Ետնախորշ

[thumb|Ետնախորշեր [Մումբայ, Հնդկաստան, 2016 թվական]]
[thumb|''Կամագասակի'', տնախորշեր [Осака|Օսակա, Ճապոնիա, 2006 թվական]]

**Ետնախորշ** (**բիդոնվիլ**) — բիդոնվիլները բարձր խտությամբ (ինքնակառուցված) բնակեցված տարածքներ են քաղաքային և գյուղական տարածքներում և բնութագրվում են հիմնականում սոցիալական ենթակառուցվածքների բացակայությամբ  ենթակառուցվածք (էլեկտրաէներգիա, ջրամատակարարում, կոյուղի, աղբի հեռացում, վարչական ծառայություններ և այլն), որոնք անհրաժեշտ են մարդու լիարժեք սոցիալական կյանքի համար։ Սովորաբար դրանք առանձնանում են խիստ լյումպենացված սոցիալական միջավայրով. Ետնախորշերը լայն իմաստով քաղաքների թաղամասեր են կամ արբանյակ-քաղաքներ, կազմված  մաշված, ցածր որակի և չբարեկարգված շինություններից։

## Սահմանում և կենսապայմաններ
Ըստ ՄԱԿ-ի ընդհանուր սահմանումների՝ մարդը համարվում է «բավարար բնակարանային պայմաններում» ապրող, եթե նրա բնակարանը համապատասխանում է ստորև ներկայացված ցանկի բոլոր պայմաններին։:
* կոմունալ ծառայությունների հասանելիություն (անվտանգ խմելու ջուր, համապատասխան սանիտարական պայմաններ, ջեռուցում, էլեկտրաէներգիա, սննդամթերք պահելու համար անհրաժեշտ էներգիա, թափոնների հեռացում).
* բնակարանի մատչելիություն (դրա արժեքը չպետք է վտանգի այլ մարդու իրավունքներ):
* բնակարանի պիտանիությունը բնակության համար (բնակարանը պետք է ապահովի բավարար տարածք (որոշվում է պետության սանիտարական նորմերով, հիմնվելով ԱՀԿ առաջարկությունների վրա), ապահովի պաշտպանություն ցրտից, տաքությունից, խոնավությունից և մարդու առողջությանը սպառնացող այլ սպառնալիքներից, չպետք է լինի խարխուլ վիճակում)
* ֆիզիկական մատչելիություն (սոցիալապես խոցելի խմբերի, հաշմանդամություն ունեցող անձանց և այլնի համար).
* տեղակայություն (բնակարանը չպետք է կտրված լինի զբաղվածությունից, բժշկական օգնությունից, դպրոցներից, երեխաների խնամքի հաստատություններից կամ գտնվի աղտոտված կամ վտանգավոր տարածքում).
* մշակութային համարժեքություն (բնակարանային նախագծումը պետք է հաշվի առնի հասարակության մշակութային առանձնահատկությունները):
ՄԱԿ-ի տվյալներով՝ ետնախորշերը ամենից հաճախ դասակարգվում են որպես ոչ ֆորմալ բնակավայրեր, որոնք չեն ընդգրկվում կոմունալ ծառայությունների շրջանակներում, խանութների բնակիչները հազվադեպ են հասանելիություն ունենում անվտանգ խմելու ջրի, բավարար սանիտարական պայմանների, էլեկտրաէներգիայի, քիչ կամ ընդհանրապես չկա աղբի հավաքում, իսկ բնակարանային պայմանները խոցելի են։.

Խուլ թաղամասերը ձևավորվում են վատ մտածված կամ չափազանց արագ քաղաքայնացման արդյունքում այն ​​երկրներում, որտեղ բնակչության մեծամասնությունն ունի ցածր կենսամակարդակ, հատկապես գյուղական, որոնք արագ տեղափոխվում են քաղաքներ։
Խուլ թաղամասերը հատկապես տարածված են զարգացող երկրներում Աֆրիկա, Ասիա և Լատինական Ամերիկա։
Խուլ թաղամասերը սովորաբար ամենատարածվածն են արևադարձային և մերձարևադարձային կլիմա ունեցող երկրներում, քանի որ չափավոր կլիմայով ցածրորակ բնակարաններում երկարատև գոյությունը՝ անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների գրեթե լիակատար բացակայությամբ, ֆիզիկապես դժվար է (իսկ ցուրտ կլիմայում դա լիովին անհնար է), ուստի չափավոր գոտում գտնվող խուլ թաղամասերը չեն կարող այդքան տարածված լինել (այնուամենայնիվ, չափավոր երկրներում խուլ թաղամասերի դերը խաղում են զորանոցները և այլ նմանատիպ ցածրորակ բնակարանները): Պետք է նաև հաշվի առնել, որ հյուսիսային երկրների բնակչության խտությունը պակաս նշանակալի է և հազվադեպ է հանգեցնում բարձր բնակչության կենտրոնացման: Խուլ թաղամասերի աճը կամ անհետացումը մեծապես կապված է տվյալ երկրի ընդհանուր կենսամակարդակի, սոցիալական ծրագրերի և երկրի կառավարության ներդրումային քաղաքականության հետ: