open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վլադիմիր Գարանժին

**Վլադիմիր Գարանժին** (, ), լրագրող, արձակագիր։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Վլադիմիր Գարանժինը ծնվել է 1914 թվականի մայիսի 3-ին Նիժնետիխովսկի խուտորում։  Ավարտել է Ստալինգրադի մանկավարժական ուսումնարանը, այնուհետև աշխատել տրակտորների գործարանում։ 1930-ական թվականներից աշխատել է Դոնում, եղել տարածաշրջանային թերթերի թղթակից և խմբագիր։ Եղել է Ստալինգրադի տրակտորի գործարանի «Даёшь трактор!» թերթի գրական խմբի անդամ: Նա հետաքրքրվում էր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի գրական գործունեությամբ, ստեղծագործական սեմինարների ընթացքում նա քննարկում էր «Խաղաղ Դոն» և «Հերկած խոպան» վեպերի նոր գլուխները։ 1939 թվականին նա ծանոթացել էր Շոլոխովի հետ, հանդիպում էր գրողի հետ ծառայողական գործերով, այդ ժամանակ Գարանժինը աշխատում էր Բազկովսկի շրջանում որպես «Դոնսկոյ Կոմունար» թերթի պատասխանատու քարտուղար։ Վլադիմիր Գարանժինի «Երիտասարդ ծերություն» պատմվածքը, որպես սկսնակ հեղինակ, լույս տեսավ երիտասարդական թերթում, և Միխայիլ Շոլոխովը մատնանշեց ոչ միայն այս պատմվածքի թերությունները, այլև խորհուրդ տվեց, թե ինչպես ազատվել դրանցից։ 1939 թվականի մայիսի 26-ին Շոլոխովը գրում է Գարանժինին. «անհրաժեշտ է ուշադիր և խոհուն ուսումնասիրել անցյալի և ներկայիս  գրողների լավագույն ստեղծագործությունները»։ 1950 թվականին Միխայիլ Շոլոխովը ողջույնի խոսքով հանդես եկավ Վյոշենսկի մշակույթի տանը՝ գյուղատնտեսության առաջավորների տարածաշրջանային խորհրդակցությունում, որը արձանագրվեց Վլադիմիր Գարանժինի կողմից։  Խորհրդակցությունից հետո Գարանժինը Շոլոխովին խնդրեց խմբագրել այն տպագրության համար, և կես ժամ անց Միխայիլ Շոլոխովը ներկայացրեց «ուղղված, լրացված և վերաշարադրված  ձեռագրի տեքստը  Այս ելույթը ներառված է  գրողի ստեղծագործությունների ժողովածուի  ութերորդ հատորում»։

Վլադիմիր Անդրեևիչ Գարանժինը 1954 թվականից բնակվում էր Կամենսկում։ Նա աշխատել է շրջանային թերթում, գրել է մի շարք գրքեր երեխաների համար, հրապարակել է հումորային պատմվածքներ և հեքիաթներ`հեղինակ է նաև «Ինչպես է ոզնին ձմեռում» (1977), «Վարդերի քույրերը» (1986) գրքերի։

Մահացել է 2008 թվականի հունիսի 2-ին, Կամենսկ-Շախտինսկի քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — С. 132—133. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9.

## Արտաքին հղումներ
* Шолохов М. А. — Гаранжину В. А.
* Владимир Гаранжин. Вешенские встречи
* [Библиография на РГБ. Гаранжин, Владимир Андреевич](https://search.rsl.ru/ru/search#q=author%3A(%D0%B3%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BD%D0%B6%D0%B8%D0%BD%20%D0%B2%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B8%D0%BC%D0%B8%D1%80%20%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B5%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87))

Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Ֆեոդոր Գերման

**Ֆեոդոր Տրոֆիմովիչ Գերման** (, ), խորհրդային և ռուս արձակագիր, լրագրող։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (2011) և ԽՍՀՄ (Ռուսաստանի) ժուռնալիստների միության անդամ (1973)։

## Կենսագրություն
Ֆեոդոր Տրոֆիմովիչ Գերմանը ծնվել է 1942 թվականի հունիսի 3-ին Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանի Անտոնինովկա խուտորում։ Պատանեկության տարիներին աշխատել է հայրենի գյուղի
«Դոնսկայա պրավդա» կոլեկտիվ տնտեսությունում։ Տագանրոգի մետալուրգիական տեխնիկումն ավարտելուց հետո կոմերիտական ուղեգրով մեկնել է խոպան հողերի յուրացմանը։ «Ցելինէլևատորմելմոնտաժ» տրեստի Կուստանայի շինմոնտաժային վարչությունում աշխատել է որպես մոնտաժող։ Ծառայել է խորհրդային բանակում (Լիտվայում)։ Զորացրվելուց հետո ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանը «լրագրություն» մասնագիտությամբ։

Գերմանն աշխատել է մի շարք շրջանային թերթերում, «Կոմսոմոլեց» մարզային երիտասարդական թերթում, Ռոստովի շրջկոմի գործկոմում, գյուղարդյունաբերական համալիրի աշխատողների արհմիության շրջկոմում։

1973 թվականից Ֆեոդոր Գերմանը ԽՍՀՄ (Ռուսաստանի) ժուռնալիստների միության անդամ է։ 2011 թվականից Ռուսաստանի գրողների միության անդամ է։ Ապրում և աշխատում է Դոնի Ռոստով քաղաքում։

Ֆեոդոր Գերմանը տպագրվել սկսել է դեռևս դպրոցական տարիքում։ Գրական գործունեությամբ լրջորեն սկսել է զբաղվել հասուն տարիքում։

## Ստեղծագործություններ
##### Առանձին գրքեր
* Да нет, наши рати ещё не разбиты,
* Дорога домой,
* Мне от бога дано было много,
* Возвращение,
* Пятый сон Веры Павловны.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Герман, Федор Трофимович. 
* Большая биографическая энциклопедия. Герман, Федор Трофимович.

Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ
Մտրուկ (ֆիլմ, 2005)

**Մտրուկ** (), 2005 թվականին ռեժիսոր Ելենա Լանսկայայի նկարահանած դրամատիկական ֆիլմ։ Սյուժեն հիմնված է Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի «Մտրուկ» պատմվածքի վրա։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2005 թվականի փետրվարի 6-ին *Hallmark Channel* հեռուստաալիքով։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1864 թվականին Միացյալ Նահանգներում, քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Միության Միչիգանի Առաջին հեծելազորի զինվորներից մեկի՝ Ջիմ Ռաբի զամբիկը մտրուկ է ծնում։ Վերադաս սպան Ջիմին հրամայում է կրակել մտրուկին, քանի որ նա կարող է բեռ դառնալ տեղափոխման ժամանակ, բայց զինվորը ծննդի մեջ տեսնում է հաղթանակի հույսի նշան և հրաժարվում է սպանել մտրուկին։ Ամերիկայի Համադաշնային Նահանգների բանակի կողմից հարձակման ժամանակ մտրուկին գողանում են, և Ջիմին պետք է ռիսկի դնի իր կյանքը, որպեսզի մտրուկին վերադարձնի։

## Դերերում

## Մրցանակներ և անվանակարգեր

## Արձագանքներ
Ֆիլմը ստացել է կինոքննադատների խառը վարկանիշներ։ All Movie Guide-ից Հել Էրիկսոնը ֆիլմը նկարագրել է որպես «անհերքելի անմեղության հիասքանչ հեքիաթ Ամերիկայի ամենագլխավոր պատերազմի կեսին».

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*
*''The Colt''  at RHI Entertainment

Կատեգորիա:2000-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ձիերի մասին
Վալետուդո (արբանյակ)

**Վալետուդո** (), կամ **Յուպիտեր LXII**, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է։ Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից 2016 թվականին, սակայն հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2018 թվականի հուլիսի 17-ին, սկզբում արբանյակը ստացել է **** ժամանակավոր անվանումը։ Արբանյակը Յուպիտերի շուրջ պտտվում է ուղիղ ուղղությամբ, սակայն նրա ուղեծիրը հատում է մի քանի հակադարձ պտտվող արբանյակների հետ, և ապագայում հնարավոր է, որ այն կբախվի դրանցից մեկին։

Վալետուդոն ունի մոտ 1 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 18&nbsp;980&nbsp;000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 533,3 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 34,0° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,222 է։

Արբանյակի անունը տրվել է 2018 թվականին, այն անվանվել է Հռոմեական դիցաբանության առողջության և հիգիենայի աստվածուհի Վալետուդոյի անունով, նա Յուպիտերի ծոռնուհին էր։

## Տես նաև
* Յուպիտերի արբանյակներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ
Յուսիֆ Վելիև

**Յուսիֆ Աբդուլլա օղլի Վելիև** (, ), ազգությամբ ադրբեջանցի խորհրդային դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1960), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979), դրամատիկական և հոգեբանական դերերի կատարող դերասան։

## Կենսագրություն
Յուսիֆ Վելիևը ծնվել է 1917 թվականի մարտի 22-ին Դերբենտում։ 1933-1936 թվականներին սովորել է Բաքվի թատերական տեխնիկումում։ Ուսանողական տարիներին նա ելույթ է ունեցել Ազգային դրամատիկական թատրոնում։ Քոլեջն ավարտելուց հետո նրան ուղարկեցին աշխատանքի Միրզա Ալեքպեր Սաբիրի անվան Նուխա (այժմ ՝Շեքի) պետական դրամատիկական թատրոնում։

Նա այստեղ աշխատել է որպես դերասան, մինչև թատրոնը փակվել է, այսինքն ՝մինչև 1949 թվականը։ Ժամանելով Բաքու 1949 թվականի գարնանը, Յուսիֆ Վելիևը կարճ ժամանակ աշխատել է որպես դերասան Ռուսական Դրամատիկական թատրոնում։ 1949 թվականի վերջից մինչև կյանքի վերջը աշխատել է Երիտասարդ հանդիսատեսի թատրոնում։

Յուսիֆ Աբդուլլա օկլի Վալիևին շնորհվել է Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում 1960 թվականի մայիսի 24-ին, իսկ ժողովրդական արտիստը ՝1979 թվականի փետրվարի 9-ին։

## Ստեղծագործություններ
## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասաններ
Ստոկհոլմի շրջանի թանգարան

**Ստոկհոլմի շրջանի թանգարան** (), Ստոկհոլմի շրջանի Նակկա կոմունայի Սիկլա ռիթեյլ պարկում տեղակայված թանգարան, որը լուսաբանում է Ստոկհոլմի շրջանի պատմությունը բացառությամբ կենտրոնական Ստոկհոլմի (այն լուսաբանում է Ստոկհոլմի քաղաքային թանգարանը և Միջնադարյան Ստոկհոլմի թանգարանը)։

Թանգարանը սպասարկում է շրջանի բնակիչներին, հատկապես նրանց, ովքեր ապրում են առանց տեղական շրջանային թանգարանի։ Այն փաստաթղթերով ներկայացնում է ինչպես երկրի նախապատմական, այնպես էլ պատմական կառույցները և խթանում է ստոկհոլմցիներին այցելելու պատմական վայրեր՝ կազմակերպելով այդ վայրերը միմյանց հետ կապող «մշակութային ուղիներ»։ Շրջանի պատմությունը մարդկանց ներկայացնելու համար թանգարանն առցանց տեղադրել է մեծ քանակությամբ տեքստեր և պատմական լուսանկարներ։

Թանգարանը նաև տրամադրում է տեղեկություններ այն մասին, թե ինչպես կարելի է պահպանել հին շենքերը և խթանել պատմական կառույցները վերականգնելիս ավանդական նյութերի օգտագործումը։

Թանգարանի տարածքը ներառում է Մյուլարեն հովտի և Ստոկհոլմի կղզեխմբի մեծ մասեր, ավելի քան 700 ռունիական քարեր, և, քանի որ Ստոկհոլմը դարեր շարունակ հանդիսանում է Շվեդիայի մայրաքաղաք, բազմաթիվ թագավորական առանձնատներ, պալատներ, ինչպես նաև լավ պահպանված տնամերձ հողատարածքներ ու գյուղացիական տնտեսություններ։ Թանգարանում նաև փորձում են կենտրոնանալ Ստոկհոլմի ժամանակակից պատմության, ներառյալ նրա արվարձանների վրա։

## Տես նաև
* Ստոկհոլմի պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ստոկհոլմի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի լեն
Ստեֆանի Ֆրապար

**Ստեֆանի Ֆրապար** (, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլային մրցավար։

## Կարիերա
2011 թվականից սպասարկում է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի երրորդ դիվիզիոնի ազգային առաջնության խաղերը։

2014 թվականում Ֆրապարը դարձավ Ֆրանսիայի Լիգա 2-ի առաջին կին մրցավարը։

2015 թվականին եղել է Կանադայում կայացած կանանց ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մրցավարներից մեկը։

Մասնակցել է նաև 2019 թվականի աշխարհի առաջնությանը Ֆրանսիայում, որտեղ եղել է ԱՄՆ-ի և Նիդեռլանդների միջև կայացած եզրափակիչ խաղի մրցավար (2:0)։

2019 թվականի ապրիլին հայտարարվել էր, որ Ֆրապարը կդառնա Ֆրանսիայի բարձրագույն խմբի առաջին կին մրցավարը։

Ապրիլի 28-ին նա իր նորամուտը նշեց Լիգա 1-ում՝ 34-րդ տուրի Ամյեն-Ստրասբուրգ խաղում, որում ցույց տվեց 4 նախազգուշացում։ Հանդիպումն ավարտվեց 0։ 0 հաշվով։

2019 թվականի օգոստոսի 2-ին նշանակվել է ՈՒԵՖԱ-ի 2019 թվականի Սուպեր գավաթի հանդիպման գլխավոր մրցավար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆուտբոլային կին մրցավարներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլային մրցավարներ
Կարլ Բրանտինգ

**Կարլ Բրանտինգ** (, ), շվեդ քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի առաջին վարչապետը սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունից։

## Կենսագրություն և քաղաքական գործունեություն

Բրանտինգը եղել է ուսուցչի որդի, սովորել է Ստոկհոլմի և Ուփսալայի համալսարաններում։ Մաթեմատիկական աստղագիտության ոլորտում կրթություն ստանալով՝ աշխատել Է Ստոկհոլմի աստղադիտարանում որպես ասիստենտ, սակայն թողել է գիտական ոուղին՝ լրագրող աշխատելու համար։ 1888 թվականին աստվածանարգության համար դատապարտվել է արմատական սոցիալիստ Աքսել Դանիելսոնի հոդվածի հրապարակման համար՝ հեղինակի հետ միասին երեք ամիս բանտում է անցկացրել։

1889 թվականին Ավգուստ Պալմի հետ դարձավ Շվեդիայի սոցիալ-դեմեկրատական կուսակցություն (ՇՍԴԿ) հիմնադիրներից մեկը և առաջատարը, այնուհետև՝ Աշխատանքային ինտերնացիոնալի նշանավոր գործիչ։ 1887-1917 թվականին (ընդմիջումով) «Social-Demokraten» թերթի գլխավոր խմբագիր։ 1896 թվականից Ռիքսդագի նախագահ։ 1907 թվականին ՇՍԴԿ Գործադիր կոմիտեի նախագահ։

1880 թվականներին օգնեց ռուս հեղափոխականերին։ Փետրվարյան հեղափոխությունից կարճ ժամանակ անց այցելել է Պետրոգրադ։ Թշնամաբար է ընդունել Հոկտեմբերյան մեծ սոցիալիստական հեղափոխությունը։

1920, 1921-1923 և 1924-1925 թվականներին եղել է վարչապետ։ ՇՍԴԿ-ի շնորհիվ ցանկանում էր բարեփոխումներ անցկացնել, պայքարում էր կուսակցության հեղափոխական թևի դեմ (Ավգուստ Պալմ, Կառլ Յալմար Դանիելսոն, Ցեթ Հյոգլունդ)։ Մասնակցություն է ունեցել Բեռնի ինտերնացիոնալի ստեղծման գործում։

## Նորբելյան մրցանակ
* 1921 թվականի Խաղաղության նորբելյան մրցանակի դափնեկիր։

## Տես նաև
Բրատինգի հուշարձան

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Շվեդ նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Շվեդ դիվանագետներ
Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ
Կատեգորիա:Շվեդ խմբագիրներ
Կատեգորիա:Արտաքին գործերի նախարարներ
Կատեգորիա:Կուսակցությունների առաջնորդներ
Կատեգորիա:Հակապատերազմական ակտիվիստներ
Էլոիզա Մամֆորդ

**Էլոիզա Մամֆորդ** (, ),  ամերիկացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Վաշինգտոնում, երկար ժամանակ է անցկացրել բնության գրկում՝ ծովափի շրջակայքում և լեռներում։ Մասնակցել է տեղական թատերական ներկայացումների։ Հինգ ամիս անցկացրել է Տրանսիլվանիա իշխանության գյուղերից մեկում, որտեղ տեղաբնիկներին սովորեցրել է անգլերեն։ Հետո տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ սովորել է տեղի համալսարանում։

Ներկայումս բնակվում է Լոս Անջելեսում։

## Գործունեություն
Դերասանուհուն լայն հայտնիություն է բերել «Միայնակ աստղ» դրամայի Լինդսի Հոլովեյի կերպարը, որը եթերում է եղել ընդամենը երկու դրվագում։ Մամֆորդը նաև խաղացել է «ABC» հեռուստաալիքի «Գետ» միստիկական սերիալում։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ջոն Շեպարդ-Բարոն

**Ջոն Ադրիան Շեպարդ-Բարոն** (, ), Բրիտանական կայսրության շքանշանակիր, բրիտանացի գյուտարար, որը ղեկավարում էր առաջին դրամարկղային մեքենան (որը երբեմն կոչվում էր ավտոմատ գանձման մեքենա կամ բանկոմատ) տեղադրող թիմին։

## Վաղ կյանք
Ջոն Ադրիան Շեպարդ-Բարոնը ծնվել է 1925 թվականի հունիսի 23-ին Հնդկաստանի Շիլոնգ քաղաքում՝ բրիտանացի ծնողների ընտանիքում։ Նրա շոտլանդացի հայրը՝ Վիլֆրեդ Շեպարդ-Բարոնը եղել է հյուսիսային Բենգալիայի Չիտագոնգ նավահանգստի հանձնակատարների գլխավոր ինժեներ, որն այն ժամանակ Բրիտանական կայսրության կազմում էր, այնուհետև մինչ Քաղաքացիական Ինժեներների Ինստիտուտի նախագահ դառնալը՝ Լոնդոնի իշխանությունների նավահանգստի գլխավոր ինժեներն, իսկ մայրը՝ Դորոզին՝ օլիմպիական թենիսիստուհի և Ուիմբլեդոնի մրցաշարի կանանց կրկնակի չեմպիոն։

Շեպարդ-Բարոնը կրթությունը ստացել է Սթոուի դպրոցում, Էդինբուրգի համալսարանում և Քեմբրիջում՝ Թրինիտի քոլեջում (որտեղից էլ հեռացել է, նախքան տնտեսագիտության առաջին տարվա ավարտը)։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին ծառայում էր օդային ուժերում՝ պարաշյուտային 159-րդ գնդում։

## Կարիերա
thumb|Barclays Bank-ի Էնֆիլդի մասնաճյուղը
thumb|Կապույտ ափսե Enfield Barclays-ում
Շեպարդ-Բարոնը De La Rue կազմակերպությանը միացել է 1950-ական թվականներին՝ որպես կառավարման դասընթացավար, այնուհետև De La Rue Instruments-ի գործադիր տնօրեն (ընկերությունը ղեկավարելու մանդատով)։

Լոգարանում պառկած ժամանակ ծնվել է կանխիկ դրամ տրամադրելու մեքենայի ինքնասպասարկման գաղափարը։ Նա հաշվի առնելով բանկի բացման ժամերի խնդիրը, երբ ժամանել է բանկի փակվելուց մի քանի րոպե ուշ և հասկացել, որ չի կարող գումար հանել։ Շեպարդ-Բարոնը հայտարարել է, որ ինքը ոգեշնչվել է շոկոլադ վաճառող մեքենաներից. «Հասկացա, որ պետք է լինի մի սարք, որի միջոցով կկարողանամ ձեռք բերել իմ սեփական փողը՝ աշխարհի ցանկացած վայրում կամ Մեծ Բրիտանիայում։ Ես օգտագործեցի շոկոլադե սալիկ վաճառող մեքենայի գաղափարը՝ շոկոլադը փոխարինելով կանխիկ փողով»։ Նա գաղափարը փոխանցել է Barclays Bank-ի ղեկավարին։

Առաջին De La Rue Automatic Cash System (DACS) ավտոմեքենան, որը կոչվում է Barclaycash, տեղադրվել է Լոնդոնի հյուսիսում գտնվող Barclays Bank-ի «Էնֆիլդ» մասնաճյուղի հարևանությամբ՝ 1967 թվականի հունիսին։ Կանխիկ դրամ հանող առաջին մարդը դերասան Ռեգ Վարնին էր՝ Էնֆիլդի հանրահայտ բնակիչը, որը հայտնի էր մի շարք հեռուստասերիալներից։ Մեծ Բրիտանիայից դուրս սարքը տեղակայվել էր Ցյուրիխում՝ 1967 թվականի նոյեմբերին։ Այն կոչվում էր «Գելդավտոմատ»։

Շեպարդ-Բարոնը Բրիտանական կայսրության շքանշանը ստացել 2005 թվականի Ամանորին` որպես կանխիկացման ավտոմատ մեքենայի գյուտարար։

## Անձնական կյանք
Նրա որդին՝ Նիկոլաս Շեպարդ-Բարոնը Լոնդոնի Քինգի քոլեջում հանրահաշվական երկրաչափության պրոֆեսոր է։

Ջոնը վախճանվել է 2010 թվականի մայիսի 15-ին՝ 84 տարեկան հասակում կարճատև հիվանդությունից հետո՝ Շոտլանդիայի Ինվերնես քաղաքում գտնվող Ռայգմոր հիվանդանոցում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի գյուտարարներ
Քամի (պատմվածք)

**«Քամի»** (), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1927 թվականին։

## Հրապարակման պատմություն
«Քամին» պատմվածքն առաջին անգամ լույս տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում, 1927 թվականի հունիսի 4-ի 124-րդ համարում։ Այն չի տպագրվել Միխայիլ Շոլոխովի   պատմվածքների ժողովածուներում։ Առաջին անգամ վերահրատարակվել է «Գրական հանդեսում» 1986 թվականի դեկտեմբերի 19-ի թիվ 51, Հ. 9: Ստեղծագործությունների ժողովածուներում չի ընդգրկվել։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 9 հատորանոց ծողովածուների 8-րդ հատորում։ Մ., 2002. Կազմել և խմբագրել է Վ.Վ. Վասիլևը։ Այն տպագրվել  է առաջին հրապարակման համաձայն։ Պատմվածքը վերահրատարակելով «Գրական հանդեսում»՝ Պ. Վ. Բեկեդինը գրել է.

Ըստ Միխայիլ Շոլոխովի ավագ դստեր՝ Սվետլանա Միխայլովնայի, գրողը «կտրականապես դեմ էր ստեղծագործության վերահրատարակմանը՝ իր առարկությունները պատճառաբանելով հերոսի չափազանց պաթոլոգիական և կենսաբանական հակումներով»։

## Քննադատություն
Խորհրդային գրականության համար անսովոր թեմա էր գտել Գ. Ս. Երմոլաևը «Քամի» պատմվածքի համար («պաթոլոգիական դաժանություն, պայմանավորված նվաստացման և ինքնասիրահարվածության զգացումով»)։ Նա Տուրիլինի մտածելակերպի առանձնահատկությունները բացատրում էր  հերոսի մտավոր կերտվածքով` նրան հնարավորություն չտալով բարին տարբերել չարից։

«Քամու» բարդ հոգեբանական բախման մասին Ս. Գ. Սեմենովան  գրել է.

## Սյուժե
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը միայնակ երիտասարդ կազակ Խարիտոն Տուրիլինը պատմում է պատահական ծանոթին, ով գիշերակաց է խնդրել իր ուսուցչից, իր «շատ գրավիչ» կյանքի մասին։ Սպիտակների հետ նահանջելով Սև ծով՝ նա սառել և կորցրել է երկու ոտքերը։ Լատվիացի կոմիսարը նրան օգնել է վերադառնալ հայրենի խուտոր, բայց «անհետաքրքրական, առանց որևէ ուրախության» կյանքը տանջում է հերոսին։ Դաժանորեն զայրացած իր ճակատագրից, նա բռնաբարում է հարազատ քրոջը, որից հետո քույրն ընդմիշտ լքում է տունը, իսկ Խարիտոնը մնում է մռայլ, ավերիչ մենության մեջ։

## Գործող անձինք
* **Գոլովին** -  Զադոնսկու խուտորի ուսուցիչ, վերադառնում է ուսուցիչների շրջանային համագումարից և գիշերը կանգ է առնում Տուրիլին խուտորում։
* **Տանտեր** - երիտասարդ կազակ Տուրիլին խուտորից, հաշմանդամ է, առանց ոտքերի, պատահական հյուր ուսուցիչ Գոլովինին է պատմում է իր կյանքի պատմությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9

## Արտաքին հղումներ
* Ветер

Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1927 պատմվածքներ
Նորգվինեական ծով

**Նորգվինեական ծով** (), միջկղզային ծով Խաղաղ օվկիանոսի արևմուտքում, հյուսիսից, արևելքից և հարավից սահմանափակված է Բիսմարկի կղզեխմբով, հյուսիսից Նոր Գվինեայի կղզով. միախառնվում է Սողոմոնյան ծովի հետ Վիտյազի նեղուցով։ Ծովի միջին խորությունը կազմում է 1700 մ, առավելագույն խորությունը 2665 մ։ Նորգվինեական ծովի մակերեսը կազմում է ավելի քան 310 հազար կմ։

Ծովի հատակը իրենից ներկայացնում է ուժահավաքիչ հարթավայր բազմաթիվ մակերեսային բարձրացումներով և հրաբխային կղզիներով։ Ծովի ջրային տարածքում նշվում է բարձր սեյսմիկ ակտիվություն, հաճախ ստորջրյա երկրաշարժեր են լինում։

Ափերը հավասարացված են։ Բազմաթիվ կորալային խութեր կան։ Նոր Գվինեա կղզու մոտով է անցնում Նորգվինեական հոսանքը 0,5-0,75 մ/վ արագությամբ։ Կղզիների միջև նկատվում են ուժգին մակընթացային հոսանքներ։

Մակերևութային ջրի միջին ջերմաստիճանը 28&nbsp;°C է։ Աղիությունը 34 ‰ է, ինչը ցածր է օվկիանոսի միջին աղիությունից` տեղումների առատության պատճառով։ Ծով են թափվում խոշոր գետեր Սեպիկը և Ռամուն (երկուսն էլ Նոր Գվինեայի հյուսիսարևելյան ափին)։

Հիմնական նավահանգիստներն են՝ Մադանգը՝ Աստրոլյաբիա նեղուցի ափին, Նոր Գվինեա կղզու վրա, Ռաբաուլը՝ Նոր Բրիտանիա կղզու վրա։

Նորգվինեական ծովի բոլոր ափերն ու նրա ջրերում պառկած կղզիները պատկանում են Պապուա Նոր Գվինեային։

Նորգվինեական ծովի աշխարհագրության ուսումնասիրության մեջ մեծ դեր խաղացին Ռուսաստանի ծովային արշավախմբերը (մասնավորապես Վիտյազի կորվետայի վրա), որոնք կապված էին Ն.Ն.Միկլուխո-Մակլայի աշխատանքների հետ, որի համար Նոր Գվինեայի ծովի ափի մի մասը կոչվեց Միկլուխո-Մակլայի ափ։

## Պատմություն
1910 թվականից ի վեր անգլիական քարտեզագրության մեջ այն ունեցել է **Բիսմարկի ծով** անվանումը, որը վերանվանվել է Պրուսիայի Արտաքին գործերի նախարար գերմանացի Օտտո Բիսմարկի պատվին։

1943-ի մարտի 2-4-ը ծովային խոշոր մարտ է տեղի ունեցել ամերիկա-ավստրալիական և ճապոնական ուժերի միջև։ Դաշնակից օդուժի կողմից ճապոնական ջոկատի հարձակումը 1943-ի մարտի 3-4-ին ավարտվեց ութ ռազմական տրանսպորտի և չորս կործանիչի խորտակմամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծովեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Պապուա Նոր Գվինեայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Մարդկանց անունով կոչված ծովեր
Պանդիա (արբանյակ)

**Պանդիա** (), կամ **Յուպիտեր LXV**, Յուպիտերի ուղիղ շարժմամբ անկանոն արբանյակներից է։ Հայտնաբերվել է աստղագետների խմբի կողմից, որը ղեկավարում էր Սքոթ Շեփարդը, հայտնաբերման մասին հայտնվել է 2017 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է **** ժամանակավոր անվանումը։

2019 թվականին արբանյակը անվանվել է հունական դիցաբանության աստված Զևսի և Սելենեի դստեր Պանդիայի անունով, ով լիալուսնի աստվածուհին էր։

Պանդիան ունի մոտ 3 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 11&nbsp;525&nbsp;000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 252,1 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 28,15° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,180 է։

Պանդիան պատկանում է Հիմալիայի խմբին, որի կազմի մեջ են մտնում հինգ արբանյակներ, որոնք պտտվում են Յուպիտերի շուրջ 11-ից 13 միլիոն կմ  հեռավորության վրա, և ունեն մոտավորապես 27,5° ուղեծրի թեքում։ Այս ուղեծրի էլեմենտները տրվում են 2000 թվականի հունվարի դրությամբ, սակայն դրանք փոփոխվում են Արեգակի և այլ մոլորակների հետ փոխազդեցության արդյունքում։

## Տես նաև
* Յուպիտերի արբանյակներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ
Նիկոլայ Կուզանսկու համալսարան

**Նիկոլայ Կուզանսկու համալսարան** ( - UNICUSANO), Հռոմի կենտրոնում գտնվող մասնավոր համալսարան (Via don Carlo Gnocchi, 3)։ Նիկոլայ Կուզանսկու համալսարանը հնարավորություն է տալիս ստանալ նախադպրոցական դասընթացներ, բարձրագույն և հետբուհական կրթություն։ Ներկայումս համալսարանում սովորում է 10 107 ուսանող։

## Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 2006 թվականին՝ «Հումանիտար գիտությունների տելեմատիկ համալսարան» (UNISU) անվամբ՝ Ստեֆանո Բանդեկկայի նախաձեռնությամբ, որը մինչև 2016 թվականը եղել է համալսարանի գլխավոր տնօրենը։ Համալսարանի ստեղծմանն աջակցել է Հումանիտար գիտությունների ընկերակցությունը` բաղկացած հինգ անձանցից, որոնց ղեկավարում է Տնօրենների խորհրդի անդամ Ռոմանո Սցիպիոնը։

Համալսարանը ճանաչված է Կրթության նախարարության կողմից և 2006 թվականի մայիսի 10-ից անվանվել է «Հումանիտար գիտությունների տելեմատիկ համալսարան»` համաձայն Նախարարության դեկրետի։ 2011 թվականի հուլիսին ընդունվել է նոր կանոնադրություն և համալսարանն անվանափոխվել է «Նիկոլայ Կուզանսկու համալսարան UNICUSANO»:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Եվրոպական համալսարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարաններ
Կատեգորիա:Կրթությունը Հռոմում
Հայ-գերմանական հարաբերություններ

**Հայ-գերմանական հարաբերություններ,** երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Գերմանիայի միջև։

## Պատմություն
Հայ-գերմանական հարաբերությունները մինչ օրս լայնորեն նկարագրվում են որպես պայմանականորեն կայուն և ամուր. երկու երկրները սկսել են համագործակցել 1918 թվականի Հայաստանի դեմոկրատական հանրապետության հռչակումից ի վեր, ինչպես նաև 1991 թվականին Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո ընդլայնել են իրենց համագործակցությունը։ Երկու երկրների ղեկավարները քննարկել են իրենց երկկողմ հարաբերությունները և եկել այն եզրակացության, որ վերջին մի քանի տարիների ընթացքում հարաբերությունները զգալիորեն բարելավվել են։

2005 թվականին Գերմանիայի դաշնային կանցլեր Գերհարդ Շրյոդերը քայլեր ձեռնարկեց Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ։ Գերմանիան կոչ է արել Թուրքիային ընդունել իր «պատմական պատասխանատվությունը» կատարված իրադարձությունների համար, սակայն հրաժարվել է օգտագործել «ցեղասպանություն» եզրույթը։ Սառը պատերազմի ժամանակ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունն անտեսում էր Հայոց ցեղասպանության թեման ՆԱՏՕ-ի անդամ Թուրքիայի հետ համերաշխության պատճառով։

Սակայն Հայաստանի և Գերմանիայի միջև հարաբերությունները դրական են մնացել, ընդ որում համեմատաբար փոքր թվով հայեր են ապրում Գերմանիայում։
մինի|Գերմանիայի դեսպանություն Երևանում
մինի|Հայաստանի դեսպանատունը Բեռլինի Նուսբաումալե 4 հասցեում
2015 թվականի մարտին Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարությունը հայտնել է Հայաստանի հետ քաղաքական, տնտեսական և մշակութային դրական հարաբերությունների առկայության մասին։ Աֆղանստանում պատերազմի ժամանակ (2001-2014) հայ զինվորները կցվել են Աֆղանստանում գերմանական զորախմբին և կատարել են Կունդուզ քաղաքում կոալիցիայի օդանավակայանի պահպանության գործառույթները։

## Տնտեսական հարաբերություններ
Գերմանիան Եվրոպական միությունում Հայաստանի հիմնական առևտրային գործընկերն է՝ արտահանման ընդհանուր ծավալով աշխարհում զբաղեցնելով երրորդ տեղը՝ զիջելով միայն Ռուսաստանին և Չինաստանին։ Գերմանիան հայկական արտադրանքի մեծությամբ հինգերորդ ներմուծողն է՝ Ռուսաստանից, Բուլղարիայից, Շվեյցարիայից և Վրաստանից հետո։ 2017 թվականին Հայաստանից ապրանքի արտահանումը Գերմանիա կազմել է 112 միլիոն եվրո, իսկ Գերմանիան Հայաստան է արտահանել 152 միլիոն եվրոյի ապրանք։

## Հայոց ցեղասպանության ճանաչում
Գերմանիա խորհրդարանը Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչել է 2005թ.։

## Դիվանագիտական ներկայացուցչություն
* Հայաստանը Բեռլինում դեսպանատուն ունի։
* Գերմանիան ունի դեսպանատուն Երևանում և գլխավոր հյուպատոսություն՝ Գյումրիում։

## Տես նաև
* Հայաստան-Եվրոպական Միություն հարաբերություններ
* Հայերը Գերմանիայում
* Հայոց ցեղասպանության ճանաչում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Serge Sargsyan: Armenian-German relations have risen to a new level, Public Radio of Armenia, 22 June 2007 (archived link, 8 February 2012)
* Armenian President and German Ambassadress discuss the present level of Armenian-German relations (archived link, 8 February 2012)
* Мы действительно гордимся тем, что Германия – вторая страна-донор для Армении после США, PanARMENIAN.net, Хайке Ренате Пайч, 25 июня 2007 года

Կատեգորիա:Հայ-գերմանական հարաբերություններ
Հայ-լեհական հարաբերություններ

**Հայ-լեհական հարաբերություններ**, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Լեհաստանի միջև։ Վարշավայում գործում է Հայաստանի դեսպանատուն։ Երևանում գործում է Լեհաստանի դեսպանատուն։ Լեհաստանը 2005 թվականին ճանաչել և դատապարտել է Հայոց ցեղասպանությունը։

## Դիվանագիտական հարաբերություններ
Լեհական կազմակերպությունները, օրինակ՝ «Lubawa SA»-ն, համագործակցում է Հայաստանի կառավարության հետ։ «Lubawa-Հայաստանը» և ՀՀ Պաշտպանության նախարարությունը հաջողությամբ ստեղծել են ձեռնարկություն՝ Հայաստանի զինված ուժերի համար ապահովելով զրահաբաճկոններ, սաղավարտներ, տրանսպորտի միջոցներ և վրաններ, ինչը լեհական ընկերությունների համար պորտալ է բացում եվրասիական շուկաներ մտնելու թույլտվություն ստանալու և աջակցելու համար։

Ռուսական, լեհական և հայկական լրատվական միջոցները հայտնում են, որ լեհական ընկերությունն սկսել է «PT72U»-ում հայկական Տ-72-ի արդիականացումը։

Լեհաստանից Հայաստան ներմուծման հիմնական արտադրանքը բալն է։

## Հայոց ցեղասպանության ճանաչում
Լեհաստան խորհրդարանը Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչել է 2005թ.։

## Պատկերասրահ
* Հայաստանը դեսպանություն ունի Վարշավայում։
* Լեհաստան ունի դեսպանատուն Երևանում։

File:Ambasada Armenii w Warszawie.jpg|ՀՀ դեսպանատունը Վարշավայում
File:Embassy of Poland in Yerevan 01.jpg|Լեհաստանի դեսպանատունը Երևանում


## Տես նաև
* Հայաստան-Եվրոպական Միություն հարաբերություններ
* Հայերը Լեհաստանում
* Հայոց ցեղասպանության ճանաչում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լեհաստանի դեսպանատուն Երևանում 
* Հայաստանի դեսպանատուն Վարշավայում

Կատեգորիա:Հայ-լեհական հարաբերություններ
Ապենցել

**Ապենցել** (), բնակավայր Շվեյցարիայում։ Ապենցել-Իններռոդեն կիսականտոնի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է այդ կիսականտոնի իր իսկ անունով կոչվեղ շրջանում, մասամբ՝ նաև Ռյուտե և Շվենդե շրջաններում։  2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով՝ բնակիչների թվաքանակը եղել է 5.751:

Ապենցելը հռչակվել է իր նախշազարդավոր շինություններով։

Բնակավայրի կենտրոնական մասում գտնվող շինությունները, ծխական եկեղեցին, 1563 թվականին կառուցված համայնքապետարանը, *Salesis* շենքը, Կլանքս ամրոցի ավերակները և պետական արխիվը՝ վարչական շենքով հանդերձ, ներառված են Շվեյցարիայի համազգային նշանակության պատմամշակութային ժառանգության ցանկում։

## Պատկերասրահ

Appenzell-AI.jpg|Ապենցելի համայնապատկերը
File:Brennerei "Appenzeller Alpenbitter" an der Sitter in Appenzell.jpg|Ոգելից խմիչքների գործարանը
Appenzell-Landsgemeindeplatz.jpg|Համայնքապետարանի առջևի հրապարակը
Appenzell Brunnen.JPG|Համայնքապետարանի առջևի շատրվանը
Appenzell-Kirche.jpg|Սբ. Մավրիտիուս եկեղեցին
St. Mauritius (Appenzell) indoor 2.jpg|Եկեղեցու ներսը
Grossratssaal in Appenzell.jpg|Համայնքապետարանի մեծ դահլիճը
AppenzellLandeskanzlei.jpg|Կանտոնի վարչական շենքը
Appenzell-Hauptgasse.jpg|Տեսարան քաղաքից
Appenzell-Giebel.jpg|Փորագրանախշավոր ճակտոններ
Appenzell-Schloss-BF.jpg|Կուսանոցը, ամրոցը
Appenzell-Kunsthalle.jpg|Պատկերասրահը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* 
*Ապենցել. զբոսաշրջություն
*Appenzell 

Կատեգորիա:Ապենցել Իններռոդեն կանտոնի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքներ
Անդրեյ Տոշև

**Անդրեյ Սլավով Տոշև** (, ), բուլղար դիվանագետ, գիտնական և քաղաքական գործիչ։ Բուլղարիայի 26-րդ վարչապետ (1935)։

## Կենսագրություն
Անդրեյ Տոշևը ծնվել է 1867 թվականի ապրիլի 16-ին Ստարա Զագորայում, Օսմանյան կայսրություն։ Տոշևը բնական գիտություններ է սովորել Ժնևում, իսկ 1891 թվականին ավարտել է Բրյուսելի համալսարանը։ Նա դասավանդել է Սալոնիկի բուլղարական տղամարդկանց գիմնազիայում, Ստարա Զագորայում, Վառնայում և Սոֆիայի ռազմական ուսումնարանում։ 1900 թվականին Տոշևը դարձել է Բուլղարիայի գրական հասարակության գործող անդամ (այժմ՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա)։

Տոշևը պետության ղեկավար է նշանակվել Բորիս III արքայի կողմից 1934 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո։ Նա արքայի ձեռքերում խաղատիկնիկ էր։ Անդրեյը այդ պաշտոնը զբաղեցրել է շատ կարճ ժամանակ։ 1935 թվականի նոյեմբերի ընտրություններին հաղթել է Գեորգի Կյոսեիվանովը։

Տոշևը Սերբիայում (1909-1913) և Կոստանդնուպոլսում (1913-1914) եղել է Բուլղարիայի դեսպանը, ինչպես նաև եղել է Զվենո ռազմականացված կազմակերպության անդամ։

Անդրեյ Տոշևը մահացել է 1944 թվականի հունվարի 10-ին Սոֆիայում՝ 76 տարեկան հասակում։ Հուղարկավորված է Սոֆիայի կենտրոնական գերեզմանոցում։

## Մատենագրություն
* «Ранни спомени 1873-1879» (1890)
* «Ръководство за риторика и красноречие» (1901)
* «Югозападна България във флористично отношение» (1902)
* «Поглед върху икономическото положение на Сърбия» (1911)
* «Балкански войни» (երկու հատորով՝ 1929, 1931)
* «Бегли спомени» (1931)
* «Полша в културно отношение» (1931)
* «Сръбско-българската разпра» (1932)
* «Малкото съглашение и неговият реорганизационен пакт» (1933)
* «Страници из миналото на сръбско-българските отношения» (1941)
* «Бегли спомени за Македония» (1941)
* «Из Беломорието и Македония» (1942)
* «България и нейните съседи» (1943)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Բուլղարացի բուսաբաններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դեսպաններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
Գլարուս (կանտոն)

**Գլարուս** (, , , ), գերմանախոս կանտոն Շվեյցարիայի արևելյան մասում։ Զբաղեցնում է 685 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Վարչական կենտրոնը Գլարուս քաղաքն է։ 2012 թվականի տվյալներով՝ բնակիչների թվաքանակը եղել է 39 369։ Նրանցից 7,314-ը (կամ ամբողջ բնակչության 19.13%-ը) օտարերկրացիներ էին։ Բողոքականներ էին 44, կաթոլիկներ՝ 37 տոկոսը։

## Պատմություն
Այս կանտոնի պատմությունը սերտորեն առնչվում է կրոնին ու դավանանքին։ 6-րդ դարում Լինտ հովտի բնակիչները քրիստոնեություն են ընդունել  իռլանդացի վանական Ֆրիդոլին Հոենոսցու ջանքերով, ում պատկերը դրոշմված է կանտոնի ժամանակակից զինանշանին։ Նա Բազել քաղաքի մերձակայքում հիմնադրել է Զեկինգենի աբբայությունը, որին, 9-րդ դարից սկսած, պատկանել են Գլարուսն ու շրջակա վայրերը։ 1288 թվականից Հաբսբուրգներն սկսել են իրենց իրավունքները ներկայացնել աբբայության նկատմամբ։ 1352 թվականին կանտոնը շվեյցարական համադաշնության մաս է դարձել։ 1388 թվականի ապրիլի 9-ին Նեֆելս քաղաքի մոտ նշանավոր ճակատամարտ է տեղի ունեցել այդ տարածքներին տիրել հավակնող ավստրիացի ասպետների զորքի և իրենց անկախության համար մաքառող գլարուսցի աշխարհազորայինների միջև։ Ավստրիայի և Շվեյցարիայի միջև այդ ժամանակ ընթացող պատերազմի կարևոր դրվագներից մեկը հանդիսացած այդ մարտում հաղթանակ են տարել շվեյցարացի ազատամարտիկները։
  
1840-ական թվականների սկզբներին կանտոնի գյուղացիները մի քանի տարի շարունակ խիստ ցածր բերք են ստացել ու հայտնվել են աղքատության ճիրաններում։ Ստեղծված ծանր դրությունից ելքը գտել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ գաղթելու մեջ։ 1844 թվականին Գլարուսում հիմնվել է արտագաղթի կազմակերպման ընկերություն, որը պարտքով գումարներ է տրամադրել արտագաղթողներին, որպեսզի վերջիններս կարողանան մեկնել և հող գնել Նոր աշխարհում։ Արտագաղթած գլարուսցիներից շատերը հիմնավորվել են Վիսկոնսին նահանգում, որտեղ հիմնադրել են Նոր Գլարուս քաղաքը։

Գլարուսի պատմության կարևոր դրվագներից և այն, որ Շվեյցարիայի կանտոններից առաջինն այստեղ են ընտրելու իրավունք ունեցող քաղաքացիների տարիքն իջեցրել 16-ի (այդ մասին որոշումն ընդունվել է 2007 թվականի մայիսի 6-ին)։

## Վարչական բաժանում
Կանտոնը մինչև 2011 թվականի հունվարի 1-ը վարչականորեն բաժանված էր 25 համայնքների, իսկ նշյալ ժամանակից վերակազմվել է հետևյալ երեք շրջանների.
* Գլարուս
* Հյուսիսային Գլարուս
* Հարավային Գլարուս

## Տեսարժան վայրեր

Glarus-Scenic.jpg
Linthtal.jpg|Հովիտ կանտոնի հյուսիսային մասում
Glarus Kloentalersee.jpg|Կլոենտալ լիճը
Linthal.jpg|Լինտ հովիտն ու նույնանուն գյուղը Գլարուսյան Ալպերում
Fabrik und Tödi.jpg
Am Chüebodensee bei Elm.jpg
Klöntalersee1.jpg
Glarus.jpg|Գլարուս քաղաքի կենտրոնական հրապարակը
Klöntal.jpg
Martinsloch.jpg| Martinsloch-ը (Մարտինի անցքը)  Swiss Tectonic Arena Sardona-ում, որ ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում
Walensee Unterterzen-2.jpg|Վալենզեե լիճը
Naefels Freulerpalast.jpg|Կանտոնային թանգարանը Նեֆելս քաղաքի Ֆրյոլերպալաստում


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Պաշտոնական կայք 
* Պաշտոնական վիճակագրություն
* the Linth valley on Google Maps

Կատեգորիա:Շվեյցարիայի կանտոններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի վարչական բաժանում
Վիրավորանք (պատմվածք)

«**Վիրավորանք**»  (), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը, որը գրվել է 1925-1926 թվականներին։

## Հրապարակումներ
Միխայիլ Շոլոխովի «Վիրավորանք» պատմվածքը առաջին անգամ լույս է տեսել 1962 թվականին (Ստեղծ. ժող. 8 հատորով,Մ. 1962,  հ 1)։ Ստեղծագործության ձեռագիրը հայտնաբերվել է Լ. Գ. Յակիմենկոյի կողմից ԳԱՌՊԱ- ի ֆոնդերում` 1950-ականների 2-րդ կեսին։

## Սյուժե
Ստեղծագործության  գլխավոր հերոսը՝ Դուբրովինսկի խուտորի բնակիչ, Ստեփան Պրոկոֆևիչը, մեծ ընտանիքի ղեկավարը («Քաղաքացիական պատերազմում սպանված որդուց մնացել է ութ շունչ»), ինչպես և բոլորը, դժգոհում էր բերքի անբավարարությունից և վերահաս սովից, ինչպես բոլորը, նա էլ սպասում էր գալիք աշնանացանի համար  խոստացված սերմացուի վարկին։ Կայարանում ստանալով ցանկալի հացահատիկի սերմացուն՝ նա գնում է տուն իր հարևան Աֆանասիի հետ։ Ստանիցայի ճանապարհին նրանց են հանդիպում անծանոթ մարդիկ և խլում են սերմացու հացահատիկը։ Ստեփանը շատ է վշտանում   տեղի ունեցածից և դառնում լռակյաց ու ճնշված։ Մի անգամ ամռանը նա գնում է կորած ցուլերին որոնելու և հանդիպում է իրեն թալանողներից մեկին, սպանում է նրան, բայց կարեկցանք է ցուցաբերում սպանվածի երեք տարեկան որդու հանդեպ և պատրաստ է փոխարինել հորը։

## Քննադատություն
Ստեղծագործությունը  բարձր է գնահատում  Վ. Վ. Գուրան. «Այս ստեղծագործության իսկապես կենսական, բացառիկ  դրամատիկ իրավիճակի, և ողբերգական լարվածության պատկերումը բնութագրում են մեծ արվեստագետի մարդկային տաղանդը, որը շուտով իր արտահայտությունն է գտնում «Խաղաղ Դոն» վեպում։ Այստեղ Շոլոխովն ընդդիմանում է երկարատև պատերազմի և գյուղացու մշտական կարիքների  հետևանքով առաջացրած վայրենությանը և «երկրի իշխանությանը», որը սպանել է գյուղացու մեջ մարդկային ամեն ինչ»։

Վ. Մ. Լիտվինովը պատմվածքը համարում է  գրողի վաղ շրջանի «ամենաազդեցիկ» ստեղծագործություններից մեկը` «այստեղ տեղի ունեցած ողբերգությունն առավել սուր է, քանի որ դժբախտը սպանում է դժբախտին,  մի աղքատ մարդ կողոպտում է մեկ ուրիշին, և երբ նրան բռնում են, նա գրեթե չի դիմադրում պատժիչ գործողություններին, քանի որ  այդպիսին է բարոյական դրվածքը։ Եվ այս ամենը մարդկանց անհավատությունից և նրանց բարոյականությունից չէ, ավելի շուտ, ազգի հայացքների համակարգի այն հասկացությունների մերժումից է, որոնք «դարերի ընթացքում կարծրացել են» և ցանկացած աղետալի իրավիճակում աշխատող մարդուն պատկերացնում են որպես հոգեպես կարծրացած և բարոյապես անշարժ»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9

## Արտաքին հղումներ
* Михаил Александрович Шолохов: Биобиблиографический указатель 1924—2003. 1.1. Собрания сочинений
* Обида

Կատեգորիա:1962 պատմվածքներ
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր
Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Նըրանց չըթաղեցին քրիստոնեի ծեսով…

«**Նըրանց չըթաղեցին քրիստոնեի ծեսով**», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որի ստեղծման տարեթիվը ստույգ հայտնի չէ։

## Պատմություն
Դատելով բովանդակությունից, գրված է 1915-1916 թվականներին՝ հայկական կոտորածների ազդեցության տակ։

Թումայանի ընտանիքի արխիվում պահվում է մեկ օրինակ, որից և տպագրվել է առաջին անգամ։

Երրորդ տողում «ճեղքված» բառի փոխարեն կա նաև՝ «կեղեքված»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
SOS (երգ, Ավիչի)

«**SOS**», շվեդ դիջեյ Ավիչիի առաջին հետմահո սինգլը, որ թողարկվել է պրոդյուսերներ Ալբին Նեդերի ու Քրիստոֆեր Ֆոգելմարկի մասնակցությամբ և ամերիկացի երգիչ Ալոե Բլեքի վոկալով։ Այն թողարկվել է 2019 թվականի ապրիլի 10-ին և ընդգրկվել Ավիչիի առաջին հետմահու ալբոմում, որը թողարկվել է 2019 թվականի հունիսի 6-ին։

Երգը թողարկվել է հոլովակով, որում եղել են մեկնաբանություններ Ավիչիի հիշատակի կայքից։ Սինգլի թողարկումից երկու ժամ առաջ ներկայացվել է նրա ստեղծման պատմությանը նվիրված տեսանյութ՝ «Avicii — The Story Behind „SOS“ ft. Aloe Blacc»։ Առաջին անգամ երգի մասին հայտարարվել է «Avicii — The Story Behind The Album „TIM“» հոլովակում։

## Նախապատրաստում
2018 թվականի ապրիլին Ավիչիի մահվանից հետո երգն ավարտին է հասցվել հեղինակների ու պրոդյուսերների խմբի կողմից։ Մինչ դիջեյի մահն արված է եղել աշխատանքի ***≈*** 75-80%։

Երգի վրա աշխատող պրոդյուսերների խմբում ընդգրկվել են Քրիստոֆեր Ֆոգելմարկն ու Ալբին Նեդլերը, որոնք նախկինում աշխատել էին Ավիչիի հետ Pure Grinding երգի վրա, որը ներառվել էր Stories ալբոմում 2015 թվականին։

Համապրոդյուսերներ Քրիստոֆեր Ֆոգելմարկն ու Ալբին Նեդլերը երգի վրա աշխատելիս հաստատել են, որ Թիմի (Ավիչիի) մահվանից հետո իրենք ստացել են MIDI (աշխատանքային ֆայլ) երգի համար, որն ստեղծել էր Թիմը, և պնդում են, որ երգում բոլոր ձայներն ու նոտաները հենց Թիմից են, առանց որոշակի լրացուցիչ աշխատանքի, բացառությամբ Ալեո Բլեքի վոկալի, որին Ավիչին երաշխավորել է որպես վոկալիստ իր վերջին նամակներից մեկում։

## Երգի հեղինակներ
*Ավիչի – երգի հեղինակ, պրոդյուսեր, ստեղնաշարայիններ, ծրագրավորում
* Ալբին Նեդլեր – երգի հեղինակ, պրոդյուսեր, վոկալային պրոդյուսեր, հնչյունային ինժեներ
* Քրիստոֆեր Ֆոգելմարկ – երգի հեղինակ, պրոդյուսեր, վոկալային պրոդյուսեր
* Թամեկա Քոթլ – երգի հեղինակ
* Քանդի Բուրուս – երգի հեղինակ
*Քևին Բրիգս – երգի հեղինակ
*Ալոե Բլեք – վոկալ
* Մարկուս Թունբերգ Վեսել – հնչյունային ինժեներ
* Ռիչարս «Սիգալ» Հուրեդիա – հնչյունային ինժեներ
* Քևին Գրեյնջեր – միքշեր և մասթերինգ
* Խուլիո Ռոդրիգես Սագրադոր – միքշեր և մասթերինգ (օգնական)

## Հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավիչիի սինգլներ
Կատեգորիա:Երգեր թմրանյութերի մասին
Աբդուլ Գանի Ահմադ

**Աբդուլ Գանի Ահմադ** (, ), մալազիացի ինքնուս նկարիչ-ջրանկարիչ։

## Կենսագրություն
Աբդուլ Գանի Ահմադը ծնվել է 1945 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կուալա Մուդայում, գյուղացիական աղքատ ընտանիքում և եղել է 13 երեխաներից ավագը։ Ավարտել է Կուալա-Կետիլի (Քեդախ) տարրական դպրոցը։ 1965-1986 թվականներին ծառայել է Մալայզիայի զինված ուժերի հատուկ նշանակության զորքերում։ Ծառայությունն ավարտել է որպես պաշտպանության նախարարության գրաֆիկ կապրալ կոչումով։ Ծառայության մեջ լինելով պաշտպանության նախարարությունում՝ ավարտել է Ազգային պատկերասրահին առընթեր դասընթացները։ 1987 թվականին ձեռք է բերել ստուդիա Կուալա Լումպուրի արվեստի շուկայում, որտեղ կատարել է հաճախորդների պատվերները։ 2012 թվականին սկսել է աշխատել տնային ստուդիայում։

Ջրանկարիչների Ասիական կոնֆեդերացիայի, Մալայզիայի ջրանկարիչների կազմակերպության, Մալայզիայի նկարիչների միության անդամ է։

## Ստեղծագործություն
Աշխատում է ջրաներկով և ակրիլային ներկով բնանկարի, գյուղական բնանկարչության, ինչպես նաև անառարկա արվեստի ժանրերում։ Աշխատանքներն աչքի են ընկնում լուսանկարչական ճշգրտությամբ և դետալների մանրամասն պատկերմամբ։ Նրա ամենահայտնի նկարներից են՝ «Կուսական բնություն» (1983), «Ճանապարհորդություն» (2005-2011), «Մալայզիայի ֆլորան» (2008)։ 1978 թվականից մասնակցել է ավելի քան 60 ցուցահանդեսների Մալայզիայում, Հոնկոնգում, Չինաստանում, Թաիլանդում, Սինգապուրում։ Առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1991 թվականին։ Թողարկել է բացիկների շարք Մալայզիայում բնապատկերներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Pelukis Abdul Ghani Ahmad, Youtube

Կատեգորիա:Մալայզիացի նկարիչներ
Առա՛ջ, ժամանակ

**«Առա՛ջ, ժամանակ»** (), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1977 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում Վլադիմիր Մայակովսկու բանաստեղծությունների հիման վրա։

Այս մուլտֆիլմը ֆանտազիա է Մայակովսկու թեմայով, որն ստեղծել է ռեժիսոր Վլադիմիր Տարասովը նկարիչ Նիկոլայ Կոշկինի հետ, որը եղել է նրա գործընկերը հետագա գրեթե բոլոր աշխատանքներում։

Որպես գրական խորհրդատու հանդես է եկել Անդրեյ Տուրկովը, որպես երաժշտական խորհրդատու՝ Բորիս Շնապերը։ Մուլտֆիլմում կոմպոզիտոր Անդրեյ Գորինի  «Առա՛ջ, ժամանակ» երգը կատարել է ստուդիայի համար աշխատող «Անագե զինվորիկներ» վոկալ-գործիքային անսամբլը։ Ֆիլմում օգտագործվել են հատվածներ Գուստավ Մալերի հինգերորդ սիմֆոնիայից։ Վ. Մայակովսկու բանաստեղծությունները կարդում է Ալեքսանդր Կայդանովսկին։

## Սյոուժե
Մեծ բանաստեղծի բանաստեղծությունների միջոցով բացահայտվում է սովից ու պատերազմներից հյուծված Ռուսաստանի կերպարը, որը հազիվ է քողարկվում հարուստ վերնախավի ցուցադրական բարեկեցությամբ, որն անցել է հեղափոխության ու քաղաքացիական պատերազմի սարսափներով դեպի տիեզերական բարձունքներ։ Մուլտֆիլմն ավարտվում է ֆանտաստիկ սյուժեի առկայությամբ, որը ներկայացվել է որպես այլաբանություն. պարեկային աստղագնաց «Վլադիմիր Մայակովսկին» տիեզերքում գտնում է սեփականատիրության և շահառության վիրուսի վերջին ապաստանը և վնասազերծում այն։

## Նկարահանման խումբ

## Փառատոներ և մրցանակներ
* 1978 – Կինոմամուլի միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ Լայպցիգի միջազգային կինոփառատոնում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1977 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Վլադիմիր Մայակովսկու ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ մուլտֆիլմեր
Լուիզա Փայն

**Լուիզա Բոդդա-Փայն** (, ), անգլիացի սոպրանո և  օպերային ընկերության մենեջեր։

## Կենսագրություն

### Կյանք և կարիերա
Լուիզա Ֆաննի Փայնը ծնվել է թատերական ընտանիքում. նա ալտո Ջորջ Գրիգս Փայնի կրտսեր դուստրն էր  (1790–1877):  Նրա ավագ քույրը՝ Սուսաննա Փայնը (1821–1886), նույնպես պրոֆեսիոնալ երգչուհի էր, իսկ նրա հորեղբայր Ջեյմս Քենդրիկ Փայնը (1785–1857) տենոր էր, որի որդին և թոռնիկը, որոնց երկուսի անունն էլ Ջեյմս Քենդրիկ Փայն էր, նշանավոր երգեհոնահարներ էին։ Նրա զարմուհին՝ Բլանշ Ուիֆֆին, բեմական մեծ կարիերա է ունեցել Ամերիկայում, ավելի ուշ՝ կինոյում։

Տենոր Ուիլյամ Հարրիսոնի հետ Լուիզա Փայնը «Փայն և Հարրսիոն Օպերա» ընկերության մենեջերն էր, որը 1850-ական թվականներին ճանապարհորդել է Հարավային և Հյուսիսային Ամերիկաներով ։ 1857 թվականին նա և Հարրսիոնը Լոնդոնի Լիցեում թատրոնում հիմնադրել են «Փայն և Հարրսիոն Անգլիական Օպերան»։ Օպերան տեղափոխվել է Դրուրի Լեյն և  1858 թվականին, հանդես գալով  Անգլիական Արքունական Օպերա կրճատված անվան տակ, 1858 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1864 թվականը վարձակալել է  այն տարածքը, որն այժմ հայտնի է որպես Քովենտ Գարդենի արքունական թատրոն։ Հաջորդ տարի Փայնը Ուիլլիամ Հարրսիոնի, Ուիլոֆի Ուեյսի և  Տիկին Ուեյսի հետ Աստլիի  թագավորական թատրոնում ստեղծել են նոր ընկերություն՝  Ե. Տ. Սմիթի հովանու ներքո։  1868 թվականի հոկտեմբերի 18-ին նա ամուսնացել է երգիչ Ֆրանկ Հ. Բոդդայի հետ։ Վերջինս  մահացել է 69 տարեկանում՝ 1892 թվականի մարտի 14 -ին։ Փայնը մահացել 1904 թվականի մարտի 20-ին Հյուսիսային Քենսինգթոնի Քեմբրիջ Գարդենզում գտնվող իր տանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Louisa Pyne, English soprano, Luminous-Lint
*

Կատեգորիա:1832 ծնունդներ
Կատեգորիա:1904 մահեր
Կատեգորիա:Անգլիացի օպերային երգչուհիներ
Կատեգորիա:Սոպրանոներ
Արտավազդ (մրցանակ)

**«Արտավազդ»**, Հայաստանի ամենամյա ազգային թատերական մրցանակ, որը շնորհվում է թատերական տարվա արդյունքների հիման վրա։ Մրցանակաբաշխությունն ավանդաբար տեղի է ունենում մարտի 27-ին՝ Թատրոնի միջազգային օրը։

## Պատմություն
Մրցանակը ստեղծվել է 2002 թվականին։ Միջոցառման կազմակերպիչը Հայաստանի թատերական գործիչների միությունն է։ Մրցանակն իր անունը ստացել է հայոց թագավոր Արտավազդ II-ի պատվին, որը համարվում է Հայկական ազգային թատրոնի հիմնադիրներից մեկը։ Մրցանակն ունի տասներեք անվանակարգ և հանձնվում է թատերական տարվա արդյունքների հիման վրա։ 2010 թվականին առաջին անգամ հնչել է «Արտավազդ» թատերական մրցանակի հիմնը, որը գրվել է Վահե Հայրապետյանի և Հովիկ Թեքգյոզյանի կողմից։ 2011 թվականին, մրցանակի շնորհումը նվիրված էր Խորեն Աբրահամյանի 80-ամյակին, ինչի կապակցությամբ այդ տարի շնորհվեց համանուն մրցանակ։ 2012 թվականին մրցանակի շնորհումը նվիրված էր Հայաստանի թատերական գործիչների միության 70-ամյակին և տեղի ունեցավ Հայաստանի երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հովանու ներքո։ Մեկ տարի անց՝ 2013 թվականին, մրցանակաբաշխությունը նվիրված էր հայ մեծ դերասան Վահրամ Փափազյանի ծննդյան 125-ամյակին։ Նույն թվականին «Լավագույն երիտասարդ ռեժիսոր» անվանակարգում յուրօրինակ ռեկորդ գրանցվեց. առաջին անգամ երկրորդ տարին անընդմեջ մրցանակին արժանացավ նույն մարդը՝ Սամսոն Մովսիսյանը։

## Անվանակարգեր
* «Լավագույն դերասան»
* «Լավագույն դերասանուհի»
* «Լավագույն երիտասարդ դերասանուհի»
* «Լավագույն երիտասարդ դերասան»
* «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան»
* «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի»
* «Լավագույն ռեժիսոր»
* «Լավագույն երիտասարդ բեմադրիչ»
* «Լավագույն ներկայացում»
* «Լավագույն մանկական ներկայացում»
* «Լավագույն երիտասարդական բեմադրություն»
* «Լավագույն պիես»
* «Լավագույն երաժշտություն»
* «Լավագույն սցենոգրաֆիա»
*Թատրոնին արժանապատիվ ծառայության համար» (2011)

###### Ոչ մշատական պարգևներ
* Խորեն Աբրահամյանի անվան մրցանակ (2011)
* Վարդուհի Վարդերեսյանի անվան մրցանակ
*Տիգրան Շամիրխանյանի անվան մրցանակ
*Էդգար Էլբակյանի անվան մրցանակ
*Ալեքսանդր Գրիգորյանի անվան մրցանակ
* Հայաստանի թատերական գործիչների միության ոսկե մեդալ (2011, 2012)
*Պատվի և արժանապատվության համար (2012)
* Տիգրան Լևոնյանի անվան մրցանակ (2012)
* Վահրամ Փափազյանի անվան մրցանակ (2013)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի մրցանակներ
Սեգուլա (հրաբուխ)

**Սեգուլա** , հանգած ստրատոհրաբուխ Սեգուլա կղզում, որն ընդգրկված է Ալեուտյան կղզիների կազմում։ Լինելով Առնետների կղզիների մաս, Սեգուլա հրաբուխը Անդրեանովյան կղզիների հետ միասին տեղակայված է Կիսկա կղզու արևմուտքում։

Հրաբուխը և կղզին աստիճանաբար ձևավորվել են ստորջրյա խառնարաններից, աճը տեղի է ունեցել ժայթքման ընթացքում լավայի հոսքի և պիրոկլաստիկ նյութի արտանետումների պատճառով։ Հրաբխի չափը` 7,5-ը 6,7 կմ-ի վրա։ Ըստ տարբեր աղբյուրների՝ հրաբխի բացարձակ բարձրությունը տատանվում է 1153-ից մինչև 1160 մ։

## Կառուցվածք
Ջրային էրոզիայի և սառցապատման տեսանելի հետքերի բացակայության պատճառով հրաբխի ձևավորումը վերագրում են անթրոպոգենի ժամանակաշրջանին։ Սեգուլան ունի կոնաձև տեսք և արմատապես շեղվում է գագաթնակետից (ճեղքվածքից), բացառությամբ հյուսիս-արևմտյան ճաքից, որի դեպքում ֆրեգոմագմատիկ ժայթքումը, հավանաբար, հանգեցրել է կղզու հյուսիսային մասում գետի ձևավորմանը։ Լավայի և պիրոկլաստիկ հոսքերի փոփոխությունը բազմաբնույթ է (ափին ենթարկվող ծածկույթների հաստությունը հասնում է 30 մ-ի), իսկ ցածր բարձրությունների վրա գտնվող պիրոկլաստիկ հոսքերը զբաղեցված են բուսականությամբ։ Հյուսիսային ճառագայթահարման լանջը ծածկված է լավայի հոսքերով, որոնք, հավանաբար, հոսում են գագաթային խառնարանից, փոքր լավայի հոսքերը արևելյան ափի երկայնքով գալիս են դուստր հրաբխային կոներից։ Ըստ լավայի հոսքերի երկարության, որի երկարությունը որոշ դեպքերում հասնում է 18 կմ-ի, ենթադրվում է, որ Սեգուլան վերջին անգամ ժայթքել է վերջին մի քանի դարերի ընթացքում։

Համաձայն բաղադրիչ շարքի կազմի՝ հրաբուխը վերագրվում է, այսպես կոչված, տոլեիտի կենտրոններին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ստրատոհրաբուխներ
Կատեգորիա:Հանգած հրաբուխներ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով