open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Լռության րոպե (ֆիլմ)

**«Լռության րոպե»** (), 1971 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Իգոր Շատրովի կողմից Անատոլի Ռիբակովի «Անհայտ զինվոր» () վիպակի հիման վրա։

## Սյուժե
Լայն դաշտում գտնվող անհայտ զինվորի գերեզմանը հայտնվել է ճանապարհային շինարարների ճանապարհին։ Առաջավորները չեն կարող կանգ առնել ոչ մի րոպե. որոշվում է գերեզմանը տեղափոխել ու նոր տապանաքար կառուցել։ Բայց զոհված հերոսին չի կարելի թողնել առանց անվան, այդ պատճառով նրա անցյալը պարզելու գործը հանձնարարվում է երիտասարդ բանվոր Սերգեյին (Ալեքսանդր Կավալերով)։ Որոնումները դժվար են, բայց Սերգեյին հաջողվում է վերականգնել այդ վայրում տեղի ունեցած մահացու կռվի ողբերգական ժամանակագրությունը՝ բացահայտելով հինգ զինվորների սխրանքի մանրամասները և վերադարձնելով նրանց անուններն ու արժանի փառքը։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Ռիբակով
* Ռեժիսոր՝ Իգոր Շատրով
* Օպերատոր՝ Վլադիմիր Արխանգելսկի
* Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Ֆրադկին
* Նկարիչ՝ Ալֆրեդ Տալանցև
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Արկադի Կուշլյանսկի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություն 2013

**Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություն 2013**, անցկացվել է 2013 թվականի ապրիլի 25-ից 28-ը Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում։

## Մեդալակիրներ

### Տղամարդիկ

### Կանայք

## Մեդալներ

## Աղբյուր
* Առաջնության արդյունքները www.judoinside.com կայքում

Կատեգորիա:2013 ձյուդոյում
Կատեգորիա:Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություններ
Եռյակ (նկար)

«**Եռյակ**» () կամ «**Աշկերտները ջուր են տանում**» (), ռուս նկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության հիմնադիր անդամներից Վասիլի Պերովի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1866 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 123,5 × 167,5 սմ։

Այսօր «Եռյակ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։

## Ակնարկ
Կտավը համարվում է Վասիլի Պերովի ամենազգացմունքային ստեղծագործություններից մեկը։ Երկար ժամանակ հեղինակը նկարել է սոցիալական թեմայով՝ կարծելով, որ նկարը պետք է արտացոլի գյուղացու դժվարին կյանքը։

## Նկարագիր
«Եռյակ» ստեղծագործությունում Վասիլի Պետրովն ադրադարձել է մանուկների աշխատանքին։ Երեք հոգնած և ցրտահարված երեխա ձմեռային փողոցով քարշ են տալիս ջրով լի տակառներով բեռնած  սահնակը։ Դուրս թափվող ջուրը սառցակալել և վերածվել է սառցալուլաների՝ պատելով ողջ տակառը, ինչը ևս մեկ անգամ ապացուցում է, թե որքան ցուրտ է երեխաների համար։ Հետևի կողմից  սայլը հրում է մեծահասակ տղամարդը։ Ուժեղ քամին փչում է երեխաների դիմացից։

Սայլակին ուղեկցում է շունը, որը վազում է երեխաների աջ կողմում։

Կտավի ձախ հատվածում Պերովը պատկերել է Սուրբծննդյան տաճարի պատերն ու աշտարակը։

Վասիլի Պերովը «Եռյակ» ստեղծագործությունում հիմնականում օգտագործել է մռայլ, խամրած, մուգ, գորշ գույներ, որպեսզի դիտողին փոխանցի ողբերգական տեսարանը։

### Բնորդներ
Եթե հեղինակը աջ ու ձախ կողմում պատկերված երեխաների բնորդներին շատ արագ գտավ, ապա կենտրոնում կանգնած տղայի բնորդին՝ ոչ։ Նկարի մեծ մասն արված էր, սակայն մեջտեղի ֆիգուրը կիսատ էր, որը պետք է դառնար կոմպոզիցիայի կենտրոնը։ Սակայն, ի երջանկություն Վասիլի Պերովի, փողոցում հանդիպում է գյուղացի մի կնոջ, որի հետ էր նաև վերջինիս որդին։ Պերովին հաջողվեց համոզել կնոջը, որպեսզի թույլ տա որդուն կեցվածք ընդունել նկարի համար։ Տղայի անունը Վասյա էր։ Շուտով հեղինակն ավարտում է կտավը, որը գնում է Տրետյակովյան պատկերասրահը։ Մի քանի տարի հետո Վասյայի մայրը գալիս է նկարչի մոտ և ցանկանում գնել նկարը որպես հիշատակ, քանի որ որ Վասյան մահացել էր։ Պերովը կնոջը տանում է Տրետյակովյան պատկերասրահ, որտեղ մայրը ծնկաչոք սկսում է աղոթել որդու նկարի դիմաց։ Տեսնելով դա՝ Պերովը նկարում է Վասյայի դիմանկարն ու այն նվիրում կնոջը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Тройка»  в базе данных Третьяковской галереи

Կատեգորիա:1866 նկարներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Կատեգորիա:Վասիլի Պերովի նկարներ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Սեն Պոլ դը Վանս

**Սեն Պոլ դը Վանս** (, ), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վիլնյով-Լուբե կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Արևմտյան Կան-սյուր-Մեր լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։

Կոմունան գտնվում է Ֆրանսիայի Լազուր ափին, Վանս քաղաքից հարավ։ Տարածքի մակերեսը կազմում է 7,26 կմ², իսկ բնակչությունը 3548 մարդ (2012 թվականի տվյալներ), բնակչության խտությունը կազմում է 488,7 մարդ/կմ²։

## Բնակչությունը
Կոմունայի բնակչության քանակի փոփոխությունները տարիների ընթացքում։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:3800
ScaleMajor = unit:year increment:800 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:200 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:1416 width:15 text:1416 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:1570 width:15 text:1570 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:1917 width:15 text:1917 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:2542 width:15 text:2542 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:2903 width:15  text:2903 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:2847 width:15  text:2847 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:3338 width:15  text:3338 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:3548 width:15  text:3548 textcolor:black  fontsize:8px


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սեն Պոլ դե Վանս կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք
* Սեն Պոլ դե Վանսի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդ

__NOTOC__
[thumb|Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի կողմից օգտագործված [Լատվիայի դրոշ|Լատվիայի գործող դրոշը]]
**Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդ** (), 1917 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսին Լատվիայի անկախության համար պայքարի ընթացքում Լատվիայի ազգային կուսակցությունների և կազմակերպությունների կողմից ստեղծված Լատվիայի իշխանության մարմին։

Խորհրդի ստեղծման ամսաթվի հարցը մնում է վիճահարույց, տարբեր աղբյուրներում նշվում են տարբեր ամսաթվեր՝ հոկտեմբերի 26-ին, նոյեմբերի 29-ին, դեկտեմբերի 2-ին։

## Ստեղծում
1917 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Պետրոգրադում տեղի ունեցավ Լատվիայի քաղաքական կուսակցությունների և հասարակական կազմակերպությունների նիստ, որը պատրաստել էր Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի ստեղծումը։ Ավելի ուշ նրանք տեղափոխվեցին Վալկա, որտեղ նոյեմբերի 19-ից դեկտեմբերի 2-ը տեղի ունեցավ նիստ, որի ընթացքում Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդը մինչև Լատվիայի սահմանադրական ժողովը պաշտոնապես հայտարարվեց Լատվիայի ժողովրդի շահերը ներկայացնող միակ և լիարժեք մարմինը, որի խնդիրներն էին՝ գումարել Լատվիայի Սահմանադրական ժողով, ինքնավարության նախագծի մշակում և Լատվիայի տարածքների տարածքային միավորում։

## Գործունեություն
1917 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդն ընդունեց Լատվիայի ինքնորոշման մասին հռչակագիրը՝ սահմանելով Վիձեմայի, Կուրզեմեի և Լատգալիայի շրջանների կարգավիճակը, որոնք վերահսկվում էին Խորհրդի կողմնակիցների կողմից։ Այն դարձավ Լատվիայի բարձրագույն իրավասու մարմինը, 1918 թվականի հուլիսից այդ մասին նշվում է նրա փաստաթղթերում։ Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի գործողություններին դեմ են հանդես եկել բոլշևիկները Իսկոլատից։ 1918 թվականի հունվարի 1-ին նրանք պաշտոնապես արգելեցին Խորհրդի գործունեությունը, սակայն որոշման ստորագրումը ձախողվեց, և Խորհուրդը շարունակեց իր աշխատանքը։ Նույն ամսվա ընթացքում Պետրոգրադում տեղի է ունեցել Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի նիստը, որտեղ քննարկվեց անկախության հռչակման հարցը։ Խորհուրդը իր բողոքն է հայտնել Բրեստի հաշտությանը և գերմանացիների կողմից Կուռլանդիայի անեքսիային, քանի որ հակված է դեպի Անտանտի կողմը, թեև շատ լատվիական քաղաքական գործիչներ ելույթ են ունեցել Գերմանիայի հետ դաշինքի օգտին։ Հոկտեմբերի 23-ին Բրիտանիայի կառավարությունը Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդին ժամանակավորապես ճանաչել է որպես Լատվիայի կառավարությունը՝ մինչև Փարիզի հաշտության կոնֆերանսի կողմից որոշումներ կայացնելը, այս որոշումը ձևակերպվել է նոյեմբերի 11-ին Բրիտանիայի ԱԳՆ պաշտոնական գրությամբ, որով Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդը ճանաչվել է որպես լատվիական ժողովրդի շահերը ներկայացնող Լատվիայի կառավարություն։ Նոյեմբերի 11-ին Գերմանիայի և Անտանտի միջև ստորագրվել է հրադադար, ինչը հնարավորություն է տվել լատվիացիներին ստեղծել անկախ Լատվիա։ Նոյեմբերի 17-ին Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդը, Ժողովրդավարական բլոկը և այլ կուսակցությունների ներկայացուցիչներ դժվարին բանակցություններից հետո ստեղծեցին ժամանակավոր խորհրդարան` Լատվիայի ժողովրդական խորհուրդը, որը հռչակել էր նոյեմբերի 18-ին Լատվիայի անկախ և ժողովրդավարական հանրապետություն։

## Աղբյուրներ
## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Latvijas Brīvības cīņas 1918—1920. Enciklopēdija. Rīga:Preses nams, 1999:

Կատեգորիա:Լատվիայի պատմություն
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքականություն
Չելիչ (քաղաք)

**Չելիչ** (, ), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի հյուսիսարևելյան մասում, Բոսնիա և Հերցեգովինայի Ֆեդերացիայի Տուզլանի կանտոնի համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։

## Աշխարհագրություն
Համայնքի տարածքը կազմում է 132 կմ2 12 000 բնակչությամբ (52 մարդ/կմ2)։ Տեղակայված է Մաևիցա լեռնաշղթայի բլրավետ և զառիկող լանջերի վրա՝ Բրչկո-Տուզլա մայրուղու վրա։

## Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Չելիչ համայնքի բնակչությունը կազմել է 12 083 մարդ։

### Էթնիկ կազմ
Չելիչ համայնքի էթնիկ կազմը հետևյալն է՝

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի բնակավայրեր
Վաղարշակ Հակոբյան

**Վաղարշակ Սոսեի Հակոբյան** (), հայ քաղաքական գործիչ, թուրքագետ, պատմաբան, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1991 թվականի հունվարի 1-ին Ծաղկաձորում։

### Կրթություն
* 2007 թվականին ավարտել է Ծաղկաձորի միջնակարգ դպրոցը։
* 2011 թվականին ավարտել է ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի բակալավրիատը։
* 2013 թվականին ավարտել է ՀՀ ԳԱԱ գիտակրթական միջազգային կենտրոնի մագիստրատուրայի թուրքագիտության բաժինը, ստացել է մագիստրոսի աստիճան։
* 2016 թվականին  ավարտել է ՀՀ ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Նույն թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը՝ ստանալով պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական կոչում։ Դասավանդել է Եվրոպական կրթական տարածաշրջանային ակադեմիայում և Հայաստանում ֆրանսիական քոլեջում։

### Հասարակական և քաղաքական գործունեություն
* 2011 թվականին հիմնադրել է Երիտասարդ քաղաքական գործիչների ասոցիացիան։
* 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած Ազգային Ժողովի արտահերթ ընտրություններում պատգամավոր է ընտրվել «Իմ քայլը» դաշինքի ցուցակով։

## Գիտական գործունեություն
Շուրջ մեկ տասնյակ գիտական հոդվածների հեղինակ է։

## Տես նաև
* ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ գիտակրթական միջազգային կենտրոնի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Հայ թյուրքագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի հայ քաղաքական գործիչներ
Սաղմոսարան (4842)

**Սաղմոսարան** (4842), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4842 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1687 թվականին Ստեփաննոս Կեսարացի գրչի կողմից Երուսաղեմում։ Ծաղկողը եղել է Ստեփաննոս Կեսարացին։ Ստացողը եղել է Առաքել խալիֆան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27.5x21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 187 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիաախորան և լուսանազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 185բ, հետագայի ՝ 187ա (1904թ.):
## Բովանդակություն
* Օրհնութիւնք 
*  Ներսես Շնորհալւո Հաւատով խոստովանիմ
* Գր. Նարեկաւոյ Աղօթք
* Գովք Սաղոմոնին (չափ.)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կատեգորիա:Սաղմոսարան
Պավել Միրզոյանց

**Պավել Միրզոյի Միրզոյանց** (), հայ ճարտարագետ-մեխանիկոս, կոնստրուկտոր, էներգետիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1990): ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար (1966):

## Կենսագրություն
Պավել Միրզոյանցը ծնվել է 1929 թվականի հունվարի 31-ին, Կրասնովոդսկ (Թուրքմենստան) քաղաքում։ 1952 թվականին ավարտել է Լենինգրադի սառնարանային և կաթի արդյունաբերության, 1954-1957 թվականներին՝ Երևանի մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի երեկոյան դասընթացը, 1962 թվականին՝ Մոսկվայի սննդի արդյունաբերության համամիութենական հեռակա ինստիտուտները։ 1952-1976 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ սննդի արդյունաբերության ոլորտում. 1962-1976 թվականներին եղել է վարչության պետ, 1994-1999 թվականներին՝ Երևանի կոնյակի գործարանի հիդրոէներգակայանի տնօրեն, 1999 թվականից՝ «ՍՍ ինթերնեյշնլ» ԲԲԸ փոխտնօրեն, միաժամանակ՝ Երևանի «Արարատ» կոմբինատի գլխավոր տեխնոլոգ-մասնագետ, 2009 թվականից՝ Հայկական տեխնոլոգիական ակադեմիայի 1-ին փոխնախագահ։

Տվել է հումքից քաղցրահյութի անջատման ֆիզիկական մոդելի մաթեմատիկական նկարագրությունը, հայտնաբերել է չզտված հեղուկի վրա ավելցուկային ճնշման կիրառմամբ կախույթի ակնթարթային նստեցման երևույթը, որի հիման վրա ստեղծել է առանց զտող նյութի աշխատող քամիչ-պարզարան։ Ստեղծել և ներդրել է հեղուկի մագնիսական մշակման տեսություն։

## Անդամակցություն
* ՀՀ Տեխնոլոգիաների ԳԱ անդամ (2004)։

## Պարգևներ, մրցանակներ
* ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար (1966)
* ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ 4 ոսկե մեդալ (1971-1974)
* Լայպցիգի միջազգային տոնավաճառի ոսկե մեդալ (1980)
* ԽՍՀՄ գիտատեխնիկական ընկերության և (1977) և նախագահության (1982) մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ կոնստրուկտորներ
Կատեգորիա:Հայ էներգետիկներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարարներ
Արա Մխիթարյան

**Արա Անուշավանի Մխիթարյան** (), հայ ճարտարագետ, մեխանիկոս։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1982), պրոֆեսոր (1991): Պլեխանովի անվան ռուսական տնտեսագիտական ինստիտուտի միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ֆակուլտետի համաշխարհային տնտեսագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Արա Մխիթարյանը ծնվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, Երևանում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1967-1981 թվականներին եղել է պետպլանի Պլանավորման և նորմատիվների գիտահետազոտական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի, 1981-1984 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Տնտեսագիտության ինստիտուտի բաժնի վարիչ, 1984-1995 թվականներին՝ փոխտնօրեն, 1995-1996 թվականներին՝ ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանության տնտեսական հարցերի գծով խորհրդական, 1996 թվականից՝ ՀՀ առևտրային ներկայացուցիչ ՌԴ-ում։

Աշխատանքները վերաբերում են արդյունաբերության արդյունավետության, երկրորդային հումքի օգտագործման, տնտեսական մեխանիզմի արմատական վերափոխումների, արտադրության տեխնիկական զարգացման, վերջնական արդյունքների կառավարման հարցերին։

## Երկեր
* Երկրորդային ռեսուրսների օգտագործումը Հայկական ԽՍՀ-ում։ (Տնտեսակազմակերպական և էկոլոգիական ասպեկտներ), Ա. Ա. Մխիթարյան, Ա. Խ. Մարկոսյան, Տնտեսագիտության ինստիտուտ, Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ. հրատարակչություն, 1989 (համահեղինակ)։
* Управление конечными результатами технического развития производства, Е., 1982.
*Глава в учебнике «Мировая экономика и международные экономические отношения». Учебник под общ. ред. Хасбулатова Р.И. В 2 т. – М.: Гардарики, 2006.
*«Аутсортинг бизнес-процессов – предпосылка достижения предпочтительных конкурентных преимуществ». – М.: Вестник РЭА, № 2, 2007.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Միքայել Նավասարդով

**Միքայել Տիմոֆեյի Նավասարդյան** (), ռադիոտեխնիկայի բնագավառի խորհրդային գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1965), դոցենտ (1979):

## Կենսագրություն
Միքայել Նավասարդյանը ծնվել է 1930 թվականի օգոստոսի 3-ին Ուզբեկստանի Կագան քաղաքում։ 1952 թվականին ավարտել է Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտը։ 1952-1999 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի սարքաշինության գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 1960 թվականից եղել է լաբորատորիայի վարիչ, 1979 թվականից, միաժամանակ՝ դասավանդել է Մոսկվայի ռադիոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտում։

Աշխատանքները վերաբերում են կիրառական էլեկտրոդինամիկային և անտենային տեխնիկային։ Նրա ղեկավարությամբ ստեղծվել են կործանիչների, ռադիոտեղորոշիչների բազմահայելի, տիեզերական սարքերի բազմաճեղք, մեծաճեղք և այլ տիպերի անտենաներ։

## Մահ
Միքայել Նավասարդյանը մահացել է 1999 թվականի մայիսի 2-ին, Մոսկվայում։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ 2 Պետական մրցանակներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Յակով Ֆլիեր

**Յակով Վլադիմիրովիչ Ֆլիեր** (), խորհրդային դաշնակահար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1966)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։

1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (Կ․ Ն․ Իգումնովի դաշնամուրի դասարանը), 1937 թվականին ասպիրանտուրան։ Համերգներով հանդես է եկել 1935 թվականից, հյուրախաղերով՝ Եվրոպայի երկրներում, ԱՄՆ–ում և Ճապոնիայում։

Առաջին մրցանակներ՝ երաժիշտ–կատարողների Համամիութենական 1-րդ (Լենինգրադ, 1935) և դաշնակահարների միջազգային (Վիեննա, 1936), 3-րդ մրցանակ՝ Է․ Իզաիի անվան դաշնակահարների միջագգային (Բրյուսել, 1938) մրցույթներում։

1937 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում, 1947 թվականից պրոֆեսոր, 1965 սկսած դաշնամուրի ֆակուլտետի դեկան։ Ֆլիերի աշակերտներից են Լև Վլասենկոն, Բելլա Դավիդովիչը, Ռոդիոն Շչեդրինը, Սամվել Ալումյանը, Միխայիլ Պլետնյովը։

Ֆլիերը համարվում է խորհրդային լավագույն դաշնակահարներից մեկը, սակայն ավելի շատ զբավել է դասախոսությամբ, և մինչև 1962 թվականը հանդես չի եկել ԽՍՀՄ-ից դուրս, այսպիսով հանրաճանաչությամբ զիջելով Սվյատոսլավ Ռիխտերին և Էմիլ Գիլելսին։

Ժամանակակիցների կարծիքով, Ֆլիերը եղել է վիրտուոզ դաշնակահար։ Նրա երաժշտական ցանկը կազմված է եղել ռոմանտիկ երգահանների ստեղծագործություններով՝ Ռոբերտ Շուման, Ֆրեդերիկ Շոպեն, Ֆերենց Լիստ, Սերգեյ Ռախմանինով նաև կատարել է իր ժամանակակիցների ստեղծագործություններից, օրինակ Դմիտրի Կաբալևսկիի գործերը։ Ֆլիերի սակավաթիվ պահպանված ձայնագրություններից է դաշնամուրի համերգը Արամ Խաչատրյանի դիրիժորությամբ։

Պարգևատրվել է 4 շքանշանով։

## Գրականություն
* Яков Флиер. Статьи, воспоминания, интервью. Составители Е. Б. Долинская, М. М. Яковлев. М.: Сов. композитор, 1983.
* Цыпин Г. М. Я. В. Флиер. М.: Музыка, 1972.
* Черников О. Рояль и голоса великих. Ростов-на-Дону: Феникс, 2011. — 224 стр. ISBN 978-5-222-17864-5

## Արտաքին հղումներ
* 
* Յակով Ֆլիեր Орехово-Зуево կայքում 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ակադեմիական երաժիշտներ
Անիծյալ օրեր

**«Անիծյալ օրեր»,** ռուս գրող Իվան Ալեքսեևիչ Բունինի գիրքը, որը բովանդակում է հուշատետրի գրառումներ, որոնք հեղինակը կատարել է 1919-1920 թվականներին՝ Մոսկվայում և Օդեսսայում։

## Հրատարակության պատմություն
Հատվածներն առաջին անգամ տպագրվել են 1925-1927 թվականներին՝ Փարիզի ռուս ներգաղթյալների «Վերածնունդ» («Возрождение») թերթում։

## Բովանդակություն
«Անիծյալ օրերը» գեղարվեստական և փիլիսոփայական-հրապարակախոսական ստեղծագործություն է, որն արտացոլում է հեղափոխական դարաշրջանը և նրան հաջորդած քաղաքացիական պատերազմը։ Ճշգրտության շնորհիվ, որով Բունինին հաջողվել է նկարագրել այն ժամանակվա Ռուսաստանում տիրող ապրումները, մտորումները և աշխարհընկալումը, գիրքը պատմական մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում։ «Անիծյալ օրերն» օժտված է նաև Բունինի ողջ արվեստն ընկալելու կարևորությամբ, քանի որ արտացոլում է անցումային շրջան ինչպես կյանքում, այնպես էլ գրողի ստեղծագործական կյանքում։ Ստեղծագործության հիմքը կազմում է 1918 թվականին Մոսկվայում և 1919 թվականին Օդեսսայում ծավալված հեղափոխական դեպքերի փաստագրումը և իմաստավորումը Բունինի կողմից, որին ինքը ականատես է եղել։ Հեղափոխությունն ընդունելով որպես ազգային աղետ՝ Բունինը ծանր էր տանում Ռուսաստանում տեղի ունեցած իրադարձությունները, ինչով բացատրվում է ստեղծագործության մռայլ, ճնշված հնչերանգը։ Գալինա Անդրեևնան, որը մտերիմ հարաբերություններ ուներ Բունինի հետ, իր օրագրում գրել է.

*Մթնշաղին Իվան Ալեքսեևիչը եկավ ինձ մոտ և տվեց իր «Անիծյալ օրերը»։ Ի՜նչ ծանր է այս օրագիրը։ Ինչ-որ առումով նա ճշմարիտ է. երբեմն ծանր է այդ զայրույթի, ցասման, կատաղության կուտակումը։ Կարճ արտահայտվեցի այդ ամենի մասին՝ բարկացավ։ Իհարկե, մեղավոր եմ։ Նա այդ ամենին տառապանքով է հասել, եղել է գիտակից հասակում, երբ գրել է այդ…*

«Անիծյալ օրերի» էջերում Բունինը եռանդով, կատաղությամբ արտահայտում է իր ծայրահեղ մերժողական վերաբերմունքը բոլշևիկների և նրանց պարագլուխների՝ «Տրոցկու, Ձերժինսկու նկատմամբ… Ո՞վ է ավելի ստոր, արյունարբու»,-հռետորական հարց է բարձրացնում Բունինը։ Սակայն, չի կարելի «Անիծյալ օրերը» դիտարկել բացառապես բովանդակության, պրոբլեմատիկության տեսակետից՝  որպես սոսկ հռետորական բնույթի ստեղծագործություն։ Բունինի ստեղծագործությունն իր մեջ ներառում է ինչպես փաստագրական ժանրին բնորոշ գծեր, այնպես էլ վառ արտահայտված գեղարվեստական տարրեր։

## Կինո
*«Արևային հարված» ֆիլմը (2014)՝ մասամբ ստեղծված «Անիծյալ օրեր» գրքի մոտիվներով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Шленская Г. М.* Виктор Астафьев и Иван Бунин // Сибирские огни. — № 6. — 2008.*Литвинова В. И.* Окаянные дни в жизни И. А. Бунина. — Абакан, 1995.

Կատեգորիա:1936 գրքեր
Կատեգորիա:Օրագրեր
Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Կատեգորիա:1936 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Մորիս Էսթև

**Մորիս Էսթև** (, ), Փարիզի դպրոցի ֆրանսիացի նկարիչ։

## Կենսագրություն և ստեղծագործական գործունեություն։ Ընտանիք
մինի|Կյուլանի ամրոց
1913 թվականին նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Փարիզ։ Հիացած էր Լուվրով, հատկապես՝ Ուչելլոյի (Սան Ռոմանոյի ճակատամարտ), Կուրբեի, Դելակրուայի, Շարդենի նկարներով։ Նա սկսել է ինքնուրույն ստեղծագործել 1915 թվականին։ Աշխատել է տպարանում, կահույքագործի արհեստանոցում, երեկոները սովորել է նկարել։ 1919 թվականին Մորիս Էսթևն իր համար բացահայտել է Սեզանին։ 1923 թվականին Բարսելոնայում աշխատել է  գործվող նկարների արհեստանոցում։ Վերադառնալով Փարիզ՝ ընդունվել է Կոլարոսի մասնավոր ակադեմիա։ 1927 թվականին նրա գործերում զգացվում էրսյուրռեալիզմի ազդեցությունը, ամենից առաջ՝ Ջորջո դե Կիրիկոյի գեղանկարչության։ Էսթևի աշխատանքների առաջին ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 1930 թվականին։ Նա տարվել է կինոյով և բեմանկարչությամբ։ 1930-ական թվականների երկրորդ կեսին Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի  ազդեցությամբ՝ ունեցել է էքսպրեսիոնիզմով տարվելու շրջան։ Բրաքի առաջարկով 1936 թվականին Մատիսի, Պիկասսոյի, Գրիսի և Լեժեի հետ Ստոկհոլմում մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսի։ 1937 թվականին աշխատել է Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում՝ Ռոբեր Դելյոնեի և Սոնյա Դելոնեի հետ ձևավորելով ավիացիայի և երկաթուղային հաղորդակցության տաղավարները։

Պատերազմի սկզբին զորակոչվել է բանակ, զորացրվել է 1940 թվականին։ 1942-1943 թվականներին մի քանի անգամ ցուցադրվել է Բազենի, Գիշայի, Մենեսեի, Լյո Մոալի հետ։ 1942-1949 թվականներին պայմանագիր է կապել Փարիզի Լուի Կարե պատկերասրահի հետ։ 1945 թվականին այդտեղ է անցկացվել Բազենի, Էսթևի, Լապիկի մեծ ցուցահանդեսը, որի կատալոգի ներածական հոդվածները գրել են պոետներ Անդրե Ֆերնոն, Ժան Լեսկյուրը և Ժան Տարդյոն։ 1956 թվականին Պիեռ Ֆրանկաստելը Էսթևի մասին մենագրություն է հրատարակել։

Էսթևը, գեղանկարչության հետ զուգահեռ, զբաղվել է նաև գծանկարչությամբ, վիտրաժի և գոբելենի արվեստով։ 1955 թվականին նա վերադարձել է հայրենի Կյուլան, որտեղ էլ մահացել է։

## Ճանաչում
1970 թվականին արժանացել է Ազգային գեղարվեստի մեծ մրցանակի։ 1986 թվականին Ֆրանսիայի փոստը թողարկեց հինգ ֆրանկի նամականիշ՝ Էսթևի աշխատանքներից մեկի՝ *Skibet*-ի վերարտադրմամբ։ 1987 թվականին Բուրժում բացվել է նկարչի թանգարանը։ 1989 և 1997 թվականներին նրա հավաքածուն զգալիորեն համալրվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Francastel P. Estève. Paris: Éditions Galanis, 1956
* Hommage à Estève. Paris: Édition Société internationale d'art du XXe siècle, 1975
* Harambourg L. Maurice Estève/ Harambourg L. L'École de Paris 1945-1965, Dictionnaire des peintres. Neuchâtel: Ides et Calendes, 1993
* Prudhomme-Estève M., Maillard R. Catalogue raisonné de l'œuvre peint de Maurice Estève. Neuchâtel: Ides et Calendes, 1995

## Արտաքին հղումներ
* Работы в музеях мира
* Галерея on line 
* Галерея on line

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ
Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սյուրռեալիզմ
Կատեգորիա:Փարիզ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Ձյոսո

, Ճապոնիայի Իբարակի պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 123,52 կմ², բնակչությունը՝ 62 960 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 509,72 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Յամատոտակադա քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նառա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Ծուկուբա, Ցուկուբամիրայ, Բանդո, Սիմոցումա, Մորիյա, Նոդա քաղաքները և Յաթիո ավանը։

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 62 960 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 509,725 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Ձյոսո քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում մշտադալար կաղնին, ծաղիկ՝ սակուրայի ծաղիկը, թռչուն՝ *[[Cettia diphone]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Ձյոսո քաղաքի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Լես Քլարկ

**Լեսլի Ջեյմս Քլարկ** (, ), ամերիկացի անիմատոր, Դիսնեյի ինը ծերուկներից մեկը։ Աբ Այվերքսի հետ աշխատել է Միկի Մաուսի օրիգինալ կերպարի վրա։

## Կենսագրություն
Լես Քլարկը ծնվել է 1907 թվականի նոյեմբերի 17-ին Օգդենում (Յուտա նահանգ) և եղել է Ջեյմս Քլարկի և Լյութ Ուոդսվորթի ընտանիքի 12 երեխաներից ավագ որդին։ Լեսի հայրը մասնագիտությամբ ատաղձագործ էր։ Քլարկների ընտանիքը հաճախ է տեղափոխվել մի վայրից մյուսը։ 1930 թվականին նրանք բնակություն են հաստատել Լոս Անջելեսում, որտեղ Լեսն սկսել է հաճախել Venice High School։

Ավագ դպրոցում սովորելու ժամանակ Լեսն ամռանն աշխատել է պաղպաղակի խանութում, որը գտնվում էր Դիսնեյի ստուդիայից ոչ հեռու։ Ուոլթ և Ռոյ Դիսնեյները երբեմն մտել է այդ խանութ, և մի անգամ Ուոլթ Դիսնեյը գովել է Լեսին գեղեցիկ տառերով գրության համար, որ նա գրել էր խանութի մենյուում։ Երիտասարդ տղան համարձակություն է ունեցել Ուոլթ Դիսնեյին հարցնել ստուդիայում աշխատելու մասին, ինչին ի պատասխան Ուոլթ Դիսնեյը Լեսին խնդրել է ցույց տալ իր նկարածներից։ Քլարկը ցույց է տվել իր նկարները և ստացել է ժամանակավոր աշխատանքի առաջարկ, մինչև որ ավարտի դպրոցը։

Լեսլին մշտական աշխատանքի է ընդունվել 1927 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ավագ դպրոցն ավարտելուց մի քանի օր անց։ Ստուդիայում Լեսի առաջին աշխատանքները եղել են տեսախցիկով նկարահանումը, ռետուշավորումը և անիմացիայի կադրերի ներկումը Աբ Այվերքսի ղեկավարությամբ։ Ստուդիայում «Վիլիի շոգենավը» մուլտֆիլմի վրա աշխատելու ժամանակ Քլարկին արդեն վստահել են մուլտֆիլմի միջանկյալ կադրերի նկարումը։ Լեսն ստացել է անիմատորի պաշտոն Silly Symphonies-ի վրա աշխատելու ժամանակ, որտեղ նա աշխատել է «Կմախքների պարը» մուլտֆիլմի այն տեսարանի վրա, որտեղ մի կմախքը նվագում է մյուսի ոսկորներիով, ինչպես քսիլոֆոնով։

Ստուդիայից Աբ Այվերքսի հեռանալուց հետո Միկի Մաուսի գլխավոր անիմատորը դարձել է Լես Քլարկը։ Այդ ժամանակ նա շարունակում է կատարելագործել իր նկարչական հմտությունները՝ ազատ ժամանակ հաճախելով արվեստի դասերի։ Լես Քլարկը նկարել է թզուկներից յուրաքարնչյուրի հետ Սպիտակաձյունիկի պարի տեսարանը «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմում, ինչպես նաև մասնակցել է այնպիսի կերպարների անիմացիային, ինչպիսիք են Պինոկիոն, Մոխրոտը, Ալիսան, փերի Դին-Դինը։ Լես Քլարկն Դիսնեյի ստուդիայում աշխատել է մինչև 1975 թվականի սեպտեմբերի 30-ը (48 տարի), ինչը նրան դարձնում է Դիսնեյի ստուդիայի ամենաերկարատև և մշտապես աշխատող անիմատորը։

Ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին ամուսնությունից ունեցել է երկու երեխա՝ Ռիչարդը և Միրիամը։

Լես Քլարկը մահացել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Սանտա Բարբարայում քաղցկեղից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի նկարիչներ
Նուր Թաթար

**Նուր Թաթար** (, ), քրդական ծագմամբ թուրք թաեքվոնդոիստ, աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի կրկնակի մրցանակակիր, Եվրոպական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Նուր Թաթարը ծնվել է 1992 թվականի օգոստոսի 16-ին Վանում։ Նա քրդական ծագումով թուրք է։

Ի սկզբանե նա հանդես է եկել Անկարայում «TSE» ակումբում, հետո սկսել է հանդես գալ «Ankara Iller Bankası»-ում։ Նրա մարզիչն է Ջյունեյթ Գյուլչեքը։

2007 թվականին, 15 տարեկանում հասակում, Նուր Թաթարը դարձել է թաեքվոնդոյի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Հաջորդ տարիներին նա հաջողությամբ հանդես է եկել Եվրոպական տարբեր առաջնություններում՝ դառնալով թաեքվոնդոյի Եվրոպայի 2009 և 2010 թվականների չեմպիոն։ 2010 թվականին նա մասնակցել է նաև Սանկտ Պետերբուրգում կայացած մեծահասակների Եվրոպայի առաջնությանը՝ նվաճելով արծաթե մեդալ։

Առաջին հաջողությունները թույլ տվեցին Նուր Թաթարի մասին խոսել որպես Թուրքիայի թաեքվոնդոյի հավաքականի ամենապայծառ «նորեկի» մասին։ 2012 թվականին նա դարձել Է Եվրոպայի չեմպիոն՝ իրավունք ստանալով մասնակցել Օլիմպիական խաղերին։ Լոնդոնում նա նվաճել է Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալ՝ եզրափակիչում 5:12 հաշվով զիջելով Հվան Սոնին։

2013 թվականին Նուր Թաթարը դարձել է Մերսինում կայացած Միջերկրածովյան խաղերի չեմպիոն։

Բաքվում ընթացող Եվրոպայի առաջնությունում Նուր Թաթարը կիսաեզրափակչում զիջել է ապագա չեմպիոնուհի Անաստասիա Բարիշնիկովային, սակայն բրոնզե մեդալի համար գոտեմարտում կարողացել է հաղթել։

Չելյաբինսկում 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում դարձել է փոխչեմպիոն, իսկ Կվանգջուի Ունիվերսիադայում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Նուր Թաթարը Բաքվում մասնակցել է առաջին Եվրոպական խաղերին՝ այնտեղ նվաճելով բրոնզե մեդալ։ Մրցաշարի ընթացքում նա քառորդ եզրափակիչում պարտվել է Ֆարիդա Ազիզովային, բայց անցնելով ցանցը՝ նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ նախ հաղթելով հոլանդացի Ջոյս Վան Բաարենին, ապա ֆրանսիացի Աբի Նիարային։

2016 թվականին նա կրկին իրավունք է ստացել մասնակցելու Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացված երկրորդ Օլիմպիական խաղերին։ Մինչև 67 կգ քաշային կարգում աղջիկների պայքարում Նուր Թաթարը հասել է կիսաեզրափակիչ, որտեղ լրացուցիչ ռաունդում զիջել է ֆրանսիացի Աբի Նիարեգիեպին, իսկ բրոնզե գոտեմարտում հաղթել է չինական Տայպեյից՝ Չժուան Ցզյացզային։

2018 թվականին Նուր Թաթարն արծաթե մեդալ է նվաճել Մանչեսթերի Գրան Պրիում, ոսկե մեդալ է նվաճել Ֆուջեյրայում, իսկ ապագայում հույս ունի 2020 թվականին հանդես գալ Տոկիոյի իր համար երրորդ Օլիմպիական խաղերում։

## Անձնական կյանք
2017 թվականին Նուր Թաթարն ամուսնացել է իրանցի նախկին թաեքվոնդիստ Մեհրան Ասքարիի հետ, ամառային ունիվերսիադաների կրկնակի չեմպիոն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի մեդալակիրներ
Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Թուրք մարզիկներ
Կատեգորիա:Վան քաղաքում ծնվածներ
Լեոնիդ Մոիսեև

**Լեոնիդ Մոիսեև** (, ), ռուսական դիվանագետ։

## Կենսագրություն
1971 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։

1973 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում և Ռուսաստանի ԱԳՆ-ում և աշխարհի այլ երկրներում Ռուսաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչություններում։ Տիրապետում է անգլերեն և չիներեն լեզուներին։

* 1994-1997 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի տնօրենի առաջին տեղակալ։
* 1997-2001 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի տնօրեն։
* 2000 թվականի փետրվարից՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ կոլեգիայի անդամ։
* 2001 թվականի հուլիսի 20-ից-2005 թվականի նոյեմբերի 10-ը՝ Ավստրալիայում, Վանուատուի Հանրապետությունում, Նաուրուի Հանրապետությունում և Ֆիջի կղզիների Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։
* 2006 թվականի նոյեմբերի 27-ից-2011 թվականի սեպտեմբերի 14-ը՝Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի՝ Շանհայի համագործակցության կազմակերպության հարցերով հատուկ ներկայացուցիչ (ՇՀԿ)։ Միաժամանակ եղել է ՇՀԿ հարցերով Ռուսաստանի Դաշնության պատվիրակության ղեկավար, Ռուսաստանի Դաշնությունից ՇՀԿ ազգային համակարգող։
* 2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ից-2015 թվականի փետրվարի 20-ը՝ Սինգապուրի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1995 թվականի դեկտեմբերի 10)
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1998 թվականի սեպտեմբերի 17)
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի օգոստոսի 20)

## Награды
* Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 2-րդ աստիճանի շքանշանակիր (1998 թվականի մարտի 4)՝ *Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար*։
* Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 1-ին աստիճանի շքանշանակիր (2004 թվականի հունվարի 15)՝ *зՌուսաստանի արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացման և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար*։
* 30 տարվա «Անթերի աշխատանքի համար» գերազանցության նշան (2008 թվականի ապրիլի 10)՝ *Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար*։
* Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալությունը (2010 թվականի հունվարի 9)՝ *2008-2009 թվականներին Շանհայի համագործակցության կազմակերպությունում Ռուսաստանի Դաշնության նախագահության ապահովման գործում մեծ ներդրման, Շանհայի համագործակցության կազմակերպության անդամ պետությունների ղեկավարների խորհրդի նիստի և 2009 թվականին Եկատերինբուրգում առաջին գագաթնաժողովի նախապատրաստման համար*։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Skyforger

**Skyforger**, 1995 թվականին կազմավորված լատվիական ռոք երաժշտախումբ, որին բնորոշ է տրաշ-մետալ, փաուեր-մետալ ոճերի և ժողովրդական երաժշտության տարրերի կիրառումը։ Խմբի ստեղծագործության վրա որոշակի ազդեցություն է գործել նաև նորվեգական բլեք-մետալը։ Խումբն արդեն թողարկել է երաժշտական վեց ալբոմ։

## Պատմություն
Երաժշտախումբը 1995 թվականին հիմնել են դում-մետալ ոճի հետևորդ *Grindmaster Dead* խմբի նախկին անդամները։ 1997 թվականին *Skyforger*-ը թողարկել է տնային պայմաններում կատարված ձայնագրությունների ոչ ամբողջական՝ կիսատ ալբոմ՝ «*Semigalls' Warchant*» խորագրով։ 1998-ին լույս աշխարհ է եկել խմբի առաջին լիարժեք ալբոմը՝ «*Kauja Pie Saules*» («Ճակատամարտ Սեուլեի մերձակայքում») խորագրով։ Դրան հաջորդել է 2000 թվականին թողարկված «*Latviešu strēlnieki*» («Լատիշ հրաձիգներ») ալբոմը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին։

2002 թվականին խումբը պայմանագիր է կնքել ձայնագրության գերմանական ապրանքանիշ (լեյբլ) *Folter Records*-ի հետ և հաջորդ տարում թողարկել «*Pērkoņkalve*» ալբոմը, որտեղ անդրադարձել է բալթերի հեթանոսական մշակույթի թեմատիկային, առասպելաբանությանը, ավանդական հավատալիքներին։ Այդ նույն տարում *Skyforger*-ն ինքնուրույնաբար թողարկել է ժողովրդական երաժշտության «*Zobena dziesma*» ակուստիկ ալբոմը։

2005-ին *Folter Records* ապրանքանիշով իրականացվել է խմբի առաջին՝ «*Semigalls' Warchant*» ալբոմի վերաթողարկումը։ Ընդ որում՝ սկզբնական ձայնագրությունները համալրվել են երաժշտական նոր նյութով, որն ստեղծվել էր հատուկ այդ ռելիզի համար։

2010 թվականին *Skyforger*-ը *Metal Blade Records* ապրանքանիշով թողարկել է իր վեցերորդ ալբոմը՝ «*Kurbads*»-ը, որը նվիրված է լատիշ առասպելական հերոս, դյուցազուն Կուրբադսին և երաժշտախմբի համար ունի սկզբունքային, ուղենշային նշանակություն։

2015 թվականին թողարկված «*Senprūsija*» ալբոմը նույնպես պատմական թեմայով է. նվիրված է Պրուսիայի պատմությանը։

## Սկավառակագրություն
* 1997 — *Semigall’s Warchant* 
* 1998 — *Kauja pie Saules*
* 1999 — *Latviešu Strēlnieki*
* 2003 — *Pērkonkalve*
* 2003 — *Zobena Dziesma*
* 2005 — *Semigalls' Warchant* (1997-ի ալբոմի վերաթողարկումը՝ համալրված նոր երգերով)
* 2010 — *Kurbads*
* 2015 — *Senprūsija*

## Խմբի կազմը
* Պետերիս Կվետկովսկիս (*Pēteris Kvetkovskis*) — վոկալ, կիթառ, ժողգործիքներ
* Էդգարս Գրաբովսկիս (*Edgars Grabovskis*) — բաս-կիթառ, ժողգործիքներ
* Արտուրս Յուրյանսс (*Artūrs Jurjāns*) — հարվածային գործիքներ
* Ալվիս Բեռնանս (*Alvis Bernāns*) — կիթառ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1991 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:1995 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Բլեք-մետալ խմբեր
Կատեգորիա:Լատիշ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հեթանոսական մետալի խմբեր
Կատեգորիա:Հևի մետալ խմբեր
Վարդգես Գասպարի

**Վարդգես Լիվանի Գասպարի** (), հայ հասարակական-քաղաքական ակտիվիստ։ Հայտնի է բողոքի ակցիաների ինքնատիպ ոճով, խաղաղ անհնազանդության դրսևորում պառկած ակցիաներ անցկացնելով։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1957 թվականի ապրիլի 1-ին Թեհրանում, Իրան։

### Ձերբակալություն
#### 2008 մարտի 1-ի քրեական գործ
2008 թվականի մարտի 1-ին իրադարձություններին ոստիկանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու մեղադրանքով ձեբակալվել, ապա կալանավորվել է։ Հետո բողոք է ներկայացրել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, որը պարտավորեցրել է Հայաստանի Հանրապետությանը որպես փոխհատուցում 4000 եվրո վճարել Գասպարիին։

#### 2016 փետրվարի 19 քրեական գործ
Գասպարին նաև կալանավորվել էր 2016 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ոստիկանին վիրավորելու, դատական նիստերը խանգարելու և դատավորի հասցեին անվայելուչ արտահայտություններ անելու մեղադրանքով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Կատեգորիա:Իրանից Հայաստան արտագաղթածներ
Կատեգորիա:Բողոքի ցույցեր 2008 թվականի Հայաստանի նախագահական ընտրությունների արդյունքների դեմ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական ակտիվիստներ
Կատվի օր

**Կատվի օր** (**կատուների օր**), ոչ պաշտոնական տոն կատուների պատվին, որը նշվում է ամբողջ աշխարհում։ Այդ օրը մարդիկ մեծարում են այդ կենդանիների արժանիքները, ցույց են տալիս նրանց իրենց հարգանքն ու սերը։

2002 թվականից ի վեր՝ կատուների միջազգային օր է ճանաչվել օգոստոսի 8-ը։ Դրա նախաձեռնողը Կենդանիների պաշտպանության միջազգային հիմնադրամն է։ Որոշ երկրներում կատուների օրը նշվում է այլ օրերին։

## Օրվա տոնում տարբեր երկրներում
Ռուսաստանում կատուների օրը նշվում է մարտի 1-ին։ Առաջին անգամ տոնը Ռուսաստանում կազմակերպվել է 2004 թվականին կատուների մոսկովյան թանգարանի և «Կատու և շուն» () ամսագրի և թերթի խմբագրության կողմից։

ԱՄՆ-ում Կատվի օրը հոկտեմբերի 29-ն է։ Ըստ Կատվի ազգային օրվա կայքի՝ տոնը նշվում է 2005 թվականից՝ կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի կանխարգելման ամերիկյան ընկերության աջակցությամբ։

Ճապոնիայում կատվի օրը նշվում է փետրվարի 22-ին։ Դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ճապոներենում կատվի մլավոցը հնչում է որպես «նյան-նյան-նյան»։ «Նյանը» կարող է նաև նշանակել «երկու», իսկ «երկու-երկու-երկու» բառաշարքը կարելի է գնահատել իբրև փետրվարի 22։ Այդ օրը Տոկիոյում անցկացվում է կատուների օրվա փառատոնը, որտեղ կատուները մրցանակներ են շահում ամենայուրահատուկ պահվածքի համար։ Տոնն անցկացվում է 1987 թվականից, երբ հարցման արդյունքների հիման վրա այն առաջին անգամ կազմակերպեց կատուների օրվա գործադիր կոմիտեն՝ կերի արտադրության կազմակերպության հետ համատեղ։

Լեհաստանում կատվի օրը նշվում է փետրվարի 17-ին։ Տոնի մասնակիցները խաղում են բրդյա կծիկներով և օրվա ավարտին բոլորը հայտնվում են գունավոր թելերով փաթաթված վիճակում։

Իտալիայում նոյեմբերի 17-ին տոնում են սև կատվի օրը (ինկվիզիցիայի ժամանակ նրանց ոչնչացնում էին, քանի որ նման կատուներին համարում էին սատանայի օգնականներ)։

Յուրաքանչյուր երեք տարին մեկ՝ մայիսի երկրորդ կիրակի օրը, Բելգիայի Իպր քաղաքում անցկացվում է կատվային շքերթ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կատուներ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր
Կատեգորիա:Ոչ պաշտոնական տոներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի տոներ
Մորավսկի կարստ

**Մորավսկի կարստ**, *Մորավսկի կրաս* ()՝ Եվրոպայում ամենախոշոր կարստային զանգվածներից մեկը, 25 կմ երկարությամբ և 2-6 կմ լայնությամբ։ Հայտնի չեխական տեսարժան վայր․ տուրիստները գալիս են տեսնելու Կրասա քարանձավը (ընդամենը հայտնի է 1100 քարանձավ, որոնցից տուրիստներին հայտնի է 5-ը), լողալ Պունկվա գետը, տեսնել հատուկ կրային գոյացություններ՝ հելիկտիտ, ի տարբերություն ստալագմիտներ և ստալակտիտների, նրանք կարող են աճալ երկրի տարբեր մասերում։

Մորավսկյան կարստի քարանձավներում բնակվում է չղջիկների 18 տեսակ, իսկ անողնաշար կենդանիների մի մասը, բնակելի Պունկվ և քարայր, մինչև հիմա մանրամասն ուսումնասիրված չեն։ Որոշ քարանձավներում հնագույն մարդկանց նկարներ կան։

Քարայրի ամենաբարձր կետը՝ 734 մետր է։ Ամենացածր տեղը Մորավսկի կարստի ունի 138 մ խորություն (Մածոխի անդունդ, բառացի «խորթ մայր»)։ Այն առաջացել է մեծ քարանձավի փլուզումից հետո։ Անդունդի ներքևում հոսում է Պունկվա գետը, որը թափվում է մի փոքր լիճ։

## Տես նաև

* Մացոխա

## Աղբյուրներ
* Մորավսկի կարստի արգելոց
* 
* Մորավսկի կարստ։ տեղանքի նկարագրությունը
*  Մորավսկի կարստ 

Կատեգորիա:Չեխիայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Եվրոպայի լեռնաշղթաներ
Կատեգորիա:Լեռնազանգվածներ այբբենական կարգով
Պապ (մեծ հայր)

right|thumb|270px|Պապն իր թոռների հետ
**Պապ** (փաղաքշական` պապի, պապիկ և այլն)` ազգակցական  հարաբերությունների կատեգորիա։

## Իմաստային նշանակությունը
Արական սեռի բարեկամ։ Որպես կանոն, կիրառվում է ցանկացած հարազատական ճյուղի (մայրական կամ հայրական) թոռան և թոռնուհու հետ հարաբերություններում, հանդիսանում է երեխայի մոր կամ հոր հայրը։ Թոռներն ունեն երկու պապիկ՝ հոր հայրը և մոր հայրը։ Իսպանիայում յուրաքանչյուր տարի՝ սկսած 1998 թվականից, հուլիսի 26-ը նշվում է  որպես տատիկի և պապիկի օր։

## Այլ նշանակություն
Այլ կերպ՝ պապիկ նաև անվանում են ծերունուն։
Պապիկի կերպարը հանդես է գալիս հեքիաթներում, գալիք Նոր Տարվա խորհրդանիշներից մեկն է՝ Ձմեռ Պապը, որը սովորաբար հանդես է գալիս ծերունու կերպարով, գունավոր՝ երկնագույն, կապույտ, կարմիր կամ սպիտակ մուշտակով և գլխարկով, երկար սպիտակ մորուքով, ձեռքի ձեռնափայտով, երկարաճիտք կոշիկներով և նվերների պարկով։

Հռոմի Պապ՝  ամբողջ աշխարհի Կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդ։

Պապ թագավոր՝ (մոտ 353-374), հայոց Արշակունի թագավոր, Արշակ Բ–ի  370 թվականից։

## Մշակույթում
### Ֆիլմեր
* «Պապ», 2011, Ուկրաինա
* «Պապիկ», 2016, Ռուսաստան
* «Թեթևաբարո պապիկը», 2016, ԱՄՆ
* «Իմ երազանքների պապիկը», 2014, Ռուսաստան

### Կերպարվեստ
*1895 թվականին ռուս նկարիչ Ռաֆաիլ Լևիցկին նկարել է  «Վլաս Պապիկ» նկարը, որը գտնվում է  Չուվաշիայի արվեստի պետական թանգարանում։

Grandfather Vlas.JPG|«Վլաս Պապիկ», նկարիչ՝Ռաֆաիլ Լևիցկի
Visiting grandfather, by Eugenio Zampighi.jpg|«Այցելություն պապիկին», նկարիչ՝ Էուջենիո Զամպիգի
The Favorite by Georgios Iakovidis.jpg|«Պապիկը թոռնիկի հետ», նկարիչ՝ Գեորգիոս Յակովիդիս


### Քանդակներ

2014 Prowincja Szirak, Giumri, Pomnik dziadka z dziećmi (02).jpg|«Պապիկը թոռնիկների հետ», գտնվում է Գյումրում
Կարա Բալա.jpg|Կարա Բալա պապիկի արձանը Երևանի  Աբովյան փողոցում


## Գրականության մեջ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ազգակցություն և սերում
Կատեգորիա:Ընտանիք
Լիլ Նաս Էքս

**Մոնտերո Լամար Հիլլ** (, ), առավել հայտնի է որպես՝ **Լիլ Նաս Էքս** (), ամերիկացի ռեփեր, երգիչ և երգահան, «Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիր։ Հայտնի է դարձել քանթրի ռեփ ժանրի «Old Town Road» սինգլը թողարկելուց հետո։ Թրեքը հայտնի դարձավ, դառնալով ՏիկՏոկ սոցիալական ցանցի մարտահրավերներից («Yeehaw Challenge») մեկը։ Երգը գլխավորել է Billboard Hot 100 չարթը և առաջին հորիզոնականում է անցկացրել 19 շաբաթ։

## Վաղ կյանք
Մոնտերո Լամար Հիլը ընտանիքի վեց երեխաներից ամենակրտսերն է։ Նա ավարտել է Ատլանտայի «Lithia Springsruen» ավագ դպրոցը։

## Ստեղծագործություն
Լիլ Նաս Էքսը ռեփով սկսել է զբաղվել 2018 թվականի գարնանից, երբ համալսարանում ինֆորմատիկա էր ուսումնասիրում։ Նույն թվականի հուլիսի 24-ին SoundCloud-ում թողարկել է իր առաջին՝ «Nasarati» միքսթեյփը։

## Սկավառակագրություն
### Մինի ալբոմներ (EP)

### Միքսթեյփներ

### Սինգլներ

### Այլ չարթային սինգլներ

## Ծանոթագություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հիփ հոփ երգիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տիկտոկերներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ
Ինգա Յանկաուսկայտե

**Ինգա Յանկաուսկայտե** (, ), լիտվացի դերասանուհի, երգչուհի և հեռուստահաղորդավար։

## Կենսագրություն

1987-1997 թվականներին սովորել է Կաունասի Յուոզաս Նաույալիսի անվան երաժշտական դպրոցում (ֆորտեպիանոյի դասարան)։ 1996-1997 թվականներին «Kauno fonas» ռադիոալիքով վարել է մանկական «Ingumynai» հաղորդումը։ 1999 թվականին ավարտել է Կաունասի Վինցաս Կուդիրկայի անվան երաժշտական դպրոցը, 1997-1999 թվականներին «Ultra vires» ռադիոալիքով վարել է «Širdele mano» հաղորդումը։ Ավարտել է Լիտվայի թատերական և երաժշտական ակադեմիան։ Լիտվայի ազգային դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի է, 2004 թվականից նկարահանվում է կինոյում։ 2010 թվականին առաջադրվել է «Արծաթե կռունկ» մրցանակին` «Զրո 2» սև կատակերգությունում խաղացած դերի համար։

### Երգչուհի և հեռուստահաղորդավարուհի
1996-1999 թվականներին Ինգա Յանկաուսկայտեն հանդես է եկել L+ խմբում։ Երգում է լիտվերեն, անգլերեն ու ռուսերեն երգեր։ 2007 թվականին Յանկաուսկայտեն Չեսլոսլավ Գաբալիսի հետ մասնակցել է «Žvaigždžių duetai» շոուին` գրավելով երկրորդ տեղը։ 2008-2017 թվականներին եղել է այդ շոուի վարողը։

2010 թվականին Ինգա Յանկաուսկայտեն թողարկել է ռուսական ռոմանսների «Romanso Improvizacija» ալբոմը, որը ձայնագրել էր Ուրելիյուս Գլոբիսի հետ։

2013 թվականին դարձել է «Chorų Karai» շոուի հաղորդավարը («Clash of the Choirs»-ի լիտվական տարբերակը)։ Վարել է նաև «Lietuvos Balsas» (միջազգային «The Voice» շոուի լիտվական տարբերակը) ծրագրի երկրորդ և երրորդ եթերաշրջանները. Եղել է «Լիտվական ձայն» նախագծի 5-րդ, 6-րդ և 7-րդ եթերաշրջանների ուսուցիչներից։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել երկու անգամ. 2002 թվականին ամուսնացել է պրոդյուսեր Հինտարաս Պլուտնիկասի հետ (այս ամուսնությունից ունեցել է որդի` Կոստատը)։ 2010 թվականի ապրիլին ամուսնացել է Մարյուս Ստրաչկայտիսի հետ։ Այս ամուսնությունից ծնվել են երկվորյակներ Յոնասն ու Մարիան։ Զույգը բաժանվել է 2016 թվականի մարտի 10-ին, Կլայպեդում։

## Դերեր թատրոնում
* 2001 - «Քինգ Քոնգի դուստրը» - *Բերտա* (ըստ Թերեզա Վալտերի գրքի, ռեժ.` Յոնաս Վայկտուս, Նոր դրամատիկական թատրոն)
* 2004 - «Մարիա Ստյուարտ» - *Մարիա Ստյուարտ* (Ֆրիդրիխ Շիլլերի պիեսը, ռեժ.` Յոնաս Վայկտուս, Լիտվայի ազգային դրամատիկական թատրոն)
* 2005 - «Դևեր» - *Լիզա* (ըստ Ֆյոդր Դոստոևսկու վեպի, ռեժ.` Յոնաս Վայկտուս, Լիտվայի ազգային դրամատիկական թատրոն)
* 2006 - «Փոքրիկ իշխանը» - *Վարդ* (ըստ Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերիի վեպի, ռեժ.` Սաուլյուս Միկոլայտիս, Լիտվայի ազգային դրամատիկական թատրոն)
* 2007 - «Ռոմեո և Ջուլիետ» - *Ջուլիետ* (ռեժ.` Այդաս Գինիոտիս)
* 2008 - «Վիլնյուս-Դաքար» - *Օդրե* (ռեժ.` Կոստատ Սմորիգինաս)
* 2009 - «Մարդը Լա Մանշից» - *Դուլսինեա* (ռեժ.` Ադոլֆ Վեչերսկիս)
* 2015 - «Թագուհի Լուիզան» - *Թագուհի Լուիզա* (ըստ Արվիդաս Յուոզայտիսի գրքի, ռեժ.` Գիտիս Պասեգիմաս, Կլայպեդայի դրամատիկական թատրոն)

## Դերեր կինոյում
* 2004 - «Կատարյալ միայնության մեջ» - *Ալբինա Նեյֆալտիենե-Պուսելեմ*
* 2006–2009 - «Անկոչ սերը» - *Մետա Բարոնայտե-Զվինիենե*
* 2009 - «Զրո 2» - *Լիկա*
* 2013 - «Ինչպես գողանալ կնոջը» - *երգչուհի*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Kauno diena. Inga JANKAUSKAITĖ 

Կատեգորիա:Լիտվացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Լիտվացի դերասաններ
Կատեգորիա:Լիտվացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ