Ռենե Բոյլև

**Ռենե Բոյլև,** (,), ֆրանսիացի գրող:

Նա իր պատանեկությունը անց է կացնում ծննդավայրում, ապա Տուր քաղաքում: Ուսումն շարունակում է Սորբոնի համալսարանում: 1885 թվականին հրապարակում է առաջին կարճ պատմվածքը, իսկ 1893-ին ի վերջո ընդունում է իր գրական կեղծանունը՝ Բոյլև: Նրա 4 ստեղծագործությունները հաճախ ոգեշնչված են մանկության հուշերից («Լա Բեկե»), ճանապարհորդություններից («Բորրոմեական կղզիների հոտը») կամ Տուրենի քաղաքի պատմության էջերից («Մադմուազել Կլոկ»): 1918 թվականին ընտրվում է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ:

## Կենսագրություն
Ռենե Տարդիվոն ծնվել է Մարի Սոֆի Բոյլևի և Մե Ֆրանսուա Պիեր Օգյուստ Տարդիվոյի ընտանիքում: Մարի Սոֆի Բոյլևը Անժի քաղաքի հին ընտանիքից էր, որը հաստատված էր Տուրենում, իսկ Ֆրանսուա Տարդիվոն՝ ոչ մեծ ֆերմերական ընտանիքի նոտար էր: Նա կորցրել է մորը 1871 թվականին և մեծացել է Բարբոտինյեր մեծ հողատարածքում իր տատիկ Կլեմանս Ժանյոյի խնամակալությամբ, ով ոգեշնչել է «Լա Բեկե»-ի Տանտե Ֆելիսի Պլանտե կերպարը: Սակայն տատիկը մահացել է 1876 թվականին, իսկ նրա ամուսինը ինքնասպան է եղել: Ռենեն  իր քրոջ՝ Մարի հետ, վերադառնում են հայրիկի տուն, ով 1874-ին ամուսնացել էր երիտասարդ կնոջ հետ և արագորեն սնանկացել էր Մուտոն գնելուց հետո՝ կորցնելով իր հաճախորդները և դառնալով Լա Հայ-Դեկարտ քաղաքի բուրժուական հասարակության կողմից անտեսված:

1877 թվականին Ռենեն դարձավ կրտսեր աշակերտ՝ Պուատյե քրիստոնյա դպրոցների եղբայրների մոտ, 1880 թվականին տեղափոխվեց Գրանդ Մեյզոն քոլեջ, որը փակվեց 1882-ին Ֆերիի որոշումների պատճառով, և ընդունվեց Տուրեի Ռենե Դեսկարտ լիցեյ: 1883 թվականին, երբ հայրը սնանկացավ, նա ինքնասպան եղավ: Ռենե Տարդիվոն բակալավրիատն ավարտեց 1884–1885-ին և նոյեմբերին 1885-ին տեղափոխվեց Փարիզ՝ Մոնժ փողոց, Սորբոնում պատմություն և իրավագիտություն ուսումնասիրելու համար: 1889 թվականին ստացել է իրավագիտության լիցենզիա: Նա նաև ուսանում է Ազատ քաղաքական գիտությունների դպրոցում։

17 տարեկանում՝ 1885 թվականի մարտի 30–31-ին, Ռենե Տարդիվոն «Ինդրե-է-Լուար» ամսագրում հրապարակեց կարճ տեքստ «Ռենե Յու.» կեղծանվամբ՝ «Որոշ էջեր հին նոթատետրից»: Նույն տեքստը ամբողջությամբ վերասարքեց «Վյյեյլիերս» կարճ 5 պատմվածքում, որը հրապարակվեց 1888 թվականին Տուրենի ամսագրում, որի գլխավորն էր Օգյուստ Շովինյե: 1888-ի վերջերին նա հանդիպում է Ջեյն Ավրիլին:  1896 թվականը Լաբիշի նախնական ստեղծագործությունների տարին էր, երբ նա հրապարակում է տարբեր ամսագրերում, այդ թվում «Լա Պլյում» և «Լ’Էրմիտաժում», որոնք համատեղ ղեկավարում էր Հենրի Մազելի խնդրանքով՝ սկզբում Ադոլֆ Ռետտեի, ապա Սթյուարտ Մերիլլի, իսկ հետո՝ իր ընկեր Հյուգ Ռեբելի հետ:

1893 թվականին նա վերջնականապես ընդունեց Բոյլև կեղծանունը՝ մայրիկի ազգանվան հիման վրա: Այդ ժամանակ նա բնակվում էր Պասկյե փողոցում, Մադլեն եկեղեցու մոտ: 1896 թվականին  հրատարակեց իր առաջին վեպերը՝ «Նեանի Լեդիների բժիշկը», որը նրբորեն ներկայացնում է մարզային բարքերն, և «Բադե լողարանները»՝ արկածային և բարոյական վեպ, որը որոշ քննադատների կողմից դասվում է դեկադենտիզմի ժանրի: Հետագայում հրապարակվեցին՝ «Բորրոմեական կղզիների հոտը» (1898), «Մադմուազել Կլոկ» (1899), «Լա Բեկե» (1901), «Սիրո դասը այգում» (1902), «Երեխան պատնեշի մոտ» (1903), «Լավագույն ընկեր» (1909), «Հինգ սենթանոց երջանկություն» (1917), «Էլիզ» (1921), «Նոր սիրո դասեր այգում» (1924), «Ավիրված այգու հիշողություններ» (1924): 1917 թվականին պատերազմի ընթացքում նրա եղբոր մահը ներշնչեց գրել զգայացուցիչ «Դու այլևս ոչինչ ես» («Tu n’es plus rien») ստեղծագործությունը:

Նա ծանոթանում է Անատոլ Ֆրանսեի հետ, ում հանդեպ մեծ հարգանք է տածում, Հենրի դե Ռենյեի հետ, ով ընդունում է նրան Ակադեմիա, Անդրե Ժիդի, Ֆրենսիս Վիել-Գրիֆինի, Ժան Մորեայի, Շառլ Գերինի, Մորիս Մենդրոնի, Ժակ դե Գաշոնի, Պոլ Բուրգեի, Պոլ-Ժան Տուլեի, Պոլ Վալերիի, Մորիս Բարեսի հետ, որից ոգեշնչվում է, բայց հեռանում քաղաքական տեսակետներից հիասթափվելով, Պոլ Սուդեի, ով նրան ատում էր, և հատկապես Հյուգ Ռեբելի, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա:

1901 թվականի ապրիլի 13-ին նա ամուսնանում է Ալիս Մորսի հետ (ծնված 1881-ին): Ալիսը իր եղբոր՝ Լուի Մորսի դուստրն է, որը հարուստ ավտոարդյունաբերական գործարար էր: Ընտանիքը ունենում է ֆինանսական ապահովություն և ապրելակերպը բարեկեցիկ և շքեղ է: Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ նա տեղափոխվում է 6 Դովիլ, որտեղ Ալիսը զբաղվում է վիրավոր զինվորների խնամքով, իսկ Բոյլևը ծանոթանում է Բեթի Հալփերինի հետ, ով դառնում է նրա քարտուղարն ու սիրուհին: Այս հետաքրքիր քառյակի համատեղ գոյությունը շարունակվում է նույն տանը, բաժանություն երբեք չի եղել, բայց Ալիսը վերջապես լքում է ընտանեկան բնակարանը: Ֆրանսիական ակադեմիան նրան շնորհում է Բոտա մրցանակը 1906-ին և Ալֆրեդ Նե մրցանակը 1912-ին:

Մարսել Պրուստի հայտնագործությունը Ռենե Բոյլևի համար մեծ գրական շոկ էր: Նա սկզբում անտեսում է Պրուստը՝ չհրաժարվելով սեփական ստեղծագործությունից, ապա ճանաչում նրան որպես ժամանակաշրջանի առաջատար գրող։

Բոյլեսվը քվեարկության երկրորդ փուլում ընտրվել է ֆրանսիական ակադեմիայի աթոռի համար ՝ ձայների 27 տոկոսի մեծամասնությամբ։ Միևնույն ժամանակ, գրողը նաև եղել է Էնդր-է-Լուարի գյուղատնտեսության, գիտության, արվեստի և կերպարվեստի հասարակության անդամ, ակադեմիա, որի պատվավոր անդամ է դարձել 1900-ականներից։ Այս հասարակության կենտրոնակայանում, որը գտնվում է Տուր քաղաքում, Բոյլեսվը դասախոսություն է կարդում "Ազատություն և գրականություն" վերնագրով, ելույթ, որը նշվում է իր մահից հետո հրապարակված «Գրքի վերաբերյալ կարծիքներ» աշխատության մեջ։

Նա մահացել Է Փարիզի Արագո բուլվարում գտնվող Սուրբ Մարիամ քույրերի կլինիկայում։ Հոգեհանգիստը տեղի է ունենում ժամը Նոտր Դամ դե Գրաս եկեղեցի Պասսի, Ավետման փողոց. Նրա դագաղը տեղադրվել է գոմի մեջ, որը կառուցվել է եկեղեցուն հարող այգում ։  Այսպիսով, նա այնտեղ մնաց 22 ամիս, մինչև այն օրը , երբ թաղվեց որպես դիվիզիայի մաս Պասի գերեզմանատան՝ Տրոկադերո հրապարակում:

## Համանուններ
Ռենե Բոյլես պողոտան, Փարիզի շրջանում, հարգանքի տուրք է մատուցում նրան: Նրա մարմարե կիսանդրին պատրաստվել է մոտ 1926 թվականին քանդակագործ Ֆիլիպ Բեզնարի կողմից; ցուցադրվել է Թյուիլերի սրահում 1927 թվականին, այն պահվում է Փարիզի Ֆրանսիայի ինստիտուտում ։  Կա բոյլսի մեկ այլ Քանդակագործական կիսանդրի, որը ստեղծվել է քանդակագործ Կամիլ Գարանդի կողմից, որը զարդարում է Ռենե Բոյլսի պարտեզը Դեկարտում ՝ նրա հայրենի քաղաքում:

## Կեղծանուններ
Ռենի Բոյլևը օգտագործել է բազմաթիվ խոչընդոտանուններ, հատկապես իր նորությունների համար։

* Ռենի Ու.՝ Ինդր-է-Լուար ամսագրում։
* Ռենի Մարի և Ռ.Տ.՝ Տուարենի գրական և արվեստաբանական քննադատական հանդեսում։
* Նեպոմուցեն՝ Քվարտիեի վերածնունդ հանդեսում։
* Ռենի Տ…, Ռենի Տարդիվո և Վելսերուս՝ Ժամանակակից գրականության հանդեսում։
* Ռենի Բոյլև՝ իր մնացած ամբողջ գործերի համար։

## Ստեղծագործություններ
### Կյանքի ընթացքում տպագրված գործեր

* Նորություններ, տպագրված հանդեսներում (մինչև Բել Ֆոլիեի Էշո, տպագրված Փետրվարի 1895-ին Էրմիտաժ ամսագրում, Ալեգորիե դե լ'ամեն դե գրաաս, տպագրված Լա Պլյում ամսագրում, Լե Ամբարրա դե Ժիլետ, տպագրված Հունվար 1897-ին Ժիլ Բլաս ամսագրում, Լե Մալ դե Ռիտա, տպագրված Ֆեմինա ամսագրում, Ես գրել եմ փոքրիկ պատմություն, տպագրված Կանդիդ Մորասիեն ամսագրում, որ տպագրվել է ուրբաթ օրը)
* Նեանսի տիկնայքի բժիշկը (1896)
* *Բադեի լողավազանները (1896)*
* Սենտ-Մարի-դե-Ֆլյուռ (1897)
* Բորրոմեյյան կղզիների հոտը (1898, Օլլենդորֆի տարբերակ)
* Տիկին Կլոկը (1899)
* Լա Բեկը (1901) (տես՝ Լե Բոննե դե Դանտել հատվածում «Հետմահու գործեր»)
* Սիրային դասը զբոսայգում (1902)
* Երեխան պարապետին զմրուխտե խոյակով (1903)
* Հրաշալի ապագա (1905)
* Իմ սերը (1907)
* Դեմքի փոշի (1909)
* Լավագույն ընկերը (1909)
* Լավ մեծացած երիտասարդ աղջիկը (1909)
* Մադլեն երիտասարդ կին (1912)
* Անտառի փոքրիկ հաց վաճառողը կաթնամթերքների համար (1913)
* Նիմֆեր պարում են սաթիրների հետ (1913)
* Հինգ սոլով երջանկություն (1917)
* Դու այլևս ոչինչ չես (1917)
* Մուտքի խոսք Ֆրանսիական ակադեմիայում (1919)
* Խոսք՝ պատերազմում այրի դարձած կանանց փոխօգնության ամենամյա ընդհանուր ժողովում (1919)
* Ալսինդոր կամ շարունակություն սիրային դասին զբոսայգում (1920)
* Սերինգապաթամ (1920)
* Երկու կանաչ սողուններով գորշագիծը (1920)
* Վտանգավոր երիտասարդը (1921)
* Անալոգիա (1921)
* Էլիզ (1921)
* Ահ՛, հաճույք պատճառիր ինձ (1922)
* Առաջին խորհումները Մարսել Պրուստի գործերի մասին (1922)
* Նորություններ և ընտրանի էջեր վեպերից (1922)
* Բորրոմեյյան կղզիների հոտը (վերջնական տարբերակ, 1923)
* Պոմ դ'Ապի հարսանիքը և երկու վեպագիրները (1924)
* Նոր սիրային դասեր զբոսայգում (1924)
* Հիշողություններ ավերված այգուց (1924)
* Ես քեզ ցանկացել եմ մի երեկո (1925)

### Հետմահու գործեր
* Ազյուրին կամ նոր ուղևորությունը, 1926
* Ժամանակակից հարմարավետություն, 1926
* Վերջին խոսքը սիրո մասին, 1926
* Նոր սիրային դասեր զբոսայգում
* Երկու վեպագիրները, 1926
* Տուրենի, 1926
* Կատունած տերևներ (Անհատական գրառումներ), 1927
* Կեղտոտ ոտք, 1927
* Ֆրանսիացիները ճանապարհորդում, 1929
* Վեպի մասին կարծիքներ, 1929
* Ստենդալի մասին խորհումներ, 1929
* Մթերքների ժողովածու, 1931
* Ուղևորություն Բորրոմեյյան կղզիներ, 1932
* Կատունած տերևներ (Անհատական գրառումներ – ընդլայնված հրատարակություն), 1947
* Գրական պրոֆիլներ, 1962
* Թավշյա գլխարկներ, 1967
* Բետթի համար բանաստեղծություններ, 1967
* Մասնակցիր պարը – Դա ավարտված բան է, 1975

### Նամակցություն
* Օգուստ Շովինե, Ռենի Բոյլևի գաղտնի այգին (հատվածներ նրա նամակցությունից), 1927
* Մի քանի փոխանակումներ և վկայություններ (նամակցություն Մարսել Պրուստի հետ), 1931

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ