Անատոլի Բուկրեև

**Անատոլի Նիկոլաևիչ Բուկրեև** (, ), խորհրդային ու ղազախ լեռնագնաց։ 8000 մետրից բարձր 14 բարձրունքներից 10-ը հաղթահարել է առանց հավելյալ թթվածնի։ 1989֊ից 1997 թվականները 8000 մետրից բարձր բարձրունքների 18 հաջողված վերելքներ է իրականացրել։

Բուկրեևը միջազգային շրջաններում էլիտար լեռնագնացի համբավ է ձեռք բերել 1993 թվականին Չոգորի գագաթը և 1995 թվականին Հյուսիսային Կող ճանապարհով Էվերեստը բարձրանալու համար, ինչպես նաև աշխարհի ամենաբարձր կետերի իր արագ սոլո վերելքներով։ Նա ավելի լայն ճանաչում է ձեռք բերել 1996 թվականի Էվերեստի աղետի ընթացքում մի քանի լեռնագնացների կյանքը փրկելու համար։

Բուկրեևը մահացել է 1997 թվականին Նեպալի Անապուռնա լեռան ձմեռային վերելքին ձնահյուսի հետևանքով։  Բուկրեևի ընկերուհին՝ Լինդա Ուայլը, խմբագրել է նրա հուշերն ու 2002 թվականին հրատարակել *«Ամպերից վեր․ բարձադիր լեռների լեռնագնացի օրագրերը»* վերնագրով։

## Կենսագրություն
Բուկրեևը ծնվել է Կորկինոյում, Չելյաբինսկի շրջանում, Ռուսական ԽՖՍՀ-ում։ Նա «նառոդ»-ից՝ ժողովրդից մեկն էր, հասարակ ընտանիքից, երկու ծնողներն էլ աղքատ էին։

1975 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո Բուկրեևը սովորում է Չելյաբինսկի Մանկավարժական Պետական համալսարանի ֆիզիկայի բաժնում, որն ավարտում է 1979 թվականին բակալավրի կոչումով։ Միաժամանակ Բուկրեևը ավարտում է դահուկավազքի մարզիչի որակավորման դասընթացներ։

21 տարեկանում համալսարանն ավարտելուց հետո՝ լեռները մագլցելու երազանքով Բուկրեևը տեղափսխվում է Ալմա Աթա՝ հարևան Ղազախական ԽՍՀ-ան (ներկայիս Ղազախստան) մայրաքաղաքը։ Ալմա Աթան գտնվում է Տյան Շան լեռնաշղթայում։ 1985 թվականից Բուկրեևը Ղազախստանի լեռնագնացության թիմի անդամ էր, և 1991 թվականին՝ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, դառնում է Ղազախստանի քաղաքացի։

1990-ականներին Բուկրեևը աշխատում է որպես լեռնագնացության մասնավոր գիդ։ 1996 թվականի Էվերեստի աղետին Բուկրեևը աշխատում էր Սքոթ Ֆիշերի «Լեռնային Խելագարություն» արկածային զբոսաշրջության կազմակերպությունում։ Նա ոչ միայն կարողանում է ողջ մնալ, այլև առանցքային դեր է ունենում շատ այլ լեռնագնացների՝ ներառյալ Նյու Յորքցի գրող Սենդի Հիլ Փիթմանի կյանքը փրկելու հարցում։

## Մագլցման ձեռքբերումներ

### Հիշարժան վերելքներ
1987
* Լենինի պիկ (7,134 մ) – առաջին սոլո վերելք
1989
* Ապրիլի 15 Կանչենջանգա (8,586 մ) – նոր ճանապարհ սովետական երկրորդ Հիմալայան արշավախմբի հետ
* Ապրիլի 30 - Մայիսի 2 Կանչենջանգա – լեռնազանգվածի չորս 8000 մետրանոց գագաթների առաջին հատումը
1990
* Ապրիլ Դենալի – Քեսին Եզերք ուղի
* Մայիս Դենալի – Արևմտյան Կող ուղի (սոլո)
1991
* Մայիսի 10 Դհաուլագիրի – արևմտյան պատին, նոր ուղով, Ղազախստանի առաջին Հիմալայան արշավախմբի հետ
* Հոկտեմբերի 7 Էվերեստ – Հարավային Կոլ ուղի
1993
* Մայիսի 14 Դենալի (6,193 մ)
* Հուլիսի 30 Չոգորի (8,611 մ) Աբրուցցի ուղի
1994
* Ապրիլի 29 Մակալու II (8,460 մ)
* Մայիսի 15 Մակալու (8,476 մ)
1995
* Մայիսի 17 Էվերեստ – Հյուսիսային Կող ուղի
* Հունիսի 30 Աբայ բարձրունք (4,010 մ) – որպես Ղազախստանի նախագահի ուղեցույց
* Հոկտեմբերի 8 Դհաուլագիրի (8,176 մ) – վերելքի արագության ռեկորդ (17 ժամ 15 րոպե)
* Դեկտեմբերի 8 Մանասլու (8,156 մ) – Ղազախստանի երկրորդ Հիմալայան արշավախմբի հետ
1996
* Մայիսի 10 Էվերեստ – Հարավային Կոլ ուղի
* Մայիսի 17 Լհոցե – սոլո վերելք, հիմքի ճամբարից գագաթ առանց հավելյալ թթվածնի օգտագործման արագության ռեկորդ (21 ժամ 16 րոպե)
* Սեպտեմբերի 25 Չո Օյու (8,201 մ) – Ղազախստանի երրորդ Հիմալայան արշավախմբի հետ
* Հոկտեմբերի 9 Շիշապանգմայի Հյուսիսայի գագաթ (8,008 մ)
1997
* Ապրիլի 24 Էվերեստ (8,848 մ) – Հարավային Կոլ ուղի, որպես Ինդոնեզիայի ռազմական արշավախմբի ուղեցույց
* Մայիսի 23 Լհոցե (8,516 մ)
* Հուլիսի 7 Լայն գագաթ (8,047 մ) – սոլո վերելք
* Հուլիսի 14 Գաշերբրում II (8,035 մ) – սոլո վերելք

## Ծանոթագրություններ