open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Հաղթանակ 1453

**«Հաղթանակ 1453»** (), 2012 թվականին թողարկված թուրքական պատմական ֆիլմը, որը նվիրված է 1453 թվականին տեղի ունեցած Կոստանդնուպոլսի անկմանը։

## Սյուժե
Ֆիլմը սկսվում է այն տեսարանից, որը տեղի է ունեցել 7-րդ դարում Մեդինայում՝ Մուհամմադ մարգարեի ապրած տարիներին (627 թվական)։ Աբու Այուբ ալ Անսարին ասում է մյուս սահաբներին, որ նա, ով կկարողանա գրավել Կոստանդնուպոլիսը, կլինի ամենահզոր զորահրամանատարը։

Ֆիլմի հիմնական գործողությունները տեղի են ունենում 15-րդ դարում։ Մեհմեդ II-ը գահ է բարձրացել, երբ նա ընդամենը 12 տարեկան էր, սակայն երկու տարի անց գահին վերադարձել է նրա հայրը՝ Մուրադ II-ը։ Հոր մահվանից հետո, Մեհմեդ II-ը նորից դարձել է սուլթան և նրա հիմնական նպատակը դարձել է Կոստանդնուպոլսի գրավումը։ Որպեսզի նախապատրաստվի այդ արշավին, նա ձգտում է հաշտություն կնքել մյուս պետությունների հետ։ Այդ ընթացքում, բյուզանդական կայսր Կոստանդին XI Պալեոլոգոսը, ձգտելով ձախողել սուլթանի պլանները, սպառնում է ազատ արձակել իր մոտ գերի գտնվող արքայազն Չելեբիին՝ Մեհմեդի եղբորը, ով նույնպես համարվում էր գահի օրինական ժառանգորդ։ Հաղթահարելով բազմաթիվ փորձություններ՝ Մեհմեդ II-ը բանակ է հավաքում և գրավում Կոստանդնուպոլիսը։ Պաշարը ծանր է տևում, օսմանյան զորքերը ծանր կորուստներ են տալիս։ Մի անգամ սուլթանին երազում հայտնվում է Աբու Այուբ ալ Անսարին։ Ոգեշնչվելով երազից՝ սուլթանի Կոստանդնուպոլսի մատույցներում փնտրում է Աբու Այուբի գերեզմանը և գտնում այնտեղ մարգարեի թուրը, կազմում Կոստանդնուպոլսի գրավման նախագիծը։ Օսմանները ցամաքային ճանապարհով տանում են նավատորմը դեպի Ոսկեղջյուր և ավերում քաղաքային պատերի ոչ ամուր հատվածները։

## Դերերում
* Դեվրիմ Էվին — Մեհմեդ II սուլթան
* Իբրահիմ Չելիքքոլ — թուրք մարտիկ Ուլուբաթլը Հասան
* Դիլեք Սերբեստ — Էրա, Ուրբանոս ինժեների որդեգրած դուստրը
* Ռեջեփ Աքթուղ — Բյուզանդիայի Կոստանդին XI Պալեոլոգոս
* Ջենգիզ Ջոշքուն — Ջովանի Ջուստինիանի, ջենովացի պատվիրակ
* Էրդեն Ալքան — մեծ վեզիր Չանդարլը Հալիլ փաշա
* Նաջի Ադըգյուզել — բյուզանդացի մեծ դուկա Լուկա Նոտարաս
* Էրդողան Այդեմիր — հունգարացի Ուրբանոս ռազմական ինժեներ
* Իլքեր Քուրտ — Մուրադ II սուլթան
* Սեդաթ Մերտ — վեզիր Զագանոս
* Ռաիֆ Հիքմեթ Չաֆ — Աքշեմսեդին ուսուցիչ
* Նամըք Քեմալ Իգիթթյուրք — Հյուսրեվ մոլլա
* Օներ Աս — Գյուրանի մոլլա
* Մուստաֆա Աթիլա Քունթ — վեզիր Սաբահեթթին փաշա 
* Օզքան Ալիշեր — վեզիր Սարուջա փաշա
* Մուրատ Սոզել — զորահրամանատար Իսա փաշա
* Ֆայիք Աքսոյ — զորահրամանատար Քարաջա փաշա
* Հյուսեյն Սանթուր — ծովակալ Սուլեյման Բալթաօղլու 
* Ալի Ռըզա Սոյդան — Հռոմի Նիկողայոս V պապ
* Ալի Էրսան Էնար — Ջենովայի դոժ Պիետրո Ֆրեգոսո
* Իզեթ Չիվրիլ — կարդինալ Իսիդոր
* Ադնան Քյուրքչու — Գենադիուս II Սքոլարիս
* Շահիքա Քոլդեմիր — Էմինե Գյուլբահար խաթուն, Մեհմեդի II-ի կինը

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 7-րդ դարում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ստամբուլում
Ղուկիոս I (Հռոմի պապ)

**Ղուկիոս I** (, ), Հռոմի եպիսկոպոս 253 թվականի հունիսի 25-ից մինչև 254 թվականի մարտի 5-ը։

## Կենսագրություն
Ղուկիոսը ծնվել է Հռոմում և եղել է Պորֆիրիանի որդին։ Նա Պապ է ընտրվել, հավանաբար, 253 թվականի հունիսի 25-ին և մահացել է 254 թվականի մարտի 5-ին։ Նրա ընտրությունը տեղի է ունեցել իր նախորդի՝ Կորնելիոսի արտաքսմամաբ սկիզբ առած հալածանքների ժամանակ։ Ղուկիոսը ևս իր օծվելուց կարճ ժամանակ անց արտաքսվեց, բայց կարողացավ վերադառնալու թույլտվություն ստանալ։

Ղուկիոսը հիշատակվում է Կիպրիանոս Կարթագենացու նամակների մեջ՝ կապված նովատիանոսական աղանդի հետ։ Նրա տոնը նշվում է մարտի 5–ին։ Այս ամսաթիվը նշված է *Հռոմեական Մարտիրոսագրության* մեջ՝ «Հռոմում, Ապիանյան ճանապարհի վրա գտնվող Կալիստոսի գերեզմանատանը թաղված է սուրբ Ղուկիոս պապը, սուրբ Կորնելիոսի հաջորդը, հանուն Քրիստոսի հանդեպ ունեցած հավատի նա արտաքսվել է և դժվարին ժամանակներում իրեն դրսևորել որպես երևելի խոստովանահայր՝ զգուշությամբ և չափավորությամբ»։

## Այժմեականություն
1969 թվականին Ղուկիոս պապի տոնը հանվել է «Գլխավոր հռոմեական օրացույց»–ից՝ մասամբ «տառապյալի» անվան չհիմնավորված լինելու պատճառով, որով նա ավելի վաղ մեծարվել էր։ *[[Liber Pontificalis]]* –ում նշված լինելով որպես Վալերիանոսի օրոք տառապած նահատակ, նա մահացել է մինչ 254 թվականի մարտից հետո սկիզբ առած հալածանքները սկիզբը։

Ղուկիոս պապի տապանաքարը գոյություն ունի մինչ օրս, գտնվում է Սուրբ Կալիստոսի կատակոմբներում։ Նրա մասունքները հետագայում տեղափոխվել են Սանտա Չեչիլիա ին Տրաստևերե եկեղեցի՝ ի թիվս սուրբ Ցեցիլիայի և մյուսների մասունքների։ Նրա գլուխը պահվում է Կոպենհանգենի Սուրբ Սուրբ Անսգարի տաճարի մասունքատանը։ Այդ մասունքը Ռոսկիլդե է բերվել մոտ 1100 թվականին, այն բանից հետո, երբ Սուրբ Ղուկիոսը հայտարարվել է Դանիայի և Զելանդիա կղզու հովանավոր։ Ըստ լեգենդի, Ռոսկիլդեի բնակիչներին հանգիստ չէին տալիս դևերը, որոնք Ղուկիոսի գանգից բացի ուրիշ ոչնչից չէին վախենում։ Ռեֆորմացիայից հետո գանգը դրվել է Ֆրեդերիկ III–ի՝ Կոպենհանգենի թագավորական պալատի դահլիճում՝ քարացած սաղմի և այլ  դիտարժան  ցուցադրանմուշների հետ միասին։ Ավելի ուշ  փոխանցվել է Դանիայի ազգային թանգարանին և 1908 թվականին վերադարձվել է կաթոլիկ գանձատուն։ Ղուկիոս պապի գլուխը համարվում է այն եզակի մասունքներից մեկը, որը պահպանվել է Դանիայի Ռեֆորմացիայից հետո։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:254 մահեր
Գեորգենբուրգ

**Գեորգենբուրգի դղյակ** (), Տևտոնական օրդենի հինավուրց դղյակ Կալինինգրադի մարզի Չերնյախովսկ քաղաքում։

2007 թվականի մարտի 23-ին դղյակը ստացավ տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։ Գեորգենբուրգի դղյակը համարվում է Կալինինգրադի երեք լավագույն պահպանված ամրոցներից մեկը` Գվարդեյսկի Տապիաու և Նիզովյեի Վալդաու դղյակների հետ միասին։ Դղյակից ոչ հեռու գտնվում է համանուն   ձիաբուծարանը։

## Պատմություն
Առաջին ամրոցը կառուցվել է 1264 թվականին հին պրուսական Կապզովին քաղաքում, Գերմանական  միաբանության ասպետ  Խարտման ֆոն Գրումբախի կողմից և կոչվել Սուրբ Գևորգի անվամբ։ Դղյակի մասին առաջին  հիշատակումը վերաբերվում է 1354 թվականին, սակայն  փայտյա և հողաշեն դղյակը կառուցվել է 1337 թվականին, իսկ քարից` 1351 թվականին։ 1352 թվականին, միաբանության և եպիսկոպոսի միջև հողերի բաժանումից հետո, մինչև 1525 թվականը դղյակը պատկանում էր Տևտոնական միաբանության Զամլանդական եպիսկոպոսին։  
մինի|Գեորգենբուրգի դղյակի ավերակները
Դղյակը երկու անգամ ավերվել է լիտվացիների կողմից, 1364 և 1376 թվականներին։ 1385-1390 թվականներին վերակառուցվել է, այնուհետև արևմտյան կողմից կառուցվում  են  առաջնագծի ամրություններ։ 1403 թվականին գրավվել  է Վիտովտի զորքերի կողմից, 1657 թվականին  խիստ տուժել է թաթարների արշավանքի ժամանակ, 1679 թվականին  գրավվել է շվեդների կողմից։

1709 թվականից դղյակը կալվածքի հետ սկսեցին վարձակալությամբ տալ։ Վերջին սեփականատերը դոկտոր Մարտին Գելինգն էր։

1994-1995 թվականներին 99 տարով վարձակալվել է Ռուսական ապահովագրական բանկի կողմից, մշակութային և զվարճանքի կենտրոն կազմակերպելու նպատակով։ Դղյակի տարածքում իրականացվում էին հնագիտական պեղումներ մինչև 1997 թվականի ճգնաժամը, երբ բանկը հրաժարվեց այդ նախագծից։ Ներկայումս դղյակը ոչնչացման եզրին է։

2010 թվականին մարզային դումայի որոշմամբ դղյակը հանձնվեց Ռուսական ուղղափառ եկեղեցուն։ Ներկայումս դղյակի տարածքում մաքրման աշխատանքներ են իրականացվում, կազմակերպվում են զբոսաշրջային էքսկուրսիաներ։

2017 թվականի մայիսի 6-ին դղյակի մերձակայքում Չերնյախովսկի թեմի կողմից կազմակերպվեց Կալինինգրադի սիմֆոնիկ նվագախմբի համերգն Արկադի Ֆելդմանի գլխավորությամբ։

## Գրականություն
* Бахтин, А. П. Ситуация с памятниками культурного наследия в Калининградской области // Слово.ру: Балтийский акцент. — 2014. — № 1.
* Сапунов, А. Путешествуем сами: Прибалтика. — М., 2013. — ISBN 5904138075.
* Мамадазизов, Ф. Ш. Событийный туризм и его роль в использовании историко-культурного наследия Калининградской области // Проблемы, опыт и перспективы развития туризма, сервиса и социокультурной деятельности в России и за рубежом. Сборник материалов II Международной научно-практической интернет конференции под ред. О. А. Лях. — 2015. — С. 64—68.
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Пруссия 39
* Замок Георгенбург на сайте «выходной 39»

Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Տևտոնական օրդենի դղյակներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Լ’Աբերժեման դը Վարե

** Լ’Աբերժեման դը Վարե** (, համայնք Արևելյան Ֆրանսիայի Էն գավառում։

## Աշխարհագրություն

Համայնքը գտնվում է Բուգեյի նախալեռնային շրջանում, ոչ հեռու Պոն դ’Էնից։ 59–րդ մայրուղին անցնում է համայնքով, որը գտնվում է լեռան վրա։

## Անուն
Էն գավառում կա չորս համայնք *Աբերժեման* անունով։ Դրանք են՝ Լը Պտիտ Աբերժեմանը, Լե Գրանդ Աբերժեմանը, Լ’Աբերժեման Կլեմանսյան և Լ’Աբերժման դը Վարեն։ Այստեղ են գտնվում նաև Սոն է Լուարը, Կոտ դ'Օրը և Դու դեպարտամենտը։ 11–ից 15–րդ դարերում այս գավառերը կարևոր էին գյուղատնտեսության բնագավառում։

## Բնակչություն

## Տեսարժան վայրեր

* 19-րդ դարում կառուցված նեոռոմանական եկեղեցի
* Դիմադրության մարտիկների հուշարձան
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*INSEE
*LesCommunes.com

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վարիս Դիրիե

**Վարիս Դիրիե** (, , ), սոմալիական ծագմամբ գրող, ֆոտոմոդել և հասարակական գործիչ, 2005 թվականից՝ Ավստրիայի քաղաքացի։

## Վաղ տարիներ
Վարիս Դիրիեն ծնվել է Սոմալիի գաալկացյո քոչվոր ցեղի տոհմերից մեկում 1965 թվականին։ 3 տարեկանում նա ենթարկվել է կանացի թլպատման արարողության, իսկ 13 տարեկանում նա փախել է ընտանիքից, որպեսզի խուսափի իրենից տարիքով բավականին մեծ տղամարդու հետ ամուսնությունից։ Նա տեղափոխվել է Լոնդոն, Անգլիա, որտեղ ապրել և աշխատել է իր հարուստ ազգականների մոտ։ Հետագայում Վարիսն աշխատել է տեղի McDonald's-ում։

## Գործունեություն
Վարիսին պատահաբար հայտնաբերել է լուսանկարիչ Թերենս Դոնովանը։ Վարիսի գործունեությունը սրընթաց զարգացել է։ Նրան իրենց գովազդներում նկարահանել են Chanel, Levi’s, L'Oréal և Revlon ընկերությունները։

1987 թվականին Վարիսը խաղացել է Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող «Կայծեր աչքերից» ֆիլմում։

1997 թվականին մոդելային գործենության բարձունքում Վարիսը «Marie Claire» ամսագրին տված հարցազրույցում առաջին անգամ պատմել է կանացի թլպատման մասին, ինչի միջով անցել էր մանուկ հասակում։ Այդ նույն տարում Վարիսը դարձել է ՄԱԿ-ի բարի կամքի դեսպան ընդդեմ կանացի թլպատման։

1998 թվականին Վարիսը գրել է իր առաջին գիրքը՝ «Անապատի ծաղիկը», ինքնակենսագրություն, որը դարձել է բեսթսելլեր։

2009 թվականին թողարկվել է ֆիլմ, որի հիմքում նրա «Անապատի ծաղիկը» գիրքն էր։

## Հումանիտար աշխատանք
1997 թվականին Վարիսը թողել է մոդելի աշխատանքը, որպեսզի կենտրոնանա կանացի թլպատման դեմ աշխատանքների վրա։ Այդ նույն տարում նա ընտրվել է ՄԱԿ-ի բարի կամքի դեսպան կանացի թլպատման արգելքի համար։ 2002 թվականին նա Վիեննայում ձևավորել է Վարիս Դիրիեի ֆոնդը. կազմակերպություն, որը կոչված էր ուշադրություն գրավել կանացի թլպատման հետ կապված վտանգների հանդեպ։

## Գրքեր և ֆիլմեր
### Գրքեր
* «Անապատի ծաղիկը»
* «Լուսաբացն անապատում»
* «Անապատի երեխաները»
* «Նամակ իմ մորը»
* «Քոչվորների դուստրը»
* «Սաֆա»

### Ֆիլմեր
* «Կայծեր աչքերից» (1987)
* «Անապատի ծաղիկը» (2009)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վարիս Դիրիեի ֆոնդ
* Վարիս Դիրիեն IMDB կայքում
* Հարցազրույց Վարիս Դիրիեի հետ www.blogimam.com կայքում

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ
Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպաններ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Սոմալեցի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ
Արզամասի պատմա-գեղարվեստական թանգարան

**Արզամասի պատմա-գեղարվեստական թանգարան** (), Արզամասի և Արզամասկի շրջանի պատմության և մշակույթի թանգարան։ Գտնվում է քաղաքի պատմական կենտրոնում, Տաճարի հրապարակում, Կիրովի և Վլադիմիրի փողոցների խաչմերուկի մոտ։

## Պատմություն
1954 թվականին Արզամասը դարձել է մարզային քաղաք և անհրաժեշտություն է առաջացել բացելու գավառագիտական թանգարան։ Ուստի 1956 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որորշվել է Իլյինկայա եկեղեցու նախկին շենքը հատկացնել նոր թանգարանին։ 1957 թվականի հուլիսի 1-ին թանգարանի տնօրեն է նշանակվել Ի. Գ. Կորաբլևը։ Թանգարանն ուներ երեք աշխատակից` տնօրեն, տնտեսվար և հաշվապահ։ 2001 թվականին թանգարանի տնօրեն է դարձել Ն. Վ. Ռազինը, որը նախկինում աշխատել է որպես ֆոնդերի գլխավոր պահառու։ Ներկայիս աշխատակազմում ընդգրկված են 15 աշխատակից, այդ թվում`6 գիտաշխատող, հաշվապահ, տնտեսական գծով տնօրենի տեղակալ  և տեխնիկական անձնակազմ։

## Հավաքածու
Թանգարանի հիմնական հավաքածուն կազմում է  29995 միավոր և 1059 միավոր օժանդակ ֆոնդերում՝ հնագիտություն, գործվածքների հավաքածու, ճենապակի, դրամագիտություն, հին տպագիր գրքերի հավաքածու, սրբապատկերներ, Արզամասի արհեստագործ վարպետների հավաքածու, նկարչություն, գրաֆիկա և այլն։

## Թանգարանի շենք
մինի
Թանգարանի նախկին շենքը`Իլյինկայա եկեղեցին, 18-րդ դարի ճարտարապետական հուշարձան է։ Իլյինկայա եկեղեցու շենքի առանձնահատկությունը կառույցի տեսակի մեջ է («ութը չորսի վրա») և հնության (հիմնվել է 1746 թվականին)։ Այս քարե եկեղեցին ունի մի քանի հարկաշարք։ Կառուցված է ռուսական բարոկկոյի ոճով։

2013 թվականի հունվարի 1-ից սկսվել է թանգարանի նոր պատմությունը, քանի որ տեղափոխվել է 20-րդ դարի սկզբին կառուցված նոր շենք։ Տունը պատկանել է տիտղոսակիր խորհրդատու, դեղագործ Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Մոսկվինին։ Այս շենքում 1919-1920 թվականներին գտնվել է Արզամասի քաղաքային երիտասարդական միությունը, որի աշխատանքներում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Արկադի Գայդարը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1957 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1957 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Արզամասի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Մաստոդոն

**Մաստոդոն**, ապակենտրոն, դաշնային սոցիալական ցանց է, կազմում է փոխկապակցված եւ ապակենտրոն Ֆեդիվերսի մասը, որն անկախ ղեկավարվող սերվերների ցանց է, որն օգտագործում է Ostatus պրոտոկոլը եւ ActivityPub֊ը, որին Մաստոդոնը աջակցում է սկսած իր 1.6 տարբերակից։ Մաստոդոնը միկրոբլոգ է ինչպես Թվիթերը, սակայն, Մաստոդոնը ապակենտրոն և ազատ ծրագրակազմի մասն է կազմում, ուր ամբողջ ելակետային կոդը հասանելի է բոլորին ներբեռնելու և փոփոխելու համար։

Յուրաքանչյուր հանգույցի անդամ կարող է կապվել եւ հաղորդակցվել այլ հանգույցի անդամների հետ։ Օգտատերերը հրապարակում են կարճ հաղորդագրություններ, որոնք կոչվում են Թութեր (toots)։ Մաստոդոնի թալիսմանը շագանակագույն կամ մոխրագույն Պրոբոսկիդեան փղիկն է, որը պատկերվում է թաբլեթով կամ սմարտֆոնով։

Ծրագիրը տարբերվում է Թուիթերից, քանի որ այն ղեկավարվում է փոքր համայնքների կողմից, ի տարբերություն թուիթերի։ Սակայն, ինչպես Թուիթերում, այնպես էլ Մաստոդոնում օգտատերերը կարող են ուղարկել միմյանց անձնական հաղորդագրություններ։ Մաստոդոնում, թութերը կարող են լինել հրապարակային, ծածուկ, հասանելի միայն հետևորդներին և հասցեագրված։

## Նկարագրությունը
Մաստոդոնը միկրոբլոգ է, որում օգտատերերը կարճ հրապարակումներ են կատարում։ Մաստոդոնում այդ հրապարակումները սահմանափակված են 500 նիշով, ի տարբերություն Թուիթերի, որտեղ հրապարակումները սահմանափակված են 280 նիշով(նախկին 140֊ի փոխարեն) եւ այդ հրապարակումները կոչվում են Թութեր։ Օգտատերերը միանում են իրենց նախընտրած հանգոյցին, այլ ոչ թէ մեկ վեբ֊կայքի կամ ծրագրի։ Հանգույցները կապված են միմյանց հետ, եւ յուրաքանչյուր հանգույց կարող է ունենալ իր կանոնները, հաշվի արտոնությունները եւ այլն։ Գլխավոր հանգույցը Mastodon.social-ը ունի ավելի քան 163 հազար օգտատեր։ Հանգույցները կարող են հիմնված լինել նաեւ համայնքի հետաքրքրությունների վրա։ Ցանցում օգտատերերը կարող են կարգաւորել գաղտնիութիւնը։ իւրաքանչիւր թութ ունի գաղտնիութիւնն ընտրելու հնարաւորութիւն, եւ օգտատերերը կարող են ընտրել, իրենց հրապարակումը դարձնել հրապարակային կամ փակ։ Հրապարակային գրառումները ցուցադրուում են Դաշնային հոսքում, իսկ փակ հրապարակումները տարածուում են միայն օգտատիրոջ հետեւորդների համար։ Օգտատերերն իրենց հաշիւները նոյնպէս կարող են դարձնել ամբողջովին փակ։ Հանգոյցներում գրառումները կարող են ունենալ նաեւ «աշխատանքի համար ոչ ապահով» NSFW (ՔԸԽ) բովանդակութիւն, որն օգտագործուում է օգտատերերի կողմից, իրենց որոշ գրառումներ թաքցնելու համար։  
մինի|239x239փքս|Մաստոդոնի թալիսմանը թաբլեթով
Մաստոդոնում հոսքերը լինում են Տեղական եւ Դաշնային։

## Տեխնոլոգիա
Մաստոդոնը բաց կոդով միկրոբլոգ է, գրված է Ruby֊ով JavaScript֊ով(React.js եւ Redux)։ Ծառայությունը գործում է GNU social դաշնային ցանցի եւ այլ Ostatus պլատֆորմների հետ։ 1.6տարբերակից հետո համատեղելի է նաեւ ActivityPub֊ի հետ։

Ծրագրերը հասանելի են նաեւ մոբայլ, դեսքթոփ տարբերակներով։ Հասանելի է Անդրոիդ, iOS, SailfishOS, Windows  օպերացիոն համակարգերի համար։

## Թութ
Մաստոդոնի տեղական հանգույցը կոչվում է Թութ, որի սպասարկիչը գտնվում է Երեւանում։ Թութում գրանցումը հրավարներով է, ցանկացած թութի օգտատատեր կարող է հրավիրել այլ մարդկանց։ Թութի խորհրդանիշը հայաստանի դրոշն է՝ Մարտիրոս Սարյանի տարբերակով։

Թութում գրառում կատարելը կոչվում է «Թթել»։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Գաբ

## Արտաքին հղումներ
* թութ

Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում
Կատեգորիա:Սոցիալական ցանցեր
Մեզանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ

**«Մեզանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ»** (), այս շատ հայտնի արտահայտությունն առաջին անգամ գործածել է Մարքիզուհի դե Պոմպադուրը, որը պաշտոնապես Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XV-ի սիրուհին էր։ Մարքիզուհին դա ասել է 1757 թ.-ին Ռոսբախի ճակատամարտից հետո, որպեսզի մխիթարի թագավորին, որին վշտացրել էր ֆրանսիական զորքերի պարտությունը։ Այն աղետալի էր ֆրանսիացիների համար։ Նրա օրոք վերնախավը (առաջին և երկրորդ դասեր) վարում էին ցոփ ու շվայտ կյանք, չէին վճարում հարկեր, մինչդեռ դատարկվում էր գանձարանը, իսկ տնտեսությունը քայքայվում էր։ Այս ամենինց դժգոհ էին երրորդ խավը՝ ձեռներեցները և բազմամիլոնանոց գյուղացիությունը, արհեստավորները և այլք։

Այս ամենից հետո ժողովուրդը ելնում է ոտքի և սկսվում է Ֆրանսիական ամենամեծ հեղափոխությունը Ֆրանսիայի սոցիալական և քաղաքական կյանքում։

## Տես նաև
* Ֆրանսիական հեղափոխություն
* Լյուդովիկոս XV

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:18-րդ դարը Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Թևավոր խոսքեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ
«Պուտտի» շատրվան

**Շատրվան «Պուտտի»** (), Կալինինգրադ քաղաքում (մինչև 1945 թվականը` Քյոնիգսբերգ քաղաք) գտնվող պատմական շատրվան։

## Նկարագիր
Շատրվանի անվանումը առաջացել է իտալերեն «puttо» բառից, որը նշանակում է «մանկիկներ» (տես` Պուտտո)։ Հուշարձանը իրենից ներկայացնում է իրար ձեռք բռնած չորս գանգրահեր հրեշտակների կոմպոզիցիա։ Քանդակը պատրաստված է խեցեքարից։  
thumb|250px|Քանդակային կոմպոզիցիա շատրվանի կենտրոնում

## Պատմություն
Շատրվանը ստեղծվել է 1908 թվականին գերմանացի քանդակագործ, Քյոնիգսբերգի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր Ստանիսլավ Կաուերի կողմից։ Բացի շատրվանից Կալինինգրադում պահպանվել են քանդակագործի այլ աշխատանքներ ևս, հարթաքանդակներ շենքերի վրա (Ոստիկանական նախագահության շենք, գեղարվեստի ակադեմիա և այլն ) և քանդակներ («Նիմֆա», «Մայրը և երեխաները», Շիլլերի հուշարձանը և այլն)։

1912 թվականին Պոզեն քաղաքում (այժմ` Պոզնան, Լեհաստան) անցկացված շատրվանների միջազգային ցուցահանդեսում () Կաուերի աշխատանքը զբաղեցնում է առաջին տեղը ։ Պոզենի բնակիչները ցանկացան գնել շատրվանը, սակայն Կաուերը նախընտրեց շատրվանը նվիրել Քյոնիգսբերգին։

Սկզբնապես շատրվանը տեղակայված էր Քյոնիգսբերգի ամրոցի զինվորական կալանատան կողքին, որտեղ էլ 1944 թվականին  վերապրել է բրիտանական ավիացիայի  ավիահարվածները։ Պատերազմից հետո շատրվանը տեղափոխվեց Դրումշտրասսե 25-29-ում գտնվող Համալսարանական հիվանդանոցի բակ (այժմ` Նավահանգստային հիվանդանոց, Հիվանդանոցային փողոց 34-38)։

## Ներկայիս վիճակ
Հիվանդանոցի տարածքում գտնվելու տարիներին շատրվանը չի վերականգնվել և քայքայվել է։   
Կալինինգրադի մարզային կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի № 132 որոշմամբ շատրվանին շնորհվել է տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ, որը հետագայում վերահաստատվել է Կալինինգրադի մարզային կառավարության 2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ի № 799 որոշմամբ։

2010 թվականից շատրվանը գտնվում է Համաշխարհային օվկիանոսի թանգարանի հաշվեկշռում և գտնվում է նրա տարածքում «Հին նավահանգիստ» լանդշաֆտային այգում։ 2011 թվականին ավարտվեց հուշարձանի համալիր վերակառուցումը, որի արժեքը կազմեց 23165000 ռուբլի։ Արխիվային լուսանկարների հիման վրա շատրվանը վերականգնվեց պետերբուրգյան «Ժառանգություն» արվեստանոցի կողմից։ 
  
Շատրվանը համարվում է գործող, ամեն տարի գարնանը ապրիլի վերջին օրը, թանգարանը կազմակերպում է շատրվանների սեզոնի հանդիսավոր բացումը։

2015 թվականից թանգարանում ցուցադրվում է Կաուերի մեկ այլ հայտնի ստեղծագործության «Գենիուս»-ի բարձրաքանդակի պատճենը, որը պահվում է Կալինինգրադի կերպարվեստի մարզային թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Описание фонтана на портале Prussia39
* Сайт музея Мирового Океана

Կատեգորիա:1908 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի շատրվաններ
Սադվալ

**Սադվալ** (, թարգ.՝ «Միացում»), 1990 թվականին հիմնադրված լեզգիական ռազմականացված շարժում և կազմակերպություն, որի նպատակն է լեզգիական պետության՝ Լեզգիստանի ստեղծումը։ Կազմակերպությունն առավել ակտիվ էր 1990-ականներին, սակայն այժմ այն, հավանաբար, դադարեցրել է իր գործունեությունը։

## Նպատակ
thumb|315px|Լեզգիների բնակեցման վայրերը 1989-2003 թվականներին (համաձայն Ա.Ցուցիևի «Կովկասի էթնոքաղաքական պատմության ատլասի»)
Կազմակերպության հիմնական նպատակն է, ինչպես ամրագրվել է հիմնադրման ժամանակ, «Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանական Հանրապետության տարածքում լեզգի ժողովրդի կոմպակտ բնակեցման վայրերի շրջանակներում միավորման աջակցությունը և իր ազգային պետականության վերականգնումը՝ միասնական լեզգիական պետական կազմավորման շրջանակներում և միջազգային իրավաքաղաքական նորմերի և ազգերի ինքնորոշման սկզբունքի հիման վրա»։

## Պատմություն
Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1990 թվականին Դերբենդ քաղաքում։

2015 թվականի մարտի 24-ին սպանվել է շարժման ակտիվիստ Ռուսլան Մագոմեդռագիմովը։ 2016 թվականի մարտին սպանվել է շարժման առաջնորդ Նազիմ Հաջիևը։

### Բաքվի մետրոպոլիտենի պայթյուն

1994 թվականին Սադվալի մարտիկները պայթյուն են կազմակերպել Բաքվի մետրոպոլիտենում, որի արդյունքում զոհվել է 27 մարդ։

## Տես նաև
* Լեզգիստան
* Թալիշստան
* Արցախյան ազատամարտ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1990-ականների հիմնադրումներ Ադրբեջանում
Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Լեզգիական ազգայնականություն
Մուսսա Սով

**Մուսա Սով** (, ), ֆրանս-սենեգալցի ֆուտբոլիստ, «Բուրսասպոր» ակումբի և Սենեգալի ազգային հավաքականի հարձակվող։

## Ակումբային կարիերա
2004 թվականի հոկտեմբերի 23-ին կատարել է իր նորամուտը «Ռենի» կազմում՝ մասնակցելով «Մեցի» դեմ խաղին։ Մինչև 2006/07 մրցաշրջանի ավարտը ստացել է խաղային պրակտիկա «Ռենում»՝ հիմնականում դուրս գալով փոխարինման։ 2007 թվականի ամռանը Սովը վարձավճարով տեղափոխվել է «Սեդան» ակումբ, որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Լիգա 2-ում։ «Սեդանի» կազմում հարձակվողը մնացել է մինչև 2008 թվականի ամառ, որից հետո վերադարձել է «Ռեն», որտեղ անցկացրել է հաջորդ երկու մրցաշրջանը։

2010 թվականի հուլիսին Մուսսա Սովը դարձել է «Լիլի» ֆուտբոլիստ։

Հունվարի 26-ին սենեգալցին չորսուկես տարվա պայմանագիր է կնքել թուրքական «Ֆեներբահչե» ակումբի հետ, իսկ գործարքի արժեքը կազմել է 13 մլն եվրո։ Դրանցից 10-ը «Լիլն» ստացել է անմիջապես, իսկ երեքը` ֆրանսիական ակումբի հաշիվին պետք է փոխանցվեր որպես տարատեսակ բոնուսներ։ Նոր թիմում ֆուտբոլիստի աշխատավարձը կազմել է 3,2 միլիոն եվրո մեկ մրցաշրջանում։

2018 թվականի հունվարի 13-ին Սուրը վարձավճարով տեղափոխվել է «Բուրսասպոր»։

## Ազգային հավաքական
Սովը խաղացել է Ֆրանսիայի պատանեկան հավաքականի կազմում։ 2007 թվականին նա երկու խաղ է անցկացրել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։ 2009 թվականից նա խաղում է Սենեգալի ազգային հավաքականում, որի կազմում առաջին հանդիպումը եղել է 2009 թվականի օգոստոսի 12-ին կայացած ընկերական խաղը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հավաքականի դեմ)։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 5-ին խփել է իր առաջին գոլը հավաքականի կազմում՝ գրավելով Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հավաքականի դարպասը 2012 թվականի Աֆրիկայի գավաթի խաղարկության ընտրական հանդիպման ժամանակ։

2018 թվականի մայիսին հայտնի է դարձել, որ Մուսսա Սովն ընդգրկվել է Սենեգալի հավաքականի հայտացուցակում (23 խաղացող) մասնակցելու Ռուսաստանում կայանալիք ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը։

## Ձեռքբերումներ
**Լիլ**
* Ֆրանսիայի չեմպիոն (1) – 2010/11
* Ֆրանսիայի գավաթակիր (1) – 2010/11
* Ֆրանսիայի գավաթի եզրափակչի մասնակից (1) – 2008/09
**Ֆեներբախչե**
* Թուրքիայի չեմպիոն (1) – 2013/14
* Թուրքիայի գավաթակիր (2) – 2011/12, 2012/13
* Թուրքիայի առաջնության հաղթող (1) – 2014

**Թիմ Ֆրանսիա**
* Եվրոպայի չեմպիոն երիտասարդների շրջանում (մինչև 19 տարեկան) (1) – 2005

## Անձնական ձեռքբերումներ
* Ֆրանսիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու (1) - 2010/11 (25 գոլ)
* Սենեգալի տարվա ֆուտբոլիստ (1) - 2011

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սովը transfermarkt-ում
* Սովը soccerbase.com-ում
* Սովը WhoScored.com կայքում
* Սովը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
* Սովը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում 

Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ամիենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բուրսասպորի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լիլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Շաբաբ Ալ Ահլիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սեդանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սենեգալի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սենեգալցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆեներբահչեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
Ալեն Բոսկե

**Ալեն Բոսկե** (, ծնյալ **Անատոլի Ալեքսանդրի Բիսկ,** ), ֆրանսիացի գրող։

## Կենսագրություն
Ալեն Բոսկեն (Անատոլի Բիսկը) ծնվել է Ալեքսանդր Ակիմի Բիսկի ընտանիքում, 1919 թվականի մարտի 28-ին։ Տղան վեց տարեկան էր, երբ նրանց ընտանիքը տեղափոխվեց Բելգիայի մայրաքաղաք Բրյուսել։ Հենց այստեղ էլ նա հաճախեց դպրոց, որն ավարտելուց հետո՝ 1938 թվականին ընդունվեց Բրյուսելի Ազատ համալսարանը։ Ընդ որում՝ ապագա գրողը բարձրագույն կրթություն ստանալու հետ մեկտեղ սերտորեն աշխատակցում էր տարատեսակ պարբերական հրատարակությունների։

Երբ սկսվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, նա զինվորական ծառայության անցավ բելգիական բանակում, բայց այն բանից հետո, երբ վերջինս զենքերը վայր դրեց ֆաշիստական Գերմանիայի առջև, Բոսկեն մեկնեց Ֆրանսիա և ծառայության մտավ ֆրանսիական զինված ուժերում։

1942 թվականին տեղափոխվեց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ սկսեց աշխատել որպես «Ազատ Ֆրանսիա» և «Ֆրանսիայի ձայնը» ամսագրերի խմբագիր։ Այստեղ Բոսկեն ծանոթացավ եվրոպացի բազմաթիվ գրողների հետ, ովքեր ռազմական գործողությունների պատճառով ստիպված էին եղել հեռանալ հայրենի, հարազատ վայրերից։ Նոր ծանոթների մեջ էին Մորիս Մետեռլինկը, Ժյուլ Ռոմենը, Թոմաս Մանը, որոնց հետ նա մտերմիկ հարաբերություններ հաստատեց։

1944 թվականին Բոսկեն ամերիկյան զորքի կազմում մասնակցել է ֆրանսիական Նորմանդիայում Դաշնակիցների մեծաքանակ դեսանտի ափհանման գործողություններին, որոնց ղեկավարումն իրականացնում էր Դ. Էյզենհաուերը։

1945 թվականին գրողը՝ որպես խորհրդական, աշխատանքի է անցել Դաշնակիցների բեռլինյան Վերահսկիչ խորհրդում, ուր պաշտոնավարել է մինչև 1951 թվականը։

1947 թվականին Ալեքսանդր Կովալի և Էդուարդ Ռոդիտիի հետ մեկտեղ հիմնել է գերմանալեզու Das Lot («Հնչեղ տող») գրական ամսագիրը, որից շուրջ հինգ տարվա ընթացքում լույս է ընծայվել վեց համար։

1951 թվականին, վերադառնալով Փարիզ, Բոսկեն շարունակել է ուսումը Սորբոնի համալսարանում։

1958 թվականին ֆրանսիական գրականության պատմություն է դասանանդել Բրանդիսի համալսարանում, այնուհետև՝ 1959-1960 թվականներին՝ ամերիկյան գրականության պատմություն՝ Լիոնի համալսարանում։ Միաժամանակ, որպես արտահաստիքային գրաքննադատ, թղթակցել է ֆրանսիական հղինակավոր Le Mond, Le Figaro պարբերականներին։

Ալեն Բոսկեն ղեկավարել է բանաստեղծների, գրողների Մալարմե ակադեմիան, գլխավորել Մաքս Ժակոբի անվան գրական մրցանակները շնորհող հանձնախումբը, ընտրվել բելգիական թագավորական ակադեմիայի անդամ։

Մահացել է 79 տարեկան հասակում, Փարիզում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Notice biographique de l'Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique.
* Биография Алена Боске
* Ален Боске 

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բրոնզե աստղի մեդալակիրներ (ԱՄՆ)
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Յուշո

**Յուշո** (), համայնք Ֆրանսիայում, Վոքլյուզ դեպարտամենտում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում։ Պատկանում է Օրանժ Էստ կանտոնին։

## Աշխարհագրական դիրք
Յուշոն գտնվում է Ավինյոնից 26 կմ հյուսիս։ Հարևան կոմունաներն են՝ հյուսիսից՝ Ռոշգյուդ, հյուսիս-արևելքից՝ Լագարդ Պարեոլ։ Հարավ-արևելքից սահմանակից է Սերնյան դյու Կոնտային, հարավ-արևմուտքից՝ Պիոլենկին, արևմուտքից՝ Մորնասին, իսկ հյուսիս-արևմուտքից՝ Մոնդրագոնին։

## Ժողովրդագրություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1386 մարդ։

## Տեսարժան վայրեր
* Ժան Անրի Ֆաբրի թանգարան՝ Յուշոյի և Սերնյան դյու Կոնտայի միջև։ Իր մեջ ընդգրկում է բուսաբանական այգի
* Յուշոյի ամրոցը Կաստելլասում
* Սենտ Էստևի ամրոց
* Սենտ Միշելի եկեղեցին Կաստելլասում, առաջին անգամ հիշատակվել է 1128 թվականին

## Պատկերասրահ

École d'Uchaux.JPG
Uchaux (5).JPG
AOC Massif d'Uchaux Château Saint Estève 04.jpg
Uchaux (2).JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վարվառա Լեպյոշկինայի քաղաքային դաստակերտ

**Վարվառա Լեպյոշկինայի քաղաքային դաստակերտ** (), դաստակերտ Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Զնամենկա փողոց, տուն 10, շինություն 1։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Վարվառա Յակովլևնա Լեպյոշկինան 1884 թվականին ձեռք է բերել Մ. Պ. Արբուզովայի դաստակերտի հյուսիսային մասը, որտեղ ավելի վաղ այգի էր։ Էլ ավելի վաղ՝ XVIII դարում, Արբուզովայի կալվածքը Լևաշովի կալվածքի մի մասն էր։

Վարվառա Յակովլևնայի պատվերով ճարտարապետ Բորիս Ֆրեյդենբերգը նախագծել է երկհարկանի քարե տուն, որը կառուցվել է 1888-1890 թվականներին։ Շենքի ճակատները կոպտատաշ քարից են և զարդարված են էկլեկտիզմի ոգով։ Դեկորի առավել հետաքրքրական տարր է անկյունային էրկեր-պատշգամբը՝ կողքերին կարիատիդների քանդակներով։ Գլխավոր ճակատին գտնվում է դեպի փողոց դուրս եկող մուտքի թմբուկը, որը սահմանակից է դաստակերտի նախշազարդ մետաղյա ցանկապատին։ Գլխավոր ճակատը դեկորներով զիջում է դեպի այգի դուրս եկող կողային ճակատին։

Դաստակերտի տիրուհու հայրը եղել է վաճառական Յակով Վասիլևիչ Պրոխորովը՝ Երեք Լեռների Պրոխորովյան մանուֆակտուրայի համաղեկավարներից մեկը։ Վարվառա Յակովլևնայի ամուսինը՝ Վասիլի Սեմյոնովիչը, որի հետ հարսանիքը կայացել է 1850-ական թվականներին, 1-ին գիլդիայի վաճառական Սեմյոն Լոգինովիչ Լեպյոշկինի որդին էր։ Ընտանիքը զբաղվել է բարեգործությամբ, 39 տարեկանում ամուսնու մահից հետո Վարվառա Յակովլևնան շարունակել է այդ զբաղմունքը։ Այսպես, 1887 թվականին բացվել է կանանց մասնագիտական ուսումնարան, որն անվանվել է Վարվառա Յակովլևնայի մահացած դստեր անունով (Պյատնիցկայա փողոց, տներ 48 և 50)։ Զնամենկայի առանձնատունը կառուցվել է որդու ամուսնությունից հետո, որին նա թողել էր նախորդ տունը։

1901 թվականին Վարվառա Յակովլևնան մահացել է, այդ ժամանակ նրան արդեն պատկանում էր Արբուզովայի ողջ կալվածքը։ Լեպյոշկինայի որդուց տունը 1910 թվականին ձեռք է բերել «Նիկիտա Պոնիզովկինի որդիներ» Արդյունաբերական-առևտրային ընկերակցության վարչության նախագահ Անդրեյ Անդրեևիչ Պոնիզովկինը։ Ավելի ուշ՝ 1916 թվականին, նա եղբոր հետ հիմնադրել է Մոսկվայի-Վոլգայի-Բաքվի նավթարդյունաբերական ընկերակցությունը։

Խորհրդային իշխանության ժամանակ դաստակերտն ազգայնացվել է։ Սկզբնապես այստեղ գործում էր Կոմունիստական ակադեմիան, ապա՝ Գիտությունների ակադեմիայի պետության և իրավունքի ինստիտուտը։ 1930-ական թվականներին տանն ավելացվել է ևս երկու հարկ։

## Պատկերասրահ

File:Moscow, Znamenka Street 10, 2.JPG|Երկրորդ հարկի դեկորը
File:Moscow, Znamenka Street 10, 3.jpg|Անկյունային էրկերը
File:Moscow, Znamenka Street 10, 4.JPG|Կողային ճակատ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1890 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Աննա Վեքիլյան

**Աննա Կոնստանդինի Վեքիլյան** (), հայ բալետի արտիստ։

## Կենսագրություն
Աննա Վեքիլյանը ծնվել է 1983 թվականին, Երևանում։ 1992-2001 թվականներին սովորել է Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանում, որտեղ նրան դասավանդել են Թերեզա Գրիգորյանը (դերասանի վարպետություն), Ելենա Արամովնան, Աշխեն Բոյաջյանը (բնորոշ պար), Լոլա Գյուրջյանը (դասական պար), Հովհաննես Դիվանյանը (դասական պար և զուգապար)։ 2001 թվականից որպես բալետի արտիստ աշխատում է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։ Միաժամանակ, 2001-2006 թվականներին սովորել է Երևանի «Հրաչյա Աճառյան» համալսարանի միջազգային իրավունքի բաժնում՝ իրավագետ-միջազգայնագետի մասնագիտությամբ։ «Լեքս Փարթներս» ՍՊԸ-ում եղել է իրավաբան, «Ապագա» վերլուծական շաբաթաթերթում՝«Իրավունք» բաժնի լրագրող։

## Գործունեություն
2004 թվականից մենապարերով և գլխավոր դերերով հանդես է եկել բալետային և օպերային ներկայացումներում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Մոսկվայում, Եգիպտոսում, Սիրիայում, Թուրքիայում, Միացյալ Արաբական Էմիրություններում, Բահրեյնում, Թունիսում, Քաթարում, Սանկտ Պետերբուրգում։

### Բալետային ներկայացումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ինչ են ցանկանում Օպերային թատրոնի արտիստները

Կատեգորիա:Երևանի պարարվեստի ուսումնարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բալետի արտիստներ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Մարին Այրլենդ

**Մարին Այրլենդ** (, ), ամերիկացի դերասան, որը մեծ հաջողությունների է հասել շնորհիվ հակասական կերպարների Բրոդվեյի և օֆֆ-Բրոդվեյան բեմերում։

## Կենսագրություն
Արլենդը ծնվել է Նյու Յորքում, բայց մեծացել է Հարավային Կալիֆորնիայում։ Ավարտել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորդի համալսարանը։ Թատերական բեմում դեբյուտը կայացել է 2001 թվականին։ 2009 թվին տեղափոխվել է Բրոդվեյ՝ խաղալով «*Reasons To Be Pretty»* պիեսում։ Այն Մարինին բերեց «Theatre World Award» և  «Թոնի» մրցանակ՝ պիեսում կնոջ լավագույն դերի համար։
Հեռուստատեսությունում Արլենդը հայտնվել է հիմնականում հեռուստասերիալներում՝ «Օրենք և կարգ», «Օրենք և կարգ։ Հատուկ կորպուս», «Օրենք և կարգ։ Քրեական մտադրություն», «Լավ կին», «Սպանություն» և «Հետևորդները»։ Երկրորդական դերեր է խաղացել «Բոսս» և «Հայրենիք» հեռուստասերիալներում։ Դերասանուհին գլխավոր դեր է խաղացել «WE tv» հեռուստաալիքի «Բաժանում» դրամատիկական սերիալում։

Մեծ էկրաններին Արլենդը հայտնվել է «Մանջուրիայի թեկնածուն» (2004 թ.) ֆիլմում, «Տարածաշրջանայինը» (2007 թ.), «Ռեյչելն ամուսնանում է» (2008 թ.), «Գարնանային հույսեր» (2012 թ.) այլ ֆիլմերում։ Նաև նկարահանվել է անկախ դրամաներում՝ «Կրկնադերասան» (2008 թ.), «28 ննջասենյակ» (2012 թ.) և «Գլոբալ տաքացում» (2012 թ.)։

## Ֆիլմագրություն
* Կարգ ու կանոն։ Քրեական մտադրություն (2003 թ.)
* Մանջուրիայի թեկնածուն  (2004 թ.)
* Կարգ ու կանոն։ Քրեական մտադրություն (2006 թ.)
* Կարգ ու կանոն։ Հատուկ կորպուս (2006 թ.)
* Տարածաշրջանայինը (ֆիլմ) (2007 թ.)
* Ես լեգենդ եմ (2007 թ.)
* Կարգ ու կանոն (2008 թ.)
* Կրկնադերասան (2008 թ.)
* Ռեյչելն ամուսնանում է (2008 թ.)
* «Արցունք» ադամանդի կորուստը (2008 թ.)
* Եթե կարելի է ասել բառերով (2008 թ.)
* Կարճ ճեպազրույց սրիկաների հետ (2009 թ.)
* Միլդրեդ Փիրս (մինի-սերիալ)
* Լավ կինը (2011 թ.)
* Տաղանդավոր մարդը 2011 թ.)
* Գլխավոր կասկածյալ (2011 թ.)
* 28 ննջասենյակ (2012 թ.)
* Հիշել ամեն ինչ (2012 թ.)
* Գլոբալ տաքացում (2012 թ.)
* Սպանություն (2012 թ.)
* Գարնանային հույսեր (2012 թ.)
* Հետապնդում (2012 թ.)
* Ճնճղուկների պարը
* Բոսս (2012 թ.)
* Հայրենիք (2011-2012 թթ.)
* Կողմնակի ազդեցություն (2013 թ.)
* Փակի տակ (2013 թ.)
* Պահպանի՛ր (2014 թ.)
* Ապակե կզակ (2014 թ.)
* Որոշ խելագարներ (2014 թ.)
* Բաժանում (2014 թ.)
* Խարդախ Փիթը (2015-2017 թթ.)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ Կալիֆոռնիայից
Գիյոմ Կալ

**Գիլոմ** (**Գիյոմ**) **Կալ** (, ) ֆրանսիացի գյուղացի, Մելլո գյուղից, Ժակերիայի ղեկավարներից։

## Կենսագրություն
Գիլոմ Կալը եղել է գյուղացիական հակաֆեոդալական Ժակերիա ապստամբության ղեկավարը միջնադարյան Արևմտյան Եվրոպայում։ Ապստամբությունը ծագել է 1358 թվականին Ֆրանսիայում։ Ձգտում էր կազմակերպվածություն մտցնել ապստամբող գյուղացիների շարքերը և միավորել նրանց գործողությունները, փորձում էր ապստամբության մեջ ներգրավել նաև քաղաքաբնակներին։ 
Նրա շնորհիվ գյուղացիները կարողանում էին հակահարված տալ վարձկաններին, ովքեր հարձակում էին իրականացնում նրանց գյուղերի վրա։  
Հայտնի է, որ Գիլոմը գերի է վերցրել ասպետների, ստիպելով նրանց խռովարարներին հավատարմության երդում տալ։ Ասպետները պետք է գյուղացիներին սովորեցնեին պատերազմի ժամանակ անհրաժեշտ կարգապահություն։

Գիլոմ Կալը մահացել է այն բանից հետո, երբ Կառլ Երկրորդը, մեկ շաբաթ չհամարձակվելով հարձակվել ապստամբների վրա, ստորության է դիմել։ Նա հրավիրում է Կալին բանակցությունների, իսկ վերջինս, հավատալով նրա «ասպետական խոսքին», չի ապահովվում իր անվտանգությունը գերիների միջոցով։ Արիստոկրատների բանակի ճամբար մտնելուց հետո նա դառնում է ռազմագերի։ Տեսնելով խռովարարների առաջնորդին` Կառլ Երկրորդը բացականչում է` «Պարզամիտ Ժակ», և Գիլոմ Կալը ձերբակալվում է։
Այդպես խռովարարները կորցնում են իրենց ղեկավարին և պարտվում են։ Ինքը` Գիլոմ Կալը, մահապատժի է ենթարկվել Կլերմոնում։ Դաժան խոշտանգումներից հետո նա գլխատվել է։ Նաև որոշ աղբյուրներում նշվում է, որ նա մահացել է այն բանից հետո, երբ նրան թագադրել են մետաղե շիկացած թագով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Гильом Каль — капитан жаков // Эхо Москвы, передача «Всё так», Наталия Басовская, Алексей Венедиктов

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեղափոխականներ
Տարբեր անիվներ

**«Տարբեր անիվներ»**, խորհրդային կարճամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, ըստ Վլադիմիր Սուտեևի նույնանուն հեքիաթի։ Ռեժիսոր Լեոնիդ Ամալրիկի լավագույն աշխատանքներից մեկն է։

## Սյուժե
Կենդանիների մասին հեքիաթը պատմում է այն մասին, թե ինչպես է մյուսների համար օգտակար լինելու ցանկությունը օգնում հաղթահարել սնափառությունն ու չարությունը։

Չորս ընկերներ` Մուշկան, Գորտը, Ոզնին ու Աքաղաղը, գտնում են հին սայլակ։ Սայլակը սովորական էր, իսկ անիվները տարբեր էին։ Ծառին թառած կաչաղակը ընկերներին պատմում է, որ սայլակը մի արջ է պատրաստել և դեռ չավարտած դեն է նետել այն։ Ընկերներին հետաքրքրում են անիվները, և նրանք որոշում են դրանք տուն տանել։ Կաչաղակը հետաքրքրվում է, թե որտեղ են նրանք ապրում, և Մուշկան ասում է. «Դաշտում կոճղ կա, կոճղի վրա` վերնատնակ»։

Կաչաղակը թռչում է արջի մոտ և պատմում է, որ իր սայլակի անիվները վերցրել են և ինչ որ տեղ են տարել։ Արջը բարկանում է և գնում է անիվները վերադարձնելու։ Գնում է դաշտ, որտեղ կոճղն ու վերնատունն էին, և սայլակի անիվները հետ է պահանջում։ Մուշկան արջին ցույց է տալիս, որ բոլոր անիվներն օգտագործել են. փոքր անիվը դարձել է ճախարակի մի մասը, ավելի մեծ անիվը Ոզնին դրել է սայլակի վրա, միջինը` Գորտն ամրացրել է ջրհորի վրա, իսկ մեծ անիվը Աքաղաղն իջացել է ջուրն ու ջրաղաց է կառուցել։ Արջը ծիծաղում է. բոլոր անպետք անիվները պիտանի են դարձել։ Եվ արջն ուրախությամբ որոշում է տարբեր անիվներ պատրաստել։

Անիվները բոլորին պետք են գալիս, իսկ կաչաղակը զարմանում է. «Մեկը պատրաստում է, իսկ մյուսները նրանից պատրաստի վերցնում են»։ Սրան արջը պատասխանում է. «Հիանալի է, որ դու պատրաստում ես, իսկ մյուսներն օգտագործում են»։

## Հեղինակներ

## Գրականություն
*Разные колёса (сказка, для чтения родителями и детям), автор *Владимир Григорьевич Сутеев*, изд. Астрель, 2011 — Всего страниц: 12.
* — «Разные колёса» — cтр. 52. Сказки и иллюстрации — Владимира Сутеева.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Տարբեր անիվները» Станислав.ру կայքում
* «Տարբեր անիվները» Афиша@mail.ru կայքում

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Լեոնիդ Ամալրիկի մուլտֆիլմեր
Շատոնյոֆի ամրոց

**Շատոնյոֆի ամրոց** (), ամրոց Շատոնյոֆ կոմունայում, Կոտ դ'Օր դեպարտամենտ, Ֆրանսիա։ Գտնվում է Դիժոնից 43 կմ հեռավորության վրա։ Կառուցվել է 11-րդ դարում, իսկ 15-րդ դարում՝ վերակառուցվել։ Խոշոր քարե շինություն է, 75 մետր երկարությամբ և 35 մետր լայնությամբ։ Ամրոցը տեղակայված է Բուրգունդյան ջրանցքի հովտում, քարե ելուստի վրա, որը հարակից մակերեսից բարձր է 475 մ։

## Պատմություն
Ամրոցը կառուցել է 1132 թվականին Ժան դե Շոդենայը իր որդու` Ժանի համար, որը 1175 թվականին դարձավ ամրոցի սեփականատերը և կրեց Ժան I դե Շատոնյոֆ անունը։ Բախվելով Հարյուրամյա պատերազմի սպառնալիքներին, 14-րդ դարում Շատոնյոֆի ավատատերերը կառուցեցին ավելի հզոր ամրոցներ։ Ինը սերունդ հետո, 1456 թվականին Շատոնյոֆի իշխանությունը ավարտվեց ողբերգությամբ, երբ վերջին ժառանգ Կատերինա դե Շատոնյոֆը այրվեց՝  իր երկրորդ ամուսնուն թունավորելու համար։

1457 թվականին, Ֆիլիպ III Բարին՝ Բուրգունդիայի դուքսը, առաջարկեց ամրոցն իր խորհրդական Ֆիլիպ Պոտին, որը «Ոսկե գեղմի շքանշան»-ի ասպետ էր։ Հետագայում նա վերակառուցեց ամրոցը, դարձնելով ավելի հարմարավետ, Բուրգունդիայի Դքսության ավանդույթներին համապատասխան։ Մատուռը և բնակելի շինությունները, որոնք թվագրվում են այդ ժամանակվան, կառուցվել են ամրոցի բակում՝ գոթական ճարտարապետական ոճով։

Ֆիլիպը մահացավ 1493 թվականին՝ չունենալով ժառանգներ։ Այսպիսով, ամրոցը անցավ նրա եղբորը` Գայոս Պոտին, և հետագայում, տարբեր ամուսնությունների արդյունքում՝ Մարի Լիսսե Լյուքսեմբուրգցուն։ Այն բանից հետո, երբ նա մեկուսացավ վանքում, ամրոցին տիրացավ Չարլզ Վիենացին, և հաջորդ 150 տարիների ընթացքում այն մնաց այս ընտանիքի ղեկավարության տակ։ 1767 թվականին Լուի Անրի Վիենացին վաճառեց ամրոցը մի հարուստ բանկիրի։

Ֆրանսիական հեղափոխության ընթացքում բոլոր արքայական խորհրդանիշները և զինանշանները ապամոնտաժվել կամ ոչնչացվել են։ Հետագայում ամրոցը վաճառվել է աճուրդով։ 1936 թվականին Ժորժ դը Վոգը ամրոցը նվիրեց պետությանը, Շատոնյոֆ կոմունային և հարակից գյուղերին։ Դրանից հետո ամրոցը հռչակվեց որպես պատմական հուշարձան, որը գտնվում է պետության պաշտպանության ներքո։

## Պատկերասրահ

Chateauneuf chateau corps.JPG
F07.Châteauneuf.0019.JPG
F07.Châteauneuf.0021.JPG
Chateauneuf Gde Salle.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Web-site of the ''Friends of the Châteauneuf-en-Auxois''
* Ministry of Culture database entry for Château de Châteauneuf
* Ministry of Culture photos
Վարք հարանց (3208)

**Վարք հարանց** (3208), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3208 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։  Գրված է թղթի վրա, որն ունի 14.8x10.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 169 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 37բ, 49բ, 103ա, թարգմանչի՝ 151ա, կնիք՝ 1գ (Տէր Աւետիս)։
## Բովանդակություն
* Տեսիլք Գր. Լուսաւորչի,Մարիամու
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տեխնիկայի տուն (Կալինինգրադ)

**Տեխնիկայի տուն** (, «Էպիկենտրոն» առևտրի տուն), վերակառուցվել է 2000 թվականին Կալինինգրադի պատմական շենքում։ Գտնվում է պրոֆեսոր Ֆեոդոր Բարանովի փողոցում։

## Պատմություն
thumb|Տեխնիկայի տունը «Գերմանական տեխնիկա» ամսագրի շապիկին, 1925 թ.|ձախից
1920 թվականից Քյոնիգսբերգում սկսեց կազմակերպվել Արևելյան տոնավաճառը։ Առաջին անգամ այն անցկացվեց Քյոնիգսբերգի կենդանաբանական այգու տարածքում։ Տոնավաճառի հաջողության շնորհիվ որոշվեց այն անցկացնել ամեն տարի։ Տոնավաճառի կարիքների համար որոշվեց ցուցահանդեսային շենքերի և տաղավարների համալիր կառուցել։ Դրանցից մեկն է 1924 թվականին կառուցված Տեխնիկայի տունը։

Նացիզմի տարիներին Տեխնիկայի տունը վերանվանվել է Շլագետերի տուն, 1928 թվականին սպանված Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ Ալբերտ Լեո Շլագատերի պատվին։ Շլագատերի տանը ելույթներով հանդես են եկել Բրյունինգը, Յոզեֆ Գեբելսը և Ադոլֆ Հիտլերը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Տեխնիկայի տունն ավերվել է։

thumb|Տեխնիկայի տունը վերակառուցման ընթացքում, 2006 թ.

Պատերազմից հետո շենքը չի վերականգնվել։ Միայն կառույցի ներսի մասում ներքին պատերի երկայնքով կառուցվել են խանութներ։ Դրանք շրջապատեցին լայն բաց «բակը» (նախկինում՝ Տեխնիկայի տան գլխավոր դահլիճ), որտեղ տեղավորվեցին Կենտրոնական շուկայի առևտրի տաղավարները։

2000-ական թվականների սկզբին շենքը վերականգնվել է որպես «Էպիկենտրոն» առևտրի կենտրոն։

## Ճարտարապետություն և շինարարական նկարագիր
ձախից|մինի|Շենքի բարձրաքանդակներ
thumb|Տեխնիկայի տունը վերակառուցումից հետո, 2006 թ.
Տեխնիկայի տունն ընդարձակ ցուցասրահ է։ Շենքի երկարությունը 121 մետր է, լայնությունը՝ 46 մետր։

Շենքի անկյուններում կան չորս կցակառույցներ, որտեղ տեղակայված էին բյուրոն, կրթական կինոթատրոնը, ռեստորանը։ Լույսը դահլիճ էր հորդում մեծ թվով նեղ պատուհաններից։ Ցուցահանդեսին ծանր տեխնիկա հասցնելու համար Տեխնիկայի տանը տեղադրվել է երկաթուղային ուղի, իսկ սրահի տարածքում տեխնիկան տեղափոխելու համար օգտագործվել է էլեկտրական ամբարձիչ։

Շենքը կառուցվել է ինտերնացիոնալ ոճով կարմիր աղյուսից։ Շենքի ճարտարապետն է եղել Հանս Հոպը։ Արտաքին պատերը զարդարված են քանդակագործ Գերման Բրախերտի և Էրնստ Ֆիլիցի ստեղծագործություններով։

## Գրականություն
* Балдур Кёстер «Кёнигсберг. Сегодняшний Калининград. Архитектура немецкого времени» . Перевод с немецкого (текст ). Данные оригинального немецкого издания: Baldur Köster , Husum Druck; 2000, ISBN 3-88042-923-5
* Мультимедийный справочник «Кёнигсберг 1255—1945». (с) И. Заболотов, 2004 г.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1924 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:2000-ականների հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Գերմանիայի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Կալինինգրադի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի առևտրի կենտրոններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի շենքեր և կառույցներ
Ժողովածու (3207)

**Ժողովածու** (3207), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3207 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարու Ոսկան Երեց գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 15,2x10,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 295 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով և բոլորգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակն ունի 1 էջ, գրված է թղթի վրա՝ վրացերենով և նոտրգրով։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սրճագույն կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 90ա։
## Բովանդակություն
* Դաւթի Սահմանք իմաստասիութեան, Վասն բաժանման, Մեկնութիւն ի Վերլուծական Արիստոտէլի,
* Էակաց գիրք,
* Ամենայն չար տանջելի,
* Առածք հինգ,
* Ի Պիտոյից գրոց,
* Յովհ. Որոտնեցւոյ Հաւաքեալ ի բանից իմաստասիրաց,
* Բառք փիլիսոփայականք, Քերթողականք, Փիլոնի, Յունաց, Խորանին,
* Ցանկ և գին սպասուց եկեղեցւոյ,
* Մանունք,
* Պարտամուրհակ և պառտացուցակ (վրացերեն, ԺԹ դ.):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Մաշտոց ձեռաց (3209)

**Մաշտոց Ձեռաց** (3209), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3209 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։  Գրված է թղթի վրա, որն ունի 15,6x10,4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 111 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։  Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ, մետաքսե պատյանով։
## Բովանդակություն
* Հմայիլ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նոտր Դամ դե լա Գարդ

**Նոտր Դամ դե լա Գարդ** (), բազիլիկ Մարսելում, Ֆրանսիա։ Տեղացիները կոչում են La Bonne Mère տաճար՝ այն համարելով քաղաքի պահապան։

Տաճարը կառուցվել է 1853-1864 թվականներին նեո-բյուզանդական ոճով՝ ըստ ճարտարապետ Անրի-Ժակ Էսպերանդյեի նախագծի։ Շենքը կառուցված է հնագույն ամրոցի հիմքի վրա, քաղաքի ամենաբարձր կետում՝ կրաքարային լեռան վրա՝ տաճարը դարձնելով Մարսելի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկը։ 1864 թվականի հունիսի 5-ին բազիլիկն օծվել է։ Մինչ դա Նոտր Դամ դե լա Գարդը մատուռ է եղել, որը կառուցվել էր 1214 թվականին, իսկ 1536 թվականին՝ վերափոխվել եկեղեցու։

Բազիլիկի դամբարանը փորագրված է ժայռից և կառուցվել է հռոմեական ոճով։ Վերին եկեղեցին ունի նեո-բյուզանդական առանձնահատկություններ, զարդարված է խճանկարով։ 41 մ բարձրության վրա գտնվող քառակուսի աշտարակի վերևում կառուցվել է զանգակատունը, որն ունի 12.5 մ բարձրություն։ Դրա վրա կառուցվել է Մարիամ Աստվածածնի և մանկան ոսկեզօծ արձանը, բարձրությունը՝ 11 մ։

2001-2008 թվականներին բազիլիկը վերակառուցվել է։ Այսօր Նոտր Դամ դե լա Գարդը Մարսելում ամենաշատ այցելվող զբոսաշրջային վայրն է։

## Պատկերասրահ

Марсель - panoramio (39).jpg
Марсель - panoramio (4).jpg
Марсель - panoramio (9).jpg
Марсель - panoramio (5).jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Marseille Tourism highlights  
* Cathedral's website 
* Bells of Notre-Dame de la Garde

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ճարտարապետություն
Ժողովածու (3189)

**Ձեռագրի անվանումը** (3210), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3210 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 15,2X10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 156 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սրճագույն կտավ։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ 156բ (ԺԷ-ԺԸ դդ.), 19բ (1882թ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կանոնգիրք հայոց (3148)

**Կանոնգիրք հայոց ** (3148), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3148 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 20,2X14,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 188 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ թուղթ, բոլորագիր, ի Հարանց վարուց։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ պահպանակ Ա (ԺԹ դ.), Դ (1839 թ.), Ե (1856,1857, 1861), Բ (1875 թ.), Ա (1894 թ.):

## Բովանդակություն
* Գեղագիր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ժողովածու (3156)

**Ժողովածու ** (3156), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3156 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8X15,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 228 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի տերունական, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։
## Բովանդակություն
* Սեբերիանոսի Ճառք,
* Յովհաննես Դամասկացւոյ Համառօտեալ ուղղափառ հաւատոյ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր