open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arcade (երգ)

մինի|աջից|Դունկան Լոուրենսը կիսաեզրափակչի ելույթի ժամանակ
**«Arcade»** (արքեյդ, արկադային), անգլերեն երգ, որը ներկայացվել է հոլանդացի երգիչ Դունկան Լոուրենսի կողմից։ Երգը գրված էր 2019 թվականին Իսրայելի Թել Ավիվ քաղաքում անցկացվող Եվրատեսիլ երգի մրցույթի համար, որտեղ Նիդերլանդները գրավել է առաջին պատվավոր հորիզոնականը։ Երգը հնարավոր է եղել թվային տարբերակով ներբեռնել 2019 թվականի մարտի 7-ից։

Երգը գրել են Դունկան Լոուրենսը, Ջոյլ Շոուն, Ուոթեր Հարդին և Վիլ Նոքսը։

Ստեղծագործության վերնագիրը վկայակոչում է արկադային խաղը, ինչպես օրինակ երգի տողերից մեկում նշվում է. «Փոքր քաղաքի տղան մեծ արկադային խաղում, ես կապվել եմ այս տանուլ տված խաղին»։

## Ետին պլան
մինի|ձախից|Դունկան Լոուրենսը եվրատեսիլյան մրցանակով 
Հարցազրույցներից մեկի ժամանակ, երբ Դունկանին հարցրել են երգի մասին, նա պատասխանել է․ «Ռոք ակադեմիայում իմ սովորելու տարիներին ես հասկացա՝ ինչպես լսարանին դիմել, հաղորդակից լինել նրան՝ առանց կորցնելու սեփական պատմությունը։ Ես փորձեցի գտնել պատմություններ, որոնք փոխեցին ինձ և ինձ վրա մեծ ազդեցություն թողեցին։ Ես այս ոգեշնչումը գտա մի սիրահարվածի պատմությունից, որին լքել էին վաղուց։ Երգը կոչվում է արկադային խաղ։ Նոտաները, մեղեդին և խոսքերն ինձնից, իմ սրտից են բխում։ Ջոուլ Շոուի և Ուոթեր Հարդիի օգնությամբ մենք ստեղծեցինք համապարփակ մի պատմություն՝ «Arcade»-ը։ Երգը պատմություն է կյանքում միշտ սերը փնտրելու մասին։ Դա այն հույսի մասին է, որը քեզ կարող է ստիպել հասնել նրան, ինչն անհասանելի էր թվում։ Ես մինչ այս երգը բազմաթիվ այլ ստեղծագործություններ եմ ունեցել, բայց սա ստիպում էր հոգով ու սրտով ապրել ամեն ինչ, և, կարելի էր ասել, դա այն փնտրտուքն էր, ինչով ես կարող էի գրավել մարդկանց սրտերը»։

## [[Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ]]
Դունկան Լոուրենսի՝ հոլանդական ժյուրիի կողմից հավանության արժանանալուց հետո, երգն ընտրվեց Նիդեռլանդները Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթում ներկայացնելու համար։

2019 թվականի հունվարի 28-ին հատուկ տեղաբաշխման կենտրոնները հայտարարեցին, որ կիսաեզրափակիչը տեղի է ունենալու երկու շրջանով՝ առաջին և երկրորդ։ Նիդեռլանդները պետք է ներկայանար 2019 թվականիի մայիսի 16-ին՝ երկրորդ կիսաեզրափակչի երկրորդ կեսի ժամանակ։

Բոլոր մասնակից երկրների երգերը լսելուց հետո կիսաեզրափակչի ընթացակարգը որոշվեց մրցույթի ղեկավարության կողմից։ Քվեարկությունը հիմնված էր ժյուրիի և հեռուստադիտողների ձայների վրա։ Նիդեռլանդները ներկայացավ 16-րդ համարի ներքո և, հաղթահարելով կիսաեզրափակիչը, անցավ եզրափակիչ փուլ։ Եզրափակչում, 44 տարվա դադարից հետո, Նիդեռլանդները հաղթեց 492 միավորով։

## Երգ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2019 երգեր
Կատեգորիա:2019 սինգլներ
Կատեգորիա:2021 սինգլներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթում հաղթած երգեր
Կատեգորիա:Նիդերլանդների երգերը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Կատեգորիա:Փոփ երգեր
Լուկա Յաղջիև

**Լուկա Լազարի Յաղջիև** (**Յաղջյան**) (), հրթիռաշինության բնագավառի հայ գիտնական։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1961):

## Կենսագրություն
Լուկա Յաղջիևը ծնվել է 1910 թվականի հունիսի 29-ին, Ժելյաբովկա (Նիժնեգորսկի շրջան, Ղրիմ) գյուղում։ 1932 թվականին ավարտել է Ղրիմի գյուղատնտեսության մեքենայացման տեխնիկումը, 1938 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական համալսարան, սակայն ուսումը կիսատ է թողել և կամավոր մեկնել ռազմաճակատ։ 1944 թվականի հուլիսին եղել է տեխնիկական մասի հրամանատարի օգնական, այնուհետև ավագ տեխնիկ-լեյտենանտ։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 4-ին թեթև վիրավորվել է։ 1947 թվականին զորացրվել է։ Դնեպրոպետրովսկում կառուցվող ավտոմոբիլային գործարանում եղել է առաջատար փորձաքննիչ։

1963 թվականին ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի պետական համալսարանը։ 1947-1977 թվականներին աշխատել է «Յուժմաշ» ԱՄ-ում (Դնեպրոպետրովսկ), 1953-1960 թվականներին՝ արտադրության պետ, 1960-1965 թվականներին՝ գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, 1965-1977 թվականներին՝ միավորման գլխավոր տնօրենի տեղակալ։ Էական ներդրում ունի միջմայրցամաքային մարտական հրթիռների, կրող-հրթիռների և տարբեր նշանակման արբանյակների մշակման ու ստեղծման բնագավառում։ Յաղջիևի ղեկավարությամբ մշակվել և իրականացվել են թռչող ապարատների, հիմնական և օժանդակ արտադրության համար նախատեսված սարքավորումների արտադրության կազմակերպչական և տեխնոլոգիական մակարդակը բարձրացնող արդյունավետ միջոցառումներ։ Յաղջիևի մասնակցությամբ մշակված տեխնոլոգիաները և նմանակը չունեցող բացառիկ սարքավորումները հնարավորություն տվեցին ստեղծել համաշխարհային գիտության ու տեխնիկայի առաջատար մակարդակին համապատասխանող թռչող ապարատներ՝ «Ցիկլոն», «Դնեպր», «Զենիթ» տիեզերական կրող հրթիռներ, Ռ-1, Ռ-2, Ռ-5Մ, Ռ-12, Ռ-12Ու, Ռ-14, Ռ-14Ու բալիստիկ հրթիռներ, Ռ-16, Ռ-16Ու, Ռ-36, ՄՌ-ՈւՌ-100, Ռ-36Մ միջմայրցամաքային հրթիռներ և այլն։

## Մահ
Ապրել է Դնեպրոպետրովսկ քաղաքում։ Մահացել է նույն տեղում, 1993 թվականի օգոստոսի 15-ին։ Թաղված է Դնեպրոպետրովսկի Սուրսկո-Լիտովսկի գերեզմանատանը։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1977)
* Լենինյան մրցանակ (1961)
* Լենինի շքանշան (1959, 1961, 1969)
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1956)
* «Մուրճ և մանգաղ» մեդալ
* Հայրենական մեծ պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան (1987)
* «Քաջության համար» մեդալ (21.02.1945)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Մոնիկա Լամպերտ

**Մոնիկա Լամպերտ** (հունգ.՝-Lamperth Mónika, ), փաստաբան, քաղաքական գործիչ, 2002-2007 թվականներին Հունգարիայի ներքին գործերի նախարար։ 2007-2008 թվականներին աշխատել է որպես աշխատանքի և սոցիալական քաղաքականության նախարար։

## Կենսագրություն
1981 թվականներին ավարտել է Պեչի համալսարանը՝ իրավագիտություն մասնագիտությամբ։ 1971-1987 թվականներին կոմերիտմիության անդամ է, աշխատել է Կապոշվարի վարչական շրջանի խորհրդում։ 1987-1989 թվականներին Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցությունում էր, որը ռեժիմի փոփոխության ժամանակ վերափոխվել էր Հունգարիայի սոցիալիստական կուսակցության։ Հունգարիայի խորհրդարանի անդամ 1994 թվականից։ 2002-2006 թվականներին Հունգարիայի ներքին գործերի նախարար, այնուհետև մեկ տարի (2006-2007 թվականներին)՝ Տեղական ինքնակառավարման և տարածքային զարգացման նախարար, 2007-2008 թվականներին` Աշխատանքի և սոցիալական քաղաքականության նախարար։ 2008 թվականի ամռանը Մոնիկա Լամպերտը ղեկավարել է Հունգարիայի սոցիալիստական կուսակցության ենթակայության Միհայ Տանչիչի (Mihai Tančić) հիմնադրամը։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլ Հունգարիայի խորհրդարանի կայքում 
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ներքին գործերի նախարարներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի բուհերի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունգարացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Փաստաբաններ
Մա Շուայ

**Մա Շուայ** (, ), չինացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

## Ակումբային կարերիա
Երիտասարդական կարերիան սկսել է «Դալյան Շիդե» ակումբում և 2004 թվականին դարձել է հիմնական կազմի անդամ։ 2004/05 խաղաշրջանից առաջ Շուահ Ման վարձավճարով տեղափոխվել է Հոնկոնգի «Սիտիզեն» ակումբ։ Նույն խաղաշրջանում ակումբի կազմում 21 խաղում խփել է 14 գնդակ, ինչը թույլ է տվել նրան համարվել առաջնության 11 լավագույն խաղացողներից մեկը։ Հոնկոնգում հաջող խաղաշրջանից հետո ակումբը որոշում է վերադարձնել նրան 2005 թվականի աշնանը։ 2005 թվականի հուլիսի 10-ին բարձրագուն լիգայում նա իր նորամուտն է նշել «Բեյցզին Հոան» ակումբի դեմ խաղում, ինչպես նաև միանգամից աչքի է ընկել։ Խաղը վերջացել է «Դալյան» ակումբի հաղթանակով` 4-3 հաշվով։ 2005 թվականի բարձրագույն լիգայի վեցերորդ խաղում «Դալյան Շիդե» ակումբի կազմում խփել է հինգ գոլ։ 2005 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ման Չինաստանի գավաթում հաղթական գոլ է խփել «Շանդուն Լունեն» ակումբի դեմ խաղում։

2006 թվականին Ման կրկին խաղալու հնարավորություն է ստացել, սակայն մարզիչները հիմնականում նրան թողել են պահեստայինների նստարանին։ Արդյուքում ինը խաղերի ընթացքում խաղացողը ոչ մի անգամ աչքի չի ընկել։ 2007 թվականին նոր մարզիչ Ջոն Բոնֆրերեն խաղացողի հետ խնդիր ունենալու պատճառով հեռացրել է նրան թիմից, որի արդյունքում 2008 թվականին լքել է Դալյանը։ Մարզիչի հեռանալուց հետո Ման բուժում էր վնասվածքը և չի կարողանում վերադառնում թիմ։ Ման դիտումներ է անցել «Ցինդաո Չժունեն» և «Չանշա Հինդե» ակումբներում, սակայն ակումբներին չի համապատասխանել։

2010 թվականին Ման մեկնել է Ճապոնիա, որտեղ հանդես է եկել գավառական «Անսոմետ Իվատե Խաչիմանտայ» ակումբում։ 2011 թվականին նա վերադարձել է Չինաստան, որտեղ մեկ տարվա պայմանագիր է ստորագրել «Լյաոնին Խուվին» ակումբի հետ։ Թիմում նրան չի հաջողվել դառնալ մշտական խաղացող, արդյունքում պայմանագրի ավարտին ակումբը հրաժարվել է խաղացողի ծառայություններից։

2012 թվականի մարտից սկսել զբաղվել մարզչական աշխատանքով Գուանչժոույի ֆուտբոլային դպրոցում։

## Ձեռքբերումներ
### Ակումբային

 **«Դալյան Շիդե»**.

* Չինաստանի ֆուտբոլի առաջնության չեմպիոն-2005
* Չիանստանի գավաթակիր-2005

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль игрока на сайте sodasoccer.com

Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Չինացի ֆուտբոլիստներ
Խուան Դինեննո

**Խուան Իգնասիո Դինեննո Դե Կարա** ( ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Բարսելոնա» ակումբի հարձակվող։

## Ակումբային կարիերա
Դիննենոն «Ռասինգ» ակումբի սան է։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 13-ին «Էստուդիանտես» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ իր նորամուտն է նշել Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ Նոյեմբերի 16-ին «Կիլմես» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Խուանը իր առաջին գոլն է խփել «Ռասինգ» ակումբի կազմում։ 2014 թվականի ամռանը Դինեննոն վարձավճարով տեղափոխվել է «Տեմպերլեյ» ակումբ։ Օգոստոսի 9-ին «Ուրական» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ իր նորամուտն է նշել Արգենտինայի ֆուտբոլի երկրորդ կարգի առաջնությունում։ Օգոստոսի 24-ին «Պատրոնատո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Խուանը իր առաջին գոլն է խփել «Տեմպերլեյ» ակումբի կազմում։ Այդ մրցաշրջանում Դինեննոն իր թիմին օգնել է դուրս գալ բարձրագույն լիգա։

2016 թվականի սկզբին Խուանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Ալդոսիվի» ակումբ։ Փետրվարի 6-ին «Օլիմպո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ իր նորամուտն է նշել նոր ակումբում։ Ապրիլի 23-ին «Օլիմպո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ իր առաջին գոլն է խփել «Ալդոսիվի» ակումբի կազմում։

2017 թվականի սկզբին Դինեննոն վարձավճարով տեղափոխվել է էկվադորական «Դեպորտիվո Կուենկա» ակումբ։ Հունվարի 29-ին խաղացել է գուայակիլյան «Բարսելոնա» ակումբի դեմ։ Այդ խաղում Խուանը իր առաջին գոլն է խփել «Դեպորտվո Կուենկա» ակումբի կազմում։ Հարավամերիկյան գավաթի ժամանակ բոլիվիական «Օրիենտե Պետրոլերո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ գոլ է խփել։ 2018 թվականի սկզբին Դինեննոն վարձավճարով տեղափոխվել է գուայակիլյան «Բարսելոնա»։ Փետրվարի 17-ին «Ունիվերսիդադ Կատոլիկա» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր  թիմում։ Այդ խաղում նաև իր առաջին գոլն է խփել «Բարսելոնա» ակումբի կազմում։ Մարտի 7-ին Հարավամերիկյան գավաթի ժամանակ պարագվայական «Խեներալ Դիաս» ակումբի դեմ խաղում աչքի է ընկել խփած գոլով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրությունը soccerway կայքում
* Պրոֆիլը sports.ru կայքում

Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Դեպորտիվո Կալիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կրուզեյրոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռասինգ Ավելյանեդայի ֆուտբոլիստներ
Պալ Մոլնար

**Պալ Մոլնար** (հունգարերեն՝ *Molnár Pál*, ), հունգար ժուռնալիստ, արվեստների ասպարեզի մրցանակների հիմնադիր

## Կենսագրություն
Ծննդավայրի ավագ դպրոցն ավարտելուց և զինվորական պարտքը կատարելուց հետո սովորել և բարձր գնահատականներով ավարտել է Էգեր քաղաքի մանկավարժական քոլեջը։ 1977 թվականից զբաղվել է ժուռնալիստական աշխատանքով, հիմնականում գրել տնտեսական թեմաներով։ Արդեն իսկ հեղինակել է տասը գիրք, որոնց մեծ մասը ազգային ռազմավարական հիմնախնդիրների մասին է։

Աշխատակցել է ինչպես տպագիր մամուլին, այնպես էլ ռադիոյին և հեռուստատեսությանը։ Ազգային ռադիոյի խմբագիր է։

1997 թվականին հիմնել է Բալինտ Բալաշիի հիշատակի թրի գրական մրցանակը, որը 2002 թվականից ի վեր շնորհվում է նաև լավագույն գեղարվեստական թարգմանության համար և համարվում է ամենահեղինակավոր գրական մրցանակը Հունգարիայում։ 2005 թվականից սկսած՝ ամեն տարի անցկացվում են նաև գրական փառոտոն, գինիների մրցույթ և հանդիսավոր պատարագ՝ դարձյալ Վերածննդի այդ մեծ բանաստեղծի պատվին։

Հաջորդաբար՝ Մոլնարը հիմնադրել է գեղանկարչության film, journalism and wine մրցանակներ՝ հունգար նկարիչների համագործակցությամբ։ Ընդ որում՝ մրցանակները շնորհվում են յուրաքանչյուր տարի։

1978 թվականից նա Հունգարիայի ժուռնալիստների միության անդամ է, 1992-ից՝ Սբ. Գևորգի ասպետների ընկերակցության անդամ: Հիմնադիր անդամն է Բարոշ Գաբորի անվան տնտեսական աջակցության ընկերության։

## Երկեր
* Innen az Óperencián, 1998
* Az Unió kapujában, 1999
* Ütközet az ezredvégen, 2000
* A dicsőség pillanatai, 2000
* Dunaferr: bajsikertörténet, 2001
* Európai demokraták, 2001
* Európai ezredkezdet, 2002
* Kardtársak, 2002
* Áttörés a médiában, 2005
* Az országépítő, 2006
* A gyökerektől a koronáig, 2007
* A művészet őszinte mély hit, 2008
* A Szent Korona vonzásában, 2011
* A dallá vált szavak, 2014
* Balassi kardtársai, 2016

## Պարգևներ
* Teleki Pál Service մեդալ
* József Eötvös մամուլի մրցանակ
* Սբ. Գևորգի ասպետների սպայական խաչ
* «Վաստակի համար» հունգարական շքանշան՝ ասպետին խաչի հետ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Newspaper article about Paul Molnar, founder of the Balassi Sword 
*Pal Molnar's essay on the history of the Balassi Sword
* http://www.molnarpal.hu
* http://www.balassi.eu
* http://www.preshaz.eu

Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Վիլմա Հուգոնաի

Կոմսուհի **Վիլմա Յոզեֆա Լաուրա Իլկա Հուգոնաի Սենտ-Դյորդ** (հունգ.՝ Hugonai Szentgyörgyi Vilma Jozefa Laura Ilka), հայտնի նաև որպես **Վիլմա Հուգոնաի** (հունգ.՝ Hugonnai Vilma}}}}, ), հունգարացի առաջին կին բժիշկը։

## Կենսագրություն
[left|thumb|Վիլմա Հուգոնաին [1900 թվականին]]
left|thumb|Վիլմայի և նրա ամուսին Վինսի գերեզմանը
Կոմս Կալման Հուգոնաի ֆոն Սենտ-Դյորդի և կոմսուհի Ռիզա Պանչեյի հինգերորդ երեխան։ XIX դարում աղջիկները չէին հաճախում միջնակարգ դպրոցներ, որոնց արդյունքում Վիլման կրթություն է ստացել տանը։ 18 տարեկանում նա ամուսնացել է հողատեր Դյորդ Սիլաշիի հետ, ամուսնությունից ծնվել են երեք որդիները։

1872 թվականին Սիլաշին իր կնոջը թույլտվություն է տվել ընդունվել Ցյուրիխի համալսարանլի բժշկական ֆակուլտետը, սակայն Վիլման խոստացել էր ինքնուրույն վճարել կրթական ծառայությունների և կեցության համար։ 1879 թվականին Հուգոնաին հաջողությամբ հանձնել է ավարտական որակավորման քննությունները, ավարտելով բուհը, և ընդունվել է աշխատանքի համալսարանի վիրաբուժական կլինիկայում։ 1880 թվականին նա վերադարձել է Հունգարիա, սակայն չի ստացել բժշկական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունք։ 1881 թվականի մարտին նա հանձնել է Հունգարիայի համալսարանի ընդունելության համար անհրաժեշտ քննությունները, սակայն 1882 թվականի մայիսին Հունգարիայի կրոնի և կրթության նախարարին իր դիպլոմը Հունգարիայի տարածքում վավերական համարելու դիմումը մերժվել է։ Նա հանձնել է քննությունները, ստանալով միայն որպես մանկաբարձ աշխատելու իրավունք։ Ամուսնալուծությունից հետո նա ինքնուրույն Վիլման ստիպված էր միայնակ պահել ընտանիքը։

1887 թվականին պրոֆեսոր Վիլմայի երկրորդ ամուսինը դարձավ Վինս Վարտան (1844-1914), որը 1899-1909 թվականներին]] զբաղեցրել է Հունգարիայի Թագավորական գիտական ընկերության նախագահի պաշտոնը։ Նրանց ամուսնությունից աղջիկ ծնվեց։ Ամուսնու խնդրանքով նա դադարեցրել է իր բժշկական գործունեությունը, սակայն շարունակել է պայքարել իր դիպլոմը ճանաչելու իրավունքի համար։ 1895 թվականին Հունգարիայում կանանց թույլատրվել էր հա,ալսարաններում սովորել, իսկ 1897 թվականի մայիսին պաշտոնապես թույլատրվել է աշխատել որպես բժիշկ, սակայն մինչև 1913 թվականը բոլոր կանայք աշխատել են տղամարդ-գործընկերների հսկողության ներքո։ Այսպիսով, Վիլման դարձավ Հունգարիայի առաջին կին բժիշկը, իսկ 1900 թվականին Սարոլտա Ստեինբերգերը դարձել է Հունգարիայում դիպլոմ ստացած առաջին կին բժիշկը։

1914 թվականի օգոստոսին Հուգոննան ավարտել է դաշտային բժշկական դասընթացները և նշանակվել Տեխնիկական համալսարանին կից զինվորական հոսպիտալի գլխավոր բժիշկ։ Նա պարգևատրվել է ռազմական հուշամեդալով և Կարմիր խաչի ծառայությունների համար II դասի պարգևով։ Վիլման մահացել է 1922 թվականի մարտի 25-ին և թաղվել Բուդապեշտի Կերեպեշի գերեզմանոցում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* Erzsébet Kertész: Vilma doktorasszony. Az első magyar orvosnő életregénye. Budapest 1965, 1998.
* Iván Völgyes, Nancy Völgyes: The liberated female. Life, work, and sex in socialist Hungary. Westview Press 1977. S. 9.

Կատեգորիա:Հունգարիայի բուհերի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի գիտնականներ
Կատեգորիա:Բժշկուհիներ
Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն

**Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն** (, ), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Մենթոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Մենթոն Ուեստ լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 9,33 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 13 067 մարդ առանց աճի միտումի, իսկ 2012 թվականին՝ 12 641 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1354,9 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 12 450 մարդ, 2012 թվականին՝ 12 641 մարդ։

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:14000
ScaleMajor = unit:year increment:2000 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:500 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:6529 width:15 text:6529 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:8345 width:15 text:8345 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:10996 width:15 text:10996 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:12450 width:15 text:12450 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:12376 width:15  text:12376 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:11692 width:15  text:11692 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:13067 width:15  text:13067 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:12641 width:15  text:12641 textcolor:black  fontsize:8px


## Ծանոթագրություններ

## Պատկերասրահ

 File:View from the Roquebrune Castle.jpg|
 File:The main Tower of the Castle.jpg|
 File:The cave-street in Roquebrune.jpg|
 File:Ancient Tunnel in Roquebrune.jpg|
 File:The typical street view.jpg|
 File:In the center of Roquebrune.jpg|
 File:Bridge to the Castle.jpg|


## Արտաքին հղումներ
* Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:1848 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Տինկա Կուրտի

**Տինկա Կուրտի** (, ), ալբանացի դերասանուհի, Ալբանիայի ժողովրդական արտիստուհի։ Նրա աշխատանքային գործունեությունն ընդհանուր առմամբ կազմում է 60 տարի, նա նկարահանվել է ավելի քան 50 ֆիլմում և խաղացել է ավելի քան 150 թատերական ներկայացումներում։

## Կենսագրություն
Տինկան ծնվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սարաևո քաղաքում (այդ ժամանակ Հարավսլավիայի մաս) խառնազգ ընտանիքում. նրա հայրն ալբանացի էր, իսկ մայրը՝ հունգարուհի։ Նա եղել է ընտանիքի ավագ երեխան։ Նրա մանկական տարիներին ընտանիքը տեղափոխվել է Ալբանիայի հյուսիսում գտնվող Շկոդեր քաղաքը։ Շկոդերում է նա անցկացրել է իր կյանքի մեծ մասը և թատերական գործունեության սկիզբը։

1947 թվականին նա հեռացվել է գեղարվեստի դպրոցից և չի կարողաել բարձրագույն կրթություն ստանալ։ Այդ ժամանակ նա որոշել է զբաղվել թատերարվեստով։ 16 տարեկանում՝ 1948 թվականին, նա առաջին անգամ հանդես է եկել «Dasma Shkodrane» ներկայացման մեջ փոքր դերով։ Հետագայում մի քանի տարվա ընթացքում նա վերև է բարձրացել կարիերայի աստիճաններով։

Տինկան որոշել է կանգ չառնել միայն թատրոնով և փորձել իրեն նաև կինեմատոգրաֆիայում։ 1958 թվականին նրան ընտրել են «Տանա» ֆիլմի գլխավոր դերի համար։ Հաջորդող ֆիլմերը, որոնցում նա նկարահանվել է, նրա անունը հավերժ անմահացրել են ալբանական մշակույթում։

Նրա պատվին են անվանակոչվել երկու կինոթատրոններ (Տիրանայում և Դուրրասում) և դպրոց (Լեկբիբաժ գյուղում)։

2003 թվականին ալբանացի ռեժիսոր Էսատ Տելիտին վավերագրական կենսագրական ֆիլմ է նկարահանել Տինկայի կյանքի մասին, որը պարզապես կոչվել է «Տինկա»։

## Ֆիլմագրություն
* Բոտա՝ 2014
*«Ne Kerkim te Kujt« — 2012
*«Gjalle!» (Ո՛ղջ)՝ 2009
*«Familjet» (Ընտանիքներ)՝ 2009
*«Ne dhe Lenini» (Լենինը և մենք)՝ 2009
*«Mira»՝ 2008/II
*«Etjet e Kosoves» (Կոսովոյի հուսահատ փնտրտուք)՝ 2006
*«Nata» (Գիշերը)՝ 1998
*«Zemra e Nënës» — 1995
*«Në emër të lirisë» (Մոր սիրտը)՝ 1987
*«Hije që mbeten pas» (Ստվերներն անհետանում են ետևից)՝ 1985
* «Besa e kuqe» (Կարմիր ուխտ)՝ 1982
* «Qortimet e vjeshtë» (Աշնան հանդիմանանք)՝ 1982
*«Si gjithë të tjerët» (Մնացած բոլորի նման)՝ 1981
*«Mengjeze te reja» (Նոր առավոտներ)՝ 1980
*«Nusja» (Հարսնացուն)՝ 1980
*«Gjeneral gramafoni» (Գլխավոր գրամոֆոնը)՝ 1978
*«Vajzat me kordele të kuqe» (Կարմիր ժապավեններով աղջիկը)՝ 1978
*«Emblema e dikurshme»՝ 1976
*«Cifti i lumtur» (Երջանիկ զույգը)՝ 1975
*«Lumë drite» (Լույսի գետ)՝ 1975
*«Operacion Zjarri» (Կրակ գործողություն)՝ 1973
*«Yjet e netëve të gjata» (Երկար գիշերների աստղեր)՝ 1972
*«Guximtarët» (Խիզախը)՝ 1970
*«Տանա»՝ 1958

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ալբանացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ալբանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Անտոն Օրեխ

**Անտոն Օրեխ** (, իսկական անունը` **Անդրեյ Կրավչենկո**, ), ռուս լրագրող, հայտնի է «Эхо Москвы» և «Детское радио» ռադիոկայաններում իր կատարած աշխատանքներով։

## Կենսագրություն
Խորհրդային հայրենական աշխատակցի` պետական հեռուստառադիոընկերության նախկին նախագահ Լեոնիդ Կրավչենկոյի որդին է։

1994 թվականին ավարտել է ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։ Եղել է «Табель о рангах», «Реплика», «Радиодетали», «Русский бомбардир» հաղորդումների հաղորդավարը։ Ուրբաթ գիշերը «Эхо Москвы» ռադիոկայանով վարում է «Один» ռադիոհաղորդման երեքժամյա եթերը, որտեղ անցկացրել է հարյուրից ավելի հաղորդումներ` նվիրված Վլադիմիր Վիսոցկու գործունեությանը։ Եթեր զանգահարած պրանկերների սիրելի զոհն է` բոլոր զանգերին տված իր հետաքրքիր մեկնաբանությունների համար։ 
Ըստ Անտոնի խոստովանության` իր սիրելի զանգը պրանկերի զանգն է, որը տևել է մոտ 5 րոպե, որտեղ զանգահարող խուլիգանը պատմել է ձկնորսության ժամանակ իր դեպի Պրիպյատ կատարած ճանապարհորդության մասին մի երկար պատմություն։ Պրանկերը պատմել է հսկայական լոքոների մասին, իսկ զանգի վերջում հայհոյել է։ Այդ ժամանակվանից ի վեր Անտոնը հաճախ է հիշատակում այդ նույն զանգը` նշելով, որ «Ոչ ոք չի համեմատվի Պրիպյատի լոքոների սիրահարի հետ»։

«Հատուկ տառ» տեղեկատվական պորտալում վարում է իր սեփական սյունակը։ «Ежедневный журнал» կայքի մեկնաբանն է։ «Պուտինը պետք է հեռանա» նախագծի կողմնակիցներից մեկն է։

2013 թվականի օգոստոսից մինչև դեկտեմբեր Վասիլի Ուտկինի և Միխայիլ Շացի հետ «Голеностоп-шоу» ալիքում վարել է «Նաշ Ֆուտբոլ» հաղորդումը։

Օրեխի մեկնաբանություններն ու հայտարարությունները երբեմն բավականին սուր են, դրանք հաճախ են մեջբերում բազմաթիվ ԶԼՄ-ներ, այդ թվում և` արտասահմանյան։

Անտոն Օրեխի հոդվածները պարբերաբար հրապարակվում են «The other Russia» անկախ լրատվական պորտալում. Բրիտանական The Independent պարբերականը Անտոն Օրեխին անվանում է «հայտնի առաջադեմ լրագրող»։

Անտոն Օրեխի ամենահայտնի հրապարակումներից կարելի է անվանել «երկնագույն պարեկությունը», որը պատմում է ուղղափառ ակտիվիստների կողմից Մոսկվայի փողոցներում համասեռամոլների հանդիպման վայրերի հնարավոր հսկման մասին, ինչպես նաև` «Պարոնայք, դուք գազաններ եք» հոդվածը, որը պատմում է ոստիկաններին սպանած հանցախմբին ձերբակալելու մասին։
2009 թվականի դեկտեմբերին «Ռուսաց լեզվի զարգացման կենտրոնի» կողմից անցկացված «Տարվա խոսք» մրցույթի ժամանակ
 Օրեխի բառախաղը երրորդ տեղն Է զբաղեցրել «Արտահայտություն-2009» անվանակարգում։

### Ընտանիք
Ամուսնացել է «Эхо Москвы» ռադիոկայանի լրագրողուհի Իրինա Մերկուլովայի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուր (Ծովափնյա Ալպեր)

**Ռուր** (), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Տուրետ-Լևանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը վարչականորեն պատկանում էր Սեն Սովեր սյուր Տինե կանտոնին (Նիցցա շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 40,3 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 216 մարդ նվազման միտումով, իսկ 2012 թվականին՝ 205 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 5,1 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 206 մարդ, 2012 թվականին՝ 205 մարդ։

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։

ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:240
ScaleMajor = unit:year increment:60 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:15 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:145 width:15 text:145 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:148 width:15 text:148 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:71 width:15 text:71 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:112 width:15 text:112 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:147 width:15  text:147 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:167 width:15  text:167 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:216 width:15  text:216 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:205 width:15  text:205 textcolor:black  fontsize:8px


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռուր համայնքի քաղաքային վարչության պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Սպիտակ ուղտիկը

**Սպիտակ ուղտիկը** (), տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, թողարկվել է «Ուզբեկֆիլմ» ստուդիայում, 1974 թվականին։

## Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Ուզբեկստանում։ Աղջիկը հյուր է գնում իր պապիկին։ Գնացքը կանգ է առնում փոքրիկ կիսակայարանում։ Շուրջ բոլորն ավազաթմբեր են։ Հենց այնտեղ, կայարանում, քայլում էր մի փոքրիկ սպիտակ ուղտիկ, որը ծանոթանում է աղջկա հետ և առաջարկում նրան ավազաթմբերով  միանգամից հասցնել պապիկի մոտ, ում նրան ճանաչում է։ Ճանապորհորդության ժամանակ ընկերները ծանոթանում են անապատի այլ բնակիչների հետ։

## Պարգևներ
1978 թ. - Երևանում կայացած Համամիութենական 11-րդ կինոփառատոնի նորաստեղծ ստեղծագործական թիմի դեբյուտային աշխատանքի մրցանակը տրվել է «Սպիտակ ուղտիկ» մուլտֆիլմին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1974 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Ֆեոդոր Ռախմանովի եկամտաբեր տուն

**Ֆեոդոր Ռախմանովի եկամտաբեր տուն** (*«Հասկերով տուն»*, ), պատմական շենք Մոսկվայի Պոկրովկա փողոցում։ Մոդեռն ոճով եկամտաբեր տունը ճարտարապետ Պյոտր Դրիտենպրեյսի նախագծով կառուցվել է 1898-1899 թվականներին վաճառական Ֆեոդոր Սեմյոնովիչ Ռախմանովի համար։ 2016 թվականից շենքը դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության հուշարձան է։

## Պատմություն
Ֆեոդոր Ռախմանովը (1848-1914) եղել է հնածիսական վաճառականների մեծ տոհմի անդամ, որը միլիոնանոց կարողությունը կուտակել է հացի առևտրով, նրան է պատկանել մեծաթիվ անշարժ գույք մայրաքաղաքում։ Պոկրովկայում եկամտաբեր տունը կառուցվել է 1898-1899 թվականներին ճարտարապետ Պյոտր Դրիտենպրեյսի ղեկավարությամբ և դարձել է Մոսկվայում մոդեռնի առաջին նմուշներից մեկը։ Ճակատը զարդարված է ճոխ ծեփվածքով. տղամրդականց և կանանց մասկարոններ, կադուցեուսներ, դափնու տերևներ, ժապավեններ, վարդակներ։ Երկրորդ հարկի թիերում հացազգի բույսերի հասկերի կոմպոզիցիաներ են, որոնց պատճառով էլ տունը քաղաքի բնակիչները ոչ պաշտոնապես անվանել են «Հասկերով տուն»։ Անկյունային որմնախորշերում տեղադրված են սյուներ ու քանդակագործական գլուխներ, որոնք հիշեցնում են ֆրանսիացի դեկորատոր Լուի Մաժորելի ոճը։ Որոշ հետազոտողների կարծիքով՝ ինքնատիպ ձևավորմամբ տունը պարտական է պատվիրատուին. Դրիտենպրեյսի նախորդ շինությունները տիպային էին, առանց այդպիսի էկլեկտիկ ձևավորման։

Առաջին հարկում հացի խանութ էր, նկուղում պահեստներ էին։ Վերին հարկերում գտնվում էին բնակարաններ՝ Ռախմանովների ընտանիքի համար և վարձակալությամբ տրվող։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում Ռախմանովի տունը Պոկրովկայում հայտնի դարձավ ոչ միայն հացի խանութի, այլև մայրաքաղաքում առաջին հանրային զուգարանի շնորհիվ։

1917 թվականի հեղափոխությունից հետո Ռախմանովների ընտանիքը մի քանի տարի շարունակում էր ապրել շենքում, սակայն շուտով այն ազգայնացվեց և փոխանցվեց կոմունալ բնակարանային ֆոնդին։ Ընդարձակ բնակարանները վերփոխվեցին բազմաթիվ փոքր սենյակների։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում առաջին հարկի տարածքներում բացվեցին խոհարարական և ձկան խանութներ։ Վերջինի ցուցափեղկերում ակվարիումներ էին։

2013 թվականին շենքը վերականգնվել է, աշխատանքների ընթացքում վերանորոգվել են ճակատները, առաջին հարկի խանութի ներսույթը, այդ թվում՝ մասնակիորեն բացվել է բնօրինակ հախճասալը։ Այժմ շենքի առաջին հարկում կրկին բացվել են հացի և խոհարարական խանութները, իսկ երկրորդ և երրորդ հարկերը բնակելի են։ 2014 թվականին տունը ստացել է տարածաշրջանային, իսկ 2016 թվականին՝ դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության հուշարձանի կարգավիճակ։

## Պատկերասրահ

File:Moscow, Pokrovka 19 detail.jpg|Կանանց մասկարոններ անկյունային որմնախորշում
File:Moscow, Pokrovka 19.jpg|Ճակատի նուրբ ծեփվածքը
File:Moscow, Pokrovka 19 detail June 2008 06.jpg|Հասկերը և ժապավենները
File:Москва, Покровка, 19.jpg|Ֆեոդոր Ռախմանովի եկամտաբեր տունը 2018 թվականին


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 

## Արտաքին հղումներ
* Доходный дом Рахманова  в проекте «Жил-был дом» на радио «Культура»
* Детали фасада крупным планом
* Историческая плитка в интерьере первого этажа

Կատեգորիա:1899 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Սոսպել

**Սոսպել** (, , համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Կոնտ կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սոսպել լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 62,39 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 3440 մարդ աճի միտումով, իսկ 2012 թվականին՝ 3568 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 57,2 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 3537 մարդ, 2012 թվականին՝ 3568 մարդ։

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։

ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:4000
ScaleMajor = unit:year increment:1000 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:250 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:2321 width:15 text:2321 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:2582 width:15 text:2582 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:1828 width:15 text:1828 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:2171 width:15 text:2171 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:2592 width:15  text:2592 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:2885 width:15  text:2885 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:3440 width:15  text:3440 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:3568 width:15  text:3568 textcolor:black  fontsize:8px


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սոսպել կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Օլեգ Վլասով

**Օլեգ Սերգեևիչ Վլասով** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Լենինգրադեց» ակումբի կիսապաշտպան։

## Կարիերա
Օլեգ Վլասովի առաջին մարզիչը եղել է  իր հայրը՝ Սերգեյ Վլասովը, որ եղել է Լեսգաֆտի անվան ինստիտուտի շրջանավարտ։ Ութ տարեկանից հաճախել է «Սմենա» դպրոց։ Երկու տարի անց տեղափոխվել է Կոլպինի «Իժորեց», երկու տարի հետո վերադարձել է «Սմենա», ապա տեղափոխվել «Կիրովեց», ապա հանդես է եկել մարզային թիմում, սովորել է ուսումնարանում։ Կարիերան սկսել է 2001 թվականին «Պիկալյովո» սիրողական ակումբում, հանդես է եկել Ռամենսկոեի «Սատուրն» ակումբում, որտեղից 2006 թվականի ամռանը տեղափոխվել է Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբ։ 2008 թվականին դիտումների է մասնակցել «Ռոստով» ակումբում, բայց արդյունքում ակումբները համաձայնության չեն եկել ֆուտբոլիստի տրանսֆերի գնի վերաբերյալ։ 2008 թվականի հուլիսի 25-ին ընդգրկվել է «Թերեք» ակումբի հայտացուցակում։

2014 թվականի նոյեմբերի 29-ին «Մորդովիայի» կազմում խփել է միակ գնդակը իր նախկին ակումբի՝ «Զենիթի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է սենսացիոն տնային հաղթանակով ընդեմ երկրի գործող չեմպիոնի (1:0)։

2016 թվականի հուլիսի 17-ին մեկ տարվա պայմանագիր է կնքել Տուլայի «Արսենալ» ակումբի հետ։ 2017/18 մրցաշրջանում հանդես է եկել Պետերբուրգի «Դինամո» ակումբում։ 2018 թվականի հուլիսի 2-ին հայտնվել է տեղեկություն Վլասովի՝ Կրասնոդարի «Ուրոժայ» ակումբ տեղափոխվելու մասին, բայց թիմի կազմում չմասնակցելով ոչ մի խաղի՝ օգոստոսի 31-ին պայմանագիր է կնքել ՊՖԼ-ի մեկ այլ նորաստեղծ ակումբի՝ «Լենինգրադեցի» հետ։

## Ձեռքբերումներ
; «Զենիթ»
*Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մրցանակակիր – 2003
*Ռուսական Պրեմիեր լիգայի գավաթի դափնեկիր – 2003

## Ակումբային վիճակագրություն

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը «Թերեքի» պաշտոնական կայքում
* Վիճակագրությունը zenit-history.ru կայքում

Կատեգորիա:Դինամո Սանկտ Պետերբուրգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մորդովիա Սարանսկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տորպեդո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Լասլո Բիտո

**Լասլո Բիտո** (, ), հունգարացի բժիշկ և գրող. մշակել է գլաուկոմայի բուժման եղանակ, հեղինակել վեպեր, էսսեներ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Բուդապեշտում։ Կոմունիստական կարգերի հաստատումից հետո նրանց ընտանիքը հարկադրված է եղել լքելու  Բուդապեշտը։ Լասլոն աշխատել է Կոմլոյի ածխահանքում, 1956 թվականի ապստամբության ժամանակ դարձել տեղի առաջնորդներից մեկը, իսկ երբ խորհրդային զորքերը ճնշել են ապստամբությունը, տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Այստեղ կրթաթոշակ է շահել Բարդի քոլեջում ուսանելու համար։    1960 թվականին ավարտել է քոլեջը՝ ստանալով բժշկական գործի մասնագետի որակավորում։ 1963 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում հաջողությամբ պաշտպանելով ատենախոսությումը՝ արժանացել է բժշկական բջջային կենսաբանության փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճանի։ Բժշկագիտության բնագավառում նրա կատարած հետազոտությունները հանգեցրել են *լատենոպրոստ*ի ստացմանը, որը գլաուկոմայի բուժման նպատակով օգտագործվող դեղամիջոց է։

Լասլո Բիտոն հրատարակել է հարյուր հիսունից ավելի գիտական հոդված, արժանացել բազմաթիվ պարգևների, այդ թվում՝ Պրոկտորի մեդալի (2000 թ.), Հելեն Քելլերի մրցանակի (2013 թ.): Կենսաթոշակի անցնելուց հետո վերադարձել է Հունգարիա, սկսել է զբաղվել գրական աշխատանքով։ Արդեն հրատարակել է տասնչորս ոչ գիտական գրքեր՝ վեպեր, էսսեներ, երեք անթոլոգիա։

Աստվածաշնչյան թեմաներով նրա գրած «Աբրահամ և Իսահակ» վեպը, որը լույս է տեսել 1998 թվականին, ջերմ ընդունելության է արժանացել, թարգմանվել մի շարք լեզուներով, վերածվել թատերգության ու բեմականացվել թատրոններում՝ ճանաչում բերելով հեղինակին։ «Վերջին մղոնը» () գրքի նյութը նախապատրաստությունն է մահին։

## Մեծարանք
Ի պատիվ Լասլո Բիտոյի է անվանակոչվել Կոլումբիայի համալսարանի ակնաբուժության ամբիոնը։

## Մատենագրություն
### Գիտական հրատարակություններ
* *The Ocular and Cerebrospinal Fluids*, with Davson H, Fenstermacher JD (Eds.),Academic Press, London, 1977.
* *The Ocular Effects of Prostaglandins and Other Eicosanoids*, with Stjernschantz J (Eds), Alan R. Liss, New York, 1989.
* *Ocular Effects of Prostaglandins and Other Eicosanoids* (Ed), Special Supplement based on the 9th International PG Symposium (Fort Lauderdale, Florida, 12-13 May 1995) and the ARVO SIG Sessions on Latanoprost (Fort Lauderdale, Florida, 22-23 April 1996). Survey of Ophthalmology Vol. 41, Suppl 2,
### Վեպեր
* *Istenjárás*, Aura, 1994. (Translated from English by Árpád Göncz and Pál Békés) 
* *Az ötödik lovas*, Aura, 1996. (Translated by Pál Békés) 
* *Ábrahám és Izsák*, Magyar Könyvklub, 1998.  és Argumentum Kiadó, 2000. 
* *Izsák tanítása*, Argumentum Kiadó, 2000. 
* *A Názáreti Izsák*, Argumentum Kiadó, 2002. 
### Էսսեներ
* *Nekünk kell megváltanunk magunkat*, Argumentum Kiadó, 2004. .
* *Boldogabb élet — Jó halál*, Anthenaeum 2000 Kiadó, 2005. .
* *Gáspár, Menyhért, Boldizsár, Karácsonyi ős-ökuménia*, Ecumenical Chanuka and Christmas story with 30 fullpage color illustrations by Wanda Szyksznian, Jelenkor Kiadó, 2006. 
* *Az utolsó mérföld*, Jelenkor Kiadó, 2007.  (jó halál)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունգարացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ֆիզիոլոգներ
Կունո ֆոն Կլեբելսբերգ

**Կունո ֆոն Կլեբելսբերգ** (, ), կոմս,, հունգարացի փաստաբան, քաղաքական գործիչ, Հունգարիայի թագավորության միջպատերազմական  տարիներին ներքին գործերի նախարար (1921-1922) և մշակույթի նախարար (1922-1931)։ 1917-1932 թվականներին ղեկավարել է Հունգարիայի պատմական միությունը։

## Կենսագրություն
Կլեբելսբերգը ծնվել է Ավստրո-Հունգարիայի Մագյարպեչսկա (այժմ՝ Պեչիկա, Արադ ժուդեց, Ռումինիա)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, Տրիանոնի պայմանագրի ստորագրումից և քաղաքացիական պատերազմի ավերիչ հետևանքներից հետո, Հունգարիան ճգնաժամի մեջ էր։ Կլեբելսբերգը 1921 թվականին զբաղեցրել է ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը ընդհուպ մինչև հաջորդ տարի։ Դրանից հետո նա դարձել է մշակույթի նախարար (1922-1931) և Հունգարիայում կրթության ոլորտի բազմաթիվ բարեփոխումներ է իրականացրել։ Կլեբելբերգը մասնակցել է գյուղական տարրական դպրոցների ստեղծմանը, նախաձեռնել է բազմաթիվ համալսարանների արդիականացումը և ստեղծել է «Ունգարիկում կոլեգիումը»՝ արտասահմանում գործող մշակութային ոլորտի կազմակերպություն, որը զարգացնում էր հունգարական մշակույթի մասին իրազեկումը այլ երկրներում։

Կլեբելսբերգը հայտնի էր նաև ուսանողների համար առաջադեմ կրթաթոշակային քաղաքականության ներկայացմամբ։

Կլեբելբերգը, այնուամենայնիվ, ընդհանրապես համարվում է հակասական գործիչ, ի թիվս այլ բաների, նա առաջ է տարել Հունգարիայի իշխանության գաղափարախոսությունը և հունգարական էթնիկ մշակույթի բացառիկ կարևորությունը նախկին Ավստրո-Հունգարական միապետության փոքրամասնությունների նկատմամբ (սերբերի, սլովակների, ռումինացիների, հրեաների, ռուսների և այլն)։ Տրիանոնի պայմանագրից հետո Կլեբելբերգի գաղափարները և նրա կրթական բարեփոխումները ուղղակի ծառայել են ռևանշիստական տրամադրություններին և տարածքային պահանջներին Միկլոշ Հորթիի օրոք։ Կլեբելսբերգը հակասեմական էր և մեղադրել է Հունգարիայի հրեականությանը՝ 1918 և 1919 թվականների համապատասխանաբար բուրժուա-լիբերալ և կոմունիստական հեղափոխություններին մասնակցելու, ինչպես նաև Տրիոնյան պայմանագրի տակ գտնվող տարածքների կորստի համար։ Այսպիսով, 1924 թվականին նա պահանջեց, որ հրեաները վերադարձնեն «Մեծ Հունգարիա»-ն, դրա փոխարեն խոստանալով հանել համալսարաններում ուսման քվոտան (Numerus clausus system), որը 1920-ականների սկզբին առաջին անգամ ներմուծվել էր Եվրոպայում։

1939 թվականին, նախարարի մահից մի քանի տարի անց, Բուդապեշտում նրա պատվին կանգնեցվել է հուշարձան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քանդակը քանդվել է, բայց 2000 թվականին վերականգնվել է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1875 ծնունդներ
Կատեգորիա:1932 մահեր
Կատեգորիա:Բուդապեշտ քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 12 մահեր
Կատեգորիա:Հունգարացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ներքին գործերի նախարարներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 13 ծնունդներ
Ռասիմ Ալիև

**Ռասիմ Հասան օկլի Ալիև** (, ), ադրբեջանցի ճարտարապետ և նկարիչ, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1979), Պետական մրցանակի դափնեկիր, Ճարտարապետության միջազգային ակադեմիայի  պատվավոր անդամ, Ռուսաստանի ճարտարապետության և շինարարության ակադեմիայի անդամ, Արևելյան երկրների ճարտարապետության ակադեմիայի լիիրավ անդամ; Ադրբեջանի գիտնական, հասարակական և քաղաքական գործիչ, ակադեմիկոս Հասան Ալիևի որդին է։

## Կենսագրություն
Ռասիմ Ալիևը ծնվել է 1934 թվականի հուլիսի 16-ին Գանձակում, ակադեմիկոս Հասան Ալիևի ընտանիքում։ 1958 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության բաժինը։ Նրա ուսուցիչը եղել է Միքաել Ուսեյնովը։ 1958-1965 թվականներին աշխատել է «Ազպետականճարտարապետանախագծ»ում և Ադրբեջանի Գիտությունների ակադեմիայի ճարտարապետության արվեստի ինստիտուտում։ 1965-1974 թվականներին Ռասիմ Ալիևը Բաքվի գլխավոր ճարտարապետի առաջին տեղակալն էր, իսկ 1974 թվականից մինչև 1988 թվականը `Բաքվի գլխավոր ճարտարապետը։ 1980-1988 թվականներին Ադրբեջանի ճարտարապետների միության քարտուղարն էր։ 1992 թվականին նա դարձավ Արևելյան երկրների ճարտարապետության ակադեմիայի լիիրավ անդամ։ Ռասիմ Ալիևը հեղինակն է շուրջ գերեզմանի վրա գտնվող Ադրբեջանի բանաստեղծ և դրամատուրգ Հուսեյն Ջավիդի  դամբարանի ՝Նախիջևանում (1996), Հեյդար Ալիևի անվան Բաքվի միջազգային օդանավակայանի և Նախիջևանի օդանավակայանի շենքերի, Թուրքիայում Ադրբեջանի դեսպանատան շենքի, Ղուբայում մշակույթի պալատի և այլ շենքերի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Ջոն Լավերի

**Ջոն Լավերի**, (, ), իռլանդացի և շոտլանդացի նկարիչ, դիմանկարային և բնանկարային գեղանկարչության վարպետ։

## Կենսագրություն
Լավերին գեղանկարչություն ուսումնասիրել է Հալդենի ակադեմիայում Գլազգոյում, իսկ 1879 թվականից` Հեթերլիի արվեստի դպրոցում, Վիլյամ Ուայթի հետ։ 1891 թվականին իր ուսուցիչների խորհրդով Լավերին մեկնել է Փարիզ և ընդունվել է Ժյուլիանի ակադեմիա, Տոնի Ռոբեր Ֆլյորիի դասարան։ Ամռան ամիսների Լավերին Շոտլանդիայում նկարել է բնանկարներ, ձմռան ամիսներն անց է կացրել Ակադեմիայի պարապմունքներով։ 1880–ական թվականների առաջին կեսին նա ապրել է նաև ֆրանսիական Գրեզ սու Լուան քաղաքի նկարիչների գաղութում, որտեղ նկարել է մի քանի հիանալի կտավներ։ Այդ շրջանում նկարիչը գտնվել է Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի ստեղծագործական ազդեցության տակ։ 1883 թվականներին նա առաջին անգամ ցուցադրել է իր աշխատանքները Փարիզյան սալոնում։

Մեծ Բրիտանիա վերադառնալուց հետո նկարիչն ապրել է Գլազգոյում, որտեղ դարձել է Գլազգո Բոյս խմբի ամենախոշոր ներկայացուցիչներից մեկը։ 1886 թվականից Լավերին պարբերաբար մասնակցել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսներին։ Նակարիչներ Ջեյմս Գուտրիի և Ալեքսանդր Ռոշեի հետ համատեղ նա ցուցադրել է իր աշխատանքները Լոնդոնի ամենամեծ պատկերասրահներից մեկում` Գրոսվենորում, ինչպես նաև` Մյունխենի Ապակե պալատում։ 20–րդ դարի սկզբին Լավերին կնոջ մահից հետո երկար ժամանակ ապրել է Միջերկրական ծովի ափին և Հյուսիսայի Աֆրիկայում, ձմռան ամիսներն անց է կացրել Տանժերում, որտեղ շատ է նկարել։

1897-1898 թվականներին Լավերին Ուիսթլերի հետ ստեղծել է Քանդագագործների, գեղանկարիչների և գծանկարիչների միջազգային ընկերություն, որի փոխտնօրենն է եղել մինչև 1908 թվականը։ 1911 թվականին դարձել է Գեղարվեստական թագավորական ակադեմիայի թղթղակից-անդամ։ 1913 թվականին ստացել 
է ասպետի կոչում։ 1921 թվականին դարձել է Գեղարվեստական թագավորական ակադեմիայի իսկական անդամ։ Ուինսթոն Չերչիլը Լավերիին հիշատակել է որպես գեղանկարչության մեջ իր ուսուցիչ։

Նկարչի ամենահայտնի կտավներից մեկը «Շախմատիստուհիները» նկարն է։

## Պատկերասրահ

File:John Lavery - IWM War Room.jpg|Զինվորականների սենյակը
File:Munitions, Newcastle, 1917 by John Lavery.jpg|Ռազմական պաշարներ, 1917
File:A Coast Defence - an 18-pounder anti-aircraft gun, Tyneside, 1917 by John Lavery.jpg|Առափնյա պաշտպանություն, 1917
File:A Convoy, North Sea, 1918. From Ns 7- painted from an airship off the coast of Norway Art.IWMART1257.jpg|Պահակախումբ, Հյուսիսային ծով, 1918
File:The Wounded At Dover, 1918 by John Lavery.jpg|Վիրավորը Դուվրում, 1918
File:Army Post Office 3, Boulogne, 1919 by John Lavery.jpg|Բանակային փոստային բաժանմունք 3, 1919


File:SirJohnLaveryARally1885.jpg|
File:Lavery32.jpg|
Image:Mrs Lavery sketching.jpg|
File:Gaines Ruger Donoho by John Lavery.jpg|
File:John Lavery - A Summer Afternoon.jpg|
John Lavery - On the Riviera.jpg|
File:Lavery23.jpg|
File:The Opening of the Modern Foreign and Sargent Galleries at the Tate Gallery, 26 June 1926.JPG|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ջոն Լավերի (John Lavery)
* Sir John Lavery (1856—1941)

Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Իռլանդացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի նկարիչներ
Վիլֆրանշ սյուր Մեր

**Վիլֆրանշ սյուր Մեր** (), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Բոսոլեյ կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Վիլֆրանշ սյուր Մեր կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 4,88 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 6610 մարդ նվազման միտումով, իսկ 2012 թվականին՝ 5443 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1115,4 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 5416 մարդ, 2012 թվականին՝ 5443 մարդ։

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:8500
ScaleMajor = unit:year increment:2000 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:500 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:5953 width:15 text:5953 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:6790 width:15 text:6790 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:7200 width:15 text:7200 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:7363 width:15 text:7363 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:8080 width:15  text:8080 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:6833 width:15  text:6833 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:6610 width:15  text:6610 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:5443 width:15  text:5443 textcolor:black  fontsize:8px


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիլֆրանշ սյուր Մեր կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Դարպասապահը (ֆիլմ, 1936)

**«Դարպասապահը»** (), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Սեմյոն Տիմոշենկոյի կողմից 1936 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։ Պրեմիերան կայացել է 1937 թվականի հունվարին։ Երկրորդ անգամ վարձույթի է հանվել 1970 թվականին՝ որոշակի գրաքննության ենթարկվելուց հետո։

Խորհրդային առաջին ֆիլմն է, որ նվիրված է սպորտին։

## Սյուժե
Ֆիլմում պատմվում է սովորական երիտասարդի՝ Անտոն Կադիդովի մասին։ Սկզբում նա աշխատում է գյուղատնտեսության ոլորտում՝ Վոլգայի վրայով տեղափոխում է ձմերուկ։ Նկատելով, թե ինչպիսի ճարպկությամբ է Անտոնը բռնում ու բեռնում ձմերուկը, նրան ասում են, որ նա կարող էր դառնալ դարպասապահ և խաղալ ֆուտբոլ։

Եվ Անտոնը որոշում է հետևել այդ խորհրդին։ Դարպասապահի փառքի հասնելու ճանապարհին նրան սպասում են և՛ հաղթանակներ, և՛ հիասթափություններ։

## Դերերում
* Գրիգորի Պլուժնիկ – *Անտոն Կանդիդով*
* Տատյանա Գուրեցկայա – *Գրուշա* (երգում է Սոֆյա Իվնիցկայան)
* Լյուդմիլա Գլազովա – *կոնստրուկտոր Անաստասիա Վալյաժնայա*
* Անատոլի Գորյունով – *ինժեներ Անատոլի Կարասիկ*
* Յակով Գուդկին – *Ֆոմա Ռուսելկին, ինսայդ*
* Վլադիմիր Կրյուգեր – *Բոբ Ցվետոչկին, «Տորպեդոյի» ավագ*
* Ֆեոդոր Կուրիխին – *երկրպագու հիվանդ ատամով*
* Վալերի Սոլովցով – *Բուխվոստով, «Գիդրաէր» թիմի ավագ*
* Գերման Էրազմուս – *Ռիժի, ինսայդ*

Ֆուտբոլային խաղերի զանգվածային տեսարաններում նկարահանվել են Կիևի «Դինամոյի» խաղացողներ Կոնստանտին Շչեգոցկին, Անտոն Իձկովսկին, Իվան Կուզմենկոն, Մակար Գոնչարենկոն և այլք (Կ. Շչեգոցկու «Խաղի մեջ և խաղից դուրս» () հուշերից)։

## Ստեղծման պատմություն
Ֆիլմի սցենարը գրել է Լև Կասիլը 1935 թվականի աշնանը, ինչի պատճառով հերքվում է այն կարծիքը, թե գլխավոր հերոսի նախատիպը Մոսկվայի «Սպարտակի» դարպասապահ Անատոլի Ակիմովն է, որը լայն ճանաչման է արժանացել քիչ ավելի ուշ։ 1937 թվականին ֆիլմի սցենարի հիման վրա, կապված նրա հաջողության հետ, Լև Կասիլը գրել է «Հանրապետության դարպասապահը» () վեպը։

## Անճշտություն
* «Գիդրոէրի» խաղացողների հետ վեճի սկզբում Անտոնը մաքրում է իր այտի վրայի շրթներկի հետքը, բայց վերջում այն նորից երևում է։

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Լազար Յուդին, Լև Կասիլ (վեպ)
* Ռեժիսոր՝ Սեմյոն Տիմոշենկո
* Օպերատոր՝ Վլադիմիր Դանաշևսկի
* Նկարիչ՝ Վլադիմիր Կալյագին, Պյոտր Յակիմով
* Կոմպոզիտոր՝ Իսահակ Դունաևսկի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* ''Лев Кассиль.'' ''Вратарь Республики'' 

Կատեգորիա:1930-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1936 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ֆուտբոլի մասին
Կատեգորիա:1930-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Էսպիրիտու Սանտու

**Էսպիրիտու Սանտու** (), նահանգ Բրազիլիայի արևելքում։ Մտնում է Հարավարևելյան տարածաշրջանի կազմի մեջ։ Սահմանակից է հյուսիսից Բահիա, արևմուտքից Մինաս Ժերայս և հարավից Ռիո դե Ժանեյրո նահանգների հետ։ Արևելքից նահանգը շրջապատված է Ատլանտյան օվկիանոսով։ Վարչական կենտրոնն է Վիտորիա։ Բնակչությունը՝ 3 514 952  մարդ (2010)։

Պորտուգալերենից թարգմանաբար անվանումը նշանակում է «Սուրբ ոգի»։

## Աշխարհագրություն
Նահանգի ալտանտօվկիանոսյան ափերին կլիման արևադարձային է, չոր ձմեռներով և անձրևոտ ամառներով։ Հյուսիսում ավելի չոր է ու տաք։ Նահանգի լեռնային հատվածում, հարավում և հարավ-արևմոտքում միջին տարեկան ջերմաստիճանը ավելի ցածր է, իսկ կլիման կախված է տեղանքի բարձրությունից։ Նահանգի կարևորագույն գետն է Ռիու Դոսին։

Նահանգի տարածքի մեջ է մտնում նաև Ատլանտյան օվկիանոսում գտնվող Տրինիդադի է Մարտին Վաս կղզին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Բրազիլիայի նահանգներ
Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր