Վումանիզմ

alt=Black and white drawing of women of African-American descent holding a large pot together above their heads|մինի|Սևամորթ կանանց միասնության պատկերում՝ որպես ''վումանիզմի'' հիմնական արժեք
**Վումանիզմ** կամ **կինիզմ** (*Womanism*, «կին» բառից), ֆեմինիստական շարժում, որի հիմնականում հետևորդները սևամորթ ֆեմինիստներն են։ Տերմինը սկիզբ է առել աֆրոամերիկացի գրող Էլիս Ուոքերի աշխատանքից՝ 1983 թվականին իր *«Մեր մայրերի այգիները որոնելով»* գրքում։ Ուոքերը 1979 թվականին «Coming Apart» պատմվածքում հորինել է «վումանիստ» (կինիստ) տերմինը: Տերմինի նրա սկզբնական օգտագործումը զարգացել է՝ պարուրելով սևամորթ կանանց և այլոց առջև ծառացած խնդիրների և հեռանկարների սպեկտրը։ Ուոքերը սահմանել է «վումանիզմը» որպես սևամորթ կանանց խիզախության, հանդգնության և ինքնավստահ կեցվածքի ընդունում, ինչպես նաև նրանց սերը այլ կանանց, իրենց և ողջ մարդկության հանդեպ։ Սկզբնավորման օրվանից վումանիզմը ընդլայնվել է՝ ընդգրկելով տարբեր ոլորտներ՝ առաջացնելով այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են աֆրիկյան վումանիզմը և վումանիզմի աստվածաբանությունը կամ հոգևորությունը։

Վումանիզմը կարող է կիրառվել որպես սոցիալական տեսություն, որը հիմնված է սևամորթ կանանց պատմության և առօրյա փորձի վրա։ Ըստ վումանիստ գիտնական Լեյլի Մապարյանի (Ֆիլիպս), վումանիստական տեսությունը ձգտում է «վերականգնել մարդկանց և շրջակա միջավայրի / բնությանհավասարակշռությունը և հաշտեցնել մարդու կյանքը ոգեղեն հարթության հետ»։

## Տեսություն

Վումանիզմի տեսությունը, թեև բազմազան է, իր հիմքում պնդում է, որ հիմնական ֆեմինիզմը սպիտակ կանանց կողմից առաջնորդվող շարժում է՝ ծառայելու սպիտակամորթ կանանց նպատակներին և հաճախ կարող է անտարբեր լինել կամ նույնիսկ հակադրվել սևամորթ կանանց կարիքներին։ Ֆեմինիզմն էապես սպիտակ կանանց ոչ ռասիստ չի դարձնում, մինչդեռ վումանիզմը հակառասիզմը դնում է դրա հիմքում։ Թե՛ կանանց հզորացումը, թե՛ սևամորթ մշակութային արժեքների պահպանումը կարևոր են սևամորթ կանանց գոյության համար։ Այս տեսակետում «կանացի» (իգական) և «կանացիություն» սահմանումները պետք է վերանայվեն և համատեքստի վերածվի։ Թեև երրորդ ալիքի ֆեմինիզմը կիսում է այս մտահոգությունը վերջերս հայտնագործված տերմինի հետ՝ միջսեկցիոնալություն, այդ երկու հասկացությունները տարբերվում են իրենց համապատասխան տեսական շրջանակներում փոխադարձության գնահատականով։ Վումանիզմը սատարում է այն գաղափարին, որ կնոջ մշակույթը, որն այս դեպքում խաչմերուկի կիզակետն է, ի տարբերություն դասակարգի կամ որևէ այլ բնութագրի, նրա ինքնության տարրը չէ, այլ այն ոսպնյակն է, որի միջոցով գոյություն ունի նրա ինքնությունը։ Որպես այդպիսին, կնոջ սևությունը նրա ֆեմինիզմի բաղադրիչ չէ։ Փոխարենը, նրա սևությունը այն ոսպնյակն է, որի միջոցով նա հասկանում է իր ֆեմինիստական/վումանիստական ինքնությունը։

Վումանիստական տեսությունը մեծ մասամբ առաջացել է սևամորթ կանանց մտահոգությունների նկատմամբ ֆեմինիստական շարժման ընկալվող անտարբերությունից։ Վաղ ֆեմինիստական ակտիվությունը ընտրական իրավունքի շուրջ (առաջին ալիքի ֆեմինիզմ) Միացյալ Նահանգներում հիմնականում բացառում էր ոչ սպիտակամորթ կանանց, քանի որ ոչ սպիտակամորթ կանայք նույն կերպ չէին ընկալվում որպես կանացի/իգական, ինչպես սպիտակ կանայք և, հետևաբար, արժանի չէին լիարժեք ներառման։

Երկրորդ ալիքի ֆեմինիզմի վերելքը բերել է ոչ սպիտակամորթ կանանց ավելի մեծ ներառականություն շարժման մեջ։ Այնուամենայնիվ, սպիտակ ֆեմինիստներն այս ընդգրկումը նույնացնում էին «դալտոնիզմի» հետ և գերադասում էին շեշտը դնել ռասայական խնդիրների վրա՝ հօգուտ բացառապես գենդերային մտահոգությունների վրա կենտրոնանալու։ Այս բաժանումը հաշտեցնելու անկարողությունը, ի վերջո, խոչընդոտեց սպիտակ և ոչ սպիտակ ֆեմինիստների կարողությունը՝ ստեղծելու ֆունկցիոնալ միջցեղային շարժում։ Խմբերի միջև այս անջատման արդյունքում սկսվեց երրորդ ալիքի ֆեմինիզմը, որն իր մեջ ներառում էր միջսեկցիոնալություն և վումանիզմ հասկացությունները։

Սևամորթ կանանց պատմական բացառումն ավելի լայն ֆեմինիստական շարժումից հանգեցրել է վումանիզմի երկու մեկնաբանությունների։ Որոշ վումանիստները կարծում են, որ սևամորթ կանանց փորձը չի հաստատվի ֆեմինիստների կողմից, որպես հավասար սպիտակ կանանց փորձին, քանի որ որոշ ֆեմինիստներ պատմության ընթացքում խնդրահարույց մեթոդներով են վերաբերվել սևամորթությանը։ Որպես այդպիսին, վումանիստները վումանիզմը չեն տեսնում որպես ֆեմինիզմի ընդլայնում, այլ ավելի շուտ որպես տեսական շրջանակ, որը գոյություն ունի անկախ ֆեմինիստական տեսությունից։ Սա շեղում է սևամորթ ֆեմինիստների մտածելակերպից, ովքեր իրենց սեփական տարածքը հարթել են ֆեմինիզմում գիտական միջավայրի և ակտիվիզմի միջոցով։

Այնուամենայնիվ, ոչ բոլոր վումանիստները են վումանիզմի այս տեսակետը տարբերում ֆեմինիզմից։ Կինիզմի ամենավաղ հայեցակարգն արտահայտված է Էլիս Ուոքերի հայտարարության մեջ. «վումանիզմը ֆեմինիզմի հետ կապ ունի  այնպես, ինչպես մանուշակագույնը նարդոսին»։ Այս խորագրի ներքո տեսությունները կարծես թե սերտորեն կապված են, իսկ վումանիզմը լայն հովանի է, որի ներքո ընկնում է ֆեմինիզմը։

## Տեսության փուլեր
### Վումանիստ (1979)
Հեղինակ և բանաստեղծուհի Էլիս Ուոքերն առաջին անգամ օգտագործել է «վումանիստ» (կինիստ) տերմինն իր «Coming Apart» պատմվածքում 1979 թվականին, իսկ ավելի ուշ *«Մեր մայրերի այգիները որոնելիս.* *վումանիստական արձակ»* (1983) գրքում։ Ուոքերը սահմանել է «վումանիստ» (կինիստ) տերմինը որպես սևամորթ ֆեմինիստ կամ գունավոր ֆեմինիստ։ Տերմինը գալիս է մայրերի՝ աղջիկ երեխաներին ուղղված սևամորթ ժողովրդական արտահայտությունից՝ «Դու վարվում ես ասես *կնիկ լինես*» ('You acting *womanish*'), որը վերաբերում է մեծահասակների վարքին: «Վումանիշ» աղջիկը դիտավորյալ, խիզախ և վայրագ պահվածք է ցուցաբերում, որը համարվում է հասարակության նորմերի շրջանակից դուրս։

Ըստ Ուոքերի, թեև ֆեմինիզմը ներառված է վումանիզմի մեջ, այն նաև բնազդաբար մարդապաշտպան (pro-humankind) է. վումանիզմն ավելի լայն կատեգորիա է, որը ներառում է ֆեմինիզմը որպես ենթատեսակ։ Տեսության ուշադրության կենտրոնում ոչ թե գենդերային անհավասարությունն է, այլ ռասայական և դասակարգային ճնշումը։ Նա համարում է, որ վումանիզմը սևամորթ ռասայի գոյատևման տեսություն/շարժում է; տեսություն, որը հաշվի է առնում սև կանանց փորձառությունները, սև մշակույթը, սևերի առասպելները, հոգևոր կյանքը և բանավոր խոսքը։ Ուոքերի շատ մեջբերված արտահայտությունն է՝ «Վումանիստը ֆեմինիստի հետ կապված է այնպես, ինչպես մանուշակագույնը նարդոսի հետ», ինչը ենթադրում է, որ ֆեմինիզմը վումանիզմի շատ ավելի մեծ գաղափարական հովանոցի տակ գտնվող բաղադրիչ է։

Ուոքերի սահմանումը նաև պնդում է, որ վումանիստները ունիվերսալիստներ են։ Այս փիլիսոփայությունը հետագայում հիշատակվում է պարտեզի նրա փոխաբերության մեջ, որտեղ բոլոր ծաղիկները հավասարապես ծաղկում են։ Վումանիստը ձգտում է և՛ տղամարդկանց, և՛ կանանց գոյատևմանը և ցանկանում է մի աշխարհ, որտեղ տղամարդիկ և կանայք կարող են գոյակցել՝ միաժամանակ պահպանելով իրենց մշակութային առանձնահատկությունները։ Տղամարդկանց այս ներառումը սևամորթ կանանց հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ գենդերային ճնշումներին՝ առանց  տղամարդկանց վրա ուղղակիորեն հարձակվելու։

Ուոքերի տրված երրորդ սահմանումը վերաբերում է կանանց սեքսուալությանը, որը նկարագրված է *«Զորության պարգևներ. Ռեբեկա Ջեքսոնի գրվածքները» գրքում*։ Այստեղ նա պնդում է, որ *վումանիստը* լավագույն տերմինը կլինի նկարագրելու համար Ռեբեկա Ջեքսոնին՝ սև շեյքերին (շեյքերներ-Քրիստոսի Երկրորդ Գալստյան հավատացյալների միասնական համայնք), ով թողնում է ամուսնուն և շարունակում ապրել իր սպիտակ շեյքեր ուղեկցի հետ, քանի որ դա մի բառ է, որը հաստատում է կապը աշխարհի հետ՝ անկախ սեռականությունից։ Ուոքերը վումանիզմին տալիս է առաջին հայացքից հակասական մեկնաբանություններ, որոնք հաստատում են աֆրոամերիկացի կանանց փորձառությունները՝ միևնույն ժամանակ առաջ մղելով աշխարհի համար հեռատեսական հեռանկար՝ հիմնված նշված փորձառությունների վրա։

Ալիս Ուոքերի սերնդակիցների մեծ մասը խոստովանում է, որ թեև նա է տերմինի հեղինակը, բայց չի կարողանում հետևողականորեն սահմանել տերմինը և հաճախ հակասում է ինքն իրեն։ Որոշ կետերում նա պատկերել է վումանիզմը որպես սևամորթ ֆեմինիզմի ավելի ընդգրկուն վերանայում, քանի որ այն չի սահմանափակվում սևամորթ կանանցով և կենտրոնանում է կնոջ վրա որպես ամբողջություն։ Հետագայում նա սկսել է ափսոսալ խաղաղության ձգտող և ներառական վումանիզմի այս ձևի համար՝ սևամորթ կանանց նկատմամբ կիրառվող մշտական և հետևողական նախապաշարմունքների պատճառով, հատկապես նրանց, ում ձայնը դեռ պետք է վավերացվեր ինչպես սպիտակամորթ կանանց, այնպես էլ սևամորթ տղամարդկանց կողմից։

### Վումանիզմ (1985)
Չիկվենյե Օկոնջո Օգունյեմին նիգերիացի գրականագետ է, ով 1985 թվականին հրապարակել է «Վումանիզմ։ Ժամանակակից սև կանանց վեպի դինամիկան անգլերեն լեզվով» (*Womanism. The Dynamics of the Contemporary Black Female Novel in English*) հոդվածը, որը նկարագրում է վումանիզմի իր մեկնաբանությունը։ Նա պնդում է, որ վումանիստական պատկերացումը պետք է պատասխանի վերջնական հարցին, թե ինչպես արդարացիորեն բաշխել իշխանությունը ռասաների և սեռերի միջև։ Նա ստացել է տերմինի իր մեկնաբանությունը` անկախ Էլիս Ուոքերի սահմանումից, սակայն երկու գաղափարախոսությունների միջև կան մի քանի համընկնումներ։ Ուոքերի սահմանման նման, որը կենտրոնանում է սևության և կին կարգավիճակի վրա, Օգունյեմին գրում է, «սև վումանիզմը փիլիսոփայություն է, որը նշում է սև արմատները, սևամորթ կյանքի իդեալները՝ միաժամանակ տալով սևամորթ կին-հեղինակության (*womandom*) հավասարակշռված պատկերացում»։

Գենդերային անհավասարությունը որպես սևամորթների ճնշման աղբյուր նշելու փոխարեն, Օգունյեմին Հադսոն-Ուիմսի նման անջատողական դիրքորոշում է ընդունում և մերժում է սպիտակ ֆեմինիստների և սևամորթ ֆեմինիստների հաշտեցման հնարավորությունը՝ ռասիզմի անհաղթահարելիության հիման վրա։ Նա օգտագործում է մի քանի օրինակներ, թե ինչպես են ֆեմինիստները գրում սևության և աֆրիկյան սևության մասին, որպեսզի ընդգծի աֆրիկյան վումանիզմի հայեցակարգի անհրաժեշտությունը։ Այս քննադատությունները ներառում են սևամորթության օգտագործումը՝ որպես ֆեմինիստական իդեալների առաջխաղացման գործիք՝ առանց միաժամանակ սևամորթության հետ կապված իդեալներ փոխանցելու, այսինքն այն խոսույթի, որ արևմտյան ֆեմինիզմը գործիք է, որը կաշխատի աֆրիկյան երկրներում՝ առանց մշակութային նորմերը և տարբերությունները ճանաչելու, և այն բաների համադրման, որոնք աֆրիկացի կանայք անում էին դարեր շարունակ` արևմտյան ֆեմինիզմի արևմտյան պատկերացումների ի հայտ գալուց առաջ։

Օգունյեմին գտնում է տղամարդկանց հետ վումանիզմի փոխհարաբերությունների իր պատկերացումը Ուոքերի և Հադսոն-Ուիմսի պատկերացումների խաչմերուկում։ Ուոքերն շարադրում է տղամարդկանց հետ ընդհանուր կոմունալ հնարավորություն՝ միաժամանակ ընդունելով, թե ինչպես կարող են նրանք վտանգավոր լինել վումանիստական համայնքի համար։ Հադսոն-Ուիմսի հայեցակարգը հրաժարվում է աֆրիկացի տղամարդուն որպես թշնամի տեսնել՝ անտեսելով այն վնասը, որ աֆրիկացի տղամարդիկ հասցրել են համայնքին։

### Աֆրիկյան վումանիզմ (1995)
Կլենորա Հադսոն-Ուիմսին է վերագրվում է *Աֆրիկյան* *վումանիզմ* տերմինի ստեղծումը։ 1995 թվականին նրա «Աֆրիկյան վումանիզմ. վերագտնելով ինքներս մեզ» (*Africana Womanism: Reclaiming Ourselves*) գրքի հրապարակումը շոկային ալեկոծություն է առաջացրել սևամորթ ազգայնական համայնքի մեջ և նրան ճանաչել են որպես անկախ մտածող։ Հադսոն-Ուիմսը մերժում է ֆեմինիզմը՝ որպես աֆրիկացի կանանց, այսինքն՝ աֆրիկյան սփյուռքի կանանց աստվածաբանություն, քանի որ այն փիլիսոփայորեն արմատավորված է եվրոկենտրոն իդեալների վրա։ Հադսոն-Ուիմսը բացահայտում է վուանիզմի և ֆեմինիզմի միջև հետագա տարբերությունները. վումանիզմը «ընտանեկան է կողմնորոշված» և կենտրոնանում է ռասայի, դասի և սեռի վրա, մինչդեռ ֆեմինիզմը «կանանց վրա է կողմնորոշված» և խստորեն կենտրոնանում է կանանց և աղջիկների հետ կապված կենսաբանական խնդիրների վրա, որոնց բախվում են ամբողջ աշխարհում։

Նա այնուհետև պնդում է, որ անհնար է աֆրիկացի կանանց մշակութային հեռանկարները ներառել ֆեմինիզմի իդեալում` Ամերիկայում ստրկության և ռասիզմի պատմության պատճառով։ Ավելին, Ուիմսը մերժում է տղամարդուն որպես թշնամի ֆեմինիզմի բնորոշումը։ Նա պնդում է, որ դա կապ չունի աֆրիկացի կանանց հետ, քանի որ նրանք աֆրիկացի տղամարդկանց չեն տեսնում որպես թշնամի։ Փոխարենը թշնամին այն կեղեքող ուժն է, որը ենթարկում է աֆրիկացի տղամարդուն, կնոջն ու երեխային։ Նա պնդում է, որ ֆեմինիզմում արական-իգական դուալիզմը գալիս է կանանց լրացուցիչ դժվարություններից, որոնք պայմանավորված են հանգամանքներով (այսինքն՝ ռասայական և սոցիալ-տնտեսական), քանի որ ֆեմինիզմը ստեղծվել է բարձր դասի սպիտակամորթ կանանց ներգրավելու համար։

Նա աֆրիկացի կնոջը զատում  է նաև սև ֆեմինիզմից՝ վերջինիս սահմանազատելով որպես հստակ աֆրոամերիկյան, որն իր հերթին հստակորեն արևմտյան է։ Նա նաև քննադատում է սև ֆեմինիզմը որպես ֆեմինիզմի ենթաբազմություն, որը սպիտակ ֆեմինիստների վավերացման կարիքն է զգում, որպեսզի իր ձայնը լսվի։ Նա պնդում է, որ ֆեմինիզմը երբեք իսկապես չի ընդունի սևամորթ ֆեմինիստներին, փոխարենը նրանց կհասցնի ֆեմինիստական շարժման եզրին։

Նա, ի վերջո, պնդում է, որ սև ֆեմինիստական շարժման մայրիշխանները երբեք նույն խոսույթով չեն ներկայանա, ինչ ֆեմինիստական շարժման մատրիարխները։ Նրա ստեղծագործության զգալի մասը արտացոլում է անջատողական սև ազգայնական դիսկուրսը, քանի որ կենտրոնանում է ոչ թե անհատի, այլ կոլեկտիվի վրա՝ որպես նրա գաղափարախոսության առաջնային տարր, առաջնագիծ։ Հադսոն-Ուիմսը հերքում է աֆրիկյան վումանիզմը՝ որպես ֆեմինիզմի հավելում և պնդում է, որ իր գաղափարախոսությունը տարբերվում է սևամորթ ֆեմինիզմից և Ուոքերի վումանիզմից։

## Գաղափարախոսություններ
Վումանիստական տեսության համատեքստում գաղափարախոսությունները վերաբերում են հավատքի համընդհանուր համակարգերին, աշխարհայացքներին և մտածողության շրջանակներին, որոնք հիմնում և առաջնորդում են վումանիստների հեռանկարները, գործողությունները և սկզբունքները։ Այս գաղափարախոսություններն  վումանիզմի անբաժանելի մաս են կազմում` որպես սոցիալական և փիլիսոփայական շարժում հասկանալու համար, որը կենտրոնացնում է սևամորթ կանանց փորձառությունները, ինչպես նաև արդարության, անաչառության և իրավունքների ու հնարավորությունների ընդլայնման պայքարի համար։

Վումանիզմն ունի տարբեր սահմանումներ և մեկնաբանություններ։ Իր ամենալայն սահմանմամբ այն ունիվերսալիստական գաղափարախոսություն է բոլոր կանանց համար՝ անկախ գույնից։ Վումանիստը, ըստ Ուոքերի 1979 թվականի «Coming Apart» պատմվածքի, աֆրոամերիկացի հետերոսեքսուալ կին է, որը պատրաստ է օգտագործել աֆրոամերիկացի լեսբուհիների իմաստությունը, թե ինչպես բարելավել սեռական հարաբերությունները և խուսափել սեռական օբյեկտիվացումից։ Տղամարդկանց կողմից պոռնոգրաֆիայի կործանարար օգտագործման և սևամորթ կանանց՝ որպես պոռնոգրաֆիկ առարկաներ օգտագործելու համատեքստում, վումանիստը հավատարիմ է նաև «մի ամբողջ ժողովրդի գոյատևմանը և ամբողջականությանը, ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց» կեղեքող ուժերին դիմակայելու միջոցով։

Ուոքերի շատ մեջբերված արտահայտությունը՝ «վումանիստը ֆեմինիստի համար, ինչպես մանուշակագույնը՝ նարդոսի համար», հուշում է, որ Ուոքերը ֆեմինիզմը համարում է որպես վումանիզմի ավելի լայն գաղափարախոսական հովանոցի բաղադրիչ։ Այն կենտրոնանում է ոչ միայն սևամորթ կանանց, այլև բոլոր գունավոր կանանց եզակի փորձառությունների, պայքարների, կարիքների և ցանկությունների վրա՝ ի լրումն հիմնական ֆեմինիստի, սևամորթ ֆեմինիստի, աֆրիկացի ֆեմինիստի և աֆրիկանական վումանիստական շարժման միջև կոնֆլիկտի դինամիկային քննադատական անդրադառնալուն։ Այնուամենայնիվ, կա սևամորթ ազգայնական դիսկուրս, որը տարածված է վումանիստական ստեղծագործության մեջ, և այդ պատճառով գիտնականները բաժանված են վումանիզմը կապելու այլ նմանատիպ գաղափարախոսությունների հետ, ինչպիսիք են սև ֆեմինիզմը և աֆրիկական վումանիզմը կամ ընդունելու այն դիրքորոշումը, որ այդ երեքն ի սկզբանե անհամատեղելի են։

### Սև ֆեմինիզմ
Սևամորթ ֆեմինիստական շարժումը ձևավորվել է ի պատասխան կանանց կարիքների, որոնք ռասայական առումով քիչ են ներկայացված եղել Կանանց շարժման մեջ և սեռականորեն ճնշված են եղել Սևամորթ ազատագրական շարժումով։ Սևամորթ ֆեմինիստ գիտնականները պնդում են, որ աֆրոամերիկացի կանայք սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական ոլորտում կրկնակի անբարենպաստ պայմաններում են, քանի որ նրանք բախվում են խտրականության՝ թե՛ ռասայական և թե՛ սեռային հիմքով։ Սևամորթ կանայք զգում էին, որ երկու շարժումներն էլ անտեսում են իրենց կարիքները, և նրանք ամբողջ ուժով պայքարում էին իրենց նույնականացնել՝ ելնելով ռասայից կամ սեռից։ Աֆրոամերիկացի կանայք, ովքեր օգտագործում են «սև ֆեմինիզմ» տերմինը, դրան տարբեր մեկնաբանություններ են տալիս։

Նման մեկնաբանություններից մեկն այն է, որ սևամորթ ֆեմինիզմը վերաբերում է աֆրոամերիկացի կանանց կարիքներին, որոնք ֆեմինիզմի շարժումը հիմնականում անտեսում են։ Ֆեմինիզմը, ինչպես այն սահմանում է սևամորթ ֆեմինիստ տեսաբան Փերլ Քլիջը, «համոզմունքն է, որ կանայք լիարժեք մարդ են, որոնք ընդունակ են մասնակցել և ղեկավարել մարդկային գործունեության ողջ շրջանակը՝ մտավոր, քաղաքական, սոցիալական, սեռական, հոգևոր և տնտեսական»։ Այս սահմանմամբ, կարելի է ասել, որ ֆեմինիստական օրակարգը ներառում է տարբեր խնդիրներ՝ սկսած քաղաքական իրավունքներից մինչև կրթական հնարավորություններ գլոբալ համատեքստում։ Սևամորթ ֆեմինիստական օրակարգը ձգտում է պարզեցնել այս խնդիրները և կենտրոնանում է նրանց վրա, որոնք առավել կիրառելի են աֆրոամերիկացի կանանց համար։

### Աֆրիկյան վումանիզմ
Կլենորա Հադսոն-Ուիմսի աֆրիկյան վումանիզմը ծագել է ազգայնական Աֆրիկայի ուսումնասիրությունների հայեցակարգից։ «Աֆրիկյան վումանիզմ. վերագտնելով ինքներս մեզ» գրքում Հադսոն-Ուիմսն ուսումնասիրում է ֆեմինիստական տեսության սահմանափակումները և բացատրում տարբեր աֆրիկացի կանանց գաղափարներն ու ակտիվությունը, ովքեր իրենց ներդրումն են ունեցել վումանիստական տեսության մեջ։ Իր հիմքում աֆրիկյան վումանիզմը մերժում է ֆեմինիզմը, քանի որ այն ստեղծվել է այնպես, որ քարոզի սպիտակ կանանց խնդիրները սևամորթ կանանց խնդիրների փոխարեն։ Հադսոն-Ուիմսը պնդում է, որ ֆեմինիզմը երբեք նորմալ չի լինի սևամորթ կանանց համար՝ ստրկության և նախապաշարմունքների հետևանքների պատճառով։

Ուեմսը դավանում է վումանիզմը այլ ֆեմինիզմից առանձնացված նրանով, որ այն ունի այլ օրակարգ, տարբեր առաջնահերթություններ և «կենտրոնանում է աֆրիկացի կանանց եզակի փորձառությունների, պայքարի, կարիքների և ցանկությունների վրա»։ Նա նաև պնդում է, որ սև տղամարդու և սև կնոջ հարաբերությունները էապես տարբերվում են սպիտակ տղամարդու և սպիտակ կնոջ հարաբերություններից, քանի որ սպիտակ կինը կռվում է սպիտակ տղամարդու հետ՝ իրեն ենթարկեցնելու դեմ, մինչդեռ սև կինը պայքարում է բոլոր ճնշող ուժերի դեմ, որոնք ենթարկեցնում են իրեն, իր երեխաներին և սև տղամարդուն։

Նա նաև պնդում է, որ ռասիզմը ստիպել է աֆրոամերիկացի տղամարդկանց և աֆրոամերիկացի կանանց ստանձնել ոչ ավանդական գենդերային դերեր։ Այս համատեքստում, ավանդական գենդերային դերերը ապամոնտաժելու անհատապաշտական ֆեմինիզմի ցանկությունը դառնում է անկիրառելի սևերի փորձի համար։ Ի տարբերություն վումանիզմի, որը թեև սերտորեն կապված է, աֆրիկյան վումանիզմը գաղափարախոսություն է, որը մշակված է հատուկ աֆրիկյան ծագում ունեցող կանանց մտքում։ Այն հիմնված է աֆրիկյան մշակույթի վրա և կենտրոնանում է աֆրիկացի կանանց յուրահատուկ պայքարների, կարիքների և ցանկությունների վրա։ Ելնելով այս պատճառաբանությունից՝ աֆրիկյան վումանիզմը ռասայական և դասակարգային ճնշումը համարում է շատ ավելի կարևոր, քան սեռի վրա հիմնված ճնշումը։

## Վումանիստի նույնականացումներ
Ինքնությունը և նույնականացումը փոխկապակցված հասկացություններ են, բայց դրանք ունեն հստակ իմաստներ սոցիալական և մշակութային ուսումնասիրությունների համատեքստում։ *Ինքնությունը* ներկայացնում է ավելի խորը, բազմակողմանի ըմբռնումը, թե ով է անձը կամ խումբը, մինչդեռ *նույնականացումները* հատուկ պիտակ, խարաններ կամ ստերեոտիպային կատեգորիաներ են, որոնք կիրառվում են այդ ինքնության ասպեկտներն արտահայտելու կամ փոխանցելու համար։ Նույնականացումը կարող է լինել մարդկանց իրենց ինքնությունը արտահայտելու և սահմանելու ձևերից մեկը, բայց դրանք չեն ընդգրկում անձի կամ խմբի ինքնության ամբողջությունը։ Կանանց նույնականացումները եղել են քննարկումների և բանավեճերի աղբյուր, հատկապես, երբ անհատները կամ խմբերը զգում են, որ իրենց տրված պիտակները լիովին չեն ներկայացնում իրենց բարդ ինքնությունը։

Լեյլի Ֆիլիպսը «Վումանիստ ընթերցողը» (*The Womanist Reader*) գրքի իր ներածության մեջ պնդում է, որ չնայած վումանիզմի բնութագրմանը, իր հիմնական մտահոգությունը ոչ թե սև կինն է ինքնին, այլ ավելի շուտ սև կինը որպես վումանիզմի սկզբնակետ։ Վումանիզմի հիմնական դրույթները ներառում են ակտիվիզմի ուժեղ, ինքնախթանվող ոգի, որը հատկապես ակնհայտ է գրականության մեջ։ Վումանիզմն այնպիսի բևեռացնող շարժում է եղել կանանց համար, որ նրան հաջողվել է դուրս գալ սևամորթ համայնքից և տարածվել դեպի ոչ սպիտակ համայնքներ։ «Մանուշակագույնը նարդոսի համար» (*Purple is to Lavender*) համեմատությունը կիրառում են ոչ սև համատեքստերում պրոֆեսորներ Դիմալ Ջեյնը ( Կալիֆորնիայի նահանգային համալսարան Նորթրիջում) և Քերոլայն Սոտելլո Վիերնես Թերները (Մերի Լու Ֆուլթոնի ուսուցիչների քոլեջ, Արիզոնայի պետական համալսարան)։

Որոշ գիտնականներ վումանիզմը դիտարկում են որպես ֆեմինիզմի ենթակատեգորիա, իսկ մյուսները պնդում են, որ դա իրականում հակառակն է։ Մանուշակագույնը նարդոսի համար ուսումնասիրում է այն հայեցակարգը, որ վումանիզմը ֆեմինիզմի համար է, ինչպես մանուշակագույնը նարդոսի համար, որ ֆեմինիզմը ընկնում է վումանիզմի հովանու ներքո։ *«Մանուշակագույնը նարդոսի համար»* համեմատությունում Դիմալ Ջեյնը և Քերոլայն Թերները քննարկում են իրենց փորձը որպես ոչ սպիտակամորթ կանայք ֆակուլտետում. նրանք մեծ խտրականության են ենթարկվել, քանի որ փոքրամասնություն էին։ Ջեյնը հարավասիացի է, իսկ Քերոլայնն իրեն նույնականացնում է որպես ֆիլիպինցի։

Նրանք շարունակում են նկարագրել վումանիզմ «անվանման քաղաքականությունը», որով պայմանավորված է պատճառը, թե ինչու են իրենք գերադասում վումանիզմը ֆեմինիզմից։ Ջեյնն ասում է.  «Ես գիտեի, որ ֆեմինիզմ տերմինը վիճարկելի էր, և որ ինձ դուր չէր գալիս, թե ինչպես է այն հնչում իմ բերանից։ Այն անհարմար էր և ճռճռան, գրեթե նման մի օտար նյութի, որն ինձ ստիպում էին օգտագործել, իսկ սպիտակ կանայք շարունակում էին ժպտալ՝ քաջատեղյակ ու հպարտության մխիթարական հայացքներով»։

Թերները համարում է, որ ֆեմինիզմն իրեն պարտադրված է։ Նա զգում է, որ չի կարող լիովին նույնանալ ֆեմինիզմի հետ։ Կարևոր է նաև նշել Ջեյնի հայտարարությունը, որ «Անվանման քաղաքականության առանցքն այն է, որ անունները նույնականացնող նշանակություն ունեն և չեզոք չեն, երբ կապված են սոցիալական շարժումները, գաղափարները և մարդկանց խմբերը բնութագրելու հետ»։

Այս հայտարարությունը ցույց է տալիս, որ եթե անհատը նույնականանում է ֆեմինիզմի հետ, նա կարող է դա անել որոշակի պատճառներով։ Այնուամենայնիվ, այդ պատճառները կարող են ակնհայտ չլինել լայն հանրության համար, քանի որ ֆեմինիզմ բառն իրենով ներդնում է լրացուցիչ իմաստ սոցիալական շարժումներում, գաղափարներում և մարդկանց խմբերում։ Մարդիկ ցանկանում են ինչ-որ բան, որի հետ կարող են նույնականանալ, որն արտահայտում և աջակցում է նրանց համոզմունքներն ամբողջովին։ Նրանք ցանկանում են մի բան, որը նրանք կարող են ամբողջությամբ ընդունել՝ առանց խղճահարության որևէ ակնարկի։ 

Ֆեմինիզմը չի կարողացել ճշգրիտ և ընդգրկուն նկարագրել սևամորթ կանանց մեծամասնության անհատականությունն իրենց շրջապատող աշխարհում։ Նրանք զգում են, որ այս նոր շարժման մեջ ներգրավված լինելու համար անհրաժեշտ է մի նոր բան, որն արդեն կաշկանդված չէ նախասահմանված առաջնորդի (ողղություն ցույց տվողի) հետ։ Վումանիզմը մի բան է, որի հետ Էլիս Ուոքերը կարող է լիովին նույնանալ առանց երկրորդական մտքեր ունենալու. դա բնական է թվում նրա համար։ Ֆեմինիզմը՝ ոչ։ Ֆեմինիզմն ու վումանիզմը տարբերակելիս պետք է հիշել, որ շատ կանանց համար ավելի հեշտ է նույնականացվել վումանիզմի հետ։ Ինչպես նաև, վումանիստական դիսկուրսի հիմնական բաղադրիչը հոգևորության և էթիկայի դերն է ռասայի, սեռի և դասի փոխկապակցված ճնշումներին վերջ տալու համար, որոնք սահմանափակում են աֆրոամերիկացի կանանց կյանքը։ 

### Գրականություն և ակտիվիզմ
Վումանիստական գրականությունը և ակտիվիզմը երկու ոլորտներ են, որոնք հիմնականում փոխկապակցված են, որոնցից յուրաքանչյուրը զգալի ազդեցություն ունի մյուսի վրա։ Վումանիստական գրականության և ակտիվիզմի հիմնական դրույթն այն գաղափարն է, որ սևամորթ ակտիվիստներն ու սևամորթ հեղինակները պետք է առանձնանան ֆեմինիստական գաղափարախոսությունից։ Սա բխում է Կալենդա Իթոնի, Չիկվենյե Օկոնջո Օգունյեմիի և բազմաթիվ այլ կին աստվածաբանների պնդումներից, որ վումանիստի նպատակը պետք է լինի ոչ միայն սևամորթ կանանց, այլև սևամորթ տղամարդկանց և խտրականության ենթարկված կամ անօգնական այլ խմբերի խնդիրների առաջխաղացումը։ Չիկվենյե Օկոնջո Օգունյեմիի խոսքերով, սպիտակամորթ կին գրողը կարող է ֆեմինիստ լինել, բայց սևամորթ կին գրողը, ամենայն հավանականությամբ, վումանիստ է։ Այսինքն, նա գիտակցում է, որ սեռական հավասարության համար պայքարին զուգահեռ, նա պետք է ներառի նաև ռասան, տնտեսությունը, մշակույթը և քաղաքականությունը իր փիլիսոփայության մեջ։

Կալենդա Իթոնի «*Վումանիզմը, գրականությունը և սևամորթ համայնքի փոխակերպումը»* աշխատության մեջ սևամորթ կին գրողները ներկայացված են որպես քաղաքացիական իրավունքների շարժմանը հետևող սևամորթ համայնքում փոփոխությունների և՛ ակտիվիստներ, և՛ երազող ֆանտազյորներ։ Նա միահյուսում է աֆրո-ամերիկյան պատմության պատմական իրադարձությունները աֆրո-քաղաքական վումանիզմի զարգացման հետ՝ սևամորթ համայնքում սևամորթ կանանց ակտիվության համար հանգրվան ստեղծելու նպատակով։ Աֆրո-քաղաքական այս վումանիզմը շեղվում է խմբի ներսում գենդերային հավասարության ավանդական ֆեմինիստական նպատակից և ավելի շուտ ձգտում է պայքարել այն տղամարդկանց և կանանց համար, որոնց քաղաքացիական իրավունքները ոտնահարված են։ Չնայած Իթոնը ընդունում է այն դիրքորոշումը, որ սևամորթ կանայք հիմնականում դուրս են մնացել սևամորթ շարժման մեջ ավելի հայտնի դիրքերից, նա պնդում է նաև, որ սևամորթ կին ակտիվիստներն ամենամեծ ազդեցությունն են ունեցել իրենց համայնքների ոչ մեծ բողոքի ցույցերի ժամանակ։

Օգտագործելով Թոնի Մորիսոնի «*[[Սողոմոնի երգը (վեպ)|Սողոմոնի երգը»]]*, Էլիս Ուոքերի *«Մերիդիան»*, Թոնի Քեյդ Բամբարայի *«Աղակերները*» և Փոլ Մարշալի «*Ընտրված վայրը, հավերժական մարդիկ»* ստեղծագործությունները` որպես տարբեր քաղաքական օրակարգերի և խնդիրների խորհրդանիշներ, որոնք գերակշռում էին Սև շարժման շրջանակներում, Իթոնը հիմնվում է գլխավոր հերոսների գործողությունների վրա՝ ցույց տալու շարժման ներսում դժգոհության և անկազմակերպվածության խնդիրների լուծումները։ Հաճախ այդ գրական ակտիվիստների հիմնական խնդիրն էր հզորացնել աղքատ զանգվածներին, որոնց Իթոնը սահմանում է որպես հիմնականում հարավաֆրոամերիկացիներ, և օգտագործել սևամորթ միջին խավը որպես աֆրոամերիկյան համայնքում սոցիալական ակտիվիզմի հնարավորության մոդել։ Վումանիստական գրականության մեջ ընդհանուր թեման սևամորթ կին գրողների ֆեմինիստական մտքի հետ նույնանալ չկարողանալն էր։ Այդպիսով, վումանիզմն այն հայեցակարգն է, որը կապում է այս վիպասաններին։

Օդր Լորդը «*Վարպետի գործիքները երբեք չեն քանդի Վարպետի տունը»*  (*The Master's Tools Will Never Dismantle the Master's House*) գրքում քննադատում է երկրորդ ալիքի ֆեմինիզմը՝ պնդելով, որ կանանց սովորեցրել են անտեսել իրենց տարբերությունները կամ, հակառակը, թույլ տալ, որ իրենց տարբերություններով բաժանվեն իրարից։ Լորդը երբեք չի օգտագործել «womanist» կամ «womanism» բառը իր գրվածքներում կամ իր նկարագրություններում, բայց նրա աշխատանքն օգնել է ավելի խորացնել հայեցակարգը։ Նա նշում է, որ ավանդական երկրորդ ալիքի ֆեմինիզմը հաճախ շատ նեղ կենտրոնանում էր սպիտակամորթ, հետերոսեքսուալ կանանց մտահոգությունների վրա, ընդ որում սևամորթ կանանց և լեսբուհիների մտահոգությունները հաճախ անտեսելով։

### Հոգևորություն և վումանիստական աստվածաբանություն
Վումանիստական հոգևորությունն ունի նույնականացման վեց  հատկանիշ՝ այն էկլեկտիկ է, սինթետիկ, ամբողջական, անձնական, հեռանկարային և պրագմատիկ։ Այն սնվում է այս ռեսուրսներից և նշված ռեսուրսների մի քանի մասերի համախմբից մի ամբողջություն ստեղծում։ Թեև այն ի վերջո սահմանվում է ինքնին, վումանիստական հոգևորությունն ավելի լայն է տեսնում պատկերը և գոյություն ունի խնդիրները լուծելու և անարդարությանը վերջ տալու համար։ Ըստ վումանիստ աստվածաբան Էմիլի Թաունսի` վումանիստ հոգևորությունն աճում է աֆրոամերիկացիների հավատքի և կյանքի վերաբերյալ անհատական և համայնքային արտացոլումից։ Նա բացատրում է, որ դա հիմնված չէ այն գաղափարի վրա, որ հոգևորությունն ուժ է, այլ ավելի շուտ պրակտիկա, որն առանձնանում է նրանից, թե ով ենք մենք ամեն րոպե։

Վումանիզմի հիմնական բնութագրիչներից մեկը նրա կրոնական կողմն է, որը սովորաբար քրիստոնյա է։ Ըստ այս ենթատեքստի` հոգևոր սևամորթ վումանիստները «եկեղեցի գնացող» կանայք են, ովքեր կենսական նշանակություն ունեն եկեղեցու գործունեության մեջ։ Ուիլյամը «Վումանիստի հոգևորության սահմանում» (*Womanist Spirituality Defined*) հոդվածում  քննարկում է, թե ինչպես է վումանիստի հոգևորությունը ուղղակիորեն կապված Աստծո հետ անհատի փորձառությունների հետ։ Օրինակ, Ուիլյամսը հայտարարում է, որ «այս հոդվածում հոգևորություն տերմինի օգտագործումը խոսում է կյանքի ամենօրյա փորձառությունների և այն մասին, թե ինչպես ենք մենք առնչվում և մեկնաբանում Աստծուն այդ փորձառություններում»։

Այս ենթատեքստը վիճարկում է Մոնիկա Քոուլմանը «Կլոր սեղանի շուրջ» քննարկման մեջ, որտեղ նա կենտրոնանում է վումանիզմի թերությունների վրա, որոնք առաջանում են այն բանից, թե ինչպես են անհատները պատմականորեն նկարագրել վումանիզմը։ Վումանիզմի այս ամբողջական քննարկումը կլոր սեղանի քննարկման արդյունք է։ Քոուլմանը, ով նախաձեռնել էր քննարկումը, նկարագրում է իր մտքերն այն մասին, թե ինչու է նախընտրում սև ֆեմինիզմը՝ ի տարբերություն կինիզմի, և նա նաև քննարկում է այն սահմանափակ շրջանակը, որը մարմնավորում է վումանիզմ կրոնական ուսմունքը։ Քոուլմանը խորը պատկերացում է տալիս վումանիզմի հոգևոր ասպեկտի մասին, երբ նա հայտարարում է, որ «Միտումնավոր, թե ոչ, վումանիստները ստեղծել են քրիստոնեական հեգեմոն դիսկուրս այդ դաշտում»:

Այստեղ Քոուլմանը պնդում է, որ վումանիստների մեծամասնությունը վումանիստական հոգևորությունը սահմանել է որպես քրիստոնյա։ Դրա կոնկրետ օրինակը Ուոքերի «Ամենօրյա օգտագործման» մեջ է, երբ մայրը հանկարծ քաջություն է ստունենում իր փչացած դստեր դեմ հանդես գալու համար։ Նա հայտարարում է.

«Երբ ես այդպես նայեցի նրան, ինչ-որ բան խփեց գլխիս և հասավ մինչև ոտքերիս ծայրը։ Ճիշտ այնպես, ինչպես երբ ես եկեղեցում եմ, և Աստծո ոգին դիպչում է ինձ, և ես ուրախանում եմ և բղավում»։

Այնուամենայնիվ, Քոուլմանը հակադարձ օրինակ է բերում այս ենթադրությանը, գրելով. «Օրինակ, ինչպե՞ս կարող է վումանիստը մեկնաբանել այն ուժը, որը գտնում է Թինա Թյորները բուդդիզմում և այն դերը, որը խաղացել է նրա հավատքը՝ օգնելով նրան հեռանալ դաժան հարաբերություններից»: Քոուլմանը կարծում է, որ վումանիզմի մեջ քրիստոնեությունը լռելյայն ենթադրելը սահմանափակ տեսակետ է։ Նա պնդում է, որ վումանիստական կրոնական ուսմունքը կարող է տարածվել տարբեր պարադիգմների և ավանդույթների վրա և կարող է ներկայացնել և աջակցել արմատական վումանիստական հոգևորությունը:

### Էթիկա
Էթիկան փիլիսոփայության ճյուղ է։ Փիլիսոփայությունը ուսումնասիրության լայն ոլորտ է, որը ուսումնասիրում է գիտելիքի, գոյության, իրականության և արժեքների վերաբերյալ հիմնարար հարցեր։ Փիլիսոփայության շրջանակներում էթիկան այն հատուկ ճյուղն է, որը կենտրոնանում է բարոյական սկզբունքների, արժեքների և մարդկային արարքների ճիշտ կամ սխալ լինելու հետ կապված հարցերի վրա։ Էթիկական փիլիսոփայությունը խորանում է այնպիսի թեմաների մեջ, ինչպիսիք են բարոյական տեսությունները, էթիկական երկընտրանքները, բարոյական դատողությունը և հենց բարոյականության բնույթը։ Այն ձգտում է ապահովել ռացիոնալ և համակարգված շրջանակ էթիկական հարցերն ու որոշումները հասկանալու և գնահատելու համար։

Վումանիստական էթիկան կրոնական գիտություն է, որն ուսումնասիրում է մարդկային կամքի, գործողության և հարաբերությունների վերաբերյալ էթիկական տեսությունները։ Միևնույն ժամանակ, այն մերժում է սոցիալական կառույցները, որոնք անտեսել են մի խումբ կանանց գոյությունը, որոնք կրել են անարդարության և ճնշումների բեռը։ Դրա հեռանկարը ձևավորվում է աֆրոամերիկացի կանանց աստվածաբանական փորձառությունների հիման վրա։ Վերլուծական գործիքների կիրառմամբ ուսումնասիրվում է ռասայի, դասի, սեռի և սեքսուալության ազդեցությունը անհատական և համայնքային տեսանկյունից։ Վումանիստական էթիկան այլընտրանք է տալիս քրիստոնեական և այլ կրոնական էթիկային՝ միաժամանակ օգտագործելով քննադատության, նկարագրության և կառուցման տարրերը՝ գնահատելու իշխանության անհավասարակշռությունը և հայրիշխանությունը, որն օգտագործվել է գունավոր կանանց և նրանց համայնքները ճնշելու համար։

Քեթի Քենոնի «Սև ֆեմինիստական գիտակցության առաջացումը» առաջին հրատարակությունն է, որն ուղղակիորեն խոսել է կանացի էթիկայի մասին։ Այս հոդվածում Քենոնը պնդում է, որ սևամորթ կանանց տեսակետները հիմնականում անտեսվում են տարբեր կրոնական և ակադեմիական դիսկուրսներում։ Ժակլին Գրանտը ընդլայնել է այն՝ պնդելով, որ սևամորթ կանայք միաժամանակ զգում են ռասիզմի, սեքսիզմի և դասականության երեք ճնշող ուժերը։ Սև ֆեմինիստական տեսությունն օգտագործել է վումանիստական էթիկան՝ բացատրելու ակադեմիական դիսկուրսում աֆրոամերիկացի կանանց և տղամարդկանց մասնակցության բացակայությունը։ Պատրիսիա Քոլինզը այս երևույթը վերագրել է սպիտակամորթ տղամարդկանց տարածվածությանը, որոնք որոշում են, թե ինչ պետք է համարվի կամ չհամարվի վավեր դիսկուրս և կոչ է անում գիտելիքի արտադրության այլընտրանքային եղանակի, որը ներառում է սևամորթ կանանց գիտակցության հիմնական թեմաները։

## Քննադատություններ
Վումանիստական տեսությունը հիմնականում քննադատվում է, քանի որ շատ գիտնականներ անընդունակ են սևամորթ համայնքում համասեռամոլությանը քննադատորեն անդրադառնալ։ Ուոքերի գլխավոր հերոսը «Coming Apart»-ում օգտագործում է երկու աֆրոամերիկացի վումանիստների՝ Օդրի Լորդի և Լուիսա Թեյշի գրվածքները՝ իր փաստարկը հիմնավորելու համար, որ ամուսինը պետք է դադարի պոռնոգրաֆիա օգտագործել և իր խոհանոցի լվացարանի վերևում տեղադրում է լեսբի բանաստեղծուհի Լորդեի մեջբերումները։ «Մեր մայրերի այգիների որոնման մեջ» (*In Search of Our Mothers' Gardens*) գրքում նշում է, որ վումանիստը «կին է, ով սիրում է մեկ այլ կնոջ՝ սեռական և/կամ ոչ սեռական»։ Սակայն «Coming Apart» և *In Search of Our Mother's Gardens*, ստեղծագործություններից բացի շատ քիչ գրականություն կա, որը կապում է վումանիզմը լեսբիական կամ բիսեքսուալ խնդիրների հետ։ Կին աստվածաբան Ռենե Հիլը նշում է քրիստոնեական ազդեցությունները որպես այս հետերոսեքսիզմի և հոմոֆոբիայի աղբյուր:

Վերապատվելի Քելլի Բրաուն Դուգլասը նաև տեսնում է սև եկեղեցու ազդեցությունը և նրա արական առաջնորդներին, որպես պատճառ, որ համայնքը չի հարգում քվիր գունավոր կանանց։ Սևամորթ ֆեմինիստ քննադատ Բարբարա Սմիթը մեղադրում է սևամորթ համայնքի աջակցության բացակայությունը համասեռամոլության հետ հաշտվելու դժկամության մեջ։ Մյուս կողմից, աճում է նաև հետերոսեքսիզմի քննադատությունը վումանիստական ուսմունքների շրջանակներում։ Քրիստոնյա կին աստվածաբան Պամելա Ռ. Լայթսին իր *«Our Lives Matter: A Womanist Queer Theology»* (2015) գրքում գրում է.«Շատերի համար մենք դեռ *այլասերված* ենք։ Շատերի համար սև այլասերվածը ամենավտանգավոր սպառնալիքն է ամերիկյան իդեալի համար։ Քանի որ սև պահպանողական բուրժուազիան միացել է մեր անհատականության վրա հարձակմանը, սև ԼԳԲՏՔ անձինք չեն կարող թույլ տալ, որ դիսկուրսը վերահսկվի այնպես, որ մեր գոյությունը սևամորթ համայնքում հերքվի կամ անտեսանելի լինի»։

Քննադատվում է վումանիզմի երկիմաստությունը։ Աֆրիկյան վումանիզմում տերմինը կապված է սև ազգայնական դիսկուրսի և անջատողական շարժման հետ։ Պատրիսիա Քոլինզը պնդում է, որ դա ուռճացնում է ռասայական տարբերությունները՝ խթանելով միատարր ինքնությունը։ Սա կտրուկ հակադրվում է վումանիզմի ունիվերսալիստական մոդելին, որը կողմնակիցն է Ուոքերը։ Վումանիզմի տարբեր գաղափարախոսությունների շրջանակներում շարունակվող բանավեճերը և հակասությունները ծառայում են միայն նրան, որ ուշադրությունը շեղվի ռասայական և գենդերային հիմքով ճնշումներին վերջ դնելու նպատակից։

## Տես նաև
* Սև ֆեմինիզմ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Alexander-Floyd, N. G., & E. M. Simien (2006). "Revisiting 'What's in a Name?' Exploring the Contours of Africana Womanist Thought". *Frontiers: A Journal of Women Studies*, 27 (1), 67–89. .
* Cannon, Katie Geneva. *Katie's Canon: Womanism and the Soul of the Black Community*, Continuum, 1998. .
* Cannon, Katie G. *Black Womanist Ethics* (AAR Academy Series), An American Academy of Religion Book, 1988. .
* Douglas, Kelly Brown. *Sexuality and the Black Church: A Womanist Perspective*, Orbis Books, 1999. .
* Lightsey, Pamela R. *Our Lives Matter: A Womanist Queer Theology*, Pickwick Publications, 2015.
* 
* 
* Silva-Wayne, Susan. *Feminisms and Womanisms: A Women's Studies Reader*, Women's Press Ltd, 2003. .
* 
* Walker, Alice. *In Search of Our Mothers' Gardens: Womanist Prose*, Mariner Books, 2003. .

## Արտաքին հղումներ
* Aril.org: Վումանիստի աստվածաբանություն

Կատեգորիա:Բազմամշակութային ֆեմինիզմ
Կատեգորիա:Խտրականություն
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքներ
Կատեգորիա:Նորաբանություններ
Կատեգորիա:Ռասա և հասարակություն
Կատեգորիա:Ռասիզմ
Կատեգորիա:Սոցիալական անհավասարություն
Կատեգորիա:Սոցիոլոգիական տեսություններ
Կատեգորիա:Սև ֆեմինիզմ