Արման Սիլվեստր

**Արման Սիլվեստր,** (, ) ֆրանսիացի գրող , վիպասան, բանաստեղծ, պատմվածքագիր, լիբրետտոների հեղինակ և արվեստի քննադատ:

## Կենսագրություն
Պոլ Արման Սիլվեստր ծնվել է 1837 թվականի ապրիլի 18-ին Փարիզում։ Փարիզեցի մի դատավորի որդի՝ որին սկզբում վիճակված էր դատական ծառայության գործը։ Սակայն մաթեմատիկայի ուսումնասիրությունը նրան տարավ Պոլիտեխնիկական դպրոց, որն ավարտելով 1859 թվականին՝ դարձավ ինժեներական զորքերի սպա՝ մինչ այդ արդեն հրապարակելով մի քանի գիտական հիշատակագրեր։ Շուտով նա հրաժարվեց ռազմական կարիերայից և ամբողջովին նվիրվեց գրականությանը։
աջից|մինի|<center>«Պանտագրուելիական և սիրային պատմվածքներ» (1884)</center>

1866 թվականից սկսած նա հրատարակում է բանաստեղծությունների ժողովածուներ։ Նա ընդգրկվում է նաև «Ժամանակակից Պառնաս» (Le Parnasse contemporain) ժողովածուներում (1869 և 1876 թվականներին)։ Որպես արվեստի և թատրոնի քննադատ՝ ակտիվորեն համագործակցում է այնպիսի թերթերի հետ, ինչպիսիք են L’Opinion nationale, Journal officiel, L’Estafette և La Grande Revue de Paris et de Saint-Petersbourg։

1869 թվականին նա աշխատանքի է անցնում Ֆինանսների նախարարությունում և դառնում գրադարանի և արխիվների բաժնի փոխղեկավար։

1870-1871 թվականների պատերազմի ընթացքում նա կրկին զինվորական ծառայության է վերադառնում և մասնակցում է ռազմական գործողություններին որպես կապիտան։ 1879 թվականին նա միանում է Gil Blas թերթին, որտեղ հրապարակում է հումորային և գալիական ոճի պատմվածքներ ու նովելներ։ Նրա ընկեր Գի դը Մոպասանը 1883 թվականին նրան է նվիրում «La Toux» («Հազը») նովելը։ Այս հումորային ոճը հետագայում արտահայտվում է նաև հրատարակիչ Պոլ Օլենդորֆի մոտ՝ «La Semaine pour rire» («Ծիծաղի շաբաթ») շարքի շրջանակում, գաղափար, որը նա զարգացնում է Կատյուլ Մենդեսի հետ միասին Dentu հրատարակչությունում՝ 1888 թվականին՝ շաբաթաթերթի ձևով։

1880-ական թվականներին նա նաև մտնում է L’Écho de Paris թերթի գրական ղեկավարության կազմում՝ Օկտավ Միրբոյի հետ միասին։ Նա աջակցում է Ալֆրեդ Ժարիի «Ubu roi» ստեղծագործությանը: 1886 թվականի հուլիսի 7-ին նա արժանանում է Պատվո լեգեոնի ասպետի շքանշանին կոչմանը։

1892 թվականի հոկտեմբերի 12-ին նա նշանակվում է Գեղարվեստների տեսուչ։ Նա մեծ հիացմունք է տածում նկարչուհի Ժուանա Ռոմանիի նկատմամբ և նրան նվիրելով նվիրում իր «Femme à la rose»  բանաստեղծությունը։

1880-ականների վերջերին նա ձեռք է բերում մի շարք հակառակորդներ երիտասարդ գրողների շրջանում։ Ամենավտանգավորը, անկասկած, Լեոն Բլուան էր։ 1887 թվականին «Le Désespéré» («Հուսահատվածը») վեպում Սիլվեստր հայտնվում է Անդոշ Սիլվեն կեղծանվամբ։ Բլուան, որը նրան համարում էր իր ամենաշատ ընթերցվող «ատելի» գրողներից մեկը, գնահատում էր նաև նրա հեղինակությունն ու հանճարը։ Նա գրում էր.

Թերթը, որտեղ նա հրապարակում է իր արձակը և նույնիսկ իր բանաստեղծությունները, իր բարգավաճմա և տպագրության կրկնապատկմանը պարտական ​​է նրան, կարծես թե, այն օրերին, երբ Կորիֆեյի անունը փայլում է բովանդակության ցանկում։ Նա իսկապես երկգլխանի տարեգրության ստեղծողն է, որի ազդեցությունը աննախադեպ է նախարարությունների ծառայողների և առևտրական ճանապարհորդների վրա։ Երբեմն նա աղմկում է, երբեմն էլ՝ գռգռում»։ Արձակի վերաբերյալ Բլուան ավելի կոշտ էր՝ ասելով, որ այդ գրողը «ընդհանրապես մարմնավորում է գալիական ոգին։ Նա մշտապես վկայակոչում է Ռաբլեին՝ կարծելով, թե ունի նրա հանճարը և կարող է նրան նորացնել՝ կրկնելով աղիքների և մեծ աղիքի արկածները»։ Հետագայում իմանում ենք, որ Սիլվեստր ապրում էր Ասնիերում՝ մի տանը, որը Բլուան անվանում էր «դղյակ»։

Ալֆոնս Ալեն նույնպես երբեմն հեգնում էր նրան՝ առանց մեծ թշնամանքի, ակնարկելով նրա յուրահատուկ «հանճարը», որը Բլուան անարգանքի էր ենթարկել։ Այսպես, 1889 թվականի օգոստոսի 10-ին «Le Chat noir»-ում նա բաց նամակ է հղել քնարական բանաստեղծ և պետարդոֆիլ պարոն Արման Սիլվեստրին, վերնագիր, որում պետք է հասկանալ, որ վերջնական նորաբանությունն ավելի շուտ գոյական է, քան ածական, և ուղղված է նրա ստեղծագործության արձակագրային մասին։ Դրեյֆուսի գործի ընթացքում նա դարձավ «Ֆրանսիական հայրենիքի լիգայի»՝ դրեյֆուսարդների դեմ չափավոր հակա-դրեյֆուսական լիգայի անդամ: Այնտեղ նա շփվում էր նկարիչներ Էդգար Դեգայի և Օգյուստ Ռենուարի, բանաստեղծներ Ժոզե-Մարիա դը Էրեդիայի և Պիեռ Լուիսի, ինչպես նաև կոմպոզիտոր Վենսան դ’Էնդիի հետ։

Նա մահանում է 1901 թվականի փետրվարի 19-ին Տուլուզում։ Նա բացառիկ իրավունք ուներ բրոնզե արձան ունենալու Jardin des Plantes-ում, որն այժմ անհետացել է՝ հալվելով գերմանացիների կողմից օկուպացիայի ժամանակ։ Պիեռ Դյումայի՝ այն ժամանակվա մշակույթի գծով առաջին փոխքաղաքապետի (Ռեյմոն Բադիու) նախաձեռնությամբ Վիլսոն հրապարակում տեղադրվել է քարե կիսանդրին։

## Ստեղծագործություն
Արման Սիլվեստրի գրքերը հիմնականում հրատարակվել են Ալֆոնս Լեմերի և Ժերվե Շարպանտիեի կողմից։

Սիլվեստրի որոշ բանաստեղծություններ երաժշտության են վերածվել Գաբրիել Ֆորենի կողմից՝ որպես ձայնի և դաշնամուրի համար գրված մեղեդիներ (օրինակ՝ «Le Secret», «L’Automne» և այլն)։ Նրա «Jours Passés» բանաստեղծությունը երաժշտության է վերածվել Լեո Դելիբի կողմից «Regrets» վերնագրով։

1888-ից մինչև 1891 թվականները նա շաբաթական հրատարակում էր «Les Joyeusetés de la semaine» («Շաբաթվա զվարճանքները») շարքը, որտեղ յուրաքանչյուր համարում ներկայացվում էին երեք հումորային նկարազարդ պատմություններ՝ հրատարակված Պոլ Ժենեի կողմից La Récréation de la jeunesse hրատարակչությունում, որը գտնվում էր Կրուասան փողոցում։ Նրա «Jours Passés» բանաստեղծությունը երաժշտության է վերածվել Լեո Դելիբի կողմից «Regrets» վերնագրով: 1888-ից մինչև 1891 թվականները նա շաբաթական հրատարակում էր «Les Joyeusetés de la semaine» («Շաբաթվա զվարճանքները») շարքը, որտեղ յուրաքանչյուր համարում ներկայացվում էին երեք հումորային նկարազարդ պատմություններ՝ հրատարակված Պոլ Ժենեի կողմից La Récréation de la jeunesse hրատարակչությունում, որը գտնվում էր Կրուասան փողոցում:

### Բանաստեղծություններ
* *Rimes neuves et vieilles*, avec une préface de George Sand (1866) voir sur Gallica https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k6112324s.r=armand%20silvestre
* *Les Renaissances* (1870)
* *La Gloire du souvenir, poème d'amour* (1872)
* *Poésies, 1866-1874. Les Amours. La Vie. L'Amour* (1875)
* *La Chanson des heures, poésies nouvelles (1874-1878)* (1878)
* *Le Pays des roses, poésies nouvelles, 1880-1882* (1882)
* *Le Chemin des étoiles : les Adorations, la Chanson des jours, Musiques d'amour, Dernières tendresses, Poèmes dialogués, 1882-1885* (1885)
* *Le Dessus du panier : Impressions et souvenirs, Soleils toulousains, Propos de saison, Au pays des rêves* (1885)
* *Poésies, 1872-1878. La Chanson des heures* (1887)
* *Les Ailes d'or, poésies nouvelles* (1890)
* *Roses d'octobre, poésies, 1884-1889* (1890)
* *Poésies, 1866-1872. Rimes neuves et vieilles. Les Renaissances. La Gloire du souvenir* (1892)
* *L'Or des couchants, poésies nouvelles, 1889-1892* (1892)
* *Trente Sonnets pour Mademoiselle Bartet* (1896)
* *Les Aurores lointaines, poésies nouvelles, 1892-1895* (1896)
* *Les Tendresses, poésies nouvelles, 1895-1898* (1898)
* *Les Fleurs d'hiver, poésies nouvelles, 1898-1900* (1900)

### Թատրոն և գրքույկներ
* *[[Dimitri (opéra)|Dimitri]]*, opéra en 5 actes et 7 tableaux, avec Henri de Bornier, musique de Victorin de Joncières, Paris, théâtre National-Lyrique, 
* *Monsieur ?* comédie-bouffe en 3 actes, avec Paul Burani, Paris, Athénée-Comique, 24 octobre 1879
* *Myrrha*, saynète romaine, Paris, Cercle des arts libéraux, 20 décembre 1879
* *La Tempête*, poème symphonique en 3 parties, d'après Shakespeare, avec Pierre Berton, musique d'Alphonse Duvernoy, Paris, théâtre du Châtelet, 18 novembre 1880
* *Coquelicot*, opéra-comique en 3 actes, d'après les frères Cogniard, musique de Louis Varney, Paris, théâtre des Bouffes-Parisiens, 2 mars 1882
* *Galante aventure*, opéra-comique en 3 actes, avec Louis Davyl, musique d'Ernest Guiraud, Paris, Opéra-Comique, 23 mars 1882
* *[[Henry VIII (opéra)|Henry VIII]]*, opéra en 4 actes et 6 tableaux, avec Léonce Détroyat, musique de Camille Saint-Saëns, Paris, Opéra, 5 mars 1883
* *Pedro de Zalamea*, opéra en 4 actes, avec Léonce Détroyat, musique de Benjamin Godard, Anvers, théâtre Royal, 31 janvier 1884
* *Les Templiers*, opéra en 5 actes et 7 tableaux, avec Jules Adenis et Lionel Bonnemère, musique de Henry Litolff, Bruxelles, théâtre de la Monnaie, 25 janvier 1886
* *Le Mari d'un jour*, opéra-comique en 3 actes, avec Adolphe d'Ennery, musique d'Arthur Coquard, Paris, Opéra-Comique, 4 février 1886
* *La Tesi*, drame en 4 actes, avec Georges Maillard, Bruxelles, théâtre Molière, 29 octobre 1887; sous la direction de Paul Alhaiza (source: journal le globe illustré)
* *[[Jocelyn (opéra)|Jocelyn]]*, opéra en 4 actes, d'après le poème de Lamartine, avec Victor Capoul, musique de Benjamin Godard, Bruxelles, théâtre de la Monnaie, février 1888
* *Chassé-croisé d'amour*, opéra-bouffe en 1 acte, avec Édouard Cavailhon, musique d'Auguste de Villebichot, 1888
* *La Femme bookmaker*, opérette en 1 acte, avec Édouard Cavailhon, musique de Germain Laurens, 1888
* *Sapho*, février 1889
* *Le Pilote*, opéra en 3 actes et 4 tableaux, avec A. Gandrey, musique de J. Urich, Monte-Carlo, Casino, 29 mars 1890
* *c*, drame en 1 acte et en vers, Paris, Comédie-Française, 6 mars 1893
* *Les Drames sacrés*, poème dramatique en 1 prologue et 10 tableaux, en vers, avec Eugène Morand (1853-1930), musique de Charles Gounod, Paris, théâtre du Vaudeville, 15 mars 1893
* *Izeÿl*, drame en 4 actes, avec Eugène Morand, musique de Gabriel Pierné, Paris, théâtre de la Renaissance, 24 janvier 1894
* *La Fée du rocher*, ballet-pantomime en 2 actes et 6 tableaux, avec Francis Thomé et Jules Chéret, 1894
* *Salomé*, pantomime lyrique, avec Meltzer, musique de Gabriel Pierné, Paris, théâtre de l'Athénée, 4 mars 1895
* *Le Chevalier aux fleurs, ballet-pantomime*, musique d'André Messager et  Raoul Pugno, au théâtre Marigny****.
* *Tristan de Léonois*, drame en 3 actes et 7 tableaux, dont 1 prologue, en vers, Paris, Comédie-Française, 28 octobre 1897
* *Chemin de croix*, douze poèmes religieux d'Armand Silvestre, mis en musique par Alexandre Georges, 1897

մինի|Վինսենտ Լորան-Հայլբրոննի պաստառը

* *Bianca Torella*  opéra en trois actes de Marie-Caroline Drummond de Melfort, 1897
* *Messaline*, drame lyrique en 4 actes et 5 tableaux, avec Eugène Morand, musique d'Isidore de Lara, 1899
* *Charlotte Corday*, drame musical en 3 actes, Paris, Opéra Populaire, février 1901
* *Grisélidis*, conte lyrique en 3 actes et 1 prologue, avec Eugène Morand, créé à la Comédie-Française le 15 mai 1891. Les auteurs en tirèrent un livret pour un mystère du même nom, représenté le 13 novembre 1901 à l'Opéra-Comique sur une musique de Jules Massenet.
* *Le Chevalier d'Éon*, opéra-comique en 4 actes, avec Henri Cain, musique de Rodolphe Berger, Paris, théâtre de la Porte-Saint-Martin, 10 avril 1908

### Երաժշտություն
* Édouard Lalo, *Tristesse, À celle qui part*, 2 poèmes mis en musique, extraits de *Les Ailes d'or*
* Jules Massenet, Poème d’Avril
* Camille Saint-Saëns, *Le Feu céleste*, սոպրանո սոլոի, երգչախմբի, նվագախմբի, օրգանի և մի պատմիչի համար, օպուս 115 (Արմանդ Սիլվեսթի պոեզիայի հիման վրա)։
* Gabriel Fauré, *Madrigal*, op. 35 (1883)
* Albert Roussel, *Les Rèves* (1900)
* Maurice Ravel, *Amants qui suivez le chemin* փոքր նվագախմբի և չորս ձայնանի խառն երգչախմբի համար (1900–1905 թվականների շրջանում)։ 18 էջանոց անտիպ ինքնագիր ձեռագիր, որը վերջերս հայտնաբերվեց Դրուո թաղամասում կազմակերպված աճուրդի ժամանակ և ձեռք բերվեց Ֆրանսիայի Ազգային գրադարանի կողմից։ Առաջին հանրային կատարման էականը տեղի կունենա Ֆրանսիայի Ռադիոյի փառատոնում Մոնպելյեում՝ 2024 թվականի հուլիսի 9-ին։

## Արման Սիլվեստրը արվեստում

Պատկեր:Augustins_-_Armand_Silvestre_-_Armand-Désiré_Gautier_RO_686.jpg|Պոետի և նրա կնոջ դիմանկարը՝ Աման Գոտիեի աշխատանքը։


## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիա
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ