Ալֆավիլ

**«Ալֆավիլ»** (ֆր. *Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution*, **«Ալֆավիլ՝ Լեմմի Կոուշենի տարօրինակ արկածները»**), 1965 թվականի սև-սպիտակ գիտաֆանտաստիկ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Ֆրանսիայի և Իտալիայի համատեղ արտադրության կողմից։ Ֆիլմը նկարահանվել է ռեժիսոր Ժան-Լյուկ Գոդարի կողմից։ Լեմմի Կոուշենը՝ Էդի Կոնստանտինի կերպարը, Բրիտանացի գրող Փիթեր Չեյնիի կողմից ստեղծված ՀԴԲ գործակալ է։

Գլխավոր դերերը մարմնավորել են Էդի Կոնստանտինը և Աննա Կարինան։ Ֆիլմը արժանացավ Բեռլինի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակին՝ «Ոսկե արջին»։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ 1965 թվականի մայիսի 5-ին, Ֆրանսիայում։

## Սյուժե
Լեմմի Կոուշենը մասնավոր դետեկտիվ է, որը ժամանում է ապագայի Ալֆավիլ քաղաք՝ գործակալ Հենրի Դիքսոնին գտնելու համար: Նրա նպատակն է ոչնչացնել անմարդկային կարգը, որն արգելում է մարդկանց զգացմունքների կամ անհատականության ցանկացած դրսևորում: Որպես գլխավոր զենք, հերոսն օգտագործում է պոեզիան։ Ալֆավիլ քաղաքն ինքնին գտնվում է պրոֆեսոր ֆոն Բրաունի վերահսկողության տակ և կառավարվում է Ալֆա-60 անվամբ համակարգչային համակարգի կողմից։

Քաղաքում արգելված են բոլոր մարդկային զգացմունքները, ինչպիսիք են սերը, քնքշությունը, կարեկցանքը և փոխօգնությունը, ինչպես նաև արգելված են պոեզիան և սիրավեպը։ Լեմմի Կոուշենը փորձում է քաղաքում իրավիճակը դեպի լավը փոխել պրոֆեսոր ֆոն Բրաունի դստեր՝ Նատաշայի օգնությամբ։

## Դերերում
* Էդի Կոնստանտին - *Լեմմի Կոուշեն*
* Աննա Կարինա - *Նատաշա ֆոն Բրաուն*
* Ակիմ Թամիրով - *Հենրի Դիկսոն*
* Հաուարդ Վերնոն - *պրոֆեսոր Լեոնարդ Նոսֆերատու*, այլ կերպ, *ֆոն Բրաուն*
* Ժան-Լուի Կոմոլլի - *պրոֆեսոր Ջեկել*
* Ժան-Անդրե Ֆիեչի - *պրոֆեսոր Հեկել*
* Միշել Դելեշեյ - *ֆոն Բրաունի օգնական*
* Լասլո Սաբո - *գլխավոր ինժեներ*
* Կրիստա Լանգ  - *գայթակղիչ*

Էպիզոդիկ դերում հայտնվում է նաև Ժան-Պիեռ Լեոն (մոտավորապես ֆիլմի 68-րդ րոպեին), նա կատարում է հյուրանոցի սպասավորի դերը, որը նախաճաշ է բերում Լեմմի Կոուշենին և Նատաշա ֆոն Բրաունին։

## Քննադատություն
1950-ական թվականներին հեղինակավոր ռեժիսորների կողմից սկսվեց նկատվել միտում դեպի գիտաֆանտաստիկ ժանրը։ Այդ ռեժիսորներից դարձավ նաև Ժան-Լյուկ Գոդարը, 1965 թվականին նկարահանելով «Ալֆավիլը», որը Գոդարի՝ ֆրանսիական նոր ալիքի ներկայացուցչին, հատուկ չէր։ Նրա բոլոր կինեմատոգրաֆական հետաքրքրությունները կենտրոնացված էին ներկայի վրա։ Սակայն, եթե ավելի ուշադիր հետևենք նրա միակ էքսկուրսիային դեպի ապագա, պարզ կդառնա, որ այստեղ էլ ռեժիսորը մտահոգված է ներկայով։ Սա արտահայտվում է ոչ միայն էությամբ, այլև պատկերային միջոցներով։ Ֆիլմում ցույց չի տրվում ոչինչ անսովոր և այս աշխարհից դուրս։ Ապագայի քաղաքի դերը խաղում է Փարիզը, չարագուշակ տեսք ընդունելով շնորհիվ Ռաուլ Կուտարի օպերատորական աշխատանքի։ Ֆիլմի ամենաանսովոր բանը նրա սաունդթրեքն է, որը բաղկացած է միօրինակ հնչյունավորումից և Փոլ Միզրակիի գրավիչ երաժշտությունից։

«Նոր ալիքի» ռեժիսորների մեկ այլ առանձնահատկությունն ամերիկյան կինոյի նկատմամբ նրանց հարգանքն էր։ Դրա ամենանշանակալի դրսևորումներից մեկը գանգստեր կինոաստղ Էդի Կոնստանտինի ընտրությունն էր գլխավոր դերի համար։ «Ալֆավիլը», ինչպես Գոդարի այլ աշխատանքներ, Ամերիկյան կինոյին հղումներից բացի, լի է այլ ֆիլմերից և այլ գեղարվեստական ​​ձևերից փոխառված գաղափարներով ու տեխնիկայով։ Ֆիլմը պարունակում է ակնարկներ և ռեմինիսցենցիաներ՝ շատ իրական, շատ մոտակա նացիստական ​​անցյալի մասին. քաղաքի բնակիչների վրա դաջված թվեր, Ալֆա-60-ի գլխավոր ստեղծողի՝ պրոֆեսոր ֆոն Բրաունի ազգանունը և նկարահանումները՝ Փարիզի «Կոնտինենտալ» հյուրանոցում, որտեղ օկուպացիայի ժամանակ տեղակայված էր Գեստապոն։

## Ժառանգություն
* Իռլանդական The Cranberries ռոք խմբի Linger երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է «Ալֆավիլ» ֆիլմի ոճով։
* Քելլի Օսբորնի «One Word» երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է «Ալֆավիլ» ֆիլմի ոճով։
* Գերմանական Alphaville սինթփոփ խումբն իր անունը վերցրել է Գոդարի ֆիլմից։

## Ծանոթագրություններ