Երազողը (վեպ)

**Երազողը** (), 1994 թվականի մանկական վեպ, որի հեղինակը Իեն Մաքյուենն է։ Պատկերազարդվել է Էնթնի Բրոունի կողմից։ Վեպն առաջին անգամ հրատարակել է Ջոնաթան Քեյփը։ Այն հիմնված է «Երազողը» (1966) ֆիլմի վրա, որտեղ երիտասարդ տղան արթմնին երազ է տեսնում և մտնում Հանս Քրիստիան Անդերսենի պատմությունների աշխարհը։ Վեպը համարվում է ՄքԷվանի առաջին կամ երկրորդ գիրքը երեխաների համար, եթե հաշվենք Ռոզ Բլենչի նկարների գիրքը (1985)։ Քննադատները բարձր են գնահատել ՄքԷվանի երևակայությունը, բայց նշել են, որ գիրքն ունի «քաղցր և թեթև» շատ բարձր մակարդակներ։

## Բովանդակություն
Գիրքը պարունակում է յոթ փոխկապակցված պատմվածքներ մի երիտասարդ տղայի՝ Փիթեր Ֆորչնի մասին, որի արթմնին երազները տանում են նրան տարբեր երևակայական իրավիճակներ։ Նա հայտնաբերում է մի քսուք, որը քսելուց հետո մարդիկ չքանում են, և որի օգնությամբ անհետացնում է իր ընտանիքը։ Չարաճճի տղան հանգում է այն եզրակացության, որ կյանքը երազ է, և ինքը կորցնելու բան չունի և իրեն մնում է միայն արթնանալ։ Նա կերպարանափոխվում է կատվի և կռվում մի թափառաշրջիկի հետ, վերափոխվում է իր փոքրիկ զարմիկին և վայելում երեխա լինելու հաճույքը, պոկում խաղալիքի ոտքերը և ձեռքերը։ Եվ վերջին պատմության մեջ կերպարանափոխվում է հասուն մարդու, որտեղ և հասկանում է, թե որքան անհետաքրքիր է մեծահասակների կյանքը` համեմատած երեխաների հետ։ Նա պատմության սկզբում 10 տարեկան է, իսկ վերջում՝ 12:

## Հրատարակում
Վեպն առաջին անգամ հրատարակել է Ջոնաթան Քեյփը և այն թարգմանվել է մի շարք լեզուներով։ Այն վերահրատարակվել է Վինտաժի կողմից և համարվում է նրա առաջին կամ երկրորդ գիրքը երեխաների համար, կախված նրանից, թե արդյոք Ռոզ Բլենչի (1985) նկարազարդ գիրքը համարվում է մանկական գիրք։ Նշված երկու գրքերն էլ պատկերազարդել է Էնթնի Բրոուը։

ՄքԷվանն իր երեխաների համար կարդում է իր գրած պատմություններն այնպես, ինչպես ինքը գրել է։ Հարցազրույցում նա իր երեխային համեմատել է Փիթերի հետ, ասելով, որ նա «հանգիստ է, գունատ, երազկոտ» և նախընտրում է ունենալ մոտիկ ընկերներ։

## Վերլուծություն

Էվա Մարիա Մոութերն իր մագիստրոսական թեզում գրել է, որ «Երազողը» ՄքԷվանի այլ ստեղծագործությունների համեմատ անտեսվել է, քանի որ այն երեխաների համար նախատեսված վեպ է։

Դեյվիդ Մալքոլնը *Հասկանալով Իեն Մաքյուենին* (2002) աշխատության մեջ գրել է, որ վեպում Փիթերն իր ազատ և անկաշկանդ աշխարհում տեղաշարժվում է հասարակ և ֆանտաստիկ իրադարձությունների մեջ։ Նա դա համեմատում է First Love, Last Rites (1975)-ի հետ, որը ՄքԷվանի կարճ պատմությունների առաջին ժողովածուն էր։ Երկուսն էլ պարունակում են հուզմունք, վախ և ազատ աշխարհներ։

## Ընդունելիություն
Ամերիկացի վիպասան Դեյվիդ Լիվիթը Նյու Յորք Թայմսում գնահատում է ՄքԷվանի երևակայությունը, բայց միևնույն ժամանակ գրում է, որ «երևակայական հատվածներ» հազվադեպ են հանդիպում, իսկ մեծ մասը նվիրված է «Փիթերի արվարձանային կյանքի ամենօրյա ձախողությունների» նկարագրությանը։ Ավարտելով այս ակնարկը՝ Լիվիթը գալիս է այն եզրահանգման, որ ՄքԷվանը լավագույնս է դրսևորվում, երբ գրում է բոլորի համար, այլ ոչ թե՝ երեխաների։

Փաուլ Թեյլորն The Independentում գրել էր, որ ՄքԷվանի վաղ վեպերը ընդգրկում են «սև և սատանայական» նյութեր, և որ նա «բավականին լրջորեն էր պատրաստվել պահպանելու օգտակարի և հաճելիի բարձր մակարդակը»։

Ռոբերտ Ուինդերը *New Statesman*-ում վեպը անվանում է «հիանալի մանկական գիրք... որտեղ ծնողների և երեխաների միջև անդունդը ավելի վառ է պատկերված, քան Քավարանում»։ Թոմ Շոնը *The New York Times*-ում գրել է, որ «գիրքը լավ էր իր Ռոալդ Դահլիին նմանվող չար տեսքով»։

Գիրքն Իտալիաում վաճառքի է հանվել որպես մեծահասակների գիրք, որտեղ այն շատ լավ է վաճառվել։

*literacymatters.com*-ը գիրքը ներառում է տարրական դպրոցի ուսուցիչների ծրագրի մեջ։

Գիրքը 2008 թվականին Իվան Ջոնսի կողմից ադապտացվել է BBC ռադիոյի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Page on McEwan's website
* Page on WorldCat

Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Մանկական գրականություն
Կատեգորիա:Բրիտանական մանկական գրականություն
Կատեգորիա:Մանկական վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր