open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գեղեցկության սրահ «Վեներա» (ֆիլմ)

**«Գեղեցկության սրահ «Վեներա»»** (), սիրային կատակերգություն, որը նկարահանվել է ֆրանսիացի ռեժիսոր Տոնի Մարշալի կողմից՝ իր սեփական սցենարով՝ 1999 թվականին։

## Սյուժե

Անժելան, ֆիլմի գլխավոր հերոսուհին է, փարիզյան «Վեներա»  գեղեցկության սրահում  աշխատում է որպես մերսող։ Նա մոտ քառասուն  տարեկան է, ամուսնացած չէ և այն տղամարդկանց հետ, որոնց համարում է իր սիրեցյալները,  որոշակի խնդիրներ ունի։ Նրանցից մեկի հետ կայարանի կառամատույցում  ունեցած բուռն վեճերից մեկի ժամանակ էլ ծանոթանում է Անտուանի հետ, որը սիրահարվում է անծանոթուհուն և պատրաստ է լինում նրա համար լքել հարսնացուին ու նոր կյանք սկսել։ Իրադարձությունների զարգացմանը հետևում են Անժելայի գործընկերները՝ նախկին բուժքույր Սամանտան և  պրակտիկանտ, երիտասարդ Մարին։

## Դերերում

* Նատալի Բայ՝  *Անժելա*
* Սամուել Լը Բիան՝  *Անտուան*
* Ժակ Բոնաֆե՝ *Ժակ*
* Մաթիլդա Սենիե՝ *Սամանտա*
* Օդրի Տոտու՝ *Մարի*
* Բյուլ Օժիե՝ *սրահի տնօրեն*
* Ռոբեր Հոսեյն՝ *օդաչու*
* Բրիջիտ Ռուան՝ *Մարիաննա*
* Էլլի Մեդեյրոս՝  *Էվելին Эвелин*
* Էմանուել Ռիվա՝  *Լիդա*
* Քլեր Դենի՝ — *շնչարգելություն ունեցող հաճախորդ*

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

### Մրցանակներ
* «Սեզար» կինոմրցանակ լավագույն ռեժիսուրայի համար (Տոնի Մարշալ)
* «Սեզար» կինոմրցանակ  լավագույն ֆիլմ
* «Սեզար» կինոմրցանակ լավագույն սցենար (Տոնի Մարշալ)
* «Սեզար» կինոմրցանակ ամենախոստումնալից դերասանուհի (Օդրի Տոտու)
* «Տիեզերական ոսկե ասեղ» Սիեթլի միջազգային կինոփառատոնում լավագույն կանացի դեր (Նատալի Բայ)
* «Ոսկե կարապ»  (Տոնի Մարշալ)
* Կաբուրում սիրային ֆիլմերի փառատոնում լավագույն սկսնակ դերասան (Օդրի Տատու)
* Մրցանակ «Լյումիեր» ամենախոստումնալից դերասանուհի (Օդրի Տատու)

### Անվանակարգեր
* «Սեզար» կինոմրցանակ  լավագույն կանացի դեր (Նատալի Բայ)
* «Սեզար» կինոմրցանակ  երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր (Բյուլ Օժիե)
* «Սեզար» կինոմրցանակ  երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր (Մաթիլդա Սենիե)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Միսրա

**Միսրա** կամ **Մյուսերա** (, ), քաղաքատիպ ավան Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Պիցունդայից 8 կմ հարավ։ Գտնվում է Սև ծովի ափին, Պիցունդա-Մյուսերայի արգելոցում, ոչ հեռու նույնանուն գետից։

## Բնակչությունը
По данным переписи 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով Միսրայում ապրում էր 50 մարդ, որոնցից 36-ը աբխազներ (72,0 %), 11-ը ռուսներ (22,0 %), 3-ը այլ ազգություններ (6,0 %)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աբխազիայի քաղաքատիպ ավաններ
Ապոստոլովի շրջան

**Ապոստոլովի շրջան** (), շրջան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի հարավ-արևմուտքում։

Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ապոստոլովո։

Շրջանը Ուկրաինայի 2020 թվականի հուլիսի 20-ի վարչական բարեփոխման արդյունքում լուծարվել է. նրա տարածքը միացվել է Կրիվոյ Ռոգի շրջանին (ամբողջ մարզում թողնվել է ընդամենը յոթ շրջան): Լուծարումից առաջ անցկացված մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչության թվաքանակը եղել է 52.509:

## Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1380&nbsp;կմ²։

## Բնակչություն
2018 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 53 612&nbsp;մարդ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը 

Կատեգորիա:1923 հիմնադրումներ Ուկրաինայում
Կատեգորիա:Դնեպրոպետրովսկի մարզ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Յամագաթա (պրեֆեկտուրա)

**Յամագաթա** (, թարգմանաբար՝ «լեռան ձևով»), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տոհոկու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Յամագաթա քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 9 323,46 կմ², բնակչությունը՝ 1 131 667 մարդ, և բնակչության խտությունը՝  121,38 մարդ/կմ²։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Տոհոկու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Իբարակի (պրեֆեկտուրա)

**Իբարակի** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կանտո տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Միտո քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 11 636,28 կմ², բնակչությունը՝ 1 038 364 մարդ, և բնակչության խտությունը՝  89,24 մարդ/կմ²։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Կանտո տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Իսիկավա (պրեֆեկտուրա)

**Իսիկավա** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Կանաձավա քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 4 185,67 կմ², բնակչությունը՝ 1 155 996 մարդ, և բնակչության խտությունը՝  276,18 մարդ/կմ²։

Պրեֆեկտուրան ստեղծվել է Կագա և Նոտո նահանգների միավորման արդյունքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Ֆուկուի (պրեֆեկտուրա)

**Ֆուկուի** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Ֆուկուի քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 4 189,88 կմ², բնակչությունը՝ 789 994 մարդ, և բնակչության խտությունը՝  188,55 մարդ/կմ²։

Պրեֆեկտուրան կազմավորվել է 1871 թվականին Վակասա և Էտիդիձեն նահանգների տարածքի վրա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք   

Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Յամանասի (պրեֆեկտուրա)

**Յամանասի** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։

Վարչական կենտրոնը Կանաձավա քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 4 465,37 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 840 774 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 188,29 մարդ/կմ² է։

## Խորհրդանշաններ
Պրեֆեկտուրայի տարբերանշանը հաստատվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, իսկ դրոշը՝ դեկտեմբերի 1-ին։ Տարբերանշանի շրջանակը Ֆուձիյամա լեռան և Տակեդա ցեղի կամոնի ուրվագծերի միաձուլումն է։ Տարբերանշանի կենտրոնում կա երեք կանձի ։ Տարբերանշանը խորհրդանշում է պրեֆեկտուրայի բնակիչների միջև խաղաղություն, ներդաշնակություն և համագործակցություն։

Պրեֆեկտուրայի ծաղիկը հաստատվել է 1954 թվականին․ դրանք *Prunus incisa* բալենու ծաղիկներ էր, ծառը հովհարանման թխկին է (1966 թվականի սեպտեմբեր), թռչունը՝ բամբուկային եղեգնահավը (1964 թվականի հունիս), կենդանին՝ սերաուն (1964 թվականի հունիս)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան
Ելենա Բալիևա

**Ելենա Արկադիի Կոմիսարժևսկայա** (օրիորդական ազգանունը՝ Հակոբյան, ապա՝ Բալիևա, ), դերասանուհի։

Ռուս և անգլիացի ռեժիսոր Ֆեոդոր Կոմիսարժևսկու, ապա «Չղջիկ» թատրոնի հիմնադիր Նիկիտա Բալիևի կինը։

## Կենսագրություն
Երիտասարդ դերասանուհի Ելենա Հակոբյանն իր կարիերան սկսել է Ֆեոդոր Կոմիսարևւսկու թատրոնում և դարձել նրա կինը, 1919 թվականին Կոմիսարժևսկին արտագաղթել է Լոնդոն։

1922 թվականին «Fairyland theatre»-ում Ելենան Mme. Komisarjevskaia անունով մասնակցել է «Chauve-Souris» բրոդվեյան ներկայացումներին, որը հանդիսատեսը տեսել է Լի դե Ֆորեստի «The Parade of the Wooden Soldiers» («Փայտե զինվորների շքերթը») ֆոնոֆիլմում 1923 թվականի ապրիլի 15-ին «Rivoli Theater»-ում (ժապավենը պահվում է Կոնգրեսի գրադարանում)։

Կոմիսարժևսկու հետ ամուսնության խզումից հետո Ելենան նորածին որդու՝ Վլադիմիրի հետ մնացել է առանց ապրուստի միջոցների և շուտով ընդունվել է Լոնդոնի Նիկիտա Բալիևի թատերախումբ։

Դեպի ամերիկյան մայրցամաք կատարած ծովային ուղևորության ընթացքում Ելենա Արկադևնան ու Նիկիտա Բալիևն ամուսնացել են, և դերասանուհին սկսել է հանդես գալ Mrs Elene Balieff անունով։

Ելենա Բալիեևան ընդգրկվել է Նիկիտա Բալիևի «Le Théâtre de la Chauve-Souris » թատերախմբի կազմում, որը ներկայացումներ էր տալիս «Ֆեմինա», թատրոնի բեմում 1923-1933 թվականներին։

1925 թվականին Ֆեոդոր Կոմիսարժևսկին Փարիզում բացել է իր «L'Arc-en-Ciel» մասնավոր փոքրիկ թատրոնը, իսկ 1931 թվականին ստեղծել է հագուստի էսքիզներ և սցենոգրաֆիան Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործության հիման վրա բեմադրված «Պիկովայա դամա» ներկայացման համար, որը Նիկիտա Բալիևի թատերախմբի կողմից ներկայացվել է Փարիզի «Madeleine» թատրոնում։

1928 թվականին Բալիևան ելույթ է ունեցել Դոն Ամինադոյի երեկոներին։  Նույն թվականին Նիկիտա Բալիևը պարգևատրվել է Պատվավոր լեգեոնի շքանշանով։

Թատերական գործունեությունն ավելի մեծ հաջողություն է ունեցել։ 1929 թվականին աստղային թատերախումբը կրկին մեկնել է Ամերիկա։ 1929 թվականի հունվարի 22-ից մինչև մարտի 4-ը տեղի են ունեցել խմբի ելույթները «Jolson' s 59th Street Theatre»-ում։  1931 թվականի հոկտեմբերի 21-ից մինչև նոյեմբեր կայացել են «New Chauve-Souris» թատերախմբի ներկայացումները «Ambassador Theatre»-ում։

1933 թվականին Բալիևան ելույթ է ունեցել Lolo և Մ. Միրոնովի երեկոներում։  1934 թվականից զբաղվել է բարեգործությամբ, մասնակցել է Ռուս վարորդների փոխօգնության միության համերգին։

Նիկիտա Բալիևի անսպասելի մահվանից հետո՝ 1936-ին թվականին, Ելենա Բալիևան թողել է թատրոնը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ելենա Բալիևան ղեկավարել է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերային առնընթեր բալետի դպրոց։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է վանքում։ Մահացել է 1981 թվականի մարտի 15-ին, թաղված է Նովո-Դիվեևսկի գերեզմանատանը.

## Ֆիլմագրություն
* , , Լի դե Ֆորեստի ֆիլմը կոչվել է «De Forest to Film Chauve Souris Story»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Գորդանա Սիլյանովսկա-Դավկովա

**Գորդանա Սիլյանովսկա-Դավկովա** (, ), մակեդոնացի քաղաքական գործիչ, առանց պորտֆելի նախարար, 1992-1994 թվականներին աշխատել է Մակեդոնիայի Հանրապետության կառավարությունում։ 2019 թվականին եղել է Հյուսիսային Մակեդոնիայի նախագահի թեկանածու։

## Կենսագրություն
Գորդանա Սիլյանովսկա-Դավկովան ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 11-ին Օխրիդ քաղաքում։ 1973 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, 1978 թվականին՝ Սկոպիեի Սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի անվան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ ստանալով իրավունքի մագիստրոսի աստիճան։ 1993 թվականին Լյուբլյանայի համալսարանում ստացել է իրավագիտության դոկտորի աստիճան *cum laude* (կում լաուդե), հանձնաժողովը ղեկավարում էր պրոֆեսոր Ֆրանց Գրադը։ Դոկտորական ատենախոսության թեման եղել է «Տեղական ինքնակառավարումը, նորմերի և իրականության միջև» (1994) խորագրով։

1989 թվականից աշխատել է Սկոպիեի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում որպես ասիստենտ և դասավանդել է «Քաղաքական համակարգեր» առարկան։ 1994 թվականին նշանակվել է սահմանադրական իրավունքի և քաղաքական համակարգերի դոցենտ, 2004 թվականին`պրոֆեսոր։ 1990-1992 թվականներին եղել է Մակեդոնիայի Հանրապետության խորհրդարանի Սահմանադրական հանձնաժողովի անդամ, 1992-1994 թվականներին` առանց պորտֆելի նախարար Բրանկո Ցրվենկովսկու առաջին կառավարությունում։ ՄԱԿ-ում եղել է ընտրությունների գծով փորձագետ, Եվրոպայի խորհրդին կից տեղական ինքնակառավարման անկախ փորձագիտական խմբի նախագահի տեղակալ։ 2008-2016 թվականներին եղել է Վենետիկի հանձնաժողովի անդամ, սահմանադրական իրավունքի և քաղաքական համակարգերի վերաբերյալ բազմաթիվ գիտական աշխատանքների հեղինակ է։

2017-2018 թվականներին, որպես հասարակական գործիչ, հանդես է եկել հանրապետությունում ալբաներենի կիրառման ընդլայնման մասին օրենքի և Պրեսպանյան համաձայնագրի դեմ։ 2019 թվականի փետրվարի 16-ին ՆՄՀԿ (Ներքին մակեդոնական հեղափոխական կազմակերպություն), ՄԱՄԴԿ (Մակեդոնիայի ազգային միասնության դեմոկրատական կուսակցություն) կուսակցության կողմից Ստրուգա քաղաքից առաջադրվել է որպես Հյուսիսային Մակեդոնիայի նախագահի թեկնածու։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լյուբլյանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Սկոպիեի համալսարանի շրջանավարտներ‏
Ժիգմոնդ Մորից

**Ժիգմոնդ Մորից** (, ), հունգար անվանի գրող, ռեալիստական (իրապաշտական) ուղղության ներկայացուցիչ

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1879 թվականին, կալվինիստ բողոքականների ընտանիքում։ Մայրը՝ Էրժեբեթ Պալլագին, աղքատացած, հին ազնվականական տոհմից էր, հայրը՝ Բալինտ Մորիցը, ճորտի սերունդ; Ժիգմոնդը սովորել է Դեբրեցենի *i Református Kollégium*-ում (1891–1893), *Sárospataki Kollégium*-ում (1894–1896), *Kisújszállás*-ում և *Szakoly*-ում (1896–1898):  1899 թվականին ընդունվել է *Debreceni Református Kollégium*՝ աստվածաբանություն ուսումնասիրելու, բայց վեց ամիս անց տեղափոխվել է իրավաբանության բաժանմունք։

1903 թվականից ժուռնալիստական աշխատանքի է անցել «Az Újság» թերթում, որին շարունակել է աշխատակցել մինչև 1909 թվականը։

Առաջին համաշխարհային պատերազմին հաջորդած հեղափոխական կառավարությունների օրոք՝ 1918—1919 թվականներին եղել է Վյորյոշմարտիի ակադեմիայի փոխնախագահը, աջակցել նորաստեղծ Հունգարական խորհրդային հանրապետությանը, որի անկումից հետո ենթարկվել է հորտիստական վարչակազմի հալածանքներին։ Նրան հեռացրել են *Կիշֆալուդի գրական ընկերություն*ից, արգելել նրա թատերգությունների բեմադրումը Ազգային թատրոնում։ Գրվածքներն էլ հրատարակվել են միայն «*Nyugat*»-ում ու «*Az Est*»-ում։ 1929 թվականի վերջերին Մորիցը դարձել է «*Nyugat*»-ի արձակի բաժնի խմբագիր, և այդ պարբերականը վերափոխվել է 20-րդ դարի հունգարական ամենաազդեցիկ գրական ամսագրի։

1905 թվականին Մորիցն ամուսնացել է Եվգենյա Հոլիքսի հետ։ Ընկճախտից տառապելով՝ վերջինս 1925 թվականին վերջ է տվել իր կյանքին։ 1926 թվականին գրողն ամուսնացել է Մարիա Շիմոնի հետ։ Մահացել է ինսուլտից՝ հեռախոսով թոռնուհու ծնվելու մասին լուրն առնելիս։

Ժիգմոնդ Մորիցի ստեղծագործություններն արտացոլում են հունգարական գյուղացիության կյանքը, արծարծում աղքատության հիմնախնդիրներին առնչվող թեմաներ։ 1936 թվականին կինոռեժիսոր Գեորգ Հյոլերինգը նրա «*Komor ló*» պատմվածքի հիման վրա ֆիլմ է նկարահանել։

## Երկեր
* Kisvilágos kivirradtig («Ով է զգաստ, ով է դեռ անկյալ») (1898)
**Légy jó mindhalálig* («Հավատարիմ՝ մինչև մահ») (1920)
* *Úri muri* («Չափազանց ուրախ») (1928)
* *Rokonok* («Հարաբերություններ») (1932)
* *Hét krajcár* («Յոթ գրոշ» և այլ պատմվածքներ) (1907)
* *Az ezüstkirály sípja. Iromba J* («Արքայական արծաթե սրինգ»)

## Հիշատակ և մեծարանք
* Բուդապեշտում Ժիգմոնդ Մորիցի անունն են կրում մեկական փողոց, մետրոյի կայարան, թատրոն, գիմնազիա։ Այն տան պատին, որտեղ երկար տարիներ ապրել է գրողը, փակցվել է հուշաախտակ։

## Տես նաև
* Թունավորողները Նաձրևից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Babelguides: Zsigmond Móricz
* Hungarian short stories
* 

Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի մանկագիրներ
Միե (պրեֆեկտուրա)

**Միե** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կինկի տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։

Վարչական կենտրոնը Ցու քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 5 777,31 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 1 821 554 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 315,29 մարդ/կմ² է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք   

Կատեգորիա:Կինկի տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Կիոտո (պրեֆեկտուրա)

**Կիոտո** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կինկի տարածաշրջանում` Հոնսյու կղզու վրա։

Վարչական կենտրոնը Կիոտո քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 4 612,19 կմ²։ Բնակչությունը կազմել է 2 579 921 մարդ (2020 թվականի հոկտեմբերի 1), իսկ բնակչության խտությունը 559,37 մարդ/կմ² է։ Պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը կոչվում է նաև Կիոտո։

## Քաղաքներ
Պրիֆեկտուրայում առկա է 15 քաղաք։

## Սիմվոլիկա
Պրեֆեկտուրայի դրոշն ու տարբերանշանն ընտրվել են 1976 թվականի նոյեմբերի 2-ին։

Պրեֆեկտուրայի ծաղիկը՝ լացող բալը, ընտրվել է 1954 թվականին։ Պաշտոնական ծառը կրիպտոմերիան է (1966), իսկ թռչունը՝ խայտաբղետ մրրկահավը (1965)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Կինկի տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Լյուսի (ավստրալոպիտեկ)

[thumb|200px|«Լյուսիի» կմախքի մասերը (AL 288-1), Բնագիտության Ազգային թանգարան, [Փարիզ]]

**Լյուսի** (), աֆարական ավստրալոպիտեկի (Australopithecus afarensis)` կանացի առանձնյակի կմախք, որը գտնվել է 1974 նոյեմբերի 24-ին՝ Եթովպիայում, Ավաշ գետի (Դանակիլ իջվածք) հովիտում՝ Դոնալդ Ջոհանսոնի (այդ ժամանակ Քլիվլենդի Բնագիտության թանգարանի հսկիչ) գլխավորած ֆրանսո-ամերիկյան արշավի ժամանակ։ Լյուսին, որը,, ըստ գնահատականների, ապրել է 3,2 միլիոն տարի առաջ և մահացել է բարձրությունից ընկնելու արդյունքում, համարվում է գիտության մեջ հայտնի, իր տեսակի առաջին ներկայացուցիչը։

## Հայտնաբերման պատմություն
1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին, Եթովպիայում կատարած մարդաբանական արշավախումբը, ովքեր աշխատում էին Օմո գետի հովիտում, հայտնաբերել են ավստրալոպիտեկի կմախքի մնացորդներ, որոնք նման էին աֆրիկյան ավտստրալոպիտեկի։ Կմախքի մասերը նաև տարբեր տեղերում են գտնվել (Քենիայի Ռուդոլֆ (Տուրկանա) լճի մոտ)։ 1972-1974 թվականներին, Աֆարական ցածրավայրում աշխատում էր ֆրանսո-ամերիկյան արշավախումբը, որի անդամները մեծահասակ կանացի առանձնյակի մի քանի հարյուր կտորներ են գտել։ Կմախքի պահպանվածությունը 40 % է եղել, որը եզակի երևույթ է մարդաբանության մեջ։ Գյուտից հետո, գիտնականների ճամբարում համընդհանուր հուզմունք էր տիրում, մագնիտոֆոնով միացված էր The Beatles խմբի «Lucy in the Sky with Diamonds» երգը, որի անվանումն էլ տվեցին գյուտին։ Լյուսիի պլաստմասսե կրկնօրինակը ցուցադրվում է Եթովպիայի Ազգային թանգարանում՝ Ադիս Աբեբայում։ Լյուսին համարվում 2015 ֆրանսիական «Էվոլյուցիա» () մուլտֆիլմի գլխավոր կերպարներից մեկը։

## Նկարագրություն
Լյուսիի հասակը ընդամենը 105 սմ էր, քաշը՝ 27 կգ։ Լյուսին փոքր ուղեղ ուներ (մոտավոր 400 սմ³), կոնքը, ստորին վերջույթների ոսկորների հետ, նման էին մարդկային ֆունկցիոնալությանը, որը վկայում է այն մասին, որ այս տեսակի ներկայացուցիչները ուղղագնաց են։ Գնահատականները, որոնք կատարվել են ատամներից, խոսում են այն մասին, որ Լյուսին մահացել է 25-30 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աֆարական ավստրալոպիտեկ (Լյուսի, Australopithecus afarensis)
* Լյուսին՝ Մանհեթենի Ամերիկյան Բնագիտության Թանգարանում
* Լյուսին՝ Արիզոնայի Պետական Համալսարանի Մարդկության Ծագման Ինստիտուտում 
* Լյուսի

Կատեգորիա:Մարդկային էվոլյուցիա
Տոթթորի (պրեֆեկտուրա)

**Տոթթորի** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուգոկու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։

Վարչական կենտրոնը Տոտորի քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 3 507,28 կմ2։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 574 301 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 163,75 մարդ/կմ2 է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Տյուգոկու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Տոկուսիմա (պրեֆեկտուրա)

**Տոկուսիմա** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Սիկոկու տարածաշրջանում, նույնանուն կղզի Սիկոկուի վրա։

Վարչական կենտրոնը Տոկուսիմա քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 4 146,74 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 764 431 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 184,35 մարդ/կմ² է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք   

Կատեգորիա:Սիկոկու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Սագա (պրեֆեկտուրա)

**Սագա** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կյուսյու տարածաշրջանում, նույնանուն Կյուսյուի կղզու վրա։

Վարչական կենտրոնը Սագա քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 2 439,65 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 835 473 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 342,46 մարդ/կմ² է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք   

Կատեգորիա:Կյուսյու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Էռնստ Ռուսկա

**Էռնստ Ավգուստ Ֆրիդրիխ Ռուսկա** (, ), գերմանացի ֆիզիկոս, էլեկտրոնային մանրադիտակի ստեղծողը, աշխատել է Բեռլինի ազատ համալսարանում։ 1986 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Մրցանակը կիսվել է Էռնստ Ռուսկայի («էլեկտրոնային մանրադիտակի վրա աշխատանքի համար») և Հենրիխ Ռորերի և Գերդ Բինինգի («Սկանավորող թունելային մանրադիտակի հայտնաբերման համար») միջև։

## Կենսագրություն
Դպրոցական տարկներին Էռնստը ստացել է ֆիզիկայի հիմնավոր գիտելիքներ, իր ֆիզիկայի ուսուցիչ Կառլ Ռեյնինգի շնորհիվ։ Նույն դպրոցում Ռուսկայից երկու տարի անց սովորել է մեկ այլ հայտնի ֆիզիկոս Վալտեր Էլզասերը։

Առաջին էլեկտրոնային մանրադիտակի նախատիպը, որը բաղկացած էր երկու հաջորդական տեղադրված մագնիսական ոսպնյակներից, ներկայացվել է Ռուսկայի և Մ. Նոլլի կողմից 1931 թվականի մարտի 9-ին։ 400-անգամյա խոշորացում ունեցող այդ գործիքը զգալիորեն զիջում էր այժմյան օպտիկական մանրադիտակներին, սակայն այն ցույց տվեց մագնիսական ոսպնյակի փոխարեն սոլենոիդի օգտագործման սկզբունքային հնարավորությունը։ 1933 թվականին Ռուսկան կառուցեց էլեկտրոնային մանրադիտակի տարբերակ, որի թողտվությունը թույլ էր տալիս դիտարկել մարմիններ, որոնց չափերը կազմում էին 500 անգստրեմ, որը գերազանցում էր օպտիկական մանրադիտակների հնարավորությունները։

Դոկտորական աշխատության պաշտպանելուց հետո, 1933 թվականին Ռուսկան սկսում է աշխատել հեռուստատեսային ընկերությունում Բեռլինում և զբաղվում է հեռուստատեսային խողովակների արտադրության տեխնոլոգիայի բարելավմամբ։ 1937 թվականին նա աշխատելով Siemens ընկերությունում մասնակցում է աշխարհում առաջին կոմերցիոն էլեկտրոնային մանրադիտակի նախագծմանը։ Այդ գործիքը, ունենալով 100 անգստրեմ թողտվություն առաջին անգամ շուկա է հանվել 1939 թվականին։

1955 թվականին Siemens-ում աշխատանքը թողնելուց հետո Ռուսկան դարձավ Ֆրից Հաբերի ինստիտուտին պատկանող Էլեկտրոնային միկրոսկոպիայի ինստիտուտի տնօրեն, և աշխատել է այս պաշտոնում մինչև 1974 թվականը։ Միաժամանակ նա աշխատում է Բեռլինի տեխնիկական համալսարանու որպես պրոֆեսոր 1957-ից 1974 թվականը։

1960 թվականին նրան շնորհվեց Լասկերի մրցանակ։

1986 թվականին նա դարձավ Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, կիսելով այն Հենրիխ Ռորերի և Գերդ Բինինգի հետ։

Էռնստ Ռուսկան մահացել է Արևմտյան Բեռլինում 1988 թվականին։

Նրա կնոջ պատվին է անվանվել Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված (1178) Իրմելա աստերոիդը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նոբելյան կոմիտեի կայքում տեղեկություններ 

Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ
Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Գերդ Բինինգ

**Գերդ Կառլ Բինինգ** (, ), գերմանացի ֆիզիկոս, աշխատել է Մյունխենի համալսարանում։ 1986 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Մրցանակը կիսվել է Հենրիխ Ռորերի, Գերդ Բինինգի («Սկանավորող թունելային մանրադիտակի հայտնաբերման համար») և Էռնստ Ռուսկայի («էլեկտրոնային մանրադիտակի վրա աշխատանքի համար») միջև։ Բինինգի հետազոտությունները ընդլայնեցին նանոտեխնոլոգիաների հնարավորությունները, թույլ տալով, ոչ միայն վիզուալիզացնել առանձին ատոմներ, այլ նաև դրանց հետ գործողություններ անել։

## Կենսագրություն
Բինինգ ուսանել է Գյոթեի անվան համալսարանում Ֆրանկֆուրտում, և ավարտել է այդ համալսարանի ասպիրանտուրան «Գերհաղորդիչ (SN)-ների թունելային սպեկտրոսկոպիան» թեմայով աշխատանքով։ Նույն տարին ընդունել է IBM ընկերության առաջարկությունը և անցել աշխատանքի ընկերության հետազոտական կենտրոնում Ցյուրիխ քաղաքում։ Այստեղ Բինինգը հանդիպեց Հենրիխ Ռորերին։ Միասին աշխատելով գիտնականները արմատապես բարելավեցին Սկանավորող թունելային մանրադիտակի կառուցվածքը, այդ թվում ստեղծեցին զոնդ, որն ուներ մեկ ատոմ սայրին։ 1981 թվականին ստեղծված գործիքի միջոցով Բինինգը և Ռորերը ցույց տվեցին բյուրեղի մակերեսի և ԴՆԹ-ի շղթայի կառուցվածքը, ինչպես նաև առաջին անգամ դիտարկեցին վիրուսի անջատումը կրող բջջից։

1983 թվականին Բինինգը ստացավ *Օտտո Կլունգի մրցանակ*, որպես Գերմանիայի լավագույն երիտասարդ գիտանական։

Գտնվելով Սթենֆորդում (ԱՄՆ), իր ցյուրիխյան հետազոտական կենտրոնի գործընկեր Քրիստոֆոր Գերբերի () և Սթենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր Քելվին Կվեյտի () հետ ստեղծեցին ատոմա-ուժային մանրադիտակ։ Ի տարբերություն թունելային սկանավորող մանրադիտակի, որը թույլ էր տալիս հետազոտել միայն մետաղների և կիսահաղորդիչների մակերեսները, ատոմա-ուժային մանրադիտակ թույլ է տալիս հետազոտել դիէլեկտրիկ նյութերը։

1994 թվականին Բինինգը հիմնեց *Delphi Creative Technologies GmbH* ընկերությունը, որը մասնագիտանում էր տարբեր մասշտաբի պատկերների վերլուծության վրա, միկրոլուսնկարներից մինչև արբանյակային քարտեզները։ Ավելի ուշ ընկերությունը վերանվանվեց սկզբում *Definiens GmbH*, իսկ 2006 թվականին դարձավ *Definiens AG*: Այժմ Բինինգը ղեկավարում է ընկերության հետազոտական աշխատանքները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նոբելյան կոմիտեի կայքում տեղեկություններ // Nobelprize.org. 
* Binnig, Gerd Karl // Encyclopedia of World Biography, 2005. 
* Definiens Management Team // Definiens, 2010. 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:IBM աշխատակիցներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Հենրիխ Ռորեր

**Հենրիխ Ռորեր** (, ), շվեյցարացի ֆիզիկոս։ 1986 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Մրցանակը կիսվել է Հենրիխ Ռորերի և Գերդ Բինինգի («Սկանավորող թունելային մանրադիտակի հայտնաբերման համար») և Էռնստ Ռուսկայի («էլեկտրոնային մանրադիտակի վրա աշխատանքի համար») միջև։

## Կենսագրություն
1951 թվականին, դպրոցը ավարտելուց հետո, Ռորերը ընդունվեց (համաձայն իր ինքնակենսագրականի՝ պատահաբար) Ցյուրիխի շվեցարական բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի ֆիզիկայի բաժին։

1955 թվականին Ռորերը Յորգեն Օլսենի ամբիոնում սկսում է աշխատել իր աշխատության վրա, որի թեման էր գերհաղորդիչի երկարության փոփոխությունը գերհաղորդման կարգավիճակի անցնելիս մագնիսական դաշտի միջոցով ինդուցվելիս։ 1963 թվականին նա անցնում է աշխատանքի IBM-ի Ռյուշլիկոնում գտնվող հետազոտական լաբորատորիայում, որտեղ աշխատում է Կոնդոյի էֆեկտի հետազոտության վրա, և Գերտ Բինինգի հետ հանդիպումից հետո նախագծում է սկանավորող թունելային մանրադիտակը։

Հենրիխ Ռորերը հանդիսանում է ԱՄՆ ազգային գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ (1988), ինչպես նաև Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (2006)։

## Հրապարակումներ
* *K. W. Blazey, H. Rohrer.* Antiferromagnetism and the Magnetic Phase Diagram of GdAlO<sub>3</sub>. // Phys. Rev. V. 173, № 2, P. 574—580 (1968).
* *Gerd Binnig, Heinrich Rohrer.* Gerät zur rasterartigen Oberflächenuntersuchung unter Ausnutzung des Vakuum-Tunneleffekts bei kryogenischen Temperaturen. // Europäische Patentanmeldung 0 027 517, Priorität: 20.9.1979 CH 8486 79.
* *G. Binnig, H. Rohrer, C. Gerber, E. Weibel*. Surface studies by scanning tunneling microscopy. // Phys. Rev. Lett. V. 49, № 1, P. 57 — 61 (1982).
* *Gerd Binnig, Heinrich Rohrer, C. Gerber, E. Weibel.* Tunneling through a Controllable Vacuum Gap. // Appl. Phys. Lett. V. 40, P. 178 (1982).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նոբելյան կոմիտեի կայքում տեղեկություններ 

Կատեգորիա:Շվեյցարացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:IBM աշխատակիցներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի բողոքականներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գյուտարարներ
The Dark Fields

**«The Dark Fields»**` իռլանդացի գրող Ալան Գլիննի (անգլ. *Alan Glynn*) առաջին վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է անգելերով, 2001 թվականին, *[[Little, Brown and Company]]* հրատարակչությունում։ 2011 թվականին, ռեժիսոր Նիլ Բյորգերը, վեպի հիման վրա նկարահանել է «''Limitless''» ֆիլմը։ Էկրանավորման նախամուտքից առաջ վեպը վերահրատարակվել է։

## Վեպի կառուցվածք
Վեպը բաժանված է 28 գլուխների, որոնք միավորված են 4 մասով։ Գիրքը նվիրված է իռլանդացի երգչուհի Էնյային։

Պատմությունը ներկայացվում է Էդդի Սփինոլայի դեմքով, նա հիշում է այն մասին, թե ինչպես է փոխվում իր կյանքը «MDT-48» հոգեկան դեղամիջոցի ընդունումից հետո։

## Սյուժե
Մի օր, Էդդին հանդիպում է իր նախկին կնոջ ամուսնուն՝ Վերնոն Գենտին։ Վերնոնի խոսքերով, նա կապված է թմրանյութերի վաճառքի հետ և, որպես խորհրդատու, ընդունվել է դեղագործության ընկերությունում։ Վերնոնը Էդդիին առաջարկում է նոր դեղամիջոց ընդունել, որը բարձրացնում է ուղեղի գործունեությունը։ Վերնոնին ճանաչելով, Էդդին սկզբում հրաժարվում է, սակայն հետո ընդունում է հաբը։ Ազդեցությունը իրեն երկար սպասել չի տալիս։ Հաջորդ օրը նա գնում է Վերնոնի մոտ՝ հերթական չափաբաժնի հետևից։ Սակայն, որոշ ժամանակ հեռանալուց և վերադառնալուց հետո, Էդդին Վերնոնին սպանված է գտնում։ Ոստիկանություն զանգելով, նա խուզարկում է բնակարանը «MDT-48»-ով պահոց է գտնում, որից հետո Էդդի կյանքը արմատապես փոխվում է։

## Կերպարներ
* **Էդդի Սփինոլա** (անգլ. *Eddie Spinola*)՝ գլխավոր գործող անձ և պատմող։ Գրող, ապրում է Նյու Յորքում, աշխատում է «*Կերր և Դեկստեր*» հրատարակչությունում։
* **Վերնոն Գրանտ** (անգլ. **Vernon Gant**)՝ Էդդիի նախկին կնոջ եղբայրը։ Թմրավաճառ։ Սպանվել է սեփական բնակարանում։
* **Մելիսա**՝ Էդդիի նախկին կինը։
* **Կարլ Վան Լուն**՝ «*Վան Լուն և գործընկերներ*» ընկերության գլխավոր տնօրեն։ Էդդիի գործատուն։
* **Գեննադիյ**՝ ռուսական մաֆիայի անդամ։ Բորսայի խաղի համար Էդդիին վարկ է տվել։

## Էկրանավորում
*Հիմնական հոդված․ *'Limitless (ֆիլմ)**'

Նիլ Բյորգերի «*Limitless*» ֆիլմը օգտագործում է կերպարներին և վեպի հիմնական գաղափարը, սակայն իրադարձությունների հաջորդականությունը և վերջաբանը փոխված են։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ''Limitless'' by Alan Glynn--Audiobook Excerpt on YouTube

Կատեգորիա:2001 վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով
Յոլանդա Կոդրա

**Յոլանդա Կոդրա** (, ), ալբանացի գրող և թարգմանիչ, ալբանացի առաջին կին գրողներից, որ գրել է ալբաներենով, ինչպես նաև ալբանացի գրողների (Նդեր Մյեդա, Միգենի, Պետրո Մարկո և Ստերո Սպասսե) աշխատանքները թարգմանել է իտալերեն։

## Կենսագրություն
Յոլանդա Կոդրան (ի ծնե անունը` Յոլանդա Գուազոնի) ծնվել է Հռոմում, Իտալիա, 1910 թվականին, իտալացի սցենարիստ և ռեժիսոր Էնրիկո Գաուզոնիի զարմուհին է։ Լիցեյում սովորելու տարիներին հանդիպել է Մալո Կոդրային, որն ուսանող էր Հռոմում։ Նա Յոլանդային Ալբանիա է բերել 1931 թվականին։ Շուտով Յոլանդան սովորել է ալբաներեն և սկսել է ոչ միայն շփվել այդ լեզվով, այլ նաև բանաստեղծություններ ու գրական քննադատություններ է գրել ալբաներենով ու հրատարակել դրանք  մի շարք հայտնի ամսագրերում։ Կոդրան ուսումնասիրել է հիմնականում ալբանացի գրողներ Միգենիի ու Մյեդայի ստեղծագործությունները, որոնք նա հետագայում թարգմանել է իտալերեն։ Նա Սելֆիքս Ցիուի ու Մուսինե Կոկալարիի հետ առաջին կին գրողներից մեկն է եղել, որ սկսել է տպագրվել ալբաներենով։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո աշխատել է որպես իտալերենի ու ռուսերենի թարգմանչուհի։ Կոմունիստական ռեժիմն արգելել է նրան դասավանդել կամ վերադառնալ իր հայրենիք մինչև 1962 թվականը, որից մեկ տարի անց մահացել է։

## Որպես թարգմանիչ
Կոդրան իտալերեն է թարգմանել Միգենիի գրեթե ամբողջ ստեղծագործությունը։ Նա գրողի պոեզիայի վրա սկսել է աշխատել 1957 թվականին և ավարտել 1962-ին` թարգմանելով գրեթե բոլոր բանաստեղծությունները։ Նա նաև թարգմանել է գրողի նշումները։ Նրա կատարած թարգմանություններն այսօր դժվար է ձեռք բերել։ Որպես թարգմանիչ Կոդրան հավատարիմ է մնում սկզբնական տեքստին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ալբանացի գրողներ
Կատեգորիա:Ալբանացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ալբանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Անձինք Հռոմից
Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին գրողներ
Սեթոն ամրոց

**Սեթոն ամրոց**, կառուցվել է Սեթոն պալատի տեղում, որը պատկանում էր Ուինթոնի կոմսերին։ Մինչև 1789 թվականին 75 տարվա անտեսումից հետո քանդվելը՝ Շոտլանդիայի թագուհի Մերիի սիրած առանձնավայրն էր։ 21-րդ դրագունների փոխգնդապետ Ալեքսանդր Մաքենզին՝ Փիբլշայրի Փորթմորցի Ալեքսանդր Մաքենզիի ավագ որդին, 1789 թվականի ամռանը հանձնարարել է Ռոբերտ Ադամին  կառուցել Սեթոն ամրոցը։ Հին կառույցի մնացորդները քանդվել ու մաքրվել են մինչև 1790 թվականը, բացառությամբ կամարակապ գետնահարկի, որը մնացել է։

Մինչև 1789 թվականի դեկտեմբերը նախագծերն ավարտվել են ու կառուցման պայմանագիր է շնորհվել Թոմաս Ռասելին։ Կառուցումն ընթացել է 1789 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 1791 թվականի ամառը։ Ռոբերտ Ադամի՝ Շոտլանդիայում աշխատանքների քարտուղար Ջոն Փաթերսոնը, որը հետագայում դարձել է ինքնուրույն հմուտ ճարտարապետ, 1790 թվականի ապրիլի 26-ի մի նամակում հայտնում էր Ադամին, որ հին կառույցը քանդվել ու մաքրվել է։ Սեթոն պալատի քանդումն ապահովել էր քարի պատրաստի պաշար նոր կառույցի շինարարության համար։ Ռոբերտ Ադամը նոր կառույցում իր պատվիրատուի հետ ճաշել է 1791 թվականի հունիսի11-ին, որն իր մահից առաջ վերջին այցելությունն էր Շոտլանդիա։

Սըր Ջոն Սամրսոնը գրել է Սեթոն ամրոցի մասին․ «Շենքը կառուցվում է օպերային բեմանկարի «դեկորացիայի» նման, ցածր դարպասից ու արտաքին ամրություններից վեր»։

1796 թվականին, երբ երիտասարդ հասակում մահացավ Մաքենզին, Ուեմիսի կոմսը ձեռք բերեց կալվածքը։ Հետագայում այն զբաղեցվել է «*Փրեսթոնֆիլդ Հաուս* »-ի պանդոկատեր Սթիվենսոն ընտանիքի կողմից։

Ամրոցն Ա կարգի ատամնավոր պարիսպներով ուշ գրեգորյան ոճի կառույց է, Ռոբերտ Ադամի վերջին ամրոցատիպ կառույցներից  ամենագեղեցիկներից մեկը։ Այն բաղկացած է կոր պարսպի շուրջը մի քանի ձևավոր աշտարակներից, որը շրջապատում է բակը, որտեղ էլ կարելի է մտնել կենտրոնական կամարակապ մուտքից։

Ամրոցի հարևանությամբ գտնվում է Սեթոնի կոլեգիալ եկեղեցին, որն այժմ «Պատմական Շոտլանդիայի» հսկողության տակ է։

15 ննջասենյակ պարունակող ամրոցը շարունակում է լինել մասնավոր ընտանեկան կառույց, թեև հաճախ օգտագործվում է որպես բարեգործական միջոցառումների անցկացման վայր։

## Ծանոթագրություններ
Geoffrey Beard  (1978) *The Work of Robert Adam* Bloomsbury Books 

## Արտաքին հղումներ
* http://www.setoncastle.com/

Կատեգորիա:Ամրոցներ
Հիրոսիմա (պրեֆեկտուրա)

**Հերոսիմա** (), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուգոկու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Պրեֆեկտուրայի կազմի մեջ են մտնում նաև Ներքին Ճապոնական ծովում գտնվող 140 կղզիներ։

Վարչական կենտրոնը Հիրոսիմա քաղաքն է։

Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 8 479,03 կմ²։ Բնակչությունը, 2008 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 2 870 008 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 338,5 մարդ/կմ² է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք   

Կատեգորիա:Տյուգոկու տարածաշրջան
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Վիտորոգ (լեռ)

**Վիտորոգ** (), Դինարյան բարձրավանդակի լեռներից մեկը Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչատարածքային կազմավորումում։ Տեղակայված է Շիպովո համայնքի տարածքում։ Լեռան մերձակայքը անցնում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության հետ սահմանով։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 1 907 մետր։

Գագաթին հանդիպում են Շիպովո, Գլամոչ և Կուպրես համայնքների սահմանները։ Այստեղ է գտնվում նաև ստորգետնյա կառույց, որը կառուցվել է Հարավսլավիայի ազգային բանակի կողմից։ Այժմ այն օգատագործվում է լեռնագնացների ակումբի կողմից։

## Տես նաև
* Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռների ցանկ

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռներ
Արա Տեր-Գրիգորյան

**Արա Աշոտի Տեր-Գրիգորյան** (), առողջապահության հայ կազմակերպիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2006): Արա Տեր-Գրիգորյանն իր գործունեությամբ նպաստել է հայրենիք-Սփյուռք կապերի հաստատմանն ու զարգացմանը։

## Կենսագրություն
Արա Տեր-Գրիգորյանը ծնվել է 1953 թվականի մարտի 6-ին, Երևանում։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը, 1984-1989 թվականներին աշխատանքի է գործուղվել Սևան՝ որպես շրջանային հիվանդանոցի բժիշկ, գաստրոէնտերոլոգիայի բաժնի վարիչ, ապա՝ փոխտօրեն։ Արա Տեր-Գրիգորյանն աշխատել է Հայաստանի առողջապահության նախարարության տարբեր վարչություններում, եղել Հայաստանի առողջապահության նախարարի օգնական, կադրերի վարչության, ապա՝ միջազգային կապերի և մարդասիրական օգնության վարչության պետ. 1989-1991 թվականներին՝ Հայաստանի առողջապահության նախարարի օգնական, 1991 թվականին՝ առողջապահության նախարարության կադրերի և ուսումնական հաստատությունների վարչությունների պետ։ Ավարտել է Մոսկվայի առաջին բժշկական ինստիտուտի ասպիրանտուրան, պաշտպանել թեկնածուական, այնուհետև՝ դոկտորական ատենախոսություն։ 1994-1998 թվականներին եղել է Հայ բժիշկների միջազգային կոմիտեի վարչության անդամ, երևանյան գրասենյակի ղեկավար։ 1998-2002 թվականներին զբաղեցրել է Հայաստանի կառավարությանն առընթեր պետական առողջապահական գործակալության պետ, 2002-2013 թվականներին՝ Հայաստանի առողջապահության նախարարության պետական առողջապահական գործակալության պետ։ 2013 թվականից եղել է ՀՀ ԱԺ-ի առողջապահության, մայրության և մանկության հարցերի մշտական հանձնաժողովում խորհրդական։ Եղել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի առողջապահության կառավարման և տնտեսագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր, հեղինակ է գիտական մենագրությունների և բազմաթիվ հոդվածների։ Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում բժշկական օգնության կազմակերպման և ֆինանսավորման վերափոխումների գիտական հիմունքներին՝ նոր տնտեսական հարաբերությունների պայմաններում։ Հեղինակ է «Բուժօգնության կազմակերպման և ֆինանսավորման ժամանակակից մոդելների կիրառումը Հայաստանի Հանրապետությունում» (2004) ուսումնական ձեռնարկի։

## Անդամակցություն
* Հայաստանի առաջին միջազգային առողջապահական կոնգրեսի նախագահ։ 
* Գիտական տարբեր խորհուրդների և միջազգային առողջապահական մի շարք կազմակերպությունների անդամ։

## Պարգևներ
* Պողոսյան մրցանակ (Առողջապահության համակարգում տեխնիկական գիտությունների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների՝ «ՄԻԴԱՍ» համակարգ աշխատանքի ներդրման համար, 2002):

Մահ

Մահացել է 2016 թվականին։ Թաղված է Երևանի քաղաքային պանթեոնում։

## Երկեր
* Առողջապահության համակարգի ֆինանսավորումը Հայաստանի Հանրապետությունում, Երևան, 2001:
* «Բուժօգնության կազմակերպման և ֆինանսավորման ժամանակակից մոդելների կիրառումը Հայաստանի Հանրապետությունում», 2004:
*Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական օգնության կազմակերպման և ֆինանասավորման վերափոխումների գիտական հիմունքները նոր տնտեսական հարաբերությունների պայմաններում (2003)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առողջապահության կազմակերպիչներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Միսակ Տեր-Դանիելյան

**Միսակ Գաբրիելի Տեր-Դանիելյան**, **Արամայիս** (), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, գրող, հրապարակախոս, թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Միսակ Տեր-Դանիելյանը ծնվել է 1874 թվականի հուլիսի 17-ին, Փրջամալ (այժմ՝ գ. Վարդաձոր՝ ԼՂՀ Ասկերանի շրջանում) գյուղում։ 1885 թվականին ավարտել է ծննդավայրի ծխական դպրոցը, սովորել է Շուշիի թեմական դպրոցում։ 1869 թվականին Թիֆլիսի «Նոր դար» թերթում Մահիկ ծածկանունով (ունեցել է շուրջ 20 ծածկանուն) հրատարակել է առաջին թարգմանությունները։ 1913 թվականից անդամակցել է Հայ գրողների կովկասյան ընկերությանը, 1920 թվականից Հայաստանի գրչի աշխատողների միությանը։ 1890-ականների կեսերից Մ. Սարուխանյանի ջոկատում կռվել է Վանում, Շատախում, Մոկքում, Արաքսի հովտում. վիրավոր վերադարձել է Բաքու։ 1905-1906 թվականներին Արցախում մասնակցել է հայ-թաթար բախումներին։ 1917 թվականին ընտրվել է Բաքվի Հայոց ազգանին խորհրդի անդամ, 1920 թվականի գարնանը բանտարկվել է Բաքվի Բայիլովյան բանտում. այդ ընթացքում թուրքերն այրել են նրա բնակարանը, գրադարանն ու ձեռագրերը։ Բանտից ազատվելուց հետո, 1921-1923 թվականներին դասավանդել է Սուխումի հայկական դպրոցում, 1924-1936 թվականներին՝ Բաքվի «Կոմունիստ» թերթի թարգմանիչ։ 1949 թվականին ընտանիքով աքսորվել է Ալթայի երկրամաս։ Տեր-Դանիելյանի ոտեղծագործությունները հիմնականում նվիրված են հայ ազգային-ազատագրական պայքարին։ «Զարհուրելի ոճիր» (1916) գիրքը թարգմանվել է ֆրանսերեն, գերմաներեն, իտալերեն։

## Մահ
Միսակ Տեր-Դանիելյանը մահացել է 1954 թվականի հունիսի 5-ին, Տուպչինա (ՌԽՖՍՀ Ալթայի երկրամասի Պարֆինովսկի շրջան) գյուղում։

## Երկեր
* Ազատության արշալույսին։ ՀՅԴ Վանի մեջ 1900-1909, Տեր-Դանիելյան Միսակ Դանիելի (Արամայիս) 1874-1954, Մարգարյան Ռուզան [խմբ], Երևան, «Հայաստան», 2002։
* Ղարաբաղի տագնապը։ (Պատմության համար)։ Օրագրություն (26 ապրիլի-26 հուլիսի 1919 թվական), Արամայիս (Միսակ Տեր-Դանիելյան), խմբ.՝ Մ. Մ. Արշակյան, Երևան, «Հայաստան», 1993։
* Հողի մարդը։ Օգուտ փախստականների, Տեր-Դանիելյան Միսակ Դանիելի (Արամայիս) 1874-1954, Բաքու, Բագուի հայոց մարդասիրական ընկերության հրատարակչություն, 1915։
* Ազատութեան արշալուսին։ [Վեպ], Տեր-Դանիելյան Միսակ Դանիելի (Արամայիս), 1874-1954, Թիֆլիս, Ա. Մ. Կերեսելիձէի, 1913։
* Գաղափարի ճանապարհին, Տեր-Դանիելյան Միսակ Դանիելի (Արամայիս) 1874-1954, Թիֆլիս, Ն. Աղանեանի, 1909։
* Մի քանի գլուխ հայ-թրքական ընդհարումներից, Տեր-Դանիելյան Միսակ Դանիելի (Արամայիս) 1874-1954, Թիֆլիս, 1907։
* Յիշողությիւններ մօտիկ անցեալից, պրակ 1-2, Թիֆլիս, 1907։
* Զարհուրելի ոճիր, 1916։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ
Բյելաշնիցա

**Բյելաշնիցա** (), լեռ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչատարածքային կազմավորումում։ Լեռան ամենաբարձր գագաթը համարվում է Մեծ Բելաշնիցան, որի բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է  1 867 մետր։ Լեռան ստորոտին տեղակայված են Գացկո և Գաչատի պոլե քաղաքները։ Լեռան մակերևույթը բավականին քարքարոտ է, որը տիպիկ է Դինարյան բարձրավանդակի լեռներին։

## Տես նաև
* Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի լեռներ
Նիկոլայ Բոյկով

**Նիկոլայ Բոյկով** (, ), հունգարացի գրող, գրաքննադատ և թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Նիկոլայ Բոյկովը ծնվել է 1968 թվականի հունվարի 26-ին Վիդինում, Բուլղարիա։ 1985 թվականին նա ավարտել է Վինդինի Մաթեմատիկայի ավագ դպրոցը և ընդունվել է Սոֆիայի համալսարան։ Ավելի ուշ, Հունգարիայում երկու կիսամյակ պոլիտեխնիկում սովորելուց հետո, նա Դեբրեցենի համալսարանում շարունակել է սովորել Հունգարիայի լեզվաբանությունը, որը ավարտել է 1994 թվականին։

1998-2005 թվականներին Սոֆիայի համալսարանում ուսուցանել է հունգարերեն և գրականություն։

## Գրքեր
* *Մետաֆիզիկա* (Free Poetic Society, Սոֆիա, 2000)
* *Վեպեր կենսագրությունով* (Janet 45, Պլովդիվ, 2003)
* *Հայտարարված սիրո մեջ* (handmade, Սոֆիա, 2005)
* *Կյանքի գիրքը* (Ciela, Սոֆիա, 2010)

## Ընտրյալ երկեր
* Péter Esterházy, "The Glance of Countess Hahn-Hahn" (*Hahn-Hahn grófnő pillantása*) (հրատարակվել է Բուլղարիայում "SONM"-ի կողմից 2000 թվականին)
* Ferenc Szijj, *Kéregtorony* (հրատարակվել է Բուլղարիայում "SONM"-ի կողմից 2002 թվականին)
* Szilárd Borbély, *Ami helyet* (հրատարակվել է Բուլղարիայում "SONM"-ի կողմից 2002 թվականին)
* Péter Nádas, "Own Death" (հրատարակվել է Բուլղարիայում "Altera"-ի կողմից 2011 թվականին)
* Imre Kertész, "The Union Jack" (*Az angol lobogó*) (հրատարակվել է Բուլղարիայում "Altera"-ի կողմից 2011 թվականին)
* István Örkény, "One Minute Stories" (*Válogatott egyperces novellák*) (հրատարակվել է Բուլղարիայում "Janet 45"-ի կողմից 2012 թվականին)

Նա նաև թարգմանել է Անդրեաս Գերևիչի, Նանդոր Գիոնի, Գաբոր Նեմեթի, Ատիլա Բարտիսի, Պալ Բեկեսի, Ատիլա Հազաիի Օտտո Կիսի և այլ գրողների աշխատությունները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նիկոլայ Բոյկովի էջը Բուլղարացի ժամանակակից գրողների կայքում
* Նիկոլայ Բոյկովը LiterNet կայքում

Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանասերներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ
Լայոշ Բիրո

**Լայոշ Բիրո** (հունգարերեն՝ *Lajos Bíró*, ծնյալ  **Լայոշ Բլաու** (**Lajos Blau**, ), 20-րդ դարի հունգարացի վիպասան, թատերագիր, սցենարիստ, ով 1920-ական թվականների սկզբից մինչև 1940-ական թվականների վերջը տասնյակ կինոնկարների սցենարներ է գրել։ Ծնվել է Օրադյայում (նախկին Ավստրո-Հունգարիա, ներկայումս՝ Ռումինիա), երիտասարդ տարիքում տեղափոխվել է Ավստրիա, այնուհետև՝ Մեծ Բրիտանիա, որտեղ աշխատել է իր համերկրացի Ալեքսանդր Կորդայի հիմնադրած *London Film Productions* ֆիրմայում որպես գլխավոր սցենարիստ՝ շատ դեպքերում համագործակցելով փորձառու մեկ այլ սցենարիստի՝ Արթուր Վիմպերիսի հետ։ 1929 թվականին Լայոշ Բիրոն առաջադրվել է «Լավագույն կինոսցենարի համար» անվանակարգում ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակով պարգևատրման՝ «Վերջին հրամանը» («The Last Command») կինոնկարի սցենարի համար, բայց մրցանակը շնորհվել է մեկ այլ ֆիլմի սցենարի։

Լայոշ Բիրոն մահացել է 1948 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, Լոնդոնում, ինֆարկտից։ Թաղվել է Հյուսիսային Լոնդոնի Հեմսթեդ գերեզմանատան հյուսիսային հատվածում։

Ստեղծագործական վաղ շրջանում Լ. Բիրոն գրել է հունգարերեն, Անգլիա տեղափոխվելուց հետո անցել է անգլերենով ստեղծագործելուն։ Մասնավորապես՝ հունգարերենով գրել է մեկ վեպ՝ *A bazini zsidók* («Բազինիի հրեաները», 1921 թ.) և մեկական արարվածով վեց թատերգություն, որոնք 1945 թվականին մեկ գրքով լույս են ընծայվել նաև անգլերեն թարգմանությամբ, **God's and Kings* խորագրով։

## Ֆիլմագրության ընտրանի
* Արքայազնը և աղքատը/ The Prince and the Pauper (1920)
* Ողբերգություն Հաբսբուրգների արքայատոհմում / Tragedy in the House of Habsburg (1924)
* Արգելված դրախտ / Forbidden Paradise (1924)
* Եվայի գաղտնիքը / Eve’s Secret (1925)
* Ամենայն մարմնականի ճանապարհը / The Way of All Flesh (1927)
* Վերջին հրամանը / The Last Command (1928)
* Դեղին շուշաններ / Yellow Lily (1928)
* Գիշերապահներ / Night Watch (1928)
* Ուրվականներով տունը / The Haunted House (1928)
* Ամբողջ աշխարհի կանանց / Women Everywhere (1930)
* Մայքլն ու Մերին / Michael and Mary (1931)
* Ծաեռայություններ կանանց համար/ Service for Ladies (1932)
* Հենրիխ 8-րդի անձնական կյանքը / The Private Life of Henry VIII (1933)
* Եկատերինա Մեծը / Catherine the Great (1934)
* Դոն Ժուանի անձնական կյանքը / The Private Life of Don Juan (1934)
* Ալվան ծաղիկը / The Scarlet Pimpernel (1934)
* Ուրվականն արևմուտք է գնում / The Ghost Goes West (1935)
* Ռեմբրանդտ/ Rembrandt (1936)
* Հրաշագործը / The Man Who Could Work Miracles (1936)
* Մռայլ ճամփորդություն / Dark Journey (1937)
* Ասպետն առանց զրահի  / Knight Without Armour (1937)
* Տիկին x-ի ամուսնալուծությունը / The Divorce of Lady X (1938)
* Թմբուկը / The Drum (1938)
* Չորս փետուր / The Four Feathers (1939)
* Բաղդադցի գողը / The Thief of Bagdad (1940)
* Չորս դամբան՝ Կահիրեի ճամփին / Five Graves to Cairo (1943)
* Թագավորական սկանդալ / A Royal Scandal (1945)
* Կատարյալ ամուսինը / An Ideal Husband (1947)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թատերագիրներ
Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի սցենարիստներ
Սաբիհա Կասիմատի

**Սաբիհա Կասիմատի** (, ), ալբանացի գիտնական- ձկնաբան, առաջին ալբանուհին էր, ով բարձրագույն կրթություն էր ստացել։ Էնվեր Խոջայի դպրոցական ընկերուհին և նրա վարչակարգի քաղաքական հակառակորդը։ Սպանվել է 1951 թվականի կոտորածի ժամանակ` Սիգուրիմիների կողմից։ Ալբանիայում կոմունիստական ռեժիմի անկումից հետո վերականգնվել է և հետմահու պարգևատրվել «Ազգի պատիվ» շքանշանով։

## Կրթություն
Ծնվել է ալբանացի հայտնի բժիշկ ԱբդուրահմաՆ Կասիմատիի ընտանիքում։ Սաբիհայի հայրն ու պապն հայտնի լիբերալ ինտելեկտուալներ էին։ Մանկուց Սաբիհան հակված էր կրթություն ստանալու, գիտական գործունեության և հասարակական ակտիվության։

1927 թվականին Կորչայում Սաբիհա Կասիմատին ընդունվել է ֆրանսիական լիցեյ։ Սովորել է Էնվեր Խոջայի հետ, նրա հետ պահպանելով ընկերական հարաբերություններ։ 1930 թվականին ավարտելով լիցեյը, աշխատել է որպես ուսուցչուհի։ Դասավանդել է ֆրանսերեն և բարոյագիտություն։ 1933 թվականից Կավայա ալբանա-ամերիկյան ինստիտուտում զբաղվել է կենդանաբանական և ձկնաբանական հետազոտություններով։

1935 թվականին պետական կրթաթոշակով Սաբիհա Կասիմատին մեկնել է Իտալիա։ Թուրինի համալսարանում ուսումնասիրել է ձկնաբանություն և կենսաբանություն։ 1940 թվականին դոկտորական թեզ է պաշտպանել Ալբանիայի ջրային ֆաունայի վերաբերյալ։ Սաբիհա Կասիմատին առաջին ալբանացի կինն էր, ով ստացել էր բարձրագույն կրթություն։

## Գիտական աշխատանք
Հրաժարվելով աշխատել ԱՄՆ-ում, Նա վերադարձել է հայրենիք։ Դասավանդել է Դոնիկա Կաստրիոտիի անվան ինստիտուտում։ 1940-ական թվականներին Բելցանոյում բուժում էր ստանում։ Ալբանիա է վերադարձել 1945 թվականին։

1947 թվականին Սաբիհան աշխատել է Տիրանայի Գիտական հետազոտությունների ինստիտուտում։  Նրա ձկնաբանական աշխատանքները նշանակալի դեր են խաղացել ալբանական ձկնաբուծության բնագավառում։  Կազմել է ալբանական ձկների ցանկը, ընդգրկելով 257 տեսակ։

## Քաղաքական ընդդիմություն
Սաբիհա Կասիմատին բացասականորեն էր վերաբերվում Ալբանիայի աշխատավորների կուսակցությանսահմանած ռեժիմին։ Նրան հատկապես վրդովեցնում էր ինտելեկտուալների հետապնդումները։ Նա  բացահայտորեն համապատասխան խոսակցություններ էր վարում, հանդիպում էր պահանջում Էնվեր Խոջայի հետ` խիստ քննադատության բացահայտ արտահայտման համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անձինք Էդիրնեից
Կատեգորիա:Ալբանացի գիտնականներ