Ռոջեր դե Ֆլոր

**Ռոջեր դե Ֆլոր** (,), նաև հայտնի է որպես **Ռուջերո/Ռուջերո դա Ֆիորե** կամ **Ռուտգեր ֆոն Բլում** կամ **Ռուջերո Ֆլորես**, իտալացի ռազմական արկածախնդիր և կոնդոտտիեր, որը ակտիվորեն գործել է Արագոնական Սիցիլիայում, Իտալիայում և Բյուզանդական կայսրությունում։ Նա Մեծ կատալոնական ընկերության հրամանատարն է եղել և կրել է Մալթայի կոմս կոչումը։

## Կենսագրություն
Ռոջեր դե Ֆլորը ծնվել է Սիցիլիայի Թագավորության Բրինդիզի քաղաքում, Բրինդիզիի իտալացի ազնվականուհու և գերմանացի Ռիչարդ ֆոն Բլումի երկրորդ որդին (*Blume* գերմաներեն նշանակում է ծաղիկ) կայսր Ֆրեդերիկ II-ի օրոք: Ռիչարդ ֆոն Բլումը զոհվել է 1268 թվականին Տալիակոզցոյի ճակատամարտում կռվելիս։

Ութ տարեկանում Ռոջեր դե Ֆլորին ուղարկել են ծով՝ Տաճարական ասպետներին պատկանող ճաշարան: Խարդավանքներից և անձնական վեճերից հետո նրան մեղադրել են կողոպուտի մեջ, և Հռոմի պապի կողմից դատապարտվել որպես գող և հավատուրաց: Դա հանգեցրել է նրա հեռանալուն: Ռոջերը փախել է Ջենովա, որտեղ զգալի գումար է վերցրել Ticino Doria-ից, գնել է նոր նավ և սկսել  ծովահենության կարիերան:

Սիցիլիան տիրելու համար Արագոնի թագավորների և Նեապոլի ֆրանսիական թագավորների միջև պայքարը շարունակվել է այդ ժամանակ, և Ռոջերը, որն այդ ժամանակի ամենափորձառու զորահրամանատարներից մեկն է եղել, ծառայության է կանչվել թագավոր Ֆրեդերիկին։ Երբ 1302 թվականին Կալթաբելլոտայի խաղաղությունը ավարտել է պատերազմը, Ֆրիդրիխը չի ցանկացել և չի կարողացել պահել վարձկան բանակ և ցանկանել է կղզին ազատել զորքերից (կոչվում էին «Ալմոգավարներ»), որոնց վճարելու միջոցներն այլևս չի ունեցել։ Հաշվի առնելով քաղաքական և ռազմական իրավիճակը՝ Ռոջերը հնարավորություն է գտել իր ծառայություններն օգտակար դարձնել Արևելքում՝ կռվելով օսմանյան թուրքերի դեմ, որոնք ավերել էին Բյուզանդական կայսրությունը:

Բյուզանդական կայսրության թագավոր Անդրոնիկոս II Պալեոլոգոսը ծանր ու դաժան իրավիճակում է հայտնվել, երբ օսմանյան բանակը մոտեցել է և  շրջափակել է մայրաքաղաքը: Օսմանյան թուրքերը արդեն հասցրել էին հաղթանակներ տանել բյուզանդական զորքերի վրա և ավերել մի շարք տարածքներ, որոնք նախկինում պատկանում էին կայսրությանը: Կայսրը դժվարանում էր պահպանել իր տիրույթները՝ հաշվի առնելով ինչպես ներքին խառը վիճակը, այնպես էլ թուրքերի զորավարության արագ աճող ուժը: Եվրոպական թագավորություններից օգնություն փնտրելով՝ Անդրոնիկոս II-ը Ռոջերին Ալմոգավար բանակի հետ միասին իր հրամանատարության ներքո ծառայության առաջարկ է արել։ 1302 թվականի սեպտեմբերին Ռոջերն իր  6500 հոգանոց նավատորմի և բանակի հետ, որն այժմ հայտնի է որպես Կատալոնական ընկերություն, ժամանել է Կոստանդնուպոլիս։ Նա ընդունվել է կայսերական ընտանիքում, ամուսնացել կայսեր զարմուհու՝ Մարիա Ասենինայի (Բուլղարիայի Իվան Ասեն III- ի դուստր) հետ և նշանակվել մեծ դուքս և բանակի ու նավատորմի գլխավոր հրամանատար։

Ուժեղ ընդդիմության հանդիպելով ջենովացիների կողմից՝ մի քանի շաբաթ է անցել է թեթևամիտ զվարճությունների, ինտրիգների և ջենովացիներ հետ արյունալի վեճերի մեջ, որոնք հաստատակամ էին նրան իշխանության շրջանակներից դուրս պահելու մեջ։ Ռոջերն ու նրա մարդիկ ուղարկվել են Ասիա և, ըստ տեղեկությունների, հետ մղել թուրքերին մինչև Հայաստան և Իրան։ Ռոջերն ու նրա բանակը գնացել են Կիզիկոսի ձմեռային թաղամասեր: 1304 թվականին նրանք կրկին դուրս են եկել դաշտ և հաղթել թուրքերին Գերմեում՝ Բյուզանդական զորքերի հետ միասին, որոնց հրամանատարն էր Հրանիսլավը, և կատարել են կարևոր ծառայություն՝ փրկելով Ֆիլադելֆիան, որը թուրքերի կողմից շրջապատված էր և ծայրահեղ վիճակում էր հայտնվել։ Հաշվի առնելով իր ռազմական հզորությունը, նրան մեղադրել են, որ նա ծառայում է ոչ թե կայսրին, այլ իր սեփական հետաքրքրություններին, քանի որ իր մտադրությունն էր ստեղծել մի հպատակություն Արևելքում: Նա ուղարկել է իր գանձերը Մագնեսիա, բայց մարդիկ սպանել են նրա կատալոնացիներին և գրավել գանձերը: Հետո նա պաշարել է քաղաքը, բայց նրա հարձակումները հետ են մղվել, և նա ստիպված է եղել հետ քաշվել:

Հետ կանչվելով Եվրոպա՝ նա իր զորքերը տեղավորել է Գալիպոլիում և այլ քաղաքներում, այցելել Կոստանդնուպոլիս՝ պահանջելու վճարել Ալմոգավարների համար։ Ռոջերը ստացել է Կեսարի տիտղոս հավանաբար 1304 թվականի դեկտեմբերին, սակայն այլ աղբյուրներ ցույց են տալիս, որ ամսաթիվը եղել է Ռոջերի մահից կարճ ժամանակ առաջ («1305 թվականին Կեսարի տիտղոսը, որը շնորհում էր բարձր արարողակարգային կարգավիճակ, թեև ավելի քիչ իրական իշխանություն») և նույնիսկ օրեր առաջ («Ֆլորը 1305 թվականի ապրիլին նշանակվել է կեսար»)։

1305 թվականի ապրիլին Ադրիանապոլսում սպանվել է Անդրոնիկոսի որդի Միքայելի կողմից։  Ավելի ուշ կատալոնական ընկերությունը վրեժխնդիր է եղել՝ թալանելով Մակեդոնիայից մինչև Թրակիա, որը կոչվում էր «Կատալոնական վրեժ»։

Նա վարժ տիրապետել է հունարենին։

## Հարմարվողականություն
Կատալոնական ընկերության վաղ պատմությունը պատմել է ընկերության անդամ Ռամոն Մունթաները իր *Crònica* (Քրոնիկա) գրքում:

Ռոժե դե Ֆլորի կյանքը ոգեշնչել է *Տիրան լո Բլանի* գեղարվեստական կերպարին, էպիկական սիրավեպ, որը գրվել է Ժոանոտ Մարտորելի կողմից, հրատարակվել է Վալենսիայում 1490 թվականին։ Այն կատալոներեն լեզվով միջնադարյան գրականության ամենահայտնի գործերից է և կարևոր դեր է խաղացել արևմտյան վեպի էվոլյուցիայի մեջ՝ շնորհիվ Միգել դե Սերվանտեսի վրա ունեցած ազդեցության։

Ռոջեր դե Ֆլորը *«Մահվան հեծյալները*» («Surma ratsanikud», 1963 թվական), էստոնացի գրող Կառլ Ռիստիկիվի պատմական վեպի գլխավոր հերոսներից է։ Ռոջեր դե Ֆլորը  նաև գլխավոր հերոսն է և վեպի վերնագիրը՝ հայտնի հունացի գրող և հրատարակիչ Կոստաս Կիրիազի պատմական վեպում։

Իսպանացի բանաստեղծ Մարիանո Կապդեպոնը հորինել է պիես, որը Ռոջերի կյանքի վերջին օրերի մասին է։ Կոմպոզիտոր Ռուպերտո Չապին այդ բանաստեղծությունը օգտագործել է իր *«Roger de Flor»* (1878) օպերայի համար։

Նրա անունով է կոչվել Իսպանիայի դեսանտային բրիգադի ստորաբաժանումներից մեկը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ծովահեններ