Բուենոս Այրեսի կենտրոնական գործարար թաղամաս

**Բուենոս Այրեսի կենտրոնական գործարար թաղամասը** Բուենոս Այրեսի (Արգենտինա) գլխավոր առևտրային կենտրոնն է, չնայած որ այն պաշտոնական քաղաքային թաղամաս չէ։ Մինչդեռ Պուերտո Մադերոյի և Ռետիրոյի *բարիոներում* տեղակայված են կարևոր բիզնես համալիրներ և ժամանակակից բարձրահարկ ճարտարապետություն, ավանդաբար ***Միկրոկենտրոն*** (իսպաներեն՝ Microcentre) անունով հայտնի տարածքը գտնվում է Սան Նիկոլաս և Մոնսեռատ քաղաքների սահմաններում, մոտավորապես համընկնում է Պլասա դե Մայո պատմական կենտրոնի շրջակայքի հետ։ *Միկրոցենտրոն* ունի գրասենյակների, սպասարկման ընկերությունների և բանկերի լայն կենտրոնացում, ինչպես նաև հետիոտների մեծ հոսք աշխատանքային օրերին։ Այս ոչ պաշտոնական *թաղամասին* տրված մեկ այլ անուն է ***Լա Սիթի***, որն ավելի ճշգրիտ վերաբերում է *Միկրոկենտրոնի* ավելի փոքր հատվածին, որտեղ կենտրոնացված են երկրի գրեթե բոլոր բանկային գլխամասերը։

## Ընդհանուր տեսք
Այս տարածքը հետագայում Բուենոս Այրեսի վերածված առաջին եվրոպական բնակավայրի վայրն էր։ Դրա հարավ-հյուսիս առանցքը ձգվում է Լեանդրո Ալեմ պողոտայի երկայնքով՝ հարավում գտնվող Բելգրանո պողոտայից մինչև հյուսիսում գտնվող Ռետիրո երկաթուղային կայարան, իսկ արևելք-արևմուտք առանցքը ձգվում է Բուենոս Այրեսի էկոլոգիական արգելոցից մինչև Հուլիսի 9-ի պողոտա։ Շրջանը կենտրոնացած է Սան Նիկոլաս շրջանի շուրջ և ներառում է Մոնսերատի հյուսիսային հատվածը, Սանտա Ֆե պողոտայից հարավ գտնվող Ռետիրոյի հատվածը և Բուենոս Այրեսի նավահանգստից արևմուտք գտնվող Պուերտո Մադերոյի հատվածը։

Շրջանը Բուենոս Այրեսի և Արգենտինայի ֆինանսական, կորպորատիվ և մշակութային կենտրոնն է։ Բուենոս Այրեսի տնտեսությունը 2006 թվականին աշխարհի քաղաքների շարքում 13-րդն էր՝ գնողունակության համարժեքությամբ 245 միլիարդ ԱՄՆ դոլարով,  որը, այդ տարվա բնակչության թվի հիման վրա, թարգմանվում է մեկ շնչի հաշվով 21,500 ԱՄՆ դոլարի։ Բուենոս Այրեսի մարդկային զարգացման ինդեքսը (0.925՝ 1998 թվականին) նույնպես բարձր է միջազգային չափանիշներով։ Բուենոս Այրեսի նավահանգիստը Հարավային Ամերիկայի ամենածանրաբեռնված նավահանգիստներից մեկն է։ Ռիո դե լա Պլատա գետի միջոցով նավարկելի գետերը կապում են նավահանգիստը Արգենտինայի հյուսիսարևելյան մասի, Բրազիլիայի, Ուրուգվայի և Պարագվայի հետ։ Արդյունքում, այն ծառայում է որպես բաշխման կենտրոն Հարավային Ամերիկայի մայրցամաքի հարավ-արևելյան շրջանի հսկայական տարածքի համար։ Նավահանգստի հետ կապված հարկերի հավաքագրումը անցյալում բազմաթիվ քաղաքական խնդիրներ է առաջացրել։

## Աշխարհագրություն
Բուենոս Այրեսի կենտրոնական մասը գտնվում է Պամպա շրջանում, բացառությամբ որոշ գոտիների, ինչպիսիք են Բուենոս Այրեսի էկոլոգիական արգելոցը, Բոկա Խունիորս (ֆուտբոլային) ակումբի «սպորտային քաղաքը», Խորխե Նյուբերի օդանավակայանը, Պուերտո Մադերո թաղամասը և գլխավոր նավահանգիստը։ Վերջիններս բոլորը կառուցվել են Ռիո դե լա Պլատայի (աշխարհի ամենամեծ գետաբերանը) ափամերձ վերականգնված հողերի վրա։

Նախկինում տարածաշրջանը հատում էին տարբեր առվակներ և լճակներ, որոնցից մի քանիսը լցվել են, իսկ մյուսները՝ խողովակավոր։ Առավել կարևոր առվակներից են՝ Մալդոնադոն, Վեգան, Մեդրանոն, Սիլդանյեսը և Ուայթը։ 1908 թվականին շատ առվակներ ջրանցքավորվեցին և վերականգնվեցին, քանի որ ջրհեղեղները վնասում էին քաղաքի ենթակառուցվածքները։ 1919 թվականից սկսած՝ առվակների մեծ մասը փակվեց։ Հատկանշական է, որ Մալդոնադոն խողովակաշարով է կառուցվել 1954 թվականին և ներկայումս անցնում է Խուան Բ. Խուստո պողոտայի տակով (այս շրջանի հյուսիս):

Ռիո դե լա Պլատա գետի գետաբերանի առջև կանգնած ճակատային մասը շարունակում էր ջրհեղեղի ենթարկվել, և 1846 թվականին նահանգապետ Խուան Մանուել դե Ռոսասը հրամայեց գոյություն ունեցող զբոսանքի երկայնքով կառուցել վեց թաղամաս երկարությամբ վիճելի պատ։ Անգլիացի արգենտինացի ներդրող Էդվարդ Թեյլորը 1855 թվականին բացեց նավամատույց զբոսայգու երկայնքով, իսկ ջրհեղեղի դեմ պայքարի պատերը երկարացվեցին դեպի հյուսիս՝ մինչև Ռեկոլետա, իսկ հարավ՝ մինչև Սան Տելմո, հետագա աշխատանքներում, որոնք ավարտվեցին 1865 թվականին։

Հանկարծակի տնտեսական և բնակչության աճը Արգենտինայի նոր նախագահ Խուլիո Ռոկային 1881 թվականին հանձնարարեց կառուցել մի հավակնոտ նավահանգիստ՝ Բուենոս Այրեսի հարավային մասում գտնվող Լա Բոկայի վերջերս կառուցված կառույցները լրացնելու համար։ Հաստատվելով Արգենտինայի Կոնգրեսի
մինի|Ֆլորիդա փողոցի և Դիագոնալ Նորտե մայրուղու անկյունի մոտ, որը ներկայացնում է ճարտարապետական մի քանի ոճեր։
կողմից 1882 թվականին և ֆինանսավորվելով Լոնդոնում գործող հայտնի Barings Bank-ի կողմից (այդ ժամանակ արգենտինական պարտատոմսերի և ներդրումների գլխավոր ապահովագրողը), նախագիծը պահանջում էր ավելի քան 200 հեկտար (500 ակր) ստորջրյա հողերի վերականգնում և ուղեկցվում էր զբոսայգու լայնացմամբ մինչև այն, ինչը դարձավ Լեանդրո Ալեմ պողոտա։

## Ճարտարապետություն
Իտալական և ֆրանսիական ազդեցությունները մեծացան 1852 թվականին ուժեղ առաջնորդ Խուան Մանուել դե Ռոսասի տապալումից հետո, և մասնավորապես 1880 թվականի արդիականացնող սերնդի գալուստով։ Ֆրանսիական ճարտարապետությունը ոգեշնչեց տարածքի վերակառուցումը 20-րդ դարի սկզբին, և էկլեկտիկ դիզայնը, որը հիմնված էր Բոզ-Արերի, Ֆրանսիական ակադեմիայի և Երկրորդ կայսրության ճարտարապետության վրա, արտացոլվեց այս շրջանի բազմաթիվ պատմական շենքերում այդ դարաշրջանում, մասնավորապես՝ *Լա Պրենսայի* գլխավոր գրասենյակում, քաղաքապետարանում, քաղաքային օրենսդիր մարմնում, Բուենոս Այրեսի մաքսային ծառայությունում, Արդարադատության պալատում, Ազգային Կոնգրեսում, Տեատրո Կոլոնում, Բուենոս Այրեսի ֆոնդային բորսայում, Բուենոս Այրեսի կենտրոնական փոստային բաժանմունքում, ինչպես նաև Ավենիդա դե Մայո և Դիագոնալ Նորտե պողոտաների մեծ մասի երկայնքով։ Դարաշրջանի շրջանի ճարտարապետության ամենահայտնի ներդրողներից ոմանք ներառում էին Ֆրանչեսկո Տամբուրինին, Վիտորիո Մեանոն, Խուլիո Դորմալը, Վիրջինիո Կոլոմբոն, Խուան Անտոնիո Բուշիացոն, Մարիո Պալանտին և Ֆրանցիսկո Ջանոտին: Ավելի ուշ նշանակալի լրացումներից են Ալեխանդրո Քրիստոֆերսենի, Ալեխանդրո Բուստիլյոյի (առավել նշանակալիցը՝ Ազգային բանկի), Անդրես Կալնայի, Էդուարդո Լե Մոնյեի և Ֆրանցիսկո Սալամոնեի աշխատանքները։

Խուան Պերոնի պատվերով կառուցված Ալաս շենքը մինչև 1995 թվականը Արգենտինայի ամենաբարձր շենքն էր և այդ ժամանակաշրջանում այս տարածքում ռացիոնալիստական ոճով կառուցված բազմաթիվ առևտրային կառույցներից մեկն էր։ 1960-ական թվականներից ի վեր, թաղամասում նախագծվել են ավելի նոր, բարձր տեխնոլոգիական շենքեր արգենտինացի ճարտարապետներ Կլորինդո Տեստան, Սանտյագո Սանչես Էլիան, Սեզար Պելլին և Մարիո Ռոբերտո Ալվարեսը, այնպիսի ընկերությունների կողմից, ինչպիսիք են SEPRA Arquitectos-ը և MSGSSS Rañoruglyectos-ը և MSGSSS Rañoruglyectos- ը: Այդ ժամանակվանից ի վեր իրականացված առավել նշանակալի առևտրային զարգացումներից են Կատալինաս Նորտեի գրասենյակային այգին, Տոռե Բուշարը, Բուշար Պլազան, Գալիսիա աշտարակը, Repsol-YPF աշտարակը, Banco Macro աշտարակը և BBVA աշտարակը։

## Շրջաններ
### Սան Նիկոլաս
մինի|Միկրոկենտրոնում հետիոտների ներկայացուցչական պատկեր
**Սան Նիկոլասը** այն շրջաններից մեկն է, որը քաղաքային և ազգային կառավարության կառուցվածքի մեծ մասը կիսում է հարևան Մոնսերատի հետ և այստեղ է գտնվում գործարար շրջանի ֆինանսական կենտրոնը։ Այն հազվադեպ է անվանում *Սան Նիկոլաս*, սովորաբար անվանում են ***Կենտրոն*** («Քաղաքի կենտրոն»), իսկ 9 դե Հուլիոս պողոտայից արևելք գտնվող հատվածը կոչվում է *Միկրոսենտրո* («Միկրոկենտրոն»):

Տարածքի՝ որպես ֆինանսական կենտրոնի աճող կարևորությունը ընդգծվեց Բուենոս Այրեսի ֆոնդային բորսայի 1854 թվականի հիմնադրմամբ։ Սան Նիկոլասը մնում է Արգենտինայի ֆինանսական կենտրոնը, ինչն ընդգծվում է Կենտրոնական բանկի և Արգենտինայի ամենամեծ՝ Ազգային բանկի ներկայությամբ։ Արգենտինայի տնտեսության արագ զարգացումը 1875 թվականից հետո ակնհայտ դարձավ Սան Նիկոլասում՝ գործարարներ Ֆրանցիսկո Սիբերի և Էդուարդո Մադերոյի կողմից գետափնյա հողերի վերադարձման շնորհիվ, իսկ լվացքատան կանանց շրջանում մինչ այդ հայտնի ափը դարձավ *Պասեո դե Խուլիո* (այժմ ՝ Լեանդրո Ալեմ պողոտա):

1930-ական թվականներին Կորիենտեսի և Նուևե դե Խուլիո պողոտաների կառուցումն էլ ավելի արդիականացրեց Սան Նիկոլասը, որի զարգացումը մինչ այդ սահմանափակված էր նեղ փողոցների գաղութային ցանցով։ Ֆլորիդա փողոցը, որի մեծ մասը գտնվում է Սան Նիկոլասում, քաղաքի ամենահայտնի հետիոտնային փողոցն է։ Դրա ամենաակնառու տեսարժան վայրը Galerías Pacífico առևտրի կենտրոնն է։

Շրջանում են գտնվում Արգենտինայի Գերագույն դատարանը, Բուենոս Այրեսի Մետրոպոլիտեն տաճարը, Կոլոն օպերային թատրոնը, բազմաթիվ առաջատար արգենտինական ընկերությունների գլխամասային գրասենյակները, այդ թվում ՝ Aerolíneas Argentinas-ը, Բուենոս Այրեսի քաղաքային բանկը, *La Nación-ը*, Bunge y Born-ը, Pérez Companc-ը, Macri Group- ը, ինչպես նաև Բուենոս Այրեսի ֆոնդային բորսայի առաջատարների մեծ մասը, ինչպես նաև մի շարք միջազգային ընկերությունների տեղական գրասենյակները, ինչպիսիք են BankBoston-ը, BBVA-ն, Citibank-ը, Deutsche Bank-ը, HSBC-ն, IBM-ը, Microsoft-ը, Santander Bank-ը և Techint-ը:

### Ռետիրո
մինի|Ավենիդա Լեանդրո Ն. Ալեմը Ռետիրոյում, որտեղ ներկայացված է Catalinas Norte բիզնես համալիրը:
Ռետիրոն Արգենտինայի խոշորագույն տրանսպորտային հանգույցներից մեկն է։ Հյուսիսային ուղղությամբ շարժվող տեղական և երկար հեռավորության երկաթուղային ծառայությունները սկիզբ են առնում Էստասիոն Ռետիրոյից (Ռետիրոյի վերջնական կայարան), իսկ Ռետիրոյի ավտոկայանը քաղաքի գլխավոր երկար հեռավորության ավտոբուսային կայարանն է։ Բուենոս Այրեսի մետրոյի C *ենթագծի* և բազմաթիվ տեղական հասարակական ավտոբուսային ծառայությունների ծառայություններ են սպասարկում Ռետիրոն, և այս տարածքը միշտ լի է ուղևորներով և երթևեկությամբ աշխատանքային օրերին։

Ռետիրոն և Կենտրոնական թաղամասը հյուսիսում գտնվող բնակելի թաղամասերում ապրող ուղևորներին կապող ամենակարևոր պողոտան Ավենիդա դել Լիբերտադորն է, որը Ռետիրո կայարանից հետո դառնում է Լեանդրո Ալեմ պողոտա։ CBD-ի Retiro հատվածի այլ կարևոր մայրուղիներն են Կորդոբան, Սանտա Ֆեն և 9 դե Խուլիո պողոտաները:

*Կատալինաս Նորտեի* բարձրահարկ բիզնես թաղամասը, ինչպես նաև Պուերտո Մադերո թաղամասի հյուսիսային ծայրը, գտնվում է Լեանդրո Ն. Ալեմ պողոտայից արևելք։ Ռետիրոյի երկաթուղային տերմինալի դիմաց, կենտրոնական գործարար թաղամասի հյուսիսային ծայրում, գտնվում է ծառազարդ Պլասա Սան Մարտին հրապարակը ՝ շրջապատված հիանալի պալատներով և հյուրանոցներով։ Ռետիրոյի ցածրադիր վայրերը մի ժամանակ Խոսե դե Սան Մարտինի *Գրանադերոս* կորպուսի զորավարժարաններն էին, իսկ ժամանակակից Սան Մարտին հրապարակում տեղադրված է Արգենտինայի անկախության պատերազմի հերոսին նվիրված ձիավորի արձան, ինչպես նաև 1982 թվականի Ֆոլկլենդյան պատերազմում զոհվածների հուշարձան։ Կայարանի դիմաց գտնվում է Արգենտինայի ռազմաօդային ուժերի հրապարակը, որտեղ գտնվում է *Տոռե Մոնումենտալը* (նախկինում *՝ Տոռե դե լոս Ինգլեսես*), հուշարձան, որը նվիրաբերվել է անգլո-արգենտինական համայնքի կողմից 1910 թվականի հարյուրամյակի տոնակատարությունների համար:

Պլազայի դիմաց գտնվող այլ նշանակալի տեսարժան վայրերից է Քավանա շենքը ՝ երկաթբետոնե կառույց, որի կառուցումը 1936 թվականին ավարտվելուց հետո այն Լատինական Ամերիկայի ամենաբարձր շենքն էր՝ 120 մետր Մոտակա Բրունետտա շենքը (նախկինում Օլիվետտիի լատինաամերիկյան գործողությունների գլխավոր գրասենյակը) Արգենտինայում առաջինն էր, որը կառուցվել է միջազգային ոճով:

### Մոնսերատ
[մինի|Քաղաքի պատմական կենտրոնի՝ [Մոնսեռատ|Մոնսերատ թաղամասի օդային տեսարան։]]
Մոնսերատը գտնվում է Սան Նիկոլասից հարավ։ Գործարար թաղամասի Մոնսերատ թաղամասի այն հատվածը, որը գտնվում է այնտեղ, ներառում է Արգենտինայի կառավարության և պատմության ամենակարևոր շենքերից մի քանիսը և եղել է Բուենոս Այրեսի Կաբիլդոյի ՝ գաղութային քաղաքապետարանի տեղը։

Մայիսի պողոտան անցնում է Մոնսերատ շրջանով և միացնում է Մայիսի հրապարակը և Կոնգրեսի հրապարակը։ Պլասա դե Մայոից մեկ կամ երկու թաղամաս հարավ սկսվում է Մոնսերատի ավելի հին հատվածը։ Սա 18-րդ դարում Հիսուսյանների բարձրագույն կրթության լուսավորված թաղամասի տեղակայումն էր, իսկ այսօր ՝ Բուենոս Այրեսի Ազգային քոլեջի տունը։ Սա Բուենոս Այրեսի ամենահին թաղամասն է, և նույնիսկ այսօր քաղաքային տեսարաններից շատ քիչ բան է մնացել հարյուր տարեկան (բացառությամբ Բելգրանո պողոտայի երկայնքով), այդպիսով գրեթե անխափան անցում կատարելով դեպի հարավում գտնվող նմանատիպ պատմական Սան Տելմո թաղամաս։

Շրջանի կենտրոնական դիրքը և Արգենտինայի կառավարական կառույցների մեծ մասի առկայությունը հանգեցրին 1910-ական թվականներին մոնումենտալ շինարարության, որոնցից նշանավոր են Վարդագույն տունը, Քաղաքապետարանը, Քաղաքային օրենսդիր մարմինը, Մաքսատան շենքը, *Լա Պրենսայի* (այժմ՝ Բուենոս Այրեսի մշակույթի տուն) գրասենյակները, արտ-դեկո ոճով NH City հյուրանոցը (Պլասա դե Մայո հրապարակի մոտ), Լիբերտադոր շենքը (Պաշտպանության նախարարություն) և Հարավային Դիագոնալ պողոտան։ Մոնսերատի արևմտյան կեսը մնացածից բաժանվեց մոտավորապես 1950 թվականին Նուև դե Խուլիո հսկայական պողոտայի հարավային ուղղությամբ ընդլայնման արդյունքում։

Տարածքը դարձավ հիմնականում բոհեմական թաղամաս, որը հայտնի էր տանգո կատարողների և արտիստների շրջանում, ինչպես նաև շատերի շրջանում, ովքեր նախընտրում էին տարածքի մոտ լինելը հյուսիսում գտնվող զարգացող ֆինանսական թաղամասին և դրա համեմատաբար ցածր վարձավճարները։ Նրա հարուստ ճարտարապետական պատմությունը և հանգիստ, նեղ փողոցները, ինչպես հարևան Սան Տելմոյում, նպաստել են Մոնսերատի նկատմամբ զբոսաշրջային հետաքրքրության վերականգնմանը մոտավորապես 1990 թվականից ի վեր։

### Պուերտո Մադերո
Պուերտո Մադերոն զբաղեցնում է նավահանգստի զգալի մասը և, որպես Բուենոս Այրեսի 48 թաղամասերից ամենանորը, առանձնանում է Արգենտինայի ճարտարապետական վերջին միտումներով, ինչպես նաև բազմաթիվ բարձրահարկ բնակելի շենքերով և գրասենյակային շենքերով։

Սկզբնապես մշակված տեղացի գործարար Էդուարդո Մադերոյի և նախագծված բրիտանացի ինժեներ սըր Ջոն Հոքշոյի կողմից, Պուերտո Մադերոն բացվել է 1897 թվականին։ Սակայն, 1926 թվականին հյուսիսում նոր նավահանգստի կառուցման ավարտից հետո դրա չորս նավահանգիստները դարձան օժանդակ նավահանգստային գործառույթների և լքվեցին։ Սակայն, մոտավորապես 1994 թվականից սկսած, տեղական և արտասահմանյան ներդրումները հանգեցրին վերակենդանացման զանգվածային ջանքերի՝ արևմտյան կողմի պահեստները վերամշակելով և վերանորոգելով՝ վերածելով դրանք բարձրակարգ գրասենյակների, լոֆթերի, ռեստորանների, մասնավոր համալսարանների և շքեղ հյուրանոցների։ Ժամանակակից մուլտիպլեքս կինոթատրոնները, թատրոնները, մշակութային կենտրոնները, շքեղ հյուրանոցները, գրասենյակային և կորպորատիվ շենքերը հիմնականում գտնվում են շրջանի արևելյան կողմում։

Պուերտո Մադերոն վերակառուցվել է միջազգային ոճով՝ գրավելով այնպիսի հայտնի ճարտարապետների ուշադրությունը, ինչպիսիք են Սանտյագո Կալատրավան, Նորման Ֆոսթերը, Սեզար Պելլին և Ֆիլիպ Ստարկը և ուրիշներ։ Այսօր Բուենոս Այրեսի ամենանորաձև թաղամասերից մեկը լինելով՝ այն դարձել է երիտասարդ մասնագետների և թոշակառուների աճող թվի նախընտրելի հասցեն։ Անշարժ գույքի գների աճը նաև հետաքրքրություն է առաջացրել տարածքի նկատմամբ՝ որպես օտարերկրյա գնորդների համար, մասնավորապես նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ձեռք բերել բարձրակարգ ներդրումային անշարժ գույք։

Թաղամասի ճանապարհային ցանցն ամբողջությամբ վերակառուցվել է, հատկապես արևելյան կողմում։ Արևելյան կողմի հատակագիծը ներկայումս բաղկացած է արևելքից արևմուտք ձգվող երեք լայն բուլվարներից, որոնք հատվում են արևելյան կողմի գլխավոր փողոցով՝ Խուանա Մանսո պողոտայով։ Հատակագիծը լրացվում է մի քանի այլ պողոտաներով և փոքր փողոցներով, որոնք ձգվում են ինչպես արևելք-արևմուտք, այնպես էլ հյուսիս-հարավ ուղղությամբ, ինչպես նաև մի քանի հետիոտնային փողոցներով։ Պուերտո Մադերոյի բոլոր փողոցները անվանակոչվել են 
[մինի|Բարձրահարկ շենքեր [Պուերտո Մադերոյում]]
անուններով։ Պուենտե դե լա Մուխերը (Կանանց կամուրջը), որը նախագծվել է 2001 թվականին իսպանացի ճարտարապետ Սանտյագո Կալատրավայի կողմից, Պուերտո Մադերոյի արևելյան և արևմտյան նավահանգիստների միջև ամենանոր կապող օղակն է։

Պուերտո Մադերոն ներկայումս ներկայացնում է Բուենոս Այրես քաղաքի ամենամեծ լայնածավալ քաղաքային նախագիծը։ Ընդամենը մեկ տասնամյակում տպավորիչ վերածնունդ ապրելով՝ այն աշխարհի վերջին ջրամերձ տարածքների վերականգնման ամենահաջողված նախագծերից մեկն է։

2000 թվականից ի վեր Պուերտո Մադերոյի արևելյան կեսին կառուցվել են մինչև 50 հարկանի բազմաթիվ նոր բնակելի բարձրահարկ շենքեր։ Դրանց թվում են Պուերտո Մադերոյի Էլ Միրադոր աշտարակները, Ռենուար աշտարակները, Էլ Ֆարո աշտարակները, Պուերտո Մադերոյի Շատո աշտարակը և Մուլիերիսի աշտարակները և այլն։ Նշանավոր ոչ բնակելի կառույցներից են Repsol-YPF աշտարակը, Hilton Buenos Aires-ը, Faena Hotel+Universe-ը (վերանորոգված նախկին Molinos Río de la Plata սիլոսներից մեկը) և Fortabat Art Collection թանգարանի շենքը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի տնտեսություն
Կատեգորիա:Բուենոս Այրես