open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Նաթանիել Քոուլման

**Նաթանիել Քոուլման** (, ), ամերիկացի մարզիկ, որը հանդես է գալիս մարզական ժայռամագլցում մարզաձևում, Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։ Մասնագիտացել է բոուլդերինգ մարզաձևում։

## Կենսագրություն
Նաթանիել Քոուլմանը ծնվել է 1997 թվականի հունվարի 1-ին։

Ընդունվել է Յուտայի համալսարան և ուսումնասիրել համակարգչային գիտությունները, սակայն երկու կիսամյակ անց ստիպված է եղել դադարեցնել ուսումը, քանի որ անհրաժեշտ է եղել ամբողջ ժամանակը տրամադրել ժայռամագլցմամբ զբաղվելուն։

Քոուլմանը դարձել է առաջին ամերիկացի ալպինիստը, որը Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի որակավորումն է ստացել այն բանից հետո, երբ անցել է Թուլուզում 2020 թվականի խաղերի որակավորման մրցաշարի բազմամարտի եզրափակիչ, որն անցկացվել է 2019 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին։ 2020 թվականի հունիսի 17-ին Քոուլմանը նվաճել է The Grand Illusion-ը (8C + / V16) Յուտա նահանգի Լիթլ-Քոթոնվուդ կանյոնում։

2016-2018 թվականներին Քոուլմանը բոուլդերինգ մարզաձևում երեք անգամ անընդմեջ նվաճել է ժայռամագլցման ԱՄՆ-ի բաց ազգային առաջնությունը, իսկ 2019 թվականին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ Նա երկրորդ տեղն է զբաղեցրել նաև Combined Invitational 2019-ում։ Քոուլմանը նվաճել է 2020 թվականի ժայռամագլցման ԱՄՆ-ի Բաց ազգային առաջնությունը բոուլդերինգի մրցաձևում, ինչպես նաև չորրորդ տեղն է զբաղեցրել ժայռամագլցման աշխարհի գավաթ 2015 թվականի բոուլդերինգի հաշվարկում՝ արծաթե մեդալներ նվաճելով Տորոնտոյի և Վեյլայի էտապներում։

Երիտասարդ տարիքում Քոուլմանը 2012, 2014, 2015 և 2016 թվականներին հաղթել է ԱՄՆ-ի պատանիների ժայռամագլցման բոուլդերինգի առաջնություններում։

Տասնչորս տարեկանում Քոուլմանը չորրորդ տեղն է զբաղեցրել Կոլորադոյի բոուլդերինգի երիտասարդների առաջնությունում.

Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի որակավորման փուլում զբաղեցրել է 8-րդ տեղը և դուրս եկել եզրափակիչ այն բանից հետո, երբ 10-րդն է դարձել արագությամբ մագլցման մրցումներում (6.51 վ), 11-րդը բոուլդերինգում (1 թոփ և 3 գոտի) և հինգերորդը խոչընդոտներով մագլցման մրցումներում (39 կառչում)։ Նվաճելով 6-րդ տեղը՝ նա 5-րդ տեղի համար մրցավազքում զիջել է իր հայրենակից Քոլին Դաֆիին, իսկ բոուլդերինգում դարձել է միակը, որը նվաճել է երեք մրցուղիների երկու գագաթները և հաղթել մարզաձևում։ Դժվարությամբ մագլցելու մրցումներում   ամերիկացին միայն 5-րդ տեղն է զբաղեցրել, սակայն այդ արդյունքը նրան բավականացրել է արծաթե մեդալ նվաճելու համար։ Քոուլմանի հավաքել է 30 միավոր, իսկ չեմպիոն Ալբերտո Խինես Լոպեսը՝ 28:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացիներ
Կատեգորիա:Յուտայի համալսարանի շրջանավարտներ
Երկու երիտասարդ կանանց հիշողությունները

**«Երկու երիտասարդ կանանց հիշողությունները»** (), ֆրանսիացի գրող Օնորե դը Բալզակի վեպը, որը գրել է 1841 թվականին։ Նվիրված է Ժորժ Սանդին։ Գրողի միակ նամակաձև վեպն է։ Վեպը «Մարդկային կատակերգություն» ժողովածուի մի մասն է։ 1981 թվականին ֆրանսիական հեռուստաընկերության թողարկած նույնանուն ֆիլմում Լուիզայի դերում հանդես է եկել Ֆանի Արդան։

## Սյուժե
Երկու երիտասարդ աղջիկներ՝ 18-ամյա Լուիզա դը Շոլյեն՝ անվանի դուքսի աղջիկը, և 17-ամյա ազնվազարմ, օժիտ չունեցող գավառական Ռենե դը Մոկոմբը, ութ տարի անց լքում են վանքի պատերը։ Պարզվում է, որ աղջիկները Փարիզում և նահանգում, և 1824-1835 թվականների ընթացքում փոխանակվում են նամակներով, որտեղ ներկայացնում են իրենց կյանքից տարբեր դեպքեր։

Այդ տարիների ընթացքում Ռենեն շահից դրդված ամուսնանում է հարևանի՝  նապոլեոնյան կռիվների վետերանի հետ, ով իրենից 20 տարով մեծ էր։ Եվ նա համեստությամբ ծրագրում է դառնալ ընտանիքի մայր և զբաղվել բարօրության ավելացմամբ։ Ռենեն դառնում է երեք երեխայի մայր և օգնում է ամուսնուն՝ գործունեություն ծավալել կառավարական գործերում։

Լուիզան սիրահարվում է ազնվատոհմիկ իսպանացի աքսորյալի և ամուսնանում նրա հետ։ Մի քանի տարվա երջանկությունից հետո նա դառնում է այրի։ 4 տարի անց ամուսնանում է Մարի Գաստոնի հետ, ով աղքատ գրող էր, իրենից մի քանի տարով  փոքր և նրա հետ բնակություն է հաստատում մեկուսի կալվածքում։ Մի քանի տարվա անվրդով կյանքից հետո՝ սխալմամբ գերագնահատելով ամուսնուն, դիմում է ինքասպանության։

Վեպը հիմնված է երկու կանանց բնավորության հակադրման վրա. Ռենեի մտածողությունը, որը նախազգուշացնում էր Լուիզային իր սխալների մասին, և Լուիզայի բուռն խառնվածքը, որը ծաղրում է Ռենեին՝ իր հեռատեսության և ձանձրալի լինելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* https://gutenberg.org/ebooks/1941
*http://www.litteratureaudio.com/livre-audio-gratuit-mp3/balzac-honore-de-memoires-de-deux-jeunes-mariees.html

Կատեգորիա:1841 վեպեր
Կատեգորիա:1842 թվականի ֆրանսիական վեպեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Նամակագրական վեպեր
Կատեգորիա:Օնորե դը Բալզակի վեպեր
Ներմուծման սարքեր

մինի|աջից|Համակարգչային մկնիկ
մինի|աջից|Համակարգչային ստեղնաշար
մինի|աջից|SEGA Dreamcast-ի ջոստիկը
**Ներմուծման սարք**, համակարգչին կամ համակարգչային համակարգին միացված սարքն է՝ օգտագործողից կամ այլ համակարգից տեղեկատվությունը համակարգիչ տեղափոխելու համար։ Նման սարքերի օրինակներ են մկնիկը և ստեղնաշարը։ Ի հակադրություն, ելքային սարքի գործառույթն է համակարգչային համակարգից տեղեկատվություն հասցնել մարդկանց և այլ արտաքին համակարգերին։

**Ներածման սարքերը բաժանվում են հետևյալ կատեգորիաների**

*մուտքագրման սարքեր գրաֆիկական, աուդիո և վիդեո տեղեկատվության համար.
*մեխանիկական մուտքային սարքեր;
*շարունակական մուտքագրման սարքեր (սարքեր, որոնք անընդհատ մուտքային տվյալներ են ապահովում, ինչպիսիք են մկնիկը, ռադիոն, հեռուստացույցի լարերը);
*ներածման սարքեր տարածական օգտագործման համար (օրինակ՝ 2D մկնիկ, 3D նավիգատոր)։

Համակարգչային մատնանշող մուտքային սարքերը ըստ կուրսորի կառավարման մեթոդի բաժանվում են հետևյալ կատեգորիաների.

*ուղղակի մուտքագրման ցուցիչ սարքեր (վերահսկումն իրականացվում է անմիջապես կուրսորի տեսանկյունից (օրինակ՝ սենսորային վահանակներ և էկրաններ));
*անուղղակի ցուցիչ սարքեր (օրինակ՝ թրեքբոլ, համակարգչային մկնիկ)։

## Ներածման սարքերի տարատեսակներ
Ստեղնաշարը մնում է հիմնական և, սովորաբար, անհրաժեշտ սարքը համակարգիչ տեքստային նիշերը և հրամանների հաջորդականությունը մուտքագրելու համար։

### Գրաֆիկական մուտքային սարքեր
*սկաներ;
*վիդեո և վեբ տեսախցիկ;
*թվային ֆոտոխցիկ;
*տեսանկարահանման քարտ, արբանյակային հեռուստատեսություն ստանալու քարտ։

### Աուդիո մուտքագրման սարքեր
*խոսափող;
*ձայնագրիչ.

### Ցուցադրող (կոորդինատ) սարքեր
*համակարգչային մկնիկ;
*թրեքբոլ;
*սենսորային էկրան;
*թեթև գրիչ;
*գրաֆիկական պլանշետ;
*սենսորային էկրան կամ սենսորային էկրան;
*ջոստիկ;
*համակարգչային տեսողության սարքեր, ինչպիսիք են Kinect-ը։
*Խաղային մուտքային սարքեր.
*խաղավահանակ;
*համակարգչի ղեկ;
*պարային հարթակ;

## Տես նաև
Մանիպուլյատոր (համակարգիչ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ներածման սարքեր
Կատեգորիա:Սարքավորումներ
Վերջաբան (ֆիլմ)

«**Վերջաբան**» (), 1983 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մառլեն Խուցիևը Յուրի Պախոմովի «Աները եկել է» () պատմվածքի հիման վրա։ Ռոստիսլավ Պլյատի և Անդրեյ Մյագկովի դուետը ներկայացնում է դրամատիկ իրավիճակ. դստերն ու փեսային այցելության եկած ծերունին բախվում է երեխաների անտարբերությանը։

## Սյուժե
75-ամյա Ալեքսեյ Բորիսովիչը հարավից Մոսկվա է գալիս դստերը այցելելու։ Բայց դուստրը գործուղման է գնացել։ Աներոջը դիմավորում է փեսան, որն արձակուրդ է վերցրել՝ ատենախոսության վրա աշխատելու համար։

Տարբեր սերունդների երկու ներկայացուցիչները, որոնք կյանքի վերաբերյալ տարբեր հայացքներ ունեն, մի քանի օր են անցկացնում միասին։ Նախկին ռազմական վիրաբույժ Ալեքսեյ Բորիսովիչը դստերը սպասելիս ժամանակն անցկացնում է փեսայի՝ Վլադիմիրի հետ զրուցելով, պարբերաբար հանդիպելով հին ընկերների հետ և շրջելով Մոսկվայում, որտեղ նա անցկացրել է իր երիտասարդությունը նախապատերազմական տարիներին։

## Դերերում
* Ֆիլմում ընդամենը երկու հերոս կա՝ Ալեքսեյ Բորիսովիչը և Վլադիմիրը։ Այն դերասանները, որոնք խաղացել են դրվագներում, լուսագրերում նշված չեն։
* Հեռախոսով հնչող ձայնը հնչյունավորել է նկարիչ Ֆելիքս Յավորսկին։
* Ֆիլմում նկարահանվել է նաև Յուրի Սենկևիչը՝ իր կերպարով։

## Նկարահանումներ
* Ալեքսեյ Բորիսովիչի դերի համար ռեժիսոր Խուցիևն ի սկզբանե հրավիրել է Լեոնիդ Օբոլենսկին։
* Վլադիմիրն ասում է, որ ինքն ապրում է Տուշինոյում, բայց ֆիլմը նկարահանվել է Վերնադսկի պողոտայում, Կոշտոյանց փողոց, 2 (խաչաձև տուն) հասցեում, Օլիմպիական գյուղ-80-ում (դրվագներ մեքենայի մեջ կայարանից տուն գնալու ճանապարհին), Միչուրինսկի պողոտայում, ակադեմիկոս Անոխինի փողոց, 12 շենք 1 հասցեում (Վլադիմիրի բնակարան)։
* Ֆիլմի հեռուստատեսային պրեմիերան տեղի է ունեցել ԳԴՀ-ում 1984 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։

## Երաժշտություն
* Ֆիլմի սկզբում և վերջում հնչում է Լյուդվիգ վան Բեթհովենի № 14 դաշնամուրային սոնատի առաջին հատվածը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1983 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մոսկվայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Վագելիս Մեյմարակիս

**Էվագելոս «Վագելիս» Մեյմարակիս** (, ), հույն իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Հունաստանի ազգային պաշտպանության նախարար (2006-2009թթ․), Հունաստանի խորհրդարանի նախագահ (2012-2014թթ․), «Նոր ժողովրդավարություն>» կուսակցության ժամանակավոր ղեկավար և ընդդիմության առաջնորդ (2015թ․-ի հուլիսից)։

## Կենսագրություն
Վագելիս Մեյմարակիսը ծնվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Աթենքում։ 1974 թվականին անդամագրվել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցությանը։ Պանթեոնի համալսարանում ուսանելու տարիներին նա մասնակցել է ուսանողական միությունների աշխատանքներին։ Եղել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության՝ ONNED-ի հիմնադիր անդամ։ 1989 թվականից եղել է Հունաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։ 1992-1993 թվականներին աշխատել է մշակույթի (սպորտի) փոխնախարար։ Եղել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության գլխավոր քարտուղար՝ մինչև 2006 թվականի փետրվարի 15-ը պաշտպանության նախարար նշանակվելը (մինչև 2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ը)։ 2012 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2015 թվականի փետրվարի 6-ը եղել է Հունաստանի խորհրդարանի նախագահ։

2015 թվականի հուլիսին, երբ հույները հանրաքվեով դեմ են քվեարկել ԵՄ ծրագրի ընդունմանը, Ադոնիս Սամարասը հեռացել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից, և Մեյմարակիսը դարձել է կուսակցության ժամանակավոր ղեկավար։

2015 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ Հունաստանի վարչապետ Ալեքսիս Ցիպրասի հրաժարականից հետո, Մեյմարակիսը ստանում է ժամանակավոր կառավարություն ձևավորելու մանդատ։ Ժամանակավոր վարչապետ է դարձել երկրի Գերագույն դատարանի նախագահ Վասիլիկի Տանու Խրեստոֆիլուն։

2016 թվականի հունվարին նա պարտվել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության ղեկավարի ընտրություններում Կիրիակոս Միցոտակիսին։

## Անձնական կյանք
Վագելիս Մեյմարակիսն ամուսնացած է դերասանուհի Նիցա Մարուդայի դուստր Իոաննա Կոլոկոտայի հետ, ունի երկու դուստր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Էվանգելոս Մեյմարակիսը Հունաստանի խորհրդարանի կայքում

Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Մալիք Հարիս

**Մալիք Հարիս** (), գերմանացի երգիչ։ Հաղթելով *Germany 12 Points* ազգային եզրափակչում՝ նա ներկայացնելու է Գերմանիան Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթում։

## Կյանք
Հարիսը ծնվել է 1997 թվականի օգոստոսի 27-ին Գերմանիայի Բավարիա երկրամասի Լեխի Լանդսբերգ քաղաքում։ Նրա հայրը Ռիքի Հարիսն է, ով գերմանական ծագումով ամերիկացի հեռուստահաղորդավար և դերասան է Դետրոյթից։ 13 տարեկանում Հարիսը սկսել է հետաքրքրվել երաժշտությամբ՝ կիթառով կատարելով երգերի քավեր տարբերակներ։

## Կարիերա
***Եվրատեսիլ երգի մրցույթ 2022***

Հարիսը մասնակցել է *Germany 12 Points* ազգային մրցույթին՝ Գերմանիան Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթում ներկայացնելու նպատակով։ Հարիսը հասել է քասթինգի վերջնական փուլին, որն իրականացվել է 2022 թվականի հունվարին Բեռլինում։ Հունվարի 10-ին հայտարարվել է, որ նա 6 ֆինալիստներից մեկն է։

Եզրափակիչը հեռարձակվել է 2022 թվականի մարտի 4-ին։ Հաղթողն ընտրվել է հանրային քվեարկության, այդ թվում՝ առցանց քվեարկության, SMS հաղորդագրությամբ և ֆիքսված հեռախոսով քվերակությունների միջոցով։ Հարիսը քվեարկության արդյունքում հաղթել է 23 միավոր տարբերությամբ։

## Սկավառակագրություն
### Ալբոմներ
* 2021: *Anonymous Colonist*

### Մինի ալբոմ
* 2019: *Like That Again*

### Սինգլներ
* 2018: *Say the Name*
* 2019: *Welcome to the Rumble*
* 2019: *Like That Again*
* 2019: *Home*
* 2020: *Crawling*
* 2020: *Faith*
* 2020: *When We’ve Arrived*
* 2021: *Bangin’ on My Drum*
* 2021: *Dance*
* 2021: *Time for Wonder*
* 2022: *Rockstars*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Գերմանացի երգիչներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Արյամբ ապուր

[մինի|[Կորեական հեջանգուկ ապուրը, որը պատրաստում են եզան մակարդված արյունից]]
**Արյամբ ապուր**, ցանկացած ապուր, որի հիմնական բաղադրիչներից է մեկ կամ մի քանի կենդանիների արյունը։ Ապուրի այդ տեսակը մեծ տարածում ունի տարբեր երկրներում։ Արյունով ապուրի պատրաստման համար սովորաբար օգտագործում են խոզի կամ տնային թռչունների արյունը։

## Արյամբ ապուրների օրինակներ
*Բադի արյամբ և վերմիշելով ապուր, ավանդական նանկինյան համադամ
*Գոդիյա, սլովենական ավանդական ապուր` խոզի արյունից
*Դինուգուան, ֆիլիպինյան ապուր, որը պատրաստում են խոզի արյունից և փորոտիքից կամ մսից
*Հավի և բադի արյամբ ապուր, Շանհայում տարածված արնապուր
*Հեջանգուկ, կորեական ապուր, որը պատրաստում են տավարի արգանակի մեջ ավելացնելով եզան մակարդված արյուն և բանջարեղեն. հայտնի է որպես խումհարության դեղ
*Մյուկյուրոկկա, Ֆինլանդիայի կենտրոնական շրջաններում տարածված ուտեստ
*Յաուարլուկրու, Էկվադորի բարձրալեռնային մարզերում տարածված ուտեստ, որը պատրաստում են գառան արյամբ և մորթի մնացորդներով
*Յուկա, Լիտվայի Ձուկիա մարզում տարածված ապուր` սագի, բադի կամ հավի արյունից
*Շվարցզաուեր, արյամբ գերմանական ապուր` տարբեր համեմունքներով և քացախով
*Չերնինա, լեհական ապուր, որը պատրաստում են բադի, սագի կամ խոզի արյունից և արգանակից
*Չորնայա պոլիվկա, բելառուսական ապուր, որը պատրաստում են բադի, սագի կամ խոզի արյունից և արգանակից
*Պրդելաչկա, Չեխիայում խոզի մորթի սեզոնին ավանդաբար պատրաստվող ապուր խոզի արյունից 
*Սակսանգ, Ինդոնեզիայում բնակվող բատակների կծու ճաշատեսակ, որը պատրաստում են արյան և կոկոսի կաթի մեջ եփելով խոզի կամ շան միսը` համեմունքներով
*Սև ապուր կամ սպարտական ապուր, Հին Հունաստանում խոզի արյունից պատրաստվող ապուր
*Սվարտսոպա, Շվեդիայի Սկոնե մարզում տարածված ապուր սագի կամ խոզի արյունից
* Տյետ կան, բադի արյամբ վիետնամական ապուր
* Ֆրիտադա, Հյուսիսային Մեքսիկային և հատկապես` Մոնտեռեյին հատուկ ճաշատեսակ, որը պատրաստվում է խորոված այծից և դրա` մորթի ընթացքում հավաքված արյունից

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արյունով ուտեստներ
Multi Theft Auto

**Multi Theft Auto** կրճատ (***MTA***) կամ (հայերեն՜ Բազմա Գող Ավտո կրճատ ԲԳԱ), բազմակառավարելի խաղի մոդիֆիկացիա է Rockstar North խաղերի Microsoft Windows տարբերակի համար՝ Grand Theft Auto III, Grand Theft Auto: Vice City և Grand Theft Auto: San Andreas, որն ավելացնում է առցանց բազմախաղացող ֆունկցիոնալությունը։ Grand Theft Auto: San Andreas-ի համար ռեժիմը նաև ծառայում է որպես Rockstar-ի մեկնաբանության ածանցյալ RenderWare-ի շարժիչ։

## Պատմություն
### Նախապատմություն
Grand Theft Auto III-ի թողարկումը՝ քննադատների կողմից ճանաչված Sandbox ոճի էքշն-արկածային համակարգչային և տեսախաղ, որը մշակվել է DMA Design-ի (այժմ՝ Rockstar North) կողմից, ներկայացնում է Grand Theft Auto (GTA) շարքի առաջին 3D անվանումը։ Չնայած իր հաջողությանը, դա առաջին Grand Theft Auto խաղն էր, որը թողարկվեց առանց ցանցային բազմախաղացող խաղային հնարավորությունների, որոնք առկա էին ավելի վաղ վերնագրերում, ինչը թույլ էր տալիս խաղացողներին միանալ համակարգչային ցանցի միջոցով և խաղ խաղալ ուրիշների հետ։

Multi Theft Auto-ի առաջին տարբերակը, որը կոչվում է *Grand Theft Auto III. Alternative Multiplayer*, փորձեց լրացնել այս բացը` ընդլայնելով արդեն գոյություն ունեցող խաբեության գործիքը ֆունկցիոնալությամբ, որը թույլ էր տալիս խաղը խաղալ երկու խաղացողների մրցավազքի շատ կոպիտ ձևով։ Համակարգչային ցանց՝ զուտ որպես հայեցակարգի ապացույց, որը նման է այն բանին, թե ինչպես էր այժմ չգործող XBAND ծառայությունը՝ շահարկելով խաղի հիշողությունը՝ առցանց բազմախաղացող ֆունկցիոնալությունը ավելացնելու համար։ Multi Theft Auto-ի ավելի նոր տարբերակները՝ ավելի ու ավելի լավ խաղախաղով և այլ բարելավումներով, թողարկվել են խաղի մանիպուլյացիայի նույն հայեցակարգի հիման վրա՝ մշակողների փոքր թիմի կողմից։

Հետնորդ Grand Theft Auto: Vice City-ի ներդրմամբ պարզ դարձավ, որ համակարգչային խաղի այս վերնագրում բացակայում է նաև ցանցային խաղի որևէ ձև։ Multi Theft Auto ծրագրակազմը հետագայում ընդլայնվեց՝ ներառելով այս վերնագրի աջակցությունը և, ի վերջո, իր ամբողջ ուշադրությունը տեղափոխեց դեպի այս անվանումը և նոր ծրագրային շրջանակի գաղափարը, որը կոչվում էր Կապույտ։ Քանի որ սկզբնական հայեցակարգը (խաղի մանիպուլյացիա հիշողության միջոցով) հակված էր աշխատանքի և կայունության հետ կապված տարբեր խնդիրների, որոնք հաճախ հանգեցնում էին հավելվածի խափանումների, այս նոր շրջանակը ստեղծվեց որպես իրավահաջորդ և դրեց ապագա Multi Theft Auto ծրագրակազմի հիմքը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովումը մշակվել է 2003 թ.
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղերի փոփոխություններ
Կատեգորիա:Grand Theft Auto-ի մոդիֆիկացիաները
Կատեգորիա:Խաղեր՝ օգտագործելով Lua լեզուն
Subwoolfer

**Subwoolfer**, 2021 թվականին ձևավորված նորվեգական փոփ դուետ։ Երկու անդամները հանդես են գալիս դեղին հագուստով և «Քիթ» և «Ջիմ» կեղծանուններով։ Նրանց ինքնությունը հայտնի չէ։ Հաղթելով *Melodi Grand Prix 2022-ում՝* նրանք «Give That Wolf a Banana» երգով ներկայացնելու են Նորվեգիան Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթում։ Դուետի անունը «subwoofer» և «wolf» բառերի համակցություն է։

## Պատմություն
2022 թվականի հունվարի 10-ին Նորվեգիայի հեռարձակող ընկերությունը (*Norsk rikskringkasting*) հայտնել է, որ Subwoolfer-ը կմասնակցի  *Melodi Grand Prix 2022*-ին՝ Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթի նորվեգական ազգային ընտրությանը։ Լինելով նախաորակավորված ֆինալիստ՝ նրանք պետք է ներկայացնեին իրենց «Give That Wolf a Banana» երգը հունվարի 29-ին տեղի ունեցած մրցույթի երրորդ կիսաեզրափակչին։ Սակայն COVID-19-ի դրական թեստի պատճառով նրանց ելույթը հետաձգվել է և տեղի ունեցել չորրորդ կիսաեզրափակչի ընթացքում։ Նրանք կրկին կատարել են այս երգը հունվարի 19-ին տեղի ունեցած եզրափակչի ժամանակ և հաղթել մրցույթը 368 106 ձայնով։ Իրենց հաղթանակով նրանք ընտրվել են՝ Նորվեգիան ներկայացնելու Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթում, որը տեղի կունենա Իտալիայի Թուրին քաղաքում։

Դեղին հագուստի և գայլանման դիմակների պատճառով դուետի իրական ինքնությունը մնում է անհայտ։ Նրանց ծագման մասին գեղարվեստական պատմություն է հրապարակվել՝ պատմելով, որ նրանք իրենց կարիերան սկսել են 4,5 մլն տարի առաջ Լուսնի վրա և մեր գալակտիկայի ամենահաջողված խումբն են։ Դուետի անանուն մնալու ցանկությունը սոցիալական մեդիայում նրանց ինքնության վերաբերյալ բազմատեսակ ենթադրությունների պատճառ է դարձել։ «Քիթ»-ին և «Ջիմ»-ին վերագրվող անուններից են Ylvis եղբայրներ, Գաուտ Օրմոսեն, Բեն Ադամս և Erik & Kriss:

2022 թվականի փետրվարի 11-ին Subwoolfer-ը Վալենտինի օրվան նվիրված թողարկել է երգի մեկ այլ տարբերակ՝ վերնագրված «Give That Wolf a Romantic Banana»:

## Սկավառակագրություն
### Սինգլներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի մասնակիցներն ըստ երկրի
Կարիխոս էկոլոգիական կայան

**Կարիխոս էկոլոգիական կայան** (), ափամերձ ծովային էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Սանտա Կատարինա նահանգի Ֆլորիանոպոլիս քաղաքում։

## Տեղագրություն
Կարիխոս էկոլոգիական կայանը հիմնադրվել է 1987 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ՝ ընդգրկելով 7.5933 քառակուսի կիլոմետր տարածք Ֆլորիանոպոլիս մունիցիպալիտետում։ Կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։

## Պահպանություն
Կարիխոս էկոլոգիական կայանը պարունակում է Ատլանտյան անտառ բիոմի մի մասը և լիովին պաշտպանված է։ Նպատակը Սանտա Կատարինա կղզում մանգլենիների էկոհամակարգի պահպանումն է։ Կայանը փակ է հանրության համար, այցելությունները թույլատրվում են միայն բնապահպանական կրթական նպատակներով։ 2009 թվականի դրությամբ էկոլոգիական կայանը հանդիսանում էր «խիստ բնական արգելոց»՝ Բնության պահպանության միջազգային միության Iա կատեգորիայի ներքո։ 2013 թվականին էկոլոգիական կայանը և Վայրի թռչունների հետազոտման և պահպանության ազգային կենտրոնը ներգրավված էին Ֆլորիանոպոլիսի դաշնային կառավարմամբ պահպանման միավորումների վայրի թռչունների առողջության մոնիտորինգում։ Սա տեղական թռչնաֆաունայի հիվանդությունների ու մակաբույծների տարածվածության առաջին համակարգված ուսումնասիրությունն էր։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*
*
*
*

Կատեգորիա:Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
GeGeGe no Kitarou

**GeGeGe no Kitarou** (, հայտնի է նաև որպես Հակաբա Կիտարու (, բառացիորեն` «Կիտարոն գերեզմանոցից») մանգա, որը գրվել է Սիգերու Միդզուկիի կողմից։ 1960-1969 թվականներին հրատարակվել է Շոնեն ամսագրում։ «Կոդանսյա» հրատարակչության կողմից տանկոբոնների ձևաչափով 9 հատոր է թողարկվել։

## Պատմություն
Կիտարոյի կերպարը հայտնվել է 1933 թվականին սցենարիստ Մասամի Իտոյի () և նկարիչ Կեյո Տացումի () հեղինակների ստեղծագործություններում։ Այնուամենայնիվ, Միդզուկին զգալիորեն զարգացրեց ինչպես հենց կերպարը, այնպես էլ նրա մասին պատմվածքների աշխարհը։ Սկզբում Կիտարոյի մասին պատմությունները մռայլ էին, իսկ տղան մարդկանց պաշտպանում էր հրեշներից։ Միդզուկին նաև Կամիշիբա թատրոնի համար ստեղծեց մի քանի պատմություններ կապված Կիտարոյի հետ։ Նրանք մանգայի տեսքով հայտնվեցին 1960 թվականին , սակայն տարբեր պատճառներով, հիմնականում՝ ֆինանսական, սերիալի չվերածվեցին։ 1965 թվականի օգոստոսին Շոնեն ամսագիրը սկսեց ամսական կտրվածքով հրատարակել «Կիտարոն գերեզմանոցից» ( Հակաբա Կումարո) մանգան։

## Էկրանավորում
Մանգայի սյուժեի համաձայն՝ ստեղծվել են 7 անիմե սերիաներ, մի քանի անիմացիոն ֆիլմեր, երկու խաղարկային կինո և մի քանի խաղեր։

Հատկանշական է, որ քառասուն տարի թողարկված բոլոր անիմե սերիալները նկարահանվում են «Toei Animation»-ի կողմից և հեռարձակվում «Fuji Television» ցանցով։

Սերիալներից մեկը հեռարձակվել է 2008 թվականին «Fuji TV-ի noitaminA» ծրագրային բլոկով։ Այս ադապտացիան բացվում է «Mononoke Dance» () երգով, և փակվում է Շոկո Նակագավայի «Snow Tears» երաժշտական ստեղծագործությամբ։

## Կերպարներ
Կիտարո ()՝ Յուկայ, գերեզմանոցում ծնված տղա։ Վերջինն իր տեսակի մեջ։ Մի աչքանի (մազափունջը ծածկում է դատարկ աչքը)։ Նրա բոլոր հագուստները հզոր կախարդական արտեֆակտներ են։ Սեյու՝ Մասակո Նոձավա։

Մեդամա-Օյադզի () ՝Կիտարոյի հայրը։ Մարմնավորվել է իր ակնագնդում և ունի ձեռքերով և ոտքերով աչքի տեսք։ Սեյու` Իսամու Տանոնակա։

Օտոկո Նադզումի ()՝ Կիտարոյի ընկերը՝ կես մարդ, կես առնետ։ Սեյու` Օցուկա Տիկաո։

Մուսումե Նեկո ()՝ Կատու աղջիկ, որը բարկանալիս վերածվում էր սարսափելի հրեշի։ Սեյու` Նանա Յամագուտի։

Բաբա Սունակակե ()՝ Ծեր կին յուկայ, ով խորհուրդ է տալիս Կիտարոյին և նրա ընկերներին։

Կոնակի-Դզիդզի ()՝ Ցրված ծերունի յուկայ։ Սեյու` Իտիրո Նագամ։

Իտտան-Մոմեն ()՝ Թռչող յուկայ, Կիտարոյի և իր ընկերների մեքենան։ Սեյու՝ Կոսեյ Տոմիտա։

Նուռիկաբե ()՝ «Պատի նման» մեծ յուկայ, որն անընդհատ քնկոտ տեսք ունի։ Սեյու՝ Յոնեհիկո Կիտագավա։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք (արխիվացված)։
* Անիմե Hakaba Kitarou-ի մասին տեղեկություններ Toei Animation-ի կայքում։
* Անիմե Hakaba Kitarou-ի մասին տեղեկություններ Fuji TV-ի կայքում։

Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մանգաներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով
Վլադիսլավ Դեյնեգո

**Վլադիսլավ Նիկոլայի Դեյնեգո** (, ), Ուկրաինայի և Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետության (ԼԺՀ) պետական գործիչ։ Դոնբասի հակամարտության կարգավորման Մինսկի շփման խմբում ԼԺՀ-ի լիազոր ներկայացուցիչը (2014 թվականի աշնանից)։ Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար (2017 թվականի սեպտեմբերի 12-ից)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1964 թվականի մարտի 12-ին Ուկրաինայի ԽՍՀ Լուգանսկի շրջանի Պերևալսկի շրջանի Գորնացկի ավանում։ Այլ տվյալներով՝ Սումի մարզի Ռոմնի քաղաքում։

### Կրթություն
Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է կոմունալ լեռնամետալուրգիական ինստիտուտ։ Բայց չի ավարտել (գնացել է 3 դասընթացից)։

### Կարիերա
Եղել է «Ալչևսկի տեղեկատվական կենտրոն» կոմունալ ձեռնարկության տնօրեն։ Աշխատել է որպես համակարգային ադմինիստրատոր միասնական տեղեկատվական-վերլուծական համակարգի «ընտրություններ» Ուկրաինական ընտրություններում 2002, 2004, 2006 թվականներին։ 2006 թվականին դարձել է Ալչևսկի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր, 2010 թվականին վերընտրվել է երկրորդ գումարման։ Սկզբում առաջադրվում էր Ուկրաինայի առաջադիմական Սոցիալիստական կուսակցությունից, հետո անցնում Ռեգիոնների կուսակցություն։

2014 թվականի մայիսին ընտրվել է ԼԺՀ առաջին գումարման Գերագույն Խորհրդի կազմում Ալչևսկ քաղաքից։ Զբաղեցրել է կոմիտեներից մեկի փոխնախագահի պաշտոնը։ Ավելի ուշ դարձավ Ժողովրդական խորհրդի փոխնախագահ։ Հունիսի 25-ին ընտրվել է նաև Նովոռոսիայի ժողովրդական հանրապետությունների ԼԺՀ-ի խորհրդարանի պատգամավոր։

ԼԺՀ-ի ղեկավարի և Ժողովրդական խորհրդի ընտրություններում 2014 թվականի նոյեմբերի 2-ին վերընտրվել է երկրորդ գումարման Ժողովրդական խորհրդի պատգամավոր «Միր Լուգանշչինե» հասարակական շարժումից և դարձել ԼԺՀ-ի Ժողովրդական խորհրդի նախագահի տեղակալ։

2014 թվականի նոյեմբերի 10-ին Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետության ղեկավար Իգոր Պլոտնիցկի հրամանագրով նշանակվել է Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետության լիազոր ներկայացուցիչ Դոնբասի հակամարտության կարգավորման հարցով Մինսկի կոնտակտային խմբի բանակցություններում։

2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Չինաստանի Ժողովրդական խորհուրդն ընդունել է Դեյնեգի հայտարարությունը Ժողովրդական խորհրդի նախագահի տեղակալի պաշտոնից նրան ազատելու և պատգամավորական լիազորություններից զրկելու մասին՝ պատգամավորի պաշտոնի հետ անհամատեղելի այլ աշխատանքի անցնելու կապակցությամբ։

2017 թվականի սեպտեմբերի 12-ին հանրապետության ղեկավար Իգոր Պլոտնիցկու հրամանագրով նշանակվել է Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնակատար։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 29 - ին ԼԺՀ-ի ղեկավար Լ․Պասեչնիկը հաստատվեց նախարարի պաշտոնում։

2020 թվականի մայիսին եռակողմ կոնտակտային խմբի բանակցությունների ժամանակ ուկրաինական կողմը ներկայացրել է ռուսական անձնագրի (ներքին և արտասահմանյան) լուսապատճենները, որը որպես Լուգանսկի մարզի առանձին շրջանների ներկայացուցիչ հանդիսանում էր Ուկրաինայի արևելքում իրավիճակի կարգավորման կոնտակտային խմբի մասնակից։ Անձնագիրն ստացվել է 2019 թվականի դեկտեմբերին։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է Ելենա Նիկոլևնայի հետ։ Ունի երկու դուստր՝ Գալինա (ծնված. թվականի նոյեմբերի20-ին) և Վիկտորիա (ծնված․ 1993 թվականի դեկտեմբերի 12-ին)։

## Ծանոթագրություններ
Մի ծանոթ փողոցում

**«Մի ծանոթ փողոցում…»** (),  գրող Լեոնիդ Անդրեևի «Իվան Իվանովիչ» պատմվածքի 1988 թվականի կարճամետրաժ էկրանավորումը, որը նկարահանվել է «Դեբյուտ» ստուդիայի կողմից։

## Սույժե
1905 թվականի հետհեղափոխական իրադարձությունների վաղ շրջանի ռեֆլեքսիա։ Բարիկադների երիտասարդ պաշտպանը թուլություն է ցուցաբերում և բաց է թողնում բռնված ժանդարմին։ Որոշ ժամանակ անց նրան չեն խնայում նման իրավիճակում։

## Դերերում
* Անդրեյ Բուբաշկին – *Ավդեև, ժանդարմ
* Ալեքսեյ Զելենով – *Վասիլի, ապստամբ
* Վալերի Բարինով – *Պետրով, ապստամբ
* Վլադիմիր Բասով կրտսեր – *ապստամբների հրամանատար
* Լեոնիդ Տրուտնև – *ապստամբ
* Վլադիմիր Սիչկար – *ապստամբ
* Ելենա Աստաֆիևա – ''հղի կին
* Նիկոլայ Կոչեգարով

## Նկարահանող խումբ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Կոզմենկո
* Սցենարի հեղինակ՝ Կիր Բուլիչով, Ալեքսանդր Կոզմենկո
* Բեմադրող օպերատոր՝ Գենադի Բելյաև
* Կոմպոզիտոր՝ Սերգեյ Լազարև
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Զենկով
* Մոնտաժող՝ Սվետլանա Լյաշինսկայա

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:1988 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Վյազովկա)

**Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի** () կամ **Բարեխոսության եկեղեցի** (), փայտե ուղղափառ եկեղեցի է Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանի ժողովրդական համայնքի Վյազովկա գյուղում։ Հանրապետական նշանակության ճարտարապետական հուշարձան է (պահպանություն թիվ 108)։

Կառուցվել է 1862 թվականին, բնակիչների և հոգևորականների ջանքերով։ 150-ամյակի տոնակատարության նախօրեին՝ 2012 թվականին, եկեղեցին թալանել են։

2022 թվականի մարտի 7-ին Ռուսաստանի Ուկրաինա ներխուժման ժամանակ եկեղեցին ավերվել է ռուսականուժերի հարձակման ժամանակ։ Ըստ Օվրուչի թեմի քարտուղար, սարկավագ Սերգեյ Ստրետովիչի, պահպանվել է միայն զանգակատունը։

Vjazivka 2.jpg
Церква Різдва Пресвятої Богородиці (Покровська), с. В’язівка Народицького р-ну.jpg
Destroyed church in Viazivka.jpg
Viazivka (Zhytomyr Oblast) after Russian occupation (02).jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ժիտոմիրի մարզ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հուշարձաններ
Քորբախ

**Քորբախ** (, , 2013 թ. հունիսի 18-ից պաշտոնապես անվանվում է **[[հանզա]]յական քաղաք Քորբախ** (*Hansestadt Korbach*)), քաղաք Գերմանիայում՝ Հեսսեն երկրամասում, որի կազմի մեջ մտնող Վալդեկ-Ֆրանկենբերգ շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Ենթարկվում է Քասել վարչական շրջանին։ 2013 թվականից անդամակցում է հանզայական նոր միությանը։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 23 581, 2016 թվականի վերջերին՝ 23.583: Զբաղեցնում է  123,98 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ *06 6 35 015*:

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում Քորբախն առաջին անգամ հիշատակվել է Սրբազան հռոմեական կայսրության միապետ Օտտոն Երկրորդ կայսեր ընծայագրում, որով Քորբախը երկու այլ բնակավայրի հետ նվիրվել է Կորվեյ աբբայությանը։

## Քույր քաղաքներ
Քորբախը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

*, Ավրանշ (1963)
*, Վալտերսհաուզեն (1990)
*, Պիժիցե (1998)
*, Վիսոկե Միտո (2000)

## Պատկերասրահ
Korbacher Spalte-2-DSCF3664.jpg|
Panorama-Korbach01.jpg|
Korbach De Merian Hassiae.jpg|
Korbach-Rathaus-14-08-10--1-DSCF3495.jpg|
Tylenturm.jpg|
Bahnhof Korbach-3-4017.jpg|
Korbach, Flugplatz.jpg|
Korbach-St.Nikolai.JPG|
Korbach-Kilian1.JPG|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Korbach
*Goldhausen
*Gold Trail

Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Գերմանիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Պաբլո Ամորսոլո

**Պաբլո Ամորսոլո** (), ֆիլիպինցի նկարիչ, նկարիչ Ֆերնանդո Ամորսոլոյի կրտսեր եղբայրը։

## Կենսագրություն
Պաբլո Ամորսոլոն ծնվել է Ֆիլիպինների Կամարինես Նորտե նահանգի Դաետ քաղաքում։ Նրա հայրը եղել է հաշվապահ։ Ութ տարեկանում Պաբլոյի ընտանիքը տեղափոխվել է Մանիլա։

Պաբլո Ամորսոլոն նկարչություն է սովորել հորեղբոր՝ նկարիչ Ֆաբիան դե լա Ռոզայի մոտ։ Տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո Ամորսոլոն ուսումը Մանիլայի լիցեյում։ 1924 թվականին նա ավարտել է Ֆիլիպինների համալսարանի Գեղարվեստի դպրոցը։ Ֆիլիպինների համալսարան ընդունվելուց երկու տարի անց նա նշանակվել է նկարչության ուսուցչի օգնական։ Ամորսոլոն նկարչություն է սովորեցրել մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։

Պաբլոն եղել է և՛ դասական, և՛ ժամանակակից արվեստի կողմնակից։ 1930-ական թվականներին նա նկարազարդումներ է արել ֆիլիպինյան «Graphic», «Tribune», «La Vanguardia», «Herald» և «Manila Times» ամսագրերի համար։ Նա եղել է նաև հայտնի դիմանկարիչ։ Ամորսոլոն նկարել է տարբեր խավերի և տարիքային տարբեր խմբերի մարդկանց, որտեղ նա ցույց է տվել մարդու անհատականության առանձնահատկությունները։ Նա ստեղծել է նաև Ֆիլիպինների պատմությանը վերաբերող գործեր։ Նրա պատմական նկարներից են «Մագելանը և բնիկները» և «Ֆիլիպինների հայտնագործությունը»։ Վերջին նկարը նկարիչը նկարլ է 1944 թվականին։

Պաբլո Ամորսոլոյի նկարների մեծ մասը ոչնչացվել է 1945 թվականին բռնկված հրդեհի հետևանքով։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ամորսոլոն հայտնվել է օկուպացված տարածքում։

1945 թվականին գերի է ընկել պարտիզանների կողմից և գնդակահարվել։ Թաղվել է Ռիզալի Անտիպոլո քաղաքի գերեզմանատանը 1945 թվականին։

## Պատկերասրահ

Portrait_of_Dr_Noel_Cortes_by_Pablo_Amorsolo.jpg|Պաբլո Ամորսոլո․դոկտոր Վան Նոել Կորտեսի դիմանկարը
Amorsolo grave.jpg|Պաբլո Ամորսոլոյի գերեզմանը


## Գրականություն
* Карлос Кирино. Кто есть кто в истории Филиппин, Tahanan Книги, Manila (1995).
* Paintings of Twelve Philippine Women, Christian, Mohammedan and Pagan. Manila: Philippine Education Company, Inc., 1929. Foreword by A. V. H. Hartendorp. Illus. with 12 color plates.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Осиас, Камило, Фернандо и Пабло Аморсоло (иллюстраторы). Выставка. Музей Б. Хорхе Варгас, Дилиман, Кесон-Сити и  Музей Варгаса 
* PABLO CUETO AMORSOLO

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինցի նկարիչներ
Վիսոկե Միտո

**Վիսոկե Միտո** (), քաղաք Չեխիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Պարդուբիցե երկրամասի Ուստի նադ Օռլիցի շրջանում, Էլբայի վտակ Լուչնա գետի ափին, Լեհաստանի հետ Չեխիայի ունեցած պետական սահմանի մերձակայքում։ Զբաղեցնում է 42,07 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 12 669: Քաղաքի պատմական կենտրոնում պահպանվել են միջնադարյան ճարտարապետության բազմաթիվ հուշարձաններ, որոնք գտնվում են պետության պահպանության ներքո։ Կենտրոնական հրապարակը, որն ունի 150 մետր երկարություն և 130 մետր լայնություն, համարվում է ամենաընդարձակ հրապարակներից մեկը Չեխիայում։

## Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում ու նրա շրջակայքում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են քարեդարյան բնակավայրերի հետքեր։ Մեր թվականությունից առաջ IV դարից այստեղ բնակություն են հաստատել կելտեր, այնուհետև գերմանացիներ։ ІХ դարում տարածքում հայտնվել են սլավոնները։ XI դարում չեխերի Վրատիսլավ II իշխանը կառուցել է *Վրացլավ* ամրոցը։

1262 թվականին Օտակար II թագավորը հիմնադրել է Վիսոկե Միտոն՝ որպես առևտրային կենտրոններից մեկը Բոհեմիայից Մորավիա տանող ճանապարհին։ 1265 թվականին քաղաքի շուրջը պարիսպ է կառուցվել։ XIV դարում Վիսոկե Միտոն տնտեսական բուռն ծաղկում է ապրել, սակայն հետագայում՝ Երեսնամյա պատերազմի ժամանակներում բազմիցս հարձակման է ենթարկվել, ավերվել։ Տնտեսական նոր վերելքն սկսվել է XVIII դարում։

XVI դարից մինչև 1918 թվականը քաղաքը կրել է *Հոհենմաուտ (Hohenmauth)* անունը, բնակչության գերակշիռ մասը կազմել են գերմանացիները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո վերջիններիս արտաքսել են Գերմանիա։

1968—1991 թվականներին Վիսոկե Միտոյում է գտնվել խորհրդային զորքերի կենտրոնական խմբավորումը (*Центральная группа войск*):

## Բնակչություն

## Քույր քաղաքներ
Վիսոկե Միտոն բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

*, Դոլնի Չիֆլիկ
*, Քորբախ
*, Վառնա
*, Օզորկով
*, Պիժիցե
*, Սպիշսկա Բելա

## Պատկերասրահ

Kostel Sv. Vavřince (Vysoké Mýto).jpg|
VM Sv Trojice DSC01295.JPG|
Vysoké Mýto, Pražská brána, průvod při oslavách 750 let města.JPG|
Náměstí Přemysla Otakara II. (Vysoké Mýto) (cropped).jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*Museum in Vysoké Mýto

Կատեգորիա:Չեխիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ
Իրիս վան Հերփեն

**Իրիս վան Հերփեն** (, ), նիդերլանդցի նորաձևության դիզայներ։ 2007 թվականին Վան Հերփենը բացել է իր սեփական *Iris van Herpen* լեյբլը։ 2011 թվականին դարձել է Փարիզի բարձր նորաձևության սինդիկատի (որը մտնում է Ֆրանսիայի նորաձևության ֆեդերացիայի մեջ) հրավիրյալ անդամ։ Դրանից ի վեր Վան Հերփենը մշտապես իր հավաքածուներն է ներկայացնում Փարիզի նորաձևության շաբաթում։ Նրա աշխատանքները ներառվել են Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում, Նյու Յորքում գտնվող Կուպեր Հյուիթ Սմիթսոնի դիզայնի թանգարանում և Փարիզում գտնվող Տոկիոյի պալատում։

## Կարիերա
Իրիս վան Հերփենը 2006 թվականին ավարտել է Արնեմում գտնվող *ArtEZ* արվեստի ինստիտուտը, Լոնդոնում ստաժավորում է անցել Ալեքսանդր Մակքուինի և Կլոդի Յոնգսթրի մոտ՝ Ամստերդամում, մինչև 2007 թվականին կթողարկեր սեփական լեյբլը։ Հագուստի իր առաջին *Chemical Crows* հավաքածուի հետ առաջին անգամ ցուցադրվել է 2007 թվականին Ամստերդամի նորաձևության շաբաթում։

Նորաձևության աշխարհում առաջին անգամ օգտագործել է 3D տպագրության մեթոդը և 3D տպագրությամբ առաջին հագուստը ցուցադրել է 2010 թվականին Ամստերդամի նորաձևության շաբաթում։ Հագուստը տպագրված էր 3D-տպիչով սպիտակ պոլիամիդից։

Վան Հերփենի աշխատանքը կարելի է բնութագրել որպես միջդիսցիպլինար, քանի որ այն ոգեշնչում է նորաձևության և արվեստի հետ չկապված մասնագիտություններում։ Հետևաբար, դիզայները իր աշխատանքների մեծ մասը ստեղծում է՝ համագործակցելով գիտության, տեխնիկայի և ճարտարապետության ոլորտում աշխատող մասնագետների հետ։ Օրինակ, 2020-ի *Sensory Seas*-ի հավաքածուն ոգեշնչվել է ծովային բնապահպանությամբ և իսպանացի նեյրոանատոմ Ռամոնի և Կախալի աշխատանքներով։ 2010 թվականին Իրիս Վան Հերփենը ձեռնարկել է նորաձևությունից դուրս իր առաջին համագործակցությունը։ Նա աշխատել է հոլանդական ճարտարապետական *Benthem Crouwel Architekten* ֆիրմայի հետ՝ *Water* շրջազգեստը ստեղծելու համար։

Քննադատները Իրիսի աշխատանքները բնորոշում են որպես օրգանիկ և նորարարական։ *[[New York Times]]-*ից լրագրող Վանեսա Ֆրիդմանը գրել է․ «Բանը նրանում չէ, որ նա մերժում է նորաձևության ժառանգությունը, նա պարզապես վերասահմանում է այն ժամանակակից գործիքների միջոցով։ Ինչ-որ ժամանակ շատ վաղուց կարի մեքենան անում էր նույն բանը»։

Վան Հերփենը առաջին դիզայներներից մեկն էր, որը կիրառում էր 3D տպագրությունը որպես հագուստի պատրաստման տեխնոլոգիա։ Նրա նախագծման գործընթացը կիրառում է այնպիսի տեխնոլոգիաներ, ինչպիսիք են արագ նախատպումը՝ որպես նրա աշխատանքում գլխավոր սկզբունքներից մեկը։ Նա հայտնի է ռադիկալ նյութերի օգտագործմամբ, ինչպիսիք են՝ վիշապի կաշին, նավակների համար սինթետիկ տակելաժը և մանկական անձրևանոցների համար՝ կետի ոսկորը։

2009 թվականից փոփ-աստղ Լեդի Գագան մի քանի անգամ հագել է Իրիս վան Հերփենի մոդելներից։ 2012 թվականին Լեդի Գագան իր Lady Gaga Fame օծանելիքը ներկայացնելու համար հագել է պատվերով կարված փայլուն սև շրջազգեստը։ Օծանելիքի սրվակի ձևը ոգեշնչում է հանդիսացել շրջազգեստի համար, որը Վան Հերփենը պատրաստել է լազերային փորագրված սև ակրիլի շերտերից։ Նա նաև օգտագործել է սիլիկոններ, երկաթե թեփ և խեժ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հոլանդացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Նորաձևության դիզայներներ
Մարի Բիգո

**Մարի Կենյե Բիգո դե Մորոգե** (, փաստացիորեն՝ **Մարի Կենյե**, մարտի 2, 1786, Կոլմար - սեպտեմբերի 16, 1820, Փարիզ), ֆրանսիացի դաշնակահար, ուսուցիչ, կոմպոզիտոր։

## Կենսագրություն
Մարի Բիգոն ծնվել է Էլզասում՝ երաժիշտների ընտանիքում։ Հայրը՝ թավջութակահար էր, մայրը՝ դաշնակահար։ 1791 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Շվեյցարիա։ 1804 թվականին Մարին ամուսնացել է Պոլ Բիգո դե Մորոգի (ծնված 1769)՝ կոմս Անդրեյ Ռազումովսկու գրադարանավարի հետ։ Նորապսակները բնակվում էին Վիեննայում։

Մարին կատարում էր Բախի, Մոցարտի, Հայդնի ստեղծագործությունները, Հայդնի հետ ընկերներ էին։ 1804 թվականին Վիեննայում ծանոթացել է Բեթհովենի հետ, նրա աջակցությամբ առաջին համերգն է տվել Վիեննայում (1805)։ 1809 թվականին ամուսնու հետ տեղափոխվել է Փարիզ։ Ընտանիքի ընկերներներից էին Քերուբինին, Դուսիկը։ 
մինի|ձախից|Մարի Բիգոյի հուշատախտակը Կոլմարում
Բիգոն Շուբերտի, Ֆելիքսի և Ֆաննի Մենդելսոնի ուսուցչուհին էր։

Մահացել է տուբերկուլոզից։

## Ստեղծագործություն
Մի քանի դաշնամուրային ստեղծագործությունների հեղինակ է (*Սոնատա*, 1806․ *Ռոնդո*, 1818, և այլն)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բիգո դե Մորոգե, Բեթհովենի ընկերուհին
*  Մարի Բիգո։ Պատմական կին կոմպոզիտորներ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Երաժշտական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Կին կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Իննա Ռազումիխինա

**Իննա Ռազումիխինա** (), ռուս էստրադային երգչուհի, դերասանուհի, հեղինակ-կատարող, էստրադայի արտիստների մրցույթների բազմակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1973 թվականին Ռուսաստանի Ռժև քաղաքում։ Մասնակցել է Երիտասարդ կատարողների համամիութենական «Յալթա-91» մրցույթին։

1994-1996 թվականններին Լյուդմիլա Իվանովայի ղեկավարությամբ որպես դերասանուհի հանդես է եկել մանկական երաժշտական «Էքսպրոմտ» թատրոնում։ 1995-2001 թվականներին Ելենա Կամբուրովայի ղեկավարությամբ որպես դերասանուհի հանդես է եկել երաժշտության և պոեզիայի թատրոնում։

1995 թվականին ավարտել է Գնեսինների անվան պետական երաժշտական ուսումնարանի Տատյանա Մարկովիչի էստրադային վոկալի դասարանը։

1995 թվականին Անդրեյ Միրոնովի անվան դերասանական երգերի միջազգային մրցույթում արժանացել է դիպլոմի և հանիսատեսի համակրանք մրցանակի։ 1996 թվականին դարձել է Վլադիմիր Վիսոցկու անվան հեղինակային երգի մրցույթի դափնեկիր։ Հաջորդ տարի ռուսական ռոմանսի երիտասարդ կատարողների համառուսական մրցույթում արժանացել է դիպլոմի և «Ռուսաստանի հույս» մրցանակի ռուսական ռոմանսի հոգատար և ճիշտ ժամանակին կարդալու համար, դարձել է նաև «Ռուսաստանի երգը» էստրադային երգի համառուսական հեռուստատեսային մրցույթի դիպլոմակիր։

## Ընտանիք
Ամուսինը խորհրդային ռուս կինոդերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, կոմպոզիտոր և ՌԴ վաստակավոր արտիստ Բորիս Գալկինն է։ Դուստրը՝ Աննան, ծնվել է 2017 թվականին։

## Աշխատանք կինոյում
*Սոնյա Գոլիդեյի դերակատար «Պանդուխտ աղոթքներ» հեռուստաֆիլմում, ռեժիսոր՝ Տրոֆիմով (1997 թվական)
*Երգեր «Ես լսում եմ քամուն» հեռուստատեսային ֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Տրոֆիմով (1997 թվական)
*Երգեր «Պալատական գաղտնիքներ» հեռուստատեսային ֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Տրոֆիմով (2001-2003 թվականներ)
*Երգեր «Նրա հոգու վեպը» հեռուստաֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Մալովա (2002 թվական)
*Երգեր «Մեկ անգամ» հեռուստաֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Ալլա Սուլիկովա (2004 թվական)
*Երգեր «Իմ Պրեսչիստենական» հեռուստաֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Լյուդմիլա Գլադունկո և Բորիս Տոկարև (2004 թվական)
*Մերիի երգը «Մեր ժամանակների հերոսը» հեռուստաֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Ալեսանդր Կոտտ (2005 թվական)
*Երգեր «Շամպայնի շիթեր» հեռուստաֆիլմի համար, ռեժիսոր՝ Տրոֆիմով (2008 թվական)

## Սկավառակագրություն
*2011 - «Այդ ամենն իմ մասին է»
*2004 - «Միասին կլինենք, սիրելիս» (երգեր Աննա Ախմատովայի և Նիկոլայ Գումիլյովի ստեղծագործությունների հիման վրա)
*2003 - «Աստվածային ռոմանս»
*2003 - «Սեր-ռուլետկա» (Սպայական երգեր և ռոմանսներ)
*2002 - «Երիտասարդ գինի» 
*2001 - «Երաժշտության սիրահարները»
*1997 - «Ես լսում եմ քամուն»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իննա Ռազումիխինայի պաշտոնական կայքը
* 
*Իննա Ռազումիխինայի YouTube-յան ալիքը
* Իննա Ռազումիխինայի անձնական էջը «Աֆիշա» կայքում
Երրորդ դեմքի հրաձիգ

250px|մինի|Առաջին դեմքի հրաձիգի տեսքը
250px|մինի|աջից|Երրորդ դեմքի տեսք. գլխավոր դերակատարը, որը վերահսկվում է խաղացողի կողմից և նրան դիտող վիրտուալ տեսախցիկը, որը գտնվում է հենց կերպարի հետևում, նրանից մի փոքր բարձր և մի փոքր ներքև թեքությամբ:
**Երրորդ դեմքի հրաձիգ** (կրճատ՛ **ԵԴՀ**) (անգլ. **Third-person shooter**, **TPS**), համակարգչային խաղերի ժանր է, եռաչափ հրաձիգի տեսակ, որտեղ խաղացողի կողմից կառավարվող կերպարը տեսանելի է էկրանին, իսկ խաղը հիմնականում բաղկացած է. հրաձգություն։ Այս դեպքում վիրտուալ տեսախցիկը, որպես կանոն, գտնվում է կերպարի հետևում, մեջքի կամ ուսի հետևում։

## Պատմություն
### 2D և կեղծ 3D հրաձիգներ
Երրորդ անձի 2D հրաձիգները գոյություն են ունեցել տեսախաղերի առաջին օրերից, որոնք սկիզբ են առել Spacewar!-ից (1962);  երրորդ անձի հեռանկարային նկարահանումները նույնպես ներկայացված են դրա կլոններում՝ Galaxy Game (1971) և Computer Space (1971): Արկադային հրաձիգները 3D երրորդ անձի տեսանկյունից ներառում են Nintendo's Radar Scope, Atari's Tempest (1981), Nihon Bussan's Tube Panic (1983), Sega's Space Harrier (1985), Atari's Xybots (1987), և Square's 3-D WorldRunner (1987) and JJ (1987) Տնային համակարգիչների համար երրորդ անձի հրաձիգները ներառում են Դեն Գորլինի Օդային սիրտը (1986) և Փոլ Նորմանի Beyond Forbidden Forest (1986 թ.):

Konami's Run & gun shooter Contra (1987) ցուցադրում էր երրորդ անձի հրաձիգների մի քանի մակարդակ, որտեղ խաղացողը շրջում է ներքին թշնամու բազաներով[29]: Konami's Devastators (1988)[30] երրորդ անձի հրաձիգ է[31], որտեղ ավտոմատ կերպով առաջ շարժվելու փոխարեն խաղացողը քայլում է առաջ՝ պահելով դեպի վեր ուղղությունը, քանի որ ֆոնը դանդաղորեն թեքվում է դեպի էկրանը։ Devastators-ը նաև ցուցադրել է տարբեր խոչընդոտներ, որոնք կարող են օգտագործվել թշնամու կրակից պատսպարվելու համար [30], ինչպես նաև երկու խաղացողների համատեղ խաղը[32]: Նույն տարում թողարկված նմանատիպ հրաձիգ էր Cabal-ը (1988),[33], որը ոգեշնչեց իր սեփական «Cabal clones»-ից շատերին, ինչպիսիք են NAM-1975 (1990) և Wild Guns (1994 թ.) [34] Hardcore Gaming 101-ի Կուրտ Կալատան մեջբերում է Sega's Last Survivor-ը (1988), որը թողարկվել է արկադների համար, այնուհետև տեղափոխվել է FM Towns և FM Towns Marty, որտեղ ներկայացված է ութ խաղացողների մահվան խաղը։ Նա նշում է, որ այն ունի հեռանկար և բաժանված էկրան, որը նման է Xybots-ին, բայց բոլորովին այլ խաղախաղով և կառավարումներով[35]:

## Տես նաև
Առաջին դեմքի հրաձիգ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երրորդ դեմքի հրաձիգներ
Կատեգորիա:Տեսախաղի ժանրեր
Պարդուբիցե

**Պարդուբիցե** (, , ), քաղաք Չեխիայի կենտրոնական մասում՝ Էլբայի և Խրուդիմկայի միախառնման վայրի շրջակայքում, երկրի մայրաքաղաք Պրահայից մոտավորապես 100 կիլոմետր դեպի արևելք, ծովի մակերևույթից միջին հաշվով 225 մետր բարձրության վրա (ընկած է Էլբայի գետահովտում)։ Պարդուբիցեի երկրամասի և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 82,7 կմ² տարածք, բնակչության թվաքանակը 2021 թվականի տվյալներով եղել է 91.755:

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1295 թվականին, սակայն բնակավայրի հիմնադրման տարեթիվ ընդունված է համարել 1340 թվականը (թեև նրա ներկայիս տարածքում դեռևս XIII դարի սկզբներին գոյություն է ունեցել վանական համալիր)։ Մինչև 1918 թվականը գտնվել է Բոհեմիայի թագավորության Պարդուբիցեի պովյատի կազմում։ XV—XVI դարերում բուռն ծաղկում է ապրել, բայց Երեսնամյա պատերազմի շրջանում անկում է գրանցվել։ Քաղաքի տնտեսական հաջորդ վերելքը տեղի է ունեցել XIX դարում, երբ շահագործման է հանձնվել նրա երկաթուղային կայարանը։ Տարիների ընթացքում Պարդուբիցեն դարձել է քիմիական, նավթավերամշակման արդյունաբերության, մեքենաշինության կենտրոն։ Արդյունաբերական խոշոր ձեռնարկություններից են «Սինթեզիա» քիմիական գործարանը, նավթավերամշակման «Պարամո» գործարանը, ծանր մետալուրգիայի և էլեկտրոնիկայի մեկական ձեռնակություն։

Քաղաքի պատմական կենտրոնը լավ պահպանվել է և գտնվում է պետության հովանու ներքո։ Նշանավոր պատմական հուշարձաններից են Պարդուբիցեի ամրոցը, Սուրբ Բարդուղիմեոսի կոստյոլը, հին քաղաքամասի շինությունները։

Պարդուբիցեն համբավվել է նաև մարզական խոշոր իրադարձություններով, որոնցից են ձիարշավների, մոտոարշավների, շախմատի միջազգային մրցումները, Չեխիայի գոլֆի բաց առաջնությունը։

## Քույր քաղաքներ
Պարդուբիցեն բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ

## Անվանի պարդուբիցեցիներ
* Ռադեկ Բաբորեկ (* 1976)&nbsp;— երաժիշտ (վալտորնահար)
* Ֆիլիպ Բանջակ (* 1983)&nbsp;— երգիչ (բարիտոն)
* Դոմինիկ Հաշեկ, նախկին հոկեյիստ, եղել է NHL-ի *Detroit Red Wings* թիմի և մի քանի այլ ակումբների դարպասապահը http://www.cbc.ca/news/story/2006/07/31/dominik-hasek-detroit.htmlhttps://archive.today/20120709021515/findarticles.com/p/articles/mi_m1208/is_n12_v222/ai_20425448
* Ալես Հեմսկի, հոկեյիստ, հանդես է գալիս Հոկեյի ազգային լիգայում (NHL-ում)

## Բնակչություն

## Պատկերասրահ

Pardubitz-Schloss02.jpg|Ամրոցը
Crematorium, Pardubice, Czech Republic.jpg|Դիակիզարանը
Pardubice (Pardubitz) - Winternitzovy mlýny.JPG|
Kostel sv. Bartoloměje, Pardubice.jpg|Սբ. Բարդուղիմեոսի կոստյոլը
Pardubice CZ main square.JPG|Կենտրոնական հրապարակը
Explosia, Pardubice-Semtín.JPG|


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Movsesian, Sergei; Klima, Lukas (2009). *Czech Open: Pardubice Phenomenon*. Caissa Hungary. ISBN 978-80-86725-08-6.

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը 
* Զբոսաշրջային ուղեցույց

Կատեգորիա:Չեխիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ
Վալլիսի բանաձև

**Վալլիսի բանաձև** (Վալլիսի արտադրյալ), բանաձև, որն π թիվն արտահայտում է  ռացիոնալ կոտորակների անվերջ արտադրյալների տեսքով։

:\begin{align}
\frac{\pi}{2} & = \prod_{n=1}^{\infty} \frac{ 4n^2 }{ 4n^2 - 1 } = \prod_{n=1}^{\infty} \left(\frac{2n}{2n-1} \cdot \frac{2n}{2n+1}\right) \\[6pt]
& = \Big(\frac{2}{1} \cdot \frac{2}{3}\Big) \cdot \Big(\frac{4}{3} \cdot \frac{4}{5}\Big) \cdot \Big(\frac{6}{5} \cdot \frac{6}{7}\Big) \cdot \Big(\frac{8}{7} \cdot \frac{8}{9}\Big) \cdot \; \cdots \\
\end{align}

## Պատմություն
1655 թվականին Ջոն Վալլիսն առաջարկել է π  թիվը որոշելու բանաձև․
: \frac{\pi}{2} = \prod_{n=1}^\infty \frac{(2n)^2}{(2n-1)(2n+1)} = \frac{2}{1} \cdot \frac{2}{3} \cdot \frac{4}{3} \cdot \frac{4}{5} \cdot \frac{6}{5} \cdot \frac{6}{7} \cdot \frac{8}{7} \cdot \frac{8}{9} \cdot \frac{10}{9} \cdot \frac{10}{11} \cdot\ldots 

Ջոն Վալլիսը դա ստացել է՝ հաշվելով շրջանի մակերեսը։ Պատմականորեն Վալլիսի բանաձևը կարևորվում էր որպես անվերջ արտադրյալների առաջին օրինակներից մեկը։

## Ապացուցում
Օգտագործվում է Էյլերի անվերջ արտադրյալները սինիուսի ֆոինկցիայի համար
: \frac{\sin x}{x} = \prod_{n=1}^\infty \left(1 - \frac{x^2}{n^2\pi^2}\right)։

Ենթադրենք x = \pi/2, այդ դեպքում՝
: 
 \frac{2}{\pi} = \prod_{n=1}^\infty \left(1 - \frac{1}{4n^2}\right),


: \begin{align}
 \frac{\pi}{2} &= \prod_{n=1}^\infty \left(\frac{4n^2}{4n^2 - 1}\right) = \\
  &= \prod_{n=1}^\infty \frac{(2n)(2n)}{(2n-1)(2n+1)} = \frac{2}{1} \cdot \frac{2}{3} \cdot \frac{4}{3} \cdot \frac{4}{5} \cdot \frac{6}{5} \cdot \frac{6}{7} \cdot \frac{8}{7} \cdot \frac{8}{9} \cdot \ldots
\end{align}


## Կիրառությունը
Այս արտադրյալը  շատ դանդաղ է զուգամիտում, հետևաբար,  \pi թվի գործնական հաշվարկի համար Վալլիսի բանաձևի քիչ կիրառելի է։

Այնուամենայնիվ, այն օգտակար է տարբեր տեսական հետազոտություններում, օրինակ, Ստրիլինգի բանաձևի դուրսբերման ժամանակ, այն էլ եթե այս բանաձում մի փոքր փոփոխվի ավարտը․
: \pi \approx \left[ \prod_{n=1}^{m-1} \frac{(2n)^2}{(2n-1)(2n+1)} \right] \cdot \left[ \frac{2m}{2m-1} \cdot \left( \frac{2m}{2m+1} \cdot \frac {1}{4} + 1 \right) + \frac {3}{4} \right] = \frac{2}{1} \cdot \frac{2}{3} \cdot \frac{4}{3} \cdot \frac{4}{5} \cdot \frac{6}{5} \cdot \frac{6}{7} \cdot \left[ \frac{8}{7} \cdot \left( \frac{8}{9} \cdot \frac {1}{4} + 1 \right) + \frac{3}{4} \right],

ապա զուգամիտման արագությունը մեծանում է մոտ հինգ անգամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Pi Formulas
* Wallis formula - Encyclopedia of Mathematics

Կատեգորիա:Պի