open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Տիկին Տրաբյուկի դիմանկարը

**Տիկին Տրաբյուկի դիմանկարը**, Վինսենթ վան Գոգի նկարը պետական Էրմիտաժ թանգարանի հավաքածուից։

120px|մինի|250px|Վինսենթ Վան Գոգ «Տրաբյուկի դիմանկարը»
Նկարն արվել է 1889 թվականին, երբ Վան Գոգը հոգեկան հիվանդության պատճառով գտնվում էր Սեն Ռեմի դը Պրովանս հոգեբուժանարում։ Բնորդուհին եղել է Ժաննա Լաֆյուի Տրաբյուկը՝ Սեն Ռեմիի Պոլ-դե-Մուզոյլ հիվանդանոցի ավագ վերակացու Շառլ Էլզեար Տրաբյուկի կինը՝ Ժաննա Լաֆյուի Տրաբյուկը, որն այդ ժամանակ 55 տարեկան էր։ Դրանից առաջ Վան Գոգը արդեն նկարել էր Տրաբյուկի դիմանկարը և անմիջապես արել դրա պատճենը, որն այժմ այն պահվում է Շվեյցարիայի Զոլոթուրնի քաղաքի արվեստի պատկերասրահում։

1889 թվականին սեպտեմբերի 10-ին նկարիչն իր եղբորը՝ Թեոյին գրել է․ «…Ես վերջացրել եմ վերակացուի դիմանկարը և կրկնում եմ այն ինձ համար։ …Ես դիմանկարը նվիրեցի նրան և կնկարեմ նաև նրա կնոջը, եթե նա համաձայնվի կեցվածք ընդունել։ Նա անբախտ, գունատ ու հանգիստ կին է, այնքան աննշան ու աննկատելի, որ ես զգում եմ սուր ցանկություն նկարել այդ փոշոտ խոտիկին կտավի վրա»։ Սեպտեմբերի 19-ին եղբորն ուղղված հերթական նամակում Վան Գոգը նշում է․ «Ես նաև նկարել եմ կնոջ դիմանկար՝ վերակացուի կնոջ։ Ինձ թվում է՝ այն քեզ դուր կգա։ Ես դրա կրկնօրինակն եմ արել, բայց նա բնօրինակից ավելի վատն է եղել։ Վախենամ թե բնորդը հենց դա կվերցնի ինձնից, իսկ ես ուզում եմ, որ այն ինձ մնա։ Այն արված է վարդագույնով և սևով»։ Քրոջը՝ Վիլլեմինային ուղղված նամակում ավելացրել է․ «Նեղացած, հոգնած փխրուն դեմք, երեսն արևից այրվածի պես է՝ ձիթապտղի գույն։ Կախված սև զգեստ՝ զարդարված նուրբ վարդագույն խորդենիով, ֆոնը չեզոք է, վարդագույնի և կանաչի միջև»։ Դատելով նկարագրություններից՝ տիկին Տրաբյուկը ինքն էլ վերցրել է բնօրինակ դիմանկարը (գտնվելու վայրը այժմ անհայտ է), իսկ Վան Գոգի մոտ մնացել է կրկնօրինակը։ Դիմանկարը արվել է շատ բարակ կտավի վրա, որը գրեթե անմիջապես պատռվածքներ է ստացել ներքևի հատվածում և կրկնօրինակվել է կարմիր ծառի տախտակի վրա։

Վան Գոգի այս նկարը մահից հետո, իր մնացած աշխատանքների հետ, որոնք երկար ժամանակ պահվել է ընտանիքում, բազմիցս եղել է ցուցահանդեսներում, իսկ 1927 թվականին նկարը հայտնվել է Բեռլինի Տանհաուզերի ցուցահանդեսում, 1928 թվականին ցուցադրվել է Համբուրգի Գոլդշմիտդտ ցուցահանդեսում, որտեղ նկարը գնել է Օտտո Կրեբսը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը վերցրել են խորհրդային զորքերը և ուղարկել ԽՍՀՄ՝ որպես փոխհատուցում. երկար ժամանակ պահպանվում էր Պետական Էրմիտաժի պահոցներում և ցուցադրվել է հանրությանը միայն 1995 թվականին Էրմիտաժի ցուցահանդեսի ռազմաավարային արվեստի բաժնում։ 2001 թվականից այն Էրմիտաժում համարվում էր մշտական ցուցադրության նկար, 2014 թվականի վերջում ցուցադրվում է Սերգեյ Շչուկինայի և Գլխավոր շտաբի Մորոզովի եղբայրների շենքում (դահլիճ 413)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վան Գոգի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Կատեգորիա:1889 նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Վիչեդոմինո դե Վիչեդոմինուս

**Վիչեդոմինո դե Վիչեդոմինուս** (, ), իտալացի կարդինալ, որը 1275-1276 թվականներին եղել է կարդինալների կոլեգիումի դեկան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Պյաչենցայում։ Նա Գրիգոր X պապի զարմիկն էր։ Ամուսնացած է եղել, ունեցել է երկու երեխա։ Երբ նրա կինը մահանում է, նա որոշում է 
դառնալ հոգևորական։ 1241 թվականից կանոնիկոս է Կլերմոն-Ֆերարե եկեղեցում։ 1257 թվականի հուլիսի 22-ից ընտրվել է Էքս ան Պրովանսի արքեպիսկոպոս։ 1273 թվականի հուլիսի 3-ին  հռչակվել է Պալեստրիանյի կարդինալ-եպիսկոպոսն է։ 1276 թվականին մասնակցել է 3 կոնկլավների։ Վերջինի ժամանակ մահանում է։

1276 թվականի սեպտեմբերի 5-ին պապ է ընտրվել որպես Գրիգոր XI, սակայն իր ընտրության հաջորդ օրը վաղ առավոտյան մահացել է։ Չնայած նրա ընտրությունը եղել է օրինական, սակայն քանի որ մահացել է պաշտոնական արարողակարգից առաջ, ըստ այդմ չի ներառվել Հռոմի պապերի ցանկում։

Նրա անունը վերցրել է Գրիգոր XI պապը, որը կառավարել է 1370-1378 թվականներին։

## Տես նաև
* Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ
* Հակապապ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Albanès, Joseph Mathias Hyacinthe, Chevalier, Ulysse. **Gallia christiana novissima. Histoire des archevêchés, évêques et abbayes de France**. 7 vols. 1895-1920, III. Other Title : **Gallia Christiana**. Responsibility: D'après les documents authentiques recueillis dans les registres du Vatican et les archives locales. Complétée, annotée et publiée par le chanoine Ulysse Chevalier, I, col. 70-73
* 
*  col. 193-194
* "Essai de liste générale des cardinaux. Les cardinaux du  XIIIè siècle". **Annuaire Pontifical Catholique 1929**. Paris : Maison de la Bonne Presse, 1929, p.&nbsp;126
* Eubel, Conradus and Gulik, Guglielmus van. **Hierarchia Catholica Medii Aevi**. Volumen I (1198-1431). Münich : Sumptibus et Typis Librariae Regensbergianae, 1913; reprint, Padua : Il Messagero di S. Antonio, 1960, pp.&nbsp;9, 37 and 96.

Կատեգորիա:Իտալիայի կարդինալներ
Ռինեկե Դեյքստրա

**Ռինեկե Դեյքստրա**  (, ), նիդերլանդացի լուսանկարիչ և վիդեոարտիստ։

## Կենսագրություն
Ռինեկե Դեյքստրան ծնվել է 1959 թվականին Սիթարդ քաղաքում։ 1981-1986 թվականներին սովորել է Ամստերդամի Գերիտ Ռիտվելդի գեղարվեստական ակադեմիայում։ Աշխատել է որպես կոմերցիոն լուսանկարիչ։   Առաջին անհատական ցուցահանդեսը կազմակերպվել է Ամստերդամում 1984 թվականին։ 1990-ական թվականներին սկսել է իրականացնել անհատական նախագծեր , որոնցից առաջինը դարձավ ճանաչում ստացած Լողափային դիմանկարների շարքը (1992-1996)։  1990-ական թվականների կեսերից սկսում է աշխատել տեսանախագծերի վրա (The Buzzclub, Liverpool, UK / Mysteryworld, Zaandam, NL, 1996-1997, և այլն)։ Նկարչուհու աշխատանքները ցուցադրվում են Վենետիկի բիենալեում  1997 և 2001  թվականներին, Սան Պաուլուի արվեստի բիենալեում (1998), Թուրինի ֆոտոբիենալեում (1999) և այլն։

## Ստեղծագործական վարքագիծ
Ռինկե Դեյքստրայի աշխատանքները հաճախ համեմատում են Ավգուստ Զանդերի և Դիանա Արբուսի լուսանկարների հետ։

## Ճանաչում
Կոդակ մրցանակ (1987) և այլ պարգևներ։  Նկարչուհու աշխատանքներն առաջին անգամը չէ, որ ցուցադրվում են աշխարհի խոշորագույն թանգարաններում, պահվում նրանց հավաքածուներում (Թեյթ բրիտանական պատկերասրահ, Ռուդոլֆինում, Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարան, Մետրոպոլիտեն թանգարան և այլն)։  Դեյքստրան Լոնդոնի կերպարվեստի թագավորական դպրոցի պատվավոր դոկտոր է (2011)։  2012 թվականին նրա քսան տարվա աշխատանքների հետահայաց ցուցադրությունը կազմակերպվեց Սողոմոն Հուգենհայմի նյույորքյան թանգարանում։

### Մրցանակներ
*1998: 1999 Citibank Private Bank լուսանկարչական մրցանակ (այժմ՝ Deutsche Börse Photography Prize)
*2002/2003: Wexner Center մեդիաարտ մրցանակակիր
*2012: Թագավորական լուսանկարչական ընկերության պատվավոր անդամ 
*2017: Հասելբլադ մրցանակակիր, ստացել է 100000 եվրո մրցանակ

## Ալբոմներ, ցուցադրությունների պատկերագրքեր
* Rineke Dijkstra: beaches. Amsterdam: idea books, 1996.
* Rineke Dijkstra: beach portraits. Chicago: LaSalle Bank, 2002.
* Rineke Dijkstra: a retrospective.New York: Solomon R. Guggenheim Foundation, 2012.

## Պատկերասրահ

Wassenaar mei 2013 Koninklijke Familie.jpg|Նիդերլանդների թագավորական ընտանիք
Rineke Dijkstra - Willem Alexander 2014.jpeg|Նիդերլանդների թագավոր Վիլեմ Ալեքսանդրը
Wassenaar 2013 Hare Majesteit Koningin Máxima.jpg|Նիդերլանդների թագուհի Մաքսիման


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռինեկե Դեյքստրայի դիմանկարների հետահայաց ցուցադրություն 

Կատեգորիա:Հոլանդացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարչուհիներ
Լևոն Անդրիասյան

**Լևոն Հրանտի Անդրիասյան** (), հայ ատամնաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Լևոն Անդրիասյանը ծնվել է 1958 թվականին Երևանում։ 1975-1977 թվականներին աշխատել է Երևանի գործարաններում, 1977-1979 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1985 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի ստոմատոլոգիայի բաժինը։  1986-1989 թվականներին եղել է Մասիսի շրջանային ստոմատոլոգիական կլինիկայի ատամնաբույժ, 1989-1999 թվականներին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի թերապևտիկ ստոմատոլոգիայի ամբիոնի աշխատակից, 2004 թվականից՝ «Բանբեր ստոմատոլոգիայի և դիմածնոտային վիրաբուժության» հանդեսի հիմնադիր-գլխավոր խմբագիր։

Գիտական հոդվածների, մեթոդական առաջարկների և ուղեցույցների, ուսումնական ձեռնարկների, 10 ռացիոնալիզացիայի առաջարկների հեղինակ է, թերապևտիկ ստոմատոլոգիայի դասագրքի համահեղինակ, «Օդոնտոգենեզ և ատամնաբուժություն» մենագրության հեղինակ (2002 )։

## Անդամակցություն
* Հայաստանի ստոմատոլոգների ասոցիացիայի նախագահության անդամ
* ՌԴ բնական ԳԱ հայկական մասնաճյուղի անդամ, 2000 
* Եվրոպական բնական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ (ակադեմիկոս), 2011

## Պարգևներ
* Հայաստանի ստոմատոլոգների ընկերակցության ոսկե մեդալ

## Երկեր
* Одонтогенез и прорезывание зубов, Е., 2002 (մենագրություն).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ ատամնաբույժներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Սոֆյա Մելիքյան

**Սոֆյա Մելիքյան** (), հայ դաշնակահար։

## Կենսագրություն
Սոֆյա Մելիքյանը ծնվել է 1978 թվականին Երևանում։ Սովորել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում (Անահիտ Շահբազյանի դասարան)։ 1994 թվականին տեղափոխվել է Իսպանիա, սովորել Մադրիդի թագավորական կոնսերվատորիայում (Խոակին Սորիանոյի դասարան), Փարիզի նորմալ երաժշտական դպրոցում (Ռամզի Յասայի դասարան) և Նյու Յորքի Մանհեթենի երաժշտական դպրոցում (արժանացել է Սոլոմոն Միկովսկու անվան կրթաթոշակի)։ Մասնակցել է Վիտալի Մարգուլիսի, Ջոն Օ’Քոնորի և այլ հանրահայտ երաժիշտների վարպետության դասերին։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսպանիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Ռուսաստանում, Կանադայում, Հայաստանում, Ճապոնիայում, Ավստրալիայում, Իտալիայում, Սերբիայում, ԱՄՆ-ում և այլն։ Ելույթ է ունեցել Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ, Իսպանիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության, Կորդոբայի, Վալենսիայի սիմֆոնիկ, Նոր Եվրոպայի կամերային, Անդալուչիայի ֆիլհարմոնիկ և այլ նվագախմբերի հետ։ Մելիքյանի ելույթները հեռարձակվել են աշխարհի առաջատար հեռուստաընկերություններով, այդ թվում Իսպանիայի, Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությամբ, Կատալոնիայի ազգային ռադիոյով, Չիկագոյի WFMT ռադիոկայանով, Muzzik French հեռուստակայանով, New York WXQR ռադիոկայանով և այլն։ Մելիքյանի թողարկել է ձայնասկավառակներ, որտեղ ներառված են Յոզեֆ Հայդնի, Ռոբերտ Շումանի, Սերգեյ Ռախմանինովի, Իսաակ Ալբենիսի, Արամ Խաչատրյանի ստեղծագործություններից։

## Մրցանակներ
* Իսպանիայի Իբիցայի դաշնակահարների միջազգային մրցույթում Լինարեսի դաշնակահարների միջազգային մրցույթի առաջին մրցանակ և Բացառիկ երաժշտական տաղանդ մրցանակ 
* Առաջին մրցանակ երաժշտական կատարման համար, “Amigos del Colegio de España”  
* 15th Jose Iturbi and Maria Canals միջազգային մրցույթների հատուկ մրցանակ 
* Դաշնակահարների միջազգային մրցույթի 2-րդ մրցանակ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարուհիներ
Վազգեն Սեմերջյան

**Վազգեն Վարդգեսի Սեմերջյան** (), հայ սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1980), Բժշկատեխնիկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։

## Կենսագրություն
Վազգեն Սեմերջյանը ծնվել է 1932 թվականին Թիֆլիսում։ 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի 2-րդ բժշկական ինստիտուտը։ 1957-1968 թվականներին եղել է Կալուգայի մարզի Կիրովի քաղաքային հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքի, այնուհետև` ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի փորձարարական կենսաբանության և բժշկության ինստիտուտի սիբիրյան բաժանմունքի (Նովոսիբիրսկ) արհեստական արյան շրջանառության լաբորատորիայի վարիչ, 1968-1994 թվականներին` ՀՀ առողջապահության նախարարության Սրտաբանության, վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ինստիտուտի գիտքարտուղար, Առողջության հանրապետական կենտրոնի գլխավոր բժիշկ, 1994-2004 թվականներին` Տուլայի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, 2005 թվականից` ՀՀ ավանդական բժշկության համալսարանի պրոռեկտոր։

Աշխատանքները վերաբերում են սիրտանոթային վիրաբուժության, վնասվածքաբանության, վերակենդանացման, առողջապահության կազմակերպման խնդիրներին։ 1964 թվականին Ալեքսանդր Միքայելյանի հետ կիրառել է արհեստական արյան շրջանառության իր ստեղծած սարքը (սրտի բնածին արատների վիրահատությունների ժամանակ)։

Ուսումնամեթոդական ձեռնարկների հեղինակ է։

## Անդամակցություն
* ՌԴ բժշկատեխնիկական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, 1995 
* Գիտնականների միջազգային ակադեմիայի անդամ, Ավստրիա, 2001
* «Բանբեր բժշկական նոր տեխնոլոգիաների» (ռուսերեն) հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ, 1995 
* Բնական գիտությունների եվրոպական ակադեմիայի Հիմնարար բժշկա-կենսաբանական հետազոտությունների բաժանմունքի պատվավոր անդամ

## Գրականություն
* Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Սաշա Պապաց

**Սաշա Պապաց** (սերբ.` Saša Papac, ), բոսնիացի նախկին ֆուտբոլիստ, եզրային պաշտպան։ Ներկայումս «Ժելեզնիչար» ֆուտբոլային ակումբի սպորտային տնօրենն է։

Իր կարիերայի ընթացքում Պապացը հանդես է եկել բոսնիական «Շիրոկի Բրիեգ»-ի, ավստրիական «Կերտեն»-ի և «Վենա»-ի կազմերում։ Ֆուտբոլիստի վերջին թիմը եղել է շոտլանդական «Ռեյնջերս»-ը։

2002-2012 թվականների ընթացքում Սաշան հանդես է եկել Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
### Վաղ տարիներ
Պապացը իր կարիերան սկսել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «*Շիրոկի Բրիեգ*»-ի կազմում 2000 թվականին։ Թիմի կազմում նա մասնակցել է 14 հանդիպման և դարձել է 1 գոլի հեղինակ։

Մեկ տարի անց նա միացել է ավստրիական «*Կարնտեն*»-ին։ Պապացը թիմի կազմում անցկացրել է 3 մրցաշրջան, որոնց ընթացքում մասնակցել է ավելի քան 100 հանդիպման։

2004 թվականին Սաշա Պապացը տեղափոխվել է «Աուստրիա Վիեննա»։ Թիմի կազմում ֆուտբոլիստը երկու անգամ դարձել է Ավստրիայի գավաթակիր, մեկ անգամ էլ Ավստրիայի չեմպիոն։

### «Ռեյնջերս»
2006 թվականի օգոստոսի 31-ին Սաշան տեղափոխվել է Շոտլանդիայի առաջնությունում հանդես եկող «Ռեյնջերս»։ Տրանսֆերն արժեցել է 450000 ֆունտ ստեռլինգ։

Իր դեբյուտը ֆուտբոլիստը նշել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` «*Հիբերնիան*»-ի դեմ խաղում, որի ընթացքում նա փոխարինել է Սթիվեն Սմիթին։

2007 թվականի հունվարին` Վոլտեր Սմիթի տեղափոխությունից հետո Սաշան կորցրեց իր տեղը մեկնարկային կազմում։

2007-08 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը մասնակցել է Շոտլանդիայի գավաթի, Լիգայի գավաթի և ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկությունների եզրափակիչներին։

2011 թվականի մայիսի 17-ին Սաշա պապացը երկարաձգել է իր պայմանագիրը ևս մեկ տարով։ 2012 թվականի մայիսի 4-ին Պապացը հայտնեց շոտլանդական ակումբից հեռանալու մասին։ Իսկ 2012 թվականի օգոստոսի 28-ին ֆուտբոլիստը հայտարարել է կարիերան ավարտելու մասին։

## Միջազգային կարեիրա
Բոսնիա և Հերցեգովինայի հավաքականի կազմում ֆուտբոլիստը իր դեբյուտը նշել է 2002 թվականի սեպտեմբերի 7-ին` Ռումինիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Սակայն մինչև 2007 թվականի մարտը ֆուտբոլիստը չի հրավիրվել հավաքական` մարզչական շտաբի հետ ունեցած խնդիրների պատճառով։ 2008 թվականի հունվարին ֆուտբոլիստը որոշեց նորից ետ վերադառնալ հավաքական։

Վերադարձից հետո իր առաջին խաղը Սաշան անցկացրել է 2011 թվականի օգոստոսի 10-ին` մասնակցելով Սարաևոում կայացած Հունաստանի հավաքականի դեմ խաղին։

## Մարզչական կարիերա
2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Սաշա Պապացը նշանակվել է «Ժելեզնիչար ՖԱ»-ի սպորտային տնօրեն։

## Ձեռքբերումներ
* Ավստրիայի չեմպիոն - 2005-06
* Ավստրիայի գավաթակիր - 2004-05, 2005-06
* Շոտլանդիայի չեմպիոն - 2009, 2010, 2011
* Շոտլանդիայի գավաթակիր - 2008, 2009
* Շոտլանդիայի Լիգայի գավաթակիր - 2008, 2009, 2011

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը «Ռեյնջերս ՖԱ»-ի պաշտոնական կայքում  
* 
* 

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռեյնջերս ՖԱ-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
In the Army Now

«**In the Army Now**», նիդերլանդացի Ռոբ և Ֆերդի Բոլանդ եղբայրների դուետի երգը, որ ձայնագրվել է 1981 թվականին և թողարկվել որպես սինգլ 1981-1982 թվականներին։ Նրանց կատարմամբ երգը 1982 թվականին վեց շաբաթ անընդմեջ գլխավորել է նորվեգական սինգլների հիթ-շքերթը։

1986 թվականին երգի իր տարբերակն է թողարկել Status Quo խումբը։ Նրանց տարբերակի սինգլը հասել է մասնավորապես 2-րդ հորիզոնականնին իրենց հայրենի Մեծ Բրիտանիայում և առաջին հորիզոնականին Գերմանիայում, Ավստրիայում ու Շվեյցարիայում։

Հետագայում երգը թողարկվել է նաև այլ խմբերի կողմից, որոնց թվում են սլովենական Laibach-ը (1994 թվականի *[[NATO (ալբոմ)|NATO]]* ալբոմում), ֆրանսիական Les Enfoirés-ը («Ici Les Enfoirés» խորագրով, բոլորովին այլ թեմայի նվիրված ֆրանսերեն տեքստով, թողարկվել է որպես սինգլ 2009 թվականին)։ Ռուս երգիչ և երաժիշտ Սերգեյ Մինաևը, որպես հիմք վերցնելով «In the Army Now» երգի մեղեդին, 1987 թվականին ձայնագրել է «Тяжёлый день» երգը, որն ընդգրկվել է *[[Радио «Абракадабра»]]* ալբոմում։

## Երգացանկ
; 7" սինգլ
# "In the Army Now" (Bolland/Bolland) – 3:52
# "Heartburn" (Patrick/Parfitt/Rossi) – 4:44

; 12" միքս սինգլ
Կողմ A
# "In the Army Now" (military mix) – 5:55
Կողմ Б
# "Heartburn" (Patrick/Parfitt/Rossi) – 4:44
# "Late Last Night" (Young/Parfitt/Rossi) – 2:58

## Հիթ-շքերթներ
### Bolland & Bolland-ի տարբերակ

### Status Quo խմբի տարբերակ

#### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

#### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

#### Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Status Quo «In The Army Now (2010)» — 2010 թվականի տարբերակի տեսահոլովակը YouTube-ում

Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Իսպանիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախումբ

մինի|Իսպանիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախմբի պատկերանշան
thumb|Իսպանիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախումբ
**Իսպանիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախումբ** (), իսպանական ռադիո նվագախումբ RTVE՝ Իսպանիայի ազգային հեռարձակման ցանցի կազմում։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին Իգոր Մարկևիչի մասնակցությամբ՝ Իսպանիայի ազգային ռադիոյի և հեռուստատեսության ու Իսպանիայի փառատոներին ծառայելու առաքելությամբ։ 2015 թվականին նվագախումբը  գալա համերգով տոնել է իր 50-ամյակը։

Նվագախումբը հիմնված է Մադրիդում գտնվող Մոնումենտալ թատրոն համերգասրահում։

## Դիրիժորներ
* Միգել Անխել Գոմես Մարտինես (2016-)
* Կառլոս Կալմար (2011-2016)
* Ադրիան Լեապեր  (2001-2010)
* Էնրիկե Գարսիա Ասենսիո (1998-2001)
* Սերժիու Կոմիսիոնա (1990-1998)
* Արպադ Յոո (1988-1990)
* Միգել Անխել Գոմես Մարտինես (1984-1987)
* Օդոն Ալոնսո (1968-1984)
* Էնրիկե Գարսիա Ասենսիո (1965-1984)
* Անտոնի Ռոս-Մարբա (1965-1967)

## Հիմնական հյուր դիրիժորներ
* Միգել Անխել Գոմես Մարտինես
* Անտոնի Ռոս-Մարբա (1988-1991)
* Դավիդ Շալոն (1997-1999)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Կայքէջ

Կատեգորիա:1965 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:1965 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Իսպանական երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Իսպանական նվագախմբեր
Կատեգորիա:Մադրիդի մշակույթ
Աննա Իզրյադնովա

**Աննա Ռոմանովնա Իզրյադնովա** (, ), ռուս բանաստեղծ Սերգեյ Եսենինի առաջին քաղաքացիական կինը։

## Կենսագրություն
Աննա Իզրյադնովան ծնունդով Մոսկվայից է։ Նա և քույրերը՝ Սերաֆիման և Նադեժդան, նույնպես ապրել են Մոսկվայում, եղել են 20-րդ դարի համար բնութագրական առաջադեմ այն ռուս աղջիկներից, որոնք իրենք էին վաստակում, հաճախում էին դասախոսությունների և բազմաթիվ հանրահավաքների, հետաքրքրվում էին այդ ժամանակներում նորաձև բանաստեղծներով։

Աննա Ռոմանովնա Իզրյադնովան սրբագրիչ էր աշխատում «Ի. Դ. Սիտինի ընկերություն» տպարանում։

1913 թվականին Աննան ծանոթացել է Սերգեյ Եսենինի հետ, որն ընդունվել էր տպարան աշխատանքի սկզբում որպես առաքման բեռնակիր, իսկ հետո սկսել էր աշխատել բարձր ընթերցող (սրբագրիչի օգնական)։ Եսենինի հետ Աննա Իզրյադնովան հաճախել է Շանյավսկու անվան համալսարանը։

1914 թվականին Աննա Իզրյադնովան քաղաքացիական ամուսնություն է հաստատել Եսենինի հետ։ 1914 թվականի սեպտեմբերին, Իզրյադնովայի խոսքերով, Եսենինը արդեն որպես սրբագրիչ սկսել է աշխատել Չերնիշև-Կոբելկովի տպարանում։ Որոշ ժամանակ Իզրյադնովան և Եսենինը, ինչպես գրել է Աննա Ռոմանովնան իր հուշերում, միասին ապրել են Սերպուխովի ուղեմուտքի մոտ վարձված բնակարանում։

1914 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Աննա Իզրյադնովան որդի է ունեցել և կոչել նրան Յուրի։ Սերգեյ Եսենինի մահից հետո Մոսկվայի Խամովնիչեսկի շրջանի ժողովրդական դատարանում բարձրացրել է Յուրիին՝ որպես բանաստեղծի որդի ճանաչելու հարցը։ Որդուն բանակ ճանապարհելով՝ Աննա Ռոմանովնան ընդմիշտ կորցրել է նրա հետ կապը։ Յուրին ընկել է ռեպրեսիայի ալիքի տակ Եսենինի մյուս աշակերտների հետ։ 1937 թվականի օգոստոսի 13-ին Յուրի Եսենինը գնդակահարվել է Ստալինի դեմ մահափորձի կեղծ մեղադրանքով։ Հետմահու արդարացվել է 1956 թվականին։

Աննա Իզրյադնովան ամբողջ կյանքում եղել է Եսենինին նվիրված՝ իր վրա վերցնելով համատեղ կյանքի ամբողջ հոգածությունը։ Նա երբեք չի դատապարտել նրա արարքների համար, թեպետ երբեմն գանգատվել է նրա ոչ գործունյա լինելուց։ Այսպես է նա գրել Սերգեյ Եսենինի մասին իր հուշերում. «Ռոճիկը վատնեց գրքերի, ամսագրերի վրա՝ առանց մտածելու՝ ինչպես ապրել…»։ 1914 թվականի ամռանը Եսենինը թողել է աշխատանքը և միայնակ մեկնել Ղրիմ հանգստի՝ սկզբում պլանավորելով, որ Աննան կգնա իր մոտ։ Ավելի ուշ Իզրյադնովան ստիպված էր հավաքել նրա վերադառնալու համար գումարը, ինչի համար դիմել է Եսենինի հորը՝ Ալեքսանդր Նիկիտիչին։ Ղրիմից վերադառնալուց հետո Եսենինն սկսել է ապրել ընկերների հետ, իսկ 1915 թվականի մարտին տեղափոխվել է Պետրոգրադ՝ գրական բախտ փնտրելու։

Մոտ կապերի խզումից հետո Սերգեյ Եսենինը Աննայի հետ պահել է բարեկամային, ընկերական հարաբերությունները, այցելել է նրան իր կյանքի դժվար պահերին։ Վերջին անգամ նրանք տեսնվել են մահից կարճ ժամանակ առաջ՝ 1925 թվականի աշնանը՝ Լենինգրադ իր վերջին այցից առաջ։

Աննա Իզրյադնովան, այդպես էլ չիմանալով իր որդու ողբերգական վախճանի մասին, մահացել է Մոսկվայում 1946 թվականին։ Թաղվել է Վվեդենսկի գերեզմանոցում։

Ա. Ռ. Իզրյադնովայի հուշերը Եսենինի մասին հրատարակվել են 1965 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* М. Окунь «История любви. Скромная девушка Аня» 
* Анна Изряднова на «Родоводе». Дерево предков и потомков

Կատեգորիա:Սերգեյ Եսենին
Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ
Պատառաքաղ (այլ կիրառումներ)

**Պատառաքաղ** հասկացությունը կարող է վերաբերել հետևյալին.

*Պատառաքաղ (սպասք), սեղանի սպասքի մաս, որը կազմված է բռնակից և ծայրերից մեկի վրա մի քանի նեղ ատամներից։
*Պատառաքաղ (շախմատ), դիրք շախմատային պարտիայում, երբ մի խաղացողի երկու կամ ավելի խաղաքարեր գտնվում են մյուս խաղացողի խաղաքարերից մեկի հարվածի տակ։
Գրքի և գրքատպագրության թանգարան

**Գրքի և գրքատպագրության թանգարան** (մինչև 2000 թվականի հուլիս` **Գրքի և գրքատպագրության [[Ուկրաինա]]յի պետական թանգարան**), թանգարան Կիևում, գտնվում է Կիև-Պեչորյան մայրավանքի տարածքում։

## Պատմություն
### Հիմնադրում
Հիմնադրվել է Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության  նախարարների խորհրդի 1972 թվականի մարտի 17-ի  № 137 որոշմամբ (1972 թվականը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ նշվում է որպես  Գրքի միջազգային տարի)։

Ցուցադրության բացումը տեղի է ունեցել 1975 թվականի ապրիլի 23-ին։ 2000 թվականին ցուցանմուշները թարմացվել են և լրացվել։

### Թանգարանի շենք
Թանգարանի գլխավոր շենքը գտնվում է Կիև-Պեչորյան մայրավանքի շենքում, որը հիմնադրվել է 1615 թվականին։ Տպագրական պալատի հիմնադիրը վանահայր Ելիսեյ Պլատենեցկին է։ Ներքին բակում պահպանվել են տառաձուլարանի արհեստանոցները, նույնպես թանգարանային տարածք է։

Առաջին տպագրատունը եղել է փայտյա և միհարկանի։ 1638 թվականին նրա արտաքին տեսքը փորագրվել է։ 1701 թվականին փայտյա շինությունը փոխարինվել է քարե շինությամբ։ 1718 թվականի հրդեհից այն վնասվել է։ Հետագայում տպագրատունը վերակառուցել են և ավելացրել երկրորդ հարկը։

Հողամասի թեքությունը դեպի արևելք է և շինությունը ամրապնդել են կոնտրֆորսերով` արկբուտաններով, որոնք հայտնի են գոթիկայի շրջանի տաճարներից։ Թանգարանի շենքը (№ 9 մասնաշենք) 18-րդ դարի ճարտարապետական հուշարձան է` կառուցված բարոկկո ոճով։

2000 թվականին ավարտվել են վերանորոգման-վերականգնողական աշխատանքները։ Թանգարանի ցուցասրահի ընդհանուր տարածքը կազմում է 930 քառ. մետր, իսկ երկու ցուցասրահներինը հասնում է մինչև 300 քառ. մետր։

## Թանգարանի հավաքածուներ
Թանգարանի հավաքածուն ձևավորվել է Կիև-Պեչորյան մայրավանքի գրքի բաժնի հիման վրա և էականորեն լրացվել է Մոսկվայի, Սանկտ Պետերբուրգի, Կիևի գրքապահեստներում որոնողական աշխատանքների արդյունքում, նաև հայտնի գրքասեր գիտնականների (մասնավորապես Գրիգորի Կոլյադին նվիրել է 700 միավոր), կոլեկցիոներների, հրատարակիչների, նկարիչների  նվերներով, ինչպես նաև թանգարանի և պետական միջոցներով գնումների հաշվին։

Թանգարանում կա ավելի քան 56 հազար ցուցանմուշ, որոնք արտացոլում են գրքի և գրքատպագրության պատմությունը Ուկրաինայի տարածքում` Կիևյան Ռուսիայի ժամանակներից մինչ մեր օրերը. XI-XV դարերի ձեռագերի պատճեններ, առաջին տպագիր գրքերի պատճեններ, XVI-XVII դարերի տպագիր գրքերի օրիգինալներ, գրավյուրաների փայտյա և պղնձյա տպարանական կլիշեներ, XVIII-XIX դարերի տպագրական մեքենաներ, 20-րդ դարի գրքային գրաֆիկայի օրիգինալներ։

Ցուցադրվում են նաև XVII-XIX դարերի հայտնի եկեղեցական և կրթամշակութային գործիչների գրքեր։
* О музее на сайте Киево-Печерского историко-культурного заповедника

Կատեգորիա:Կիևի թանգարաններ
Կատեգորիա:1972 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ուկրաինայում
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գրական թանգարաններ
Էլիսոն Նյումեն

**Էլիսոն Նյումեն** (, ), բրիտանացի դերասանուհի է։ Առավել հայտնի է ITV1 հեռուստաալիքի Ֆուտբոլիստների կանայք հեռուստասերիալում Հեյզել Բեյլիի և BBC-ի Իսթ-էնդերցիները սերիալում Սամանթա Կիիբլի դերերով։

Էլիսոնը Մոիրա Բոֆֆինիի հետ ստեղծել է Անառակները հեռուստասերիալը։

## Անձնական կյանք
Էլիսոնն ամուսնացած է գրաֆիկ դիզայներ Հյու Ուիլիամսի հետ։ Նրանք ապրում են Արևելյան Լոնդոնի Հակնիում։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմեր

### Հեռուստասերիալներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Մանչեսթերի համալսարանի շրջանավարտներ
Հեյդար մզկիթ

**Հեյդար մզկիթ** (), մզկիթ Բաքվում, որը կառուցվել է 2013-2014 թվականներին, Իլհամ Ալիևի կողմից։ Հեյդար մզկիթը գտնվում է Բաքվի Բինագադի շրջանում։ Մզկիթը կոչված է Ադրբեջանի նախկին նախագահ Հեյդար Ալիևի անունով։

## Պատմություն
Մզկիթը բացվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Մզկիթը կառուցվել է 12.000 մ² տարածքով։ Մզկիթի շինարարությունը պատկանում է Շիրվան-Աբշերոն ճարտարապետական դպրոցի։ Մզկիթն ունի 4 մինարեթ, որոնցից յուրաքանչյուրի բարձրությունը կազմում է 72 մետր, 9 մեծ ու փոքր գմբեթ, որոնցից գլխավորի բարձրությունը կազմում է 36 մետր։ Մզկիթի ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 81 մետր։ Մզկիթի շինարարությունը մեկնարկել է 2012 թվականի վերջին։ Մզկիթի տարածքը կազմում է 4000 քառակուսի մետր։ Աղոթելու հարթակի տարածքը կազմում է 900 քառակուսի մետր, իսկ կանանց համար նախատեսված սրահի տարածքը՝ 350 քառակուսի մետր։

## Պատկերասրահ

Heyder Mescidi 1.jpg | Հեյդար մզկիթ
Heydər məscidinin sol tərəfi yaxından.JPG | Հեյդար մզկիթ
Heydar mosque 2016.01.15.jpg | Հեյդար մզկիթ


## Տես նաև
* Բեկլյար մզկիթ
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Մուհամմեդ մզկիթ (Բաքու)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Կատեգորիա:Բաքվի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:2014 հիմնադրումներ
Աշուր մզկիթ

**Աշուր մզկիթ** կամ **Լեզգի մզկիթ** (), 12-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրը  Աշուր մզկիթ։

## Պատմություն
150px|thumb|left|Ջումա մզկիթի տեսքը
Աշուր մզկիթի վրա կա գրություն։  Գրությունում գրված է, որ, մզկիթը կառուցվել է 1169 թվականին։ Մզկիթը կառուցվել է ճարտարապետ Նաջաֆ Աշուր բին Իբրահիմի կողմից։ 
Մզկիթը կառուցվել է Սասանյան ժամանակահատվածին պատկանող հուշարձանի վրա։ Այս հուշարձանի սենյակը հասել է մեր օրերին։ Մզկիթը զուգահեռանիստ է։ Հարավային մասում կան երկու փոքր պատուհանները։ Մզկիթի հյուսիս-արևելյան մասում կա Աղոթքային  դահլիճ։ Մզկիթը վերականգնվել է 1970-ին։ 1970 թվականին վերանորոգման ընթացքում մզկիթի հարավային մասում հայտնաբերվել է հուշարձանի մնացորդները։ Հուշարձանը բաղկացած է փոքր նկուղից և Աղոթքային դահլիճից։

## Պատկերասրահ

Ashur Mosque.JPG| Աշուր մզկիթ
Ashur Mosque (detail).JPG|Մզկիթ 
Inner City, Baku, 2010.jpg| Աշուր մզկիթ
Aşur məscidinin daxili görünüşü.jpg| Աշուր մզկիթ


## Տես նաև
* Իչարի Շահար (Բաքվի թաղամաս)
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Շիրվանշահերի ապարանքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Կատեգորիա:Իրանական-կովկասյան ճարտարապետություն
Հաջի Բանիի մզկիթ

**Հաջի Բանիի մզկիթ** (), 16-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրը։

## Պատմություն
150px|thumb|left|Հաջի Բանիի մզկիթի տապանագիրը
Մզկիթը գտնվում է Շիրվանշահերի ապարանքների մոտ։ Շատ պատմական մզկիթների պես , Հաջի Բանիի մզկիթի պատի վրա ևս կա արձանագրություն, որտեղ նշված է, որ Հաջի Բանիի մզկիթը կառուցվել է 16-րդ դարում, ճարտարապետ Հաջի Բանիի կողմից։ Հաջի Բանիի մզկիթի կենտրոնը գմբեթային է։ Ներքին մուտքի մոտ կանգնած է լայնածավալ միհրաբը։ Մեկ այլ վիմագրային գրառում վկայում է, որ Հաջի Բանիի մզկիթը վերականգնվել է 1903 թվականին։ Այն ժամանակ իրականացվել է վերանորոգման աշխատանքներ և ավելացվել է հատուկ մաս, որը նախատեսված կանանց համար։ Մզկիթի երկու պատուհանների շնորհիվ աղոթասրահն ավելի է լուսավորվել։

Մզկիթի ճարտարապետության ոճը պատկանում է Շիրվան-Ապշերոնի ճարտարապետական դպրոցին։ Մզկիթը գործում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրի վարչության վերահսկողության ներքո։

## Տես նաև
* Իչարի Շահար (Բաքվի թաղամաս)
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Շիրվանշահերի ապարանքներ
* Թազափիր մզկիթ
* Հեյդար մզկիթ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Չին մզկիթ

**Չին մզկիթ** (), 14-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրը։

## Պատմություն
150px|thumb|left| Չին մզկիթի տապանագիրը
Մզկիթի մուտքի դուռի վրա կա տապանագիրը։ Տապանագիրում գրված է, որ, Չին մզկիթը կառուցվել է 1375 թվականին Ֆազլուլլահ Իմամ բին Օսման Շիրվվանիի կողմից։ Այդ պատճառով, Մզկիթը երբեմն կոչվում է Ֆազլուլլահ Իմամ բին Օսման Շիրվվանիի Մզկիթ։ Տապանագիրում գրված է, որ, Մզկիթը վերականգնվել է 1776 թվականին Ալի Մասուդի կողմից։ 
Մզկիթը վերանորոգվել է 2012 թվականին Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրի Կառավարումի կողմից։ Վերանորոգումից հետո հուշարձանը գործում է որպես Դրամագիտական թանգարան։ Թանգարանը պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրի Կառավարումը։ 
Մզկիթը գտնվում է Շիրվանշահերի ապարանքների մոտ։ Մզկիթի շինարարությունը պատկանում է Շիրվան-Ապշերոնի ճարտարապետական դպրոցի։

## Պատկերասրահ

Interior of China mosque.JPG |Չին մզկիթ
Çin məscidinin daxili (1).JPG | Չին մզկիթ
İçərişəhər Çin məscidi.jpg | Չին մզկիթ
Çin məscidinin yandan görünüşü (2).JPG | Չին մզկիթ


## Տես նաև
* Իչարի Շահար (Բաքվի թաղամաս)
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Շիրվանշահերի ապարանքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Առեկ

**Առեկ**, *Առեք*, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Չանախչի գյուղի մոտակայքում, Վերին Քղիի շրջանում։

1909-ին ուներ 150 տուն՝ 1050 բնակիչներով, որոնք հիմնականում զբաղվում էին երկրագործությամբ։ Նրա մոտակայքում պահպանվել էին հին բնակավայրի ավերակներ, ինչպես նաև մի մեծ գերեզմանոց։ Աղեկի ճանապարհով կապված էր Քղի գյուղաքաղաքի հետ։ Գյուղն ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Բնակիչների մի մասը զոհվել է, մյուս մասը տարագրվել տարբեր երկրներ։

Տարածքն ընկուզաշատ էր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աննա Մոլկա Ահմեդ

**Աննա Մոլկա Ահմեդ** (, ), պակիստանցի նկարչուհի, Փենջաբի համալսարանի արվեստի պրոֆեսոր,  նախագահական մրցանակի դափնեկիր (1979), Տամգա-և-Իմտիազի քաղաքացիական աստիճանի շքանշանի ասպետ։

## Կենսագրություն
Ծննդյան անունը՝ Մոլլի Բրիդգեր, ծնվել է 1917 թվականին Լոնդոնում, հրեական ընտանիքում։ Մայրը ծագումով Լեհաստանից էր, հայրը՝ Ռուսաստանից։ Գեղանկարչություն, քանդակագործություն և դիզայն ուսումնասիրել է Սուրբ Մարտինի քոլեջում։ Ուսումնառության համար կրթաթոշակ է ստացել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայից։

1935 թվականին, 18 տարեկան հասակում, ամուսնանում է պակիստանցի ուսանող Շեյխ Ահմադի հետ և ընդունում իսլամ։ Ուսումն ավարտելուց հետո 1939 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխվում է Պակիստան։ 1940 թվականից բնակվել է Լահորում։ Չնայած 1951 թվականին ամուսնալուծվել է, շարունակել է մնալ Պակիստանում։

1940 թվականին, Աննա Մոլկայի ջանքերով Փենջաբի համալսարանում բացվում է գեղեցիկ արվեստների բաժին (այժմ՝ Գեղարվեստի և դիզայնի քոլեջ) Պակիստանում առաջին նմանատիպ հաստատությունը, որն ընդունում է կանանց։ Այդ դպրոցն ամբողջ Պակիստանում արագորեն դառնում է գեղարվեստի ուսուցման կենտրոն։ Պրոֆեսոր Ահմեդի աշակերտներից են եղել Կոլին Դավիդը, Շաուքաթ Մահմուդը, Աբրար Թերմիզին, Գուլյամ Ռասուլը, Շահնավ ազ-Զայիդը, Ջավեդ Իգբալը և այլ նշանավոր նկարիչներ։ Քոլեջի համար կարողանում է ստանալ բակալավրի և մագիստրոսի թոշակի նշանակման արտոնագիր։ Գրել է նաև բանաստեղծություններ։

Մահացել է 1994 թվականի ապրիլի 21-ին Լահորում։

## Պարգևներ
* Տամգի-և-Իմտիազի շքանշան (1963)
* 1979 թվականի նախագահական մրցանակ
* Կուադ-Է-Ազամի մրցանակ (1982)
* Խուդեյա-տուլ-Կուբրայի մրցանակ (1983)

## Ընտանիք
* Ամուսին՝ Շոյխ Ահմեդ, նկարիչ (ամուսնալուծվել են 1951 թվականին)
* Դուստրեր՝ Թահիրա Այազ, Զարա Դավիդ

## Հիշատակ
* 2006 թվականի օգոստոսի 14-ին Պակիստանի փոստային վարչությունը թողարկել է Անե Մոլկե Ահմեդին նվիրված նամականիշ։ 4 ռուփի անվանական արժեքով նամականիշը պակիստանյան նկարիչներին նվիրված 10 դրոշմանիշերի շարքից է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Remembering Anna Molka Ahmed 
* Ana Molka Ahmed — the first woman painter of Pakistan

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Իսլամ ընդունածներ
Կատեգորիա:Պակիստանցի գրողներ
Կատեգորիա:Պակիստանցի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Պակիստանցի նկարչուհիներ
Մոր դիմանկար

ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանը մորը՝ Սաթենիկ Ղազարյանցին նվիրված կտավներ է ստեղծել 1943 և 1946 թվականներին, որոնք 1940-ական թվականներին Իսաբեկյանի արվեստում կատարված տեղաշարժերի, «արժեքների վերանայման», ռեալիստական միտումների ուժգնացման և աստիճանական հաստատման մասին վկայող օրինակներ են։ Կտավներն աչքի են ընկնում արդեն տարիքն առած, հոգնաբեկ բարեդեմ կնոջ նկատմամբ հեղինակի առանձնահատուկ՝ որդիական ջերմ սիրո և պատկառանքի զգացումներով։ Իրենց դեղնադարչնագույն, մոխրագույն, կապույտ և կապտականաչ ներդաշնակ երանգներով, պարզ ուրվագծերով, պլաստիկ ծավալներով, կերպարի բնական կեցվածքով և հոգեբանական ինքնամփոփ նկարագրով այդ աշխատանքները շարունակում են կուրբեական ռեալիզմի ավանդույթները։

1943 թվականին ստեղծված «Մոր դիմանկար» աշխատանքը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

«Մորս դիմանկարը» կտավում մոր կերպարը գրավում է իր հոգևոր ջերմությամբ. մայրը նստած է ձեռքերը ծնկներին, դեմքը՝ մտահոգ։ Կոմպոզիցիան ողողված է դեղնավուն լույսով և նկարչի ստեղծած շագանակագույնի հարուստ երանգները ստեղծում են միասնականություն։

1946 թվականին ստեղծված «Մորս դիմանկարը» աշխատանքը գտնվում է էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ
Կատեգորիա:Կանայք կտավներում
Ագուլիսի Մելիք Մուսյանների շերամապահական գործարան

**Ագուլիսի Մելիք Մուսյանների շերամապահական գործարան**, Մելիք Մուսյանների շերամապահական գործարան։ Գործել է 1890-ական թվականներից մինչև 1900-ական թվականները։ Գործարանի տերը եղել է Մկրտիչ Մելիք Մուսյանը։ Գործարանը հիմնականում զբաղվել է շերամի հունդի արտադրությամբ ու մետաքսաթելի մշակման աշխատանքներով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գործարաններ
Նատրիումի ցիկլամատ

**Նատրիումի ցիկլամատ**, սինթետիկ ծագման քիմիական նյութ։ Օգտագործում են քաղցր համ ստանալու համար։ Նատրիումի ցիկլամատը 30-50 անգամ քաղցր է շաքարից։ Ավելի շատ օգտագործում են սննդամթերք, ըմպելիք, դեղանյութ քաղցրացնելու համար։ Նատրիումի ցիկլամատը չի մնում օրգանիզմի մեջ այլ դուրս է գալիս մեզի հետ։ Օրական անվտանգ չափաբաժինն է 1 կգ մարմնին 10 մգ։ Ըստ հետազոտությունների նատրիումի ցիկլամատը կարող է առաջացնել միզապարկի քաղցկեղ առնետների մոտ, իսկ մարդկանց մոտ նատրիումի ցիկլամատը ոչ մի վնաս չի հասցնում մարդուն։ Գազավորված ըմպելիքների մեջ նյութը նշվում է՝ E952:

## Սննդային հավելում
Նատրումի ցիկլամատը գրանցված է որպես սննդային հավելում` **E952**: Թույլատրվում է 55 երկրներում ընդ որում ԵՄ։ 1969 թվականին նատրումի ցիկլամատը ԱՄՆ-ում արգելված էր օգտագործել մինչ այսօր այդ հարցը դեռ քննարկվում է։ Արգելվում է օգտագործել հղի կանանց։

## Որոշ նյութերի համեմատական քաղցրությունը

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* European Commission Revised Opinion On Cyclamic Acid
*  FDA Commissioner's Decision on Cyclamate, 45 FR 61474

Կատեգորիա:Սուլֆամատներ
Մելիք Ադամյանների շերամապահական գործարան Ագուլիսում

**Մելիք Ադամյանների շերամապահական գործարան Ագուլիսում**, գործարան Ագուլիսում։ Գործել է 1880-1900 թվականներին։ Գործարանի տերն է եղել Հովհաննես Մելիք Ադամյանը։ Արտադրվել է շերամի հունդ և մշակած մետաքսաթել, որի մեծ մասն արտահանվել է Ֆրանսիա ու Ռուսաստան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նախիջևանի պատմություն
Կատեգորիա:Գործարաններ
Ագուլիսի թատրոն

**Ագուլիսի թատրոն**, թատրոն Ագուլիսում։ Աշխատել է 1860-ական թվականներից մինչև 1910-ական թվականները։ Թատրոնը գործել է «Թատերասերների խմբի» և  Ագուլիսի դպրոցի աշակերտ-աշակերտուհիների ջանքերի շնորհիվ։

## Բեմադրություններ
Թատրոնում բեմադրվել են տարբեր ներկայացումներ ու պիեսներ։

## Դերասանական կազմ
Թատրոնում տարբեր դերեր են կատարել` Զարուհի Փափազյան, Նազելի Ասլանյան, Կատարինե Խոջամիրյան, Մանուշակ Աղամիրյան, Եղիասաբեթ Տեր–Զանյան, Կատարինե Մելիք-Աղամալյան, Սալոմե Ստեփանյան, Տեր-Սահակյան, Հ․ Մկրտումյան, Գ․ Ստեփանյան, Հակոբ Քալանթարյան, Գ․ Ասլանյան և ուրիշներ։ «Շուշանիկ» պիեսի հերոսուհու դերը կատարած Զարուհի Փափազյանը, կատարելագործելով իր արվեստը Ալեքսանդրապոլում, ճանաչվեց առաջին դերասանուհի (Զ․ Գյուլումյան)։ Դերասաններ Օվի Սևումյանը, Ստեփան Սաֆրազյանը և այլ ագուլիսցիներ բեմադրել են մի շարք պիեսներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1860-ականների հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:1910-ականների կազմալուծումներ Հայաստանում
Ձյունը Նյու Յորքում

**«Ձյունը [[Նյու Յորք]]ում»** (), ամերիկյան ռեալիզմի ներկայացուցիչ Ռոբերտ Հենրիի յուղանկարը։

## Պատմություն
Կտավի վրա նշված 1902 թվական, մարտի 5 տարեթիվը ցույց է տալիս, որ նկարը նկարվել է մեկ օրում։ Կտավի վրա պատկերված է Մանհեթենի արևմտյան 55-րդ փողոցը` կառուցապատված մռայլ առանձնատներով։ 
Հենց նույն, 1902 թվականին, նկարը վաճառվեկժլ է մասնավոր անձի։ Արդյունքում այն գնել է մեկենաս Չեստեր Դեյլը, ով այն 1954 թվականին նվիրել է Արվեստի Ազգային պատկերասրահին։

## Նկարագրություն
Հեռվում երևում են Հինգերորդ պողոտայի բարձր շինությունները։ Հազիվ մեկ լապտերով լուսավորված փողոցում երևում են մարդկանց ոչ հստակ կերպարները և նոր տեղացած, սակայն արդեն կեղտոտված ձյան վրա հետքեր թողնող սայլակները։
Նկարը պատկերված է դիտավորյալ անփութ ոճով, մեծ վրձնահարվածներով։
Կտավը նման է Հենրիի մեկ այլ` Լյա-Նեժ (, բառացի` «ձյուն») աշխատանքին, որը դրանից երեք տարի առաջ հաջողություն էր ունեցել Փարիզում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1902 նկարներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արվեստ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Ռոբերտ Հենրիի նկարներ
Կատեգորիա:Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Ագուլիսի Թադևոսյանների մետաքսի գործարան

**Ագուլիսի Թադևոսյանների մետաքսի գործարան**, Թադևոսյանների մետաքսի գործարան։ Գործել է 1890-ական թվականներից մինչև 1910-ական թվականները։ Սկզբում գործարանի տերը եղել է Սամսոն Թադևոսյանը, ապա՝ Արշակ Թադևոսյանը։

Այս գործարանն ունեցել է բավականին լայն ճանաչում, գործարանի մետաքսաթելն արտահանվել է Ֆրանսիա, Ռուսաստան և այլ երկրներ։ 1895 թվականին այն արժանացել է ցուցահանդեսային արծաթե մեդալի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գործարաններ
Ագուլիսի Թադևոսյանների շերամապահական գործարան-սերմարան

**Ագուլիսի Թադևոսյանների շերամապահական գործարան-սերմարան**, շերամապահական գործարան-սերմարան Ագուլիսում, գործել է 1880-1910 թվականներին։ Գործարանի տերը եղել է Սաթենիկ Թադևոսյանը, որը «Աղիուց Սաթի» մականվամբ է կոչվել։ Այս գործարան-սերմատնում աշխատել են 20-30 կանայք, որոնք հիմնականում զբաղված են եղել շերամի հունդի արտադրությամբ ու մետաքսաթելի մշակմամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նախիջևանի գործարաններ
Այգում նստած կինը (նկար)

**«Այգում նստած կինը»** (), ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկի` Կլոդ Մոնեի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1876 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 50 × 65,5 սմ։ «Այգում նստած կինը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժի թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։

## Նկարագիր
«Այգում նստած կինը» ստեղծագործությունում հեղինակը՝ Կլոդ Մոնեն նկարել է իր կնոջը՝ Կամիլլա Դոնսիեին։ Վերջինս նստած է խոտերի վրա՝ ստվերոտ մասում։ Կտավում պատկերված այգին իրենց տան բակում է՝ Արժանտյոյում։ Բուն տունը տեսանելի է կտավի հետին պլանում՝ ծաղիկներից և երիտասարդ ծառերից անդին։ Կլոդ Մոնեն տունը որպես նկարի գունագեղ ու արևային ֆոն է օգտագործել։

Կինն այգում Մոնեի համար շատ հոգեհարազատ երևույթ է, բազմիցս նկարիչը վրձնել է իր կնոջը։ Հայտնի են հետևյալները՝ «Ընթերցող Կամիլլան», 1872 թ., Ուոլթերս գեղարվեստի թանգարան, Բալթիմոր, «Կամիլլան խոտի վրա», 1876 թ., մասնավոր հավաքածու, «Հանգիստ այգում, Արժանտյո», 1876 թ., մասնավոր հավաքածու։ Մոնեն մեծ հաճույքով նաև նկարել է իր տունը, այգին և հարակից մարգագետինը՝ «Տունը Արժանտյոյում», 1876 թ., մասնավոր հավաքածու։

Այսպիսի սյուժեով նկարներ նաև Մոնեի ընկերներն են նկարել, երբ այցելել են հյուր։ Հայտնի են Էդուարդ Մանեի «Մոնեների ընտանիքը այգում» (1874 թ., Մետրոպոլիտեն թանգարան, Նյու Յորք), Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մ-մ Մոնեն որդու հետ այգում, Արժանտյո» (1874 թ., Արվեստի ազգային պատկերասրահ, Վաշինգտոն)։

## Պատմություն
«Այգում նստած կինը» ստեղծագործությունն առաջին անգամ հանրությանն է ներկայացվել փարիզյան Ժորժ Պետի պատկերասրահում։ 1909 թվականին այն ցուցադրվել է Բերնհայմ Ժյունե պատկերասրահում։ 1914 թվականին կտավը գնում է գերմանացի վաճառական Գոլդշմիդտը, ումից այն ձեռք է բերում գերմանացի ձեռնարկատեր և կոլեկցիոներ Օտտո Կրեբսը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը բռնազավթել են Կարմիր բանակի զինվորները և ուղարկել ԽՍՀՄ որպես ռազմատուգանք։ Երկար ժամանակ «Այգում նստած կինը» նկարը պահվել է Էրմիտաժում, և միայն 1995 թվականին է ռազմաավարի ցուցահանդեսի շրջանակներում հանրությանը ներկայացվել։ 2001 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված Էրմիտաժում, իսկ 2014 թվականից ցայսօր այն ներկայացված է Սերգեյ Շուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի սրահում՝ Գլխավոր շտաբում (սրահ 403)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1876 նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ
Կատեգորիա:Կլոդ Մոնեի նկարներ
Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
BMW X7

**BMW X7**, BMW ընկերության կողմից արտադրվող սպորտային կոմպակտ մեքենա։ 2014 թվականի մարտին BMW ընկերությունը հաստատեց, որ X7-ը արտադրվելու է 2018 թվականին։ BMW X7-ը, ըստ էության համարվում է Mercedes-Benz GLS-Class-ի և Audi Q8-ի մրցակիցներից մեկը։ Այն նաև մրցում է Land Rover Range Rover-ի, Cadillac Escalade-ի, Lexus LX-ի և Lincoln Navigator-ի հետ։

## X7-ի ներկայացման հայեցակարգ
BMW ընկերությունը 2017 թվականին Ֆրանկֆուրտի ավտոսալոնում ցուցադրեց X7-ի նախատիպը։ X7- ը կունենա 3 ստանդարտ շարքեր և կստեղծվի այն նույն հարթակում, ինչպես BMW X5-ը և BMW X6-ը:մինի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ավտոմեքենաներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ ըստ արտադրման երկրի
Կատեգորիա:Գերմանական ավտոմեքենաներ
Մոլեռանդության զոհը (նկար)

**«Մոլեռանդության զոհը»** (), ուկրաինացի նկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության կարկառուն ներկայացուցիչ Նիկոլայ Պիմոնենկոյի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1899 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 180 × 224 սմ։ «Մոլեռանդության զոհը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Խարկովի գեղարվեստի թանգարանում (Խարկով, Ուկրաինա)։

## Ստեղծման պատմություն
«Մոլեռանդության զոհը» սոցիալ-մերկացնող ստեղծագործությունը Նիկոլայ Պիմոնենկոն ստեղծել է այն բանից հետո, երբ թերթերից մեկում կարդացել է, թե հրեական համայնքում ծեծել են հրեա աղջկան, որը քրիստոնեություն էր ընդունել։ Անհանգստանալով այդ փաստից՝ նկարիչը նախքան կտավը ստեղծելը, այցելում է Կրեմենեց բնակավայր, որտեղ մի քանի էտյուդներ է կատարում։

## Նկարի սյուժե
Կտավի աջ հատվածում նկարված է երիտասարդ աղջիկ՝ պատառոտված վերնաշապիկով։ Նա կատաղած ամբոխից ազատվելով սեղմվել է ցանկապատին։ Աղջկա պարանոցին երևում է խաչը։ Ուղիղ նրա դիմաց կանգնած է հուդայական կրոնական զգեստով հագնված մի տղամարդ, որը բռունցքներն է թափահարում։ Ամբոխի մնացած մարդիկ հանգնված են սովորական ձևով։ Նրանցից ոմանք զինված են փայտե փողերով, հովանոցներով և եղանաբռնելիներով։ Երիտասարդ աղջկա ծնողները գտնվում են նկարի աջ հատվածում՝ մեկուսացած բոլորից։ Մայրը նստած, գլուխն ափեր մեջ առած, ողբում է, իսկ հայրը աջ ձեռքն է բարձրացրել՝ ի նշան աղջկանից հրաժարվելու։

## Տեխնիկական դետալներ
«Մոլեռանդության զոհը» ստեղծագործությունը ստեղծված է յուղաներկով՝ կտավի վրա։ Ներկայիս դրությամբ պահպանվում և ցուցադրվում է ուկրաինական Խարկով քաղաքի գեղարվեստի թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Н. А. Езерская*. «Передвижники и национальные художественные школы народов России», Москва, издательство «Изобразительное искусство», 1987 год.

Կատեգորիա:1899 նկարներ
Կատեգորիա:Նիկոլայ Պիմոնենկոյի նկարներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի արվեստ
Արտեմոն (կերպար)

**Արտեմոն**, Ալեքսեյ Տոլստոյի «Ոսկե բանալի կամ Բուրատինոյի արկածները» հեքիաթի կերպար, սև պուդել։ Մալվինայի հավատարիմ, բարի և հոգատար ընկերն է, որի անունը վերցված է Ալեքսանդր Կուպրինի «Սպիտակ պուդել» պատմվածքից։ Հայտնի է նաև, որ Արտեմոն անունը մեծ տարածում է ունեցել ռուս ազնվականների մոտ։

## Նախատիպ
Արտեմոնը Կառլո Կոլլոդիի «Պինոկիոյի արկածները։ Փայտե տիկնիկի պատմության» հերոս Մեդորո պուդելի նախատիպն է։ Կոլլոդիի հեքիաթում Մեդորոն մարդու նման երկու ոտք ունի և հագնված է պճնամոլի պես։ Նա կարապանի հագուստով է, կրում է փոքր, ոսկեգույն, սպիտակ փետուրներով գլխարկ, որոնք ընկնում են իր ուսերին։ Բացի դա, նա կրում է ադամանդե կոճակներով և երկու խոշոր գրպաններով շագանակագույն բաճկոն, կարճ շալվար, մետաքսյա կոշիկներ։ Տոլստոյի հեքիաթում Արտեմոն պուդելը ոչ միայն փախստական է, այլ նաև օժտված ազնվությամբ։ Կոլլոդիի հեքիաթում կար ևս մեկ շուն՝ խուզարկու Ալիդորոն, ով հետապնդում և փորձում էր վնասել Պինոկիոյին, բայց հետո նրանք դարձան հավատարիմ ընկերներ։ Ինչպես նշում է Նովիկովը Արտեմոնի պատկերով զուգորդվել են երկու շների պատկերները։

## Տես նաև
* Բուրատինոյի արկածները (ֆիլմ, 1975)
* Ոսկե բանալի կամ Բուրատինոյի արկածները

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Гудов В. А. Приключения Буратино в семиотической перспективе, или Что видно в скважину от золотого ключика: (Материалы к энциклопедии Буратино) / В. А. Гудов // Архетипические структуры художественного сознания. — Екатеринбург, 2002. — Вып. 3. — С. 207—216.

Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ
Սումատրայի խոնավ արևադարձային անտառներ

**Սումատրայի խոնավ արևադարձային անտառները**  ազգային պարկ է Ինդոնեզիայում, Սումատրա կղզում։ Զբաղեցնում է 2.5 միլիոն հեկտար տարածք։ 2004 թվականին Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովը Սումատրայի խոնավ արևադարձային անտառներն ընդգրկել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբեկտների ցանկում, իրենց կենսաբազմազանության համար։ Ոռոգման, անօրինական ծառահատումների, գյուղատնտեսության նպատակով,  ճանապարհաշինության պլանների ռիսկի առկայության պատճառով 2011 թվականից անտառները ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վտանգված օբյեկտների ցանկում։ Որոշումը կայացվել է Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 35-րդ նստաշրջանում։ Տարածքը բաղկացած է Ինդոնեզիայի երեք ազգային պարկերից՝ Բուկիտ-Բարիսան-Սելատան, Կերինսի-Սեբլատ և Գունուգ-Լյոսեր։

Նախկինում խոնավ անտառները գերակշռում էին և կղզու ափամերձ շերտերում, սակայն ծառերի ինտենսիվ կտրվածքի և գյուղատնտեսական նպատակով աճող տարածքների պատճառով նրանք լեռնային գոտի էին տեղափոխվել ծովի մակարդակից 1500 մետր բարձրության վրա։ Այստեղ կարելի է գտնել մոտ 10 հազար բույսերի տեսակներ, այդ թվում մեծ թվով լիանաների, էպիֆիտների և այլ արևադարձային բույսեր։ Արևադարձային անտառներում արձանագրվել են ավելի քան 200 տեսակ կաթնասուններ և գրեթե 600 տեսակ թռչուններ։

## Պատկերասրահ

Indonesia - Bukit Lawang (26526985316).jpg|Բուկիտ-Բարիսան-Սելատան ազգային պարկ
Sunrises - Mount Leuser National Park.jpg|Գունուգ-Լյոսեր ազգային պարկ
Pegunungan Mugajah Menjelang Malam, Pegunungan Mugajah, Aceh.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ինդոնեզիայում
Թոֆիկ Կուլիև

** Կուլիև Թոֆիկ Ալեքպեր օղլի ** (, ), ադրբեջանցի կոմպոզիտոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ (1964)։ Ադրբեջանում էստրադա և ջազ ժանրերի հիմնադիրը։

## Կենսագրություն
Թոֆիկ Կուլիևը ծնվել է Բաքվում 1917 թվականի նոյեմբերի 7-ին։ 1934-ին ընդունվել է Ադրբեջանի Պետական Կոնսերվատորիա։ 1936-ին ավարտել է Կոնսերվատորիան։ 1931-ին նա գրել է «Աշակերտ» երգը։ 1935-ին նա սկսեց գործել Մ. Ազիզբեկովի անվան Պետական Դրամատիկական թատրոնում։ Ուզեիր Հաջիբեկովի նախաձեռնությամբ Նա գնում է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիա `շարունակելու իր կրթությունը։ Այնտեղ նա սկսեց աշխատել որպես դաշնակահար Թֆասմանի ղեկավարած նվագախմբում։ 1939-ին վերադարձել է Բաքու և 1941-ին հիմնադրել է «Կարմիր բանակ» անսամբլը։ Նա 1943-ին երկու մասի բաժանված անսամբլի "Կարմիր ֆլոթը" մասի ղեկավարն էր։ Պատերազմից հետո նա աշխատել է մի շարք թատրոններում։ Նա սկսեց աշխատել կինոյում 20-րդ դարի 40-ական թվականներից։ 1948-ին շարունակել է կրթությունը Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում։ 1951 թվականին ընդունվել է ասպիրանտուրա։ 1954-ին սկսել է դասավանդել Ադրբեջանի Պետական Կոնսերվատորիայում։ 1958-ին դարձել է ֆիլհարմոնիայի գեղարվեստական ղեկավարը, ապա `տնօրենը։

## Պարգևներ և կոչումներ
* Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ – 1964
* Ադրբեջանական ԽՍՀ Արվեստի վաստակավոր գործիչ - 1958
* Ադրբեջանական ԽՍՀ  Պետական մրցանակի դափնեկիր – 1978
* ԽՍՀՄ Աշխատանքային կարմիր դրոշ (երկու անգամ)
* ԽՍՀՄ Օրդեն «Փառք»
* Խազարյան համալսարանի պատվավոր դոկտոր
* «Անկախության» օրդեն – 1997

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դիրիժորներ
Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Սիրո ծառ (Օդեսա)

**Սիրո ծառ**, բրոնզե քանդակ, որը խորհրդանշում է հավերժություն, ինչպես նաև ազդարարում է Վալենտինի օրը, հուշարձանը գտնվում է Օդեսայում։

Հուշարձանի մեջտեղում գտնվում է մեծ սրտիկ, որը իրենց ձեռքերեվ բռնում են աղջիկը և տղան։ Հուշարձանը համարվում է սիրո վառ խորհրդանիշը։

Գեղեցիկ հուշարձանը բացվել է 2006 թվականի փետրվարի 14-ին սիրահարների օրը։

## Հետաքրքիր լեգենդ
Ըստ հավատքի, եթե սիրող զույգը, ձեռքերը պահելով, շոշափում է ծառը, ապա նրանց սերը ուժեղ կլինի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Օդեսայի հուշարձաններ