open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
HMAS AE1

**HMAS AE1**, դիզել-էլեկտրական E տիպի սուզանավ։ Թագավորական Ավստրալիայի ռազմածովային ուժերի կազմում առաջին սուզանավը։ Հասցնելով 3 ամիս ծառայել, նավն իր 35 հոգանոց անձնակազմով 1914 թվականի սեպտեմբերի 14-ին անհետացել է Արևելյան Նոր Բրիտանիայի (Նոր Գվինեա) տարածքում։

## Կառուցման պատմություն
Հիմքը գցվել է 1911 թվականի նոյեմբերի 14-ին Բարրոու-ին-Ֆրնեսում գտնվող անգլիական *Vickers Armstrong* նավաշինական գործարանի կողմից։ Առաջին անգամ ջրարջկվել է 1913 թվականի մայիսի 22-ին, իսկ 1914 թվականի փետրվարի 28-ին միացվել է Թագավորական Ավստրալիայի ռազմածովային ուժերին։ Շուտով միանման *HMAS AE2* Անգլիայից դուրս է գալիս Սիդնեյ։ Երկու նավերն էլ ղեկավարում էին Մեծ Բրիտանյիայի ռազմածովային թագավորական ուժերի հրամանատարները, իսկ անձնակազմերն ընտրվել էին ինչպես բրիտանացի, այնպես էլ ավստրալիացի ծովագնացներից։ Նավերը Սիդնեյ հասան 1914 թվականի մայիսի 24-ին։

## Ծառայության պատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսելուց հետո *AE1*-ը, որը ղեկավարում էր բրիտանացի լեյտենանտ-կոմանդեր Թոմաս Բիզանտը, միացավ Ավստրալիական ռազմածովային արշավագնացության ուժերի կազմին, որոնք ուղարկված էին Գերմանական Նոր Գվինեան գրավելու։ Միանման *AE2*-ի հետ նավը մասնակցեց գերմանական տարածքների պաշարմանը, այդ թվում նաև 1914 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Ռաբաուլի հանձնմանը։

1914 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 7:00-ին նավը դուրս եկավ Բլանշ-Բեյից (Ռաբաուլ), որպեսզի *HMAS Parramatta*-ի հետ մեկտեղ հսկեր Գազելի հրվանդանի մոտ գտնվող տարածքը։ Ժամը 20:00-ից հետո *AE1*-ը չվերադարձավ հսկումից հետո։ Դրան գտնելու համար դուրս եկան մի քանի նավեր, սակայն ծովում կորած նավի ոչ մի հետք չկար։ Նավի և ևս երկու հրամանատարներն ու 32 ծովագնացներ անհայտ կորան։ *AE1*-ի անհետանալը Ավստրալիայի համար դարձավ Առաջին համաշխարհային պատերազմում կրած իր առաջին մեծ կորուստը.։

## Սուզանավի որոնումներ
2003 թվականի նոյեմբերին «Արևմտյան Ավստրալիայի ծովային թանգարանը» *Australian Broadcasting Corporation*-ի հետ համատեղ իրագործեցին սուզանավի անօգուտ որոնումներ։ Որոնումները կատարվեցին Դյուկ-օֆ-Յորկ կղզու տարածքում։

2007 թվականի փետրվարին Ավստրալիայի ռազմածովային ուժերը սուզանավը գտնելու ևս մեկ փորձ կատարեցին։ Գտնելու ուղարկեցին *Benalla* և *Shepparton* հիդրոգրաֆիկ նավերին։ Որոնման տարածքը ընտրվել էր, հիմնվելով վերջին 30 տարվա ընթացքում հավաքված վկայությունների։ Մարտի 1-ին *Benalla*-ն սոնարի միջոցով օվկիանոսի հատակին գտավ մի առարկա, որն իր տեսքով հիշեցնում էր սուզանավի։ Ավելի ուշ եկավ *Yarra* տրալերը պարզեց, որ գտնված առարկան ժայռի կտոր է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ավստրալիայի ռազմական պատմություն
Կատեգորիա:Սուզանավեր
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Չերնեցով)

**Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի** (), եկեղեցի ՌԴ Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի  Չերնեցով խուտորում։ Ներկայումս չի գործում և գտնվում է կիսաքանդ վիճակում։ Տաճարի նախնական տեսքի մասին պատկերացում կարելի է ստանալ միայն արխիվային նյութերով։

## Պատմություն
Ժամանակակից Չերնեցովում տաճարը խնդրում էին կառուցել դեռևս 1877 թվականին, երբ հողատեր Սեմյոն Դանիլովիչ Սոկոլովը Չերնեցովսկի գյուղի համայնքի հանձնարարությամբ խնդրագիր էր ուղարկել Դոնի թեմ՝ «եկեղեցի կառուցելու թույլտվության մասին» (այս գյուղում)։ Համաձայն Կամենսկու գործակալ Ի. Պաշինսկու զեկուցագրի՝ տվյալ խնդրանքը սկզբում չի բավարարվել։ Սակայն չորս տարի անց, 1882 թվականին, Սուրբ Երրորդություն տաճարը կառուցվեց ծխականների գումարով։ Հաշվեցուցակում նշվել էր, որ շենքը քարե էր, ուներ զանգակատուն (որի երկրորդ հարկը՝ փայտե), տանիքը պատրաստված էր փայտից և ծածկված էր երկաթե թերթերով։ 1882 թվականի հոկտեմբերին Սրբազան Սինոդը հաստատել է եկեղեցու ծառայողների կազմը՝ քահանա, դպիր, նշխարաթուխ։ 1885 թվականի դեկտեմբերի 3-ից աշխատանքն է սկսել եկեղեցական-ծխական դպրոցը։

Խորհրդային իշխանության ժամանակ տաճարի զանգակատունը ոչնչացվեց, գմբեթները նետվեցին ցած, և տաճարը երկար ժամանակ օգտագործվել է որպես հացահատիկի շտեմարան։ Տաճարի դիմաց կառուցվել է Չերնեցովի գյուղական մշակույթի տունը, որի պատուհանները մեր օրերում նայում են Սուրբ Երրորդության եկեղեցուն։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Кудрявцев, В. Троицкая церковь поселка Чернецевского / В. В. Кудрявцев // Сулинская земля: страницы истории. — Ростов н/Д., 1999. — С.143-146.
* Мякинченко, В. Троицкая церковь поселка Чернецовского / В. А. Мякинченко // Сулин и сулинцы: слов. — справ. — Красный Сулин, 2002. — С.99.

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Հասմիկ Սիմոնյան (բանաստեղծ)

**Հասմիկ Գագիկի Սիմոնյան** (), հայ բանաստեղծ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (2007):

## Կենսագրություն
Հասմիկ Սիմոնյանը ծնվել է 1987 թվականին Երևանում։ 2003 թվականին ավարտել է Երևանի Մուշեղ Գալշոյանի անվան թիվ 148 միջնակարգ դպրոցը, 2003-2008 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, 2008-2009 թվականներին՝ Կովկասի ինստիտուտի լրագրության բաժնում։ 2005 թվականին հրատարակված Սիմոնյանի «Լուսնոտ բառեր» բանաստեղծությունների ժողովածուն ձեռագիր վիճակում արժանացել է Սլավիկ Չիլոյանի անվան մրցանակի։ 2010 թվականին հրատարակվել է «Թափթփված սենյակներ» բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն։
Տպագրվել է «Գրական թերթ», «Գրեթերթ», «Եղիցի լույս», «Գարուն», «Նարցիս», «Ցոլքեր», «Ինքնագիր», «Հետք» և այլ թերթերում ու ամսագրերում, ինչպես նաև՝ «Գրանիշ» և «Հետք» ինտերնետային կայքերում։

## Պարգևներ, մրցանակներ
* «Գրեթերթի» մրցանակ՝ «Պոեզիա» անվանակարգում, 2010
* «Գրեթերթի» մրցանակի՝ «Հրապարակախոսություն և ակնարկ» անվանակարգում, 2008
* Հրանտ Մաթևոսյանի անվան կրթաթոշակ-մրցանակ, 2007
* Հակոբ Կարապենցի անվան մրցանակ, 2006
* Հայաստանի Նախագահի երիտասարդական մրցանակի «Գրականություն» բնագավառում, 2006

## Երկեր
* Թափթփված սենյակներ, Երևան, 2010։
* Լուսնոտ բառեր, Երևան, 2005։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Հասմիկ Սիմոնյան - Զաբել

Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Կովկասի լեհական առանձին բրիգադ

**Կովկասի լեհական առանձին բրիգադ** (), լեհական խոշոր հետևակային ստորաբաժանում Ռուսական կայսրության տարածքում։

## Պատմություն
Կովկասի լեհական առանձին բրիգադը ստեղծվել է 1917 թվականի նոյեմբերին՝ Ռուսական կայսրության կովկասյան 5-րդ հետևակայի գնդի հիման վրա։

Կովկասի լեհական առանձին բրիգադը ինտենսիվ ռազմական աջակցություն էր կովկասյան ճակատում։ Լուծարվել է 1918 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության աջակցությամբ՝ Թբիլիսիի գերմանական օկուպացիոն զորքերի կողմից։

Լուծարման ժամանակ բրիգադում ծառայում էին 138 սպաներ և 269 զինվորներ։ Նրանք գտնվում էին լեհ գեներալ Ստանիսլավ Ռոսնովսկու հրամանատարության տակ։ Դեպի Լեհաստան տունդարձին զինվորները կրում էին քաղաքացիական համազգեստներ։ Նրանցից ոմանք հետագայում համալրեցին լեհական այլ տարբեր բանակային ստորաբաժանումների շարքերը։

## Տես նաև
* Ռուսական բանակ
* Կովկասյան ճակատ (Առաջին համաշխարհային պատերազմ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Bagiński, Henryk. Wojsko Polskie na wschodzie 1914-1920. — Warsz., 1921 (репринт 1990 года).
* Lech, Zofia. Kaukaska brygada wojsk polskich (польск.) // Wojskowy Przegląd Historyczny. — Warsz.: Czasopisma Wojskowe, 1988. — Nr 3. — S. 160-175. — ISSN 0043-7182.

Կատեգորիա:Կովկասի պատմություն
Պիրոտի հունական զինվորական գերեզմանոց

**Պիրոտի հունական զինվորական գերեզմանոց** (), զինվորական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Սերբիայի Պիրոտ փոքրիկ քաղաքում՝ Բուլղարիայի հետ սահմանից մի փոքր հեռավորության վրա։

Գերեզմանատանը հանգչում են Առաջին համաշխարհային պատերազմում կռվող հունական 3-րդ հետևակային դիվիզիայի 358 զինվորների աճյուններ։ Հույն զինվորները մահացել են գերմանացիների և բուլղարացիների դեմ մղվող մարտերի ժամանակ, որոնց նպատակն էր պահպանել Սերբիայի տարածքային ամբողջականությունը։ Պիրոտի գերեզմանոցին կից գործում  է նաև սերբական գերեզմանոց, որտեղ թաղված են 7610 սերբ զինվորներ։

Գերեզմանատանը կանգնեցված է հույն-սերբական բարեկամությունը խորհրդանշող հուշակոթող։

## Պատմություն
Հունական 3-րդ հետևակային դիվիզիայի սպաներն ու զինվորները զոհվել են Պիրոտի ճակատամարտում։ Նրանց մի հասն էլ մահացել է 1918-1919 թվականներին Եվրոպայում տարածված իսպանական գրիպից։ Նրանց աճյունները թաղված են տարածաշրջանի մի շարք գերեզմանատներում, այդ թվում և Պիրոտի ռազմական գերեզմանոցում։ 1923 թվականին Կատերինա Լևանտեն ամուսնանալով սերբ Պետար Ստանկովիչի հետ ձեռնամուխ է եղել դիակների մի տեղում հավաքման աշխատանքների իրագործմանը։

Լևանտեն իր այս գործի մասին հետագայում գրեց.

Հունական զինվորական գերեզմանոցի բացման պաշտոնական արարողությունը տեղի է ունեցել 1924 թվականին։ Նույն տարում Պիրոտի քաղաքապետարանը երախտագիտության խոսք հայտնեց հույն ժողովրդին և այն պաշտոնապես հայտարարեց Հունաստանի Հանրապետության տարածք։ Այստեղ տեղադրվել է հույն քանդակագործ Անտոնիոս Սոխոսի հեղինակային աշխատանք հանդիսացող 12 մետրանոց մարմարե սյուն՝ ի նշան սերբ և հույն ժողովրդների դարավոր բարեկամության։

1945 թվականին Հարավսլավիայի կառավարությունը հրաժարվել է ճանաչել գերեզմանոցը, որպես Հունաստանի անկլավային տարածք։ Ամեն տարի բազմաթիվ մարդիկ այցելում են գերեզմանատուն և հարգանքի տուրք մատուցում հանուն Հունաստանի և Սերբիայի անկախության համար կռվող նահատակներին։ 2004 թվականին նորանկախ Սերբիայի կառավարությունը վերահաստատել է գերեզմանատունը, որպես Հունաստանի տարածք Սերբիայում։ Ամեն տարի սեպտեմբեր ամսին այստեղ կատարվում է պաշտոնական արարողություն, որին ներկա են գտնվում բարձրաստիճան սպաներ և հոգևորականներ Սերբիայից և Հունաստանից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ
Ֆլամինիո կամուրջ

**Ֆլամինիո կամուրջ** (), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Տիբեր գետը։ Կապում է Պարիոլի, Տոր դի Կվինտո և Վինյա Կլարա շրջանները։

## Կառուցում
Անցյալ դարի 30-ական թվականներին, քաղաքի հյուսիսային կողմի երթևեկության համար անհրաժեշտ է լինում կառուցել նոր կամուրջ, որը պետք է կրեր "XXVIII Ottobre" անունը՝ ի հիշատակ Մուսոլինիի և Ազգային ֆաշիստական կուսակցության ներկայացուցիչների քայլարշավի։

Կառուցման նախաձեռնողը եղավ Արմանդո Բրասինին, իսկ ինժեները՝ Արիստիդ Ջիաննելլին։ Բրասինին Մուսոլինիին է ներկայացնում նախագիծը, որն իրենից ներկայացնում է մի հսկայական մոնումենտալ կամար, որը նման էր հռոմեական հաղթակամարներին։ Մուսոլինին հստակեցնում և պարզեցնում է նախագիծը, իսկ Բրասինին պատրաստակամորեն ընդունում է փոփոխությունը՝ նշելով, որ նախագիծը այդպես ինքնատիպ է և լիարժեք։

Կառուցումը հանձնարարվում է «Tecnobeton» ընկերությանը, և 1938 թվականին սկսվում է շինարարությունը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աշխատանքներն ընդհատվում են։ 1947 թվականին կառուցումը վերսկսվում է, և ավարտվում 1951 թվականին։

Նոր հանրապետության ժամանակաշրջանում կամուրջն անվանափոխվում է որպես «Ազատության կամուրջ»։ Սա Հռոմի հյուսիսային հատվածում գտնվող առաջին կամուրջն էր, որ գտնվում էր պատամական Վիա Ֆլամիանիա ճանապարհի վրա, և սկսած 1960 թվականից այն կապում է Պարիոլի և Տոր դի Կվինտո շրջանները։

1960-ական թվականներին կամուրջը փակ էր երթևեկության համար՝ կապված կառուցվածքային խնդիրների հետ։ 1964 թվականին այն վերաբացվում է։ Սակայն, երբ կառուցվում է մեծ օղակաձև ճանապարհը և Ֆյումիչինո օդանավակայանը, Ֆլամինիո կամրջով դեպի Հռոմ երթևեկության հոսքը զգալիորեն կրճատվում է։

## Երթուղի
Ֆլամինիո կամուրջ կարելի է հասնել Հռոմի երկաթգծի Piazza Euclide կայարանից։

## Նկարագրություն
կամրջի երկարությունը 254,94 մետր է , իսկ լայնությունը՝ 27 մետր։ Կամուրջն ունի հինգ կամար, որոնք կառուցված են բետոնից և պատված են  հռոմեական ճերմակ տրավերտինով։ Լայն մայթերը բոլորող պատնեշների վրա տեղադրված են պատվանդաններ, իսկ նրանց վրա՝ արծիվների արձաններ։ Մայթերի լուսասյուների երկու կողմերում կան ցածր գլանաձև սյուներ։ Կամուրջը հիշեցնում է մոտական Մուլվիուսի կամուրջը՝ ընդգծված համամասնություններով մոնումենտալ և ազդեցիկ մի կառույց։

## Մշակույթում
* Կամուրջը տեսանելի է Դինո Ռիզիի «Poveri ma belli» կատակերգությունում (1956)։
* Նաննի Մորետտիի «Caro diario» ֆիլմում գլխավոր հերոսը օրական մի քանի անգամ երթևեկում է կամրջով՝ արտահայտելով իր սերը նրա նկատմամբ։
* Նաննի Լոյի «Պատրաստված է Իտալիայում» ֆիլմում մի քանի անգամ նշվում է կամրջի մասին՝ ակնարկելով նրա կառուցվածքային խնդիրների մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Alberto Tagliaferri; Valerio Varriale, *I ponti di Roma*. Roma, Newton Compton, 2007.
* Giuliano Malizia, *I ponti di Roma*. Roma, Newton Compton, 1994.
* Paolo Nicoloso, *Mussolini Architetto*. Torino, Einaudi, 2008
Վարդան Գևորգյան (քաղաքական գործիչ)

**Գևորգյան Վարդան Ֆերդինանտի** (1966թ., ք. Սիսիան), ՀՅԴ կուսակցության անդամ, քաղաքական գործիչ

## Կյանքը
Վարդան Գևորգյանը ծնվել 1966թ.-ին Սիսիան քաղաքում։

Երբ ժայթքեց 88-ի Ղարաբաղյան հզոր շարժումը, Վարդան Գևորգյանը չէր կարող միայն կողքից դիտողի դերում լինել։ Շարժման առաջին օրերին, երբ ժողովրդի մեծ մասը դեռևս հավատում էր, որ Մոսկվան դրական լուծում կտա հարցին, քչերն էին գիտակցում, որ միայն զենքով և ուժով կարելի է Ադրբեջանին արդարություն ու խաղաղություն պարտադրել։ Վարդան Գևորգյանն այդ քչերից մեկն էր։

1988թ.-ին Վարդան Գևորգյանը մտավ Սիսիանի կամավորական ջոկատ։ 1990թ.-ից նա դարձավ ՀՀ հատուկ գնդի` Սիսական ջոկատի մարտիկ։ Նույն թվականին անդամագրվեց Հայ Հեղափոխական Դաշնակցությանը, այն միակ քաղաքական ուժին, որն իր բոլոր հնարավորությունները նետել էր պատերազմի դաշտ։ Իր մարտական ընկերների հետ միասին են անցել ռազմադաշտի տարբեր ուղղություններով։ Նրա ստացած պարգևներն ու շքանշանները մարտական կենսագրության վկայականն են։

1997թ.-ից բնակության է տեղափոխվել մայրաքաղաք Երևան, սակայն հարազատ Սյունյաց աշխարհի հետ նրա անմիջական կապը երբեք չի դադարել։

Վարդան Գևորգյանը հետպատերազմյան տարիներին զբաղվել է գործարարությամբ՝ ավելի քան 200 աշխատատեղ ստեղծելով գործազրկության վհատեցնող թվեր գրանցող մեր երկրում։

Վարդան Գևորգյանն ամուսնացած է, ունի երեք զավակ, որոնց մեծացրել ու դաստիարակել է որպես իսկական հայ երիտասարդներ, որպես ՀՀ հպարտ քաղաքացիներ։

Չնայած ոչ երիտասարդ տարիքին՝ 2016թ.-ի ապրիլին Վարդան Գևորգյանն ընկերների հետ մեկ անգամ էլ մարտադաշտում հայտնվեց, երբ Ադրբեջանը կրկին պատերազմական գործողություններ ծավալեց Արցախի սահմաններին։ Գնաց, որ իր մարտական փորձով օգնի, թիկունք կանգնի մեր հերոս զինվորներին, իսկ տեղն եկած պահին առաջ անցնի։

## Պարգևներ
1.      «Արիության համար» մեդալ

2.      «Վազգեն Սարգսյան» մեդալ

3.      «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» մեդալ

4.      «Ազատագրում» մեդալ

5.      «Մայրական երախտագիտության» մեդալ

6.      «Մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշան

7.      «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալ

__INDEX__
__NONEWSECTIONLINK__

Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Սլավոյ Ժիժեկ

**Սլավոյ Ժիժեկ** (), սլովենացի հոգեվերլուծաբան-փիլիսոփա, մշակության քննադատ, և հեգելյան մարքսիստ։ Նա ավագ գիտաշխատող է Սլովենիայի Լյուբլյանիայի համալսարանի հասարակագիտության և փիլիսոփայության բաժնում, Նյու Յորքի համալսարանում գերմաներենի դասախոս, և Լոնդոնի համալսարանի Բիրքբեք քոլեջի միջազգային տնօրենը։ Նրա աշխատությունները շոշափում են մի շարք թեմաներ՝ մայրցամաքային փիլիսոփայություն, քաղաքական տեսություն, մշակութաբանություն, հոգեվերլուծություն, ֆիլմերի քննադատություն և աստվածաբանություն։

Ծնված լինելով Սլովենիայում, Ժիժեկը կրթություն է ստացել Լյուբլյանայում և հետագայում Փարիզում։ 1989 թվականին նա առաջին անգամ անգլերենով տպագրել է իր «The Sublime Object of Ideology» գիրքը, որտեղ նա զարգացրել է գաղափարախոսության մատերիալիստական հասկացողություն, որը հիմնականում Լականյան հոգեվերլուծության և Հեգելյան իդեալիզմի վրա է հիմնված և տարբերվում է դասական մարքսիստական տեսությունից։

1980-ականներին Ժիժեկը սկսել է թարգմանել և խմբագրել Լականի, Ֆրոյդի և Լուի Ալտհուսերի գործերը։ Նա օգտագործել է Լականի տեսությունները որպեսզի նոր մեկնաբանություն տա Հեգելամարքսիստական գաղափարախոսությանը։

Ժիժեկը տիրապետում է 5 լեզուների՝ սլովեներեն, սերբախորվաթերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն և անգլերեն։ Նա ամուսնացել է երեք անգամ։

## Աղբյուրներ
* Canning, P. "The Sublime Theorist of Slovenia: Peter Canning Interviews Slavoj Žižek" in *Artforum*, Issue 31, March 1993, pp.&nbsp;84–9.
* Sharpe, Matthew, *Slavoj Žižek: A Little Piece of the Real*, Hants: Ashgate, 2004.
* Parker, Ian, *Slavoj Žižek: A Critical Introduction*, London: Pluto Press, 2004.
*Butler, Rex, *Slavoj Žižek: Live Theory*, London: Continuum, 2004.
*Key, Sarah, *Žižek: A Critical Introduction*, London: Polity, 2003.
*Myers, Tony, *Slavoj Žižek (Routledge Critical Thinkers*)London: Routledge, 2003.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի աթեիստներ
Կատեգորիա:Ազատական մարքսիստներ
Կատեգորիա:Գիտության փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Լյուբլյանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Սինջար (Իրաք)

**Սինջար** (, ), քաղաք Իրաքի հյուսիս-արևմուտքում՝ Նայնավա մուհաֆազայում։ Համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում։ Սինջարը իրաքյան եզդիների բնակության խոշոր կենտրոններից մեկն է։

Քաղաքում թեժ մարտեր են ընթացել Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության և տեղաբնակ եզդիների միջև, որի պատճառով բնակավայրն ու բնակիչները զգալիորեն տուժել են։

## Աշխարհագրական դիրք
Սինջարը գտնվում է մուհաֆազայի արևմտյան հատվածում՝ լեռնային տեղադիրքում՝ համանուն լեռներից դեպի հարավ։ Քաղաքի բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 522 մետր։

Բնակավայրը 107 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Մոսուլից՝ Նայնավա մուհաֆազայի վարչական կենտրոնից և 395 կմ հյուսիս-արևմուտք մայրաքաղաք Բաղդադից։

## Բնակչություն
1965 թվականին իրականացրած մարդահամարի տվյալներով Սինջարի բնակչությունը կազմել է 7.984 մարդ։ Բնակչության փոփոխությունը ըստ տարիների՝ 

## Պատմություն
Հռոմեապարսկական պատերազմների ժամանակ այս հայկական քաղաքը մի քանի անգամ ձեռքից ձեռք է անցել և հայտնի է եղել Սինգարա անվանումով։ Այն ռազմավարական մեծ նշանակություն ունեցող և բավականին ամուր ամրոց էր։

2007 թվականի օգոստոսի 14-ին հարակից բնակավայրերում՝ Թել Ուզայրում ու Սիբա Շեհ Հիդրեում, որոնք բնակեցված էին բացառապեց եզդիներով, պայթյուններ եղան, որոնց զոհ գնաց 300 մարդ (ըստ այլ աղբյուրների ավելի քան 500)։

## Պատկերասրահ

Mountainside fields.jpg|Սինջարի լեռներ
A Yezidi Sinjar Resistance Unit fighter.jpg|Սինջարի եզդի
QineiSinjarVOA.JPG|Զանգվածային հուղարկավորություններ
YezidiTemple.JPG|Եզդիական սրբավայր Սինջարում


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* A.Birley, *Septimius Severus*, Londra 1971-1999, p.&nbsp;132.

Կատեգորիա:Եզդիներ
Կատեգորիա:Իրաքի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Իրաքի քաղաքներ
Կատեգորիա:Իրաքյան Քուրդիստան
Անուշ Հովհաննիսյան

**Անուշ Հովհաննիսյան,** հայ օպերային երգչուհի։ «Ստելա Մարիս» մրցույթի հաղթող, Մարսելի Բելլինիի անվան բելկանտոյի մրցույթի մրցանակակիր։

## Կենսագրություն
Ավարտելով Շոտլանդիայի թագավորական կոնսերվատորիան 2013 թվականին, Անուշ Հովհաննիսյանը հայտնի դարձավ որպես ամենափայլուն երիտասարդ սոպրանոներից մեկը, որին հաջորդեց նրա բարձր գնահատականի արժանացած դեբյուտը Շոտլանդական օպերայում՝ որպես Վիոլետա «Տրավիատա» օպերայում, որը The Sunday Times-ը անվանեց «աստղ ծնվեց» պահ։

Անուշի կողմից ամենանշանավոր սոպրանոյի դերերից մի քանիսի կատարումը ստացավ բարձրագույն գովասանք։ Նա «Տրավիատա»-ի Վիոլետայի դերը կատարել է Շոտլանդական օպերայում, Ուելսի ազգային օպերայում, Թագավորական օպերայում, Իսրայելի օպերայում և Դանիայի թագավորական օպերայում։ Նրա վերջին դեբյուտը որպես Տատյանա «Եվգենի Օնեգին» և որպես Լիզա «Գիգզագ» օպերայում միաձայն գովաբանվել է։

Ավելի վաղ ուսումը երգչուհին ստացել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցում, որից հետո Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի վոկալի բաժնում։ Սկսել է երգել Երևանի օպերային ստուդիայում, հետո Երևանի Օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնում։ Ելույթներ է ունեցել Տաղարան համույթի Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբի և մանկական նվագախմբի հետ։

Հանդես է գալիս տարբեր բեմերում, հայտնի երաժիշտների հետ։

2017 թվականի հունիսին Ուելսում կայանալիք «Աշխարհի երգիչ» օպերային մրցույթի ֆինալում Անուշ Հովհաննիսյանը հանդես է գալու համաշխարհային պրեմիերայով։ Նա առաջին անգամ կատարելու է 170 տարի առաջ գրված հունգարացի մեծ կոմպոզիտոր Ֆերենց Լիստի նոր «Սարդանապալ» օպերայից հույն ստրկուհի Միռայի դերերգը։

## Դերակատարումներ

## Մրցանակներ
* Գլոնտեր օպերայի մրցանակ
* Մարգարեթ Դիկի մրցանակ
* Ye Cronies օպերայի մրցանակակիր
* Լես Ազուրիալես միջազգային երգի փառատոնի երրորդ մրցանակակիր
* Միջազգային Դելֆյան խաղերի արծաթե մեդալ
* Տաթևիկ Սազանդարյանի հատուկ մրցանակ
* Էռնստ Հեֆլիգերի անվան առաջին մրցանակակիր
* «Ստելա Մարիս» մրցույթի հաղթող
* Մարսելի Բելլինիի անվան բելկանտոյի մրցույթի շվեյցարական Գշտատի Ամանորյա փառատոնի հատուկ մրցանակակիր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անուշ Հովհաննիսյան - Հայաստանի Ազգային Երաժշտություն
* Armenian Sopranist Anush Hovhannisyan Stars with ‘Philharmonia Orchestra’
* «Սարդանապալ» օպերայի կայքը

Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ
Կատեգորիա:Սոպրանո
Կատեգորիա:Օպերային երգիչներ ըստ ազգության
Մարկ Նևելդայն

**Մարկ Նևելդայն** (, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր և կինոօպերատոր։

## Կենսագրություն
Մարկը ծնվել է 1973 թվականի մայիսի 11-ին Նյու Յորք նահանգի Վոնթերթաուն քաղաքում։ Սովորել է Հոբարտի և Ուիլյամ Սմիթի () քոլեջի հոգեբան և թատերագրություն բաժիններում։ Թատերագրություն բաժնում սովորելու ընթացքում սկսել տիրապետել դերասանական հմտություններին։

Առաջին անգամ նկարահանվել է 1996 թվականին՝ խաղալով էպիզոդային դեր` «Զբոսնում ենք, բամբասում ենք» ֆիլմում։ Մարկը ստացել է մեծ համբավ սկսած 2006 թվականից, երբ Բրայոն Թեյլորի հետ ռեժիսոր էր «Ադրենալին» ֆիլմը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ
Գագա Թիբիլաշվիլի

**Գագա Թիբիլաշվիլի** (վրաց.՝ გაგა თიბილაშვილი, ), վրացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ֆուտբոլիստի վերջին ակումբը եղել է «Սպարտակ Ցխինվալ»-ը։

## Ակումբային կարիերա
2006 թվականին Թիբիլաշվիլին պայմանագիր է կնքել հայկական «Գանձասարի» հետ։ Թիմի կազմում Գագան դարձել է Հայաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

2009 թվականին Գագան տեղափոխվել է «Ուլիս»։ 2009 և 2010 թվականներին թիմի կազմում Թիբիլաշվիլին երկու անգամ դարձել է Հայաստանի Բարձրագույն խմբի բրոնզե մեդալակիր։ Պայմանագրի ավարտից հետո Գագա Թիբիլաշվիլին տեղափոխվել է դիլիջանյան «Իմպուլս», որի կազմում անցկացրել է կես մրցաշրջան։ 

## Ձեռքբերումներ
* Հայաստանի Բարձրագույն խմբի բրոնզե մեդալակիր - 2008, 2009, 2010

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը footballdatabase.eu կայքում
* Էջը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:1984 ծնունդներ
Կատեգորիա:Գանձասարի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իմպուլսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 1 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ուլիսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Asociación de Mujeres en las Artes Visuales

**Asociación de Mujeres en las Artes Visuales (MAV)** (), ընկերակցություն, որը  հնարավորություններ է ստեղծում արվեստով զբաղվող կանանց համար։ Այն հիմնադրել է արվեստի քննադատ և պրոֆեսոր Ռոսիո դե լա Վիլլան, որի նպատակն էր Coremans-De Vriendt law-ի կամ հավասար իրավունքի իրագործումը, ինչպես նաև վերլուծության, տվյալների բազայի միջոցով ներկայացնելու Իսպանիայում վիզուալ արվեստով զբաղվող մասնագետների իրավիճակը։

## Նպատակներ
Ընկերակցությունն ստեղծվել է  2009 թվականի մայիսի 9-ին ժամանակակից արվեստով զբաղվող փորձառու իսպանացի կանանց կողմից։ Այն նպաստում է այնպիսի նախաձեռնությունների նախագծմանը, որոնք բարելավում են կանանց դիրքը մշակույթում և պայքարում են խտրականության դեմ, հավասարակշռում է իսպանացի կանանց ներկայությունը ժամանակակից արվեստի բոլոր բնագավառներում՝ արվեստագետներ, գալերիստներ, հետազոտողներ, համադրողներ, դասախոսներ, մենեջերներ, թանգարանների տնօրեններ և այլն՝ հաղորդելով, որ շատ քիչ կանայք են ներգրավված գեղարվեստական և մշակութային կարևոր վայրերում։ Վիզուալ արվեստում հավասար քաղաքականության ներդրման համար ընկերությունն աշխատում է իսպանական կառույցների և արվեստի տարբեր ոլորտների հետ, կապեր է հաստատում մշակույթի, ժամանակակից արվեստի մեջ ներգրաված կանանց հարցերով զբաղվող այլ կազմակերպությունների հետ՝ ռազմավարությունների նախագծման և իրականացման համար։

Վավերագրությամբ զբաղվող կենտրոնի միջոցով հետազոտության և նոր ծրագրերի ստեղծման համար ռեսուրսներ է ապահովում արվեստի, գենդերի, ֆեմինիզմի բնագավառներում՝ կիրառելով լավագույն փորձը։

Ընկերությունը զբաղվում է նաև  պատմական հիշողությունը պահպանելով՝ Իսպանիայում և միջազգային համատեքստում ներկայացնելով արվեստի, կնոջ, ֆեմինիզմի ժամանակագրությունը։

## Նախագծեր
Mujeres en las Artes Visuales-ը բարելավում է արվեստում ներգրավված կանանց տեսանելիությունը, իրազեկում է նրանց մասնագիտական գործունեության մասին իր կայքի և  մշակութային վիզուալ  M-Arte Y ամսագրի միջոցով։

Կարևոր նախագծերից է «Miradas de Mujer» փառատոնը, որը 2012 թվականից ի վեր նպաստում է ցուցահանդեսների և համաժողովների իրկանացմանը։ 2010 թվականից կազմակերպությունը շնորհում է մրցանակներ (MAV´s Prizes) արվեստում ներդրում ունեցող կանանց համար։  2016 թվականի մարտից-դեկտեմբեր կազմակերպվել է Miradas de Mujeres բիենալեն։

## Անդամներ
Ընկերությունն ունի 450 անդամ։  2012 թվականից այն նախագահում է տեսաբան, պրոֆեսոր Մարիա Լոպես Ֆերնանդես-Կաոն, 2010 թվականից ընկերության փոխնախագահն է Մարիսա Գոնսալեսը, 2014 թվականից գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը զբաղեցնում է Մարիա Խոսե Մագանյա Կլեմենտեն, գանձապետն է Լուս Բեխխարանո Կոկան. երկուսն էլ Սերվանտեսի ինստիտուտում աշխատում են նաև որպես արվեստի պատմաբաններ ու մշակութային մենեջերներ։

Տնօրենների խորհրդում ներառված կանայք նույնպես մեծ առնչություն ունեն ժամանակակից արվեստի և ֆեմինիզմի հետ. խորհրդատուներից են՝ Մարգարիտա Աիսպուրուն (Margarita Aizpuru), Սուսաա Բլաս Բրունելը (Susana Blas Brunel), Կոնչա Խերեսը (Concha Jerez), Մարինա Նունյեսը (Marina Núñez), Պատրիսիա Մայայո Բոստը (Patricia Mayayo Bost) և Ռոսիո դե ա Վիլլան, ով նաև ղեկավարում է մշակութային վիզուալ  M-Arte Y ամսագիրը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Bienalmiradasdemujeres.org
* http://www.m-arteyculturavisual.com

Կատեգորիա:Կանանց կազմակերպություններ Եվրոպայում
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական արվեստ
Ռոսիո դե լա Վիլյա

**Ռոսիո դե լա Վիլյա** (, ), Մադրիդի ինքնավար համալսարանի արվեստի տեսության և գեղագիտության պրոֆեսոր, հետազոտող, արվեստաբան։ Խմբագրել է կատալոգներ, համագործակցել է արվեստի և կանանց գեղագիտական գործունեության հետ կապված խմբագրությունների հետ։ 2014 թվականին արժանացել է MAV մրցանակի։

## Կենսագրություն
Ռոսիո դե լա Վիլլան ծնվել է 1959 թվականին Մադրիդում։ 1982 թվականին ավարտել է Մադրիդի ինքնավար համալսարանի փիլիսոփայության և գրականության ֆակուլտետը, 1987 թվականին նույն համալսարանից ստացել է գեղագիտության և արվեստի տեսության դոկտորի աստիճան։ Դասավանդում է Մադրիդի ինքնավար համալսարանում, ինչպես նաև դասավանդում է Ռեյնա Սոֆիա թանգարանի կողմից առաջարկվող ժամանակակից արվեստի պատմության և վիզուալ արվեստի վարպետության դասեր և Կանանց ուսումնասիրությունների ինստիտուտում։

Ռոսիո դե լա Վիլլանը նախագահում է Գեղագիտության և արվեստի տեսության իսպանական ընկերությունը և հիմնադրել է  ‎Asociación de Mujeres en las Artes Visuales ընկերակցությունը, որը ղեկավարել է 2009-2012 թվականներին։

Ղեկավարել է տարբեր համաժողովներ, այդ թվում 2011 թվականին Մադրիդում կազմակերպված Գեղագիտության եվրոպական համաժողովը, «Heroines» համաժողովների ցիկլը, «Agencia Feminista y empowerment en artes visuales» սիմպոզիումը։ Պրոֆեսորներ Խեսոս Կառիլյո Կաստիլյոյի հետ 2001 թվականին Մադրիդի ինքնավար համալսարանում կազմակերպել են Արվեստի և կանանց վերաբերյալ առաջին համաժողովը (Contraposiciones. Mujeres en el arte actual):

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*http://www.lavanguardia.com/cultura
*http://www.elcultural.com

Կատեգորիա:Իսպանացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Իսպանացի պրոֆեսորներ
Իգոր Կովալենկո

**Իգոր Վիկտորի Կովալենկո** (), լատիշ շախմատիստ, Գրոսմայստեր (2011 թ.): Լատվիայի շախմատի առաջնությունների հաղթող՝  2013 և 2014 թվականներին։ Ներկայացնում էր Լատվիան  Շախմատային օլիմպիադայում (2014, 2016 թթ.):

## Մարզական արդյունքներ

## Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իգոր Կովալենկոյի անձնական քարտը
* Իգոր Կովալենկոյի անձնական քարտը
* Իգոր Կովալենկոյի պարտիաները
* Իգոր Կովալենկոյի մասնակցությունը շախմատի օլիմպիադաներում 
*  Իգոր Կովալենկոյի մասնակցությունը Եվրոպայի թիմայն չեմպիոնատում 

Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Սվետլանա Գրիգորյան (բժիշկ)

**Սվետլանա Վիկտորի Գրիգորյան** (), հայ բժիշկ, սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1989),  պրոֆեսոր (1989)։

## Կենսագրություն
Սվետլանա Գրիգորյանը ծնվել է 1950 թվականին Երևանում։ 1972 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը և աշխատանքի անցել  Սրտաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1991 թվականից`  սրտի ռիթմի խանգարումների բաժանմունքի ղեկավար, 1994 թվականից՝ Առողջապահության ազգային ինստիտուտի կլինիկական սրտաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր, 2001 թվականից՝ «Ինտերդիագնոստիկա» ընկերության հիմնադիր-տնօրեն։ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հետբուհական կրթության սրտաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր է։

Աշխատանքները վերաբերում են սիրտանոթային հիվանդությունների ախտորոշման ու բուժման ժամանակ սրտի ռիթմի և հաղորդականության խանգարումներին, առանձին հակաառիթմային դեղանյութերի արդյունավետությանը և առաջացրած կողմնակի երևույթներին, շուրջօրյա ռիթմերի ազդեցությանը և հեռաբժշկության հարցերին։ Հեղինակ է շուրջ 120 գիտական աշխատանքների։

## Պարգևներ, մրցանակներ
* ՀԼԿԵՄ մրցանակ, 1980

## Անդամակցություն
* Ժամանակակենսաբանության եվրոպական միության անդամ, 1986
* Ժամանակակենսաբանության միջազգային միության անդամ, 1995
* Եվրոպական սրտաբանների ընկերության անդամ, 1996
* Առիթմիայի եվրոպական միության աշխատանքային խմբի անդամ, 2000
* Սրտաբանների եվրոպական միության ընտրյալ անդամ, 2001

## Գրականություն
* Айриян А. П. Армянские учёные-медики // Ер., 1998.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ
ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորների ցանկ

[մինի|350px|Մայիսի 6-ի ընտրությունների արդյունքում ձևավորված խորհրդարանը.<br />  [Հայաստանի հանրապետական կուսակցություն|ՀՀԿ (69) ԲՀԿ (37) ՀԱԿ (7) ՕԵԿ (6) ՀՅԴ (5) Ժառանգություն (5) Անկուսակց. պատգամավոր (2)]]
Հայաստանի Ազգային ժողովը (ՀՀ ԱԺ) Հայաստանի բարձրագույն օրենսդիր մարմինն է։ Հայաստանի Ազգային Ժողովի 5-րդ գումարման ընտրությունները տեղի են ունեցել 2012 թվականի մայիսի 6-ին։ Ուղղակի ժողովրդական քվեարկությամբ ընտրվել է օրենսդիր մարմնի նոր կազմ՝ 131 պատգամավոր, որից 41-ը մեծամասնական և 90-ը համամասնական ընտրակարգով։

## Պատգամավորների ցանկ

## Լիազորությունները դադարեցրած պատգամավորներ

## Տես նաև
* Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններ (2012)

## Նշումներ

Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ պատգամավորների ցանկեր
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորներ
Կաստել Ջուբելիոյի կամուրջ

**Կաստել Ջուբելիոյի կամուրջ** (), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Տիբեր գետը։ Այն անցնում է A90 () մայրուղով, որը կապում է Վիա Ֆլամինիա ճանապարհը Վիա Կաստել Ջուբելիոյի ճանապարհին համանուն շրջանում և Գրոտտարոսսա և Լաբարո շրջաններում։

## Նկարագրություն
Սա առաջին կամուրջն է Տիբեր գետի վրա, որը կառուցված է հյուսիսային օղակաձև A90 ճանապարհի վրա։ Այն իրենից ներկայացնում է երկու խճուղով ուղանցույց։ Գետի ընթացքը կարգավորվում է մի պատնեշով, որը տեսանելի է ուղանցույցի երթևեկելի մասի արտաքին կողմից։

## ՀԷԿ
1948 թվականին ճարտարապետ Գաետանո Մինուչչին ձեռնամուխ է լինում կառուցել ՀԷԿ, որի շինարարությունը ավարտվում է 1953։ Դա հետպատերազմյան վերակառուցման մի պարզ խորհրդանիշ էր՝ կառուցված ֆուտուրիստական նորարարական շինանյութերով, թափանցիկ ապակե պատերով և երկաթբետոնե հենակներով։
 
Այն հագեցած է օրնիթոլոգիական սարքավորումով, որը կառավարվում է Legambiente ասոցիացիայի կողմից։ Ի հավելլում էլեկտրական էներգիայի արտադրության, կամուրջը նաև հնարավորություն է տալիս մասնակցել նատուրալիստական էքսկուրսիաների, որոնք կազմակերպվում են այս «բնության արահետի վրա»։

## Երթուղի
Կաստել Ջուբելիոյի կամուրջը հասանելի է Հռոմի երկաթգծի Saxa Rubra, Labaro և Centro Rai կայարաններից։
Ինչպես նաև ռեգիոնալ FL1 երկաթգծի Fidene կայարանից։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Claudio Rendina, Enciclopedia di Roma, Roma, Newton Compton Editori, 2005, ISBN 88-541-0304-7.

## Արտաքին հղումներ
* http://www.annazelli.com/ponte-castel-giubileo-roma.htm
NGC 7

**NGC 7**, գալակտիկա Քանդակագործ համաստեղությունում։

Այս օբյեկտը մտնում է «Նոր ընդհանուր կատալոգի» բնօրինակ հրատարակության մեջ ներառվածների թվում։

## Տես նաև
* Նոր ընդհանուր կատալոգ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տեղեկատվություն անգլերենով և ֆրանսերենով բնօրինակ «Նոր ընդհանուր կատալոգից»
* Տեղեկատվություն Նոր ընդհանուր կատալոգի վերանայված տարբերակից
* SIMBAD
* VizieR
* NASA/IPAC Extragalactic Database
* GC-ին նվիրված հրատարակությունների ցանկ 7

Կատեգորիա:Նոր ընդհանուր կատալոգի օբյեկտներ
Արքայազն Ամադեո Սավոյացու կամուրջ

**Արքայազն Ամադեո Սավոյացու կամուրջ**, հայտնի է նաև որպես **Արքայազնի կամուրջ** (), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Կապում է դեյ Սանգալլո բուլվարը Պիացցա Դելլա Ռովերեին, Պոնտե, Տրաստևերե և Բորգո շրջաններում։ Հատում է Տիբեր գետը։

## Նկարագրություն
Կամուրջն ունի 3 աղյուսե կամարներ, որոնք պատված են մարմարով։ Կամարների միջև կան երկու պատուհաններ։ Երկու հիմնասյուները, որոնք ունեն նավակների տեսք, բաժանում են Տիբերը երեք ճյուղի։

Կամուրջը կապում է Սան Ջիովաննի դեյ Ֆիորենտինի բազիլիկը և Վիտտորիո Էմանուելե II փողոցն այն թունելին, որն ուղղվում է դեպի Վիա Աուրելիա փողոց՝ անցնելով Վիա դի Գրեգորիո VII փողոցի միջով։

## Պատմություն
մինի|300 px
Կամուրջը նվիրված է արքայազն Ամադեո Սավոյացուն՝ Եթովպիայի փոխարքային։

Կամրջի կառուցումն իրականացվել է «Stoelker» ընկերության կողմից, իսկ Հռոմի քաղաքապետարանը ձևավորել է այն։

Կամրջի շինարարությունն ավարտվել է 1942 թվականին, 34 ամիս անց և մի քանի ընդհատումներից հետո։ Կառուցման ընթացքում երկաթե ժամանակավոր կամուրջ է անցկացվել, որպեսզի երթևեկությունը չդադարի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Info
Գարուն (ամսագիր, Թիֆլիս)

**«Գարուն»**, մանկավարժական ամսագիր։ Լույս է տեսել 1866 թ.-ին Թիֆլիսում։ Հրատարակիչ-խմբագիր՝ Սեդրակ Մանդինյան։

Տպագրել է կրթությանը, պատմությանը, պատմաաշխարհագրական հայտնագործություններին նվիրված և կրոնաբարոյական, դաստիարակչական հոդվածներ, երեխաներին մատչելի տեղեկություններ հաղորդել բնության, մարդակազմության ու հասարակական կյանքի մասին։ Անդրադարձել է Ստեփան Նազարյանցի «Հանդէս նոր հայախօսութեան» աշխատությանը, տպագրել զանազան հաղորդումներ։ Աշխատակցել են Ա. Տեր-Հակոբյանցը, Վ. Շահվերդյանցը, Կ. Օձնեցին և ուրիշներ։

## Գրականություն
* Առաջին «Գարունը»։ «Գարուն», 1967, № 1։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական կրթական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական մանկավարժական պարբերականներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության հայկական ամսագրեր
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Ազով)

**Սուրբ Կենսաստեղծ Երրորդություն եկեղեցի** (), Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու տաճար ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։

## Պատմություն
1989 թվականին ազովցիները դիմեցին տեղական ինքնակառավարման մարմիններին քաղաքում ուղղափառ եկեղեցի ստեղծելու խնդրանքով։ Թույլտվությունը ստացվեց միայն այն բանից հետո, երբ տեղի բնակիչները հասան Մոսկվայի պատրիարքարան։ Աղոթքի տուն կազմակերպելու համար տեղական իշխանությունները համայնքին փոխանցեցին մի փոքր շենք, որը վերանորոգվեց ծխականների սեփական ուժերով։ 1989 թվականի օգոստոսի 18-ին տեղական ինքնակառավարման մարմինները շինարարության համար հողամաս հատկացրին։ 1990 թվականի փետրվարի 2-ին կառուցվեց փոքր տաճարը, և նույն թվականին սկսվեցին ավելի խոշոր տաճարի շինարարության նախապատրաստական աշխատանքները։

1991 թվականին դրվեց տաճարի հիմնաքարը, և շինարարությունը սկսվեց։ Թեև 1995 թվականին շինարարությունը դեռ չէր ավարտվել, սակայն սկսվեցին ժամերգությունները։ 2000 թվականին շինարարությունն ավարտվեց նոր զանգակատան բացումով։ 2001 թվականին եկեղեցին երեսպատեցին աղյուսով, տաճարին կից հողամասը բարեկարգվեց։ Հիմնական աշխատանքները կատարվեցին 2004 թվականին, երբ իրականացվեցին տաճարի վերակառուցում և վերակահավորում, տեղադրվեց փորագրված հինգհարկանի պատկերակալ։ 2007 թվականին սկսվեց տաճարի նկարազարդումը։

Ներկայումս տաճարին կից բացվել են արտոնագրված կիրակնօրյա դպրոց, հոգևոր-լուսավորչական երիտասարդական կենտրոն, եկեղեցական-խմբերգային երգեցողության կամավոր դասընթացներ։

### Հոգևորականություն
**Ավագ քահանա՝** Սերգի Բաբենցև

**Կղերականներ**
* Դիմիտրի Դորոշենկո, քահանա
* Նիկոլայ Չապկի, քահանա
* Միխայիլ Բաբենցև, քահանա

## Սրբություններ
* Սուրբ Աստվածածնի Ազովի սրբապատկերի ցուցակ
* Սրբապատկեր սուրբ Ամվրոսի Օպտինսկու մասունքների մասնիկով

## Գրականություն
*Арутюнов Г. Б., "Православные храмы Азова. Памятные православные места," в кн. Арутюнов Г. Б., Азов – имя знаменитое, Азов: Инф.-издат. Центр "Патарва", 2009.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Храм Святой Троицы города Азова 

Կատեգորիա:2004 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Առողջապահության ազգային ինստիտուտ

**ՀՀ ԱՆ Առողջապահության ազգային ինստիտուտ**, **ՀՀ ԱՆ «Ակադեմիկոս Սուրեն Ավդալբեկյանի անվան առողջապահության ազգային ինստիտուտ» ՓԲԸ**, Հայաստանի առողջապահության նախարարության կողմից հիմնադրված ինստիտուտ, որը Հայաստանի բնակչությանը մատուցվող առողջապահական ծառայությունների որակի բարելավման նպատակով Հայաստանի տարածքում գործող առողջապահական հաստատություններում իրականացնում է ազգային կլինիկական ուղեցույցների և դրանց հիման վրա մշակված ազգային կլինիկական գործելակարգերի ներդրում ու գործարկում, իրականացնում է աշխատանքներ ուղղված առողջապահության զարգացման խնդիրների լուծմանը, գիտականորեն հիմնավորում և մշակում է առողջապահության կազմակերպման, կառավարման, ֆինանսավորման և տնտեսվարման ժամանակակից մեխանիզմների մոդելները, բժշկատնտեսագիտական ստանդարտները` պատրաստելով համապատասխան նորմատիվային փաստաթղթերի նախագծերը։

## Պատմություն
Ինստիտուտը հիմնադրվել է 1995 թվականին որպես **ՀՀ առողջապահության նախարարության ակադեմիկոս Ս. Ավդալբեկյանի անվան առողջապահության ազգային ինստիտուտ պետական ձեռնարկություն**, 1999 թվականի մայիսի 12-ին վերանվանվել է **ՀՀ ԱՆ «Ակադեմիկոս Սուրեն Ավդալբեկյանի անվան առողջապահության ազգային ինստիտուտ» ՓԲԸ**։ Ինստիտուտն անվանվել է ի պատիվ ակադեմիկոս, ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ Սուրեն Ավդալբեկյանի։ Ինստիտուտը հիմնադրվել է 1958 թվականին Երևանի պետական բժշկական համալսարանում ստեղծված բժիշկների կատարելագործման ֆակուլտետի հենքի վրա (1963 թվականին՝ բժիշկների կատարելագործման Երևանի համամիութենական ինստիտուտ)։

## Գործառույթներ
* բժշկական կլինիկական ուղեցույցների պատրաստում՝ ըստ նոզոլոգիաների
* կլինիկական չափորոշիչների, չափորոշչավորման պատասխանատու օղակների գործառույթների, կառուցվածքային և ֆինանսատեխնիկական ապահովման մեխանիզմների մշակում, ներդրում և վերահսկում
* առողջապահության համակարգի գործունեության արդյունավետ գնահատման նպատակով տեղեկատվության հավաքագրում
* ազգային զեկույցների պատրաստում
* առողջապահության կադրային ներուժի վերաբերյալ տվյալների հավաքագրում և շտեմարանի ստեղծում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Հայաստանի առողջապահության նախարարություն
Կատեգորիա:Հայաստանի առողջապահություն
Տոր դի Կվինտո կամուրջ

**Տոր դի Կվինտո կամուրջ** (), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Տիբեր գետը։ Կամուրջը տանում է դեպի Իտալական ֆորում։ Կապում է Պարոլի և Տորի դի Կվինտո շրջանները։

## Նկարագրություն
Կառուցվել է 1960 թվականին, Օլիմպիական խաղերի կապակցությամբ, որպեսզի հասանելի լինեն Վիա Օլիմպիկա փողոցը և մարզական օբյեկտները։ Կամուրջն իր անվանումը ստացել է Ռատումեննյան դարբասների մոտ տեղակայված համանուն աշտարակի անունից։

Կամուրջն ունի յոթ կամար։ Երկարությունը կազմում է 72 մետր։

## Երթուղի
Տորի դի Կվինտո կամուրջ կարելի է հասնել Հռոմի երկաթուղային *Campi Sportivi, Tor di Quinto* և *Acqua Acetosa* կայարաններից։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Claudio Rendina, Enciclopedia di Roma, Roma, Newton Compton Editori, 2005, ISBN 88-541-0304-7.
Գալուստ Ադոնց

**Գալուստ Թևոսի Ադոնց** (), հայ կենսաքիմիկոս։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1980)։

## Կենսագրություն
Գալուստ Ադոնցը ծնվել է 1915 թվականին Հին Գորիս գյուղում։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։
1949 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1953-1954 թվականներին եղել է տնօրեն, 1954-1958 թվականներին` փոխտնօրեն և կենսաքիմիայի բաժանմունքի վարիչ։ 1958-1961 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ կենսաքիմիայի բաժանմունքում, 1961-1986 թվականներին` Կենսաքիմիայի ինստիտուտի ֆերմենտների լաբորատորիայի վարիչ։

Աշխատանքները վերաբերում են կենդանիների մոտ ածխաջրածնաֆոսֆորային փոփոխականության որոշ ֆերմենտային շարժընթացների առաջացմանն ու կարգավորմանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ժիրայր Կարապետյան

**Ժիրայր Վլադիմիրի Կարապետյան** (), հայ դերասան։ Հայկական ԽՍՀ և Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։

## Կենսագրություն
Ժիրայր Կարապետյանը ծնվել է 1929 թվականին։ 1954 թվականից աշխատել է Կիրովականի պետական թատրոնում, 1967 թվականից՝ Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոնում՝ որպես դերասան։

## Ներկայացումներ
* Մինթոև՝ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին»
* Տարոն՝ Արամաշոտ Պապայանի «Արևը ձեզ հետ»
* Ֆոմաս Կացարոս՝ Դ. Պսաֆասի «Հիմարից հիմարը»
* Բժիշկ՝ Գ. Կրենդելսբերգերի «Դևերը»
* Աբգար Ֆալյան՝ Վ. Սոլոգուբի «Սիրուց պատուհաս»
* Նազար՝ Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար»
* Լուկա՝ Է. դե Ֆիլիպպոյի «Ծննդյան տոները սինյոր Կուպելոյի տանը»
* Գուլոյան՝ Ն. Դումբաձեի «Մեղադրական եզրակացություն»
* Մեք Գրեգոր՝ Վիլյամ Սարոյանի «Իմ սիրտը լեռներում է» 
* Չուգունով՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Գայլեր և ոչխարներ»

## Ֆիլմեր
* «Կարծր ապար», 1974
* «Հուսո աստղ», 1978
* «Ինչ-որ մեկը նստած էր սառնարանում», 1983
* «Ճանապարհ դեպի Սասունցի Դավիթ», 1987
* «Կարոտ», 1990
* «Ամեն ինչ լավ կլինի», 2009

## Պարգևներ
* Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1987 
* Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ
* Վրաստանի Պատվո շքանշան, 1998

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Քահանան ծովեզրին

**Քահանան ծովեզրին** ()՝ գերմանացի նկարիչ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի նկարը, ստեղծված 1808-1810- ական թվականներին Դրեզդենում։

## Պատմություն
Նկարը ստեղծվել է Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի հաջողության շրջանում, որը կապված էր նրա մեկ այլ նկարի հետ «Tetschener Altar (Kreuz im Gebirge)»:

Նկարը սկսել է վրձնել 1809 թվականին, Դրեզդենում։ 1809 թվականի փետրվարին գրված նամակում նա նկարագրեց իր կտավի սկզբնական տարբերակը։ Կտավի ստեղծման փուլերի մասին կարող են վկայել նաև նկարչին այցելած հյուրերը։ 1809 թվականի հունիսին նրա ընկերներից մեկի կինը փոքրիկ հոդվածներում նշում է. «Խաղաղ է երկինքը Քահանան ծովեզրին նկարում» ():  
[մինի|ձախից|262x262փքս|«[Աբբայությունը կաղնու անտառում (նկար)|Աբբայությունը կաղնու անտառում »]]
Վերջին գիտական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ ի սկզբանե նկարի վրա պատկերվել էին երկու փոքրիկ առագաստանավեր հորիզոնի վրա, բայց դրանք ջնջվեցին։ Հետազոտությունները ցույց տվեցին նաև, որ Ֆրիդրիխը որոշ փոփոխություններ է կատարել նկարի  մանրամասնությունների վրա, նախքան այն կհայտնվեր ցուցահանդեսում։

Աշխատանքն առաջին անգամ ցուցադրվել է Ֆրիդրիխի մեկ այլ նկարի՝ «Աբբայությունը կաղնու անտառում» ( *Abtei им Eichwald*)  հետ,  Բեռլինի նկարիչների ակադեմիայում, 1810 թվականի ցուցահանդեսի ժամանակ։ Նկարչի խնդրանքով այն կախվեց «Աբբայությունը կաղնու անտառում» նկարի վրա։ «Քահանան ծովեզրին» և «Աբբայությունը կաղնու անտառում» նկարների միաժամանակ հայտնվելն ամրացրեց Ֆրիդրիխի հաջողությունը հանդիսատեսի մոտ։

Ցուցանդեսի ավարտից հետո երկու նկարները ձեռք բերվեցին Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ 3-րդի կողմից։ Այժմ երկու նկարներն էլ գտնվում են Բեռլինի Ազգային հին պատկերասրահում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Friedrich, Caspar David: *Die Briefe* (2005, ed. and comm. by Herrmann Zschoche). Hamburg: ConferencePoint Verlag. ISBN 3-936406-12-X.
* Börsch-Supan, Helmut & Jähnig, Karl Wilhelm, 1973: *Caspar David Friedrich. Gemälde, Druckgraphik und bildmäßige Zeichnungen*. Munich: Prestel Verlag. ISBN 3-7913-0053-9
* Held, Heinz-Georg Held, 2003: *Romantik*. Cologne: Dumont. ISBN 3832176012
* Schulze Altcappenberg, H. Th., 2006: *An der Wiege der Romantik, Caspar David Friedrichs Jahreszeiten von 1803*. Staatliche Museen zu Berlin. ISBN 3-88609-561-4
* Wolf, Norbert, 2003: *Friedrich*. Cologne: Taschen. ISBN 3822819581

Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բեռլինի Ազգային հին պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի նկարներ
Կատեգորիա:1810 նկարներ
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Կամենսկ-Շախտինսկի)

**Սուրբ Կենսաստեղծ Երրորդություն եկեղեցի** (), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկ-Շախտինսկի քաղաքում։ Ենթարկվում է Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Կամենսկի գործակալությանը։ Հինգ գմբեթով երկլուսավոր քառանիստ եկեղեցի է` XIX դարի վերջի ճարտարապետության դեկորի ոգով, սեղանատնով և ոչ բարձր զանգակատնով։

## Պատմություն
Սուրբ Երրորդություն ծուխը ստեղծվել է քաղաքում 1997 թվականի ապրիլին։ 1998 թվականին նրան հատկացվեց շենք, որտեղ կահավորվեց աղոթքի տուն։ Տաճարը բացվել է 1998 թվականի հուլիսի 9-ին։ Հետագայում կառուցվեց գմբեթը, իսկ 2003 թվականին տաճարի զանգակատանը տեղադրվեցին զանգերը։ Եկեղեցում է գտնվում սուրբ Տիխոն Զադոնսկու մասունքների մասնիկը։

Տաճարին կից գործում է բարեգործական ճաշարան, ստեղծվել է երգչախումբ, աշխատում է կիրակնօրյա դպրոց։

Վանահայրն է քահանա Ալեքսանդրը (Ալեքսանդր Տելիչկին), քահանան՝ աբեղա Սերաֆիմը (Սերգեյ Սենչենկո)։

*Եկեղեցու հասցեն՝* Ռոստովի մարզ, ք. Կամենսկ-Շախտինսկի, Յուժնի ավան, Ռոստովի փողոց, 10ա։ Տաճարը բաց է ամեն օր ժամը 8:00-ից 17:00։

## Պատկերասրահ

File:KAM-Church Troitsa Ikonostas 1.jpg|
File:KAM-Church Troitsa Chandelier.jpg|
File:KAM-Church Troitsa Ikonostas 2.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տաճարի կայքը 
* Храм Святой Троицы, посёлок Южный, г. Каменск-Шахтинский 
* Каменск-Шахтинский. Церковь Троицы Живоначальной.
* В праздник Собора Пресвятой Богородицы епископ Шахтинский и Миллеровский Игнатий совершил Литургию в Свято-Троицком храме г. Каменск-Шахтинский 

Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (Նեդվիգովկա)

**Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի** (),  ուղղափառ տաճար ՌԴ Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանի Նեդվիգովկա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։ Կառուցվել է XX դարի սկզբին։ Մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Առաջին անգամ Նեդվիգովկա գյուղում Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի կառուցվել է դեռևս 1796 թվականին։ Նրա պատերը քարե էին, իսկ գմբեթը և զանգակատունը` փայտե։ Ժամանակի ընթացքում այն խարխլվել է, և 1905 թվականին որոշվել է հին տաճարի փոխարեն մոտավորապես նույն տեղում և նույն անունով կառուցել նոր տաճար։ Ճարտարապետի անունը ստույգ հայտնի չէ, բայց ենթադրվում է, որ շինարարությունն իրականացվել է Գրիգորի Վասիլևի նախագծով։ Հիմնական շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 1914 թվականին։

1937 թվականին տաճարը փակվել է և թալանվել, եկեղեցական գրադարանն ու արխիվը այրվել են, վանահայր Հովհան Զագրավսկին ձերբակալվել է և աքսորվել։ 1943 թվականին, գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, եկեղեցին վերաբացվել էր։

## Արտաքին տեսք
Եկեղեցին կարմիրաղյուսային էկլեկտիզմի նմուշ է։ Նրա ճարտարապետության մեջ զուգորդվում են ինչպես հինռուսական ճարտարապետության, այնպես էլ մոդեռնի տարրեր (մասնավորապես, սեղանատան մեծ կիսաշրջանաձև պատուհանների բացվածքները)։ Շենքը խաչաձև է, վրանածածկով հինգ սոխագմբեթներն առանձնանում են խիստ համաչափությամբ։ Զանգակատունն անմիջականորեն հարում է եկեղեցու շենքին և գտնվում է նրա արևմտյան մուտքի մոտ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Զինվորական գերեզմանատուն № 47 (Կոնեչնա)

50px 15px**Փոքր լեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան**:գրանցման համարը 747, 25 հունիսի 1994 թ.
**Զինվորական գերեզմանատուն № 47 (Կոնեչնա)** (), զինվորական գերեզմանատուն, որ գտնվում է Փոքրլեհական վոևոդության Գորլիցիկ պովյատի Ուսցե Գորլիցկ գմինայի Կոնչինա գյուղում։ Գերեզմանոցը ներառված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հիմնադրված գերեզմանատների Արևմտյան Գալիցիայի զինվորական գերեզմանների խմբում։ Գերեզմանոցում թաղված են Ավստրո-Հունգարիայի և ռուսական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմում 1915 թվականի հունվարից մինչև մարտ։

## Պատմությունը
Գերեզմանոցը հիմնադրվել է 1915 թվականին սլովակ ճարտարապետ Դուշան Յուրկովիչի նախագծով։ Գերեզմանատան մակերեսը կազմում է 55 քառ. մ, այնտեղ գտնվում են 3 եղբայրական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են 18 ավստրո-հունգարական և 108 ռուս զինվորների։

1994 թվականի հունիսի 25-ին գերեզմանատունն ընդգրկվել է Փոքրլեհական վոևոյուդության պատմական հուշարձանների գրանցամատյանում (թիվ 747)։

## Նկարագրություն
Զինվորական գերեզմանոցը գտնվում է Սուրբ Վասիլի Մեծի ուղղափառ եկեղեցու մոտ՝ ծխական գերեզմանոցի տարածքում։ Գերեզմանատուն շրջապատված է քարե ղանկապատով, որն ունի մոտ 50 սմ բարձրություն։ Գերեզմանոցում վերականգնվել է երկու գերեզմանի վրա տեղադրված խաչեր, որոնց որոնց վրա տեղադրված են «1915» թվով ցուցանակներ։

## Ծանոթագրություններ

## Հեղինակ
* Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
## Արտաքին հղումներ
* Cmentarz wojenny nr 47  
* Метрика кладбища 

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ