Բեռնարդո Բելոտո

**Բեռնարդո Ֆրանչեսկո Պաոլո Էռնեստո Բելոտտո** (; ), իտալացի նկարիչ, գծագրող և փորագրող, փորագրության վարպետ, վենետիկյան վեդուտայի դպրոցի ներկայացուցիչ՝ քաղաքային լանդշաֆտի պատկերման ժանր։ Կանալետոյի եղբորորդին և հետևորդը: Բեռնարդո Բելոտոյի ամենահայտնի գործերը եվրոպական քաղաքների տեսակներն են, առաջին հերթին՝ Դրեզդենը, Վիեննան, Մյունխենը և Վարշավան։ Աշխատելով այս քաղաքներում՝ իր նկարները իր հայտնի հորեղբոր գործերին նմանելու համար նա ստացել է նույն մականունը՝ Կանալետտո։ Հետևաբար, նկարչին հաճախ անվանում են «Բերնարդո Բելոտտո, կանալետտո մականունով» ()։

thumb|280px|աջից|Բեռնարդո Բելոտոյի դահլիճը Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժի Ձմեռային պալատի շենքում

## Կենսագրություն
### Մանկություն և պատանեկություն: Աշխատանք Իտալիայում
Բեռնարդո Բելոտոն ծնվել է 1721 թվականի հունվարի 30-ին (ըստ այլ աղբյուրների՝ 1720) Վենետիկում՝ Լորենցո Անտոնիո Բելոտոյի և ֆիորենցա կանալի ընտանիքում, նկարիչ Կանալետոյի քույրը։ Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Պիետրո Բելոտոն, կամ Բելոտին, (1725-մոտ. Բեռնարդոն սիրում էր նկարել երիտասարդ տարիքում: Մոտ 1735 թվականին ընդունվել է իր հորեղբոր՝ Անտոնիո կանալի արհեստանոցը Վենետիկում՝ որպես աշակերտ և օգնական, իսկ ավելի ուշ՝ աշխատակից, և այնտեղ մնացել մինչև 1740-ականների սկիզբը (որոշ աղբյուրներում՝ 1738-1743): 1742 թվականին նա մեկնում է Հռոմ, Ֆլորենցիայում և Լուկայում նրա կարճատև հանգիստը, որը փաստագրված է գեղատեսիլ տեսարաններով, ամենայն հավանականությամբ կապված է այս ուղևորության հետ: Մինչև 1740 թվականը Բելոտոն սկսեց ինքնուրույն աշխատել, նախ իր հորեղբոր խանութում, «տեղերից հանված տեսարաններով»։ Ութ «ճարտարապետական կապրիչիա»՝ ոգեշնչված «վենետիկյան, պադուանական և հռոմեական մոտիվներով, որոնցում շենքերը և ավերակները հայտնվում են հետին պլանում՝ շրջապատված մելամաղձոտ մթնոլորտով, դրանք կապված են նմանատիպ սյուժեներով Կանալետոյի գծագրերի և փորագրությունների հետ»։

1741 թվականին Բեռնարդո Բելոտոն ամուսնացավ։ 1743 թվականից ճանապարհորդել է հյուսիսային Իտալիայում, Ըստ երևույթին, միայն պարբերաբար կանգ է առել Վենետիկում։ 1744 թվականին մենք նրան գտնում ենք Լոմբարդիայում, որտեղ նա աշխատում էր կոմս Անտոնիո Սիմոնետայի մոտ, իսկ 1745 թվականին Թուրինում՝ Սարդինիայի թագավորի և Սավոյի դուքս Կարլ Էմանուել III-ի արքունիքում։ Այդ տարիներին նա մի քանի անգամ եղել է Վերոնայում։ 1742 թվականին նա ուղևորվեց Հռոմ: Այս ժամանակահատվածում կատարված լանդշաֆտները կոլեկցիոներներն ու սիրահարները հաճախ սխալվում էին ավելի հայտնի Կանալետոյի ստեղծագործությունների համար կամ հակառակը. նրա վաղ նկարների ցածր որակը համարվում էր Կանալետտո ավագի արվեստանոցի մյուս աշակերտների աշխատանքի նշան։

### Դրեզդենի առաջին շրջան
1746 թվականի վերջին նկարիչը հրավիրվել է սաքսոնական ընտրող Ֆրիդրիխ Օգոստոս II-ի (նույն ինքը՝ Օգոստոս III թագավոր) կողմից Դրեզդեն։ 1747 թվականի հուլիսին նկարիչը կնոջ՝ Մարիա Էլիզաբետա Պիցորնոյի (ոչ Ռիցոնի) և որդու՝ Լորենցոյի հետ տեղափոխվեց Սաքսոնիա։ Ընտրողը արվեստի բացառիկ գիտակ էր, Նա, մասնավորապես, առանձնահատուկ սեր ուներ վենետիկյան գեղանկարչության նկատմամբ և դրանում զգալի աջակցություն ստացավ իր առաջին նախարար Կոմս Հայնրիխ ֆոն Բրյուլի կողմից։ Ենթադրվում է, որ դիվանագետ և արվեստի գիտակ Ֆրանչեսկո Ալգարոտի Բելոտոյի միջնորդությամբ նշանակվել է պալատական նկարիչ՝ տարեկան 1750 թալեր աշխատավարձով։ Բարձր հարգանքի այլ նշաններ էին ոսկե ծխախոտը և 1748-1752 թվականներին ծնված նրա չորս դուստրերի կնքահայրության ընդունումը, թագավորական զույգը, իշխանական տան անդամները և Կոմս և կոմսուհի ֆոն Բրյուլը:

Դրեզդենում իր առաջին գտնվելու ժամանակ (1747-1758) Բելոտտոն կատարելագործեց գիտելիքները, որոնք նա ձեռք բերեց Իտալիայում սովորելու և ճանապարհորդելու ընթացքում: Նա լրացրեց դրանք՝ ուսումնասիրելով հոլանդական արվեստը ընտրող հավաքածուի նկարներից և կիրառեց ձեռք բերված հմտությունները Սաքսոնիայի մայրաքաղաքները ղեկավարում են մի քանի ցիկլեր ստեղծելու գործում: Դրեզդենի տասնչորս տեսակների հիմնական ցիկլը, որը դեռ գտնվում է Դրեզդենի հին վարպետների պատկերասրահում, ստեղծվել է մինչև 1754 թվականը։ Դրանցից տասներեք նկարներն արվել են կրկին նույն չափով Կոմս Բրյուլի համար։ Ոմանք պատկերում են Դրեզդենի Wվինգերին, ինչպես նա էր 18-րդ դարում պալատական տոնահանդեսների և հրավառությունների կառնավալների ժամանակ: Որոշ շենքեր նկարիչը պատկերել է ավարտված վիճակում, երբ իրականում դրանք դեռ նոր էին կառուցվում։ Բայց բացարձակապես ճշգրիտ վերարտադրվել է քաղաքի կենտրոնի համայնապատկերը գետում արտացոլված շենքերով։ Ժամանակակից ժամանակներում այս ցիկլի նկարները ցուցադրվում են հին վարպետների պատկերասրահի առաջին հարկի սրահներում, և նկարների լանդշաֆտները կարելի է համեմատել պատկերասրահի սրահների պատուհաններից դեպի Wվինգերի Այգիներ բացվող տեսարանների հետ։ Շատ նկարներ հիշում են Դրեզդենի նախկին գեղեցկությունը և զոհված հուշարձանները, հատկապես ավերված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Դրեզդենի ռմբակոծության ժամանակ 1945 թվականի փետրվարի 13-15-ը:

1753-1756 թվականներին Բելոտտոն ստեղծեց Էլբայի Դրեզդենից հարավ գտնվող Պիրնա փոքրիկ քաղաքի տասնմեկ տեսակների ևս մեկ ցիկլ: Դրանցից ութը վերարտադրվել են Կոմս Բրյուլի համար։

### Վիեննա և Մյունխեն
1756 թվականին սկսվեց յոթնամյա պատերազմը։ Պիրնան և Քյոնիգշտայնը դարձան մարտական գործողությունների շրջաններ։ Սաքսոնիան պատերազմի ընթացքում ամբողջությամբ գրավվեց պրուսական զորքերի կողմից։ Նկարչի հովանավոր կուրֆյուրստ Օգոստոսը աքսորվել է Վարշավա։ 1758 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Բեռնարդո Բելոտտոն Բայրոյթ մուտք գործելու թույլտվություն ստացավ։ Նա, հավանաբար, այնտեղ է գնացել ճարտարապետ և բեմանկարիչ Uուզեպպե Գալլի Բիբիենի առաջարկությամբ, ով արդեն կառուցել է Բայրոյթի թատրոնը 1747-1748 թվականներին, և հանդիպել է Բելոտտոյի հետ 1748-1754 թվականներին Դրեզդենում: Այնուամենայնիվ, այնտեղ աշխատանք գտնելու փորձերը, ըստ երևույթին, անհաջող էին, քանի որ 1759 թվականի հունվարին նկարիչը տեղափոխվեց Վիեննա:

Ավստրիայի մայրաքաղաքում կայսերական արքունիքի համար նա ստեղծել է վեց տեսակի ինտերիեր, ինչպես նաև երկու տեսարան դեպի պալատ և Շյոնբրուն պուրակ, քաղաքի համայնապատկեր Բելվեդերից և չորս տեսարան դեպի Հոֆբուրգ պալատ (ընդհանուր առմամբ տասներեք Նկար): Դրանք, հավանաբար, օգտագործվել են կայսերական պալատի ինտերիերը զարդարելու համար, բայց 1781 թվականին տեղափոխվել են Պրեսբուրգ՝ այն ժամանակ Հունգարիայի մայրաքաղաք։ Բելոտոն Վիեննայում մնաց երկու տարուց մի փոքր ավելի։

Կայսրուհի Մարիա Թերեզայից երաշխավորագիր ստանալով՝ Բելոտտոն 1761 թվականի հունվարին մեկնել է Մյունխեն, որտեղ ծանոթացել է սաքսոնական գահաժառանգ Ֆրիդրիխ Քրիստիան ֆոն Սաքսենի հետ, ով հյուրընկալվել է իր աներորդուն՝ Բավարիայի ընտրող Մաքսիմիլիան III-ին։ Ենթադրաբար, որպես նվեր իր տերերին, Բելոտոն երկու տեսարան է նկարել նիմֆենբուրգի ամառային նստավայրի և Մյունխենի համայնապատկերի վրա, որոնք այժմ պահվում են Մյունխենի նստավայրում: 1761 թվականի վերջին Բելոտոն վերադարձավ պատերազմից տուժած Դրեզդեն քաղաք։

### Դրեզդենի և Վարշավայի երկրորդ ժամանակաշրջաններ
1763 թվականի հոկտեմբերին մահացել են Ընտրող օգոստոս III-ը և Կոմս Հենրիխ ֆոն Բրյուլը։ Բելոտտոն զրկվել է գլխավոր հովանավորներից։ Նրանց իրավահաջորդները քիչ էին հետաքրքրվում նկարչությամբ։ Գեղարվեստի ակադեմիան, որն առաջացել է 1764 թվականին, կենտրոնացած էր նեոկլասիցիզմի ձևավորվող իդեալների վրա։ Եվ մինչ Բելոտտոն ընդունվեց ակադեմիա որպես հեռանկարային պրոֆեսոր, նրա աշխատավարձը իջեցվեց մինչև 600 թալեր: Քանի որ նա այլևս պատվերներ չէր ստանում վեդուտայի համար, Բելոտտոն, ինչպես նախկինում Կանալետտոն, սկսեց գրել «կապրիչի» (, քմահաճույք, քմահաճույք, երանություն), архитектурные фантазии.

Ըստ երևույթին, Բելոտոն այլևս չէր կարող ապրուստ վաստակել Դրեզդենում։ Նա նոր աշխատանք էր փնտրում և, իբր, այն գտել էր Սանկտ Պետերբուրգում՝ կայսրուհի Եկատերինա Երկրորդի արքունիքում։ Բայց կես ճանապարհին նա մնաց Վարշավայում Լեհաստանի նոր թագավոր Ստանիսլավ Ավգուստ Պոնյատովսկու արքունիքում։ 1767-1780 թվականներին Բելոտտոն թագավորի պալատական նկարիչն էր, ով հիանում էր վենետիկյան նկարչությամբ։

Բելոտտոն նախագծել է Վարշավայի մերձակայքում գտնվող Ույազդովայի թագավորական պալատի մի ամբողջ սենյակ, որը նույնիսկ կոչվել է նրա անունով.սակայն պարզ չէ, արդյոք նա իրականում որմնանկարներ է նկարել: Նաև Ույազդովի համար 1768-1769 թվականներին Բելոտտոն և նրա որդին՝ Լորենցոն (1744-1770), ստեղծեցին անտիկ և Բարոկկո Հռոմի տասնվեց տեսակ՝ ըստ Ջ. Կ»-ի փորագրությունների: Բատիստա Պիրանեզի «Հռոմի տեսակները» և վաղ Վարշավյան վեդուտամը:

Հավաքածուն ցրվել է տասնիններորդ դարի սկզբին, մասամբ այս նկարներով կարելի է հիանալ Ռուսաստանի տարբեր թանգարաններում՝ «Հռոմեական Ֆորում», «տեսարան Կապիտոլիումից դեպի հարավ — արևելք և Պիացցա Դելլա Ռոտոնդա Պանթեոնով» (Մոսկվայի կերպարվեստի թանգարան), «տեսարան դեպի Նավոնա հրապարակ» (Նիժնի Նովգորոդի Պետական թանգարան), «տեսարան դեպի Սանտա Մարիա Մաջորե» (Խաբարովսկի արվեստի թանգարան) և մասնավոր հավաքածուներում։

Թագավոր Ստանիսլավ Օգոստոսը չկարողացավ ավարտել Ույազդովոյի պալատի վերակառուցման աշխատանքները, ուստի նա որոշեց կենտրոնանալ Վարշավայի թագավորական ամրոցի վրա: Վեդուտան տեղափոխվել է այնտեղ 1777 թվականին և տեղավորվել նստավայրի նախասրահում։ Ավելի ուշ, Բացի «ույազդովսկիներից», Բելոտտոն գրել է նաև «Վարշավյան» վեդուտաները։ Քսանվեց նկարներ, որոնք նկարվել են 1770-1780 թվականներին՝ Վարշավայի թագավորական ամրոցում այսպես կոչված համայնապատկերային սենյակը (հետագայում՝ «Կանալետոյի սենյակը») զարդարելու համար, տարիներ անց տեղափոխվել են Ռուսաստան։ Վերադարձվել է Լեհաստանի կառավարությանը 1921 թվականին։ Հետագայում դրանք օգտագործվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին քաղաքի վերականգնման ժամանակ։

Վարշավայի նկարները, բացի ճարտարապետական հուշարձանների ճշգրիտ պատկերումից, Բելոտտոն լրացրեց բազմաթիվ գործիչներ, ընդհանուր առմամբ մոտ 3000 մարդ, որոնց մոտ կեսը կարելի է նույնականացնել ըստ կարգավիճակի և զբաղմունքի: «Ստանիսլավ Ավգուստ Պոնյատովսկու ընտրությունը», «Եժի Եժի Օսոլինսկու Մուտքը Հռոմ 1633 թվականին»: բելոտոն նաև գրել է նկարներ Պատմական սյուժեների վերաբերյալ՝ «Ստանիսլավ Ավգուստ Պոնյատովսկու ընտրությունը», «Եժի Եժի Օսոլինսկու Մուտքը Հռոմ 1633 թվականին»: Այս շրջանի նկարները պահվում են Վավելի թագավորական ամրոցում և Վարշավայի Ազգային թանգարանում։

Բեռնարդո Բելոտտոն անսպասելիորեն մահացավ Վարշավայում 1780 թվականի հոկտեմբերի 17-ին: Մահվան պատճառ է դարձել կաթվածը։ Թաղված է Կապուցինների վանքի Համբարձման եկեղեցու դամբարանում (ըստ այլ աղբյուրների՝ եկեղեցական գերեզմանատանը): Գերեզմանը չի պահպանվել։

## Ստեղծագործական մեթոդ և նկարչության տեխնիկա
Բելոտտոյի աշխատանքի մեթոդն ու տեխնիկան մշտական էին։ Սկզբում, ինչպես իր հորեղբայր Կանալետոն, փոսային տեսախցիկով նկարիչը պատրաստում էր փոքր և միջին չափի մի քանի նախապատրաստական գծանկարներ, որոնք այնուհետև մասշտաբային ցանցի միջոցով տեղափոխում էր կտավի վրա կյանքի չափի վերջնական գծանկար: Բացի այդ, Բելոտտոն կատարել է ստաֆաժի ճարտարապետական դետալների և ֆիգուրների առանձին էսքիզներ։

Նախապատված կտավի վրա Բելոտոն գծի երկայնքով սուր ստիլոսով գծեց հեռանկարային գծեր և ճարտարապետական մանրամասներ: Նման նկարը տեսանելի է գունագեղ շերտի միջոցով: Այնուհետև նա «ստվերները» դրեց կիսաթափանցիկ կարմիր շագանակագույն խառնվածքով և, վերջապես, յուղով նկարեց նախապատրաստական գծագրի վրա՝ վերջին հերթին կիրառելով լուսարձակներ և արտացոլումներ։ Նկարչի ստեղծագործության ուշ շրջանը, ի տարբերություն ավելի վաղ փուլերի, բնութագրվում է դիտարկման անմիջականությամբ, լանդշաֆտի ընդհանրացված մեկնաբանության ցանկությամբ, տեղի մթնոլորտը փոխանցելու ունակությամբ: Նրա նկարչությունն ավելի գունեղ է դառնում.

Բելոտտոն ստեղծեց գեղանկարչության դպրոց, որը շարունակեցին և զարգացրին լեհ բնանկարիչներ Զիգմունտ Ֆոգելը և Մարցին Զալեսկին։ Ռուսաստանում Բելոտտոյի ազդեցությունը զգաց Ֆյոդոր Ալեքսեևը։

Բեռնարդոյի կրտսեր եղբայրը՝ Պիտեր Բելոտտոն (1725-մոտ 1805), այնուհետև ավագ եղբոր հետ համագործակցությունը տեղափոխվեց Ֆրանսիա, որտեղ հայտնի էր որպես Սեր Կանալետտի (le Sieur Canalety) և Պիետրո Բելոտտի Դի Կանելետտի (Pietro Bellotti di Caneletty), կամ պարզապես Բելոտտի (Belloti):

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Bernardo Bellotto (Italian - View of the Grand Canal and the Dogana - Google Art Project.jpg|Grand Canal-ի և Մաքսային տեսարան Վենետիկում: Մոտ.1743 կտավ, յուղաներկ: Գեթի Կենտրոն, Լոս Անջելես
Պատկեր:BellottoSignoria.jpg|Ֆլորենցիայի Սինյորիայի հրապարակ: 1740. Կտավ, յուղաներկ: Կերպարվեստի թանգարան, Բուդապեշտ
Պատկեր:Canaletto - Dresden seen from the Right Bank of the Elbe, beneath the Augusts Bridge - Google Art Project.jpg|Դրեզդեն Էլբայի աջ ափից՝ օգոստոսի կամրջի դիմաց։ 1748. Կտավ, յուղաներկ: Հին վարպետների պատկերասրահ, Դրեզդեն
Պատկեր:Bernardo bellotto, dresda dalla riva destra dell'elba, sotto il ponte di augusto, 1750 ca., 02.jpg| Դրեզդեն Էլբայի աջ ափից, օգոստոսի կամրջի դիմաց (Կաթոլիկ պալատական եկեղեցի): Մոտ.1750 կտավ, յուղաներկ: Իռլանդիայի ազգային պատկերասրահ, Դուբլին
Պատկեր:Canaletto The New Market in Dresden St.Petersburg Eremitage 01.JPG|Նոր շուկա Դրեզդենում: 1747. Կտավ, յուղաներկ: Պետական Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ
Պատկեր:Bellotto - Capriccio con il Colosseo, 1740-1750, Inv. 238.jpg|Capriccio հետ Coliseum. Մոտ,1745 կտավ, յուղաներկ:
Պատկեր:Bernardo Bellotto - Capriccio of the Capitol - WGA01815.jpg|Կապրիչիոն Կամպիդոլյոյի հետ: Մոտ.1743 կտավ, յուղաներկ: Ազգային պատկերասրահ, Պարմա
Պատկեր:Bernardo Bellotto, A Capriccio of Palaces and a Loggia Facing a Classical Bridge, c. 1765, NGA 110423.jpg|Capriccio պալատում եւ loggia դիմաց դասական կամրջի. Մոտ,1765 թվականի թուղթ, մատիտ, գրիչ, թանաք: Արվեստի ազգային պատկերասրահ, Վաշինգտոն


### Աշխատանքներ ռուսական հավաքածուներում
ԳՄԻԱ-ում: Ա. Ս. Պուշկինը պահվում է նկարչի 7 աշխատանք:
* Դրեզդենի հին շուկայի տեսարան (մոտ 1747-1752; յուղաներկ կտավի վրա; 135 × 241 սմ; INV.  Թիվ f-2685)
* Պիրնայի տեսքը Սոնենշտեյն ամրոցով (մոտ 1753-1755; յուղաներկ կտավի վրա; 136 × 243 սմ; INV.  Թիվ f-47)
* Պիրնայի տեսքը Sonnenstein ամրոցից (մոտ 1753-1755; յուղաներկ կտավի վրա; 134 × 241 սմ; INV.  Թիվ f-2683)
* Рыночная площадь в Пирне (около 1753—1755 гг.; холст, масло; 136 × 249 см; инв. № Ж-271)
* Պիրնի շուկայի հրապարակ (մոտ 1753-1755; յուղաներկ կտավի վրա; 136 × 249 սմ; INV.  Թիվ f-271)
* Քյոնիգշտայն ամրոցի տեսքը (1764; յուղաներկ կտավի վրա; 49 × 80 սմ; INV.  Թիվ f-130) Հռոմեական ֆորումի տեսարան (1769, յուղաներկ, կտավ, 116 × 173 սմ; INV.  Թիվ f-1517)
* Պիացցա ռոտոնդան, որը նայում է պանթեոնին (1769; յուղաներկ կտավի վրա; 116 × 173 սմ; INV.  Թիվ զ-1510)
Տասնմեկ աշխատանքները հասանելի են հավաքածուի Պետական Էրմիտաժի թանգարանում։ Նրանց մեծ մասը ցուցադրվում է Ձմեռային պալատի շենքի 3-րդ հարկում, որտեղ նրանց հատկացված է թիվ 350 հատուկ դահլիճ՝ «Բելոտոյի սրահ»
* Դրեզդենի նոր շուկայի հրապարակ (1747 կամ 1749-1752; յուղաներկ կտավի վրա; 134,5 × 236,5 սմ; INV. № GE-204)
* Դրեզդենի նոր քաղաքի շուկայի տարածքը (1751-1752; յուղաներկ կտավի վրա; 134,7 × 236,5 սմ; INV. № Գե-202)
* Դրեզդենի Խաչ եկեղեցու դիմաց գտնվող հրապարակ (1751; յուղաներկ կտավի վրա; 197 × 187 սմ; INV. № GE-203)
* Զվինգերը Դրեզդենում (1752; յուղաներկ կտավի վրա; 131 × 233 սմ; INV. № Գե-205)
* Զվինգերը Դրեզդենում (1752; յուղաներկ կտավի վրա; 131 × 233 սմ; INV. № Գե-205) 
* Դրեզդենի հին ամրությունները (մոտ 1749-1752; յուղաներկ կտավի վրա; 130 × 236,5 սմ; INV. № Գե-207)
*Դրեզդենի հին ամրությունները (մոտ 1749-1752; յուղաներկ կտավի վրա; 130 × 236,5 սմ; INV. № Գե-207)
* Պիրնայի տեսքը Սոնենշտեյն ամրոցից (1750-ականներ; յուղաներկ կտավի վրա; 134 × 237 սմ; INV. № Գե-209)
* Պիրնայի տեսքը քաղաքի վերևում գտնվող Էլբայի աջ ափից (մոտ 1753; յուղաներկ կտավի վրա; 133,5 × 236,5 սմ; INV. № Գե-210)
* Պիրնայի տեսքը քաղաքի վերևում գտնվող Էլբայի աջ ափից (մոտ 1753; յուղաներկ կտավի վրա; 133,5 × 236,5 սմ; INV. № Գե-210)
* Դրեզդենի Հին շուկայի հրապարակ (1751; յուղաներկ կտավի վրա; 133,5 × 236,5 սմ; INV. № Գե-211)
* Դրեզդենի հին ամրությունները (1750 - ականներ; յուղաներկ կտավ; 49 × 83 սմ; INV. № GE-1384)
Բելոտոյի ևս մի քանի նկարներ գտնվում են Ռուսաստանի այլ թանգարանային հավաքածուներում:
* Հռոմի Սանտա Մարիա Մաջորե եկեղեցի (Խաբարովսկի Հեռավոր Արևելքի արվեստի թանգարան; 1769; յուղաներկ կտավ; 116 × 173 սմ; INV.  № f-580)։
* Տեսարան դեպի մեծ ջրանցք, Վենետիկի Ռիալտո կամրջից հյուսիս (GMZ Պավլովսկ; յուղաներկ կտավի վրա; 53 × 73 սմ; INV.  ԹԻՎ ՑԽ-1741-III)։
* Տաճարում (Սախայի Հանրապետության արվեստի ազգային թանգարան (Յակուտիա); 1745; յուղաներկ կտավ; 73,3 × 66,9 սմ; INV. №  f-752)։
* Պիրնա Վերին դարպաս (Վորոնցովի պալատ Ալուպկայում, Ղրիմ; յուղաներկ կտավի վրա; 131,5 × 235,8 սմ; INV. №  f-377)։

### Վեդուտան Վարշավայի թագավորական ամրոցի Կանալետտո սրահում
* Կրակովի արվարձանը ներգնա Բրամայի կողմից (1767-68)
* Սիգիզմունդ  III-ի սյունը դեպի Վիսլա ծագման կողմից (1767-70)
* Վարշավայի Տեսարանը Պրահայից (1770)
* Վարշավայի տեսքը Օրդինատորական պալատով (1772)
* Կրակովի արվարձան ամրոցի պալատի ուղղությամբ (1774)
* Վիլանուայի Մարգագետինների տեսարան (1775)
* Վիլանուվյան պալատի տեսքը Շքամուտքի կողմից (1776)
* Վիլանուվյան պալատի տեսքը Շքամուտքի կողմից (1776)
* Վիլանուվյան պալատի տեսքը այգու կողմից (1776)
* Վիլանուվյան պալատի տեսքը հյուսիս-արևելյան կողմից (1777)
* Երկար փողոց (1777)
* Մեդովայա փողոց (1777)
* Բրիգիտոկ եկեղեցի և Արսենալ (1778)
* Սակրամենտոկ եկեղեցի (1778)
* Կրասինսկու հրապարակ (1778)
* Կրակովի արվարձանը նոր աշխարհի կողմից (1778)
* Կապույտ պալատ (1779)
* Բողոքական ժողով (1779)
* Մնիշկովի հրապարակ (1779)
* Մնիշկովի հրապարակ (1779)

### Այլ ստեղծագործություններ
* Venedig, Canale Grande mit Santa Croce und Corpus Domini, 1738/1739 (London, The National Gallery) — AK Wien 2005 Nr. 1
* Venedig, Rio dei Mendicanti mit Scuola di San Marco, 1738/1739 (Venedig, Gallerie dell’Accademia) — AK Wien 2005 Nr. 2
* Der Canale Grande vom Palazzo Foscari zur Carità gesehen, 1739/1740 (Stockholm, Nationalmuseum)
* Das Arsenaltor und der Campo di Arsenale; Die Piazzetta in Richtung Markusplatz, 1740/1743 (National Gallery of Canada, Ottawa)
* Florenz, Piazza della Signoria; Florenz, Blick auf den Arno vom Ponte Vecchio Richtung Santa Trinità, 1742 (Budapest, Szépmüvészeti Museum) — AK Wien 2005 Nr. 3,4
* Neustädter Markt, Gemäldegalerie Dresden
* Dresden Altmarkt, Gemäldegalerie Dresden
* Dresden Elbufer, (Canaletto-Blick), Gemäldegalerie Dresden
* Der Marktplatz zu Pirna. 1753 oder 1754, Öl auf Leinwand 134 x 238&nbsp;cm, Gemäldegalerie Dresden
* Die Festung Königstein von Nordwesten. Zwischen 1756 und 1758, Öl auf Leinwand 132 x 234&nbsp;cm, Sammlung des Earl of Derby in Knowsley in Lancashire
* Wien vom Belvedere gesehen. Zwischen 1758 und 1761, Kunsthistorisches Museum Wien
* Der Einzug Jerzy Ossolinskis in Rom im Jahre 1633, Wrocław, Muzeum Narodowe

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* Fregolent A. *Canaletto i wedutyści. -* Warszawa. — 2006 (Klasycy Sztuki)
* Kozakiewicz H., Kozakiewicz S. *Bernardo Bellotto zwany Canaletto. -* Warszawa.- 1980.
* Rizzi A. *Canaletto w Warszawie. -* Warszawa. — 2007.
* Wallis M. *Canaletto, malarz Warszawy. -* Warszawa. — 1955.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:18-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի գրաֆիկներ