open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բեոտիա

**Բեոտիա** (), նոմոս Հունաստանի Հանրապետության կենտրոնում։ Վարչականորեն մտնում է Կենտրոնական Հունաստան պերիֆերիայի կազմի մեջ։

Նոմոսի վարչական կենտրոնը համարվում է Լևադիա քաղաքը։

Ըստ 2011 թվականին Հունաստանում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ նոմոսի բնակչությունը կազմում է 117,920 մարդ։ Հիմնական բնակիչները հույներն են, որոնք խոսում են հունարենով։

Նոմոսը զբաղեցնում է 3,211 կմ² տարածք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կենտրոնական Հունաստան պերիֆերիայի նոմոսներ
Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն
Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Հյուսիսային Մակեդոնիա)

**Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարան** (), Հյուսիսային Մակեդոնիայի ամենամեծ և առավել ամբողջական ազգային հաստատություններից մեկն է։ Գտնվում է մայրաքաղաք Սկոպյեում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին ավերիչ երկրաշարժից հետո։ Թանգարանային կառույցի շենքը հատկացրել է լեհական կառավարությունը։

## Հավաքածու
Հավաքածուն կազմված է երկու մասից՝ միջազգային և ազգային։ Միջազգային հավաքածուն արտացոլում է աշխարհի գրեթե բոլոր մասերի ժամանակակից արվեստը։ Հավաքածուի մեծ մասն արտացոլում է 1950, 1960 և 1970-ականների արվեստի շարժումները, չնայած այն պարունակում է նաև վաղ ժամանակակից արվեստի շուրջ հարյուր աշխատանքներ։ Հին նմուշներում ներկայացված են Էմիլ Ֆիլայի, Ֆեռնան Լեժեի, Անդրե Մասոնի աշխատանքները։ Աշխարհահռչակ արվեստագետներից ներկայացված են Պաբլո Պիկասոն, Հանս Հարտունգը, Վիկտոր Վազարելի, Ալեքսանդր Կոդլեր, Պիեռ Սուլաժ, Ալբերտո Բուռի, Ռոբերտ Յակոբսեն, Էթենն Այդու, Զոլտան Կեմենի, Ռոբերտ Ադամս, Էմիլիո Վեդովա, Անտոն Կլավե, Գեորգ Բազելից։

## Շենք
thumb|right|Թանգարանի շենքը
Ավելի քան հինգ հազար քառակուսի մետր տարածք զբաղեցնող կառույցը բաղկացած է երեք փոխկապակցված մասնաշենքերից՝ կառուցված ուշ մոդեռնիզմի ոճով։ Նախագիծն իրականացվել է լեհական «Վագրեր» ճարտարապետների խմբի կողմից։ Մշտական և ժամանակավոր ցուցասրահներին կից գործում են 120 տեղանոց կինոթատրոն, գրադարան, արխիվ, խանութ, պահետստատուն, վարչական գրասենյակներ, ինչպես նաև թանգարանային խանութ և խորտկարան։

## Պատկերասրահ

Muzej na sovremena umetnost (37).JPG
Muzej na sovremena umetnost (23).JPG
Muzej na sovremena umetnost (16).JPG
Muzej na sovremena umetnost (13).JPG
Muzej na sovremenata umetnost - Skopje (49).jpg
Muzej na sovremena umetnost (36).JPG
Muzej na sovremena umetnost (40).JPG
Muzej na sovremena umetnost (41).JPG
Muzej na sovremena umetnost (42).JPG
Muzej na sovremena umetnost (43).JPG
Muzej na sovremena umetnost (44).JPG
Muzej na sovremena umetnost (46).JPG
Muzej na sovremena umetnost (47).JPG
Muzej na sovremena umetnost (48).JPG
Muzej na sovremena umetnost (49).JPG
Muzej na sovremena umetnost (50).JPG
Muzej na sovremena umetnost (51).JPG
Muzej na sovremena umetnost (52).JPG
Muzej na sovremena umetnost (57).JPG
Muzej na sovremena umetnost (58).JPG
Muzej na sovremena umetnost (59).JPG
Muzej na sovremena umetnost (31).JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը  

Կատեգորիա:1964 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Կատեգորիա:1964 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1970-ականների ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Սկոպիե
Պարպևիլ

**Պարպևիլ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02592։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 241 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 146 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 104-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 42-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,2 %, 1999 թվականին եղել է 71,8%)։ 104 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 85-ը (47 տղամարդ և 38 կին), գործազուրկ էին 19 մարդ (6 տղամարդ և 13 կին)։ 42 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը՝ թոշակառուներ, 16-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պարպևիլ 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Օրժևալ (Էնայի գավառ)

**Օրժևալ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02573:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 72 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 43 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 33-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,7%, 1999 թվականին եղել է 57,9%)։ 33 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 30-ը (15 տղամարդ և 15 կին), գործազուրկ էին 3 մարդ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 10 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 3-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Օրժևալ 
 

Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Միսի լե Պիեռպոն

**Միսի լե Պիեռպոն** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02577։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 80 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 50-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,9 %, 1999 թվականին եղել է 76,5%)։ 50 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 46-ը (26 տղամարդ և 20 կին), գործազուրկ էին 4 մարդ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 15 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը՝ թոշակառուներ, 5-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ,Միսի լե Պիերպոն  
 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տինյակ

**Տինյակ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Աքս լը Թերմ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 09311։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 25 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 14 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 9-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 5-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,4 %)։ 9 աշխատունակ բնակիչներից 9-ը աշխատում էին (4 տղամարդ և 5 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 5 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կամուրջ Դրինայի վրա

**Կամուրջ Դրինայի վրա** (), հարավսլավացի գրող Իվո Անդրիչի վեպը։ Գրվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ այն ժամանակ, երբ գրողն ապրում էր Բելգրադում, և առաջին անգամ հրատարակվել է 1945 թվականին։ 1961 թվականին վեպի ստեղծման համար Իվո Անդրիչն արժանացել է Նոբելյան մրցանակի գրականության բնագավառում։

## Սյուժե
Ստեղծագործության կենտրոնական կերպարը, որի անունից էլ գալիս է վեպի վերնագիրը, Դրինա գետի վրա կառուցված կամուրջն է, որ գտնվում է Վիշեգրադ քաղաքում (ներկայում քաղաքը գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի տարածքում՝ Սերբական Հանրապետությունում)։ 1571 թվականին կամուրջը կառուցվել է Մահմեդ-փաշա Սոկոլովիչի հրամանով։

Վեպում նկարագրվում է շուրջ չորս դար ընդգրկող պատմական ժամանակաշրջան՝ սկսած Օսմանյան կայսրության ծաղկման ժամանակաշրջանից մինչև XX դարի սկիզբը, երբ 1914 թվականին տեղի է ունենում Սարաևոյի սպանությունը, որ դառնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսման պատճառ։

Վեպում ոչ միայն պատկերվում են իրական դեպքեր տարածաշրջանի պատմությունից, ոչ միայն ստույգ արտացոլվում են Վիշեգրադն ու ողջ Բալկանյան թերակղզին ընդգրկող բազմազգ պետության ժողովրդի կենցաղն ու ավանդույթները, այլև շարադրանքի հետ միահյուսված ներկայացվում են լեգենդներ ու ավանդություններ, հեքիաթներ ու առասպելներ, որ ստեղծվել են այդ նույն միջավայրում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Կամուրջ Դրինայի վրա» 
* Իվո Անդրիչի հիմնադրամի պաշտոնական կայք  - վեպի ստեղծման պատմությունը, համառոտ բովանդակությունը

Կատեգորիա:Սերբական գրականություն
Կատեգորիա:Խորվաթիայի գրականություն
Կատեգորիա:1945 գրքեր
Կատեգորիա:Պատմական վեպեր
Յաննիս Մակրիյանիս

**Յաննիս Մակրիյանիս** (, ), հույն ռազմական գործիչ, գեներալ, քաղաքական գործիչ, ինչպես նաև Հունաստանի 1821-1829 թվականներին ազգային-ազատագրական պայքարի հերոս։

## Կենսագրություն
Յաննիս Մակրիյանիսը (իսկական անունը՝ **Յաննիս Տրիանտաֆիլու**) ծնվել է 1797 թվականին Կենտրոնական Հունաստանի Դորիդա քաղաքային շրջանի Ավորիտի գյուղում՝ աղքատի ընտանիքում։

Մակրիյանիս մականունը հունարենից թարգմանաբար նշանակում է «երկար Յաննիս»։

Յաննիս Մակրիյանիսի հայրը՝ Դիմիտրի Տրիանտաֆիլուն զոհվել է Հունաստանի մղած ճակատամարտերից մեկում։ Հոր մահից հետո Յաննիսի ընտանիքը ստիպված է լինում մեկնել Լիվադիա, որտեղ նա անցկացրել է իր մանկության օրերը։

Յոթ տարեկան հասակում Յաննիսը դառնում է Լիվադիայի հարուստ ընտանիքներից մեկի ծառան, որտեղ ենթարկվում է ծեծի։

1811 թվականին Մակրիյանիսը թողնում է Լիվադիան և ուղևորվում Արտա քաղաք։ Այնտեղ նա Ա. Լիդերիկիսի հետ ընդունվում է աշխատանքի Ալի փաշայի արքունիքում։

Նրա նախաձեռնությամբ 1820 թվականին ստեղծվում է «Ֆիլիկի Հատերիա» գաղտնի խմբակցությունը, որը պայքարում է Հունաստանի անկախության համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հույն ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Հույն գրողներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հույներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հույն պատմիչներ
Կատեգորիա:Հունաստանի հրամանատարներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Նանսել լա Կուր

**Նանսել լա Կուր** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02535։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 137 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 48-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 57,1 %, 1999 թվականին եղել է 74,7 %)։ 48 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 46-ը (29 տղամարդ և 17 կին), գործազուրկ էին 2 մարդ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 36 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը՝ թոշակառուներ, 11-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Նանսել լա Կուր 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վիսենտե Իբոռա

**Վիսենտե Իբոռա դե լա Ֆուենտե** (, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Վիլյառեալ» ակումբի հենակետային կիսապաշտպան, Եվրոպայի լիգայի գավաթի խաղարկության եռակի հաղթող

## Ակումբային կարիերա
### «Լևանտե»
Իբոռան սկսել է իր կարիերան «Լևանտեի» ակադեմիայում։ 2007/08 մրցաշրջանում նա հրավիրվել է առաջին թիմ։ Թիմի կազմում իր դբեյուտը նշել է 2008 թվականի հունվարի 9-ին՝ Իսպանիայի գավաթի շրջանակներում կայացած «Խետաֆեի» դեմ խաղում։ Լա Լիգայում իր դեբյուտը ֆուտբոլիստը նշել է 2008 թվականի հունվարի 13-ին կայացած «Ռեալ Մադրիդի» դեմ խաղում։ 2008 թվականի մարտի 30-ին կայացած «Ալմերիայի» դեմ խաղում Վիսենտեն խփել է իր առաջին գոլը իսպանական ակումբի կազմում։ 2009 թվականի աշնանը Իբոռան երկարեցրել է իր պայմանագիրը թիմի հետ, մինչև 2014 թվականը։

### «Սևիլյա»
2013 թվականին Իբոռան տեղափոխվել է «Սևիլյա»։ Տրանսֆերն արժեցել է 6 միլիոն եվրո, իսկ ֆուտբոլիստը թիմի հետ կնքել է 5 տարվա պայմանագիր։

## Անձնական կյանք
Իբոռան և իր կինը՝ Արանչին ունեն մեկ որդի՝ Մարիոն։

## Ձեռքբերումներ
 Սևիլյա
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի չեմպիոն - 2013/14, 2014/15
* ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթի փոխչեմպիոն - 2014, 2015

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
* Պրոֆիլը bdfutbol.com կայքում
* Պրոֆիլը futbolme.com կայքում
* Պրոֆիլը soccerway.com կայքում

Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լևանտեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Նյոշատել սյուր Էն

**Նյոշատել սյուր Էն** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լանա։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02541։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 257 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 257 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 212-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 63-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,1 %, 1999 թվականին եղել է 70,5 %)։ 212 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 194-ը (107 տղամարդ և 87 կին), գործազուրկ էին 18 մարդ (11 տղամարդ և 7 կին)։ 63 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը՝ թոշակառուներ, 23-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Նյոշատել սյուր Էն 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նյովիլ սյուր Էլետ

**Նյովիլ սյուր Էլետ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02550:

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 96 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 69 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 55-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 14-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 79,7 %, 1999 թվականին եղել է 80,9 %)։ 55 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 48-ը (23 տղամարդ և 25 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 14 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը՝ թոշակառուներ, 5-ը՝ տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Նյովիլ սյուր Էլետ 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պառնի լա Դյուի

**Պառնի լա Դյուի** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
 
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02590։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 170 մարդ։

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 102 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 77-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 75,5 %, 1999 թվականին եղել է 65,6 %)։ 77 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 65-ը (36 տղամարդ և 29 կին), գործազուրկ էին 12 մարդ (5 տղամարդ և 7 կին)։ 25 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը՝ թոշակառուներ, 9-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պառնի լա Դյուի 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարձու սեր

**Kiralık Aşk** (), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Star TV հեռուստաալիքով։ Հեռուստասերիալում նկարահանվել են Բարըշ Արդուչը, Էլչին Սանգուն, Սալիհ Բադեմջին, Սինեմ Օզթյուրքը, Ներգիս Քումբասարը և այլք։ Հեռուստասերիալը Թուրքիայում մեծ հեղինակություն է վայելել և շաբաթական մեկ սերիա է ցուցադրվել։ Շաբաթական ռեյտինգում հեռուստասերիալը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ից մինչ 2017 թվականի հունվարի 20-ը ցուցադրվել է հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանը՝ Star TV-ի եթերում։

## Սյուժե
Օմերը գեղեցիկ և հաջողակ դիզայներ է։ Նրա կյանքում ամեն ինչ բարեհաջող է դասավորվում, մինչ այն պահը, երբ հարազատները գալիս են այն եզրակացության, որը Օմերին պետք է անմիջապես ամուսնացնել։ Պլանի իրագործման համար՝ նրանք ընտրում են համապատասխան աղջկա, որը, ըստ նրանց, լավագույն թեկնածուն է։ Նա գեղեցիկ, խելացի աղջիկ է, ով վերջերս է վերադարձել Միացյալ Նահագններից։ Սակայն Օմերը պատրաստ չէ բաժանվելու իր ազատ կյանքից։ Նա պահից կախված համբուրում է պատահական մի աղջկա՝ Դեֆնեին։ Օմերը դա անում է միայն նրա համար,որ հասկացնի, թե իբր ինքը սիրեցյալ ունի։ Սակայն այդ քայլը դառնում է նրա հետագա կյանքի ողջ ընթացքը փոխող գործողություն։ Դեֆնեն սկսում է աշխատել՝ որպես Օմերի օգնական։ Նա գիտակցում է, որ սիրում է Օմերին, սակայն չի կարող նրա հետ լինել, քանի որ ինքը ունի գաղտնիք, որը այնքան էլ հաճելի չի լինի Օմերի համար։

## Դերասանական կազմ
* Էլչին Սանգու - Դեֆնե Թոփալ
* Բարըշ Արդուչ - Օմեր Իփլիքչի
* Սալիհ Բադեմջի - Սինան Քարաքայա
* Սինեմ Օզթյուրք - Յասեմին Քայալար
* Ներգիս Քումբասար - Ներիման Իփլիքչի
* Սեչքին Օզդեմիր- Պամիր Մարդեն
* Մյուջդե Ուզման- Սեդա Բերենսել
* Լեվենթ Յուլգեն - Նեջմի Իփլիքչի
* Ֆերդի Մերթեր - Հյուլուսի Իփլիքչի
* Այբերք Աթիլլա - Վարպետ Սադրի
* Մելիսա Սենոլսուն - Սուդե Իփլիքչի
* Դևրիմ Յալչըն - Դենիզ Թրամբա
* Էլիֆջան Օնգուրլար - Ֆիքրեթ Գալո
* Իսմայիլ Քարագյոզ - Շյուքրու
* Հանդե Աղաօղլու - Մինե
* Հիքմեթ Քորմուքչու - Թյուրքան Թոփալ
* Մելիսա Գիզ Չենգիզ - Էսրա Թոփալ
* Քերեմ Ֆըրթընա - Իսմայիլ
* Սանեմ Էլես - Նիհան Թոփալ
* Օնուր Բյույուքթոփչու - Քորայ Սարգըն
* Օսման Աքչա - Սերդար Թոփալ
* Ռագըփ Գյուլեն - Զուբեյիր Թասչալան
* Սելին Ուզալ - Դերյա
* Սիմգե Դողանլար - Էջե
* Լեյլա Լիդիա Թուղութլու - Իզ 
* Օզլեմ Գեզգին - Նազլըջան
* Էնդեր Սաքալլը - Վեդաթ

## Ցուցադրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2015 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ
Անատոլի Դիմարով

**Անատոլի Դիմարով** (, ), ուկրաինացի գրող։ Ուկրաինայի գրողների միության անդամ (1949)։ Ուկրաինայի դեմոկրատական կուսակցության անդամ (1990)։

## Կենսագրություն
Անատոլի Դիմարովը ծնվել է Պոլտավայի մարզի Միրգորոդ քաղաքում, ուսուցչի ընտանիքում։ 1940 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և զորակոչվել բանակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կռվել է արևմտյան ճակատում, եղել է 371-րդ հրաձգային գնդի հրաձիգ։ 1941 թվականի հուլիսին լրջորեն վիրավորվել է, զորացրվել է 1943 թվականին, այնուհետև կռվել է պարտիզանական ջոկատում։ Աշխատել է գյուղսովետի քարտուղար, այնուհետև՝ «Սովետսկայա Ուկրաինա» թերթում, եղել է «Ռադյանսկի պիսմենիկ» հրատարակչության գլխավոր խմբագիրը։ 1950-1951 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, 1951-1953 թվականներին՝ Լվովի մանկավարժական ինստիտուտում։

## Ստեղծագործություններ
Պատմվածքների առաջին գիրքը՝ «Հյուրեր Վոլինից», լույս է տեսել 1948 թվականին։ Այնուհետև տպագրվել են մի շարք գրքեր՝ վեպեր, վիպակներ, նովելներ, պատմվածքների ժողովածուներ։
* «Վոլինյան լեգենդներ», 1956
* «Կապիտանի որդին», 1958
* «Նրա ընտանիքը»
* «Կուռք»
* «Եվ կլինեն մարդիկ»
* «Ցավ և ցասում»

## Պարգևներ, մրցանակներ
* «Մարտական ծառայություն» մեդալ, 1945
* Հայրենական պատերազմի I աստիճանի մեդալ, 1946
* Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ «Ցավ և ցասում» վեպի համար, 1982
* Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի V աստիճանի շքանշան, 2006
* Միխայիլ Կոցյուբինսկի մրցանակ, 2008
* Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի IV աստիճանի շքանշան, 2012
* «Ուկրաինայի ոսկե գրող» գրական նշան, 2012
* Քրիստոս փրկչի շքանշան, 2012

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Штонь Г. Історія української літератури XX ст. - Кн.2. - К.:Либідь, 1998.

## Արտաքին հղումներ
* Дімаров Анатолій Андрійович

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ալեքսեյ Դմիտրենկո

**Ալեքսեյ Դմիտրենկո** (, ), խորհրդային ուկրաինացի գրող, բանաստեղծ, արվեստի պատմաբան, հրապարակախոս։

## Կենսագրություն
Ալեքսեյ Դմիտրենկոն ծնվել է Պոլտավշչինայում, Ռեշետիլովկա գյուղում, ծառայողի ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է բեռնակիր բանվոր կոշիկի գործարանում։ Եղել է շրջանային թերթի թղթակից։ 1966 թվականին ավարտել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։ 1966-1974 թվականներին եղել է «Լիտերատուրնայա Ուկրաինա» թերթի հրապարակախոսության ու ակնարկների բաժնի վարիչ, «Դնիպրո» գեղարվեստական գրականության հրատարակչության «Վեպեր և վիպակներ» խմբագրության վարիչ։

Մահացել է 2009 թվականին։ Թաղված է Կիևի հյուսիսային գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Տպագրվել սկսել է 1959 թվականից։ Լույս են տեսել «Քանզի դու երկիր ես, Մարդ...» (1970), «Մակույկաթի» (1973), «Գաղտիկուրի տերև» (1975) ժողովածուները։
* «Бо ти на землі — людина»
* «Весло»
* «Листок подорожника»
* «Без цього — не жити…»
* «Пам’ять Долини смерті»
* «Огонь твой будет всегда»
* «Чистые плесы»
* «Увіходимо в полум’я…»
* «Аист»
* «Політ без приземлення»
* «Александр Стовба»
* «Хвіст ящірки»
* «Долина смерті»
* «Верховіть черещаного дуба»
* «Згадуй зрідка черкаську осінь…».
* «Де береться Днiпро»
**Ակնարկներ**
* «Дума о чистом плесе»
* «Карпатский лес»
* «Решетиловка»
* «Опошня»

## Ֆիլմեր
Վավերագրական ֆիլմերի սցենարի հեղինակ է։
* «Վասիլ Սիմոնենկո» (1970)
* «Մահվան հովտի հիշողությունը» (1975)
* «Արագիլ» (1985)

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ «Արագիլ» վեպի համար, 1987

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Мистецтво України: Біографічний довідник. К., 1997.&nbsp;— С.208 
* Шевченківські лауреати: 1962—2001. К., 2001.&nbsp;— С.144-146 .

## Արտաքին հղումներ
* Ուկրաինայի գրողների ազգային միություն, տեղեկատու

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ալֆրեդ Դոդս

**Ալֆրեդ Ամեդե Դոդս** (, ), ֆրանսիացի ռազմական գործիչ, դիվիզիայի գեներալ (այդ զինվորական կոչումը հավասար է գեներալ-մայոր կոչմանը)։ Առավել հայտնի է որպես Աֆրիկայում Ֆրանսիայի գաղութային գործողությունների մասնակից, որ եղել է Երկրորդ ֆրանս-դահոմեյական պատերազմի ֆրանսիական ստորաբաժանումների հրամանատարը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է ֆրանսիացի վերաբնակների ընտանիքում ժամանակակից Սենեգալի տարածքում։ 1867 թվականին ստացել է ծովային հետևակի լեյտենանտի կոչում։ Առաջին անգամ առանձնահատուկ կարևոր դեր է կատարել Ռեյունյոնի անկարգությունների ճնշման գործողությունների ժամանակ։

1869 թվականի դեկտեմբերին ստացել է կապիտանի կոչում։ Մասնակցել է Պրուսիայի դեմ պատերազմին 1870-1871 թվականներին և գերազանց ծառայության համար ստացել է Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի։ Նապոլեոն Երրորդի կապիտուլյացիայից հետո Սեդանի մոտ փախչել է մարտադաշտից և դրա հետևանքով տեղափոխվել է Շվեյցարիա։

1871 թվականից գտնվել է Սենեգալում, իսկ 1878 թվականից մինչև 1879 թվականը՝ Կոխինխինում։ 1883 թվականին մասնակցել է ֆրանս-չինական պատերազմին։ Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Սենեգալ, որտեղ պարբերաբար զբաղվել է ապստամբությունների և գաղութային իշխանությունների նկատմամբ դժգոհությունների ճնշմամբ։ 1887 թվականին ստացել է գնդապետի կոչում։

1892 թվականին ստացել է բրիգադային գեներալի կոչում՝ դառնալով ծովային հետևակի տեսուչ։ Դահոմեայի դեմ երկրորդ պատերազմում գլխավորել է ֆրանսիական զորքերը։ Ընդունել է Դահոմեայի թագավոր Բեհանզինի կապիտուլյացիան։

1895 թվականին դառնալով Պատվավոր լեգեոնի Մեծն սպա՝ ստացել է Հնդկաչինում ֆրանսիական զորքերի գլխավոր հրամանատարությունը։

1899 թվականին ստացել է դիվիզիայի գեներալի վերջին կոչումը։ 1903 թվականից մինչև 1907 թվականը եղել է Ֆրանսիայի ռազմածովային ուժերի ավագ հրամանատարը։

1935 թվականին Փարիզի 12-րդ շրջանի փողոցներից մեկը ստացել է Դոդսի անունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Pierre Gentil, *Les Troupes du Sénégal, 1816—1890*, tome 2 *Les Troupes du Sénégal : du colonel Pinet-Laprade au colonel Dodds (1865—1890)*, Paris, université de Paris, 1978, 545 p. (thèse d'État)
* François Manchuelle, " Métis et colons : la famille Devès et l'émergence politique des Africains au Sénégal, 1881—1897. ", *Cahiers d'études africaines*, 1984, 24, n° 96, pp.&nbsp;477–504.

## Արտաքին հղումներ
* Dossier de Légion d’honneur du général Dodds.

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ
Սլովենական խոհանոց

250px|մինի|Ժգանցներ (սլովենական ապուրի տեսակ)
**Սլովենական խոհանոց** (սլովեն.՝ slovenska kuhinja), սլովենական ազգի ազգային խոհանոցը, ինչպես նաև Սլովենիայի ազգերի խոհանոցը։

Սլովենական խոհանոցը յուրօրինակ է՝ դրանում միացված են սլավոնական, ավստրո-գերմանական և իտալական ավանդույթները։ Գերմանական ավանդույթներից վերցված են թթու կաղամբը, տապակած երշիկները, շնիցելը և խնձորե թխվածքը, իսկ ավստրիականից ձվածեղը, շտրուդելը և տորթերը։ Սլավոնական խոհանոցից ներառված են սնկային ուտեստները և ապուրները, հնդկացորենի ապուրը, հացաբուլկեղենային մթերքները, խմորագնդիկները։ Հունգարիայից վերցված են «բոգրաչը» և յուղալի ապուրները, իսկ միջնադարյան Իտալական խոհանոցից՝ ծովամթերքը և կանաչեղենը։

Ավանդական ուտեստներից են խոզի մսով, քացախով և բանջարեղենով ապուրը, տավարի արգանակը, սնկային ապուրը, ձկնապուրը և երշիկներով ապուրը։

## Աղբյուրներ
* Սլովենիայի ազգային խոհանոց 

Կատեգորիա:Սլովենական խոհանոց
Կատեգորիա:Սլովենական մշակույթ
Ապացույցների տեսություն

**Ապացույցների տեսություն**, մաթեմատիկական տրամաբանության բաժին, որ ներկայացնում է ապացույցներ ֆորմալ մաթեմատիկական օբյեկտների տեսքով, որոնց վերլուծությունը իրականանում է մաթեմատիկական մեթոդների օգնությամբ։ Ապացույցները հիմնականում լինում են ինդուկտիվ կերպով որոշված տվյալների համակարգի տեսքով, որոնք ստեղծվել են ֆորմալ համակարգերի աքսիոմներին և եզրակացություններին համապատասխան։ Այդ եղանակով ապացույցների տեսությունը սինտակտային են՝ ի տարբերություն մոդելների իմաստաբանական տեսության։ Մոդելների տեսության, բազմության աքսիոմատիկ տեսության և ալգորիթմների տեսության հետ միասին ապացույցների տեսությունը մաթեմատիկայի՝ այսպես կոչված «չորս սյուներից» մեկն է։ Ապացույցների տեսությունը օգտագործում է ապացույցների հասկացությունների ճշգրիտ սահմանումները։

Ապացույցների տեսությունը կարևոր է փիլիսոփայական տրամաբանության համար, որում առանձնահատուկ ուշադրություն է ներկայացնում տեսականորեն ապացուցվող սեմանտիկների գաղափարը։ Այն հիմնված է ապացույցների կառուցողական տեսության ֆորմալ-տրամաբանական մեթոդների վրա։

## Պատմություն
Չնայած տրամաբանության ձևավորումը նշանակալիորեն զարգացում է ապրել այնպիսի հեղինակների ստեղծագործությունների շնորհիվ, ինչպիսիք են Գ. Ֆրեգեն, Ջ. Պեանոն, Բ. Ռասելը և Ռ. Դեդեքինդը։ Սակայն ապացույցների տեսության հիմնադիրը համարվում է Հիլբերտը, ով ստեղծել է այն, ինչ կոչվում է Հիլբերտի ծրագիր մաթեմատիկայի հիմունքների համար։

Զուգահեռաբար նաև ստեղծվել են ապացույցների կառուցողական տեսության հիմունքները։ Յան Լուկաշևիչը 1926 թվականին ենթադրել է, որ կարելի է Հիլբերտի համակարգերը բարելավել՝ որպես տրամաբանության աքսիոմային ներկայացման հիմքեր։ 1934 թվականին Հենցենը առաջ է քաշել այսպես կոչված հաշվարկման հաջորդականությունը, որն ավելի լավ է արտահայտել տրամաբանական կապերի երկակիությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Անդրեյ Խոմուտով

**Անդրեյ Վալենտինովիչ Խոմուտով** (, ), ռուս և խորհրդային հոկեյիստ (հարձակվող)։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1982)։ Օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն, աշխարհի ու Եվրոպայի յոթակի չեմպիոն։ 2014 թվականին ընդգրկվել է Հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի փառքի սրահում։

## Կենսագրություն
Անդրեյ Խոմուտովը ծնվել է 1961 թվականի ապրիլի 21-ին Ռուսաստանի Յարոսլավլ քաղաքում։ Հոկեյով զբաղվել սկսել է հայրենի քաղաքում։ Գորկովոյի մարզական տիպի գիշերօթիկ դպրոցի մարզիչ Վլադիմիր Պետրովիչ Սադովնիկովի սանն է։ ԽՍՀՄ զինված ուժեր զորակոչվելուց հետո Խոմուտովն սկսել է խաղալ նախ ԲԿՄԱ-ի պատանեկան թիմում, իսկ հետո դարձել է ԲԿՄԱ վարպետների թիմի անդամ։

Անդրեյ Խոմուտովը խաղացել է ԲԿՄԱ (Մոսկվա, 1980-1990) և «Ֆրիբուր-Գոտտերոն» (Շվեյցարիա, 1990-1999) ակումբներում։ ԽՍՀՄ առաջնություններում նա անցկացրել է 417 հանդիպում և հավաքել 344 միավոր (197 տափօղակ + 147 փոխանցում)։

Օլիմպիական խաղերում Անդրեյ Խոմուտովը ոսկե մեդալի է արժանացել երեք անգամ՝ 1984, 1988 և 1992 թվականներին։ Աշխարհի չեմպիոն է դարձել յոթ անգամ (1981, 1982, 1983, 1986, 1989, 1990, 1993), յոթ անգամ էլ հաղթել է Եվրոպայի առաջնությունում (1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989)։ 1981 թվականին հաղթել է Կանադայի գավաթի առաջնությունում։ Խոմուտովը ԽՍՀՄ չեմպիոն է դարձել ինն անգամ (1981-1989)։
մինի|Անդրեյ Խոմուտովի ինքնագիրը
Մարզական կարիերան ավարտելուց հետո Անդրեյ Խոմուտովն սկսել է աշխատել որպես մարզիչ՝ գլխավորելով շվեյցարական մի շարք ակումբներ։ Ստացել է Շվեյցարիայի քաղաքացիություն։

2007 թվականին Անդրեյ Խոմուտովը վերադարձել է Ռուսաստան, որտեղ մի որոշ ժամանակ գլխավորել է ՆԳՆ հոկեյի թիմը (2007-2008 թվականներ)։ 2008 թվականի մայիսի 5-ից մինչև դեկտեմբերի 29-ը Խոմուտովը եղել է «Սիբիր» հոկեյի թիմի գլխավոր մարզիչը, իսկ 2009 թվականի հոկտեմբերի 16-ից մինչև 2010 թվականի մարտի 24-ը նա եղել է Մոսկվայի «Դինամո» ակումբի գլխավոր մարզիչը։

2010 թվականի հունիսի 24-ին Անդրեյ Խոմուտովը նշանակվել է Աստանայի «Բարիս» ակումբի ու Ղազախստանի հոկեյի տղամարդկանց հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ Սակայն թիմն անհաջողություն է կրում Հոկեյի մայրցամաքային լիգայում, տնային խաղերում պարտվում է «Յուրգա» և «Ամուր» ակումբների հետ խաղերում 0:11 ընդհանուր հաշվով։ Դրանից հետո՝ 2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, «Բարիս» ակումբի հոգաբարձուների խորհուրդը որոշում է ընդունել խզել Խոմուտովի հետ կնքված պայմանագիրը։

## Պարգևներ
* «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ (1981)
* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ (1984)
* «Պատվո նշան» շքանշան (1988)
* Պատվո շքանշան (2011)
* Հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի փառքի սրահի անդամ (2014)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անդրեյ Խոմուտով - վիճակագրությունը The Internet Hockey Database կայքում 
* Անդրեյ Խոմուտով - վիճակագրությունը European Ice Hockey Online AB կայքում 

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Խորհրդային հոկեյիստներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Կատեգորիա:Ռուս հոկեյիստներ
Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ
Իսպանական Նիդերլանդներ

**Իսպանական Նիդերլանդներ** (; ), այսպես են անվանել Սրբազան Հռոմի կայսրության այն մարզերի ամբողջությունը, որոնք գտնվել են պատմական Նիդերլանդների տարածքում և միության մեջ գտնվել Իսպանիայի հետ (Հաբսբուրգյան Իսպանիա) 1581-ից 1714 թվականներին։ Այս տարածաշրջանը գտնվում էր ներկայիս Բելգիայի և Լյուքսեմբուրգի տարածքում, ինչպես նաև Ֆրանսիայի և Գերմանիայի որոշ հատվածներում։ Մայրաքաղաքը Բրյուսելն էր։

Բուրգունդյան Նիդերլանդների նախկին տարածքները ժառանգեցին ավստրիացի Հաբսբուրգները Բուրգունդյան և Վալուայի տոհմերի միավորումից հետ, որը տեղի ունեցավ Մարի Բուրգունդացու մահից հետո՝ 1482 թվականին։ Տասնյոթ պրովինցիաներից ստեղծվեց Հաբսբուրգյան Նիդերլանդները, որը 1556 թվականին կայսր Կառլ V-ը հանձնեց իսպանացի Հաբսբուրգներին։ Նիդերլանդների մի մասը անկախացավ 1581 թվականին և կոչվեց Հոլանդիայի հանրապետություն, մնացած մասը մնաց իսպանացիների տիրապետության տակ մինչև Իսպանական ժառանգության համար պատերազմը։

## Պատմություն
Մինչև Իսպանիայի տիրպատության տակ ընկնելը Նիդերլանդները գտնվում էր Բրաբանտի դքսության տիրապետության տակ, որը կառավարում էր Բուրգունդյան դուքս Ֆիլիպ Բարեպաշտը, որը նշանակվել էր Սրբազան Հռոմի կայսրության կողմից 1437 թվականին։ Նրա թոռնուհու՝ Մարի Բուրգունդացու կառավարման ժամանակ՝ 1477 թվականին տարածաշրջանին տրվեցին մեծ առավելություններ։ Նրա ամուսնու՝ Մաքսիմիլիան I Ավստրիացու իշխանության գալուց հետո, տարածաշրջանը հաստատեց իր առավելությունները։ Մաքսիմիլիանը մի քանի ապստամբություններ ճնշելուց հետո 1493 թվականին կարողացավ տիրապետություն հաստատել Հաբսբուրգյան Նիդերլանդների ամբողջ տարածքում։

Կատեգորիա:Բելգիայի պատմություն
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի պատմություն
Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Էլչին Սանգու

**Էլչին Սանգու** (; ), թուրք դերասանուհի, մոդել ու երգչուհի։

## Կենսագրություն
Էլչինը ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 13-ին Իզմիրում։ Ունի չերքեզական ծագում։ Սովորել է Մերսինի համալսարանին կից գործող քոլեջում՝ օպերայի բաժնում։ 2006 թվականին սովորել է Յեդիթեփեյի համալսարանի կիրառական արվեստների բաժնում։ Թատերական դպրոցն ավարտելուց հետո, Էլչինը սկսել է նկարահանվել հեռուստասերիալներում։ Դրանցից առաջինը «Անգին ժամանակ» հեռուստասերիալն էր։ Այնուհետև մարմնավորել է Նեհիրի դերը «Aşk Kaç Beden Giyer» և Էդայի դերը «Մի սիրո պատմություն» հեռուստասերիալներում։ 2015 թվականից սկսած Էլչինը նկարահանվել է Star TV-ով հեռարձակվող Վարձու սեր հեռուստասերիալում՝ մարմնավորելով Դեֆնեի կերպարը։ Նրա խաղընկերը հայտնի դերասան Բարըշ Արդուչն է։ Զույգը միասին 2017 թվականին նկարահանվել է նաև Երջանկության ժամանակը ֆիլմում։

## Անձնական կյանք
2011 թվականից Էլչին Սանգուն հանդիպում է Յունուս Օզդիքենի հետ։

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թուրք մոդելներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իզմիր քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ
Կատեգորիա:Չերքեզական ծագմամբ թուրքեր
Կատեգորիա:Թուրք կին մոդելներ
Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ոսկե թիթեռ մրցանակի դափնեկիրներ
Մոնտկուր Լիզրոլ

**Մոնտկուր Լիզրոլ** (), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02504։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1684 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 1032 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 745-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 287-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,2 %, 1999 թվականին եղել է 64,2%)։ 745 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 635-ը (362 տղամարդ և 273 կին), գործազուրկ էին 110 մարդ (53 տղամարդ և 57 կին)։ 287 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 67-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը՝ թոշակառուներ, 142-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոնտկուր Լիզրոլ 
 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իզմիթ

**Իզմիթ** (), քաղաք Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Մարմարա ծովի ափին։ Քաղաքը Քոջայելիի մարզկենտրոնն է։ Այն տեղակայված է Մարմարա ծովի հյուսիսային ափին՝ նեղ մերձափնյա հատվածում՝ 200 մ բարձրության բլրի վրա։

Մինչև 1337 թ-ը Իզմիթը կոչվում էր Նիկոմեդիա () և սկզբում պատկանում էր Հռոմեական կայսրությանը, իսկ այնուհետև՝ Բյուզանդական կայսրությանը։ 1337 թվականին, թուրքերի կողմից գրավվելուց հետո, քանդվեցին քաղաքի պարիսպները և կոտորվեց քաղաքի ամբողջ հունական բնակչությունը։ Քաղաքը կորցրեց իր նշանակությունը և դարձավ երրորդական նշանակության։ Այսօր Իզմիթը Թուրքիայի արդյունաբերական խոշոր կենտրոններից մեկն է։

## Բնակչություն
Իզմիթը&nbsp; Թուրքիայի կարևոր արդյունաբերական և առևտրական կենտրոններից մեկն է, բնակչությունը կազմում է մոտ 643 766 մարդ, որից 202&nbsp;003 բնակվում են հենց քաղաքում 441&nbsp;763&nbsp;՝ գյուղական բնակավայրերում և արվարձաններում։ Իզմիթի երկրաշարժի հետևանքով քաղաքի բնակչության թվային կազմը փոփոխվեց։ Կոջաելիի պրովինցիան (վիլայեթ, իլ), որի կենտրոնը Իզմիթն է զբաղեցնում է 3626 կմ² տարածք և ունի մոտ 1&nbsp;223&nbsp;000 մարդ բնակչություն։ Ինտենսիվ ինդուստրացումը 1955—1960 թվականներին նպաստեց բնակչության կտրուկ աճին։

Համաձայն հասցեական մարդահամարի՝ որը իրականացվել է 2007 թվականիբ, Կոջաելիում բնակվում է 1&nbsp;437&nbsp;926 մարդ։ Տուրիզմի զարգացման հետ զուգընթաց՝ նոր աշխատատեղերի ստեղծումը և սեզոնային աշխատանքային միգարցիան փոփոխում են բնակչության թվաքանակը շրջանում։

## Քույր քաղաքներ
*  Կասսել, Գերմանիա
*  Ուլսան, Հարավային Կորեա
*  Ցզինան, Չինաստան
*  Սեկեշֆեխերվար, Հունգարիա
*  Չադիր Լունգա, Մոլդովա

## Արտաքին հղումներ
* Իզմիթի պաշտոնական կայք էջ   
* Ինֆորմացիոն կայք

Կատեգորիա:Թուրքիայի առափնյա բնակավայրեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր
Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հրեական համայնքներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Մոռնի ան Տիերաշ

**Մոռնի ան Տիերաշ** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02360։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 110 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 66 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 50-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 16-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 75,8 %, 1999 թվականին եղել է 63,6 %)։ 50 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 39-ը (24 տղամարդ և 15 կին), գործազուրկ էին 11 մարդ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 16 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոռնի ան Տիերաշ 
 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լուիզա Էրիտ-Վիարդո

**Լուիզա Պոլինա Մարիա Էրիտ-Վիարդո** (մինչ ամուսնությունը՝ **Լուիզա Վիարդո**) (, ), ֆրանսիացի երգչուհի, երաժիշտ և երգահան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է երաժիշտների ընտանիքում. մայրը հայտնի երգչուհի, մեցցո սոպրանո Պոլինա Վիարդոն է, հայրը՝ գրող և արվեստի քննադատ՝ Լուի Վիարդոն։

Երգահան, երգիչ-տենոր և մանկավարժ Մանուել դել Պոպուլո Վիսենտե Գարսիայի թոռն է, Մարիա Մալիբրանի զարմուհին, իսպանացի երգչուհի, օպերային արվեստի համաշխարհային լեգենդ և երգիչ Մանուել Վիսենտե Գարսիայի զարմուհին։

Վոկալի առաջին դասերը ստացել է մոր մոտ. այդ դասերի շնորհիվ նա հետագայում երգչուհի է դարձել։ 
 
1863 թվականին ամուսնացել է Էռնեստ Էրիտի՝ պատվավոր դեսպանի և Բեռնում Ֆրանսիայի դեսպանության կանցլերի հետ։

Երգչուհու կատարողական կարիերան ավարտվել է հիվանդության պատճառով։ Շարունակելով երգել իրադարձությունից իրադարձություն՝ նա հիմնականում իրեն նվիրել է ստեղծագործելուն և դասավանդմանը։ Կլարա Շումանի՝ կոմպոզիտոր Ռոբերտ Շումանի կնոջ օգնությամբ գտել է երգեցողության ուսուցչի դեր կոնսերվատորիայում։

Մահացել է Հայդելբերգում։

## Արվեստ
Լուիզա Վիարդոն դաշնակահարուհի էր։ Օպերային, կամերային և նվագախմբային ստեղծագործությունների, սիմֆոնիաների հեղինակ, որոնց մեծ մասը, սակայն, չի պահպանվել։ Նրա աշխատանքների ցանկում չորս լարային նվարտետ է, երեք դաշնամուրային կվարտետ, երկու դաշնամուրային տրիո և մի քանի գործիքային սոնատ։ Իր կամերային երաժշտությունից պահպանվել են միայն երեք դաշնամուրային կոնցերտները։ Դաշնամուրային № 2 կվարտետի պրեմիերան (1883) անցել է մեծ հաջողությամբ և դարձել է նրա կողմից գրած ավելի քան 300 ստեղծագործություններից մեկը և հրապարակվել է նրա կյանքի օրոք։

## Ընտրյալ երաժշտական ստեղծագործություններ
* *Arme kleine Liebe* (in Drei Lieder)
* *Der Schmied, op. 8 no. 5*
* *Erlösung*
* *Saphiren sind die Augen dein*
* *Sehnsucht*
* *Sérénade*
* *Tag und Nacht*
* *Unter’m Machendelbaum*
* *Sonata for cello and piano opus 40*, (1909)
* *Die Bajadere*, կանտատ երգչախմբի և նվագախմբի համա
* *Wonne des Himmels*, կանտատ մենակատարի, երգչախմբի և նվագախմբի համար
* *Das Bacchusfest*, կանտատ երգչախմբի և նվագախմբի համար, 1880
* *Lindoro*, մի ակտից բաղկացած երգիծական օպերա, 1879
* *Quartet for piano and strings, No. 1 in A Major, Opus 9, Im Sommer*, 1883;
* *Quartet for piano and strings, No. 2 in D major, Op 11, Spanish Quartet Spanish*, 1883
* *Quartet for piano and strings, No. 3*, 1879.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Louise Pauline Marie Héritte-Viardot (1841—1918) 

Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Կին դասական կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ
Շու Ցի

**Շու Ցի** (, փինյին՝ Shū Qí, ծնված՝ Լին Լիհուեյ (, փինյին՝ Lín Lìhuì, ), թայվանական դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Շու Ցին ծնվել է շատ աղքատ ընտանիքում և տասնյոթ տարեկան հասակում հասել է Հոնգկոնգ, որտեղ դարձել է ֆոտոմոդել՝ նկարահանվելով էրոտիկ ամսագրերում գրեթե մերկ։ Դրանցից մեկում նրան նկատել է Մանֆրեդ Վոնգը, որը հրավիրել է Շու Ցիին հոնգկոնգյան որոշ էրոտիկ ֆիլմերում, որոնցից է «Սեքս և դզեն 2»։

Ժամանակի ընթացքում կիսամերկ մարմին ցուցադրելու հետ մեկտեղ նա ցուցադրեց իր ոչ վատ դերասանական խաղ և հասավ ավելի լուրջ ֆիլմերում նկարահանվելու առաջարկներին։ Կարիերայի ընթացքում Շու Ցին փոխվել է ռեժիսոր Դերեկ Իի հետ հանդիպումից հետո, որը նրան հրավիրել է իր «Վիվա էրոտիկա» ֆիլմում նկարահանվելու։ Կինոժապավենը իրոնիայով պատմում է Հոնգկոնգում էրոտիկ ֆիլմերի արտադրության մասին, իսկ Շու Ցին այդ ֆիլմում տանում է այդպիսի աստղերից մեկի դերը։ Իր դերասանական խաղի համար նա 1997 թվականին արժանացել է Հոնգկոնգյան կինոփառատոնի «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգին։ Այդ հաջողությունից հետո Շու Ցիին սկսեցին նկարահանել շատ հայտնի հոնգկոնգյան ֆիլմերում, որոնցից է «Հիանալին» ֆիլմը (1999 թվական), որտեղ նա նկարահանվել է Ջեկի Չանի հետ, քննադատների կողմից լավ ընդունված Ստենլի Կվանի «Կղզային պատմություններ» (1999 թվական) և Հոու Սյաոսյանյայի «Միլենիում Մամբո» ֆիլմերը։

1999 թվականին Էնգ Լին հրավիրում է դերասանուհուն «Գաղտնի վագր, թաքնված վիշապ» ֆիլմում Ջենի դերում նկարահանվելու։ Սակայն վեց շաբաթ նկարահանումներից հետո, դերասանուոհւ մենեջեր Մանֆրեդ Վոնգն առաջարկում է նրան հրաժարվել դերից ու նկարահանվել Ճապոնիայում Կոկա-Կոլայի գովազդում։ Արդյունքում Ջենի դերը հասավ դեռևս անհայտ ու երիտասարդ դերասանուհի Ջան Ցզիին, ով այս ֆիլմի շնորհիվ ճանաչվեց ամենահանրաճանաչ դերասանուհին Ասիայում ու հասավ մեծ համբավի։ Դրանից հետո Շու Ցին հեռացրեց իր մենեջերին։

Դրանից հետո դերասանուհին սկսեց ավելի մանրակրկիտ ուսումնասիրել առաջարկվող դերերը։ 2002 թվականին նրա մասնակցությամբ երկու ֆիլմեր դարձան հիթային։ Որոշ միջազգային հանրաճանաչություն նրան պարգևեց ֆրանիսական «Փոխադրողը» ֆիլմը։ Նաև հայտնի է դարձել տեղական արտադրության «Մարտական հրեշտակներ» ֆիլմը, որտեղ Շու Ցին կատարել է գլխավոր դերասանուհու դերը։ Նաև հանրաճանաչ է դարձել 2004 թվականի սարսափ «Աչք 2» ֆիլմը, որտեղ նա ցույց է տվել իր դերասանական տաղանդը իր համար նոր ժանրում։

## Ֆիլմագրություն

## Ճանաչվածություն
2005 թվականի Շու Ցին Թայվանում ճանաչվել է «Ոսկե ձի» կինոփառատոնի լավագույն դերասանուհի, Հոու Սյաոսյանի «Լավագույն ժամանակներ» ֆիլմում իր կատարած երեք դերերի համար։

2008 թվականին դերասանուհին ընտրվել է Բեռլինի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ, իսկ 2009 թվականին ներառվել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի կազմի մեջ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Блог на weibo.com

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Մոդելներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Կին կինոռեժիսորներ
Վլադիմիր Դրոզդ

**Վլադիմիր Դրոզդ** (, ), խորհրդային և ուկրաինացի գրող։ Ուկրաինայի գրողների ազգային միության անդամ 1962 թվականից։ «Կիև» ամսագրի գլխավոր խմբագիր (1983-1985)։

## Կենսագրություն
Վլադիմիր Դրոզդը ծնվել է 1939 թվականին Չեռնիգովի շրջանի Պետրուշին գյուղում հողագործի ընտանիքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է շրջանային թերթում։ 1968 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։

1963-1966 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1983-1985 թվականներին եղել է «Կիև» () ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։ Գլխավորել է «Литературная сокровищница», Ուկրաինայի գրողների միության Կիևի մասնաճյուղը, եղել է Ուկրաինայի գրողների ազգային միության նախագահի տեղակալը։

Ամուսնացած է եղել բանաստեղծուհի Իրինա Ժիլենկոյի հետ։

Մահացել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Կիևում։ Թաղված է Բայկովե գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Առանձին հրատարակությամբ լույս են տեսել վեպերի, պատմվածքների ու վիպակների ժողովածուներ։ «Սիրում եմ կապույտ աստղերը» (1962), «Բողբոջ» (1966), «Շեպտալոյի սպիտակ ձին» (1969), «Կյանքի ռիթմը» (1974)։

**Վեպեր**
* «Катастрофа»
* «Інна Сіверська, суддя» 
* «Спектакль» 
* «Листя землі» 
**Կենսագրական վեպեր**
* «Ритми життя»
* «Дорога до матері» 
* «Добрая весть» 
**Պատմվածքներ**
* «Маслини» 
* «Ирій» 
* «Три чарівні перлини»
**Պատմվածքների ժողովածու**
* «Земля під копитами» 
**Նովելներ**
* «Сонце»

## Պարգևներ, մրցանակներ
* Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ, 1992 
* Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի V աստիճանի շքանշան (1999)
* Անդրեյ Գոլովկոյի անվան մրցանակ
* Էմելյան և Տատյանա Անատովիչների հիմնադրամի մրցանակ (ԱՄՆ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Дрозд Володимир Григорович

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ
Յոզեֆ Ֆրանկ

**Յոզեֆ Ֆրանկ**, (, ), ավստրիացի և շվեդ ճարտարապետ՝ հրեական ծագումով։ Աշխատել է Օսկար Շտրանդի հետ և կապված է եղել Վենսկիի հետ։ 1933 թվականին նա տեղափոխվել է Շվեդիա, որտեղ աշխատել է «Svenskt Tenn» դիզայներական ընկերությունում և ստեղծել է բազմաթիվ դիզայներական աշխատանքներ մինչև իր կյանքի վերջը։ 1965 թվականին Ֆրանկին շնորհվել է Ավստրիայի մրցանակ ճարտարապետության ոլորտում։

## Կենսագրություն
Յոզեֆ Ֆրանկը ունի հրեական ծագում։ Նրա ծնողները՝ առևտրական Իգնազ (Իսահակ) Ֆրանկը (1851 թվականի հոկտեմբերի 17-1921 թվականի հունվարի 27, Վիեննա) և Վիեննայում ծնված Ջեննին (1861 թվականի սեպտեմբերի 3- 1941 թվականի փետրվարի 10), արմատներով Հունգարիայի Հևես քաղաքից էին։ Յոզեֆը նախագծել է իր ծնողների գերեզմանները, ովքեր թաղվել են Վիեննայի կենտրոնական գերեզմանոցում (19-րդ խումբ, 58-րդ շարք, 52 գերեզման)։ Նա ճարտարապետություն է սովորել Վիեննայի տեխնոլոգիայի համալսարանում։ Այնուհետև նա դասավանդել է Վիեննայի արվեստի դպրոցներից մեկում 1919-1925 թվականներին։ Նա Վիեննայի Վերկբունդի հիմնադիրներից է։ 1933 թվականին նա գաղթել է Շվեդիա` չնայած նրան Վիեննա վերադարձնելու փորձերին։ «Վիեննական խմբակ» մանիֆեստը նրա հրապարակումներից երեքն ընդգրկել է կանոնակարգի ցուցակի մեջ։ Նա նաև ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս և փիլիսոփա Ֆիլիպ Ֆրանկի եղբայրն է։

## Գրականություն
* Johannes gap:*Josef Frank 1885—1967. Furniture and equipment and theories*, 1981
* John Hermann gap and CzechTourism:*Joseph Frank* 1885—1967, 1981
* Nina Stritzl-Levine:*Josef Frank, architect and designer*, 1996
* Mikael Bergquist and Olof Michelsen:*Josef Frank — Architecture*, 1996
* Maria Welzig:*Josef Frank 1885—1967. The architectural work*, 1998
* Christopher Long:*Josef Frank. Life and Work*, 2002
* *Guide Austrian authors of Jewish origin 1 p. 348.*
* *Biographical Handbook of German emigration to 1933 Volume 2 / 1 p. 317.*
* S. Taylor:*Who’s Who in Central-and East-Europe 1933/34 p. 279.*
* Iris Meder (ed.), Josef Frank 1885—1967 — A Modern of disorder, May 2008

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆրանկի աշխատանքները bonluxat.com կայքում 

Կատեգորիա:Ավստրիացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետներ
Լյուբկո Պետրովիչ

**Լյուբոմիր (Լյուբկո) Պետրովիչ** (, ), հարավսլավացի նախկին ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային հայտնի մարզիչ։ Խաղացել է հարձակվողի դիրքում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Բոսանսկի Բրոդի մոտ գտնվող Բրուսնիցա Վելիկա գյուղում, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ։ Պետրովիչը հիմնական մասը խաղացել է «Օսիեկ» ֆուտբոլային ակումբում, որը գտնվում էր համանուն քաղաքում։ «Օսիեկում» գործունեությունն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ տեղափոխվել է և խաղացել ԱՄՆ-ի սիրողական ակումբներում։

### Մարզչական գործունեություն
Պետրովիչը մարզել է ավելի քան 20 ակումբներ և հավաքականներ։ Դրանց թվում են հետևյալ ակումբները՝ «Օսիեկ», «Ցրվենա Զվևզդա» (այս ակումբi հետ Պետրովիչը նվաճեց Եվրոպական չեմպիոնների 1990-91 գավաթը), Սուբոտնիցայի «Սպարտակ», «Վոյվոդինա», «Կրոացիա», «Լոկոմոտիվ» (վերջին ակումբը, որտեղ աշխատել է Պետրովիչը), Հարավսլավիայի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականները, «ՊԱՕԿ ՖԱ», ուրուգվայական «Պենյարոլ», իսպանական «Էսպանյոլ», «Օլիմպիակոս», «Լիտեքս», բուլղարական «Լևսկի», ավստրիական «Գրացեր», «Ալ Ալխի», չինական «Շանհայ Շենհուա» և «Բեյջին Գոան»։ 2011 թվականի դեկտեմբերից եղել է ղազախական «Տարազ» ակումբի գլխավոր մարզիչը։ 2013 թվականի մայիսի 14-ին ֆուտբոլի ֆեդերացիայի և «Տարազ» ակումբի ղեկավարության որոշմամբ Պետրովիչը պաշտոնաթող եղավ։

## Անձնական կյանք
Պետրովիչն ազգությամբ բոսնիայի սերբ է։ Ամուսնացած է Սնեժանայի հետ, ունեն 2 զավակ՝ որդին՝ Սրջանը, և դուստրը՝ Սվետլանան։ Ունի նաև 2 թոռնիկ՝ Նիկոլան և Անաստասիան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* ''MISL'' վիճակագրություն

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայում ծնվածներ
Կատեգորիա:Հարավսլավացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբ մարզիչներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով
Տուար սյուր Արիզ

**Տուար սյուր Արիզ** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լը Մաս դ’Ազիլ կանտոնի կազմի մեջ։ Պամե շրջանի համայնք է։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 09310։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 49 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 27 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 22-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 5-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 81,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 80,0 %)։ 22 աշխատունակ բնակիչներից 19-ը աշխատում էին (10 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 3-ը (2 տղամարդ և 1 կին)։ 5 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 1-ը թոշակառու, 2-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տրուա դ’Արյեժ

**Տրուա դ’Արյեժ** (), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Սեն Ժիրոնն է։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 09316։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 86 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 59 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 48-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը՝ անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 81,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 80,7 %)։ 48 աշխատունակ բնակիչներից 43-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 21 կին), անաշխատանք էին 5-ը (1 տղամարդ և 4 կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը՝ թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ