Կամիլա Էրկուլիանի

մինի|234x234փքս|Պադուա նահանգը Իտալիայում
**Կամիլա Էրկուլիանի** (նաև հայտնի է որպես **Կամիլա Հերկուլիանա**, ), իտալացի դեղագործ, գրող, բնափիլիսոփա և կանանց իրավունքների պաշտպան վաղ ժամանակակից շրջանում։ Այս «ինքն իրեն անվանող դեղագործը» գիրք է հրատարակել՝ նամակ-էսսեների տեսքով, որտեղ ներկայացրել է իր տեսակետները գիտության և բնական փիլիսոփայության թեմաների վերաբերյալ։ Էրկուլիանիի «Բնական փիլիսոփայության նամակներ» կամ «Բնական փիլիսոփայության նամակներ» աշխատությունը հրատարակվել է 1584 թվականին: Նրա աշխատանքում ներկայացված որոշ ոչ ավանդական տեսությունների պատճառով նա դատվել է Հռոմեական ինկվիզիցիայի կողմից՝ կասկածյալ հերետիկոսության մեղադրանքով՝ «բնական փիլիսոփայության և աստվածաբանության միջև սահմանների մշուշոտման» համար։ Չնայած դատավարության արձանագրությունները կորել են, ենթադրվում է, որ Էրկուլիանին, հավանաբար, ներում է շնորհվել։

## Կյանքը
Կամիլա Էրկուլիանիի անձնական կյանքի շատ մանրամասներ անհայտ են։ Այս կին դեղագործը բնակվում էր Իտալիայի Պադովա քաղաքում, որը Վենետո նահանգ է, մի համայնք, որը հատկապես ակտիվ էր բժշկական և գիտական ​​​​գործունեության մեջ վաղ ժամանակակից դարաշրջանում։ Իրականում, Գալիլեոն այս ժամանակահատվածում դասավանդել է Պադովայի համալսարանում։ Ավելին, Իտալիայի Պադուա քաղաքը 1545 թվականին առաջին վայրերից մեկն էր, որը կարողացավ պարծենալ բուսաբանական այգիով։

Կամիլան համեմունքների վաճառական Անդրեա Գրեգետիի դուստրն էր, որը հասարակության մեջ «բավականին հարուստ» մարդ էր, որը տիրապետում էր բազմաթիվ հողամասերի և տների։ Բացի այդ, Կամիլան ինքը վեց երեխաներից մեկն էր։ Նա ուներ երկու եղբայր, որոնք կրում էին Անդրեա և Ջորջիո անունները, և երեք քույր, որոնք կրում էին Իզաբելլա, Լուկրեցիա և Պուլիսենա անունները։ Կամիլան երկու անգամ ամուսնացած էր և վեց երեխաների մայր։ Նրա առաջին ամուսինը՝ Ալովիսո Ստելլան, Պադուայի Սանտ'Անդրեա քաղաքում գտնվող «Տրե Ստելլե» անունով դեղատան սեփականատերն էր։ Միասին զույգն ուներ «առնվազն մեկ երեխա՝ Մելքիորե կամ Մարչիորո անունով որդի»։ Կամիլան վերամուսնացավ նրա մահից հետո, որը տեղի ունեցավ 1569 և 1571 թվականների միջև։ Նրա երկրորդ ամուսինը՝ Ջակոմո Էրկուլիանին, նույնպես դեղագործ էր։ Նա ժառանգեց «Տրե Սթելլե»-ի սեփականատիրոջ պաշտոնը։ Կամիլան և Ջակոմոն միասին հինգ երեխա ունեցան։ Նրա մահվան մանրամասներն ու ամսաթիվը մնում են առեղծված, սակայն հավանական է, որ նա մահացել է 1584 թվականից հետո։

## Մասնագիտական ​​կյանք
մինի|204x204փքս|Կին դեղագործը դեղամիջոց է պատրաստում հաճախորդի համար

### Դեղատուն
Դեղատները վայրեր են, որտեղ կարող են մատակարարվել դեղորայք և հիվանդությունների դեմ միջոցներ: Այս դեղամիջոցները սովորաբար պատրաստվում են «միացություններից և տոնուսավորող միջոցներից»։ Այս մթերքները պատրաստվել են «այնպիսի բաղադրիչներից, ինչպիսիք են վարդաջուրը, լավանդան, վարսակի փաթիլները, կիտրոնները, նուշը, բազուկի ծաղիկը, ջուրը և նույնիսկ շաքարը»։ Այս պրակտիկան այժմ համարժեք է ժամանակակից բժիշկների և դեղագործական ընկերությունների պրակտիկային։

Էրկուլիանին իրեն անվանում էր «սպեցիալա», որը թարգմանաբար նշանակում է «կին համեմունք պատրաստող»։ Ընդհանուր առմամբ, սա արտացոլում է, որ նա համեմունք պատրաստող-դեղագործ էր, «նշանակելով նրանց, ովքեր պատրաստում և վաճառում էին բուսական և դեղագործական դեղամիջոցներ (որոնք հաճախ ներառում էին համեմունքներ)»։ Վաղ ժամանակակից համեմունքներ պատրաստող դեղագործները գնորդների համար միջոց էին ինչպես բուսական, այնպես էլ դեղագործական դեղամիջոցների համար՝ վաճառելով քաղցրավենիք, կոսմետիկա, թուղթ և դեղորայք։ Դեղատանը կարելի է գնել նաև այլ ապրանքներ, ինչպիսիք են խոտաբույսերը, մրգերը, թանկարժեք յուղերը, խեժերը և օծանելիքի մուշկը։ Դեղատների մեծ մասը գտնվում էր այնպիսի տարածքներում, որտեղ կային փոքր հողամաս՝ այգի կառուցելու համար, ինչը հնարավորություն էր տալիս անմիջապես հասանելիություն ունենալ դեղաբույսերի և բույսերի աճեցմանը դեղամիջոցների համար։ Բնորոշ հիվանդությունները, որոնց դեմ լայն բնակչությունը բուժում էր փնտրում, հետևյալն էին՝ «ջրհեղեղ, ծաղիկ, որդ, ռախիտ, լնդախտ, բազմաթիվ մաշկային խնդիրներ և պոդագրա...»։ Չնայած իր հրատարակված աշխատանքի նախաբանում այս տիտղոսն օգտագործելուն, Էրկուլիանին դեղագործների միության պաշտոնապես գրանցված անդամ չէր։

Էրկուլիանին իր երկու ամուսինների հետ աշխատել է որպես գործող կին դեղագործ։ Վաղ ժամանակակից շրջանում առևտրականների կանանց համար սովորական էր սովորել իրենց ամուսինների արհեստը, քանի որ նրանք կարևոր դեր էին խաղում ընտանեկան բիզնեսի կառավարման գործում։ Նա ինքը պնդում էր, որ իր գիտելիքները չեն եկել որևէ համալսարանից, այլ բնածին հասկացողության և փորձի արդյունք են։

Էրկուլիանին շատ կրթված էր, չնայած իր հակառակ պնդումներին. իր աշխատություններում նա հաճախ մեջբերում է Գալենին և Արիստոտելին: Գալենը հույն բժիշկ և փիլիսոփա էր, որը հսկայական ազդեցություն ունեցավ այդ ժամանակի «բժշկական տեսության և պրակտիկայի» վրա։ Արիստոտելը հույն փիլիսոփա և գիտնական էր, որը բանավիճում էր կենսաբանությունից մինչև ֆիզիկա՝ տարբեր թեմաների շուրջ։ Այս երկու փիլիսոփաներն էլ մեծ ազդեցություն ունեցան Էրկուլիանիի աշխատանքի և դեղագործական ոլորտի վրա: Վաղ ժամանակակից դեղատունը նոր գաղափարների, այդ թվում՝ կրոնական այլախոհության տարածման հայտնի վայր էր, և Ինկվիզիցիայի ժամանակ այն հաճախ էր հայտնվում հսկողության տակ գտնվողների ցուցակներում: Սա ցույց է տալիս այն ազատության մթնոլորտը, որը Էրկուլիանին, հավանաբար, զգացել է դեղագործի իր կյանքում և այն հասանելիությունը, որը նա ուներ նոր գաղափարների նկատմամբ։

Դեղագործ լինելը կապված էր բժշկության որոշակի բաժնում աշխատելու հետ։ Քանի որ այս դարաշրջանում կանանց մեծամասնությանը թույլ չէին տալիս համալսարանական կրթություն ստանալ, աշակերտությունը պրակտիկայի համար անհրաժեշտ հմտությունները ձեռք բերելու միջոցներից մեկն էր։ Ահա թե ինչու դեղագործների մեծ մասը կանայք էին։ Բացի այդ, ինչպես Էրկուլիանին, այրիները նույնպես հնարավորություն ունեին շարունակել իրենց խանութների գործունեությունը, քանի դեռ սեփականատիրոջ իրավունքը ստանձնում էր մեկ այլ տղամարդ։

Չնայած դեղագործների մեծ մասը կանայք էին, «կանանց աշխատանքի պաշտոնական ճանաչում չկար», անկախ նրանից՝ նրանք աշխատում էին ծանոթ անհատների հետ, թե ոչ։ Ենթադրվում էր, որ սա տեղի է ունեցել, քանի որ կանայք տնտեսապես և իրավական առումով շատ ցածր կարգավիճակ ունեին։ Սա ցույց է տալիս, որ կանանց դեղագործական աշխատանքը չէր գնահատվում, չնայած նրանք հսկայական դեր էին խաղում այս խանութներում։

Նա օգտագործում էր 16-րդ դարի դեղագործի տիպիկ մեթոդները։ Միջնադարյան դեղագործները սկզբնական «ընդհանուր բժիշկներն» էին։ Նրանք ակտիվորեն զբաղվում էին ինչպես դեղորայքի բաշխմամբ, այնպես էլ բժշկական խորհրդատվություն տրամադրելով։ Այս մեթոդները արտացոլում են դեղագիտության ոլորտ ժամանակակից ժամանակաշրջանում փոխանցված գործելակերպը։

### «Փիլիսոփայության սկզբունքներ»
Իր «Principia Philosophia» աշխատանքում Էրկուլիանին անդրադառնում է մի քանի թեմաների՝ միաժամանակ բազմիցս անդրադառնալով կանանց կողմից օժտված ինտելեկտին և կարողությունների իրական հավասարությանը։ Երբեք ջանք չի գործադրվում թաքցնելու այն անձի սեռը, որի աշխատանքն է սա. այն, ըստ էության, նշվում է տեքստի շատ վաղ շրջանում: Չնայած նա տեքստի սկզբում պնդում էր, որ անուս է և կենտրոնանում է «բնածին» դատողության վրա, նա ցուցադրում է իր գիտելիքները այնպիսի կարևոր հեղինակների մասին, ինչպիսիք են Գալենը և Արիստոտելը, և առաջարկում է լավ մշակված պատճառներ՝ շեղվելու նրանց վաղուց ընդունված ուսմունքներից: Նա նաև անհամապատասխան է իր աշխատանքում, քանի որ անընդհատ աջակցում է աստվածաբանության և բնական փիլիսոփայության միջև տարանջատմանը, մինչդեռ հաճախ մոտենում է երկուսի կապմանը: Այս աշխատանքի ձևաչափը որպես նամակների շարք, թերևս, ունեցել է նրա արած (հակակրոնական) հայտարարությունների իրականությունը մեղմելու ազդեցություն։

Նրա առաջին աշխատանքի նախաբանում կան հերքումներ, որոնցում նշվում է, որ նա հրատարակել է միայն ուժով. ինչ-որ մեկը սպառնացել է հրատարակել նրա աշխատանքը մեկ այլ անվամբ: Նույն բաժնում նա նաև կենտրոնանում է իր՝ որպես կնոջ և մոր դերի վրա: Սա, թերևս, կարող է լինել քննադատությունը շեղելու միջոց: Թվում է, թե նա դրանք համարել է իր կյանքի կարևոր մասեր, բայց ոչ պակաս կարծում էր, որ կանայք արժանի են տեղ ունենալ գիտության ոլորտում։

Բնական գիտությունների վերաբերյալ ընդհանուր բովանդակությունից բացի, նրա աշխատանքը պարունակում է չորս նամակ՝ երկուսը՝ գրված Ջորջիո Գարներոյին, մեկը՝ Գարներոյի պատասխանը, և վերջին նամակը՝ ուղղված Մարտին Բերժևիչիին։ Նամակագրությունը դարաշրջանի տարածված գրական տեխնիկա էր։ Երբեմն ամբողջությամբ հրատարակված նամակները հորինվում էին պարզապես հրատարակման համար, կամ իրական նամակները հրատարակվում էին առանց ուղարկողի թույլտվության։ Այս մեթոդը նաև թույլ էր տալիս հեղինակներին արտահայտել մյուս կողմի տեսակետները՝ առանց դրանց աջակցությունը պահանջելու, ինչպես նաև ստեղծել հստակ ուղի՝ հնարավոր քննադատության յուրաքանչյուր կետին արձագանքելու համար։ Անցյալի մասին խորհրդածելը նաև քննադատությունից և անցյալում ասված նման բաների հետևանքներից խուսափելու միջոց է։ Գարներոյի պատասխանում նա Էրկուլիանիի փաստարկները անվանում է «Սուրբ Հոգու պարգևներ», ինչը նրան ավելի է պաշտպանում իր իրական տեսակետների պատճառով առաջացած խնդիրներից։ Նրա նամակը շարունակում է գովաբանել նրան որպես գիտության մեջ դրական ազդեցություն ունեցող անձի՝ նրա նվիրվածության շնորհիվ, որը քիչ բան է բերում (առանց հարստության, փառքի կամ փողի)։ Այսպիսով, նա կարողանում է պաշտպանել նրա հեղինակությունը՝ միաժամանակ հակափաստարկներ առաջարկելով նրա փաստարկներին։

Նրա աշխատանքի վերջին կարևոր մասերից մեկը կենտրոնացած էր մեծ Աստվածաշնչյան ջրհեղեղի պատճառի վրա։ Սա դարի թեժ թեմա էր, քանի որ շատերը մտահոգված էին, որ այլ գործոններ կհանգեցնեն մեկ այլ բանի։ Էրկուլիանին փորձում էր բացատրել մահկանացուության պատճառը՝ անցնելով Առաջին մեղքից այն կողմ, և այն կապում էր ջրհեղեղի հետ։ Նա համատեղում էր հումորների մասին իր ըմբռնումը բնության մեջ հանդիպող տարրերի՝ երկրի, ջրի և օդի ընկալման հետ։ Համարվում էր, որ հումորները կապված են որևէ տարրի և մթնոլորտային պայմանների հետ, այդպիսով ստեղծելով չորս հիմնական հումորներ՝ սև լեղի, դեղին լեղի, արյուն և խորխ։ Բացատրելով այն ցիկլը, երբ մարդու մահով Երկիրը վերադառնում է մոլորակ, նա ենթադրեց, որ ջրհեղեղի ժամանակ Երկրին հասանելի հողի պաշարներում վնաս կար։ Այս գործոնը թույլ տվեց ջրի տարրին «գրավել» և կլանել երկիրը։ Այս բացատրությունը հակասում էր ժամանակի մի շարք բնական փիլիսոփաների կողմից ներկայացվածին, ովքեր բացատրում էին, որ միայն աստվածային միջամտությունը կարող է առաջացնել նմանատիպ մեկ այլ ջրհեղեղ՝ «տարրերի բնական լճացման» պատճառով։ Այս ժամանակահատվածում շատ կարևոր էր Աստվածաշնչյան իրադարձությունների համար բնական, գիտական ​​​​հիմնավորումներ գտնելու վրա կենտրոնանալը։ Էրկուլիանիի՝ տարրերի ըմբռնումը իր դեղագործական աշխատանքի միջոցով փայլում է մասնավորապես այս բացատրության միջոցով, և նաև ցույց է տալիս նրա ըմբռնումը Պարացելոսի բժշկության տեսության չորս հիմնական սյուների վերաբերյալ։ Տեքստում ավելի ուշ նա կրկին շեղվում է Արիստոտելի՝ այս անգամ ծիածանների վերաբերյալ լայնորեն ընդունված տեսակետներից։

Բերժևչիին ուղղված նամակը կազմվել էր ի պատասխան նրա կողմից Աստվածաշնչյան Ջրհեղեղի մասին նրա աշխատությունների վերաբերյալ արված մեղադրանքի։ Նա նրա աշխատանքը համարում էր ոչ թե իր սեփականը, այլ վերցված ուրիշների աշխատություններից։ Նրա պատասխանը ձևակերպված էր այնպես, որ քանդեր նման քննադատությունը՝ ազատ և հաճախակի քննադատական ​​մտքի կարևորության նկատմամբ իր անկեղծ հավատի մեջ։ Այստեղ, ի տարբերություն իր Նամակների սկզբի, նա քննարկում է այլ հեղինակների ստեղծագործությունները կարդալու կարևորությունը։

Նրա աշխատանքը մեծ դեր խաղաց ինչպես հին գիտական ​​​​հասկացությունների, այնպես էլ գիտության մեջ կանանց դերի մարտահրավեր նետելու գործում։ Կան որոշ ապացույցներ, որոնք ենթադրում են, որ Էրկուլիանին գրել է իր ամենահայտնի աշխատանքներից ավելին, սակայն դրանք դեռևս չեն վերագտնվել, քանի որ դրանք վերաբերում են այլ, ներկայումս անհայտ աշխատանքների։

## Ազդեցություն
Կամիլա Էրկուլիանիի «Նամակներ բնական փիլիսոփայության մասին» (1584) աշխատությունը հրատարակվել և տարածվել է Կրակովում, Լեհաստան, և նվիրված է եղել Լեհաստանի թագուհի Աննա Յագելոնկային (1523–1596)։ Իտալիայի հետ իր ամուր ընտանեկան և մտավոր կապերի շնորհիվ թագուհի Աննան հայտնի էր որպես գիտական ​​​​ոլորտներում կանանց կրթական հետապնդումների պաշտպան։ Չնայած տասնվեցերորդ դարի վերջին գիտական ​​​​բանավեճերում կին հեղինակների ներգրավվածության աճ էր նկատվում, Էրկուլիանիի նամակ-տրակտատը, հավանաբար, «իտալացի կնոջ կողմից բնական-փիլիսոփայական գրականության ամենավաղ կայուն հրատարակված վարժությունն է»։ Այս գիտական ​​​​դիսկուրսի շրջանակներում, որը ձևավորվել էր չորս նամակների ժողովածուի մեջ, նա ուսումնասիրել է բնական փիլիսոփայության ոլորտում այլընտրանքային տեսություններ: Էրկուլիանին կասկածի տակ է դրել հաստատված գիտական ​​​​և աստվածաբանական վարդապետությունը՝ տարբեր բանավեճերով, որոնք վերաբերում էին օդերևութաբանությանը, Վեներայի դիրքին, աստղագուշակությանը, Աստվածաշնչյան ջրհեղեղի գիտական ​​​​պատճառին, պարացելսյան բժշկությանը, ալքիմիային և ծիածանների ձևավորմանը։ Բացի այդ, «Բնական փիլիսոփայության նամակները» ծառայում էին ոչ միայն նոր գիտական ​​տեսության բացատրության, այլև թույլ էին տալիս ցույց տալ, որ «կանայք կարող են մասնակցել գիտության և փիլիսոփայության դիսկուրսներին՝ որպես տղամարդկանց հավասարներ»։

Էկրուլիանիի տրակտատի առաջին երկու նամակները ուղղված էին Ջորջիո Գարներոյին (1550-1614), «բուրգունդիացի բժշկական գրող», մինչդեռ երրորդ նամակը պարունակում էր Էկրուլիանիի փիլիսոփայական տեսակետներին տված նրա պատասխանները։ Էրկուլիանիի Գարներոյին ուղղված նամակից մի հատվածում նա ենթադրել է, որ Աստվածաշնչյան ջրհեղեղը տեղի է ունեցել երկրի և մարդու միջև անհավասարակշռության պատճառով.«[Ջրհեղեղը] տեղի ունեցավ, քանի որ մարդկանց ներկայությունը երկրի վրա այնքան էր աճել թվով, չափերով և կյանքի տևողությամբ, որ մեղքի ժամանակաշրջանում մարդկանց վրա գերիշխող հողային տարրը շատ չէր նվազել. այն նաև դարեր շարունակ չէր համալրվել, ինչի արդյունքում [երկիրը] այնքան էր նվազել, որ այն անպայման կուլ էր տրվել ջրի կողմից, որն իրենից քիչ բան էր նպաստել մարդկանց [կազմին]»։Ավելի ուշ Էրկուլիանին շարունակեց այս պնդումը իր չորրորդ նամակում, որը ուղղված էր թագուհի Աննայի «Տրանսիլվանիայի կանցլեր» Մարտին Բերզևիչիին (1538-1596), որը 1568 թվականին այցելել էր Պադուա։ Նա արտահայտեց իր համոզմունքը, որ Աստված և բնությունը գործում են ներդաշնակորեն. «ճիշտ է, որ եկեղեցու դոկտորները և աստվածային աստվածաբանները ներկայացրել են տարբեր պատճառներ և փաստարկներ, բայց ինձ համար բավական է ասել, որ Աստված և բնությունն իրենք չեն հակասում այդ պատճառներին, այլ Նա օգտագործում է այն Իր գործերում»։ Էրկուլիանին նաև օգտվեց իր գրական հարթակից՝ կանանց որպես գիտական ​​համայնքի հմուտ ներդրողների ճանաչման համար պայքարելու համար։ Նրան գրգռեց կանանց մասին բանավեճը (querelle des femmes). կանանց մտավոր կարողությունների մասին գրական և փիլիսոփայական բանավեճ, որը մեծապես կենտրոնացած էր իր տարածաշրջանի կանանց վրա։ Այս եվրոպական բանավեճը, որը տևեց «միջնադարից մինչև վաղ ժամանակակից ժամանակաշրջան», ընդգրկեց բազմաթիվ հարցեր՝ սկսած կանանց քաղաքականության մեջ ներգրավվածությունից մինչև կանանց արժեքն ու արժեքը հասարակության մեջ։ Էրկուլիանին դարձավ բանավեճի վերաբերյալ իր կարծիքը հայտնելու ակտիվ կողմնակից՝ նշելով, որ գիտության մեջ կանայք ունեն նույն կարողությունները, ինչ տղամարդիկ։ Էրկուլիանին բացատրեց իր դիրքորոշումը՝ անդրադառնալով իրեն հիացմունք պատճառող հայտնի կանանց.«... Ես չեմ դադարի աշխատել նույնիսկ այն կանանց պատիվը վերականգնելու համար, ովքեր մոռացել են այն, և գուցե ես կլինեմ նրանց մտքի վերազարթոնման կատալիզատորը»։«Կանանց հանդեպ querrelle des femmes»-ին այս արձագանքից բացի, Էրկուլիանին իր գիրքը ներկայացրեց կանանց պաշտպանությանը նվիրված երկու նախաբան-նամակներով։ Առաջինում՝ ուղղված Լեհաստանի թագուհի Աննային, նա գրել է. «Ես չգիտեմ, թե ինչ չարամիտ աստղ է ստիպում [տղամարդկանց] հրաժարվել մեծությունը ճանաչելուց, բացառությամբ այն բաների, որոնք նրանք իրենք են ձեռք բերում»։ Երկրորդում՝ իր ընթերցողներին ուղղված Էրկուլիանին նշել է. «Անկասկած, ոմանց կզարմացնի, որ ես՝ որպես կին, որոշել եմ գրել և հրապարակել մի թեմայի շուրջ, որը կանանց չի պատկանում (ըստ մեր դարաշրջանի սովորույթի). բայց... դուք կտեսնեք, որ կանայք զուրկ չեն նույն ունակություններից և առաքինություններից, ինչ տղամարդիկ»։

Չնայած տղամարդկանց և կանանց մտավոր հավասարության վրա նրա անընդհատ կենտրոնացմանը, երկու սեռերի միջև հասարակության կողմից ընկալվող հենց այն տարբերություններն էին, որոնք, թերևս, նրան փրկեցին ինկվիզիցայից։ Ինկվիզիցիան հիմնադրվել է Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից՝ Եվրոպայում և Ամերիկայում հերետիկոսություն գործողներին վերացնելու և նրանց նկատմամբ պատիժ կիրառելու համար։ Նրանք հայտնի դարձան խիստ և անխուսափելի պատիժներ սահմանելով։ Չնայած Էրկուլիանին բազմիցս գրավել է Ինկվիզիցիայի ուշադրությունը, նա կարողացել է հրատարակել իր աշխատությունները՝ որոշելով հրատարակել Լեհաստանում, այլ ոչ թե Իտալիայում։ Սա նրան թույլ տվեց դառնալ առաջին կին փիլիսոփաներից մեկը, որը գիրք նվիրեց «բնական փիլիսոփայության հարցերին և [խթանեց] իր սեփական ինքնատիպ տեսությունները»։

## Տես նաև
* Աննա Յագելոնկա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Image of Camilla Erculiani's book, ''Letters on Natural Philosophy(1584)''

## Գրականություն
*Carinci, Eleonora. *Una speziala Padovana: Lettere di philosophia naturale di Camilla Erculiani* (1584). Italian Studies 68. 2 (2013), 202-29.
*Corrispondenze scientifiche tra Cinquecento e Seicento. Camilla Erculiani, Lettere di philosophia naturale ed. by Eleonora Carinci; Margherita Sarrocchi, Lettere a Galileo, ed. by Sandra Plastina. Lugano: Agorà, 2016.
*Cox, Virginia. *The Prodigious Muse: Women's Writing in Counter- Reformation Italy*. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2011.
*Cox, Virginia. *Women's Writing in Italy 1400-1650*. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2008.
*Erculiani, Camilla. *Letters on Natural Philosophy,* ed. Eleonora Carinci; trans. Hannah Marcus; foreword Paula Findlen. The Other Voice in Early Modern Europe series (Toronto: Iter Press, 2021).
*Ray, Meredith K. *Daughters of Alchemy*: *Women and Scientific Culture in Early Modern Italy*. Cambridge: Harvard University Press, 2015.
*Whaley, Leigh. *Women and the Practice of Medical Care in Early Modern Europe, 1400-1800*. New York: Palgrave Macmillan, 2011.
Կատեգորիա:Իտալացի կին փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ