Վադիմ Կիրպիչենկո

**Վադիմ Կիրպիչենկո** (, ), խորհրդային հետախույզ, գեներալ-լեյտենանտ։

## Կյանք և գործունեություն
Կիրպիչենկոն ծնվել է 1922 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կուրսկում (Կուրսկի մարզ, ԽՍՀՄ): Նա հաճախել է թիվ 4 ռազմաօդային ուժերի հատուկ դպրոցը, որը սովորական միջնակարգ կրթությանը զուգահեռ տրամադրել է նախնական օդաչվական ուսուցում։ Ապա շարունակեց հաճախել Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ուժերի ինժեներական ​​ակադեմիան, սակայն Բարբարոսա ռազմական գործողության պատճառով 1941 թվականին նրա ուսումն ընդհատվեց։

### Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ
Կիրպիչենկոն ուղարկվել է ռազմաօդային ուժերի ինժեներական ​​ակադեմիա։ 1945 թվականի հունվարից ծառայել է ռազմաճակատում՝ 103-րդ օդադեսանտային դիվիզիայի շարքերում, Բալատոն լճի մոտ տեղի ունեցած մարտերի մասնակից է։ Ավագ սերժանտ Կիրպիչենկոն մասնակցել է Հունգարիայի, Ավստրիայի, Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։
### Պատերազմից հետո
Կիրպիչենկոն զորացրվել է 1946 թվականին, 1947 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտի արաբերենի բաժինը, որն ավարտել է 1952 թվականին։ Ուսման տարիներին ընտրվել է ինստիտուտի կուսակցական կազմակերպության քարտուղար։ Ուսումն ավարտելուց հետո նրան խնդրեցին շարունակել ծառայել ՊԱԿ-ում։

1952 թվականին եղել է թիվ 101 հետախուզական դպրոցի աշակերտ, հետախուզական դպրոցն ավարտելուց հետո գործուղվել է ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի ՊԳՈՒ Արեւելյան բաժնի աշխատակազմ։

Կիրպիչենկոն եղել է ռեզիդենտ Եգիպտոսում, Թունիսում (1970-1974):
Հինգ տարի (1974 թվականի մայիսից մինչև 1979 թվականի օգոստոս) ղեկավարել է անօրինական հետախուզությունը (ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի ՊԳՈՒ «C» տնօրինություն): Աշխատել է Հելեն և Պիտեր Կրոգերների հետ (Լեոնտինա և Մորիս Կոեն):

Կիրպիչենկոն ղեկավարել է Ամինի պալատի գրոհը 1979 թվականին։

1979-1991 թվականներին Կիրպիչենկոն եղել է ԽՍՀՄ ԿԳԲ ՊԳՎ պետի առաջին տեղակալ։ Կրյուչկովի պաշտոնի բարձրացումից հետո, ինչպես գրել է Մլեչինը, «Իրավահաջորդի հարցը երկար ժամանակ չէր լուծվում։ Մի քանի ամիս շարունակ Առաջին գլխավոր տնօրինության ղեկավարի պարտականությունները կատարել է գեներալ-լեյտենանտ Վադիմ Ալեքսեևիչ Կիրպիչենկոն։ Այլ պարագայում նա կգլխավորեր հետախուզությունը, բայց Կիրպիչենկոն արդեն վաթսունվեց տարեկան էր, իսկ Գորբաչովը պահանջում էր առաջադրել երիտասարդներին».:
1997 թվականին Կիրպիչենկոն հրաժարական է տվել։ Թոշակի անցնելուց հետո նա ղեկավարել է Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության ծառայության խորհրդատուների խումբը։

## Ընտանիք և մահ
Կիրպիչենկոն մահացել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։ Նրա կինը՝ Վալերիա Նիկոլաևնան, բանասեր էր և արաբական գրականության մասնագետ՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտում։ Նա մահացել է 2015 թվականին:

Նրանց որդին՝ Սերգեյ Վադիմովիչը, ծնվել է 1951 թվականին, և ծնողների նման մասնագիտացել է Մերձավոր Արևելքի հարցերում։ Նա դարձել է դիվանագետ և ծառայել որպես դեսպան Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Լիբիայում, Սիրիայում և Եգիպտոսում:

## Պարգևներ
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան;
* Լենինի շքանշան
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
* Կարմիր դրոշի շքանշան՝ երկու անգամ
* Հայրենական պատերազմի շքանշան 1-ին աստիճանի
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Պատվո նշանի շքանշան
* մեդալ «Արիության համար»
* ԽՍՀՄ բազմաթիվ մեդալներ
* կրծքանշան «Պետական ​​անվտանգության պատվավոր աշխատակից»
* կրծքանշան «Հետախուզության ոլորտում ծառայության համար»
* Ռուսաստանի ԱՀԾ մրցանակի դափնեկիր գրականության և արվեստի բնագավառում (2000)՝ «Հետախույզի արխիվից» գրքի համար
* Կուրսկ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի
* ութ արտասահմանյան շքանշան

## Աշխատություններ
* *Кирпиченко В. А.* Разведка: лица и личности. — 3-е изд., доп. — М.: Международные отношения, 2017. — 398 с. — (Секретные миссии).; ISBN 978-5-7133-1562-7 
* *Кирпиченко В. А.* Из архива разведчика. — М.: Международные отношения, 1993. — 334 с. — (Секретные миссии).; ISBN 5-7133-0712-3 
* *Кирпиченко В. А.* Разведка выходит из зоны молчания. //Военно-исторический журнал. — 1995. — № 2. — С.80-87.

## Կոչումներ
* Պետական ​​անվտանգության լեյտենանտ;
* Պետական ​​անվտանգության ավագ լեյտենանտ (28 ապրիլի, 1941);
* Պետական ​​անվտանգության մայոր (11 փետրվարի, 1943);
* Պետական ​​անվտանգության փոխգնդապետ (4 հոկտեմբերի, 1944);
* փոխգնդապետ (հուլիս 1945);
* գնդապետ (1949)։

## Հիշատակ
Կիրպիչենկոյի անունը ներկայացված է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին հետախուզության ծառայության հուշատախտակի վրա։

## Գրականություն
* *|Антонов В. С.* Житейская правда разведки. — М.: Вече, 2013.
* *Антонов В. С.* Начальники советской внешней разведки. — М.: Вече, 2015. — 347 с. — (Гриф секретности снят).; ISBN 978-5-4444-2745-3 
* *Бондаренко А. Ю.* Разведка без вымыслов и выстрелов. — М.: Кучково поле, 2009. — 286 c. — (Тайны спецслужб).; ISBN 978-5-9950-0057-0
* *Капитонов К. А.* Египтолог из внешней разведки. — М.: ООО «Алгоритм-Книга», 2008.
* *Млечин Л. М.* История внешней разведки. Карьеры и судьбы. — М.: Центрполиграф, 2011. — 509 с. — ISBN 978-5-227-03099-3

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография
* биография
* РИА Новости, «Исполняется 85 лет со дня рождения легендарного разведчика Кирпиченко», 05:27, 25/09/2007
* Кирпиченко Вадим Алексеевич
* Судьба резидента 
* Владимир Сергеевич Антонов, «Жизнь в разведке. Искусство дружить с шефом ЦРУ и оставаться патриотом.» НВО, 2012-09-21.

 
Կատեգորիա:Խորհրդային գեներալներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ
Կատեգորիա:ՎՀ/թեմա 3