open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Երկուսը տիեզերքում (ֆիլմ, 2016)

**«Երկուսը տիեզերքում»** (), ռեժիսոր Ջուզեպե Տորնատորեի կինոնկարը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Իտալիայում 2016 թվականի հունվարի 14-ին։

## Սյուժե
Աստղաֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտ Էմի Ռայանը (Օլգա Կուրիլենկո), որը նաև կասկադյոր է, երկար ժամանակ գաղտնի հանդիպում է պրոֆեսոր Էդվարդ Ֆերումի հետ, որը շատ ավելի մեծ է Էմիից։ Նրանց շփումը հիմնականում հիմնված է բջջային հեռախոսով հաղորդագրություններ փոխանակելու և սկայպով տեսազանգեր կատարելու վրա, քանի որ Էդվարդն ապրում է Էդինբուրգում։

Հյուրանոցի համարում վերջին հանդիպման ժամանակ պրոֆեսորը Էմիին է նվիրում աստղով պատյան։ Նրանք զանգահարում են միմյանց, երբ Էմին աշխատում է որպես կասկադյոր ֆիլմի նկարահանման ժամանակ, իսկ ՍՄՍ-նամակագրությամբ Էդվարդը կանխատեսում է Էմիի քննության հարցը Հիգսի բոզոնի վերաբերյալ։ Շփվելով սկայպով՝ Էմին բողոքում է պրոֆեսորին, որ իրենք արդեն 2 ամիս չեն տեսել միմյանց։ Այդ պահին գալիս է նոր փաթեթ բանալիներով, որոնք Էմին ինչ-որ ժամանակ կորցրել էր։

Էմին չի բաժանվում հեռախոսից՝ անընդհատ ստուգելով նոր հաղորդագրությունները։ Նրանց ծանոթության վեցերորդ տարեդարձին Էդվարդն ուղարկում է ծաղիկների փունջ և տեսաուղերձով սկավառակ, որն ավարտվում է «Շուտով կտեսնվենք» բառերով։

Էմին գիտաժողովում տեղեկանում է պրոֆեսորի մահվան մասին ցնցող լուրին. նա մահացել էր երկարատև հիվանդությունից հետո (Աստրոցիտոմա)։ Չնայած դրան՝ Էդվարդից շարունակում են նամակներ ստացվել։ Էմին Էդինբուրգ է ժամանում պրոֆեսորի մոտ՝ չհավատալով սիրելիի մահվանը։ Կանխատեսելով Էմիի՝ պրոֆեսորի հայրենի քաղաք ժամանելը՝ Էդվարդը նրան ՍՄՍ է ուղարկում՝ խնդրելով այցելել նոտարին, որը նրան հերթական ծրարն է փոխանցում։

Այս հարաբերությունները ժամանակի ընթացքում ավելի ու ավելի սյուրռեալիստական են դառնում՝ գլխավոր հերոսին փորձության ենթարկելով. Էդի պահվածքը, ըստ էության, կարելի է դիտել որպես սիրո հրաշալի ապացույց, բայց կարող է պարզվել, որ դա մերժող մարդու նզովքն է և ցավալի կապվածությունը, որը հրաժարվում է ընդունել իրականությունը։ Նա ստեղծել է մի ցանց, որպեսզի հավասարապես ներկա լինի աղջկա կյանքում, չնայած մահին, մի քիչ նման այն աստղերին, որոնք արդեն մարել են, բայց դեռևս տեսանելի են մեզ համար, քանի որ մենք հսկայական հեռավորության շնորհիվ, որը բաժանում է մեզ, տեսնում ենք այն լույսը, որը նրանք արձակել են միլիոնավոր տարիներ առաջ։

## Դերերում

## Քննադատություն
*Rollingstone*-ից Ելիզավետա Կալուգինան ֆիլմն անվանել է սենտիմենտալ դրամա՝ առեղծվածային երանգով և վառ բացված աստղագիտական թեմայով, ինչպես նաև նմանություններ է գտնում «Հ.Գ. Ես սիրում եմ քեզ»-ի հետ։ *The Hollywood Reporter*-ը Օլգա Կուրիլենկոյի դերը դրամատիկ բենեֆիս է անվանում՝ նշելով Էնիո Մորիկոնեի երաժշտությունը և ռոմանտիզմը համեմատելով մոլագարության հետ։ «Ռոսիյսկայա գազետայի» քննադատը գնահատել է երաժշտությունը և ֆիլմը նմանեցրել բազմաթիվ ուտեստներից պատրաստված չշտապող նրբաճաշակ իտալական ընթրիքին։

## Անվանակարգեր
Ֆիլմը ստացել է 10 անվանակարգ 4 մրցանակներում, ներառյալ 5 անվանակարգ Իտալիայի ազգային Դավիդ դի Դոնաթելլո կինոմրցանակի կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ջուզեպե Տորնատորեի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Էնիո Մորիկոնեի
Պատմական աջեր

«**Աջեր**» (),  «**Պատմական աջեր**» (), լիբերալ պահպանողական կուսակցություն, որը գործել է Իտալիայի թագավորությունում 1849 թվականից մինչև 1922 թվականը։ Անվանվել է նաև կոնստիտուցիոնալիստներ։ Հետագայում միացել է Իտալիայի լիբերալական կուսակցությանը, պատմական հետազոտություններու ստացել է «Պատմական աջեր» անվանումով, 20-րդ դարում ստեղծված աջ շարժմանը և համանունուն կուսակցության անվանումներից տարանջատելու համար։

Հիմնադրվել է 1849 թվականին Կամիլլո Բենսո Կավուրի կողմից, ով հետո դարձավ Սարդինիայի թագավորության պրիմիեր մինիստր։ 1850 թվականին Կավուրը նշանակվեց հողագործության և առևտրի նախարար, և նրա ջանքերի շնորհիվ պայմանագրեր կնքվեցին Ֆրանսիայի, Անգլիայի և Բելգիայի հետ, որոնք հիմնված էին ազատ առևտրի հիմքի վրա։

«Պատմական ձախեր» կուսակցության հետ Իտալիայի 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի ամենամեծ կուսակցություններն էին :

1861 թվականից մինչև 1874 թվականը «Աջերի» կուսակցությունն էր ստանում դեպուտատների պալատի ընտրություններում ձայների մեծամասնություն։ 1870 -ական թթ. կեսից արդեն «Ձախերի» կուսակցությունը սկսեց ստանալ առավելություն և մինչև 1900 թվականը «Աջերը» ընտրությունների արդյունքում մշտապես զբաղեցնում էին 2-րդ տեղը պառլամենտում

Չնայած տարաձայնություններին, երբեմն այնպես է ստացվել որ այդ կուսակցությունները համատեղ են ձևավորել կառավարություն։

1904 թվականին պառլամենտում երկրորդ կուսակցությունը դարձավ Սոցիալիստականը, իսկ 1909 թվականին «Աջերը» գրավեցին 4-րդ տեղը, 3-րդ տեղում հայտնվեց Ռադիկալ կուսակցությունը։  Ի վերջո նրանք կոալիցիա կազմեցի «Ձախերի» հետ, իսկ արդեն 1922 թվականին դրանք վերջնականապես միացան իրար ձևավորելով Իտալիայի լիբերալիստական կուսակցություն։

## Ընտրությունների արդյունքներ
բաց կապույտ գույնով նշված են այն տարիներ են, երբ «Աջերը» դեպուտատների պալատի ընտրություններում ստացած մանդատներով առաջին տեղն են եղել

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լիբերալ կուսակցություններ
Բարբրո Վեստերհոլմ

**Բարբրո Վեստերհոլմ** (, ), շվեդ քաղաքական գործիչ, Լիբերալների կուսակցության անդամ։ Ստոկհոլմյան շրջանի շվեդական Ռիքսդագի անդամ (1988-1999 թվականներ, 2006 թվականից)։ 2020 թվականի դրությամբ Ռիքսդագի ամենատարեց անդամն է։

## Կենսագրություն
Բարբրո Վեստերհոլմը ծնվել է 1933 թվականի հունիսի 16-ին Ստոկհոլմում, ապահովագրության վիճակագիր Հելգե Լագերհենի և նրա կնոջ՝ Հերնհիլդի (ծննդյամբ  Վերներ) ընտանիքում։

1959 թվականին ստացել է բժշկության լիցենզիատի գիտական աստիճան։ 1965 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան Կարոլինյան ինստիտուտում։ 1960-ականների կեսերից ակտիվ գործունեություն է ծավալել դեղագործական հսկողության ոլորտում՝ դառնալով Շվեդիայի դեղագործական հսկողության առաջամարտիկներից մեկը։ Նա նաև մասնակցել է ԱՀԿ թմրանյութերի բառարանի կազմմանը, մասնակցել է ԱՀԿ դեղամիջոցների մոնիտորինգի միջազգային ծրագրին։

1979-1985 թվականներին զբաղեցրել է Առողջապահության և սոցիալական ապահովության ազգային խորհրդի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։ 1979 թվականին Վեստերհոլմի նախաձեռնությամբ խորհուրդը հոմոսեքսուալությունը հանել է հոգեկան հիվանդությունների ցուցակից։

1998 թվականին ընտրվել է Ռիքսդագի անդամ և վերընտրվել 1991, 1994 և 1998 թվականներին։ 1999 թվականին կամավոր հեռացել է պատգամավորությունից, որից հետո մինչև 2005 թվականը զբաղեցրել է Շվեդիայի կենսաթոշակառուների ասոցիացիայի նախագահի պաշտոնը։ Ռիքսդագի անդամ կրկին ընտրվել է 2006 թվականին և վերընտրվել 2010, 2014 և 2018 թվականներին։ Ներկայումս Շվեդիայի խորհրդարանի ամենատարեց անդամն է։ Ռիքսդագում ակտիվորեն պաշտպանում է տղամարդկանց և կանանց հավասարությունը։ Դեմ է համասեռամոլների նկատմամբ խտրականությանը, մասնավորապես նա միասեռ ամուսնությունների ճանաչման վերաբերյալ օրենսդրական մի շարք նախաձեռնությունների հեղինակ է։

## Պարգևներ
* 2004 – Ինգեմար Գեդենիուսի մրցանակ՝ հումանիզմի ոգով երկարատև և արժեքավոր աշխատանքի համար։
* 2009 - Հյուսիսային առողջապահական համալսարանի մրցանակ՝ տարեցների նկատմամբ խտրականության դեմ պայքարի համար։
* 2016 - Մալմյոյի համալսարանի պատվավոր դոկտոր։

## Ընտանիք
1959 թվականին Բարբրո Լագերհենն ամուսնացել է ֆինն-շվեդ Պիտեր Վեստերհոլմի հետ, որը նույնպես բժիշկ է եղել։ Նրանք ունեցել են չորս երեխա, որոնցից ամենահայտնին բլոգեր և լրագրող Յոհան Վեստերհոլմն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեդ բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի ճարտարագիտական գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ
Յուլդուզ Ջումաբաևա

**Յուլդուզ Ջումաբաևա** (, նաև *Dzhumabayeva*, ), Թուրքմենստանի ծանրորդուհի։ 2018 թվականի աշխարհի չեմպիոն և Ասիայի 2017 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Թուրքմենստանի բազմակի չեմպիոնուհի։ Թուրքմենստանի սպորտի վարպետ։

## Կարիերա
Յուլդուզ Ջումաբաևան ծնվել է 1998 թվականի ապրիլի 22-ին։ 2010 թվականին սկսել է զբաղվել սպորտով։ Այդ որոշման վրա ազդել է նրա հորեղբայրը՝ Զերիփայ Քերիմբաևը, որը ծանրամարտի մարզիչ է։ Այս պահին նրա մարզիչն Է Ահմեդ Սարիևը։

2018 թվականին սովորել է Թուրքմենստանի սպորտի և զբոսաշրջության ազգային ինստիտուտի երկրորդ կուրսում։

Մասնակցել է 2017 թվականի իսլամական համերաշխության խաղերին, որտեղ բարելավել է սեփական ռեկորդները՝ պոկում վարժությունում բարձրացնելով 82 կգ և հրումում 107 կգ, սակայն մեդալին չի հասել՝ զբաղեցնելով չորրորդ տեղը։ 2017 թվականի Ասիայի մեծահասակների առաջնությունում մինչև 48 կգ քաշային կարգում Յուլդուզը նվաճեց բրոնզե մեդալ՝ ցույց տալով ընդհանուր 165 կգ արդյունքը։ Ընդ որում, նա երրորդն էր պոկում վարժությունում և երկրորդն էր hրում վարժությունում։ Յուլդուզը մասնակցել է Աշգաբադի տարածքում մարտական արվեստների և մրցումների Ասիական խաղերին, որտեղ բարձրացրել է 189 կգ և զբաղեցրել երկրորդ տեղը՝ 1 կգ զիջելով չինացի Սյաո Հուեյնինին։

Անահայմում կայացած աշխարհի առաջնությունում մարզուհին չի որակվել ամփոփիչ արձանագրության մեջ, քանի որ չի կարողացել քաշ վերցնել պոկում վարժությունում։ Չնայած դրան՝ նա մասնակցել է մրցումների երկրորդ հատվածին՝ հրելով 95 կգ-ը։

2018 թվականի Ասիայի պատանիների առաջնությունում զբաղեցրել է երրորդ տեղը՝ ցույց տալով 164 կգ արդյունք։

2018 թվականի նոյեմբերի սկզբին Աշգաբադում կայացած աշխարհի առաջնությունում թուրքմենական մարզուհին մինչև 45 կգ քաշային կարգում նվաճել է արծաթե մեդալ ընդհանուր հաշվարկում 179 կգ արդյունքով։ Նա նաև փոքր մեդալներ է նվաճել պոկում (բրոնզ) և հրում (արծաթ) վարժությունում։ Ընդ որում, մրցավարները սկզբում չեն հաշվել հրում վարժությունում մեդալ բերած նրա փորձը, սակայն մրցումների ավարտից հետո արդեն հավանություն են տվել բողոքին։

2019 թվականի հունվարին թաիլանդցի մարզուհիների դոպինգ-փորձանմուշները, որոնց թվում էր Ջումաբաևայից առաջ անցած աշխարհի չեմպիոնուհի Սուկհարոենը, ցույց են տվել արգելված պատրաստուկների առկայությունը։

2019 թվականի դեկտեմբերին նա որակազրկվել էր, իսկ Ջումաբաևան տեղափոխվել էր առաջին տեղ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Юлдуз Джумабаева  на сайте IWF

Կատեգորիա:Ծանրամարտի աշխարհի չեմպիոններ
Վաղենակներ

**«Վաղենակներ»** (), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1873 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Նոթինգհեմ ամրոցի թանգարանի հավաքածուում։

## Տեղեկություն նկարի մասին
Նկարում պատկերված է Ուիլյամ Մորիսի Քելմսքոթի առանձնատանն աշխատող այգեպանի դուստրը՝ Էննին։ Այդ ժամանակ Ջեյն Մորիսի և Ալեքսա Ուայլդինգի դիմանկարներն ստեղծելը սահմանափակված էր, և Էննիի առումով Ռոսսետտին գտել է բնորդուհու, որը մշտապես կարող էր լինել նրա մոտ։ Նկարում աղջիկը շատ ավելի մեծ է երևում, քան եղել է Էննին։ Առավել ճշգրիտ նրա արտաքինը պատկերված է 1874 թվականին Ռոսսետտիի մատիտով էսքիզում։

Իր հովանավոր և նկարների մասնավոր գնորդ Ֆրեդերիկ Լեյլանդին ուղղված նամակում Ռոսսետտին հիշատակել է, որ որոշել է նկարը կոչել «Գարնանային վաղենակներ» կամ «Տաղավարի կույսը», ինչպես նաև աշխատանքը համեմատել է իր «Վերոնիկա Վերոնեզե» կտավի հետ՝ հայտարարելով, որ նոր աշխատանքը չի զիջում ոչ կատարմամբ, ոչ ծաղիկների վրա արված աշխատանքով և առատ է ռեալիստական դետալներով։ Նկարում պատկերված է աղջիկ, որն սկահակի մեջ է դնում վաղենակները՝ Ռոսսետտիի խոսքերով ամենաառաջին գարնանային ծաղիկները, որոնք հայտնվում են Քելմսքոթում։ Ռոսսետտին հիացած էր այդ ծաղիկներով և իր մորն ուղղված նամակում խոստացել է նրան փունջ ուղարկել։

Ֆրեդերիկ Լեյլանդը հրաժարվել է նկարը գնելուց (հավանաբար նկարչի նշած գինը չափազանց բարձր համարելով), ապա այն 825 ֆունտով ձեռք է բերել Ուիլյամ Գրեմը։

Արվեստաբան Ուիլյամ Շարփը գրել է, որ «նկարը նրա ժամանակակից քիչ նկարների խմբին է պատկանում, սակայն… այն անկասկած միավորում է իր մեջ արվեստի ավելի վաղ շրջանի առավել շատ տարրեր, քան 19-րդ դարի»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1873 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Լիլիա Չիլինգարյան

**Լիլիա Արտաշեսի Չիլինգարյան** (), բժշկուհի, կենսաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, Ռուսաստանի Բնագիտական գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսոր (1999)։

Բժիշկ Արմեն Մուրադյանի մայրը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1941 թվականին Երևան քաղաքում։ Հայր՝ Արտաշես Չիլինգարյանը մահացել է Լիլիայի ծնվելուց երկու օր անց, մայրը՝ Մելիտա Բաղդասարյանը եղել է վիրաբույժ։ 1958 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Երևանի Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցը, որից հետո ուսումը շարունակել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում և 1964 թվականին գերազանցությամբ ավարտել այն։ 1964-1968 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնի ասպիրանտ։

1975 թվականին  գերազանցությամբ ավարտել է ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդին կից պետական պատենտաբանության և հայտնագործությունների ղեկավար, ինժեներա-տեխնիկական, գիտական աշխատողների որակավորման բարձրագույն կուրսերը։ 2002 թվականին հատուկ դասընթացներ է անցել ՀՀ Ամերիկյան համալսարանում։

1983-1987 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի «Նյութափոխանակության պաթոքիմիայի» գիտահետազոտական լաբորատորիայի կրտսեր գիտաշխատող, որից հետո՝ մինչև 1994 թվականը կենսաքիմիայի ամբիոնի ասիստենտ։ 1994-2009 թվականներին եղել է բժշկական ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնի դոցենտ։

Ռուսաստանի Բնագիտական գիտությունների ակադեմիայի կողմից 1999 թվականին Լիլիա Չիլինգարյանին շնորհվել է պատվավոր պրոֆեսորի կոչում։

## Պարգևներ
*Խորհրդային Հայաստանի նախարարների խորհրդին կից Բարձրագույն և միջին մասնագիտական կրթության պետական կոմիտեի պատվոգիր՝ լավագույն ուսանողական աշխատանքի համար (1964)։
*Գիտության վաստակավոր գործիչ՝ Ա. Իսահակյանի անվան մրցանակ։
*Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ոսկե մեդալ համալսարանի 70-ամյակի կապակցությամբ։
*Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ոսկե մեդալ համալսարանի 90-ամյակի կապակցությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Лилия Чилингарян 

Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ազադ Ռահիմով

**Ազադ Արիֆ օկլի Ռահիմով** (, ), ադրբեջանցի պետական գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության երիտասարդների և սպորտի նախկին նախարար։

## Կենսագրություն
Ազադ Արիֆ օկլի Ռահիմովը ծնվել է 1964 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Բաքու քաղաքում։ 1971-1981 թվականներին ստացել է միջնակարգ կրթություն Բաքվի թիվ 134 դպրոցում։ Նույն թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի Լեզուների Համալսարանի անգլերենի ֆակուլտետ։ 1986 թվականին ավարտել է նույն ֆակուլտետը։

1986-1987 թվականներին ծառայել է բանակում Մոսկվայում։

Նա Ադրբեջանական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ Սադիգ Ռահիմովի (1954-1958) թոռն է։ Ամուսնացած է, ունի մեկ երեխա։

## Աշխատանքային գործունեություն
* 1984 թ. - կոմերիտմիության քարտուղար Խաթայի շրջանի թիվ 245 դպրոցում։
* 1987–1989 թթ. - Ադրբեջանի երիտասարդների կազմակերպությունների կոմիտեի բաժնի վարիչ։
* 1989–1990 թթ. - Ադրբեջանի երիտասարդների կազմակերպությունների կոմիտեի բաժնի նախագահ։
* 1994–1998 թթ. - «*Ros-IMESCO*» ընկերության գլխավոր տնօրեն։
* 1998-2006 թթ. - «*İtaldizayn*» ընկերության գլխավոր տնօրեն։
* 2006 թ. - Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի հրամանով նա նշանակվել է երիտասարդների և սպորտի նախարար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախարարներ
Թիկնոց և դաշույն (ֆիլմ, 1946)

**«Թիկնոց և դաշույն»** (), ռեժիսոր Ֆրից Լանգի ֆիլմը՝ Գերի Կուպերի մասնակցությամբ։ Ինչպես և «Մադլեն փողոց, 13» () ֆիլմը, այն հարգանքի տուրք է Ռազմավարական ծառայությունների վարչության (OSS) գործողություններին, որոնք անցկացվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում օկուպացված Եվրոպայում։ Անունը հիմնված է 1946 թվականի «Թիկնոց և դաշույն։ ՌԾՎ գաղտնի պատմությունը» () գրքի վրա, որը գրել են Քորի Ֆորդը () և Ալիստեր Մաք-Բեյնը ()։ ՌԾՎ-ի նախկին գործակալ Է․ Մայքլ Բյորքը հանդես է եկել որպես տեխնիկական խորհրդատու։

## Դերերում
* Գերի Կուպեր – *Պրոֆեսոր Ալվա Ջեսպեր*
* Ռոբերտ Ալդա – *Փինքի*
* Լիլի Փալմեր – *Ջինա*
* Վլադիմիր Սոկոլով – Պոլդա
* Ջ․ Էդվարդ Բրոմբերգ – *Թրենք*
* Մարջորի Հոշել – *Էնն Դոուսոն*
* Լյուդվիգ Շտյոսել – *գերմանացի*
* Հելեն Թիմիգ – Կամրին Լոդոր
* Դեն Սեյմուր – Մարսոլի
* Մարկ Լոուրենս – Լուիջի
* Ջեյմս Ֆլավին – գնդապետ Ուոլշ
* Պատրիկ Օ’Մուր – *անգլիացի*
* Չարլզ Մարշ – *Էրիկ*
* Ռոբերտ Քութ – Կրոնին (լուսագրերում նշված չէ)
* Ֆրանկ Մայո (դերասան) - Ֆրենչ Սպայ (լուսագրերում նշված չէ)

## Վերջաբանի բացակայություն
Ինչպես պլանավորել էր Լանգը, ֆիլմը տարաբնույթ ավարտ ունեցավ։ Կուպերը մի խումբ ամերիկացի դեսանտայինների առաջնորդում է դեպի հարավային Գերմանիա՝ գտնելու այն, ինչ մնացել էր ստորգետնյա գործարանից, այսինքն՝ համակենտրոնացման ճամբարի մահացած աշխատողների մարմինները և ապացույցներ, որ գործարանը միջուկային զենք է արտադրել։ Կուպերը նշում է, որ գործարանը կարող էր տեղափոխվել Իսպանիա կամ Արգենտինա և բացահայտող ելույթ է ունենում։ «Սա ատոմային դարի առաջին տարին է, և թող օգնի մեզ Աստված, եթե մենք կարծում ենք, որ կարող ենք դա գաղտնի պահել աշխարհից»։ Պրոդյուսեր Միլթոն Սպերլինգը, որը նկարահանումների ժամանակ հաճախ էր վիճում Լանգի հետ, տեսարանը համարել է ծիծաղելի, քանի որ գերմանացիները չունեին միջուկային զենք։

## Ռադիոշոու
1950 թվականին NBC ընկերությունը թողարկել է համանուն շոու, որը հիմնված է Ֆորդի և Մաքբեյնի գրքի վրա և ներառում է 26 դրվագ։ Այն սկսվել է դերասան Ռեյմոնդ Էդվարդ Ջոնսոնի տված հարցով․  «Պատրա՞ստ եք արդյոք հանուն Միացյալ Նահանգների վտանգավոր առաքելություն ձեռնարկել՝ նախապես իմանալով, որ կենդանի չեք վերադառնա»։

## Լարդների մասին
Սցենարիստներից մեկը՝ գրող Ռինգոլդ Ուիլմեր Լարդները (այսպես կոչված «Հոլիվուդյան տասնյակից»), ներքաշվել է հանուն իշխանության Ջոն Էդգար Հուվերի և ԿՀՎ մինչև մղված պայքարի մեջ։ Նա ձերբակալվել է և ներառվել սև ցուցակում Կարմիր վտանգի ընթացքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ''Cloak and Dagger'' (1946) Internet Movie Database կայքում
* Նոթեր ''DVD Savant'' կորած տեսարանների մասին
* ''Cloak and Dagger'' — Lux Radio Theater, մայիսի 3, 1948

Կատեգորիա:1940-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1946 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:1940-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1944 թվականին
Գլխարկի բարձրացում

[մինի|ԱՄՆ նախագահ [Քալվին Քուլիջ, 1924 թվական]]

**Գլխարկի բարձրացում**, օգտագործվում է երկու մարդկանց միջև ճանաչման, հարգանքի, երախտագիտության կամ հասարակ ողջույն արտահայտելու համար։

## Ավանդական օգտագործում
19-րդ և 20-րդ դարասկզբին արևմտյան մշակույթում գլխարկների բարձրացումը սովորական ոչ վերբալ հաղորդակցություն էր ընկերների կամ ծանոթների միջև զբոսանքի կամ հանրային միջոցառումների ժամանակ։ Որպես կանոն, ողջույնի խոսքեր ասելու փոխարեն երկու տղամարդ (կանայք հազվադեպ էին գլխարկներ կրում) գլխարկները բարձրացրել կամ խոնարհել են իրար առաջ։ Այնտեղ, որտեղ ծիսակարգն օգտագործվում էր սոցիալական հեռավորությունը ընդգծելու համար, ենթական պարտավոր էր կատարել ավելի բարդ ժեստ, օրինակ, ամբողջությամբ հանել գլխարկը, իսկ ղեկավարը կարող է պարզապես դիպչել դրան։ Համարվում է, որ ռազմական ողջույնը առաջացել է որպես գլխարկի ոճավորված բարձրացում, մինչդեռ քաղաքացիական անձը կարող է պատասխանել գլխարկի իրական բարձրացումով։ Ներկայումս գլխարկի բարձրացումը փոխարինվել է գլխով նշան անելով։ Եթե մի մարդ գլխով նշան է անում մյուսին, նա պետք է պատասխանի կամ սովորական գլխի դեպի վեր շարժումով կամ ձևական գլխի ներքև շարժումով։

Էրվինգ Գոֆմանը ընդգծել է գլխարկի բարձրացման դերը որպես տղամարդու և կնոջ միջև հանդիպումների դադարեցման և դրանով իսկ երկու կողմերի միջև քաղաքացիական անտեսման վիճակի վերահաստատման միջոց։ Նա նաև ենթադրում էր, որ գլխարկը բարձրացնելը օգտագործվել է անծանոթներին ողջունելու համար, իսկ ծանոթների համար համարժեք ողջույնը եղել է խոնարհումը։

Դեսմոնդ Մորիսի կարծիքով՝ գլխարկի բարձրացումը խոնարհության (խորհրդանշական) կեցվածքի մեդիֆիկաիան է. գլխարկի հանելու եղանակով մարմնի բարձրության նվազեցում՝ «token token»:

## Փոխաբերություն
1929 թվականին մուլտիպլիկատոր Ջիմի Հաթլոն սկսել է շնորհակալություն հայտնել ընթերցողներին, որոնք կոմիքսի համար զվարճալի գաղափար էին առաջարկում «Շնորհակալություն և բարձրացնում եմ Հաթլոյի [անուն] գլխարկը» արտահայտությամբ՝ իր They’ll Do It Every Time կոմիքսների բաժնի ներքևում։ Նա այս կերպ շարունակել է շնորհակալություն հայտնել մինչև իր մահը՝ 1963 թվականը։

2000-ական թվականներին «hat tip» (գլխարկը բարձրացնել) տերմինը (հաճախ կրճատ  «HT», «H / T»  «h / t») լայն ճանաչում է ձեռք բերել անգլալեզու բլոգոլորտում՝ որպես ընդունման նշան նրանց, որոնք զգալի ներդրում են ունեցել կամ ուշադրություն են դարձրել ինչ-որ նոր կամ հետաքրքիր բանի վրա։ Հղումներ կամ նորություններ փոխանակելիս լավ վարվելակարգ է համարվում գլխարկը բարձրացնել այն անձի հանդեպ, ումից դուք իմացել եք այդ առարկայի մասին։ Wall Street Journal և The New York Times թերթերի առցանց տարբերակները պարբերաբար գլխարկ են բարձրացնում այն օգտվողների հանդեպ, որոնք գաղափարներ են տալիս հոդվածների համար։

## Ծանոթագրություններ

## Լրացուցիչ գրականություն
* Emily Post, *Etiquette* (1937)
* J. Willeblood, *The Polite World* (1973)

## Արտաքին հղումներ
* Hat Etiquette for Men by Marian T Hovat, traditioninaction.org
* How to tip your hat to someone at Wikihow.com
* An example of a Wall Street Journal article with a hat tip noted to a user
* New York Times sports writer Dave Anderson tips his hat to admirable people in sports

Կատեգորիա:Ժեստեր
Կատեգորիա:Ողջույն
Hunter × Hunter

**Hunter × Hunter** (), Տոգաշի Յոշիհիրոյի մանգան։ Այն լույս է տեսել 1998 թվականի մարտի 8-ից Shonen Jump ամսագրում, չնայած 2006 թվականից ի վեր արտադրանքը հաճախ ընդհատվել է երկար ժամանակով։ 2018 թվականի դեկտեմբերի վերջին թողարկված է եղել 390 գլուխ և 37 հատոր։

Դեպքերը տեղի են ունենում աշխարհում, որը ձևակերպված է ժամանակակից անտուրաժում և բնակեցված է մարդկանցով ու կախարդական կենդանիներով։ Այս տիեզերքում կա որսորդի մասնագիտություն, նրանք որոնում են հազվագյուտ տեսակների կենդանիներ, անթիվ գանձեր, ուսումնասիրում դժվար հասանելի վայրեր կամ նույնիսկ բռնում վտանգավոր հանցագործների։ Մանգայի գլխավոր հերոս Գոն Ֆրիքսն իմանում է, որ իր վաղուց անհետացած հայրը ողջ է և աշխարհի ամենահզոր որսորդներից մեկն է։ Գոն որոշում է գտնել իր հորը և դրա համար անցնում է քննություն որսորդ դառնալու նպատակով։ Իր ճանապարհորդությունների ընթացքում Գոնը նոր ընկերներ է ձեռք բերում և բախվում սարսափելի թշնամիների։

1999 թվականին Hunter × Hunter մանգայի հիման վրա ստեղծվել է 62 սերիաներից բաղկացած անիմե Nippon Animation ստուդիայի կողմից։ Թողարկվել է Fuji TV հեռուստաալիքով 2001 թվականին։ Այնուհետև 2002-2004 թվականներին թողարկվել է երեք առանձին OVA։ Երկրորդ անիմեն ստեղծվել է Madhouse ստուդիայի կողմից և հեռարձակվել է Nippon Television հեռուստաալիքով 2011 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2014 թվականի սեպտեմբեր։

Մանգան դրական արձագանքներ է ստացել ինչպես ընթերցողների, այնպես էլ քննադատների կողմից։ Այն Shueisha հրատարակչության պատմության մեջ ամենահաջողվածներից մեկն է, 2013 թվականի փետրվարի դրությամբ վաճառվել է ավելի քան 65,8 միլիոն հատոր։

## Մանգա
Մանգան Shonen Jump ամսագրում լույս է տեսել 1998 թվականից, ընդհանուր տպաքանակը 2011 թվականի դրությամբ գերազանցել է 52 000 000 օրինակը։ Մանգայի նոր գլուխների ամսագրում հրապարակումների միջև պարբերաբար տեղի են ունենում երկարատև ընդմիջումներ, որոնք կապված են մանգակայի հիվանդության հետ։

2007 թվականին Ճապոնիայի մշակույթի նախարարության անցկացրած հարցման համաձայն՝ Hunter x Hunter-ը բոլոր ժամանակների լավագույն մանգայի շարքում զբաղեցրել է 21-րդ տեղը։

## Անիմե
Անիմեն մանգայի առաջին տասնյոթերորդ և տասնութերորդ հատորների էկրանավորումն է։ Այն ստեղծվել է Nippon Animation ստուդիայի կողմից և հեռարձակվել է Ճապոնիայում Fuji TV հեռուստաալիքով 1999 թվականի հոկտեմբերի 16-ից մինչև 2001 թվականի մարտի 31-ը։

2011 թվականին Madhouse-ը հայտարարել է հիմնական սերիալի ռեմեյքի ստեղծման մասին։ Նրա ռեժիսորն է Հիրոսի Կոձինան։ Հեռարձակումը սկսվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։

### Սաունդթրեք
; Օփենինգ

; Էնդինգ

## Ծանոթագրություն

## Արտաքին հղումներ
* «Hunter × Hunter» մանգայի պաշտոնական էջ 
* «Hunter × Hunter» անիմեն Nippon Animation կայքում 

Կատեգորիա:Մանգաներ
Դդմի կարկանդակ

մինի|Դդմի կարկանդակ
**Դդմի կարկանդակ** (), ամերիկյան խոհանոցի ավանդական աղանդեր, դդումով լցոնված բաց կարկանդակ։ Սովորաբար այն թխում են բերքահավաքից հետո՝ աշնանավերջին և ձմռան սկզբում։ Դդմի կարկանդակով հաճախ հյուրասիրում են Հելոուինի ժամանակ, Գոհաբանության և Սուրբ Ծննդյան օրերին։

Դդմի կարկանդակի խմորը պատրաստվում է ալյուրից, կարագից և աղ ավելացրած ջրից։ Դդմե լցոնի համար անհրաժեշտ է մուս, ձու, կաթ կամ սերուցք և պուդինգ, իսկ դարչին, կոճապղպեղ և մշկընկույզ ավելացնելիս կարկանդակը ստանում է անկրկնելի անուշ համ։ Թխման կաղապարի մեջ նախ տեղադրվում է փաթաթած խմորը, ապա ավելացվում դդմի լցոնը։ Սառեցված դդումով կարկանդակը սովորաբար մատուցվում է հարած սերուցքով։

1995 թվականին Ալան Հիրշի ղեկավարած Համի և հոտի հետազոտական կենտրոնում (Չիկագո) անցկացված փորձերի արդյունքում գտել են բուրմունքներ, որոնք տղամարդկանց հաղորդում են սիրային տրամադրություն, այդ բույրերի մեջ ամենաազդեցիկը դդմի կարկանդակի բույրն է, երկրորդ տեղում  Քաղցրարմատ փքաբլիթների բույրն է։

## Տես նաև
* Գազարով տորթ
* Կարկանդակ
* Ամերիկյան խոհանոց
* Աղանդեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դդմի կարկանդակի բաղադրատոմս
* http://www.pickyourown.org/pumpkinpie.php
* https://www.oxfordreference.com/view/10.1093/acref/9780195154375.001.0001/acref-9780195154375
* https://www.foodnetwork.com/videos/whole-pumpkin-soup-0166418

Կատեգորիա:Կարկանդակներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան խոհանոց
Մակեդոնական խաչ

**Մակեդոնական խաչ** (, *Makedonski krst*), քրիստոնեական խաչի տեսակ, հիմնականում կապված է Հյուսիսային Մակեդոնիայի քրիստոնեության հետ։ Հայտնի է նաև Վելյուսական խաչ (Вељушки крст, Veljuški krst) կամ Վելյուսայից խաչ (Крстот од Вељуса, Krstot od Veljusa) և Ստրումիցայի խաչ (Струмички крст, Strumički krst) անուններով։

Խաչը Մակեդոնական Ուղղափառ Եկեղեցու խորհրդանիշն է։ Խաչը կարելի է տեսնել Հյուսիսային Մակեդոնիայի բազմաթիվ եկեղեցիներում, այն պատկերված է Մակեդոնական Ուղղափառ Եկեղեցու զինանշանի վրա, խաչը նաև Մակեդոնական Ուղղափառ Եկեղեցու «Սուրբ մակեդոնական Խաչի սեղանի շխանշանի» գլխավոր տարրն է։
աջից|մինի|200x200փքս|Մակեդոնական խաչ

## Պատմություն
Խաչն առաջին անգամ ցուցադրվել է Ստրումիցայի մոտակայքում գտնվող Վելյուսա վանքի «Սուրբ Աստվածածին» եկեղեցում։ Հայտնի է, որ եկեղեցին կառուցվել է մ.թ. 1085 թվականին։ Խաչը նկարվել է եկեղեցու ճակատային մասում։ Սկզբում այս խաչը ասոցացվում էր Վելյուսա վանքի և Ստրումիցայի շրջանի հետ, բայց հետագայում այն դարձավ Մակեդոնիայի եկեղեցու հայտնի խորհրդանիշ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Makedonski krst - Veljusa 01.JPG|Վելյուսա վանքի «Սուրբ Աստվածածին» եկեղեցու ճակատային մասի խաչը
Պատկեր:Makedonski krst - Vodoča.JPG|Խաչ Vodoča վանքում
Պատկեր:Macedonian-ccross-alternate.svg|Մակեդոնական խաչ
Պատկեր:Macedonian Cross black background.jpg|Մակեդոնական խաչի այլ տարբերակ
Պատկեր:Macedonian Cross, white, black background.jpg|Մակեդոնական խաչ սև և սպիտակ գույներով


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խաչեր
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշեր
Օռլանդո Գիբոնս

**Օռլանդո Գիբոնս** (, ), անգլիացի երգահան, երգեհոնահար և կլավեսինահար։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1583 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Օքսֆորդում՝ երաժիշտների ընտանիքում։ 16-17-րդ դարերի ընթացքում  նրա ընտանիքը տվել է երաժիշտների մի քանի սերունդ։ Սովորել է եղբոր՝ Էդուարդ Գիբոնսի մոտ՝ Քեմբրիջի Արքայական քոլեջում, որի երգչախմբում էլ  երգել է 1596-1598 թվականներին։ 1605-1625 թվականներին եղել է Լոնդոնի Արքայական կապելլայի երգեհոնահարը։

Նա առաջին անգլիացի երաժիշտն էր, որ 1606 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում ստացել է գիտական աստիճան։ 1622 թվականին Օքսֆորդի համալսարանը նրան շնորհել է երաժշտության դոկտորի կոչում։

1619 թվականից եղել է թագավորական կամերային երաժիշտ- : 1623 թվականից դարձել է Վեսթմինսթերյան աբբայության երգեհոնահարը։ Վախճանվել է Քենթերբերիում 1625 թվականի հոկտեմբերի 5-ին:

## Ստեղծագործություն
Գիբոնսը հիմնականում  հորինել է եկեղեցական երաժշտություն՝ 40 անտեմներ (որոշները հատվածաբար են պահպանվել), սաղմոսներ, հիմներ (այդ թվում՝ ) և այլ պիեսաներ՝ անգլիկան եկեղեցու ժամերգության համար (հատկապես  այպես կոչված «կրճատված» ) ինչպես ակապելլա, այնպես էլ նվագարանների՝ երգեհոնի և  ուղեկցությամբ։ Դրանցում Գիբոնսը զարգացրել է  Ջ. Թավերների, Թոմաս Թալլիսի և Ուիլյամ Բյորդի բազմաձայն ոճը։ Գիբոնսի երաժշտությանը  հատուկ էին դեմոկրատիկությունը և պատկերների  ճկուն մարմնացումը։ Գիբոնսը եղել է Հենրի Պյորսելի ամենանշանակալի նախորդներից։ Գիբոնսի մի շարք ստեղծագործություններ չեն հրատարակվել (պահպանվել են ձեռագիր)։

Թեև կենդանության օրոք Գիբոնսը համարվել է եկեղեցական երաժիշտ, բայց այժմ ավելի հաճախ են կատարում նրա աշխարհիկ երաժշտությունը։ Գործիքային երաժշտության ոլորտում նա թողել է ստեղծագործություններ (ֆանտազիաներ, պարային պիեսաներ,վարիացիաներ) անգլիական տարատեսակ սպինետի՝ այսպես կոչված վյորջինալի  և բազմատեսակ լարային  գործիքների նվագախմբի համար։ Վոկալ երաժշտության մեջ նա աշխատել է մոտետի և մադրիգալի ժանրերում։ Գիբոնսյան մադրիգալի ոճում նկատելի են անգլիական, շոտլանդական և իռլանդական ազգային երաժշտության տարրեր, ինչպես նաև իտալական մադրիգալի ազդեցությունը։

Գիբոնսի հրատարակված ստեղծագործությունների շարքում են վեց պիեսաներ վյորջինալի համար, որոնք ընդգրկվել են «Պարֆանիա» ժողովածուներում ( (, 1611 թվական, վերահրատարակված 1843-1844 թվականներին), հնգաձայն մադրիգալների, ձայնի և ջութակի համար մոտետների հավաքածուն (1612 թվական), 2 անտեմներ, որոնք ընդգրկվել են Լեյտոնի «Արցունքներ կամ Գանգատներ» ժողովածուի մեջ(1614 թվական), 9 եռաձայն ֆանտազիաներ՝ հրատարակված 1610 և 1625 թվականներին, 5 անտեմներ, 2 ժամերգություն և աղոթք՝ Սուրբ Երրորդության օրվան նվիրված։ Սուրբ Երրորդության օրվան նվիրված աղոթքը ընդգրկվել է Բերնարդի «Ընտրագույն եկեղեցական երաժշտություն» (, 1641 թվական) ժողովածուի մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Orlando and Christopher Gibbons | Westminster Abbey

Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգեհոնահարներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգեհոնահարներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վերածննդի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Ստելլա Աբիդ

**Ստելլա Պիարի Աբիդ**(), Տրինիդադ և Տոբագոյում աշխատող նախկին հանրային բժիշկ։ Նա բժիշկ է եղել Սան Ֆերնանդոյում և բժշկական ղեկավար՝ Հարավային Տրինիդադի դպրոցներում։ Նա առաջին կին բժիշկն էր Ինդո-Տրինիդադում։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Ստելլան Քլարենս Քարմայքլ Աբիդի դուստրն էր, որը Չարլիվիլում հնդկացիների կանադական առաքելության դպրոցի տնօրենն էր և օրենսդիր խորհրդի անդամ։ Աղջկա մայրը մահացել էր, երբ նա դեռ մանկահասակ էր։ Ստելլան կրթություն է ստացել Սան Ֆերնանդոյի Նապարիմի օրիորդաց միջնակարգ դպրոցում, որտեղ եղել է առաջին աշակերտը, որը պարգևատրվել է Քեմբրիջի պատանեկան հավաստագրով և հետո Սուրբ Հովսեփի վանքում՝ Պորտ օֆ Սփեյնում։ Հրաժարվելով իր տատիկի կողմից կազմակերպված ամուսնությունից՝ Աբիդը ստանձնել է դպրոցի ուսուցչուհու մասնագիտությունըը։

Ոգեշնչված Ռոզալի Սանովարի՝ առաջին Ինդո-տրինիդադցի բուժքույր դարձած կնոջ պատմությամբ, Աբիդը քույրական գործի ուսուցման դիմում է ներկայացրել։ Ի պատասխան՝ հայրը նրան առաջարկել է բժիշկ դառնալ։  Երբ աղջիկը դիմել է Տրինիդադի Պրեսբիտերական եկեղեցու ղեկավարին, որպեսզի նրան ուղարկեն Կանադա՝ բժշկություն սովորելու համար, նրան ասել են. «Հնդիկ աղջիկները բարոյապես թույլ են և չեն կարողանա դիմանալ նման ճնշմանը»։ «Այդ հնդկացիներից մեկը» չլինելու խոստումը վերցնելով՝ հայրը Ստելլային Կանադա է ուղարկել։ Նա Տորոնտոյի համալսարանում ստացել է բժշկական դոկտորի աստիճան և հավաստագիր է ստացել։

## Կարիերա
Աբիդը համարվում է առաջին Ինդո-տրինիդադցի կինը, որը բժիշկ է դարձել։ Նա Սան Ֆերնանդոյիբաննակում ծառայել է որպես բժշկական սպա և բժշկական տեսուչ Հարավային Տրինիդադի դպրոցներում։ Մասնագիտացել է հանրային առողջապահության ոլորտում և նկատել, որ առաջին հերթին բուժում է հարկավոր վարակիչ հիվանդությունների համար։ Ակտիվորեն մասնակցել է անկիլոստոմներին արմատախիլ անելու աշխատանքներին։ 1954 և 1979 թվականներին Տրինիդադում և Տոբագոյում դեղին տենդի բռնկումները կանխելու համար ջանք չի խնայել։

## Անձնական կյանք
Աբիդի և լեյբորիստական առաջնորդ Ադրիան Քոլա Ռիենզիի ամուսնության արդյունքում ծնվել են նրանց երեխաները, սակայն ամուսնալուծությունից հետո երեխաները մնացել են Կանադայում և կրել են հոր ազգանունը։

## Պատվավոր կոչումներ և պարգևներ
Աբիդը 1988 թվականին պարգևատրվել է Չակոնիայի ոսկե մեդալով, 1971 թվականին պետությանը մատուցած ծառայությունների համար ոսկե մեդալով։ 1980 թվականին նրան պատկերել են Տրինիդադի և Տոբագոյի թողարկած նամականիշերի վրա։

## Նշումներ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Քաղցր թեյ

մինի|Մի բաժակ սառեցված քաղցր թեյ՝ կիտրոնով
**Քաղցր թեյ**, սառը թեյի հայտնի տեսակ, սովորաբար օգտագործվում է այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են ԱՄՆ-ը(հատկապես տարածված է Հարավային Միացյալ Նահանգներում) և Ինդոնեզիան։ Քաղցր թեյն առավել հաճախ պատրաստվում է սև թեյին շաքար կամ օշարակ ավելացնելով՝ թեյը եփելիս կամ դեռ տաք վիճակում, չնայած արհեստական քաղցրացուցիչները նույնպես հաճախ են օգտագործվում։ Քաղցր թեյը գրեթե միշտ մատուցվում է սառույցով։ Այն երբեմն կարող է համեմվել, առավել հաճախ՝ կիտրոնով, բայց նաև դեղձով, ազնվամորիով կամ անանուխով։ Խմիչքին երբեմն խառնում եմ սոդա` թթվայնությունը նվազեցնելու համար։

Քաղցր թեյը համարվում է որպես տարածաշրջանային կարևոր բաղադրիչ Հարավային Միացյալ Նահանգների և Ինդոնեզիայի խոհանոցներում։ Քաղցր թեյի առկայությունը ռեստորաններում և այլ հաստատություններում հասարակության կողմից օգտագործվում է որպես ցուցիչ` գնահատելու համար, թե արդյոք տարածքը կարելի է համարել ԱՄՆ-ի հարավային մաս։ Չնայած քաղցր թեյը կարելի է եփել ավելի քիչ շաքարով և ցածր կալորիականությամբ, քան շատ մրգահյութեր և գազավորված ըմպելիքներ, սակայն դժվար չէ գտնել քաղցր թեյ` մինչև 22 բրիքս (սախարոզի տեսակարար կշիռր ջրում) շաքարի մակարդակով, ինչը կրկնակի մեծ է Կոկա-Կոլա-ում շաքարի պարունակությունից։

## Պատմություն
Քաղցր թեյը համարվել է շքեղություն` թեյի, սառույցի և շաքարի թանկ լինելու պատճառով։ Սառույցը, թերևս, բաղադրիչներից ամենարժեքավորն էր, քանի որ այն ժամանակ, երբ սառը խմելու ջրի հասանելիությունը հարաբերական շքեղություն էր, տեղափոխվում էր հեռվից։ Իսկ ժամանակակից պայմաններում այն կարելի է արտադրել մեծ քանակությամբ, արագ և էժան։

Սառույցով քաղցր թեյի ամենահին բաղադրատոմսը հրապարակվել է 1879 թվականին՝ Վիրջինիայում ծնված Մարիոն Քեյբլ Թայրիի «Տնային տնտեսությունը Հին Վիրջինիայում» խոհարարական գրքում։ Բաղադրատոմսում ներառված էր կանաչ թեյ, քանի որ այս ժամանակահատվածում սպառվող քաղցր թեյի մեծ մասը կանաչ թեյ էր։ Սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում կանաչ թեյի հիմնական աղբյուրները սպառվեցին Միացյալ Նահանգներում (Ճապոնական ներխուժման և կանաչ թեյի արտադրությամբ զբաղվող տարածքների օկուպացիայի պատճառով), նրանք ստիպված էին գնել թեյը բացառապես բրիտանական Հնդկաստանից, որը սև թեյ էր արտադրում։ Ամերիկացիները դուրս եկան պատերազմից հիմնականում սև թեյ խմելով։ Քաղցր թեյը ժամանակին օգտագործվել է պունշի տեսքով, որը խառնվում էր անանուխի և սերուցքի համով լիկյորի հետ։

2003 թվականին, ենթադրաբար, որպես ապրիլմեկյան կատակ, Ջորջիայի Ներկայացուցիչների պալատը օրինագիծ է ներկայացրել, որը նախատեսում էր «բարձր և ծանրացնող բնույթի զանցանք» ռեստորանում սառույցով թեյ վաճառելու և միևնույն ժամանակ ճաշացանկում սառույցով քաղցր թեյ չառաջարկելու համար։ Օրինագիծն այդպես էլ քվեարկության չի դրվել։

## Տես նաև
* Սառը թեյ
* Լիպտոն
* Թեյ
* Ամերիկյան խոհանոց

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագրություն
* History of Iced Tea and Sweet Tea
* ''Housekeeping in Old Virginia'' by Marion Cabell Tyree. 
* A Slate article on sweet tea

Կատեգորիա:Զովացուցիչ ըմպելիքներ
Կատեգորիա:Թեյ
Կատեգորիա:Ոչ ալկոհոլային խմիչքներ
Կառլո Սկորցա

**Կառլո Սկորցա** (, ), իտալացի պետական գործիչ, Իտալիայի ազգային ֆաշիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղար (1943)։

## Կենսագրություն
Կառլո Սկորցան ծնվել է 1896 թվականի հունիսի 20-ին, Պաոլայումում։ Մասնակցելով Առաջին համաշխարհային պատերազմին՝ բերսալիերների կորպուսի կազմում հասել է մինչև լեյտենանտի կոչման։ Զբաղվել է լրագրությամբ, եղել «Ինտրեպպիդո» ամսագրի տնօրեն, «Պոպոլո դի Տոսկանա» ֆաշիստական թերթի հիմնադիր։ 1920 թվականի դեկտեմբերի 14-ին միացել է ֆաշիստական շարժմանը և անդամագրվել «Իտալիայի պայքարի միության»-ը և Ազգային ֆաշիստական կուսակցությանը։ Եղել է Լուկայի Դաշնային կուսակցության քարտուղար։ Մասնակցել է Լուկայի մերձակայքում կոմունիստների և սոցիալիստների դեմ բռնության գործողություններին։ 1922 թվականին մասնակցել է «Դեպի Հռոմ երթ»-ին։

1924-1939 թվականներին եղել է խորհրդարանի անդամ։ 1925 թվականին մասնակցել է լիբերալ առաջնորդ Ջիովաննի Ամենդոլայի ծեծին։ 1928 թվականից եղել է Ֆորլիի արտակարգ կոմիսար, 1929 թվականից՝ Ազգային ֆաշիստական կուսակցության վարչության անդամ։

1935 թվականին կամավոր Եթովպիայում մասնակցել է մարտական գործողություններին։ 1931 թվականից եղել է «Ջովենտի ֆաշիստ»-ի տնօրեն։ Հետագայում հիմնականում զբաղվել է կորպորացիաների և մամուլի խնդիրներով։ Եղել է Ազգային խորհրդի անդամ (1939-1943), քիմիական արդյունաբերության կորպորացիայի անդամ (1938-1941), ծանր մետաղագործության կորպորացիայի (1941-1942) անդամ, մամուլի պալատի նախագահ (1940-1943)։ 1942 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է Ազգային ֆաշիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։

1943 թվականի ապրիլի 17-ին Ազգային ֆաշիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում փոխարինել է Ալդո Վիդուսոնին։ 1943 թվականի հուլիսի 25-ին կայացած Մեծ ֆաշիստական խորհրդի նիստում առաջ է քաշել Դինո Գրանդին հակակշռելու սեփական բանաձևը, որը նախատեսում էր ռազմական հրամանատարության փոխանցում մարշալ Ռոդոլֆո Գրացիանին և ֆաշիստական կուսակցության բռնապետության հետագա ամրապնդում։ Վերջնական քվեարկության ժամանակ քվեարկել է ընդդեմ Գրանդիի բանաձևի։ Նույն օրը Մուսոլինը ձերբակալվել է, իսկ Ազգային ֆաշիստական կուսակցությունը դադարել է գոյություն ունենալ։ 1943 թվականի հոկտեմբերին նացիստները նրան ձերբակալել են Իտալիայի սոցիալական հանրապետության տարածքում, բայց նրան չեն դատել։ Պատերազմի ավարտից հետո՝ 1945 թվականի օգոստոսի 23-ին, Կառլո Սկորցան ձերբակալվել է, բայց շուտով ազատվել է և արտագաղթել Արգենտինա։ Ավելի ուշ նա վերադարձել է Իտալիա։ Մահացել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Սան Գոդենցոյում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Биография Карло Скорца на сайте «Хронос»

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքական առաջնորդներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ազգային ֆաշիստական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Իտալիայի պատգամավորների պալատի անդամներ
Կատեգորիա:Իտալիայի պետական գործիչներ
Մերկ կինը սև բազմոցին

**«Մերկ կինը սև բազմոցին»** (), իսպանացի և ֆրանսիացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի նկարը՝ վրձնված 1932 թվականի մարտի 9-ին՝ սյուռեալիզմի շրջանում։ Գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։ Չափսերն են՝ 162 × 130 սմ։

Պաբլո Պիկասոյի 1932 թվականի աշխատանքներից շատերը արտացոլել են նրա անձնական կյանքի խորը փոփոխությունները։ Նկարում պատկերված է նկարչի գաղտնի սիրուհին՝ Մարիա-Թերեզա Վալտերը, որի հետ նա ապրել է Բուաժելու () ամրոցում 1930 թվականին, այն ժամանակ, երբ նրա կինը՝ Օլգա Խոխլովան մնում էր Փարիզում։ Պիկասոն ամրոցում կառուցել է արվեստանոց, որտեղ ստեղծել էր իր քանդակները, օֆորտներն ու նկարները։ Եվ Մարիա-Թերեզա Վալտերը եղել է նրա մուսան։

Բույսի ֆոնի վրա քնած կանացի կերպարանքի հարթ զգայական ճկումները և հակադիր գույները (վարդագույն, սև, կապույտ և դեղին) խոսում են Պիկասոյի վրա Անրի Մատիսի ազդեցության մասին։ Նրանք մրցում էին և ողջ կյանքում ուշադիր հետևում միմյանց նոր աշխատանքներին, նկարում էին միևնույն առարկաները և նույնիսկ նույն վերնագրերով։ Պիկասոն ասել է. *«Ոչ ոք երբեք Մատիսի նկարներին այնքան ուշադիր չէր նայում, որքան ես, և ոչ ոք երբեք ինձ այնքան ուշադիր չէր նայում, որքան նա»*։

1999 թվականի նոյեմբերի 9-ին «Մերկ կինը սև բազմոցին» նկարը ցուցադրվել է Նյու Յորքի Քրիստիս աճուրդում և վաճառվել է Լեսլի Վեքսներին՝ ամերիկացի միլիարդատիրոջը և *The Limited* ընկերության հիմնադրին 45,1 միլիոն դոլարով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1932 նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ
Սեմի Գեյլ

**Սեմի Գեյլ** (, ), ամերիկացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է CBS–ի «Կապույտ արյուն» հեռուստասերիալում խաղացած Նիկի Ռիգան-Բոյլի դերով։

## Կենսագրություն
Գեյլը ծնվել է Սանրայզում՝ Ֆլորիդա նահանգում՝ փաստաբանի և նախկին բիզնես-լեդիի ընտանիքում, որը այժմ աշխատում է որպես աղջկա մենեջեր։ Նրա ծնողները հրեաներ են։

Կինոյում և հեռուստատեսությունում աշխատելուց բացի, Հեյլը խաղում է թատրոնում։ Նա  Պեթի Լյուպոնի հետ խաղացել է «Գնչուհի» () մյուզիքլում, «Օհրա»  () ներկայացումում և օսկարակիր ռեժիսոր Ջոնաթան Դեմի «Ընտանեկան շաբաթ»-ում ()։ 2007 թվականին հայտնվել է բրոդվեյական «Ինչպես Գրինչը գողացավ Դոկտոր Սյուզի Սուրբ Ծնունդը» () մյուզիքլում։

## Ֆիլմագություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1996 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հունվարի 22 ծնունդներ
Ադաջիո (մուլտֆիլմ)

**«Ադաջիո»**, ռուս-ֆրանսո-իսպանական ծավալային (թղթե տիկնիկներից) «Սթայեր» անիմացիոն ֆիլմերի կինոստուդիայի մուլտֆիլմ։

## Ստեղծողներ
* Ռեժիսոր, սցենարի հեղինակ, պրոդյուսեր - Գարրի Բարդին
* Բեմադրող–նկարիչ - Արկադի Մելիք-Սարգսյան
* Տիկնիկների նկարիչ - Լիդիա Մայատնիկովա
* Օպերատոր-բեմադրողներ - Իգոր Սկադին-Բոսին, Ալեքսանդր Դվիգուբսկի
* Անիմատորներ - Իրինա Սոբինովա-Կասիլ, Լիդիա Մայատնիկովա, Նատալիա Տիմոֆեևա (Ֆեդոսովա)
* Նկարիչ - Վլադիմիր Մասլով
* Նկարչի օգնող - Վիկտոր Կորյաբկին
* Լույսի նկարիչ - Յուրիյ Լախով
* Հնչյունային օպերատոր - Վլադիմիր Վինոգրադով
* Վերաշարադրման ռեժիսոր - Վլադիմիր Կուզնեցով
* Մոնտաժող - Իրինա Սոբինովա-Կասիլ
* Գույների կարգավորող - Ժերմենա Ֆիրսովա
* Պատկերի ղեկավար - Նատալիա Դոնատովա։

## Սյուժե
Պատմություն նորարար առաջնորդի՝ մարգարեի ողբերգության, նոր գաղափարների աշխարհ գալու հետևանքների մասին, թե ինչպես են խեղաթյուրվում հետևորդների կողմից հավերժական ճշմարտությունների որոնումները։

Սցենարիստ և ռեժիսոր Գարրի Բարդինի գաղափարի համաձայն՝ ֆիլմը «փիլիսոփայական առակ է, որը պատմում է մոխրագույն ամբոխի մասին, որը չգիտի և չի ուզում իմանալ իր պատմությունը։ Ուրիշի կարծիքի, այլ պաշտամունքի, մաշկի այլ գույնի հանդեպ անհանդուրժողականությունը կոնֆլիկտների առաջացման պատճառ է արդիական աշխարհում»։

Մուլտֆիլմի ամբողջ ընթացքում հնչում է Ռեմո Ջաձատոյի Ադաջիո սոլ մինորը, որն առավել հայտնի է որպես Ալբինոնիի Ադաջիո՝ Հերբերթ ֆոն Կարայանի գլխավորած Բեռլինի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի կատարմամբ (ձայնագրություն 1987)։

## Մրցանակներ
* 2000 թվական - Գրան պրի, «Վիբորգյան հաշիվ» մրցանակ, ռուս-եվրոպական կինոասոցացիայի մրցանակ ռուսական կինոյի  «Պատուհան դեպի Եվրոպա»  8–րդ փառատոնում
* 2000 թվական - «Սթալկեր» միջազգային իրավապաշտպան փառատոնի Գրան-պրի 
* 2000 թվական - Մարիտայի ՄԿՖ–ի հանդիսատեսի հատուկ մրցանակ
* 2001 թվական - Ոսկե մրցանակ Նյու Յորքի ՄԿՖ–ում
* 2001 թվական - Ռուսական կինոակադեմիայի մրցանակ «ՆԻԿԱ»
* 2001 թվական - Գրան-պրի Ռուանի ՄԿՖ–ում
* 2001 թվական - Հանդիսատեսի մրցանակ Թեհրանի ՄԿՖ–ում
* 2001 թվական - Կաիարեի ՄԿՖ–ի մրցանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* . с.139-143.

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Адажио» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2000 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Գարրի Բարդինի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Իսպանական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական մուլտֆիլմեր
Էլլի Քեմփեր

**Էլլի Քլեր Քեմփեր** (; ), ամերիկացի դերասանուհի, առավել հայտնի է NBC–ի «Օֆիս» (2009-2013) կատակերգական սերիալի դերով։ 2015 թվականին Քեմփերը գլխավոր դեր է կատարել «Անկոտրում Քիմի Շմիդթ» սերիալում։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիեր
Էլիզաբեթ Քլեր Քեմփերը ծնվել է 1980 թվականի մայիսի 2-ին Կանզաս-Սիթի քաղաքում (Միսուրի նահանգ, ԱՄՆ)։ Էլին  Դորոթի Էնի և Դեյվիդ Վուդս Քեմպերի չորս երեխաներից երկրորդն էր։ 1998 թվականին նա ավարտել է Սենթ-Լուիս արվարձանում գտնվող Քոնուեյ դպրոցը և Ջոն Բերոուզի միջնակարգ դպրոցը, որտեղ ի հայտ է եկել նրա հետաքրքրությունները թատրոնի և իմպրովիզացիոն կատակերգության նկատմամբ։ 2002 թվականին բակալավրի աստիճանով ավարտել է Փրինսթոնի համալսարան։ Ապա որոշ ժամանակ սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում։

### Կարիերա
2007 թվականին Էլին առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում։ 2010, 2011, 2012 և 2013 թվականներին քառակի առաջադրվել է «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիա մրցանակի»՝ «Լավագույն դերասանական կազմ կատակերգական սերիալում» կատեգորիայում՝ «Օֆիս» ֆիլմի համար։

### Անձնական կյանք
2012 թվականի հունիսի 7-ին Քեմփերը ամուսնացել է դերասան Մայքլ Քոմանի հետ, որից ունեցել է երկու որդի՝ Ջեյմս Միլեր Քոմանը և Մեթյու Քոմանը։

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1980 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Մայիսի 2 ծնունդներ
Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Լուկիշկյուի բանտ

**Լուկիշկյուի բանտ** (), հայտնի լիտվական բանտ, որը գտնվում է Վիլնյուսի կենտրոնում՝ Լուկիշկյու 6 նրբանցք, 6 (Lukiškių skg. 6) հասցեով։

Բանտի վարչական շենքի, Սուրբ Նիկոլայ հրաշագործի եկեղեցու, արդյունաբերական շենքի, բանտի երկու շենքերի և 19,160 մ2 ընդհանուր մակերեսով աղյուսե բարձր ցանկապատի համալիրը պետության կողմից պահպանվող մշակութային ժառանգություն է և պահպանվում է պետության կողմից․ Լիտվայի Հանրապետության մշակութային ժառանգության գրանցամատյանում նրա ծածկագիրը 26365 է։

## Պատմություն
Կառուցվել է 1901-1904 թվականներին։ Այն օգտագործվել է որպես ազատազրկման վայր իշխանության քաղաքական հակառակորդների համար ցարական Ռուսաստանի, Լեհաստանի Հանրապետության (1922-1939), գերմանական օկուպացիայի (1941-1944) և Խորհրդային Միության (1940-1941) ժամանակ։

Ներկայում այն Լուկիշկյուի նախնական կալանքի կենտրոն է։ Լուկիշկյուի բանտի տարածքում կա վեց շենք՝ բանտի և բանտի հիվանդանոցի շենքերը, արդյունաբերական և վարչական շենքեր, Սուրբ Նիկոլայ հրաշագործի եկեղեցին և անցակետ։

Փակվել է 2019 թվականի հուլիսի 2-ին (միացվել է Վիլնյուսի ուղղիչ գաղութին), Լուկիշկյուի նախաքննական կալանավայր-բանտը մի քանի փուլով Վիլնյուսի կենտրոնից տեղափոխվել է մինչև 2019 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։

## Ճարտարապետություն
1904 թվականին Լուկիշսկայա բանտն ունեցել է իր արտեզյան ջրհորը, ջրամատակարարման և կոյուղու կատարյալ ցանց, կենտրոնացված ջեռուցում և օդափոխման համակարգ։ Կառուցվել են բանտի խոհանոցը, հացաբուլկեղենի փուռ, բաղնիք, լվացքատուն, վարչական շենք։ Բանտը նախատեսված է եղել 700 բանտարկյալ պահելու համար։

Մասնաշենքի վերին երեք հարկերում, որտեղ պահում էին բանտարկյալներին, եղել է կաթոլիկական մատուռ։ Եղել են սինագոգի կառուցման նախագծեր։ 1905 թվականին կառուցվել է Սուրբ Նիկոլայ հրաշագործի քարե ուղղափառ եկեղեցի։

## Նշանավոր բանտարկյալներ
* Անդրեյ Իվանովիչ Վոլինեց (1939)
*  Մենախեմ Բեգին (1940)
* Միկոլաս Մարտինովիչ Բուրոկյավիչյուս (1999-2006)
* Յակով Եֆիմովիչ Վիգոդսկի (1941)
* Մաքսիմ Իվանովիչ Գորեցկի (1922)
* Բորիս Վլադիմիրովիչ Կիտ (1933)
* Մաշարա, Միխայիլ Անտոնովիչ (1928-1932)
* Ֆեոդոր Գրիգորևիչ Մարկով (1936-1939)
* Ֆրանտիշեկ Օլեխնովիչ (1914)
* Մարյան Պեցյուկևիչ (1945)
* Մաքսիմ Տանկ (1932, 1934)
* Գրիգորի Շիրմա (1933)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* *Машара М.* Солнце за решеткой. Лукишки : Романы / М. Машара; Авториз. пер. с белорусского В. Севрука. — Москва: Советский писатель, 1973. — 608 с.
* 
* 
* Janusz Hrybacz, Karta dziejów wileńskiej i nowogródzkiej Armii Krajowej. Last accessed on 16 August 2009
* Eugeniusz Kościesza, *Ojczyźnie skradziona tożsamość*, Chapter 19. Last accessed on 16 August 2009
* ks. Tadeusz Krahel,Tragiczny marzec 1942 roku, *W służbie miłosierdzia*, MARZEC 2007, nr 3/2007
* 
* 
* 
* Czesław Michalski, Ponary - Golgota Wileńszczyzny (Ponary — the Golgoth of Wilno Region). *Konspekt* nº 5, Winter 2000–2001, a publication of the Academy of Pedagogy in Kraków. Last accessed on 10 February 2007.
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Բանտի պաշտոնական կայք
* 20-րդ դարի սկզբի բելառուսական երգ՝ Լուկիշկյուի բանտի մասին

Կատեգորիա:Լիտվական բանտեր
Մարտ՝ Արյունոտ լողափին

***Մարտ՝ Արյունոտ լողափին*** (), 1961 թվականին ամերիկացի կինոռեժիսոր Հերբերտ Քոուլմանի նկարահանած ֆիլմը, որտեղ գլխավոր հերոսի դերի կատարմանբ հանդես է եկել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մարտերում սխրանքներով աչքի ընկած և ետպատերազմական տարիներին գրական ու կինոդերասանական աշխատանքների անցած   Օդի Մերֆին (մինչ այդ նրանք միասին աշխատել էին «*Ջոկատը՝ դժոխքից*»/*Posse from Hell* կինոնկարի վրա)։ «*Մարտ՝ Արյունոտ լողափին*»-ը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի թեմայով երկրորդ ֆիլմն է, որտեղ դերակատարմամբ հանդես է եկել Օդի Մերֆին. առաջինը նրա ինքնակենսագրական «*Դեպի դժոխք և ետ*» («*To Hell and Back*.») վեպի հիման վրա նկարահանված նույնանուն ֆիլմն էր։ «Մարտ՝ Արյունոտ լողափին» ֆիլմում նկարահանվել են նաև Գերի Քրոսբին և Ալեխանդրո Ռեյը։ Ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներն իրականացվել են ամերիկյան Կալիֆոռնիա նահանգի կազմի մեջ ընդգրկված Սանտա Կատալինա կղզում։ Կինոնկարը թողարկել է  20th Century Fox-ը։ Պրոդյուսերը Ռիչարդ Մայբաումն է, ով մասնակցել է նաև սցենարի պատրաստմանը՝ հեղինակակցելով Օդի Մերֆիի հետ հաճախակի համագործակցած Ուիլարդ Ուիլինգհեմին։

Կինոնկարը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ֆիլիպինյան կղզիներից մեկում ճապոնացի զավթիչների դեմ ֆիլիպինցի պարտիզանների և ամերիկացի զինվորների մղած մարտերի մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*Review of film at Cinema Retro

Կատեգորիա:1960-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր
Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռազմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:1960-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1961 դրամա ֆիլմեր