Հերկում Նիվերնեում

**«Հերկում Նիվերնեում»** (ֆր.՝  *Labourage nivernais*, հայտնի է նաև որպես ***«Եզներով հերկում Նիվերներում»***) ֆրանսիացի նկարչուհի Ռոզա Բոնյորի նկարն է, որն ավարտվել է 1849 թվականին՝ Ֆրանսիայի կառավարության պատվերով։ Այն 1849 թվականին արժանացել է Փարիզի սալոնի առաջին մեդալին։ Այն պահվում է Փարիզի Օրսե թանգարանում (inv. RF 64)։ Այն պատկերում է հողը գերող եզների երկու խումբ։ Նկարը արտացոլում է հողի նկատմամբ խորը հարգանքը և, հնարավոր է, ոգեշնչված է եղել Ժորժ Սանդի 1846 թվականի «Սատանայի ճահիճը» վեպի բացման տեսարանով։

## Նկարագրություն
Նիվերնեն՝ Նևեր քաղաքի մոտ գտնվող պատմական շրջան, հայտնի էր իր շարոլե ցեղատեսակի անասուններով, որոնք հետագայում կարևոր դեր խաղացին տասնիններորդ դարում տարածքում տեղի ունեցած գյուղատնտեսական հեղափոխության մեջ։ Նկարում պատկերված են տասներկու շարոլե ցեղատեսակի եզներ՝ երկու վեցական խմբերով, որոնք արևոտ աշնանային օրը վարում են հողը: Սա մռայլ *(*փափկեցում*) գործընթացն* է  ՝ աշնանը հողի նախապատրաստման առաջին փուլը, որը ձմռանը հողը բացում է օդափոխության համար։ Մարդիկ նկարում երկրորդական դեր են խաղում  գյուղացին գրեթե ամբողջությամբ թաքնված է կենդանիների կողմից: Նոր վարած հողը տեսանելի է առաջին պլանում, մինչդեռ ֆոնին գտնվող բնապատկերը լոգանք է ընդունում արևի ճառագայթների ներքո։ Նկարի պարզությունն ու լուսավորությունը հիշեցնում են հոլանդացի նկարիչներին (հատկապես Պաուլուս Փոթերին), որոնց աշխատանքները Բոնյորը ուսումնասիրել է իր կրթության շրջանակներում։

## Պատմություն
Ն. Դ'Անվերսը կրկնում է այն ակնհայտորեն հայտնի պատմությունը, որ նկարը ոգեշնչվել է Ժորժ Սանդի «Սատանայի ճահիճը » *(* 1846) վեպի բացման տեսարանից, որտեղ եզները վարում են դաշտը, և հեղինակը նշում է, որ սա «նկարչի համար ազնիվ թեմա է»։  Սանդի աշխատանքների հետ համեմատությունը ամրապնդվում է *«The Literary Digest»-ի* 1899 թվականի հուլիսի համարում, որտեղ նկարը հիշատակվում է որպես «վեպի նկարազարդ թարգմանություն»։

Ռոզա Բոնյորը նկարը նկարել է Ֆրանսիայի կառավարության պատվերով 1849 թվականին՝ 3000 ֆրանկով։ Աշխատանքը այդ տարի ցուցադրվել է Փարիզի սալոնում, որտեղ այն արժանացել է Առաջին մեդալի։  Սկզբնապես նախատեսված լինելով Լիոնի թանգարանի համար, այն ցուցադրվել է Փարիզի Լյուքսեմբուրգի թանգարանում։ Սկզբնապես նախատեսված լինելով Լիոնի թանգարանի համար , այն ցուցադրվել է Փարիզի Լյուքսեմբուրգի թանգարանում։ Նկարը նախ տեղադրվել է Լուվրում, ապա՝ Օրսե թանգարանում։ Բոնյորը նկարի մի քանի պատճեն է պատրաստել, որոնցից մեկը գտնվում է Ջոն և Մեյբլ Ռինգլինգների արվեստի թանգարանում։

## Քննադատություն և ժառանգություն
Բացի *«[[Ձի|Ձիերի]] տոնավաճառից»* «Գութանելով *Նիվերնեում»* կտավը Բոնյորի ամենահայտնի նկարներից մեկն է։ Աշխատանքի վաղ երկրպագուներից մեկը նկարչուհի և Ռոուզի ավելի ուշ զուգընկերուհի Աննա Էլիզաբեթ Կլումպկեն էր, ով նկարի պատճենը պատրաստել էր Լյուքսեմբուրգի թանգարանում։  Կոնստանտ Տրոյոնի «Եզերը *գնում են գութանի»* (1855) կտավը որոշակի նմանություն ունի դրան։

Ժորժ Դյումյուրիեի *1894 թվականի* «Տրիլբի» վեպում հիշատակվում է մի տեսարան, որտեղ մարդիկ ընդօրինակում են «Գյուղատնտեսական աշխատանքներ Նիվերնեում*»* և Լյուքսեմբուրգի թանգարանում գտնվող այլ աշխատանքներ։ Սա այն նկարներից մեկն էր, որը Մարգարետ Ադիսոնը առանձնացրել էր 1900 թվականին իր եվրոպական շրջագայության ժամանակ, չնայած փիլիսոփա Ֆրեդերիկ Պոլհանը *«*Գյուղատնտեսական աշխատանքների գեղագիտություն*»* (1913) աշխատության մեջ այդքան էլ տպավորված չէր աշխատանքով: Պոլհանը պնդում էր, որ լավ արվեստը պարզեցնում է, իսկ «Գյուղատնտեսական աշխատանքներ Նիվերնեում*»՝* ոչ, այն փչացնելով հողի կույտերի մանրամասն պատկերներով։ *ստեղծել* , այլ պարզապես վերարտադրել է , քանի որ, մի կողմից, նա չափազանց մանրակրկիտ էր՝ պատկերելով չափազանց շատ աննշան մանրամասներ, իսկ մյուս կողմից՝ թուլացրել է բնությունը՝ վերարտադրելով այն։ Պոլ Սեզանը նույնպես տպավորված չէր՝ նշելով, որ նկարը «սարսափելիորեն նման էր իրականին»։

Արվեստի քննադատ Ալբերտ Բոյմի կարծիքով , նկարը պետք է դիտարկել որպես գյուղացիական կյանքի և դրա հին ավանդույթների տոնակատարություն՝ այն տեղադրելով 1848 թվականի հեղափոխական տարվա համատեքստում, երբ քաղաքները քաոսի և անհամաձայնության թատերաբեմ էին։ 1978 թվականին քննադատը աշխատանքն անվանեց «լիովին մոռացված և հազվադեպ մոռացությունից վերականգնված»։ Նույն թվականին նկարը Ֆրանսիայի կառավարության կողմից Չինաստան ուղարկված աշխատանքների շարքի մաս կազմեց «Ֆրանսիական լանդշաֆտ և գյուղացի, 1820–1905» խորագրով ցուցահանդեսի համար։ *«Նյու Յորք Թայմս»-ի քննադատ* Մերի Բլումը 1997 թվականին նշել է, որ «աշխատանքները [*«Ձիերի տոնավաճառը*», ինչպես նաև *«Գերելը*»] ավելի շուտ կայուն են, քան անցողիկ, սիրալիր՝ առանց սենտիմենտալ լինելու՝ աշխատող կենդանիների համարձակ տոնակատարություն»։

## Ծանոթագրոիթյուններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* }}
* 
* 
* 
* 
* 
*  |заглавие=Women in the fine arts: from the seventh century B.C. to the twentieth century A.D |год=1904 |язык=en |издательство=Houghton Mifflin Harcourt}}

Կատեգորիա:Ռոզա Բոնյորի նկարներ
Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գեղանկարչություն