open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Իմ լավագույն ընկերը՝ Իոսիֆի որդի գեներալ Վասիլին

**«Իմ լավագույն ընկերը՝ Իոսիֆի որդի գեներալ Վասիլին»** (), 1991 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Սադովսկին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։

Ենթավերնագիր՝ «Տեսարաններ դեռ թերզարգացած սոցիալիզմի ժամանակներից» ():

Պատմական ֆիլմ է հայտնի մարզիկ Վսեվոլոդ Բոբրովի ճակատագրի մասին, որը ճակատագրի բերումով դարձել է առաջնորդի որդու՝ ավիացիոն զորահրամանատար Վասիլի Ստալինի ֆավորիտը։ Ֆիլմի հիմքում փաստեր են ԽՍՀՄ ֆուտբոլի և հոկեյի հավաքականների լեգենդար ավագի իրական կենսագրությունից։

## Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն կառուցված է որպես Վսեվոլոդ Բագրովի հիշողությունները Կազանի թիմի հետ մոսկովյան վետերանների ֆուտբոլային ընկերական հանդիպման ժամանակ։

Սպորտի մեծ սիրահար, գեներալ-լեյտենանտ Վասիլի Ստալինը նկատել է երիտասրադ, խոստումնալից Վսեվոլոդ Բագրովին (Բոբրով)։ Մարզիկի տաղանդն ու հանդգնությունը դուր են գալիս Իոսիֆ Ստալինի որդուն։ Շուտով Վսեվոլոդը դառնում է խորհրդային մեծագույն ֆուտբոլիստ և հոկեյիստ, նրա անունը բոլորի շուրթերին էր, և նրա կողքին միշտ մնում էր Վասիլի Ստալինը՝ այն մարդը, որն իրեն համարում էր իր ընկերը և հավատում էր նրա ուժերին։ Ոչ ոքի չէր շրջանցում գեներալի զայրույթը, բացի Բագրովից։ Բայց Ստալինի մահվանից հետո փոխվում է նրա որդու կյանքը։

## Դերերում
* Բորիս Շչերբակով – *Վսևոլոդ Բագրով (նախատիպ՝ Վսևոլոդ Բոբրով)
* Վլադիմիր Ստեկլով – *Վասիլի Ստալին
* Անդրեյ Բոլտնև – *մայոր / փոխգնդապետ Աստաֆև
* Իրինա Մալիշևա – *Նինել
* Անդրեյ Տոլուբեև – *Տոլիկ Շուստրով (ենթադրաբար, Վլադիմիր Դեմինը ԿԲԿՏ-ից)
* Իգոր Գորբաչով – *պրոֆեսոր Սերեբրովսկի
* Պյոտր Շելոխոնով – *գնդապետ Սավինիխ
* Իգոր Եֆիմով – *գեներալ
* Անատոլի Ռուդակով
* Գեորգի Շտիլ – *գնդապետ 
* Յան Յանակիև – *Լավրենտի Բերիա
* Էռնստ Ռոմանով – ''գնդապետ Յարցև

## Էպիզոդներում
* Միխայիլ Դևյատկին - հարևան
* Եվգենի Բարկով - հարևան
* Ալեքսանդր Բերդա - հարևան
* Վալենտինա Կովել - հարևանուհի
* Ալեքսեյ Կրասնոպոլսկի - ռազմաօդային ուժերի գնդապետ
* Ալեքսեյ Վանին

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Վիկտոր Սադովսկի
* Սցենարի հեղինակներ՝ Վալենտին Եժով, Նատալյա Գոտովցևա, Պավել Կոտորոբայ, Վիկտոր Սադովսկու մասնակցությամբ
* Օպերատոր՝ Վադիմ Գրամմատիկով
* Կոմպոզիտոր՝ Վլադլեն Չիստյակով

## Տես նաև
* «Յակովը՝ Ստալինի որդին»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Իմ լավագույն ընկերը՝ Իոսիֆի որդի գեներալ Վասիլին» ֆիլմը IMDb կայքում

Կատեգորիա:1990-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1991 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ֆուտբոլի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1950-ականներին
Նվեր միայնակ կնոջը

**«Նվեր միայնակ կնոջը»** (), 1973 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, կատակերգություն։

## Սյուժե
Ավտոառևանգողների ավազակախումբը հավաստի աղբյուրից իմանում է, որ հեռավոր խուտորում ապրող ոչ երիտասարդ տանտիրուհուն՝ Կնեպիենեին, եղբայրը «Վոլգա» է նվիրել։ Նրանցից երկուսը՝ Քրոնիսը և Սպուլգիսը, անասնաբույժների անվան տակ ներթափանցում են գյուղ և փորձում գողանալ նոր ավտոմեքենան։ Զարմանալիորեն ծեր կինն իրեն զգուշորեն է պահում, և չարագործների համար դժվար է թաքնվել նրա մշտական ներկայության պայմաններում։

Ուրիշի գույքը յուրացնելու դժվարին գործում նրանց հետ մրցակցում են մանր խաբեբա Զերոն և նախաձեռնողական հարևանների զույգը՝ Սիետինշները։

Մի շարք արկածներից հետո նրանք գնում են ֆիննական բաղնիք՝ հույս ունենալով, որ տարեց կնոջ համար նման պրոցեդուրան կարող է ավարտվել աշխատունակության ժամանակավոր կորստով։ Սակայն գողերն իրենք հազիվ են դիմանում։ Արդյունքում պարզվում է ծեր տանտիրուհին միլիցիայի լեյտենանտ Գիտան է, որը մտածել է հանցագործներին բռնելու խորամանկ ծրագիրը և իրականացրել այն։

## Դերերում
* Վիյա Արտմանե – *Կնեպիենե / Գիտա
* Լեոնս Կրիվանս – *Սպուլգիս
* Էգոնս Մայսաքս – *Կրոնիս
* Հելենա Ռոմանովա – *Լորա
* Հարի Լիեպինշ – *Զերո
* Էդուարդ Պավուլս – *Սիետինշ
* Վելտա Սքրուստենե – *Սիետինշի կինը
* Գունարս Պլացենս – *ապահովագրական գործակալ
* Արթուր Դիմիտերս – *միլիցիայի պետ
* Ուլդիս Լիելդիջս – *պաշտոնական անձ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Լայմոնիս Վացզեմնիեկս
* Ռեժիսոր՝ Էրիկ Լացիս
* Օպերատոր՝ Զիգուրդս Վիտոլս
* Նկարիչ՝ Ուլդիս Պաուզերս
* Կոմպոզիտոր՝ Ռայմոնդ Պաուլս

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռիգայի կինոստուդիայի ֆիլմեր
Ես զինվոր եմ, մայրիկ

**«Ես զինվոր եմ, մայրիկ»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է հույն-խորհրդային ռեժիսոր Մանոս Զախարիասը 1966 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1966 թվականի փետրվարին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում  է վաշտի փորձառու ավագի և կարգապահությանը չենթարկվող նորակոչիկի բնավորությունների բախման մասին խաղաղ բանակի նոր պայմաններում, որտեղ առաջին տեղում տեխնիկական գիտելիքների մեծ համալիրի տիրապետման անհրաժեշտությունն է։ Ավագն ստիպված է շատ ջանքեր գործադրել, որպեսզի զինվորը հասկանա զինվորական ծառայության անհրաժեշտությունը։

## Դերերում
* Սերգեյ Շակուրով – *նորակոչիկ Պեգանով (կինոնորամուտ)
* Վալենտին Զուբկով – *ավագ
* Լյուբով Սոկոլովա – *սերժանտի մայրը
* Պյոտր Սավին – *գնդապետ
* Վլադիմիր Գրամմատիկով
* Կլավդիա Խաբարովա – *մայր
* Գերման Կաչին
* Ադոլֆ Իլյին – *Անեյչիկ
* Վլադիմիր Ֆերապոնտով
* Զինաիդա Վորկուլ
* Իննա Ֆեոդորովա

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Մանոս Զախարիաս
* Սցենարիստ՝ Լեոնիդ Ռիզին
* Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Խարիտոնով
* Կոմպոզիտոր՝ Ջոն Տեր-Թադևոսյան
* Նկարիչ՝ Աբրամ Ֆրեյդին

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին  հղումներ
*  —  Энциклопедия кино, 2010. 
* Я солдат, мама — Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия, 2014

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Ջիվան Տեր-Թադևոսյանի
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Զարմանալի գտածոն կամ ամենասովորական հրաշքներ

**Զարմանալի գտածոն կամ ամենասովորական հրաշքներ** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Վլադիսլավ Կրապիվինի «Болтик» վիպակի հիման վրա։

## Սյուժե
Իննամյա Մաքսիմ Ռիբկինը, որը գտնվում է մոր ու տատի չափազանց խնամատարության տակ, մեծանում է որպես վախկոտ ու երկչոտ երեխա, բայց մի անգամ գտնում է հեղույս և տեսնում է մի երազ, որից իմանում է, որ այս առարկան օժտված է կախարդական ուժով և օգնում է հասնել մտածածին։ Հավատալով դրան՝ տղան դառնում է համարձակ ու վճռական․ խիզախորեն շտապում է հրդեհը մարել, հաղթում է հեծանվավազքում, որից հետո մոռանում է «հրաշալի» հեղույսի մասին, որը բոլորովին պետք չէ նպատակասլաց ու համառ մարդուն։

## Դերերում
* Յարոսլավ Եսինովսկի – *Մաքսիմ Ռիբկին
* Ֆիլիպ Սալիմոնենկո – *Տրանզյա
* Նաստյա Բուրլակովա – *Տանյա
* Սաշա Դելիբաշ – *Կեշա
* Անտոն Արտեմենկո – *Պաշա
* Մաշա Կովտուն – *Մեշալկինա
* Յուրա Զվյագինցև – *Ալիկ Տիգրիցկի
* Մարինա Ստանկովա – *Պենկինա
* Վիտալի Դորոշենկո – *Տանյայի հայրը
* [[Մարիա Վինոգրադովա]] – *Մաքսիմի տատը
* Նինա Ռուսլանովա – *մորաքույր Մարինա
* Իրինա Ազեր – *Մաքսիմի մայրը
* Բորիս Ալեքսանդրով
* Վիտալի Բագանով
* Ալեքսանդր Կազիմիրով
* Յուրա Կալինին
* Մ․ Կիրսանովա
* Լարիսա Կորշունովա
* Յուրի Կուզմենկո
* Օլյա Մուդրայա
* Լ. Պետրենկո
* Ն. Պետրենկո
* Մ. Պիշենինա
* Անատոլի Սալիմոնենկա

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Լարիսա Եվգենևա
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Մարկ Տոլմաչով
* Բեմադրող օպերատոր՝ Ալբերտ Օսիպով
* Բեմադրող նկարիչ՝ Մուզա Պանաևա
* Կոմպոզիտոր՝ Գենադի Բանշչիկով
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ա. Պիրով
* Ռեժիսոր՝ Լ. Լարիոնովա
* Օպերատորներ՝ Ա. Մոսիենկո, Վ. Բրեգեդա
* Կոստյումների նկարիչ՝ Տ. Տարովա
* Նկարիչներ՝ Մ. Անիսիմովա, Ն. Ամելինա
* Մոնտաժող՝ Վ. Մոնյատովսկայա
* Համակցված նկարահանումներ․
* Օպերատոր՝ Ա. Տալդիկին
* Նկարիչ՝ Կ. Պուլենկո
* Խմբագիր՝ Ի. Մատյաշեկ
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ն. Վիտվինովա
* Լենինգրադի էստրադային-սիմֆոնիկ նվագախումբ Վ. Պ. Սոլովյով-Սեդիի, դիրիժոր՝ Ստանիսլավ Գորկովենկո
* Ֆիլմում հնչում է «Песня о первом полёте» երգը (տեքստը՝ Վ. Կրապիվին, երաժշտությունը՝ Գ. Բանշչիկովի, կատարում է Լենինգրադի ռադիոյի և հեռուստատեսության մանկական երգչախումբ)։

## Քննադատություն
Վլադիսլավ Կրապիվինը՝ «Болтик» վիպակի հեղինակը, որը հիմք է ընդունվել ֆիլմի նկարահանման ժամանակ, թույլ չի տվել նշել իր հեղինակությունը լուսագրերում այն պատճառով, որ սցենարը գրվել է առանց նրա համաձայնության և հավանության, իսկ վերջնական արդյունքը նրան բոլորովին դուր չի եկել։

Վիպակի սյուժեն արմատապես փոխվել է․ Կրապիվինի վիպակում չկա «երազ կախարդական հեղույսի մասին» ու առարկայի գերբնական ուժի հանդեպ հավատ չի եղել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Страница Владислава Крапивина. Видеосалон.

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Առանց որդու չգա՛ս

**«Առանց որդու չգա՛ս»** (), 1986 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։

## Սյուժե
Կոլյան սովորական տասներկուամյա տղա է։ Մի օր նա իմանում է, որ իր հորը ծառայակիցներն աշխատանքում համարում են անբան և ծույլ։ Որդին վիրավորվում է հոր փոխարեն, և տղան որոշում է վերադաստիարակել իր հորը և նրան իսկական մարդ դարձնել։

Կոլյա առաջադրանքը հաջողությամբ կատարում է։ Նա ոգևորված է իր հաջողությամբ և փնտրում է նոր օբյեկտ իր նոր մանկավարժական փորձի համար։ Այդպիսին դառնում է նրա ընկերոջ՝ Մաքսիմ Սեմեչկինի մայրը։ Կոլյան օգնում է կնոջը դասավորել իր կյանքը։

## Դերերում
* Պետյա Յուրչենկով – *Կոլյա
* Նատալյա Սայկո – *Կոլյայի մայրը
* Ալեքսանդր Բերդա – *Կոլյայի հայրը
* Անդրեյ Սոլովեյ – *Մաքսիմ Սեմեչկին
* Նատալյա Գորլենկո – *Պետյայի մայրը
* Վլադիմիր Նոսիկ – *Ստեպանով
* Վլադիմիր Բասով կրտսեր – *Վալենտին Պետրովիչ
* Իրինա Գոշևա – *երգեցողության ուսուցչուհի
* Իրինա Շմելևա – *Տատյանա Իվանովնա
* Նիկոլայ Օլեյնիկ – *Գուսև
* Սերգեյ Իվանով – ''խուլիգան

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Միխայիլ Դիմով
* Ռեժիսոր՝ Ռադոմիր Վասիլևսկի
* Օպերատորներ՝ Վլադիմիր Դմիտրիևսկի և Նիկոլայ Իվասիվ
* Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Սումարոկով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական ալիքում

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ռազմական գաղտնիք (ֆիլմ)

**«Ռազմական գաղտնիք»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, Արկադի Գայդարի համանուն վիպակի էկրանավորումը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մեչիսլավա Մայևսկայան 1958 թվականին  «Յալթայի կինոստուիայում» Լիա Սոլոմյանսկայայի սցենարով։

## Սյուժե
1931 թվականի հուլիսին գրող Արկադի Գայդարը որդու՝ Թիմուրի հետ եղել է «Արտեկ» պիոներական ճամբարում։ Այս ուղևորության որոշ դրվագներ այնուհետև նկարագրվել են վիպակում, և  Թիմուրը դարձել է գլխավոր հերոսի՝ Ալկայի նախատիպը։

Երիտասարդ Նատկան (Նինա Անտոնովա) անսպասելիորեն աշխատելու  է ուղարկվում «Արտեկ» պիոներական ճամբար։ Ժամանելուն պես նրան անմիջապես խնդրում են փոխարինել հիվանդացած ջոկատավարին։ Միևնույն ժամանակ, ջրատարի շինարարության ժամանակ քանդվում է պատնեշը և սկսվում է ջրի համար պայքարը, որում ներառվում է նաև ինժեներ Գանինը (Անատոլի Ֆեոդորինովը), որը հանգստանալու է եկել փոքրիկ որդու՝ Ալկայի հետ։ Հին ամրոցի ավերակներում պիոներներ Վլադիկը և Տոլիկը ինամիտ են գտնում։ Ցանկանալով որսալ թշնամիներին՝ տղաները պայթուցիկը թաքցնում են մեկ այլ վայրում՝ երդվելով չբացահայտել իրենց «ազմական գաղտնիքը»։

## Դերերում
* Նինա Անտոնովա – *Նատկա Շագալովա, ջոկատավար
* Անատոլի Ֆեդորինով – *Սերգեյ Ալեքսեևիչ Գանին, ինժեներ
* Սերյոժա Օստապենկո – *Ալկա Գանին
* Ալեքսեյ Գրիբով – *Ֆեոդոր Միխայլովիչ, ճամբարի ղեկավար
* Պավել Ուսովնիչենկո – *Գիտաևիչ
* Դմիտրի Կապկա – *Գեյկա
* Ա. Տերեմեց – *Դյագիլև, գող
* Նիկոլայ Մուրավյով – *Դյագիլևի եղբայրը, ավազակ
* Կասիմ Մուխուտդինով – *Շալիմով, բրիգադիր, Դյագիլևի ենթական
* Վալերիկ Օվչիննիկով – *Վլադիկ Դաշևսկի
* Վովա Սմիրնով – *Տոլկա Շեստակով
* Վիտյա Յարեմիկ-Ֆեոդորով – *Սեմյոն Բարանկին
* Վովա Կունին – *Իոսկա Ռոզենցվեյգ
* Տանյա Բատուրովա – *Ռոզա Կովալևա
* Սաշա Զոտով – *Կարասիկով
* Աննա Զարժիցկայա – *տնտեսվար

Դրվագներում՝ Միխայիլ Կաչալով, Էդուարդ Կոշման, Էմանուիլ Չեռնով, Լև Բորիսով, Ալեքսանդր Ռիբին, Սլավա Կոսյաչկով, Վալերիան Կալինին, Ալեքսանդր Մետելկին և այլք։

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Լիա Սոլոմյանսկայա
* Ռեժիսոր՝ Մեչիսլավա Մայևսկայա
* Օպերատոր՝ Վադիմ Իլյենկո
* Նկարիչներ՝ Բորիս Կոմյակով, Տատյանա Լիվանովա
* Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Ռաուխվերգեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ուրիշի դրամապանակը

**«Ուրիշի դրամապանակը»** (), 1961 թվականի խորհրդային կարճամետրաժ ֆիլմ, որը նկարահանել է Գլեբ Կոմարովսկին Վլադիմիր Լիֆշիցի համանուն պատմվածքի հիման վրա։

Ֆիլմը թողարկվել է և՛ առանձին, և՛ «Կատակերգական ֆիլմերի հավաքածուում»  (, 1961)՝ «Օղի թորողները», «Ջրային ոգին» () և «Մեծ անախորժություններ» () ֆիլմերի հետ միասին։

## Սյուժե
Ղրիմի հարավային ափին գտնվող առողջարանում հանգստանալիս Նիկոլայ Նիկանորովիչ Ստարոսելցևը ծովափին գտնում է դրամապանակ և այն հանձնում է առողջարանի վարչակազմին՝ սեփականատիրոջը վերադարձնելու համար։ Եվ այստեղ նա պարզապես գտածո է դառնում ձանձրացող մասսովիկների համար, որոնց դեմագոգիկ շաղակրատությունը խանգարում է նրան նորմալ հանգստանալ։ Նիկոլայ Նիկանորովիչը չի դիմանում, և նախքան ուղեգրի ավարտը հանգստավայրից փախչում է։ Ֆիլմում կան երաժշտական համարներ՝ Մ. Ժարովի կատարմամբ։

## Դերերում
* Միխայիլ Ժարով – *Նիկոլայ Նիկանորովիչ Ստարոսելցև
* Ալեքսանդր Բենիամինով – *մասսովիկ
* Պավել Վիննիկ – *բայանիստ 
* Նինա Գրեբեշկովա – *պիոներների ջոկատավար
* Նինա Ագապովա – ''տնօրենի քարտուղար

Կադրից դուրս տեքստը կարդում է Յուրի Յակովլևը։

## Քննադատություն
Ֆիլմը նկարահանվել է սցենարիստ Վլադիմիր Լիֆշիցի համանուն պատմվածքի հիման վրա, որն առաջին անգամ տպագրվել է «Կոկորդիլոս» ամսագրում 1959 թվականին։

Ֆիլմը «Մոսֆիլմում» Կատակերգական կինոյի հատուկ փորձարարական արվեստանոցի ստեղծած աշխատանքներից է։ Այս արվեստանոցում միավորվել են երգիծաբան գրողներ և ռեժիսորներ-երգիծաբաններ։ Սակայն, սպասվող ակնհայտ հաջող մտահղացումը չի իրականացել, բացառությամբ երկու ֆիլմերի, որոնց շարքին է դասվել նաև այս ֆիլմը։
 Եվ «Մոսֆիլմի» երկու կատակերգությունները՝ «Օղի թորողները» և «Ուրիշի դրամապանակը», այսպես ասած, «մնացորդային» երևույթներ են, վերջին բանը, որ արվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբույրներ
* Чужой бумажник // Советские художественные фильмы: 1958—1963 / ВГФК, Москва. — М.: Искусство, 1968. — стр. 415 431
* Чужой бумажник // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 511

## Արտաքին հղումներ

* 

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ռուսական անտառ (ֆիլմ)

**«Ռուսական անտառ»** (),  1964 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Պետրովը Լեոնիդ Լեոնովի համանուն վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Պատանի Պոլյան գալիս է Մոսկվա. նա ցանկանում է գտնել իր հորը՝ պրոֆեսոր Վիխրովին և փորձել հասկանալ, թե ինչու է իր մայրը բաժանվել նրանից։ Վիխրովը հայտնի գիտնական է, որն իր ողջ կյանքում պաշտպանել է անտառը բարբարոսական ոչնչացումից։ Սկսվում է պատերազմը։ Պրոֆեսոր Վիխրովը շարունակում է դասախոսություններ կարդալ՝ ուսանողներին ապացուցելով անտառը պաշտպանելու անհրաժեշտությունը։ Պոլինան փորձում է պարզել հոր և ակադեմիկոս Գրացիանսկու միջև վաղեմի վեճի պատճառները։

## Դերերում
* Բորիս Տոլմազով – *պրոֆեսոր Իվան Վիխրով
* Ռուֆինա Նիֆոնտովա – *Ելանա Իվանովնա, Պոլինայի մայրը
* Նինա Դրոբիշևա – *Պոլինա
* [[Նիկոլայ Գրիցենկո]] – *ակադեմիկոս Ալեքսանդր Գրացիանսկի
* Մարիա Պաստուխովա – *Տաիսկա, Իվան Մատվեևիչի քույրը
* Ելենա Ֆադեևա – *Նատալյա Սերգեևնա
* Արկադի Արկադև – *Վասիլի Կնիշև
* Սերգեյ Կալինին – *Կալինա
* Յուրի Յակովլև – *գերմանացի սպա Վալտեր Քիթել
* Իվան Դմիտրիև – *Վալերի Կրայնով
* Վիկտոր Կոլպակով – *Տիտկա
* Կլավդիա Պոլովիկովա – *Սեմյոնիխա
* Անդրեյ Նիկոնով – *Վանյա Վիխրով
* Վոլոդյա Սեդուլին – *Դեմիդկա Զոլոտուխին
* Սեմյոն Բարդին – *Զոլոտուխին (ավագ)
* Լյուբով Սոկոլովա – *Ագաֆյա, Իվանի մայրը
* Գենադի Յուխտին – *Աֆանասի, Ագաֆիայի եղբայրը
* Մայա Բուլգակովա – *էպիզոդ
* Կլարինա Ֆրոլովա-Վորոնցովա – *Սապեգինա
* Ելենա Պոնսովա – *Գրացիանսկու մայրը
* Վսելովոդ Պլատով – *մայոր Օսմինով
* Վասիլի Մակարով – *քաղղեկ
* Ալեքսանդր Կաշպերով – *գյուղապետ
* Ռաիսա Կիրիլովա – *էպիզոդ
* Ալեքսանդր Լեբեդև – *դավաճան
* Ալեքսանդր Միկուլին – *էպիզոդ
* Գ. Վասիլև – *էպիզոդ
* Վ. Գոլիկով – *էպիզոդ
* Եվգենի Շուտով – *Գրիգորի, Վիխրովի ընկերը
* Վյաչեսլավ Գոստինսկի – *Վուլ
* Վերոնիկա Բուժինսկայա – ''էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ռուսուդան Գոլեթիանի

**Ռուսուդան Գոլեթիանի**  (, , ), ազգությամբ վրացի ամերիկացի շախմատիստ, կանանց գրոսմայստեր (1999),  միջազգային վարպետ (2009)։

## Կենսագրություն
1990 թվականին ԽՍՀՄ 12 տարեկան աղջիկների շախմատի առաջնությունում հաղթող է ճանաչվել։ Հաղթող է ճանաչվել նաև Վրաստանի մինչև 12 տարեկան աղջիկների շախմատի առաջնությունում։ Տարբեր տարիքային խմբերում բազմիցս ներկայացրել է Վրաստանը շախմատի Եվրոպայի և աշխարհի պատանեկան առաջնություններում։ Աշխարհի պատանեկան առաջնությունում 1994, 1995 և 1997 թվականներին նվաճել է ոսկի մեդալներ, իսկ Եվրոպայի 1998 թվականի երիտասարդական առաջնությունում՝ արծաթե մեդալ։

Նոկաուտ համակարգով մասնակցել է կանանց շախմատի աշխարհի առաջնություններին․ 2000 թվականին Նյու Դելիում կայացած մրցաշարի առաջին շրջանում պարտվել է Նանա Իոսելիանիին, 2004 թվականին Էլիստայում՝ Կորինա Պեպտանին։

2003 թվականին Սան Քրիստոբալում հաղթող է ճանաչվել Ամերիկայի կանանց շախմատի մայրցամաքային առաջնությունում, իսկ 2005 թվականին այդ մրցաշարում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

ԱՄՆ-ի կանանց շախմատի առաջնությունում նա նվաճել է երեք մեդա՝ ոսկե (2005), արծաթ (2006) և բրոնզ (2012)։

Ներկայացրել է ԱՄՆ-ի շախմատի հավաքականը խոշոր թիմային մրցաշարերում։

Մասնակցել է 2006, 2008 և 2012 թվականների Շախմատային օլիմպիադաներին։ 2008 թվականին թիմային պայքարում արժանացել է բրոնզե մեդալի։ Նույն մրցաշարում անհատական մրցումներում արժանացել է արծաթե մեդալի։

2009 թվականին մասնակցել է շախմատի կանանց աշխարհի թիմային առաջնությանը։
## Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*https://ratings.fide.com/profile/13601105
*https://www.chessgames.com/perl/chessplayer?pid=10040
*https://www.365chess.com/players/Rusudan_Goletiani
*http://www.olimpbase.org/playersw/aiggwsii.html
*http://www.olimpbase.org/playersv/aiggwsii.html

Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ամերիկացի շախմատիստներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Game Boy Advance

**Game Boy Advance** (ճապոներեն՛ ゲームボーイアドバンス) կամ կրճատ **GBA**, Nintendo-ի 32-բիթանոց ձեռքի խաղային համակարգ։ Այն Game Boy Color-ի «հաջորդն» է։

## Պատմություն
Game Boy Advance-ն առաջին անգամ ցուցադրվել է Spaceworld Tokyo-ում 2000 թվականի օգոստոսի 24-ին։ Ճապոնիայում Game Boy Advance-ը վաճառքի է հանվել 2001 թվականի մարտի 21-ին 9800 իենով (մոտ 100 դոլար); ԱՄՆ-ում վաճառքը սկսվել է ավելի ուշ։ Վահանակը պահպանեց համատեղելիությունը Game Boy-ի և Game Boy Color-ի հետ։ Վահանակի համար կան և՛ 2D, և՛ 3D խաղեր (օրինակ՝ Need For Speed, Serious Sam Advance և այլն)։

2003թ.-ին Nintendo-ն թողարկեց Game Boy Advance SP-ը, որն ավելի փոքր կաղապարային տարբերակ է՝ հետին լույսով և վերալիցքավորվող մարտկոցով։ Game Boy Advance SP-ն ուներ մի քանի սահմանափակ թողարկումներ (Famicom edition, Mario Limited Edition Pak, Zelda Pak, Final Fantasy Tactics edition և այլն)։

2005 թվականին հայտնվեց Game Boy Micro-ը՝ Game Boy Advance-ի մեկ այլ կոմպակտ տարբերակ։

2004 թվականին այս վահանակի վաճառքի անկում գրանցվեց, քանի որ Nintendo-ն թողարկեց նոր խաղային կոնսոլ՝ Nintendo DS, և ի վերջո աջակցությունն ավարտվեց 2006 թվականին, սակայն աջակցությունը ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում շարունակվեց մինչև 2008 թվականը։

## Տեխնիկական պայմաններ
*Պրոցեսոր՝ 32-բիթ arm7tdmi 16,78 ՄՀց հաճախականությամբ; Sharp LR35902 համապրոցեսոր 8,4 կամ 4,2 ՄՀց հաճախականությամբ՝ հետընթաց Game Boy-ի և Game Boy Color-ի աջակցման համար։
*ՕՀ՝ 32 ԿԲ, 256 ԿԲ արտաքին ՕՀ
*Տեսանյութի օպերատիվ հիշողություն՝ 96 ԿԲ
*Սկավառակներ՝ փամփուշտներ 4-32 ՄԲ։
*Էկրան՝ TFT, 240×160 պիքսել, 32768 գույն, անկյունագիծ՝ 74 մմ։
*Ձայն. Նույնը, ինչ Game Boy-ն, բայց 2 8-բիթանոց DAC-ով։
*Կառավարում. D-pad (+), L և R հերթափոխեր, A և B կոճակներ, SELECT, START:
*Լրացուցիչ՝ ձայնի հարթ կառավարում, ականջակալների ելք (3,5 մմ մինի-ջակ)։ Աշխատում է Game Boy-ի և Game Boy Color-ի փամփուշտներով։ սերիական պորտ. Այն ունի մեկ ցանցում մինչև 4 set-top box միացնելու հնարավորություն։ Սնուցվում է 2 AA մարտկոցով (3 վոլտ)։
*Կար նաև շատ հազվագյուտ մոդել՝ հեռուստացույցով և չանջատվող լուսավորությամբ դասական պատյանում։

## Էմուլյացիա
Ներկայումս GBA խաղերը կարելի է խաղալ էմուլյատորների միջոցով.

*HIGAN 101
*NO$GBA, Windows-ի էմուլյատոր և վրիպազերծիչ է։ Ունի e-Reader-ին ընդօրինակելու հնարավորություն
*VisualBoyAdvance, Gameboy կոնսոլի էմուլյատոր
*gambatte
*GBA4iOS - էմուլատոր iOS-ի համար
*gpSP - Symbian ^1 (9.4) - Symbian³/Anna/Belle
*gpSP mod - էմուլատոր PSP-ի համար
*VBA8, VBA10 - windows phone 8, 8.1, windows 10 mobile
*mGBA-ը բաց և անվճար (բաց կոդով) homebrew emulator է բազմաթիվ հարթակների համար, ներառյալ ժամանակակից PS Vita-ն և Nintendo Swtich-ը։
*GBA.emu - GBA էմուլատոր Android սարքերի համար

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* GBA էջ Nintendo-ի կայքում

Կատեգորիա:2001 հայտնված արտադրանքներ
Կատեգորիա:ARM ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Nintendo
Կատեգորիա:Դյուրակիր խաղային համակարգեր
Կոմունիստը (ֆիլմ)

«**Կոմունիստը**» (), 1957 թվականի խորհրդային դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Յուլի Ռայզմանի կողմից, խորհրդային կինոյի դասական ֆիլմերից մեկն է։ Պատմություն է շարքային կոմունիստի մասին, որն անմնացորդ նվիրված է իր գործին, խորհրդային առաջին շինարարություններից մեկի մասնակիցն է։

## Սյուժե
Վասիլի Գուբանովը շարքային կոմունիստ է, խորհրդային առաջին շինարարություններից մեկի մասնակից։ Ֆիլմը պատմում է նրա բարեխիղճ և ազնիվ աշխատանքի, նրա կարճ, բայց վառ կյանքի մասին։ Ֆիլմի գործողությունը տեղի է ունենում 1919 թվականին։

Երիտասարդ կոմունիստ Վասիլի Գուբանովը եկել է մասնակցելու նորաստեղծ Խորհրդային Հանրապետության համար կարևորագույն օբյեկտ հանդիսացող էլեկտրակայանի կառուցմանը։ Կոմունիստ, պատերազմի մասնակից Վասիլի Գուբանովը Շատուրի էլեկտրակայանի շինհրապարակում ղեկավարում է պահեստը և իր աշխատանքին է նվիրվել ամբողջությամբ, կողքից նույնիսկ թվում է, թե ծանր աշխատանքում նման եռանդը մարդկային հնարավորություններից վեր է։ Եվ եթե շոգեքարշը կանգ է առնում վառելիքի պակասի պատճառով, Վասիլի Գուբանովը մենակ նետվում է անտառ՝ փայտ կտրելու։ Բայց կոմունիստի կյանքն ավարտվում է շատ վաղ։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Յուզեֆ (Զուսման) Ռոգոզովսկի
* Սցենարի հեղինակ՝ Եվգենի Գաբրիլի
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Յուլի Ռայզման
* Կոմպոզիտոր՝ Ռոդիոն Շչեդրին
* Կոստյումների նկարիչ՝ Վալենտին Պերելյոտով

## Պարգևներ
* 1958 - Վենետիկի միջազգային կինոփառատոն (պատվավոր դիպլոմ — Յուլի Ռայզման)
* 1959 - Համամիութենական կինոփառատոն (առաջին մրցանակ արվեստի ֆիլմերի բաժնում - Յուլի Ռայզման)
* 1959 - Համամիութենական կինոփառատոն (առաջին մրցանակ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար - Յուլի Ռայզման)
* 1959 - Համամիութենական կինոփառատոն (առաջին մրցանակ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար - Եվգենի Ուրբանսկի)

## Նկարահանումներ
Ֆիլմի նատուրալ նկարահանումներն անցկացվել են Պերեսլավլ-Զալեսսկի քաղաքում։ Ի սկզբանե Վասիլի Գուբանովի դերի համար հրավիրվել է Վալենտին Զուբկովը, որը, ի վերջո, բացասական դեր է խաղացել՝ մարմնավորելով Ստեպանին։ 1967 թվականին Յուլի Ռայզմանը նկարահանել է «Քո ժամանակակիցը» երկսերիանոց ֆիլմը, որտեղ գլխավոր հերոսը կոմունիստ Վասիլի Գուբանովի որդին է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Коммунист» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* Вокруг кино. Коммунист
* Плохой сигнал. О фильме "Коммунист"

Կատեգորիա:1950-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1957 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Տիգրան Խուդավերդյան

**Տիգրան Հովհաննեսի Խուդավերդյան** (, ), հայազգի ռուսաստանցի գործարար, Yandex ընկերությունների խմբի գործադիր տնօրեն և տնօրենների խորհրդի անդամ։

## Վաղ կյանք
Տիգրան Խուդավերդյանը ծնվել է 1981 թվականին, Երևանում։ 2004 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ֆիզիկայի բաժինը։ Մինչ Yandex-ին միանալը նա մասնակցել է ինտերնետային նախագծերի մշակմանը և ղեկավարել վեբ ստուդիա։

## Կարիերա
Տիգրան Խուդավերդյանը միացել է Yandex-ին 2006 թվականի ապրիլին՝ որպես պորտալային ծառայությունների և տեխնոլոգիաների գծով ծրագրի ղեկավար։ Այդ ժամանակից ի վեր նա ղեկավարել է Yandex-ի մի քանի հաջողված նախագծեր, այդ թվում՝ Yandex.Browser-ը  և Yandex.Navigator-ը։

2009-ից 2012 թվականներին նա եղել է պորտալային արտադրանքների և բջջային հավելվածների բաժնի ղեկավար։ 2012 թվականից նա գլխավորում է Յանդեքս.Browser և Yandex.Տաքսի նախագծերը, իսկ 2013 թվականին նշանակվել է արտադրանքի մշակման բաժնի ղեկավար։

2015 թվականին նա տեղափոխվել է Yandex.Տաքսի և զբաղեցրել զբաղեցրել է գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնը։

2019 թվականին Տիգրան Խուդավերդյանը նշանակվել է Yandex NV-ի գործադիր տնօրենի տեղակալ և միացել ընկերության տնօրենների խորհրդին։

2019 թվականին նա ընդգրկվել է համաշխարհային տնտեսական ֆորումի նախաձեռնած «Երիտասարդ գլոբալ առաջնորդների» ցանկում։

2020 թվականին նա մասնակցել է Դավոսի Համաշխարհային տնտեսական ֆորումին՝ որպես «Անհավասարություն. տնտեսական աճի խոչընդոտ» քննարկման բանախոս։

2022 թվականի մարտի 15-ն Խուդավերդյանը նշանակվում է Յանդեքսի գլխավոր տնօրեն։ Նույն օրվա երեկոյան Տիգրան Խուդավերդյանին ներառում են Ռուս-ուկրաինայան պատերազմի պատճառով Եվրոմիության պատժամիջոցների 4–րդ փաթեթում պատժամիջոցային ցանկում, ինչից հետո նա լքում է գլխավոր տնօրենի պաշտոնը և «Yandex N.V» տնօրենների խորհուրդը։ Նույն պատճառով Խուդավերդյանը հայտնվում է Բրիտանիայի իսկ ամիսներ անց՝ հուլիսի 7–ին նաև Կանադայի պատժամիջոցային ցանկում։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի հինգ որդի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1981 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Անտառ (ֆիլմ, 1980)

**«Անտառ»** (), 1980 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Վլադիմիր Մոտիլը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու համանուն պիեսի մոտիվներով։

Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1986 թվականի նոյեմբերի 30-ին։

## Սյուժե
Սյուժեն ծավալվում է հեռու գավառում, որտեղ ապրում է ժամանակին հայտնի գեղեցկուհի, իսկ այժմ պարզապես տիկին Գուրմիժսկայան։ Ձանձրանալով՝ նա որոշում է սիրավեպ սկսել վարժարանը չավարտած երիտասարդի՝ իր վաղեմի ընկերուհու որդու հետ, որը հյուրընկալվել էր նրան։ Նրա սիրախաղին երիտասարդը պատրաստակամորեն է արձագանքում։

## Դերերում
* Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա – *Ռաիսա Պավլովնա Գուրմիժսկայա
* Բորիս Պլոտնիկով – *Գենադի Դեմյանովիչ Նեսչաստլիվցև (դերը հնչյունավորել է Յուրի Դեմիչը)
* Վյաչեսլավ Կիրիլիչև – * Սչաստլիվցև
* Ստանիսլավ Սադալսկի – *Ալեքսեյ Սերգեևիչ Բուլանով, գիմնազիստ
* Ելենա Բորզովա – *Ակսյուշա, զարմուհի
* Ալեքսանդր Սոլովյով – *Պյոտր
* Միխայիլ Պուգովկին – *Վոսմիբրատով
* Կիրա Քրեյլիս-Պետրովա – *Ուլիտա, Գուրմիժսկայայի աղախինը
* Վիկտոր Ցեպաև – ''Կարպ (դերը հնչյունավորել է Իգոր Եֆիմովը)

## Նկարահանող խումբ
* Բեմադրությունն ու սցենարը՝ Վլադիմիր Մոտիլի
* Բեմադրող օպերատոր՝ Վլադիմիր Իլյին
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վալերի Կոստրին
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ժուրբին

## Արտադրություն
Ֆիլմը նկարահանվել է Մերձմոսկովյան Նիկոլո-Պրոզորովո կալվածքում լայնաֆորմատ համակարգով՝ 70 մմ ժապավենի վրա։ Ֆիլմը վարձույթում կարող էր հայտնվել և ցուցադրվել միայն հատուկ նախագծերով հագեցած կինոթատրոններում։ Դրանով է ռեժիսոր Վ. Մոտիլը բացատրել այն հանգամանքը, որ ֆիլմը քիչ է ցուցադրվել և փաստորեն «չի հասել հանդիսատեսին»։

## Գրաքննություն
Ինչպես պնդում են «Ռոսիա»  ալիքի «Վեստի» հեռուստաընկերության՝ «Մոտիլի «Անտառ» ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ա. Ն. Օստրովսկու պիեսի մոտիվներով, արգելվել է ցուցադրել, իսկ ռեժիսորը կրկին արտաքսվել է կինոարդյունաբերությունից»։ «Կոմսոմոլսկայա պրավդայի» թղթակցի կարծիքով՝ «ֆիլմը դարակը դնելու» իշխանությունների որոշումը կապված էր այն բանի հետ, որ գլխավոր հերոսների կերպարները «հիանալիորեն» հիշեցնում էին իշխող խորհրդային վերնախավի բարքերը։ Ֆիլմի ցուցադրությունը թույլատրվել է միայն 1988 թվականին վերակառուցման ժամանակաշրջանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Лес» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Pa Mis Muchachas

**«Pa Mis Muchachas»**, ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի, Բեքի Ջիի և արգենտինացի ռեփեր և երգչուհի Նիկի Նիկոլի իսպանալեզու երգը արգենտինացի երգչուհի Նատի Պելուզոյի մասնակցությամբ՝ նրա *La Fuerza* առաջին իսպանալեզու մինի-ալբոմից (2022) և առաջիկա իններորդ և երկրորդ իսպանալեզու ստուդիական ալբոմից։

## Ելույթներ
Ագիլերան Բեքի Ջիի, Նիկոլի և Պելուզոյի հետ երգը կենդանի կատարել է *Latin Grammy Awards* 22-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ։ T*he Latin Recording Academy*-ը ելույթը անվանել է «անկումային, աղջնակի ուժով լի ցուցադրություն»։

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրեր

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ
Հատուկ հանձնարարություններով դեսպան

**Հատուկ հանձնարարություններով դեսպան** կամ ինչպես հայտնի է արևմտյան երկրներում՝ **ընդլայնված լիազորություններով դեսպան**, բառացի՝ **«մեծ դեսպան»** (), դիվանագետ, քարտուղար կամ բարձրագույն աստիճանի նախարար, որը հավատարմագրված է միջազգային հարաբերություններում ներկայացնելու պետությունը։

Ի տարբերություն դեսպանի, որը, որպես կանոն, սահմանափակված է կոնկրետ պետությունում, տարածաշրջանում կամ միջազգային կազմակերպությունում (օրինակ՝ ՄԱԿ-ում կամ Եվրոպական միությունում) իր լիազորություններն իրականացնելու գործառնությամբ, հատուկ հանձնարարություններով կամ ընդլայնված լիազորություններով դեսպանը չունի այդօրինակ կաշկանդվածություն։

Որոշ դեպքերում, հատուկ հանձնարարություններով դեսպանին կարող է հանձնարարվել որոշակի հարցերում խորհուրդներ տալու կամ այլկերպ օժանդակելու պետությանը կամ կառավարությանը։ Պատմականորեն, նախագահները կամ վարչապետները նշանակել են հատուկ դիվանագիտական պատվիրակներ՝ հատուկ հանձնարարությունների համար (հիմնականում արտասահմանում, բայց երբեմն նաև երկրի ներսում) և այդ պրակտիկայի հիման վրա էլ ներկայումս ձևավորվել է «ambassador-at-large»-ի կարգավիճակը։

## Պատվավոր կոչում
Ժամանակակից դիվանագիտական պրոտոկոլի ուղեցույցի համաձայն՝ դեսպաններւն ու հատուկ հանձնարարություններով դեսպաններին պաշտոնապես դիմելիս անհրաժեշտ է օգտագործել «Նորին գերազանցություն» կամ «պարոն/տիկին դեսպան» արտահայտությունները։ Պաշտոնական նամակագրության մեջ կարելի է կրճատվել որպես «Ն․Գ․»։

## Ըստ պետությունների
### Հայաստան

Հատուկ հանձնարարություններով դեսպանի կարգավիճակը և նրա առաքելությունը նախատեսված է «Դիվանագիտական ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածով, որով սահմանվում է հետևյալը.

Հատուկ հանձնարարություններով ՀՀ դեսպանի կարգավիճակ 1993 թվականին առաջին անգամ շնորհվել է աշխարհահռչակ երաժիշտ Շառլ Ազնավուրին։ 2022 թվականի մարտի 14-ին վարչապետի որոշմամբ այդպիսի կարգավիճակ շնորհվեց նաև հայտնի քաղաքական գործիչ, իրավաբան Էդմոն Մարուքյանին։

### Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
ԱՄՆ նախագահի կողմից «ambassador-at-large» (հատուկ լիազորություններով դեսպան» տիտղոսը կրող առաջին պաշտոնյան նշանակվել է 1949 թվականի մարտի 12-ին՝ ԱՄՆ Սահմանադրության 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերապահված իրավասության ներքո։ Վերջինիս կարգավիճակը նպատակ էր հետապնդում զբաղվելու ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության հատուկ նշանակության հարցերով, որոնք հաճախակի ուղղակիորեն սահմանված էին։

Ներկայումս, ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի դիվանագիտական կորպուսում ներառված են հետևյալ հատուկ հանձնարարություններով դեսպանների կարգավիճակները.

* Ահաբեկչության դեմ պայքարի համակարգող,
* Համաշխարհային քրեական արդարադատության հարցերով,
* Կանանց համաշխարհային հիմնախնդիրների հարցերով,
* Դավանանքի ազատության հարցերով,
* Մարդկանց թրաֆիքինգի մոնիտորինգի և թրաֆիքինգի դեմ պայքարի հարցերով,
* ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի գլոբալ համակարգող։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիվանագետներ ըստ դերակատարության
Հուլիհե պալատ

**Հուլիհե պալատ**, պալատ, որը գտնվում է Հավայիում՝ Կաիլուա-Կոնայի պատմական թաղամասում։ Նախկինում Հավայան թագավորական ընտանիքների հանգստյան տունն էր, հետագայում այն վերածվել է թանգարանի՝ Հավայան կղզիների դուստրերի հսկողության տակ։ Այնտեղ ցուցադրվում են կահույք և գտածոներ։

## Պատմություն
Պալատն ի սկզբանե կառուցվել է լավայի քարից Ջոն Ադամս Կուակինիի  (Հավայի կղզու կառավարիչ) կողմից Հավայան թագավորության ժամանակ։ Երբ նա մահացավ 1844 թվականին, այն թողեց իր որդեգրված որդուն՝ Ուիլյամ Փիթ Լելեյոհոկ I-ին՝ վարչապետ Ուիլյամ Փիթ Կալանիմոկի որդուն։ Լելեյոհոկուն մահացել է 1848 թվականին կարմրուկի համաճարակի ժամանակ  և պալատը թողել է իր որդուն՝ Ջոն Ուիլյամ Փիթ Քինաուին, բայց նա մահացավ երիտասարդ տարիքում, և պալատը բաժին հասավ իր մորը՝ արքայադուստր Ռութ Կելիկոլանին։ Ռութը այն դարձրեց իր հիմնական նստավայրը իր հետագա կյանքի ընթացքում, բայց նա նախընտրեց քնել պալատի մոտ գտնվող խրճիթում։ Նա հրավիրեց բոլոր կառավարող միապետներին՝ Կամեհամեա III-ից մինչև Լիլիուոկալանի՝ հանգստանալու Հուլիհեյում։ Ռութը մահացավ և պալատը թողեց իր զարմիկին և միակ ժառանգորդուհուն՝ արքայադուստր Բերնիս Պաուահի Բիշոփին։

Հետագայում այն վաճառվել է թագավոր Կալակաուային և թագուհի Կապիոլանիին։ Կալակաուան վերանվանեց պալատը Հիկուլանի Հեյլ, որը նշանակում է «Յոթերորդ տիրակալի տուն»՝ ինքն իրեն համարելով միապետության յոթերորդ կառավարիչը՝ սկիզբ առած Կամեհամեա I-ից։ 1885 թվականին Կալակաուա թագավորը պալատը արտաքինից սկսեց ծեփել, որպեսզի շենքին ավելի նրբաձև տեսք հաղորդի։ Կալակաուայի մահից հետո այն անցավ Կապիոլանիին, ով թողեց Հուլիհեի պալատը իր երկու եղբորորդիների՝ արքայազն Իոն Կուխին Կալանյանոլ Պիիկոյի և արքայազն Դեյվիդ Կավանանակոայի համար։ 1927 թվականին Հավայան կղզիների դուստրերը՝ Հավայան կղզիների մշակութային ժառանգության պահպանմանը նվիրված խումբը, վերականգնեց Հուլիհեի պալատը և այն վերածեց թանգարանի։ Այն 1973 թվականին ավելացվել է Հավայան կղզու պատմական վայրերի ազգային ռեգիստրում։

Պալատի պատերն ու առաստաղը փոքր ճաքեր են ունեցել 2006 թվականի Կիհոլոյի երկրաշարժից հետո։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Hulihee Kailua.jpg|Հուլիհե պալատ ,տեսարան Ալի Դրայվից 
Պատկեր:Hulihee Palace after earthquake.jpg|Հուլիհե պալատը 2006 թվականի երկրաշարժից հետո 
Պատկեր:Hulihee Palace south wall.JPG|Հարավային պատը 2006 թվականի երկրաշարժից հետո 
Պատկեր:Huihee Palace after 2006 earthquake.jpg|Երկրաշարժի հետևանքով առաջացած վնասը՝ 2007 թվականի հունվար ամսվա դրությամբ։
Պատկեր:Grass House at Hulihee Palace.jpg|Արքայադուստր Ռուտի խոտածածկ տունը, որը գտնվում էր պալատի տարածքում։


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թանգարաններ ըստ երկրի և քաղաքի
Ադրիանա Բազիլե

**Ադրիանա Բազիլե** (, ), իտալացի երգչուհի և կոմպոզիտոր։ Համարվում էր իր ժամանակի մեծագույն երգչուհիներից մեկը։ Եղել է իր եղբոր՝ Ջամբատիստա Բազիլեի ստեղծագործությունների հրատարակիչը, այդ թվում՝ «Հեքիաթների հեքիաթը»։

## Կենսագրություն
Ադրիանա Բազիլեն ծնվել է մոտ 1580 թվականին Նեապոլի մոտ գտնվող Պոզիլիպո քաղաքում։ Նրա ծագման և վաղ տարիների մասին քիչ բան է հայտնի, բայց նա վաղ համբավ է ձեռք բերել որպես նշանավոր երգչուհի։ Հայտնի է նաև, որ նա առանձնանում էր ֆիզիկական գեղեցկությամբ։

Մոտ 1600 թվականին Ադրիանան ամուսնացել է վենետիկցի Մուցիո Բարոնիի հետ։ Ունեցել է երեք կամ չորս երեխա։ Ամուսնությունից առաջ և հետո նա ելույթ է ունեցել Նեապոլում։ 1610 թվականին նա ամուսնու հետ գնացել է Մանտուա՝ Գոնզագայի դատարանի հրավերով։ Դա նշանակում էր, որ այդ ժամանակ նա արդեն բարձր համբավ ուներ, և Գոնզագան ձգտում էր նրան ձեռք բերել որպես պալատական երգչուհի։ Նրանց հետ նա շրջել է Իտալիայում և համերգներ տվել Հռոմում, Ֆլորենցիայում, Նեապոլում, Մոդենայում։ 1624 թվականին Բարոնին ստացել է Նեապոլ վերադառնալու թույլտվություն և այլևս չի այցելել Մանտուա։ 1633 թվականին նա հաստատվել է Հռոմում և ստեղծել իր սեփական սրահը, որտեղ ելույթ է ունեցել ինքը՝ երգչուհին և իր դուստրերը՝ Լեոնորան և Կատերինան։ Երբ տարիքի հետ սկսել է կորցնել ձայնը, սկսել է կիթառ նվագել, և նրա ժամանակակիցները նույնքան շողոքորթորեն խոսում էին նրա գործիքային հմտությունների մասին, որքան երգելու մասին։

Բազմաթիվ ապացույցներ կան, որ Բարոնին վայելել է իր ժամանակի ամենահայտնի երգչուհիներից մեկի համբավը։ Նրա ժամանակակիցները բարձր են գնահատել նաև քնար, տավիղ և իսպանական կիթառ նվագելը։

Ադրիանա Բարոնին մահացել է Հռոմում մոտ 1640 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Կոնտրալտոներ
Կատեգորիա:Նեապոլ քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Վերածննդի կոմպոզիտորներ
Լուիզա Բերտեն

**Լուիզա Բերտեն** (, ), ֆրանսիացի երգահան և բանաստեղծ։ Նա ընկերություն էր անում Վիկտոր Հյուգոյի հետ։

## Կենսագրություն
Լուիզա Բերտեն ծնվել է 1805 թվականի փետրվարի 15-ին Փարիզում։ Հայտնի *Journal des debats* թերթի (հետագայում թերթը գլխավորել է Լուիզայի եղբայրը) գլխավոր խմբագիր Լուի Ֆրանսուա Բերտենի դուստրն է։

Սկզբում նա իրեն նվիրել է նկարչությանը, ապա՝ երաժշտությանը։ Սովորել է Ֆրանսուա Ժոզեֆ Ֆետիսի երաժշտությունը։ 1827 թվականին նա Ֆեյդոյի թատրոնի բեմում բեմադրել է «Le Loup garou» («Մարդագայլը») փոքրիկ կատակերգական օպերան, որը բարեհաճորեն ընդունվել է հանրության կողմից։ Իր յուրօրինակությամբ աչքի էր ընկնում նաև նրա մյուս՝ «Ֆաուստ» (*Fausto,* 1831) օպերան։ Բերտենի վերջին ստեղծագործությունը՝ «Էսմերալդա» օպերան, որի լիբրետոյի հեղինակը ընկերը՝ Վիկտոր Հյուգոն էր, իսկ պրեմիերան վարում էր Էկտոր Բեռլիոզը, բավականին սառն է ընդունվել «Գրանդ օպերայի» ֆրանսիացի հանդիսատեսի կողմից (նաև լուրեր են տարածվել այն մասին, որ Բեռլիոզը գրել է երաժշտության առնվազն մի մասը)։ 1842 թվականին Բերտենը հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածու՝ «Les Glanes» («Հասկ») վերնագրով, որն արժանացել է ակադեմիական մրցանակի։

## Ստեղծագործություն
Երկու բանաստեղծական գրքի հեղինակ է․
* «Հասկ» (1842, Ֆրանսիական ակադեմիայի մրցանակ),
* «Նոր հասկ» (1876)։
Հեղինակ է նաև կանտատների, կամերային սիմֆոնիաների, լարային քառյակների և տրիոների, վոկալ և գործիքային ստեղծագործությունների (ներառյալ վեց դաշնամուրային բալլադ), չորս օպերայի և այլն։

## Օպերա
* «Guy Mannering» (1825)՝ հիմնված է Վալտեր Սքոթի համանուն վեպի վրա։
* «Մարդագայլը» (1827)՝ կատակերգական օպերա։
* «Ֆաուստ» (1831)՝ հիմնված Գյոթեի համանուն ողբերգության վրա։
* «Էսմերալդա» (1836)՝ Վիկտոր Հյուգոյի լիբրետոյից, որը հիմնված է նրա «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» վեպի վրա։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* *Boneau D.L.* Louise Bertin and opera in Paris in the 1820s and 1830s. Chicago: Department Of Music, University of Chicago, 1989

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ
Ադա Շերեմետևա

**Ադա Նիկոլաևնա Շերեմետևա** (, ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային դերասան, որը ճանաչման է արժանացել 1960-ական թվականներին։

## Կենսագրություն
Ադա Շերեմետևան ծնվել է 1936 թվականի հուլիսի 21-ին Կիևում, բժիշկների ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետ (ծնողները չեն ցանկացել, որ աղջիկը բժիշկ դառնա)։ Ավարտելով ինստիտուտը և ստանալով դիպլոմ՝ նա բաշխմամբ ուղարկվել է ստացել է աշխատանքի, բայց փոխարենը մեկնել է Մոսկվա և հաջողությամբ հանձնել է ընդունելության քննությունները Շչուկինի ուսումնարանում։ Ուսումնարանի ռեկտորը, սակայն, հրաժարվել է գրանցել Շերեմետևային՝ իմանալով, որ նա ուղարկվել է աշխատանքի, քանի որ ԽՍՀՄ-ում բուհի շրջանավարտը պետք է առնվազն երեք տարի աշխատեր մասնագիտությամբ, իսկ այդ պարտականությունից խուսափելը հանգեցնում էր դատական գործի հարուցման։ Մերժում ստանալով՝ աղջիկը մեկնել է Լենինգրադ և ընդունվել Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետ։

Ուսանողական տարիներին Շերեմետևան մասնակցել է Վ․ Կոմիսարժևսկայայի անվան ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի ներկայացումներին, իսկ ինստիտուտն ավարտելուց հետո՝ 1962 թվականին, ընդունվել է նրա թատերախումբ։ Նույն թվականին թողարկվել է նրա մասնակցությամբ երկու ֆիլմ՝ Դանելիայի «Ճանապարհ դեպի նավամատույց» և Կոնստանտին Վոինովի «Молодо-зелено» ֆիլմերը։ Առաջինում նա կատարել է Մայկայի երկրորդական դերը, իսկ երկրորդում մարմնավորել է ճարտարապետ Իլյինային՝ կատարելով գլխավոր դերերից մեկը։ Երկու ֆիլմերն էլ նկատելի երևույթ են դարձել 1960-ական թվականների սկզբի խորհրդային կինոարվեստի մեջ և ճանաչման են արժանացրել երիտասարդ դերասանուհուն։ Այդ ժամանակ ի հայտ են եկել դերասանուհու ոճի բնորոշ գծերը, որը ստեղծել է վճռական և միևնույն ժամանակ կանացի հերոսուհիների կերպարներ։ Յուրահատուկ ոճը և գրավիչ արտաքին տվյալները դերասանուհուն թույլ են տվել առանձնանալ նույնիսկ այնպիսի վարպետների ֆոնի վրա, ինչպիսիք են Օլեգ Տաբակովը, Իվան Պերևերզևը, Յուրի Նիկուլինը, Եվգենի Եվստիգնեևը, որոնց հետ նա նկարահանվել է «Молодо-зелено» ֆիլմում։ «Հետք օվկիանոսում» (, 1964), «Խաղաղ ժամանակ» (, 1964), «Մոլախոտ» (, 1967) ֆիլմերում։

1960-ականների վերջին Շերեմետևան ամուսնացել է հայտնի կրկեսային արտիստ Լեոնիդ Ենգիբարյանի հետ, որը նրան համոզել է ընդհատել կարիերան և աշխատանքի անցնել կրկեսում։ Սկզբում նրանք տեղափոխվել են Մինսկ, ապա՝ Մոսկվա։ Շուտով նրանք բաժանվել է, ինչից հետո դերասանուհու՝ թատրոն և կինո վերադառնալու փորձերն ավարտվել էր անհաջողությամբ։ Հետագայում նա ամուսնացել է դերասան, երգիչ և բանաստեղծ Անատոլի Գորոխովի հետ։

## Ֆիլմագրություն
* Молодо-зелено, 1962 — *Իրինա Իլյինա*
* Ճանապարհ դեպի նավամատույց (), 1962 — *Մայկա*
* Խաղաղ ժամանակ (), 1964 — *Գալյա*
* Հետք օվկիանոսում (), 1964 — *Կիրա Բալաշովա (նույն ինքը՝ Լյուդմիլա Սկուրատովա, ԿԳԲ ավագ լեյտենանտ)*
* Քաղաքացիների ու կազմակերպությունների ուշադրությանը (), 1965 — *Լենա*, *դաստիարակչուհի*
* Մոլախոտ (), 1967 — *Մարիա Կոժուշնայա*
* Ժպտա հարևանիդ (), 1968 — *Իրինա Իվանովա*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Դանիել Կոլոբեր

**Դանիել Կոլոբեր**  (, ), ֆրանսիացի գրող, լրագրողուհի։

## Կենսագրություն
Դանիել Կոլոբերը ծնվել է 1940 թվականի հուլիսի 24-ին։ Մայրը եղել է դպրոցական ուսուցիչ է, պատերազմի և օուպացիայի ժամանակ Դանիելը մեծացել է հարազատների մոտ։ Հայրը եղել է դիմադրության մասնակիցը, որին տեսել է միայն երկրի ազատագրումից հետո։

1945 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Փարիզ։ Դանիելը սկսել է գրել 1956 թվականից։ Ընդունվել է Բարձրագույն նորմալ դպրոց, բայց 1961 թվականին թողել է ուսումը։ Նա աշխատել է արվեստի պատկերասրահում, իր միջոցներով 1961 թվականին հրատարակել է առաջին գիրքը՝ «Պատերազմի ժամանակների երգերը», սակայն հետագայում ոչնչացրել է դրա տպաքանակը։ Աջակցել է Ազգային ազատագրական ճակատին, քաղաքական գործունեության պատճառով ստիպված է եղել լքել Ֆրանսիան։ Ապրել Իտալիայում, նրա աշխատությունները թարգմանվել իտալերենից, համագործակցել է Ալժիրի դիմադրության մամուլի հետ։ «Սպանություն» գիրքը, որը նա ինքն է համարել առաջինը, այլ հրատարակիչների մերժումներից հետո, հրատարակվել է Գալիմար հրատարակչության կողմից՝ 1964 թվականին, ֆրանսիացի գրող, բանաստեղծ, էսսեիստ, թարգմանիչ Ռայմոնդ Քենոտի աջակցությամբ։

1968 թվականին ապրել է Պրահայում։ 1970-ականներին ճանապարհորդել է։ Նա ինքնասպանություն է գործել իր ծննդյան օրը փարիզյան հյուրանոցներից մեկում՝ Դոֆին փողոցում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*"Reading Danielle Collobert", by John Taylor
*Reviews and an excerpt of ''Murder'', translated by Nathanaël
*"Survie", by Danielle Collobert

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Եվգենյա Գապչինսկայա

**Եվգենյա Գեննադիևնա Գապչինսկայա** (, ), ուկրաինացի նկարիչ-գեղանկարիչ, մանկական գրականության նկարազարդող։

## Կենսագրություն
Եվգենյա Գապչինսկայան ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 15-ին Խարկովում, զինվորականի ընտանիքում։ Ընտանիքի հինգերորդ երեխան է եղել։ Հինգ տարեկանում հաճախել է դպրոց, իսկ 13 տարեկանում դարձել Խարկովի արվեստի ուսումնարանի ուսանողուհի։ Ավարտել է Խարկովի արվեստի ինստիտուտը, վերապատրաստվել է Նյուրնբերգի գեղարվեստի ակադեմիայում, 2000 թվականին տեղափոխվել է Կիև։ Գեղարվեստական և ցուցահանդեսային գործունեությունը սկսել է 2002 թվականից։ Նկարչուհին համագործակցում է «A-ba-ba-ha-la-ma-ga» հրատարակչության հետ, մասնավորապես՝ նկարազարդել է Իվան Մալկովիչի «Լիզան և նրա երազանքները» գիրքը։ Ամեն տարի անցկացնում է մեկ տասնյակից ավելի ցուցահանդեսներ Ուկրաինայում, Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Անգլիայում, Նիդեռլանդներում և այլ երկրներում։ Ունի մի քանի սեփական պատկերասրահ Ուկրաինայում և Ռուսաստանում։ Նրա աշխատանքները պահվում են եվրոպական թանգարաններում և արվեստի  գիտակների ու նկարիչների մասնավոր հավաքածուներում։

2010 թվականին «Խելացի երեխա» հրատարակչության (Ուկրաինա) «Ծովահենների պատմություններ» գիրքը, որը նկարազարդել է Եվգենյա Գապչինսկայան, ընդգրկվել է «White Ravens 2010» աշխարհի լավագույն մանկական գրքերի պատկերագրքում, որը հրատարակվել է Մյունխենի միջազգային մանկական գրադարանի կողմից։

Ուկրաինայի արևելքում զինված հակամարտության ժամանակ Գապչինսկայան իր վրա է վերցրել ուկրաինական բանակի դասակի ապահովումը, որտեղ ծառայել է իր ամուսինը՝ նկարիչ Դմիտրի Գապչինսկին։ Ըստ նկարչի, ամեն օր նա ուղարկել է ամբողջ դասակին անհրաժեշտ ամեն ինչ։

## Նկարչի աշխատանքները նամականիշերի վրա
2008 թվականին «Ուկրպոշտա»-ն թողարկել է 12 փոստային նամականիշերի «Կենդանակերպի նշաններ» շարքը՝ Եվգենյա Գապչինսկայի ստեղծագործություններով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Персональный сайт Евгении Гапчинской 
* Украинский сайт издательства А-ба-ба-га-ла-ма-га
* Русский сайт издательства А-ба-ба-га-ла-ма-га 
* Художница Евгения Гапчинская: «О том, что мои картины купил Лучано Паваротти или какие-то другие знаменитости, я как-то не думаю»
* Зеркало недели. 2006. № 22 (601), 10—16 июня. Евгения Гапчинская: «Я мыслю этими человечками». Автор: Яна Дубинянская
* Афиша. Ру: Галерея Евгении Гапчинской «Счастье»
* Картины счастья — https://web.archive.org/web/20160126044136/http://artimes.esy.es/golovna/9-kartini-shchastya

Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Նամականիշերի դիզայներներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ
Էբիգայել Կիթս

**Էբիգայել Կիթս** (, ), հարավաֆրիկյան նորաձևության դիզայներ։ Ճանաչում է ձեռք բերել հատկապես հավաքածուի շնորհիվ, որում ընդգծվում է կանացի ուժը։

## Կենսագրություն
Էբեգայել Կիթսը ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 11-ին Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում՝ Բուրբանում։ Դեռահասության հասակում ավարտել է Յոհաննեսբուրգում գտնվող Դենվերի քոլեջը, ապա սկսել է սովորել Լոնդոնի նորաձևության միջազգային դպրոցում, որն ավարտել է 2007 թվականին։ էբիգեյլը իր առաջին հավաքածուն ցուցադրել է 2008 թվականին *Audi* նորաձևության շաբաթվա ընթացքում՝ նոր սերնդի դիզայներների աշուն-ձմեռ հավաքածուների ցուցադրության շրջանակներում։

Այդ ժամանակից ի վեր նա բազմիցս մասնակցել է Յոհանեսբուրգի նորաձևության շաբաթին, *Audi* նորաձևության շաբաթին և Աֆրիկյան նորաձևության շաբաթին։ Կիտսին հրավիրել են իր հավաքածունները ցուցադրելու Նյու Յորքում, Լոնդոնում և Մայամիում։ 2009 թվականի ապրիլին նրա հագուստներով ելույթ են ունեցել «Мисс FTV» մրցույթի եզրափակչի մասնակիցները։

*Elle* ամսագրի հարավաֆրիկյան տարբերակը 2008 թվականի հունիսին նրան անվանել է «ամսվա դիզայներ», *[[Cosmopolitan]]-*ը ճանաչել է նրան «դիտելու դիզայներ», իսկ *Ray* ամսագիրը՝ «ընտրյալ դիզայներ»։ 2010 թվականի հունիսին *Mail & Guardian* թերթը նրան ներառել է 200 ամենաազդեցիկ երիտասարդ հարավաֆրիկացիների ցանկում։ Նույն ամսին նա ընտրվել էր ՀԱՀ-ի կառավարության կողմից՝ երկիրը Շանհայի «Էքսպո-2010» ցուցահանդեսում ներկայացնելու համար։

## Պատկերասրահ
### Աշուն-ձմեռ 2010

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նորաձևության դիզայներներ