open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Անաստասիա Թումանիշվիլի-Ծերեթելի

**Անաստասիա Թումանիշվիլի-Ծերեթելի** (վրացերեն՝ ანასტასია თუმანიშვილ-წერეთელი, ), մանկագիր, հրապարակագիր, հասարակական գործիչ

## Կենսագրություն
Անաստասիա Թումանիշվիլին 1865 թվականին ավարտել է Անդրկովկասի ազնվական տիկնանց ինստիտուտը։ Եռանդուն կերպով մասնակցել է «Վրացիների շրջանում գրագիտության տարածման ընկերության», «Կին մանկավարժների ընկերության» և կանանց «Կրթություն» ընկերության աշխատանքներին։ Կազմակերպել է երիտասարդ ժուռնալիստների հավաքներ, դասընթացներ։ 1883 թվականին հիմնադրել է «Նաթաբի», 1890 թվականին՝ «Ջեջիլի» («Արտ») ամսագիրը, որը կարևոր դեր է խաղացել Վրաստանում մանկական գրականության զարգացման գործում։ Եղել է «Կվալի» («Ակոս») ամսագրի համախմբագիրը:Դրա հետ մեկտեղ գեղարվեստական երկեր է ստեղծել կամ թարգմանել։ Նրա առաջին թարգմանական աշխատանքը ֆրանսիացի անվանի գրող Ալֆոնս Դոդեի «Մարշալի հանդուրժողականությունը» ստեղծագործությունն էր, որը տպագրվել է 1876 թվականին, առաջին ինքնուրույն երկը՝  «Հայրենական զոհը» (1880 թ.):

1891 թվականին Անաստասիան ամուսնացել է վրացի անվանի գրող Գեորգի Ծերեթելու հետ։

Անաստասիա Թումանիշվիլի-Ծերեթելին հուղարկավորվել է Մթածմինդայի պանթեոնում՝ ամուսնու և Վրաստանի այլ անվանի գործիչների շիրիմների կողքին։

## Ստեղծագործություններ
* «Մոլագուրի», 1887
* «Հինգ պատմվածք», 1888
* «Կոնա», 1823
* «Աշխույժ վեճ», 1924
* «Ծաղիկը», 1926

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Хелтубнели М., Адаптация детской литературы Анастасии Туманишвили-Церетели. Жизнь и творчество, т., 1941;
* Алания Н., Грузинская советская энциклопедия, т. 5, p.&nbsp;10, tb., 1980 год.
* Анастасия Туманишвили-Церетели : (журналистка и писательница) : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата филологических наук / Сергей Шалвович Минашвили ; Тбилисский государственный университет. 1975

Կատեգորիա:Վրացի գրողներ
Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացի հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Վրացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆեմինիստներ
Դրեբախի աստղադիտարան

**Դրեբախի աստղադիտարան** (, աստղադիտարանի կոդը` — «113»), աստղադիտարան Գերմանիայում Դրեբախ գյուղում։ Հիմնադրվել է 1969 թվականին, Կառլ Հայնց Մյուլերի կողմից։ Հանդիսանում է ոչ-առևտրային մշակութա-կրթական հաստատություն, պատկանում է Դրեբախ միությանը։

Աստղադիտարանը ստեղծվել Դրեբախի գյուղական դպրոցի հիմքի վրա։ Հիմնադրման տարում այստեղ տեղադրվել է առաջին փոքր դիտակը։ 1974 թվականին աստղադիտարանում տեղադրվել է երկրորդ դիտակը, 18-սմ ռեֆրակտոր։ 1984-ից 1986 թվականները կառուցվել է մոլորակադիտարան։ Ամեն տարի աստղադիտարան են այցելում 12 000 այցելուներ։ 1992 թվականից սկսած աստղադիտարանում աշխատում է օդերևութաբանական արբանյակներից տվյալներ ստացող կայան։ 1997 թվականին այստեղ տեղադրվել է 50-սմ ռեֆրակտոր աստղադիտակ։

## Աստղադիտարանի գործիքներ
* 18-սմ ռեֆրակտոր (1974 թվական)
* Ցեյս մոլորակադիտարան, 8-մ գմբեթ (բացումը 1 հունիսի 1986 թվական)։ 2001 թվականին տեղադրվել է 11-մետրանոց գմբեթ։
* 50-սմ Կասսգրեյնի տեսակի ռեֆրակտոր (1997 թվական)
* Եվս մեկ 50-սմ աստղադիտակ

## Հիմնական նվաճումները
* Հայտնաբերվել են 84 աստերոիդ 2010 թվականի նոյեմբերի դրությամբ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դրեբախի աստղադիտարանի կայքը 

**Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները**
* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները

**NASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը**
* Որոնում «Volkssternwarte Drebach» բառերով

Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Գերմանիայում
Կատեգորիա:Սաքսոնիայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Կրթությունը Սաքսոնիայում
Կատեգորիա:Սաքսոնիայի աշխարհագրություն
Զելյոնի Գայ (ավան, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

**Զելյոնի Գայ** (), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։

2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Գայ ավանում բնակվում էր 371&nbsp;մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,203&nbsp;կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1827,590&nbsp;մարդ/կմ²։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ 
* 2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ 
* Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ 

Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Զելյոնի Գայ (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)

**Զելյոնի Գայ** (), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։

2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Գայ գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua 
* 2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua 
* Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net 

Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կառլո Ռուբիա

**Կառլո Ռուբիա** (, ), իտալացի ֆիզիկոս, աշխատել է Հարվարդի համալսարանում։ 1978 թվականի ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Մրցանակը շնորհվել է նրան Սիմոն վան դեր Մեերի հետ համատեղ, թույլ փոխազդեցությունների կրող W և Z դաշտերի քվանտների հայտնաբերմանն ուղղված նախագծում հսկայական ներդրման համար։

## Կենսագրություն
Ռուբիան ծնվել է փոքր իտալական քաղաք Գորիցիայում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Պիզայի համալսարանի ֆիզիկայի բաժին, որտեղ և պաշտպանել է դիպլոմ տիեզերական ճառագայթերի վերաբերյալ։

1958 թվականին դարձել է հետազոտող Կոլումբիայի համալսարանում (ԱՄՆ)։ 1960 թվականին վերադարձել է Եվրոպա այն ժամանակ նոր ստեղծված ՑԵՌՆ-ում աշխատելու համար։ Այստեղ նա աշխատել է թույլ փոխազդեցությունների կառուցվածքի փորձերի վրա։ 1970 թվականին նա դարձավ Հարվարդի համալսարանի ֆիզիկայի պրոֆեսոր, սակայն շարունակում էր աշխատել ՑԵՌՆ-ում։

1984 թվականին Կառլո Ռուբիան և Սիմոն վան դեր Մերը դարձան Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ։

1989 թվականին Ռուբիան դարձավ ՑԵՌՆ-ի գշխավոր տնօրեն, այս պաշտոնին նա աշխատել է մինչև 1993 թվականը։

2013 թվականի օգոստոսի 30-ին Իտալիայի Սենատի կողմից նշանակվեց ցմահ սենտաոր։

## Ընտանիք
Կինը՝ Մարիսա, ֆիզիկայի ուսուցչուհի դպրոցում
Դուստրը՝ Լաուրա, բժշկուհի
Որդին՝ Անդրե, ֆիզիկոս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Կ. Ռուբիա.* «Экспериментальное наблюдение промежуточных векторных бозонов W+, W- и Z0». Нобелевская лекция, Успехи физических наук, том 147, выпуск 2, октябрь 1985 
* Կառլո Ռուբիայի մասին հոդված Բրիտանիկա հանրագիտարանում 
* Նոբելյան կոմիտեի կայքում տեղեկություններ 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Իտալացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Իտալացի գյուտարարներ
Կատեգորիա:Իտալացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ցմահ սենատորներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Պիզայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Կաթոլիկ եկեղեցին Կոսովոյում

[thumb|[Կաթոլիկությունը Կոսովոյում, 2011 թվականի մարդահամար]]
**Կաթոլիկ եկեղեցին Կոսովոյում** ընդգրկում է մոտավորապես 65,000 մարդ մոտ 2 միլիոն բնակիչ ունեցող տարածաշրջանից։ Մյուս 60.000-ը հիմնականում աշխատանքի համար տարածաջրջանից դուրս գտնվող Կոսովոյի կաթոլիկներն են։ Նրանք հիմնականում էթնիկ ալբանացիներ են, փոքր մասը՝ խորվաթներ։

Կոսովոյի ամենահին Կաթոլիկ եկեղեցիներից մեկը Միտրովիցայում գտնվող Վինարցի կաթոլիկ եկեղեցին է։ Պրիզրեն-Պրիշտինայի թեմը (մինչև 2018 թվականի սեպտեմբերի 5-ը Պրիզրենի Առաքելական վարչություն) Կոսովոյում կաթոլիկ եկեղեցու եկեղեցական թաղամասն է։ Այն կենտրոնացած է Պրիզրեն քաղաքում։ Եպիսկոպոս Դոդա Գյերգին (Dodë Gjergji) ծառայում է որպես թեմական եպիսկոպոս 2019 թվականից։ Արքեպիսկոպոս Յուլիուս Յանուշը, 66, սկզբում Կրակովի, Լեհաստան, արքեպիսկոպոսը, Սլովենիայի Պապական դիվանագիտությունն է և Կոսովոյում առաքելական պատվիրակը։ Այն նախկինում ծառայել է որպես Պապական դիվանագիտություն Հունգարիայում, իսկ դրանից առաջ Պապական դիվանագիտություն Մոզամբիկում և Ռուանդայում։

2019 թվականից ի վեր Սուրբ Աթոռը չի ճանաչում Կոսովոն որպես ինքնիշխան պետություն (տես նաև *Holy See's reaction to the 2008 Kosovo declaration of independence*):

## Պատմություն
### Կոսովոյի հակամարտություն (1998-1999)

Կոսովոյի պատերազմի ժամանակ տեղի ունեցավ Կոսովոյի ալբանական կաթոլիկ եկեղեցիների վանդալիզմը։ Ջյակովիցայում գտնվող Սբ. Անտոնիի կաթոլիկ եկեղեցին մեծ վնաս է կրել Հարավսլավիայի զինվորների կողմից։ Պրիշտինայում Հարավսլավիայի սերբ սպաները միանձնուհիներին և քահանային դուրս են արել սբ. Անտոնիի կաթոլիկ եկեղեցուց, ռադիոլոկացիոն կայանը տեղադրել են զանգակատան վրա, որի արդյունքում ՆԱՏՕ-ի կողմից ռմբակոծվել են եկեղեցին և հարակից բնակավայրերը։

## Եկեղեցիներ

Catedral de la Madre Teresa, Pristina, Kosovo, 2014-04-16, DD 11.JPG|Սուրբ Մայր Թերեզայի տաճար (Պրիշտինա)

Catholic Church of Letnica, Kosovo..JPG|Լետնիցայի եկեղեցի
Church of Letnica (interior).JPG|Լետնիցա եկեղեցու ինտերիերը
Church_of_Stublla,_Kosovo.JPG|Ստուբլայի եկեղեցի
Interior_of_Stublla_Church.JPG|Ստուբլայի եկեղեցու ինտերիերը
Church of Morava e Binçës, Kosovo.jpg|*Morava e Binçës* եկեղեցու առաստաղը
Stained glass depiction of Catholicism and Catholic life in Kosovo at the Cathedral of Saint Mother Teresa in Prishtina.jpg|Կաթոլիկությունը և Կոսովոյի կաթոլիկ կայնքը պատկերող վիտրաժ, Սուրբ Մայր Թերեզայի տաճար (Պրիշտինա)


## Տես նաև
* Կրոնը Կոսովոյում
* Մարդու իրավունքները Կոսովոյում
* Կրոնի ազատությունը Կոսովոյում
* Քրիստոնեությունը Կոսովոյում
** Սերբիական ուղղափառ եկեղեցին Կոսովոյում
** Բողոքականությունը Կոսովոյում
** Բողոքական ավետարանական եկեղեցին Կոսովոյում (*KPEC*)
* Լարամանս, ծպտյալ քրիստոնյաների պատմական համայնք

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցիներ ըստ երկրի
Կատեգորիա:Կոսովոյի մշակույթ
Լուսյա Միխայելյանց

**Լուսյա (Լուսիկ) Միքայելի Միխայելյանց** (), հայ սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1979), պրոֆեսոր (1980): ՀՀ թերապևտների ընկերության նախագահ (1992-1997):

## Կենսագրություն
Լյուսյա Միխայելյանցը ծնվել է 1938 թվականի օգոստոսի 4-ին, Խաբարովսկ քաղաքում։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1963 թվականից աշխատում է Երևանի բժշկական ինստիտուտում, 1970 թվականից՝ մի շարք կլինիկաների ղեկավար, 1997-2000 թվականներին՝ ՀՀ կենտրոնական զինվորական հոսպիտալի սրտաբան, կենտրոնի պետ։

Աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրասրտագրությանը և սրտի իշեմիկ հիվանդությանը, հիմնել է նոր՝ դինամիկ էլեկտրասրտագրությունը։ Տարբեր սեռերի ու հասակների առողջների և հիվանդների էլեկտրասրտագրերի քանակական բնութագրերի նրա մշակած վերլուծության շնորհիվ հնարավոր է որոշել ոչ միայն ինֆարկտային օջախի մեծությունը, այլև հետևել հարինֆարկտային հատվածներում տեղի ունեցող փոփոխություններին։ Համահեղինակ է «Ներքին հիվանդությունների դասագրքի» (մաս 1-2, 1988)։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ Գ. Ա. Բոտկինի մեդալ (1985)։

## Երկեր
* Планиметрический метод количественного анализа электрокардиограммы / Р. П. Стамболцян, Л. М. Михаелянц; Под ред. К. А. Кяндаряна. Ереван, Айастан, 1981(համահեղինակ)։
* Ներքին հիվանդություններ։ 2 մասով։ Մաս 1։ Դասագիրք բժշկական ինստիտուտի ուսանողների համար / Ռ. Պ. Ստամբոլցյան, Լ. Մ. Միքայելյանց, Լ. Կ. Շուշանյան և ուրիշներ, խմբագիր՝ Ռ. Պ. Ստամբոլցյան, Նկարիչ՝ Ս. Վ. Պողոսյան, Երևան։ «Լույս», 1988, 624 էջ (համահեղինակ)։
* Метод количественного изучения интегральных показателей кардиопотенциалов и его клиническое значение при ишемической болезни сердца: Методические рекомендации / Л. М. Михаелянц; МЗ АрмССР, Управление лечебно-профилактической помощи. Михаелянц, Лусик Михайловна | Министерство здравоохранения АрмССР. Ереван: [Б. и.], 1979:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ
Համլետ Քոչարյան

**Համլետ Հմայակի Քոչարյան** (), հայ արձակագիր, քաղաքական գործիչ, ազատամարտիկ, հրամանատար, Կապանի «Ղարաբաղ» կոմիտեի նախագահ։

## Կենսագրություն
Համլետ Քոչարյանը ծնվել է 1951 թ. հոկտեմբերի 4-ին Կապանի շրջանի Սևաքար գյուղում։ 1969-1971 թթ.-ին  ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ Արցախյան շարժման առաջին իսկ օրերից կազմավորել է «Հայոց պատմական իրավունքի միավորում» կամավորական ջոկատը և «Մեծն Գարեգին Նժդեհ» բարեգործական ընկերությունը։ Նույն ժամանակաընթացքում ղեկավարել է «Հայ Դատի պաշտպանության ընկերության» Զանգեզուրի մասնաճյուղը։

1989 թ. օգոստոսին ադրբեջանական սահմանամերձ Սեյիդլար գյուղի ազատագրման կռիվների  ժամանակ Համլետը մի խումբ ազատամարտիկների հետ միասին գերի է ընկել և տեղափոխվել Բաքվի Բայիլի բանտ։ 1990 թ. ապրիլին գերիների փոխանակման գործընթացի արդյունքում ազատվում է և վերադառնում Հայաստան։

1990-1991 թթ.-ին  մասնակցել է Կապանի շրջանի սահմանամերձ գյուղերի և Գորիսի շրջանի Շուռնուխ, Խնձորեսկ, Կոռնիձոր գյուղերի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Համլետ Քոչարյանը, բացի մարտական գործողություններից, ակտիվ գործունեություն էր վարում նաև քաղաքական ու հասարակական դաշտում, ինչի արդյունքում ձերբակալվում է ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեի կողմից, բայց շուտով ազատ է արձակվում և հիմնադրում ռազմական ջոկատ։

Համլետ Քոչարյանը զոհվել է 1991 թ. մայիսի 6-ին՝ մարտական գործողություններից առաջ զենքի փորձարկման ընթացքում տեղի ունեցած պայթյունից։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով։ Կապան քաղաքի Աչախլու թաղամասը վերանվանվել է նրա պատվին՝ Համլետավան։ Նույն թաղամասում էլ 1991 թ. կանգնեցվել է նրա հուշարձանը։

Համլետ Քոչարյանը պատմվածքների, բանաստեղծությունների և երգերի հեղինակ Է։ Ռեժիսոր Իրինա Օհանյանի նկարահանած «Ես այնքան մոտ էի իրականությանը» տեսաֆիլմը նվիրված է նրան։

## Ընտանիք
*Կինը՝ Մարիետա Սողոմոնյան
*Դուստրերը՝ Էյլի և Անի
Համլետ Քոչարյանի ընտանիքն այժմ ապրում է Երևանում։ Ավագ դուստրը՝ Էյլին, աշխատում է պաշտպանության նախարարությունում, կրտսեր դուստրը՝ Անին, ամուսնացած է և երկու արու զավակ ունի՝ Ալեքսանդրը և Ռոբերտը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Հովհաննես Դևեջյան

**Հովհաննես Հակոբի Դևեջյան** (**Տևեճյան**, **Արմեն Սևան** (), հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրող, լրագրող, մանկավարժ։ ՀՅԴ կուսակցության անդամ։

Հրանտ Դևեջյանի եղբայրը։

## Կենսագրություն
Հովհաննես Դևեջյանը ծնվել է 1892 թվականի հունվարի 15-ին, Մաշկերտ (Խարբերդի գավառ) գյուղում։ 1903 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Հալեպ։ Ավարտել է տեղի Ներսեսյան (1908), Կ. Պոլսի Պերպերյան (1911) վարժարանները, Կ. Պոլսի իրավաբանական համալսարանը (1914), Պահեստի սպայական վարժարանը (1915): Խուսափելով թուրքական բանակ զորակոչվելուց՝ Առաջին աշխարհամարտի (1914-1918) տարիներին ապաստանել է Բուլղարիայում։ 1918 թվականին՝ «Հայաստան» (Սոֆիա) թերթի խմբագիր։ 1919 թվականին Երևանում մասնակցել է ՀՀԴ 9-րդ ընդհանուր ժողովին, ապա նշանակվել ՀՀԴ բյուրոյի քարտուղար, միաժամանակ վարել է ՀՀ (1918-1920) Նախարարների խորհրդի քարտուղարության հայերենի բաժինը։ 1921 թվականի Փետրվարյան հակախորհրդային ապստամբության (փետրվարի 18 - ապրիլի 2) ժամանակ եղել է Ախտայի (Հրազդան) շրջանի Հայրենիքի փրկության կոմիտեի նախագահը։ Ապստամբության պարտությունից հետո անցել է Զանգեզուր, նշանակվել Լեռնահայաստանի Հանրապետության (1920 թվականի դեկտեմբեր-1921 թվականի հուլիս) արդարադատության ու կրթության նախարար։ Ապա Գարեգին Նժդեհի, Սիմոն Վրացյանի և այլոց հետ անցել է Պարսկաստան։ 1925-1934 թվականներին Սոֆիայում դասավանդել է Մեսրոպյան ճեմարանում, խմբագրել է «Արաքս» օրաթերթը, 1934-1944 թվականներին՝ Բուխարեստում ազգային վարժարանների տնօրեն, կատարել է նաև հասարակական-քաղաքական աշխատանք։ 1947 թվականի ապրիլին ձերբակալվել է Բուխարեստի շրջակայքում, տեղափոխվել Մոսկվա, ապա՝ Երևան։ Դաշնակցական և հակախորհրդային գործունեության համար դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման, պատիժը կրել է ՌԽՖՍՀ Վլադիմիր քաղաքում՝ Գարեգին Նժդեհի հետ նույն բանտախցում։ Եղել է Գարեգին Նժդեհի գաղափարական ու մարտական ընկերը։

1956 թվականի սեպտեմբերին ազատվել է և մեկնել ընտանիքի մոտ՝ Բուենոս Այրես։ Զբաղվել է հասարակական, կուսակցական և մանկավարժական գործունեությամբ, վարել է «Արմենիա» օրաթերթի խմբագրությունը։ 1963-1976 թվականին՝ Խրիմյան կրթական հիմնարկության տնօրեն։
Հեղինակ է արձակ և չափածո ստեղծագործությունների։ Ուշագրավ է «Բանտարկեալի մը յուշերը. Տառապանքի տարիներ Գ. Նժդեհի հետ» (1970) հուշագրությունը։

## Երկեր
* Նահատակ գրողներ, Սոֆիա, 1931։
* Երգեր բանտէն, Բուենոս Այրես, 1959։
*Նահատակ գրագէտներ, Բուենոս Այրես, 1961։
*Բանտարկեալի մը յուշերը. Տառապանքի տարիներ Գ. Նժդեհի հետ, Բուենոս Այրես, 1970։
* Վերջալոյսի տաղեր, Բուենոս Այրես, 1972։
* Կեանք եւ երազ, Բուենոս Այրես, 1973։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դևեջյան եղբայրները

Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Հմայակ Նազարեթյան

**Հմայակ Մարգարի Նազարեթյան** (), կուսակցական և պետական հայ գործիչ, լրագրող։ Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության (ՌՍԴԲԿ) անդամ 1905 թվականից։

## Կենսագրություն
Հմայակ Նազարեթյանը ծնվել է 1889 թվականի նոյեմբերի 17(29)-ին Վրաստանի Թիֆլիս քաղաքում։ 1909 թվականից սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1910 թվականի վերջին եղել է Լև Տոլստոյի հիշատակին նվիրված ցույցերի կազմակերպիչներից մեկը։ 1911 թվականին ձերբակալվել, դատապարտվել և արտաքսվել է Թիֆլիս։ Գաղթել է Շվեյցարիա, իսկ 1913 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան և զբաղվել ընդհատակյա գործունեությամբ։ 1917-1918 թվականներին խմբագրել է «Կովկազսկի ռաբոչի» (ռուսերեն) թերթը։ 1920-1922 թվականներին մասնակցել է Վրաստանում խորհրդային կարգերի հաստատմանը, զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոններ։ 1923 թվականից եղել է «Պրավդա» (ռուսերեն) թերթի կուսակցական կյանք բաժնի վարիչ, 1924-1930 թվականներից՝ ՀամԿ(բ)Կ Անդրերկրկոմի քարտուղար, Կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահ։ Անդրֆեդերացիայի բանվորագյուղացիական տեսչության (ԲԳՏ) ժողկոմ, Ժողկոմխորհի նախագահի տեղակալ։ 1930-1931 թվականներին աշխատել է Սվերդլովսկում, նպաստել Ուրալ-Կուզբաս կառույցի աշխատանքներին։

## Մահ
Նազարեթյանը 1937 թվականին դարձել է անհատի պաշտամունքի զոհ։

## Անդամակցություն
* ՌՍԴԲԿ անդամ (1905)։
* ԽՍՀՄ կենտգործկոմի անդամ (1931-1937)։

## Գրականություն
* Чевычелов В. Г., Амаяк Назаретян, Тбилиси, 1979.
* Бажанов Б. Г. Записки бывшего секретаря Сталина. Мoсква, 1990.
* Торчинов В. А., Леонтюк А. М., Вокруг Сталина. Историко-биографический справочник. Санкт-Петербург, 2000.
* Залесский К. А. Империя Сталина. Биографический энциклопедический словарь. Москва, Вече, 2000.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Կուսակցական գործիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Կոմինտերնի գործիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ կոմունիստներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ(բ) 17-րդ համագումարի պատվիրակներ
Գիուլի Ալասանիա

**Գիուլի Ալասանիա** (, ), վրացի պատմաբան, գիտություններ դոկտոր, Վրաստանի միջին դարերի պատմության մասնագետ, թուրքագետ, հասարակական գործիչ։ Վրաստանի նախկին նախագահ Միխայիլ Սաակաշվիլու մայրն է։

## Կենսագրություն
Ծնվել է թբիլիսյան սովորական ընտանիքում։ Մայրը բժշկուհի էր, հայրը՝ ինժեներ։ Պապերը 1937 թվականին հալածանքների են ենթարկվել։

Գիուլին 1969 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետը, խորացել Թուրքիայի պատմության ուսումնասիրության մեջ; 1973 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, 1986-ին՝ դոկտորական ատենախոսությունները, 1989-2006 թթ. աշխատել Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի Իվանե Ջավախիշվիլու անվան պատմության և ազգագրության ինստիտուտում։

1990 թվականին Ալասանիային շնորհվել է Թբիլիսիի պետհամալսարանի պրոֆեսորի կոչում։ Նա հեղինակել է տասը գիտական մենագրություն, 130-ից ավելի գիտական հոդվածներ, որոնք վերաբերում են Թուրքիայի, Վրաստանի ու Կովկասի պատմությանը, վրացական մշակույթի պատմությանը, ազգային ինքնորոշմանը։

Պրոֆեսոր Գ. Ալասանիան 2012 թվականին հիմնադրված Նիզամի Գյանջևիի միջազգային կենտրոնի անդամ է, ծագումնաբանության, դրոշմագիտության և վավերագրական գիտությունների ամերիկյան դպրոցի (ԱՄՆ) պատվավոր անդամ, սևծովյան միջազգային համալսարանի (Թբիլիսի) պրոռեկտոր։

## Գրականություն
* Alasania Giuli.- *The Encyclopedia «Sakartvelo» («Georgia»)*, vol. I, Tbilisi, 1997, p.&nbsp;90 (in Georgian).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Интервью с Гиули Аласания

Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից
Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Վրաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Վրացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Վրացի թուրքագետներ
Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացի պատմաբաններ
Խաչի վանք

**Խաչի վանք** (, , *jvris monast'eri*), Արևելյան ուղղափառ եկեղեցի Նայոթ թաղամասի մոտ, Երուսաղեմում, Իսրայել։ Այն գտնվում է Խաչի հովտում, Իսրայելի թանգարանի ու Քնեսեթի մոտ։

## Պատմություն
Վանքը կառուցվել է 11-րդ դարում, Բագրատ IV-ի թագավորության ընթացքում։ Ենթադրվում է, որ վանքի հիմքը դրվել է դեռևս չորրորդ դարում, հռոմեացի կայսր Կոստանդիանոս Ա Մեծի ժամանակաշրջանում, ով հետագայում այն հանձնել է Քարթլիի արքա Միրիան III-ին` իր թագավորության` 327 թվականին քրիստոնեություն ընդունելուց հետո։

Ըստ լեգենդի` վանքը կանգնեցվել է Ադամի գլխի թաղված տեղում, չնայած Երուսաղեմում ևս երկու վայր հավակնում են այդ վայրը լինելուն. դրանցից մեկն այն ծառի հիմքն է, որից պատրաստվել է Քրիստոսի Խաչելության խաչը։

Մեծ պարտքերի պատճառով վանքը 1685 թվականին վրացիների կողմից վաճառվել է հույներին։ Այժմ այն գտնվում է Երուսաղեմի պատրիարքարանի հույն ուղղափառ վանականների տիրապետության տակ։

Խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանի եկեղեցու մնացորդներն այսօրվա համալիրի փոքր մասն են կազում, որի հիմնական մասն այժմ վերանորոգվում ու վերակառուցվում է։ Այդ ժամանակաշրջանի կառույցներից են եկեղեցին և քարայրը, որտեղից պատուհան է բացվում դեպի այն ծառը, որից պատրաստվել է Քրիստոսի խաչելության խաչը։ Չորրորդ դարի մնացորդները ցաքուցրիվ են. դրանցից ամենակարևորը խճանկարի պատառիկն է։ Հիմնական համալրը ներառում է բնակելի հատվածներ, ինչպես նաև` թանգարան ու հուշանվերների խանութ։ Վանքի գրադարանում պահվում են հիմնականում վրացական ձեռագրեր։

## Վրացական նմուշների ոչնչացում

2004 թվականի հունիսին, Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլիի` Իսրայել կատարած այցելությունից կարճ ժամանակ անց, վանքի ներսի պատին արված վրացի բանաստեղծ Շոթա Ռուսթավելու որմնանկարը վնասվել է անհայտ անձանց կողմից։ Սա Ռուսթավելու միջնադարյան միակ հստակ պատկերն էր։ Պատկերի դեմքն ու արձանագրության մի մասը ջնջվել են։ Վրաստանը պաշտոնական բողոք է հղել Իսրայելին դեպքի առթիվ։ Պատասխանելով այն հարցին, թե արդյոք հնարավոր է համարում, որ վանդալիզմն իրականացված լինի հույն ուղղափառ եկեղեցու ներկայացուցիչների կողմից, Իսրայելում Վրաստանի դեսպան Ռևազ Գաչեչիլաձեն նշել է. «Ես չգիտեմ։ Կասկածներ կան, սակայն վկայություններ` ոչ»։ Որմնանկարը վերականգնվել է իսրայելցի մասնագետների կողմից։ Նմանատիպ դեպքեր վանքում կատարվել են նաև 1970-ական և 1980-ական թվականներին։ Վրացական ձեռագրերը ծածկվել են և փոխարինվել հունականով։ Շատ տեղերում նոր ավելացրած հունական ձեռագրերի տակ պարզորոշ երևում են վրացական տառերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսրայելի Երկիր
Կատեգորիա:Վրացական եկեղեցիներ
Քրիստինա Բրյուս

**Քրիստինա Բրյուս** (, ), նաև հայտնի որպես Քրիստինա դե Բրյուս, Քարիքի կոմսուհի Մարջորիի ու իր ամուսնու՝ Ռոբերտ դե Բրյուսի (կնոջ տիտղոսի բերումով՝ Քարրիքի կոմս) դուստրն էր, ինչպես նաև Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ  Բրյուսի քույրը։ Ենթադրվում է, որ նա և իր քույր-եղբայրները ծնվել են Թուրնբերի ամրոցում, Քարիքում։

1306 թվականի հունիսի 19-ին Մեթվենի ճակատամարտում իր բանակի պարտությունից հետո Ռոբերտ Բրյուսն ուղղություն է վերցրել  դեպի արևմուտք, դեպի լեռները։ Նա իր երկրորդ կնոջը՝  Էլիզաբեթին, դուստր Մարիջորիին, իր քույրեր Քրիստինա և Մերի Բրյուսներին, ինչպես նաև Բուչանի կոմսուհի  Իզաբելլա ՄաքԴուֆին ուղարկել է հյուսիսում գտնվող Քիլդրամի ամրոցը, որտեղ իր եղբայր  Նայջելը (նաև հայտնի  որպես Նիլ) կարող էր պաշտպանել նրանց։

Երբ Քիլդրամին պաշարվել է, կանայք ստիպված են եղել  փախչել։ Նեյլը գերի է վերցվել ու տեղափոխվել Բերվիք, որտեղ նրան  կախել են, անդամահատել ու գլխատել։

Կանայք հասել են մինչև Իսթր Ռոս քաղաքում գտնվող Թաինի սուրբ Դուտակի սրբավայրը։ Այնտեղ նրանք գերեվարվել են Բալիոլի աջակից, Ռոսսի կոմս  Ուիլյամի կողմից,  որը հանձնել է նրանց Էդվարդի I-ի մարդկանց։

Քրիստինային ուղարկել են  Գիլբերտինի կուսանոց, որը գտնվում էր Լինկոլնշայրի Սիքսհիլզում, իսկ նրա քույր Մերին ու  Բրյուսի կողմնակից Իզաբելլա Մաքդուֆը բանտարկվել են վանդակներում։

Քրիստինան  Շոտլանդիա է վերադարձել 1315 թվականի սկզբին՝ բանտարկյալների փոխանակումից հետո։

Նրա առաջին ամուսնությունը եղել է 1278 թվականին ծնված և 1306 թվականին մահապատժի ենթարկված սըր  Քրիսթոֆեր Սեթոնի հետ։ Նա կրկին ամուսնացել է 1326 թվականին սըր Էնդրյու Մյուրեյի հետ  (ծնվ․ 1298),  որը ծնվել էր իր հոր՝ սըր Էնդրյու Մյուրեյի մահից հետո, որն էլ 1383 թվականին հաղթել էր Սթերլինգի կամուրջի ճակատամարտը  Ուիլյամ Ուոլասի հետ։ Սըր Էնդրյուն մահացել է 1338 թվականին։

Երբեմն նշվում է, թե Քրիստինան ամուսնացել է նաև Մառի կոմս Դոնալդի որդի Գարթնեյթի հետ (մահացել է 1305)։ Սակայն նրան  երբեք չեն նկարագրել որպես Մառի կոմսուհի,  կամ նույնիսկ որպես «Մառեցի»։ Ավելին, որևէ ապացույց չկա  Գարթնեյթի որդի և հետնորդ Դոնալդ II-ի հետ որևէ ազգակցական կապի մասին։ Գարթնեյթը հավանաբար ամուսնացած է եղել Քրիստինայի ավագ քրոջ հետ։ .

1335 թվականին Շոտլանդական անկախության երկրորդ պատերազմի ժամանակ Քրիստինան գլխավորում էր  Քիլդրամի ամրոցի կայազորը և հաջողությամբ հետ է մղել Դավիդ Ստրատբոգիի գլխավորած պրո-բալիոլական ուժերին, որից հետո իր ամուսինը՝ Էնդրյու Մյուրեյը, նրանց պարտության է մատնել  Քուլբլինի ճակատամարտում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1270-ականների ծնունդներ
Կատեգորիա:1350-ականների մահեր
Էդուարդ Մելքոնյան

**Էդուարդ Լևոնի Մելքոնյան** (), հայ պատմաբան, մշակութաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (2005), պրոֆեսոր։

Ռաֆայել և Դավիթ Մելքոնյանների եղբայրը։

## Կենսագրություն
Էդուարդ Մելքոնյանը ծնվել է 1946 թվականի օգոստոսի 27-ին, Երևանում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1969-1981 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտում, 1981-1995 թվականներին՝ սփյուռքահայ համայնքների և պատմության ու մշակույթի բաշնում, 1995 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող, 1993-1994 թվականներին, միաժամանակ՝ ՀՀ ԱԳՆ փոխնախարար, 2006 թվականից՝ Ռուս-հայկական (Սլավոնական) պետական համալսարանի պրոֆեսոր։

Աշխատությունները վերաբերում են սփյուռքագիտության, պատմության մեթոդաբանության, մշակութաբանության հարցերին։

## Անդամակցություն
* Լրատվամիջոցների կովկասյան ինստիտուտի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ (2003):

## Երկեր
*Проблемы сравнительного метода в историческом знании. Ереван Изд-во АН Арм ССР, 129 с.,1981.
*Ակնարկներ սփյուռքահայ հասարակական միտքի պատմության (1920-ական թվականներ), Դալլաքյան Կարլեն Լևոնի, Մելքոնյան Էդուարդ Լևոնի,
* Երևան, «Գիտություն», 1994։
* Հայկական բարեգործական ընդհանուր միությունը Խորհրդային Հայաստանում։ 1923-1937 թվականներ, Մելքոնյան Էդուարդ Լևոնի, Պատմության ինստիտուտ ՀՀ ԳԱԱ, Երևան, «Նոյյան տապան», 1999։
*Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության պատմություն, Մելքոնյան Էդուարդ Լևոնի, Պատմության ինստիտուտ ՀՀ ԳԱԱ, Երևան, «Մուղնի», 2005։
*Մելքոնյան, Էդուարդ (2001) *Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության որբախնամ գործունեությունը 1910-1930-ական թթ.* Հայոց ցեղասպանության պատմության և պատմագրության հարցեր , № 4. 127-142:
* Армянская диаспора: Очерки социокультурной типологии. Дятлов Виктор, Մելքոնյան Էդուարդ Լևոնի, Ереван, Институт Кавказа, 2009.
*Армянский всеобщий благотворительный союз: неоконченная история. Ер.: Тигран Мец, 2010. 488 с., илл. ISBN 978-99941-0-393-5
*Հայոց պատմություն։ Նորագույն շրջան։ 9-րդ դասարանի դասագիրք, Բարխուդարյան Վլադիմիր Բախշիի, Էդիկ Գարեգինի, Մելքոնյան Էդուարդ Լևոնի, Երևան, «Մանմար», 2014։
*Հայոց պատմություն։ 9-րդ դասարանի դասագիրք, Բարխուդարյան Վլադիմիր Բախշիի, Հակոբյան Արարատ Մխիթարի, Հարությունյան Համլետ, Ղազախեցյան Վլադիմիր Նահապետի, Մինասյան Էդիկ Գարեգինի, Մելքոնյան Էդուարդ Լևոնի, Երևան, «Մանմար», 2014։
*Հայ գաղթականություն։ Տերմինների պատմությունից։ «Կոլաժ» հրատարակչություն։ 2017։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ մշակութաբաններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Music Canada

**Music Canada** (, **CRIA**; 2011 թվականին անվանումը փոխվել է դառնալով ), ոչ առևտրային կազմակերպություն, որը ներկայացնում է երաժշտության ձայնագրող ընկերությունների շահերը Կանադայում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականի ապրիլի 9-ին։

Սկզբում կազմակերպությունը ստեղծվել է 10 անդամների կողմից և կոչվել է **Կանադական երաժշտության ձայնագրությունների արտադրողների միություն**, իսկ 1972 թվականի կազմակերպությունը փոխեց անվանումն ու սկսեց ընդունել նոր անդամներ։

Կազմակերպությունը ղեկավարում է Տնօրենների խորհուրդը, որոնց ընտրում են անդամները ամեն տարի։ Ընտրվելու իրավունք ունենալու համար թեկնածուն պետք է լինի անդամ ընկերություններից մեկի գործադիր տնօրեն։

Music Canada-ի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնում է Գրեմ Հենդերսոնը, Universal Music Group ընկերությունից, այդ պաշտոնում նա գտնվում է 2004 թվականի նոյեմբերի 15-ից։ Նրանից առաջ այդ պաշտոնում էր աշխատում Բրայան Ռոերտսոնը (1974 թվականից)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Canadian Recording Industry Association Website 

Կատեգորիա:Կանադայի երաժշտություն
Կատեգորիա:Հիթ-շքերթներ
Դավիթ Լորթքիփանիձե

250px|մինի|Դմանիսի պեղումնավայրի գտածոներից. թվագրվում են մեզանից 2,6-ից 0,9 միլիոն տարի առաջվա ժամանակների
**Դավիթ Լորթքիփանիձե** (վրացերեն՝ დავით ლორთქიფანიძე, ), վրացի մարդաբան և հնագետ, գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ, Վրաստանի ազգային թանգարանի գլխավոր տնօրեն։ Անվանի հնագետ Օթար Լորթքիփանիձեի որդին է։

## Գործունեությունը
Դավիթ Լորթքիփանիձեին լայնորեն ճանաչում են որպես մարդկային կմախքի քարացած գոյացությունների հայտնաբերողի, որը դրանց նախապես տվեց *Homo georgicus* անվանումը, սակայն հետագայում դրանք բնորոշվեցին իբրև *Homo erectus*: Ղեկավարելով ներկայիս Վրաստանի տարածքում գտնվող Դմանիս քաղաքի մերձակայքում իրականացված հնագիտական պեղումները, նա հայտնաբերել է նախամարդու կմախքի քարացածություններ և հայտարարել որ իրեն հաջողվել է գտնել *Homo erectus*-ին նախորդած տեսակին։ Իրար ետևից հայտնաբերված չորս քարացած կմախքները ներկայացնում էին նախամարդու զարգացման մի աստիճան, որում արտահայտված է  *Homo habilis*-ից անցումը *Homo erectus*-ին։ Մանրազնին հետազոտությունից հետո դրանք վերագրվել են մեզանից 1.8 միլիոն տարի առաջվա ժամանակների։

Դավիթ Լորթքիփանիձեն բազմաթիվ պարգևների է արժանացել, այդ թվում՝ Վրաստանի *Պատվո շքանշան*ի (2000), Մոնակոյի իշխանի մրցանակի (2001), ֆրանսիական "Palmes Academiques" (2002) և *Պատվո* (2006) շքանշանների, *Ռոլեքս*ի մրցանակի (2004), Գյոթեի մեդալի (2016)...

2004 թվականին նա նշանակվել է Վրաստանի ազգային թանգարանի գլխավոր տնօրեն, ընտրվել Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ (2007), արվեստի ու գիտության համաշխարհային ակադեմիայի (ԱՄՆ) գիտաշխատող (2007)։

## Աշխատություններ
* Gerhard Bosinski, David Lordkipanidze, Konrad Weidemann: *Der altpaläolithische Fundplatz Dmanisi (Georgien, Kaukasus).* In: *Jahrbuch des Römisch-Germanischen Zentralmuseums.* Band 42, 1995, S. 21–203.
* mit Leo Gabunia, Abesolom Vekua et al.: *Earliest Pleistocene Hominid Cranial Remains from Dmanisi, Republic of Georgia: Taxonomy, Geological Setting, and Age.* In: *[[Science]].* Band 288, Nr.  5468, 2000, S. 1019–1025, 
* mit Abeselom Vekuae et al.: *A New Skull of Early Homo from Dmanisi, Georgia.* In: *Science.* Band 297, Nr. 5578, 2002, S. 85–89,  und – mit Abb. – 
* mit Abeselom Vekua et al.: *The earliest toothless hominin skull.* In: *[[Nature]].* Band 434, 2005, S. 717–718, 
* mit Tea Jashashvili, Abeselom Vekua et al.: *Postcranial evidence from early Homo from Dmanisi, Georgia.* In: *Nature.* Band 449, 2007, S. 305–310, 
*David Lordkipanidze: *Georgiens Geschichte in 33 Objekten*. Mitteldeutscher Verlag, Halle (Saale) 2018, ISBN 978-3-96311-045-0.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Georgian National Museum (GNM)
*David Lordkipanidze: Biographical sketch.

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից
Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Կատեգորիա:Վրացի հնագետներ
Կատեգորիա:Վրացի մարդաբաններ
Կատեգորիա:Վրացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Վրացի պրոֆեսորներ
Ֆոնոգրաֆիկ արդյունաբերության լեհական միություն

**Ֆոնոգրաֆիկ արդյունաբերության լեհական միություն** (, ZPAV), կազմակերպություն, որը ներկայացնում է երաժշտության արդյունաբերության շահերը Լեհաստանյում, որը նաև հանդիսանում է Ֆոնոգրամմա արտադրողների միջազգային ֆեդերացիայի մասնաճյուղ Լեհաստանում։ Հիմնադրվել է 1991 թվականին, և լիազորված է Լեհաստանի Մշակույթի և ազգային ժառանգության նախարարության կողմից զբաղվել իրավապաշտպան գործունեությամբ երաժշտության և տեսանյութերի արտադրության բնագավառում։ ZPAV-ը հրապարակում է Լեհական երաժշտական չարթեր և շնորհում է երաժշտության վաճառքների արտոնագրեր։

Կազմակերպությունը նաև անց է կացնում *Ֆրիդերիկ* տարեկան մրցանակաբաշխությունը Լեհական երաժշտության կատարողների համար։

1998 թվականին ZPAV-ը համատեղ «Աուդիոտեսագրական աշխատանքների պաշտպանության հիմնադրամի» (, FOTA) և «Business Software Alliance»-ի (BSA) հետ հիմնեցին «Հակա-պիրատական կոալիցիան»։

In 2000 թվականին ZPAV-ը թողարկեց առաջին պաշտոնական լեհական չարթը՝ OLiS-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կազմակերպության պաշտոնական կայքը 

Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Լեհաստանում
Կատեգորիա:1991 հիմնադրված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Լեհաստանի երաժշտություն
Կատեգորիա:Հիթ-շքերթներ
The Hollywood Reporter

**The Hollywood Reporter** (, **THR**), ամերիկյան պարբերական, որը գրում է ԱՄՆ կինոարդյունաբերության աշխարհում իրադարձությունների մասին։ Թողարկվում է շաբաթական մեկ անգամ։ Հանդիսանում է ամերիկյան կինոյի մասին գրող երկու խոշորագույն պարբերականներից մեկը, մյուսը *[[Variety]]* պարբերականն է։

Հիմնադրվել է Ուիլիամ Վիլկերսոնի կողմից 1930 թվականի սեպտեմբերին։

Այժմ պարբերականը պատկանում է *Prometheus Global Media-ին*, գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Լոս Անջելեսում։ 2010 թվականին գշխավոր խմբագիրն է դարձել Ջենիս Մինը։

2012 թվականի մարտից մինչև 2018 թվականի նոյեմբեր թողարկվել է պարբերականի ռուսերեն տարբերակը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ամսագրի առցանց տարբերակը
* Ամսագրի ռուսերեն տարբերակը

Կատեգորիա:Ամսագրեր
Ջունգլիների տիրակալը

**Ջունգլիների տիրակալը** (), կամ **Սպիտակ առյուծ Կիմբան** (), մանգա, որն ստեղծվել է Օսամու Տեձուկայի կողմից, ինչպես նաև` համանուն անիմացիա։ Մանգան սկսել է թողարկվել 1950 թվականից, ճապոնական Manga Shonen ամսագրում, իսկ 1965 թվականին Mushi Production ստուդիայի կողմից էկրանավորվել է որպես անիմե սերիալ։

Ըստ որոշ աղբյուրների, սա առաջին գունավոր անիմացիոն ճապոնական սերիալն է։ Այն կրկնօրինակվել է շատ տարբեր լեզուներով և ցուցադրվել ԱՄՆ-ում, Ավստրալիայում, եվրոպական մի շարք երկրներում` Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Գերմանիայում։ Այն մտնում է Ճապոնիայի ամենահետաքրքրաշարժ անիմացիոն սերիալների ցանկի մեջ` ըստ TV Asahi-ի վարկանիշի։

## Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Աֆրիկայում, 20-րդ դարի կեսերին։ Մարդկությունը սկսում է վտանգ ներկայացնել ջունգլիների վայրի կենդանիների համար։ Սպիտակ առյուծը, ջունգլիի կայսրը, անվտանգ բնակության վայր էր փնտրում իր ժողովրդի համար, որտեղ նրանք կարող էին ապրել` առանց մարդկանցից վախենալու։ Առյուծը ստիպված է լինում մոտակա գյուղերից առևանգել կովերին՝ աֆրիկյան գիշատիչներին կերակրելու համար։ Հափշտակությունը կատաղության է հասցնում գյուղացիներին, քանի որ նրանք այլ սնունդ չունեին։ Նրանք պրոֆեսիոնալ որսորդ են վարձում։ Վերջինս, վախենալով բացահայտ հարձակվել առյուծի վրա, մռնչյուն է ձայնագրում և այդպիսով գրավում է էգ առյուծին` Էլիզային։ Կայսրը թակարդն ընկնելով մահանում է, իսկ հղի Էլիզային ուղարկում են կենդանաբանական այգի։ Նավի վրա ծնվում է փոքրիկ Լեոն (ամերիկյան կրկնօրինակման մեջ անունը փոխած է Կիմբա)։ Փոթորիկի պատճառով նավը կործանվում է, և Էլիզան մահանում է, իսկ Լեոյին հաջողվում է փրկվել։

## Դերերում
* Յոսիկո Օտա` Լեո
* Յոսիկո Մացուո` Լիր
* Խաձիմ` Ակասի` Թոմմի
* Կինտո Տամուրա` Կոկո
* Խիսասի Կացուտա` Մենդի
* Սեյձո Կատո` Տոտտո
* Կաձուո Կումակուրա` Դիկ
* Կիյոսի Կավակուբո` Բո
* Նոբուակի Սեկինե` Կենյիտի
* Յոսիկո Յամամոտո` Մերի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1950 մանգաներ
Կատեգորիա:1950 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների ճապոներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հորինված առյուծներ
Կատեգորիա:Ճապոնական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մանգաներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր առյուծների մասին
Մալաքիա Տորոշելիձե

**Մալաքիա Տորոշելիձե** (, ), վրացի խորհրդային հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրականագետ։ Եղել է Թիֆլիսի պետական համալսարանի ռեկտոր։
## Կենսագրություն
1910 թվականին ավարտելով Ժնևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ վերադարձել է Թիֆլիս, եռանդուն կերպով ներգրավվել հեղափոխական աշխատանքներում։ Ընդգրկվել է բոլշևիկյան «Բրձոլա» («Պայքար») և «Кавказский раб» «(Կովկասցի ստրուկ)» թերթերի խմբագրակազմերում։ 1921—1922 թվականներին ղեկավարել է Վրաստանի պետական սեկտորի գերագույն խորհուրդը, 1922—1924 թվականներին պաշտոնավարել որպես Ցեկավշարիի (ცეკავაშირის) վարչության նախագահ։

ՀամԿ(բ)Պ անդամ էր։

1928 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1930 թվականի սեպտեմբերը եղել է Թիֆլիսի պետական համալսարանի ռեկտորը, 1931—1936 թվականներին՝ Վրացական ԽՍՀ կոմիտեի նախագահ և ժողկոմխորհի նախագահի տեղակալ։ 1934—1935 թվականներին միաժամանակ գլխավորել է մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի թբիլիսյան մասնաճյուղը և Վրաստանի գրողների միությունը։ 1936 թվականին նշանակվել է հանրապետության կրթության ժողովրդական կոմիսար։ Որպես պատվիրակության ղեկավար՝ մասնակցել է ԽՍՀՄ գրողների համամիութենական առաջին համագումարին (1934 թ.), որտեղ հանդես է եկել վրաց գրականության մասին զեկուցումով։ Մի շարք ուսումնասիրողների կարծիքով՝ Լավրենտի Բերիայի անունով լույս տեսած «К вопросу об истории большевистских организаций в Закавказье» («Անդրկովկասի բոլշևիկյան կազմակերպությունների պատմության հարցի շուրջ») (1935 թ.) գրքի իրական հեղինակը Մալաքիա Տորոշելիձեն է։
 
1936 թվականի սեպտեմբերի 10-ին նա կալանավորվել է որպես տրոցկիստ, 1937 թվականի սեպտեմբերի 7-ին գնդակահարվել։ Վրաստանի գերագույն դատարանը 1956 թվականի մարտի 10-ին արդարացրել է նրան։
## Գրականություն
ბერიძე ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, გვ. 25, თბ., 1986 წელი.
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
XPOHOC. Торошелидзе Малакия Георгиевич

ტოროშელიძე მალაქია გიორგის ძე

Կատեգորիա:Վրացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացի գրականագետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Մաքսիմ Մաքսիմով

**Մաքսիմ Մաքսիմով** (, ), ռուսական դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Վ․ Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանին կից Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտը (1994) և Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահին առընթեր պետական ծառայության Ռուսաստանի ակադեմիան (2003)։ Տիրապետում է արաբերեն և անգլերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1994 թվականից։

*2007-2011 թվականներին՝ Եգիպտոսում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական։
*2011-2012 թվականներին՝ Լիբիայում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։ 
*2012 թվականի սեպտեմբերից-2016 թվականի հոկտեմբերին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի բաժնի պետ։
* 2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ը՝ Իրաքում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։

## Պարգևներ

* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (2012 թվականի փետրվարի 10)՝ *Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար*։

## Դիվանագիտական աստիճան

* 1 դասի խորհրդական (2011 թվականի հոկտեմբեր)։
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի հունիսի 13)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությւոնը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
* Դեսպանի էջը Իրաքում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում 

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Թիմոթի Էսմոնդ Մայերս

**Թիմոթի Էսմոնդ Մայերս** (, ), նորզելանդացի ֆուտբոլիստ, Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և «Թրի Քինգս Յունայթեդ» ակումբի պաշտպան։ Մասնակցել է Լոնդոնի օլիպիական խաղերին։ Խաղում է պաշտպանության կենտրոնական կամ ձախ եզրային գոտում։

## Ակումբային կարերիա

Մայերսը «Ուիթակերե Յունայթեդ» ակումբի սան է։ 2009 թվականի նոյեմբերի 1-ին «Քենթերբեր Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2010 թվականի հունվարի 23-ին «Յանգխարտ Մանավատու» ակումբի դեմ խաղում Թիմն իր առաջին գոլն է խփել «Ուիթակիրե Յունայթեդ» ակումբի կազմում։ Մայերսն իր թիմում հինգ անգամ դարձել է Նոր Զելանդիայի չեմպիոն։ 2015 թվականին Թիմը տեղափոխվել է «Տիմ Վելինգթոն» ակումբ։ Փետրվարի 8-ին «Քենթերբերի Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել իր նոր թիմում։ Մարտի 29-ին «Խոկս-Բեյ Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում Մայերսն իր առաջին գոլն է խփել «Տիմ Վելինգթոն» ակումբի կազմում։

2015 թվականի ամառվանից Մայերսը հանդես է գալիս «Թրի Քինգս Յունայթեդ» ակումբում։

## Միջազգային կարիերա

2007 թվականին Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի պատանեկական հավաքականի կազմում Մայերսը մասնակցել է Հարավայի Կորեայում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։

Նոր Զելանդիայի հավաքականում իր նորամուտը Մայերսը նշել է 2012 թվականի հուլիսի 4-ին, Պապուա Նոր Գվինեայի հավաքականի դեմ խաղում, Օվկիանիայի ֆուտբոլային կոնֆեդերացիայի գավաթի խաղարկությունում։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել է նաև մրցաշարը հյուրնկալող Սողոմոնի կղզիների հավաքականի դեմ։ Հավաքականի կազմում Մայերսը նվաճել է բրոնզե մեդալներ։

Նույն թվականին Մայերսը օլիմպիական հավաքականի կազմում հաղթահարել է ընտրական մրցաշարը և մեկնել է Լոնդոն` մասնակցելու օլիպիական խաղերին։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Բրազիլիայի հավաքականի դեմ խաղին։

## Ձեռքբերումներ
 **«Ուիթակիրե Յունայթեդ»**
* link=|alt= Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2007/08
* link=|alt= Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2009/10
* link=|alt= Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2010/11
* link=|alt= Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2011/12
* link=|alt= Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2012/13
* link=|alt= ASB Phoenix Challenge - 2010
* link=|alt= ASB Charity Cup - 2012

**Միջազգային**

 **[[Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական|Նոր Զելանդիա]]**
* link=|alt= Օվկիանիայի կոնֆեդերացիայի գավաթ - 2012|2012

 **Նոր Զելանդիա (Մ-20)**
* link=|alt= Օվկիանիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի երիտասարդական առաջնություն - 2008

 **Նոր Զելանդիա (Մ-17)**
* link=|alt= Օվկիանիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի պատանեկան առաջնություն - 2007

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Լևան Աբելիշվիլի

**Լևան Աբելիշվիլի** (վրացերեն՝ ლევან აბელიშვილი, ), էլեկտրատեխնիկայի բնագավառի խորհրդային գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1955), պրոֆեսոր (1956), Վրաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1961), Վրաստանի գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1967), վրացական խորհրդային հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրության անդամ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1909 թվականի ապրիլի 3-ին (նոր տոմարով՝ 16-ին) Թիֆլիսում, ազնվականի ընտանիքում։ Հայրը՝ Գրիգոր Աբելիշվիլին անդրկովկասյան երկաթուղու պետն էր, մայրը՝ Անտոնինա Աբելիշվիլին վրաց առաջին կինոդերասանուհին էր (1916 թվականին նկարահանվել է կինոռեժիսոր Ալեքսանդր Ցուցունավայի «Քրիստինե» գեղարվեստական ֆիլմում, գլխավոր հերոսուհու դերում)։

Լևանը 1931 թվականին ավարտել է անդրկովկասյան էներգետիկական ինստիտուտը, դարձել երկաթուղու էլեկտրիֆիկացման գործի առաջամարտիկներից մեկը Վրաստանում և ամբողջ Խորհրդային Միությունում։ Նրա աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրական քարշող ուժի արդյունավետության, դրա հաշվարկի, շարժակազմերի ու էլեկտրասնուցման համակարգերի տեսության և երկաթուղու էլեկտրիֆիկացման ասպարեզում գործնական կարևոր նշանակություն ունեցող այլ հիմնահարցերի։

ն վրացական տեխնիկական համալսարանի էլեկտրատրանսպորտի ամբիոնի հիմնադիրն է։

Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Վրացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Վլադիմիր Բայկով

**Վլադիմիր Բայկով** (, ), ռուսական դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1974) և ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիան (1988)։ Տնտեսական գիտությունների թեկնածու։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1974 թվականից։ Տիրապետում է անգլերեն, ֆրանսերեն և պորտուգալերեն լեզուներին։

*1974-1978 թվականներին՝ Չադում ԽՍՀՄ դեսպանատան հերթապահ ռեֆերենտ։
*1978-1980 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական փաստաթղթերի հրապարակման բաժնի կցորդ։
*1980-1985 թվականներին՝ Զաիրում ԽՍՀՄ դեսպանատան երրորդ, երկրորդ քարտուղար, կցորդ։
*1988-1994 թվականներին՝ Ֆրանսիայում Ռուսաստանի դեսպանատան առաջին քարտուղար, ապա Ռուսաստանի (1991 թվականից)։
*1994-1997 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ տնտեսական համագործակցության դեպարտամենտի խորհրդական, ավագ խորհրդական։
*1997-2002 թվականներին՝ Ֆրանսիայում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական։
*2002-2010 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ տնտեսական համագործակցության վարչության ավագ խորհրդական, բաժնի պետ։
*2010-2013 թվականներին՝ Կասաբլանկայում (Մարոկկո) Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոսը։
*2013-2016 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ տեղեկատվական ապահովման դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
* 2016 թվականի հունվարի 18-ից՝ Կոտ դ ' Իվուարում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան(հավատարմագրեր հանձնել է 2016 թվականի մայիսի 30-ին)
* 2016 թվականի ապրիլի 26-ից՝ Բուրկինա Ֆասոյում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։

Ամուսնացած է։ Ունի չափահաս որդի։

## Դիվանագիտական աստիճան

* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2013 փետրվարի 4)։
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի փետրվարի 10)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
* Կոտ դ ' Իվուարի և Բուրկինա Ֆասոյի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության կայքէջում դեսպանի էջը

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ
Ռոբերտ Մազան

**Ռոբերտ Մազան** (, ), սլովակ ֆուտբոլիստ, «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի և Սլովակիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան, վարձավճարով հանդես է գալիս «Վենետիկ» ֆուտբոլային ակումբում։

## Ակումբային կարերիա
Մազանն իր հայրենի քաղաքի «Տրենչին» ակումբի սան է։ 2011 թվականի օգոստոսի 28-ին «Սպարտակ» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Սլովակիայի առաջնությունում։ 2013 թվականի ապրիլի 6-ին «Տատրան» ակումբի դեմ խաղում իր առաջին գոլն է խփել «Տրենչին» ակումբի կազմում։ 2014 թվականի սկզբին Մազանը տեղափոխվել է «Սենիցա» ակումբ։ Մարտի 1-ին «Զլատե-Մորավցե» ակումբի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել իր նոր թիմում։

2015 թվականին Մազանը տեղափոխվել է լեհական «Պոդբեսկիձե» ակումբ։ Ապրիլի 29-ին «Լեխ» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել լեհական Էքստրակլասում։

2015 թվականի ամռանը Ռոբերտը խաղային պրակտիկայի փնտրտուքներում վարձավճարով տեղափոխվել է հայրենիք. «Ժիլինա» ակումբ։ Օգոստոսի 2-ին միյավական «Սպարտակ» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր թիմում։ Վարձավճարի ավարտից հետո ակումբը վճարել է նրա տրանսֆերը։ 2017 թվականի մայիսի 13-ին  իր նախկին` «Սենիցա» ակումբի դեմ խաղում Մազանն իր առաջին գոլն է խփել «Ժիլինա» ակումբի կազմում։ Նույն խաղաշրջանում նա դարձել է Սլովակիայի չեմպիոն։

2018 թվականի սկզբին Մազանը տեղափոխվել է իսպանական «Սելտա» ակումբ։ Փետրվարի 3-ին «Ալավես» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Լա Լիգայում։

2019 թվականի հունվարի 28-ին «Սելտա» ակումբի պաշտպան Մազանը վարձավճարի հիմունքներով տեղափոխվել է «Վենետիկ» ֆուտբոլային ակումբ։

## Կարերիան հավաքականում
2017 թվականին Սլովակիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Մազանը մասնակցել է Լեհաստանում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել է Լեհաստանի, Անգլիայի և Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականների դեմ։

2017 թվականի հոկտեմբերի 8-ին 2018 թվականի աշ-արհի առաջնության ընտրական փուլում Մալթայի հավաքականի դեմ խաղում Մազանը իր նորամուտն է նշել Սլովակիայի հավաքականի կազմում` երկրորդ խաղակեսում փոխարինման դուրս գալով Տոմաշ Հուբոչանի փոխարեն։

## Ձեռքբերումներ
**Ակումբային**

 **«[[Ժիլինա (ֆուտբոլային ակումբ)|Ժիլինա]]»**
* link=|alt= Սլովակիայի ֆուտբոլի առաջնություն-2016/17

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* AS Trenčín profile

Կատեգորիա:Ժիլինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սելտա Վիգոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովակ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վենեցիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Տրենչինի ֆուտբոլիստներ