Հանցագործությունից ստացված եկամուտների մասին օրենք 2002

**Հանցագործությունից ստացված եկամուտների մասին օրենք 2002** (POCA) Միացյալ Թագավորության խորհրդարանի ակտ, որը նախատեսում է հանցագործությունից ստացված եկամուտների բռնագրավում կամ քաղաքացիական վերականգնում և պարունակում է Մեծ Բրիտանիայի փողերի լվացման հիմնական օրենսդրությունը։

## Նախապատմություն
Ակտը ուժի մեջ է մտել 2000 թվականի հունիսի 14-ին կառավարության նոր քաղաքականության հրապարակումից հետո, ինչպես սահմանված է Կատարման և նորարարության բաժնի «Հանցագործությունից ստացված եկամուտների վերականգնում» զեկույցում։ Այն վերաբերում է հանցագործությունից ստացված եկամուտների վերաբերյալ Միացյալ Թագավորության օրենսդրությանը վերաբերող հարցերի լայն շրջանակին։ Դրանք ներառում են դատապարտված անձանց նկատմամբ բռնագրավման որոշումներ (պետությանը վճարում պահանջելով՝ ելնելով նրանց հանցանքներից ստացված օգուտներից), չդատապարտված անձանցից հանցագործությունից ստացված եկամուտների քաղաքացիական վերականգնում, հանցագործությունից ստացված շահույթի հարկում, Մեծ Բրիտանիայի փողերի լվացման դեմ պայքարի օրենսդրություն, հետաքննության լիազորություններ։ հանցավոր հանցագործություններից ստացված ենթադրյալ եկամուտների և Մեծ Բրիտանիայի իրավապահ մարմինների կողմից փողերի լվացման դեմ միջազգային համագործակցության մեջ։

Օրենքը փոփոխվել է 2002թ.-ից, հատկապես՝ 2005թ.-ի Լուրջ կազմակերպված հանցավորության և ոստիկանության մասին ակտով, 2007թ.-ի ծանր հանցագործության մասին ակտով և 2015թ.

Օրենքի 7-րդ մասի փողերի լվացման մասին դրույթները հաստատվում են Միացյալ Թագավորության փողերի լվացման կանոնակարգով 2007 թ․։

Ի թիվս այլ բաների, 2002 թվականի օրենքը պարզեցրեց փողերի լվացման մեջ կասկածվող հանցագործների դատավճիռը, քանի որ մինչ դրա ուժի մեջ մտնելը դատախազները պետք է աշխատեին երկու տարբեր օրենսդրական ռեժիմների հետ՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մասին 1994 թ. 1988 թվականի օրենքը, որը փոփոխվել է 1993 թվականի Քրեական արդարադատության մասին ակտով և 1995 թվականի «Հանցագործության եկամուտների մասին» օրենքով, այլ հանցագործություններից ստացված եկամուտների համար։ Ըստ էության, նախքան 2002 թվականի ակտի կիրարկումը, մեղադրող փաստաբանը պետք է ապացուցեր, որ փողերը կամ ակտիվները հանցագործությունից ստացված եկամուտներ են, ինչպես նաև, թե հանցագործության որ «տեսակից» են ստացվել այդ եկամուտները (այսինքն՝ թմրանյութերի կամ ոչ թմրամիջոցների հետ կապված հանցագործությունները)։ 2002 թվականի օրենքը վերացրեց այս տեսակների միջև տարբերակման անհրաժեշտությունը՝ որպես եկամուտների աղբյուր՝ կապված ենթադրյալ փողերի լվացման հետ Միացյալ Թագավորությունում 2003 թվականի փետրվարի 24-ից հետո։

Ակտիվների վերականգնման գործակալությունը, որը ստեղծվել է 2002 թվականի ակտով, 2008 թվականի մարտին դարձել է Լուրջ կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գործակալության մաս։ Իր հերթին SOCA-ն դարձել է Միացյալ Թագավորության հանցավորության դեմ պայքարի ազգային գործակալության մաս 2013 թվականին։

Օրենքը բաժանված է 12 մասի. Այս մասերից մի քանիսը վերաբերում են ողջ Մեծ Բրիտանիային (օրինակ՝ 7-րդ մասը, որը վերաբերում է փողերի լվացմանը), թեև մյուս մասերը վերաբերում են միայն մեկ իրավասության Միացյալ Թագավորության ներսում (այսպես, Մաս 2-ը վերաբերում է Անգլիայում և Ուելսում բռնագրավմանը, Մաս 3-ը վերաբերում է Շոտլանդիայում բռնագրավմանը։ , Մաս 4-ը վերաբերում է Հյուսիսային Իռլանդիայում բռնագրավմանը)։

Անգլիայի և Ուելսի խորհրդարանի առաջին ակտը, որն ուղղված էր հանցագործներին ապօրինաբար ձեռք բերված շահերից զրկելուն, եղել է 1986 թ. Լորդերի պալատի որոշմամբ, ըստ օրենքի, քանի որ այն ժամանակ էր, մոտ 750,000 ֆունտ պետք է վերադարձվեր թմրավաճառների հանցախմբին։ Այս հասույթը ամբաստանյալներին հետագծվել էր 1978 թվականին «Օպերացիա Ջուլի» ծածկագրված ոստիկանական գործողության ժամանակ։ Հանցագործությունից ստացված եկամուտները բռնագրավելու դատարանների լիազորությունները ընդլայնվել են 1988 թվականի Քրեական արդարադատության օրենքի և Քրեական արդարադատության (Շոտլանդիա) 1995 թ. դատարանները, որոնք իրավասու են բռնագրավել հանցանքից ստացված եկամուտները, եթե թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություններից բացի այլ հանցագործություն է կատարվել՝ որոշակի հանգամանքներում։ Հյուսիսային Իռլանդիայի դատարաններին՝ ինչպես թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության, այնպես էլ այլ հանցագործությունների հետ կապված եկամուտները բռնագրավելու լիազորությունները սահմանվել են Քրեական արդարադատության (Բռնագրավում) (Հյուսիսային Իռլանդիա) 1990 թվականի հրամանով։ Այս ակտերը փոփոխվել են՝ Քրեական արդարադատության ակտով 1993 թ. Հանցագործության եկամուտների մասին ակտ 1995, Հանցագործության եկամուտների մասին (Շոտլանդիա) ակտ 1995 թ։

## Օրինագծի ընդունումը
Հանցագործության եկամուտների մասին օրինագիծը ներկայացվել է Համայնքների պալատ ներքին գործերի նախարար Դեյվիդ Բլանկետի կողմից 2001 թվականի հոկտեմբերի 18-ին։ Այն ստացել է թագավորական համաձայնությունը 2002 թվականի հուլիսի 24-ին։

## Օրենքի դրույթները
### Մաս 1
Օրենքի 1-ից 5-րդ բաժինները նախատեսում են Ակտիվների վերականգնման գործակալության ստեղծում, և պետքարտուղարը պետք է նշանակի դրա տնօրենին։ Բաժինը տնօրենին տալիս է աշխատակազմ աշխատանքի տեղավորելու և իր գործառույթը անձնակազմին պատվիրակելու լիազորություն՝ իր դերն իրականացնելու համար։ Տնօրենի գրասենյակն ունի իրավաբանական անձ, որը ներկայացնում է գործակալությունը որպես ամբողջություն մոտավորապես նույն ձևով, ինչ իրենց համապատասխան պետական ​​մարմինների գլխավոր ոստիկանի կամ պատասխանատու նախարարի գրասենյակը, և, հետևաբար, պետք է կոչվի որպես կողմ ցանկացած իրավական գործում, որը վերաբերում է գերատեսչությանը, օրինակ. Սթոները ընդդեմ ակտիվների վերականգնման գործակալության տնօրենի։ Բաժնում պարզ է դառնում, որ տնօրենը պետք է ուշադրություն դարձնի պետքարտուղարի կողմից տրված ուղեցույցին, որը հաշվարկվում է, որպեսզի նպաստի հանցավորության նվազեցմանը։ Ակտիվների վերականգնման գործակալությանը տրամադրվել են բոլորովին նոր լիազորություններ 2002 թվականի «Հանցագործության եկամուտների մասին» օրենքով։ Նոր լիազորությունները թույլ են տալիս Ակտիվների վերականգնման գործակալությանը օգտագործել քաղաքացիական դատական ​​ընթացակարգերը՝ Գերագույն դատարանում հայցի միջոցով ապօրինի վարքագծից ստացված եկամուտները վերականգնելու համար։ Այն դեպքում, երբ կան հիմնավոր հիմքեր կասկածելու, որ կա հարկվող եկամուտ կամ շահույթ, Գործակալությունը նաև իրավասու է տալ հարկային հաշվարկներ։

Ակտիվների վերականգնման գործակալությունը, որը ստեղծվել է 2002 թվականի ակտով, դարձել է լուրջ կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գործակալության մի մասը 2008 թվականին։ Իր հերթին, SOCA-ն դարձել է Մեծ Բրիտանիայի հանցավորության դեմ պայքարի ազգային գործակալության մաս 2013 թվականին։

### Մասեր 2, 3 և 4
Մաս 2-ի 6–91-րդ բաժինները վերաբերում են մագիստրատուրայի դատարանից և Բարձրագույն դատարանից բռնագրավման որոշումներ կայացնելու համար իշխանության փոխանցմանը թագ դատարանին։ Խափանման միջոցի կամ մեղադրանք առաջադրելու մասին դիմումները լսվում են Թագավորական դատարանում։ Մագիստրատուրայի դատարանը պետք է բռնագրավման գործերը հանձնի Թագավորական դատարանին։ Այս փոփոխությունները վերաբերում են այն հանցագործություններին, որոնք կատարվել են 2003 թվականի մարտի 23-ին Օրենքի այս մասի ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Մինչև 2003 թվականի մարտի 23-ը կատարված հանցագործությունների բռնագրավման կամ խափանման միջոցի վարույթը կքննարկվի 1994 թ. 1988. Որոշակի ժամանակահատվածում կատարված հանցագործությունների համար, որը սովորաբար տեղի է ունենում, երբ կատարվել է ձեռքբերովի խարդախություն, ապա համապատասխան ամսաթիվը հանցագործության մեկնարկի ամսաթիվն է։ Այժմ խորհրդարանի կողմից ընդունվել է օրենսդրություն, որը թույլ կտա մագիստրատուրայի դատարանին զբաղվել բռնագրավման գործերով, որոնց արժեքը կազմում է մինչև 10,000 ֆունտ։ Այնուամենայնիվ, սա դեռ պետք է իրականացվի։

Ըստ էության՝ բռնագրավման որոշումը Թագավորական դատարանի որոշումն է, որը պահանջում է դատապարտված ամբաստանյալից պետությանը վճարել որոշակի գումար մինչև սահմանված ամսաթիվը (ոչ ուշ, քան հրամանը կայացնելու օրվանից 12 ամիս հետո, որը կրճատվել է մինչև 6 ամիս, ուժի մեջ է 2015 թվականի հունիսի 1-ից)։ Թագավորական դատարանը պարտավոր է բռնագրավման որոշում կայացնել, եթե դա պահանջվի դատախազի կողմից՝ ամբաստանյալի դատապարտումից հետո այն հանցագործության համար, որից նա օգուտ է ստացել։

Թագավորական դատարանը սովորաբար պետք է սահմանի ամբաստանյալի ստացած օգուտը և ամբաստանյալի հասանելի գումարը։ Այնուհետև բռնագրավման որոշումը պետք է կատարվի փոխհատուցվող գումարով, որն այս երկու թվերից փոքրն է։ Օրենքը նախատեսում է ինչպես ստացված նպաստի, այնպես էլ ամբաստանյալի հասանելի գումարի որոշման կանոններ։ Օգուտների առնչությամբ դատարանը պարտավոր է կիրառել 10-րդ մասով սահմանված օրենքով նախատեսված ենթադրությունները, եթե ամբաստանյալը կրիմինալ ապրելակերպ ունի։ Ամբաստանյալն ունի հանցավոր ապրելակերպ, եթե և միայն այն դեպքում, եթե նա համապատասխանում է 75-րդ հոդվածի չափանիշներին։ Հանցավոր ապրելակերպը կարող է սահմանվել ամբաստանյալի կողմից մեկ հանցանքի համար դատապարտված լինելու դեպքում։

Ամբաստանյալի հասանելի գումարը, որպես կանոն, նրա բոլոր ակտիվների շուկայական արժեքն է՝ հանած այդ ակտիվների վրա ապահովված պարտավորությունների գումարը։ Ամբաստանյալի հասանելի գումարին հասնելու դեպքում չապահովված պարտավորությունները չեն հանվում։

Եթե ​​դատարանը չի կարողանում որոշել ամբաստանյալի հասանելիք գումարը, ապա պետք է կայացնի բռնագանձման որոշում՝ նպաստի չափով։

Բեռը հիմնականում ընկնում է մեղադրողի վրա՝ հաստատելու ամբաստանյալի շահը, իսկ ամբաստանյալի վրա՝ սահմանելու իր հասանելի գումարը։ Գործնականում դատախազը առաջին ատյանում կփորձի օգնել դատարանին՝ պարզելու երկու թվերը։

Եթե ​​ամբաստանյալը չի ​​վճարում սահմանված ժամկետում սահմանված գումարը, ապա վճարումը կարող է իրականացվել տարբեր միջոցներով, և չվճարված գումարի վրա կսկսվի տոկոսագումարը։ Հարկադիր կատարման միջոցներից մեկն այն է, որ ժամանակին չվճարելու համար կարող է նշանակվել լրացուցիչ ազատազրկում (առավելագույնը 10 տարի –14 տարի, ուժի մեջ է մտնում 2015 թվականի հունիսի 1-ից)։

2-րդ մասը ներառում է նաև դրույթներ, որոնք վերաբերում են խափանման միջոցի կայացմանը և հարկադիր կատարողների նշանակմանը։ Խափանման հրամաններն իրենց բնույթով դաժան են, և իրավասությունը անծանոթ է Թագավորական դատարանին և շատ քրեական գործիչներին, որոնք նախկինում կիրառվել են Գերագույն դատարանի կողմից։ Այնուամենայնիվ, նման հրամանները կարող են վիճարկվել զգալի ուժի մեջ, ինչպես ցույց է տալիս Վինձորն ընդդեմ Թագավորության դատախազության գործը։

Օրենքի 2-րդ մասը կիրառվում է Անգլիայում և Ուելսում։ Օրենքի 3-րդ և 4-րդ մասերը կիրառում են նմանատիպ դրույթներ Շոտլանդիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի նկատմամբ, սակայն փոփոխված ձևով, որպեսզի համապատասխանեն այդ իրավասությունների տարբեր իրավական ավանդույթներին և կառուցվածքներին։

Այնուամենայնիվ, թեև օրենսդրական օրենքը շատ նման է, Շոտլանդիայում «հանցավոր ապրելակերպի» գործերով առգրավման գործողությունը, մասնավորապես՝ կապված բռնագրավման նպատակով հանցագործի «օգուտի» հաշվարկի հետ, շատ տարբեր է եղել Անգլիայում և Ուելսում։

### Մաս 5
Օրենքի 5-րդ մասը վերաբերում է չդատապարտված ամբաստանյալներից հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների քաղաքացիական վերադարձին քաղաքացիական դատարաններում (Գերագույն դատարան կամ Շոտլանդիայում՝ նիստերի դատարան)։

Այն ներառում է «նվազագույն գումարը» (ներկայումս 1000 ֆունտ ստեռլինգ) գերազանցող կանխիկ գումարների առգրավման, կալանավորման և բռնագանձման լիազորությունները։ Այս համատեքստում կանխիկ գումարը լայնորեն սահմանվում է որպես ոչ միայն ցանկացած արժույթի թղթադրամներ և մետաղադրամներ, այլ նաև չեկեր, ներառյալ ճանապարհորդական չեկերը և բանկային հաշիվները։ Այս վարույթն անցկացվում է մագիստրատուրայի դատարանում կամ (Շոտլանդիայում) շերիֆի առջև։

Մաս 5-ը կիրառվում է ողջ Մեծ Բրիտանիայում։

### Մաս 6
Մաս 6-ը վերաբերում է հարկային լիազորություններին, որտեղ կասկածվում է, որ շահույթ կամ շահույթ է առաջացել հանցավոր գործունեության արդյունքում։

Երբ Լուրջ կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գործակալությունը հիմնավոր հիմքեր ունի կասկածելու, որ հարկվող եկամուտը կամ գանձվող շահույթն առաջացել է անձին մեկ կամ մի քանի հարկային տարիների ընթացքում հանցավոր վարքագծի (ամբողջությամբ կամ մասամբ և ուղղակիորեն կամ անուղղակի) արդյունքում (լինի այդ անձի վարքագիծը կամ մեկ ուրիշի կողմից) նրանք կարող են հարկային լիազորություններ ընդունել այդ անձի նկատմամբ՝ 6-րդ մասի համաձայն այդ հարկային տարվա(ների) համար։ Այդ լիազորություններն ընդունելուց հետո նրանք (ի լրումն Հ.Մ. եկամուտների և մաքսայինի) կարող են տալ հարկային գնահատումներ (ներառյալ օրինական և անօրինական եկամուտները և շահույթ)։

Հարկային հաշվարկները ենթակա են բողոքարկման նույն ձևով, ինչպես ՀՄ եկամուտների և մաքսայինի կողմից տրված հարկային հաշվարկները, բացառությամբ այն, որ 6-րդ մասի համաձայն կատարված հարկային հաշվարկների համար անհրաժեշտ չէ նշել գնահատված եկամտի կամ շահույթի աղբյուրը։ Բողոքը վերաբերում է Առաջին կարգի տրիբունալին (հարկային պալատ)։

Բողոք կարող է ներկայացվել նաև այն հիմքով, որ SOCA-ի կողմից հարկային լիազորությունների ընդունումն անվավեր է եղել բողոքարկողի դեպքում։

Մաս 6-ը կիրառվում է ողջ Մեծ Բրիտանիայում։

### Մաս 7
Օրենքի 7-րդ մասը պարունակում է Միացյալ Թագավորության փողերի լվացման դեմ պայքարի հիմնական օրենսդրությունը, ներառյալ դրույթները, որոնք պահանջում են «կարգավորվող հատվածի» (բանկային գործ, ներդրումներ, դրամական փոխանցումներ, որոշակի մասնագիտություններ և այլն) գործարարներին զեկուցել հաճախորդների կողմից փողերի լվացման կասկածների մասին։ կամ ուրիշներ։

Փողերի լվացումը լայնորեն սահմանվում է Մեծ Բրիտանիայում։ Իրականում ցանկացած հանցագործության (կամ հանցավորության արդյունքում ստացված եկամուտներ ներկայացնող դրամական միջոցների կամ ակտիվների) հետ կապված ցանկացած գործ կամ առնչություն կարող է լինել փողերի լվացման հանցագործություն։ Հանցագործի կողմից սեփական հանցագործությունից ստացված եկամուտների տիրապետումը պատկանում է Մեծ Բրիտանիայի փողերի լվացման սահմանմանը։ Սահմանումը նաև ընդգրկում է այն գործունեությունը, որը կարող է ներառվել փողերի լվացման ավանդական սահմանման մեջ՝ որպես գործընթաց, որի միջոցով հանցագործությունից ստացված եկամուտները թաքցվում կամ քողարկվում են այնպես, որ դրանք օրինական ծագում ունեն։

Ի տարբերություն որոշ այլ իրավասությունների (հատկապես ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի մեծ մասի), Մեծ Բրիտանիայի փողերի լվացման հանցագործությունները չեն սահմանափակվում միայն լուրջ հանցագործություններից ստացված եկամուտներով, չկան որևէ դրամական սահմանափակում, ոչ էլ կարիք չկա փողերի լվացման նախագծման կամ նպատակի առկայության։ դրամական միջոցների լվացման հանցանքի համար նախատեսված հայցի նկատմամբ։ Մեծ Բրիտանիայի օրենսդրության համաձայն փողերի լվացման հանցագործությունը չպետք է պարունակի փող, քանի որ փողերի լվացման մասին օրենսդրությունը ներառում է ցանկացած բնութագրի ակտիվներ։ Հետևաբար, տեխնիկապես այն անհատը, ով նույնիսկ թղթի սեղմիչ է գողանում Միացյալ Թագավորությունում, ի լրումն հիմնական հանցագործության (թղթի սեղմակի գողության) հանցագործություն է կատարում փողերի լվացման (գողացված թղթի սեղմակի տիրապետում)։

Հետևաբար, ցանկացած անձ, ով ձեռքբերովի հանցագործություն է կատարում (այսինքն՝ այնպիսի հանցագործություն, որից նա որոշակի օգուտ է ստանում փողի տեսքով կամ ցանկացած նկարագրի ակտիվի տեսքով) Մեծ Բրիտանիայում անխուսափելիորեն նաև կկատարի փողերի լվացման հանցագործություն՝ համաձայն Միացյալ Թագավորության օրենսդրության։

Սա վերաբերում է նաև այն անձին, ով հանցավոր վարքագծով խուսափում է պատասխանատվությունից (օրինակ՝ հարկային պարտավորությունից), որը իրավաբանների կողմից կոչվում է «նյութական առավելություն ստանալը», քանի որ նա համարվում է, որ այդպիսով ստանում է գումար, որը հավասար է արժեքին։ պատասխանատվությունը խուսափել է։

Փողերի լվացման հիմնական հանցագործությունները ենթադրում են առավելագույնը 14 տարվա ազատազրկում։

Օրենքի հետևանքներից մեկն այն է, որ բանկերը, ինչպես նաև պրոֆեսիոնալ ընկերությունները, ինչպիսիք են փաստաբանները, հաշվապահները և անվճարունակության գծով զբաղվող մասնագետները, ովքեր կասկածում են (իրենց աշխատանքի ընթացքում ստացված տեղեկատվության արդյունքում), որ իրենց հաճախորդները կամ հաճախորդները (կամ այլք) ունեն. հարկերից խուսափելով կամ այլ հանցավոր վարքագծով, որից օգուտ է ստացվել, այժմ պարտավոր են իրենց կասկածների մասին հայտնել իշխանություններին (քանի որ դրանք ենթադրում են փողերի լվացման կասկածներ)։ Հանգամանքների մեծամասնության դեպքում զեկուցողի կողմից իր զեկույցի սուբյեկտին տեղեկացնելը, որ հաղորդում է արվել, իրավախախտում, «տեղեկացում» կլինի։ Այս դրույթները, սակայն, չեն պահանջում իշխանություններին բացահայտել արտոնյալ հանգամանքներում որոշակի մասնագետների կողմից ստացված տեղեկատվության կամ այն ​​դեպքում, երբ տեղեկատվությունը ենթակա է մասնագիտական ​​օրինական արտոնության։

Այնուամենայնիվ, Միացյալ Թագավորության օրենսդրության համաձայն, բանկերի կամ այլոց պարտավորություններ չկան կանոնավոր կերպով զեկուցելու բոլոր ավանդների կամ փոխանցումների մասին, որոնց արժեքն ավելի մեծ է, քան նշված գումարը, նույնիսկ եթե կասկած չկա, որ փողերի լվացումը կարող է ներգրավված լինել (ինչպես կա որոշ այլ երկրներում։ ).

7-րդ մասի հաշվետվության պարտավորությունները ներառում են արտերկրում իրականացված վարքագծից ստացված շահույթի հետ կապված կասկածների հաղորդումը, որը հանցավոր կլիներ, եթե դա տեղի ունենար Մեծ Բրիտանիայում։ Հետագայում ավելացվեցին բացառություններ՝ որոշ գործողություններ, որոնք օրինական էին այն վայրում, որտեղ տեղի էին ունենում, օրինակ՝ ցլամարտն Իսպանիայում։

Կան ավելի քան 200,000 հաղորդումներ կասկածելի փողերի լվացման մասին, որոնք ներկայացվում են Միացյալ Թագավորության իշխանություններին (2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ավարտված տարում եղել է 240,582 զեկույց, ինչը նախորդ տարվա 228,834 զեկույցի համեմատ ավելացել է)։ Այս հաշվետվությունների մեծ մասը ներկայացվում է բանկերի և նմանատիպ ֆինանսական հաստատությունների կողմից (2010թ. սեպտեմբերի 30-ին ավարտված տարում բանկային հատվածից եղել է 186,897 հաշվետվություն):

Թեև 5108 տարբեր կազմակերպություններ SOCA-ին ներկայացրել են կասկածելի գործունեության հաշվետվություններ 2010թ. սեպտեմբերի 30-ին ավարտված տարում ընդամենը չորս կազմակերպություն ներկայացրել է բոլոր հաշվետվությունների մոտավորապես կեսը, իսկ լավագույն 20 հաշվետու կազմակերպությունները կազմել են բոլոր հաշվետվությունների երեք քառորդը։

Այլ անձի կողմից փողերի լվացման կասկածի մասին չհայտնելու հանցանքը պատժվում է առավելագույնը 5 տարվա ազատազրկմամբ և/կամ տուգանքով։

Մաս 7-ը կիրառվում է ողջ Մեծ Բրիտանիայում։

Ընկերության այն անձը, որը պատասխանատու է աշխատակիցների կողմից իրենց կասկածների մասին հաղորդումներ ստանալու և ապահովելու համար, որ, անհրաժեշտության դեպքում, փողերի լվացման մասին իմացության կամ կասկածի, կամ խելամիտ հիմքերի հանգեցնող տեղեկատվությունը կամ այլ հարցը պատշաճ կերպով բացահայտվի համապատասխան մարմնին։ օրենսդրության մեջ նշվում է որպես «առաջադրված պաշտոնատար անձ», սակայն գործնականում առավել հայտնի է որպես փողերի լվացման հաշվետվություն ներկայացնող սպա (ՓԼԿ)։

### Մաս 8&#x2013; 12
Օրենքի 8-ից 12-րդ մասերը լրացուցիչ դրույթներ են պարունակում՝ կապված ենթադրյալ հանցագործությունների հետաքննության, միջազգային համագործակցության և այլնի հետ։

Կարևոր է, որ քրեական հանցագործություն է իշխանությունների կողմից փողերի լվացման հետաքննությանը խոչընդոտելը` հետաքննությանն առնչվող փաստաթղթերը թաքցնելով, ոչնչացնելով կամ կեղծելով կամ հետաքննությանը վնասող տեղեկատվության բացահայտմամբ։ Հանցագործությունը նախատեսում է առավելագույնը 5 տարվա ազատազրկում։

## Ծանոթագրություններ


## Հղումներ
* Original text of the statute as published by the Office of Public Sector Information
* Proceeds of Crime Lawyers' Association

Կատեգորիա:Փողերի լվացում
Կատեգորիա:Ֆինանսական իրավունք