Ստվերային հայտերի աճուրդ

մինի
**Ստվերային հայտերի աճուրդ**, աճուրդի պրակտիկա է, երբ հայտատուն հայտ է ներկայացնում, որը, իր կարծիքով, ցածր է իր իրական արժեքից։

Ստվերային հայտերի աճուրդն օգտագործվում է երկու նպատակներից մեկի համար՝ աճուրդում, ընդհանուր հիմունքներով կատարված թերի տեղեկատվությամբ, հայտի փոփոխությունն օգտագործվում է հաղթողի անեծքը փոխհատուցելու համար: Ստվերային հայտերի  աճուրդներում ապրանքը գնահատվում է նույն քանակությամբ բոլոր մասնակիցների համար, բայց հայտատուները չգիտեն դրա արժեքը և պետք է ինքնուրույն գնահատեն այն: Քանի որ բոլոր հայտատուները նույն կերպ են գնահատում ապրանքը, հաղթողը, որպես կանոն, այն հայտատուն է, որի արժեքի գնահատումն ամենամեծն է: Բայց եթե ենթադրենք, որ ընդհանուր առմամբ աճուրդի մասնակիցները ճշգրիտ գնահատում են արժեքը, ապա ամենաբարձր գին առաջարկող մասնակիցը գերագնահատում է ապրանքի արժեքը և, ի վերջո, կվճարի ավելին, քան արժե այն: Այլ կերպ ասած, աճուրդում հաղթելը վատ լուր է բերում աճուրդի մասնակցի կողմից արժեքի գնահատման մասին: Փորձառու հայտատուն կանխատեսում է դա և համապատասխանաբար կնվազեցնի իր հայտը:

Ստվերային հայտերի աճուրդն օգտագործվում է նաև առաջին գնի աճուրդներում, որտեղ հաղթողը վճարում է իր հայտի գումարը: Եթե մասնակիցը առաջարկի իր ապրանքի արժեքին հավասար գումար, ապա նա ոչինչ չի շահի՝ շահելով աճուրդը, քանի որ անտարբեր է փողի և ապրանքի նկատմամբ: Հայտատուները օպտիմալացնում են իրենց ակնկալվող արժեքը՝ համաձայնելով հաղթելու ավելի ցածր հնարավորությունների՝ հաղթելու դեպքում ավելի բարձր վճարման դիմաց:

Համընդհանուր  առաջին գնի աճուրդում փորձառու հայտատուն պետք է օգտագործի ստվերները վերը նշված երկու նպատակների համար:

Ստվերային հայտերի  աճուրդը ոչ միայն նորմատիվ տեսական կառուցվածք է, այլ այն հայտնաբերվել է վերոհիշյալ իրական աճուրդային շուկաներում։  Հաջորդ աճուրդների վերաբերյալ նախորդ տեսական աշխատանքները կենտրոնացած էին կամ աճուրդների էկզոգեն հաջորդականությամբ հայտերի ստվերում, կամ ռազմավարական աճուրդ կարճաժամկետ գնորդների համար, ովքեր երբեք չեն ցանկանում իջեցնել իրենց հայտերը։ Այս հոդվածը ներկայացնում է հաջորդական աճուրդի առաջին մոդելը, որը ներառում է ինչպես ներքին ռազմավարական վաճառք, այնպես էլ  երկարաժամկետ գնորդներ, որոնք կարող են կարգավորել իրենց հայտերը: Ստվերային հայտերի  աճուրդի մոդելի ներդրումը կայանում է նրանում, որ վերլուծվի վաճառողի լավագույն արձագանքը տոկոսադրույքների ռազմավարական փոփոխությանը և նկարագրվի շուկայի հավասարակշռությունը, որի դեպքում հայտատուները միշտ չէ, որ մնում են ստվերում: Ստվերային հայտերի  աճուրդի անցկացման ամենամոտ մոդելը Ջեյչկոն է (1999 թվական), ով կարծում է, որ  որոշակի ապագա առաջարկի համեմատ,  անորոշ ապագա առաջարկը հանգեցնում է մատակարարման համաչափ աճի: Ի տարբերություն դրան, բարձր գնահատական ունեցող հայտատուները այս դեպքում շահելու ավելի մեծ հնարավորություն ունեն, քան ցածր գնահատական ունեցող հայտատուները: Վուլկանոյի, Վան Ռիզինի և Մագլարասի (2002  թվական)  կողմից մշակված օպտիմալ հաջորդական աճուրդի ամենամոտ մոդելը, որոնք ուսումնասիրում են մոնոպոլիստին, որը ռազմավարական գնորդներին վաճառում է մեկ պահանջարկով, որոնցից յուրաքանչյուրն ապրում է միայն մեկ ժամանակահատված: Չնայած այն հանգամանքին, որ ստվերային հայտերի  աճուրդի հայտատուները իրենց հայտերում չեն առաջնորդվում ենթադրություններով, աճուրդների ռազմավարական հետևողական անցկացումը ազդում է նրանց մրցութային ռազմավարության վրա, քանի որ դրանք ուղղված են ապագային։ Ստվերային հայտերի  աճուրդում  չափն անցնելու  խթան կա և վաճառողին ստիպելու ընթացիկ ժամանակահատվածում վաճառել ավելի շատ միավորներ, քան նրա համար օպտիմալ կլիներ: եթե վաճառողն ունի ավելի շատ միավորներ, քան ցանկանում է վաճառել, ապա դա կարող է հանգեցնել ավելի շատ ստվերի։

## Տես նաև
* Համընդհանուր աճուրդ առաջին գնով,
* Հետաձգված հայտերի ընդունման աճուրդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առևտուր