Մակընթացային փական

[thumb|300px|Մակընթացային փականը հանգեցնում է նրան, որ [Լուսինը պտտվում է իր առանցքի շուրջ նույն ժամանակում, ինչ անհրաժեշտ է Երկրի շուրջը պտտվելու համար: Բացառությամբ լիբրացիայի դեպքի, սա հանգեցնում է նրան, որ Լուսինը շարունակում է նույն մասով ուղղված լինել դեպի Երկիր, ինչպես երևում է ձախ նկարում: Լուսինը ցուցադրվում է բևեռային տեսքով և չի համապատասխանում չափերի մասշտաբին: Եթե Լուսինն ընդհանրապես չպտտվեր, նա հերթով ցույց կտա իր մոտ և հեռավոր կողմերը Երկրին՝ Երկրի շուրջը շարժվելով ուղեծրով, ինչպես ցույց է տրված աջ նկարում:]]
[thumb|300px|[Պլուտոն-Քարոն համակարգի տեսքը կողքից: Պլուտոնն ու Քարոնը գտնվում են մակընթացային փականի մեջ միմյանց հետ: Քարոնը այնքան մեծ է, որ Պլուտոնի հետ նրա համակարգի բարիկենտրոնը գտնվում է Պլուտոնից դուրս; Այսպիսով, Պլուտոնը և Քարոնը երբեմն համարվում են կրկնակի համակարգ:]]
**Մակընթացային փականը** առաջանում է երկու իրար շուրջ պտտվող աստղագիտական մարմինների միջև, երբ մարմիններից մեկը հասնում է մի վիճակի, երբ ամբողջական ուղեծրային պտույտի ընթացքում նրա կատարած իր առանցքի շուրջ պտույտների պարբերությունում որևէ փոփոխություն չի տեղի ունենում։ Այն դեպքում, երբ մակընթացային փականված մարմինը սինքրոն պտույտ ունի, այն պտտվում է իր առանցքի շուրջը նույն ժամանակում, որքան իր ուղեծրի պտույտի պարբերությունն է։ Օրինակ, Լուսնի միշտ միևնույն կողմն է շրջված դեպի Երկիր, թեև լիբրացիայի հետևանքով Լուսնի ուղեծիրը կատարյալ շրջանաձև չէ։ Սովորաբար, միայն բնական արբանյակն է մակընթացայնորեն փականված ավելի մեծ մարմնի հետ։ Այնուամենայնիվ, եթե երկու մարմինների միջև և՛ զանգվածի տարբերությունը, և՛ նրանց միջև հեռավորությունը համեմատաբար փոքր են, յուրաքանչյուրը կարող է մակընթացային կերպով փականվել մյուսի հետ. սա Պլուտոնի-Քարոնի, կամ ինչպես նաև Էրիսի և Դիսնոմիայի դեպքում է։ Մակընթացային փականը նաև անվանում են «գրավիտացիոն փական», կամ «գրավված պտույտ», կամ «պտտվող ուղեծրի փականում»։

Այս էֆեկտն առաջանում է երկու մարմինների միջև, երբ նրանց գրավիտացիոն փոխազդեցությունը դանդաղեցնում է մարմնի պտույտը իր առանցքի շուրջ, մինչև այն ընկնում է մակընթացային փականի մեջ։ Միլիոնավոր տարիների ընթացքում էներգիայի փոխանակման և ջերմության ցրման երևությների փոխազդեցության ուժերի ազդեցությամբ փոխվում են մարմինների ուղեծրերը և պտույտի պարբերությունները։ Երբ մարմիններից մեկը հասնում է մի վիճակի, որտեղ այլևս չկա որևէ փոփոխություն նրա պտույտի պարբերության մեջ մեկ ամբողջական ուղեծրի ընթացքում, ասում են, որ այն մակընթացայնորեն փականված է։ Մարմինները հակված են մնալու այս վիճակում, քանի որ այս վիճակից դուրս գալը ենթադրում է էներգիայի գործադրում համակարգին։ Օբյեկտի ուղեծիրը կարող է ժամանակի ընթացքում փոփոխվել, այս դեպքում մակընթացային փականը կարող է խախտվել, օրինակ, եթե հսկա մոլորակի ազդեցությունը բերում է մարմնի ուղեծրի փոփոխությունների։

Մակընթացային փականի ոչ բոլոր դեպքերն են ենթադրում սինքրոն պտույտ։ Մերկուրիի դեպքում, օրինակ, մակընթացային փականի պարագայում մոլորակը Արեգակի շուրջ յուրաքանչյուր երկու պտույտի ընթացքում կատարում է երեք պտույտ իր առանցքի շուրջ՝ 3:2 պարբերությամբ ռեզոնանս։ Հատուկ դեպքերում, երբ ուղեծիրը գրեթե շրջանաձև է, և մարմնի պտույտի առանցքը զգալիորեն թեքված չէ, օրինակ՝ Լուսինը, մակընթացային փականը հանգեցնում է նրան, որ պտտվող մարմնի միայն միևնույն կիսագունդն է ուղղված դեպի մյուս մարմինը։ Այնուամենայնիվ, այս դեպքում մարմնի ճիշտ նույն մասը միշտ չէ, որ ուղղված է դեպի մյուս մարմինը։ Փականված մարմնի ուղեծրային արագության և նրա պտտման առանցքի թեքության տատանումների պատճառով կարող է լինել որոշակի պարբերական տեղաշարժ։

## Տես նաև
* Մակընթացություն
* Ուղեծրային ռեզոնանս
* Ռոշի սահման
* Սինքրոն ուղեծիր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա