open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Արմինե Սարգսյան (երգչուհի)

**Արմինե Սարգսյան** (), Մոսկվայում բնակվող հայազգի ջազային երգչուհի։

Ռաիսա Մկրտչյանի դուստրը։ ՌԴ վաստակավոր արտիստ (2015)։

## Կենսագրություն
Արմինե Սարգսյանը ծնվել է 1967 թվականին, Երևանում։ 1985 թվականին ավարտել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժինը, 1990 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժինը։

1990-ականների սկզբին տեղափոխվել է Մոսկվա, որպես մեներգչուհի հանդես է եկել համերգներով։ 1997-2014 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Օլեգ Լունդստրեմի անվան պետական կամերային ջազային նվագախմբի մեներգչուհի, համագործակցել է Անատոլի Կրոլի (Ռուսաստան), Գեորգի Գարանյանի (Ռուսաստան), Դանիել Կրամերի (Ռուսաստան), Դեբորա Բրաունի (ԱՄՆ), Ջոն Դաունսի (ՄԹ),  Անտի Ռիսանենի (Ֆինլանդիա), Լեոնիդ Պտաշկայի (Իսրայել), Պեդրիտո Կալվոյի (Կուբա), Էմիլիո Մորալեսի (Կուբա), Վլադիմիր Սպիվակովի ղեկավարած «Մոսկվայի Վիրտուոզներ» պետական կամերային նվագախմբի, Կուբայի ռադիոյի և հեռուստատեսության պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի և այլ հանրահայտ երգիչների, երաժիշտների ու անսամբլների հետ։ 1995-1998 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի էստրադային-ջազային ֆակուլտետում։ Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի պրոֆեսոր է, վոկալի ուսուցիչ։ Ռուս-կուբական «Կուբա-Ռուսաստան. Նոստալգիա» երաժշտական նախագծի հիմնադիրն է։ Կատարել է համաշխարհային ջազային ստեղծագործություններ, ֆրանսիական շանսոն, լատինաամերիկյան երգեր, ռուսական ռոմանսներ, հայկական ժողովրդական երգերը ջազային ոճով։

## Մրցանակներ, պարգևներ
* Հավանայի երաժշտական միջազգային փառատոնի հատուկ մրցանակ, 2012, 2015 
* ՌԴ վաստակավոր արտիստ, 2015

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Armine Sarkisyan & Daniil Kramer - EL CHOCLO (Kiss of Fire)

Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ
Էմիլի Մյուլլեր

**Էմիլի Մյուլլեր** (), 1993 թվականին Իվոն Մարսիանոյի նկարահանած կարճամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմն է։ Նկարահանվել է «Բուլոնի ստուդիաներում» ()։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում 1994 թվականի հոկտեմբերին։ Ռեժիսորի  երրորդ կինոնկարն է, և համարվում է 1990-ական թվականների լավագույն կարճամետրաժ կինոնկարներից։ Առաջադրվել է Սեզար կինոմրցանակի։

## Սյուժե
Սկսնակ դերասանուհի Էմիլի Մյուլլերը գալիս է իր առաջին կաստինգին։ Ռեժիսորը աղջկան խնդրում է պատմել իր պայուսակի իրերի մասին։ Էմիլին հերթով հանում է իրերը՝ բացիկներ, գիրք, ժամացույց, օրագիր և այլն, խորանում է հիշողությունների մեջ և պատմում յուրաքանչյուրի իր կյանքում ունեցած դերի մասին։ Նա խորանում է դերի մեջ, հարց է առաջանում, թե նա կկարողանա՞ ռեժիսորին համոզել, որ իրեն ընտրի դերի համար։ Բայց ֆիլմի վերջին րոպեն անսպասելի վերջաբան է մատուցում։

## Դերերում
* Էմիլի Մյուլլեր - Վերոնիկա Վարգա
* ռեժիսոր - Իվոն Մարսիանո
* ռեժիսորի օգնական - Օլիվիե Ռամոն
* Ալիս - Մարի Դավիդ
* օպերատոր - Լիզ Բերաա

## Մրցանակներ
*  Լոնդոնի կարճամետրաժ ֆիլմերի փառատոնի () Գրան պրի (1994)
* Բաստիայի Միջերկրածովային կինոփառատոնի ժյուրիի մեծ մրցանակ (1993)
* Բրեստի կարճամետրաժ ֆիլմերի եվրոպական փառատոնի Գրան պրի (1993)
* Բելֆորտի կարճամետրաժ ֆիլմերի փառատոնի () Գրան պրի և հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակ (1993)
* Տուլուզի «Séquences» կինոփառատոնի առաջին մրցանակ (1994)
* Վանսի կինոփառատոնի առաջին մրցանակ (1994)
* Ստամբուլի կինոփառատոնի հանդիսատեսի համակրանքի երկրորդ մրցանակ (1995)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կազիմիր Բուգա

**Կազիմիր Բուգա** (, ), լիտվացի, ռուս լեզվաբան, բանասեր, Պերմի (1916-1919), Տոմսկի (1919-1920) և Կաունասի (1922 թվականից) համալսարանների պրոֆեսոր, լիտվերենի ուսումնասիրող։ Մեծ ներդրում ունի լիտվերենի հնչյունաբանության կառուցվածքում, շեշտադրման ու քերականության ուսումնասիրման մեջ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը, պատկանել է լեզվաբանության պետերբուրգյան դպրոցին, որի անդամներն են հիմնականում եղել պրոֆեսոր Իվան Բոդուեն դե Կուրտենեի սաները, ովքեր հետագայում եղել են խորհրդային հայտնի լեզվաբաններ` Եվգենի Պոլիվանով, Լև Յակուբինսկի, Բորիս Տոմաշևսկի և այլք։ Լեզվաբանության այս ուղղության ներկայացուցիչնորը զարգացրել են լեզվի մոտեցման նպատակային ու արմատական մոտեցումներ` այս առումով նախորդելով Պրահայի նշանավոր լեզվաբանական դպրոցին։ Պետերբուրգի լեզվաբանական դպրոցի շատ գաղափարներ ընկել են հետագա տասնամյակներում հանդես եկած բազմաթիվ լեզվաբանների աշխարհայացքի հիմքում` կարևոր ազդեցություն ունենալով ժամանակակից լեզվաբանության զարգացման գործում։

## Հետաքրքրությունների ոլորտ
250px|մինի|ձախից|Լիտվերենի ակադեմիական բառարան
Կազիմիր Բուգայի հետաքրքրություններն առնչվում են լիտվերենի գրեթե բոլոր ոլորտներին։ Նա ուսումնասիրել է լիտվերենի շեշտադրումը, տարբեր հնչյունների ծագումը, նրանց պատմական զարգացումը, բացահայտել է շատ բառերի ծագումնաբանությունը։ Հետազոտել է լիտվական անձնանունների բառակազմության եղանակները, հրատարակել է դրանցից շատերի ստուգաբանությունը։

Բուգան վերականգնել է Լիտվական մեծ իշխանների անունների բնօրինակ ձևերը, մեծ ներդրում է ունեցել լիտվերենի հնչյունական կառուցվածքի, շեշտերի, քերականության ուսումնասիրման բնագավառում։

250px|մինի|ձախից|Լիտվական փոստի նամականիշ` Կազիմիր Դուգայի պատկերով
Նա հոգ է տարել գրավոր լեզվի կատարելագործման համար։ Գրել է մեկ աշխատանք գրավոր լեզվի միասնականացման վերաբերյալ, փրկել է լիտվերեն բազմաթիվ գեղեցիկ բառեր, որոնք հռչակվել էին օտար լեզվից փոխառություններ ():

Կազիմիր Բուգային թերևս չի հետաքրքրել միայն լիտվերենի շարահյուսությունը։ Իր բառարանի ներածության մեջ նա գրել է. «Թող ընթերցողը չմտածի անգամ այս բառարանից տրոհության նշանները սովորելու մասին»։

Չնայած Բուգան կարճ է ապրել, սակայն մեծ է նրա կատարած գործը։ Նրան կարելի է համարել լիտվերենի գիտական ուսումնասիրման իսկական հիմնադիրներից մեկը։ 1958-1962 թվականներին Վիլնյուսում հրատարկվել է Կազիմիր Բուգայի «Հատընտիր գործեր» () եռահատորյակը։

## Երկեր
* Լիտվացի կառավարիչների անունների մասին
* Lituanica.
* Հին լիտվացիների և գերմանացիների հարաբերությունների մասին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.lkz.lt/ Լիտվերենի ակադեմիական բառարանի առաջին առցանց հրատարակությունը (2005) 20 հատորով (1941-1942)

Կատեգորիա:Լիտվացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Լիտվացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգի համալսարանի շրջանավարտներ
Դոնի վան դե Բեկ

**Դոնի վան դե Բեկ** (, ), հոլանդացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Այաքսի և Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Այաքս
Վան դե Բեկը Այաքսի ակադեմիայի սան է։ Յոնգ Այաքսի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2015 թվականի հունվարի 25-ին՝ Սպարտա Ռոտերդամի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը Այաքսի առաջին թիմի կազմում նշեց 2015 թվականի նոյեմբերի 26-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Սելտիկի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը Էրեդիվիզիում նշեց նոյեմբերի 29-ին՝ Զվոլեի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց դեկտեմբերի 10-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Մոլդեի դեմ խաղում։

## Միջազգային կարիերա
Նիդերլանդների ազգային հավաքական Վան դե Բեկը առաջին անգամ հրավիրվեց 2017 թվականի սեպտեմբերին։ Իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի նոյեմբերի 14-ին՝ Ռումինիայի դեմ խաղում։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
*2018 թվականի մարտի 31-ի դրությամբ*

### Միջազգային վիճակագրություն
*2018 թվականի մարտի 31-ի դրությամբ*

## Նվաճումներ
### Ակումբային
**Այաքս**
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա․ երկրորդ տեղ․ 2016–17

### Միջազգային
**Նիդերլանդներ Մ17**
* Եվրոպայի առաջնություն․ երկրորդ տեղ․ 2014

### Անհատական
* Այաքսի ապագայի տաղանդ (Շակ Սվարտի մրցանակ)․ 2014–15

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վան դե Բեկի պաշտոնական Տվիտերի էջը
* Վան դե Բեկի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Վան դե Բեկը transfermarkt-ում
* Վան դե Բեկը soccerbase.com-ում
* Վան դե Բեկը WhoScored.com կայքում
* Վան դե Բեկը Այաքսի պաշտոնական կայքում
* Վան դե Բեկը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամ

**«ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամ» (ՄԱԿԲՀ)** ( նախկինում՝ *ՄԱԿ-ի Բնակչության գործունեության հարցերով հիմնադրամ*), ՄԱԿ-ի կազմակերպություն։ ՄԱԿԲՀ-ը հիմնադրվել է 1969 թվականին Ընդհանուր վեհաժողովի նախաձեռնությամբ որպես բնակչության հետ կապված հարցերում զարգացող և անցումային շրջանում գտնվող երկրների աջակցության խոշորագույն միջազգային ֆինանսավորման աղբյուր։ ՄԱԿԲՀ-ը ասում է՝ «ՄԱԲՀ-ն աշխարհի երկրներին օգնում է օգտագործել բնակչության վերաբերյալ տվյալները վերջիններիս քաղաքականություններում և ծրագրերում` աղքատության կրճատման, ինչպես նաև ապահովելու համար, որ յուրաքանչյուր հղիություն լինի ցանկալի, յուրաքանչյուր ծնունդ` անվտանգ, յուրաքանչյուր երիտասարդ զերծ լինի ՄԻԱՎ-ից և յուրաքանչյուր աղջիկ ու կին արժանանա հարգալից և արժանապատիվ վերաբերմունքի»։

Կազմակերպությունը վերջերս ամբողջ աշխարհում աչքի ընկավ իր՝ Մանկական ամուսնությունների, ծննդաբերական խուղակների և կնոջ սեռական օրգանների խեղման դեմ պայքարի համաշխարհային քարոզարշավի շնորհիվ։ Պետությունների խնդրանքով կազմակերպությունը աջակցություն է ցուցաբերում ընտանիքի ծրագրման և վերարտադրողական ծառայություննների բարելավման (ըստ անհատական ընտրության) և բնակչությանն առնչվող կայուն զարգացման ուղղված քաղաքականության մշակման բնագավառներում։

ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամը աջակցում է ավելի քան 150 երկրներում և տարածաշրջաններում տարածված ծրագրերին, որոնք տարածվել են չորս աշխարհագրական շրջաններով` Արաբական պետություններ և Եվրոպա, Ասիա եւ Խաղաղօվկիանոսյան երկրներ, Լատինական Ամերիկա և Կարիբյան ավազանի երկրներ, և մերձսսահարայան Աֆրիկա։

Աշխատակիցների մոտ երեք չորրորդը աշխատում է տարածաշրջանային և ենթատարածաշրջանային գրասենյակներում։

## Ծագում
ՄԱԿԲՀ-ը սկսել է իր գործունեությունը 1969 թվականին որպես **ՄԱԿ-ի Բնակչության գործունեության հարցերով հիմնադրամ** (անվանումը փոխվել է 1987 թվականին)  Միավորված ազգերի կազմակերպության զարգացման ծրագրի ղեկավարության ներքո։ 1971 թվականից այն ղեկավարվում է ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի կողմից։

## Մանդատ
Միավորված ազգերի կազմակերպությանը Բնակչության հիմնադրամի մանդատը հիմնադրվել է ՄԱԿ-ի Տնտեսական և սոցիալական խորհրդի (ECOSOC) կողմից 1973 թվականին.
* Ձևավորել բնակչության և ընտանիքի պլանավորման կարիքներին արձագանքելու համար անհրաժեշտ գիտելիքներն ու կարողությունները։
* Թե՛ զարգացած, թե՛ զարգացող երկրներում խթանել իրազեկությունը բնակչության հիմնախնդիրների և այդ հիմնախնդիրներով զբաղվելու հնարավոր ռազմավարությունների վերաբերյալ։
* Աջակցել բնակչության հիմնախնդիրների լուծմանն այնպիսի եղանակներով և միջոցներով, որոնք լավագույնս են համապատասխանում տվյալ երկրի կարիքներին։
* Միավորված ազգերի կազմակերպության համակարգում առաջատար դեր ստանձնել բնակչությանն առնչվող ծրագրերի խթանման հարցում և համակարգել Հիմնադրամի աջակցությամբ իրականացվող ծրագրերը։

## Բարի կամքի դեսպաններ
Հիմնադրամի հովանավորը Դանիայի գայաժառանգ արքայադուստր Մերին է։

Կազմակերպության բարի կամքի դեսպաններն են․
*Քաթարինա Ֆուրտադո
*Գոեդելե Լիենքենս
*Աշի Սանգեյ Ճոդեն Ուանգչուչ
*Էշլի Ջադ
*Արքայադուստր Բասմա բինթ Թալալ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1969 հիմնադրված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի կողմից հիմնված կազմակերպություններ
Վլադիմիր Վիսոցկու և Մարինա Վլադիի հուշարձան

**Վլադիմիր Վիսոցկու և Մարինա Վլադիի հուշարձան** (), հուշարձան Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Տեղադրվել է 2006 թվականին «Անտեյ» առևտրա-ժամանցային կենտրոնի գլխավոր մուտքի մոտ` Կրասնոարմեյսկայա փողոցի թիվ 10 հասցեում։
  
## Նախագծի հեղինակ
* Մտահղացման հեղինակ` Անդրեյ Գավրիլովսկի   
* Նախագծի հեղինակ` ճարտարապետ Ալեքսանդր Սիլնիցկի  
* Կառուցող` Սվերդլովսկի մարզի Նովոալեկսեևսկոե գյուղի դարբնագործական արհեստանոց
     
## Ստեղծման պատմություն
Հուշարձանի տեղադրումը կատարվեց հունվարի 25-ին, այն հարմարեցվել էր Վիսոցկու ծննդյան օրվա հետ։ Հուշարձանի գաղափարը և Վլադիմիր Վիսոցկու կերպարը կիթառով Մարինա Վլադիի երգը կատարելիս, նախապես համաձայնեցվել է արտիստի որդու` Նիկիտա Վիսոցկու հետ։

## Հուշարձանի նկարագիր
Վլադիմիր Վիսոցկու և Մարինա Վլադիի հուշարձանը ձուլված է բրոնզից։ Կերպարները բնական տեսք ունեն, քանի որ դրանց համամասնությունները համապատասխանում են մարդկային չափերին։ Վիսոցկին նվագում է կիթառի վրա, Վլադին նստած է նրա կողքին։ Հուշարձանը տեղադրված է «Մեծ Ուրալ» հյուրանոցի դիմաց, որտեղ հյուրախաղերի ժամանակ հյուրընկալել է Վիսոցկին։  
 
## Հուշարձանի բացում
Հուշարձանը բացվել է 2006 թվականի փետրվարի 5-ին (այլ աղբյուրներով` փետրվարի 3-ին): Բացմանը ներկա են եղել Նիկիտա Վիսոցկին, Վալերի Զոլոտուխինը և Ալեքսանդր Ֆիլիպպենկոն։ Մարինա Վլադիին նույնպես հրավիրել էին հուշարձանի բացմանը։ Նա չէր եկել, բայց խոստացել էր, երբ հաջորդ անգամ Ռուսաստան գա, անպայման կայցելի Եկատերինբուրգ։

Հուշարձանը բացեցին Եկատերինբուրգի քաղաքապետ Արկադի Չերնիցկին և մտահղացման հեղինակ Անդրեյ Գավրիլովսկին։  
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*В Екатеринбурге открыт памятник Владимиру Высоцкому 

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի հուշարձաններ
Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ
Ժողովրդական պատգամավորների Սվերդլովսկի քաղաքային խորհրդի շենք

**Ժողովրդական պատգամավորների Սվերդլովսկի քաղաքային խորհրդի շենք**  (), Եկատերինբուրգի ճարտարապետական հուշարձան (տարածաշրջանային նշանակության), 1905 թվականի հրապարակում տեղակայված վարչական շենք (Լենինի պողոտա 24 ա)։ 2016 թվականի դրությամբ շենքում տեղակայված են Եկատերինբուրգ քաղաքի վարչակազմը, Եկատերինբուրգի քաղաքային դուման և «Եկատերինբուրգ քաղաք» ընտրական հանձնաժողովի տեղական ինքնավարության կազմավորումը։

## Պատմություն
thumb|left|250px|Նոր հյուրատան բակը Եկատերիբուրգի Առևտրի հրապարակում, 20-րդ դարի սկիզբ
Մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը քաղխորհրդի ապագա շենքի տեղում տեղակայված էր 19-րդ դարի վերջին կառուցված երկհարկանի Նոր հյուրատունը։ 1917 թվականից հետո այդ շենքում տեղակայված էին տարածաշրջանային թանգարանի,  կենդանի և ոչ կենդանի բնության, հնագիտության, ազգագրության և ուրալյան արդյունաբերության բաժինները։ 1930 թվականին շենքը սկսեցին վերակառուցել, որի ընթացքում կառուցվեց Սվերդլովսկի քաղխորհրդի հինգ հարկանի մասնաշենքը։ Շենքի վերակառուցումն իրականացվեց կոնստրուկտիվիզմ ոճով։  Բացի տարբեր քաղաքային կազմակերպություններից, այստեղ տեղակայվեցին Քաղհրատը և խանութներ։  
 
1947 թվականին սկսվեց շենքի արմատական վերակառուցումը, այն զարդարեցին սյուներով, իսկ ցոկոլային հատվածը երեսապատեցին գրանիտով։ Քաղաքային խորհրդի շենքը ժամանակակից տեսք ստացավ միայն 1954 թվականին, նրա վրա կառուցվեց աշտարակ սրաձողով և ժամացույցով (սրաձողի բարձրությունը 61 մետր), որի շնորհիվ էլ այն դարձավ քաղաքի կենտրոնի ճարտարապետական տեսանկյունից գերիշխող դիրք գրավող շինությունը։

## Ճարտարապետական առանձնահատկություններ

## Պատկերասրահ

E-burg asv2019-05 img39 City Duma building.jpg
Деталь фасада здания Администрации Екатеринбурга.JPG
Флаг на башне.jpg
Горсовет Администрация Екатеринбург 32.JPG
E-burg asv2019-05 img40 City Duma building.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկատերնբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Կատեգորիա:1954 հիմնադրումներ
Վիկտորյա Չմիլիտե Նիլսեն

**Վիկտորյա Չմիլիտե Նիլսեն** (, ), լիտվացի շախմատիստ։ Եվրոպայի չեմպիոն է (2011): 2015 թվականի ապրիլի 21-ից Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի անդամ է։

## Շախմատիստի կարիերա
1994 թվականին Եվրոպայի մինչև 12 տարեկանների առաջնությանը գրավել է 6-րդ տեղը։ 1995 թվականին Սան Լորենսուում մինչև 12 տարեկանների աշխարհի առաջնությանը նվաճել է ոսկե մեդալ։ 2000 և 2005 թվականներին հաղթել է Լիտվայի տղամարդկանց առաջնությանը։ Երեք անգամ Եվրոպայի կանանց առաջնությանը գրավել է երկրորդ տեղը. Ստամբուլում (2005), Պլովդիվում (2008) և Ռիեկայում (2010)։
Թբիլիսիում 2011 թվականին Շախմատի Եվրոպայի կանանց առաջնությունում գրավել է առաջին տեղը։

## Քաղաքական գործունեություն
Լիտվայում 2012 թվականին խորհրդարանական ընտրություններից առաջ անկուսակցական Վիկտորյա Չմիլիտեն ընդգրկվել է Լիտվայի Հանրապետության լիբերալների շարժման նախընտրական ցուցակներում։ Ըստ համամասնական ցուցակի` մարզուհին հայտնվել է կուսակցական ցուցակի 12-րդ հորիզոնականում և ընտրված թեկնածուների ցանկում չի եղել։ Դայնու շրջանում ևս, որտեղից պետք է մեկ թեկնածու ընտրվեր, Չմիլիտեն չի կարողացել հաղթանակ տոնել` 14 թեկնածուներից գրավելով 6-րդ տեղը։
2015 թվականի ապրիլի 21-ին քաղաքական գործիչ Ռեմիգիյուս Շիմաշյուսը, ընտրվելով Վիլնյուսի քաղաքապետ, վայր է դրել Սեյմի անդամի լիազորությունները։ Խորհրդարանում նրա տեղը գրավել է Չմիլիտեն` նույն օրն ընդունելով լիազորությունները. Սեյմում Չմիլիտեն միացել է շրջակա բնության պահպանման կոմիտեին։
2016 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ Չմիլիտեն իր թեկնածությունն է առաջադրել Աուշրոս շրջանում, սակայն կրկին չի ընտրվել։ Միևնույն ժամանակ, Չմիլիտեն Սեյմի անդամ է ընտրվել շնորհիվ չորրորդ տեղի, որ գրավել էր նրա ներկայացրած կուսակցությունը շրջանում։

## Անձնական կյանք
2001-2008 թվականներին ամուսնացած է եղել իսպանացի շախմատիստ Ալեքսեյ Շիրովի հետ։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 23-ին երկրորդ անգամ ամուսնացել է դանիացի շախմատիստ Պետեր Հեյնե Նիլսենի հետ։ Ունի երեք երեխա։

## Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լիտվացի շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Sedia Gestatoria

[thumb|150px|[Պիոս VII պապի sedia gestatoria-ն, որը ցուցադրվում է Վերսալի պալատում]]
**Sedia Gestatoria** (*sedia gestatoria* , տեղափոխվող գահ Հռոմի պապերին տեղափոխելու համար։ Իրենից ներկայացնում է գահավորակի մի տարբերակ՝ շքեղ զարդարված, պատված մետաքսով բազկաթոռ, որն ամրացված է պատվանդանի վրա, որի յուրաքանչյուր կողմից ամրացված է երկու ոսկեզօծ երկաթյա օղակներ. այդ օղակների միջով անցկացված է երկու քառակողմ փայտ, որոնց օգնությամբ տասներկու մարդ իրենց ուսերին են տանում *sedia gestatoria-ն*։ Բազկաթոռի աջից և ձախից ամրացված են երկու քշոց՝ ծիսակարգային հովհար՝ ջայլամի փետուրներից։

[մինի|left|150px|[Պիոս VIII պապը *Sedia Gestatoria-*ի վրա]]

Հիմնականում օգտագործվել է պապին Լաթերանի բազիլիկ եկեղեցի կամ Սուրբ Պետրոսի տաճար ծիսակարգերին տանելու և հակառակ ուղղությամբ։ Բացի այդ, պապական թագադրման արարողակարգի ժամանակ։ Նորընտիր պապի առջև, որը նստած է sedia gestatoria-ի վրա, երիցս խծուծի փունջ են վառում՝ ասելով. «*Sancte Pater, [[sic transit gloria mundi]]»* (Հա՛յր Սուրբ, այսպես անցնում է երկրային փառքը), որից հետո եկեղեցապետին անցկացնում են քաղաքով։

Հովհաննես Պողոս I պապն իր ընտրվելիս հրաժարվեց օգտագործել *sedia gestatoria*, ինչպես նաև պապական տիարա։ Բայց արդյունքում նրան համոզեցին, որ հավատացյալները պետք է հնարավորություն ունենան տեսնել պապին քաղաքում տեղաշարժվելիս։ Բայց նրա հաջորդ Հովհաննես Պողոս II-ը վերջնականապես հրաժարվեց օգտագործել *sedia gestatoria*, և դա փոխարինվեց ինքնագնաց և զրահապատ պապամոբիլով։

## Տես նաև
* Գահավորակ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պապության պատմություն
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Սուրբ Աթոռ
Կատեգորիա:Վատիկանի տնտեսություն
Միխայիլ Դևյատաևի տուն-թանգարան

**Մ. Պ. Դևյատաևի տուն-թանգարան** (), թանգարան Մորդովիայի Տորբեևո քաղաքատիպ ավանում։ Նվիրված է կործանիչ օդաչու Միխայիլ Պետրովիչ Դևյատաևի սխրանքին, որը խորհրդային մի շարք այլ ռազմագերիների հետ ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարից իրականացրել է հերոսական փախուստ։

## Պատմություն
Տուն-թանգարանը բացվել է 1975 թվականի  մայիսի 8-ին հասարակական հիմունքներով։  1978 թվականից դարձել է  Մորդովիայի հանրապետական միացյալ գավառագիտական թանգարանի մասնաճյուղ։

Թանգարանը գտնվում է աղյուսե կցակառույցով փայտե շենքում, որը կառուցվել է այն տան վայրում, որտեղ ծնվել և ապրել է Մ. Պ. Դևյատաևը։ Փայտե շենքում կա 1920-1930-ական թվականների գյուղացիական կյանքի մթնոլորտը հիշեցնող հուշասենյակ, կցակառույցում `Դևյատաևի սխրանքին նվիրված ցուցադրություն։ Ցուցադրվում են Սակսենխաուզեն (Sachsenhausen) համակենտրոնացման ճամբարի բանտարկյալների իրական հագուստները և կոշիկները, նամակները, պարգևները, լուսանկարներն ու փաստաթղթերը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Информация о доме-музее Девятаева на сайте Мордовского республиканского объединенного краеведческого музея

Կատեգորիա:1975 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:1975 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մորդովիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի տուն-թանգարաններ
Կուրոլ

**Կուրոլը** (լատ․՝ *Leptosomus discolor*), կուրաոլակերպերի կարգի (լատ․՝ *Leptosomiformes*) միակ ներկայացուցիչը, որը ներառվում է կուրոլայինների ընտանիքի (լատ․՝ *Leptosomidae*) կուրոլների ցեղի (լատ․՝ *Leptosomus*)։

Ունի երեք ենթատեսակ՝ *Leptosomus discolor discolor*, *Leptosomus discolor gracilis*, *Leptosomus discolor intermedius*։

## Բնութագիրը
Մարմնի երկարությունը 38-50 սմ է։ Քաշը կարող է լինել 190-280 գ։ Այս տեսակի էգերն ու արուները միմյանցից արտաքնապես բավականին տարբեր են․ էգերն ավելի խոշոր են և արուից տարբերվում են փետրավորմամբ։ Արուների կրծքավանդակը և գլուխը հիմնականում մոխրագույն է, իսկ մեջքը, թևերը և պոչը՝ մուգ կանաչ։ Արուները աչքերի և գլխի շուրջը ունեն սև գունավորում։ Էգերը ունեն մուգ շագանակագույն գունավորում։ Ոչ սեռահասուն կուրոլները սովորաբար նման են էգի։ Ոտքերը փոքր են և ունեն անսովոր կառուցվածք։

## Տարածվածությունը
Տարածված է հիմանանում Աֆրիկական կղզիներում՝ Մադագասկար և Կոմորյան կղզիներում։ Բնակվում են անտառածածկ տարածքներում, մինչև 2000 մ․ բարձրություններում։

## Վարքագիծը և էկոլոգիան
Որսին դարանակալում են ծառերի սաղարթում։ Նաև որսում են օդում։

Բնադրում է ծառերի փչակներում գետնից 4-6 մ բարձրության վրա։ Ձվադրում է 1-4 ձու։ Ձվերը սպիտակ են լինում։ Թուխս են նստում միայն էգերը, իսկ արուները կերակրում են նրանց այդ ժամանակ։ Թուխս են նստում մոտ 20 օր, որից հետո ձագերը ծնվու են։ Ձագերը մնում են բնում 30 օր, որից հետո թռչում և հեռանում են։

## Սնունդը
Կուրոլը սնվում է միջատներով, թրթուրներով և ծառաբնակ սողուններով։

## Պահպանման կարգավիճակ
Կուրոլը գրանցված է ԲՊՄՄ (Բնության պահպանության միջազգային միություն) Կարմիր ցուցակում «Չվտանգված» կարգավիճակով։

## Փոխհարաբերությունները մարդկանց հետ
Կուրոլները շատ խելացի կենդանիներ են և երբեք չեն խանգարում Մադագասկարի բնակչներին, ովքեր ունեն շատ լեգենդներ և առասպելներ այս տեսակի մասին։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Leptosomusdiscolorcrop.jpg|Էգ կուրոլ
Պատկեր:Male cuckoo roller.jpg|Արու կուրոլ
Պատկեր:Leptosomus discolor male.jpg|Արու կուրոլ
Պատկեր:Cuckoo-roller.jpg|Արու կուրոլ


## Գրականություն
* Կենդանիների հանրագիտարան, մաս 2, էջ 66 
* https://en.wikipedia.org/wiki/Cuckoo_roller
Կարել Էյտինգ

**Կարել Էյտինգ** (, ), հոլանդացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Այաքսի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Այաքս
Էյտինգն Այաքսի ակադեմիայի սան է։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց 2015 թվականի ապրիլի 30-ին։ Յոնգ Այաքսի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2016 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ Ալմերե Սիթիի դեմ խաղում։ Այաքսի առաջին թիմի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ Նիդերլանդների գավաթի Կոզակեն Բոյզի դեմ խաղում։ Էրեդիվիզիում իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի դեկտեմբերի 14-ին՝ Էքսելսիորի դեմ խաղում։

## Միջազգային կարիերա
Նիդերլանդների մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում Էյտինգը մասնակցել է 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 3 հանդիպման։ 2018 թվականի մարտին Էյտինգն առաջին անգամ հրավիրվեց Նիդերլանդների մինչև 21 տարեկանների հավաքական՝ Բելգիայի և Անդորրայի դեմ խաղերի համար։ Իր դեբյուտը նշեց մարտի 22-ին՝ Բելգիայի դեմ խաղում։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
*2018 թվականի մարտի 31-ի դրությամբ*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էյտինգը transfermarkt-ում
* Էյտինգը WhoScored.com կայքում
* Էյտինգը Այաքսի պաշտոնական կայքում 
* Էյտինգը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գենտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հադերսֆիլդ Թաունի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տվենտեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Նիդերլանդների երիտասարդական հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Մորդովիայի ժողովրդական մշակույթի թանգարան

**Մորդովիայի ժողովրդական մշակույթի թանգարան** (), թանգարան Մորդովիայի Հանրապետության Սարանսկ քաղաքում, Մորդովիայի Ս․ Դ․ Էրզյայի անվան կերպարվեստի հանրապետական թանգարանի մասնաճյուղ։  Բացվել է 1999 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։

## Նկարագրություն
Թանգարանը գտնվում է 20-րդ դարի քաղաքային ճարտարապետության հուշարձան համարվող շենքում, որը կառուցվել էր Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից առաջ։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ շենքը եղել է Առաջին բանակի (Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի արևելյան ճակատ) զորահավաքային բաժին, այնուհետև այստեղ են տեղակայվել Միությունների տունը, հիվանդանոցը, Մորդովյան Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Գերագույն դատարանը, «Գիտելիք» ընկերության Մորդովիայի մասնաճյուղի վարչությունը, Մանդովիայի գրողների միության խորհուրդը, գիտական-վերականգնման արվեստանոցը։

## Ցուցադրություն
մինի
Թանգարանի ֆոնդերում կան ավելի քան 3500 ցուցանմուշներ՝ մորդովյան ազգային հագուստ, կենցաղային իրեր, գյուղատնտեսական տեխնիկա, սրբապատկերներ, փայտե քանդակներ, գրքեր և լուսանկարներ։ Կան մի քանի թեմատիկ սրահներ, որտեղ այցելուները կարող են տեսնել մորդվաների տոնակատարությունների, հարսանեկան սովորույթների, Մորդիվիայի կանանց կյանքի, մորդովական գյուղի երեխաների կյանքի և դաստիարակությանն առնչվող ցուցանմուշներ։ Թանգարանի ցուցասրահում պարբերաբար կազմակերպվում են մորդովյան արվեստագետների և ժողովրդական արհեստների ցուցահանդեսներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Статья о музее на сайте «Саранск Online»

Կատեգորիա:Մորդովիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:1999 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ազգագրական թանգարաններ
Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կրիաների լիճ

**Կրիաների լիճ, Կրիա լիճ** ( «Կուստբա», «Կուս-տբա»), լիճ Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի Վակե Սաբուրտալո շրջանի հարավային մասում գտնվող Մթածմինդա լեռան հյուսիսային լանջին։ Ծովի մակարդակից բարձր է 686,7 մ, սնվում է Կուրի վտակ հանդիսացող Վարազիսխևի գետի ջրերով։ Լճի մակերեսը կազմում է 0,044 կմ², առավելագույն խորությունը 2,6 մ է, ջրահավաք ավազանի մակերեսը՝ 0,4 կմ²։

Լճի անվանումը առաջացել է այդ տարածքում նախկինում ապրող կրիաների ինքնանունից։

Կրիաների լիճը Թբիլիսիի բնակիչների և քաղաքի հյուրերի ամենատարածված հանգստավայրերից է, լճի շուրջ կա բարեկարգված լողափ։ Լճի մոտ կարելի է բարձրանալ ավտոճանապարհով կամ Վակե պարկից ճոպանուղու օգնությամբ։ Արևմուտքից լճին հարում է Թբիլիսիի բացօթյա ազգագրական թանգարանը։ Լճում կազմակերպվում է կատամարանների վարձույթ, մոտակայքում կան մի քանի սրճարաններ և ռեստորաններ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կովկասի լճեր
Կատեգորիա:Վրաստանի լճեր
Սպաների շրջանային տուն (Եկատերինբուրգ)

**Սպաների շրջանային տուն** (), դաշնային նշանակության (№ 6610039000) պատմա-ճարտարապետական հուշարձան կառուցված Սվերդլովսկում (այժմ` Եկատերինբուրգ) 1932-1941 թվականներին Պերվոմայսկայա փողոցի № 27 հասցեում։ Ճարտարապետն է Վ. Վ. Եմելյանովը։

## Պատմություն
Շենքի կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1932 թվականին լուսավորության աշխատողների արհմիության պատվերով, որպես ակումբ։ 1937 թվականին ակումբն անավարտ վիճակում հանձնվել է Ուրալյան ռազմական օկրուգին  (ՈւրՌՕ), որից հետո շինարարությունը շարունակվել է նոր նախագծով, արդեն որպես Կարմիր բանակի տուն։ Շենքն իրենից ներկայացնում է քարե բազմահարկ շինություն աշտարակով և համարվում է խորհրդային նեոկլասիցիզմի ճարտարապետության կիսապաշտոնական տարբերակ։ Դասվում է 1930-ական թվականներին Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի համար կառուցված մշակութա-ժամանցային, վարչական և ուսումնական շինությունների տիպաբանական շրջանակին։  
 
մինի|Սպաների շրջանային տան տեսքը Պերվոմայսկայա փողոցի կողմից

Շենքի ճարտարապետական ձևավորման մեջ օգտագործվել է լայնամասշտաբ կոմպոզիցիաներ, պսակազարդման տարրեր, աշտարակներ, սրաձողեր և զինանիշագիտության խորհրդանիշեր։    
  
Այդ շենքի ճակատին տեղակայված  է նաև Ռուսաստանի ԶՈւ ռազմական օկրուգի մշակույթի հաստատության անվանումը խորհրդանշող հուշատախտակ։

## Փաստ
Ուրալյան ռազմական շրջանի սպաների շրջանային տանը (ՍՇՏ) երկար ժամանակ գտնվում էր փոքրիկ ցուցադրություն` նվիրված ՀՕՊ-ի 4-րդ բանակի կողմից Ֆրենսիս Պաուերսի ղեկավարության ներքո գտնվող ամերիկյան լրտեսական Lockheed U-2 ինքնաթիռի խոյահարմանը։ Ցուցադրվում էին ինքնաթիռի բեկորները, բոլորակարերը, գլխային լրակազմը, որով խոյահարման  հրաման էր տրվել, հրթիռի մանրակերտը, որը խոյահարել էր լրտեսական ինքնաթիռը։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
Звагельская В. Е. Окружной дом офицеров // Энциклопедия Екатеринбурга [Электрон. ресурс] : электронная энциклопедия. - Электрон. дан. и прогр. - Екатеринбург. : ИИиА УрО РАН, год не указан. - 1 электрон. опт. диск (CD-ROM).

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Նվարդ Վարդանյան

**Նվարդ Պողոսի Վարդանյան** (), հայ թարգմանչուհի։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1995 թ.):

## Կենսագրություն
Նվարդ Վարդանյանը ծնվել է 1940 թվականին, Մարսելում։ 1948 թվականին Վարդանյանների ընտանիքը տեղափոխվել է Երևան։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ռոմանագերմանական ֆակուլտետի ֆրանսերենի բաժինը։ 1966 թվականից Վարդանյանը ԵՊՀ ռոմանական լեզուների բանասիրության ամբիոնում դասավանդում է ֆրանսերեն, ինչպես նաև «Գեղարվեստական թարգմանություն» և «Ոճաբանություն» առարկաները։

Թարգմանել է Ժ. Ժան Ռասինի, Ալֆոնս Դոդեի, Ֆրանսուազ Սագանի, Ստենդալի, Ի. Մինասի, Պոլ Էլուարի, Ժորժ Սանդի և ֆրանսիացի այլ հեղինակների ստեղծագործություններ։

Նվարդ Վարդանյանի թարգմանությունները տպագրվել են գրական հանդեսներում («Գարուն», «Արտասահմանյան գրականություն», «Նոր-դար», «Աստղիկ»)։ Գեղարվեստական թարգմանության տեսության հարցերին առնչվող հոդվածների հեղինակ է։ Թարգմանված բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։

## Երկեր
* Զրուցասեր գունապնակ, Երևան, 2012 թ.։
* Բաց հանգույցներ (վեպ), Երևան, 2008 թ.։

### Թարգմանություններ

* Մի բույլ ‎‎ֆրանսիական քնարերգությունից (XIX-XX դդ.) (Ալֆոնս դը Լամարթին, Ալֆրեդ դը Մյուսե, Շառլ Բոդլեր, Պոլ Վերլեն, Լոթրեամոն, Էմիլ Վերհառն, Պոլ Վալերի, Իսկուհի Մինաս, Ժյուլ Սուպերվիլ, Ժան Պիեր Ժուվ, ՍենԺոն Պերս, Յանի Սևակ, Պիեր Ռևերդի, Մորիս Բլանշար, Պոլ Էլուար, Անդրե Բրետոն, Ֆրանսիս Փոնժ, Ռոբերտ Դեսնոս, Ժակ Պրևեր, Ռեյմոն Քընո, Ռընե Շար, Ալեն Բոսքե, Գիյվիկ, Ժորժ Բրասենս, Ժակ Բրել, Շառլ Ազնավուր), Երևան, 2006 թ.։
* Մարսել Պրուստ, Կորուսյալ ժամանակի որոնումներում, Երևան, 2006 թ.։
* Մորիս Մետերլինկ, Մեղուների կյանքը, Խոնարհների գանձը, Երևան, 2000 թ.։
* Վան Գոգի նամակները, Երևան, 1998 թ.։
* Մորիս Մետերլինկ, Թատերգություններ, Երևան, 1997 թ.։

## Մրցանակներ
* Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի և ՀԳՄ «Կանթեղ» թարգմանական մրցանակ, 2007 թ.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ֆրանսերենից հայերեն թարգմանիչներ
Արոն Տամաշի

**Արոն Տամաշի** (), հունգարացի գրող։ Հայրենի Տրանսիլվանիայում և Հունգարիայում հայտնի է դարձել սեկե ոճի ստեղծագործությունների շնորհիվ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է սեկեական ընտանիքում, Ֆարկաշլակում (այժմ Լուպենի, Հարգիտա)։ 1912 թվականին Արոնին գրանցում են Սեկեյուդվարհեյ կաթոլիկ գիմնազիայում։ Նույնիսկ երբ գիմնազիստ էր սկսել էր գրել պատմություններ։ 1918 թվականի հուլիսին մասնակցում է Պյավայի ճակատամարտին։  Ընդունվել է Կլուժի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, սակայն շատ կարճ ժամանակ է այնտեղ սովորել, քանի որ այնտեղ դասավանդում էին ռումիներենով։ Ընդունվել է Առևտրային ակադեմիա, որը և ավարտել է երկու տարի անց։

1923 թվականին արտագաղթում է ԱՄՆ, այնտեղ ակտիվ աշխատում է և պատմվածքները ուղարկում է հայրենիք։ 1925 թվականին Կլուժում լույս է տեսնում նրա առաջին ժողովածուն «Հոգին ճանապարհվում է»։ 1926 թվականին վերադառնում է ԱՄՆ-ից, արդեն բավականին հայտնի լինելով հայրենիքում։ 1926 թվականի հուլիսին մասնակցում է Ռումինիայի հայտնի հունգարացի գրողների հավաքին, որը հիմնադրել է «Էրդեն Հելիկոն»՝  «Գրողների ազատ համայնք»։ Այդ կազմակերպության շնորհիվ հրատարակվում են Տամշինի առաջին ստեղծագործությունները, որոնք գրվել էին հայրենիքում։

1932 թվականին Տամաշինը հրատարակում է իր լավագույն ստեղծագործություններից մեկը՝ «Աբելը խուլ անտառում»։ Դրան հետևում են ևս երկու վեպ-շարունակություններ։ Տամաշին ճանաչում է ձեռք բերում՝ Հունգարիայում, ստանում է Բաումգարտենի մրցանակ։ Ամբողջ կյանքի ընթացքում Տամաշինը հրատարակել է հեքիաթների 10 ժողովածու։

1945 թվականին Տամաշինը դառնում է հունգարական պառլամենտի պատվավոր պատգամավոր, 1954 թվականին՝ Հունգարիայի Հայրենական Միության Խորհրդի անդամ։ Նրան շնորհվում է հայենական բարձր մրցանակ՝ Կոշուտի մրցանակ։ 1963 թվականին Արնո Տամաշին դառնում է  Խաղաղության Խորհրդի նախագահության անդամ։ Գրողի վերջին ստեղծագործությունը՝ «Մասուրի ճյուղ» գրվել է գրողի կնոջ կողմից, բայց այդպես էլ ավարտին չի հասցրել։  Արոն Տամաշին ըևական հիվանդությունից հետո մահացել է 1966 թվականի մայիսի 26-ին, Բուդապեշտում։

## Ընտրյալ մատենագիտություն
* «Абель в глухом лесу» (1932)
* «Абель в своей стране» (1934)
* «Абель в Америке» (1934)
* «Матяш, ломающий льдины» (1936)
* «Сверкает звезда» (1937)
* «Птица певчая» (1934)
* «Обманчивая радуга» (1942)
* «Колыбель и сова» (1953)
* «Зеркало отечества» (1953)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արոն Տամաշի 
* «Աբելը խուլ անտառում»

Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Առտա Դոբռոշի

**Առտա Դոբռոշի** (, ), կոսովոալբանական դերասանուհի։

## Կենսագրություն և կարիերա
Առտա Դոբռոշին ծնվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Պրիշտինայում։ Տարրական դպրոցում սովորելու ընթացքում զուգահեռաբար ուսանում էր դրամատիկական արվեստ։ Տասնհինգ տարեկան հասակում այցելում է Միացյալ Նահանգներ՝ ուսանողների փախանակման ծրագրով։ Տասնյոթ տարեկան հասակում վերադառնում է հայրենիք։ Այստեղ՝ Գեղարվեստի ակադեմիայում չորս տարի սովորում է դերասանի վարպետություն։ Դերասանուհին պարբերաբար խաղում է նաև թատրոնում։

Կոսովոյում ռազմական գործողությունների ժամանակ Առտան գտնվում էր Մակեդոնիայի Հանրապետությունում, որտեղ օգնում էր ճամբար ստեղծել գաղթականների համար։ 2000 թվականին Հյուսիսատլանտյան դաշինքում աշխատել է որպես թարգմանչուհի։

2005 թվականին դերասանուհին առաջին անգամ նկարահանվել է կինոնկարում։ 2008 թվականին հայտնիություն է ձեռք բերում շնորհիվ «Լոռնայի լռությունը» ֆիլմում խաղացած դերի։

## Ֆիլմագրություն

## Հաղթանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* TIME MAGAZINE Interview 
* THE TIMES UK Interview  
* THE TIMES Japan Interview
* Arta Dobroshi, UNDP Kosovo Ambassador 
* Little White Lies Interview
* Cineuropa Interview

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Կոսովոյի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Պրիշտինայում ծնվածներ
Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Եկատերինբուրգ)

**Կրասնոարմեյսկայա փողոց** (, նախկինում՝ Զավալսկայա, Սոլդատսկայա), Եկատերինբուրգի փողոցներից մեկը (երկարությունը` 2250 մ` կառուցապատված տեղամասերի հետ միասին)։ Գտնվում է Եկատերինբուրգի կենտրոնական բնակելի թաղամասում, անցնում է հյուսիս-հարավ ուղղությամբ, Լենինի պողոտայի  (Փարիզյան կոմունայի հրապարակի շրջանում), Իսետ գետի ափով և Բոլշակովի (նախկինում՝ Բոլոտնի) փողոցի հետ հատման մասով։

## Պատմություն և տեսարժան վայրեր
Փողոցն առաջացել է  Եկատերինբուրգի ամրոցի (արևելյան արվարձան) տարածքից դուրս գտնվող հատվածի կառուցապատման ընթացքում, 18-րդ դարի վերջին, երբ վերացավ պաշտպանական նպատակներով քաղաքային ամրությունների կառուցման անհրաժեշտությունը։ Այն սկսվում էր Դրովյանոյ հրապարակից, հատում էր Սենի հրապարակը և դուրս գալիս Իսետ գետի ափ։  
 
19-րդ դարի կեսերից փողոցը կառուցապատվում էր պաշտոնյաների, ձեռնարկատերերի և անվանի մարդկանց  առանձնատներով։ Այդ փողոցի վրա կառուցված տներից շատերը պահպանվել են մինչև մեր օրերը և համարվում են ճարտարապետական հուշարձաններ, դրանցից են Նալիմովի տունը (ճարտարապետ` Ս. Ս. Կոզլով), որտեղ 20-րդ դարի  սկզբին ապրել է ճանաչված ճարտարապետ Կ. Տ. Բաբկինը, 2000 թվականին քանդված Ի. Լ. Ֆալկովսկու առանձնատունը (ճարտարապետ` Յուրի Օսիպովիչ Դյուտել), Ուսանինների տունը, որտեղ ապրել է լրագրող և պատմաբան-գավառագետ  Ա. Վ. Վեսնովսկին,  Ֆ. Տ. Շումակովի և Ռ. Մ. Շմիդենի առանձնատները (ճարտարապետ` Մ. Լ. Ռեուտով),  Մենշիկովների (ճարտարապետ` Ս. Ս. Կոզլով), Դոլգանովա-Կլիմենտևայի, առևտրական Վ. Ս. Պոտապովի (ճարտարապետ` Մ. Լ. Ռեուտով), Ս. Գ. Սազոնովի (ճարտարապետ` Ե. Մ. Կոսյակով), Պուշկինների  և այլոց տները։

Փողոցի սկզբում (Օպերային թատրոնի ետևում) 1929-1932 թվականներին կառուցվեց կոնստրուկտիվիզմի նմուշներից մեկը համարվող «Մեծ Ուրալ» (ճարտարապետ` Ս. Բ. Զախարով, Վ. Ի. Սմիրնով)  հյուրանոցի շենքը։ 2010 թվականին փողոցը  լրացնում են Մալիշևայի փողոցի կողմից կառուցվող բնակելի շենքերը, Ուրալի պետական համալսարանի տեխնիկական ֆակուլտետի շենքը Կույբիշևի փողոցի կողմից,Պավլիկ Մորոզովի անվան զբոսայգու մանկական տեղամասը (նախկինում՝ Սենայա հրապարակ)։ Կրասնոարմեյսկայա 10 հասցեում է գտնվում 2006-2010 թվականներին կառուցված Մոսկվայի տարածքից դուրս գտնվող Ռուսաստանի ամենաբարձր երկնաքերը` «Վիսոցկին»։

## Գրականություն
* 
*
*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի փողոցներ
Կրասնոարմեյսկայա փողոց (այլ կիրառումներ)

**Կրասնոարմեյսկայա փողոցը** կարող է վերաբերել`
 
* Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Դոնի Ռոստով)
* Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Եկատերինբուրգ)
Ագնեշ Գերգեյ

**Ագնեշ Գերգեյ** (, ի ծնե անունը՝ **Ագնեշ Գուտման**, Էնդրյոդ (), ), հունգար բանաստեղծուհի, արձակագիր, էսսեիստ, Կոշութի մրցանակի դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Ագնեշ Գերգեյը ծնվել է լրագրողի ընտանիքում։ Հայրը լրագրող Գուտման Գյորգին էր (), իսկ մայրը պետական պաշտոնյա Ֆենկել Ռոզան (): Մանկությունն անց է կացրել Զալաէգերսեգում։ Դպրոց հաճախել է Բուդապեշտում և Սեգեդում։ Հայրը մահկանացուն կնքել  է նացիստական Մաուտհազուզեն մահվան ճամբարում։ Ագնեշը մոր հետ փրկվում է հոլոքոստից։ Սկզբից պատսպարվել են Շվեյցարիայում։ Հետո ընկել են գետտո։ Հունգարիայի ազատագրումից հետո վերադառնում են հայրենի տուն։

## Կարիերա
Տասնյոթ տարեկան հասակից Ագնեշ Գերգեյը սկսել է աշխատել լոկոմոտիվային գործարանում։ Ավարտել է Բուդապեշտի համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետը։ Այստեղ, 1957 թվականին դիպլոմ է ստանում՝ հունգարերենի և անգլերենի ուսուցչի որակավորմամբ։ Աշխատել է որպես ուսուցչուհի ընդհուպ մինչև 1963 թվականը։ Հետո սկսել է զբաղվել լրագրությամբ և զուգահեռաբար խմբագիր է աշխատել Հունգարական ռադիոյում։ Ավելի ուշ աշխատել է որպես գրականության տեսաբան։ 1977 թվականից 1988 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում գրական թերթի խմբագիր է եղել։

## Ընտիր ստեղծագործություններ
* *Ajtófélfámon jel vagy*, 1963
* *A tolmács*, 1973
* *Stációk*, 1983
* *Őrizetlenek*, 2000

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*

*

## Արտաքին հղումներ
* 
*
*
*Halmai Tamás: Gergely Ágnes; Balassi, Bp., 2012 (Kortársaink)

Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի հունգարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կոշութի մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հունգարացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Մագդա Ֆրանկ

**Մագդա Ֆրանկ Ֆիշեր** (, ), հունգարաարգենտինյան քանդակագործ՝ հրեական ծագմամբ։

## Կենսագրություն
Մագդա Ֆրանկը ծնվել է պատմական Տրանսիլվանիայի Կլուժ-Նապոկա քաղաքում, որն այդ ժամանակ Հունգարիայի մաս էր կազմում, սակայն 1918 թվականից անցավ Ռումինիայի տիրապետության ներքո։ Քանդակագործություն սովորել է Բուդապեշտում. սկզբից Գեղագիտության դպրոցում, հետո Կիրառական արվեստի քոլեջում։ Աշխատել է քարի, փայտի և մետաղների հետ։ Նացիստական Գերմանիայի հետապնդումներից վախենալով Մագդան լքում է Հունգարիան և տեղափոխվում է Շվեյցարիա։ Որոշ ժամանակ անց տեղափոխվում է Փարիզ և ընդունվում Ժյուլիանի ակադեմիա։ 1950 թվականին տեղափոխվում է Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրես՝ եղբոր մոտ, որը միակ ողջ մնացած հարազատն էր։

Մագդա Ֆրանկն իր մահկանացուն կնքում է 2010 թվականի հունիսի 23-ին Բուենոս Այրեսում՝ իննսունհինգ տարեկան հասակում։

## Կարիերա
Արգենտինայում Մագդա Ֆրանկը սկսում է զբաղվել իր մասնագիտությամբ։ Բուենոս Այրեսում դասավանդում է կերպարվեստների դպրոցում։ Հենց Արգենտինայում էլ ձևավորվում է քանդակագործի ոճը։ Նրա արվեստի վրա մեծ ազդեցություն թողեց մինչկոլումբոսյան Ամերիկայի մշակույթը։ 1953 թվականին կայանում է առաջին անհատական ցուցահանդեսը Հենրի պատկերասրահում։

Նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են նաև Պիսսարո պատկերասրահում։ Արգենտինայոմ մի շարք գեղարվեստական մրցանակների դափնեկիր է դառնում Ֆիշերը։ 1960-ական թվականների սկզբին տեղափոխվում է Փարիզ։ Հետո կրկին հետ է դառնում Արգենտինա և հիմնադրում սեփական տուն-թանգարանը Սաավեդրեում։

Այսօր Մագդա Ֆրանկի ստեղծագործությունները ցուցադրվում են Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում, ինչպես նաև Բուենոս Այրեսի Կիրառական արվեստի ազգային թանգարանում և այլ անգարաններում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Gwefan biography.com 

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Հունգարացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Հունգարացի կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Հունգարացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Հունգարացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Հրեա կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Հրեա նկարչուհիներ
Վկան (ֆիլմ, 1969)

«**Վկան**» (, հայտնի է նաև «Առանց հետքի» վերնագրով), 1969 թվականին նկարված հունգարական երգիծական ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Պետերա Բաչո։ Ֆիլմը ստեղծվել է քաղաքական լարված հանգամանքներում, այն ժամանակ երբ խոսակցությունները 1950-ական թվականների և 1956 թվականի ապստամբության մասին դեռևս արգելված էին։ Թեև ֆիլմը նկարահանման համար թույլտվություն ուներ և ֆինանսավորվում էր կոմունիստական իշխանություն կողմից, հետագայում նրա ցուցադրությունը արգելվեց։ Արտասահմանյան երկրներում կոմունիստական իշխանությունների կողմից ժապավենը դիտելուց հետո այնուամենայնիվ ստիպված էին զիջել և թույլ տալ ֆիլմի ցուցադրում նաև Հունգարիայում։ Այն ցուցադրվել է 1981 թվականին Կաննի կինոփառատոնին։ Շարունակությունը նկարահանվել է 1994 թվականին «*Megint tanú*» վերնագրով («Կրկին վկա»)։

## Սյուժե
Ֆիլմում միայնակ հայր Ջոզսեֆ Պելիկանը, ով նախկինում երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Հունգարիայի կոմունիստական շարժմանը, այժմ աշխատում է դամբում։ Նա հանդիպում է ընդհատակյա (գաղտնի) կոմունիստական շարժման հին ընկերոջը՝ Դանիել Զոլտանին, ով դարձել էր պաշտոնյա, և դամբից որ հեռու գտվող Դանուբում զբաղվում էր ձկնորսությամբ։ Դանիելը ընկնում է գետը, Պելիկանը նրան փրկում է և հրավիրում է իր տուն։ Պետական անվտանգության կառավարումը հաշվետվություն է ստանում այն մասին, որ Պելիկանը սննդի մեջ խոզերի անօրինական մորթ է կատարել։ Դանիելը փորձում է նրան փրկել, բայց պատահաբար բացում է նկուղի գաղտնի դուռը, որտեղ պահված էր խոզի միսը։ Պելիկանը բանտարկվում է, իսկ հետո ազատ է արձակվում «գերագույն ղեկավարության ցուցումով»։ Ընկեր Վիրագը տալիս է զանազան հանձնարարություններ, ինչպիսիք են Պելիկանի նշանակումը լողավազանի, զվարճանքների պուրակի և թերթի խմբագրության գլխավոր տնօրեն, և այս ամենը նրա համար որպեսիզի ստիպեր ՊԵլիկանին դատարանում Դանիելի դեմ որպես վկա հանդես գալ։ Մինչև դատավարությունը նրանք Պելիկանին բացատրում են այն ամենը, ինչ նա պետք է ասեր դատարանում, բայց նա որոշում է պատմել ճշմարտությունը։ Սրա համար Պելիկանը նորից բանտարկվում է։ Մինչ նա սպասում էր, իրեն կախաղան հանելուն, երկրում քաղաքական մթնոլորտը փոխվում էː Ազատվելուց հետո նա հանդիպում է ընկեր Վիրագին, ով կորցրել էր իր ժամանակին ունեցած ազդեցությունը և հզորությունըː

## Դերերում
* Կալլաի Ֆերենց՝ Ջոզսեֆ Պելիկան, Диве Кеэпер
* Լիլի Մոնորի՝ Գիզի, Պելիկանի դուստրը
* Լայոշ Էզե՝ Արպադ Վիրագ
* Բելա Բոտ՝ Ընկեր Բաշտյա
* Զոլտան Ֆաբրի՝ Զոլտան Դանիել
* Կարոյ Բիչկեի՝ Էլեմեր Գույաշ
* Դյորդ Կեզդի՝ Վիրագի խուզարկուն
* Ջոզսեֆ Խարվատ՝ երկաթուղային 
* Ռոբերտ Ռանտոնի՝ Օպերետի դերասան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* FILM — 'WITNESS' HUNGARIAN SATIRE — Review — NYTimes.com 
* A tanú — PORT.hu 
* A tanú на Internet Movie Database 

Կատեգորիա:1969 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Հունգարական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հունգարերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Քաղաքական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1950-ականներին
Ագնեշ Հրանիցկի

**Ագնեշ Հրանիցկի** (, ), հունգար կինոռեժիսոր և մոնտաժող։ Հունգար ռեժիսոր Բելա Տարրի կինն է։

## Կարիերա
Ագնեշ Հրանիցկին իր կարիերան սկսել է կինոյում 1970-ական թվականներից, որպես մոնտաժող։ 1981 թվականին սկսել է աշխատել ռեժիսոր Բելա Տարրի հետ, երբ սկսեց մոնտաժել վերջինիս «Ազատ ճամփորդը» կինոնկարը։ Հենց այդ ժամանակից էլ սկսեց Տարրի բոլոր ֆիլմերը մոնտաժել։

Սկսած 2000 թվականից Ագնեշը զբաղվում է նաև ռեժիսորությամբ։ Այդ թվականին ամուսնու «Վերկմեյստերի ներդաշնակությոնը» ֆիլմի համառեժիսորն էր։ Տարրի ֆիլմերի նկարահանումներին Հրանիցկին նույնպես սկեց մասնակցել և խորհրդատուի պաշտոնը ևս զբաղեցրեց։

Ագնեշ Հրանիցկին որպես համառեժիսոր 2007 թվականին նկարահանում է «Մարդը Լոնդոնից» ֆիլմը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Կաննի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ՝ 2007 թվականին։

2011 թվականին «Թուրինյան ձի» ֆիլմն է նկարահանում ամուսնու հետ. այս ֆիլմն առաջին անգամ էկրաններ է բարձրանում Բեռլինի 61-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ և արժանանում Արծաթե արջ մրցանակի (Ժյուրիի գրան-պրի)։

## Անձնական կյանք
Ագնեշ Հրանիցկին ամուսնացած է հունգար ռեժիսոր Բելա Տարրի հետ։ Իրար հետ ապրում են սկսած 1978 թվականից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հունգար կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հունգարացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Կին կինոռեժիսորներ
Պակ Ջին Ջու

**Պակ Ջին Ջու** (հանգըլ՝ 박진주, ), հարավկորեացի դերասանուհի։ Նկարահանվել է հարավկորեական այնպիսի հեռուստասերիալներում, ինչպիսիք են «Չհամարձակվես երազել» (2016) և «1% ամեն ինչ» (2016)։

## Ֆիլմագրություն
### Հեռուստասերիալներ

### Ֆիլմ

### Տարբեր ցուցադրություն

## Մրցանակներ եւ անվանակոչություններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*http://www.kmdb.or.kr/eng/vod/mm_basic.asp?person_id=00155300
*https://www.hancinema.net/korean_Park_Jin-joo.php

Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Wherever I Go

**«Wherever I Go»**, ամերիկյան OneRepublic խմբի երգը, նրանց *[[Oh My My (ալբոմ)|Oh My My]]* չորրորդ ստուդիական ալբոմի գլխավոր սինգլը։ Երգի հեղինակներն են Ռայան Թեդերը, Բրենտ Կատցլը և Նոել Զանկանելլան։ Տեսահոլովակը, որ նկարահանել է ռեժիսոր Ժոզեֆ Կանը, ներկայացնում է գրասենյակային մեկ օր կորեացի գործարարի կյանքից։

Երգն զբաղեցրել է 55-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ Ռայան Թեդերն ասել է, թե այն «ոչ բնական հակվածության, անառողջ մակարդակի հակվածության» մասին է։ BBC Radio 1-ում Թեդերը քննարկել է, թե ինչքան է աշխատել OneRepublic խումբը, որ երգը լինի թարմ. «Խմբի համար դժվար է զարգանալ և միաժամանակ պահպանել մարդկայնությունը գործիքներում»։ «Դուք ուզում եք լսել բասիստին, ուզում եք լսել թմբկահարին, բայց ուզում եք, որ միևնույն ժամանակ երաժշտությունը հնչի ժամանակակից կերպով»։

## Տեսահոլովակ
Երգի հիման վրա նկարահանված երաժշտական տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի մայիսի 17-ին։ Ռեժիսորը Ժոզեֆ Կանն է, պրոդյուսերը՝ Ջիլ Հարդինը։ Հոլովակում դերասան Քենեթ Չեյը մարմնավորում է գործարարի, որն ամեն օր բախվում է միօրինակ, անգույն կյանքին։ Այնուամենայնիվ, նա սիրահարվում է նույն վայրում աշխատող մի կնոջ, և վայր դնում պորտֆելը, ինչը խորհրդանշում է միօրինակությունը թողնելը։ Նա սկսում է մանրամասն մտածված պար, որի գործողությունները, որպես կանոն, կապված չեն բիզնեսի հետ։ Նրա գործընկերները սկզբում նայում են սարսափով, սակայն հետո միանում են նրան։ Սակայն նա չի կարողանում իր զգացմունքների մասին հայտնել այն կնոջը, ում սիրահարված է։ Նա գործի է դնում գաղտնի քայլ, որտեղ մասնակցում է երաժշտական խումբը, որ նրա կյանքը դարձնի գունեղ։ Երբ նա հետ  է գնում գրասենյակ, ամեն ինչ դառնում է գունեղ ու վառ։ Տեսահոլովակի վերջում ցուցադրվում է, որ այդ ամենը միայն երազ էր, իսկ գործարարը կանգնած է վերելակում՝ այն կնոջ կողքին, ում սիրահարված է։

## Երգացանկ
***Թվային ներբեռնում**
# "Wherever I Go" – 2:49

***Թվային ներբեռնում — remix**
# "Wherever I Go" (Danny Dove club edit) – 4:57

***CD սինգլ**
# "Wherever I Go" – 2:49
# "Wherever I Go" (Instrumental) – 2:49

## Ձայնագրություն
* Ձայնագրում՝ Revolution Studio, Տորոնտո, Օնտարիո, Ритц-Карлтон, Մոսկվա, Ռուսաստան
* Լրացուցիչ ձայնագրություն Neptune Valley և Waterloo Studios, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա
* Միքսավորում՝ Mixsuite Մեծ Բրիտանիա
* Հիմքը՝ Sterling Sound, Նյու Յորք

;Ձայնագրության մասնակիցներ
* Ռայան Թեդեր — երգի հեղինակ, պրոդյուսեր
* Բրենտ Կատցլ — երգի հեղինակ, պրոդյուսեր
* Նոել Զանկանելա — երգի հեղինակ, պրոդյուսեր
* Rich Rich — հնչյունային ինժեներ
* Սթիվ Ուիլմորտ — հնչյունային ինժեներ
* Մեթյու Թրիբա — հնչյունային ինժեների օգնական
* Մարկ «Սփայկ» Ստենտ — միքս
* Մեթի Գրին — հնչյունային ինժեների օգնական միքսի հարցերով
* Գեոֆ Ստեֆան — հնչյունային ինժեների օգնական միքսի հարցերով
* Քրիս Գերինգեր — հիմք

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ