Մահմուդ Տահիր Լաշին

**Մահմուդ Տահիր Լաշին** (, ) կարճ պատմվածքների եգիպտացի հեղինակ, եգիպտական նահդայի և արաբական հրապարակախոսության ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Մահմուդ Տահիր Լաշինը ծնվել է 1894 թվականի հունիսի 7-ին Սաիդա Զեյնաբ թաղամասում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Մուհամմադ Ալիի դպրոցում, ապա հաճախել Խեդիվի Ալի միջնակարգ դպրոց։ Այնուհետև մասնագիտացել է ճարտարագիտության մեջ Բարձրագույն ճարտարագիտական ​​դպրոցում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ճարտարագետ նախագծման բաժնում, որտեղ բարձրացել է պաշտոններով և դարձել գլխավոր տնօրեն։ 1953 թվականի վերջին նա վաղաժամկետ թոշակի է անցել՝ գրական ստեղծագործությանը նվիրվելու համար։ Տահիր Լաշինը երիտասարդության տարիներին ամուրի է մնացել՝ ամուսնանալով միայն քառասունհինգ տարեկանում։ Նա երեխաներ չի ունեցել։ Ամուսնությունից հետո տեղափոխվել է Ագուզա թաղամաս։

Լաշինը հայտնի էր իր հումորով, և Հաբիբ ալ-Զահլավին պնդում է, որ «հազվադեպ կլիներ նրանից լսել լավ ճաշակից շեղվող կատակ»։ Նա նաև ուներ հաճելի բնավորություն և առատաձեռն ոգի։ Նրա ողջ մնացած գործընկերները դեռևս հիշում են նրան որպես համեստ, անհոգ և առատաձեռն մարդու, որը երբեք իրեն գերազանց չէր պահում, այլ իր կատակներով զվարճացնում էր իր ենթականերին։ Այս բարյացակամությունը խթանվում էր նրա աշխատանքի միջոցով տարբեր խավերի մարդկանց կյանքին մասնակցելով, տարբեր խմբերի հետ շփվելով և նրանց տներում ուշադիր հետևելով, հատկապես այն պատճառով, որ նա ծնվել, մեծացել և մեծացել է Սայիդա Զեյնաբի աշխատավոր դասի թաղամասում։

Լաշինը եռանդուն ընթերցող էր և փոքր տարիքից խորապես հետաքրքրված էր եվրոպական գրականությամբ, մասնավորապես՝ անգլերենով, ֆրանսերենով և ռուսերենով։ Նա հատկապես հիանում էր որոշ գրողներիով, ինչպիսիք են Դիքենսը, Մարկ Տվենը և Չեխովը։ Նրա եղբայրը նշանակալի դեր է խաղացել այս գործում, քանի որ նա ուներ գրադարան, որը հարուստ մշակութային մթնոլորտ էր ստեղծում իրենց տանը։ Հենց նրա եղբայրն էր, որը խրախուսեց Տահիր Լաշինին գրել պիեսներ։

Մահմուդ Տահիր Լաշինը մահացավ 1954 թվականի ապրիլի 17-ին՝ սրտի կաթվածից։

## Գործունեություն
Լաշինը սկզբում իր պատմվածքները հրապարակել է «Ալ-Ֆունուն» (Արվեստ) կիսամսյա ամսագրում 1924 թվականին, ապա՝ «Ալ-Ֆաջր» (Արշալույս) թերթում, որը լույս է տեսել 1925 թվականի հունվարին: Ավելի ուշ նա հրատարակվել է «Ալ-Ջադիդ» (Նոր) ամսագրում, որը խմբագրել է Մուհամմադ ալ-Մարսաֆիին, և «Ալ-Մաջալլա ալ-Ջադիդա» (Նոր ամսագիր) ամսագրում, որը խմբագրել է Սալամա Մուսան: Նա նաև հրատարակվել է «Ալ-Հիլալ» (Կիսալուսին) ամսագրում և վերահրատարակել իր պատմվածքները այլ ամսագրերում:

## Ստեղծագործություն
Մահմուդ Տահիր Լաշինը կարճ պատմվածքների նկատմամբ ընդունել է ռեալիստական ​​մոտեցում: Լաշինը ոչ միայն ներկայացրել է հասարակությանը տանջող խնդիրները, այլև խորացել է եգիպտական ​​հասարակության սրտում՝ հասնելով բանվոր դասակարգին: Լաշինի ամենանշանակալի պատմվածքներից մեկը՝ նրա նախորդ ժողովածուից՝ «Հնազանդության տունը», արտացոլում է գրողի կարողությունն ու տաղանդը՝ թափանցելու Եգիպտոսի բանվոր դասակարգի մեջ՝ փորձելով պատկերել նրանց խնդիրներն ու խորը արմատները: Պատմվածքի հերոսները պատկերված են ռեալիստական ​​​​զգայունությամբ և մանրամասն ուշադրությամբ նկարագրության, վերլուծության և երկխոսության նկատմամբ։

Մահմուդ Տահիր Լաշինն իր պատմվածքների թեմաները քաղել է իր դիտարկումներից։ Որպես քաղաքաշինության ինժեներ՝ նա հաճախ էր այցելում տներ և խանութներ՝ հանդիպելով տարբեր տեսակի մարդկանց։ Նա նաև ոգեշնչվել է արտասահմանյան պատմվածքներից՝ պարբերաբար ադապտացիաների միջոցով, թեև սահմանափակ մասշտաբով։ Օրինակ՝ նա ադապտացրել է «Պայթյունը» պատմվածքը Չեխովի պատմվածքից՝ այն հաղորդելով հստակ եգիպտական ​​​​շունչ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:20-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:Եգիպտացի արձակագիրներ