Երեք սենյակ Մանհեթենում

**«Երեք սենյակ Մանհեթենում»** (), ռեժիսոր Մարսել Կառնեի սև և սպիտակ ֆիլմ է, որն արտադրել է ֆրանսիական *Les Productions Montaigne* կինոընկերությունը Նյու Յորքում (ԱՄՆ) 1965 թվականին։ Սցենարը հիմնված է Ժորժ Սիմենոնի համանուն պատմվածքի վրա, որը հրատարակվել է 1946 թվականին։ Առաջին ֆիլմերից մեկը 22-ամյա Ռոբերտ Դե Նիրոյի էպիզոդիկ դերում։

## Սյուժե
Մարսել Կարնեն հնարավորինս պահպանել է Սիմենոնի հայտնի պատմվածքի ռոմանտիկ տրամադրությունն ու կառուցվածքը։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Մանհեթենում՝ Գրինվիչ Վիլիջի թատերական և գեղարվեստական բոհեմական թաղամասում։ Սիրո պատմություն տղամարդու և կնոջ, երկու միջին տարիքի ֆրանսիացիների միջև, ովքեր պատահաբար հայտնվում են օտարալեզու մեգապոլիսում: Երկուսն էլ ունեն հարուստ ու դժվարին կյանքի փորձ։ Ֆրանսուան (Ռոն) Ֆրանսիայում սիրված կինոդերասան է, սակայն նրա կինը՝ նույնպես կինոդերասանուհի է, գերազանցում է նրան տաղանդով և փառքով։ Նա հայտարարում է ամուսնուն ամուսնալուծություն և երիտասարդ սիրեկանի հետ շարունակում է հարաբերությունները։ Վիրավոր Ֆրանսուան մեկնում է ԱՄՆ, որտեղ քիչ հաջողությամբ իրեն փորձում է հեռուստատեսային նախագծերում։ Քեյը (Ժիրարդո) ռուս արմատներով Ֆրանսիայի քաղաքացի է, ով ավելի քան տասը տարի առաջ ամուսնացել է իտալացի արիստոկրատի հետ: Նրանք աղջիկ են ունեցել։ Քեյը, ըստ նրա, չդիմացավ իտալական մեծ ընտանիքի պատրիոտական ուղուն և մեկնեց Նյու Յորք (ամերիկյան բոհեմների շրջանում տարածված լուրերի համաձայն՝ փախուստի պատճառը երիտասարդ ժիգոլոն էր)։

Այս անսովոր զույգը պատահաբար հանդիպում է ուշ երեկոյան ճաշի ժամանակ: Նրանք, ովքեր ավելի լավ ժամանակներ են ճանաչել, բայց հիմա ֆինանսապես և հոգեպես ավերված են, հեշտությամբ միանում են։ Նրանց առաջին սենյակը ոչ թանկ հյուրանոցի համար է: Շատ վիսկի, Քեյի բացահայտումներն ու Ֆրանսուայի լռությունը։ Երկու գիշեր ու մեկ օր, մենակությունից հոգնած, նրանք փորձում են հագեցած լինեն միմյանցից։ Նրանց հարաբերությունների անցման նշանը ավելին, քան առաջին կիրքը, դառնում է նրանց երկրորդ սենյակը` Ֆրանսուայի փոքրիկ դատարկ սենյակը, որտեղ նա թույլ է տալիս Քեյին ներս մտնել կարծես իր կյանք: Կինը և սենյակը միասին փոխակերպվում են ծաղկելու տեղ: Քեյի բնակարանի երրորդ սենյակը, որը նա վարձել էր ընկերոջ հետ։ Այժմ, թույլ տալով Ֆրանսուային մտնել իր սենյակ, նա վերջապես թույլ է տալիս նրան մտնել իր կյանք:

Անսպասելիորեն հեռագիր է գալիս Մեքսիկայից, որտեղ Քեյի նախկին ամուսինը զբաղեցնում է Իտալիայի լիազոր դեսպանի պաշտոնը։ Նա հայտնում է, որ իրենց տասներեքամյա դուստրը հիվանդ է, հնարավոր է՝ մահացու ելքով։ Քեյը թռչում է Մեխիկո՝ խոստանալով Ֆրանսուային զանգահարել որքան հնարավոր է շուտ, բայց հանգամանքները թույլ չեն տալիս նրան դա անել բավական արագ. նա գրեթե ամբողջ ժամանակն անցկացնում է դստեր անկողնու մոտ՝ վերականգնման սենյակում: Մի քանի երեկո Ֆրանսուան Նյու Յորքի իր դատարկ սենյակում սպասում է զանգի։ Ենթադրելով դավաճանությունը և սիրելիի վերադարձը իր փայլուն դիրքին՝ որպես ազնվական կնոջ և դեսպանի կնոջ, նա մտերմիկ հարաբերությունների մեջ է մտնում երիտասարդ դերասանուհու՝ սերիալում իր գործընկերոջ հետ։ Գրեթե իրենց մտերմության պահին Քեյը հեռախոսազանգ է անում Մեխիկոյից։ Նա ամաչկոտ Ֆրանսուային ասում է, որ իր դստեր կյանքին վտանգ չի սպառնում, և մինչ աղջիկը վիրահատությունից հետո ուշքի կգա, նրա նախկին ամուսինը պահանջում է Քեյին անհապաղ վերադառնալ Ամերիկա։

Հաջորդ օրը նա թռչում է Նյու Յորք: Ֆրանսուան խոստովանում է դավաճանությունը, բայց փորձում է նրան տալ իր սեփական բացատրությունը։ Կարճ անհամաձայնությունից հետո Քեյը ներում է Ֆրանսուային։ Նրանք մնում են միասին:

## Դերերում
* Աննի Ժիրարդո՝ Քեյ
* Մորիս Ռոն՝ Ֆրանսուա
* Պաժ Ժենեվիև՝ Յոլանդա
* Օտտո Հասսե՝ Հաուրվիչ
* Ռոբերտ Դե Նիրո՝ Էպիզոդիկ դեր

## Կարծիքներ և մրցանակներ
Հասուն և ձևավորված ռեժիսորի փորձ՝ նախկինում աշխատել անսովոր ուղղությամբ French New Wave։ Ֆիլմը սառն ընդունվեց ամերիկյան հանդիսատեսի և քննադատների կողմից։ Եվրոպայում ֆիլմը շատ ավելի լավ ընդունվեց, ինչի մասին է վկայում 1965 թվականի Վենետիկի կինոփառատոնում ունեցած հաջողությունը։ Իր դերի համար լավագույն դերասանուհի է ճանաչվել Աննի Ժիրարդոն։ Մարսել Կարնեն առաջադրվել է «Ոսկե առյուծի» համար, սակայն մրցանակը զիջել է Լուկինո Վիսկոնտիին։

## Լրացուցիչ փաստեր
* Ռոբերտ Դե Նիրոյի կինոդեբյուտը, սրճարանի այցելուի դրվագն այնքան կարճ է (2 վայրկյան), որ նույնիսկ լուսագրերում մեջ չի նշվել։ Նաև այս ֆիլմում առաջին անգամ Էյբ Վիգոդան հայտնվեց էկրաններին։
* Սիմենոնի նովելում 1946 թվականին լույս տեսած խոսքն այն ֆրանսիացիների մասին է, որոնք կարողացել են փախչել նախապատերազմյան Եվրոպայից։ Նրանց անկայունությունը, ցածր եկամուտը, հայրենիք վերադառնալու անկարողությունը բացատրվում են ոչ թե հեռուն, այլ իրական հանգամանքները։
* Նույն տարիներին այս նովելը նկարահանելու փորձեր արեցին Ռենե Կլեմանը` Հենրի Ֆոնդայի և Սիմոնե Սինյորեի մասնակցությամբ և Ֆեդերիկո Ֆելլինին` Մարչելո Մաստրոյանիի և Ժաննա Մորոի հետ: Սակայն տարբեր պատճառներով այդ նախագծերը չեն իրականացվել։

## Ծանոթագրություններ