Ծաղիկների ուժը

[մինի|[Վիետնամի պատերազմի դեմ բողոքի ցույցի ժամանակ աղջիկը ծաղիկ է մեկնել ռազմական ոստիկանին, 1967 թվականի հոկտեմբերի 21, Պենտագոնի մոտ]]
**Ծաղիկների ուժը** (), կարգախոս, որն օգտագործում էին 1960 թվականի վերջին և 1970 թվականի սկզբին ոչ բռնի դիմադրության կողմնակիցները, որոնք բողոքում էին Վիետնամի պատերազմի դեմ։  Արտահայտությունն ստեղծել է բիթ-սերնդի ամերիկացի բանաստեղծ Ալեն Գինսբերգը 1965 թվականին։ Այնուհետև այս սիմվոլիկան վերցրել են հիպիները, որոնք հագնում էին վառ հագուստ՝ ասեղնագործված ծաղիկներով, ծաղիկներ հյուսում մազերի մեջ և ծաղիկներ բաժանում մարդկանց, ինչի համար ստացել են «ծաղիկների երեխաներ» () մականունը։ Այնուհետև այս արտահայտությունը սկսել են վերագրել ոչ միայն բիթ-սերնդին և հիպիներին, այլև ամբողջ հակամշակույթին, որը ներառում էր թմրանյութերի օգտագործումը, փսիխոդելիկ երաժշտությունը, փսիխոդելիկ արվեստը և սոցիալական ամենաթողությունը։

## Ծագում
«Ծաղիկների ուժը» կարգախոսն առաջին անգամ հայտնվել է Բերքլիում (Կալիֆոռնիա) Վիետնամի պատերազմի դեմ բողոքի ցույցերի ժամանակ: 1965 թվականին Ալեն Գինզբերգը հրապարակել է «Ինչպես անցկացնել հանրահավաք-ներկայացում» () հոդվածը, որտեղ ցուցարարներին կոչ է արել իրենց հետ ավելի շատ ծաղիկներ վերցնել, որպեսզի դրանք բաժանեն ոստիկաններին, լրագրողներին, քաղաքական գործիչներին և այլ մարդկանց։  Ծաղիկների, խաղալիքների, դրոշների, կոնֆետների և երաժշտության օգտագործումը թույլ էր տալիս հակապատերազմական ցուցադրությանը տալ փողոցային թատերական ներկայացման ձև և նվազեցնել վախի, զայրույթի ու սպառնալիքների մակարդակը, որոնք սովորաբար բնորոշ են բողոքի ելույթներին։ Մասնավորապես, Գինզբերգն առաջարկել է «ծաղիկների ուժը» հակադրել «Դժոխքի հրեշտակներ» մոտոցիկլավարների խմբավորման սարսափազդու «ուրվականին», որոնք աջակցում էին Վիետնամում ԱՄՆ բանակի գործողություններին, նրանց դեմ բոլոր բողոքողներին հավասարեցնում էին կոմունիստներին և սպառնում էին բռնի ուժով խափանել պլանավորված հակապատերազմական ցույցերը Բերքլիի Կալիֆոռնիական համալսարանում։ Գինզբերգի տեխնիկան թույլ է տվել դրական ուշադրություն հրավիրել բողոքի ակցիաների վրա, իսկ «ծաղիկների ուժը» դարձել է հակամշակութային շարժման ճանաչելի խորհրդանիշներից մեկը։

## Կիրառություն
1966 թվականի վերջին «պարտիզանական թատրոնի» ներկայացումներում օգտագործված «ծաղիկների ուժի» մեթոդը Կալիֆոռնիայից տարածվել է Միացյալ Նահանգների այլ մասեր: Նյու Յորքի «Հացի և տիկնիկների թատրոն» () բազմաթիվ բողոքի ակցիաներ է անցկացրել, որոնց շրջանակներում բաժանել են ծաղիկներ, փուչիկներ և հակապատերազմական գրականություն։  Բողոքի արտահայտման նույն եղանակների կիրառմանը աջակցել է նաև *Workshop in Nonviolence (WIN)* ամսագիրը, որը հրատարակել են Նյու Յորքի ակտիվիստները։  1967 թվականի մայիսին Էբբի Հոֆմանը հավաքել է «Ծաղիկների բրիգադ» (), որը պաշտոնապես մասնակցել է Նյու Յորքի շքերթին՝ ի պատիվ Վիետնամի պատերազմի մասնակիցների։  «Ծաղիկների բրիգադը», որը կրել է ծաղիկներ, դրոշներ և «LOVE» գրությամբ վարդագույն պաստառներ, ենթարկվել է այդ շքերթի մյուս մասնակիցների հարձակումներին ու ծեծի. այդ իրադարձությունները լուսաբանվել են լուրերում և լայնորեն հայտնի դարձել։

1967 թվականի մայիսի հաջորդ կիրակի WIN-ի ակտիվիստները ևս մեկ հանրահավաք են անցկացրել Նյու Յորքի կենտրոնական պարկում՝ արդեն պաշտոնական շքերթից առանձին, և զինված ուժերի օրը հայտարարել են «Ծաղիկների ուժի օր» (): Բայց այս հանրահավաքին քիչ մարդիկ են մասնակցել, և ըստ Հոֆմանի, այն արդյունավետ չի եղել, իսկ «պարտիզանական թատրոնը» պետք է ավելի շատ առճակատման բնույթ ունենար։

1967 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպվել է Պենտագոնի դեմ արշավ` ևս մեկ հակապատերազմական հանրահավաք-ներկայացում։  Նրանց ճանապարհը փակել են բանակի և ազգային գվարդիայի ավելի քան 2500 զինվորներ։  Ցուցարարները պարզապես կանգնել են ծաղիկներ բռնած, իսկ ոմանք այդ ծաղիկները դրել են զինվորների զենքերի փողերի մեջ։

Պենտագոնի ծաղկային հակապատերազմական երթերի լուսանկարները օրինակ են դարձել 1960-ականների մյուս ցուցարարների համար: Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել ֆրանսիացի ֆոտոլրագրող Մարկ Ռիբուի արած լուսանկարը։  Դրանում պատկերված է տասնյոթամյա Յան Ռոուզ Քաշմիրը (Jan Rose Kasmir)՝ մարգարտածաղիկը ձեռքին կանգնած զինվորների շարքի առաջ, որոնցից մեկը սվին-դանակ է ուղղել աղջկա դեմ։  *Smithsonian* ամսագիրը դա անվանել է «զինված ուժի և ծաղիկների երեխայի անմեղության թափանցիկ հարևանություն»։  «Ծաղիկների ուժը» () կոչվող մեկ այլ հայտնի լուսանկար արվել է 1967 թվականի հոկտեմբերի 21-ին *Washington Star*-ից Բեռնի Բոստոնի կողմից (), որն առաջադրվել է 1967 թվականի Պուլիցերյան մրցանակի։  Լուսանկարում պատկերված է երիտասարդ, երկարամազ մի տղամարդ, որը մեխակ է դնում ռազմական ոստիկանների՝ իրեն ուղղված հրացանի փողի մեջ: Այդ մարդու անունը հայտի չէ, և թերթի լուսանկարի հետ էլ նրա անունը նշված չէ։  Առավել հաճախ արտահայտվում է այն վարկածը, որ դա Էջերլի Հարիս III-ն (Edgerly Harris III) է, տասնութ տարեկան դերասան Նյու Յորքից, որն ավելի ուշ հանդես է եկել Սան Ֆրանցիսկոյում Հիբիսկուս () բեմական կեղծանունով: Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ դա եղել է հիպի Փոլ Կրասները (), ըստ երրորդի՝ Ջոել Տորնաբեն (*Joel Tornabene*)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Bennett M. Berger, "Hippie morality—more old than new ",*Society*, Volume 5, Number 2 / December, 1967
*Stuart Hall, "The Hippies: an American 'moment'", *CCCS selected working papers*, Centre for Contemporary Cultural Studies, Routledge, 2007, 

## Արտաքին հղումներ
*  A 1960s photographic archive