open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գրեյս Լիմ

**Գրեյս Լիմ** (Grace Lim Siew Sye, ), մալազիացի նկարչուհի, Art52 պատկերասրահի հիմնադիրներից մեկը։

## Կենսագրություն
Գրեյս Լիմը ծնվել է 1967 թվականի նոյեմբերի 12-ին Կայու Արա Պասոնգում (Պոնտիան, Ջոհոր)։ Նկարելու հակումը դրսևորվել է դպրոցում։ Տասնմեկ տարեկանում մատիտով նկարել է տատիկի հրաշալի դիմանկարը (այժմ պահվում է Art52 պատկերասրահում)։ Ավարտել է Սինգապուրի գրաֆիկայի և դիզայնի դպրոցը։ Աշխատել է որպես դիզայներ Սինգապուրում, այնուհետև Ջոհոր Բահրուում՝ մետաքսե շիրմաների գործարանում։ 2007 թվականին թողել է աշխատանքը գործարանում և ամբողջությամբ նվիրվել գեղանկարչությանը։

2014 թվականին ամուսնու հետ համատեղ հիմնել է Art52 պատկերասրահը Ջոհոր Բահրուում։ Մասնակցել է բազմաթիվ կոլեկտիվ ցուցահանդեսների։ 2013 թվականի մարտին Կուալա Լումպուրում կանանց միջազգային օրվան նվիրված ցուցահանդեսում նրա «Թեյի ժամանակը» կտավը 90 մասնակիցների նկարներից ընտրվել է որպես նվեր Մալայզիայի վարչապետ Մահաթհիր Մոհամադի կնոջ՝ Սիթի Ասմահի համար։

## Ստեղծագործություն
Նկարում է յուղաներկով, ակրիլային ներկերով, ջրաներկով։ Մշակել է սեփական, հեշտությամբ ճանաչելի ոճը նաիվ արվեստի ժանրում՝ իրեն բնորոշ վառ ու համարձակ գույներով։ Թեմաների շարքում գերակշռում են պարզ գյուղական կյանքի նկարները, որոնք ներառում են ծաղիկների, թռչունների, կենդանիների (կատուների և հավերի), արևադարձային բուսականության նկարները, որ ստեղծում են երջանկության, խաղաղության և սիրո տրամադրություն։

Առավել հայտնի աշխատանքներից են՝ «Լողափում», «Թեյի ժամանակ», «Մայրամուտ», «Բերքահավաք», «Ֆլեյտա նվագող տղան», «Չոնգկակ նվագող երեխաները», «Արձակուրդում», «Մենք միասին ենք»։ Նկարչուհու նկարները պահվում են մասնավոր հավաքածուներում Մալայզիայում, Սինգապուրում և Ավստրալիայում։

## Ընտանիք
Ամուսին՝ Էրիկ Թան (1995 թվականից), ունեն երկու երեխա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The House of A Painter

Կատեգորիա:Մալայզիացի նկարիչներ
Սպիտակ որոր

**Սպիտակ որոր** () որորների ընտանիքի (Laridae) ոչ մեծ բևեռամերձ թռչուն, սպիտակ որորների (*Pagophila*) միակ տեսակ։

## Բնութագիր
Փետուրները սպիտակ է, երիտասարդ է` մուգ բծերով։ Կտուցը դեղին է կանաչավուն հիմքով. աչքերի շուրջ կա մերկ օղակ կարմիր գույնի, ոտքերը սև են։ Մարմնի երկարությունը մոտ 45 սմ։

Բնադրում են գաղութներով, հաճախ ժայռերի վրա։ Բազմացումը սկսվում է հուլիսի սկզբին՝ 1-2 ձու դնելու դեպքում։ Երկու ծնող թռչուններն էլ թուխս են նստում մոտ մեկ ամիս։ Ձագերի մարմինը ծածկվում է աղվամազով, իսկ առաջին տարվա վերջին նրանք ծածկվում են փետուրներով։ Սնունդ - ծովային անողնաշարավորներ, լեշեր, ծովաշան, ծովափղի և սպիտակ արջի արտաթորություն։ Սպիտակ որորը գետնին լավ է տեղաշարժվում, լողում է, բայց դժկամորեն է նստում ջրի վրա։

## Տարածվածություն
Այն ապրում է Արկտիկայի, Հյուսիսային Ամերիկայի և Եվրասիայի շրջանների բարձր լայնություններում։ Ռուսաստանում բնադրումը ապացուցված է Ֆր. Վիկտորիայում, Ֆրանց Յոզեֆ Երկրում, Հյուսիսային Երկրում, Կարա ծովի կղզիներում։ Միակ բույնը գտնվում է հյուսիսում՝ Նոր Երկիր կոչվող տարածքում։ Կան ենթադրություններ Նոր Երկրի արևմտյան ափին սպիտակ որոր բնի տեղակայման մասին, սակայն այն չի հաստատվում։ Ռուսաստանում ձմռանը տեղակայված են Բարենցի և Բերինգի ծովերի շրջաններում։ Ձմեռում են Նոր Երկրի հյուսիսային մասերում։ Անվանական սպիտակ որորները լայնորեն հայտնաբերվում են Արկտիկայի ավազանի ամբողջ տարածքում, թռչում են Արկտիկայի բարձր լայնություններում՝ մինչև 87-88° հյուսիսային լայնություններում, իսկ հարավից` Թաիգայի շրջանները։ Ռուսաստանից դուրս այն բույն է դնում Արկտիկայի ամերիկյան հատվածում և Գրենլանդիայում։ Աշնանը գաղթում է միայն դեպի հարավ ընկած կարճ հեռավորությունների վրա, նրանց մեծ մասը ձմռանը ձմեռում են հյուսիսային լայնություններում, սառույցի եզրերին, չնայած ոմանք հասնում են ավելի հարավային շրջաններ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Pagophila eburnea map.svg|Սպիտակ որորի տարածման քարտեզ
Պատկեր:Pagophila eburnea-USFWS.jpg
Պատկեր:Ivory Gull (Pagophila eburnea).jpg
Պատկեր:Ivory Gull - Pagophila eburnea - Ísmáfur.jpg
Պատկեր:Pagophila eburnea PlymouthMA.jpg
Պատկեր:Pagophila eburnea2.jpg
Պատկեր:Pagophila eburnea3.jpg
Պատկեր:Ivory Gull Wintering.jpg
Պատկեր:Ivory Gull Portrait.jpg
Պատկեր:Ivory Gull Wintering.jpg
Պատկեր:Ivory Gull from the Crossley ID Guide Britain and Ireland.jpg
Պատկեր:GULL, IVORY (11-7-10) pismo beach, slo co, ca -01 (5156197737).jpg
Պատկեր:Adult Ivory Gull (Pagophila eburnea).jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Սպիտակ որոր .
* 

Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ
Ջոն Ջեյ

**Ջոն Ջեյ** (, ), ամերիկացի պետական գործիչ, դիվանագետ, ԱՄՆ-ի հիմնադիր հայրերից մեկը, ԱՄՆ-ի Գերագույն դատարանի առաջին նախագահը, Նյու Յորքի նահանգապետը։ Ամերիկյան փիլիսոփայական հասարակության անդամ (1780)։

## Մանկություն և կրթություն
Ջոն Ջեյը Նյու Յորք նահանգի առևտրականների բարեկեցիկ ընտանիքից էր։ Ստացել է իրավաբանի կրթություն Քինգս քոլեջում (ներկայումս Կոլումբիայի համալսարան)։

## Անկախության պատերազմ
Անկախության համար պատերազմի ժամանակ Ջեյը առաջին և երկրորդ մայրցամաքային կոնգրեսի անդամ էր։ 1777 թվականին նա դարձել Է Նյու Յորք նահանգի Սահմանադրության մշակողներից մեկը։

1779 թվականին Ջեյը դարձավ դեսպանորդ Իսպանիայում, որտեղ փորձում էր Իսպանիային համոզել ճանաչել Միացյալ Նահանգների անկախությունը։ Իսպանիան այդպես էլ չի ճանաչել ԱՄՆ անկախությունը մինչև պատերազմի ավարտը՝ 1783 թվականին։ Սակայն Ջեյին հաջողվել է իսպանացիներին համոզել այդքան անհրաժեշտ դրամական վարկ տրամադրել երիտասարդ ամերիկյան կառավարությանը՝ 170 000 դոլարի չափով։

1782-1783 թվականներին Ջեյը գտնվում էր Փարիզում, որտեղ Ֆրանկլինի հետ մասնակցել է ԱՄՆ-ի անկախության ճանաչման և պատերազմի ավարտի շուրջ Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի հետ բանակցություններին։

## Ֆեդերալիստ
1788 թվականին Ջեյնն ակտիվորեն պաշտպանում էր Նյու Յորքի նահանգի կողմից ԱՄՆ Սահմանադրության վավերացումը և մասնակցում էր Համիլթոնի և Մեդիսոնի հետ ֆեդերալիստական գրառումների ստեղծմանը։

## Գերագույն դատարան
1789 թվականից մինչև 1795 թվականի հունիսը Ջեյը զբաղեցրել Է ԱՄՆ-ի Գերագույն դատարանի առաջին նախագահի պաշտոնը։

1789 թվականին նա նաև առաջադրվել էր առաջին նախագահական ընտրություններում, որտեղ երրորդ տեղն էր զբաղեցրել, չկարողանալով զբաղեցնել փոխնախագահի պաշտոնը։

## Նյու Յորքի նահանգապետ
1795-1801 թվականներին Ջեյը ընտրվել է Նյու Յորքի նահանգապետի պաշտոնում։ 1801 թվականին նա հրաժարվել է վերընտրվել երկրորդ ժամկետով և հեռացել է քաղաքականությունից, մեկնել է իր ամառանոց, որտեղ սկսել է զբաղվել գյուղատնտեսությամբ և մահացել 83 տարեկան հասակում։

## Ժառանգություն
Ջոն Ջեյի անունով մի քանի քաղաք է անվանակոչվել ԱՄՆ-ում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ջեյմս Մեդիսոն - «Ֆեդերալիստի գրառումները»
* John Jay at MetaLibri

Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի նահանգապետներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պետքարտուղարներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հիմնադիր հայրեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Աբերտամի

**Աբերտամի** (, հնում. ), քաղաք Չեխիայի Կառլովարյան կողմի Ռիխնով-նադ-Կնեժնոուի շրջանում։ Տեղակայված է Օրու լեռներում, Կառլովի Վարիից 16 կմ հյուսիս։ Բնակչության թվաքանակը կազմում է 1&nbsp;413 մարդ (2005)։ Համարվում է ձմեռային սպորտաձևերի կենտրոն։ Քաղաքի վարչական տարածքին է պատկանում նաև մոտակա Գրժեբեչնա գյուղը։ 840 մ բարձրության վրա, Օրու լեռների բլրի վրա, կա հանգստի կենտրոն, որը գտնվում է Նեյդեկից 8 կմ հյուսիս։

## Պատմություն
right|thumb|600px|Աբերտամին Պլեշիվեց լեռան լանջերից
thumb|right|300px|Աբերտամիի տեսքը Պլեշիվեց լեռը տանով ճանապարհից

Գրավոր աղբյուրներում Աբերտամիի մասին առաջին հիշատակումը թվագրվում է 1529 թվականին, երբ տարածքում սկսեցին բնակություն հաստատել հանքահորները։ 1531-1558 թվականներին այստեղ արծաթի հանքահոր կար։ 1579 թվականին Աբերտամին ստացավ քաղաքի կարգավիճակ։ 1590 թվականի սեպտեմբերի 15-ին այստեղ ուժեղ երկրաշարժ գրանցվեց։ Երեսնամյա պատերազմից հետո արծաթի արդյունահանումը դադարեցվեց, և շարունակվեց միայն անագի արդյունահանումը։ Աբերտամին կորցրեց իր քաղաքի կարգավիճակը, իսկ պատերաղմից հետո շրջանը բռնի ուժով կաթոլիկացվեց։  XIX դարում այստեղ սկսվեց ձեռնոցների արտադրությունը և այն ընդլայնվեց XX դարում։ 1876 թվականին Աբերտամին կրկին ստացավ քաղաքային կարգավիճակ։

1910 թվականին քաղաքը բնակեցված էր 4 200 բնակիչներով։ 1921 թվականին Աբերտամին էլեկտրաֆիկացավ։ Քաղաքը 1938 թվականին անեքսիացվեց Երրորդ ռայխստագի կողմից։ 1945 թվականին գերմանախոս մարդիկ արտաքսվեցին, և տեղական արդյունաբերությունը ազգայնացվեց։ 1947 թվականին Աբերտամիում բնակվում էր մոտ 1200 բնակիչ։ Սկսվեց ուրանի հանքաքարի ինտենսիվ հանքարդյունաբերությունը (մոտակա Յախիմովի կոմունիստական համակենտրոնացման ճամբարից բանտարկյալները ծանր պայմաններում ներգրավված էին հարկադիր աշխատանքի մեջ)։ 1998 թվականին ձեռնոցի գործարանը փակվեց։

1946 թվականից Աբերտամի քաղաքում բացվեց միջնակարգ դպրոց, որն ուղղված էր անտառային արդյունաբերության ոլորտում դասընթացներին։

## Բնակչություն

## Տեսարժան վայրեր
thumb|300px|left|Աբերտամիում գտնվող եկեղեցու ներսը

* Քաղաքի մոտակայքում է գտնվում 1028 մետր բարձրությամբ Պլեշիվեց լեռը։ Այդ շրջանը տուրիստների մեծ թվաքանակով ակտիվ օգտագործվում է ամառային և ձմեռային սպորտային ձևերի համար, ովքեր այստեղ են  գալիս Գերմանիայից։
* Եկեղեցի, կառուցված 1534 թվականին, ձևավորված է բարոկկո ոճով 1736 թվականից, ռեստավրացիայի է ենթարկվել XIX դարում։ Շենքը նորոգվել է 1990-ականներին և 2003 թվականին։
* Այստեղ կան բազմաթիվ ժայռեր, որոնք հայտնի են որպես *Dračí skály* (Վիշապի քարեր)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Неофициальный веб-сайт 

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ
Գեննադի Սելիգենին

**Գեննադի Սելիգենին**  (, ), ռուս արձակագիր, հրատարակիչ։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ 1988 թվականից, Ռոստովի մասնաճյուղի ամենատարեց անդամը։  «Творчество Дона» և Վ. Բելովի 2011 թվականի համառուսաստանյան գրական մրցանակի դափնեկիր։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ։

## Կենսագրություն
Գեննադի Սելիգենինը ծնվել է Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում գտնվող Սկաչկի խուտորում։ Գործարանում  աշխատել է որպես խառատ, դարբին, բեռնակիր, ատաղձագործ և նույնիսկ շոգեքարշի հնոցապան։ Ավարտել է Ռոստովի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը։ Այնուհետև աշխատել է որպես լրագրող, միաժամանակ՝ աշխատել արտոնագրերի բաժնում։ Աշխատել է խորհրդային մի շարք թերթերում, այնուհետև տարածաշրջանային թերթերում՝ սկսած փոքրատիրաժ թերթերից, եղել «Կրասնոակսաեց» թերթի խմբագիր։ Այնուհետև աշխատել է «Донских войсковых ведомостях»-ում, ալմանախներում, եղել «Կազակների ձայն» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Ապրում է Դոնի Ռոստով քաղաքում։

Հիմնականում գրում է ժամանակակից թեմաներով։ Հեղինակ է պատմվածքների, իսկ ավելի ուշ՝ «Կապույտ հրեղեն թռչուններով սայլը», «Սանիտարական ժամ», «Կանաչ թագ» և այլ գրքերի։ 2005 թվականին լույս տեսավ «Օսկոլկի» նովելների ժողովածուն։ 2015 թվականին Սելիգենինի աշխատանքներն ընդգրկվել են  «Դոնի ոսկե փետուր» կոլեկտիվ ժողովածուում  (Շոլոխովի փառատոնի ամփոփ ժողովածուն)։

## Գրքեր
* Повозка с голубыми жар-птицами. Повести и рассказы. – М.: изд-во «Современник», 1982.
* Санитарный час. Повести и рассказы. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 1987.
* Саваоф в пустыне. Рассказы. – Ростов-н/Д: Ростиздат, 1991.
* Зелёная корона. Повести и рассказы. – Ростов-н/Д, изд-во «Пегас», 2004.
* Осколки. Сборник новелл. – Ростов-н/Д, изд-во «Пегас», 2005.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Շվեդիայի գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարան

**Շվեդիայի գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարան** (), շվեդական թանգարան Ստոկհոլմում։ Համարվում է Շվեդիայի ամենամեծ տեխնոլոգիական թանգարանը։ Ունի ազգային կանոնադրություն, ըստ որի պատասխանատու է տեխնոլոգիական և արդյունաբերական պատմության հետ կապված Շվեդիայի մշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Թանգարանի ցուցասրահները զբաղեցնում են շուրջ 10000 քմ տարածք, իսկ թանգարան տարեկան այցելում են մոտ 350000 այցելու։ Հավաքածուները բաղկացած են ավելի քան 55000 նմուշներից և առարկայական իրերից, 1200 դարակաշարային մետր արխիվային գրառումներից և փաստաթղթերից, 200000 գծանկարից, 800000 պատկերից և մոտ 40000 գրքից։ Գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարանը փաստաթղթավորում է նաև տեխնոլոգիաներ, գործընթացներ, պատմություններ և հուշեր, որպեսզի դրանք պահպանվեն գալիք սերունդների համար։

## Պատմություն
Գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարանը հիմնադրվել է 1924 թվականին՝ Շվեդիայի ինժեներական գիտությունների թագավորական ակադեմիայի, Շվեդական ձեռնարկությունների կոնֆեդերացիայի (նախկինում  Շվեդիայի արդյունաբերության ֆեդերացիա), Շվեդիայի գյուտարարների ասոցիացիայի և Շրջանավարտ ինժեներների շվեդական ասոցիացիայի կողմից (նախկինում՝ *Svenska Teknologföreningen* - Շվեդիայի տեխնոլոգների ասոցիացիա)։ Թանգարանի ներկայիս շենքը ֆունկցիոնալիստական ոճով նախագծել է  ճարտարապետ Ռագնար Հյորտը։ Բացվել 1936 թվականին։ 1947 թվականին թանգարանը դարձել է հիմնադրամ, և կառավարության ֆինանսավորումը ստացել է 1964 թվականից։

## Պատկերասրահ

Tekniska museet 2008a.jpg|Գիտության և տեխնիկայի ազգային թանգարան
Tekniska museet 2008b.jpg|Մեքենաների սրահ
Tekniska museet 1952.jpg|Ֆիլիպս հեռուստացույցի ցուցադրումը 1952 թվականի նոյեմբերին
Tekniska_museet_sk0tm.jpg|Թանգարանի սիրողական ռադիոյի կայանը


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Rudberg Eva, red (1986). Dædalus: Sveriges tekniska museums årsbok. Årg. 54(1985), Museet och 30-talet : om arkitektur, kultur och teknik under 1930-talet och Tekniska museets nya museibyggnad. Stockholm: Sveriges tekniska museum.  ISBN 91-38-09082-1 (inb.)
* Höjeberg Mats, red (1998). Dædalus: Tekniska museets årsbok. Årg. 67(1999), Teknik som kultur : Tekniska museet 75 år. Stockholm: Tekniska museet. ISBN 91-7616-100-5 (inb.)
*Höjeberg Mats, red (1999). Dædalus: Tekniska museets årsbok. Årg. 68(2000), Mötesplats Tekniska museet. Stockholm: Tekniska museet.  ISBN 91-7616-011-4 (inb.)

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1924 հիմնադրումներ Շվեդիայում
Կատեգորիա:1924 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի ազգային թանգարաններ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի թանգարաններ
Կատեգորիա:Տեխնիկական թանգարաններ
Եկատերինա Կովալևսկայա

**Եկատերինա Կովալևսկայա** (, ), ռուս շախմատիստ, միջազգային վարպետ, կին գրոսմայստեր։ Ռոստովի պետական տնտեսագիտական համալսարանի շրջանատավարտ է։

Հաղթել է 1994 և 2000 թվականների Ռուսաստանի կանանց շախմատի առաջնությունում, 2004 թվականին նույն առաջնությունում գրավել է 2-րդ հորիզոնականը։ Այս վերջին նվաճման շնորհիվ դարձել է միջազգային վարպետ։

Կովալևսկայան արծաթե մեդալ է վաստակել 2000 և 2001 թվականների կանանց անհատական շախմատի Եվրոպայի առաջնությունում։

Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կազմում հանդես է եկել Շախմատային օլիմպիադաներում (1994, 1998, 2000, 2002, 2004 և 2006 թվականներին), կանանց Շախմատի աշխարհի թիմային առաջնություններում (2007 և 2009 թվականներին) և կանանց Շախմատի Եվրոպայի թիմային առաջնություններում (2005 և 2007 թվականներին)։

## Վարկանիշի փոփոխություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ekaterina Kovalevskaya chess games at 365Chess.com
* 
* Интервью Екатерины Ковалевской  на сайте e3e5.com
* 

Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Շախմատի միջազգային վարպետներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս շախմատիստներ
Ռոստվերտոլ

thumb|Ռոստվերտոլ գործարան
**Ռոստվերտոլ** (), ուղղաթիռ արտադրող ընկերություն, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1939 թվականի հուլիսի 1-ին։ Ռոստվերտոլը 1956 թվականից արտադրում է Մոսկվայի Մ.Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանի կողմից նախագծված ուղղաթիռներ և համարվում է ծանրաքարշ ուղղաթիռների արտադրությամբ առաջատար ընկերություն աշխարհում։

Արտադրել է Միլ Մի-6, Միլ Մի-10 ծանր դեսանտատրանսպորտային և Միլ Մի-26 բազմանպատակ ծանր տրանսպորտային ուղղաթիռներ, Միլ Մի-24, Միլ Մի-28 և Միլ Մի-35 հարվածային ուղղաթիռներ։ Ընկերությունը արտադրում է Միլ Մի-26, Միլ Մի-24 և Միլ Մի-28Ն ուղղաթիռներ։

Գործարանը նաև արտադրում է ուղղաթիռի զգալի քանակությամբ ռոտորային շեղբեր և սպառողական ապրանքներ։

## Սեփականատեր
Ընկերության բաժնետոմսերը բաշխված են հետևյալ կերպ՝
* 75.06 % Ռուսական ուղղաթիռներ,
* 6.59 % մասնավոր բաժնետերեր,
* 2.35 % Ռոսիմուշչեստվո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The company's website 
* 

Կատեգորիա:1939 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում
Կատեգորիա:Ռուսական ընկերություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Լյուբոմիր Կաբակչիև

**Լյուբոմիր Պետկով Կաբակչիև** (, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասան, ռեժիսոր, թատերական, հասարակական և քաղաքական գործիչ։ Բուլղարիայի վաստակավոր դերասան (1963)։ Բուլղարիայի ժողովրդական դերասան (1970), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975)։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Լյուբոմիր Կաբակչիևը ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կազանլիկում, Բուլղարիայի թագավորություն։ Իր թատերական կարիերան սկսել է Կազանլիկի «Կայծ» ազգային հասարակական կենտրոնի սիրողական բեմում։ 1946-1950 թվականներին իրավունք է սովորել Սոֆիայի համալսարանում։ 1949-1953 թվականներին ուսումը շարունակել է Թատրոնի և կինոարվեստի ազգային ակադեմիայում։

1953-1986 թվականներին եղել է Իվան Վազովի անվան ազգային թատրոնի դերասան։ 1951 թվականից նկարահանվել է կինոյում։

1960-1986 թվականներին դերասանական վարպետություն է դասավանդել Թատրոնի և կինոարվեստի ազգային ակադեմիայում, օգնական (1960), դոցենտ, պրոֆեսոր (1985)։

1970-1986 թվականներին Բուլղարիայի դերասանների միության նախագահ։

1971-1981 թվականներին եղել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամի թեկնածու, 1981-1986 թվականներին՝ Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ Բուլղարիայի ազգային ժողովի պատգամավոր (1986)։ Միջազգային թատերական ինստիտուտի անդամ։

Լյուբոմիր Կաբակչիևը մահացել է 1986 թվականի օգոստոսի 11-ին Սոֆիայում՝ 60 տարեկան հասակում։

## Մրցանակներ
* Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975),
* «Կյուրեղ և Մեթոդիոս» շքանշան (1963),
* Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության 1-ին աստիճանի շքանշան (1975),
* Բուլղարիայի վաստակավոր դերասան (1963),
* Բուլղարիայի ժողովրդական դերասան (1970),
* Դիմիտրովյան մրցանակ,
* Ստարա Զագորայի պատվավոր քաղաքացի (1969)։

## Հիշատակ
* Լյուբոմիր Կաբակչիևի անունը կրում է Կազանլիկի թատրոնը և նրա փողոցները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Още са в спомените ми: Благочестивият актьор Любомир Кабакчиев
* 
* http://www.presstv.bg/%D0%B7%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%B6%D0%B8%D1%82%D0%B5%D0%BB%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B8/%D0%BF%D0%B0%D0%BC%D0%B5%D1%82%D0%BD%D0%B0-%D0%BF%D0%BB%D0%BE%D1%87%D0%B0-%D0%BD%D0%B0-%D0%BB%D1%8E%D0%B1%D0%BE%D0%BC%D0%B8%D1%80-%D0%BA%D0%B0%D0%B1%D0%B0%D0%BA%D1%87%D0%B8%D0%B5%D0%B2/ 

Կատեգորիա:«Կյուրեղ և Մեթոդիոս» շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի ժողովրդական դերասաններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի խորհրդարանի պատգամավորներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի վաստակավոր դերասաններ
Կատեգորիա:Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ստարա Զագորայի պատվավոր քաղաքացիներ
Նիկիտա Նանկով

**Նիկիտա Նանկով** (, ), բուլղարացի և ամերիկացի գրականագետ, սլավոնագետ, բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Նիկիտա Դիմիտրով Նանկով ծնվել է Սոֆիայում 1956 թվականի հունիսի 4-ին։

1982 թվականին ավարտել է Սոֆիայի պետական համալսարանը «անգլիական լեզվաբանություն» մասնագիտությամբ։ 1983—1994 թվականներին եղել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի գրականության ինստիտուտի գիտաշխատող, 1994 թվականին՝ 2-րդ աստիճանի գիտաշխատող, իսկ 1995—1999 թվականներին՝ 1-ին աստիճանի գիտաշխատող։ 1990 թվականին պաշտպանել է դիսերտացիան «Էդգար Ալան Պոն բուլղարական քննադատական և թարգմանական արձակում» թեմայով։

Արտագաղթել է ԱՄՆ, որտեղ պաշտպանել է երկրորդ դիսերտացիան Անտոն Չեխովի ստեղծագործության վերաբերյալ։

Հետագայում գրականագիտություն է դասավանդել Վաշինգտոնի համալսարանում, Սենթ Լուիսի համալսարանում, Բլումինգթոնում գտնվող Ինդիանայի համալսարանում, Պուերտո Ռիկոյի համալսարանում։

## Պարգևներ
* Ռուսական ֆուտուրիզմի հոր՝ Դավիթ Բուրլյուկի անվան միջազգային մրցանակ

## Մատենագրություն
### Մենագրություններ
* «В огледалната стая: Седем образа на българския литературен селоград», София: Сонм, 2001, 310 с. ISBN 954-8478-20-X.
* «Postmodernizam i kulturni izazovi», Zagreb: Hrvatsko filološko društvo, 2004, 323 str. ISBN 978-953-7067-22-9 ["Постмодернизъм и културни предизвикателства"], превод от английски на хърватски, с оригинално заглавие «(Post)modernism & (Post)communism: Essays on Theory, Film, and Literature»

### Բելետրիստիկա
* «Празни приказки», София: Сонм, 2000. ISBN 954-8478-19-6.

### Բանաստեղծական գրքեր
* «Ето така». ЕИ «LiterNet», Варна, първо издание — 16.12.2004. ISBN 954-304-139-3.
* «Обреченост на думите. Три и половина кратки поеми за любовта». ЕИ «LiterNet», Варна, първо издание — 2007. ISBN 978-954-304-282-1

### Երեխաների համար
* «Триднев», София: Сонм, 2002 (2 изд. 2007), 24 с. ISBN 9548478455.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բուլղարացի բանասերներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրականագետներ
Կատեգորիա:Չեխովագետներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Հանրապետության հեղափոխական-ռազմական խորհրդի նախագահը

«**Հանրապետության հեղափոխական-ռազմական խորհրդի նախագահը**» (), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը` գրված 1925 թվականին։

## Հրապարակումներ
Առաջին անգամ «Հանրապետության հեղափոխական ռազմական խորհրդի նախագահը» պատմվածքը լույս է տեսել «Օգոնյոկ» ամսագրում, թիվ 28, 5 հունիսի 1925 թվական։ Պատմվածքն ընդգրկվել է հեղինակային ժողովածուներում՝ «Երկնագույն տափաստան» (1926) և «Երկնագույն տափաստան։ Դոնի պատմվածքներ։ 1923-1925» (1931)  հեղինակային ժողովածուներում։

## Սյուժե
Պատումի տեսքով գրված, ստեղծագործությունը խուտորական խորհրդի նախագահ, նախկին հեծյալ բանակային-բուդյոնովական, ով բարդ իրավիճակի հետ կապված իրեն հայտարարում է հանրապետության ռազմական խորհրդի նախագահ, Բոգատիրևի մենախոսությունն է։ Պատումի կենտրոնում հերոս ասմունքողի հանդիպումն է Ֆոմինի բանդայի հետ, որը միայն հրաշքով (ստանիցայի ոստիկանության ջոկատը տեղ է հասել ժամանակին), չի ավարտվում նրա մահով։

## Իրական դեմքեր պատմվածքում
«Հանրապետության հեղափոխական ռազմական խորհրդի նախագահը» պատմվածքում նկարագրված իրադարձությունների ժամանակը եղել է 1921 թվականի վաղ գարնանը, Վերին Դոնում բանդիտիզմի դեմ պայքարի ժամանակաշրջանը, մասնավորապես՝ Յակով Ֆոմինի ավազակախմբի դեմ` Ռուբեժնի Ելանսկայա ստանիցայի կազակ, որը ոչ վաղ անցյալում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմներին (կարմիրների կողմից), որը 1920 թվականի հուլիսին նշանակվել էր Վյոշենսկու պահապան հեծելավաշտի հրամանատար։

1921 թվականի մարտի 11-ին պարենմասնատրումից բնակչության դժգոհության պատճառով, նա առաջնորդեց ապստամբությունը «Սովետներն առանց կոմունիստների» կարգախոսով (Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովն այս իրադարձություններին կրկին անդրադարձավ «Խաղաղ Դոն»-ի չորրորդ գրքում)։ Գրողն անձամբ գիտեր Յակով Ֆոմինին, և նրա հետ բազմիցս հանդիպել էին Ռուբեժնիի խուտորում, որտեղ Շոլոխովի ընտանիքը 1919 թվականին ապրել է մի քանի ամիս։

## Գործող անձինք
* Բոգոտիրյով ― պատմվածքի պատմողը և գլխավոր հերոսը, ռազմաճակատային զինվոր։ Բուդյոնի բանակից տուն վերադառնալուց հետո նա ընտրվում է խուտորի նախագահ։  Բանդայի ոչնչացումից հետո խուտորը հայտարարվում է հանրապետություն, իսկ իրեն՝ հանրապետության ռազմական խորհրդի նախագահ։ 
* Նիկոն ― Բոգատիրյովի քարտուղար, զոհվում է ավազակների ձեռքով, ստանիցայի ճանապարհին։ 
* Հինգ ձիավորներ ― անանուն ավազակներ, տափաստանում հարձակվում են Բոգատիրյովի և Նիկոնի վրա։ 
* Ստանիցայի զինկոմ ― անանուն անձ, որը գալիս է խուտոր Բոգատիրյովի կամայականությունների դեմ պայքարելու համար։ 
* Ֆոմին ― ավազակախմբի ատաման։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Председатель Реввоенсовета республики.
* Председатель реввоенсовета республики

## Աղբյուրներ
* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9

Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1925 պատմվածքներ
Մարի Միրիամ

**Մարի Միրիամ** (, իսկական անունը **Միրիամ Լոպես**, ; ), ֆրանսիական երգչուհի, Եվրատեսիլ 1977 երգի մրցույթի հաղթող։

Ծնվել է Պորտուգալիայում, մանկության մի մասն անցկացրել  է Զաիրում։ Առաջին անգամ բեմ է բարձրացել 1976 թվականին` ֆրանսիական «Ma colombe» (Իմ աղավնին) երգով, որը հատուկ ճանաչում է նվաճել ֆրանսալեզու կանադական Քվեբեկում։

1977 թվականին իր քսանամյակի նախօրեին դարձավ Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղտող` կատարելով «L’oiseau et l’enfant» երգը։

1970-ական թվականների վերջին ակտիվ մասնակցել է Les Visiteurs de Noël երիտասարդների համար ամանորյա հեռուստահաղորդումների շարքում` Télévision Française 1 (TF1) հեռուստաալիքում։

1980 թվականին  «Մելոդիա» ֆիրման թողարկել է ԽՍՀՄ-ում նրա «Երգում է Մարի Միրիամը» (C60 14757-8) անունով ալբոմը։

1989 թվականին մասնակցել է Շառլ Ազնավուրի կողմից կազմակերպված համերգներում, որոնց դրամական մուտքը վաճառված տոմսերից գնացել է Հայաստանում երկրաշարժից տուժածների օգնությանը։

2000 թվականների երկրորդ կեսին կանոնավոր կերպով ներկայացնում էր ֆրանսիական հեռուստադիտողների քվեարկության արդյունքները Եվրատեսիլի երգի մրցույթներին։  
## Սկավառակագրություն
* 1976: *Ma colombe*
* 1977: *Toutes les chansons du monde*
* 1979: *Toujours partir*
* 1979: *Le coeur somnambule*
* 1979: *Les Visiteurs de Noël*
* 1979: *Chansons pour Casimir*
* 1982: *Nils Holgersson*
* 1982: *Sentimentale*
* 1985: *La plus belle chanson d’amour*
* 1985: *Vivre*
* 1985: *Nostalgia*
* 1987: *Tout est pardonné*
* 1988: *Dis-moi les silences*
* 1988: *En plein cœur*
* 1989: *Pour toi Arménie*
* 1989: *La solitude des rois*
* 1991: *VII*
* 1992: *Petit homme*
* 1994: *14 plus grands succès*
* 1995: *Atout*
* 1996: *Charme*
* 2007: *Encore*

## Ծանոթագրություններ

 

Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղթողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Կատեգորիա:Պորտուգալացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Բելգիացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Գավրասներ

**Գավրասներ** (, նաև՝ **Ղավրասներ**, **Գավրներ**), հայկական ծագմամբ բյուզանդական ազնվական տոհմ։ Տոհմի ներկայացուցիչները հիշատակվել են Փոքր Ասիայում, Արևմտյան և Հյուսիս-արևելյան Հայաստանում։ Տոհմը հայտնի է եղել իր հակակայսերական տրամադրություններով։

## Ծագումը
Ժամանակակից հետազոտողները ենթադրում են, որ տոհմը ունի հայկական ծագում։ Ըստ տարբեր աղբյուրների, տոհմի ազգանունը կարող է կապված լինել այն տեղանքի հետ, որտեղից որ ծագում է տոհմը։ Ինչի հետ էր կապված հայկական շրջան Գավրեքը՝ Ծոփքում (Չորրորդ Հայք) և Պարսկաստանում գտնվող ինչ-որ քաղաքի անվանումները։

Ալեքսանդր Վասիլևը, հիմնվելով Գավրասների և Տարոնի Բագրատունիների ազգակցական կապերի վրա, Գավրաս անունը համարում է հայկական։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բյուզանդիայի հայկական տոհմեր
Կատեգորիա:Գավրասներ
Էլայն Դևիդսոն

**Էլայն Դևիդսոն** (; ), արոմաթերապիայի խանութ ունեցող բրազիլական ծագումով շոտլանդուհի, որը հայտնի է որպես մարմնի վրա ամենաշատ փիրսինգ ունեցող կին։

## Կենսագրություն
Էլայն Դևիդսոնը ծնվել է Բրազիլիայում։ Նախկինում աշխատել է որպես բուժքույր։ Առաջին անգամ նա ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել 2000 թվականի մայիսին, երբ նրա մարմնի վրա եղել է 462 փիրսինգ, որոնցից 162-ը՝ դեմքին։ Օգոստոսի 9-ին փիրսինգների թիվը հասել է 720-ի։ 2005 թվականին Էդինբուրգի փառատոնի ժամանակ նա հայտնել է, որ տվյալ պահին նա ունի 3950 փիրսինգ։ 2008 թվականի մայիսին՝ 5920։ 2009 թվականի փետրվարին՝ 6005։ 2011 թվականի փետրվարին Դևիսդոնը հայտնել է, որ իր փիրսինգների թիվը հասել է 6925-ի։ Նրա զարդերի ընդհանուր քաշը կազմում է շուրջ 3 կգ։ 2012 թվականին նրա մարմնի վրա եղել է 9 հազար անցք։ 2023 թվականին ITV հեռուստաալիքի *This Morning*  հաղորդաշարի ժամանակ Դերմոթ Օ'Լիրիին և Էլիսոն Համոնդին տված հարցազրույցում Դևիդսոնը հայտնել է իր նպատակը՝ մի օր հասնել ընդհանուր առմամբ 20․000 փիրսինգի։

Դևիդսոնը բնակվում է Էդինբուրգում, որտեղ ունի արոմաթերապիայի խանութ։ 2011 թվականի հունիսի 8-ին նա ամուսնացել է Դուգլաս Ուոթսոնի հետ, որի մարմնի վրա որևէ դաջվածք և փիրսինգ չկա։ 2012 թվականին նրանք բաժանվել են։ Էլայնը ձյուդո մարզաձևից ունի սև գոտի։ Դևիդսոնը սիրում է թատրոն, Կոկա-Կոլա և էքստրեմալ մարզաձևեր։ Ոգելից խմիչքներ և թմրանյութեր չի օգտագործում։ Իր խոստովանությամբ՝ արտաքին տեսքի համար վախենում է վերադառնալ Բրազիլիա։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Elaine Davidson in London 01.jpg
Պատկեր:Elaine Davidson.jpg
Պատկեր:Elaine Davidson in London 02.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
commonscat-inline|Elaine Davidson|Элайн Дэвидсон
* myspace|elaine_davidson
* Официальный сайт
*

Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Միխայիլ Անդրեև-Տուրկին

**Միխայիլ Միխայլովիչ Անդրեև-Տուրկին** (, ), ռուս գավառագետ, հասարակական գործիչ։ Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինի ջանքերով Տագանրոգում բացվել է Անտոն Չեխովի թանգարանը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1868 թվականի սեպտեմբերի 10-ին (հին տոմարով) Տագանրոգում ձկնարդյունաբերողի ընտանիքում։ 1878 թվականին ընդունվել է Տագանրոգի արական գիմնազիա, որը յոթերորդ դասարանից ստիպված էր թողնել և գնալ աշխատելու։ 1886-1905 թվականներին զբաղվել է մասնավոր ձեռնարկատիրությամբ։ 1905-1917 թվականներին ընտրվել է վարչության անդամ։ 1905-1918 թվականներին աշխատել է ինքնավար միության ֆինանսական մասի վարիչ։ 1919-1920 թվականներին եղել է ինքնավար միության նախագահի տեղակալ և ֆինանսական մասի վարիչ։ 1920-1922 թվականներին եղել է առբաժնի ֆինանսական մասի վարիչ։

1909 թվականին դարձել է Ա. Չեխովի անվան քաղաքային թանգարանի վարիչ։ 1909 թվականի վերջին Անդրեև-Տուրկինը տրվել է քաղաքի պատվավոր քաղաքացու կոչում։

1923-1925 թվականներին աշխատել է արխիվային նյութերի պահպանության կոմտնտեսության արխիվում, եղել է քաղաքային արխիվային հանձնաժողովի նախագահ։ Արխիվային հանձնաժողովի ստեղծման նպատակը քաղաքի՝ իրենց գործունեությունը դադարեցրած հաստատությունների ֆոնդերի հավաքելը և պահպանելն էր։ 1925 թվականին Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունից Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն Տագանրոգի անցումով նշանակվել է Տագանրոգի «Главнаук»-ի լիազոր։ 1925-1929 թվականներին աշխատել է Տագանրոգի արխիվային բյուրոյի վարիչի տեղակալ, պատմական արխիվի վարիչ, գործկոմին կից արխիվագետ-խորհրդատու։

Չեխովի թանգարան Տագանրոգում ցանկացել են ստեղծել դեռ մինչև հեղափոխությունը, սակայն քաղաքային վարչությունը միջոցներ չուներ, որպեսզի գներ այն տունը, որտեղ ծնվել էր Չեխովը։ Այդ ժամանակ, որպես մասնավոր անձ, այն գնել է քաղաքային վարչության անդամ Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինը։ Նա էլ դարձել է Տագանրոգի Չեխովի թանգարանի առաջին տնօրենը։ Համարվում է, որ հենց Անդրեև-Տուրկինն է սկիզբ դրել Տագանրոգում Չեխովի արգելոցի հիմնադրմանը։

Միխայիլ Անդրեև-Տուրկինը բռնաճնշման է ենթարկվել, 1938 թվականին դատապարտվել է 5 տարվա աքսորի և աքսորվել Ղազախստանի տափաստաններ։

Մահացել է 1944 թվականի փետրվարի 23-ին Տագանրոգում։

Հետմահու արդարացվել է ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի կողմից 1989 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* М. М. Андреев-Туркин на сайте '''old.taganrog.ru'''

Կատեգորիա:Չեխովագետներ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Պավել Մալով

**Պավել Գեորգիևիչ Մալով** (, գրական կեղծանունը՝ **Պավել Բոյչևսկի** (), ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, երգիծաբան, գրաքննադատ, հրապարակախոս, պատմաբան։ 2014 թվականից Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։ Ապրում և ստեղծագործում է Դոնի Ռոստով քաղաքում։

## Կենսագրություն
Պավել Գեորգիևիչ Մալովը ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Հոր կողմից Դոնի կազակ է։ 8-րդ դասարանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ակսայի քաղաքային պրոֆտեխնիկական ուսումնարան՝ «Էքսկավատորավար» մասնագիտությամբ, աշխատել է տրակտորավար։ Ծառայել է Գերմանիայում խորհրդային զինված ուժերի խմբում որպես ականազերծող (1976-1978)։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է բեռնակիր-վարորդ «Ռոստսելմաշ» գործարանում, երթուղային ավտոբուսի, տրոլեյբուսի վարորդ, սովորել է Ռոստովի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում, որտեղից հեռացել է երրորդ կուրսից հետո։ Եղել է Ակսայի շրջանային «Պոբեդա» թերթի թղթակիցը։ Թողարկող խմբագիր է աշխատել «Օրֆեյ», «Պեգաս», «ԱԿՌԱ» հրատարակչություններում, եղել է «Սոլյանկա» երգիծական ամսագրի աշխատակից։

Պավել Մալովը 14 տարեկանից ստեղծագործում է։ «Փա՜ռք մեծ հաղթանակին» պոեզիայի Ռոստովի քաղաքային մրցույթի դափնեկիր է (2010)։ Քաղաքային և մարզային գրական այլ մրցույթների դափնեկիր և դիպլոմանտ։

Տպագրվել է Բուլղարիայում (ժողովածու), Դոնի Ռոստովում, մարզային և քաղաքային թերթերում, ամսագրերում, ալմանախներում և հավաքական ժողովածուներում։ Տպագրել է բանաստեղծությունների և արձակի մի քանի ժողովածու։ «Ռոստսելմաշ» գրական-ստեղծագործական միավորման ղեկավարն է 2002 թվականից։

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

## Երկեր
##### Առանձին գրքեր
* Свой крест. Проза. – Ростов-на/Д: изд-во «Булат», 2002. 
* Конец банды Седого. Повесть. – Ростов-на/Д: изд-во «Новая книга», 2003.
* «Борт» на Кабул. Повесть. – Ростов-на/Д: копировально-издательский центр «Тональ», 2007.
* Дети «Капитана Флинта». Сатирическая повесть. – Ростов-на/Д: копировально-издательский центр «Тональ», 2007.
* Один на льдине. Повесть. – Ростов-на/Д: копировально-издательский центр «Тональ», 2008.
* Провинциальные гении. Роман. – Ростов-на/Д: копировально-издательский центр «Тональ», 2008.
* Исповедь идеалиста. Стихи. – Ростов-на/Д: копировально-издательский центр «Тональ», 2009.
* Затерянный фронт. Исторический роман. – Ростов-на/Д: изд-во «Донской писатель», 2014.   
* В три часа ночи. Рассказы. – Ростов-на/Д: изд-во «Донской писатель», 2014.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Малов-Бойчевский Павел Георгиевич. Проза и Поэзия
* Книги автора Павел Малов

Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Իրինա Կորոտեևա

**Իրինա Օլեգովնա Կորոտեևա** (, ), ռոստովցի գրող և բանաստեղծուհի, սցենարիստ և ռեժիսոր, Ռուսաստանի գրողների միության անդամ 2011 թվականից։

## Կենսագրություն
Իրինա Կորոտեևան մանկուց ստեղծագործել է։ 1993 թվականին ավարտել է Դոնի պետական տեխնիկական համալսարանը «Ռոբոտատեխնիկական համակարգեր և համալիրներ» մասնագիտությամբ, իսկ 2007 թվականին՝ նույն համալսարանը «Տնտեսությունը և կառավարումը ձեռնարկությունում» մասնագիտությամբ։ Հեղինակն ապրում և աշխատում է Դոնի Ռոստովում։ Նա աշխատում է գազարդյունաբերության ոլորտում, 1994 թվականից աշխատել է «Ռոստովգորգազ» ԲԲԸ-ում, իսկ 2004 թվականից առ այսօր՝ «Գազպրոմի» Դոնի Ռոստովի տարածաշրջանային մասնաճյուղում։

2014 թվականին ձայնագրվել է ռադիոհաղորդում Իրինա Կորոտեևայի ստեղծագործությունների վերաբերյալ։

## Մրցանակներ
Իրինա Կորոտեևան առաջին տեղն է զբաղեցրել «Հայրենիքի հանդեպ սիրո մասին» համառուսաստանյան գրական մրցույթի «Մանրապատկերներ սիրո մասին» անվանակարգում, դարձել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոլշոյե Բոլդինո պուշկինյան գյուղում կայացած գրական փառատոնի դափնեկիր։ 2013 թվականին Կորոտեևան դարձել է Դմիտրի Օգմայի անվան «Վերջին ալիք» պատմվածքների միջազգային գրական մրցույթի հաղթող։ Նա մասնակցել և մրցանակներ է նվաճել մի շարք այլ մրցույթներում։ Կորոտեևայի արձակը ևս արժանացել է մրցանակների։ Հեղինակի բանաստեղծական և արձակ գործերը տպագրվել են ժողովածուներում, ալմանախներում և գրական թերթերում։

## Երկեր
* Дом из облаков. Стихи. Издательство "Донской писатель", 2016.
* Зелёная река. Стихи. Издательство "Донской писатель", 2016.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իրինա Կորոտեևայի բանաստեղծությունները
* Իրինա Կորոտեևայի կենսագրությունը և բանաստեղծությունները

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Չինգիզ Սադիղով

**Չինգիզ Հաջի օկլի Սադիղով** (, ), ադրբեջանցի դաշնակահար, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1987), Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի պրոֆեսոր (1991–1994);

## Կենսագրություն
Չինգիզ Սադիղովը ծնվել է 1929 թվականի ապրիլի 5-ին Բաքվում։ Առաջին կրթությունը ստացել է 1939-1946 թվականներին ՝Բաքվի տասնամյակի երաժշտական դպրոցում։ 1939-1946 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի ֆակուլտետում։ 1951-1953 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի Ասպիրանտուրայում։ 1953-1971 թվականներին աշխատել է որպես Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի մենակատար և կոնցերտմայստեր։ 
* 1971-1981 թթ. - Բաքվի թիվ 16 երաժշտական դպրոցի տնօրեն,
* 1981-1990 թթ. - «Ազկոնսերտ» ստեղծագործական միության գեղարվեստական ղեկավար,
* 1973-1976 թթ. - Եմենի Դեմոկրատական Հանրապետության մեջ Արվեստի ինստիտուտի կազմակերպիչ և ուսուցիչ,
* 1983-1986 թթ. - Մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարի խորհրդատու,
* 1991-1994 թթ. - Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի պրոֆեսոր;

1959 թվականին նրան շնորհվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչում, իսկ 1987 թվականին ՝Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։ Չինգիզ Սադիղովը մահացել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Ամերիկայում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Ծովային աղավնի

**Ծովային աղավնի**, կամ **թխակտուց որոր** () որորների ընտանիքի (Laridae) թռչուն։

## Բնութագիր
Ծովային աղավնին ունի 39-47 սմ երկարություն, 97 սմ թևերի բացվածք։ Ի տարբերություն լճի որորի, որին նա շատ նման է, գլուխը ոչ թե մուգ է, այլ սպիտակ։ Ամռանը պարանոցը, մարմնի ստորին մասը և պոչը ունեն մի փոքր վարդագույն երանգ, թևերն ու մեջքը մոխրագույն են։ Հիմնական փետուրները ծայրերում սև են, պոչը ունի սև և սպիտակ շերտեր։ Նրբագեղ թուխ կտուցը և թաթերը կարմիր են։

Երիտասարդ թռչունների մեջքի վերին կողմը մոխրագույն է, ստորին կողմը սպիտակ է, գլխի և հետևի մասում կան մոխրագույն բծեր։ Կտուցը դեղնանարնջագույն է, ոտքերը՝ դեղին։ Սպիտակ պոչի գագաթը սև է։

## Տարածվածություն
Ծովային աղավնին ապրում է Միջերկրական ծովի հարավային ափին, Իբերիական թերակղզու հարավ-արևմուտքում, Էգեյան ծովում, Կարմիր ծովում, Պարսից ծոցում, Սև, Կասպից, Արալի ծովերում, Թուրքիայում, Իրանում, Բալոչիստանում և Սինդում։ Ձմռանը թռչունների մեծ մասը գաղթում են դեպի հարավ՝ Հյուսիսային Աֆրիկա և Հնդկաստան, իսկ ոմանք նաև Արևմտյան Եվրոպա։

Ծովային աղավնին հազվադեպ է հանդիպում բաց ծովում՝ ափերից հեռու։

## Սնունդ
Ծովային աղավնին ուտում է հիմնականում փոքր ձկներ, ինչպես նաև միջատներ և տարբեր խեցգետնանմաններ։

## Բազմացում
Ծովային աղավնին բնադրում է գաղութներով։ Բների հեռավորությունը սովորաբար 1 մետրից պակաս է, երբեմն՝ ընդամենը 20 սմ։ Ճուտը դառնում է սեռական հասուն տարիքի երկու տարեկանում։ Էգ թռչունը 2-3 ձու է դնում ավազի կամ կավի վրա։ Ծովալճակի, ծովի ափերիի մերձակայքում գտնվող փոքր կղզիները և աղի լճերը ափերը հանդիսանում են թռչունների բնադրման տեղ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Chroicocephalus ridibundus & Chroicocephalus genei, Parque Nacional de Doñana.jpg
Պատկեր:Chroicocephalus genei - Slender-billed Gull, Adana 2016-12-17 04-3.jpg|Ծովային աղավնին թռչելիս
Պատկեր:Goéland railleur Chroicocephalus genei - Slender-billed Gull (Tunis, Tunisia).jpg
Պատկեր:Chroicocephalus genei - Slender-billed Gull, Adana 2016-12-17 02-4.jpg
Պատկեր:Slender-billed Gulls Chroicocephalus genei by Dr. Raju Kasambe DSC 2823 10.jpg
Պատկեր:Chroicocephalus genei - Slender-billed Gull, Adana 2016-12-17 03-2.jpg
Պատկեր:Chroicocephalus genei - Slender-billed Gull, Mersin 2016-12-11 03-4.jpg
Պատկեր:Slender-billed Gulls Chroicocephalus genei by Dr. Raju Kasambe DSC 2823 04.jpg
Պատկեր:Slender-billed Gulls Chroicocephalus genei by Dr. Raju Kasambe DSC 2823 13.jpg
Պատկեր:PikiWiki Israel 7224 Black-headed Gulls.jpg
Պատկեր:Chroicocephalus genei, Barcelona, Spain 1.jpg
Պատկեր:Chroicocephalus genei first-winter 2.jpg
Պատկեր:Goéland railleur Thyna002.jpg
Պատկեր:Larus genei.jpg
Chroicocephalus genei MHNT.ZOO.2010.11.122.14.jpg |Museum specimen 


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Gerald Tuck, Hermann Heinzel. Die Meeresvögel der Welt. Parey, Hamburg/Berlin 1980, ISBN 3-490-07818-7.
* Peter Haymann, Rob Hume. Die Küstenvögel Europas. Kosmos, Stuttgart 2006, ISBN 3-440-10570-9.

## Արտաքին հղումներ
* Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Ծովային աղավնի ։

Կատեգորիա:Աղավնիներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ
Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թռչուններ
Կատեգորիա:Քորդավորներ
Վերա Կոժինա

**Վերա Միխայլովնա Կոժինա** (, ), ռուս գրող, բանաստեղծ։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական կրթության գերազանցիկ (1993), Դոնի գրողների միության անդամ։ Ալեքսեյ Նեդոգոնովի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Վերա Կոժինան ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 14-ին Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Վերա Միխայլովնան ընդունվել է Շախտիի մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1963 թվականին։ Ավարտելուց հետո նա պատմություն է դասավանդել, աշխատել է դպրոցներում 1963-1973 թվականներին, այնուհետև՝ միջին մասնագիտական ուսումնարանում (1974-1983), ինչպես նաև Նովոչերկասկի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Շախտիի մասնաճյուղում 1983-1985 թվականներին։

Վերա Կոժինան բանաստեղծություններ էր հորինում արդեն դպրոցական տարիներին։ 1971 թվականից նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են Շախտիի, Դոնի Ռոստովի, Մոսկվայի և Ուկրաինայի հետևյալ պարբերականներում՝ «Լենինսկոյե զնամյա» թերթ, «Լիտերատուրնայա Ռոսիա» շաբաթաթերթ, «Պոգրանիչնիկ» ամսագիր, և այլ պարբերականներում։

Վերա Միխայլովնան հեղինակ է հետևյալ գրքերի. «Հեռանում է օրը» (1991), «Ես հավատում եմ» (1992), «Բանաստեղծի անզուսպ սիրտը» (1994), «Սերը չի վերադառնում» (1995), «Անծայրածիր աշխարհը իմ սրբապատկերն է» (1996), «Խարույկներ» (1997), «Կյանքի գույներ» (1998), «Ժամանակի հրամանականը» (1999), «Աստղային արձագանք» (2000), «Լուսնի հայացքի ներքո» (2001), «Պատահական հրեշտակ» (2002), «Ոչ պատահական հանդիպում» (2002), «Հատընտիր» (2004), «Բանաստեղծություններ։ Պատմվածքներ» (2006)։ Լույս է ընծայել պոեզիայի և արձակի 15 գիրք։

Վերա Միխայլովնա Կոժինան Ալեքսեյ Նեդոգոնովի անվան գրական մրցանակի, մարզային և քաղաքային բազմաժանր մրցույթների և փառատոների դափնեկիր է, ընդգրկված է Դոնի («Դոնի մշակույթ») և Ռուսաստանի հանրագիտարաններում («Ռուսաստան։ Գրականության աշխարհ։ XX դար»), Դոնի գրողների միության անդամ է։

Վերա Կոժինան մահացել է 2009 թվականի ապրիլի 12-ին Շախտի քաղաքում։

2013 թվականից Շախտի քաղաքի թիվ 12 դպրոցը կոչվում է Վերա Միխայլովնա Կոժինայի անունով, դպրոցի շենքի ճակատին փակցվել է հուշատախտակ՝ ի պատիվ բանաստեղծուհու։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Библиография на РГБ. Кожина, Вера Михайловна](https://search.rsl.ru/ru/search#q=author%3A(%D0%BA%D0%BE%D0%B6%D0%B8%D0%BD%D0%B0%20%D0%B2%D0%B5%D1%80%D0%B0%20%D0%BC%D0%B8%D1%85%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D0%B0))
* Кожина Вера Михайловна
* Кожина Вера Михайловна. Шахты.SU 
* Прощание с поэтом
* Вера Кожина

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Յակով Ֆոմին

**Յակով Եֆիմովիչ Ֆոմին** (, ), Դոնի կազակ, Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, ով բազմիցս փոխել էր իր կողմնորոշումը։ Նա ամենից շատ հայտնի է որպես 1921-1922 թվականներին Խորհրդային իշխանության դեմ կազմակերպված տեղական ապստամբության առաջնորդ և որպես այդպիսին պատկերված է Միխայիլ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոն» վեպում։

## Կենսագրություն
Ֆոմինը ծնվել է 1885 թվականին, Դոնի մերձակայքում գտնվող Ռուբյոժնի խուտորում։ Այնուհետև ծառայել է մայրաքաղաքի կազակական պահակախմբի գնդում, 1911 թվականին զորացրվել է ուրյադնիկի կոչումով։ 1914 թվականին Ֆոմինը մեկնում է Առաջին աշխարհամարտի ռազմաճակատ և ծառայում 52-րդ կազակական գնդում։

Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1918 թվականի վերջին, նա մարտնչում էր սպիտակների կողմից Դոնի կազակական 28-րդ գնդի կազմում։ Դեկտեմբերին Ֆոմինը կազմակերպում է գնդի ապստամբությունը և հետ քաշվում թիկունք, որտեղ 1919 թվականի հունվարին գրավում է Վյոշենսկայան։ Երկու ամիս անց այնտեղ ապստամբություն է  սկսվում և Ֆոմինը փախչում է Ֆիլիպ Միրոնովի զորքեր։ Այստեղ ծառայելով՝ նա հասնում է  դիվիզիայի հրամանատարի պաշտոնի, հետագայում ձերբակալվում է Միրոնովի հետ միասին, իսկ ավելի ուշ նրանց ներում է շնորհվում։

1920 թվականի մարտին Ֆոմինը նշանակվում է պարենմասնատրման հեծելավաշտի հրամանատար։ Մեկ տարի անց, ընդդիմանալով մթերումների այս համակարգի դեմ, Ֆոմինը իր հեծելավաշտով ապստամբում է խորհրդային իշխանության դեմ՝ «Սովետներն առանց բոլշևիկների» կարգախոսով։ Ըստ   տարբեր աղբյուրների, նրա հրամանատարության տակ մարտնչում էին  մի քանի տասնյակից մինչև մի քանի հարյուր կազակներ, որոնք երկար ժամանակ խուսափում էին վճռական ճակատամարտերին մասնակցելուց։ 1922 թվականի մարտի կեսերին, Կարմիր բանակը հետապնդելով «Ֆոմինի» խմբավորմանը, մի քանի մարտերում գրեթե ամբողջությամբ ոչնչացնում է նրանց։ Նրանցից Ֆոմինը և նրա տեղակալ Ստեպան Տոլստովը զոհվում են, վերջիններից մեկը Կրիվովսկու խուտորում։

Ապստամբության ընթացքում Ֆոմինի կինը խորտակվում է կարմիրների կողմից Միգուլյանկայում (Դոնի ծոց)։ Նրանց որդին՝ Դավիդը (ծնվել է 1905 թվականին), ապստամբության ժամանակ հայրիկի հետ էր, իսկ վերջինիս մահից հետո վերադառնում է Ռուբեժնոյե։ 1930 թվականին խորհրդային իշխանությունները հիշեցին ժողովրդի թշնամու որդուն, և մի շարք աքսորների և բանտարկությունների արդյունքում Դավիթը մահացավ Կոմիում, 1943 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Каташов Ю. И. Верхнедонцы. 100 биографий казаков Верхне-Донского округа. Тихий дон Шолохов

## Արտաքին հղումներ
* Фомины из хутора Рубежного 
* Атаман Яков Фомин. Из цикла Портреты

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Դոնի կազակներ
Կատեգորիա:Պարտիզաններ
Չեխովի փողոց (Նովոշախտինսկ)

**Չեխովի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոշախտինսկ քաղաքի Արևմտյան միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։ Սկիզբ է առնում Վոլնա Ռևոլյուցիի փողոցից և ավարտվում Կորոլենկոյի փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 1500 մետր է։

## Նկարագրություն
Նովոշախտինսկ քաղաքի Արևմտյան միկրոշրջանի Չեխովի փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Տագանրոգսկայա (Կուբանսկայա փողոցը հատելուց հետո՝ Մոժայսկու) և Չայկովսկու փողոցների միջև։ Չեխովի փողոցը սկսվում է Վոլնա Ռևոլյուցիի փողոցից, հատում է Մայակովսկու, Իլյիչի, Տոլբուխինի, Գաստելոյի, Բեզիմյաննայա, Կուբանսկայա, Կնիժնայա փողոցները և ավարտվում Կորոլենկոյի փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 1500 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 78 շինություն։

Չեխովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346901։

Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող և դրամատուրգ, մասնագիտությամբ բժիշկ, կարճ պատմվածքների լավագույն վարպետներից մեկի՝ Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։ Չեխովը սերտորեն կապված է Ռոստովի մարզի և, մասնավորապես, Տագանրոգ քաղաքի հետ, որտեղ նա ծնվել է։

## Աղբյուրներ
*Улица Чехова в Новошахтинске
*Подробная карта улица Чехова, город Новошахтинск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*Почтовый индекс улица Чехова, г. Новошахтинск

Կատեգորիա:Նովոշախտինսկի փողոցներ
Սերաֆիմովիչի փողոց (Նովոշախտինսկ)

**Սերաֆիմովիչի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոշախտինսկ քաղաքի Սամբեկ ավանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում Էստոնսկայա փողոցից և ավարտվում Վոստոչնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 320 մետր է։

## Նկարագրություն
Նովոշախտինսկ քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը գտնվում է Սամբեկ ավանում։ Այն սկսվում է Էստոնսկայա փողոցից և ավարտվում Վոստոչնայա փողոցի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 320 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 27 շինություն։

Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346934։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական)։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Серафимовича в Новошахтинске
*Подробная карта Улица Серафимовича, город Новошахтинск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*г. Новошахтинск, Улица Серафимовича

Կատեգորիա:Նովոշախտինսկի փողոցներ
Ֆեոդոր Պոպուդոգլո

**Ֆեոդոր Պոպուդոգլո** (, ), ռուս բելետրիստ։ Անտոն Չեխովը նրան է նվիրել իր «Կենդանի ապրանք» պատմվածքը։

## Կենսագրություն
Բելետրիստ, դրամատուրգ և լրագրող, տպագրվել է Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի ամսագրերում և թերթերում։ 1870-ականների վերջին, 1880-ականների առաջին կեսին իր տեքստերը զետեղել է «Համաշխարհային պատկերազարդում» (), «Զարթուցիչ» () և «Սկոմորոխ» ալմանախում։ Երբեմն հանդես է եկել Ֆ. Պ. գրական անունով։ «Վուկոլ Վախրուշին» («Զարթուցիչ», 1879), «Չարաճճի ռեբուս», «Ֆանտաստիկ տեսարաններ կարծես գավառական կյանքից» աշխատությունների  «Սեփական մեղքով» պատմվածքի հեղինակն է։ Եղել է Չեխովի ընկերը։

Մահացել է Մոսկվայում։ Նրա հիշատակը հավերժացրել է Դ. Դ. Յազիկովը։

## Չեխովը Պոպուդոգլոյի մահվան մասին
Իր նամակներից մեկում Անտոն Չեխովը Պոպուդոգլոյի և նրա մահվան մասին հայտնում է, որ վերջինս տաղանդավոր չէր, չնայած որ նրա դիմանկարը զետեղում են «Զարթուցիչ»-ում, որ Չեխովը, գիշերով այցելում էր նրան Կուդրինո, որ նա բուժվել է բազմաթիվ բժիշկների մոտ, այդ թվում և Չեխովի, և միայն նա, որ գրական հնաբնակ էր, կռահում է, որ նա մահացել է ուղեղի բորբոքումից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
РБС/ВТ/Попудогло, Федор Феодосьевич

Կատեգորիա:Ռուսական Կայսրության գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ