open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Օստրովսկու փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Օստրովսկու փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է ռուս դրամատուրգ, Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Օստրովսկու (1823-1886) պատվին։ Սկիզբ է առնում Գոնչարովի նրբանցքից քիչ հեռու և ավարտվում Նեկրասովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 340 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Օստրովսկու փողոցը սկսվում է Գոնչարովի նրբանցքից քիչ հեռու, հատում Կռիլովի նրբանցքը և ավարտվում Նեկրասովի փողոցի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 340 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 26 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)` 13 շինություն, աջ կողմում (զույգ համարներ)` նույնպես 13։

Օստրովսկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346352։

Փողոցն անվանվել է ռուս դրամատուրգ, Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Օստրովսկու (1823-1886) պատվին։ Ստեղծագործության առաջին շրջանի սկզբում նա հանդես է եկել որպես նատուրալ դպրոցի, գոգոլյան խարազանող ուղղության ներկայացուցիչ։ Դրական ճանաչում է ձեռք բերել «Մենք ու մենք ենք, կհարմարվենք» (1850) առաջին կատակերգությամբ։ Դեռևս վաղ շրջանի գործերում ձևավորվել են Օստրովսկու ռեալիզմի բնորոշ առանձնահատկությունները։ 1856 թվականից Օստրովսկին եղել է «Սովրեմեննիկ» () ամսագրի աշխատակիցը, մոտեցել ռուս դեմոկրատական գործիչների հետ։ Երկրորդ շրջանի պիեսներում արտացոլված է հետռեֆորմյան ռուսական կյանքը։ Ստեղծագործության երրորդ շրջանում Օստրովսկին գրել է «Վերջին զոհը», «Անօժիտը», «Անմեղ մեղավորներ» և այլ պիեսներ, որոնք պատկերում են կանանց ողբերգական ճակատագիրը հետռեֆորմյան Ռուսաստանում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Островского в Красном Сулине
*Подробная карта Улица Островского, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты 

## Արտաքին հղումներ
*г. Красный Сулин, улица Островского 

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Կրետ սովորական

thumb|upright=1.25|<center>♂</center>
**Կրետ սովորական** (), թաղանթաթևավոր միջատների կարգ։ Իսկական կրետներից է, որը ստեղծում է ամենամեծ գաղութներից մեկը (մեկ գաղութում կարող են հաշվվել ավելի քան 5000 աշխատավոր կրետ և մոտ 15 000 բջիջ) և արտահայտված է տարբեր կաստայական խմբերի էգերի խիստ տարբերությամբ։

## Տարածվածություն
Հյուսիսային կիսագունդ։ Ինտրոդուկցիա է արվել Իսլանդիա, Հավայան կղզիներ, Ավստրալիա և Նոր Զելանդիա։

### [[Ինտրոդուկցիա (կենսաբանական)|Ինտրոդուկցիա]]
Նոր Զելանդիա ինտրոդուկցիա է արվել 1980 թվականներին։ Այստեղ այս տեսակը տեղական այլ միջատների համեմատությամբ ավելի ագրեսիվ է և թռչունների հետ մրցակցում է սննդային պաշարների համար։

Կրետների ալեհավաքների վրա կան կառուցվածքներ, որոնք ունակ են ընդունել մրջյունների ֆերոմոնային ազդակները, որոնց օգնությամբ էլ կրետները գտնում են մրջյունների կողմից գտնված սնունդը։ Բայց մրջյունները խիզախ հարձակվում են վայրէջք կատարող կրետների վրա, գործի են դնում ծնոտներն ու մրջնաթթուն, միայն թե նրանցից կորզեն ինչ-որ ուտելիք։ Այդպիսի համառությունից գրգռված կրետը ծնոտներով բռնում է մրջյունին, թռչում է հեռու և վայր գցում ակամա ուղևորին։ Մրջյունները ֆիզիկական վնասվածքներ չեն ստանում ո՛չ կրետի ծնոտներից, ո՛չ էլ՝ ընկնելուց (և կարող են շարունակել սնունդ հայթայթել, որպեսզի դրանց նորից հայտնաբերեն կրետները), բայց, վայր ընկնելուց շշմած՝ հիմնականում այլևս չեն վերադառնում սննդի այդ աղբյուրին։

## Նկարագրություն
Մարմինը սև է, կրծքի հատվածում դեղին բծերով և փորիկի վրա մեծ դեղին հատվածներով։ Թաղանթաթևավորների մեջ այս տեսակը ունի միջին չափսեր՝ աշխատավորների երկարությունը 12-14 մմ է, իսկ էգինը՝ 18 մմ

## Էկոլոգիա և տեղաբնակեցում
Ամառվա վերջում սովորական տեսակը, ըստ թվաքանակի, գերակշռում է բոլոր իսկական կրետների մեջ։

### Մակաբույծներ
Բները ախտահարում է հովհարակիրների ընտանիքին պատկանող բզեզ-հովհարակիրը (*Metoecus paradoxus*), որը կարող է մեծ վնաս հասցնել թույլ գաղութին, որն էլ լրջորեն ազդում է աշխատավորների գաղութների արտադրանքի և գաղութի կյանքի վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ասիայի ֆաունա
Կատեգորիա:Միջատներ
Անվերջ սյուն

**Անվերջ սյուն** (), ռումինացի քանդակագործ Կոնստանդին Բրանկուզիի քանդակների շարք, որի վրա նա աշխատել է 19 տարվա ընթացքում։ Ամենահայտնի Անվերջ սյունը գտնվում է ռումինական Տիրգու Ժիու քաղաքում։

## Քանդակաշար
Ուսումնասիրող Իոնել Ժյանուն կաղնուց Անվերջ սյան հինգ տարբերակ է ներկայացրել, մեկը՝ գիպսից և պողպատից, որը Բրանկուզին ստեղծել է 1918-1937 թվականներին։ Անվերջ սյունով Բրանկուզին կրկին անդրադարձել է ռումինական բանահյուսության «երկնային սյան» () մոտիվին, որը հանդիսանում է «Երկրի առանցք» (axis mundi) դիցաբանական թեմայի մասը, և որը տարածված է աշխարհի շատ ժողովուրդների մոտ։ Ռումինական ազգային արվեստում «երկնային սյունը» ներկայացված եղել է արխաիկ, մինչքրիստոնեական հավատալիքում, որն արագորեն քրիստոնեացվել է, ինչի մասին վկայում են սյան մասին հիշատակությունները սուրբծննդյան կոլինդաներում։

Բրանկուզին ընտրել է սյան ոչ թե ավանդական ձևը, որը նշանակում էր միայն երկնային հենարան, այլ ձև, որը կազմված էր կրկնվող շեղանկյունակերպ պատկերներից, ինչն ունի ծագման սիմվոլիկա։ Իոնել Ժյանուն ընդգծում է, որ շեղանկյունաձև մարմինները հիշեցնում են գեղջկական ճարտարապետության սյուների դեկորատիվ ոճը։ Բրանկուզին սյունն անվանել է Անվերջ, անվերջանալի, քանի որ ըստ ծրագրածի՝ այն ոչ թե պարզապես ուղղված է դեպի երկինք, այլ դեպի մարդկային աշխարհի անծայրածիր սահմաններ։ Այս նույն սահմաններն են ընկած նաև Բրանկուզիի «Թռչունը տարածության մեջ» քանդակաշարի հիմքում։

## Տիրգու Ժիուի սյուն
1934 թվականի վերջին Կոնստանդին Բրանկուզին ընդունել է Գորժ ժուդեցի Կանանց լիգայի առաջարկը՝ ստեղծել հուշարձան Ժիու գետի մոտ զոհված զինվորների համար, որոնք պաշտպանում էին քաղաքը գերմանական զորքերից 1916 թվականին։ Սկզբում Բրանկուզին ցանկացել է կառուցել միայն սյուն, սակայն հետո որոշել է ստեղծել քանդակների շարք՝ կազմված «Լռության սեղան», «Համբույրների դարպաս» և «Անվերջ սյուներ» հուշարձաններից։

Աշխատանքն ավարտվել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 28-ին։ Սյան բարձրությունը կազմում է 29,33 մետր։ Այն բաղկացած է 17 թուջե շեղանկյունաձև մեծաղյուսներից։

Ըստ Բրանկուզիի ծրագրածի՝ այդ «Անվերջ սյունը» պետք է խորհրդանշեր մեռած զինվորների հոգիների երկինք բարձրանալը և միաժամանակ նեցուկ լիներ երկնակամարին։

1950-ական թվականներին կոմունիստական իշխանությունը Բրանկուզիի աշխատանքները համարել է բուրժուական ոգու արտահայտություն։ Նախատեսվել է քանդել այն, որն այդպես էլ չի իրականացվել։

1998-2000 թվականներին կատարվել են սյուների վերականգնման աշխատանքներ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ

* https://web.archive.org/web/20061106170659/http://www.scultura-italiana.com/Galleria_Estero/Brancusi%20Constantin/imagepages/image3.html, https://web.archive.org/web/20051122043529/http://www.scultura-italiana.com/Galleria_estero/Brancusi%20Constantin/imagepages/image4.html Անվերջ սյան տարբերակներ

Կատեգորիա:1938 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի արվեստ
Կատեգորիա:Ռումինիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Սյուներ
Ուլա (Մերկիսի վտակ)

**Ուլա** (), գետ Բելառուսի արևմուտքում (Գրոդնոյի մարզ) և Լիտվայի հարավում (Ալիտուսի մարզ)։

Հոսում է Լիտվայի հարավում գտնվող Ձուկիայի ազգային պարկի տարածքով։

Ուլա գետը սկիզբ է առնում Բելառուսի Գրոդնոյի մարզից՝ Պրովոժա և Լուչկա գետերի միձուլումից, այնուհետև Լիտվայի տարածքով հոսում է դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Պապուլիայ բնակավայրի մոտակայքում թափվում է Մերկիս գետը։

## Բնութագիր
Գետի երկարությունը 84 կմ է, ջրհավաք ավազանի մակերեսը 753 կմ², իսկ ջրի ծախսը կազմում է 5,58 մ3/վ։

## Պատկերասրահ

Ūla ties Zervynomis.JPG
Ulos akies laukyme.jpg
Ulos akis.jpg
Ula river.jpg
Kliutys-Uloje.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Ūla // Tarybų Lietuvos enciklopedija, T. 4 (Simno-Žvorūnė). — Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1988.

Կատեգորիա:Բելառուսի գետեր
Կատեգորիա:Լիտվայի գետեր
Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Սերգեյ Մամիկոնյան

**Սերգեյ Վարդանի Մամիկոնյան** (), միջուկային սարքաշինության բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1970)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1973)։

## Կենսագրություն
Սերգեյ Մամիկոնյանը ծնվել է 1908 թվականի մայիսի 20-ին, Շուշի քաղաքում։ 1940 թվականին ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանը։ 1932-1934 թվականներին ծառայել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում աշխատել է Զինված ուժերի կոմիսարիատի կազմում։ 1943-1946 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ սպառազինության, 1946-1953 թվականներին եղել է զինամթերքի ժողկոմատներում (2-րդ բաժնի, 20-րդ՝ Հատուկ գլխավոր վարչության պետ)։ 1953-1957 թվականներին եղել է Ատոմային գիտության և արդյունաբերության չափիչ սարքերի հատուկ կոնստրուկտորական բյուրոյի և փորձարարական գործարանի, 1957-1961 թվականներին՝ համանուն գիտահետազոտական ինստիտուտի, 1961-1987 թվականներին եղել է Ճառագայթային տեխնիկայի համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն։

Աշխատանքները վերաբերում են իոնացնող ճառագայթման և նյութի փոխազդեցության երևույթի օգտագործմամբ սարքերի, սարքավորումների և համակարգերի մշակմանը, ստեղծմանը և ժողովրդական տնտեսության մեջ ներդրման հարցերին։

Հեղինակ է 2 մենագրության և դոզիմետրական ու ճառագայթաչափ սարքերի տեղեկատուի։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1973)
* Լենինի շքանշան
* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան (3)
* «ԽՍՀՄ պատվավոր ռադիստ (1958)
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան

## Աշխատություններ
* Аппаратура и методы флуоресцентного рентгенорадиометрического анализа [Текст] / С. В. Мамиконян. - Москва : Атомиздат, 1976. - 279 с. : ил.; 20 см.
* Современные методы и аппаратура рентгенорадиометрического анализа [Текст] / [С. В. Мамиконян, В. Г. Лабушкин, В. П. Варварица и др.] ; Всесоюз. науч.-исслед. ин-т физ.-техн. и радиотехн. измерений, Всесоюз. науч.-исслед. ин-т радиац. техники. - Москва : ВНИИКИ, 1975. - 80 с.; 21 см.
* Радиоизотопная дефектоскопия (методы и аппаратура). А. Н. Майоров, С. В. Мамиконян, Л. И. Косарев, В. Г. Фирстов. М.: Атомиздат, 1976. - 208 с.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Саркисян А. Е. Армяне-военные ученые, конструкторы, производственники и испытатели XX века. Т.2.-Ер.:"Амарас", 2005, с. 406—410
* Мамулов С.С. Удивительный народ из страны чудес. Книга 4. М., 2005.

Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Samsung Galaxy S10e/S10/S10Plus

**Samsung Galaxy S10e** (G970), **Samsung Galaxy S10** (G973) և **Samsung Galaxy S10+** (G975), Samsung Electronics ընկերության Galaxy S դասի տասներորդ սերնդի սմարթֆոն։ Ներկայացվել է 2019 թվականի փետրվարի 20-ին։

Բոլոր երեք տարբերակներն էլ պատրաստված են էկրանի նոր տեխնոլոգիայով, որը կոչվում է Infinity-O։ Այժմ ցուցադրող մասը զբաղեցնում է գրեթե ամբողջ էկրանը, իսկ առջևի տեսախցիկը տեղադրված է հենց էկրանի մեջ։ Երեք տարբերակներում էլ տեսախցիկները բարելավվել են, S10+-ի երկրորդ տեսախցիկը նախատեսված է հետին ֆոնի կարգավորման՝ live focus կոչվող ռեժիմի համար։ S10 և S10+ տարբերակներում մատնահետքի սկաները դարձել է ուլտրաձայնային և տեղադրված է անմիջապես էկրանի տակ իսկ S10e տարբերակում մատնահետքի սկաները համակցված է սնուցման կոճակի հետ։

## Տեխնիկական տվյալներ
Առջևից երեքն էլ ունեն գրեթե նույն տեսքը, ինչ իրենց նախորդը՝ S9/S9+-ը, տարբերությունը ցուցադրող հատվածի ընդլայնումն է և «Infinity-O»-ի օգտագործումը տեսախցիկների էկրանի մեջ լինելու հետ համատեղ։ Galaxy S սերիայի բոլոր նոր սմարթֆոնները ստացել են նոր՝ Dynamic AMOLED տեխնոլոգիան, S10е 2280x1080 պիքսել, S10 և S10+ 3040x1440 պիքսել թույլտվությամբ։ S10e-ի վրա օգտագործված է Gorilla Glass 5 դասի ապակին, իսկ S10-ի և S10+ -ի վրա Gorilla Glass 6 դասի ապակի։

ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Չինաստանում, Ճապոնիայում և Լատինական Ամերիկայում սմարթֆոնները վաճառվում են Qualcomm Snapdragon պրոցեսորով, իսկ մնացած բոլոր երկրների համար նախատեսված է Exynos պրոցեսորով աշխատող տարբերակը։

Սմարթֆոնները ջրադիմացկուն են, այս շարքի բոլոր սմարթֆոնները պահպանել են 3.5 մմ տրամագծով միակցիչը ականջակալների համար։ Ունեն արագ լիցքավորման հնարավորություն։ Նոր գործառույթներից է նաև այն, որ սմարթֆոնները կարողանում են լիցքավորել ցանկացած այլ սարքավորում, որին աջակցում է անլար լիցքավորում, լիցքավորումը տեղի է ունենում երկու սարքերը իրար վրա տեղադրելու սկզբունքով և լիցքավորող սմարթֆոնում համապատասխան ռեժիմի միացմամբ, որպեսզի սկսվի լիցքավորումը։ Կարելի է լիցքավորել ոչ միայն այլ սմարթֆոն, այլ նաև ականջակալներ և այլ համապատասխան սարքեր։

Կատարվել է բարեփոխում հետին տեսախցիկների մեջ, S10e մոդելում դրանք երկուսն են իսկ մյուս երկու տարբերակում երեքը։ Էկրանից հեռացվել է կապույտ գույնը 42%-ով, որի միջոցով նաև բարելավվել է պատկերը։ Սմարթֆոնները կարող են նկարահանել 4K վիդեո և՛ հետին և՛ առջևի տեսախցիկներով։

Աշխատում են Android օպերացիոն համակարգի 9.0 Pie տարբերակով, մշակվել է նոր ինտերֆեյս Գուգլի հետ համտեղ, որը կոչվում է՝ One UI։

## Տես նաև
*Սամսունգ Գալաքսի

## Պատկերասրահ

File:Samsung Galaxy S10 Box.jpg| ***Ամբողջական հավաքածուն***
File:Icon samsung galaxy s10 smartphone.svg| ***Samsung Galaxy S10+***
File:Себестоимость SGS10+.jpg|***Ինքնարժեքը***


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Անդրոիդ
Կատեգորիա:Սամսունգ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ
Մերկիս

**Մերկիս** (, ), գետ Լիտվայի հարավ-արևելքում, Նեման գետի աջ վտակը։

Գետի վտակները գտնվում են Բելառուսի և Լիտվայի սահմանին։ Մերկինե քաղաքի մոտ՝ Դրուսկինինկայ քաղաքից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա դեպի հյուսիս-արևելք, թափվում է Նեման գետը, ։

Սառչում է դեկտեմբերին, իսկ մարտին սկսվում է սառցահոսանքը։

Գլխավոր վտակներ՝
* ձախ՝ Ուլա, Սկրոբլուս, Շալչիա, Գրուդա, Դուոբուպիս
* աջ՝ Վարենե, Սպենգլա, Գելուժա, Լուկնա։

## Բնութագիր
Գետի ընդհանուր երկարությունը 206 կմ է, որից 190 կմ գտնվում է Լիտվայի տարածքում։ Մերկիսի ջրահավաք ավազանի մակերեսը 4440 կմ², ջրի ծախսը 35,2 մ3/վ է, իսկ բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 71,7 մ։

## Պատկերասրահ

Nemunas-merkys santaka.jpg
Merkys (Perloja).jpg
Merkys03(js).jpg
Merkys02(js).jpg
Merkys01(js).jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000. — 560 с.: іл. ISBN 985-11-0188-5 (т. 11), ISBN 985-11-0035-8. — С. 75.
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1-2. — Л., 1971.
* Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.

Կատեգորիա:Լիտվայի գետեր
Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Բրիտանական ակադեմիա

**Բրիտանական ակադեմիա**,  Մեծ Բրիտանիայի սոցիալական  և հումանիտար գիտությունների ուղղվածությամբ ազգային ակադեմիան։

Ակադեմիան ունի շուրջ 800 ուսանող։ Համարվում է ինքնիշխան, անկախ կազմակերպություն։ Ակադեմիան տեղակայված է Լոնդոնում։

## Պատմություն
1901 թվականին Լոնդոնի Թագավորական հասարակության նախաձեռնությամբ ստեղծվեց բրիտանական ակադեմիա` հումանիտար գիտությունների զարգացման նպատակով։

Ակադեմիայի հիմնադրումից հետո հաստատությունը կարողացավ մասնակցել Միջազգային ակադեմիայի ասոցիացիային (*IAA*), որը հիմնադրվել է 1899 թվականին։

Բրիտանական ակադեմիան հաստատվել է 1902 թվականին Թագավորական կանոնադրությամբ։

Բրիտանական ակադեմիայի առաջին նախագահն էր Դոնալդ Մակեյը, 11 Լորդ Ռեյը (1902—1907):

Ակադեմիայի առաջին քարտուղարը գրեթե երեք տասնամյակ Իսրայել Գոլանդցն էր, որն ակադեմիայի հիմնադիր-նախաձեռնողներից մեկն էր։

Ակադեմիայի պաշտոնական անվանումն է՝ «Պատմական, փիլիսոփայական և բանասիրական  ուսումնասիրությունների զարգացման բրիտանական ակադեմիա»։

Ակադեմիան ունի 18 մասնաճյուղ կամ բաժին։

Ակադեմիայի անդամները բաժանվում են խմբերի՝ *Ordinary Fellows* (սովորական անդամներ), *Senior Fellows* (ավագ անդամներ` ավելի քան 70 տարեկան), *Corresponding Fellows* (թղթակից անդամներ) և  *Honorary Fellows* (պատվավոր անդամներ՝ ոչ ավելի, քան 20 անդամ)։

Ակադեմիայում ամեն տարի ընտրվում են շուրջ 35 նոր անդամներ։

## Նախագահներ
* 1902-1907 - Դոնալդ Մակեյ, 11-րդ լորդ Ռեյ
* 1907-1909 - Էդվարդ Մոնդ Թոմսոն
* 1909-1910 - Սեմյուել Բուտչեր
* 1911-1913 - Ադոլֆուս  Ուիլյամ Ուորդ
* 1913-1917 - Ջեյմս Բրայս
* 1917-1921 - Ֆեդերիկ Կենյոն
* 1921-1928 - Արթուր Բալֆուր
* 1928-1932 - Հերբերտ Ալբերտ Լորենս Ֆիշեր
* 1932-1936 - Ջոն Ուիլյամ Մեկեյլ
* 1936-1940 - Դեվիդ Ռոս
* 1940-1946 - Ջոն Կլեպեմ
* 1946-1950 - Իդրիս Բել
* 1950-1954 - Չարլզ Կինգսլի Ուեբստեր
* 1954-1958 - Ջորջ Նորման Կլարկ
* 1958-1962 - Սեսիլ Մորիս Բոուրա
* 1962-1967 - Լայոնել Ռոբինս
* 1967-1971 - Քեննեթ Ուիր
* 1971-1974 -Դենիս Փեյջ
* 1974-1978 - Իսայա Բեռլին
* 1978-1981 - Քեննեթ Ջեյմս Դովեր
* 1981-1985 - Չեդվիկ Օուեն
* 1985-1989 - Ռենդոլֆ Կուիրկ
* 1989-1993 - Էնտոնի Քեննի
* 1993-1997 - Թոմաս Քեիթ
* 1997-2001 - Թոնի Ռիգլի
* 2001-2004 - Գարի Ռանսիմեն
* 2005-2009 - Օնորա  О’Նիլ
* 2009-2013 - Ադամ Ռոբերթս
* 2013-2017 - Նիկոլաս Ստերն
* 2017 թվականից - Դեվիդ Քենեդայն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բրիտանական ակադեմիա

Կատեգորիա:1902 հիմնադրումներ Միացյալ Թագավորությունում
Կատեգորիա:Ազգային ակադեմիաներ
Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիաներ
Թոմաս Անդերսոն Վիյ

**Թոմաս Անդերսոն Վիյ** (, նաև հայտնի է որպես *TAW*, ի ծնե՝ Թոմաս Փեր Անդերսոն, , ), շվեդ երաժիշտ, երգերի հեղինակ և կատարող, լրագրող։

## Լրագրող և խմբագիր
1990-1997 թվականներին եղել է «Svenska Dagbladet» թերթի խմբագիր, ինչպես նաև շվեդական երաժշտական «Pop» և շվեդական զվարճալի «Nöjesguiden» ամսագրերի թղթակից։ 1990-ականների կեսերին աշխատել է թղթակից հայտնի հեռուստատեսային «Knesset» շոուում, որը հեռարձակվել է ZTV ալիքով։ 2000 թվականի ամռանը Թոմասը որպես DJ է աշխատել շվեդական «Sveriges Radio» ռադիոկայանում։

## Երաժշտություն
Պրոդյուսեր Լարս Հալապին Թոմաս Անդերսոն Վիյի տաղանդը հայտնաբերեց՝ լսելով նրա երգի՝ 1995 թվականի դեմո-ձայնագրությունը և դարձավ նրա երկու ալբոմների պրոդյուսերը։ «Ett slag för dig» ալբոմի թողարկումից հետո Վիյը հայտնի դարձավ. նա պարբերաբար շրջագայում էր, սովորաբար ելույթ ունենալով բեմի վրա մենակ կանգնած՝ կիթառով։ Վիյը հայրենի Շվեդիայում չորս անգամ առաջադրվել է «Գրեմմիս» («*Grammis»)* երաժշտական մրցանակի։

Վիյը հասարակության ավելի մեծ ուշադրություն գրավեց 2000 թվականին, երբ Բիլլի Ջոելի երգերը թարգմանեց  շվեդերեն։ 2007 թվականին նա մասնակցել է «Melodifestivalen» երաժշտական մրցույթին` հասնելով եզրափակիչ։

Այդ նույն տարում նա առաջադրվեց տղամարդկանց շվեդական «Café Magazine» ամսագրի մրցանակին «ամենանորաձև կատարող» անվանակարգում։

## Սկավառակագրություն
### Ալբոմներ

*1998 - *Ebeneser*
*2000 - *Ett slag för dig*
*2002 - *Vi är värda så mycket mer*
*2004 - *Stjärnorna i oss*
*2005 - *Live på Rival*
* 2005 - *Tomas Andersson Wij*
*2007 - *En introduktion till Tomas Andersson Wij*
*2008 - *En sommar på speed*
*2010 - *Spår*
*2012 - *Romantiken*
*2014 - *Mörkrets hastighet*

### Սինգլներ և EPs
*1997 - «Varelser i vattnet»
* 1998 - «Tusen sätt att försvinna»
* 1998 - «Väljer dig»
* 2000 - *Landet vi föddes i EP*
* 2000 - «Du skulle tagit det helt fel»
* 2000 - «Gör nånting vackert»
* 2000 - «Hej då»
*2001 - «Ett slag för dig»
* 2002 - «Jag börjar minnas mig»
* 2002 - «Slå»
* 2002 - «Vissa dagar»
*2003 - «Blues från Sverige»
*2004 - «Tommy och hans mamma»
* 2004 - «Sången om dig och mig»
* 2005 - «Oroshjärta»
*2006 - *En hel värld inom mig* (EP)
*2007 - «Hälsingland»
* 2007 - «Evighet»
*2008 - «Jag har simmat långt ut från land»
* 2008 - «Sena tåg»
* 2008 - «När ditt tåg kommer»
*2009 - «Det ligger i luften»
*2010 - «Allt är bättre än ingenting»
*2011 - «Jag är på väg till dig»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ
Գտիր ինձ, թե կարող ես

**«Գտիր ինձ, թե կարող ես»** (), 2016 թվականին ԱՄՆ-ի, Կանադայի և Միացյալ Թագավորության համատեղ նկարահանված թրիլեր։ Ֆիլմի ռեժիսորը Զաք Ուիդոնն է։

## Սյուժե
Քլերը (Անաբել Վոլիս) և Դևիդը (Աարոն Փոլ) պատահական ծանոթանում են։ Դրանից հետո նրանց մոտ բուռն սիրավեպ է սկսվում։ Երեք տարի համաատեղ կյանքից հետո Քլերն անսպասելի անհետանում է։ Մեկ տարի անց պարզվում է, որ աղջիկն ամբողջովին հորինել էր իր կենսագրությունը, և Դևիդը սկսում է անձնական հետաքննություն նրա անհետացման հետ կապված։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 'Come and Find Me': Film Review
* Review: ‘Come and Find Me.’ Then Again, Maybe Not.
* COME AND FIND ME
* 

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր
Թղթե լապտերներ (նկար, Կորովին)

**«Թղթե լապտերներ»** (), ռուս գեղանկարիչ, թատերական նկարիչ, մանկավարժ և գրող Կոնստանտին Կորովինի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1896 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 79,5 × 33,2 սմ։

Այսօր «Թղթե լապտերներ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։

## Նկարագիր
«Թղթե լապտերներ» ստեղծագործությունում պատկերված է երիտասարդ կին։ Նրա հագին սև շրջազգեստ է և վառ կարմիր կոֆտա։ Կինը վառում է բազմագույն թղթե լապտերները։ Համարվում է, որ նկարիչը պատկերել է իր ապագա կնոջը՝ Աննա Յակովլևնա Ֆիդլերին։

Վառ ներկված լապտերները, կնոջ վառ կոֆտան, ֆոնի մուգ կանաչը ստեղծում են երանգների գունագեղ համադրություն։

## Պատմություն
Մինչև 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը այս կտավը գտնվել է Վլադիմիր Գիրշմանի հավաքածուում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Թղթե լապտերներ» նկարը

Կատեգորիա:1896 նկարներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ
Կատեգորիա:Կոնստանտին Կորովինի նկարներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Էլբրուս Մալումյան

**Էլբրուս Հայրապետի Մալումյան** (), հայ նկարիչ։

## Կենսագրություն
Էլբրուս Մալումյանը ծնվել է 1940 թվականի նոյեմբերի 1-ին Կիրովկա (Վրաստանի Մառնեուլի շրջան) գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1970 թվականին ավարտել է Լենինգրադի գեղարդյունաբերական բարձրագույն ուսումնարանը։ Աշխատում է հիմնականում գունավոր քարերի, մետաղների վրա։ Ստեղծել է նուրբ, արդիական հնչողությամբ դիմաքանդակներ («Գեներալ Պասկևիչ», 1978, ծովախեցի, Ժամանակակից արվեստի թանգարան, «Վարդան Մամիկոնյան», 1979, խեցի, արծաթ, «Կոմիտաս», 1980-1981 թվականներ, ծեցի, արծաթ, երեքն էլ գտնվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, «Վազգեն Ա կաթողիկոս», 1987 (Մեծ Բրիտանիայում բազմացվել է ոսկեդրամների տեսքով)), վզնոցներ («Անահիտ», 1978, փղոսկր, արծաթ, «Ռոմեո և Ջուլիետ», բյուրեղ, արծաթ, «Մայրություն», բյուրեղ, արծաթ, երկուսն էլ՝ 1983), կոմպոզիցիոն քամեոններ (վերնաքանդակ, «Ադամ և Եվա», արծաթ, խեցի, 1989, և այլն),ինտալիոններ (փորաքանդակ, «Տորք Անգեղ», 1987, ապակի, մետաղ, հղկած քար), մանրաքանդակներ («Քրիստոս», 1990, փղոսկր, արծաթ, սև փայտ), կրծքազարդեր և այլն։

Գործերից պահվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Սարդարապատի ազգային, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարաններում, Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնում և այլն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Պյատրաս Ցվիրկա

**Պյատրաս Ցվիրկա** ( ), լիտվացի խորհրդային բանաստեղծ, արձակագիր, հրապարակախոս։ ԽՄԿԿ անդամ (1940 թվականից)։

## Կյանք ու գործունեություն
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ 1926 թվականին ավարտել է Վիլկիայի միջնակարգ դպրոցը։ 1924 թվականին հանդես է եկել որպես բանաստեղծ և նովելիստ։ Նույն թվականին ընտրվել է ժողովրդակամ սեյմի դեպուտատ։ Եղել է համոզված հակաֆաշիստ։ Մահացել է 1947 թվականի մայիսի 2-ին Վիլնյուսում։

## Ստեղծագործություն
Ցվիրկան հեղինակ է «Սովետական պատմություններ» (1938), «Կաղնու արմատները» (1945), «Եղբայրության սերմերը» (1947) և պատմվածքների այլ ժողովածուների, ակնարկների, զավեշտական պատմվածքների, պամֆլետների, գրականության մասին հոդվածների։ Գրել է նաև մանուկների համար («Երաժիշտ գազանները» 1950, հայերեն հրատարակվել է 1969 թվականին), «Ոսկե խնձորենին» (1950, հայերեն հրատարակվել է 1969 թվականին)։ Պյատրաս Ցվիրկայի երկերը թարգմանվել են հայերեն, ադրբեջաներեն, բելառուսերեն, բուլղարերեն, հունգարերեն, վրացերեն, կաբարդա-չերքեզերեն, ղազախերեն, չինարեն, լատիշերեն, մոլդովերեն, օսերեն, լեհերեն, ուզբեկերեն, ուկրաիներեն, չեխերեն, ֆիններեն, էստոներեն և այլ լեզուներով։

## Պյատրաս Ցվիրկան հայերեն
* Ոսկե խնձորենին (հեքիաթ), Երևան, ա. հ., 1969, 15 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ս. Մ. Բալայան։

## Գրականություն
* Աշոտ Հակոբյան, Լիտվական գրականության պարծանքը (Պ. Ցվիրկայի ծննդյան 70-ամյակի առթիվ)։ «Գրական թերթ», 1979, թիվ 15։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ
Կատեգորիա:Լիտվացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Լիտվացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վիլնոյի բելառուսական թանգարան

**Վիլնոյի բելառուսական թանգարան** (, ամբողջական անվանումը՝ *Віленскі беларускі музей імя Івана Луцкевіча*), Վիլնոյում (այժմ՝  Վիլնյուս, Լիտվա) գտնվող բելառուսական թանգարան, որը 1921-1945 թվականներին գործել է Բելառուսական գիտական ընկերության և Բելառուսական գիմնազիայի հետ միասին։

## Պատմություն
մինի|Լուցկևիչ եղբայրները Ալեքսանդր Վլասովի հետ
Թանգարանը հիմնադրվել է 1921 թվականին և կոչվել է 1919 թվականին մահացած բելառուս մշակութային գործիչ Իվան Լուցկևիչի պատվին։   
Սկզբնական ցուցանմուշները ձևավորվել են Իվան Լուցկևիչի անձնական հավաքածուից, որն ըստ կտակի՝ հատկացվել է թանգարանին։ Հետագա տարիներին դրանք համալրվել են նոր ցուցանմուշներով։ Ընդհանուր առմամբ թանգարանում գործել են հինգ ցուցահանդեսային դահլիճներ, որտեղ ցուցադրվել են հնագիտական, դրամագիտական, (մետաղադրամներ, մեդալներ և շքանշաններ) ցուցանմուշներ, հնաոճ հագուստ, հնագույն զենքեր, ձեռագրեր և գրքեր, սրբապատկերներ, նկարներ, երաժշտական գործիքներ, փորագրություններ և այլն։ 1941 թվականի գույքագրման համաձայն թանգարանում հաշվառված էր 13450 միավոր պահպանվող ցուցանմուշ, իսկ գրադարանում կար 14 հազար ձեռագիր և հնատիպ գրքեր, որոնց թվում, մասնավորապես, 1517 թվականի Ֆրանցիսկ Սկորիոնի Պրահայի աստվածաշնչի մի մասը, 1588 թվականի Լիտվական Մեծ դքսության օրենքների ժողովածուն, 14-րդ դարի Նովոգրուդոկի ավետարանը, արաբերենի առաջին քերականությունը` Ալ-Կիտաբը, բելառուսերեն տպագրված գրքեր և այլ հազվագյուտ հրատարակություններ։ Հիմնադրման օրվանից մինչև 1939 թվականը թանգարանի տնօրեն է աշխատել Իվան Լուցկևիչի եղբայրը՝ Անտոն Լուցկևիչը, որը 1939 թվականին ենթարկվել է ռեպրեսիայի և մահացել 1942 թվականին։

Թանգարանը լուծարվել է 1944 թվականի վերջին, 1945 թվականի սկզբին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո պահպանված ցուցանմուշները համատեղ ստեղծված հանձնաժողովի միջոցով բաժանվել են Լիտվական ԽՍՀ-ի և Բելառուսական ԽՍՀ-ի միջև։ Քանի որ Բելոռուսիայի կողմի հանձնաժողովի անդամներն այդ երկրի հետ կապ չունեցող անձնավորություններ էին, ցուցանմուշների զգալի մասը մնաց Վիլնյուսում կամ տեղափոխվեց Մոսկվա։ 2001 թվականին Վիլնյուսում որոշեցին վերականգնել Իվան Լուցկևիչի անվան թանգարանը։ Այդ նպատակով ստեղծվեց «Իվան Լուցկևիչի անվան Վիլենյան բելառուսական թանգարան» հասարակական կազմակերպությունը և սկսեցին թանգարանային ցուցանմուշների հավաքագրումը։ Միայն 2010 թվականին Լիտվայի մշակույթի նախարար Արունաս Գելունասի Բելառուս այցելությունից հետո նա  խոստացավ անձամբ զբաղվել «Իվան Լուցկևիչի անվան Վիլենյան բելառուսական պատմա-ժողովրդագրական թանգարանի» վերականգնման խնդիրներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Вiленcкi Музэй 
* Վիլնյուսում կարող է վերականգնվել բելառուսական թանգարանը

Կատեգորիա:1921 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Լիտվայի թանգարաններ
Կատեգորիա:1945 կազմալուծումներ Լիտվայում
Կատեգորիա:1921 հիմնադրումներ Լիտվայում
Կատեգորիա:1921 հիմնադրումներ Լեհաստանում
Աղադադաշ Ղուրբանով

**Աղադադաշ Ղուրբան օղլի Ղուրբանով** (, ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի խորհրդային դերասան, Ադրբեջանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի հիմնադիրներից մեկը, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1943), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1954);

## Կենսագրություն
Աղադադաշ Ղուրբանովը ծնվել է 1911 թվականի մարտի 8-ին Բաքվում։ Նա սկսեց իր դերասանական կարիերան Ադրբեջանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, որտեղ 1927 թվականից մինչև 1952 թվականը նա նման դերեր է խաղացել որպես *Մոլլա Իբրահիմ-Խալիլ* (Միրզա Ախունդով), *Հաջի Կենբեր* (Նաջափ-բեկ Վեզիրով), *Կարլ* (Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլեր), *Խլեսդաքով* (Նիկոլայ Գոգոլ), *Բեհրամ* (Աբդուլա Շահիգ) և այլն։ Աղադադաշ Ղուրբանովը 1952 թվականից մինչև իր կյանքի ավարտը աշխատել է Ազգային դրամատիկական թատրոնում։ Նա այս թատրոնում մի շարք հիշարժան դերեր է խաղացել։ Լավագույններից են՝ *Միրզե Սեմենդեր*, *Աբու Ուբեյդ* («Ալմազ», «Հրո հարսը», Ջաֆար Ջաբարլի), *Շեյխ Սանան*, *Սայավուշ* («Շեյխ Սանան», «Սայավուշ», Հուսեյն Ջավիդ), *Քամիլիո* («Ձմեռային հեքիաթ», Ուիլյամ Շեքսպիր), *Իբրահիմ խան* և *Վագիֆ* «(Վագիֆ», Սամեդ Վուրղուն), *Շուլց* («Հեռավոր ափերին», Հասան Սեյիդբեկլի), *Հաջի Կարա* («Հաջի Կարա», Միրզա Ախունդով), *Աքիֆ* («Գյանք», Միրզե Իբրահիմով) և այլն։

1943 թվականին Աղադադաշ Ղուրբանովը արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, իսկ 1954 թվականին `ժողովրդական արտիստի կոչմանը։ Աղադադաշ Ղուրբանովը մահացել է 1965 թվականի հունիսի 25-ին ողբերգական վթարի հետևանքով։

## Ֆիլմագրություն
* «Սաբուհի» (ֆիլմ, 1941),
* «Շամդան բեկ» (ֆիլմ, 1956),
* «Տաք արևի տակ» (ֆիլմ, 1957),
* «Մեկ աշտարակի առեղծվածը» (ֆիլմ, 1959),
* «Քերոկլի» (ֆիլմ, 1960),
* «Մեր փողոցը» (ֆիլմ, 1961),
* «Առշին մալ ալան» (ֆիլմ, 1965):

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Гурбанов Ағададаш Гурбан оғлу / Под ред. Дж. Кулиева. — Азербайджанская советская энциклопедия: Главная редакция Азербайджанской советской энциклопедии, 1979. — Т. III.

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասաններ
Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինեմատոգրաֆիա

**Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինեմատոգրաֆիա**, Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինոարվեստն ու կինոարտադրությունը։

Մինչև 1992 թվականը Բոսնիան և Հերցեգովինան Հարավսլավիայի մասն էր կազմում, այդ շրջանում արտադրված յուրաքանչյուր ֆիլմ համարվում էր Հարավսլավիայի արտադրությունը։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի հայտնի սցենարիստներ, կինոռեժիսորներ, կինոմատոգրաֆիստներ են` Զլատկո Տոպչիչը, Խայրուդին Կրվավացը, Ահմեդ Իմամովիչը, Իվիցա Մատիչը, Ադեմիր Կենովիչը, Բենջամին Ֆիլիպովիչը, Ժասմին Դիզդարը, Դինո Մուստաֆիչը, Դինո Մուստաֆիչը, Սրջան Վուլետիչը, Աիդա Բեգիչը և այլք։

## Պատմություն
Հարավսլավիայի կազմում Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինոն սկիզբ է առել 1920-ական թվականներին, երբ սկսվում է համր կինոյի արտադրությունը։ Բոսնիա Հերցեգովինան`  Բալկաններում և հարավարևելյան Եվրոպայում կարևոր կինոփառատոների հայրենիքն է, օրինակ` Սարաևոյի կինոփառատոնը` 1995 թվականին, Սարաևոյի պաշարման ժամանակ։ Փառատոնին մասնակցել են` Սթիվ Բուշեմին, Կատրին Կատլիջը, Բոնոն, Նիկ Նոլտին, Մայքլ Մուրը, Ալեքսանդր Պեյնը և այլո։ Եվս մեկ կարևոր կինոփառատոն է Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինոփառատոնը, որը անցկացվել է 2003 թվականին, Տրայբեկում, Նյու Յորքում։

Բոսնյայի հայտնի կինոռեժիսորներից են` Դանիս Տանովիչը, Յասմիլա Ժբանիչը և Դինո Մուստաֆիչը, որոնք հանդիսանում են «Ոչ ոքի երկիրը», «Գրբավիցա», «Ռեմեյք» ֆիլմերի ռեժիսորները։

## Ֆիլմերի ցանկ
### 1990-ականներ

### 2000-ականներ

և այլն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինեմատոգրաֆիա
Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան

**Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան**, արհեստագործական պետական ուսումնարան Երևանում։ Հիմնվել է 1976 թ. օգոստոսի 17-ին, ներկայիս ուսումնարանի տնօրենը Մարիամ Հակոբյանն է, փոխտնօրեններն են Տաթև Տոնոյանը և Հասմիկ Գրիգորյանը։ Ուսուցչական կազմում կա ավելի քան 20-ից ավել ուսուցիչ և աշխատակից։

## Պատմություն
ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարության «Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան» -ը հիմնադրվել է 1976 թվականի օգոստոսի 17 –ին՝ «N2 միջնակարգ պրոֆտեխնիկական ուսումնարան» անվամբ, հիմնադիր տնօրեն Էռնեստ Խանումյան։ Վերոնշյալ թվականին ուսումնարանում ուսուցանվել են հետևյալ մասնագիտությունները. 1984 թվականի նոյեմբերից ուսումնարանը վերանվանվել է և դարձել «N 23 պրոֆտեխնիկական ուսումնարան», 2002 թվականի դեկտեմբերի 11 –ին՝ « N 23 ավագ դպրոց», իսկ 2004 թվականի նոյեմբերի 18 –ին՝ Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան։ Ուսումնարանը տիպային է, հագեցած է նյութատեխնիկական բազայով,արհեստանոցներով, լաբորատորիաներով, ունի առանձին ատաղձագործական արհեստանոց՝ հագեցած բազմաբնույթ աշխատանքային հաստոցներով։ Ուսանողները մասնակցում են տարաբնույթ օլիմպիադաների, մրցույթների, ցուցահանդեսների, էքսպոների, ուսանողական միջոցառումների,արժանանում պատվավոր պարգևների և շնորհակալագրերի։
մինի|Ուսումնարանի ուսանողները Էրեբունի Երևանի 2799 ամյակին

## Մասնագիտական ուղղություններ
* Ատաղձագործական, մանրահատակագործական, ապակեգործական աշխատանքներ
*Խոհարարական գործ
*Համակարգիչների շահագործում
* Վարսավիրական արվեստ և զարդային դիմահարդարում
* Տրանսպորտային միջոցների շահագործում և նորոգում
*Փայտամշակման արտադրությունների սարքավորումների շահագործում և տեխնոլոգիա

## Հավելյալ տեղեկություն
Տրվում է կրթաթոշակ 4650 դրամ, համալրելով բանկային քարտին, որը տալիս է ուսումնարանը։ Հաստատությունում ընդունելությունն իրականացվում է առանց ընդունելության քննությունների`մրցութային հիմունքով։ Ուսուցումը կատարվում է հիմնական կրթության հիմքով՝ 3 տարի տևողությամբ անվճար, տրվում է պետական դիպլոմ։

## Ընդունելության անհրաժեշտ փաստաթղթեր
* 4 լուսանկար
* 9-ամյա կրթության վկայական (ատեստատ)
* Ծննդյան վկայականի կամ անձնագրի պատճեն
* Սոցիալական քարտի պատճեն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1976 հիմնադրումներ Երևանում
Կատեգորիա:Ուսումնական հաստատություններ
Սանդրա Բագարիչ

**Սանդրա Բագարիչ** (, ), Խորվաթիայի օպերային երգչուհի և դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Սանդրա Բագարիչը ծնվել է Զենիցայում (այժմ՝ Բոսնիա և Հերցեգովինա)։ Ավարտել է երաժշտական դպրոցը, շարունակել ուսումը Սարաևոյում, սակայն բոսնիական պատերազմի սկսվելուց հետո նա 1992 թվականին մեկնել է Զագրեբ, որտեղ սովորել է երաժշտական ակադեմիայում։ Նրա ուսուցիչը Լիլանա Մոլնար-Տալաիչն էր։ Հայտնի է «Մադամ տրուբադուր», «Կոմսուհի Մարիցա», «Չղջիկ», «Բոկկաչիո» և «Ով երգում է, վատ չի մտածում» օպերաների արիաների կատարման համար։ Նա իր երգերով երեք ձայնասկավառակ է թողարկել՝ «*Sonati od sna*», «*Teatar marmelade*» և «*Adagio*»:

2007 թվականին Սանդրա Բագարիչը *Kraljevi Ulice* խմբի հետ ելույթ է ունեցել «Դորա 2007» երաժշտական փառատոնում «*Pjesma za novčić*» երգով, որը հանդիսանում էր Հելսինկիի Եվրատեսիլ մրցույթի ընտրություն, և զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։

Ամուսնացած է, ամուսինը՝ *Darko Domitrovich*-ը, դաշնակահար է և Զագրեբի երաժշտական ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Որդիներն են՝ Մարկոն և Լովրոն։

## Ֆիլմագրություն
### Հեռուստատեսություն

### Կրկնօրինակում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Խորվաթ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորվաթ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Խորվաթ երգչուհիներ
Կատեգորիա:Խորվաթ սոպրանոներ
Կրուպսկայայի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Կրուպսկայայի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, Վլադիմիր Լենինի կնոջ` Նադեժդա Կոնստանտինովնա Կրուպսկայայի (1869-1939) պատվին։ Սկիզբ է առնում Կրոնշտադտի փողոցից և ավարտվում Օմսկի նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 800 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Կրուպսկայայի փողոցը սկսվում է Կրոնշտադտի փողոցից, հատում է Ռոզա Լյուքսեմբուրգի և Կարլ Լիբկնեխտի, կրկին Կրոնշտադտի փողոցները և ավարտվում Օմսկի նրբանցքի հետ հատումով։ Փողոցի երկարությունը 800 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 36 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 28 շենք, իսկ աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 8 շենք։

Կրուպսկայայի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346359։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի կնոջ` Նադեժդա Կոնստանտինովնա Կրուպսկայայի (1869-1939) պատվին։ 1918 թվականին նա ընտրվել է Հասարակական գիտությունների սոցիալիստական ակադեմիայի անդամ։ 1920 թվականի նոյեմբերից եղել է լուսժողկոմատին կից գլխքաղլուսի նախագահ, 1929 թվականից՝ ՌԽՖՍՀ լուսժողկոմի տեղակալ։ Լենինի և կուսակցության, ժողովրդական կրթության հարցերի ու կոմունիստական դաստիարակության մասին աշխատությունների հեղինակ է։ Աճյունն ամփոփված է Կրեմլի պատի մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Крупской в Красном Сулине
*Подробная карта улица Крупской, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты 

## Արտաքին հղումներ
*г. Красный Сулин, улица Крупской 

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Մարգարետ Էշթոն

**Մարգարեթ Էշթոն** (, ), անգլիացի սուֆրաժիստ, տեղական քաղաքական գործիչ, պացիֆիստ և բարերար, Մանչեսթերի քաղաքային խորհրդի առաջին կին ղեկավարը։

## Գործունեություն
Մարգարետ Էշթոնն առաջին կինն է, որ մասնակցել է Մանչեսթրի քաղաքային խորհրդի ընտրություններին և 1908 թվականին դարձել է Մանչեսթերի առաջին կին քաղաքապետը, երբ ընտրվել է Մանչեսթեր Ուիթինգթոն ընտրատարածքից։

thumb|Սուֆրաժիստների և հակասուֆրաժիստների քննարկում Ազատ առևտրի սրահում։ Էշթոնն առաջին շարքում է, ձախից երրորդը:

Որպես Մանչեսթերի հանրային առողջության կոմիտեի անդամ և մայրության ու երեխայի բարեկեցության ենթահանձնաժողովի նախագահ՝ Էշթոնը համայնքի համար հաստատել է մանկական կլինիկաներ և նպաստել նորաթուխ մայրերի և երեխաների համար անվճար կաթի ապահովմանը։ 1914 թվականին դոկտոր Քեթրին Չիշոլմի (1878-1952) հետ հիմնադրել է Մանչեսթերի մանկական հիվանդանոցը ():

1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուն պես եղել է միջազգայնական փոքրամասնության շարքում, որը պառակտվել է NUWSS-ից (Կանանց սուֆրաժիստական միությունների ազգային միություն) և սուֆրաժիստական շարժումից։ Էշթոնը «Սուրբծննդյան բաց նամակ» () խաղաղության կոչի ստորագրողներից է՝ ուղղված «Գերմանիայի և Ավստրիայի կանանց», որը տպագրվել է 1915 թվականի հունվարին *Jus Suffragii* ամսագրում։ Էշթոնը նախաձեռնել է Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգայի Մանչեսթերյան մասնաճյուղը։

## Հիշատակ
1938 թվականին Էշթոնի ընկերներն ու համախոհները ձևավորեցին հիշատակի կոմիտե, որը ֆինանսավորում է երկու նախաձեռնություն՝
* Մանչեսթրի քաղաքային խորհրդի կազմում տեղ, որը կարող է զբաղեցնել կին քաղաքապետը կամ այլ հյուրեր։ Վերոհիշյալ տեղի հակառակ կողմում սեղան է, որի վրա զետեղված են Էշթոնի ձեռքբերումները։ 
* Տարեկան երկու անգամ հիշատակի դասախոսությունների շարք, որը կազմակեպում է Մանչեսթերի Վիկտորիայի համալսարանը։ Առաջին դասախոսությունը կարդացել է Ուեսթֆիլդ քոլեջի տնօրեն բարոնուհի Մերի Սթոքսը 1941 թվականի մարտի 20-ին։

1982 թվականին Հարփերհեյի Աղջիկների ավագ դպրոցը վերաբացվել է որպես Մարգարետ Էշթոնի վեցերորդ կարգի քոլեջ։

Էշթոնի անունն ու նկարը (կանանց ընտրական իրավունքների համար պայքարող մյուս 58 կանանց հետ միասին) զետեղված է Լոնդոնի խորհրդարանի հրապարակում 2018 թվականին բացված Միլլիսենթ Ֆոսեթի հուշարձանի պատվանդանի վրա։

Մարգարետ Էշթոնը այն 6 կանանցից մեկն է, որի անունը ներառված է Մանչեստրում հասարակական արձանի առաջադրման ցուցակում։ Հանրային քվեարկությամբ ընտրված հաղթողը կհայտարարվի 2019 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Լրացուցիչ գրականություն
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բարերարներ
Կատեգորիա:Անգլիացի պացիֆիստներ
Կատեգորիա:Անգլիացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Բարերարներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Աբդելկադր Բենսալահ

**Աբդելկադր Բենսալահ** (, ), ալժիրցի պետական և քաղաքական գործիչ, 2019 թվականի ապրիլի 2-ից իրականացնում է Ալժիրի նախագահի լիազորությունները, 2002 թվականի հուլիսի 2-ից հանդիսանում է Ալժիրի Ազգային ժողովի նախագահը։

## Կենսագրություն
Պաշտոնապես հաստատված է, որ Աբդելկադր Բենսալահը ծնվել է 1941 թվականի նոյեմբերի 24-ին Թլեմսեն քաղաքից ոչ շատ հեռու գտնվող Ֆելոսենում։ սակայն մշտապես շրջանառվում է այն վարկածը, որ Բենսալահը ծնվել է Մարոկկոյում և Ալժիրի քաղաքացի է դարձել Ալժիրի անկախության համար պատերազմից հետո։ Բեյրութում աշխատելուց հետո, որտեղ նա 1970-1974 թվականներին ղեկավարում էր Ալժիրի տեղեկատվական և մշակութային կենտրոնը, վերադարձավ Ալժիր և պետական *El Chaâb* թերթում աշխատեց 3 տարի, ինչից հետո՝ 1977 թվականին, ընտրվեց Թլեսմեն պրովինցիայի  ներկայացուցիչ։ 12 տարի անց՝ 1989 թվականին, Բենսալահը Սաուդյան Արաբիայում նշանակվեց Ալժիրի դեսպան։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրեց մինչև 1993 թվականը։

Լինելով «Ազգային ժողովրդական միավորում» կուսակցության անդամ՝ 1994-1997 թվականներին եղել է Ազգային անցումային խորհրդի նախագահ և Ազգային ժողովրդական ժողովի նախագահ՝ 1997-2002 թվականներին։

2002 թվականի հուլիսի 2-ից զբաղեցրել է խորհրդարանի վերին պալատի՝ Ազգային ժողովի նախագահի պաշտոնը։ Նա փոխարինեց Աբդել Ազիզ Բութեֆլիկային՝ նրա կառավարման վերջին շրջանում ստանձնելով նախագահական լիազորություններից մի քանիսը, այդ թվում՝ այլ պետությունների առաջնորդներին Ալժիրում դիմավորելն ու հյուրընկալելը։ Բենսալահը Բութեֆլիկայի հավատարիմ դաշնակիցն է. նրան սատարեց անգամ 2019 թվականի բողոքի ակցիաների ողջ ընթացքում։

Ալժիրի Սահմանադրության համաձայն՝ Բութեֆլիկայի հրաժարականից հետո՝ 2019 թվականի ապրիլի 2-ին, Բենսալահը դարձավ երկրի նախագահի լիազորություններն իրականացնողը։ Նրա լիազորությունների ժամկետը չի կարող 90 օրից ավելին լինել. կպաշտոնավարի մինչ նոր ընտրությունների անցկացումը, որոնց ժամանակ չի կարող մասնակցել։

## Տես նաև
* Բողոքի ակցիաներ Ալժիրում (2019)

## Ծանոթագրություններ

|-

Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ալժիրցի լրագրողներ
Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է մարքսիզմի լեհ տեսաբան, փիլիսոփա, տնտեսագետ, հրապարակախոս Ռոզա Լյուքսեմբուրգի (1871-1919) պատվին։ Սկիզբ է առնում Շահումյան փողոցից և ավարտվում Կունդրյուչյա գետի ափից փոքր-ինչ հեռու։ Երկարությունը 700 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոցը սկսվում է Շահումյան փողոցից, հատում է Լոմոնոսովի նրբանցքը, Կրոնշտադտի փողոցը, ընդհատվում է, այնուհետև շարունակվում է Կրուպսկայայի փողոցի հետ խաչմերուկից, հատում Օգորոդնայա փողոցը և, թեքվելով դեպի Կունդրյուչյա գետը, ավարտվում նրա ափից փոքր-ինչ հեռու։ Փողոցի երկարությունը 700 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 36 շինություն։

Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346359։

Փողոցն անվանվել է մարքսիզմի լեհ տեսաբան, փիլիսոփա, տնտեսագետ, հրապարակախոս, հակապատերազմական և հեղափոխական շարժումների ակտիվ, ղեկավար մասնակից, լեհական, գերմանական և համաեվրոպական հեղափոխական` ձախ սոցիալ-դեմոկրատիայի առավել ազդեցիկ գործիչներից մեկի` Ռոզա Լյուքսեմբուրգի (1871-1919) պատվին։ Նա հակապատերազմական «Սպարտակ» միության և Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկն է։ Սպարտակցիների նախաձեռնությամբ 1919 թվականի հունվարին Բեռլինի բանվորների կազմակերպած ապստամբոթյան դաժանաբար ճնշվելուց հետո կալանավորվել ու սպանվել է կուսակցական ընկերոջ՝ Կարլ Լիբկնեխտի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Розы Люксембург в Красном Сулине
*Подробная карта улица Розы Люксембург, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*Улица Розы Люксембург

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Տղան Մարսից

**Տղան Մարսից** (), ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, նկարահանվել է 2010 թվականին՝ մելոդրամա-կատակերգություն ժանրով։ Ֆիլմը ռուսական վարձույթում հայտնվել է 2011 թվականի մայիսի 5-ին։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի հիմնական ծրագրի շրջանակներում։

## Սյուժե
Ֆիլմի կենտրոնական կերպարը մենեջեր Պետյա Ստարիկովն է, որն աշխատում է շոկոլադի հսկայական գործարանում։ Երբ նրա մեքենան գողանում են, այն գտնելու համար նա միարժամանակ դիմում է և՛ հանցագործներին, և՛ ճանապարհային ոստիկանությանը, և՛ միլիցիայի շրջանային բաժանմունք։ Յուրաքանչյուրը գումար է կորզում Պյոտրից` մեքենան գտնելու համար, սակայն ոչ մեկն էլ ոչինչ չի անում։ Իսկ աշխատավայրում Պյոտրի պաշտոնը բարձրանում է. գործարանի օտարերկրացի սեփականատերն անսպասելիորեն դարձնում է նրան գովազդային նախագծի ղեկավար։ Մինչև ամսվա վերջ Պյոտրը պետք է ստեղծի շոկոլադի սալիկների գովազդի նոր կոնցեպցիա։ Պյոտրը իր մեքենան պատահաբար ինքն է գտնում, սակայն` ամբողջովին ջարդված վիճակում։ Միլիցիան Պյոտրին մեղադրում է սեփական ավտոմեքենան առևանգելու համար և այդ մեղադրանքից ազատվելու համար Պյոտրը համաձայնում է մատնել հանցագործներին, որոնց նա դիմել էր ավտոմեքենան որոնելու խնդրանքով։ Ավտոմոբիլի շուրջ առաջացած աղմուկը թույլ չի տալիս Պյոտրին լրջորեն կենտրոնանալ աշխատանքի վրա և ֆիլմի վերջում, խնդիրներից տանջահար Պյոտրը հայտարարում է գործարանի ղեկավարին, որ գովազդային կատարյալ հոլովակի երազանքն անիրականանալի է։

## Դերերում
* Սերգեյ Աբրոսկին` Պյոտր Ստարիկով
* Քսենիա Կուտեպովա` Լիզա Պրյալկինա
* Անգելինա Միրիմսկայա` Յուլյա
* Արտյոմ Տկաչենկո` Կոլյա
* Իգոր Չերնևիչ` Կուզիկ
* Իգոր Յայցկո` Բումբոքս
* Եգոր Բարինով` Խռուստալյով
* Վլադաս Բագդոնաս` Ֆիլ Դոնախյու
* Աննա Արլանովա` Ռիտա
* Եվգենիա Դոբռովոլսկայա` Յուլիայի մայրը
* Օլեգ Դանիլևսկի` մարդասպան ոստիկան
* Իրինա Մեդվեդևնա` Մաշա Զայցևա
* Ամադու Մամադակով` ներկարար

## Քննդատություն
Վլադիմիր Լյաչենկոն «Газета.Ru»-ից նշել է ֆիլմում լավ թատերական դերասանների մասնակցությունը։ Կոմերսանտը համեմատում է ֆիլմը հին խորհրդային կատակերգությունների հետ, իսկ «Ռուսական թերթը» սահմանել է թիրախային խումբ, ըստ որի` «Ֆիլմը երիտասարդների համար է, նրանց համար, ովքեր ֆիլմի ռեժիսոր Սերգեյ Օսիպյանի պես փորձում են ինչ-որ կերպ իրմաստավորել ժամանակակից իրականությունը»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Տղան Մարսից» ֆիլմի պաշտոնական կայքը 
* Հարցազրույց ֆիլմի հեղինակների հետ 

Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ռուսական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց** անվանումը կարող է վերաբերել.

* Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց (Եկատերինբուրգ)
* Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց (Տագանրոգ)
* Ռոզա Լյուքսեմբուրգի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Բագրատ Կամսարական

**Բագրատ Կամսարական** (), հայ իշխան Գող Վասիլի հարազատ եղբայրը։ Ռավենդանա և Գուրիս (կամ Կուրիս, Կուրհուս) իշխանությունների տիրակալ։

## Կենսագրություն

Բագրատ Կամսարականը, լինելով Գող Վասիլի եղբայրը, սերում է հին հայկական իշխանական Կամսարականների տոհմից։ 1086 թվականից հետո, երբ Վարաժնունին կորցրեց վերջին քաղաքները, որտեղ դեռ գտնվում էին նրա կայազորները, Կիլիկիայի և Մերձեփրատյան տարածքներում ձևավորվել են մի շարք անկախ հայկական իշխանություններ։

Բագրատը Փոքր Ասիայաում եղել է խաչակիրների ուղեկցողը, այնուհետև ուղեկցել է Բալդուինի ջոկատը՝ դեպի Եփրատ։ Նա հավանաբար կապեր է ունեցել Կոստանդնուպոլսի արքունիքում։ Աախենացին տեղեկացնում է, որ Բալդուինը հանդիպել է իրեն Նիկեայում, որտեղ Բագրատը փախավ՝ հունաց կայսեր աչքից խուսափելու համար։ Բագրատին Ախենացին ռազմական գործերում նկարագրում է, որպես դավադիր և շատ փորձառու մարդ, որի հեղինակությունը լայնորեն տարածված էր ամբողջ Հայաստանով, Սիրիայով և Հունաստանով։ Նա այն մեկն էր, որն առաջին խաչակրաց արշավանքի մասնակիցներին ուղղեկցեց Նիկեայից դեպի Փոքր Ասիա։ Հայ բնակչության օգնությամբ Բալդուին Բուլոնացուն հաջողվեց իր վերահսկողության տակ վերցնել Թել Բաշարը, Ռավենդան (Ռավենել) և այլ քաղաքներ, որից հետո Բագրատին հանձնեց Ռավենդանը։ Հետագայում Բագրատին վտարեցին Ռավենդանից։ Հաստատվելով Կիլիկիայի սահմաններում՝ նա մոտ 1098 թվականին դարձավ Գուրիսի շրջանի (կամ Կուրիս, Կուրխուս) կառավարիչ։ 1116-1117 թվականներին, հայկական իշխանների ունեցվածքի բռնագրավման հաշվին, Եդեսիայի կոմսության տարածքը զգալիորեն աճեց։ Վասիլ Տղայից զավթեցին Քեսունը, Ռաբանը, Բեհեսնին, Հռոմկլան և հնարավոր է, նաև Հիսն Մանսուրը։ Միևնույն ժամանակ, Պիրի իշխանությունից վտարվեց արքայազն Ապլղարիբը, իսկ Գուրիսից՝ Բագրատ Կամսարականը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայերը Բյուզանդական կայսրությունում
Կատեգորիա:Կամսարականներ
Լեսթեր հրապարակի Օդեոն կինոթատրոն

**Լեսթեր հրապարակի Օդեոն կինոթատրոն** (, ներկայումս հայտնի է «**Odeon Luxe Leicester Square**» անվանումով), Լոնդոնի կինոթատրոններից մեկը։ Գտնվում է քաղաքի արևմտյան մասում։ Կառուցվել է *Art Deco* ոճով, կառուցումն ավարտվել է 1937 թվականին. շենքը մշտապես արդիականացվել է՝ որպես կինոֆիլմերի տեխնոլոգիաների զարգացման տեմպը պահպանող կառույց։ Կինոթատրոնը եղել է բազմաթիվ ֆիլմերի պրեմիերաների համար նախատեսված վայր։

Կինոթատրոնը զբաղեցնում է Լեսթեր հրապարակի արևելյան կողմի կենտրոնը, ճակատամասը սև փայլուն գրանիտից է, իսկ կինոթատրոնը անունը գրված է 120 մետր բարձրությամբ աշտարակի վրա։ Կապույտ Neon ը ուրվագծում է շենքի արտաքին տեսքը գիշերով։ Այն կառուցվել է որպես առաջնակարգ Օսկարի «Օդեոն» կինոթատրոն և առաջատար դիրքն ունի։ Այստեղ ցուցադրվում են եվրոպական ֆիլմերի պրեմիերաներ, ներառյալ տարվա ամենաթանկարժեք թագավորական կինոնկարները։

## Պատմությունը
Հարի Վիդոնի նախագծած Օդեոն կինոթատրոնի շենքը կառուցել  է *Sir Robert McAlpine* ընկերությունը 1937 թվականին՝ Ալհամբրա թատրոնի հարևանությամբ, որն ունի մեծ երաժշտական սրահ և թվագրվում է 1850-ական թվականներ։ Տեղանքի արժեքը եղել է 550,000 ֆունտ ստեռլինգ, 7 ամսվա ընթացքում կառուցված շենքի արժեքը՝ 232,755 £, ունի 2116 նստատեղ։ Բացման երեկոն կայացել է 1937 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ «Զենդայի բանտարկյալը» ֆիլմի ցուցադրությամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լոնդոնի թատրոններ
Տատյանա Սանտո Դոմինգո Ռեչուլսկի

**Տատյանա Սանտո Դոմինգո Ռեչուլսկի** (, ), շվեյցարացի դիզայներ։

## Կենսագրություն
Տատյանա Սանտո Դոմինգոն ծնվել է 1983 թվականի նոյեմբերի 24-ին Նյու Յորքում և մեծացել Ժնևում, Շվեյցարիայում, Փարիզում, Ֆրանսիայում։  Նրա հայրը՝ Խուլիո Մարիո Սանտո Դոմինգո կրտսերը (1958-2009)՝ Խուլիո Մարիո Սանտո Դոմինգոյի որդին էր (1923-2011), որը 2011 թվականին ճանաչվել Է Կոլումբիայի երկրորդ ամենահարուստ մարդը՝ ըստ Forbes ամսագրի։ Նրա պապը եղել է Santo Domingo Group-ի և Կոլումբիայի Բավարիայի գարեջրի գործարանի սեփականատերը, որը Հարավային Ամերիկայի խոշորագույն գարեջրագործներից մեկն էր։ 2011 թվականին մահանալուց հետո նա իր ունեցվածքի մի մասը թողել է Տատյանային։

Նրա մայրը՝ Վերա Ռեչուլսկին, Սան Պաուլուից էր, որը Փարիզում հնդկական անտիկվարիատ վաճառող բուտիկ ուներ։ Նախքան Փարիզում իր բուտիկը բացելը, նա երկար տարիներ ղեկավարել է Հնդկաստանում գտնվող հյուրանոցը։

## Անձնական կյանք
2013 թվականի օգոստոսի 31-ին Տատյանան ամուսնացել է Անդրեա Կազիրագիի հետ, որի հետ նա հանդիպել է 7 տարի առաջ իրենց հարսանիքին։ Ամուսիններն ունեն երեք երեխա՝ որդին՝ Ալեքսանդր Անդրեա Ստեֆանո Կազիրագիի  (ծնվ.՝ 21.03.2013 թվականին), դուստր Ինդիա Կազիրագի (ծնվ.՝ 12.04.2015 թվականին) և ևս մեկ որդի՝ Մաքսիմիլիան Ռենե Կազիրագին (ծնվ.՝ 19.04.2018 թվականին)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի միլիարդատերեր
Կատեգորիա:Գործարարներ նորաձևությունում
Կատեգորիա:Ժնև քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Կին գործարարներ
Կատեգորիա:Նորաձևության դիզայներներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի դիզայներներ