open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բջջային հավելված

**Բջջային հավելված** () , ծրագրային ապահովում, որը նախատեսված է սմարթֆոններով, պլանշետներով և այլ շարժական սարքերով աշխատելու համար, մշակվում է հատուկ պլատֆորմների համար (iOS, Android, Windows Phone և այլն)։ Շատ բջջային հավելվածներ նախատեղադրված են հենց սարքի մեջ կամ կարող են անվճար կամ վճարովի ներբեռնվել առցանց հավելվածների խանութներից, ինչպիսիք են App Store-ը, Google Play-ը և այլն։

## Պատմություն
Սկզբնապես բջջային հավելվածներն օգտագործվում էին էլեկտրոնային փոստն արագորեն ստուգելու համար, բայց դրանց մեծ պահանջարկը հանգեցրեց դրանց ընդլայնմանը նաև այլ ոլորտներում, ինչպիսիք են բջջային հեռախոսը և GPS խաղերը, շփումը, տեսանյութեր դիտելը և համացանցից օգտվելը։

Այս եզրույթը մեծ տարածում է գտել 2007 թվականից, իսկ 2010 թվականին Ամերիկյան բարբառային հասարակության կողմից ներառվել է «Տարվա բառեր» ցուցակում։

Բջջային հավելվածների շուկան այսօր շատ զարգացած է և կայուն աճում է։ Statista-ի կանխատեսմամբ 2020 թվականին բջջային հավելվածների արդյունաբերության համախառն եկամուտը պետք է գերազանցեր 189 միլիարդ դոլարը։

## Տեսակներ
* Բջջային կայքեր, վեբ հավելվածներ
* Հիբրիդային ծրագրեր
* Կարգավորող հավելվածներ

## Բջջային հավելվածի ստեղծում
Բջջային հավելվածները գրվում են ծրագրավորման տարբեր լեզուներով (Java, PHP / JavaScript, ActionScript, Swift և Objective-C): Ստեղծման գործընթացում անցնում է մի քանի փուլ։

**Առաջին քայլ՝** որոշել, թե ինչի համար է նախատեսված հավելվածը և ինչ առաջադրանքներ է կատարելու։

**Երկրորդ փուլ՝** նախագծում և դիզայն

**Երրորդ փուլ՝**  մշակման գործընթաց

**Չորրորդ փուլ՝** փորձարկում

**Հինգերորդ փուլ՝** մոնիթորինգ

Նաև հայտնի են դարձել webview-հավելվածները, որոնք բջջային հավելվածի ինտերֆեյսում ցուցադրվող կայքերի բջջային տարբերակներն են։ Webview հավելվածները հասանելի են Android և iOS պլատֆորմներում։ Նման ծրագիրը կարող է ցույց տալ, որ կայքը ստեղծվել է վեբ ծրագրի տեխնոլոգիայով։ Օգտագործողին նման ծրագիրը կարող է թվալ տեղական և ունի բոլոր անհրաժեշտ գործառույթները։ Մշակողի համար այս տեխնոլոգիայի օգտագործումը նվազեցնում է բջջային հավելվածի համար առանձին կոդ գրելու ծախսերը, քանի որ վեբ-հավելվածի տեխնոլոգիայով կայքն արդեն ունի անհրաժեշտ ֆունկցիոնալությունը։ Նաև webview ծրագրերը կարող են օգտագործել iOS և Android համակարգերի, ինչպիսիք են push ծանուցումների գործառույթները, GooglePay կամ ApplePay վճարման համակարգերը։

## Բժշկության մեջ
2016 թվականին աշխարհում 260 հազար բժշկական բջջային հավելված կար։ Հավելվածների օգնությամբ սմարթֆոնով կարելի է չափել թոքերի ֆունկցիայի հիմնական պարամետրերը (տվյալներ ստանալու համար անհրաժեշտ է շնչել խոսափողի մեջ), չափել սրտի կծկումների հաճախականությունը, արյան կամ մարմնի այլ հեղուկների հետազոտություն կատարել միկրոֆլորիդային հավելվածների միջոցով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բջջային կապ
Կատեգորիա:Բջջային հեռախոսներ
Կատեգորիա:Բջջային հեռախոսների ծրագրային ապահովում
Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում
Կատեգորիա:Համացանց
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ
Օրհնեցեք կնոջը

**«Օրհնեցեք կնոջը»** (), ռուսական ռազմական-մելոդրամատիկ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ստանիսլավ Գովորուխինը Ի. Գրեկովայի «Հյուրանոցի տիրուհին» () վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են փոքր ծովափնյա գյուղում 1930-ական թվականների սկզբին։ Երիտասարդ աղջիկը սիրահարվում է գյուղ եկած զինվորական Ալեքսանդր Լարիչևին և նրա հետ մեկնում է նրա ծառայության վայր։ Ամենուր և միշտ հետևելով սիրելի ամուսնուն (Անդրբայկալ, Հյուսիս, խորհրդա-ֆիննական պատերազմ, Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբ), հերոսուհին լիովին զոհաբերում է իրեն նրա կատեգորիկ և պահանջկոտ բնավորությունը՝ ենթարկվելով Լարիչևի հրամաններին առանց քննարկման։ Վերան ստիպված է ազատվել երեխայից, իսկ Լարիչևի՝ առաջին ամուսնությունից ծնված որդու հետ կապվելուց հետո զրկվում է նաև նրանից։ Ալեքսանդրը չի խղճում նաև Վերայի ընկերուհուն՝ աշխույժ և կոպիտ Մաշա Սմոլինային։ Սակայն հենց Վերան է հետագայում ստանձնում Մաշայի երեխաների խնամքը, քանի դեռ նա բժշկական գումարտակի կազմում կռվում է ռազմաճակատում։

Գերությունը, կասկածները և ռազմական կարիերայի փլուզումը (բանակից հեռացումը) խախտում են Լարիչևի ուժեղ բնավորությունը՝ նրան մահվան հասցնելով սրտային անբավարարությունից։ Վերային թվում է, թե առանց սիրելիի իր կյանքն ավարտված է, բայց կյանքը, ինչպես պարզվում է, նոր է սկսվում։

## Դերերում

## Մրցանակներ և անվանակարգեր
* «Նիկա» մրցանակ երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարման համար (Իննա Չուրիկովա, 2004),
* Առաջադրվել է «Նիկա» մրցանակի լավագույն խաղարկային ֆիլմի և կնոջ լավագույն դերակատարման համար (Սվետլանա Խոդչենկովա, 2004),
* Հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակ և Պրիմորսկի երկրամասի նահանգապետի «9288 կմ» մրցանակ (Ալեքսանդր Միխայլովինին) Վլադիվոստոկում (2003) անցկացված  «Меридианы Тихого» կինոփառատոնում,
* Վ. Պրիյոմիխովի անվան գլխավոր մրցանակ (Ստանիսլավ Գովորուխինին) Բլագովեշչենսկի «Ամուրյան աշուն» կինոփառատոնում (2004),
* «Գրականություն և կինո» կինոփառատոն Գատչինայում (2004)․
* Հատուկ մրցանակ «էպիկական թեմայի քնարական մարմնավորման համար» (Ստանիսլավ Գովորուխին),
* Լավագույն դերասանուհի (Սվետլանա Խոդչենկովա),
* «Հայրենական կինեմատոգրաֆիայում կանացի կերպարի ստեղծման համար» մրցանակ (պրոդյուսեր Եկատերինա Մասկինային) Ռուսաստանի և Ուկրաինայի պրոդյուսերական կինոյի «Կինո-Յալթա» փառատոնում (2004)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Օրհնեցեք կնոջը» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:2000-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Էլիյահու Հանավի սինագոգ

**Սինագոգ  Էլիյահու Խանավի** (եբր. בית הכנסת אליהו הנביא, արաբ. كنيس النبي إلياهو), ժողովարան է Ալեքսանդրիայում, Եգիպտոսում գործող սակավաթիվ ժողովարաններից մեկն է։ Անվանվել է բիբլիական Եղիա մարգարեի անունով։ Ի սկզբանե գտնվել է քաղաքի ծայրամասում, իսկ այժմ Ալեքսանդրիայի կենտրոնում է։ Այն տեղավորում է 700 մարդ։

## Պատմություն
Սինագոգը կառուցվել է 1354 թվականին։ 1798 թվականին՝ Եգիպտական արշավանքի ընթացքում ֆրանսիական զորքերը պայթեցրել են շենքը։ Սինագոգը վերականգնել են 1850-ական թվականներին Եգիպտոսի ալբանական գահատոհմի անդամների միջոցներով։

Տանիքի մասնակի փլուզումից հետո ժողովարանի շենքը փաստացի գտնվում էր բաց երկնքի տակ, շենքի ներսը ենթարկվում էր արտաքին ազդեցությունների։ Անձրևաջրերը թափվում էին երկրորդ հարկում տեղակայված կանանց բաժին։ 2017 թվականին Եգիպտոսի հնությունների նախարարությունը 40 միլիոն եգիպտական ֆունտ է հատկացրել վթարային վերանորոգման և վերականգնման համար, որը տևել էր մինչև 2020 թվականի հունվար։ Վերականգնումից հետո, 2020 թվականի հունվարի 10-ին, ժողովարանը բացվել է, բացման արարողությանը ներկա են եղել 3 հրեա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1850 հիմնադրումներ Եգիպտոսում
Կատեգորիա:1354 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Ֆրից Քյոնիգ

**Ֆրից Քյոնիգ** ( , ), գերմանական աբստրակցիոնիստ, քանդակագործ։

## Կյանքը և գործունեությունը
1930 թվականին Ֆ. Քյոնիգի ընտանիքը Վյուրցբուրգից տեղափոխվել է Լանդսհուտ։ 1946-1952 թվականներին նա սովորել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ քանդակագործ Անտոն Հիլերի ղեկավարությամբ։ 1957 թվականին ստացել է կրթաթոշակ և մեկնել է Իտալիա, սովորել և աշխատել  է Հռոմում՝ «Վիլա Մասիմոում»։ Կասսելում մասնակցել է documenta II «1959» և documenta III  «1964»  ժամանակակից արվեստի միջազգային ցուցահանդեսներին։ 1964 թվականին Ֆ. Քյոնիգը ընտրվել է Մյունխենի Բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի պլաստիկ արվեստի պրոֆեսոր։ Աշխատել է Մյունխենում ճարտարապետության ֆակուլտետում մինչև 1992 թվականը։

Ֆ. Քյոնիգը հանդիսանում է Բավարիայի Լանդսհուտ քաղաքի Քանդակագործական թանգարանի հիմնադիրը։

Ֆ. Քյոնիգի քանդակները հաճախ կառուցված են պարզ երկրաչափական մարմիններից։ Հետաքրքիր են նաև նրա ստեղծած մարդու կերպարները։ Ֆ. Քյոնիգի կողմից Բեռլինում Հոլոքոստի զոհերի հուշահամալիրի նախագիծը ներկայացրել է ոճավորված մարդկային գլուխներ և ոսկորներ, որոնք հավաքված են հորանում։ Ֆ. Քյոնիգի ստեղծած Նյու Յորքի «Ոլորտ» բրոնզե հուշարձանը խիստ վնասվել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչության ժամանակ, սակայն պահպանվել է։ Ոսկեզօծ «Ոլորտ» հուշարձանի ներքին մասում, ի թիվս այլ բաների, հայտնաբերվել են այդ օրը կործանված ինքնաթիռների բեկորներ։

Ֆ. Կոնիգը Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության վաստակի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ էր։ 1993 թվականին քանդակագործը պարգևատրվել է Բավարիայի «Մաքսիմիլիան» գիտության և արվեստի շքանշանով։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:The Sphere-new One World Trade Center-2012.jpg|**Վնասված Սֆերա, Բեթթերի այգի, Նյու Յորք**
Պատկեր:Fritz Koenig Denkmal fuer die Opfer des Olympiaattentats 1972 1995 Olympiapark-2.jpg|**1972-ի Մյունխենի Օլիմպիական խաղերում զոհված ահաբեկիչների զոհերի հուշարձան**
Պատկեր:Fritz Koenig Flora III 1971-5.jpg|**Ֆլորա III, կառավարության այգի-նստավայր, Մյունխեն**
Պատկեր:Fritz Koenig Grosses Votiv 1963-64-3.jpg|**Մեծ վոտիվ 1963-64, Լուիզենշիստան**
Պատկեր:Fritz Koenig Grosse zwei V 1973-3.jpg|**Մյունխեն Երկու մեծ ֆաուս, 1973, Մյունխենի Նոր Պինակոտեկի դիմաց Երկու մեծ VI (1973/82)**
Պատկեր:Fritz Koenig - Grosse Biga - 2000-1.jpg|**Մեծ Բիգա 2000, բրոնզ, Հին Պինակոտեկի արտաքին գոտի, Մյունխեն**
Պատկեր:Berlin-ChbgN Maria Regina Martyrum asv2022-11 img3.jpg|**«Ապոկալիպսիսի կինը», Մարիա թագուհու կրքերի եկեղեցու ճակատը, Բեռլին**


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գերմանացի զինվորականներ
Մարիա Ալեխանդրա Վիկունյա

**Մարիա Ալեխանդրա Վիկունյա Մունոս** (, ), էկվադորցի քաղաքական գործիչ, որը զբաղեցրել է Էկվադորի փոխնախագահի պաշտոնը նախագահ Լենին Մորենոյի օրոք՝ 2018 թվականի հունվարից դեկտեմբեր` նախկինում զբաղեցնելով Էկվադորի բնակարանային շինարարության և քաղաքաշինության զարգացման նախարարի պաշտոնը։

## Կենսագրություն և կարիերա
Մարիա Ալեխանդրա Վիկունյան ծնվել է 1978 թվականի փետրվարի 13-ին Գուայակիլ քաղաքում։ Սովորել է Գուայակիլի համալսարանում, որտեղ ստացել է կլինիկական հոգեբանի և գործնական վարչարարության բակալավրի աստիճաններ։ Ամուսնացած է գրող Էռնեստո Կարիոնի հետ և ունի մեկ դուստր։

Երիտասարդ տարիքում Վիկունյան սկսել է իր քաղաքական կյանքը որպես հոր՝ Լեոնարդո Վիկունայի կողմից հիմնադրված Ալֆարիստական բոլիվարիանական ալյանսի (*Alianza Bolivariana Alfarista*) շարժման մասնակից։ Նա մյուս ձախ քաղաքական ուժերի հետ ստեղծել է *PAIS* ալյանսը՝ 2006 թվականի նախագահական ընտրություններում Ռաֆայել Կորրեայի թեկնածությանը աջակցելու նպատակով։ 2007 թվականին Հարկային ծառայությունում նշանակվել է կադրերի գծով տարածաշրջանային համակարգող։

Վիկունյան Ազգային ժողովում առաջին անգամ ընտրվել է 2009 թվականին, նորից վերընտրվել է 2013 թվականին։ Ազգային ժողովում նա զբաղեցրել է Էկվադորի քաղաքացիների առողջության և բարեկեցության ամենամեծ հանձնաժողովի փոխնախագահի պաշտոնը, եղել է նաև Կրթության, գիտության, տեխնոլոգիայի և հաղորդակցության հանձնաժողովի հիմնադիրներից մեկը։ 2017 թվականի մայիսին նախագահ Լենին Մորենոն նրան նշանակել է Քաղաքային զարգացման և Բնակարանային շինարարության նախարար։ Փոխնախագահ Խորխե Գլասին պաշտոնից հեռացնելուց հետո Վիկուսյան նշանակվել է փոխնախագահի պաշտոնակատար, մինչ Գլասի դեմ առաջադրված կոռուպցիայի մեղադրանքները պարզելը։

## Էկվադորի փոխնախագահ
Գլասը դատապարտվում է կոռուպցիայի համար *Odebrecht*-ում կաշառակերության սկանդալի կապակցությամբ։ Քանի որ փոխնախագահի պաշտոնը ավելի քան 90 օր դատարկ մնաց, Ազգային ժողովը ստիպված էր քվեարկել այն թեկնածուի օգտին, ով երկար ժամանակ զբաղեցրել էր փոխնախագահի պաշտոնը։

2018 թվականի հունվարի 6-ին Վիկունյան պաշտոնապես երդվել է Էկվադորի փոխնախագահի պաշտոնում այն բանից հետո, երբ Ազգային ժողովը քվեարկել է նրան այդ պաշտոնում հաստատելու հարցը։ Նրան հաստատել են այն բանից հետո, երբ Ազգային ժողովի 70 անդամներ կողմ են քվեարկել նրա թեկնածությանը, 17 պատգամավոր դեմ է քվեարկել առաջադրմանը, իսկ 19-ը՝ ձեռնպահ։ 1996 թվականից Ռոզալիա Արտեագայի պաշտոնավարման ավարտից հետո նա դարձել է երկրորդ կինը, որը երբևէ զբաղեցրել է Էկվադորի փոխնախագահի պաշտոնը։

2018 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Վիկունյան հեռացվել է փոխնախագահի պաշտոնից` կապված կոռուպցիոն սկանդալի հետ։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Վիկունյան հայտարարել է փոխնախագահի պաշտոնը թողնելու իր ցանկության մասին։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Օտտո Սոնենհոլցներն ընտրվել է Էկվադորի փոխնախագահ՝ Ազգային ժողովի կողմից հաստատվելուց հետո։

2020 թվականին Մարիա Ալեխանդրա Վիկունյան մեկ տարով ազատազրկվել է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էկվադորի փոխնախագահներ
Կատեգորիա:Էկվադորցի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Էկվադորի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կին հոգեբաններ
Լիանա Աղաջանյան

**Լիանա Աղաջանյան** Լիանա Աղաջանյանը ամերիկահայ լրագրող է։ Նա մասնագիտացել է երկար պատմողական ոճի տեքստերի և միջազգային լրագրության մեջ։ Աղաջանյանը ծնվել է Թեհրանում (Իրան) և մեծացել է Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա)։

## Լրագրություն
Աղաջանյանի աշխատանքները հայտնվել են Նյու Յորք Թայմս, BBC, The Guardian, *Newsweek*, *Foreign Policy* և *Al Jazeera America*: Նա նաև հայկական Իյանյան անկախ լրատվական թերթի խմբագիրն է։

Աղաջանյանը շատ նյութեր է գրել Հայաստանի ինչպես նաև մի քանի այլ երկրների օրինակ` Մեծ Բրիտանիայի, Գերմանիայի, Մոնղոլիայի մասին։ Նա ստացել է մի շարք դրամաշնորհներ և մասնակցություն տարբեր ծրագրերի ինչպես օրինակ  *Aging Fellowship*-ի *Metlife* լրագրողնեի հիմնադրամին, Ջոն Հոպքինսի համալսարանում միջազգային հաշվետվությունների նախագծին, ինչպես նաև մասնակցել է Հրանտ Դինքի հիմնադրամի կազմակերպած Հայ-թուրքական երկխոսություններին։

## Մրցանակներ
2015 թվականին Աղաջանյանը Պարգևատրվել է երկրորդ Write a House ամենամյա գրական մրցույթին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* ianyanmag.com
* 

Կատեգորիա:Ամերիկահայ լրագրողներ
Նիլսինա Նիլսեն

**Նիլսինա Նիլսեն** (, ), առաջին կին գիտնականն ու բժիշկը Դանիայում։ 1885 թվականին ավարտել է համալսարանը, իսկ 1889 թվականին հիմնադրել է իր սեփական բժշկական հաստատությունը և աշխատել որպես բժիշկ։ Նիլսենը նաև ակտիվորեն մասնակցել է գենդերային հավասարության համար շարժմանը՝ աշխատելով Դանիայի կանանց ընկերությունում։

## Վաղ կենսագրություն
Նիլսինա Նիլսենը ծնվել է 1850 թվականի հունիսի 10-ին, Սվեննբորգում, որտեղ անցկացրել է իր մանկությունը, ունևոր նավի սեփականատեր Լարս Նիլսենի (1808-1886) և Կարեն Յենսենի (1811-1882) ընտանիքում։ Երեխա ժամանակ նրա եղբայրն ու քույրը մահացել են որովայնային տիֆից, ինչն էլ որոշ չափով ազդել է բժշկության հանդեպ նրա հետաքրքրության վրա։

## Կարիերա
1868 թվականին մանկավարժական կրթություն է ստացել Կոպենհագենի Ֆրյոկրներնի Վիլլեմոես-Քվիստգորդսի ինստիտուտում և մի քանի տարի աշխատել գավառում որպես տնային դաստիարակչուհի։ 1874 թվականին նամակագրական կապ է հաստատել շվեդ բժշկուհի Շարլոտա Յուլենի հետ, ով նրան խորհուրդ է տվել դիմել դանիացի խորհրդարանական Կ.Է.Ֆենգերին, ով աջակցում էր կանանց իրավունքների համար պայքարին, այդ թվում` օգնում էր  առաջին դանիացի հեռագրական օպերատոր Մաթիլդա Ֆիբիգերին։ Ֆենգերը համալսարանում բժշկություն սովորելու նրա դիմումն ուղարկել է կրթության նախարարություն։ 1875 թվականին թագավորական հրամանագրով ընդունվել է  օրենսդրություն, որը թույլ է տվել կանանց օգտվել համալսարանական կրթությունից։ 1877 թվականին Նիլսենը, Յոհաննա Գլիրուպի հետ միասին, ընդունվել են Դանիայի համալսարան` դառնալով առաջին երկու ուսանողուհիները։ Դանիայի կանանց ընկերությունը նրան մի փոքր նպաստ է տրամադրել, որպեսզի կարողանա սովորել։ 1885 թվականին Նիլսենը ստացել է թերապևետ բժշկի դիպլոմ։

Նիլսենը Կոպենհագենում իրեն դրսևորել է որպես գործնական բժիշկ։ Նիլսենը նախատեսել էր մասնագիտանալ գինեկոլոգիայի ոլորտում, բայց այդ ժամանակների միակ դանիացի գինեկոլոգ Ֆ. Հովիցը չի ընդունել նրան։ Այնուամենայնիվ, 1906 թվականին նա նշանակվել է սեռական ճանապարհով փոխանցվող հիվանդությունների գծով համայնքային մասնագետ և զբաղվել է մարմնավաճառների իրավունքների պաշտպանությամբ։ Նիլսինա Նիլսենը ակտիվորեն ներգրավվել է կանանց շարժման մեջ` որպես Դանիայի կանանց ընկերության անդամ։ Քննադատելով այս կազմակերպության չափազանց զգույշ քաղաքականությունը՝ նա միացել է կանանց ավելի արմատական խմբերին։ 1893-1898 թվականներին Նիլսենը եղել է Կանանց սուֆրաժիստական ասոցիացիայի նախագահը (*Kvindevalgretsforeningen*): 1904 թվականին նա Լուիզա Նյորլունդի, Բիրգիտ Բերգ Նիլսենի և Ալվիլդա Հարբու Հոֆի հետ միասին դարձել են  Լիբերալ կուսակցության առաջին կին անդամները։ 1907 թվականին նա դարձել է կանանց ընտրական իրավունքի ազգային ասոցիացիայի (*Landsforbundet for Kvinders Valgret*) համահիմնադիրներից մեկը։

## Ճանաչում
Նիլսինա Նիլսենի պատվին է անվանակոչվել դեպի Ռիգսհոսպիտալետ գնացող ճանապարհը, որը Դանիայի ամենամեծ հիվանդանոցներից մեկն է և Կոպենհագենի ամենաբարձր մասնագիտացված հիվանդանոցը։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դանիացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Դանիացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Դանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Դանիացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Դանիացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Ալբանիայի հանրային հեռուստառադիոընկերություն

**Ալբանիայի հանրային հեռուստառադիոընկերություն** (, համառոտ՝  RTSH), Ալբանիայի հանրային հեռուստառադիոընկերություն։

## Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1938 թվականին, նույն տարում միջին ալիքների վրա գործարկվել է Տիրանայի ռադիոալիքը։ Առաջին ալբանական ռադիոկայանը գործարկվել է Ալբանիայի թագավոր Ահմեդ Զոգուի և թագուհի Գերալդինե Ապոնյիի  նախաձեռնությամբ՝ Տիրանայի քաղաքապետարանի նախկին շենքում կայացած արարողության ժամանակ։ 1960 թվականին RTSH հեռուստաընկերությունը հեռարձակել է «Ալբանիայում առաջին»  հեռուստաալիքը (Televizioni Shqiptar, TVSH), 1980 թվականին գերկարճ ալիքների վրա՝ «Երկրորդ ռադիոալիքը» (Radio Tirana 2)։
[308x308px| [Ահմեդ Զոգուն և  Գերալդինե Ապոնյին, 1938 թվական|աջից]]

## Հեռուստաալիքներ և ռադիոկայաններ
### Ընդհանուր հեռուստաալիքներ
*TVSH
Եթերային, մալուխային, արբանյակային հեռարձակուման միջոցով հասանելի է Ալբանիայի բոլոր շրջաններում։
### Միջազգային հեռուստաալիքներ
*TVSH Sat
Արբանյակային հեռարձակուման միջոցով հասանելի է աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։
### Հեռուստաալիքների թեմատիկ փաթեթներ
*TVSH 2
*RTSH Sport
*RTSH Muzikë
*RTSH Art
*RTSH HD
Մալուխային, արբանյակային հեռարձակուման միջոցով հասանելի է Ալբանիայի բոլոր շրջաններում։
### Հանրային ռադիոալիքների թեմատիկ փաթեթներ
*Radio Tirana 1-ընդհանուր
*Radio Tirana 2- երաժշտական
Եթերային ռադիոհեռարձակման միջոցով հասանելի է  Ալբանիայի բոլոր շրջաններում։
### Քաղաքային ռադիոկայաններ
*Radio Kukësi
*Radio Televizioni Korça
*Radio Televizioni Gjirokastra
### Միջազգային ռադիոկայաններ
*Radio Tirana International՝ միջազգային ռադիոբլոկների ցանց
*ալբաներեն
*անգլերեն
*գերմաներեն
*ֆրանսերեն
*իտալական
*հունարեն
*սերբերեն 
*թուրքերեն
Մինչև 1980-ականների վերջ հեռարձակվում էր ռուսերենով։

Եթերային հեռարձակման միջոցով հասանելի է աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт
* RTSH на английском 
* Radio Station World

Կատեգորիա:Հեռուստատեսությունն Ալբանիայում
Հազիր Գնունի

**Հազիր Գնունի** (), հայ նախարար Արմինիա կուսակալությունում։

Վահան Գնունու որդին, Գրիգոր Գնունու հայրը, Գնունիների նախարարական տոհմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:8-րդ դարի հայ նախարարներ
Կատեգորիա:9-րդ դարի հայ նախարարներ
Գրիգոր Գնունի

**Գրիգոր Գնունի** (), հայ նախարար Արմինիա կուսակալությունում։

Հազիր Գնունու որդին, Գնունիների նախարարական տոհմից։

## Կենսագրություն
850-855 թվականներին Արմինիա կուսակալությունում տեղի ունեցած հակաարաբական ապստամբության ընթացքում Գրիգոր Գնունին իր զորքով և 6 ազգականներով մասնակցում է Մուշի ճակատամարտին, որտեղ հայկական զորքերը գլխավորող Հայոց իշխան Բագարատ Բագրատունին պարտության է մատնում արաբական զորավար Մուսա իբն Զուրարիին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գնունիներ
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)

**«Ջրահարս»** կամ **«Ծովային հավերժահարս»** (), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված մոտավորապես 1900 թվականին։ Գտնվում է Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։

## Նկարագրություն
Նկարչին հետաքրքրել է դիցաբանական ծովային հավերժահարսերի կերպարի մութ կողմը (հայտնի են որպես ջրահարս) որպես կախարդուհիներ։ Ծովային հավերժահարսեր են ավանդաբար համարվել նաև սիրենները, որոնք հունական դիցաբանության մեջ իրենց կլանող երգերով գայթակղելով նավաստիներին՝ նրանց հասցնում էին մահվան։ Նրան նաև եղել են ողբերգական կերպարներ, քանի որ ջրահարսերը չէին կարող ապրել մարդկային աշխարհում, որը կարոտում էին, իսկ տղամարդիկ նրանց ջրային թագավորությունում գոյություն ունենալ չէին կարող, այդ իսկ պատճառով նրանց միջև սիրային կապերը դատապարտված էին անհաջողության։

Նկարը ստեղծվել է Ալֆրեդ Թեննիսոնի «Ջրահարս» (1830) բանաստեղծությունից ոգեշնչված։ Բանաստեղծության մեջ պատմվում է մազերը սանրող ջրահարսի մասին, որին էլ պատկերել է նկարիչը։ Ջրահարսի թեման կատարելապես համապատասխանում է նրա՝ դիցաբանական և բանաստեղծական թեմաների միջոցով կանացի և կնոջ դասական գեղեցկությունը պատկերելու նախասիրությանը։

Ջրահարսը հանգիստ նստած է ափին, որին դիպչում են ալիքները։ Հետին պլանը լրացնում են ժայռերի կամարները։ Հղկված մանրաքարերով ափը դիտողին հուշում է, որ տեսարանը Մեծ Բրիտանիայում է, ինչպես նկարչի մյուս կտավները։ Նկարում չկան նավաստիներ, իսկ ջրահարսը պատկերված է գայթակղիչ միայնակ կերպարով, թեպետ և ձկնային պոչով։ Նկարը նուրբ մելանխոլիկ մթնոլորտի զգացողություն է առաջացնում, ջրահարսը միայնակ նստած է ծովածոցում, երազկոտ սանրում է իր գեղեցիկ երկար շիկակարմիր վարսերը, իսկ շուրթերը կիսաբաց երգելու պահին։ Նրա կողքին կա մարգարիտներով լի խեցի, որը առաջացել է մեռած նավաստիների արցունքներից։

## Պատմություն
thumb|left|«Ջրահարսի» էտյուդ (1892-1895 թվականներ)
Երբ «Ջրահարսը» 1901 թվականին ցուցադրվել է Լոնդոնի Թագավորական ակադեմիայում, *Art Journal* ամսագիրն այն անվանել է «մտածկոտ-տխուր տեսքով», իսկ գրաքննության մեջ նշվել է, որ «այն պատմում է մարդկային ձգտման մասին, որը երբեք չի բավարարվելու... Սառնամանիքային ցուրտը հավերժ բույն է դրել նրա սրտում, ալիքների անվերջ ճողփյունը չի կարող փոխարինել մարդկային ձայնին, հույզերով անհանգիստ այս հիասքանչ էակները երբեք չեն կարող զգալ ոչ չարթնացած հանգիստ, ոչ կանացիության ուրախություն»։

Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսը նկարը նվիրել է Թագավորական ակադեմիային որպես ակադեմիկոս ընտրվելուց հետո։ 1880-ական թվականներին նկարիչը հաճախ է ցուցադրվել Թագավորական ակադեմիայում և Նկարների նոր պատկերասրահում, կտավների սյուժեները մեծամասամբ վերցված են եղել գրականությունից կամ հունական դիցաբանությունից։

## Տես նաև
* Պրեռաֆայելիտներ
* Սիրեն (նկար, Ուոթերհաուս)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1900 նկարներ
Կատեգորիա:Ձկան պոչով կերպարներ
Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Կատեգորիա:Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարներ
Ռոզա Բորխա դե Իկասա

**Ռոզա Բորխա դե Իկասա** (), ծննդյան անունը`  Ռոզա Բորխա Ֆեբրես-Կորդերո (, ), էկվադորցի բանաստեղծ, էսսեիստ, դրամատուրգ, հասարակական ակտիվիստ և կանանց իրավունքների պաշտպան։

## Կենսագրություն
Ռոզա Բորխա Ֆեբրես-Կորդերոն ծնվել է Գուայակիլում, 1889 թվականի հուլիսի 30-ին։ Հայրը՝ Սեզար Բորխա Լավայենը, բժիշկ էր, քաղաքական գործիչ, ֆրանսերենի թարգմանիչ, «Պառնաս» գրական խմբակի բանաստեղծ, «Ուշ ծաղիկներ և կախարդական ադամանդներ» ժողովածուի հեղինակ։ Մայրը՝ Անժելա Ֆեբրես-Կորդերո Լավայնն էր։ Գրողը եղել է Գանդիայի 3-րդ դուքս Խուան դե Բորխա Հենրիկեսի (Հռոմի պապ Ալեքսանդր VI-ի` Ռոդրիգո Բորխա / Բորգիա թոռ) և Խուանա դե Արագոն Գուրեայի (Ֆերդինանդ II Արագոնի  թոռնուհի) անմիջական սերունդներից։ 1916 թվականին ամուսնացել է Ալբերտո Իկաս Կարբոյի հետ, փոխել ազգանունը և հայտնի դարձել որպես Ռոզա Բորխա դե Իկաս։

## Ստեղծագործություն
Գրել է «Հուդա» և «Ոչ ոք չգիտի, թե ինչ կլինի վաղը» պիեսները։ «Հոգով ուղարկված» պիեսը, ինչպես նաև «Մարիա Ռոսարիո» վեպը, որը չի տպագրվել գրողի կենդանության օրոք։ Նա նաև մի շարք սոցիոլոգիական և պատմական ակնարկների հեղինակ է։

Ռոզա Բորխա դե Իկասան հայտնի է նաև որպես երգերի հեղինակ և կոմպոզիտոր։ 1942 թվականին Բուենոս Այրեսի կամերային երաժշտության ընկերությունը նրան շնորհել է առաջին մրցանակ այն աշխատանքների համար, որոնցով նա հանդես է եկել մրցութային ծրագրում։

## Հասարակական գործունեություն
Ռոզա Բորխա դե Իկասան եղել է Գուայակիլի համալսարանի Գրականագիտական քննադատության կենտրոնի տնօրեն, «Նոր Հորիզոններ» ամսագրի հիմնադիրն ու գլխավոր խմբագիրը, Էկվադորի լեզվաբանության ակադեմիայի և Էկվադորի մշակույթի ինստիտուտի անդամ, Գուայասի ժուռնալիստների ակումբի հիմնադիրը և Գուայակիլում գտնվող բոլիվարյան ընկերության փոխնախագահը։ Գուայաս նահանգում զբաղեցրել է նախարարի պաշտոն։

Գրողի ամենակարևոր հասարակական ձեռքբերումը նրա կողմից Կանանց կրթության լեգեոնի ստեղծումն էր։ Նա հանդես է եկել որպես կանանց իրավունքների և բանվորների ու ծառայողների իրավունքների հետևողական պաշտպան, որոնց համար դասախոսություններ է կարդացել և սովորեցրել բանավիճելու ունակություն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Pérez Pimentel, Rodolfo. Diccionario Biográfico Ecuador: Rosa Borja de Ycaza 
* Una rama subsistente del linaje de Borja en la América española, por Jaime de Salazar y Acha, Académico de Número de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía 

Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Երգերի հեղինակներ
Կատեգորիա:Էկվադորցի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Էկվադորցի գրողներ
Կատեգորիա:Էկվադորցի կին գրողներ
Կատեգորիա:Էկվադորցի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Կին դասական կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Կին կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Կին սոցիոլոգներ
Կատեգորիա:Կին վիպասաններ
Քաղցր կյանք

**«Քաղցր կյանք»** (), 1960 թվականին ռեժիսոր Ֆեդերիկո Ֆելինիի կողմից նկարահանված իտալական կատակերգական դրամա։ Նկարահանված է սև-սպիտակ ժապավենի վրա։ Գլխավոր դերում հանդես է գալիս Ֆելինիի ընտրյալ դերասան և մտերիմ ընկեր Մարչելո Մաստրոյանին

Ֆիլմը բաղկացած է 13 դրվագներից (6 կարճ և 7 երկար), որոնցում նկարագրվում են դեղին մամուլի լրագրող Մարչելո Ռուբինիի ամենօրյա կյանքը մայրաքաղաք Հռոմում, ով հրապուրված քաղաքի «քաղցր կյանքով», գտնվում էր սիրո և երջանկության անպտուղ որոնման մեջ։ Դրվագները ոչ մի կերպ միմյանց կապակցված չեն։

Ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե արմավենու» 1960 թվականի Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ, առաջադրվել 4 Ակադեմիայի մրցանակի՝ հաղթելով «հագուստի լավագույն դիզայն» կատեգորիայում։

Ֆիլմը ներկայումս հաճախ դիտվում է որպես համաշխարհային կինոյի լավագույն գործերից մեկը։

## Դերերում

## Գրականություն
* Costa, Antonio (2010) . *Federico Fellini. La dolce vita*. Lindau: collana Universale film.
* Fellini, Federico, and Joseph-Marie Lo Duca (1960). *La dolce vita*. Paris: Jean-Jacques Pauvert Editeur.
* Kezich, Tullio (2005). "Federico Fellini and the Making of 'La Dolce Vita . in *Cineaste*, Volume 31, no. 1, 2005, pp.&nbsp;8–14.
* *'La Dolce Vita' di Federico Fellini*. Bologna: Cappelli editore, collana *Fellini Federico: dal soggetto al Film*, 1960.
* *Su 'La Dolce Vita' con Federico Fellini*. Venice: Marsilio, 1996.
* Ricciardi, Alessia  (2000). "The Spleen of Rome: Mourning Modernism in Fellini's 'La Dolce Vita. in *Modernism/Modernity*, Volume 7, no. 2, 2000, pp.&nbsp;201–219.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը IMDb.com կայքում
* Էջը «Rotten Tomatoes» կայքում

Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Ոսկե արմավենու ճյուղ» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրաքննված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆեդերիկո Ֆելինիի ֆիլմեր
Կատեգորիա:1960-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Ալթայ Հաջիև

**Ալթայ Էմիր օկլի Հաջիև** (, ), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ։

## Կենսագրություն
Ալթայ Հաջիևը ծնվել է 1931 թվականին նկարիչ Ամիր Հաջիևի ընտանիքում։ 1951 թվականին ավարտել է Ազիմ Ազիմզադեի անվան արվեստի դպրոցը, 1959 թվականին ՝ Կիևի արվեստի պետական ինստիտուտը։ 1959 թվականից նա միջազգային և ազգային ցուցահանդեսների մասնակից է։

1960 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ 1962-1967 թվականներին աշխատել է որպես Ադրբեջանական ԽՍՀ Նախարարների Խորհրդին առընթեր Մամուլի պետական կոմիտեի գլխավոր նկարիչ։ 1982 թվականին Ալթայ Հաջիևն արժանացել է վաստակավոր արտիստի կոչմանը, իսկ 2002 թվականին ՝ ժողովրդական արտիստի կոչմանը։ 1995 թվականին նա արժանացել է Հումայ մրցանակի։ 2003 թվականից Ալթայ Հաջիևին շնորհվում է Նախագահական մրցանակ։

Նկարիչը կազմակերպել է մի քանի անհատական ցուցահանդեսներ։ Նրա ցուցահանդեսներն անցկացվել են 1987, 1991, 2001 թվականներին, ինչպես նաև 2006 թվականին՝ նկարչի 75-ամյակի առթիվ։ Նկարչի աշխատանքները պահվում են Ադրբեջանի արվեստի ազգային թանգարանում, Ադրբեջանի արվեստի պետական պատկերասրահում, օտարերկրյա թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

Ալթայ Հաջիևը մահացել է 2019 թվականի փետրվարի 12-ին՝ 87 տարեկան հասակում։

## Մրցանակներ
* Ադրբեջանական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության պատվավոր հրամանագիր - 1968,
* Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ - դեկտեմբերի 1, 1982,
* «Հումայ» մրցանակ - 1995,
* Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ - մայիսի 30, 2002,
* ԱՀ Նախագահի մրցանակ - դեկտեմբերի 23, 2004։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ
Խորհրդային և սոցիալիստական ճամբարի ուժերի ներխուժում Չեխոսլովակիա (1968)

**Վարշավայի պայմանագրի երկրների ներխուժում Չեխոսլովակիա**, պաշտոնական անվանում՝ **«Դանուբ» գործողություն**, 1968 թվականի օգոստոսի 20-ի լույս 21-ի առավոտյան Վարշավայի պայմանագրի հինգ երկրների՝ Խորհրդային Միության, Լեհաստանի, Բուլղարիայի, Հունգարիայի ժողովրդական հանրապետությունների և Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետության (Արևելյան Գերմանիա) կողմից դեպի Չեխոսլովակիա իրականացրած համատեղ ռազմական ներխուժում։

Օգոստոսի 21-ի առավոտյան Վարշավյան պայմանագրի շուրջ 500 հազարանոց զորքը հարձակվեց Չեխոսլովակիայի վրա։ Ռազմական միջամտությանը հրաժարվեցին մասնակցել Ալբանիայի և Ռումինիայի կառավարությունները։ Գործողություններից ժամեր առաջ, բացառությամբ փոքր մասնագիտական խմբի, Մոսկվան հրամայեց Արևելյան Գերմանիայի ուժերին չանցնել Չեխոսլովակիայի պետական սահմանը։

Ներխուժման առիթ էր հանդիսացել Բրատիսլավայում Ալեքսանդր Դուբչեկի կողմից՝ «Պրահայի գարուն» անվանմամբ կազմակերպած քաղաքական ազատականացմանն ուղղված բանակցությունների ձախողումը, որից հետո Չեխոսլովակիայի Կոմունիստական կուսակցության ներսում ուժեղացվեց ավտորիտար թևի կշիռը։ Խորհրդային Միության վարած արտաքին քաղաքականությունն այս շրջանում ստացավ «Բրեժնևի դոկտրին» անվանումը։

Օկուպացիայի պատճառով սպանվեց 137 և վիրավորվեց 500 Չեխոսլովակիայի քաղաքացի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արխիվային փաստաթղթերի հավաքածու

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատերազմներ
Օգնության ազդանշան

մինի|Օգնության ազդանշանը
Օգնության ազդանշանը (կամ ընտանեկան բռնության ազդանշանը) մեկ ձեռքի ժեստ է, որը կարող է օգտագործվել անձի կողմից, ուրիշներին զգուշացնելու համար, որ ինքն օգնության կարիք ունի։ Այն ի սկզբանե ստեղծվել է որպես COVID-19 համաճարակի հետ կապված ինքնամեկուսացման միջոցառումների արդյունքում ամբողջ աշխարհում ընտանեկան բռնության դեպքերի աճի դեմ պայքարի գործիք։

Ազդանշանը կատարվում է ձեռքի բարձրացմամբ, հետո անձը ափի մեջ է դնում իր բութ մատը, այնուհետև ծալում է մյուս մատները։ Նշանը հատուկ նախագծված է որպես ձեռքի մեկ շարունակական շարժում, այլ ոչ թե մեկ դիրքում պահվող նշան, որը հեշտությամբ կարելի է տեսնել։

Օգնության ազդանշանն առաջին անգամ ներկայացվել է Կանադայում 2020 թվականի ապրիլի 14-ին՝ Կանադայի կանանց հիմնադրամի կողմից, իսկ 2020 թվականի ապրիլի 28-ին՝ Միացյալ Նահանգներում կանանց ֆինանսավորման ցանցում (WFN)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ընտանեկան բռնություն
Կատեգորիա:Ժեստեր
Կատեգորիա:Ժեստերի լեզուներ
Միշել Ռու

**Միշել Ռու-ավագ** (, ), ֆրանսիական ծագմամբ բրիտանացի շեֆ խոհարար, ռեստորանատեր և Ռու հայտնի ընտանիքի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Միշել Ռուն ծնվել է Սոն է Լուար դեպարտամենտի Շարոլ քաղաքում՝ մսագործի ընտանիքում։ Մանկությունից հետաքրքրվել է ընտանեկան գործերով, իսկ հետո՝ խոհարարական արվեստով։ Երկու տարվա ընթացքում Միշել Ռուն վերապատրաստվել է որպես հրուշակագործ։ Դրանից հետո Փարիզի Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատանը ստացել է շեֆ խոհարարի պաշտոն։ Այստեղ նա աշխատել է մինչև զորակոչվելը։ Բանակում ծառայելու ընթացքում ստացել է անվտանգության գործողության և Հյուսիսային Ամերիկայում կարգուկանոնի պահպանման հիշատակային մեդալ։

Ամերիկյան ծառայությունից հետո Փարիզում Միշելը միս Սեսիլ դե Ռոթշիլդի մոտ աշխատել է որպես շեֆ խոհարար։ 60-ական թվականներին Միշելը որոշել է թողնել խոհարարությունը և դառնալ օպերային երգիչ, բայց դրա փոխարեն իր եղբոր՝ Ալբերի հրավերով տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ շարունակել է պատրաստել։ Միասին նրանք բացել են *Le Gavroche* ռեստորանը։ 1972 թվականին Բերքշիրում Միշել Ռուն բացել է *The Waterside Inn* սեփական ռեստորանը։ Այս ռեստորանը Մեծ Բրիտանիայում դարձել է երկրորդը, որը ստացել է Միշլենի երեք աստղ։

Հետագայում՝ 1973 թվականին, Միշել Ռուն եղբոր հետ միասին բացել է հրուշակեղենի արտադրամաս, երշիկի խանութ, ինչպես նաև փնտրել է նոր բաղադրատոմսեր և պատրաստման տեխնոլոգիաներ։

Միշել Ռուն հրատարակել է իր խոհարարական գիրքը, որտեղ պատմել է բաղադրատոմսերի մասին, որոնք կիրառվում են Ռու եղբայրների ռեստորաններում։ Բացի այդ, նա գրել է 30-սերիանանոց հեռուստաշոուի սցենար, որը նկարահանվել է BBC հեռուստաընկերությունում։ Գլխավոր հերոսները եղել են Միշել Ռուն և նրա եղբայր Ալբերը։

90-ական թվականների վերջին Միշել Ռուն հեռացել է գործերից և 2008 թվականից ապրել է Կրան Մոնդանայում (Շվեյցարիա)։

Միշել Ռուն մահացել է 2020 թվականի մարտի 12-ին Բրեյ քաղաքում թոքային իդիոպատիկ ֆիբրոզից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրիլի 19 ծնունդներ
Կատեգորիա:1941 ծնունդներ
Կատեգորիա:Մարտի 12 մահեր
Կատեգորիա:2020 մահեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի խոհարարներ
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Նադիա Հուսեյն

**Նադիա Ջամիր Հուսեյն** (, ), բրիտանացի շեֆ խոհարար, գրող և հեռուստահաղորդավար՝ բանգլադեշական ծագմամբ։ Նա հայտնի է դարձել 2015 թվականին BBC-ի «Բրիտանիայի լավագույն հացթուխ» շոուի վեցերորդ եթերաշրջանի հաղթող դառնալուց հետո։ Հաղթանակից հետո պայմանագիր է կնքել *BBC*-ի հետ «Նադիայի քրոնիկները» վավերագրական նախագծի անցկացման համար․ խոհարարության և Նադիայի՝ բրիտանական սննդի ուսումնասիրության և նրա ընտանիքի մասին 8 էպիզոդանոց ռեալիթի շոուում, նաև դարձել է *The One Show* հեռուստաամսագրի մշտական մասնակից։

Նադիան Թայմս ամսագրի մեկնաբան է, *Penguin Random House*-ի, *Hodder Children’s Books*-ի և *Harlequin*-ի հեղինակ և սյունակագիր։ ITV հեռուստաալիքի «Ազատ կանայք» հեռուստաալիքի հրավիրյալ մասնակից է եղել։ Նրան հրավիրել են տորթ թխելու Եղիսաբեթ II թագուհու 90-ամյակի կապակցությամբ։

2017 թվականին Հուսեյնը *Debrett’s* ընկերության կողմից անվանվել է 500 ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը Մեծ Բրիտանիայում և BBC News-ի կանանց ցանկում։ Նա նաև մտել է *British Book Awards*-ի «Տարվա լավագույն գիրք» մրցանակի շորթ-լիստ՝ «Թխել իմ պատմությունը»-ի համար և առաջադրվել է «Բեկում» մրցանակի «Նադիայի քրոնիկները» սերիալի համար Թագավորական հեռուստատեսային ընկերության մրցանակի հանձնման արարողության ժամանակ։ Թեդ Քանթլը՝ համայնքների համախմբվածության կառավարական զեկույցի հեղինակը, ասել է, որ Հուսեյնը արել է «ավելին բրիտանա-մուսուլմանական հարաբերությունների համար, քան 10 տարի պետական քաղաքականության»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:BBC 100 կին
Կատեգորիա:Բրիտանացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Սյունակագիրներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի խոհարարներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի լրագրողներ
Փոլ Հոլիվուդ

**Փոլ Ջոն Հոլիվուդ** (, ), բրիտանացի շեֆ խոհարար, խոհարարական գրքերի հեղինակ և հաղորդավար։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1966 թվականի մարտի 1-ին Ուոլասիում (Չեշիրի կոմսություն)՝ հացի փուռի սեփականատեր Ջոն Ֆ․ Հոլիվուդի և նրա կնոջ՝ Ջիլիան Հարմանի ընտանիքում։ Փոլի պապը եղել է հացթուխ և աշխատել է Լիվերպուլի «Ադելֆի» հյուրանոցում։

Փոլը սովորել է Մոսլենդսի միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտելուց հետո ընդունվել է տեղի արվեստի դպրոց, որտեղ սովորել է քանդակագործի արհեստ։ Սակայն շուտով այն նրան ձանձրացրել է, և Հոլիվուդը որոշել է իրեն նվիրել խոհարարությանը։ Սկզբում նա աշխատել է Յորքի իր հոր փռում, իսկ հետո՝ Մերսիսայդի այլ բաժանմունքներում։ Աշխատելով հաց թխելու և հրուշակեղենի գործի ոլորտում՝ Մեծ Բրիտանիաում վաստակել է լավ համբավ։ Վերջապես նա դարձել է երկրի մի քանի էլիտար հյուրանոցների գլխավոր հացթուխը։ Մի քանի տարի անցկացրել է Կիպրոսի առողջարանում։

*Roquefort and Almond Sourdough*-ի արտադրած հոլիվուդյան հացը հացթուխների Ազգային ասոցացիայի կողմից պաշտոնապես ճանաչվել է ամենաթանկը Մեծ Բրիտանիայում։ Դրա արժեքը 20 անգամ գերազանցում է սովորական հացի գնին։ Փոլը բաղադրությունը գաղտնի է պահում, բայց հայտնի է, որ արտադրության մեջ օգտագործվում է միայն ալյուրի ամենաբարձրորակ տեսակները, և չեն օգտագործվում ոչ մի սննդային հավելումներ։ Բաղադրիչներից մեկը ֆրանսիական ռոկֆոր պանիրն է, որի կազմի մեջ մտնում է նուշը։

## Հեռուստատեսություն
Փոլ Հոլիվուդը համագործակցում է BBC One և ITV ալիքների հետ։ 2010 թվականից բրիտանացի տնային տնտեսուհիների կուռք Մերի Բերիի հետ նա եղել է BBC-ի «Բրիտանիայի լավագույն հացթուխ» () խոհարարական շոուի դատավոր։ Հաղորդումը մեծ հաջողություն ունի և բազմիցս արժանացել է տարբեր հեռուստատեսային մրցանակների՝ ներառյալ «BAFTA TV Award»-ը։

## Անձնական կյանք
1998 թվականին Կիպրոսում Փոլ Հոլիվուդն ամուսնացել է Ալեքսանդրայի հետ, որը վերցրել է ամուսնու ազգանունը։ Ալեքսանդրա «Ալեքս» Հոլիվուդը հայտնի է իր խոհարարական ունակություններով։ Զույգն ունի որդի՝ Ջոշը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարտի 1 ծնունդներ
Կատեգորիա:1966 ծնունդներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի խոհարարներ
Հալկամ Պապեռոնցի

**Հալկամ Պապեռոնցի** (), հայ իշխան Կիլիկիայի հայկական իշխանությունում և Կիլիկիայի հայկական թագավորությունում, Մանիոն, Լամոս, Ժամնկա և Անամուռ բերդերի տերը։

Ռիտայի և Բակուրանի եղբայրը, Կիլիկիայի իշխան, ապա՝ թագավոր Լևոն Բ-ի մորեղբայրը։

## Կենսագրություն
1197 թվականին Կիլիկիայի իշխան Լևոն Բ-ի կողմից Ներսես Լամբրոնացու և Պողոս իշխանի հետ, որպես պատվիրակ ուղարկվում է Կոստանդնուպոլիս՝ Բյուզանդիայի կայսր Ալեքսիոս Գ Անգելոսի (1195-1203) մոտ։ 1199 թվականին մասնակցել է Լևոն Բ-ի թագադրության արարողությանը, որով Լևոնը հռչակվում է Կիլիկիայի թագավոր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի իշխաններ
Կատեգորիա:Հեթումյաններ
Իշխանություն (ֆիլմ, 2021)

**Իշխանություն**, քաղաքական դրամա, ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյանի ֆիլմը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2021 թվականի ապրիլի 16-ին, Մոսկվա կինոթատրոնում։ Գլխավոր դերակատարներն են՝ Սերգեյ Շակուրովը, Մարջան Ավետիսյանը, Շանթ Հովհաննիսյանը, Անի Ղազարյանը և Սարգիս Գրիգորյանը։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 2018 թվականի մայիսին տեղի ունեցած Թավշյա հեղափոխության, 2020 թվականի հուլիսին տեղի ունեցած Հայ-ադրբեջանական ռազմական բախումների և սեպտեմբերից մինչև նոյեմբերի տեղի ունեցած պատերազմի մասին։

## Իշխանություն 2
«Իշխանություն 2» ֆիլմը առաջինի շարունակությունն է։ Գլխավոր հերոսը՝ Ալիսան, այս անգամ անցնելով կյանքի և մահվան եզրագծով, դավաճանություններ հաղթահարելով և դավադրություններ բացահայտելով հասնում է իր նպատակին։

## Դերասանական կազմ
* Սերգեյ Շակուրով
* Շանթ Հովհաննիսյան
* Անի Ղազարյան
* Սարգիս Գրիգորյան
* Արծրուն Չոբանյան
* Մարջան Ավետիսյան
* Լևս Դավթյան
* Ռոզի Ավետիսովա
* Ժաննա Վելիցյան
Դերասանական կազմին ֆիլմի 2-րդ մասում միացել են Անահիտ Կիրակոսյանը, Մոսո Կարապետյանը, Կարո Հովհաննիսյանը, Վյաչեսլավ Շամիրյանը, իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը և այլոք։

## Ֆիլմից ուշագրավ երկխոսություններ

* «Մտիր ֆեյսբուք ու կտեսնես այն նույն երեխայի հորը, ում երեխայի կյանքը դու փրկեցիր»,-ասում է նախագահը տիկնոջը։ 
* «Հպարտանում ա, որ մի կաթիլ արյուն չի թափվել, ու բոլորը շնորհակալ են նրան, ոչ թե Ձեզ»,-նախագահին համարձակվում է հանդիմանել օգնականը՝ Ալիսան։
* «Ես նրան չեմ պարտվել, ես պարտվել եմ ավելի հզոր ու խելացի մարդկանց»,-արդեն հրաժարականից հետո խոստովանում է նախագահը։
* «Հաշվիր, որ ես ծառայում եմ հրեշի, բայց դա ավելի պատվաբեր է, քան ծառայել խեղկատակի»,-ասում է Ալիսան իր սիրեցյալին, ով դեմ է գնում իր սկզբունքներին հանուն պաշտոնի։
* «Իշխանությունից հրաժարվելու համար պետք է կյանքում դրանից թանկ բան ունենաս»,-հրաժարականի իր տեքստն այդպես է արդարացնում մերժված նախագահը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի թրեյլերը
* Ֆիլմի ֆեյսբուքյան էջը

Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հայկական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մհեր Մկրտչյանի ֆիլմեր
Ռուբցովսկ

**Ռուբցովսկ** (), քաղաք (1927-ից), Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Ռուբցովսկի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Ալեյ գետի ափին։ Բնակչությունը՝ ։ Կա երկաթուղային կայարան։ Գյուղատնտեսական մեքենաշինության խոշոր կենտրոն է։ 1941-1945 թվականներին Ռուբցովսկում կառուցվել են Ալթայի տրակտորային և գյուղատնտեսական մեքենաշինության գործարանները։ Կա սննդի, թեթև և շինանյութերի արդյունաբերություն։ Ռուբցովսկում է Ալթայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի երեկոյան ֆակուլտետը։ Ունի մեքենաշինական տեխնիկում, սովխոզ–տեխնիկում, բժշկական, մանկավարժական և երաժշտ․ ուսումնարաններ, դրամատիկական թատրոն, հեռուստակենտրոն։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալթայի երկրամասի բնակավայրեր
Էսթեր Ուոթերհաուս

**Էսթեր Քենուորթի Ուոթերհաուս** (, ), անգլիացի նկարչուհի, թատերական քննադատ և դեկորատիվ խեցեգործության նկարչուհի։

Անգլիացի նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի կինը։

## Կենսագրություն
[thumb|left|[Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուս. «Լեդին Շալոտից» (1888)]]
Էսթեր Քենուորթի Ուոթերհաուսը ծնվել է 1857 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Արևմտյան Լոնդոնի Իլինգում, եղել է նկարիչ և դպրոցական ուսուցիչ Ջեյմս Լիս Քենուորթիի և դպրոցական ուսուցչուհի Էլիզաբեթ Քենուորթիի ինը երեխաներից մեկը։

1883 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Իլինգի եկեղեցում նա ամուսնացել է իր գործընկեր նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի հետ։ Սկզբնապես նրանք ապրել են Փրիմռոուզ Հիլլում հատուկ կառուցված գեղարվեստի գաղութում, որտեղ տներում կային արվեստանոցներ։ Մոտավորապես 1900 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Սենթ Ջոնս Վուդ։ Համարվում է որ «Լեդին Շալոտից» կտավում հենց նա է եղել ամուսնու բնորդուհին։

## Ստեղծագործություն
1881-1890 թվականներին նա պարբերաբար ցուցադրել է իր ծաղկային նկարները Լոնդոնի Գեղարվեստի թանգարանում և Լոնդոնի Բրիտանացի նկարիչների թագավորական միությունում։ Բացի այդ, նրա նկարները ցուցադրվել են Մանչեստրի, Բիրմինգհեմի, Լիվերպուլի պատկերասրահներում և այլ գեղարվեստական սալոններում։ 1890 թվականին նա հանկարծակի դադարեցրել է ցուցադրել իր նկարները մինչև 1925 թվականը, երբ ցուցադրության է ներկայացրել իր «Մարգարտածաղիկներ» նկարը, հավանաբար կապված 1917 թվականին ամուսնու մահով պայմանավորված ֆինանսական դժվարությունների հետ։ Բացի այդ, նա գրել է նաև թատերական վերլուծություններ։ Կյանքի վերջին տարիներին զբաղվել է դեկորատիվ խեցեգործությամբ։

## Կյանքի վերջին տարիներ
1917 թվականին ամուսնու մահից հետո ֆինանսական դժվարություններ է ունեցել։ Նա ստիպված է եղել Սենթ Ջոնս Վուդի արվեստանոցից վաճառել ամուսնու շատ կտավներ։ Սակայն այդ ժամանակաշրջանում արվեստի ստեղծագործությունները լավ գնով չէին վաճառվում, և նա, փորձելով միջոցներ հայթայթել մինչև գներն էլ ավելի կընկնեին, 1926 թվականի հուլիսի 23-ին Քրիստիս աճուրդում կազմակերպել է արվեստանոցի մնացած պարունակության վաճառք։ 1933 թվականի նոյեմբերին Հոլլ Ռոուդի նրանց տունը դրվել է վաճառքի։ Էսթերն ապրել է հյուրանոցում։ Նրանք երեխաներ չեն ունեցել, ըստ երևույթին նա ինքը չի ցանկացել՝ մեծացած լինելով բազմանդամ ընտանիքում, ընդ որում տանը մշտապես գտնվել են նաև նրա ծնողների աշակերտները։

Էսթերը մահացել է 1944 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Ֆավերշեմի ծերանոցում ուղեղի արյունազեղության արդյունքում։ Թաղվել է ամուսնու կողքին Քենսալ Գրինում։

Ջոն Ուոթերհաուզի վրձնով գծված նրա դիմանկարը գտնվում է Ուեսթոն Պարկի (Շեֆիլդ) թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Esther Kenworthy Waterhouse, portrait, Waterhouse

Կատեգորիա:Անգլիացի թատերական գործիչներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Լեհաստանի գերմանա-խորհրդային համատեղ օկուպացիա (1939–1945)

**Լեհաստանի օկուպացիա [[Նացիստական Գերմանիա]]յի և [[ԽՍՀՄ]] կողմից**, տեղի է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939–1945) ընթացքում, մեկնարկել է 1939 թվականի սեպտեմբերին՝ դեպի Լեհաստան կազմակերպված գերմանա-խորհրդային արշավանքով, և պաշտոնապես եզրափակվել 1945 թվականի մայիսին՝ Երրորդ ռայխի հանդեպ դաշնակից ուժերի տարած հաղթանակով։

Օկուպացիայի ողջ ընթացքում Լեհաստանի տարածքը բաժանված էր նացիստական Գերմանիայի (արևմուտքից) և Խորհրդային Միության (արևելքից) միջև։ 1941 թվականի ամռանը, չնայած երկու տարի առաջ Չհարձակման պայմանագիր (*«Մոլոտով–Ռիբենտրոպ դաշնագիր»*) կնքելուն, Գերմանիան լայնամասշտաբ հարձակում սկսեց նախկին դաշնակից Խորհրդային Միության դեմ («Բարբարոսա» գործողություն) և ներխուժեց Լեհաստանի արևելյան տարածքներ, որոնք անցել էին ԽՍՀՄ հսկողության տակ։ Հետագայում, խորհրդային Կարմիր բանակին հաջողվեց ֆաշիստական ուժերին դուրս մղել ԽՍՀՄ գրավյալ տարածքներից և անցնել Լեհաստանի վերագրավմանը։

«Բարբարոսա» գործողությունից առաջ, Գերմանիան և ԽՍՀՄ-ը միասին էին համակարգում Լեհաստանին վերաբերող իրենց քաղաքականությունը, որն առավել ակնհայտորեն արտահայտվում էր տերությունների երկու ուժային կառույցների՝ Գեստապոյի և Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի (ՆԿՎԴ) չորս համաժողովներում, որտեղ օկուպացիոն ուժերը քննարկում էին լեհական դիմադրության շարժումը ճնշելու իրենց ծրագրերը։

1939-1945 թվականների օկուպացիոն ռեժիմների ընթացքում Լեհաստանում զոհվեց շուրջ 6 միլիոն քաղաքացի, որը երկրի այն ժամանակվա բնակչության 21,4%-ն էր։ Զոհերի կեսն ազգությամբ լեհեր էին, իսկ մյուս կեսը՝ հրեաներ։

Զոհերի ավելի քան 90%-ը քաղաքացիական էր, քանի որ քաղաքացիական անձանց մեծամասնությունը միտումնավոր թիրախավորվում էր գերմանական և խորհրդային ուժերի կողմից սանձազերծված տարբեր գործողություններում։ Ընդհանուր առմամբ, 1939–1945 թվականներին Լեհաստանի նախապատերազմյան տարածքի գրավման ժամանակ, ֆաշիստական ուժերը սպանեցին 5 470 000 – 5 670 000 քաղաքացու, այդ թվում՝ 3 000 000 հրեաների։ Նյուրնբերգյան դատավարության ժամանակ, զանգվածային սպանությունները որակվեցին որպես դիտավորյալ և համակարգված ցեղասպանություն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լեհաստանում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի զոհերի կենսագրական աղբյուրների հետազոտական ուղեցույց

Կատեգորիա:Լեհ-գերմանական հարաբերություններ
Կատեգորիա:Լեհաստանի ռազմական պատմություն
Կատեգորիա:Հոլոքոստը Լեհաստանում
Էմա Կլինեկ

**Էմա Կլինեկ** (, ), սլովենացի դահուկացատկի մարզիկ։ 2021 թվականին նա դարձավ դահուկացատկի  սլովենացի առաջին կին աշխարհի չեմպիոնը 2021 թվականի FIS-ի դահուկացատկի Սկանդինավյան աշխարհի առաջնության ավարտից հետո։

## Մրցույթի ռեկորդ
### Ձմեռային օլիմպիական խաղեր

**FIS աշխարհի դահուկացատկի առաջնություն**

### Աշխարհի գավաթ
#### Մրցաշարային աղյուսակ

#### Անհատական մեկնարկներ (79)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարզուհիներ
Իգոր Բենեդեյչիչ

**Իգոր Բենեդեյչիչ** (*,* ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում։ Խաղային կարիերայի ավարտից հետո մարզիչ է։

Խաղացել է «Օլիմպիա» (Լյուբլյանա) և «Կոպեր» ակումբներում, ինչպես նաև Սլովենիայի ազգային հավաքականում։ 2018 թվականին եղել է Սլովենիայի հավաքականի ժամանակավոր մարզիչը։

## Ակումբային կարիերա
Մեծահասակների ֆուտբոլում Իգոր Բենեդեյչիչի նորամուտը կայացել է 1991 թվականին «Կոպեր» ակումբի կազմում, որտեղ անցկացրել է մեկ մրցաշրջան՝ մասնակցելով առաջնության 33 հանդիպման։

Նրա խաղը գրավել է «Օլիմպիա» (Լյուբլյանա) ակումբի մարզչական շտաբի ներկայացուցիչների ուշադրությունը, որին նա միացել է 1992 թվականին։ Լյուբլյանայի թիմում նա անցկացրել է իր խաղային կարիերայի հաջորդ հինգ մրցաշրջանները։ Լյուբլյանայի «Օլիմպիայում» անցկացրած ժամանակի մեծ մասը թիմի հիմնական կազմի խաղացող էր։

1997-1999 թվականներին Իգորը խաղացել է խորվաթական «Ռիեկա» և սլովենական «Կորոտան» ակումբներում։

1999 թվականին վերադարձել է «Կոպեր» ակումբ, որի կազմում խաղացել է 5 մրցաշրջան։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան ավարտել է 2004 թվականին։

## Ելույթներ ազգային հավաքականում
1992 թվականին Իգորն իր նորամուտն է նշել Սլովենիայի ազգային հավաքականի պաշտոնական խաղերում։ Հավաքականում իր 7-ամյա կարիերայի ընթացքում նա անցկացրել է 8 հանդիպում երկրի հիմնական թիմի մարզաշապիկով՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։

## Մարզչական կարիերա
Իգոր Բենեդեյչիչը մարզչական կարիերան սկսել է 2008 թվականին՝ կարճ ընդմիջումից հետո վերադառնալով ֆուտբոլ և գլխավորելով «Ինտերբլոկ» ակումբի մարզչական շտաբը։

Հետագայում նա 2013-2018 թվականներին մարզել է տարբեր տարիքային խմբերի Սլովենիայի երիտասարդական հավաքականները։ 2018 թվականին նա կարճ ժամանակ եղել է երկրի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար, որը նրա ղեկավարությամբ անցկացրել է երկու հանդիպում։

## Մրցանակներ և նվաճումներ
### Որպես խաղացող

* Սլովենիայի չեմպիոն՝ 1992, 1993, 1994, 1995
* Սլովենիայի գավաթակիր՝ 1993, 1996
* Սլովենիայի սուպերգավաթակիր՝ 1995

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Ռիեկայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովենացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովենիայում ծնվածներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով