Դրակուլայի ամրոց

**Դրակուլայի ամրոց**, Կոմս Դրակուլայի հորինված Տրանսիլվանիայի նստավայրն է ՝ Բրեմ Սթոքերի "Դրակուլա" սարսափ վեպի գլխավոր հերոսը, որը գրվել է 1897 թվականին։  Այն վեպի առաջին մի քանի և վերջին տեսարանների վայրն է։

## Վեպում իրադարձությունները տեղի են ունենում ամրոցում կամ մոտակայքում
Վեպի առաջին գլուխներում անգլիացի երիտասարդ փաստաբան Ջոնաթան Հարկերը  Լոնդոնից ճանապարհորդում է Փարիզով, Մյունխենով, Վիեննայով, Բուդապեշտով, Կլաուզենբուրգով և Բիստրիցով, ժամանում է ամրոց այն բանից հետո, երբ նրան վերցնում են բորգոյի լեռնանցքում մի խորհրդավոր վարորդ։ Հարկերը հետագայում ճանաչում է տան տիրոջը ՝ հենց Կոմս Դրակուլային։ Ուղևորության ընթացքում նա, ըստ երևույթին, քնում է, բայց արթնանում է, երբ սայլակը մոտենում է ամրոցին։  Վարորդը անհետանում է, և Հարկերը կարծում է կորել է, մինչև դուռը բացվի, և Կոմսը ողջունի նրան։  Մի քանի համեղ ընթրիքներից հետո, որոնք Հարկերը միշտ վայելում է միայնակ, և տարբեր խոսակցություններ  մոտակայքում գտնվող Կարֆաքս Էբբի Շենքի մասին, որ տերը մի քանի տհաճ սովորություններ ունի, օրինակ ՝ մողեսի պես բարձրանալով շենքի պատերը, նա ցանկանում է ձեռք բերել։ Նա նաև գտնում է, որ տերը կարող է մի քանի վատ սովորություններ ունենալ, ինչպիսիք են  գերին ամրոցում պահելը։  Մի գիշեր, երբ նա քնում է արգելված սենյակում, նրան կպչում են Դրակուլայի երեք հարսնացուները, որոնց խանգարում է զայրացած Կոմսը, ով պնդում է հյուրի իրավունքները։  Այնուամենայնիվ, բացի վամպիր կանանց  կարմիր շրթունքներով տեսարանից, որը նրան տարօրինակ ցանկություն է առաջացնում համբուրվելու, Հարկերը ոչ մի կերպ չի հարձակվում։ Կոմսը համոզում է նրան մնալ նախատեսվածից շատ ավելի երկար և մի քանի նամակ գրել տուն ՝ իր գործատուին և իր հարսնացու Մինա Մյուրեյին հանգստացնելու համար։ Հարկերն ինքն է բարձրանում ամրոցի պարիսպները, մտնում կոմսի դատարկ սենյակը և մատուռում հայտնաբերում մի դամբարան, որտեղ պահվում են հիսուն արկղ հող։ Դրանցից մեկում նա գտնում է կոմսին, որը նոր էր արյունով կշտացել։ Հարքերը փորձում է թիակով հարվածել նրան, բայց կոմսի հիպնոսացնող ունակությունները հետ են մղում հարվածը։ Այս արկղում հաշվարկը հետագայում տեղափոխվում է Անգլիա ուղարկելու համար։ Հարքերը մնում է ամրոցում գայթակղիչ վամպիր կանանց հետ, բայց, ի վերջո, նրան հաջողվում է փախչել Բուդապեշտ, որտեղ նրա մասին հոգ է տանում քույր Ագատան։

Բոլոր իրադարձությունները գրանցվում են Հարքերի օրագրում, որը հետագայում ծառայում է որպես վամպիրի զեկույց և ուղեցույց նրա ընկերների համար։ Այն բանից հետո, երբ Լյուսի Ուեսթենրան ՝ Մինա Մյուրեյի ավագ դպրոցի հին ընկերը, մահացավ խորհրդավոր հիվանդությունից, պրոֆեսոր Աբրահամ Վան Հելսինգը այցելում է Մինային և կարդում օրագիր, որը նա հաստատում է, որ իրատեսական զեկույց է Ջոնաթանի առջև ծառացած անհավանական հանգամանքների մասին։

Վերջին գլուխներում վամպիրների որսորդները հետապնդում են կոմսին, ով նավով վերադառնում է հայրենիք։  Դրակուլան խաբում է նրանց ՝ նավը ուղարկելով Գալաց, մինչ Վան Հելսինգը և նրա ընկերները սպասում են, որ Քեթրին թագուհին հայտնվի Վառնայում։ Գալացայում խումբը բաժանվում է երեք խմբի. Վան Հելսինգը և Մինան գնացքով մեկնում են Սուչավայի մոտակայքում գտնվող Վերեշցի և շարունակում են ճանապարհը Բուկովինայի տարածքով գնված ձիով կառքով դեպի Բորգոյի լեռնանցքի Արևելյան ծայրը; Ջոնաթան հարկերը և Արթուր Հոլմվուդը գնում են գոլորշու նավակ, որպեսզի գնան Կոմս կրծքավանդակի հետևից, որը սլովակ նավագնացները տեղափոխում են Սերետ և Բիստրիցա գետերով, մինչդեռ դոկտոր Ջոն Սյուարդը և Քվինսի Մորիսը ձիով գնում են նույն ուղղությամբ։ Արկղիկը սլովակներից վերցնում են գնչուները, որոնք այն տեղափոխում են սայլի լեյտերով։  Գնչուների և երեք քարավանների երթուղիները վերջապես համընկնում են ամրոցի մոտակայքում գտնվող մի վայրում, որտեղ Վան Հելսինգը և նրա մարդիկ ստիպում են ավտոշարասյունը կանգ առնել։ Հարքերին հաջողվում է գլխատել վամպիրին իր Կուկրի դանակով, Մինչդեռ Մորիսը որսորդական դանակը խրում է նրա սրտում։

Միակ մարդը, ով իսկապես հարվածում է ամրոցին այս դրվագում, Վան Հելսինգն է, ով թողնում է գիշերային ճամբարը, որը նրանք կիսում էին Մինայի հետ ՝ վամպիր քույրերին վերջ տալու համար։ Ականի վրա արդեն ազդել է վամպիրի հետ նրա "Արյունոտ հարսանիքը", և նա մնացել է Սուրբ հացի շրջապատում։

Վերջին նոտայում, որը գրվել է իրենց դրամատիկ արկածներից յոթ տարի անց, Հարկերը հայտնում է, որ խումբը վերադառնում է Տրանսիլվանիա:

Բնօրինակ ձեռագրի երեք պարբերությունները, որոնցում Շենքն ինքնին կլանված է հրաբխային կատակլիզմով, բացակայում են տպագիր տարբերակում։ Նշված Հնարավոր պատճառներն այն են, որ Սթոքերը ցանկանում էր բաց թողնել շարունակության տարբերակը, կամ որ այս դրամատիկ ավարտը չափազանց շատ էր հիշեցնում Էդգար Ալան Պոյի "ուշերի տան անկումը" :

Դրակուլայի մեկնաբանությամբ իր հրատարակության մեջ Լեսլի Քլինգերը, "Դրակուլան" համարում է իրական փաստաթղթերի հավաքածու, ենթադրում է, որ այդ տողերը Կոմս Դրակուլայի ջանքերի մի մասն էին  " թաքցնել " վամպիրի շարունակական գործունեության մասին ճշմարտությունը, բայց Սթոքերը սաբոտաժի ենթարկեց կոմսի խմբագրական միջամտությունը ՝ ջնջելով այդ տողերը։

## Ֆիզիկական բնութագրերը և դասավորությունը

Առաջին նկարագրությունը տրվում է Ջոնաթան Հարկերի կողմից, երբ զբոսնողը հասնում է ամրոցի բակ։

Ամրոցի ավերված վիճակը հաստատվում է կոմսի հետևյալ խոսքերով.

Մյուս կողմից, ներքին հարդարանքը դեռ լավ վիճակում է, իսկ գրադարանը լավ հագեցած է։

Հարկերի պատուհանը դուրս է գալիս բակ, բայց շուտով նա մեկնում է փոքրիկ արշավախմբի։

Սակայն մնացած բոլոր դռները կողպված են։  Կոմսը նախազգուշացնում է նրան, որ արթուն մնա այն սենյակից դուրս, որը նա արդեն գիտի, ներառյալ գրադարանն ու ճաշասենյակը. թվում է, թե ամրոցն ապրում է իր սեփական կյանքով։

Այնուամենայնիվ, երբ հարկերը հայտնաբերում է մեկ այլ բաց դուռ, նա անտեսում է այդ նախազգուշացումը և քնում արգելված պալատներում։

Այս սենյակում, իրոք, ամրոցի հրապուրիչ տիկնայք այցելում են նրան։ Կոմսի սենյակը նույնպես Հարքերի սեփական սենյակից մեկ հարկ ցածր է. այնտեղից՝ շրջանաձև սանդուղք և արկղերով դեպի մատուռ տանող թունել.

Երբ Վան Հելսինգը ժամանում է Դրակուլայի ամրոց, նա ուղիղ գնում է դեպի ավերված մատուռը և այնտեղ գտնում է Դրակուլայի "հարսնացուներին" երեք դամբարաններում, ինչպես նաև Դրակուլայի սեփական, դատարկ գերեզմանը։

## Գտնվելու վայրը
Սթոքերը միայն աղոտ նկարագրում է Դրակուլայի տան գտնվելու վայրը։ Երթուղու նկարագրությունը գրեթե չի նշում որևէ ճանաչելի տեսարժան վայր, բայց ուշադրության կենտրոնում են վայրի ձյունածածկ լանդշաֆտները, որոնք բնակեցված են ոռնացող գայլերով և գիշերը լուսավորված գերբնական կապույտ բոցով։ Այս աչքի ընկնող անորոշության պատճառով Լեոնարդ Վուլֆի "Դրակուլայի" ծանոթագրված հրատարակությունները, Քլայվ Լեյթերդեյլ, և Լեսլի Քլինգեը պարզապես ենթադրում են, որ Սթոքերը նկատի չուներ կոնկրետ գտնվելու վայրը, և մենք ամրոցը կտեղադրենք Բորգոյի լեռնանցքում կամ անմիջապես դրա կողքին։ Որպես հետևանք, Այս հրատարակություններում ընդունված է համարվում, որ կոմսի մարդիկ, որոնք հետապնդվում են հարկերի, Հոլմվուդի, Մորիսի և Սյուարդի կողմից, հետևում են Բիստրիցա գետի երկայնքով մինչև Վատրա Դորնի, Այնուհետև հետևում են բորգոյի լեռնանցքով, որն արդեն անցել էին Վան Հելսինգը և Մինան։ Էնդրյու Քոնելը նույն տեսակետն ունի գուգլ Քարտեզների իր գրառումներում։ Այս տեսություններն անտեսում են կամ սխալ են մեկնաբանում Սթոքերի ակնարկը, որ 47-րդ զուգահեռականում կոմսի մարդիկ պետք է թողնեն գետը և անցնեն Տրանսիլվանիայի տարածք։

Գրող Հանս Քորնել դե Ռոոսը ենթադրեց, որ այն վայրը, որի մասին նկատի ուներ Սքոթերը, իր պատմությունը ձևավորելիս, դատարկ լեռնագագաթ էր Տրանսիլվանիայի Կալիմանի լեռներում, Մոլդովայի նախկին սահմանի մոտ, Բորգոյի լեռնանցքից մոտ 20 մղոն հարավ-արևելք։

## Ոգեշնչման աղբյուրներ

Բրեմ Սթոքերի "Դրակուլա" - ի ձեռագիր գրառումներում արդեն հենց սկզբում (մոտ 1890 թ.) նշվում է այն վայրը, որտեղ պետք է կառուցվեր ամրոցը։  Այս փուլում չի որոշվել, թե կոնկրետ որ ամրոցն է ոգեշնչման աղբյուր հանդիսացել։  Ընտրելով Տրանսիլվանիան որպես Դրակուլայի ամրոցի գտնվելու վայրը, հնարավոր է, որ նա պատճենեց Վեչեի ամրոցի մասին տեղեկությունները Տրանսիլվանիայի մասին իր աղբյուրներից մեկից ՝ մայոր է. Կ. Ջnոնսոնի գրքերը։

Մեկ այլ տարբերակն այն է, որ Սթոքերը Չարլզ Բոների Տրանսիլվանիայի մասին գրքում տեսել է Բրաուն ամրոցի (Թերցբուրգ) նկարազարդումը կամ կարդացել է դրա մասին Մազուչելիի կամ Կրոսի գրքերում։  1893 թվականին Բրեմ Սթոքերը հայտնաբերեց Քրուդեն Բեյը Շոտլանդիայի Աբերդինշիր քաղաքում, որը դարձավ նրա ամենամսյա ամառային արձակուրդների մշտական վայրը և հիմնականում կենտրոնացած էր գրելու վրա։ Այնտեղ գրված էին "Դրակուլայի" որոշ հատվածներ, եթե ոչ դրանց մեծ մասը։  "Կոմսը կանգ առավ, պայուսակներս դրեց հատակին, փակեց դուռը և, անցնելով սենյակը, բացեց մեկ այլ դուռ, որը տանում էր դեպի մի փոքրիկ ութանկյուն սենյակ, որը լուսավորված էր մեկ լամպով, և թվում էր, թե առանց պատուհան": Սլեյնսի ամրոցը, որը գտնվում է Դրակուլայի ամրոցի մոտակայքում,  գտնվում է 19-րդ դարի սկզբին։ Համեմատեք Սա Սլեյնս ամրոցի նկարագրության հետ 1922 թվականի վաճառքի փաստաթղթից. " առաջին հարկում ՝ Նախասրահ (ջեռուցվում է վառարանով), որը տանում է դեպի կենտրոնական ութանկյուն ներքին դահլիճ (ջեռուցվում է վառարանով և լուսավորվում է վերևից)":

Չնայած Վլադ Տեպեսի օրոք կառուցված Պատմական պոյենարի միջնաբերդը չի հիշատակվում Ստոկերի հետազոտական գրառումներից որևէ մեկում, սըր Քրիստոֆեր Լին «Դրակուլայի որոնումը» վավերագրական ֆիլմում (1974) նշում է նրա և Դրակուլայի հորինված ամրոցի նմանությունը. Բայց Բորգոյի լեռնանցքում գտնվող ամրոցի նրա նկարագրությունը զարմանալիորեն ճշգրիտ է։ Դրակուլայի իսկական ամրոցը գտնվում է Վալախիայի Արջեշ գետից 1000 ոտնաչափ բարձրության վրա գտնվող ժայռի գագաթին։

## Զբոսաշրջային գրավչություն
1997 թվականից Բրասովի մոտ գտնվող Բրան ամրոցը (Տերցբուրգ) նշվել է որպես «Դրակուլայի Ամրոց»։ Այնուամենայնիվ, Բրան ամրոցը չի հիշատակվում Դրակուլա գրքում։

Բրան ամրոցը գովազդող կայքը պնդում է, որ դա Վլադ Տեպեսի ժամանակավոր նստավայրերից մեկն էր։ Քանի որ 25-րդ գլխում Վան Հելսինգը և Մինան Կոմս Դրակուլային նույնացնում են ոչ թե որպես պատմական Վլադ III Դրակուլա (Վլադ Տեպեսուս կամ Վլադ Տեպեսուսուբուս), այլ որպես անանուն "ռասայի ներկայացուցիչ՝ Դրակուլա, որն ապրում է "ավելի ուշ դարաշրջանում": Այս հայտարարությունը չի հաստատում Ստոկերի հորինված կերպարի նույնականացումը՝ Բրան ամրոցով շենքին։ 18 - րդ գլխում, սակայն, Վան Հելսինգը հաստատում է, որ Դրակուլան և Վլադը նույն դեմքն են. "Նա պետք է որ իսկապես այն վոյեվոդ Դրակուլան էր, ով իր անունը շահեց թուրքերի հետ ճակատամարտում Թուրքիայի հենց սահմանին գտնվող Մեծ գետի հետևում": Նույն պատճառով, Արգեշ կոմսության Պոյենարի ամրոցը չի կարող համարվել Դրակուլայի "իրական" ամրոց. Սթոքերը երբեք չի լսել Պոյենարի ամրոցի մասին։ Եվ Բրան ամրոցը, և Պոյենարի ամրոցը գտնվում են ավելի քան 100 մղոն հեռավորության վրա այն վայրից, որը Սթոքերը իրականում ընտրել և գրել է խորհրդավոր ձեռագիր գրության մեջ։ Borgo Pass-ի Պիատրա Ֆանտանելում գտնվող Castel Dracula հյուրանոցը, որն իրեն դիրքավորում է որպես կառուցված Stoker Castle-ի տեղում, գոնե գտնվում է այն վայրում, որտեղ հարկերը թողել է փոստային կառքը, որը Բիստրիցից ուղևորվում էր Բուկովինա, որպեսզի Կոմսը վերցնի այն։ նրանց երթուղին պետք է անցնի գետի վրայով։  Դորնիշոարայի նախկին պահակակետը, որը նայում է հարավ-արևելքում գտնվող Կալիմանի լեռների գագաթներին։

## Ժողովրդական մշակույթում
Ի լրումն Դրակուլայի բազմաթիվ ադապտացիաների և հերոսի հետ կապված այլ ֆիլմերի, կան տեսախաղեր, որոնք կոչվում են «Դրակուլայի ամրոց», «Փախուստ Դրակուլայի ամրոցից», «Դրակուլայի ամրոցի վերականգնում» և «Դրակուլայի դևերի Ամրոց» (Ակումաջո Դրակուլա), որոնք արևմուտքում հայտնի են որպես «Կասլևանիա»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դղյակներ
Կատեգորիա:Հորինված աշխարհագրություն