open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Չոգորի (հագուստ)

**Չոգորի,** բլուզ կամ ժակետ, կորեական ազգային հագուստի՝ հանբոկի հիմնական տարրը, թե՛ տղամարդկանց և թե կանանց համար։ Չոգորին փակում է ձեռքերը և մարմնի վերևի հատվածը։

## Ստուգաբանություն
Չոգորին հագնում են դեռևս հին ժամանակներից, այս հագուստի տարրը Կորեական երեք թագավորությունների ժամանակաշրջանում հայտնի է եղել *յու* (유, 襦), պոկսամ (복삼, 複杉), վիխե (위해, 尉解) անուններով, և հայտնի չէ, թե որ ժամանակաշրջանում է այս հագուստի համար սկսեցին օգտագործել «չոգորի» բառը։ Գորյոյի դինաստիայում՝ Չխուննյոլ թագավորի (; 1236—1308, թագավորել է՝ 1274—1308) կառավարման վերջում։ Առաջին փաստաթուղթը, որտեղ հիշատակվել է «չոգորի» բառը՝ Չխոնջոնը (): Վոնգյոնի թագուհին (, վոնգյոն-վանխու) հագել էր չոգորի դագաղի դուրս բերման արարողության ժամանակ։ 1420 թվականի փաստաթուղթը (Սեջոնի ժամանակաշրջան) ամրագրում է չոկկորի (赤古里) և տանջոկորի (短赤古里) բառերը, միայն թե հայտնի չէ, թե դա եղել է կորեերենի թարգմանություն հանջայով։ Մինչև Գորյոյի կառավարելը Սիլլայում հանդերձանքի վերևի տարրը կոչվում էր «վիխե» (), և այդ բառը Սիլլայի լեզվից էր և մինչև հիմա էլ օգտագործվում է բարբառներում՝ *ուտխի և ուչխի* տարբերակներով։

Ամենավաղ գտնված չոգորին, նմուշը յանչխոնական տոհմական գերեզմանատնից (թվագրվում է1400—1450 թվականներին), ինչպես նաև նմուշը, գտնված Սանվոնս տաճարում գտնվող Բուդդայի արձանից (ենթադրաբար, թողել էին, որպես զոհաբերություն), թվագրված 1460-ական թվականներին։

## Արտաքին տեսք
thumb|Չոգորիի մասեր. 1. խվաջան 2. կոդե 3. '''կկիտոն''' (նաև՝ սոմե պուրի)<br />4. '''սոմե''' 5. '''կորիմ''' 6. ու<br />7. տորյոն 8, 11. չինդոն 9. '''կիլ'''<br />10. պերե 12. '''կիտ''' 13. '''տոնջոն'''
Չոգորին բաղկացած է բազմաթիվ մասերից։ Հիմնականները թվարկված են ստորև։
* *Կիլ* (길) - հիմքը առջևից և հետևից։
* *Կիտ* (깃) - օձիք։
* *Տոնջոն* (동정) - հանովի օձիք։
* *Կորիմ* (고름), նաև *օտկորիմ* (옷고름) - ժապավեններ, որոնցով չոգորին կապում են կրծքին։
* *Տոմե* (도매) - թևքեր։
** *Կկիտոն* (끝동), ցայտերանգ թևքածալ, որը ամրանում է կանացի չոգորիի թևքերին։

Չոգորիի ձևը ժամանակի ընթացքում փոխվել է. գոյություն ունեն այս հագուստի բազմաթիվ տեսակներ, որոնք տարբերվում են ձևով, օգտագործվող կտորով, կարի տարբերակով։

## Ծանոթագրություններ

* 

## Տես նաև
* Կորեական հագուստի տարրեր

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Կորեական տարազ
Կատեգորիա:Հագուստ
Սաադ Հարիրի

**Սաադ Հարիրի** (), լիբանանցի քաղաքական գործիչ, որը 2016 թվականի դեկտեմբերից ի վեր Լիբանանի վարչապետն է։ Նա նաև Լիբանանի վարչապետն է եղել 2009 թվականի նոյեմբերից մինչև 2011 թվականի հունիսը։ Նա Լիբանանի նախկին վարչապետ Ռաֆիկ Հարիրիի երկրորդ զավակն է, ով սպանվել է 2005 թվականին։ Նա 2005 թվականից գլխավորում Ապագայի Շարժումը։ Հարիրին Մարտի 14 դաշինքի ամենաազդեցիկ մարդն է։ 3 տարի Լիբանանից դուրս ապրելով՝ 2014 թվականի օգոստոսի 8-ին վերադառնում է Լիբանան և 2016 թվականի նոյեմբերի 3-ին հռչակվում է երկրի վարչապետ։ Հարիրին 2017 թվականի նոյեմբերի 4-ին Սաուդյան Արաբիայի հանրային ալիքով հանդես եկավ անակնկալ հրաժարականի հայտարարությամբ։ Այն հանդիսանում է Իրան-Սաուդյան Արաբիա սառը հակամարտության մասնիկ, և կարող է ազդել Լիբանանի և Սաուդյան Արաբիայի հարաբերությունների վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լիբանանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ
Կատեգորիա:Ջորջթաունի համալսարանի շրջանավարտներ
Թոմ ՄակՔարթի

**Թոմաս (Թոմ) Ջոզեֆ ՄակՔարթի** (, )՝ ամերիկացի դերասան, սցենարիստ և ռեժիսոր, նկարահանվել է «Ծանոթացեք ծնողների հետ» և «Բարի գիշեր և հաջողություն» ֆիլմերում, ինչպես նաև «Գաղտնալսումը» և «Կարգ ու կանոն» սերիալներում։ ՄակՔարթի՝ ամերիկյան անկախ կինոյի ներկայացուցիչներից մեկը։ Մասնավորապես, նա «Կայարանի վարիչ» (2003) և «Այցելու» (2008) ֆիլմերի սցենարիստ է և ռեժիսորը։

## Կյանքն ու գործունեությունը
1988 թվականին Թոմ ՄակՔարթին ավարտել է Բոստոն քոլեջը, այնուհետև դրամատիկ դպրոց Եյլի համալսարանը։ ՄակՔարթին խաղացել է այլ ֆիլմերում։ Նա կատարել է Ջեյմս Բրեդլիի դերը Քլինթ Իսթվուդի «Մեր հայրերի դրոշները» ֆիլմում։ Ճանաչում ստացել է աշխատելով հեռուստատեսությունում, «Այցելու» սերիալում խաղալով լրագրող Սքոթ Թեմպլտենի դերը։

Թոմաս ՄակՔարթիի ռեժիսուրական առաջնելույթը, «Կայարանի վարիչն» է, որի սցենարը նույնպես նա է գրել, արժանացել է սցենարիստ *Ուոլդո Սոլտի անվան Աշխատանքային մրցանակին* և * «Դրամատիկ ֆիլմ» չափանիշերով Հանդիսատեսի համակրանք մրցանակին* Սանդենս կինոփառատոնում։ Ֆիլմը ստացել է բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակը՝ լավագույն ինքնատիպ սցենարի համար և Սան Սեբաստիանում կայացած կինոփառատոնում արժանացել է մրցանակների և ֆիլմերի ցուցադրություններ տեղի են ունեցել Մեխիկոյում և Ստոկհոլմում։ ՄակՔարթի երկրորդ՝ «Այցելու» ֆիլմի պրեմիերան, տեղի է ունեցել Տորոնտոյի կինոփառատոն 2007 թվականին։ Ֆիլմը նույնիսկ ստացել է կինոքննադատների բարձր գնահատականը և մի քանի մրցանակ։

2009 թվականին Թոմ ՄակՔարթին նկարահանել է «Սիրելի ոսկորներ» և «2012» կինոժապավենները, նաև հոկտեմբեր–նոյեմբեր ամիսներին նկարահանել է ֆանտաստիկ Գահերի խաղ հեռուստասերիալ, որի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2011 թվականի ապրիլին HBO հեռուստաալիքով։
 
2010 թվականին Թոմ ՄակՔարթին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի, Վեր մուլտֆիլմի համար լավագույն օրիգինալ սցենար անվանակարգում։

2016 թվականին Մաքարթու «Ուշադրության կենտրոնում» ֆիլմը ստացել է «Օսկար» երկու չափանիշներով՝ «Լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն օրիգինալ սցենար»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Интервью Тома Маккарти о «Посетителе» 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական սերմամբ
Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Ալեքսանդրա Յակովլևա

**Ալեքսանդրա Եվգենևնա Յակովլևա** (, իրական ազգանունը՝ Իվանես (Иванес), ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսական դերասանուհի, հասարակական և քաղաքական գործիչ, երկաթուղագործ։ Հետագայում զբաղեցրել է «Ռուսական երկաթուղիներ» ԲԲԸ-ի Արագընթաց հաղորդակցության տնօրինության փոխտնօրենի պաշտոնը։ 2012 թվականից «Յաբլոկո» քաղաքական կուսակցության Կալինինգրադի տարածաշրջանային բաժանմունքի նախագահն է։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդրա Յակովլևան ծնվել է Կալինինգրադ քաղաքում։ Իր Յակովլևա ազգանունը նա վերցրել է պապից։ Մանկության տարիներին հաճախել է պարի դպրոց, սովորել երաժշտական դպրոցի ջութակի բաժնում։ 1978 թվականին ավարտել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտը։

1980-ական թվականներին նա խորհրդային կինոյի հանրաճանաչ դերասանուհիներից մեկն էր։ 1979 թվականին նկարահանված «Անձնակազմ» խորհրդային առաջին ֆիլմ-աղետում, Լեոնիդ Ֆիլատովի հետ միասին նա նկարահանվել է էրոտիկ անկողնային տեսարանում, որը ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆում եզակի դեպքերից էր։

1993 թվականից Ալեքսանդրա Յակովլևան հեռացել է կինոաշխարհից։ Մինչ 1997 թվականը զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ, զբաղեցրել Կալինինգրադ քաղաքի մշակույթի և զբոսաշրջության հարցերով կոմիտեի նախագահի և Կալինինգրադի քաղաքապետի տեղակալի պաշտոնները։ 2016 թվականին նա հայտարարել է, որ վերադառնում է դերասանի մասնագիտությանը։ Նույն թվականի սեպտեմբերին ընտրվել է Կալինինգրադի պատգամավորների քաղաքային խորհրդի անդամ։

## Անձնական կյանքը
Ալեքսանդրա Յակովլևայի առաջին ամուսինը դերասան Վալերի Կուխարեշինն էր։ Ունի երկու երեխա՝ մեկ դուստր և մեկ որդի։ Երկրորդ ամուսինը լրագրող և հեռուստահաղորդավար Ալեքսանդր Նևզորովն էր, իսկ երրորդ ամուսինը՝ էստոնացի պարաշյուտիստ Կալյու Աասմյաեն։ Վերջինիս հետ նա ծանոթացել է 1984 թվականին, «Պարաշյուտիստները» կինոնկարի նկարահանումների ժամանակ։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Յաբլոկո» կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Կիպրոսի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ

thumb|500px|Կիպրոսի Հանրապետության դիվանագիտական առաքելությունները
**Կիպրոսի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկում** ներկայացվում է աշխարհի երկրներում Կիպրոսի Հանրապետության դիվանագիտական առաքելությունների (դեսպանատների) և գլխավոր հյուպատոսությունների ցանկը։ Ներկայումս, Կիպրոսի Հանրապետությունն ունի 43 դեսպանատներ։

## Եվրոպա
[thumb|Կիպրոսի դեսպանությունը [Բեռլինում]]
[thumb|Կիպրոսի դեսպանատունը [Մոսկվայում]]
[thumb|Կիպրոսի դեսպանատունը [Պրահայում]]
[thumb|Կիպրոսի դեսպանատունը [Վաշինգտոնում]]
[right|thumb|Կիպրոսի ամենաբարձր լիազորված ներկայացուցչությունը [Պրետորիայում]]
[thumb|right|Կիպրոսի բարձրագույն լիազորված ներկայացուցչությունը [Կանբերայում]]
* 
** Վիեննա (դեսպանատուն)
* 
** Բրյուսել (դեսպանատուն)
* 
** Սոֆիա (դեսպանատուն)
* 
** Հռոմ (դեսպանատուն)
* 
** Լոնդոն (բարձրագույն լիազորված ներկայացուցչություն)
* 
** Բուդապեշտ (դեսպանատուն)
* 
** Բեռլին (դեսպանատուն)
** Համբուրգ (գլխավոր հյուպատոսություն)
* 
** Աթենք (դեսպանատուն)
** Սալոնիկ (գլխավոր հյուպատոսություն)
* 
** Կոպենհագեն (դեսպանատուն)
* Իռլանդիա
** Դուբլին (դեսպանատուն)
* 
** Մադրիդ (դեսպանատուն)
* 
** Հռոմ (դեսպանատուն)
* 
** Հաագա (դեսպանատուն)
* 
** Վարշավա (դեսպանատուն)
* 
** Լիսաբոն (դեսպանատուն)
* 
** Մոսկվա (դեսպանատուն)
* 
** Բուխարեստ (դեսպանատուն)
* 
** Բելգրադ (դեսպանատուն)
* 
** Լյուբլյանա (դեսպանատուն)
* 
** Կիև (դեսպանատուն)
* 
** Հելսինկի (դեսպանատուն)
* 
** Փարիզ (դեսպանատուն)
* 
** Պրահա (դեսպանատուն)
* 
** Ստոկհոլմ (դեսպանատուն)

## Ասիա
* 
** Թել Ավիվ (դեսպանատուն)
* 
** Նյու Դելի (գլխավոր հյուպատոսություն)
* 
** Ամման (դեսպանատուն)
* 
** Թեհրան (դեսպանատուն)
* 
** Դոհա (դեսպանատուն)
* 
** Պեկին (դեսպանատուն)
* 
** Բեյ­րութ (դեսպանատուն)
* 
** Աբու Դաբի (դեսպանատուն)
* 
** Ռամալլահ (ներկայացուցչություն)
* 
** Դամասկոս (դեսպանատուն)

## Ամերիկա
* 
** Բրազիլիա (քաղաք) (դեսպանատուն)
* 
** Տորոնտո (գլխավոր հյուպատոսություն)
* 
** Հավանա (դեսպանատուն)
* 
** Մեխիկո (դեսպանատուն)
* 
** Վաշինգտոն (դեսպանատուն)
** Նյու Յորք (գլխավոր հյուպատոսություն)

## Աֆրիկա
* 
** Կահիրե (դեսպանատուն)
* 
** Նայրոբի (բարձրագույն լիազորված ներկայացուցչություն)
* 
** Տրիպոլի (դեսպանատուն)
* 
** Պրետորիա (բարձրագույն լիազորված ներկայացուցչություն)

## Օվկիանիա
* 
** Կանբերա (բարձրագույն լիազորված ներկայացուցչություն)

## Միջազգային կազմակերպություններ
* Բրյուսել (ԵՄ-ի մշտական ներկայացուցչություն)
* Վիեննա (ԵԱՀԿ-ի մշտական ներկայացուցչություն)
* Ժնև (ՄԱԿ-ի և այլ միջազգային կազմակերպությունների մշտական ներկայացուցչություն)
* Լոնդոն (ՄԾԿ-ի մշտական ներկայացուցչություն)
* Նյու Յորք (ՄԱԿ-ի մշտական ներկայացուցչություն)
* Փարիզ (ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշտական ներկայացուցչություն)
* Հռոմ (ՊԳԿ-ի մշտական ներկայացուցչություն)
* Ստրասբուրգ (ԵԽ-ի մշտական ներկայացուցչություն)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Դիվանագիտական առաքելություններ
Կատեգորիա:Դիվանագիտական առաքելություններ ըստ ընդունող երկրի
Բելկինի վիպակները

**«Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները»** (), Ալեքսանդր Պուշկինի առաջին ավարտուն ստեղծագործությունների շարքը, որը բաղկացած է 5 վիպակներից։

Գիրքը բաղկացած է հրատարակչի նախաբանից և հինգ վիպակներից․
* «Կրակոց»
* «Փոթորիկ»
* «Դագաղագործ»
* «Կայարանապետ»
* «Գյուղացի ազնվական աղջիկը»

## Ստեղծման պատմություն
«Բելկինի վիպակները»՝ Պուշկինի առաջին ավարտուն չափածո ստեղծագործություններն են։ Բոլոր վիպակները գրվել են Մեծ Բոլդինո գյուղում 1830 թվականի աշնանը։
* «Դագաղագործ»՝ փետրվարի 24
* «Կայարանապետ»՝ սեպտեմբերի 14
* «Գյուղացի ազնվական աղջիկը»՝ սեպտեմբերի 20
* «Կրակոց»՝ սեպտեմբերի 14
* «Փոթորիկ»՝ հոկտեմբերի 20
Հրատարակչի նախաբանը, ենթադրաբար, թվագրվում է հոկտեմբերի երկրորդ կեսին կամ հոկտեմբերի 31-ին՝  1830 թվականի նոյեմբերի սկիզբին։  Մեկնաբանությունները՝ Բորիս Տոմաշևսկու «VI հատորից բաղկացած ամբողջական ժողովածույում»։

Առաջին անգամ վիպակի ամբողջ շարքը, ներառյալ հրատարակչական նախաբանը, հրապարակվել է «Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները, հրատարակված Ա․ Պուշկինի կողմից» գրքում (Սանկտ Պետերբուրգ, 1831)։

## Իվան Պետրովիչ Բելկին
Իվան Պետրովիչ Բելկինը Պուշկինի կողմից հորինված կերպար է։ Նա երիտասարդ կալվածատեր է, ով ժամանցի համար հորինում է տարբեր պատմություններ։ Մահացել է 1828 թվականին։  Բելկինը հորինել է 5 վիպակներ։ Նրա համառոտ կենսագրությունը նկարագրվում է գրքի նախաբանում։ Բացի վիպակներ շարքից, Բելկինը հանդես է եկել նաև որպես «Գորյուխինի գյուղի պատմության»  հեղինակ։

## Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Պուշկինը յուրաքանչյուր վիպակ գրել է գրական տարբեր ժանրերի մեջ․ «Կրակոց»՝ ռեալիզմ, «Փոթորիկ», «Կայարանապետ»՝ սենտիմենտալիզմ, «Գյուղացի ազնվական աղջիկը»՝ զավեշտախաղ, «Դագաղագործ»՝ պարունակում է գոթական գրականության տարեր։ Ստեղծագործություններում արծարծվում է փոքր մարդու թեման, որը ակնհայտ երևում է «Կայարանապետ» վիպակում։

## Արձագանքներ
Ժամանակակիցների արձագանքը։

### Գրական քննադատություն
* Ալեքսանդր Բելի «Բելկինի վիպակները․ խղճի ոդիսականը».
* Վադիմ Վացուրո «Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները» // В. Э. Вацуро. Записки комментатора. СПб., 1994.
* Վասիլի Գիպիուս։ Բելկինի վիպակները (1937) // Վասիլի Գիպիուս․ Պուշկինից մինչև Բլոկ. Մոսկվա, Գրականություն, 1966.
* Т. А. Китанина. Еще раз о «старой канве». (Некоторые сюжеты «Повестей Белкина») // Пушкин и мировая культура. СПб.; Симферополь, 2003.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները։ 1831 թ․ հրատարակչություն

Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին
Ավստրալավենատոր

**Ավստրալավենատոր** (), դինոզավրերի ցեղ Neovenatoridae-ի ցեղից, ապրել է կավճի դարաշրջանի սկզբում (99,6-ից 93,5 մլն տարի առաջ) Ավստրալիայի տարածքում։ Ներառվում է Australovenator wintonensis -ի եզակի տիպի մեջ։

## Նկարագրություն
AODL 604 հոլոտիպը գտնվել է Winton-ից 60 կմ հյուսիս-արևմուտքում,  Elderslie Station (նահանգ Կվինսլենդ) շրջանում։ Ուներ վերջույթներ, կողոսկրեր և ստորին ծնոտ։ Նմանություն է նկատվում Fukuiraptor -ի և Carcharodontosauridae-ի հետ։ Գիշատիչ դինոզավրը ստացել է Australovenator wintonensis գիտական անունը (Գրողները նրան տվել են Բանջո, ի պատիվ ավստրալիացի բանաստեղծ Էնդրյու Բարտոնի «Բանջո» Պատերսոնի)։ «Բանջոն ճարպիկ էր, ինչպես հեպարդը,- պատմում է ուսումնասիրությունների գլխավոր հեղինակ Սքոթ Հոկնալը (Scott Hocknull) Կվինսլենդյան թանգարանից։ Բաց տարածությունում կարող է հետապնդելով վրա հասնել ցանկացած զոհի։ Վերին վերջույթներից յուրաքանչյուրն ունի 3 մեծ մագիլ. տարբերվելով այլ գիշատիչ դինոզավրերից (օրինակ տիրանոզավրից)՝ Բանջոն իր դիմացի վերջույթները օգտագործում էր հիմնական հարձակման միջոց։ Նրան կարելի համարել ավստրալիական անալոգիայի վելիցիրապտորի մեջ խիստ մեծ չափսեր ունեցող։  Australovenator wintonensis-ի դիակի հետազոտություններից պարզվում է, ըստ գիտնականների, որ այն պետք է հետազոտողներին օգնի հասկանալ՝ որտեղից են սերվում կարխարոդոնտազավրերը (հնարավոր է՝ ամենամեծ գիշատիչ դինոզավրերը)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
Hocknull, S. A.; White, M. A., Tischler, T. R., Cook, A. G., Calleja, N. D., Sloan, T., Elliott, D. A. (2009). «New Mid-Cretaceous (Latest Albian) Dinosaurs from Winton, Queensland, Australia». PLoS ONE 4 (7): e6190. DOI:10.1371/journal.pone.0006190.

Ավստրալիայում գտնվել են դինոզավրերի 3 նոր տեսակներ

## Արտաքին հղումներ
* ABC News

Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Սասսարի (գավառ)

**Սասսարի** (), գավառ Իտալիայի Սարդինիա ինքնավար մարզի շրջանում։ Մայրաքաղաքը Սասսարին է։ 2014 թվականի դրությամբ, մարզի բնակչությունը կազմում է 334,413 մարդ։

## Պատմություն
Հին ժամանակներում մ. թ. ա. 1600-1500 թվականներին այս տարածքում Նուրաղի քաղաքակրթությունը հասել էր իր հզորության գագաթնակետին։ Սարդինիայի պատմության մեջ Լոգուդորոն եղել է հիմնական հացահատիկ մատակարարող շրջանը Արևմտյան Հռոմեական կայսրությունում և մի քանի լեգեոնների նստավայրը։ Միջին դարերում Լոգուդորոն չորս թագավորություններից մեկի կենտրոնն էր։ Առաջին մայրաքաղաքը դարձել է Արդարան, իսկ ավելի ուշ նրան փոխարինել է Սասսարին։ Տեղի բազմաթիվ ռոմանական եկեղեցիներ թվագրվում են այս ժամանակաշրջանին։ Արագոնյան իշխանության կողմից նվաճելվուց հետո Լոգուդորոն հրաժարվեց, բայց ավելի ուշ՝ Սավոյների իշխանության օրոք, այն Սարդինիայի թագավորության մասն էր կազմում և ուներ մեծ նշանակություն։ 20-րդ դարում առավել բարգավաճեց ճանապարհների և երկաթգծերի կառուցումներից հետո, ինչը միևնույն ժամանակ ոչնչացրեց շրջանի անտառային մեծ ժառանգությունը։

Սասսարի գավառը հիմնադրվել է 1859 թվականին, մինչև 1861 թվականի Իտալիայի միավորումը։ Մինչև 1927 թվականը այն ընդգրկում էր կղզու հիմնական մասը՝ ըստ այդմ՝ հանդիսանում էր երկրի ամենամեծ նահանգը։ Սասսարիի ներկայիս համալսարանը և պրովինցիան հիմնադրվել են միևնույն ժամանակ։ 1878 թվականից ի վեր մարզը կառավարվում է Սասսարիի «Պալլացո դելլա Պրովինցիայի» կողմից։

## Աշխարհագրություն
Սասսարիի ափերը հյուսիսից և արևմուտքից ողողում է Սարդինիա ծովը։ Հարավում սահմանակից է Նուորո և Օրիստանո գավառներին, իսկ արևելյան կողմից սահմանակցում է Օլիբիա Տեմպիոյին։ Ունի 4282 քառակուսի կիլոմետր տարածք, և ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 334,413 (2014)։ Գավառում կա 66 մունիցիպալիտետ, որոնցից աչքի են ընկնում Սասսարին, Ալգերոն, Պորտո Տորեսը, Սորզոն, Օցերին, Իտիրին և Սեննորին։ Մեկ այլ քաղաք՝ Պատադան հայտնի է իր ձեռագործ դանակներով։

Գավառում է գտնվում Սարդինիայի միակ բնական լիճը՝ Բարացը։ Ամենամեծ արհեստական լճերից մեկն է։ Կոգինաս լիճը գտնվում է արևմտյան մասում է և հանդիսանում է սահման Օլիբիա Տեմպիոյի հետ։ Այս տարածքում է գտնվում Սարդինիայի ամենամեծ հարթավայրերից մեկը՝ Նուրրան։ Գավառը բաղկացած է մի քանի հանգստյան գոտիներից, ինչպիսիք են Կաստելսարդոն, Պորտո Տորեսը, Ալգերոն, Ռիվիերա դել Կորալոն, Ստինտինոն և ուրիշներ։ Ստինիտոն գտնվում է համանուն թերակղզում, որը տարածվում է Նուրրայի դաշտից դեպի Ասինարա կղզի։ Վերջինս Ասինարա ազգային պարկի մի մասն է։ Սասսարի գավառի նշանավոր լողափերից են Բալայը՝ Պորտո Տորեսում, Պելոսան՝ Ստինտինոյում, ինչպես նաև Ալգերո իլ Լիդոն, Մարիա Պիան ու Մուգոնին։ Գավառի ներքին տարածքը լեռնային է։ Օցերի քաղաքը մշակութային և պատմական կարևոր կենտրոնն է, որը հնագույն ժամանակներից ի վեր հայտնի է խեցեգործությամբ։

## Պատկերասրահ

Tula, frazione Sa Sia (01).jpg
Gallura (03).jpg
Gallura (10).jpg
San Pantaleo Massiv.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ
Ալեքսանդր Պանկրատով-Չոռնի

**Ալեքսանդր Վասիլևիչ Պանկրատով-Չոռնի** (ռուսերեն՝ Александр Васильевич Панкратов-Чёрный, իրական ազգանունը` Գուզև (Гузев), ծնվ. 1949 թ. հունիսի 28, Կոնյովո, Ալթայի երկրամաս, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, կինոռեժիսոր, բանաստեղծ։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2009 թ.):

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Պանկրատով-Չոռնին ծագումով 1920-ական թվականներին Ալթայի երկրամաս աքսորված կազակական ընտանիքից է։ Ծնվել է Ալթայի երկրամասի Պանկրուշիխայի շրջանի Կոնյովո գյուղում։ Նրա հայրը մահացել է 1952 թվականին։ Չորս երեխաներին մեծացրել է մայրը։

1968 թվականին Ալեքսանդրն ավարտել է Գորկու թատերական ուսումնարանը և մինչ 1971 թվականն աշխատել է Պենզայի դրամատիկական թատրոնում։ 1976 թվականին ավարտել է ԿՀՊԻ-ի ռեժիսորական ֆակուլտետը (Եֆիմ Ձիգանի արվեստանոց)։ Չոռնի վերջածանցն իր ազգանվանը ավելացրել է, որպեսզի տարբերվի իր ուսանողական ընկերոջից` սցենարիստ և ռեժիսոր Ալեքսանդր Պանկրատովից։

1980-1990-ական թվականներին նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում։ 1997 թվականին ՍՏՍ հեռուստաընկերությունում վարել է «Բալդա» հաղորդումը։ 1996 թվականին լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Արժանացել է մի շարք գրական մրցանակների։ ՌԴ գրողների միության անդամ է։

## Անձնական կյանքը
Առաջին կինը դերասանուհի Իրինա Սեմիկլետովան էր։ Ներկայումս ամուսնացած է կինոգետ Յուլիա Մոնախովայի հետ։ Որդին` Վլադիմիր Պանկրատովը, դերասան է։

## Մասնակի ֆիլմագրությունը
**Ռեժիսոր**

**Դերասան**

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1949 ծնունդներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Հունիսի 28 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Օրակարգ խաղաղության համար

**Օրակարգ խաղաղության համար,** կանխարգելող դիվանագիտություն, խաղաղարարություն և խաղաղապահություն, ավելի հայտնի է որպես «Օրակարգ խաղաղության համար» տերմինով, ՄԱԿ-ի նախկին Գլխավոր քարտուղար Բուտրոս Բուտրոս-Ղալիի՝ 1992 թ. գրված հաշվետվությունն է ՄԱԿ-ի համար։ Այնտեղ նա պատասխանում է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի հարցմանը խաղաղարարության և խաղաղապահության ամրապնդման մասին վերլուծության և խորհրդատվությունների վերաբերյալ։ Փաստաթուղթը ներկայացնում է Բուտրոս Բուտրոս-Ղալիի մտորումներն այն մասին, թե ՄԱԿ-ն ինչպես պետք է արձագանքեր Սառը պատերազմից հետո առաջացած հակասություններին։

Ընկալելով խաղաղապահության սահմանափակումները և հատկապես այն փաստը, որ այսպիսի ջանքերը գերակշռող էին 1990-ականներին, ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը 1992 թվականին առաջին անգամ համաժողով գումարեց երկրների ղեկավարների մակարդակով։ 15 անդամները հանդես եկան հայտարարությամբ, որով այդ ժամանակվա Գլխավոր քարտուղարին կոչ արեցին հաշվետվություն գրել հետագա բարեփոխումների հանձնարարականների մասին։ Իրենց հայտարարության մեջ նրանք ընդունեցին, որ.
 
Անվտանգության խորհուրդը փաստեց, որ խաղաղապահության շատ քննադատներ առաջարկել են, իսկ որոշ վերջին ձախողումներն էլ փաստել են հետևյալ ակնհայտությունը, որ խաղաղապահությունն առանձին կիրառելիս անբավարար է երկարատև խաղաղության երաշխավորման համար։
Բուտրոս Բուտրոս-Ղալին իր պատասխանը ներկայացրեց մի քանի ամիս անց «Օրակարգ խաղաղության համար» հաշվետվության տեսքով։ Վերջինումս նա կարևորեց կանխարգելող դիվանագիտության մի շարք հավելյալ գործընթացներ, որոնք միջազգային հանրությունը կարող էր օգտագործել խաղաղապահությունից առաջ կամ միաժամանակ։ Նա նաև առաջարկեց հստակ սահմանումներ խաղաղարարության և խաղաղապահության համար և հղում արեց ՄԱԿ-ի Կանոնադրության 7-րդ գլխին՝ ռազմական մասնակցությունն առանց երկու կողմի համաձայնության արդարացնելու նպատակատով։
Նախկինում այս հայեցակարգերը պաշտոնապես չէին դարձել քննարկման առարկա ՄԱԿ-ի ղեկավարության կողմից։ Համենայն դեպս, «Օրակարգ խաղաղության համար»-ը խաղաղության արդի ընկալման ամենանշանակալի աջակցությունն է ետհակամարտային խաղաղաշինության հայեցակարգի ներկայացման համար։ Բուտրոս-Ղալին սահմանում է ետհակամարտային խաղաղաշինությունը որպես «այն կառույցների բացահայտմանն ու օժանդակությանն ուղղված գործողություն, որը կձգտի ամրապնդել խաղաղությունը՝ հակամարտության չվերսկսման նպատակով»։
Ետհակամարտային խաղաղաշինության հայեցակարգը հատկապես կարևորվել է խաղաղության ու հակամարտությունների ուսումնասիրությունների ակադեմիական շրջանակներում։ Այն ընդունում են մի շարք գիտնականներ, ովքեր առաջարկում են խաղաղության համար շրջանակ, որը կվերաբերի ոչ միայն ֆիզիկական բռնության թաքնված տեսակներին, այլ նաև հասարակության այն հայեցակետերին, որոնք կառուցվածքայնորեն բռնի են և կարող են հանգեցնել կրկին բախման։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղում
Օրակարգ խաղաղության համար, անգլերեն բնագիր տեքստ

Կատեգորիա:Դիվանագիտություն
Կիմ Հյե Սոնգ

**Կիմ Հյե Սոնգ** (հանգըլ՝ 김혜성, հանջա՝ 金慧星, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Gim Hyeseong, ), հարավկորեացի դերասան և մոդել։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*

Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ
Ինտերհամվե

**Ինտերհամվե** (), ռուանդական Ժողովրդավարության և զարգացման ազգային հանրապետական շարժում կուսակցության երիտասարդական թևը հանդիսացող հութուական ռազմականացված կազմակերպություն։ Ռուանդական ցեղասպանության ժամանակ Ինտերհամվեն արժանացել էր հութուներից կազմված Ռուանդայի կառավարության աջակցությունը, գլխավորելով ցեղասպանությունը։ Ցեղասպանությունից հետո Ինտերհամվեն վտարվել է Ռուանդայից, հիմնականում՝ Զաիր (այսօր՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն)։ Արևմտյան կառավարությունների մեծամասնության կողմից, ինչպես նաև մի քանի աֆրիկյան կառավարությունների կողմից (Ռուանդայի, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության և այլն) Ինտերհամվեն ճանաչվել է ահաբեկչական կազմակերպություն։

## Անվանման ծագումը
*Ինտերհամվե* անվանումը կարող է թարգմանվել որպես "միասին աշխատողներ" կամ "միասին մարտնչողներ": Ցեղասպանության ժամանակ ռասիստական ռադիոհաղորդումներում *աշխատողներ* բառը օգտագործվում էր որպես սլենգային բառ, իսկ "աշխատողներ" նշանակում էր մաչետեները օգտագործել սպանության համար։ **' անվանումը կազմված է **', որ ծագում է ** (թարգ.՝ "աշխատել") բառից, իսկ **' նշանակում է "միասին", որը կապված է ** (թարգ.՝ "մեկ") բառի հետ։

## Ռուանդայի ցեղասպանությունից հետո
1999 թվականին Ինտերհամվեի ուգանդական Բվինդի ազգային պարկում ահաբեկիչները հարձակվել և առևանգել են 14 մարդուց կազմված տուրիստական խումբ, որոնցից ութին սպանել են։ Այդ պատմությունը լուսաբանվել է National Geographic հանդեսի *Locked Up Abroad: Uganda* հոդվածում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* "Interahamwe: A serious military threat" BBC News, 2 March 1999
* "CONVENTIONAL WISDOM AND RWANDA'S GENOCIDE: An Opinion", *[[African Studies Quarterly]]*, Spring 2004

Կատեգորիա:1992 հիմնադրված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Ապստամբական խմբավորումներ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում
Կատեգորիա:Ապստամբական խմբավորումներ Ուգանդայում
Կատեգորիա:Ապստամբական խմբավորումներ Ռուանդայում
Կատեգորիա:Կազմակերպված հանցախմբեր Աֆրիկայում
Կատեգորիա:Կոնգոյի առաջին պատերազմի խմբակցություններ
Կատեգորիա:Պարտիզանական շարժումներ
Կատեգորիա:Ռազմականացված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Ռուանդական ցեղասպանություն
Սև կատու (կաբարե)

[200px|մինի|«Սև կատվի» [Թեոֆիլ Ալեքսանդր Ստեյնլեն|Ստեյնլենի գովազդը, 1896]]
**Սև կատու կաբարե** (), ներկայումս գոյություն չունեցող փարիզյան կաբարե Մոնմարտրում։ Բացվել է 1881 թվականին։ Հիմնադրի մահից հետո (1897) գոյություն է ունեցել ևս մի քանի տարի, այնուհետև վաճառվել է, և անունը փոխել են։

## Պատմություն
250px|մինի|ձախից|«Սև կատու» կաբարեն, 1929
Կաբարեն բացվել է նկարիչ Ռոդոլֆ Սալիսի կողմից (Rodolphe Salis) 1881 թվականի նոյեմբերի 18-ին և փակվել 1897 թվականին, ինչը վշտացրել է Պաբլո Պիկասոյին և քաղաքի այլ հյուրերի, ովքեր ժամանել էին Փարիզ 1900 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսին։ Ուրիշ երկրներում ևս բացվել են «Սև կատու» կաբարեի նմանությամբ հաստատություններ, օրինակ` Սանկտ Պետերբուրգում` «Թափառող շուն», Բարսելոնայում` «Չորս կատուներ»։ «Սև կատու» սրճարան կա Հունաստանի Կորֆու քաղաքում և «Սև կատվի մոտ» ռեստորան, որը ոչնչով աչքի չի ընկնում` Բրյուսելի կենտրոնում։

Մեր օրերում «Սև կատուն» առավել հայտնի է Թեոֆիլ Ալեքսանդր Ստեյնլենի ցուցապաստառով։ Ժամանակին «Սև կատուն» աղմկոտ գիշերային ակումբ էր, կաբարեի մաս էր կազմում գեղարվեստական սալոնը, մյուս մասում վարիետեն էր` այդ ժամանակ արգելված դաշնամուրով։

Կաբարեի բացման ժամանակ այն զբաղեցնում էր ընդամենը երկու ոչ մեծ սենյակ, բայց արդեն երեք տարի անց, շնորհիվ նրա համբավի աճի, կաբարեն տեղափոխել են ավելի ընդարձակ շինություն։

Սալիսն ամենից շատ կատարում էր կոնֆերանսիեի դեր։ Նրա խոսքերով ««Սև կատուն» աշխարհի ամենաանսովոր կաբարեն է։ Այստեղ կարելի է Փարիզի ամենահայտնի մարդկանց ուսին թփթփացնել և աշխարհի բոլոր անկյուններից եկած օտարերկրացիների հանդիպել»։

## Այցելուներ
Սև կատու կաբարեում հավաքվում էր ժամանակի բոհեմային հասարակությունը։ Մշտական այցելուներն են եղել Գի դը Մոպասանը, Կարան դ'Աշը, Պոլ Վեռլենը, Կլոդ Դեբյուսին, Էրիկ Սատին, Ժյուլ Լաֆորգը, Ալֆոնս Ալեն, Շառլ Կրոն, Լեոն Բլուան, Ժան Մորեասը, Մորիս Ռոլինան, Արիսթիդ Բրյուանը, Ալբեր Սամենը, Ժան Լորենը, Պոլ Սինյակը, Ժան Ավրիլը, Իվետա Գիլբերը, Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգը և այլք։

## Ամսագիր
Կաբարեի հեղինակությունը պահելու համար Սալիսը 1882-1897 թվականներին հրատարակել է «Սև կատու» երկշաբաթյա թերթը։ Առաջին 688 համարները լույս են տեսել 1882 թվականի հունվարի 14-ից 1895 թվականներին։ Դրանից հետո լույս է տեսել ևս 122 համար, որոնցից վերջինը` 1897 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ Ամսագիրը համարվում էր «հարյուրամյակի վերջի» ոգու մարմնավորումը։ Նրա ստեղծման մեջ իրենց ներդրումն են ունեցել բանաստեղծներ ու շանսոնիեներ, ովքեր ստեղծագործում էին հենց կաբարեի համար, ինչպես նաև կաբարեի դեկորացիաներ ստեղծողները։ Հենց այս ամսագրում են լույս տեսել Ժան Լորենի առաջին հոդվածները, ով Հիասքանչ դարաշրջանի սկանդալային բանաստեղծներից մեկն էր։ Ամսագրում են լույս տեսել նաև Պոլ Վեռլենի և Ժան Ռիշպենի ստեղծագործությունները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Les Poètes du Chat noir, anthologie poétique. Paris: Gallimard, 1996
* Oberthur M. Le cabaret du Chat Noir à Montmartre (1881—1897). Genève: Editions Slatkine, 2007

Կատեգորիա:Մոնմարտր
Կատեգորիա:Փարիզի կաբարեներ
Նուրգյուլ Եշիլչայ

**Նուրգյուլ Եշիլչայ** (; ), թատրոնի և կինոյի թուրք դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Նուրգյուլ Եշիլչայը ծնվել է 1976 թվականին Թուրքիայի Աֆիոն-Կարահիսար քաղաքում։ Էսքիշեհիրի Անատոլիական համալսարանում սովորել է դիվանագիտական վարվեցողություն։ Ավարտելուց հետո, մի քանի դերերով հանդես է եկել թատրոնում, այդ թվում Օֆելիայի դերը «Համլետում» և Բլանշ Դյուբյուայի դերը «Ցանկությունների տրամվայ» պիեսում։

Լքելով թատրոնը՝ նկարահանվել է թուրքական երեք հեռուստասերիալներում։

Կինոյում իր առաջնախաղն ունեցել է 2001 թվականին։ Անթալիայի 45-րդ ոսկե կինոփառատոնում արժանացել է լավագույն դերասանուհի մրցանակին։

## Անձնական կյանք
2004 թվականին Նուրգյուլն ամուսնացել է կինոդերասան Ջեմ Օզերի հետ։ 2005 թվականի մայիսի 22-ին ամուսինները ունեցել են որդի՝ Օսման Նեջաթ Օզերին։ Սակայն նրանց ամուսնական կյանքը երկար չտևեց, և 2010 թվականին Նուրգյուլը բաժանվեց ամուսնուց։

## Ֆիլմեր

## Հեռուստասերիալներ

## Մրցանակներ
* Golden Boll Award for Best Actress (2005)
* Golden Orange Award for Best Actress (2008)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դերասանուհու կենսագրություն

Կատեգորիա:Թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Անձինք:Ստամբուլ
Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Ալմադա

**Ալմադա** (, ), քաղաք Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնը։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 101,5 հազար մարդ, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությունը՝ 165,4 հազար մարդ։ Քաղաքը մտնում է Լիսաբոնի շրջանի և Մեծ Լիսաբոն ագլոմերացիայի մեջ։ Հին վարչական բաժանմամբ մտել է Էշտրեմադուրա նահանգի կազմի մեջ։

## Դիրք
Քաղաքը գտնվում է Տախո գետի հարավային ափին։ Լիսաբոնի հետ հաղորդակցվում է մեծ կամրջի և կանոնավոր լաստանավերի միջոցով։

Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.
* հյուսիսում՝ Տախո գետին,
* արևելքում՝ Սեյշալ մունիցիպալիտետին,
* հարավում՝ Սեզիմբրա մունիցիպալիտետին,
* արևմուտքում՝ Ատլանտյան օվկիանոսին
* հյուսիս-արևմուտքում՝ Տախո գետին։

## Բնակչություն

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1190 թվականին։

## Շրջաններ

## Տեսարժան վայրեր
1538 թվականին քաղաքում մահացել է պորտուգալացի ճանապարհորդ, «Ճանապարհորդություն» գրքի հեղինակ Ֆեռնան Մենդիշ Պինտուն, որտեղ նա մանրամասն նկարագրել է իր 30-ամյա արկածները Հնդկաստանում, Մյանմայում, Թաիլանդում, Վիետնամում, Մալայզիայում, Ինդոնեզիայում, Չինաստանում և Ճապոնիայում։ 20-րդ դարում այստեղ տեղադրվել է նրա հուշարձանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մունիցիպալիտետի պաշտոնական կայք
* Photos from Almada
* Almada Atlético Clube

Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Objective-J

**Objective-J**, ծրագրավորման լեզու, մշակվել է որպես Cappuccino-ի մաս և նախատեսված է վեբ-հավելվածների համար։ Նրա շարահյուսությունը գրեթե նույնն է, ինչ Objective-C-ինը։ Objective-J-ն վերաբերվում է ինչպես JavaScript-ին, այնպես էլ Objective-C ծրագրավորման լեզվին. նրա խիստ, բայց կոմպակտ գերակայությունն է։ Objective-J-ն JavaScript-ում ավելացնում է ավանդական ժառանգություն և դինամիկ պլանավորում Smalltalk/Objective-C ոճում։ 
Մաքուր Javascript-ում, որպես նախատիպի լեզու, արդեն առկա է օբյեկտի կողմնորոշման և ժառանգության մասին պատկերացում, սակայն Objective-J-ն JavaScript-ին ավելացնում է դասակարգային ծրագրավորման օգտագործման հնարավորությունը։

Objective-J-ում գրված ծրագրերը պահանջում են նախապատրաստում, նախքան JavaScript-ի վիրտուալ մեքենայի օգնությամբ վեբ բրաուզերում իրագործելը։ Այս փուլը կարող է կատարվել վեբ բրաուզերում իրագործման ընթացքում, օգտագործելով կոմպիլյատոր(բանաքաղ), որը ծրագրերը թարգմանում է Objective-J-ում` մաքուր JavaScript-ի ծածկագրով։ Objective-J բանաքաղը գրված է JavaScript-ում, այդ իսկ պատճառով Objective-J-ի ծրագրերի տեղակայումը բրաուզերի համար չի պահանջում որևէ հատուկ հավելում։

## Կիրառումը
Objective-J-ի առաջին լիիրավ կիրառումը կապված է Cappuccino-ի շրջանակի հիման վրա ստեղծված 280Slides վեբ-հավելվածի հետ։
Թեև Objective-J-ն կարող է օգտագործվել Cappuccino-ից անկախ, սակայն այն առաջին հերթին նախատեսված է համացանցի կատարելագործմանն աջակցելու համար և ստեղծվել է Cappuccino-ի հիման վրա ։

## Շարահյուսություն
Objective-J-ն JavaScript-ի գերշահույթն է, ինչը նշանակում է, որ ցանկացած JavaScript-ի վավերական համարվում է նաև Օբյեկտիվ-J-ի վավերական կոդ։ Հետևյալ օրինակում նկարագրվում է Objective-J դասը՝ Address անվամբ։ Այս դասը տարածվում է CPObject-ի արմատային դասի վրա, որը կատարում է NSObject-ի դերը Objective-C-ում։ Այս կոդը համարվում է նաև Objective-С դասի նկարագրման օրինակ։

```objj
@implementation Address : CPObject
{
   CPString name;
   CPString city;
}
- (id)initWithName:(CPString)aName city:(CPString)aCity
{
    self = [super init];

    name = aName;
    city = aCity;

    return self;
}
-(void)setName:(CPString)aName
{
      name = aName;
}
-(CPString)name
{
      return name;
}  
+(id)newAddressWithName:(CPString)aName city:(CPString)aCity
{
      return [[self alloc] initWithName:aname city:aCity];
}

@end
```


Ինչպես Objective-C-ի դեպքում, այնպես էլ այստեղ մեթոդի սահմանումները և օրինակները սկսվում են համապատասխանաբար '+' և '-' նշաններով։

## Հիշողության կառավարում
Ի տարբերություն Objective-C-ի, Objective-J-ի օբյեկտները ազատ արձակելու կարիք չկա, քանի որ դրանք ավտոմատ կերպով ազատվում են JavaScript-ից։

## Տես նաև
* Cappuccino
* SproutCore
* Cocoa
* Ծրագրավորման լեզուների ցանկ

## Արտաքին հղումներ

* 

Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Օբյեկտ կողմնորոշված ծրագրավորման լեզուներ
Վարուժ Քարիմ Մասիհի

**Վարուժ Քարիմ Մասիհի** (Վարուժան Քարիմ Մասիհի Գրիգորյան, , ), իրանահայ կինոռեժիսոր, խմբագիր։

## Կենսագրություն
Վարուժ Քարիմ Մասիհին ծնվել է 1952 թվականին Իրանի Արաք քաղաքում, որտեղ ստացել է տարրական կրթություն և սովորել է ավագ դպրոցում, այնուհետև մեկնել է Գերմանիա՝ ուսանելու բժշկություն։ Մյունխենի հայկական ակումբում հանդիպել է մի հայ դերասանի, որը փոխել է Վարուժանի կյանքի ուղին։ Նրա մոտ կինոյի նկատմամբ հետաքրքրություն է առաջացել և, երբ 1971 թվականին վերադարձել է Իրան, ծանոթացել է Բահրամ Բեյզայի հետ և դարձել նրա ասիստենտը։ Եղել է Բեյազի Իրանական հեղափոխության մասին բոլոր ֆիլմերի ասիստենտը։ Եղել է նաև ռեժիսորներ Քամրան Շիրդելի, Ամիր Նադերի և Բահման Ֆարմանարայի ասիստենտը։ Նրան թույլատրել են սովորելու Դրամատիկական արվեստի քոլեջում, որին հաջորդել է նրա կինո կարիերան։ 1975 թվականին «Մանուկների և պատանիների մտավոր դաստիարակության կենտրոնի» համար ստեղծել է իր առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը՝ «Կկուն»։

Վարուժ Քարիմ Մասիհի հետհեղափոխական տարիներին նկարահանած ամենահայտնի ֆիլմը «Վերջին արարն» է, որը ստացել է 9 մրցանակ «Արշալույս» 9-րդ կինոփառատոնի շրջանակներում։

Վարուժ Քարիմ Մասիհի «Կասկած» ֆիլմը 2009 թվականին ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Հայկական համայնապատկեր ծրագրում։

## Ֆիլմագրություն
; անավարտ

## Գրականություն
* Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանահայ կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ
Սամուել Ռոման

**Սամուել Ռոման Ռոխաս** (, ), չիլիացի քանդակագործ։

## Կենսագրություն
Սամուել Ռոմանը ծնվել է 1907 թվականին Ռանկագուա քաղաքում։ Սովորել է իր հայրենի քաղաքում գտնվող Օ'Հիգիս ինստիտուտում։ 1924-1928 թվականներին շարունակել է ուսումը Սանտյագոյում՝ Չիլիի համալսարանի գեղարվեստի դպրոցում, որտեղ նրա հետ միասին սովորել են Լաուրա Ռոդիգը և Խոսե Պերոտին։ 1937 թվականին Սամուել Ռոման Ռոխասը ստացել է Հումբոլդտի անվան կրթաթոշակ, որը նրան հնարավորություն է տվել ուսանելու Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո Կիրառական արվեստի դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1939 թվականին եղել է Գեղարվեստի ազգային թանգարանի տեխնիկական տնօրեն։ Իր գործունեության բնույթից ելնելով այցելել է Իտալիա, Բրազիլիա, Արգենտինա և Վենեսուելա։

1943 թվականին հիմնադրել է «Պեդրո Ագիռե Սերդա» դպրոցը։ 1944 թվականին նշանակվել է Ազգային հուշարձանների խորհրդի անդամ։ 1958 թվականին ընտրվել է Չիլիի համալսարանի արվեստի ֆակուլտետի ակադեմիկոս։ 1966-1967 թվականներին ճամփորդել է Եվրոպայում, եղել Գերմանիայում, Բելգիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում և ԽՍՀՄ-ում։

## Պատկերասրահ

Roman, Samuel - Puerta al espacio -1961 GAM fRF 01.jpg|«Տիեզերքի դարպաս», 1961, Գաբրիելա Միստրալի անվան մշակույթի կենտրոն
Estatua Presidente Balmaceda.jpg|Նախագահ Խոսե Մանուել Բալմասեդայի հուշարձանը Սանտյագոյում
Estatua de educadoras chilenas.JPG|Իսաբել լե Բրունի դե Պինոշետի և Անտոնիո Տառագոյի հուշարձանը
Estela IMG 1786.jpg|*Estela monumental*
Tótem en Universidad de Chile.jpg|*Tótem*
Detalle del Tótem de Samuel Román.jpg|*Tótem*


## Գրականություն
* Samuel Román Rojas en el Diccionario Histórico de Chile de J.Fuentes, L. Cortés y F. Castillo; editorial Zig Zag, Santiago, 1989 ISBN 956-12-0545-8.
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սամուել Ռոման Ռոխաս
* Սամուել Ռոման 

Կատեգորիա:Չիլիացի քանդակագործներ
Օղուզհան Օզյաքուփ

**Օղուզհան Օզյաքուփ** (; ), թուրք ֆուտբոլիստ, Ստամբուլի Բեշիկթաշ ֆուտբոլային ակումբի և Թուրքիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։

## Կարիերա
Դեռ դպրոցական տարիքում 2008 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Օզյաքուփը պայմանագիր է ստորագրել Լոնդոնի «Արսենալ» ֆուտբոլային ակումբի հետ և անցել է ակումբի երիտասարդական բոլոր թիմերով, մինչև իր առաջնախաղը Արսենալի կազմում, որը տեղի է ունեցել Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի շրջանակներում «Շրուսբերի թաունի» դեմ տեղի ունեցած խաղի ժամանակ։ Այդ խաղում նա աչքի է ընկել Յոսի Բենայունին կատարած գլխի փոխանցմամբ։ Այդ խաղում Արսենալը հաղթել է 3:1 հաշվով։

2012 թվականի հունիսի 8-ին հայտնի է դարձել, որ Օզյաքուփը 500 000 եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է Ստամբուլի Բեշիկթաշ ֆուտբոլային ակումբ։

## Ազգային հավաքական
Օզյաքուփը հանդես է եկել Նիդերլանդների ֆուտբոլի մինչև 17 տարեկանների ազգային հավաքականում։ 2009 թվականին հավաքականի հետ միասին հասել է մինչև 17 տարեկանների ՈՒԵՖԱ-ի եվրոպական առաջնության եզրափակիչ։ 19 տարեկանում նա ընտրել է Թուրքիայի հավաքականը՝ Նիդերլանդների հավաքականի փոխարեն։ Թուրքիայի հավաքականում իր առաջնախաղն ունեցել է 2013 թվականի մայիսի 28-ին՝ Լատվիայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ։

Հավաքականի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 6-ին՝ Եվրո 2016-ի խմբային փուլի շրջանակներում Նիդերլանդների ազգային հավաքականի դեմ տնային հանդիպման ժամանակ։

Ֆրանսիայում տեղի ունեցած Եվրո 2016 մրցաշարի մասնակից է։

## Նվաճում
 **Բեշիկթաշ**
*Թուրքիայի չեմպիոն՝ 2015/16, 2016/17

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բեշիկթաշի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի միջազգային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Սերգեյ Գազարով

**Սերգեյ Իշխանի Գազարով** (, ), ազգությամբ հայ, թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսական դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։

## Կենսագրություն
Սերգեյ Գազարովը ծնվել է Բաքվում։ Հայրը գինու գործարանի տնօրեն էր, իսկ մայրը` մասնագիտությամբ հաշվապահ։ 1980 թվականին Սերգեյն ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտը և աշխատանքի անցել Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնում։

1986-1991 թվականներին աշխատել է Օլեգ Տաբակովի ղեկավարության ներքո գտնվող թատրոն-ստուդիայում, որտեղ 1991 թվականին բեմադրել է «Ռևիզորը» ներկայացումը և արժանացել Ռուսաստանի թատերական գործիչների մրցանակին։ Նույն 1991 թվականին կազմակերպել է «Նիկիտա և Պյոտր» մասնավոր կինոընկերությունը։ 1998 թվականից հանդիսանում է Արմեն Ջիգարխանյանի ղեկավարության ներքո գործող Մոսկվայի դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը։

Առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 1980 թվականին։ Առաջին գլխավոր դերը կինոյում` Սեբաստյան Ալարկոնի «Միայնակ վաճառականի շահույթը» (1984 թ.) կինոնկարում Ռաուլ Սանչեսի դերն էր։ 1989 թվականին, առաջին անգամ հանդես է եկել որպես ռեժիսոր։

## Անձնական կյանք
Սերգեյ Գազարովն ամուսնացած է եղել հայտնի դերասանուհի Իրինա Մետլիցկայայի հետ։ Նրանք ունեն երկու որդի` Նիկիտան և Պյոտրը։ 1997 թվականին Իրինա Մետլիցկայան մահացել է լեյկոզից։

Համաձայն որոշ տեղեկությունների, Սերգեյ Գազարովը կրկին ամուսնացել է և ունի որդի։

## Մասնակի ֆիլմագրությունը
**Ռեժիսոր**

**Դերասան**

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ
Մոնմորու

**Մոնմորու** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 2608 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 64.85 կմ² տարածք։

Բնակավայրը ստեղծվել է 2017 թվականի հունվարին` Մոնմորո Սեն Սիբար, Էն է Պյուիպերու, Սենտ Աման դը Մոնմորու, Սենտ Էտրոպ և Սեն Լորան դը Բելզագո համայնքների միավորման արդյունքում։

## Վարչական բաժանում

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2017 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոնմորո Սեն Սիբար

**Մոնմորո Սեն Սիբար** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1062 մարդ, բնակչության խտությունը` 88.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.00 կմ² տարածք։

2017 թվականի հունվարից Էն է Պյուիպերու, Սենտ Աման դը Մոնմորու, Սենտ Էտրոպ և Սեն Լորան դը Բելզագո համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Մոնմորու համայնքի մաս։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հարավ։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 594 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 391-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 203։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,8 %։ 391 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 337 անձ (167 տղամարդ և 170 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (26 տղամարդ և 28 կին)։ 203 անաշխատունակներից 42-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 81-ը` թոշակառուներ, իսկ 80-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոնակ (Շարանտի գավառ)

**Մոնակ** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 474 մարդ, բնակչության խտությունը` 74.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.33 կմ² տարածք։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 15 կմ արևմուտք։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 294 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 224-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 224 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 206 անձ (106 տղամարդ և 100 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (11 տղամարդ և 7 կին)։ 70 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սեն Լորան դը Բելզագո

**Սեն Լորան դը Բելզագո** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 353 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.99 կմ² տարածք։

2017 թվականի հունվարից Մոնմորո Սեն Սիբար, Էն է Պյուիպերու, Սենտ Աման դը Մոնմորու և Սենտ Էտրոպ համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Մոնմորու համայնքի մաս։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 29 կմ հարավ։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 209 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 142-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 67։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 142 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 125 անձ (69 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (7 տղամարդ և 10 կին)։ 67 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մուտոն (Շարանտի գավառ)

**Մուտոն** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 227 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.08 կմ² տարածք։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հյուսիս։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 145 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 111-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 111 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 103 անձ (55 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 34 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մուզոն (Շարանտի գավառ)

**Մուզոն** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 141 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.62 կմ² տարածք։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 90 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 86 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 45-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 52,3 %։ 45 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (24 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին)։ 41 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Օրիվալ (Շարանտի գավառ)

**Օրիվալ** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 155 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.43 կմ² տարածք։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 150 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հարավ։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 94 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 66-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 66 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 61 անձ (30 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին)։ 28 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պերինյակ (Շարանտի գավառ)

**Պերինյակ** (), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։

Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 530 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.52 կմ² տարածք։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 130 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 22 կմ հարավ։

## Բնակչություն
**Բնակչության քանակը ըստ տարիների**

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ

## Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 329 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 246-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 83։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 246 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 224 անձ (126 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (9 տղամարդ և 13 կին)։ 83 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։

## Տես նաև
* Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ