Սոմոսիերացի տղայի անհետացումը

**Սոմոսիերացի տղայի անհետացումը**, տասնամյա Խուան Պեդրո Մարտինես Գոմեսի () կամ նույն ինքը՝ «Սոմոսիերացի տղայի» () մարմնի առեղծվածային անհետացումը՝ վթարի վայրից։ Վթարը տեղի է ունեցել 1985 թվականի հունիսի 25-ին, և հենց տեղում զոհվել էին նաև տղայի ծնողները, որոնք ցիստեռնով ծծմբական թթու էին տեղափոխում։ Ինտերպոլն այս երեխայի անհետացումը համարում է ամենաառեղծվածային և դժվար բացահայտվող անհետացումներից մեկը՝ վթարի վայրից։ Տղայի անհետացման մասին տարիներ շարունակ գրում էին իսպանական ԶԼՄ-ները։ Արված հրապարակումների մեջ առավել աչքի ընկնողներն են 2016 թվականին *«El Español»* հրատարակությունում տպագրված հոդվածն է, *«[[El País]]»* թերթում տպագրված հոդվածը և *«El Caso»* օրաթերթում տպագրված հոդվածը, *«Interviu»* քրեական հետաքննությունների լրագրում տպագրված հոդվածը։

2011 թվականին Ռույ Գոնսալես Մարտինը հրապարակեց «Տղան Սոմոսիերայից» գիրքը: Գրող և լրագրող Իկեր Խիմենեսը իր՝ Իսպանիայում չբացահայտված հանցագործությունների մասին գրքում մի ամբողջ գլուխ է նվիրել այդ միջադեպին: Քննիչ-քրեագետներն ու լրագրողները զուգահեռներ են անցկացնում տասներեքամյա նկարիչ Դավիդ Գեռերո Գևարայի անհետացման հետ, որը տեղի է ունեցել 1987 թվականի ապրիլին Մալագայում: Իսպանական տարբեր հեռուստաալիքների համար նկարահանվել են մի շարք փաստավավերագրական ֆիլմեր և հեռուստահաղորդումներ, որոնք պատմում են ոստիկանության փորձերի մասին՝ բացահայտելու Խուան Պեդրոյի անհետացման առեղծվածը.

## Անհետացման հանգամանքներ
[thumb|[Volvo F10/F12|Volvo F12-4X2 (1981)]]
Խուան Պեդրոն ծնվել է 1976 թվականի հունվարի 1-ին և անհետացման պահին 1.55 մետր հասակ ուներ, կշռում էր 65 կգ, ուներ մուգ աչքեր և սև մազեր։

Խուան Պեդրոյի հայրը՝ Անդրես Մարտինես Նավարոն, ով Իսպանիայի հարավում գտնվող Ֆուենտե Ալամո դե Մուրսիա քաղաքից էր, Volvo F12 բեռնատարի վարորդն ու սեփականատերն էր։ 1986 թվականի հունիսին նա պետք է Մուրսիա շրջանից Բիսկայա նահանգի Բիլբաո քաղաք տեղափոխեր 98% կոնցենտրացիայի 20,000 լիտր ծծմբական թթու (մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ նույնիսկ 25,000 լիտր)՝ տեղական նավթաքիմիական ընկերության համար։ Լրատվամիջոցները շեշտեցին, որ, ի տարբերություն վարորդին պատկանող բեռնատարի, Անդրեսը չէր հանդիսանում թթվով լի ցիստեռնի սեփականատերը, որը պետք է հասցներ նախանշած հասցե։

1986 թվականի հունիսի 24-ին՝ մոտավորապես ժամը 19:00-ին, նա բեռնատարով դուրս եկավ Նոր Կարթագեն քաղաքից։ Վարորդին ուղեկցում էին նրա կինը՝ Կարմեն Գոմես Լեգասը (), և տասնամյա որդին՝ Խուան Պեդրոն։ Տղան ուսումնական տարին ավարտել էր լավ գնահատականներով, ինչի համար հայրը խոստացել էր նրան իր հետ տանել ճամփորդության։ Կինը պետք է հոգ տաներ որդու մասին։ Բացի այդ, 1986 թվականի հունիսի 24-ը նաև տղայի հովանավոր սրբի օրն էր, և ճամփորդությունը նաև նվեր էր նրա Անվան օրվա համար։ Առաջին կանգառը կատարվեց «Վենտա դել Օլիվո» սրճարանում վառելիք լցնելուց հետո, որը գտնվում է Սիեսա քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա։ Երկրորդ կանգառը կատարվեց ժամը 0:12-ին Լաս Պեդրոնիերաս քաղաքում, որտեղ բեռնատարը կայանված էր հանգստի գոտում։ Բենզալցակայանի աշխատակիցները Անդրես Մարտինեսին և նրա ուղեկիցներին տեսան կեսգիշերից անմիջապես հետո։ Որոշ ժամանակ անց բեռնատարը շարունակեց իր ընթացքը № 301 ազգային ճանապարհով։ Ճանապարհին քիչ մեքենաներ կային, ուստի Անդրեսը շուտով հասավ Մադրիդ։ Գրեթե ժամը 3-ն էր, երբ բեռնատարը հասավ Իսպանիայի մայրաքաղաքի մուտքի մոտ գտնվող Լոս Անջելեսի բենզալցակայան։ Ընտանիքը վերջին անգամ տեսել են Էլ Մանյայի ճամփեզրի բարում 1986 թվականի հունիսի 25-ին՝ մոտավորապես ժամը 5:30-ին, «Արագոն» հյուրանոցի մոտ։ Անդրեսն ու Կարմենը իրենց համար սուրճ էին պատվիրել, իսկ Խուան Պեդրոյի համար՝ կաթ և թխվածքաբլիթ։ Ընտանիքի անդամների դեմքերին անհանգստության կամ տխրության որևէ նշույլ չկար։ Մատուցողը (Ֆելիպե Ալհամբրա) տեսավ, թե ինչպես է նրանց բեռնատարը դուրս գալիս կայանատեղիից։ Մատուցողը լավ հիշում էր տղային և բավականին հստակ նկարագրեց նրան ոստիկանությանը՝ բացատրելով, որ զարմացած է եղել՝ տեսնելով, որ այդ տարիքի երեխան կհամաձայնվի սվիտեր հագնել այդքան տաք եղանակին, ինչպես նաև նշելով, որ տղայի կարմիր տաբատն ու հագուստը իրեն տարօրինակ են թվացել։

Ժամը 6-ին բեռնատարը մոտեցավ Սոմոսիերա քաղաքին՝ Մադրիդից հյուսիս գտնվող լեռնանցքի ոլորանին։ Անդրեսի մեքենան հանկարծակի շարժվեց «Ազգային մայրուղի I» լեռնային ճանապարհով՝ ժամում 140 կիլոմետր արագությամբ (երբեմն նշվում է 120 կմ/ժ, չնայած արագության սահմանափակումը ընդամենը 90 կմ/ժ էր): 95-րդ կիլոմետրին Գոմեսի մեքենան կողաշրջվեց (վթարի հետևանքով վնասվել էր ընդհանուր առմամբ չորս բեռնատար): Բաքի հետևի հատվածը, որտեղ կար դյուրավառ հեղուկի առկայության մասին նախազգուշացում, լրջորեն վնասվել էր, և անգույն հեղուկն առատորեն արտահոսում էր: Ծծմբական թթուն թափվել էր ճանապարհի եզրին, և երբ այն շփվել էր ցողի հետ, մեծ քանակությամբ ջերմություն էր անջատվել: Ժամանած փրկարարները նախ պետք է չեզոքացնեին թթուն, որպեսզի այն չներթափանցեր մոտակա Դուրատոն գետը: Այդ նպատակով մատակարարվել էր 15,000 կգ կիր: Վթարի մասին լուրերը պարբերաբար հեռարձակվում էին իսպանական հեռուստատեսությամբ (TVE հեռուստաալիքով): Տարածքը մաքրելուց հետո վթարի ենթարկված բեռնատարում հայտնաբերվել է երկու մարմին՝ Անդրեսի և Կարմենի մարմինները։ Կարճ ժամանակ անց վարորդի մայրիկից հեռախոսազանգ է ստացվել, ով հայտնել է, որ բեռնատարի վարորդի որդին նույնպես մեքենայում է եղել (ոստիկանությունը ցնցված էր՝ լսելով տատիկի լացը. «Խնդրում եմ, ասեք, որ գոնե թոռնիկս առողջ 4է»): Քննիչները զննել են վարորդի համար նախատեսված խցիկը, բայց երեխան չի գտնվել։ Խցիկում հայտնաբերված մանկական երգերով ձայներիզը և մանկական հագուստը հաստատում էին երեխայի ներկայությունը։ Խուան Պեդրոյի մարմինը չհայտնաբերվեց։

## Տղայի անհետացման վարկածներ
Գոյություն ունեն մեծ թվով վարկածներ, որոնք փորձում են պատասխանել Խուան Պեդրոյի անհետացման հարցին։

### Դժբախտ պատահարի հետևանքով՝ տղայի զոհվելու վարկածներ
* Համոզիչ վկայություններ կամ ապացույցներ այն մասին, որ վթարի պահին տղան բեռնատարում է գտնվել, չկային։ Բեռնատարը տեղափոխվել է Մադրիդի Կոլմենար Վիեխո մունիցիպալիտետ, որտեղ սկսվել է հետաքննություն։ Սրահի՝ մի քանի ժամ տևած նոր, մանրազնին ստուգումից հետո հայտնաբերվել է միայն ռետինե սպորտային կոշիկներից մեկը։ Մնացորդների որոնման ժամանակ ստուգվել են բեռնատարի տակ գտնվող ավազը և կրաքարը, որոնք չեզոքացրել են թթուն: Վարկածներից մեկը, որը փորձում է բացատրել մարմնի բացակայությունը և, միևնույն ժամանակ, պնդում է, որ Խուան Պեդրոն զոհվել է դժբախտ պատահարի հետևանքով, պնդում է, որ տղայի մարմինը կարող էր լիովին քայքայվել թթվի ազդեցությամբ։ Այս վարկածը, մասնավորապես, հաստատել է Գիտական հետազոտությունների բարձրագույն խորհրդի ինստիտուտի (*Instituto del Consejo Superior de Investigaciones Cientificas*) քիմիայի բաժնի փորձագետը, որի անունը լրատվամիջոցներում չի նշվել: Այլ քիմիկոսներ (օրինակ՝ հայտնի քիմիկոս Ալբերտո Բորասը) հերքել են այս վարկածը, քանի որ մազերը և եղունգները չէին կարող ենթարկվել թթվի ազդեցությանը, և մարմնի քայքայման համար պահանջվում է երկու շաբաթ։ Փորձագետի կարծիքը հաստատելու համար մսի մի մեծ կտոր՝ ոսկորների հետ միասին, դրվեց ծծմբական թթվի մեջ։ Միայն հինգ օր անց ոսկորները սկսեցին քայքայվել։ Սա հաստատեց տղայի մարմնի քայքայման անհնարինությունը՝ մինչ ոստիկանության ժամանումն ընկած կարճ ժամանակահատվածը։
* Մեկ այլ փորձագետ *«El Caso»* շաբաթաթերթին հայտնել է, որ երեխայի կիսաքայքայված մարմինը, հավանաբար, թաղված է եղել հողի շերտի տակ, որի շարժը պայմանավորված է եղել բեռնատարի շրջվելով։ Նրա խոսքով՝ շները չեն կարողացել գտնել մնացորդները շրջակա միջավայրի աղտոտվածության պատճառով։ Քաղաքացիական գվարդիայի ներկայությամբ էքսկավատորը հեռացրել է հողի մի ամբողջ շերտ՝ օրգանական մնացորդներ փնտրելու համար։ Այս վարկածը նույնպես չի հաստատվել։

### Քրեական վարկածներ

* Բեռնատարը զննելուց հետո ոստիկանությունը եկավ այն եզրահանգման, որ արգելակները սարքին վիճակում են եղել։ Սա առաջացրեց հարց, թե ինչու է բեռնատարը շարժվել այդքան մեծ արագությամբ։ Տախոգրաֆի վրա գրանցվեց, որ Անդրեսը լեռը բարձրանալու 20 րոպեների ընթացքում (16 կիլոմետր) 12 անգամ կանգնեցրել է իր բեռնատարը։ Այլ բեռնատարի վարորդներ պնդում էին, որ լեռնային ոլորանի վրա կանգ առնելու կարիք չկար ոչ թե տասներկու, այլ նույնիսկ մեկ անգամ։ Կանգառները կատարվել են մոտավորապես տասից տասնհինգ վայրկյան, որը չէր կարող օգտագործվել որևէ ֆիզիոլոգիական կարիք բավարարելու, առավել ևս՝ բեռնատարի մեխանիկական խնդիրը վերացնելու կամ նորոգելու համարа։ Վերջին կանգառը ամենաերկարն էր՝ կես րոպե, և հենց դրանից հետո է Անդրեսը արագացրել բեռնատարը և կորցրել դրա կառավարումը։ Այս տեսության համաձայն՝ երեխային գողացել են այդ 30 վայրկյանի ընթացքում, այդ իսկ պատճառով նա վթարի պահին բեռնատարում չի եղել։ Առեղծվածային կանգառները բացատրելու փորձ կատարող վարկածներից մեկը պնդում է, որ Խուան Պեդրոն առևանգվել է, և նրա հայրը հետապնդում էր որդու առևանգողներին, մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ նա ինքը փախչում էր անհայտ անձանց հետապնդումից, որոնց նպատակն էր տղային խլել ծնողներից։ Վերջին դեպքում հետապնդողը, հավանաբար, առևանգել է Խուան Պեդրոյին վթարից հետո, բայց մինչև ոստիկանության ժամանումը։
* Վթարին ականատես որոշ վարորդներ պատմում էին խորհրդավոր սպիտակ ֆուրգոնի՝ Nissan Vanette-ի մասին: Դրա առկայությունը հաստատեցին նաև վթարի պահին այնտեղ գտնված երկու հովիվներ: Նրանք ոստիկանությանը պատմեցին, որ տեսել են օտարերկրացիների, որոնք նստած են եղել դրա մեջ: Ֆուրգոնի մեջ բեղերով ու երկար մազերով տղամարդ և բարձրահասակ շիկահեր կին են գտնվել, որը նման էր սկանդինավյան կնոջ, որոնք ժամանել էին սպիտակ միկրոավտոբուսով (ոմանք պնդում էին, որ մեքենայում կար մեկ այլ՝ տարեց կին, որը չէր լքել այն)): Շիկահեր կինը, ականատեսների խոսքերով, բուժքույր էր (վարկածներից մեկի համաձայն՝ նա ներկայացել է որպես բուժքույր, որպեսզի իրեն թույլ տան մոտենալ բեռնատարին, մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ սպիտակ միկրոավտոբուսում գտնվողները հագնված էին որպես սանիտարներ): Տղամարդը և նրա շիկահեր ուղեկիցը բարձրացել են բեռնատար և այնտեղից ինչ-որ բան վերցրել: Հնարավոր է՝ դրանք երեխայի ծնողների կամ Խուան Պեդրոյի անձնական իրերն էին: Այս վարկածի մեկ այլ մեկնաբանությամբ՝ Խուան Պեդրոն կարող էր փրկվել վթարից և ինքը դուրս գալ բեռնատարից: Օգնություն փնտրելիս նա կարող էր հանդիպել վերոնշյալ օտարերկրացուն և շիկահեր կնոջը: Զույգը փորձել է նրան տեղափոխել հիվանդանոց, բայց ճանապարհին տղան մահացել է: Օտարերկրացիները, չցանկանալով բախվել իսպանական ոստիկանության հետ հարաբերությունների բարդություններին, թաքցրել են մարմինը։ Ոստիկանությունը գտել և հարցաքննել է սպիտակ *Nissan Vanette* միկրոավտոբուսների բոլոր սեփականատերերին, սակայն դա որևէ արդյունքի չի հանգեցրել։
* Հետաքննության մեկնարկից մեկ տարի անց տեղի ունեցավ դատավորի փոփոխություն։ Դատավոր Մարիա Ռիերային փոխարինեց Մարիա Դոլորես Ռուիս Ռամոսը։ Նա հրամայեց նոր խուզարկություն կատարել բեռնատարում։ 1987 թվականին լրատվամիջոցները հայտնեցին, որ դրա երեք մեկուսամասերից մեկում հայտնաբերվել է հերոինի փաթեթ, երկու մեկուսամասերը վթարի պահին լցված էին ծծմբական թթվով, մինչդեռ երրորդը դատարկ էր։ Քաղաքացիական գվարդիան թմրանյութը գտել է թաքցված սպիտակ կտավով փաթաթված փաթեթի և պլաստիկե փաթեթավորման մեջ։ 1980-ականներին Իսպանիայում գոյություն ունեին հանցավոր կազմակերպություններ, որոնք օգտագործում էին վտանգավոր ապրանքների տեղափոխումը՝ երկրի հարավ-արևելքում գտնվող Միջերկրական ծովի ափի կետերից թերակղզու այլ շրջաններ թմրանյութեր տեղափոխելու համար։ Լուրեր էին շրջանառվում, որ Անդրեսը նույնպես ներգրավված է եղել թմրանյութերի մաքսանենգության մեջ։ Ընտանիքը փորձեց կանխել նման լուրերի տարածումը՝ պնդելով, որ «Անդրեսը «ինքնակամ» չի մասնակցել նշված բիզնեսին»։ Հարազատները, սակայն, խոստովանեցին, որ դա կարող էր պայմանավորված լինել ընտանիքի ֆինանսական վիճակով։ Անդրես Մարտինես Նավարոն հինգ միլիոն պեսետայով գնել էր օգտագործված բեռնատար, որը նա պլանավորում էր վճարել մաս-մաս։ Վթարից երկու ամիս առաջ նա ստիպված էր վերանորոգել փոխանցման տուփը և արգելակները, ինչն արժեցել էր ևս 700,000 պեսետա։ Կուտակվել էր զգալի պարտք, որը պետք է մարվեր։ Այդ իսկ պատճառով հնարավոր էր, որ ընտանիքի ծանր ֆինանսական վիճակի մասին տեղյակ մարդիկ օգտվել են դրանից՝ առաջարկելով թմրանյութեր տեղափոխել։ Ճանապարհին Անդրեսի կատարած տարօրինակ կանգառներից մեկի ժամանակ նա, հնարավոր է, ստիպված է եղել որդուն հանձնել որպես երաշխիք, որ նա հերոինի թափեփը կհասցնի մինչև նշանակված հասցե։
* Թմրանյութերի վարկածի մեկ այլ տարբերակ ևս կա։ Անդրեսի ընտանիքը հայտնել է, որ մի քանի շաբաթ շարունակ Անդրեսը սպառնալիքներ է ստացել անհայտ անձանցից, որոնք պահանջել են, որ նա աշխատի իրենց համար՝ որպես թմրանյութերի մաքսանենգ մատակարար։ Այս դեպքում այն փաստը, որ երեխան ճանապարհորդում էր ծնողների հետ (նման բան երբեք չէր պատահել), կմեկնաբանվի որպես նրան պաշտպանելու փորձ՝ նրան իր հետ տանելով այնպիսի ճանապարհորդության, որտեղ նա կլիներ մշտական հսկողության տակ: Թմրանյութերի ապօրինի շրջանառողները պահանջել են, որ Անդրեսը տեղափոխի ապրանքը, և երբ նա հրաժարվել է, նրանք ճանապարհին առևանգել են Խուան Պեդրոյին՝ հորը ստիպելու համար կատարել հրամանը։ «Հենց սկզբից մեզ համար ակնհայտ էր, որ տղան բեռնատարով չէր ճանապարհորդում, երեխան մեկ այլ մեքենայում էր, քանի որ թմրանյութերի ապօրինի շրջանառողները նրան վերցրել են որպես երաշխիք՝ հոր կամքին հակառակ», - պնդել է քաղաքացիական գվարդիայի գեներալ Խոսե Լուիս Պարդոսը, որը ղեկավարել է տղայի փրկարարական և որոնողական գործողությունները։ Անհետ կորած տղայի ընտանիքը նույնպես պնդում էր այս վարկածը, իսկ խոսնակը նշել էր. «Նրանք երեխային պատանդ էին վերցրել․․․ Վթարի վայրի մոտ ոստիկանական անցակետ կար: Ակնհայտ է, որ թմրավաճառները ստիպված էին կանգնեցնել բեռնատարը և պատանդ վերցրել երեխային՝ հորը ստիպելու համար տեղափոխել թմրանյութերը»: Այնուհետև տեղի է ունեցել վթարը, որը որոշ ժամանակով փրկեց տղայի կյանքը, բայց նա մնաց թմրավաճառների ձեռքում և «անհարմար» վկա էր, որին շուտով կարող էին հեշտությամբ և աննկատ կերպով վերացնել: Երեխայի մորական տատիկը՝ Մարիա Լեգասը, կասկածամտորեն էր վերաբերում այս վարկածին: Նա նշել է. «Չգիտեմ: Իմ փեսան, նույնիսկ եթե նրա վրա ատրճանակ ուղղեին, կնախընտրեր սպանվել, քան հրաժարվել իր պաշտելի երեխայից»:

### Վարկածներ՝ տղայի փրկության վերաբերյալ
* Ենթադրվում էր, որ ծնողները տղային թողել էին իրենց հարազատների մոտ, որոնց այցելել էին ճանապարհին։ Սակայն այս վարկածը չի հաստատվել։ Տղայի ծնողները տարածքում ազգականներ կամ մտերիմ ընկերներ չունեին:
*Այս տեսության մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Խուան Պեդրոն այրվածքներ է ստացել թթվից և գնացել է գետ՝ մարմնի այրված հատվածները լվանալու։ Եթե նա գիտակցությունը կորցներ և ճանապարհին մահանար, նրան հեշտությամբ կգտնեին։ Կարմիր խաչի օգնությամբ վթարի վայրի մոտակայքում որոնողական աշխատանքներ են իրականացվել։ Վթարի վայրին հարակից ամբողջ տարածքը սանրելու աշխատանքներին մասնակցել է ավելի քան տասը հազար մարդ։ Լապտերի լույսի ներքո ուշադիր ուսումնասիրվել են թփերը, կիրճերը, ամբարտակները, 30 կիլոմետր շառավղով առվակները. իշխանությունները որոնման աշխատանքներին ներգրավել են ուղղաթիռներ և վարժեցված շներ։ Քանի որ տղայի մարմինը չի հայտնաբերվել, սա հույս է ներշնչել, որ տղան ողջ է: Երկու տարի անց Բադախոսի մոտակայքում տեսել են Խուան Պեդրո Մարտինես Գոմեսին նման մի երեխա, որը նույնիսկ կրում էր նույն հագուստը, ինչ վթարի պահին եղել է Խուան Պեդրոյի հագին։ Այդ ժամանակվանից ի վեր ոստիկանությունը մի քանի հաղորդում է ստացել տարբեր քաղաքների ծայրամասերում՝ ճանապարհի մոտ, կարմիր հագած դեռահասի հայտնվելու մասին։ Բոլոր նշված վայրերը գտնվում էին Սոմոսիերայի մոտակայքում: Ալբուրկերի մոտ ապրող մի գյուղացի աղջկա վկայություն արժանացավ ոստիկանության հետաքրքրությանը․ աղջիկը պնդում էր, որ պատահաբար հանդիպել է մոտ տասը տարեկան մի տղայի, որը թաքնվում էր քաղաքի ծայրամասում։ Նա պնդում էր, որ երեք օր կապ է պահպանել նրա հետ և ուտելիք է բերել նրան։ Նրա խոսքով՝ տղան քաղցած էր և կեղտոտ։ Աղջկա հարցաքննությունները ցույց տվեցին, որ պատմությունն ամբողջովին հորինված էր և իրականության հետ որևէ կապ չուներ։

1987 թվականին Մադրիդի կենտրոնում գտնվող վարորդական դպրոցի սեփականատերը ոստիկանությանը հայտնել է, որ մի տարեց, կույր իրանցի կին մտել է իր խանութ՝ ԱՄՆ դեսպանատան տեղը պարզելու համար: Նրան ուղեկցում էր տասը կամ տասնմեկ տարեկան մի տղա, որը խոսում էր անդալուզյան առոգանությամբ և, իր խոսքերով, թվում էր «մի փոքր խենթ»: Վկան պնդում էր, որ դեռահասը նման էր Խուան Պեդրոյին, և որ կույր իրանցի կինը, հնարավոր է, *Nissan Vanette*-ում գտնվող այն տարեց կինն էր, որին ականատեսները տեսել էին դեպքի վայրում։

Տղայի անհետացումից անմիջապես հետո նրա հայրական և մայրական տատիկներն ու պապիկներն սկսեցին լայնածավալ որոնողական արշավ: Կարճ ժամանակում նրանք երկու միլիոն պեսետա էին ծախսել՝ նրա՝ ամբողջ երկրում հետախուզումը կազմակերպելու համար: Նրանք 85,000 պաստառ էին տեղադրել փողոցներում, առաջին հերթին, դպրոցների, քաղաքային ծառայությունների և փոստային բաժանմունքների ճակատներին: Նրանք նաև վարձել են Իսպանիայում հայտնի մասնավոր դետեկտիվ Խորխե Կոլոմարին, որը մասնագիտացած էր անհետ կորած մարդկանց որոնումներում, բայց դա արդյունք չէր տվել: Հայտնի է, որ հարազատները հեռախոսազանգեր էին ստացել, հեռախոսի խոսափողի մյուս կողմում գտնվող անհայտ անձինք համառորեն պահանջում էին դադարեցնել որոնումները: Տղայի ճակատագիրը մինչ օրս անհայտ է։

## ՏԵս նաև
* Խորխե Կոլոմար

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* .
* 
* 
* .
* 
* 
* 
* 
* . Платная регистрация для чтения полного варианта статьи.
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անբացատրելի անհետացումներ
Կատեգորիա:Անհետ կորած անձինք