Կին աշխատանքային միգրանտներ

**Կին աշխատանքային միգրանտներ**, կանայք, որոնք վճարովի աշխատանքով են զբաղվում այն ​​երկրներում, որտեղ նրանք քաղաքացի չեն։ Թեև կանայք ավանդաբար համարվել են իրենց ամուսինների ուղեկիցները միգրացիայի գործընթացում, այսօր չափահաս միգրանտ կանանց մեծամասնությունը միայնակ և ինքնուրույն է աշխատում։ 2017 թվականին 168 միլիոն աշխատանքային միգրանտներից ավելի քան 68 միլիոնը կանայք էին։ Քսաներորդ դարի սկզբից ի վեր կին աշխատանքային միգրանտների համամասնության աճը հաճախ կոչվում է «միգրացիայի ֆեմինիզացում»։

Միգրանտ կանանց մեծ մասը զարգացող երկրներից գալիս է բարձր եկամուտ ունեցող երկրներ, ինչը զգալի ազդեցություն ունի ինչպես իրենց ծագման, այնպես էլ նպատակակետ երկրների վրա։ Կին միգրանտները ամեն տարի ավելի քան 300 միլիարդ դոլարի դրամական փոխանցումներ են ուղարկում իրենց ծագման երկրներ, որոնք հաճախ օգտագործում են այդ գումարը՝ վճարելու իրենց ընտանիքների հիմնական առողջապահական, բնակարանային և կրթական կարիքները։ Մակրոտնտեսական մակարդակում արտագաղթող աշխատողների տրանսֆերտները կարող են կազմել ազգային համախառն ներքին արդյունքի մինչև 25%-ը և օգնել այս զարգացող երկրներին հաղթահարել առևտրի դեֆիցիտը և արտաքին պարտքերը։

Կին աշխատանքային միգրանտները, ֆինանսական կարիքներից դրդված, ստիպված են լինում լքել իրենց ծագման երկրները և հաճախ բաժանվում են իրենց ընտանիքներից։ Սա հանգեցրել է աշխատանքի անհավասար բաշխման ամբողջ աշխարհում. նպատակակետ երկրներում ներգաղթյալ կանայք օգնում են լուծել խնամքի աշխատողների պակասը և հնարավորություն են տալիս ավելի շատ տեղացի կանանց ներգրավվել աշխատուժի մեջ։ Մյուս կողմից, ծագման երկրներում մեծ թվով կանանց արտագաղթը ստիպում է համայնքի մյուս անդամներին իրենց վրա վերցնել տնային աշխատանքի ավելի մեծ բեռ։

Միգրանտ կանայք սովորաբար զբաղվում են գենդերային մասնագիտություններով, ինչպիսիք են տնային աշխատանքը և անհամաչափորեն աշխատում են մասնավոր տներում։ Արդյունքում, նրանք համեմատաբար «թաքնված» են հասարակությունից և ավելի խոցելի են շահագործման և չարաշահումների նկատմամբ։ Ավելին, կառավարության տարբեր քաղաքականություններն ավելացրել են նաև այս կին աշխատանքային միգրանտների խոցելիությունը չարաշահումների նկատմամբ։ Օրինակ, արաբական երկրներում միգրանտ տնային աշխատողները կախված են իրենց գործատուներից օրինական կարգավիճակ ստանալու համար, ինչը ստիպում է աշխատողներին հանդուրժել զգալի չափով չարաշահումներ՝ արտաքսվելու վախից դրդված։։ Մի քանի երկրներ նաև արգելում են աշխատանքային միգրանտ կանանց սեռական հարաբերություն ունենալ կամ հղիանալ։

## Վիճակագրություն
Ներկայում 271 միլիոն միջազգային միգրանտներից 130 միլիոնը կամ գրեթե կեսը կանայք են։ Կին միգրանտների մասնաբաժինը 1960 թվականին 46,7%-ից աճել է մինչև 48,4% 2010 թվականին, սակայն վերջին երկու տասնամյակների ընթացքում փոքր-ինչ նվազել է՝ 2000 թվականի 49,1%-ից մինչև 47,9% 2019 թվականին։ Աշխատանքային միգրանտների մեջ տղամարդիկ նույնպես գերազանցում են իրենց կին գործընկերներին։ Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության տվյալներով՝ 2017 թվականին 164 միլիոն աշխատանքային միգրանտներից միայն 68,1 միլիոնը կամ 41,6 տոկոսն են եղել կանայք։

Թեև զարգացող երկրների միջև միգրացիան ընդհանուր առմամբ ավելի էական է, քան զարգացողներից դեպի բարձր եկամուտ ունեցող երկրներ, Համաշխարհային բանկի գնահատմամբ՝ մոտ 73 միլիոն միգրանտ զարգացող երկրներից ապրում է ՏՀԶԿ բարձր եկամուտ ունեցող երկրներում։ Զարգացած երկրներում ներգաղթյալների մեջ կանայք գերազանցում են տղամարդկանց թվին, ինչը կազմում է զարգացած երկրների բոլոր ներգաղթյալների 50,9%-ը։ Այնուամենայնիվ, զարգացող երկրներում կանայք կազմում են բոլոր ներգաղթյալների միայն 45,7%-ը, մինչդեռ տղամարդկանց մոտ 54,3%-ը։

## Կին աշխատանքային միգրանտներ՝ ըստ տարածաշրջանի
### Արաբական երկրներ

Բոլոր աշխատանքային միգրանտ կանանց 5,3%-ը բնակվում է արաբական երկրներում։ Թեև արաբական երկրներում աշխատողների 40,8%-ը աշխատող միգրանտներ են, այդ աշխատող միգրանտների միայն 20%-ն են կանայք։ Տարածաշրջանի մշակութային և իրավական հաստատությունները, ինչպիսիք են Կաֆալայի համակարգը և աշխատանքային օրենսդրության բացակայությունը պատճառ են դարձել, որ այս կին աշխատանքային միգրանտների մեծ մասը ենթարկվի շահագործման և բռնության։

Պարսից ծոցի երկրների մեծ մասի աշխատանքային օրենսդրությունը չի տարածվում միգրանտ կին տնային աշխատողների վրա։ Արդյունքում, այս կին աշխատանքային միգրանտները բախվում են աշխատանքային ծանր պայմանների և խոցելի են չարաշահումների նկատմամբ։ Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության ուսումնասիրությունը արաբական չորս երկրներում (Բահրեյն, Քուվեյթ, Լիբանան և Արաբական Միացյալ Էմիրություններ) ցույց է տվել, որ միգրանտ կին տնային աշխատողներն աշխատում են շաբաթական միջինը 101-108 ժամ։ Հարցված կանանցից շատերը նույնպես դժգոհում էին քնի պակասից, քանի որ նրանք ողջ օր ու գիշեր «հերթապահ» ​​էին։ Քուվեյթի միգրանտ կին աշխատողների մեծամասնությունը ենթարկվել է ֆիզիկական, սեռական կամ բանավոր բռնության։ Լիբանանում աշխատող միգրանտ կանայք նաև հայտնել են, որ փակվել են իրենց գործատուների տներում և սահմանափակումներ են եղել նրանց սնվելու հարցում։

Շատ արաբական երկրներ օգտվում են նաև Կաֆալա համակարգից, որտեղ յուրաքանչյուր կին աշխատանքային միգրանտ պետք է հովանավորվի տեղի բնակչի կողմից։ Աշխատանքային միգրանտ կանայք մեծ գումարներ են վճարում այն ​​գործակալություններին, որոնք օգնում են նրանց գտնել հովանավորներ, գումարը պահվում է նրանց առաջին աշխատավարձից։ Արդյունքում նրանք եկամուտ չեն ստանում իրենց առաջին երեք ամսվա աշխատանքի համար և ամբողջովին կախված են իրենց գործատուներից՝ հիմնական կարիքները հոգալու հարցում։ Քանի որ կին աշխատանքային միգրանտի իրավական կարգավիճակը կապված է գործատուի հովանավորության հետ, նա հաճախ հանդուրժում է զգալի չափերի չարաշահումներ՝ վախենալով արտաքսումից։

### Եվրոպա և Հյուսիսային Ամերիկա
Կին աշխատանքային միգրանտները գերազանցում են արական սեռի միգրանտներին ինչպես Եվրոպայում, այնպես էլ Հյուսիսային Ամերիկայում։ Աշխատանքային միգրանտ կանանց 39,8%-ը և 25,8%-ը համապատասխանաբար բնակվում են Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում՝ արական սեռի միգրանտների միայն 26,3%-ի և 21,1%-ի համեմատ։ Ներգաղթյալների ընդհանուր թիվը նույնպես շարունակաբար ավելացել է երկու տարածաշրջաններում՝ կրկնակի եկամուտ ունեցող ընտանիքների շրջանում խնամքի աշխատանքի պահանջարկի աճի պատճառով։ ֆեմինիստ տնտեսագետ Բեներիան պնդում է, որ 1990-ական և 2000-ական թվականներին Եվրոպայում խնամքի աշխատանքի պահանջարկը երիտասարդ լատինաամերիկացիներին բերեց այնպիսի երկրներ, ինչպիսին Իսպանիան է՝ ծերացող բնակչության համար խնամքի աշխատանք ապահովելու նպատակով։

### Չինաստան
Չինաստանում գյուղական միգրանտների թիվը ութ անգամ աճել է՝ 1980-ական թվականների կեսերին 20-ից հասնելով 30 միլիոնի, մինչև 160 միլիոն՝ 2012 թվականին։ Այս 160 միլիոն աշխատողներից 33-50%-ը կանայք են։ Ամերիկացի մշակութային մարդաբան Գաետանոն պնդում է, որ գյուղաբնակ կանանց միգրացիայի դրդապատճառները բազմաթիվ են և բարդ։ Որոշ կանայք առաջնորդվում են ժամանակակից քաղաքների գրավչությամբ, իսկ մյուսները՝ որդիական պատասխանատվությամբ։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ աղքատ չինացի աշխատողներն ավելի հակված է արտագաղթի, և որ միգրացիան մեկ շնչի հաշվով տնային տնտեսությունների եկամուտն ավելացնում է 8,5-ից մինչև 13,1%։ Գյուղաբնակ միգրանտները իրենց եկամուտների մեծ մասը փոխանցում են իրենց ընտանիքներին։

Չինաստանի մեծ քաղաքներում, օրինակ՝ Շանհայում, աշխատանք գտնելու համար գյուղական միգրանտ կանայք ապավինում են *guanxi*-ին, սոցիալական ցանցերին, որոնք հնարավորություն են տալիս կապ հաստատել ընտանիքի կամ այլ գյուղացիների հետ, որոնք արդեն մեկնել են քաղաք։ Գյուղաբնակ միգրանտ կանայք անում են տարբեր գործեր՝ տնայինից մինչև գործարանային աշխատանք, ունենալով իրենց սեփական բիզնեսը, կամ Չինաստանի հանրաճանաչ կարաոկե բարերում որպես հյուրընկալ աշխատելը[29]:

Գյուղական բնակավայրերից շատ երիտասարդ չինուհիներ ուղարկվում են աշխատելու Չինաստանի քաղաքների գործարաններում, որտեղ նրանք բախվում են աշխատանքային վատ պայմանների, խիստ կանոնակարգերի, ցածր աշխատավարձերի և իրենց աշխատավարձերի չվճարման։ Քանի որ չինական օրենքները պահանջում են, որ գործարանները պետք է ապահովեն իրենց կին աշխատանքային միգրանտներին սնունդով և ապաստանով, այս կին աշխատողները լիովին կախված են իրենց գործատուներից հիմնական կարիքների հարցում։ Գործատուները կարող են վերահսկել իրենց աշխատողների կյանքի գրեթե բոլոր ասպեկտները, և, հետևաբար, կարող են ստիպել իրենց աշխատողներին մինչև ուշ ժամ աշխատել կամ տուգանել նրանց վատ աշխատանքի համար։ Սոցիոլոգը Նգայը պնդում է, որ հանրակացարանի համակարգը սթրեսային է այս միգրանտ կանանց համար, քանի որ այն հեռացնում է նրանց ընտանիքներից։ Թեև այս համակարգը Չինաստանին էժան աշխատուժ է ապահովել՝ արտադրության ոլորտում համաշխարհային մրցակցության համար, դա տեղի է ունեցել մեկուսացման, վատ վերաբերմունքի, երկար աշխատաժամերի և այս գործարաններում աշխատող կին աշխատանքային միգրանտների ցածր աշխատավարձի հաշվին։ «*China Blue*» վավերագրական ֆիլմը պատկերացում է տալիս այս երիտասարդ չինացի կանանց կյանքի պայմանների մասին, որոնցում նրանք ապրում են։

### Հարավարեւելյան Ասիա

Աշխատանքային միգրանտ կանայք կարևոր դեր են խաղում Հարավարևելյան Ասիայի տնտեսական զարգացման մեջ։ Տասնամյակներ շարունակ տարածաշրջանի երկրները կամ ուղարկել, կամ ընդունել են մեծ թվով կին աշխատանքային միգրանտների։ Պայմանագրային աշխատանքի պահանջարկը արաբական երկրներում, ինչպես նաև Հարավարևելյան և Արևելյան Ասիայի այլ երկրներում հանգեցրել է Ֆիլիպիններում, Ինդոնեզիայում, Շրի Լանկայում և Թաիլանդում աշխատող կանանց զգալի արտագաղթի։ 1990-ական թվականներին Ֆիլիպինները դարձել էին կառավարության կողմից հովանավորվող էմիգրանտ աշխատողների աշխարհի ամենամեծ աղբյուրը։ Ամեն տարի Ֆիլիպիններից ավելի քան 700,000 աշխատանքային միգրանտ էր արտագաղթում, որոնց մեծ մասը կանայք էին։ Այսօր ֆիլիպինցի միգրանտ աշխատողները տարեկան ավելի քան 24 միլիարդ դոլարի դրամական փոխանցումներ են ուղարկում, ինչը կազմում է Ֆիլիպինների ՀՆԱ-ի 8-10%-ը։

Հարավարևելյան Ասիայի արտագաղթած կանայք զբաղվում են տնային և խնամքի աշխատանքով, մի երևույթ, որը գիտնականները անվանում են «դայակների համաշխարհային շղթա» կամ «վերարտադրողական աշխատանքի միջազգային բաժանում»։ Փաստորեն, Հարավարևելյան Ասիայի երկրներում, ինչպիսիք են Ֆիլիպինները, արտագաղթող աշխատողների ավելի քան 60%-ը կանայք են, և այդ կանանց ավելի քան երկու երրորդը զբաղվում է տնային աշխատանքով։ Ինդոնեզիայից Սաուդյան Արաբիա, Սինգապուր, Մալայզիա, Հոնկոնգ և Հարավային Կորեա մեկնող բոլոր արտագաղթող աշխատողների 70%-ը կանայք են, որոնք փնտրում են տնային և խնամքի աշխատանք։

Հարավարևելյան Ասիայի որոշ կառավարություններ ակտիվորեն նպաստել են կին աշխատողների արտագաղթին՝ թե՛ գործազրկությունը նվազեցնելու և թե՛ տրանսֆերտները մեծացնելու նպատակով։ Ինդոնեզիայում, օրինակ, աշխատուժի վարչությունը ստեղծեց Արտասահմանյան զբաղվածության կենտրոն, ինչպես նաև վերապատրաստման ծրագրեր պոտենցիալ արտագաղթող կին տնային աշխատողների համար՝ բարելավելու վերջիններիս տնային սպասարկման հմտությունները։

Միևնույն ժամանակ, աշխատուժի պակասը պատճառ է դարձել, որ Հարավարևելյան Ասիայի այլ երկրներ, ինչպիսիք են Սինգապուրը և Մալայզիան, դիմեն ներգաղթյալ աշխատողներին՝ որպես աշխատուժի էժան աղբյուրի։ Սինգապուրում կին միգրանտ տնային աշխատողների աճը զուգահեռ է սինգապուրցի կանանց աշխատուժի մասնակցության մակարդակի աճին։ 1980-1990-ական թվականներին Սինգապուրում կանանց աշխատուժի մասնակցության մակարդակը կանանց շրջանում աճել է 70%-ով։ Միգրանտ կին տնային աշխատողների թիվը նույնպես զգալիորեն ավելացավ, և մինչև 1999 թվականը Սինգապուրն ուներ ավելի քան 100,000 ներգաղթյալ կին տնային աշխատողներ մի փոքր քաղաք-պետությունում, որն ընդամենը 4 միլիոն բնակիչ ունի։

Միլիոնավոր կանայք ամեն տարի Բիրմայից գաղթում են Թաիլանդ, որտեղ նրանք աշխատում են գրեթե բացառապես գյուղատնտեսության և արտադրության ոլորտում։ Թաիլանդի արտադրական և գյուղատնտեսական ոլորտները կախված են բիրմացի միգրանտներից, որոնց կեսից ավելին կանայք են՝ միգրանտների ցածր վարձատրության և երկար աշխատանքային ժամերի պատճառով։ Քանի որ բիրմացի միգրանտ աշխատողները սովորաբար չունեն փաստաթղթեր, նրանք ստանում են սահմանափակ պաշտպանություն Թաիլանդի օրենսդրության համաձայն։ Իրականում նրանք հաճախ են բախվում Թաիլանդի կառավարության և ոստիկանական ուժերի ագրեսիայի հետ։

### Լատինական Ամերիկա և Կարիբյան ավազան
2019 թվականի դրությամբ կանայք կազմում էին Լատինական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի միջազգային միգրանտների 49,9%-ը կամ գրեթե կեսը։ Բացի այդ, 2000-2019 թվականներին կին աշխատանքային միգրանտների մասնաբաժինը աճել է։

### Աֆրիկա
Աֆրիկայում կին միգրանտների թվի աճ է գրանցվել։ Մայրցամաքում աղքատության և գործազրկության բարձր ցուցանիշների պատճառով շատ կանայք ստիպված են եղել աշխատանք փնտրել կամ նույնիսկ դառնալ իրենց ընտանիքների ekamti հիմնական մատակարարները։ Աշխատող կանայք հաճախ արտագաղթում են տարածաշրջան՝ աշխատելու գյուղատնտեսության և հանքարդյունաբերության ոլորտներում, ինչպես նաև Հյուսիսային Ամերիկա և Եվրոպա, որտեղ խնամքի աշխատողների մեծ պահանջարկ կա։

## Զբաղվածության տեսակներ

Աշխատանքային միգրանտ կանայք հիմնականում կենտրոնանում են խիստ սեռային մասնագիտությունների նեղ շրջանակում, ներառյալ ինչպես չկարգավորվող ոլորտները, ինչպիսիք են գյուղատնտեսությունը, տնային տնտեսությունը և խնամքի աշխատանքը, սեքս արդյունաբերությունը, ինչպես նաև բարձր որակավորում ունեցող մասնագիտությունները, ինչպիսիք են բուժքույրը։

### Կենցաղային և խնամքի աշխատանքներ
Տնային և խնամքի աշխատանքը խիստ գենդերային մասնագիտություն է, որում գերակշռում են կանայք։ Եվրոպայում բնակչության ծերացումը և բարեկեցության կրճատումները հանգեցրել են միգրանտ տնային աշխատողների պահանջարկի աճին։ Այլ երկրներում, ինչպիսին է Սինգապուրը, կանանց աշխատուժի մասնակցության աճը նպաստել է միգրանտ տնային աշխատողների պահանջարկին։ Այս պահանջարկի արդյունքում տնային և խնամքի աշխատանքն այժմ ամենատարածված մասնագիտությունն է, որով զբաղվում են կին աշխատանքային միգրանտները։

Միգրանտ կանանց վճարովի տնային և խնամքի աշխատանքը հաճախ թերագնահատվում է այնպես, ինչպես միշտ եղել է չվճարվող վերարտադրողական աշխատանքը։ Որոշ երկրներ օգտագործում են նաև «ընտանիքի անդամություն» հասկացությունը՝ հիմնավորելու միգրանտ տնային աշխատողներին նույն պաշտպանությունը մերժելը, որից օգտվում են մյուս միգրանտ աշխատողները։ Օրինակ, երբ որոշում են կայացրել, թե արդյոք ռումինացի միգրանտ տնային աշխատողին պետք է արտաժամյա վարձատրություն տրվի, Իսրայելի դատարանների համար հարց է առաջացել՝ արդյո՞ք «մայրը կպահանջի արտաժամյա վճար՝ գիշերը երեխաներին խնամելու համար»։ Նմանապես, Միացյալ Թագավորության օրենքները, որոնք կարգավորում են աշխատանքային ժամերի սահմանափակումները, ընդմիջումների իրավունքը և գիշերային աշխատանքի սահմանափակումները, մասնավորապես, բացառում են տնային աշխատողներին սահմանափակումները, ընդմիջումների իրավունքը և գիշերային աշխատանքի սահմանափակումները հատուկ բացառում են տնային աշխատողներին։

Բացի այդ, միգրանտ տնային աշխատողները հաճախ ստիպված են լինում ապրել իրենց գործատուների մոտ, որտեղ նրանք «անտեսանելի» են հանրության համար և հատկապես խոցելի են չարաշահումների համար։ Տարածված սեռական, հոգեբանական և ֆիզիկական բռնության դեպքեր են գրանցվել միգրանտ տնային աշխատողների շրջանում մի շարք երկրներում, այդ թվում՝ Հոնկոնգում, արաբական շատ երկրներում և Իտալիայում։

Այնուամենայնիվ, տնային աշխատող միգրանտների օրենսդրությունը փոխվել է որոշ երկրներում։ Օրինակ, տնային աշխատողները, որոնք ներգաղթել էին Կանադա *Live-in Caregiver* ծրագրի միջոցով մինչև 2014 թվականը, պետք է ապրեին իրենց գործատուների հետ, սակայն Երեխաների տնային խնամքի մատակարարի նոր փորձնական ծրագիրն այլևս չունի նման պահանջ։

Կին միգրանտ տնային աշխատողները հազվադեպ են կարողանում ներգաղթել իրենց ընտանիքներով։ Արդյունքում, նրանք հաճախ ներդնում են իրենց սերը սեփական երեխաների հանդեպ խնամած երեխաների վրա՝ սերտ կապեր հաստատելով նրանց հետ։

## Ազդեցություն ծագման երկրների վրա
### Տնտեսական ազդեցություններ
Ֆիլիպիններում, Շրի Լանկայում և Մալայզիայում անցկացված ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ միգրանտ կանայք աշխատանք են փնտրում արտասահմանում, հիմնականում իրենց ընտանիքների հիմնական ծախսերը և առողջապահական կարիքները հոգալու նպատակով։ 2015 թվականի դրությամբ աշխատանքային միգրանտները ավելի քան 601 միլիարդ դոլար են փոխանցել իրենց ծագման երկրներ։ Զարգացող երկրները ստացել են ավելի քան 441 միլիարդ դոլար այդ ընդհանուր գումարից, որը երեք անգամ ավելի է, քան զարգացման աջակցությունը և գրեթե այնքան, որքան ստացած օտարերկրյա ուղղակի ներդրումները։ Նեպալ ի նման զարգացող երկրներում արտասահմանյան դրամական փոխանցումները կազմում են ՀՆԱ-ի գրեթե 25%-ը։ Բացի այդ, շատ աշխատանքային միգրանտներ տրանսֆերտներ են ուղարկում ոչ ֆորմալ ուղիներով, ուստի փաստացի ընդհանուր թիվը նույնիսկ ավելի մեծ է։

Թեև Մեքսիկայում և Ֆիլիպիններում կատարված ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ տղամարդիկ փոխանցում են իրենց եկամուտների ավելի շատ և ավելի մեծ մասը, քան կանայք, այլ ուսումնասիրություններ Բանգկոկում, Լաոսում և Ֆիլիպինների գյուղական վայրերում ցույց են տվել, որ կանայք փոխանցում են իրենց եկամտի ավելի մեծ մասը։ Համաշխարհային բանկի տվյալները ցույց են տալիս, որ թեև կին աշխատանքային միգրանտները սովորաբար ավելի քիչ են վաստակում, քան իրենց տղամարդ գործընկերները, նրանց ներդրումները կազմում են 2015 թվականին ուղարկված 601 միլիարդ դոլարի պաշտոնական դրամական փոխանցումների կեսը։

Աշխատանքային միգրանտ կանանցից ստացվող տրանսֆերտներն ավելի հավանական է, որ օգտագործվեն «առողջության, կրթության, ընտանիքի և համայնքի զարգացման համար», մինչդեռ տղամարդկանց տրանսֆերտները սովորաբար օգտագործվում են ներդրումների համար։ Զարգացող երկրներում, ինչպիսին Նեպալն է, կին աշխատանքային միգրանտների կողմից կատարված դրամական փոխանցումների մեծ մասն ուղղվում է աղքատության կրճատմանը՝ տնային տնտեսությունների մակարդակով։ Նեպալցի կին աշխատանքային միգրանտների ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ նրանց 45%-ն օգտագործում է իրենց տրանսֆերտները բացառապես հիմնական կարիքներն ապահովելու համար, ինչպիսիք են սնունդն ու առողջապահությունը, ինչպես նաև իրենց երեխաների կրթական կարիքների համար։ Մակրոտնտեսական մակարդակում տրանսֆերտները կարող են նաև օգնել ծագման երկրներին հաղթահարել առևտրի դեֆիցիտը, նվազեցնել ճնշումը տեղական արժույթի վրա և նվազեցնել արտաքին պարտքը։

Այնուամենայնիվ, այլ ուսումնասիրություններ կասկածի տակ են դրել կին աշխատանքային միգրանտների համար «միգրացիայի-զարգացման» կապի առկայությունը։ Թեև տրանսֆերտները խթանել են զարգացումը որոշ երկրներում, այլ համայնքներում դրանք բացասաբար են ազդել աճի վրա։

### Մայրական միգրացիայի ազդեցություն
Կին աշխատանքային միգրանտների արտագաղթը հանգեցրել է վերարտադրողական աշխատանքի անհավասար միջազգային բաժանման։ Քանի որ կին աշխատանքային միգրանտները լքում են իրենց ծագման երկրները՝ այլ երկրներում տնային աշխատանք կատարելու նպատակով, նրանք հաճախ թողնում են իրենց ծագման երկրներում տնային աշխատանքի դեֆիցիտ, որը ստիպված ստանձնում են կին հարազատները կամ ավելի քիչ արտոնյալ տեղացի կանայք։

Հատկապես մայրերի արտագաղթը կարող է խորապես ազդել նրանց երեխաների սոցիալական և էմոցիոնալ բարեկեցության վրա։ Երեխաների ուսումնասիրությունը Շրի Լանկայում, որտեղ մայրերը աշխատում էին արտասահմանում, ցույց է տվել, որ այդ երեխաները տառապում էին հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներով։ Չնայած միգրանտ մայրերի՝ իրենց երեխաների հետ կապի մեջ մնալու ջանքերին, նրանց փոխհարաբերությունները հաճախ անկանոն են։ Արդյունքում այս երեխաները հաճախ մեծանում են առանց ծնողների հետ ծանոթանալու։ Երեխաների կրթության վրա ազդում է նաև ծնողական հսկողության և աջակցության բացակայությունը։

### Ազդեցություն գենդերային դերերի վրա
Որոշ կանայք գաղթում են գենդերային ճնշող նորմերից խուսափելու համար՝ լքելով իրենց տունը և ձեռք բերելով տնտեսական անկախություն և ազատություն։ Սա կարող է ամրապնդել կնոջ դիրքը ընտանիքում՝ բարելավելով նրա դիրքը։ Աշխատող կանայք ավելի մեծ լծակներ ունեն տնային տնտեսությունում, քանի որ նրանք վերահսկում են որոշակի տնտեսական ակտիվներ։

Սոցիոլոգ Լյուն, որն ուսումնասիրում է սեռը, սեքսուալությունը, ընտանիքը և աշխատանքը Չինաստանում, պնդում է, որ սոցիալական դերերը հետևում են աշխատանքային միգրանտներին իրենց նոր միջավայրերում։ Գյուղական կյանքում կնոջ դերի և քաղաքային կամ օտար երկրում նրա նոր կյանքի միջև ամուր կապ կա։ Նորմալացվում են կանանց ավանդական և կենցաղային դերերը, օրինակ. նրանց դերերը տանը՝ որպես տնային տնտեսուհի և տնային աշխատող։

Մյուս կողմից, իսպանաբնակ ամերիկացի տնտեսագետ Բեներիան պնդում է, որ գենդերային դերերը զարգանում են, երբ Լատինական Ամերիկայից կանայք թողնում են իրենց ընտանիքները և տեղափոխվում են Արևմտյան Եվրոպայում տնային խնամքի աշխատանք անելու։ Նա ընդունում է, որ միգրանտ աշխատողների մեծ մասն աշխատում է գենդերային մասնագիտություններով, ինչպիսիք են տնային և խնամքի աշխատանքը, որտեղ նրանց ավանդական սեռային դերերն ամրապնդվում են։ Այնուամենայնիվ, նա նաև պնդում է, որ կնոջ ընտրությունը՝ հեռանալ և տրանսֆերտներ ուղարկել իր ընտանիքին, սկիզբ է դնում իր ընտանիքում գենդերային դերերի փոփոխությանը։

Կանանց արտագաղթը ստիպում է նաև տանը մնացած տղամարդկանց հարմարվել փոփոխվող գենդերային նորմերին։ Օրինակ, Շրի Լանկայից կանայք ավելի հաճախ են ներգաղթում Մերձավոր Արևելք՝ տնային աշխատանքով զբաղվելու համար։ Այս արտագաղթը ստիպում է տղամարդկանց, որոնք մնում են Շրի Լանկայի գյուղերում, ընդունել գենդերային նոր նորմեր, որոնք կարող են հակասել ավանդական սեռային իդեալներին։ Այս տղամարդկանցից ոմանք հաղթահարում են ալկոհոլից կախվածությունը, որը դիտվում է որպես տղամարդկային գործունեություն։ Մյուս տղամարդիկ աշխատանք են գտնում իրենց համայնքներում և դրանից դուրս։ Թեև այս տղամարդիկ հաճախ ավելի քիչ են վաստակում, քան իրենց միգրանտ կանայք, նրանք լիովին չեն հրաժարվում իրենց ավանդական դերերից՝ որպես իրենց ընտանիքների կերակրող, և այդպիսով կարողանում են պահպանել իրենց գերակայության մի մասը։ Այն քիչ թվով տղամարդիկ, որոնք իրենց վրա են վերցնում կենցաղային բեռը, որը սովորաբար անում են կանայք, հաճախ արհամարհվում են «չափազանց կանացի» լինելու համար։ Քանի որ նրանք այլևս իրենց ընտանիքների կերակրողը չեն, իրենց համայնքում որոշ մարդիկ այլևս «տղամարդ» չեն համարվում։

## Ազդեցություններ ընդունող երկրների վրա
Գլոբալիզացիան հեշտացնում է վերարտադրողական աշխատանքի փոխանցումը բարձր եկամուտ ունեցող երկրների արտոնյալ կանանցից դեպի կին միգրանտ տնային աշխատողներ զարգացող երկրներից։ Տնային աշխատանքի այս պահանջարկը զարգացած երկրներից ավելի շատ կանանց հնարավորություն է տալիս շարունակել իրենց կարիերան այնպես, ինչպես տղամարդիկ։ Սինգապուրում օտարերկրյա սպասուհիների մեծ հոսքը 1980-1994 թվականներին զուգահեռ 70%-ով աճի ազդեցություն ունեցավ ամուսնացած սինգապուրցի կանանց աշխատուժի մասնակցության մակարդակի վրա։ Հուին պնդում է, որ այս աճը հնարավոր չէր լինի առանց կին տնային աշխատողների ներգաղթի։

Շատ զարգացած երկրներում, ինչպիսիք են ԱՄՆ, բնակչության ծերացումը հանգեցրել է երկարաժամկետ խնամքի աշխատողների ավելի մեծ պահանջարկի։ Արդյունքում, այս զարգացած երկրները ավելի շատ են դիմում աշխատանքային միգրանտ կանանց՝ իրենց տարեցների խնամքի կարիքները հոգալու նպատակով։ ԱՄՆ Լոս Անջելեսում տարեցների խնամքի տնային ծառայություններ մատուցողների 75%-ը և Հավայան կղզիներում խնամքի տների օպերատորների 95%-ը ֆիլիպինյան միգրանտ աշխատողներ են։ Բրաունը և այլք պնդում են, որ Միացյալ Նահանգների կախվածությունը երկարաժամկետ խնամքի ոլորտում աշխատող միգրանտ կանանցից, օրինականացրել է այս ոլորտում աշխատողների ցածր վարձատրությունը և արժեզրկել տարեցների խնամքի մասնագիտությունը։

## Ազդեցություն կին աշխատանքային միգրանտների վրա
### Շահագործում և չարաշահում
Աշխատանքային միգրանտ կանայք հիմնականում աշխատում են ոչ ֆորմալ ոլորտներում և հաճախ կամ չեն ընդգրկվում կամ մասամբ ստվերված են իրենց ընդունող երկրների աշխատանքային օրենսդրությամբ, սոցիալական ապահովության և բարեկեցության դրույթներով։ Կին աշխատանքային միգրանտների շահագործումն ավելի քիչ է նույնականացվում, քան տղամարդ աշխատանքային միգրանտների շահագործումը, քանի որ կանանց շահագործումը հաճախ տեղի է ունենում աշխատանքային տեսչության թույլ ծառայությունների հետ կապված իրավիճակներում։ Հատկապես տնային աշխատող միգրանտ կանայք հաճախ մեկուսացված են և կարող են կախվածություն ունենալ իրենց գործատուներից։ Վատ վերաբերմունքի օրինակներ են՝ չվճարելը, սահմանափակ տեղաշարժը, անձը հաստատող փաստաթղթերից զրկելը, երկարատև հերթափոխը, մի ամբողջ շաբաթ աշխատել առանց հանգստյան օրերի, սեռական շահագործում և անբավարար սննդի, ջրի և կացարանի վատ կենսապայմաններ։ Հաղորդվում է նաև, որ գործատուների կողմից առգրավվել են անձնական իրերը (այսինքն՝ անձնագրեր, շարժական սարքեր) և կողպել պահարաններն ու սառնարանները՝ միգրանտ տնային աշխատողներին ուտելու ընդմիջումներից զրկելու համար։

Չենգը պնդում է, որ միգրանտ կին աշխատողները մեկուսացված են նույնիսկ իրենց սեփական սոցիալական շրջանակներում։ Արդյունքում, նրանք հաճախ ստանում են շատ վատ աջակցություն, ինչը ավելի է մեծացնում նրանց կախվածությունը գործատուների տնային տնտեսություններից և դարձնում խոցելի։

### Վերարտադրողական առողջություն
Պարսից ծոցի որոշ երկրներ, ինչպիսիք են Արաբական Միացյալ Էմիրությունները և Քուվեյթը, արգելում են կին աշխատանքային միգրանտներին զբաղվել սեռական գործունեությամբ։ Եթե ​​այս կանայք ծոցում գտնվելու ընթացքում հղիանան, ապա նրանք մեկ տարով բանտարկվում են «զինա» հանցագործության համար։ Նրանք ստիպված են ծննդաբերել բանտում և բռնի կերպով բաժանվել իրենց երեխաներից, երբ արտաքսվեն։

## Տես նաև
Միգրանտ աշխատող

## Գրականություն
* Grace Chang,  *Disposable Domestics: Immigrant Women Workers in the Global Economy.* Cambridge, MA: South End Press, 2000. Print.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Women migrant workers' journey through the margins: Labour, migration and trafficking
*Who are the women on the move? A portrait of female migrant workers
*Migrant domestic workers, *International Labour Organization (ILO)*
*https://arar.sci.am/dlibra/publication/301309/edition/276489?language=hye, ՀՀ-ում կանանց աշխատանքային միգրացիայի հարցի շուրջ, *arar.sci.am*
*https://asue.am/upload/files/amberd-social-sphere/Tadevosyan.pdf, ԱՐՏԱԳՆԱ ԱՇԽԱՏԱՆՔԱՅԻՆ ՄԻԳՐԱՑԻԱ, *asue.am*

Կատեգորիա:Աշխատանք
Կատեգորիա:Աշխատանքային իրավունք
Կատեգորիա:Արտագաղթ
Կատեգորիա:Բնակչության գաղթ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքներ
Կատեգորիա:Միգրացիոն իրավունք