Աբու Մուհամմադ ալ-Ջուլանի

**Ահմադ Հուսեյն ալ-Շառաա** (), ավելի հայտնի որպես **Աբու Մուհամմադ ալ-Ջուլանի** (), սիրիացի ռազմական և քաղաքական գործիչ։ 2017 թվականից ծառայել է որպես Թահրիր ալ-Շամի էմիր, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի ասադական ռեժիմի տապալումից հետո՝ որպես Սիրիայի փաստացի առաջնորդ, իսկ 2025 թվականի հունվարի 29-ից՝ Սիրիայի նախագահ։ Նախքան 2016 թվականին Ալ-Կաիդայի հետ հարաբերությունները խզելը, ալ-Ջուլանին ծառայել է որպես այժմ չգործող Ջաբհաթ ալ-Նուսրայի՝ ալ-Կաիդայի նախկին սիրիական ճյուղի էմիր:

Ալ-Ջուլանին հայտնի դարձավ որպես ալ-Կաիդայի սիրիական մասնաճյուղ Ջաբհաթ ալ-Նուսրա կազմակերպության հիմնադիր և էմիր: Նրա ղեկավարությամբ կազմակերպությունը հենակետ է կառուցել Սիրիայի հյուսիսարևմտյան Իդլիբի մարզում: Ալ-Ջուլանին 2016 թվականին խզեց կազմակերպության կապերը Ալ-Կաիդայի հետ՝ հաջորդ տարի միաձուլելով այն այլ կազմակերպությունների հետ՝ ստեղծելով Թահրիր ալ-Շամը: Դրանից ի վեր Ալ-Ջուլանին միջազգային լեգիտիմություն է ձգտել՝ կենտրոնանալով Սիրիայում կառավարման վրա, այլ ոչ թե համաշխարհային ջիհադական նպատակների վրա: Նրա խումբը ստեղծել է վարչակազմ իր վերահսկվող տարածքում՝ հավաքելով հարկեր, տրամադրելով հանրային ծառայություններ և տրամադրելով բնակիչներին նույնականացման քարտեր, թեև այն քննադատության է ենթարկվել ավտորիտար մարտավարության և այլախոհությունը ճնշելու համար: Որպես Թահրիր ալ-Շամի առաջնորդ՝ ալ-Ջուլանին առանցքային դեր է խաղացել 2024 թվականին սիրիական ընդդիմության հարձակման գործում:

ԱՄՆ Պետդեպարտամենտը 2013 թվականի մայիսին Ալ-Ջուլանիին ներառել է «Հատուկ նշանակված գլոբալ ահաբեկիչ» ցանկում, և չորս տարի անց հայտարարեց 10 միլիոն դոլար պարգև՝ նրան ձերբակալելուն հանգեցնող տեղեկատվության համար: Ալ-Ջուլանին աուդիո հայտարարություն է տարածել 2014 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, որում նա հայտարարել է, որ կպայքարի «Միացյալ Նահանգների և նրա դաշնակիցների» դեմ և կոչ արեց իր մարտիկներին չընդունել Արևմուտքի օգնությունը Իսլամական պետության դեմ պայքարում։ Այնուամենայնիվ, վերջին տարիներին նա ավելի չափավոր տեսակետ է ներկայացրել իր մասին՝ առաջարկելով, որ նա չի ցանկանում պատերազմել արևմտյան երկրների դեմ և խոստացել է պաշտպանել փոքրամասնություններին: Դամասկոսի անկումից հետո իր հաղթական ելույթում ալ-Ջոլանին դատապարտեց Իրանը որպես աղանդավորության և կոռուպցիայի աղբյուր և հաղթանակը համարեց որպես շրջադարձային կետ տարածաշրջանի համար:

## Վաղ կյանք
### Ընտանիք
Ալ-Ջուլանիի ընտանիքը սերում է Սիրիայի Գոլանի բարձունքներից, որը ներառված է երկրի ալ-Կունեյտրայի մարզում։ Նրանք տեղահանվել են 1967 թվականին Վեցօրյա պատերազմի ժամանակ՝ Իսրայելի օկուպացիայից հետո: «Ալ-Ջուլանի» անվանման հիմքում հիշատակում է Գոլանի բարձունքները:
մինի|ալ-Ջուլանին պատանի հասակում
Ալ-Ջուլանիի հայրը՝ Հուսեյն ալ-Շառաան, արաբ ազգայնական ուսանողական ակտիվիստ էր, որը հանդես էր գալիս որպես Եգիպտոսի նախագահ Գամալ Աբդել Նասերի աջակից: Նա բանտարկվել է սիրիական նեոբաասիստների կողմից 1961 և 1963 թվականների պետական ​​հեղաշրջումից հետո սկսված հականասերական զտումների ժամանակ, որոնք տրոհեցին Արաբական Միացյալ Հանրապետությունը և իշխանության բերեցին Արաբական Սոցիալիստական ​​Բաաս կուսակցությանը:

Հուսեյն ալ-Շառաան հետագայում փախել է բանտից, որպեսզի ավարտի իր բարձրագույն ուսումն Իրաքում 1971 թվականին: 1970-ականներին Սիրիա վերադառնալուց հետո, այնուհետև Հաֆեզ ալ-Ասադի իշխանության ներքո, նա կրկին բանտարկվեց, նախքան ազատ արձակվելը և ապաստան գտնելը Սաուդյան Արաբիայում: Գյուղացիական ծագում ունենալով և Բաղդադի համալսարանի տնտեսագիտության շրջանավարտ լինելով՝ Հուսեյնը աշխատել է Սաուդյան Արաբիայի նավթային արդյունաբերությունում և արաբերեն բազմաթիվ գրքեր է հրատարակել տարածաշրջանային տնտեսական զարգացման վերաբերյալ՝ մասնավորապես կենտրոնանալով բնական ռեսուրսների և կրթության, գյուղատնտեսության և ռազմական առաջխաղացման մեջ դրանց հնարավոր ներդրման վրա։

### Երիտասարդություն
Ալ-Ջուլանին ծնվել է Ահմադ Հուսեյն ալ-Շառաա 1982 թվականին Սաուդյան Արաբիայի մայրաքաղաք ալ-Ռիադում: Նրա հայրն այնտեղ աշխատում էր որպես նավթի ինժեներ, իսկ մայրը՝ աշխարհագրության ուսուցչուհի։ Ընտանիքը վերադարձել է Սիրիա 1989 թվականին՝ հաստատվելով Դամասկոսի Մեզզե թաղամասում:

Ըստ Հուսամ Ջազմաթիի, ով ստեղծել է իր ամենավերջին կենսագրությունը, դասընկերները հիշում են ալ-Ջուլանիին որպես աշխատասեր, բայց ոչ ուշագրավ տղայի, ով հաստ ակնոցներ էր կրում և խուսափում էր ուշադրությունից: Իր պատանեկության տարիներին նրան նկարագրում էին որպես «մանիպուլյատիվ խելացի», բայց «սոցիալապես ինտրովերտ» և աչքի էր ընկնում ալավի աղջկա հետ սիրավեպով, որին երկու ընտանիքներն էլ մերժում էին: Նա մնաց Դամասկոսում՝ ուսումնասիրելով մեդիա ուսումնասիրություններ, մինչև 2003 թվականին տեղափոխվեց Իրաք:

## Ռազմական և քաղաքական կարիերա
### Իրաքյան պատերազմ
մինի|Ալ-Ջուլանիի նկարը 2006 թվականին Իրաքում ամերիկյան զորքերի կողմից գերեվարվելուց հետո
2021 թվականին Frontline-ին տված հարցազրույցի համաձայն՝ ալ-Ջուլանին հայտարարել է, որ ինքը արմատական է դարձել է Պաղեստինի Երկրորդ Ինթիֆադայի կողմից 2000 թվականին, երբ նա 17 կամ 18 տարեկան էր: Նա հաղորդել է, որ սկսել է մտածել, թե ինչպես կարող է կատարել իմ պարտականությունները՝ պաշտպանելով օկուպանտների և զավթիչների կողմից ճնշված ժողովրդին:

Սեպտեմբերի 11-ի հարձակումներից հետո, ալ-Ջուլանին ավտոբուսով Դամասկոսից մեկնեց Բաղդադ՝ 2003 թվականի Իրաք ներխուժումից ընդամենը շաբաթներ առաջ, որտեղ նա արագորեն ներգրավվեց Իրաքում ալ-Կաիդայի շարքերը: The Times of Israel թերթը պնդում էր, որ ալ-Ջուլանին եղել է ալ-Կաիդայի իրաքյան թևի առաջնորդ Աբու Մուսաբ ալ-Զարկաուիի մերձավոր գործակիցը:

Այնուամենայնիվ, 2021 թվականին Frontline-ին տված իր հարցազրույցում ալ-Ջուլանին հերքեց, որ երբևէ հանդիպել է ալ Զարկաուիին և պնդեց, որ նա ծառայել է միայն որպես կանոնավոր զինվորական Ալ-Կաիդայի օրոք՝ ընդդեմ ամերիկյան օկուպացիայի: Մինչ Իրաքի քաղաքացիական պատերազմի բռնկումը՝ 2006 թվականին, ալ-Ջուլանին ձերբակալվեց ամերիկյան ուժերի կողմից և ավելի քան հինգ տարի բանտարկվեց տարբեր հաստատություններում, այդ թվում՝ Աբու Գրեյբում, Բուկա Քեմփում, Քեմփ Քրոփեր և ալ-Թաջջի բանտում:

### Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմ
#### Սիրիական ապստամբությունը և ալ-Նուսրայի հիմնադրումը
Բանտից ազատվելուց հետո, որը համընկավ 2011 թվականին սիրիական ճգնաժամի հետ, ալ-Ջուլանին զգալի ֆինանսավորմամբ և ալ-Կաիդայի ներկայությունն ընդլայնելու մանդատով անցավ Սիրիա: Չնայած Իրաքում ալ-Կաիդայի ղեկավարության հետ լարվածությանը, որը գոհ էր նրա հեռանալուց, ալ-Ջուլանին շարունակեց համաձայնագիր կնքել Աբու Բաքր ալ-Բաղդադիի հետ ալ-Կաիդայի սիրիական ճյուղի՝ Ջաբհաթ ալ-Նուսրայի ստեղծման շուրջ: Խմբավորումը պահպանեց դաշինքը Իրաքի Իսլամական պետության հետ մինչև 2013 թվականը, երբ ալ-Ջուլանիի և ալ-Բաղդադիի միջև պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց՝ լուծել վեճերը ալ-Կաիդայի էմիր Այման ալ-Զավահիրիի միջնորդությամբ: Ժամանակի ընթացքում ալ-Ջուլանին սկսեց հեռու մնալ անդրազգային ջիհադիստական ​​գաղափարախոսությունից՝ ավելի ու ավելի ձևավորելով իր խմբակցությունը սիրիական ազգայնական պայքարի համատեքստում:

«Իրաքի իսլամական պետությունը» սկզբում Ալ-Ջուլանիին տրամադրել է մարտիկներ, զենք և ֆինանսավորում Սիրիայում «ալ-Կաիդայի» մասնաճյուղ ստեղծելու համար: Ալ-Ջուլանին իրագործեց այս ծրագրերը Իրաքի իսլամական պետության ապստամբների առաջնորդների կողքին բանտից ազատվելուց հետո:

Ալ-Ջուլանին դարձավ ալ-Նուսրայի «գլխավոր էմիրը», երբ այն պաշտոնապես հայտարարվեց 2012 թվականի հունվարին: Այդ տարվա դեկտեմբերին ԱՄՆ Պետդեպարտամենտը «Ջաբհաթ ալ-Նուսրան» ճանաչեց որպես ահաբեկչական կազմակերպություն։ Ալ-Ջուլանիի գլխավորությամբ Ջաբհաթ ալ-Նուսրան հայտնվեց որպես Սիրիայի ամենահզոր խմբավորումներից մեկը:

#### Հարձակումներ
Ջաբհաթ ալ-Նուսրա, Ջաբհաթ Ֆաթհ ​​ալ-Շամ և Հայաթ Թահրիր ալ-Շամ խմբավորումները ալ-Ջուլանիի ղեկավարությամբ մահապարտ ահաբեկիչներ և աղանդավորական ջարդեր են իրականացրել շիա մուսուլմանների, էթնիկ դրուզների և ալավիների դեմ Սիրիայի քաղաքացիական քաղաքացիական պատերազմի՝ 2012-2017 թվականների ընթացքում. դրանք ներառում են 2012 թվականի հունվարի ալ-Միդանի ռմբակոծությունը, 2012 թվականի մայիսի 10-ի Դամասկոսի ռմբակոծությունները, 2013 թվականի փետրվարին Դամասկոսի ռմբակոծությունները, Հաթլայի կոտորածը, Հոմսի դպրոցի ռմբակոծությունը, Քալբ Լոզեի կոտորածը, Զառաայի կոտորածը, 2017 մարտի Դամասկոսի ռմբակոծությունները և 2017 թվականի Հալեպում մահապարտ ավտոմեքենայի պայթյունը:

#### Հակամարտություն Իսլամական պետության հետ
Ալ-Ջուլանին հայտնի դարձավ 2013 թվականի ապրիլին, երբ նա մերժեց ալ-Բաղդադիի առաջարկը՝ միավորել Ջաբհաթ ալ-Նուսրան Իսլամական պետությանը, որը հայտնի էր դարձել նոր անվանմամբ՝ «Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետություն»: Առաջարկվող միաձուլումը կվերացներ ալ-Նուսրայի ինքնավարությունը՝ նրա բոլոր առաջնորդներին, որոշումներն ու գործողությունները դնելով Աբու Բաքր ալ-Բաղդադիի անմիջական վերահսկողության տակ: Ալ-Նուսրայի անկախությունը պահպանելու համար ալ-Ջուլանին հավատարմության երդում տվեց ուղղակիորեն ալ-Կաիդայի առաջնորդ Այման ալ-Զավահիրիին, ով աջակցում էր ալ-Ջուլանիի անկախության հայտին:

Մինչ ալ-Նուսրան նախկինում կապված էր ալ-Կաիդայի հետ՝ իր հավատարմության շնորհիվ ալ-Նուսրան դարձրեց ալ-Կաիդայի պաշտոնական սիրիական ճյուղը: Չնայած Այման ալ-Զավահիրիին հավատարմության իր երդմանը, ալ-Բաղդադին մերժեց այս որոշումը և շարունակեց միաձուլումը, ինչը հանգեցրեց զինված բախումների Ալ-Նուսրայի ճակատի և ԻԼԻՊ-ի միջև Սիրիայի տարածքում:

#### Ջաբհաթ ալ-Նուսրայի վերածնունդ

2015 թվականի մայիսի վերջին, սիրիական քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, Կատարի լրատվական հեռուստաալիքի եթերում Ահմադ Մանսուրը հարցազրույց է վերցրել ալ-Ջուլանիից, որը թաքցրել է իր դեմքը: Նա Ժնևի խաղաղ համաժողովը որակեց որպես ֆարս և պնդեց, որ Արևմուտքի կողմից աջակցվող Սիրիայի ազգային կոալիցիան չի ներկայացնում սիրիացի ժողովրդին և չունի ցամաքային ներկայություն Սիրիայում: Ալ-Ջուլանին նշեց, որ Ալ-Նուսրան արևմտյան թիրախների վրա հարձակվելու ծրագրեր չունի, և որ իրենց առաջնահերթությունը կենտրոնացած է Բաշշար ալ-Ասադի կառավարության, Հեզբոլլահի և Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության դեմ պայքարելու վրա։ 2015 թվականին Ալ-Ջուլանին «Ալ-Ջազիրա»-ին հայտնել է. «Ջաբհաթ ալ-Նուսրան որևէ ծրագիր կամ հրահանգ չունի՝ թիրախավորելու Արևմուտքը: Մենք հստակ հրահանգներ ենք ստացել Այման ալ-Զավահիրիից՝ չօգտագործել Սիրիան որպես արձակման հարթակ՝ ԱՄՆ-ի կամ Եվրոպայի վրա հարձակվելու համար: Որպեսզի չխախտեն իրական առաքելությունը ռեժիմի դեմ, գուցե ալ-Կաիդան դա անում է, բայց ոչ այստեղ՝ Սիրիայում, մեր դեմ կռվում են: Հեզբոլլահը մեկ այլ ճակատում, իսկ ԻԼԻՊ-ը՝ երրորդ ճակատում, ամեն ինչ նրանց փոխադարձ շահերի մասին է»: «Մեր պատերազմը վրեժխնդրության խնդիր չէ ալավիների դեմ, չնայած այն բանին, որ իսլամում նրանք հերետիկոսներ են համարվում»: Այս հարցազրույցի մեկնաբանությունում, սակայն, ասվում է, որ ալ-Ջուլանին նաև ավելացրել է, որ ալավիները մենակ կմնան այնքան ժամանակ, քանի դեռ նրանք հրաժարվել են իրենց հավատքի տարրերից, որոնք հակասում են իսլամին:

2015 թվականի հոկտեմբերին ռուսական միջամտությունը սիրիական քաղաքացիական պատերազմին դրդում է Ալ-Ջուլանիին կոչ անել ուժեղացնել հարձակումները Ասադի ալավիների հենակետերի վրա՝ ի պատասխան ռուսական ավիահարվածների սուննի շրջանների վրա: Ալ-Ջուլանին նաև կոչ է արել ռուս խաղաղ բնակիչներին հարձակվել նախկին խորհրդային մուսուլմանների կողմից:

#### Ջաբհաթ Ֆաթհ ​​ալ-Շամ
2016 թվականի հուլիսի 28-ին ալ-Ջուլանին ձայնագրված հաղորդագրության մեջ հայտարարեց, որ Ջաբհաթ ալ-Նուսրան կվերանվանվի Ջաբհաթ Ֆաթհ ​​ալ-Շամ (Սիրիայի նվաճման ճակատ): Իր հայտարարության մեջ ալ-Ջուլանին հայտարարել է, որ ռեբրենդավորված խմբավորումը «ոչ մի արտաքին կազմակերպության հետ կապ չունի»: Թեև որոշ վերլուծաբաններ դա մեկնաբանեցին որպես «ալ-Կաիդայից» ընդմիջում, Ալ-Ջուլանին բացահայտորեն չհիշատակեց կազմակերպությունը կամ չհրաժարվեց Այման ալ-Զավահիրին հավատարմության երդումից:

#### Թահրիր ալ-Շամի ձևավորում
2017 թվականի հունվարի 28-ին ալ-Ջուլանին հայտարարեց Ջաբհաթ ալ-Ֆաթհ ալ-Շամի լուծարման և դրա միաձուլման մասին ավելի մեծ սիրիական իսլամիստական ​​կազմակերպությանը՝ Հայաթ Թահրիր ալ-Շամին («Լևանտի ազատագրման կազմակերպություն»): ԱՄՆ կառավարությունն արագորեն մերժեց այս ռեբրենդինգը, իսկ Սիրիայում ԱՄՆ դեսպանատունը հայտարարեց, որ «Հայաթ Թահրիր ալ-Շամի առանցքը Նուսրան է, որը նշանակված ահաբեկչական կազմակերպությունն է: Այս անվանումը կիրառվում է անկախ նրանից, թե ինչ անվանում է այն օգտագործում կամ ինչ խմբավորումներ են միավորվում դրա մեջ»: Դեսպանատունը Հայաթ Թահրիր ալ-Շամի ստեղծումը բնութագրեց որպես «սիրիական հեղափոխությունը գրավելու» փորձ, այլ ոչ թե քայլ դեպի չափավորություն:

Չնայած այս դիրքորոշմանը, Հայաթ Թահրիր ալ-Շամի օրոք խմբավորումը առաջնահերթություն էր տալիս ալ-Կաիդայի և Իսլամական պետության դեմ պայքարին՝ փորձելով բարելավել իր դիրքը արևմտյան երկրների հետ: HTS-ը հաջողությամբ ջախջախեց Իսլամական պետությանը, ալ-Կաիդային և նրա տարածքում գտնվող հակառակորդ ուժերին՝ վերահսկողություն հաստատելով Իդլիբի մարզի մեծ մասի վրա, որը նա կառավարում է Հայաթ Թահրիր ալ-Շամի հետ միավորված Սիրիայի փրկության կառավարության միջոցով:

#### Իդլիբի կառավարում

Ալ-Ջուլանիի վարչակազմի օրոք Իդլիբի մարզը զգալի զարգացում ապրեց՝ դառնալով Սիրիայի ամենաարագ զարգացող շրջանը, չնայած պատմականորեն ամենաաղքատ մարզն էր: Տարածքն ունի նոր շքեղ առևտրի կենտրոններ, բնակելի շենքեր և շուրջօրյա էլեկտրաէներգիայի մատակարարում, որը գերազանցում է Դամասկոսին: Կրթական հաստատությունները ներառում էին 18000 տարանջատված ուսանող ունեցող համալսարան: Այնուամենայնիվ, նրա վարչակազմը ենթարկվեց քննադատության իր հարկային քաղաքականության համար, ներառյալ մաքսային հարկերը Թուրքիայից ապրանքների և անցակետերի վճարները մաքսանենգ ապրանքների վրա, ինչպես նաև թուրքական լիրայի արժեզրկման տնտեսական ազդեցության համար, որը տարածաշրջանում հիմնական արժույթն էր:

2024 թվականի մարտին Իդլիբի մարզում լայնածավալ բողոքի ցույցեր բռնկվեցին ընդդեմ ալ-Ջուլանիի կառավարման, ցուցարարները որդեգրեցին «Իսկատ ալ-Ջոլանի» («Վերջ Ջոլանի» կարգախոսը), որը հիշեցնում է Ասադի ռեժիմի դեմ ավելի վաղ ցույցերը: Ավելի քան մեկ ամիս հարյուրավոր և երբեմն հազարավոր ցուցարարներ երթով անցնում էին մարզի քաղաքներով և բնակավայրերով: Բողոքի ակցիաները պայմանավորված էին բազմաթիվ գործոններով, ներառյալ դաժանության մասին պնդումները, բանտերում պահվող հազարավոր քննադատների մասին հաղորդումները և բարձր հարկերի հետ կապված տնտեսական դժգոհությունները:

Ի պատասխան անկարգությունների՝ ալ-Ջուլանին մի քանի զիջումների գնաց։ Նա ազատ է արձակել հարյուրավոր կալանավորների նախորդ ամառվա անվտանգության օպերացիայից, այդ թվում՝ իր նախկին տեղակալ Աբու Մարիա ալ-Կահտանիին, ով ձերբակալվել էր 300 այլոց հետ իր շարժման մաքրման ժամանակ: Նա նաև խոստացավ տեղական ընտրություններ անցկացնել և մեծացնել տեղահանվածների աշխատանքի հնարավորությունները՝ միաժամանակ զգուշացնելով ցուցարարներին դավաճանության դեմ:

Թուրքիան, որը նախկինում նպաստել էր մարզի կայունացմանը՝ այն միացնելով իր էլեկտրական ցանցին և թույլ տալով շինանյութերի ազատ մուտքը, անհանգստացած էր ալ-Ջուլանիի ընդլայնվող ազդեցության առնչությամբ: Ի պատասխան՝ նա նվազեցրեց առևտուրը Իդլիբի հետ իր սահմանային անցակետերով՝ ազդելով Թահրիր ալ-Շամիեկամուտների վրա: Զեկույցները ցույց էին տալիս, որ ալ-Ջուլանին երկու անգամ փորձել է գրավել Թուրքիայի կողմից վերահսկվող այլ տարածքներ Սիրիայի հյուսիսում:

#### 2024 թվականի ապստամբների հարձակում
2024 թվականի նոյեմբերի վերջին ալ-Ջուլանին գլխավորեց Թահրիր ալ-Շամը ասադամետ սիրիական արաբական բանակի դեմ ագրեսիայի զսպման հարձակման մեջ:

Հալեպի գրավման ժամանակ ալ-Ջուլանին հրահանգել է իր ուժերին «չվախեցնել երեխաներին», իսկ Թահրիր ալ-Շամի ալիքները հեռարձակել են կադրեր, թե ինչպես են քաղաքում քրիստոնյաները շարունակում իրենց բնականոն գործունեությունը։ Արքեպիսկոպոս Աֆրամ Մալուին հայտարարել է, որ վերահսկողության փոփոխությունը չի ազդի ծառայությունների վրա: Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության ամենահին՝ Հալեպի թեմի առաջնորդ Մակար Աշգարյանը ևս հայտնել էր, որ քաղաքի հայ բնակչությունն անվտանգության երաշխիք է ստացել ռազմական կառավարիչներից։ Այն բանից հետո, երբ ռեժիմի ուժերը վտարվեցին քաղաքից, ալ-Ջուլանին հայտարարեց, որ «բազմազանությունը ուժ է»: Թահրիր ալ-Շամն արագորեն ստեղծեց վարչական մարմիններ՝ վերականգնելու հիմնական ծառայությունները, ներառյալ աղբահանությունը, էլեկտրաէներգիան և ջուրը: Խմբի գլխավոր Զաքաթի հանձնաժողովը սկսեց բաշխել շտապ հացի պաշարները, մինչդեռ նրա հացահատիկի առևտրի և վերամշակման գլխավոր կազմակերպությունը վառելիք էր տրամադրում տեղական հացթուխներին: Զարգացման և հումանիտար հարցերի նախարարությունը հայտնել է, որ «Միասին մենք վերադառնում ենք» արշավի շրջանակներում 65000 հաց է մատակարարել:

Դեկտեմբերի 6-ին CNN-ին տված առերես հարցազրույցում ալ-Ջուլանին հայտարարեց, որ հարձակման նպատակը Ասադին իշխանությունից հեռացնելն է: Օգտագործելով իր իսկական անունը՝ Ահմեդ ալ-Շառաա, նա բացահայտորեն խոստացավ պաշտպանել փոքրամասնությունների խմբերը և ուրվագծեց ինստիտուտների վրա հիմնված կառավարություն և «ժողովրդի կողմից ընտրված խորհուրդ» ստեղծելու ծրագրերը, ըստ Դարին Խալիֆայի: Միջազգային ճգնաժամային խումբ ալ-Ջուլանին քննարկել է Թահրիր ալ-Շամի լուծարումը քաղաքացիական և ռազմական կառավարման կառույցներն ուժեղացնելու համար: Նա նաև հայտնեց իր մտադրությունը հեշտացնելու սիրիացի փախստականների վերադարձը իրենց տներ:

#### Կառավարում Ասադի կառավարության անկումից հետո
Դեկտեմբերի 8-ին Սիրիայի վարչապետ Մուհամմադ Ղազի ալ-Ջալալին հայտարարեց, որ Սիրիայի կառավարությունը Դամասկոսից Ասադի հեռանալուց հետո իշխանությունը կփոխանցի նոր ընտրված կառավարությանը, իսկ ալ-Ջուլանին հայտարարեց, որ ալ-Ջալալին «վերահսկելու է պետությունը»։ Ալ-Ջալալին ավելի ուշ նշել է Al Arabiya-ին, որ ալ-Ջուլանին իր հետ շփվել է նախքան հայտարարությունը՝ քննարկելու հանձնման հարցը: Նույն օրը նա ելույթ ունեցավ Դամասկոսի Օմայանների մզկիթում՝ Ասադի վարչակարգի տապալումն անվանելով «տարածաշրջանի պատմության նոր էջ» և դատապարտելով Սիրիայի դերը՝ որպես «իրանական հավակնությունների խաղահրապարակ», որը բնութագրվում է աղանդավորությամբ և կոռուպցիայով։ Դեկտեմբերի 9-ին Թահրիր ալ-Շամը հրապարակեց ալ-Ջուլանիի, ալ-Ջալալիի և Իդլիբի փաստացի կառավարության ղեկավար Մուհամմադ ալ-Բաշիրի տեսանյութը:

## Վավերագրություն
2021 թվականի հունիսի 1-ին PBS Frontline-ը թողարկեց վավերագրական ֆիլմ՝ «Ջիհադիստը», որն ուսումնասիրում է ալ-Ջուլանիի անցյալը Սիրիայում շարունակվող քաղաքացիական պատերազմի համատեքստում։ Հարցազրույցում, անդրադառնալով Ալ-Կաիդայի հետ իր նախկին կապերին, Մերձավոր Արևելքում ԱՄՆ արտաքին քաղաքականությանը և պաղեստինյան խնդրին, ալ-Ջուլանին հարցազրույցում մեկնաբանել է.
Տարածաշրջանի պատմությունը և այն, ինչ անցել է վերջին 20-30 տարիների ընթացքում, պետք է հաշվի առնել... Խոսքը մի տարածաշրջանի մասին է, որը ղեկավարում են բռնակալները, երկաթե բռունցքներով կառավարող մարդիկ և նրանց անվտանգության ապարատները։ Միևնույն ժամանակ, այս տարածաշրջանը շրջապատված է բազմաթիվ հակամարտություններով և պատերազմներով... Մենք չենք կարող այս պատմության մի հատված վերցնել և ասել, որ այսինչը միացել է ալ-Կաիդային: Հազարավոր մարդիկ կան, որ միացել են «ալ-Կաիդային», բայց եկեք հարցնենք, թե որն էր այդ մարդկանց՝ ալ-Կաիդային միանալու պատճառը: Սա է հարցը։ Արդյո՞ք Միացյալ Նահանգների քաղաքականությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո տարածաշրջանի նկատմամբ մասամբ պատասխանատվություն է կրում մարդկանց դեպի «ալ-Կաիդա» կազմակերպությունը: Եվ արդյո՞ք տարածաշրջանում եվրոպական քաղաքականությունը պատասխանատու է պաղեստինյան գործին համակրող մարդկանց արձագանքի համար, թե՞ ինչպես է Սիոնիստական ​​ռեժիմը վերաբերվում պաղեստինցիների հետ... կոտրված և ճնշված ժողովուրդներն են, ովքեր ստիպված են եղել դիմանալ Իրաքում տեղի ունեցածին, օրինակ, կամ Աֆղանստանում նրանք պատասխանատու՞ են մեր ներգրավվածությունը ալ-Կաիդայի հետ անցյալում դարաշրջան էր, և այն ավարտվեց, և նույնիսկ այն ժամանակ, երբ մենք ալ-Կաիդայի հետ էինք, մենք դեմ էինք արտաքին հարձակումներին, և ամբողջովին դեմ է մեր քաղաքականությանը՝ Սիրիայից արտաքին գործողություններ իրականացնելը՝ ուղղված եվրոպացիներին կամ ամերիկացիներին: Սա ամենևին էլ մեր հաշվարկների մեջ չէր, և մենք դա ընդհանրապես չարեցինք։

## Գրառումներ
Ջիհադիստների առցանց ֆորումներում կան էսսեներ և հոդվածներ, որոնք վերագրվում են ալ-Ջուլանիին «Աբդուլլահ իբն Մուհամմադ» անունով, ներառյալ Տարածաշրջանային պատերազմի ռազմավարությունը:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Abu Muhammad al-Golani Counter Extremism Project profile

Կատեգորիա:Ալ-Կաիդա
Կատեգորիա:Սիրիական ընդդիմության հարձակում
Կատեգորիա:Սիրիայի ազատագրության կազմակերպություն
Կատեգորիա:Սուննի իսլամիստներ