open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бери шинель, пошли домой

**«Бери шинель, пошли домой»**, խորհրդային կոմպոզիտոր Վալենտին Լևաշովի երգը՝ գրված Բուլատ Օկուջավայի բանաստեղծությունների հիման վրա։

## Պատմություն

Բուլատ Շալվովիչը հաճախ է գրել պատերազմի մասին. դրան է  նվիրված բանաստեղծի դեբյուտային բանաստեղծությունը՝ «Нам в холодных теплушках не спалось»։  «Бери шинель, пошли домой» երգը Օկուջավան գրել է 1975 թվականին ռեժիսոր Գաբրիել Եղիազարովի «Արևածագից մինչև մայրամուտ» ֆիլմի համար, որը պատմում է ռազմաճակատի հերոս Ֆեոդոր Վասիլևիչ Ռոժնովի մասին։ 

Մի քանի տարի անց Լևաշովի հետ կապ է հաստատել Լեոնիդ Բիկովը, որն աշխատում էր Ատի-բատի, գնում էին զինվորները...» () ֆիլմի վրա։

Ինչպես պարզվեց, նա ռադիոյով լսել էր իմ երգը։  Դա նրան շատ էր դուր եկել, նա դրա տակ արդեն նկարահանել է հարյուրավոր մետրեր ժապավեն բնական պայմաններում։ Նրա զանգը ոչ այլ ինչ էր, քան ֆիլմի կոմպոզիտոր դառնալու առաջարկ: Երբ ես նրան ասացի, որ «Бери шинель» երգը մեկ այլ ֆիլմից է՝ «Արևածագից մինչև մայրամուտ», նա պարզապես զրկվեց խոսելու ունակությունից։ 

Այնուամենայնիվ, երգի կրճատված տարբերակը հնչել է ֆիլմի վերջին տեսարանում։ Երգը կատարել է ինքը՝ Լեոնիդ Բիկովը։ Դրանից հետո երգը հնչել է ոչ միայն ռադիոհաղորդումներում, այլև համերգային հարթակներում, հեռուստատեսային էկրաններին, ռազմական շքերթներում։

## Կատարողներ
Երգը կատարել են Ալեքսեյ Պոկրովսկին («Երգ-75» փառատոն, ձայնագրվել է 1978 թվականին), Իոսիֆ Կոբզոնը (1976), Էդուարդ Խիլը (1977), Բորիս Իվանովը (1978), Վլադիմիր Շահրին։ 1978 թվականին երգը ձայնագրվել է Խորհրդային բանակի Ա. Վ. Ալեքսանդրովի անվան Կարմիրդրոշակակիր երգի և պարի անսամբլի կողմից։ 

2019 թվականին Օկուջավային նվիրված ալբոմի համար, որը թողարկվել է նրա 95-ամյակի առթիվ, երգի տարբերակը ձայնագրել է գերմանական Juno17 ինդի խումբը, 2020 թվականին՝ սերբ դերասան Մարկո Դոլաշը։

## Հղումներ
Երգի վերաբերյալ հղումներ կան այլ կատարողների մոտ։

Այսպես, Եգոր Լետովն ունի «Бери шинель» երգ (1989), իսկ Զեմֆիրան ունի «бери шинель, пошли домой» տող («1000 лет», 2007): Ագաթա Քրիստին նույնպիսի տողեր ունի՝ «Беру портвейн, иду домой»: Երգի անվանումը դարձել է 2022 թվականին Ռուսաստանում հակապատերազմական բողոքի շարժման կարգախոսներից մեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Текст песни
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Ադելա Գանզլիչկովա

**Ադելա Գանզլիչկովա** (, ), չեխ մարզուհի, ազատ ոճի ըմբիշ, 2024 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2019 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր, Եվրոպայի առաջնության եռակի բրոնզե մեդալակիր։ 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Առաջին և երկորդր Եվրոպական խաղերի մասնակից։

## Կենսագրություն
2009 թվականից հանդես է գալիս ըմբշամարտի միջազգային մրցումներում։ Եվրոպայի առաջնության մրցանակակիր պատանիների և մինչև 23 տարեկան մարզիկների շրջանում։

2015 թվականին մասնակցել է 1-ին Եվրոպական խաղերի ըմբշամարտի մրցումներին, որոնք տեղի են ունեցել Բաքվում։ 63 կգ քաշային կարգում ընդհանուր հաշվարկում զբաղեցրել է յոթերորդ հորիզոնականը։

Մասնակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած ամառային օլիմպիական խաղերին։ Մինչև 63 կգ քաշային կարգում գրավել է տասնութերորդ հորիզոնականը՝ առաջին գոտեմարտում պարտվելով շվեդ մարզուհի Հեննա Յոհանսոնին։

2019 թվականի ապրիլին Ռումինիայի մայրաքաղաքում մայրցամաքային առաջնությունում մինչև 68 կգ քաշային կարգում Ադելան ոսկե մեդալի համար պայքարում զիջել է ուկրաինացի մարզուհի Ալլա Չերկասովային և նվաճել է մեծահասակների Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալը։

2019 թվականի հունիսին մասնակցել է Երկրորդ Եվրոպական խաղերին, որոնք անցկացվել են Մինսկում։ 

2021 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել ապրիլին Վարշավայում, չեխ մարզիկը 68 կգ քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։»

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում  68 կգ քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Երրորդ տեղի համար պայքարում հաղթել է գերմանացի մրցակցուհուն՝ Սոֆյա Շաֆլեին։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Չեխ ըմբշամարտիկներ
Friedensdorf

**«Friedensdorf»**-ը հայ արձակագիր Գրիգի երրորդ գիրքն է։ Հրատարակվել է 2023 թվականին «Անտարես» հրատարակչության կողմից։ Բաղկացած է 200 էջից։

## Գրքի մասին

«Friedensdorf»-ը ինքնակենսագրական, վավերագրական, քաղաքական, միստիկ վեպ է, որտեղ զուգահեռ ծավալվող պատումների կենտրոնում պատերազմն է առհասարակ և քառօրյա ու 44-օրյա պատերազմները մասնավորապես: Դրանց հատման կետում պատմողն է՝ պատերազմ չգնացած մարդը, որը, այլ մարդկանց կոշիկների քուղերն օգտագործելով, տեսնում է վերջիններիս երազները: Վեպը խաղաղության փնտրտուքի, պատերազմի տեսանելի և չերևացող հետևանքների, մեծ ողբերգության, փոքր ուրախությունների մասին է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գրիգ․ «Friedensdorf»
* Ժամանակների ու բառերի երկխոսությունը Գրիգի «Friedensdorf» վեպում
* «Նոր գիրք»-7/24. Գրիգ, Փրոուզ, Քովի, Քոչար
* Հովհաննես եւ Ժան-Շա Թեքգյոզյաններ/Գրողն ու ցավերը
* Գրիգ | Friedensdorf | ԳրքՕդ

Կատեգորիա:2023 գրքեր
Կատեգորիա:Գրիգի վեպ
Կատեգորիա:Հայերեն վեպեր
Բարիոնային թիվ

**Բարիոնային թիվ**, տարրական մասնիկների ֆիզիկայում պահպանվող ադդիտիվ քվանտային թիվ է, որը որոշում է համակարգում բարիոնների քանակը։ Այն սահմանվում է հետևյալ բանաձևով՝
::B = \frac{1}{3}({n_{q} - n_{\overline{q}}})
Երեքով բաժանումը պայմանավորված է նրանով, որ ուժեղ փոխազդեցությունների օրենքներով մասնիկի ընդհանուր գունային լիցքը պետք է լինի զրո։ Դա հնարավոր է իրականացնել՝
* միացնելով մի գույնի քվարկ և համապատասխան հակագույնի հակաքվարկ՝ ստեղծելով մեզոն, որն ունի բարիոնային թիվ 0,
* կամ միացնելով երեք տարբեր գույների երեք քվարկ՝ ստեղծելով բարիոն, որի բարիոնային թիվը +1 է,
* կամ երեք հակաքվարկ՝ հակաբարիոն՝ բարիոնային թիվը −1։

Այսպիսով, համակարգում բոլոր քվարկների ալգեբրայական գումարը (կամ քվարկների և հակաքվարկների քանակների տարբերությունը) միշտ բաժանվում է 3-ի։ Պատմականորեն բարիոնային թիվը սահմանվել է մինչև քվարկային մոդելի հաստատումը։ Այսօր առավել ճշգրիտ է խոսել քվարկային թվի պահպանման մասին։

Այն մասնիկները, որոնք քվարկ կամ հակաքվարկ չեն պարունակում, ունեն բարիոնային թիվ 0։ Դրանք են՝ լեպտոնները, ֆոտոնը, W- և Z-բոզոնները և գլյուոնը։ Ինչպես արդեն նշվել է, բոլոր մեզոնները նույնպես ունեն բարիոնային թիվ 0։

## Տես նաև
* Բարիոն
* Լեպտոնային թիվ

## Աղբյուրներ
*
*
*

Կատեգորիա:Բարիոններ
Կատեգորիա:Պահպանման օրենքներ
Կատեգորիա:Տարրական մասնիկների ֆիզիկա
Կատեգորիա:Քվանտային թվեր
Ալեն Միրզոյան

**Ալեն Արմենի Միրզոյան** () ծագումով հայ, ռուս հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Ռուսաստանի փոխչեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն և մինչև 23 տարեկան մարզիկների աշխարհի առաջնության մեդալակիր։ Միջազգային մրցաշարերի հաղթող և մրցանակակիր, Ռուսաստանի սպորտի միջազգային կարգի վարպետ:

## Կենսագրություն
Ալեն Միրզոյանը ծնվել է 1996 թվականի հուլիսի 17-ին Սվերդլովսկի մարզի Նևյանսկ քաղաքում։ Ըմբշամարտով սկսել է վաղ տարիքից։ Սովորել է Եկատերինբուրգի Օլիմպիական թիվ 1 դպրոցում: 2017 թվականից Ռուսաստանի հունահռոմեական ըմբշամարտի ազգային հավաքականի անդամ է։  2019 թվականի հունվարին Կալինինգրադում կայացած Ռուսաստանի առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ 2019 թվականի մարտին կրկնել է իր հաջողությունը Սերբիայում կայացած Եվրոպայի Մ23 առաջնությունում։ Ապրում և մարզվում է Եկատերինբուրգ քաղաքում։ 2024 թվականին դարձել է Ռուսաստանի առաջնության եզրափակիչ՝ մինչև 72 կգ քաշային կարգում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռուսաստանի ըմբշամարտի ֆեդերացիա՝ Միրզոյան Ա.Ա.
* Եկատերինբուրգի թոփ 50 հայտնի մարդիկ
* Նևյանսկից Ալեն Միրզոյանը դարձել է Ռուսաստանի առաջնության մրցանակակիր

 
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայկական ծագմամբ ռուսներ
Կատեգորիա:Ռուս ըմբշամարտիկներ
Սոլոմիա Վինիկ

**Սոլոմիա Վինիկ** (, ), ուկրաինացի ազատ ոճի ըմբիշ: 2020 թվականին Իտալիայի Հռոմ քաղաքում կայացած ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ կանանց 55 կգ քաշային կարգում։ Եզրափակչում պարտվել է ռուս Օլգա Խորոշավցևային։

## Կարիերա
2019 թվականին Վինիկը մասնակցել է 2019 թվականի ըմբշամարտի աշխարհի գավաթի ազատ ոճի կանանց մրցումներին։

Հյուսիսային Մակեդոնիայի Սկոպիե քաղաքում կայացած 2021 թվականի ըմբշամարտի մինչև 23 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությունում Վինիկը նվաճել է բրոնզե մեդալներից մեկը։

2021 թվականի հոկտեմբերին Նորվեգիայի Օսլո քաղաքում կայացած ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությունում կանանց մինչև 57 կգ քաշային կարգում Վինիկը պարտվել է բրոնզե մեդալի համար գոտեմարտում։ Մեկ ամիս անց, Սերբիայի Բելգրադ քաղաքում կայացած ըմբշամարտի մինչև 23 տարեկանների աշխարհի 2021 թվականի առաջնությունում, 59 կգ քաշային կարգում նվաճել է արծաթե մեդալ:

2022 թվականին Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում կայացած ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում Վինիկը հանդես է եկել մինչև 59 կգ քաշային կարգում: Մի քանի ամիս անց նա մասնակցել է Մատեո Պելիկոնե 2022 վարկանիշային շարքին, որը տեղի է ունեցել Իտալիայի Հռոմ քաղաքում: Մնչև 59 կգ քաշային կարգում հանդես է եկել 2022 թվականի ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությունում, որն անցկացվել Է Սերբիայի Բելգրադ քաղաքում, որտեղ դուրս է մնացել իր առաջին գոտեմարտից։ Մեկ ամիս անց նվաճել է բրոնզե մեդալներից մեկը մինչև 59 կգ քաշային կարգում 2022 թվականի Իսպանիայի Պոնտեվեդրա քաղաքում կայացած ըմբշամարտի մինչև 23 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում։

Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում կայացած 2023 թվականի ըմբշամարտի մինչև 23 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությունում Վինիկը նվաճել է ոսկե մեդալը։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում 57 կգ քաշային կարգում նվաճեց բրոնզե մեդալ։ Երրորդ տեղի համար պայքարում հաղթեց բելառուս՝ Արինա Մարտինովային։

## Նվաճումներ

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ըմբշամարտիկներ
Էյրֆիլդ (նավ)

**«Էյրֆիլդ» (****),** շահագործումից հանված նավ, որը նաև հայտնի է որպես «**Լողացող անտառ**»  (): Այն խարսխված է Պարամատա գետի գետաբերանում, որը հոսում է Հոումբուշ ծովածոց՝ արևելյան Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում: Նավի ժանգոտ կորպուսը խիտ ծածկված է մանգրի ծառերով, որոնք աճել են նավասենյակներում և տախտակամածների վրա: Լողացող անտառ հիշեցնող նավի երկարությունը  մոտ 80 մ է։

## Պատմություն
1140 տոննա տարողությամբ  և 79,1 մ երկարությամբ Էյրֆիլդը գործարկվել է 1911 թվականին Մեծ Բրիտանիայում, իսկ մեկ տարի անց   գրանցվել է Սիդնեյում որպես ռազմական պաշարներ փոխադրող նավ, ինչը դա արել է ամերիկյան բանակի կարիքների համար Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի խաղաղօվկիանոսյան արշավի ժամանակ։ Նավը սկզբուն անվանվել է SS *Corrimal, 1950 թվականին այն վաճառվել է Bitumen and Oil Refineries Australia Pty Ltd-ին, իսկ 1951 թվականինին՝  Miller Steamship Company Ltd-ին և վերանվանվել է«* Էյրֆիլդ»։։

Նավը շահագործումից հանվել է 1972 թվականին և ուղարկվել Հոումբուշ ծովածոց ապամոնտաժվելու և մետաղի ջարդոնի վերածվելու համար։ Այդ պահին մետաղի ջարդոնի արժեքը կտրուկ ընկել է, և նավը ապամոբտաժելը ձեռնտու չի դարձել և այն մնացվել է լքված։ Ժամանակի ընթացքում նավը կիսով չափ սուզվել է և նրա վրա սկսել են աճել աղաջրին դիմացկուն մանգրեր։ Այդ ժամանակվանից զարդարում է Պարամատայի գետաբերանը և հիշեցնում են քաղաքային ջունգլիներում կորած կղզու բնապատկեր: Էյրֆիլդը կարելի է տեսնել միայն ցամաքից. Նավի փտած  տախտակամածի և ժանգոտած մասերի պատճառով նավ բարձրանալն անհնար է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրալիական տրանսպորտ
Կատեգորիա:Նավեր
Կատեգորիա:Սիդնեյ
Կարմիր շուշաններ

**«Կարմիր շուշաններ»**, հայ գրող Սերո Խանզադյանի պատմվածքը։ Ներառված է «Կարմիր շուշաններ» համանուն շարքում, որ հրատարակվել է 1958 թվականին։

## Գնահատական
«Կարմիր շուշաններ» շարքը պատմում է հայրենի հողի համար հեղափոխության ճանապարհը բռնած հերոսների նահատակության մասին։

## Սյուժե
Պատմող-հեղինակն ասում է, որ ինքն ու քեռին նստել են ձորալանջին։ Ներքևում նեղ հովիտն էր և լեռնային փոքր քաղաքը։ Թիթեղյա տանիքի վրա թառել էին աղավնիները։ Քեռին հիշում է, որ Քրիստն էլ էր աղավնիներ սիրում։ Սկսում է պատմել Քրիստի մասին։ Իրականում նրա անունը Քրիստափոր Մկրտչյան էր։ Մի ժամանակ ձորերում թնդում էր նրա համբավը։ Այդ գանգրահեր տղան սպիտակ աղավնիներ էր սիրում։ Քեռին պատմում է, որ երբ պառկում էին հոնի թանձր ստվերի տակ, նրա համար գրքեր էր կարդում այն մասին, թե Դավիթ բեկն ինչպես է կռվել օսմանյան բռնակալության դեմ։ Մի օր էլ նա աղավնիներն ընկերներին պահ է տալիս ու գնում Շուշի՝ ռեալականում սովորելու։ Քրիստը շատ բարի սիրտ ուներ ու արթուն խիղճ․ «․․․եթե աղքատի հանդիպեր, կտխրեր, աչքերը կլցվեին և իր շապիկը կհաներ, կտար նրան»։ 

Չորս տարուց հետո Քրիստը Շուշիից վերադառնում է, բայց ցավով տեսնում, որ աղավնիներն էլ չկան։ Բոլորն էլ թռել-գնացել էին, ու հայտնի չէր՝ որտեղ էին նրանք բույն դրել։ Շատ էր տխրել Քրիստը, բայց նաև ուրախ էր, որ իր աղավնիներն ազատ են ապրելու։ Մի օր էլ նա ընկերներին առաջարկում է բջիջ կազմել։ Իսկ ընկերները նրան այնքան էին վստահում, որ եթե ասեր՝ Որոտանի հունը փոխեն, դրան էլ կհամաձայնեին։ Իսկ նրանց հավաքատեղին Խուռուփի ձորի մթին քարանձավն էր։ Մի օր էլ նա ընկերների հետ խոսում է Ռուսաստանում տեղի ունեցող հեղափոխության մասին, որ պետք է ազատություն բերեր։ Նա մտածում էր, որ իրենք էլ պիտի դաշնակների լծից ազատվեն։ Բոլորը համաձայնում են, ու նա ընկերներին զենք է բաժանում։ Նա անգամ մտնում է կառավարության կազմած բանակի մեջ՝ զինվորներին հեղափոխելու։ Մի օր էլ նա շնչակտուր գալիս է․ «Դաշնակները մեր հոտն առել են, գումարտակում խուզարկություններ են սկսվել»։ 

Պատմող-հեղինակն ասում է, որ դաշնակներն իր տունը շրջապատում են։ Որպեսզի թաքցնի Քրիստի տված թուղթը, ոտքի մեծ մատը դանակով կտրում է և թղթի հետ մատը փաթաթում։ Դաշնակները խուզարկում են, բայց ոչինչ չեն գտնում։ Սակայն նույն օրը Քրիստին ձերբակալում են, իսկ ընկերները որոշում են զենքի դիմել։ Գիշերը հարձակվում են բանտի վրա ու Քրիստին ու մյուսներին ազատում։ Նրանց թաքցնում են թոնիրներում, անտառում, ժայռերի մեջ։ Մի օր էլ ազդանշան են ստանում ու ապստամբություն բարձրացնում։ Քեռին շարունակում է պատմել Զանգեզուրում խորհրդային կարգեր հաստատելու մասին, մի կապույտ բլուզով ձիավորի մասին, որ հալածում էր թշնամիներին։ Կանայք քարեր էին նետում, երեխաները՝ պարսատիկներով խփում։ Կապույտ բլուզավորը Քրիստն էր։ Նա բոլորին թև էր տալիս, քաջալերում։ Բայց դեռ քսանչորս տարին չլրացած Քրիստը զոհվում է։ Դա տեղի էր ունեցել քսան թվականի նոյեմբերին Սիսիանում։ Դաշնակները նրան դավադրաբար ծուղակն էին գցել։

Վերջում հեղինակն ասում է, որ Քրիստի անունը քաղցր է նրա համար, ինչպես հացը։ Նա ընկավ, որպեսզի անուշ ու խաղաղ քնեն մանուկները, նրանց գլխին շողա ազատության արևը։

## Կերպարներ

* Քրիստ
* Քեռի

## Տես նաև

* Լալ Համազը
* Մարդը և իր մորթին
* Ճանապարհը
* 1971, ամառ
* Անամպ երկինք
* Կապույտ ձի
* Գտնված գարուն
* Մենավոր ծառը
* Աղբյուրի երգը չի մարել
* Դաղձի բույրը

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սերո Խանզադյանի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1958 գրքեր
Ալլա Բելինսկայա

**Ալլա Բորիսովնա Բելինսկայա** (, ), ուկրաինացի մարզիկ, ազատ ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն 2021 և 2025 թվականներին, 2020 թվականի անհատական աշխարհի գավաթի մեդալակիր։ 2019 թվականի Եվրոպական խաղերի և 2020 թվականի Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի մասնակից։

## Կենսագրություն
2015 թվականից հանդես է գալիս միջազգային մրցույթներում։ Մինչև 23 տարեկան մարզիկների 2018 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր է։

2019 թվականին Ալլան մասնակցել է Երկրորդ Եվրոպական խաղերին, որոնք տեղի են ունեցել Մինսկում։ Մինչև 76 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել է 9-րդ հորիզոնականը։

2020 թվականի դեկտեմբերին Սերբիայի մայրաքաղաքում 2020 թվականի ըմբշամարտի անհատական աշխարհի գավաթի խաղարկությունում մինչև 72 կգ քաշային կարգում Ալլան հաղթել է բրոնզե մեդալի համար պայքարում և դարձել կանանց մրցաշարի մրցանակակիր։ Սա ուկրաինացի մարզիկի առաջին խոշոր հաջողությունն է մեծահասակների ըմբշամարտի մրցումներում։

2021 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել ապրիլին Վարշավայում, 72 կգ քաշային կարգում ուկրաինացի մարզուհին նվաճել է ոսկե մեդալ՝ եզրափակիչում հաղթելով բուլղարուհի Յուլիանա Յանևային։ 2021 թվականի մայիսի սկզբին Սոֆիայում կայացած համաշխարհային օլիմպիական որակավորման մրցաշարում Բելինսկայան հաղթել է 76 կգ քաշային կարգում և վաստակել է օլիմպիական արտոնագիր։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ոսկե մեդալ է նվաճել 72 կգ քաշային կարգում։ Եզրափակիչ գոտեմարտում հաղթել է թուրք՝ Նեսրին Բաշին։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ըմբշամարտիկներ
Մարտին Ադամսկի

**Մարտին Ադամսկի** (, (), չեխ հոկեյիստ, հարձակվող, 2011 և 2019 թվականների Չեխիայի չեմպիոն։ Հիմնականում հանդես է եկել Չեխիայի Էքստրալիգայում հանդես եկող Տրշինեցի «Օցելարժի» ակումբում։

## Կարիերա
Մարտին Ադամսկին  ծնվել է 1981 թվականին։ Նա իր նորամուտը Չեխիայի Էքստրալիգայում կատարել է «Պլզեն» ակումբի կազմում 2001/02 մրցաշրջանում։ Ընդհանուր առմամբ, Ադամսկին «Պլզենում» խաղացել է 9 մրցաշրջան։ 2010/11 մրցաշրջանից սկսած նա հանդես է եկել Տրշինեցի «Օցելարժի» ակումբում։

Տրշինեցի «Օցելարժի» կազմում Ադամսկին 2011 թվականին դարձել է Չեխիայի չեմպիոն, իսկ 2015 և 2018 թվականներին նվաճել է արծաթե մեդալներ՝ ավարտելով մրցաշրջանները երկրորդ տեղում։ 2019 թվականին երկրորդ անգամ հաղթել է Էքստրալիգայում, այդ անգամ՝ որպես թիմի ավագ։ Իր խաղացողի կարիերան ավարտել է 2020/21 մրցաշրջանի ավարտից հետո։

## Ձեռքբերումներ
*Էքստրալիգայի 2011 և 2019 թվականների չեմպիոն
*Էքստրալիգայի 2015 և 2018 թվականների արծաթե մեդալակիր

## Վիճակահանություն
*Չեխական էքստրալիգա֊937 խաղ, 413 միավոր (223+190)
*Չեխիայի առաջին լիգա֊83 խաղ, 37 միավոր (20+17)
*Չեխիայի երկրորդ լիգա֊12 խաղ, 11 միավոր (6+5)
*Կանադայի հոկեյի լիգա-35 խաղ, 18 միավոր (6+12)
*Արևելյան ափի լիգա֊9 խաղ
*Չեմպիոնների լիգա-28 խաղ, 16 միավոր (8+8)
*Շպենգլերի գավաթ-8 խաղ, 3 միավոր (1+2)
*Չեխիայի հավաքական֊16 խաղ
*Ընդհանուր կարիերայի ընթացքում-1128 խաղ, 498 միավոր (264+234)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на eliteprospects.com
* Профиль на сайте чешской хоккейной Федерации
* Профиль на сайте ХК Оцеларжи Тршинец
*Dvoustá trefa pro Adamského. Zato Polanský nepotřebuje hokejku, žertoval

Կատեգորիա:Չեխ հոկեյիստներ
Դոն-Վոլգայի ռայխսկոմիսարիատ

**Դոն-Վոլգայի ռայխսկոմիսարիատ** (գերմ. Reichskommissariat Don-Wolga), վարչատարածքային միավոր Նացիստական ​​Գերմանիայի կազմում, որը նախատեսվում էր ստեղծել Ազովի ծովից մինչև Պովոլժիեի Գերմանական Ինքնավար Հանրապետություն ձգվող տարածքում։ Գերմանիայում և օկուպացված տարածքներում հրապարակված պաշտոնական փաստաթղթերում այն ​​կոչվում էր Dongebiet, որ նշանակում է Դոնին հարող հողեր։

Տարածքը, որի վրա պետք է ստեղծվեր ռայխսկոմիսարիատը, չուներ բնական սահմաններ և տնտեսական հարաբերությունների միասնական համակարգ, այնտեղ ապրում էին մի շարք ազգությունների ներկայացուցիչներ։ Նախատեսվում էր վարչական կենտրոնի կարգավիճակ շնորհել Դոնի Ռոստով քաղաքին։ Ալֆրեդ Ռոզենբերգը ռայխկոմիսարի պաշտոնում առաջադրել էր Դիտրիխ Կլյագեսի թեկնածությունը։

Չնայած հինգ տեսակի օկուպացիոն ռեժիմի ստեղծման ծրագրերի առկայությանը՝ նախագիծը այդպես էլ չիրականացվեց, քանի որ դրա հրատապ անհրաժեշտությունը չառաջացավ և, բացի այդ, 1941 թվականի երկրորդ կեսին Նացիստական ​​Գերմանիայի կառավարությունը որոշեց ԽՍՀՄ օկուպացված տարածքներում նախատեսվող սուբյեկտների թիվը նվազեցնել, հինգի փոխարեն հասցնել չորսի: Ալֆրեդ Ռոզենբերգի առաջարկով, որն արժանացել էր Ադոլֆ Հիտլերի հավանությանը, գրավյալ տարածքները պետք է ներառվեին Ուկրաինայի ռայխսկոմիսարիատի և Կովկասի ռայխսկոմիսարիատի կազմում[1]։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Դոն-Վոլգայի ռայխսկոմիսարիատը նախատեսվում էր տեղակայել 55 հազար կմ² տարածքի վրա, դրա կազմում ներառել Խորհրդային Միության վերացված սուբյեկտներից մեկը, հետագայում ընդգրկել Ուկրաինայի ռայխսկոմիսարիատի կազմում, որի մեջ, բացի Վոլգա-Դոնի ռայխսկոմիսարիատից, պետք է ներառվեին նաև Ռոստովի, Վորոնեժի ու Սարատովի գլխավոր օկրուգները:

## Ծանոթագրություններ
Եկատերինա Վերբինա

**Եկատերինա Անդրեևնա Վերբինա** (, ), ռուս ազատ ոճի ըմբիշ, 2025 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն և Ռուսաստանի առաջնության մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Վերբինան Կրասնոյարսկում մանուկ հասակում պարարվեստ է սովորել։ 15 տարեկանում տեղափոխվել է Պյատիգորսկ, որտեղ ծանոթացել է մարզիչ Ալիխան Կարացևի հետ։ Ներկայացնում է Դաղստանը։ Խասավյուրտի օլիմպիական պահեստային դպրոցի շրջանավարտ է, որտեղ ելույթ է ունեցել Ալիխան Կարացևի և Գամզատ Աբասովի ղեկավարությամբ: 2017 թվականի հուլիսին Սարաևոյում հաղթել է կադետների Եվրոպայի առաջնությունում։ 2019 թվականի հունիսին Պոնտեվեդրայում (Իսպանիա) դարձել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնության հաղթող։ 2022 թվականի հունիսին Նարո-Ֆոմինսկում կայացած Ռուսաստանի առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ՝ եզրափակիչում պարտվելով Միլանա Դադաշևային։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում 55 կգ քաշային կարգում նվաճել է ոսկե մեդալ։ Եզրափակիչ գոտեմարտում հաղթել է ֆրանսիացի Տատյանա Դեբիին։

## Նվաճումներ
* Եվրոպայի կադետների ըմբշամարտի առաջնություն 2017՝ 
* Ըմբշամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն 2018 
* Ըմբշամարտի աշխարհի պատանեկան առաջնություն 2018` 
* Ըմբշամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն 2019՝ 
* Ըմբշամարտի աշխարհի պատանեկան առաջնություն 2019 
* 2019 թվականի Մ23 ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն - 5
* Ռուսաստանի ըմբշամարտի կանանց առաջնություն 2020 - 5
* Ըմբշամարտի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնություն Մ23 2021՝
* 2021 Մ23 ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն` 
* Ռուսաստանի ըմբշամարտի կանանց առաջնություն 2022` 
* Ռուսաստանի ըմբշամարտի կանանց առաջնություն 2023` 
* II ԱՊՀ խաղեր 2023՝ 
* Ռուսաստանի ըմբշամարտի կանանց առաջնություն 2024` 
* Ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2025՝ 

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ռուս ըմբշամարտիկներ
Թեոդորա Ինյաց

**Թեոդորա Ինյաց** (, ), սերբ շախմատիստուհի, կանանց գրոսմայստեր (2021), միջազգային վարպետ (2023), Սերբիայի շախմատի կանանց առաջնության չեմպիոն (2018, 2019, 2020), Շախմատի Եվրոպայի կանանց առաջնության չեմպիոն (2025):

## Կենսագրություն
Թեոդորա Ինյացը երեք տարի անընդմեջ հաղթել է Սերբիայի կանանց շախմատի առաջնությունում՝ 2018, 2019 և 2020 թվականներին։ Շախմատիստուհին Սերբիայի կանանց հավաքականը ներկայացրել է 2018, 2022 թվականների համաշխարհային շախմատի օլիմպիադաներում և Եվրոպայի թիմային չորս  առաջնությունների (2017–2023)։

2021 թվականի հուլիսին Թեոդորա Ինյացը մասնակցել է Սոչիում տեղի ունեցած կանանց շախմատի աշխարհի գավաթին։ Առաջին փուլում 2:0 հաշվով հաղթել է ռուս շախմատիստուհի Դինա Բելենկայային, իսկ երկրորդ փուլում 0,5:1,5 հաշվով պարտվել է մեկ այլ ռուս շախմատիստուհու՝ Եկատերինա Լահնոյին։

2023 թվականին Ինյացը մասնակցել է Բաքվում տետղի ունեցած կանանց աշխարհի գավաթին․ սերբ շախմատիստուհն հաղթել է Նուրայր Սովետբեկովային, Սոֆի Միլեին և գործող չեմպիոն Ալեքսանդրա Կոստենյուկին, սակայն պարտվել է Պոլինա Շուվալովային։

2025 թվականի ապրիլին Հունաստանի Հռոդոս կղզում  տեղի ունեցած շախմատի Եվրոպայի կանանց անհատական առաջնության մրցաշարի ավարտից մեկ տուր առաջ նվաճել է չեմպիոնի տիտղոսը։

Իր հաջողությունների համար ՖԻԴԵ-ն 2017 թվականին նրան շնորհել է կանանց միջազգային վարպետի (WIM), 2021 թվականին՝ կանանց միջազգային գրոսմայստերի (WGM), 2023 թվականին՝ միջազգային վարպետի (IM) կոչումներ։

## Վարկանիշի փոփոխություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական քարտը ՖԻԴԵ֊ի կայքում
*Պարտիաները Chessgames.com կայքում
* Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

 
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սերբ շախմատիստներ
Իրինա Բուլմագա

**Իրինա Բուլմագա** (, ), ռումինացի (նախկինում մոլդովացի) շախմատիստուհի, կանանց միջազգային գրոսմայստեր (2012), միջազգային վարպետ (2013), Շախմատի Եվրոպայի կանանց առաջնության փոխչեմպիոն (2025):

## Կենսագրություն
Իրինա Բուլմագան ծնվել է 1993 թվականին։ Եղել է Մոլդովայի վաստակավոր մարզիչ Բորիս Իտկիսի սանը։ 2001-ից 2009 թվականներին բազմիցս հաղթել է Մոլդովայի շախմատի աղջիկների տարբեր տարիքայինների առաջնություններում։ Երեք անգամ անընդմեջ դարձել է դպրոցականների շախմատի աշխարհի առաջնության հաղթող (2005, 2006, 2007), Երկու անգամ անընդմեջ՝ Մոլդովայի կանանց շախմատի առաջնության հաղթող։ 2009 թվականից ներկայացնում է Ռումինիան։ 2010-ից 2013 թվականներին հաղթել է Ռումինիայի աղջիկների երիտասարդական առաջնություններում։ 2010 թվականին դարձել է Ռումինիայի կանանց շախմատի արագ և բլից առաջնությունների հաղթող։ 2011 թվականին Ռումինիայի կանանց շախմատի առաջնությունում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 2014 թվականին դարձել է  Բրեիլայում տեղի ունեցած կանանց ամենամյա միջազգային մրցաշարի հաղթող։ 

2019 թվականի օգոստոսին «RTU Open» շախմատային փառատոնի A մրցաշարում ճանաչվել է լավագույնը կանանց մեջ։

Ներկայացրել է Ռումինիայի հավաքականը հինգ շախմատային օլիմպիադաներում (2010–2018), որտեղ 2014 թվականին անհատական հաշվարկով նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Նաև մասնակցել է երեք Եվրոպայի թիմային առաջնությունների (2011–2015) և 2013 թվականի աշխարհի թիմային առաջնությանը։

2025 թվականի ապրիլին դարձել է Հունաստանի Հռոդոս կղզում տեղի ունեցած շախմատի Եվրոպայի կանանց անհատական առաջնության փոխչեմպիոն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական քարտը ՖԻԴԵ֊ի կայքում
*Պարտիաները Chessgames.com կայքում
*Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

 
Կատեգորիա:Մոլդովայում ծնվածներ
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի շախմատիստներ
Կատեգորիա:Ռումինացի շախմատիստներ
Իրինա Կոլյադենկո

**Իրինա Վլադիմիրովնա Կոլյադենկո** (,), ուկրաինացի մարզուհի, ազատ ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն (2021, 2023, 2024), 2019 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր և  2019 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր, 2019 թվականի Եվրոպայի 20-րդ և 20-ի բրոնզե մեդալակիր: 2024 թվականի օլիմպիական խաղերի, 2020 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Կոլյադենկոն Ռադոմիշլի մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։

2017 թվականից հանդես է գալիս միջազգային մրցույթներում։ Աշխարհի երիտասարդների և մինչև 23 տարեկանների 2018 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր է։

2019 թվականին Ղազախստանում կայացած աշխարհի նախաօլիմպիական առաջնությունում մինչև 65 կգ քաշային կարգում Իրինան հասել է եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է ռուս մարզուհի Իննա Տրաժուկովային և նվաճել է մրցաշարի արծաթե մեդալը։
ձախից|մինի|240x240փքս|Կոլյադենկոն 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում
2020 թվականի փետրվարին Իտալիայի մայրաքաղաքում կայացած մայրցամաքային առաջնությունում մինչև 65 կգ քաշային կարգում Իրինան բրոնզե մեդալի համար պայքարում հաղթել է Ռումինիայի մարզուհուն և նվաճեց Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալը։

2021 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել ապրիլին Վարշավայում, մինչև 62 կգ քաշային կարգում ուկրաինացի մարզուհին նվաճել է ոսկե մեդալ և կարիերայում առաջին անգամ դարձել մայրցամաքի չեմպիոն։

2021 թվականի օգոստոսի 4-ին դարձել է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։

2023 թվականին արժանացել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալի՝ 62 կգ քաշային կարգում, ստանալով ուղեգիր դեպի Փարիզի Օլիմպիական խաղերում։ 2024 թվականի օգոստոսի 10-ին նվաճել է օլիմպիական արծաթե մեդալ։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում 65 կգ քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Երրորդ տեղի համար պայքարում հաղթել է հունգարացի Էնիկո Էլեկեսին։

## Պարգևներ
* Արքայադուստր Օլգայի 2-րդ աստիճանի շքանշան (2024 թվականի օգոստոսի 23) - *Փարիզում (Ֆրանսիայի Հանրապետություն) XXXIII ամառային օլիմպիական խաղերում բարձր սպորտային արդյունքների հասնելու համար, ցույց*  *է տվել հաղթանակի նվիրում և կամք, Ուկրաինայի միջազգային հեղինակության հաստատում*
* Արքայադուստր Օլգայի 3-րդ աստիճանի շքանշան ( 2021 թվականի օգոստոսի 16) - *Տոկիոյում (Ճապոնիա) XXXII ամառային օլիմպիական խաղերում բարձր սպորտային արդյունքների հասնելու համար, ցույց* *է տվել նվիրում և կամք հաղթելու համար*
* Իրպենի պատվավոր քաղաքացի (2021 թվական)

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2024 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ըմբշամարտիկներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մարզիկներ
Մայ Նարվա

**Մայ Նարվա** (, ), էստոնացի շախմատիստուհի, կանանց միջազգային վարպետ (2014), կանանց միջազգային գրոսմայստեր (2021), միջազգային վարպետ (2022), Շախմատի Եվրոպայի կանանց առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2025):

## Կենսագրություն
Մայ Նարվան ծնվել է շախմատիստների ընտանիքում։ Նա էստոնացի շախմատիստներ Բորիս Ռիտովի և Մերիկե Ռիտովայի թոռնուհին է, ՖԻԴԵ-ի վարպետ Յան Նարվայի և Էստոնիայի կանանց շախմատի չեմպիոնուհի Ռեգինա Նարվայի դուստրը։

Մայ Նարվան չորս անգամ հաղթել է Էստոնիայի կանանց շախմատի առաջնությունում՝ 2014, 2016 (լրացուցիչ մրցաշարից հետո), 2017 և 2020 թվականներին։ 2013 թվականին նվաճել է արծաթե մեդալ Էստոնիայի կանանց առաջնությունում, իսկ 2015 թվականին բաց առաջնությունում կիսել է երկրորդ տեղը։ 2014 թվականին Բաթումում դարձել է Եվրոպայի մինչև 16 տարեկան աղջիկների առաջնության հաղթող։ 2015 թվականին Կարպաչում Էստոնիայի աղջիկների հավաքականի կազմում հաղթել է Եվրոպայի թիմային առաջնությունում՝ մինչև 18 տարեկանների տարիքային խմբում։

2014 և 2016 թվականներին ներկայացրել է Էստոնիան շախմատի օլիմպիադաներում։ 2023 թվականին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը Էստոնիայի կանանց առաջնությունում, իսկ 2024 թվականին՝ երկրորդ տեղը Էստոնիայի տղամարդկանց առաջնությունում։

2025 թվականի ապրիլին դարձել է Հունաստանի Հռոդոս կղզում տեղի ունեցած շախմատի Եվրոպայի կանանց անհատական առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

Ավարտել է Գուստավ Ադոլֆի գիմնազիան։ Նա Մերիլենդի համալսարանի (Բալթիմորի շրջան) շախմատային թիմի անդամ է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական քարտը ՖԻԴԵ֊ի կայքում
*Պարտիաները Chessgames.com կայքում
*Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

 
Կատեգորիա:Էստոնացի շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Շախմատի միջազգային վարպետներ
Էմին Սեֆերշաև

**Էմին Նարիմանովիչ Սեֆերշաև** (,), ռուս հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, 2021 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի պատանեկան առաջնության մեդալակիր, Ռուսաստանի առաջնության մեդալակիր, անհատական աշխարհի գավաթի հաղթող, Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։

## Կարերիա
2020 թվականի հոկտեմբերին Սեֆերշաևին շնորհվել է միջազգային կարգի սպորտի վարպետի կոչում։ Ղրիմի թաթար է։ 2023 թվականի փետրվարի 8-ին Ռուսաստանի առաջնության եզրափակիչում պարտվել է Դինիսլամ Բամմատովին (6:8)՝ դառնալով արծաթե մեդալակիր։ 2024 թվականի հունվարի 17-21-ը Նարո-Ֆոմինսկում կայացած Ռուսաստանի նախաօլիմպիական առաջնությունում 60 կգ քաշային կարգում նվաճել է ոսկե մեդալ։

## Սպորտային նվաճումներ
* Եվրոպայի կադետների առաջնություն 2015 (Սուբոտիցա )`  
* Կադետների աշխարհի առաջնություն 2015 (Սարաևո)`  
* Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն 2017 (Դորտմունդ)`  
* Աշխարհի պատանեկան առաջնություն 2018 (Տամպերե)`  
* Աշխարհի պատանեկան առաջնություն 2018 ( Տրնավա )`  
* 2019 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնություն (Բուդապեշտ )՝  
* Ռուսաստանի առաջնության չեմպիոն 2015, 2017, 2018, 2019 
* Ռուսաստանի գավաթ 2020` 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
 
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ըմբշամարտիկներ
Կատեգորիա:Ռուս ըմբշամարտիկներ
Ժալյա Ալիևա

**Ժալյա Ալիևա** (, ), ադրբեջանցի ազատ ոճի ըմբիշ, Ադրբեջանի հավաքականի անդամ, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն մինչև 23 տարեկան ըմբիշների մեջ (2022, 2024), 2021 թվականի Իսլամական համերաշխության խաղերի հաղթող, 2023 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր, 2025 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Ժալյա Ալիևան ծնվել է 2001 թվականին Գանձակում: Սկսել է ըմբշամարտով զբաղվել իր հայրենի քաղաքում։ Ավարտել է Ապշերոնի ըմբշամարտի դպրոցը։ 2016 թվականին Շվեդիայում, Եվրոպայի առաջնությունում արծաթե մեդալ է նվաճել։ Նույն տարում զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը Վրաստանում կայացած աշխարհի առաջնությունում:

2017 թվականին Բոսնիա և Հերցեգովինայում մասնակցել է աղջիկների Եվրոպայի առաջնությանը և Հունաստանում՝ աղջիկների աշխարհի առաջնությանը։ Այս երկու մրցաշարերում էլ պարտություն է րել1/8 եզրափակիչ փուլում։ 2018 թվականին Հյուսիսային Մակեդոնիայում մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը։ Նույն թվականին Խորվաթիայում կայացած աշխարհի առաջնությունում գրավել է 5-րդ հորիզոնականը։

2019 թվականին Իսպանիայում կայացած Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։ Նույն թվականին մասնակցել է Էստոնիայի պատանիների աշխարհի առաջնությանը։ 2021 թվականին Գերմանիայում մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը։ Նաև 2021 թվականին Ալիևան երրորդ տեղն է զբաղեցրել Ռուսաստանում անցկացվող պատանիների աշխարհի առաջնությունում՝ բրոնզե մեդալի համար պայքարում հաղթելով հնդիկ Կուսում Կուսումին։ 2021 թվականի հոկտեմբերին Սերբիայում մասնակցել է մինչև 23 տարեկան ըմբիշների աշխարհի առաջնությանը։

2022 թվականի մարտին Պլովդիվում Ժալյա Ալիևան դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն մինչև 23 տարեկանների առաջնությունում։ 2022 թվականի օգոստոսին հաղթել է 5-րդ Իսլամական համերաշխության խաղերում։ Նույն թվականի սեպտեմբերին մասնակցել է Բելգրադում կայացած իր դեբյուտային մեծահասակների աշխարհի առաջնությանը, որտեղ հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, բայց պարտվել է ճապոնացի Ցուգումի Սակուրաիին, իսկ բրոնզի համար պայքարում՝ ուկրաինացի Ալինա Գրուշինային։

2023 թվականի ապրիլին հասել է Զագրեբում կայացած Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ, որտեղ պարտվելով գործող չեմպիոն Ալինա Գրուշինային՝ նվաճել է արծաթե մեդալ։ Նույն թվականի հոկտեմբերին Ալիևան արծաթե մեդալ է նվաճել մինչև 23 տարեկան մարզիկների աշխարհի առաջնությունում, որն անցկացվել է Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում։ Եզրափակչում Ալիևը պարտվել է ճապոնացի Սառա Նատամին։

2024 թվականի փետրվարին մասնակցել է Բուխարեստում կայացած մեծահասակների Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ քառորդ եզրափակիչում պարտվել է ուկրաինացի Սոլոմիյա Վիննիկին։ 2024 թվականի ապրիլին Բաքվում մասնակցել է Եվրոպայի որակավորման մրցաշարին, որտեղ քառորդ եզրափակիչում պարտվել է ուկրաինացի Ալինա Գրուշինային։ 2024 թվականի մայիսին Ալիևան երկրորդ անգամ Բաքվում հաղթել է Եվրոպայի Մ23 առաջնությունում, բայց այս անգամ 57 կգ քաշային կարգում։

2024 թվականի հոկտեմբերին ոսկի է նվաճել 2024 թվականին Ալբանիայի Տիրանայում կայացած Մ23 ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությունում՝ եզրափակիչում հաղթելով ճապոնուհի Ռուկա Նատամին։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում 57 կգ քաշային կարգում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Երրորդ տեղի համար պայքարում հաղթեց ֆինն Ջեննա Հեմիային։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը United World Wrestling կայքում

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի ըմբիշներ
Ալեքսանդրա Մալցևսկայա

**Ալեքսանդրա Սերգեևնա Մալցևսկայա** (, ), ռուս և լեհ շախմատիստուհի, կանանց գրոսմայստեր (2018), միջազգային վարպետ (2021), կայծակնային շախմատի Եվրոպայի չեմպիոն (2025), Եվրոպայի մինչև 14 և աշխարհի մինչև 20 տարեկանների չեմպիոն:

## Կենսագրություն
Ալեքսանդրա Մալցևսկայան ծնվել է 2002 թվականին Վոլգոգրադում։ Վեց տարեկանում նրան, ավագ եղբորն ու կրտսեր քրոջը գրանցել են շախմատի խմբակում։ Մարզվել է Նատալյա Պավլովնա Յախտենֆելդի, Միխայիլ Կոնյուխովի, Արտյոմ Նեսիտովի և Ալեքսանդր Մասլակի մոտ։ Հինգերորդ դասարանից սկսած ուսումը շարունակել է տնից, քանի որ հնարավոր չի եղել համատեղել դպրոցն ու շախմատի լուրջ պարապմունքները։ Հետագայում ազգային առաջնություններում Մալցևսկայան ներկայացրել է Դոնի Ռոստովը, իսկ 2017 թվականի սկզբին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ նրա մարզիչ է դարձել գրոսմայստեր Ալեքսեյ Դրեևը։

2012 թվականի փետրվարին ստացել է սպորտի վարպետի թեկնածուի կոչում, նույն թվականի աշնանը նվաճել է բրոնզե մեդալ աշխարհի դպրոցականների  առաջնությունում։ 2015 թվականին դարձել է Ռուսաստանի մինչև 15 տարեկան աղջիկների չեմպիոնուհի և Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։

2016 թվականին Պրահայում հաղթել է Եվրոպայի մինչև 14 տարեկանների առաջնությունում։ 2018 թվականին Գեբզեում (Թուրքիա) դարձել է աշխարհի մինչև 20 տարեկանների առաջնության չեմպիոնուհի։ Ռուսաստանի աղջիկների առաջնությունում ընդհանուր առմամբ հաղթել է հինգ անգամ, իսկ Ռուսաստանի գավաթը նվաճել է երեք անգամ։ 2019 թվականին «Անատոլի Կարպովի շախմատային դպրոց» ակումբի կազմում նվաճել է բրոնզե մեդալ Ռուսաստանի մեծահասակների թիմային առաջնությունում։

2022 թվականի փետրվարից հանդես է գալիս Լեհաստանի դրոշի ներքո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Կենսագրությունը Ռուսաստանի շախմատի ֆեդերացիայի կայքում

 
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Ռուս շախմատիստներ
Եվնիկե Սալիբյան

**Եվնիկե Սալիբյան** (օրիորդական ազգանուն՝  **Ափոշյան**, անունը նաև արտասանվում է **Եվնիգ**, ), Օսմանյան Թուրքիայում ծնված, հարյուրամյակը բոլորած, հայ ավետարանական եկեղեցու սպասավոր, տնային տնտեսուհի, որն առավել հայտնի է որպես ցեղասպանությունը վերապրած վերջին հայերից մեկը:

## Վաղ տարիներ և կրթություն
Եվնիկե Ափոշյանը ծնվել է 1914 թվականի հունվարի 14-ին Այնթապում, Եսթեր և Ափոշ Ափոշյանների, 7 երեխա ունեցող միջին դասի ընտանիքում։ Նրա հայրը պղնձի վաճառական է եղել և բարեպաշտ քրիստոնյա։ 

1917 թվականին Ափոշյանը ականատես է եղել, որ թուրք ոստիկանները ցեղասպանության ժամանակ հայ երեխաներին տեղահանելիս մտրակներ են օգտագործել: 1921 թվականին նրա ընտանիքը վերջին քրիստոնյաներից է եղել, որը փախել է Սիրիա՝ շարժվելով 2 ձիաքարշ սայլերով։ Նա ոտքի վնասվածք է ստացել սայլի վթարվելու հետևանքով, որի ժամանակ մահացել է մեկ մարդ և երկու օր աղջիկը անգիտակից վիճակում մնացել: Ափոշյանը ապաքինվել է Հալեպում . Նրա ընտանիքը հաստատվել է Դամասկոսում, որտեղ նա հաճախել է Հայ Ավետարանական դպրոց: Հետագայում նրանք ստիպված եղան փախչել հակաքրիստոնեական բռնություններից և տեղափոխվել են Բեյրութ։ Ափոշյանի մայրը մահացել է մալարիայից, երբ նա 13 տարեկան է եղել։

Եվնիկե Ափոշյանը ավարտել է Բեյրութի Հայ աղջկանց ավետարանական բարձրագույն վարժարանի միջնակարգի դպրոցը։

## Կարիերա

1935 թվականին Սալիբյանը և իր ամուսինը ծառայել են փախստականներին, որբերին, հաշմանդամություն ունեցող մարդկանց և Հայ Ավետարանական եկեղեցու (ՀԱԵ) ուսանողներին։ Նրանք ստեղծել են Հայ Ավետարանական եկեղեցու միաբանություն Դորայում, Լիբանան: 1976 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ արտագաղթելուց հետո զույգը շարունակել է իր ծառայությունը եկեղեցում։ Նա նաև տնային տնտեսուհի է եղել։

Սալիբյանը ելույթ է ունեցել Հայոց ցեղասպանության մասին համայնքային միջոցառումների, հատկապես հարյուրամյակի ոգեկոչումների ժամանակ։

## Անձնական կյանք
1935 թվականին Եվնիկե Ափոշյանը ամուսնացել է է Ավետարանական քարոզիչ Վահրան (Վահրամ) Սալիբյանի հետ։ Նրանք տեղափոխվել են Ղազիր, որտեղ նրա ամուսինն աշխատել է կույրերի շվեյցարական հաստատությունում։ Նրանք ունեցել են 6 երեխա։ 1960 թվականին նրա ավագ որդին՝ Նորայրը, զոհվել է Այնճարում տեղի ունեցած ավտովթարից, որի հետևանքով զոհվել են ավագ դպրոցի նրա 21 դասընկերները ևս։

1976 թվականին Սալիբյանը և իր ընտանիքը գաղթել են Միացյալ Նահանգներ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի պատճառով։ Նրանք վերաբնակվել ենԿալիֆորնիայի Սան Խոսե քաղաքում: Ամուսինը մահացել է 1995 թվականին։

Իր վերջին տարիներին Սալիբյանը բնակվել է Կալիֆորնիայի Միշըն Հիլզ քաղաքում գտնվող «Արարատ Տուն» հայկական աջակցությամբ ապրող հաստատությունում։ Նա մահացել է 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին։ Մահվան պահին Եվնիկե Ափոշյանը 43 ժառանգ է ունեցել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Interview with the USC Shoah Foundation Institute for Visual History and Education

Կատեգորիա:Լիբանանահայ կրոնական գործիչներ
Կատեգորիա:Լիբանանից ԱՄՆ արտագաղթածներ
Կատեգորիա:Հայ երկարակյացներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ
Օլիվիա Կյոլբասա

**Օլիվիա Կյոլբասա** (, ), լեհ շախմատիստուհի, կանանց միջազգային վարպետ (2016), Եվրոպայի շախմատի կանանց անհատական առաջնության բրոնզե (2021) և արծաթե (2023) մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Օլիվիա Կյոլբասան ծնվել է 2000 թվականին։ Լեհաստանի տարբեր տարիքային խմբերում բազմիցս հաղթել է շախմատի առաջնություններում։ 2008 թվականին գրավել է երկրորդ տեղը Լեհաստանի մինչև 8 տարեկան աղջիկների առաջնությունում։ 2010 թվականին դարձել է Լեհաստանի մինչև 10 տարեկան աղջիկների առաջնության հաղթող։ 2011 թվականին նվաճել է բրոնզե մեդալ Լեհաստանի մինչև 12 տարեկան աղջիկների առաջնությունում։ Հաջորդ տարի նույն տարիքային խմբում դարձել է արծաթե մեդալակիր։ 2013 թվականին բրոնզե մեդալ է նվաճել մինչև 16 տարեկան աղջիկների առաջնությունում։ 2015 թվականին հաղթել է Լեհաստանի մինչև 18 տարեկան աղջիկների առաջնությունում։

Հաջողությամբ ներկայացրել է Լեհաստանը միջազգային պատանեկան շախմատային մրցաշարերում․ 2010 թվականին Բաթումում դարձել է Եվրոպայի մինչև 10 տարեկան աղջիկների առաջնության հաղթող և այդ ձեռքբերման համար ստացել է ՖԻԴԵ-ի կանանց վարպետի (WFM) կոչում։ 2011 թվականին նվաճել է արծաթե մեդալ Եվրոպայի մինչև 12 տարեկան աղջիկների առաջնությունում։ 2014 թվականին Դուրբանում մինչև 14 տարեկան աղջիկների աշխարհի պատանեկան առաջնությունում կիսել է առաջին տեղը կանադացի շախմատիստուհի Ցիյույ Չժոուի հետ, բայց լրացուցիչ ցուցանիշներով զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 2016 թվականի հունվարին հաղթել է «Cracovia» կանանց միջազգային շախմատային մրցաշարում և լրացրել իր առաջին գրոսմայստերական նորման։ 2018 թվականի օգոստոսին Ռիգայում գրավել է երկրորդ տեղը Եվրոպայի մինչև 18 տարեկան աղջիկների առաջնությունում։

2021 թվականի օգոստոսին Յաշում գրավել է երրորդ տեղը Եվրոպայի կանանց շախմատի առաջնությունում։

Լեհաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2013 թվականի Եվրոպայի թիմային առաջնությանը և մինչև 18 տարեկան աղջիկների Եվրոպայի թիմային առաջնությանը՝ երեք անգամ (2015–2017)։ Թիմային հաշվարկում նվաճել է ոսկե (2017) և երկու արծաթե (2015, 2016) մեդալ, իսկ անհատական հաշվարկում՝ երկու բրոնզե մեդալ (2015, 2016)։

## Վարկանիշի փոփոխություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անձնական քարտը ՖԻԴԵ֊ի կայքում
*Պարտիաները Chessgames.com կայքում
*Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

 
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Կատեգորիա:Լեհ շախմատիստներ
Հանդե Բալադին

**Հանդե Բալադին** (, ), թուրք վոլեյբոլիստուհի։ Հարձակվող-եզրափակող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Քյութահյաում, սակայն մանուկ հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել են Ստամբուլ, այնտեղ էլ սկսել է զբաղվել է վոլեյբոլով։  Մինչև 2014 թվականը եղել է երիտասարդական ՎԿ «Էջզաջիբաշի» խմբի անդամ, որպես կենտրոնական արգելափակող խաղացող։ 

2014-2015 թվականներին մեկ մրցաշրջան վարձակալությամբ հանդես է եկել «Սարիեր» թիմում, որտեղ վոլեյբոլիստուհու խաղային դիրքը փոխվել է հարձակվող-եզրային։ 2015 թվականինին վերադարձել է «Էջզաջիբաշի», որտեղ ընդգրկվել է հիմնական թիմում։ 2018-2019 թվականներին խաղացել է «Գալաթասարայ»-ում, իսկ 2019 թվականից կրկին հանդես է գալիս «Էջզաջիբաշի»-ում։ Երեք անգամ դարձել է Թուրքիայի առաջնության մրցանակակիր, երկու անգամ՝ աշխարհի ակումբային առաջնությունների հաղթող և երկու անգամ՝ մրցանակակիր, երկու անգամ՝ ԵՎԿ Չեմպիոնների լիգայի մրցանակակիր և երկու անգամ նվաճել է ԵՎԿ գավաթը։

2013-2017 թվականներին Բալադինը հանդես է եկել Թուրքիայի երիտասարդական և պատանեկան հավաքականներում՝ 2017 թվականին նվաճելով ավագ երիտասարդական թիմերի աշխարհի առաջնության «ոսկին»։ 2015 թվականին դեբյուտ է կատարել երկրի ազգային հավաքականում։ Ազգային թիմի կազմում մասնակցել է 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերին, երկու անգամ՝ աշխարհի առաջնություններին (2018 և 2022), դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն (2023) և մրցանակակիր (2017, 2019 և 2021), Ազգերի լիգայի հաղթող (2023) և մրցանակակիր (2018 և 2021)։

### Ակումբային կարիերա
* 2013—2014 —  «Էջզաջիբաշի» (Ստամբուլ) — երիտասարդական թիմ
* 2014—2015 —  «Սարըյեր» (Ստամբուլ)
* 2015—2018 —  «Էջզաջիբաշի» (Ստամբուլ)
* 2018—2019 —  «Գալաթասարայ» (Ստամբուլ)
* 2019 —  «Էջզաջիբաշի» (Ստամբուլ)

## Նվաճումներ
### Ակումբների հետ
* Թուրքիայի առաջնությունների 3-ակի արծաթե (2018, 2023, 2024) և 3-ակի բրոնզե (2014, 2016, 2022) մրցանակակիր։
* Թուրքիայի գավաթի խաղարկությունների երկակի արծաթե մրցանակակիր՝ 2018, 2024։
* Թուրքիայի Սուպերգավաթի երկակի հաղթող՝ 2019, 2020
* ԵՎԿ Չեմպիոնների լիգայի արծաթե (2023) և բրոնզե (2017) մրցանակակիր։
* Վոլեյբոլի եվրոպական կոնֆեդերացիայի գավաթի երկակի հաղթող՝ 2018, 2022։
* Ակումբային թիմերի միջև աշխարհի երկակի չեմպիոն՝ 2016, 2023;
* Ակումբային աշխարհի առաջնությունների արծաթե (2019) և բրոնզե (2022) մրցանակակիր։

### Թուրքիայի հավաքականների հետ
* Ազգերի Լիգայի հաղթող 2023
* Ազգերի Լիգայի արծաթե (2018) և բրոնզե (2021) մեդալակիր
* Եվրոպայի չեմպիոն 2023
* Եվրոպայի առաջնությունների արծաթե (2019) և կրկնակի բրոնզե (2017, 2021) մեդալակիր
* Ավագ երիտասարդական թիմերի աշխարհի չեմպիոն 2017 
* Ավագ երիտասարդական թիմերի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր 2015
* Երիտասարդական Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր 2014 
* Աղջիկների Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր 2013

### Անհատական
* 2013: Եվրոպայի պատանեկան առաջնության լավագույն կենտրոնական խաղացող
* 2017: Աշխարհի երիտասարդական առաջնության MVP և լավագույն հարձակվող-եզրագծային (երկուսից մեկը)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին աղբյուրներ
* Профиль на сайте ЖВК «Эджзаджибаши»
* Профиль на сайте ЕКВ
* Hande Baladın. women.volleybox

Կատեգորիա:Թուրքեր
Կատեգորիա:Կին
Դավիթ Լոշոնցի

**Դավիթ Լոշոնցի** (, ), հունգարացի հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, աշխարհի չեմպիոն և 2025 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն։

## Կենսագրություն
2021 թվականի նոյեմբերի սկզբին Բելգրադում մասնակցել է մինչև 23 տարեկանների աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որտեղ հասել է եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է ռուս Ալեքսանդր Կոմարովին։ 2022 թվականի սեպտեմբերին Բելգրադում կայացած աշխարհի առաջնությունում հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, որտեղ պարտվել է սերբ Զուրաբ Դաթունաշվիլիին, բայց բրոնզե մեդալի համար պայքարում հաղթել է շվեդ Ալեքս Քեսիդիսին։ 2023 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Բելգրադում կայացած աշխարհի առաջնությունում, կիսաեզրափակչում 10։ 0 հաշվով հաղթելով բուլղարացի Սեմյոն Նովիկովին, դուրս է եկել եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է թուրք Ալի Ջենգիզին։ Այնուամենայնիվ, 2023 թվականի նոյեմբերի 15-ին -Ըմբշամարտի միջազգային ֆեդերացիան ընդունել է, որ թույլ է տրվել մրցավարական լուրջ սխալ, որը փոխել է գոտեմարտի ելքը։ Այսպիսով, UWW-ն երկու ըմբիշներին էլ հռչակել է մրցույթի հաղթողներ և ոսկե մեդալ շնորհեց Դավիթ Լոշոնցիին։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ոսկե մեդալ է նվաճել 87 կգ քաշային կարգում։ Եզրափակիչ գոտեմարտում հաղթել է բուլղարացի Սեմյոն Նովիկովին։

## Նվաճումներ
* Մ23 ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն 2021՝  
* Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն 2022՝ 
* Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն 2023՝ 
* Ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2025՝ 

## Ծանոթագրություններ

  
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ըմբշամարտիկներ
Ռամազ Զոիձե

**Ռամազ Զոիձե** (, ), հունահռոմեական ոճի վրացի ըմբիշ, Տոկիոյում կայացած 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի մասնակից, 2021 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2025 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Ռամազ Զոիձեն ծնվել է 1996 թվականին։ 2016 թվականի հունիսին Բուխարեստում դարձել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն՝ եզրափակիչում հաղթելով Ուկրաինան ներկայացնող ադրբեջանցի Փարվիզ Նասիբովին։ 2017 թվականի ապրիլին Հունգարիայում տեղի ունեցած Եվրոպայի մինչև 23 տարեկանների առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ՝ եզրափակչում պարտվելով Ադրբեջանը ներկայացուցնող Իսլամբեկ Դադովին։ 2018 թվականի նոյեմբերին Բուխարեստում Եվրոպայի մինչև 23 տարեկանների առաջնությունում դարձյալ գրավել է երկրորդ տեղը՝ այդ անգամ եզրափակչում զիջելով թուրք ըմբիշ Ջենկ Իլդեմին։ 2019 թվականի մարտին Նովի Սադում հաղթել է Եվրոպայի մինչև 23 տարեկանների առաջնությունում՝ եզրափակչում գերազանցելով ռուս ըմբիշ Մագոմեդ Յարբիլովին։

2021 թվականի փետրվարի 28-ին Կիևում տեղի ունեցած միջազգային մրցաշարում դարձել է հաղթող՝ եզրափակիչում հաղթելով հայրենակից Ջոնի Հեցուրիանիին։ 2021 թվականի մարտին Բուդապեշտում տեղի ունեցած օլիմպիական վարկանիշային մրցաշարում հաղթել է հայ ըմբիշ Սլավիկ Գալստյանին և նվաճել է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի ուղեգիր, որտեղ բրոնզե մեդալի համար պայքարում պարտվել է գերմանացի Ֆրանկ Շտեբլերին և զբաղեցրել հինգերորդ տեղը։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնության մինչև 77 կգ քաշային կարգում նվաճել է արծաթե մեդալ։ Վրացի ըմբիշը Եզրափակիչում պարտվել է Հայաստանի ներկայացուցիչ Մալխաս Ամոյանին։

## Նվաճումներ
*2011 թ․ Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն ֊
*2011 թ․ Աշխարհի պատանեկան առաջնություն֊
*2012 թ․ Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն ֊
*2012 թ․ Աշխարհի պատանեկան առաջնություն ֊
*2013 թ․ Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն (ազատ ոճ) ֊
*2013 թ․ Աշխարհի պատանեկան առաջնություն (ազատ ոճ)֊
*2015 թ․ Աշխարհի երիտասարդական առաջնություն ֊
*2016 թ․ Եվրոպայի Մ23 առաջնություն ֊
*2016 թ․ Եվրոպայի երիտասարդական առաջնություն ֊
*2016 թ․ Աշխարհի երիտասարդական առաջնություն ֊
*2017 թ․ Եվրոպայի Մ23 առաջնություն ֊
*2018 թ․ Եվրոպայի Մ23 առաջնություն ֊
*2018 թ․ Աշխարհի Մ23 առաջնություն ֊
*2020 թ․ Օլիմպիական խաղեր֊5-րդ տեղ
*2025 թ․ Եվրոպայի  առաջնություն֊

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*[Zoidze, Ramaz (GEO
*https://www.olympedia.org/athletes/143230 Biographical information

Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ
Քերեմ Քամալ

**Քերեմ Քազիմ Քամալ** (, ), հունահռոմեական ոճի թուրք ըմբիշ, հանդես է գալիս 60 կգ քաշային կարգում։ Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն։

## Կարիերա
2017 թվականի ըմբշամարտի աշխարհի պատանեկան առաջնությունում թուրք մարզիկ Քերեմ Քամալը ոսկե մեդալ է նվաճել հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի 55 կգ քաշային կարգում։

Սլովակիայում ընթացող 2018 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնության հունահռոմեական ոճի 60 կգ քաշային կարգում Քերեմ Քամալը եզրափակչում 10:0 հաշվով հաղթել է հնդիկ ըմբիշ Վիջայ Վիջային՝ դառնալով աշխարհի չեմպիոն։

Էստոնիայում կայացած 2019 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնությունում 60 կգ քաշային կարգում հունահռոմեական ոճում Քերեմ Քամալը նվաճել է ոսկե մեդալ՝ եզրափակիչում 7։ 2 հաշվով հաղթելով հայ մարզիկ Սահակ Հովհաննիսյանին։ Այսպիսով, Քերեմ Քամալը երկրորդ անգամ է դարձել պատանիների աշխարհի առաջնության չեմպիոն։

Բուխարեստում կայացած առաջնությունում 60 կգ քաշային կարգում հանդես եկող Քերեմ Քամալը նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ մեդալային խաղում 4։ 1 հաշվով հաղթելով ռումինացի Վիրջիլ Մունտեանուին։

Քերեմ Քամալը 60 կգ քաշային կարգում արծաթե մեդալ է նվաճել 2020 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որը կայացել է Հռոմի Պելիկոնե մարզասրահում:

2021 թվականի մարտին Քերեմ Քամալը մասնակցել է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի մայրցամաքային Եվրոպայի ընտրական մրցաշարին։

2021 թվականի ապրիլին Քերեմ Քամալը 60 կգ քաշային կարգում արծաթե մեդալ է նվաճել Լեհաստանում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում։

2025 թվականի ապրիլին Բրատիսլավայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ոսկե մեդալ է նվաճել 63 կգ քաշային կարգում։ Եզրափակիչ գոտեմարտում հաղթել է հայ Կարեն Ասլանյանին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Թուրք ըմբիշներ