open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բուխուտի Զաքարիաձե

**Բուխուտի Ալեքսանդրի Զաքարիաձե** (,), կինոյի և թատրոնի վրացի դերասան, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965)։

## Կենսագրություն
Բուխուտի Զաքարիաձեն ծնվել է 1913 թվականի հունիսի 13-ին Սանգաչալ գյուղում։ Ռեժիսոր Սերգո Զաքարիաձեի կրտսեր եղբայրն է։

1930-1954 թվականներին աշխատել է Խոնսկի, Թելավի, Բաթումի, Սուխումի թատրոններում, Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան թատրոնում։

1941-1946 թվականներին և 1954 թվականից հետո եղել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի դերասան։

Կինոյում սկսել է նկարահանվել 1950-ական թվականների կեսերից։ «Ազատագրում» կինոէպոպեայում կատարել է Ստալինի դերը (ֆիլմի նյութերը հետագայում օգտագործվել են «Մեծն զորավար Գեորգի Ժուկով», «Դարի ողբերգությունը» ֆիլմերում)։

## Ֆիլմագրություն
* 1955 – Մագդանայի Լուրջան
* 1958 – Մամլուք – *Մարկոզ, վանական*
* 1958 – Մայակովսկին սկսել է այսպես
* 1959 – Ծաղիկ ձյան վրա
* 1961 – Ինգուրի ափերին – *Բեկնու*
* 1964 – Ամառային պատմություններ
* 1965 – Պիեռ՝ ոստիկանության աշխատակից
* 1966 – Ուղղահայաց – *Վիսարիոն*
* 1966 – Տերևաթափ – *Իլո*
* 1967 – Ժպիտի վերադարձը
* 1968 – По Руси – *հովիվ*
* 1969 – Սպիտակ պայթյուն – *Թենգիզ Ալեքսանդրովիչ, գնդապետ*
* 1969–1972 – Ազատագրում – *[[Իոսիֆ Ստալին]]*
* 1969 – Տնօրեն – *Մագարաև
* [[1970]] – Կուժ – *Գոգիա*
* [[1972]] – [[Ծեր զուռնաչիները]]
* [[1973]] – Կամուրջներ – *Տոադեր պապ*
* [[1973]] – Աղբյուր
* [[1973]] – Մատնահարվածներ – *աշխատակից*
* [[1974]] – Աշնանային որոտներ
* [[1974]] – Երթ առաջին, երթ վերջին
* [[1974]] – Հասուն ողկույզներ – *Սանդրո*
* [[1975]] – Աու՜ – *Բուխուտի*
* [[1975]] – Սեր առաջին հայացքից
* [[1975]] – Մի հավատա, թե ես այլևս չկամ
* [[1977]] – [[Դաթա Թութաշխիա (ֆիլմ)|Դաթա Թութաշխիա]] – *Դուրու*
* [[1977]] – Ընտանեկան պատճառներով – *Ռոժդեն*
* [[1983]] – Ակունք
* [[1993]] – Դարի ողբերգությունը – *Ստալին*
* [[1995]] – Մեծն զորավար Գեորգի Ժուկով – *Ստալին''

## Ճանաչում
* Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Վրաստանի ժողովրդական արտիստներ
Գեորգի Շավգուլիձե

**Գեորգի Վլադիմիրի Շավգուլիձե** (, ), կինոյի և թատրոնի վրացի խորհրդային դերասան։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1955): Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1952)։

## Կենսագրություն
Գեորգի Շավգուլիձեն ծնվել է 1910 թվականի նոյեմբերի 3-ին (նոյեմբերի 16) Քութայիսում։ Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է 1928 թվականին Կոնստանտին Մարջանիշվիլու ղեկավարությամբ Քութայիսի թատրոնում։ Կատարել է ինչպես դրամատիկ, այնպես էլ կատակերգական դերեր։ Թատրոնում խաղացած լավագույն դերերից են՝ Սայաթ-Նովա («Իրակլի թագավոր», Լևան Գոթուա), Շպեկին («Ռևիզոր», Նիկոլայ Գոգոլ), Նիկիֆոր («Նրա աստղը», Իլո Մոսաշվիլի)։ Նկարահանվել է կինոյում՝ «Դավիթ Գուրամիշվիլի» (1946), Քեթո և Կոտե (1953) և այլն։

Գեորգի Շավգուլիձեն մահացել է 1959 թվականի ապրիլի 13-ին Թբիլիսիում։

## Արվեստ

### Դերերը թատրոնում
* «Իրակլի թագավոր», Լևան Գոթուա - *Սայաթ-Նովա*
* «Լեգենդ սիրո մասին», Նազիմ Խիկմետ - *Ֆարխադ*
* «Ռևիզոր», Նիկոլայ Գոգոլ - *Շպեկին*
* «Նրա աստղը», Իլո Մոսաշվիլի - *Նիկիֆոր*

### Դերերը կինոյում
* 1938 – Մեծ հրացոլք – *Պավլե Գուդուշուարի*
* 1941 – Կոլխիդայի կրակները – *Արչիլ*
* 1942 – Կամուրջ – *Իլո Գիգաուրի*
* 1942-1943 – Գեորգի Սաակաձե – *Նոդար*
* 1946 – Դավիթ Գուրամիշվիլի – *գլխավոր դեր*
* 1948 – Քեթո և Կոտե – *Նիկո*
* 1949 – Երջանիկ հանդիպում – *Երեմո*
* 1950 – Գարուն Սաքենում – *Ռաշիտ*
* 1952 – Լեռների նվաճողները – *Սիմոն Լիմիձե*
* 1954 – Ճպուռ – *Արչիլ*
* 1954 – Նրանք իջել են լեռներից – *Ապարեկա*
* 1955 – Կախարդական սրինգ – *կախարդ*
* 1957 – Կնոջ ճակատագիրը – *Սանդրո Կլիմիաշվիլի*
* 1957 – Ես կասեմ ճշմարտությունը – *Կոստա Դևիձե*
* 1958 – Մամլուք – *Ասլան բեկ*
* 1959 – Շնաձկան ատամ – *Աբդելքադիր*
* 1959 – Պատահար ամբարտակի վրա – *Մերաբ*

## Մրցանակներ
* Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակ (1952) - Իլո Մոսաշվիլու «Նրա աստղը» պիեսի բեմադրության մեջ Նիկիֆորի դերակատարման համար
* Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1955)
* երկու շքանշան և մեդալներ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Кинословарь в 2-х томах, М., «Советская энциклопедия», 1966-1970.
* «Кино». Энциклопедический словарь, М., «Советская энциклопедия», 1987.
## Արտաքին հղումներ
* Գեորգի Շավգուլիձեն kinopoisk.ru կայքում

Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Քութայիս քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ
Գիտական ոճ

**Գիտական ոճ**, գործառական ոճերից մեկը, որին հատուկ է հարաբերական միօրինակությունը։ Ունի կիրառության տարբեր ոլորտներ։ Այս ոճով են գրված ուսումնասիրությունները, մենագրությունները, գիտական հոդվածները, դասագրքերը և այլն։ Այն կարող է դրսևորվել նաև բանավոր, բայց հիմնականում հանդես է գալիս գրավոր խոսքում։ Գիտական ոճով գրված շարադրանքներում կարևոր են խոսքի ճշտությունն ու ճշգրտությունը, տրամաբանականությունը, պատճառահետևանքային կապը, որը հաճախ դրսևորվում է լեզվական տարբեր միջոցների գործածությամբ։ Գիտական ոճով գրվածքներում լինում են կանոններ, սահմանումներ և բանաձևեր։ Այստեղ, ինչպես և գործառական մյուս ոճերում մեծաթիվ են գործածական բառերը, սակայն գիտական ոճին բնորոշ հիմնական շերտը ձևավորում են տերմինները կամ մասնագիտական բառերը։

Տերմինը հիմնականում մենիմաստ է և չունի հուզարտահայտչական երանգավորում։ Այն կարող է արտահայտվել ինչպես մեկ բառով, այնպես էլ բառակապակցությամբ։

Գիտական ոճը տարբերվում է նաև իր քերականական որոշ առանձնահատկություններով։ Այստեղ կիրառական մեծ հաճախականություն ունեն վերացական իմաստ արտահայտող գոյականները, բայի դիմավոր ձևերից առավել գործածական են սահմանական եղանակի ներկա ժամանակի բայաձևերը, բացակայում են ձայնարկությունները։ Շարահյուսական կառույցներում գերակշռում են բարդ ստորադասական նախադասությունները՝ պատճառի, նպատակի, պայմանի երկրորդական նախադասություններով, որոնց շնորհիվ ևս ապահովվում է գիտական շարադրանքի տրամաբանական, պատճառահետևանքային կապը։ Գիտական ոճի ընդհանրական բնույթն ապահովվում է նաև քերականական միջոցներով։ Դրանցից են հատկապես միակազմ դիմավոր ընդհանրական նախադասությունները, որոնց արտահայտած գործողությունը վերագրվում է ընդհանուրին։
Հուզարտահայտչական երանգավորումից զուրկ լինելը գիտական ոճի հիմնական առանձնահատկությունն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ոճեր ըստ լրատվամիջոցի
Կատեգորիա:Ոճեր
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Կատեգորիա:Գիտական գրականություն
Կատեգորիա:Լեզվի տեսակներ և ոճեր
Մոլեգին հողմերի դարավանդ (ֆիլմ, 2011)

**«Մոլեգին հողմերի դարավանդ»** (), անգլիացի գրող և պոետ Էմիլի Բրոնտեի համանուն վեպի հիման վրա 2011 թվականին ռեժիսոր Անդրեա Առնոլդի նկարահանած ֆիլմը։

2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Գիրք և կինո» ծրագրում։

## Սյուժե
Անհայտ ծագման տեր աղքատ տղային չքավորությունից փրկում և իր հարկի տակ է առնում Էրնշոուների ընտանիքը, որտեղ նա սերտ հարաբերությունների մեջ է մտնում կրտսեր խորթ քրոջ՝ Քեթիի հետ։

## Դերեր

## Մրցանակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ֆիլմը imdb.com կայքում
* 

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 19-րդ դարում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում
Գնատ Յուրա

**Գնատ (Իգնատի) Պետրովիչ Յուրա** (, ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1940)։

## Կենսագրություն
ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։ Պրոֆեսիոնալ բեմական գործունեությունն սկսել է 1907 թվականից։ Վառ խորհրդային դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Յուրան զարգացրել է ուկրաինական բեմարվեստի լավագույն ավանդույթները։ Վիննիցայի Նոր թատրոնի (ավելի ուշ՝ Ֆրանկոյի անվան թատրոն, 1923 թվականից՝ Խարկովում, 1926 թվականից՝ Կիևում) հիմնադիրներից (1920) և ղեկավարներից էր (մինչև 1954, 1954—1961 թվականներին՝ Մ․ Մ․ Կրուշելնիցկու հետ)։

## Խաղացանկ
Ռեժիսորական լավագույն աշխատանքներից են՝ Կուլիշի «97» (1924) Բոմարշեի «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» (1933, խաղացել է Ֆիգարոյի դերը) Ֆրանկոյի «Գողացված երջանկություն» (1940, 1956) Կոռնեյչուկի «Բոգդան խմելնիցկի» (1939) «Մակար Դուբրավա» (1948) «Բռնչենու պուրակ» (1950) Կոչերգայի «Սվիչկայի հարսանիքը» (1960)։

Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստներ
Աշխարհագրական դիրք

**Աշխարհագրական դիրք**, երկրի մակերևույթի վրա որևէ աշխարհագրական օբյեկտի դիրքն է այն օբյեկտների նկատմամբ, որոնց հետ գտնվում է սերտ փոխազդեցության մեջ։

## Աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը և նկարագրությունը
Այն բնութագրում է տվյալ օբյեկտի տեղը տարածական կապերի և հոսքերի (նյութի, էներգիայի, տեղեկատվության) մեջ և որոշում է նրա հարաբերությունները արտաքին միջավայրի հետ։ Արտաքին աշխարհի տարրերը կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ որոշակի օբյեկտի զարգացման վրա, այդ իսկ պատճառով այն արտահայտում է երկրատարածական հարաբերությունը աշխարհագրական օբյետկի և արտաքին միջավայրի միջև։ Աշխարհագրական դիրք հասկացությունը առանցքային նշանակություն ունի աշխարհագրական գիտությունների համակարգում։ Այսպիսով կարելի է ասել, որ աշխարհագարական դիրքը․
* համարվում է անհատականացնող գործոն, քանի որ ի հայտ է բերում աշխարհագրական օբյեկտի շատ հատկանիշներ
* ունի պատմական բնույթ, քանի որ ժամանակի ընթացքում կարող է փոփոխվել
* ունի ներուժային բնույթ, քանի որ միայն աշխարհագրական դիրքը չի կարող բավարար պայման հանդիսանալ օբյեկտի համատասխան զարգացման համար
* սերտորեն կապված է տարածքի ձևի և նրա սահմանների հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աշխարհագրական եզրեր
Կատեգորիա:Վայրեր
Ալեքսեյ Լիդով

**Ալեքսեյ Լիդով** (), ռուս գիտնական, պատմաբան և արվեստի տեսաբան, բյուզանդագետ և կրոնագետ, հիերոտոպիայի հասկացության հեղինակ (գիտություն ծիսական միջավայրի վերաբերյալ)։

Մոսկվայի պետական համալսարանում Ա. Լիդովը մասնագիտացել է բյուզանդական արվեստի ուսումնասիրության ուղղությամբ։ Գտնվելով Արևելքի արվեստ պետական թանգարանում սկսում է զբաղվել Հայաստանի և Վրաստանի քրիստոնեական մշակույթով։ 1991 թվականին գրում է իր առաջին գիրքը նվիրված Ախթալայի վանքի որմնանկարներին, այնուհետև այս թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա։

Կատեգորիա:Ռուս արվեստաբաններ
Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս բյուզանդագետներ
Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Վերին Բատլուխ

**Վերին Բատլուխ** ()՝ գյուղ (աուլ) Դաղստանի Շամիլսկի շրջանում։ Գյուղի հիմնական բնակչությունը կազմում են ավարները։ Փոստային ինդեքսն է 368441։

## Աշխարհագրական դիրք
Տեղակայված է Խեբդա գյուղից 7 կմ հարավ-արևելք՝ Բատլուխտլյար գետի ափին։

## Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմում է 554 մարդ։

## Պատմություն
1932-ից մինչև 1960 թվականը եղել է Կախիբի շրջանի կենտրոնը։

## Սոցիալական ենթակառուցվածք
Գյուղում գործում է միջնակարգ դպրոց։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* МО «сельсовет Кахибский»

Կատեգորիա:Շամիլսկի շրջանի գյուղեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Արտասովոր ցուցահանդես

**«Արտասովոր ցուցահանդես»** (), 1968 թվականին ռեժիսոր Էլդար Շենգելայայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։

2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։

## Սյուժե
Գավառական քանդակագործ Ագուլի Էրիսթավին երազում է ուսուցչի նվիրած մարմարի կտորից մի արտասովոր բան կերտել։ Ռազմաճակատից վերադառնալուց հետո, սակայն, Ագուլին միայն մասնավոր պատվերներ է ընդունում իր մեծ ընտանիքը պահելու համար։ Նա մասնագիտանում է տապանաքարերի և հանգուցյալների կիսանդրիների ստեղծման գործում։ Մի օր, ընկերների հետ կերուխում անելուց հետո, Ագուլին ու նրա կինն անցնում են գերեզմանոցով՝ Ագուլիի «անհատական ցուցահանդեսով», և Ագուլին հեգնանքով խոստովանում է, որ ընդամենը վատնել է տաղանդը։ Ի վերջո, Ագուլին որոշում է իր երազանքների մարմարի բեկորը նվիրել միակ աշակերտին։

## Դերեր
* Գուրամ Լորթքիփանիձե
* Վալենտինա Տելիչկինա
* Վասիլ Չխաիձե
* Դավիթ Աբաշիձե
* Սալոմե Կանչելի
* Ջուլիետա Վաշակմաձե
* Վիկտոր Դեյսաձե
* Ակակի Դոբորջղինիձե
* Ալեքսանդր Քելբակյան
* Նիկոլոզ Միկաշավիձե
* Ջաբա Ցուլաձե

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմը imdb.com կայքում

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Էլդար Շենգելայայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Նոդար Անդղուլաձե

**Նոդար Դավիթի Անդղուլաձե** (, 13 դեկտեմբերի, 1927, Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 30 հունվարի, 2013), վրացի խորհրդային օպերային երգիչ (տենոր), Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965)։

## Կենսագրություն
Նոդար Անդղուլաձեն ծնվել է 1927 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Թիֆլիսում (այժմ՝ Թբիլիսի), օպերային երգիչ Դավիթ Անդղուլաձեի ընտանիքում։

Սովորել է Թբիլիսիի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1950 թվականին, ապա սովորել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիայում (ավարտել է 1963 թվականին, սովորել է հոր՝ Դավիթ Անդղուլաձեի դասարանում)։ Կոնսերվատորիայում սովորելու ժամանակ՝ 1961-1962 թվականներին, ստաժավորման է ուղարկվել Միլան՝ «Լա Սկալա»։

1956 թվականին առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Թբիլիսիի Զաքարիա Փալիաշվիլու անվան օպերայի և բալետի թատրոնում՝ կատարելով Խոզեի դերը։

## Մրցանակներ
* Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965)
* Վրացական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1965)

## Երգացանկ
* «Դաիսի», Զաքարիա Փալիաշվիլի - *Մալխազ*, *Աբեսալոմ*
* «Ասք Տարիելի մասին», Շալվա Մշվելիձե - *Տարիել*
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վրացի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Տենորներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Խելառները

**«Խելառները»** (), 1973 թվականին ռեժիսոր Էլդար Շենգելայայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։

2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։

## Սյուժե
Հոր մահից հետո Էրթաոզին թողնում է հայրենի գյուղն ու քաղաք տեղափոխվում։ Օրերից մի օր այնտեղ հանդիպում է գեղեցկուհի Մարգալիտային՝ իրենից շատ ավելի տարեց մի կնոջ։ Ամուսնու բացակայությամբ նա սիրեկաններին տուն է տանում, և Էրթաոզին դառնում է սրանցից մեկը։ Երբ Էրթաոզին համաձայնում է օգնել Մարգալիտային ազատվելու տեղի ոստիկանապետից, որ նույնպես այդ կնոջ սիրեկաններից է, նրան բանտարկում են և գցում ստորգետնյա խուց՝ Քրիստեփոր անունով մի անծանոթի հետ։ Վերջինս երազում է թռչող սարք պատրաստել, որն իրեն թույլ կտա փախչել բանտից։ Էրթաոզին ու Քրիստեփորը համատեղում են ջանքերը՝ երազանքը կյանքի կոչելու համար։

## Դերեր
* Վասիլ Չխաիձե
* Դաթո Ժղենտի
* Արիադնա Շենգելայա
* Բորիս Ցիֆուրիա
* Աբրեկ Փխալաձե
* Մերաբ Էլիոզիշվիլի
* Ակակի Բաքրաձե
* Գրիգոլ Թքաբլաձե
* Յոսեբ Խայնդրավա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ֆիլմը imdb.com կայքում

Կատեգորիա:1970-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Էլդար Շենգելայայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Սամանիշվիլու խորթ մայրը

**«Սամանիշվիլու խորթ մայրը»** (), 1977 թվականին ռեժիսոր Էլդար Շենգելայայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։

2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։

## Սյուժե
Բեքինա Սամանիշվիլին՝ մի ծեր ու աղքատ ազնվական, որոշում է նորից ամուսնանալ։ Նրա որոշումն անհանգստացնում է մինուճար որդուն՝ Պլատոնին, որը հազիվհազ է իր ընտանիքը պահում։ Փորձելով հարազատներին փրկել հոր ունեցվածքի անցանկալի հավակնորդուհուց՝ նա որոշում է ծերուկի համար ցանկալի հարսնացու գտնել, նախընտրելի է այնպիսի կնոջ, որն արդեն ամուսնացած է եղել, բայց զավակներ չունի։

## Դերեր
* Վասիլ Կախնիաշվիլի
* Իմեդա Կախիանի
* Նոդար Չաչանիձե
* Վեներա Նեփարիձե
* Բերտա Խափավա
* Շոթա Գաբելայա
* Սալոմե Կանչելի
* Թամար Ղվինիաջվիլի
* Նեսթան Քվեիձե
* Վասիլ Չխաիձե
* Ակակի Բաքրաձե

## Մրցանակներ
* Հատուկ մրցանակներ՝ ռեժիսորական և օպերատորական աշխատանքի համար, Կահիրեի միջազգային կինոփառատոն, 1978

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմը imdb.com կայքում

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Էլդար Շենգելայայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Դմիտրի Անուչին

**Դմիտրի Նիկոլաևիչ Անուչին** (, ), ռուս աշխարհագրագետ, մարդաբան, ազգագրագետ, հնագետ, թանգարանագետ, Մոսկվայի Պետական Համալսարանի աշխարհագրության, մարդաբանության և ազգագրագիտության գիտական ուսումնասիրությունների հիմնադիրն է։ 1902 թվականին տերմինաբանության մեջ մտցրեց անթոպոսֆերա տերմինը։ Հեղինակ է էթնիկ մարդաբանության և անթրոպոգենեզի, ազգագրագիտության, նախնադարյան հնագիտության, ընդհանուր ֆիզիկական աշխարհագրության և պատմական գիտությունների։

Մոսկվայի հնագիտական ընկերության նախագահության անդամ է։ 1896 թվականին ընտրվել է Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական ակադեմիայի կենդանաբանության ամբիոնի իսկական ակադեմիկոս։ Փարիզի մարդաբանական միության թղթակից անդամ (1879), Իտալական մարդաբանության և աշխարհագրության միության իսկական անդամ (1880), Ամերիկյան մարդաբանության հասարակական կազմակերպության թղթակից անդամ Վաշինգտոնում (1883), Լոնդոնի Արքայական մարդաբանության ինստիտուտի պատվավոր անդամ (1897), Ռուսական լեռնային միության անդամ 1897)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս աշխարհագրագետներ
Կատեգորիա:Մարդաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս ազգագրագետներ
Կատեգորիա:Ռուս հնագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսորներ‎
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ռուս մարդաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս ճանապարհորդներ
Կատեգորիա:Ռուս գավառագետներ
Վարդան Հովհաննիսյան (ազատամարտիկ)

**Վարդան Նասլետի Հովհաննիսյան** (հունվարի 13, 1972, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 11, 1992, Վաղուհաս, Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թ. հունվարի 13-ին Երևանում։ 1988 թ. ավարտել է Երևանի № 142 միջնակարգ դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի մեխանիկայի ֆակուլտետը։ Ուսումնառության 2-րդ կուրսից տեղափոխվել է տնտեսագիտական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետ։ Արցախյան պատերազմի առաջին իսկ օրերից փորձել է անդամագրվել երկրապահ ջոկատներին, սակայն անընդհատ մերժվել է ուսանող լինելու պատճառով։1992 թ. ծնողներից գաղտնի անդամագրվում է Վազգեն Սարգսյանի հավաքագրած մահապարտների ջոկատին և նույն թվականի օգոստոսի 30-ին «Արծիվ» մահապարտների գումարտակի կազմում մեկնում է Արցախ, սեպտեմբերի 1-11-ը մասնակցում Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապատության Մարտակերտի շրջանի Չլդրան, Դրմբոն, Հարությունագոմեր բնակավայրերի ազատագրման մարտերին։

1992 թ. սեպտեմբերի 11-ին՝ Վաղուհասի բարձունքի ազատագրման ժամանակ զոհվում է։ Նրա աճյունն ամփոփված է Եռաբլուր հուշահամալիր-պանթեոնում։

## Պարգևներ
1998 թ. Վարդան Հովհաննիսյանը հետմահու պարգևատրվել է ԵՊՀ արծաթե հուշամեդալով, իսկ 1999 թ. սեպտեմբերի 20-ին՝ ՀՀ նախագահի հրամանով՝ «Արիության» մեդալով։

## Հիշատակ
2007 թ.-ից ի վեր Երևանի պետական համալսարանի լսարաններից մեկը նրա անունով է կոչված։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Մաշկամկանային զգայարան

**Մաշկամկանային զգայարան**, տարածության մեջ կողմնորոշվելիս մեծ դեր ունի նաև մկանային զգայությունը։ Մաշկում և մկաներում եղած ընկալիչներից անընդհատ գրգիռներ են հաղորդվում մեծ կիսագնդեր և տեղեկատվութուն հաղորդում մարմնի դիրքի, մկանախմբերի կծկումն կամ թուլացման մասին։ Մարդն աչքերն փակ վիճակում կարողանում է զգալ իր մարմնի այս կամ այն մասի շարժումները և դիրքը տարածության մեջ։ Մաշկամկանային զգայութունը կորցրած մարդը հարկադրված է տեսողության միջոցով ստուգել մարմնի շարժումների ճշտությունը։ Մաշկը շոշափելիքի կարևոր զգայկան օրգան է։ Մաշկում կան բազմաթիվ ընկալիչներ՝ ցավի, սառնության, տաքության և հպման։ 1սմ²մաշկի վրա հաշվում են 200 ցավի, 15 սառնության, 2 ջերմային, և 25 հպման ընկալիչներ։ Բոլոր ընկալիչներից ազդակահոսք է հասնում մեծ կիսագնդերի մաշկամկանային զգայական գոտի։ Գրգիռների զանազանման շնորհիվ մարդը կարողանում է փակ աչքերով իմանալ առարկայի ձևը, մեծությունը, մակերևույթի վիճակը (սառը, տաք, հարթ)։ Շոշափելիքի ընկալիչները հատկապես շատ են մատների ծայրերին, ափի ներսի մակերեսին, շուրթերի վրա։ Շոշափելիքի նշանակությունը հսկայական է. ցավի զգացողության միջոցով մարդը խուսափում է վնասվածքից, այրվացքից, սառեցումից կամ ազդանշան է ստանոմ հիվանդության մասին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Զգայական օրգաններ
A-Trak

**A-Trak** (իրական անունը՝ , ), դիջեյ և երաժիշտ Կանադայի Մոնրեալ քաղաքից։ Լեյբլը հանդիսանում է Fool's Gold-ը։

13 տարեկանում ձեռք է բերում պտուտանը, որով պարապում էր օրական 18 ժամ։ Այդ էր պատճառը, որ 15 տարեկանում դառնում է DMC-ի պատմության մեջ ամենաերիտասարդ աշխարհի չեմպիոնը։ Նա նաև առաջինն էր, ով հաղթեց DMC-ի իրար հաջորդող 3 մրցաշարերը և դարձավ DMC-ի չեմպիոնը 5 անգամ։ Նա շրջագայել է աշխարհով որպես դիջեյ։ Այնուհետև, որպես կայացած դիջեյ նա ելույթ է ունենում Քանյե Ուեսթի հետ։ Ներկայումս նվագում է fidget house և էլեկտրո Crookers ոճով, և թողարկում է նաև իր սեփական տրեկները և ռեմիքսները։

Չափազանց տեխնիկան դիջեյ է, նվագում է Serato և սիրում է հաուս-սեթ մինի սեթով ու հիփ-հոփով։

Հարազատ եղբայրը Chromeo-ի մասնակիցներից մեկն է։

2009 թվականին A-Trak-ը և Արմանդ Վան Հելդենը ձևավորեցին Duo Duck դուետը։

## Մրցանակներ
* 1997։ Technics / DMC World Champion (15 years old - youngest ever)
* 1999։ ITF Western Hemisphere Scratching Champion
* 1999։ Vestax World DJ Extravaganza Champion
* 2000։ ITF World Champion (Advancement category)
* 2000։ DMC Team Champion (with DJ Craze)

## Սկավառակագրություն

* Gangsta Breaks (12")
* Buck Tooth Wizards (CD)
* Enter Ralph Wiggum (7")
* Monkey Boy Breaks (12")
* Don’t Fool With The Dips (12")
* Oh No You Didn’t! Live From Vancouver (CD)
* Drive Slow Mixtape w/ GLC (CD)
* Sunglasses Is A Must (DVD)
* Dirty South Dance (CD), Obey’s 4th mixtape, limited to 5000 copies.
* Running Man: Nike+ Original Run (Exclusive to iTunes)
* FabricLive.45 (April 2009) (CD)
* Infinity+1 (2009) (CD)
* Dirty South Dance 2 (2010)

## Ռեմիքսներ

* Laidback Luke & Sander van Doorn - Who’s Wearing The Cap (A-Trak Remix)
* Kanye West - Stronger (A-Trak Remix)
* Yeah Yeah Yeahs - Heads Will Roll (A-Trak Remix, Radio Edit, and Dub)
* Tiga - What U Need (A-Trak Remix)
* Robyn - Indestructible (A-Trak Remix and Radio Edit)
* MSTRKRFT - Bounce (A-Trak Remix)
* Sebastien Tellier - Kilometer (A-Trak Remix)
* Boys Noize - Oh! (A-Trak Remix)
* Digitalism - Idealistic (A-Trak Remix)
* The Count & Sinden - Beeper (A-Trak Remix)
* Justice - D.A.N.C.E (A-Trak Remix) [For DJ Hero 2 Only]
* Naughty By Nature «O.P.P» vs. Jackson 5 «ABC» (A-Trak Remix) [DJ Hero 2 Only]
* Martin Solveig - The Night Out (A-Trak Remix)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* A-Trak Myspace-ում
* A-Trak-ի պաշտոնական կայք
* A-Trak Raketa 4000-ում 

Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Կանադացի դիջեյներ
Կատեգորիա:Կանադացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Կանադացի կոմպոզիտորներ
Ջոն Հոլ

**Ջոն Լյուիս «Յան» Հոլ** (, ), ամերիկացի ֆիզիկոս։

Ծնվել է 1934 թվականի օգոստոսի 21-ին ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգի Դենվեր քաղաքում)։ 2005 թվականին Թեոդոր Հենշի հետ համատեղ արժանացել է Նոբելյան մրցանակի՝ «Բարձր ճշգրտության լազերների սպեկտրոսկոպական զարգացման և հաճախությունների օպտիկական ստանդարտներում լուսային շեղման ճշգրիտ հաշվարկի տեխնիկայի ներդրման համար»։

Կարնեգիի տեխնոլոգիական համալսարանում (Carnegie Institute of Technology) անցել է երեք աստիճան՝ բակալավր (1956), մագիստրոս (1958) և դոկտոր (1961)։ Իր թեկնածուական հետազոտությունները ավարտել է Տեխնոլոգիաների և ստանդարտների ազգային համալսարանում, որից հետո աշխատել է այնտեղ 1962 թվականից մինչև հրաժարականը՝ 2004 թվականը։ 1967 թվականից Կոլորադոյի համալսարանում դասախոսություններ է կարդացել։

## Մրցանակներ
* Թաունսի մրցանակ (1984)
* Ֆրեդերիկ Այվսի մեդալ (1991)
* Մաքս Բոռնի անվան մրցանակ (2002)
* Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ (2005)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

**Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական**, ներկայացնում է Հյուսիսային Իռլանդիան ֆուտբոլի միջազգային խաղերում և մրցաշարերում։ Այն ղեկավարվում է Իռլանդիայի ֆուտբոլային ասոցիացիայի կողմից։ Մինչև 1921 թվականը Իռլանդիայի ֆուտբոլի ասոցիացիան ներկայացնում էր ամբողջ Իռլանդիան։ 1950 թվականից ՖԻՖԱ-ի միջամտությամբ հավաքականում սկսեցին խաղալ միայն ֆուտբոլիստներ Հյուսիսային Իռլանդիայից։ Մինչև 1953 թվականը հանդես եկավ որպես «Իռլանդիայի հավաքական», սակայն հետո ՖԻՖԱ-ն որոշում ընդունեց, որ 2 հավաքականներից և ոչ մեկը չի կարող այդպիսի անվանում կրել. Այժմյան Իռլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը կոչվում է «Իռլանդիայի Հանրապետության հավաքական»։

## Արտաքին հղումներ
* Հյուսիսային Իռլանդիայի ազգային հավաքականի էջը ՖԻՖԱ-ի կայքում  
* Հյուսիսային Իռլանդիայի հավաքականի երկրպագուների կայքը 
* Ֆանզին «Happy Days» 
* Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիա
* Հյուսիսային Իռլանդիայի երկրպագուների ֆանզին
* Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլային կայքը 
* Հյուսիսային Իռլանդիայի ֆուտբոլային նախագիծը 
* Հյուսիսային Իռլանդիայի երկրպագուների առաջին ակումբը 
* Հյուսիսային Իռլանդիայի հավաքականի բոլոր խաղերի հաշվետվությունը սկսած 1882 թվականից 
* *Եվգենիյ Լեշկովիչ:* Թոփ 6 փաստ Հյուսիսային Իռլանդիայի հավաքականի մասին — FootballTop.ru, 13 августа 2013 года

Կատեգորիա:Հյուսիսային Իռլանդիա
Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Հովվերգություն (ֆիլմ)

**«Հովվերգություն»** (), 1975 թվականին ռեժիսոր Օթար Իոսելիանիի նկարահանած ֆիլմ։

2014 թվականին ֆիլմը ցուցադրվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հարգանքի տուրք» անվանակարգում։

## Սյուժե
Թբիլիսիից երաժիշտները գալիս են գյուղ հանգստանալու և փորձերով զբաղվելու։ Նրանք խաղում են բնության գրկում, մինչ գյուղացիները շարունակում են իրենց կյանքը։ Սյուժեում գրեթե չկան շրջադարձեր և ոլորաններ։ Ֆիլմը կարող է ընկալվել որպես էսքիզ կամ զուտ գաղափար։ «Տարբեր աշխարհների» մարդանց մեկուսացվածության գաղափարը… Նրանք համագոյակցում են, բացեիբաց չեն մարտնչում, բայց և չեն հասկանում և ընդունում միմյանց։ Սակայն այդ ժամանակավոր հարևանությունը նրանց հոգիներում փոխում է ինչ-որ բան, թեկուզև քչերի և գրեթե աննկատելի։

## Դերեր
* Նանա Իոսելիանի
* Թամար Գաբարաշվիլի
* Միխայիլ Նանեիշվիլի
* Նուքրի Դավիթաշվիլի
* Բայա Մածաբերիձե

## Մրցանակներ
* FIPRESCI-ի մրցանակ, OCIC-ի մրցանակ - Պատվավոր հիշատակում, Նոր կինոյի ֆորում, Բեռլինի միջազգային կինոփառատոն, 1982

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ֆիլմը imdb.com կայքում

Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Օթար Իոսելիանիի ֆիլմեր
Հովվերգություն (այլ կիրառումներ)

**Հովվերգություն** անունը կարող է վերաբերել հետևյալին.

* Հովվերգություն, անտիկ պոեզիայի ժանրերից։
* Հովվերգություն (ֆիլմ), 1975 թվականին ռեժիսոր Օթար Իոսելիանիի նկարահանած ֆիլմ։
Աշխարհագրական մշակույթ

**Աշխարհագրական մշակույթ**, բնակչության շրջանում, ինչպես նաև աշխարհագետների, գիտնականների ունեցած աշխարհագրական գիտելիքների և դրանց կիրառման հնարավորությունների և կարողություններ ամբողջությունն է։ Առանձնացվում են աշխարհագրական մշակույթի հետևյալ բաղադրիչները․
# աշխարհի աշարհագրական պատկերը
# աշխարհագրական մտածողություն
# աշխարհագրական հետազոտությունների մեթոդներ
# աշխարհագրության լեզու։

## Գրականություն

Географическая культура: учебник для вузов. М.: Гуманит. изд. центр ВЛАДОС, 1998. — 416 с

Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
ՄԻԳ ռադիոընկերություն

**ՄԻԳ ռադիոընկերություն**, 1998 թվականի հուլիսի 30-ին եթեր հեռարձակվեց առաջին հաղորդումը։ Լոռու մարզում օրինական դաշտում ստեղծված եւ մինչ օրս գործող առաջին ռադիոկայանն է, հայտնի է նախկինում՝ Վանաձորի «ՄԻԳ» ռադիոկայան, այժմ՝ «ՄԻԳ» FM անվանումներով։ Գործում է Վանաձորի «ՄԻԳ» հեռուստաընկերությանը կից։ Փորձնական եթերաշրջանում վանաձորցիները 103.8 հաճախությամբ լսում էին հիմնականում ռուսաստանյան «Նոստալջի» ռադիոկայանի հաղորդումները, որոնք ընդմիջվում էին տեղական լուրերով և գովազդներով։ Սակայն 1999 թվականի մարտից՝ ամերիկացի լրագրող Ջորջ Պապագանիսի անցկացրած դասընթացներից հետո, «ՄԻԳ»-ը նախընտրեց ողջ օրվա եթերացանկում ընդգրկել սեփական արտադրության հաղորդումներ։

«ՄԻԳ» ռադիոկայանը Վանաձորում 103.8 ՄՀց հաճախությամբ եթեր է հեռարձակվում 2003 թվականի նոյեմբերի 24-ից։
2013 թվականից «ՄԻԳ» ռադիոկայանը հասանելի է նաև օն-լայն՝ migtvr.com կայքում։ Ռադիոկայանը պատրաստում է մանկական, մարզական, քաղաքական, տնտեսական, զվարճալի, երաժշտական բազմաբնույթ հաղորդումներ։ «ՄԻԳ» ռադիոկայանը պարբերաբար վերահեռարձակում է նաև «ՄԻԳ» հեռուստաընկերությամբ եթեր հեռարձակվող հաղորդումները։ Որպես կանոն, դրանք տարբեր ոլորտների ներկայացուցիչների հետ ուղիղ եթերում անցկացվող հարցազրույցներն են։ «ՄԻԳ» ռադիոկայանն ապահովում է ինտերակտիվ կապ՝ լսարանի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լրատվամիջոցներ
Կատեգորիա:Հայաստանի լրատվամիջոցներ
Կատեգորիա:Ռադիոընկերություններ
Էնդրյու Ուայեթ

**Էնդրյու Նյուել Ուայեթ** (, ), ամերիկացի ռեալիստ նկարիչ, XX դարի ամերիկյան կերպարվեստի ականավոր ներկայացուցիչներից է։ Նա որդին է նշանավոր նկարիչ-պատկերազարդող Նյուել Կոնվերս Ուայեթ, գյուտարար Նեթենիել Ուայեթի և նկարչուհի Հենրիտա Ուայեթ Հուրդի եղբայրն է և նկարիչ Ջեյմի Ուայեթի հայրն է։
Ուայեթի աշխատանքների հիմնական թեման գավառական առօրյան է և ամերիկյան բնությունը։ Նրա նկարներում գերիշխում են հայրենի քաղաք Չեդդս Ֆորդի և Մեն նահանգի Կուշինգ քաղաքի միջավայրի պատկերները, որտեղ նկարիչը ապրում էր ամառային ամիսներին։ Ստեղծագործելիս Ուայեթը օգտագործել է տեմպերա ներկանյութ և ջրաներկ, բացառությամբ վաղ շրջանի փորձերի, երբ նկարում էր յուղաներկերով։

## Կենսագրություն
Էնդրյու Ուայեթը Նյուել Կոնվերսի և Քարոլին Բոկյուս Ուայեթի ընտանիքի փոքր տղան էր։ Վատառողջ լինելու պատճառով կրթվել է տանը։ Նկարել սկսել է վաղ հասակից, գեղանկարչական արվեստի նրբությունները սովորել է հորից։ Նրա հայրը նրա միակ ուսուցիչն է եղել։ Արվեստի պատմությունը նա յուրացրել է ինքնուրույն։
Էնդրյու Ուայեթի առաջին անհատական ցուցահանդեսը կայացել է Նյու Յորքում 1937 թվականին, երբ նա 20 տարեկան էր։ Ներկայացված նկարները վաճառվել են բավականին արագ։ Իր կարիերայի սկզբում Ուայեթը հոր նման զբաղվում էր նաև գրքերի պատկերազարդմամբ, բայց շուտով դադարեցրել է դա։
1940 թ. Է. Ուայեթը ամուսնացել է Բետսի Ուայեթի հետ, և 1943 թ.նրանց ընտանիքում ծնվել է առաջնեկը՝ Նիկոլասը, իսկ երեք տարի հետո՝ երկրորդ երեխան՝ Ջեյմին։ 1945 թ. Է. Ուայեթը կորցրել է հորը, ով դարձել էր ավտովթարի զոհ։ Մոտավորապես նույն ժամանակ վերջանականապես ձևավորվել է Է. Ուայեթի ռեալիստական ոճը։ 
Է. Ուայեթը իր ամենահայտնի գործը՝ «Քրիստինայի աշխարհը», նկարել է Մեն նահանգի Կուշինգ քաղաքի՝ Օլսենների ընտանիքին պատկանող ագարակում (1948 թ.)։ Նկարում պատկերված է Քրիստինա Օլսոնը։ Հետագայում Ուայեթը ժամանակ առ ժամանակ ապրել է Փենսիլվանիա և Մեն նահանգներում՝ գործնականում չլքելով ԱՄՆ-ի արևելյան ափերը։ Նկարչի ոճը հիմնականում չի փոխվել, թեև ժամանակի ընթացքում Է. Ուայեթի նկարները դարձել են ավելի խորհրդապաշտական՝ հակվելով մոգական ռեալիզմին։

## Գրականություն
* Meryman, R.: *Andrew Wyeth: A Secret Life*, HarperCollins 1996. ISBN 0-06-017113-8.
* Wyeth, A.: *Andrew Wyeth: Autobiography*, Bulfinch Press 1995. ISBN 0-8212-2217-1.
* *Матусовская Е. М.* Эндрью Уайес и традиции американской живописи // Советское искусствознание ՝74. М.

## Ստեղծագործություններ
* Эндрю Уайет на сайте MuseumSyndicate 
* birdsnest.com — Andrew Wyeth 
* Artnet — Andrew Wyeth

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Տոկոս

**Տոկոս** ( հարյուրի վրա), մեկ հարյուրերորդ մաս. Կարճ նշանակումը՝ «%»։ Օգտագործվում է մասի և ամբողջի հարաբերակցությունը ցույց տալու համար։ Օրինակ՝ 500 կգ֊ի 17 %֊ը նշանակում է 17 բաժին, յուրաքանչյուրում ՝ 5 կգ, որը հավասար է 85 կգ։ 500 կգ֊ի 200 %-ը համարվում է 1000 կգ։

## Ծագում
Տոկոսներով հաշվումներ կատարվում էին դեռևս Բաբելոնում։ Տոկոսները հատկապես լայն կիրառություն ունեին Հին Հռոմում, որտեղ տոկոսն անվանում էին pro centum (հարյուրից), հենց այդ անվանումն է որոշ ձևափոխություններով գործածվում բազմաթիվ ժամանակակից լեզուներում։ % նշանը ստեղծվել է XV դարում։ Իտալական ձեռագրերում՝ որպես իտալերեն per cento բառերը կրճատ գրելու արդյունք՝ նախ p.c°,ապա p.\frac{0}{0} և վերջապես % ձևով։

## Տոկոսի և տասնորդական կոտորակների հարաբերակցություն
* 0 % = 0
* 0,08 % = 0,0008
* 45,1 % = 0,451
* 100 % = 1
* 146 % = 1,46

## Ճիշտ գրելաձև
Տեքստերի մեջ տոկոսի նշանը դրվում է թվից հետո տարանջատումով (եկամուտը 67 % ), բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նշանը օգտագործվում է կարճ գրությունների ժամանակ։ Օրինակ՝ 20% ֊անոց թթվասեր (հասկանում ենք քսան տոկոսանոց թթվասեր), 10 %-ով թանկացավ, ոսկու պարունակությունը 8 % է։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Բ. Նահապետյան, Ա. Աբրահամյան, «Մաթեմատիկա֊6» դասագիրք

Կատեգորիա:Կոտորակներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական հասկացություններ
Կատեգորիա:Տարրական թվաբանություն
Խաժամուժ

**«Խաժամուժ»** (), 2010 թվականին ռեժիսոր Օթար Իոսելիանիի նկարահանած ֆիլմ։

2014 թվականին ֆիլմը ցուցադրվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հարգանքի տուրք» անվանակարգում։

## Սյուժե
Նիկոն արվեստագետ է՝ ռեժիսոր, որը պարզապես ցանկանում է ինքնարտահայտվել, բայց բոլորը փորձում են նրան լռեցնել։ Երբ նա Վրաստանում իր առաջին քայլերն է անում, գաղափարախոսները հույս ունեն փակել բերանը՝ պնդելով, որ աշխատանքը չի համապաստասխանում ընդունված կանոններին։ Նիկոն հեռանում է հայրենիքից, տեղափոխվում Ֆրանսիա՝ ազատության և ժողովրդավարության երկիրը։ Սակայն այդ երանավետ վիճակը երկար չի տևում։

## Դերեր
* Դաթո Տարիելաշվիլի
* Թամունա Քարումիձե
* Ֆանի Գոնեն
* Գիվի Սարճիմելիձե
* Պիեռ Էտեքս

## Մրցանակներ
* Ժյուրիի հատուկ մրցանակ, Մար դել Պլատայի միջազգային կինոփառատոն, Արգենտինա, 2010 թ.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմը imdb.com կայքում

Կատեգորիա:2010 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Օթար Իոսելիանիի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների վրացերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կլո Լյուսե

**Կլո Լյուսե** (), Ֆրանսիական միջնադարյան ամրոց, Լուարի ամենահայտնի ամրոցներից մեկը։ Լեոնարդո դա Վինչիի տուն-թանգարանը։

## Պատմություն
Առաջին տունը այս տարածքումը, որը պատրաստվել է վարդագույն աղյուսից Լյուդովիկոս VI թագավորության ժամանակ։ 1107-1115 թթ․ այն կառուցվել է Հուգո Ամբուազի () հրամանով։ 1477 թ․֊ին կառուցել են ոչ շատ մեծ կալվածք, որը դարձել էր Էտեն Լելուի սեփականությունը, թագավորի ֆավորիտուհին։ Կլո Լյուսե ամրոցը ձեռք է բերվել Կառլ VIII կողմից 3500 էկյուով, որը փոխակերպվել է թագավորական նստավայրի։ Վաճառքի փաստաթուղթը, որը թվագրվել է 1490 թ․֊ի հուլիսի 2֊ին և արձանագրվել է մագաղաթի վրա, պահպանվում է Կլո Լյուսեում։ Ֆրանսիայի ապագա թագավոր՝ Ֆրանցիսկ I, իր մանկությունը անց է կացրել Կլո Լյուսեում։ Նա գալիս էր այստեղ իր քրոջ՝ Մարգարիտ Նավառացու հետ։ 1516 թ․֊ին սկզբին Լեոնարդո դա Վինչին ընդունել է Ֆրանցիսկ I թագավորի հրավերը և հաստատվել է ֆրանսիայում։ Նկարիչը մահացել է 1519 թ․֊ի մայիսի 2֊ին։ Լեոնարդո դա Վինչին թաղված է Ամբուազական ամրոցում, որը գտնվում է ոչ շատ հեռու։ Հեղաշրջման ժամանակ, Կլո Լյուսե ամրոցը ավերումից փրկել է Ամբուազների ընտանիքը։ Հետագայում ամրոցը դարձել է Սեն֊Բրի ընտանիքի սեփականությունը։ Այս ընտանիքը պահպանել է ամրոցը մինչև մեր օրերը։ Ներկայումս Կլո Լյուսեում է Լեոնարդո դա Վինչիի թանգարանը։

## Էքսպոզիցիա (ցուցադրանք)

Ամրոցի ոչ շատ մեծ դահլիճներում, կառուցված աղյուսներից և սպիտակ քարերից, ստեղծված են Լեոնարդո դա Վինչիի ժամանակաշրջանի ինտերիերներ․ ննջասենյակ մահճակալով (կրկնօրինակ), որտեղ մահացել է նկարիչը, խոհանոցը մեծ օջախով և մի քանի սենյականերով՝ ձևավորված վերածննդի ժամանակաշրջանի կահույքով։ Ինչպես նաև կա սրահ՝ կահավորված Լյուդովիկոս XV ոճով։

Հետաքրքրություն է ներկայացնում մեքենաների հավաքածուն՝ պատրաստված Լեոնարդո դա Վինչիի մոդելներով․ նախատիպերը ինքնաթիռի, ուղղաթիռի, մեքենայի, տանկի, պարաշյուտի։ Պահպանվել են մատուռներ ՝ պատրաստված Լյուդովիկոս XV կողմից և գատնի գետնանցումը դեպի Ամբուազ, որը 400մ հեռավորության վրա է գտնվում ամրոցից։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Closluce-ext.jpg|Ամրոցի արտաքին տեսքը
Պատկեր:Closluce-garden.jpg
Պատկեր:Closlucepark1.JPG|Զբոսայգի ամրոցի հետևում
Պատկեր:Closlucegardenbridge.jpg|Կամուրջ զբոսայգիում
Պատկեր:Closlucegardenbrook.jpg|Վտակներ և ջրային անիվ զբոսայգում
Պատկեր:Closlucescreens.jpg|Մետաքսե գործվածք պատկերված Լեոնարդո դա Վինչիի նկարների մոտիվներով


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ
Մեքսիկայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ

**Մեքսիկայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ** (), Մեքսիկայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը։ Այն գտնվում է Մեքսիկայի Նուևո Լեոն նահանգի Մոնտերեյ քաղաքում։ Ըստ 2010 թվականի տվյալների, այն ունի 90,173 ուսանող, որից 17136 ասպիրանտ են։

## Թվական
Ինստիտուտը հիմնադրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։

## Կրթություն
Ինստիտումը ներառում է միջազգային ասոցիացիայի ուսումնասիրություններr:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ինստիտուտի պաշտոնական կայք 
* Site officiel de l'EGADE  

Կատեգորիա:Մեքսիկայի ինստիտուտներ
Հին Եգիպտոսի քանդակագործություն

[մինի|[Օսիրիսի․քանդակ.Փարիզ․Լուվր․]]

**Հին Եգիպտոսի քանդակագործությունը** հին Եգիպտոսի արվեստի ամենահագեցված և խիստ կանոնական մշակման ենթարկված ճյուղերից մեկն է։ Քանդակագործությունը ստեղծվել և զարգացել է որպեսզի ֆիզիկապես ներկայացվեն հին եգիպտական աստվածները,փարավոնները, թագավորներն ու թագուհիները։ Գոյություն են ունեցել նաև բազմաթիվ պատկերներ հասարակ եգիպտացիների գերեզմաններում՝ հիմնականում փայտից, որոնցից մի քանիսը պահպանվել են։ Աստվածների և փարավոնների քանդակները ինչպես կանոն դրվել են համընդհանուր ցուցադրման բաց տարածքներում։
Քանդակները, որպես կանոն, պահպանում են քարե գնդի կամ փայտի կտորի սկզբնական ձևը, որից պատրաստվել են։

Գոյություն ուներ հին եգիպտական քանդակների ստեղծման շատ խիստ կանոն՝ տղամարդու մարմնի գույնը պետք է մուգ լիներ կնոջ մարմնի գույնից, նստած մարդու ձեռքերը պետք է բացառապես ծնկների վրա լինեն, գոյություն ունեին եգիպտական աստվածներին պատկերելու որոշակի կանոններ։ Օրինակ Հոր (եգիպտական դիցաբանություն) աստծուն պետք է պատկերել բազեի գլխով, մեռյալների աստծու Անուբիսին՝ շնագայլի գլխով։ Բոլոր քանդակները ստեղծվում էին այդ կանոններով և հետևելը այնքան խիստ էր, որ այն փոփոխության չի ենթարկվել Հին Եգիպտոսի երեքհազարամյա պատմության ընթացքում։

## Ծանոթագրություններ

= Տես նաև =
Եգիպտական քանդակ

Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի արվեստ
Սարգիս Քոլոզյան

**Սարգիս Քոլոզյան** (հունիսի 14, 1967, Ջրաշեն - մայիսի 7, 1991, Շուռնուխ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

## Կենսագրություն
**Սարգիս Քոլոզյանը** ծնվել է 1967 թվականի հունիսի 14-ին Արտաշատի շրջանի Ջրաշեն գյուղում։ Սովորել է տեղի միջնակարգ դպրոցում, ապա 1982 թվականին ընդունվել է Երևանի ռադիոկապի ուսումնարան։ 1985 թվականին գերազանց գնահատականներով ավարտելով ուսումնարանը ստացել է ռադիոինժեների որակավորում։ Ծառայել է խորհրդային բանակում՝ Ռյազանում, այնուհետև՝ Լատվիայում։ Վերադառնալով Հայաստան, ծառայել է ՀՀ ՆԳՆ ՆԳՎ ՄՕՀՋ-ում, որպես կապի դասակի 2-րդ ջոկի կապավոր։ Բազմաթիվ կամավորականների պես Սարգիսը ևս անդամագրվել է ինքնապաշտպանական ջոկատներում։

Հերոսաբար զոհվել է 1991 թվականի մայիսի 7-ին Գորիսի շրջանի Շուռնուխի բարձունքում գտնվող Կատարի հեռուստակայանը պաշտպանելիս։ Թաղված է Ջրաշեն գյուղի գերեզմանատանը։

Պարգևատրվել է. ՀՀ Նախագահի 1998 թ. հրամանագրով՝ ՀՀ Արիության մեդալով, ՀՀ ոստիկանության պետի 2005 թ. հրամանով՝ Սխրագործության համար մեդալով։

Սարգիս Քոլոզյանի անունով է կոչվում փողոց՝ Երևան քաղաքի Նորքի 8-րդ զանգվածում և Արարատի մարզի Ջրաշեն գյուղում։

2011 թվականից Ջրաշենի միջնակարգ դպրոցը ևս կրում է Սարգիս Քոլոզյանի անունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Դավիթ Բադրիձե

**Դավիթ Բադրիձե** (, Դաթիկո Գեորգիի Բադրիձե,  (4 ապրիլի), 1899, Քութայիս - 26 հունվարի, 1987, Մոսկվա, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի օպերային երգիչ (քնարական տենոր), Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1943):

## Կենսագրություն
Դավիթ Բադրիձեն ծնվել է 1899 թվականի մարտի 23-ին (ապրիլի 4-ին) Քութայիսում։ Սովորել է Թբիլիսիի համալսարանի բժշկական համալսարանում, ապա Թբիլիսիի կոնսերվատորիայում (Եվգենի Վրոնսկու դասարան)։

1926-1934 և 1941-1944 թվականներին եղել է Թբիլիսիի Զաքարիա Փալիաշվիլու անվան օպերայի և բալետի թատրոն մենակատար։ 1934-1936 թվականներին նա եղել է Սվերդլովսկի օպերայի և բալետի թատրոնի (ներկայում՝ Եկատերինբուրգի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն), իսկ 1944—1948 թվականներին՝ Մեծ թատրոնի մենակատար։

1948 թվականից թողել է բեմը։ Դավիթ Բադրիձեն ուներ նուրբ տեմբրով ձայն՝ արտիստիզմով ու մեծ երաժշտականությամբ։

## Օպերային դերերգեր
* «Դաիսի», Զաքարիա Փալիաշվիլի — *Մալխազ*
* «Քեթո և Կոտե», Վիկտոր Դոլիձե — *Կոտե*
* «Դուբրովսկի», Էդուարդ Նապրավնիկ — *Վլադիմիր Դուբրովսկի*
* «Եվգենի Օնեգին», Պյոտր Չայկովսկի — *Լենսկի*
* «Տրավիատա», Ջուզեպպե Վերդի — *Ալֆրեդ*
* «Ռիգոլետտո», Ջուզեպպե վերդի— *Հերցոգ*

## Պարգևներ
* Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1943)
* Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակ (1950) — «Ջուրգայի վահանը» երաժշտական ֆիլմում լեյտենանտի ու իսպանացի հյուրի դերերը կատարելու համար (1944)
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դավիթ Բադրիձեն kino-teatr.ru կայքում
* Դավիթ Բադրիձեն kinopoisk.ru կայքում

Կատեգորիա:Վրացի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Տենորներ
Կատեգորիա:Քութայիս քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ
Պիեռոն և Առլեկինը

**«Պիեռոն և Առլեկինը»** () կամ **«Մարդի-Գրա»** (), նկարվել է 1888-1890 թվականներին ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Սեզանի կողմից (, 1839-1906)։ Պատկանում է Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարանին (Մոսկվա), գտնվում է 19-20-րդ դարերի Եվրոպական երկրների և Ամերիկայի արվեստի պատկերասրահում։ Նկարի չափերն են 102×81սմ։

## Գտնվելու վայր
1890 - 1899 թվականներին նկարը գտնվում էր Վիկտոր Շոկեի հավաքածուում։ Այնուհետև այն գնել է փարիզեցի նշանավոր մարշալ Պոլ Դյուրան-Րյուելը և պահպանել մինչև 1904 թվականը։
1904-1918 թվականներին նկարը գտնվել է մոսկվացի վաճառական և կոլեկցիոներ Սերգեյ Իվանովիչ Շուկինի հավաքածուում։ 1918 թվականին տեղափոխվել է Նոր Եվրոպական արվեստի առաջին թանգարան։ 1923 թվականին այն միավորվեց Նոր Եվրոպական արվեստի երկրորդ թանգարանի հետ, ինչի արդյունքում ստեղծվեց Նոր Եվրոպական արվեստի պետական թանգարանը, որտեղ այն պահպանվեց մինչև թանգարանի լուծարումը։ Դրանից հետո նկարը տեղափոխվեց Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա), որտեղ այն մինչ օրս պահպանվում է։

## Նկարագրություն
Պիեռոն (իտալական տարբերակում՝ Պեդրոլինո) և Առլեկինը իտալական Կոմեդիա դել'արտեի հերոսներն են։ Որպես բնորդներ՝ Սեզանը ընտրել է իր որդի Պոլին և վերջինիս ընկեր Լուի Գիյոմին։ Թվում է, թե Պիեռոյի սպիտակ կերպարը պատրաստված է գիպսից։ Առլեկինի կարմրասև հագուստը խորհրդանշում է կրակը ածուխի վրա։ Աջ և ձախ կողմերում գտնվող ծաղկավոր վարագույրները ընդգծում են Առլեկինի առաջնորդող շարժումները և Պիեռոյի ավելի անշարժ դիրքը։

## Տես նաև
* Պոլ Սեզանի նկարների ցանկը 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1888 նկարներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Պոլ Սեզանի նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ
Մերաբ Կոկոչաշվիլի

**Մերաբ Արչիլի Կոկոչաշվիլի** (, 21 մարտի, 1935, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի կինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1983)։

## Կենսագրություն
Մերաբ Կոկոչաշվիլին ծնվել է 1935 թվականի մարտի 21-ին Թբիլիսիում։ 1958 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսաստանյան ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը (Գ. Շիրոկովի արվեստանոց)։ 1960 թվականին նկարահանել է «Մի բակի մյուսը» ֆիլմը։ 1970-ական թվականների սկզբին դասավանդել է «Վրացֆիլմ» կինոստուդիային կից դերասանական խմբակում։ 1976 թվականից «Վրաստանի հեռուստաֆիլմ» ընկերության գեղարվեստական ղեկավարն է։ 1989 թվականից դասավանդել է Թբիլիսիի պետական համալսարանում։ Պրոֆեսոր է, կինոյի կառուցվածքի ու լեզվի լաբորատորիայի վարիչ։

Մերաբ Կոկոչաշվիլին 1979 թվականին արժանացել է Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի, իսկ 1983 թվականին՝ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման։

## Ֆիլմագրություն
### Ռեժիսոր
* 1957 - Հին տաշտակ (կարճամետրաժ)
* 1960 - Մի բակից մյուսը
* 1962 - Արձակուրդ
* 1965 - Միխա (նովել «Անցյալի էջեր» կինոալմանախում)
* 1967 - Մեծ կանաչ հովիտ
* 1973 - Բարի ճանապարհ
* 1976 - Գագաթ
* 1984 - Կիզիչ ամառվա երեք օր
* 2000 - Տապան
* 2003 - Վարիացիաներ «Օթելլոյի» թեմայով
* 2004 - Ուսուի (կարճամետրաժ)
* 2008 - Ուրախության տուն (վավերագրական)

### Սցենարիստ
* 1965 - Միխա (նովել «Անցյալի էջեր» կինոալմանախում)
* 1973 - Բարի ճանապարհ
* 1984 - Կիզիչ ամառվա երեք օր
* 2000 - Տապան

### Դերասան
* 1942 - Գեորգի Սաակաձե - *Պաատա, Գեորգիի որդին*
* 1969 - Մի՛ վշտանա - *պորուչիկ Ալեքս Իշխելի*
* 1976 - Գագաթ

## Պարգևներ
* Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1979)
* Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1983)
* Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան մրցանակ (1987)
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մերաբ Կոկոչաշվիլին Internet Movie Database կայքում

Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Տրիադա ստուդիո

**Triada Studio**, եռաչափ գրաֆիկայով զբաղվող ընկերություն, համակարգչային գրաֆիկայի և անիմացիայի հայկական ստուդիա։ Հիմնադրվել է 1993 թ.։ Տնօրենն է Արա Աղամյանը։ Ստուդիայի ստորաբաժանման Triada Studio Games-ի կողմից ստեղծված Shadowmatic բջջային խաղը 2015 թ․ Apple Design Awards մրցույթում արժանացել է մրցանակի։

Գտնվելու վայրը՝ ՀՀ, ք․ Երևան։ Գործունեության հիմնական տեսակները՝ հեռուստագովազդ, ֆիլմերի վիզուալ էֆեկտներ, դիզայն (3D և 2D), համակարգչային խաղերի մշակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայ կինոարտադրողներ
Էռնյո Ռուբիկ

**Էռնյո Ռուբիկը** (), ), հունգար գյուտարար, քանդակագործ և ճարտարապետության պրոֆեսոր. Համաշխարհային ճանաչում է ստացել շնորհիվ իր ծավալային գլուխկոտրուկների և խաղալիքների։ Դրանց թվին է պատկանում Ռուբիկի խորանարդը (1974)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Բուդապեշտում Համաշխարհային երկրորդ պատերազմի տարիներին։ Նրա հայրը Էստրոգոմի գործարանում ավիաինժեներ էր, մայրը՝ բանաստեղծուհի։ (1967 թվականին) ավարտել է Բուդապեշտի տեխնոլոգիայի և տնտեսագիտության համալսարանը, ինժեներ-շինարար մասնագիտությամբ, կրթությունը շարունակել է ասպիրանտուրայում քանդակագործի և ինտերյերի դիզայներ մասնագիտությամբ։ 1971-1975 թվականներին աշխատել է ճարտարապետ, այնուհետ վերադարձել է ակադեմիա և ստացել դոցենտի կոչում։

80-ականների սկզբին դարձել է խաղերի և գլուխկոտրուկների ամսագրի խմբագիր (, «…և խաղեր»)։ 1983 թվականին հիմնել է սեփական ստուդիա (), որն զբաղվում էր կահույքի դիզայնով և գլուխկոտրուկների մշակմամբ։ 1987 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1990-ին Յանոշ Գինստլեռ հետ համատեղ հիմնել է հունգարական տեխնիկական ակադեմիան () և եղել է նրա նախագահը մինչ 1996 թվականը։ Ակադեմիայում ստեղծել է առանձնահատուկ տաղանդավոր երիտասարդ գյուտարարների սատարման Ռուբիկի միջազգային ֆոնդը։
մինի|Ռուբիկի խորանարդիկը
Ներկայումս հիմնականում մասնակցում է տեսախաղերի մշակմանը, գրում է ճարտարապետության վերաբերյալ հոդվածներ և ղեկավարում է Ռուբիկի ստուդիան։ Պարգևատրվել է Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետության պետական պարգևով (1983), Դենիս Գաբորի անվան պարգևով (1995) և Կոշուտովսկու պարգևով (2007)։

## Տես նաև
* Ռուբիկի խորանարդ
* Ռուբիկի օձ
* Ռուբիկի գունդ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջ 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի գյուտարարներ
Կատեգորիա:Հունգարացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ճարտարագետներ
Մեծ կանաչ հովիտ

**Մեծ կանաչ հովիտ** (), 1968 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, դրամա։

## Սյուժե
Կանաչ հովիտը հիանալի արոտատեղ է։ Նախրապաններից մեկը՝ Սոսանան, շատ է կապված այս վայրի հետ։ Սակայն այդտեղ հայտնվում են երկրաբաններ, որոնք գտնում են օգտակար հանածոներ։ Որոշվում է կատարել դրանց արդյունահանում։ Անասնապահներին ու նրանց ընտանիքներին տեղափոխում են այլ վայր՝ բարեկեցիկ մի գյուղ, որ ունի հիանալի ֆերմա։ Բոլորն ուրախ են, որ տեղափոխվում են, և միայն Սոսանան է, որ չի ուզում լքել այս վայրերը։

## Դերերում
* Դավիթ Աբաշիձե – *նախրապան Սոսանա*
* Լիա Կապանաձե – *Փիրմիզե*
* Մզիա Մագլակելիձե – *Սոֆյա*
* Զուրաբ Քափիանիձե – *Ալեքսանդրե*

## Մրցանակներ
* Անդրկովկասի երկրների ու Ուկրաինայի կինոփառատոնի դիպլոմներ լավագույն ռեժիսորի (Մերաբ Կոկոչաշվիլի), լավագույն օպերատորի (Գ. Գերսամիա), տղամարդու լավագույն դերակատարման (Դավիթ Աբաշիձե) համար, Երևան, 1968։

## Նկարահանող անձնակազմ
* Ռեժիսոր՝ Մերաբ Կոկոչաշվիլի
* Սցենարի հեղինակ՝ Մերաբ Էլիոզիշվիլի
* Օպերատոր՝ Գեորգի (Գիա) Գերսամիա
* Կոմպոզիտոր՝ Նոդար Մամիսաշվիլի
* Նկարիչ՝ Վասիլի Արաբիձե

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Մեծ կանաչ հովիտ» ֆիլմը ՅուԹյուբ կայքում

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1967 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր