Գեստացիոն տրոֆոբլաստիկ հիվանդություն

**Գեստացիոն տրոֆոբլաստիկ հիվանդություն** (**ԳՏՀ**), տերմին, որն օգտագործվում է հղիության հետ ասոցացված  ուռուցքների խումբը նկարագրելու համար: Այս ուռուցքները հանդիպում են հազվադեպ, առաջանում են երբ արգանդում բջիջները սկսում են անկանոն պրոլիֆերացվել։ Բջիջները, որոնք առաջացնում են գեստացիոն տրոֆոբլաստիկ ուռուցքներ կոչվում են տրոֆոբլաստներ, դրանք առաջանում են այն հյուսվածքից, որն աճում է հղիության ընթացքում և ձևավորում ընկերքը։

Գոյություն ունեն տրոֆոբլաստիկ հիվանդության մի քանի տեսակներ: Բշտիկային զանգվածը, որը հայտնի է նաև որպես մոլյար հղիություն, ամենատարածվածն է և սովորաբար բարորակ բնույթ ունի: Երբեմն այն կարող է վերածվել ինվազիվ բշտիկային զանգվածի կամ, ավելի հազվադեպ՝ խորիոկարցինոմայի:

Խորիոկարցինոման հակված է արագ տարածման, սակայն այն շատ զգայուն է քիմիաթերապիայի հանդեպ և ունի բավական լավ կանխատեսում: Տրոֆոբլաստները առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում բջջային կենսաբանների համար, քանի որ քաղցկեղի նման դրանք նույնպես կարող են ներաճել շրջապատող հյուսվածքների մեջ (արգանդ)։

Տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը կլինիկորեն կարող է նման լինել հղիությանը, քանի որ արգանդում կարող է լինել պտղային հյուսվածք, թեև՝ ախտաբանական։ Այս հյուսվածքը կարող է աճել նույն տեմպով, ինչպես բնականոն հղիության դեպքում և արտադրել մարդու խորիոնային գոնադոտրոպին հորմոն, որի քանակով կարելի է վերահսկել հղիության ընթացքը և պտղի վիճակը։

Չնայած տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը գերազանցապես ախտահարում է վերարտադրողական տարիքի կանանց, այն հազվադեպ կարող է հանդիպել նաև հետդաշտանադադարի փուլում գտնվող կանանց մոտ։

## Տեսակներ
Տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը (ԳՏՀ)՝ հինգ սերտորեն փոխկապակցված ուռուցքների ընդհանուր անվանումն է (մեկ բարորակ և չորս չարորակ ուռուցքներ)՝

* **Բարորակ ուռուցք՝**

# բշտիկային հղիություն

Այս դեպքում բեղմնավորված ձվաբջիջը նախ իմպլանտացվում է արգանդի պատին, սակայն պտղին շրջապատող որոշ բջիջներ (խորիոնի թավիկները) պատշաճ կերպով չեն զարգանում: Հղիությունը կենսունակ չէ, և հղիության բնականոն գործընթացը վերածվում է բարորակ ուռուցքի: Բշտիկային զանգվածը լինում է լրիվ և մասնակի:

* **Չարորակ ուռուցքներ՝**

# Ինվազիվ բշտիկային զանգված
# Խորիոկարցինոմա
# Պլացենտայի տրոֆոբլաստիկ ուռուցք
# Էպիթելիոիդ տրոֆոբլաստիկ ուռուցք

Այս հինգ սերտորեն փոխկապակցված ուռուցքները զարգանում են ընկերքում: Դրանք առաջանում են տրոֆոբլաստային բջիջներից, որոնք պտղի վաղ զարգացման փուլում ձևավորում են բլաստոցիստի արտաքին շերտը: Բնականոն հղիության ժամանակ տրոֆոբլաստները նպաստում են արգանդի պատում բեղմնավորված ձվաբջջի իմպլանտացիային, սակայն ԳՏՀ-ի դեպքում դրանք վերածվում են ուռուցքային բջիջների:

## Պատճառ
ԳՏՀ-ի զարգացման հավանականությունը մեծացնում են երկու հիմնական ռիսկի գործոններ՝

1) կնոջ տարիքը՝ մինչև 20 տարեկան կամ 35 տարեկանից բարձր,

2) նախկինում ունեցած տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը:

Չնայած բշտիկային զանգվածը կարող է ախտահարել բոլոր տարիքի կանանց, 16 տարեկանից ցածր և 45 տարեկանից բարձր կանանց մոտ ունեն բշտիկային զանգվածի զարգացման ռիսկը ամենաբարձրն է:

Բշտիկային զանգվածը ախտաբանական բեղմնավորման արդյունք է, որն ուղեկցվում է ընկերքի չափից ավելի պրոլիֆերացմամբ: Բեղմնավորումից հետո ընկերքային հյուսվածքն աճում է շատ արագ՝ պտղի աճին նպաստելու փոխարեն:

Լրիվ բշտիկային զանգվածի դեպքում պտղային հյուսվածք չի զարգանում, մայրական ձվաբջջի մեջ մայրական ԴՆԹ-ի բացակայության պատճառով։ Այս դեպքում ամենահաճախակի պատճառը մեկ սպերմատոզոիդի կրկնապատկվումը և բեղմնավորումն է «դատարկ» ձվաբջջին: Ավելի հազվադեպ երկու առանձին սպերմատոզոիդներ են բեղմնավորում «դատարկ» ձվաբջջին (երկսերմնային բեղմնավորում): Մասնակի բշտիկային զանգվածի դեպքում կարող է լինել պտուղ կամ  պտղային հյուսվածքի որոշակի տարրեր: Դրանք տրիպլոիդ են՝ պարունակում են մայրական հապլոիդ գեների մեկ և հայրական հապլոիդ գեների երկու հավաքակազմ: Դրանք գրեթե միշտ առաջանում են նորմալ ձվաբջջի երկսպերմային բեղմնավորման հետևանքով: ԳՏՀ-ի չարորակ ձևերը շատ հազվադեպ են, որոնց մոտ 50%-ը զարգանում է բշտիկային զանգվածից:

## Ախտորոշում
ԳՏՀ-ի դեպքերը կարող են ախտորոշվել հղիության ընթացքում իրականացվող ստանդարտ հետազոտությունների միջոցով, ինչպիսիք են արյան հետազոտությունը և ուլտրաձայնային հետազոտությունը ինչպես նաև ինքնաբեր վիժումից ու հղիության արհեստական ընդհատումից հետո կատարվող հետազոտությունների արդյունքում: ԳՏՀ-ի ամենատարածված ախտանիշներն են՝ հեշտոցային արյունահոսությունը, արգանդի չափերի մեծացումը, կոնքային ցավը կամ անհանգստությունը և չափից ավելի փսխումը (հիպերէմեզիս): ԳՏՀ-ն հանգեցնում է նաև շիճուկային ՄԽԳ-ի(մարդու խորիոնային գոնադոտրոպին) մակարդակի բարձրացման: Կլինիկական մասնագետները սովորաբար առաջին հերթին կասկածում են բարդություններով ընթացող հղիություն, քանի որ հղիությունը՝ շիճուկային ՄԽԳ-ի բարձրացման ամենատարածված պատճառն է: Այնուամենայնիվ, ԳՏՀ-ի դեպքում ՄԽԳ-ի բետա ենթամիավորը (բետա-ՄԽԳ) նույնպես միշտ բարձր է լինում: Հետևաբար, եթե կլինիկորեն կասկածվում է ԳՏՀ՝ ապա պետք է որոշվի նաև շիճուկային բետա-ՄԽԳ-ի քանակը:

ԳՏՀ-ի նախնական կլինիկական ախտորոշումը պետք է հաստատվի հյուսվածաբանորեն, ինչը բշտիկային զանգված ունեցող կանանց մոտ կարող է իրականացվել հղիության ընդհատումից հետո(տես ստորև՝ Բուժում): Չարորակ ԳՏՀ-ն ունի արտահայտված անոթավորում, այդ պատճառով՝ եթե կլինիկորեն կասկածվում է չարորակ ԳՏՀ բիոպսիան հակացուցված է, քանի որ այն կարող է առաջացնել կյանքին սպառնացող արյունահոսություն:

Ցանկացած հղիության ընթացքում մշտական ​​ախտաբանական հեշտոցային արյունահոսություն, ինչպես նաև սուր շնչառական կամ նյարդաբանական ախտանիշներ ունեցող կանանց մոտ նույնպես պետք է որոշվի արյան մեջ ՄԽԳ-ի քանակը, քանի որ դրանք կարող են լինել մինչ այդ չախտորոշված ԳՏՀ-ի նշաններ:

Որոշ պացիենտների մոտ կարող են նկատվել հիպերթիրեոզի նշաններ և ախտանիշներ, ինչպես նաև թիրեոիդ հորմոնների մակարդակի բարձրացում: Ըստ ենթադրվող մեխանիզմի՝ ՄԽԳ-ն կապվում է ԹՏՀ ընկալիչների  հետ և ցուցաբերում ԹՏՀ-ի նման թույլ ազդեցություն:

### Տարբերակիչ ախտորոշում
Սրանք ԳՏՀ չեն և ուռուցքներ չեն համարվում.

* Չափազանցված ընկերքային հարթակ
* Ընկերքային հարթակի հանգույց

Երկուսն էլ կազմված են միջանկյալ տրոֆոբլաստից, սակայն դրանց ձևաբանական առանձնահատկություններն ու կլինիկական դրսևորումները կարող են զգալիորեն տարբերվել:

Արտահայտված ընկերքային տեղակայումը բարորակ, ոչ քաղցկեղային ախտահարում է, որը բնութագրվում է իմպլանտացիայի տեղում միջանկյալ տրոֆոբլաստիկ բջիջների քանակի ավելացմամբ, որոնք ներթափանցում են էնդոմետրիումի և դրա տակ գտնվող միոմետրիումի մեջ: Արտահայտված ընկերքային տեղակայումը կարող է ի հայտ գալ բնականոն հղիության ժամանակ կամ հղիության ընդհատումից հետո: Այն որևէ հատուկ բուժում կամ հետագա հսկողություն չի պահանջում:

Ընկերքային տեղակայման հանգույցները խորիոնային տիպի միջանկյալ տրոֆոբլաստի ախտահարումներ են, որոնք սովորաբար փոքր չափերի են լինում: Ընկերքային տեղակայման հանգույցների 40–50%-ը հայտնաբերվում է արգանդի վզիկում: Դրանք գրեթե միշտ պատահական են հայտնաբերվում վիրահատական միջամտությունից հետո: Որևէ հատուկ բուժում կամ հետագա հսկողություն անհրաժեշտ չէ:

## Բուժում
Բուժումը միշտ անհրաժեշտ է:

Բշտիկային զանգվածի բուժումը ներառում է հղիության ընդհատում: Ընդհատումը հանգեցնում է ախտանիշների թեթևացմանը, ինչպես նաև կանխում է հետագա բարդությունները: Վակուումային ասպիրացիան նախընտրելի մեթոդ է: Հիստերեկտոմիան այլընտրանքային տարբերակ է, եթե կինը հետագայում չի ցանկանում հղիանալ: Բշտիկային զանգվածը հաջողությամբ բուժվում է նաև համակարգային (ներերակային) մետոտրեքսատի միջոցով:

Ինվազիվ բշտիկային զանգվածի կամ խորիոկարցինոմայի բուժումը հիմնականում նույնն է: Երկուսն էլ սովորաբար բուժվում են քիմիաթերապիայի միջոցով: Մետոտրեքսատը և դակտինոմիցինը ԳՏՀ-ի ժամանակ կիրառվող քիմիաթերապևտիկ դեղամիջոցներից են: Ցածր ռիսկի տրոֆոբլաստիկ նեոպլազիա ունեցող կանանց մոտ իրականացված հետազոտությունը ցույց է տվել, որ ակտինոմիցին D-ն հավանաբար ավելի արդյունավետ է որպես բուժում և ավելի մեծ հավանականությամբ կարող է հանգեցնել վերջնական առողջացման հենց առաջին փուլում, քան մետոտրեքսատը: Վատ կանխատեսում ունեցող մետաստազավորված տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը ԳՏՀ ունեցող կանանց միայն մի փոքր մասի մոտ է զարգանում: Նրանց բուժումը սովորաբար ներառում է քիմիաթերապիա: Այն հատվածներում, որտեղ քաղցկեղը տարածվել է  կարող է կիրառվել նաև ճառագայթային թերապիա, օրինակ՝ ուղեղում:

Քիմիաթերապիա անցած կանանց խորհուրդ է տրվում բուժման ավարտից հետո մեկ տարի չհղիանալ: Այս կանանց մոտ հնարավոր է նաև դաշտանադադարի ավելի վաղ սկիզբ: Ըստ մանկաբարձ-գինեկոլոգների թագավորական քոլեջի գնահատականների՝ մեկ դեղամիջոցով քիմիաթերապիա ստացած կանանց մոտ դաշտանադադարի տարիքը կարող է սկսվել մեկ տարի շուտ, իսկ պոլիքիմիաթերապիա ստացած կանանց մոտ՝ երեք տարի:

### Հետագա հսկողություն
Հաշվի առնելով հիվանդության պահպանման հնարավորությունը, ինչպես նաև որոշակի ռիսկի գործոններ ունեցող կանանց մոտ նույնիսկ բուժումից հետո արգանդի չարորակ ինվազիայի կամ չարորակ մետաստազավորման զարգացման վտանգը՝ հետագա հսկողությունն անհրաժեշտ է տրոֆոբլաստիկ հիվանդություն ունեցող բոլոր կանանց համար։

Հետագա հսկողության ողջ ժամանակահատվածում հակաբեղմնավորման հուսալի մեթոդի կիրառումը չափազանց կարևոր է, քանի որ այդ ընթացքում պացիենտներին խստորեն արգելվում է հղիանալ: Եթե հսկողության ընթացքում հակաբեղմնավորման հուսալի մեթոդ չի կիրառվում, կլինիկական մասնագետների համար կարող է սկզբնապես անհասկանալի լինել՝ ՄԽԳ-ի մակարդակի բարձրացումը պայմանավորված է պացիենտի նոր հղիությամբ, թե՞ տրոֆոբլաստիկ հիվանդության շարունակական առկայությամբ:

ԳՏՀ-ի չարորակ ձևեր ունեցող կանանց մոտ ՄԽԳ-ի կոնցենտրացիան մնում է նույն մակարդակի վրա (պլատո) կամ բարձրանում է: Ոչ բշտիկային հղիությունից հետո (այսինքն՝ ժամկետային ծննդաբերություն, վաղաժամ ծննդաբերություն, արտարգանդային հղիություն (երբ հղիությունը տեղակայվում է ոչ ճիշտ վայրում, սովորաբար՝ փողերում) կամ հղիության ընդհատում) շիճուկային ՄԽԳ-ի մակարդակի կայուն բարձրացումը միշտ վկայում է պահպանվող տրոֆոբլաստիկ հիվանդության մասին (շատ հաճախ՝ խորիոկարցինոմայի կամ ընկերքային տեղակայման տրոֆոբլաստիկ ուռուցքի հետևանքով), սակայն սա տարածված երևույթ չէ, քանի որ բուժումը հիմնականում բարեհաջող է անցնում:

Հազվադեպ նախկինում տրոֆոբլաստիկ հիվանդություն ունեցած կանանց մոտ այն կարող է կրկին ակտիվանալ հաջորդ հղիությունից հետո՝ նույնիսկ մի քանի տարի անց: Հետևաբար, ՄԽԳ-ի թեստերը պետք է իրականացվեն նաև նախկինում ԳՏՀ ունեցած բոլոր կանանց յուրաքանչյուր հաջորդ հղիությունից հետո (ցանկացած հաջորդ հղիության ավարտից 6 և 10 շաբաթ անց):

## Կանխատեսում
Բշտիկային զանգված ունեցող կանայք ունեն հրաշալի կանխատեսում: ԳՏՀ-ի չարորակ ձևեր ունեցող կանանց մոտ կանխատեսումը նույնպես շատ լավ է:

Օրինակ՝ խորիոկարցինոման հազվադեպ հանդիպող, սակայն գրեթե միշտ բուժելի քաղցկեղ է: Չնայած խորիոկարցինոման խիստ չարորակ ուռուցք է և կյանքին սպառնացող հիվանդություն՝ այնուամենայնիվ, այն շատ զգայուն է քիմիաթերապիայի նկատմամբ: Ոչ մետաստազավորված հիվանդություն ունեցող գրեթե բոլոր կանայք առողջանում և պահպանում են իրենց վերարտադրողական ֆունկցիան։ Կանխատեսումը շատ լավ է նաև մետաստազավորված քաղցկեղի վաղ փուլերում գտնվողների համար, սակայն վերարտադրողական ֆունկցիան կարող է խանգարվել: Հիստերեկտոմիա (արգանդի վիրահատական հեռացում) կարող է առաջարկվել նաև 40 տարեկանից բարձր պացիենտներին կամ նրանց, ում համար ամլացումը խոչընդոտ չէ: ԳՏՀ ունեցող կանանցից քչերն ունեն վատ կանխատեսում, օրինակ՝ IV փուլի տրոֆոբլաստիկ նեոպլազիայի որոշ ձևեր: Կիրառվում է FIGO-ի դասակարգման համակարգը: Ռիսկը կարելի է գնահատվել այնպիսի համակարգերի միջոցով, ինչպիսին է ԱՀԿ-ի վերանայված կանխատեսման միավորների համակարգը, որտեղ տարբեր պարամետրերի հիման վրա տրված 1-ից 4 միավորները գումարվում են միմյանց.

Այս միավորների համակարգում 7 կամ ավելի միավոր ունեցող կանայք դասվում են բարձր ռիսկի խմբին:

Չափազանց կարևոր է ԳՏՀ-ի չարորակ ձևերի ժամանակին հայտնաբերումը: Արևմտյան երկրներում բշտիկային զանգված ունեցող կանայք գտնվում են խիստ հսկողության տակ. օրինակ՝ Միացյալ Թագավորությունում բշտիկային զանց ունեցող բոլոր կանայք գրանցվում են Տրոֆոբլաստիկ սկրինինգի ազգային կենտրոնում: Այս ուղղությամբ ջանքեր են գործադրվում նաև զարգացող երկրներում, և այդ երկրներում նկատվում են բարելավումներ խորիոկարցինոմայի վաղ հայտնաբերման հարցում, ինչը զգալիորեն նվազեցրել է մահացության մակարդակը նաև զարգացող երկրներում:

### Հետագա հղիություն
ԳՏՀ ունեցող կանանց մեծ մասը կարող է կրկին հղիանալ և երեխաներ ունենալ: Բշտիկային զանգվածի կրկնման ռիսկը ցածր է հետագա հղիության դեպքում և կանանց ավելի քան 98%-ը չի ունենա կրկնակի բշտիկային զանգված կամ բարդությունների բարձր ռիսկ:

Նախկինում խորհուրդ չէր տրվում ԳՏՀ-ից անմիջապես հետո հղիանալ: Մասնագետները խորհուրդ էին տալիս սպասել վեց ամիս այն բանից հետո, երբ ՄԽԳ-ի մակարդակը կկարգավորվի։ Վերջերս այս տեսակետը դրվել է հարցականի տակ: Նոր բժշկական տվյալները փաստում են, որ ՄԽԳ-ի մակարդակի կարգավորումից հետո հղիության հետաձգման ժամանակահատվածի կրճատումը ողջամիտ է բշտիկային զանգված ունեցող բուժառուների մոտավորապես 97%-ի համար:

### ԳՏՀ-ի կրկնման ռիսկ
ԳՏՀ-ի կրկնման ռիսկը մոտավորապես կազմում է 1-ը 100-ի՝ համեմատած ընդհանուր բնակչության շրջանում առկա 1-ը 1000-ի ռիսկի հետ: Կրկնակի ԳՏՀ-ի զարգացման ռիսկի խմբում են հատկապես այն կանայք, որոնց ՄԽԳ-ի մակարդակը մնում է զգալիորեն բարձր:

### Պահպանվող տրոֆոբլաստիկ հիվանդություն
«Պահպանվող տրոֆոբլաստիկ հիվանդություն» (ՊՏՀ) տերմինն օգտագործվում է այն դեպքում, երբ բշտիկային զանգվածի բուժումից հետո մնացորդային հյուսվածք է պահպանվում, որը նորից սկսում է աճել՝ վերածվելով ուռուցքի: Չնայած ՊՏՀ-ն կարող է տարածվել օրգանիզմում չարորակ քաղցկեղի նման, ընդհանուր առմամբ առողջացման ցուցանիշը կազմում է գրեթե 100%:

Պացիենտների ճնշող մեծամասնության դեպքում ՊՏՀ-ի բուժումը ներառում է քիմիաթերապիա: Կրկնակի քերման միջոցով ՊՏՀ ունեցող պացիենտների միայն մոտ 10%-ն է հաջողությամբ բուժվում:

### ԳՏՀ-ի և նորմալ պտղի համակեցություն, որը կոչվում է նաև «երկպտուղ հղիություն»
Որոշ բացառիկ դեպքերում տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը կարող է համակցվել նորմալ զարգացող պտղի հետ։ Սա կոչվում է «երկպտուղ հղիություն»։ Նման դեպքերը պետք է հսկվեն միայն փորձառու կլինիկաների կողմից՝ բուժառուի հետ մանրակրկիտ խորհրդատվությունից հետո։ Եթե մայրը ցանկանում է՝ հղիությունը կարող է շարունակվել, քանի որ հնարավոր է հասնել հղիության բարեհաջող ավարտին և ծննդաբերության՝ համապատասխան խորհրդատվությունից հետո։ Առողջ երեխա ունենալու հավանականությունը կազմում է մոտավորապես 40%, սակայն առկա է բարդությունների ռիսկ, օրինակ՝ թոքային էմբոլիա և պրեէկլամպսիա։ Այն կանանց համեմատ, ովքեր նախկինում ունեցել են միայն ԳՏՀ, նման երկպտուղ հղիությունից հետո պահպանվող ԳՏՀ-ի զարգացման ռիսկի ավելացում չի նկատվում։

Սակավաթիվ դեպքերում ԳՏՀ-ն համակցվել է նորմալ հղիության հետ, սակայն դա հայտնաբերվել է պատահականորեն՝ նորմալ ծննդաբերությունից հետո։

## Համաճարակաբանություն
Ընդհանուր առմամբ, ԳՏՀ-ն հազվադեպ հանդիպող հիվանդություն է, սակայն ԳՏՀ-ի տարածվածությունը խիստ տատանվում է աշխարհի տարբեր տարածաշրջաններում: Բշտիկային զանգվածի գրանցված հաճախականությունը տատանվում է 23-ից մինչև 1299 դեպք՝ 100,000 հղիության հաշվարկով: ԳՏՀ-ի չարորակ ձևերի հանդիպման հաճախականությունը շատ ավելի ցածր է՝ կազմելով բշտիկային զանգվածի դեպքերի մոտավորապես 10%-ը: Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում արձանագրված ՏՀ-ի հաճախականությունը զգալիորեն ավելի ցածր է, քան Ասիայում և Հարավային Ամերիկայում: Այս մեծ աշխարհագրական տատանումների հավանական պատճառներից մեկը համարվում է աշխարհի տարբեր մասերում առողջ սննդակարգի տարբերությունները (օրինակ՝ կարոտինի պակասը):

Այնուամենայնիվ, հազվադեպ հիվանդությունների (ինչպիսին է ԳՏՀ-ն) հաճախականությունը դժվար է որոշել, քանի որ դրանց վերաբերյալ համաճարակաբանական տվյալները սահմանափակ են: Ոչ բոլոր դեպքերն են զեկուցվում, իսկ որոշ դեպքեր էլ պարզապես չեն ախտորոշվում: Բացի այդ, ԳՏՀ-ի պարագայում սա առավել դժվար է, քանի որ անհրաժեշտ կլիներ տեղեկատվություն ունենալ տվյալ բնակչության բոլոր հղիությունների և դրանց ելքերի վերաբերյալ: Այդուհանդերձ, շատ հավանական է, որ արտահիվանդանոցային ծնունդների թիվը որոշ հետազոտությունների արդյունքներում չափազանցված է եղել:

## Տերմինաբանություն
Տրոֆոբլաստիկ հիվանդությունը (ԳՏՀ) կոչվում է նաև տրոֆոբլաստիկ ուռուցք։ Բշտիկային զանգվածը (ԳՏՀ-ի տեսակներից մեկը) կարող է անվանվել նաև մոլյար հղիություն:

Պահպանվող ԳՏՀ, եթե առկա է ԳՏՀ-ի պահպանման որևէ ապացույց, որը սովորաբար սահմանվում է որպես բետա-ՄԽԳ-ի մակարդակի կայուն բարձրացում (տես՝ «Ախտորոշում» բաժնում), ապա վիճակը կարող է անվանվել նաև տրոֆոբլաստիկ նեոպլազիա (ԳՏՆ):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գինեկոլոգիա
Կատեգորիա:Հազվադեպ հանդիպող հիվանդություններ
Կատեգորիա:Հղիություն
Կատեգորիա:Մանկաբարձություն
Կատեգորիա:Ուռուցքային հիվանդություններ