Միխայիլ Եգորով

**Միխայիլ Ալեքսեևիչ Եգորով** (, ), Խորհրդային Միության հերոս, Կարմիր բանակի սերժանտ, կրտսեր սերժանտ Մելիտոն Կանտարիայի հետ լեյտենանտ Ա. Պ. Բերեստի ղեկավարությամբ։ 1945 թվականի մայիսի 1-ի վաղ առավոտյան գերմանական Ռեյխստագի տանիքին է ամրացրել Հաղթանակի դրոշը։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Ալեքսեևիչ Եգորովը ծնվել է 1923 թվականի մայիսի 5-ին Սմոլենսկի նահանգի Սմոլենսկի շրջանի Երմոշենկի գյուղում, ռուս գյուղացու ընտանիքում։ Ստացել է նախնական կրթություն, աշխատել է կոլտնտեսությունում։

Գերմանա-ֆաշիստական զորքերի կողմից Սմոլենսկի մարզի օկուպացիայի ժամանակ Միխայիլ Եգորովը միացել է պարտիզաններին։ Մարտնչել է «Սադչիկովի գունդ» պարտիզանական բրիգադի շարքերում (հրամանատար՝ Ի. Ֆ. Սադչիկով, կոմիսար՝ Ա. Ֆ. Յուրև)։ 1943 թվականին «Սադչիկովի գունդ» պարտիզանական բրիգադը Պարտիզանական շարժման կենտրոնական շտաբի պետ Պոնտելեյմոն Կոնդրատևիչ Պոնոմարենկոյի կարգադրությամբ տեղափոխվել է Բելառուսիայի Պոլոցկո-Լեպելսկի պարտիզանական գոտի։

Միխաիլ Եգորովը, լինելով պարտիզանական բրիգադի հետախուզության մարտիկ, 1944 թվականի մայիսի 5-ի գիշերը մասնակցել է ֆաշիստական շրջապատման լեգենդար պարտիզանական ճեղքմանը։

1944 թվականի դեկտեմբերից Միխայիլ Եգորովը թշնամու դեմ մարտնչել է գործող բանակի կազմում, եղել է 1-ին Բելառուսական ճակատի 3-րդ հարվածային բանակի 150-րդ հրաձգային դիվիզիայի 756-րդ հրաձգային գնդի հետախույզ։

Կրտսեր սերժանտ Մելիտոն Կանտարիայի հետ միասին Միխայիլ Եգորովը Ռայխստագի շենքի գրոհի ժամանակ (խումբը ղեկավարում էր լեյտենանտ Ալեքսեյ Պրոկոֆևիչ Բերեստը) բարձրացրել է Հաղթանակի դրոշը շենքի տանիքին։

Իր կատարած սխրանքի համար Միխայիլ Եգորովին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության 1946 թվականի մայիսի 8-ի հրամանագրով շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում՝ Լենինի շքանշանով և Ոսկե աստղ մեդալով։

Միխայիլ Եգորովը Կարմիր բանակի շարքերում է եղել մինչև 1947 թվականը։ Բանակից զորացրվելուց հետո ավարտել է Սմոլենսկի խորհրդային-կուսակցական դպրոցը։ Աշխատել է Ռուդնյայի կաթ-պահածոների կոմբինատում։

Միխայիլ Եգորովը մահացել է 1975 թվականի հունիսի 20-ին Սմոլենսկի մարզում տեղի ունեցած ավտովթարից։

Սմոլենսկի հերոսների հիշատակի պուրակում գտնվող Միխայիլ Եգորովի գերեզմանի վրա տեղադրվել է նրա կիսանդրին, որը հեղինակել է քանդակագործ Ալբերտ Սերգեևը։

## Պարգևներ
* Խորհրդային Միության հերոսի «Ոսկե աստղ» մեդալ № 6972 (8 մայիսի, 1946)
* Լենինի շքանշան (8 մայիսի, 1946)
* Կարմիր դրոշի շքանշան (19 մայիսի, 1945)
* Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
* Կարմիր աստղի շքանշան (30 ապրիլի, 1945)
* Փառքի III աստիճանի շքանշան (30 ապրիլի, 1945)
* Փառքի III աստիճանի շքանշան (10 մայիսի, 1965)
* «Հայրենական պատերազմի պարտիզան» 1-ին աստիճանի մեդալ (15 օգոստոսի, 1944)
* «Ի նշանավորումն Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի նկատմամբ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի քսան տարին» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի երեսուն տարին» մեդալ
* «Վարշավայի ազատագրման համար» մեդալ (1945)
* «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ (1945)
* «ԽՍՀՄ զինված ուժերի 50 տարին» մեդալ

ԳԴՀ մրցանակներ
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» I աստիճանի շքանշան

## Հիշատակ
մինի|Միխայիլ Եգորովի տուն-թանգարանը Ռուդնյայում
Թաղված է Սմոլենսկ քաղաքում՝ Հերոսների հիշատակի պուրակի պարսպի մոտ։

Միխայիլ Եգորովի անունով կոչվել են նրբանցք Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինա գյուղում և փողոց Սմոլենսկի շրջանի Պասովո գյուղում։ Ռուդնյա քաղաքի կաթի կոմբինատի պատին և Եգորովի տան պատին տեղադրվել են հուշատախտակներ։ Միխայիլ Եգորովին շնորհվել է Սմոլենսկի պատվավոր քաղաքացու կոչում։

1965 թվականի մայիսի 8-ից եղել է Բեռլինի պատվավոր քաղաքացի է (զրկվել է պատվավոր կոչումից 1992 թվականի սեպտեմբերի 29-ին)։

Հայրենի Ռուդնյա քաղաքում գտնվող տունը, որտեղ ապրել է Խորհրդային Միության հերոսը, վերածվել է տուն-թանգարանի։ Թանգարանում հավաքված են նախկինում Եգորովին պատկանած տարբեր իրեր։

Պսկովի մարզի Պսկովի շրջանի Բորիսովիչի գյուղի փողոցներից մեկը նույնպես կոչվել է Միխայիլ Եգորովի անունով։

Եգորովի կերպարը մարմնավորվել է կինոյում․
* «Բեռլինի անկումը» (, 1950, Դմիտրի Դուբով),
* «Ազատագրում» (, 1972, Գենադի Կրաշենիննիկով),
* «Դյատլովի լեռնանցք» (, 2020, Դանիլ Իվանով)։

## Երկեր
* 
* Егоров М. А., Кантария М. В. Знамя Победы. Бой первый – бой последний / лит. запись Б. Данюшевского. — М.։ Молодая Гвардия, 1975. — 111 с., 16 л. ил. — ББК Т3(2)622.5.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* 
* Зинченко Ф. М. Герои штурма рейхстага / Литературная запись Н. М. Ильяша. — 3-е изд. — М.։ Воениздат, 1983. — 192 с. — (Военные мемуары). — 65 000 экз.
* 
* 
* 
* Минин М. П. Трудные дороги к Победе։ Воспоминания ветерана Великой Отечественной войны. — Псков, 2001. — 255 с.
* 
* 
* 
* Из доклада С. Перевёрткина на 1-й научной конференции по изучению Берлинской операции. ЦАМО. Ф. 233. Оп. 2356. Д. 805. Л. 106—116..
* Сапрыков В. Н. Дважды победное. — М.։ Московские учебники – СиДипресс, 2008.
* Шатилов В. М. Знамя над рейхстагом. — изд. 3-е, испр. и доп. — М.։ Воениздат, 1975. — 350 с., илл. — (Военные мемуары). — 200 000 экз.
* 

## Արտաքին հղումներ
* Выдержки из документов о штурме рейхстага, Берлин, 30 апреля 1945 года.
* .
* .
* 

Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի պարտիզաններ
Կատեգորիա:Ռուս զինվորականներ