Գիգ Յանգ

**Գիգ Յանգ** (, իրական անունը՝ **Բայրոն Էլսվորթ Բարր**, , ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի դերասան:

Նա առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում «Արի′, լցրու գավաթը» (1952) և «Ուսուցչի սիրելին» (1959) ֆիլմերում կատարած դերերի համար, իսկ վերջապես հաղթել այդ մրցանակը «Նրանք կրակում են ձիերին, այնպե՞ս չէ» (1969) ֆիլմով:

1978 թվականին Յանգը սպանեց իր 31-ամյա կնոջը՝ իրենց հարսանիքից երեք շաբաթ անց, ապա ինքնասպան եղավ 64 տարեկան հասակում:

## Վաղ կյանք
Բայրոն Էլսվորթ Բարրը ծնվելով Սենթ Քլաուդում (Մինեսոտա)՝ իր ավագ քույրերի և եղբայրների հետ միասին մեծացել են ծնողների՝ Ջոն և Էմմա Բարների ընտանիքում, Վաշինգտոնում (Կոլումբիայի շրջան), որտեղ նրա հայրը աշխատում էր անչափահաս հանցագործների ուղղիչ հաստատության խոհարար: Նա հաճախել է ՄաքՔինլիի միջնակարգ դպրոց, որտեղ սկիզբ է առել դերասանական արվեստի հանդեպ իր սերը՝ մասնակցելով դպրոցական ներկայացումներին:

## Կարիերա
### Թատրոն
Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո նա աշխատում էր որպես օգտագործված մեքենաների վաճառող և երեկոյան ժամերի դերասանական խաղ էր սովորում: Նա տեղափոխվեց Հոլիվուդ, երբ ընկերը նրան շրջագայություն առաջարկեց, եթե նա վճարի վառելիքի մի մասի համար: Որոշ սիրողական փորձառություններից հետո նա դիմում է ներկայացրել և կրթաթոշակ ստացել Փասադենայի դրամատիկական թատրոնում: «Ես ունեի երկու աշխատանք, որպեսզի հոգ տանեի իմ մասին, երբեք չեմ հանգստացել, բայց դա հիանալի մարզում էր, և երբ ես հայտնվեցի Ուորներ Բրոսում, ես պատրաստ էի դրան»,- ասաց նա:

Բարրն իր առաջին դերերը խաղացել է «Անհնազանդ ամուսինները» (1940) ֆիլմում՝ որպես «Բայրոն Բարր», և «Ահա գալիս է հեծելազորը» (1941) կարճամետրաժ ֆիլմում: Լոուել Բարինգթոնի «Պանչո» պիեսում նկարահանումների ժամանակ, նա և պիեսի գլխավոր դերակատար Ջորջ Ռիվզը նկատվել են Ուորներ Բրոսի տաղանդների որոնման աշխատակցի կողմից: Երկու դերասաններնն էլ պայմանագրեր են կնքել ստուդիայի հետ՝ Երկրորդ պլանի դերի համար:

### Ուորներ Բրոս, որպես Բայրոն Բարր
Նրա առաջին աշխատանքները աննշան էին՝ կամ որպես Բայրոն Բարր (չշփոթել նույն անունով մեկ այլ դերասանի՝ Բայրոն Բարրի հետ), կամ էլ Բայրոն Ֆլեմինգ: Այն ներառում էր ելույթներ՝ «Սերժանտ Յորք» (1941), «Սուզվող ռմբակոծիչ» (1941), «Ռազմածովային կապույտներ» (1941) և «Մեկ ոտքը դրախտում» (1941) ֆիլմերում: Բարրը մեծ դեր է ունեցել «Տանկերը գալիս են» (1941) կարճամետրաժ ֆիլմում, որն առաջադրվել է Օսկար մրցանակի:

Նա նաև նկարահանվել է «Նրանք մահացան կոշիկներով» (1941) և «Դու հիմա բանակում ես» (1941) ֆիլմերում: 1942 թվականին նա ունեցավ փոքրիկ դեր Բեթ Դեյվիսի «Տղամարդը, ով եկել էր ընթրիքի» ֆիլմում՝ իր յուրահատուկ ձայնով ասելով. «Ինչպե՞ս է սառույցը»: Նա նկարահանվել է նաև «Ամպերի կապիտանները» (1942) և «Արու կենդանին» (1942) ֆիլմերում: Ուորները նրան փոխառել է Fox-ին (ամերիկյան առևտրային հեռարձակման հեռուստատեսային ցանց)՝ «Խելագար Մարտինդեյլները» ֆիլմի համար (1942):

### «Ուրախ քույրերը» և Գիգ Յանգ դառնալը
1942 թվականին՝ Ուորներ Բրոսի հետ պայմանագիր կնքելուց վեց ամիս անց, նա ստացավ իր առաջին նշանավոր դերը «Ուրախ քույրերը» ֆիլմում որպես «Գիգ Յանգ» անունով կերպար: Նախադիտման հայտարարություններում դերասանը պիտակավորվեց որպես «Գիգ Յանգ», և ստուդիան որոշեց, որ «Գիգ Յանգը» պետք է դառնա Բարրի բեմական և աշխատանքային անունը: Ավելի ուշ Յանգը խոստովանել է, որ անվան փոփոխության հետ կապված որոշ տարակուսանքներ ուներ, բայց կշռադատելով բոլոր թերություններն ու առավելությունները, հասկացել է, որ այս անունը հավերժ կմնա հեռուստադիտողների հիշողության մեջ: Նրա չէին շփոթի Գիգ անունով որևէ այլ դերասանի հետ: Նրա դերերը սկսեցին բարելավվել. Երկրորդ օդաչու Հովարդ Հոքսի «Ռազմաօդային ուժեր» ֆիլմում (1943) և Բեթ Դեյվիսի սիրային հետաքրքրությունը «Հին ծանոթը» ֆիլմում (1943):

Յանգը ընդհատեց իր կինոկարիերան և 1941 թվականին ծառայեց ԱՄՆ առափնյա պահպանության ծառայությունում, որտեղ ծառայեց որպես դեղագործի օգնական մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը՝ գտնվելով Խաղաղ օվկիանոսի պատերազմական գոտում: Պատերազմից Յանգի վերադառնալուն պես նրան հրավիրեցին Էրոլ Ֆլինի մրցակից դերի՝ Էլեանոր Փարքերի համար՝ «Երբեք մի լքիր ինձ» (1947) ֆիլմում: Ֆիլմի ռեժիսորն էր Փիթեր Գոդֆրին, ով նաև ղեկավարել է Յանգին և Պարկերին «Սպիտակազգեստ կինը» (1948) ֆիլմում, որից հետո Յանգը հեռացել է Ուորներսից՝ դժգոհելով իր աշխատավարձից:

### Ուորներ Բրոսից հետո
Յանգը սկսեց աշխատել որպես ֆրիլանսեր տարբեր ստուդիաներում և, ի վերջո, պայմանագիր կնքեց Columbia pictures ընկերության հետ՝ նախքան ֆրիլանսերի աշխատանքին վերադառնալը: Նա ճանաչվեց որպես հանրաճանաչ և սիրված երկրորդ պլանի դերասան՝ հաճախ մարմնավորելով գլխավոր հերոսների եղբայրներին կամ ընկերներին: 1966 թվականի հարցազրույցում նա նշել է. «Ամեն անգամ, երբ դուք խաղում եք երկրորդ դեր և կորցնում եք աղջկան, դուք պետք է ձեր դերը հետաքրքիր դարձնեք, բայց միևնույն ժամանակ չմրցակցեք գլխավոր դերակատարի հետ: Այս գործում քիչ լավ երկրորդ դերեր կան: Գլխավոր դերում հանդես գալն ավելի հեշտ է. դու կարող ես անել այն, ինչ ուզում ես: Եթե ես լավն եմ, դա միշտ նշանակում է, որ գլխավոր դերակատարը մեծահոգի է եղել»:

Յանգը մարմնավորել է Պորտոսին Մետրո-Գոլդվին-Մայերի «Երեք հրացանակիրներ» (1948) հաջողված ֆիլմում: Այնուհետև նա մարմնավորել է Ջոն Ուեյնին «Կարմիր կախարդի արթնանալը» (1948) ֆիլմում Republic Pictures ստուդիայում և Գլեն Ֆորդին «Ոսկու ծարավ» (1949) ֆիլմում՝ Columbia pictures ընկերությունում: Նա նաև Columbia pictures ընկերությունում մարմնավորել է Ռոզալինդ Ռասելին և Ռոբերտ Քամինգսին «Պատմիր դատավորին» (1949) ֆիլմում: Յանգը ստացավ իր առաջին գլխավոր դերը ՌԿՕ-ում «Հետևեք տղամարդուն» (1951) գեղարվեստական ֆիլմում: Նա վերադարձավ երկրորդ պլանի դերերին Յունիվերսալ ստուդիայի «Նպատակը անհայտ է» (1951) պատերազամական ֆիլմում և Գրեգորի Փեք «Միայն քաջը» (1951) ֆիլմում:

Յանգը սկսեց հեռուստատեսությամբ հանդես գալ այնպիսի շոուներում, ինչպիսիք են «Արծաթե թատրոնը», «Պուլիտցերյան մրցանակի թատրոնը» և «Բիգելոու թատրոնը»:

### «Արի լցրու բաժակը» և Օսկար մրցանակի առաջին անվանակարգը
Յանգը քննադատների բարձր գնահատականին է արժանացել 1951 թվականի «Արի լցրու բաժակը» ֆիլմում հարբեցողի իր դրամատիկ դերի համար, որտեղ նա խաղում էր Ջեյմս Կեգնու հետ, վերադարձնելով իր կարիերան Ուորներ Բրոսում: Նա առաջադրվել է Օսկարի և Ոսկե գլոբուսի՝ լավագույն Երկրորդ պլանի դերասանի համար: Ավելի ուշ Յանգը մեծապես գնահատեց Քեգնու մասնակցությունը իր կատարողականում:

### Մետրո-Գոլդվին-Մայեր
Յանգը մարմնավորել է Վան Ջոնսոնին ՄԳՄ ստուդիայի «Շատ երիտասարդ համբուրվելու համար» (1952) ֆիլմում: Ստուդիան այնքան էր հավանել Յանգին, որ նրա հետ երկարաժամկետ պայմանագիր էր կնքել: Յանգի՝ «Դու ինձ համար» (1952) ֆիլմում Փիթեր Լոուֆորդին մարմնավորելուց հետո, ՄԳՄ-ն նրան նշանակեց որպես «Արձակուրդ մեղավորների համար» (1952) ֆիլմի գլխավոր դերակատար: Այնուամենայնիվ, ֆիլմը ձախողվեց: Ավելի հայտնի էր «Աղջիկը, ով ամեն ինչ ուներ» (1953) ֆիլմը, որտեղ Յանգը կորցրեց Էլիզաբեթ Թեյլորին՝ ի օգուտ Ֆերնանդո Լամասին:

ՄԳՄ-ն Յանգին հանձնեց Republic Pictures ստուդիային՝ նկարահանվելու «Քաղաք, որը երբեք չի քնում» (1953) ֆիլմում, որտեղ նա խաղացել է գլխավոր դեր, որպես հիասթափված ոստիկան: 2008 թվականին Մարտին Սկորսեզեն այս ֆիլմը ընտրեց որպես Republic Pictures ստուդիայի հետհայաց ցուցադրության բացման կինոնկար Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում՝ ընդգծելով դրա բացառիկ էներգիան և ստեղծագործականությունը: Վերադառնալով ՄԳՄ, Յանգը գլխավոր դեր ստացավ 3D ֆորմատով «Արենա» (1953) ֆիլմում, որը հաջողություն ունեցավ: Նա կրկին երկրորդական տղամարդու դեր ստանձնեց՝ Մայքլ Ուայլդինգի կողքին, Ջոան Քրոուֆորդի «Ջահի երգը» (1953) ֆիլմում: «Արենա»-ի նկարահանումների ավարտից անմիջապես հետո, որտեղ նա գլխավոր դեր ուներ և «Ջահի երգը», որտեղ ուներ երրորդ գլխավոր դերը, երկու ֆիլմերն էլ ավարտվեցին 1953 թվականի առաջին կեսին, 1953 թվականի հունիսի 22-ին Hollywood Reporter ամսագիրը իր ընթերցողներին հայտնեց, որ ՄԳՄ-ն իրեն պարզապես նշանակել է չորրորդ գլխավոր դերասան 1954 թվականի իրենց ապագա հաջող ընտանեկան հիթային ֆիլմում՝ «Գնչու քուռակը»: Հավանաբար նկատելով, որ ՄԳՄ-ում իր դերերն այժմ սխալ ուղղությամբ են ընթանում, հեռացավ այնտեղից: «Ես այնտեղ սարսափելի դերեր եմ խաղացել»,- ավելի ուշ ասել է նա: Նա որոշել է տեղափոխվել Նյու Յորք:

### Բրոդվեյ
Յանգն ասել է, որ նա հազվադեպ էր հանդես գալիս կատակերգություններում, մինչև որ հայտնվեց Բրոդվեյում՝ «Օ տղամարդիկ! O կանայք! » (1953-1954) ներկայացման մեջ, որը բեմադրվել է 382 անգամ: Յանգը հիշում էր. «Դա մեծ հաջողություն ունեցավ, բայց բավական երկար ժամանակ չօգնեց փոխել իմ կերպարը Հոլիվուդում: Ես դեռ խաղում էի լուրջ, միապաղաղ դերեր, օրինակ՝ Էրրոլ Ֆլիննի եղբոր կերպարը: Իսկ Բրոդվեյում ինձ առաջարկում էին միայն կատակերգություններ»:

Այդ ընթացքում Յանգը հայտնվել է Նյու Յորքում նկարահանված հեռուստատեսային շոուներում, ինչպիսիք են՝ «Robert Montgomery Presents», «Schlitz Playhouse», «Producers' Showcase» և «Lux Video Theatre»:

### Վերադարձ Ուորներ Բրոս
Երբ «Օ՜ տղամարդիկ։ Օ՜ կանայք» ներկայացման ցուցադրությունները ավարտվեցին, Յանգը վերադարձավ Ուորներ Բրոս, որտեղ նա կորցրեց Դորիս Դեյին՝ Ֆրենկ Սինատրայի օգտին «Սրտով երիտասարդ» (1955) ֆիլմում: 1955-ին Յանգը դարձավ «Ուորներ Բրոսը ներկայացնում է»-ի հաղորդավարը, որը երեք հեռուստատեսային մինի-սերիալների (Կասաբլանկա, Քինգս Ռոու և Շեյեն) հովանու տիտղոսն էր, որը հեռարձակվում էր 1955-1956 եթերաշրջանի ընթացքում «ABC» հեռուստատեսությամբ: Նույն թվականին նա երկրորդական դեր խաղաց Համֆրի Բոգարտի «Հուսահատության ժամերը» թրիլերում և Քեթրին Հեփբըրնին կորցրեց Սփենսեր Թրեյսիի օգտին «Սեղանի հավաքածու» (1957) ֆիլմում: Նա շարունակեց հեռուստատեսությամբ հանդես գալ այնպիսի շոուներում, ինչպիսիք են «The United States Steel Hour», «Climax»,«Goodyear Theatre» և «Studio One in Hollywood» (վերջինում գլխավոր դերակատարներից մեկը Էլիզաբեթ Մոնթգոմերին էր, ում հետ նա ամուսնացել է 1956 թվականին):

Ջեյմս Դինի շատ երկրպագուներ հիշում են Յանգին «վարորդական անվտանգություն» հարցազրույցից, որն արվել է 1955 թվականի սեպտեմբերինն Դինի մահացու ավտովթարից անմիջապես առաջ: Դինը կովբոյի կոստյում էր կրում, երբ ընդմիջում էր անում 1956 թվականի «Հսկան» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ՝ խաղալով լասոյի հետ և հանդիսատեսին խորհուրդ տալով զգույշ վարել մեքենան:

### «Ուսուցչի սիրելին» և Օսկար մրցանակի երկրորդ անվանակարգը
Ջորջ Սիթոնը տեսավ Յանգին Բրոդվեյում և նրան հրավիրեց «Ուսուցչի սիրելին» (1958) ֆիլմում հարբած, բայց, ի վերջո, հմայիչ մտավորականի դերի համար, որի գլխավոր դերակատարներն էին Քլարկ Գեյբլը և Դորիս Դեյը: Ֆիլմը Յանգին բերեց երկրորդ Օսկար մրցանակը՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում: Շուտով Յանգը կրկին նկարահանվեց Դորիս Դեյի հետ ՄԳՄ ստուդիայի կատակերգությունում՝ «Սիրո թունելը» (1958), սակայն դեռևս երկրորդ տղամարդու դերում՝ Ռիչարդ Ուիդմարկից հետո: Նաև ՄԳՄ-ում նա հայտնվեց Շիրլի Մաքլեյնի և Դեյվիդ Նիվենի կողքին «Հարցրեք ցանկացած աղջկա» ֆիլմում (1959): Յանգը նոր փորձ արեց Քլիֆորդ Օդեթսի դրամայում՝ «Պատմությունը առաջին էջում» (1959), որտեղ Ռիտա Հեյուորթն էր գլխավոր դերակատարը: Սակայն այստեղ ևս նա մնաց երկրորդական տղամարդկային դերում՝ Էնթոնի Ֆրանչիոզիայի հետևից:

Հեռուստատեսությամբ նա հայտնվեց 1959 թվականի «Մթնշաղի գոտում» դրվագում՝ «Քայլելու հեռավորություն» վերնագրով: Նա հիանալի դերեր ուներ՝ բոլորն էլ գլխավոր՝ «Ֆիլադելֆիայի պատմությունը» (1959), «Արքայազն ու աղքատը», «Նինոչկա» (1960 թվական) և «Պարուրաձև սանդուղք» (1961) հեռուստատեսային ադապտացիաներում: Նա հյուրընկալվել էր «Ալֆրեդ Հիչքոքի ժամը հեռուստաշոու»-ում և «Արհեստի անհայտության թատրոնում»:

Յանգը վերադարձավ Բրոդվեյ «Յամ-յամ ծառի տակ» (1960-1961) ներկայացմամբ, որը բեմադրվեց 173 անգամ: Նա կերտեց այն դերը, որը հետագայում կինոյում մարմնավորեց Ջեք Լեմոնը: Որոշ հայտարարված կինոնախագծեր ձախողվեցին, ուստի փոխարենը նա խաղաց երկրորդ գլխավոր դերը Դեյի հետ մեկ այլ ֆիլմում՝«Ջրաքիսի հպումը» (1962), որպես Քերի Գրանտի լավագույն ընկեր: Յանգը մարմնավորեց Էլվիս Փրեսլիի բռնցքամարտի ղեկավարին «Քիդ Գալահադ» (1962) ֆիլմում և կորցրեց Սոֆի Լորենին՝ Էնթոնի Պերկինսի օգտին «Հինգ մղոն կեսգիշերից առաջ» (1962) դրամայում: Քըրք Դուգլասին «Հանուն սիրո կամ փողի» (1963) ֆիլմում մարմնավորելուց հետո նրան տրվեց հազվադեպ տղամարդու գլխավոր դեր ՄԳՄ-ի «Նուրբ գործ» ֆիլմում (1963), որպես Շիրլի Ջոնսի սիրային հետաքրքրություն:

### Խաբեբաները
[աջից|մինի|«Խաբեբաները» (1964) ֆիլմի դերսանական կազմը՝ [Չարլզ Բոյեր, Գիգ Յանգ, Դեյվիդ Նիվեն, Ռոբերտ Քութ և Գլեդիս Կուպեր]]
1964-1965 թվականների NBC-ի «Խաբեբաները» հեռուստասերիալում նա հերթով հայտնվեց Դեյվիդ Նիվենի և Չարլզ Բոյերի կողքին, թեև գործնականում Յանգը ղեկավարում էր ավելի շատ դրվագներ, քանի որ Նիվենն ու Բոյերը զբաղված էին այլ կինոնախագծերով: Հմայիչ խաբեբան, որին նա մարմնավորել է այս սերիալում, Յանգի սիրելի դրերից մեկն էր, և այն գրավեց հեռուստադիտողների ուշադրությունը: Նա ասել է. «Ինձ դուր եկավ, հանդիսատեսին դուր եկավ, միայն NBC-ին դուր չեկավ»: Չնայած հայտնիությանն ու քննադատների գնահատականին, «Խաբեբաները» չեղարկվեց միայն մեկ՝ 30 դրվագներից բաղկացած սեզոնից հետո:

«Խաբեբաներ»-ի նկարահանումների ժամանակ Յանգի ալկոհոլիզմը սկսց ազդել նրա կարիերայի վրա, և Լարի Հագմանին ստիպված էին հրավիրել որպես փոխարինող վերջին երկու դրվագներում: «Խաբեբաներ»-ի ավարտից հետո Յանգը հյուրախաղերի մեկնեց որպես Հարոլդ Հիլլ՝ «Երաժիշտ» ֆիլմում՝ իր առաջին մյուզիքլում: Նա մարմնավորել է Ռոք Հադսոնի դերի «Վատ ընկերները» կատակերգությունում (1965), գլխավոր դեր է ունեցել բրիտանական սարսափ ֆիլմում՝ «Կողպված սենյակը» (1967) և նկարահանվել է հեռուստատեսային առեղծվածային ֆիլմում՝ «Ուղեկիցները գիշերային մղձավանջում» (1968): Նա հաջողությամբ վերադարձել է Բրոդվեյ և խաղացել բրիտանական հայտնի «Իմ ապուրի մեջ աղջիկ կա» (1967-1968) կատակերգությունում, որը բեմադրվել է 322 անգամ:

### Նրանք կրակում են ձիերին, այնպե՞ս չէ
Յանգը Օսկար մրցանակի է արժանացել «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում՝ ալկոհոլային պարային մարաթոնի հաղորդավար և կազմակերպիչ Ռոքին մարմնավորելու համար, 1969 թվականին նկարահանված «Նրանք կրակում են ձիերին, այնպե՞ս չէ»  ֆիլմում: Յանգը չէր եղել ռեժիսոր Սիդնի Փոլաքի ընտրությունը, բայց նրա քասթինգը պատվիրել էր ABC Pictures ընկերության ղեկավար Մարտի Բաումը, Յանգի նախկին գործակալը: Ըստ նրա չորրորդ կնոջ՝ Էլեյն Ուիլյամսի, «Երբ նա գնում էր իր Օսկարի հետևից, նա ցանկանում էր դեր ունենալ իր սեփական ֆիլմում, որը նրանք վերջապես կարող էին անվանել «Գիգ Յանգի ֆիլմ»: Յանգի համար Օսկարը բառացիորեն մահվան համբույր էր, շարքի վերջը»:

Յանգը ինքն էլ ասել էր Լուելա Փարսոնսին, 1951 թվականին Օսկար չստանալուց հետո. «Այն մարդիկ, ովքեր Օսկար են ստացել, հետո լավ բախտ չեն ունեցել»: Սակայն երբ Յանգը վերջապես հաղթեց Օսկարը անվանեց «իր կյանքի մեծագույն պահը»:

Յանգը լավ մասնակցություն է ունեցել հանրահայտ «Սիրահարներ և այլ անծանոթներ» (1970) ֆիլմում, որը նույնպես ABC Pictures-ից է, և շրջագայել է «Ոչ ոք չի սիրում ալբատրոսին» (1970) ամառային շրջանում: Նա նկարահանվել է «Նեոնային առաստաղը» (1971) հեռուստաֆիլմում, որի կատարումը հասցրել է նրան «Էմմի» անվանակարգի: Յանգի մասին այս ժամանակահատվածում հրապարակված մի հոդվածում ասվում էր. «Հարբեցող հմայիչ Գիգի կայացած կերպարը, որը խաղում է բեմում և բեմից այն կողմ, հիմարեցնում է ձեզ: Այդ զրահի տակ թաքնվում է ինտենսիվ և նվիրված արվեստագետը, ով մշտապես զբաղված է իր մասնագիտությամբ»:

### Կարիերայի անկում
Յանգի սրվող ալկոհոլիզմը սկսեց դերեր արժենալ: Յանգն ի սկզբանե ընտրվել էր Վակոյի տղայի դերի համար, բայց նկարահանման առաջին իսկ օրը նա ընկավ «Բոցավառ թամբեր» կատակերգական ֆիլմի նկարահանման հրապարակում՝ ալկոհոլից հրաժարվելու պատճառով և աշխատանքից հեռացվեց ռեժիսոր Մել Բրուքսի կողմից: Բրուքսը նրան փոխարինեց Ջին Ուայլդերով: Յանգը երկրորդական դեր է խաղացել «Բեր ինձ Ալֆրեդո Գարսիայի գլուխը» (1974) ֆիլմում, որի ռեժիսորը Սեմ Փեքինփան էր և նկարահանվել է «Սև ժապավեն Դեբորայի համար» (1974) սարսափ ֆիլմում: Նա նկարահանվել է «Մեծ սառցե ճեղքը» (1974) և «Ջիմ Մալոյի շրջադարձային պահը» (1975) հեռուստաֆիլմերում: Փեքինփան նրան նաև ներառել է «Մարդասպանների վերնախավը» (1975) ֆիլմում: 1976 թվականին Ահարոն Սփելինգը Յանգին հրավիրեց իր նոր մարտաֆիլմ՝ «Չարլիի հրեշտակները», որպես ձայնային դերասան: Այնուամենայնիվ, Յանգի ալկոհոլիզմը խանգարեց նրան կատարել այդ դերը, նույնիսկ որպես ձայնային դերասան, և վերջին րոպեին նրան փոխարինեց Ջոն Ֆորսայթը:

Յանգը մի քանի դերասաններից մեկն էր, ով նկարահանվեց «Հինդենբուրգ» ֆիլմում (1975): Նա հյուր-դերասան է եղել «Մաքքլաուդ» սերիալում, երկրորդական դեր է խաղացել «Շերլոք Հոլմսը Նյու Յորքում» (1976) ֆիլմում և ոչ մշտական դեր է ունեցել «Գիբսվիլ» հեռուստասերիալում (1976-1977), որը «Ջիմ Մալոյի շրջադարձային պահը» հեռուստաֆիլմի շարունակությունն էր: Նրա վերջին դերը եղել է 1978 թվականի «Մահվան խաղի» վերանայված տարբերակում, որը թողարկվել է գրեթե վեց տարի անց այն բանից հետո, երբ բնօրինակ ֆիլմի աստղը՝ Բրյուս Լին, մահացել էր 1973 թվականին նկարահանումների ժամանակ:

## Անձնական կյանք
Յանգը ամուսնացել է հինգ անգամ: Նրա առաջին ամուսնությունը Փասադենայի դրամատիկական թատրոնի իր դասընկեր Շեյլա Ստեպլերի հետ տևեց յոթ տարի և ավարտվեց 1947 թվականին: «Մենք շատ երիտասարդ էինք, դա երկար չէր կարող շարունակվել»,- հետագայում ասել է նա: 1950 թվականին նա ամուսնացավ Պարամունտ դրամատիկական թատրոնի ուսուցչուհի Սոֆի Ռոզենսթայնի հետ, ով մի քանի տարով մեծ էր Յանգից: Շուտով նրա մոտ քաղցկեղ հայտնաբերվեց, և նա մահացավ ամուսնությունից գրեթե երկու տարի անց: Յանգը որոշ ժամանակ նշանված է եղել դերասանուհի Էլեյն Սթրիթչի հետ:

Յանգը հանդիպեց դերասանուհի Էլիզաբեթ Մոնտգոմերին այն ժամանակ, երբ նա հայտնվեց Ուորներ Բրոսում: Նա ներկայացավ 1956 թվականին և նույն տարում էլ նրանք ամուսնացան: 1963 թվականին Մոնտգոմերին ամուսնալուծվեց Յանգից նրա ալկոհոլիզմի պատճառով: Յանգն ամուսնացավ իր չորրորդ կնոջ՝ անշարժ գույքի գործակալ Էլեյն Ուիլյամսի հետ Մոնգոմերի հետ ամուսնալուծությունից ինը ամիս անց: Այդ ժամանակ Ուիլյամսը հղի էր և 1964 թվականի ապրիլին ծնվեց Յանգի միակ երեխան՝ Ջենիֆերը: Երեք տարվա ամուսնությունից հետո զույգը բաժանվեց: Ուիլյամսի հետ երեխայի խնամակալության վերաբերյալ դատավարության ժամանակ Յանգը հերքեց, որ Ջենիֆերը իր կենսաբանական երեխան է: Հինգ տարվա դատական պայքարից հետո Յանգը կորցրեց գործը:

1978 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, 64-ամյա Յանգը ամուսնացավ իր հինգերորդ կնոջ՝ 31-ամյա գերմանացի ամսագրի խմբագիր Քիմ Շմիդտի հետ: Նրանք ծանոթացել էին Հոնգ Կոնգում, երբ Յանգը աշխատում էր «Մահվան խաղը» ֆիլմում:

## Մահ
1978 թվականի հոկտեմբերի 19-ին՝ Յանգի և Շմիդտի հարսանիքից երեք շաբաթ անց, ամուսիններին մահացած գտան Մանհեթենի Օսբորնի իրենց բնակարանում: Ոստիկանությունը ենթադրում էր, որ Յանգը գնդակահարել է իր կնոջը, իսկ հետո ինքն իրեն: Յանգին գտել են իր ննջասենյակի հատակին պառկած, ձեռքին 38 տրամաչափի «Սմիթ և Ուեսոն» ատրճանակը: Նրա կողքին պառկած էլ հայտնաբերվել է նրա կինը: Յանգը, ըստ երևույթին, կրակել է իր բերանին, և գնդակը դուրս է եկել  գլխի հետևից: Նրա կինը սպանվել է ծոծրակին արձակված կրակոցից: Ինքնասպանության որևէ գրություն չի հայտնաբերվել:

Յանգի ինքնասպանության և իր կնոջ սպանության շարժառիթը երբեք չի հայտնաբերվել: Ոստիկանությունը հայտնել է, որ նա օրագիր է ունեցել, որը բացվել է սեպտեմբերի 27-ին, որում գրված էր. «Մենք այսօր ամուսնացանք»: Զույգը, ամենայն հավանականությամբ, մահացել է ժամը 14:30-ի սահմաններում, երբ շենքի աշխատակիցը լսել է կրակոցները, իսկ նրանց մարմինները հայտնաբերվել են հինգ ժամ անց: Յանգը մի ժամանակ եղել էր հոգեբան և հոգեթերապևտ Յուջին Լենդիի խնամակալության տակ, ով հետագայում կորցրել է իր պրոֆեսիոնալ բժշկական լիցենզիան Կալիֆոռնիայում՝ հիվանդների հետ կապված էթիկական խախտումների և ոչ նորմալ վարքի մեղադրանքներով: Գրող Ստիվեն Քինգը գրել է «1408» կարճ պատմվածքը՝ ոգեշնչվելով Փարք Լեյն հյուրանոցում (Նյու Յորք) 1402 համարի սենյակում մնալուց, որը հյուրանոցի աշխատակիցը սխալ էր ներկայացրել որպես Յանգի սպանության/ինքնասպանության վայր:

Յանգի աճյունը տեղափոխվել է Բևերլի Հիլզ՝ հուղարկավորության համար, բայց ավելի ուշ նա թաղվել է Ուեյնսվիլում, Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Գրին Հիլլ գերեզմանատանը իր իսկական անունով՝ Բայրոն Է. Բարր, ընտանեկան գերեզմանում՝ ծնողների, եղբայրների, քույրերի և հորեղբոր հետ: Յանգի ցանկությունը, որը վերաբերում էր 200.000 դոլար կարողությանը, իր Օսկար մրցանակը իր գործակալ Մարտին Բաումին և Բաումի կնոջը թողնելն էր: 1990-ականների սկզբին Յանգի դուստրը՝ Ջենիֆերը, պայքար սկսեց մրցանակը գործակալից վերցնելու համար և պայմանագիր կնքեց, ըստ որի նա մրցանակը կստանա գործակալի մահից հետո, որը տեղի ունեցավ 2010 թվականին: Հեռուստատեսային արդյունաբերության մեջ իր ներդրման համար Յանգը աստղ ունի Հոլիվուդյան Փառքի ծառուղում՝ 6821 Հոլիվուդ Բուլվարում:

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ


## Արտաքին հղումներ

* 
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ