open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մացուսակա

, Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 623,77 կմ², բնակչությունը՝ 166 162 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 266,38 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Մցուսակա քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Մացուսակայի հետ սահմանակցում են Ցու քաղաքը, Մեյվա, Տակի, Օդայ ավանները և Հիգասիյոսինո, Միցուե, Կավակամի գյուղերը։

## Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 166 162 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 266,38 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Տնտեսություն
Մացուսական հանդիսանում է գյուղատնտեսական շրջանի և հանրահայտ «մացուսակյան տավարի մսի» արտադրության կարևոր կենտրոն։ Քաղաքում տեղակայված են ոչ մեծ նավահանգիստ և *[[Aichi Machine Industry]]* մեքենաշինական ընկերության գործարանը, էլեկտրոնային կոմպոնենտների *[[Noritake]]* և *[[Panasonic]]* ընկերությունների գործարանները, արդյունաբերական սարքավորումների և կոմպոնենտների *[[THK]]* գործարանը, ռեզինե արտադրանքի՝ Tokai Rubber Industries արդյունաբերական գործարանը, *APiTA* և *MARM* առևտրի կենտրոնները, *[[Mie Shinkin Bank]]*-ի և *The Daisan Bank*-ի շտաբ-բնակարանները, Հատիսու հիդրոէլեկտրակայանը։


File:Hachisu-1331-r1.jpg|Հատիսու հիդրոէլեկտրակայան 
File:APiTA Matsusaka-Mikumo 20090221.jpg|*APiTA* առևտրի կենտրոն
File:Matsusaka Shopping Center MARM 20090222.jpg|*MARM* առևտրի կենտրոն
File:Mie Shinkin Bank Head Office 20100102.jpg|*Mie Shinkin* բանկ 


## Սիմվոլիկա
Մացուսակա քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում սոճին, ծաղիկ՝ *[[Lilium auratum]]*-ը, թռչուն՝ *[[Cettia diphone]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Ճապոնական Մացուսակա քաղաքի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:1933 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Արկոս դե լա Ֆրոնտերա

**Արկոս դե լա Ֆրոնտերա** (), քաղաք և համայնք Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիս պրովինցիայի Սիեռա դե Կադիս շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 528 կմ² տարածք; 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 31 449։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կադիս քաղաքից հեռավորությունը 76 կիլոմետր է։

## Պատմություն
Ինչպես Կադիսի պրովինցիայի բնակավայրերից շատերը, Արկոս դե լա Ֆրոնտերայի տարածքում ու շրջակայքում նույնպես մարդիկ բնակություն են հաստատել վաղնջական ժամանակներից:Այդ են վկայում *Իգուերալ դե Վալյեխա* քարանձավում հայտնաբերված հնագույն հուղարկավորությունների հետքերն ու բազմաթիվ ժայռապատկերները։ Բնակավայրի անվանումը ծագել է լատիներեն  *Arx-Arcis* բառերից, որ նշանակում է բարձունքի ամրոց։ Արկոսի ամրոցը, շրջակայքի վրա ունեցած իշխող դիրքով, ռազմավարական կարևոր դեր է խաղացել դեռ հին հռոմեական ժամանակներում։

XI—XII դարերում Արկոսը եղել է արաբական իշխանության մայրաքաղաք։ XV դարի վերջում որպես փոխհատուցում՝ տրվել է *Պոնսե դե Լեոն* ազնվականական տոհմի նահապետին, ումից վերցվել էր Կադիս քաղաքը։ Նրա հետնորդները վերակառուցել են Արկոսի ամրոցը, դարձրել իրենց աթոռանիստը։ Նրանց շնորհվել է Արկոսի դուքսի տիտղոս։

Ժամանակակից Արկոսը անդալուսյան այսպես կոչված՝ «*սպիտակ քաղաքների շղթա*յի» գեղեցկագույն օղակներից մեկն է՝ նեղլիկ փողոցներով, *Պլազա դե Կաբիլդո* հրապարակով, իսպանական վաղ Վերածննդի *պլատերեսկո* ոճով կառուցված եկեղեցիներով ու այլ պատմամշակութային հուշարձաններով։

## Պատկերասրահ

Iglesia de Santa María de la Asunción, Arcos de la Frontera, Cádiz, España, 2015-12-08, DD 14.jpg|Աստվածամոր բազիլիկ եկեղեցին
Iglesia de San Pedro, Arcos de la Frontera, Cádiz, España, 2015-12-08, DD 10.JPG|Սբ. Պետրոսի եկեղեցին
Castillo de Arcos de la Frontera, Cádiz, España, 2015-12-08, DD 01.JPG|Ամրոցը
Palacio Mayorazgo di Arcos.jpg|Պալասիո Մայորասգո պալատը
Calle de Arcos de la Frontera, Cádiz, España, 2015-12-08, DD 11.JPG|Տիպական փողոցներից մեկը
FeriaArcos-2006-IMG 0530.jpg|Տոնախմբության ժամանակ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արկոս դե լա Ֆրոնտերայի համայնքապետարան 
* Arcos on the Net - citizen and tourist information about Arcos de la Frontera 
* Arcos de la Frontera in Twitter. 
* Satellite image from Google Local
*  Jerez de la Frontera Airport
*  Walking tour of Arcos de la Frontera 
* Պաշտոնական կայքէջ
* 

Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Կադիս պրովինցիայի բնակավայրեր
Արիա (երաժշտություն)

[thumb| [Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի Թամերլան  օպերայում սուլթան  Բայազիդի հրաժեշտի արիան, առաջին անգամ հրատարակվել է 1719 թվականին՝ Լոնդոնում]]
**Արիա** ( — օդ) վոկալային ստեղծագործություն նվագակցումով՝ մեկ ձայնի համար, դրամատիկական մենախոսությանը համապատասխան, հիմնականում օպերայի, օպերետի, օրատորիայի կամ կանտատի կազմում։ Արիայի տակ կարող է նաև նկատի առնվել երգային բնույթի երաժշտա-գործիքային պիես։

Արիան առանձնանում է  երգելու տարբեր ձևերով․ երբեմն դժվար, վիրտոուզ բնույթով։ Հաճախ արիաները նախորդում են երաժշտական արտասանությանը։ Արիայի տարատեսակություն է հանդիսանում արիետտան։

Իր պատմական զարգացման ընթացքում արիան, ինչպես օպերային ձև, անցել է զարգացման տարբեր աստիճաներ։ Իտալական օպերա-սերիայի համար բնորոշ է արիայի դասակարգումը՝ կախված այն զգացմունքներից, որոնք նրանք արտահայտում են․ վրեժի, բողոքի, սիրային, հերոսական արիաներ։ Արիան օպերա-սերիայի մեջ ունեցել է եռամաս ձև, որում երրորդ մասն ամբողջովին կրկնում էր առաջինը։ Կան երկու մասից կազմված արիաներ, որոնցում առաջին մասի դանդաղ  և արագ երկրորդ մասի հակադրությամբ ցուցադրվում են գործող անձի վերապրումները։ Առանձնացնում են նաև պատմվածքների և մենախոսությունների արիաներ։

Արիոզոն  փոքր ծավալով արիան է։ Արիոզոին բնորոշ է ազատ կոմպոզիցիան, որպես կանոն, դա  գործող անձերից մեկի մենախոսությունն է։ Նրա հետ կապում են երկու այլ տերմիններ։ Կաբալլետայի մեջ տարբերությունը երաժշտության և բառերի  հերոսական բնույթն  է, իսկ կավատինայի մեջ գերիշխում է երգի ռոմանտիկ  նրբերանգը
։

## Կարդալ նաև
* Արիոզո
* Բալլադ
* Կավատինա
* Երգ
* Ասերգություն
* Ռոմանս

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Նինա Բարխուդարյան

**Նինա Հայկազի Բարխուդարյան** (), հայ կենսաքիմիկոս։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1994): ԽՍՀՄ նյարդաքիմիկոսների բաժանմունքի գիտքարտուղար (1985-1991):

## Կենսագրություն
Նինա Բարխուդարյանը ծնվել է 1950 թվականի հունվարի 28-ին, Երևանում։ 1972 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1972 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Կենսաքիմիայի ինստիտուտում, 1991 թվականից՝ նեյրոպեպտիդների կենսաքիմիայի խմբի, 2003 թվականից՝ լաբորատորիայի վարիչ։

Առաջին անգամ ցուլի գլխուղեղի հիպոթալամուսից անջատել է կենսաբանական ակտիվ 5 նեյրոպեպտիդ։ Բացահայտել է, որ կալցիում նեյրինն այն առանցքային ֆերմենտն է, որի միջոցով իրագործվում է հեմորֆինների ազդեցությունը նյարդային և իմունային համակարգերում։

## Անդամակցություն
* Կենսաքիմիկոսների ԽՍՀՄ անդամ (1983-1991), 1991 թվականից՝ ՀՀ անդամ։
* Նյարդաքիմիկոսների եվրոպական (1991 թվականից), միջազգային (1993-2000) միությունների անդամ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ
Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Սետցու (Ճապոնիա)

, Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 14,88 կմ², բնակչությունը՝ 85 165 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 5723,45 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Սետցու քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Սետցու քաղաքի հետ սահմանակցում են Սույտա, Իբարակի, Տակացուկի, Նեագավա, Մորիգուտի, Օսակա քաղաքները։

## Բնակչություն
Սետցու քաղաքի բնակչությունը կազմում է 81 165 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 5723,45 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Սիմվոլիկա
Սետցու քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում կամֆորայի ծառը, ծաղիկ՝ մրտավարդը։

## Քույր քաղաքներ
*  Բենբու, Չինաստան, 1984 թվականից
*  Բանդաբերգ, Ավստրալիա, 1998 թվականից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Ճապոնական Սետցու քաղաքի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Պավել Աբանկին

**Պավել Սերգեյի Աբանկին** (, ), խորհրդային ռազմածովային գործիչ, ադմիրալ (1951): ԽՄԿԿ անդամ (1920):

Դիսիդենտ Վիտոլդ Աբանկինի հորեղբայրը):

## Կենսագրություն
1920 թվականից աշխատել է Դոնի Ռոստովի նավահանգիստում, ուսանում է ծովագնացության վարժարանի նախապատրաստական դպրոցում, երկկայմ շոգենավի մեքենավար է եղել, սովորել է ջրային տրանսպորտի տեխնիկումում։ 1923 թվականին ընդունվել, 1927 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմածովային ինստիտուտը, որից հետո 1927-1933 թվականներին ծառայել է Բալթյան նավատորմիղի «Փարիզի կոմունա» գծանավի վրա։ Օրանիենբաումում սովորել է օդաչուների դպրոցում, նշանակվել ավիաջոկատների, ավիաէսկադրիլների և ավիաբրիգադների հատուկ շտաբի պետ։

1937 թվականին ավարտելով Ն. Գ. Կուզնեցովի անվան ռազմածովային ակադեմիան՝ նշանակվում է Եյսկի ռազմածովային ավիացիոն վարժարանի ռազմական կոմիսար։ 1939 թվականի հունիսից ծառայել է Խաղաղօվկիանոսյան նավատորմիղում։ 1945 թվականի մայիսի 21-ին նրան շնորհվում է կոնտր-ադմիրալի կոչում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ամուրյան ռազմական նավակազմի հրամանատարն էր, 1943 թվականի կեսերից ղեկավարում է Օնեժյան ռազմական նավակազմը, 1944 թվականի հունվարից վերադառնում է Հեռավոր Արևելք։ 1944 թվականի սեպտեմբերից նշանակվում է Ռազմածովային ակադեմիայի պետ, 1945 թվականից՝ ԽՍՀՄ Ռազմածովային գլխավոր հրամանատարությունում կադրերի գծով տեղակալ, 1947 թվականից՝ նավաշինության և սպառազինության գծով տեղակալ։ 1950 թվականից եղել է Ռազմածովային նախարարի տեղակալ։ 1951 թվականին ստանում է ադմիրալի կոչում։ 1952-1958 թվականների եղել է Ռազմածովային ուժերի ջրագրության վարչության պետ։ 1960 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով թողել է աշխատանքը։

Վախճանվել է 1965 թվականի օգոստոսի 15-ին Լենինգրադում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Ծովակալներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Բենաոկաս

**Բենաոկաս** (), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիս պրովինցիայի Սիեռա դե Կադիս շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 70 կմ² տարածք; 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 754։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կադիս քաղաքից հեռավորությունը 120 կիլոմետր է։  

Բնակավայրի անվանումը արաբական ծագում ունի, պահպանվել է մավրերի տիրապետության ժամանակներից և արաբերենից բառացի թարգմանած նշանակում է *Օկաս տոհմի զավակ* (կազմված է *Օկաս* և *բեն*, այսինքն՝ *որդի* բաղադրիչներից)։ Գյուղի վերին թաղամասում մինչև օրս պահպանվել են 8-րդ դարում մավրերի կառուցած շինությունների ավերակները։

Բնակավայրն ու նրա շրջական՝ 13-14 դարերի կառույց համարվող *Ասնալմարա* ամրոցով հանդերձ, հայտարարվել են պատմական վայր։

## Ժողովրդագրություն

## Պատկերասրահ

File:Benaocaz.jpg|Բենաոկասի համայնապատկերը
File:Benaocaz-p1020097.jpg|Համայնքապետարանը
File:Castillo de Aznalmara.jpg|Ասնալմարա ամրոցը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Benaocaz - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* Պաշտոնական կայքէր
* Benaocaz
* Բենաոկասի համայնքապետարան

Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Կադիս պրովինցիայի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Զայցև (գեղասահորդ)

**Ալեքսանդր Զայցև** (, ), խորհրդային մարզիկ-գեղասահորդ, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1973), գեղասահքի զուգասահք ձևում կրկնակի օլիմպիական չեմպիոն (1976, 1980), աշխարհի վեցակի չեմպիոն (1973-1978), Եվրոպայի յոթակի չեմպիոն (1973-1978, 1980): Հանդես է եկել Բանակի կենտրոնական սպորտային ակումբի կողմից։ ԽՄԿԿ կազմում է 1976 թվականից։

1974 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի պետական ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի, երիտասարդության և զբոսաշրջության պետական համալսարանը։
Զուգասահքում հանդես է եկել Իրինա Ռոդնինայի հետ։ Մինչև 1976 թվականը մարզիչն էր Ստանիսլավ Ժուկը, այնուհետև՝ Թամարա Մոսկվինան։

1972 թվականի ապրիլին մարզիչ Ստանիսլավ Ժուկի որոշմամբ Ալեքսանդր Զայցևը սկսվեց մարզվել՝ զույգ կազմելով փորձառու գեղասահորդուհի Իրինա Ռոդնինայի հետ, ով նախկինում հանդես էր գալիս Ալեքսեյ Ուլանովի հետ։ Իսկ առաջին անգամ այս զույգը իր մասին հայտարարեց 1972 թվականի սեպտեմբերին Զապորոժյեում կայացած ցուցադրական ելույթներին։ Ա. Զայցևը, լավ տիրապետելով թռիչքների տեխնիկային, շատ արագ յուրացրեց բոլոր բարդ էլեմենտները։ 1973 թվականին Քյոլնում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Ռոդնինա/Զայցև զույգը ոչ միայն հաղթեց Սմիռնովա/Ուլանով զույգին բոլոր 9 դատավորների միաձայն կարծիքով, այլև 18 հնարավոր 6.0-ներից ստացան 12-ը։

Բրատիսլավայում (ՉՍՍՀ) 1973 թվականին կայացած Աշխարհի առաջնությանը  միջադեպ տեղի ունեցավ, ինչը մտավ գեղասահքի պատմության մեջ։ Ռոդնինա/Զայցև զույգի ազատ ծրագրի կատարման ժամանակ ռադիոյի միացման պատճառով անջատվեց երաժշտությունը (ավելի ուշ պարզ դարձավ, որ  չեխ դատավորի կողմից միացումը կատարվել էր դիտավորյալ՝ փորձելով այդպես վրեժխնդիր լինել Խորհրդային Միությանը 1968 թվականին Պրահայի գարունը ճնշելու համար): Մարզիչ Ս. Ա. Ժուկը արգելապատնեշի հետևից հրահանգ տվեց շարունակել ծրագիրը, և զույգը ավարտին հասցրեց ծրագիրը առանց երաժշտության՝ դահլիճի ծափահարությունների ներքո։ Մրցավար Կարլ Էնդերլինը, նշելով զույգի «հաղթանակի կամքը»,  այնուամենայնիվ առանց երաժշտության սահելու պատճառով հանձնարարեց իջեցնել գնահատականները։ Չդրվեց ոչ մի 6.0 գնահատական։ Կատարել ծրագիրը մրցույթի ավարտին զույգը հրաժարվեց։

1980 թվականին մեծ սպորտից հեռանալուց հետո Ալեքսանդր Զայցևը որոշ ժամանակ աշխատել է սպորտկոմիտեում, իսկ հետո անցել է մարզչական գործունեության։

Սպորտում ունեցած գերազանց նվաճումների համար պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։

## Ընտանիք
1975 թվականին Ալեքսանդր Զայցևը և Իրինա Ռոդնինան ամուսնացան։ Այդ ամուսնությունից ծնվել է նրանց որդին՝ Ալեքսանդրը (ծնվ.՝ 1979 թվականի փետրվարի 23-ին)։ Ներկա պահին կերամիկական նկարիչ է։ 1985 թվականին զույգը բաժանվեց։ Երկրորդ կինը գեղասահորդուհի Գալինա Կարելինան (Մոտովիլովա) է՞

## Սպորտային ձեռքբերումներ
* Ի. Ռոդնինայի հետ

228px|right

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Գեղասահքի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ
Բոռնոս

**Բոռնոս** (),  բնակավայր և համայնք Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիս պրովինցիայի Սիեռա դե Կադիս շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 55 կմ² տարածք; 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 8109։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կադիս քաղաքից հեռավորությունը 79 կիլոմետր է։

## Ժողովրդագրություն

## Տեսարժան վայրեր
Բոռնոսի տասնյակ տեսարժան վայրերից է արաբական տիրապետության ժամանակներում կառուցված *Ֆոնտանար* աշտարակավոր բերդը, որը Վերածննդի դարաշրջանում վերակառուցվել է և դարձել *Ալկալա դե լոս Գասուլես* տոհմի դուքսերի աթոռանիստը։ Ընդ որում՝ վերակառուցման այդ աշխատանքներին զուգընթաց՝ իտալացի ճարտարապետ *Բենվենուտո Տորտելո*ն նախագծել ու ստեղծել է նաև իտալական պարտեզ (զբոսայգի)։ 17-18-րդ դարերում մեծահարուստները պալատներ, տներ են կառուցել ամրոցի մերձակայքում։ Այդ շրջանում կառուցվել են նաև պաշտամունքային շինություններ, որոնցից առավել նշանավոր են սբ. Հիերինիմոսի վանքը, սբ. Հարության մենաստանը, Սանգրեի վանքը, կուսանոցը, ֆրանցիսկյան վանքը... Ճարտարապետական ուշագրավ աշխատանքներից է նաև համայնքապետարանի հին շենքը, որ կառուցվել է 1830 թվականին։ Բնակավայրի պատմական կարևոր հուշարձաններից են նաև՝ 
* Սան Բեռնարդինո կուսանոցը
* Սբ. Մարիամ վանքը
* Կալվարիոյի մենաստանը
* Սբ. Հարության եկեղեցին
* Սանգրեի հիվանդանոցը
* Սանտո Դոմինգո դե Գուսման եկեղեցին
* Ռիբերայի պալատն ու ամրոցը
* Corpus Christi կուսանոցը
* Carissa Aurelia-ն
* Սիլյայի առանձնատունըCasa de la Cilla-ն
* Օրդոնեսի առանձնատունը

## Պատկերասրահ

Bornos-dsc02064.jpg|Բոռնոսի համայնապատկերը
Iglesiabornos.JPG|Բոռնոսի եկեղեցին
20120410 Bornos 2.jpg|Ռիբերայի պալատը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջ
* Բոռնոսի համայնքապետարան
* Bornos
* Windsurf en el Pantano de Bornos
* Imágenes de Bornos
* Բոռնոսի պորտալ 

Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Կադիս պրովինցիայի բնակավայրեր
Գրքով տղայի դիմանկարը

**Գրքով տղայի դիմանկարը**, ֆրանսիացի նկարիչ Ժան-Բատիստ Պերոնոյի նկարը Էրմիտաժի հավաքածուից։

Նկարում պատկերված է 8-10 տարեկան տղա, որը կրում է բաց շագանակագույն կապա։ Նա նստած է սեղանի դիմաց և ձեռքերում պահում է բաց գիրքը։ Հայացքն ուղղված է հանդիսատեսին։ Նկարի աջ հատվածի ներքևում կարմիր ներկով գրված են 2277 թվերը, որոնք համապատասխանում են էրմիտաժի՝ 1797 թվականից սկսված ձեռագիր առաջին կատալոգում նկարի հաշվառված համարին։

Կտավը նկարվել է 1740-ական թվականների կեսին և 1746 թվականին ցուցադրվել է Փարիզյան սալոնում, որտեղ 150 համարի տակ նշված է որպես «յուղաներկով դիմանկար, որը պատկերում է գրքով դպրոցական տղային՝ նկարչի եղբորը»։ Գրեթե նույն ժամանակահատվածում նկարը ձեռք է բերել Գ․ Ն․ Տեպլովը։ 1781 թվականին՝ նրա մահից հետո, նրա որդի Ա․ Գ․ Տեպլովը հոր պարտքերը փակելու նպատակով նկարը վաճառել է Էրմիտաժին։

Տեպլովների հավաքածուի մեջ գտնվելու ընթացքում հեղինակի անունը կորել է և 1797 թվականի ձեռագիր կատալոգում նկարը ներառվել է որպես անհայտ նկարչի ստեղծագործություն։ 1859 թվականի էրմիտաժյան բնութագրի մեջ նկարի հեղինակ է նշվում Ժան Գրյոզը։ Այդ կարծիքն է պաշտպանել նաև Գ․ Ֆ․ Վաագենը։ 20-րդ դարի սկզբներին նկարը վերագրվել է Ժան-Բատիստ Պերոնոյին։  Այդ ժամանակից ի վեր նկարի՝  Պերոնոյին պատկանելը համարվում է անվիճելի և 1908 թվականից սկսած էրմիտաժյան կատալոգի մեջ որպես նկարի հեղինակ նշվում է Պերոնոն։

Նկարը ցուցադրվում է Ձմեռային պալատի 286-րդ դահլիճում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:1746 նկարներ
Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գեղանկարչություն
Մարիա Պեյչինովիչ Բուրիչ

**Մարիա Պեյչինովիչ Բուրիչ** (, ), խորվաթ քաղաքական, պետական գործիչ, տնտեսագետ։ Եղել է Խորվաթիայի 14-րդ արտաքին և եվրոպական կապերի նախարարը և 2017 թվականի հունիսի 19-ից Խորվաթիայի փոխվարչապետ (Մարտիանա Դալիչի, Դամիր Կրստիչևիչի և Պրեդրար Շտրոմարի հետ միասին)։ Երրորդ կինն է, որ զբաղեցրել է Խորվաթիայի արտաքին և եվրոպական կապերի նախարարի պաշտոնը՝ հաջորդելով Կոլինդա Գրաբար Կիտարովիչին և Վեսնա Պուսիչին։ Պեյչինովիչ Բուրիչը եղել է Վեցերորդ գումարման վեհաժողովի (2008-2011) անդամ՝ ներկայացնելով 6-րդ ընտրատարածքը։ Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության կազմում ընդգրկված Խորվաթիայի ժողովրդավարական միության պահպանողական կուսակցության անդամ է։

2019 թվականի հունիսի 26-ին ընտրվել է Եվրոպայի խորհրդի 14-րդ գլխավոր քարտուղար` հաղթելով Բելգիայի արտաքին գործերի նախարար Դիդիե Ռեյնդերին՝ հավաքելով 159 ձայն։ Պեյչինովիչ Բուրիչը կհաջորդի 2009 թվականից գլխավոր քարտուղար նորվեգացի Թուրբյորն Յագլանդին՝ պաշտոնը ստանձնելով 2019 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։

## Կրթություն և վաղ կարիերա
1985 թվականին Պեյչինովիչ Բուրիչն ավարտել է Զագրեբի համալսարանի տնտեսագիտության բաժինը։ Ավարտելուց հետո՝ 1988-1991 թվականներին *Končar Inženjering* ընկերությունում աշխատել է որպես առևտրի փորձագետի ասիստենտ։ 1991 թվականին նշանակվել է Զագրեբի Եվրոպական տան գլխավոր քարտուղար և Խորվաթիայի եվրոպական շարժման գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։ 1994 թվականին Եվրոպական քոլեջից (Նատոլին կամպուս) ստացել է Եվրոպական ուսումնասիրությունների եվրոպական գիտությունների մագիստրոսի կոչում, որից հետո վերադարձել է աշխատանքի *Končar Inženjering* ընկերություն։ 1997 թվականին Նշանակվել է Զագրեբում հիմնադրված դեղագործական ընկերության «Պլիվա» դեղագործական ընկերության կորպորատիվ հաղորդակցության տնօրեն։

## Եվրոպայի խորհրդի գլխավոր քարտուղար
2019 թվականի հունիսի 26-ին Եվրախորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովը քվեարկել է ընտրելու կազմակերպության 14-րդ գլխավոր քարտուղարին։ Թեկնածուների շարքում են եղել Խորվաթիայի արտաքին գործերի նախարար Պեյչինովիչ Բուրիչը և նրա բելգիացի գործընկեր Դիդիե Ռեյնդերը։ Պեյչինովիչ Բուրիչը հաղթել է Ռեյնդերին` ստանալով 159 ձայն, իսկ Ռեյնդերը՝ 105 ձայն։ Երդման արարողությունը տեղի կունենա 2019 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։

## Այլ գործունեություն
* Եվրոպական քաղաքականության ուսումնասիրությունների կենտրոն (CEPS), Տնօրենների խորհրդի անդամ (2016 թվականից)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արտաքին գործերի կին նախարարներ
Կատեգորիա:Եվրոպական միության քաղաքական պաշտոնյաներ
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորվաթ կին դիվանագետներ
Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կին տնտեսագետներ
Կալմական Աբդուկադիրով

**Կալմական Աբդուկադիրի Աբդուկադիրով** (, ), ղազախ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ ԽՄԿԿ անդամ (1928):

## Կենսագրություն
Ծնվել է չքավոր ղազախի ընտանիքում։ Տասներկու տարեկանից բատրակություն է արել. բայի մոտ բատրակ է եղել մինչև 1924 թվականը։ Զբաղվել է ինքնակրթությամբ։ 1925 թվականին աուլից գնացել է քաղաք, որտեղ կառապանի աշխատանքի է անցել «Еңбекші қазақ» թերթի խմբագրությունում։ Նույն տարում տպագրվում է նրա «Сырдария» բանաստեղծությունը։ Բանաստեղծությունների անդրանիկ՝ «Բատրակ» ժողովածուն, տպագրվում է 1927 թվականին։

1928 թվականին ընդունվում է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1932-1936 թվականներին «Социалста Қазақстан» թերթում բաժնի վարիչ է եղել և գրական աշխատող, «Әдебиет майданы» ամսագրում՝ տնօրենի տեղակալ։ 1936-1938 թվականներին եղել է Ղազախստանի խորհրդային գրողների միության գրական ֆոնդի տնօրենը, իսկ 1938-1939 թվականներին Ջամբուլ Ջաբաևի գրական քարտուղարը։

## Ստեղծագործությունը
Գրական գործունեությունը սկսել է 1920-ական թվականներին։ Հեղինակ է մի շարք բանաստեղծական ժողովածուների՝ «Բատրակ» (, 1927), «Ընթացք» (1932), «Ածխագործ» (1934), «Өлендер» (1935), «Բանաստեղծությունների ժողովածու» (1948) և այլն։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական մոտիվը ղազախ ժողովրդի կյանքն է սոցիալիզմի ներքո, նրա մասնակցությունը սոցիալիստական վերափոխմանը։ «Երդում» (, 1945) բանաստեղծությունների ժողովածուն գրել է ռազմաճակատում, նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմին։

Գրել է նաև արձակ ստեղծագործություններ, որոնց մեջ առանձնանում են երեխաների համար գրվածները՝ «Ամանտայ», «Քաղցր սեխեր» (1936), ինչպես նաև «Կոմսոմոլյան օղակ» (1948) վիպակը, «Պատմվածքներ» (1952) ժողովածուն և այլն։ «Қажымұқан» վիպակը հրատարակվել է 1954, 1956, 1959 թվականներին։

Ղազախերեն է թարգմանել Արևելքի գրականության դասականներին՝ Ֆիրդուսուն, Ալիշեր Նավոին (1948), ղրղըզ գրող Աալի Թոքոմբաևի, ռուս գրող Վադիմ Կոժևնիկովի ստեղծագործությունները։ Թարգմանել է նաև արաբական «Հազար ու մի գիշեր»-ի հեքիաթները (հրատարակվել է 1949, 1955, 1962 թվականներին)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ղազախ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ղազախ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ղազախ թարգմանիչներ
Հաբիբ Աբդուլաև

**Հաբիբ Մուհամեդի Աբդուլաև** (, ), ուզբեկ երկրաբան, Ուզբեկստանի ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1947), նախագահ (1956-1962), ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից-անդամ (1958)։ ԽՄԿԿ անդամ (1941): Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի հանքաբանության ընկերության անդամ (1960), Ֆրանսիայի աշխարհագրական ընկերության անդամ (1960)։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 5-րդ գումարման պատգամավոր։

## Կենսագրություն
1936 թվականին ավարտել է Միջինասիական արդյունաբերական ինստիտուտը։ Այնուհետև դասավանդել է Մոսկվայի երկրահանքաբանական և Միջինասիական պոլիտեխնիկական ինստիտուտներում։ Աբդուլաևի հիմնական աշխատանքները նվիրված են պետրոլոգիային և հանքավայրերին։ Առաջ է քաշել տեսություն օգտակար հանածոների կազմավորման օրինաչափությունների և երկրակեղևում դրանց բախշման մասին։

1959 թվականին արժանացել է Լենինյան մրցանակի։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, Աշխատանքի կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի եռակի շքանշանակիր է։

## Ընտանիք
Որդին՝ Պուլատ Աբդուլաևը, դիվանագետ է, Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Հիշատակ
Հաբիբ Աբդուլաևի անունով կոչվել է Տաշքենդի մետրոպոլիտենի Յունուսաբադի գծի կայարաններից, որը կառուցվել է 2001 թվականին։

Ղրղզստանում, որտեղ ծնվել է Հաբիբ Աբդուլաևը, նրա պատվին անվանվել են Օշ քաղաքի և Արավանի շրջանի դպրոցներ, փողոցներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուզբեկ երկրաբաններ
Կատեգորիա:Ուզբեկ ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի ԳԱ ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի ԳԱ նախագահներ
Կատեգորիա:Ուզբեկ հանքաբաններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի աշխարհագրական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 21-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Դինոզավրերի սարը

**Դինոզավրերի սարը** (), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1967 թվականին, ռեժիսոր Ռասա Ստրաուտմանեի կողմից, Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում։ Մուլտֆիլմն առաջարկում է դինոզավրերի անհետացման իր տարբերակը։

## Սյուժե
Միլիոնավոր տարիներ առաջ Երկրագնդի վրա ապրում էին դինոզավրերը։ Այս հսկաները ծնվում էին ձվից և չափերով ֆուտբոլի գնդակից մեծ չէին։ Ձվերը նրանք տանում էին սարի վրա, արևին մոտիկ, որպեսզի դրա ճառագայթներն ավարտեին ծննդյա ծիսակատարությունը։

Ժամանակի ընթացքում կլիմայական պայմանները վատանում էին։ Բայց ձվերը հիանալի հատկություն ունեին. սառցի ազդեցության տակ կեղևն սկսում էր հաստանալ` ձագին պաշտպանելով արտաքին ազդեցություններից։ Եվ ահա մի օր, երբ ճուտիկը ցանկանում է տեսնել արևը, կեղևը, իր պարտքը կատարելով, հրաժարվում է պայթել։

Մի քանի միլիոն տարի հետ սարի վրա հայտնված նախնադարյան մարդիկ այնտեղ գտնում են միայն քարացություններ։

## Հեղինակներ
* Սցենարի հեղինակ՝ Արկադի Սնեսարև
* Ռեժիսոր՝ Ռասա Ստրաուտմանե
* Բեմադրող նկարիչ՝ Բորիս Ակուլինիչև
* Նկարիչ մուլտիպլիկատորներ՝ Անտոնինա Ալյոշինա, Դմիտրի Անպիլով, Գալինա Բարինովա, Յուրի Կուզյուրին, Մարիա Մոտրուկ, Բորիս Պետին, Վասիլի Ռյաբչիկով  
* Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Դաշկևիչ 
* Հնչյունային օպերատոր՝ Գեորգի Մարտինյուկ 
* Մոնտաժող՝ Լյուբով Գեորգիևա
* Խմբագիր՝ Ալեքսանդր Տիմոֆեևսկի
* Դերերը հնչյունավորել են՝ Լև Լյուբեցկի, Վիկտոր Ռոժդեստվենսկի, Կլարա Ռումյանովա, Ի․ Սմիրնով
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ա․ Զորինա

## Վերաթողարկում
2002 թվականին մուլտֆիլմը VHS ձևաչափով և Video CD սկավառակներով թողարկվել է «Ռուսական անիմացիայի վարպետները-1» հավաքածուում, անգլերեն լուսագրերով։ DVD ձևաչափով թողարկվել է Masters of Russian Animation Volume 1 հավաքածուում։ Հավաքածուի մեջ ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Մի հանցագործության պատմություն», «Մարդը շրջանակում», «Իմ կանաչ կոկորդիլոսը», «Կար-չկար, մի կոզյավին կար», «Դինոզավրերի սարը», «Լրտեսական կրքեր», «Ապակե հարմոն», «Գեղադիտակ-68։ Գետաձի», «Ֆիլմ, ֆիլմ, ֆիլմ»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1967 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր դինոզավրերի մասին
Կանչ (բանաստեղծություն)

«**Կանչ**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1891 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1891 թվականի փետրվարին։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականությոան և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի №21-ում պահվում է մեկ ինքնագիր՝ հանված «Մուրճ» ամսագրի արխիվից, որի վրա մակագրված էր՝ *«Չթույլատրված»*, այս մակագրությունից կարելի էր ենթադրել որ «Մուրճ» ամսագրում տպագրությունն արգելել է գրաքննությունը։

Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 76-79), թվագրված՝ «*1891 թվականի փետրվար»,* այնուհեև 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի գրքում (էջ 22-23), ապա՝ Երևանում 1940-1959 թվականին Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 62-63)։

Բանաստեղծությունը արտատպվել է 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ գրքից։

Այս բանաստեղծությունը Թումանյանի առաջին շրջանի լավագույն բանաստեղծություններից մեկն է, որը բարձր է գնահատվել ժամանակակիցների կողմից։ Այս մասին ունենք քիչ թվով վկայություն։ Օրինակ՝ մանկավարժ և գրաքննադատ Գրիգոր Վանցյանը 1883 թվականի ապրիլի 8-ին բանաստեղծին հղած նամակում գրում է. «Կանչը» ամեն տեղ ֆուրոտ է անում. «Это действительно высокохудожественное произведение». *«Եթե Հովհաննես ջան, ուրիշ ոչ մի բան չգրեիր, այդ ստեղծագործությունդ բավական էր քեզ բանաստեղծի կոչմանը արժանացնելու։ Ունիս, այո՛, ուրիշ գեղեցիկ բաներ, ունիս և շատ թույլ բաներ, բայց «Կանչը», դա գլուխգործոցդ է դա մի գոհար է»:*

«Կանչ» բանաստեղծության համընդհանուր ջերմ ընդունելության մասին են վկայում նաև Թումանյանի երբեմնի դասընկեր, Ներսիսյան դպրոցի ուսուցիչ Արամ Առաքելյանը, ինչպես նաև մանկավարժ թարգմանիչ Ջալալ Տեր-Գրիգորյանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Կատեգորիա:1891 գրականությունում
I’ll Never Love Again

**«I’ll Never Love Again»** (), ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագայի երգը, որ ընդգրկվել է «Աստղ է ծնվել» ֆիլմի սաունդթրեքում և թողարկվել 2018 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։ Երգի հեղինակներն են Լեդի Գագան, Natalie Hemby, Հիլարի Լինդսին, Aaron Raitiere-ը։

## Երգի մասին
Երգի կինոտարբերակից բացի, որը հնչում է ֆիլմում, սաունդթրեքում ընդգրկվել է նաև երգի ընդլայնված տարբերակը։ Լեդի Գագան երգը գրել է Natalie Hemby-ի, Հիլարի Լինդսիի և Aaron Raitiere-ի ետ։ Երկու երգերի պրոդյուսերները եղել են Լեդի Գագան և Բենջամին Ռայսը։ Երգը կատարվել է G major տոնայնությամբ միջին տեմպով՝ 54 հարված րոպեում։ Ակորդների հաջորդականությունը կազմում է Gadd2-Em7-Cmaj9-D9sus, կրկներգում՝ Gadd2-Em7(no3)-Cmaj9/E-D9sus։ Լեդի Գագայի վոկալը՝ Սոլ3-ից մինչև Մի5։ *[[USA Today]]* ամսագրից Brian Truitt-ը երգը բնութագրել է որպես «սենտիմենտալ բալլադ»։

## Արձագանքներ
Երգն ընդհանուր առմամբ արժանացել է երաժշտական փորձագետների ու գրախոսողների հավանությանը, այդ թվում՝ *[[Billboard (magazine)|Billboard]]* («շշմեցնող բալլադ», «ֆիլմի լավագույն տեսարան», «ապշեցուցիչ գեղեցիկ լիրիկա»), *[[The New York Times]]* (համեմատել է Harry Nilsson-ի «Without You» և Eric Carmen-ի «All by Myself» երգերի հետ, «հին դպրոցի նրբագեղություն, զգացմունքայինություն և ձայնի ուժ»), *Pitchfork*, *The Boston Globe*, *[[The Hollywood Reporter]]* (կանխատեսել են, որ երգը կներկայացվի «Օսկարի»), *USA Today* («անարտահայտելի ձեռքբերում, որը մենակ կարող է դերասան-երգչուհուն արժանացնել իր առաջին «Օսկարին»՝ ևս մեկ անգամ հիշեցնելով, որ նա ներկայում լավագույն վոկալիստներից մեկն է ցանկացած ժանրում՝ փոփ երաժշտությունում կամ այլ»։

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2018 երգեր
Կատեգորիա:2018 սինգլներ
Կատեգորիա:Լեդի Գագայի սինգլներ
Ռոբին Հուդը բաժանում է ոսկին

**«Ռոբին Հուդը բաժանում է ոսկին»** (, Child 147, Roud 3990), անգլիական ժողովրդական բալլադ, որն ընդգրկված է Ռոբին Հուդի կյանքին նվիրված բալլադների շարքում։ Առաջին անգամ  նրա տեքստը հայտնվել է 1663 թվականին էժանագին տպագիր հրատարակությունում։ 1656 թվականին այն հավանաբար գրանցվել է կինոառևտրականների գիլիդիայի ռեեստրում (), իսկ ամենահայտնի բրոդսայդներից մեկը կարող է թվագրվել 1650 թվականով։ Բալլադի փքաշուք սկիզբը թույլ է տալիս ենթադրել նրա «կոմերցիոն» ծագման և այն մասին, որ նրա հեղինակը եղել է Լոուրենս Փրայսը։

## Սյուժե
Ռոբին Հուդ հագնում է գլխանոցով հագուստ և վերցնում համրիչ՝ ներկայացնելով կուսակրոն եղբոր։ Ճանապարհին նա հանդիպում է երկու կրոնավորների, որոնք գնում են ձիով։ Ռոբինը նրանցից խնդրում է օրհնություն և փող՝ հայտարարելով, որ ամբողջ օրը ոչինչ չի կերել և չի խմել։ Եկեղեցականները պատասխանում են, որ իրենք ոչ մի պեննի չունեն, քանի որ առավոտյան կողոպտել են իրենց։ Ռոբինը կասկածում է նրանց խոսքերի ճշմարիտ լինելու մեջ և մտադրվում է ստուգել նրանց։ Սուրբ հայրերը փորձում են փախչել, բայց ավազակը իջեցնում է նրանց ձիերից։ Նրանք ողորմածություն են խնդրում, իսկ Ռոբինն առաջարկում է բոլորով միասին աղոթել իրենց փող ուղարկելու համար։ Քահանաները պատրաստակամորեն ծնկի են գալիս, և մինչ նրանք ջանասիրաբար աղոթում են, Ռոբին Հուդն ուրախ երգում է։ Անցնում է մեկ ժամ, և Ռոբինն ընդհատում է եկեղեցականներին՝ առաջարկելով ստուգել իրենց աշխատանքի արդյունավետությունը և հավասարապես բաժանել հայտնված ամբողջ գումարը։ Եկեղեցու սպասավորները հայտարարում են, որ աղոթքը հաջողություն չի ունեցել, սակայն նետաձիգը խուզարկում է նրանց՝ հայտնաբերելով հինգ հարյուր մետաղադրամ։ Նա յուրաքանչյուրին վերադարձնում է հիսուն ֆունտ՝ մնացածը վերցնելով իրեն։ Սուրբ հայրերը ոտքի են կանգնում՝ պատրաստվելով շարունակել իրենց ճանապարհը, բայց դրանից առաջ Ռոբինը նրանցից երեք երդում է վերցնում՝ երբեք չստել, չպատվազրկել աղջիկներին և ուրիշի կանանց, ինչպես նաև շռայլորեն օգնել աղքատներին՝ հիշեցնելով սուրբ եղբոր հետ հանդիպման մասին։ Դրանից հետո նա ձի է նստեցնում հոգևորականներին և իրենից գոհ վերադառնում է անտառ։

Ֆրենսիս Ջեյմս Չայլդը նշում է, որ բանահյուսության մեջ տարածված են նման սյուժեներ. ավազակը խաբում է ինչ-որ մեկին, որպես կանոն՝ հոգևորականի՝ ձևացնելով, թե հրաշք է տեղի ունեցել, և փողը հայտնվել է ի պատասխան աղոթքի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բալլադներ Ռոբին Հուդի մասին
Երազ (բանաստեղծություն)

**«Երազ»,** Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի հունվարի 20-ին։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։

Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների  երկրորդ հատորում (էջ 130-131)՝ թվագրված «*1892 թվականի, հունվարի 20*», այնուհետև Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 84)։

Արտատպվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Բանաստեղծը ծերացել է...

«**Բանաստեղծը ծերացել է...**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Բանաստեղծությունը նվիրված  է Ռափայել Պատկանյանին։

Բանաստեղծությունը գրված է 1892 թվականի փետրվարի 11-ին (նույն թվականի օգոստոսի 26-ին վախճանվել է Պատկանյանը)։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի №88-ում պահվում է մեկ ինքնագիր՝ գրված Ռափայել Պատկանյանին լուսանկարի վրա, թվագրված՝ *«92․11․11 Տփխիս»*։

Առաջին անգամ տպագրվել է Երևանում 1940-1959 Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 447)։

Տպագրվել է ինքնագրից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Ռոբին Հուդը և Գայ Գիսբորնը

մինի|«Ռոբինը նետաձգությամբ մրցում է Գայ Գիսբորնի հետ, Լուիս Ջոն Ռիդի նկարազարդումը ''Bold Robin Hood and His Outlaw Band: Their Famous Exploits in Sherwood Forest'' գրքի համար
**«Ռոբին Հուդը և Գայ Գիսբորնը»** (, Child 118, Roud 3977), անգլիական ժողովրդական բալլադ, որը ներառված է Ռոբին Հուդի մասին պատմող բալլադների շարքում։ Նրա միակ հայտնի տարբերակը ընդգրկված է 17-րդ դարի կեսերով թվագրվող և վատ պահպանված ձեռագրում, որը գտել է Թոմաս Պերսին. վերջինս այն հրատարակել է իր հին «Անգլիական հնագույն պոեզիայի հուշարձաններ» ժողովածուում։ Բալլադը չի արձանագրվել բանավոր ավանդությունով։  Սակայն հայտնի է մոտավորապես 1475 թվականով թվագրվող պիեսի հատված, որը, ամենայն հավանականությամբ, հիմնված է նույն պատմության վրա։ Դրա հիման վրա Ֆրենսիս Ջեյմս Չայլդը և այլ հետազոտողներ հակված են բալլադի ձևավորումը վերագրել 15-րդ դարին։ Այն համարվում է Ռոբին Հուդի մասին պատմող այսպես կոչված «հիմնական» հինգ բալլադներից մեկը (բացի նրանից, այդ բալլադների թվում են «Ռոբին Հուդի մասին փոքր ժեստը», «Ռոբին Հուդը և հնոցապանը», «Ռոբին Հուդը և վանականը», ինչպես նաև «Ռոբին Հուդի մահը», որոնք Չայլդի ժողովածուում կրում են 117, 119, 120 և 121 համարները համապատասխանաբար)։

## Սյուժե
Փոքրիկ Ջոնի և Ռոբին Հուդի միջև վիճաբանություն է տեղի ունենում, և նրանք բաժանվում են։ Ջոնն իմանում է, որ Շերիֆն իր մարդկանց հետ հարձակում է նախապատրաստում անտառի վրա, և փորձում է կանգնեցնել նրանց, բայց գերի է ընկնում։ Այդ նույն ժամանակ Ռոբինը հանդիպում է Գայ Գիսբորնին՝ յոմենին, որ հետապնդում է նրան՝ ցանկանալով ստանալ նրա գլխի համար խոստացված պարգևը։ Նրանք մրցում են նետաձգությամբ, և Ռոբինը, իրեն դրսևորելով որպես լավագույններից լավագույննը, բացահայտում է իր ինքնությունը։ Հաջորդ մենամարտում նա սպանում է Գիսբորնին, ապա հագնում նրա հագուստը և վերցնում նրա եղջյուրը։  Իր հակառակորդի անվան տակ նա միանում է Շերիֆի ջոկատին և փրկում Ջոնին։

Չնայած Ռոբին Հուդի մասին լեգենդի ժամանակակից տարբերակում Գայ Գիսբորնը հաճախ կոչվում է սըր Գայ, բալլադում ուղղակիորեն ասվում է, որ նա, ինչպես Ռոբինը, սերել է յոմեններից՝ փոքր հողատերերից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բալլադներ Ռոբին Հուդի մասին
Ես սիրել եմ վարդը տըժգույն...

«**Ես սիրել եմ վարդը տըժգույն...**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղժությունը գրել է 1892 թվականին մարտի 18-ին։

Եղիշե Չարենցի ամվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 26 ա-ում պահվում է մեկ ինքնագիր, վերնագրված՝ «*Իմ սերը*», թվագրված «*92 թ․ մարտի 18*»։ Եղիշե Չարենցի ամվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահվում է բանաստեղծի՝ 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքի սեփական օրինակը, որտեղ հեղինակը կատարել է մեկ ուղղում։

Առաջին անգամ,«*Իմ սերը*» վերնագրով, տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 156), ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 87)։

Տպագրվել է 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների՝ Թումանյանի ուղղած բնագրից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Էլ Բոսկե

**Էլ Բոսկե** (),  բնակավայր և համայնք Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիս պրովինցիայի Սիեռա դե Կադիս շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք; 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 2098։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կադիս քաղաքից հեռավորությունը 101 կիլոմետր է։

## Ժողովրդագրություն

## Տեսարժան վայրեր և իրադարձություններ
* Քաղաքի հովանավոր սրբի՝  Սանտա Մարիա դե Գվադելուպեի եկեղեցի
* Տապայի տոնավաճառ ( 2013 թվականից սկսած՝ նոյեմբերի առաջին շաբաթավերջին)
* Կոչինոյի տոնավաճառ
* Որսի, ձկան և գյուղական տուրիզմի տոնավաճառ
* Ռոդեսնոյի աղբյուր
* Դուքսի հողմաղաց
* XIX դարի հողմաղաց, որ ազգագրական մեծ արժեք ունի,: Վերածվել է ջրային էկոթանգարանի։
* Էլ Կաստիլիեխոյի  բուսաբանական այգի]]
*Պանրի թանգարան
* Քաղաքի տոն. նշվում է նոյեմբերին։ 2010 թվականին նշվել է Էլ Բոսկեի հիմնադրման 200-ամյակը՝  bicentenario.
* Ցլամարտ քաղաքի հրապարակում
* Պարապլաներիզմի փորձեր Ալբարասին սարից

## Պատկերասրահ

Image:El Bosque Lomo de Enmedio.JPG|Էլ Բոսկեի համայնապատկերը Lomo de Enmedio-ից
Image:Doble Arco Iris.jpg|Կրկնակի ծիածան Էլ Բոսկեի վրա
Image:Quejigo El Bosque.jpg|Quercus faginea-ն Էլ Բոսկեում 
Image:Adelfa el Río Majaceite.jpg|Ծաղիկ՝ գետի երեսին
Image:Caballito del diablo en el Rio Majaceite.jpg|Գետի կենդանական աշխարհը
Image:Oreja de Judas.jpg|Սնկապատ ծառ Էլ Բոսկեում   
Image:ElBosqueDesdeCarretera.jpg|Քաղաքի համայնապատկերը Բենամաոմա տանող ճանապարհից
Image: ElBosque-P1050286.JPG
Image:AzulejosElBosque.jpg|Քաղաքի մուտքը Արկոս դե լա Ֆրոնտերայից եկող ճանապարհով]
Image:Ayuntamientoelbosque.jpg|Համայնքապետարանը
Image:Majaceite.jpg|Մախասեիտե գետը Էլ Բոսկեի մերձակայքում


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Զբոսաշրջային տեղեկատվություն
* Համայնքապետարանի կայքէջ
* El Bosque - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* Centro de Visitantes El Bosque
* Patrimonio cultural de El Bosque en la base de datos del Patrimonio Inmueble de Andalucía. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
* Libro "El bosque entre la historia y la leyenda"
*El 
* Լոս Ամարիլոս

Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Կադիս պրովինցիայի բնակավայրեր
Անաստասիա Բեզռուկովա

**Անաստասիա Բեզռուկովա** (, ), ռուս մոդել և դերասանուհի։

10 տարեկանում նա արդեն եղել է Եվրոպայի ամենացանկալի մանուկ մոդելներից մեկը, հասցրել է աշխատել այնպիսի բրենդների համար, ինչպիսիք են Benetton-ը, Pinko-ն, Moschino-ն, Incanto-ն և լինել Vogue Bambini ամսագրի շապիկին։

2016 թվականին Բեզռուկովան Աննա Մատիսոնի «Հարդագողի ճանապարհը» ֆիլմում խաղացել է գլխավոր դերերից մեկը։ Ֆիլմում նա խաղացել է հերոսների՝ Սերգեյ Բեզռուկովի (որը ուներ իր նույն ազգանունը) և Մարինա Ալեքսանդրովայի դստեր դերում։

Բացի այդ, 2015 թվականի հոկտեմբերին նա սկսել է նկարահանվել Աննա Մատիսոնի ևս մեկ՝ «Քեզնից հետո» ֆիլմում։ Այս ֆիլմում նա կրկին խաղացել է գլխավոր դերերից մեկը և կրկին եղել է դերասան Սերգեյ Բեզռուկովի դուստրը, որը այս անգամ խաղում էր որպես Մեծ թատրոնի բալետի պաշտոնաթող պարող։ Դերը խաղալու համար պատանի դերասանուհին զբաղվել է պարով պարուսույց Ռադա Պոկլիտարիի և դերասանական վարպետությամբ՝ Մեծ թատրոնի մենակատար Յան Գոդովսկիի հետ։ Սցենարը գրվել է հատուկ Անաստասիայի համար, չնայած, որ նա զբաղվում էր գեղարվեստական մարմնամարզությամբ, ինչը պարզվեց հետո։ Նրա մարզական պատրաստվածության շնորհիվ, նկարահանումների ժամանակ դուբլյորները նրան պետք չեն եղել։

Անաստասիան որպես դերասանուհի նկարահանվել է նաև «Անքնություն» երաժշտական նախագծի տեսահոլովակում։

Չնայած այն հանգամանքին, որ դերասաններ Սերգեյ Բեզռուկովը և Անաստասիա Բեզռուկովան արդեն երկու անգամ միասին աշխատել են ֆիլմում նկարահանումների ժամանակ, նրանք չունեն ոչ մի բարեկամական կապ, այլ պարզապես ունեն միևնույն ազգանունը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2004 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հունվարի 5 ծնունդներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ
Ռոբերտ Այգեր

**Ալեն Ռոբերտ «Բոբ» Այգեր** (, ), ամերիկացի գործարար, Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության նախագահ և գլխավոր գործադիր տնօրեն։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1951 թվականին Լոնգ Այլենդում։ Նրա հայրը եղել է Greenvale Marketing Corporation-ի գործադիր փոխնախագահ և գլխավոր մենեջեր,իսկ մայրը աշխատել է Նյու Յորքի Օուշնսայդի միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտելով Իթաք քոլեջը, Ռոբերտը սկսեց աշխատել որպես տեղական հեռուստատեսության եղանակի կանխատեսման առաջատար։ 1974 թվականին նա աշխատանքի է անցել American Broadcasting Company-ում, 1993-1994 թվականներին եղել է ABC Network Television Group-ի նախագահը, ապա աշխատել է Capital Cities/ABC-ի գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնում։ Վերջինս 1996 թվականին գնվել է Disney ընկերության կողմից, որից հետո ստացել Է ABC, Inc անվանումը, նախագահի պաշտոնում Այգերը մնացել է մինչև 1999 թվականը։

1999 թվականի սկզբին Այգերը նշանակվել է Walt Disney International-ի նախագահ, որը պատասխանատու է արտասահմանում Disney ընկերության շահերը ներկայացնելու համար։ 2000 թվականին նա ստացել է Ուոլթ Դիսնեյ ընկերություն-ի գլխավոր օպերացիոն տնօրենի պաշտոնը, ինչպես նաև դարձել է տնօրենների խորհրդի անդամ։ Այգերը դեռևս զգալի դեր է խաղացել ABC ընկերությունում, ինչպես նաև շարունակել է պատասխանատու լինել Disney-ի միջազգային գործունեության համար։ Մասնավորապես, նա զբաղվել է ընկերության արտադրանքի անօրինական տարածման խնդրով, ինչպես նաև հնարավորություններ է ունեցել Ասիայի երկրներում Դիսնեյի նոր թեմատիկ զբոսայգիներ բացել։

Որպես նախագահ և COO, Այգերըը սերտորեն աշխատել է ընկերության գլխավոր տնօրեն Մայքլ Այսների հետ։ Այն բանից հետո, երբ վերջինս 2004 թվականին հայտարարեց այն մասին, որ լքում է իր պաշտոնը, Ռոբերտ Այգերը նշանակվեց նրա իրավահաջորդը և նոր պաշտոն զբաղեցրեց 2005 թվականին։ Գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնը նա զբաղեցնում է մինչ օրս։ Նախագահի դերում Այգերը կենտրոնացել է ընկերության ժամանցային հատվածի զարգացման, միջազգային էքսպանսիայի, ինչպես նաևւնորարարությունների զարգացման վրա։ 2006 թվականին Դիսնեյի օրոք ձեռք է բերվել Փիքսար ընկերությունը։ 2011 թվականից հանդիսանում է Էփլ ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամ։

2006-2007 թվականներին Այգերն ընդգրկվել է Fortune ամսագրի կողմից բիզնեսի ամենաազդեցիկ մարդկանց թոփ-25-ում։ 2009 թվականին Forbes հանդեսում նա դարձել է «Top Gun CEOs»-ից մեկը, իսկ 2014 թվականին «Chief Executive» հրատարակությունը նրան անվանել է «Տարվա CEO»:

## Անձնական կյանք
Այգերը ամուսնացած էր երկու անգամ։ Առաջին ամուսնությունից՝ Քեթլին Սյուզենից ունի երկու երեխա։ 1995 թվականից մինչ օրս ամուսնացած է Ուիլոու Բեյի հետ և ունի երկու երեխա։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Walt Disney
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Ինձ մի՛ խընդրիր, ես չեմ երգի․․․

«**Ինձ մի՛ խընդրիր, ես չեմ երգի․․․**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություներից՝ գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի մարտին։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահվում է 1908 թվականի Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը ջնջել է «*Իմ երգը*» վերնագիրը։

Առաջին անգամ, առանց վերնագրի, տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություների երկրորդ հատորում (էջ151-152), թվագրված՝ «*1892 թ․ մարտ*», այնուհետև, «*Իմ երգը*» վերնագրով, 1893 թվականին Թիֆլիսում տպված «Դաշնակներում» (8-րդ ոտանավոր) (էջ 28-29)։ Այնուհետև տպագրվել է 1908 թվականի Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքում (էջ 29), ապա 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 89)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում արտատպվել է 1908 թվականի Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Մերկ հողափոր

**Մերկ հողափոր** (), փոքր փորող կրծող հողափորների ընտանիքից։ Տեսակը առանձնանում է կաթնասունների համար յուրահատուկ հատկություններով՝ գաղութի բարդ սոցիալական կազմակերպությամբ, սառնարյունությամբ, ցավի որոշ ձևերի հանդեպ անզգայությամբ, օրինակ, ջերմային այրվածքներին և թթուներից առաջացած քիմիական այրվածքներից,CO<sub>2 բարձր կոնցենտրացիաների հանդեպ դիմացկունությամբ։ Սկզբում կարծում էին, որ անհատները ընդհանուր առմամբ իմունիտետ ունեն քաղցկեղի հանդեպ, սակայն 2016 թվականի փետրվարին ամերիկացի գիտնականները հայտնաբերեցին քաղցկեղի երկու դեպք, հայտնաբերված մերկ հողափորների մոտ։ Չնայած այս դեպքերին, քաղցկեղի դեպքերի մակարդակը չափազանց ցածր է մյուս կաթնասունների համեմատ:.

## Արտաքին տեսք
Փոքր կրծողներ են` 8-10 սմ մարմնի երկարությամբ, պոչ` 3-4 սմ, կշռում են 30-35 գրամ։ Էգերը ավելի մեծ են, կշռում են 50-ից 80 գրամ։ Արտաքին տեսքը ցույց է տալիս հարմարեցումը ստորգետնյա ապրելակերպին։ Գլուխը համեմատաբար մեծ է, ցածր և լայն, կարճ պարանոցի վրա, որը բնորոշ է մյուս փորող կրծողներին,(մասնավորապես, բոլոր հողափորներին և կուղբերներին)։
Մազածածկույթը գրեթե բացակայում է։ Խիտ մազերը աճում են միայն թաթերի մատների արանքում, ավելացնելով իրենց մակերեսը, ինչը օգնում է կենդանիներին փորել։ Վերջույթները կարճ են և բարակ։ Խոշոր ցցված ատամները ետևից առանձնացված են շրթունքների արտաքին մասով, որոնց շնորհիվ փորելու ընթացքում հողը չի ընկնում բերանը։ Ընդհանուր մկանային զանգվածի շուրջ 25% -ը կազմում են ծնոտի մկանները  (այս համամասնությունն ունեն մարդու ոտքերի մկանները)։ Մաշկը մերկ և կնճռոտ է, վարդագույն կամ դեղնավուն։

## Զգայարաններ
Աչքերը փոքր են` 0.5 մմ, ունեն թույլ տեսողություն։ Արտաքին ականջները վերացել են, բայց լսողությունը սուր է, ինչի մասին վկայում է հանքափորերի հնչյունների լայնածավալ ռեպերտուարը։ Նրանք ունեն սուր երկբազային հոտառություն, որը կրծողներն օգտագործում են հիմնականում  սննունդ որոնման նպատակով, այլ ոչ թե իրենց ցեղակիցներին տարբերելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի կաթնասուններ
Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...

«**Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից` գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի մայիսի 3-ին։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։

Բանաստեղծությունը տպագրվել է 1892 թվականին «Մուրճ» ամասագրի  №10-ում (էջ 1434) թվագրված՝ «*1892 թ․ մայիսի 3*»։ Այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 92)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Օր․Բ․-ին

«**Օր. Բ.-ին**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի ապրիլի 5-ին։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 27-ում պահվում է մեկ ինքնագիր, հանված «Մուրճ» ամսագրի արխիվից՝ թվագրված «*92 թ․ ապրիլի 5*»։

Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին« Մուրճ » ամսագրի № 5, (էջ 725) «*Նվեր*» վերնագրով, որը Թումանյանինը չէ․ «Մուրճ» ամսագրի խմբագիր Ավետիկ Արասխանյանն է ջնջել «*Օր․Բ․-ին*» վերնագիրը, տեղը գրելով նվեր։ Հետագայում «*Նվեր*» վերնագրով տպագրվել է Երևանում՝ 1940-1959 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 90)։

Արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից։ Վերականգնվել է Թումանյանի դրած վերնագիրը։

Մինչև այսօր հայտնի չէ,  թե ով է Օր․ Բ․-ն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Կասկած (բանաստեղծություն)

«**Կասկած**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականին ապրիլի 13-ին։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 28 պահվում է մեկ ինքնագիր՝ հանված «Մուրճ»-ի արխիվից, որտեղ կա Ավ․ Արասխանյանի կից երկտող․ «*Դավիթ, սա շարեք, որ բռնի պակաս տեղը, առաջնարդողից ու Մանվելյանցի ոտանավորից հետո*»։

Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին լույս տեսած «Մուրճ» ամսագրի № 11-ում (էջ 1564)՝ թվագրված  «*1892 թ․ ապրիլի 13*»։ Այնուհետև՝ 1893 թվականին Թիֆլիսում տպված «*Դաշնակներում*» (19-րդ ոտանավոր) (էջ 33), ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 91)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ