open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ֆելիքս Բոգդանով

**Ֆելիքս Բոգդանով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։

## Կենսագրություն
1958 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։

1958 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1985 թվականի սեպտեմբերի 9-ից մինչև 1987 թվականի օգոստոսի 21-ը Բուրկինա Ֆասոյում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1987 թվականի մայիսի 25-ից մինչև 1990 թվականի հունիսի 6-ը Բելգիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1990 թվականի հունիսից մինչև 1992 թվականի դեկտեմբերի 31-ը Ռումինիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1992 թվականից մինչև 1996 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ դեպարտամենտի պետ, 3-րդ եվրոպական դեպարտամենտի տնօրեն։
* 1996 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 2000 թվականի ապրիլի 21-ը Հունգարիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
* «Ֆելիքս Բոգդանովի մահվան մասին»

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Վալենտին Բոգոմազով

**Վալենտին Բոգոմազով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։

## Կենսագրություն
1963 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է իսպաներենին, իտալերենին և անգլերենին։

1966 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1966-1971 և 1974-1984 թվականներին՝ Իտալիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1984-1985 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական առաջին բաժնի սեկտորի վարիչ։
* 1985-1989 թվականներին՝ Իտալիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ և Սան Մարինոյում գլխավոր հյուպատոս։
* 1989-1993 թվականներին՝ Բրյուսելում Եվրոպական ընկերակցությունների ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչի տեղակալ։
* 1993-1994 թվականներին՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպայի վարչության պետի տեղակալ։
* 1994-1997 թվականներին՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
* 1997 թվականի փետրվարի 3-ից մինչև 2001 թվականի հոկտեմբերի 11-ից Պերուում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 2001 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2004 թվականի հունիսը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարականների դեսպան, Լատվիայի և Էստոնիայի հետ սահմանի դելիմիտացիայի հանձնաժողովի նախագահ։
* 2004 թվականի հունիսի 24-ից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբերի 21-ը Էկվադորում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի դեկտեմբերի 11)
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1999 թվականի ապրիլի 13)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Վալենտին Բոգոմազովի մահվան մասին»

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Յուրի Բեջանյան

**Յուրի Բեջանյան** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2019 թվականի հոկտեմբերի 1)։

## Կենսագրություն
1978 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, բենգալերենին և անգլերենին։

1978 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 2001 թվականից մինչև 2002 թվականը եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ Հյուսիսային Ամերիկայի դեպարտամենտի բաժնի պետ։
* 2002-2007 թվականներին Սան Ֆրանցիսկոյում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության հյուպատոս-խորհրդական։
* 2007-ից մինչև 2011 թվականը եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ հյուպատոսական դեպարտամենտի բաժնի պետ։
* 2011 թվականից մինչև 2013 թվականը եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ Հյուսիսային Ամերիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
* 2013 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2019 թվականի մարտը Մոնրեալում եղել է Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոս։
* 2019 թվականի մարտի 18-ից Կոստա Ռիկայում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2013 թվականի օգոստոսի 15)
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2019 թվականի հոկտեմբերի 1)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դեսպանի էջը Կոստա Ռիկայում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Վլադիմիր Բելոուս

**Վլադիմիր Բելոուս** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։

## Կենսագրություն
1981 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։

1981 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1997 թվականից մինչև 2002 թվականը Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական։
* 2003 թվականի ապրիլից մինչև 2006 թվականի ապրիլը եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ գլխավոր քարտուղարության (դեպարտամենտի) բաժնի պետ։
* 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2011 թվականի հոկտեմբերը Քեյփթաունում եղել է Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոս։
* 2011 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2013 թվականի օգոստոսը եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության տեղեկատվական ապահովման դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
* 2013 թվականի օգոստոսի 27-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 15-ը Սեյշելյան կղզիներում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2008 թվականի հունիսի 17)
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2014 թվականի դեկտեմբերի 16)
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի դեկտեմբերի 28)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Միխայիլ Չերկասով

**Միխայիլ Չերկասով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։

## Կենսագրություն
1935 թվականին ավարտել է Սարատովի ինստիտուտը։

1942 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1942-1943 թվականներին՝ Նյու Յորքում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության աշխատակից։
* 1943-1945 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
* 1945 թվականին՝ Մեծ Բրիտանիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1945-1948 թվականներին՝ Նորվեգիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1948-1950 թվականներին՝ Իտալիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
* 1950-1952 թվականներին՝ Խորհրդա-իրանական սահմանային հանձնաժողովում խորհրդային պատվիրակության նախագահի տեղակալ։
* 1952-1956 թվականներին՝ Մեքսիկայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1956-1959 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
* 1959-1962 թվականներին՝ Կալկաթայում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։
* 1962-1963 թվականներին՝ Հնդկաստանում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
* 1963 թվականի հունիսի 27-ից մինչև 1966 թվականի սեպտեմբերի 24-ը Քուվեյթում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1966-1974 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 565.

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* Կենսագրությունը ''proza.ru'' կայքում

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (ԽՍՀՄ)
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Ալիս (Դիսնեյ)

**Ալիս** (), 1951 թվականին անգլիացի գրող և մաթեմատիկոս Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» հեքիաթի մոտիվներով նկարահանված «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» դիսնեյյան լիամետրաժ մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսուհին։ 1951 թվականի դասական մուլտֆիլմում նրան հնչունավորել է անգլիացի դերաանուհի Քեթրին Բոմոնտը։ Ներկայումս նրա հնչյունավորմամբ զբաղվում է ամերիկացի դերասանուհի Հայնդեն Ուելչը։

## Կերպարի ստեղծում
### Ծագում և հայեցակարգեր
### Դիզայն
Հերոսուհու անիմացիայով զբաղվել են Disney ստուդիայի լավագույն անիմատորները՝ Օլլի Ջոնսթոնը, Մարկ Դևիսը, Միլթ Քալը և Ջոն Լաունսբերին։ Ինչպես և Սպիտակաձյունիկի և Մոխրոտի դեպքում, Ալիսի կենդանի մոդելի դերի համար նշանակվել է դերասանուհի Քեթրին Բոմոնտը. նրան նկարահանել են ժապավենի վրա, և շուտով այդ ժապավենն օգտագործվել է նրա համար, որ անիմատորները դրա օգնությամբ կարողանան ստեղծել հերոսուհու շարժումները։

### Հնչյունավորում
Ալիսի դերի համար Ուոլթ Դիսնեյը փորձել է գտնել երիտասարդ դերասանուհի «անգլիական բավարար ձայնով անգլիացի հանդիսատեսին բավարարելու համար... բայց միևնույն ժամանակ ոչ բավարար անգլիական, որպեսզի չվանի ամերիկյան հանդիսատեսին»։ Սկզբում մտադրված էր Ալիսի դերը տալ ամերիկացի փոքրիկ դերասանուհի Մարգարետ Օ’Բրայենին, բայց հետագայում նրան մերժել են։ Շուտով Ալիսի դերը տրվել է բրիտանացի երիտասարդ դերասանուհի Քեթրին Բոմոնտին։

Մի անգամ Ուորլթ Դիսնեյը իր կնոջ՝ Լիլիանի հետ գնում է «Քեզ հետ կղզում» ֆիլմը (1948) դիտելու, և այնտեղ Դիսնեյը գտնում է «իր Ալիսին». ֆիլմի երկրորդական դերերից մեկը խաղում էր հենց Քեթրին Բոմոնտը։ Դիսնեյին երիտասարդ դերասանուհին երևաց հենց այնպիսին, ինչպիսին պատկերացնում էր Ալիսին. «ալիքաձև շեկ մազեր, պայծառ, կապույտ աչքեր, խստաբարոյություն և անհրաժեշտ շեշտադրություն՝ բրիտանական, բայց միևնույն ժամանակ ոչ այնքան բրիտանական»։

## Կերպարի ազդեցություն
* 1972 թվականի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» ֆիլմում Ալիսի դերը խաղացող Ֆիոնա Ֆուլլերտոնը հագել է նույնպիսի զգեստ։
* «Բեթմեն» մուլտսերիալի «Խենթ, ինչպես Շլյապնիկը» սերիայում Ջերվիս Թետչը առևանգում է Ալիսի քարտուղարուհուն և նրան հագցնում այս հերոսուհու զգեստի նման զգեստ։
* «Դաշտային մկնիկի արկածները» մուլտսերիալի հերոսուհիներից մեկը՝ շիկակարմիր ծամիկներով մոխրագույն ճագար Բլոսսոմը հագին ունի նմանատիպ զգեստ։
* Giraffe and Annika խաղում գլխավոր հերոսուհին կրում է նման դիզայնով հագուստ, բայց սպիտականարնջագույն երանգով։ Նա նաև ունի կատվի ականջներ և պոչ, ինչը հնարավոր հղում է Չեշիրյան կատվին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ
Անգելիկի Պանագիոտատոու

**Անգելիկի Պանագիոտատոու** (, ), հույն բժշկուհի, մանրէաբան։

Առաջին կին բժիշկը ժամանակակից Հունաստանում, որը Հունաստանում համալսարան է ավարտել (նախկինում Մարիա Կալապոտակեսն ուսանել է արտասահմանում)։

## Կենսագրություն
Հունաստանում ծնված Պանագիոտատոուն և իր քույր Ալեքսանդրան եղել են առաջին երկու ուսանողուհիները, որոնք 1893 թվականին ընդունվել են Աթենքի համալսարանի բժշկական դպրոց։ Նրանք ապացուցել են, որ գոյություն չունի պաշտոնական օրենք, որն արգելում է կանանց Հունաստանում համալսարան հաճախել։ 1897 թվականին Անգելիկին  դարձել է առաջին կինը, որն ավարտել է Աթենքի բժշկական դպրոցը։

Գերմանիայում հետագա ուսումը ավարտելուց հետո վերադարձել է Աթենքի համալսարան՝ որպես դասախոս. Պանագիոտատոուն եղել է Աթենքի բժշկական դպրոցի հիգիենայի լաբորատորիայի առաջին կին դասախոսը։

Ուսանողները բողոքել են և հրաժարվել հաճախել նրա դասընթացներին, քանի որ նա կին էր, ուստի Անգելիկին ստիպված հրաժարական է տվել։ Տեղափոխվել է Եգիպտոս, որտեղ դարձել է Կահիրեի համալսարանի մանրէաբանության պրոֆեսոր, ինչպես նաև եղել է Ալեքսանդրիայի ընդհանուր հիվանդանոցի տնօրենը։ 1938 թվականին վերադարձել է Հունաստան և նշանակվել Աթենքի համալսարանի բժշկական դպրոցի պրոֆեսոր։ Դարձել է Հունաստանում հիգիենայի և արևադարձային բժշկության պրոֆեսորի առաջին տեղակալը, 1947 թվականին՝ Աթենքի բժշկական դպրոցի պատվավոր պրոֆեսոր, 1950 թվականին՝ Աթենքի ակադեմիայի առաջին կին անդամը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հույն բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Կահիրեի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կին գիտնականներ
Կատեգորիա:Հույն կենսաբաններ
Կատեգորիա:Կին մանրէաբաններ
Իսաբել Ռոդրիգես

**Իսաբել Ռոդրիգես** հայտնի է նաև որպես **Իսաբել Ռոդրիգո**, իսպանացի բուժքույր, հետազոտող, 16-րդ դարի բժիշկ։ 16 -րդ դարի ռազմական բժշկության առաջավոր դեմք։

## Կենսագրություն
Իսաբելը մասնակցել է Էռնան Կորտեսի Մեքսիկա կատարած արշավանքին։ Ծնվել է Իսպանիայում, ծննդյան և մահվան տարեթվերը հայտնի չեն։ Արշավանքների ժամանակ ուղեկիցները նրան "Մատրոն"  էին անվանում։ Նրա անունը հիշատակվում է  Ֆրանցիսկո Սերվանտես դե Սալազարի և Բեռնալ Դյազ դել Կաստիլոյի գրություններում։ Նրա ամուսինը Միգել Ռոդրիգես դե Գվադալուպեն էր, ում մասին քիչ բան է հայտնի։ 1521 թվականին միացել է Կոտրեսի արշավախմբին։

Իզաբելը պատասխանատու էր արշավախմբի բժշկական մասի համար։ Նա նպատակ ուներ ստեղծելու բուժքույրերի կայացած խումբ, որը հետևողականորեն ուղեկցելու էր զինվորներին։ Նա վերապատրաստեց և համակարգեց երիտասարդ կանանց, ինչպես Իսպանիայից, այնպես էլ դաշնակից հայրենի երկրներից, որոնք ցանկացան մասնակցել պատերազմի ընթացքում առաջին օգնություն ցուցաբերելու բուժաշխատանքներին։ Հնարավոր է, որ նա անհրաժեշտության դեպքում  գործել է նաև որպես  զինվորական, ինչպես որ նրա ենթակայության տակ գտնվող մի շարք կանայք։

Նրա հրամանատարության տակ էին գտնվում Բեատրիս դե Պալասիոսը և Խուանա Մանսիլան։ Հավանական է, որ Իսաբելը ստանձնել էր  կառավարման այլ պարտականություններ ՝ կապված բնակավայրերի կամ սննդի դասակարգման հետ և ստանձնել կառավարման այլ պարտականություններ։

Նրա բուժման ունակությունն այնքան առանձնահատուկ էր, որ գործընկերները նրան շնորհալի էին համարում։ Երբ նվաճումն ավարտվեց և դրանից հետո նրա մի քանի ուղեկիցներ և նախկին հիվանդներ հանդես եկան որպես վկա, իսպանական թագը նրան շնորհեց «Պատվավոր դոկտորի» կոչում, մասնագիտություն, որը ժամանակին վերապահված էր միայն տղամարդկանց,

Ծառայության լարված կյանքից հետո նա բնակություն հաստատեց Տակուբայա քաղաքում, որտեղ նա անցավ վաստակած հանգստի, չնայած  շարունակեց բժշկությամբ զբաղվել տեղի  համայնքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանացի բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ճանապարհորդներ
Ոսկե կամուրջ (Վիետնամ)

**«Ոսկե կամուրջ»** ( Cầu Vàng), 150 մետր երկարությամբ (490 ֆուտ) հետիոտնային կամուրջ է Վիետնամի Դանանգի մերձակայքում գտնվող «Բա Նա Հիլզ» հանգստավայրում։ Այն նախագծվել է, որ միացնի մալուխային կայանը այգիների հետ (կտրուկ թեքումից խուսափելը) և ապահովի գեղատեսիլ տեսարան, գրավի զբոսաշրջիկների ուշադրությունը։ Կամուրջը գրեթե պտտվում է ինքն իր շուրջը, որը պահում է երկու հսկա ձեռք, որոնք պատրաստված են ապակեպլաստի և մետաղալարի ցանցից, որոնք նման են կառուցվածքին աջակցող քարե ձեռքերի։

Ծրագրի պատվիրատուն *Sun Group* ընկերությունն էր։ Կամուրջը նախագծվել է *TA Landscape Architecture*-ի կողմից (Հո Չի Մինի Սիթի քաղաքի ճարտարապետական Համալսարան)։ Ընկերության հիմնադիրը՝ Վյու Վիետ Աննը, ծրագրի հիմնական դիզայներն էր, իսկ Տրեն Քանգ Հանգը կամուրջի ձևավորող էր, իսկ կամուրջի նախագծման մենեջերը Նյեն Քանգ Հու Թուանն էր։ Շինարարությունը սկսվել է 2017 թվականիի հուլիսին և ավարտվել 2018 թվականիի ապրիլին։ Կամուրջը բացվել է 2018 թվականիի հունիսին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պողպատե կամուրջներ
Կատեգորիա:Վիետնամի կամուրջներ
Էլվինա Սավինո

**Էլվինա Սավինո** (, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Իտալիայի պատգամավորների պալատի պատգամավոր «Առա՛ջ, Իտալիա» կուսակցությունից։

## Կենսագրություն
2003 թվականին ավարտել է Բարիի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը՝ «քաղաքական տնտեսագիտություն» մասնագիտությամբ։ Որակավորման բարձրացում է անցել Բարիի առևտրային պալատում՝ ուսումնասիրելով բիզնես գործընթացները, գերազանցության և էթիկական առաջնորդության մոդելները։ Հռոմում հետագա կրթությունից հետո ստացել է Եվրոպայի հասարակական հարաբերությունների մագիստրոսի աստիճան։ 2004 թվականից աշխատել է տարբեր միջազգային ընկերություններում, այդ թվում՝  Fazi Editore խմբի Business International ընկերության նախագծի մենեջերի օգնական (սովորել է կառավարում)։ 2005 թվականին աշխատել է որպես UDC ընկերության կապի և հաղորդակցության բաժնի աշխատակից։ 2006 թվականի հունվարից՝ RAI հեռուստառադիոընկերության խորհրդատու, զբաղվել է նոր հեռուստաալիքների առաջխաղացմամբ, 2006 թվականի մայիսից համագործակցել է «Formiche» խմբագրական նախագծի հետ։

2008 թվականի ապրիլի 29-ին Էլվիրա Սավինոն Իտալիայի պատգամավորների պալատ է ընտրվել «Ազատության ժողովուրդ» կուսակցության ցուցակով։ 2013 թվականի ընտրություններում վերընտրվել է նույն կուսակցությունից։ 2013 թվականի նոյեմբերի 16-ից ընդգրկված է «Առա՛ջ, Իտալիա» կուսակցությունում, որը ձևավորվել է «Ազատության ժողովրդի» փլուզումից հետո։

Խորհրդարանում Սավինոն 2015 թվականի հուլիսի 21-ից 14-րդ հանձնաժողովի քարտուղարն է (Եվրամիության հարցերով)։ Նախկինում աշխատել է 6-րդ հանձնաժողովում (ֆինանսավորման հարցերով) և 12-րդ հանձնաժողովում (սոցիալական հարցերով)։

Ամուսնացած է 2008 թվականի սեպտեմբերից։ Էլվիրա Սավինոյի հարսանիքի խաչեղբայրը եղել անձամբ Սիլվիո Բերլուսկոնին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* Պրոֆիլը Իտալիայի պատգամավորների պալատի կայքում

Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ
Ահաբեկչություն Սուսում

**Ահաբեկչական գործողություն Սուսում**, տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունիսի 26-ին՝ Սուս քաղաքի Էլ Կանտավի ռեկրեացիոն շրջանի «El Mouradi Palm Marina» և «Riu Imperial Marhaba» հյուրանոցների տարածքում։ Լողափի կողմից հյուրանոցի տարածք է ներխուժել զինված ահաբեկիչը և գնդակահարել հյուրանոցի բոլոր հյուրերին։ 39 մարդ զոհվել է, 39-ը՝ վիրավորվել։ Հարձակվողը սպանվել է։

Զոհված զբոսաշրջիկների մեծ մասը բրիտանացիներ են։ Մեծ Բրիտանիայի 30 հպատակներից բացի զոհվել են 2 գերմանացիներ, 3 իռլանդացիներ և Բելգիայի, Պորտուգալիայի և Ռուսաստանի մեկական քաղաքացիներ (Տատյանա Խոմենկոն, նրա դուստր Ելենա Խոմենկոն վիրավորվել են ոտքի շրջանում)։

Հարձակվոը եղել է Սեյֆուդդին Ռեզգին, Սիլյան վիլայեթի 23-ամյա բնիկ, որը Կայրուանի համալսարանի ուսանող էր։ Փորձաքննությունը պարզել է, որ նա ահաբեկչության պահին թմրանյութերի ազդեցության տակ է եղել։ Նրա մոտ հայտնաբերվել է չօգտագործված պայթուցիկ սարք։ Ականատեսները պնդում են, որ կրակոցների ժամանակ հարձակվողը սպանվածներին նկարահանել է տեսախցիկով և ծիծաղել։ Ոստիկանությունը վստահ է, որ ահաբեկիչն ունեցել է օգնականներ, որոնք ուղղակիորեն չեն մասնակցել հրաձգությանը։ Փորձագետները պարզել են, որ բոլոր փամփուշտները արձակվել են մեկ զենքից՝ Կալաշնիկովի ինքնաձիգից։ Ընդհանուր առմամբ, ահաբեկիչը ինքնաձիգի 4 փամփուշտատուփ է ունեցել։ Սպանվել է անվտանգության ծառայությունների հետ փոխհրաձգության ժամանակ։

Թունիսի իշխանությունները ձերբակալել են ահաբեկչությանը մասնակցելու մեջ կասկածվող 12 մարդու, ևս 2-ին որոնում են։

Սուսում հարձակման հետ միաժամանակ նույն օրը տեղի են ունեցել երկու այլ նկատելի ահաբեկչություններ, որոնց պատասխանատվությունը ստանձնել է ԴԱԻՇ-ը՝ հարձակում Ֆրանսիայի գործարանի վրա, ինչպես նաև Քուվեյթում մզկիթի պայթյուն։

Երեք ամիս առաջ Թունիսում տեղի էր ունեցել մեկ այլ խոշոր ահաբեկչություն, որի արդյունքում Բարդոյի ազգային թանգարանում սպանվել էր ավելի քան 20 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2015 ահաբեկչություններ
Կատեգորիա:2015 սպանություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Կատեգորիա:ԻԼԻՊ
Ահաբեկչություն Հոթանում

**Ահաբեկչական գործողություն Հոթանում**, տեղի է ունեցել 2011 թվականի հուլիսի 18-ին, գրոհայինների հարձակման թիրախը դարձել է չինական ոստիկանական բաժանմունքը։

## Հարձակման ընթացք
2011 թվականի հուլիսի 16-ին 18 ույղուրցի էքստրեմիստներից բաղկացած խումբը Կաշգարից ժամանել էր Հոթան։ Նրանք իրենց հետ բերել էին մի քանի տասնյակ տարբեր դանակներ, կացիններ և շեղբեր։ Բոլոր ույղուր գրոհայինները եղել են 20-35 տարեկան։ Նրանք պայթուցիկի բաղադրիչները գնել են տեղական շուկայում։

Հուլիսի 18-ին ահաբեկիչները հարձակում են գործել ոստիկանական բաժանմունքի վրա՝ գրավելով այն գրոհով և պատանդ վերցնելով։ Ականատեսների խոսքով՝ զինյալները կեսօրին մոտ մոտեցել են ոստիկանական բաժանմունքի դարպասներին՝ փամփուշտների արկղերում թաքցրած զենքով և դանակահարել անցակետի երկու հերթապահ ոստիկաններին։

Հերթապահների սպանությունից հետո գրոհայինները իսլամական կարգախոսներ են բղավել՝ ույղուրներին ջիհադի կոչ անելով և դատապարտելով Չինաստանի կառավարությանը։ Այնուհետև գրոհայինները գրոհել են ոստիկանության շենքը՝ նետելով Մոլոտովի կոկտեյլները և նռնակները, ապա ներխուժել ոստիկանական բաժանմունք, որտեղ պատանդներ են վերցրել ոստիկանության աշխատակիցներից և քաղաքացիական անձանցից։

Դրանից հետո ծայրահեղականները ոստիկանական հատվածում ՉԺՀ-ի դրոշը փոխարինել են իսլամական ջիհադի դրոշով (արաբական հյուսվածքով սև դրոշ), այլ տվյալներով՝ կիսալուսնի կապույտ դրոշով։ Ոստիկանության աշխատակիցները Հոթանի այլ շրջաններից սկսել են գրոհել գրավված տեղամասը։

Մարտերի արդյունքում 14 ույղուրների հարձակվողներ սպանվել են, իսկ 4-ը՝ վիրավորվել։ Պատանդներից ութից վեցը փրկվել են (հան ազգության երկու կանայք սպանվել են)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Կոտորած Չուկնագարում

**Կոտորած Չուկնագարում** (), Բանգլադեշի անկախության համար պատերազմի դրվագը, որը տեղի է ունեցել 1971 թվականի մայիսի 20-ին Չուկնագար քաղաքում, որի ընթացքում պակիստանցի զինծառայողները ռազմական հանցագործություններ են կատարել քաղաքի բենգալյան բնակչության դեմ։ Պատերազմի ընթացքում զանգվածային սպանությունների խոշորագույն ակտերից մեկը։ Տարբեր գնահատականներով՝ սպանվել են 8-10 հազար խաղաղ բնակիչներ, նրանց մեծ մասը եղել են տղամարդիկ, սակայն սպանվել են նաև անհայտ թվով կանայք ու երեխաներ։

## Կոտորած
Չուկնագարը փոքր քաղաք է Կհուլնայից ոչ հեռու՝ Հնդկաստանի հետ սահմանից մոտ։ Պատերազմն սկսվելուց հետո շատ խաղաղ բնակիչներ փախել են Կհուլնայից և Բաղերհաթից Չուկնագար։ Նրանք անցել են Բհոդրա գետը և ժամանել Չուկնագար՝ հույս ունենալով Հնդկաստանի հետ սահմանը հատել Սաթհիրի ճանապարհին։ 1971 թվականի մայիսի 15-ին հարևան բնակավայրերից մեծ թվով փախստականներ էին հավաքվել քաղաքում, երբ սկսեցին լուրեր տարածվել նախապատրաստվող պակիստանյան հարձակման մասին։ Մայիսի 20-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում, կիսաավտոմատ հրացաններով և գնդացիրով հանդերձված 10-30 պակիստանցի զինծառայողների խումբը վայրէջք է կատարել քաղաքի ծայրամասում երեք տրանսպորտից։ Նրանք կենտրոնացել են Չուկնագարի շուկայից դեպի արևմուտք, որտեղից կրակ են բացել բենգալյան գաղթականների վրա՝ քաղաքի խորքը շարժվելով մինչև 15։00։

Շատ բնակիչներ խեղդվել են՝ նետվելով գետը՝ ապարդյուն փորձելով խուսափել կործանումից։ Տեղի բնակիչները, հիմնականում մուսուլմանները, ավելի ուշ դիակները նետել են գետը։

Այժմ քաղաքում կանգնեցվել է սպանդի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան։ Այն կոչվում է *Chuknagar Shohid Smritishoudho*, կամ «Չուկնագարի նահատակներին նվիրված հուշահամալիր»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Զանգվածային սպանություն
Ահաբեկչություն Թունիսում (2019)

**Ահաբեկչական գործողություն Թունիսում**, տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունիսի 27-ին, երբ երկու մահապարտ ահաբեկիչներ ինքնապայթեցում են կատարել Թունիսի երկու շրջաններում, պայթյունի հետևանքով զոհվել է ոստիկանության սպա, վիրավորվել է 9 մարդ։ Նույն օրն ավելի ուշ հարձակման պատասխանատվությունը ստանձնել էր Իսլամական պետություն ծայրահեղական ահաբեկչական կազմակերպությունը։ Հարձակումը տեղի է ունեցել Թունիսի նախագահ Բեջի Քաիդ Էս Սեբսիի հոսպիտալացման օրը, որը գտնվում էր ծայրահեղ ծանր վիճակում։ Բացի այդ, հարձակումը տեղի է ունեցել Սուսի երկու հյուրանոցներում զանգվածային հրաձգության քառամյա տարելիցի հաջորդ օրը։ Հարձակումն այդպիսի երրորդ միջադեպն է եղել մեկ շաբաթում և տեղի է ունեցել տուրիստական սեզոնի ամենաթեժ պահին, երբ Թունիսը պատրաստվում էր աշնանային խորհրդարանական ընտրություններին։

Առաջին ինքնապայթեցումը տեղի է ունեցել Թունիսի Շառլ դը Գոլ փողոցում՝ Ֆրանսիայի դեսպանատան մոտ։ Հարձակման թիրախը ոստիկանական պարեկապահակետն էր. պայթյունը սպանել է մեկ սպայի և վիրավորել չորս հոգու, այդ թվում ևս մեկ սպայի և երեք քաղաքացիական անձանց։ Երկրորդ հարձակումը տեղի է ունեցել Թունիսի Ալ Կարջանի շրջանի ազգային գվարդիայի բազայի վրա։

Թունիսում Իսլամական պետության վերջին խոշոր ահաբեկչական հարձակումները, որոնք նախորդել էին հունիսի 27-ի հարձակումներին, տեղի են ունեցել 2015 թվականին (մարտին Բարդոյի ազգային թանգարանում ահաբեկչություն, հունիսին Սուսի զբոսաշրջային հանգստավայրի վրա հարձակում և նոյեմբերին նախագահական թիկնապահներով ավտոբուսի պայթյուն) և 2018 թվականին (մահապարտ-ահաբեկչի ինքնապայթեցման հետևանքով վիրավորվել են հանրապետության մայրաքաղաքի 15 խաղաղ բնակիչներ)։

Ահաբեկչությունից հետո՝ 2019 թվականի հուլիսի 5-ին, Թունիսի վարչապետ Յուսեֆ Շահեդը, վկայակոչելով անվտանգության նկատառումները, արգելել է նիկաբ կրել պետական հաստատություններում՝ արգելքի անհապաղ ուժի մեջ մտնելով։ Որոշումը, որի մասին հաղորդվել է պետական զանգվածային լրատվության միջոցներում, ընդունվել է երկրում անվտանգության բարձր միջոցառումների ռեժիմի ժամանակաշրջանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 ահաբեկչություններ
Կատեգորիա:2019 սպանություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Կատեգորիա:ԻԼԻՊ
Ավտոբուսի պայթյուն Թունիսում

**Ավտոբուսի պայթյուն Թունիսում**, տեղի է ունեցել 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ Թունիսի գլխավոր փողոցում, խլել է 13 մարդու կյանք (ներառյալ մահապարտ ահաբեկիչը)։ Ավտոբուսը տեղափոխում էր նախագահի թիկնապահներին։ «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական կազմակերպությունը ստանձնել է ահաբեկչության պատասխանատվությունը։ Հարձակման ժամանակ զոհված ահաբեկիչը նույնականացվել է որպես Հուսեմ Ալ Աբդելի (, Հուսեմ Աբդելի)։

## Ահաբեկչություն
2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին 13 մարդ (ներառյալ մահապարտ ահաբեկիչը) սպանվել է Թունիսում՝ համանուն պետության մայրաքաղաքում ավտոբուսի պայթեցման հետևանքով։ Եվս 20 մարդ վիրավորվել է։ Ավտոբուսը տեղափոխում էր նախագահական թիկնազորի անդամներին։ Պայթյունը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ տրանսպորտային միջոցը կայանվել է քաղաքի կենտրոնում՝ Մուհամմեդ Հինգերորդ  և Հաբիբ Բուրգիբի պողոտաների խաչմերուկում։

Ահաբեկիչը նույնականացվել է որպես Թունիսի 28-ամյա բնակիչ Հուսեմ Ալ Աբդելի։ Մայրը նրան ճանաչել է լուսանկարով։

## Հետաքննություն
Թունիսի ներքին գործերի նախարարությունը հայտնել է, որ Ազգային անվտանգության ստուգումները հանգեցրել են 40 մարդու ձերբակալության, որոնց կասկածում են ահաբեկչական խմբերի հետ կապված։ Ձերբակալվածների թվում է եղել կասկածյալի քույրն ու մայրը։ Թունիսի Կառավարության անվտանգության խորհուրդը փակել է Facebook-ի հաշիվները և ահաբեկչական խմբերի հետ կապված կայքերը։

## Արձագանք
Թունիսի ներքին գործերի նախարարությունը հայտարարել է, որ միջադեպը ահաբեկչական գործողություն էր, կիրառվել է «Սեմտեքս» պլաստիկ պայթուցիկը։ «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական խմբավորումը ստանձնել է հայտարարության մեջ կատարված հարձակման պատասխանատվությունը։

Խմբավորումը նաև ստանձնել է Թունիսում տեղի ունեցած երկու հարձակումների պատասխանատվությունը նույն տարում, հիմնականում զբոսաշրջիկների վրա. Մարտին Բարդոյի թանգարանի վրա հարձակումը և հունիսին Սուսի ծովափնյա հանգստավայրի վրա հարձակումը։

Հարձակումից հետո նախագահ Բեդջի Քաիդ Էս Սեբսին Թունիսում պարետային ժամ է հայտարարել և արտակարգ դրություն հայտարարել մեկ ամիս ժամկետով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2015 ահաբեկչություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ
Ագաթոն (Հռոմի Պապ)

**Ագաթոն** (լատ.՝ Agatho PP., ), Հռոմի պապ 678-ի հունիսի 27-ից մինչև 681 հունվարի 10-ը։

## Մինչև ընտրվելը
Մինչ Պապ ընտրվելը Ագաթոնի կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Արդեն վաղուց կա մի վարկած, որը նույնացնում է Ագաֆոնին հայտնի հույն վանական Ագաթոնի հետ՝ համաձայն Հռոմի Պապ Գրիգորի Մեծի նամակի։ Այս Ագաթոնը սերում էր հարուստ ընտանիքից. քրիստոնյա ծնողները նրան լավ կրթություն էին տվել։ Նրանց մահից հետո Ագաթոնը, ով արդեն ամուսնացած էր, բաժանեց ունեցվածքը աղքատներին և ցանկացավ Պալերմոյի Սուրբ Երմայի վանքում ընդունել աբեղայություն. Գրիգորիոսի նամակը թույլ է տալիս նրան ընդունել վանականությունը՝ կնոջ համաձայնության դեպքում։ Եթե սիցիլիացի Ագաթոնը և պապը նույն անձնավորությունն են, ապա պապական գահին ընտրվելու պահին նա մոտ 100 տարեկան էր (Գրիգորիոսի քահանայապետը՝ 590-604), և նրան, այդպիսով, պատկանում է պապերի շրջանում երկարակեցության ռեկորդը (Ադրիան I-ն ապրել է 95 տարի), սակայն շատերի կողմից նման նույնականացումը կասկածի տակ է դրվում։

## Պոնտիֆիկատ
[ձախից|մինի|[Մանրանկարչությունը Վասիլի Երկրորդի Մինոլոգիայից: Վատիկանի գրադարան, Հռոմ:]]
680 թվականին Ագաթոնի կողմից գումարված Լաթերական խորհուրդը դատապարտեց մոնոֆելիտությունը։ Ագաթոնը ձգտում էր մեծացնել պապականության ազդեցությունը Բրիտանիայում։ Ագաթոնի Հռոմի պապ ընտրվելուց անմիջապես հետո Յորքի արքեպիսկոպոս Վիլֆրիդը ժամանեց Հռոմ՝ լիազորությունները հանձնելու համար։ Վիլֆրիդին հեռացրեց Թեոդորը՝ Քենթերբուրի արքեպիսկոպոսը, որը կասեցրեց Վիլֆրիդի եպիսկոպոսություն և նշանակեց երեք եպիսկոպոս՝ այն ղեկավարելու համար։ Լաթանյան պալատում Ագաթոնի կողմից գումարված սինոդում որոշվեց, որ իսկապես պետք է Վիլֆրիդի եպիսկոպոսություն բաժանվի, բայց Վիլֆրիդը ինքը պետք է նշանակի եպիսկոպոսներին։ Հռոմի Պապը նաև արքկանցլեր Հովհաննեսին ուղարկեց Բրիտանիա՝ հռոմեական ծիսակարգը տարածելու համար։

Նրա օրոք, Բյուզանդական կայսր Կոստանտինոս IV-ը գումարեց վեցերորդ տիեզերական համաժողովը, որի ժամանակ դատապարտվեց մոնոֆելիտությունի ուսմունքը, և անոնթեզիացվեց մոնոֆելիտների առաջնորդը՝ Անտիոքի Պատրիարք Մակարիուս Ա-ն, ինչպես նաև Կոստանդնուպոլսի հեթանոսական պատրիարքական փոխանորդ Սերգեյ I-ը, Պիրրոսը, Պողոսը, Պետրոսը և Հռոմի պապ Հոնորիոսը I-ը։

Համաժողովը Հռոմը ճանաչեց քրիստոնեական դոգմատիկ ղեկավար։ Ագաթոնը մահացավ նախքան համաժողովի վճիռը հասավ Հռոմ։

Ագաթոնը նաև բանակցություններ սկսեց Սուրբ Աթոռի և Կոստանտինոս IV-ի միջև, որոնք վերաբերվում էին բյուզանդական արքունիքի հարաբերություններին  և  պապի ընտրություններին։ Կոստանտինը խոստացավ Ագաթոնին չեղարկել կամ իջեցնել հարկը, որը փոփերը ստիպված էին վճարել կայսերական գանձարանին՝ իրենց ձեռնադրման համար։

## Սրբադասում
Եկեղեցին պապին պաշտում է որպես Սուրբ հրաշագործ և նշում է նրա հիշատակը. Ուղղափառը՝ փետրվարի 20-ին (ըստ Հուլյան օրացույցի), իսկ կաթոլիկը՝ հունվարի 10-ին։

## Արտաքին հղումներ
* 
* "Pope St. Agatho". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913.
* Joseph Brusher, S.J., Popes Through the Ages.

Կատեգորիա:Հռոմի պապեր
Կատեգորիա:6-րդ դարի ծնունդներ
Կատեգորիա:Իտալացի երկարակյացներ
Կատեգորիա:Ծննդյան տարեթիվն անհայտ
Կատեգորիա:Անձինք Սիցիլիայից
Անատոլի Չիստյակով

**Անատոլի Չիստյակով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
* 1947-1954 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության տնտեսական բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1954-1956 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության միջազգային կազմակերպությունների բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1956-1962 թվականներին՝ Ժնևում ՄԱԿ-ի Եվրոպական բաժանմունքի ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցիչ։
* 1962-1965 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Հարավարևելյան Ասիայի բաժնի վարիչ։
* 1965-1968 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Միջազգային Տնտեսական կազմակերպությունների բաժնի վարիչ։
* 1968-1973 թվականներին՝ Շվեյցարիայում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1973-1982 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Աղբյուրներ
* Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* Ազգերի բարեկամության շքանշան

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 577.

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Դմիտրի Չուվախին

**Դմիտրի Չուվախին** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
1934 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։

1934 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1936-1938 թվականներին՝ սովորել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտում։
* 1938-1942 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1942-1945 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆԽ բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1945 թվականին Հարավսլավիայում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
* 1945 թվականի դեկտեմբերի 12-ից մինչև 1952 թվականի մարտի 16-ն Ալբանիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1952-1953 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Բալկանյան երկրների բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1953 թվականի օգոստոսի 25-ից մինչև 1958 թվականի հոկտեմբերի 26-ը Կանադայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1958-1959 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Սկանդինավյան երկրների բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1961-1964 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Հարավարևլյան Ասիայի բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1964 թվականի փետրվարի 22-ից մինչև ապրիլի 27-ը Զանզիբարում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1964 թվականի հոկտեմբերի 15-ից մինչև 1967 թվականի հունիսի 10-ն Իսրայելում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1967-1970 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատում պատասխանատու աշխատանքում։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 579-580.

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* Կենսագրություն ''proza.ru'' կայքում

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Սիկասո

**Սիկասո** (), քաղաք Մալիի հարավային մասում։ Մալիում համարվում է համանուն տարածաշրջանի վարչական կենտրոնը և երկրորդ քաղաքը, որը բնակչության թվաքանակով 2012թվականի տվյալներով կազմում է 213 977 մարդ։ Ըստ 1998 թվականի մարդահամարի՝ Սիկասոյի բնակչությունը կազմում էր 113.803 մարդ:.

## Ընդհանուր տեղեկություններ
Սիկասոն գտնվում է երկրի մայրաքաղաքից 375 կմ հարավ-արևելք, Բամակո, Կոտ դ 'Իվուարի հետ սահմանից 100 կմ հյուսիս և Բուրկինա Ֆասոյի հետ սահմանից 45 կմ արևմուտք։

Սիկասոն բնակեցված է մի քանի էթնիկ խմբերով ՝ բամբարա, սենուֆո, բոբո, մանդինկա։

Սիկասոն բարձր զարգացած գյուղատնտեսական շրջան է։ Մշակված մրգերն ու բանջարեղենը կայուն եկամուտ են ապահովում քաղաքի գանձարանին ՝ վերացնելով դոտացիոն կախվածությունից ։

Քաղաքն ունի միջազգային օդանավակայան՝ «Սիկասո»․

## Կլիմա
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես տիպիկ ենթաբաժին։ Քաղաքում տարեկան ջերմաստիճանի տատանումները այդքան էլ մեծ չեն, իսկ խոնավ սեզոնը արտահայտվում է և տևում է մոտավորապես  կես տարի։ Տարեկան անձրևները կազմում են մոտ 1200 մմ, ընկնում են գրեթե մայիս-սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Չոր եղանակը արտահայտվում է ձմռան ամիսներին։ Անձրևոտ և զով ամիսը օգոստոսն է։ Ամենաթեժ ամիսները մարտ և ապրիլն են, երբ ջերմաստիճանի միջին բարձրությունը գերազանցում է  37&nbsp;°C-ը։

## Քույր քաղաքներ
*  Բրիվ լա Գայարդ , Ֆրանսիա

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Sikasso marche tomat 2008.jpg|Սիկասո շուկայի ցուցահանդեսը: Տեղի կանայք վաճառում են լոլիկ, ընկույզ և  ձեռագործ հագուստ 
Պատկեր:Mamelon de Sikasso (Mali).JPG|Սիկասո


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Մալիի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Մալիի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Մալիի քաղաքներ
Ալեքսեյ Շվեդով

**Վլադիմիր Միխայիլով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։

## Կենսագրություն
1954 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։

1944 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1944 - 1945 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
* 1945 - 1950 թվականներին՝ Եգիպտոսում ԽՍՀՄ առաքելության առաջին քարտուղար։
* 1950 - 1955 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական բաժնի առաջին քարտուղար, խորհրդական։
* 1956 - 1958 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի երկրների բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1958 - 1960 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի երկրների բաժնի վարիչ։
* 1960 - 1962 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկյան առաջին բաժնի վարիչ։
* 1962 թվականի հուլիսի 20-ից մինչև 1965 թվականի օգոստոսի 13-ը Մարոկկոյում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան
* 1965 - 1986 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկյան առաջին բաժնի վարիչ։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 582.

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* ՕԴՆ75

Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կարոլին Շուլց

**Կարոլին Շուլց** (, ), լեհ բժիշկ, որն աշխատել է Ֆրանսիայում։

## Կենսագրություն
Շուլցը ծնվել է Լեհական թագավորության Վարշավա քաղաքում։ Հայրը եղել է երաժիշտ։

Շուլցը բակալավրի աստիճանը ստացել է 1884 թվականին, այնուհետև դարձել է Փարիզի համալսարանի բժիշկ-ուսանող։ 1888 թվականին, 22 տարեկանում գրել է ատենախոսություն «*Կին բժիշկը 19-րդ դարում»* վերնագրով։ Շուլցն իր ատենախոսության մեջ պնդել է, որ կին բժիշկների նվաճումները եղել են 1850-ական թվականներին սկսված «կանանց մտավոր և մասնագիտական էմանսիպացիա» շարժման մի մասը։ Ատենախոսությունը մեծ աղմուկ էր բարձրացրել ժողովրդի մեջ և, օրինակ, ժամանակակից նյարդաբանության հիմնադիր Ժան-Մարտին Շարկոն դեմ էր այն մտքին, որ բժշկության մեջ կանայք տղամարդկանց հավասար կարող են գործունեություն ծավալել։ Այնուամենայնիվ, թեզը պաշտպանվել է, և Շուլցը ստացել է դոկտորի աստիճան։

Շուլցի ատենախոսությունը ազդեցիկ էր․ կանանց հետ կապված թեմաները ոգեշնչել էին այլ ֆրանսիացի կին գիտնականների։ Շուլցը՝ որպես գիտական աստիճաններ ստացած հազարավոր կանանցից մեկն էր, որը  տասնիններորդ դարի վերջին կանանց կրթության  գործում մեծ ավանդ է ունեցել։  Նա նաև իր ժամանակի շատ կանանցից մեկն էր, որոնք իրենց հայրենիքում որակավորումից զրկված լինելով, տեղափոխվել են այլ երկիր։

1888 թվականին Շուլցը եղել է *«La Revue scientifique des femmes»*-ի հեղինակներից մեկը, որը կարճ ժամանակում խմբագրվել է ֆեմինիստական կուսակցության ակտիվիստուհու՝ Սելին Ռենուզի կողմից։ Ավելի ուշ Շուլցն աշխատել է *«La Poste»*-ում՝ ֆրանսիական փոստային, հեռագրական և հեռախոսային ծառայությունում՝ որպես գլխավոր բժիշկ՝ կին ծառայողների համար։

Շուլցն ամունացել է վիճակագիր Ժակ Բերտիլոնի հետ, նրանք ունեցել են 2 դուստր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լեհ բժիշկներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժշկուհիներ
Մերիլի Շապիրո Էշեր

**Մերիլի Շապիրո Էշեր** (, ի ծնե՝ *Հարրիս*, , ), ամերիկացի նկարչուհի և քանդակագործ, երկարակյաց կին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գործարարների ընտանիքում։ Վեց տարեկանում հիվանդացել է իսպանական գրիպով։

Որպես նկարիչ և արվեստը գնահատող մարդ ձևավորվել է ավագ քրոջ՝ նկարչուհի Էլինոր Հարիսի (1899-1994) ազդեցությամբ, հետագայում՝ Մինեապոլիսի արվեստի կենտրոնի փոխնախագահ Ուոքերի, նրանց մայրը՝ Բոնի Հարիսը (1870-1962), խոր ծերության մեջ երկու դուստրերի օրինակով նույնպես սկսել է նկարել և մասնագիտական ճանաչում է ձեռք բերել որպես պրիմիտիվիստ նկարիչ։ Մերիլին գեղարվեստական կրթությունն սկսել է Միացյալ Նահանգների հանրային աշխատանքների վարչության նախաձեռնությամբ ստեղծված արվեստի դպրոցում որպես քանդակագործ, սովորել է Ալեքսանդր Արխիպենկոյի ստուդիայում։ 1936 թվականին առաջին անգամ մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսի։ 1943 թվականին երեք ամսական որդու հետ միացել է Վաշինգտոնում ավելի վաղ հաստատված իր առաջին ամուսնուն՝ Բեռնարդ Շապիրոյին, և իր կրթությունը շարունակել Ամերիկյան համալսարանում, որտեղ 1947 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Հետագայում ցուցադրվել է Չիկագոյի Սմարթ արվեստի թանգարանում, Վասար քոլեջում, Վաշինգտոնի տարբեր պատկերասրահներում։ 21-րդ դարի սկզբին ավարտել է Կորկորան արվեստի պատկերասրահին կից գեղարվեստական դպրոցի թվային լուսանկարչության դասընթացները, որից հետո շարունակել է աշխատել որպես լուսանկարիչ։ :

Մերիլի Շապիրո Էշերի, նրա քրոջ և մոր մասին պատմող «Նկարիչների ընտանիք» () գիրքը 1999 թվականին հրատարակել է նրա երկրորդ ամուսինը՝ Ռոբերտ Էշերը։ 2015 թվականին Շապիրոն ինքն է հրատարակել «Պարելով հրաշքի շուրջը» ինքնակենսագրությունը, որի անվանումը, նրա խոսքով, հղում է կատարում Ֆրենկ Սինատրայի «Մթության մեջ պարելով» () երգին։

2020 թվականին Մերիլի Շապիրո Էշերը մեդիայի լայն ուշադրությունն է գրավել այն բանից հետո, երբ կյանքի 108-րդ տարեդարձում վարակվել է COVID-19-ով և կարողացել հաղթահարել հիվանդությունը՝ դրանով իսկ դառնալով մոլորակի այն սակավաթիվ մարդկանցից մեկը, որն ապաքինվել է վերջին երկու դարերի երկու խոշորագույն համավարակների ընթացքում։ Այս կապակցությամբ Բորիս Ակունինը հայտարարել է. 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Նիկոլայ Շուբնիկով

**Նիկոլայ Շուբնիկով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
1950 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։

1960 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1942-1945 թվականներին՝ ծառայություն Կարմիր բանակում։ Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։
* 1950-1960 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի աշխատակազմի աշխատակից։
* 1960-1963 թվականներին՝ ԿԺԴՀ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1963-1969 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի աշխատակազմի աշխատակից։
* 1969-1974 թվականներին՝ ԿԺԴՀ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
* 1974-1982 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի աշխատակազմի աշխատակից։
* 1982 թվականի դեկտեմբերի 24-ից մինչև 1987 թվականի հոկտեմբերի 13-ը Կորեայի Ժողովրդա-դեմոկրատական Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1986-1989 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի անդամի թեկնածու։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 588.
* Ежегодник Большая советская энциклопедия, 1987 / М. Советская энциклопедия - С. 597.

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Նիկոլայ Սիկաչով

**Նիկոլայ Սիկաչով** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
1946 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1946-1948 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
* 1948-1955 թվականներին՝ Հունգարիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
* 1955-1965 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգում պատասխանատու աշխատանքի։
* 1965-1967 թվականներին՝ Հունգարիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
* 1967-1970 թվականներին՝ Հունգարիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
* 1970-1975 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական հինգերորդ բաժնի վարիչ։
* 1975 թվականի մարտի 8-ից մինչև 1983 թվականի ապրիլի 29-ը Քուվեյթում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Дипломатический словарь. В 3-х томах. Гл. ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалев, П. П. Севостьянов, С. Л. Тихвинский. - М.: Наука, 1985-1986 г.  - Т. 3, с. 35.

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Սերգեյ Սլիպչենկո

**Սերգեյ Սլիպչենկո** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
1953 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1953 թվականին եղել է Ուկրաինական ԽՍՀ-ի արտաքին գործերի նախարարության քաղաքական բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1953 թվականից մինչև 1954 թվականը եղել է Ուկրաինական ԽՍՀ-ի արտաքին գործերի նախարարության քաղաքական բաժնի վարիչ և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կոլեգիայի անդամ։
* 1955-1965 թվականներին եղել է Ուկրաինական ԽՍՀ-ի արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
* 1965 թվականի մարտի 4-ից մինչև 1970 թվականի հունիսի 10-ը Զամբիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 1970 թվականից մինչև 1972 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգում պատասխանատու աշխատանքում։
* 1972 թվականի դեկտեմբերի 26-ից մինչև 1980 թվականի ապրիլի 2-ը Տանզանիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել, ունի երկու որդի։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 42.

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* Կենսագրություն ''proza.ru'' կայքում

Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Դմիտրի Շևլյագին

**Դմիտրի Շևլյագին** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
1934 թվականին ավարտել է Մոսկովյան իրավաբանական ինստիտուտը։

1937 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1937-1941 թվականներին՝ Իտալիայում ԽՍՀՄ առևտրային ներկայացուցչության իրավախորհրդատու։
* 1942-1943 թվականներին՝ Կարմիր բանակում ծառայության։
* 1945-1947 թվականներին՝ Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի համակարգի աշխատակից։
* 1947-1950 թվականներին՝ թերթի խմբագրության բաժնի վարիչ։
* 1950-1952 թվականներին՝ Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի համակարգի աշխատակից։
* 1952 թվականին՝ Կենտրոնական կոմիտեի արտաքին քաղաքական հանձնաժողովի իտալական սեկտորի վարիչ։
* 1953-1957 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի արտասահմանյան կոմունիստական կուսակցությունների հետ կապերի բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1957-1965 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի միջազգային բաժնի վարիչի տեղակալ։
* 1965-1968 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կենտկոմի տեղեկատվության բաժնի վարիչ։
* 1968 թվականի փետրվարի 7-ից մինչև 1969 թվականի նոյեմբերի 30-ն Ալժիրում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалёва, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х тт. Т. 3. — М.: Наука (издательство), 1985—1986. — С. 582.

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն // Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* Կենսագրություն proza.ru կայքում

Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Անատոլի Սլյուսար

**Անատոլի Սլյուսար** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։

1988 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
* 1988 թվականի մայիսի 30-ից մինչև 1991 թվականի դեկտեմբերի 25-ը Հունաստանում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Այնուհետև եղել է Մոսկվայի պետական համալսարանի դիվանագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր, ՄԱԿ-ի արտաքին քաղաքական ասոցիացիայի և Ռուսաստանի աջակցության ասոցիացիայի վարչության անդամ։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Հրապարակումներ
* Внешние связи Европейского Союза: Учебное пособие/Ю.А. Матвеевский, А.А. Слюсарь; МГИМО(У) МИД России. Ин-т европейского права. – М.: МГИМО, 2001. – 98 c.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անատոլի Սլյուսար - Ինտերնատի առաջին գերազանցիկ 

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կոնստանտին Սմետանին

**Կոնստանտին Սմետանին** (, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան ։

## Կենսագրություն
1937 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

* 1937 թվականին եղել է Ձկնաբուծության և օվկիանոսագիտության համառուսաստանյան գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն։
* 1937 թվականից մինչև 1938 թվականը Ճապոնիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
* 1938-1939 թվականներին եղել է Ճապոնիայում ԽՍՀՄ գործերի հավատարմատար։
* 1939 թվականի սեպտեմբերի 21-ից մինչև 1942 թվականի մայիսի 28-ը Ճապոնիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* «Дипломатический словарь» под ред. Громыко, Андрей Андреевич, Ковалёв, Анатолий Гаврилович, Севостьянов, Павел Петрович, Тихвинский, Сергей Леонидович в 3-х томах. Т. 3. — М.: Наука (издательство), 1985—1986. — С. 42.

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
* Կենսագրություն ''proza.ru'' կայքում

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ