Միխայիլ Կուլակով

**Միխայիլ Պետրովիչ Կուլակով** (, մարտի 29, 1927, Լենինգրադ - փետրվարի 9, 2010, Հայլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ ) խորհրդային և ռուս բողոքական աստվածաշնչագետ և Աստվածաշնչի (հիմնականում Նոր Կտակարանի) թարգմանիչ էր, հասարակական և կրոնական գործիչ, հովիվ, Կրոնական ազատության միջազգային ասոցիացիայի ռուսական մասնաճյուղի համահիմնադիր (1992 թ.), Զաօկսկիի Աստվածաշնչի թարգմանության ինստիտուտի հիմնադիր (տնօրեն և գլխավոր խմբագիր՝ 1993–2009 թթ.), Ռուսական Աստվածաշնչային ընկերության խորհրդի պատվավոր անդամ  (1992 թ.) և ԽՍՀՄ Յոթերորդ օրվա ադվենտիստական եկեղեցու ղեկավար (1990–1992 թթ.): Կուլակովի խմբագրությամբ Նոր Կտակարանի թարգմանությունը ժամանակակից ռուսերենով  հրատարակվել է 2000 թվականին։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Պետրովիչ Կուլակովը ծնվել է 1927 թվականի մարտի 29-ին։ Լենինգրադում, Ադվենտիստական քրիստոնյաների բողոքական եկեղեցիներից մեկի հոգևոր ծառայողի ընտանիքում։ Բայց արդեն 1928 թվականին նրա հայրը՝ Պյոտր Ստեպանովիչ Կուլակովը, ուղարկվել էր Տուլայ հովվական ծառայության։ Կուլակովների ընտանիքի կյանքը ամուր կապված դարձավ այս քաղաքի հետ։ 1934 թվականին Միխայիլը այստեղ դպրոց է հաճախել, բայց այնտեղ երկար չի սովորել։ 1935 թվականին նրա հայրը ձերբակալվեց կրոնական գործունեության համար, և դատարանը նրան դատապարտեց Վորկուտայի ճամբարներում բանտարկության, որին հաջորդեց Սիբիր աքսորը։ Հոր աքսորից հետո Կուլակովների ընտանիքը տեղափոխվեց Կրասնոյարսկի մարզի Կրասնի Կլյուչ գյուղ, որտեղ նրանք ապրեցին մինչև 1939 թվականը ։ Աքսորի ավարտին նրանք ստիպված էին տեղափոխվել Սամարա, ապա՝ Մայկոպ, իսկ Հայրենական մեծ պատերազմի նախօրեին՝ Իվանովո, որտեղ Միխայիլը ընդունվեց Իվանովոյի գեղարվեստական դպրոց, որը հաջողությամբ ավարտեց 1947 թվականին ։

Այնտեղ՝ 1945 թվականին, նա մկրտվեց և սկսեց իր եկեղեցական ծառայությունը որպես հոգևորական։ 1947 թվականին՝ հոր հերթական ձերբակալությունից հետո, որը դատապարտվեց 10 տարվա խիստ ռեժիմի բանտում, մայրն ու որդիները տեղափոխվեցին Դաուգավպիլս (Լատվիա): Այստեղ Միխայիլը շարունակում է աշխատել եկեղեցում և միևնույն ժամանակ դասավանդում է նկարչություն և գեղանկարչություն քաղաքի դպրոցներում։ Ինը ամիս անց՝ 1948 թվականի մարտին, նա և իր ավագ եղբայր Ստեֆանը ձերբակալվեցին Իվանովոյից ժամանած ՄԳԲ-ի սպաների կողմից։ Իվանովոյի բանտում վեց ամիս հետաքննությունը կրելուց հետո, Միխայիլը, որպես իշխանությունների կողմից չճանաչված ադվենտիստական համայնքի առաջնորդ, Հատուկ համաժողովի որոշմամբ դատապարտվեց հինգ տարվա ուղղիչ աշխատանքների հատուկ ռեժիմի ճամբարներում ։

Նա իր բանտարկության տարիներն անցկացրել է Մորդովյան և ղազախական ճամբարներում, որտեղ բանտարկյալներին սկզբում մերժվում էր ընտանիքների հետ այցելությունները։ Մ.Պ.Կուլակովը հիշում է այդ տարիները որպես կյանքի կարևոր դաս և շնորհակալություն է հայտնում Աստծուն կենդանի մնալու համար (նրա ավագ եղբայրը, ինչպես հազարավոր ուրիշներ, մահացավ՝ չկարողանալով գոյատևել ճամբարային կյանքում): Բանտում գտնվելու ընթացքում նա հնարավորություն ունեցավ քարոզելու իր հետ ճամբարներում գտնվող մարդկանց ։

1953 թվականին, բանտարկության ժամկետի լրանալուց հետո Մ.Պ.Կուլակովը մշտական բնակության է տեղափոխվել Կուստանայի շրջանի ղազախական Միրզիկուլ գյուղ։ 1954 թվականին ամուսնանալուց հետո նա ազատ է արձակվել աքսորից համաներման միջոցով։ 1955 թվականին նա կնոջ հետ տեղափոխվեց Ալմա-Աթա ։ Այստեղ Կուլակովները ներգրավվեցին տեղական ՅՕԱ համայնքի ծառայության մեջ ։

## Տես նաև
*Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցի
*Կրոնական ազատության միջազգային ասոցիացիա
*ԱԴՐԱ

## Ծանոթագրություններ