open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ալեքսեյ Տոլստոյի հուշարձան (Մոսկվա)

**Ալեքսեյ Տոլստոյի հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս անվանի գրող Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Տոլստոյին (1883-1945)։ Գտնվում է Բոլշայա և Մալայա Նիկիտսկայա փողոցների խաչմերուկում։

Հուշարձանը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Տեղադրվել է Մեծ Համբարձման տաճարի դիմացի պուրակում, այն տեղում, որտեղ նախկինում գտնվել է 17-րդ դարի զանգակատունը, որն ավերվել է 1937 թվականին։

Հուշարձանը տեղադրելու վայրն ընտրված է ոչ պատահական. մոտակայքում՝ Սպիրիդոնովկա փողոցի 2/6 տանը, գրողն անցկացրել է կյանքի վերջին տարիները՝ 1941-1945 թվականներին (1987 թվականին այստեղ բացվել է Ա. Ն. Տոլստոյի հիշատակի թանգարան-բնակարանը)։

Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1957 թվականի հուլիսի 3-ին՝ գրողի մահից 12 տարի անց։

## Հեղինակներ
Հուշարձանի նախագիծը համատեղ մշակել են քանդակագործ Գեորգի Իվանովիչ Մոտովիլովը և ճարտարապետ Լեոնիդ Միխայլովիչ Պոլյակովը։

## Նկարագրություն
Քանդակագործական հորինվածքը պատրաստված է բրոնզից, պատվանդանի համար օգտագործվել է գրանիտ (որոշ աղբյուրներում՝ սև լաբրադոր)։

Պատվանդանի վրա չկան տապանագրեր, միայն գրողի ազգանունը, անունը, հայրանունը և կյանքի տարիները պարունակող մակագրություն է։

Ալեքսեյ Տոլստոյը հավերժացվել է գրողի համար բավական ավանդական կերպարով՝ մտախոհ նստած բազկաթոռին, ձեռքին՝ նոթատերտ ու մատիտ։

Քանդակագործի այս ստեղծագործությունն առաջացրել է ոչ միարժեք արձագանքներ։ Օրինակ, կոթողը, «որտեղ բազկաթոռին նստած է այդպիսի աղայական պարոն, իսկական «կարմիր կոմս»», դուր չէր գալիս գրողի վերջին կնոջը՝ Լյուդմիլա Կրեստինսկայա-Տոլստայային։

Որոշ քննադատներ հանդիմանել են ընտրած դիրքի (գրողը նստել է՝ ոտքը ոտքին գցած), անփույթ հագուստի, սանրվածքի համար։

Սակայն, ըստ այլոց կարծիքի, հենց այդ մանրամասներն են ճշգրիտ արտացոլում ստեղծագործող մարդու պատկերը և «հորինվածքի արտաքին միօրինակության հետ մեկտեղ, արձանին տալիս են ինքնատիպություն և յուրահատուկ առանձնահատկություն»»։

2000 թվականին Մոսկվայի հուշարձանների պահպանության գլխավոր վարչության պատվերով իրականացվել է Ա. Ն. Տոլստոյի հուշարձանի վերականգնում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Кравченко К.С., Г.И. Мотовилов, М., 1969.
* Москва. Энциклопедический справочник. — М.: Большая Российская Энциклопедия 1992.

Կատեգորիա:1957 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Արմավիրյան փողոց (Եկատերինբուրգ)

**Արմավիրյան փողոց** (, Արմավիրսկայա փողոց), փողոց և հիմնական մայրուղիներից մեկը Եկատերինբուրգ քաղաքի Երկաթուղագործների վարչական շրջանի «Լեռնագործարանային» բնակելի թաղամասում։

## Տեղաբաշխում և բարեկարգում
Արմավիրյան փողոցը ձգվում է արևմուտքից արևելք՝ սկսելով Օդաչուների փողոցից և ավարտվելով Մերձկայարանային փողոցով, հատվելով Կնիժնի անցման և Տագիլսկի, Երևանյան, Պոդգորնայա, Արտինսկայա փողոցների հետ։ Արմավիրյան փողոցում փակուղով է ավարտվում նաև Մայկոպյան փողոցը։
    
## Տրանսպորտ
;Հասարակական տրանսպորտ   
Փողոցով են անցնում 20 և 57 համարների  ավտոբուսային երթուղիները, ինչպես նաև  № 021 երթուղային տաքսին։
Մոտակա մետրոյի կայարանները։

Այս փողոցում Եկատերինբուրգի մետրոպոլիտենի գործող կայարաններ չկան և առաջիկայում չի պլանավորվում այդտեղով մետրոյի գիծ անցկացնել։ Ամենամոտը տեղակայված է մետրոյի «Ուրալյան» կայարանը (մոտավորապես՝ 700 մետր)։
 
## Դիտարժան շենքեր և շինություններ
* № 26՝ «Շինարար» սոցիալ- մասնագիտական տեխնիկում

## Պատկերասրահ

Armavirskaya street (Yekaterinburg).jpg
Armavirskaya street (Yekaterinburg) (4).jpg


## Գրականություն
* Рабинович Р. И., Шерстобитов С. Л. Улицы Свердловска. - 2-е издание. - Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1965. - 25 000 экз.
* Рабинович Р. И., Низамутдинова Т. М. Улицы Свердловска. - 5-е издание. - Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1988. - 224 с. - 100 000 экз. - ISBN 5-7529-0009-3.
* Худякова М. Ф. Улицы Екатеринбурга. - Екатеринбург: Средне-Уральское книжное издательство, 2003. - 336 с. - ISBN 5-7529-0048-4.
## Արտաքին հղումներ
* ДубльГИС. Интерактивная карта Екатеринбурга 

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի փողոցներ
Իրմգարդ Գրիս

**Իրմգարդ Գրիս** (, հայտնի է նաև որպես Իրմգարդ Գրիս-Ռայտերեր, , ), ավստրիացի փաստաբան, դատավոր, Ավստրիայի Գերագույն դատարանի նախկին նախագահ։ 2016 թվականի Ավստրիայի նախագահական ընտրություններում գրանցվել է որպես անկախ թեկնածու։

## Կենսագրություն
Իրմգարդ Գրիսը 1965 թվականին ավարտել է Գրացի առևտրի ակադեմիան, 1970 թվականին՝ Գրացի Կառլի և Ֆրանցի համալսարանը իրավաբանի որակավորմամբ։ 1971-1975 թվականներին եղել է համալսարանի ասպիրանտ։ Ավարտել է նաև Հարվարդի իրավաբանական դպրոցի իրավագիտության բաժինը։ 1978 թվականին Վիեննայում եղել է փաստաբան, 1979-1980 թվականներին՝ Վիեննայում առևտրային հարցերով համայնքային դատարանի դատավոր, 1981-1987 թվականներին՝ Վիեննայի առևտրի դատարանի դատավոր, 1987-1992 թվականներին՝ Վիեննայի Վերաքննիչ դատարանի դատավոր (*Oberlandesgericht*), 1993 թվականից՝ Ավստրիայի գերագույն դատարանի դատավոր։ 2007-2011 թվականներին եղել է Գերագույն դատարանի նախագահ։

Իրմգարդ Գրիսը Գրացի համալսարանի հրավիրյալ պրոֆեսոր է, իսկ 2013 թվականի մայիսից` սպառողական հարցերով բրոքեր։ Եղել է Սինգապուրի Միջազգային առևտրային դատարանի դատավոր, 2008 թվականից Ավստրիայի Սահմանադրական դատարանի դատավորի տեղակալ, նշանակվել է Ազգային Խորհրդի կողմից։

Գրիսը 2015 թվականի դեկտեմբերի 17-ին հայտարարել է Ավստրիայի նախագահական ընտրություններում անկախ թեկնածու առաջադրելու մտադրության մասին։ Երբ նա հրապարակայնորեն հայտարարեց, որ չի ընդունում որևէ կուսակցության տնտեսական աջակցությունը, պաշտոնապես առաջադրեց Ավստրիայի նախագահի իր թեկնածությունը և  հնարավորություն տվեց որոշ կուսակցությունների հետագայում իրեն աջակցելու։ Այնուհետև նրան երկու տարբեր առիթներով հրավիրեցին ներկայացնելու իր թեկնածությունը Ավստրիական ազատություն կուսակցության և NEOS-ի (Նոր Ավստրիա և լիբերալ ֆորում) լսումների ժամանակ։ Երկուսն էլ հետագայում մերժեցին նրա առաջարկը։ Ավստրիական ազատություն կուսակցությունը ներկայացրեց իր թեկնածուին՝ Նորբերտ Հոֆերիին։ NEOS հայտարարել է, որ կաջակցի Գրիսին և ցանկացած այլ անկախ թեկնածուի անուղղակիորեն, և մտահոգություն է հայտնել նախագահի գրասենյակի ուժեղ կուսակցական քաղաքականացման և նախընտրական քարոզչության վերաբերյալ։ NEOS-ի ղեկավար Մատիաս Ստրոլցը հայտարարել է, որ 2016 թվականի փետրվարի 9-ին NEOS-ը կարող է նաև աջակցել Ավստրիայի Կանաչ կուսակցության նախկին նախագահի նախկին խոսնակ Ալեքսանդր Վան դել Բելենին։ Նախագահական ընտրությունների առաջին փուլում Գրիսը ստացավ ձայների գրեթե 19 տոկոսը։

2017 թվականի հուլիսի 8-ին Գրիսը NEOS-ի ընտրական դաշինքի մեջ է մտել հոկտեմբերի 15-ին տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրությունների համար։ Թեև նա կուսակցության անդամ չէ, նա NEOS-ի ցուցակում կստանա երկրորդ տեղը, ինչը որոշվել է Վիեննայում տեղի ունեցած կուսակցական հանդիպման ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին դատավորներ
Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ
Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (Մոսկվա)

**Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան** (, ), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է թաթար ժողովրդական բանաստեղծ, գրական քննադատ, հրապարակագիր, հասարակական գործիչ և թարգմանիչ Գաբդուլլա Տուկային (Թուքայ)։ Տեղադրվել է Նովոկուզնեցկայա փողոցի և Մալի Տատարսկի նրբանցքի հատման վայրում։

## Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է Գաբդուլլա Տուկայի 125-ամյակին նվիրված միջոցառումների ծրագրի շրջանակներում։ Մոսկվայում Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձանը տեղադրելու մասին հրամանը ստորագրվել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի կողմից 2005 թվականի մարտին, երբ տոնվում էր Կազան քաղաքի հազարամյակը։ Այդ ժամանակ էլ ընտրվել է հուշարձանի տեղադրելու վայրը Թաթարական արվարձանում։ Սակայն այդ փուլում աշխատանքը կանգ է առել և վերսկսվել է միայն 6 տարի անց՝ 2011 թվականի մարտին, երբ Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինը և Թաթարստանի Հանրապետության նախագահ Ռուստամ Միննիխանովը ստորագրեցին համաձայնագիր՝ Թաթարստանի Հանրապետության և Մոսկվայի միջև առևտրատնտեսական, գիտատեխնիկական և սոցիալ-մշակութային համագործակցության մասին։

Հուշարձանը պատրաստվել է սեղմ ժամկետներում՝ ապրիլի 4-25-ին, բազմաթիվ մարդկանց և կազմակերպությունների ներկայացուցիչների մասնակցությամբ։ Աշխատանքներն օր ու գիշեր վարել է ստորգետնյա աշխատանքների մասնագիտացված վարչությունը և ավարտել է հուշարձանի բացումից մեկ օր առաջ։

## Նկարագրություն
Բրոնզե հուշարձանը պատկերում է գրանիտե պատվանդանի վրա նստած բանաստեղծին։ Զարդատախտակին արված է պարզ մակագրություն.

Հուշարձանի հեղինակը Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ Սալավատ Շչերբակովն է։ Հուշարձանը նվեր է Մոսկվային Թաթարստանի Հանրապետության կառավարության կողմից։

## Բացում
2011 թվականի ապրիլի 26-ին կայացած բացման հանդիսավոր արարողությանը պաշտոնատար անձանցից մասնակցել են Թաթարստանի Հանրապետության Պետխորհրդի նախագահ Ֆարիդ Մուխամետշինը, Մոսկվայի դումայի նախագահ Վլադիմիր Պլատոնովը, Ռուսաստանի մուֆթիների խորհրդի նախագահ Ռավիլ Գայնուտդինը և այլք, ինչպես նաև Ռուսաստանի Դաշնության ավելի քան 10 սուբյեկտների ներկայացուցիչներ, դեսպաններ, ավելի քան 10 երկրների դեսպանությունների ներկայացուցիչներ և Մոսկվայում բնակվող մի քանի հարյուր թաթարներ։

## Աղբյուրներ
* 
* 

Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Դանուբյան սառցակալում

**Դանուբի սառցակալում**, տեղի է ունեցել Չորրորդական ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրողների կողմից վերագրվում է պլեյստոցենի սկզբին կամ պլիոցենի վերջին (շուրջ 1,5-1,8 մլն տարի առաջ)։ Ընդգրկված չէ Ալբրեխտ Պենկի՝ Ալպերի չորս սառցե դարաշրջանների ավանդական սխեմայում։ Այն առանձնացվել է գերմանացի երկրաբան Բարտել Էբերլի կողմից 1928 թվականին և կոչվել Դանուբ գետի անվամբ։ Դանուբի սառցակալումն Ալպերի հնագույն սառցակալումն է, որի ապացույցները գոյություն ունեն Իլլեր-Լեխի տարածաշրջանից դուրս։ Դա տեղի է ունեցել Բիբեր-դանուբյան տաքացումից հետո և Դանուբ-գյունցյան տաքացումից առաջ։

## Նկարագրություն
Նախքան Դանուբյան սառցակալման՝ որպես առանձին դարաշրջանի առանձնացումը սառցակալումներն ուսումնասիրողների կողմից վերագրվել են այսպես կոչված Մինդելյան սառցակալմանը։ Ավելի վաղ տեղի ունեցած Բիբերյան սառցակալումից և ավելի ուշ տեղի ունեցած Գյունցյան սառցակալումից Դանուբյան սառցակալման առանձնացումը կատարվել է սանդուրների տեղակայման վերլուծության հիման վրա։

Ինչպես Ալպերի ավելի վաղ սառցակալումները, դժվար է ստույգ բնութագրել Դանուբի սառցակալման տեղը Ալպիական սառցակալումների սխեմայում։ Ըստ Հաբբեի (2007)՝ այն հավանաբար կարելի է հավասարեցնել սառցակալումների հոլանդական սխեմայի Մենապիում կոմպլեքսին (համապատասխանում է Հյուսիսային Գերմանիայում Պինաուական սառցակալմանը)։ Այդ պնդումն ապացուցված չէ, սակայն եթե այն ճիշտ է, ապա Դանուբյան սառցակալումն համապատասխանում է Իզոտոպային ժամանակագրության MIS 26-28 փուլերին, այսինքն՝ տեղի է ունեցել մոտավորապես 950 000-1 000 000 տարի առաջ։

Դանուբյան սառցակալման ժամանակ, հավանաբար, Ալպիական ողջ տարածաշրջանը ծածկվել է սառույցով, որի առանձին ներքին եզրերը հասել են նախալեռներին։ Ժամանակային տարբեր դասակարգումը, որը հիմնված է քարացուկների վրա, վկայում են այն մասին, որ սառցային խճային դարատափերը ձևավորվել են մի քանի փուլով։

Դանուբյան սառցակալման ստորին խճային դարատափի մնացորդները կազմված են մեծ մասամբ ուժեղ հողմահարված մանրախճից և գտնվում են հիմնականում Իլլեր-Լեխի տարածաշրջանի բարձր սանդուրներում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* K.A. Habbe, unter Mitarbeit von D. Ellwanger und R. Becker-Haumann: Stratigraphische Begriffe für das Quartär des süddeutschen Alpenvorlandes. In: T. Litt im Auftrag der Deutschen Stratigraphischen Kommission 2007 (Hrsg.): Eiszeitalter und Gegenwart/Quaternary Science Journal. 56, No. 1/2. E. Schweizerbart’sche Verlagsbuchhandlung (Nägele und Obermiller), ISSN 0424-7116, S. 66-83, doi:10.3285/eg.56.1-2.03.
* T. Litt et al.: Das Quartär in der Stratigraphischen Tabelle von Deutschland 2002. In: Newsletters in Stratigraphie. Band 41, Nr. 1-3. Berlin, Stuttgart, S. 385—399 (Erläuterungen; pdf-Datei, 124 kB und Tabelle; pdf-Datei, 182 kB):

Կատեգորիա:Անթրոպոգենի ժամանակաշրջան
Կատեգորիա:Սառցե դարաշրջան
Կիմ Հե Ջունգ

**Կիմ Հե Ջունգ** (), հարավկորեացի դերասանուհի։ Նա իր դեբյուտը կատարել է 2000 թվականին, որպես երեխա դերասանուհի, խաղալով տիտղոսակիր դեր Կկոջիում (հայտնի է նաև որպես «Դժվար գայի սերը»)։ Նա կատարելության հասել է իր քսան տարեկան հասակում, նրա նշանավոր դերերից մեկը եղել է Գվինհայի թագուհին 2014 թվականին «Թագավորի դեմքը» դորամայում։ 2016 թվականի Մայիսին Կիմը ստորագրել է պայմանագիր  YG Entertainment-ի հետ։ Նա նաև Purplow պարարվեստի խմբի անդամ է և հայտնի է Բիբի անունով։

## Ֆիլմագրություն
### Հեռուստասերիալներ

### Ֆիլմեր

### Տարբեր ցուցադրություններ

### Տեսահոլովակներ

## Սկավառակագրություն

## Արտաքին հղումներ
* Kim Hee-jung  at YG Entertainment 
* 
* http://cy.cyworld.com/home/21847230 
* https://www.hancinema.net/korean_Kim_Hee-jeong-I.php
* https://www.kmdb.or.kr/eng/vod/mm_basic.asp?person_id=00182355
* 
* Kim Hee-jung at Daum 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Չունգ Անգի համալսարանի շրջանավարտներ
Սո Ջի Հե

**Սո Ջի Հե** (), հարավկորեացի դերասանուհի։ «Ձայն» ֆիլմում առաջին ուշադրությունից հետո Սոն նկարահանվել է բազմաթիվ հեռուստատեսային դրամաներում, մասնավորապես «Շին Դոն» (2005), «Ծիածանի վերևում» (2006), «Ես սիրում եմ քեզ» (2008), «Չունջայի երջանիկ իրադարձությունները» (2008), «49 օր» (2011), «Լուսինը և աստղերը քեզ համար» (2012) և «Դակիչ» (2014)։

## Ֆիլմագրություն
### Հեռուստասերիալներ

### Ֆիլմ

### Երաժշտական տեսահոլովակներ

## Մրցանակներ և առաջադրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Միտրոֆան Տուրսկու հուշարձան

**Միտրոֆան Տուրսկու կիսանդրի** (),  հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս անտառաբույծ Միտրոֆան Կուզմիչ Տուրսկուն։ Տեղադրվել է 1912 թվականին Պետրովյան գյուղատնտեսական ակադեմիայի տարածքում։ Հուշարձանի հեղինակն է քանդակագործ Պ. Վ. Ձյուբանովը։ Կոթողն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Պատմություն
Միտրոֆան Կուզմիչ Տուրսկին (1840-1899 թվականներին) եղել է հայտնի անտառաբույծ և Պետրովյան գյուղատնտեսական ակադեմիայի պրոֆեսոր։ 20-րդ դարի սկզբին ակադեմիայի դասախոսները որոշել են հավերժացնել նրա հիշատակը։ Հուշարձանը տեղադրելու համար կազմակերպվել է դրամահավաք, որին մասնակցել է շուրջ 4 հազար մարդ։ Անցկացվել է մրցույթ, որին մասնակցել է 11 նախագիծ։ Նրանցից հաղթել է ակադեմիայի ուսանող քանդակագործ Պ. Վ. Ձյուբանովի նախագիծը։ Հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվել է 1912 թվականի հուլիսի 29-ին։ Այն տեղադրվել է ակադեմիայի անտառային կաբինետի մերձակա պուրակում։

## Նկարագրություն
Միտրոֆան Տուրսկու կիսանդրին տեղադրված է գրանիտե բարձր պատվանդանի վրա։ Պրոֆեսորը պատկերված է ամբիոնի մոտ։ Նա կարծես նայում է դեպի մեծ լսարանը։ Նրա աջ ձեռքի տակ գիրք է։

Քառանիստ պատվանդանի ներքևի մասում արված է բրոնզե հարթաքանդակ, որը պատկերում է, թե ինչպես են տարեց գյուղացին և տղան փոքր սոճի տնկում։ Դրանից վերև պատվանդանի վրա գրված է՝ «Մ. Կ. Տուրսկուն 1840-1899»։ Պատվանդանի հետնամասում գրված է՝ «Անտառային ասպարեզում փառապանծ սերմնացանին. անտառային Ռուսաստան»։

## Պատկերասրահ

File:Бюст М.К. Турского.JPG|Կիսանդրին
File:Бюст М.К. Турского. Барельеф.JPG|Հարթաքանդակը


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Եկատերինա Տղեշելաշվիլի

**Եկատերինա «Եկա» Տղեշելաշվիլի** (, ), վրացուհի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, 2007-2008 թվականներին եղել է Վրաստանի արդարադատության նախարարը, 2008 թվականին՝ արտաքին գործերի նախարարը, ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարը, 2010 թվականին դարձել է փոխվարչապետ և վերաինտեգրման հարցերով նախարար Միխեիլ Սաակաշվիլու օրոք։

## Կենսագրություն
Տղեշելաշվիլին ծնվել է 1977 թվականի մայիսի 23-ին Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։ Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի միջազգային իրավունքի և միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը 1999 թվականին և աշխատել է որպես փաստաբան Վրաստանի Կարմիր Խաչի միջազգային կոմիտեում, ապա ԻՐԻՍ Վրաստանում, Մերիլենդի համալսարանի ինստիտուտային բարեփոխումների և ոչ պաշտոնական սեկտորի Թիլիսիի գրասենյակում։ 1997 թվականի հոկտեմբերի 9-ից մինչև 1999 թվականի սեպտեմբերի 10-ը եղել է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարությանն առընթեր արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության և վերլուծության կենտրոնի գլխավոր մասնագետ։ 2001 թվականի հունիսի 1-ից մինչև նոյեմբերի 1-ը եղել է իրավաբան Նյու Յորքի մարդու իրավունքների իրավաբանական կոմիտեում, 2002 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2003 թվականի մայիսը Հաագայում եղել է պրակտիկանտ Նախկին Հարավսլավիայի միջազգային քրեական դատարանում։

## Քաղաքական կարիերա
Տղեշելաշվիլին իր առաջին պետական պաշտոնն զբաղեցրել է 2004 թվականի փետրվարի 1-ին՝ դառնալով Վրաստանի արդարադատության նախարարի տեղակալ։ 2005 թվականի սեպտեմբերի 1-ին դարձել է արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ, իսկ 2006 թվականի մայիսի 1-ից մինչև 2007 թվականի օգոստոսի 1-ը եղել է Թբիլիսիի վճռաբեկ դատարանի նախագահ։
[ձախից|մինի|180x180փքս|Եկա Տղեշելաշվիլին ողջունում է [Կոնդոլիզա Ռայսին Վրաստանում, 2008 թվականի օգոստոս]]
2007 թվականի օգոստոսից մինչև 2008 թվականի հունվար Տղեշելաշվիլին եղել է Վրաստանի արդարադատության նախարար, 2008 թվականի հունվարից մայիս՝ Վրաստանի  գլխավոր դատախազ։ 2008 թվականի մայիսի 5-ին նա  դարձել է արտաքին գործերի նախարար և այդ պաշտոնն զբաղեցրել մինչև 2008 թվականի դեկտեմբերի  5-ը։ Նրա պաշտոնավարումը համընկել է այն ժամանակաընթացքի հետ, երբ սրվել են Վրաստանի՝ իր հյուսիսային հարևան Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները Աբխազիային և Հարավային Օսիայի պատճառով, իսկ Վրաստանը ձգտում էր միանալ ՆԱՏՕ-ին։ Իր պաշտոնավարման ընթացքում նա խոստացել է շարունակել դիվանագիտական ակտիվ գործունեությունը եղած խնդիրների խաղաղ լուծման ուղղությամբ։ Արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում Տղեշելաշվիլուն փոխարինել է Գրիգոլ Վաշաձեն 2008 թվականի դեկտեմբերի 5-ին, երբ փոխվել է երկրի կառավարությունը։  Դեկտեմբերին նա նշանակվել է Ազգային  անվտանգության խորհրդի ղեկավար։ 2010 թվականից մինչև 2012 թվականը նա դարձել է վերաինտեգրման նախարար։

## Անձնական կյանք
Տղեշելաշվիլին ամուսնացած է և ունի 2 երեխա։ Մայրենի վրացերենից բացի գիտի նաև անգլերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի վրացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից
Կատեգորիա:Արդարադատության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ
Կատեգորիա:Գլխավոր դատախազներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կին իրավաբաններ
Կատեգորիա:Վրաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ
Up & Up

"**Up & Up**" ("*Up&Up*"), բրիտանական Քոլդփլեյ ռոք խմբի երգն իր *[[A Head Full of Dreams]]* (2015) յոթերորդ ստուդիական ալբոմից։ Երգը թողարկվել է 2016 թվականի ապրիլի 22-ին Parlophone լեյբլում։ Ձայնագրմանը մասնակցել են Բիյոնսեն, Անաբել Վոլիսը և Մերի Քլեյթոնը։ Տեսահոլովակը թողակվել է 2016 թվականի մայիսի 16-ին։

## Պատմություն
Երգը բնութագրվել է որպես երգչախմբային, որին մասնակցել են Բիյոնսեն, Բրայան Ինոն և չորս երաժիշտների երեխաներն ու այլ հյուրեր։ Ալբոմում մասնակցություն է ունեցել նաև կիթառահար և երգիչ Նոել Գալահերը, ով նվագել է կիթառի երկրորդ սոլոն, որ ներառված չէ ռադիոյի համար նախատեսված տարբերակում։

## Երաժշտական տեսահոլովակ
Խումբը տեղադրել է թիզեր սոցիալական կայքերի իր էջերում նախքան տեսահոլովակի թողարկումը։ Երաժշտական տեսահոլովակը, որի ռեժիսորներն են Վանիա Հեյմանը և Գալ Մուգիան, թողարկվել է 2016 թվականի մայիսի 16-ին։ Խմբի կայքում այն նկարագրվել է որպես «սուր, սյուրռեալիստական աշխատանք, որն անդրադառնում է ժամանակակից խնդիրների»։ Տեսահոլովակում խումբը կատարում է երգը տարբեր վայրերում։ Խորվաթիայում գտնվող Բիոկովո լեռան տեսարանում Քրիս Մարտինը հայտնվում է լեռան վրա։

MTV UK կայքում նշվել է, որ տեսահոլովակը «տարօրինակ և հրաշալի է բոլոր տեսանկյուններից» և «կախարդական, բայց սուր։ Քրիս Փեյնը, որ գրում է *[[Billboard (magazine)|Billboard]]* ամսագրի համար, այն կոչել է «պատշաճ էպիկական երաժշտական տեսահոլովակ»։

Տեսահոլովակի համար տեսարանները և վիզուալ էֆեկտներն ստեղծել է Ուկրաինայում հիմնադրված GloriaFX վիզուալ էֆեկտների ընկերությունը, որ գլխավորում էր Անատոլի Կուզմիտսկին Ուկրաինայում և Մաքս Քոլթը ԱՄՆ-ում։ Քրիս Մարտինը այն կոչել է «երբևէ ստեղծված լավագույն տեսահոլովակներից մեկը»։ Որոշ տեսարաններ հանվել են տեսահոլովակից, որպեսզի կարճացվի նրա տևողությունը, ներառյալ այն տեսարանը, որում ցուցադրվում է հրաբուխ մարդու գլխի փոխարեն։

Երաժշտական տեսահոլովակը ներկայացվել է Գրեմմի մրցանակի որպես լավագույն տեսահոլովակ 59-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ։

## Կենդանի կատարումներ
2015 թվականի նոյեմբերի 21-ին Լոս Անջելեսում կենդանի կատարամամբ երկրպագուների համար ալբոմը նախնական ներկայացնելուց հետո խմբի առաջատար Մարտին Քրիսն ասել է. «Սա այնպիսի երգ է, որը մենք ուզում էինք գրել 15 տարվա ընթացքում»։ Խումբը երգը ներկայացրել է Super Bowl 50 halftime show-ում 2016 թվականի փետրվարի 7-ին Սանտա Կլարայում (Կալիֆորնա)։ Նրանց են միացել Բրունո Մարսը և Բիյոնսեն, որոնք կատարել են վերջին մասը։

2016 թվականի հունիսի 26-ին Glastonbury Festival փառատոնում կայացած ելույթի ժամանակ խմբին են միացել Քրիս Մարտինի երեխաները՝ Էփլը և Մոսեսը, ովքեր օգնել են բեք վոկալի կատարմանը։

## Երգացանկ

## Ձայնագրման մասնակիցներ
Ըստ *A Head Full of Dreams* ալբոմի։

**Coldplay**
*Գայ Բերիմեն - բաս կիթառ, ստեղնաշարայիններ
*Ջոնի Բաքլենդ - կիթառ, ստեղնաշարայիններ
* Ուիլ Չեմպիոն - թմբուկ, ծրագրավորող 
*Քրիս Մարտին - վոկոլ, դաշնամուր

**Այլ երաժիշտներ**
*Մերի Քլեյթոն - վոկալ
*Բիյոնսե Նոուլզ&nbsp;– վոկալ
*Անաբել Վոլիս– վոկոլ
*Նոել Գալահեր&nbsp;– կիթառ 
*Մոսես Մարտին&nbsp;– դափ

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Համաստագրումներ

## Թողարկման ժամանակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Up&Up Coldplay.com կայքում
*  (Պաշտոնական տեսահոլովակ)
*
Տամաշ Մանդելենյի

**Տամաշ Մանդելենյի** (, ), հունգարացի սուսերամարտիկ, 1960 թվականի Օլիմպիական չեմպիոն թիմային մրցապայքարում։

## Կենսագրություն
Տամաշ Մանդելենյին հանդես է եկել Բուդապեշտի «Վաշաշ», «Գոնվեդ» և Բուդապեշտի ԲՎՍԿ ակումբներում։ 1956 թվականին նա նվաճել է աշխարհի պատանեկան չեմպիոնի տիտղոսը, մեկ տարի անց հաղթել է մեծահասակների հավաքականների աշխարհի առաջնությունը։ Ընդհանուր հաշվով նվաճել է 8 մեդալ, որոնցից երկուսը՝ ոսկե (երկուսն էլ թիմային մրցապայքարում), անհատական մրցապայքարում նրա լավագույն արդյունքը եղել է 1959 թվականին Բուդապեշտում Աշխարհի առաջնությունում 2-րդ տեղը։ 1960 թվականին նա դարձել է թիմային մրցապայքարում օլիմպիական չեմպիոն, հանդես է եկել մինչև 1964 թվականը։ Մանդելենյին իր մարզական գործունեությունից հետո զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ և բարձրագույն կրթություն ստացել ֆիզիկական դաստիարակության բնագավառում, ինչպես նաև ստացել է վիրաբույժի դիպլոմ։ Նրա գլխավորությամբ Հունգարիան նվաճել է մի շարք մեդալներ Եվրոպայի և աշխարհի առաջնություններում, ինչպես նաև Օլիմպիադաներում. նրա աշակերտներն են եղել Ֆերենց Համանգը (1980 թվականի բրոնզե մեդալակիր), Աթիլա Կովեչը (աշխարհի երկակի չեմպիոն), Տամաշ Կովաչը (1968 և 1972 թվականների Օլիմպիական խաղերի երկակի բրոնզե մեդալակիր) և շատ ուրիշներ։ 1979 թվականին Մանդելենյին ընտանիքով տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ աշխատել է մարզիչ, ինչի պատճառով կառավարությունը նրան զրկել է բոլոր մրցանակներից։ 1993 թվականին նա կարող էր վերադառնալ հայրենիք, ռեաբիլիտացիայի է ենթարկվել (մեղադրանքները հանվել են) մահից միայն 10 տարի անց։

## Նվաճումներ
* Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն՝ 1960 (թիմային մրցապայքար),
* Աշխարհի չեմպիոն՝ 1957, 1958 (թիմային մրցապայքար),
* Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1959 (թիմային և անհատական մրցապայքար), 1962 (թիմային մրցապայքար),
* Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝ 1957 (անհատական մրցապայքար), 1961, 1963 (թիմային մրցապայքար)։

## Գրականություն
* Havas László: A magyar sport aranykönyve – Budapest, 1982 – ISBN 9632535723
* Révai új lexikona XIV. (Mah–Nel). Főszerk. Kollega Tarsoly István. Szekszárd: Babits. 2004. ISBN 963-955-616-5
* Bocsák Miklós: Hogyan élnek olimpiai bajnokaink (166-an szerte a világban) – St. plusz kft., 1998 – (ISBN szám nélkül)
* Lukács László – Szepesi György: 112. A magyar olimpiai aranyérmek története – Budapest, 1980 – ISBN 9632535537

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի մարզիկներ
Կատեգորիա:Հունգարացի սուսերամարտիկներ
Կատեգորիա:Հունգարացի օլիմպիական չեմպիոններ
Սուրբ Մայր Թերեզայի տաճար (Պրիշտինա)

**Սուրբ Մայր Թերեզայի տաճար** (, ), Կոսովոյի Պրիշտինա քաղաքում տեղակայված կաթոլիկ տաճար։ 2007 թվականին Կոսովոյի կառավարությունը հաստատել է տաճարի կառուցման ծրագիրը։ Տաճարը նվիրված է ալբանացի և հնդիկ կաթոլիկ միանձնուհի և միսիոներ Մայր Թերեզային։

## Պատմություն
Եկեղեցու հիմքի առաջին քարը հանդիսավոր կերպով դրել է Կոսովոյի նախկին նախագահ Իբրահիմ Ռուգովան, որը դավանում է մահմեդականություն։ «Եկեղեցին կդառնա այնպիսի ճարտարապետական կառույց, որը ներկայացնում է մեր արժեքները, ազգային ինքնությունը և մեր հավատքի զգացումը»,- ասել է նախագահը։ Արարողությունը տեղի է ունեցել 2010 թվականի օգոստոսի 26-ին, երբ լրանում էր Մայր Թերեզայի ծննդյան հարյուրամյակը, սակայն շինարարական աշխատանքներն սկսվել են միայն հաջորդ տարի։ Եկեղեցու շինարարությունը խիստ հակամարտություններ է առաջացրել մուսուլմանականների շրջանում, որոնցից շատերը կարծում էին, որ տաճարը չափազանց մեծ է՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի կաթոլիկ հավատացյալների համեմատաբար փոքր թվաքանակը։

Շինարարական աշխատանքների ավարտից հետո Պրիզրենի Առաքելական Վարչությունը Պրիզրենից կտեղափոխվի Պրիշտինա։ Տաճարը պետք է դառնա քաղաքի ամենաբարձր կառույցներից մեկը։
մինի|Եկեղեցու զանգակատունը
2015 թվականի հունվարին տաճարում տեղի է ունեցել Ալբանիայի և Ավստրիայի ընդհանուր պատմությանը նվիրված ցուցահանդես։ Այդ ցուցահանդեսին մասնակցել են Կոսովոյի նախագահ Աթիֆետե Յախյագան և Ավստրիայի արտգործնախարար Սեբաստիան Կուրցը։

## Տես նաև
* Մայր Թերեզա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նոր հիմքի վրա – Սուրբ Մայր Թերեզայի տաճարի կառուցումը Պրիշտինայում, տեսանյութ YouTube-ում

Կատեգորիա:Կոսովոյի մշակույթ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով
Կվոն Նարա

**Կվոն Նարա**, (, ) (օրինական ձևով փոխեց *Կվոն Ա Յուն* անվան ()) հայտնի է *Նարա* բեմական անվամբ), հարավկորեացի երգչուհի։ Հարավկորեական *Hello Venus* գըրլզ բենդ խմբի անդամ։

## Կարիերա
Նարան Fantagio Entertainment-ում դարձավ դասընթացավարուհի, երբ դեռ սովորում էր միջնակարգ դպրոցում։ Նա միացավ «Hello Venus» գըրլզ բենդ խմբին, որպես հիմնադիր անդամ և բեմ բարձրացավ «Նարա» բեմական անվանով։ Նրանց դեբյուտը տեղի ունեցավ 2012 թվականի մայիսի 9-ին  *Venus* մինի ալբոմով, որը իր մեջ պարունակում էր 4 երգ։ Միակ սինգլ` «Venus»-ը, Gaon-ի աղյուսակում զբաղեցրել է 35-րդ տեղը։
Բացի իր խմբի գործունեությունից, Նարան հանդես է եկել «Հոգատար եղեք մեր հանդեպ, կապիտա՛ն» SBS դրամայի 20-րդ սերիայում՝ որպես բորտուղեկցորդուհի և հանդես է եկել իր ընկեր`«Hello Venus» խմբի անդամ Յու Յոունգի հետ։

2017 թվականին Նարան իր առաջին գլխավոր դերը խաղացել է  SBS-ի «Կասկածելի գործընկեր» ռոմանտիկ կատակերգություն դրամայում։
2018 թվականին Նարան խաղում է tvN «Իմ պարոն» դրամայում։

## Ֆիլմագրություն
### Հեռուստասերիալներ

## Մրցանակնաեր և անվանակոչություններ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  on Fantagio 

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Young Dumb & Broke

**«Young Dumb & Broke»**, ամերիկացի սոուլ երգիչ Քալիդի երգը, որ դարձել է նրա առաջին՝ *[[American Teen]]* (2017) ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Ջոել Լիթլը, իսկ երգի հեղինակներն են Քալիդ Ռոբինսոնը, Ջոել Լիթլը և Talay Riley-ը։ Սինգլն ստացել է պլատինե հավաստագրեր Ավստրալիայում, Կանադայում, Նոր Զելանդիայում և ԱՄՆ-ում Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի (Recording Industry Association of America, RIAA) կողմից։

## Պատմություն
Սինգլն ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների և համացանցային հրատարակությունների կողմից, ինչպիսին է *[[The Guardian]]* պարբերականը (որտեղ մեկնաբան Գրեմի Վիրտուն երգը համեմատել է The Cure խմբի «Close to Me» հիթի հետ)։

Երգի պաշտոնական տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Ալեքս Դի Մարկոն, 2017 թվականի օգոստոսի 1-ին վերբեռնվել է YouTube և մինչև 2018 թվականի փետրվար ունեցել ավելի քան 300 մլն դիտում։ Տեսահոլովակում նկարահանվել են (*կամեո*) մի շարք սոուլ երգչուհիներ՝ VanJess, Demetrius Harmon, Nathan Zed, Zolee Griggs, Salem Mitchell, Widney Bazile, Quiñ, դերասան Ուիլ Փելտցը, Buddy-ն, երգչուհի Normani-ն (Fifth Harmony խմբից), կատակերգակ և երաժիշտ Քել Միտչելը, Ուեյն Բրեյդին, դերասանուհի Ռեյչել Լի Կուկը և դերասան Դենիս Հասկինսը։

Ամերիկյան Imagine Dragons ռոք խումբը կատարել է իր «Thunder» երգը 2017 թվականի American Music Awards մրցանակաբաշխության ժամանակ «Young Dumb & Broke» երգի հետ խառը կոմպոզիցիայով և Քալիդի մասնակցությամբ։ Մոտ մեկ ամիս անց՝ դեկտեմբերի 20-ին, թողարկվել է այդ խառը կոմպոզիցիայի ստուդիական տարբերակը։

## Երգացանկ

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Քալիդի երգեր
Էդիթ Ֆարկաշ

**Էդիթ Էլիզաբեթ Ֆարկաշ** (, ), հունգարական ծագումով նորզելանդացի բևեռախույզ, եղել է առաջին հունգարուհին և Նոր Զելանդիայի օդերևութաբանական ծառայության առաջին կինը, որն այցելել է Անտարկտիդա։ Նա 30 տարի ուսումնասիրել է օզոնային շերտը։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ

Ծնվել է 1921 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Հունգարիայի Սենթգոթհարդ քաղաքում։ Սովորել է Սենթգոթհարդի և Դյորի դպրոցներում, իսկ 1944 թվականին ավարտել է Պետեր Պազմանի կաթոլիկ համալսարանը` որպես ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ 1949 թվականին պատերազմից հետո Հունգարիայից մեկնել է Նոր Զելանդիա, որտեղ նա ստացել է Վիկտորիա թագուհու Վելինգթոն համալսարանի ֆիզիկայի մագիստրոսի աստիճան։
### Գործունեություն
Ֆարկաշը հայտնի է եղել որպես օդերևութաբան և օզոնային շերտի հետազոտող։ 1951 թվականի սկսել է աշխատել Նոր Զելանդիայի օդերևութաբանական ծառայության հետազոտական բաժնում, որտեղ աշխատել է 35 տարի։ 1950-1986 թվականներին նա հետևել է օզոնային շերտին և անցկացրել է մի շարք հետազոտություններ։ 1960-ական թվականներին նրա աշխատանքի շրջանակը ընդլայնվել ու բարելավվել է՝ շնորհիվ օզոնային շերտի ցուցանիշների ուսումնասիրման մեջ Դոբսոնի սպեկտրալուսաչափի օգտագործման։ Նա միացել է գիտնականների միջազգային փոքր խմբին, որոնք ուսումնասիրել են մթնոլորտը, մասնավորապես՝ օզոնային շերտը։ Նա իր աշխատանքներով մեծ ներդրում է ունեցել օզոնային շերտի անցքերի հայտնաբերման մեջ, որը ընդմիշտ փոխել է շրջակա միջավայրի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Մթնոլորտում օզոնի բաղադրության հանդեպ նրա հետաքրքրությունը թույլ է տվել բնապահպաններին օգտագործել Ֆարկաշի ուսումնասիրությունների և փորձերից ստացված արդյունքները շրջակա միջավայրի աղտոտման պատճառների և հետևանքների ուսումնասիրման մեջ, ինչպես նաև չափել մրրկայնությունը։ 1975 թվականին Ֆարկաշը դարձել է առաջին հունգարացի կինը և Նոր Զելանդիայի չափագիտական ծառայության առաջին կինը, որն այցելել է Անտարկտիդա։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գրված օրագրերը տպագրվել են «Ֆարկաշի փաստաթղթեր» գրքի ձևով ()։
### Մահ և հիշողություն
Էդիթ Ֆարկաշը մահացել է 1993 թվականի փետրվարի 3-ին քաղցկեղից։

Նրա ներդրումները բարձր են գնահատվել Նոր Զելանդիայի գիտական շրջանակներում։ 1986 թվականին Ֆարկաշը դարձել է Նոր Զելանդիայի օդերևութաբանական ծառայության առաջին կինը, որն դարձել է Հենրի Հիլլի մրցանակի դափնեկիր։ Նա հատուկ ընդունելության է արժանացել 1988 թվականին Գերմանիայում անցկացված քառամյակի միջազգային գիտական համախորհրդակցության ժամանակ օզոնային շերտի ուսումնասիրման 30-ամյա աշխատանքի համար։ Զգալի թվով անձնական իրեր և փաստաթղթեր, ներառյալ Անտարկտիդայի տեսակների նմուշները, Էդիթ Ֆարկաշի լուսանկարներն ու հրապարակումներն այժմ թանգարանային ցուցանմուշներ են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունգարացի կին գիտնականներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Մարմարե քարանձավ (Կոսովո)

**Մարմարե քարանձավ** (, նաև *Shpella Mermerit*, ), քարանձավ Կոսովոյի Հանրապետության Լիպլյան մունիցիպալիտետի Ներքին Գադիմե գյուղի () մոտ։ Գտնվում է Ժագովացի լեռնաշղթայի արևմուտքում՝ Պրիշտինայից մոտ 20 կիլոմետր հարավ, Սկոպյեի ճանապարհի մոտ։ Քարանձավի մուտքերը գտնվում են Կլիսիր () գետի երկու ափերում՝ գետի հունից 6-10 մետր բարձրության վրա. երեքը գտնվում են աջ ափին, մեկը՝ ձախ։

Քարանձավը ձևավորվել է մարմարում կարստային պրոցեսի արդյունքում, որը տեղի է ունենում հազվադեպ։ Մինչև հայտնաբերվելը այն ամբողջովին ծածկված է եղել ցեխով և կեղտով։ Քարանձավի բազմաթիվ ճյուղավորումներ դեռևս մաքրված չեն և չեն ուսումնասիրվել։ Հայտնի է, որ միջանցքների ընդհանուր երկարությունը կազմում է մոտավորապես 1260 մետր, իսկ դրանց մակերեսը 1350 մ² է։ Նրա ամենացածր աստիճանում կա 25 մշտական լիճ, որոնց խորությունը հասնում է 10 մետրի։ Քարանձավի միջանցքներում հանդիպում են բազմաթիվ ստալակտիտներ և ստալագմիտներ։ Կան նաև մեծ, մինչև 30 սանտիմետր երկարությամբ արագոնիտե բյուրեղներ, որոնք ձգվում են բոլոր ուղղություններով։

Քարանձավը բացվել է 1969 թվականին։ Տեղի բնակիչ Ահմեդը գտել է մուտքը, երբ քար էր հանում իր տան բակում։ Նույն թվականին մուտքի շրջակա տարածքը՝ 56,26 հեկտար մակերեսով, ճանաչվել է բնության հուշարձան (IUCN վարկածով III կատեգորիայի)։ 1976 թվականին քարանձավը սարքավորվել է և բացվել է զբոսաշրջիկների համար։ Գլխավոր մուտքում սարքվել է երկաթե մեծ դուռ, շների և այլ կենդանիների մուտքը քարայր արգելվում է։

## Պատկերներ

From inside the Marble Cave in Gadime,municipality of Lipjan 40.JPG
Photo Arben Llapashtica Shpella e Gadimes.jpg
Shpella e Gadimes foto nga Mejtim Bytyçi.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
*   

Կատեգորիա:Կոսովոյի տեսարժան վայրեր
Կոսովոյի գրականություն

**Կոսովոյի գրականությունը** բաղկացած է գրական աշխատանքներից, որոնք գրել են Կոսովոյի հեղինակները ալբաներեն, սերբերեն, բոսնիերեն և թուրքերեն։ Կոսովոյի գրականության պատմության մեջ առանձնանում է օսմանյան շրջանը՝ չնայած նրան, որ մինչև 1912 թվականը Օսմանյան կայսրության իշխանությունները արգելել էին կիրառել գրավոր ալբաներենը։ Այդ քաղաքականությունը շարունակել է սերբական իշանությունը մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։

Պատերազմից հետո դպրոցական կրթությունն իրականացվել է սերբերեն։ 1940-ական թվականների վերջին տարածված է եղել ընդհատակյա գրականությունը, որն ստեղծվել և հրատարակվել է ալբաներեն։ Յուրաքանչյուր ոք, ով գնել է ալբաներեն «Rilinja» թերթը, հաշվառվել է գաղտնի ոստիկանության կողմից։ Ալբանական լեզուն և մշակույթը լիիրավ իրավունքներ ձեռք են բերել 1974 թվականին՝ հարավսլավական նոր Սահմանադրության ընդունումից հետո։ Կոսովոյի ալբանական գրականությունն ու մշակույթը հետագա զարգացման համար խթան է ստացել։

1949 թվականին «Jeta e re» գրական ամսագրի գալուստով Հարավսլավիայի երիտասարդ ալբանալեզու հեղինակները տարածք են ստացել իր հրատարակությունների համար։ 1950-ական թվականներին տպագրվել են առանձին մենագրություններ։ 1960-ական թվականներին կոսովո-ալբանական գրականությունը սկսել է ակտիվ հրատարակվել։

Լուրջ արձակը, ինչպես համարվում է, Կոսովոյում հայտնվել է 1950-ական թվականների երկրորդ կեսին։ Այդ ժամանակ այդպիսի ժանրով գրել են այնպիսի հեղինակներ, ինչպիսիք են Խիվզի Սուլեյմանին Միտրովիցայից, Ադեմ Դեմիչին Պրիշտինայից և Անտոն Պաշկուն Պրիզրենի Գրաժդանիկայից։ 20-րդ դարի Կոսովոյի նշանավոր արձակագիրներից են Էկրեմ Բաշան, Յուսուֆ Բուջովին, Տեկի Դյորվիսհին, Սաբրի Համիթին, Ռամիզ Քելմենդին, Մեհմեդ Քրայան, Բեքիր Մուսլիուն, Ռեջեփ Չոսյան, Մուսա Ռանիադանին, Նազմի Ռախմանին, Զեյնուլա Ռախմանին և Ազեմ Շկրելին։

Կոսովոյի ալբանացիների պոեզիան նույնպես ունեցել է մեծ ճանաչում, նրա արմատները գալիս են ազգային ավանդույթներից։ Նախկին Հարավսլավիայի տարածքում ժամանակակից ալբանական պոեզիայի հիմնադիրը համարվում է Էսադ Մեքուլին։ Ժամանակակից այլ նշանավոր բանաստեղծներ են Էկրեմ Բաշան, Բեսիմ Բոկշին, Ռահման Դեդայը, Միրկո Գաշին, Էնվեր Գերչեկուն, Ֆախրեդին Գունգան, Աբդուլա Կոնուշևցին, Դեն Մեհմեթին, Ալի Պոդրիմյան և Ազեմ Շկրելին։

Սերբերեն գրականության ավանդույթները տարածաշրջանում շատ ավելի երկար պատմություն ունեն և ծագել են 13-րդ դարից։ 20-րդ դարի խոշորագույն սերբ-կոսովական գրողներից են վիպասան Վուկաշին Ֆիլիպովիչը, բանաստեղծուհի Դարինկա Էվրիչը, գրող Ռադոսավ Ստոյանովիչը, բանաստեղծ և արձակագիր Պիկ Սարիչը, բանաստեղծ Լազար Վուկովիչը։

1970-1980-ական թվականներին Կոսովոյի գրողները, ինչպես սերբ, այնպես և ալբանացի, ներկայացվել են Կոսովոյի գրողների միությունում։ 1980-ականների վերջին էթնիկ հակամարտության սրման հետևանքով սերբերը լքել են այդ կազմակերպությունը, և մինչ այժմ Կոսովոյի գրողների միությունը կազմված է միայն ալբանացի հեղինակներից։ Այդ կազմակերպությունը մեծ դեր է խաղացել Կոսովոյի քաղաքական կյանքում, դրա շատ անդամներ, այդ թվում Իբրահիմ Ռուգովան, եղել են Կոսովոյի ժողովրդավարական լիգայի ակունքներում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոսովոյի Հանրապետություն
Կատեգորիա:Սերբիայի գրականություն
Հերոսների ծառուղի (Սանկտ Պետերբուրգ)

**Հերոսների ծառուղի** (), հանդիսանում է Սանկտ Պետերբուրգի Հաղթանակի մոսկովյան զբոսայգու առանցքային կոմպոզիցիան, որը բաղկացած է Լենինգրադում ծնված Խորհրդային Միության կրկնակի հերոսների կիսանդրիների երկու շարքից։

## Պատմություն
Կիսանդրիների տեղադրումը նախատեսված է եղել զբոսայգու նախնական նախագծով, որի վրա աշխատել են ճարտարապետներ Եվգենի Կատոնինը, Վալերիան Կիրխոգլանին, Մոդեստ Շեպիլևսկին և Տատյանա Դուբյագոն։ Բոլոր վեց հուշարձանները տեղադրված են ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրերին համապատասխան։

Հերոսների ծառուղում Հաղթանակի զբոսայգու բացումից մի քանի տասնամյակ անց այնտեղ տեղադրվել են Լենինգրադում ծնված սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոսների կիսանդրիները։ Մասշտաբի, պատկերի և ոճերի տեսանկյունից այս հուշարձանները պատերազմի հերոսներին նվիրված համալիրի շարունակությունն են։

Հերոսների ծառուղու սկզբում տեղադրված են Զոյա Կոսմոդեմյանսկայայի և Ալեքսանդր Մատրոսովի հուշարձանները։ Պատերազմի վետերանների նախաձեռնությամբ Հաղթանակի 50-ամյակի կապակցությամբ Հերոսների ծառուղու կենտրոնում կանգնեցվել է Խորհրդային Միության մարշալ Գեորգի Ժուկովի հուշարձանը։ Հուշարձանը ստեղծվել է սոցռեալիզմի ավանդույթներով։

2010 թվականի մայիսի 27-ին բացվել է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հայտնի հետազոտող, ռուս գիտնական-օվկիանոսագետ քաղաքական գործիչ, Խորհրդային Միության և ՌԴ հերոս Արթուր Չիլինգարովի բրոնզե կիսանդրին, որի քանդակագործը Միքայել Ֆ. Սողոյանն է։

## Պատկերասրահ

Chuev byust.jpg|Ալեքսեյ Չուևի կիսանդրի
Крикалёв Сергей Константинович,.jpg|Սերգեյ Կիրկալյովի կիսանդրի


## Գրականություն
* Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. - 4-е изд., перераб. - СПб.: Норинт, 1996. - С. 203-204. - 359 с. - ISBN 5-7711-0002-1.
* Гусаров А.Ю. Памятники воинской славы Петербурга. - СПб, 2010. - ISBN 978-5-93437-363-5.
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Энциклопедия Санкт-Петербурга. Московский парк Победы

Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի տեսարժան վայրեր
Հերոսների ծառուղի (այլ կիրառումներ)

**Հերոսների ծառուղի** արտահայտությունը կարող է վերաբերել՝

* Հերոսների ծառուղի (Վոլգոգրադ)
* Հերոսների ծառուղի (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ժուժա Կոնչ

**Ժուժա Կոնչ** (, ), հունգարացի փոփ-երգիչ, ում երգերը երբեմն խիստ քաղաքական քննադատություն էին արտահայտում երկրի մինչև 1990-ական թվականների քաղաքական համակարգի հանդեպ։ 
Նրա կարիերան սկսվել է 1962 թվականին, Ki mit tud? տաղանդների մրցույթում։ Նա ելույթներ է ունեցել մի շարք խմբերի ու երաժիշտների հետ։ 1970-ականներին նա մի քանի հաջողված հյուրախաղեր է ունեցել արտերկրում, հիմնականում` սոցիալիստական ճամբարի երկրներում, ինչպես նաև` Արևմտյան Գերմանիայում (երբեմն գերմանախոս երկրներում հանդես գալով Շուշա Կոնչ կամ Ժանա Կոնչ անուններով)։ Ելույթներ է ունեցել նաև Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և Ճապոնիայում։ Նա շատ հայտնի է Հունգարիայում, նրա մի քանի երգեր հունգարական ֆոլկլորի մաս են կազմում։ Դրանցից են 'A Kárpáthyék lánya', 'Ha én rózsa volnék' և 'Valahol egy lány' երգերը։

## Պարգևներ
* Լիստի մրցանակ, 1977
* Chevalier de la Légion d'honneur, 2001
* Կոսուտ մրցանակ, 2008

## Սկավառակագրություն
# Volt egyszer egy lány (1969)
# Szerelem (1970)
# Jana Koncz (Արևմտյան Գերմանիա, գերմաներեն, 1970)
# Kis Virág (1971)
# Élünk és meghalunk (1972)
# Zsuzsa Koncz ([Արևելյան Գերմանիա, գերմաներեն, 1972)
# Jelbeszéd (1973)
# Gyerekjátékok (1974)
# Kertész leszek (poems, 1975)
# Ne vágj ki minden fát! (1975)
# …Elmondom hát mindenkinek (1976)
# Koncz Zsuzsa X. (1977)
# Aranyalbum (1967–1973) (լրացում, 1978)
# Valahol (1979)
# Ich komm und geh mit meinen Liedern (Արևելյան Գերմանիա, գերմաներեն, 1980)
# Menetrend (1981)
# Die lauten Jahre sind vorbei (Արևելյան Գերմանիա, գերմաներեն, 1982)
# Konczert (1984)
# Shusha Koncz Morgenlicht (Ավստրիա, գերմաներեն, 1984)
# Újhold (1985)
# Fordul a világ (1988)
# Koncz Zsuzsa archív (1988)
# Verslemez III. (1989)
# Illúzió nélkül (1991)
# Jubileumi koncert (1992)
# Ne veszítsd el a fejed (1993)
# Unplugged I-II. (1995)
# Válogatott kislemezek ( 1996)
# Miénk itt a tér (1996)
# Ég és föld között (1997)
# Csodálatos világ (duets, 1998)
# Miért hagytuk, hogy így legyen? (1999)
# Ki nevet a végén (2002)
# Wie sag ich's Dir (Գերմանիա, գերմաներեն, 2003)
# Egyszerű ez (poems, 2006)
# Die großen Erfolge (Գերմանիա, գերմաներեն, 2007)
# 37 (2010)
# Tündérország (2013)
# Aréna 10 (2014)
# Vadvilág (2016)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքն անգլերենով 
* Songs.hu անգլերեն
* Երգեր

Կատեգորիա:Հունգարացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հունգարացի երգիչներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Պրիզրենի աշխարհագրություն

thumb|400px|Շար Պլանինա լեռները
**[[Պրիզրեն]] քաղաքը** գտնվում է Բալկանյան թերակղզու Հարավային Մետոխիայի Շար Պլանինա լեռնաշղթայի փեշերին։ Համաձայն Սերբիայի վարչատարածքային բաժանման՝ այն Սերբիայի Կոսովո և Մետոխիա ինքնավար մարզի Պրիզրենի շրջանի վարչական կենտրոնն է, իսկ համաձայն մասամբ ճանաչված Կոսովոյի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման, որով փաստացի կառավարվում է քաղաքը, այն Կոսովոյի Հանրապետության Պրիզրենի շրջանի վարչական կենտրոնն է։

Պրիզրեն համայնքը սահմաններ ունի Ալբանիայի և Մակեդոնիայի Հանրապետության հետ։ Քաղաքը եղել է Սերբական կայսրության պատմական մայրաքաղաքը։

## Աշխարհագրական բնութագիր
Պրիզրեն համայնքն ունի 640 կմ² (Կոսովոյի տարածքի 5,94 %) և գտնվում է Կոսովոյի հարավարևմտյան մասում։ Դրանում ներառված են 76 բնակավայր 220 776 բնակչությամբ, որոնցից մոտ 110 000-ը ապրում են Պրիզրենում։
300px|thumb|Պրիզրեն քաղաքը
Պրիզրեն համայնքի համեմատաբար խիտ բնակեցված գյուղերն են.
* Ժուր (8000 մարդ),
* Կորիշա (6000 մարդ),
* Ջոնայ (5300 մարդ)։

Աշխարհագրական բարենպաստ դիրքը, բնությունը, պատմական և մշակութային ժառանգության օբյեկտները Պրիզրեն համայնքաի զբոսաշրջության հիմքն են.

Պրիզրենի ռելիեֆը հիմնականում բլրաշատ է։ Համայնքի սահմաններում բարձրությունը տատանվում է 300-ից մինչև 2600 մետր։ Քաղաքի կենտրոնը գտնվում է հարթավայրում, իսկ համայնքի արևմտյան և հատկապես արևելյան ծայրերը բավականին բլրավետ են։

Պրիզրեն համայնքի անտառները հարուստ են էնդեմիկ բույսերով։ Տարածված է Հելդրեյխի սոճին։

Պրիզրեն համայնքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 63 986 հա։ Դրանից 53 % գյուղատնտեսական հողեր են, 39 %՝ անտառներ, 8 %՝ այլ։

## Գետեր
Պրիզրեն համայնքի ամենախոշոր գետը Սպիտակ Դրինն (175 կմ) է։ Պրիզրենսկա Բիստրիցան, որը հոսում է Պրիզրեն քաղաքի կենտրոնով, կարճ է (18 կմ)։ Համայնքի բոլոր գետերը պատկանում են Բելի Դրինի ավազանին։ Տոպլուգա գետը փոքր-ինչ ունի վարարման վտանգ։

## Սահմաններ
Պրիզրեն համայնքը սահմանակից է հետևյալ համայնքներին՝ Ջյակովիցա, Օրախովաց, Շտրպցե, Սուվա Ռեկա, Դրագաշ և Ալբանիա պետությանն ու Մակեդոնիայի Հանրապետությանը։

## Կլիմա
Պրիզրեն համայնքի կլիման բազմազան է։ Ցածրավայրերում խիստ մեծ է միջերկրածովյան կլիմայի ազդեցությունը, ամառային ամիսները շատ շոգ են։ Լեռնային շրջաններում գերիշխող է ալպյան կլիման, նույնիսկ հունիս ամսին տեղ-տեղ լինում է ձյուն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աշխարհագրություն ըստ քաղաքի
Կատեգորիա:Կոսովոյի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Պրիզրեն
Ֆեոդոր Դոստոևսկու հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)

**Ֆեոդոր Դոստոևսկու հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի Կենտրոնական շրջանի Վլադիմիրովսկի հրապարակում՝ նվիրված ռուս մեծ գրող, գրականագետ, փիլիսոփա Ֆեոդոր Միխայլովիչ Դոստոևսկուն։

## Պատմություն
Հուշարձանի հեղինակ Լյուբով Միխայլովնա Խոլինան Դոստոևսկու գրանիտե հուշարձանի էսքիզը կազմել է դեռևս 1956 թվականին և հետագա մի քանի տարիների ընթացքում կատարելագործել է այն, սակայն տարբեր պատճառներով հուշարձանի տեղադրումը ձգձգվել է։  Միայն 1988 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Լենխորհրդի գործկոմը հրամանագիր է ստորագրել, որի համաձայն Մշակույթի գլխավոր վարչությունը, Լենինգրադի կազմակերպությունները՝ Ճարտարապետների միությունը և ՌԽՖՍՀ  նկարիչների միությունը մրցույթ հայտարարեցին զարգացնելու Դոստոևսկու հուշարձանի նախագիծը։ Ընդհանուր առմամբ մրցույթին ներկայացվել է 12 ծրագիր, իսկ առաջին մրցանակը շնորհվել է Լ. Մ. Խոլինայի և ճարտարապետ Վ. Պետրովի նախագծին։ Սակայն այդ ծրագիրը չի իրագործվել, քանի որ անհրաժեշտություն է առաջացել գրանիտե քանդակը փոխարինել բրոնզով։

Ծրագրում անհրաժեշտ փոփոխությունները կատարվել են 1993-1994 թթ. Լ. Մ. Խոլինայի որդու և թոռան՝ նկարիչ Պյոտր Ալեքսանդրովիչի և քանդակագործ Պավել Պետրովիչ Իգնատևի մասնակցությամբ։ Դոստոևսկու բրոնզե քանդակի էսքիզը ձուլվել է «Մոնումենտսկուլպտուրա» գործարանում։

Հուշարձանի տեղադրման վայրի ընտրությունը կատարվել է Դոստոևսկու թանգարանի և քաղաքի գլխավոր նկարիչ Ի. Գ. Ուրալովի  նախաձեռնությամբ Բոլշայա Մոսկովսկայա բուլվարում՝ Վլադիմիրսկի եկեղեցու մոտ, Կուզնեչնի նրբանցքի և Յամսկոյ փողոցի անկյունի շենքի հարևանությամբ, որտեղ Դոստոևսկին ապրել է կյանքի վերջին օրերը։

Հուշարձանը բացվել է 1997 թվականի մայիսի 30-ին։  Հուլիսի յուրաքանչյուր առաջին շաբաթ օրը հուշարձանի մոտ կազմակերպվում են Դոստոևսկու օրեր Սանկտ Պետերբուրգում։

Դոստոևսկին 2 մետր բարձրությամբ բրոնզե հուշարձանում պատկերված է նստած՝ ասես լարված աշխատում է իր ստեղծագործությունների վրա։ Գրողի հայացքն ուղղված է Վլադիմիրսկի եկեղեցուն։ Քանդակը տեղադրված է 1,5 մետր բարձրությամբ գրանիտե պատվանդանին, որի վրա փորագրված է «Դոստոևսկուն»։

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի հուշարձաններ
Հո Շի Մինի հուշարձան (Մոսկվա)

**Հո Շի Մինի հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է վիետնամցի քաղաքական գործիչ Հո Շի Մինին։ Տեղադրվել է նույնանուն հրապարակում՝ քաղաքի Ակադեմիական շրջանում։ Հուշարձանը բացվել է 1990 թվականի մայիսի 18-ին։

## Հուշարձան
Հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից և քարից և ներկայացնում է վիետնամցի քաղաքական գործիչ Հո Շի Մինի դիմանկարը խորհրդանշական արևի ֆոնին։ Արևի սկավառակի առջևում տեղադրված է վիետնամցու քանդակը, որը բարձրանում է ծնկած դիրքից։ Արևի սկավառակի հակառակ կողմում արևադարձային ծաղիկներ են և հնդկեղեգի երկու ծառ։ Հորինվածքը տեղադրված է կլոր սալիկի վրա։ Պատվանդանին փորագրված են Հո Շի Մինի բառերը. 

## Պատմություն
Հո Շի Մինի հուշարձան տեղադրվել է 1990 թվականի մայիսի 18-ին նրա պատվին 1969 թվականին անվանակոչված հրապարակում։

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Վլադիմիր Ցիգալը և ճարտարապետ Ռոման Կանանինը։

ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո մոսկովյան իշխանությունները ցանկանում էին քանդել հուշարձանը, ինչն առաջացրեց վիետնամցի դիվանագետների բողոքները, որոնք իրադարձությունների նման զարգացման դեպքում առաջարկում էին հուշարձանը տեղափոխել Մոսկվայում Վիետնամի դեսպանության տարածք։ Ի վերջո, հուշարձանը մնաց իր տեղում։

## Կարծիքներ հուշարձանի մասին
Հոն Շի Մինի հուշարձանի մասին կարծիքները տարբեր են։

Որոշ մարդիկ հուշարձանների համար անսովոր արտաքին տեսքի համար այն հեգնանքով անվանում են «թռչող ափսեի հուշարձան»։ Նրանք, ովքեր չգիտեն, թե ով է Հոն Շի Մինը, այն անվանում են «թաթար-մոնղոլական լծի 300-ամյակի հուշարձան»։

Սակայն Վիետնամի ընկերների՝ Վիետնամական պատերազմի ընթացքում Վիետնամում աշխատած խորհրդային ռազմական մասնագետների համար սա մի վայր է, որտեղ նրանք Հո Շի Մինի ծննդյան օրը՝ մայիսի 19-ին, ուղիղ ժամը 10-ին, առանց հրավերի և հիշեցման ամեն տարի հավաքվում են միասին։

Մոսկվայում գտնվող վիետնամցիների համար Հոն Շի Մինի հուշարձանը բավական մեծ ժողովրդականություն է վայելում. արձանը հաճախ են այցելում վիետնամական հարսանիքների մասնակիցները։

## Մրցանակներ
* Մոսկվայում Հոն Շի Մինի հուշարձանի ստեղծման համար քանդակագործ Վլադիմիր Ցիգալը պարգևատրվել է վիետնամական Բարեկամության շքանշանով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Памятник Хо Ши Мину на Wikimapia

Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Անտոն Չեխովի հուշարձան (Մոսկվա, Կամերգերսկի նրբանցք)

**Անտոն Չեխովի հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս մեծանուն գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովին։ Տեղադրվել է 1998 թվականին՝ քաղաքի Կամերգերսկի նրբանցքում։

Հասցեն՝ Մոսկվա, Տվերսկայա փողոց, թիվ 2 շենքի մոտ։

## Նկարագրություն
Անտոն Չեխովի հուշարձանը գտնվում է հետիոտնային գոտում։

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինը, ճարտարապետներ Միխայիլ Պոսոխինը և Մարկ Ֆելդմանը։

Գրողի քանդակը պատրաստված է բրոնզից, իսկ պատվանդանը՝ գրանիտից։

Հուշարձանը բացվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի 100-ամյակի տոնակատարության ընթացքում՝ 1998 թվականի հոկտեմբերի 27-ին (քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինը չի ապրել մինչև այդ օրը, և ըստ որոշ տեղեկությունների հուշարձանի տեղադրման վայրն ընտրել է Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովը)։

Մոսկվայի քաղաքապետարանը հուշարձանը կառուցելու նպատակով հատկացրել է 5 միլիոն ռուբլի։

## Հուշարձանի տեղափոխության հարց
2012 թվականի հունվարին «Ժառանգություն» տարածաշրջանային հասարակական շարժման նախագահի տեղակալ Վլադիմիր Չուդինովը ուղերձ է հղել Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինին՝ խնդրելով քննարկել Անտոն Չեխովի հուշարձանը Ստրաստնոյ բուլվար տեղափոխելու հնարավորության հարցը, որտեղ այն ի սկզբանե նախատեսել էին տեղադրել՝ հաշվի առնելով քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինի գեղարվեստական մտահղացումը։ Հորինվածքը նախատեսում էր հուշարձանի մոտ տեղադրել նստարան, լապտերասյուն և դեկորատիվ ցանկապատ։

2013 թվականի մարտին Մոսկվայի Ա. Պ. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի ղեկավար Օլեգ Տաբակովն առաջարկել էր հուշարձանը թողնել Կամերգերյան նրբանցքում, բայց տեղափոխել Բոլշայա Դմիտրովկա փողոցին մոտ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Памятник Антону Чехову в Камергерском переулке. Фото 
*Памятник Антону Чехову в Камергерском переулке

Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ