open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Լորենցո դի Կրեդի

**Լորենցո  դի  Կրեդի** (, ), վերածննդի իտալացի նկարիչ և քանդակագործ, հայտնի է իր կրոնական նկարներով։ Նա ազդեցություն է ունեցել  Լեոնարդո Դա Վինչիի ստեղծագործությունների վրա և հետագայում ինքն է  մեծապես ազդվել  նրա կողմից։

## Կյանք
200px|մինի|ձախից|Երիտասարդ կնոջ դիմանկար
Ծնվել է Ֆլորենցիայում՝ ոսկերչի ընտանիքում (Դի Օդերիգո Բարդուչի), 1480 թվականներից աշխատել է Անդրեա դել Վերոկիոյի արհեստանոցում։  Իր վարպետի մահից հետո նա շարունակեց արհեստանոցի աշխատանքները։ Պիստոյա Մայր տաճարի համար ավարտել է «Մադոննան Սրբերի հետ» կտավը, որը մասամբ նկարել էր իր ուսուցիչ  Անդրեա դել Վերոկկիոն, բայց կիսատ էր մնացել,  երբ նա մեկնել էր  Վենետիկ։

Նրա վաղ տարիքի աշխատանքներից են «Հիսուսի կնունքը» Ուֆֆիցիում, «Տիրամայրը մանկան հետ» Թուրինի Սաբաուդա պատկերասրահում,   «Մանկան երկրպագումը» Վենետիկի Քուերինի Ստամպալիայում։  Ավելի ուշ ժամանակաշրջանի են պատկանում «Տիրամայրը և Սրբերը» (1493 թվական, Լուվր, Փարիզ) և «Մանկան երկրպագումը» (Ուֆիցի)։ Ֆիեզոլեում նա վերանորոգեց Սան Դոմինիկոյի Ֆրա Անջելիկո եկեղեցու խորանի վահանակները։

Լորենցոյի հասուն աշխատանքները՝ «Խաչելությունը» (Գոտինգեմի քաղաքային թանգարանում), «Հովիվիների երկրպագումը» (Ուֆֆիցի), «Հայտնությունը»   (Քեմբրիջում) և «Տիրամայրը և Սրբերը» (Պիստոիայում) մեծ ազդեցություն են կրել  Ֆրա Բարտոլոմեո,  Պիետրո Պերուջինո և երիտասարդ Ռաֆայելից։

Վերջին ժամանակներում Կրեդիի գործերից մեկը մեծ ուշադրություն գրավեց, երբ գիտնականները համեմատեցին Լեոնարդո Դա Վինչիի Մոնա Լիզայի դեմքը և Կատերինա Սվորզայի դեմքը՝ նկարված նրա կողմից։ Կատերինա Սվորզան  Իտալիայի Ռոմանիա մարզի Ֆորլիի և Իմոլայի  Լեդին էր ավելի ուշ՝ Սեզար Բորջիայի կալանավորը։ Դիմանկարը նաև հայտնի է «Ժասմինի տիկինը» անվամբ, որը հայտնի է Ֆորլիի սրահում։

## Պատկերասրահ

Caterina Sforza incut.jpg|Կատերինա Սվորզա
Lorenzo di Credi - Madonna Dreyfus.jpg| Լորենցո Դի Կրեդի  Մադոննա Դրեյֆուս
Lorenzo di Credi - Madonna Adoring the Child - Tondo Karlsruhe.jpg|Մադոննան երկրպագում է մանկանը
Lorenco di Credi-Adoration.jpg|Երկրպագություն, Սերբիայի ազգային թանգարան, Բելգրադ
Lorenzo di credi (bottega) e pittore nordico, madonna col bambino e santi, 1500-10 ca., da s. pietro al terreno a brollo 02.JPG|Մադոննան երեխայի և սրբերի հետ
Ajaccio Di Credi St Francois.JPG|Սուրբ Ֆրանսուա


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Փարիզի 12-րդ վարչական շրջան

մինի|Փարիզի 12-րդ վարչական շրջան
**Վարչական շրջանը** տեղակայված է Փարիզի արևմտյան մասում։ Եթե հետևենք գետի ընթացքին՝ դա Սենի աջ ափի առաջին վարչական շրջանն է։ Հյուսիսում սահմանակից է  է 11-րդ և  20-րդ  շրջաններին, արևելքում՝ 3 -րդ և  4 -րդ շրջաններին, հարավում  ողողվում է Սենայի ջրերով իսկ արևմտյան կողմում  գտնվում են Սեն Մանդե և Շարանտոն Լե Պոն  համայնքները։  12-րդ վարչական շրջանը իր մեջ ընդգրկում է նաև Վենսենյան անտառը , որը գտնվում է հարավ-արևմուտքում ՝ շրջանաձև ավտոճանապարհի ետևում։
աջից|մինի
Առանց Վենսենյան անտառի  (9,95 քառակուսի կիլոմետր մակերեսով) 12-րդ վարչական շրջանի մակերեսը կազմում է 6,37 քառակուսի կիլոմետր,  և այն  համարվում է Փարիզի 5-րդ  շրջանը։  Եթե ընդգրկենք Վենսենյան անտառի տարածքը , ընդհանուր մակերեսը կկազմի 16,32 քառակուսի կիլոմետր և  դարձնում 12 -րդ վարչական շրջանը երկրորդը մակերեսով (16-րդ -ից հետո Բուլոնյան անտառի հետ միասին), ընդգրկելով քաղաքի 15 տոկոս տարածքը։

### Բնակչություն

### Վարչական բաժանում
Փարիզի բոլոր շրջանները  կազմված են չորս թաղամասերից․

* *Bel-Air* (Բել-Էը)
* *Picpus* ( Պիկպյու)
* *Bercy* ( Բերսի)
* *Quinze-Vingts* ( Քենզ Վեն)

### Ուժային մարմիններ
2014 թվականից սկսած մարզի մարզպետ է համարվում սոցիալիստական կուսակցության անդամ Կատրին Բարատտի- Էլբազը.

* Մարզպետարանի հասցեն
: *130,Դաումեսնիլ  պողոտա*  
: *75012 Փարիզ*

* Հեռախոս 01 44 68 12 12

### Տեսարժան վայրեր
* Ֆրանսիական կինոթատրոններ
* Լեոնի կայարան
* Բաստիլի օպերա
* Վենսենյան անտառ
* Բերսիի այգի
* Բաստիլի հրապարակ
* Պերիֆերիկ բուլվար
* Ծովափնյա Բերսի
* Բերսիի բուլվար

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* 

Կատեգորիա:1860 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Փարիզի թաղամասեր
Դորա Դուրո

**Դորա Դուրո **(, ), հունգարացի ծայրահեղ աջակողմյան քաղաքական գործիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է անասնաբույժի ընտանիքում, մանկությունն անցկացրել է գյուղում։ Ստացել է քաղաքագիտական կրթություն Բուդապեշտի համալսարանում, ուսումը շարունակել է Կորվինի համալսարանում։

Բուդապեշտ տեղափոխվելու պահից 2005 թվականին աշխատել է «Յոբբիկ»-ի ազգայնական քաղաքական կուսակցության համար, 2007 թվականից եղել է վերջինիս ազգային մամուլի քարտուղար։

2010 թվականից դառնում է Հունգարիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Պաշտոնը ստանձնելով 23 տարեկանում՝ նա մինչև 2018 թվականը եղել է խորհրդարանի ամենաերիտասարդ պատգամավորը։  Որոշ ժամանակ եղել է իր կուսակցության խմբակցության ղեկավարի տեղակալ (2014-2016), ինչպես նաև գլխավորել է նրա կրթական կաբինետը։

2018 թվականին ամուսնու հետ Յոբբիկի ղեկավարության համար պայքարում աջակցել է ավելի արմատական թեկնածու Լասլո Թորոցկային։ Խորհրդարանական խմբակցությունից հեռացվել է այն բանից հետո, երբ միայնակ աջակցեց պարտված Տորոցկաիի «Մենք ինքներս» քաղաքական ծրագրից։ Հեռացումից հետո նա միացել է նոր ուլտրաաջ «Մեր տունը» շարժմանը՝ Տորոցկաիի գլխավորությամբ․ հանդիսանում է նրա միակ պատգամավորը։

## Անձնական կյանք
2008 թվականին ամուսնացել է իր կուսակից Էլեդ Նովակի (Յոբբիկի առաջնորդի նախկին տեղակալ) հետ։  Նրանք ունեն դուստր և երկու որդի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Автобиография на сайте парламента
*Страница в Facebook

Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Հակոբ Սուքիասյան

**Հակոբ Հմայակի Սուքիասյան** (), հայ նկարիչ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1971):

## Կենսագրություն
Հակոբ Սուքիասյանը ծնվել է 1931 թվականի հուլիսի 22-ին, Շիրակի մարզի Ձորաշեն գյուղում։ 1950 թվականին ընդունվել և 1956 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ Երկու տարի Լենինականում (այժմ` Գյումրի) զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ 1965 թվականին ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ։ 1971 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 1968 թվականից մասնակցել է հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների` Փարիզ (1977), Լիսաբոն (1979), Հունաստան (1997) և այլն։ Աշխատանքները գտնվում են Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Ստեղծագործում է գեղանկարչության («Խնձորեսկի ճանապարհին» (1977), «Աղբյուր» (1992) նկարաշար, «Բարի լույս, հայեր» (2001), «Արենի գյուղը» (2002), «Երեկոն Շիրակ աշխարհում» (2004) և գրաֆիկայի («Հայկական երգ», (1998), «Վիկտոր Օհանջանյան» (2001), «Տորք Անգեղ» (2003) բնագավառներում։ Գործերին բնորոշ են ինքնատիպ արտահայտչամիջոցները, կապտամանուշակագույնի և վարդագույնի մեղմ զուգորդումներով գունային կոլորիտը։ Գործերից պահվում են ԺԱԹ-ում, ՀԱՊ-ում, ՀՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդում և այլուր։

## Ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում, Գյումրիում, Վանաձորում (1988, 1999):

## Գրականություն
* Հակոբ Սուքիասյան (կատալոգ), Երևան, 2004։
**Խոստիկյան Գոհար*, Հակոբ Սուքիասյան (կատալոգ), Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան։ 1987։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հակոբ Սուքիասյան - Հայ հայտնի ժամանակակից նկարիչ
* Հակոբ Սուքիասյան - ժամանակակից լավագույն հայ նկարիչներից մեկը
* Հակոբ Հակոբյանը Հակոբ Սուքիասյանի և հայկական նկարչության մասին

Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Ցելեստինա Սուջյան

**Ցելեստինա Միքայելի Սուջյան** (), հայ կենսաքիմիկոս։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1983), պրոֆեսոր (1995):

## Կենսագրություն
Ցելեստինա Սուջյանը ծնվել է 1937 թվականի հոկտեմբերի 16-ին, Երևանում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1964 թվականից աշխատում է Երևանի պետական բժշկական համալսարանում։ 1985-2004 թվականներին եղել է գիտահետազոտական կենտրոնի կենսաքիմիայի լաբորատորիայի վարիչ, 2004 թվականից՝ կենսաքիմիայի խմբի ղեկավար։

Աշխատանքները վերաբերում են գլխուղեղի ածխաջրածնային նյութափոխանակության կարգավորման հարցերին, նյարդահակ միջոցների (հետագայում կլինիկական բժշկության մեջ կիրառելու նպատակով) և ներզատական ու սիրտանոթային համակարգերի վրա լիմֆոցիտային միջնորդանյութերի ազդեցության մեխանիզմներին։ 64 գիտական հրապարակումների հեղինակ է։

Մահացել է 2007 թվականին։

## Պարգևներ
* ԵՊԲՀ ոսկե մեդալ (2000)

## Երկեր
* Суджян, Целестина Михайловна. Регуляция обмена гликогена в головном мозге Ереван, 1982 295 c.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7

Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Արամ Սուջյան

**Արամ Վարդանի Սուջյան** (), հայ բժիշկ, պարէնտերոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Արամ Սուջյանը ծնվել է 1933 թվականին Ախալցխա (Վրաստան) քաղաքում։ 1957 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1960 թվականին աշխատել է Ռուսաստանի դաշնության բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ուռուցքաբանության կենտրոնում, ղեկավարել է արտաաղիքային (պարէնտերալ) սնուցման լաբորատորիան։

Աշխատանքները վերաբերում են ուռուցքաբանական հիվանդների վիրաբուժության, քիմիական և ճառագայթային բուժման փուլերում փոխանակության խանգարումների և դրանց կարգավորման հարցերին։

## Երկեր
* "Парентеральное питание в онкохирургии" (1973)
* "Внутривенное питание" (1984)
* "Клиническое питание" (1990, համահեղինակ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Վիլեյանուր Ռամաչանդրան

**Վիլեյանուր Ռամաչանդրան** (, ), հնդիկ նյարդաբան, հոգեբան, բժշկության դոկտոր, փիլիսոփայության դոկտոր, Բարձրագույն նյարդային գործունեության հետազոտական կենտրոնի տնօրեն (Center for Brain and Cognition), Կալիֆոռնիայի համալսարանի հոգեբանության և նեյրոֆիզիոլոգիայի պրոֆեսոր, Սալկովի համալսարանի կենսաբանության ադյունկտ-պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
1974 թվականին Վիլեյանուր Ռամաչանդրանը Մադրասում ավարտել է Ստենլի բժշկական քոլեջը։ 1978 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում դոկտորի աստիճան է ստացել։ Ռամաչանդրանը համարվում է հայելային նեյրոնների տեսության կողմնակիցը։ Նա կարծում է, որ նյարդաբանության պատմության վերջին տասնամյակում նրանց բացահայտումը շատ կարևոր է։ Եվ ենթադրում է, որ հայելային նեյրոնների ուսումնասիրությունը կօգնի բացատրել մարդկային հոգեբանության շատ երևույթներ։ Ռամաչանդրանը ենթադրում է նաև, որ հայելային նեյրոնները կարող են դառնալ մարդկային գիտակցության և լեզվի նյարդաբանական հիմքը հասկանալու բանալիներ։

Գիտական ամսագրերում տպագրել է ավելի քան 120 հոդված։ «Ուղեղի ֆանտոմները» հայտնի գրքի հեղինակն է։ 1999 թվականին Նիդերլանդների թագավորական գիտությունների ակադեմիայի կողմից պարգևատրվել է ոսկե մեդալով («Արյոնս Կապպերսի» մեդալ) նեյրոֆիզիոլոգիայի մեջ մեծ ավանդ ունենալու համար։ Ավստրալիայի ազգային համալսարանի ոսկե մեդալով է պարգևատրվել և արժանացել Ամերիկյան նյարդաբանական ակադեմիայի պատվավոր նախագահի կոչում։ «Նյուզվիք» ամսագիրը նրան անվանել է «դարի ակումբի» անդամ՝ 21-րդ դարի հարյուրավոր ամենահայտնի մարդկանցից մեկը։    

## Մատենագիտություն
* Phantoms in the Brain : Probing the Mysteries of the Human Mind, coauthor Sandra Blakeslee, 1998, ISBN 0-688-17217-2
* The Encyclopedia of the Human Brain (editor-in-chief) ISBN 0-12-227210-2
* The Emerging Mind, 2003, ISBN 1-86197-303-9 (пер. Рождение разума. Загадки нашего сознания.- Олимп-Бизнес, 2006, ISBN 5-9693-0022-5)
* A Brief Tour of Human Consciousness: From Impostor Poodles to Purple Numbers, 2005, ISBN 0-13-187278-8
* The Tell-Tale Brain: A Neuroscientist’s Quest for What Makes Us Human, 2010, ISBN 978-0-393-07782-7 (пер. Мозг рассказывает — М: Карьера Пресс, 2012)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիլեյանուր Ռամաչանդրան (Vilayanur Ramachandran) քո խելքի մասին (դասախոսություն) 
* Վիլեյանուր Ռամաչանդրան, Լ․ Օբերման Կոտրված հայելիներ՝ աուտիզմի տեսություն // «Գիտության աշխարհում» 2007. № 3
* Վ․ Կոսոնոգով Հայելային նեյրոններ՝ գիտական կարճ ակնարկ / Վ․ Կոսոնոգով։ Դոնի Ռոստով, 2009 թ., էջ 24 ISBN 978-5-91365-091-7.

Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Հին Մակեդոնիայի բանակ

[մինի|[Հին Մակեդոնիա|Մակեդոնիայի թագավորության բանակում կռվող զինվորների և վերջիններիս ռազմական հարմարանքների որմնանկար։]]
**Հին Մակեդոնիայի բանակ**, Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումներից հետո՝ **Մակեդոնական կայսրության բանակ**, ժամանակաշրջանի զորեղագույն բանակը, որի ռազմական հաջողությունների շնորհիվ ստեղծվել է հին աշխարհի խոշորագույն տերությունը՝ Մակեդոնական կայսրությունը։ Այն ստեղծվել և կատարելագործվել է Մակեդոնիայի թագավոր Փիլիպոս II-ի կողմից։ Հարկ է նշել, որ նախկինում մակեդոնական բանակն անգամ ընդունակ չէր դիմագրավել արտաքին մարտահրավերները և երկրորդական դիրք էր զբաղեցնում հունական աշխարհում։ Զենքի և մարտավարական վերջին նորարարությունների շնորհիվ Փիլիպոսը կարողանում է ստեղծել բացառիկ ճյուն և մարտունակ բանակ։ Մակեդոնիայի արքան զինվորական ծառայությունը դարձնում է ցկյանս՝ միաժամանակ ապահովելով միասնություն և համախմբվածություն իր շարքերում։ Չափազանց կարճ ժամանակահատվածում նմանօրինակ բարենորոգումները հանգեցնում են անտիկ աշխարհի լավագույն «ռազմական մեքենաներից» մեկի ստեղծմանը։

Մարտավարական բարելավումների արդյունքում ձևավորվում է մակեդոնական փաղանգը՝ Հին Հունաստանում (հատկապես՝ Սպարտայում) մեծ տարածում ունեցող փաղանգների տեսակարար հենքի վրա։ Փիլիպոսն օգտագործում է նաև Իփիկրատեսի փորձը՝ աթենական թեթևազեն հետևակի օրինակը հիմք ընդունելով՝ ձևավորելով սեփականը։ Նա կիրառության մեջ է դրել համեմատականորեն ավելի երկար նիզակ և փոքր-ինչ դյուրակիր, փոքր վահան։ Բանակային ենթակառուցվածքների արդիականացման ընթացքում մակեդոնացիները նախկինում գոյություն ունեցած զինատեսակների համատեղման միջոցով ստեղծում են նոր, առավել մարտունակ ռազմական ուժ։

Մակեդոնական նոր բանակը տարբեր ուժերի միավորում էր։ Մակեդոնացիները և մյուս հույները (հատկապես՝ Թեսալիայի հովիտներից հավաքագրված) ռազմական ստորաբաժանումներում զինակցում էին Եգեյան ավազանում և Բալկանյան թերակղզու հարավում կռվող վարձկաններին։ Մակեդոնական բանակում բացառիկ կարևոր նշանակություն ուներ վարձկանների, և նվածյալ տարածքներից հավաքագրված մարտիկների ռազմական ուժը։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու արևելյան արշավանքի (նպատակաուղղվածությունը՝ Աքեմենյան տիրակալության նվաճում) ժամանակ Մակեդոնիայի բանակի ճնշող մեծամասնությունը կազմում էին հունական աշխարհի ռազմիկներն ու տեղի բարբարոսական ցեղերի զինվորները, մասնավորապես՝ իլարիացիներն ու թրակիացիները։ Այնուամենայնիվ, մակեդոնական բանակի նման բազմատարրությունը շատ ժամանակ առաջ է քաշել կրիտիկական վտանգավորության խնդիրների․ օրինակ՝ Ալեքսանդրի հնդկական արշավանքի ժամանակ զինվորներն ապստամբում են և հրաժարվում կռվել թագավորի հրամանատարության ներքո։

## Աղբյուրներ

* Anderson, J.K, (1961) *Ancient Greek Horsemanship*, Berkeley and Los Angeles.
* Ashley, J.R. (2004) *The Macedonian Empire: The Era of Warfare Under Philip II and Alexander the Great, 359-323 B.C.* McFarland.
* Bury, J.B., (1913) *A History of Greece to the Death of Alexander.* London.
* Campbell, B. and Lawrence, A. (ed.s) (2013) *The Oxford Handbook of Warfare in the Classical World*, Oxford University Press.

Կատեգորիա:Հին Մակեդոնիա
Կատեգորիա:Պատմական երկրների զինված ուժեր
Սեկիգահարա

thumb|250px|Սեկիգահարայի քաղաքապետարան
, Ճապոնիայի Գիֆու պրեֆեկտուրայի Ֆիվու գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 49,29 կմ², բնակչությունը՝ 7 587 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 153,93 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանի Գիֆու պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Օգակի, Մայբարա քաղաքները և Տարուի, Իբիգավա ավանները։

## Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 7 587 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 153,93 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Պատմություն
Այս շրջանում 1600 թվականին տեղի է ունեցել Սեկիգահարայի ճակատամարտը։

## Սիմվոլիկա
Ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում կրիպտոմերիան, ծաղիկ՝ ճապոնական ծիրանի ծաղիկը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ
Ռոզկա շան մասին

**Ռոզկա շան մասին**, 2009 թվականին «Պիլոտ» ստուդիայում ստեղծված ռուսական նկարված մուլտֆիլմ։ Ռեժիսոր Անդրեյ Սոկոլովը այն ստեղծել է պոմորյան ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա։

Մուլտֆիլմը «Գունագեղ քարերի սարը» մուլտսերիալի մաս է։ Մուլտֆիլմի սկզբում «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում՝ Արխանգելսկում» պլաստիլինե գրադրվագն է։

## Սյուժե
Մի օր կալվածատերը գնում էր նոր սայլակառքով՝ իր հետ տանելով մի շուն։ Բայց շնիկին դուր չի գալիս ճանապարհորդությունը և նա կալվածատիրոջ բաճկոնը կեղտոտում է։ Կալվածատերը նրան դուրս է շպրտում փողոց։ Այդ ժամանակ ճանապարհով քայլում էր մի տղամարդ, նա շանը վերցնում է, տանում տուն և անունը դնում Ռոզկա։ Շնիկը փոքրիկ էր, բայց արագ վազում էր, շատ բարձր հաչում, ոչ ոքից չէր վախենում, իսկ եթե հանկարծ ատամներով բռնում էր մեկին, ապա պոկել չէր լինում։ Ռոզկան առանց հոգնելու որսում էր նապաստակներ։ Մի անգամ նապաստակի հետևից այնպես է ընկնում, որ վերջինս մեծ գայլաձկան բերանն է ընկնում։ Տղամարդը բռնում է գայլաձկանը և Ռոզկային գովում։ Ռոզկան գայլաձկանը պահպանում  էր և կատուներին քշում նրա մոտից։ Տղամարդը գայլաձկանը տակառի մեջ աղ է դնում և սայլով քաղաք տանում։ Իսկ Ռոզկան ճանապարհին այնքան բարձր է հաչում, որ բոլոր կենդանիներին վախեցնում է։ Նապաստակի հոտ առնելով՝ վազում է նրա հետևից և հանդիպում է գայլերին։ Նրանցից փախչելով՝ շունը մտնում է պառկած կոճղի մեջ, որի ամբողջ միջուկը քայքայվել էր։ Գայլը նրա հետևից փորձում է մտնել, բայց խրվում մնում է։ Իսկ Ռոզկան դուրս  է թռչում և նրա պոչից կախ ընկնում։ Վազում է գայլը կոճղը գլխին և Ռոզկան՝ պոչին։ Տղամարդը գայլին կրակում է և նրա մորթուց իրեն վերարկու, իսկ Ռոզկայի համար վերարկուի վրա գրպանիկ է կարում։ Ձմռան մի օր տղամարդը գնում է ճանապարհով, և գողը ձեռքը մտցնում է նրա գրպանը։ Ռոզկան բռնում է նրա ձեռքը և երկար բաց չի թողնում։ Այդ ժամանակ մոտերքով անցնող կալվածատերը ուզում է գայլի մորթուց վերարկուն խլել տղամարդուց։ Սակայն շունը կպչում է նրա տաբատին և պատառ-պատառ անում այն։ Կալվածատերը, վախենալով Ռոզկայից, ստիպված հեռանում է։

## Փառատոններ և պարգևներ
* 2009 թվականին XVIII սլավոնական ուղղափառ ժողովուրդների «Ոսկե դյուցազուն» միջազգային կինոփառատոնին  «ամենաուրախ ֆիլմի համար» արժանացել է դիպլոմի։
* 2010 թվականին Նեում քաղաքում (Բոսնիա և Հերցեգովինա) ՆԱՖՓ -ում (Նեումի անիմացիոն ֆիլմերի փառատոն) ստացել է պարգև լավագույն 2D (նկարված) ֆիլմի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:2009 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին
Կրասնի Սուլինի մշակույթի շրջանային պալատ

**Կրասնի Սուլինի մշակույթի շրջանային միջբնակավայրային պալատ** (), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի մշակութաժամանցային կենտրոն։ Գտնվում է քաղաքի Սոցպոսյոլոկ միկրոշրջանում, հասցեն՝ Կուլտուրայի փողոց, 1։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլինի մշակույթի շրջանային միջբնակավայրային պալատը քաղաքի մշակութային և ժամանցային կենտրոնն է։ Մշակույթի պալատում գործում է 28 ակումբային կազմավորում. ստեղծվել են գեղարվեստական ինքնագործունեության խմբեր, երեխաների և երիտասարդության ստեղծագործության խմբակներ, ժողովրդական երգի ու պարի խմբեր։ Դրանցից հինգը կրում է պատվավոր «Ժողովրդական» կոչումը։ Այստեղ անցկացվում են համերգներ, փառատոներ, մրցույթներ, քաղաքային տարբեր զանգվածային և հանդիսավոր միջոցառումներ։

1989 թվականին այստեղ հիմնադրվել է քաղաքում սիրված Վետերանների ժողովրդական երգչախումբը։ Ստեղծման օրվանից խումբը հռչակ է ձեռք բերել, համերգային ծրագրերով շրջել է ամբողջ շրջանով, դարձել է գյուղերի և քաղաքի ձեռնարկությունների ցանկալի հյուրը։

2007 թվականին երգչախումբը պարգևատրվել է Ռոստովի մարզի նահանգապետի դիպլոմով և դրամական մրցանակով։ Երգչախումբը մի քանի անգամ արժանացել է դիպլոմների, պատվոգրերի, Կրասնի Սուլինի շրջանի վարչակազմի շնորհակալագրերին։

Մշակույթի պալատում գործում է նաև պատմագավառագիտական թանգարան, որի հավաքածուում կա մոտ 500 ցուցանմուշ։ Թանգարանի ընդհանուր տարածքը 124,4 մ² է, ֆոնդերի պահպանման տարածքը՝ 45,9 մ²։

Պալատի հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից 257 մետր է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պալատներ
Գադելշա ջրվեժ

**Գադելշա**, ջրվեժ Խուդոլազ գետի վերին հատվածում (բաշկ.` Տույալյաս), Իրենդըկ լեռնաշղթայի արևելյան լանջին։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից մոտավորապես 800 մետր է։ Բաղկացած է 3 աստիճանից։ Վերին աստիճանը 1,2 մետր բարձրությամբ է, երկրորդ և երրորդը` 7 մետր յուրաքանչյուրը, իսկ ջրվեժի ընդհանուր բարձրությունը գերազանցում է 15 մետրը։ Այն ամենաբարձր ջրվեժն է Բաշկորտոստանում։

Ջրվեժը հայտնի է նա *Տույալյաս*, *Տույալաս* և Իբրահիմովսկի ջրվեժ անուններով : Ջրվեժը գրավում է զբոսաշրջիկներին հարևան տարածաշրջաններից և հանրապետություններից։ Հատկապես գեղեցիկ է գարնանը, ձյան հալոցքի ժամանակ։ Մոտակայքում գտնվում է զբոսաշրջային բազա։

Գադելշա ջրվեժը հանդիսանում է որպես բնության հուշարձան 1965 թվականից։


Hadelsha_autumn_hi.jpg|Ջրվեժի վերին աստիճաններ
Hadelsha_autumn_lo.jpg|Ջրվեժի ներքևի աստիճան


## Տես նաև

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիքիպահեստում կան մեդիաֆայլեր Գադելշայի ջրվեժ թեմայով
* 
* 
* Մանկական ճամբար «Սարմատт»-Գադելշա ջրվեժ
* Գադելշա ջրվեժը քարտեզի վրա
* Գադելշա ջրվեժը Բաշկորտոստանի հանրագիտարանում
* Դեպի ջրվեժ ուղևորության ֆոտոհաշվետվություն
* Բաշկորտոստանի Հանրապետության ջրվեժները 

Կատեգորիա:Ռուսաստանի ջրվեժներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան
Կատեգորիա:Ռուսաստանի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Բաշկորտոստանի աշխարհագրություն
Դորտմունդի օպերային թատրոն

**[[Դորտմունդ]]ի [[Օպերային թատրոնի շենքը (նկար)|օպերային թատրոն]]** (), հիմնադրվել է 1966 թվականին և գտնվում է «Դորտմունդի թատրոն» կազմակերպության ղեկավարության ներքո։ Ներկայիս շենքը փոխարինել է ավելի վաղ՝ 1904 թվականին կառուցված և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ավերված շինությանը։

Ճարտարապետներ Հենրիխ Ռոսկոտտեն և Էդգար Տրիտհարտը ժամանակակից ոճով են նախագծել թատրոնի կառուցումը։ Դահլիճը, այդ թվում բեմը և տեխնիկական տարածքները առավելապես ուղղանկյունաձև են (): Վերջիններս  առանձնացված են հանդիսասրահից, որը տեղակայված է խխունջանման ծածկ-պատյանի տակ։

## Բացում
Օպերային թատրոնի նոր շենքը բացվել է 1966 թվականի մարտի 3-ին և նախատեսված է եղել օպերաների, բալետների և ընդհանրապես այնպիսի ներկայացումների բեմադրման համար, որոնք պահանջում են մեծ բեմահարթակ։ Թատրոնի առաջին ներկայացումը եղել է Ռիխարդ Շտրաուսի «Վարդի ասպետը» օպերան, որն առաջին անգամ բեմադրվել է 1911 թվականին։ Դորտմունդի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը ղեկավարում էր Վիլհելմ Շյուխտերը։ Օկտավիանայի դերերգը կատարում էր Թերեզա Ժիլիս Գարան, հրավիրված արտիստուհի Էլիզաբեթ Գրյումմերը՝ Մարշալշի, և Կուրտ Բյոմմեն՝ պարոն Օքսի դերը։ Երկրորդ թատերաշրջանում թատրոնում բեմադրվեցին Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր» օպերան (Ազուչենա՝ Ֆեդորա Բարբիերի), Մոցարտի «Կախարդական սրինգը», Հինդեմիտի «Նկարիչ Մատիսը» և Յոհան Շտրաուսի «Գնչուական պարոնը»։

Մեծ Տան առաջին ներկայացումներից էին Բրեխտի և Բեկկետի «Գալիլեյի կյանքը» և Ժաննա Անուի «Աստծո պատիվը»։ Գերմանական Ռոստոկ քաղաքի Ժողովրդական թատրոնն այնտեղ ներկայացրեց Պյոտր Վայսի «Մարատ/Այգի» պիեսը, ինչն անսովոր էր «երկաթյա վարագույրի» դարաշրջանում։

## Ղեկավարություն
1973-1979 թվականներին թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը Մարեկ Յանովսկին էր, որից հետո պարտականությունները հաջորդաբար ստանձնեցին Մոշե Ացմոն (1996-2000), Անտոն Մարիկը և Արթուր Ֆագենը, 2008-2013 թվականներին՝ Յակ վան Սթին։ Դորտմունդի Ֆիլհարմոնիան մինչև 2002 թվականը օպերային թատրոնն օգտագործում էր համերգների համար։

## Համաշխարհային պրեմիերաներ և խաղացանկ
1967 թվականին տեղի ունեցավ Վալտեր Շտեֆանեսի «Իլայ» օպերայի պրեմիերան, որի նվագավարն էր Վիլհելմ Շյուխտերը։ Նրան Դորտմունդ քաղաքը պատվիրեց աշխատել Նելլի Զաքսի դրամայի մոտիվներով։

1992 թվականին թատրոնում կայացավ նաև Ռեինհարդ Ֆեբելի *«Sekunden und Jahre des Caspar Hauser»* օպերայի պրեմիերան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* Դորտմունդի օպերային թատրոն theoperacritic.com
* Դորտմունդի թատրոն  theater-tv.com

Կատեգորիա:Բալետի թատրոններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի օպերային թատրոններ
Օլիմպիք Էյրլայնս

**Օլիմպիք Էյրլայնս** (), Հունաստանի նախկին ամենախոշոր և միջազգային ավիաընկերությունը, 2009 թվականին դադարեցրել է իր մասնավոր գործունեությունը և հետագա վերակազմավորման արդյունքում վերածվել է Օլիմպիք Էյր(Olympic Air) ընկերության։ Մինչև 2003 թվականը ավիաընկերությունը կրում էր Օլիմպիք Էյրվեյս (Olympic Airways) անվանումը։ Հիմնական օդանավակայան էր համարվում աթենքյան միջազգային «Էլեֆտերիոս Վենիզելոս» օդանավակայանը։

2007 թվականին ավիաընկերության անձնակազմը կազմում էր 8500 մարդ. Գլխամասը գտնվում էր Աթենքում։

## Պատմություն
Օլիմպիք էյրվեյս հունական ազգային ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1957 թվականի ապրիլի 6-ին միլիարդատեր Արիստոտել Օնասիսի մասնակցությամբ։ 2003 թվականին ավիաընկերւթյունը  վերակազմավորվել է և ստացել է նոր անուն՝ Օլիմպիք Էյրլայնս։ Չնայած ուղևորափոխադրումների թվին (մինչև 5 977 104 ուղևոր 2007 թվականին), ընկերությունը կրել է ֆինանսական դժվարություններ և 2009 թվականի մարտի 6-ին կառավարությունը որոշում ընդունեց ընկերության սեփականաշնորհման մասին։

2009 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Օլիմպիք էյրլայնսը դադարեցրեց թռիչքները, իսկ արդեն հոկտեմբերի 1-ին նոր Օլիմպիք Էյր ավիաընկերությունը,  ժառանգելով  լոգոն, կարողությունը և նախկին ընկերության երթուղային ցանցի նշանակալի մասը, իրականացրեց առաջին թռիչքը Աթենք-Սալոնիկի ուղղությամբ։ Ստեղծվեց  Մակեդոնական ավիաուղիներ (Macedonian Airlines) դուստր ավիաընկերությունը, որը պետք է տեղակայվեր Մակեդոնիայի Սալոնիկի քաղաքի օդանավակայանում։

## Երթուղային ցանց
Գլխավոր և առանցքային օդանավակայանները եղել են Աթենքի Էլեֆտերիոս Վենիզելիոս օդանավակայանը, Նիկոս Կազանդակիս միջազգային օդանավակայանը, Ռոդս քաղաքի Դիագորաս միջազգային օդանավակայանը և Մակեդոնիայի Սալոնիկի քաղաքի միջազգային օդանավակայանը։ 2009 թվականին ավիաընկերությունը ուներ խոշոր կենտրոններ մոտ 60 քաղաքներում։

## Ծանոթագրություն

Կատեգորիա:1957 հիմնադրումներ Հունաստանում
Տարուի

, Ճապոնիայի Գիֆու պրեֆեկտուրայի Ֆուվա գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 57,14 կմ², բնակչությունը՝ 28 016 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 490,30 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Գիֆու տարածաշրջանի Ֆուվա գավառում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Օգակի քաղաքը և Յորո, Իբիգավա և Իկեդա ավանները։

## Կլիմա
Ավանի կլիման բնորոշվում է շոգ ու խոնավ ամառներով և մեղմ ձմեռներով (ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման *Cfa*): Տարուիում միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 15.0&nbsp;°C: Տեղումների տարեկան միջին քանակը կազմում է 1904 մմ, իսկ սեպտեմբերն ամենախոնավ ամիսն է։ Օգոստոսին գրանցվում է ամենաբարձր ջերմաստիճանը՝ մոտ 27,5 °С, իսկ հունվարին գրանցվում է ամենացածր ջերմաստիճանը՝ մոտ 3,7 °С :

## Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 28 016 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 490,30 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում *[[Zelkova serrata]]*-ն, ծաղիկ՝ կամելիան։

## Քույր քաղաք
*  Կալգարի, Կանադա, 1996 թվականի հուլիսից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ
Մայքլ Ջեքսոնի արձան (Ֆուլհեմ ՖԱ)

**Մայքլ Ջեքսոնի արձան**, գիպսից և խեժից` կառուցված Մուհամեդ Ալ Ֆայեդի պատվերով։ Պաշտոնապես բացվել է 2011 թվականին Քրավեն Քոթեջի բակում։

## Պատմություն
### Արձան
Արձանն ունի 7,5 ֆութ (2,3 մետր) բարձրություն և պատրաստված է գիպսից և խեժից։ Այն գտնվում է Ֆուլհեմ ֆուտբոլային ակումբի տարածքում, որի նախագահն էր Ալ Ֆայեդը։ Արձանը 2013 թվականին տեղափոխվել է Ֆուլհեմի նոր նախագահ Շահիդ Խանի  կողմից և 2014 թվականին տեղադրվել է Մանչեստրի Ֆուտբոլի ազգային թանգարանում։ Այն ցուցադրությունից հանվել է 2019 թվականին։

### Ոգեշնչում
Ջեքսոնն Ալ Ֆայեդի ընկերն էր։ 1999 թվականին նա այցելել է Քրավեն Քոթեջ՝ դիտելու Ֆուլհեմի խաղը Վիգան Աթլետիկում։ 2009 թվականին՝ Մայքլ Ջեքսոնի մահից հետո, նա պատվիրեց Ջեքսոնի նստած արձանը Լոնդոնի Նայթսբրիջ շենքում գտնվող Հարոդս խանութի համար, որն այդ ժամանակ իրեն էր պատկանում։ Հարոդսի վաճառքից հետո նոր, Քաթարի սեփականատերերը չցանկացան այն և կազմակերպվեց արձանի տեղադրումը Քրավեն Քոթեջի բակում։

### Բացում և ընդունելություն
2011 թվականի ապրիլի 3-ին արձանը բացվեց Ալ Ֆայեդի կողմից՝ նախքան Ֆուլհեմի խաղը Բլեքփուլի դեմ։ Արձանը գրեթե միշտ բացասական էր ընդունվում։ Այն նկարագրվում էր որպես ծաղրապատկեր և Ֆուլհեմ ֆուտբոլային ակումբի որոշ երկրպագուների կողմից շրջանառվում էին «Մենք ծաղրի առարկա ենք։ Ֆուտբոլում ոչինչ չկա անելու» և «Այն ծիծաղի առարկա է դարձնում ակումբը։ Ես կարծում եմ սա ապրիլմեկյան կատակ է»  մեկնաբանությունները։  Ֆուլհեմի որոշ ֆուտբոլիստներ, ներառյալ՝  Բրեդ  Հանգելանդը, լիազորեցին արձանի տեղադրման ակումբի  որոշմանը։ Արձանի վերաբացումից հետո Ֆուլհամը հաղթեց Բլեքփուլին 3։0 հաշվով։ Լուիզ Բաքը՝ ժամանակակից արվեստի թղթակիցը «Արվեստ» լրագրում, նկարագրում է այն որպես «Ծաղրապատկեր, որն այդքան էլ նման չէր Մայքլ Ջեքսոնին»։ Արվեստների Գրասեղան կայքի արվեստի քննադատ Ֆիսուն Գաներն ասել է․ «Այն այնպիսի տեսք ունի՝ ասես նրա պլաստիկ վերջույթները չափազանց ծանր են սահուն համակենտրոնացնելու համար և այն կատարվում է փոքր ընդհատումներով, ասես մետաղական Միկիի պար լինի»։ Ես համոզված եմ, որ Մայքլն ուղղակի կսիրեր այն։

### Տեղափոխում և դժգոհություն
2013  թվականի հուլիսին Շահիդ Խանն Ալ Ֆայեդից ձեռք բերեց Ֆուլհեմ ֆուտբոլային ակումբը՝ վճարելով 150-200 մլն շիլինգ։ 2013 թվականի սեպտեմբերին որոշում կայացվեց, որ արձանը կտեղափոխվի և կվերադարձվի Ալ Ֆայեդին, այն չէր մտնում տարածքի վերաշահագործման ծրագրերի մեջ։ 2014 թվականի մայիսի 3-ին Ֆուլհամը՝ Անգլիայի լավագույն ֆուտբոլային ակումբը, հանվեց  Բարձր Լիգայի  13 տարվա խաղաշրջանից հետո։ Մուհամեդ Ալ Ֆայեդը մեղադրվեց արձանը տեղափոխելու համար, որն էլ պատճառ դարձավ՝ ակումբի աստիճանազրկության։ Արձանը 2014 թվականի մայիսին տեղափոխվեց Մանչեստրի Ֆուտբոլի Ազգային թանգարան։ 2019 թվականի մարտի 6-ին արձանը տեղափոխվեց Ֆուտբոլի Ազգային թանգարանից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Արձաններ ըստ քաղաքի
Չկալովի փողոց (Կրասնի Սուլին)

**Չկալովի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի և Հոկտեմբերի 50-ամյակի անվան միկրոշրջաններում։ Անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար Վալերի Չկալովի (1904-1938) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ավտոմոբիլիստների փողոցից և ավարտվում Սմոլենսկի ու Մատրոսովի փողոցների հանգույցում։ Երկարությունը 2000 մետր է։

## Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Չկալովի փողոցը գտնվում է Գոռնյացկի և Հոկտեմբերի 50-ամյակի անվան միկրոշրջաններում։ Այն սկսվում է Ավտոմոբիլիստների փողոցից, հատում է Սեդովի, Սերաֆիմովիչի, Գլինկայի, Տոլստոյի, Պավլովի, Ռիլեևի, Ֆուրմանովի փողոցները, երկու անգամ՝ Չայկովսկու անցուղին, Սվետլայա փողոցը, Սոսնովի նրբանցքը, Մոկրոուսովի փողոցը, Օսինովի և Տիեզերագնացների նրբանցքները և ավարտվում Սմոլենսկի ու Մատրոսովի փողոցների հանգույցում։ Փողոցի երկարությունը 2000 մետր է։

Չկալովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար Վալերի Չկալովի (1904-1938) պատվին։ 1936 թվականի հուլիսի 20–22-ին Վալերի Չկալովը օդաչուներ Գ․ Բայդուկովի և Ա․ Բելյակովի հետ անվայրէջք թռիչք է կատարել Մոսկվայից Կամչատկայի Պետրոպավլովսկ և ապա՝ Ուդ կղզի (9374 կմ՝ 56 ժամ 20 րոպեում), իսկ 1937 թվականի հունիսի 18–20-ին՝ նույն անձնակազմով Մոսկվայից Վանկուվեր (Վաշինգտոն նահանգ, ԱՄՆ) Հյուսիսային բևեռի վրայով (8504 կմ՝ 63 ժամ 16 րոպեում)։ Զոհվել է նոր կործանիչի փորձարկման ժամանակ։ Թաղված է Մոսկվայում, Կրեմլի պատի տակ։

## Նշանակալի օբյեկտներ
Չկալովի և Ֆուրմանովի փողոցներով պարփակված հատվածում տեղակայված է Կրասնի Սուլինի և Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցը (հասցեն՝ Ֆուրմանովի փողոց, 32)։

Չկալովի, 13 հասցեով գործում է Կրասնի Սուլինի արդյունաբերական տեխնոլոգիաների քոլեջը։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Чкалова в Красном Сулине
*Подробная карта Улица Чкалова, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Կրթությունը Հին Բաբելոնում

**Բաբելոնյան դպրոցները** (Գրիչների տուն) ծառայում էին սովորեցնել երեխաներին սեպագրություն և ծանոթացնել մնացած գիտություններին։ Այդտեղ ավելի շատ սովորում էին հոգևոր դասին պատկանող ծնողների երեխաները։

## Պատմություն
Դպրոցները բացվում էին շումերերեն սովորեցնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ նրանք սկսեցին բացվել Ք.ա.2-րդ հազարամյակից երբ արդեն շումերերենը դուրս էր եկել գործածությունից և դրա համար անհրաժեշտ էր սովորեցնել ապագա գրիչների (դրա պատճառով այդ ժամանակաշրջանում շումերերեն լեզվով մեծաքանակ գրական ստեղծագործություններ կար)։  Հիմնականում կրթություն ստանւմ էին հարուստ ծնողների երեխաները։ Հարյուրավոր գրիչների մեծ մասը բարձրաստիճան պաշտոնյաների, քրմերի և գրիչների  երեխաներ էին։ Լինւմ էին դեպքեր, երբ դպրոց ընդունվում էին ծնողազուրկ, հասարակ և  աղքատ ընտանիքների երեխաներ որոնց  վաղ հասակում որդեգրել էին հարուստ ընտանիքներ։

Հակառակ այն կարծիքին, որ այդ ժամանակաշրջանում դպրոցները տաճարներին կից էին՝ Հենրի Սագսը  պնդում էր, որ Ք.ա.2-րդ հազարամյակի սկզբին սեպագրությունը կապ չի ունեցել տաճարների հետ

## Անձնակազմի և աշակերտների կյանք
### Աշակերտների կյանք

Դպրոց ընդունվող  աշակերտների կոնկրետ տարիքը անհայտ է, սակայն Բաբելոնյան արձանագրություններում այն նշվում է «վաղ պատանեկություն», որը կհամապատասխանի տասը տարեկանին։ Դեռևս վաղ հասակում երեխաները իրենց ամբողջ օրը տրամադրում էին դասերին։ Արևածագին դուրս էին գալիս տնից իրենց հետ վերցնելով ուտելիք, քանի որ նրանք ամբողջ օրը մնալու էին դպրոցում։ Լինում էր դեպքեր, որ աշակերտները պատժվում էին դասերից ուշանալու և վատ վարքի համար մտրակի հարվածներով։ Մեծ ուշադրություն էին դարձնում արտագրություննեին և ստեղծագործությունները անգիր սովորելուն։ Մայրենի լեզուն համարվում էր [[շումերերենը]], իսկ բնագիտական առարկաներից մեծ տեղ էին տալիս մաթեմատիկային։

## Անձնակազմ
Յուրաքանչյուր դպրոց ուներ իր ղեկավարը, բառացի թարգմանած  նրան ասում էին « Գրիչների դպրոցի հայր», կամ «իմաստուն»։ Նրան օգնում էին դասարանի ղեկավարները, գրիչները և մաթեմատիկայի ուսուցիչները ։

Հավանաբար դպրոցներում գործում էր այնպիսի համակարգ, երբ ավագները վերահսկում էին կրտսեր տարիքի աշակերտներին հատկապես դասերը սովորելու գործում։ Սակայն կային աշակերտներ որոնք հրաժարվում էին ենթարկվել մեծերին։ 

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Բաբելոն
Կատեգորիա:Հին Բաբելոն
Վլադիմիր Գոգբերաշվիլի

**Վլադիմիր Օլեգովիչ Գոգբերաշվիլի** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, հարձակվող։

## Կարիերա
Վլադիմիր Գոգբերաշվիլին իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Դինամո» ակումբի կազմում, որի սան է։ Սկզբում հանդես է եկել երկրորդ կազմում, իսկ հետո սիրողական թիմում։ 2006 թվականից խաղացել է առաջին դիվիզիոնի «Մաշուկ ԿՄՎ»-ում։ 2009 թվականին խաղացել է «Լուչ Էներգիա» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 19 խաղ Ռուսաստանի առաջնությունում, երկու խաղ՝ գավաթի խաղարկությունում և դարձել մեկ 1 գոլի հեղինակ՝ հուլիսի 1-ին աչքի ընկնելով «Ամուր» ակումբի դեմ խաղում (4։1)։ 2010 թվականին խաղացել է Լիտվայի «Վետրա» և «Սուդուվա» ակումբներում՝ անցկացնելով ընդհանուր առմամբ 26 խաղ և խփելով 7 գոլ և դառնալով բարձրագույն լիգայի արծաթե մրցանակակիր, ինչից հետո վերադարձել է Ռուսաստան։ 2011 թվականի մարտին պայմանագիր է կնքել «Խիմկի» ակումբի հետ։ Մրցաշրջանի կեսին տեղափոխվել է «Չեռնոմորեց» ակումբ։ 2013 թվականին տեղափոխվել է «Տյումեն» ակումբ։ 2015 թվականին խաղացել է Կրիմսկի «Վիտյազ» ակումբի կազմում։ 2016-2018 թվականներին խաղացել է «Օլիմպիեց» ակումբի կազմում։ 2018 թվականին պայմանագիր է կնքել Վրաստանի առաջնության «Կոլխեթի-1913» ակումբի հետ։

## Ձեռքբերումներ
* Լիտվայի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2010
* Երկրորդ դիվիզիոնի Ուրալ-Պովոլժիե տարածաշրջանի հաղթող **(2)** – 2012/13, 2013/14
* երկրորդ դիվիզիոնի «Հարավ» տարածաշրջանի արծաթե մրցանակակիր – 2014/15
* Երկրորդ դիվիզիոնի Ուրալ-Պովոլժե տարածաշրջանի բրոնզե մրցանակակիր – 2015/16

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տյումենի ֆուտբոլիստներ
Անդրեյ Դուրով

**Անդրեյ Նիկոլաևիչ Դուրով** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։

## Կենսագրություն
Անդրեյ Դուրովը ծնվել է 1977 թվականի փետրվարի 20-ին Վորոնեժում։ Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է 6 տարեկանից։ Առաջին մարզիչը եղել է Ալեքսեյ Շամարինը։ «Ֆակել» ակումբի մանկապատանեկան դպրոցի և «Ռոտոր» ինտերնատի սան է։ 1998 թվականին ավարտել է Վոլգոգրադի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ակադեմիան։

### Ակումբային կարիերա
Դուրովը 1993 թվականին սկսել է խաղալ «Վոլգար» ակումբի կազմում։ Հետագայում խաղացել է Վոլժսկիի «Էներգիա», Դիմիտրովգրադի «Լադա-Գրադ», «Ռոտոր», «ԿԱՄԱԶ», «Ուրալ», «Մետալուրգ», «ԲՄԱ-Էներգիա» և «Վոլգոգրադ» ակումբներում։ 2010-2011 թվականներին հանդես է եկել «Զվեզդա» ակումբի կազմում, որտեղ եղել է թիմի ավագ։

### Կարիերան հավաքականում
1998-1999 թվականններին հրավիրվել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքական, որի կազմում անցկացրել է 4 խաղ։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի որդի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ֆուտբոլիստի էջը Ռուսաստանի հավաքականի կայքում
* 
* Профиль на сайте ФК «СКА-Энергия»

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Սան Կառլո

**Սան-Կառլո** (), օպերային թատրոն Նեապոլում, Եվրոպայի ամենահին օպերային թատրոնը։

## Պատմություն
Թատրոնը կառուցվել է Կառլ 3-րդի հրամանով՝ «Սան-Բարտոլոմեո» թատրոնի փոխարեն (1621 թվական)։ 1737 թվականի նոյեմբերի 4-ին բացվել է նեապոլիտանական օպերան՝ կոմպոզիտոր Դոմենիկո Սարրոյի «Աքիլեսը Սկիրոսում» բեմադրությամբ (Պիետրո Մետաստազիոյի լիբրետոյի հիման վրա)։ 1815-1822 թվականներին Սան Կառլոյի թատրոնը ղեկավարել է Ջոակինո Ռոսսինին, իսկ 1822-1838 թվականներին՝ Գաետանո Դոնիցետին։

1816 թվականի փետրվարի 13-ին թատրոնը հրդեհվել է։ Շենքը վերակառուցել է ճարտարապետ Անտոնիո Նիկոլինին, որը հետագայում զբաղեցրել է «Սան Կառլոյի» թատերական նկարչի պաշտոնը։

Շենքը վերանորոգվել է 1845 և 1854 թվականներին, ինչպես նաև 1943 թվականի պայթյունից հետո։ 18-րդ դարում «Սան Կառլոն» եղել է ամենամեծ թատրոնը Եվրոպայում (3285 տեղ)։ 19-րդ և 20-րդ դարերի վերակառուցման արդյունքում նրա մասշտաբները մեծապես նվազել են։ Ներկայիս թատրոնը տեղավորում է 1386 հանդիսատես։ Թատրոնում 2011 թվականին բացվել է պատմական փաստաթղթերի «Մեմուս» թանգարանը և արխիվը։

Նվագախմբի գլխավոր դիրիժորները (և թատրոնի երաժշտական ռեժիսորները) եղել են  Գաբրիել դի Կվերչիտան (1840), Նիկոլ Բոկսան (1844-45), Սալվատոր Ակարտոն (1993-95), Գաբրիել Ֆերրոն (1999—2004), Ջեֆրի Թեյտը (2005-10), Նիկոլա Լիվոտինը (2012 թվականից)։

«Սան Կառլոյի» բեմում երգել են Իտալիայի գրեթե բոլոր հայտնի եգիչները, այդ թվում Բենջամին Ջիլիին, Էնրիկո Կարուզոն, Իզաբելա Կոլբրանը, Ֆրանկո Կորելլին, Մարիա Մալիբրան, Մարիո Դել Մոնակոն, Ջուդիտա Պաստան, Ջովաննի Ռուբինին։

## Խաղացանկ
### Օպերա
19-րդ դարում «Սան Կառլոյում» տեղի է ունեցել բազմաթիվ օպերաների համաշխարհային պրեմիերաներ, ներառյալ Սիմոն Մայրի (1813) «Մեդեան Կորնթոսում», Ջոակինո Ռոսսինիի (1815, 1818, 1819) «Ելիզավետա՝ անգլիայի թագուհին», «Մովսեսը Եգիպտոսում», «Լճակի կույսը», Գաետանո Դոնիցետի  (1835, 1837, 1848) «Լյուչիա դի Լամերմուր», «Ռոբերտո Դևերո», «Պոլիեվկտ», Ջուզեպպե Վերդիի (1845, 1849) «Ալզիրա» և  «Լուիզա Միլլեր»։

Հետպատերազմյան շրջանի նշանակալի բեմադրություններից են Ալբան Բերգի (1949) «Վոցցեկ»  և  Կառլ Օրֆի (1960) «Լուսին», Վերդիի (1984) «Մակբեթ», Իգոր Ստրավինսկի (2001) «Պերսեփոնե» և «Թագավոր Էդիպը», Բենջամին Բրիտտենի (2009) «Փիթեր Գրեյմս» իտալական օպերաների պրեմերիաները։

### Բալետ
* Արման Վեսթրիսի «Կապույտ մորուքը» Ռոբերտ ֆոն Գալլենբերգի երաժշտությամբ (1817)։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Teatro San Carlo large view.jpg|Դահլիճ
Պատկեր:San Carlo Opera House.jpg|Սան Կառլո օպերայի տուն
Պատկեր:RealTeatroSanCarloNaples4.jpg|Սան Կառլո թատրոնի առաստաղը
Պատկեր:Teatro San Carlo-Naples-after 13 Feb 1816 fire.jpg|Սան Կառլոյի թատրոնը 1816 թվականի փետրվարի 13-ից հետո
Պատկեր:Teatro-SanCarlo 1830.jpg|Սան Կառլոյի թատրոնը 1830 թվականին
Պատկեր:Teatro San Carlo Napels.jpg|Սան Կառլո՝ Նեապոլ 1850 թվական


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
Beranek L. Concert halls and opera houses. 2nd ed. New York: Springer, 2004. p.&nbsp;350. ISBN 9780387955247.

## Արտաքին հղումներ
* Официальный веб-сайт театра Сан-Карло

Կատեգորիա:1730-ականների հիմնադրումներ Եվրոպայում
Կատեգորիա:18-րդ դարի հիմնադրումներ Իտալիայում
Կատեգորիա:1817 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Կատեգորիա:Իտալիայի օպերային թատրոններ
Ալեքսանդր Պլեմեդյալե

**Ալեքսանդր Պլեմեդյալե** (, ), բեսարաբիացի քանդակագործ, մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն ծնվել է 1888 թվականի հոկտեմբերի 21-ին (հին տոմարով` հոկտեմբերի 9-ին) Քիշնևի մերձակայքում գտնվող Բոյուկանում (ներկայումս Քիշնևի մաս է կազմում)։ Հայրը եղել է տեղի Միխայլովյան եկեղեցու քահանա Միխայիլ Պլեմեդյալեն, մայրը եղել է Եկատերինա Գեորգիևնան։

Սովորել է Քիշնևի նկարչության դպրոցում, ապա Մոսկվայի` Նկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության բարձրագույն դպրոցում, քանդակագործ Վոլնուխինի դասարանում։

1911 թվականին համագործակցել է «Բեսարաբիայի գեղարվեստի սիրահարների միության» ստեղծմանը, որպես միության ղեկավար կազմակերպել է գեղարվեստական 11 ցուցահանդես։

1916-1918 թվականներին աշխատել է Պետրոգրադի դրամային տանը։ 1919 թվականից ղեկավարել է կիրառական արվեստի Քիշնևի դպրոցը, որը 1916 թվականին հիմնադրել էր նկարիչ, մանկավարժ Շնեեր Կոգանը։

1934 թվականին ստեղծել է Բենդերի մայր տաճարի ֆրեսկոները։ Պլեմեդյալեի նախաձեռնությամբ 1939 թվականին ստեղծվել է Քիշնևի գեղարվեստի թանգարանը։

Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն մահացել է 1940 թվականի ապրիլի 15-ին։ Թաղված է Քիշնևի Կենտրոնական (Հայկական) գերեզմանոցում։

Պլեմեդյալեի կինը` բալետի պարուհի Օլգա Պլեդյալեն, հրատարակել է գիրք` «Ալեքսանդր Պլեմեդյալե կյանքը և ստեղծագործությունը (հուշագրություն)» վերնագրով։

## Ստեղծագործություն
Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն ավանդական ռեալիզմի կողմնակից է եղել։ Աշխատել է քանդակագործական շատ ժանրերում` դիմանկար, մոնումենտալ քանդակ, կիսանդրի, ժանրային կոմպոզիցիաներ, պլաստիկա։

Կարևոր աշխատանքներից են «Կնոջ դիմանկար» (մարմարից մինիատյուրա, 1916), «Ժայռ» (գիպս, 1928), «Ինքնադիմանկար կնոջս հետ» (1929), Ալեքսեյ Մատեևիչի (բրոնզ, 1934), Ալեքսանդր Դոնիչի և Բոգդան Պետրիչեյկու Հաշդեուի կիսանդրիները։

Պլեմեդյալեի ամենից հայտնի աշխատանքը Շտեֆան Մեծին նվիրված հուշարձանն է (բրոնզ, 1927)։ Արձանի պատվանդանը պատրաստվել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Բերնարդացիի նախագծով։ Հուշարձանը գտնվում է Շտեֆան չել Մարե այգում։

Ալեքսանդր Պլեմեդյալեն որբ երեխաներին սովորեցրել է քանդակել։

## Հիշատակ

Պատկեր:Stefan Chisinau.jpg|Շտեֆան Մեծի հուշարձան (Քիշնև, բրոնզ 1927)
Պատկեր:Stamp of Moldova 295.gif|Մոլդովայի նամականիշ, 1995
Պատկեր:Stamps of Moldova, 015-11.jpg|Մոլդովայի նամականիշ,  2011


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Александру Плэмэдялэ / С. Бобернагэ, О. Плэмэдялэ, 75 с ил. 21*21 см, Кишинёв: Лит. артистикэ, 1981.
* ''Пламадяла О.'' — А. М. Пламадяла. Жизнь и творчество (воспоминания) — Кишинев: Картя Молдовеняскэ, 1965 г.

Կատեգորիա:Մոլդովացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Դմիտրի Վորոբյով

**Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Վորոբյով** (, ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։

## Ակումբային կարիերա
Կրասնոդարյան «Կուբան» ակումբի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Իզումրուդ» ակումբում (Տիմաշյովսկ)։ 16 տարեկանում հրավիրվել է Դոնեցկի «Շախտյոր»։ Հանդես է եկել «Շախտյոր-2» թիմում, 1999 թվականին ընդգրկվել է «Շախտյոր» ակումբի հիմնական կազմի հայտացուցակում։ 2001 թվականին խաղացողին գնել է «Կուբան» ակումբը։ Հետագայում նա վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է երևանյան «Սպարտակ» ակումբ, որից հետո տեղափոխվել է «Բանանց» ակումբ։ 2002 թվականին թիմի հետ միասին դարձել է Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև թիմի հետ միասին խաղացել է եվրագավաթներում։ Հայաստանում իր ցուցաբերած լավ խաղի շնորհիվ դիտարկվել է Հայաստանի հավաքականում նրա ընդգրկվելու և նույնիսկ քաղաքացիությունը փոխելու տարբերակը։ 2004 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբ։ Ուկրաինայի առաջնությունում իր նորամուտը կատարել է 2015 թվականի մայիսի 8-ին՝ մասնակցելով Լուցկի «Վոլին» ակումբի դեմ խաղին (1:0)։ 2005 թվականին վարձավճարային հիմունքներով հանդես է եկել Զապորոժիեի «Մետալուրգ» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 1 խաղ առաջնությունում և 1 խաղ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում։

Ռուսաստանի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում 1994 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում մասնակցել է մեկ հանդիպման ընդդեմ Շվեյցարիայի (5:1)։

Ամուսնացած է Վիկտորիայի հետ, 2009 թվականի աշնանը ծնվել է նրանց դուստրը` Եվան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* Ֆուտբոլիստի էջն Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում 

Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Մետալուրգ Զապորոժիեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կուբանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Շախտյոր Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մետալուրգ Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ
Նանչան

**Նանչան** (), ՉԺՀ-ի քաղաքային շրջան, Ցզյանսի գավառի վարչական կենտրոն։

Գտնվում է Յանցզի գետից 60 կմ հեռավորությամբ գտնվող Գան գետի վրա, Պոյանխու լճի շրջակայքում։ Բնակչությունը՝ ավելի քան 5մլն մարդ։

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է է մ.թ.ա 201 թվականին՝ Գան անվան ներքո():

589 թվականին քաղաքը վերանվանվել է Հունչժոու (洪州):

653 թվականին կառուցվել է Թենվեն տաղավարը (), որի մասին 675 թվականին գրել է աշխարհահռչակ գրող Վան Բոն (王勃) (647—675)՝ իր «Թենվեն-գե սյու» բանաստեղծության մեջ։ Տաղավարը բազմակի անգամ ավերվել և նորից վերակառուցվել է։

1927՝ Նանչանյան ապստամբություն (南昌起义) կոմունիստները Գոմինդանի դեմ։

1939՝ Նանչանյան օպերացիա

## Վարչատարածքային բաժանում
Նանչանի քաղաքային տարածքը բաժանվում է 5 շրջանների, 4 գավառի՝

* Վանլի շրջան (湾里区)
* Դունխու շրջան (东湖区)
* Սիխու շրջան (西湖区)
* Ցինշանխու շրջան (青山湖区)
* Ցինյունպու շրջան (青云谱区)
* Անյի գավառ (安义县)
* Նանչան գավառ (南昌县)
* Սինցզյան գավառ (新建县)
* Ցզինսյան գավառ (进贤县)

## Տրանսպորտ
* Նանչան-Չանբեյ օդանավակայան (南昌昌北国际机场)
*Պեկին-Ցզյունլունսկի երկաթգիծ (京九铁路)
*Շանհայ-Կունմինսկի երկաթգիծ (沪昆铁路)
* Նանչանի մետրոպոլիտեն (բացվել է 2015 թվականին)

## Տեսարժան վայրեր
Քաղաքը հայտնի է Թենվեն հնագույն տաղավարով և Բայի մեծ հրապարակով, որը կարելի է համեմատել Պեկինում գտնվող Տյանյանմեն հրապարակի հետ։ Ինչպես նաև 2006 թվականից քաղաքում գործում է աշխարհում բարձրությամբ երրորդ՝ 160 մետրանոց «Նանչանի աստղ» դիտանիվը։

## Կլիմա

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Pavilion of Prince Teng 1.jpg|Տաղավար Տենվեն
Պատկեր:Nanchang Shengjin Ta 20120608-08.jpg|Shengjin պագոդան
Պատկեր:Nanchang 04.jpg|Գործնական կենտրոն
Պատկեր:StarOfNanchang20070718.jpg|Դիտանիվ «Նանչանի աստղ»
Պատկեր:Nanchang Railway Station, 2004.jpg|Կենտրոնական կայարան
Պատկեր:Nanchang sunrise.jpg|Երկնաքեր


Պատկեր:Nanchang 01.jpg|Բայի հրապարակ
Պատկեր:Xu Ruzi Tomb.JPG|*Xu Ruzi* դամբարան
Պատկեր:Nanchang Youmin Si 20120712-01.jpg|*Youmin Si* վանք
Պատկեր:Nanchang 03.jpg|Գետափ


Պատկեր:南昌胜利路.JPG|Դաունթաուն
Պատկեր:Jiangxi Sheng Bowuguan 20120627-67.jpg|Ցզյանսի գավառի թանգարան
Պատկեր:Nanchang Bayi Guangchang 20120723-25.jpg|Ցզյանսի գավառի ցուցահանդեսային կենտրոն
Պատկեր:В селе недалеко от НаньЧана.jpg|Նանչանից ոչ հեռու գյուղում


## Եղբայր քաղաքներ
Նանչանը հանդիսանում է հետևյալ քաղաքների եղբայր քաղաքը.
*  Սկոպյե, Մակեդոնիայի Հանրապետություն՝ 1984 թվականից
*  Տակամացու, Ճապոնիա՝ 1984 թվականից
*  Վալկեակոսկի, Ֆինլանդիա՝ 1984 թվականից
*  Ակաա, Ֆինլանդիա՝ 1984 թվականից
*  Դիժոն, Ֆրանսիա՝ 1984 թվականից
*  Նաջու, Հարավային Կորեա՝ 1984 թվականից
*  Սորոկաբա, Բրազիլիա՝ 1984 թվականից 
*  Տոլուկա-դե-Լերդո, Մեքսիկա՝ 1988 թվականից
*  Ուֆա, Ռուսաստանի Դաշնություն՝ 2015 թվականից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական վեբկայք (չինարեն)
* Նանչան
* TravelChinaGuide.com — City Guide of Nanchang
* Jiangxi Agricultural University
* A Brief introduction of American Newsweek to Nanchang

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 201 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ
Դմիտրի Բոգաև

**Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Բոգաև** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբի պաշտպան։

## Կարիերա
Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է 10 տարեկանում։ Առաջին մարզիչը եղել է Վալերի Գենադևիչ Զայնուլինը։ Նկատվել է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբի սելեկցիոներների կողմից և 2011 թվականից սովորել ակումբի ակադեմիայում, 2 անգամ դարձել է Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, քաղաքի չեմպիոն և գավաթակիր։ Մարզվել է Անվեր Կոնեևի և Դմիտրի Դավիդովի մոտ։ Սկզբում խաղացել է հարձակվողի, 2014 թվականից՝ աջ  պաշտպանի դիրքում։

Երիտասարդական առաջնությունում Բոգաևն իր նորամուտը կատարել է 2012 թվականին՝ 3-րդ տուրի՝ «ԲԿՄԱ» ակումբի դեմ խաղում փոխարինելով Ալեքսեյ Պանֆիլովին։ 2013 թվականի օգոստոսից եղել է «Զենիթ-2» ակումբի խաղացող, որը հանդես էր գալիս 2-րդ դիվիզիոնում։ 2005 թվականին Անդրե Վիլլաշ-Բոաշը Բոգաևին վերցրել է հիմնական թիմ, և սեպտեմբերի 23-ին նա կատարել է իր նորամուտը մեկնարկային կազմում Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում՝ Տվերի «Վոլգա» ակումբի դեմ խաղի 78-րդ րոպեին փոխարինելով Ալեքսանդր Ռյազանցևին։ Դեկտեմբերի 9-ին Չենպիոնների լիգայի խմբային փուլի վեցերորդ՝ «Գենտի» դեմ խաղի 82-րդ րոպեին փոխարինել է Ալեքսանդր Անյուկովին։ Հուլիսի 5-ին հեռացել է ակումբից պայմանագրի ժամկետի ավարտվելու պատճառով։

2016 թվականի օգոստոսի 24-ին մինչև մրցաշրջանի ավարտը Լիտվայի երկրորդ դիվիզիոնի «Պալանգա» ակումբից վարձավճարով տեղափոխվել է ռուսական «Տոսնո», որտեղ հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։ Նույն օրը նա կատարել է իր նորամուտը Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 1/32 եզրափակչի՝ «Դոլգոպրուդնի» ակումբի դեմ արտագնա խաղում (1:0)։

Հունիսի 15-ին վերադարձել է «Զենիթ»՝ ակումբի հետ կքնելով եռամյա պայմանագիր։

## Ձեռքբերումներ
; «Զենիթ-2»
* ՊՖԼ առաջնությն արծաթե մեդալակիր – 2015 (Արևմուտք տարածաշրջան)

; «Զենիթ»
* Ռուսաստանի գավաթի դափնեկիր – 2016
* Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 2016

; «Տոսնո»
* ՖԱԼ առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2016/17

## Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ