Անտառային տնտեսություն Արգենտինայում

մինի|300x300փքս|Արգենտինայում կա անտառտնտեսության երկարատև արդյունաբերություն, ինչպես ցույց է տալիս այս ցուցադրությունը Սենթ Լուիսում 1904 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում, սակայն խոշոր արտահանումները սկսվել են միայն 1999 թվականին։
**Արգենտինայի անտառտնտեսության ոլորտը** մեծ ներուժ ունի։ Երկրի աշխարհագրությունը տարածվում է հյուսիսից հարավ՝ ընդգրկելով 4,000 կիլոմետր (2,500&nbsp;mi): Կլիմայի բազմազանությունը, հողի որակը և տեղումների հուսալիությունը թույլ են տալիս մշակել տարբեր ծառատեսակներ բարձր աճի տեմպերով։ Կլիման տարբեր է, և տարածքների մեծ մասը բավականին չափավոր է։ Երկիրը նաև վայելում է ամենակարևոր տեսակների կարճ բերքահավաքի ժամանակահատվածները։ Սա թույլ է տվել ոլորտին դառնալ ավելի մրցունակ և շարունակել իր բարձր աճի տեմպերը։

## Անտառային իրավիճակ
2005 թվականի դրությամբ տնկվել է մոտ 1,115 միլիոն հեկտար։ Կային նաև 33.2 միլիոն հեկտար (82 միլիոն ակր) տեղական անտառային արգելոցներ։ Այս ընդհանուր մակերեսից 20 միլիոն հեկտարը (50 միլիոն ակր) Արգենտինայում ապագա զարգացման համար նախատեսված բարձրորակ հողեր են։ Սակայն այս հսկայական քանակը հեշտ չէ արտադրության մեջ դնել հողօգտագործման իրավիճակի (5-ից 10 հեկտար տարածքներ զբաղեցնող սեփականատերերի աճ), տեղական անտառները պաշտպանող օրենսդրության և ենթակառուցվածքների բացակայության պատճառով։ Եթե ներդրողները ցանկանում են ընդլայնել իրենց հողատարածքը մշակման համար, ապա այլընտրանքային ծախսերը զգալի են։

Ներկայիս տնկարկների մակարդակը գնահատվում է տարեկան 50,000 հեկտար։ Նաև գնահատվում է, որ մշակված անտառներից փայտանյութի սպառումը կազմում է 5.3 միլիոն խորանարդ մետր, իսկ կայուն փայտանյութի մատակարարումը մինչև 2015 թվականը կկազմի ավելի քան 20 միլիոն խորանարդ մետր։ Արգենտինան, սակայն, փայտանյութի խոշոր սպառող չէ։ Օրինակ, փայտը լայնորեն չի օգտագործվում շինարարության մեջ։ Փայտանյութի արտադրության մոտ 60-70 տոկոսը օգտագործվում է ներքին սպառման համար (փայտե տախտակներ, ֆաներա, ցելյուլոզային մանրաթել և այլն), իսկ մնացածը՝ արտահանման համար։

Տնկված անտառների աճը կտրուկ աճել է 1997 թվականից ի վեր՝ նոր ներդրումների շնորհիվ (հատկապես Չիլիից): 1999 թվականի հունվարին 25,008 օրենքի կիրառումը կարևոր գործոն էր այս ոլորտի աճի համար։ Այս օրենքը 10 տարի ժամկետով խթանեց և աջակցեց անտառտնտեսության ոլորտին։ 1990-2000 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում արտաքին և ներքին ներդրումները գերազանցել են 1.5 միլիարդ ԱՄՆ դոլարը։ Անտառային արդյունաբերությունը կախված է ինչպես մշակովի անտառներից (85 տոկոս), այնպես էլ տեղական անտառներից (15 տոկոս): Արգենտինայում մշակվող հիմնական տեսակներն են սոճին և էվկալիպտը։ Բացի այդ, այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են salix-ը և populus-ը, նույնպես մշակվում են ավելի փոքր մասշտաբով։ Ներկայումս Արգենտինայում մշակման համար ներմուծված այլ տեսակներ չկան։

Արգենտինան 2018 թվականին անտառային լանդշաֆտի ամբողջականության ինդեքսի միջին գնահատականը կազմել է 7.21/10, ինչը նրան դասում է 47-րդ տեղում 172 երկրների շարքում։

## Արտադրություն և առևտուր
Արգենտինայի անտառային արտադրանքի արտահանումը լուրջ թափով սկսվել է 1990-ականներին։ Սակայն, որպես ցածր ավելացված արժեք ունեցող առաջնային ապրանքների արտադրող, երկիրը 1992-ից 2002 թվականներին ունեցել է ընդհանուր առևտրային դեֆիցիտ, որը կազմել է 500 միլիոն ԱՄՆ դոլարից մինչև 1 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։ 2002 թվականին պեսոյի կտրուկ արժեզրկման պատճառով արգենտինական անտառային արտադրանքի արտահանումը կտրուկ կրճատվեց։ Արգենտինական ապրանքները դարձան ավելի գրավիչ, և արտահանումը սկսեց աճել, հատկապես բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների համար։ 2002-2004 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում արտահանումը 300 միլիոն ԱՄՆ դոլարից աճել է մինչև մոտ 700 միլիոն ԱՄՆ դոլար։

### Փայտ և կահույք
2005 թվականի ընթացքում Արգենտինայում անտառային արդյունաբերության հաջողությունը շարունակվեց։ 2000 և 2001 թվականների համեմատությամբ փայտի և կահույքի արտադրանքի առևտրային ավելցուկը կտրուկ աճել է։ 2005 թվականը չորրորդ անընդմեջ տարին էր, որ այս ոլորտը գրանցեց առևտրային ավելցուկ։

Հաշվարկվում է, որ մեկ հեկտար մշակովի անտառի համար արդյունաբերությունը արտադրում է 400 տոննա փայտանյութ։ Ավելին, մշակված անտառներից փայտե տախտակների մեկ խորանարդ մետրի միջին արժեքը կազմում է 70-80 ԱՄՆ դոլար։ Որոշ դեպքերում կան տախտակներ, որոնց գինը տատանվում է 200-ից 250 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում, և կա որոշակի տեսակի տախտակների փոքր խումբ, որոնց գները հասնում են մինչև 400 ԱՄՆ դոլարի։ Միսիոնեսի, Կորիենտեսի և Էնտրե Ռիոսի միջև ընկած տարածքը փայտանյութի հիմնական արտադրողն է և կազմում է Արգենտինայի ընդհանուր արտադրության 65 տոկոսը։

Արգենտինայի փայտե և կահույքի արտադրանքի արտահանման հիմնական ուղղությունների առումով, Միացյալ Նահանգները, Բրազիլիան, Իսպանիան և Չիլին շարունակում են մնալ ամենակարևոր շուկաները։ 2005 թվականին այս ոլորտի համար որպես շուկաներ ի հայտ եկան և՛ Հարավային Աֆրիկան, և՛ Դոմինիկյան Հանրապետությունը։ Չինաստանը 2005 թվականին նույնպես մեծացրեց Արգենտինայից անտառային արտադրանքի պահանջարկը, սակայն դրանք հիմնականում ցածր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքներ են։ Արգենտինայից արտահանվող ամենակարևոր ապրանքներից են մանրաթելային և մասնիկային տախտակները, ֆաներան, փայտե տուփերն ու տարաները, ինչպես նաև գործիքների փայտե բռնակները։

Փայտանյութի և կահույքի ներմուծումը 2005 թվականին նախորդ տարվա համեմատ աճել է 52 տոկոսով։ Այս աճը հիմնականում գրանցվել է գինու արդյունաբերության համար նախատեսված լծակների և տակառների, տուփերի և փաթեթավորման այլ ապրանքների համար։ Այս ներմուծումները, մասնավորապես, 2004 թվականի համեմատ աճել են 25 միլիոն ԱՄՆ դոլարով, ինչը կազմում է 2005 թվականի ներմուծված ապրանքների ընդհանուր թվի 25 տոկոսը։ Կան նաև այլ ապրանքներ, ինչպիսիք են խցանից պատրաստված արտադրանքը, ինչպես նաև թղթե և ստվարաթղթե արտադրանքը, որոնց ներմուծումն աճել է։

### Ցելյուլոզային միջուկ
Արգենտինան Լատինական Ամերիկայում ցելյուլոզային մանրաթելի երրորդ խոշորագույն արտադրողն է։ 2005 թվականի դրությամբ Արգենտինան արտադրել է 1.5 միլիոն տոննա։ Հիմնական բույսերը գտնվում են Միսիոնեսում, և նրանք որպես հումք օգտագործում են սոճու փայտը։ Այս տարածաշրջանի ամենակարևոր բույսերն են Alto Paraná SA-ն և Papel Misionero SA-ն։ Կան նաև այլ բույսեր, որոնք էվկալիպտից ստացված մանրաթելն օգտագործում են որպես հումք՝ թե՛ ցելյուլոզային մանրաթելի, թե՛ թղթի արտադրության համար։

#### Ցելյուլոզային գործարանի վեճը
Կան նաև այլ խնդիրներ, որոնք կարող են անորոշ դարձնել ոլորտի որոշ ասպեկտներ։ Ներկայումս Ուրուգվայի և Արգենտինայի միջև վեճ կա երկու ցելյուլոզայի գործարանների շուրջ, որոնք կառուցվում են Ռիո դե լա Պլատա գետի ուրուգվայական կողմում, որը կազմում է երկու երկրների միջև սահմանը։ Այս վեճը սկսվեց այն բանից հետո, երբ արգենտինացի բնապահպանները հայտարարեցին, որ գործարանները կաղտոտեն երկու երկրները բաժանող գետը, և պնդեցին, որ Ուրուգվայը չի տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվությունը գործարանների շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության վերաբերյալ։ Բողոքի նշան՝ արգենտինացի բնապահպանները փակեցին Լիբերտադոր Խեներալ Սան Մարտին և Խեներալ Արտիգաս կամուրջների երթևեկությունը, որոնք երկու երկրները կապող երկու հիմնական միջազգային կամուրջներն են։ Այս պահի դրությամբ Արգենտինայի և Ուրուգվայի կառավարությունները չեն կարողացել լուծել խնդիրը։ Այս փակուղին հնարավոր է դանդաղեցնի անտառտնտեսության ոլորտում նոր տեխնոլոգիաների զարգացումը և ներդրումը։ Նման տեխնոլոգիաները կարևոր են մշակովի հողատարածքների և արտադրության ավելացման համար։ Արգենտինան ունի համաշխարհային ցելյուլոզային ցելյուլոզային արդյունաբերության համար խոշոր կլաստեր դառնալու ներուժ, սակայն անհրաժեշտ են ավելի շատ ներդրումներ։

### Թղթի արտադրություն
Արգենտինան Լատինական Ամերիկայում թղթի, ստվարաթղթի և ալիքավոր մանրաթելային ստվարաթղթի չորրորդ խոշորագույն արտադրողն է։ 2004 թվականի դրությամբ ոլորտը արտադրել է մոտ 1.4 միլիոն տոննա։ Արտադրությունը 2003 թվականի համեմատ աճել է 11 տոկոսով։ Սակայն այս արտադրությունը բավարարեց ներքին պահանջարկի միայն 67 տոկոսը։ Արգենտինայում թղթի արտադրությունը հիմնականում նախատեսված է փաթեթավորման (48 տոկոս), տպագրության (25 տոկոս) և թերթերի (13 տոկոս) համար։

Արգենտինայի անտառտնտեսության ոլորտը 2001-2006 թվականներին զգալի աճի տեմպեր է գրանցել։ 2005 թվականի դրությամբ տնկվել է մոտ 1,115 միլիոն հեկտար (2,8 միլիոն ակր)։ Հաշվարկվում է, որ այս տարի 40,000-ից 50,000 հեկտար (100,000-ից 124,000 ակր) կմշակվի հիմնականում Միջագետքի տարածաշրջանում (Միսիոնես, Կորիենտես և Էնտրե Ռիոս նահանգներ): Երկրում մշակվող ամենակարևոր տեսակների շարքում են սոճին և էվկալիպտը, որոնք կազմում են համապատասխանաբար արտադրության 50 և 30 տոկոսը։

Արդյունաբերության աճին նպաստած հիմնական գործոններն են եղել հողի որակը, հողի համեմատաբար ցածր գինը՝ համեմատած այլ շուկաների, ինչպիսիք են Բրազիլիան և Չիլին, հետ, և 1999 թվականից ուժի մեջ մտած 25,080 օրենքը։ Այս օրենքը, բացի փոքր և միջին արտադրողների համար տնտեսական խթաններ տրամադրելուց, նաև ստեղծել է կարևոր ֆինանսական արտոնություններ՝ ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին ներդրումներ ներգրավելու համար։ Անտառային ոլորտի կարճաժամկետ հեռանկարը դրական է։ Բերքահավաքի համեմատաբար կարճ միջին ժամանակահատվածները և Բրազիլիայի ներկայիս երիտասարդ մշակաբույսերը պետք է օգնեն Արգենտինային ավելի մրցունակ դառնալ փայտանյութի շուկայում։ Այնուամենայնիվ, դեռևս կան մարտահրավերներ, որոնք արդյունաբերությունը պետք է հաղթահարի իր ներուժն օգտագործելու համար, ինչպիսիք են ենթակառուցվածքների զարգացումը տարբեր անտառտնտեսության ոլորտներում։

## Կառավարության քաղաքականությունը
Արգենտինան ներկայումս չունի մասնավոր տարածքներում անտառների մշակումը սահմանափակող սահմանափակումներ։ Միայն տեղական անտառներն են կարգավորվում կառավարության կողմից՝ կախված տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից մշակման նախագծի հաստատումից։

### Օրենք թիվ 13,272
Այս օրենքը նախատեսված է անտառները պահպանելու, անտառահատումները արգելելու և անտառային արտադրանքի անհիմն օգտագործումը արգելելու համար։ Այն նաև նշում է, որ բնական անտառներում իրականացվող ցանկացած ներդրումային նախագիծ պետք է հաստատվի Արգենտինայի կառավարության կողմից։

### Օրենքի համար 24,856
Այս օրենքը վերահսկում է այնպիսի գործողություններ, ինչպիսիք են նախագծերի իրականացումը, տեղական անտառների վերականգնումը, պահպանումը, պաշտպանությունը և կայուն կառավարումը։ Այն նաև սահմանում է տեղական անտառներից անտառային արտադրանքի և ոչ անտառային արտադրանքի առևտրայնացման կանոններ։

### Օրենքի համար 25,089
Այս օրենքը կիրառվել է 1999 թվականի հունվարին և նախատեսված է Արգենտինայի անտառտնտեսության կողմից հողերի մշակումը 10 տարվա ընթացքում հասցնելու մինչև 3 միլիոն հեկտար մշակովի անտառի։ Այն նաև սահմանում է տնկված անտառների գույքագրման գործընթաց և նախատեսել է համաձայնագրերի կնքում միջազգային կազմակերպությունների հետ, որոնք կենտրոնանում են այս ոլորտի զարգացման և տեխնոլոգիաների փոխանցման վրա։ Այս օրենքը նաև հարկային արտոնություններ և տնտեսական աջակցություն է տրամադրում արգենտինացի և օտարերկրյա ներդրողներին։

* Հարկային արտոնություններ՝
* Անտառային ներդրումային ծրագրեր ունեցող ընկերությունների համար 30-ից 50 տարվա հարկային կայունություն
* Եկամտային հարկերի արագացված ամորտիզացիա
* Ավելացված արժեքի հարկի արագացված վերադարձ (21 տոկոս)
* Հարկային արտոնություններ ակտիվների, անշարժ գույքի, վաճառքի և պետական և մունիցիպալ կառավարությունների կողմից տրամադրվող համախառն եկամտի համար
* Հիմնական միջոցների արագացված ամորտիզացիա
* Տնտեսական աջակցություն
* Արգենտինայի կառավարությունը կֆինանսավորի մինչև 100 տոկոս 700 հեկտար մակերեսով նախագծերի համար, 50 տոկոս՝ 701-ից մինչև 1000 հեկտար անտառների համար, 30 տոկոս՝ 1001-ից մինչև 2000 հեկտար մակերեսով ընդլայնումների համար և 15 տոկոս՝ 2001 հեկտարից ավելի տարածքների համար։ Աջակցություն ավանդական տեսակների տնկարկներին և տեղական անտառների հարստացմանը ուղղված նախագծերին։

## Անտառային տնտեսություն ըստ տարածաշրջանի
աջից|մինի|300x300փքս|Միսիոնեսի ջունգլիների արահետ՝ իր բնորոշ կարմիր հողով
Արգենտինայի արդյունաբերության համար կարևորագույն շրջաններից են Միսիոնես, Կորիենտես, Էնտրե Ռիոս և Բուենոս Այրեսի նահանգները: Այս չորս նահանգները կազմում են երկրի արևելյան սահմանը Ուրուգվայի և Բրազիլիայի հետ և կազմում են մշակովի տարածքի ընդհանուր 80%-ը։

Անտառները կազմված են հետևյալ տեսակներից՝

* 50% &ndash; Pine (Misiones, Corrientes, Entre Ríos, Patagonia, երկրի կենտրոնական և հյուսիս-արևմտյան շրջաններ)
* 30% &ndash; էվկալիպտ (Misiones, Corrientes, Entre Ríos, Buenos Aires, La Pampa, Santa Fe, երկրի կենտրոնական և հյուսիս-արևմտյան շրջաններ)
* 16% &ndash; Ուռին և կաղամախի (Բուենոս Այրես, Ռիո Նեգրո, Մենդոզա, Նեուկեն)
* 4% &ndash; Այլ լայնատերև ծառեր

Արգենտինայի անտառտնտեսության ոլորտը զգալիորեն ամրապնդվել է վերջին 15 տարիների ընթացքում։ Այս աճի պատճառներն են՝

* Անտառային արդյունաբերության համար չմշակված հողերի մեծ ընդլայնումներ ցածր գներով, որոնք չեն մրցակցում այլ ոլորտների, ինչպիսին է գյուղատնտեսությունը, հետ։
* 25,080 օրենքը, որը նախատեսում է տնտեսական խթաններ և բարենպաստ ներդրումային միջավայր ոլորտի համար (ներառյալ ֆինանսական կայունությունը):
* Արտասահմանյան ներդրումների համար սահմանափակումներ չկան

1990-ականներին Արգենտինան բարձր ավելացված արժեք ունեցող անտառային արտադրանքի զուտ ներմուծող էր (օրինակ՝ թուղթ, ստվարաթուղթ, կահույք և այլն) և առաջնային և ցածր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների զուտ արտահանող (օրինակ՝ փայտ, ցելյուլոզային մանրաթել): Այս իրավիճակը փոխվել է հատկապես 2002 թվականի արժույթի արժեզրկումից և 1990-ականների օտարերկրյա ներդրումներից հետո։ Այժմ երկիրը սկսել է արտադրել մի շարք բարձր արժեք ունեցող ապրանքներ, ինչպիսիք են մանրաթելային տախտակները և պատրաստի արտադրանքը, ինչպիսին է կահույքը։ Արգենտինան այժմ այնպիսի դիրքում է, որ ապագայում կարող է դառնալ անտառային արտադրանքի կարևոր արտադրող։ Արդյունաբերությունը կենտրոնանում է ավելի բարձր արժեք ունեցող ապրանքների արտադրության և տնկարկների աճի վրա։

## Այլ խնդիրներ
Արգենտինայի անտառտնտեսության վրա ներկայումս ազդող ինչպես բացասական, այնպես էլ դրական գործոններ կան, որոնք ներդրողները պետք է հաշվի առնեն։ Արգենտինան դեռևս ունի հողի ցածր գներ՝ համեմատած անտառային տնտեսությամբ զբաղվող այլ երկրների հետ (օրինակ՝ Չիլի և Բրազիլիա): Ենթադրվում է, որ հողի արժեքը տատանվում է $250-ից $450 մեկ հեկտարի համար ($101 և $182/ակր): Նաև Misiones-ը և Corrientes-ը գնահատել են մշակության ծախսերը համապատասխանաբար 800-ից մինչև 1000 ԱՄՆ դոլար և 400-ից մինչև 500 ԱՄՆ դոլար մեկ հեկտարի համար: Հողը, հատկապես Միսիոնեսի և Կորիենտեսի տարածքում, հատուկ հարմար է անտառտնտեսության համար և ունի անտառտնտեսության ամենաբարձր աճի տեմպերից մեկն աշխարհում:

Արգենտինայում հողերի գները դեռ համեմատաբար ցածր են՝ համեմատած անտառաբուծությամբ զբաղվող այլ երկրների, օրինակ՝ Չիլիի և Բրազիլիայի։ Գնահատվում է, որ հողի արժեքը տատանվում է 250-ից 450 ԱՄՆ դոլարի միջև մեկ հեկտարի համար (կամ մոտ 101-ից 182 դոլար մեկ ակրի համար)։ Միսիոնես և Կորիենտես նահանգներում անտառաբուծական մշակման ծախսերը կազմում են համապատասխանաբար 800–1000 դոլար և 400–500 դոլար մեկ հեկտարի համար։ Այս շրջանների հողերը հատկապես հարմար են անտառաբուծության համար և ունեն անտառային մշակման աշխարհի ամենաբարձր աճի ցուցանիշներից մեկը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի տնտեսություն