Իլյա Սմիռնով

**Իլյա Կորնիլովիչ Սմիռնով** (), սովետական զորավար, գեներալ-լեյտենանտ (1940 հունիսի 4)։

## Կենսագրություն
Իլյա Կորնիլովիչ Սմիռնովը ծնվել է 1887 թվականի հուլիսի 17 (29)-ին Կոստրոմայի շրջանի Բոլշոյե Օտրյակովո, այժմյան Պարֆենևսկի շրջանի գյուղում։

## Զինվորական ծառայություն
1908 թվականի նոյեմբերին զորակոչվել է Ռուսական կայսերական բանակ։ Ծառայել է Նովոչերկասկի 145-րդ հետևակային գնդում և եֆրեյտորի կոչումով անցել է պահեստազոր:

### Առաջին համաշխարհային պատերազմ և քաղաքացիական պատերազմ
Երկրորդ անգամ զորակոչվել է բանակ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո՝ 1914 թվականի հուլիսին։ Ծառայել է Պետրոգրադի 1-ին պահեստային գնդում և 1916 թվականին ավարտել է էլեկտրատեխնիկական պահեստային գումարտակի ենթասպայական լուսարձակների դասընթացները։ 1916 թվականից կռվել է որպես 40-րդ բանակային կորպուսի 35-րդ ինժեներական գումարտակի հետախույզ կայանի ավագ ենթասպա Հարավարևմտյան և Ռումինիայի ռազմաճակատներում։ Փետրվարյան հեղափոխության դեպքերից հետո ակտիվորեն մասնակցել է ռազմաճակատի հեղափոխական միջոցառումներին և ընտրվել գնդի զինվորների կոմիտեի նախագահ։ 1917 թվականի հուլիսին հակապատերազմական հանրահավաքում ելույթ ունենալու համար հեռացվել է ստորաբաժանումից և որպես գործավար տեղափոխվել է Ռումինական ճակատի շտաբի ռադիոհեռագրային բաժին Յաշում: Այնուամենայնիվ, նույնիսկ այնտեղ Ի.Կ. Սմիռնովը համախմբել է հեղափոխական մտածողությամբ զինվորներին։

1918 թվականի մարտից աշխատել է Պերմի նահանգի Կրասնուֆիմսկի շրջանի Պոտաշկա գյուղի վոլոստ գործկոմի հողային բաժնում։ Երբ 1918 թվականի մայիսի վերջին սկսվել է Չեխոսլովակիայի կորպուսի ապստամբությունը, մասնակցել է 200 հոգուց բաղկացած կարմիր պարտիզանական ջոկատի ստեղծմանը, դարձել է ջոկատի հրամանատարի օգնականը և Կրասնուֆիմսկի շրջանում կռվեց սպիտակ չեխերի և սպիտակ գվարդիայի դեմ:

1918 թվականի հուլիսին ջոկատով միացել է Կարմիր բանակին։ Կռվել է քաղաքացիական պատերազմում: 1918 թվականի հուլիսից ղեկավարել է 2-րդ Կրասնուֆիմսկի հրաձգային գնդի գումարտակը, 1918 թվականի հուլիսից՝ Իրկուտսկի 30-րդ հրաձգային դիվիզիայի 1-ին Կունգուրի հրաձգային գունդը (հետագայում վերանվանվել է 163-րդ Կրասնուֆիմսկի հրաձգային գունդ)։ 1920 թվականի օգոստոսից՝ այս դիվիզիայի 88-րդ հետևակային բրիգադի հրամանատար և կոմիսար։ Արևելյան ճակատի 3-րդ և 5-րդ բանակների կազմում կռվել է ծովակալ Ալեքսանդր Կոլչակի զորքերի դեմ։ 1921 թվականի սեպտեմբերին դիվիզիան տեղափոխվել է Խարկովի ռազմական շրջան։ 1922 թվականի օգոստոսին նշանակվել է այս հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի օգնական, սակայն նույն թվականին ուղարկվել է սովորելու։

### Միջպատերազմյան շրջան
1923 թվականին ավարտել է բարձրագույն հրամանատարական շտաբի բարձրագույն ակադեմիական դասընթացները, իսկ նույն 1923 թվականի հուլիսից ծառայել է որպես Մոգիլյովի 4-րդ հրամանատարական կուրսերի վարիչ, 1924 թվականի ապրիլից՝ որպես օգնական և հրամանատար (1924 թվականի ապրիլ - 1925 թվականի նոյեմբեր) 8-րդ Լենինի օգնական դպրոցի օգնական: Եղել է Ուրալի ռազմական շրջանի շտաբի բուհերի տեսուչ, 1925 թվականի սեպտեմբերից՝ Սարատովի հետևակային դպրոցի ղեկավար, իսկ 1926 թվականի դեկտեմբերից՝ Վոլգայի ռազմական օկրուգի 1-ին Կազանի հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի օգնական։

1928 թվականին Սմիռնովն ավարտել է Կարմիր բանակի անվան ռազմական ակադեմիայի ավագ հրամանատարների բարձրագույն վերապատրաստման դասընթացը։ 1929 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1930 թվականի սեպտեմբերը և 1931 թվականի մարտից մինչև 1932 թվականի դեկտեմբերը ծառայել է որպես 22-րդ հետևակային դիվիզիայի (Հյուսիսկովկասյան ռազմական օկրուգ) հրամանատար և կոմիսար։

1931 թվականին ավարտել է Ն. Գ. Տոլմաչովի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիային կից միանձնյա հրամանատարների դասընթացները, իսկ 1934 թվականին՝ Կարմիր բանակի Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի հատուկ ֆակուլտետը։ 1935 թվականի հունվարից ծառայել է Բելառուսի ռազմական օկրուգի 43-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար և կոմիսար, 1937 թվականի հունիսից՝ 2-րդ հրաձգային կորպուսի հրամանատար-կոմիսար, 1937 թվականի դեկտեմբերից՝ Կիևի ռազմական օկրուգի ռազմական խորհրդի անդամ, 1938 թվականի ապրիլից՝ Խարկովի ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատար։ 1938 թվականի հոկտեմբերի 7-ին հաստատվել է ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողովրդական կոմիսարին կից ռազմական խորհրդի անդամ։ 1940 թվականի ապրիլից եղել է Կարմիր բանակի հետևակի գեներալ-տեսուչի տեղակալ, իսկ 1940 թվականի հուլիսից՝ Կարմիր բանակի համալսարանների վարչության պետ։ 

### Հայրենական մեծ պատերազմ
1941 թվականի օգոստոսից ծառայել է որպես նյութատեխնիկական ապահովման պետ՝ Հարավային ճակատի զորքերի հրամանատարի տեղակալ նյութատեխնիկական ապահովման գծով։

1942 թվականի փետրվարից եղել է Հարավային ճակատի 18-րդ բանակի հրամանատարի պաշտոնակատար։ Սմիռնովի հրամանատարության ժամանակ բանակը ծանր պաշտպանական մարտեր է մղել Ուկրաինայի Աջ ափում՝ Լուգանսկից հարավ։

1942 թվականի սեպտեմբերից Սմիռնովը գտնվել է Պաշտպանության ժողովրդական կոմիսարիատի գլխավոր անձնակազմի տնօրինության տրամադրության տակ:

Հոկտեմբերի 28-ին նշանակվել է նյութատեխնիկական ապահովման պետի պաշտոնում՝ Կալինինյան ճակատի զորքերի հրամանատարի տեղակալ նյութատեխնիկական ապահովման գծով, բայց 1942 թվականի դեկտեմբերի 17-ին հեռացվել է իր պաշտոնից։

1942 թվականի դեկտեմբերից ծառայել է որպես Հյուսիս-արևմտյան ռազմաճակատի հրամանատարի օգնական, իսկ 1943 թվականի սեպտեմբերից՝ տափաստանային ճակատի զորքերի հրամանատարի տեղակալ։ 1944 թվականի փետրվարի 3 ից փետրվարի 22-ը ծառայել է որպես 4-րդ գվարդիական բանակի (2-րդ ուկրաինական ճակատ) հրամանատար։ Փետրվարի 3-ին բանակը, 2-րդ և 1-ին ուկրաինական ճակատների այլ բանակների հետ միասին, Կորսուն-Շևչենկո գործողության ընթացքում ստեղծել է ներքին շրջապատման ճակատ։

1944 թվականի մայիսին Սմիռնովը նշանակվելէ Արևմտյան Ուկրաինայում ստեղծված Լվովի ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատար։ Այս դիրքում զգալի աշխատանք է տարվել պահեստային կազմավորումների և ստորաբաժանումների ստեղծման, ակտիվ բանակի համար երթային ստորաբաժանումների պատրաստման ուղղությամբ, իսկ շրջանային զորքերը կռվել են նաև ուկրաինացի ազգայնականների ջոկատների դեմ, պաշտպանել են թիկունքի օբյեկտներն ու տրանսպորտային ուղիները։ 1945 թվականի հուլիսին Լվովի ռազմական օկրուգը ներառվել է Կարպատների ռազմական օկրուգի մեջ։

### Հետպատերազմյան կարիերա
1945 թվականի հուլիսից մինչև 1946 թվականի հունիսը ծառայել է որպես Գորկու ռազմական օկրուգի հրամանատար։ 1946 թվականի հոկտեմբերին նշանակվել է Մոսկվայի ռազմական օկրուգի բուհերի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնում։

Եղել է ԽՍՀՄ 1-2 գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1937-1950 թվականներ)։

Թոշակի է անցել 1953 թվականի մայիսից։

Իլյա Կորնիլովիչ Սմիռնովը մահացել է 1964 թվականի հունիսի 28-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Վվեդենսկոե գերեզմանատանը։

## Զինվորական կոչումներ
* դիվիզիայի հրամանատար (11/26/1935)
* կորպուսի հրամանատար (12/31/1937)
* Գեներալ-լեյտենանտ (06/04/1940)

## Պարգևներ
* Լենինի շքանշան (02/21/1945)
* Կարմիր դրոշի հինգ շքանշան (1925, 02/22/1938, 04/17/1943, 11/3/1944, 06/22/1948)
* Կուտուզովի 1-ին աստիճանի շքանշան (11/1/1943 թվական)
* ԽՍՀՄ մեդալներ
* Անհատականացված ոսկե ժամացույց (5-րդ բանակի զորքերի թիվ 955, 1920 թվականի հունիսի 28-ի հրամանով)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Соловьев Д. Ю.* Все генералы Сталина. — М., 2019. — ISBN 9785532106444. — С.80—82.
* 

## Աղբյուրներ
*