Ռանչո

**Ռանչո** (մեքսիկական իսպաներենից՝ ranch), հողատարածք, ներառյալ տարբեր կառույցներ, որը հիմնականում տրվում են անասնապահությանը, ինչպես նաև հողատարածքային կենդանիների բուծման պրակտիկային, ինչպիսիք են կովերը և ոչխարները։ Այն ֆերմայի ենթատիպ է։ Այս տերմինները ամենից հաճախ կիրառվում են Մեքսիկայում, ԱՄՆ-ի արևմտյան մասում և Կանադայի արևմտյան մասում, չնայած որ կան նաև այլ տարածքներում։ Մարդիկ, ովքեր ունեն կամ վարում են ռանչո, կոչվում են ֆերմերներ, անասնապահներ կամ կենդանիներ խնամողներ։ Անասնապահությունը նաև այն մեթոդն է, որը օգտագործվում է ավելի քիչ տարածված կենդանիների, ինչպիսիք են ձիերը, հյուսիսային եղջերուները, ամերիկյան բիզոնները, ջայլամները, հնդկաջայլամները և ալպակաները։

Ռանչոները ընդհանուր առմամբ բաղկացած է մեծ տարածքներից, բայց կարող է լինել գրեթե ցանկացած չափի։ Միացյալ Նահանգների արևմտյան մասում շատ ֆերմաներ մասնավոր սեփականություն հանդիսացող հողերի համակցություն են, որոնք լրացվում են արոտավայրերի վարձակալությամբ հողերի կառավարման դաշնային բյուրոյի կամ Միացյալ Նահանգների անտառային ծառայության վերահսկողության ներքո։ Եթե ֆերման ներառում է վարելահող կամ ոռոգոգելի հողատարածք,  ապա ֆերման կարող է նաև սահմանափակ ծավալով զբաղվել գյուղատնտեսությամբ՝ կենդանիների կերակրման համար մշակաբույսեր աճեցնելով, ինչպիսիք են ցորենը և կերակրման հատիկները։

Այն ֆերմաները, որոնք նախատեսված են բացառապես զբոսաշրջիկների համար, կոչվում են հյուրերի ֆերմաններ կամ, սովորաբար, «ընկերական ֆերմաններ» (ագարակում արձակուրդն անցկացնող քաղաքաբնակ՝ ԱՄՆ-ի արևմտյան մասին)։ Գործող ֆերմաների մեծ մասը հյուրերին չեն ընդունում, չնայած նրանք կարող են թույլ տալ մասնավոր որսորդներին կամ դիլերներին իրենց սեփականության վրա որսալ բնիկ վայրի կենդանիներ։ Այնուամենայնիվ, վերջին տարիներին, մի քանի պայքարող ավելի փոքր ֆերմերներ են ավելացրել որոշ «ընկերական ֆերմաններին» բնորոշ առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են ձիով զբոսանքները, անասուններին քշելը և ղեկավարվող որսը ՝ լրացուցիչ եկամուտներ բերելու համար։ Անասնապահությունը «Վայրի Արևմուտքի » պատկերագրության մի մասն է, ինչպես երևում է արևմտյան ֆիլմերում և ռոդեոներում։

## Ռանչոյի գործունեություն

Անձը, ով տնօրինում և ղեկավարում է ֆերմայի գործունեությունը, սովորաբար կոչվում է ֆերմեր, բայց երբեմն օգտագործվում են նաև անասնաբույծ, կենդանիներ խնամող կամ հովիվ :Եթե ​​ընդհանուր կառավարման համար պատասխանատու այս անհատը փաստացի սեփականատիրոջ աշխատակից է, ապա օգտագործվում է վարպետ կամ ֆերմայի վարպետ տերմինը։ Անասնապահը, որը հիմնականում ձագեր է դաստիարակում, երբեմն կոչվում է կովերի և հորթերի վարող կամ խնամող։ Այս անձը սովորաբար սեփականատերն է, թեև որոշ դեպքերում, հատկապես, երբ բացակայում է սեփականության իրավունքը, դա ռանչոյի ավագ վարպետն է կամ ֆերմայի ղեկավարը։

Մարդիկ, ովքեր ֆերմայի տիրոջ աշխատակիցներն են և զբաղվում են անասնաբուծությամբ, կոչվում են մի շարք տերմիններով, այդ թվում՝ անասնապահ, ֆերմայի ձեռք և կովբոյ։ Այն մարդկանց, ովքեր զբաղվում են բացառապես ձիերով, երբեմն կոչվում են ձիավոր նախրապան։

## Ռանչոների ծագում
Անասնապահությունը և կովբոյական ավանդույթը ծագել են Իսպանիայում՝ մեծ եղջերավոր անասունների նախիրներին ձիով հետևելու արդյունքում։ Ռեկոնկվիկստայի ժամանակ իսպանական ազնվականության և տարբեր ռազմական կարգերի անդամները ստացան հսկայական հողային դրամաշնորհներ, որոնք Կաստիլիայի թագավորությունը նվաճել էր Մուրերից։ Այս հողատերերը պետք է պաշտպանեին իրենց հսկողության տակ դրված հողերը և կարող էին դրանք օգտագործել եկամուտ ստանալու համար։ Այս գործընթացում պարզվել է, որ ոչխարների և անասունների բաց բուծումը (Մեստա համակարգի ներքո) ամենահարմար օգտագործումն էր հսկայական հողատարածքների համար, հատկապես Իսպանիայի այն հատվածներում, որոնք այժմ հայտնի են որպես Կաստիլիա-Լա Մանչա, Էկստրեմադուրա և Անդալուզիա։

## Պատմություն Հյուսիսային Ամերիկայում

Երբ 16-րդ դարում կոնկվիստադորները, որոնց հետևեցին գաղթականները, ժամանեցին Ամերիկա, նրանք իրենց հետ բերեցին իրենց անասունները ևանասնապահության տեխնիկաները։ Իսպանիայի (և հետագայում Մեքսիկայի) կառավարության կողմից հսկայական հողամասեր, որոնք կազմում էին հացիենդա համակարգի մի մասը, թույլ տվեցին մեծ թվով կենդանիներին ազատ տեղաշարժվել հսկայական տարածքներում։ Բազմաթիվ տարբեր ավանդույթներ են զարգացել, որոնք հաճախ կապված են Իսպանիայի սկզբնական վայրի հետ, որտեղից ծագել է բնակավայրը։ Օրինակ, կենտրոնական Մեքսիկայում Խալիսկոյի չարոսների ավանդույթներից շատերը գալիս են Կաստիլիայի Սալամանկա չարոսներից։ Հյուսիսային Մեքսիկայի վակերո ավանդույթը ավելի օրգանական էր, որը մշակվել էր իսպանական աղբյուրներից տարածաշրջանի առանձնահատկություններին հարմարվելու համար՝ իսպանական էլիտաների և բնիկ և մեստիզո ժողովուրդների մշակութային փոխազդեցության միջոցով։

Անասնաբուծությունը բարգավաճում էր իսպանական Ֆլորիդայում 17-րդ դարում։

Մեքսիկայում «անասնաֆերմա» բառը տարբեր սահմանումներ է ստացել, քան այն, ինչ սկզբում նշանակում էր Իսպանիայում։ Գրքում «Descripción de la Diócesis de Guadalajara de Indias» (1770), Մատեո Խոսե դե Արտեագան «Ռանչոս» բառը սահմանել է որպես «հողատարածքներ, որտեղ քիչ մարդիկ ապրում են քիչ ունեցվածքով և խրճիթներում պատսպարված»։ 1778 թվականին Խոզե Ալեքսանդրո Պատինոն իր «Topografía del Curato de Tlaxomulco» գրքում «Ռանչոսը» սահմանել է որպես "մի քանի գյուղական տներ, որոնք քիչ շքեղություն և արժեք ունեն, որտեղ ապրում են աղքատ և միջին դասի մարդիկ, մշակելով փոքր հողերը, որոնք նրանք ունեն կամ վարձակալում են, որոնց վրա սերմանելու են՝ ըստ յուրաքանչյուրի հնարավորությունների չափի և իրենց տնային գյուղական կենդանիների աճեցման իրենց իսկ ուժերով։

19-րդ դարում Ռանչո և Էստանչան  բառերը, որոնք օգտագործվում էին Մեքսիկայում, ամրապնդվել էին հողի միավորը սահմանելու համար, որը կազմում էր Հացիենդա կամ ցանկացած գյուղական տարածք կամ ծայրամաս։ Դոմինգո Ռևիլան 1844 թվականին իր «Լոս Ռանչերոս» տեքստում Ռանչոն կամ Էստանչան սահմանել է որպես «գետնի միավոր, որը բաղկացած է հացիենդայից, որտեղ մեծացնում են խոշոր եղջերավոր անասուններ և ձիեր, և որը գտնվում է Կապոռալի խնամքի տակ, ով մյուս կովբոյների առաջնորդն է»:Նիկետո դե Զամակոիսը իր "Historia de Méjico" (1879) գրքում տերմինները սահմանել է հետևյալ կերպ. ... գյուղի տղամարդիկ, ովքեր իրենց աշխատանքները կատարում են ձիերի վրա, ստացել են «Ռանչերոս» անունը, որը ծագել է Ռանչո բառից, որը կիրառվում է փոքր հացիենդայի վրա կամ մեծ հացիենդայի մի մասի վրա, որը բաժանված է ռաչերիաների կամ ռանչոների։ Վերակրուսի այգիներում նույն գործերը կատարողները կոչվում են «ջարոչոսներ»։

Այսպիսով, ռանչո տերմինը մեքսիկական իսպաներենում դարձել է հողատարածքի միավոր, որը կազմում է հացիենդա, որտեղ կովեր են պահվում և որտեղ մարդիկ ապրում են ագարակատներում։ Մարդիկ, ովքեր ապրում և աշխատում են այդ ռանչոներում (ռանչոներում), որոնք զբաղվում են անասուններով և ձիերով, կոչվում են *ռանչերոներ*:

### Միացյալ Նահանգներ

Երբ Միացյալ Նահանգներից գաղթականները տեղափոխվեցին արևմուտք, նրանք իրենց հետ բերեցին արևելյան ափի և Եվրոպայում զարգացած անասունների ցեղատեսակները և նրանց կառավարումը հարմարեցրեցին արևմուտքի ավելի չոր հողերին՝ փոխառելով իսպանական վակերո մշակույթի հիմնական տարրերը։

Այնուամենայնիվ, արևելյան ափին խոշոր եղջերավոր անասուններ կաին։ Նյու Յորքի Մոնտոուկ քաղաքից 180 կմ արևելք գտնվող Դիփ Հոլոու անասնաֆերման պնդում է, որ Միացյալ Նահանգների առաջին անասնաֆերման է, որը շարունակաբար գործում է 1658 թվականից ի վեր։ Ռանչոն ներկայացնում է մի փոքր վիճելի պնդում, որ ունի ամենահին անասնաբուծական գործունեությունն այսօրվա Միացյալ Նահանգներում, չնայած որ այդ տարածքում անասուններ են վարվել, քանի որ եվրոպացի գաղթականները 1643 թվականին հող են գնել այդ տարածքի հնդկացիներից։ Թեև Լոնգ Այլենդում կային խոշոր եղջերավոր անասուններ, ինչպես նաև նրանց սեզոնային հիմքով ընդհանուր արոտավայրեր տեղափոխելու անհրաժեշտությունը, խոշոր եղջերավոր անասուններ պահողները իրականում ապրում էին արոտավայրերի վրա կառուցված տներում,իսկ անասունները ականջի նշաններ էին կրում նույնականացման համար, այլ ոչ թե պիտակավորվում։ Լոնգ Այլենդում տեղի ունեցած միակ «կենդանիների երթևեկությունը» բաղկացել էր 1776 թվականին, երբ կղզու խոշոր եղջերավոր անասունները տեղափոխվեցին Հեղափոխական պատերազմի ժամանակ նրանց գերեվարումը կանխելու անհաջող փորձով, երեք-չորս մեքենայով 1930-ականների վերջին, տարածքային անասունները հովվում էին Մոնթաուկ մայրուղուց դեպի արոտավայր Դիփ Հոլոու անասնապահական ֆերմայի մոտ։

### Բաց տարածք

Այսօրվա Մեքսիկայի և արևմտյան Միացյալ Նահանգների տափաստաններն ու անապատային հողերը հարմար էին «բաց դաշտի» արածեցման համար։ Օրինակ՝ ամերիկյան բիզոնը դարեր շարունակ եղել է Մեծ հարթավայրերում բնակվող բնիկ ամերիկացիների սննդակարգի հիմքը։ Նմանապես, գարնանը, երբ ձագերը ծնվում էին, կովերը և այլ կենդանիները պարզապես ազատ էին արձակվում և թույլ էին տրվում շրջել առանց հսկողության և առանց ցանկապատի, այնուհետև աշնանը հավաքվում էին, հասուն կենդանիներին շուկա էին տանում, իսկ բուծման համար նախատեսված կենդանիները ձմռանը ավելի լավ պահելու համար բերվում էին ֆերմայի կենտրոնական մաս։ Կենդանիների ապրանքային նշանի օգտագործումը թույլ է տվել տարբեր ֆերմերների սեփականության տակ գտնվող անասուններին նույնականացնել և դասակարգել։ Սկսած 1840-ական թվականներին Տեխասի բնակեցումից և այդ ժամանակից ի վեր ինչպես հյուսիսում, այնպես էլ արևմուտքում ընդլայնվելով՝ քաղաքացիական պատերազմի միջոցով մինչև 1880-ական թվականները, արևմտյան տնտեսական գործունեությունը գերիշխում էր անասնապահությունը:Հողագործների հետ մեկտեղ եկավ գյուղատնտեսական մշակաբույսերի անհրաժեշտությունը, որպեսզի կերակրեն ինչպես մարդկանց, այնպես էլ անասուններին, և այդ պատճառով շատ գյուղացիներ նույնպես արևմուտք եկան հողագործների հետ։ Բազմաթիվ գործառույթներ «բազմազան» էին, ինչպես խնամքի, այնպես էլ գյուղատնտեսական գործունեություն իրականացնելով։ 1862 թվականի Հոմեստեդի ակտի շնորհիվ ավելի շատ գաղթականներ արևմուտք են եկել ֆերմերներ հիմնելու համար։ Սա որոշակի կոնֆլիկտ է առաջացրել, քանի որ աճող թվով ֆերմերները պետք է ցանկապատեին դաշտերը, որպեսզի անասուններն ու ոչխարները չուտեն իրենց բերքը։ 1874 թ.-ին հայտնագործված փշոտ մետաղալարն աստիճանաբար տարածվեց մասնավոր հողերի, հատկապես տնային տնտեսության մեջ։ Մեծ հարթավայրերում հողատարածքի որոշակի կրճատում է տեղի ունեցել, որը բաց է եղել արոտավայրերի համար։

### Բաց դաշտի ավարտը

Բաց տարածքի վերջը բերվել է ոչ թե մշակաբույսերի մշակման պատճառով, այլ չափից ավելի արոտավայրերի պատճառով։ Բաց դաշտում պահվող անասունները ստեղծեցին հասարակության ողբերգություն, քանի որ յուրաքանչյուր ֆերմեր ձգտում էր տնտեսական օգուտների ավելացման ՝ չափազանց շատ կենդանիներ կերակրելով հանրային հողերում, որոնք «ոչ ոքի» չեն պատկանում։ Այնուամենայնիվ, լինելով ոչ բնիկ տեսակ, անասունների աճող քանակի հողատարածքի ձևը դանդաղորեն նվազեցրել է հողատարածքի որակը, չնայած ամերիկյան բիզոնի միաժամանակյա զանգվածային սպանդին։ 1886-1887 թվականի ձմեռը եղել է ամենադաժան ձմեռներից մեկը, և կենդանիները, որոնք արդեն սթրեսային էին, քանի որ հողատարածքները նվազել էին, հազարավորներով մահացել էին։

Խոշոր եղջերավոր անասունների բազմաթիվ ձեռնարկություններ սնանկացան, իսկ մյուսները ծանր ֆինանսական կորուստներ կրեցին։ Այսպիսով, այս ժամանակից հետո, ֆերմերները նույնպես սկսեցին ցանկապատել իրենց հողերը և ամերիկյան կառավարության հետ բանակցություններ վարել անհատական հողատարածքների վարձակալության վերաբերյալ, որպեսզի նրանք կարողանան ավելի լավ վերահսկողություն ունենալ իրենց սեփական կենդանիների համար մատչելի արոտավայրերի վրա։

### Անասնաբուծություն Հավայան կղզիներում
Հավայան կղզիներում հողագործությունը զարգացել է անկախ Միացյալ Նահանգների մայրցամաքից։ Գաղութատիրության ժամանակ, կապիտան Ջորջ Վանկուվերը մի քանի գլուխ անասուններ է նվիրել Հավայան կղզիների թագավոր Պայենեա Կամեհամեհային, և 19-րդ դարի սկզբին նրանք զգալիորեն բազմապատկվել են, այնքան, որ ավերել են ողջ գյուղը։

Մոտ 1812 թվականին Ջոն Պարկերը, նավաստին, որը նավից տեղակայել էր  և բնակություն հաստատել կղզիներում, Կամեհամեայից թույլտվություն էր ստացել բռնել վայրի անասունները և զարգացնել տավարի մսի արդյունաբերությունը։

Հավայանական գյուղատնտեսության ոճն ի սկզբանե ներառում էր վայրի եղջերավոր անասուններ բռնելը` նրանց քշելով անտառի հատակում փորված փոսերի մեջ։ Երբ սովից և ծարավից փոքր-ինչ ընտելանում էին, նրանց բարձրացնում էին զառիթափ թեքահարթակով և եղջյուրները կապում էին իրար, ավելի մեծ կովի (կամ եզի) եղջյուրներին և տարան պարսպապատ տարածքներ։ Արդյունաբերությունը դանդաղ աճեց Կամեհամեհայի որդու՝ Լիհոլիհոյի (Կամեհամեհա II) օրոք։ Երբ Լիհոլիոյի եղբայրը՝ Կաուիկեաուլին (Կամեհամեհա III), այցելեց Կալիֆորնիա, այն ժամանակ դեռևս Մեքսիկայի մի մասը, նա տպավորված էր մեքսիկացի վակերոների հմտությամբ։ 1832 թվականին նա մի քանիսին հրավիրեց Հավայան կղզիներ՝ սովորեցնելու Հավայան ժողովրդին, թե ինչպես աշխատել աշխատել անասունների հետ։

Հավայան կովբոյին սկսեցին անվանել *պանիոլո*, որը իսպաներենի հավայանացված արտասանությունն է։ Նույնիսկ այսօր, ավանդական հավայական սայլը և հողագործության շատ այլ գործիքներ ունեն հստակ մեքսիկական տեսք, և հավայական շատ հողագործական ընտանիքներ դեռևս կրում են վակերոսների ազգանունները, որոնք իրենց տունը դարձրել են Հավայան Կղզիները։

## Անասնաբուծություն Հարավային Ամերիկայում
Արգենտինայում և Ուրուգվայում ռանչաները հայտնի են որպես *եստանկիաս* (իսպաներեն ՝estancias), իսկ Բրազիլիայում դրանք կոչվում են ֆազենդաս (իսպաներեն ՝ fazendas): Հարավային Ամերիկայի մեծ մասում, ներառյալ Էկվադորում և Կոլումբիայում, կարող է օգտագործվել հացենիդան կամ ֆինկա տերմինը։ Ռանչերոն կամ Ռանչոն նաև ընդհանուր տերմիններ են, որոնք օգտագործվում են ամբողջ արևադարձային Լատինական Ամերիկայում։ Գաղութատիրության ժամանակաշրջանում Հարավային Ամերիկայի Պամպասի շրջաններից մինչև Բրազիլիայի Մինաս Ժերայս նահանգը, ներառյալ Արգենտինայի և Բրազիլիայի հարավի կիսաչոր պամպաները, հաճախ հարմար էին ագարաբուծության համար, և ձևավորվեց ավանդույթ, որ. մեծապես նման էր Մեքսիկային և ԱՄՆ-ին։ Արգենտինայի, Բրազիլիայի և Ուրուգվայի գաուչոյի մշակույթը անասնաբուծության ավանդույթներից են, որոնք ծնվել են այդ ժամանակաշրջանում։ Այնուամենայնիվ, 20-րդ դարում անասունների խնամքը ընդլայնվեց Պանտանալի ավելի քիչ հարմար տարածքներում։ Հատկապես Բրազիլիայում 20-րդ դարը նշանավորեց անտառահատումների արագ աճը, քանի որ անձրևային անտառների հողերը մաքրվեցին կտրելու և այրելու մեթոդներով, որոնք թույլ տվեցին խոտ աճել անասունների համար, բայց նաև հանգեցրին մի քանի տարվա ընթացքում հողի սպառմանը։ Անձրևային անտառների բնիկ ժողովուրդներից շատերը դեմ էին անասնաբուծության այս ձևին և բողոքում էին, որ անտառը այրվում է հողատարածքներ և ֆերմերներ ստեղծելու համար։ Այս հակամարտությունը դեռևս մտահոգություն է տարածաշրջանում։

## Ամերիկայի սահմաններից դուրս գտնվող անասնապահական ֆերմերներ

Այնուամենայնիվ, ֆերմային տիպի սեփականությունը ոչ մի նշանակալի աստիճանով չի դիտվում Արևմտյան Եվրոպայի մնացած մասում, որտեղ շատ ավելի քիչ հողատարածք կա և բավարար անձրևը թույլ է տալիս անասունների աճեցումը շատ ավելի փոքր ֆերմայում։ Իսպանիայում, որտեղ հողագործության ծագումը կարելի է գտնել, կան *դեհեսա* տիպի հողատարածքներում գործող *գանադերիաներ*, որտեղ մեծացնում են մարտական ցուլեր։ Այնուամենայնիվ, ֆերմային տիպի սեփականությունը ոչ մի նշանակալի աստիճանով չի դիտվում Արևմտյան Եվրոպայի մնացած մասում, որտեղ շատ ավելի քիչ հողատարածք կա և բավարար անձրևը թույլ է տալիս անասունների մեծացում շատ ավելի փոքր ֆերմայում։ Ավստրալիայում արոտավայրերի սեփականությունը կայան է (նախկինում այն իմաստով, որ այն վայրն է, որտեղ կենդանիները ժամանակավորապես տեղակայված էին)։ Գրեթե բոլոր դեպքերում դրանք կա՛մ անասնապահական կայաններ են, կա՛մ ոչխարաբուծարաններ։ Աշխարհի ամենամեծ անասնապահական կայանները գտնվում են Ավստրալիայի չոր արվարձաններում:Այս կայանների սեփականատերերը սովորաբար հայտնի են որպես հողագործներ կամ հովիվներ, հատկապես եթե նրանք բնակվում են սեփականության վրա։ Աշխատողները սովորաբար հայտնի են որպես *հողագործներ*, *ջակարուներ* և/կամ *ռինգերներ* (ոչ թե կովբոյներ)։ Ավստրալիայի մի շարք անասունների կայաններ ավելի մեծ են, քան 10,000 կմ2, որոնցից ամենամեծը Աննա Քրիկի կայանն է, որը ունի 23,677 կմ2 տարածք (մոտավորապես ութ անգամ ավելի մեծ է, քան ԱՄՆ-ի ամենամեծ ռանչոն)։ Աննա Քրիկը պատկանում է S Kidman & Co-ին։

Հարավային Աֆրիկայում նմանատիպ խոշոր տնտեսությունները սովորաբար հայտնի են որպես ֆերմա (երբեմն նաև ռանչո) հարավաֆրիկյան անգլերենում և *պլաս* աֆրիկաներենում։

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Լրացուցիչ ընթերցանություն
*
*
*
*
*
*

## Արտաքին հղումներ
*The Canadian Museum of Civilization - Native Ranching and Rodeo Life on the Plains and Plateau 
*''The Handbook of Texas Online:'' Ranching
*Cattle Ranges of the Southwest, published 1898, hosted by the Portal to Texas History
*Guide to ranch archives in Southwest Collection/Special Collections Library at Texas Tech
*Cowboys to Cattlemen Virtual Museum Exhibit and Lesson Plans at Grant-Kohrs Ranch NHS

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն
Կատեգորիա:Ամերիկայի պատմություն
Կատեգորիա:Ամերիկյան մշակույթ
Կատեգորիա:Անասնապահություն
Կատեգորիա:Անգլերեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական կենդանիներ
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսության պատմություն
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Կատեգորիա:Իսպաներեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Կանադայի մշակույթ
Կատեգորիա:Կանադայի պատմություն
Կատեգորիա:Կենդանիների բարեկեցություն
Կատեգորիա:Մարդու ապրելավայրեր
Կատեգորիա:Մեքսիկայի մշակույթ
Կատեգորիա:Տեխաս