Վիդա Ռագուլսկենե

**Վիդա Կեզգալայտե-Ռագուլսկենե** (, ), լիտվացի կին գիտնական, գյուտարար, Լիտվայում տեխնիկական գիտությունների հաբիլիտացված դոկտորի կոչման արժանացած առաջին կինը, ինժեներ Կազիմերաս Ռագուլսկիսի կինը։

## Կենսագրություն
Վիդա Կեզգալայտեն ծնվել է Լեոնաս Կեզգայլա-Կենստավիչյուսի (1895–1979) և Ստեֆանիա Ստանևիչյուտե-Կեզգայլենեի (1899–1984) ընտանիքում՝ Դապշյայ գյուղում։ 1955 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1958֊1967 թվականներին աշխատել է Լիտվայի գիտությունների ակադեմիայում։ 1967-ից մինչև 1993 թվականը աշխատել է Կաունասի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում (որը հետագայում դարձել է Կաունասի տեխնոլոգիական համալսարան)։ Համալսարանում ուսանելու ընթացքում ավարտել է նաև Յուոզաս Գրուոդիսի անվան բարձրագույն երաժշտական դպրոցը (ներկայումս՝ կոնսերվատորիա)։

## Գիտական ​​նվաճումներ
1965 թվականին նա պաշտպանել է տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի, 1973 թվականին՝ դոկտորական, իսկ 1977 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում: Եղել է վեց մենագրության համահեղինակ, մոտ երկու հարյուր հոդվածի հեղինակ և ստացել 97 արտոնագիր։ ​​Իր հետազոտական ​​աշխատանքի համար 1983 թվականին արժանացել է Լիտվայի ԽՍՀ պետական ​​մրցանակի: Ռագուլսկիենեն եղել է հիսունից ավելի պաշտպանված ատենախոսությունների ղեկավար կամ պաշտոնական ընդդիմախոս։ Նրա հետազոտությունները բացահայտել են ոչ գծային տատանումային-հարվածային համակարգերի երևույթը: Նա ամփոփել է փորձարարական, վերլուծական և համակարգչային ուսումնասիրությունների արդյունքները, որոնց հիման վրա լուծվել են տատանումային-հարվածային մեխանիզմների և սարքերի տեսական և գործնական կիրառման հարցեր:

## Գործունեություն
Անգլերենից թարգմանել է ֆրանսիացի պատմաբան Շառլ Լուի Տուրո Պիխելի «Ժեմայթիա. Անհայտ պատմություններ» աշխատությունը։ Մասնակցել է «Լիտվայի զինված ուժերի սպաները 1918֊1953» հանրագիտարանի տվյալների հավաքագրման աշխատանքներին։ Նաև պատրաստել է նյութեր իր հայրենի Դապշյայ գյուղի պատմության վերաբերյալ։ Նույն գյուղից էր նաև հրետանագիտության հիմնադիր և բազմաստիճան հրթիռների ստեղծող Կազիմիր Սեմենովիչը։ Նրա ընտանիքի պատմությունը հասնում է մինչև 14-րդ դար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
# Voverienė А. Prominent Scientists of Lithuania of the XX Century. Москва: Научный эхо, 2009, 640 p.
# Самосинхронизация механических систем / К. Рагульскис, И. Виткус, В. Рагульскене. — Вильнюс: Минтис, 1965. — Т. 1: Самосинхронные и виброударные системы. — 186 с.
# Ртутные коммутирующие элементы для устройств автоматики / У. — С С. Зарецкас, В. Л Рагульскене. — Москва: Энергия, 1971. — ("Библиотека по автоматике. Вып. 447)&nbsp;— 104 с.
# Виброударные системы / В.&nbsp;Л&nbsp;Рагульскене.&nbsp;— Вильнюс: Минтис, 1974.&nbsp;— 320 с.
# Двумерные вибрационные приводы / Г.&nbsp;Э.&nbsp;Курило, В.&nbsp;Л&nbsp;Рагульскене.&nbsp;— Вильнюс: Мокслас, 1986.&nbsp;— 137 сек.
# Контактные системы / В.&nbsp;&nbsp;Осташявичюс, Б.&nbsp;&nbsp;Рудгальвис, В.&nbsp;Л&nbsp;Рагульскене, Б.&nbsp;Н.&nbsp;Бакшис.&nbsp;— Ленинград: Машиностроение, Ленинградское отделение, 1987.&nbsp;— 279 с
# Vibroengineering / One of the authors V. Ragulskienė.&nbsp;— Monograph. Science and Arts of Lithuania. Книга 19. Вильнюс: Academia Scientiarum Lithuaniae, 1998.&nbsp;— 572 p.
# Professor Vyda Kęsgailaitė&nbsp;— Ragulskienė (1931-2009) / Monograph. Science and Arts of Lithuania. Книга 74. Вильнюс: Mokslotyros Институт, 2009.&nbsp;— 568 p.
# Сь. L. T. Pichel. Žemaitija. Kaunas: Ajeta, 1991. Translated from the English language by V. Ragulskienė.
# Translation from the English language by V. Ragulskienė: Ch. L. T. Pichel. Žemaitija, неизвестная история. Клайпеда: Samogitia Медиа, 2007.
# Multi-volume encyclopedia publication «Литовской армии офицеров 1918-1953». Москва, 2001-2009.
# Šiaudytis V. Литвы šviesuoliai. Kaunas: Рассвет, 2010, 368 p.
# Šiaudytis V. Жизнь — это с высоты птичьего полета к saulutės ближе к синей голубое небо... Каунас: Рассвет, 2011, 200 p.

 
Կատեգորիա:Լիտվացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Կին գիտնականներ
Կատեգորիա:Կին գյուտարարներ
Կատեգորիա:Կին ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ