Մատա Պրետա էկոլոգիական կայան

**Մատա Պրետա էկոլոգիական կայան** (), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Սանտա Կատարինա նահանգում։ Այն պահպանում է Ատլանտյան անտառի բուսականության հատվածներ, ներառյալ վտանգված բույսերի և կենդանիների տեսակներ։

## Տեղագրություն
thumb|290px|Էկոլոգիական կայանի քարտեզ
Մատա Պրետա էկոլոգիական կայանը Սանտա Կատարինա նահանգի Աբելարդու Լուս մունիցիպալիտետում է։ Ունի 6566.50 հա տարածք։ Էկոլոգիական կայանը գտնվում է Պարանա նահանգի սահմանից անմիջապես հարավ։ Տեղակայված է Կլեվելանդիա ու Պալմասի միջև ընկած BR-280 մայրուղու հարավային մասի երկայնքով՝ երեք առանձին հատվածներում։ SC-155 մայրուղին արևելյան հատվածը բաժանում է կենտրոնական հատվածից։ Բուֆերային գոտու լայնությունը 500 մետր է և ներառում է Կլեվելանդիա համայնքի մի մասը։

## Պատմություն
Մատա Պրետա էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Գործընթացը շատ առճակատային էր` հողատերերի խիստ հակազդեցությամբ պայմանավորված։ Խորհրդատվական խորհուրդը ստեղծվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ 2016 թվականի դրությամբ իրավական կարգավիճակը դեռ վերջնական տեսքի չի բերվել ու հողի սեփականատերերը չեն փոխհատուցվել։ Դաշտային ուսումնասիրություններ չեն իրականացվել և կառավարման ծրագիր չի եղել։

Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության I կատեգորիային (խիստ բնական արգելավայր)։ Նպատակն է` պահպանել բնությունը և աջակցել գիտական հետազոտություններին։ Կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։

## Շրջակա միջավայր
Տեղանքը լեռնային է, կտրտված փոքր ջրուղիներով, որոնք սնուցում են Շապեկո գետը Որուգվայի գետային ավազանում։ Բարձրությունները ծովի մակարդակից բարձր են 830-1050 մետր։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 2100 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 10-ից մինչև 30&nbsp;°C, իսկ միջինը՝ 20&nbsp;°C է։

Էկոլոգիական կայանը Ատլանտյան անտառ բիոմում է։ Բուսականությունը հիմնականում խառը խոնավ անտառային է։ Անտառի երեք հատվածները ռեգեներացիայի տարբեր փուլերում են։ Դրանցից մեկը լավ պահպանված է և ներառում է բրազիլական արաուկարիաների հսկայական կանգուն ծառատեսակներ, որոնք պատմության մեջ բնորոշ են առաջնային անտառի ձևավորմանը։ Դրանք են՝ բրազիլական ընկուզենին, սղոցին և *Sloanea lasiocoma*։ Մյուս երկու հատվածները ցույց են տալիս մարդկային գործունեության ազդեցությունը, պարզաբանելով, որ դրանցում կան սուկցեսսիայի աճի տարբեր փուլեր։ Այնուամենայնիվ, դրանք պարունակում են հազվագյուտ և վտանգված ծառատեսակներ։

Կարևոր ծառատեսակներից են՝ *Dicksonia sellowiana*, *Cordia trichotoma*, *Ocotea pulchella* և այլն։ Պահպանված կաթնասուններից և թռչնատեսակներից են՝ օցելոտը (Leopardus pardalis), օնցիլլան (Leopardus tigrinus), Leopardus pajeros (Leopardus colocolo), պուման (Puma concolor) և գաճաճ այծյամը (Mazama nana)։

Բուֆերային գոտին պարունակում է գյուղատնտեսական փոքր բնակավայրեր, փոքր ու մեծ տնտեսություններ և սոճու մեծ տնկարկներ։ Կան սոյայի, լոբու, ցորենի և եգիպտացորենի հսկայական դաշտեր։ Շրջանը ենթարկվում է ծառահատումների և գյուղատնտեսության ինտենսիվ ճնշման։ Մասնատումից բացի, էկոլոգիական կայանին վնաս են հասցնում որսորդությունը, ձմռան վերջին բուֆերային գոտու դաշտերում բռնկված հրդեհները, լքված տնային կենդանիներն ու հարձակվող էկզոտիկ տեսակները։

## Պատկերասրահ

Sanga.jpg
Vista da Mata Preta.jpg
Agriculta x ESEC Mata Preta.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*
*
*
*

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ