open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Լևինա

**Իզաբելլա Լուեն** (, ), գերմանացի երգչուհի, ինչպես նաև երգերի հեղինակ։ Լևինան կներկայացնի Գերմանիան Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթում։ Երգը կրում է «Perfect Life» (հայ.՝ «Կատարյալ կյանք») վերնագիրը։ Նա հանդես կգա միանգամից եզրափակչում, քանզի Գերմանիան "Big 5 "-ի անդամ է։  Գերմանիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցում է արդեն վաթսուներորդ անգամ, ինչը ռեկորդային է Եվրատեսիլի պատմության մեջ։ Գերմանիան "Big 5 "-ի միակ անդամն է, որ՝ "Big 5 " մտնելուց հետո հաղթել է (Դա եղել է 2010 Եվրատեսիլ ամենամյա մրցույթին, Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում)։

## Կյանքն ու կարիերան
Լևինան  ծնվել է Բոննում։ Նա այցելել է Դոկտոր Վիլհելմ Անդրե գիմնազիան, որն ավարտել է Միջազգային բակալավրիատի աստիճանով։ Այնուհետև նա տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ ստացել է բակալավրի աստիճան Լոնդոնի Թագավորական քոլեջում։ Լևենիան միաժամանակ ստեղծագործում է և՛ Լոնդոնում, և՛ Բեռլինում, և՛ Բոննում։

### Եվրատեսիլ 2017
2016 թվականին Լևինան հայտարարեց, որ պատրաստում է մի  երգ, որով պետք է մրցի Եվրատեսիլ գնալու համար։ 2017 թվականի հունվարի յոթին նա հայտարարեց, որ այն հինգ լավագույներից մեկն է, ովքեր պետք է մրցեն Եվրատեսիլ գնալու համար։ Շոուի ժամանակ Լևինան քովեր տարբերակով երգեց "Երբ մենք էինք երիտասարդ" Ադել։ Բարդ մրցույթում Լևինան կարողացավ ՝ պայքարել և հաղթել։ Գերմանական հասարակության շնորհիվ Լևինան կարողացավ հաղթել շոուն և դառնալ Գերմանիայի վաթսուներորդ արտիստը, ով կգնա Եվրատեսիլ։ Եվ Լևինան ընտրեց  «Կատարյալ կյանք» երգը, որով կներկայացնի Գերմանիան Եվրատեսիլ 2017 թվականին, Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևում։ Քանի որ Գերմանիան հանդիսանում է «մեծ հնգյակի» անդամ, այն ինքնաբերաբար կանցնի եզրափակիչ, որը տեղի կունենա 2017 թվականի մայիսի 13-ին։ Նրա հետ կմրցեն նաև այն քսան լավագույնները, որոնք եզրափակիչ են հասել առաջին և երկրորդ կիսաեզրափակիչները հաղթահարելով։ Լավագույն քսանին կմիանան նաև մեծ հնգյակի երկրները՝ Իսպանիան, Իտալիան, Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան, Գերմանիան, նաև հյուրնկալող երկիր Ուկրաինան։

## Պատմություն
### երգեր

## Հղումներ

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Գերմանացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Սամվել Պագգալյան

**Սամվել Պագգալյան Պ.** (), հայ բանաստեղծ։

## Գործունեություն
1967-1976 թվականներին վարել է ՖՀԱԵՄ-ի (Ֆրանսիայի հայ ավետարանական եկեղեցիների միության) նախագահի պաշտոնը։ Մեծ ջանքեր է ներդրել տարբեր երկրների համայնքների միջև հարաբերությունների զարգացման գործում։

Աշխատակցել է «Հայրենիք» (Բոստոն), «Վերելք» (Մարսել) պարբերականներին։ Օգտագործել է *Սամուէլ Պ.* ծածկանունը։

## Մատենագիտություն
### Գրքեր
* Ցեղիս ձայնը (բանաստեղծություններ), տպ. Շնորհօքեան, 1944, 32 էջ։
* Լոյս գիշերուան մէջ (քարոզներ), Բեյրութ, տպ. Շիրակ, 1976, 232 էջ։
* Գոյապատճառը կեանքիս (բանաստեղծություններ), Վենետիկ, Ս. Ղազար, 1977, 182 էջ։
* Քաղցրութիւն (քարոզներ), Փարիզ, 1982, 320 էջ։
* Առ եւ կարդա (կրոնական), Մարսել, տպ. Բանբեր, 1988, 261 էջ։
* Լուսակունք (բանաստեղծություններ), Բեյրութ, տպ. Նշան, Ա.թ, 168 էջ։

### Մամուլ
* Հին սէր (բանաստեղծություն)։ «Հայրենիք» (Բոստոն), 1929, № 7:
* «Վերելք» (Մարսել), 1947, № 6:
* «Վերելք» (Մարսել), 1948, № 7-11:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսահայ բանաստեղծներ
Սոտերել

**Սոտերել** (), լրիվ անունը ֆրանսերենով՝ **Arbalète sauterelle type A D’Imphy** (*А տիպի արբալետ «Մորեխ» դ՛Իմֆի*), ֆրանսիական հաստոցային արբալետ, նախատեսված նռնակներ նետելու համար։  Օգտագործել են Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Գերմանիայի զորքերը Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևմտյան ճակատում։ Հատուկ խրամատային մարտերի համար նախագծել է ֆրանսիական բանակի սպա Էլի Անդրե Բրոկը։ Զենքը հնարավորություն է տվել  բարձր հետագծով նռնակները նետել հակառակորդի խրամատ։ Բանակում օգտագործվել է բանակի գեներալ Անրի Բերտլոյի առաջարկով։

## Նկարագիր
Նախագծողը ֆրանսիական բանակի հրետանու սպա Էլի Անդրե Բրոկն () էր, ով մինչև պատերազմը գիտնական էր և զբաղվում էր բժշկական ասպարեզի, օպտիկայի և ռազմական տեխնիկայի (գաղտնալսման համար նախատեսված դիրժաբլներ և ստորջրյա նավեր)  հետազոտություններով։ 1915 թվականի մարտ ամսին նա պատենտավորել է իր գյուտը  (ֆրանսիական պատենտ № 502,158)։ Չնայած նախնական ոչ դրական կարծիքին, բանակի գեներալ Անրի Բերտլոյի առաջարկով զենքը մտել ֆրանսիական բանակի զինանոց։ Բրոկը հասել է դրան, որ մի ընկերություն սկսել է արտադրել արբալետները, և դրանք արժանացել են զինվորների հավանությանը։

Սոտերելը բրիտանական Լիչի խրամատային կատապու;տից թեթև և դյուրաշարժ էր, բայց բավարար հզորություն չուներ։ Արբալետի քաշը 24 կգ էր։ Սոտերելով հնարավոր էր ֆրանսիական F1 կամ բրիտանական Միլսի նռնակները և հատուկ տեսակի 14 նռնակը նետել 110-140 մ։ Պատրաստված էր ամբողջովին մետաղից ուներ ռեսորային կառուցվածք և պողպատե լարից աղեղ։ Աղեղը ձգվում էր հատուկ պտտվող մեխանիզմով։

Կրակելու համար հարկավոր է արբալետը խրամատում տեղադրել  45° անկյան տակ։ Աղեղի լարման աստիճանից կարելի էր իմանալ, թե նռնակը ինչ հեռավորություն կանցնի։ Կար հատուկ սանդղակ, որը ցույց էր տալիս թե երբ դադարեցնել աղեղ ձգելը։ Հաշվարկը երկու անձից էր։ Մեկ րոպեում հնարավոր էր չորս անգամ կրակել.։

Բրիտանացիները այս արբալետը օգտագործել են մինչև 1916 թվականը, մինչև որ չեն հայտնվել 2 դյույմանոց միջին և Սթոքսի ականանետերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հրազեն
Դոնի 16-րդ կազակական գունդ

**Դոնի 16-րդ կազակական գունդ** (), **Դոնի 16-րդ  կազակական, գեներալ Գրեկովի 8-րդ գունդ**,  ռուսական կայսերական բանակի թեթև հեծելազորային գունդ։

16-րդ զորագնդային ստորաբաժանման առաջնահերթ գունդ, որի կազմում ընդգրկված են` 16-րդ գեներալ Գրեկովի 8-րդ, 33-րդ և 50-րդ Դոնի կազակական գնդերը։ Ստորաբաժանումը կոմպլեկտավորված էր Զապլավսկայա, Բեսսերգենևսկայա, Մելիխովսկայա, Ստարոչերկասկայա, Մանիչսկի, Բագաևսկայա, Եգորլիկսկայա, Ելիզավետինսկայա, Նովոազովսկ, Չերկասսկի, Ռոստովի ստանիցաների և Տագանրոգի շրջանի կազակներից։ Հավաքակայանը տեղակայված է Նովոչերկասկում, Դոնի Ռոստովի 50-րդ գնդում։

## Գնդի նախնական ձևավորում
Դոնի 16-րդ կազակական գունդը հանդիսանում է Դոնի կազակական Սերգեևի 31-րդ գնդի ուղղակի ժառանգորդը, որը ձևավորվել է 19-րդ դարում 1820-ական թվականների կեսերին և մասնակցել է 1826-1828 թվականներին պարսիկների և 1828 -1829 թվականներին թուրքերի դեմ ուղղված Կովկասյան արշավանքներին։ Սկզբում Դոնի կազակական գունդը 16-րդ համարի տակ ձևավորվել է 1835 թվականի մայիսի 26-ին  Դոնի կազակական զորքերի մասին նոր դրույթների հիման վրա։ Այս գունդը պարբերաբար զորակոչվում էր և ազատ արձակվում արտոնյալ պայմաններով, ինչպես նաև փոխվում էր նրա հերթական համարը  (կախված զորակոչման պահին ազատ համարի առկայությունից)։ Բացի համարից և անվանումից, գնդի անվանման մեջ նշվում էր նրա գործող հրամանատարի անունը։ Գունդը երկար ժամանակ գտնվում էր Կովկասում և մասնակցում էր լեռնականների դեմ ուղղված արշավանքներին։

## Գնդի վերջնական ձևավորում
1875 թվականի հունիսի 27-ին  Դոնից արտաքին ծառայության է կանչվում Դոնի կազակական հերթական գունդը 15-րդ համարով։ 1877-1878 թվականներին գունդը գտնվել է գեներալ Շամշևի Դոնի 1-ին կազակական դիվիզիոնի կազմում և մասնակցել Բուլղարիայում թուրքերի դեմ ուղղված ռազմական գործողություններին։ 1882 թվականի օգոստոսի 13-ին գունդը ընդգրկվել է երկրորդ հերթի, իսկ 1888 թվականից նորից փոխադրվել առաջին հերթի գնդերի կազմ և արտոնյալ պայմաններով այլևս չի զորացրվել։ 1894 թվականի մայիսի 24-ից  գունդն անվանակոչվեց 16-րդ Դոնի կազակական։ 1904 թվականի օգոստոսի 26-ից գնդի մշտական ղեկավար կոչվեց գեներալ Գրեկով 8-րդը, և նրա անունը միացվեց գնդի անվանը։

Գունդը մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։

## Համազգեստ
Ուսադիրների ծածկագիրը` կարմիր «16» 1915 թվականի հոկտեմբերի 18-ից ծածկագիրը փոխվեց «16.Д.»: Ընդհանուր կազակական արտահագուստի հետ միասին գունդը կրում էր  մունդիրներ, չեկմեններ, վերարկուների փականներ և ուսադիրներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության կազակական գնդեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռազմական պատմություն
Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն
Սիմոնովիչի տուն (Տագանրոգ)

**Սիմոնովիչի տուն** (), մշակութային ժառանգության օբյեկտ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Չեխովի փողոց, 30 հասցեում։ Համաձայն Ռոստովի մարզի վարչակազմի ղեկավարի 16.01.1995 թվականի № 7 որոշման` ենթակա է պահպանման և վերանորոգման։

## Պատմություն
Վաճառական Չիլիկինը կառուցեց նոր շենք Չեխովի փողոց, տուն 30 հասցեում 1850-ական թվականներից հետո։ Նա այդ տան սեփականատերն էր մինչև 1890-ական թվականների սկիզբը, այնուհետև այն վաճառեց ռոստովցի վաճառական Մարկուս Գորդոնին։ Արդեն 1906 թվականին տունը կրկին փոխեց սեփականատիրոջը, այն գնեց Լոգաչովը։ Իսկ 1915 թվականից մինչև 1918 թվականը տունը պատկանում էր Սիմոնովիչին, որի անունով էլ շենքը ստացել է իր պատմական անվանումը, թեև սեփականատերն այդ տանը չի ապրել, այլ հանձնել է վարձակալությամբ շրջանային ոստիկանական վարչության կարիքների համար։ Շենքի որոշ տարածքներում գտնվում էր հողային գործերի շրջանային կոմիտեն։ Շենքում գործել է տպարան։ XXI դարում սա բնակելի տուն է։

## Նկարագրություն
Տունը երկհարկանի է` կառուցված քարից։ Ցանցկեն ծածկով արտասանդուղքը տեղադրված է ոչ կենտրոնով, այլ շեղված է դեպի աջ։ Տան անկյունն ունի կլորացված ձև, դրա վերևում գտնվում է յուրօրինակ ճակտոնը։ Լուսամուտների վերևի տարածքը զարդարում են դեկորի տարբեր տարրեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Ալեքսեյ Բատալով

**Բատալով Ալեքսեյ Վլադիմիրովիչ** (, ), ռուս խորհրդային կինոդերասան և ռեժիսոր։ ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1969 թվական)։

## Գործունեություն
1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնի դպրոց–ստուդիան և աշխատել Սովետական բանակի Կենտրոնական թատրոնում։ Առաջին դերը կինոյում Ալեքսեյ Ժուրբինն է (ռեժիսոր Իոսիֆ Խեյֆիցի «Մեծ ընտանիք», 1954 թվական)։ Լավագույն դերերից են՝ Սաշա Ռումյանցև («Ռումյանցևի գործը», 1956 թվական), Բորիս («Թռչում են կռունկները» 1957 թվական, 1958 թվականի Կաննի տասնմեկերորդ միջազգային կինոփառատոնում «Ոսկյա արմավենի» գլխավոր մրցանակ), Գուրով («Շնիկով տիկինը», ըստ Անտոն Չեխովի, 1960 թվական), Միխայիլ Ռոմի «Մեկ տարվա ինն օրը» (1961) Գուսև («Տարվա ինը օրը», 1962 թվական), Իոսիֆ Խեյֆիցի «Երջանկության օր» (1964), Իվան Պիրևի «Հեռավոր աստղի լույսը» (1965), Վլադիմիր Վենգերովի «Կենդանի դիակ» (1960), Ալեքսանդր Ալով և Վլադիմիր Նաումով «Վազք» (1970), Ռոլան Բիկովի «Ուշադրություն, կրիա է» (1970), Ալեքսեյ Սալտիկովի «Վերադարձ չկա» (1974), Վլադիմիր Մոտիլի «Երջանկության գերող աստղը» (1975), Ալեքսանդր Զգուրիդիի «Ռիկի-Տիկի-Տավի» (1975) և այլ շարժանկարներում։

Որպես կինոռեժիսոր հայտնի է «Շինել» (1960 թվական), «Երեք հաստլիկներ» (1966 թվական), «Խաղամոլը» (1972 թվական), Մոսկվան արցունքներին չի հավատում (1979) կինոնկարներով։

## Պարգևներ
* ԽՍՀՄ պետական մրցանակ
* Լենինի շքանշան
* Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս
* ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ
* «Հայրենիքին վաստակների համար» II աստիքանի շքանշան
* Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան
* Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակներ
* ՌՍՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ
* ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:«Կուռք» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:«Տրիումֆ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտության ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Ալֆրեդ Գուդի

**Ալֆրեդ Գուդի** (, ), բարեգործ, Դերբի քաղաքի հետ առնչվող նկարների, տպագրության, լուսանկարների հավաքորդ։

## Կենսագրություն
Ալֆրեդ Գուդին ծնվել է Դերբի քաղաքում 1878 թվականին՝ Ուիլյամ Հենրի Գուդիի և Ռոդա Ստրուտի ընտանիքում։ Մինչև Դերբիի արվեստի դպրոցում սովորելը, նախնական կրթություն ստացել է տանը, ապա՝ Ուիթվորֆ դպրոցում։ 1886 թվականից սկսել է հավաքել յուղաներկ, ջրաներկ կտավներ, տպագրություն, լուսանկարներ։ Նկարիչներ է վարձել, որոնք նկարել են Դերբիի ժամանակակից բնապատկերներ՝ փորձելով պահպանել այն, ինչը կարող է վերանալ։

Գուդին ունեցել է մի շարք հետաքրքրություններ, այդ թվում՝ ուսումնասիրել է բնական պատմություն, սիրել է քայլել Դերբիշիրում։ Նա սիրողական Շեքսպիրյան դերասան էր, ով հիմնադրեց տեղական հասարակություն և փորձերի համար կազմակերպեց «The Loft»-ը (40 Ashbourne Road, Derby):
Գուդիին նկարագրում էին որպես քաղաքային մարդ, ով հաճախ էր լինում իր սիրելի Sadler Gate պանդոկում, որտեղ քննարկում էր օրվա խնդիրները։ Արվեստի հանդեպ հետաքրքրությունից ելնելով՝ նա դարձավ Դերբիի գծագրության ակումբի (Derby Sketching Club) նախագահը։ 2014 թվականի սեպտեմբերին «The Loft»-ն ամբողջությամբ քանդվեց։

Գուդին ունեցել է 19-20-րդ դարերի արժեքավոր հավաքածու, որից շուրջ 500 կտավներ 1936 թվականին նվիրաբերել է Դերբիի թանգարանին և պատկերասրահին։ Գուդին մահացել է Դերբիում 1945 թվականին։ Մահվանից հետո նա թանգարանին է թողել 13000 ֆունտ ստերլինգ՝ թանգարանի տարածքի ընդլայնման համար։ Թանգարանի հավաքածուում այժմ ներառված են ոչ միայն Գուդիի հավաքածուն, այլև Ջոզեֆ Ռայթի կտավների մեծ հավաքածու։ Գուդիի հավաքածուում ներառված էին Ալֆրեդ Ջոն Քինի, Էռնեստ Թաունսենդի կտավները։ Դերբիի քաղաքային խորհուրդը հավաքածուի կտավները տպագրել է «Գուդիի Դերբին» գրքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Արվեստի հավաքորդներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բարեգործներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հավաքորդներ
Բորիս Ապրիլով

**Բորիս Ապրիլով** (, ծննդյան անունը՝ *Атанас Василев Джавков*, ), բուլղարացի բանաստեղծ, դրամատուրգ, արձակագիր, երգիծաբան, մանկագիր։

## Կենսագրություն
Կրթությունն ստացել է Բուրգաս քաղաքում, որտեղ ուսմանը զուգահեռ տեղական թերթերում հրապարակել է կարճ պատմվածքներ, ֆելիետոններ, բանաստեղծություններ։ 1947 թվականին հրավիրվում է աշխատանքի «Стършел» երգիծական թերթի խմբագրությունում և տեղափոխվում է Սոֆիա։ 1959 թվականից ամբողջովին նվիրվում է գրական աշխատանքի և մինչև մահ ապրում բացառապես գրական հոնորարներով։ 1959-63 թթ. եղել է բուլղարական կրկեսի տնօրինության գլխավոր դրամատուրգը և գրական խմբագիրը։ 1963-69 թթ. Սլիվեն քաղաքի թատրոնում եղել է դրամատուրգ և գրական խորհրդատու։

## Ստեղծագործություն
Գրել է 10 մանկական գրքեր և բազմաթիվ մանկական պիեսներ դրամատիկական, տիկնիկային ու հեռուստեստեսային թատրոնի համար։ Միաժամանակ մեծահասակների համար գրել է ֆելիետոններ, վիպակներ և վեպեր։

### Հայերեն թարգմանությամբ
Ստորև ներկայացված է Բորիս Ապրիլովի այն ստեղծագործությունների ցանկը, որոնք թարգմանվել են հայերեն՝
* Աղվեսիկի արկածները (երգիծական պատմվածք), Ե., Հայպետհրատ, 1967, 135 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Մ. Սաֆարյան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի երգիծաբաններ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Hey Mama! (ալբոմ)

**Hey Mama!**, EXO-CBX ենթախմբի առաջին ալբոմն է։ EXO-CBX-ը հարավկորեական EXO բոյ բենդի առաջին ենթախումբն է։ Ալբոմը թողարկվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ին S.M. Entertainment-ի կողմից, KT Music-ի բաշխմամբ։ Ալբոմը իր մեջ ընդգրկում է տարբեր ժանրերի հինգ երգեր։

## Նախադրյալ և թողարկում
2016 թվականի հոկտեմբերի 24-ին S.M. Entertainment-ը հայտարարել է, որ Չենը, Բեքհյոնը և Սիումինը առաջնաելույթ են կատարել որպես EXO բոյ բենդի առաջին ենթախումբը՝ EXO-CBX-ը, իրենց առաջին «*Hey Mama!»* ալբոմով։ Հոկտեմբերի 25-ին, թողարկվել է "Hey Mama!" սինգլի թիզերը։ Հոկտեմբերի 27-ին, ներկայացվել է ալբոմի մյուս երգերից հատվածներ Apple Music's Beats 1-ում։ Ալբոմի և երաժշտական տեսահոլովակի թողարկումը տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 31-ին։ 2016 թվականի նոյեմբերի 7-ին, S.M Entertainment-ը թողարկել է  երկրորդ "The One" սինգլի տեսահոլովակը գործակալության YouTube-ի պաշտոնական էջում։

## Սինգլ
Գլխավոր երգը կոչվում է "Hey Mama!" ("Mama" հղվում է գեղեցիկ կնոջ) և պատմում էր այն մասին, որ պետք է վայելել  կողմերին և այն դարձնել հատուկ օր։ Թողարկումից անմիջապես հետո երգը զբաղեցրել է բարձր հորիզոնական հարավկորեական վեց հիթ-շարքերում, ինչպես նաև ալբոմի մյուս երգերը։ Այն նաև զբաղեցրել է առաջին հորիզոնական 7 երկրների iTunes-ի հիթ-շարքերում՝ այդ թվում նաև Հարավային Կորեայում, Պերուում, Սինգապուրում, Թաիլանդում, Ֆիլիպիններում, Հոնկոնգում և Բրունեյում, ինչպես նաև երկրորդ տեղում Թայվանում և Ինդոնեզիայում։ "Hey Mama!" երգը բեմադրվել է Քալե Հանագամի կողմից, ով նախկինում աշխատել է  Girls' Generation-ի, After School-ի, Red Velvet-ի, և Blackpink-ի հետ։ Երգի տեսահոլովակը YouTubeում հավաքել է երկու միլիոն դիտում within 9 hours after being released.

## Առաջնաելույթ
Գովազդային հաղորդումը «*Hey Mama!»* ալբոմի համար տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 31-ին ժամը 8-ին (Կորեայի ժամանակով) հատուկ տաղավարում, որը տեղակայված է Սամսոնգ Դոնգում COEX, Սեուլ։ Հաղորդումը ցուցադրվել է ուղիղ եթերով EXO-ի V App-ի ալիքով։ EXO-CBX-ը առաջնաելույթ  կատարել *M! Countdown* երաժշտական հաղորդման ժամանակ նոյեմբերի 3-ին, ավելի ուշ  KBS հեռուստաալիքի *Music Bank* և MBC հեռուստաալիքի *Show! Music Core* հեռուստահաղորդումներում։

## Քննադատական ընդունում
«*Hey Mama!»* առաջնաելույթ է ունեցել *[[Billboard (magazine)|Billboard -ի]]* Համաշխարհային ալբոմների հիթ-շարքերում, իսկ Հարավային Կորեայում Gaon ամենշաբաթյա ալբոմների հիթ-շարքերում։

### Առևտրային կատարում
2016 թվականին վաճառվել է ալբոմի 276,000 կրկնօրինակ։ «*Hey Mama!* » ալբոմը դարձավ ամենավաճառվածը Gaon հիթ-շքերթում 2016 թվականին, վաճառվել է 275,191 կրկնօրինակ, իսկ Hanteo-ում 202,281 կրկնօրինակ։

## Երգացանկ

## Հիթ-շարքեր
### Ամենշաբաթյա հիթ-շարքեր

### Ամենամսյա հիթ-շարքեր

### Տարեվերջյան չարթեր

## Վաճառք

## Մրցանակներ
### Երաժշտական ծրագրերի մրցանակներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:EXO խմբի ալբոմներ
Կատեգորիա:Կորեերեն մինիալբոմներ
Կատեգորիա:Քեյ փոփ մինիալբոմներ
Զանգվածային անկարգություններ Բաթումում (2017)

**Զանգվածային անկարգություններ Բաթումում** (), բողոքի ակցիաներ և մասսայական անկարգություններ Վրաստանում՝ Աջարիա երկրամասի մայրաքաղաք Բաթումում։ Անկարգությունները տեղի են ունեցել 2017 թվականի մարտին։

Իրադարձությունների կենտրոնը եղել է Բաթումի Ճավճավաձե փողոցը։ Իրավիճակը քաղաքում սրվել է այն ժամանակ, երբ շաբաթ օրը Վրաստանի ոստիկանական ուժերը տուգանք են նշանակել քաղաքի կենտրոնում ապօրինի կայանման համար։ Սրա հետ կապված վիճաբանություն է սկսվել ոստիկանական ծառայողների և վարորդի միջև, որի արդյունքում 6 մարդ ձերբակալվել են։

Դրան հաջորդած մեկ ժամում հարյուրավոր բաթումցիներ անկարգություններ են կազմակերպել, որոնց նպատակը Վրաստանի ոստիկանապետ Գիորգի Մղեբրիշվիլիի հրաժարականն է։

## Իրադարձությունների ընթացք
մինի|250px|ձախից|Վրացական ոստիկանական մեքենա
Փոքրիկ վեճերը վերաճել են խոշոր փողոցային անկարգությունների։ Բաթումի հարյուրավոր բնակիչերը վանկարկում էին՝ պահանջելով երկրի ոստիկանապետ Գիորգի Մղեբրիշվիլիի հրաժարականը պաշտոնից։ Վրացի ցուցարարները Բաթումի կենտրոնական Ճավճավաձեի փողոցում են այրել են մի շարք մեքենաները, հրանյութեր պայթեցրել, իսկ վերջում նաև նրանք շրջափակել են տեղական ոստիկանության շենքը։

Քաղաքում ստեղծված խառնակ իրադրությունը վերահսկելու նպատակով Վրաստանի կառավարությունն ու տեղական ինքնակառավարման մարմինները ստիպված են եղել ցուցարարներին ցրել հատուկ ջոկատայինների միջոցով։ Հաջորդ օրը փողոց են մտցվել Վրաստանի ոստիկանական ուժերը, որոնք ամբողջությամբ մաքրել են Ճավճավաձեի փողոցը ցուցարարներից։ Այդ գործընթացն անցկացվել է առանց լուրջ բախումների։  Երիտասարդ ցուցարարները, որոնք մի ժամ ջարդարարությամբ էին զբաղված, հեռացել են ոստիկաններին տեսնելուն պես։

Ցուցարարների մյուս մասին փողոցից դուրս բերելու նպատակով ոստիկանները ստիպված են եղել կիրառել ռետինե գնդակներ։ Արդյունքում ձերբակալվել են շուրջ 40 Վրաստանի քաղաքացիներ։ Վրաստանի վարչապետ Գիորգի Կվիրիկաշվիլին հայտարարել է, որ «ապակառուցողական արմատական ուժերը» օգտագործել են կենցաղային միջադեպն իրավիճակի սրման համար։ Ըստ նախնական տվյալների այս դեպքերի արդյունքում վիրավորվել է 33 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բողոքի ակցիաներ Վրաստանում
Շիո Արագվիսպիրելի

**Շիո Արագվիսպիրելի** (, իսկական անունը՝ *Շիո Զախարի Դադաբրիշվիլի*, ), վրացի արձակագիր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է քահանայի ընտանիքում, մանկությունն անցել է գյուղական միջավայրում։ 1883 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի հոգևոր սեմինարիա, որտեղից 1887 թվականին հեռացվել է հեղափոխական գաղափարների համար. ուսման իրավունքը վերականգնել է 1889 թվականին։ 1890-1895 թթ. սովորել է Վարշավայի անասնաբուժական ինստիտուտում, որտեղ հարել է ընդհատակյա ուսանողական կազմակերպության։ Այստեղ Վրաստանի ազատագրման քայլերի համար ձերբակալվել է ռուսական կայսրության կողմից։ Ազատվելուց հետո վերադարձել է Վրաստան, Թբիլիսիի սպանդանոցում որպես տեսուչ, սակայն աշխատանքի հետ կապված սկանդալի պատճառով ազատվում է աշխատանքից։

## Ստեղծագործությունը

Գրել է արձակ ստեղծագործություններ, հատկապես՝ կարճ պատմվածքներ, որտեղ զգալի են ինքնակենսագրական տարրերը։ 1895 թվականից սկսած՝ սիրված ու հայտնի է դառնում։

## Շիո Արագվիսպիրելին հայերեն
* Պատմվածքներ, Ե., Պետհրատ, 1931, 38 էջ։ Վրացերենից թարգմ.՝ Հարություն Միրիմանյան։ Բովանդակությունը՝ Մեղավորը ես չեմ; Այս է մեր կյանքը; Ինչ զզվանքով է նայում։

## Գրականություն
* Արմենակ Մուրվալյան, Շիո Արագվիսպիրելի։ «Գրական թերթ», 1948, № 2:

Կատեգորիա:Վրացի գրողներ
Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ
Հենդրիկ Մարսման

**Հենդրիկ Մարսման** (, ), հոլանդացի բանաստեղծ, գրող։ Մահացել է, երբ նավով փախչում էր Մեծ Բրիտանիա։

## Կենսագրություն
Հենդրիկ Մարսմանը ծնվել է Նիդերլանդների Ուտրեխտի մարզի Զեյստ քաղաքում։ Սովորել է Ուտրեխտում, 1933 թվականից հետո ճամփորդել է Եվրոպա և իրեն նվիրել գրականությանը։ Գերմանացի էքսպրեսիոնիստների ազդեցության ներքո 1920 թվականին սկսել է իր գրական գործունեությունը՝ ռիթմիկ ազատ չափածո ստեղծագործություններով։ 
Հոլանդիայի գրական թանգարանի (Literatuurmuseum) կայքում Հենդրիկ Մարսմանի կենսագրականում նշված է, որ նախքան 1929 թվականին Ռիեն Բարենդրետի հետ ամուսնանալը կապի մեջ է եղել Չարլի Տուրոպի հետ։

Մարսմանի Verzen հավաքածուն (1923) արտահայտում է հակահումանիստական, հակա-ինտելեկտուալ ըմբոստություն, որը բանաստեղծն անվանում է «վիտալիզմ» (vitalism): Լինելով «Ազատ մամուլ» (“De Vrije bladen”), պարբերականի խմբագիրը՝ 1925 թվականին Մարսմանը դարձավ երիտասարդ սերնդի ամենավառ քննադատը։ 1927 թվականին լույս տեսավ բանաստեղծությունների նրա հաջորդ հավաքածուն անգլերեն վերնագրով՝  «Paradise Regained» և ընդունվեց որպես խոշոր գեղարվեստական նվաճում։ 1934 թվականին լույս տեսած Porta Nigra բանաստեղծական շարքում գերիշխում էր մահվան գաղափարը։ Նրա բանաստեղծությունների վերջին գիրքը՝ «Տաճար և խաչ» (1940, “Tempel en kruis”), բանաստեղծի ինքնակենսագրականն է։ Ֆրանսիայի Բորդո քաղաքում պորտուգալական վիզա ստանալով գլխավոր հյուպատոս Արիստիդես դե Սոսա Մենդեսից՝ նավով մեկնում է Անգլիա։ Երեք օր հետո Անգլիական նեղուցում տեղի ունեցած պայթյունի պատճառով նավը խորտակվում է և Մարսմանը խեղդվում է։ Միակ ուղևորը, որ փրկվում է, նրա կինն էր։

Մարսմանի պոեզիան վիտալիստական և էքսպրեսիոնիստական է, և մահվան վախ, որպես կյանքում պարտության փոխաբերություն, կրկնվող թեմա է։
[մինի|Մարսմանի «Անկում» (Val) [Բանաստեղծություններ պատերին (Լեյդեն)|բանաստեղծությունը Լեյդենում պատի վրա]]
"Herinnering aan Holland" (Remembrance of Holland). "Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan," («Հոլանդիայի մասին մտածելիս՝ տեսնում եմ անսահման մարգագետիններով դանդաղ հոսող լայնարձակ գետեր»)։ 2000 թվականին այս բանաստեղծությունը հոլանդացիներն ընտրեցին որպես «Տարվա հոլանդական բանաստեղծություն»։

## Մրցանակներ
* Prijs van Amsterdam (Ամստերդամի մրցանակ) «Վերականգնված դրախտ» ստեղծագործության համար, 1927
* Lucy B. en C.W. van der Hoogt մրցանակ Porta Nigra ստեղծագործության համար, 1936

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Hendrik Marsman: ''A Crooked Flower in Cosmos' Flaling Mouth''.  Transl. by Terzij de horde, 2015. Free PDF 
*Marsman's poem ''Memory of Holland'' on display near the river Lek in The Netherlands 

Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի հոլանդացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հոլանդացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Փաստաբաններ
Վան Հայկազունի

**Վան Հայկազունի** նաև **Վահան Հայկազունի** (ծն. թ. անհայտ - մ.թ.ա. 351 թ.), Հայոց արքա մ.թ.ա. 371 - մ.թ.ա. 351 թթ.: Վանը Բագամ Հայկազունու որդին է, սերվում է Հայկազունիների արքայական տոհմից։

## Կենսագրություն
Վան Հայկազունին ըստ Չամչյանի, գահին է բազմել մ.թ.ա. 371 թվականին, հաջորդելով հորը՝ Բագամ Հայկազունուն։ Վանը վերանորոգել է Շամիրամակերտ քաղաքը, որն այնուհետև իր անունով կոչվեց՝ Վան։ Պահլավերեն Աշխարհագրական ցանկում գրված է՝ «Վան քաղաքը հիմնվեց Վանի ձեռքով, որը Գորսի որդին էր»։ Վան Հայկազունուն հաջորդել է որդին՝ Վահե Հայկազունին (մ.թ.ա. 351 – մ.թ.ա. 331)

## Աղբյուրներ
* Հայոց Պատմություն, Մովսես Խորենացի
* Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ., էջ 34
* Հայկազունիներ (մոռացված մի արքայատոհմ), Մհեր Հակոբյան, Երևան 2012, Էջեր 57-58
* Հայ ժողովրդի ռազմական Տարեգիրք, գիրք 4, Երևան 2007, էջ 35-38։
* Պահլավերեն Աշխարհագրական ցանկ (Blochet, Liste géogr.), էջ 3

Կատեգորիա:Հայոց նահապետեր
Կատեգորիա:Հայկազունիներ
Մոգերի նվերը (Օ․ Հենրի)

**Մոգերի նվերը** (), ամերիկացի հանրահայտ գրող Օ․ Հենրիի (գրական կեղծանունը՝ Ուիլիամ Սիդնեյ Փորթեր) նովելներից է, հրատարակված 1906 թվականի ապրիլին, «Չորս միլիոն» ժողովածուում։ Սա դասական պատմվածք է՝ անսպասելի ավարտով, ինչը բնորոշ է Օ․ Հենրիին։ Ժանրը սենտիմենտալ դրամա է, հեղինակն այն գրել է 1905 թվականին, Նյու Յորքի ամենահին պանդոկներից մեկում՝ Փիթի պանդոկում ()։ Առաջին անգամ այն հրատարակվել է  «The New York Sunday World»  թերթում՝ 1905 թ․-ի դեկտեմբերի 10-ին։

Մոգերը իմաստուն մարդիկ էին, ովքեր նվերներ էին բերում նորածին Հիսուսին մսուրում։ Նրանք ստեղծեցին Սուրբ Ծննդյան օրը նվերներ տալու արվեստը։

## Համառոտ շարադրանք
Միստր Ջեյմս Դիլինգեմ Յանգը (Ջիմ) իր կնոջ՝ Դելլայի, ապրում են մի համեստ բնակարանում։ Կա երկու բան, որոնցով նրանք հպարտանում են․ Դելլայի երկար, գեղեցիկ,  մինչև ծնկները հասնող մազերը և Ջիմի ոսկե ժամացույցը, որը պատկանել էր նրա պապին, ապա՝ հորը։
Սուրբ Ծննդյան նախօրեին, ունենալով ընդամենը 1 դոլար և 87 ցենտ և հուսահատված, որ չի կարողանա նվեր գնել Ջիմի համար, Դելլան վաճառում է մազերը մոտակա վարսավիրանոցում, մադամ Սոֆրինի մոտ, դրա դիմաց ստանալով 20 դոլար։ Երկար փնտրելուց հետո, ի վերջո, Դելլան 21 դոլարով պլատինե շղթա է գնում Ջիմի գրպանի ժամացույցի համար։ Բավարարված իր գնած կատարյալ նվերով՝ Դելլան շտապում է տուն և սկսում ընթրիք պատրաստել։ Ժամը 7-ին Դելլան նստում է դռան մոտ ու սպասում Ջիմի գալուն։ Ջիմը սովորաբար չէր ուշանում, այս անգամ էլ սովորականի նման նա ներս է մտնում և,Դելլային տեսնելով,  ապշահար կանգ առնում։ Դելլան խոստովանում է, որ վաճառել է մազերը Ջիմին նվեր գնելու համար։ Այդ ժամանակ Ջիմը ցույց է տալիս իր՝ Դելլայի համար գնած նվերը՝ մի զույգ մազակալ, բայց Դելլայի մազերն արդեն կարճ էին։ Հետո Դելլան է ցույց տալիս իր՝ Ջիմի համար գնած շղթան, որին ի պատասխան Ջիմն ասում է, որ ինքը վաճառել է ժամացույցը մազակալները գնելու համար։ Հիմա արդեն թե Ջիմը, թե Դելլան ունեն նվերներ, որոնք սակայն չեն կարող օգտագործել։ Նրանք հասկանում են, որ չնայած միմյանց հանդեպ իրենց սերն արտահայտելու բոլոր ջանքերին, այդ սերն այժմ անարժեք էր։   
Պատմությունն ավարտվում է համեմատությամբ․ հեղինակը զոհողության գնով ձեռք բերած նվերները համեմատում է աստվածաշնչյան մոգերի նվերների հետ։

## Ադապտացիա
Պատմվածքը վեր է ածվել ֆիլմերի․ «Զոհաբերություն» (1909), «Սիրելիների անակնկալները զուր են» (1916), «Մոգերի նվերը» (1917), «Սիրո նվերը» (1978),«Dary magów» (Լեհաստան, 1972), «Սուրբ ծննդյան երեկոն Սեզամ փողոցում» (1978), «Ես չեմ լինի գանգստեր» (ՍՍՀՄ, 1978), «Մի անգամ Սուրբ Ծննդին» (1999), «Մոգերի նվերը» (2004), «Առաջին անգամ» (2010)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մոգերի ընծաները
* "The Gift of the Magi" - Օ․ Հենրի
* O'Henry's "The Gift of the Magi":Common Core Exemplar from NEH's EDSITEment 
* "The Gift of the Magi"  ուսումնական ուղեցույց, թեմաներ, մեջբերումներ

Կատեգորիա:1905 պատմվածքներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճ պատմվածքներ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կովալյովի տուն (Ազով)

**Կովալյովի տուն** (), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Գտնվում է Մոսկովյան փողոց, 23 հասցեում։ Պահպանվում է օրենքով համաձայն 18.11.1992 թվականի թիվ 301 որոշման։

## Պատմություն
1912 թվականին Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքի Մոսկովյան, 23 հասցեում կառուցվել է երկհարկանի շենք։ Տունը գտնվում էր թանգարանի դիմաց, նրա սեփականատերը և հիմնադիրը Գ. Ի. Կովալյովն էր։ Տան կառուցումից անմիջապես հետո այնտեղ տեղավորվեց Գ. Ի. Կովալյովի տեխնիկական ունիվերսալ խանութը, որտեղից քաղաքացիները կարող էին ձեռք բերել տարբեր տեսակի ապրանքներ` էլեկտրական լամպեր, մսաղացներ, գրամոֆոններ, պատի և գրպանի ժամացույցներ, բրեզենտե պարկեր, հեծանիվներ, կարի մեքենաներ, սրճաղացներ, ձայնասկավառակներ։ Իր տան նկուղը Կովալյովը հատկացրել էր ռուսական գինիների մառանին, իսկ խանութին կից սկսել էր գործել փականագործական-մեխանիկական արհեստանոց։

Այս շենքն իր գոյության տարբեր ժամանակահատվածներում պատկանել է քաղաքային հաստատություններին. այստեղ գործել է քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման բաժին, գտնվել են առևտրապահեստային բնույթի տարածքներ, աշխատել են շրջանային խնայդրամարկղը և ԽՍՀՄ պետապը։

Կովալյովի տունն այն եզակի շինություններից է, որոնք պահպանվել են Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։

## Նկարագրություն
Կովալյովի տան ճարտարապետությունը բնութագրվում է բարձր առաստաղներով, մեծ չափերի պատուհաններով, պատշգամբներով, որոնք զարդարված են կոփածո նախշերով։ Տանիքի ծածկույթը սոխաձև է։

## Պատկերասրահ

File:Азов, ул. Московская, 23.JPG|
File:Доходный дом Е.К.Ковалева - фрагмент.jpg|


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի շենքեր և կառույցներ
Մոհամմադ-Ալի Ջամալզադե

**Մոհամմադ-Ալի Ջամալզադե** (, ), պարսիկ արձակագիր, թարգմանիչ, բանասեր։

## Կենսագրություն
Վաղ տարիքից մեկնել է Բեյրութ, ապա՝ Եվրոպա ուսանելու, և այլևս հայրենիք չի վերադարձել։ Ջամալզադեն Իրանի առաջին գրողն է, որ նոր պատմվածքներ է գրել խոսակցական պարսկերենով, և համարվում է պարսկական պատմվածքի հիմնադիրը։ 1921 թվականի հունվարին Ջամալզադեն Բեռլինում հրատարակվող «Քավեհի» էջերում հրատարակում է «Պարսկերենը շաքար է» պատմվածքը, իսկ տարեվերջին լույս է ընծայում պարսկերեն աշխարհաբարով անդրանիկ գիրքը՝ «Լինում է, չի լինում»։ Դրանում զետեղված վեց պատմվածքներն աչքի էին ընկնում սուր երգիծական բնույթով և լիովին նորություն էին իրանական գրականության մեջ։

Նրա գրչին են պատկանում «Լինում է, չի լինում», «Հին ու նոր» ժողովածուները, «Երկվորյակներ», «Մասումե Շիրազի», «Խենթանոց», «Նեխած աղ» և այլ նշանավոր պատմվածքներ։ «Քաղաքական գործիչ» պատմվածքն անչափ կարևոր է գրողի անձի և հասարակական-քաղաքական ըմբռնումների դրսևորման տեսակետից։

Ապրելով և ստեղծագործելով Եվրոպայում, Ջամալզադեն այդուամենայնիվ մերժում է եվրոպական վարք ու բարքը, արևմտյան քաղաքակրթության կույր ընդօրինակումը՝ գերապատվությունը տալով ազգային հասարակական-մշակութային ավանդույթներին։ Տիրապետելով եվրոպական մի քանի լեզուների, կատարել է արժեքավոր թարգմանություններ՝ դրանք ամփոփելով «Յոթ երկիր» գրքում։ Նրա հուշերում տեղ են գտել նաև դրվագներ 1915 թվականի Հայոց Եղեռնից, որոնց ականատեսն է եղել գրողը։ Այդ նյութերը վավերագրական կարևոր արժեք են ներկայացնում հայ ժողովրդի պատմությունն ուսումնասիրողների համար։

## Ջամալզադեն հայերեն
* Վեյլանոլդոլեհ (պատմվածք)։ Մետաքսի ճամփան (Իրանի ժամանակակից պատմվածքը), Ե., Ապոլոն, 1996, էջ 16-19։ Պարսկերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Խաչեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պարսիկ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ
Կատեգորիա:Պարսիկ գրողներ
Կատեգորիա:Պարսիկ պատմաբաններ
Կատեգորիա:Պարսիկ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Բոզորգ Ալավի

**Բոզորգ Ալավի** (, ), պարսիկ արձակագիր, թարգմանիչ։

1922-1928 թթ. սովորել է Գերմանիայում։ 1930 թվականին հաստատվել է Իրանում, ուսուցչություն արել Թեհրանի տեխնիկական դպրոցում։ 1937-41 թթ. բանտարկվել որպես քաղբանտարկյալ։ Հաջորդ տարիներին, Իրանում տեղի ունեցած բռնատիրության սաստիկ նվազումով, առաջանում է մի քիչ ազատ մթնոլորտ, որի ընթացքում էլ Ալավին ստեղծում է մի շարք գրվածքներ՝ այսպես կոչված «բանտի գրականություն». («Բանտի թղթակտորներ», 1941 թ., վեպ, «Հիսուներեք հոգի», 1942 թ., վեպ)։

1953 թվականի զինվորական հեղաշրջումից հետո անցել է Արևելյան Գերմանիա և պարսկերեն դասավանդել Հումբոլդտի անվան համալսարանում։ Հեղինակ է վեպերի և պատմվածքների մի քանի ժողովածուների։

Հայտնի ստեղծագործություններից են «Ճամպրուկը» (պատմվածքներ, 1934 թ., Թեհրան), «Նամակներ» (պատմվածքներ, 1951 թ., Թեհրան), «Նրա աչքերը» (վեպ, 1952 թ., Թեհրան), «Միրզա» (պատմվածքներ, 1988 թ., Թեհրան), ինչպես նաև «Դև... Դև...» և «Ուզբեկներ» (ուղեգրություն, 1949 թ.) գրքերը։ Ալավին իրանական վեպի հիմնադիրներից է։

Կատարել է նաև տասնյակ թարգմանություններ անգլերենից, ռուսերենից և գերմաներենից։ Արևելյան Գերմանիայի փլուզումից հետո՝ փոխադրվեց Իրան, սակայն շուտով կրկին հեռացավ հայրենիքից՝ վերահաստատվելով Բեռլինում։

Ունի ուսումնասիրություններ՝ նվիրված պարսից գրականությանը, որոնք հրատարակվել են նաև գերմաներեն։

## Ալավին հայերեն
* Սենյակիս պատմությունը (պատմվածք)։ Մետաքսի ճամփան (Իրանի ժամանակակից պատմվածքը), Ե., Ապոլոն, 1996 թ., էջ 36-44։ Պարսկերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Խաչեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պարսիկ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պարսիկ բանաստեղծներ
Սամոյլովիչի թանգարան

**Սամոյլովիչի թանգարան** (), խորհրդային բևեռային հետախույզ, պրոֆեսոր (1928), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1934) Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչի հուշահամալիրը ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Բացվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 11-12-ին։ Ներկայումս Ռուսաստանում միակ թանգարանն է, որը նվիրված է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հետազոտողին։

Թանգարանի հասցեն` ՌԴ, Ռոստովի մարզ, ք. Ազով, Լենինգրադյան փող., 46։

## Պատմություն
Խորհրդային բևեռախույզ, պրոֆեսոր (1928), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1934) Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչի թանգարանը բացվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 11-12-ին։ Երկրում միակ թանգարանն է, որը նվիրված է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հետազոտողին։

Գիտնականի 130-ամյակի առթիվ թանգարանում բացվել է մուլտիմեդիա ցուցադրություն։

Սամոյլովիչի անունը նույն շարքում է այնպիսի բևեռախույզների հետ, ինչպիսիք են Ռուալ Ամունդսենը, Ռոբերտ Սքոթը, Ֆրիտյոֆ Նանսենը, Վլադիմիր Ռուսանովը և այլք։ Գիտնականը մեծ ավանդ ունի Արկտիկայի ուսումնասիրության գործում։ 1938 թվականին Սամոյլովիչը բռնադատվել է, 1939 թվականի մարտի 4-ին` գնդակահարվել։

Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակիր, ԽՍՀՄ աշխարհագրական ընկերության ղեկավար, «Աերո-Արկտիկա» միջազգային ընկերության նախագահ, ԱՄՆ-ի, Շվեդիայի, Ավստրիայի աշխարհագրական ընկերությունների պատվավոր անդամ Ռ. Լ. Սամոյլովիչը ծնվել և մեծացել է Ազով քաղաքում։ Գիտնականը կազմակերպել է դեպի Արկտիկա մոտ 20 գիտահետազոտական արշավներ։

Ներկայումս թանգարանը զբաղեցնում է գիտականի հորը պատկանած մեկհարկանի աղյուսե տան մի մասը։ Այդ տանն ապրել է նրա ընտանիքը։ Այստեղ երիտասարդ Ռուդոլֆ Լազարևիչն ավարտել է քառամյա արական պրոգիմնազիան, ավելի ուշ սովորել է Մարիուպոլի Ալեքսանդրյան վարժարանում, որն ավարտելուց հետո սովորել է Գերմանիայի Ֆրայբուրգ քաղաքի լեռնային ակադեմիայում։

Թանգարանում ցուցադրվում է պրոգիմնազիայի աշակերտի սենյակը։ Այնտեղ վերստեղծվել է XIX դարի վերջի - XX դարի սկզբի մթնոլորտ։ Պատերին կախված են իրական լուսանկարներ, շարված են գիտնականի անձնական իրերը։ Իրական են նաև գրասեղանն ու աթոռը, գրելու պարագաները, գիմնազիայում սովորած տարիների ժամանակի գրքերը։ Գիտնականի աշխատանքի արդյունքներն արտացոլված են գեղարվեստական կոմպոզիցիաներում, գրքերում, լուսանկարներում։ Թանգարանի դահլիճում տեղադրված է Սամոյլովիչի կիսանդրին, որի հեղինակն է քանդակագործ Ի. Շիցբուրգը։

Լուսանկարների թվում են. վեցամյա Սամոյլովիչը, Ազովի ծովափը, արական պրոգիմնազիան, Մարիուպոլի փողոցները, Մարիուպոլի վարժարանը, որտեղ սովորել է Ռուդոլֆը, «Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչ» գիտահետազոտական նավը։

## Գրականություն
* Каневский З. М. Рудольф Самойлович: превратности судьбы // Наука в СССР. — 1990. — № 2 (март-апрель).
* Самойлович Р. Л. Путь к полюсу. — Л.: Изд-во Всесоюзного Арктического института, 1933.

## Հղումներ
* Мемориальный комплекс Р. Л. Самойловича
* Боранова Г. Н. Мемориальный музей Р. Л. Самойловича.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1981 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1981 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Սիմին Դանեշվար

**Սիմին Դանեշվար** (, ), պարսիկ արձակագիր, թարգմանիչ։

Իրանում ուսումնասիրել է պարսկական, իսկ ԱՄՆ-ում անգլիական գրականություն, ստացել դոկտորի աստիճան։ Տարիներ շարունակ անգլերեն գրականություն է դասավանդել Թեհրանի համալսարանում։ Նրա ամուսինը եղել է արձակագիր Ջալալ Ալ Ահմադը, որից, ինչպես ինքն է խոստովանում, շատ բան է սովորել ու յուրացրել։

Նրա գրչին են պատկանում հետևյալ գրքերը՝ «Մարած կրակ», «Դրախտի պես մի քաղաք» (պատմվածքներ, 1961)։ Պարսկական գրականության գլուխգործոցներից է «Սուվաշուն» վեպը, տպագրված 1969 թվականին։

Ս. Դանեշվարը պարսկերեն է թարգմանել համաշխարհային գրականության նմուշներից։ Նրա թարգմանությամբ 1978 թվականին Թեհրանում լույս է տեսել Վիլյամ Սարոյանի «Մարդկային կատակերգությունը»։ Ապրել և ստեղծագործել է Թեհրանում։

## Սիմին Դանեշվարը հայերեն
* Էլ ո՞ւմ բարևեմ (պատմվածք)։ Մետաքսի ճամփան (Իրանի ժամանակակից պատմվածքը), Ե., Ապոլոն, 1996, էջ 57-67։ Պարսկերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Խաչեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պարսիկ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Պարսիկ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Անգլերենից պարսկերեն թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Իրանցի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Թեհրանի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Իրանցի գրողներ
Սադեղ Չուբաք

**Սադեղ Չուբաք** , ), պարսիկ արձակագիր, թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Եղել է Իրանի նավթային ընկերության բարձրաստիճան պաշտոնյա։

Գրել է պատմվածքներ, վեպեր, թատերգություններ և կատարել թարգմանություններ։ Չուբաքը հասարակության ամենադժբախտ խավերի՝ պոռնիկների, տուն ու տեղ կորցրած թափառաշրջիկների և թմրամոլների ցավերի ու վերքերի պատկերողն է։ Բնապաշտ գրող է։

Հրատարակել է «Տիկնիկային թատրոն» (1945, ԹԵհրան), «Լոթիին կորցրած կապիկը» (1949, Թեհրան), «Գերեզմանի առաջին օրը» (1965, Թեհրան), «Թանգսիր», «Համբերատար քարը», «Վերջին ճրագը» ժողովածուները, որոնք ընդգրկում են պատմվածքներ, վեպեր և թարգմանություններ։ Նրա վերջին գիրքը՝ «Լուսնակտոր» (Թեհրան, 1991), ամփոփում է ավելի քան 20 թարգմանական պատմվածք, բոլորն էլ սիրո մասին։ Ապրել է ԱՄՆ-ում, կորցրել է տեսողությունը։ Նրա պատմվածքներից մի քանիսը թարգմանվել են հայերեն և հրատարակվել մամուլում։

## Սադեղ չուբաքը հայերեն
* Նավթավաճառը (պատմվածք)։ Մետաքսի ճամփան (Իրանի ժամանակակից պատմվածքը), Ե., Ապոլոն, 1996, էջ 46-49։ Պարսկերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Խաչեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պարսիկ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Պարսիկ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Պարսիկ դրամատուրգներ
Փիթի պանդոկ (Մանհեթեն, Նյու Յորք)

**Փիթի պանդոկ**, գտնվում է Նյու Յորքի 18-րդ Փողոցի արևելյան մասում՝ Իրվինգ Փլեյսում, Մանհեթենում, հասարակական սննդի ռեստորան է և մեկը այն մի քանի հաստատություններից, որոնք ամենահին և անընդմեջ գործողներն են եղել քաղաքում։

մինի|Կառուցվել է որպես հյուրանոց՝ «Փորթման Հոթել» անվամբ

## Պատմություն
Այս շենքը կառուցվել է 1829 թվականին և սկզբնական շրջանում եղել է հյուրանոց՝ «Փորթման Հոթել»։ Այստեղ վաճառվել է լիկյոր դեռևս շատ վաղ տարիներից՝ 1851թ․-1852թթ․, երբ այն նպարեղենի խանութ էր, իսկ 1864 թվականից խմիչքների առաջին պաշտոնական խանութն էր։ 1899թ․ այն գնվեց Թոմ և Ջոն Հիլլիների կողմից և դարձավ Հիլլիզ (Healy's)։ Երբ ալկոհոլի վաճառքը համարվեց ապօրինի և արգելվեց, բարը շարունակեց գործել քողարկված՝ որպես ծաղկի խանութ։  
Ամերիկացի գրող Օ․ Հենրին 1903-1907 թվականներին ապրել է Իռվինգ Փլեյս 55 հասցեում։ Հիլլիզը հիշատակվում է նրա պատմվածքներից մեկում՝ «Կորած խառնուրդ», Կինիլիզ անունով։ Ասում են նաև, որ Օ․ Հենրին իր հայտնի «Մոգերի նվերը» նովելը գրել է հենց այդ պանդոկում։
Չնայած պանդոկը պաշտոնական պատմական ուղենիշ է, այն գրանցված չէ Նյու Յորքի ազգային պատմական վայրերի ցանկում և ոչ էլ ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցիչում։ Բայց, քանի որ այն գտնվում է Գրայմերսի Փարկ կոչվող պատմական վայրում, 1966թ․ նշված է Նյու Յորքի ուղենիշները պահպանող կոմիտեի կողմից։
Փիթի պանդոկը հայտնվել է բազմաթիվ ֆիլմերում և հեռուստահաղորդումներում, որոնցից են «Սաինֆելդ», «Ռեգթայմ», «Անվերջ սեր», «Օրենք և կարգուկանոն», «Բուժքույր Ջեքի», Սպին Սիթի, «Սեքսը մեծ քաղաքում»։

## Ծանոթագրություններ
Գուկովոյի Լ. Ի. Միկուլինի անվան հանքափորների աշխատանքի թանգարան

**Ռոստովի մարզի մշակույթի պետական հիմնարկություն «Գուկովոյի Լ. Ի. Միկուլինի անվան հանքափորների աշխատանքի թանգարան»** (), թանգարան ՌԴ Ռոստովի մարզի Գուկովո քաղաքում։

Սա Ռուսաստանի եվրոպական մասի միակ թանգարանն է, որն արտացոլում է ածխարդյունաբերության ոլորտի զարգացման պատմությունը։ 
Հանքափորների աշխատանքի թանգարանը տարեկան ունենում է 26 000 այցելու։

## Թանգարանի պատմություն
Թանգարանը հիմնադրել է մանկավարժ և գավառագետ Լեոնիդ Իվանովիչ Միկուլինը 1961 թվականին, որպես դպրոցական գավառագիտական։ Առաջին նմուշները հավաքել են Գուկովոյի թիվ 4 դպրոցի աշակերտները։ 1964 թվականին թանգարանը դարձել է ժողովրդական։ 1992 թվականին Գուկովոյի հանքափորների աշխատանքի թանգարանը ձեռք է բերել մարզային հաստատության կարգավիճակ։

1998 թվականին թանգարանին է փոխանցվել առանձին շենք։ Այդ պահին թանգարանի ֆոնդերում եղել է ավելի քան 11 000 առարկա։ 1990-ական թվականների վերջին - 2000-ական թվականների սկզբին թանգարանը սկսեց ինտենսիվորեն զարգանալ որպես հանքափորային։ Թանգարանում հայտնվեց ցուցասրահների «Հանքահոր» համալիր, որտեղ բնական չափով ներկայացված են հանքավայրերը, նախահեղափոխական հանքավայրերի համայնապատկերներ, ժամանակակից լեռնագործական մեքենաներ և սարքավորումներ։

## Տվյալներ
Գուկովոյի հանքափորների աշխատանքի թանգարանը տեղավորված է երկհարկանի շենքում, Կովալյովի, 49 հասցեում։ Ցուցադրության մակերեսը 1680 մ² է։ Տնօրենն է Եվգենի Գարկուշևը։

## Ցուցանմուշներ և ֆոնդեր
Ներկայումս թանգարանի հավաքածուում կա ավելի քան 23 000 առարկա։ Գուկովոյի հանքափորների աշխատանքի թանգարանն ունի 18 հավաքածու, որոնց թվում. «Հնագիտություն», «Լեռնագործական-հանքարդյունաբերական սարքավորումներ», «Դեկորատիվ-կիրառական արվեստ», «Հանքեր», «Մետաղադրամներ», «Ժամացույցներ», «Գրավոր աղբյուրներ», «Պարգևներ», «Ֆալերիստիկա», «Վիճակախաղի տոմսեր», «Բոնիստիկա», «Բնություն», «Լուսանկարներ», «Կեցաղային հագուստ», «Կերպարվեստ», «Ձայնագրություն», «Իրեղեն առարկաներ» և «Իրեղեն առարկաներ մետաղից»։

Այցելուների համար առավել դիտարժան և ճանաչողական է էքսկուրսիան «Հանքահոր» համալիրի սրահներով։ Այստեղ ցուցադրվող հավաքածուները ներկայացնում են ածխարդյունաբերության պատմությունը XVIII դարից մինչև մեր օրերը, պատմում են հանքափորների աշխատանքի և կենսակերպի, աշխատանքի հերոսների մասին։ «Հանքահոր» ցուցասրահներում կարելի է տեսնել հանքափորների առաջին գործիքները, XX դարի սկզբի հանքափորների իրական գործիքները և ժամանակակից սարքավորումները։ Այստեղ հավաքված է ստոգետնյա ռելսուղի, իրական չափերով վերակերտված է հանքամիջանցքը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1964 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1964 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ
Միհայ Բենյուկ

**Միհայ Բենյուկ** (, ), ռումինացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, հոգեբան։

## Կենսագրություն
Բուխարեստում սկսած բարձրագույն ուսումն ավարտում է Գերմանիայում, որտեղ 1934 թվականին ստանում է փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճան։

Երիտասարդության տարիներից հարում է հեղափոխական շարժմանը։ Այդ բանը ավելի ակնհայտ է դառնում 1933 թվականից հետո, երբ սկսվում է նրա գործունեությունը կոմունիստական ընդհատակյա շարժման մեջ։

## Ստեղծագործությունը
Լույս են տեսել Մ. Բենյուկի բանաստեղծությունների հետևյալ ժողսովածուները. «Մոլորյալի երգեր» (1938), «Նոր երգեր» (1940), «Մարդն սպասում է լուսաբացին»	(1946), «Ընտիր բանաստեղծություններ» (1949), «Պոեմներ» (1953), «Ճանապարհի կողքի խնձորենին» (1954), «Կոմունիստներն առաջին շարքում են» (1954), «Կայունություն» (1955), «Ընտիր բանաստեղծություններ» (1955), «Բաղարջ հացը» (1956), «Ծերունի Վեզուվի սիրտը» (1957), «Համաստեղությունների ճանապարհորդները» (1958), «Մի ժամ ավելի շուտ» (1959)։

Բենյուկի արձակ գործերից հայտնի են. «Դանակի շեղբի վրա» վեպը (I հ., 1955), «Անձնական ոխ» նովելների և պատմվածքների ժողովածուն (1955) և «Կկվի հովտում» պիեսը (1959)։

## Միհայ Բենյուկը հայերեն
* Վառնավի հադան (պատմվածք)։ Ռումինական պատմվածքներ, Ե., Հայպետհրատ, 1961, էջ 3-39։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռումինացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռումինացի հոգեբաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Միլլերովոյի գավառագիտական թանգարան

**Միլլերովոյի գավառագիտական թանգարան** (), թանգարան ՌԴ Ռոստովի մարզի Միլլերովո քաղաքում։

Թանգարանի հասցեն` Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, քաղաք Միլլերովո, Կոմունալնի նրբանցք, 4Բ։

## Պատմություն
1967 թվականին Միլլերովոյի շրջանի ժողովրդական պատգամավորների ժողովի որոշմամբ ստեղծվել է մարտական փառքի թանգարան, որը հետագայում վերանվանվել է գավառագիտական։ 1993 թվականին թանգարանի նոր ցուցադրությունների համար հատկացվել է 300 մ² մակերեսով շենք։ Ներկայումս թանգարանում կա հինգ ցուցասրահ։

Թանգարանի հավաքածուում կան մեծ թվով եզակի ցուցանմուշներ, որոնք պատմում են քաղաքի կյանքի ու զարգացման պատմության, տարբեր դարաշրջանների բնակիչների կենցաղի մասին։ 2013 թվականին թանգարանի ֆոնդը լրացվել է պահպանման 2400 միավորով։

Թանգարանում պարբերաբար անցկացվում են տարբեր թեմատիկ ցուցահանդեսներ, որոնք նվիրված են Ռոստովի մարզի բնակիչների և նրանց հայրենակիցների տարբեր տարիների ստեղծագործություններին, հայտնի նկարիչների աշխատանքներին, հիշարժան տարեթվերին, Հայրենական մեծ պատերազմին և այլ իրադարձություններին։ Թանգարանը մասնակցում է «Թանգարանային գիշեր» ամենամյա միջոցառմանը։

## Նոր ցուցադրություն
2015 թվականի սեպտեմբերից Միլլերովոյի գավառագիտական թանգարանում գործում է նոր ցուցադրություն, որի բացումը համընկել է շրջանի 50-ամյակին։ Այստեղ հավաքված են այն կարմիր դրոշները, որոնցով պարգևատրվել են արդյունաբերական ձեռնարկությունները հաջողությունների համար, շնորհակալական նամակները, պիոներական, կոմերիտական կազմակերպությունների ատրիբուտները և բազմաթիվ հին լուսանկարներ, որոնց վրա պատկերված են Միլլերովոյի շրջանի սոցիալիստական աշխատանքի հերոսները, անվանի այլ մարդիկ։ Թանգարանի տնօրեն Գ. Լյուբչենկոն դիմել է ավագ սերնդի ներկայացուցիչներին` խնդրելով հնարավորության դեպքում ճանաչել լուսանկարներում պատկերված անհայտ մարդկանց։ Ցուցադրությունը բաց է մշտապես։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1967 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ
Էբրահիմ Գոլեստան

**Էբրահիմ Գոլեստան** (, ), պարսիկ արձակագիր։

Ազդվել է Էռնեստ Հեմինգուեյից ու Ուիլյամ Ֆոլքներից։ Այս գրողներին առաջին անգամ ինքն է թարգմանել պարսկերեն։ Գոլեստանը 1949 թվականին տպագրում է պատմվածքների անդրանիկ ժողովածուն՝ «Աշնան վերջին ամիս ազարը», որն արդյունք է նրա հասարակական գործունեության ընթացքում ծագած կասկածների ու երկմտանքների։ Այս ստեղծագործությունն արտացոլում է քաղաքական տարուբերումներից հուսահատ մտավորականության տվայտանքները։ Իր պատմվածքներում հեղինակը սուզվում է հերոսների ներաշխարհը՝ հիմնականում հիշողությունների վերարտադրմամբ։ Սյուժեի զարգացման ընթացքում անցյալն անընդհատ նորանոր պատկերներով է վերահառնում։ Գոլեստանը չափազանց կարևորում է ձևի խնդիրը։

  
Նրա ոճը պատկերավոր է և սահուն։ Նա մեծ հաջողություններ է արձանագրել կինոյի ոլորտում։ «Աշնան վերջին ամիս ազարը» պատմվածքների ժողովածուից շուրջ վեց տարի հետո Գոլեստանը հրատարակել է «Ստվերի որսը» և ապա «Առուն, պատը և ծարավը», «Չար ոգիների վիհի գանձերի գաղտնիքը», «Մակընթացություն և մառախուղ»։ Ապրում է Լոնդոնում։

## Էբրահիմ Գոլեստանը հայերեն
* Մակընթացություն և մառախուղ (պատմվածք)։ Մետաքսի ճամփան (Իրանի ժամանակակից պատմվածքը), Ե., Ապոլոն, 1996, էջ 70-73։ Պարսկերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Խաչեր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էբրահիմ Գոլեստան. Ծառերը
* Էբրահիմ Գոլեսթան․ Ձուկն ու իր կեսը

Կատեգորիա:Պարսիկ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Թեհրանի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Իրանցի գրողներ
Կատեգորիա:Իրանցի լրագրողներ