Յուլիան Սեմյոնով

**Յուլիան Սեմյոնովիչ Սեմյոնով** (իսկական ազգանունը՝ Լյանդրես, ), ռուս խորհրդային գրող (արձակագիր, հրապարակախոս, բանաստեղծ), սցենարիստ, մանկավարժ  և լրագրող, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1982), Վասիլև եղբայրների անվան ՌԽՖՍՀ պետական ​​մրցանակի դափնեկիր (1976)։

«Դետեկտիվ և քաղաքականություն» ամսագրի և «Հույժ գաղտնի» () թերթի հիմնադիր (1989), որի համար էլ անուն է հնարել։ Համարվում է խորհրդային ​​պարբերականներում «հետաքննական լրագրության» ժանրի առաջամարտիկներից։

## Կենսագրություն
### Ընտանիք
thumb|Յուլիան Սեմյոնովը (ձախից) և նրա հայրը՝ Սեմյոն Լյանդրեսը
* Հայր՝ Սեմյոն Ալեքսանդրովիչ Լյանդրես (1907-1968), հրատարակչական գործի կազմակերպիչ, խմբագիր, 1952 թվականին ռեպրեսիայի է ենթարկվել։
* Մայր՝ Գալինա Նիկոլաևնա Լյանդրես (ծննդյամբ՝ Նոզդրինա), եղել է պատմության ուսուցչուհի։
* Կին՝ Եկատերինա Սերգեևնա Սեմյոնովա (օրիորդական ազգանունը՝ Միխալկովա-Կոնչալովսկայա, 1931 - 03/20/2019), Նատալյա Պետրովնա Կոնչալովսկայայի դուստրն է առաջին ամուսնությունից, Սերգեյ Վլադիմիրովիչ Միխալկովի խորթ դուստրը։
* Ավագ դուստր՝ Դարիա Սեմյոնովան (ծնվ․՝ 1958), ավարտել է Մոսկվայի պետական ակադեմիական գեղարվեստի ուսումնարանը` ի հիշատակ 1905 թվականի և Մոսկվայի Վ. Ի. Սուրիկովի անվան գեղ​​արվեստի պետական ինստիտուտը, նկարչուհի, 1991-1992 թվականներին ընտանիքի հետ ապրել է Լոնդոնում, հետագայում  վերադարձել է Ռուսաստան։ Մանուկ հասակում նկարահանվել է էպիզոդիկ դերերում «Ոչ ամենահաջող օրը» (1966) և «Ազնվականների բույն» (1969) ֆիլմերում։ Նախկին ամուսին՝ Ալեքսեյ Դմիտրիևիչ Բեգակ (1960-2022), եղել է նկարիչ, դիզայներ, հեռուստահաղորդավար։
** Թոռ՝ Մաքսիմ Բեգակ (1987-2011), մահացել է թաղվել է Մոսկվայում՝ Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։ Թոռ՝ Ֆիլիպ Բեգակը (ծնվ․՝ 1993), գործարար, զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ[անաղբյուր]։
* Կրտսեր դուստր՝ Օլգա Սեմյոնովա (ծնվ․՝ 1967), լրագրող, հոր՝ «Յուլիան Սեմյոնովի» մասին գրքի հեղինակ («Հատկանշական մարդկանց կյանքը» շարքը, 2006, 2011), ապրել է Ֆրանսիայում և Լիբանանում։ Խաղացել է լրագրող Կիրա Կորոլևայի դերը «Դիմակայություն» ֆիլմում, որը նկարահանվել է հոր գրքի հիման վրա։ Նկարահանվել է «Իսաև» հեռուստասերիալում։ Ամուսնացած է լիբանանյան ծագումով Ֆրանսիայի քաղաքացի Նադիմ Բրայդիի հետ։
**Թոռնուհի՝ Ալիսա Բրայդի (ծնվ․՝ 1990), թոռ՝ Յուլիան Սեմյոնով-Բրայդի (ծնվ.՝ 1995), դաշնակահար։

### Կրթություն
Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում Յուլիան Սեմյոնովին և մորը տարհանել են Էնգելս։

1948 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտ։ Ուսման տարիներին ընկերացել է Եվգենի Պրիմակովի հետ։ 1952 թվականի ապրիլի 29-ին՝ հոր ձերբակալությունից հետո, նրան հեռացրել են վերջին կուրսից և վտարել կոմերիտմիությունից։ Սակայն Ստալինի մահից և հոր ազատ արձակումից հետո նա վերականգնվել է։ 1954 թվականին ավարտել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտի Մերձավոր Արևելքի ֆակուլտետը։

Այնուհետև Մոսկվայի պետական ​​համալսարանում դասավանդել է փաշթոերեն, միաժամանակ սովորել պատմության ֆակուլտետում։

### Մասնագիտական ​​գործունեություն
1955 թվականից սկսել է ուժերը փորձել լրագրության ոլորտում, տպագրվել «Օգոնյոկ», «Պրավդա», «Լիտերատուրնայա գազետա», «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» և «Սմենա» թերթերում, 1962-1967 թվականներին եղել է «Մոսկվա» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ։

1960-1970 թվականներին երկար ժամանակ աշխատել է արտասահմանում՝ որպես վերոհիշյալ հրատարակությունների թղթակից (Ֆրանսիա, Իսպանիա, Գերմանիա, Կուբա, Ճապոնիա, ԱՄՆ, Լատինական Ամերիկա)։ ԽՍՀՄ պետական ​​հեռուստատեսության և ռադիոյի սեփական թղթակից Վալենտին Զապևալովի վկայությամբ, 1970-ականների վերջին և 80-ականների սկզբին Սեմյոնովը մի քանի տարի աշխատել է Գերմանիայի մայրաքաղաք Բոննում` որպես «Լիտերատուրնայա գազետա»-ի սեփական թղթակից։

Իր լրագրողական կարիերայի ընթացքում տայգայում եղել է վագրերի որսորդների հետ, եղել է բևեռային կայանում, ինչպես նաև Բայկալ-Ամուրյան մայրուղու շինարարությունում մասնակցել ադամանդե խողովակաշարի բացման արարողությանը, եղել Աֆղանստանում, Իսպանիայում, Չիլիում, Կուբայում և Պարագվայում։

Սեմյոնովը արհեստավարժ ձևով աշխատել է արխիվների հետ։ Նրան է վերագրվում հետևյալ մեջբերումը․ «Նա, ով վերահսկում է անցյալը, չի կորչի ներկայում և չի մոլորվի ապագայում»։

1989 թվականին հիմնել է առաջին մասնավոր խորհրդային հրատարակությունը՝ «Հույժ գաղտնի» () տեղեկագիրը։ Հայեցակարգի և փորձնական համարի վրա աշխատելու համար ներգրավել է «Взгляд» հաղորդաշարի հաղորդավար Եվգենի Դոդոլևին և «Նովոստի» հրատարակչական գործակալության լրագրող Ալեքսանդր Պլեշկովին, ով ավելի ուշ ըստ երևույթին թունավորվել է Փարիզում ֆրանսիական «VSD» ամսագրի գլխավոր խմբագրի հետ համատեղ ընթրիքի ժամանակ (Էդուարդ Լիմոնովի հետ զբոսանքից հետո)․ «Ոչ ոք չէր կասկածում, որ դա մահափորձ էր ոչ թե Պլեշկովի, այլ Յուլիանի վրա»։

Օլգա Սեմյոնովան իր հարցազրույցներից մեկում պատմել է․

«Հույժ գաղտնի» հոլդինգի պաշտոնական կայքը ընդգծում է հրատարակության և այդ ժամանակաշրջանի իր մրցակիցների միջև եղած տարբերությունը․

Հետագայում հիմնել է «ДЭМ» հրատարակչությունը և «Դետեկտիվ և քաղաքականություն (ДИП)» ամսագիրը, ակտիվորեն մասնակցել է վերակառուցմանը, գրել ստալինիզմը դատապարտող մի շարք քաղաքական ուղղվածությամբ աշխատություններ՝ «Լրագրող», «Կուտուզովսկի  պողոտայի գաղտնիքը», «Չգրված վեպեր», «Դատավարություն-38»։

«Լիմոնիանա կամ անհայտ Լիմոնով» գրքում պատմվում է, որ Սեմյոնովը մասնակցել է հայրենադարձ Լիմոնովի և նրա ստեղծագործությունների ԽՍՀՄ վերադարձին։

Սեմյոնովը խորհրդային պարբերականներում «հետաքննող լրագրություն» ժանրի առաջամարտիկներից է եղել։ 1974 թվականին Մադրիդում հարցազրույց է վերցրել նացիստ ոճրագործ և Հիտլերի սիրելի Օտտո Սկորցենից, ով նախկինում կտրականապես հրաժարվել է հանդիպել լրագրողների հետ, իսկ Գերմանիայում «Լիտերատուրնայա գազետա»-ում որպես թղթակից աշխատելիս հարցազրույց է վերցրել նախկին ռեյխսմինիստրր Ալբերտ Շպեերից և ՍՍ-ի ղեկավարներից Կարլ Վոլֆից[անաղբյուր]։ Նրանց հետ զրույցները, ինչպես նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Խորհրդային Միությունից արտասահման տեղափոխված Սաթե սենյակի և այլ մշակութային գանձերի որոնման պատմությունը Սեմյոնովը հրապարակել է 1983 թվականին «Դեմ առ դեմ» վավերագրական պատմվածքում։

### Գրական գործունեություն

### Հասարակական գործունեություն

* ԽՍՀՄ գրողների միության վարչության քարտուղար,
* ԽՍՀՄ-Արգենտինա բարեկամության ընկերության փոխնախագահ,
* Լատինական Ամերիկայի երկրների հետ համերաշխության խորհրդային կոմիտեի անդամ,
thumb|220px|Յուլիան Սեմենովը (աջից) հարավսլավացի գործընկերոջ հետ, Հարավսլավիա, 1989
* ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, 1960,
* Դետեկտիվ և քաղաքական վեպի միջազգային ասոցիացիայի (MADPR) նախագահ (1986) և «Դետեկտիվ և քաղաքականություն» ժողովածուի գլխավոր խմբագիր, որը հրատարակվել է այդ ասոցիացիայի կողմից «Նովոստի» մամուլի գործակալության հետ համատեղ, որը շատ բան է արել ԽՍՀՄ-ում դետեկտիվ ժանրի մասսայականացման համար։

Դմիտրի Լիխանովը հիշում է․

Բարոն Էդուարդ ֆոն Ֆալց-Ֆեյնի հետ ստեղծել է Սաթե սենյակի որոնումների միջազգային կոմիտե, որի կազմում են եղել նաև Ժորժ Սիմենոնը, Ջեյմս Օլդրիջը և Գեորգ Շտայնը։ Որոնումները արդյունք չեն տվել։ Ֆոն Ֆալց-Ֆեյնի հետ նա զբաղվել է կորցրած մշակութային արժեքների որոնմամբ և Ռուսաստան վերադարձնելով։ Ռուսական գանձերը հայրենիք վերադարձնելու միջազգային կոմիտեի գործունեության արդյունքում Ռուսաստան են վերադարձվել Ֆյոդոր Շալյապինի աճյունը, Դյագիլև-Լիֆարի գրադարանի մի մասը, եզակի գոբելեն թագավորական ընտանիքի պատկերով Լիվադիայի պալատից և շատ այլ մշակութային արժեքներ[անաղբյուր]։ 1988 թվականին Յուլիան Սեմյոնովը, Վասիլի Լիվանովը և Վիտալի Սոլոմինը բացել են մոսկովյան «Դետեկտիվ» փորձարարական թատրոնը (ստեղծվել է Մոսխորհրդի գործկոմի որոշմամբ՝ ԽՍՀՄ ՆԳՆ-ի հետ համաձայնությամբ)։ Թատրոնը տեղակայված է եղել Ռուսաստանի Դաշնության ՆԳՆ սպաների կենտրոնական տան (ՍԿՏ) շենքում (Լուբյանկա 13)։ Այդտեղ ներկայացվել են սուր սյուժետային պիեսներ և մանկական բեմադրություններ։ 1992 թվականին, երբ Սեմյոնովն արդեն ծանր հիվանդ էր, իսկ թատերախումբը ղեկավարում էր Լիվանովը, թատրոնը փակվել է տարածքի վարձակալության շուրջ ծագած կոնֆլիկտի պատճառով[անաղբյուր]։

### Կյանքի վերջին տարիներ և մահ
[220px|thumb|right|Յուլիան Սեմենովի գերեզմանը Մոսկվայի [Նովոդևիչյան գերեզմանատուն|Նովոդևիչյան գերեզմանատանը]]
«Նա փափագում էր փոփոխություններ և չափազանց շատ էր ցանկանում դա, գրում էր Գորբաչովին․ «Ես խնդրում եմ Ձեզ, Միխայիլ Սերգեևիչ, մարդկանց հող տվեք։ Մերը ոչ ոքինը չէ», բայց նա հաստատ չէր ուզում (ԽՍՀՄ) փլուզումը։ Նա ուժեղ երկիր էր ուզում»,- վկայում է նրա դուստրը։

1990 թվականի մայիսի 20-ին կաթվածից հետո Սեմյոնովը հայտնվել է անկողնուն գամված վիճակում և այլևս չի կարողացել վերադառնալ աշխատանքի։ Սեմյոնովը մահացել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ 62 տարեկան հասակում։

Օլգա Սեմյոնովան «Պատմություններ հոր մասին։ Յուլիան Սեմյոնովը դստեր աչքերով» ֆիլմում ասել է, որ իր հորը «վերացրել են»։ Նույն վարկածն է առաջ քաշվում նաև Դմիտրի Լիխանովի սցենարով նկարահանված «Նա շատ բան գիտեր...» ֆիլմում։ «Վերացումը» հիշատակվում է նաև գրողի նախկին գործընկերների հուշերում։ Ռեժիսոր Բորիս Գրիգորևը թերթերից մեկին տված հարցազրույցում ասել է․

Որոշ աղբյուրներ պնդում են, որ Սեմենովի աճյունը, ըստ նրա կտակի, ցրվել է Սև ծովում, իսկ Նովոդևիչյան գերեզմանատանը գտնվում է նրա խորհրդանշական գերեզմանը։

Գրողի դուստրը՝ Դարիա Սեմյոնովան, հերքում է այդ տեղեկությունը․
«Հայրիկին դիակիզել էին։ Դիակիզումից հետո աճյունասափորը մեկ ամիս գտնվում էր իմ արվեստանոցում, քանի որ մեզ թաղման տեղ չէին տալիս։ Իսկ երբ տվեցին, ես ինքս գնացի գերեզմանոց, փոս փորեցի և աճյունասափորը դրեցի այնտեղ։ Բայց հետո ես չկարողացա սալաքարը դնել, ուստի առաջին անձրևից հետո աճյունասափորի վերին մասը դուրս էր եկել։ Ես ստիպված էի ամեն ինչ նորից կրկնել։ Եվ հիմա այնտեղ մի սալաքար կա տեղադրված»։

## Աշխատանք կինեմատոգրաֆի համար
Իր ողջ ստեղծագործական կյանքի ընթացքում Սեմյոնովը գրել է ֆիլմերի սցենարներ՝ հիմնականում իր ստեղծագործությունների մոտիվներով։ Գրողի ամբողջական ֆիլմագրությունը ներառում է ավելի քան 20 էկրանավորված ստեղծագործություններ, դրանցից են` «Մայոր Վիխր» (1967), «Գարնան տասնյոթ ակնթարթ» (1973), «Պետրովկա, 38» (1980), «ՏԱՍՍ-ը լիազորված է հայտարարել...» (1984), «Առերեսում» (1985)։

Սեմյոնովը հանդես է եկել նաև որպես «Գիշերը 14-րդ զուգահեռականում» ֆիլմի ռեժիսոր (1971) և դերասան «Աշխատանքային օրեր և տոներ» (1961) և «Սոլյարիս» (1972, ռեժիսոր՝ Անդրեյ Տարկովսկի) ֆիլմերում։

## Յուլիան Սեմյոնովի անվան մշակութային հիմնադրամ
Յուլիան Սեմյոնովի անվան մշակութային հիմնադրամը ստեղծվել է 2006 թվականին Օլգա Յուլիանովնա Սեմյոնովի նախաձեռնությամբ՝ նպատակ ունենալով պահպանել և տարածել ռուս խորհրդային գրող Յուլիան Սեմյոնովի մշակութային ժառանգությունը, ինչպես նաև բարեգործությունները։ Հիմնադրամը բարեգործական աջակցություն է ցուցաբերում ուղղափառ ապաստարաններին, մանկատներին և այլ մանկական հաստատություններին Ռուսաստանի Դաշնությունում և շտապ բժշկական օգնության կարիք ունեցող երեխաներին։

Հիմնադրամը նաև հետևում է ԱՊՀ երկրներում գրողի ստեղծագործությունների տպագրությանը և հեղինակային իրավունքի հետ կապված այլ հարցերի։
Հիմնադրամը աշխատանքներ է տարել գրողի 80-ամյակի նախապատրաստման և անցկացման ուղղությամբ, տե՛ս հոբելյանական միջոցառումների ցանկը, ստեղծվել է «Անհայտ Յուլիան Սեմյոնովը» վավերագրական նոր ֆիլմը, լույս է տեսել Օլգա Սեմյոնովայի «Յուլյան Սեմյոնով» գրքի երկրորդ՝ սրբագրված և լրացված հրատարակությունը (ЖЗЛ շարքը), լույս է տեսել «Յուլիան Սեմենովի Ղրիմը» նոր ալբոմը։

Հիմնադրամը պահպանում և զարգացնում է նաև Ֆորոսի (Ղրիմ) մոտ գտնվող Օլիվա (Վերխնյայա Մուխալատկա) ավանում գտնվող Յուլիան Սեմյոնովի հուշահամալիր  տուն-թանգարանի ցուցադրությունը։

## Պարգևներ
* «Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյա հիշատակին նվիրված» մեդալ (1970) [անաղբյուր],
* Վասիլև եղբայրների անվան ՌԽՖՍՀ պետական ​​մրցանակ (1976 թվականի դեկտեմբերի 23)՝ Մաքսիմ Գորկու անվան մանկապատանեկան ֆիլմերի Կենտրոնական կիոստուդիայի կողմից նկարահանված «Գարնան տասնյոթ ակնթարթ» բազմասերիանոց  գեղարվեստական հեռուստատեսային ֆիլմի համար,
* ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում (1978),
* Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (6.10.1981),
* ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1982),
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան (11/16/1984)։

## Հիշատակ
thumb|right|200px|Յուլիան Սեմյոնովի տուն-թանգարանը Օլիվայում
* 2001 թվականին գրողի կրտսեր դուստրը՝ Օլգա Յուլիանովնա Սեմյոնովան, Ֆորոսից (Ղրիմ) ոչ հեռու գտնվող Օլիվա (Վերխնյայա Մուխալատկա) ավանում բացեց գրողի հուշահամալիր տուն-թանգարանը։
* 2011 թվականին, գրողի ծննդյան 80-ամյակի կապակցությամբ, Յուլիան Սեմյոնովի անվան մշակութային հիմնադրամը և Մոսկվայի ժուռնալիստների միությունը սահմանեցին Յուլիան Սեմյոնովի անվան ամենամյա մրցանակ  ծայրահեղ աշխարհաքաղաքական լրագրության ոլորտում։
* 2011 թվականի հոկտեմբերին «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթի խմբագրությունը բացեց գրողի հուշատախտակը, ով երկար տարիներ համագործակցել է այդ հրատարակության հետ։
* 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Յալթայում (Ղրիմ) բացվեց Սեմյոնովի հուշարձանը՝ «Օրեանդա» հյուրանոցի դիմաց։ Հուշարձանի հեղինակն է Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովը։
* 2016 թվականին Մոսկվայում (Սոլնցևո շրջանում) փողոց է անվանակոչվել Յուլիան Սեմյոնովի անունով։
* 2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ից մինչև 2017 թվականի փետրվարի 28-ը Սանկտ Պետերբուրգում, Նախագահի գրադարանի ցուցասրահներում անցկացվել է «Կինովեպ պատմությամբ։ 20-րդ դարի Ռուսաստանը Յուլիան Սեմյոնովի աչքերով» ցուցահանդեսը նվիրված գրողի կյանքին և ստեղծագործությանը։
* 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ին գրողի դուստրը՝ Օլգա Սեմյոնովան ներկայացրել էր իր հոր առաջին գիրքը՝ «Դիվանագիտական ​​գործակալը», որը գրվել էր 1958 թվականին։ Գիրքը հիսուն տարվա ընթացքում առաջին առանձին հրատարակությունն էր։ Շնորհանդեսը տեղի ունեցավ Մոսկվայում, Մյասնիցկայայի վրա գտնվող «Բիբլիո-Գլոբուս» առևտրի տանը։
* Յուլիան Սեմյոնովի ծննդյան 90-ամյակի կապակցությամբ 2021 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Օրենբուրգում, Օրենբուրգի մարզի Միացյալ պետական ​​արխիվի պատմական շենքի պատին տեղադրվեց հուշատախտակ, որտեղ 1957 թվականին աշխատել է լրագրող Յուլիան Լյանդրեսը և նյութեր հավաքել իր առաջին «Դիվանագիտական ​​գործակալ» գրքի համար։

;Գրողի ստեղծագործությանը և հիշատակին նվիրված վավերագրական ֆիլմեր և հեռուստահաղորդումներ
* «Յուլյան Սեմյոնով։ Ինչպես հեռացան կուռքերը» (ռեժիսոր՝ Միխայիլ Ռոգովոյ, 2005)։
* «Յուլյան Սեմյոնով։ Տեղեկատվություն մտորումների համար» (ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Պասեչնի, 2006)
* «Յուլյան Սեմյոնով։ Ազդեցության գործակալ» (ռեժիսոր՝ Միխայիլ Կուզովենկով, 2006),
* «Յուլյան Սեմյոնով։ «Գաղտնի գրիֆի տակ» (ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Ալենին, 2007),
* «Պատմություններ հոր մասին։ Յուլիան Սեմյոնովն իր դստեր աչքերով» (ռեժիսոր և սցենարիստ՝ Ալևտինա Տոլկունովա, 2011)
* «Յուլյան Սեմյոնով։ Նա չափազանց շատ բան գիտեր...» («Առաջին ալիք», 2011)
* «Անհայտ Յուլիան Սեմյոնովը» (ռեժիսոր՝ Սերգեյ Ստաֆեև, 2011),
* «Յուլյան Սեմյոնով։ Վերջին օրը» («Աստղ», 2020),
* «Յուլյան Սեմյոնով։ 001 գործակալի գաղտնիքները» («Միր», 2021),
* «Յուլյան Սեմյոնով։ ԽՍՀՄ-ում ծնվածները» («Միր», 2021),
* «Յուլիանա Սեմենովի Ղրիմը» («Առաջին ալիք», 2021),
* «Յուլյան Սեմյոնով։ Կյանքը որպես դետեկտիվ» («Կենտրոն ՀԸ», 2021)։

#### Գրքեր Յուլիան Սեմյոնովի մասին
;«Անհայտ Յուլիան Սեմյոնովը»։
Երկհատորյակը, որը կազմվել և մեկնաբանվել էր Օլգա Սեմյոնովայի կողմից, պարունակում էր լայնածավալ նյութեր, որոնք ներառում էին Յուլիան Սեմյոնովի կյանքը, ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը։ «Վեչե» հրատարակչություն, 2009։

* «Բացահայտում» հատորում  ներառված են Յուլիան Սեմյոնովի այն  ստեղծագործությունները, որոնք նախկինում չեն տպագրվել կամ հայտնի չեն ընթերցողների լայն շրջանակին։ «Բարոն», «Սկորցենիի մեկնաբանությունը», «Բացահայտում», «Երեք թարգմանություն Օմար Կաբեզասից,  մեկնաբանություններով» վիպակները, «Պիեռ Օգյուստ դը Բոմարշեի երկու դեմքերը», «Հայրերի զավակները», «Դատավարություն-38» պիեսները, պատմվածքներ, հոդվածներ, ակնարկներ։ Առաջին անգամ տպագրվում են գրողի բանաստեղծությունները։

«Ես կարճ ժամանակ հետո կմեռնեմ…» հատորում ներառված են Յուլիան Սեմյոնովի նամակագրությունը հոր՝ Սեմյոն Լյանդրեսի և ընտանիքի հետ. պարունակում է ընթերցողների նամակներ, ընկերների և գործընկերների նամակներ, հոդվածներ գրողի աշխատանքի մասին, հարցազրույցներ, հուշեր նրա մասին, ինչպես նաև 1960-ականների օրագրեր և ճամփորդական գրառումներ։

2016 թվականին «Վեչե» հրատարակչությունը լույս է ընծայել «Անհայտ Յուլիան Սեմյոնովը։ Վերադարձ Շտիրլիցին» հրատարակության երրորդ հատորը։ Ժողովածուում առաջին անգամ հեղինակային ձեռագրերից տպագրվում են «Ելք» (1966), «Բռնվիր ամպերից» (1967), «Պարոն բոլշևիկ» (1960), «Կոմիսար Իվանովի կյանքը» (1967) վիպակները, «Գաղտնագրում Բլյուխերի համար» (1965)  «Սադրանք» (1968), «Որոնում-891» (1981) պիեսները, նախկինում չհրապարակված պատմվածքներ և ակնարկներ, առաջին անգամ վերահրատարակվել է «Մարդիկ գրոհում են երկինքը» (1960) վավերագրական վիպակը։

2021 թվականին լույս է տեսել մատենաշարի հաջորդ հատորը՝ «Անհայտ Յուլիան Սեմյոնովը։ Անկեղծություն», այստեղ ընդգրկվել են նախկինում չհրապարակված 58 պատմվածքներ, «Տեռոր օպերացիայի տապալումը», «Դեկտեմբերի 20», «Հատկապես վտանգավոր հանցագործ» գրական սցենարները, օրագրային գրառումներ և նամակագրություններ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ