագործման: Առաջին վերաբնակիչները հիմնականում կանտոնացի առևտրականներն ու նավաստիներն էին, ովքեր սկսեցին պատրաստել իրենց ձեռքի տակ եղած բաղադրիչներով։

Կալկաթայից ներգաղթյալները սկսեցին տարածել այս խոհանոցը արտերկրում.Միացյալ Նահանգների և Բրիտանիայի շատ վայրերում հայտնվեցին հնդ-չինական ռեստորաններ:

Հնդ-չինական խոհանոցի հանրաճանաչությունը երկրորդ զարկ ստացավ 1950-ականներին, երբ մեծ թվով տիբեթցիներ գաղթեցին Հնդկաստան 14-րդ Դալայ Լամայի թռիչքից հետո։ Տիբեթցիները բերեցին իրենց համերի նախընտրությունը՝ լրացնելու ոճը, ինչպես, օրինակ, հայտնի մոմոն (դամփլինգի տեսակ) կամ տհուկպան (համեղ լապշա ապուր): Տիբեթցի և նեպալցի ներգաղթյալները պատրաստ աշխատանք գտան բազմաթիվ խոհանոցներում, որոնք այժմ կարելի է գտնել Կալկաթայի գրեթե բոլոր փողոցներում։

#### Ադդա
Ադդան աշխատանքային օրվա ընթացքում սննդի շուրջ շփվելու բենգալական ավանդական միջոց է։ Ադդայի ժամանակ սովորաբար մատուցվում է միշտի կամ քաղցրավենիք, թեյ և սուրճ, թեև երբեմն կարող են մատուցվել ավելի կարևոր ուտեստներ, ինչպիսին է տապակած ձուկը:

Ադդայի ծաղկման շրջանը գաղութատիրության ժամանակաշրջանն էր, երբ Բհադրալոկ գիլդիայի անդամները հավաքվում էին թեմաների լայն շրջանակ քննարկելու համար։«Մի պահ կարելի է քննարկել Չարլզի և Կամիլայի ամուսնությունը, իսկ հաջորդ պահին անցնել Հնդկաստանի և Պակիստանի միջև կրիկետի վերջին սերիաներին, իսկ հետո վերադառնալ Թագորի վերջին սկանդալին»Կանայք մեծ մասամբ մեկուսացված էին ադդայից, քանի որ այն արհեստավորների հոբբին էր։ Այնուամենայնիվ, ադդայի ժողովրդավարացման և հասարակական կյանքում կանանց դերի աճի հետ մեկտեղ այս ավանդույթը սկսեց փոխվել: Այդ իսկ պատճառով հավելումը դիտվում էր որպես ապաստան «..․տանից, չեզոք հանդիպման վայր՝ զերծ ինչպես աշխատավայրի առօրյայից, այնպես էլ կենցաղային պարտականություններից»։

Հետգաղութային դարաշրջանում ադդան հետզհետե վերացավ աշխատանքային ավելի խիստ ռեժիմի և անհարկի ծուլության շահագործող պատկերացումների պատճառով։ Այն ոգեշնչել է բենգալցիների զգալի հատվածին, որոնք համարում են, ադդան լյադհ հասկացության անբաժանելի մասն է կազմում, կամ ոչինչ չեն անում հանգստանալու և լիցքավորվելու համար։ Այնուամենայնիվ, ադդան դեռ գոյություն ունի, որը տեղի է ունենում արձակուրդների ընթացքում կամ աշխատանքից հետո ակումբներում և սրճարաններում: Այս ավանդույթը նույնիսկ ունի հունական սիմպոզիումի համարժեքը, որտեղ ուսանողները հավաքվում են սննդի շուրջ՝ ուսումնական պարապմունքների համար կամ երբ ուսուցիչը դասավանդում է ավելի ոչ պաշտոնական միջավայրում։

### Սիլհեթ
Սիլհեթը հայտնի փլավի` Ախնի պալաոյի տարբերակով, որում հավը կտրատում են, իսկ բրինձը եփում առանձին։ Սովորաբար միսը լինում է տավարի, հավի, գառան և բադի/սագի, ինչպես Հաշ Օ Բաշում։ Նրանք հպարտանում են նաև իրենց ավանդական Բիֆ Հատկորա ուտեստով, որը բրնձով պատրաստված ուտեստ է, որը պատրաստված է վայրի ցիտրուսային մրգերով, ինչը չի հանդիպում Բենգալիայի այլ մասերում։

Բրիտանական տիրապետության ժամանակ թխվածքաբլիթները և բոքոնները ներմուծվեցին Սիլհեթում և հայտնի դարձան մուսուլմանների շրջանում: Այնուամենայնիվ, հինդուական միջին խավը՝ Կաչարը և Սիլհեթը, շատ կասկածամիտ էին այս ապրանքների նկատմամբ, քանի որ կարծում էին, որ դրանք թխված են մուսուլմանների կողմից: Մի օր Կաչարից որոշ հինդուներ տեսան մի անգլիացու, որը թեյի հետ թխվածքաբլիթներ էր ուտում, ինչը մեծ իրարանցում առաջացրեց։ Այս տեղեկությունը հասավ Սիլհեթում գտնվող հինդուներին և տեղի ունեցավ փոքր ապստամբություն։ Ի պատասխան՝ ընկերությունները սկսեցին գովազդել իրենց հացը որպես «մեքենայական» և «չհպված (մուսուլմանների) ձեռքերին»՝ հինդուներին ասելու, որ հացը «անվտանգ է ուտելու համար»: Այս միջադեպը հիշատակվում է Բիպին Չանդրա Փալի ինքնակենսագրության մեջ, որտեղ նա պատմում է, թե ինչպես են հինդուական խոհարարական սովորությունները աստիճանաբար փոխվել։

## Սպասք
մինի|284x284փքս|Բենգալական տնային տնտեսությունում օգտագործվող տարբեր պարագաներ
Բենգալական կերակուրը հաճախ մատուցվում է տարբեր ծաղկային նախշերով ափսեների վրա, հաճախ կապույտ կամ վարդագույն: Բենգալական խոհանոցի մեկ այլ առանձնահատկությունը բոտիի օգտագործումն է (նաև կոչվում է դաո կամ դա): Դա երկար կոր շեղբ է հարթակի վրա, որը պահվում է մեկ կամ երկու ոտքերով․ Երկու ձեռքերն էլ օգտագործվում են կտրվածը բռնելու և օգտագործողի դեմ ուղղված սայրին դեմ պահելու համար: Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս արդյունավետ վերահսկել կտրման գործընթացը և կարող է օգտագործվել ցանկացած բան կտրելու համար՝ սկսած մանր ծովախեցգետինից մինչև մեծ դդում։

Կորային բենգալյան սոուսների և տապակած սննդի անոթ է: Դեկչին (հարթ թավա) սովորաբար օգտագործվում է սննդի մեծ չափաբաժիններ պատրաստելու կամ բրինձը եռացնելու համար։ Այն ունի բարակ հարթ կափարիչ, որն օգտագործվում է նաև բրինձը եփելուց հետո օսլան քամելու համար: Թավան օգտագործվում է ռոտի և պարաթա պատրաստելու համար։ Մեկ այլ կարևոր խոհանոցային գործիք է հարին, կլոր անոթ, որի հատակը նման է կաթսայի։ Նշված երեք անոթներն էլ տարբեր չափերի են և պատրաստված են տարբեր մետաղներից և համաձուլվածքներից։

Հաճախ օգտագործվում է հարթ մետաղական մածկիչ, կունտի, ինչպես նաև հատա (երկար բռնակով շերեփ), ջանջրի (մաղի նման կլոր սպաթուլա՝ կերակուրը տապակելու համար), շանրաշի (կրակից սպասք հանելու աքցան), գունթնի (փայտե բլենդեր) դալի պյուրեի համար, փայտե բելուն չակի (խմորի կլոր տախտակ կամ գրտնակ), և շիլ նորա, որը շաղախի և մուրճի կամ հղկող քարի անմշակ ձև է: Կուրունին օգտագործում են միայն կոկոսը քերելու համար։

Արծաթե սպասքը բենգալյան ավանդական խոհանոցի մաս չի կազմում։

### Պատմական շրջան
աջից|մինի|Պաանը և սուպարին սովորաբար տրվում են ուտելուց հետո
Բենգալացիները սովորաբար ուտում են հատակին նստած, իսկ կերակուրը մատուցվում է դոստորխանի վրա։ Պատմականորեն նրանք ուտում էին առանց դանակ-պատառաքաղի՝ օգտագործելով բանանի մեծ տերևներ՝ որպես ափսե, կամ ափսեներ, որոնք պատրաստված էին միասին կարված սալի չոր տերևներից:

Ընդունված է հյուրերին առաջարկել իրենց այցելության ժամին համապատասխան սնունդ և խմիչք: Առաջին հերթին, ուտելիքը մատուցում են հյուրերին, բացառությամբ տանտիրոջ ընտանիքի շատ տարեց կամ շատ երիտասարդ անդամների: Ընտանիքում սնունդն առաջին հերթին մատուցում են ավագ տղամարդկանց (նրանց, ովքեր ավելի բարձր սոցիալական դիրք են զբաղեցնում կամ ավելի մեծ են): Դպրոցական տարիքի երեխաներին մատուցում են կանանց, հարսների ու խոհարարից առաջ, որոնք ուտում են ամենավերջում։

### Արդի շրջան
Նախքան գաղութացումը, ճաշատեսակների մատուցման կարգը սոցիալական կարգավիճակի նշան էր, բայց բրիտանացիների և պորտուգալացիների ազդեցության և միջին խավի աճով այս ավանդույթը աստիճանաբար վերացավ: Հաճախ կերակրատեսակները բաց են թողնվում կամ զուգակցվում են առօրյա սննդի հետ։ Ավանդաբար, սնունդը մատուցվում էր հերթափոխով և մատուցվում էր ամենակրտսեր տնային տնտեսուհիների կողմից, սակայն փոքր ընտանիքների աճի ազդեցության և քազաքայնության արդյունքում դա փոփոխվեց։ Այժմ բոլոր ուտեստները սովորաբար դրվում են սեղանի կենտրոնում գտնվող ընդհանուր ափսեների վրա, և յուրաքանչյուր հյուր ինքն է մատուցում իր ճաշը։ Հանդիսավոր միջոցառումները, ինչպիսիք են հարսանիքները, նախկինում ունեին մատուցման մշակված ծեսեր, սակայն պրոֆեսիոնալ սննդի և ֆուրշետի ոճով ճաշերը դարձել են տարածված: Այնուամենայնիվ, ընտանեկան մեծ տոնակատարությունների և ավելի շքեղ հանդիսավոր բանկետների ժամանակ այս կանոնները դեռ կարող են պահպանվել։

## Սնունդ
Ամենօրյա սնունդը սովորաբար հասարակ է, որի նպատակն է ապահովել հավասարակշռված սննդակարգ բանջարեղենի առատ օգտագործմամբ: Ուտեստները մատուցվում են հերթականությամբ՝ թեթևից մինչև հարուստ ու ծանր՝ անցնելով տարբեր համերի և համային ռեցեպտորների միջով: Բրինձը համարվում է հիմնական բաղադրիչ և վերջանում է ամբողջ ճաշի ընթացքում՝ մինչև չատնիի մատուցումը։

### Հիմնական ուտեստ
#### Ձուկ
Ձուկը բենգալական սննդակարգի հիմնական բաղադրիչն է և սպիտակուցի հիմնական աղբյուրը։ Իրենց ճաշ պատրաստելու համար բենգալացիները սովորաբար օգտագործում են քաղցրահամ և աղի ջրի ձուկ: Համեմունքները լայնորեն օգտագործվում են ձկան պատրաստման մեջ, և ձուկը սովորաբար մատուցում են կա՛մ որպես կարի, կա՛մ տապակած սթեյք։ Հայտնի ձկան կարիները ներառում են բոալ, ռոհու, իլիշ և պաբդա:

Ավանդույթներից մեկն ձկան ձախ կողմը յուղով տապակելն է։ Բենգալական վայշնավները խուսափում են բոլոր տեսակի ձկներից, ձվերից և մսերից:
[աջից|մինի|[Shorshe Ilish|Շորշե Իլիշ]]

#### Քաղցրավենիք
Բենգալական քաղցրավենիքները ունեն երկար պատմություն: Պորտուգալացի վանական Սեբաստիան Մանրիկեն, ով ճանապարհորդել է տարածաշրջանով 17-րդ դարում, նշել է ավանդական եղանակով պատրաստված կաթնամթերքի և քաղցր ուտեստների բազմության մասին։ Ֆալուդան, շահի ջալեբին, շեմային  հայտնի աղանդեր են։

#### Ռոսոգոլլա
Ռոսոգոլլան՝ ավանդական բենգալական քաղցրավենիք է, Հնդկաստանում ամենաշատ օգտագործվող քաղցրավենիքներից է:  Այն տարածվել է Բենգալիայում 1868 թվականին։ Չհանայի վրա հիմնված քաղցրավենիքները ներմուծվել են Արևելյան Հնդկաստան մոտ 18-րդ դարում, երբ 1790-ականներին հոլանդացիները հնդկացիներին ներկայացրեցին «չհանայի» սինթեզման գործընթացը և տեխնոլոգիան: Հալվող պանիրը հայտնի էր նաև որպես հոլանդական պանիր։ Ռոսոգոլլայի վաղ տարբերակները չունեին ժամանակակից ավատարի միացնող ուժը, որն այսօր հայտնի է և շատ բարձր է գնահատվում: Դա պայմանավորված էր նրանով, որ նման քաղցրավենիքի պատրաստման տեխնոլոգիան անհայտ էր, քանի դեռ այն փորձնականորեն չի մշակվել Նոբին Չանդրա Դասի կողմից, իսկ հետո շարունակաբար կատարելագործվել և ստանդարտացվել է նրա իրավահաջորդների կողմից: Ավելին, այդ օրերին արտադրված «չհանան» կոպիտ ու հատիկավոր էր և ուներ ցածր կապող հզորություն։ Այն պատրաստված էր կիտրոնաթթուից և ասկորբինաթթվից՝ բնական մրգերի էքստրակտներից: «Չհանայի» այս տեսակը չի կարող ձևավորվել խիտ և կայուն ձևով, որը անհրաժեշտ է քաղցրավենիքի պատրաստման համար, էլ չենք խոսում ռոզսոգոլլա ստեղծելու մասին: Դա պայմանավորված է տեխնոլոգիական խնդրից՝ կաթնաթթուն (շիճուկից), որն օգտագործվում էր կաթնաշոռի համար, ներմուծվել է Հնդկաստան 18-րդ դարի վերջին հոլանդացի և պորտուգալացի գաղութարարների կողմից (քացախաթթվի հետ միասին)։ Հենց այս մեթոդն է արտադրում նուրբ, հարթ, բարձր կապող ժամանակակից «չհանա»-ն, որն այժմ բենգալական հրուշակագործների հիմնական հումքն է: Նոբին Չանդրա Դասը ներկայումս համարվում է ռոզոգոլլայի սպունգային տարբերակի գյուտարարը։

#### Դարբեշ
Լադուն ( Բենգալիայում՝ Դարբեշ) շատ տարածված քաղցրավենիք է Արևմտյան Բենգալիայում, Բանգլադեշում և ամբողջ թերակղզում, հատկապես փառատոների և տոնակատարությունների ժամանակ։ Այն սովորաբար պատրաստվում է ալյուրից, յուղից/կարագից/բուսական յուղից և շաքարավազից։ Այլընտրանքային բաղադրատոմսերը կարող են ներառել կոկոսի փաթիլներ և նեխուր, չամիչ, կտրատված ընկույզ, վարսակի ալյուր, խոյա, մշկընկույզ, հիլ կամ կակաչի սերմեր և այլ բաղադրիչներ։ Այս քաղցրավենիքը հայտնի է եղել մ.թ.ա. 4-րդ դարից, երբ այն օգտագործվում էր բուժական և 9-11 տարեկան աղջիկների հորմոնալ հավասարակշռությունը «վերահսկելու» նպատակով։

#### Պանտուա
Պանտուան նման է գուլաբ ջամունին և կարելի է անվանել այդ ճաշատեսակի բենգալական տարբերակը։

#### Այլ քաղցրավենիքներ
Արևմտյան Բենգալիայում հայտնի են նաև դոյիի մի քանի տեսակներ, ինչպիսիք են միշտի դոյը, մրգային ալյուրի դոյը՝ աամ դոյը, քաստարդը և բրնձի պուդինգը (ֆիրնի)։

*Բենգալական քաղցրավենիքի օրինակներ են՝ շոնդեշը, չհանար ջալեբին, կալո ջեմը, ռագոբշայը, պանտուան, ջոլբորա շոնդեշը*, ռոշբհորան, չոմչոմը, փայեշը, բունդիան, նալենգուրեր շոնդեշը, մալպոան, շոր բհաջան, լանգչան, բաբարսան և այլն։

## Խմիչքներ
Տարածված ըմպելիքներն են` շարբաթը, լաչհին, ղոլը, մատհան, ֆալուդան և Ռուհ Աֆզան. Բենգալական թեյի հիմնական տեսակներն են՝ դուդ չան (թեյ կաթով) և մասալա չան։ Բենգալիայի թեյի մայրաքաղաք Շրիմանգալը հայտնի է իր Յոթ Գույնի Թեյով, մինչդեռ Դաքքան հայտնի է իր բորհանիով: Հայտնի են նաև ավանդական մրգային հյութերը (ռոշ), ինչպիսիք են շաքարեղեգի հյութը, մանգոյի հյութը, արմավենու մրգահյութը, արմավի հյութը և նաև ռեհանի սերմերի կամ տուկմայի վրա հիմնված ըմպելիքները:

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Panta_Ilish_decorated_(2417225034).jpg|Պանտա բհաթ Իլիշ Բհաջայի և Բհուրտայի հետ, բենգալյան ամանորյա հանրաճանաչ ընթրիք
Պատկեր:Iftar_beguni.JPG|Ավանդական բենգալական Իֆթար Բազար
Պատկեր:Panta_Ilish_-_a_traditional_platter_in_Pohela_Boishakh_2016_(02).jpg|Բենգալական շատ ավանդական ուտեստ
Պատկեր:Bengali_traditional_food.jpg|Բենգալական սննդի շքեղ դասավորություն
Պատկեր:Bengali_vegetarian_thali.jpg|Բենգալական բուսական կերակուր


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Բանգլադեշի մշակույթ
Կատեգորիա:Բանգլադեշի պետական խորհրդանիշեր
Կատեգորիա:Բենգալիա
Կատեգորիա:Հնդկական խոհանոց