Սիրիայի համընդհանուր ընդվզում (1936)

**Սիրիայի համընդհանուր ընդվզում, 1936** թվականին տեղի ունեցած 50-օրյա ընդվզում, որը կազմակերպվել էր որպես պատասխան Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական օկուպացիայի քաղաքականությանը։ Ընդվզումները երկու ամսով կաթվածահար արեցին երկիրը և ստիպեց Ֆրանսիային բանակցություններ վարել Ազգային դաշինքի հետ՝ ֆրանս-սիրիական անկախության պայմանագրի շուրջ:

## Ընդհանուր ակնարկ
1936 թվականի հունվարի 11-ին Ազգային դաշինքը ոգեկոչում կատարեց իր առաջնորդներից մեկի՝ Իբրահիմ Հանանուի հիշատակին, ով մահացել էր 1935 թվականի նոյեմբերին: Ժողովում հնչեցին մի քանի ելույթներ, որոնք ողբում էին և հարձակվում ֆրանսիական օկուպացիայի վրա: Դրանից անմիջապես հետո ֆրանսիական մանդատային իշխանությունները փակեցին Ազգային բլոկի գրասենյակը Դամասկոսում և ձերբակալեցին կուսակցության երկու նշանավոր ազգայնական առաջնորդների՝ Ֆախրի ալ-Բարուդիին և Սեյֆ ալ-Դին ալ-Մամունին: Ի պատասխան՝ դաշինքը կոչ արեց գործադուլ անել Ֆրանսիայի օկուպացիոն քաղաքականության դեմ։ Գործադուլը, որը սկսվեց հունվարի 20-ին Դամասկոսում, Հոմսում, Համայում և Հալեպում աշխատանքային դադարներով և ուսանողների բողոքի ցույցերով, շուտով տարածվեց բոլոր խոշոր քաղաքներում:

Ազգային դաշինքի առաջնորդները, ներառյալ Նասիբ ալ-Բաքրին, Ջամիլ Մարդամ բեյը, Լութֆի ալ-Հաֆարը և Ֆարիս ալ-Խուրին ակտիվորեն մասնակցեցին և ցույցեր կազմակերպեցին ընդդեմ ֆրանսիական օկուպացիայի և Ֆրանսիայի կողմից նշանակված նախագահ Թաջ ալ-Դին ալ-Հասանիի, և պահանջեց վերականգնել 1930 թվականի սահմանադրությունը, որը կասեցվել էր 1933 թվականին: Ազգայնական լիգան աջակցել է գործադուլին և մասնակցել Դամասկոսում երթերի և բողոքի ցույցերի կազմակերպմանը։ Քաղաքացիական անհնազանդության ակցիան կաթվածահար արեց տնտեսությունը և արագորեն երկիրը հասցրեց «լիակատար փակման եզրին»։

## Ֆրանսիական արձագանք
Ֆրանսիական գերագույն հանձնակատար Դամիեն դե Մարտելը շտապ հետ է կանչվել Բեյրութից Դամասկոս՝ իրավիճակը կարգավորելու համար, իսկ Լևանտի բանակի հրամանատար գեներալ Չարլզ Հանցիգերին հանձնարարվել է վերականգնել հանգստությունը։ Բլոկի մի քանի առաջնորդներ, ներառյալ Նասիբ ալ-Բաքրին և Մարդամ բեյը, աքսորվեցին, և ավելի քան 3000 մարդ ձերբակալվեց:

Ցույցերը ցրելու համար ֆրանսիական զորքերը կրակ բացեցին բողոքող ամբոխի վրա՝ թողնելով տասնյակ զոհեր։ Այնուամենայնիվ, միջոցները չկարողացան ճնշել ապստամբությունը, որն աջակցություն ստացավ արաբական այլ երկրների կողմից, երբ մարդիկ բողոքի ցույցեր անցկացրեցին Իրաքի, Լիբանանի, Պաղեստինի և Հորդանանի փողոցներում՝ ի համերաշխություն սիրիացի ժողովրդի հետ: Ֆրանսիական կառավարությունը նույնպես ենթարկվեց ծանր ճնշման Ֆրանսիայի ներսում ձախակողմյան լրատվամիջոցների և ձևավորվող Ժողովրդական ճակատի կողմից, որը կոչ էր անում ամբողջությամբ վերանայել իր քաղաքականությունը Սիրիայում և Լիբանանում:

## Բանաձև
Մարտի 2-ին Ֆրանսիայի իշխանությունները զիջեցին և համաձայնեցին բանակցություններ սկսել Ազգային դաշինքի հետ: Նրանք նաև համընդհանուր համաներում են շնորհել ճգնաժամի ընթացքում ձերբակալված կամ աքսորվածների համար։ Դաշինքը դադարեցրել է գործադուլը մարտի 6-ին ձերբակալված առաջնորդների ազատ արձակումից հետո: Նույն տարում ավելի ուշ Ազգային դաշինքի պատվիրակությունը մեկնեց Փարիզ և ստորագրեց Ֆրանկո-սիրիական Անկախության պայմանագիրը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1936 Սիրիայում
Կատեգորիա:Սիրիայի առաջին հանրապետություն
Կատեգորիա:Սիրիայի հեղափոխություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատ