Եժի Կոսինսկի

**Եժի Կոսինսկի** (; ) լեհ-ամերիկացի հեղինակ, երկու անգամ եղել է PEN միջազգային կազմակերպության ամերիկյան մասնաճյուղի նախագահ և հիմնականում գրել է անգլերենով։ Ծնվելով Լեհաստանում և լինելով հրեա՝ նա վերապրել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, իսկ ավելի ուշ գաղթել է ԱՄՆ, որտեղ ստացել է քաղաքացիություն։

Նա ճանաչում է ձեռք բերել մի քանի վեպերի համար, այդ թվում՝ «Լինելով այնտեղ» (1971) և հակասական կարծիք առաջացրած «Նկարված թռչունը» (1965), որոնց հիման վրա հետագայում նկարահանվել են ֆիլմեր՝ համապատասխանաբար 1979 և 2019 թվականներին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականին Լոձում, Լեհաստան՝ հրեա ծնողների ընտանիքում և ստացել Յոզեֆ Լևինկոֆ անունը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա մանկությունն անցկացրել է օկուպացված կենտրոնական Լեհաստանում՝ Եժի Կոսինսկի կեղծանունով, որը նրան տվել էր հայրը։ Կաթոլիկ քահանա Եվգենիուս Օկոնը նրան կեղծ մկրտության վկայական է տրամադրել, և Լևինկոֆների ընտանիքը փրկվել է Հոլոքոստից՝ տեղի գյուղացիների օգնությամբ, որոնք վտանգել են իրենց կյանքը՝ օգնելու լեհ հրեաներին։ Կոսինսկու հայրը աջակցություն է ստացել քաղաքի ղեկավարներից, հոգևորականներից և այնպիսի անհատներից, ինչպիսին Մարիաննա Պասիովան է՝ հրեաներին օգնող ընդհատակյա ցանցի անդամ։ Ընտանիքն ազատ ապրել է Դաբրովա Ռզեցիկայում՝ Ստալյովա Վոլյայի մոտ, հաճախել եկեղեցի Վոլա Ռզեցչկայում և ապաստան ստացել կաթոլիկ ընտանիքի կողմից Ռզեչիկա Օկրագլա քաղաքում։ Եժին նույնիսկ ծառայել է տեղի եկեղեցում որպես խորանի սպասարկու։

Քանի որ Կոսինսկու հայրը Լեհաստանի նոր կոմունիստական ​​ռեժիմի համախոհներից էր, նրա ընտանիքը պատերազմից հետո համեմատաբար լավ է ապրել։ Պատերազմից հետո Կոսինսկին և նրա ծնողները տեղափոխվել են Ելենյա Գուռա։ 22 տարեկանում նա ստացել է պատմության և սոցիոլոգիայի ասպիրանտի կոչում Լոձի համալսարանում։ Այնուհետև նա դարձել է Լեհաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դասախոս։ Կոսինսկին սովորել է նաև Խորհրդային Միությունում և ծառայել լեհական բանակում որպես դիպուկահար։ Նրա կենսագիրը նշել է, որ Կոսինսկին չէր սիրում կոնֆորմիզմը և, հետևաբար, կոմունիզմը, որին աջակցում էր իր հայրը, ինչի արդյունքում էլ նա հակակոմունիստական ​​հայացքներ է ձեռք բերել։

1957 թվականին նա ստեղծել է հիմնադրամ՝ հեշտացնելու իր միգրացիան դեպի Միացյալ Նահանգներ՝ պնդելով, որ հիմնադրամն է հովանավորում իրեն։ Ավելի ուշ խոստովանել է, որ կեղծել է հայտնի կոմունիստական ​​իշխանությունների նամակները, որոնք անհրաժեշտ էին իր վերադարձը Լեհաստան երաշխավորելու համար, ինչպես պահանջվում էր երկիրը լքող յուրաքանչյուր անձից։

Կոսինսկին սկզբում սկսել է զբաղվել տարբեր տարօրինակ գործերով, այդ թվում եղել է բեռնատարի վարորդ, և ի վերջո նրան հաջողվել է ավարտել նաև Կոլումբիայի համալսարանը։ Նա Ամերիկայի քաղաքացի է դարձել 1965 թվականին։ Կոսինսկին սկսել է դրամաշնորհներ ստանալ 1967 թվականին Գուգենհայմի կրթաթոշակային ծրագրի շրջանակներում և 1968 թվականին՝ Ֆորդի հիմնադրամից։ 1970 թվականին նա արժանացել է Արվեստների և գրերի ամերիկյան ակադեմիայի գրականության մրցանակին։ Այս դրամաշնորհները նրան հնարավորություն են տվել գրել քաղաքական ոչ գեղարվեստական ​​գիրք, որն էլ նոր հնարավորություններ է ընձեռել նրան։ Հետագայում նա դասախոսել Յեյլի, Փրինսթոնի, Դևենպորտի և Ուեսլեյան համալսարաններում։

Կոսինսկին զբաղվել է լուսանկարչական արվեստով՝ անհատական ​​ցուցահանդեսներ կազմակերպելով Վարշավայի Քրուքիդ Սըրքլ պատկերասրահում 1957 թվականին և Նյու Յորքի Անդրե Զարրե պատկերասրահում 1988 թվականին։

1962 թվականին Կոսինսկին ամուսնացել է Մերի Հեյվարդ Ուեյրի հետ՝ Ամերիկայի պողպատի ժառանգորդուհու հետ, որն իրենից տասնութ տարով մեծ էր։ Նրանք ամուսնալուծվել են չորս տարի անց, և Ուեյրը մահացել է 1968 թվականին ուղեղի քաղցկեղից՝ Կոսինսկուն ժառանգություն չթողնելով։ Նա իրենց ամուսնությանն անդրադարձել է իր «Կույր ժամադրություն» վեպում՝ կնոջն անվանելով Մերի-Ջեյն Քիրքլենդ։ Ավելի ուշ՝ 1968 թվականին, Կոսինսկին ամուսնացել է մարքեթինգի խորհրդատու և Բավարիայի ազնվականության ժառանգներից մեկի Կատերինա «Կիկի» ֆոն Ֆրաունհոֆերի (1933–2007) հետ։

### Մահ
Իր կյանքի վերջին տարիներին Կոսինսկին բախվել է տարբեր հիվանդությունների, և նրան սկսել էին մեղադրել գրագողության համար։ 50-ականների վերջին նա սրտի առիթմիա է ունեցել։

Կոսինսկին մահացել է 1991 թվականի մայիսի 3-ին՝ մահացու քանակությամբ ալկոհոլ և թմրանյութ ընդունելով և պոլիէթիլենային տոպրակը գլխին փաթաթելով՝ ինքն իրեն խեղդելով։ Նա ինքնասպանությունից առաջ գրառում է թողել, որի մեջ ասվում է. «Ես պատրաստվում եմ ինձ քնեցնել հիմա սովորականից մի քիչ ավելի երկար։ Անվանեք դա Հավերժություն»։ Կոսինսկու ցանկությամբ՝ նրան դիակիզել են, իսկ Օսկար դե լա Ռենտան նրա մոխիրը տարածել է Դոմինիկյան Հանրապետությունում՝ նրա տան մոտ, Կասա դե Կամպոյի փոքրիկ ծովախորշի մոտ։

## Նշանավոր վեպեր
Կոսինսկու վեպերը ներառվել են ''Նյու Յորք Թայմսի'' լավագույն վաճառված գրքերի ցանկում և թարգմանվել ավելի քան 30 լեզուներով։ Մինչեւ 1991 թվականը նրանց ընդհանուր վաճառքը գնահատվել է 70 միլիոն օրինակ։

### Նկարված թռչունը
«Նկարված թռչունը», Կոսինսկու վիճահարույց վեպը, լույս է տեսել 1965 թվականին։ Գեղարվեստական ​​պատմվածք է, որում նկարագրվում են անհայտ կրոնական և էթնիկ ծագում ունեցող տղայի փորձառությունները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա շրջում է Արևելյան Եվրոպայի անհայտ մասերով, ապաստան փնտրելով տարբեր մարդկանց մեջ, որոնցից շատերը չափազանց դաժան են և վիրավորական վերաբերմունք են ցուցաբերում։

Գրքի ԱՄՆ-ում հրատարակվելուց անմիջապես հետո այն ժամանակվա կոմունիստական ​​Լեհաստանի կառավարությունը Կոսինսկուն մեղադրել է հակալեհական վերաբերմունք ցուցաբերելու մեջ, հատկապես 1968 թվականին ռեժիմի հակասիոնիստական ​​արշավից հետո։ Գիրքը Լեհաստանում արգելված է եղել թողարկվելուց հետո մինչև 1989 թվականի կոմունիստական ​​կառավարության անկումը։ Երբ այն վերջնականապես հրատարակվել է, Վարշավայում հազարավոր լեհեր մինչև ութ ժամ հերթ են կանգնել Կոսինսկուց գրքի ինքնագրերով օրինակները գնելու համար։ Լեհ գրականագետ և Վարշավայի համալսարանի պրոֆեսոր Պավել Դուդզիակը մեկնաբանել է, որ «չնայած հեղինակի անհասկանալի դերին, *Նկարված թռչունը* անգլիական գրականության մեջ նշանակալի ձեռքբերում է»։ Նա ընդգծել է, որ քանի որ գիրքը գեղարվեստական ​​ստեղծագործություն է և չի պատկերում իրական իրադարձություններ, հակալեհական տրամադրությունների մեղադրանքներ կարող են առաջանալ միայն այն չափազանց բառացի մեկնաբանելու արդյունքում։

Գիրքը գովասանքի է արժանացել Էլի Վիզելի կողմից, ով այն նկարագրել է *[[The New York Times|The New York Times Book Review]]*-ում որպես «լավագույններից մեկը... գրված բացառիկ անկեղծությամբ և զգայունությամբ»։ Ռիչարդ Կլյուգերը *Harper's Magazine* ամսագրում իր գրախոսության մեջ «Նկարված թռչունը» անվանել է «արտասովոր... բառացիորեն ցնցող... իմ երբևէ կարդացած ամենահզոր գրքերից մեկը»։ Ջոնաթան Յարդլին *The Miami Herald* լրագրի համար իր գրախոսության մեջ նշել է, որ «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ծագած ուշագրավ գեղարվեստական ​​գրականության մեջ ամենաշատն առանձնանում է Եժի Կոսինսկու *Նկարված թռչունը*»։ Նա այն որակել է որպես «արվեստի հոյակապ գործ և մարդու ​​կամքի տոնակատարություն՝ նշելով, որ գիրքը տևական ազդեցություն է թողնում ​​ընթերցողի վրա, և ոչ ոք անդրդվելի չի կարող մնալ»։

### Քայլեր
«Քայլեր» (1968) գիրքը, որը կազմված է բազմաթիվ կարճ անփութորեն իրար կապված տեսարաններից, արժանացել է ԱՄՆ Ազգային գրքի մրցանակին գեղարվեստական ​​գրականության համար։

Ամերիկացի վիպասան Դեյվիդ Ֆոսթեր Ուոլլեսը նկարագրել է «Քայլերը» որպես «չափազանց սարսափելի այլաբանական տեսարանների հավաքածու՝ գրված հակիրճ և էլեգանտ ոճով, որը յուրահատկություն է հաղորդում գրքին»։ Ուոլլեսը հետագայում բարձր է գնահատել այս աշխատանքը՝ նշելով, որ «միայն Կաֆկայի դրվագներն են մոտեցնում այն կետին, ինչին Կոսինսկին իրականում հասել է այս գրքում»։ Ինչն էլ, ըստ նրա, գերազանցում է Կոսինսկու բոլոր մյուս ստեղծագործությունները միասին վերցրած։ 1974 թվականին Կոսինսկու գեղարվեստական ​​գրականության քննարկման ժամանակ Սամուել Քոալը նկատեց, որ «*Քայլերի* պատմողը ոչ այլ ինչ է, քան անմարմին ձայն, որը բղավում է սյուրռեալիստական և այլաշխարհիկ միջավայրում»։

### Լինելով այնտեղ
մինի|Եժի Կոսինսկի (1973)
Կոսինսկու նշանավոր գործերից է *Being There*-ը (1971), որն առաջարկում է երգիծական տեսակետ ամերիկյան մեդիա մշակույթի անհեթեթության վերաբերյալ։ Վեպը պատմում է այգեպան Չենսի մասին, մի մարդու, որը քիչ տարբերվող հատկանիշներ ունի, սակայն անսպասելիորեն բարձրանում է և դառնում Ուոլ Սթրիթի արդյունաբերության մագնատի իրավահաջորդը և նախագահի քաղաքական խորհրդականը։ Հանրաճանաչ հարցերին նրա պարզ և անմիջական պատասխանները գովաբանվում են որպես տեսլական, թեև ոչ ոք իսկապես չի հասկանում դրանց իմաստը։ Նրա խորհրդավոր ծագումը շատ հարցեր է առաջացնում, և անհնար է բացահայտել նրա անցյալը։

Վեպի հիման վրա 1979 թվականին ստեղծվել է ֆիլմ՝ ռեժիսոր Հալ Էշբիի կողմից, որտեղ նկարահանվել են Պիտեր Սելլերսը, ով իր դերի համար արժանացել է Օսկար մրցանակի և Մելվին Դուգլասը, ով ստացել է երկրորդ պլանի լավագույն դերասան մրցանակը։ Սցենարը համատեղ գրել են Ռոբերտ Սի Ջոնսը և Կոսինսկին։ Ֆիլմը 1981 թվականին արժանացել է *[[BAFTA]]* մրցանակի՝ լավագույն սցենարի համար և 1980 թվականի Ամերիկայի գրողների գիլդիայի մրցանակի՝ մեկ այլ ֆիլմից ադապտացված լավագույն կատակերգություն լինելու համար։ Այն նաև առաջադրվել է 1980 թվականի «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ «Լավագույն սցենար» անվանակարգում։

## Քննադատություն
Ամերիկացի գրող, էսսեիստ, խմբագիր և թարգմանիչ Էլիոթ Վայնբերգերը պնդել է, որ Կոսինսկին չի գրել «Նկարված թռչունը»։ 2000 թվականին իր «Կարմայական հետքերը» գրքում Վայնբերգերը պնդել է, որ Կոսինսկին վարժ չի տիրապետել անգլերենին, երբ գիրքը գրվել է։

Ջեյմս Պարկ Սլոանի *Jerzy Kosiński. A Biography* գրախոսության մեջ ''Տեխասի A&M համալսարանի'' անգլերենի դոցենտ Դ.Գ. Մայերսը գրել է, որ «տարիներ շարունակ Կոսինսկին ներկայացրել է *Նկարված թռչունը*՝ որպես Հոլոքոստի իր փորձառությունների իրական պատմություն։ Գիրքը գրելուց շատ ժամանակ առաջ նա պատմել է ընկերներին ընթրիքի խնջույքների ժամանակ՝ լեհ գյուղացիների մեջ իր ծպտյալ մանկության մռայլ պատմությունները։ Հետաքրքրվածներից մեկը Դորոթի դե Սանտիլանան է եղել՝ *Houghton Mifflin* ընկերության ավագ խմբագիրը, որին Կոսինսկին հայտնել է, որ ձեռագիր ունի՝ գրված իր փորձառությունների հիման վրա։ Երբ գիրքն ընդունվել է տպագրության, Սանտիլանան նշել է, որ, «չնայած գեղարվեստական ​​հնչողությանը, հասկացվում էր, որ այն ուղղակի ինքնակենսագրական է»։ Թեև նա ավելի ուշ մերժել է իր այս պնդումը, Կոսինսկին երբեք ամբողջական հիմնավորում չի տվել»։

Մ.Ա. Օրթոֆերը արձագանքել է Վայնբերգերի պնդումին՝ նշելով, որ «Կոսինսկին, շատ առումներով, խարդախ է եղել, գուցե շատ համոզիչ ու մոտ այն անկեղծ կերպարին, որն ուզում էր Վայնբերգերը։ (Լավագույն խարդախությունների բնութագրիչներից մեկը մշտական ​​կասկածն է, որ դրանց հետևում կարող է լինել ինչ-որ ճշմարտություն, ինչն էլ վերաբերում է Կոսինսկուն)։ Նա հայտնի էր նրանով, որ ձևացնում էր, թե նա այնպիսին է, ինչպիսին իրականում չէր (ինչպես իր գրքերի շատ հերոսներ)։ Նա երբեմն գրքերը հրապարակում էր կեղծանունով և ըստ երեւույթին զբաղվում էր լայնածավալ գրագողությամբ և խաբեություններով»։

1976 թվականի «Նկարված թռչունը» վերահրատարակման ներածությունում Կոսինսկին արձագանքել է այս պնդումներին՝ նշելով, որ «բարի նպատակներով գրողները, քննադատները և ընթերցողները փնտրել են ապացույցներ, որոնք հաստատում են իրենց համոզմունքը, որ վեպն ինքնակենսագրական է։ Նրանք ցանկանում էին ինձ դարձնել որպես իմ սերնդի, հատկապես պատերազմից փրկվածների խոսնակ։ Այնուամենայնիվ, ինձ համար, գոյատևելն անձնական փորձ է, որը վերապրողին տալիս է միայն իր փոխարեն խոսելու իրավունք։ Իմ կյանքի և ծագման մասին փաստերը չպետք է օգտագործվեն գրքի իսկությունը գնահատելու կամ ընթերցողներին՝ այն կարդալ համոզելու համար։ Ավելին, ես ունեցել եմ և ունեմ մի տեսակետ․ գեղարվեստական ​​գրականությունը և ինքնակենսագրությունը գրական տարբեր ժանրեր են»։

### Գրագողության մեղադրանքներ
1982 թվականի հունիսին *Village Voice*-ում Ջեֆրի Սթոքսի և Էլիոթ Ֆրեմոնտ-Սմիթի զեկույցում ասվում էր, որ Կոսինսկին գրել է «Նկարված թռչունը» լեհերենով և գաղտնի թարգմանել այն անգլերեն։ Զեկույցում նաև ասվում էր, որ Կոսինսկու գրքերը գրվել են «խմբագիր օգնականների կողմից»՝ վկայակոչելով նրա վեպերի ոճական տարբերությունները։ Ըստ զեկույցի՝ Կոսինսկին իր անկախ խմբագիրներին է վստահել գրքեր «գրելը»։ Ամերիկացի կենսագիր Ջեյմս Սլոանը նշել է նյույորքցի բանաստեղծ, հրատարակիչ և թարգմանիչ Ջորջ Ռիվի պնդումը առ այն, որ ինքն է գրել «Նկարված թռչունը» Կոսինսկու համար։

Հոդվածում ներկայացված է եղել Հոլոքոստի ժամանակ Կոսինսկու կյանքի ավելի ճշգրիտ պատկերը, որին աջակցել են կենսագիրներ Ջոաննա Զիդլեցկան և Սլոանը։ Հոդվածի համաձայն «Նկարված թռչունը», որը համարվում է կիսակենսագրական, հիմնականում գեղարվեստական ​​է։ Հոդվածում պարզ է դառնում, որ հակառակ վեպում արտացոլված լեհական գյուղերում թափառող տղայի պատկերների, Կոսինսկին պատերազմի տարիներն անցկացրել է լեհ կաթոլիկների մոտ թաքնվելով։

Թերենս Բլեքերը՝ անգլիացի հրատարակիչ (որն օգնել է Կոսինսկուն գրքերի հրատարակման հարցում) և մանկական գրքերի և մեծահասակների առեղծվածային գրքերի հեղինակ, գրել է հոդված ''The Independent''-ում 2002 թվականին․Եժի Կոսինսկու մասին կարևոր կետն այն էր, որ․․․նրա գրքերն․․․ունեին հետևողական տեսլական և ձայն, որը համապատասխանում էր նրա անձին։ Այնուամենայնիվ, լինելով հաջողակ և աշխարհիկ հեղինակ, խաղալով պոլո, շարժվելով նորաձևության շրջանակներում և նույնիսկ խաղալով Ուորեն Բիթիի «Կարմիրները» ֆիլմում, նա կասկածի տեղիք տվեց շատերին։ Նրա արկածախնդիր և որոշ չափով ոչ սովորական սեքսուալությունը մեծացրեց այս կասկածները։ Ընդհանուր առմամբ, նա գրականագետների համար հարձակվելու իդեալական թիրախ էր։ Հաջողակ պատմիչի մեջ, որն ապահովված է և ունի բավական հարուստ անձնական կյանք, կա մի բան, որը կարող է նյարդայնացնել այլոց, և երբ ամեն ինչ սխալ է գնում նրա կյանքում, ուրիշները յուրահատուկ բավարարվածություն են զգում։1982 թվականի նոյեմբերին լրագրող Ջոն Քորրին Նյու Յորք Թայմսում գրել է 6000 բառանոց գեղարվեստական ​​հոդված՝ պաշտպանելով Կոսինսկուն։ Հոդվածը հայտնվել է Արվեստ և ժամանց բաժնի առաջին էջում։ Քորրին պնդել է, որ «Կոսինսկին գրագող է և աշխատում է C.I.A.-ում»–ն՝ լեհական կոմունիստական ​​ապատեղեկատվության քարոզարշավի մաս է կազմում։

1999 թվականին Նյու Յորքում հրապարակված մի էսսեում Լորի Սթիբերը, ով ռոմանտիկ հարաբերություններ ուներ Կոսինսկու հետ, բացահայտել է, որ նա առանց իր թույլտվության ընդգրկել է իր նամակների հատվածները 1973 թվականի «Սատանայի ծառը» վեպի 1981 թվականի վերանայված հրատարակության մեջ։ Սթիբերը գրել է, որ «*Village Voice*-ում գրված պնդումները, համակցված այն ամենի հետ, ինչ ես գիտեի, որ ճշմարիտ է *The Devil Tree*-ի վերանայված հրատարակության վերաբերյալ, ինձ ստիպեցին անվստահ մոտենալ մեր հարաբերություններին՝ բոլոր առումներով»։ Չնայած դրան, նա դեռևս Կոսինսկուն համարում էր բացառիկ մտավորական, փիլիսոփա և հեքիաթասաց։ Նա կարծում էր, որ էգոն և լեհ կամ ռուս բանիմաց խմբագիրների կողմից մանրակրկիտ ստուգման վախը ստիպել են նրան գրել անգլերեն՝ թարգմանիչների օգնությունից խուսափելով։ Չափազանց շատ փոխառություններ անելով՝ Եժին ակամա հող է նախապատրաստել *Village Voice*–ի հոդվածի համար։

1988 թվականին Կոսինսկին հեղինակել է «69-րդ փողոցի ճգնավորը»՝ նպատակ ունենալով ցույց տալ նախորդ ստեղծագործությունների ուսումնասիրության անհեթեթությունը՝ տեքստի գրեթե յուրաքանչյուր տերմինի համար տողատակեր ավելացնելով։  Թատերական քննադատ Լյուսի Կոմիսարը նշել է. «Ճակատագրի հեգնանքով սա կարող է համարվել նրա միակ իսկական գիրքը…հաջողակ հեղինակի մասին, որին խարդախի պիտակավորում են տվել։

Թեև Կոսինսկին հերքել է *Village Voice*-ի կողմից հնչեցրած գրագողության մեղադրանքները Նյու Յորք Թայմսում, *The Los Angeles Times*-ում և այլ լրատվամիջոցներում հրապարակված ծավալուն հոդվածներում, նրա վրա շարունակում էին ազդել այդ մեղադրանքները։ «Կարծում եմ, որ դա դեր է խաղացել նրա մահվան մեջ», - ասել է Զբիգնև Բժեզինսկին, Կոսինսկու ընկերը և լեհ էմիգրանտ։

## Ելույթներ հեռուստատեսությամբ, ռադիոյով, ֆիլմերում և թերթերում
Կոսինսկին 12 ելույթ է ունեցել Ջոնի Կարսոնի գլխավոր դերակատարմամբ *The Tonight Show-*ում 1971-ից 1973 թվականներին։ 1974 թվականին հանդես է եկել *The Dick Cavett Show*-ում, հյուր է եղել Լոնգ Ջոն Նեբելի խոսակցակին ռադիոյի շոուում, մասամբ մերկ նկարահանվել է Էնի Լեյբովիցի կողմից շապիկի լուսանկարի համար, որը ներկայացվել է Նյու Յորք Թայմսում 1982 թվականին և նույն տարում նաև արժանացել է «Օսկար» մրցանակի սցենար գրելու համար։

Նա նաև մարմնավորել է բոլշևիկ հեղափոխական և քաղբյուրոյի անդամ Գրիգորի Զինովևին Ուորեն Բիթիի «Կարմիրներ» ֆիլմում։ Թայմ ամսագրի քննադատներից մեկը նշել է. «Որպես Ռիդի խորհրդային հակառակորդ, արձակագիր Եժի Կոսինսկին լավ է հանդես գալիս. սառցե տունդրա, որը հակադրվում է Ռիդի համաամերիկյան կրքին»։  *Newsweek*-ը բարձր է գնահատել Կոսինսկու «սքանչելիորեն հղկող» կատարումը։

## Ընկերական հարաբերություններ
Կոսինսկին ընկերացել է Ռոման Պոլանսկու հետ։ Միասին սովորել են Լոձի ազգային կինոդպրոցում։ Նա նշել է, որ կարոտել է Պոլանսկու և Շերոն Թեյթի տանը լինելը` հիշելով այն գիշերը, երբ Թեյթը սպանվել է Չարլզ Մենսոնի հետևորդների կողմից 1969 թվականին կորցրած ուղեբեռի պատճառով։ Նրա «Կույր ժամադրություն» վեպը պատկերել է Մենսոնի սպանությունները։ 1984 թվականին Պոլանսկին հերքել է Կոսինսկու պատմությունն իր ինքնակենսագրության մեջ, սակայն լրագրող Ջոն Թեյլորը Նյու Յորք Ամսագրից կարծում է, որ Պոլանսկին սխալվել է։ «Թեև դա ընդամենը մեկ նախադասություն էր 461 էջանոց գրքում, գրախոսները զգալի ուշադրություն դարձրին դրան։ Այնուամենայնիվ, պնդումը կեղծ էր. Եժին և Կիկին հրավիրվել էին Թեյթի հետ մնալու Մենսոնի սպանության գիշերը, և նրանք հազիվ փրկվեցին սպանությունից միայն այն պատճառով, որ Փարիզից գալու ճանապարհին կանգ էին առել Նյու Յորքում, քանի որ իրենց ուղեբեռը սխալ էր ուղարկվել»։ Թեյլորն հավատում է այս համոզմունքին, քանի որ «Կոսինսկու ընկերը նամակ է գրել Թայմսին, որը հրապարակվել է Գրքի ակնարկ բաժնում՝ մանրամասնելով, թե ինչ պլաններ էին ունեցել նա և Եժին. նրանք հանդիպելու էին այդ շաբաթավերջին Պոլանսկու տանը՝ Սիելո Դրայվում»։ Հարցին առնչվող նամակը գրվել է Քլեմենթ Բիդլ Վուդի կողմից։

Սվետլանա Ալիլուևան, ով ընկերություն է արել Կոսինսկու հետ, հանդես է եկել որպես կերպար նրա «Կույր ժամադրություն» վեպում։

Կոսինսկին գրել է *Pinball* (1982) վեպը իր ընկերոջ՝ Ջորջ Հարիսոնի համար՝ ունենալով գրքի գաղափարը գրելուց առնվազն մեկ տասնամյակ առաջ։

## Մատենագիտական ցանկ
* *The Future Is Ours, Comrade: Conversations with the Russians* (1960), հրատարակվել է Ժոզեֆ Նովակ կեղծանունով
* *No Third Path* (1962), հրատարակվել է Ժոզեֆ Նովակ կեղծանունով
* *The Painted Bird* (1965, վերանայվել է 1976 թվականին)
* *The Art of the Self: Essays à propos Steps* (1968)
* *Steps* (1968)
* *Being There* (1971)
* *By Jerzy Kosinski: Packaged Passion.* (1973)
* *The Devil Tree* (1973, revised & expanded 1982)
* *Cockpit* (1975)
* *Blind Date* (1977)
* *Passion Play* (1979)
* *Pinball* (1982)
* *The Hermit of 69th Street* (1988, վերանայվել է 1991 թվականին)
* *Passing By: Selected Essays, 1962–1991* (1992)
* *Oral Pleasure: Kosinski as Storyteller* (2012)

## Ֆիլմագրություն
* *Being There* (novel and screenplay, cameo in gala scene, 1979)
* *Reds* (actor, 1981) – Գրիգորի Զինովև
* *The Statue of Liberty* (1985) – Himself
* *Łódź Ghetto* (1989) – Mordechai Chaim Rumkowski (voice)
* *Religion, Inc.* (actor, 1989) – Beggar (final film role)
* *Nabarvené ptáče (film)* (2019, orig. The Painted Bird)

## Մրցանակներ և պարգևներ
* 1966 – *Prix du Meilleur Livre Étranger* (essay category) «Նկարված թռչունը» վեպի համար
* 1969 – National Book Award «Քայլեր»–ի համար
* 1970 – Award in Literature, National Institute of Arts and Letters and American Academy of Arts and Letters
* 1973–75 – President of the American Chapter of P.E.N. Re-elected 1974, serving the maximum permitted two terms
* 1974 – B'rith Shalom Humanitarian Freedom Award
* 1977 – American Civil Liberties Union First Amendment Award
* 1979 – Writers Guild of America, East Best Screenplay Award for *Being There* (shared with screenwriter Robert C. Jones)
* 1980 – Polonia Media Perspectives Achievement Award
* 1981 – British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) Best Screenplay of the Year Award for *Being There*
* International House Harry Edmonds Life Achievement Award
* Received PhD Honoris Causa in Hebrew Letters from Spertus College of Judaica
* 1988 – Received PhD Honoris Causa in Humane Letters from Albion College, Michigan
* 1989 – Received PhD Honoris Causa in Humane Letters from State University of New York at Potsdam

## Հետագա ընթերցում
### Գրքեր

* Eliot Weinberger *Genuine Fakes* in his collection *Karmic Traces*; New Directions, 2000, ; .
* Sepp L. Tiefenthaler, *Jerzy Kosinski: Eine Einfuhrung in Sein Werk*, 1980, 
* Norman Lavers, *Jerzy Kosinski*, 1982, 
* Byron L. Sherwin, *Jerzy Kosinski: Literary Alarm Clock*, 1982, 
* Barbara Ozieblo Rajkowska, *Protagonista De Jerzy Kosinski: Personaje unico*, 1986, 
* Paul R. Lilly, Jr., *Words in Search of Victims: The Achievement of Jerzy Kosinski*, Kent, Ohio, Kent State University Press, 1988, 
* Welch D. Everman, *Jerzy Kosinski: the Literature of Violation*, Borgo Press, 1991, .
* Tom Teicholz, ed. *Conversations with Jerzy Kosinski*, Jackson: University Press of Mississippi, 1993, 
* Joanna Siedlecka, *Czarny ptasior* (The Black Bird), CIS, 1994, 
* Joanna Siedlecka, *The Ugly Black Bird*, Leopolis Press, 2018 
* James Park Sloan, *Jerzy Kosinski: a Biography*, Diane Pub. Co., 1996, .
* Agnieszka Salska, Marek Jedlinski, *Jerzy Kosinski : Man and Work at the Crossroads of Cultures*, 1997, 
* Barbara Tepa Lupack, ed. *Critical Essays on Jerzy Kosinski*, New York: G.K. Hall, 1998, 
* Barbara Tepa Lupack, *Being There in the Age of Trump*, Lexington Books, 2020, 

### Հոդվածներ
* Oleg Ivsky, Review of *The Painted Bird* in *Library Journal*, Vol. 90, Հոկտեմբերի 1, 1965, էջ.&nbsp;4109
* Irving Howe, Review of *The Painted Bird* in *Harper's Magazine*, Հոկտեմբեր 1965
* Andrew Feld, Review in *Book Week*, Հոկտեմբերի 17, 1965, էջ.&nbsp;2
* Anne Halley, Review of *The Painted Bird* in *Nation*, Vol. 201, Նոյեմբերի 29, 1965, էջ.&nbsp;424
* D.A.N. Jones, Review of *Steps* in *The New York Review of Books*, Volume 12, Number 4, Փետրվարի 27, 1969
* Irving Howe, Review of *Being There* in *Harper's Magazine*, Հուլիսի 1971, էջ.&nbsp;89.
* David H. Richter, The Three Denouements of Jerzy Kosinski's "The Painted Bird", *Contemporary Literature*, Vol. 15, No. 3, Ամառ1974, էջեր.&nbsp;370–85
* Gail Sheehy, "The Psychological Novelist as Portable Man", *Psychology Today*, Դեկտեմբերի 11, 1977, էջեր.&nbsp;126–30
* Margaret Kupcinskas Keshawarz, "Simas Kidirka: A Literary Symbol of Democratic Individualism in Jerzy Kosinski's Cockpit", *Lituanus* (Lithuanian Quarterly Journal of Arts and Sciences), Vol. 25, No.4, Ձմեռ 1979
* Roger Copeland, "An Interview with Jerzy Kosinski", *New York Art Journal*, Vol. 21, էջեր.&nbsp;10–12, 1980
* Robert E. Ziegler, "Identity and Anonymity in the Novels of Jerzy Kosinski", *Rocky Mountain Review of Language and Literature*, Vol. 35, No. 2, 1981, էջեր.&nbsp;99–109
* Barbara Gelb, "Being Jerzy Kosinski", *New York Times Magazine*, Փետրվարի 21, 1982, էջեր.&nbsp;42–46
* Stephen Schiff, "The Kosinski Conundrum", *[[Vanity Fair]],* Հունիս 1988, էջեր 114–19
* Thomas S. Gladsky, "Jerzy Kosinski's East European Self", *Critique: Studies in Contemporary Fiction*, Vol. XXIX, No. 2, Ձմեռ 1988, էջեր.&nbsp;121–32
* Michael Schumacher, "Jerzy Kosinski", *Writer's Yearbook*, 1990, Vol. 60, էջեր.&nbsp;82–87.
* John Corry, "The Most Considerate of Men", *American Spectator*, Vol. 24, No. 7, Հուլիս 1991, էջեր.&nbsp;17–18
* Phillip Routh, "The Rise and Fall of Jerzy Kosinski", *Arts & Opinion*, Vol. 6, No. 6, 2007.
* Timothy Neale, "'...&nbsp;the credentials that would rescue me': Trauma and the Fraudulent Survivor", *Holocaust & Genocide Studies*, Vol. 24, No. 3, 2010.

### Կենսագրական հաշիվներ
«Ավելի շատ ստեր՝ Եժիի մասին» Օֆֆ-Բրոդվեյ պիեսի (2001) թեման հենց Կոսինսկին է։ Պիեսը գրվել է Դեյվի Հոլմսի կողմից և ի սկզբանե ներկայացրել է Ջարեդ Հարիսին որպես Կոսինսկու կողմից ոգեշնչված կերպար՝ Եժի Լեսնյուսկի անունով։ Վերջին բեմադրությունը տեղի է ունեցել Լոնդոնի Նյու Էնդ թատրոնում՝ Ջորջ Լեյթոնի գլխավոր դերակատարմամբ։

Նա նաև հանդես է գալիս որպես «գրական գոլեմներից» (ուրվականներից) մեկը Թան Ռոզենբաումի «Գոթեմի Գոլեմները» վեպում։

Լեհական *NeLL* խմբի երգերից մեկի (*Frisco Lights* վերնագրով) ոգեշնչման աղբյուրը եղել է Կոսինսկին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Katherina von Fraunhofer-Kosinski Collection of Jerzy Kosinski. General Collection, Beinecke Rare Book and Manuscript Library, Yale University.
* Designing for Jerzy Kosinski 
* Jerzy Kosiński  at Culture.pl
* 

Կատեգորիա:1993 մահեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի սցենարիստներ
Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի հրեաներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիծաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ
Կատեգորիա:Դեղերի չարաշահումից մահացածներ
Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ
Կատեգորիա:Լեհ գրողներ
Կատեգորիա:Լեհ սցենարիստներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ