Լարս ֆոն Թրիեր

**Լարս ֆոն Թրիեր** (, ), դանիացի ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, դերասան, մոնտաժող, օպերատոր և կոմպոզիտոր, մեր ժամանակների նշանավոր կինոդեմքերից մեկը։

Կինեմատոգրաֆիայում «Դոգմա 95» ուղղության հիմնադիր։ Նրա ֆիլմերը աչքի են ընկնում օպերատորական հատուկ աշխատանքով, դեկորացիաների յուրօրինակ ձևավորումով, ինքնատիպ սյուժեներով, որոնցից «Դոգվիլ», «Եվրոպա», «Խավարում պարողը» և «Ճեղքելով ալիքները» ֆիլմերը նրա կինեմատոգրաֆիական ձեռագրի լավագույն արտահայտումներն են։

## Կենսագրություն և կարիերա
Լարս ֆոն Թրիերը ծնվել է 1956 թ. ապրիլի 30-ին Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում։ Ավարտել է Դանիայի Ազգային դպրոցը 1983 թ.։

Առաջին աշխատանքը 1976 թ. նկարահանած Orchideengärtnereien կարճամետրաժ ֆիլմն էր։ Նրա դիպլոմային «Ազատագրման նկարներ» (Befrielsesbilleder) ֆիլմը աշխատանքը 1984 թ. Մյունխենի կինոփառատոնում արժանանում է գլխավոր մրցանակի։

Թրիերի առաջին մեծ աշխատանքը «Հանցագործության տարրեր» (1984) ֆիլմն էր, որը ստացել է մրցանակ Կաննի, Չիկագոյի և Մանհեյմի կինոփառատոններում։ Այս ֆիլմում, ինչպես և իր հետագա ֆիլմերից շատերում, Լարս ֆոն Թրիերը հանդես է եկել որպես ռեժիսոր, սցենարիստ, օպերատոր և դերասան։

## Ֆիլմագրություն
### 1984–1994թթ. Կարիերայի սկիզբը և «Եվրոպա» եռագրությունը
1984 թվականին Լարս ֆոն Տրիերի փառահեղ անցումը կինոյի աշխարհ կատարվեց «Հանցանքի տարր» ֆիլմով, որն արժանացավ տասներկու մրցանակի յոթ միջազգային փառատոներում, այդ թվում՝ Կաննի կինոփառատոնում տեխնիկական մեծ մրցանակի և «Ոսկե Արմավենու ճյուղի» առաջադրանքի։https://www.imdb.com/title/tt0087280/awards/ Ֆիլմի դանդաղ, ոչ գծային ռիթմը, նորարարական և բազմաշերտ սյուժետային կառուցվածքը, ինչպես նաև մռայլ, երազանման տեսողական էֆեկտները ձևավորում են մի ալեգորիա՝ նվիրված Եվրոպայի պատմական ցավալի իրադարձություններին։

Ֆոն Տրիերի հաջորդ՝ «Էպիդեմիա» ֆիլմը ևս ցուցադրվեց Կաննում՝ «Հատուկ հայացք» բաժնում։ Ֆիլմում համադրվում են երկու սյուժեներ, որոնք ի վերջո բախվում են. առաջինը պատմում է երկու կինոգործիչների (ներկայացված՝ ֆոն Տրիերի և սցենարագիր Նիլս Վյորսելի կողմից), որոնք նոր նախագիծ են մշակում, իսկ երկրորդը մռայլ գիտաֆանտաստիկ պատմություն է ապագայի մի ժանտախտի մասին՝ հենց այն ֆիլմը, որը նրանք պատրաստվում են ստեղծել։ Դրանից հետո Տիերը նկարահանում է «Մեդեան» (1988) հեռուստատեսության համար՝ հիմնված Կառլ Թեոդոր Դրեյերի սցենարի վրա, գլխավոր դերերում՝ Ուդո Կիեր, որը Ֆրանսիայում արժանանում է Ժան դ’Արսիի մրցանակին։

Տիերը հաճախ նկարագրում է իր ֆիլմերը որպես թեմատիկ և ոճային եռապատումների մաս։ Այս կառուցվածքը սկիզբ է առնում «Հանցանքի տարր» ֆիլմով,  որը «Եվրոպա» եռագրության առաջին մասն էր և ներկայացնում էր Եվրոպայի անցյալի ու ապագայի տրավմատիկ շրջանները։ Եռագրության երկրորդ մասն էր «Էպիդեմիան», իսկ եզրափակիչը՝ «Եվրոպան» (1991, ԱՄՆ-ում թողարկվել է «Զենտրոպա» անունով), որը Կաննում արժանացավ ժյուրիի մրցանակի և այլ հեղինակավոր փառատոներում ևս ստացավ պարգևներ։ 1990 թվականին Տիերը նաև նկարահանում է Laid Back խմբի "Bakerman" երգի երաժշտական տեսահոլովակը, որն ավելի ուշ՝ 2006-ին, նորից օգտագործվում է անգլիացի դիջեյ Շոն Բեյքերի կողմից երգի վերամշակված տարբերակում։

Ֆինանսական անկախություն և ստեղծագործական ազատություն ունենալու նպատակով՝ 1992 թվականին ֆոն Տիերը և պրոդյուսեր Պիտեր Օլբեք Յենսենը հիմնեցին Zentropa Entertainment կինոընկերությունը։ Ընկերությունը, որը ստացել է անվանումը «Եվրոպա» ֆիլմում հիշատակվող երևակայական երկաթուղային ընկերությունից, 2016-ի դրությամբ վաճառել էր ավելի քան 350 միլիոն տոմս և առաջադրվել բազմաթիվ «Օսկար»-ների։ Zentropa-ն ստեղծել է ոչ միայն Տիերի սեփական ֆիլմերը, այլ նաև մի շարք հեռուստասերիալներ և նույնիսկ կոշտ էրոտիկ ֆիլմեր՝ «Կոնստանս» (1998), «Վարդագույն բանտը» (1999), «Թեժ տղամարդիկ, սառը տղաներ» (2000) և «Ամեն ինչ Աննայի մասին» (2005)։

Նորաստեղծ ընկերության համար ֆինանսական միջոցներ ապահովելու նպատակով ֆոն Տիերը նկարահանում է «Թագավորություն» (դանիերեն՝ Riget, 1994) և «Թագավորություն II» (Riget II, 1997) մինի սերիաները։ Riget-ը (Թագավորություն) դանիական խոսակցական անվանումն է Rigshospitalet-ի՝ (թագավորության հիվանդանոց)։ Սերիալի երրորդ եթերաշրջանի նախագծումը խափանվեց, երբ մահացան երկու առանցքային դերասաններ՝ Էրնստ-Հյուգո Յարեգորդը (դոկտոր Հելմերի դերակատար) 1998 թվականին և Կիրստեն Ռոլֆեսը (դր. Դրուսեի դերակատար) 2000 թվականին։ Սա հանգեցրեց սերիալի փակմանը։

### 1995–2000թթ. Դոգմա 95-ի մանիֆեստը և «Ոսկե սիրտ» եռապատումը
1995 թվականին Լարս ֆոն Տիերը և Թոմաս Վինտերբերգը ներկայացրեցին նոր կինոշարժման մանիֆեստը, որը կոչեցին «Դոգմա 95»։ Դոգմա 95 գաղափարախոսությունը, որը միջազգային հետաքրքրություն առաջացրեց դանիական կինոյի հանդեպ, ոգեշնչեց ռեժիսորների ողջ աշխարհում։ Այն պահանջում էր ռեժիսորներից հրաժարվել ժամանակակից կինոյի մի շարք սովորական միջոցներից, այդ թվում՝ ստուդիական լուսավորությունից, դեկորացիաներից, կոստյումներից և ոչ դիեգետիկ երաժշտությունից։

2008 թվականին Դոգմա շարժման մյուս ներկայացուցիչների՝ Քրիստիան Լևրինգի և Սյորեն Կրագ-Յակոբսենի հետ միասին ֆոն Տիերը և Վինտերբերգը արժանացան Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակին՝ համաշխարհային կինոյում եվրոպական նվաճումների համար։

Ֆոն Տիերը միջազգային ճանաչման հասավ «Ոսկե սիրտ» եռագրությամբ։ Եռագրության յուրաքանչյուր ֆիլմ ներկայացնում է մի միամիտ հերոսուհու, ով՝ չնայած կյանքի ողբերգություններին, պահպանել է իր «ոսկե սիրտը»։ Այս եռագրության ֆիլմերն են՝ "Breaking the Waves" (1996), "The Idiots" (1998) և "Dancer in the Dark" (2000)։ Չնայած եռագրության բոլոր ֆիլմերն էլ երբեմն կապվում են Դոգմա 95 շարժման հետ, միայն "The Idiots" ֆիլմն է ամբողջությամբ համապատասխանել շարժման պահանջներին և «հավաստագրվել»։

"Breaking the Waves" ֆիլմը Կաննի կինոփառատոնում արժանացավ Գրան Պրի մրցանակին։ Ֆիլմում նկարահանվել է Էմիլի Ուաթսոնը, ով «Օսկար»-ի էր առաջադրվել «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։ Ֆիլմի հատկանիշները՝ հատիկավոր պատկերները և ձեռքի տեսախցիկով նկարահանումները, մոտեցնում էին այն Դոգմա 95 ոճին, սակայն միաժամանակ խախտում մանիֆեստի մի շարք կանոններ։

Եռագրության երկրորդ ֆիլմը՝ "The Idiots", առաջադրվել է Կաննի «Ոսկե արմավենու ճյուղին»։ Թեպետ ֆոն Տիերը դժկամությամբ է ճամփորդում, նա անձամբ էր ներկա 1998-ի Կաննի կինոփառատոնում՝ մրցանակը ստանալու համար։

2000 թվականին նա ներկայացրեց եռագրության վերջին մասը՝ "Dancer in the Dark" երաժշտական ֆիլմը, որտեղ գլխավոր դերում հանդես էր գալիս իսլանդացի երգչուհի Բյորկը։ Ֆիլմը Կաննում արժանացավ «Ոսկե արմավենու ճյուղի»։ Ֆոն Տիերի համահեղինակած երգը՝ "I’ve Seen It All", առաջադրվեց «Օսկար»-ի՝ «Լավագույն օրիգինալ երգ» անվանակարգում։

### 2003–2008թթ. «Հնարավորությունների երկիր» եռապատում և այլ գործեր
Ֆոն Տրիերի հաջորդ եռապատումը գաղափարը՝ *«Հնարավորությունների երկիրը»,* ներառում է երեք ֆիլմ՝ Դոգվիլ (2003), Մանդերլեյ (2005) և այդպես էլ չնկարահանված Վաշինգտոնը։ Առաջին երկու մասերը նկարահանվել են նույն արտահայտված և չափազանց ոճային եղանակով՝ դերասանները հանդես են գալիս մերկ ձայնագրման տարածքում, առանց որևէ դեկորի. շենքերի պատերը նշված են հատակին քաղցրացված գծերով։ Այս ոճն ոգեշնչված է 1970-ականների հեռուստատեսային թատրոնից։  

Դոգվիլում գլխավոր դերում հանդես է գալիս Նիքոլ Քիդմանը՝ Գրեյս Մարգարեթ Մալիգանի դերում, իսկ Մանդերլեյում այդ դերը մարմնավորում է Բրայս Դալաս Հոուարդը։ Երկու ֆիլմերում էլ խաղում են հայտնի դերասաններ՝ Հարիեթ Անդերսոն, Լորեն Բաքոլ, Ջեյմս Կաան, Դենի Գլովեր և Ուիլեմ Դեֆո։ Ֆիլմերն անդրադառնում են ամերիկյան հասարակությանն առնչվող խնդիրների՝ անհանդուրժողականության և ստրկության թեմաներին։

2006 թվականին ֆոն Տրիերը թողարկեց դանիերեն լեզվով «Գլխավորը բոլորից» կատակերգական ֆիլմը, որը նկարահանվել է իր կողմից ստեղծված փորձարարական եղանակով՝ անվանելով այն Ավտոմատեսություն (Automavision)։ Այս մեթոդում ռեժիսորը ընտրում էր տեսախցիկի լավագույն հաստատուն դիրքը, իսկ համակարգիչը պատահականորեն որոշում էր՝ երբ թեքել, պտտել կամ մոտացնել տեսանկարը։  

Դրան հաջորդեց 2007 թվականին  ինքնակենսագրական ֆիլմը, որի սցենարը գրել էր ֆոն Տրիերը, իսկ ռեժիսորն էր Յակոբ Թյուեսենը։ Ֆիլմը պատմում է Տրիերի ուսանողական տարիների մասին Դանիայի Ազգային կինոդպրոցում։ Հիմնական հերոսին՝ «Էրիկ Նիցշե»-ին, խաղում է Յոնատան Սպանգը, իսկ պատմողը ինքը՝ Ֆոն Տրիերն է։ Բոլոր գլխավոր կերպարները հիմնված են իրական անձանց վրա՝ Դանիական կինոարդյունաբերությունից։ Այդ կերպարների թվում են նաև քողարկված կերպարներ՝ Յենս Ալբինուսը ներկայացնում է ռեժիսոր Նիլս Մալմրոսին, Դեյան Չուկիչը՝ սցենարագիր Մոգենս Ռուկովին, և Սյորեն Պիլմարկը։

### 2009–2014թթ. «Դեպրեսիայի եռապատում»
Դեպրեսիայի եռապատումը ներառում է երեք ֆիլմ՝ "Հակաքրիստոսը" (Antichrist), "Մելանխոլիա" (Melancholia) և "Նիմֆոմանուհին" (Nymphomaniac)։ Այս երեք ֆիլմերում էլ գլխավոր դերերում հանդես է գալիս Շառլոտ Գենսբուրը։ Ֆիլմերն ուսումնասիրում են դեպրեսիայի կամ վշտի տարբեր ձևերով ապրող կերպարներ, և ասվում է, որ եռագրությունը արտացոլում է հենց Տրիերի ապրած դեպրեսիան։

«Հակաքրիստոսը» պատմում է «զույգի մասին, որը կորուստից հետո մեկնում է անտառի մեջ գտնվող իրենց տնակը՝ հույս ունենալով, որ Եդեմ վերադարձը կբուժի իրենց կոտրված սրտերն ու խախտված ամուսնական կապը։ Սակայն բնությունն սկսում է գործել իր ճանապարհով, և ամեն ինչ գնալով վատանում է»։ Գլխավոր դերերում են Ուիլեմ Դեֆոն և Շառլոտ Գենսբուրը։ Ֆիլմը մասնակցել է 2009 թվականի Կաննի կինոփառատոնին, որտեղ ժյուրին Գենսբուրին պարգևատրել է լավագույն դերասանուհու մրցանակով։

«Մելանխոլիան» ապոկալիպտիկ դրամա է երկու դեպրեսիվ քույրերի մասին, որոնց մարմնավորում են Քիրսթեն Դանստն ու Շառլոտ Գենսբուրը։ Պատմության ընթացքում Դանստի կերպարը ամուսնանում է հենց այն պահին, երբ Երկրին մոտենում է մի մոլորակ, որը պատրաստվում է բախվել դրան։ Ֆիլմը ևս ներկայացված էր Կաննի կինոփառատոնում և Քիրսթեն Դանստը հաղթեց *լավագույն դերասանուհու անվանակարգում։*

«Նիմֆոմանուհու» աշխատանքներն սկսվեցին Մելանխոլիայից հետո։ Ֆիլմը պատմում է մի կնոջ սեռական ինքնաճանաչման ուղու մասին, որը խաղում է Գենսբուրը։ 2013 թվականի դեկտեմբերին մամուլին ներկայացվեց ֆիլմի չորսժամանոց տարբերակը՝ փակ նախադիտման ժամանակ։ Դերակատարների թվում էին նաև Ստելլան Սկարսգորդը (Տրիերի վեցերորդ ֆիլմում), Շայա Լաբաֆը, Վիլեմ Դեֆոն, Ջեյմի Բելը, Քրիստիան Սլեյթերը և Ումա Թուրմանը։  

Ֆիլմը քննադատների շրջանում առաջացրեց քննարկումներ՝ որոշները այն անվանելով «պոռնոֆիլմ»։ Սակայն Սկարսգորդը արձագանքել է՝ ասելով. «... եթե դիտեք ֆիլմը, ապա կտեսնեք, որ որպես պոռնոֆիլմ այն վատն է՝ նույնիսկ արագ ընթերցման դեպքում։ Եվ ժամանակի ընթացքում սկսում ես ընդհանրապես չարձագանքել բաց տեսարաններին։ Դրանք դառնում են նույնքան բնական, որքան մեկին տեսնելը՝ վարսակի շիլա ուտելիս»։  

Ֆիլմը Մեծ Բրիտանիայում ներկայացվեց երկու մասի բաժանված տարբերակով և պրեմիերա ունեցավ 2014 թվականի փետրվարի 22-ին։ Դերասանուհիներ Շառլոտ Գենսբուրը և Ստեյսի Մարտինը բացահայտել էին հարցազրույցներում, որ նկարահանման ընթացքում օգտագործվել են արհեստական սեռական օրգաններ, կրկնորդներ և հատուկ էֆեկտներ։ Մարտինը նշել է, որ ֆիլմի կերպարները իրենց մեջ արտացոլում են հենց Տրիերին՝ նկարահանման փորձն անվանելով «պատվաբեր» և «վայելելի»։  

Ավստրալիայում ֆիլմը նույնպես ներկայացվեց երկու հատորով՝ 2014 թվականի մարտի 20-ին, ընդմիջումով՝ հատվածների միջև։ 2014 թվականի փետրվարին Բեռլինի կինոփառատոնում ցուցադրվեց անցանկալ տարբերակի I հատորը, սակայն անորոշ էր, թե երբ կամ արդյոք երբևէ ամբողջական՝ հինգ ու կես ժամ տևողությամբ տարբերակը հասանելի կդառնա հանրությանը։ Վերջապես, ֆիլմի ամբողջական տարբերակը պրեմիերա ունեցավ Վենետիկի կինոփառատոնում՝ 2014-ին և այնուհետև սահմանափակ ձևով ցուցադրվեց աշխարհի մի քանի կինոթատրոններում նույն տարվա աշնանը։

### 2015–2018թթ. «Տունը, որը կառուցեց Ջեքը» և վերադարձ Կաննի
2015 թվականին Լարս ֆոն Տրիերը սկսեց աշխատանքը իր նոր լիամետրաժ ֆիլմի վրա՝ «Տունը, որը կառուցեց Ջեքը»։ Ի սկզբանե նախագիծը նախատեսված էր որպես ութ մասից բաղկացած հեռուստասերիալ։ Ֆիլմի սյուժեն ներկայացնում է սերիական մարդասպանին՝ հենց մարդասպանի տեսանկյունից։ Գլխավոր դերակատարն է Մեթ Դիլոնը, իսկ մյուս դերերում հանդես են գալիս Բրունո Գանցը, Ռայլի Կիու և Սոֆի Գրաբյոլ։ Նկարահանումները սկսվել են 2017 թվականի մարտին Շվեդիայում, ապա տեղափոխվել Կոպենհագեն:

Ֆիլմը պրեմիերա ունեցավ 2018 թվականի մայիսին՝ Կաննի կինոփառատոնում։ Չնայած հանդիսատեսից ավելի քան հարյուր մարդու դուրս գալուն ցուցադրության ժամանակ, ֆիլմը ստացավ տասը րոպեանոց ծափահարություն։

### 2019-ից մինչ օրս. «Թագավորություն» եռագրությունը
«Տունը, որը կառուցեց Ջեքը» ֆիլմից հետո ֆոն Տիերը ծրագրեց նկարահանել "Études" անունով անթոլոգիական ֆիլմ, որը պետք է կազմված լիներ տասը սև ու սպիտակ հատվածներից, յուրաքանչյուրը տևողությամբ տասը րոպե, ներշնչված երաժշտական étude-ների ձևից, սակայն նախագիծն այդպես էլ չիրականացվեց։

2020 թվականի դեկտեմբերին հայտարարվեց, որ նա կվերադառնա «Թագավորություն» մինի սերիային և կարտադրի դրա ուշացած երրորդ և եզրափակիչ եթերաշրջանը՝ վերնագրված *«Թագավորություն. Ելք» (The Kingdom Exodus)*։ Սյուժեի հիմնական դերերից վերադառնում են Սյորեն Փիլմարկը՝ Յյորգեն «Կեռիկ» Կրոգսհոյի դերում, Գիտա Նյորբյուն՝ Ռիգմոր Մորտենսենի դերում, ինչպես նաև նոր դերասանական կազմ, այդ թվում՝ Միկայել Պերսբրանդտը՝ դոկտոր Հելմեր կրտսերի դերում։ Նկարահանումներն անցկացվել են 2021 թվականին, իսկ հինգ մասանոց սերիան թողարկվել է 2022 թվականի նոյեմբերին։

Մինի սերիալը պրեմիերա ունեցավ Վենետիկի կինոփառատոնում՝ մրցույթից դուրս, որպես հնգժամանոց լիամետրաժ ֆիլմ։ Ֆիլմը ստացավ քննադատների խառը արձագանքներ։

2024 թվականին ֆոն Տիերը հայտարարեց, որ աշխատում է նոր ֆիլմի վրա՝ վերնագրված *«Հետո» (After)*, որի համար նախատեսվում է *Դանիայի կինոինստիտուտի* ֆինանսավորում։ Նկարահանումները կսկսվեն 2024 թվականի վերջին, իսկ գլխավոր դերակատարն է լինելու *Ստելլան Սկարսգորդը*։

Ընդհանուր թվով նկարահանել է 33 ֆիլմ, 34 ֆիլմի սցենարի հեղինակ է, 11 ֆիլմի պրոդյուսեր, 9-ական ֆիլմի օպերատոր և մոնտաժող, խաղացել է 12 ֆիլմում։ 
Առավել նշանավոր ռեժիսորական ֆիլմերն են.

## Էսթետիկա, թեմաներ և աշխատանքի ոճ
### Թեմաներ
Լարս ֆոն Տրիերի ֆիլմերը խորությամբ ուսումնասիրում են կրոնական խորհրդանիշները և թեմաները՝ ներառյալ ողորմությունը, զոհաբերությունը և հոգեկան առողջությունը։ Նրա գործերը հաճախ առերեսվում են էքզիստենցիալ, սոցիալական և քաղաքական խնդիրներին՝ հաճախ ներկայացնելով տարբեր քաղաքական և կրոնական դրսևորումներ։ Օրինակ՝ նացիզմը՝ «Եվրոպա» ֆիլմում, քրիստոնեությունը՝ «Խմբավորումը» և «Ջեքի կառուցած տունը» ֆիլմերում, աթեիզմը՝ «Դոգվիլ»-ում, իսկ բուրժուազիայի մերժումը՝ «Իդիոտներում»։

### Ազդեցություններ
Ֆոն Տրիերի վրա մեծ ազդեցություն է թողել Կառլ Թեոդոր Դրեյերի ստեղծագործությունը և «Գիշերային պահակ»-ը ֆիլմը։ Նա հատկապես ոգեշնչվել է Յորգեն Լեթի «Կատարյալ մարդը» կարճամետրաժ ֆիլմից՝ այնքան, որ նա մարտահրավեր է նետում Լեթին նույն ֆիլմը վերստեղծելու հինգ տարբեր ձևերով՝ «Հինգ խոչընդոտ» ամբողջամետրաժ նախագծի շրջանակում։

### Նկարահանման տեխնիկաներ
Տիերը ասել է՝ «ֆիլմը պետք է լինի ինչպես քար՝ կոշիկիդ մեջ»։ Նրա կարծիքով, արվեստը պետք է լինի խանգարող, անհարմարեցնող՝ ստիպելով մտածել։ Ստեղծագործական ինքնատիպություն ապահովելու համար նա հաճախ սահմանափակումներ է դնում ֆիլմարտադրության վրա։ Ամենահայտնին դրանցից Դոգմա 95 շարժման «զավենտի ուխտն» է։

*«Պարուհին մթության մեջ»* ֆիլմում նա օգտագործել է *«ջամփ շոթեր» (արագ կադրափոխություններ)* և տարբեր գունային պալիտրա և տեսախցիկային մեթոդներ՝ ֆիլմի «իրական» և երաժշտական հատվածների միջև հստակ հակադրություն ստեղծելու համար։

Տիերը հաճախ օգտագործում է թվային նկարահանում և անձամբ է կառավարում տեսախցիկը՝ նախընտրելով անվերջ նկարահանել դերասաններին առանց դադարների։ «Դոգվիլ»-ում՝ քանի որ դեկորացիաները չունեին պատեր, դերասանները ստիպված էին ժամերով մնալ կերպարի մեջ, նույնիսկ եթե տվյալ պահին տեսարանին չէին մասնակցում։ Այս մեթոդները մեծ սթրես են առաջացնում դերասանների մոտ՝ հատկապես հայտնի Բյորկի՝ *«Պարուհին մթության մեջ»* ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ ունեցած դժվարություններով։

### Բաց տեսարաններ և գրաքննություն
Տիերը վերադարձավ բաց պատկերների օգտագործմանը «Հակաքրիստոս»-ում, որը խորությամբ անդրադառնում է մութ թեմաների։ Սակայն նա բախվեց խնդիրների, երբ կրկին փորձեց նման մոտեցում՝ «Նիմֆոմանուհի» ֆիլմում. ֆիլմի միջազգային թողարկման համար ստիպված էր կրճատել մոտ 90 րոպե՝ սկզբնական 5 ժամից հասցնելով մոտ 4-ի՝ կոմերցիոն պահանջներին համապատասխանելու համար։ Անցավ գրեթե մեկ տարի, մինչ ֆիլմի լիարժեք, գրաքննությունից զերծ տարբերակը ցուցադրվեց որևէ երկրում։

### Երաժշտություն
Տիերը իր վաղ ֆիլմերի համար պատվիրել է նոր երաժշտական ստեղծագործություններ, սակայն վերջին շրջանում հիմնականում օգտագործում է արդեն գոյություն ունեցող երաժշտություն։ «Նիմֆոմանուհի» ֆիլմում կիրառվում է երաժշտական էկլեկտիզմի սկզբունքը՝ միավորելով տարբեր ժանրեր։ Նա հաճախ խորությամբ խմբագրում է երաժշտական կոմպոզիցիաները՝ հանդիսատեսի վրա որոշակի հոգեվիճակային ազդեցություն գործելու նպատակով։

## Մրցանակներ
Մոտ 80 կինոմրցանակի դափնեկիր է։ 
* ներկայացվել է Օսկարի և Ոսկե Գլոբուսի
* 8 անգամ արժանացել է Դանիական «Բոդիլ» կինոմրցանակի
* 14 անգամ ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնի տարբեր մրցանակի, ստացել է 6 մրցանակ
* 1 անգամ ստացել է Սեզար, 1 Գոյա, 1 Դավիթ դի Դոնատելլի անվան մրցանակ և այլն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Антон Долин. Ларс фон Триер։ Контрольные работы. Анализ, интервью. - М.։ «Новое литературное обозрение», 2004. - 454 с. - (Кинотексты). - ISBN 5-86793-312-1
* Стиг Бьоркман. Ларс фон Триер։ Интервью = Trier om von Trier / Пер. с швед. Ю. Колесовой. - СПб.։ ИД «Азбука-классика», 2008. - 352 с. - (Арт-хаус). - 7000 экз. - ISBN 978-5-91181-674-2
* Андрей Плахов. Ларс фон Триер // Режиссёры настоящего. Том 2. Радикалы и минималисты. - СПб.։ «Амфора», «Сеанс», 2008. - С. 210 - 241. - 320 с. - (Дом кино). - 4000 экз. - ISBN 978-5-367-00806-7
* Плахов, А. С. Ларс фон Триер. Кинематограф как религия без морали // Всего 33. Звезды мировой кинорежиссуры. - Винница։ АКВИЛОН, 1999. - С. 287 - 302. - 464 с. - ISBN 966-95520-9-5
* Georg Tiefenbach. Drama und Regie։ Lars Von Triers Breaking the Waves, Dancer in the Dark, Dogville. - Königshausen & Neumann, 2009. - 252 p. - (Film - Medium - Diskurs). - ISBN 978-3-8260-4096-2
* Jan Lumholdt. Lars Von Trier։ Interviews. - Univ. Press of Mississippi, 2003. - 218 p. - ISBN 978-1-57806-532-5
* Linda Badley. Lars Von Trier. - University of Illinois Press, 2001. - 216 p. - ISBN 978-0-252-07790-6

## Արտաքին հղումներ
* «Zentropa» կինոընկերության կայք  
* IMDb-ում էջ 
* «Սեանս» թերթի կայքում  

Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Դանիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Դանիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Դանիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Դանիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Դանիացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Դանիացի սցենարիստներ