Լույսը օգոստոսին (վեպ)

**Լույսը օգոստոսին** ամերիկացի հեղինակ  Ուիլյամ Ֆոլքների 1932 թվականի վեպն է։ Այն պատկանում է հարավային գոթական և մոդեռնիստական ​​գրական ժանրերին։

Գործողությունները տեղի են ունենում հեղինակի ներկայիս՝ միջպատերազմյան շրջանում, և վեպը կենտրոնանում է երկու անծանոթների՝ հղի սպիտակամորթ կնոջ և սպիտակամորթ ներկայացող, բայց  խառը էթնիկ պատկանելություն ունեցող տղամարդու վրա։ Հիշողությունների շարքում պատմությունը բացահայտում է, թե ինչպես են այս երկու մարդիկ կապված մեկ այլ տղամարդու հետ, որը խորապես ազդել է նրանց երկուսի կյանքի վրա։

Ազատ, չկառուցված մոդեռնիստական ​​պատմողական ոճով, որը հիմնված է քրիստոնեական այլաբանության և բանավոր պատմությունների վրա, Ֆոլքները ուսումնասիրում է ամերիկյան հարավում ռասայի, սեռի, դասի և կրոնի թեմաները։ Կենտրոնանալով իրենց համայնքում անհամապատասխան, մերժված կամ այլ կերպ մարգինալացված կերպարների վրա՝ նա պատկերում է օտարված անհատների բախումը պուրիտանական, նախապաշարմունքներով լի գյուղական հասարակության հետ։ Վեպի վաղ ընդունելությունը խառը էր, որոշ քննադատներ քննադատում էին Ֆոլքների ոճը և թեման։ Սակայն, ժամանակի ընթացքում վեպը դարձել է Ֆոլքների ամենակարևոր գրական ստեղծագործություններից մեկը և 20-րդ դարի լավագույն անգլերեն վեպերից մեկը։

## Սյուժե
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Photograph_of_F._H._Raisen_Sawmill_Planing_Mill_and_Machine_Shop_-_NARA_-_2127870.jpg|մինի|300x300փքս|1930-ականների իրական փայտամշակման գործարանի լուսանկար, նման վեպում պատկերվածին։
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում ամերիկյան հարավում՝ 1930-ական թվականներին, արգելքի և Ջիմ Քրոուի օրենքների ժամանակաշրջանում, որոնք օրինականացնում էին ռասայական խտրականությունը հարավում։ Այն սկսվում է Լենա Գրովի՝ Ալաբամա նահանգի Դոունս Միլ քաղաքից մի երիտասարդ հղի սպիտակամորթ կնոջ ճանապարհորդությամբ, որը փորձում է գտնել Լուկաս Բուրչին՝ իր չծնված երեխայի հորը: Նրան ազատել են աշխատանքից Դոունս Միլում և տեղափոխել Միսիսիպի՝ խոստանալով լուր ուղարկել նրան, երբ նոր աշխատանք ունենա: Բուրչից լուր չունենալով և ավագ եղբոր կողմից ապօրինի հղիության համար հետապնդվելով՝ Լենան քայլում և ավտոստոպով գնում է Ջեֆերսոն, Միսիսիպի, Ֆոլքների հորինված Յոկնապատաուֆա շրջանի քաղաք: Այնտեղ նա սպասում է, որ Լուկասը կաշխատի մեկ այլ տնամերձ գործարանում՝ պատրաստ լինելով ամուսնանալ իր հետ: Նրանք, ովքեր օգնում են նրան իր չորսշաբաթյա ճանապարհորդության ընթացքում, կասկածում են, որ Լուկաս Բուրչիին կգտնեն, կամ որ նա կպահի իր խոստումը, երբ նա հասնի նրան: Երբ նա հասնում է Ջեֆերսոն, Լուկասը այնտեղ է, բայց նա փոխել է իր անունը Ջո Բրաունի: Լուկասին փնտրելիս քաղցր, վստահող Լենան հանդիպում է ամաչկոտ, մեղմ վարվելակերպ ունեցող Բայրոն Բանչին, ով սիրահարվում է Լենային, բայց իրեն պատվի համար պարտավորված է զգում օգնել նրան գտնել Ջո Բրաունին: Մտածկոտ և հանգիստ կրոնասեր Բայրոնը ամեն ինչով գերազանցում է Բրաունին, բայց նրա ամաչկոտությունը խանգարում է նրան իր զգացմունքները բացահայտել Լենային:

Այնուհետև վեպը անցնում է երկրորդ սյուժետային թելի՝ Լուկաս Բուրչի/Ջո Բրաունի զուգընկեր Ջո Քրիստմասի պատմությանը։  Մռայլ, հոգեկան խանգարում ունեցող Քրիստամսը տարիներ շարունակ փախուստի մեջ է եղել, այդ ժամանակվանից ի վեր առնվազն վիրավորել, գուցե նույնիսկ սպանել է իր խիստ պրեսբիտերական որդեգրված հորը։ Չնայած նա ունի բաց մաշկ, Քրիստմասը կասկածում է, որ նա աֆրոամերիկյան  ծագում ունի։ Զայրույթով կլանված՝ նա դառը վտարանդի է, որը թափառում է սևամորթների և սպիտակամորթների հասարակությունների միջև՝ անընդհատ կռիվներ հրահրելով ինչպես սևամորթների, այնպես էլ սպիտակամորթների հետ։ Քրիստմասը գալիս է Ջեֆերսոնի մոտ վեպի կենտրոնական իրադարձություններից երեք տարի առաջ և աշխատանքի է անցնում այն ​​գործարանում, որտեղ աշխատում են Բայրոնը, իսկ ավելի ուշ՝ Ջո Բրաունը։

Աշխատանքը ջրաղացում Քրիստամի մաքսանենգության գործողության քողարկում է, որն  արգելքի համաձայն անօրինական է։ Նա սեռական հարաբերություններ ունի Ջոաննա Բուրդենի հետ, որը տարեց կին է, որը սերում է նախկինում հզոր աբոլիցիոնիստական ​​ընտանիքից, որին քաղաքը արհամարհում է որպես գորգագործներ։ Չնայած նրանց հարաբերությունները սկզբում կրքոտ են, Ջոաննայի մոտ սկսվում է դաշտանադադարը և դառնում է կրոնի կողմնակից, ինչը հիասթափեցնում և զայրացնում է Քրիստամսին։ Քրիստամսի հետ իր հարաբերությունների ավարտին Ջոաննան փորձում է ատրճանակի սպառնալիքով ստիպել նրան ծնկի գալ և աղոթել։ Շուտով Ջոաննան սպանվում է. նրա կոկորդը կտրում են, և նա գրեթե գլխատվում է։

Վեպը ընթերցողներին անորոշության մեջ է գցում, թե արդյոք մարդասպանը Ջո Քրիստմասն է, թե՞ Ջո Բրաունը։ Բրաունը Քրիստմասի գործընկերն է մաքսանենգության մեջ և լքում է Ջոաննայի այրվող տունը, երբ անցորդ մի ֆերմեր կանգ է առնում հետաքննելու և Ջոաննայի մարմինը կրակի միջից հանելու համար։ Շերիֆը սկզբում կասկածում է Ջո Բրաունին, բայց սկսում է Քրիստմասի հետախուզումը, երբ Բրաունը պնդում է, որ Քրիստմասը սևամորթ է։ Հետախուզումը անարդյունք է լինում մինչև այն պահը, երբ Քրիստմասը աննկատելիորեն ժամանում է հարևան Մոթսթաուն քաղաք։ Նա վերադառնում է Ջեֆերսոն, այլևս չփախչելու նպատակով։ Մոթսթաունում նրան ձերբակալում և բանտարկում են, ապա տեղափոխում են Ջեֆերսոն։ Նրա տատիկն ու պապիկը ժամանում են քաղաք և այցելում Գեյլ Հայթաուերին՝ քաղաքի նախկին անարգված քահանային և Բայրոն Բանչի ընկերոջը։ Բանչը փորձում է համոզել Հայթաուերին բանտարկված Ջո Քրիստմասթին ալիբի տալ, բայց Հայթաուերը սկզբում հրաժարվում է։ Չնայած պապիկը ցանկանում է, որ Քրիստմասթը լինչի դատվի, տատիկը այցելում է նրան Ջեֆերսոնի բանտում և խորհուրդ է տալիս օգնություն խնդրել Հայթաուերից։ Երբ ոստիկանությունը նրան ուղեկցում է տեղական դատարան, Քրիստմասթը ազատ է արձակվում և վազում Հայթաուերի տուն։ Անմեղ դաժան սպիտակամորթ վրիժառու Պերսի Գրիմը հետևում է նրան այնտեղ և, Հայթաուերի բողոքի ներքո, կրակում և ամորձատում է Քրիստմասին։ Վերջապես  ապաքինվելով՝ Հայթաուերը պատկերվում է մահվան պես ուշաթափության մեջ ընկնելիս, նրա ամբողջ կյանքը փայլատակում է նրա աչքերի առաջ, այդ թվում՝ իր Կոնֆեդերացիայի դաշնակից՝ պապի անցյալի արկածները, որը սպանվել էր ֆերմերի ախոռից հավեր գողանալիս։

Քրիստմասի փախուստի փորձից առաջ Հայթաուերը Լենայի երեխային հանձնում է այն խրճիթին, որտեղ Բրաունն ու Քրիստմասը մնացել էին սպանությունից առաջ, և Բայրոնը կազմակերպում է, որ Բրաունը/Բուրչը գան և տեսնեն նրան։ Բրաունը կրկին լքում է Լենային, բայց Բայրոնը հետևում է նրան և մենամարտի մարտահրավեր է  նետում։ Բրաունը հաղթում է ավելի քաջ, երիտասարդ Բայրոնին, ապա հմտորեն նստում է շարժվող գնացքի վրա և անհետանում։ Պատմության վերջում անանուն տղամարդը կնոջ հետ խոսում է երկու անծանոթների մասին, որոնց վերցրել է Թենեսի կատարած ուղևորության ժամանակ, պատմելով, որ կինը երեխա ունի, ևայդ տղամարդը նրա  հայրը չէ։ Սրանք Լենան և Բայրոնն էին, որոնք անվճռական որոնում էին Բրաունին, և նրանց, ի վերջո, թողնում են Թենեսիում։

## Կերպարներ
### Գլխավոր կերպարներ
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Rex_theatre.jpg|մինի|1937 թվականին, հարավում ՝ սևամորթների և սպիտակամորթների իրավականորեն տարանջատման արդյունքում առանձնացված կինոթատրոն Լելանդում, Միսիսիպիում։

* Լենա Գրով – երիտասարդ հղի կին Ալաբամայից, որը մեկնել էր Ջեֆերսոն՝ փնտրելով իր չծնված երեխայի հորը՝ Լուկաս Բուրչին։
* Բայրոն Բանչ – ամուրի, որն աշխատում է Ջեֆերսոնի տնամերձ գործարանում, որը հանդիպում և սիրահարվում է Լենային, երբ Լենան ժամանում է քաղաք։ Նրան ասել էին, որ գործարանում աշխատում է Բանչ անունով մի տղամարդ և ենթադրում է, որ դա Լուկաս Բուրչն է, քանի որ անունը նման է հնչում։
* Գեյլ Հայթաուեր – Ջեֆերսոնի նախկին նախարար, որը ստիպված է եղել թոշակի անցնել, երբ պարզվել է, որ իր կինը սիրավեպ ուներ Մեմֆիսում և ինքնասպան էր եղել։ Նա Բայրոնի ընկերն ու խորհրդատուն է։
* Լուկաս Բուրչ/Ջո Բրաուն – այն երիտասարդ տղամարդը, որը Լենայի երեխայի հայրն էր Ալաբամայում և փախել էր, երբ Լենան ասել է, որ հղի է։ Նա ապրել է Ջեֆերսոնում Ջո Քրիստամսի հետ Ջո Բուրդենի սեփականության տակ գտնվող մի տնակում՝ Ջո Բրաուն անվամբ, և աշխատել է Քրիստամսի և Բայրոնի հետ՝ տնամերձ գործարանում։ Նա նաև մաքսանենգ է։
* Ջո Քրիստմաս – տղամարդ, որը Ջեֆերսոն է եկել վեպի իրադարձություններից երեք տարի առաջ։ Նա ապրում է Ջոաննա Բուրդենի կալվածքում գտնվող մի խրճիթում և գաղտնի սեռական հարաբերություններ ունի նրա հետ։ Չնայած նա ունի բաց մաշկ և որբ է՝ առանց իր ընտանեկան ծագման մասին որևէ տեղեկություն ունենալու, նա կարծում է, որ իր ծնողներից մեկը աֆրոամերիկյան ծագում ունի, և այս գաղտնիքը նրան դրդել էր լինել սովորական թափառաշրջիկ։ Նա աշխատում է տնամերձ գործարանում, մինչև սկսում է շահույթ ստանալ որպես մաքսանենգ։
* Ջոաննա Բուրդեն – Ջեֆերսոնում Քաղաքացիական պատերազմից հետո Նոր Անգլիայից աբոլիցիոնիստների ընտանիքի միակ կենդանի մնացած անդամը։ Նա ամուսնացած չէ, ապրում է միայնակ Ջեֆերսոնից դուրս գտնվող կալվածքում և գաղտնի սեռական հարաբերությունների մեջ է Ջո Քրիստմասի հետ։ Նա սպանվում է, հավանաբար, Քրիստմասի կողմից վեպի սկզբում, և նրա տունը այրվում է։

### Երկրորդական կերպարներ
* Էուփեուս «Դոկ» Հայնս –Ջո Քրիստմասի պապիկը։ Նա ատում է Քրիստմասին և ծնվելուց հետո նրան հանձնում է որբանոց՝ մնալով այնտեղ որպես դռնապան՝ տղային հսկելու համար։ Ավելի ուշ, երբ նա լսում է, որ Քրիստմասին պահում են Ջոաննա Բուրդենի սպանության կասկածանքով, կնոջ հետ մեկնում է Ջեֆերսոն և սկսում է հրահրել լինչի ամբոխ՝ Քրիստմասին սպանելու համար։
* Տիկին Հայնս –Ջո Քրիստմասի տատիկը։ Նա երբեք չի տեսել Քրիստմասին նրա ծննդյան գիշերվանից հետո և մեկնում է Ջեֆերսոն՝ համոզվելու համար, որ ամուսինը չի հաջողի նրան լինչի դատել, քանի որ ցանկանում է նրան կրկին տեսնել, նախքան նրան սպանության համար դատելը։
* Միլի Հայնս – Ջո Քրիստմասի դեռահաս մայրը։ Նա հղիանում է շրջիկ կրկեսի անդամներից մեկի  հետ սիրավեպ ունենալուց հետո, ով, ինչպես նա պնդում է, մեքսիկացի է։ Նա մահանում է ծննդաբերության ժամանակ, երբ Էուփեուս Հայնսը հրաժարվում է բժիշկ կանչել նրա համար։
* .Պարոն ՄաքԻչերն – Ջո Քրիստմասի խորթ հայրը։ Նա բարեպաշտ պրեսբիտերական է, որը փորձում է կրոն սերմանել իր որդեգրած երիտասարդ, ըմբոստ որբի մեջ, նույնիսկ  բռնի ծեծի միջոցով։ Նա դժգոհում է Քրիստմասի աճող անհնազանդությունից և զայրույթից  Ջո Քրիստմասը 18 տարեկանում նրան ծեծի է ենթարկում (և ենթադրաբար սպանում)։ Մանկության այս բռնի հարաբերությունները կարևոր լույս են սփռում Քրիստմասի՝ որպես տանջված և հաճախ դաժան անհատականության ձևավորման վրա չափահաս տարիքում։
* Տիկին ՄաքԻչերն – Ջո Քրիստամսի  խորթ մայրը։ Նա փորձում է պաշտպանել Քրիստմասին, չնայած որ նա ատում է նրան և հրաժարվում է իր բարի լինելու փորձերից։
* Սննդաբան – մի կին, որն աշխատել է այն մանկատանը, որտեղ մեծացել է Ջո Քրիստմասը։ Երբ նա պատահաբար տեսնում է նրան իր սենյակում մի տղամարդու հետ, նա անհաջող փորձում է նրան տեղափոխել սևամորթների համար նախատեսված մանկատուն։
* Պարոն Արմսթիդ –մի տղամարդ, որը վերցնում է Լենային Ջեֆերսոն գնալու ճանապարհին, թույլ է տալիս նրան գիշերել իր տանը, ապա իր սայլակով տանում է քաղաք։
* Տիկին Արմսթիդ – Արմսթիդսի կինը, որը Լենային փող է տալիս՝ չնայած երիտասարդ կնոջ նկատմամբ իր արհամարհանքին։
* Բոբի Ալեն – մի  մատուցողուհի Մեմֆիսի մի ռեստորանում, որին դեռահաս Ջո Քրիստամսը սիրահարվում է և ամուսնության առաջարկ է անում այն ​​գիշերը, երբ նա սպանում է իր հորը տեղական պարահանդեսի ժամանակ։ Նա արհամարհում է նրան և լքում։
* Գևին Սթիվենս – կրթված տղամարդ և շրջանային դատախազ, որը ապրում է Ջեֆերսոնում և մեկնաբանություններ է անում վեպի վերջում տեղի ունեցած որոշ իրադարձությունների վերաբերյալ։
* Պերսի Գրիմ &ndash;  Ազգային գվարդիայի կապիտան,որը սպանում է Ջո Քրիստամսին և ամորձատում նրան։

## Ոճ և կառուցվածք
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Rowan_Oak.JPG|մինի|Ֆոլքների տունը՝ Ռոուեն Օուքը Օքսֆորդում, Միսիսիպիում, որտեղ նա գրել է վեպը և, կնոջ՝ Էսթելի անփույթ դիտողության հիման վրա, վեպի  անունը փոխել է «Մութ տուն»-ից «Լույսը օգոստոսին»-ի։
Իր բնական, բռնի թեմատիկայի և անցյալի ուրվականների հանդեպ մոլուցքի շնորհիվ «Լույսը օգոստոսին» բնութագրվում է որպես հարավային գոթական վեպ, ժանր, որը նաև մարմնավորվում է Ֆոլքների ժամանակակից Քարսոն Մաքքալերսի տեղծագործություններում, ինչպես նաև ավելի ուշ շրջանի հարավային գրողների՝ Ֆլանների Օ'Քոնորի և Թրումեն Կապոտեիստեղծագործություններում։ Այնուամենայնիվ, Դիանա Ռոբերտսի և Դեյվիդ Ռ. Ջարավեյի նման քննադատները Ֆոլքների կողմից հարավային գոթական ժանրային տրոպերի, ինչպիսիք են խարխուլ պլանտացիայի տունը և առեղծվածի ու սարսափի վրա կենտրոնացումը, օգտագործումը համարում են ինքնագիտակցված մոդեռնիստական ​​մեկնաբանություն մարդու «անցյալի հետ աղավաղված հարաբերությունների» և իրական ինքնությունը որոշելու անհնարինության վերաբերյալ։

Դանիել Ջոզեֆ Սինգալի խոսքերով՝ Ֆոլքների գրական ոճը աստիճանաբար զարգացել է 19-րդ դարի վիկտորիականից մինչև մոդեռնիստական, որտեղ «Լույսը օգոստոսին» ավելի ամուր կերպով հիմնված է վերջինիս ավանդույթի վրա։ Վեպը բնութագրվում է մոդեռնիստական ​​​​հմայքով՝ լույսի և մթության, բարու և չարի բևեռացումներով-պատմության բեռը ներկայի վրա և անձնական ինքնության մասնատումը։ Սյուժեն նույնպես բաժանված է երկու հոսանքների, որոնցից մեկը կենտրոնանում է Լենա Գրոուի, իսկ մյուսը՝ Ջո Քրիստմասի վրա, մի տեխնիկա, որը Ֆոլքները շարունակել է օգտագործել այլ ստեղծագործություններում։  Պատմությունը կառուցված չէ որևէ հատուկ հերթականությամբ, քանի որ այն հաճախ ընդհատվում է երկար ֆլեշբեքերով և անընդհատ անցնում է մի կերպարից մյուսը։ Կազմակերպվածության և պատմողական շարունակականության այս բացակայությունը որոշ քննադատների կողմից բացասաբար է ընկալվել։ Ինչպես իր մյուս վեպերում, Ֆոլքները օգտագործում է բանավոր պատմողականության տարրեր՝ թույլ տալով տարբեր կերպարներին ձայն հաղորդել պատմությանը իրենց յուրահատուկ հարավային ոճով։ Ի տարբերություն Յոկնապատավֆա շրջանի մյուս վեպերի, «Լույսը օգոստոսին» չի հիմնվում միայն գիտակցության հոսքի վրա, այլև ներառում է երկխոսություններ և ամենագետ երրորդ դեմքից պատմող, որոնք զարգացնում են պատմությունը։

### Վերնագիր
Վերնագիրը վերաբերում է պատմության կենտրոնում գտնվող տան հրդեհին։ Ամբողջ վեպը պտտվում է մեկ իրադարձության՝ հրդեհի շուրջ, որը տեսանելի է մղոններ շառավղով և տեղի է ունենում օգոստոսին։

Որոշ քննադատներ ենթադրել են, որ վերնագրի իմաստը ծագում է «լույս» բառի խոսակցական  օգտագործումից, որը նշանակում է ծննդաբերություն, որը սովորաբար օգտագործվում է նկարագրելու համար, թե երբ է կովը ծննդաբերելու և կրկին «լույս» լինելու, և դա կապում է Լենայի հղիության հետ։ Խոսելով վերնագրի իր ընտրության մասին՝ Ֆոլքները հերքել է այս մեկնաբանությունը և նշել․«․․․օգոստոսին Միսիսիպիում ամսվա կեսերին մի քանի օր կա, երբ հանկարծ աշնան նախահամը զգացվում է, զով է, լույսը մեղմ, լուսավոր է, կարծես այն եկել է ոչ միայն այսօրվանից, այլև հին դասական ժամանակներից։ Այն կարող է պարունակել ֆավններ, սատիրներ, աստվածներ և... Հունաստանից, Օլիմպոսից ինչ-որ տեղ։ Այն տևում է ընդամենը մեկ կամ երկու օր, ապա անհետանում է... վերնագիրը ինձ հիշեցրեց այդ ժամանակը, մեր քրիստոնեական քաղաքակրթությունից ավելի հին լուսավորության մասին»։Վեպի մեջ վերնագիրը ակնարկվում է այն պահին, երբ Գեյլ Հայթաուերը նստած է իր աշխատասենյակի պատուհանի մոտ՝ սպասելով պապիկի վերջին ասպատակության կրկնվող տեսիլքին։ Տեսիլքը միշտ տեղի է ունենում «այն պահին, երբ երկնքից լույսը մարում է, և գիշեր կլիներ, եթե չլիներ այն թույլ լույսը, որին օրվա հատիկավոր տերևն ու խոտի շեղբը դժկամությամբ սպասում էին, դեռևս մի փոքր լույս թողնելով երկրի վրա, չնայած գիշերն արդեն եկել էր»։ Պատմությունը, որը, ի վերջո, կդառնար վեպ, Ֆոլքների կողմից սկսված 1931 թվականին, սկզբնապես վերնագրված էր «Մութ տուն» և սկսվում էր Հայթաուերի՝ իր տան մութ պատուհանի մոտ նստած պատմությամբ։ Սակայն,  կնոջ՝ Էսթելի կողմից օգոստոսին լույսի որակի վերաբերյալ անլուրջ դիտողությունից հետո, Ֆոլքները փոխեց վերնագիրը։

## Թեմաներ
### Օտարացում
Վեպի բոլոր գլխավոր հերոսները անհամապատասխան և սոցիալապես վտարված մարդիկ են, որոնք շրջապատված են անանձնական և մեծ մասամբ թշնամական գյուղական համայնքով, որը մետոնիմիկ կերպով ներկայացված է երկրորդական կամ անանուն կերպարների միջոցով: Ջոաննա Բուրդենը և Հարգարժան Հայթաուերը տարիներ շարունակ հետապնդվում են Ջեֆերսոնի բնակիչների կողմից՝ անհաջող փորձելով ստիպել նրանց լքել քաղաքը։ Բայրոն Բանչը, չնայած Ջեֆերսոնում ավելի ընդունված էր, դեռևս դիտվում է որպես առեղծված կամ պարզապես անտեսվում է:Ջո Քրիստամսը և Լենա Գրովը և՛ որբեր են, և՛ օտարներ և՛ սոցիալապես վտարվածներ, չնայած առաջինը զայրույթ և բռնություն է առաջացնում համայնքի կողմից, մինչդեռ երկրորդը արհամարհանքով է վերաբերվում, բայց առատաձեռն օգնություն է ստանում իր ճանապարհորդությունների ժամանակ: Քլինթ Բրուքսի խոսքերով՝ Ջոյի և Լենայի միջև այս հակադրությունը ժամանակակից հասարակության սոցիալական վտարման ամբողջ սպեկտրի հոգևոր արտացոլումն է։

### Քրիստոնեական այլաբանություն
Վեպում կան բազմաթիվ զուգահեռներ քրիստոնեական սուրբ գրությունների հետ: Քրիստմիսի կյանքն ու մահը հիշեցնում են Քրիստոսի չարչարանքները,  Լենան և նրա անհայր երեխան զուգահեռներ են Մարիամին և Քրիստոսին, իսկ Բայրոն Բանչը հանդես է գալիս որպես Հովսեփի կերպար։ Քրիստոնեական պատկերները ինչպիսիք են սափորը, անիվը և ստվերը կարելի է գտնել ամբողջ ստեղծագործության ընթացքում ։

«Լույսը օգոստոսին» վեպը բաղկացած է 21 գլխից, ինչպես նաև Սուրբ Հովհաննեսի Ավետարանը։ Ինչպես նշում է Վիրջինիա Վ. Ջեյմս Հլավսան, Ֆոլքների յուրաքանչյուր գլուխ համապատասխանում է Հովհաննեսի Ավետարանի թեմաներին։ Օրինակ՝ Հովհաննեսի հայտնի խոսքի՝ «Սկզբում էր Բանը, և Բանը Աստծո մոտ էր» արձագանքը կարելի է տեսնել Լենայի համառ հավատում Լուկասի «խոսքին», որը, ի վերջո, երեխայի հայրն է։ Հովհաննեսի 5-րդ գլխում կաղ մարդու բժշկումը ջրով ընկղմման միջոցով արձագանքվում է Քրիստմասի՝ հեղուկների մեջ բազմիցս ընկղմվելու տեսարաններով։ Հովհաննեսի 7-րդ գլխում տաճարում կատարվող ուսուցումը արտացոլվում է Մքիչերնի փորձերում՝ Քրիսմասին սովորեցնելու իր կատեխիզիսը. Խաչելությունը տեղի է ունենում Հովհաննեսի 19-րդ գլխում, այն նույն գլխում, որտեղ Քրիսմասը սպանվում և խեղվում է։ Այնուամենայնիվ, քրիստոնեական հղումները մռայլ և անհանգստացնող են․ Լենան ակնհայտորեն կույս չէ, Քրիստմասը զայրացած մարդասպան է, և գուցե ավելի ճիշտ է նրանց դիտարկել որպես հեթանոսական կուռքեր, որոնք սխալմամբ սրբերի պես են պաշտվում»։

### Ռասա և սեռ
Ֆոլքները համարվում է ԱՄՆ-ում ռասայական թեմաներին անդրադարձած ամենակարևոր ամերիկացի գրողներից մեկը, և նրա վեպերը, այդ թվում «Լույսը օգոստոսին», հաճախ ուսումնասիրում են արյան և ռասայի նկատմամբ Հարավում գոյություն ունեցող մշտական մոլուցքը, որը պահպանվել էր նախապատերազմյան շրջանից մինչև 20-րդ դար:Քրիստմասը բաց մաշկ ունի, սակայն հանդիպող մարդկանց կողմից ընկալվում է որպես օտար, իսկ այն որբանոցում գտնվող երեխաները, որտեղ նա մեծացել էր, նրան անվանում էին «նեգր»։ Վեցերորդ գլուխը սկսվում է հաճախ մեջբերվող նախադասությամբ․ «Հիշողությունը հավատում է, նախքան գիտելիքը հիշում է» և ներկայացնում է հինգ տարեկան Քրիստմասին՝ մյուս երեխաների նույնատիպ ջինսե հագուստների մեջ։ Նրա մասին առաջին հիշատակումը, սակայն, գալիս է ոչ թե այդ երեխաներից, այլ սննդաբանից, որը նրան մեկ դոլար էր տվել, որպեսզի նա չպատմի իր սիրային արկածի մասին ինտերն բժիշկի հետ։ Սակայն կասկածները ընկնում են դոկտոր Հայնսի վրա՝ նրա խելագար պապի, որը նրան թողել էր որբանոցում և մնում է այնտեղ որպես կաթսայատան աշխատող։ Հենց նա կարող էր մյուս երեխաներին շշնջալ փոքր տղայի ծագման մասին սուտը։

Դրա պատճառով Ջո Քրիստմասը տարված է այն գաղափարով, որ իր մեջ կա աֆրոամերիկյան արյուն, թեև Ֆոլքները երբեք դա չի հաստատում, և նա իր ծագումը դիտում է որպես մի տեսակ «նախնական մեղք», որը ծննդից ի վեր աղտոտել է նրա մարմինը և գործողությունները։ Սև և սպիտակ երկակի ինքնության մոլուցքային պայքարի պատճառով Քրիսմասը իր կյանքն անցկացնում է մշտապես ճանապարհին։ Նրա «սևության» գաղտնիքը մի բան է, որը նա և՛ ատում է, և՛ փայփայում․ հաճախ նա ինքնակամ սպիտակ մարդկանց ասում է, որ սև է՝ նրանց ծայրահեղ արձագանքները տեսնելու համար, և դառնում է բռի, երբ մի հյուսիսցի կին արձագանքում է անտարբերությամբ։ Թեև Քրիսմասը մեղավոր է բռնի հանցագործությունների մեջ, Ֆոլքները ընդգծում է, որ նա գտնվում է սոցիալական և հոգեբանական ուժերի ազդեցության տակ, որոնք նրա վերահսկողությունից դուրս են և ստիպում են նրան վերարտադրել Հարավի պատմության մեջ առասպելական դարձած սև մարդասպանի և բռնաբարողի կերպարը։

Քրիստմասը ցույց է տալիս, թե ինչպես է դասակարգումներից դուրս գոյություն ունենալը՝ ոչ ամբողջությամբ սև, ոչ ամբողջությամբ սպիտակ, ընկալվում որպես սպառնալիք հասարակության կողմից, որը դա կարող է «լուծել» միայն բռնությամբ։ Նա նաև ընկալվում է որպես ոչ ամբողջությամբ տղամարդ և ոչ ամբողջությամբ կին,ինչպես նաև Ջոաննա Բերդենը, որին Ֆոլքները ներկայացնում է որպես «տղամարդկային» կերպար։ Նա նույնպես ոչ լիովին տղամարդ է, ոչ լիովին կին և մերժվում է իր համայնքի կողմից։ Այդ պատճառով վաղ շրջանի քննադատներից մեկը եզրակացրել է, որ սևամորթությունը և կանայք Ֆոլքների հարավային աշխարհի «երկվորյակ Ֆուրիաներն» են և արտացոլում են Ֆոլքների կյանքի նկատմամբ ունեցած թշնամանքը։

Այնուամենայնիվ, թեև կանայք և փոքրամասնությունները վեպում ներկայացված հայրիշխանական հասարակության կողմից դիտվում են որպես «խանգարող» և սահմանափակվում են, Լենա Գրոուվը կարողանում է ապահով ճանապարհորդել և խնամք ստանալ նույնիսկ այն մարդկանց կողմից, որոնք ատում և չեն վստահում նրան, քանի որ նա խաղում է հասարակական ընդունված կանոնի համաձայն, ըստ որի տղամարդիկ պատասխանատու են կնոջ բարեկեցության համար։ Այսպիսով, նա միակ օտարականն է, որը չի օտարվում և չի ոչնչացվում Ջեֆերսոնի բնակիչների կողմից, քանի որ համայնքը նրան ճանաչում է որպես բնության և կյանքի մարմնավորում։ Վեպում կանանց նկատմամբ այս ռոմանտիկ վերաբերմունքը ենթադրում է, որ տղամարդիկ կորցրել են իրենց անմեղ կապը բնական աշխարհի հետ, մինչդեռ կանայք այն բնազդաբար պահպանում են։

### Դասակարգ և կրոն
«Լույսը օգոստոսին» ստեղծագործությունում, ինչպես Յոկնապատավֆա շրջանում տեղի ունեցող մյուս վեպերի մեծ մասում, Ֆոլքները հիմնականում կենտրոնանում է աղքատ սպիտակամորթ հարավցիների վրա, թե՛ վերին, թե՛ ստորին դասերից, ովքեր պայքարում են Հարավի ավերված հետպատերազմյան տնտեսությունում գոյատևելու համար: «Լույսը օգոստոսին» ստեղծագործության հերոսներին, որոնք հիմնականում ստորին դասերից են, բացառությամբ Հարգարժան Հայթաուերի և Ջոաննա Բուրդենի, միավորում է աղքատությունը և պուրիտանական արժեքները, որոնք նրանց ստիպում են արհամարհանքով վերաբերվել Լենա Գրովի նման չամուսնացած մորը: Ֆոլքները ցույց է տալիս նրանց պուրիտանական եռանդի սահմանափակությունն ու ագրեսիան, ինչը նրանց «դեֆորմացիայի» է ենթարկել բնության դեմ պայքարում։

## Ընկալում
Երբ վեպն առաջին անգամ հրատարակվեց 1932 թվականին, այն չափավոր հաջողություն ունեցավ. սկզբում տպագրվեց 11,000 օրինակ, իսկ տարվա վերջում՝ ընդհանուր առմամբ չորս օրինակ, չնայած չորրորդ հրատարակության զգալի թվով օրինակներ մինչև 1936 թվականը չէին վաճառվել: 1935 թվականին Մորիս-Էդգար Կուանդրոն վեպը թարգմանեց ֆրանսերեն։ Նույն թվականին այն թարգմանվեց գերմաներեն՝ Ֆոլքների մի քանի այլ վեպերի և պատմվածքների հետ միասին: Այս աշխատանքները սկզբում արժանացան նացիստական ​​գրաքննիչների հավանությանը և մեծ ուշադրության արժանացան գերմանացի գրականագետների կողմից, քանի որ նրանք ենթադրում էին, որ Ֆոլքները պահպանողական գյուղատնտես էր, որը դրականորեն էր պատկերում ռասայական մաքրության համար պայքարը. շուտով, սակայն, Ֆոլքների աշխատանքները արգելվեցին նացիստների կողմից, և պատերազմից հետո գերմանական քննադատությունը վերագնահատեց նրան որպես լավատես քրիստոնյա հումանիստ: Ֆոլքների գրքերը Գերմանիայում հասանելի չէին մինչև 1951 թվականը, քանի որ ԱՄՆ բանակի գրաքննիչները նույնպես հավանություն չ էին տալիս նրա աշխատանքներին։

Մայքլ Միլգեյթի խոսքերով, չնայած այն սովորաբար չի համարվում Ֆոլքների լավագույն վեպը, «Լույսը օգոստոսին» վաղ շրջանում ճանաչվել է որպես «հիմնական տեքստ, որը կենտրոնական է նրա կարիերայի ընդհանուր ըմբռնման կամ գնահատման համար»" Նա պնդում է, որ վաղ շրջանի ամերիկացի քննադատներից շատերը, որոնց մեծ մասը քաղաքային հյուսիսցիներ էին, որոնք Հարավը համարում էին հետամնաց և ռեակցիոն, կենտրոնացել էին Ֆոլքների տեխնիկական նորարարության վրա պատմողականության ոլորտում, բայց բաց են թողել կամ անտեսել են հեղինակի այլ ստեղծագործությունների կերպարների և միջավայրի տարածաշրջանային մանրամասները, փոխկապակցվածությունը։ Որոշ գրախոսներ Ֆոլքների պատմողական տեխնիկան համարել են ոչ թե նորարարություն, այլ սխալ՝ Ֆոլքներին առաջարկելով խորհուրդներ, թե ինչպես բարելավել նրա ոճը և նկատողություն անելով նրան եվրոպական մոդեռնիստական ​​«հնարքների» համար։ Քննադատները նույնպես դժգոհ էին վեպում պատկերված բռնությունից՝ այն անվանելով «գոթական ֆանտազիա», չնայած այն հանգամանքին, որ լինչի դատաստանը իրականություն էր Հարավում։ Այս բողոքներին չնայած, վեպը սկսեց դրականորեն ընդունվել իր բռնության և մռայլ թեմաների պատճառով, քանի որ սա հակադրվում էր ժամանակի սենտիմենտալ, ռոմանտիկ հարավային գրականությանը։

«Time» ամսագիրը վեպը ներառել է իր «TIME» 1923-ից 2005 թվականների անգլալեզու 100 լավագույն վեպերի ցանկում։

;

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1932 թվականի ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:1932 վեպեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Կատեգորիա:Գոթական վեպեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:Մոդեռնիզմ
Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի գրական ստեղծագործություններ