Սասունցի Դավիթ (տանկային շարասյուն)

**Սասունցի Դավիթ**, խորհրդային տանկային շարասյուն Հայրենական մեծ պատերազմում։ Ստեղծվել է 1944 թվականին սփյուռքի հայերի և Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի տրամադրած նյութական միջոցներով և հանձնվել Բալթյան 2-րդ ռազմաճակատի կազմում կռվող 119-րդ առանձին տանկային գնդին։ Բացի այդ, սփյուռքահայերի և եկեղեցու միջոցներով ստեղծվել է նաև «Գեներալ Բաղրամյան» տանկային շարասյունը։

## Պատմություն
1943 թվականի հունվարին Ամենայն Հայոց կաթողիկոսությունը «**Սասունցի Դավիթ**»-ի ֆոնդին հանձնեց 800 հազար ռուբլի արժողությամբ թանկարժեք  նվերներ և զարդեր, 1000 անգլիական ֆունտ ստեռլինգ և 50 հազար ռուբլի սովետական դրամ։ Գևորգ Զ Չորեքչյանը հատուկ կոնդակով դիմել է սփյուռքի հայերին՝ կոչ անելով մասնակցել տանկային շարասյուն ստեղծելու նպատակով կազմակերպված հանգանակությանը (1943)։

Առաջադեմ կազմակերպությունների նախաձեռնությամբ 1943 թվականի մարտի 7-ին Նյու Յորքում տեղի ունեցավ հայկական գաղութի ներկայացուցիչների հանրահավաք, որտեղ ընտրվեց «Սասունցի Դավիթ»-ի ֆոնդի համար միջոցներ հանգանակող կոմիտե։ «Սասունցի Դավիթ»-ի ստեղծմանը մասնակցեցին նաև Հարավային Ամերիկայի, Իրանի, Կիպրոսի, Հորդանանի, Սիրիայի, Լիբանանի, Իրաքի, Եթովպիայի, Եգիպտոսի և այլ երկրների հայերը։ Հավաքված միջոցներով պատվիրվեց 21 տանկ (Տ-34)։ 

1944 թվականի փետրվարին 119-րդ առանձին տանկային գնդին հանձնված այդ տանկերի աշտարակներին հայերեն գլխատառերով գրվեց՝ «Սասունցի Դավիթ»։ Ուկրաինական ռազմաճակատում մարտ-մայիս ամիսներին, գնդի կազմում, տանկային շարասյունը հարձակողական գործողություններ ծավալեց Պերվոմայսկի, այնուհետև Յասսիի (Ռումինիա) ուղղությամբ։ 1944 թվականի մայիսին տանկային գունդը համալրվեց «Սասունցի Դավիթ» երկրորդ տանկային շարասյունով (22 տանկ)։ Մերձբալթյան 1-ին ռազմաճակատի 6-րդ գվարդիական բանակի կազմում հունիս-օգոստոսին շարասյունը մասնակցեց Վիտեբսկի ու Պոլոցկի ազատագրմանը, Շյաուլյայի շրջանում հակառակորդի խոր էշելոնացված պաշտպանության ճեղքմանը, 5-րդ գվարդիական տանկային բանակի ստորաբաժանումների հարձակողական գործողություններին։ 
Տանկային շարասյան անձնակազմը արիության ու պայքարի այնպիսի օրինակ են ցույց տվել, որ տասնյակ սպաներ պարգևատրվել են մեդալներով ու շքանշաններով։

1944 թվականի հուլիսի 23-ի հրամանագրով «Սասունցի Դավիթ»-ը պարգևատրվեց Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Այնուհետև շարասյունը գնդի հետ տեղափոխվեց Պանևեժիսի շրջանը և մինչև օգոստոս կռվեց ռազմաճակատի հրամանատար, բանակի գեներալ Հ․  Ք․ Բաղրամյանի ենթակայության ներքո։ 1945 թվականին գունդը, որի կազմում էր «Սասունցի Դավիթ» շարասյունը, արժանացավ գվարդիականի կոչման և ստացավ «135-րդ կարմրադրոշ առանձին տանկային գունդ» անվանումը։ «Սասունցի Դավիթ»-ի անձնակազմերում կային նաև հայեր, որոնցից Սարգիս Նահապետյանը պարգևատրվեց Կարմիր աստղի շքանշանով, իսկ Միխայիլ Ստեփանյանը՝ «Խիզախության համար» մեդալով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
*«Սասունցի Դավիթ» տանկային շարասյուն կառուցելու համար ստացված նվիրատվությունները, Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի պաշտօնական ամսագիր «Էջմիածին» կրօնական եւ հայագիտական հանդէս, 1944
*https://grapaharan.org/%D4%B3%D6%87%D5%B8%D6%80%D5%A3_%D5%89%D5%B8%D6%80%D6%80%D5%B8%D6%80%D5%A4_%D5%AF%D5%A1%D5%A9%D5%B8%D5%B2%D5%AB%D5%AF%D5%B8%D5%BD%D5%AB_%D5%B6%D5%A1%D5%B4%D5%A1%D5%AF%D5%A8_%D5%8D%D5%BF%D5%A1%D5%AC%D5%AB%D5%B6%D5%AB%D5%B6, Գևորգ Չորրորդ կաթողիկոսի նամակը Ստալինին

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ զինված ուժեր
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմ