open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Տաճատ Ավալյան

**Տաճատ Ավալյան Մկրտչի** (), հայ դերասան, թատերական, կուսակցական գործիչ։

## Կենսագրություն

Ծնվել է Թիֆլիսում, դերասանի ընտանիքում։ Նրա ծնողները Մկրտիչ և Շամիրամ Ավալյանները, 1870-80-ական թվականներին հայ թատրոնի աչքի ընկնող ուժերից էին, իսկ հայրը Պետրոս Ադամյանի շնորհալի խաղընկերը։

Սկզբնական կրթությունն ստացել է Ներսիսյան դպրոցում, որը, սակայն, չի ավարտել, քանի որ ստիպված է լինում ծնողների հետ տեղափոխվել Բաքու։ Նրա հայրն գրասենյակային աշխատանքի է անցնում նավթարդյունաբերական ձեռնարկություններից մեկում։ Տաճատը նույնպես ստիպված է լինում աշխատանքի անցնել նավթահանքերում որպես բանվոր։

Նա ներգրավվում է հեղափոխական շարժման մեջ՝ դառնալով սոցիալ-դեմոկրատական խմբակների ակտիվ մասնակիցներից մեկը։ Ունենալով դերասանական աչքի ընկնող ընդունակություններ, Ավալյանը կարողանում է համատեղել հանքերում ու բեմում կատարած աշխատանքները։ Շուտով հանդես է գալիս ակումբային բեմերում, առավելապես՝ կատակերգական դերերում։

Ծանոթանալով Ստեփան Շահումյանի, Սերգո Մարտիկյանի, Մելիք Մելիքյանի (Դեդուշկայի) և այլոց հետ, նա 1903 թվականին ընդունվում է ՌՍԴԲԿ-ի շարքերը և հարում նրա բոլշևիկյան թևին։ Այդ оրվանից սկսում է ընդհատակյա հեղափոխական գործունեությունը, որին զուգահեռ շարունակում է բեմական գործունեությունը, որով և քողարկում է իր ընդհատակյա կուսակցական աշխատանքը՝ կատարելով կուսակցության Բաքվի կոմիտեի հանձնարարությունները։

Աշխատելով հիմնականում Բաքվում, նա կուսակցական հանձնարարություններով մեկնում է Անդրկովկասի տարբեր քաղաքներ։ 1906 և ապա 1917 թթ. Ավալյանը հյուրախաղերով լինում է Երևան եկած դերասանական խմբերի կազմում։

1920 թվականի օգոստոսին Ավալյանը Հովհաննես Զարիֆյանի խմբի հետ գալիս է Երևան հյուրախաղերի։ Այստեղ ընդգրկվում է ընդհատակյա աշխատանքի մեջ՝ ակտիվորեն մասնակցելով Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատմանը։ Սակայն, ոստիկանությունը մի օր, հենց ներկայացման ժամանակ, նրան ձերբակալում է թատրոնում։

Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո բանտից ազատվում։ Սակայն, քայքայված առողջությունը նրան գամում է անկողնուն։ Այդ վիճակում նա իր բնակարանն է հավաքում Երևանում եղած արվեստագետներին և անկողնում նստած՝ ղեկավարում է Գեղաշխի հիմնադրման ժողովը, որտեղ ինքը ընտրվում է այդ արհմիության առաջին նախագահը։

Մահացել է 1921 թվականի փետրվարի 4-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ
Կատեգորիա:Կուսակցական գործիչներ
Ռոհիտ Խուրանա

**Ռոհիտ Խուրանա** (անգլ.՝ Rohit Khurana, ), հնդիկ դերասան, մոդել և հեռուստատեսային դերասան։ Սկսել է իր կարիերան մոդելի կարիերայով, ապա շարունակել հեռուստատեսային կարիերան։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել խաղալով հնդկական Մերժվածը հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Վանշ Սինգ Բունդելային / Ռոքի։

## Կարիերա
Ռոհիտ Խուրանան ծնվել է 1983 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Նա սկսել է իր կարիերան մոդելավորման հետ միասին։ Այս դերասանը հայտնի է դարձել Ութարանում (Մերժվածը՝ Շանթ ՀԸ)՝որպես Վանշ Սինգ Բունդելա։

## Անձնական կյանք
Ռոհիտ Խուրանան ամուսնացել է իր համադասարանցու՝ Նեհայի հետ։ Զույգը ունի մեկ տղա և մեկ աղջիկ։

## Ֆիլմագրություն (TV)
* 2009–2012 - Մերժվածը
* 2010 - Միլեյ Ջաբ Հում Տում
* 2011 - Մաայկէ Սե Բանդհի Դոր
* 2013 - Դիլ կի Նազար Սէ Խուբսարաթ
* 2013 - Սասուրալ Սիմար Կա 
* 2015 - Լաջվանթի
* 2015 - Սուհանի Սի Էկ Լադկի
* 2017 - Կասեմ Տերե Փյաար Կի

## Ֆիլմագրություն
* 2011 - Տղամարդը կլինի տղամարդ (Men Will Be Men)
* 2012 - Բիլլա 2-րդ (Billa II)
* 2012 - Սանգամամ (Sangamam)
* 2012 - Դիլ Տաինու Կարդա Աէ Փյար (Dil Tainu Karda Ae Pyar)
* 2011 - Սինգը ընդդեմ Խաուրի (Singh vs Kaur)

## Արտաքին հղումներ
* http://www.indiatvnews.com/entertainment/bollywood/i-ve-struggled-a-lot-rohit-khurana-7818.html
* http://www.hindustantimes.com/entertainment/television/rohit-khurana-talks-about-comeback-in-uttaran/article1-776108.aspx 
* http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2012-11-21/news-and-gossip/35227729_1_personal-life-rohit-khurana-vansh 
* http://entertainment.oneindia.in/celebs/rohit-khurana.html 
* http://daily.bhaskar.com/article/ENT-rohit-turns-beast-3904834-NOR.html 
* http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2013-09-13/news-and-gossip/42039721_1_sasural-simar-ka-new-avatar-vansh
* http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2011-05-18/tv/29552510_1_rohit-khurana-bhaskar-tapasya
* http://www.indianexpress.com/news/maayke-se-bandhi-dor/764341/
* http://entertainment.oneindia.in/bollywood/movies/men-will-be-men/cast-crew.html 
* http://www.tribuneindia.com/2012/20121017/ttlife1.htm
* https://www.facebook.com/rohit.khurana.52
* https://www.instagram.com/rohitkhurana64/?hl=en

Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Մոդելներ
Սերգեյ Ալյապկին

**Սերգեյ Իվանովիչ Ալյապկին** (; )՝ խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել դարպասապահի դիրքում։ 2003 մրցաշրջանից նա «Ուրալ» ֆուտբոլային ակումբում հանդես է եկել որպես դարպասապահների մարզիչ։

## Կարիերա
### Ակումբային
Սերգեյ Ալյապկինը սկսեց իր մասնագիտական կարիերան Գորնյակ ֆուտբոլային ակումբում, որի կազմում նա խաղացել է 1992 թվականից մինչև 1993 թվականը։ Դրանից հետո նա տեղափոխվել է «Ուրալ» ակումբ, որի կազմում նա խաղացել է մինչև 2003 թվականը։

### Մարզչական
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց անմիջապես հետո՝ 2003 թվականի դեկտեմբերին հրավիրվել է «Ուրալ»՝ զբաղեցնելու դարպասապահի մարզիչի պաշտոնը։

## Անձնական կյանք
Ալյապինը ունի բարձրագույն կրթություն (ավարտել է Սվերդլովսկի ինժեներա-մանկավարժական ինստիտուտի մեքենաշինության ֆակուլտետը)։  Ամուսնացած է, ունի աղջիկ, որի անունն է Ալիսա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте ФК «Урал» 

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Իսա Բայտիև

**Իսա Աբդուլժալիլովիչ Բայտիև** (, ), ազգությամբ չեչեն ռուս ֆուտբոլիստ և մարզիչ։

## Կարիերա
### Ակումբային
Նա խաղացել է ցածր լիգաների «վայնախ» (1991), «Տերեկ» (1992-1994, 2001), Անգուշտ (1995-2000) ակումբներում։
### Մարզչական
2002 թվականին նա եղել է Տերեկաի մազրիչը։ Նա եղել է թիմի մամուլի խոսնակ (2002 թվական) և ադմինիստրատոր (2007 թվական)։ 2011 թվականի հունիս 15-ին նշանակվել է «Տերեկ» ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար Ռուուդ Գուլիտի հեռացվելուց հետո։ Սեպտեմբերի 27-ին Բայտիևի փոխարեն նշանակվել է Ստանիսլավ Չերչեսովը։ 2015 թվականի դեկտեմբեր 18-ին նա ստացել է PRO կատեգորիայի մարզչական արտոնագիր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Profile at Footballfacts 

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Անգուշտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Յոնաս Հեկտոր

**Յոնաս Հեկտոր** (), գերմանացի ֆուտբոլիստ, «Քյոլն» ֆուտբոլային ակումբի և Գերմանիայի հավաքականի պաշտպան։ Ծնվել է 1990 թվականի մայիսի 27-ին, Սաարբրյուկենում։

## Ակումբային կարիերա
Յոնասը համարվում է շատ համեստ «Աուերսմախեր» ակումբի սան։ Իր առաջնախաղից հետո հարձակվողը տեղափոխվեց «Քյոլն» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ խաղաց երկու սեզոն։ Հետո խաղացողը տեղափոխվեց առաջին թիմ, որն այդ ժամանակ խաղում էր երկրորդ Բունդեսլիգայում:Նա իր ներդրումն ունեցավ իր թիմի` լավագույների դաս վերադառնալու գործում։ Բունդեսլիգայի առաջնությունում առաջին անգամ խաղաց օգոստոսի 23-ին, 2014 թվականին, «Համբուրգի» հետ հանդիպման ժամանակ։

## Հավաքականի կազմում
Գերմանիայի ազգային հավաքականում Յոնասի առաջին խաղը եղել է նոյեմբերի 14-ին, 2014 թվականին, ընդդեմ Ջիբրալթարի հավաքականի։

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
* Պրոֆիլը transfermarket.com կայքում
* Պրոֆիլը National Football Teams-ում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Քյոլնի ֆուտբոլիստներ
PGC 1000714

**PGC 1000714**(անվանվում է նաև 2MASX J1123164-0840067, հաճախ նաև Բուրչինի գալակտիկա), Գավաթ համաստեղության օղակաձև գալակտիկա։ Գալակտիկան հայտնաբերել է թուրք աստղագետ Բուրչին Մութլու Փաքդիլի կողմից։ PGC 1000714 գալակտիկան հանդիսանում է առավել եզակի հանդիպող գալակտիկաներից մեկը, որոնք անվանվում են նաև Հոգա տիպի գալակտիկաներ՝ ի պատիվ Հոգա գալակտիկայի։ Տարբեր գնահատականներով, գալակտիկաների միայն 0,1 %-ն պատկանում գալակտիկաների այս տիպին։
thumbnail|right|Գալակտիկայի ընդհանուր պատկերը

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*
Ախմետ Բարախոև

**Ախմետ Մոգոմետովիչ Բարախոև** (), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։

## Կարիերա
Նա իր կարիերան սկսել է «Անգուշտե» ակումբում, նույն տարում խաղացել է առաջին դիվիզիոնում։ Թիմի կազմալուծումից հետո խաղացել է Մոյկոպի «Դրուժբու»։ Վերադարձել է «Անգուշտա» ակումբ և ակումբում անցկացրել մեկ մրցաշրջան։ 2012 թվականի մրցաշրջանում տեղափոխվել է Ստավրոպոլի «Դինամո» ակումբ, սակայն ամռանը նա տեղափոխվել է Մոլդովայի առաջնությանը մասնակցելու, որտեղ նա խաղացել է «Զիմբրու» ակումբում։ 2012 թվականի հուլիս 6-ին Բարախոևը թիմի կազմում մասնակցելով Ուելսիի «Բոնգոր սիթի» ակումբի դեմ խաղում, կատարելով իր նորամուտը Եվրոպա լիգայում։
Միլկոպի պետական տեխնոլոգիական ինստիտուտում ուսանող է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ֆուտբոլիստի էջը footbook կայքում
* ֆուտբոլիստի էջը moldova.sports.md կայքում
* ֆուտբոլիստի էջը «Զիմբրու» ակումբի կայքում

Կատեգորիա:Անգուշտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Յուրի Բավին

**Յուրի Սերգեյեվիչ Բավին** (Ю́рий Серге́евич Ба́вин )՝ ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան Ուրալի։

## Կարիերա
### Ակումբներում
2012 թվականի  հունվարին դարձել է ԲԿՄԱ-ի խաղացող։ 2013 թվականի հոկտեմբեր 30-ին անցկացրել է միակ խաղը թիմի կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 1/16 եզրափակչի՝  Ձերժինսկու «Խիմիկ» ակումբի դեմ խաղի 74-րդ րոպեին (2։ 1)։ 2014 թվականի օգոստոսին նա տեղափոխվել է Պորտուգալյաի «Ունինա Լեյռայա» ակումբ։ 2016 թվականի փետրվարին տեղափոխվել է  «Զենիթ» երկրորդ թիմի կազմ։ Թիմի հիմնական կազմում իր դեբյուտը նշել է  2016 թվականի մայիսի 21-ին փորխարինման դուրս գալով Ռուսաստանի առաջնության վերջին տուրի՝ Մոսկվայի «Դինամո» ակումբի դեմ արտագնա խաղի (3։ 0) 66-րդ րոպեին։

## Վիճակագրություն
### ակումբային

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրալի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տամբովի ֆուտբոլիստներ
Ինեսա Գալանտե

**Ինեսա Գալանտե** (, ), խորհրդային և լատիշ օպերային երգչուհի (սոպրանո), արժանացել է Լատվիայի պետական մրցանակի՝ Երեք աստղ շքանշանի։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1954 թվականի մարտի 12-ին Լատվիայի ԽՍՀ-ի, այժմ Լատվիայի Հանրապետության Ռիգա քաղաքում, երաժշտական ընտանիքում, որտեղ հայրը և մայրն ունեին երաժշտական ձայն։

Դպրոցը ավարտելուց հետո ընդունվել է բժշկական ուսումնարանի դեղագործական բաժին, որտեղ սկսել է երգել։ 1977 թվականին Ինեսան ընդունվել է Ռիգայում  Լատվիայի երաժշտական ակադեմիան։ Նրա առաջին ուսուցիչը եղել է Ռաշել Շուլովան։ Ակադեմիայում սովորելու հետ մեկտեղ դարձել է Լատվիայի ազգային օպերայի մենակատար։ 1982 թվականին ավարտել է ակադեմիայի պրոֆեսոր Լյուդմիլա Բրաունի վոկալի բաժինը։

1991 թվականին երգչուհին մեկնել է Գերմանիա, որտեղ ապրում է մինչ այժմ։ 1991 թվականից 1999 թվականներին Գալանտը եղել է Մանհայմի Ազգային թատրոնի () և Դյուսելդորֆում գտնվող Հռենոսի գերմանական օպերայի () մենակատարուհի։ Հետո սկսել է ճանապարհորդել ամբողջ աշխարհով։ Աշխատել է Ելիսեյան դաշտերի թատրոնի բեմում և մասնակցել է ֆրանսիական «Festival de Radio France et Montpellier Languedoc-Roussillon» մրցույթին Մոնպելիեում (Ֆրանսիա), ԱՄՆ-ում՝ «Newport Music Festival» և «Gibson Hall» մրցույթներին, Մեծ Բրիտանիայում՝ «Barbican Centre, Wigmore Hall», Քենսինգթոնյան պալատում և Ալբերտ թագավորական սրահում, շվեդական Թագավորական օպերայում, իտալական Լա Սկալայում և Ռուսաստանի Կրեմլում և Մեծ թատրոնում։ 2001 թվականին Ինեսա Գալանտեն Ռոտերդամում Խոսե Կարերասի հետ հանդես է եկել համերգով։

Արտերկրում աշխատելուն զուգահեռ՝ երգչուհին հայրենի Ռիգա քաղաքում հանդես է եկել օպերային ներկայացումներում։ Հաճախ է այցելում Սանկտ Պետերբուրգի Մարիինյան թատրոն, որտեղ նա խմբավար Վալերի Գերգիևի հետ արգասավոր համագործակցություն է ունեցել։ Գալանտեն համագործակցել է շատ այլ խմբավարների հետ, ինչպիսիք են՝ Իեհուդի Մենուհին, Զուբին Մեթան, Կարլ Դևիսը, Անտոնիո Պապանոն, Նեմե Յարիվը, Վլադիմիր Ֆեդոսեևը և ուրիշներ։

Նրա գործերը ձայնագրվել են սկավառակների և խտասկավառակների վրա։

## Գրականություն
* *Silvija Lice*. «Inese Galante», Publishing House "Liktenstasti", Riga, 1999, ISBN 9984-611-29-9.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* Ինեսա Գալանտե (սոպրանո) 
* Inese Galante - Summertime 2015  
* Latvijas talantu konkurss - “Ineses Galantes Talanti” 

Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:Լատիշ երգչուհիներ
Կատեգորիա:Լատիշ սոպրանոներ
Կատեգորիա:Լատիշ օպերային երգչուհիներ
Կոլումբիանա

**Կոլումբիանա** ()՝ ռեժիսոր Օլիվե Մեգատոնի և պրոդյուսեր Լյուկ Բեսոնի ֆիլմը, գլխավոր դերում Զոյի Սալդանան է։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի օգոստոսի 26-ին։

## Սյուժե
Կատան (լրիվ անվանումը՝ Կատալեա) ընդամենը ինը տարեկան էր, երբ նրա աչքերի առաջ դաժանաբար սպանեցին իր ծնողներին։ Պատճառն այն էր, որ նրա հայրը աշխատում էր թմրաբարոն՝ Դոն Լուիսի համար և ամբողջ կեղտը մնաց նրա ուսերին։ Աղջիկը կարողանում է փախչել ավազակներից։ Նա հասնում է ԱՄՆ և ապաստան գտնում իր քեռու մոտ։ Անցնում է 15 տարի։ Այժմ Կատան պրոֆեսիոնալ մարդասպան է։ Նա պետք է վրեժ լուծի իր ծնողների մահվան համար։ Բայց դրա համար նա պետք է հանցագործներին խորամանկությամբ դուրս բերի ապաստաններից։ Դա այդքան էլ հեշտ չէ։ Կատային փնտրում են և ավազակները, և ՀԴԲ-ն։ Միակ թելը, որ կապում է աղջկան աշխարհի հասարակ մարդկանց հետ՝ դա իր սիրելին է, որը չգիտի թե իրականում ինչով է զբաղվում իր ընկերուհին։

## Դերերում
* Զոյի Սալդանա - Կատալեա Ռեստրեպո
* Ամանդլա Սթենբերգ - երիտասարդ Կատալեա Ռեստրեպո 
* Մայքլ Վարդան - Դեննի Դայլենի
* Լեննի Ջեյմս - հատուկ գործակալ Ռոսս
* Կալլում Բլու - Ռիչարդ
* Քլիֆ Քուրտիս - Էմիլիո

## Նկարահանումներ
Նկարահանումները սկսվել են 2010 թվականի օգոստոսի 20-ին (Չիկագոյում, Նոր Օրլեան, Մեքսիկա)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Կատեգորիա:EuropaCorp ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լյուկ Բեսոնի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Չիկագոյում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Չիկագոյում
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 2007 թվականին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1992 թվականին
Կատեգորիա:2010-ականների իսպաներեն ֆիլմեր
ԽՍՀՄ նկարիչների միություն

**ԽՍՀՄ նկարիչների միություն** (), ստեղծագործական միավորում, որը Խորհրդային Միության ժամանակաշրջանում միավորել է խորհրդային արվեստագետներին և արվեստի քննադատներին։

Նկարիչների միությունը նպատակ է հետապնդել ստեղծելու գաղափարական և բարձր գեղարվեստական աշխատանքներ արվեստի բոլոր տեսակների և ժանրերի և արվեստի պատմության բնագավառում, նպաստելու ԽՍՀՄ-ում կոմունիզմի կառուցմանը, ամրապնդելով ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամների կապը կոմունիստական շինարարության պրակտիկայի և ԽՍՀՄ ժողովուրդների արվեստի սոցիալիստական բովանդակության զարգացման հետ։

## Պատմություն
մինի|Լուսանկարում ձախից աջ` Բ. Մ. Կոլբին` Կուրգան քաղաքի արվեստի ֆոնդի տնօրեն, Ա. Ի. Կոզիրև,  Ի. Յա. Լոխմատով` ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ
«Խորհրդային միության նկարիչների» հասարակության առաջին ցուցահանդեսը բացվել է 1931 թվականի ապրիլի 15-ին Մոսկվայի «Նկարիչներ» ասոցիացիայի ցուցասրահում (Կուզնեցկի մոստ 11)։

Խորհրդային նկարիչների միությունները միության տարբեր երկրներում և ինքնավար հանրապետություններում, երկրամասերում, մարզերում ու քաղաքներում ձևավորվել են տարբեր ժամանակներում՝ ԽՄԿԿ «Գրական-գեղարվեստական կազմակերպության ստեղծման մասին» 1932 թվականի ապրիլի 23-ի որոշման հիման վրա։

ԽՍՀՄ նկարիչների միությունը դադարել է գոյություն ունենալ 1992 թվականի հունվարին  VIII համագումարի ժամանակ (իրավահաջորդն է դարձել Ռուսաստանի նկարիչների միությունը)։

## Տպագիր լրատվամիջոցներ
* «Արվեստ» (լույս է տեսել 1933 թվականին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության և ԽՍՀՄ նկարիչների ակադեմիայի հետ համատեղ)
* «Ստեղծագործություն» (1957)
* «ԽՍՀՄ դեկորատիվ արվեստ» (1957)

## Պարգևներ
1968 թվականին ԽՍՀմ նկարիչների միությունը պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

## Տես նաև
* Ռուսաստանի նկարիչների միություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Архив художников

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արվեստ
Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստ
Դմիտրի Բաշկել

**Դմիտրի Սերգեյովիչ Բաշկել** (Дмитрий Сергеевич Вашкель ), բելառուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, Խիմիկ ակումբի կիսապաշտպան։

## Կարիերա

### Ակումբային

Հանդես է եկել Նովոպոլոցկի «Նաֆտանի» կազմում։ Մեկնարկային կազմում նա իր նորամուտը նշել է  2013 թվականի հուլիս 20-ին՝ փոխարինման դուս գալով Գրոդնոի «Նեման» ակումբի դեմ խաղի 74-րդ րոպեին։

2014 թվականի փետրվարին  նա գնաց դիտելու  Պինսկի «Վոլնու» ակումբի խաղերը և շուտով պայմանագիր է կնքել այդ ակումբի հետ. անմիջապես դարձել է հիմնական կազմի խաղացող։  2014 թվականի մրցաշրջանում Պինսկի ակումբն անցել է երկրորդ լիգա, սակայն   Դմիտրին մնացել է թիմում։ 2015 թվականի օգոստոսին  կնքվող վաղաժամկետ  պայմանագրում «Բոլնոյ» ակումբի հետ, և շուտով նա դարձավ թիմի խաղացող։
### Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին  հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Նաոխրեբ

**Նաոխրեբ** կամ **Նորխեբ** (Մորխեբ, ), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում՝ Ախալցխա քաղաքից 11 կմ դեպի հարավ-արևմուտք, փոքր-ինչ թեք արևմտահայաց սարահարթին, ծովի մակերևույթից 1130-1240 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է Թուրքիայի հետ Վրաստանի սահմանին: Գյուղի տարածքով է հոսում Կուր գետի վտակ Փոխցով գետը:

## Բնակչություն
Գյուղի բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները, ըստ որոշ տեղեկությունների, 19128-1829 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտից հետո տեղափոխվել են Կարինի գավառի Արծաթի, Կամպիր, Ղարակեպակ և Հինձք գյուղերից։

Նաև հայտնի է, թե որ ազգատոհմի նախնիները որ բնակավայրից են տեղափոխվել Նաոխրեբ։ Պապոյենք կամպիրցիներ են, Փիլոսենք, Ղազարենք և Մելքոնենք` արծաթցիներ, Ղևենենք` ղարակեպակցիներ, իսկ Նազարեթենք և Փաշենք` հինձքցիներ։ Ծնունդով նաոխրեբցի բազմաթիվ գործարարներ, արվեստագետներ, գիտնականներ, բժիշկներ, լրոգրողներ, մանկավարժներ, ինժեներներ և այլ մասնագիտության տեր հայտնի մարդիկ արդյունավետ գործունեություն են ծավալում Վրաստանում, Հայաստանում, Ռուսաստանում, Գերմանիայում: 

Գյուղի բնակիչները հիմնականում զբաղվում են հացահատիկային բույսերի և կարտոֆիլի մշակությամբ, այգեգործությամբ, ինչպես նաև անասնապահությամբ։ Գյուղի մոտակայքում ԽՍՀՄ տարիներին արդյունահանվել է գորշ ածուխ։ Հանքավայրը հայտնի է նաև «Չորրորդ շախտ» անվամբ: Ածխահանքի գործունեությունը լուրջ վնաս է հասցրել գյուղի որոշ բնակելի տներին և եկեղեցուն՝ հողի էրոզիայի պատճառով:

## Եկեղեցական կյանք
Գյուղի հավատավոր բնակչությունը հիմնականում Հայ Կաթողիկե եկեղեցու հետևորդ է։

Հայտնի է, որ գյուղի առաջին քահանան եղել է տեր Սահակ Ղազարյանը, ում շիրմաքարը գտնվում է եկեղեցու արևելյան կողմում։ 1991 թվականին քահանայագործելիս է եղել Սարգիս Մելքոնյանը, ում շիրմաքարը նույնպես գտնվում է եկեղեցու արևելյան կողմում։ 1915 թվականին գյուղի եկեղեցու քահանա է նշանակվել Բագրատ Տեր-Սիմոնյանցը, ով այդ պաշտոնում հիշվում է նաև 1916 թվականին։ 1936 թվականին հիշատակվում է Սարգիս քահանան, ում շիրմաքարը գտնվում է եկեղեցու արևելյան կողմում։ 1965 թվականին հիշվում է տիրացու Պետրոս Մուրադյանը։ 1994 թվականի մարտից մինչև 2003 թվականը գյուղի բնակչության հոգևոր կարիքները սպասարկում էր Էմմանուել վարդապետ Տապպաղյանը, ով պատարագ էր մատուցում նաև Աբաթխև, Ղուլալիս, Ծինուբան և Սուխլիս գյուղերում։ 2008 թվականից գյուղի քահանան է տեր Պողոս Գրիգորյանը, ով հովվում է նաև Աբաթխև, Ծինուբան և Ղուլալիս գյուղերին։

Գյուղում գործում է Սուրբ Փրկիչ հայ կաթողիկե եկեղեցին (կառուցված` 1861 թ.) և նորակառույց Սուրբ Մարիամ Աստվածածին մատուռը։

## Պատմական հուշարձաններ
Նաոխրեբը հարուստ է պատմական հուշարձաններով, այդ թվում եկեղեցի, հին գերեզմանոցներ և այլն։ Ամենահայտնի հուշարձաններից մեկը Ներսես Շնորհալու անվան սրբավայրն է: Նաոխրեբի գյուղի Ներսես Շնորհալու սրբավայրը կառուցվել է 1997 թ.՝ Էմմանուել վարդապետ Տապպաղյանի նախաձեռնությամբ և միջոցներով: Սրբավայրը կառուցվել է գյուղի ներքևում գտնվող «Խարաբա» կոչվող  փոքրիկ բլրի վրա, որն իրականում հնագույն բնակավայր է:

## Ներկայությունը համացանցում
Նաոխրեբի գյուղն ունի խումբ և էջ Ֆեյսբուք սոցիալական ցանցում և Ինստագրամ սոցիալական ցանցում:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ախալցխայի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Սամվել Գևորգյանի անվան թիվ 189 ավագ դպրոց

240px|մինի|1999 թվականի Սեպտեմբերի 1-ի միջոցառման ժամանակ
**Երևանի Սամվել Գևորգյանի անվան թիվ 189 ավագ դպրոց **, հանրակրթական դպրոց Երևանի Դավթաշեն վարչական շրջանի առաջին թաղամասում։ Կրում է Արցախյան առաջին պատերազմի մասնակից, ՀՀ 1-ին աստիճանի Մարտական խաչ շքանշանի ասպետ, «Սասնա ծռեր» կամավորական ջոկատի հրամանատար Սամվել Պետրոսի Գևորգյանի անունը։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1987 թվականին՝ որպես միջնակարգ դպրոց։ Դպրոցի նախասրահի որմնանկարի հեղինակն է Տիգրան Թոքմաջյանը։ Հետագայում ստացել է Արցախյան ազատամարտի մասնակից Սամվել Պետրոսի Գևորգյանի անունը։

ՀՀ կառավարության որոշմամբ 2009 թվականին ստացել է ավագ դպրոցի կարգավիճակ։ Ներկայումս դպրոցում գործում են «Բնագիտամաթեմատիկական» և «Հումանիտար» հոսքերը։ «Բնագիտամաթեմատիկական» հոսքի մէջ մտնում են «Տնտեսագիտական», «Բնագիտական» եւ «Ֆիզմաթ» ենթահոսքերը, իսկ «Հումանիտար» հոսքում՝ «Լեզուաբանական», «Պատմաիրաւագիտական» ենթահոսքերը։

## Գույք
* Գրադարան
* Համակարգչային երեք դասասենյակ
* Էլեկտրոնային չորս գրատախտակ
* Դահլիճ
* երկու սպորտդահլիճ

## Շրջանավարտներ
* Մանվել Ավետիսյան, ՀՀ վարչապետի աշխատակազմի արարողակարգի նախկին բաժնի պետ
* Արթուր Գևորգյան, նախկին բռնցքամարտիկ, ԱԺ պատգամավոր (մինչև 2018թ.)
* Ռուսլան Բաղդասարյան, Դավթաշեն վարչական շրջանի նախկին ղեկավար (մինչև 2019թ.)
* Գոհար Սիմոնյան, դպրոցի միակ մեդալակիր, տնտեսագիտության թեկնածու, ԱՐԱՐԱՏԲԱՆԿ ԲԲԸ, Ռիսկերի կառավարման վարչության պետ, ԵՊՀ, ԲԿԴ-ի դասախոս
* Դիանա Գրիգորյան, հեռուստամեկնաբան
* Վահե Զիրոյան, դերասան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դպրոցի կայքը 

Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ
Յոն Գոնսալես

**Յոն Գոնսալես Լունա** (, ), իսպանացի դերասան։ Նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, ինչպիսիք են՝ «SMS», «Սև ծովածոց», «Սեքս, երեկույթներ և սուտ», ինչպես նաև «Գրանդ հոթել»։

## Դերասանական կարիերա
Յոն Գոնսալեսի կարիերան սկսվել դերի «SMS» հեռուստասերիալում Անդրեսի դերով (La Sexta հեռուստաընկերություն), բայց լայն ճանաչում նրան բերեց Իվան Նոյրետի դերը «Սև ծովածոց» հեռուստասերիալում, որի համար դերասանը ստացել է երկու մրցանակ. լատինաամերիկյան քննադատների («Լավագույն նոր դերասան») և Մոնտե Կառլոյի հեռուստատեսային փառատոնի «Ոսկե հավերժահարս» մրցանակները։

2009 թվականին նկարահանվել է Նիկոյի դերում «Սեքս, երեկույթ և սուտ» ֆիլմում (բնօրինակը՝ «Մեծ սուտ»), որտեղ խաղացել է Մարիո Կասասի և Ուգո Սիլվայի հետ։ Նկարահանվել է նաև մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմերում՝ El forjador de historias, Amores imposibles, Muñecos de latex:

2011 թվականին խաղացել է հույն Կոնստանտին II-ի դերը «Սոֆիա» հեռուստասերիալում։

2011 թվականին Յոն Գոնսալեսը հրավիրվեց Խուլիո Օլմեդոյի դերի համար «Գրանդ-հոթել» հեռուստասերիալ։

## Ֆիլմագրություն

## Պարգևներ և մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Օրթա օյունու

**Օրթա օյունու** (` հրապարակախաղ), թուրքական ժողովրդական թատրոնի տեսակ։ Օգտագործվում է նաև *մեյդան օյունու* և *զուխուրի կոլու* անվանումները։

Ծագել է 18-րդ դարում, գոյատևել է մինչև 19-րդ դարի վերջը։ Կերպարներով ու պատումներով մոտ է կարագյոզ ստվերային-տիկնիկային թատրոնին։ Գործող անձանց թիվը հասել է մինչև տասի, կանանց դերերը կատարել են տղամարդիկ։

Ունեցել է չորս գլխավոր դերակատար. փեշիքյար (խորամանկ, ձեռներեց, ծառայակամ, գործ հաջողացնել), կավուկլու (ուրիշների գործերին խառնվող թթևամիտ անձ, մշտական ծաղրի առարկա), սևկյուլլյու (ճարպիկ, սիրունատես, կնամեծար տղամարդ), Զեննե (գործող անձանց շարքում միակ կինը՝ սիրուհի, սևկյուլլյուի սիրահետման առարկան)։

Գործող անձանց մեջ պատահել են նաև հույներ, հայեր, հրեաներ, ալբանացիներ, ֆրանսիացիներ՝ ծաղրական պատկերմամբ։

Ներկայացումները ցուցադրվել են բացօթյա, արևելյան գործիքների նվագակցությամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքական թատրոն
Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Սերգեյ Գրիբով

**Սերգեյ Գրիբով** (, ), խորհրդային ռուս ռազմական գործիչ, Հյուսիս-Կովկասյան ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատար, կոմկոր։ ԽՄԿԿ անդամ (1926)։ Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմների մասնակից։

## Կենսագրություն
Սերգեյ Գրիբովը ծնվել է 1895 թվականին Ռոսլավում, բանվորի ընտանիքում։ 1915 թվականին ավարտել է պրապորշչիկների դպրոցը։ Եղել է գումարտակի հրամանատար, ցարական բանակի շտաբս-կապիտան։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո անցել է Խորհրդային իշխանության կողմը։ Եղել է գնդի հրամանատարի տեղակալ, այնուհետև գնդի և բրիգադի հրամանատար։ Մասնակցել է Ուկրաինայում (1919) պետլյուրովցիների, Արևմտյան ռազմաճակատում (1920) սպիտակ լեհերի, Բելառուսիայում Բուլակ-Բալախովիչի (1920) բանդաների  դեմ մղվող մարտերին։ Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի կազմում է եղել 1918 թվականից որպես 65-րդ հրաձգային գնդի հրամանատարի պաշտոնակատար, այնուհետև` 8-րդ հրաձգային դիվիզիայի 2-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար,  23-րդ հրաձգային բրիգադի 8-րդ  հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի  պաշտոնակատար, հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի օգնական, 5-րդ հրաձգային կորպուսի հրամանատար,  Հյուսիս-Կովկասյան ռազմական օկրուգի հրամանատարի տեղակալ, 1937-1938 թվականներին` Հյուսիս-Կովկասյան ռազմական օկրուգի հրամանատար, ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողկոմի Ռազմական Խորհրդի անդամ։

1938 թվականի հունվարի 28-ին ձերբակալվել է և 1938 թվականի հուլիսի 29-ին ՀԽՍՀ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի կողմից դատապարտվել մահապատժի, նույն օրը գնդակահարվել է։ Հետմահու` 1956 թվականի ապրիլի 21-ին արդարացվել է։ 
 
## Գրականություն
* Селиванов П. А. Комкор Сергей Грибов. Минск, 1972.
* Советская военная энциклопедия в 8-ми томах, том 3.
* Черушев Н. С., Черушев Ю. Н. Расстрелянная элита РККА (командармы 1-го и 2-го рангов, комкоры, комдивы и им равные): 1937-1941. Биографический словарь. - М.: Кучково поле; Мегаполис, 2012. - С. 74-75. - 496 с. - 2000 экз. - ISBN 978-5-9950-0217-8.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Состав Военного совета при народном комиссаре обороны СССР (Февраль 1936 года)
* Биография на сайте Хронос
* Репрессии в Красной Армии

Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Միխայիլ Գրանովսկի

**Միխայիլ Գրանովսկի** (, ), ռազմական ինժեներ-մեխանիկ, ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմների մասնակից, ինժեներ-մեխանիկ 1-ին աստիճանի կապիտան, Գեորգիևյան ասպետ։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Գրանովսկին ծնվել է 1878 թվականի սեպտեմբերի 7-ին։ 1901 թվականին ավարտել է Կրոնշտադի Նիկոլայ 1-ինի ծովային ինժեներական ուսումնարանը և ստացել կրտսեր ինժեներ մեխանիկի կոչում։ Ծառայությունն անցկացրել է Ռուսական Կայսրության նավատորմի նավերում որպես մեխանիկ։ 1904-1905 թվականներին մասնակցել է Պորտ-Արթուրի պաշտպանությանը, արժանացել է 3 մարտական շքանշանների և պարգևատրվել Ոսկե զենքով «Արիության համար»։ Պորտ-Արթուրում գերի է ընկել ճապոնացիներին։ 1905 թվականի հունվարի 15-ին շտաբս-կապիտան Գրանովսկին ստորագրություն տվեց պատերազմին չմասնակցելու վերաբերյալ և ազատվեց գերությունից։ 1908-1915 թվականներին ծառայել է «Ադմիրալ Մակարով» հածանավում որպես ավագ մեխանիկ։ Եղել է սկզբունքային տվյալ տիպի հածանավերի մեխանիզմների շահագործման նորմատիվային փաստաթղթերի պահանջների պահպանման նկատմամբ։ Հայտնի են դեպքեր, երբ «Ադմիրալ Մակարով» հածանավի հրամանատարը հրաման է տվել հեռանալ լողացող խարսխից (տակառից) 1,5 ժամվա ընթացքում։ Նավի ավագ մեխանիկ Մ. Ն. Գրանովսկին զեկուցում է կապիտանին, որ հրամանի կատարման համար անհրաժեշտ է ոչ պակաս, քան 4.5 ժամ և արագացված նահանջը կհանգեցնի նավի շարժիչի անխուսափելի վնասվածքների, որն արդարացված կարող է համարվել միայն արտակարգ իրավիճակներում, որն էլ առկա չէ։ Կապիտանի հրամանը չկատարելու հետ կապված միջադեպի զեկուցագիրը քննարկվում է կապիտանից և նավի մեխանիկներից կազմված նավատորմային հանձնաժողովի կողմից։ Գրանովսկու գործողությունները ճանաչվում են լիովին արդարացված։

1913 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ստացել է ինժեներ-մեխանիկի  2-րդ դասի կապիտանի կոչում։ 1916-1917 թվականներին  եղել է Բալթիկ ծովի պահականավային դիվիզիայի շտաբի պետի ֆլագմանական ինժեներ-մեխանիկ։ 1917 թվականի հունվարի 15-ին նշանակվել է Բալթիկ ծովում նավաշինության մեխանիկական մասի  հսկիչ։ 1917 թվականի հուլիսի 28-ին գերազանց ծառայության համար ստանում է 1-ին աստիճանի կապիտանի կոչում։  Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո արտագաղթել է Ֆինլանդիա։ Մահացել է 1920 թվականի ապրիլի 4-ին Հելսինկիում։  .

## Գրականություն
*  ISBN 5-85887-201-8
* Граф Г. К. Императорский Балтийский флот между двумя войнами. 1906-1914. - СПб.: «БЛИЦ», 2006

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Георгиевские кавалеры Российского флота 1900-1917 гг.
*  Список офицерских чинов русского Императорского флота. Грановский М. Н.
* Дмитревский Михаил Викторович. Раскинулось море широко. 
*  Центр генеалогических исследований. Грановский Михаил Николаевич. 

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուս մեխանիկներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Կուն Կաստելս

**Կուն Կաստելս** (հոլ.՝ Koen Casteels, ), բելգիացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս գերմանական «Վոլֆսբուրգի» կազմում։

2011-2013 թվականների ընթացքում Կաստելսը հանդես է եկել Բելգիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
Կուն Կաստելսը «Գենկ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Թիմի երիտասարդական կազմում հանդես է եկել 2002-2011 թվականների ընթացքում։

2011 թվականին Կաստելսը պայմանագիր է կնքել գերմանական «Հոֆֆենհայմի» հետ։ Բունդեսլիգայում իր դեբյուտը նա նշել է 2012 թվականին։ 2013/14 մրցաշրջանում եղել է թիմի հիմնական դարպասապահը։

2015 թվականին Կուն Կաստելսը տեղափոխվել է «Վոլֆսբուրգ»։ Թիմի կազմում մասնակցել է Գերմանիայի 2015 թվականի գավաթի խաղարկությանը, և դարձել չեմպիոն՝ եզրափակչում հաղթելով «Բավարիային»։

## Միջազգային կարիերա
2011-2013 թվականների ընթացքում Կուն Կաստելսը պաշտպանել է Բելգիայի երիտասարդական հավաքականի դարպասը։ 2013 թվականին հրավիրվել է ազգային հավաքական, սակայն այդպես էլ իր նորամուտը չի նշել։

## Ձեռքբերումներ
* Գերմանիայի գավաթակիր - 2015

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1992 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հունիսի 25 ծնունդներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Վոլֆսբուրգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վերդերի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բելգիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոֆենհայմի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Գենկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Աստանա Արենա

«**Աստանա Արենա**», մարզադաշտ Ղազախստանի մայրաքաղաք Աստանայում, տեղավորում է մինչև 30 000 հանդիսատես։

Սկզբում, ինչպես և դրա բացման օրը մարզադաշտը անվանվել է Խաջիմուկան ի պատիվ հայտնի ըմբիշի։ Ավելի ուշ մարզադաշտը ստացավ ներկայիս «Աստանա Արենա» անվանումը։
250px|մինի|Աստանա Արենա, 2014 թ․
Մարզադաշտը առաջին հերթին նախատեսված է ֆուտբոլի համար, բայց հեշտությամբ կարող է հարմարեցվել այլ սպորտաձևերի, այդ թվում երկրում սիրված՝ ըմբշամարտի, ձյուդոյի և բոքսի համար։
30 000 տեղանոց մարզադաշտը մտածված է, որպես մեծ ճնշման երկաստիճան կառույց, ստորին մասում կա 15 000 տեղ, որը շրջապատում է խաղադաշտը, վերին մասում կա ևս 15 000 տեղ, որն էլ իր հերթին կախված է արևմտյան և արևելյան կողմերի վրա։

Մարզադաշտի շարժական տանիքը ամբողջությամբ բացվում և փակվում է 20 րոպեում։ Մարզադաշտն ունի արհեստական դաշտ, որը հարմարեցված է միջազգային կարգի խաղեր և համերգներ անցկացնելու համար։

## Մարզադաշտի պատմություն
Մարզադաշտը բացվել է 2009 թվականի հուլիսի 3-ին։ Մարզադաշտի պատմության մեջ առաջին անգամ այդ օրը հանդիպեցին «Աստանա» և Ղազախստանի երիտասարդական հավաքականը։ Խաղը դատել է մրցավար Պիեռլուիջի Կոլինան, սիմվոլիկ կերպով մրցավարի սուլիչից հետո գնդակին առաջին հարվածը կատարեց Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևը։ Ամեն թիմի կազմում բացի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստներից խաղադաշտում էին նաև երկուական հրավիրված «աստղեր», երիտասարդական հավաքականի կազմում էին՝ Վրաստանի հավաքականի և իտալական «Միլանի» պաշտպան Կախաբեր Կալաձեն և Ուկրաինայի հավաքականի հարձակվող Անդրեյ Շևչենկոն, իսկ «Աստանայի» կազմում էին հայտնի թուրք ֆուտբոլիստներ Հասան Շաշը և Հական Շուկյուրը։

2009 թվականի հոկետմբերի 14-ին խաղադաշտում առաջին անգամ կայացավ երկու ազգային հավաքականների պաշտոնական հանդիպում 2010 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության խմբային փուլի շրջանակներում, Ղազախստանի հավաքականը հանդիպեց Խորվաթիայի հավաքականի հետ։ Խաղը ավարտվեց հօգուտ հյուրերի 2:1 հաշվով, որոշիչ գնդակը խփվեց խաղի ավարտին, ավելացվածի ժամանակում։

Խաղադաշտում անց է կացվել Ասիական ձմեռային խաղեր 2011-ի բացման արարողությունը։

## Նկարագրություն
* Չորս տրիբունա՝ Հյուսիսային, Հարավային, Արևելյան, Արևմտյան։
* Տարողություն՝ 30 000 հանդիսատես։
* Դաշտի չափսեր՝ 105 х 68:
* Ծածկույթ՝ արհեստական։
* Նստատեղեր՝ պլասմասե։
* VIP՝ օթյակներ։
* Մամուլի օթյակ
* Ընդարձակ հանդերձարաններ՝ 4:
* Մրցավարական սենյակ։
* Տեսուչի սենյակ։
* 120 հոգու համար նախատեսված մամլո ասուլիսի սրահ։
* 4 սենյակ ԶԼՄ-ների համար նախատեսված 100 մարդու համար։
* Տնօրենների սենյակ։
* 2 ժամանակակից տեսախցիկ։
* ՈւԵՖԱ-ի պահանջներին համապատասխան լուսավորություն։
* Մարզումների սրահ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт стадиона Астана Арена
* Астана-Арена на football-arena.ru 
* wikimapia 

Կատեգորիա:Ղազախստանի մարզադաշտեր
Մուղլա

**Մուղլա** (), քաղաք Թուրքիայի հարավարևմտյան մասում, Մուղլայի մարզկենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։

## Պատմություն
Անտիկ ժամանակներում, երբ Մուղլայի մարզը կրել է «Կարիա» անվանումը, այստեղ եղել է բնակավայր, որը կոչվել է Մոբոլլա։ Ներկայումս բնակավայրից ոչինչ չի մնացել։ Քաղաքը չի ունեցել մեծ նշանակություն, մինչև Օսմանյան կայսրության մաս կազմելը։ 1420 թվականին քաղաքը դարձել է Մենթեշե սանջաքի վարչական կենտրոն, որը Հանրապետական Թուրքիայի ձևավորումից հետո վերանվանվել է Մուղլա։

## Տուրիզմ
Ներկայումս Մուղլայում տուրիզմը դանդաղ տեմպերով է զարգանում։ Հիմնականում Մուղլա են գալիս Մարմարիսից, Աքյաքյայից և Իչմելերից։ Մուղլայում առկա է քաղաքային զբոսայգի, ինչպես նաև մի շարք մզկիթներ։ Մուղլան կարող է հետաքրքրել այն զբոսաշրջիկներին, ովքեր ցանկանում են տեսնել թուրքական կենցաղը, առանց երանգների և շքեղության։ Մուղլայում չկան տարադրամի փոխանակման կետեր։ Քաղաքում շրջանառվում է միայն թուրքական լիրա։

## Տրանսպորտ
Մուղլայի ավտոկայարանը գտնվում է քաղաքի հարավում՝ ժամաշտարակից որոշակի հեռավորության վրա։ Մուղլայից կարելի է գնել տուրիստական ճանապարհորդություններ դեպի Քուշադասը, որի մոտ գտնվում է անտիկ Եփեսոսը։ Մուղլայից կարելի է մեկնել նաև Մարմարիս, Անթալիա, Յաղաթան։





Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Մուղլայի մարզի շրջաններ
Արմեն Չալտիկյան

**Արմեն Գեորգիի Չալտիկյան** ( , ), հայազգի խորհրդային ճարտարապետ, գեղանկարիչ։

Ճարտարապետ Գեորգի Չալտիկյանի որդին։

## Կենսագրություն
Արմեն Չալտիկյանը ծնվել է 1937 թվականին։ 1960 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Իր կարիերայի սկզբին նա նախագծել և իրականացրել է մի շարք միջազգային խոշորագույն ցուցահանդեսների տաղավարներ Փարիզում, Բռնոյում Ջենովայում և այլ քաղաքներում։ 1968 թվականից եղել է Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ։

## Աշխատանքներ
Մոսկվայում և ուրիշ քաղաքներում նրա նախագծերով կառուցվել է մի շարք կառույցներ՝ Նուրեկի հիդրոէլեկտրակայանը, Վիշնևսկու կայարանի Շոլոխովի տուն-թանգարանը, Նիժնի Տագիլի և այլ քաղաքների թանգարաններ։ Չալտիկյանը եղել է նաև Իվան Կռիլովի հուշարձանի ճարտարապետը, որը կանգնեցվել է Մոսկվայում, 1976 թվականին։ Կյանքի վերջին 20 տարիների ընթացքում զբաղվել է գրաֆիկայով և նկարչությամբ, մասնակցել մի շարք ցուցահանդեսների։ Մահացել է 1994 թվականին Մոսկվա քաղաքում։

## Պատկերասրահ

պատկեր :Чалтыкьян А.Г. автопортрет.JPG|«Ինքնադիմանկար
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. Большой натюрморт Начало.JPG|««Մեծ նատյուրմորտ - Սկիզբ»»
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. Вулкан (Армянский Священник).JPG|«Հրաբուխ (Հայ քահանայի դիմանկարը)»
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. пастельный портрет в старинном стиле.JPG|«Անկողնային դիմանկար հին ոճով»
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. портрет Боливара.JPG|«Բոլիվարի դիմանկարը»
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. Франсиско Миранда.JPG|«Ֆրանսիսկո Միրանդա»
պատկեր:Симон Боливар, худ. Чалтыкьян А.Г..JPG|«Սիմոն Բոլիվար»
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. Знаменосец.JPG|
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. Музей.JPG|«Թանգարան»
պատկեր:Чалтыкьян А.Г. портрет в голландском стиле.JPG|«Դիմանկար հոլանդական ոճով»


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հայկական գերեզմանատանը թաղվածներ
Ալիյա Իզետբեգովիչ

**Ալիյա Իզետբեգովիչ** (, ), բալկանյան իսլամիզմի գաղափարախոս, անջատողական, ակտիվիստ։ 1990-1996 թվականներին եղել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի հանրապետության նախագահ, 1996-2000 թվականներին՝ նախագահական խորհրդի անդամ։

## Կենսագրություն
Ալիյա Իզետբեգովիչը ծնվել է օգոստոսի 8-ին 1925 թվականի Հյուսիսային Բոսանսկի Շամաց քաղաքում։ Նա հինգ երեխաներից երրորդ զավակն էր։ Ունեցել է վաստակաշատ, սակայն աղքատ ընտանիք, որը սերվել է նախկին արիստոկրատ Իզետ-բեյ Յահիչից։ Յահիչ ընտանիքը ապրել է Բելգրադում հարյուրավոր տարիներ.:

Իզետբեգովիչի հայրը, որը հաշվապահ էր, կռվել է Ավստրո-Հունգարիայի կողմից Առաջին Համաշխարհային Պատերազմի Իտալական ճակատում  և լուրջ վնասվածքներ է ստացել։

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ Բոսնիան Նացիստական «Խորվաթիայի Անկախ Պետության» մի մասն էր, Իզետբեգովիչը միացել է «երիտասարդ մուսուլման» (Млади Мусульмани) անվամբ Իսլամական կազմակերպությանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի գրողներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի նախագահներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հարավսլավիայի քաղաքական գործիչներ
Արարատ-73-ին նվիրված արձանախումբ

**«Արարատ-73»-ին նվիրված արձանախումբ**, Խորհրդային Միության չեմպիոն և գավաթակիր «Արարատ-73» ֆուտբոլային թիմի հաղթանակները հավերժացնող արձանախումբ Երևանում։ Տեղադրվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, Երևանի «Հրազդան» մարզադաշտի հարևանությամբ։

## Պատմություն
Արձանախումբը ստեղծվել է «Արարատ-73»-ի հաղթանակի 40-ամյակի կապակցությամբ։ «Արարատ-73»-ի ֆուտբոլիստների և մարզիչների կիսանդրիներով հուշարձանը տեղադրվել է «Հրազդան» մարզադաշտի կից հրապարակում։
մինի
Արձանախմբի բացման արարողությանը մասնակցել են Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը, ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար Հրաչյա Ռոստոմյանը, «Արարատ-73» ֆուտբոլային թիմի անդամներ։

## Հեղինակ
* Քանդակագործների խմբի ղեկավար՝ Արմեն Սամվելյան
* Ճարտարապետ՝ Տիգրան Բարսեղյան

## Ֆուտբոլիստներ

* Նիկիտա Սիմոնյան
* Ռոբերտ Ծաղիկյան
* Օնիկ Աբրահամյան
* Հարություն Քեհեյան
* Ալեքսանդր Կովալենկո
* Նիկոլայ Ղազարյան
* Նորայր Մեսրոպյան
* Սերգեյ Պողոսյան
* Սուրեն Մարտիրոսյան
* Արմեն Սարգսյան
* Արկադի Հարությունյան
* Հովհաննես Զանազանյան
* Նազար Պետրոսյան
* Սանասար Գևորգյան
* Լևոն Իշտոյան
* Սերգեյ Բոնդարենկո
* Էդուարդ Մարգարով
* Արկադի Անդրեասյան
* Ալյոշա Աբրահամյան

## Պատկերասրահ

Ararat-73 team sculpture, Yerevan (2).jpg
Ararat-73 team sculpture, Yerevan (6).jpg
Ararat-73 team sculpture, Yerevan (4).jpg
Ararat-73 team sculpture, Yerevan (8).jpg
Ararat-73 team sculpture, Yerevan.jpg


## Տես նաև
* Արարատ-73-ի քառասունամյակի հուշարձան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Տիգրան Բարսեղյանի հուշարձաններ
Լա Լիգա 1950-51

**[[Լա Լիգա]] 1950-51** հերթական 20-րդ մրցաշրջանը, որը սկսվել է 1950 թվականի սեպտեմբերի 10-ին և ավարտվել 1951 թվականի ապրիլի 21-ին։ Մրցաշրջանում առաջին անգամ մասնակցել է 16 ակումբ։ Մրցաշրջանի արդյունքում հաղթել է Ատլետիկո Մադրիդ-ը, ինչը նրա չորրորդ չեմպիոնությունն էր։

## Ակումբների տեղագրություն

## Եզրափակիչ աղյուսակ

### Դիրքային փոփոխություն

  


## Գլխավոր ռմբարկուներ

## Արտաքին հղումներ
*LFP վեբկայք

Կատեգորիա:Լա Լիգայի մրցաշրջաններ
Կատեգորիա:1950 ֆուտբոլում
Կատեգորիա:1951 ֆուտբոլում
Լև Կամենև

**Լև Կամենև** (, ), ռուս բնանկարիչ։

## Կենսագրություն
Լև Կամենևը ծնվել է Կուրսկի նահանգի Ռիլսկ գյուղում, մանր առևտրականի ընտանիքում։ Շուտով ընտանիքը տեղափոխվել է Աստրախան, որտեղ Լևը սովորել է տեղի քերականական դպրոցում, սակայն չի ավարտվել այն, քանի որ հայրն օգնականի կարիք ուներ իր սեփական խանութում։ Կոնստանտին Կորովինի պապիկը, նկատելով Լևի նկարչական հակումները, նրան 5000 ռուբլի գումար է տալիսՊետերբուրգի արվեստի դպրոց ընդունվելու համար։ 1854 թվականին Լև Կամենևը մեկնում է Մոսկվա և ընդունվում Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան Իվան Շիշկինի և Վասիլի Պերովի հետ։ Ուսումնարանում նրանց դասավանդում է Կառլ Ռաբուսը, իսկ նրա  մահից հետո՝ 1857 թվականից՝ Ալեքսեյ Սավրասովը։

1858 թվականին Կամենևին շնորհվում է 3-րդ դասի պրոֆեսիոնալ նկարչի կոչում, և նա դառնում է Մոսկվայի արվեստասերների հասարակության անդամ, որի միջոցներով երկու տարի մեկնում է արտերկիր և վարպետանում արևմտաեվրոպական արվեստագետների մոտ։ Դեպի Գերմանիա և Շվեյցարիա մեկնում է Իվան Շիշկինի հետ։

1860-1870-ական թվականները Կամենևի ստեղծագործական ծաղկուն շրջաններն էին։ Այդ տարիներին նրա «Ձմեռային ճանապարհ» աշխատանքը համալրեց Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուն։ 1869 թվականին «Ձմեռային տեսարան Մոսկվայի արվարձանում» և «Տեսարան Պորեչեի արվարձաններից» նկարների համար Կամենևը ստանում է Արվեստի ակադեմիայի բնանկարի ակադեմիկոսի կոչում և դառնում է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության հիմնադիր-անդամներից մեկը։ 1871-1884 թվականներին Կամենևը  մասնակցել է ընկերության կազմակերպած ցուցահանդեսներին։ 1886 թվականին մահացել է աղքատության և մենության մեջ։

## Պատկերասրահ

Lev Kamenev - Old Oak.jpg|«Ծեր կաղնի», 1859
Lev Kamenev - By the Dam.jpg|«Ամբարտակի մոտ», 1864
Lev Kamenev - Winter Road.jpg|«Ձմեռային  ճանապարհ», 1866
Lev Kamenev - Moonlit Night on the River.jpg|«Լուսնի լույսով ողոված գետը», 1870s 
Fog. Red Pond in Moscow in Autumn.jpg|«Մառախուղ. կարմիր լճակ աշնանային Մոսկվայում», 1871
Lev Kamenev - Forest.jpg|«Անտառ», 1874
View on the Kazanka River.jpg|«Կազանկա գետի տեսքը», 1875


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության նկարիչներ
Նիկոլայ Գրանդկովսկի

**Նիկոլայ Կարլովիչ Գրանդկովսկի** (,  (23) փետրվարի, 1864, Սարատով, Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն –  (18) մայիսի, 1907, Պենզա, Պենզայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ժանրային գեղանկարիչ, մանկավարժ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ցուցահանդեսների մասնակից։

## Կենսագրություն
Նիկոլայ Գրանդկովսկին ծնվել է 1864 թվականի փետրվարի 11-ին (նոր տոմարով՝ փետրվարի 23) Սարատովում։ Նկարչական նախնական կրթությունն ստացել է Սարատովում՝ նկարիչներ Դ. Ռոսովի ու Միխայիլ Դոլիվո-Դոբրովոլսկու մոտ, որոնց երաշխավորությամբ 1880 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան։ Սովորել է հայրենի քաղաքի հատկացրած միջոցներով։ Սովորելու ընթացքում Նիկոլայ Գրանդկովսկին ստացել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի երկու փոքր և երկու մեծ արծաթե մեդալներ «Նկարչության բնագավառում ունեցած հաջողության համար»։

1889 թվականին Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանն ավարտելուց հետո Նիկոլայ Գրանդկովսկին ապրել է Մոսկվայում։ 1891 թվականից մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության կազմակերպած ցուցահանդեսներին, 1892 թվականից եղել է Մոսկվայի գեղարվեստը սիրողների միության անդամ։

1894 թվականին Նիկոլայ Գրանդկովսկին արժանացել է Մոսկվայի գեղարվեստը սիրողների միության առաջին մրցանակի «Գրող Նիկոլայ Զլատովրատսկու դիմանկարի» համար, իսկ 1895 թվականին ստացել է միության երկրորդ մրցանակը «Լողանալ» նկարի համար։

Կոնստանտին Սավիցկու հրավերով, ով այդ ժամանակ ղեկավարում էր Պենզայի պատկերասրահն ու Պենզայի Ն. Սելիվյորստովի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, Նիկոլայ Գրանդկովսկին 1897 թվականին Մոսկվայից տեղափոխվում է Պենզա, որտեղ մոսկվացի նկարիչներ Կոնստանտին Կլոդտի, Պյոտր Կորովինի ու Նիկոլայ Ժուկովի հետ դասավանդել է Պենզայի գեղարվեստի ուսումնարանում ու Պենզայի հոգևոր սեմինարիայում։

Նիկոլայ Գրանդկովսկին մահացել է 1907 թվականի մայիսի 5-ին (նոր տոմարով՝ մայիսի 18) Պենզայում։

1907 թվականին Պենզայում տեղի է ունեցել Նիկոլայ Գրանդկովսկու աշխատանքների հետմահու անհատական ցուցահանդեսը։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Zlatovratsky by Grandkovsky.jpg|**«Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Զլատովրատսկու դիմանկարը»** (1894), *կտավ, յուղաներկ*, Վոլսկի երկրագիտական թանգարան
Պատկեր:Haywains Grandkovsky.jpg|**«Խոտով բեռնված սայլեր»** (1899), *կտավ, յուղաներկ*, Դոնեցկի մարզային պատկերասրահ
Պատկեր:Савицкий Константин Аполлонович.jpg|**«Կոնստանտին Ապոլոնովիչ Սավիցկու դիմանկարը»** (1902), *կտավ, յուղաներկ*, Տրետյակովյան պատկերասրահ
Պատկեր:At the Bazaar Grandkovsky.jpg|**«Շուկայում»** (նախքան 1907), *կտավ, յուղաներկ*, Ուլյանովսկի մարզային պատկերասրահ
Պատկեր:Oldman by Grandkovsky.jpg|**«Ծերունու դիմանկար»** (նախքան 1907), *կտավ, յուղաներկ*, Իրկուտսկի Վ. Սուկաչյովի անվան մարզային պատկերասրահ
Պատկեր:Curiosity by Grandkovsky.jpg|**«Զարմանք բան»** (նախքան 1907), *կտավ, յուղաներկ*, *մասնավոր հավաքածու*


## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պենզա քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Բարդուղիմեոս Բոլոնիացի

**Բարդուղիմեոս Բոլոնիացի**, *Բարթուղիմեոս Մարաղացի* (), իտալացի աստվածաբան և փիլիսոփա, դոմինիկյան քարոզիչ, Մարաղայի առաջին լատին եպիսկոպոսը, ունիթոռական շարժման գաղափարախոս։

## Գործունեություն
1318-ին Հովհաննես 22-րդ պապը նրան Պետրոս Արագոնացու և Հովհաննես Սվինֆորդի հետ միասին ուղարկել է Մարաղա՝ հայերի մեջ կաթոլիկություն տարածելու և նրանց Հռոմի պապին ենթարկելու նպատակով։ Բարդուղիեմոս Բոլոնիացու Մարաղայում հաստատած դոմինիկյան վանքն ու դպրոցը դարձան ունիթոռների հոգևոր և կրթական կենտրոնը, որը քայքայիչ աշխատանք էր տանում հայոց եկեղեցու դեմ։ Բարդուղիմեոս Բոլոնիացին ունեցել է հայ աշակերտներ, կաթոլիկությանը հարող գործիչներ (Քռնայի վանքի առաջնորդ Հովհան Քռնեցի, Հակոբ Քռնեցի և ուրիշներ)։ 1330 թվականին տեղափոխվել է Քռնա (Նախիջևանի գավառ) և ընդլայնել իր քարոզչական ու գիտական ուսուցողական գործունեությունը։ Գլաձորի և ապա Տաթևի համալսարանների գաղափարական դիմադրության հետևանքով Բարդուղիմեոս Բոլոնիացու և նրա հետևորդների ճիգերը ապարդյուն եղան, չնայած նրանց հաջողվեց կաթոլիկություն տարածել Նախիջևանի շրջանի հայության մի հատվածի մեջ, որը, հետզհետե կտրվելով հայ հասարակությունից, XVII -XVIII դարերում մահմեդականություն ընդունեց։ Բարդուղիմեոս Բոլոնիացին եղել է Թովմա Ակվինացու հետևորդ, «չափավոր ռեալիզմի» կողմնակից։ Բնագիտության և բնափիլիսոփայության բնագավառում հետևել է *Ալբերտ Մեծին*, զբաղվել տիեզերագիտության, տարրաբանության և մարդակազմության հարցերով։ Բարդուղիմեոս Բոլոնիացու երկերը («Քարոզգիրք», «Մեկնութիւն վեցօրէից», «Տրամաբանութիւն» են), թարգմանված նրա հայ գործակիցների և աշակերտների (մեծ մասամբ՝ Հակոբ Քռնեցու) աջակցությամբ, պահպանվել են միայն հայերեն։ Ուսուցողական նշանակությունից բացի նրանք որոշ դեր են խաղացել նաև հայ փիլիսոփայական մտքի աշխուժացման գործում։ Նրա օրոք, ըստ երևույթին, իր և Պետրոս Արագոնացու ղեկավարությամբ հայ ունիթոռները թարգմանել են Թովմա Ակվինացու, Ալբերտ Մեծի և Զիլբերտոս Պոռետացու երկերը։ Այդ թարգմանությունների հետ միասին նրա երկերը հայ մտածողներին ծանոթացնում էին միջնադարյան Եվրոպայի փիլիսոփայական մտքին, նյութ մատակարարում կաթոլիկ գաղափարախոսության դեմ մղվող պայքարում։ Մահացել է Քռնայի վանքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աստվածաբաններ
Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ
Բելգիայի երաժշտություն

մինի|Բելգիական նվագախումբ
**Բելգիայի երաժշտությունը** կազմավորվել է ֆլամանդացիների և վալլոնների երաժշտական ավանդույթների հիման վրա։ Բելգիական երաժշտության զարգացման ընդհանուր հիմքը այսպես կոչված ֆրանկո–ֆլամանդական XV–XVI դարերի նիդերլանդական դպրոցն է (խոշորագույն ներկայացուցիչներն են՝ Յա․ Օբրեխաը, Ա․ Վիլլարտը, ժոսքեն Դեպրեն և Օռլանդո Լասսոն), որի պոլիֆոնիկ արվեստը ձևավորվելով Վերածննդի դարաշրջանում, մեծապես ազդել է Արևմտյան Եվրոպայի կոմպոզիտորական դպրոցների վրա։ Բելգիայի երաժշտության ազգային ինքնատիպությունը որոշակի դարձավ անկախ պետություն Բելգիայի կազմավորումից հետո (1830)։ Հին ավանդույթներ ունեցող օրատորիայի և կանտատի ժանրի, ինչպես և պաշտամունքային երաժշտության այլ ժանրերի զարգացման ազդակը եղել է խմբերգային արվեստը, որ շատ վաղուց տարածված էր Բելգիայում։ XIX–XX դդ․ սահմանագլխին կազմավորվել է ազգային վոկալ դպրոցը (երգիչներ՝ Է․ Դեյք, Է․ Բլաուվարտ, երգչուհի՝ Վ․ Բովի)։ Առավել զարգացել է գործիքային, հատկապես ջութակի կոնցերտը (Շ․ Բերիո, Ա․ Վիյոտան, Է․ Իգայի, Յ․ Լեոնար, Պ․ Մարսիկ, Ս․ Թոմսոն)։ Նշանավոր վիրտոզներ է տվել նաև բելգիայի թավջութակի դպրոցը (Ֆ․ Սերվե, Ա․ Բատտա, Ֆ․ Դեմունկ)։ XX դ․ Բելգիայի երաժշտություն են ներթափանցել իմպրեսիոնիզմը և ավանգարդիստական տարբեր հոսանքներ (ատոնալ, սերիական երաժշտություն են)։ ժամանակակից խոշոր երաժիշտներից են կոմպոզիտորներ՝ Ժ․ Աբսիլը, Ռ․ Դեֆոսեն, Ֆ․ Կինեն, Ա․ Սուրին, Մ․ Պոտը, դիրիժորներ՝ Ֆ․ Անդրեն, Դ․ Դեֆոն, ջութակահարներ՝ Ա․ Դրյումիոն, Կ․ Նեստեն։ Կոնսերվատորիաներ կան Բրյուսելում, Լիեժում, Դենտում, Անտվերպենում և Մոնսում (երաժշտագիտության ինստիտուտ), քաղաքային երաժշտության ակադեմիաներ՝ Տուրնեում, Շառլերուայում, եկեղեցական երաժշտության ինստուտուտ՝ Մեխելենում (Մալին)։ Երաժշտության խոշորագույն կենտրոնը Բրյուսելն է, ուր բացի Դլա Մոննե օպերային թատրոնից կան համերգային ընկերություններ, սիմֆոնիկ նվագախմբեր։ Երեք տարին մեկ կազմակերպվում են Ելիզավետա թագուհու անվան դաշնակահարների և ջութակահարների մրցույթներ։ Օպերային թատրոններ կան նաև Անտվերպենում (հիմնված 1893 թ.-ին) ու Դենտում (հիմնված 1900 թ.-ին)։

Կատեգորիա:Բելգիայի երաժշտություն