open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ուզում եմ ամուսնանալ

**«Ուզում եմ ամուսնանալ»** (), ռեժիսոր և սցենարիստ Սոնյա Կարպունինայի ռուսական ռոմանտիկ կատակերգությունը: Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Միլոշ Բիկովիչը և Քրիստինա Ասմուսը։  Լայն վարձույթ է դուրս եկել 2022 թվականի մարտի 3-ին։  2022 թվականի ապրիլի 21-ին Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է «Start» առցանց կինոթատրոնում։  Նույն թվականի սեպտեմբերի 3-ին ֆիլմի ցուցադրվել է ՏՆՏ հեռուստաալիքով։

## Սյուժե
Սերգեյ Դմիտրիևիչ Նավաշինը հոգեբանություն է դասավանդում Կալինինգրադի համալսարանում։ Նրան սիրում են ուսանողները, գնահատում է ղեկավարությունը, կինը՝ Ինգան, շատ է ուզում երեխա ունենալ, նրա կյանքում ամեն ինչ ընթանում է ճիշտ, հանգիստ և կանխատեսելի:

Լյուբով Յուդինան տեղական հեռուստատեսության հայտնի հաղորդավարն է։  Նա ունի փեսացու` հաջողակ և հարուստ, տեղական ալյուրի արտադրության «թագավոր» Ռոբերտ Մորոզովը, նույն ինքը՝ հեռուստաալիքի սեփականատերը։ Նրա կյանքում նույնպես ամեն ինչ հանգիստ է և ընդուննված կարգին համապատասխան:

Բայց ահա մի երեկո Ռոբերտը զանգահարում է հարսնացուին, իսկ նրա բջջային հեռախոսը ժամանակին հենց այդ պահին անջատվում է։ Լյուբան  առաջին հանդիպողին խնդրում է թույլ տալ զանգահարել նրա հեռախոսով։ Եվ առաջինը նա հանդիպում է Սերգեյին, որը պատահաբար կանգնեցրել է մեքենան նույն խաչմերուկում։

Պարզվում է, որ կատակերգությունը ոչ միայն քնարական է, այլև երգիծական։  Սերը հաղթում է բոլորին: Բայց խանդը հաղթում է սիրուն…

Եվ այս պատահական հանդիպումը, ինչպես սկզբում թվում է պատմության բոլոր մասնակիցներին, աստիճանաբար սկսում է միանգամից չորս ճակատագիր կոտրել։  Նույնիսկ հինգը, եթե հաշվի առնենք Լյուբայի մորը, որը սպասում էր 32-ամյա դստեր ամուսնությանը: Եվ շատ շուտով գլխավոր հերոսները կարողանում են հասկանալ, որ նոր սերը, այս անգամ իրական սերը, սկսել է բողբոջել ավելորդ, սխալ, խաբուսիկ հին կյանքի բեկորների միջով:

## Դերերում

## Սաունդթրեք
2022 թվականի ապրիլի 15-ին թողարկվել է «Ուզում եմ ամուսնանալ» ֆիլմի պաշտոնական սաունդթրեքը, որում ընդգրկվել են Լյուսյա Չեբոտինայի, Polina-ի, Better-ի, Ապրելիայի և «Пролетарское танго» խմբի կատարումները։  Սաունդթրեքում տեղ են գտել ֆիլմի թեմաները, որոնք գրել են Նիկոլայ Ռոստովը և Բոգդան Կիաշկոն, որպես սաունդ-պրոդյուսեր հանդես է եկել հենց Ռոստովը։ 

Սաունդթրեքը հասանելի է թվային հարթակներում, ինչպիսիք են «Spotify-»ը և «Յանդեքս Երաժշտությունը»։  Այն պարունակում է 13 թրեք։

## Քննադատություն
«Фильм.ру» կայքում ֆիլմը անվանել են «ընտանեկան բռնություն, աբյուզ, մանիպուլյացիա և մշտական ստեր»։  «7 дней» թերթի կայքում ֆիլմը նաև անվանել են «տխուր պատմություն, որը բաղկացած է ամբողջովին գենդերային կարծրատիպերից»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2022 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Ֆորդիտ

մինի|291x291փքս|Ֆորդայթ Դիրբորնում, 2019 թվական։
**Ֆորդիտ**, հայտնի է նաև որպես **Դետրոյթյան ագատ**, **Մոթոր Սիթի ագատ**, **ներկի քար** կամ **ներկի խարամ**, լապիդարիստական (քարհատական) տերմին, որն օգտագործվում է ավտոմոբիլային գործարանների ներկի բազմաշերտ զանգվածների հղկված կտորները նկարագրելու համար: Այդ զանգվածները բաղկացած են ավտոմեքենայի ներկից, որը բավարար չափով կարծրացել է՝ կտրվելու և հղկվելու համար։ Այն առաջացել է այն ուղիների և հենակների վրա էմալային ներկի շերտերի աստիճանական կուտակումից, որոնց վրա մեքենաները ներկվել են ակրիլային լաքով և բազմիցս ենթարկվել ջերմային մշակման (թրծման)։ Վերջին ժամանակներս այս նյութը վերամշակվում և օգտագործվում է զարդերի պատրաստման մեջ։

Ֆորդիտն ուշագրավ է նրանով, թե ինչպես է այն արտացոլում «ամերիկյան ավտոմոբիլային արդյունաբերության պատմությունը»՝ թե՛ պատկերելով մեքենաների ներկերի գույների փոփոխությունը, և թե՛ Դետրոյթում Ford Motor Company գործարանների վերափոխումն ու անհետացումը։

## Պատմություն
Ըստ Ford Motor Company-ի՝ ֆորդիտը գոյություն ունի 1920-ական թվականներից։

*«Gems & Gemology»*-ն պնդում է, որ ֆորդիտը «առաջին անգամ հավաքվել է Միչիգանի Ford Motor Company-ում 1940-ականներին»։

1950-ականների և 1960-ականների գունագեղ ակրիլային լաքերի շնորհիվ ֆորդիտը սկսել է հայտնվել «վառ մետաղական գույներով»։ 1960-ական և 1970-ական թվականները հնարավորություն են տվել ստանալ «ամենահամարձակ երանգները», քանի որ այդ տասնամյակների ընթացքում ավելի գունեղ մեքենաների պահանջարկն աճում էր։

Էլեկտրաստատիկ փոշեներկման գործընթացը փոխարինել է ակրիլային լաքով ներկմանը, ինչը նշանակում է, որ ֆորդիտի պաշարները սահմանափակ են: Էլեկտրաստատիկ գործընթացը «մագնիսացնում է էմալները մեքենայի թափքին»՝ նվազեցնելով կամ ամբողջությամբ վերացնելով ավելորդ ներկի ցայտումը։

## Կազմություն
Ֆորդիտը պատրաստվում է կարծրացած էմալային ներկերից: Այս ներկերից շատերը պարունակում են կապար։ Սա հանգեցրել է ֆորդիտից զարդերի վաճառքի սահմանափակումների այնպիսի նահանգներում, ինչպիսին է Կալիֆոռնիան, որտեղ թունավոր նյութերի վերաբերյալ խիստ կանոնակարգեր կան։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Fordite_Floating_Pendant.jpg|alt=Handmade fordite pendant, 2013|Ձեռագործ ֆորդիտե կախազարդ, 2013 թվական
Պատկեր:Beach_Glass_and_Fordite.jpg|alt=Fordite (center) on a piece of jewelry alongside blue and green beach glass, 2013|Ֆորդիտը (կենտրոնում) զարդի վրա՝ կապույտ և կանաչ ծովափնյա ապակու հետ միասին, 2013 թվական։
Պատկեր:Rainbow_calsilica_and_fordite.jpg|alt=Raw and unpolished fordite on display above rainbow calsilica, which is meant to emulate fordite, 2016|Անմշակ և չհղկված ֆորդիտը ցուցադրվում է ծիածանագույն կալսիլիկայի վերևում, որը նախատեսված է ֆորդիտին ընդօրինակելու համար, 2016 թվական։
Պատկեր:2_fordite_jeweries.jpg|alt=Handmade Fordite jewelry in Colorado, 2016|Ձեռագործ Ֆորդիտ զարդեր Կոլորադոյում, 2016 թվական։


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Tao Hsu and Andrew Lucas, 'Fordite from the Corvette Assembly Plant', *Gems & Gemology*, 52.1 (Spring 2016)

Կատեգորիա:Զարդարանքներ
Կատեգորիա:Թանկարժեք քարեր
Կատեգորիա:Միներալներ
Կատեգորիա:Նյութեր
Ջալալ Բարջաս

**Ջալալ Բարջաս** (, ) հորդանանցի արաբագիր հեղինակ և լրագրող: Մասնագիտությամբ ինժեներ լինելով՝ նա աշխատել է որպես թերթի խմբագիր և լրագրող, և հրատարակել է տարբեր ժանրերում, այդ թվում՝ պոեզիա, պատմվածքներ, վեպեր և գրական հոդվածներ։

## Կյանք և լրագրողական կարիերա
Բարջասը ծնվել է 1970 թվականին Հորդանանում՝ Մադաբայի մոտ գտնվող Հանինա գյուղում: Նա ուսումնասիրել է ավիացիոն ճարտարագիտություն և տարիներ շարունակ աշխատել է այս ոլորտում, նախքան հորդանանյան մամուլում աշխատելը որպես «Ալ-Անբատ» թերթի խմբագիր, իսկ ավելի ուշ՝ որպես «Ալ-Դուստուր» թերթի թղթակից: Նա նաև աշխատել է որպես մի շարք մշակութային ամսագրերի կառավարիչ խմբագիր, ինչպիսիք են «Մադաբան» և «Պիոներները»: Այժմ նա հորդանանյան պատմողական լաբորատորիայի ղեկավարն է և «Generation Sound» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը: Նա պատրաստում և վարում է «Վեպի տուն» վերնագրով մշակութային ռադիոհաղորդում: Նա գրում է մշակութային հոդվածներ մի շարք արաբական թերթերում և ամսագրերում։

## Գրական աշխատանք և ճանաչում
Նրա գրքերի թվում են երկու բանաստեղծական ժողովածուներ՝ «Ինչպես ծառի վրա ցանկացած ճյուղ» (2008) և «Լուսին առանց հետքերի» (2011), պատմվածքների ժողովածու՝ «Երկրաշարժեր» (2012) վերնագրով, և «Երազողի գիլիոտինը», «Դժոխքի օձերը» և «Հինգ զգայարանների կանայք» վեպերը, որոնցից վերջինը 2019 թվականին ընդգրկվել է արաբական գեղարվեստական ​​գրականության միջազգային մրցանակի (IPAF) երկար ցուցակում։ Այնուհետև նրա վերջին վեպը՝ «Գրավաճառի տետրերը» (2021), 2021 թվականին արժանացել է IPAF-ին։

2015 թվականին նա արժանացել է Կատարա մրցանակի արաբական վեպի համար՝ «Կրակի օձեր» գրքի համար, Ռիֆկա Դուդին մրցանակի՝ «Երազողի գիլիոտինը» վեպի համար և Ռուկուս իբն Զաիդ ալ Ուզայզի մրցանակի։

2021 թվականին նրա «Գրավաճառի տետրերը» վեպը արժանացել է IPAF-ին։ Մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ լիբանանցի բանաստեղծ Չավկի Բազիհը, հանդես գալով որպես ժյուրիի նախագահ, Բարջասի աշխատանքի մասին նշեց հետևյալը․

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Interview with Jalal Barjas at qantara.de, november 2021
*Newspaper report about Jalal Barjas' "Notebooks of Warraq" - Can an individual shape his life in isolation? 
* Translated excerpts of the six shortlisted novels for IPAF 2021, with a foreword by Bazih

Կատեգորիա:Հորդանանցի գրողներ
American Iron & Metal Company

**American Iron & Metal Company**-ն կանադական վերամշակման ընկերություն է, որը զբաղվում է մետաղի ջարդոնով: Ընկերությունը գտնվում է Մոնրեալում, Քվեբեկ: Հիմնադրվել է 1936 թվականին Փիթեր Բլեքի կողմից և գտնվում է նրա ընտանիքի մասնավոր սեփականության ներքո, ներառյալ Հերբերտ Բլեքը, որը հանդիսանում է գործադիր տնօրենը:

## Պատմություն
American Iron & Metal-ընկերությունը հիմնադրվել է 1936 թվականին, որպես մետաղի ջարդոնի կետ Մոնրեալի Հոշելագա-Մեզոնյով թաղամասում:

2002 թվականին AIM-ը հիմնադրել է մետաղի ջարդոնի կետ Սենթ Ջոնում, Նյու Բրանսուիկ՝ Սենթ Ջոն նավահանգստի հետ 40-ամյա վարձակալության պայմանագրով։ 2011 թվականին ընկերությունը ծախսել է 30 միլիոն դոլար՝ իր բակն ընդլայնելու նպատակով: 2014 թվականին ընկերությունը Verso Corporation թղթի գործարանից գնեել է Bucksport-ընկերության գործարանը Բաքսպորտում, Մեն նահանգ, ինչը հանգեցրել է գործարանի փակմանը:

## Դեպքեր
2022 թվականին Delsan-AIM-ընկերությունը, որը AIM-ի ստորաբաժանումն է և գտնվում է Օնտարիո նահանգի Վոն քաղաքում, ստացել է $35,000 տուգանք 2019 թվականի «սխալ քանդման» արդյունքում, որի հետևանքով մեծ փոշու ամպ է պատել Շերման պողոտայի հյուսիսային թաղամասը:

2022 թվականի հուլիսի 1-ին AIM-ընկերության Սենթ Ջոնի մետաղի ջարդոնի պահեստի աշխատող Դարել Ռիչարդսը մահացել է աշխատանքային դժբախտ պատահարի հետևանքով։ 2024 թվականին Նյու Բրանսուիկի նահանգային դատարանի դատավոր Կլոդ Հաշեն AIM-ընկերությանը տուգանել է 100,000 դոլարով միջադեպի համար և պարտավորեցրել է 7,000 դոլարի կրթաթոշակ հատկացնել նրա անունով Նյու Բրանսուիկի համայնքային քոլեջին:

2023 թվականի սեպտեմբերի 14-ի առավոտյան հաղորդվել է Սենթ Ջոնում գտնվող AIM-ի մետաղի ջարդոնի պահեստում բռնկված հրդեհի մասին, որի հետևանքով քաղաքի մեծ մասը պատվել է խիտ ծխով և մառախուղով: Դեպքից հետո հետաքննական աշխատանքային խումբ է կազմվել՝ հարցը քննելու նպատակով: Ընկերությունը տուգանվել է նաև Մոնկտոնի օբյեկտում առանց լիցենզիայի գործելու համար: 2023 թվականի դեկտեմբերին աշխատանքային խումբը հայտարարել էր, որ «2023 թվականի սեպտեմբերի 14-ի աղետալի հրդեհին նման հրդեհը կարող է կրկնվել»։ Նրանք նաև գտել են, որ մետաղի ջարդոնի գտնվելու վայրը «բոլորովին անպատշաճ է՝ հաշվի առնելով դրա այժմ հայտնի վտանգներն ու ռիսկերը», հաշվի առնելով Սենթ Ջոն Վեսթում գտնվող մի քանի տներին մոտ լինելը:

## Ծանոթագրություններ


## External links
* Official website

Կատեգորիա:Ընկերություններ
Electro Scan

**Electro Scan**-ը ջրի և կոյուղու մեքենայական խողովակաշարերի ստուգման սարքերի նախագծող և արտադրող է, ինչպես նաև Ծրագրային ապահովում որպես ծառայություն (SaaS) հիմքով ամպային հաշվետվությունների մատակարար: Ընկերությունն օգտագործում է էլեկտրական հոսանք ոչ հաղորդիչ կոյուղու խողովակներում արտահոսքերը հայտնաբերելու նպատակով: ընկերությունը գտնվում է Սակրամենտո, Կալիֆոռնիա, լրացուցիչ գրասենյակներ ունի Լոնդոնում, և Տորոնտոում, Կանադայում:

## Պատմություն
Electro Scan-ընկերությունը հիմնադրվել է 2011 թվականի հոկտեմբերին Չակ Հանսենի կողմից Սակրամենտոյում, Կալիֆոռնիա: 2012 թվականին Ջրային միջավայրի հետազոտական հիմնադրամը հաստատել է փորձարկման նախագիծ Վաուվատոսայում, Վիսկոնսին նահանգ, որում ընկերությունն օգտագործել է իր տեխնոլոգիան՝ ստուգելու ոչ հաղորդիչ կոյուղու խողովակները, որոնք նախկինում ստուգվել էին արտահոսքերի համար այլ մեթոդների կիրառմամբ: Այդ տեխնոլոգիան օգտագործվել է Մեծ Ցինցինատիի մետրոպոլիտեն կոյուղու շրջանի և Օհայո նահանգի Թվին Սիթի ջրային և կոյուղու շրջանի կողմից՝ 2014 թվականին իրենց համակարգերում արտահոսքերը չափելու համար: 2015 թվականի հուլիսին Սան Ֆրանցիսկոյի կոմունալ ծառայությունների հանձնաժողովը պատվիրել է Electro Scan ֆուրգոն և սարքավորում՝ իր խողովակները ստուգելու նպատակով: Նույն տարում ընկերության տեխնոլոգիան օգտագործվել է Բրիտանական Կոլումբիա նահանգի Սուրեյ քաղաքի կողմից՝ կոյուղու համակարգում առկա թերությունները վերացնելու նպատակով, որոնք տեսախցիկային ստուգումները չէին կարողացել հայտնաբերել:

2015 թվականին Electro Scan-ընկերությունը  ռազմավարական մարքեթինգային համաձայնագիր է կնքել Մեծ Բրիտանիայում գործող WRC plc-ի (Սուինդոն, Անգլիա) հետ, որը փակ շղթայով հեռուստատեսության (CCTV) կոդավորման միջազգային ստանդարտների մշակող է, Electro Scan-ընկերության ծառայությունները բրիտանական ջրային ընկերություններին մատակարարելու նպատակով՝ խողովակաշարերի և հետվերականգնողական վիճակի գնահատման նպատակով։

2019 թվականին Electro Scan-ընկերությունը առաջին անգամ ընդգրկվել է լավագույն կառավարական տեխնոլոգիաների GovTech 100 ցանկում, և կրկին 2020 թվականին:

## Տեխնոլոգիա
Ընկերության էլեկտրական սկանավորման տեսչական տեխնոլոգիան օգտագործում է ցածր լարման բարձր հաճախականության էլեկտրական հոսանք, որն արտադրվում է ոչ հաղորդիչ կոյուղու մեջ տեղադրված զոնդի կողմից՝ խողովակի 360 աստիճանի պատը արտահոսքերի առկայության համար ստուգելու նպատակով: Զոնդը կարող է որոշել արտահոսքերի չափը՝ ելնելով խողովակներից դուրս հայտնաբերված էլեկտրական հոսանքի քանակից: Հավաքված տվյալները փոխանցվում են մոտակա բեռնատարին, այնուհետև վերբեռնվում Ամազոն վեբ սերվերներ, որտեղ մեկնաբանվում են, նախքան ընկերության կայքում վերանայման համար հասանելի դառնալը:

## Ծանոթագրություններ


## Արտաքին հղումներ
* Interview with Chuck Hansen
* Operations and Maintenance of Wastewater Collection Systems 

Կատեգորիա:Թափոնների կառավարում
Ալ-Մունախխալ

**Ալ-Մունախխալ ալ-Յաշքուրի** (, ), իսկական անունը՝ Ամր իբն Մասուդ ալ-Յաշքուրի (عمرو بن مسعود اليشكري), նախաիսլամական արաբ բանաստեղծ և նավաստի։ Նա հայտնի է Ֆաթաթ Ալ-Խիդր կամ Ֆաթաթ ալ-Կասր (; բառացի՝ «Պալատի տիկին») պոեմի ստեղծմամբ և նախկին թագավոր Ամր իբն Հինդի դստեր՝ Լախմի արքայադուստր Հինդ բինթ Ամրի և Ալ-Նուման III թագավորի կին ալ-Մութաջարեդայի հետ ունեցած սիրավեպերով։

## Կյանք
Ալ-Մունախխալի կյանքի մասին հստակորեն քիչ բան է հայտնի: Նա ծնվել է Մեքքա քաղաքում՝ Բանու Յաշքուր ենթացեղից, որը պատկանում է Բանու Բաքր ցեղին։ Չնայած նա մահացել է երիտասարդ տարիքում, իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է ալ-Հիրայում՝ Լախմիների մայրաքաղաքում։ Այնտեղ նա գաղտնի սիրավեպ է ունեցել Լախմիների թագուհի ալ-Մութաջարեդայի հետ։ Գիտնական Իբն Կութեյբան (մահացել է 889 թվականին) հաղորդում է, որ իրենց ժամանակի մարդիկ կարծում են, որ ալ-Մունախխալը ալ-Նուման III-ի երկու որդիների իրական հայրն էր, որոնք նա ունեցել է ալ-Մութաջարեդայից։

Աբու ալ-Ֆարաջ ալ-Իսֆահանիի (մահացել է 967 թվականին) «Քիթաբ ալ-Աղանի»-ի համաձայն, ալ-Մունախխալը արաբների մեջ ամենագեղեցիկներից մեկն էր։ Եվ նա էր պատասխանատու հայտնի բանաստեղծ ալ-Նաբիղայի (մահացել է 604 թվականին) ալ-Նուման III-ի Լախմիների արքունիքից հեռանալու համար։ Լախմիների թագավորը հրամայել է ալ-Նաբիղային նկարագրել իր կնոջը մի բանաստեղծության մեջ, և ի վերջո նա մանրամասն նկարագրել է նրա մարմնի մասերը։ Այսպիսով, նրա սիրեցյալ ալ-Մունախխալը, նախանձից դրդված, ասաց թագավորին. «Ոչ ոք չէր կարող նման բանաստեղծություններ գրել, բացի նրանից, ով փորձել էր նրան»։ Ալ-Նուման III-ը, ալ-Մունախխալի մեղադրանքին ենթարկվելով, ստիպեց ալ-Նաբիղային փախչել Լախմիների արքունիքից դեպի նրանց մրցակիցներ՝ Ղասսանիների արքունիք։

## Մահ
Նրա մահվան վերաբերյալ կան մի քանի պատմություններ։ Օրինակ՝ Լախմի ալ-Նուման III-ը անսպասելիորեն մտել է իր կնոջ սենյակ, որտեղ գտել է իր կնոջը՝ ալ-Մութաջարեդային և ալ-Մունախխալին միասին։ Այդ ժամանակից ի վեր ալ-Նումանը հրամայել է բանտարկել և տանջել ալ-Մունախխալին, և այդ օրվանից նրան այլևս չեն տեսել։ Այստեղից էլ՝ արաբական ասացվածքը՝ «Մինչև Մունախխալը վերադառնա», արտահայտություն, որը նշանակում է մի բան, որը երբեք չի սպասվում։

Սակայն Աբու ալ-Ֆարաջ ալ-Իսֆահանին պատմում է մեկ այլ պատմություն, որտեղ ալ-Մունախխալը բանտարկվել և սպանվել է Ամր իբն Հինդ թագավորի հրամանով, այն բանից հետո, երբ նրան հասավ լուրը իր դստեր՝ Հինդ իբն Հինդ ի գաղտնի սիրեցյալ ալ-Մունախխալի հետ սիրավեպի մեջ ներգրավվածության մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:6-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:7-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ
Ալ-Հուրկա

**Հինդ բինթ ալ-Նուʿման** (), հայտնի նաև որպես **ալ-Հուրկա** (), նախաիսլամական արաբ բանաստեղծուհի էր։ Միջնադարից ի վեր կան որոշակի պատմագրական բանավեճեր նրա անունների վերաբերյալ, համապատասխան բանավեճեր այն մասին, թե արդյոք այդ անունների որոշ կրողներ տարբեր մարդիկ էին, թե ոչ։ Որպես բանաստեղծ-արքայադուստր, նա համարվում էր նախաիսլամական պոեզիայի կարևոր դեմք։

## Կենսագրություն
Հինդը ալ-Հիրայի վերջին Լախմի թագավոր ալ-Նուʿման III իբն ալ-Մունդհիրի (կառավարել է 582 – մոտ 602) և արևելյան քրիստոնյա արաբ մոր դուստրն էր։ Ըստ Հարբ Բանի Շայբան մաʻա Քիսրա Անուշիրվանի, Սասանյան կայսրության կայսր Խոսրով II-ը (կառավարել է 590–628) և նրա հոր գերիշխանը պահանջել է Հինդից ամուսնանալ իր հետ։ Ավելի լավ մտածելով պայմանավորվածության մասին՝ ալ-Նումանը Հինդին ուղարկեց ապաստան փնտրելու արաբների մոտ, որից հետո Խոսրովի կողմից հարձակման ենթարկվեց և բանտարկվեց։ Ղասանյանների և այլ արաբական ցեղերի մոտ ապաստան գտնելու անհաջողությունից հետո Հինդը ապաստան ստացավ Բանու Շայբանների մոտ՝ նրանց արքայադուստր ալ-Հուջայջայի միջնորդությամբ։ Ենթադրվում է, որ հենց այս պատճառով է Բանու Շայբանը մոտ 609 թվականին ստիպված եղել մասնակցել Զի Քարի ճակատամարտին։ Այնուհետև նրան ուղարկեցին ամուսնանալու ալ-Նուման իբն ալ-Ռայյանի հետ, «իր միակ զարմուհու, որը վերապրեց պարսկական հարձակումը ալ-Հիրայի թագավորության վրա», որից հետո Խոսրովը նրան շնորհեց ալ-Հիրայի գահը։

Ալի իբն Նասր ալ-Քաթիբի «Հաճույքների հանրագիտարանը» պատմում է, որ Հինդը սիրում էր Հինդ բինտ ալ-Խուս ալ-Զարքա անունով մի կնոջ։ Երբ ալ-Զարկան մահացավ, նրա հավատարիմ սիրեցյալը «կտրեց նրա մազերը, հագավ սև հագուստ, մերժեց աշխարհիկ հաճույքները, երդվեց Աստծուն, որ մինչև մահ կվարի ճգնավորական կյանք»։ Հինդ բինտ ալ-Նումանը նույնիսկ վանք կառուցեց՝ ալ-Զարկայի հանդեպ իր սերը հիշատակելու համար։ Այս աղբյուրը երկու կերպարներին համարում է արաբական մշակույթի առաջին լեսբուհիները։

## Գործեր
Որոշ պոեզիաներ վերագրվում են Հինդին, ինչը նրան (եթե վերագրումները ճիշտ են) դարձնում է նախաիսլամական կին բանաստեղծուհու համեմատաբար հազվագյուտ օրինակ, որի ստեղծագործությունները պահպանվել են։

Հինդը «Հազար ու մի գիշեր» պատմվածքի գլխավոր դեմքն է՝ «Ադի իբն Զայդը և արքայադուստր Հինդը» պատմության մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Sindawi, Khalid (2022). *[https://ojs.qsm.ac.il/index.php/majma/article/download/350/727 Pre-Islamic Arab Christian Poetesses: The Biography and Poetry of Hind bint al-Nuʿmān (The Nun of Grief, and the Princess of al-Ḥuraqa)]*. *AL-Majma*, (17), 63–112. 

Կատեգորիա:6-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:7-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ
Լեյլա բինթ Լուքեյզ

**Լեյլա բինթ Լուքեյզ** (, ), այլ կերպ հայտնի է որպես «Լեյլա Առաքինի» (), արաբ բանաստեղծուհի էր և 5-րդ դարի առաջատար բանաստեղծուհիներից մեկը։

## Կյանք
Լեյլա բինթ Լուքեյզ իբն Մուրրա իբն Ասադը իսլամից առաջ ապրած կին բանաստեղծուհիներից մեկն էր։ Լեյլան, որը պատկանում էր Ռաբիա իբն Նիզար ցեղին, արաբական ծագում ուներ։ Հայտնի է, որ Լեյլան նախաիսլամական արաբ քրիստոնյաներից մեկն էր։ Նա իր հոր՝ Լուքեյզի կրտսեր զավակն էր և աչքի էր ընկնում իր առաքինությամբ, գեղեցկությամբ, խելքով և պարկեշտությամբ։ Հաղորդվում է, որ նա բազմաթիվ արիստոկրատ փեսացուներ է ունեցել, քանի որ իր անձի մեջ կուտակել է բազմաթիվ դրական գծեր։ Նրան ամուսնության խոստում էին տվել Եմենի արքայազնի հետ, չնայած սիրահարված էր իր զարմիկ Բուրակ իբն Ռուհանին։

Եմեն մեկնելիս՝ այս եմենցի արքայազնի հետ ամուսնանալու համար, նրան առևանգել է մի պարսիկ արքայազն, որը նրան փակել է իր ամրոցում՝ նրա առաջարկները մերժելու համար։ Ի պատասխան՝ Լեյլան գրել է իր ամենահայտնի բանաստեղծությունը՝ «Եթե միայն ալ-Բուրակը տեսներ» (արաբերեն՝ ليت للبراق عيناً), որում նա դիմել է Բարաքին և իր եղբայրներին՝ իրեն փրկելու համար։ Բանաստեղծությունը խթանել է նրա ժողովրդի քաջությունը, ինչը հանգեցրել է նրա հաջող փրկությանը։ 20-րդ դարում բանաստեղծությունը երաժշտության է վերածվել Մուհամեդ ալ-Քասաբիի կողմից և տարածվել երգչուհի Ասմահանի կողմից.։

## Անթալոգիաներ
* Moris Farhi (ed) *Classical Poems by Arab Women* translated Abdullah al-Udhari, Saqi Books, 1999. 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://martha-hammond-msds.squarespace.com/

Կատեգորիա:5-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ
Պարգև (մրցանակ)

**Պարգև, մրցանակ**, երբեմն կոչվում է նաև **պատվավոր կոչում**, շնորհվում է ստացողին որպես որոշակի ոլորտում գերազանցության ճանաչման նշան։ Երբ այդ նշանը մեդալ, ժապավեն կամ կրելու համար նախատեսված այլ առարկա է, այն կոչվում է **զարդարանք**։ 

Մրցանակը կարելի է նկարագրել երեք ասպեկտներով .

# ում է տրվում, 
# ինչ է տրվում, 
# ում կողմից է տրվում՝ կախված նպատակից։

Ստացողը հաճախ լինում է անհատ, ուսանող, մարզիկ կամ մարդկանց խմբի ներկայացուցիչ՝ լինի դա կազմակերպություն, սպորտային թիմ կամ ամբողջ երկիր։ Մրցանակը կարող է լինել զարդ կամ նշան, որը հարմար է կրել, օրինակ՝ մեդալ, կրծքանշան, մրցանակային փին կամ գավաթ։ Այն կարող է լինել նաև խորհրդանշական առարկա, օրինակ՝ վկայական, դիպլոմ, չեմպիոնական գոտի, գավաթ կամ հուշատախտակ։ Մրցանակը կարող է ուղեկցվել նաև պատվավոր տիտղոսով և անմիջական դրամական արժեք ունեցող առարկայով, օրինակ՝ մրցանակային գումարով կամ կրթաթոշակով։

Բացի այդ, **պատվավոր հիշատակումը** շնորհվող մրցանակ է,սովորաբար տրվում է կրթության ոլորտում և չի շնորհում ստացողին(ներին) ավելի բարձր կարգավիճակ, սակայն համարվում է պատվավոր կերպով հիշատակման արժանի։ Մրցանակը կարող է շնորհվել որպես պետական պարգև՝ ինքնիշխան պետության, դինաստիայի կամ այլ պետական մարմնի կողմից, կամ մասնավոր կազմակերպության կամ անհատի կողմից: Վերջիններս կարող են ներառել նաև եկեղեցական իշխանություններ, ինչպես, օրինակ՝ եկեղեցական մրցանակների դեպքում։

Օրինակ՝ Նոբելյան մրցանակը ճանաչում է հասարակությանը տրված ներդրումները, մինչդեռ Պուլիցերյան մրցանակը պարգևատրում է գրական նվաճումները։Մրցանակը կարող է լինել հանրային ճանաչում գերազանցության համար՝ առանց որևէ նյութական նշանի կամ պարգևի։ 

Սպորտային մրցաշարերի մրցանակները հաճախ գավաթների տեսք ունեն՝ հետևելով հնագույն հունական եռոտանու ավանդույթին, որը տրվում էր մարզական մրցումների հաղթողներին։ Սթենլիի գավաթը ժամանակակից օրինակ է: Ի տարբերություն դրա, աշխատակիցների ճանաչման համար նախատեսված մրցանակները հաճախ տրվում են հուշատախտակների կամ բյուրեղապակյա զարդերի տեսքով։ Մրցանակը կարող է նաև ներառել դրամական պարգև, որը տրվում է ստացողին։

Վերջապես, մրցանակը կարող է ճանաչել մասնակցությունը, ոչ թե հաղթանակը։Միացյալ Նահանգների դպրոցներում աշակերտների համար մասնակցության մրցանակների համապատասխանության վերաբերյալ վեճեր կան։

Մրցանակների հետ համեմատական ոլորտ է ֆալերիստիկան՝ պատմության և դրամագիտության օժանդակ գիտություն, որն ուսումնասիրում է շքանշանները, եղբայրությունները և պարգևատրման առարկաները, ինչպիսիք են մեդալները և այլ զարդարանքներ։

## Արտաքին հղումներ
*

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* ,

Կատեգորիա:Մշակութային կոնվենցիաներ
Կատեգորիա:Մրցանակի պարագաներ
Կատեգորիա:Պարգևներ
Գրիգոր Խաղբակյան

**Գրիգոր Խաղբակյան** (մահացել է 1220–1223 թվականների միջակայքում) եղել է Վրաստանի թագավորության Զաքարյանների նահանգի Խաղբակյան տոհմի իշխան։ Կնոջ՝ Զազի հետ միասին նա 1217 թվականին կառուցել է Աղջոց վանքում գտնվող Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին։
Գրիգոր Խաղբակյանը հայտնի է նաև 1233 թվականի սրբազան պատկերով խաչքարով, որն այժմ գտնվում է Էջմիածնի տաճարում, որտեղ այն բերվել է Իմիրզեկից։
մինի|Գրիգոր Խաղբակյանի խաչքարի վրա պատկերված Քրիստոսի մանրամասնությունը (1233թ.):

13-րդ դարի հայ պատմիչ Կիրակոս Գանձակեցին հաղորդում է, որ Սուբութայի գլխավորությամբ 1220 թվականի մոնղոլական ներխուժումից որոշ ժամանակ անց ղփչաղները 1220-1223 թվականների միջև եկան հայկական Գանձակ քաղաք, որտեղ նրանք հանդիպեցին Վրաստանի Լաշա թագավորի և նրա աթաբեկ Իվանեի զորքերին։ Չնայած վրացիները վերջնականապես հաղթանակ տարան, Գրիգոր Խաղբակյանը գերի ընկավ և տանջամահ արվեց ղփչաղ թուրքերի կողմից։Ղփչաղները, ի թիվս այլոց, գերի վերցրին Գրիգորին (Հաղբակի որդուն, քաջ Վասակի եղբորը) և նրա եղբոր որդուն՝ Պապակին, քանի որ Վասակն ուներ երեք որդի՝ Պապակին, Մկդեմին և Հասանին (կոչվում էր Պռոշ), քաջարի և աչքի ընկնող մարդկանց, որոնք սարսափից դողացրել էին բոլոր տաճիկական զորքերին։ Նրանք մարտում սպանեցին Պապակին։ Ինչ վերաբերում է Գրիգորին, նրան ձերբակալեցին և բազմաթիվ տանջանքների ենթարկեցին, որպեսզի նա ուրանա Քրիստոսից, բայց նա դա չարեց։ Ընդհակառակը, նա ավելի շատ վիրավորեց նրանց խաբեբա օրենսդիր Մահմետին և նրանց զզվելի հավատքին։ [Գրիգորի գերեվարողները] զայրացան և մերկ քարշ տվեցին նրան գետնի վրայով, փշերով պատառոտեցին նրա ամբողջ մարմինը և այնքան տանջեցին, որ նա հոգին հանձնեց ծեծի պատճառով՝ ստանալով նահատակի թագ Քրիստոսից։ Այս մարդիկ Խաչեն շրջանից էին, հայտնի ընտանիքից, քրիստոնյաներ, ուղղափառներ և ազգությամբ հայ։ Անօրեն իրանցիները տարբեր տանջանքներով ճնշում էին շատ այլ գերիների՝ պահելով նրանց քաղցած, ծարավ և մերկ:***Կիրակոս Գանձակեցի***
մինի|Գրիգոր Խաղբակյանի խաչքարը, Էջմիածնի տաճարի մոտ (1233թ.):
մինի|Աղջոց վանքի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին (1217թ.)
Գրիգոր Խաղբակյանը Հաղբակի որդին էր, Վասակ Խաղբակյանի եղբայրը և Պռոշյան տոհմի հիմնադիր Պռոշ Խաղբակյանի հորեղբայրը։

Գրիգոր Խաղբակյանի կողմից 1233 թվականին նվիրաբերված խաչքարը, որն այժմ գտնվում է Էջմիածնի տաճարի մոտ, համարվում է լավագույններից մեկը՝ իր մանրամասն և նրբագեղ բացվածքով։ Անտաբլեմենտը զարդարված էր նուրբ դեեսիսով, իսկ նվիրատուն պատկերված է ձիու վրա ներքևում, ինչը հազվադեպ երևույթ է, քանի որ նման խաչերը հաճախ չեն զարդարվում մարդկային պատկերներով։

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Զաքարյաններ
Ալ-Հուջեյջա

**Ալ-Հուջեյջա** (, ), իրական անունը՝ Սաֆիյա բինթ Սալաբա ալ-Շեյբանիա () նախաիսլամական արաբ բանաստեղծուհի Բանու Շեյբան ցեղից, որը հայտնի է եղել վրեժխնդրության թեմայով ստեղծագործություններով: Նրա ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են, և նույնիսկ նրա պատմական լինելը կասկածի տակ է: Բայց, թվում է, նա պաշտպանություն է տվել ալ-Հուրկա բինթ ալ-Նումանին, երբ Խոսրով II-ը (590-628) պահանջել է նրան ամուսնանալ իր հորից՝ ալ-Նուման III իբն ալ-Մունզիրից մոտ յոթերորդ դարի սկզբին, և նա մասնակցել է Զու Կարի ճակատամարտին: Բնութագրվելով որպես «ռազմիկ դիվանագետ»՝ նա կարդացվել է որպես նախաիսլամական պոեզիայի առանցքային դեմք:

Ինչպես ենթադրաբար նախաիսլամական այլ պոեզիայի դեպքում, գիտական ​​​​բանավեճեր են եղել այն մասին, թե արդյոք Ալ-Հուջեյջայի ստեղծագործությունը կարող է իրականում հորինված լինել միջնադարյան ժամանակաշրջանի ուշ շրջանում (նույնիսկ եթե նա ինքը իրական է եղել): Այն պահպանվել է միայն Բիշր իբն Մարվան ալ-Ասադիի «Հարբ Բանի Շայբան մաա Քիսրա Անուշիրվան» () ժողովածուում, որտեղ ալ-Հուջայջայի հայրը նույնականացվում է որպես Սալաբա ալ-Շեյբանի: Հավանական է, որ բանաստեղծությունը գրվել է Աբբասյանների ժամանակաշրջանում, որպեսզի արաբներին խրախուսի դիմադրել խալիֆայության պարսիկների կարգավիճակի հավասարության պահանջներին, որոնք հայտնի են որպես Շուուբիա շարժում:

## Գործեր
Համադ Ալաջմիի խոսքով՝ Ալ-Հուջեյջայի պոեզիան, ընդհանուր առմամբ, նման է նախաիսլամական ժամանակաշրջանի այլ կին բանաստեղծուհիների պոեզիային: Նրա բանաստեղծությունները կարճ են և բաղկացած են մեկ բաժնից՝ ի տարբերություն նախաիսլամական ստանդարտ եռամաս օդաների... Նրա լեզուն պրագմատիկ է և զուրկ է փոխաբերական արտահայտությունից, բայց հարուստ է հրամայական բայերով և ուղիղ լեզվով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* *Ḥarb Banī Shaybān maʻa Kisrá Ānūshirwān*, ed. by Muḥammad Jāsim Ḥammādī Mashhadānī (Baghdad: s.n., 1988; first publ. Bombay 1887).
* Bashīr Yamūt, *Shāʻirāt al-ʻArab fī al-Jāhilīyah wa-al-Islām*, ed. ʻAbd al-Qādir Māyū (Ḥalab: Dār al-Qalam al-ʻArabī, 1998), pp. 12-27.

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:6-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:7-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:արաբ բանաստեղծներ
Սինան Անտուն

**Սինան Անտուն** (, ) իրաքցի բանաստեղծ, վիպասան, գիտնական և գրական թարգմանիչ։ Նրան նկարագրել են որպես «արաբական աշխարհի ամենահայտնի հեղինակներից մեկը»։ Ալբերտո Մանգուելը նրան նկարագրել է որպես «մեր ժամանակների մեծագույն գեղարվեստական ​​գրողներից մեկը»։ Նա Նյու Յորքի համալսարանի Գալատինի անհատական ​​ուսումնասիրության դպրոցի դոցենտ է։

## Կյանք և կարիերա
Անտունը ծնվել է 1967 թվականին Բաղդադում։ Նա գերազանցությամբ ստացել է անգլերենի բակալավրի աստիճան Բաղդադի համալսարանից 1990 թվականին՝ արաբերենի և թարգմանության մասնագիտացմամբ։ Նա լքել է Իրաքը 1991 թվականին՝ Պարսից ծոցի պատերազմի սկսվելուց հետո, և տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ։ Նա 1995 թվականին ստացել է արաբագիտության մագիստրոսի աստիճան Ջորջթաունի համալսարանում։ 2006 թվականին նա ստացել է դոկտորի աստիճան Հարվարդի համալսարանում՝ արաբագիտության և իսլամագիտության գծով։ Նրա դոկտորական ատենախոսությունը 10-րդ դարի բանաստեղծ Իբն ալ-Հաջջաջի և նրա կողմից հիմնադրված պոեզիայի ժանրի վերաբերյալ առաջին ուսումնասիրությունն էր։

«Նա Իրաքի այլախոհ սփյուռքի մտավորականների այն խմբի անդամներից էր, ովքեր դեմ էին 2003 թվականին իր հայրենիքի ԱՄՆ-ի կողմից օկուպացիային, որը հանգեցրեց ներկայիս հետգաղութային ճահճին»։ Անտունը նկարահանվել է 2003 թվականի «Բաղդադի մասին» վավերագրական ֆիլմում, որը նա նաև համառեժիսոր և համարտադրող է եղել։

Նրա հոդվածները հրապարակվել են The Guardian-ում, The New York Times-ում, The Nation-ում, և արաբական օրաթերթերում, այդ թվում՝ al-Hayat-ում, al-Akhbar-ում, as-Safir-ում, և al-Quds al-Arabi-ում, որտեղ նա գրում է երկշաբաթյա կարծիքի սյունակ։

Նրա բանաստեղծություններն ու վեպերը թարգմանվել են տասներեք տարբեր լեզուներով։ Նա նաև հանդիսանում է Jadaliyya էլեկտրոնային ամսագրի համահիմնադիր և համահեղինակ։

## Պարգևներ և մրցանակներ
* 2017 - «Արաբական գրականության մրցանակ» (Actes Sud, 2017, թարգմանվել է Լեյլա Մանսուր) վեպի համար (Wahdaha Shajarat al-Rumman/Մարմինների լվացողը):
* 2017  - «Fihris»-ը (Index) ընդգրկվել է արաբական գեղարվեստական ​​գրականության միջազգային մրցանակի երկար ցուցակում:
* 2016/2017  -  Բեռլինի առաջադեմ ուսումնասիրությունների ինստիտուտի (Wissenschaftskolleg zu Berlin) գիտաշխատող:
* 2014 - Սաիֆ Ղոբաշի գրական թարգմանության մրցանակ՝ իր սեփական «Մարմինների լվացողը» վեպի թարգմանության համար (առաջին ինքն թարգմանությունը, որը շահել է մրցանակը):
* 2014 - Արաբ-ամերիկյան Գրքի մրցանակ «Դիակ լվացողը» վեպի համար
* 2014 - Լաննան ռեզիդենտուրա (Մարֆա, Տեխաս):
* 2013 - «Յա Մարիամ» («Ave Maria») 2013թ. արաբական գեղարվեստական ​​գրականության միջազգային մրցանակի (The Arabic Booker) կարճ ցուցակում ընդգրկված է:
* 2013 - Բեռլինի մրցանակի կրթաթոշակառու Բեռլինի Ամերիկյան ակադեմիայում:
* 2012 - Ազգային թարգմանչական մրցանակ Մահմուդ Դարվիշի «Բացակայության առկայության» վեպի թարգմանության համար Ամերիկյան գրական գրականության ասոցիացիա։
* 2008 - Հետդոկտորական կրթաթոշակ. EUME (Եվրոպան Մերձավոր Արևելքում/Մերձավոր Արևելքը Եվրոպայում), Բեռլին, Գերմանիա։
* 2002 - Մելոնի կրթաթոշակ՝ դիսերտացիաների հետազոտության համար՝ բնօրինակ աղբյուրներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Official Website
*New York University Biography
*Democracy Now! Biography
*
* Biography from the Berlin International Literature Festival

Կատեգորիա:Իրաքցի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Իրաքցի բանաստեղծներ
Էրիկա Մարոժան

**Էրիկա Մարոժան** (, ), հունգարացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Էրիկա Մարոժանը ծնվել է 1972 թվականի օգոստոսի 3-ին Հունգարիայի Ույֆեհերտո քաղաքում։ Նրա հայրը հունգարացի է՝ հայկական արմատներով։ Էրիկան ​​իր հունգարական կինոդեբյուտը կատարել է 1989 թվականին և շարունակում է նկարահանվել հատկապես իր հայրենիքում։ Նա 10 տարի սովորել է Հունգարիայի բալետի ակադեմիայում, ապա՝ Բուդապեշտի կինոյի և դերասանական արվեստի ակադեմիայում, որն ավարտել է 1995 թվականին։ Որոշ ժամանակ խաղացել է Բուդապեշտի Նոր թատրոնում, ապա՝ Կապոշվարի թատրոնում, որտեղ աշխատում է մինչ օրս։

## Ֆիլմագրություն
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* 
* Официальный сайт актрисы
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Դատողությունների մոդել

**Դատողությունների մոդելը**, հայտնի նաև **դատողությունների լեզվի մոդել** (**RLM**) կամ **մեծ դատողությունների մոդել** (**LRM**), մեծ լեզվի մոդելի (LLM) տեսակ է, որը հատուկ մարզվել է տրամաբանական դատողության բազմակի քայլեր պահանջող բարդ խնդիրներ լուծելու համար: Այս մոդելները համեմատ ստանդարտ LLM-ների, տրամաբանության, մաթեմատիկայի և ծրագրավորման խնդիրների վրա, ցույց են տալիս գերազանց կատարողականություն: եզրակացության ընթացքում դրանք ունեն վերանայելու և ճշգրտելու դատողությունների նախորդ քայլերը և օգտագործելու լրացուցիչ հաշվարկներ, որպես կատարողականությունը մասշտաբավորելու մեթոդ, լրացնելով մարզման տվյալների չափի, մոդելի պարամետրերի և մարզման հաշվարկի վրա հիմնված ավանդական մասշտաբավորման մոտեցումները:

## Ակնարկ
Ի տարբերություն ավանդական լեզվական մոդելների, որոնք պատասխաններ են գեներացնում անմիջապես, դատողության մոդելները, նախքան բազմաքայլ խնդիրների լուծման պատասխան տալը, լրացուցիչ ժամանակ են հատկացնում՝ հաշվարկի կամ մտածելու համար: OpenAI-ը այս տերմինաբանությունը ներկայացրեց 2024 թվականի սեպտեմբերին, երբ թողարկեց o1 շարքը՝ նկարագրելով մոդելները որպես նախատեսված «ավելի շատ ժամանակ մտածելու վրա ծախսելու» համար, նախքան պատասխանելը: OpenAI-ն o1-ը ներկայացրեց որպես մոդելի անվանակոչման վերագործարկում, որը թիրախավորում է գիտության, կոդավորման և մաթեմատիկայի բարդ խնդիրները, և այն համեմատեց o1-ի աշխատանքը GPT-4o-ի հետ այնպիսի չափանիշներով, ինչպիսիք են AIME-ը և Codeforces-ը: Նույն շաբաթվա անկախ զեկույցը ամփոփեց թողարկումը և ընդգծեց OpenAI-ի այն պնդումը, որ o1-ը  դատողություններն ավտոմատացնում է մտքի շղթայի ոճով՝ դժվար քննություններում մեծ արդյունքների հասնելու համար:

Աշխատանքի ընթացքում դատողության մոդելները գեներացում են միջանկյալ քայլերի ներքին շղթաներ, այնուհետև ընտրում և ճշգրտում են վերջնական պատասխանը: OpenAI-ը հայտնել է, որ o1-ի ճշգրտությունը բարելավվում է, քանի որ մարզման ընթացքում մոդելին տրվում է ավելի շատ ամրապնդող ուսուցում և ավելի շատ թեստային ժամանակ  եզրակացության հաշվարկների համար: Սկզբում ընկերությունը որոշեց թաքցնել չմշակված շղթաները և փոխարենը վերադարձնել մոդելի կողմից գրված ամփոփումը, նշելով, որ «որոշել է թաքնված մտքերը ցույց չտալ», որպեսզի հետազոտողները կարողանան վերահսկել դրանք՝ վերջնական օգտվողներին անհամապատասխան բովանդակությունն առանց բացահայտելու: Առևտրային տեղակայումները փաստաթղթավորում են առանձին «դատողական տոկեններ», որոնք չափում են թաքնված մտածողությունը և «դատողական ջանքերի» վերահսկողություն, ինչը կարգավորում է, թե որքան հաշվարկային ռեսուրս է օգտագործում մոդելը: Այս առանձնահատկությունները մոդելները դարձնում են ավելի դանդաղ, քան սովորական չաթ համակարգերը, միաժամանակ հնարավորություն տալով, բարդ խնդիրների դեպքում, ավելի արդյունավետ աշխատանք կատարել:

## Ծանոթագրություններ
Ջարիր իբն Ատիյա

**Ջարիր իբն Ատիյա ալ-Խատաֆի ալ-Թամիմի** (, ) եղել է օմայյան դարաշրջանի արաբ բանաստեղծ և սատիրիստ: Նա ծնվել է Բարեպաշտ խալիֆ Օսման իբն Աֆֆանի օրոք և եղել է Բանու Քիլաբ ցեղի անդամ, որը Բանու Թամիմի մի մասն է: Նա ծագումով ալ-Յամամայից էր, բայց նաև տևական ժամանակ բնակվել է Դամասկոսում՝ Օմայան խալիֆաների արքունիքում:

## Կենսագրություն
Նրա վաղ կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի, սակայն նրան հաջողվել է շահել Իրաքի նահանգապետ Ալ-Հաջաջ բին Յուսուֆի բարեհաճությունը: Արդեն հայտնի լինելով իր բանաստեղծություններով, նա ավելի լայնորեն հայտնի դարձավ մրցակից բանաստեղծներ ալ-Ֆարազդակի և ալ-Ախտալի հետ ունեցած թշնամանքի շնորհիվ։ Ավելի ուշ նա մեկնեց Դամասկոս և այցելեց խալիֆ Աբդ ալ-Մալիքի և նրա հաջորդի՝ Ալ-Վալիդ I-ի արքունիք։ Նրանցից ոչ մեկում նա ջերմ ընդունելության չարժանացավ։ Սակայն նա ավելի հաջողակ էր Օմար II-ի հետ և միակ բանաստեղծն էր, որին ընդունեց խալիֆը։

Նա բազմաթիվ երգիծանքների, գովեստների, բանաստեղծությունների և էլեգիաների հեղինակ է: Ջարիրի գովեստները, որոնք նվիրված են տարբեր անհատների (Օմայյան խալիֆներին և նրանց շրջապատին, Կայսի ցեղին, խալիֆի փոխարքային Իրանում և այլն), երկար են և շքեղ. դրանք գովաբանում են ոչ միայն կառավարիչների ավանդական առաքինությունները, այլև նրանց ստեղծագործական աշխատանքը:

## Ստեղծագործություն
Նրա բանաստեղծությունները, ինչպես իր ժամանակակիցների բանաստեղծությունները, հիմնականում երգիծանք և գովեստ են։ Խալիֆներին և բարձրաստիճան ազնվականներին նվիրված բանաստեղծություններում նա գովաբանել է նրանց առատաձեռնությունը, բարեպաշտությունը և ստեղծագործական գործունեությունը։

Ալ-Ֆարազդակի բանաստեղծությունների երկար շարքը երգիծանքով լուսաբանում է նրա թշնամությունը Ջարիրի և նրա ցեղի՝ Բանի Քուլեյբի հետ։ Այս բանաստեղծությունները հրատարակվել են որպես «Ջարիրի և ալ-Ֆարազդակի Նակաիդ»։ Ասում են, որ նրանց միջև թշնամությունը տևել է 40 տարի, և որ Ջարիրը, ենթադրաբար, այնքան է վայելել այն, որ երբ ստացել է Ֆարազդակի մահվան լուրը, կորցրել է ապրելու կամքը և ինքնաբերաբար մահացել դրանից հետո։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Brockelmann С. Garir // Brockelmann С. Geschichte der arabischen Literatur. — Leiden, 1943. — Bd. 1. — S. 53-55; 1937, — Supplementbd. 1.— S. 86-87.
* Nicholson R. A., A literary history of the Arabs, [2 ed.], Camb., 1930.
* Renon A. Les trois poetes omeyyades: Akhtal, Farazdaq et Djarir // IBLA. — 1944. — N 1. — P. 41-52.
* Strika V. I madih di Jarir per Hisham ibn Abd al-Malik // Annali dell’Instituto Universitario Orientale. — Napoli, 1970,- 20(30) p.
* Джарир ибн Атийа Хатафа — Краткая литературная энциклопедия.
* Фильштинский И. М. [Джарир] // Фильштинский И. М. История арабской литературы. V — начало X века, — М., 1985.— С. 184—191.
* Бетси Шидфар. Образная система арабской классической литературы (VI—XII вв.). «Litres». 2017

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:7-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:8-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ
Մերի Մանկիկյան Թարզյան

**Մերի Մանկիկյան Թարզյան** () ամերիկացի գործարար կին, բարերար և հրատարակիչ։ Մերին և իր ամուսինը՝ Սարգիս Թարզյանը, 1944 թվականին հիմնադրել են էլեկտրոնիկայի արտադրության և հեռարձակման ընկերությունը, իսկ 1952 թվականից սկսած՝ եղել է ընկերության փոխնախագահը։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Մերի Մանիկյանը ծնվել է Ֆիլադելֆիայում։ Մերին Պետրոս Մանիկյանի և Նարտուհի Կասաբյան Մանգիկյանի դուստրն է։ Ծնողները Թուրքիայից ներգաղթած հայեր էին, հայրը՝ վարպետ հյուսող և գործարար էր։ Սովորել է Քենսինգթոնի ավագ դպրոցում և 1927 թվականին ավարտել Փենսիլվանիայի համալսարանը։ Ավելի ուշ Մերին 1928 թվականին ստացել է մագիստրոսի աստիճան և 1935 թվականին՝ դոկտորի աստիճան, երկուսն էլ՝ Փենսիլվանիայի համալսարանում, և եղել է «Phi Beta Kappa»-ի անդամ։ Նաև սովորել է Ժնևի միջազգային ուսումնասիրությունների ասպիրանտուրայում՝ Շվեյցարիայում, և Ժնևի համալսարանում։

## Կարիերա
Թարզյանը և նրա ամուսինը 1944 թվականին հիմնադրեցին «Sarkes Tarzian» էլեկտրոնիկայի արտադրող ընկերությունը։ Մերին ընկերության փոխնախագահն էր 1952 թվականից սկսած՝ վերահսկելով մի քանի գործարանների։Մերին նաև Bynum Supply-ի փոխնախագահն ու տնօրենն էր, ինչպես նաև Dean Brothers Pumps-ի տնօրենների խորհրդում նշանակված առաջին կինը։ Թարզիացիներին էին պատկանել նաև Greencastle Banner-Graphic թերթը և մի քանի ռադիո և հեռուստատեսային կայաններ։

Մերի Թարզյանը զբաղեցրել է բազմաթիվ խորհրդի անդամների տեղեր ներառյալ YWCA-ի Ազգային Խորհուրդը, Պրիտիկինի Երկարակեցության Կենտրոնը, և Ինդիանապոլիսի արվեստի թանգարանը։ Մերին Մետրոպոլիտեն օպերային ընկերության ազգային խորհրդի և Քենեդիի անվան կատարողական արվեստների կենտրոնի խորհրդատվական խորհրդի անդամ էր։ Թարզյանները համահիմնադրել են Այնշտայնի հիշատակի կրթաթոշակային հիմնադրամը, այժմ հայտնի է որպես Sagamore Leadership նախաձեռնություն։

## Իրավական խնդիրներ
1950-ականներին Սարկսը և Մերի Թարզիանները մեղադրվել են հարկերից խուսափելու մեջ։ 1964 թվականին Մերի Թարզյանը դատի է տվել երկու Ֆիթթ Ավենյուի խանութներին՝ Bonwit Teller և Peck & Peck-ին, այն բանից հետո, երբ նրանք Մերիին մեղադրել էին խանութից գողություն կատարելու մեջ։

## Պատիվներ
Թարզյանը 1973 թվականին Northwood Institute-ից ընտրվել է որպես «Տարվա Առաջավոր Կին» և 1976 թվականին՝ «Ինդիանայի Տարվա Մայր»։ Մերին պատիվով դոկտորների աստիճաններ է ստացել University of La Verne-ից և Tri-State College-ից։ Ինդիանա նահանգի Բլումինգտոն քաղաքում գտնվող Սարկսի և Մերի Թարզիանի անվան բնության արգելոցը անվանակոչվել է իր և իր ամուսնու անունով։

## Հրապարակումներ
* *The Armenian Minority Problem, 1914-1934 թվականներ*

## Անձնական կյանք
Մանիգյանը ամուսնացել է Ժնևում 1930 թվականին՝ հայ գյուտարար Սարգես Թարզյանի հետ։ Ունեցել են երեխաներ՝ Պատրիսիա և Թոմաս։ Մերիի ամուսինը մահացել է 1987 թվականին իսկ Մերին մահացել է 1998 թվականին՝ 92 տարեկան հասակում, Ֆլորիդա նահանգի Պալմ Բիչ քաղաքում։ Նրանց նախկին տունը Բլումինգտոնում հայտնի է որպես Դիր Պարկ Մենոր և բաց էմիջոցառումների համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Կատեգորիա:Փենսիլվանիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Մերի Էլեն Իսկենդերյան

**Մերի Էլեն Իսկենդերյան** () հանդիսանում է Women's World Banking նախագահ և գլխավոր գործադիր տնօրեն՝ աշխարհի ամենամեծ միկրոֆինանսավորման ինստիտուտների և բանկերի ցանցում։ Նաև խորհրդի անդամ է Hewlett Foundation-ում։

Մերին սյունակներ է գրել Forbes ամսագրում և The Wall Street Journal-ում և Հարվարդի բիզնես ռիվյուի բլոգի մշտական հեղինակն է։

## Կրթությունը և կարիերան
Իսկենդերյանը ունի բիզնեսի վարչարարության մագիստրոսի աստիճան (MBA) Yale School of Management-ից և բակալավրի աստիճան (B.S.) միջազգային տնտեսագիտության մեջ Georgetown University School of Foreign Service-ից։

Մերին Women's World Banking-ին միանալուց առաջ, զբաղեցնում էր բարձր դիրքեր International Finance Corporation-ում՝ ներառյալ Գործակցության զարգացման տնօրեն, Գլոբալ ֆինանսական շուկաների պորտֆելի տնօրեն և Հարավարևելյան Ասիայի տարածաշրջանային բաժնի տնօրեն։ Նաև անդամ է Kashf Microfinance Bank-ի տնօրենների խորհրդում և մշտական անդամ է Council on Foreign Relations-ում։ Հանդես է եկել որպես խորհրդատու Clinton Global Initiative-ում և հանդիսացել է Financial Times Sustainable Banking Awards մրցանակաբաշխության դատավոր։ Վերջերս Մերին Հիլարի Քլինթոնի հրավերով դարձել է ԱՄՆ պատվիրակության անդամ Asia-Pacific Economic Conference-ում, որը կենտրոնացել էր կանանց և տնտեսության հարցերի վրա։ Իսկենդերյանը նախկինում ստացել է NYU Stern School of Business-ի «Distinguished Citi Fellowship in Leadership and Ethics» մրցանակը, Մերին ստացել է Women's Bond Club-ի «Isabel Benham Award»-ը և նրան զուգընթաց Institute of Financial Services at Lucerne University-ից շնորհվող «Women's Finance Award» մրցանակը։ Նախկինում աշխատել է  Lehman Brothers ներդրումային բանկում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1959 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Կատեգորիա:Ամերիկացի բանկիրներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Tervita

**Tervita**-ն եղել է Ալբերտայում (Կանադա) գործող հանրային ընկերություն, որը մասնագիտացած է եղել էներգետիկ և բնապահպանական թափոնների ծառայությունների մատուցման մեջ։ Այն համահիմնադրվել է Դեյվիդ Պ. Վերկլունդի կողմից որպես Concord Well Servicing 1979 թվականին։ 1984 թվականին այն դարձել է Canadian Crude Separators Corporation (CCS Corp.): 2012 թվականին CCS Corporation-ընկերության ներքո գործող տասներկու ընկերություններ, ներառյալ CCS Midstream Services-ը և Hazco-ն, միավորվեցին Tervita-ընկերության ներքո:

## Պրոֆիլ
Ընկերությունը առաջարկել է ծառայություններ, որոնք ներառում էին նավթահանքերի թափոնների հեռացում, աղբավայրերի վերականգնում, քանդում, մետաղների վերամշակում, ջրի մաքրում, քաղաքացիական և բնապահպանական շինարարություն, նավթային ավազների հետազոտություն, շինարարական հորատում և նավթի արտահոսքի մաքրում: Այն սպասարկել է հաճախորդների, որոնք գտնվում են Կանադայի և Միացյալ Նահանգների տարածքում:

## Պատմություն
1979 թվականին Դեյվիդ Վերկլունդը և Գորդոն Վիվիանը հիմնադրեցին Concord Well Servicing-ընկերությունը Վալիվյուում, Ալբերտա։ Վերկլունդի ներդրմամբ 1984 թվականին ձևավորվել է CCS-ընկերությունը, որը մատուցել է նավթային թափոնների մշակման ծառայություններ։ Hazco-ընկերությունը, որն ապահովել է ջրային և բնապահպանական ծառայություններ, ձևավորվել է 1989 թվականին։ Հինգ տարի անց CCS-ընկերությունը դարձել է բաժնետիրական ընկերություն։ Տարիների ընթացքում Hazco-ն և CCS-ընկերությունները ձեռք բերեցին էներգետիկայի և շրջակա միջավայրի թափոնների հետ կապված մի քանի ընկերություններ։ CCS-ընկերությունը ձեռք է կբերել Hazco-ընկերությունը 2004 թվականին։ 2007 թվականին CCS-ընկերությունը վերանվանվեց CCS Corporation և դարձել է մասնավոր։ 2012 թվականին տասներկու նմանատիպ ընկերություններ միավորվեցին CCS Corporation-ընկերության ներքո և ձևավորեցին Tervita-ընկերությունը:

2015 թվականի հունվարին ընկերությունը հաղթել է Կանադայի Գերագույն դատարանի որոշումը, որը թույլ է տվել նրան զարգացնել աղբավայր Բրիտանական Կոլումբիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Complete Environmental-ընկերության 6 միլիոն CAD դոլար արժողությամբ ձեռքբերման միջոցով: Հայցվորը պնդել է, որ Tervita-ընկերությունը տիրապետել է Բրիտանական Կոլումբիայի հյուսիսարևելյան մասում գտնվող բոլոր երեք աղբավայրերին, և, հետևաբար, վերզցրել է մրցակցությունը: Որոշումը նշանակալի է եղել, քանի որ ձեռքբերումը փոքր է եղել, և այն հիմք է դրել Կանադայում շուկայական մրցակցության վրա հիմնված հետագա որոշումների համար:

2018 թվականի հուլիսի 19-ին Tervita Corporation և Newalta Corporation-ընկերությունները հայտարարեցին, որ ավարտել են իրենց նախկինում հայտարարված բիզնես համադրումը։ Միավորված ընկերությունը գործում է Tervita Corporation անվամբ:

2021 թվականի հուլիսի 2-ին Tervita-ընկերությունը ձեռք է բերվել Secure Energy Services-ընկերության կողմից բաժնետոմսերով գործարքի արդյունքում:

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Ընկերություններ
Electra Battery Materials (ընկերություն)

**Electra Battery Materials Corporation**-ը (EBMC, նախկինում՝ First Cobalt Corp.) կանադական բազմազգ կորպորացիա է, որը զբաղվում է էլեկտրական մարտկոցների համար հումքի արդյունահանմամբ և վերամշակմամբ։ Electra-ընկերությունը ունի և շահագործում է Հյուսիսային Ամերիկայում մետալուրգիական առաջին լիարժեք թույլտվությամբ գործարանը՝ մարտկոցների համար նախատեսված կոբալտի և նիկելի սուլֆատ արտադրելու համար: Ընկերությունը նաև ունի Iron Creek կոբալտ-պղնձի հանքավայրը Լեմհայ շրջանում, Այդահո, ԱՄՆ:

## Պատմություն
Կոբալտը պատմականորեն ստացվել է որպես պղնձի և նիկելի արդյունահանման ենթամթերք: 2010-ական թվականներին էլեկտրական մեքենաների բումը ստեղծել է կոբալտի աճող պահանջարկ՝ որպես էլեկտրական մարտկոցների բաղադրիչ: Ի պատասխան Electra-ընկերությունը (այն ժամանակ՝ First Cobalt Corporation) 2017 թվականին հանդես է եկել որպես կոբալտի հետախուզման և արդյունահանման ընկերություն: Ընկերությունը ավարտել է եռակողմ միաձուլումը CobalTech Mining և Cobalt One Ltd-ընկերությունների հետ՝ Օնտարիոյի կոբալտի հանքավայրում կոբալտի ակտիվների նկատմամբ իր սեփականության իրավունքը համախմբելու նպատակով:

First Cobalt-ընկերությունը 2018 թվականին ձեռք է բերել US Cobalt կրտսեր հետախույզին և ստանձնել է Iron Creek կոբալտ-պղնձի նախագծի սեփականությունը: Iron Creek-ընկերության հանքավայրը գտնվում է Այդահոյի կոբալտի գոտում, որը կոբալտի երկրորդ ամենամեծ հայտնի աղբյուրն է Միացյալ Նահանգներում։ 2019 թվականի գնահատմամբ՝ First Cobalt-ընկերությունը սահմանել է 6000 տոննա կոբալտի և 13000 տոննա պղնձի նշված պաշար, որը պարունակվում է այս հանքավայրում: 2021 թվականին ընկերությունը կրկնապատկել է իր հողային դիրքը Iron Creek նախագծի շուրջ:

2021 թվականի վերջին ընկերությունը հայտարարել է Օնտարիոյի իր նավթավերամշակման գործարանի տարածքում Electra Battery Materials Park-ընկերության ստեղծման մասին՝ լիթիում-իոնային մարտկոցների վերամշակման գործարանի հավելումով: Շուտով ընկերությունը փոխել է իր անունը՝ դառնալով Electra Battery Materials՝ արտացոլելու ռազմավարական տեղաշարժը դեպի մարտկոցների նյութերի ավելի լայն տեսականի վերամշակման և վերաօգտագործման, այլ ոչ թե կոբալտի արդյունահանման ընկերություն լինելը: 2022 թվականի հունիսին Electra-ընկերությունը Քվեբեկի կառավարության հետ նախնական քննարկումներ է սկսել Բեկանկուրի արդյունաբերական պարկում կոբալտի երկրորդ վերամշակման գործարան կառուցելու վերաբերյալ:

2022 թվականի դեկտեմբերին Electra-ընկերությունը գործարկել է սև զանգվածի (Li-ion մարտկոցների մանրացված մնացորդներ) վերամշակման փորձնական ծրագիրը և ցուցադրել է լիթիում, նիկել, կոբալտ, մանգան, պղինձ և գրաֆիտ արդյունահանելու հնարավորությունը մեծ ծավալներով:

2024 թվականի օգոստոսին ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունը հայտարարել է 20 միլիոն ԱՄՆ դոլարի մրցանակ Electra-ընկերությանը՝ Օնտարիոյի նավթավերամշակման գործարանի ավարտման և կոբալտի սուլֆատի արտադրությունը սկսելու համար:

## Տես նաև
* Մարտկոցների վերամշակում
* Redwood Materials

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Ընկերություններ
Էսմայիլ Խատիբ

**Էսմայիլ Խատիբ** (), իրանցի հոգևորական և քաղաքական գործիչ,զբաղեցրել է հետախուզության նախարարի պաշտոնը 2021 թվականի օգոստոսից մինչև իր սպանությունը՝ 2026 թվականի մարտին։ Նա զոհվել է 2026 թվականի իրանական պատերազմի ժամանակ՝ իսրայելական ավիահարվածի հետևանքով։ Եղել է այս պաշտոնը զբաղեցրած ութերորդ պաշտոնյան։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Խատիբը ծնվել է 1961 թվականին Քաենում։ Իսլամական իրավագիտություն է ուսանել Ղոմում։ Եղել է այնպիսի գործիչների աշակերտ, ինչպիսիք են Ալի Խամենեին, Մոհամմադ Ֆազել Լանքարանին, Նասեր Մակարեմ Շիրազին և Մոջթաբա Թեհրանին։

## Կարիերա
1991 թվականից Խատիբը պատասխանատու է եղել Ղոմ նահանգի հետախուզության համար։

Խատիբը կրել է «Հոջաթ ալ-Իսլամ» տիտղոսը, որը թարգմանվում է որպես «Իսլամի ապացույց» կամ «Իսլամի հեղինակություն»։ Նախկինում զբաղեցրել է Դատական համակարգի տեղեկատվության պաշտպանության կենտրոնի ղեկավարի և «Ասթան Քուդս Ռազավի» հիմնադրամի անվտանգության ղեկավարի պաշտոնները։ Աշխատել է Գերագույն առաջնորդ Ալի Խամենեիի գրասենյակում՝ որպես Իրանի գլխավոր պարեկ, ինչպես նաև Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի (ԻՀՊԿ) հետախուզական վարչությունում և Հետախուզության նախարարությունում։

1985 թվականին Խաթիբը նշանակվել է ԻՀՊԿ հետախուզական ստորաբաժանում՝ կորպուսի առաջին գլխավոր հրամանատար, պաշտոնավորել է մինչև 1991 թվականը։ Ալի Ֆալահիանի հետախուզության նախարարի պաշտոնավարման ընթացքում Խաթիբը 1999 թվականին նշանակվել է նախարարության տարածաշրջանային մասնաճյուղի ղեկավար Ղոմում։ 2010 թվականին նշանակվել է Գերագույն առաջնորդի գրասենյակի գլխավոր վերահսկիչ։

### Հետախուզության նախարար
Խատիբը նախագահ Իբրահիմ Ռաիսիի կաբինետում առաջադրվել է հետախուզության նախարարի պաշտոնում և Մեջլիսի կողմից հաստատվել է 2021 թվականի օգոստոսի 25-ին։ Ստացել է 222 կողմ ձայն։ Խատիբը այդ պաշտոնում փոխարինել է Մահմուդ Ալավիին։

2023 թվականի ամռանը անվտանգության և հետախուզության ոլորտի բարձրաստիճան պաշտոնյաները, այդ թվում՝ Խատիբը, հանդիպել են Մաշհադում՝ մշակելու համակարգված ռազմավարություն՝ ուղղված Արևմուտքի «համակարգված և լայնածավալ» ծրագրերի հակազդմանը, որոնք նպատակ ունեին խաթարել ազգային կայունությունն ու նպատակասլացությունը։

### Հայացքներ
Խատիբն եղել է Ալի Խամենեիի մտերիմ դաշնակիցներից մեկն և նաև այաթոլլա Ռուհոլլա Խոմեյնիի կողմնակիցը։ Սերտ կապեր է ունեցել Իրանի այլ կարևոր կրոնական գործիչների, հիմնականում իր ուսուցիչների հետ։

## Սպանություն
Ըստ Իսրայելի պաշտպանության նախարար Իսրայել Կացի և Իսրայելի պաշտպանության բանակի հայտարարությունների՝ Խաթիբը թիրախավորվել և սպանվել է 2026 թվականի մարտի 17-ից 18-ի գիշերը Իսրայելի կողմից իրականացված օդային հարվածների հետևանքով։ Իրանի նախագահ Մասուդ Պեզեշկիանը հաստատել է Խատիբի մահը 2026 թվականի մարտի 18-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սպանված հայտնի իրանցիներ