Նոդար Դումբաձե

250px|մինի|Դումբաձեի շիրիմը պանթեոնում
**Նոդար Դումբաձե** (, ), վրացի արձակագիր։

## Կենսագրություն
1937 թվականից ապրել է Գուրիայում, որտեղ աշխատավոր, պարզ մարդկանց մեջ նահապետական խղճի սրտագին մթնոլորտում հասակ է առել որպես ուժեղ մի մարդ, որին Աստված տվել է զգայուն սիրտ, նուրբ տեսողություն և սիրելու կարողություն։ Մեծ արձագանք է գտել նրա «Սպիտակ դրոշներ» վեպը։ Դումբաձեն տարիների ընթացքում խորանում է հոգու գաղտնիքների մեջ, և երևան են գալիս «Ապերախտը», «Մի՛ արթնացրու», «Շունը», «Բազեն քաղաքում ի՞նչ է անում», «Արյունը»։ Այս երկերի մեջ թանձր երևում են վրաց ազգային կոլորիտն ու ոճը, կենցաղի ու հոգեբանության գծերը։

Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ Մի քանի տարի աշխատել է համալսարանում որպես լաբորանտ, միաժամանակ շարունակել է թղթակցել հանրապետության թերթերի ու ամսագրերի։ 1957 թվականից ամբողջովին անցել է գրական աշխատանքի, աշխատակցել «Ցիսկարի» («Այգաբաց»), «Նիանգի» («Կոկորդիլոս») ամսագրերին։ 1962—1965 թվականներին աշխատել է «Գրուզիա-ֆիլմ» կինոստուդիայի սցենարական բաժնում։ 1965 թվականին վերադարձել է «Նիանգի» ամսագրի խմբագրություն, մինչև 1973 թվականը աշխատել որպես այդ երգիծական պարբերականի խմբագիր։

Ընտրվել է ԽՍՀՄ  10-րդ և 11-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի Ազգությունների խորհրդի պատգամավոր։

Վախճանվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, թաղվել իր իսկ նախաձեռնությամբ ստեղծված «Մզիուրի» զբոսայգում։ 2009 թվականին նրա աճյունը վերահուղարկավորվել է Մթածմինդայի պանթեոնում՝ Վրաստանի այլ նշանավոր անձանց շիրիմների կողքին։

## Պարգևներ
Պարգևատրվել է «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» և «Պատվո նշան» շքանշաններով։ Եղել է Վրացական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

## Ստեղծագործություններ
* «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» (*მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი*, 1960)
* «Տեսնում եմ արևը» (*მე ვხედავ მზეს*, 1962)
* «Արևոտ գիշեր» (*მზიანი ღამე*, 1967)
* «Մի՛ վախենա, մայրի՛կ» (*ნუ გეშინია, დედა!*, 1971)
* «Սպիտակ դրոշներ» (*თეთრი ბაირაღები*, 1973)
* «Հավերժության օրենքը» (*მარადისობის კანონი*, 1978)
### Կինոսցենարներ
* 1973 — «Բարի ճանապարհ» (ռեժիսոր՝ Լանա Ղողոբերիձե)
* 1973 — «Կանչ» (ռեժիսոր՝ Քարաման Մղելաձե)
### Նոդար Դումբաձեի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
* 1963 — «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» (ռեժիսոր՝ Թ. Աբուլաձե)
* 1965 — «Տեսնում եմ արևը»
* 1982 — «Կուկարարա» (ռեժիսորներ՝ Սիմեոն Դոլիձե և Քեթի Դոլիձե)
* 1982 — «Հավերժության օրենքը» (ռեժիսոր՝ Վալերիան Կվաչաձե)
* 1989 — Աստված, ինչի՞ համար (Аствац инчи амар) (Боже, за что?) (ռեժիսոր՝ Ա. Հովհաննիսյան, Հայաստան, «Երևան» կինոստուդիա)
* 1990 — «Սպիտակ դրոշներ»
* 2013 — «Շունը» (ռեժիսոր՝ Անվար Սաֆաև)

## Մրցանակներ
* Լենինյան մրցանակ (1980) — «Հավերժության օրենքը» վեպի համար (1978).
* Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ (1966) — «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» վեպի համար (1963).
* Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակ (1975).
* Ալեքսանդր Ֆադեևի անվան մեդալ (1973) — «Մի՛ վախենա, մայրի՛կ» վեպի համար
* «Լիտերատուրնայա գազետա» թերթի «12 աթոռ ակումբի» «Ոսկե հորթ» մրցանակ (1980).

## Գրականություն
* Mikaberidze, Alexander (ed., 2007), Dumbadze, Nodar.  *Dictionary of Georgian National Biography*. Retrieved on May 20, 2007.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նոդար Դումբաձեն bookmark.am֊ում
* «Нодар Думбадзе. Воля, характер, мужество» (скрипт телесюжета) 
* «Нодар Думбадзе. Воля, характер, мужество» (видео)
* Кунов В. К. Энциклопедический словарь мудрости: "Мир человека в творчестве Нодара Думбадзе" Всемирной серии "Писатели-мыслители". 210 страниц, 117 тем, 232 статьи, 62 интересных отрывка. Киев, издательство "ВУС" - 2015.

Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 25-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ
Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ
Կատեգորիա:Վրացի հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ