Կանադայի բանկի մասին օրենք

**Կանադայի Բանկի մասին օրենք** *()*, Կանադայի բանկի կանոնադրություն, օրենք, որը սահմանում է, թե ինչպես պետք է կառավարվի 1934 թվականին հիմնադրված Կանադայի բանկը և ինչ լիազորություններ պետք է ունենա այն։ Մինչև 1934 թվականը Կանադան ժամանակակից իմաստով կենտրոնական բանկ չի ունեցել և միայն մասնակի վերահսկողություն է ունեցել երկրի բանկային համակարգի վրա։

Որպես Կանադայի կենտրոնական բանկ այն ստեղծվել է 1933 թվականի *Բանկային գործի և արժույթի թագավորական հանձնաժողովի* արդյունքում։

## Պատմություն
Մինչև 1934 թվականը Կանադան կենտրոնական բանկ չի ունեցել և բանկային համակարգի վերահսկողությունը մասնակի է եղելː Կանադական բանկիրների ասոցիացիան, որը հիմնադրվել է 1891 թվականին, բանկային համակարգում որոշակի վարչական դերակատարում է ունեցել, իսկ Մոնրեալի բանկը կառավարության բանկիրն է եղել 1817 թվականից ի վերː 

*1934 թվականի «Կանադայի բանկի մասին» օրենքով* Կանադայի բանկը Ռիչարդ Բեննետի վարչակազմի օրոք 17-րդ Կանադայի խորհրդարանի կողմից հիմնադրվել է որպես կենտրոնական բանկ՝ «վարկը և արժույթը կարգավորելու ազգի տնտեսական կյանքի շահերից ելնելով ... և ընդհանուր առմամբ Դոմինիոնի տնտեսական և ֆինանսական բարեկեցությունը խթանելու համար»ː Սկզբնական կապիտալը կազմել է 5 միլիոն կանադական դոլար, որը բաղկացած էր հանրային բաժանորդագրության համար նախատեսված հիսուն դոլար արժողությամբ բաժնետոմսերիցː

Օրենքի 24-րդ բաժնի համաձայն՝ Կանադայի բանկին բացառիկ իրավունք է վերապահվել թողարկել պահանջով ներկայացնողին վճարվող պարտատոմսեր և թողարկել ցանկացած գումարի պարտատոմսերː 25-րդ բաժնի համաձայն, այս թղթադրամները (հայտնի են որպես օրինական վճարամիջոց) կարող էին փոխարկվել ոսկու Կենտրոնական բանկի Օտտավայի գլխավոր գրասենյակում՝ մոտավորապես չորս հարյուր ունցիա ոսկի պարունակող ձուլակտորների տեսքովː 

Գործող օրենքի համաձայն՝ բանկը շարունակում է մնալ թղթադրամներ թողարկող միակ հաստատությունը։ Բանկը պետք է ապահովի Կանադայում շրջանառության համար անհրաժեշտ բավարար մատակարարումː Օրենքը պահանջում է, որ կանադական դոլարի բոլոր թղթադրամները հաստատվեն ֆինանսների նախարարի կողմից՝ «ձևի և նյութի» առումովː

Բանկը ստիպված է պահուստ պահել որպես ապահովագրություն իր չմարված պարտատոմսերի և ավանդային պարտավորությունների համար։ Սա ոսկե մետաղադրամների և ձուլակտորների քանակ է, որը կազմում է թղթադրամների և ավանդային պարտավորությունների, արծաթի ձուլակտորների և արտարժույթի 25%-ըː 

Բանկը նաև պահում է Կանադայի կառավարության ոսկու և արծաթի պաշարները, ինչպես նաև Կանադայի կառավարության արժեթղթերըː Բանկը պարտավոր է ամեն չորեքշաբթի ֆինանսների նախարարին տրամադրել ակտիվների և պարտավորությունների մասին հաշվետվություն, որը հաջորդ շաբաթ պետք է հրապարակվի «*Կանադա Գազետ»* թերթում։

Բանկը դարձել է հատուկ դաշնային թագի կորպորացիա 1938 թվականին՝ Ու. Մ. Քինգի վարչապետության երրորդ ժամկետի ընթացքումː Օրենքում կատարված փոփոխությունները թույլ են տվել Կանադայի բանկին բանկի կապիտալը բաժանել հարյուր հազար բաժնետոմսերի՝ յուրաքանչյուրը հիսուն դոլար արժողությամբ, որոնք տրամադրվել են ֆինանսների նախարարին՝ Նորին Մեծության անունից Կանադայի իրավունքով պահելու համարː   Այս դրույթը շարունակում է լինել *Կանադայի բանկի մասին գործող օրենքում*, որը բազմիցս փոփոխվել էː Օրենքը նախատեսում է կապիտալի ավելացման հնարավորություն՝ նախարարի կարգադրությամբ։

## Տնօրենների խորհուրդ և լիազորություններ
Օրենքի համաձայն, բանկը կառավարվում է տնօրենների խորհրդի կողմից, որը կազմված է կառավարիչից, փոխնահանգապետից և տասներկու (սկզբնականում յոթ) տնօրեններից, այդ թվում՝ ֆինանսների փոխնախարարիցː 

Բանկի կառավարումն իրականացնում են կառավարիչը, որը գլխավոր գործադիր տնօրենն է, գումարած կառավարչի տեղակալը և կառավարչի օգնականները։ Նրանք նշանակվում են յոթ տարի ժամկետով, բանկի տնօրենների սահմանած աշխատավարձով։ Բանկի տնօրենները պետք է ընտրվեն տարբեր մասնագիտություններից, սակայն թեկնածուները պետք է լինեն Կանադայի քաղաքացիներ (սկզբնապես՝ 1934 թվականին գրվածի պես, բրիտանական հպատակներ) և չաշխատեն այլ ֆինանսական հաստատություններում կամ չլինեն այլ ֆինանսական հաստատությունների բաժնետերեր (սկզբնապես սա բանկի կողմից լիազորված տնօրենի պաշտոն, սեփականության իրավունք կամ աշխատանք էր) և համապատասխանում են Օրենքով սահմանված այլ պահանջներինː 

Ժամանակակից օրենքի 18(j) բաժնի համաձայն՝ բանկի լիազորությունների մեջ է մտնում «վարկեր տրամադրել Կանադայի կառավարությանը կամ որևէ նահանգի կառավարությանը, սակայն այդ վարկերը, որոնք միաժամանակ չմարված են, Կանադայի կառավարության դեպքում չպետք է գերազանցեն Կանադայի կառավարության ֆինանսական տարվա համար նախատեսված եկամտի մեկ երրորդը, իսկ նահանգային կառավարության դեպքում՝ այդ կառավարության ֆինանսական տարվա համար նախատեսված եկամտի մեկ քառորդը, և այդ վարկերը պետք է մարվեն մինչև վարկը կնքած կառավարության ֆինանսական տարվա ավարտից հետո առաջին եռամսյակի ավարտը»ː

## Քանակական մեղմացում
Քանակական մեղմացումը դրամավարկային քաղաքականության նոր ձև է, որը լայն կիրառություն է գտել 2008 թվականի ֆինանսական ճգնաժամից հետոː Խորհրդարանի գրադարանի 2015 թվականի հրապարակման մեջ Բեքլամբը և Ֆրիգոնը վերանայել են այս պրակտիկան՝ այն կիրառելի դարձնելով Կանադայի բանկի և դրա կարգավորող օրենսդրության նկատմամբ։ Ստաքին թարմացրել է այս հետազոտական հրապարակումը 2021 թվականին՝ գրելով.

Կանադայի բանկի կողմից դրամի ստեղծումը Կանադայի կառավարության արժեթղթերի նման ակտիվների գնման միջոցով ունի էապես նույն ֆինանսական ազդեցությունը, ինչ Բանկի կողմից դաշնային կառավարությանը վարկեր տրամադրելը, սակայն Բանկի կառավարող օրենքը՝ Կանադայի բանկի մասին օրենքը, բացահայտորեն չի լիազորում նրան տրամադրել այս բնույթի վարկեր: Փոխարենը, այս օրենքը Բանկին տալիս է լիազորություն «գնել և վաճառել Կանադայի կամ որևէ նահանգի կողմից թողարկված կամ երաշխավորված արժեթղթեր» (բաժին 18(գ)), ինչպես նաև լիազորություն «ընդունել Կանադայի կառավարությունից ավանդներ և վճարել այդ ավանդների տոկոսները» (բաժին 18(լ)): Միասին վերցրած, այս երկու դրույթները, կարծես, լիազորում են Բանկին դրամ ստեղծել Կանադայի կառավարության արժեթղթերի ուղղակի գնման միջոցով պարտքային աճուրդներում:

2022 թվականին Սի Դի Հոու ինստիտուտի (CD Howe Institute, Օնտարիո, Տորոնտո) համար «Կանադայի բանկի փքված հաշվեկշռի հետևանքները» վերնագրով հոդվածում Ամբլեր Կեպլը և Քրոնիկը գրել են.

Կանադայի բանկի հաշվեկշիռը արմատական ​​​​փոխակերպման է ենթարկվել համավարակի սկզբից ի վեր: Բանկի ընդհանուր ակտիվներն իրենց գագաթնակետին ավելի քան քառապատկվել են և դեռևս մնում են 3.5 անգամ ավելի բարձր: Հետևաբար, մենք առաջարկում ենք փոփոխել *Կանադայի բանկի մասին օրենքը*, որպեսզի Կանադայի բանկը կարողանա ստեղծել հետաձգված ակտիվ՝ գործառնական վնասները ծածկելու համար: Այդպիսով, Բանկը պաշտոնապես չունի գործառնական վնասներից բխող բացասական կապիտալ և պետք է օգտագործի ապագա շահույթը՝ ամբողջ հետաձգված ակտիվը մարելու համար, նախքան շահույթը կառավարությանը փոխանցելը, այդպիսով փոխհատուցելով ընթացիկ վնասները: Սա Բանկին հնարավորություն կտա հավաստիորեն ներկայացնել քանակական խստացման իր ներկայիս ռազմավարությունը, մասնավորապես՝ հստակեցնելով, որ այն համապատասխանում է օվերնայթ տոկոսադրույքի ագրեսիվ խստացմանը՝ մոտ ապագայում 2 տոկոս գնաճի նպատակին հասնելու համար: Մեր նախընտրելի [տարբերակը] հետևելն է ԱՄՆ Դաշնային պահուստային համակարգի պրակտիկային, որը գործառնական վնասները գրանցում է որպես հետաձգված ակտիվներ իր հաշվեկշռում: Այս հետաձգված ակտիվը մարվում է ապագա շահույթից՝ նախքան որևէ ավելցուկ գանձարան վերադարձնելը: Թեև նման կարգավորումը կպահանջի փոփոխություն «Կանադայի բանկի մասին» օրենքում, այն բավականաչափ թափանցիկ կլինի, որպեսզի Բանկը կարողանա դա փոխանցել հանրությանը՝ ազդարարելով իր շարունակական անկախությունը։ Սա պահանջում է փոփոխություններ «Կանադայի բանկի մասին» օրենքում, բայց կապահովի Բանկի համար ավելի մեծ պարզություն և թափանցիկություն։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 

## Արտաքին հղումներ
* Bank of Canada Act (R.S.C., 1985, c. B-2)

Կատեգորիա:Բանկային գործ
Կատեգորիա:Դրամական բարեփոխումներ
Կատեգորիա:Կանադայի տնտեսություն
Կատեգորիա:Օրենքներ