Էմիլ Ֆրիան

**Էմիլ Ֆրիան** (), ֆրանսիացի նկարիչ։

Ֆրիանը ծնվել է Դիեզ կոմունայում։ Իր ողջ կյանքի ընթացքում նա նկարներ է ցուցադրել Փարիզի սրահում։

Ֆրիանը նկարել է ածուխով, յուղով և այլ նյութերով։ Նա նաև օգտագործել է լուսանկարներ՝ պատրաստի նկարներ ստեղծելու համար։

## Վաղ տարիներ
Ֆրիանը ծնվել է Դյեզ կոմունայում 1863 թվականին։ Նրա հայրը փականագործ էր, իսկ մայրը՝ դերձակ։ Ընտանիքի բարերարը՝ դեղագործի այրի մադամ Պարիզոն էր, որը վարձել է Էմիլ Ֆրենդի մորը՝ պատվերով հագուստ ստեղծելու համար։ Նա երեխաներ չուներ և Էմիլին սիրում էր ինչպես իր սեփական որդուն։

1870 թվականին, երբ ֆրանսիական երկրորդ կայսրությունը պարտություն կրեց այն ժամանակ շարունակվող Ֆրանկո-պրուսական պատերազմում, տեղի ունեցավ Էլզասի բռնակցումը, և Դյեզն այլևս ֆրանսիական պետության վերահսկողության տակ չէր։ Ֆրանկո-պրուսական պատերազմի արդյունքում Դյեզը անցավ Գերմանական կայսրության տիրապետության տակ: 1871 թվականին մադամ Պարիզոն յոթամյա Էմիլի հետ փախավ Նանսի, և նրա կենսաբանական ծնողները շուտով հետևեցին նրան։:
մինի|Էմիլ Ֆրիանի արհեստանոց, մոտ 1887
Պարիզոն ցանկանում էր, որ Ֆրիանը դառնա դեղագործ և ուղարկեց նրան սովորելու լիցեյում: Էմիլի առաջադիմությունը լիցեյում վատ էր, բայց տղան ցուցաբերեց անվիճելի տաղանդ նկարչության մեջ: Միևնույն ժամանակ, նրա կենսաբանական հոր ընկերները խրախուսեցին նրան ընդունվել Նանսիի քաղաքային արվեստի դպրոց: Ի վերջո, նա լքեց լիցեը՝ շարունակելով մասնավոր կրթությունը և ամբողջությամբ կենտրոնանալով արվեստի վրա: Արվեստի դպրոցի տնօրեն և ռեալիզմի ջատագով Լուի-Թեոդոր Դևիլիի ղեկավարությամբ երիտասարդ Ֆրիանը նկարում էր Նանսիի շրջակայքում գտնվող նատյուրմորտներ և բնանկարներ:։ 

Ֆրիանը ինքնադիմանկարը նկարել է 15 տարեկանում։ Երբ նկարը ցուցադրվեց Նենսիի արվեստի բարեկամության սրահում, այն կոչվում էր «փոքրիկ Ֆրիան», և այն արագորեն դարձավ հասարակական ինտրիգների կենտրոն: Մեկ տարի անց քաղաքային խորհուրդը նրան թույլ տվեց մեկնել Փարիզ։ Այնտեղ նա սովորել է Ալեքսանդր Կաբանելի մոտ, ով սովորեցրել է նրան ստեղծել Պատմական ստեղծագործությունների յուղաներկ էսքիզներ։ Ֆրիանը, հիասթափվելով ատելյեի մեթոդի ակադեմիական ոճից, վերադարձավ Նանսի, որտեղ աշխատում էր նկարիչ Էմե Մորոյի հետ։

## Սրահ
մինի|Նանսիի երիտասարդ տիկինը ձնառատ բնապատկերի ֆոնին, 1887: Գեղարվեստի թանգարան, Նենսի
մինի|Մադամ Կոկլեն Մայր
1882 թվականին Էմե Մորոն նրան առաջարկեց ցուցահանդեսում ներկայացնել իր երկու աշխատանքները՝ " անառակ որդին "և" ստուդիայի ինտերիերը", որոնց համար նա արժանացավ պատվավոր հիշատակման։ Հաջորդ տարի Ֆրիանը կրկին ելույթ ունեցավ սրահում և զբաղեցրեց երկրորդ տեղը Prix de Rome concours մրցույթում։ 1884 թվականին սալոնում ստացել է երրորդ աստիճանի մեդալ իր «Դրամահատարանի մոտ» նկարի համար, իսկ 1885 թվականին՝ երկրորդ աստիճանի մեդալ։ Նա երկարատև բարեկամություն է հաստատել դերասաններ Էռնեստ և Բենուա Կոկլենների հետ։ 1886 թվականի սալոնից ստացված դրամաշնորհի շնորհիվ Ֆրիանը մեկնել է Նիդերլանդներ սովորելու։ Կոկլենի մոր նրա դիմանկարը արտացոլում է հենց այս ուղևորության ազդեցությունը։ 1889 թվականին նա սրահում ցուցադրեց իր 1888 թվականի «Տուսեն» կտավը, որի համար ստացավ առաջին մրցանակը։ Այս նկարում պատկերված է մի խումբ մարդկանց ռևանշիստական-հայրենասիրական կերպարը, որոնք այցելում են գերեզմանատուն, որտեղ թաղված են ֆրանս-պրուսական պատերազմի ֆրանսիացի զոհերը։ Նույն նկարի համար նա ոսկե մեդալ է ստացել 1889 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսում, ինչպես նաև Պատվո լեգեոնի շքանշան։ Նկարը ձեռք է բերել պետությունը և համալրել Լյուքսեմբուրգի թանգարանի հավաքածուն, և այժմ գտնվում է Նենսիի գեղարվեստի թանգարանի մշտական ցուցահանդեսում:1900 թվականին Համաշխարհային ցուցահանդեսի ժյուրիի կողմից ստացել է երկրորդ ոսկե մեդալը, որտեղ նա ցուցադրեց հինգ նկար, այդ թվում՝ «Քաղաքական բանավեճ», «Ուրախ օրեր» և «Ցավ»։

## Ուշ տարիներ
մինի|Հաղթական կամար, 1898, Ֆրիկի գեղարվեստական և պատմական կենտրոն
1923 թվականին Ֆրիանը նշանակվել է Ֆրանսիայի Փարիզի գեղարվեստի դպրոցի գեղանկարչության պրոֆեսոր, ստացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորի կոչում և դարձել Ֆրանսիայի ինստիտուտի անդամ։ 1930 թվականին արվեստաբան Արսեն Ալեքսանդրը հրատարակեց Ֆրիանի ստեղծագործության համապարփակ ակնարկ։ 1932 թվականին Ֆրիանը Փարիզում վթարի է ենթարկվել։  Նրան թաղել են Նանսիի Պրեվիլ գերեզմանատանը։
մինի|Տիկինը և առյուծը, 1919
[մինի|Նկարչի նկարը [Էմե Մորոում, 1905 թվական]]

## Նկարներ
* Երկուշաբթի աշխատանք, 1884 յուղ փայտե վահանակի վրա: Գեղարվեստի թանգարան Նանսիում, Ֆրանսիա:
* Ինքնադիմանկար, 1885   նկարը յուղաներկ է։  Նենսիի գեղարվեստի թանգարան, Ֆրանսիա:
* Երիտասարդ Նենսին ձյան լանդշաֆտում ("երիտասարդ տիկինը Նենսիից ձյան լանդշաֆտում"), 1887: Կտավ, յուղաներկ, 46 х 37 սմ: Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքի կերպարվեստի թանգարան:
* Լե կանոտիե դե լա Մերտ (թե Meurthe boating party), 1887. Դպրոցական թանգարան Նանսիում, Ֆրանսիա:
* Բոլոր Սրբերի Օր (Բոլոր Սրբերի Օր), 1888: Կտավ, յուղաներկ, 254 x 334 սմ: Ֆրանսիայի Նենսիի գեղարվեստի թանգարան:
* "Քաղաքական բանավեճ", 1889: Կտավ, յուղաներկ:
* "Ճակատամարտ", 1889։ Կտավ, յուղաներկ: Ֆաբրի Թանգարան, Ֆրանսիա:
* Համեստ կերակուր, 1894 թ.
* Ինքն իրեն (Ինքնադիմանկար): 1895 թուական Յուղ փայտե վահանակի վրա: Գեղարվեստի թանգարան Նանսիում, Ֆրանսիա:
* Տխրություն (թե sorrow), 1898. Յուղ կտավի վրա: Գեղարվեստի թանգարան Նանսիում, Ֆրանսիա:
* Առյուծով կին (առյուծով տիկին):
* Պարոն Էմիլ Հինցելինի դիմանկարը, 1908 թ. Ժամանակակից և ժամանակակից արվեստի թանգարան, Ստրասբուրգ, Ֆրանսիա:
* Անտառի արձագանքը, Petit Palais, Փարիզ, Ֆրանսիա: Ցուցադրված է Գեղարվեստի ազգային ընկերության սրահում, 1911թ.
* Գիյոմ Դյուբյուֆեն (1835-1909) իր մոլբերտի հետևում, առանց ամսաթվի: Դ ' Օրսե Թանգարան, Փարիզ, Ֆրանսիա:
* "Լ' Ուիզո բլեսսե", ամսաթիվը անհայտ է: Ցուցադրվել է Փարիզի սրահում։
* Սիրահարները, Նենսի, գեղարվեստի թանգարան
* Մարի Մարվինգտը և նրա ստեղծած սանիտարական ավիացիան, 1914 թ. Նկարչություն թղթի վրա:
* Ժան Շերբեկի Դիմանկարը, 1929: Նկարչություն թղթի վրա:

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագիտություն

* 
* 
* 
 
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ