Ավտոպոլո

**Ավտոպոլո** () կամ ավտոմոբիլային պոլո (), 20-րդ դարի սկզբին ԱՄՆ-ում և Եվրոպայի որոշ երկրներում տարածված ավտոսպորտի մի տեսակ: Հատուկ տարածում է ստացել 1911-1920 թվականներին։

## Առաջացման պատմություն
Ավտոաշխարհի գյուտարարը համարվում է «Ford Motor Company» կորպորացիայի դիլեր, ծնունդով Կանզասից Ռալֆ Հենկինսոնը, որ 1911 թվականին հորինել է այս սպորտը որպես գովազդային հնարք՝ ընկերության նոր մեքենայի «Model T»-ի վաճառքը մեծացնելու նպատակով

Առաջին գրանցված հանդիպումը տեղի է ունեցել 1912 թվականի հուլիսի 20-ին Ուիչիտո քաղաքում՝ տեղի «մոխրագույն ուրվականներ» և «կարմիր սատանաներ»  թիմերի միջև՝ 5000 հանդիսատեսի ներկայությամբ։

Առաջին անգամ նման խաղի գաղափարն առաջարկվել է Բոստոնի բնակիչ Ջոշուա Քրեյն կրտսերի կողմից դեռևս 1902 թվականին, սակայն այն ժամանակ բնակչության շրջանում ժողովրդականություն չի վայելել։ 1912 թվականին ստեղծվել է ավտոպոլոյի ասոցիացիան, որը պատասխանատու էր ԱՄՆ-ում լիգաների և առաջնությունների կազմակերպման համար։

Նույն թվականին Հենկինսոնը մեկնել է Մեծ Բրիտանիա՝ օգնելով երկրում ստեղծել նոր խաղի թիմեր։ Նա նաև փորձել է առաջ մղել ավտոպոլոն Կանադայում և Ֆիլիպիններում, սակայն այդ սպորտաձևը երբեք հայտնի չի դարձել այնտեղ։

## Խաղի կանոններ
Ի տարբերություն ավանդական ձիապոլոյի, որը պահանջում է մեծ բաց դաշտեր, որոնք կարող են միաժամանակ տեղավորել մինչև ութ ձի, ձմեռային սեզոնին կարելի է խաղալ ավտոպոլո փոքր փակ մարզադաշտերում՝ մեծապես բարձրացնելով նրա ժողովրդականությունը Միացյալ Նահանգների հյուսիսում։

Խաղը սովորաբար անցկացվում էր առնվազն 300 ոտնաչափ (91 մ) երկարություն և 120 ոտնաչափ (37 մ) լայնություն ունեցող դաշտում՝ դաշտի յուրաքանչյուր ծայրում տեղակայված 15 ոտնաչափ (4,6 մ) դարպասով։

Պոլո մեքենաները տարբերվում էին սովորականից, հաճախ չունեին տանիքներ, դռներ կամ դիմապակիներ։ Թիմի կազմը ներառում էր մեքենայի վարորդին և նրա օգնականին, որը բռնում էր մեքենան և փորձում գնդակով հարվածել մրցակցի դարպասին Այն պահին, երբ մեքենան հասնում Էր ժամում 40 մղոն (64 կմ/ժ) առավելագույն արագության և միևնույն ժամանակ կտրուկ շրջադարձեր կատարում։

Ավտոպոլո մուրճերը նման էին կրոկետի նմանատիպ պարագաների, բայց ունեին երեք ֆունտանոց գլխիկ, որը կանխում էր ատկատը գնդակին բարձր արագությամբ հարվածելու ժամանակ: Այս մարզաձևի առանձնահատկությունների պատճառով խաղերի ժամանակ հաճախակի են եղել վթարների դեպքեր, որոնց արդյունքում մեքենաները շրջվել են:

Ավտոմեքենաների ռադիատորների և հետևի հարթակների վրա գլանաձև ցանցերի տեղադրումը օգնել է կանխել խաղացողների վնասվածքները, սակայն ընկնելը հանգեցրել է լուրջ կտրվածքների և երբեմն ոսկորների կոտրվածքների, եթե խաղացողները ընկնեին հակառակորդների մեքենաների տակ: Բայց միևնույն ժամանակ խաղերի ժամանակ մահերը շատ հազվադեպ էին։

1924 թվականին Ռալֆ Հենկինսոնի կողմից վարձված ապահովագրական ընկերությունը ուսումնասիրություն է անցկացրել, որը բացահայտել է 1564 կոտրված անիվ, 538 պայթած անվադող, 66 կոտրված առանցք, 10 կոտրված շարժիչ և 6 մեքենա, որոնք մրցութային տարում լրիվ անօգտագործելի են դարձել:

## Հետագա զարգացում
Ավտոպոլոն սկսեց արագորեն կորցնել ժողովրդականությունը 1920-ականների վերջին՝ հիմնականում մեքենաների վնասվելուց հետո վերանորոգման բարձր արժեքի պատճառով: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, սակայն, խաղի ավանդույթը կարճ ժամանակով վերածնվեց ամերիկյան Միջին Արևմուտքում։

## Վերածննդի փորձեր
2008 թվականին Ռուանդայի էնտուզիաստները ստեղծել են պոլոյի տարբերակ, որտեղ խաղը տեղի է ունենում մոտոցիկլետներով։ Մոտոբոլի խաղն անցկացվում է 15 րոպեանոց քառորդների ընթացքում, որտեղ թիմի հինգ խաղացողներ մուրճ են օգտագործում բանանի տերևներից պատրաստված գնդակին հարվածելու համար:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավտոսպորտ
Կատեգորիա:Թիմային մարզաձևեր
Կատեգորիա:Մարզաձևեր