Ջեյմս Մերեդիթ

**Ջեյմս Հովարդ Մերեդիթ**  (, ), ամերիկացի քաղաքացիական իրավունքների ակտիվիստ, գրող, քաղաքական խորհրդատու և ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի վետերան, որը 1962 թվականին դարձել է առաջին աֆրոամերիկացի ուսանողը, որ ընդունվել է Միսսիսիպիի ռասայական տարանջատված համալսարան՝ դաշնային կառավարության միջամտությունից հետո (իրադարձություն, որը դարձել է քաղաքացիական իրավունքների շարժման թեժ կետը)։ Նախագահ Ջոն Քենեդիի երդմնակալության ելույթից ոգեշնչված՝ Մերեդիթը որոշել է օգտվել իր սահմանադրական իրավունքներից և դիմել Միսսիսիպիի համալսարան։ Նրա նպատակն էր ճնշում գործադրել Քենեդիի վարչակազմի վրա՝ աֆրոամերիկացիների քաղաքացիական իրավունքների կիրառումն ապահովելու համար։ Մերեդիթի քայլը հրահրել է Օլի Միս խռովությունը, որտեղ Մերեդիթի կյանքը վտանգի տակ է դրվել, և 31,000 ամերիկացի զինծառայողներ են պահանջվել խռովությունը ճնշելու համար․ դեպքը դարձել է 1807 թվականի հանրային բռնության կիրառման ամենամեծ դեպքը։

1966 թվականին Մերեդիթը ծրագրել է 220 մղոն (350 կիլոմետր) միայնակ երթ ընդդեմ վախի՝ Մեմֆիսից (Թենեսի), մինչև Ջեքսոն (Միսսիսիպի)․ նա ցանկանում էր ուշադրություն հրավիրել հարավում շարունակվող ռասիզմի վրա և խթանել ընտրողների գրանցումը 1965 թվականի քվեարկության իրավունքների մասին օրենքի ընդունումից հետո։ Նա չի ցանկացել, որ դրան միջամտեն իրավապաշտպան խոշոր կազմակերպությունները։ Երկրորդ օրը Մերեդիթին հրազենային վիրավորում է հասցրել սպիտակամորթ զինյալներից մեկը և նա բազմաթիվ վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց։ Խոշոր կազմակերպությունների ղեկավարները խոստացել են նրա պատվին երթ անցկացնել այն բանից հետո, երբ նրան հիվանդանոց են տեղափոխել։ Մինչ Մերեդիթը ապաքինվում էր, ավելի շատ մարդիկ էին սկսել մասնակցել երթին ամբողջ երկրից։ Նա միացել է երթին, և Մերեդիթն այլ առաջնորդների հետ հունիսի 26-ին մտել է Ջեքսոն․ նրանք առաջնորդել են երթի մոտավորապես 15,000 մասնակիցների, որը դարձել է Միսսիսիպիի քաղաքացիական իրավունքների ամենամեծ երթը։ Երթի ընթացքում ավելի քան 4000 աֆրոամերիկացիներ գրանցվել են քվեարկելու համար, և դա խթան է հանդիսացել համայնքի հետագա կազմակերպման և լրացուցիչ գրանցման համար։

2002 և 2012 թվականներին Միսսիսիպիի համալսարանն անցկացրել է ամենամյա միջոցառումների շարք՝ նշելու Մերեդիթի այս հաստատությանը միանալու 40-րդ և 50-րդ տարեդարձերը։ Մերեդիթը եղել է այն բազմաթիվ բանախոսների շարքում, ովքեր հրավիրվել են համալսարան, որտեղ տեղադրվել է նրա հուշարձանը՝ ի հիշատակ իր դերի։ Համալսարանի կենտրոնում գտնվող Լիցեում-Կլորիկ պատմական տարածքը հռչակվել է որպես ազգային պատմական վայր՝ այս միջոցառումներն իրականացնելու համար։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Մերեդիթը ծնվել է 1933 թվականին Միսսիսիպի նահանգի Կոստյուշկո քաղաքում՝ Ռոքսի (Պատերսոն) և Մոզես Մերեդիթների ընտանիքում։ Նա ծագումով աֆրոամերիկացի, անգլո-կանադացի, շոտլանդացի և չոկթո էր։ Նրա ընտանեկան մականունը «Jay-Boy» էր։ Գաղութային ժամանակաշրջանում եվրոպացի առևտրականներն ամուսնացան որոշ չոքթավների հետ։ 1830-ական թվականներին հազարավոր չոքթոներ որոշել են մնալ Միսսիսիպիում և դառնալ Միացյալ Նահանգների քաղաքացիներ, երբ ցեղի մեծ մասը լքել է իրենց ավանդական հայրենիքը և դաշնային վերաբնակեցման ժամանակ տեղափոխվել հնդկական տարածք։ Նրանք, ովքեր ապրում էին նահանգում, դաշինքներ են կնքել եվրոպացիների և աֆրոամերիկացիների հետ (որոնցից մի քանիսը ստրկացված էին), ինչը նպաստել է զարգացող տարածքի բազմազգ բնակչության աճին։

Մերեդիթն ավարտել է Ատալա շրջանի դպրոցի 11-րդ դասարանը (որն առանձնացված էր որպես «սպիտակ» և «գունավոր»՝ ըստ նահանգի Ջիմ Քրոուի օրենքների) և Գիբսի ավագ դպրոցի 12-րդ դասարանը (Սենթ Փիթերսբերգում, Ֆլորիդա)։ 1951 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Այնուհետև Մերեդիթը ծառայության է անցել Միացյալ Նահանգների ռազմաօդային ուժերում։ Ծառայել է 1951-1960 թվականներին։

Դրանից հետո Մերեդիթը երկու տարի սովորել է Ջեքսոնի պետական համալսարանում՝ ստանալով բարձր գնահատականներ։

## Միսսիսիպիի համալսարան

### Մարտահրավեր համալսարանին
1961 թվականին, նախորդ օրը ոգեշնչված ԱՄՆ նախագահ Ջոն Քենեդիից, Մերեդիթը դիմում է ներկայացրել Միսսիսիպիի համալսարան՝ նպատակ ունենալով պնդել իր քաղաքացիական իրավունքները պետության կողմից ֆինանսավորվող համալսարանում սովորելու համար։ Որպես ռասայական տարանջատման պետական մշակույթի մաս, դպրոցը դեռ ընդունում էր միայն սպիտակամորթ աշակերտներ, չնայած ԱՄՆ Գերագույն դատարանի կայացրած որոշմանը, որ հանրակրթական դպրոցների տարանջատումը հակասում է Սահմանադրությանը, քանի որ դրանց աջակցում են բոլոր հարկատուները։

Մերեդիթը հայտարարության մեջ գրել է, որ կցանկանար, որ իրեն ընդունեն իր երկրի, ռասայի, ընտանիքի և իր համար։ Նա նշել է․

Ոչ ոք ինձ անձամբ չի ընտրել․․․Ես հավատում էի և հիմա հավատում եմ, որ Աստվածային պատասխանատվություն եմ կրում․․․Ես ծանոթ եմ իմ կողմից ձեռնարկվող այս քայլի հետ կապված հնարավոր դժվարություններին, և ես լիովին պատրաստ եմ գնալ մինչև վերջ՝ Միսսիսիպիի համալսարանում գիտական աստիճան ստանալու համար։

Նրան երկու անգամ մերժել են։ Այս ընթացքում նա առաջնորդվում էր Մեդգար Էվերսի խորհուրդներով, որը ղեկավարում էր Գունավոր մարդկանց առաջընթացի աջակցության ազգային ասոցիացիայի (NAACP) պետական մասնաճյուղը։

1961 թվականի մայիսի 31-ին Մերեդիթը NAACP-ի իրավական պաշտպանության և կրթության հիմնադրամի աջակցությամբ, հայց է ներկայացրել Միսսիսիպիի Հարավային շրջանի ԱՄՆ շրջանային դատարան՝ պնդելով, որ համալսարանը մերժել է իրեն միայն ռասայական պատկանելության համար, քանի որ նա ունեցել է բավականին հաջող ռեկորդ զինվորական ծառայության և ակադեմիական դասընթացների համար։ Գործն անցել է բազմաթիվ լսումներով, որից հետո Միացյալ Նահանգների հինգերորդ շրջանի Վերաքննիչ դատարանը որոշել է, որ Մերեդիթն իրավունք ունի ընդունվել հանրակրթական դպրոց։ Պետությունը բողոք է ներկայացրել ԱՄՆ Գերագույն դատարան, որը պաշտպանել է Վերաքննիչ դատարանի որոշումը։

1962 թվականի սեպտեմբերի 13-ին շրջանային դատարանը որոշում է կայացրել, որը համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամներին և պաշտոնյաներին հանձնարարել է գրանցել Մերեդիթին։ Միսսիսիպիի ժողովրդական նահանգապետ Ռոս Բարնեթը հայտարարել է. «Միսսիսիպիի ոչ մի դպրոց չի ինտեգրվի, քանի դեռ ես ձեր նահանգապետն եմ»։ Պետական օրենսդիր մարմինը արագ ծրագիր է մշակել։ Նրանք ընդունել են մի օրենք, որն արգելում էր ցանկացած անձի մուտքը երկիր, «որի դեմ կատարվել է բարոյական անառակության հետ կապված հանցագործություն», կամ որը դատապարտվել է ցանկացած ծանր հանցագործության համար կամ ներում չի շնորհվել։ Նույն օրը, երբ օրենքն ուժի մեջ է մտել, Մերեդիթը հեռակա կարգով մեղադրվել և դատապարտվել է Ջեքսոնի կոմսությունում «ընտրողների կեղծ գրանցման» համար։ Մերեդիթի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռը կեղծ էր. Մերեդիթը հող ուներ Միսսիսիպիի հյուսիսում և գրանցված էր քվեարկելու Ջեքսոնից, որտեղ նա ապրում էր։ Ավելի ուշ հաստատվել է, որ Մերեդիթն իրավունք ուներ գրանցվել և քվեարկել Ջեքսոնում [որտեղ նա գրանցված էր]։ 

Սեպտեմբերի 20-ին դաշնային կառավարությունն արգելք է ստացել կիրառելու այս օրենքը և երկու նահանգային դատարանի որոշումներ, որոնք արգելում էին Մերեդիթի գրանցումը։ Այդ օրը նահանգապետ Բարնետը կրկին մերժել է Մերեդիթին ընդունելության հարցում, չնայած համալսարանի ղեկավարությունը պատրաստ էր ընդունել նրան։ Սեպտեմբերի 25-ին Մերեդիթը փորձել է կրկին գրանցվել, բայց նահանգապետ Բարնեթը արգելափակել է Մերեդիթի մուտքը քոլեջի խորհրդի գրասենյակ։ Սեպտեմբերի 28-ին Վերաքննիչ դատարանը լսումից անմիջապես հետո նահանգապետին մեղավոր է ճանաչել դատարանի նկատմամբ քաղաքացիական անհարգալից վերաբերմունքի մեջ և որոշել ձերբակալել նրան և վճարել 10,000 ԱՄՆ դոլարի տուգանք յուրաքանչյուր օրվա համար, որի ընթացքում նա շարունակում էր հրաժարվել, եթե մինչև հոկտեմբերի 2-ը չբավարարեր պահանջները։ Սեպտեմբերի 29-ին փոխնահանգապետ Փոլ Բ. Ջոնսոն Կրտսերը (նահանգապետի կողմից ընտրվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 5-ին) նույնպես դատարանի կոլեգիայի կողմից մեղավոր է ճանաչվել դատարանի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի համար, և նրա դեմ կայացվել է նմանատիպ վճիռ՝ օրական 5000 ԱՄՆ դոլարի տուգանքով։

Սեպտեմբերի 27-ից հոկտեմբերի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում գլխավոր դատախազ Ռոբերտ Քենեդին մի շարք հեռախոսազրույցներ է ունեցել նահանգապետ Բարնետի հետ։ Բարնետը դժկամությամբ համաձայնել է թույլ տալ, որ Մերեդիթը համալսարան գնա, բայց գաղտնի համաձայնության է եկել Քենեդիի հետ մի ծրագրի շուրջ, որը թույլ կտար նրան պահպանել իր դերը։

Բարնետը պարտավորվել է պահպանել հասարակական կարգը։ Ռոբերտ Քենեդին հրամայել է ԱՄՆ 127 կարգադրիչներին, ինչպես նաև ԱՄՆ սահմանային ծառայության 316 աշխատակիցներին և բանտերի դաշնային բյուրոյի 97 աշխատակիցներին ուղեկցել Մերեդիթին նրա ժամանման և գրանցման ժամանակ։ Սեպտեմբերի 29-ին նախագահ Քենեդին հրապարակել է հռչակագիր, որով բոլոր այն անձանց, ովքեր խոչընդոտում են օրենքների և դատարանների վճիռների կատարմանը, հանձնարարում են «դադարեցնել այն և ձեռնպահ մնալ գործողություններից, ինչպես նաև անհապաղ ցրվել և խաղաղ հեռանալ»՝ վկայակոչելով ԱՄՆ քրեական օրենսգրքի 10-րդ գլխի 332-րդ, 333-րդ և 334-րդ հոդվածներով նախատեսված իրենց լիազորությունները․ ցանկացած ապստամբություն, ընտանեկան բռնություն, անօրինական միավորումներ կամ դավադրություններ ճնշելու համար զինված ուժեր օգտագործելու իրավունքը։

### Անկարգություններ համալսարանում

Սեպտեմբերի 29-ին նահանգապետ Բարնեթը «Օլի Միս»-«Կենտուկի» ֆուտբոլային խաղի ընդմիջմանը հանդես է եկել ոգեշնչող ելույթով, որով գրգռել է ամբոխին և մարդկանց կոչ արել արգելափակել Մերեդիթի մուտքը համալսարան։ Նա, մասնավորապես, ասել է. «Ես սիրում եմ մեր ժողովրդին, մեր սովորույթները։ Ես սիրում և հարգում եմ մեր ժառանգությունը։ Օլի Միս խումբը ծածանում էր Համադաշնության մեծ դրոշը, իսկ տրիբունաները լի էին ուսանողներով, որոնք ծածանում էին Համադաշնության դրոշները»։ Նախագահ Քենեդին դաշնային մարշալներ է ուղարկել Միսսիսիպի։

Կիրակի՝ 1962 թվական սեպտեմբերի 30-ին, նահանգապետ Բարնեթը զանգահարել է գլխավոր դատախազ Ռոբերտ Քենեդիին՝ փորձելու համոզել նրան հետաձգել Մերեդիթի համալսարան ընդունվելը։ Գլխավոր դատախազը հրաժարվել է։ Մերեդիթը, Միսսիսիպիի ճանապարհային պարեկային ծառայության և 500 դաշնային մարշալների ուղեկցությամբ, տեղափոխվել է իր հանրակացարանի սենյակ։ Ճեմարանի շենքի մոտ, որտեղ հաջորդ օրը Մերեդիթը պետք է գրանցվեր դասերի, շենքը հսկող մարշալների մոտ թշնամաբար տրամադրված ուսանողների բազմություն է հավաքվել։ Ժամը 19:30-ին ամբոխը սկսել է անկարգությունները։ 3000 հոգանոց ամբոխը շշեր և քարեր է նետել, իսկ մարշալները նրանց նկատմամբ արցունքաբեր գազ են կիրառել։ Անկարգությունների ընթացքում վիրավորվել է ավելի քան 300 մարդ, իսկ երկու մարդ սպանվել է։

### Համալսարան ընդունվելը
Անկարգությունների հաջորդ օրը՝ 1962 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, այն բանից հետո, երբ դաշնային և նահանգային ուժերը վերահսկողություն են հաստատել  քաղաքի վրա, Մերեդիթը դարձել է առաջին աֆրոամերիկացին, որը ընդունվել է Միսսիսիպիի համալսարան։ Մերեդիթի համալսարան ընդունվելը համարվում է շրջադարձային պահ Միացյալ Նահանգներում քաղաքացիական իրավունքների պատմության մեջ։

Շատ ուսանողներ Մերեդիթի նկատմամբ ոտնձգություններ են կիրառել համալսարանում գտնվելու երկու կիսամյակի ընթացքում, բայց մյուսները նրան ընդունել են։ Ըստ առաջին դեմքի պատմությունների, Մերեդիթի հանրակացարանում ապրող ուսանողներն ամբողջ գիշեր բասկետբոլ էին խաղում հատակին՝ հենց նրա սենյակի վերևում։ Երբ Մերեդիթը ճաշասենյակ էր մտնում սնունդ ստանալու համար, ուսանողները, ովքեր ուտում էին, շրջվում էին։ Եթե Մերեդիթը սեղան էր նստում այլ ուսանողների հետ, որոնք բոլորը սպիտակամորթ էին, ուսանողներն անմիջապես վեր էին կենում և անցնում մյուս սեղանի մոտ։ Չնայած ճնշումներին և ծայրահեղ մեկուսացմանը, նա 1963 թվականի օգոստոսի 18-ին ավարտել է համալսարանը՝ քաղաքական գիտությունների աստիճանով։

## Կրթություն և ակտիվություն

Մերեդիթը շարունակել է իր կրթությունը Նիգերիայի Իբադանի համալսարանում՝ կենտրոնանալով քաղաքագիտության վրա։ 1965 թվականին վերադարձել է ԱՄՆ։ Նա սովորել է Կոլումբիայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում՝ ստանալով կրթաթոշակ, իսկ 1968 թվականին ստացել է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։

1966 թվականին Մերեդիթը կազմակերպել և ղեկավարել է ապստամբություն ընդդեմ վախի 220 մղոն հեռավորության վրա՝ Մեմֆիսից մինչև Ջեքսոն, որը սկսվել է 1966 թվականի հունիսի 6-ին։ 1965 թվականին Դաշնային ընտրական իրավունքների մասին օրենքի ընդունումից հետո, որը թույլատրել է դաշնային վերահսկողություն և իրավունքների կիրարկում, նա ցանկանում էր ուշադրություն հրավիրել Միսսիսիպիի դելտայում շարունակվող ռասայական ճնշումների վրա, ինչպես նաև խրախուսել սևամորթներին գրանցվել և քվեարկել։ 

Չնայած ոստիկանության ներկայությանը, երկրորդ օրը Օբրի Ջյմս Նորվելը՝ սպիտակամորթ մի տղամարդ կրակել է Մերեդեթի վրա։ Կրակելու դրդապատճառները երբեք չեն պարզվել, և Օբրին դատարանում իրեն մեղավոր է ճանաչել։ Մերեդիթին արագ տեղափոխել են հիվանդանոց։ Խոշոր կազմակերպությունների ղեկավարները հավաքվել են լուրը լսելուց հետո և երդվել ավարտել երթը Մերեդիթի անունով։ Նրանք պայքարում էին տարբեր նպատակների շուրջ համաձայնության գալու համար, բայց մինչև վերջ նրանց հաջողվել է ներգրավել երթի ավելի քան 10,000 մասնակիցների տեղական քաղաքներից և ամբողջ երկրից։

Նորվելն իրեն մեղավոր է ճանաչել ծեծի և սպանության նպատակով հարձակման մեջ և դատապարտվել է հինգ տարվա ազատազրկման։

Մերեդիթը պարանոցի, ոտքերի, գլխի և աջ կողմի մակերեսային վնասվածքներ է ստացել։ Նա ապաքինվել է վերքերից և միացել երթին նախքան հունիսի 26-ին Ջեքսոն հասնելը, երբ երթի 15,000 մասնակիցներ մտել են քաղաք, ինչը նահանգի պատմության մեջ քաղաքացիական իրավունքների ամենամեծ երթն էր։ Երթի ընթացքում Միսսիսիպիի ավելի քան 4000 սևամորթ բնակիչներ գրանցվել են քվեարկելու համար։ Այս իրադարձությունները նպաստել են հասարակական գործունեության ակտիվացմանը, և աֆրոամերիկացիները կրկին սկսել են ներգրավվել քաղաքական համակարգում։

## Քաղաքական գործունեություն
1967 թվականին, ապրելով և սովորելով Նյու Յորքում, Մերեդիթը որոշել է առաջադրվել Հանրապետական կուսակցության կողմից Հարլեմից Կոնգրեսի արտահերթ ընտրություններում գործող նախագահ Ադամ Քլեյթոն Փաուել կրտսերի դեմ, դեմոկրատ, որը մի քանի անգամ առաջադրվել էր։ Նա առաջադրվել է որպես Հանրապետական կուսակցության թեկնածու։ Ավելի ուշ հանել է իր թեկնածությունը, և Փաուելը վերընտրվել է։ Ավելի ուշ Մերեդիթն իր քարոզարշավի մասին ասել է․ «[Նյու Յորքի] Հանրապետական կուսակցությունն ինձ առաջարկ է արել. լիակատար աջակցություն բոլոր առումներով, բացարձակապես ամեն ինչում»։ 

1972 թվականին Միսսիսիպի վերադառնալուց հետո Մերեդիթը մասնակցել է Հանրապետական նախնական ընտրություններին՝ ԱՄՆ Սենատ ընտրելու դեմոկրատ Ջեյմս Իսթլենդին, որը 29 տարի պաշտոնավարել է միակուսակցական նահանգում։ 1890 թվականի նահանգի նոր Սահմանադրության դրույթների համաձայն, որոնք չափազանց դժվարացնում էին ընտրողների գրանցումը, աֆրոամերիկացիները փաստորեն զրկվել են ընտրական իրավունքներից, իսկ Հանրապետական կուսակցությունը խարխլվել է։ Մերեդիթը խոստովանել է, որ հաղթելու քիչ շանսեր ունի, եթե Ալաբամայի նահանգապետ Ջորջ Ուոլեսը չմիանա նախագահական մրցավազքին և չկիսվի սպիտակամորթների ձայներով։ Այնպես է պատահել, որ Միսսիսիպիի շատ հանրապետականներ ոգևորված չէին Մերեդիթին որպես իրենց թեկնածու առաջադրելու հեռանկարով։ Մերեդիթը Կարմայխելի դեմ նախնական ընտրություններում ստացել է ձայների միայն 21 %-ը։

Ակտիվ Հանրապետական, Մերեդիթը 1989-1991 թվականներին աշխատել է որպես ներքին գործերի խորհրդական Միացյալ Նահանգների սենատոր Ջեսի Հելմսի նահանգում։

2002 թվականին Միսսիսիպիի համալսարանի ղեկավարությունը տոնել է Մերեդիթի Պատմական համալսարան ընդունվելու և հաստատության ինտեգրման 40-ամյակը մի շարք միջոցառումներով, որոնք տևել են մի ամբողջ տարի։ Տոնակատարության մասին Մերեդիթն ասել է․

Ես անհարմար էի զգում այնտեղ գտնվելու համար և ուզում էի, որ ինչ-որ մեկը նշեր դա, Աստված իմ։ Ես ուզում եմ մտնել պատմության մեջ և մի շարք բաներ անվանել իմ պատվին, բայց հավատացեք ինձ, դա ավենևին էլ այդպես չէր։

Նա ասել է, որ այդ պահին հասել է իր հիմնական նպատակին՝ ստիպելով դաշնային կառավարությանը կիրառել իր քաղաքացիական իրավունքները։ Նա իր գործողությունները գնահատել է որպես «ոտնձգություն սպիտակների գերակայության դեմ»։ 2003 թվականին նա նշել է, որ շատ ավելի հպարտ է, որ իր որդին՝ Ջոզեֆ Մերեդիթը, ստացել է համալսարանի բարձրագույն բիզնես դպրոցի լավագույն դոկտորի կոչում։

## Ժառանգություն և պարգևներ

*2002 թվականին Միսսիսիպիի համալսարանը բազմաթիվ միջոցառումներով նշել է Մերեդիթի ընդունելության 40-ամյակը։
*2006 թվականին համալսարանում նրա պատվին կանգնեցվել է արձան։
*2012 թվականին համալսարանը նշել է «Պատմական ընդունելության 50-ամյակը»՝ տարվա ընթացքում կազմակերպելով մի շարք դասախոսություններ, արտիստների ելույթներ և այլ միջոցառումներ։
*Նույն թվականին Մերեդիթը ստացել է Հարվարդի բարձրագույն կրթության դպրոցի մեդալ «կրթության մեջ ունեցած ներդրման համար»։ Մերեդիթը նշել է, որ սա վերջին 50 տարվա ընթացքում իր ստացած առաջին մրցանակն է։

## Մշակույթում
2011 թվականին «Քենեդիների ընտանիքը» մինի-սերիալում Մեթյու Գ. Բրաունը մարմնավորել է Մերեդիթին «Ցմահ բանտարկություն» սերիալի հինգերորդ սերիայում։

## Քաղաքական հայացքներ
Որպես անկախ մարդ՝ Մերեդիթն իրեն ներկայացրել է որպես ԱՄՆ-ի սովորական քաղաքացի, որը պահանջում և ձեռք է բերում սահմանադրական իրավունքներ, որոնք ցանկացած ամերիկացի ունի, այլ ոչ թե որպես քաղաքացիական իրավունքների շարժման մասնակից։ Նրա և շարժման հիմնական կազմակերպությունների ղեկավարների միջև շփում եղել է։ 2002 թվականին Միսսիսիպիի համալսարան ընդունվելու 40-ամյակին տված հարցազրույցում Մերեդիթն ասել է. «ոչինչ չի կարող ինձ համար ավելի վիրավորական լինել, քան քաղաքացիական իրավունքների հայեցակարգը։ Ես կարծում եմ, իմ և իմ նմանների համար դա նշանակում է երկրորդ կարգի հավերժական քաղաքացիություն»։

Մերեդիթը 1967 թվականին աջակցել է Միսսիսիպիի նահանգապետի չհաջողված թեկնածությանը Միսսիսիպիի նախկին նահանգապետ (և տարանջատման ճանաչված կողմնակից) Ռոս Բարնեթին, որը պատասխանատու էր Մերեդիթին Միսսիսիպիի համալսարան թույլ չտալու, ինչպես նաև Լուիզիանայի նահանգի ներկայացուցչի և Կու-կլուքս-կլանի նախկին անդամ Դևիդ Դյուկի 1991 թվականի նահանգապետի քարոզարշավի համար։ Այս հաստատումների վերաբերյալ Մերեդիթը գրել է. «Ես նախընտրում եմ, որ ֆանատիզմը բացահայտ լինի, որտեղ ես կարող եմ դիմակայել դրան»։ 

2002 թվականին CNN-ին տված հարցազրույցում Մերեդիթը Օլի Միսի շարժման ժամանակ իր գործադրած ջանքերի մասին ասել է․ «Ես առաջին իսկ օրվանից համարում էի, որ մասնակցում եմ պատերազմի։ Եվ իմ նպատակն էր դաշնային կառավարությանը, այն ժամանակ Քենեդիի վարչակազմին, դնել այնպիսի դրության մեջ, որտեղ նրանք ստիպված կլինեին օգտագործել Միացյալ Նահանգների ռազմական ուժը՝ որպես քաղաքացի իմ իրավունքները կիրառելու դեմ»։

## Անձնական կյանք

1956 թվականի մարտի 14-ին Մերեդիթն ամուսնացել է Մերի Ջեյն Ուիգինսի հետ։ Մերին եղել է ավագ դպրոցի անգլերենի ուսուցչուհի։ Նրանք ունեցել էլ երեք որդիներ՝ Ջեյմսը, Ջոնը և Ջոզեֆը։ Մերի Ջեյն Մերեդիթը մահացել է 1979 թվականի դեկտեմբերին սրտի անբավարարությունից։ 

1982 թվականին Մերեդիթն ամուսնացել է Ջուդի Ալսոբրուկսի հետ Ինդիանա նահանգի Գարի քաղաքում։ Նա նախորդ ամուսնությունից ուներ մեկ որդի՝ Քիփ Նեյլորը։ Զույգն ունի մեկ դուստր՝ Ջեսիկա Հովարդ Մերեդիթը։ Ամուսիններն ապրում են Ջեքսոնում։

## Աշխատանքներ
* 1966 թվականին Ինդիանայի համալսարանի հրատարակչությունը հրատարակել է նրա «Երեք տարի Միսսիսիպիում» հուշագրությունը։
* Նա ինքնուրույն հրատարակել է մի քանի գրքեր քաղաքականության և հասարակության մասին։ 

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագիտություն
* 
*  
*  

## Գրականություն
* 
* 
* 
* Goudsouzian, Aram (2014). *Down to the Crossroads: Civil Rights, Black Power, and the Meredith March Against Fear*. New York: Farrar, Straus, and Giroux. 
* Hollingsworth, Bradley S. (2020). "About an Oath: The Mississippi National Guard at the Battle of Ole Miss". US Army School for Advanced Military Studies.
* Irons, Jenny (2010). ''Reconstituting Whiteness: The Mississippi State Sovereignty Commission''. Vanderbilt University Press.
* King, Desmond, and Robert C. Lieberman (2021).The Latter-Day General Grant': Forceful Federal Power and Civil Rights".  *Journal of Race, Ethnicity, and Politics* 6.3: 529–564.
* McGee, Meredith Coleman (2013). . ABC-CLIO. . .
* 
* 
* Watkins, James H. (Spring 2016). Returning to Mississippi by Choice' Autobiographical Self-Location and the Performance of Black Masculinity in James Meredith's Three Years in Mississippi". *The Mississippi Quarterly* 69.2: 253–276. .

## Արտաքին հղումներ
* University of Mississippi biography (Archive)
* James Meredith Collection (MUM00293), University of Mississippi, Archives and Special Collections.
* James Meredith Small Manuscripts (MUM00594), University of Mississippi.]
* "Mississippi and Meredith remember", September 30, 2002, CNN
* Associated Press: "Meredith ready to move on"
* "On this day in History: 1 October 1962", BBC
* Facsimiles of letters to the Justice Department and Thurgood Marshall, Kennedy Library
* James Meredith's Letter to the Justice Department February 7, 1961, 02/07/1961 , National Archives
* James Meredith's oral history video excerpts , The National Visionary Leadership Project
* 

 
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացիների իրավունքների շարժման ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ