Ռուի Բարուշ

**Ռուի Ժիլ Սոարիշ դի Բարուշ, Գիլ Սուարեշ Բարուշ Ռուի** (, ), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող կիսապաշտպան։ Այժմ մարզիչ է։

## Կարիերա
Ռուի Բարրուշը կարիերան սկսել է «Սպորտինգ» ակումբում (Կովիլյան)։ Այնտեղից նա տեղափոխվեց Պորտուգալիայի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնի «Վարզիմ» ակումբ։  Այս ակումբի հետ Բարրուշը դուրս եկավ ազգային առաջնության բարձրագույն դիվիզիոն։  Այդ ժամանակ էլ կիսապաշտպանը իր նորամուտը նշեց երկրի հավաքականում 1987 թվականի մարտի 29-ին Մալթայի հետ հանդիպման ժամանակ՝ փոխարինման դուրս գալով երկրորդ խաղակեսում։  1987 թվականի ամռանը Բարրուշը դարձավ «Պորտուի» խաղացող։  Մեկ մրցաշրջանում Ռուին թիմի կազմում նվաճեց ՈՒԵՖԱ-ի Սուպերգավաթը, որտեղ եզրափակչում խփեց որոշիչ գնդակը, միջմայրցամաքային գավաթը, առաջնությունը և երկրի գավաթը։ Ազգային առաջնության հանդիպումներում նա խփել է 12 գոլ, իսկ մրցաշրջանի ավարտից հետո ճանաչվել է երկրի լավագույն ֆուտբոլիստ։

1988 թվականի հուլիսի 22-ին Ռուի Բարրուշը տեղափոխվեց իտալական «Յուվենտուս»։  Ակումբում ֆուտբոլիստը հայտնվել է թրեքվարտիստի դիրքում՝ առանց խաղադաշտում հստակ դիրք ունենալու։ Առաջին իսկ մրցաշրջանում պորտուգալացին խփել է 15 գոլ՝ դառնալով թիմի լավագույն ռմբարկուն։ Ակումբի երկրորդ մրցաշրջանում նա օգնեց թիմին նվաճել Իտալիայի Գավաթը և ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը։  «Յուվենտուսի» շարքերից Բարուշին ստիպել է հեռանալ թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնը ստանձնելուց հետո Լուիջի Մայֆրեդին, ով որոշել է ամբողջությամբ փոխել «բյանկոներիի» կազմը։

1990 թվականին Բարրուշը տեղափոխվեց «Մոնակո», որտեղ նրան հրավիրել էր Արսեն Վենգերը։  Այնտեղ պորտուգալացին Ջորջ Վեայի հետ միասին կազմել է հարձակման դուետը։  Առաջին իսկ մրցաշրջանում ֆուտբոլիստը թիմի հետ նվաճեց Ֆրանսիայի գավաթը, իսկ հաջորդ տարի հասավ գավաթների գավաթի եզրափակիչ, բայց այնտեղ նրա թիմը պարտվեց Բրեմենի «Վերդերին»։ 1993 թվականին Ռուին պայմանագիր կնքեց ֆրանսիական մեկ այլ ակումբի՝ Մարսելի «Օլիմպիկի» հետ։  Ակումբը առաջնությունում գրավեց երկրորդ տեղը, սակայն կոռուպցիոն սկանդալի պատճառով ուղարկվեց երկրորդ դիվիզիոն, որից հետո ֆուտբոլիստների մեծ մասը լքեց Մարսելը։

Բարրուշը վերադարձել է «Պորտու» այնտեղ ֆուտբոլիստն անցկացրել է 6 մրցաշրջան, որոնցից 5-ում եղել է թիմի հիմնական կազմի խաղացող։  Նա ակումբի հետ նվաճել է երկրի 5 առաջնություն, 2 գավաթ և 3 Պորտուգալիայի Սուպերգավաթ։ Կիսապաշտպանն այդ շրջանում խաղացել է հավաքականում, եղել է թիմի առաջատարը, սակայն խոշոր մրցաշարերի չի մասնակցել։ Ազգային հավաքականի մարզահագուստով վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Գերմանիայի հետ (0:0)։ 2000 թվականի հունիսին Բարրուշը ավարտեց ֆուտբոլիստի կարիերան։

Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո Բարրուշը մնացել է «Պորտուում» որպես մենեջեր։  2005 թվականի ամռանը հոլանդացի Կո Ադրիանսեն նրան հրավիրեց իր օգնականի պաշտոնին։ Իսկ նրա հեռանալուց հետո անգամ երկու անգամ ընկերական խաղերում եղել է թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար և 2006 թվականի օգոստոսի 16-ին ակումբը նույն որակով հաղթանակ տարավ Պորտուգալիայի Սուպերգավաթում։ Չնայած այս նվաճմանը, մի քանի շաբաթ անց գլխավոր մարզչի պաշտոնում նշանակվեց Ժեզուալդու Ֆերեյրան, իսկ Ռուին դարձավ նրա օգնականը և այդ կարգավիճակում օգնեց ակումբին նվաճել երեք անընդմեջ առաջնություն, ինչպես նաև երկու գավաթ և Պորտուգալիայի Սուպերգավաթ։

## Ձեռքբերումներ
### Թիմային
* ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթակիր։ 1987
* Միջմայրցամաքային գավաթակիր։ 1987
* Պորտուգալիայի չեմպիոն։ 1988, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999
* Պորտուգալիայի գավաթակիր։ 1988, 1998, 2000
* Պորտուգալիայի սուպերգավաթակիր։ 1995, 1996, 1998, 1999
* Իտալիայի գավաթակիր։ 1990
* ՈՒԵՖԱ-ի գավաթակիր։ 1990
* Ֆրանսիայի գավաթակիր։ 1991

### Անձնական
* Պորտուգալիայի տարվա ֆուտբոլիստ։ 1988

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на foradejogo.net
* Профиль на zerozerofootball.com
* 
* Профиль на footballplayers.ru 
 
Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պորտուի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով