Ռոբին Մորգան

**Ռոբին Մորգան** (), ամերիկյան բանաստեղծ, գրող, ակտիվիստ, լրագրող, դասախոս և նախկին մանկապատանեկան դերասան է։ 1960-ականների սկզբից նա եղել է Ամերիկյան կանանց շարժման հիմնավոր վճռական  ֆեմինիստ անդամ և միջազգային ֆեմինիստական շարժման առաջնորդ։ Նրա 1970 թվականի «Քույրությունը հզոր է» անթոլոգիան Նյու Յորքի հանրային գրադարանում համարվել է որպես «20-րդ դարի 100 ամենաազդեցիկ գրքերից մեկը»։ Նա գրել է ավելի քան 20 գիրք բանաստեղծությունների, վեպերի և ոչ միայն այդ  ոլորտներում է հանդես եկել,եղել է Ms. ամսագրի խմբագիր։

1960-ականներին նա մասնակցել է քաղաքացիական իրավունքների և հակա-Վիետնամյան պատերազմական  շարժումներին; 1960-ականների վերջերին նա դարձել է վճռական ֆեմինիստական կազմակերպությունների հիմնադիր անդամներից մեկը, ինչպիսիք են Նյու Յորքի Վճռական Կանայք և W.I.T.C.H. Նա հիմնադրել կամ համահիմնադրել է Ֆեմինիստական Կանանց Առողջության Միջազգային Հիմնադրամը, Ազգային հալածված  Կանանց Շրջանակի Հիմնադրամը, Մեդիա Կանայք, Ազգային Հանցագործությունների Կենտրոնների Մարդու Հիմնարկը, Ֆեմինիստական Գրողների Ընդհանուր Գիլդիան, Կանանց Արտաքին Գործերի Խորհուրդը, Կանանց Ազգային Միջազգային Արվեստի Միջոցը, Քույրությունը համաշխարհային է Ինստիտուտը, GlobalSister.org և Greenstone Կանանց Ռադիոյի Միջոցը։ Նա նաև համահիմնադրել է Կանանց Մեդիայի Կենտրոնը ակտիվիստ Գլորիա Ստայներնի և դերասան/ակտիվիստ Ջեյն Ֆոնդայի հետ։ 2018 թվականին նա ընդգրկվել է BBC-ի 100 կանանց ցանկում։

## Մանկապատանեկան Դերասան
ձախից|մինի|200x200փքս|Մորգանը WOR ռադիո ստուդիայում Ռոբին Մորգանը ներակացումում, 1946 թ։
Իր ծննդյան հանգամանքների պատճառով նրա մայրը պնդում էր, որ Ռոբին Մորգանը ծնվել է մեկ տարի ուշ, քան իրականում եղել է (տե՛ս ծնունդը և ծնողները), և որպես մանկական դերասան իր կարիերայի ընթացքում կարծում էին, որ նա մեկ տարով փոքր է, քան իրականում, և՛ իր, և՛ ուրիշների կողմից։

Արդեն մանուկ հասակում նրա մայրը՝ Ֆեյթը, և մոր քույրը՝ Սալլին, Ռոբինին դարձրել են որպես մանկական մոդել:Հինգ տարեկանում, ենթադրվում է, որ չորս տարեկանում նա  ներկայացրեց  իր սեփական հաղորդումը, որը կոչվում էր Փոքրիկ Ռոբին Մորգան, Նյու Յորքի WOR ռադիոկայանի եթերում:Նա նաև դարձել էր օրիգինալ ցանցի ռադիոհաղորդման «Փոքրիկ ատյան» մշտական անդամ:Նրա դերասանական կարիերան սկսվեց, երբ նա ութ տարեկան էր և սկսեց «Մամա» հեռուստասերիալը, քանի որ սերիալում պատկերված էր ընտանիքի կրտսեր քույր Դագմար Հանսենը:Շոուի պրեմիերան տեղի է ունեցել CBS հեռուստաալիքով 1949 թվականին, որտեղ գլխավոր դերը կատարում էր Փեգի Վուդը, և մեծ հաջողություն ունեցավ։ Մորգանը մարմնավորել է Չեկինա Կաբրինին «Քաղաքացի սուրբ» ֆիլմում (1947 թ.):

Հեռուստատեսության ոսկե դարաշրջանում Մորգանը նկարահանվել է այնպիսի «հեռուստատեսային տեսարաններում», ինչպիսիք են «Համբուրիր և ասա» և «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում», և  նկարահանվել է կենդանի դրամաներում, ինչպիսիք են «Օմնիբուսը», «Կասպենսը», «Վտանգը», «Հոլլմարկի փառքի սրահը», «Ռոբերտ Մոնթգոմերիի նվերները», «Վաղվա հեքիաթները» և «Կրաֆթ» թատրոնը:Նա աշխատել է այնպիսի ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են Սիդնի Լյումեթը, Ջոն Ֆրանկենհայմերը, Ռալֆ Նելսոնը; գրողներ, ինչպիսիք են Փեդի Չայեֆսկին և Ռոդ Սերլինգը; և հանդես եկավ այնպիսի դերասանների հետ, ինչպիսիք են Բորիս Կարլոֆը, Ռոզալինդ Ռասելը, Բիլ «Բոյանգլս» Ռոբինսոնը և Քլիֆ Ռոբերթսոնը։

Չորս տարեկանից ցանկանալով գրել, այլ ոչ թե դերասանություն անել, Մորգանը պայքարեց մոր ջանքերի դեմ՝ նրան շոու բիզնեսում պահելու համար և 14 տարեկանում լքեց «Մամա» դերասանական կազմը։

## Երիտասարդություն և կարիերա
Երբ նա հասավ հասուն տարիքին, Ռոբին Մորգանը շարունակեց իր կրթությունը Կոլումբիայի համալսարանում որպես չընդունված ուսանող:Նա սկսեց աշխատել որպես քարտուղար Կուրտիս Բրաունի գրական գործակալությունում, որտեղ 1960-ականների սկզբին հանդիպեց և աշխատեց այնպիսի գրողների հետ, ինչպիսին բանաստեղծ Վ. Հ. Օդենն էր։ Նա արդեն սկսել էր հրատարակել իր սեփական պոեզիան (հետագայում հավաքել էր իր բանաստեղծությունների առաջին գրքում՝ «Հրեշը», որը հրատարակվել է 1972 թվականին։ Հաջորդ տասնամյակների ընթացքում, քաղաքական ակտիվության, գեղարվեստական ​​և ոչ գեղարվեստական ​​արձակ գրելու, ինչպես նաև քոլեջներում և համալսարաններում կանանց իրավունքների վերաբերյալ դասախոսությունների հետ մեկտեղ, Մորգանը շարունակեց գրել և հրապարակել պոեզիա։
աջից|մինի|254x254փքս|Մորգանը ձերբակալվում է Grove Press-ում, 1970 թ.
1962 թվականին Մորգանն ամուսնացավ բանաստեղծ Քենեթ Փիչֆորդի հետ:Նա ծնունդ տվեց իրենց որդուն՝ Բլեյք Մորգանին, 1969 թվականին։ Զույգը բաժանվել է 1983 թվականին :Այդ ժամանակ նա աշխատում էր որպես խմբագիր Գրով Պրեսում և ներգրավված էր հրատարակչական արդյունաբերությունը միացնելու փորձերում։

Երբ Գրովը կարճ ժամանակով աշխատանքից ազատեց նրան և արհմիության մյուս համախոհներին, նա 1970-ի գարնանը գլխավորեց նրանց գրասենյակների բռնագրավումը և գրավումը, բողոքելով արհմիության տապալման դեմ, ինչպես նաև Բեթի Շաբազին, Մալքոլմ X-ի, հոնորարների անազնիվ հաշվառման դեմ։ Այդ օրը Մորգանը և ևս ութ կանայք ձերբակալվեցին։

1970-ականների կեսերին Մորգանը դարձել է Ms. ամսագրի հիմնադիր խմբագիրներից մեկը և շարունակել է իր համագործակցությունը այնտեղ՝ լինելով մասամբ կամ ամբողջությամբ խմբագիր հաջորդ տարիների ընթացքում:Նա եղել է, որպես ամսագրի գլխավոր խմբագիր 1989-ից 1994 թվականներին, դարձնելով այն շատ հաջողակ, առանց գովազդի, երկշաբաթյա միջազգային հրատարակություն, որը հաղթեց մրցանակներ թե՛ գրականության, թե՛ դիզայնի համար, և մեծ ճանաչում գտավ լրագրողների շրջանում։

1979 թվականին, երբ հրապարակվեց և տարածվեց Supersisters առևտրային քարտերի հավաքածուն, որը ներկայացնում էր հայտնի կանանց քաղաքականությունից, մեդիայից, էկոնոմիկայից, սպորտից և այլ ոլորտներից, որոնց անունը և լուսանկարը ընդգրկված էին քարտերում, մի քարտում պատկերված էր Մորգանի անունն ու նկարը։ Այսօր այս առևտրային քարտերը գտնվում են ժամանակակից  Արվեստի Թանգարանում  և Այովայի Համալսարանի գրադարանում։

2005 թվականին Մորգանը համահիմնադրել է ոչ շահույթ ներգրավված առաջադեմ կանանց մեդիա կազմակերպություն՝ Կանանց Մեդիայի Կենտրոնը, ընկերներ դերասան/ակտիվիստ Ջեյն Ֆոնդայի և ակտիվիստ Գլորիա Ստայների հետ:Հինգ տարի անց, 2012 թվականին, նա մեկնարկել է շաբաթական ռադիոհաղորդում և ծրագիր «Կանանց Մեդիայի Կենտրոնի Տեսաբանություն Ռոբին Մորգանի Հետ»։

Հաղորդումը հեռարձակվել  է ԱՄՆ-ում և որպես պոդքասթ հրապարակվել է WMC Live կայքում և տարածվում iTunes-ում 110 երկրներում:Այն արժանացել է The Huffington Post-ի գովասանքներին՝ «զրույցի ռադիո մի միտքով» անվանմամբ և ընդգրկում է Մորգանի մեկնաբանությունները վերջին նորությունների վերաբերյալ, ինչպես նաև հարցազրույցներ ակտիվիստների, քաղաքական գործիչների, հեղինակների, դերասանների և արվեստագետների հետ :

Շաբաթական րոպեների ծրագիրը երկու շաբաթ հետո ընկել է CBS Ռադիոյի կողմից և հեռարձակվել CBS-ի WJFK արխիվի վրա ամեն շաբաթ։

### Գործունեություն
1962 թվականին Մորգանը դարձավ հակամարտության դեմ պայքարի ակտիվ անդամ և հոդվածներ ու բանաստեղծություններ է գրել Ազատություն, Առնետ, Հաղթանակ, և Ազգային պահապան նման վատ և անքաղաքավարի հանդեսների համար։

1960-ականներին նա գնալով ավելի էր ներգրավվում սոցիալական արդարության շարժումներում, մասնավորապես քաղաքացիական իրավունքների և Վիետնամյան պատերազմի դեմ պայքարի մեջ։ 1967-ի սկզբներին նա ակտիվ էր Երիտասարդական միջազգային կուսակցություններում (Ամերիկյան մեդիայում հայտնի որպես «Յիպպիներ»)որը ղեկավարում էին Աբի Հոֆմանը և Փոլ Կրասներ։ Այնուամենայնիվ, սեքսիզմի շուրջ լարվածությունը YIP-ի (և ընդհանրապես New Left  ) ներսում հասավ իր գլխին, երբ Մորգանն ավելի շատ ներգրավվեց Կանանց ազատագրման և ժամանակակից ֆեմինիզմի մեջ։

1967 թվականին Մորգանը դարձավ Նյու Յորքի Վճռական Կանայք խմբի հիմնադիր անդամներից մեկը։ Նա հանդիսանում էր նրանց առաջին բողոքի կազմակերպիչը, որը տեղի ունեցավ Միս Ամերիկա մրցույթում Ատլանտիկ Սիթիում։ Նա նախագծեց ֆեմինիստական խորհրդանիշը՝ բարձրացրած բռունցքով Վեներա խորհրդանիշի մեջ, որը հայտնի դարձավ 1969 թվականի Միս Ամերիկա մրցույթում այդ բողոքի ժամանակ։ Մորգանն էլ գրել է Միս Ամերիկա բողոքի գրքույկ՝ «Բավարար է Միս Ամերիկայից»։ 1968 թվականին նա նաև հիմնադրել է Ադամների Հանցավոր Կապը (W.I.T.C.H.), մի Վճռական լ ֆեմինիստական խումբ, որը օգտագործում էր հրապարակային փողոցային թատրոն (որն անվանում էին «հեքսեր» կամ «զապեր»), որպեսզի ուշադրություն հրավիրի սեքսիզմի վրա։ Մորգանը նախագծել է կանանց շարժման համընդհանուր խորհրդանիշը. կանացի խորհրդանիշը, ներքևում խաչով շրջան, որը կենտրոնացած է բարձրացված բռունցքով:Օքսֆորդի անգլերեն բառարանը նաև վերագրում է նրան, որ նա առաջին անգամ օգտագործել է «herstory» տերմինը տպագիր իր 1970 թվականի անթոլոգիայում «Քույրությունը հզոր է։ W.I.T.C.H. ֆեմինիստական ​​կազմակերպության վերաբերյալ Մորգանը գրել է

«Հեշտ փոփոխվող կրճատման մեջ երևում է կախարդների ճկունությունը և բնավորությունը. սկզբնական շրջանում  վերնագիրը եղել է «Կանանց միջազգային ահաբեկչական կոնսպիրացիա դժոխքից» և այս պահին այս գրառման պահին լսված վերջինը «Կանայք, ովքեր ոգեշնչվել են պատմություն գրելու համար» է»։

: Մորգանը, իր «Քույրությունը ուժեղ է» անթոլոգիայից ստացած հեղինակային տուրքերով, հիմնեց ԱՄՆ-ում առաջին կանանց իրավունքների դրամաշնորհներ տրամադրող հիմնադրամը Քույրությունը ուժեղ է ֆոնդը,որն օգնել է ֆինանսավորել բազմաթիվ կանանց խմբերի 1970-ականների և 1980-ականների ընթացքում։ Նա որոշիչ կերպով հեռացավ այն, ինչ նա նկարագրում էր որպես <<Male Left»,երբ 1970 թվականին ղեկավարեց կանանց տիրանալ «Rat» թերթում, և այդ բաժանումը բացատրեց թերթի կանանց համար հատուկ թողարկման մեջ՝ իր «Ցտեսություն այս ամենին» հոդվածում։ Հոդվածը լայն տարածում գտավ մամուլում՝ նշելով կոնկրետ սեքսիստ տղամարդկանց ։ Տասնամյակներ անց, 2008-ի նախագահական մրցույթում Դեմոկրատական կուսակցությունից, Մորգանը  բուռն շարունակություն է հայտնել  իր սկզբնական հոդվածին՝ «Ցտեսություն այս ամենին » վերնագրով, պաշտպանի համար Հիլարի Քլինթոնին։ Հոդվածը արագորեն տարածվեց ինտերնետում՝ քննադատելով Քլինթոնի նկատմամբ մեդիայի սեքսիստական վերաբերմունքը։

1977թ.-ին Մորգանը դարձավ Մամուլի ազատության կանանց ինստիտուտի WIFP գործընկեր։WIFP-ը ամերիկյան շահույթ չհետապնդող հրատարակչական կազմակերպություն է:Կազմակերպությունն աշխատում է կանանց միջև շփումը մեծացնելու և հասարակությանը կապելու կանանց վրա հիմնված լրատվամիջոցների ձևերի հետ։

Մորգանը շատ է ճանապարհորդել Միացյալ Նահանգներում և ամբողջ աշխարհում՝ ուշադրություն հրավիրելու միջմշակութային սեքսիզմի վրա:Նա հանդիպել և հարցազրույցներ է անցկացրել Ֆիլիպիններում կին ապստամբներիի, բրազիլացի կին ակտիվիստների հետ Ռիոյի տնակային թաղամասերում/ֆավելներում, կին կազմակերպիչների հետ Հարավային Աֆրիկայի ավաններում և ընդհատակյա ֆեմինիստներին Իրանում։ Երկու անգամ – 1986 և 1989 թվականներին նա ամիսներ անցկացրեց Հորդանանում, Լիբանանում, Եգիպտոսում, Սիրիայում, Արևմտյան ափին և Գազայում գտնվող պաղեստինյան փախստականների ճամբարներում՝ զեկուցելու կանանց պայմանների մասին։ Մորգանը նաև ելույթ է ունեցել Եվրոպայի, Կարիբյան և Կենտրոնական Ամերիկայի երկրների համալսարաններում և հաստատություններում, ինչպես նաև Ավստրալիայում, Բրազիլիայում, Չինաստանում, Ինդոնեզիայում, Իսրայելում, Ճապոնիայում, Նեպալում, Նոր Զելանդիայում, Խաղաղօվկիանոսյան կղզիներում, Ֆիլիպիններում և Հարավային Աֆրիկայում։

Տարիների ընթացքում Մորգանը բազմաթիվ մրցանակներ է ստացել կանանց իրավունքների ոլորտում իր ակտիվության համար։ Ֆեմինիստական ​​մեծամասնության հիմնադրամը Ռոբին Մորգանին անվանել է «Տարվա կին» 1990 թվականին; նա ստացել է Warrior Woman մրցանակը ռասայական փոխըմբռնման խթանման համար Ասիական Ամերիկայի կանանց ազգային կազմակերպության կողմից 1992 թվականին; 2002 թվականին նա ստացել է մարդու իրավունքների ոլորտում կյանքի նվաճում Equality Now-ից, իսկ 2003 թվականին Ֆեմինիստական ​​մամուլը նրան տվել է «Femmy» մրցանակ՝ «գրականությանը մատուցած ծառայությունների» համար։ Նա նաև արժանացել է Հումանիստի հերոսուհի մրցանակին Ամերիկյան հումանիստների ասոցիացիայի կողմից 2007 թվականին։

; «Լիմբո FCC միջադեպը»

2012 թվականի մարտին Մորգանը, իր Կանանց մեդիա կենտրոնի համահիմնադիրներ Ջեյն Ֆոնդայի և Գլորիա Սթայնեմի հետ միասին, բաց նամակ գրեցին՝ խնդրելով ունկնդիրներին, որ ԱՄՆ Հաղորդակցության դաշնային հանձնաժողովը (FCC) հետաքննի Rush Limbaugh-Sandra Fluke վեճը, որտեղ Rush Limbaugh-ը անվանել է «Sandra Fluke» ապահովագրությունը որպես «Sandra Fluke» և «Sandra Flucat»-ի գովազդը։ Նրանք խնդրեցին, որ Լիմբոն տեղափոխող հանրային եթերների համար լիցենզավորված կայանները պատասխանատվության ենթարկվեն հանրային շահերին հակասելու համար՝ որպես ատելության խոսքի շարունակական քարոզիչ տարբեր լիազորություններ չունեցող և փոքրամասնությունների խմբերի դեմ։

### Քույրության անթոլոգիաներ
մինի|295x295փքս|Քույրությունը համաշխարհային է Լինքոլն կենտրոնում։
1970 թվականին Մորգանը կազմեց, խմբագրեց և ներկայացրեց ֆեմինիստական ​​գրությունների առաջին անթոլոգիան՝ «Քույրությունը հզոր է»։ Ժողովածուն ներառում էր այժմ դասական ֆեմինիստական ​​էսսեներ այնպիսի ակտիվիստների կողմից, ինչպիսիք են Նաոմի Վայսթայնը, Քեյթ Միլեթը, Էլեոնոր Հոլմս Նորթոնը, Ֆլորենս Քենեդին, Ֆրենսիս Մ. Բիլը, Ջորինը, Մարջ Փիրսին, Լյուսինդա Սիսլերը և Մերի Դեյլին, ինչպես նաև պատմական փաստաթղթեր, ներառյալ N.O.W. Իրավունքների օրինագիծը, հատվածներ SCUM Manifesto-ից, Redstockings Manifesto-ից, պատմական փաստաթղթեր W.I.T.C.H.-ից և Մաունթ Վերնոնի Սև կանանց ազատագրման խմբի հիմնական հայտարարություն։ Այն նաև ներառում էր այն, ինչ Մորգանն անվանեց «վերբալ կարատե»՝ օգտակար մեջբերումներ և վիճակագրություն կանանց մասին։ Անթոլոգիան մեջբերվել է Նյու Յորքի հանրային գրադարանի կողմից որպես «Նյու Յորքի հանրային գրադարանի [20-րդ] դարի գրքերից մեկը»։ Մորգանը հիմնադրել է առաջին ամերիկյան ֆեմինիստական ​​դրամաշնորհ տրամադրող կազմակերպությունը՝ «Քույրությունը հզոր է» հիմնադրամի Քույրությունը հզոր է հոնորարներով։ Այնուամենայնիվ, անթոլոգիան արգելված էր Չիլիում, Չինաստանում և Հարավային Աֆրիկայում։

Նրա հաջորդ հատորը 1984 թվականին՝ Քույրությունը համաշխարհային է Կանանց միջազգային շարժման անթոլոգիա,հավաքեց հոդվածներ կանանց մասին ավելի քան յոթանասուն երկրներում:Այդ նույն տարում նա հիմնեց Քույրությունը համաշխարհային է ինստիտուտը, որը հայտնի է որպես առաջին միջազգային ֆեմինիստական ​​վերլուծական կենտրոնը:Բազմիցս հրաժարվելով նախագահի պաշտոնից՝ նա ընտրվել է կազմակերպության քարտուղար 1989-1993 թվականներին, 1993-1997 թվականներին եղել է փոխնախագահ, իսկ խորհրդատվական խորհրդում ծառայելուց հետո, ի վերջո, համաձայնել է դառնալ նախագահ 2004 թվականին։ Երրորդ հատորը՝ «Քույրությունը հավերժ է. Կանանց անթոլոգիան նոր հազարամյակի համար» 2003 թվականին, հոդվածների ժողովածու էր հիմնականում հայտնի ֆեմինիստների կողմից, ինչպես երիտասարդ, այնպես էլ  "vintage"  ֆեմինիստական ​​շարժման հետագա և ապագա ծրագրի վերաբերյալ։ Այն կազմվել, խմբագրվել է Մորգանի ներածությամբ, և Մորգանը գրել է «Վինտաժ ֆեմինիստներին» և «Երիտասարդ կանանց», որոնք երկուսն էլ ներառվել են անթոլոգիայում որպես Անձնական հետգրություններ։

### Լրագրություն
Մորգանի հոդվածները, էսսեները, ակնարկները, հարցազրույցները, քաղաքական վերլուծությունները և հետաքննական լրագրությունը լայնորեն հայտնվել են այնպիսի հրապարակումներում, ինչպիսիք են *The Atlantic*, *Broadsheet*, *Chrysalis*,*Essence*, *Everywoman*, *The Feminist Art Journal*, *The Guardian* (US),*[[The Guardian]]* (UK), *The Hudson Review*, the *[[Los Angeles Times]]*, *Ms.*, *The New Republic*, *[[The New York Times]]*, *Off Our Backs*, *Pacific Ways*, *The Second Wave*, *Sojourner*, *The Village Voice*, *The Voice of Women*,  United Nations և ՄԱԿ-ի տարբեր պարբերականներ։

Հոդվածներ և էսսեներ նաև տպագրվել են միջազգային լրատվամիջոցներում, անգլերենով Համագործակցության երկրներում և թարգմանվել 13 լեզուներով Եվրոպայում, Հարավային Ամերիկայում, Մերձավոր Արևելքում և Ասիայում։

Մորգանը երկար տարիներ աշխատել է որպես «Միսս» ամսագրի խմբագիր՝ 1981 թվականին արժանանալով «Front Page Award for Distinguished Journalism» իր «Առաջին ֆեմինիստական ​​աքսորները ԽՍՀՄ-ից» վերնագրով շապիկի համար։ Նա հանդես է եկել որպես ամսագրի գլխավոր խմբագիր 1989-ից 1994 թվականներին՝ վերագործարկելով այն որպես առանց գովազդի, միջազգային երկամսյա հրատարակություն 1991 թվականին:Սա նրան շնորհեց, մի շարք մրցանակներ, ներառյալ 1991 թվականին Utne Reader-ի խմբագրական գերազանցության համար մրցանակը և Կանանց ազգային քաղաքական խմբի կողմից Լրագրության մեջ բացառիկ արժանիքների մրցանակը։ Մորգանը հրաժարական տվեց իր պաշտոնից 1994 թվականին՝ դառնալով ամսագրի Խորհրդատվական համաշխարհային խմբագիր, ու մինչ օրս։

Մորգանը գրում էր առցանց լսարանի համար և հաճախ բլոգ էր վարում:Նրա ամենահայտնի հոդվածներից են" նամակներ Գրաունդ Զիրոյի հետ "(գրվել և հրապարակվել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 11 — ի հարձակումներից հետո, որոնք վիրուսային են դարձել)," հրաժեշտ տվեք դրան""Արաբական  կանայք գարնանը"," Երբ վատ լուրը լավ լուր է,նշումներ ֆեմինիստ-նորությունների մոլագարի մասին","տղամարդկություն և բարոյական մերժումներ" և "հավատքի բուժում.կրոնական ֆունդամենտալիզմի համեստ առաջարկ": Նրա առցանց աշխատանքները տեղադրված են կանանց Մեդիա կենտրոնի արխիվներում։

### Հեղինակություն
մինի|Քույրությունը հզոր է գրքի կազմը,1970 թ.
Ռոբին Մորգանը հրատարակել է 21 գիրք, այդ թվում ՝ պոեզիայի գործեր, գեղարվեստական գրականություն և այժմ դասական անթոլոգիաներ  Քույրությունը հզոր է,Քույրությունը հավերժ է։ Նույնիսկ մինչ նա հայտնի կդառնար որպես ֆեմինիստական առաջնորդ, գրական ամսագրերը նրան հրատարակում էին որպես լուրջ բանաստեղծուհի:Ըստ 1972 թ. - ին The Washington Post-ում Նրա առաջին բանաստեղծությունների Հրեշը  գրքի գրախոսության.Կա վայրի էլեգանտություն, բառապաշարի հարստություն, ճնշում և պողպատե փայլ:1979 թ.-ին Մորգանը արվեստի ազգային հիմնադրամի կողմից ստացավ պոեզիայի ստեղծագործություն  գրելու ազգային կրթաթոշակ, իսկ հաջորդ տարի նա անցկացրեց գրելու նստավայր Յադդոյի արվեստի գաղութում։ Այս պահին նա աշխատում էր բանաստեղծական պիեսների վրա։

Մորգանի բանաստեղծությունների ժողովածուները ներառում են «Տաք հունվար»։ Պոեմներ 1996-1999 (W. W. Norton, 1999),Խորության ընկալում։ Նոր պոեմներ և  (Doubleday, 1994), Այգու վերևում,Բանաստեղծություններ ընտրված և նոր 1968–1988 թթ(W. W. Norton, 1990),Մահվան նպաստներ,(Copper Canyon Press, 1981), Գազանների տիկինը (Random House, 1976),և Հրեշը(Random House, 1972)։

Տաք հունվար րքի մասին Ալիս Ուոքերը գրել է. " Մորգանն ապացուցում է, որ նուրբ պոեզիան կարող է լինել վշտի ամենազարմանալի նվերը։ Թոմը ՝ հպարտ, կատաղի, խոցելի և համարձակ, ինչպես ինքը ՝ բանաստեղծուհին"։"Որպես կանանց Փորձի արդարացում և տոն, այս հնարամիտ բանաստեղծությունները հաջողությամբ համատեղում էին ֆեմինիստական հռետորաբանությունը վառ պատկերների և լեզվի երաժշտության նկատմամբ զգայունության հետ"։ Բանաստեղծությունների երկու ժողովածուներ ՝ Beasts of the lady-ը և Depth Perception-ը, գրախոսություններ են ստացել Poetry ամսագրում, որտեղ քննադատ Ջեյ Պարինին նշել է, որ "Ռոբին Մորգանը շուտով կճանաչվի որպես մեր առաջատար բանաստեղծուհիներից մեկը"։

2015-ի դրությամբ Մորգանը հրատարակել էր երեք գեղարվեստական ​​գիրք:Նրա դեբյուտային վեպը կիսաինքնակենսագրական Dry Your Smile-ն էր (հրատարակված Doubleday & Company-ի կողմից, 1987), որին հաջորդեց The Mer-Child:Լեգենդ երեխաների և այլ մեծահասակների համար (հրատարակվել է The Feminist Press-ի կողմից Նյու Յորքի Սիթի համալսարանում, 1991 թ.):Նրա ամենավերջին գեղարվեստական ​​ստեղծագործությունը պատմական վեպն է, որը կոչվում է «Այրվող ժամանակը» (Melville House Books, 2006), որը տեղի է ունենում 14-րդ դարում, հիմնված Իռլանդիայում կախարդության առաջին դատավարության դատական ​​արձանագրությունների վրա:Այրվող ժամանակ-ը տեղադրվել է 2007 թվականի առաջարկվող որակի գեղարվեստական ​​գրականության ցանկում Ամերիկյան գրադարանային ասոցիացիայի կողմից, բացի այն լինելուց, որ Ամերիկայի գրքերից  20-ն է։

Մորգանը հավաքել, խմբագրել և ներկայացրել է մի քանի ազդեցիկ անթոլոգիաներ.Քույրությունը հզոր է,Կնանանց ազատություն անթալոգիան (1970),Քույրությունը համաշխարհային է,Կանանց միջազգային շարժման անթոլոգիա (1984) և «Քույրությունը հավերժ է. կանանց անթոլոգիան նոր հազարամյակի համար» (2003):Նա ինքն է գրել ոչ գեղարվեստական ​​գրականություն, այդ թվում՝ Going Too Far (1978), The Anatomy of Freedom (1984), The Demon Lover. Մորգանի ամենաշատ թարգմանված և լավ վաճառվածներիվ  մեկը՝ «Դևերի սիրահարը» ահաբեկչության հոգեբանական և քաղաքական արմատների մեկնաբանություն է, և New York Times Book Review-ն այն անվանել է «Կարևոր… համոզիչ… [Մորգանը] ինտենսիվ է և երբեմն հոյակապ» : Նրա ամենավերջին հրատարակված ոչ գեղարվեստական ​​գիրքն է «Պայքարող բառեր. գործիքակազմ կրոնական իրավունքի դեմ պայքարի համար»(2006)

### Կազմակերպություններ
#### Քույրության համաշխարհային ինստիտուտ
1984 թվականին Մորգանը հանգուցյալ ֆրանսիացի Սիմոն դը Բովուարի և 80 այլ երկրների կանանց հետ միասին հիմնեցին «Քույրությունը համաշխարհային ինստիտուտ» (SIGI) միջազգային շահույթ չհետապնդող հասարակական կազմակերպություն, որն ունի խորհրդատվական կարգավիճակ ՄԱԿ-ին, որը երեք տասնամյակ գործել է որպես աշխարհում առաջին ֆեմինիստական ​​վերլուծական կենտրոնը:Ինստիտուտը առաջատար քաղաքականություն մշակող, ռազմավարական և ակտիվիստական ​​դեր է խաղացել Կանանց միջազգային շարժման էվոլյուցիայում:SIGI-ն նաև մշակել է հաղորդակցության գլոբալ ցանց, որի միջոցով ՀԿ-ների հետաքրքրությունների, խորհրդատվության, կապերի և աջակցության հովանու ներքո համախմբված է  կանանց համաշխարհային շարժման հզորացման համար։

Ի թիվս իր բազմաթիվ գործունեության, Ինստիտուտը ստեղծեց առաջին «Urgent Acton Alerts»-ը կանանց իրավունքների վերաբերյալ. Կանանց չվճարվող աշխատուժը ազգային հաշիվներում տեսանելի դարձնելու առաջին համաշխարհային արշավը. և Կանանց իրավունքների առաջին ձեռնարկները իսլամադավան հասարակությունների համար(12 լեզուներով):Նրա ամենավերջին նախագիծը Donor Direct Action-ն է (donordirectaction.org), որը կապում է առաջին գծի կանանց իրավունքների ակտիվիստներին ամբողջ աշխարհում փողի, տեսանելիության և համաժողովրդական աջակցության հետ՝ նվազագույն բյուրոկրատիա, առավելագույն ազդեցություն։

#### Կանանց Մեդիա Կենտրոն
2005 թվականին Մորգանն իր ընկերների հետ՝ դերասան/ակտիվիստ Ջեյն Ֆոնդայի և ակտիվիստ Գլորիա Սթայնեմի հետ հիմնել է ոչ առևտրային առաջադեմ կազմակերպությունը՝ Կանանց մեդիա կենտրոնը։ Կազմակերպության նպատակն է կանանց հզոր և տեսանելի դարձնել ԶԼՄ-ներում։

### Դասախոսություններ և պրոֆեսորական պաշտոններ
Հյուսիսային Ամերիկայի բազմաթիվ համալսարաններում հրավիրված բանախոս՝ Մորգանը ճանապարհորդել է՝ որպես կազմակերպիչ, բանախոս, լրագրող, Հյուսիսային Ամերիկայում, Եվրոպայում և Մերձավոր Արևելքում՝ Ավստրալիա, Բրազիլիա, Կարիբյան ավազան, Կենտրոնական Ամերիկա, Չինաստան, Ինդոնեզիա, Իսրայել, Ճապոնիա, Նեպալ, Նոր Զելանդիա, Խաղաղօվկիանոսյան կղզիներ, Ֆիլիպիններ և Հարավային Աֆրիկա։ Նա նաև եղել է հրավիրված պրոֆեսոր կամ գիտնական տարբեր ակադեմիական հաստատություններում։ Նա Ֆլորիդայի New քոլեջի ֆեմինիստական ​​ուսումնասիրությունների հրավիրված պրոֆեսորն  էր 1971թ. Ռաթգերսի համալսարանի Ժամանակակից մշակույթի քննադատական ​​վերլուծության կենտրոնի հրավիրյալ պրոֆեսոր 1987թ. 1989 թվականին Քենթերբերիի համալսարանում, Քրայսթչերչ, Նոր Զելանդիա, գրական և մշակութային ուսումնասիրությունների համար նշանակված այցելու գիտնական; Կոլորադոյի Դենվերի համալսարանի այցելու պրոֆեսոր 1996թ. և հրավիրյալ պրոֆեսոր Իտալիայի Բոլոնիայի համալսարանի կանանց վերաբերյալ փաստաթղթերի կենտրոնի 1996թ։ 1992 թվականին Կոնեկտիկուտի Սթորսի համալսարանի կողմից նրան շնորհվել է մարդասիրական նամակների դոկտորի պատվավոր կոչում։ Ռոբին Մորգանի փաստաթղթերը՝ ժողովածու, որը փաստում է Մորգանի կյանքի անձնական, քաղաքական և մասնագիտական ​​կողմերը, արխիվացված են Սալլի Բինգհեմի Կանանց պատմության և մշակույթի կենտրոնում:«Ռոբին Մորգանի փաստաթղթերը» հավաքածուն, որը փաստում է Մորգանի կյանքի անձնական, քաղաքական և մասնագիտական ​​կողմերը, արխիվացված են Դյուկի համալսարանի Սալի Բինգհեմի Կանանց պատմության և մշակույթի կենտրոնում։ Դրանք թվագրվում են 1940-ականներից մինչև այսօր։

## Քննադատություն
Ռոբին Մորգանը ձերբակալվել է և իր ակտիվության պատճառով մահվան սպառնալիքներ է ստացել ինչպես աջիցց, այնպես էլ ձախից։ Համաձայն New Yorker ամսագրի հոդվածի, որը հրապարակվել է Մորգանի «Ցտեսություն բոլորին»(1970) էսսեից հետո (թիվ 2), որը տարածվել է համացանցում, «Հինգ ոտնաչափ հասակով Մորգանը առաջին  փոքրիկ կինը չէ, ով մեծ պատերազմ է սկսել»:Իր օրիգինալ էսսեում՝ «Ցտեսություն այդ ամենին» (1970), Մորգանը հրաժեշտ տվեց «երազին, որ ղեկավար կոլեկտիվում լինելը ձեզ ամեն ինչ կբերի, բացի գոնորեայից», նկատի ունենալով «male left»:Նա նաև պնդեց, որ Չարլզ Մենսոնը «սովորական ամերիկացի տղամարդու ֆանտազիայի միայն տրամաբանական ծայրահեղությունն էր»։

Երկու տարի անց Մորգանը հրատարակեց «Դատավճիռ» բանաստեղծությունը, որտեղ նա բացահայտորեն մեղադրեց Թեդ Հյուզին Սիլվիա Պլաթի սպանության մեջ.։ Պաշտպանություններ կային, Մորգանի 1972 թվականի «Հրեշը» գրքում, որում  այդ բանաստեղծությունը, արգելվեց, և  խարդախ կանանց իրավունքների հրատարակությունները հրատարակվեցին։

Որպես 1968 թվականի «Միսս Ամերիկա» մրցույթի «Ոչ Այլևս Միսս Ամերիկա» բողոքի ցույցի առաջատար կազմակերպիչը՝ Մորգանը հարձակվեց մրցույթի «գեղեցկության զավեշտալի չափանիշների վրա և նաև մեղադրեց մրցույթին ռասիստական ​​լինելու մեջ, քանի որ այդ ժամանակ ոչ մի աֆրոամերիկացի կին մասնակից չէր։Բացի այդ, ըստ Մորգանի, մրցույթի հաղթողներին Վիետնամում զինվորներին հյուրասիրություն ուղարկելով, կանայք վատ  պատերազմի ժամանակ ծառայել են որպես «մահվան թալիսմաններ»։ Մորգանը հարցրեց. «Ուրիշ որտեղ կարելի է գտնել ամերիկյան արժեքների նման կատարյալ համադրություն՝ ռասիզմ, միլիտարիզմ, կապիտալիզմ, բոլորը փաթեթավորված մեկ «իդեալական» խորհրդանիշի՝ կնոջ մեջ»։

Մեկ այլ վիճահարույց մեջբերում է նրա 1978 թվականի «Going Too Far: The Personal Chronicle of a Feminist» գրքից, որտեղ նա ասում էր. «Ես զգում եմ, որ «տղամարդկանց ատելը» պատվաբեր և կենսունակ քաղաքական արարք է, որ ճնշվածներն իրավունք ունեն դասակարգային ատելության իրենց ճնշող դասակարգի դեմ»։

Մորգանը հայտնի կերպով հեռացավ The Tonight Show-ից 1969-ին, երբ ցուցադրեց իր մանկական կադրերը, երբ նա փորձում էր լրջորեն խոսել բռնաբարության դեմ առաջին ազգային երթի մասին։ Միջադեպի մասին մեջբերվում է նրա խոսքերը։

1974 թվականին իր «Պոռնոգրաֆիան տեսություն է, իսկ բռնաբարությունը՝ պրակտիկա» արտահայտությամբ (իր «Տեսություն և պրակտիկա. պոռնոգրաֆիա և բռնաբարություն» էսսեից) նա դարձավ ֆեմինիզմի բաժանարար հարցերից մեկի կենտրոնական դեմքը, հատկապես անգլոֆոն երկրներում հակապոռնոգրաֆիայի ֆեմինիստների շրջանում:1973թ.-ին Ռոբին Մորգանը հանդես եկավ հիմնական ելույթով Արևմտյան ափի լեսբիների կոնֆերանսում, որտեղ նա քննադատեց կոնֆերանսի կատարող և կազմակերպիչ Բեթ Էլիոթին տրանսգենդեր կին լինելու համար։ Այս ելույթում նա Էլիոթին անվանեց «տրանսսեքսուալ տղամարդ» և ամբողջ ընթացքում օգտագործեց արական դերանուններ՝ մեղադրելով նրան որպես «պատեհապաշտ, ներթափանցող և ոչնչացնող՝ բռնաբարողի մտածելակերպով»։ Իր ելույթի վերջում նա կոչ արեց քվեարկել Էլիոթին հեռացնելու վերաբերյալ, և ավելի քան երկու երրորդը քվեարկել էր նրան մնալու թույլտվության համար, սակայն փոքրամասնությունը սպառնաց խանգարել համաժողովը, և Էլիոթը նախընտրեց հեռանալ իր ելույթից հետո՝ խուսափելու համար։ Միջոցառումը ցույց տվեց 1970-ականների կանանց շարժմանը տրանսգենդեր կանանց ներգրավվածության շուրջ բարձր լարվածությունը։

## Անձնական կյանք
Ռոբին Մորգանը մեծացել է Նյու Յորքում, նախ Վերնոն լեռան մոտ, իսկ ավելի ուշ, Մանհեթենում, Սաթթոնում։ Ավարտել է Վերնոն լեռան մոտ գտնվող դպրոցը 1956 թ։ Նա իր առաջին լուրջ պոեզիան հրատարակել է 17 տարեկանում գրական ամսագրերում։ Հրեական կանանց արխիվում հրապարակված հոդվածում Մորգանը բացահայտում է, որ նա հրեա նախնիներ է ունեցել,բայց նույնացնում է իր կրոնը աթեիստների հետ։ Նա մեջբերում է. «Երբ ինձ ստիպեցին հատուկ սահմանել էթնիկ տերմիններով, ես ինձ բնութագրեցի որպես աշխենազական (սեֆարդական) հրեական ծագում ունեցող եվրոպացի ամերիկացի։Ես հարգում և հասկանում եմ ուրիշների ցանկությունը՝ հաստատել իրենց էթնիկական արմատները որպես իրենց ինքնության առանցքային նշանակությունը, բայց թեև ես բավականին հպարտ եմ իմով, ես զգում եմ, որ դրանք առանձնապես առանցքային չեն իմ ինքնության համար։ Ես խորապես դեմ եմ բոլոր նահապետական ​​կրոններին, ներառյալ հուդայականությունը, թեև ոչ սահմանափակված։Մորգանը շարունակում է անդրադառնալ այնպիսի թեմաների, ինչպիսիք են կրոնը, քաղաքականությունը և սեքսը Ռոբին Մորգանի հետ իր WMC Live ռադիոհաղորդման կրակոտ մեկնաբանություններում։Այսօր Ռոբին Մորգանն ապրում է Մանհեթենում ։Բլեյք Մորգանը՝ նրա որդին՝ նախկին ամուսնու՝ Քենեթ Փիչֆորդի հետ, երաժիշտ է, ձայնագրող նկարիչ և Նյու Յորքում գործող ECR Music Group ձայնագրման ընկերության հիմնադիրը:2000 թվականին Նորթոնը հրատարակեց Մորգանի հուշերը՝ «Saday's Child»-ը, որտեղ նա անկեղծորեն գրում էր «իր ծննդյան ստվերային հանգամանքների, մոր հետ ցմահ, կրքոտ, սիրո-ատելության հարաբերությունների, հայտնի մանկական դերասանի տարիները և շոու-բիզնեսից խուսափելու համար լուրջ գրող դառնալու պայքարը. նրա ի հայտ գալը որպես գլոբալ ֆեմինիզմի առաջնորդ և նրա սիրային կապերը ինչպես կանանց, այնպես էլ տղամարդկանց հետ», - գրում է BookNews.com-ը։ Նրա գրքում «գրելու, հատկապես պոեզիայի հանդեպ նրա կիրքը վառ արտահայտված է, ինչպես նաև նրա սերն ու հարգանքը 1969 թվականին ծնված որդու նկատմամբ», ըստ The New York Times Book Review-ի:2013 թվականի ապրիլին Մորգանը հրապարակավ հայտարարեց, որ իր մոտ ախտորոշվել է Պարկինսոնի հիվանդություն՝ Ռոբին Մորգանի հետ WMC Live ռադիոհաղորդման ժամանակ քննարկելով ախտորոշումը, բացահայտելով, որ ախտորոշվել է 2010 թվականին, սակայն իր կյանքի որակն առայժմ «նորմալ» է :Իր ախտորոշումից ի վեր Մորգանն ակտիվացել է Պարկինսոնի հիվանդության հիմնադրամի (PDF) հետ՝ ավարտելով վերապատրաստումը, որպեսզի դառնա կազմակերպության «Պարկինսոնի պաշտպանները հետազոտության մեջ» նախաձեռնության մի մասը:2014-ին նա եղել է կատալիզատորը և ղեկավար դեր ստանձնել PDF-ի նոր Women and PD նախաձեռնության մեջ, որը կձգտի ավելի լավ ծառայել Պարկինսոնի հիվանդության հետևանքով տուժած կանանց՝ հասկանալով և լուծելով գենդերային անհավասարությունները PD հետազոտության, բուժման և խնամողների աջակցության մեջ :Մորգանը նաև նոր պոեզիա է գրել՝ ոգեշնչված հիվանդության դեմ իր պայքարից և կարդացել է որոշ բանաստեղծություններ՝ որպես TED ելույթ, TEDWomen 2015 կոնֆերանսում։

### Ծնունդ և ծնողներ
Նրա մայրը՝ Ֆեյթ Բերքլի Մորգանը, Նյու Յորքի իր նստավայրից մեկնել է Ֆլորիդա՝ ծննդաբերելու, որպեսզի խուսափի իր չամուսնացած կարգավիճակի վերաբերյալ հանրային վերահսկողությունից։ Ռոբինի հայրը՝ բժիշկ Մեյթս Մորգենսթերնը, չի ուղեկցել հղի Ֆեյթին իր ճանապարհորդության ժամանակ:Մինչ Մորգանը 13 տարեկան էր, նրա մայրը՝ Ֆեյթը, պնդում էր, որ Ռոբինի հայրը սպանվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում։ Այնուամենայնիվ, Ռոբինը լսեց մոր և մորաքրոջ խոսակցությունները, որոնք ենթադրում էին, որ հայրը ողջ է։ Երբ նա առերեսվեց իր մոր հետ, Ֆեյթը փոխեց իր պատմությունը՝ պնդելով, որ Ռոբինի հայրը փախել է նացիստական ​​համակենտրոնացման ճամբարներից մեկը մյուսի հետևից, և որ նա փրկել է նրա կյանքը՝ հովանավորելով նրա ներգաղթը Միացյալ Նահանգներ, որտեղ նա ընտանիք չուներ։ Միայն մի քանի տարի անց Ռոբինը ապացույց ստացավ, որ սա նույնպես սուտ է։

Մորգանն իմացավ ճշմարտությունը թե՛ իր հոր մասին, ով դեռ ողջ էր, և թե՛ իրականում քանի տարեկան էր, 1961-ի սկզբին։ Այժմ մի երիտասարդ կին, որն այլևս չէր աշխատում շոու բիզնեսում, Ռոբինը գտավ մանկաբարձ բժիշկ Մեյթս Մորգենսթերնի բժշկական պրակտիկայի ցուցակը Նյու Բրունսվիկ, Նյու Ջերսիի հեռախոսային գրացուցակում։ Կասկածելով, որ դա կարող է լինել իր հայրը, նա հանդիպել էր նրա հետ, առանց մոր իմացության, և ի վերջո անակնկալ այցելեց Նյու Ջերսիի նրա գրասենյակ 1961 թվականի հունվարին:Մորգենսթերնը հայտնել է, որ ինքը տեղյակ է Ռոբինի՝ որպես մանկական դերասանի համբավին, բայց հաստատակամ է մնացել Ֆեյթ Մորգանի հետ շփումից խուսափելու իր որոշման մեջ՝ որոշելով այլևս չտեսնել նրան այն միակ անգամից հետո, երբ նա այցելել է նրան և մանկահասակ Ռոբինին։ Նա նաև ասաց Ռոբինին իր բժշկական գրասենյակում զրույցի ժամանակ, որ նա իրականում ծնվել է 1941 թվականի հունվարի 29-ին, ուղիղ մեկ տարի շուտ, քան նա կարծում էր, և բացահայտեց իր բնօրինակ ծննդյան վկայականի պատճենը, որը նա պահել էր իր գրասենյակում։ Արտամուսնական ծնունդը թաքցնելու համար Ֆեյթ Մորգանը խնդրել էր Ֆլորիդայի իր մանկաբարձին ստորագրել ցուցմունք, որում ասվում էր, որ ծնունդը տեղի է ունեցել 1942 թվականի հունվարի 29-ին։ Իր աշխատասենյակում զրույցի ընթացքում Մորգենսթերնն իր դստերը պատմել է, որ առաջին անգամ հանդիպել է մորը ԱՄՆ ժամանելուց հետո՝ Միացյալ Նահանգների Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մտնելուց ավելի քան մեկ տարի առաջ, և որ նա ոչ մի կապ չունի իր ներգաղթի հետ։ Նա հավելեց, որ Ֆեյթին միայն կարճ է ճանաչել և պնդել է, որ նա իրենց հարաբերությունները պատկերացրել է ավելի կարևոր, քան դա եղել է։ Երբ Մորգանը հանդիպեց իր հորը, նա ամուսնացած էր և երկու որդի ուներ մի կնոջ հետ, որին ճանաչում էր, քանի որ նրանք երկուսն էլ երեխա էին Ավստրիայում։ Պատերազմի պատճառով բաժանված լինելով, նրանք վերսկսեցին իրենց հարաբերությունները այն բանից հետո, երբ նա ԱՄՆ ժամանեց Ռոբինի ծնվելուց շատ չանցած, ինչը, հավանաբար, նաև ավելացրեց Մորգենսթերնի որոշումը՝ հրաժարվել Ֆեյթից և իրենց  դստերից։

Մորգանը միայն մեկ անգամ հանդիպեց իր հորը, 1965 թվականի փետրվարին, երբ նա հրավիրեց նրան և իր ամուսնուն Նյու Ջերսիի իր տուն։ Մորգենսթերնը չէր ցանկանում, որ իր որդիներն իմանան, որ իրենք խորթ քույր ունեն, և Մորգանը ընդառաջեց նրա խնդրանքին, որպեսզի նրանք ասեն իր երկու որդիներին, որ նա «հին ընկերոջ աղջիկ է»։ Սակայն նա նորից հրաժարվեց դա անել և այլևս չհանդիպեց նրան կամ իր երկու խորթ եղբայրներին։

Մորգանը նկարագրում է երկու հանդիպումները, որոնք նա ունեցել է իր կենսաբանական հոր հետ իր ինքնակենսագրության մեջ՝ «Saday's Child: A Memoir»:Երբ Ֆեյթ Մորգանը մեծացավ Պարկինսոնի հիվանդությունը, իր վաղ 60-ականներին,Ռոբինը զանգահարեց իր կենսաբանական հորը, որպեսզի տեղեկացնի նրան։ Երբ նա հարցրեց, թե ուզում է հրաժեշտ տալ, նա մերժեց։ Ֆեյթի հիվանդության ընթացքում նրա կյանքի խնայողությունները, որոնք բաղկացած էին Ռոբինի ռադիոյի և հեռուստատեսային կարիերայի ընթացքում վաստակած գումարից, մինչ այդ վեցանիշ գումարը, որը կուտակվել էր բանկում, գողացան նրա երկու տարեց տնային խնամակալները։ Մորգանը հայտնաբերեց դա, բայց ի վերջո որոշեց մեղադրանք չներկայացնել:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Կանանց պաշտոնական կենտրոն
* Քույրության համաշխարհային կենտորն
* *[http://msmagazine.com/ Մս.Ամսագիր]*
* Ռոբին Մորգանի աշխատություններ, 1929–1991 (ներառյալ), 1968–1986 (զանգվածային)։ Շլեզինգերի գրադարան, Ռեդկլիֆի ինստիտուտ, Հարվարդի համալսարան։
* Ռոբին Մորգան   Տեսանյութը պատրաստվել է Կանայք ովքեր կերտեցին Ամերիկան
*