open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բահրամ Մանսուրով

**Բահրամ Մեշեդի Սուլեյման բեկ օղլի Մանսուրով** (, ), ադրբեջանցի երաժիշտ,  թառահար, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978);

## Կենսագրություն
thumb|150px|ձախից|Մաշհադի Սուլեյման Բեկ Մանսուրով և նրա որդիները Բահրամը և Մելիքը
Բահրամ Մանսուրովը ծնվել է 1911 թվականի փետրվարի 12-ին Բաքվում։

1925 թվականին Բահրամ Մանսուրովը ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Որպես կատարող հանդես է եկել 1931 թվականից՝ Ադրբեջանում ժողովրդական գործիքների անսամբլում, ղեկավարել պրոֆեսիոնալ և ինքնագործ անսամբլներ, որպես մենակատար աշխատել է Բաքվի ֆիլհարմոնիայում և ռադիոկոմիտեում։ 1932 թվականին Աբդուլ Մագոմաևի նախաձեռնությամբ Բահրամ Մանսուրովը սկսեց աշխատել օպերայի և բալետի թատրոնում, ապա ռադիոկոմիտեի ժողովրդական գործիքների անսամբլի մենակատար։ 1941 թվականին Ադրբեջանի օպերայի և բալետի թատրոնի կոլեկտիվի հետ միասին, Բահրամ Մանսուրովը գնաց Իրան։ Իրանից վերադառնալուց հետո Մանսուրովը հրավիրվել է Բաքու երաժշտական դպրոց `մուղամ սովորելու համար։

Բահրամի կատարումն աչքի է ընկել վիրտուոզ վարպետությամբ, գործիքի գունային հնարավորությունների գերազանց տիրապետմամբ։ Երկացանկում ունեցել է գործիքային բազմաթիվ պիեսներ և մուղամներ։

1978 թվականին Բահրամ Մանսուրովն արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչմանը։

Բահրամ Մանսուրովը մահացել է 1985 թվականի մայիսի 14-ին։ Կոմպոզիտոր Էլդար Մանսուրովի հայրն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձան

317px|մինի|աջից|Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձանը և Կենտրոնական ակադեմիական տիկնիկային թատրոնի շենքը
**Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձան** (), խորհրդային և ռուս դերասան, ռեժիսոր, հրապարակախոս, թատերական գործիչ Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձանը Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 2006 թվականին Կենտրոնական ակադեմիական տիկնիկային թատրոնի մոտ։

## Բացման արարողություն
Բացումը կատարվել է երկու հոբելյանների՝ Օբրազցովի 105-ամյակի և թատրոնի 75-ամյակի կապակցությամբ։ Արարողությանը ներկա են եղել ՌԴ մշակույթի նախարարի տեղակալ Անդրեյ Բուսիգինը, Ռոսկուլտուրայի ղեկավար Միխայիլ Շվիդկոյը, Ռուսաստանի նախագահի խորհրդական  Սերգեյ Սամոյլովը, Մոսկվայի քաղաքապետի առաջին տեղակալ Լյուդմիլա Շվեցովան, ՌԴ Պետական դումայի մշակույթի կոմիտեի նախագահ Իոսիֆ Կոբզոնը, կինոռեժիսոր Եվգենի Գերասիմովը և այլ արվեստագետներ ու հասարակության անդամներ։

## Պատմություն
Քանդակը ստեղծվել է 2001 թվականին քանդակագործ Ալեքսանդր Բելաշովի կողմից, թատրոնի միջոցներով։ 2004 թվականին նրա ղեկավարությունը դիմել է հուշարձանի կառուցման խնդրանքով։ Տեղադրման թույլտվության կարգադրությունը ստորագրվել է նույն թվականին, սակայն հուշարձանը տեղադրվել է միայն երկու տարի անց։ Ճարտարապետական գրանիտե մանրամասերի, շինարարական աշխատանքների և հարակից տարածքի բարեկարգման աշխատանքները ֆինանսավորվել են քաղաքային բյուջեից։

## Նկարագրություն
Քանդակը պատրաստվել է անցյալ դարի կեսերին քանդակագործ Իլյա Սլոնիմի կողմից ստեղծված ճենապակյա արձանիկի նմուշով։ Բրոնզե հուշարձանը, որը տեղադրվել է գրանիտե պատվանդանի վրա, ռեժիսորին պատկերում է ամբողջ հասակով։ Աջ ձեռքում նա պահում է իր սիրելի համերգային ներկայացման՝ «Արտասովոր համերգի» հերոսուհի Կարմենի տիկնիկը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*  
*  
*  
* 

Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով
Ալեքսանդր Պուշկինի և Նատալյա Գոնչարովայի հուշարձան

**Ալեքսանդր Պուշկինի և Նատալյա Գոնչարովայի հուշարձան** (), հայտնի ռուս բանաստեղծ Ալեքսանդր Պուշկինի և նրա կնոջ՝ Նատալյա Գոնչարովայի հուշարձանը։ Տեղադրվել է 1999 թվականին Արբատում՝ տան դիմաց, որտեղ նրանք ապրում էին։ Նախագծի հեղինակներն են՝ քանդակագործներ Ալեքսանդր և Իգոր Բուրգանովները, ճարտարապետներ՝ Եվգենի Ռոզանով և Ե. Շումով։

Քանդակը ներկայացնում է զույգին պսակադրությունից հետո և պատկերում նրանց ձեռքերը բռնած առաջ քայլելիս։ Երկու բրոնզե արձանները ստեղծված են մեծ դիմանկարային համապատասխանությամբ և տեղադրված են գրանիտե պատվանդանի վրա հետևյալ գրառմամբ՝ «*Ալեքսանդր Պուշկին և Նատալյա Գոնչարովա*»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով
Գարահիսարի գավառակ

**Գարահիսար**, գավառակ Կիլիկիայում, Կարամանի նահանգում, իսկ ապա գավառակ Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում

Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։

## Տես նաև
* Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Պյոտր Դոբրինինի հուշարձան

**Պյոտր Դոբրինինի հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է հեղափոխական, Մոսկվայում հոկտեմբերյան զինված ապստամբության մասնակից Պյոտր Դոբրինինին։ Տեղադրվել է 1967 թվականի հուլիսի 4-ին՝ Մոսկվորեցկի շրջանի պիոներների և դպրոցականների նախաձեռնությամբ Մոսկվայի մետրոպոլիտենի «Դոբրինինսկայա» կայարանի նախասրահի մոտ։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Գենադի Դմիտրիևիչ Ռասպոպովը և ճարտարապետ Վ. Մ. Պյասկովսկին։ Մոսկվայի կառավարության «Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1997 թվականի մայիսի 5-ի թիվ 452 հրամանագրով դաշնային (համառուսաստանյան) նշանակության պատմական և մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկից հանված և տարածաշրջանային նշանակության պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկում դասակարգելու համար առաջարկված պատմության և մշակույթի մշակութային ժառանգության օբյեկտ հանդիսացող հուշարձանների ցանկը հաստատելու» մասին 1997 թվականի նոյեմբերի 11-ի թիվ 787 որոշմամբ դասվել է տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտների թվին։ Վերականգնողական վերջին աշխատանքներն իրականացվել են 2009 թվականին. տարբեր աղտոտվածություններից մաքրվել է գրանիտե մակերևույթը, վերացվել են կոտրվածքները, կատարվել են հականեխիչ և պաշտպանիչ աշխատանքներ։

Կարմիր գրանիտից քանդակված կիսանդրին գտնվում է բարձր պատվանդանի վրա, որի վրա արված է հետևյալ մակագրությունը. «*[[Բոլշևիկներ|Բոլշևիկ]] Պյոտր Դոբրինին (ծնված 1894 թվականին)՝ Զամոսկվորեչիեի [[Կարմիր գվարդիա]]յի կազմակերպիչներից մեկը։ Հերոսաբար զոհվել է խորհրդային իշխանության համար 1917 թվականի հոկտեմբերյան մարտերի օրերին Մոսկվայում* »։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 

Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով
Մսիսի գավառակ

**Մսիս**, գավառակ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում։ Կենտրոնը Մսիս գյուղն է (նախկինում քաղաք)։

## Աշխարհագրություն
Հյուսիսից սահմանակից էր Անարզաբայի, արևմուտքից՝ Ադանայի գավառակներին, արևելքում՝ Մսիսի լեռներին, հարավում՝ Պիռամոսի (Ջահան) ստորին հոսանքի ավազանի դաշտավայրին

## Տես նաև
* Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Քիլիսի գավառակ

**Քիլիս**, գավառակ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում։ Կենտրոնը Քիլիս քաղաքն էր։

## Պատմություն
1919 թվականին մտնում էր Այնթափ անկախ գավառի մեջ։ 1915 թվականից հետո գավառակում այլևս հայեր չկային։

## Բնակչություն
Մինչև 1915 թվականի Մեծ Եղեռն ուներ 12 000 հայ բնակիչ։

## Վարչական բաժանում
Գավառակը բաղկացած էր Մուսաբեկլի և Ջում գյուղախմբերից

## Տես նաև
* Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Իպոլիտ Դավիդովսկու հուշարձան

**Իպոլիտ Դավիդովսկու հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է խորհրդային պաթոլոգոանատոմ, երկրում պաթոլոգոանատոմիական ծառայության կազմակերպիչներից մեկին, ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Լենինյան մրցանակի դափնեկիր, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Իպոլիտ Վասիլևիչ Դավիդովսկուն։ Տեղադրված է թիվ 23 քաղաքային կլինիկական հիվանդանոցի մոտ, որտեղ ակադեմիկոսն աշխատել է 55 տարի։ Բացումը տեղի է ունեցել 1974 թվականի հոկտեմբերին։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Աշոտ Սերգեյի Ալլահվերդյանցը և ճարտարապետ Գրիգորի Ալեքսեևիչ Զախարովը։ 2007 թվականին հուշարձանին շնորհվել է մշակութային ժառանգության բացահայտված օբյեկտի կարգավիճակ (Մոսկվայի կառավարության 2007 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 39-ПП որոշում, գրանցման համար՝ 7734291000)։

Հասցեն՝ ք. Մոսկվա, Յաուզսկայա փողոց, 11։

## Նկարագրություն
Բժշկի բրոնզե կիսանդրին նրան պատկերում է բժշկական խալաթով՝ կրծքին Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի աստղով։ Քանդակը տեղադրված է գրանիտե գլանաձև պատվանդանի վրա, որին փակցված է բրոնզե տախտակ հետևյալ մակագրությամբ. *«Խորհրդային մեծանուն պաթոլոգոանատոմ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, [[Լենինյան մրցանակ|Լենինյան մրցանակի դափնեկիր]], ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Դավիդովսկի Իպոլիտ Վասիլևիչ 1887-1968»*։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1974 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1974 քանդակներ
Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով
Իչելի գավառ

**Իչել**, գավառ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Կենտրոնը Սելևկիա քաղաքն էր։

Նախկինում հիշատակվել է նաև որպես վիլայեթ։

## Աշխարհագրություն
Իչելը հյուսիսից սահմանակից էր Կոնիայի, արևելքից Ադանայի, արևմուտքից՝ Ալայայի գավառակներին, հարավից՝ Միջերգրական ծովին։

## Բնակչություն
Ըստ Վիտալի Քինեի 1894 թվականին գավառակն ուներ 105 280 թուրք, քուրդ, հայ, հույն և գնչու բնակիչ։

## Վարչական բաժանում
1894 թվականի դրությամբ գավառի կազմի մեջ էին մտնում հետևյալ գավառակները.
* Անամուռ
* Գյուլնար
* Էրմենեկ
* Մուտ
* Սելևկիա

## Տես նաև
* Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Անամուռի գավառակ

**Անամուռ**, գավառակ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգի Իչելի գավառում։ Կենտրոնը Չորակ ավանն էր։

## Աշխարհագրություն
Տարածվում էր Միջերգրական ծովի ափին։

## Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 17000 բնակիչ։

## Վարչական բաժանում
XIX դարի վերջին ուներ 96 գյուղ։

## Տես նաև
* Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Քիրա Քաս

**Քիրա Քաս** (; ), ամերիկյան գրող, առավել հայտնի է  «Ընտրություն» եռերգրության վեպերով, որը ընդգրկվել The New York Times–ի վարկածով բեսթսեյլերի ցանկի մեջ։

## Կենսագրություն
Քիրա Քասը ավարտել է Ռեդֆորդի համալսարանը, որտեղ տեղափոխվել էր  Ափամերձ Կառոլինայի համալսարանից։

2009  թվականին նա գրել է  «Ծովահարս» վեպը։ «Ընտրություն» վեպը համանուն եռերգրության առաջինն է, հրատարակվել է 2012 թվականին  HarperTeen հրատարակչության կողմից ։ Վեպը քննադատների կողմից դրական ընդունելության արժանացավ։  2013 թվականին հրատարակվել է վեպի շարունակությունը` «Էլիտա»։ Եռեգրության վերջին վեպը լույս է տեսել  2014 թվականին։ Համանուն ֆիլմերի նկարահանման իրավունքը գնվել է Warner Bros կինոընկերության կողմից։

2013 թվականի մայիսին Քիրա Քասը հայտարարել է նոր գրքի վրա աշխատելու մասին, որի աշխատանքային անվանումը «238» է։

2015 և 2016 թվականներին լույս են տեսել երկու գիրք՝ «Ընտրություն» շարքի գլխավոր հերոսուհու` աղջկա մասին։

## Մատենագիտություն
### «Ընտրություն» շարք

# Ընտրություն (2012)
# Էլիտա (2013)
# Միակը (2014)
# *Ժառանգորդուհի* (2015) ( 2016 թվականին հրատարակվել է ռուսերեն, անգլերենից թարգմանել է Օ․Ալեքսանդրովան, հրատարակչություն `Азбука, Азбука-Аттикус)
# *Թագը* (2016)

### Սպին օֆ շարք
* *Արքայազն* (2013)
**Գվարդիականը*(2014)
* Թագուհին(2015)
* *Սիրուհի* (2015)

### Առանձին վեպ
* *Ծովահարսը* (2015)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 



Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Արկադի Բարխուդարյան

**Արկադի Միսակի  Բարխուդարյան** (), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (1991), ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1985)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականին օգոստոսի 12-ին, Գորիս քաղաքում։ 1958 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, 1963 թվականին՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետը, ստացել է  ինժեներ-հիդրոտեխնիկի որակավորում։ Աշխատել է նույն ինստիտուտի նյութերի դիմադրության ամբիոնում, ավարտել ասպիրանտուրան և 1969 թվականին Կիևի քաղաքացիական ավիացիայի ինժեներների ինստիտուտում պաշտպանել թեկնածուական դիսերտացիա։ Դոկտորական դիսերտացիան պաշպանել է Մոսկվայի ջրամատակարարման, ինժեներական հիդրոերկրաբանության և հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների գիտահետազոտական ինստիտուտում և ստացել տեխնիկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։

1990 թվականին աշխատանքի է անցել   Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում, եղել է ոււսումնական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն։
Հիդրոդինամիկ հարթաչափման նոր մեթոդի հեղինակ է, ունի մոտ 57 տպագրված աշխատանք և 7 հեղինակային վկայական, հրատարակել է երկու մեթոդական ձեռնարկ և դասախոսությունների կոնսպեկտներ։ Մի շարք գիտական և գիտական աստիճաններ շնորհող գիտախորհուրդների անդամ է, հանդիսանում է հիդրավլիկական հետազոտուտյունների միջազգային ասոցիացիայի անդամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Бархударян Аркадий Мисакович

Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ջովանի Ֆերարի

**Ջովաննի Ֆերրարի**, (, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Ջուզեպե Ֆուրինոյի հետ միասին հանդիսանում են Իտալիայի ութակի չեմպիոններից։

## Կենսագրություն
Առաջին անգամ խաղացել է 19 տարեկանում, հարազատ քաղաքի թիմի կազմում։ Շատ շուտով նրան նկատեցին Յուվենտուսի ընտրողները, ովքեր էլ նրան բերել են Պիեմոնտի մայրաքաղաք՝ ապահովելով հիանալի ապագա։ Յուվենտուսում անցկացրած տարիներին խաղացել է 160 խաղ՝ գոլ խփելով յուրաքանչյուր երրորդ խաղում։ Այստեղ իր առաջին հաղթանակը տարել է Սկուդետոյում՝ 1931 թվականին, երբ նրանք կրկին չորրորդ հորիզոնականում էին։ Այսպիսով, «Ծեր Սինյորան» հինգ լիգա անընդմեջ նվաճեց հաղթողի տիտղոսը, որը մինչ օրս էլ համարվում է ազգային առաջնության ռեկորդ։

Հավաքականում առաջին խաղն անց է կացրել  Շվեյցարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ, որը տեղի է ունեցել 1930 թվականի փետրվարի 9-ին և ավարտվել է 4-2 հաշվով՝ հօգուտ իտալացիների։ Չորս տարի անց երկնակապույտների հավաքականով հաղթանակ է տոնում աշխարհի առաջնությունում և դա կրկնվում է նաև հաջորդ մունդիալում։ Հատկանշական է, որ առաջինից երկրորդ թիմերում տեղ են գտնում միայն չորս խաղացողներ` Ֆերարրին, Ջուզեպե Մենցան, պաշտպան Էրալդո Մոնցելիոն, և դարպասապահ Գուիդո Մազետին։

Երրորդ աշխարհի առաջնությունը, որին պետք է մասնակցեր Ֆերարին, պետք է լիներ 1962 թվականին, միայն այս դեպքում Պաուլո Մացայի հետ միասին՝ որպես մարզիչ։

Յուվենտուսից դուրս գալուց հետո Ջովանի Ֆերարին շարունակում է իր կարիերան Միլանի «Ինտերնացիոնալում»։ Այդ ակումբում խաղաց 125 խաղ, որտեղից ստացավ ևս երկու չեմպիոնական տիտղոս՝ 1938 և 1940 թվականներին։ Իր ութերորդ ռեկորդական գավաթը Ֆերարին նվաճել է «Բոլոնյաի» կազմում։

Իտալիայի ֆուտբոլի պատմության մեջ այդպիսի արդյունքի հաջողվել է հասնել միայն երկուսին՝ Ջուզեպե Ֆուրինոյի և Վիրջինիո Ռոզետային, որոնց բոլորը գիտեն Սկուդետոից։

Մահացել է 1982 թվականին, լյարդի արյունահոսությունից։ Մի քանի օրից պետք է լրանար նրա 75-ամյակը։ Նա ուներ աղջիկ և թոռ։ 2007 թվականին իր հայրենի քաղաքում բացվեց հուշատախտակ։

## Ելույթների վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте ''figc.it'' 
* Профиль на сайте ''transfermarkt''
* Профиль на сайте ''enciclopediadelcalcio.it'' 

Կատեգորիա:Բոլոնիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ
Դանիել Բալավուան

**Դանիել Բալավուան** (, ), ֆրանսիացի երգիչ, կոմպոզիտոր և երգահան։

## Կենսագրություն
Բազմազավակ ընտանիքի կրտսեր երեխան էր (բացի նրանից Էմիլիա և Էլիզաբեթ Բալավուանները ունեին երեք տղա և երկու աղջիկ)։

Ուսանողական տարիներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել 1968 թվականի մայիսյան իրադարձություններում և նույնիսկ պլանավորում էր սկսել քաղաքական կարիերա, բայց երբ  բողոքի ալիքը դադարեց, որոշեց զբաղվել երաժշտությամբ։

## Երաժշտական կարիերա
1975 թվականին թողարկվել է Բալավուանի առաջին սինգլը «De vous à elle en passant par moi» անվանմամբ։ Իր ամբողջ կարիերայի ընթացքում թողարկել է 8 ստուդիական ալբոմ, որոնցից վերջինը «Sauver l'amour»-ն էր, որը վաճառվել է 1 մլն 240 հազար օրինակով։

## Մահ
Մահացել է 1986 թվականի հունվարի 14-ին ավիավթարում երկուշաբթի օրը, երբ ուղղաթիռը, որում գտնվում էր նա, ընկավ Մալիի ավազաբլուրների վրա`ավազամրրիկի ժամանակ։ Այդ վթարում մահացել են մոտոմրցարշավորդ Տերրի Սաբինը, ուղղաթիռի օդաչու Ֆրանսուա Խավիեր Բանյոն, լրագրողուհի   Նատալի Օդենը և RTL ֆրանսիական ռադիոյի ռադիոինժեներ Ժան Պոլ Լեֆուռը։

## Սկավառակագրություն
* 1975 — De vous à elle en passant par moi 
* 1977 — Les Aventures de Simon et Gunther…
* 1978 — Le Chanteur 
* 1979 — Face amour / Face amère 
* 1980 — Un autre monde 
* 1982 — Vendeurs de larmes
* 1983 — Loin des yeux de l’occident
* 1985 — Sauver l’amour

## Գրականություն
* 1986 — Tout sur Balavoine, Philippe Deboissy, Hyperstar Biographie
* 1986 — Balavoine, Geneviève Beauvarlet, Éditions Poésie et Chanson
* 1987 — Balavoine, Geneviève Beauvarlet, Éditions Le Club des Stars (переиздание)
* 1987 — Balavoine, Geneviève Beauvarlet, Éditions France Loisirs (переиздание)
* 1987 — La légende Balavoine, Philippe Deboissy, Hyperstar Biographie
* 1995 — Balavoine, Gilles Verlant, Éditions Albin Michel
* 2001 — De la scène au Sahel, Franck Stromme, Éditions Kiron-Éditions du Félin
* 2001 — L’ascension de l’apprenti-chanteur, Thierry Rouault, Juke Box Magazine (N 173)
* 2002 — Balavoine, Gilles Verlant, Éditions Albin Michel (переиздание)
* 2006 — Le roman de Daniel Balavoine, Didier Varrod, Éditions Fayard
* 2006 — Il était une fois… Daniel Balavoine, Fabien Lecoeuvre, Éditions de la Lagune
* 2011 — Balavoine parmi nous, Fabien Lecoeuvre, Éditions du Rocher
* 2012 — L’inoubliable, Thierry Rouault, Éditions Camion Blanc

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Даниэль Балавуан на сайте Frmusique.ru

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կիթառահարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Իրաքի նախագահների ցանկ

Ստորև ներկայացված է **Իրաքի նախագահների ցանկը**՝ սկսած 1958 թվականից։

## Ցանկ

## Ժամանակագրություն

ImageSize = width:800 height:auto barincrement:10
PlotArea  = top:3 bottom:120 right:130 left:20
AlignBars = late

DateFormat = dd/mm/yyyy
Period     = from:1958 till:2018
TimeAxis   = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:5 start:1958
ScaleMinor = unit:year increment:1 start:1958

Colors     =
  id:military  value:rgb(0.76,0.69,0.57)   legend:Զինված_ուժեր
  id:socialist  value:rgb(0.94,0,0.11)   legend:Արաբական_Սոցիալական_Միություն
  id:baath  value:rgb(1,0.65,0)   legend:Արաբական_Սոցիալական_Բարթ_Կուսակցություն
  id:coalition  value:rgb(0.87,0.87,0.87)   legend:Կոալիցիոն_ժամանակավոր_իշխանություն
  id:none  value:rgb(0.92,0.93,0.94)   legend:Անկուսակցական
  id:puk  value:rgb(0,0.65,0.31)   legend:Քուրդիստանի_Հայրենասիրական_Միություն
  
Legend     = columns:2 left:200 top:80 columnwidth:230
 
TextData =
  pos:(20,100) textcolor:black fontsize:M
  text:"Կուսակցություններ"

BarData =
  bar:MuhammadNajibar-Ruba'i
  bar:AbdulSalamArif
  bar:Abdar-Rahmanal-Bazzaz
  bar:AbdulRahmanArif
  bar:AhmedHassanal-Bakr
  bar:SaddamHussein
  bar:JalalTalabani
  bar:FuadMasum
  bar:BarhamSalih

PlotData=
  width:5 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till

  bar:MuhammadNajibar-Ruba'i
   from: 14/07/1958 till: 08/02/1963 color:military text:"Մուհամեդ Նադժիբ ար-Ռուբաի"
  bar:AbdulSalamArif
   from: 08/02/1963 till: 13/04/1966 color:socialist text:"Աբդուլ Սալամ Արեֆ"
  bar:Abdar-Rahmanal-Bazzaz
   from: 13/04/1966 till: 16/04/1966 color:socialist text:"Աբդ ար-Ռահման ալ-Բազզազ"
  bar:AbdulRahmanArif
   from: 16/04/1966 till: 17/07/1968 color:socialist text:"Աբդուլ Ռահման Արիֆ"
  bar:AhmedHassanal-Bakr
   from: 17/07/1968 till: 16/07/1979 color:baath text:"Ահմեդ Հասսան ալ-Բաքր"
  bar:SaddamHussein
   from: 16/07/1979 till: 07/04/2005 color:baath text:"Սադդամ Հուսեին"
  bar:JalalTalabani
   from: 07/04/2005 till: 24/07/2014 color:puk text:"Ջալալ Թալաբանի"
  bar:FuadMasum
   from: 24/07/2014 till: 02/10/2018 color:puk text:"Ֆուադ Մասում"
  bar:BarhamSalih
   from: 02/10/2018 till: end color:puk text:"Բարհամ Սալիհ"



## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրաքի պատմություն
Կատեգորիա:Նախագահներ
Ալեքսանդր Գրիգորյանց

**Ալեքսանդր Կարապետի Գրիգորյանց** (), հայ պատմաբան։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Գրիգորյանցը ծնվել է Մեսրոպավան գյուղում՝ 1923 թվականին։

Մահացել է 1988 թվականին։

## Գործունեություն
Գիտությունների դոկտոր Ալեքսանդր Գրիգորյանցը 1958-1960 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ գլխավոր արխիվի պետի տեղակալ, իսկ հետո աշխատել է ԳԱ պատմության ինստիտուտում։ Մանկավարժական ինստիտուտի ռեկտոր եղել է 1969-1973 թվականներին։ 1975-1988 թվականներին եղել է Երևանի Վ․ Բրյուսովի անվան օտար և ռուսաց լեզուների ինստիտուտի գիտկոմունիզի ամբիոնի վարիչ։ Հրատարակել է մի շարք աշխատանքներ ՀԽՍՀ բանվոր դասակարգի և մտավորականության ձևավորման պատմության վերաբերյալ։  

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Հիքմեթ Աքչիչեք

**Հիքմեթ Աքչիչեք** (, ), համշենահայ հասարակական, մշակութային գործիչ, երաժիշտ, Վովա խմբի համահիմնադիր և մեներգիչ, համշենական ժողովրդական երգերի բանահավաք, «Հատիկ» միության փոխնախագահ։ Իր ազգային, հասարակական հայացքների համար բազմիցս հետապնդումների է ենթարկվել Թուրքիայի իշխանությունների կողմից:

## Կենսագրական տվյալներ
Հիքմեթ Աքչիչեքը ծնվել է Թուրքիայի Հանրապետության Հոպա շրջանում 1963 թվականին համշենահայ ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Հոպայում։ Այնուհետև՝ 1981 թվականին, կրթությունը շարունակելու նպատակով Հիքմեթը մեկնել Ստամբուլ քաղաք, որտեղ ընդունվել է համալսարան։ Նա մինչ օրս բնակվում է Ստամբուլում` պահպանելով Հոպայում մնացած իր ընտանիքի անդամների՝ ծնողների և եղբոր հետ կապը։ Իր մայրենի լեզուն համարում է համշեներենը։ Աշխատում է մասնավոր ընկերությունում որպես ֆինանսական ղեկավար։

## Համշենապահպան գործունեություն
### Վովա խումբ
Հիքմեթ Աքչիչեքը հանդիսանում է համշենահայ Վովա երաժշտական խմբի համահիմնադիրն ու մենակատարը։ Խումբը ստեղծվել է 2005 թվականին՝ նպատակ ունենալով հավաքագրել, պահպանել և համշենահայերի հետագա սերնդին փոխանցել համշենական ազգային, ժողովրդական երգարվեստը։ Այն ստեղծագործում է համշենի բարբառով։

Վովա խումբն իր առաջին մեծ ելույթն ունեցել է պոլսահայ հայտնի լրագրող Հրանտ Դինքի հիշատակին կազմակերպված երեկոյի ընթացքում, որտեղ կատարել են հայերեն «Յար յար» երգը։ Երաժշտական խումբը 2005 թվականին թողարկել է «Վովա» ալբոմը, որտեղ խտացվել են համշենի բարբառով 13 ժողովրդական երգ։ Այն հանդիսանում է համշենի բարբառով ձայնագրված երգերի առաջին ալբոմն աշխարհում։

2012 թվականի Վովան համերգով է հանդես եկել Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայում, Սոչիում և այլ քաղաքներում։

Վովա երաժշտական խմբին առավել լայն տարածում բերեց 13 երգերից կազմված «Վովա» ալբոմը, որը թողարկվել է 2005 թվականին։ Համշենի բարբառով գրված 13 ժողովրդական երգերն են, որոնցից առավել հայտնին հանդիսանում է «Նեննի Նեննի» երգը։

## Ընտանիք
Հիքմեթ Աքչիչեքն ամուսնացած է, ունի երկու աղջիկ։

## Արտաքին հղումներ
*Հիքմեթ Աքչիչեքի հարցազրույցը «Սիվիլնեթ»-ին:
* Հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանը խոսում է Հիքմեթ Աքչիչեքի և նրա Վովա խմբի մասին (տեսանյութ)
* Հիքմեթ Աքչիչեքի և Վովա խմբի համերգը (տեսանյութ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Համշենահայ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Համշենահայ հասարակական գործիչներ
Դրանդատափ (լեռ)

**Դրանդատափ**, լեռնագագաթ  Հայաստանի Լոռու մարզում, Բովաքարի լեռների հյուսիսարևմտյան ճյուղավորություններում, Եղեգնուտ գյուղից 3 կմ հարավ-արևելք։ Բարձրությունը 1585 մ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռներ
Սպիտակ պուդել

**Սպիտակ պուդել** (), Ալեքսանդր Կուպրինի պատմվածքը ծեր երգեհոնահարի, տասներկուամյա Սերգեյի և նրանց հավատարիմ ընկեր պուդել Արտոյի մասին։

## Սյուժե
Արտո անունով սպիտակ պուդելը շատ խելացի վարժեցված շուն էր։ Նա հանդիսանում էր թափառական կրկեսախմբի անդամ, որոնք դրամ էին վաստակում՝ Ղրիմի փողոցներում կրկեսային համարներ ցուցադրելով։ Բացի սպիտակ պուդելից, թատերախմբի անդամներն էին երգեհոնահար Մարտին Լոդիժկինը և փոքրիկ ակրոբատ 12֊ամյա Սերյոժան։

Այդ օրը թափառական կրկեսորդների մոտ չստացվեց։ Նրանք պտտվեցին ամբողջ ավանով, տնից տուն, բայց աշխատածը զրոյի հավասարվեց։ Նրանց միակ հույսը մնում էր «Ընկերություն ամառանոց» անվամբ ցուցանակը, բացի դրանից ոչինչ չէր մնացել։ Պատրաստվելով ելույթին` կրկեսորդները տեսան, թե ինչպես է տնից փախչում մի տղա, իսկ նրա հետևից դուրս վազեցին վեց մարդ։ Տղան կամակորություն էր անում, նա բղավում էր, աղաղակում, ոտքերն ու ձեռքերը թափահարում, գետնին հարվածում, իսկ շրջապատողները առաջարկում էին նրան դեղ խմել։ Այս տղայի մայրը ցանկանում էր վտարել շրջագայող կրկեսորդներին, բայց հիվանդ տղան ուզում էր տեսնել կրկեսի համարը։

Կրկեսորդները շատ էին դուր եկել տղային, բայց ամենից շատ նա հավանել էր սպիտակ պուդել Արտոյին, որին ուզում էր գնել և իր մայրիկին խնդրեց այդ մասին։ Այնուամենայնիվ, արտիստները վստահ էին և չհամաձայնվեցին վաճառել սպիտակ պուդելին նույնիսկ շատ մեծ գումարների դիմաց։ Հետո կրկեսորդներին վտարեցին բակից։

Շուտով թափառական կրկեսորդներին փնտրեց մի դռնապան, որը աշխատում էր ամառանոցում և փոխանցեց իր տիրուհու խոսքերը։ Նա 300 ռուբլի առաջարկեց սպիտակ պուդելի համար (այս փողով հնարավոր էր գնել պանդոկ), սակայն ծեր երգեհոնահարը համաձայն չէր։ Բանակցությունների ընթացքում ամբողջ ժամանակ դռնապանը պուդելին երշիկ էր հյուրասիրում։

Շուտով կրկեսորդները գնացին քնելու։ Նախքան քնելը երգեհոնահարը երազում էր, որ նա գեղեցիկ տրիկո կնվիրի ակրոբատ Սերյոժային և դրանով կցուցադրի կրկեսային համարներ։

Առավոտյան թափառական արտիստները սպասում էին տխուր նորություններին՝ Սպիտակ պուդել Արտոն անհետացել էր։ Կրկեսի անդամները տխրեցին` հասկանալով, որ առանց Արտոյի իրենց եկամուտը կնվազի։ Լոդիժկինը չէր կարող հայտնել ոստիկանությանը, քանի որ անձնագիր չուներ։

Այս օրը կրկեսորդները գիշերեցին սրճարանում։ Գիշերվա կեսին փոքրիկ ակրոբատ Սերյոժան գնաց ամառանոց։ Այնտեղ նա զգուշորեն բարձրացավ ցանկապատի վրայով և սկսեց որոնել պուդելին։ Կառույցներից մեկում նա գտավ սպիտակ պուդելին, որը, տեսնելով Սերյոժային, սկսեց հաչել, ինչը արթնացրեց պահակին։ Սերյոժան արագ վազեց, պուդելն էլ իր հետևից։ Բակապահը չհասցրեց բռնել նրանց, Սերյոժան վերցրեց Արտոյին իր ձեռքերի մեջ, անցավ պատը և փախավ։

## Էկրանավորում
«Սպիտակ պուդել», 1956 թվականին նկարահանված խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, ստեղծվել է Օդեսայի կինոստուդիայի կողմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալեքսանդր Կուպրինի պատմվածքները
Փղիկը գնում է սովորելու

**«Փղիկը գնում է սովորելու»** (), խորհրդային կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Իվան Ուֆիմցևի կողմից 1984 թվականին։ Ուֆիմցևը նկարահանել է փղիկի արկածների մասին պատմող երեք ֆիլմ՝ «Փղիկը գնում է սովորելու» (1984), «Փղիկը հիվանդացել է» (1985), «Զբոսաշրջիկ փղիկը» (1992)։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմի հերոսը փոքրիկ փղիկն է, որը երազում է սովորել, և մայր փիղը նրան ուղարկում է դպրոց, որտեղ սովորում էին մկները։

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ – Դավիթ Սամոյլով
* Կինոռեժիսոր –  Իվան Ուֆիմցև
*Բեմադրող նկարիչ – Նիկոլայ Տիտով
*Կինոօպերատորներ – Ալեքսանդր Վիխանսկի, Իգոր Դիանով 
* Կոմպոզիտոր – Իգոր Կոսմաչյով
*Կոմպոզիտոր – Գենադի Գլադկով
*Հնչյունային օպերատոր – Բորիս Ֆիլչիկով
*Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Վյաչեսլավ Շիլոբրեև, Սերգեյ Կոսիցին
*Տիկնիկները և դեկորացիաները պատրաստել են՝ Վլադիմիր Աբբակումով, Պավել Գուսև, Օլեգ Մասաինով, Վալերի Պետրով, Միխայիլ Կոլտունով, Վիկտոր Գրիշին, Մարինա Չեսնոկովա, Սվետլանա Զնամենսկայա, Սերգեյ Պոպով, Նատալյա Գրինբերգ, Վլադիմիր Մասլով, Նատալյա Բարկովսկայա, Ա․ Ուտկին, Ալեքսանդր Մաքսիմով, Ալեքսանդր Բելյաև, Աննա Վետյուկովա, Սեմյոն Էտլիս
*Խմբագիր – Նատալյա Աբրամովա
*Մոնտաժող – Գ. Ֆիլատովա
*Նկարահանող խմբի տնօրեն – Գրիգորի Խմարա

## Դերերը հնչյունավորել են
* Վսևոլոդ Լարիոնով – *Փղիկ*
* Օլգա Արոսևա – *մայր փիղ*
* Ելենա Սանաևա – *մայր գայլ*
* Գեորգի Վիցին – *կատու*
* Մարիա Վինոգրադովա, Ալեքսանդրա Նազարովա – *մկներ* 
* Եֆիմ Կացիրով – *արջամկների ուսուցիչ*

## Թողարկում
* 2005 թվական – «Փոքրիկ Մամոնտի մասին» () մուլտֆիլմերի հավաքածու DVD-ով, տարածող՝ Крупный план
* 2006 թվական – «38 թութակ» () մուլտֆիլմերի հավաքածու DVD-ով, տարածող՝ *Крупный план*

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* «Փղիկը գնում է սովորելու» – կադրեր մուլտֆիլմից
*

Կատեգորիա:1984 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Իվան Ուֆիմցևի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր փղերի մասին
Դանիել Կուքեցի

**Դանիել Կուքեցի** (), հայ գրիչ։

Դանիել Կուքեցին ծնվել է 13-րդ դարում։ Մահացել է 14-րդ դարում։ Գործել է Շահապոնք գավառամասի Կուքի գյուղում։ Նա մի շարք գրքեր է գրչագրել՝ «Գիրք դժոխոց» (1409) և «Ստորագրութեանց Արիստոտելին»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Տառեղներ

**Տառեղները** ՝ երկար ոտքեր և միջինից երկար կտուց ունեցող թռչուններ են, և պատկանում են տառեղների (Ardeidae) ընտանիքին։ Բնակվում են քաղցրահամ ջրերում և առափնյա գոտիներում։ Աշխարհում գոյություն ունի հաստատված 64 տեսակ։ Botaurus և Ixobrychus ցեղերին պատկանող տառեղների տեսակները անվանում են ջրցուլեր, այլ ոչ թե տառեղներ։

Թեև տառեղները տեսքով հիշեցնում են այլ ընտանիքներին պատկանող թռչուններին ինչպիսին են՝ արագիլները, քաջահավերը և կռունկները, նրանք տարբերվում են այս թռչուններից նրանով, որ թռիչքի ժամանակ պարանոցը երկտակ ծալում են դեպի ուսերը այլ ոչ թե ձգված պարանոցով թռչում։ Մեկ այլ առանձնահատկություն, որը տառեղներին առանձնացնում է վերոհիշյալ թռչուններից դա փոշենման աղվամազի առկայությունն է կրծքի և որովայնի հատվածներում։

Այս ընտանիքի որոշ անդամներ բույնը դնում են գաղութներով ծառերի վրա, իսկ ոմանք՝ հատկապես ջրցուլերը, բույնը պատրաստում են գետնին օգտագործելով եղեգ կամ այլ բույսերից։

## Բնութագիր
մինի|ձախից|300x250px|Սպիտակ մեծ տառեղ (''Ardea alba'')                                Լուսանկարը արվել է Լոս Անջելես գետի ափին։ |alt=Լուսանկարը արվել է Լոս Անջելես գետի ափին։
Տառեղները երկար ոտքեր և կտուց ունեցող միջին և խոշոր թռչուններ են։ Որցերի և էգերի  միջև տարբերությունը չնչին է։ Որցերը մի փոքր ավելի խոշոր են էգերից։ Ամենափոքր տեսակը համարվում է փոքր ջրցուլը, որի երկարությունը կարող է լինել 30 սմ-ից փոքր։ Տառեղի ամենամեծ տեսակի՝ Գողիաթ տառեղը որի բարձրությունը կարող է հասնել 152 սմ-ի։ Տառեղների պարանոցը կարող է երկտակ ծալվել Տ տառի նման ի շնորհիվ նրա որ պարանոցի ողերից մեկը ձևափոխված է։ Պարանոցը կարող է հետ քաշվել և առաջ գալ։ Թռիչքի ժամանակ պարանոցը երկտակ ծալում է դեպի ուսերը ի տարբերություն այլ երկար պարանոց ունեցող թռչունների։ Ոտքերը երկար են և ամուր են։ Թռիչքի ժամանակ ոտքերը և թաթերը հետ են ձգված։

## Դասակարգում
**Տառեղների** (Ardeidae) ընտանիքը նախկինում ընգրկված էր արագիլանմանների (Ciconiiformes) կարգի մեջ։ Սակայն 2008 թվականին գիտական հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ այս ընտանիքի թռչունները պետք է ընդգրկվեն Հավալուսնանմանների (Pelecaniformes ) կարգի մեջ։ Ի պատասխան այդ բացահայտումների, Միջազգային Թռչնագիտական Ժողովը վերջերս վերադասակարգեց տառեղներին (Ardeidae) և նրանց քույր ընտանիք՝ քաջահավերին (Threskiornithidae) հավալուսնանմաններ (Pelecaniformes) կարգի մեջ։

## Տարածում
Հայաստանի Հանրապետությունում հանդիպում է 9 տեսակ՝ եգիպտական տառեղ, դեղին տառեղ, կվակվա, շիկակարմիր տառեղ, սպիտակ փոքր տառեղ, փոքր ջրցուլ, մեծ ջրցուլ, մոխրագույն տառեղ, սպիտակ մեծ տառեղ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արագիլանմաններ
Կատեգորիա:Թռչուններ
Կատեգորիա:Քորդավորներ
Սիլվեր Սփրինգ (Մերիլենդ)

**Սիլվեր Սփրինգ** (), վիճակագրորեն մեկուսացված տարածք Մոնտգոմերի շրջանում, Մերիլենդ, ԱՄՆ։ 2000 թվականին բնակչությունը կազմել է 71 452 մարդ, ինչը այս տարածքը դարձնում է Մերիլենդում բնակվողների թվով չորրորդը, Բալթիմորից, Կոլումբիայից, Ջերմանտաունից հետո։մինի

Սիլվեր Սփրինգի հարավային ամենահին և ամենաուրբանիզացված հատվածը ամենամեծ գործարար կենտրոնն է Վաշինգտոնի ամենահյուսիսային կետում, Կոլումբիա շրջան։ 2004 թվականի տվյալներով այդ գործարար կենտրոնում է գտնվում 673 986  մ2 գրասենյակային տարածք, 5216 բնակարան, 7,1 հա զբոսայգիներ։ Այժմ տարածքը զարգանում է. կառուցվել են խոշոր բնակելի, առևտրային և գործնական շենքեր։

1840 թվականին Ֆրենսիս Պրեստոն Բլերը դստեր` Էլիզաբեթի հետ, փայլարի ելքով աղբյուր են հայտնաբերել ժամանակակից Ակորն այգու մակերեսին,  Նյուել սթրիթի և Ինստ վեստ խայվերի հատման կետում։

Արդյունքում նա գնել է մերձական հողերը և ամառանոց կառուցել, որը անվանել է «Արծաթե աղբյուր»։

Սիլվեր Սփրինգը անվանումը ստացել է հենց այդ տնից։

## Պատմություն
Առաջին քաղաքային շինությունները հայտնվել են 1887 թվականին, երբ Սելինա Ուիլսոնը իր ֆերման հողամասերի է կիսել 5 և 10 ակրով` ժամանակակից Կոլսվիլ ռոուդ և Բրուկվիլ ռոուդ։

## Տես նաև
* Մոնտգոմերի շրջան (Մերիլենդ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1887 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կետչուպ

[thumb|[Տոստերով կետչուպ]]
thumb|1 բաժնի համար փաթեթավորած կետչուպ
**Կետչուպ** — սոուս, հիմնական բաղադրիչները՝ լոլիկ, քացախ, շաքարավազ և համեմունքներ (կերակրի աղ, կարմիր պղպեղ, սև պղպեղ և այլն)։

## Տարբերակներ
Վիլյամ Վասիլևիչ Պոխլյոբկովը կետչուպները բաժանում է երեք խմբի.

* **արևմտաեվրոպական (տնային պատրաստման համար)**, 
* **անգլիական (արդյունաբերական արտադրության համար)**  
* **չինական**։

Արևմտաեվրոպական կետչուպը շաքարավազ չի պարունակում, ընդ որում՝ Ռումինիայում և Հունգարիայում ավելացնում են շաքարավազ։ Անգլիական կետչուպը բավականին շատ շաքարավազ է պարունակում, ինչպես նաև սոխ և նեխուր։ Չինական կետչուպը պարունակում է դարչին և ավելի շատ քացախ, քան մյուս տարբերակները։

Պտուղներով ձկնային սոուսը հայտանաբերվել է անգլիացի գաղութարարների կողմից՝ ներկայիս Մալայզիայի տարածքում (հնարավոր է՝ ապագա Սինգապուրի), այդ իսկ պատճառով անվանումը փոխառնված է ինդոնեզա-մալազիական *kĕchap* բառից՝ անգլերենում որոշակիորեն փոփոխված արտասանությամբ։ Ստուգաբանական բառարաններում ներկայացվում են փոխառնության հետևյալ տարբերակները.

# Կանտոնական բարբառում սոուսն անվանվում է *koechiap*, մալազիական և ինդոնեզիական բարբառներում՝ , :
# ՝ չինարենից 鮭汁 (՝ սաղմոն ՝ սոուս)։

## Պատմություն
Կետչուպի հայրենիք է համարավում Չինաստանը։ 17-րդ դարում Ասիայից Անգլիա ներմուծեցին անձրուկից, հունական ընկույզից, սնկից և լոբուց պատրաստված սոուս։ Այդ սոուսը նաև ներառում էր աղադիր ձկներ, համեմունքներ, սխտոր և գինի. ամենահին բաղադրատոմսի մեջ լոլիկի մասին ոչինչ նշված չէ։ Անգլիայում անվանել են *catchup* կամ *ketchup*: Համեմունքը հաջողության հասավ և արագ տարածում գտավ Եվրոպայում։ Սկզբնական տարբերակից հիմա մնացել են միայն ոչ այնքան հայտնի բաղադրատոմսեր՝ սնկից և ձիթապտղից պատրաստվող։

Լոլիկի հիման վրա պատրաստվող կետչուպի բաղադրատոմսերը 19-րդ դարի սկզբից հայտնվում են ամերիկյան խոհարարական գրքերում։ Մյուսներից շուտ՝ 1801 թվականին, մամուլում հայտնվեց Սենդի Էդիսոնի բաղադրատոմսը։ Ավելի ուշ՝ 1812 թվականին, հրապարակվեց Ջեյմս Միզի բաղադրատոմսը։ 1824 թվականին լոլիկի հիման վրա պատրաստվող կետչուպի բաղադրատոմսը հայտնվում է Մերի Ռինդոլֆի՝ «Տնային տնտեսուհին Վիրջինիայից» գրքում։

## Բժշկական տեսանկյուն
Կետչուպների թեորիայի մեջ, ինչպես և մարինարա սոուսի, տարբերվում է հակաօքսիդանտ լիկոպինի բարձր պարունակությամբ, սակայն գործնականում դա միշտ չէ, որ համապատասխանում է իրականությանը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ խանութում վաճառվող սոուսը  պատրաստման ընթացքում ենթարկվում է բարդ տեխնոլոգիական ներգործությունների։ Բացի այդ, ստանդարտ կետչուպը պարունակում է մեծ քանակությամբ հավելումներ, այդ թվում՝ կոնսերվանտներ, որոնք բավականին վտանգավոր են առողջության համար։

Ռուսաստանում կետչուպը՝ սնկերի, տափակաշշով թթվասերի և այլ մթերքների հետ միասին արգելված է օգտագործել դպրոցների, նախնական և միջին մասնագիտական կրթության հաստատությունների ճաշարաններում։

## Տես նաև
* Մայոնեզ
* Սոուս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Կետչուպ
* [Կետչուպի պատրաստման [բաղադրատոմս]]

Կատեգորիա:Խոհանոց
Կատեգորիա:Համաշխարհային խոհանոց
Կատեգորիա:Ուտեստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Սոուսներ
Լևոն Կիրակոսյան

**Լևոն Մարտինի Կիրակոսյան** (), հայ գրականագետ, լրագրող, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1977 թվականից։

## Կենսագրություն
Լևոն Կիրակոսյանը ծնվել է 1928 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Երևանում։ 1943-1945 թվականներին սովորել է Երևանի հրետանային դպրոցում, ապա Թբիլիսիի հրետանային ուսումնարանում, ծառայել խորհրդային բանակում մինչև 1950 թվականը։ 1953 թվականին ավարտել է (էքստեռն) Երևանի ռուսական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1950-1952 թվականներին աշխատել է Երևանի ռադիոկոմիտեում, 1952-1960 թվականներին՝ «Կոմսոմոլեց» թերթում։ 1960-1980 թվականներին աշխատել է «Կոմունիստ» թերթի խմբագրությունում։ Մինչև 1969 թվականը եղել է գրականության և արվեստի բաժնի վարիչ, 1969 թվականից թերթի խմբագրի տեղակալ։ 1980 թվականից աշխատել է որպես ՀԿԿ Կենտկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչի տեղակալ։ 1968 թվականին «Իսահակյանի հրապարակախոսությունը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1991 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, 1999 թվականից՝ Հայ-ռուսական համալսարանում (2003 թվականից՝ պրոֆեսոր)։  ԽՄԿԿ անդամ 1952 թվականից։

Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Պոետը, իրադարձություններ և ճակատագրեր» (Երևան, 1972), «Մարդը և սխրանքը» (Երևան, 1975), «Մարդու կոնցեպցիան և ժամանակակից հայ արձակի ստեղծագործական որոնումները» (Երևան, 1979) գրքերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ուցունոմիա

right|170px|thumb|Ուցունոմիայի քաղաքապետարան

, քաղաք Ճապոնիայում, Տոտիգի պրեֆեկտուրայի քաղաքամայրը և ամենախոշոր քաղաքը։ 2015 թվականի մայիս ամսի տվյալների համաձայն՝ քաղաքը ունի 518 200 բնակիչ, իսկ բնակչության խտությունը կազմում է 1240 մարդ/կմ22։ Քաղաքը զբաղեցնում է 416,85 կմ2 տարածք։ Ուցույոման հայտնի է իր *«gyoza»* ուտեստով։ Ուցունոմիայում կան երկու հարյուրից ավել «gyoza»-յի ռեստորաններ։

 բնակչությունը, 2000 թվականի տվյալների համաձայն, կազմում է 888 005 մարդ։ Այն մեծությամբ 10-րդ քաղաքն է Կանտոյի տարածաշրջանում։

## Կլիմա
Ուցունոմիայում տիրում է մերձարևադարձային մուսոնային կլիմա՝ շոգ ամառներով և զով ձմեռներով։ Տեղումները առատ են ամռան տաք ամիսներին՝ հուլիսից սեպտեմբերը։ 

## Հայտնի անձիք
*Կոզու Անդո՝ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ
*Մինորի Կիհարա՝ հնչյունավորող
*Նանաե Կրոնո՝ մանգակա
*Յուկիո Էդանո՝ քաղաքական գործիչ
*Հաձիմե Ֆունադա՝ քաղաքական գործիչ
*Նաոյա Կոնդո՝ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ
*Իկուո Մացումոտո՝ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ
*Մասակո Մորի՝ երգչուհի
*Տոշիո Նոբե՝ մանգակա
*Սադաո Վատանաբե՝ ջազ երաժիշտ
*Սուսումու Յանասե՝ քաղաքական գործիչ
*Կանակո Իտո՝ երգիչ

## Քույր քաղաքներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Բարբարա Քլեմ

**Բարբարա Քլեմ** (,), գերմանացի ֆոտոլրագրող։ Շուրջ 45 տարի աշխատել է *Frankfurter Allgemeine Zeitung*թերթում։ Լուսաբանել է գերմանական պատմության կարևորագույն իրադարձություններից շատերը, արժանացել է մրցանակների, այդ թվում՝ Արժանիքների շքանշանի, եղել Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։ Բարբարա Քլեմը ներառվել է Լեյկա փառքի ծառուղում որպես «լրագրողական լուսանկարչության շարժիչ ուժ» և որպես «օրինակելի լուսանկարիչ»։

## Կենսագրություն
Բարբարա Քլեմը ծնվել է Մյունստերում, մեծացել է  Կարլսրուեում։ Հայրը՝ Ֆրից Քլեմը, եղել է նկարիչ և Կարլսրուե գեղարվեստի պետական ակադեմիայի պրոֆեսոր։
մինի|"Max-Beckmann-Preis" մրցանակաբաշխության արարողություն, 2010 թ.
1959 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանկֆուրտ և մինչև 2004 թվական աշխատել Frankfurter Allgemeine Zeitung-ում։ Որպես ֆոտոլրագրող լուսանկարել է իրադարձությունները, ներառյալ Ֆրանկֆուրտի 1969 թվականի ուսանողական խռովությունները, 1983 թվականին Հայնրիխ Բյոլի  միջուկային զենքի դեմ բողոքները, 1969 թվականին հեղափոխության տասներորդ տարեդարձի առթիվ Կուբայում տեղի ունեցած տոնակատարությունները, 1975 թվականի ապրիլի 25-ին Պորտուգալիայում կայացած առաջին ժողովրդավարական ընտրությունները և 1989 թվականին Բեռլինի պատի անկումը։

Լուսանկարել է բազմաթիվ հայտնի մարդկանց, այդ թվում` Միք Ջագերին, Թոմ Ուեյթսին, Կլաուդիո Աբադոյին, Սայմոն Ռեթլին, Դյորդ Լիգետիին, Էնդի Ուորհոլին և Ռայներ Վերներ Ֆասբինդերին։ Նրա հայտնի լուսանկարներից է 1979 թվականին արված նկարը, որտեղ խորհրդային առաջնորդ Լեոնիդ Բրեժնևը համբուրում է Արևելյան Գերմանիայի առաջնորդ Էրիխ Հոնեկերին։ Գործունեության ընթացքում հետևողականորեն օգտագործում է սև և սպիտակ անալոգային (ֆիլմ) լուսանկարչություն, որը բնորոշ է առանձին լուսանկարներին, այլ ոչ թե շարքի։

## Ցուցահադեսներ
* *Բարբարա Քլեմ։ Լուսանկարներ։ 1968 – 2013*, Մարտին Գրոպիուս Բաու, Բեռլին, 2013-2014

## Կոչումներ, մրցանակներ
Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ, Դարմշտադտի կիրառական գիտությունների համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։ 1989 թվականին արժանացել է Էրիխ Զալոմոնի անվան մրցանակի, 2010  թվականին՝ Արժանիքների շքանշանի և 2012 թվականին՝ Լեյկա փառքի ծառուղու մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The main works of Barbara Klemm

Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կին լուսանկարիչներ
Հայաստանի պատմություն (այլ կիրառումներ)

**Հայաստանի պատմություն** կարող է վերաբերվել.
* '''Հայաստանի պատմություն''', ժամանակակից ազգային պետության՝ Հայաստանի տարածքի պատմությունը այնքանով, որքանով հայ ժողովուրդը բնակվել է և իշխել է այդ և հարակից տարածքներում։ Հայերի կողմից տարածքների բնակեցվածության և ինքնիշխանության աստիճանը ժամանակաի ընթացքում փոփոխությունների է ենթարկվել, և, որպես արդյունք, Հայաստանի պատմությունը իր բովանդակությամբ առաձգական է։
* '''Հայաստանի պատմություն''', հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանի Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի կողմից հրատարակվող 36 հատորյա գրքաշար։
Անտառուտ (լեռ, Կոտայք)

**Անտառուտ**, լեռնագագաթ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Փամբակի լեռնաշղթայի արևելյան հատվածում, Գոմրագետից ձախափնյակում, Մեղրաձոր գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրություն 2228 մ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի լեռներ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Դիմափոշի

250px|right|мини|Դիմափոշու տուփ
**Դիմափոշի** (՝ փոշի), դեկորատիվ կոսմետիկ միջոց մանր փոշու տեսքով։ Օգտագործվում է դեմքի մաշկին որոշակի երանգ տալու համար։

## Նկարագրություն
Այն արտադրվում է փոշի, հեղուկ և սեղմված կոմպակտ ձևով։ Սա հանքային և օրգանական նյութերի բուրավետ համասեռ խառնուրդ է։

Կազմություն՝ տալկ, ցինկի օքսիդ, տիտանի երկօքսիդ, կաոլին։ 
Լայն տարածում ունեն դիմափոշու սպիտակ, վարդագույն, դեղնավուն, դեղնավարդագույն գույները, ինչպես նաև արևայրուքի և դեղձի գույները։ Դիմափոշու գունավորման համար օգտագործում են ոչ օրգանական (սիենա, դեղին և կարմիր երկաթի օքսիդի գունանյութեր և այլն), օրգանական (էոզին, կոսմետիկ ներկեր), հանքային և սինթետիկ ծագմամբ ներկանյութեր։ Որպեսզի դիմափոշին ունենա հաճելի բույր, նրա մեջ ավելացնում են  բուրավետիչ։

## Արտադրություն
Բոլոր տեսակի դիմափոշիների պատրաստման գործընթացը (բացառությամբ կրեմանման և հեղուկ) հիմնականում դրա  բոլոր բաղադրիչների միախառնումն է, հետո մաղերով մաղելը (1 սմ քառակուսու վրա 3600 անցքով) կամ համապատասխան աղացներով միախառնումը և մանրացումը, կոմպակտ՝ խառնելու և սեղմելու համար։

## Քսելու եղանակներ

* **Վրձինով**

Այս տարբերակը ապահովում է համասեռ, հարթ ծածկույթ և թույլ է տալիս հստակ չափաբաժնով տարածել դիմափոշին։ Նույն վրձինով կարելի է մաքրել դիմափոշու ավելցուկը։ Չոր տեսակների համար ցանկալի է օգտագործել բնական նյութերից պատրաստված խոշոր կլորացված վրձիններ, իսկ կրեմ-դիմափոշու համար  հարմար են հարթ վրձինները։

* **Սպունգով**
Սպունգով քսում են խտացված տեսակի դիմափոշին։ Սովորաբար այս տեսակի դիմափոշի գնելիս սպունգը ներառվում է հավաքածուի մեջ։ Լատեքսային սպունգները  հարմար է օգտագործել  խոնավ եղանակով քսելու համար, ինչպես նաև կրեմանման դիմափոշիների համար։

## Տես նաև
* Կարմրաներկ
* Տոնային քսուք

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Կոսմետիկա
Բել (Պոսեյդոնի որդի)

**Բել** (), հին հունական դիցաբանության հերոս, Եգիպտոսի թագավոր։ Պոսեյդոնի և Լիբիայի որդին, Ագենորի երկվորյակ եղբայրը։ Մի շարք դիցաբանական հերոսների, այդ թվում՝ Պերսևսի և Հերակլեսի նախնին։ Շատ հնագույն տեքստերում նույնականացվել է արևելյան աստված Բահաղի հետ։

## Ծագում
Բելի մայրը Լիբիան էր՝ Եգիպտոսի թագավորի՝ Էպաֆոսի դուստրը․ Էպաֆոսը Զևսի որդին էր Իոյից։ Այսպիսով, Բելը ծագում է Արգոսի առաջին թագավորներից։ Լիբիան հղիացել էր ծովի Աստված Պոսեյդոնից և ծնել երկու երկվորյակ` Բելին և Ագենորին։

## Բելն առասպելաբանության մեջ
Բելը Եգիպտոսի թագավորն էր, այն ժամանակ, երբ եղբայր Ագենորը կառավարում էր Սայդան ու Տյուրոսը Փյունիկիայում։ Նոննուսը նրան անվանում է «Լիբիացի Զևս»։ Բելը հիմնականում հիշատակվում է հունական դիցաբանության մյուս տոհմաբանական կերպարներում, իսկ հենց իր մասին առասպելները շատ քիչ բան են պատմում նրա մասին։ Ընդ որում հին գրողները Եգիպտոսի լեգենդար արքային ավելի ու ավելի էին նույնացնում արևելյան աստված Բահաղի հետ (անվան այլ տարբերակներ՝ Վաալ, Բահաղ, Բել)։ Գերմանացի հնէաբան Կարլ Տյումպելը ենթադրում  է, որ Բելի անունը, հնարավոր է, հունական ծագում ունենա։ Ռոբերտ Գրեյվսը համոզված է, որ այս անունը և նույնիսկ հենց կերպարը փոխառված է արևելյան դիցաբանությունից․ «Բելը Հին Կտակարանի Բահաղն է և ապոկրիֆների Բելը։ Իր անունն ստացել է շումերական լուսնի աստվածուհի Բելիլիից, որին գահընկեց է արել»։

Պավսանիասը Բելին անվանել է «ինչ-որ եգիպտացի, Լիբիայի որդի», որի անունը տրվել է Բաբելոնի աստծուն։ Ըստ Գիգինի՝ Բելն առաջինն էր, որ կռվում էր թրով (մինչ այդ բոլորը կռվում էին մահակներով), այդ պատճառով նրա անունից ձևավորվեց «bellum» բառը, որը նշանակում է պատերազմ։ Դիոդորոս Սիցիլիացին գրում է, որ Բելը գլխավորել է եգիպտացի ներգաղթյալներին, որոնք Եփրատ գետի վրա գաղութներ են հիմնել․ նոր քաղաքում նա քրմական խորհուրդ ձևավորեց, որը բաբելոնացիներից ստացավ «քաղդեացիներ» անվանումը։ Այս խորհրդի անդամները հետևում էին աստղերին և ազատված էին հարկերից։

## Սերունդներ
Բելն ամուսնացել է գետի աստված՝ Նեղոսի դուստր Անխինոյիի հետ։ Այս ամուսնության մեջ ծնվել են երկվորյակներ Եգիպտոսը և Դանայոսը․ առաջինը կառավարել է Եգիպտոսը և Արաբիան, երկրորդը՝ Լիբիան։ Ըստ Եվրիպիդեսի՝ Բելի երեխաներն էին նաև Կիֆեոսը (Եթովպիայի թագավորը) և Ֆինեոսը՝ Անդրոմեդայի փեսացուն։ Ֆերեկիդիսը գրել է, որ Բելը ևս մեկ դուստր է ունեցել՝ Դամնոն։ Նա ամուսնացել է իր քեռի Ագենորի հետ և ծնել Փյունիկին (Փյունիկիայի թագավորության հիմնադիրը) և երկու դուստրերի` Իսային և Մելիային, որոնք ամուսնացել են իրենց զարմիկների՝ Եգիպտոսի եւ Դանայոսի հետ։

Ըստ Հեսիոդոսի՝ Բելն ունեցել է դուստր՝ Ֆրոնիան, ով Հերմեսից ծնել է Արաբիոսին՝ Կասիոպեայի հորը և Արաբիայի անվանահորը։ Նոննուսն իր «Դիոնիսիոսի գործեր»-ում ասում է, որ Բելը հինգ որդիների հայր էր՝ Ֆինեայի, Փյունիկի, Ագենորի, Եգիպտոսի և Դանայոսի։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ և գրականություն
### Աղբյուրներ
# 
# 
# 
# 
# 
# 

### Գրականություն
# 
# 
# 

Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
Կատեգորիա:Փյունիկյան դիցաբանություն
Անդրեյ Դավիդյան

**Անդրեյ Սերգեյի Դավիդյան** (, ), հայազգի ռուս երգիչ, ռոք երաժիշտ։

## Կենսագրություն
Անդրեյ Դավիդյանը ծնվել է 1956 թվականի հունվարի 30-ին Մոսկվայում, օպերային երգիչ Սերգեյ Դավիդյանի և դաշնակահարուհի Զլատա Սերգեևնայի ընտանիքում։ Երեք տարեկան հասակից հետաքրքրվել է երաժշտությամբ։ Սովորել է Մոսկվայի թիվ 152 դպրոցում, ուր հիմնականում այցելում էին ստեղծագործական ընտանիքների երեխաներ։ Երաժշտության հանդեպ սերը ժառանգել է հորից, մանկուց նախընտրել է ռիթմը, հատկապես հարվածային գործիքները։  8-րդ դասարանում ընկերների հետ հիմնել է երաժշտական խումբ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Անդրեյ Դավիդյանը որոշել է ընդունվել թատերական ինստիտուտ, սակայն չի հաջողվել քննությունները հանձնել։ Փորձել է ընդունվել դրամատիկական դպրոց Եֆիմ Շիֆրինի հետ, սակայն երկուսն էլ մրցույթը չեն հաղթահարել։ 1973 թվականին Անդրեյը միացել է «Високосное лето» ռոք խմբին, որը հիմնադրել են կիթառահար-վոկալիստ Ալեքսանդր Սիտկովեցկին և ստեղնաշարահար Քրիս Կելմին։  Խմբի ստեղծումից մեկ տարի անց Անդրեյը մեկնել է բանակ։ Թատերական բուհ ընդունվելու անհաջող փորձից հետո Դավիդյանն ավարտել է Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտը և դարձել թարգմանիչ, ուսումնասիրել է արաբերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն։

Բանակում ծառայելուց հետո Անդրեյը միացել է «Добровольное общество» (Կամավոր ընկերություն) երաժշտական խմբին, որտեղ կատարել է Deep Purple-ի, Led Zeppelin-ի և Grand Funk Railroad-ի երգերի քավեր տարբերակները։ 1977 թվականին Դավիդյանը այլ երաժիշտների հետ հիմնել է «Վիկտորիա» խումբը, եղել է Աֆրիկայում, շրջագայել Եգիպտոսում և Ալժիրում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո աշխատել է Ռուսաստանի պետական նվագախմբում։ 1979 թվականին Դավիդյանը դարձել է «Рок-Ателье» խմբի վոկալիստ, որը համագործակցում էր «Լենկոմ» թատրոնի հետ։ Համագործակցության արդյունքում բեմադրվել է «Յունոնա և Ավոս» ռոք-օպերան։ 1987 թվականին երգչին ժողովրդականություն է բերել «Замыкая круг» երգը։ 1993 թվականին Դավիդյանը հիմնել է Sound Cake խումբը, որին նվիրել է իր ստեղծագործական 20 տարիները, կատարել է ջազային, ռոքային և սոուլ ոճի երգեր։ Նախքան «Ռուսաստանի ձայնը» երաժշտական նախագծին մասնակցելը, Դավիդյանը շարունակել է ստեղծագործական գործունեություն, սակայն որևէ ալբոմ չի թողարկել։ 2012 թվականի աշնանը մասնակցել է «Ռուսաստանի ձայնը» երաժշտական նախագծին, որտեղ կատարել է «Georgia on my mind» երգը։ Նախագծին մասնակցելիս պարբերաբար հանդես է եկել համերգների, ստեղծագործական երեկոների  ժամանակ։

## Անձնական կյանք
Անդրեյ Դավիդյանն ամուսնացել է 3 անգամ։ Ունի երեք դուստր՝ Մարիա, Լիզա, Կատյա։ Կատյան ավարտել է երաժշտական դպրոցը,  մասնակցել է «Ռուսաստանի ձայն։ Երեխաներ» նախագծին։ Կատյայի մայրը՝ Աննա Աբրամոչկինան, Sound Cake խմբի վոկալիստն է։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է դիզայներ Վիկտորյա Կոլոսի հետ։

## Մահ
2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին 60-ամյա երաժիշտը վատ զգացողության պատճառով հետազոտվել է Բոտկինսկի հիվանդանոցում։ Բժիշկներն ախտորոշել են իշեմիկ ինսուլտ։ Մահացել է 2016 թվականի նոյեմբերի 13-ին, հուղարկավորությունը կատարվել է նոյեմբերի 16-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Անդրեյ Դավիդյան. «Գալիս եմ Երևան՝ հայ հանդիսատեսի հետ հույզերովս կիսվելու»

Կատեգորիա:Հայ երգիչներ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ
Կատեգորիա:Ռոք երաժիշտներ