open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Յարոսլավնան՝ Ֆրանսիայի թագուհին

«**Յարոսլավնան՝ Ֆրանսիայի թագուհին**» (), խորհրդային լայնէկրան գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Իգոր Մասլեննիկովը Անտոնին Լադինսկու  «Աննա Յարոսլավնան՝ Ֆրանսիայի թագուհին» վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի է ունենում 1048 թվականին Ռուսաստանում և Կենտրոնական Եվրոպայում։ Կիև են ժամանում Ֆրանսիայի թագավոր Հենրի I-ի դեսպանները՝ իշխան Յարոսլավ Իմաստունից խնդրելով նրա կրտսեր դստեր՝ Աննայի ձեռքը ։

Դեսպանների, ռուս և ֆրանսիացի զինվորների ուղեկցությամբ Աննա Յարոսլավնան՝ Ֆրանսիայի ապագա թագուհին, ճանապարհ է ընկնում։

Ճամփորդության ընթացքում տեղի են ունենում բազմաթիվ արկածներ, որոնք կապված են վարյագների, լեհերի, բյուզանդացիների հետ։ Աննա Յարոսլավնան շատ վտանգների է ենթարկվում, բայց հասնում է Ֆրանսիա միայն մեկ թիկնապահի (Զլատ) ուղեկցությամբ․ մյուսները կամ մահացել են, կամ էլ փախել, ինչպես ֆրանսիական զինվորները։

## Դերերում
* Կիրիլ Լավրով – *Մեծ իշխան [[Յարոսլավ Իմաստուն]]
* Ելենա Կորենևա – *Աննա Յարոսլավնա, Յարոսլավի դուստրը
* Վիկտոր Եվգրաֆով – *Դանիել, դպիր վանական
* Հաննա Միկուց – *Յանկա
* Նիկոլայ Կարաչենցով – *Զլատ
* Սերգեյ Մարտինսոն – *եպիսկոպոս Ռոժե
* Վասիլի Լիվանով – *Բենեդիկտուս (երգում է [[Միխայիլ Բոյարսկի]]ն)
* Վլադիմիր Իզոտով – *Ռոմուալդ
* Իգոր Դմիտրիև – *Խալցեդոնի
* [[Արմեն Ջիգարխանյան]] – *մետրոպոլիտ Ֆեոպեմպտ (հնչյունավորել է Իգոր Եֆիմովը)
* Վեսլավ Գոլաս – *լեհական Իշխան [[Կազիմիր I|Կազիմիր]]
* Բոժենա Դիկել – *լեհական իշխանուհի Դաբրոգնևա , Աննայի մորաքույրը (Յարոսլավի քույրը)
* Ալեքսանդր Սուսնին – *յարլ Ռագնվալդ
* Մարեկ Դովմունտ – *Սև ասպետ
* Գեորգի Տեյխ

## Փորձեր դերի համար
* Դանիելի դերի համար կինոփորձերի է մասնակցել Սերգեյ Շակուրովը։
* Ռոմուալդի դերի համար՝ Օլեգ Յանկովսկին և Վիտալի Բագանովը։
* Խալցեդոնիայի դերի համար՝ Նիկոլայ Կարաչենցովը։

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Իգոր Մասլեննիկով
* Օպերատոր՝ Վալերի Ֆեդոսով
* Սցենարիստ՝ Վլադիմիր Վալուցկի
* Նկարիչ՝ Եվգենի Գուկով
* Կոստյումների նկարիչ՝ Նատալյա Վասիլևա
* Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Դաշկևիչ
* Հնչյունային օպերատորներ՝ Ասյա Զվերևա, Բորիս Անդրեև
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Յու․ Միխայլով (Յուլի Կիմ)
* Երգերը կատարում են՝ Ելենա Կամբուրովա, Վալերի Զոլոտուխին, Միխայիլ Բոյարսկի

## Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել 1977 թվականի աշնանը և ավարտվել են 1978 թվականի ձմռան սկզբին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին  հղումներ
* 
* Կադր ֆիլմից
* Ֆիլմը Youtube-ում

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Ռիչարդ Բերնշտեյն

**Ռիչարդ Ֆրեդերիկ Բերնշտեյն** (, ), ամերիկացի նկարիչ, դիզայներ, լուսանկարիչ, ձևավորող, որն աշխատում է փոփ արտ ոճում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1939 թվականին Նյու Յորքում։ Ավարտել է Պրատտի ինստիտուտը, ավելի ուշ սովորել է Կոլումբիայի համալսարանում, որտեղ ստացել է գեղարվեստի մագիստրոսի աստիճան։

Բերնշտեյնի առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Փարիզի «Iris Clert» պատկերասրահում։ Նրա աշխատանքները նաև ներկայացվել են Լոնդոնի «Axiom» պատկերասրահում, Վենետիկի «Barozzi» պատկերասրահում, Ամստերդամի պատկերասրահում և Նյու Յորքի «Nancy Hoffman» պատկերասրահում։ Ներկայումս նրա աշխատանքները գտնվում են մի քանի թանգարանային հավաքածուներում, այդ թվում՝ Վաշինգտոնի Կորկորան արվեստի պատկերասրահում, Ամստերդամի Սթեյդլիկ թանգարանում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում և Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։

Երկար ժամանակ եղել է Էնդի Ուորհոլի *Interview* ամսագրի շապիկի դիզայները։ Ուորհոլը հիանում էր Բերնշտեյնի աշխատանքներով, նաև եղել է նրա լավ ընկերը։

Բերնշտեյնը աշխատում էր նաև որպես ալբոմների շապիկների ձևավորող։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը Գրեյս Ջոնսի ձայնասկավառակի շապիկը։

Ավելի քան քառասուն տարի ապրել է «Չելսի» հյուրանոցում։ Մահացել է 2002 թվականին Նյու Յորքում ՄԻԱՎ-ից։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հիվանդություններից մահացածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Ադամա Նդիայե

**Ադամա Ամանդա Նդիայե** (, ), սենեգալցի նորաձևության դիզայներ։ Նաև կրում է Ադմա Փերիս անունը, որը իր տնօրնած և ղեկավարած լեյբլի անվանումն է նաև։ Նրա ապրանքները, որոնք արտադրվում են Մարոկկոյում, կարելի է գտնել ողջ աշխարհում, այդ թվում՝ Նյու Յորքում, Տոկիոյում, Լոնդոնում և Փարիզում։ Նրան են վերագրում Սև նորաձևության շաբաթվա հիմնադրումը (*Black Fashion Week*)։

## Կյանք
Նդիայեն ծնվել է Կինշասայում՝ Զաիրում, մեծացել է Եվրոպայում, որտեղ նրա ծնողները դիվանագետներ էին։ Նա թողել է բանկի կարիերան Եվրոպայում, որ իր երկրում զբաղվի նորաձևության դիզայնով։ Աֆրիկան ունի նորաձևության երկար պատմություն, պայքարում է այն զանգվածների մեջ ընդունելու համար, իր բիզնեսի համար կապիտալի ներգրավումը դժվար էր։ Աֆրիկական նորաձևությունն ավելի նկատելի դարձնելու համար Նդիայեն ստեղծել է ցուցահանդես Դակարի Նորաձևության շաբաթում։ 2012 թվականին՝ շոուի անցկացման 10-րդ տարում, այն գրավել է Աֆրիկայի և Ասիայի 9-ը երկրների երեսուն դիզայներների, լսարանն եկել է ամբողջ աշխարհից, իսկ գործառնական բյուջեն կազմել է ավելի քան 80 մլն ֆրանկ (շուրջ 150 հազար ԱՄՆ դոլար)։ Ադաման նաև *Black Fashion Week* միջոցառումներ է կազմակերպել Պրահայում, Չեխիայում և Բահիայում, Բրազիլիայում։

Նդիայեի դիզայնը ոգեշնչված է եղել մեծ քաղաքներով և գլոբալիզմով։ *Vogue Italia*-ին տված հարցազրույցում նա հայտարարել է․ «մեծ մասամբ ես ոգեշնչում եմ ստանում մեծ քաղաքներից... իմ նպատակը եղել և մնում է կիսվել բոլոր ժամանակակից կանանց հետ մեկ նորաձևությամբ՝ առանց սահմանների»։

Նդիայեն նշել է, որ բազմաթիվ աֆրիկական քաղաքներում կրոնական վերածնունդը թույլ է տալիս դիզայներներին զբաղվել իր մասնագիտությամբ։ Նա կարծում է, որ ընդհանուր առմամբ Սենեգալի հանդուրժողական մշակույթը բարենպաստ միջավայր է ապահովում։ Այլ աֆրիկյան դիզայներների հետ միասին նա նաև հանդես է եկել կառավարությունների կողմից ֆինանսավորման ավելացման և վարկերի մատչելիության օգտին՝ նորարարությունների և նորաձևության ոլորտում աշխատատեղերի ստեղծման համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նորաձևության դիզայներներ
Լեփսիուսի փողոց (Երևան)

**Լեփսիուսի փողոց**, փողոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանակոչվել է գերմանացի հասարակական գործիչ, հոգևորական, արևելագետ, մարդասեր Յոհաննես Լեփսիուսի պատվին։

## Տվյալներ
Լեփսիուսի փողոցը սկսվում է Կարապետ Ուլնեցու փողոցից, հյուսիսից Լեփսիուսի 1-ին և Յաղուբյան փողոցներին զուգահեռ, ավարտվում Դրոյի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 560 մետր է։

Խորհրդային տարիներին կոչվել է Գաստելլոյի 6-րդ փողոց, Հայաստանի անկախացումից հետո վերանվանվել է Լեփսիուսի փողոց։

## Պատկերասրահ

Lepsius street, Yerevan 01.jpg
Lepsius street, Yerevan 03.jpg
Lepsius street, Yerevan 04.jpg


## Տես նաև
* Երևանի փողոցների ցանկ
* Երևանի վարչական բաժանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Ջիլալի Աբդի

**Ջիլալի Աբդի** (),  ալժիրցի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է «Ուսմ Բել Աբես» ակումբում և Ալժիրի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։

## Կենսագրություն
1967-1969 թվականներին Ջիլալի Աբիդը վեց հանդիպում է անցկացրել Ալժիրի ազգային հավաքականի կազմում և դարձել մեկ գոլի հեղինակ։ Ազգային հավաքականի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 1967 թվականի ապրիլի 9-ին, Բուրկինա Ֆասոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ (3:1 հաղթանակ)։ 1968 թվականին նա ազգային հավաքականի հետ մասնակցել է Աֆրիկայի ազգերի գավաթին, որտեղ Ալժիրը միայն մեկ հաղթանակ է տարել Ուգանդայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի նկատմամբ և երրորդ տեղով դուրս մնացել խմբից։ Իր վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1969 թվականի մարտի 23-ին, Մարոկկոյի դեմ (պարտվել է 1:0 հաշվով)։

Ակումբային մակարդակում նա իր ողջ կարիերան անցկացրել է «Ուսմ Բել Աբես» ակումբում, որտեղ նա խաղացել է 14 մրցաշրջան։ 1990-1992 թվականներին նա եղել է այդ ակումբի գլխավոր մարզիչ։ 1991 Ալժիրի գավաթի խաղում նրա թիմը դարձել է  հաղթող։

Ջիլալի Աբդին մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 2-ին 78 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Djilali Abdi

Կատեգորիա:Ալժիրի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ալժիրցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով
Դիետոլոգիա

**Դիետոլոգիա**, գիտության ոլորտ, որն ուսումնասիրում է սնուցման հետ կապված հարցերը, այդ թվում հիվանդ մարդու սննդակարգի առանձնահատկություններրը։ Դիետոլոգիան ուղղված է սննդի ռացիոնալացմանն ու անհատականացմանը, բայց առաջին հերթին սննդի անվտանգության ապահովմանը։ Շնորհիվ այն բանի, որ սնուցման անհատականացումն իրականացվում է խիստ կազմակերպված սնուցման համակարգերի՝ «դիետաների» օգնությամբ, դիետոլոգիան ստացել է իր անվանումը։

## Ընդհանուր ընկալումներ
Հիվանդների համար կերակուր պատրաստելը խնամքի հատուկ ձև է, խնդիր, որը պահանջում է հնարամտություն և, միաժամանակ, հավասարակշռված մոտեցում գործի հանդեպ։ Ժամանակակից դիետոլոգիայի տեսանկյունից դիետիկ արտադրանքները բաժանվում են 2 խմբի՝

* քիմիական և մեխանիկական եղանակներով խնայում է հիվանդ օրգանը.
* կարգավորում է նյութափոխանակության խանգարումները

Գրեթե բոլոր պարենային ապրանքները պարունակում են որոշակի գրգռիչներ՝ բուսական մանրաթել, բջջային պատերի չմարսվող տարրեր, կոշտ ջերմային մշակման պայմաններում առաջացած նյութեր և այլն։

Սնուցման ոլորտի մասնագետը կոչվում է սննդաբան։ Դիետոլոգիայի նպատակներն են՝ կարգավորել նյութափոխանակությունը, բարելավել օրգանիզմը, հիվանդություններից հետո հիվանդների արագ ապաքինումը, ինչպես նաև քաշի կարգավորումը։

Սննդաբանները, հիմնվելով հիվանդների անձնական տվյալների վրա, հաշվի առնելով նրանց ապրելակերպը, առողջական վիճակը, սովորությունները, ժառանգական գործոնները, կազմում են անհատական սննդային ծրագրեր։ Դիետիկ սնունդը շատ դեպքերում դեղամիջոցների և բուժական պրոցեդուրաների այլընտրանք է։

Դիետոլոգիան, որպես գիտություն, հատկապես արդիական է դարձել, քանի որ նստակյաց կենսակերպը, շրջակա միջավայրի գործոնները, անառողջ սննդակարգը, սննդակարգում բնական մթերքների կրճատումը առավել բացասաբար են ազդում երկրի գենոֆոնդի վրա։ Գնալով ավելանում է տարբեր տարիքի գեր մարդկանց թիվը՝ կապված մի շարք քրոնիկական հիվանդությունների հետ։ Դա դառնում է համազգային խնդիր։ Մարդկության պատմության ընթացքում քաշի կարգավորման բազմաթիվ եղանակներ են առաջարկվել, սակայն մինչ օրս, չնայած բազմաթիվ մշակված դիետաների, խնդիրը ամբողջությամբ չի լուծվել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սննդագիտություն
Կատեգորիա:Սննդամթերք
Անարխիստական ինտերնացիոնալ

thumb|right|«Անարխիստական ինտերնացիոնալի» հիմնադիր համագումարի անցկացման վայրը՝ Hôtel de la maison de Ville in Saint-Imier.
**«Անարխիստական ինտերնացիոնալ»** (նաև՝ «Հակաավտորիտար ինտերնացիոնալ», «Ֆեդերալիստական ինտերնացիոնալ»), միջազգային անարխիստական ասոցիացիա, որը ձևավորվել է 1872 թվականի սեպտեմբերի 15-17-ին Առաջին Ինտերնացիոնալի պառակտումից հետո, որը տեղի է ունեցել Հաագայի կոնգրեսում 1872 թվականի սեպտեմբերի 2-7-ին։

## Նկարագրություն
Առաջին ինտերնացիոնալում ներքին ինտրիգների արդյունքում նրանից դուրս մնացին հակաավտորիտար թևի առաջնորդներ Միխայիլ Բակունինը և Ջեյմս Գիլյոմը, ինչը պառակտում էր առաջացրել Ինտերնացիոնալում։ Դրանից հետո Բակունինի համախոհները հավաքվել են կոնգրեսի Սեն Իմյեում (Շվեյցարիա), որտեղ ստեղծվել է Հակաավտորիտար ինտերնացիոնալը։

Շուտով ֆեդերացիաների մեծ մասը (իսպանական, իտալական, բելգիական, բրիտանական, հոլանդական, որը «հյուրընկալող» էր Հաագայում) միավորվեց Ֆեդերալիստական ինտերնացիոնալում։ Այս բոլոր երկրներում մարքսիստներին մնացել են փոքրամասնությունների մի քանի հատվածներ։ Ֆրանսիացիներն ու շվեյցարացիները բաժանվեցին. Մարքսիստները շարունակում էին մեծամասնություն ունենալ Ավստրիայում, Պորտուգալիայում և Դանիայում Գերմանիայում լասալյանները (որոնք նույնպես շուտով աջակցեցին հակաավտորիտար ինտերնացիոնալին) մնացին ավելի ուժեղ հոսանք, քան մարքսիզմը։

Ճիշտ է, բելգիացիները, հոլանդացիները և բրիտանացիներն ավելի մոտ էին Մարքսի գաղափարներին, և պառակտումից անմիջապես հետո նրանք անցել են Ինտերնացիոնալի «բեկորին»։

Սենթ Իմյեում ստեղծված հակաավտորիտար շարժումը հռչակել է հեղափոխական անարխիստական ծրագիր, որտեղ ասվում էր.

Դրանից հետո «Անարխիստական ինտերնացիոնալը» գոյություն է ունեցել ևս մի քանի տարի՝ հավաքելով չորս համագումար՝ Ժնևում (1873), Բրյուսելում (1874), Բեռնում (1876) և Վերվյեում (1877), որից հետո այն դադարեց գոյություն ունենալ՝ դրանով իսկ մեկ տարի գոյատևելով Առաջին Ինտերնացիոնալի մարքսիստական մասը, որը 1876 թվականի հուլիսին լուծարել է նրանց ասոցիացիան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Անարխիզմ
Կատեգորիա:1872 հիմնադրված կազմակերպություններ
Աննա (ֆիլմ, 2019)

**«Աննա»** (), լոնդոնաբնակ իսրայելցի կինոռեժիսոր Դեկել Բերենսոնի նկարահանած կենդանի գործողությամբ կարճամետրաժ ֆիլմ։ 15 րոպեանոց ֆիլմն անդրադառնում է իրական աշխարհի սոցիալական և հումանիտար խնդիրներին՝ պատկերելով օտարերկրյա տղամարդկանց համար Ուկրաինայում կազմակերպված «Սիրո շրջագայությունները», ովքեր կին զուգընկեր են փնտրում՝ տուն տանելու համար։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Կաննի 72-րդ կինոփառատոնում, արժանացել է BIFA մրցանակի, ընդգրկվել է BAFTA-ի կարճ ցուցակում, առաջադրվել է Իսրայելի և Ուկրաինայի կինոակադեմիաների մրցանակաբաշխություններում։

## Սյուժե
Աննան միջին տարիքի միայնակ մայր է և ապրում է պատերազմից ավերված Արևելյան Ուկրաինայում, որևէ փոփոխության հույս չունի։ Մսի վերամշակման գործարանում աշխատելու ժամանակ նա լսում է ռադիոգովազդ՝ մասնակցելու օտարերկրյա տղամարդկանց համար կազմակերպված երեկույթին, ովքեր, սեր փնտրելու նպատակով, շրջում են երկրով մեկ։ Աննան դստեր հետ միասին հայտնվելով այնտեղ, առերեսվում է ծերության իրողությունների հետ և հասկանում տղամարդկանց իրական մտադրությունները։ Նրանք երկուսն էլ գիտակցում են իրավիճակի անհեթեթությունն ու անարգանքը։

### Դերերում
* Սվետլանա Ալեքսեևնա Բարանդիչ - Աննա
* Անաստասիա Վյազովսկայա - Ալինա
* Ալինա Չոռնոգուբ - թարգմանիչ
* Լիանա Խոբելյա - երեկույթի կազմակերպիչ

## Կինոփառատոներ
Ֆիլմը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, ցուցադրվել է մոտ 350 փառատոներում և ընտրվել ավելի քան 160 անգամ

## Տեխնիկական տվյալներ
* Ռեժիսոր, սցենարիստ - Դեկել Բերենսոն
* Պրոդյուսեր (ներ) Դեկել Բերենսոն, Մերլին Մերթոն, Օլգա Բեսխմելնիցինա, Փոլ Ուեսլի, Էնդրյու Կարլբերգ, Ալեքս Չանգ, Էլադ Քեյդան, Նատալյա Լիբեթ
* Օպերատոր - Վլադիմիր Իվանով
* Խմբագիր - Եգոր Տրոյանովսկի
* Կինոարտադրությունը - Three Color Films, ESSE Production House, Blue Shadow Films

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Anna* on the director’s website

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր
Գեյր Հադլգրիմսոն

**Գեյր Հադլգրիմսոն** (), իսլանդացի քաղաքական գործիչ, 1974 թվականի օգոստոսի 28-ից մինչև  1978 թվականի սեպտեմբերի 1-ը Իսլանդիայի վարչապետը, Անկախության  կուսակցության ներկայացուցիչ Իսլանդիայում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է խոշոր վաճառականի և Ալտինգի անդամի ընտանիքում։ 1944 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Իսլանդիայի համալսարանում ստացել է բարձրագույն իրավաբանի կրթություն (ավարտել է 1948 թվականին, ուսման տարիներին եղել է ուսանողական խորհրդի նախագահ):1951-1959 թվականներին եղել է Ռեյկյավիկի դատական դեպարտամենտի պատասխանատուն, ինչպես նաև եղել է «H. Benediktsson & Co» իրավաբանական ընկերության գործադիր տնօրենը, եղել է Գերագույն դատարանի փաստաբան։ 1954 թվականին ընտրվել է Ռեյկյավիկի քաղաքային խորհրդի անդամ։ Հարվարդի համալսարանում սովորել է իրավագիտություն և տնտեսագիտություն։

1959-1972 թվականներին եղել է Ռեյկյավիկի քաղաքապետը։ Այս պաշտոնը զբաղեցնելու ժամանակ նպաստել է ասֆալտապատ ճանապարհների կառուցմանը և քաղաքի երկրաջերմային ջեռուցման զարգացմանը։ Սրա շնորհիվ նա այնքան հայտնի դարձավ, որ 1970 թվականի քաղաքապետի ընտրություններում ստացավ ձայների 99 տոկոսը։ Նույն թվականին նա ընտրվել է Ալթինգիի անդամ՝ դառնալով Անկախության կուսակցության ցուցակի առաջին համարը։

Իր քաղաքական գործունեությունը սկսել է Անկախության կուսակցությունում, 1965 թվականից՝ գործկոմի անդամ, 1971 թվականից՝ փոխնախագահ, 1973 թվականից՝ կուսակցության նախագահ՝ փոխարինելով Յոհան Հաֆշտեյնին, ով հրաժարական էր տվել առողջական խնդիրների պատճառներով։

1974 թվականին Անկախության կուսակցությունը տպավորիչ հաղթանակ տարավ խորհրդարանական ընտրություններում՝ ստանալով ձայների 42,5%-ը և Ալտինգում 60 մանդատից 25-ը։

1974-1978 թվականներին եղել է Իսլանդիայի վարչապետը՝ աջ կենտրոնամետ կոալիցիոն կաբինետումԱռաջադիմական կուսակցության հետ միասին։ Նրա վարչապետության ժամանակ Մեծ Բրիտանիայի հետ կոնֆլիկտ է եղել Իսլանդիայի կողմից ձկնորսության նպատակով տարածքային ջրերի ընդլայնման շուրջ («Ձողաձկան պատերազմ»), որի ժամանակ 1976 թվականի փետրվարի 24-ին խզվել են դիվանագիտական հարաբերությունները Բրիտանիայի հետ։

1977 թվականի սեպտեմբերին նա դարձավ Իսլանդիայի առաջին վարչապետը, ով այցելեց ԽՍՀՄ
։

1978 թվականի ընտրություններում կառավարական կուսակցությունները կրճատեցին իրենց ներկայացուցչությունը խորհրդարանում, և նոր կառավարություն ձևավորվեց առանց Անկախության կուսակցության մասնակցության։ Այն բանից հետո, երբ Գեյրի կուսակից Գունար Թորոդսենը դուրս եկավ Անկախության կուսակցությունից, Գեյրը երեք կուսակիցների մասնակցությամբ ձախ կուսակցությունների հետ կառավարական կոալիցիա կազմեց, Հալգրիմսոնը գլխավորեց խորհրդարանական ընդդիմությունը։

1983 թվականին նա պարտվեց կուսակցության առաջնորդի ընտրություններում Թորստայն Փալսոնին և կորցրեց իր տեղը խորհրդարանում, միևնույն ժամանակ հրաժարական տվեց կուսակցության նախագահի պաշտոնից։

1983-1986 թվականներին զբաղեցրել է Արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը Շտեյնգրիմուր Հերմանսոնի կոալիցիոն կաբինետում։

Դրանից հետո նա դարձավ Իսլանդիայի Կենտրոնական բանկի երեք կառավարիչներից մեկը և այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև իր մահը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.althingi.is/cv.php4?nfaerslunr=163

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Վարչապետներ
Ոսկե աստղի ասպետ

**«Ոսկե Աստղի ասպետ»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Յուլի Ռայզմանը 1950 թվականին Սեմյոն Բաբաևսկու համանուն վեպի հիման վրա։ Այն պատմում է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Սերգեյ Տուտարինովի աշխատանքային գործունեության և սիրո մասին։ Պրեմիերան կայացել է 1951 թվականի հուլիսի 9-ին։ Ֆիլմը ներառվել է 1951 թվականի Կաննի կինոփառատոնի ծրագրում։

## Սյուժե
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Սերգեյ Տուտարինովը պատերազմից հետո վերադառնում է Ստավրոպոլի երկրամաս՝ հայրենի ստանիցա, ինչպես նա սկզբում կարծում էր, կարճ ժամանակով, բայց ծանոթանալով շրջանի կյանքին, մնում է վերականգնելու պատերազմի ժամանակ ավերված տնտեսությունը։ Սերգեյն առաջարկում է «հնգամյա պլան», որը ներառում է էլեկտրակայանի կառուցումը։ Շրջգործկոմի նախագահը՝ ծեր կարմիր մարտիկը, դեմ է, բայց Սերգեյին աջակցում են շրջկոմի և կրայկոմի քարտուղարները, նրա ծրագիրը քննարկում և հաստատում է ստանիցայի աշխատավոր ժողովուրդը։ Սերգեյն ստանում է շրջանային գործադիր կոմիտեի նախագահի պաշտոնը, և, ցուցաբերելով իրական ղեկավարի ունակություններ, հաջողության է հասնում աշխատանքում։ Դժվարությամբ են դասավորվում նրա հարաբերությունները Իրինայի հետ, որի հետ նա ծանոթացել է ստանիցա վերադառնալիս։

## Դերերում
* Սերգեյ Բոնդարչուկ – *Սերգեյ Տիմոֆեևիչ Տուտարինով
* Անատոլի Չեմոդուրով – *Սեմյոն Աֆանասևիչ Գոնչարենկո
* Կիրա Կանաևա – *Իրինա Իվանովնա Լյուբաշյովա
* Բորիս Չիրկով – *Պավել Պետրովիչ Կոնդրատև, շրջկոմի քարտուղար
* Նիկոլայ Կոմիսարով – *Ֆեոդոր Լուկիչ Խոխլակով, շրջանային գործադիր կոմիտեի նախագահ
* Վլադիմիր Ռատոմսկի – *Ստեպան Պետրովիչ Ռագուլին, կոլտնտեսության նախագահ
* Կոնստանտին Սվետլով – *Սավվա Նեստորովիչ Օստրոուխով, ստանսովետի նախագահ
* [[Նիկոլայ Գրիցենկո]] – *Ալեքսեյ Ստեպանովիչ Արտոմաշով, կոլխոզի նախագահ
* Իվան Պերևերզև – *Անդրեյ Պետրովիչ Բոյչենկո, կրայկոմի քարտուղար
* Պյոտր Կիրյուտկին – *Պրոխոր Նենաշև
* Դանիել Իլչենկո – *Տիմոֆեյ Իլյիչ, Տուտարինովի հայր
* Մարիա Յարոցկայա – *Վասիլիսա Նիլովնա, Տուտարինովի մայրը
* Թամարա Նոսովա – *Անֆիսա, Տուտարինովի քույրը
* Ստեպան Կայուկով – *Ռուբցով-Եմնիցկի, շրջանային պահանջկոոպերացիայի տնօրեն
* Ալեքսանդրա Պանովա – *Մարֆա Լյուբաշևա
* Բորիս Բիտյուկով – *Վիկտոր Գրաչյով, ինժեներ-շինարար
* Գալինա Ֆրոլովա – ''հարևանուհի

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Բորիս Չիրսկով
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Յուլի Ռայզման
* Օպերատոր՝ Սերգեյ Ուրուսևսկի
* Բեմադրող նկարիչ՝ Ա. Պարխոմենկո
* Կոմպոզիտոր՝ Տիխոն Խրեննիկով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ոսկե աստղի ասպետ» ֆիլմը  «Մոսֆիլմի» օնլայն կինոթատրոնում
* «Ոսկե աստղի ասպետ» ֆիլմը Энциклопедия отечественного кино կայքում
* Սեմյոն Բաբաևսկին ֆիլմում 

Կատեգորիա:1950 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1951 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1951 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Անդրեյ Զամկովոյ

**Անդրեյ Վիկտորովիչ Զամկովոյ** (, ), ռուս բռնցքամարտիկ։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ, Օլիմպիական խաղերի կրկնակի բրոնզե մեդալակիր (2012, 2020), աշխարհի չեմպիոն (2019), աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր (2009), Ունիվերսիադայի չեմպիոն (2013), Ռուսաստանի յոթակի չեմպիոն (2010, 2011, 2013, 2015, 2017, 2018, 2020)։

## Կարիերա
Մարզվել է Ֆելիքս Գելյուսի գլխավորությամբ։

2012 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ կիսաեզրափակչում պարտվելով օլիմպիական չեմպիոն Սերիկ Սապիևին (Ղազախստան)։

2016 թվականի Օլիմպիական խաղերում ելույթներն ավարտել է 1/16 եզրափակչի փուլում՝ զիջելով Ռեթոն Օկվիրիին (Քենիա)։

Յոթ անգամ դարձել է Ռուսաստանի բռնցքամարտի առաջնության հաղթող (2010, 2011, 2013, 2015, 2017, 2018, 2020):

2019 թվականի աշխարհի առաջնությունում Եկատերինբուրգում զբաղեցրել է առաջին տեղը՝ եզրափակիչում հաղթելով անգլիացի Պիտ Մաքքորմակին։

2021 թվականի հուլիսին Զամկովոյը դարձել Է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ Նա 1/16 եզրափակիչում հաղթել է զամբիացի Ստեֆան Զիմբուին և վրացի Էսկերհան Մադիևին, սակայն կիսաեզրափակիչում պարտվել է կուբացի Ռոնիել Իգլեսիասին։

## Մրցանակներ
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (օգոստոսի 13, 2012 թվական) - *ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, 2012 թվականի Լոնդոնի [[Ամառային օլիմպիական խաղեր 2012|Օլիմպիական խաղերի]] ժամանակ մարզական բարձր նվաճումների համար (Մեծ Բրիտանիա)*
* Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (20 օգոստոս, 2012 թվական)
* Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (հուլիսի 19, 2013 թվական) - 2013 թվականի Կազանի XXVII Համաշխարհային ամառային ունիվերսիադայում մարզական բարձր նվաճումների համար
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան (օգոստոսի 11, 2021 թվական) - *հայրենական սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, սպորտային բարձր նվաճումների, հաղթանակի կամքի, տոկունության և նպատակասլացության համար, որոնք դրսևորվել են 2020 թվականի 20-րդ [[Ամառային օլիմպիական խաղեր 2020|Օլիմպիական խաղերի]] Տոկիոյում (Ճապոնիա)*
* «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ (2021)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անդրեյ Զամկովոյ
* Անդրեյ Զամկովոյը Olympics.com կայքում 
* Անդրեյ Զամկովոյը Ռուսաստանի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի կայքում
* 

Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Ռուս բռնցքամարտիկներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Սերգեյ Կամենսկի

**Սերգեյ Իգորևիչ Կամենսկի** (, ), ռուս հրաձիգ, 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե և բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (օդամղիչ հրացան (10 մետր) և երեք դիրքերից (50 մետր) հրացանից հրաձգության թիմային մրցումներում)։

## Մրցանակներ
* Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (հուլիսի 19, 2013 թվական) - Կազանի XXVII համաշխարհային ամառային ունիվերսիադայում մարզական բարձր նվաճումների համար 
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան (25 օգոստոսի, 2016 թվական) - Ռիո դե Ժանեյրոյում (Բրազիլիա) 2016 թվականի 31-րդ Ամառային օլիմպիական խաղերում ունեցած մարզական բարձր նվաճումների, հաղթանակի նկատմամբ ցուցաբերած կամքի և նպատակասլացության համար։
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (օգոստոսի 11, 2021 թվական) - հայրենական սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, սպորտային բարձր նվաճումների, հաղթանակի կամքի, տոկունության և նպատակասլացության համար, որոնք դրսևորվել են 2020 թվականի 20-րդ Օլիմպիական խաղերի ժամանակ Տոկիոյում (Ճապոնիա)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սերգեյ Կամենսկին Ռուսաստանի հրաձիգների միության կայքում — '''shooting-russia.ru'''

Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Netscape Communications Corporation

**Netscape Communications Corporation**, ՏՏ ոլորտում աշխատող ամերիկյան ընկերություն։

## Պատմություն
Ընկության հիմնադիրը Ջեյմս Քլարկն է։ 1990-ականների սկզբին, երբ համացանցը նոր էր մուտք գործում մարդկանց կյանք, Քլարկը կարողացավ գնահատել hամաշխարհային սարդոստայնի զարգացման հեռանկարները և որոշեց տեղ զբաղեցնել դրանում աշխատելու համար հատուկ ծրագրաշարի արտադրության մեջ։ Դրա համար պահանջվում էր պրոֆեսիոնալների թիմ հավաքել։ Ջեյմս Քլարկը նամակներ է ուղարկել խոստումնալից երիտասարդ գիտնականներին, որոնք իրենց արդեն դրսևորել էին ցանցային տեխնոլոգիաների ոլորտում։

Առաջարկին առաջինն արձագանքեց Իլինոյսի համալսարանի շրջանավարտ ծրագրավորող Մարկ Անդրիսենը, ով ստեղծեց աշխարհում առաջին՝ *Mosaic* բրաուզերը։ Ծրագիրը փորձնական էր, ուներ պարզ ֆունկցիոնալություն, բայց իր ժամանակին բեկումնային էր, քանի որ ինտերնետ էջերի ավանդական տեքստից բացի թույլ էր տալիս էկրանին ցուցադրել գրաֆիկական նկարազարդումներ, փաստաթղթերի ֆոն, նվագարկել ձայն, նախագծել վերնագրեր և տեքստային պարբերություններ՝ օգտագործելով տարբեր տառատեսակներ։ Երկրորդն արձագանքեց Լու Մոնթուլին, ով ստեղծել է Lynx տեքստային բրաուզերը Unix-ի հետ համատեղելի հարթակների համար։ Այս ծրագիրը Unix-ի օգտատերերի շրջանում գրանցած հաջողությամբ ոչ մի կերպ չէր զիջում Անդրիսենի գյուտին, թեև շատ ավելի պարզ էր։ Ավելի ուշ թիմին միացան Ռոբերտ ՄաքՔուլը և էրիկ Բինան։

1994 թվականի ապրիլին Ջեյմս Քլարկը հիմնեց նոր ընկերություն՝ *Netscape Communications,* որը նախատեսված է ինտերնետի ծրագրեր մշակելու համար։

## Արտադրանք
Ընկերության հիմնական արադրանքը *[[Netscape Navigator]]* բրաուզերն է, որն արտադրվել է 1994-2007 թվականներին։ Netscape-ի 4-ից առաջ տարբերակները ''Internet Explorer''-ի հիմնական մրցակիցներն էին, մինչդեռ 6-7.2 տարբերակները հիմնված էին *Mozilla Application Suite*-ի վրա։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ընկերությունը հայտարարեց բրաուզերի աջակցության և զարգացման ավարտի մասին։ 2008 թվականի մարտի 1-ին *AOL*-ը դադարեցրեց *Netscape Navigator* բրաուզերի աջակցությունը։

## Պատմական իրադարձություններ
* 1998 թվականի հոկտեմբերին 40 050 000 ԱՄՆ դոլարով ձեռք է բերել Open Directory Project-ը։
* 1998 թվականի նոյեմբերի 24-ին 4․2 միլիարդ դոլարով ձեռք է բերվել *[[AOL]]* հոլդինգի կողմից։
* 2003 թվականի հուլիսի 15-ին *[[Time Warner]]*-ը (նախկինում՝ *AOL Time Warner*) վերաձևակերպել է *Netscape* ստորաբաժանումը։ Աշխատակիցների մեծ մասը կրճատվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Netscape․ հաղթանակների և ձախողումների պատմություն
* Համացանց անունով փոթորիկը

Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:1994 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:Yahoo!
Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Համացանցային ընկերություններ
Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ
Կատեգորիա:Վեբ-դիտարկիչներ
Կատեգորիա:Վիրջինիա
Ռեհման Մալիկ

**Ռեհման Մալիկ**  (, , ), պակիստանցի պետական գործիչ, 2008 թվականի մարտի 25-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 16֊ը եղել է Պակիստանի ներքին գործերի նախարար։

## Կենսագրություն
Ռեհման Մալիկը ծնվել է 1951 թվականի օգոստոսի 1-ին Պակիստանի Սիալքոթ քաղաքում։ 1973 թվականին ավարտել է Կարաչիի համալսարանը ։ 1993 թվականի հոկտեմբերի 23-ից մինչև 1998 թվականի նոյեմբերի 10-ը զբաղեցրել է Հետաքննությունների դաշնային գործակալության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։ 1998 թվականի նոյեմբերին նա փախել է երկրից՝ կոռուպցիոն հանցագործությունների մեջ մեղադրվելուց հետո։ 1998-2008 թվականներին ապրել է Մեծ Բրիտանիայում, ստացել բրիտանական քաղաքացիություն։ Պակիստանում նախագահ Ասիֆ Ալի Զարդարիի իշխանության գալուց հետո Ռեհման Մալիկին ուղղված բոլոր մեղադրանքները հանվել են, և նա վերադարձել է երկիր, որտեղ զբաղեցրեց Ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը (2008-2013)։

2011 թվականին Մալիկին շնորհվել է Կարաչիի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում՝ ի նշան «ահաբեկչության դեմ պատերազմում երկրին մատուցած անզուգական ծառայությունների և հատկապես Կարաչիի քաղաքացիներին խաղաղության վերականգնման գործում»։ Դոկտորի կոչում շնորհելու որոշումը քննադատվել է համալսարանի դասախոսների կողմից։ Լրատվամիջոցները նույնպես քննադատել են այդ որոշումը։

Ռեհման Մալիկը մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 23-ին, 71 տարեկան հասակում, COVID-19֊ից ստացած բարդություններից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Rehman Malik на сайте dawn.com 

Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ
Կատեգորիա:Պակիստանի քաղաքական գործիչներ
Մինաս Ավետիսյան փողոց (Երևան)

**Մինաս Ավետիսյան փողոց**, փողոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանակոչվել է հայ նշանավոր գեղանկարիչ Մինաս Ավետիսյանի պատվին։

## Տվյալներ
Մինաս Ավետիսյան փողոցն ընդգրկում է նախկին Գաստելլոյի 4-րդ փողոցը և Նորաշխարհյան փողոցի (խորհրդային տարիներին՝ Կլարա Ցետկինի փողոց) թիվ 70-86 և նորակառույց բնակելի շենքերը։ Սկսվում է Կարապետ Ուլնեցու փողոցից, ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ, հատում Դրոյի փողոցը և հասնում Գոգոլի փողոցի վերջնամաս (նախկին «Ալմաստ» գործարանի մոտակայք)։ Երկարությունը 880 մետր է։

## Հատվող փողոցներ
* Մինաս Ավետիսյան 3-րդ փողոց
* Մինաս Ավետիսյան 4-րդ փողոց
* Դրոյի փողոց
* Լեփսիուսի փողոց

## Նշանակալի օբյեկտներ
* Հրանտ Դինքի անվան թիվ 44 հիմնական դպրոց (թիվ 89 շենք)
* Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքի շախմատի մանկապատանեկան մարզադպրոց (թիվ 89 շենք)
* Թիվ 156 մսուր-մանկապարտեզ (թիվ 4/2 շենք)
* Թիվ 162 մսուր-մանկապարտեզ (թիվ 20 շենք)

## Պատկերասրահ

Minas Avetisyan street, Yerevan 03.jpg
Minas Avetisyan street, Yerevan 02.jpg|Հրանտ Դինքի անվան թիվ 44 հիմնական դպրոց
Minas Avetisyan street, Yerevan 01.jpg|Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքի շախմատի մանկապատանեկան մարզադպրոց
Minas Avetisyan street, Yerevan 05.jpg


## Տես նաև
* Երևանի փողոցների ցանկ
* Երևանի վարչական բաժանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Ռեյկյավիկի լուսանկարչության թանգարան

մինի|Թանգարան տանող աստիճան
**Ռեյկյավիկի լուսանկարչության թանգարան** (), թանգարան Ռեյկյավիկում, որը բաղկացած է մոտ 5 միլիոն լուսանկարներից, որոնք արվել են պրոֆեսիոնալ և սիրողական լուսանկարիչների կողմից 1870 թվականից ի վեր։ Հավաքածուն պարունակում է ստուդիական դիմանկարներ, ինչպես նաև արդյունաբերական, գովազդային, տպագիր, բնապատկերային և ընտանեկան լուսանկարներ։

## Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1981 թվականին մասնավոր հավաքածուի հիման վրա և սկզբում կոչվել է «Ljósmyndasafnið hf»: Նրա անունը դարձավ Ռեյկյավիկի լուսանկարչության թանգարան 1987 թվականին, երբ թանգարանի գործունեությունը ստանձնեց քաղաքապետարանը։ 2000 թվականից թանգարանը գտնվում է Տրյուգվագատում՝ նույն շենքում, որտեղ գտնվում է Ռեյկյավիկի քաղաքային գրադարանը։

2014 թվականից թանգարանը միավորվել է Ռեյկյավիկի քաղաքապետարանին պատկանող երեք այլ թանգարանների հետ՝ «Ծովային թանգարան», «Մինյասաֆն Ռեյկյավիկուր»,(բացօթյա թանգարան) և Վիդեյ։ Այս կոնսորցիումին են պատկանում նաև երկու պատմական թանգարաններ՝ «Árbæjarsafn» և «Reykjavík 871 ± 2»:

## Գործունեություն
Թանգարանի նպատակը լուսանկարչության մշակութային դերի նկատմամբ հետաքրքրություն արթնացնելն է։

Թանգարանը իսլանդացի լուսանկարիչներին առաջադրում է հետևյալ մրցանակների

* «Henri Cartier-Bresson» մրցանակ
* Հասլբլադի մրցանակ
* Լեոպոլդ Գոդովսկու Կրտսեր «գունավոր լուսանկարչության» մրցանակ
*  «Deutsche Börse Photography» մրցանակ

Թանգարանը հրատարակել է մի շարք գրքեր։
* 2014 թվականին թանգարանը ներառվել է Եվրոպայի լավագույն անվճար թանգարանների տասնյակում՝ ըստ The Guardian ամսագրի։

### Հավաքածու
մինի|Տեսախցիկ թանգարանի ամենափոքրիկ այցելուների համար
Թանգարանում կան լուսանկարներ և տարբեր այլ նյութեր՝ կապված Իսլանդիայի մայրաքաղաքի լուսանկարիչների հետ։ Այն նաև ձեռք է բերում և պահպանում լուսանկարներ, ալբոմներ և ժողովրդական լուսանկարչական մշակույթի այլ առարկաներ։

### Ցուցահանդեսներ
Ամեն տարի թանգարանը հյուրընկալում է երեք խոշոր և տասից ավելի փոքր ցուցահանդեսներ։

Նախորդ ցուցահանդեսներից մի քանի կարևոր դրվագներ․
* Անրի Կարտիե Բրեսոն՝ «Paris» (2001)․
* Մերի Էլեն Մարկ՝ «American Odyssey» (2002)․
* Վիգգո Մորտենսեն՝ «Skovbo» (2008)․
* Անդրե Քերթես՝ «Ma France» (2010)․
* Մարկ Ռիբու՝ «50 years of photography» (2011).
* Ռագնար Ակսելսոն՝ «Mirror of Life» (2014)․
* Լորեն Գրինֆիլդ`«Girl Culture» (2014—2015)․
* Թոմաս Քելներ`«Black and White» (2017)․

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թանգարանի էջ 
* Մինյասաֆն Ռեյկյավիկյուրի կայքէջ
* Լուսանկարներ հավաքածուից Fotoweb  և Flickr էջերում
* Շաբաթվա լուսանկար հավաքածուից

Կատեգորիա:1981 հիմնադրումներ Իսլանդիայում
Կատեգորիա:1981 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռեյկյավիկի թանգարաններ
Սան Ֆեռնանդո (Չիլի)

**Սան Ֆեռնանդո** (), քաղաք Չիլիի կենտրոնական մասում գտնվող Կոլչագուա նահանգի և Օ'Հիգինս շրջանի երկրորդ ամենաբնակեցված հատվածում։ Քաղաքը տեղակայված է Տինգուիրիրիկա գետի մոտ (Ռապելի վտակ)։ Սան Ֆեռնանդոն գտնվում է ծովի մակարդակից 339 մ բարձրության վրա։ Հիմնադրվել է 1742 թվականին, դարձել է պրովինցիայի մայրաքաղաքը 1840 թվականին։

## Մշակույթ
մինի|ձախից|Սան Ֆեռնանդոյի կենտրոնական հրապարակ
Սան Ֆեռնանդոն հայտնի է իր ռոդեոներով,  շնորհիվ այն բանի, որ գտնվում է երկրի սրտում։ Շրջակայքում աճեցվում է ցորեն, կերային մշակաբույսեր, բրինձ, հատիկաընդեղեն և խաղող։ Գոյություն ունի նաև չիլիական գինու ապրանքանիշ, որը կոչվում է *«San Fernando»*: Ե՛վ Պան-Ամերիկյան մայրուղին, և՛ Չիլիի հիմնական երկայնական երկաթուղին անցնում է Սան Ֆեռնանդոյով։

Սան Ֆեռնանդոն գտնվում է Չիլիի Կոլչագուա հովտի հյուսիսային ծայրամասում։ Այս տարածաշրջանը հայտնի է, որպես Չիլիի գյուղատնտեսության սիրտ։ Այստեղ դուք կարող եք գտնել «գինու երթուղի», որը այցելուներին կտանի Սան Ֆեռնանդոյից Սանտա Կրուս՝ այցելելով Չիլիի ամենաավանդական խաղողի այգիները։

Սան Ֆեռնանդոյի և  նրա շրջակայքի տեսարժան վայրերից են *«Casa Silva»*-ն, հյուրանոցը, խաղողի այգին և գինեգործարանը։ *«Hacienda Los Lingues»՝* ավանդական չիլիական գաղութային հասիենդա «պատրոն» ոճի գաղութային շինություն է, որը վերածվել է հյուրանոցի և ռեստորանի։ Հասիենդան առաջարկում է արկածային ձիավարություն Անդերի նախալեռներում։

Արտահանվող թարմ մրգերի խոշոր արտադրողներից շատերը գտնվում են Սան Ֆեռնանդոյում և նրա շրջակայքում։ Դրանք ներառում են՝ *«Frusan, Unifruti»* և *«Agricola Panagro»*: Տարածաշրջանի այգիներում և գյուղացիական տնտեսություններում կարելի է գտնել գրեթե ամեն տեսակի թարմ արտադրանք` ցիտրուսային մրգերից մինչև բարձրորակ թարմ կեռաս։

Սան Ֆեռնանդոն նաև ուղևորման կետ է դեպի «Լաս Թերմաս դել Ֆլակո» (Ֆլակոյի ջերմային բաղնիքներ)։ Ֆլակո կարելի է հասնել՝ 5-րդ երթուղուց արևելք ճանապարհորդելով Պուենտե Նեգրո տանող ճանապարհով։ Լաս Թերմասի բաղնիքները բաց են դեկտեմբերի կեսերից մինչև ապրիլ և գտնվում են մի տարածքում, որը հայտնի է իր մեծ թվով Տրիկահյուների (ժայռային թութակ)՝ տեղական թութակի տեսակ և դինոզավրերի քարացած հետքերով։

## Վիճակագրություն
Համաձայն Ազգային վիճակագրության ինստիտուտի 2017 թվականի մարդահամարի՝ Սան Ֆեռնանդոն զբաղեցնում է 2,441.3 կմ² (943 քառակուսի մղոն) տարածք և ունի 73,973 բնակիչ (36,077 տղամարդ և 37,896 կին)։ Բնակչությունն աճել է 16,1%-ով (11881 մարդ) 2002-2017 թվականների մարդահամարների միջև ընկած ժամանակահատվածում։

## Վարչակազմ
Որպես համայնք՝ Սան Ֆեռնանդոն Չիլիի երրորդ մակարդակի վարչական միավոր է, որը կառավարվում է տեղական ինքնավարության խորհրդի կողմից։ Քաղաքի ղեկավարը հանդիսանում է քաղաքապետը, ով ժողովրդավարական ճանապարհով ընտրվում է չորս տարին մեկ։ Ներկայիս վարչակազմը ղեկավարում է Պաբլո Սիլվա Պերեսը (անկուսակցական), ով ընտրվել է 2021 թվականի Չիլիի քաղաքային ընտրություններում։

## Կլիմա

## Պատկերասրահ

Image:SanFco SanFernando.JPG|Սան Ֆրանցիսկոյի եկեղեցի
Image:Gobernación Provincial de Colchagua (Ex Intendencia), 2005.jpg|Կոլչագուայի կառավարություն


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սան Ֆեռնանդոյի քաղաքապետարան
* Տեղեկություններ Սան Ֆեռնանդոյի մասին

Կատեգորիա:1742 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չիլիի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չիլիի կոմունաներ
Կատեգորիա:Չիլիի նահանգների կենտրոններ
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրություն

**Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրություն,** նոր բիզնեսի ստեղծում, որը հիմնված է նորարարական բարձր տեխնոլոգիաների (գիտական ինտենսիվ) գաղափարի վրա։ Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությունը տարբերվում է ձեռնարկատիրության այլ ձևերից (սոցիալական կամ անհատական) նրանով, որ նոր ապրանքների կամ ծառայությունների ստեղծումն այս դեպքում ուղղակիորեն կապված է նորագույն գիտական գիտելիքների և (կամ) տեխնոլոգիաների օգտագործման հետ, որոնց նկատմամբ ծրագրավորող ընկերությունը իրավունք ունի։ Արտադրված ապրանքների և ծառայությունների առանձնահատկությունների պատճառով՝ բարձր մասնագիտացված գիտելիքներ տարբեր ձևերով, ինչպես նաև գիտելիքատար ընկերությունների կողմից օգտագործվող ռեսուրսներով, մտավոր կապիտալով, նրանց «արտադրական գործընթացները» լրջորեն տարբերվում են նյութական արտադրանքի արտադրության գործընթացներից և կառուցված են սթարթափի սկզբունքների վրա։

## Պատմություն
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրության առաջացումը որպես «նոր տեխնոլոգիական ֆիրմաների» առանձին խումբ տեղի է ունեցել համեմատաբար՝ 1990-ական թվականների կեսերին, երբ հայտնի էր դարձել Սթենֆորդի համալսարանի Սիլիկոնային հովիտը և MIT 128 երթուղին՝ ԱՄՆ-ի Բոստոն քաղաքում, որտեղ բարձր տեխնոլոգիական սթարթափների թիվը արագորեն աճել է։

## Սահմանում
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությունը ներառում է նոր բիզնեսի ստեղծում տնտեսության բարձր տեխնոլոգիական ոլորտներում։

Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությունը հիմնականում տարածված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում, որտեղ նոր զարգացումները կարող են հատկապես արագ առևտրայնացվել։

Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրության հաջող զարգացման համար անհրաժեշտ է կառուցել արդյունավետ ձեռնարկատիրական էկոհամակարգ, մասնավորապես՝ երեք պայմանների համապատասխանություն.

# գիտական նվաճումները բիզնեսին փոխանցելու հնարավորություն,
# վենչուրային ֆինանսավորման մեխանիզմների առկայություն,
# զարգացած տեխնոլոգիական շուկա։

## Հաջողակ տեխնոլոգիական ձեռնարկատերերի օրինակներ
* Սթիվ Ջոբս
* Մարկ Ցուկերբերգ
* Սերգեյ Բրին
* Ջեք Դորսի
* Դավիթ Յան
* Եվգենի Կասպերսկի
* Սերգեյ Բելոուսով
* Ռատմիր Տիմաշև

## Տես նաև
* Սթարթափ
* Նորարարություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրություն» օլիմպիադա. 

Կատեգորիա:Տեխնոլոգիա
Կրտսեր որդու փողոցը

**«Կրտսեր որդու փողոցը»** (), վիպակ, որը գրել են Լև Կասիլը և Մաքս Պոլյանովսկին 1949 թվականին Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի մասնակից Խորհրդային Միության կողմից, հերոս-պիոներ կոչմանն արժանացած Վոլոդյա Դուբինինի կյանքի և մահվան մասին։

## Սյուժե
Վոլոդյա Դուբինինն ապրում է Կերչ քաղաքում սովորական խորհրդային տղայի կյանքով։ Հիտլերյան զավթիչների կողմից Կերչի օկուպացիայի ժամանակ Վոլոդյան միանում է պարտիզանական ջոկատին։ Այլ պիոներների հետ միասին մեծահասակների հետ հավասար մարտնչելով այդ ջոկատի շարքերում՝ նա ցուցադրում է իսկական հերոսության և խիզախություն։

Գիրքը բաղկացած է երկու մասից։

## Մրցանակներ
1951 թվականին «Կրտսեր որդու փողոցը» վիպակի համար Լև Կասիլը և Մաքս Պոլյանովսկին արժանացել են Ստալինյան 3-րդ աստիճանի մրցանակի։

## Էկրանավորում
1962 թվականին վիպակի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմը։

## Հետաքրքիր փաստեր
«Պիոներների ափը» (ռուս․՝ «Берег пионеров») գլխում հիշատակվում են երեք արտեկյան ճամբարներ՝ «Վերին» («Верхний»(, «Ստորին» («Нижний») և «Ճամբար № 3» («Лагерь № 3»)։ Սակայն ներկայացված ժամանակաշրջանում «Ճամբար № 3»-ը Արտեկում դեռ գոյություն չուներ։ Այն Արտեկին է միացվել 1944 թվականին, իսկ ճամբարները համարներով անվանելը մտցվել է ավելի ուշ՝ 1948 թվականին։

Գրքում Արտեկի ճամբարի տնօրենն է «ամենահաս Բորիս Յակովլևիչը» (ռուս․՝ «вездесущий Борис Яковлевич»)։ Իրականում Բորիս Յակովլևիչ Օվչուկով-Սուվորով պատերազմից առաջ ճամբարում զբաղեցրել է քաղաքական աշխատանքի գծով տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։ Նա բռնադատվել է, ապա մասնակցել պատերազմին, իսկ Արտեկի տնօրեն է նշանակվել արդեն պատերազմից հետո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Կրտսեր որդու փողոցը» *Lib.ru* կայքում

Կատեգորիա:Գրքեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Լև Կասիլի ստեղծագործություններ
Իվան Վիլյար

**Իվան Վիլյար** (, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, իսպանական «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ, որը վարձավճարով հանդես է գալիս «Լեգանեսում»։ Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

## Ակումբային կարիերա
Իվան Վիլյարը «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Ակումբի երկրորդ կազմում նորամուտը նշել է «Կուլտուրալ Լեոնեսի» դեմ խաղում, որն ավարտել է չոր հաշվով։ «Ալավես» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նշել է նորամուտը հիմնական թիմում։ Վեց տարվա ընթացքում Վիլյարը երկրորդ կազմում մասնակցել է 86 խաղի, որտեղ բաց է թողել 106 գնդակ և չոր հաշվով ավարտել 29 խաղ։ «Էսպանյոլի» դեմ խաղում  դարպասը պահել է  անառիկ;

2018 թվականի հունվարի 25-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Լևանտե»։ «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբ է վերադարձել ոչ մի խաղ չխաղալով։

2021 թվականի օգոստոսի 11-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Լեգանես»։ Ակումբի կազմում նորամուտը նշել է «Ամորեբիետի» դեմ խաղում, որն ավարտել է չոր հաշվով։

## Կարիերան հավաքականում
2013 թվականին և 2016 թվականին Իսպանիայի հավաքականների կազմում մասնակցել է երեք ընկերական հանդիպման։ 2021 թվականին ընդգրկվել Է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի հայտացուցակում։ Մրցաշարում հայտավորվել է Ճապոնիայի հետ կիսաեզրափակչի համար։ Մրցաշարի արդյունքում Իսպանիան դարձել է Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

## Ձեռքբերումներ
* Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լեգանեսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լևանտեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սելտայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ելենա Նիկոլաևա

**Ելենա Անդրեևնա Նիկոլաևա** (, ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Ելենա Նիկոլաևան ծնվել է 1983 թվականի փետրվարի 9-ին Մոսկվայում։ Մայրը եղել է բալետի արտիստ, նախկինում եղել է Մ. Պյատնիցկու անվան ռուսական ժողովրդական երգչախմբի մենակատար։

1998 թվականին Ելենան ավարտել է Ի. Մոիսեևի բալետային դպրոց-ստուդիան։ 2006 թվականին ավարտել է ԳԻՏԻՍ-ը (Օ.  Կուդրյաշովի արվեստանոց)։

2007 թվականին դարձել է Ազգերի թատրոնի դերասանուհի։ Խաղացել է առաջատար դերեր «Շվեդական լուցկի», «Ֆիգարո։ Մեկ օրվա իրադարձություններ», «Էլեկտրա», «Սիրուհիները» և այլն։ Թատերական քննադատ Օքսանա Կուշլյաևան գրել է. «Ելենա Նիկոլաևնայի էլեկտրան ողբերգական հերոսուհի է թվում։ Չար, տգեղ, ուժեղ, նա պատերին է խփվում այս պլաստիկե խցում, խելահեղորեն անիծում, աղաղակում է դեպի երկինք։ Եվրապիդեսի տեքստը, որն արտասանվում է Նիկոլաևան կրքոտ, պատշաճ ողբերգական պաթոսով, տղամարդու շապիկների նրա միապաղաղ լվացքը, այս ամենը հիշեցնում է այն հերոսուհուն, որին կարելի է տեսնել ողբերգության «առաջադեմ» բեմադրության մեջ, որտեղ ժամանակակից տարբեր միջոցներով ռեժիսորները փորձում են ներխուժել իռացիոնալ ոլորտ»։ Քննադատների բարձր գնահատականների արժանացել է նաև «Սիրուհիները» ներկայացման մեջ Բրիգիտտայի դերի կատարումը։

2019 թվականին կատարել է Լեդի Մակբեթի դերը Մալայա Բրոննայայի թատրոնի «Մակբեթ» ներկայացման մեջ։

2003 թվականին սկսել է նկարահանվել կինոյում։ Խաղացել է գլխավոր դերեր «Գարնանային զորակոչի պատմություն» (), «Неваляшка», «Աղջիկը» (ռուս․՝ «Девочка»), «Կրքի հնչյունագիր» (ռուս․՝ «Фонограмма страсти»), «Շխերա-18», «Կլուշի», «Կղզիներ» ֆիլմերում և «Գրչով և սուսերով» (ռուս․՝ «Пером и шпагой»), «Ես կվերադառնամ» (ռուս․՝ «Я вернусь»), «Իմ երկրորդ կեսը» (), «Ֆրեյդի մեթոդը» (ռուս․՝ «Метод Фрейда»), «Երկու ձմեռ և երեք ամառ» (ռուս․՝ «Две зимы и три лета»), «Մայրիկներ» («Мамочки», «Հարսանիքներ և ամուսնալուծություններ», «Միշան փչացնում է ամեն ինչ» (ռուս․՝ «Миша портит всё») սերիալներում։

2008 թվականին Անդրեյ Տարկովսկու անվան «Հայելի» 2-րդ միջազգային կինոփառատոնում ստացել է փառատոնի նախագահի հատուկ մրցանակը «Աղջիկ» ֆիլմի համար։

2010 թվականին կինոյի դերասանների «Созвездие» XVIII միջազգային փառատոնում ստացել է հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակ «Կրքի հնչյունագիր» ֆիլմում կատարած դերի համար։

2018 թվականին դարձել է «Галчонок» բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել Կոնստանտին Պարֆյոնովի հետ։ 2009 ծնվել է նրանց որդի Արտյոմը, 2012 թվականին նրանց դուստրը՝ Վերոնիկան։

## Ընտրյալ ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ելենա Նիկոլաևան Ազգերի թատրոնի կայքում
* Ելենա Նիկոլաևան  Մալայա Բրոննայայի թատրոնի կայքում
* Ելենա Նիկոլաևան Օլեգ Կուդրյաշովի արվեստանոցի կայքում
* 

Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Աբայի երգերը

**«Աբայի երգերը»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Գրիգորի Ռոշալը և Եֆիմ Արոնը 1945 թվականին Ալմա Աթայի գեղարվեստական և քրոնիկական ֆիլմերի կինոստուդիայում։

Մուխթար Աուեզովի «Աբայ» վեպի էկրանավորումն է։

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1946 թվականի հունվարի 20-ին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում ղազախ բանաստեղծ, կոմպոզիտոր, լուսավորական, մտածող, հասարակական գործիչ, ղազախական գրավոր գրականության հիմնադիր և նրա առաջին դասական Աբայ Կունանբաևի մասին։ 

Աբայը մտերմանում է ռուս աքսորյալ գիտնական Նիֆոնտ Դոլգոպոլովի հետ։ Նրանց ամուր բարեկամության ազդեցության տակ ձևավորվում են Աբայի լուսավորչական հայացքները։ Բայց բանաստեղծը դեռ ազատ չէ հին հայրապետական կենցաղի իշխանությունից, ղազախական տափաստանում դաժան ընտանեկան օրենքներ են մոլեգնում, նրանց զոհերը դառնում են պատանի Աժարը և նրա սիրելի բանաստեղծ Աբայը։ Հետևաբար, երբ հանգամանքները պահանջում են, Աբայը հանդես է գալիս որպես իսկական մարտիկ։

## Դերերում
* Կալիբեկ Կուանիշպաև – *Աբայ
* Կապան Բադիրով – *Այդար
* Սերալի Կոժամկուլով – *Բայմագամետ
* Ելյուբայ Ումուրզակով – *Էրդեն
* Շակեն Այմանով – *Շարիպ
* Ժագդա Օգուզբաև – *Աբիշ
* Սայֆուլլա Թելգարաև – *Կոկպայ
* Կամալ Կարմիսով – *Օսպանով
* Ռահիա Կոյչուբաևա – *Զեյնեպ
* Օլեգ Ժակով – *Նիֆոնտ Իվանովիչ Դոլգոպոլով
* Մարատ Սիզդիկով – *Նարիմբետ
* Ամինա Ումուրզակովա – *Ազար
* Շոլպան Ջանդարբեկովա – *Մագիշ
* Զոյա Տաջիտդինովա – *Կարլիգաշ
* Դարիգա Տնալինա – *Երկեժան, Աբայի երիտասարդ կինը (լուսագրերում նշված չէ)
* Նուրմագամբետ Աբիշև – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Աթայբեկ Ժոլումբետով – *Օրազ (լուսագրերում նշված չէ)
* Թամարա Կոսուբաևա – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսորներ՝ Գրիգորի Ռոշալ, Եֆիմ Արոն
* Սցենար՝ Մուխթար Աուեզով, Գրիգորի Ռոշալ
* Գլխավոր օպերատոր՝ Գալինա Պիշկովա
* Բեմադրող նկարիչ՝ Կ. Խոջիկով
* Հնչյունային օպերատոր՝ Կ. Գորդոն
* Երկրորդ ռեժիսոր՝ Ն. Բեյսեկով, Օ. Ուլիցկայա
* Նկարիչ-դիմահարդար՝ Ա. Այջան
* Մոնտաժող՝ Դ. Լանդլեր
* Գրիմարարի օգնական՝ Ռ. Ջանգազին
* Օպերատորի օգնական՝ Ֆ. Աբսալյամով
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Կուսատայ Սուլեյմանով

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Абай. Энциклопедия. — Алматы: редакция Казахской энциклопедии, издательство Атамура, ISBN 5-7667-2949-9

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1945 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Ահա այսպիսի երաժշտություն

**«Ահա այսպիսի երաժշտություն»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է կինոռեժիսոր Օլգերդ Վորոնցովը 1981 թվականին։

## Սյուժե
Երաժշտական-մանկավարժական ուսումնարանի ակորդեոնի դասարանի շրջանավարտ, երգչուհի Լյուդմիլան աշխատանքի է ուղարկվում Գորբաչի Նեչեռնոզեմյա գյուղում որպես ակումբի ղեկավար։ Գետային նավամատույցից նրան տեղափոխում է կոլտնտեսության նախագահ դարձած երիտասարդ վարորդը։ Կոլտնտեսությունում անում են հնարավոր ամեն ինչ, որպեսզի պահեն երիտասարդ մասնագետին. ապահովում են կահավորված սենյակ, միացնում են հեռախոսը, տեղադրում գունավոր հեռուստացույց, ակորդեոն նվիրում։ Չնայած գյուղում ամեն ինչի նկատմամբ թերահավատորեն տրամադրված Լյուդմիլան նպատակ է դնում արագ վերադառնալ քաղաք, երիտասարդ և վերջերս ամուսնալուծված կոլտնտեսության նախագահը չի պատրաստվում նրան թողնել նախատեսված երեք տարվա ժամկետից ավելի շուտ, և միևնույն ժամանակ սիրահարվում է նրան։ Աստիճանաբար ծանոթանալով տեղական կենցաղին, հոգալով բնակիչների հոգսերը և զգալով նախագահի հանդեպ ծագած պատասխան զգացմունքը՝ Լյուդմիլան սկսում է տատանվել հետ գնալու իր որոշման մեջ։

## Դերերում
* Իրենա Դուբրովսկայա – *Լուսյա, Լյուդմիլա Բելյաևա (լուսագրերում՝ Իրենա Կոկրյատսկայա)
* Բորիս Նևզորով – *Ստեպան Անդրեևիչ Կազարին, կոլխոզի նախագահ
* Վերա Տիտովա – *մորաքույր Նյուրա, Պավելի մայրը
* Եվգենի Շուտով – *Դենիս Տրոֆիմովիչ Դիտյատին, կոլտնտեսության վարչության անդամ
* Սեմյոն Մորոզով – *Պավել, նավաստի, Նյուրա մորաքրոջ որդին
* Ալեքսեյ Կոժևնիկով – *Կորոբով, գրականության ուսուցիչ
* Գալինա Գուդովա – *Դուսյա, Կրավցովի հարսնացուն
* Օլգա Լեբզակ – *պառավ Մարիա
* Կոնստանտին Ադաշևսկի – *Մաքսիմ պապ
* Գեորգի Անտոնով – *Սերգեյ Կրավցով, անասնաբույժ
* Վիկտոր Իլիչյով – *Ֆեդյա, կինոմեխանիկ
* Յուրի Մեդվեդև – *Իվան Դմիտրիևիչ
* Իրինա Մուրզաևա – *Անիսյա Պետրովնա, հավաքարար
* Սլավա Խովանով – *Վենկա, հարմոնիստ
* Լյուբով Տիշչենկո – ''էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Բորիս Շուստրով
* Բեմադրող՝ Օլգերդ Վորոնցով
* Գլխավոր օպերատոր՝ Բարիս Շապիրո
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիմիր Խոտինենկո
* Երաժշտության հեղինակ՝ Գեորգի Պորտնով
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Գլեբ Գորբովսկի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր