Հարկադիր մարմնավաճառություն

**Հարկադիր մարմնավաճառություն**, բռնության հետևանքով առաջացած մարմնավաճառությունն է՝ սեռական ստրկության տեսակ։ Այն տարբերվում է կամավոր մարմնավաճառությունից, որը սովորաբար կոչվում է սեռական աշխատանք։ «Հարկադիր մարմնավաճառություն» տերմինը հանդիպում է Միջազգային քրեական դատարանի Հռոմի կանոնադրության մեջ, սակայն կիրառվում է անհետևողականորեն։ «Հարկադիր մարմնավաճառությունը» վերաբերում է անձի նկատմամբ վերահսկողությանը, որին մեկ ուրիշը ստիպում է զբաղվել սեռական գործունեությամբ։

## Իրավական իրավիճակ
Հարկադիր մարմնավաճառությունն անօրինական է բոլոր երկրներում ընդհանուր իրավունքի համաձայն։ Կամավոր մարմնավաճառությունը տարբեր երկրներում կարող է ունենալ տարբեր իրավական կարգավիճակ՝ ամբողջովին անօրինականից և մահապատժով պատժվողից մինչև օրինական և կարգավորվող որպես մասնագիտական գործունեություն։

Թեև չափահաս մարմնավաճառության օրինականությունը տարբերվում է ըստ իրավասության, մանկական մարմնավաճառությունն անօրինական է գրեթե ամբողջ աշխարհում։

1949  ՄԱԿ - ի Գլխավոր ասամբլեան ընդունեց կոնվերցիա որը արգելում էր մարդկանց վաճառքը և պարտադրված մարմնավաճառությունը։  Այն պատիժ է նախատեսում  մարմնավաճառության մեջ ներգրավվելու, ինչպես նաև հասարակաց տներ ստեղծելու  համար։ 2013 թվականի դրությամբ Կոնվենցիան վավերացվել է 82 երկրների կողմից։ Հիմնական պատճառներից մեկը, թե ինչու այն չի վավերացվել շատ երկրների կողմից, այն է, որ «համաձայնություն» տերմինը լայնորեն սահմանվում է օրինական սեռական արդյունաբերություն ունեցող երկրներում, ինչպիսիք են Գերմանին, Նիդեռլանդները, Զելանդիան, Հունաստանը և Թուրքիան)։ Այս երկրներում մարմնավաճառության  որոշ տեսակներ օրինական են և կարգավորվում են որպես մասնագիտական զբաղմունք։

Տասներեքերորդ ուղղումը վերացրեց ստրկությունը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Հարկադիր մարմնավաճառությունն ու ստրկությունը իրար նման են։

## Մանկական մարմն ավաճառություն
Մանկական մարմնավաճառությունը համարվում է անհամաձայնություն և շահագործում, քանի որ երեխաներն իրենց տարիքից ելնելով օրինականորեն չեն կարողանում համաձայնություն տալ։ Շատ երկրներում, անկախ նրանից, թե արդյոք երեխան թույլատրելի տարիքից ցածր է, մանկական մարմնավաճառությունն անօրինական է։

Երեխաների վաճառքի, մանկական մարմնավաճառության և մանկական պոռնոգրաֆիայի մասին կամընտիր արձանագրության մասնակից պետությունները պարտավոր են արգելել մանկական մարմնավաճառությունը։ Արձանագրության սահմանման համաձայն՝ երեխա է համարվում մինչև 18 տարեկան ցանկացած մարդ, եթե երկրի օրենսդրությամբ ավելի վաղ չափահաս տարիք չի ճանաչվել։ Արձանագրությունն ուժի մեջ է մտել 2002 թվականի հունվարի 18-ին։ 2013 թվականին Արձանագրության կողմ են եղել 166 պետություններ, ևս 10 պետություն ստորագրել են այն, բայց դեռ չեն վավերացրել։

Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ԱՄԿ) կոնվենցիան (Երեխաների աշխատանքի վատթարագույն ձևերի կոնվենցիա թիվ 104, 1999) նախատեսում է, որ երեխաներին մարմնավաճառության համար օգտագործելը, հավաքագրելը կամ դրդելը մանկական աշխատանքի վատթարագույն ձևերից մեկն է։ Այս կոնվենցիան նախատեսում է այն վավերացնող երկրներին անհապաղ դադարեցնել այս պրակտիկան։

Միացյալ Նահանգներում առևտրային սեքսի ցանկացած գործողություն, որն առաջացել է ուժի, խարդախության, հարկադրանքի կամ 18 տարեկանից ցածր անձի նկատմամբ, որը ստիպել է այդ արարքը կատարել, դասակարգվում է որպես «մարդկանց թրաֆիքինգի ծանր ձև»՝ համաձայն թրաֆիքինգի և չարաշահումների զոհերի պաշտպանության մասին 2000 թվականի օրենքի։

Աղքատ երկրներում մանկական մարմնավաճառությունը շարունակում է լուրջ խնդիր մնալ արևմտյան սեքս-զբոսաշրջիկների պատճառով։ Երեխաների սեռական շահագործման օջախներ են այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Թաիլանդը, Կամբոջան, Հնդկաստանը, Բրազիլիան և Մեքսիկան։

## Մարդու շահագործում
Մարդկանց թրաֆիքինգը տեղի է ունենում ամբողջ աշխարհում՝ աշխատանքի և սեքսի համաշխարհային շուկաներում։ Թրաֆիքինգի ենթարկված մարդկանց «վերջնական օգտագործման» վերաբերյալ վիճակագրությունը հաճախ անհուսալի է, քանի որ դրանք հակված են գերագնահատել սեռական թրաֆիքինգի համամասնությունը։ Սեքսի շուկայում թրաֆիքինգը հանգեցնում է բռնի մարմնավաճառության և սեռական ստրկության։ Ըստ ՄԱԿ-ի Թմրամիջոցների և հանցավորության դեմ պայքարի գրասենյակի զեկույցի, թրաֆիքինգի զոհերի նպատակակետ երկրներն էին (2007) Թաիլանդը, Ճապոնիան, Իսրայելը, Բելգիան, Նիդեռլանդները, Գերմանիան, Իտալիան, Թուրքիան և Միացյալ Նահանգները։

Մարդկանց թրաֆիքինգի հիմնական աղբյուրներն էին (2007) Թաիլանդը, Չինաստանը, Նիգերիան, Ալբանիան, Բուլղարիան, Բելառուսը, Մոլդովան և Ուկրաինան։ Կիբեր սեքսի թրաֆիքինգի զոհերը տեղափոխվում են թրաֆիքինգի աղբյուր երկրներից, այնուհետև ստիպում են սեռական գործողություններ կատարել կամ բռնաբարել վեբ-տեսախցիկի առջև ուղիղ հեռարձակումների միջոցով։

Համաձայն ՄԱԿ-ի Թմրամիջոցների և հանցագործության հարցերով գրասենյակի 2010 թվականի համաշխարհային զեկույցի.

* սեռական շահագործում` մարդկանց թրաֆիքինգի բացահայտված զոհերի 79%-ը
* հարկադիր աշխատանքի մասնաբաժինը` 18%
* շահագործման այլ ձևեր՝ 3%։

Եվրահանձնաժողովի 2011 թվականի նախնական տվյալներ՝ մարդկանց թրաֆիքինգի զոհերի 75%-ը ենթարկվել է թրաֆիքինգի՝ սեռական շահագործման նպատակով, իսկ մնացածը՝ հարկադիր աշխատանքի կամ շահագործման այլ ձևերի։

Հարկադիր մարմնավաճառությունը կամավորից ( սեքսուալ աշխատանքից ) առանձնացնելը դժվար է։

Համաձայն ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի զեկույցի (2008 թվական) տարեկան 600,000–800,000 մարդ ենթարկվել է թրաֆիքինգի ազգային սահմաններով (2006թվականի ուսումնասիրություն), և դա չի ներառում միլիոնավոր մարդկանց թրաֆիքինգի ենթարկված իրենց երկրներում։ Անդրազգային զոհերի 80%-ը կանայք և աղջիկներ էին, իսկ մինչև 50%-ը՝ անչափահասներ։ Անդրազգային զոհերի մեծ մասը առևտրային սեռական շահագործման զոհեր են։ Եվրոպական հանձնաժողովի 2014 թվականի զեկույցը ցույց է տվել, որ 2010-ից մինչև 2013 թվականը Եվրամիության անդամ 28 երկրներում ընդհանուր առմամբ 30,146 մարդ գրանցվել է որպես մարդկանց թրաֆիքինգի զոհ։ Դրանցից 69%-ը եղել է սեռական շահագործման զոհ։

Այնուամենայնիվ, չնայած վիճակագրությանը, The Economist ամսագիրը նշում էր, որ մարմնավաճառների միայն փոքր մասն է դարձել մարդկանց թրաֆիքինգի զոհ և իրենց կամքին հակառակ դարձել մարմնավաճառներ (2004 թվական)։

Մարդկանց թրաֆիքինգն ավելանում է խոշոր սպորտային իրադարձություններից առաջ, ինչպիսիք են Super Bowl-ը կամ ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթը։

Մարդկանց, հատկապես կանանց և երեխաների թրաֆիքինգի կանխարգելման, ճնշելու և պատժելու Արձանագրությունը (Պալերմոյի արձանագրություն) սահմանում է մարդկանց թրաֆիքինգը որպես․

* մարդկանց հավաքագրել, տեղափոխել, թաքցնել կամ ստանալ
* ուժի սպառնալիքի կիրառման կամ հարկադրանքի այլ ձևերի, առևանգման, խարդախության, խաբեության, իշխանության կամ խոցելի դիրքի չարաշահման կամ վճարումներ կամ նպաստներ տալու կամ ստանալու միջոցով։

Այն հաշվի չի առնում, թե մարդկանց որ մասն է ենթարկվում թրաֆիքինգի իրենց խոցելիության պատճառով (տնտեսական խոցելիություն կամ սեռական խոցելիություն)։

Մարմնավաճառությունը, ինչպես իրականում կիրառվում է աշխարհում, սովորաբար ունի մարդկանց թրաֆիքինգի առանձնահատկություններ։ Այնուամենայնիվ, Save the Children-ը մարդկանց բացահայտ թրաֆիքինգն ու մարմնավաճառությունը դիտարկում է որպես առանձին խնդիրներ։

Հակասություններն ու շփոթությունը շրջապատում են մարմնավաճառությունը որպես մարդու հիմնարար իրավունքների խախտում ինչպես մեծահասակների, այնպես էլ անչափահասների համար, սակայն մարմնավաճառությունը որպես այդպիսին նույնացվում է սեռական շահագործման հետ։ Այս տեսանկյունից մարդկանց թրաֆիքինգը և մարմնավաճառությունը միաձուլվում են միմյանց։

## Կամավոր մարմնավաճառության  նկատմամբ վերաբերմունքը
Կամավոր մարմնավաճառության վերաբերյալ կա երեք տեսակետ.

* աբոլիցիոնիզմ (երբ մարմնավաճառը համարվում է զոհ),
* կանոնակարգ (երբ մարմնավաճառը համարվում է սեքսուալ աշխատող )
* արգելող մոտեցում (երբ մարմնավաճառը համարվում է հանցագործ)։

**Աբոլիցիոնիզմ**

Աբոլիցիոնիստները ( արմատական ֆեմինիստներ, Անդրեա Դվորկին, Մելիսա Ֆարլի, Քեթրին ՄակՔինոն ) պնդում են, որ մարմնավաճառների մեծամասնությունը ստիպված է մարմնավաճառությամբ զբաղվել։

* ուղղակիորեն կավատների և թրաֆիքինգի պատճառով
* անուղղակիորեն՝ աղքատության, թմրամոլության և այլ անձնական խնդիրների պատճառով։

Մարմնավաճառության անուղղակի պարտադրումն իրականացվում է նահապետական սոցիալական կառույցների և տղամարդկանց և կանանց միջև ուժային հարաբերությունների միջոցով։

Մարդիկ մարմնավաճառ են դառնում աղքատության, կրթության և աշխատանքի հնարավորությունների բացակայության պատճառով։ Չկա տարբերություն «անվճար» և «հարկադիր», «կամավոր» և «հարկադիր» մարմնավաճառության միջև, քանի որ մարմնավաճառության ցանկացած ձև մարդու իրավունքների խախտում է, վիրավորանք կանացիությանը, և մարմնավաճառությունը չի կարող արժանապատիվ աշխատանք համարվել։ Ֆրանսիայի Կանաչների կուսակցությունը նշում է. «Մարմնավաճառի «ազատ ընտրության» հասկացությունը հարաբերական է մի հասարակությունում, որտեղ գենդերային անհավասարությունը ինստիտուցիոնալացված է։ Մարմնավաճառությունը պրակտիկա է, որն ի վերջո հանգեցնում է կանանց մտավոր, էմոցիոնալ և ֆիզիկական ոչնչացմանը։ Մարմնավաճառության վերաբերյալ այս տեսակետների արդյունքում Շվեդիան, Նորվեգիան, Իսլանդիան առաջինն ընդունեցին օրենքներ, որոնք քրեականացնում են մարմնավաճառների հաճախորդներին, բայց ոչ մարմնավաճառներին։

**Կանոնակարգ**

Օրինականացման կողմնակիցները կարծում են, որ մարմնավաճառներն ազատ ընտրություն են կատարել մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, ուստի մարմնավաճառությունն անվանում են սեքս աշխատանք (Մարիշկա Մայոր, նախկին մարմնավաճառ և Ամստերդամից Մարմնավաճառության տեղեկատվական կենտրոնի հիմնադիրը)։

Եզրակացություն է արվում, որ կանանց մեծ մասն իրենք են որոշում մարմնավաճառությամբ զբաղվել։

Ըստ կանոնակարգի կողմնակիցների.

* մարմնավաճառությունը պետք է դիտվի որպես օրինական գործունեություն, որպես մասնագիտություն սեռական արդյունաբերության մեջ, որը պետք է ճանաչվի և կարգավորվի
* մարմնավաճառները սեքսուալ աշխատողներ են, որոնց իրավունքները պետք է պաշտպանվեն և կանխվեն նրանց նկատմամբ չարաշահումները
* սեքսուալ աշխատողները պետք է ստանան այլ մասնագիտություններին տրվող արտոնություններ։

1970-ականների կեսերից սեքսուալ աշխատողներն ամբողջ աշխարհում հավաքվել են՝ պահանջելու մարմնավաճառության ապաքրեականացում, օրենքի համաձայն հավասար պաշտպանություն, աշխատանքային պայմանների բարելավում, հարկեր վճարելու, ճանապարհորդելու և սոցիալական նպաստներ ստանալու իրավունք, ինչպիսիք են կենսաթոշակ։ Մարմնավաճառների իրավունքների համընդհանուր խարտիան (1985 թվական), որը մշակվել է Մարմնավաճառների իրավունքների միջազգային կոմիտեի կողմից, կոչ է անում ապաքրեականացնել «անհատական որոշումներից բխող չափահաս մարմնավաճառության բոլոր ասպեկտները»։ Մարմնավաճառության վերաբերյալ այս տեսակետների արդյունքում այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Գերմանիան, Նիդեռլանդները, և Նոր Զելանդիան լիովին օրինականացրել են մարմնավաճառությունը։

Տարբերությունները սեռական աշխատանքի և հարկադիր մարմնավաճառության միջև (ըստ Բաց հասարակության հիմնադրամների անդամների)

* սեռական աշխատանքը կատարվում է մեծահասակների համաձայնությամբ
* Սեռական ծառայություններ վաճառելը կամ գնելը մարդու իրավունքների խախտում չէ։

Կամավոր մարմնավաճառության որպես աշխատանքային հարաբերությունների տեսակետի քննադատությունայն է, որ սովորական աշխատանքը աշխատողի առողջությանը և նրա հոգեվիճակին այնպիսի վնաս չի հասցնում, ինչպիսին մարմնավաճառությունն է։

## Իրավական խտրականություն
Սեռական խտրականությունը տեղի է ունենում ինչպես կամավոր մարմնավաճառության ( սեքսուալ աշխատանք ), այնպես էլ հարկադիր մարմնավաճառության ժամանակ։ Պատմականորեն, հանցագործությունները, որոնք դասակարգված են որպես կանանց նկատմամբ բռնություն և կապված մարմնավաճառության և սեռական աշխատանքի հետ, ավելի քիչ լուրջ են վերաբերվել օրենքով, քան մյուս հանցագործությունները (այս դեպքերի նկատմամբ իրավական համակարգի մոտեցումներում սեքսիզմը )։

Նույնիսկ Միացյալ Նահանգներում գենդերային բռնությունը խտրականության լուրջ ձև է, որը թափանցել է Միացյալ Նահանգների իրավական համակարգի բազմաթիվ ճեղքեր։ Իսկ կանանց համար սահմանադրական պաշտպանություն չկա խտրականությունից։

Տղամարդկանց մարմնավաճառությունում ներգրավելու համար ձերբակալելը գենդերային հիմքով հանցագործություն չէ։

Կան մեծ հակասություններ մարմնավաճառների և հաճախորդների ձերբակալությունների թվի միջև։

* Մարմնավաճառության հետ կապված ձերբակալությունների 70%-ում ներգրավված են կին մարմնավաճառներ
* Մարմնավաճառության հետ կապված ձերբակալությունների 10%-ը ներառում է տղամարդիկ/հաճախորդներ։

Անչափահասներին և հարկադիր մարմնավաճառության զոհերին ձերբակալում են և զոհերին ռեսուրսներ առաջարկելու փոխարեն մեղադրանք է առաջադրվում։

Ձերբակալված հաճախորդները կարող են վճարել իրենց ազատ արձակման համար, մինչդեռ կանայք կարող են չկարողանալ դա անել։ Սա կանանց նկատմամբ բռնության ցիկլ է ստեղծում, քանի որ իրավիճակի արդյունքը ձեռնտու է տղամարդուն։ Այսպիսով, կանայք մեղադրվում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու մեջ, նույնիսկ եթե նրանք հայտնի են որպես սեռական թրաֆիքինգի զոհ։ Մարմնավաճառության քրեականացումը հաճախ հանգեցնում է կանանց բազմաթիվ ձերբակալությունների։ Երիտասարդ կանայք և աղջիկները շատ ավելի հավանական է, որ ձերբակալվեն մարմնավաճառության համար, քան տղաներն ընդհանրապես, և թրաֆիքինգի զոհ դարձած կանայք հաճախ բազմիցս ձերբակալվում են, գրանցվում են որպես սեռական հանցագործներ և ինստիտուցիոնալացվում։ Սեռական թրաֆիքինգի փորձից հետո կանանց տրամադրվող վերականգնողական միջոցների բացակայությունը նպաստում է մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց մեծ մասի ձերբակալությունների փուլերին։

## Համաշխարհային իրավիճակ
### Եվրոպա
Եվրոպայում, 1991 թվականին երկաթե վարագույրի անկումից հետո, նախկին Արևելյան բլոկի երկրները (Ալբանիա, Մոլդովա, Բուլղարիա, Ռուսաստան, Բելառուս և Ուկրաինա) ճանաչվեցին որպես կանանց և երեխաների թրաֆիքինգի մատակարարման հիմնական երկրներ։ Երիտասարդ կանանց և աղջիկներին փողի և աշխատանքի խոստումներով գայթակղում էին և տեղափոխում  ավելի հարուստ երկրներ, իսկ հետո ուղարկում  սեռական ստրկության։

Աշխարհում մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց 2/3-ը Արևելյան Եվրոպայից և Չինաստանից են, որոնց 3/4-ը նախկինում երբեք մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել։

Նպատակակետ երկրներն են (2013)՝ Բելգիան, Նիդեռլանդները, Գերմանիան, Իտալիան, Թուրքիան, Մերձավոր Արևելքը ( Իսրայել, Արաբական Միացյալ Էմիրություններ ), Ասիան, Ռուսաստանը և Միացյալ Նահանգները։

### Ամերիկա
Մեքսիկայում բազմաթիվ հանցավոր կազմակերպություններ գայթակղել, գերել են կանանց և օգտագործել նրանց հասարակաց տներում։ Կանայք, որոնք անօգուտ էին կազմակերպություններին, հաճախ սպանվում էին։ Հանցավոր կազմակերպությունները հաճախ կենտրոնանում են աղքատ, գործազուրկ աղջիկների վրա։ Գայթակղությունը փողոցային գովազդային վահանակների և պաստառների վրա մշտական աշխատանքի առաջարկներն են։ Որոշ քաղաքներում, ինչպիսին է Սյուդադ Խուարեսը, կոռուպցիայի հատկապես բարձր աստիճան կար սոցիալական սանդուղքի բոլոր մակարդակներում (ոստիկանություն, դատարաններ), ինչը դժվարացնում էր այս հանցավոր գործողությունների դեմ պայքարը։ Հյուրանոցները, որտեղ պահվում էին կանայք, հայտնի էին ոստիկանությանը, սակայն գրոհի չեն ենթարկվել կամ փակվել։ Աշխատանքի կեղծ առաջարկները նույնպես ակտիվորեն չեն հետաքննվել։ Որոշ ՀԿ-ներ, ինչպիսիք են Nuestras Hijas de Regreso a Casa AC-ը, փորձում են հակահարված տալ, հաճախ առանց մեծ հաջողության։

ԱՄՆ-ում 2002 թվականին ԱՄՆ Պետդեպարտամենտը գնահատել է 50000 կանանց թրաֆիքինգի տարեկան ցուցանիշը Միացյալ Նահանգներ՝ սեռական շահագործման նպատակով։ ԱՄՆ-ում 2002 թվականին ԱՄՆ Պետդեպարտամենտը գնահատել է 50000 կանանց թրաֆիքինգի տարեկան ցուցանիշը Միացյալ Նահանգներ՝ սեռական շահագործման նպատակով։ Նախկին պետքարտուղար Քոլին Փաուելը ասել է, որ «այստեղ և արտերկրում մարդկանց թրաֆիքինգի զոհերը աշխատում են անմարդկային պայմաններում՝ հասարակաց տներում,  դաշտերում և առանձնատներում։ Մարդկանց միջազգային թրաֆիքինգի զոհերից բացի, Ամերիկայի քաղաքացիները նույնպես ստիպված են մարմնավաճառությամբ զբաղվել։ Անհայտ կորած և շահագործման ենթարկված երեխաների ազգային կենտրոնի տվյալներով՝ 100,000-ից մինչև 293,000 երեխա գտնվում է սեռական թրաֆիքինգի ենթարկվելու վտանգի տակ։

#### Բանտում
Տղամարդկանց բանտերում տրանսգենդեր կանայք կանգնած են ինչպես բանտի աշխատակիցների, այնպես էլ այլ բանտարկյալների կողմից բռնի մարմնավաճառության վտանգի առաջ։  Տրանս կանայք, ովքեր ֆիզիկապես դիմադրում են հաճախորդի առաջխաղացումներին, հաճախ քրեական պատասխանատվության են ենթարկվում հարձակման համար և տեղավորվում մենախցում, իսկ հարձակման մեղադրանքն այնուհետև օգտագործվում է կնոջ բանտում մնալը երկարացնելու և նրա պայմանական վաղաժամկետ ազատումը մերժելու համար։ Այս պրակտիկան հայտնի է որպես «V-կոդավորում» և նկարագրվում է որպես այնքան տարածված, որ իրականում հանդիսանում է «տրանս կնոջ նախադասության կենտրոնական մասը»։

### Մերձավոր Արևելք
Արևելյան Եվրոպայի կանայք թրաֆիքինգի են ենթարկվում Մերձավոր Արևելքի մի քանի երկրներ (ներառյալ Թուրքիա և Արաբական Միացյալ Էմիրություններ )։ Մինչև 2004 թվականը Իսրայելը թրաֆիքինգի վայր էր սեքս-ինդուստրիայի համար։

Մեծ թվով իրաքցի կանայք, ովքեր փախել են Իրաքի պատերազմից, դիմել են մարմնավաճառության, իսկ մյուսները թրաֆիքինգի են ենթարկվել արտասահման՝ Սիրիա, Հորդանան, Եգիպտոս, Կատար, Արաբական Միացյալ Էմիրություններ, Թուրքիա և Իրան։ Միայն Սիրիայում մոտ 50000 իրաքցի փախստական աղջիկներ և կանայք, որոնցից շատերը այրիներ են, դարձել են մարմնավաճառներ։ Սիրիան, մինչ Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմը, սիրված վայր էր սեքս-զբոսաշրջիկների համար։ Հաճախորդները գալիս էին Մերձավոր Արևելքի ավելի հարուստ երկրներից։ Բարձր գներ են առաջարկվում կույսերի համար։

### Ասիա
Ասիայում Ճապոնիան թրաֆիքինգի ենթարկված կանանց հիմնական նպատակակետ երկիրն է, հատկապես Ֆիլիպիններից և Թաիլանդից։ 2001 թվականից Ճապոնիան դասակարգվել է որպես « 2-րդ մակարդակի »։ 2009 թվականի դրությամբ, մոտավորապես 200,000-ից 400,000 մարդ թրաֆիքինգի է ենթարկվել Հարավարևելյան Ասիայի տարածքով, որոնց մեծ մասը մարմնավաճառության նպատակով։ Սովորաբար թայլանդացի կանանց տեղափոխում են Ճապոնիա և վաճառում յակուձաների կողմից վերահսկվող հասարակաց տներում, որտեղ նրանք ստիպված են լինում վաստակել իրենց գինը։ Կամբոջայում մարմնավաճառությամբ զբաղվող 20000 մարդկանց առնվազն մեկ քառորդը երեխաներ են, ոմանք՝ մինչև 5 տարեկան (2013 թվական)По оценкам ЮНИСЕФ, к концу ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ը հաշվարկել է, որ մինչև 1990-ականների վերջը Ֆիլիպիններում կար 60,000 երեխա մարմնավաճառներ, որոնք ամենահայտնին («տխրահռչակ» են երեխաների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու համար) Անջելես քաղաքի հասարակաց տներում։

Նեպալից աղջիկների արտահանման դինամիկան.

* մինչև 2009 թվականը տարեկան 6000-ից մինչև 7000 աղջիկ
* 2009 թվականից հետո տարեկան 10000-ից 15000։

Հարավային Հնդկաստանում և արևելյան Հնդկաստանի Օդիշա նահանգում Դևադասիի ծիսական մարմնավաճառությունն իրականացվում է նմանատիպ ավանդական ձևերով, ինչպիսին է Բասավին։ Նախ, դեռահաս աղջիկներին, հիմնականում գյուղերից, սկսում են տաճարում աստվածության հետ ծիսական ամուսնություն կնքել։ Նրանք այնուհետև աշխատում են տաճարում և հանդես են գալիս որպես հոգևոր առաջնորդներ, պարողներ և մարմնավաճառներ, որոնք ծառայում են տաճարում գտնվող տղամարդ նվիրյալներին։ Human Rights Watch-ի զեկույցները պնդում են, որ դևադասներին ստիպում են մտնել այս ծառայություն և, գոնե որոշ դեպքերում, մարմնավաճառությամբ զբաղվել վերին կաստաների համար։ Հնդկաստանի տարբեր նահանգների կառավարություններ ընդունել են օրենքներ, որոնք արգելում են այս գործելակերպը։ Այնուամենայնիվ, ավանդույթը շարունակվում է Հնդկաստանի որոշ շրջաններում, հատկապես Կարնատակա և Անդհրա Պրադեշ նահանգներում։

#### Հյուսիսային Կորեա
Հյուսիսային Կորեայի պետությունը զբաղվում է 14 տարեկան աղջիկների հարկադիր մարմնավաճառությամբ (կիպոմաջո)։ Ոչ բոլոր կիպոմջոներն են մարմնավաճառությամբ զբաղվում։ Անհասկանալի է, թե արդյոք տեղի է ունենում մանկական մարմնավաճառություն։ Կիպոմջոյի գործունեությունը ներառում է մերսում, երգ և կիսամերկ պար։ Հյուսիսային Կորեայի իշխանությունները դաժանորեն պատժում կամ նույնիսկ սպանում են հայրենադարձ մարմնավաճառներին, ինչպես նաև սպանում են չինացի ծնողներից ծնված նրանց երեխաներին։

## Պատմություն
Պարտադիր մարմնավաճառությունը եղել է ամբողջ պատմության ընթացքում։

Ֆեդոն Էլիսացին ազնվական ծագում ուներ։ Պատանեկության տարիներին նրան գերևարեցին, հանձնեցին աթենացի ստրկավաճառին, իսկ հետո ստիպեցին զբաղվել տղամարդու մարմնավաճառությամբ։ Նա ճանաչում էր Սոկրատեսին։ Ըստ Դիոգենես Լաերտիոսի, նրան գնել էր Սոկրատեսի ընկերներից մեկը։ Նա հայտնվում է Պլատոնի « Ֆեդոն » երկխոսության մեջ, իսկ ավելի ուշ ինքնուրույն դառնում է մեծ փիլիսոփա։н

Անթիվ այլ ստրուկներ՝ տղամարդիկ և կանայք, իրենց կյանքն ապրում էին մշտական մարմնավաճառության մեջ։ Ստրկության ինստիտուտը թույլ էր տալիս տիրոջը չհարցնել ստրուկի համաձայնությունը սեքսի համար։ Տերերը կարող էին և հաճախ էին ստիպում իրենց ստրուկներին սեքսի մեջ մտնել, բայց նրանք նաև ունեին ստրուկին շահութաբեր մարմնավաճառության ստիպելու ունակություն։ Ստրուկները ոչ միայն ելք չունեին, այլև հաճախորդներից ոչ մի օգուտ չէին ստանում իրենց մատուցած սեռական ծառայությունների դիմաց։

### Կանուդուսի պատերազմը Բրազիլիայում
Կանդուսի պատերազմը (1895-1898 թվականներ)  ավարտվեց զանգվածային վայրագություններով։ Ողջ մնացած կանանց գերևարեցին և ուղարկեցին Սալվադորի հասարակաց տներ։

### Նացիստական Գերմանիա
Գերմանական զինվորական հասարակաց տները ստեղծվել են Երրորդ Ռայխի կողմից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում օկուպացված Եվրոպայի մեծ մասում Վերմախտի և ՍՍ-ի զինվորների համար։ Մինչև 1942 թվականը Գերմանիայի կողմից օկուպացված Եվրոպայում կար մոտ 500 նմանատիպ ռազմական հասարակաց տներ,  որոնք սպասարկում էին ճանապարհորդող զինվորներին և ռազմաճակատից հետ կանչվածներին։ Ըստ արձանագրությունների՝ առնվազն 34,140 եվրոպացի կանայք ստիպված են եղել մարմնավաճառությամբ զբաղվել իրենց երկրների գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, ինչպես նաև կին բանտարկյալներ համակենտրոնացման ճամբարների հասարակաց տներում։ Արևելյան Եվրոպայում շատ դեպքերում ներգրավված կանայք առևանգվել են օկուպացված քաղաքների փողոցներից արշավանքների ժամանակ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նացիստական Գերմանիան համակենտրոնացման ճամբարներում հիմնեց հասարակաց տներ ( Camp brothels )՝ որպես բանտարկյալների համագործակցության խթան։ Նրանց այցելում էին կապոները, «բանտարկյալ ֆունկցիոներները» և քրեական տարրերը, իսկ սովորական բանտարկյալները չափազանց թուլացած էին։ Ճամբարային հասարակաց տները բանտարկյալների արտադրողականության նկատելի աճի չեն հանգեցրել։ Այս հասարակաց տների կանայք հիմնականում Ռավենսբրյուկի համակենտրոնացման ճամբարից էին, բացառությամբ Օսվենցիմի, որտեղ աշխատում էին սեփական բանտարկյալները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանական զինվորական հասարակաց տների հետ միասին հաշվարկվում է, որ Երրորդ Ռայխի օրոք առնվազն 34140 կին բանտարկյալներ հարկադրված են եղել սեռական ստրկության։ Եղել են դեպքեր, երբ հրեա կանանց ստիպել են զբաղվել նման մարմնավաճառությամբ՝ դրանով իսկ խախտելով Նյուրնբերգի օրենքները։

### Կանայք հարմարավետության համար
«Մխիթարարության համար կանայք»  դա բառակապակցություն էր հասարակաց տնային կանանց համար, հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ճապոնական բանակում։

Դրանց մասնակցել է մոտ 200.000 մարդ (ճապոնացի գիտնականների տվյալներով՝ 20.000, չինացի գիտնականների տվյալներով՝ 410.000)։ Մեծ մասը Կորեայից, Չինաստանից, Ճապոնիայից և Ֆիլիպիններից էին, բայց կային նաև կանայք Թաիլանդից, Վիետնամից, Մալայզիայից, Թայվանից, Ինդոնեզիայից, Արևելյան Թիմորից և ճապոնացիների կողմից օկուպացված այլ տարածքներից։ «Հարմարավետ կայանները» տեղակայված էին Ճապոնիայում, Չինաստանում, Ֆիլիպիններում, Ինդոնեզիայում, ապա Մալայզիայում, Թաիլանդում, հետո Բիրմայում, Նոր Գվինեայում, Հոնկոնգում, Մակաոյում և այն ժամանակվա ֆրանսիական Հնդկաչինայում։

Ճապոնական կայսրության վերահսկողության տակ գտնվող երկրների երիտասարդ կանանց առևանգել են իրենց տներից։ Որոշ դեպքերում կանայք նույնպես հավաքագրվել են բանակում աշխատելու առաջարկներով։ Կանանց բռնի ուժով հավաքագրումը փաստագրված է։ Այնուամենայնիվ, ճապոնացի պատմաբան Իկուհիկո Հատան հայտարարել է, որ Ճապոնիայի կառավարության կամ զինվորականների կողմից մխիթարող կանանց կազմակերպված բռնի հավաքագրում չի եղել։

Հարմարավետ կանանց թիվը և բնույթը բուռն քննարկվում է, և հարցը մնում է խիստ քաղաքական ինչպես Ճապոնիայում, այնպես էլ Հեռավոր Արևելյան Ասիայի մնացած երկրներում։

Շատ զինվորական հասարակաց տներ ղեկավարվում էին մասնավոր գործակալների կողմից և վերահսկվում էին Կորեայի ոստիկանության կողմից։ Ենթադրվում է, որ կայսերական ճապոնական բանակը և նավատորմը ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն ներգրավված են եղել Ճապոնիայի ասիական գաղութներում և օկուպացված տարածքներում երիտասարդ կանանց հարկադրելու, խաբելու, գայթակղելու և երբեմն առևանգելու մեջ։

## Միջազգային օրենսդրություն
* ԱՄԿ հարկադիր աշխատանքի կոնվենցիա, 1930 (թիվ 29)
* ԱՄԿ-ի հարկադիր աշխատանքի վերացման մասին կոնվենցիա, 1957թվական (թիվ 105)
* ԱՄԿ նվազագույն տարիքի կոնվենցիա, 1973թվական (թիվ 138)
* ԱՄԿ մանկական աշխատանքի վատագույն ձևերի կոնվենցիա, 1999 թվական (թիվ 182)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* *
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* International Labour Office. (2005). A global alliance against forced labour
** The Cost of Coercion ILO 2009
** ILO Minimum Estimate of Forced Labour in the World. (2005)
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բռնություն կանանց նկատմամբ
Կատեգորիա:Հանցագործություններ կանանց նկատմամբ
Կատեգորիա:Հարկադիր աշխատանք
Կատեգորիա:Մարմնավաճառության տեսակներ
Կատեգորիա:Մարմնավաճառություն
Կատեգորիա:Սեռական ստրկություն
Կատեգորիա:Սեռով պայմանավորված բռնություն
Կատեգորիա:Սեքս ինդուստրիա