open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ռոման Շուխևիչ

**Ռոման-Տարաս Իոսիպովիչ Շուխևիչ** (, հայտնի նաև՝ *«Բելի», «Ձվին», «Ռոման Լոզովսկի», «Ստեպան», «Չեռնեց», «Չուխ», «Տուր», «Տարաս Չուպրինկա»* ծածկանուններով, ), ուկրաինացի ազգայնական քաղաքական և ռազմական գործիչ, Ուկրաինական ազգայնականների կազմակերպության (ՈւԱԿ)  ապա՝ ՈւԱԿ(բ) անդամ, 1943 թվականից՝ վերջինիս ղեկավար, 1944 թվականի հունվարից մինչև մահը (1950 թվական)՝ Ուկրաինայի ապստամբական բանակի (ՈւԱԲ) գլխավոր հրամանատար։ Ըստ մի շարք հետազոտողների, Ուկրաինայի արևմուտքում, որպես Ուկրաինայի ապստամբական բանակի անդամ, մասնակցություն է ունեցել շուրջ 100 000 լեհերի և հրեաների կոտորածներին։

Մասնակցել է «Կարպատյան սեչի» ստեղծմանը` ստանձնելով շտաբի պետի պաշտոնը։ 1939-1942 թվականներին համագործակցել է նացիստական Գերմանիայի հետ. սովորել է գերմանական գլխավոր շտաբի հետախուզական ծառայության՝ Աբվերի գաղտնի դպրոցում, ծառայել Երրորդ Ռայխի զինված ստորաբաժանումներում, եղել Նախտիգալի հատուկ ստորաբաժանման հրամանատարի տեղակալ (*հաուպտմանի* կոչումով), իսկ 1941 թվականի նոյեմբերից՝ 201-րդ շուցմանշաֆթ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ։

Շուխևիչի մասին տեսակետները ծայրահեղ տարբեր են։ Որոշ քաղաքացիներ Շուխևիչին, Ստեպան Բանդերայի հետ միասին, նախևառաջ համարում են անկախ ուկրաինական պետության համար մղված ազգային-ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ, իսկ որոշներն էլ նրան համարում են կոլաբորացիոնիստ, ով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հավատարիմ էր եղել նացիստական ուժերին, չդադարեցնելով զինված պայքարը նույնիսկ պատերազմի ավարտից հետո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռոման Շուխևիչի հիշատակին նվիրված կայք

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի հակակոմունիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Ցեղասպանության կազմակերպիչներ
Լինել Աստրիդ Լինդգրեն

«**Լինել Աստրիդ Լինդգրենը**» (, ), 2018 թվականի կենսագրական հոգեբանական դրամա, որը նկարահանել է ռեժիսոր Պերնիլա Ֆիշեր Քրիստենսեն։ Ֆիլմն էկրան է բարձրացել 2018 թվականին և հիմնված է աշխարհահռչակ շվեդ գրող Աստրիդ Լինդգրենի կյանքի պատմության վրա։ Գլխավոր դերերը կատարել են Ալբա Աուգուսթը, Մարիա Բոննևին, Թրինե Դյուրհոլմը, Հենրիկ Ռաֆայելսենը, Մագնուս Կրեպերը, Բյորն Գուստաֆսոնը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Բեռլինի 68-րդ միջազգային կինոփառատոնում 2018 թվականի փետրվարի 21-ին։ Այն ներկայացվել է «Ոսկե բզեզ» մրցանակի վեց անվանակարգում (այդ թվում նաև որպես լավագույն ֆիլմ)։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Աստրիդ Լինդգրենի մանկության և երիտասարդության, հայտնի մանկագիր դառնալու մասին։ Երեխաներն ամբողջ աշխարհից նամակներ են գրում ֆիլմի հերոսուհուն՝ արդեն տարեց Աստրիդ Լինդգրենին, որն իր մտքերում վերադառնում է երիտասարդության տարիներին Սմալենդում, որտեղ նա երջանիկ ապրում էր մեծ տանը՝ ծնողների, եղբայրների և քույրերի հետ։ Երիտասարդ Աստրիդ Էրիկսոնը շատ էր երևակայությունների գիրկն ընկնում և երազում էր գրել։ Հոր հովանավորությամբ աղջիկը հայտնվում է տեղական թերթում, որի խմբագիր խարիզմատիկ Բլումբերգը նկատել է իր պրակտիկանտի գրելու տաղանդը, ինչպես նաև երիտասարդությունն ու սուր միտքը։ Նա առանց սիրահարվում է երիտասարդ Աստրիդին և արժանանում նրա պատասխան սիրուն։ Իրավիճակը բարդանում է նրանով, որ Բլումբերգն ամուսնացած է։ Աղջիկը հղիանում է և, ամուսնացած չլինելով, ստիպված ծննդաբերում է Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում, որտեղ կարիք չկար հայտնելու երեխայի հոր անունը։ Աստրիդի որդին՝ Լարսը, իր վաղ տարիներն անցկացրել է դանիական խնամատար ընտանիքի հետ։ Միևնույն ժամանակ Աստրիդը աշխատում է Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում՝ Royal Automobile Club-ում։ Ամբողջ վաստակը աղջիկն ուղարկում է Լարսին և նրա խնամակալ մորը՝ Մարիին։  Աշխատանքի ժամանակ Աստրիդը ծանոթանում է Ստուր Լինդգրենի հետ, որը հետագայում դառնում է նրա ամուսինը։ Որդու հետ բաժանումը Աստրիդին անտանելի ցավ է պատճառում։ Երբ Մարին ծանր հիվանդանում է, Աստրիդը Լարսին տանում է Ստոկհոլմ։ Մայր ու որդի փորձում են մտերմանալ, սակայն դա ամենևին էլ հեշտ չէ։ Բայց Աստրիդի երևակայությունն ու ստեղծագործական ունակությունները, գրելու հակումը կամաց-կամաց իրենց ազդեցությունն են ունենում։ Աստրիդը գրավում է որդու ուշադրությունը՝ փոքրիկին ներգրավելով իր հիասքանչ աշխարհում, նրա համար հորինում է զարմանալի հեքիաթներ և ֆանտաստիկ պատմություններ։

## Դերերում
* Ալբա Աուգուսթ – *[[Աստրիդ Լինդգրեն]]
* Մարիա Ֆալ Վիկանդեր – *Աստրիդ Լինդգրենը տարեց հասակում
* Մարիա Բոննևի – *Հաննա Էրիկսոն, Աստրիդ Լինդգրենի մայրը
* Թրինե Դիրհոլմ – *Աստրիդ Լինդգրենի որդու՝ Լարսի խնամատար մայրը
*Հենրիկ Ռաֆայելսեն – *Ռայնհոլդ Բլումբերգ, Աստրիդ Լինդգրենի որդու՝ Լարսի հայրը
*Մագնուս Կրեպեր – *Աստրիդ Լինդգրենի հայրը
* Բյորն Գուստաֆսոն – *Աստրիդ Լինդգրենի ամուսինը
*Միրա Միտչել – *Բերտա;
*Սոֆյա Կարեմիր – ''Մադիկեն

## Արտադրություն
Հիմնական նկարահանումները տեղի են ունեցել Գերմանիայում և Շվեդիայում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դանիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դանիական պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դանիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շվեդական պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շվեդերեն ֆիլմեր
Երեքը դուրս եկան անտառից

«**Երեքը դուրս եկան անտառից**»  (), 1958 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։

## Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն հիմնված է դրամատիկ պատմության վրա, որը սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Պարտիզանական ջոկատի հրամանատարը առաջադրանքի կատարման է ուղարկում երեք մարտիկի՝ Յուլիա Տիտովային, Պավել Ստրոգանովին և Սերգեյ Կոշելևին։ Նրանց հեռանալուց կարճ ժամանակ անց պարտիզանական ջոկատն ամբողջությամբ ոչնչացվում  է գերմանացի պատժիչների կողմից։ Պատերազմի ավարտից հետո պետական անվտանգության մարմինները պարզում են, որ պարտիզանական ջոկատը ոչնչացվել է դավաճանության արդյունքում, որում կասկածվում է այդ երեք ողջ մնացած մարտիկներից մեկը։ Ծավալվում է բարդ հոգեբանական դրամա։ Թե՛ դեպքի հանգամանքները, թե՛ կասկածյալների ամուր բարոյական բնավորությունը վկայում են, որ նրանց մեջ դավաճան չի կարող լինել։ Հերոսներից յուրաքանչյուրը ոչ միայն ապացուցում է իր անմեղությունը, այլև մերժում է հանցագործությունն ընկերոջ վրա բարդելու բնական գայթակղությունը։ Ստուգման արդյունքում հետաքննությունը փակուղի է մտնում՝ գալով այն եզրակացության, որ այդ երեքի մեջ դավաճան չկա։ Ֆիլմի հեղինակները հայտնվել են անլուծելի երկընտրանքի առաջ, և նրանք ավելի լավ բան չեն գտել, քան դիմել հայտնի deus ex machina տեխնիկային։ Պարզվում է, որ բացի ֆիլմի երեք կերպարներից, եղել է ևս մեկը, որի մասին ոչ ոք չգիտեր, և հենց նա էլ իսկական դավաճանն է։

## Դերերում
* Լիդյա Սմիրնովա – *Յուլյա Տիտովա
* Վալենտին Զուբկով – *Սերգեյ Կոշելև
* Միխայիլ Պոգորժելսկի – *Պավել Ստրոգանով
* Բորիս Սմիռնով – *ԽՍՀՄ պետանվտանգության նախարարության քննիչ
* Եվգենի Բուրենկով – *Սկվորցով
* Զոյա Ստեպանովա – *Կիրա
* Իգոր Սմիսլովսկի – ''զրուցակից ռեստորանում

### Վոկալ
* Միխայիլ Նովոխիժին – «Молодая заря занялась вдали» (Վ. Բասներ – Մ. Սվետլով)

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսիոր՝ Կոնստանտին Վոինով
* Սցենարիստներ՝ Իոսիֆ Օլշանսկի, Նինա Ռուդնևա
* Օպերատոր՝ Անատոլի Կուզնեցով

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Եթե դու ճիշտ ես...

**«Եթե դու ճիշտ ես…»** (), 1963 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։ Ֆիլմում օգտագործվել է Գեորգի Շելեստի «Բնակտոր» () պատմվածքը։

## Սյուժետ
Գալյան «աչք է դրել» հեռախոսավար Ալեքսեյ Գոնչարովի վրա և հաճախ է զանգահարում վերանորոգման բյուրո՝ խնդրելով ուղարկել նրան։ Երիտասարդների մեջ փոխադարձ զգացմունքներ են ծնվում, և Ալեքսեյը Գալյային ծանոթացնում է իր «ծերերի» հետ՝ նրան ներկայացնելով որպես իր հարսնացու։

Մշտական հաճախորդներին սպասարկող Ալեքսեյը բախվում է անվստահության հետ. հաճախորդները վախենում են, որ նա «կթալանի» իրենց։ Ալեքսեյը վիրավորված է և հրաժարվում է աշխատել նրանց մոտ։ Վերադասի կողմից չհասկացվելով՝ նա թողնում է աշխատանքը։ Գալյան չի աջակցում նրան, և նրա հետ հարաբերությունները նույնպես վատանում են։

Գալյայի պապը՝ ՄՊՔՎ զորքերի բռնադատված բրիգադի հրամանատարը վերականգնվելուց հետո դառնում է գրող։ Նա զրուցում է տղայի հետ և տալիս նրան կարդալու իր աշխատանքը։ Այն նկարագրում է մի դեպք, որը տեղի է ունեցել իր հետ 1942 թվականին, երբ նա և իր ընկերները Կոլիմայում ոսկի էին լվանում․ այդ ժամանակ նրանք գտնում են մեկուկես կիլոգրամ կշռող մի բնակտոր։

## Դերերում
* Ստանիսլավ Լյուբշին- Ալեքսեյ
* Ժաննա Բոլոտովա – *Գալյա
* Ալեքսեյ Կրասնոպոլսկի – *Գալյայի պապը
* Գալինա Սոկոլովա – *Կատյա Սոկոլովա, վերանորոգման բյուրոյի մենեջեր
* Գենադի Սայֆուլին – *Գենա, մեխանիկ 
* Անատոլի Վոլկով – *Ալեքսեյի հարևանը հանրակացարանում
* Վալենտին Գրաչյով – *Վանյա, Ալեքսեյի հարևանը հանրակացարանում
* Դմիտրի Շուտով – *Դուշենով, ռազմական նավատորմի հրամանատար, [[Քաղաքական բանտարկյալ|քաղբանտարկյալ]]
* Իվան Լապիկով – *կոլտնտեսության նախագահ Եֆիմ Գոլուբև, քաղբանտարկյալ
* Գրիգորի Լյամպեն – *Գենդել, կուսակցության աշխատող, քաղբանտարկյալ
* Միխայիլ Լվով – *հաշվառող քրեական հանցագործներից
* Միխայիլ Մեդվեդև
* Վիկտոր Շեգլով – *Նիկոլայ Իվանովիչ, հանգույցի պետ
* Նիկոլայ Կովշով – *Վիսոտին
* Պյոտր Վիշնյակով – ''Ալեքսեյի հայրը

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Էմիլ Բրագինսկի, Յուրի Եգորով
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Յուրի Եգորով
* Օպերատորներ՝ Իգոր Շատով, Պյոտր Կատաև
* Նկարիչներ՝ Իգոր Բախմետև, Նոյ Սենդեր
* Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Ֆրադկին
* «Ночной разговор» (Մ. Ֆրադկին, Վ. Լազարև) երգը կատարում է Վլադիմիր Տրոշինը
* Երգի տեքստի հեղինակ՝ Վ. Լազարև

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Լուկրեցիա Վիցանա

**Լուկրեցիա Օրսինա Վիցանա** (, ), իտալացի երգչուհի, կոմպոզիտոր և երգեհոնահար։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ութ տարեկանում Լուկրեցիա Օրսինան մտել է Բոլոնիայի Սուրբ Քրիստինա կամալդուլյան վանք, որը հայտնի է իր երաժշտական ավանդույթներով։ Հարուստ ընտանիքներից շատ աղջիկներ այնտեղ երաժշտություն էին սովորում կամ դառնում այդ կարգի անդամ։ Նույն վանքում էին նաև Լուկրեցիայի երկու քույրերը և երեք մորաքույրները։ Մի քանի տարի անց նա վանական ուխտ է արել։

Լուկրեցիային, հավանաբար, երաժշտություն սովորեցրել են նրա մորաքույր Կամիլա Բոմբաչին, որը երգեհոնահար էր մենաստանում, և Օտտավիո Վերնիցին, որն այնտեղ երաժշտություն է դասավանդել 1615-1623 թվականներին։ Չնայած աշխարհից մեկուսացմանը՝ վանական երաժիշտները հստակորեն ծանոթ էին սուրբ երաժշտության վերջին միտումներին։

Լուկրեցիա Օրսինան դարձել է Սուրբ Քրիստինա վանքի միակ կոմպոզիտորը, ում ստեղծագործությունները հրատարակվել են։ Դրանք առանձնանում են իրենց ընդգծված ժամանակակից ոճով, որը լիովին տարբերվում է այն երաժշտությունից, որն այն ժամանակվա կոմպոզիտորները (Ադրիանո Բանկիերի, Գաբրիելե Ֆատորինի, Ջ. Բիոնդի, Էրկոլե Պորտա) նվիրել են Սուրբ Քրիստինայի միանձնուհիներին, և որը, հավանաբար, հնչել է վանքում։

1623 թվականին Վենետիկում լույս է տեսել Լուկրեցիա Վիցանայի մոտետների ժողովածուն՝ «Componimenti musicali de motetti concertati a 1 e più voci»։ Այն ժամանակ դա միակ հրատարակված երաժշտական ստեղծագործությունն էր, որը պատկանում էր Բոլոնիայի միանձնուհուն։ Վիրտուոզ զարդանախշերը, դեկլամատիվ բնույթի ներդրված արտահայտությունները և դիսոնանսների արտահայտիչ պահպանումը միավորում են Վիցանայի մոտետները Մոնտեվերդիի և Պորտայի ստեղծագործությունների հետ։

1995 թվականին Վաշինգտոնի համալսարանի երաժշտության պրոֆեսոր Քրեյգ Մոնսոնը (*Craig A. Monson*) հրատարակել է «Դիվաները մենաստանում» («Divas in the Convent») գիրքը, որի գլխավոր դերակատարը Լուկրեցիա Վիցանան է։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացիներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգեհոնահարներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Կին կոմպոզիտորներ
Ասյա Պեկուրովսկայա

**Ասյա Մարկովնա Պեկուրովսկայա** (, , ), ռուս և ամերիկացի արձակագիր, բանասեր, հուշագիր։

## Կենսագրություն
Ասյա Պեկուրովսկայան ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 29-ին Լենինգրադում։ Ավարտել է Լենինգրադի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը 1966 թվականին։ Ապագա ամուսնու՝ գրող Սերգեյ Դովլաթովի հետ ծանոթացել է ԼՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի երկրորդ կուրսում սովորելու ժամանակ՝ 1959 թվականի դեկտեմբերին (Դովլաթովը սովորել է ֆինն-ուգորյան բաժնում)։

1973 թվականին դստեր, մոր և քրոջ ընտանիքի հետ արտագաղթել է ԱՄՆ։ Անցել է Ստենֆորդի համալսարանում գրականագիտության դոկտորանտուրա (ABD): 1976-1983 թվականներին Ռիդ քոլեջում դասավանդել է գրականություն։ Բնակվել է Պալո Ալտոյում և Գերմանիայում։

Սերգեյ Դովլաթովի և Իոսիֆ Բրոդսկու մասին հուշերի, «Կրքեր ըստ Դոստոևսկու» (, 2004) և «Էմմանուել Կանտի հերմետիկ աշխարհը» (2010) բանասիրական արձակի երկու գրքերի, «Spark the Stone Man» երեխաների համար գրքերի շարքի հեղինակ է։ Դովլաթովի «Մասնաճյուղ»  () վեպի հերոսուհի Տասյայի նախատիպն է։

## Ընտանիք
* Ծնողները՝ Մոտել Գերլովիչ Պեկուրովսկի(1906-1970) և Աննա Դավիդովնա Պեկուրովսկայա,
* Քույրը՝ Գալինա Մարկովնա Պեկուրովսկայա (ծնվ.՝ 1950), Լենինգրադի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտի և Ֆինանսական ծառայությունների ամերիկյան քոլեջի շրջանավարտ, ֆինանսիստ,
* Առաջին ամուսինը (1960-1968)՝ Սերգեյ Դովլաթով, գրող, ամուսնությունը, ըստ էության, փլուզվել է 1962 թվականին,
* Դուստրը՝ Մարիա Պեկուրովսկայա (ծնվ.՝ 1970).
* Երկրորդ ամուսինը՝ Յոահիմ Լաուբշ (անգլ.՝ Joachim H. Laubsch, ծնվ.՝ 1939), ինֆորմատիկայի բնագավառի գիտնական։

## Գրքեր
* Когда случилось петь С. Д. и мне (Сергей Довлатов глазами первой жены). СПб.: Symposium, 2001. — 430 с.
* Страсти по Достоевскому: механизм желаний сочинителя. М.: Новое литературное обозрение, 2004. — 601 с.
* Герметический мир Иммануила Канта: по ту сторону зрения и слуха. СПб.: Алетейя, 2010. — 566 с.
* Spark the Stone Man: Books 1—3. Pekasus, 2011.
* Спарк — каменный мальчик (книги 1—3). Pekasus, 2011.
* Непредсказуемый Бродский (из цикла Laterna Magica). СПб.: Алетейя, 2017. — 254 с.

## Հրապարակումներ
* The Nature of Referentiality in The Double // In: Dostoevski and the Human Condition after a Century. Edited by Alexej Ugrinsky, Frank S. Lambasa, Valija K. Ozolins. New York: Greenwood Press, 1986.
* Довлатов (плюс минус) миф. Исповедь // Грани. — 1999. — № 192. — С. 52—93.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Самый страшный «ночной кошмар» Иосифа Бродского. Рецензия на книгу Аси Пекуровской «„Непредсказуемый“ Бродский». Журнал «Дружба народов» № 1, 2018.

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Տատյանա Պերտունեն

**Տատյանա Ալեքսեևնա Պերտունեն** (, ), կարելացի հեքիաթասաց, էպիկական երգերի կատարող։

## Կենսագրություն
Հեքիաթասաց Արխիպ Պերտունենի ժառանգներից է (նրա եղբոր՝ Իգնատի սերունդներից)։ Ծնվել է գյուղացի-բատրակների ընտանիքում։ Նախքան հեղափոխությունը բատրակություն է արել գյուղացիների մոտ։ Ամուսնացել է Ստեպան Պերտունենի (Արխիպի սերունդներից) հետ։ Աշխատել է «Красный Ударник» կոլտնտեսությունում։ 1936 թվականից ապրել է Ուխտայում, Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տարհանվել է քաղաք Օնեգա (որդիներից մեկը զոհվել է պատերազմում)։

1941 թվականին մասնակցել է Ուխտայի հեքիաթասացերի կոնֆերանսին, «Կալեվալա» էպոսի հոբելյանին (1949 թվական)։

## Ժառանգություն
Ռունաները սովորել է կույր երգասաց Միխայիլ Արխիպովիչ Պերտունենից (պապի եղբայրը)։ 1930-ական թվականներից սկսած Տատյանա Պերտունենի կատարմամբ ձայնագրվել է 35 էպիկական ավանդական ռունա։ Լինելով անգրագետ՝ նա նաև հորինել է նովինաներ ժամանակակից թեմաներով։

Տատյանա Պերտունենի կատարմամբ ձայնագրվել են ռունաների «Որմզդեղնի հետապնդումը», «Կրակի ծնունդը», «Ծնկի վնասվածքը», «Աղջիկ սաղմոնի բռնելը» և այլ տարբերակներ։

## Հիշատակ
Պահպանվել է հեքիաթասացի տունը, որը Կարելիայի մշակութային ժառանգության հուշարձան է։ Տան պատին տեղադրվել է հուշատախտակ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Конкка, У. С. Дом, в котором жила сказительница Т. А. Перттунен / У. С. Конкка // Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР : памятники культуры : Карельская АССР. — М., 1977. — С. 123—124
* Timonen, E. Ei mahti maahan jouda : lahikuvia runonlaulajista / Elina Timonen. — Petroskoi: Karjala-kustantamo, 1979. — 245 s. — Sisal.: Tatjana Perttunen. — S. 48-68. — Текст фин.
* Татьяна Перттунен // «Калевала» — памятник мировой культуры : библиогр. указ. — Петрозаводск, 1993. — С. 62-63.
* Sokolova, O. «Tuuli toi šata šanua, tuhat ilma tuuvvitteli…» : …vienankarjalaini runonlaulaja Tat’t’ana Perttunen täyttäis 125 vuotta / Ol’ga Sokolova // Oma Mua. — Петрозаводск, 2015. — 5. elokuudu / elokuuta (№ 30). — S. 9 .
* Иванова, Л. И. Особенности фиксации и интерпретации биографических материалов о сказителях Карелии / Л. И. Иванова // Культура повседневности карельской семьи (конец XIX — первая треть XX в.) : исследования, материалы, документы. — Петрозаводск, 2014. — С. 377—430. — ISBN 978-5-9274-0635-7
* Рода нашего напевы : избранные песни рунопевческого рода Перттуненов / Карельский филиал АН СССР, Институт языка, литературы и истории; сост. Э. С. Киуру и Н. А. Лавонен; науч. ред. Э. Г. Карху; ред. карел. текстов П. М. Зайков; ред. пер. А. И. Мишин. — Петрозаводск : Карелия, 1985. — 272 с. ; 22 см. — (Памятники фольклора Карелии). — Текст парал. рус., карел. — Коммент.: с. 231—257.
* Тимонен, Э. Наследница королей рун / Элина Тимонен // Север. — Петрозаводск, 1980. — № 9. — С. 104—105. — ISSN 0131-6222
* Потомки Архипа Перттунена // На рубеже. — 1948. — N 11. — С.32-34 

## Արտաքին հղումներ
* Պերտունեն
* Տատյանա Պերտունեն 
* Бюст. Татьяна Перттунен
* Могила Т. А. Перттунен, сказительницы
* Кронов А. На тропах Лённрота

Կատեգորիա:Կարելացի երգիչներ
Պավլո Լի

**Պավլո «Պաշա» Ռոմանովիչ Լի** (, ), ուկրաինացի դերասան և հեռուստահաղորդավար։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Ղրիմի Եվպատորիա քաղաքում, կորեա-ուկրաինական ծագում ունեցեղ հորից և ուկրաինուհի մորից։ Ծանոթների շրջանում հորն էլ էին կոչում Պավլո Լի կամ Պաշա Լի։

Կրտսեր Պավլոն «Դոմ» հեռուստաալիքի հաղորդավար էր, խաղում էր թատրոնում, նկարահանվում գովազդային հոլովակներում, սակայն առավել հայտնի էր մի շարք ֆիլմերում գլխավոր հերոսների կերպարների մարմնավորմամբ։ Հիշատակության են արժանի հատկապես նրա դերակատարումները ռեժիսոր Լյուբոմիր Լևիցկու «Հանքախորշ» («Штольня», 2007) և «Անմոռաց նախնիների ստվերները» («Тіні незабутих предків», 2013), ինչպես նաև  այլ կինոռեժիսորների նկարահանած «Մարտի կանոնը» (*Pravilo boya*, 2017), «Համադասարանցիների հանդիպում» (*Zustrich odnoklasnykiv*, 2019) ֆիլմերում։ Բացի այդ, Պավլո Լին մասնակցել է լայն ժողովրդականություն վայելող մի շարք անգլիալեզու կինոնկարների կրկնօրինակման աշխատանքներին, հնչյունավորել «Առյուծ արքան» (*The Lion King*), «Հոբիթ» (*The Hobbit*) և այլ ֆիլմերի հերոսների ուկրաիներեն կամ ռուսերեն թարգմանված խոսքը։ Վերջին ամիսներին նա հանդես էր գալիս «Գավառցին»  (*Provincial*, 2021) հեռուստասերիալում՝ կատարելով գլխավոր հերոսի դերը։

## Մահը
2022 թվականի փետրվարի 24-ին սկսված ռուսական ռազմական հատուկ գործողության առաջին իսկ օրերից Լին կամավոր ընդգրկվել է ուկրաինական տարածքային պաշտպանության ուժերում, միաժամանակ ինստագրամյան իր էջում նախաձեռնել կամ մասնակցել պատերազմական հրատապ թեմաներով բանավեճերի ու քննարկումների։

Սպանվել է մարտի 6-ին ռուսական օդուժի կողմից Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևի Իրպին արվարձանի ռմբահարման հետևանքով։ Նրա մահվան մասին հայտարարվել է Օդեսայի՝ այդ ժամանակ ընթացող միջազգային կինոփառատոնում։ Երիտասարդ դերասանի դին հուղարկավորվել է մարտի 18-ին Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Վորոխտա ավանում, որտեղ ապրում է նրա մայրը։

## Ֆիլմագրություն
* 2003 — Один за всіх/Մեկը բոլորի համար
* 2006 — Штольня/Հանքախորշ — *Դեն*
* 2008 — За все тобі дякую-3/Ամեն ինչի համար շնորհակալ եմ քեզ - 3
* 2012 — Звичайна справа/Սովորական գործ
* 2013 — Тіні незабутих предків/Անմոռաց նախնիների ստվերները — *Վովա*
* 2016 — SelfieParty — *թիկնապահ*
* 2017 — Правило бою/Մարտի կանոն — *Դիզել*
* 2017 — Специ/Մասնագետներ
* 2019 — Зустріч однокласників/Համադասարանցիների հանդիպում — *Կոստյա*
* 2022 - Мирний-21 (նկարահանումները դեռ ընթացքի մեջ են)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի զինվորականներ
Մարինա Կուկինա

**Մարինա Վլադիմիրովնա Կուկինա** (, ), ռուս ռեգբիստ, «РГУТИС-Подмосковье» (ռեգբի-7) և «ВВА-Подмосковье» (ռեգբի-15) ակումբների խաղացող։ 2014, 2016, 2017, 2018, 2019 և 2021 թվականներին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։

## Կարիերա
Մարինան մանկության տարիներին զբաղվել է սպորտային մարմնամարզությամբ և թեթև ատլետիկայով (նիզակի նետում)։ Ռեգբիով զբաղվել սկսել է Լիպեցկում այն բանից հետո, երբ գնացել է մարզադաշտ՝ աջակցելու հարազատ եղբորը։ Նա սովորել է օլիմպիական հերթափոխի մարզադպրոցում, այնուհետև ընդունվել է Մոսկվայի սերվիսի պետական համալսարան։ «РГУТИС-Подмосковье» և «ВВА-Подмосковье» ակումբներում հանդես գալ սկսել է Մոսկվա տեղափոխվելու պահից, դրանց կազմում դարձել է Ռուսաստանի բազմակի չեմպիոն և Ռուսաստանի գավաթակիր։ Առաջին մարզիչը եղել է Մարատ Մինիսլամովը։

Ռուսաստանի ռեգբիի հավաքականի կազմում հաղթել է Եվրոպայի առաջնություններում 2014, 2016, 2017 (Մալմորի և Կազանի էտապներ), 2018, 2019 և 2021 թվականներին (հայտագրվել  է Լիսաբոնի և Մոսկվայի էտապներում)։ 2015 թվականին Դուբայում կայացած ռեգբիի համաշխարհային սերիայի փուլում թիմի հետ դուրս է եկել մրցաշարի եզրափակիչ՝ դուրս մղելով Նոր Զելանդիայի թիմին և հավաքականի հետ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։

2021 թվականի հուլիսին ընդգրկվել է Ռուսաստանի օլիմպիական կոմիտեի թիմի հայտացուցակում և մասնակցել Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Марина Кукина: «Метала копьё и попала в... регби»  

Կատեգորիա:Ռուս մարզիկներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Տանյա Մուինյո

**Տանյա Մուանյո** (;  ), ուկրաինացի դիզայներ, ոճաբան, լուսանկարիչ, ռեժիսոր։ Հայտնի է հայտնի երգիչների տեսահոլովակների աշխատանքով՝ Քարդի Բի, Լիլ Նաս Էքս, Քեթի Փերրի, Ռոսալիա, Մոնատիկ, «Վրեմյա ի Ստեկլո», Նաստյա Կամենսկիխ, Միշել Անդրադա, LAYAH, Սկրիպտոնիտ, IOWA և ուրիշներ։

2019 թվականին դարձել է Քեթի Փերրիի տեսահոլովակի ռեժիսորը։

2016, 2017, և 2018 թվականներին արժանացել է ուկրաինական «YUNA» ամենամյա մրցանակի՝ դառնալով «Լավագույն տեսահոլովակ» անվանակարգում մրցանակների քանակով ռեկորդակիր։ «M1 Music Awards»-ում ճանաչվել է «Տարվա տեսահոլովակ ստեղծող» անվանակարգի հաղթող  (2018)։

## Կենսագրություն
Հայրը՝ Ռոբերտ Մուինյոն, ազգությամբ կուբացի է, մայրը՝ ուկրաինացի։ 1980-ականներին հայրը տեղափոխվել է Օդեսա և մնացել Ուկրաինայում։ Տանյան ունի երեք եղբայր և երեք քույր։ Վեց տարեկանից ապրել է Հավանայում։

Ներկայումս ապրում և աշխատում է Օդեսայում։

2013 թվականից նա բացել է հագուստի բրենդ՝  Jealousy brand clothes.

## Տեսահոլովակներ
Տանյայի տեսահոլովակները տասնյակ միլիոնավոր դիտումներ է հավաքում ՅուԹյուբում։ Դիտումների քանակով ռեկորդակիր է համարվում «Тролль» երգը (Վրեմյա ի Ստեկլո), որը կես տարում հավաքել է 100 000 000 դիտում։ 2020 թվականի մայիսին դիտումների քանակը հատել է 170 000 000-ի սահմանը։

****- 28.12.2021-ի դրությամբ***

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
կենսագրական տվյալներ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռեժիսորներ
Վոլկովինցի

**Վոլկովինցի** (), քաղաքային տիպի գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկայա մարզի Դերաժնյանսկի շրջանում։

## Պատմություն
Գյուղը հիմնադրվել է 1559 թվականին։ Մտնում էր Լետիչևսկի նահանգի մեջ (Պոդոլսկի նահանգ Ռուսական նահանգ)։  
1941-1944 թվականներին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գյուղը օկուպացվել է գերմանական զորքերի կողմից։
Քաղաքային տիպի գյուղի կարգավիճակ ստացել է 1957 թվականին։ Ըստ ԽՍՀՄ 1989 թվականի հունվարի մարդահամարի՝ բնակչության թվաքանակը կազմել է 3349 մարդ։

Ուկրաինայի նախարարների կաբինետը հաստատել է այստեղ գտնվող շրջանային գյուղատնտեսական տեխնիկայի սեփականաշնորհման մասին որոշումը։

2023 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ բնակչությունը կազմում էր 2300 մարդ։

## Տնտեսություն
Ձեթ արտադրող գործարան և կահույքի գործարան։

## Տրանսպորտ
Կոմարովցի երկաթուղային կայարանը Գրեչանի-Ժմերինկա-Պոդոլսկայա գծի վրա է։

## Հայտնի բնիկներ
* Վլադիմիր Յակովլևիչ Գերասիմենկո՝ ուկրաինացի գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1961)։
* Եվգենի Վլադիմիրի Գրոմով (ծնվ․՝ 1973)՝ ուկրաինացի դաշնակահար։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Вовковинці // Історія міст і сіл Української РСР. Хмельницька область.&nbsp;— К., 1971.&nbsp;— С.&nbsp;232. 
* Wołkowińce // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. — Tom XIII (Warmbrun — Worowo) z 1893 r. 

## Արտաքին հղումներ
* Учётная карточка

Կատեգորիա:Բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Ուկրաինայի յոթ բնական հրաշալիքները

մինի|աջից|Ուկրաինայի յոթ բնական հրաշալիքները|456x456փքս
**Ուկրաինայի յոթ բնական հրաշալիքներ** ( Сім природних чудес України), համաուկրաինական մրցույթ, որի նպատակն էր ընտրել Ուկրաինայի ամենահայտնի և եզակի բնական օբյեկտները՝ առանձնացնելով յոթ բնական հրաշալիքները։ Մրցույթն անց է կացվել 2007-2008 թվականներին՝ դառնալով նախորդ՝  «Ուկրաինայի յոթ հրաշալիքները» ծրագրի երկրորդ փուլը։ 
Ընտրված բնության օբյեկտները հանդիսանում են հատուկ պահպանվող տարածքներ, գտնվում են պետական վերահսկողության տակ և հասանելի են զբոսաշրջության համար։

## Տեղեկություն միջոցառման մասին
Միջոցառումն իրականացվել է ակցիայի ձևով՝ 2007 թվականին՝ ուկրաինացի քաղաքական գործիչ Նիկոլայ Տոմենկոյի նախաձեռնությամբ։ Ակցիայի կազմակերպիչների թվում են եղել Ուկրաինայի զբոսաշրջության և հանգստավայրերի պետական ծառայությունը, Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի երիտասարդական քաղաքականության, սպորտի և զբոսաշրջության կոմիտեն, Ուկրաինայի ազգային ռադիոընկերությունը և այլ լրատվամիջոցներ։

Մրցույթն իրականացվել է գիտական և փորձագիտական մակարդակով, որի աշխատանքների իրականացմանը մեծապես աջակցել են Ուկրաինայի ՆԱՄ Երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտը, Ուկրաինայի աշխարհագրական և երկրաբանական համալսարանների մասնագետները, ինչպես նաև՝ երկրաբանա-հետախուզական գործողություններ իրականացնող ձեռնարկությունները և ընկերությունները։

2008 թվականի մարտին հայտարարվել են «Ուկրաինայի յոթ բնական հրաշալիքները» անվանակարգի հավակնորդ 100 բնական հուշարձանները։ Նույն թվականի հուլիսի 7-ին փորձագետների կողմից ընտրվել և քվեարկության են դրվել 21 օբյեկտները։ 2008 թվականի օգոստոսի 21-ին ինտերնետային քվեարկությունից և փորձագիտական գնահատումից հետո հայտարարվել են եզակի և յուրահատուկ ճանաչված 7 օբյեկտները։

## Լավագույն յոթ բնական հրաշալիքներ
*Ասկանիա Նովա (Խերսոնի մարզ, կենսոլորտային արգելոց)
*Դնեստրի կիրճ (Խմելնիցկու, Վիննիցայի, Իվանո-Ֆրանկովսկի և Տերնոպոլի մարզերի սահմաններում)
*Մերձբուգյան գրանիտ - տափաստանային կենսոլորտային համալիր (լանդշաֆտային և կենսաբանական ուսումնասիրության տարածաշրջանային նշանակության ազգային պարկ, Նիկոլաևի մարզ )
*Մարմարե քարանձավ(Ղրիմի ԻՀ)
*«Պոդոլյան Տովտրաներ»(Խմելնիցկու մարզ, ազգային պարկ)
*Սվիտյազ(Վոլինի մարզ, լիճ)
*Սինևիր(Անդրկարպատյան մարզ, լիճ)

## Լավագույն 21 բնական հրաշալիքներ
Լավագույն 21 բնական հրաշալիքների շարքում են հայտնվել ազգային պարկերը, արգելոցները, բնության հուշարձանները, այդ թվում՝ ջրվեժներ, քարանձավներ, ծառատեսակներ, լճեր, կիրճեր, ճահճային և տափաստանային լանդշաֆտային գոտիներ և այլն։ 

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
*Ուկրաինայի բնության ազգային պարկերի ցանկ
*Ուկրաինայի յոթ հրաշալիքներ

Կատեգորիա:Ուկրաինական մշակույթ
Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Ուկրաինայում
Կատեգորիա:Ուկրաինայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի աշխարհագրություն
Ալլա Յոհանսեն

**Ալլա Վիկենտևնա Յոհանսեն** (ծննդյամբ՝ Հերբուրտ-Հեյբովիչ, ), գեղանկարիչ, գծանկարիչ, քանդակագործ, գրող, բանաստեղծուհի, թարգմանիչ։

Ուկրաինացի գրող Մայք Յոհանսենի կինը։

## Կենսագրություն
Ալլա Յոհանսենը 1929 թվականին ավարտել է Խարկովի արվեստի ինստիտուտը, եղել է Իվան Պադալկայի աշակերտուհին։ 1930-ական թվականներից ակտիվորեն մասնակցել է Խարկովի գրական-գեղարվեստական կյանքին։ Ապրել է Խարկովի «Սլովո» տանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին ամուսնու գնդակահարվելուց հետո արտագաղթել է Գերմանիա։ Վտարանդիության ժամանակ դասավանդել է Մյունխենի ուկրաինական գիմնազիաներում (1951-1964)։

Համագործակցել է նախկին ուկրաինացի բռնադատվածների դեմոկրատական միավորման հետ, եղել է Ուկրաինայի կանանց միավորման, Մյունխենի և Հարավային Բավարիայի նկարիչների միության անդամ (1973)։

Մահացել է 1993 թվականին, Մյունխենում։ Թաղվել է ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Սաուֆ Բաունդ Բրուք քաղաքի Սուրբ Էնդրյուի գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Ալլա Յոհանսենը մանկական նկարիչ և մանկագիր է, երեխաների և դեռահասների համար վեպերի ու պատմվածքների հեղինակ, գեղանկարիչ, նատյուրմորտների, բացիկների, քանդակագործական ստեղծագործությունների հեղինակ, նկարիչ-նկարազարդող։

### Ընտիր գրական ստեղծագործություններ
* «Гнатові пригоди» (1927),
* «Штани капітана Вілза» (1928),
* «Сагібова подяка» (1929),
* «Китайські рибки» (1929),
* «Вирізалочка» (Дитвидав, 1935),
* «Задачі-забавки» (Харків; Одеса: Дитвидав, 1934),
* «Розфарбуй» (Одеса: Дитвидав, 1935)․

### Ընտրված նկարչական աշխատանքներ
* «Квіти»,
* «Маки»,
* «Рибки»

; Գրաֆիկա
* «Початок голоду в Україні», «Не сміємо забувати про голодне Різдво 1932 року в Україні», «Застеляйте столи...», «Ялинка», «Христос воскрес!» բացիկներ

; քանդակագործական կոմպոզիցիա
* «Голод»

## Գրականություն
* Богемні дружини українських письменників : [особисте життя Алли Гербурт] // Культура. — 2017

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական դիզայներներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին քանդակագործներ
Նադեժդա Կիբալչիչ

**Նադեժդա Կոնստանտինովնա Կիբալչիչ** (ամուսնությամբ՝ Կոզլովսկայա, , ), ուկրաինացի և ռուս գրող, բանաստեղծուհի, թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Նադեժդա Կիբալչիչը ծնվել է մանր ազնվականական ստեղծագործ ընտանիքում։ Մայրը՝ գրող Նադեժդա Մատվեևնա Կիբալչիչն է (1857-1918), մայրական պապը՝ հայտնի բանահավաք, ազգագրագետ և գրող Մատվեյ Տերենտևիչ Սիմոնովը։ Նրա կնքամայրն եղել է բանաստեղծուհի Ալեքսանդրա Կուլիշը։

Մանուկ հասակում ապրել է Պոլտավայի մարզում իր պապիկի՝ Մատվեյ Սիմոնովի հետ, դաստիարակվել է Սիմոնով-Բելոզերսկի տոհմի հայրենասիրական ավանդույթներով։
1894 թվականին ավարտել է Լուբնիի գիմնազիան։ Հակառակ մոր կամքին, 16 տարեկանում ամուսնացել է բժիշկ Կոզլովսկու հետ։ Իրենց ժողովրդավարական հայացքների համար ընտանիքը նյութական կարիքի մեջ է եղել, նրան և ամուսնուն ձերբակալել են և բանտ նստեցրել։ 1905-1907 թվականների հեղափոխության ժամանակ նրանք բանտարկված են եղել Խերսոնի բանտում։ Բանտում մնալը խաթարել է ամուսնու առողջությունը, նա հիվանդացել է տուբերկուլոզով։ 1905 թվականին բուժման նպատակով տարվել է Իտալիա, որտեղ էլ ամուսինները մնացել են ավելի քան հինգ տարի։

Արտերկրից վերադառնալուց հետո նրանք ապրել են Կիևի մարզի Տրիպոլիեում։ Կիբալչիչը սկսել է տպագրվել 1898 թվականից։ Նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են ամսագրերում և ալմանախներում։ Նա ընկերական հարաբերությունների մեջ է եղել Լեսյա Ուկրաինկայի հետ, ում ազդեցության շնորհիվ իր առանձին բանաստեղծություններում հույս է հայտնել, որ աշխատավորները կազատագրվեն սոցիալական ճնշումից։ Գրել է մի շարք բանաստեղծություններ, պատմվածքներ, հուշեր, տպավորություններ իտալական կյանքի ժամանակաշրջանից։ 1913 թվականին լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Поезії» անվանումով, իսկ մեկ տարի անց՝ պատմվածքների գիրքը։ Հեղինակի ստեղծագործությունների թեմաները բազմազան են եղել։ Նրան անհանգստացրել են սոցիալական անհավասարությունն ու անապահովությունը, երեխաների ճակատագիրը։

Կիբալչիչը նրբորեն է զգացել բնությունը և բանաստեղծականացրել է այն։ Երեխաների համար Նադեժդա Կիբալչիչի ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Спогади кота Сивка» («Սիվկա կատվի հիշողությունները») և «Малий Ніно» հեքիաթն է։ 1914 թվականին տպագրվել են նրա արձակ գործերը՝ «Пропащі сестри», «Злочинець», «Останні»։
Զբաղվել է իտալերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն թարգմանություններով։ «Спомини про Б. Грінченка» հուշագրությունների հեղինակն է։
Ընկերություն է արել և նամակագրական կապ պահպանել Լեսյա Ուկրաինկայի և Իվան Ֆրանկոյի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Նինել Կուզմինա

**Նինել Նիկոլաևնա Կուզմինա** (, ), խորհրդային և ռուս ճարտարապետ-ռեստավրատոր։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1995), գրականության և արվեստի բնագավառում պետական մրցանակի դափնեկիր (2004)։ Մեծ Նովգորոդի պատվավոր քաղաքացի (2006)։

## Կենսագրություն
Նինել Կուզմինան ծնվել է 1937 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Սվիրստրոյում։ Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանը (այն ժամանակ կոչվել է Լենինգրադի ինժեներաշինարարական ինստիտուտ), 1955 թվականից մինչև 2010 թվականն աշխատել է Մեծ Նովգորոդում։ Վերանորոգել է մոտ երեք տասնյակ հուշարձաններ, այդ թվում՝ Վերափոխման եկեղեցին Վոլոտովյան դաշտում։ Հեղինակ է մի շարք հրապարակումների։

Մահացել է 2020 թվականի մայիսի 31-ին։ Թաղվել է Մեծ Նովգորոդի Արևմտյան գերզմանտանը։

## Ընտանիք
Նինել Կուզմինան ամուսնացած է եղել, ունեցել է երեխաներ և թոռներ։

## Մատենագիտություն
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Реставратор Нинель Кузьмина: «Не любя памятники, работать на них просто нельзя» // Новгород.ру. 19 сентября 2012.
* *Тихонова И.* Миротворческая миссия архитектора Кузьминой // Парламентская газета 
* Ушла из жизни реставратор, Почетный гражданин Великого Новгорода Нинель Кузьмина // Новгород: Городская еженедельная газета. 01.06.2020.
* В Великом Новгороде простились с Нинелью Николаевной Кузьминой // Новгородское областное телевидение. 02.06.2020. 

Կատեգորիա:Ռուս ճարտարապետներ
Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում
Մաշենկա (ֆիլմ, 1942)

**«Մաշենկա»** (), 1942 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել էն ռեժիսոր Յուլի Ռայզմանը, նրա երկրորդ համատեղ աշխատանքն է սցենարիստ Եվգենի Գաբրիլովիչի և Սերգեյ Երմոլինսկու հետ։

## Սյուժե
Հեռագրիչ Մաշենկա Ստեպանովան (Վալենտինա Կարավաևա) սանիտարական խմբակի անդամ է։ Ուսումնական տագնապի ժամանակ նա ծանոթանում է տաքսու վարորդ Ալեքսեյ Սոլովյովի (Միխայիլ Կուզնեցով) հետ։ Ալեքսեյի՝ մեկ այլ աղջկանով հետաքրքրվելու պատճառով Մաշան բաժանվում է նրանից։ Նրանք կրկին հանդիպում են ֆիննական պատերազմի ժամանակ՝ մի քանի րոպեով։ Ալեքսեյը տանկիստ է, որին վիրավորվելուց հետո արձակուրդ են ուղարկում 14 օրով, իսկ Մաշան սանիտար է, որը նոր է վերադարձել առաջնագծից։ Այս կարճ ու անսպասելի հանդիպումը Ալեքսեյին հիշեցնում է է անցյալի մասին, որտեղ երջանկությունն այնքան ոմոտ էր թվում, իսկ հիմա պատերազմ է, և հայտնի չէ, թե ինչ է սպասվում իրեն ու Մաշային։ Ալյոշան որոշում է դադարեցնել արձակուրդը և վերադառնալ ճակատ, բայց մինչ այդ խոսել Մաշայի հետ, սակայն Մաշենկայի հետ զրույցը տեղի չի ունենում, և Ալեքսեյը որոշում է մեկնելուց առաջ նամակ գրել նրան․
 Սիրելի՛ Մաշա, շատ ամիսներ ես ուզում էի հանդիպել քեզ, և երբ վերջապես հանդիպեցի, ոչինչ չասացի։ Մաշա, այն երեկո, երբ մենք բաժանվեցինք, ես որոշեցի թողնել ամեն ինչ․ հեռանալ, մոռանալ քեզ, բայց ես չեմ մոռացել քեզ։ Ես շատ բան եմ մտածել այս ընթացքում, ես հասկացա, որ քեզ նման աղջկա հետ հանդիպելը մեծ երջանկություն է կյանքում, և այդ երջանկությունը պետք է կարողանալ պահպանել։ Ես ճպահպանեցի։ Մաշա, մենք այլևս երեխաներ չենք, մենք գիտենք, որ շուտով կգա մի ժամանակ, երբ կորոշվի աշխարհի ճակատագիրը, և այդ ճակատագիրը կորոշենք մենք՝ դու, ես, մեր նմանները... 

## Դերերում
* Վալենտինա Կարավաևա – *Մաշա Ստեպանովա
* Միխայիլ Կուզնեցով – *Ալյոշա Սոլովյով, տաքսու վարորդ
* Դ. Պանկրատովա – *Կլավա
* Վերա Ալտայսկայա – *Վերա
* Գեորգի Սվետլանի – *հորեղբայր Վասյա 
* [[Նիկոլայ Գրիցենկո]] – *Կոլյա (լուսագրերում նշված չէ)
* Ալեքսեյ Կոնսովսկի – *Մուրյագա, տաքսու երիտասարդ վարորդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Վիկտոր Լազարև – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Եվգենի Սամոյլով – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Նիկոլայ Խրաշչիկով – *վարորդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Վլադիսլավ Ստրժելչիկ – ''ֆինն սպա (լուսագրերում նշված չէ)

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Եվգենի Գաբրիլովիչ, Սերգեյ Երմոլինսկի
* Ռեժիսոր՝ Յուլի Ռայզման
* Օպերատոր՝ Եվգենի Անդրիկանիս
* Երկրորդ օպերատոր՝ Գալինա Պիշկովա
* Համակցված նկարահանումների օպերատոր՝ Բորիս Արեցկի
* Նկարիչներ՝ Իոսիֆ Շպինել, Միխայիլ Տիունով
* Կոմպոզիտոր՝ Բորիս Վոլսկի

## Մրցանակներ
* 1943 - Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակ (Յու. Ռայզման, Ե. Գաբրիլովիչ, Վ. Կարավաևա)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1942 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Եվգենյա Խյամյալյայնեն

**Եվգենյա Իվանովնա Խյամյալյայնեն** (, Յոուկի Խյամյալյայնեն, Ёуки Хямяляйнен, ), կարելացի ասացող, ունաների կատարող։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1953)։

## Կենսագրություն
Եվգենյա Խյամյալյայնենը ծնվել է 1882 թվականին գյուղացիական ընտանիքում։ Հոր մահից հետո ութ տարի աշխատել է որպես բատրակ։

1907 թվականին ընդունվել է ազատ ունկնդիր Իմպիլախտիի ֆիննական ժողովրդական դպրոցում, ապա մոտ մեկ տարի ուսանել է Սերդաբոլսկի ուսուցչական սեմինարիային առընթեր շարժական դպրոցների ուսուցիչների դասընթացներում։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է սևագործ բանվոր Մուրմանսկի երկաթուղու շինարարությունում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո եղել է ուսուցուհի Վոկնավոլոկ և Ուխտա գյուղերում։ 1926-1929 թվականներին աշխատել է որպես սանիտար հիվանդանոցում, 1929 թվականից աշխատել է կոլտնտեսությունում։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տարահանվել Է Չելյաբինսկի մարզ, աշխատել կոլտնտեսությունում, պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել հայրենիք։

1951 թվականին մասնակցել է Մոսկվայում Կարելո-ֆիննական ԽՍՀ երգի, երաժշտության և պարի շաբաթվան։

1979 թվականին լույս է տեսել բանաստեղծ Ռեյո Տակալի «Ուխուտսաարի» գիրքը՝ նվիրված բանաստեղծի տատի՝ ասացող Խյամյալյայնենի հիշատակին։

## Արվեստ
Մանկությունից հիշել է շատ ժողովրդական ռունաներ և հետագայում ինքն էլ հորինել է։ Նրա կատարմամբ բանագետները ձայնագրել են մի քանի տասնյակ ռունան կարելերեն 
լեզվով, բազմաթիվ հմայական խոսքեր, հանելուկներ և հեքիաթներ։ 1959 թվականին լույս է տեսել Եվգենյա Խյամյալյայնենի ստեղծագործությունների մեծ շարքը «Երգ նոր սամպոյի մասին» ժողովածուում (կազմող՝ Յակկո Ռուգոև)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Хямяляйнен, Е. Стихи / Евгения Хямяляйнен; с карел. пер. Н. И. Богданов // На рубеже. — 1949. — N 12. — С. 34-35
* 60-летняя сказительница Евгения Ивановна Хямяляйнен(из района Калевалы) : фото П. Беззубенко // На рубеже. — 1949. — N 2. — С. 55
* Во славу мира : Руны, сказы и стихи сказителей и поэтов Карело-Финской ССР. — Петрозаводск : Госиздат К-Ф ССР, 1952. — 100 с.
* Хямяляйнен, Е. Вечно жив великий Сталин / Евгения Хямяляйнен; пер. с фин. В. Евсеев // На рубеже. — 1953. — N 3. — С. 21-22
* Хямяляйнен, Е. Ум и сердце мира / Евгения Хямяляйнен / пер. с карел. В. Евсеев // На рубеже. — 1951. — N 6. — С. 50-51
* Timonen, E. Ei mahti maahan jouda : lahikuvia runonlaulajista / Elina Timonen. — Petroskoi: Karjala, 1979. — 242 s. : kuv. — Sisalto: Jouki Hamalainen. — S. 105—114. — Текст фин.; Еуки Хямяляйнен // «Калевала» — памятник мировой культуры : библиогр. указ. лит. — Петрозаводск, 1993.
* Е. И. Хямяляйнен // «Калевала» — памятник мировой культуры : указ. лит. — Петрозаводск, 1974. — С. 24-25.
* Лавонен Н. Руны Ёуки // Ленинская правда. 1981. 31 дек.
* Е. И. Хямяляйнен // Календарь знаменательных и памятных дат Калевальского района, 2007 год. — Калевала, 2006. — С. 18-19.
* Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 3: Р — Я. — Петрозаводск: ИД «ПетроПресс», 2011. С. 234—384 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0127-8 (т. 3)

## Արտաքին հղումներ
* Евгения Ивановна Хямяляйнен

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Քանի դեռ ձյուն չի տեղացել...

**«Քանի դեռ ձյուն չի տեղացել…»** (), 1984 թվականի խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իգոր Ապասյանը  Օդեսայի կինոստուդիայում Երկրորդ ստեղծագործական միավորման կողմից՝ ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի հեռուստատեսության և ռադիոյի պետական կոմիտեի պատվերով։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է երկու սերունդների առաջին սիրո, ծնողների ու նրանց երեխաների ընտանեկան հարաբերությունների բարդության մասին։

Պատրաստվելով 20 տարի անց նախկին դասընկերների հետ անսպասելի հանդիպմանը՝ հասուն կինը հիշում է մոռացված դպրոցական տարիները, իր առաջին ռոմանտիկ սերը։ Մի անգամ դա արժանացել է շրջապատի դատապարտմանը, ինչի պատճառով երիտասարդ սիրահարները ստիպված են եղել բաժանվել։ Եվ իր առաջին սիրո մասին տխուր հիշողությունը մորն օգնում է հասկանալ ավագ դպրոցի աշակերտ իր որդուն, նրա սիրահարվածությանը։

## Գլխավոր դերերում
* Նատալյա Սայկո - Լարիսա Ալեքսանդրովնա Մորոզովա
* Ալեքսանդր Պորոխովշչիկով - Միխայիլ Լվովիչ, Լարիսայի ամուսինը
* Ելենա Սոլովեյ - Նինա, Լարիսայի նախկին համադասարանցին
* Մաքսիմ Կիսելյով - Նիկոլայ, Լարիսայի ու Միխայիլի որդին (հնչյունավորել է Վյաչեսլավ Բարանովը (լուսագրերում նշված չէ)
* Եվգենյա Դոբրովոլսկայա - Ալիկա (Ալլա) Սկորոխոդովա

## Դերերում
* Օլգա Մաշնայա - Լարիսա Մորոզովան պատանեկան տարիքում
* Սերգեյ Բիստրիցկի - Օլխովսկի, Լարիսայի առաջին սերը
* Բորիս Գուսակով - Սեմյոն Սկորոխոդով, Ալիկի հայրը

## Նկարահանող խումբ

* Սցենարի հեղինակներն՝ Ելենա Շչերբինովսկայա, Լյուդմիլա Աբրամովա՝ Իգոր Ապասյանի մասնակցությամբ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Ապասյան
* Գլխավոր օպերատոր՝ Լեոնիդ Բուրլակա
* Բեմադրող նկարիչ՝ Անատոլի Նաումով
* Ֆիլմում օգտագործվել է կոմպոզիտորներ Եվգենի Կռիլատովի, Վալերի Զուբկովայի երաժշտությունը
* Ռեժիսոր՝ Նադեժդա Բեսսոկիրնայա
* Օպերատոր՝ Սերգեյ Տարտիշնիկով
* Հագուստի նկարիչներ՝ Տ․ Պոդդուբնայա
* Գրիմարար՝ Ռ. Մոլչանովա
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ա. Նիկոլաեևսկին
* Մոնտաժող՝ Տ․ Ռիմարևա
* Նկարիչ-դեկորատոր՝ Ռ. Սոբկո
* Խմբագիր՝ Օ. Ժուկովա
* Երաժշտական խմբագիր՝ Ե. Վիտուխինա
* Համակցված նկարահանումների օպերատոր՝ Ա. Տալդիկին
* Ռեժիսորի օգնականներ՝ Տ. Կոմարովա, Լ. Կիյան, Ա. Կորշունովա
* Մոնտաժողի օգնական՝ Վ. Ֆիլարետովա
* Վարչական խումբ՝ Գ. Վերյովոչկինա, Լ. Պոզդնյակովա, Ի. Ֆինկել, Վ. Կլոպոտ
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Վոլդեմար Դմիտրիև

## Տեխնիկական տվյալներ
* Ֆիլմը նկարահանվել է Շոստկինի «Սվեմա» արտադրական միավորման ժապավենի վրա։

## Մրցանակներ
*  – Կիևի հեռուստաֆիլմերի XI համամիութենական փառատոնի մրցանակ «էկրանին դաստիարակության խնդիրների համոզիչ արտացոլման համար»։

## Փաստեր
Կոմպոզիտոր Եվգենի Կռիլատովի երաժշտական թեման արդեն օգտագործվել է 1977 թվականի «Զգացմունքների խռովք» () ֆիլմում։ Ֆիլմի երաժշտությունը մինչ այդ հնչել է նաև 1979 թվականի «Գնչուն» () ֆիլմում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Եվգենյա Դոբրովոլսկայա 
*  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Զրո երեք

**«Զրո երեք»** (), 1964 թվականի խորհրդային սև-սպիտակ դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իգոր Ելցովը Նորա Ադամյանի և Յակով Վոլչեկի սցենարով։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1965 թվականի հունվարի 7-ին Տալլինում և 1965 թվականի մայիսի 26-ին Մոսկվայում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է շտապ օգնության ծառայության առօրյայի և շտապօգնության երկու բժիշկների փոխհարաբերությունների մասին։

## Ֆիլմի մասին
1967 թվականի հունվարին ֆիլմի ռեժիսոր Իգոր Ելցովը դարձել է հայրենալիք․ նա մեկնել է Լոնդոն և քաղաքական ապաստան խնդրել այնտեղ։ Աշխատել է BBC-ի ռուսական ծառայությունում։ Այդ կապակցությամբ նրա ֆիլմերը արգելվել են։ «Զրո երեք» ֆիլմի մասին հիշել են նշանավոր դիվանագետ Վիտալի Չուրկինի մահից հետո, որը մանուկ հասակում երկրորդական դեր է խաղացել այս և երկու այլ ֆիլմերում։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարիստներ՝ Նորա Ադամյան, Յակով Վոլչեկ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Ելցով
* Երկրորդ ռեժիսոր՝ Մ. Քրես
* Ռեժիսորի օգնականներ՝ Մ. Յաակսոն, Ռ. Կոպելման
* Գլխավոր օպերատոր՝ Զիգուրդ Վիտոլս
* Օպերատոր՝ Տ. Տաումի
* Օպերատորի օգնականներ՝ Ա. Էլյաս, Ի. Վետս
* Մոնտաժող՝ Վլադիմիր Պարվել
* Բեմադրող նկարիչ՝ Խալյա Կլաար
* Կոստյումների նկարիչ՝ Հ. Կրուուզի
* Նկարիչ-դիմահարդար՝ Է․ Կալլիկ
* Մոնտաժի նկարչի օգնականներ՝ Լ. Վերնիկ, Վ. Սիրել
* Խմբագիր՝ Գ. Սկուլսկի
* Խորհրդատու՝ Մ. Խանգե
* Կոմպոզիտոր՝ Յաան Ռյաետս
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ռ. Շենբերգ
* Կամերային անսամբլ Էրի կլասի ղեկավարությամբ
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Կ. Մուստ

## Քննադատություն
Ֆիլմը կուսակցական մարմինների կողմից քննադատվել է որպես «Տալլինֆիլմ» կինոստուդիայի ընդհանուր անբավարար աշխատանքի արդյունք․
Հերթական անհաջողությունն է նաև այս տարի ավարտված «Զրո երեք» ֆիլմը, գրախոսականներում այն անվանում են «ֆիլմ՝ շտապ օգնության կարգով»։ Գործից անտեղյակների համար նշենք, որ տվյալ դեպքում ակնարկ է արվում մեր կինոստուդիայի վաղեմի դժբախտության մասին՝ սցենարային «սով», որը ստիպում էր արտադրական ծրագիր կատարելու նպատակով կրկին ու կրկին դիմել պատահական ու քիչ խոստումնալից ձեռագրերին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Ноль три // Экран, № 12, 1964
* *Давыдов С.* — «0-3». (Худож. фильм «Ноль три») // Советская Эстония, 2 февраля 1965
* *L. Misiunas* - Filmuojama Lietuvos kino studijoje. [Filmi- võtetest.] // Vakarines naujienos 3. nov. 1964. (Вечерне новости. Вильнюс. Статья о съемках фильма)

## Արտաքին հղումներ
* Kommentaare Eesti filmile: Null kolm (հաղորդում ֆիլմի մասին, 1996 թվական, 30 րոպե, էստոներեն)
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ատոմային Իվանը

**«Ատոմային Իվանը»** (), ռուսական կինոֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վասիլի Բարխատովը։ Պատմության մեջ առաջին գեղարվեստական ֆիլմն է, որը նկարահանվել է գործող ԱԷԿ-ում (Կալինինի և Լենինգրադի) «Ռոսատոմ» պետական կորպորացիայի աջակցությամբ։

Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Լոնդոնում համաշխարհային ատոմային ասոցիացիայի սիմպոզիումի ժամանակ։ Ռուսական վարձույթում ֆիլմը թողարկվել է 2012 թվականի մարտի 29-ին։

## Սյուժե
Ֆիլմի հեղինակն այն ներկայացրել են որպես «ֆիզիկոսների» և «լիրիկների» փոխհարաբերությունների թեմայի նոր մեկնաբանություն։ Ֆիլմի սյուժեի կենտրոնում երիտասարդ գիտնականների՝ ատոմագետներ Իվանի և Տանյայի հարաբերություններն են գործարար հանրության միջավայրում տեղի ունեցող իրադարձությունների ֆոնի վրա, որոնք տեղի են ունենում ատոմային էլեկտրակայանում և Պերմում, որտեղ ապրում են կայանի աշխատակիցները։

## Դերերում
* Յուլիա Սնիգիր – *Տատյանա
* Գրիգորի Դոբրիգին – *Իվան
* Դենիս Սուխանով – *Արկադի
* [[Եկատերինա Վասիլևա (դերասանուհի, 1945)|Եկատերինա Վասիլևա]] – *Իվանի տատը
* Ալեքսեյ Գորբունով – *Իվանի հայրը
* Եվգենյա Դմիտրիևա – *Իվանի մայրը
* Մարինա Գոլուբ – ''հարևանուհի

## Սաունդթրեք
Ֆիլմում հնչում է 4post խմբի «Атомный БАМ!» երգը։

## Արձագանքներ
«Ատոմային Իվան» ֆիլմի գրախոսականը «Սեանս» ամսագրում․
«Ատոմային Իվանը» մասամբ եզակի դեպք է, քանի որ ստեղծագործության հազվագյուտ օրինակ է, որը չի հավակնում ոչ տիեզերքի կառուցմանը, որը ենթակա է արտիստական կամայականությունների, ոչ էլ բլոքբաստերի դափնիների։ Նրա ստեղծողները չեն հավակնում հեղինակությանը՝ ավելի շուտ հանդես գալով որպես հրավիրված աստղեր։ Մաշկից դուրս չեն գալիս, որպեսզի դուր գան հանդիսատեսին կամ գոհացնեն պատվիրատուին։ Այսպիսի նուրբ ստեղծագործություն։



## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ատոմաին Իվանը» «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Տատյանա Օստաշչենկո

**Տատյանա Նիկոլայի Օստաշչենկո** (, ), ուկրաինացի ռազմական բժիշկ է, բժշկական ուժերի բրիգադային գեներալ։ 2021 թվականի հուլիսի 30-ից Ուկրաինայի ռազմական ուժերի Բժշկական ուժերի հրամանատարն է։ Ուկրաինայի պատմության մեջ առաջին կինն է, որ ղեկավարում է ռազմական ուժերի տեսակ և առաջին կին բրիգադային գեներալն է։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1974 թվականի օգոստոսին Լվովում՝ զինվորականի ընտանիքում։ 1996 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Լվովի պետական բժշկական համալսարանի (այժմ՝ Դանիլո Հալիցկիի անվան Լվովի ազգային բժշկական համալսարան) դեղագործական ֆակուլտետը։ 1998 թվականին ավարտել է Ուկրաինայի ռազմաբժշկական ակադեմիան։

1998 թվականից ծառայել է ռազմաբժշկական ծառայությունում՝ որպես զորամասի դեղատան պետ, Արևմտյան օպերատիվ հրամանատարության ռազմաբժշկական բաժանմունքի սպա, Զինված ուժերի կենտրոնական ռազմաբժշկական վարչության բժշկական մատակարարման բաժնի պետ։ Ուկրաինայի պաշտպանության նախարարության ռազմաբժշկական վարչության և Ուկրաինայի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ռազմական և խաղաղապահ գործողությունների գլխավոր վարչության պետ, գլխավոր ռազմաբժշկական վարչության բժշկական մատակարարման բաժնի պետ վարչություն, Ուկրաինայի Պաշտպանության նախարարության գլխավոր տեսչության գլխավոր տեսուչ։

2020 թվականին նա վերապատրաստվել է ՆԱՏՕ-ի երկրների բանակների մի շարք դասընթացներում՝ բարելավել է կրթության օպերատիվ-մարտավարական մակարդակը, ինչպես նաև ավարտել է պաշտպանության և անվտանգության ոլորտի բարեփոխումների և ռազմավարական առաջնորդության դասընթացներ Քրենֆիլդի համալսարանում (Մեծ Բրիտանիա)։

2021 թվականի հուլիսի 30-ին նշանակվել է Ուկրաինայի Զինված ուժերի բժշկական ուժերի հրամանատար։ Տատյանա Օստաշչենկոն դարձել էՈւկրաինայի Զինված ուժերի պատմության մեջ զինված ուժերի առանձին տեսակի առաջին կին հրամանատարը, ինչպես նաև Ուկրաինայի զինված ուժերի առաջին կին բրիգադային գեներալը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Призначено першу жінку-командувача у Збройних Силах України», — Андрій Таран // Сайт Министерство обороны Украины|Министерства обороны Украины, 30 июля 2021
* Тетяна Остащенко стала першою жінкою-бригадним генералом ЗСУ // Радио Свобода, 25 августа 2021
* Міноборони: призначено першу жінку-командувача у ЗСУ // Радио Свобода, 30 июля 2021
* Командуванню Медичних сил представлено нового командувача // Армия-Информ, 3 августа 2021
* Остащенко Т. М.  // Е-декларація

Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի զինվորականներ
Կատեգորիա:Ռազմական բժիշկներ