Էրլ Անթոնի

**Էրլ Ռոդերիկ Անթոնի** (), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բոուլինգի մարզիկ, սահմանել է բազում ռեկորդներ՝ ունենալով 43 տիտղոս և վեց «Տարվա լավագույն խաղացող» մրցանակ՝ Պրոֆեսիոնալ բոուլինգի ասոցիացիայի (PBA) տուրում։  Նրան են հաճախ վերագրում (Դիք Վեբերի հետ միասին) բոուլինգի հայտնիության աճը Միացյալ Նահանգներում։ Նա առաջին մարզիկն էր, ով մեկ մրցաշրջանում վաստակել է 100,000 դոլարից ավել (1975 թ.), և առաջինը, ով հասել է 1,000,000 դոլարի՝ PBA-ի կարիերայի եկամուտներով (1982 թ.)։ Իր 10 պրոֆեսիոնալ խոշոր տիտղոսներով՝ վեց PBA Ազգային տիտղոսներ, երկու «Firestone Tournament of Champions» տիտղոս և երկու «ABC Masters» (այժմ USBC Masters) տիտղոս, ամենաշատ տիտղոսներ ունեցողներից երկրորդն է՝ հավասարվելով Փիթ Վեբերին և հինգով զիջելով Ջեյսոն Բելմոնտեին։

Անթոնին բոուլինգի պատմության մեջ ընդամենը երեք մարզիկներից մեկն է (Վալտեր Ռեյ Ուիլյամս կրտսերի և Նորմ Դյուկի հետ միասին), ով հասել է 40 տիտղոսի նշաձողին PBA տուրում։ Նա նաև երեք մարզիկներից մեկն է (Ուիլյամս կրտսերի և Փիթ Վեբերի հետ միասին), ովքեր ընդհանուր առմամբ վաստակել են առնվազն 50 տիտղոս՝ ներառյալ PBA տուրն ու PBA ավագների տուրը (այժմ՝ PBA50 տուր)։

Անթոնին երբեք աչքի չէր ընկել ինքնահավան կամ ցուցադրական վարքագծով. նրա կարճ կտրված մազերը և պլաստիկ շրջանակներով «մարշվուդ» ոճի ակնոցները (որոնցից նա հրաժարվել էր իր կարիերայի ընթացքում) պատճառ են դարձել, որ մասնագիտական բոուլինգի իր գործընկերները նրան անվանեն «Քառակուսի Էրլ»։

## PBA Կարիերա
Անթոնիի բոուլինգի կարիերան սկսվել է, երբ նա կասկածելով միացել է իր ընկերության՝ «West Coast Grocery»-ի բոուլինգի լիգային, ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերում ծառայելուց հետո։ Իր առաջին մրցաշրջանում նա ստացել է 165 միջին ցուցանիշ։ Երրորդ մրցաշրջանում նրա միջին արդյունքը հասել է 217-ի։ 1963 թվականին նա մասնակցել է երեք ամառային PBA մրցաշարերի Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսարևմուտքում՝ հասկանալու համար, թե ինչ է անհրաժեշտ հաջողությամբ մասնակցելու համար։ Չնայած երեք միջոցառումներից ոչ մեկում նա շահույթ չի ստացել, նա հասկացել է, թե որքան պետք է բարելավվի, նախքան PBA Տուրին ամբողջ դրույքով մասնակցելը։ Տուրին պատրաստվելու նպատակով Անթոնին շաբաթական զբաղվել է 300–350 խաղով՝ օրական մինչև ութ ժամ։ Նա հաճախ պարապել է առանց կեգլիների, որպեսզի խնայեր գումար։ 1970 թվականի հունվարին, վեց տարի պարապմունքներից հետո՝ 31 տարեկանում, Անթոնին սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան։ Այդ մրցաշրջանի առաջին մրցաշարում՝ «Crestview Bowl»-ում (Կանզաս), նա հասել է մինչև հեռուստատեսային եզրափակիչ, բայց պարտվել է եզրափակիչ հանդիպումը Սկի Ֆորեմսկիին՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը։

Անթոնին իր 43 PBA տիտղոսներից առաջինը նվաճել է 1970 թվականի հունիսի 7-ին՝ հաղթելով Էլի Քլարկին «Heidelberg Open»-ում, որը կայացել է Սիեթլում, Վաշինգտոն։ Նրա վերջին PBA տիտղոսը՝ որպես խոշոր մրցաշար, եղել է 1983 թվականի «Toledo Trust PBA National Championship»-ը (մինչև նրա 1984 թվականի «ABC Masters» տիտղոսը հետին թվով ավելացվել է 2008 թվականին)։ Նրա տիտղոսներից վեցը ձեռք են բերվել երկու անհավանական եռակի հաղթանակների շնորհիվ PBA Ազգային Առաջնությունում։ Առաջին երեքը նվաճել է 1973-ից 1975 թվականներին, իսկ մյուս երեքը՝ 1981-ից 1983 թվականներին։ Բացի այդ, 1979 թվականի PBA Ազգային Առաջնությունում Անթոնին եզրափակչում երկրորդ տեղն է զբաղեցրել՝ պարտվելով իր գործընկեր ձախլիկ Մայք Օլբիին։

Ինը ամիս դադարից հետո՝ 1984 թվականին, Անթոնին հաղթեց իր երկրորդ «ABC Masters» մրցաշարը, որը այդ ժամանակ դեռ PBA տուրի մաս չէր։ Անթոնին «ABC Masters»-ի առաջին հաղթանակը տարել էր 1977 թվականին։ Հետագայում PBA-ը «ABC Masters»-ի տիտղոսները ներառեց որպես PBA տիտղոսներ, ինչը Անթոնիին հնարավորություն տվեց ձեռք բերել առնվազն մեկ PBA տիտղոս 15 անընդմեջ սեզոններում (1970–84): Այս ռեկորդը մնաց PBA պատմության մեջ մինչև Ուոլթեր Ռեյ Ուիլյամս կրտսերը հաղթեց առնվազն մեկ PBA տիտղոս 17 անընդմեջ սեզոններում (1993-ից 2009–10):

1988 թվականին Անթոնին միացավ PBA Senior Tour-ին և այնտեղ նվաճեց ևս յոթ տիտղոս՝ ընդհանուր առմամբ ապահովելով 50 PBA տիտղոս։

Մինչև 1988 թվականը, Անթոնին ուներ 25 պաշտոնական 300 միավորանոց խաղ իր կարիերայում։ Ցավոք, դրանցից ոչ մեկը չի ցուցադրվել հեռուստատեսությամբ ԱՄՆ-ում։ Սակայն նա երկու անգամ ցուցադրել է 299 միավորանոց խաղ՝ հեռուստատեսային եթերում, մեկում վերջին նետման ժամանակ թողնելով կանգնած 9-րդ կեգլին, իսկ մյուսում՝ 6-րդ կեգլին։ Անթոնին տարիներ անց PBA հեռարձակման ժամանակ նշել է 9-րդ կեգլիի մասին. «Այսօր էլ չեմ կարող հավատալ, որ այդ կեգլին կանգուն մնաց»։ Այնուամենայնիվ, Էրլ Անթոնին կատարել է հեռուստատեսային 300 միավորանոց խաղ Ճապոնիայում անցկացված PBA մրցաշարի ժամանակ՝ ավելի քան 50 միլիոն հեռուստադիտողի առաջ։

Կարիերան ավարտելուց հետո Անթոնին տեղափոխվեց հեռարձակման ասպարեզ՝ որպես մեկնաբան և սկսեց ղեկավարել բոուլինգի կենտրոն Դուբլինում, Կալիֆորնիա։

## Անձնական կյանք և մահ
Անթոնին ծնվել է Թաքոմայում, Վաշինգթոնում՝ Էյրլ Անթոնինի և Լաուրա Դևիսի ընտանիքում: Նա եղել է փոքր բեյսբոլի լիգայի խաղացող Բալթիմոր Օրիոլս թիմում, նախքան պրոֆեսիոնալ բոուլինգիստ դառնալը: Նա նաև հրաշալի գոլֆիստ էր: Մի անգամ նա սահմանել է խաղադաշտի ռեկորդ Կրոու Քենյոն Քանթրի Քլաբում (Դանվիլ, Կալիֆորնիա)՝ վաստակելով 64 միավոր:Նա ամուսնացած էր Սյուզի Անթոնիի հետ և ուներ մեկ որդի՝ Մայքը, և երկու դուստր՝ Թրեյսին և Ջերին:

Անթոնին բաց թողեց մի քանի ամիս PBA առաջնությունում 1978 թվականի մրցաշրջանում, քանի որ այն տարի հունիսին ենթարկվել էր սրտամկանի նոպայի։ Երեք ամսից պակաս ժամանակ պահանջվեց նրան կրկին վերադարնալու համար՝ գրավելով երրորդ տեղը Վոկեգան (ԻԼ) Օփեն առաջնությունում:

Էրլ Անթոնին մահացել է 63 տարեկան հասակում՝ 2001 թվականին՝ գլխի վնասվածքներից, որոնք ստացել էր սանդուղքից ընկնելու արդյունքում իր ընկեր Էդ Բաուրի տանը՝ Նյու Բերլինում, Վիսկոնսին։

«Էրլ Անթոնիի հիշատակի հիմնադրամը» հիմնվել էր ABC առաջնության մրցաշարի ֆինանսավորմամբ՝ երիտասարդ բոուլինգիստներին կրթական վարկեր տրամադրելու նպատակով։ Հիմա այն կառավարում է Բոուլինգի ֆեդերացիան։

2002 թվականի հունվարին PBA-ը սկսեց տարին «Էրլ Անթոնիի հիշատակի մրցաշարով, որը առաջին անգամ անցկացվեց «ԹեքՍիթի Բոուլում»՝ Քիրքլենդում, Վաշինգտոն։ Այն հաղթեց ձախլիկ բոուլինգիստ Պարքեր Բոուն III-ը, ով վերջնական մրցավազքում հաղթեց Պատրիկ Հիլին՝ 235-215 հաշվով։ Մրցաշարը հետագայում տեղափոխվեց Մեդֆորդ, Օրեգոն և վերանվանվեց «Էրլ Անթոնի Մեդֆորդի դասական»։ 2010 և 2011 թվականներին մրցաշարը տեղի ունեցավ Դաբլինում, և վերանվանվեց որպես «Էրլ Անթոնիի հիշատակի մրցաշար»։

## Ժառանգություն
Անթոնին 1981 թվականին ընտրվել է PBA փառքի սրահում, իսկ 1986 թվականին՝ ABC փառքի սրահում: 2000 թվականին նա ստացավ «Միլենյումի վարպետ» կոչումը՝ շատ մեծ տարբերությամբ ամբողջ երկրում անցկացված քվեարկության արդյունքներով, որը կազմակերպվել էր Bowling Magazine-ի կողմից: Sports Illustrated ամսագրի ազգային քվեարկության արդյունքում նա ճանաչվել է Վաշինգթոն նահանգի պատմության 2-րդ ամենամեծ մարզիկը (NBA աստղ Ջոն Ստոկտոնից հետո):

Բոուլինգի լեգենդ Դիկ Ուեբերը Անթոնիին անվանել է «երբևէ ամենամեծ արագության վերահսկող բոուլինգիստ»: Անթոնին 1978 թվականին հաղթեց Չեմպիոնների մրցաշարում և դարձավ առաջին բոուլինգիստը, ով հասավ 30 տիտղոսների։ Ուեբերը հեռարձակման աթոռին հայտարարեցլ է, որ Անթոնին «բոուլինգի անժխտելի արքան» է: Էրլի 41 տիտղոսների ռեկորդը պահվել է 23 տարի, մինչև 2006 թվականին այն խախտվեց Վալտեր Ռեյ Ուիլյամսի կողմից, սակայն 2008 թվականին այն հասել է 43-ի, երբ PBA-ն սկսեց ներառել «ABC Masters» տիտղոսները, եթե դրանք շահվել էին PBA անդամի կողմից: 14 մրցաշրջանում Անթոնին 144 անգամ հայտնվել է հեռուստատեսային եզրափակիչ փուլում, ինչը ռեկորդ էր: Bowlers Journal ամսագրի խմբագիր Ջիմ Դրեսելը ասել է. «Երբ Էրլը տանն էր, բոլորը գիտեին, որ միայն չորս այլ սպորտ կար հեռուստատեսությունով»:

2008 թվականին PBA-ը նշել է իր 50-ամյակը՝ հրավիրելով եքսպերտների ՝ կազմելու «Վերջին 50 տարիների 50 ամենամեծ բոուլինգիստների» ցանկը: Անթոնին այդ ցանկում զբաղեցրեց առաջին տեղը՝ Վալթեր Ռեյ Ուիլյամսի Jr.-ից հետո: Այնուամենայնիվ, Ուիլյամսն ինքն ասել է. «Ես կարծում եմ, որ Էրլի ռեկորդը ավելի լավն է, քան իմը։ Էրլը խաղացել է 14 տարի և մոտ 400 անգամ։ Ուիլյամսը նաև ավելացրել է. «Երբ Էրլ Անթոնին թոշակի անցավ, նա չուներ որևէ մեկին, ով կխանգարեր նրան։ Նա հավանաբար շարունակելու էր մինչև 50 տարեկանը, եթե այդպես լիներ։ Դժվար է ասել՝ ինչ կկատարվեր այդ ժամանակ»։

Միացյալ Նահանգների Բոուլինգի Կոնգրեսը փորձարկել է բոուլինգի համար նախատեսված ռոբոտ, որը նման է գոլֆի «Iron Byron»-ին, այն կոչվում է «E.A.R.L.» (Enhanced Automated Robotic Launcher): Անվանումը տվել է USBC ոսկե մեդալակիր երիտասարդ բոուլինգիստ Մելիսա Սթյուարտը։ Նա նշել է, որ անվանումը հիմնված է Անթոնիի և նրա «մեքենանման հատկանիշների» վրա:

## Մրցանակներ և ռեկորդներ
* Վեցակի BWAA տարվա խաղացող (1974–76 and 1981–83)
* Վեցակի PBA տարվա խաղացող (1974–76 and 1981–83) 
* Հինգակի George Young High Average մրցանակակիր (1973–75, 1980, 1983)
* Սահմանել է PBA-ում ամենաշատ անընդմեջ մրցաշրջաններ հաղթելով առնվազն մեկ մրցաշար (15), ինչը մնացել է ռեկորդ մինչև 2008 թվականը, երբ այն խախտվեց Վալթեր Ռեյ Ուիլյամսի Jr.-ի կողմից:
* 15 հեռարձակված եզրափակիչների մասնակցություն մեկ մրցաշրջանում (1975, 1981)
* PBA Ազգային Առաջնության վեցակի հաղթող
* Ներկայացվել է PBA փառքի սրահում, 1981
* Ներկայացվել է ABC (այժմ USBC) փառքի սրահում, 1986
* Ճանաչվել է  "Bowler of the Millennium" *Bowling Digest*-ի կողմից
* Ճանաչվել է լավագույն PBA խաղացող, երբ PBA-ը հայտարարեց իր «50 տարվա 50 լավագույն խաղացողներ»-ի ցուցակը 2008–09 սեզոնին։

## Տիտղոսներ
### PBA Տիտղոսներ
Առավել կարեվորները նշված են **Թավատառ**։

# 1970 Հայդելբերգ Օփեն, Սիեթլ, Վաշինգտոն։
# 1971 Կուգար Օփեն, Նյու Յորք։
# 1972 Պորտլենդ Օփեն, Պորտլենդ, Օրեգոն։
# 1972 Ճապոնիա Սթարլեյնս Օփեն, Ռեդվուդ Սիթի, Կալիֆորնիա։
# 1972 Ամերիքն Էյրլայնս Օփեն, Սենթ Լուիս, Միսսուրի։
# 1973 Սիեթլ Օփեն, Սիեթլ, Վաշինգտոն։
# 1973 **ՊԲԱ Ազգային Չեմպիոնատ**, Օկլահոմա Սիթի, Օկլահոմա։
# 1974 **ՊԲԱ Չեմպիոնների Մրցաշար**, Ակրոն, Օհայո։
# 1974 **ՊԲԱ Ազգային Չեմպիոնատ**, Դաունի, Կալիֆորնիա։
# 1974 Հոում Բոքս Օֆիս Օփեն, Սան Խոսե, Կալիֆորնիա։
# 1974 Ֆրեզնո Օփեն, Ֆրեզնո, Կալիֆորնիա։
# 1974 Քանադա Դրայ Օփեն, Քլիվլենդ, Օհայո։
# 1975 Մեծ Լ․Ա․ Օփեն, Արկադիա, Կալիֆորնիա։
# 1975 Լոնգ Այլենդ Օփեն, Գարդեն Սիթի, Նյու Յորք։
# 1975 **ՊԲԱ Ազգային Չեմպիոնատ**, Դաունի, Կալիֆորնիա։
# 1975 Քվադ Սիթիս Օփեն, Դավենպորտ, Այովա։
# 1975 Ջեքսոն Օփեն, Ջեքսոն, Նյու Ջերսի։
# 1975 Վոկեգան Օփեն, Վոկեգան, Իլինոյս։
# 1975 Բազ Ֆացիո Օփեն, Բաթլ Քրիք, Միչիգան։
# 1976 Մայդաս Օփեն, Վինդզոր Լոքս, Կոնեկտիկուտ։
# 1976 ԱՄՖ Դիք Վեբեր Հինգ-Աստղ Օփեն, Թամարաք, Ֆլորիդա։
# 1976 Ֆրեզնո ՀԲՕ Օփեն, Ֆրեզնո, Կալիֆորնիա։
# 1976 Վոկեգան Օփեն, Վոկեգան, Իլինոյս։
# 1976 Բազ Ֆացիո Օփեն, Բաթլ Քրիք, Միչիգան։
# 1976 ԱՄՖ Գրան Պրի Բոուլինգ, Ալեն Պարկ, Միչիգան։
# 1977 Միլլեր Լայթ Դասական, Թորանս, Կալիֆորնիա։
# 1977 **ԱԲՍ Մաստերս**, Մայամի, Ֆլորիդա։
# 1977 Վոկեգան Օփեն, Վոկեգան, Իլինոյս։
# 1978 ԱՄՖ Մեջիքսքոր Օփեն, Քիսիմի, Ֆլորիդա։
# 1978 **ՊԲԱ Չեմպիոնների Մրցաշար**, Ակրոն, Օհայո։
# 1979 Լոնգ Այլենդ Օփեն, Գարդեն Սիթի, Նյու Յորք։
# 1980 Լոնգ Այլենդ Օփեն, Գարդեն Սիթի, Նյու Յորք։
# 1981 Ռոլեյդս Օփեն, Ֆլորիսանտ, Միսսուրի։
# 1981 ԱՄՖ Մեջիքսքոր Օփեն, Պեորիա, Իլինոյս։
# 1981 **ՊԲԱ Ազգային Չեմպիոնատ**, Թոլեդո, Օհայո։
# 1981 Լոնգ Այլենդ Օփեն, Գարդեն Սիթի, Նյու Յորք։
# 1982 ԱՐՔ Ալամեդա Օփեն, Ալամեդա, Կալիֆորնիա։
# 1982 **ՊԲԱ Ազգային Չեմպիոնատ**, Թոլեդո, Օհայո։
# 1982 Միլլեր Հայ Լայֆ Օփեն, Միլուոքի, Վիսկոնսին։
# 1983 Թրու Վելյու Օփեն, Պեորիա, Իլինոյս։
# 1983 **ՊԲԱ Ազգային Չեմպիոնատ**, Թոլեդո, Օհայո։
# 1984 **ԱԲՍ Մաստերս**, Վաշինգտոն, Նյու Ջերսի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Earl Anthony's Dublin Bowl
* Biography Earl: The Greatest Bowler of all Time 

Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ