Էլեյն Բրաուն

**Էլեյն Բրաուն** ()  ամերիկացի բանտային ակտիվիստ, գրող, երգչուհի և «Սև հովազներ» կուսակցության նախկին նախագահն է, որը հիմնադրվել է Օքլենդում, Կալիֆոռնիա։

Բրաունը կարճ ժամանակով առաջադրվել է Կանաչների կուսակցության նախագահի թեկնածու 2008 թվականին։

Ներկայումս նա զբաղեցնում է Oakland & the World Enterprises ընկերության գործադիր տնօրենի պաշտոնը, որը նա հիմնադրել է 2014 թվականին։

## Վաղ կյանք
Էլեյն Բրաունը մեծացել է Հյուսիսային Ֆիլադելֆիայի կենտրոնական մասում՝ մոր՝ Դորոթի Քլարկի հետ առանց հոր ներկայության։ Չնայած ծայրահեղ աղքատության մեջ գտնվելուն, Բրաունի մայրը քրտնաջան աշխատում էր Էլեյնին ապահովելու համար։ Նա սովորում էր մասնավոր դպրոցում, երաժշտության դասերի էր հաճախում և լավ էր հագնվում։ Մանկության տարիներին նա երկար տարիներ սովորել է դասական դաշնամուր և բալետ հիմնականում սպիտակամորթների կողմից կազմակերպված փորձարարական տարրական դպրոցում։ Երիտասարդ սևամորթ կին լինելով՝ Էլեյնը շատ քիչ աֆրոամերիկացի ընկերներ ուներ և իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր սպիտակամորթների հետ։ Ավարտելուց հետո Ֆիլադելֆիայի աղջիկների ավագ դպրոցը, որը շնորհալի երիտասարդ կանանց համար նախատեսված հանրային նախապատրաստական ​​դպրոց էր, նա մեկ կիսամյակից էլ պակաս ուսանեց Թեմփլի համալսարանում։ Նա հեռացավ Թեմփլից՝ երաժշտական ​​արդյունաբերության մեջ աշխատելու ցանկության պատճառով։ Բրաունը տեղափոխվեց Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, որպեսզի դառնար պրոֆեսիոնալ երգահան։ Լոս Անջելեսում գտնվելու ընթացքում Բրաունը ընդունվեց Լոս Անջելեսի Կալիֆոռնիայի համալսարան։ Ավելի ուշ նա կարճ ժամանակով սովորեց Միլլս քոլեջում և Հարավարևմտյան համալսարանի իրավաբանական դպրոցում։

Քիչ գումարով և քիչ կապերով Կալիֆոռնիա ժամանելուց հետո Բրաունը աշխատանքի անցավ որպես մատուցողուհի The Pink Pussycat ստրիպտիզ ակումբում։ Pink Pussycat-ում աշխատելիս նա հանդիպեց Ջեյ Ռիչարդ Քենեդիին՝ երաժշտական ​​​​գործադիրի, որը նրան սովորեցրեց սոցիալական արդարադատության բարդությունները։ Նրանք սիրահարներ դարձան։ Բրաունը քաղաքական արմատականացման մասին իմացել է անձամբ Քենեդիի հետ հարաբերությունների ժամանակ։ Քենեդիի կողմից նրան տրամադրված քաղաքացիական իրավունքների շարժման, կապիտալիզմի և կոմունիզմի վերաբերյալ մանրակրկիտ կրթության շնորհիվ, Բրաունը հետագայում ներգրավվեց Սևամորթների ազատագրական շարժման մեջ։ Հոլիվուդ Հիլզ հյուրանոցում կարճ ժամանակ միասին ապրելուց հետո զույգը բաժանվեց։ Այս կարևորագույն հարաբերությունից հետո Բրաունի ներգրավվածությունը քաղաքականության մեջ աճեց, և նա սկսեց աշխատել արմատական ​​«Հարամբի» թերթում։ Կարճ ժամանակ անց Բրաունը դարձավ Սևամորթ ուսանողների դաշինքի առաջին ներկայացուցիչը Կալիֆոռնիայի Սևամորթների Կոնգրեսում։ 1968 թվականի ապրիլին՝ Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի սպանությունից հետո, նա մասնակցեց «Սև հովազներ» կուսակցության Լոս Անջելեսի մասնաճյուղի իր առաջին հանդիպմանը։

## «Սև Հովազ» կուսակցության մասնակցություն
1968 թվականին Բրաունը միացավ «Սև Հովազներ» կուսակցությանը որպես շարքային անդամ, ուսումնասիրելով հեղափոխական գրականություն և վաճառելով «Սև Հովազներ» կուսակցության թերթեր։ Շուտով նա օգնեց կուսակցությանը կազմակերպել իր առաջին «Անվճար նախաճաշ երեխաների համար» ծրագիրը Լոս Անջելեսում, ինչպես նաև կուսակցության սկզբնական անվճար ավտոբուսային տեղափոխման ծրագիրը դեպի բանտեր և անվճար իրավաբանական օգնության ծրագիրը։ 1968 թվականին կուսակցության աշխատակազմի ղեկավար Դեյվիդ Հիլիարդը Բրաունին հանձնարարեց ձայնագրել իր երգերը, որի պատվերով լույս տեսավ «Seize the Time» ալբոմը։ Ի վերջո, նա ստանձնեց կուսակցության Հարավային Կալիֆոռնիայի մասնաճյուղի «Սև հովազ» հրատարակչության խմբագրի պաշտոնը։

Բրաունը ԱՄՆ ժողովրդական հակաիմպերիալիստական ​​​​պատվիրակության անդամ էր, որը 1970 թվականին այցելեց Չինաստան՝ իր կուսակցական ականավոր անդամ Էլդրիջ Քլիվերի հետ միասին:

1971 թվականին Բրաունը դարձավ կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի անդամ՝ որպես տեղեկատվության նախարար, փոխարինելով հեռացված Քլիվերին։ 1973 թվականին Բրաունին հանձնարարվեց ձայնագրել ավելի շատ երգեր «Սև հովազ» կուսակցության հիմնադիր և պաշտպանության նախարար Հյուի Պ. Նյուտոնից։ Այս երգերի արդյունքում ստեղծվեց «Մինչև մենք ազատ լինենք» ալբոմը։

Նյուտոնի հրահանգի շրջանակներում Բրաունը անհաջող կերպով առաջադրվեց Օքլենդի քաղաքային խորհրդի ընտրություններում 1973 թվականին՝ ստանալով ձայների 30 տոկոսը։ Նա կրկին առաջադրվեց 1975 թվականին, կրկին պարտվելով ձայների 44 տոկոսով։ Երբ Նյուտոնը 1974 թվականին փախավ Կուբա՝ քրեական մեղադրանքներից խուսափելու համար, նա Բրաունին նշանակեց «Սև հովազներ» կուսակցության ղեկավար։ Բրաունը միակ կինն էր, ով դա արեց։ Նա «Սև հովազներ» կուսակցության նախագահն էր 1974-ից մինչև 1977 թվականը։ Նա բախվում էր սովորական սեքսիզմի հետ, քանի որ տղամարդկանց զայրացնում էր կնոջից հրամաններ կատարելու միտքը։«Սևամորթների ուժ» շարժման մեջ կինը, լավագույն դեպքում, համարվում էր անտեղի։ Ինքնահաստատվող կինը համարվում էր մերժված։ Եթե սևամորթ կինը ստանձնում էր առաջնորդի դեր, համարվում էր, որ նա քայքայում էր սևամորթ տղամարդկությունը, խոչընդոտում էր սևամորթ ռասայի առաջընթացին։ Նա սևամորթների թշնամին էր... Ես գիտեի, որ պետք է հզոր բան հավաքեմ՝ Սև Հովազների կուսակցությունը կառավարելու համար։ — Նրա 1992 թվականի հուշագրությունից՝ «Ուժի համը»։

Բրաունի «Սև Հովազներ» կուսակցության ղեկավարության ընթացքում նա կենտրոնացել է ընտրական քաղաքականության և համայնքային ծառայության վրա: 1977 թվականին նա ղեկավարել է Լայոնել Ուիլսոնի հաղթական քարոզարշավը՝ դառնալու Օքլենդի առաջին սևամորթ քաղաքապետը։ Բրաունը նաև հիմնադրել է «Հովազների ազատագրման դպրոցը», որը Կալիֆոռնիայի նահանգի կողմից ճանաչվել է որպես օրինակելի դպրոց։

Բրաունը հրաժարվեց «Սև հովազներ» կուսակցության նախագահության պաշտոնից Նյուտոնի՝ Կուբայից վերադառնալուց մեկ տարի անց՝ 1977 թվականին, երբ Նյուտոնը հրաժարվեց դատապարտել «Հոլանդերների ազատագրման դպրոցի» ադմինիստրատոր Ռեջինա Դեյվիսի ծեծը։ Խմբի մյուս տղամարդ անդամները ծեծել են Դեյվիսին և կոտրել նրա ծնոտը, քանի որ նա նկատողություն է արել գործընկերոջը, երբ վերջինս չի կատարել առաջադրանքը։ Նյուտոնը որոշեց համերաշխություն ցուցաբերել տղամարդկանց հետ։ Այս միջադեպը այն պահն էր, երբ Բրաունը այլևս չէր կարողանում հանդուրժել «Սև հովազներ» կուսակցության սեքսիզմն ու պատրիարքությունը։ Շատերի համար Բրաունի հեռանալը կուսակցության համար շրջադարձային պահ էր համարվում։ Նա լքեց Օքլենդը իր դստեր՝ Էրիկայի հետ և տեղափոխվեց Լոս Անջելես՝ վախենալով իր անձնական անվտանգության համար։

Բրաունը ձայնագրել է երկու ալբոմ՝ *Seize the Time* (Vault, 1969) և *Until We're Free* (Motown Records, 1973)։ *Seize the Time*-ը ներառում է «The Meeting»-ը՝ Սև Հովազ կուսակցության հիմնը:

## Ավելի ուշ շրջանի գործունեություն
Սև Հովազների կուսակցությունից հեռանալուց հետո, իր դստերը՝ Էրիկային մեծացնելու համար, Բրաունն աշխատեց իր հուշագրության՝ «Ուժի համը» գրքի վրա։ Նա ի վերջո վերադարձավ սևամորթների ազատագրման պայքարին, մասնավորապես՝ պաշտպանելով բանտային արմատական ​​բարեփոխումների անհրաժեշտությունը: 1980-ից 1983 թվականներին նա սովորել է Լոս Անջելեսի Հարավարևմտյան համալսարանի իրավաբանական դպրոցում: 1990-ից 1996 թվականներին նա ապրել է Ֆրանսիայում։ 1996 թվականին Բրաունը տեղափոխվեց Ատլանտա, Ջորջիա, և հիմնադրեց «Ծաղիկների դաշտեր» ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որը նվիրված էր աղքատ աֆրոամերիկացի երեխաներին կրթական հնարավորություններ տրամադրելուն: 1998 թվականին նա համահիմնադրեց «Մայրեր, որոնք պաշտպանում են անչափահասների արդարադատությունը» հասարակական կազմակերպությունը՝ Ջորջիա նահանգում երեխաների՝ որպես չափահասների, քրեական հետապնդման ենթարկելու իրավունքը պաշտպանելու համար: Մոտավորապես նույն ժամանակահատվածում նա շարունակեց իր պաշտպանությունը բանտարկված երիտասարդների համար՝ հիմնադրելով և ղեկավարելով Մայքլ Լյուիսի իրավական պաշտպանության կոմիտեն: Մայքլ Լյուիսը, որը հայտնի է նաև որպես «Փոքրիկ Բ», 14 տարեկանում դատապարտվեց ցմահ բանտարկության՝ սպանության համար, որը Բրաունը կարծում էր, որ ինքը չի կատարել: Բրաունը, ի վերջո, կգրի ոչ գեղարվեստական ​​վեպ՝ *«Փոքրիկ Բ-ի դատապարտումը»*, որը վերլուծում է Լյուիսի դեմ քրեական հետապնդումը որպես սևամորթ երիտասարդների բանտարկության աճի ավելի մեծ խնդրի մի մաս:

2003 թվականին Բրաունը համահիմնադրել է «Ռադիկալ բանտային բարեփոխումների ազգային դաշինքը», որը օգնում է հազարավոր կալանավորների պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակվելուց հետո գտնել կացարան, հեշտացնում է բանտեր ընտանեկան այցելությունների տեղափոխումը, օգնում է կալանավորներին գտնել աշխատանք և գումար է հավաքում կալանավորների հեռախոսազանգերի և նվերների համար։ 2005 թվականին, Ջորջիա նահանգի Սի Այլենդ քաղաքում Մեծ ութնյակի գագաթնաժողովի դեմ բողոքի ցույցի ժամանակ, Բրաունը տեղեկացավ Ջորջիա նահանգի մոտակա Բրանսվիկ քաղաքում տիրող զանգվածային աղքատության մասին։ Այնուհետև Բրաունը փորձեց Բրանսվիկի քաղաքապետի պաշտոնում առաջադրվել Բրայան Թոմփսոնի դեմ։ Կանաչների կուսակցության ցուցակով առաջադրվելով՝ Բրաունը հույս ուներ դառնալ քաղաքապետ՝ իր ազդեցությունն օգտագործելու Մայքլ Լյուիսի գործը հայտնի դարձնելու, ինչպես նաև Բրանսվիկի սևամորթներին լիազորելու համար՝ իր ընտրովի պաշտոնն օգտագործելով քաղաքի մեծամասնություն կազմող սևամորթ և աղքատ բնակչության համար տնտեսական իշխանության հիմք ստեղծելու համար՝ քաղաքի եկամուտների վերաբաշխման միջոցով։ Չնայած Բրաունը, ի վերջո, զրկվեց Բրանսվիկում առաջադրվելու և քվեարկելու իրավունքից, քանի որ չկարողացավ հաստատել քաղաքում բնակության իրավունքը, նրա ջանքերը լայն ուշադրություն գրավեցին Մայքլ Լյուիսի գործի վրա։ Ավելի ուշ նա դարձավ Բրանսվիկի կանանց ասոցիացիայի համահիմնադիրը՝ ժողովրդական նախագծի համար։

Բրաունը շարունակել է իր բանտային բարեփոխումների ջատագովությունը՝ հաճախ դասախոսություններ կարդալով ԱՄՆ քոլեջներում և համալսարաններում: 1995 թվականից ի վեր նա դասախոսություններ է կարդացել քառասունից ավելի քոլեջներում և համալսարաններում, ինչպես նաև բազմաթիվ կոնֆերանսներում:

## 2007 թվականի Կանաչների կուսակցության դերը
2007 թվականի մարտին Բրաունը հայտարարեց 2008 թվականի առաջիկա ընտրություններում «Կանաչների կուսակցության» նախագահի թեկնածու դառնալու իր թեկնածությունն առաջադրելու մասին։ Բրաունը կարծում էր, որ անհրաժեշտ է արշավ՝ հիմնական քաղաքական կուսակցությունների կողմից չներկայացված անձանց շահերը խթանելու համար, մասնավորապես՝ 30 տարեկանից փոքր կանանց և աֆրոամերիկացիների շահերը։ Նրա ծրագիրը կենտրոնացած էր աշխատավոր դասի ընտանիքների կարիքների վրա՝ խթանելով բոլորի համար կենսապահովման աշխատավարձը, անվճար առողջապահությունը, հանրային կրթության համար ավելի շատ ֆինանսավորում, ավելի մատչելի բնակարաններ, զորքերի դուրսբերումը Իրաքից, շրջակա միջավայրի բարելավումը և հավասարության խթանումը։ Բրաունը մտադիր էր իր քարոզարշավն օգտագործել բազմաթիվ փոքրամասնություններին «Կանաչների կուսակցություն» բերելու համար՝ հույս ունենալով, որ այն ավելի լավ կներկայացնի սոցիալական արդարության համար հեղափոխական ուժ։ 2007 թվականի վերջին նա հրաժարական տվեց Կանաչների կուսակցությունից, քանի որ պարզեց, որ կուսակցությունը շարունակում է գերիշխող դիրք զբաղեցնել սպիտակամորթների կողմից, ովքեր մտադրություն չունեին օգտագործել քվեարկությունը իրական սոցիալական առաջընթացի հասնելու համար, և ագրեսիվ կերպով կմերժեն դա անելու փորձերը։

2010 թվականին Ջորջիա նահանգի յոթից ավելի բանտերում կալանավորները օգտագործել են մաքսանենգ բջջային հեռախոսներ՝ բանտային պայմանների բարելավման համար ոչ բռնի գործադուլ կազմակերպելու համար, իսկ Բրաունը դարձել է նրանց «ամենամոտ խորհրդատուն բանտի պատերից դուրս»։ Նա «օգնեց բանտարկյալների բողոքները միավորել պահանջների ցանկի մեջ։ Նա զանգահարեց... տարբեր խմբերի հետ ռազմավարություն մշակելու համար, այդ թվում՝ Գունավոր մարդկանց զարգացման ազգային ասոցիացիայի և Իսլամի ազգի Վրաստանի մասնաճյուղի հետ»։

## 3.75 միլիոն դոլարի դատական ​​հայց Օքլենդ քաղաքի դեմ
2017 թվականին Բրաունը ստացավ 3.75 միլիոն դոլար փոխհատուցում՝ Օքլենդի քաղաքային խորհրդի անդամ Դեսլի Բրուքսի կողմից Օքլենդի ռեստորանում նրա վրա հարձակվելու հետևանքով ստացած վնասի համար։ Նրանք երկուսով վիճում էին պետական ​​բնակարանային դիմումի շուրջ։

## Անձնական կյանք
Բրաունն ունի մեկ դուստր՝ Էրիկա Աբրամը,  որի հայրը «Սև հովազի» անդամ Ռեյմոնդ Հյուիթն է, սակայն Հյուիթը հիմնականում բացակայում էր դստեր կյանքից։ Հյուիթի հուղարկավորությանը ներկա էր Էլեյն Բրաունը։

## Դիսկոգրաֆիա
### Ստուդիական Ալբոմներ

* *Seize The Time - Black Panther Party* (1969)
* *Elaine Brown* (1973)

## Գրականություն
* Բրաուն, Էլեյն։ Փոքրիկ *Բիի դատապարտումը. Նոր դարաշրջանի ռասիզմը Ամերիկայում* (Բոստոն. Beacon, 2002)։
* Բրաուն, Էլեյն։ *Ուժի համը. Սևամորթ կնոջ պատմությունը* (Նյու Յորք. Դաբլդեյ, 1992)։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ