open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Քուրթ Սեիթ և Շուրա

**«Քուրթ Սեիթ և Շուրա»** (), թուրքական պատմական հեռուստասերիալ, որը հիմնված է Ներմին Բեզմենի համանուն վեպի վրա։ Ցուցադրվել է թուրքական Star TV հեռուստաալիքով։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Քըվանչ Թաթլըթուղը և Ֆարահ Զեյնեպ Աբդուլահը։ Վերջին սերիան ցուցադրվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Ստամբուլում, Սանկտ Պետերբուրգում և Ղրիմում։ Ընդհանուր առմամբ ցուցադրվել է 21 սերիա։

## Սյուժե
Ծնվելով ղրիմաթաթարական հարուստ ընտանիքում՝ Քուրթ Սեիթը մեծացել է որոշակի սկզբունքերով, որոնք նրա մեջ սերմանել է նրա հայրը միրզա Մեհմետ Էմինովը։ Ռուսական ցարի նկատմամբ ունեցած հարգանքը կարելի է համեմատել միայն մուսուլման կնոջից երեխաներ ունենալու ցանկության հետ։ Սեիտը, ով հաջողակ է ինչպես աշխարհիկ կյանքում, այնպես էլ ռազմական ոլորտում, պարահանդեսներից մեկի ժամանակ սիրահարվում է Ալեքսանդրային, ով արիստոկրատական ընտանիքի դուստր է։ Ալեքսանդրան նույնպես սիրահարվում է նրան, բայց նրանց սերը պետք է անցնի մի շարք փորձություններուվ պատերազմի սկզբից հետո։ Քուրթ Սեիթը մեկնում է Կարպատներ՝ պաշտպանելու ցարական գահը և պատիվը։

Ռազմաճակատում լուրջ վնասվածք ստանալուց հետո՝ Քուրթ Սեիթը պարտադրված վերադառնում է Պետրոգրադ, որտեղ բախվում է հոկտեմբերյան հեղափոխության հետ։ Քանի որ նա և ընկերները ուղղակի կապ են ունեցել Նիկոլայ II ցարի հետ, Սեիտը հայտնվում է բոլշևիկների սև ցուցակում։ Քուրթ Սեիթը ստիպված է լինում փախչել, սակայն Ալեքսանդրային մենակ թողնել չի ցանկանում։ Նա աղջկան տանում է իր ծնողների մոտ, որոնց հայտարարում է նրա հետ ամուսնանալու մասին։ Սեիտը հայրը Մեհմետը դեմ է կանգնում ամուսնությանը։ Քուրթ Սեիթը դեմ դուրս գալով հոր կամքին՝ հեռանում է երկրից։

Ընկերների օգնությամբ Քուրթ Սեիթը և Ալեքսանդրան մեկնում են Ստամբուլ։ Օսմանյան կայսրությունում Քուրթ Սեիթը ընդունվում է օսմանյան հասարակության կողմից։ Սակայն նրանց սերը նոր խոչընդոտի է հանդիպում։ Քուրթ Սեիթը հանդիպում է Մյուրվեթին, ով պատրաստ է լինել նրա հետ, գիտակցելով որ Սեւտը իրեն չի սիրի այնպես, ինչպես սիրում է Ալեքսանդրային։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:2014 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին
Ալեքսանդր Գալիչ

**Ալեքսանդր Գալիչ** (, իսկական ազգանունը՝ Գինզբուրգ, , ), ռուս բանաստեղծ, սցենարիստ, դրամատուրգ, արձակագիր, երգերի հեղինակ և կատարող։

«Գալիչ» գրական ծածկանունն ընտրել է իր ազգանվան «Գ», անվան «Ալ» սկզբնատառերի և հայրանվան վերջին «իչ» տառերի միացումից։ Ծնվել է Եկատերինոսլավում (այժմ՝ Դնեպրոպետրովսկ), հրեա մտավորականների ընտանիքում։ 1920 թվականին Գալիչի ընտանիքը տեղափոխվում է Սևաստոպոլ, իսկ 1923 թվականին՝ Մոսկվա։ Առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1932 թվականին՝ Ալեքսանդր Գինզբուրգ անուն-ազգանունով։ Իններորդ դասարանն ավարտելուց հետո Գալիչը գրեթե միաժամանակ ընդունվում է Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ և Ստանիսլավսկու օպերային-դրամատիկական ստուդիա, բայց շուտով թողնում է և՛ ինստիտուտը, և՛ ստուդիան։ Ապա ուսումը շարունակում է Ա. Արբուզովի և Վ. Պլուչեկի թատրոն-ստուդիայում (1939)։ 1940 թվականի փետրվարին ստուդիան ներկայացնում է «Քաղաքն արշալույսին» ներկայացումը, որի հեղինակներից մեկը Գալիչն էր։ Նա պիեսի և ներկայացման համար գրել էր նաև երգեր։

Երբ սկսվում է պատերազմը, Գալիչին զորակոչում են բանակ։ Բայց բժշկական հանձնաժողովը նրա մոտ սրտի բնածին արատ է հայտնաբերում և ազատում է ծառայությունից։ Գալիչը երկրաբանահետախուզական խմբի հետ ուղևորվում է հարավ, որտեղ, Գրոզնի քաղաքում, սկսում է աշխատել տեղական դրամատիկական թատրոնում մինչև 1941 թվականի դեկտեմբերը։ Ապա նա ուղևորվում է Տաշքենդ, որտեղ Արբուզովն իր երբեմնի ուսանողների հետ սկսել էր թատերական խումբ ձևավորել։

1950-ականների վերջերից Գալիչն սկսում է երգեր գրել և նվագել կիթառով։

Շարունակելով ինչ-որ չափով Ալեքսանդր Վերտինսկու ռոմանսային ավանդույթներն ու արվեստը՝ Գալիչը դարձավ ռուսական հեղինակային երգի ժանրի վառ ներկայացուցիչներից մեկը (Վլադիմիր Վիսոցկու և Բուլատ Օկուջավայի հետ մեկտեղ)։ Նրա առաջին երգերը թեև քաղաքական առումով «անվնաս» էին, այդուհանդերձ խորթ էին խորհրդային գեղագիտությանը։ Այդպես սկսվեց արմատական բեկումը նրա ստեղծագործության մեջ։ Դրան նպաստեց նաև «Մատրոսկայա տիշինա» պիեսի հետ կապված պատմությունը, որը Գալիչը գրել էր «Սովրեմեննիկ» նոր ստեղծվող թատրոնի համար, բայց ներկայացումը չբեմադրվեց, հեղինակին հայտարարեցին, թե նա աղավաղված է ներկայացնում հրեաների դերը Հայրենական մեծ պատերազմում։

## Ալեքսանդր Գալիչը հայերեն
* Ամպերը; Ոսկեխույզների վալսը; Հարցրեք, տղաներ; Սխալը; Ժիվագոյի հիշատակին; Ելից երգ; Ամեն ինչ այնպես անժամանակ; Բնանկար; Կարդալով «Լիտերատուրնայա գազետա»; Վերջին երգ; Յոթ ցանկապատից անդին; Ներկարարների, հնոցպանի և հարաբերականության տեսության մասին։ Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 79-105։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորհրդային երաժիշտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կիթառահարներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Ռոման Գաև

**Ռոման Գաև** (, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Տորպեդո» ակումբի պաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
2005 թվականից Ռոման Գաևը խաղացել է Մինսկի «Դինամո» ակումբի երկրորդ կազմում։ 2008 թվականին «Դինամոյի» կազմում մասնակցել է Բելառուսի Պրեմիեր լիգայի 9 հանդիպման։ 2010 թվականին վարձավճարով հանդես է եկել Գոմելի «ԴՍԿ», ապա Մինսկի «Պարտիզան», «ՍԿՎԻՉ», «Իսլոչ», «Կրումկիչի» (որին օգնել է դուրս գալ առաջին դիվիզիոն) և «Տորպեդո» ակումբներում։

### Վիճակագրություն

## Ձեռքբերումներ
* Բելառուսի փոխչեմպիոն - 2008

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Վյաչեսլավ Կամենսկի

**Վյաչեսլավ Սերգեևիչ Կամենսկի**(, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։

## Ակումբային կարիերա
Վյաչեսլավ Կամենսկին սկսել է իր կարիերան Մինսկի «Լոկոմոտիվ» ակումբում, որտեղ խաղացել է երկրորդ կազմում։ Հետագայում հանդես է եկել Երկրորդ լիգայի «Մոլոդոչնո» ակումբում։ 2012 թվականին տեղափոխվել է «Սմոլևիչի-ՍՏԻ», որի կազմում հաղթել է Երկրորդ լիգայում։ 2013 թվականից Սմոլևիչի ակումբի կազմում մասնակցել է Առաջին լիգային, բայց աստիճանաբար իր տեղը զիջել է հիմնական դարպասապահ Ալեքսանդր Չերկասին և 2014 թվականի ամռանը տեղափոխվել «Սլոնիմ»։

2015 թվականի հունվարին սկսել է մարզվել Մոզիրի «Սլավիա» ակումբում, որն այդ ժամանակ գլխավորում էր «Սմոլևիչ-ՍՏԻ»-ի նախկին մարզիչ Յուրի Պոնտուսը։ Մարտին պայմանագիր է ստորագրել ակումբի հետ։ 2015 թվականի առաջնության մեծ մասը խաղացել է երկրորդ կազմում, երբեմն հայտնվելով հիմնական թիմի պահեստայինների նստարանին։  2015 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նշել է իր նորամուտը Բարձրագույն խմբում՝ մասնակցելով «Գոմելի» դեմ ողջ խաղին, որն ավարտվել է 3:1 հաշվով։

2016 թվականի փետրվարին հեռացել է «Սլովիայից» և շուտով միացել է «Օրշա» ակումբում։

### Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Ռուսաստանի նկարիչների միություն

**Ռուսաստանի նկարիչների միություն** (), ռուսական ստեղծագործական հասարակական կազմակերպություն,  պրոֆեսիոնալ նկարիչների և արվեստագետների կամավոր միություն։ Գործում է Ռուսաստանի տարածքում՝ ՌԴ սահմանադրության, «Պետական ասոցիացիաների մասին», «Ոչ առևտրային կազմակերպությունների մասին» ստեղծագործական միությունների օրենսդրության դաշնային օրենքի հիման վրա։

«Ռուսաստանի նկարիչների միությունը» ԽՍՀՄ նկարիչների միության իրավահաջորդն է և ընդգրկված է «Նկարիչների միջազգային կոնֆեդերացիայի» կազմում։
մինի|Արվեստների խրախուսման կայսերական ընկերության շենքը Բոլշայա Մորսկայա փողոցում, Սանկտ Պետերբուրգ, 1912 թվական

## Գործունեություն
### Նախագծեր
Ռուսաստանի նկարիչների միությունը իրականացնում է մի շարք նախագծեր, ինչպիսիք են` «Ռուսաստանի քանդակագործություն», «Հայրենիքի կերպարը», «Ժամանակակից ժողովրդական արվեստ», «Ռուսաստանի գրաֆիկա։ 20-21-րդ դարեր», «Ռուսաստանի մոնումենտալ արվեստ», «Վերածնունդ», «Հաղթանակ», «Ռուսաստանի երիտասարդ նկարիչներ», «Հայրենիք», «Ռուսաստանի դեկորատիվ-կիրառական արվեստ. ի ուրախություն ձեզ» և այլն։

Նկարիչների միությունն ունի երկու ցուցահանդեսային սրահներ Մոսկվայում, ինչպես նաև ՌԴ այլ քաղաքներում ու շրջաններում։

### Սեփական հրապարակումներ
* «Նկարիչ» ամսագիր, թողարկվում է տարեկան 2 անգամ
* «Ռուսաստանի նկարիչ» թերթ, 
* «Ռուսաստանի նկարիչների միության տեղեկատվական տարեգիրք»

### Մրցանակներ
Մրցանակներ են շնորհվում կերպարվեստի առավել նշանավոր ներկայացուցիչներին։
* Ալեքսանդր Իվանովի անվան ոսկե մեդալ
* Վ. Ի. Սուրիկովի անվան ոսկե մեդալ
* «Ավանդույթ, հոգևորականություն, վարպետություն» ոսկե և արծաթե մեդալներ
Հանդիսանում է «Պուշկինի ոսկե մեդալի» հիմնադիրներից

## Նախագահներ
* Վալենտին Սիդորով, 1987-2009 
* Անդրեյ Կովալչուկ, 2009 թվականից

## Ստեղծագործական տուն
* Ի. Ե. Ռեպինի անվան ակադեմիական ամառանոց
* «Չելյուսկինսկայա» ստեղծագործական տուն
* Դ. Ն. Կարդովսկու անվան ստեղծագործական տուն
* «Բայկալ» ստեղծագործական տուն
* «Տաք բանալի» ստեղծագործական տուն
* «Վորոնցովո» փորձարարական ստեղծագործական կոմբինատ (ЭТПК)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հասարակական կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի նկարիչների միություն
Միհայ Էմինեսկու

**Միհայ Էմինեսկու** (, իսկական ազգանունը՝ Էմինովիչ, , ), ռումինացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, հրապարակախոս։ Էմինեսկուին վերագրվում է հայկական ծագում։ Ռումինական ակադեմիայի ակադեմիկոս (ետմահու)։ Ռումինական նոր գրականության հիմնադիրը։

Սովորել է Վիեննայի և Բեռլինի համալսարաններում։ Փարիզյան կոմունայի ազդեցությամբ գրել է «Կայսրը և պրոլետարը» (1874) պոեմը։ Կենդանության օրոք հրատարակել է «Բանաստեղծություններ» (1883) ժողովածուն։ 1883 թվականին վրա է հասել հոգեկան ծանր հիվանդությունը։ Սակայն մտքի պայծառացման ժամանակ աշխատել է, հրատարակել «Ֆընտընա Բլանդուզիեյ» (1888, «Fantana Blanduziei») թերթը։ Թողել է գրական հարուստ ժառանգություն («Թափուր հանճար», վեպ, «Լուչեաֆըրուլ», պոեմ, նամակներ, նորավեպեր, պատմվածքներ, պիեսներ և այլն)։ Պոետական արվեստը հասցրել է մեծ բարձրության, հարստացրել է ռիթմը, հանգավորումը, գեղարվեստական արտահայտչականությունը, ստեղծել ինքնատիպ լեզու։ Նա համարվում է եվրոպական պոեզիայի վերջին մեծ ռոմանտիկը։

Էմինեսկուն ծանոթ է եղել ռումինահայ գաղութի պատմությանը, հայերենը համարել է հին և հարուստ լեզու։ Էմինեսկուի բանաստեղծությունները սկսել են հայերեն թարգմանել 1914 թվականից։

## Գրականություն
* Հակոբ Սիրունի, Միհայիլ էմինեսքու, Բուխարեստ, 1939։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռումինացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռումինացի բանահավաքներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռումինացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռումինացի բանասերներ
Կատեգորիա:Ռումինացի գրողներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աննայի կյանքը (ֆիլմ)

**Աննայի կյանքը** (, ), 2016 թվականին ռեժիսոր Նինո Բասիլիայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։

2016 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ ծրագրում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է երիտասարդ վրացուհի Աննայի մասին, ով միայնակ մայր է։ Աուտիզմով հիվանդ որդու կյանքի պայմանները բարելավելու համար նա որոշում է մեկնել ԱՄՆ։ Ամերիկայի դեսպանատունը նրան մուտքի արտոնագիր չի տալիս, ուստի Աննան ռիսկի է դիմում, վաճառում տունը և գումարը տալիս մի մարդու, ով խոստանում է անօրինական ճանապարհով ԱՄՆ մուտքի արտոնագիր ձեռք բերել, սակայն պարզվում է, որ այդ մարդը խաբեբա է։ Աննան, կորցնելով գումարը հետ ստանալու բոլոր հույսերը, առևանգում է այդ մարդու վեցամյա աղջկան։

## Դերերում
* Եկատերին Դեմետրաձե
* Լաշա Մուրջինելի
* Լազիրա Չխաիձե
* Լիլի Օքրոշիձե

## Մրցանակներ
* Լավագույն ֆիլմ, Վալենսիայի Կինոլուսարձակ միջազգային փառատոն, 2016
* «Արժանիք» մրցանակ, Բուենոս Այրեսի Construir Cine միջազգային կինոփառատոն, 2016

## Նկարահանող խումբ
* Պրոդյուսեր (ներ)՝	Ժաննա Կարինա Սարդիլաշվիլի
* Ռեժիսոր՝ Նինո Բասիլիա
* Սցենարի հեղինակ (ներ)՝ Նինո Բասիլիա
* Օպերատոր՝ Տաթո Կոտետիշվիլի
* Երաժշտությունը՝	Scratch the Floor
* Հնչյունը՝ Բեսո Կաչարավա
* Մոնտաժը՝ Նիկո Տարիելաշվիլի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր
Սերբական Հանրապետության օրհներգ

**Իմ Հանրապետություն** (, ), Բոսնիա և Հերցեգովինայի երկու վարչական բաժանումներից մեկի` Սերբական Հանրապետության ազգային օրհներգ։ 2008 թվականի հուլիսի 16-ին այս օրհներգը փոխարինել է Սերբիայի հիմնը` Բոժե Պրավդե ( - Արդար Աստված) գործիքային տարբերակին, որը 2006 թվականին ըստ Բոսնիա եւ Հերցեգովինայի Սահմանադրական դատարանի որոշման հակասահմանադրական էր հայտարարվել։

Օրհներգի երաժշտության և տեքստի հեղինակն է Մլադեն Մատովիչը։

## Տեքստ

## Տես նաև
* Ճշմարիտ Աստված (Bože pravde)
* Հեռու այնտեղ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Moja Republika in Youtube-ում
* Moja Republika in the Serbian Language Wikiquote

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինա
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության խորհրդանիշեր
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության քաղաքականություն
Կատեգորիա:Օրհներգեր
Յակով Կազակ

**Յակով Կազակ** (, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Սմոլևիչի-ՍՏԻ» կիսապաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
Յակով Կազակն իր կարիերան սկսել է Մինսկի «Լոկոմոտիվ» ակումբում, որտեղ նա խաղացել է հիմնականում թիմի երկրորդ կազմում։ Խաղացել է Բելառուսի առաջին լիգայում «Բարանովիչիի» և «Ռուդենսկի» կազմում։

2011 թվականին խաղացել է «Սլավիա-Մոզիր» ակումբում, որին օգնել է հաղթել Բելառուսի առաջին լիգայում։

2013 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Սլուցկ», սակայն ապրիլին նա լքել է ակումբը և միացել «Սմորգոնին»։

2014 թվականի փետրվարին նա պայմանագիր է կնքել «Սմոլևիչի-ՍՏԻ» ակումբի հետ։

### Վիճակագրություն

## Ձեռքբերումներ

* Բելառուսի առաջին լիգայի չեմպիոն – 2011

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Եվգենի Զուև

**Եվգենի Միխայլովիչ Զուև** (, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող

## Ակումբային կարիերա

Մինսկի «Օլիմպիա» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Խաղացել է Մինսկի «Լոկոմոտիվ», Ժոդինոյի «Տորպեդո» ակումբներում։

2007 թվականին տեղափոխվեց «Վիտեբսկ», հետո երկու տարի անցկացրել է «Նաֆտան» ակումբի կազմում։ 2011 թվականին «Գոմելի» կազմում արժանացել է Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալի։

2012 թվականի մրցաշրջանն անցկացրել է «Սլավիա-Մոզիր» ակումբում, սակայն հազվադեպ է ընդգրկվել թիմի հիմնական կազմում։ 2013 թվականի փետրվարին կրկին հայտնվել է «Վիտեբսկ» ֆուտբոլային ակումբում, որտեղ դարձել է թիմի հիմնական խաղացող։ Նույն տարվա հունիսին վնասվածք է ստացել, որի պատճառով բաց է թողել երկու ամիս, հետո վերադարձել է հիմնական կազմ։ 2013 թվականի մրցաշրջանի ավարտին լքել է «Վիտեբսկ» ֆուտբոլային ակումբը։

### Վիճակագրություն

### Միջազգային
2004 թվականին երեք խաղ է անցկացրել Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի կազմում։

## ձեռքբերումներ
* Բելառուսի երկրորդ լիգայի չեմպիոն - 2001
* Բելառուսի գավաթակիր - 2010/11
* Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2011

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ազգագրական թանգարան (Բելգրադ)

**Ազգագրական թանգարան** (), ամենահին թանգարաններից մեկը Բալկանյան թերակղզում։ Գտնվում է Բելգրադի Հին քաղաքի Ստուդենտսկի հրապարակում։

## Թանգարանի մասին
Հավաքածուի ի հայտ գալուն միտված առաջին փորձերը եղել են դեռևս 1867 թվականին Մոսկվայում կազմակերպված սլավոնական ցուցահանդեսին մասնակցելու նպատակով։ 1872 թվականին Սերբիայի գիտական ընկերությունը առաջարկել է ստեղծել թանգարան` ազգագրական ցուցանմուշներով։ Այդ ժամանակից ի վեր հավաքածուն անընդհատ համալրվել է նոր ցուցանմուշներով։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1901 թվականի փետրվարին Սերբիայի ազգային թանգարանի ազգագրական հավաքածուի հիման վրա, իսկ առաջին մշտական ցուցահանդեսը բացվել է 1904 թվականին։ Այդ ժամանակներից ցուցանմուշների թիվը գնալով աճել է։ Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ ազգագրական թանգարանը զգալիորեն տուժել է` մեծ կորուստներ կրելով։

Թանգարանում պահվում է 151.990 միավոր նմուշ, որոնց թվում` ազգային տարազ, հագուստ, գորգեր, տարբեր արհեստներ ներկայացնող իրեր, ամանեղեն` փայտից, մետաղից, կերամիկայից, կահույք, նկարներ, հին լուսանկարներ, ոչ եվրոպական ծագման առարկաներ և այլն։ Թանգարանի հավաքածուի մաս է համարվում Խրիստիֆոր Կրնիլովիչի ազգագրական հավաքածուն։

## Աշխատանքային ժամեր
* Երկուշաբթի - ոչ աշխատանքային օր
* Երեքշաբթի - շաբաթ (10:00 - 17:00)
* Կիրակի - (90:00- 14:00)

## Պատկերասրահ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* Բելգրադի ազգագրական թանգարան

Կատեգորիա:Բելգրադի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգագրական թանգարաններ
Կատեգորիա:1901 հիմնադրված թանգարաններ
Ռոմուալդաս Օզոլաս

**Ռոմուալդաս Օզոլաս** (, 31 հունվարի, 1939, Իոնիշկելիս, Պասվալիո շրջան, Պանեվիժիսի կոմսություն – 6 ապրիլի, 2015, Վիլնյուս, Վիլնյուսի կոմսություն, Լիտվա), լիտվացի քաղաքական գործիչ և հրապարակախոս։ Սայուդիս շարժման ակտիվիստ, Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր (1992-2000), Վիլնյուսի համալսարանի դասախոս։

## Կենսագրություն
Ռոմուալդաս Օզոլասը ծնվել է 1939 թվականի հունվարի 31-ի Լիտվայի Իոնիշկելիս քաղաքում։ 1957 թվականին ավարտել է դպրոցը Շյաուլյայի շրջանի Բազիլիոնայ վայրում։ 1957 թվականից մինչև 1962 թվականի փիլիսոփայություն է սովորել Վիլնյուսի համալսարանում, իսկ 1968-1973 թվականներին սովորել է ասպիրանտուրայում։ 1973 թվականից մինչև 1989 թվականը դասավանդել է Վիլնյուսի համալսարանում։ 1965 թվականից մինչև 1968 թվականն աշխատել է որպես «Kulturos baraj» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար, ապա բաժնի խմբագիր։

Ռոմուալդաս Օզոլասը եղել է Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1973 թվականից մինչև 1990 թվականը։ 1988-1990 թվականներին եղել է Լիտվայի անկախության համար պայքարող *Սայուդիս* շարժման անդամ։ 1988 թվականին Ռոմուալդաս Օզոլասը հիմնադրել է «Վիլնիա» ազգայնական կազմակերպությունը։ 1990 թվականից մինչև 1991 թվականը եղել է Լիտվայի վարչապետի տեղակալ Ալգիրդաս Բրազաուսկասի հետ միասին։ 1993 թվականին անդամակցել է Լիտվայի կենտրոնի միությանը (, LCS) և եղել է նրա նախագահը մինչև 2000 թվականը։ 1996 թվականին Ռոմուալդաս Օզոլասն ընտրվել է Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր և մնացել այդ պաշտոնում մինչև 2000 թվականը։ 2003 թվականից մինչև 2007 թվականը գլխավորել է Կենտրոնի ազգային կուսակցությունը, որը 2005 թվականին վերանվանվել է Կենտրոնի լիտվական կուսակցություն։

1991 թվականին Ռոմուալդաս Օզոլասը դարձել է Ստասիս Շալկաուսկիսի մրցանակի առաջին դափնեկիրը։

Ռոմուալդաս Օզոլասը մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 6-ին Վիլնյուսում քաղցկեղից։ Թաղված է Անտիկալնիսի գերեզմանատանը։

## Հայացքներ
Ռոմուալդաս Օզոլաս‎ն ունեցել ազգայնական հայացքներ։ Հայտնի է եղել Ռուսաստանի ու ռուսների նկատմամբ իր բացասական վերաբերմունքով։ 2011 թվականին հրատարակել է հոդված՝ կոչ անելով, որ Կալինինգրադի մարզն առանձնանա Ռուսաստանից, ու այդ տարածքում ձևավորվի «Բալթիական հանրապետություն»։

## Աշխատություններ
* Pasakojimai apie filosofiją. Vilnius 1988. ISBN 5-7900-0008-8 (*Պատմվածքներ փիլիսոփաների ու փիլիսոփայության մասին*)
* Pirmieji atkurtosios nepriklausomybės metai. 1992 (*Վերականգնված անկախության առաջին տարիները*)
* Atgimimo ištakose. 1997 (*Վերածննդի ակունքների մոտ*)
* Išsivadavimas. 1998 (*Ազատագրում*)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Լիտվացի հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Գոլուբաց ամրոց

**Գոլուբաց ամրոց** (, ), միջնադարյան ամրոց ժամանակակից Սերբիայի տարածքում։ Կառուցվել է 14-րդ դարում Դանուբ գետի ափին` Երկաթե դարպասների մոտ։ Գտնվում է Գոլուբաց և Կլադովո քաղաքների միջև։ Ամրոցի վաղ պատմությունը քիչ է ուսումնասիրված։ Դեռևս մինչ ամրոցի հիմնադրումը նրա շրջակայքում եղել է հռոմեական բնակավայր, որ երբեմն անվանել են «Columbiara»: Ժամանակակից ամրոցը հիմնադրել են սերբե՞րը, թե՞ հունգարները` վերջնականապես ճշտված չէ։ Անհայտ է նաև, թե երբ է սկսվել ամրոցի շինարարությունը։ Աշտարակներից մեկում առկա ուղղափառ մատուռից կարելի է ենթադրել, որ ամրոցը կամ վերին քաղաքը հիմնադրվել է ուղղափառ ազնվականական տոհմի կողմից։ Ամրոցի հիմնադրման ժամանակի մասին ևս ստույգ տեղեկություններ չկան, չնայած բոլոր հիմքերը կան ենթադրելու, որ այն հիմնադրվել է 14-րդ դարի սկզբին։

Ամրոցի պատմության առավել դրամատիկ շրջանն է եղել 15-րդ դարը, երբ Հունգարիայի թագավորը ամրոցի կառավարումը վստահել է սերբ կառավարիչներ Լազարևիչին և Բրանկովիչին։ 1427 թվականին Գոլուբացին տիրում է թուրք սուլթան Մուրադ II-ը։ Բալկաններում իր հակառակորդների դիրքերի ամրապնդումից ապահովագրվելու համար Հունգարիայի թագավոր Սիգիզմունդ I-ը 1428 թվականին ամրոցը ազատագրելու համար բազմահազարանոց զորք է ուղարկում, որ կազմված էր հունգարներից, վալախներից, լեհերից, իտալացիներից։ Ամրոցի պաշարումը հաջողությամբ չի պսակվում. մահանում է ուղղափառ ասպետ Զավիշա Չորնին ():

Ամրոցն ունի 9 աշտարակ, որոնց բարձրությունը 20-25 մ է:Դրանցից ամենահինը հինգն են։ Աշտարակները միանում են ուղղաբերձ ժայռից իջնող գետի քարե պատերի մոտ, որոնց լայնությունը հասնում է 280 սմ-ի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Սերբիայում
Կատեգորիա:Սերբիայի ամրոցներ
Նիկոլա Տեսլայի թանգարան

**Նիկոլա Տեսլայի թանգարան** (), գիտական թանգարան Բելգրադի կենտրոնական մասում։ Ամբողջությամբ նվիրված է սերբ ֆիզիկոս, գյուտարար Նիկոլա Տեսլային։

## Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1952 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Հարավսլավիայի կառավարության որոշմամբ։ Տեղակայված է Բելգրադի Պրոլետարների բրիգադի փողոցի երկհարկանի առանձնատանը, որ կառուցվել է 1927 թվականին սերբ ճարտարապետ Դրաժիչ Բրաշովանի նախագծով։

Թանգարանի առաջին հարկում ներկայացված են Նիկոլա Տեսլայի հեղինակած սարքերի մոդելներ, ինչպես նաև գիտնականի կյանքին ու գործունեությանը վերաբերող նյութեր, փաստաթղթեր։

Երկրորդ հարկում պահպանվում են Տեսլայի ձեռագրերը, գրառումների տետրերը, նամակները, անձնական գրադարանի գրքերը և ուրիշ այնպիսի նյութեր, որոնցով կարելի է ուսումնասիրել ֆիզիկոսի ստեղծագործական ժառանգությունը։

Թանգարանի հավաքածուն ընդհանուր առմամբ ներառում է 160.000 բնօրինակ փաստաթուղթ, մոտ 2.000 գիրք և ամսագիր, 1.200 տեխնիկական գյուտ, Նիկոլա Տեսլային պատկանող մի քանի հազար լուսանկար, գծագիր, նկար, անձնական իրեր։

Նիկոլա Տեսլայի բոլոր փաստաթղթերն ու անձնական իրերը, Տեսլայի վերջին ցանկության համաձայն, 1949 թվականին Բելգրադին է փոխանցել Սավա Կոսանովիչը։

Ներկայումս թանգարանը միակն է աշխարհում, որտեղ պահվում են մեծ գիտնականի բնօրինակ փաստաթղթերն ու անձնական իրերը։ Այդ պատճառով թանգարանն ամեն կերպ աջակցում է Տեսլայի թողած ժառանգությունն ուսումնասիրողներին` տրամադրելով փաստաթղթերն ուսումնասիրելու հնարավորություն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Բելգրադի թանգարաններ
Կատեգորիա:1952 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Գիտության թանգարաններ
Կատեգորիա:Կենսագրական թանգարաններ
Կատեգորիա:1952 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Լուի Տյուայոն

**Լուի Տյուայոն** (, ), գերմանացի քանդակագործ։

## Կենսագրություն
Լուի Տյուայոնը 1879-1881 թվականներին սովորել է Բեռլինի Արվեստների բարձրագույն դպրոցում, 1882-1883 թվականներին քանդակագործ Ռեյնհոլդ Բեգասի ատելիեում վարպետ-աշակերտ է աշխատել։ 1885-1903 թվականներին այցելել է Հռոմ։ Այստեղ՝ 1890-1895 թվականներին ստեղծել է իր գլուխգործոցը՝ հեծյալ ամազոնուհու բրոնզե արձանը, որը ցուցադրվել է 1898 թվականին Բեռլինի  Ազգային հին պատկերասրահի դիմաց, պատճենը տեղադրված է Տիրգարտենում։

1902 թվականից սկսած մասնակցել է Բեռլինի գեղարվեստական շարժմանը։ Ծանոթ է եղել մեկ այլ գերմանացի խոշոր քանդակագործ՝ Գեորգ Կոլբեի հետ։ 1906 թվականին Լուի Տյուայոնը նշանակվել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ 1907 թվականից ղեկավարել է քանդակի վարպետների ատելիեն։ 1910 թվականից Բեռլինի համալսարանի արվեստի պատվավոր դոկտոր է դարձել։ 'Լուի Տյուայոնը համարվում է Բեռլինի քանդակագործական դպրոցի մոդեռն ոճի նախակարապետը։ Լուի Տյուայոնը մահացել է 1919 թվականին 56 տարեկան հասակում։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Rosselenker-Bremen.jpg|*Ձիուն առաջնորդողը*, Բրեմեն
Պատկեր:Tuaillon1.jpg|*Ամազոնուհին*, Բեռլին
Պատկեր:Amazone zu Pferde by Louis Tuaillon.jpg|*Ամազոնուհին*, Բեռլինի պատկերասրահի բակում
Պատկեր:Hirschfelde Hirsch.jpg|*Եղջերու*, Բարնիմ
Պատկեր:Standbild-Friedrich3 Bremen.jpg|Հուշարձան Ֆրիդրիխ III-ին, Բրեմեն
Պատկեր:Louis Tuaillon - Sandalenbinderin face.jpg|*Սանդալներ հագնող աղջիկը*


## Գրականություն
* Gert-Dieter Ulferts: *Louis Tuaillon (1862–1919): Berliner Bildhauerei zwischen Tradition und Moderne*. Mann, Berlin 1993. ISBN 3-7861-1670-9
* *Tuaillon, Louis* in: Thieme-Becker: *Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Bd. 41 (Tif-Tz)* zusammen mit Hans Vollmer (Hrsg.): *Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler des XX.&nbsp;Jahrhunderts.* E. A. Seemann (CD-ROM), Leipzig 2008. ISBN 978-3-86502-177-9 (S.&nbsp;254f)
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Վարդակակաչների թերակղզի

**Վարդակակաչների թերակղզի** (), տեսարժանություն, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օռլովսկի գյուղում, Մանիչ գետի հովտի տարածքում։ Հաճախելիությունն առավել մեծ է ապրիլի երկրորդ կեսին` վարդակակաչների զանգվածային ծաղկման ժամանակ։

## Պատմություն
Ամեն տարի ապրիլի երկրորդ կեսին Մանիչ գետի հովտում տեղի է ունենում վարդակակաչների զանգվածային ծաղկում, որոնց թվում են Գեսների և Բիբերշտայնի վարդակակաչները, Շրենկի կարմիր վարդակակաչները և երկգույն սպիտակ վարդակակաչները։ Ծաղկող վարդակակաչները ձևավորում են մեծ տարածքներ, որոնք զբոսաշրջիկները կարող են դիտել արգելոցի աշխատակիցների ուղեկցությամբ։ Վարդակակաչների թերակղզին Մանիչ գետի հովտի զբոսաշրջային օբյեկտներից է։

Արգելոցի տարածքում հանգստի վայրեր կազմակերպելն արգելվում է, ուստի տեղի բնակիչները հանգստանում են լճակներում, որոնք հիմնվել են 1911-1960-ական թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ 
ձախից|մինի|300x300փքս|Գեսների և Բիբերշտայնի վարդակակաչները
Վարդակակաչներն աճում են չվարած տափաստանի հողին։ Տարեցտարի ծաղիկների քանակի կրճատման միտումներ չեն նկատվում։ Բացի վարդակակաչներից, հովտում կարելի է տեսնել հիրիկներ, փետրախոտ, օշինդր, իշառվույտ, կառ, փշաքեղ։

Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում, սկսած 2012 թվականից, անցկացվում է «Ներբողված տափաստան» փառատոնը։ Միջոցառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում նրանց համար, ում անտարբեր չէ տափաստանի բնությունը։ 2015 թվականին փառատոնն այցելել է շուրջ երեք ու կես հազար մարդ։ Զբոսաշրջիկները հնարավորություն ունեին դիտելու ծաղկող վարդակակաչներով տարածքները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջան
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի տեսարժան վայրեր
Նինո Բասիլիա

**Նինո Բասիլիա** (, ), վրացի ռեժիսոր, սցենարիստ։

## Կենսագրություն
Նինո Բասիլիան ծնվել է Վրաստանում։ Սովորել է Թբիլիսիի մանկավարժական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետում։ Հեղինակել է մի քանի վեպեր, ֆիլմերի և հեռուստատեսային սերիալների սցենարներ։ Մոսկվայում անցել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները, այնուհետև վերադարձել է Վրաստան և նկարահանել մի քանի վավերագրական ֆիլմ, բեմադրել է ներկայացումներ, տեղական հեռուստատեսություններից մեկում եղել վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր։ 2016 թվականին նկարահանել է իր առաջին խաղարկային ֆիլմը՝ «Աննայի կյանքը»։

## Ֆիլմեր

## Տես նաև
* Վրացական կինո

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Վրացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ
Լև Ադամովիչ

**Լև Միխայիլի Ադամովիչ** (*, *), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի կայսրություն - 1960 թվականի հուլիսի 29, Լոս անջելես, ԱՄՆ), ռուս զորապետ, գեներալ-մայոր։ Ռուս-ճապոնական, Առաջին համաշխարհային, Քաղաքացիական պատերազմների մասնակից։

Սպիտակ շարժման մասնակից, մասնակցություն է ունեցել նաև Սիբիրի Սառցե Մեծ երթին։

## Կենսագրություն

Լև Ադամովիչը ծնվել է 1884 թվականի նոյեմբերի 15-ին (27) Սանկտ Պետերբուրգում։ Սերում է Մինսկի նահանգի պալատից։

Ադամովիչն ավարտել է Նիկոլայ I-ի անվան Գատչինյան համալսարանը, ինչպես նաև Մոսկվայի զինվորական ուսումնարանը, որից հետո ծառայել է Լեյբ-Գվարդիա Պավլովյան զորագնդում։ Հետո զբաղեցրել է ոստիկանների Առանձին կորպուսի ռոտմիստրի պաշտոնը։

Մասնակցություն է ունեցել Ռուս-ճապոնական պատերազմում։

Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ ղեկավարել է Թամանյան 150-րդ հետևակային գունդը և խիզախությունների համար արժանացել է Գեորգիևյան զենքին։

Ադամովիչը Քաղաքացիական պատերազմի սկզբում ծառայել է Ռուսական բանակի ծովակալ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Կոլչակի զորքերում։

1919 թվականի մարտի 27-ից մինչև սեպտեմբեր եղել է Շադրինյան 26-րդ լեռնային հրաձգի հրամանատար, որը Ուրալական լեռնային հրաձգային դիվիզիայի կազմում էր։ Ավելի ուշ ղեկավարել է Սիբիրի բանակի հրաձգային բրիգադան և ծառայել է որպես հրամանատարի օգնական, որը Ուրալական 7-րդ լեռնային հրաձգային դիվիզիայի կազմում էր։

Լև Ադամովիչը մասնակցել է Սիբիրի սառցե մեծ երթին։

1920 թվականի հուլիսի 9-ին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում։

Գաղթի ժամանակ Ադամովիչն ապրել է նախ Չինաստանում, որտեղ ծառայել է որպես ԱՉԵՃ-ի և ռուսական սկաուտների Մանչժուրյան զորագնդի ուսումնական բաժնի ծառայող։ 1931 թվականին տեղափոխվել է Շանհայ, ապա Լոս Անջելես, որտեղ 1960 թվականի հուլիսի 29-ին մահացել է։

## Աղբյուրներ
* *Волков Е. В., Егоров Н. Д., Купцов И. В.* Белые генералы Восточного фронта Гражданской войны: Կենսագրություն — : Русский путь, 2003. — 240 с. ISBN 5-85887-169

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Գազետնի նրբանցք (Դոնի Ռոստով)

**Գազետնի նրբանցք** (), նրբանցք Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի կենտրոնում։ Ձգվում է Բերեգովայա փողոցից (գրեթե Դոնի առափ) մինչև Վարֆոլոմեևի փողոց։ Շինությունների համարակալումը կատարվում է Բերեգովայա փողոցից։

## Պատմություն
մինի|ձախից|Բոլշայա Սադովայա փողոցի և Կազանսկի նրբանցքի անկյունը (1911 թվական)
Գազետնի նրբանցքը մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը կոչվել է Կազանսկի` այն եկեղեցու անունով, որը գտնվել է Նիկոլսկայա և Կազանսկայա փողոցների միջև (այժմ` Սոցիալիստիչեսկայա և Սերաֆիմովիչի փողոցներ)։ Գազետնի նրբանցք է կոչվել հեղափոխությունից հետո։ Կազանսկի նրբանցքում, սկսած Տուրգենևի փողոցից մինչև Բոլշայա Սադովայա փողոց, սիրով բնակվել են իրավաբանները, բժիշկները, շինարարական կապալառուները։ Տեղը համարվել է հեղինակավոր։

Նոր տնտեսական քաղաքականության (ՆԷՊ-ի) տարիներին Գազետնի նրբանցքը ձեռք բերեց «կարմիր լապտերների» շրջանի համբավ. նախաձեռնող տատիկներն այնտեղ իրենց սենյակները ամբողջ թաղամասերով հանձնում էին մարմնավաճառներին։ Գազետնի նրբանցքի պատմության այս ժամանակաշրջանն ավարտվեց 1926 թվականից հետո։ Բոլոր մարմնավաճառներին Գազետնի նրբանցքից հավաքեցին և կազմակերպված ուղարկեցին Սոլովկի հատուկ նշանակության ճամբար։

## Գազետնի նրբանցքում գտնվում են
* Գազետնի նրբանցք, 8` Վրանգելի տուն (ճարտարապետ` Նիկոլայ Դորոշենկո)
* Գազետնի նրբանցք, 9` ապրել է բանաստեղծ Ռյուրիկ Ռոկը
* Գազետնի նրբանցք, 18` Զինվորական սինագոգ (ճարտարապետ` Էռնստ Շուլման))
* Գազետնի նրբանցք, 25` Վոլկենշտեյնի տուն
* Թերթերի, 32` այս տանն ապրել է դերասան և ռեժիսոր Ալեքսանդր Կայդանովսկին
* Գազետնի նրբանցք, 34/70` Սրապիոնովի տուն («Պետրոգրադ» հյուրանոց)
* Գազետնի նրբանցք, 39` Մ. Օ. Կուլակովի եկամտաբեր տուն
* Գազետնի նրբանցք, 44` դոկտոր Պ. Գ. Պորտուգալովի եկամտաբեր տուն (այստեղ է ծնվել երաժշտական մանկավարժ Վիտոլդ Պորտուգալովը)
* Գազետնի նրբանցք, 45` Ա. Պ. Մաշոնկինի եկամտաբեր տուն
* Գազետնի նրբանցք, 46` Զուգարան Գազետնիում
* Գազետնի նրբանցք, 47բ` Սոլոդովի տուն / Ուսուցչի տուն (ճարտարապետ` Նիկոլայ Դորոշենկո)
* Գազետնի նրբանցք, 84` Rock-&-Roll սրճարան «Ասմոլով» (Ծխախոտի ֆաբրիկայի շենք)

## Պատկերասրահ

Особняк Н Г Врангеля - Газетный 8.JPG|Վրանգելի տուն
Здание солдатской синагоги.jpg|Զինվորական սինագոգ
Доходный дом Л.Ф. Волкенштейн.JPG|Վոլկենշտեյնի տուն
ДД Срабионова (Гостиница Петроград).JPG|Սրապիոնովի տուն
ДД М О Кулакова к 19 в.JPG|Մ. Օ. Կուլակովի եկամտաբեր տուն
Доходный дом П.Г. Португалова 1890 г.JPG|Դոկտոր Պ. Գ. Պորտուգալովի եկամտաբեր տուն
Дом Союдовой (пер. Газетный, 47) - вид с угла.JPG|Սոլոդովի տուն


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ
Կուտուզով օպերացիա

**Կուտուզով օպերացիա**, օպերացիան կազմակերպվել է Խորհրդային Միության Կարմիր բանակի կողմից ընդդեմ գերմանական Կուրգան խմբավորման։ Ռազմական գործողությունը կոչվել է Նապոլեոնյան բանակի դեմ 1812 թվականին ռազմական գործողություններ իրականացնող ռուս գեներալ Միխայիլ Կուտուզովի անունով։ Օպերացիան Խորհրդային Միության ռազմական ուժերի կողմից իրականացրած երկու խոշոր օպերացիաներից մեկն է եղել։ Այն սկսվել է 1943 թվականի հուլիսի 12-ին և ավարտվել 1943 թվականի օգոստոսի 18-ին Օրյոլի գրավմամբ։

## Նախապատմություն
Անձրևային եղանակների ավարտվելուն պես խորհրդային հրամանատարությունը կշռադատում է իր հաջորդ քայլերը։ Ստալինը ուզում էր վճռականորեն իրադրության տերը լինել` իրենց ձեռքում պահելով հարձակողական հնարավորությունները և համոզված էր, որ իր գլխավոր հրամանատարները կգրավեն նախնական պաշտպանական դիրք, կթուլացնեն գերմանական ուժերը, և հնարավորություն կստեղծվի խորհրդային ուժերի հարձակման համար։ Կուտուզով օպերացիան եղել է հարձակողական պլան` ուղղված գերմանական բանակի «Կենտրոն» խմբավորման դեմ։ Այն իրականացվել է խորհրդային երեք ճակատներում գերմանական զրահատանկային երկրորդ զորամիավորման դեմ` նպատակ ունենալով կասեցնել գերմանական իններորդ բանակի շարժումը և անցկացնել հարձակողական օպերացիա Կուրսկի աղեղում։

Խորհրդային ուժերը կատարում են խորքային պաշտպանական աշխատանքներ, ականապատում են տարածքներ։ Խորհրդային հրամանատարությունը ծրագրել էր Կուրսկի աղեղում շրջապատել և ոչնչացնել թշնամուն։ Սկզբնական հարվածը իրականացվում էր հյուսիսային և արևելյան ուղղություններով միաժամանակ։ Գերմանական հետախուզությանը հայտնի էր, որ խորհրդային զորքերը երկրորդ զրահատանկային ուժերի դեմ կենտրոնացրել են ուժեր։ Խորհրդային բանակն ուներ 1286000 մարդ, 2400 տանկ, 3000 ինքնաթիռ։ Գերմանական ուժերի դեմ մղվում էին նաև պարտիզանական կռիվներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ճակատամարտեր և ռազմական գործողություններ խորհրդա-գերմանական պատերազմի ժամանակ
Կատեգորիա:Երկրորդ աշխարհամարտի ռազմական գործողություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ աշխարհամարտում Կարմիր բանակի ռազմական գործողություններ
Կատեգորիա:Օդային գործողություններ և ճակատամարտեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Խորհրդային բանակի մասնակցությամբ
Կատեգորիա:Օդային գործողություններ և ճակատամարտեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանական բանակի մասնակցությամբ
Կատեգորիա:Գերմանիայի ճակատամարտեր
Դմիտրի Գապանովիչ

**Դմիտրի Գապանովիչ** (, ), Ռազմական խորհրդի անդամ և Մոսկովյան ռազմական օկրուգի հրամանատարի քաղաքական գծով տեղակալ, գեներալ-լեյտենանտ (1944):

## Կենսագրություն
Դմիտրի Գապանովիչը ծնվել է 1896 թվականին գյուղացու ընտանիքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից, շարքային։ 1918 թվականից հանդես է եկել Կարմիր բանակի կազմում, 1919 թվականից` Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Արևմտյան ռազմաճակատում մղվող մարտերին։ 1929 թվականին ավարտել է  Վ. Ի. Լենինի անվան Ռազմա-քաղաքական ակադեմիային կից ավագ քաղաքական կազմի դասընթացները, 1941 թվականին՝ Կարմիր բանակի քաղաքական կառավարման բարձրագույն քաղաքական կազմի դասընթացները։ 1929-1939 թվականներին զորքերում կատարել է կուսակցական-քաղաքական աշխատանք։ 1939 թվականի փետրվարից մինչև 1941 թվականի հունվարը եղել է Անդրբայկալյան ռազմական օկրուգի Ռազմական խորհրդի անդամ։ Հայրենական պատերազմի ընթացքում 1941 թվականի հունիսից եղել է Կենտրոնական ռազմաճակատի Ռազմական խորհրդի անդամ։ Մասնակցել է Սմոլենսկի մարտերին և 1941 թվականի սեպտեմբերից նշանակվել Կիևյան Հատուկ ռազմական օկրուգի Ռազմական խորհրդի անդամ, 1941 թվականի նոյեմբերից` Ուրալյան ռազմական օկրուգի Ռազմական խորհրդի անդամ։ 1942 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1947 թվականի մայիսը` Մոսկովյան ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատարի քաղաքական գծով տեղակալ, Ռազմական խորհրդի անդամ։   Միաժամանակ, մինչև 1943 թվականի հոկտեմբերը կատարել է Մոսկովյան պաշտպանական գոտու Ռազմական խորհրդի անդամի պարտականությունները։ Հետպատերազմյան տարիներին Խորհրդային բանակում կատարել է կուսակցական աշխատանք, եղել է ցամաքային զորքերի ռազմական և ֆիզիկական պատրաստականության Գլխավոր վարչության պետ։

## Մահ
Դմիտրի Գապանովիչը մահացել է 1952 թվականին Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Վվեդենյան գերեզմանատանը։

## Ընտանիք
Դմիտրի Գապանովիչի դստեր` Վերա Դմիտրիևնայի հետ ամուսնացել է Օ. Վ. Պենկովսկին, թոռնուհին Մարիա Օլեգովնան է։

## Կոչումներ
* Շարքային
* Դիվիզիոնի կոմիսար
* Կորպուսի կոմիսար (1940 թվականի հունիսի 19-ից)
* Գեներալ-մայոր (1942 թվականի դեկտեմբերի 6-ից)
* Գեներալ-լեյտենանտ (1944 թվականի նոյեմբերի 2-ից).

## Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի և Կարմիր դրոշի (եռակի) շքանշաններով։

## Գրականություն
* Андреев Н. А. Трагические судьбы. Олма-Пресс, 2001. ISBN 5-224-01944-3.
* Залесский, Константин Александрович Великая Отечественная война. Большая биографическая энциклопедия. — М.: ACT, 2013. — 832 с. — Тираж 3000 экз. — ISBN 978-5-17-078426-4.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биографическая справка 
* Страницы российской истории 
* Центр генеалогических исследований 
* Память народа

Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Գեներալ-լեյտենանտներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
ԱՄՆ նահանգների և տարածքների կարգախոսների ցանկ

__NOTOC__

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ամերիկյան մշակույթ
Կատեգորիա:Կարգախոսներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:ԱՄՆ
Իվան Բուրեշ

**Իվան Բուրեշ** (, ), բուլղարացի կենդանաբան, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1929-1980 )։

## Կենսագրություն
Իվան Բուրեշը ծնվել է 1885 թվականին Սոֆիայում։ 1904-1909 թվականներին սովորել է Սոֆիայի համալսարանում։ Համալսարանում սովորելու տարիներին ուսումնական պրակտիկան անցկացրել է Պրահայի և Մյունխենի համալսարաններում, ինչպես նաև Սոֆիայի համալսարանում ուսանելու տարիներին հիմնադրել է միջատաբանական կայան։ 1927 թվականին հիմնադրել է Բուլղարիայի թռչնաբանական կենտրոնը։ 1914 թվականին ընտրվել է Սոֆիայի Գիտական և բնական պատմության թանգարանի  տնօրեն և պաշտոնավորել 33 տարի։ 1947-1959 թվականներին եղել է Կենդանաբանության ինստիտուտի և Սոֆիայի կենդանաբանական այգու տնօրեն։  1959 թվականից անցել է թոշակի։

Մահացել է Սոֆիայում 1980 թվականի օգոստոսի 8-ին՝ 94 տարեկան հասակում։

## Գիտական աշխատանքներ
Հիմնական գիտական աշխատանքները նվիրված են միջատների, հնէակենդանաբանության և բնական պատմության ուսումնասիրությանը։ 
* 1924-1926 թվականներին՝ Ժայռափոր կենդանական աշխարհի մասին մենագրություններ
* 1929-1943 թվականներին՝ Թեփուկաթևավորների կենդանական աշխարհի մասին մենագրություններ
* 1933-1942 թվականներին՝ Հերպետոլոգիայի կենդանական աշխարհի մասին մենագրություններ
* 1956 թվականին՝ միջատների՝ Բուլղարիայի անտառային տնտեսության և գյուղատնտեսության վնասատուների մասին մենագրություններ
Նկարագրել է Բուլղարիայի կենդանական միջատների 5 նոր ցեղ և 107 տեսակ

## Անդամակցություն
* Ռուսաստանի միջատաբանական ընկերության պատվավոր անդամ
* Չեխոսլովակիայի կենդանաբանական ընկերության պատվավոր անդամ
* Չեխոսլովակիայի միջատաբանական ընկերության պատվավոր անդամ
* Մի քանի այլ գիտական ընկերությունների պատվավոր անդամ

## Գրականություն
* Биологи. Биографический справочник.- Киев.: Наукова думка, 1984.- 816 с.: ил.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրական տվյալներ 
* Дата рождения с биографией на Liveinternet (Kakula)

Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի կենսաբաններ
Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Իրինա Ռոզանովա

**Իրինա Յուրևնա Ռոզանովա** (, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2007):

## Կենսագրություն
Իրինա Ռոզանովան ծնվել է 1961 թվականի հուլիսի 22-ին Պենզայում, դերասաններ (հետագայում խաղացել են Ռյազանի դրամատիկական թատրոնում) Յուրի Ռոզանովի ու Զոյա Բելովայի ընտանիքում։ Երբ նա եղել է վեց ամսական, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ռյազան։

1984-1988 թվականներին Իրինա Ռոզանովան եղել է Մոսկվայի Մայակովսկու անվան թատրոնի դերասանուհի։

1988 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանը։

1988-1990 թվականներին Իրինա Ռոզանովան եղել է «Человек» թատրոն-ստուդիայի, 1991-1998 թվականներին՝ Մալայա Բրոննայայի թատրոնի, իսկ 1998-1999 թվականներին՝ Լենկոմ թատրոնի դերասանուհի։

Իրինա Ռոզանովան խաղում է անտիռեպրիզային ներկայացումներում։

Կինոյում նկարահանվել սկսել է  1985 թվականին. նրա առաջին դերը եղել է Լյուսյայի դերը «Իմ ընկերուհի» () հեռուստատեսային ֆիմում։

### Անձնական կյանք
Իրինա Ռոզանովան ամուսնացած է եղել ռեժիսոր Եվգենի Կամենկովիչի, պրոդյուսերն Տիմուր Վայնշտեյնի և կինոօպերատոր Գրիգորի Բելենկու հետ։ Փաստացի ամուսնությամբ համատեղ կյանք է վարել ռեժիսորներ Դմիտրի Մեսխիևի ու Բախտիյար Խուդոյնազարովի հետ (մինչև 2011 թվական)։

## Ճանաչում և պարգևներ
* «Վաղվա աստղ» հատուկ մրցանակ Ժնևի երիտասարդ դերասանների փառատոնում (1991)
* «Կնոջ գլխավոր դերի լավագույն կատարման համար» մրցանակ «Созвездие-92» կինոփառատոնում «Անկոր, էլի անկոր» () ֆիլմի համար
* «Ոսկե խոյ»-92 մրցանակ «Անկոր, էլի անկոր» ֆիլմի համար
* «Ոսկե խոյ» մրցանակ «Տարվա լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում (1993)
* «Ճայ» մրցանակ (1995)
* Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստուհի (1995) – *արվեստի բնագավառում ունեցած ներդրման համար*
* «Виват, кино России!» փառատոնի մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարման համար» անվանակարգում
* «Նիկա» (2006) մրցանակ երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարման համար «Коля — перекати поле» ֆիլմի համար
* Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստուհի (2007) – *արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ ներդրման համար*.
* «Ոսկե Արծիվ- 2013» մրցանակ *Կնոջ լավագույն դերակատարում հեռուստատեսությունում* անվանակարգում «Ֆուրցևա։ Լեգենդ Եկատերինայի մասին» ֆիլմի համար

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ирина Розанова: «Абдулов удивлялся, что у нас не получилось романа» — интервью на сайте 7 Дней

Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ
Դավիթ Օդիկաձե

**Դավիթ Օդիկաձե** (, ), վրաց ֆուտբոլիստ, «Չիհուրա» ակումբի կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս Վրաստանի ֆուտբոլի ազգային  հավաքականում։

## Ձեռքբերումներ
* «Դինամո Թբիլիսի» կազմում չեմպիոն 2004-2005, 2007-2008
* «Ինտերի» ադրբեջանական ֆուտբոլի կազմում չեմպիոն 2009-2010

## Արտաքին հղումներ
* Профиль на сайте «Интер Баку» 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1981 ծնունդներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրիլի 14 ծնունդներ
Կատեգորիա:Դինամո Թբիլիսիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Վրաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Իվան Կոստով

**Իվան Կոստով** (, ), միներալոգիայի և պետրոգրաֆիայի բնագավառի բուլղարացի գիտնական, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1966, թղթակից անդամ՝ 1961):

## Կենսագրություն
Իվան Կոստովը ծնվել է 1913 թվականին Պլովդիվում։ 1936 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանը և նույն թվականից աշխատանքի է անցել համալսարանում, 1953 թվականից՝ պրոֆեսոր և միներալոգիայի և բյուրեղագիտության ամբիոնի վարիչ։ 1977 թվականից նախագահել է Երկրաբանության ազգային կոմիտեում, 1978 թվականից՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի Երկրաբանության ինստիտուտի տնօրեն, 1982-1986 թվականներին՝ Միներալոգիայի միջազգային ընկերության նախագահ, Հանքավայրերի միջազգային ընկերակցության անդամ։

Ըստ երկրաքիմիական և բյուրեղագիտական հատկությունների՝ Իվան Կոստովը մշակել է հանքանյութերի նոր դասակարգում։ Նա բացահայտել է բոնչևիտ նոր միներալը և Բուլղարիայի համար նոր միներալներ՝ պլյումբիոգումիտ, պսևդոմալահիտ, մեզոլիտ։ Չեպելարե քաղաքում բացահայտել է ցիանիտի (Kyanite) հանքավայր։ Ուսումնասիրել է Բուլղարիայում ցեոլիթների քիմիական հատկություններն ու ծագումը։ Առաջարկել է հաբիտուսային փոփոխությունների օգտագործման գենետիկ ցուցանիշի միասնական մեթոդը։
մինի|Իվան Կոստովի գերեզմանը Սոֆիայի կենտրոնական գերեզմանատանը

## Անդամակցություն, կոչումներ
* Միներալոգիայի միջազգային ընկերության նախագահ (1982–1986)
* Լոնդոնի երկրաբանական ընկերության պատվավոր անդամ 
* Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի Միներալոգիայի ընկերակցության պատվավոր անդամ 
* Լեոպոլդինայի գիտությունների գերմանական ակադեմիայի պատվավոր անդամ
* Ռուսաստանի Միներալոգիայի ընկերակցության արտասահմանյան պատվավոր անդամ 
* ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ 
* Բուլղարիայի Միներալոգիայի ընկերակցության հիմնադիր և պատվավոր նախագահ
* Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր դոկտոր (Honoris Causa)
* Պլովդիվի պատվավոր քաղաքացի

## Հիշատակ
* Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի Միներալոգիայի և բյուրեղագիտության ինստիտուտն անվանվել է Կոստովի պատվին
* Կոստովիտ միներալն անվանվել է Կոստովի պատվին
* Ամոնիտների կարգի մեզոզոյան վերջին փուլն անվանվել է Կոստովի պատվին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Божидар Маврудчиев, Страници от календара на българската геология (1828-2005), Българско геологическо дружество, София: 2005. 
* Божидар Маврудчиев (2008): Спомени за известни български минералози, ''Списание на Българското геологическо дружество'', год. 69, кн. 1-3, 107-117., Справка от 17 април 2012.
* Елена Нейкова, Анка Русинова (2008): Съхраненото наследство на акад.  Иван Костов в Музея по минералогия, петрология и полезни изкопаеми в Софийския университет "Свети Климент Охридски", ''Списание на Българското геологическо дружество'', год. 69, кн. 1-3, 101-105., Справка от 17 април 2012.

## Աղբյուրներ
* Иван Борисов, Бележити български геолози, Народна просвета, София: 1981, стр. 87-93.
* Ivan K. Bonev (2004): In Memoriam Academician Ivan Kostov (1913-2004) Mineral. Mag., 68, No.4, 709-711

Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի երկրաբաններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ

**Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ** (, ВКСР), մասնավոր կրթական բարձրագույն և հետբուհական մասնագիտական կրթության հաստատություն Ռուսաստանի Դաշնությունում։

## Պատմություն
Ռուսաստանի ամենահին կրթական հաստատություն բարձրագույն կրթություն ունեցող անձանց համար, որը երկու տարով մասնագիտական կրթություն է տրամադրում սցենարիստներին, խաղարկային և վավերագրական ռեժիսորներին, նկարիչ-մուլտիպլիկատորներին, պրոդյուսերներին։

1956 թվականի հունիսին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության հրամանով և կինոռոժիսոր Իվան Պիրևի նախաձեռնությամբ «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում ստեղծվել են «Ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ»։ 1960 թվականի մայիսի 25-ին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության հրամանով ստեղծվել են «Սցենարիստների բարձրագույն դասընթացները»։ 1963 թվականի մայիսի 11-ին «Ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները» և «Սցենարիստների բարձրագույն դասընթացները» միավորվել և դարձել են «Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն երկամյա դասընթացներ», 1995 թվականի սեպտեմբերի 14-ից՝ «Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ»։

## Ֆակուլտետներ
* Ռեժիսորական ֆակուլտետ
* Սցենարիստական ֆակուլտետ
* Պրոդյուսերական ֆակուլտետ

## Ղեկավարներ
* Միխայիլ Մակլյարսկի, 1960-1972 
* Ի. Ա. Կոկորևա, 1972-1990 
* Լյուդմիլա Գոլուբկինա, 1990-2001 
* Անդրեյ Գերասիմով, 2001-2010 
* Վ. Ի. Սումենովա,  2010 թվականից

## Դասախոսներ
* Վադիմ Աբդռաշիտով
* Օդելիշա Ագիշև
* Անդրեյ Դոբրովոլսկի
* Ալեքսանդր Մուրատով
* Նատալյա Ռյազանցևա
* Ալլա Սուրիկովա
* Լեոնիդ Տրաուբերգ
* Վլադիմիր Ֆենչենկո
* Վլադիմիր Խոտինենկո

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Մոսկվայի համալսարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինոդպրոցներ
Ալեքսանդր Եդեշկո

**Ալեքսանդր Վիկտորովիչ Եդեշկո** ( ), բելառուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հայտնի բասկետբոլիստ  Իվան Եդեշկոյի զարմիկն է։

## Ակումբային կարիերա
«Նեմանի» սան է,  2010 թվականից սկսել  է ընդգրկվել թիմի հիմնական կազմում։ 2010 թվականի հուլիսի 17-ին աչքի է ընկել դուբլով Բելառուսի գավաթի խաղարկության 1/16 եզրափակչի «Գոմելժելդորտրանս» ակումբի դեմ խաղում։

2013 թվականի սկզբին դարձել է Սվետլոգորսկի «Բավարիա» ակումբի խաղացաղ և տեղ զբաղեցրել հիմնական կազմում։ 2014 թվականի փետրվարին  տեղափոխվել է «Գորոդեա», որի կազմում սովորաբար դուրս է եկել փոխարինման։

2015 թվականի հունվարին վերադարձել է վարձակալությունից «Նեման» ֆուտբոլային ակումբ։ Գրոդնոյի ակումբի կազմում սկսել է պատրաստվել մրցաշրջանին, իսկ 2015 թվականի մարտին նոր պայմանագիր է ստորագրել «Նեմանի» հետ։ Մրցաշրջանի մեկնարկը բաց է թողել վնասվածքի պատճառով, իսկ խաղադաշտ վերադառնալուց հետո մայիսի 30-ին Միկաշևիչիի «Գրանիտ» ակումբի դեմ տեղի ունեցած առաջին իսկ խաղում աչքի է ընկել գոլով, որն օգնել է «Նեմանին» տանել իր առաջին հաղթանակը առաջնությունում, որն ավարտվել է 2:0 հաշվով հոգուտ «Նեմանի»։ 2015 թվականի օգոստոսին երկու կողմերի համաձայնությամբ Ալեքսանդր Եդեշկոն լքել է Գրոդնոյի ակումբը։

### Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ