open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Իվան Ռերբերգ

**Իվան Ռերբերգ** (, ), խորհրդային նկարիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1892 թվականին, Մոսկվայում։ Նկարիչ Ֆ. Ռերբերգի որդին է։

1917 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի ճարտարապետության բաժինը։

Աշխատել է գրքերի ձևավորման ոլորտում։ Գրքապիտակներ սկսել է ստեղծել 1922 թվականից` ստեղծելով մոտ հիսուն 
գրքապիտակ տարբեր մեթոդներով` վիմագրությամբ, օֆորտով, փայտանյութով, ցիանուտիպով և գծանկարով։

Մահացել է 1957 թվականին, Մոսկվայում։ Թաղված է Վվեդենսկյան գերեզմանատանը։

## Որոշ աշխատանքներ
*  (в пер.)
*  (в пер.)
* Художественное наследство. Репин. Т.2 / Изд. Академия наук СССР Институт истории искусств; ред.: И.Э.Грабарь, И.С.Зильберштейн. – Москва; Ленинград:  1949 (21-я типография им. Ивана Федорова). - 470 с., 113 иллюстрации. Тир. 10000 экз., Переплет и титул И.Ф.Рерберг. 
* Ф.Панферов . Бруски. Роман. Книга первая / Изд. Художественной литературы, 1932 г., Тир. 7500 экз. Иллюстрации художника Д.А.Шмаринова. Переплет, форзац, супер-обложка и футляр работа художника-архитектора И.Ф.Рерберга.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Графика И. Ф. Рерберга. — Казань, 1927.
* *Сидоров А. А.* И. Ф. Рерберг. [М.], 1947.
* *Сидоров А. А.* И. Ф. Рерберг // Искусство книги. 1961. Вып. 2.
* *Львова Ел.* Рерберг, Иван Федорович (1892-1957)  // Сто памятных дат. Художественный календарь на 1992 год. — М.: Советский художник, 1991.

## Արտաքին հղումներ
* Рерберг Иван Федорович (1892-1957) 
* Энциклопедия КНИГА. РЁРБЕРГ Иван Фёдорович  
* Экслибрисы Рерберга Ивана
* История личных печатей 

Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Վվեդենսկյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Զալցբուրգի փառատոն

**Զալցբուրգի փառատոն** (), ամառային երաժշտական ամենամյա փառատոն Ավստրիայի Զալցբուրգ քաղաքում, աշխարհում առավել հայտնի փառատոներից մեկն է։ Փառատոնի ծրագրի մեջ մտնում են հիմնականում ակադեմիական երաժշտության համերգներ և երաժշտա-թատերական ներկայացումներ։

## Պատմություն
1877 թվականից Զալցբուրգում ոչ կանոնավոր կերպով կազմակերպվել են երաժշտական փառատոներ։ Փառատոնի պատմության նոր դարաշրջանը սկսվել է 1920 թվականին։ Փառատոնի զարգացման համար մեծ ջանքեր են ներդրել գրող Հուգո ֆոն Հոֆմանսթանը, կոմպոզիտոր Ռիխարդ Շտրաուսը, երաժտագետ և դաշնակահար Ռուդոլֆ Ռետին, ռեժիսոր Մաքս Ռայնհարդը, ձևավորող Ալֆրեդ Ռոլերը, Վիեննայի պետական օպերայի տնօրեն Ֆրանց Շալկը և այլք։ Սկզբնական շրջանում փառատոնի ծրագրի մեջ ընդգրկվել են կամերային ու սիմֆոնիկ համերգներ, 1922 թվականին ներկայացվել է Մոցարտի չորս օպերա։ Սկզբում ծրագրում գերազանցապես ավստրո-գերմանական կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ են ընդգրկվել (Մոցարտ, Շտրաուս, Գլյուկ)։ Հետագա տարիներին ծրագրում ընդգրկվել են այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ ևս, փառատոնի շրջանակներում կայացել են համաշխարհային պրեմիերաներ։

Փառատոնին մասնակցել են 20-րդ դարի խոշորագույն դիրիժորներ Արտուրո Տոսկանինին, Բրունո Վալտերը, Վիլհելմ Ֆուրտվենգլերը, Հերբերտ ֆոն Կարայանը և այլք։ 1967 թվականից Զալցբուրգում կազմակերպվում է նաև Զալցբուրգի Զատկի փառատոնը, որի հիմնադիրը Կարայանն է։

## Բեմադրություններ
[300px|մինի|[Պլասիդո Դոմինգոն, Դիանա Հալերը, Աննա Նետրեբկոն, Ֆրանչեսկո Մելին «Տրուբադուր» օպերայի նոր բեմականացմանը, 2014]]
Համաշխարհային նշանակության մի շարք պրեմիերաներ կայացել են փառատոնի շրջանակներում։ Դրանցից են Կառլ Օրֆի «Անտիգոնան» (1952), Գոթֆրիդ ֆեն Էյնեմի «Պրոցեսը» (1953)։ 1965 թվականին այստեղ ներկայացվել է Մոդեստ Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով» օպերան (դիրիժոր՝ Հերբերտ ֆոն Կարայան)։ Փառատոնի՝ տարբեր տարիների բեմադրություններից են Ռիխարդ Շտրաուսի «Կինն առանց ստվերի» (1992), Ստրավինսկու «Թեթևսոլիկի արկածները» (1994), Լիգետիի «Մեծ մերտվիարխ» (1997) գործերը։

## Տնտեսություն
Զալցբուրգի փառատոնը 2017 թվականին վաճառել է մոտ 27 միլիոն եվրոյի տոմսեր, իսկ փառատոնի անուղղակի եկամուտը Զալցբուրգի համար կազմել է մոտ 183 միլիոն եվրո։ Ուղղակի և անուղղակի ձևով մոտ 77 միլիոն եվրո հարկ է վճարվել փառատոնի արդյունքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ավստրիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Փառատոներ
Թարգմանչաց վանքի վիմական արձանագրություններ

մինի|Թարգմանչաց վանքը 1912 թվականին
Ստորև ներկայացված է պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում գտնվող Թարգմանչաց վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Չարեքտարի վանքի վիմական արձանագրություններ

Ստորև ներկայացված է Արցախի Հանրապետությունում, Շահումյանի շրջանում գտնվող համանուն վանքի վիմական արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Տես նաև
* Չարեքտար
* Չարեքտարի վանք

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Պալլաս և Արաքնե

**«Պալլաս և Արաքնե»**, ֆլամանդացի նկարիչ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարը, որ ստեղծվել է 1636 կամ 1637 թվականին։ Ներկայում պահվում է Միացյալ Նահանգների Վիրջինիա նահանգի Ռիչմոնդ քաղաքի Վիրջինիայի կերպարվեստի թանգարանում։

## Նկարագրություն
Նկարի սյուժեն արտացոլում է Օվիդիուսի «Կերպարանափոխություններում» ներկայացված պատմությունն աստվածուհի Աթենասի և մահկանացու Արաքնեի՝ գործվածքների մրցության մասին։ Բնօրինակ առասպելում Աթենասն ընդունում է Արաքնեի մարտահրավերն ու պարտվում։ Այնուամենայնիվ, աստվածուհին պատժում է իր մրցակցին աստվածներին անարգելու համար, ինչն արտահայտվել էր Աթենքի գեղարվեստական վարպետության աստվածային ծագումը մերժելու և նրանից ավելի գեղեցիկ գործվածք ստեղծելու համար։

Նկարի հետին պլանում կախված է Տիցիանի՝ մասամբ երևացող «Եվրոպայի առևանգումը» գոբելենը, որը, ըստ Օվիդիոսի, թեմատիկ հիմք է ծառայել Արաքնեի հետ մրցության ժամանակ Աթենասի գործած գոբելենի համար։

## Աղդեցություն
Ռուբենսի «Պալլաս և Արաքնե» նկարի պատճենն ստեղծել է բարոկկոյի ժամանակաշրջանի իսպանացի նկարիչ և Դիեգո Վելասկեսի ազգական Խուան Բատիստա Մարտինես դել Մազոն։ Վելասկեսն իր «Լաս Մենինաս» կտավի կոմպոզիցիայում «Պալլաս և Արաքնե» նկարի պատճենը տեղադրել է իր հետևում և այն միավորել արվեստի բնագավառում անցկացված մեկ մրցության մասին պատմող մեկ այլ նկարի՝ ֆլամանդացի նկարիչ Յակոբ Յորդանսի «Ապոլլոնը, որ հանում է Մարսիասի կաշին»։

Վելասկեսի սիրելի կտավի՝ Տիցիանի «Եվրոպայի առևանգումը» նկարի՝ Ռուբենսի պատճենը պատկանել է Ֆիլիպ IV Իսպանացու թագավորական հավաքածուին։ Այդ նկարը կարելի է տեսնել «Պալլաս և Արաքնե» նկարի ֆոնին, որն էլ իր հերթին կարելի է տեսնել «Լաս Մենինաս» նկարում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1637 նկարներ
Կատեգորիա:Աթենասի արարքներ
Կատեգորիա:Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներ
Գերոլդ Վզդորնով

**Գերոլդ Իվանովիչ Վզդորնով** (, ), խորհրդային և ռուս գիտնական, հին ռուսական արվեստի և մշակույթի պատմության մասնագետ, արվեստագիտության դոկտոր (1986), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1994), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1982) և ՌԴ Պետական մրցանակի (1999) դափնեկիր։

Վերականգնման պետական հետազոտական ինստիտուտի (Մոսկվա) գլխավոր գիտաշխատող։ Դիոնիսոսի որմնանկարների թանգարանի ստեղծող Ֆերապոնտովոյում։

## Կենսագրություն
Գերոլդ Վզդորնովը ծնվել է 1936 թվականի նոյեմբերի 17-ին Սվերդլովսկի մարզի Բայկալովո գյուղում։ 1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։

1958-1961 թվականներին աշխատել է Զագորսկի թանգարանում (ներկայում՝ Սերգիև-Պոսադի պետական պատմա-գեղարվեստական արգելոց-թանգարան) որպես 18-րդ դարի արվեստի բաժնի ավագ գիտաշխատող և պահապան։

1961 թվականից մասնակցել է հին ռուսական գեղանկարչության հուշարձանների բացահայտմանն ուղղված արշավների։

1964 թվականին աշխատանքի է անցել Վերականգնման պետական գիտահետազոտական ինստիտուտում։

Հեղինակ է ռուսերեն և օտար լեզուներով շուրջ 220 աշխատանքների՝ նվիրված հին ռուսական և բյուզանդական գեղանկարչության պատմությանը, Ռուսաստանում մշակութային ժառանգության պահպանության և վերականգնման համակարգի ձևավորման պատմությանը։

2008 թվականին դարձել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ։

## Հիմնական աշխատանքներ

*  (в пер., суперобл.)
*  (в пер., суперобл.)
*  (в пер., суперобл.)
*  (в пер., суперобл.)
*  (в пер.)
*  (в пер., суперобл.)
*  (в пер.)
*  (в пер.)
*  (в пер.)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Красилин М. М., Подвигина Н. Л.* Список печатных работ Г. И. Вздорнова. М., 2000;
*  (в пер.)

## Արտաքին հղումներ
* Գերոդ Վզդորնովի էջը  Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի կայքում
* Հոդված «Ուղղափառության հանրագիտարանում»
* Статья на сайте «Всё о Московском университете»
* Историческая справка на сайте Архива РАН
* Реставрации не обучаю — много других забот (интервью газете «Коммерсантъ»)
* *Швидковский Д. О.* Хранитель Русской Фиваиды // «Наше наследие», 2006, № 79—80
* *Жохова С.* Член-корреспондент РАН Герольд Вздорнов подарил Новгороду более 2000 книг 
* Вздорнов Г. И. Об исторических ландшафтах // Византия и Древняя Русь. Культурное наследие и современность : Сб. статей / Науч. ред., сост. Бобров Ю.Г. . СПб. : Институт имени И.Е.Репина, 2013

Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Միրոն, ուրիշ է

thumb|Միրոն, ուրիշ է, 2012
**«Միրոն, ուրիշ է»** (), կատալոնացի նկարիչ Խոան Միրոյի հետահայաց ցուցահանդես, որը կազմակերպվել է Կատալոնիայի ճարտարապետների պաշտոնական քոլեջի (COAC) կողմից` Բարսելոնայի կենտրոնական գրասենյակում, 1969 թվականի ապրիլի 30-ից հունիսի 30-ը։ Սկզբնապես, ցուցահանդեսը պլանավորված էր մինչև մայիսի վերջ, բայց երկարաձգվեց մեկ ամսով։

Ակցիայի շրջանակներում ստեղծվել է կոլեկտիվ աշխատանք, որը ցույց է տալիս արվեստի անցողիկությունը և ոչնչացված է հենց Միրոյի մասնակցությամբ ցուցահանդեսի փակումից հետո։

Միրոն ընտրեց չորս մարդ, տվեց նրանց մեկ գույն (դեղին, կանաչ, կապույտ և կարմիր) և հնարավորություն` նկարելու այն ամենը, ինչ ուզում են։ Նա իր հետևից սև գույն է թողել, որը նա կիրառել է այն, ինչ մյուսները արել են դրանից մի քանի րոպե առաջ։ Ակցիան սկսվել է 1969 թվականի ապրիլի 27-ի առավոտյան ժամը 4-ին և ավարտվել ապրիլի 28-ի առավոտյան ժամը 6-ին` Միրոյի կողմից սև գույնի վերջին գծիկներով։ Նկարվել է 21 պատուհան, յուրաքանչյուրը երկու մետր երկարությամբ։ Աշխատանքի մակերեսը կազմում էր մոտ 70 քառակուսի մետր։ Ցուցահանդեսից հետո աշխատանքը ոչնչացվեց լուծիչով։ Ոչնչացմանը մասնակցել է Միրոն, ցուցահանդեսի հանդիսատեսն ու հավաքարարը։ Հասարակության արձագանքը այս հարցում խառն էր, կային ինչպես դրական արձագանքներ, այնպես էլ բացասական։

Աշխատանքը նկարահանվել է 15 րոպե տևողությամբ «Miró, l’altre, 1969» ֆիլմում, ինչպես նաև սև-սպիտակ լուսանկարներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1969 Իսպանիայում
Կատեգորիա:1969 նկարներ
Մելիսանտի

**Մելիսանտի** (հունարեն՝ **Μελισσάνθη**, իսկական անուն-ազգանունը՝ **Էվա Կուգիա-Սկանդալակի** , ), 20-րդ դարի հույն բանաստեղծուհի, թատերագիր, մանկավարժ, թարգմանչուհի։

## Կենսագրություն
Էվա Կուգիան ծնվել ու մեծացել է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։ Մանուկ հասակից երաժշտության, նկարչության, բալետի, դասական պարերի դասեր է առել։ 1923-1924 թվականներին Շվեյցարիայի առողջարաններից մեկում բուժվել է տուբերկուլյոզից։

Ֆրանսերեն, անգլերեն ու գերմաներեն է սովորել և ֆրանսիական գրականություն ուսումնասիրել Աթենքի ֆրանսիական ինստիտուտում և *Abendschule*-ում, ապա դասավանդել է Հունաստանի մայրաքաղաքի միջնակարգ դպրոցներում։ Միաժամանակ թերթերում ու գրական ամսագրերում հանդես է եկել քննադատական հոդվածներով ու թղթակցություններով։ Իր ուժերը փորձել է նաև քնարերգության ասպարեզում և 1930 թվականին **Մելիսանտի** գրական կեղծանունով լույս է ընծայել իր առաջին բանաստեղծական ժողովածուն։ 1932 թվականին ամուսնացել է փաստաբան և քաղաքական գործիչ Յանիս Սկանդալակիսի () հետ։

Մահացել է 1991 թվականին (ըստ որոշ աղբյուրների՝ 1990 թվականին)։

## Ստեղծագործություններ
*Phōnes entomou* («Միջատների ձայները») խորագիրը կրող բանաստեղծական առաջին ժողովածուին հաջորդել են ևս տասը ժողովածուներ; 1976 թվականին լույս է տեսել նաև նրա քնարերգության հատընտիրը՝  *Ta poiimata tis Melissanthis 1930-1974* («Մելիսանտիի տաղերը») խորագրով։ Տաղանդավոր կին գրողը հեղինակել է նաև *O mikros adhelfos* («Փոքրիկ եղբայրը») թատերգությունը, որն արժանացել է «*Սիկիարիդիո*» մրցանակի։ Մելիսանտիի վաղ շրջանի գեղարվեստական ստեղծագործություններում արծարծվում են հավատին, դավանանքին առնչվող, կրոնական թեմաներ։ Ուշ շրջանի երկերում իրեն զգացնել է տալիս էքզիստենցիալիզմը։

;Երկերի ընտրանի
* *Phōnes entomou* («Միջատների ձայները») (1930)
* *Profiteies* («Մարգարեություններ») (1931, 1940) (Ի դեպ, անվանի բանաստեղծ Միլտիադիս Մալակասիսն այս ժողովածուն բնորոշել է որպես «բանաստեղծական ֆենոմեն, որը մոտենում է հրաշքի»)։ 
* *O gyrismos tou asotou* («Անառակի վերադարձը») (1935) 
* *Lyriki Exomologisi* («Քնարական խոստովանություններ») (1945) 
* *Anthropino Schima* («Մարդու նման») (1961) 
* *To fragma tis Siopis* («Լռության պատնեշը») (1965) 
* *Ta poiimata tis Melissanthis 1930-1974* («Մելիսանտիի տաղերը») (1976)  
### Թատերգություն
* *Ο μικρός αδελφός* («Փոքրիկ եղբայրը», 1960, մանկական թատրոնում իրականացված բեմականացումն արժանացել է *Սկիարիդիո* մրցանակի)
Այս ամենից զատ՝ Մելիսանտին հունարեն է թարգմանել արտասահմանյան անվանի բանաստեղծների, այդ թվում՝ Ռոբերտ Ֆրոսթի, Էմիլի Դիքինսոնի, Ռայներ Մարիա Ռիլկե մի շարք ստեղծագործություններ։

## Մրցանակներ, պարգևներ
* Աթենքի ակադեմիայի մրցանակ (1936) *O gyrismos tou asotou* ժողովածուի համար 
* «Պալամաս» պատվավոր պարգև (1945) *Exomologisi* ժողովածուի համար 
* Պետական 2-րդ կարգի մրցանակ պոեզիայի համար (1965) 
* «Վաստակի համար» ոսկե շքանշան և Ոսկե խաչ (1965)
* Պետական 1-ին կարգի մրցանակ պոեզիայի համար (1976 թ.)

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 17, σελ. 534 (Հունական նոր հանրագիտարան, հատոր 17, էջ 534)

Կատեգորիա:Հույն լրագրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հույն բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հույն գրողներ
Կատեգորիա:Հույն թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Հույն ուսուցիչներ
Երիտասարդ ընթերցող

**Երիտասարդ ընթերցող** (), Ժան Օնորե Ֆրագոնարի նկարը, որը նկարվել է մոտավորապես 1769 թվականին։ Պատկանում է «Արտասովոր դիմանկարներ» (*figures de fantaisie*) շարքին՝ արտասովոր համազգեստներով մոդելներով, որոնք նկարված են ազատ վրձնահարվածների եղանակով։

Նկարում պատկերված է լիմոնի երանգով, դեղին ֆրեզավոր հագուստով անծանոթ աղջիկ, որը նստած է կիսադեմ՝ հենված մեծ, պատին հենած բարձին։ Ձախ ձեռքը հանգիստ դրված է արմնակալի վրա, իսկ աջ ձեռքում փոքրիկ գիրք է։ Մազերը մանուշակագույն ժապավենով հավաքված են շինյոնում։ Դեմքն ու հագուստը լուսավորված են առջևից, պատին աջից երևում է ստվեր։ Դեմքի վարդագույն երանգները նրան տալիս են վայելուչ նրբություն։ Ֆրագոնարը սևեռուն ուշադրություն է դարձրել աղջկա դեմքին, սակայն զգեստն ու բարձը դիտավորյալ նկարված են անփույթ վրձնահարվածներով, իսկ ֆրեզը շտապ ուրվագծված է վրձնի ծայրով։

Հավանաբար երիտասարդ ընթերցողը մարմնավորում է կանացի բնության բնական էությունը։ Ֆոնի մութ պատը հերոսուհու հետ ստեղծում է խորին հակադրություն՝ ընդգծելով նրա կորերը և ուրվագծերը, իսկ շինյոնը և երկարավուն ֆրեզավոր պարանոցը ուժեղացնում են կերպարի կանացիությունը։ Արդյոք աղջիկը կարդում է զվարճանքի կամ կրթական նպատակներով, մնում է անհասկանալի, քանի որ գրքի տեքստը պայմանական է։

Կառուցվածքը և տեսարանի տարածքը ձևավորվում են արմնակալի հորիզոնական և պատին մոտ ուղղաձիգ գծերով։ Զգացմունքներն ու տրամադրությունը փոխանցվում են գունային լուծումներով։ Ֆրագոնարը ռոկոկոյի համար օգտագործել է տիպիկ գունայի գամմա՝ մեղմ, քնքուշ երանգներով և ոսկեգույն նրբերանգներով, որը թույլ է տալիս ստեղծել ջերմության, հանդարտության և զգացմունքային մթնոլորտ։ Կտավի կենտրոնում տիրող դեղինը որպես կապ է ծառայում կոմպոզիցիայի տարրերի և կառուցվածքի միջև․ վրձնի ազատ և վառվռուն պատկերված հարվածները, զգեստի ընդգծված ծալվածքները կենտրոնացնում են դիտորդի ուշադրությունը կերպարի վրա։ Առջևի և հեռավոր պլանի օբյեկտների համար օգտագործված վրձնահարվածների տարբեր տեխնիկաները ուժեղացնում են կտավի խորությունը։

Աշխատանքը պատկանում է ավելի շուտ ժանրային գեղանկարչությանը, քան դիմապատկերին, և անհայտ են մնում ինչպես նրա նկարելու հանգամանքները, այնպես էլ պատկերված կնոջ իրական լինելը։ Պատկերի ռենտգենագրությունը ցույց է տվել, որ աղջկա գլուխը պատկերված է սկզբնական տարբերակի վերևում, որտեղ նա նայում է դիտորդին։

Ավարտուն ակադեմիական աշխատանքի չլինելով հանդերձ՝ պատկերը հավանաբար անցել է մի քանի ֆրանսիացի կոլեկցիոներների և արվեստի ստեղծագործության առևտրականների ձեռքով։ Երբեմնի արժանահավատ սեփականատերերից մեկը՝ Թեոդոր Տյուֆեն, հայտնի ֆրանսիացի վիրաբուժ էր։ Մոտավորապես 1930 թվականին պատկերը գտնվել է ԱՄՆ-ում՝ McCann Erickson գովազդային գործակալության հիմնադիր Ալֆրեդ Էրիքսոնի հավաքածուում։ Նրա մահից հետո՝ 1936 թվականին, պատկերը ժառանգել է նրա կինը՝ Աննա Էդիթ Մաքքան Էրիքսոնը։ Աննայի մահից հետո 1961 թվականին Ալիսա Մելոն Բրյուսի (ամերիկացի միլիարդատեր Էնդրյու Մելոնի  բարձրաշխարհիկ դուստրը, որը հայտնի էր մի շարք թանգարանների բազմաթիվ նվիրատվություններով) ֆինանսական աջակցությամբ պատկերը ձեռք է բերել Արվեստի ազգային պատկերասրահը (Վաշինգտոն)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1769 նկարներ
Կատեգորիա:Ժան Օնորե Ֆրագոնարի նկարներ
Կատեգորիա:Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Միխայիլ Ունդրիցով

**Միխայիլ Իլյիչ Ունդրիցով** (, ), խորհրդային, ռուս ախտաֆիզիոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Չուվաշական Սովետական Սոցիալական Հանրապետության գործիչ (1982):

## Կենսագրություն
Ավարտել է Խոդարի միջնակարգ դպրոցը։ 1935 թվականին ավարտել է Կազանի բժշկական համալսարանը։ 1936-1940-ական թվականներին ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի օգնական է եղել։ 1940-1941 և 1945-1959 թվականներին դասավանդել է Կույբիշևի բժշկական համալսարանում։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես գնդային բժիշկ Անդրբայկալի ռազմական օկրուգում։

1959-1970 թվականներին ղեկավարել է ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ռևմատիզմի ԳՀԻ փորձարարական լաբորատորիան (Մոսկվա)։ 1970 թվականից դասավանդել է Չուվաշի պետական համալսարանում՝ 1974-1984 թվականներին՝ պաթոլոգիական ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ, այնուհետև նույն տեղում պրոֆեսոր (մինչև 1991 թվական)։

## Գիտական գործունեություն
1965 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։

Հետազոտության հիմնական ուղղությունները․
*ալերգիայի խնդիրներ,
*օրգանիզմի իմունոլոգիական ռեակտիվությունը,
*երիկամների դերը մանրէային հակածինների զտման, ռեաբորսիայի, սեկրեցման մեջ։

1930-ական թվականներին Ադոյի հետ համատեղ ԽՍՀՄ-ում առաջին անգամ սկսել է զարգացնել բժշկության մեջ նոր գիտական ուղղություն, որը հետագայում ստացել է «ալերգիաբանություն» անվանումը։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Ռուսաստանում առաջին անգամ բարձրացրել է գործող բանակի զինծառայողների համար վիտամինոթերապիայի հարցը, ինչը թույլ է տվել կանխել ցինկի ու դրա հետ կապված բարդությունները, միլիոնավոր զորքերում։

Աշխարհում առաջին անգամ ապացուցել է, որ շատ վարակիչ հիվանդությունների դեպքում մանրէային հակածինները արտազատվում են մեզի հետ՝ անցնելով երիկամների ապարատի միջով։

Մշակել է մարդու մարմնում տարիքային փոփոխություններին հակազդելու գաղափարներ և մեթոդներ (ռեյունենոլոգիա), ներառյալ հորմոնների փոփոխման և հորմոնների փոխարինման թերապիայի մեթոդները։

300-ից ավելի գիտական աշխատանքների հեղինակ է։

## Աշխատանքներ

## Մրցանակներ
* Չուվայի ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության վաստակավոր գիտնական (1982)
* Հայրենական պատերազմի կարգ, 2-րդ աստիճանի (6.4.1985)
* Մեդալներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիոլոգներ
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Նիկոլայ Բրունով

**Նիկոլայ Իվանովիչ Բրունով** (, ), ճարտարապետության խորհրդային պատմաբան, արվեստագիտության դոկտոր (1943), ԽՍՀՄ ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1940)։

## Կենսագրություն
Նիկոլայ Բրունովը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 13 (25)-ին Մոսկվայում։ 1920 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը, 1934 թվականին դարձել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Մեծ հեղինակություն է վայելել գիտական շրջանակներում, արժանացել է բազմաթիվ պետական մրցանակների, այդ թվում՝ Լենինի շքանշանի (1953)։ Հիմնական գիտական հետաքրքրությունները եղել են անտիկ, բյուզանդական և հին ռուսական ճարտարապետությունները։

Նիկոլայ Բրունովը մահացել է 1971 թվականի նոյեմբերի 25-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Մոսկվայի մարզի Կունցևսկի շրջան Իզվարինո գյուղի գերեզմանատանը (ներկայում՝ Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգում)։

## Հիմնական աշխատանքներ
* «Էսսեներ ճարտարապետության պատմության վերաբերյալ» (), հհ․ 1-2, Մոսկվա, Ակադեմիա, 1935-1937, վերահրատ․՝ Մոսկվա, Центрполиграф, 2003
* «Հռոմ։ Բարոկկոյի ճարտարապետություն» (, 1937)
* «Ճարտարապետական ոճերի ալբոմ» ()
* «17-րդ և 18-րդ դարերի Ֆրանսիայի պալատներ» (, 1938)
* «Հին և միջնադարյան ճարտարապետության համամասնությունները» ()
* «Էրեքթեոն» ()
* «Մոսկվայի Սուրբ Վասիլիի տաճար (Պոկրովսկու տաճար)» (, 1988, հետմահու)
* «Հին ռուսական ճարտարապետության վարպետներ» ()
* «Մոսկովյան Կրեմլը» ()
* «Աթենքի Ակրոպոլիսի հուշարձանները։ Պարթենոն և Էրեքթեոն» (, 1973, հետմահու)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* *Комеч А. И.* Памяти Н. И. Брунова // Византийский временник. Т. 34. М., 1973
* *Любавин А. Н.* Н. И. Брунов: специалист в области истории архитектуры // Архитектура и строительство Москвы. 1999. № 1

Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Կումպունոֆոբիա

**Կումպունոֆոբիա** («koumpouno» (կոճակ) և  «fobos» (վախ)), վախ կոճակներից։ Դասվում է ամենահազվագյուտ վախերի շարքին։ Բժշկության մեջ այս վիճակը դիտվում է որպես ախտաբանական, ինչը պահանջում է պրոֆեսիոնալ հոգեթերապևտի միջամտություն։

## Նկարագրություն
Երբեմն մասնագետները վախի այս տեսակը կապում են տրիպոֆոբիայի հետ։

### Պատճառներ
Գոյություն ունեն կումպունոֆոբիա առաջացնող մի շարք գործոններ։ Այդպիսի ֆոբիա ունեցող մարդը ինքնուրույն շատ դժվար կարող է հասկանալ, թե ինչի պատճառով է այն զարգացել։ Դրա պատճառները կարող են լինել.

* վաղ մանկական տարիքում տհաճ իրադարձություն, որը տրավմատիկ բնույթ է կրել,
* ինքնուրույն կոճակը հագուստին կարել չկարողանալը, ինչի հետևանքով շրջապատի մարդիկ ծիծաղել են նրա վրա,
* հանկարծակի կոճակ կուլ տալը, ինչը լուրջ խանգարումներ է առաջ բերել,
* արհամարհական վերաբերմունք այն մարդու նկատմամբ, որը միշտ կոճակավոր հագուստ է կրում։

### Ախտանշաններ
Պարտադիր չէ, որ կումպունուֆոբիայով տառապող մարդը վախենա բոլոր տեսակի կոճակներից։ Նա կարող է վախենալ, օրինակ, փայտե կոճակներից։ Հոգեթերապևտները առանձնացնում են կումպունոֆոբիայի հետևյալ ախտանշանները.
* մեծ միջոցառումներից հրաժարվելը, որտեղ մեծ թվով մարդիկ են հավաքվում,
* կոճակ տեսնելիս հանկարծակի անհանգստություն և ինքնատիրապետման կորուստ,
* սրտխառնոց և զզվանքի զգացում՝ ուժեղ վախ առաջացնող առարկա տեսնելիս,
* կոճակավոր հագուստից հրաժարում,
* վախ առաջացնող առարկային հպվելուց հետո լվացվելու ցանկություն։

Երբեմն մարդու մոտ վիճակն այնքան ծանրացած է լինում, որ նա վախենում է անգամ «կոճակ» բառից։ Այդ դեպքում նա պետք է շտապ դիմի մասնագետի։

## Անվանի կումպունոֆոբներ
[200px|մինի|Առանց կոճակների վերնաշապիկով [Սթիվ Ջոբսի ձեռքին սենսորային էկրանով iPad պլանշետ է]]
Էփլ ընկերության համահիմնադիր Սթիվ Ջոբսը կումպունոֆոբ էր՝ ուներ հակակրանք ինչպես հագուստի, այնպես էլ համակարգչային սարքավորումների կոճակների հանդեպ։ Կոճակներով վերնաշապիկների փոխարեն նա միշտ հագնում էր բարձր օձիքով և առանց կոճակների շապիկներ։ Ոմանք ենթադրում են, որ դա անդրադարձել է Էփլի սարքերի դիզայնում սենսորային էկրանների և վիրտուալ ստեղնաշարերի օգտագործման վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Կատեգորիա:Ֆոբիաներ
Մահ՝ մահից

**«Մահ՝ մահից»** (), ֆրանս-բելգիական կատակերգական ֆիլմ, որը նկարահանել է Քսավիե Սերոնը։ Ժապավենի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հունվարի 3-ին Փալմ-Սպրինգյան միջազգային կինոփառատոնին։ Ֆիլմը պատմում է մի մարդու և նրա մոր հետ մելամաղձոտ հարաբերությունների մասին։

## Սյուժե
Գլխավոր հերոս Միշել Շինան (Ժան-Ժակ Ռոզեն) քառասուն տարեկան է, բայց նա դեռևս փոքրիկ տղա է, ով կապված է իր մայրիկի հետ։ Հերոսի մայրը հիվանդ է կրծքագեղձի քաղցկեղով և ապրում է իր վերջին օրերը։ Նրա մահից հետո Միշելի կյանքը հիվնովին փոխվում է, նա ինքն իրեն ախտորոշում է «կրծքագեղձի քաղցկեղ»՝ որդեգրելով մոր բոլոր ախտանիշները։

## Դերերում
* Ժան-Ժակ Ռոզեն՝ Միշել Շինա
* Մարիամ Բոյե
* Ֆաննի Տուրոն

## Մրցանակներ
«Մահ՝ մահից» կինոկատակերգությունն առաջադրվել է բելգիական ազգային կինոմրցանակի՝ «Մագրիտի» յոթ անվանակարգերում, այդ թվում ՝ լավագույն կինոնկարի համար և հաղթել է դրանցից երկուսը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բելգիական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կոզանի

**Կոզանի** (), քաղաք Հունաստանի հյուսիսում՝ Մակեդոնիայի շրջանում։ Քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մ բարձրության վրա՝ Վերմիոն և Վուրինոս լեռների միջև ընկած արգավանդ հարթության վրա։ Հարթությունով հոսում է Ալյակմոն գետը։ Քաղաքը գտնվում է Պտղոմայիսից 25 կմ հարավ, Սալոնիկից 105 կմ հարավ-արևմուտք, Աթենքից՝ 307 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Համանուն վարչատարածքային միավորի կենտրոնն է։ քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով 41,066 մարդ է։

Կլիման չափավոր ցամաքային է՝ ցուրտ ու չոր ձմեռներով և շոգ ամառներով։ Կոզանին հունական ուղղափառ եկեղեցու Կոզանի մետրոպոլիայի կազմում է գտնվում։

Կոզանիի հյուսիսով է անցնում «Էգնատիոս» ավտոմայրուղին, իսկ 27-րդ ավտոմայրուղին քաղաքը կապում է Պտղոմայիսին։ «Ազգային 3-րդ» ճանապարհով Կոզանին կապվում է Լարիսային, իսկ «Ազգային 4-րդ» ճանապարհով՝ Ալեքսանդրիային։ «Ազգային 20-րդ» ճանապարհը քաղաքը կապում է Յանինա քաղաքին։ Կոզանիից 5 կմ արևելք գտնվում է օդանավակայան։

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 15-րդ դարում՝ Օսմանյան կայսրության տիրապետության շրջանում։ 1746-1750 թվականներին այստեղ դասավանդել է Եվգենի Վուլգարիսը։ Եղել է մշակութային կենտրոն։ Քաղաքում հիմնադրվել է գրադարան, որ ներկայումս էլ համարվում է Հունաստանի երկրորդ ամենամեծ գրադարանը Ազգային գրադարանից հետո։

Բալկանյան առաջին պատերազմի ընթացքում՝ 1912 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, քաղաքը գրավել են հունական զորքերը։

Երբ 1941 թվականի ապրիլի 13-ին Գերմանիան ներխուժել է Հունաստան, քաղաքի շրջանում ամբողջ ներխուժման ընթացքում միակ տանկային մարտն է կայացել, որի ժամանակ գերմանական զինված ուժերի 33-րդ գնդի 9-րդ տանկային դիվիզիան կռվել է անգլիական հետախուզական կորպուսի զրահատեխնիկայի դեմ։ Այս մարտում ոչնչացվել են բրիտանական երկու ինքնագնաց և գերմանական չորս տանկ, ինչից հետո անգլիական զորքերը նահանջել են։ 1941 թվականի ապրիլի 14-ին գերմանական ստորաբաժանումները գրավել են Կոզանին։

Կոզանիում են գտնվում Արևմտյան Մակեդոնիայի *ΤΕΙ* համալսարանը և Արևմտյան Մակեդոնիայի համալսարանը, որոնցում սովորում է մոտ 15,000 ուսանող ամբողջ Հունաստանից և այլ բնակավայրերից։

## Տնտեսություն
Տարածքը հայտնի է քրքումի արտադրանքով (կրոկոս, կոզանիս)։ Կոզանիի շրջանում ջերմային էլեկտրակայանները, կիրառելով տեղի գորշ ածուխը (լիգնիտ), արտադրում են երկրի էլեկտրաէներգիայի 80 %-ը։

## Քույր քաղաքներ
*  Բրիստոլ 
*  Տոլուկա դե Լերդո 
*  Տարգովիշտե
*  Յաշ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Հունաստանի բնակավայրեր
Եվրոպայի առևանգումը (նկար, Տիցիան)

**«Եվրեպայի առևանգումը»** (), նկար, որ ստեղծել է իտալացի նկարիչ Տիցիան Վեչելլիոն՝ Վենետիկի գեղարվեստի դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը, 1560 և 1562 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։ 1896 թվականից պահպանվում է ամերիկյան Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանում (Բոստոն)։

## Պատմություն
«Եվրոպայի առևանգումը» Տիցիանի յոթ այսպես կոչված «պոեզիաներից» մեկն է, այսինքն՝ այն նկարներից, որ ստեղծվել են 16-րդ դարում իսպանացի թագավոր Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի համար առասպելական թեմաներով։ Կտավների գաղափարները վերցված են Օվիդիոսիի «Կերպարանափոխություններ» պոեմից։

Կես դար նկարը պահվել է Իսպանիայում, ինչից հետո այն «Դիանա և Կալիստո» ու «Դիանա և Ակտեոն» նկարների հետ միասին Ֆիլիպ V թագավորը 1704 թվականին նվիրել է ֆրանսիական դեսպանին, որն էլ իր հերթին դրանք նվիրել է Օռլեանի դուքս Ֆիլիպ II-ին, որը Ֆրանսիայի ռեգենտն էր մանկահասակ Լյուդովիկոս XV-ի թագավորության ժամանակ։ Նկարն Օռլեանյան հավաքածուում մնացել է ընդհուպ մինչև 19-րդ դարի վերջը, երբ 1896 թվականին ամերիկացի բարեգործ և հավաքորդ Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների անունից այն վերստեղծված թանգարանի համար գնել է արվեստագետ Բեռնարդ Բերենսոնը։ Այդ թանգարանում էլ այն պահվում է մինչ օրս։

## Նկարագրություն
Նկարը ներկայացնում է փյունիկեցիների թագավորի դուստր Եվրոպայի առևանգումը Զևսի կողմից։ Իր կտավում Տիցիանը հին հույների գերագույն աստծուն պատկերել է սպիտակ ցլի տեսքով, որը լողում է ալիքի կատարին։ Նրա մեջքին գեղեցկուհի Եվրոպան է, որը մի ձեռքով բռնել է նրա եղջյուրից, իսկ մյուսով փորձում է կարմիր շարֆը թափահարելով գրավել ափին մնացած իր ընկերուհիների ուշադրությունը։

## Տիցիանի «պոեզիաները»

 Tizian - Danae receiving the Golden Rain - Prado.jpg|«Դանայոս»
 Venus and Adonis by Titian.jpg|«Վեներա և Ադոնիս»
 Titian - Diana and Actaeon - Google Art Project.jpg|«Դիանա և Ակտեոն»
 TitianDianaCallistoEdinburgh.jpg|«Դիանա և Կալիստո»
 Perseo y Andrómeda, por Tiziano.jpg|«Պերսևս և Անդրոմեդա''»
 Tizian 085.jpg|«Եվրոպայի առևանգումը»
 Titian - The Death of Actaeon - Google Art Project.jpg|«Ակտեոնի մահը»


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1562 նկարներ
Կատեգորիա:Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ
Միխայիլ Ալշիբայա

**Միխայիլ Միխայելովիչ (Դուրմիշխանովիչ) Ալշիբայա** (**Ալշիբայ**, ), սրտավիրաբույժ, պրոֆեսոր (1998), բժշկական գիտությունների դոկտոր, Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի Ա․ Ն․ Բակուլեվի անվան սրտանոթայի գիտական կենտրոնի սրտասնույց բաժնի ղեկավար։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականի հունվարի 15-ին Բաթումիում։ Հայրը՝ Դուրմիշխան Ալշիբայան, և մայրը բժիշկներ են։

1982 թվականից աշխատում է «Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի Ա․ Ն․ Բակուլեվի անվան սրտանոթայի գիտական կենտրոնում»։

Դիսետացիյի թեման՝ «ՍԻՀ-ի հիվանդների վիրաբուժական բուժում՝ բրահիցեֆալ զարկերակների ախտահարումով» (1999 թվական)։ Հեղինակ է ավելի քան 250 գիտական հոդվածների, 4 մենագրությունների, այդ թվում` «սրտասնույց վիրաբուժության պատմության վերաբերյալ ակնարկներ» (2002), «Բժշկական ուսանողների սրտաբանության ուղեցույց»։

### Կլինիկական հետաքրքրությունների ոլորտ
* Սրտասնույց և անոթային վիրաբուժություն,
* համակցված վիրահատություններ սրտասնույց և բրահիոցեֆալ զարկերակների վրա,
* էնդարտերէկտոմիա սրտասնույց զարկերակներից,
* օժանդակ շրջանառություն ՍԻՀ վիրաբուժության ոլորտում։

## Բարեգործություն
Միխայիլ Ալշիբայան Մոսկվայի «Վերա» հոսպիսներին օգնության բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է։

## Կոլեկցիոներ
Միխայիլ Միխայլովիչը գեղանկարչության կոլեկցիոներ է, նա հավաքում է բացառապես ժամանակակից արվեստի գործեր՝ «հալման» դարաշրջանի նկարիչներից և նախաաստեղծական մոսկովյան անդեգրաունդից մինչև Օլեգ Կուլիկ և Վլադիսլավ Մամիշև-Մոնրո։ 2014 թվականի Միխայիլ Ալշիբայի հավաքածուն ուներ մոտ 6 հազար ստեղծագործություն։ 2014 թվականի սեպտեմբերին Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի թանգարանային կենտրոնում «Այլ արվեստ» նախագծի շրջանակներում բացվել է Ալշիբայի հավաքածուի աշխատանքներից կազմված «Այլ արվեստ» Նոր կյանք ցուցահանդեսը։

## Մեջբերումներ
«Ինքս շատ եմ վախենում ինչպես վիրաբույժներից, այնպես էլ վիրահատություններից։ Պարզապես գիտեմ որոշ մանրամասներ և մանրուքներ։ Դուք հասկանում եք, որ սատանան մանրամասնությունների մեջ է»։
«Ես ստանում բավարարվածություն, երբ ես կարողանում եմ օգնել»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Միխաիլ Ալիշաբայա 
* Ալշիբայի վիրաբուժական բուժման բաժանմունքի բժիշկներ Միխայիլ Միխայլովիչ, Բ. Գ. Դ., բաժանմունքի ղեկավար 
* ՄԻԽԱՅԻԼ ԱԼՇԻԲԱՅ. «Նկարիչը անոմալիա է»

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բժիշկներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիրաբույժներ
Կատեգորիա:Ռուս հավաքորդներ
Վալերի Վլասով

**Վալերի Վլասով** (, ), ռուս դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի Արևելյան լեզուների ինստիտուտը (1966) և ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության Դիվանագիտական ակադեմիան (1980)։ Տիրապետում է արաբերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։ 1980 թվականից դիվանագիտական աշխատանքում է։

* 1966-1969 թվականներին եղել է Եմենի Արաբական Հանրապետությունում խորհրդային ռազմական մասնագետների խմբի ավագ թարգմանիչ։ 
* 1970-1974 թվականններին՝ ԽՍՀՄ Երիտասարդական կազմակերպությունների կոմիտեի սեկտորի վարիչ, ավագ ռեֆերենտ։ 
* 1980-1981 թվականներին՝ Եգիպտոսում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։ 
* 1981-1987 թվականներին՝ Իրաքում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։ 
* 1990-1995 թվականներին՝ ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ, այնուհետև 1991 թվականից՝ Լիբիայում Ռուսաստանի։  
* 1995-1998 թվականներին՝ Ռուսաստանի Արտաքին գործերի նախարարության կադրերի դեպարտամենտի բաժնի պետ։
* 1998 թվականի հուլիսի 2-ից մինչև 2003 թվականի մայիսի 13-ը եղել է Բահրեյնում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ 
2003 թվականից անցել է թոշակի։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1990 թվականի նոյեմբերի 27)։
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2000թվականի օգոստոսի 12)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография на сайте МИД России
* Биография на сайте Центра военно-политических исследований МГИМО

Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Յարոսլավլի Փրկիչ

**Յարոսլավլի Փրկիչ** (), 13-րդ դարի կեսերի հին ռուսական սրբապատկեր։

Սրբապատկերը եղել է Յարոսլավլի Վերափոխման տաճարում (օծվել է 1219 թվականին), որտեղ տեղակայված է եղել Վասիլի և Կոնստանտին Վսեվոլոդովիչ իշխանների մասունքների տապանակի մոտ և պատվվել է որպես նրանց աղոթքի պատկեր։ Սրբապատկերը հայտնաբերվել է 1919 թվականին Կենտրոնական պետական վերականգնման արվեստանոցների Յարոսլավլի մասնաճյուղում՝ Ֆեոդոր Մոդորովի և Գրիգորի Չիրիկովի կողմից։

## Նկարագրություն
Սրբապատկերը նկարված է լորու տախտակի վրա տապանակով և կտորով (паволока), դաշտերի վրա դրված է նոր լևկաս։ Անկյուններում և դաշտերի կենտրոնում կան խորացումներ, որոնցում տեղադրվել են սրբապատկերը զարդարող թանկարժեք քարեր։

Սրբապատկերի պահպանվածության աստիճանը բնութագրվում է որպես միջին։ Սրբապատկերի ներկը ճաքճքել է, տես-տեղ ներկը ջնջվել է մինչև լևկասը։ Դեմքի գեղանկարչությունը մեծապես կորել է, պահպանվել են բնօրինակ կարմրաներկի հետքեր։ Պսակի վրա կան կորած մետաղե դրվագի մեխերի հետքեր։ Ավետարանի տեքստը չի պահպանվել։

Սրբապատկերը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի պատկերը մինչև գոտկատեղ՝ ըստ Պանտոկրատորի պատկերման։ Ըստ Իգոր Գրաբարի՝ սրբատակերն «չունի ոչինչ նովգորոդյան ամպագոռգոռ գործնականությունից, ասես նկարված է գաղտնի, երազկոտ և համեստորեն, բայց շատ նուրբ, ձևի հիանալի զգացողությամբ»։ Ակադեմիկոս Վիկտոր Լազարևը նշել է, որ Փրկչի դեմքն ունի տիպիկ ռուսական դիմագծեր և համակրանք է առաջացնում «ինչ-որ հատուկ մտերմության արտահայտությամբ»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սրբապատկերներ
Ջեյմի Ուեյլեթ

**Ջեյմի Մայքլ Ուեյլեթ** (, ), անգլիացի դերասան։ Առավել հայտնի է Հարրի Փոթերի մասին պատմող ֆիլմերում Վինսենթ Քրեբի դերով։

## Կենսագրություն
Ջեյմի Մայքլ Ուեյլեթը ծնվել է 1989 թվականի հուլիսի 21-ին Քիլբերնում (Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա)։

## Կարիերա
Ջեյմին կարիերան սկսել է 7 տարեկան հասակում 2002-2010 թվականներին։ Այդ ընթացքում նկարահանվել է Հարրի Փոթերի մասին ֆիլմերի 6 մասերում՝ մարմնավորելով Վինսենթ Քրեբի դերը։

Չի կարողացել մասնակցել «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 1»-ի և «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2»-ի նկարահանումներին, քանի որ եղել է բանտում։ 2011 թվականի օգոստոսին նկարահանել են դերասանին Լոնդոնի փողոցներում հասարակական կարգի խախտողների շարքերում գտնվող տեսախցիկները։ Այն պահին, երբ Ուեյլեթը հայտնվել է կադրի մեջ, նրա ձեռքին եղել է կանեփի խառնուրդով շիշ։

Դերասանին ձերբակալելող ոստիկանները ցնցված են եղել կանեփի «պլանտացիաներով», որը տղան աճեցրել էր իր տանը՝ դրանից մարիխուանա պատրաստելու համար։

2012 թվականին օրենքը խախտելու համար դերասանը դատապարտվել է 2 տարվա ազատազրկման։ Այս պահին նա ազատության մեջ է։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Էլ Թեյլոր

**Էլ Թեյլոր** (, ), ամերիկացի նկարիչ։

## Կենսագրություն
Էլ Թեյլորը ծնվել է 1948 թվականին Միսսուրի նահանգի Սփրինգֆիլդ քաղաքում։ Ուսանել է Կանզասի գեղարվեստի համալսարանում։ 1970 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջը։ 1986 թվականին կայացել է նրա առաջին ցուցահանդեսը Նյու Յորքի *Alfred Kren* պատկերասահում։ Թեյլորի աշխատանքները ցուցադրվել են Ամերիկայում և Եվրոպայում՝ բազմաթիվ ցուցահանդեսների ժամանակ։

Նրա աշխատանքները գտնվում են Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում,  Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանում, Հյուստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանում, Փարիզի Պոմպիդու կենտրոնում, Մինեապոլսի  Walker Art կենտրոնում, Մյունխենի Staatliche Graphische Sammlung կենտրոնում, Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարանում։

## Ստեղծագործություն
1980 թվականին Թեյլորն ուղևորվել է Աֆրիկա, ինչը մեծ ազդեցություն է թողել նրա աշխատանքի և գործունեության վրա։ Այդ ուղևորությունը Թեյլորին սովորեցրել է բավարարվել ձեռքի տակ եղածով, և գիտակցել արվեստի մեջ հումորի կարևորությունը։ ԱՄՆ վերադառնալուց հետո ֆինանսական կարիքը և Աֆրիկայում ձեռք բերված փորձը նրան դրդել են «կոնստրուկցիաներ» ստեղծել ձեռքի տակ եղածով։ 1986 թվականին այդ աշխատանքները ցուցադրվել են պատկերասրահում՝ նրա առաջին ցուցահանդեսում։

Թեյլորը տարբերություն չէր տեսնում իր եռաչափ աշխատանքների և նկարների մեջ։ Խուսափելով «քանդակ» բառից՝ իր աշխատանքները կոչում էր «նկարներ տարածության մեջ»։
Թեյլորն իր աշխատանքներում օգտագործում էր ոչ ավանդական իրեր (օրինակ՝ գրիչներ, մետաղալարեր), որոնք տարբեր տեսանկյուններից դիտելիս տարբեր կերպ էին ներկայանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գագոսյանի պատկերասրահ
* Zwirner & Wirth պատկերասրահ 
*Ժամանակակից արվեստի թանգարան, Նյու Յորք

Կատեգորիա:Ամերիկացի ժամանակակից արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փորագրիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Ալեքսանդր Տիխոնովիչ

**Ալեքսանդր Տիխոնովիչ** (, ), խորհրդային, ռուս և բելառուս նկարիչ։

## Կենսագրություն
1971 թվականին ավարտել է Բելառուսի արվեստի ակադեմիան։

Աշխատել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում` որպես բեմադրող նկարիչ։

1977-1979 թվականներին փորձաշրջան է անցել Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնում` Ի. Սումբատաշվիլիի մոտ և Մոսխորհրդի անվան թատրոնում` Է. Ստենբերգի մոտ։

Բելառուսի պատանի հանդիսատեսի հանրապետական թատրոնում, Ա. Պուշկինի անվան թատրոնում, Վ. Վիշնևսկու անվան թատրոնում աշխատել է որպես գլխավոր նկարիչ։

«Ոսկե վրձին-93» մրցույթ-ցուցահանդեսի դափնեկիր է (Ռուսաստանի մշակույթի նախարարության մրցանակ)։

2000-ականների սկզբին ձևավորել է ավելի քան 100 ներկայացում, ինչպես նաև` 10-ից ավելի գեղարվեստական կինոնկար։

Նկարչի գործերը գտնվում են Ռուսաստանի, Ավստրիայի, Բելառուսի, Բուլղարիայի, Գերմանիայի, Իտալիայի, Լիտվայի, Մակեդոնիայի, Լեհաստանի, ԱՄՆ-ի, Թուրքիայի, Ֆինլանդիայի, Շվեյցարիայի և Չեխիայի մասնավոր հավաքածուներում և թանգարաններում։

## Ֆիլմագրություն

##### Նկարիչ
* 1971 թվական՝ Հարցում (կարճամետրաժ)
* 1973 թվական՝ Ուրախ կալեյդոսկոպը («Իմ ընկեր Կնոպիկը, որն ամեն ինչ գիտի» պատմվածքը)
* 1973 թվական՝ Կարմիր ագաթը  («Հնահավաքները» ֆիլմը)
* 1974 թվական՝ Չբացահայտված կղզիները
* 1975 թվական՝ Համլետը Շիգրովսկի գավառից 
* 1990 թվական՝ Պոգատիգորոշեկը (անիմացիոն)
* 1991 թվական՝ Կարմիր կղզին
* 1993 թվական՝ Ակամա սուպերմենը կամ Էրոտիկ մուտանտը
* 1994 թվական՝ Բուդուլայը, որին չեն սպասում

##### Դերասան
* 1991 թվական՝ Կարմիր կղզին
* 1992 թվական՝ Ես հավատում եմ քեզ` քահանա
* 1994 թվական՝ Երրորդն ավելորդ չէ` անիմատոր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալեքսանդր Տիխոնովիչը «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» կայքում

Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Բելառուս նկարիչներ
Սերգեյ Դյոժկին

**Սերգեյ Դյոժկին** (, ), խորհրդային նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, մասնակցել է ավելի քան 60 մուլտֆիլմերի ստեղծմանը։

Ռեժիսոր Բորիս Դյոժկինի որդին է։

## Կենսագրություն
Սերգեյ Դյոժկինը ծնվել է 1939 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Մոսկվայում, Բորիս Դյոժկինի ընտանիքում։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ընտանիքն էվակուացվել է։

1947 թվականին, մինչ էվակուցիայից վերադառնալը, Սերգեյն սկսել է դպրոց հաճախել։

1959 թվականին սկսել է հաճախել «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտիպլիկատորների դասընթացին (1959—1961):

1961 թվականին թողարկվել է Բորիս Դյոժկինի «Չիպոլինո» մուլտֆիլմը, որտեղ Սերգեյ Դյոժկինն առաջին անգամ հանդես է եկել որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։

Համագործակցել է Էդուարդ Նազարովի, Եֆիմ Գամբուրգի և այլ ռեժիսորների հետ։

1970 թվականին սկսել է աշխատել «Կիևնաուչֆիլմ» կինոստուդիայում և մասնակցել է կազակների մասին մի շարք մուլտֆիլմերի ստեղծմանը։

1990-ականներին Սերգեյ Դյոժկինի կարիքը գործնականում ոչ ոք չուներ, նա որպես մուլտիպլիկատոր ավելի ու ավելի քիչ հրավերներ էր ստանում։

Մահացել է 2000 թվականի հունվարի 5-ին։ Գերեզմանի գտնվելու վայրն անհայտ է։

## Ֆիլմագրություն
### Մուլտիպլիկատոր

* 1961 թվական` Չիպոլինո
* 1963 թվական` Բաժնետերեր
* 1963 թվական` Տատիկի այծիկը. հեքիաթ մեծահասակների համար
* 1963 թվական` Խնայատուփ 
* 1963 թվական` Նապաստակը և ոզնին
* 1964 թվական` Քեռի Ստյոպան` միլիցիոներ
* 1964 թվական` Շայբա՜ն, շայբա՜ն
* 1964 թվական` Ո՞վ է մեղավոր
* 1965 թվական` Գունան-Բատոր
* 1965 թվական` Ողջույն, Ատոմ
* 1966 թվական` Գլխավոր Աստղայինը
* 1966 թվական` Ամենա, ամենա, ամենա, ամենա
* 1966 թվական` Այսօր ծննդյան օր է
* 1968 թվական` Լուսատտիկ համար 8 
* 1968 թվական` Հին կտակարան
* 1969 թվական` Գողացված ամիս
* 1970 թվական` Կապույտ թռչուն
* 1970 թվական` Ինչպես կազակները ֆուտբոլ խաղացին
* 1970 թվական` Ծեր ծովայինի պատմությունները
* 1971 թվական` Լեգենդ Փարվանա լճի մասին
* 1971 թվական` Մաուգլի
* 1971 թվական` Դե, սպասի՛ր (3-րդ թողարկում)
* 1972 թվական` Աշխարհի շուրջն` ակամայից
* 1972 թվական` Ծեր ծովայինի պատմությունները։ Անտարկտիդա 
* 1972 թվական` Կանաչ մորեխը
* 1973 թվական` Միայն մեծահասակների համար (2-րդ թողարկում)
* 1973 թվական` Նապաստակը մոլորվել է
* 1973 թվական` Ինչպես էին կազակները փրկում հարսնացուներին
* 1974 թվական` Ֆուտբոլային աստղեր
* 1974 թվական` Փետրավորների աշխարհում
* 1974 թվական` Ալյոնկայի ճուտիկը
* 1974 թվական` Ուրախ կարուսել № 6
* 1975 թվական` Անտառային արահետում
* 1976 թվական` Ուրախ կարուսել № 8
* 1976 թվական` Կախարդական տեսախցիկ
* 1976 թվական` Երկնագույն շնիկը
* 1976 թվական` Տարի թռչնակը
* 1977 թվական` Զգուշացե՛ք, գազ է

## Տես նաև
* Բորիս Դյոժկին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Սերգեյ Դյոժկին — animator.ru

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Մանուելա Գրետկովսկայա

**Մանուելա Գրետկովսկայա** (, ), լեհ գրող, էսսեիստ, կինոսցենարիստ, ֆելետոնիստ և ֆեմինիստ, հասարակական գործիչ։ «Լեհաստանի կանայք» կուսակցության հիմնադիրը։ Ժամանակակից Լեհաստանի ամենահայտնի մտավորականներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Կրակովի Յագելոնյան համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետը։ Այնտեղ համագործակցել է նաև «*brulion*» գրական ամսագրի հետ։ 1988 թվականին մի քանի տարով մեկնել է Ֆրանսիա։ Փարիզի Հասարակական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում ուսումնասիրել է մարդաբանության դասընթաց։ 1987 թվականից ապրել է Շվեդիայում։

1990-ական թվականների սկզբին վերադարձել է հայրենիք։ Աշխատել է որպես «Elle» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, այնուհետև ղեկավարել է այդ ամսագրի գրական բաժինը։ «Elle», «Cosmopolitan», «Wprost», «Politykа» և այլ ամսագրերի մի շարք ֆելետոնների հեղինակ։

## Հասարակական գործունեություն
2007 թվականին վերակազմավորել է «Լեհաստանը կին է» հասարակական շարժումը։

Ներկայումս Մանուելա Գրետկովսկայան ապրում է Վարշավայից ոչ հեռու։

## Մատենագրություն
* *My zdies' emigranty* (1991)
* *Tarot paryski* (1993)
* *Kabaret metafizyczny* (1994)
* *Podręcznik do ludzi* (1996)
* *Namiętnik* (1998)
* *Światowidz* (1998)
* *Silikon* (2000)
* *Polka* (2001)
* *Sceny z życia pozamałżeńskiego* (2003)
* *Europejka* (2004)
* *Kobieta i mężczyźni* (2007)
* *Na dnie nieba* (2007)
* *Obywatelka* (2008)
* *Miłość po polsku* (2010)
* *Trans* (2011)

## Ֆիլմագրություն
* *Szamanka* (1996)
* *Egoiści* (1999)
* *Miasteczko* (հեռուստասերիալ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Լեհ կին գրողներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լեհ հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Լեհ սցենարիստներ
Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լեհ արձակագիրներ
Հույն-ղազախական հարաբերություններ

**Հույն-ղազախական հարաբերություններ**, Ղազախստանի Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության երկկողմ հարաբերություններ։

## Պատմություն
Մինչև Ղազախստանի և Հունաստանի հարաբերությունների հաստատումը գործում էին ԽՍՀՄ-ի դիվանագիտական հարաբերությունները, որի կազմում էր ղազախական ԽՍՀ-ն, Հունաստանի հետ։ Ղազախստանի և Հունաստանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հոկտեմբերին։ Ղազախստանում Հունաստանի դեսպանության բացումը տեղի է ունեցել 1997 թվականի փետրվարին, 2005 թվականի հունվարին բացվել է Հունաստանում Ղազախստանի դիվանագիտական առաքելությունը, որը վերակազմավորվել է դեսպանության 2009 թվականի մայիսին։ 2012 թվականի ապրիլից Ղազախստանի Հանրապետությունում Հունաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանն է Ե. Պանտզոպուլոսը, Հունաստանում ՂՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ Ալեքսեյ Յուրիի Վոլկովը։

## Պետական այցեր
Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևը Հունաստան էր ժամանել 2001 թվականի հուլիսին և 2004 թվականի օգոստոսին՝ 2004 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության ժամանակ։ 2002 թվականի հունիսին Հունաստանի նախագահ Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսը այցելեց Ղազախստան՝ իր ելույթում աջակցելով երկու երկրների հարաբերությունների հետագա զարգացմանը։

## Համագործակցություն
Ղազախստանի և Հունաստանի միջև ստորագրվել են տնտեսական և տեխնոլոգիական համագործակցության մասին համաձայնագրեր։ 2006 թվականի հուլիսից անցկացվում են ղազախա-հունական համատեղ միջկառավարական կոմիտեի անդամների հանդիպումները, ինչպես նաև զարգանում են միջխորհրդարանական հարաբերությունները։ Ղազախստանում բնակվում են հունական համայնքի 10-12 հազար ներկայացուցիչներ, որոնք կազմում են, այսպես կոչված, Ղազախստանի և Հունաստանի բարեկամության ֆեդերացիան, որը հրապարակում է սեփական թերթը և անցկացնում տարբեր սոցիալ-մշակութային միջոցառումներ։ Ղազախստանը նաև շահագրգռված է մարդու իրավունքների մասին եվրոպական կոնվենցիաներին միանալու հարցում, ինչի հետևանքով օգտվում Է Հունաստանի աջակցությունից Ղազախստանի և Եվրամիության մերձեցման գործընթացում։

Ղազախստանը շահագրգռված է Եվրոպական Միության հետ հարաբերությունների զարգացմամբ, ինչի հետևանքով աջակցում է Բուրգաս-Ալեքսանդրոպոլիս խողովակաշարի կառուցմանը՝ Բուլղարիա-Հունաստան, Էգեյան ծովի ափին գտնվող Ալեքսանդրոպոլիս նավահանգիստ Սև ծովից նավթ մատակարարելու համար, ինչը Ղազախստանին թույլ կտա դուրս գալ Հարավային և Արևմտյան Եվրոպայի շուկա՝ առանց հատելով Բոսֆորն ու Դարդանելլան։

## Ղազախստանի դեսպանները Հունաստանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի երկկողմ հարաբերություններ
Մարտին-Գարսիա (կղզի)

**Մարտին-Գարսիա** (), արգենտինական կղզի։ Գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի Լա Պլատա գետաբերանում, Ուրուգվայի ափերին մոտ։ Մակերեսը շուրջ 1,84 կմ² է։ Պատկանում է Բուենոս Այրեսին։

## Պատմություն
Կղզին բացահայտել է Սեբաստյան Կաբոտը 1516 թվականին։ XIX դարի սկզբին ռազմավարական նշանակություն ունեցող կղզու համար պայքար սկսվեց Արգենտինայի և Բրազիլիայի միջև։ Այս կղզու մոտ տեղի են ունեցել Արգենտինայի, Բրազիլիայի, Ֆրանսիայի և Անգլիայի միջև ծովային բախումներ։ Կղզին հայտնի է նաև իր բանտով, որի բանտարկյալներից են եղել Իպոլիտո Իրոգեինը, Հուան Պերոն, Արտուրո Ֆրոնդիսիսն, ովքեր եղել են արգենտինացի քաղբանտարկյալներ։ Սովետական պատմագրության մեջ բանտն անվանվել է համակենտրոնացման ճամբար։
thumb|Կրիաներ|alt=

## Արդիականություն
Կղզում գտնվում է օդանավակայան։ Զարգացած է զբոսաշրջությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի կղզիներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով
Վոնգեչի Մուտու

**Վոնգեչի Մուտու** (, ), քենիացի ժամանակակից նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Մուտուն ծնվել է 1972 թվականին Քենիայի Նայրոբի քաղաքում։ Ապրում և աշխատում է ԱՄՆ-ի Նյու Յորքի Բրուքլին բնակավայրում։

Վոնգեչի Մուտուի ստեղծագործական խումբը մասնակցել է Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի 5-րդ բիենալեի հիմնական նախագծին, որը տեղի է ունեցել 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ից հոկտեմբերի 20-ը։

## Կրթություն
Վոնգեչի Մուտուն կրթություն է ստացել Լորետո Մսոնգարի վանքում (1978-1989), այնուհետև ուսանել է Ուելսում՝ Ատլանտիկայի միացյալ համաշխարհային քոլեջում։ 1990-ական թվականներին Մուտուն տեղափոխվել է Նյու Յորք՝ մասնագիտանալով արվեստի և մարդաբանության ոլորտում Սոցիալական հետազոտությունների նոր դպրոցում և Փարսոնսի դիզայնի դպրոցում։ 1996 թվականին Կուպերի միությունում ստացել է արվեստի և գիտության բակալավրի աստիճան, իսկ 2000 թվականին Եյլի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։

## Ստեղծագործություն
Լինելով ծնունդով քենուհի՝ Վոնգեչի Մուտուն ստացել է քանդակագործի և մարդաբանի կրթություն։ Նա իր ստեղծագործական գործունեության ընթացքում ուսումնասիրում է կնոջ ու մշակութային ինքնությունների հակասությունները, հղում դրանք գաղութատիրական պատմություններին, ժամանակակից աֆրիկյան քաղաքականությանը և միջազգային նորաձևության արտադրությանը։ Համակցելով հանդեսների, ներկված մակերեսների և գտածո նյութերի կերպարները, Մուտուի կոլաժները հիշեցնում են փոխպատվաստման վիրաբուժություն և բիոնային պրոթեզավորում։ Մուտուի ձևերը միաժամանակ վանող են և գրավիչ, հնագույն և ֆուտուրիստական, բռնությունից նկարչուհին ստեղծել է գրավիչ գեղեցկություն։ Նրա աշխատանքը ցույց է տալիս ինքնության ճգնաժամը, երբ որոշակի մշակույթի ծագումն ու պատկանելիությունը դառնում են անհանգստացնող և վտանգավոր տարածք։

Մուտուի աշխատանքները ցուցադրվում եմ համաշխարհային թանգարաններում և պատկերասրահներում, ներառյալ՝ Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Մայամիի Պերես արվեստի թանգարանում, Լոնդոնի Թեյթ Մոդեռն ժամանակակից պատկերասրահում, Նյու Յորքի Հառլեմ ստուդիա-թանգարանում, Գերմանիայի Դյուսելդորֆ քաղաքի Կունստպալաստ թանգարանում և Փարիզի Պոմպիդու կենտրոնում։

## Անձնական ցուցադրություններ
* 2003՝ Pagan Poetry, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles, CA
* 2003՝ Creatures, Jamaica Center for the Arts and Learning, Queens, NY
*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Saatchi Gallery կայքում նկարչուհու աշխատանքները

Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քենիացի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Քենիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Քենիացի վիզուալ արտիստներ
Կատեգորիա:Քենիացի քանդակագործներ