Աշխատավորների երիտասարդական լիգայի գործ

**Աշխատավորների երիտասարդական լիգայի գործ**, քաղաքական գործ, որտեղ Աշխատավորների երիտասարդական լիգայի (*AUF*) առաջնորդները մեղադրվում էին *AUF* անդամության թվերը միտումնավոր ուռճացնելու մեջ՝ ավելի մեծ պետական ֆինանսավորում ստանալու համար։ Երկու նախկին գանձապահներ և Օսլոյի մասնաճյուղի երկու նախկին ղեկավարներ Բյորն Յարլե Ռոդբերգ Լարսեն և Անդերս Գրեյֆ Մատիսեն մեղավոր են ճանաչվել խարդախության մեջ և դատապարտվել բանտարկության՝ 1992-1994 թվականներին Օսլո քաղաքից 648,000 կրոն ապօրինի դրամաշնորհ ստանալու համար։ Անդերս Մատիսենի պատիժը պայմանականորեն կասեցվել է։

## Պատմություն
1995 թվականի մարտի 2-ին *Verdens Gang* թերթը բացահայտեց, որ *AUF*-ի Օսլոյի մասնաճյուղը արհեստականորեն ուռճացրել է նրանց անդամության թիվը 1992-ից մինչև 1994 թվականը, և արդյունքում ստացել է 600,000 նոկ ավելի, քան նրանց իրավունք էր տրվել պետական դրամաշնորհներով։ Հավաքագրված յուրաքանչյուր նոր անդամի համար AUF-ը ստացել է մոտ 300 նոկ։ Տարեկան անդամավճարը եղել է NOK 30։

Խարդախությունն իրականացվել է *AUF*-ի հիմնական բանկային հաշվից գումար փոխանցելով *AUF*-գանձապահ Բյորն Յարլե Ռոբերգ-Լարսենի անձնական բանկային հաշվին, որից նա այնուհետև գումար է փոխանցել *AUF*-ի հաշվին՝ նոր անդամների համար վճարելու համար։ Դրանով *AUF*-ի անդամներն ավելացել են 2300-ով 1992-1994 թվականներին, իսկ AUF-ը ստացել է ավելի քան 600,000 նոկ պետական միջոցներից։

1995 թվականի մարտի 7-ին՝ գործի հրապարակումից հինգ օր անց, Օսլոյի վարչակազմը հետաքննություն սկսեց այդ հարցի շուրջ։ Մարտի 11-ին Օսլոյի *AUF*-ի ղեկավար Ռագնար Բյո Էլգսաասը հաշվետվություն ներկայացրեց քաղաքային խորհրդին, որտեղ նա խոստովանեց, որ ուռճացրել է քաղաքին ներկայացված անդամության թվերը, և որ նրանք հետագայում ստացել են ավելացված դրամաշնորհներ՝ հիմնվելով այդ սխալ թվերի վրա։ Իր զեկույցում Էլգսաասն այս պրակտիկան անվանել է որպես «կանխավճար» գումար՝ անդամավճարներ վճարելու համար այն մարդկանց անունից, ում *AUF*-ն հիմքեր ուներ ենթադրելու, որ ցանկանում են դառնալ անդամներ կամ թարմացնել իրենց անդամակցությունը կուսակցությանը։ Նույն օրը, երբ նա իրեն մեղավոր ճանաչեց, նա հրաժարական տվեց Օսլոյի *AUF*-ի ղեկավարի պաշտոնից։

Մարտի 14-ին *AUF*-ի նախկին ղեկավարներ Յանս Սթոլթենբերգը՝ Նորվեգիայի աշխատավորական կուսակցության այն ժամանակվա փոխնախագահը, և Թուրիդ Բիրքելանդը, խոստովանեցին, որ *AUF*-ի անդամավճարների վճարման համար *AUF*-ի ընդհանուր անդամակցության մասին սուտը դարձել է սովորական և ընդունված պրակտիկա։ Մարտի 16-ին ոստիկանությունը պաշտոնական քրեական հետաքննություն սկսեց *AUF*-ի Օսլոյի մասնաճյուղի նկատմամբ։ Օսլոյի վարչակազմի գանձապետական գրասենյակը մայիսի 20-ին եզրակացրեց, որ *AUF Oslo*-ն սխալմամբ ստացել է 600,000 նոկ պետական դրամաշնորհներ և 48,000 նոկ սուբսիդիաներ։

1996 թվականի փետրվարի 3-ին Նորվեգիայի Լեյբորիստական կուսակցության տրանսպորտի և կապի նախարար Կյել Օփսեթը պաշտոնական բողոք ներկայացրեց ոստիկանություն, որում նա մեղադրեց 24 այլ երիտասարդական կազմակերպություններին խարդախության մեջ։ Մեղադրանքները բաժանվել են չորս տարբեր կատեգորիաների, ինչը նշանակում է, որ որոշ մեղադրանքներին կցվում է վաղեմության ժամկետ։ Դա հանգեցրեց արդարացման Թորբյորն Յագլանդին (այն ժամանակ Նորվեգիայի լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդ) և Ստոլտենբերգին։ Սա հանգեցրեց ընդդիմադիր կուսակցությունների բուռն բողոքի։ Փետրվարի 16-ին մի քանի փաստաբաններ, այդ թվում՝ երդվյալ դոկտոր Ջոհս Անդենեսը հայտարարեց, որ իրենք խիստ արձագանքել են այն բանին, ինչ նրանք համարում էին Լեյբորիստական կուսակցության միջամտությունը՝ փորձելով ազատել *AUF*-ին քրեական հետաքննությունից։

1996 թվականի ապրիլի 1-ին դատախազ Հարալդ Սթրենդի կողմից պաշտոնական մեղադրանքներ են ներկայացվել նախկին գանձապահ Ռոբերգ Լարսենի, նախկին առաջնորդ Էլգսաասի, նախկին առաջնորդ Անդերս Հորնսլիենի և նախկին գանձապահ Անդերս Գրեյֆ Մատիսենի դեմ։ Հունիսի 4-ին Օսլոյի երիտասարդ պահպանողականները և Օսլոյի առաջընթաց կուսակցության երիտասարդությունը ստիպված եղան վերադարձնել քաղաքին 70,000 նոկ։ Հոկտեմբերի 29-ին ոստիկանությունը կարճեց մյուս 22 երիտասարդական կազմակերպությունների նկատմամբ խարդախության դեպքերը։

## Դատական գործ

Դատական գործը քննվել է Օսլոյի շրջանային դատարանի կողմից 1998 թվականի հունվար-մարտ ամիսներին։ Դատարանը ղեկավարում էր դատավոր Տորյուս Գարդը, իսկ գլխավոր դատախազը Ատլե Ռոալդսոյն էր։ Բյորն Յարլե Ռոբերգ-Լարսենի պաշտպանը Տոր Էրլինգ Ստաֆն էր, իսկ Անդերս Հորնսլիենը պաշտպանում էր Սիգուրդ Կլոմսետը, Մատիսենի պաշտպանը Էրիկ Նադհեյմն էր։

*AUF* Օսլոյի գանձապահը և ղեկավարը 1992-1994 թվականներին մեղադրվել են խարդախության մեջ։ 1992-ին *AUF*-ը ստացել է 283,000 նոկ դրամաշնորհներ, հաջորդ տարի՝ 210,000 նոկ, իսկ 1994-ին՝ 120,000 նոկ։ Լարսենը և Էլգսաասը երկուսն էլ մեղադրվել են բոլոր երեք միջադեպերի համար, մինչդեռ Հորնսլիենին մեղադրանք է ներկայացվել միայն առաջինի համար, մինչդեռ Մատիսենը մեղադրվել է վերջին երկուսի համար։ Լարսենին մեղադրանք է առաջադրվել նաև 78,000 նոկի յուրացման համար։ Չորսն էլ իրենց մեղավոր չեն ճանաչել։

### Քաղաքի հայտարարություն
Բորգիլդ Հեդդալը, որը պատասխանատու է քաղաքապետարանի կողմից երիտասարդական կազմակերպություններին տրամադրվող դրամաշնորհների համար, հայտարարեց, որ հանցագործության համար տեղ չկա։ Հեդդալը հետաքննությունից հետո ասաց, որ Օսլոյի քաղաքապետարանն օգնեց այս կազմակերպություններին։ Բայց նրանք որոշեցին գնալ մեր թիկունքում և շարունակել չլսված մի բան։ Նա այդ գործողությունները որակեց որպես «վստահության դավաճանություն»։ Դրամաշնորհների կանոնները ուղարկվում էին տարին մեկ անգամ։ Բացի այդ, տեղի ունեցավ ամենամյա սեմինար, որտեղ այս երիտասարդական կազմակերպությունները տեղեկացվեցին ընթացակարգերի մասին, և նա կարող էր հաստատել, որ *AUF*-ը միշտ մասնակցել է նման միջոցառումներին։ Հեդդալը նշել է, որ կանոնները պարզ են, և որ արդարացում չկա։ Նա մասնավորապես նշեց, որ եթե անձը որոշի չվճարել անդամությունը տվյալ տարվա համար, դա կլինի հայտարարություն, որ նա այլևս չի ցանկանում անդամ համարվել։ Նա նաև մեկնաբանեց, որ կանոններում նշված է, որ անդամությունը պետք է վճարվի տարեվերջին։ Ամանորից հետո հնարավոր չի լինի վճարել նախորդ տարվա անդամակցության համար։

### Հորնսլիենի հայտարարություն
Անդերս Հորնսլիենը՝ Օսլոյի *AUF*-ի ղեկավարը 1991 և 1993 թվականներին, պնդում էր, որ ինքը որևէ առնչություն չունի կազմակերպության հաշիվների հետ։ Նա հայտարարեց, որ երբեք հավանություն չի տվել նման գործունեությանը և երբեք չի աջակցել անդամների թվի ուռճացմանը։ Նա նաև հերքեց, որ նման մարդկանց ցուցակներ են կազմվել, որոնցով դիմել են քաղաքապետարանի դրամաշնորհների համար։

Հարցաքննվելիս նա հայտնեց, որ ժամանակը չի բավականացնում հեռախոսով հաստատած մարդկանցից գումարը հետ ստանալու համար, քանի որ կազմակերպությունը գտնվում է տարեկան համագումարի կազմակերպման փուլում։ Նրանք, ովքեր իրականում վճարել են, հաջորդ տարի գրանցվել են որպես վճարող անդամներ։

Հորնսլիենը դատարանում հայտարարեց, որ AUF-ի երկու նախկին ղեկավարներ՝ Թրոնդ Գիսկեն և Թուրիդ Բիրքելանդը ճնշում են գործադրել Օսլոյի AUF-ի վրա, որպեսզի պահպանեն անդամակցության արհեստականորեն բարձր թիվը։ Նա նաև նշեց, որ իր համար դրդող գործոն է եղել ոչ թե փողը, այլ հպարտությունը։ Նա շարունակեց՝ դատարանին հայտնելով, որ AUF Օսլոյի հետ ամեն տարի կապվում է Լեյբորիստական կուսակցության կենտրոնական ղեկավարությունը, եթե Լեյբորիստական կուսակցության ղեկավարությունը զգում էր, որ *AUF*-ի անդամությունը ցածր է, պետք է այդ մասին լուրջ հայտարարություն աներ։

Հորնսլիենին, ի վերջո, մեղադրեցին և դատապարտեցին անդամության թվերի ուռճացման և 200,000 նոկ դրամաշնորհների ապօրինի յուրացման համար։

### Էլգսաասի հայտարարություն
*Ragnar Bøe Elgsaas*-ը խոստովանել է, որ ունի անդամավճարներ այն մարդկանց համար, որոնց չէր հարցրել, թե արդյոք նրանք ցանկանում են անդամ լինել։ Ամեն տարի դեկտեմբերին խորհուրդը զանգահարում էր մարդկանց՝ հարցնելու, թե արդյոք նրանք ցանկանում են թարմացնել իրենց անդամակցությունը։ Էլգսաասը նշեց, որ 700 մարդկանցից, որոնց կեղծ գրանցել էին որպես անդամներ, նրանք զանգահարել էին մոտ կեսին։ Նրանք օգտագործել էին մի քանի հիմնական կանոններ՝ հաշվի առնելու, թե ովքեր են ցանկանում անդամ լինել՝ իրականում չհարցնելով նրանց, այդ թվում՝ նրանք, ովքեր տարվա ընթացքում դիմել են անդամակցության համար, նրանք, ովքեր նախկինում պաշտոններ են ունեցել, ովքեր եղել են տեղեկատվական հանդիպումների և նրանց, ում անձամբ ճանաչում են։ Նա նաև հաստատեց, որ անհնար է հիշել, թե ով է հաստատել ամբողջը, քանի որ տեղեկատվությունը ավտոմատ կերպով ջնջվել է համակարգչային ծրագրի հիշողությունից։

Մեղադրող կողմը ցույց է տվել քաղաքի կենտրոնում գտնվող փոստային բաժանմունքի տեսագրությունը, որտեղ Էլգաասին տեսել են հսկայական քանակությամբ գիրոների համար վճարելիս։ Այստեղ ներառված էր մի կնոջ հաշիվ, որը AUF-ի մասին հայտնել էր ոստիկանություն 1995-ին, երբ նա ինը անգամ փորձել էր լքել կազմակերպությունը։ Կնոջ մասին հարցաքննվելիս նա ասաց, որ կարող է պատահել, որ սխալ մարդու համար են միջամտել։ Ոստիկանները հայտնաբերել էին նաև Էլգսաասի մոր անունը գիրոներից երկուսի վրա։ Էլգսաասը բացատրեց, որ ճնշում է գործադրվել AUF-ի ղեկավար Թրոնդ Գիսկեի և գլխավոր քարտուղար Ռիտա Օտերվիկի կողմից՝ շարունակելու թվերի «առաջխաղացումները»։

### Ռոբերգ-Լարսենի հայտարարությունը
Բյորն Յարլե Ռոդբերգ Լարսենը՝ Օսլոյի AUF-ի գանձապահը 1992-1994 թվականներին, սկզբում հրաժարվել էր ցուցմունք տալ այդ գործում՝ իր պաշտպանի խորհուրդներից հետո, սակայն նախընտրեց փոխել իր կարծիքը։ Նա դատարանին ասաց, որ Օսլոյի Լեյբորիստական կուսակցությունը ճնշում է գործադրել Օսլոյի AUF-ի վրա, որպեսզի պահպանի անդամության բարձր թիվը, որպեսզի պահպանի իրենց ուժեղ ազդեցությունը AUF-ի ներսում։ Նա նաև դատարանին ասաց, որ չորս մեղադրյալ անդամները փորձել են գաղտնի պահել դրամական կանխավճարները, քանի որ բոլորն էլ գիտեն, որ այդ պրակտիկան անօրինական է։ Նա նաև խոստովանեց, որ AUF-ի ղեկավարությունը 1992-1994 թվականներին դավադրաբար ուռճացրել է անդամների թիվը՝ ավելի բարձր պետական սուբսիդիաներ ստանալու համար։ Ղեկավարությունը կանոնավոր կերպով անդամավճարներ է վճարել այն անդամների համար, ովքեր չեն վճարել իրենց վճարները։ 1993 թվականին նրանք նաև որոշեցին անդամավճարներ վճարել այն մարդկանց համար, ովքեր երբևէ ցանկություն չեն հայտնել անդամակցելու AUF-ին։ Նա նաև խոստովանել է, որ նրանք չորսը հանդիպել են Հորնսլիենի խորհրդարանի գրասենյակում՝ քննարկելու իրավիճակը այն բանից հետո, երբ Վերդենս Գանգը խոստովանել է։

Ի տարբերություն մյուս երեք մեղադրյալների՝ Ռոդբերգ Լարսենը նույնպես մեղադրվում էր Օսլոյի մի քանի փոքր, ոչ ակտիվ մասնաճյուղերից փողերի յուրացման մեջ։ Էլգսաասը և Մատիսենը հայտարարել էին, որ իրենք ծախսել են 30,000 և 11,000 նոկ յուրաքանչյուրը անդամավճարները առաջխաղացնելու համար, և երկուսն էլ հայտարարել էին, որ դա արել են՝ չհավատալով, որ իրենց կվերադարձնեն գումարը։ Նրանք նաև 38,000 նոկի և 18,000 նոկի վարկ են տվել Ռոդբերգ Լարսենին՝ Օսլոյի բաժնի դեֆիցիտը ծածկելու համար։ Ռոդբերգ Լարսենը պնդում էր, որ հենց Էլգսաասն ու Մատիսենն են դատարկել անգործուն հաշիվները, որպեսզի ծածկեն իրենց ծախսերը «կանխավճարների» համար։ Նա այնուհետև պնդեց, որ ինքը միայն 12–13,000 նոկ է վերցրել Էլգաասից, և ոչինչ Մատիսենից։ Նա պնդում էր, որ դեֆիցիտը մի բան էր, որը Էլգաասն ու Մատիսենը պատկերացրել էին հետո։ Հարցին, թե ուր են գնացել ոչ ակտիվ գումարները, Ռոդբերգ Լարսենը պնդեց, որ դրանք օգտագործվել են նոր բաժիններ սկսելու համար։ Հարցին, թե ինչու դրա համար անդորրագրեր չկան, նա ասաց, որ բոլոր անդորրագրերը կա՛մ չեն պահվել, կա՛մ գողացվել են։

Ռոդբերգ Լարսենը մի քանի հայտարարություններ արեց, որոնք ուղղակիորեն հակադրվեցին մյուս երեք մեղադրյալների արածներին։ Նա պնդեց, որ տեղական մասնաճյուղերը միտումնավոր մոլորության են ենթարկվել Օսլոյի AUF-ի ղեկավարության կողմից։ Նա նաև հայտարարեց, որ անդամության թիվը բարձր պահելու դրդապատճառն այն է, որ նախկին առաջնորդները, որոնք կենտրոնական դարձան Օսլոյի Լեյբորիստական կուսակցությունում, վարկաբեկվեն։ Նա նաև զգաց, որ 120–130 հոգին «Բյորն Յարլեի սուպերցուցակում» մարդիկ էին, որոնցից «առաջխաղացումներ» էին արվում, բայց ովքեր հիմքեր չունեին հավատալու, որ իրականում ցանկանում էին լինել AUF-ի անդամներ։ Նա նաև հայտարարեց, որ Մատիսենի *Akershus AUF*-ից հավաքագրվելու պատճառն այն էր, որ «նրան կարելի էր վստահել «առաջխաղացումների» հարցում»։

### Ստոլտենբերգի ներգրավվածություն

1995 թվականի մարտի 14-ին՝ Վերդենս Գանգի պատմությունը հրապարակելուց տասներկու օր անց, Յենս Ստոլտենբերգը և AUF-ի նախկին ղեկավար Թուրիդ Բիրքելանդը խոստովանեցին, որ անդամավճարների համար գումար «առաջարկելը» սովորական և ընդունված պրակտիկա էր այն ժամանակ, երբ նրանք ներգրավված էին կազմակերպության մեջ։

1998 թվականի մարտի 17-ին Ստոլտենբերգը կանչվեց գործով ցուցմունք տալու։ Նա Օսլոյի շրջանային դատարանին երդվելով ասաց, որ իրեն անծանոթ է անդամակցության թվերի արհեստական ուռճացումը, որը տեղի է ունեցել AUF-ում։ Նա նաև դատարանին ասաց, որ տեղյակ չէր իր ղեկավարության տակ գտնվող կազմակերպությունում տեղի ունեցող խարդախության որևէ ձևի մասին և հայտարարեց, որ երբեք չի լսել անդամակցության համար վճարելու համար գումար «նախավճարելու» մասին, մինչև Վերդենս Գանգը չբացահայտեց պատմությունը 1995 թվականի մարտի 2-ին։ Նա նաև հայտարարեց, որ, իր կարծիքով, պարտադիր չէ, որ սխալ լինի անդամների համար «կանխավճարը», պայմանով, որ տվյալ անդամները հետագայում փոխհատուցեն այդ վճարը։

Ստոլտենբերգը նաև խաչաձև հարցաքննվել է պաշտպան Թոր Էրլինգ Ստաֆի կողմից, որը նշել է, որ Ստոլտենբերգի պաշտոնավարման ընթացքում AUF-ի անդամության թիվը՝ 11,000, չափազանց բարձր է։ Ըստ *Staff*-ի հաշվարկների՝ անդամակցության նման հսկայական թիվը կնշանակեր, որ AUF-ը պետք է ամեն տարի հավաքագրեր մի քանի հազար անդամ։ Հաջորդ օրը Յենս Ստոլտենբերգը դատարանին ասաց, որ կառավարությունը երկար տարիներ ընդունել է երիտասարդական կազմակերպությունների չվճարող անդամներին որպես նորմալ անդամներ, պայմանով, որ անդամությունը բանավոր հաստատված լինի տվյալ անդամի կողմից
։

### Յագլանդի ներգրավվածություն

Երբ Թորբյորն Յագլանդը վկայություն է տվել գործով, նա համաձայնել է Ստոլտենբերգի հետ, որ պարտադիր չէ, որ սխալ է «կանխավճար» հատկացնել անդամակցության համար, պայմանով, որ տվյալ անդամները հետագայում փոխհատուցեն այդ վճարը։ Նա դատարանին ասաց, որ անընդունելի է AUF-ի հիմնական բանկային հաշվից գումար փոխանցելը անդամավճարները վճարելու համար։ Նա նաև համաձայնեց, երբ դատախազը ճնշում էր գործադրում, որ անդամության թիվը չափազանց բարձր էր, երբ ինքը ղեկավար էր։ Իր պաշտպանական ճառում նա հայտարարեց, որ եթե AUF-ը չափազանց կոշտ հետևեր օրենքին, ապա նրանք կունենային անդամության միայն մեկ քառորդը, որով գործում էին Երիտասարդ պահպանողականները։ Նա ասաց, որ անհեթեթ կլիներ օրենքի տառին ճշգրտորեն հետևելը։

Թորբյորն Յագլանդը դատարանին ասաց, որ AUF-ը պետք է ավելի շատ սուբսիդիա ստանար՝մատնանշելով որոշ այլ քաղաքական երիտասարդական կուսակցություններ, որոնք նմանատիպ մեթոդներ են կիրառել անդամակցության թվերի հաշվարկման համար։

### Ներգրավված այլ անդամներ
Թուրիդ Բիրքելանդը և Օուշտեին Մալանդը-ը (երկուսն էլ *AUF*-ի խորհրդի անդամներ Յանս Ստոլտենբերգի՝ AUF-ի ղեկավար եղած ժամանակ), խոստովանել են, որ այդ ժամանակ կազմակերպությունում անդամակցության թվերի ուռճացման մշակույթ կար։ Ստոլտենբերգը հերքեց այդ մասին որևէ տեղեկություն։ Սոցիալիստական երիտասարդության նախկին առաջնորդ Էրիկ Սոլհեյմը խոստովանեց, որ այլ երիտասարդական կուսակցություններ նույնպես ուռճացրել են անդամների թիվը։

AUF-ի նախկին ղեկավար Աննիքեն Հյութֆելդտը նույնպես խոստովանեց, որ անդամության թիվը չափազանց բարձր է։ Նա դատարանին ասաց, որ պատճառը, որ AUF-ը որոշեց պահպանել իր ղեկավարության պրակտիկան, կազմակերպության նախկին անդամներին պաշտպանելն էր, ովքեր նպաստել էին այս գնաճին։ Նա նաև խոստովանեց, որ իրեն սովորեցրել են, թե ինչպես «կանխավճար» գումար հատկացնել անդամավճարների համար, երբ նա առաջին անգամ միացել է կազմակերպությանը։ Մոլանդը, ի վերջո, չեղյալ հայտարարեց իր անդամակցությունը Լեյբորիստական կուսակցությանը, քանի որ կարծում էր, որ խարդախության մեջ իրենց մասնակցության համար դատապարտված չորս անդամները օգտագործվել են որպես քավության նոխազներ։

## Դատավճիռ
Բոլոր չորս մեղադրյալները 1998 թվականի մարտի 21-ին դատապարտվել են խարդախության համար։ Բոլոր հիմնական գործերով դատախազների կողմից ապացույցների ներկայացումը պաշտպանվել է դատավորի կողմից։ Դատարանը համարել է, որ խարդախությունը ծրագրված աշխատանքի արդյունք է և շարունակվում է արդեն մի քանի տարի։ Դատարանը չէր հավատում, որ կազմակերպությունը խարդախության ֆինանսական դրդապատճառներ չունի։ Դատարանը նաև հայտարարեց, որ կազմակերպչական մշակույթը մեղմացուցիչ հանգամանք չէ։ Այն նաև նշում էր, որ ղեկավարներն ու գանձապահները ունեին անձնական պատասխանատվություն։ Դատարանը նաև գտնում էր, որ քաղաքի՝ 1992 թվականին տրված պահանջը չկատարելը, այն է՝ մաքրել AUF անդամության գրանցման համակարգը, մեղադրյալների օգտին չէր։

Բոլոր չորս մեղադրյալները մեղավոր են ճանաչվել և դատապարտվել ազատազրկման․
*Բյորն Յարլե Ռոբերգ-Լարսենը դատապարտվել է վեց ամսվա ազատազրկման։
*Ռագնար Էլգսաասը դատապարտվել է յոթ ամսվա ազատազրկման։
*Անդերս Գրեյֆ Մատիսենը դատապարտվել է 90 օրվա պայմանական ազատազրկման։
*Անդերս Հորնսլիենը դատապարտվել է հինգ ամսվա ազատազրկման։

Մատիսենը և Հորնսլիենը նախընտրել են բողոքարկել գործը Բորգարթինգի վերաքննիչ դատարանում, սակայն այն մերժվել է՝ պատճառաբանվելով, որ բողոքարկումը բավարարվելու հնարավորություն չունի։

## Արտաքին հղումներ

*  

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դատավարություններ
Կատեգորիա:Հանցագործություններ Նորվեգիայում
Կատեգորիա:Միջազգային դատական մարմիններ
Կատեգորիա:Միջազգային քրեական իրավունք
Կատեգորիա:Ֆինանսական խարդախություն