open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գրանիտա

**Գրանիտա** կամ **գրանիտե**) (), սիցիլիական աղանդեր, որն իրենից ներկայացնում է շաքարավազի և մրգային սառույցի խառնուրդ։ Պարունակում է մի շարք շերբետներ, սակայն ունի ավելի խիտ կառուցվածք։ Խոհարարական քննադատ Ջեֆրի Ստեյնգարտենը (*Jeffrey Steingarten*) նշում է, որ աղանդերի խտությունը տարբերվում է կախված տեղանքից։

Պատրաստման ժամանակ օգտագործվում են սառեցման տարբեր մեթոդներ՝ աղանդերի նուրբ տարբերակները պատրաստվում են պաղպաղակի արտադրության մեքենայի մեջ, և ավելի կարծր տարբերակի համար սառույցը քերում են սառցարանի պատերից՝ առանձին բյուրեղներ ստանալու համար։

Հիմնական բաղադրիչներն են կիտրոնի կամ նարնջի հյութը, խնկենին, նուշը, սուրճը, դաղձը, հասմիկը, ինչպես նաև սեզոնային հատապտուղներ ելակը և թթենին։ Կարելի է ավելացնել նաև գինի կամ ուժեղ ալկոհոլային խմիչքներ, ինչպիսիք են օղին (գրափա), կոնյակը, լիկյորները։

Շոկոլադե գրանիտան ավանդական ուտեստ է Կատանիա քաղաքում, և, ըստ Ստեյնգարտենի, Սիցիլիայում այլևս ոչ մի տեղ չի հանդիպում։

## Պատկերասրահ

Granita di menta.jpg
Lemon-kakigori.jpg
Granita brioche.JPG
Sno cone.jpg
Granita Lampone Beverage Varenna Italy.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Melon granita

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Կատեգորիա:Ֆրանսիական խոհանոց
Սիզրանի գավառագիտական թանգարան

**Սիզրանի գավառագիտական թանգարան** (), թանգարան Սամարայի մարզի Սիզրան քաղաքում։

## Պատմություն
Սիզրանի գավառագիտական թանգարանի ստեղծումը մեծապես պայմանավորված է վարչաշրջանի վիճակագրական բյուրոյի նախագահ, սիրողական գավառագետ Նիկոլայ Վիկտորովիչ Գուրևի նախաձեռնությամբ։ Թանգարանի ստեղծման համար հիմք է հանդիսացել գյուղատնտեսական թանգարանը։ Ըստ էության, թանգարանի պատմությունը սկսվել է 1923 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սիզրանի քաղաքային սովետի գյուղատնտեսական և արդյունաբերական ցուցահանդեսով։ 1920-ական թվականներին կուտակվել են թանգարանային ֆոնդեր։ 1925 թվականին նմուշներ են ստացվել  նախկին ազնվականների դաստակերտերից՝ իշխան Գագարինի (գյուղ Զաբորովկա), կոմս Օրլովներ-Դավիդովների Ուսոլսկի վոտչինաները (գյուղ Գուբինո Սիզրան), ինչպես նաև Յուրայի ժամանակաշրջանի հավաքածու։ Նույն տարում թանգարանին տրամադրվել է քարե շենք, որտեղ 1925 թվականի դեկտեմբերի 28-ին այցելուների համար բացվել է առաջին ցուցահանդեսը։

1927 թվականին թանգարանի հավաքածուն համալրվել է նկարիչներ Իվան Շիշկինի, Ալեքսեյ Սավրասովի, Հովհաննես Այվազովսկու նկարներով, որոնց հիման վրա ստեղծվել է թանգարանի գեղարվեստի բաժինը։

Թանգարանը շարունակել է գործել Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ 1949 թվականին Տեղական երկրամասի թանգարանը վերանվանվել է Սիզրանի գավառագիտական թանգարանի։

1960-1990-ական թվականներին Սիզրանի թանգարանը շարունակել է ընդլայնել ցուցահանդեսային տարածք, բացվել են թանգարանի մասնաճյուղեր` քաղաքային ցուցահանդեսային սրահ (Չերնուխինի առանձնատուն) և Սիզրան Կրեմլի Սպասկայա աշտարակը։

## Թանգարանն այսօր
Թանգարանի հիմնական ցուցադրությունը բաժանված է բնագիտա-պատմական և պատմա-ազգագրական հատվածների, որոնց ընդհանուր ֆոնդը կազմում է ավելի քան 50 հազար միավոր։

Գավառագիտական թանգարանն իրականացնում է կրթական գործունեություն. կազմակերպվում են դասախոսություններ տեղական պատմության, գրականության վերաբերյալ, գիտական և գործնական գիտաժողովներ, թեմատիկ նիստեր և օրացուցային տոներ։

Թանգարանն ունի գրադարան, որն ունի Սիզրանի պատմությանն առնչվող մեծ ժողովածու, մեծ արխիվ, վավերագրական և պատմական նյութեր։ Թանգարանի աշխատակիցներն իրականացնում են նաև գիտական հետազոտություններ։

Սիզրանի գավառագիտական թանգարանը սերտորեն համագործակցում է Սիզրանի մշակութային և կրթական այլ հաստատությունների հետ, Սամարայի մարզի և Ռուսաստանի այլ քաղաքների հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1923 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1923 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզի թանգարաններ
Մելորիա

**Մելորիա** (, ավազոտ կղզի Լիգուրյան ծովում, Լիվոռնոյից 7 կմ հեռավորության վրա։ Կղզու վրա կա փարոս։

1241 թվականին կղզու կողքին, Էնցիո թագավորը հաղթեց Ջենովայի հանրապետության նավատորմին, որը պետք է Հռոմ բերեր պրելատներից։ Այստեղ, 1284 թվականին, տեղի է ունեցել ծովային ճակատամարտ, որում Պիզայի նավատորմը լիովին ավերվեց Ջենովիայի նավատորմի կողմից։ Դրանից հետո Պիզայի կարևորությունը այլևս երբեք չբարձրացավ իր նախկին դիրքին։

1284 թվականին այստեղ տեղի ունեցավ ծովային ճակատամարտ, որի ընթացքում Պիզայի նավատորմն ամբողջությամբ ոչնչացվեց գենուեզցիների կողմից, որից հետո Պիզայի արժեքը երբեք այլևս չբարձրացավ իր նախկին բարձրության վրա։

1709 թվականին Կոզիմո Մեդիչի III-ի օրոք կառուցվեց աշտարակը, որը ներկայումս չի ծառայում որպես փարոս։

## Տես նաև
* Տոսկանյան կղզեխումբ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*''Area Marina Protetta Secche della Meloria'' *Official website* 

Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կղզիներ
Եկատերինա Սվանիձե

**Եկատերինա** (**Կատո**) **Սեմյոնովնա Սվանիձե** (, ), Իոսիֆ Ջուգաշվիլիի (Ստալինի) առաջին կինը, նրա ավագ որդու՝ Յակովի մայրը։

## Կենսագրություն
Վրացի ազնվական Սեմիոն Սվանիձեյի և Սեպորա (Սապորա) Դվալի-Սվանիձեյի դուստրը։ Քույրերը՝ Մարիա (1888-1942) և Ալեքսանդրա, եղբայրները՝ Ալեքսանդր (Ալյոշա) (1886-1941) և Միխայիլ (Միխա)։ Ապրել է Թբիլիսիում (Ֆրեյլինսկի 3)։ Օրավարձով աշխատել է որպես դերձակ և լվացարարուհի։

Նրա եղբայրը  Իոսիֆ Ստալինի հետ սովորել է Թիֆլիսյան հոգևոր ճեմարանում։

Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1906 թվականին Թիֆլիսի սուրբ Դավիթ տաճարում։ Նրա հարսնքահայրը եղել է Միխա Ցխակայան։

Մահացել է տուբերկուլյոզից (ըստ այլ աղբյուրների՝ նրա մահվան պատճառն եղել էր որովայնային տիֆը), թողնելով ութամսական որդուն։ Թաղված է Թբիլիսիի Կուկիյան գերեզմանատանը։

Բրիտանացի պատմաբան Սայմոն Մոնտեֆիորեն՝ «Երիտասարդ Ստալինը» գրքի հեղինակը, չի կասկածում, Ստալինի զգացմունքների իսկությանը և ուժին դեպի Կատոն։ Հիմնվելով  նրա  հարազատների վկայությունների վրա (որոնք գրեթե բոլորը զոհվել են 1930-ականներին), նշում է, որ կնոջ թաղման ժամանակ Ստալինի միտքը հիվանդ էր, և երբ Կատոնի դագաղը իջեցնում էին գերեզման, Ստալինը ցատկեց այնտեղ և նրան դժվարությամբ կարողացան դուրս բերել այնտեղից։ Ստալինի առաջնեկին՝ Յակով Ջուգաշվիլիին, մեծացրել է Կատոյի մայրը։

1930-ականներին Եկատերինայի եղբայրը՝ Ալեքսանդր Սեմենովիչը պատժված էր և մահացել անազատության մեջ։ Ռեպրեսիայի է ենթարկվել նաև նրա կինը՝ Թբիլիսիի օպերային թատրոնի երգչուհի Մարիան և նրա քույրը Մարիկոն, որոնք 1942 թվականին գնդակահարվեցին Հատուկ խորհրդակցության ժամանակ ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ որոշմամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Խուլիան Կաստրո (նախարար)

**Խուլիան Կաստրո** (, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Դեմոկրատական կուսակցության անդամ, ԱՄՆ-ի բնակարանային շինարարության և քաղաքային զարգացման նախարարը Բարաք Օբամայի աշխատակազմում (2014-2017 թվականներ)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Սան Անտոնիոյում։ Ավարտել է Թոմաս Ջեֆերսոնի անվան դպրոցը (Thomas Jefferson High School), 1996 թվականին ավարտել է Սթենֆորդի համալսարանը, ավելի ուշ Հարվարդի համալսարանում ստացել է իրավաբանական կրթություն։ 2001 թվականին, հաղթելով Սան Անտոնիոյի քաղաքային խորհրդի ընտրություններում, սկսել է իր քաղաքական կարիերան։ 2005 թվականին մասնակցել է Սան Անտոնիոյի քաղաքապետի ընտրություններին, բայց պարտվել է Ֆիլ Հերդբերգերին, և միայն 2009 թվականին, երկրորդ փորձ ձեռնարկելով, դարձավ հարազատ քաղաքի քաղաքապետ։

Սան Անտոնիոյի քաղաքային խորհրդում աշխատանքը վարձատրվող չէր, և Խուլիան Կաստրոն մինչ քաղաքապետ ընտրվելը զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ՝ սկսելով տրանսնացիոնալ Akin Gump Strauss Hauer & Feld ընկերությունում աշխատանքից։

2014 թվականի հուլիսի 28-ին, երդվելով, Խուլիան Կաստրոն դարձավ ԱՄՆ-ի պատմության մեջ 16-րդ բնակարանային շինարարության և քաղաքային զարգացման նախարարը Բարաք Օբամայի գրասենյակում։

## Ընտանիք
Խուլիան Կաստրոն ունի երկվորյակ եղբայր՝ , ում հետ միասին նա սովորել է Հարվարդի համալսարանի  իրավունքի դպրոցում (2012 թվականին Հոակինը ընտրվեց ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ): Նրանց մայրը՝ Ռոզի Կաստրոն, քաղաքական ակտիվիստ էր, մասնակցել է մեքսիկացիների  քաղաքացիական իրավունքների շարժմանը ԱՄՆ-ում 1960-ական թվականներին (այսպես կոչված  «չիկանոների շարժմանը», Chicano Movement), եղել է La Raza Unida կուսակցության անդամ, 1971 թվականին Սան Անտոնիոյի քաղաքային խորհրդի անդամ ընտրվելու անհաջող փորձ է կատարել։ Հայրը՝ մաթեմատիկայի ուսուցիչ Ջեսի Գուսմանը (Jesse Guzman) լքել է ընտանիքը, երբ երկվորյակները ութ տարեկան էին։

Խուլիան Կաստրոն ամսուսնացած է Էրիկե Լիրայի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրություններ 2020 թեկնածուներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Արտյոմ Պիվովարով

**Արտյոմ Պիվովարով** (, ), ուկրաինացի երգիչ, փոփ երաժիշտ, երգահան, ձայնային պրոդյուսեր։

## Կենսագրություն
Արտյոմ Պիվովարովը ծնվել է 1991 թվականի հունիսի 28-ին, Խարկովի շրջանի Վոլչանսկ քաղաքում։ 12 տարեկանում նա ընդունվեց երաժշտական դպրոց` կիթառի դասարան, բայց 3 ամսից դուրս եկավ դպրոցից ուսուցիչների հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով։ Նա չունի երաժշտական կրթություն։ 9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո շարունակել է ուսումը Վոլչանսկի բժշկական քոլեջում։

2017 թվականին Խարկովից տեղափոխվել է Կիև։

## Կարիերա
2011 թվականից 2012 թվականը եղել է Խարկովյան Dance Party.Dance! Dance! պարային խմբի վոկալիստը, որի հետ նա ձայնագրել է մեկ ձայնասկավառակ՝ «Бог сделал бы погромче»: 2012 թվականին ձայնագրել են առաջին ակուստիկ երգերը, տեսանյութերը շատ արագ դարձան բավական հայտնի Յություբում: Տարեվերջին նա հեռացավ խմբից։

2013 թվականի ապրիլի 1-ին թողարկեց իր «Космос» ալբոմը։ Արտյոմը ակտիվորեն շրջագայում է ԱՊՀ երկրներով՝ մասնակցում փառատոների։ Ալբոմի ստեղծման համար թողարկվեցին «Родная» և «Легче» տեսահոլովակները։

2014 թվականին թողարկել է չորս սինգլեր, այդ թվում ուկրաիներեն առաջին երգը՝ «Хвилини»: Թողարկվեց նաև «Океан» երգի տեսահոլովակը։

2015 թվականին թողարկվեց «Мы молоды» երգի տեսահոլովակը, որը երկրորդ ալբոմի սկիզբն էր։ Գարնանը թողարկվեցին երկու դուետներ՝ «Выдыхай» Անդրեյի հետ և «Зачем» երգը Ներվի խմբի հետ։ Երկու երգերի համար նկարահանվել են տեսահոլովակներ։ Օգոստոսի 20-ին թողարկվեց «Океан» ալբոմը, որը բարձր գնահատականի արժանացավ երաժշտագետ Իգոր Պանասովի կողմից։ Մի քանի օր անց, ալբոմի թողարկումից հետո, ստեղծվեց «Собирай меня» երգի տեսահոլովակը։

Նոյեմբերին թողարկվեց «Зависимы» երգի տեսահոլովակը։

2015 թվականից սկսած Պիվովարովը սկսեց հանդես գալ որպես ձայնային պրոդյուսեր, համագործակցելով այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են` KAZAKY-ը, Ռեգինա Տոդորենկոն, Դանտեսը, Միշա Կրուպին, Աննա Սեդոկովան, Տանյա Վորզևան, Dside Band-ն և Play խմբի հետ։

2016 թվականի վերջին Արտյոմը սկսեց աշխատել երրորդ ալբոմի վրա։ Ռեփեր Մոտի հետ միասին ձայնագրեցին «Муссоны» երգը, որը iTunes-ում բավական բարձր հորիզոնական էր զբաղեցնում։

2017 թվականի մարտին Արտյոմը թողարկեց «Кислород» երգը, որը Յություբում ունի ավելի քան յոթ միլիոն դիտում։

Արտյոմը չի թաքցնում, որ ընկերուհի ունի, նաև նշում է, որ այդ աղջիկը իր թիմից է։

## Սկավառակագրություն
### Ալբոմներ
* Космос՝ թողարկվել է 2013 թվականի ապրիլի 1-ին
* Океан՝ թողարկվել է 2015 թվականի օգոստոսի 20-ին
* Стихия воды՝ թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 10-ին
* Стихия огня՝ թողարկվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին

## Սինգլեր
*2015՝ «Муссоны» (Մոտի հետ)
*2015՝ «Собирай меня»
*2015՝ «Зависимы»
*2016՝ «Стихия»
*2016` «На глубине»
*2016` «Делай свое дело» («Не Люди» խմբի հետ)
*2017՝ «Меридианы» (Վլադի հետ)
*2017` «Кислород»
*2017` «Моя Ночь»
*2017` «Ливень» (Մոտի հետ)
*2017` «Полнолуние»
*2017` «Магнитные глаза» (Աննա Սեդոկովոյի հետ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Արտյոմ Պիվովարովի պաշտոնական կայքէջը
* Արտյոմ Պիվովարովը ՎԿոնտակտում

Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգիչներ
Կատեգորիա:Փոփ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգահաններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կոմպոզիտորներ
Իննա Ալաբինա

**Իննա Իլյինիչնա Ալաբինա** (, ), խորհրդային և ռուսական կինոյի ու թատրոնի դերասանուհի, ՌԴ վաստակավոր արտիստ (1994)։

## Կենսագրություն
Իննա Ալաբինան ծնվել է 1939 թվականի հուլիսի 25-ին Մոսկվայում։ 1966 թվականին ավարտել է Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը՝ Մարիաննա Տեր-Զախարովայի դասարանը։

1966 թվականից՝ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասանուհի։ Աշխատել է նաև ռադիոյում․ «Բարև, ընկե՛ր» հաղորդման վարողներից մեկն է։

## Ստեղծագործական գործունեություն
### Դերերը թատրոնում

### Ֆիլմագրություն

### Հնչյունավորում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

 

Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ
Վեստալուհիներ

[thumb|Վեստալուհի. Հատված [Ֆրեդերիկ Լեյթոնի փորագրությունից, 1880]]

**Վեստալուհիներ** (), Հին Հռոմում Վեստա աստվածուհու քրմերը, ովքեր մեծ հարգանք ու ընդունելություն էին վայելում։ Նրանց առանձնահատկությունը անձեռնմխելիությունն էր (այդ պատճառով շատերը նրանց էին վստահում իրենց կտակներն ու այլ փաստաթղթեր)։ Վեստալուհիներն ազատվում էին հայրական իշխանությունից, սեփականության իրավունք ունեին և կարող էին տնօրինել իրենց սեփականությունն ըստ իրենց հայեցողության։ Վեստալուհիներին վիրավորելու ցանկացած փորձ պատժվում էր մահվամբ։ Վեստալուհու դիմացից գնում էր լիկտորը, առանձնահատուկ պայմաններում վեստալուհիներն իրավունք ունեին դուրս գալ մարտակառքով։ Եթե նրանց ճանապարհին հանդիպում էր մահապատժի դատապարտված հանցագործ, նրանք իրավունք ունեին ներում շնորհել նրան։

Վեստալուհիների պարտականությունների մեջ էր մտնում Վեստայի տաճարի սրբազան կրակի պահպանումը, տաճարի մաքրությանը հետևելը, Վեստային զոհաբերություններ մատուցելը, պալլադիումի և այլ սրբավայրերի պահպանումը։ Պլուտարքոսը, ով բավականին մանրամասն նկարագրություն է թողել Վեստային ծառայելու կանոնների մասին, ենթադրում է, որ նրանք պահպանել են նաև այլ աչքից գաղտնի որոշ սրբավայրեր ու իրականացրել են գաղտնի ծեսեր։

## Վեստալուհիների ինստիտուտի ստեղծում
thumb|Վեստալուհիների տան ավերակներ Հռոմում
Վեստալուհիների ինստիտուտի ստեղծումը վերագրվում է Նումա Պոմպիլոս կայսրին։


*«Նա նաև ընտրեց աղջիկների` Վեստային ծառայության համար։ Այս ծառայությունը գալիս է Ալբայից և խորթ չէ Հռոմի հիմնադրի համար։ Տաճարի գործերին ամբողջությամբ նվիրվելու համար Նուման նրանց ազատում է պատժից, և առանձնացնելով կուսությամբ ու սրբազան այլ նշաններով` նրանց համընդհանուր հարգանք ու անձեռնմխելիություն է շնորհում։ ([[Տիտոս Լիվիոս]], I, 20)*

Պլուտարքոսը, որ ներկայացրել է այս փաստը իր «Զուգահեռ վարքագրություններ» աշխատության մեջ, չի կարողացել որոշակի պատասխանել այն հարցին, թե ինչու են վեստալուհիների համար ընտրել հենց երիտասարդ աղջիկների և թե ինչու նրանք պետք է պահեյին իրենց «մաքրությունը» 30 տարի։ Պլուտարքոսն արդարացիորեն մատնանշում է անմար կրակը պահպանելու հռոմեական և հունական սովորության նմանությունը, այն դեպքում, երբ Հունաստանում կրակը պիտի պահպանեին ծերացած օրիորդները, իսկ այն հանգչելու դեպքում վերականգնել կարելի էր միայն հին մեթոդով` արևից նորից վառելով։ Ինքը` Պլուտարքոսը, փորձում էր կուսության անհրաժեշտությունը կապել կրակի «անպտղության» հետ։ Սակայն, այս սովորության բացատրությունը թերևս թաքնված է «ամբողջովին աստծուն նվիրվելու» առաջնային գաղափարի մեջ, ինչը հատուկ էր նաև աստվածուհի Կիբելայի քրմերին կամ ինկերի «արևային կույսերին»։ Ըստ Սերվիոս Տուլլիոսի` վեստալուհիների թիվը հասնում էր վեցի. այս թիվն անփոփոխ է մնացել։ Վեստալուհիներից պահանջվում էր պատրիկյան ծագում, ֆիզիկական թերությունների բացակայություն, նրանք պետք է լինեին 6-10 տարեկան և նրանց երկու ծնողն էլ պետք է ապրեին Իտալիայում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հռոմեական դիցաբանություն
Կատեգորիա:Քրմեր
Կենսաթոշակային ապահովագրություն

**Կենսաթոշակային ապահովագրություն**, հասարակության զարգացման հենքային և ամենակարևոր սոցիալական երաշխիքներից, քանի որ անմիջականորեն վերաբերում է երկրի անաշխատունակ բնակչության և ածանցյալ կերպով՝ ամբողջ բնակչության շահերին։

Կենսաթոշակն առանձին սոցիալական խմբերին տրվող՝ որպես կանոն ամսական դրամական վճարում է,  որն իրականցվում է օրենքով սահմանված կարգով, կենսաթոշակային ֆոնդերից կամ հատուկ նախատեսված այլ աղբյուրներից։ Կենսաթոշակային ապահովման համար հիմք են հանդիսանում այնպիսի իրավական փաստեր, ինչպիսիք են համապատասխան կենսաթոշակային տարիքի հասնելը, հաշմանդամության առկայությունը, կերակրողին կորցնելը, համապատասխան մասնագիտական գործունեության երկարաժամկետ իրականացումը և այլն։
Համաշխարհային պրակտիկայում կիրառվում են կենսաթոշակային համակարգերի ձևավորման հիմնական մեխանիզմներ,որոնք տարբերվում են՝ ըստ ֆինանսավորման ձևի։
# Բաշխողական. երբ կենսաթոշակների վճարման ֆինանսավորումը իրականացվում է աշխատողների և գործատուների ընթացիկ սոցվճարների հաշվին։ Այս պարագայում գործում է սերունդների համերաշխության սկզբունքը,քանի որ ավագ սերնդի կենսաթոշակային աապահովման բեռն իր վրա է վերցնում երկրի տնտեսապես ակտիվ բնակչությունը:Կենսաթոշակի չափը մեծ մասամբ կախված է ընթացիկ ժամանակահատվածում կենսաթոշակային ֆոնդ կատարվող մուտքերց և թոշակառուների թվից, որոնց միջև բաշխվում են այդ միջոցները։
# Կուտակային. այս դեպքում կենսաթոշակային ապահովումը երկարաժամկետ ներդրումային գործընթաց է, երբ աշխատողներն ի սկզբանե կատարում են համապատասխան կենսաթոշակային ֆոնդեր ուղղվող սահմանված վճարումներ, ֆոնդերի կառավարիչները կուտակված միջոցներով իրականացնում են ներդրումային նախագծեր, իսկ կենսաթոշակային տարիքի հասնելուց հետո, անձը ստանում է իր կուտակած միջոցները։ Կուտակային համակարգի դեպքում կենսաթոշակի չափը ուղղակիորեն կախված է կատարած վճարումների և ֆոնդերի՝ ներդրումներից ստացված եկամուտների չափից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սոցիալական քաղաքականություն
Աստվածահայտնության տաճար (Եկատերինբուրգ)

**Աստվածահայտնության տաճար** (), 1930 թվականին  ոչնչացված ուղղափառ բարոկկո ոճով  եկեղեցի, որը գտնվել է Եկատերինբուրգի  1905 թվականի հրապարակում։  Ընկալվել է որպես քաղաքի հոգևոր և ճարտարապետական խորհրդանիշերից մեկը։

## Պատմություն
Որպեսզի խարխլված Եկատերինյան եկեղեցին փոխարինեն, 1745 թվականին Եկատերինբուրգի Առևտրի հրապարակում հիմնադրվեց Աստվածահայտնության փայտե եկեղեցին, որի շինարարությունը ավարտվեց 1747 թվականին։ 1755 թվականին եկեղեցուն կից կառուցվում է մատուռ` ի պատիվ Պողոս Պետրոս առաքյալների։ 1770 թվականին այս մատուռը ապամոնտաժվեց և տեղափոխվեց Համբարձման բլրի վրա, որտեղ էլ այն վերականգնվեց որպես Համբարձման եկեղեցի, որի տեղում 1771 թվականի հուլիսի 17-ին հիմնադրվեց երկհարկանի քարե եկեղեցի։ 1774 թվականի մարտի 30-ին օծվեց Աստվածահայտնության տաճարի առաջին հարկի  գահասեղանը։ 1833 թվականին եկեղեցին  ստացավ մայր տաճարի կարգավիճակ։ 1906 թվականին տաճարի կողքին կանգնեցվեց Ալեքսանդր II կայսեր հուշարձանը։ Տաճարում էին տեղի ունենում քաղաքի կյանքում ամենանշանավոր իրադարձությունները, խաչերթերը, պատվավոր հյուրերի հետ հանդիպումները։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մայր տաճարի վերին եկեղեցին օգտագործվել է որպես 126-րդ պահեստային  հետևակային գնդի աղոթատեղի։ 1930 թվականի հունվարին եկեղեցին փակվեց, իսկ նույն տարվա ամռանը պայթեցվեց, իսկ մնացորդները օգտագործվեց որպես շինանյութ։
ձախից|մինի|Եկատերնբուրգի Աստվածահայտնության տաճարի հիմնաքարը, որը հայտնաբերվել է պեղումների ժամանակ

## Ճարտարապետություն
Տաճարի շենքը կառուցվել է 18-րդ դարի բարոկկո ոճին բնորոշ հատկանիշներով։ Ժամանակակիցների դիտարկումներով  Աստվածահայտնության եկեղեցին հեռավոր կերպով հիշեցնում է Սանկտ Պետերբուրգի Պետրոպավլովյան տաճարը։ Շենքի երկարությունը 55,5 մետր էր, լայնությունը  25,6 մ, բարձրությունը 40,5 մ, 5-աստիճանավոր զանգակատան բարձրությունը հասնում էր 66,2 մետրի և շուրջ 100 տարի այն համարվում էր քաղաքի ամենաբարձր ճարտարապետական շինությունը։ 180 քառակուսի սաժեն մակերես ունեցող տաճարում տեղավորվում էր մինչև  4500 մարդ։  Շինությունը ներկված էր կապույտ գույնով։

## Ներքին հարդարանք
Գլխավոր տաճարի պատկերապատումը եռաշարք է, մյուս մատուռներինը երկշարք։ Զանգակատանը եղել են 9 զանգեր՝ 10 տոննա ընդհանուր քաշով։

## Կոնֆլիկտային իրավիճակներ
2000-ական թվականների վերջերից Եկատերինբուրգի թեմի ղեկավարությունը հարց է բարձրացնում նախկին եկեղեցու տարածքում հուղարկավորված եկատերինբուրգյան արքեպիսկոպոսների գերեզմաններին այցելելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ, որը վեճեր և հակամարտություններ է առաջացնում քաղաքային իշխանությունների հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Кафедральный Богоявленский собор. Прошлое и настоящее.

Կատեգորիա:Ռուսաստանի տաճարներ
Էբբի Աբադի

**Էբբի Աբադի** (), իսկական անունը՝ **Արբայյա Աբդուլ Մանոն**  (), <մալայզիացի դերասանուհի, երգչուհի, լրագրող և հեռուստահաղորդավարուհի։

## Կենսագրություն և կարիերա
Արբայյա Աբդուլ Մանոնը ծնվել է 1977 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կուալա Լումպուրում (Մալայզիա)։

Էբբի մալայզիացի դերասանուհի է, որը նկարահանվել է «Սպեցնազ» դրամատիկական ֆիլմում։ 2000, 2001, 2002 և 2003 թվականներին պարգևատրվել է «Anugerah Bintang Popular Award» մրցանակով՝ որպես ամենահայտնի հեռուսատեսային դերասանուհի։

Էբբի Աբադին «Elite» կանանց խմբի մասնակից է, որը լքել է 1998 թվականին։ Միացել է «Roda Impian» շոուի երկրորդ սեզոնին՝ ժամանակ որպես հաղորդավարուհի։ Ավելի ուշ լքել է շոուն։

## Անձնական կյանք
2002 թ.-ից 2008 թվականներին Էբբին ամուսնացած էր դերասան Նորման Հաքիմի հետ (ծնվ. 1976 թ.)։ Նախկին ամուսիններն ունեն երեք երեխա. որդին ՝ Մոհամեդ Դենիշ Հաքիմը, Մարիսսա Դանյա Հաքիմը և Մարիա Դանիշա Հաքիմը։

Նորման Հաքիմից բաժանվելուց չորս տարի անց Էբբին ամուսնացել է Մուհամադ Նուր Ֆարհան Չե Բեյքերի հետ։ Ամուսինը կնոջից երիտասարդ էր 12 տարով։ Նրանց ամուսնությունը տևեց մեկ տարի։ Զույգը բաժանվել է 2014 թվականի մայիսի 9-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մալայզիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Մալայզիացի երգիչներ
Կատեգորիա:Մալայզիացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Մալայզիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Մալայզիացի հեռուստահաղորդավարուհիներ
Մարի-Էլեն Առնո

**Մարի-Էլեն Առնո,** (, ), ֆրանսիացի ֆոտոմոդել, կինոդերասանուհի, մոդելավորող։

## Կենսագրություն
Ավարտել է համալսարանը փիլիսոփայության բակալավրի աստիճանով, որից հետո սկսել է աշխատել որպես մանեկեն Կոկո Շանելի նորաձևության տանը, արագ կերպով դառնալով վերջինիս սիրելին։ 1950-ականների վերջին՝ երկու տարի աշխատել է Գի Լարոշի նորաձևության տանը, այնուհետ կրկին վերադարձել Շանել։ Որոշ ժամանակ տնօրեն է աշխատել Շանել նորաձևության տանը, ապա հիմնադրել է իր սեփական նորաձևության տունը, որը նրան հաջողություն չբերեց։ Առնոյի լուսանակարները հայտնվել են Elle և Life ամսագրերում, իսկ Ռոբեր Հոսեյնի հետ նրա կարճատև սիրավեպը հանրության ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց։

## Կարիերա
1956-1964 թվականներին փորձել է իրեն որպես կինոդերասանուհի, խաղացել է ոչ մեծ դերեր հինգ ֆիլմերում, հիմնականը՝ ռեժիսոր Անդրե Յունեբելի մոտ։ Նրա դերերից ամենակարևորը լեդի Բելտամի դերն է «Ֆանտոմաս » (1964) ֆիլմում։ Առնոն խաղացել է նաև «Ժիժի» (1958) երաժշտական կատակերգության մի դրվագում (տիտրերում նշված չէ)։

Մարի-Էլեն Առնոն մահացել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 6-ին, 52 տարեկանում։ Մահացած հայտնաբերվել է իր սեփական լոգարանում, մահվան պատճառը  հայտնի  չէ։

## Գրականություն

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
I Really Like You

«**I Really Like You**» (),  կանադացի երգչուհի Կարլի Ռեյ Ջեպսենի կողմից գրված երգ, որը թողարկվել է որպես իր երրորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ Երգը գրվել է Ջեպսենի կողմից՝ Յակոբ Քաշերի, Պիտեր Սվենսսոնի, Մաքս Մարտինի մասնակցությամբ։

## Քննադատական արձագանքներ
Երգն ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատներից, որոնք նշել են երգի առևտրային ներուժը։

## Կենդանի կատարումներ
Ջեպսոնը երգն առաջին անգամ կատարել է թողարկման օրը՝ Good Morning America-ում։

## Երգացանկ
;Թվային ներբեռնում
# "I Really Like You" &ndash; 3:24

;Digital download &ndash; remixes EP
# "I Really Like You" (Blasterjaxx Remix) &ndash; 3:35
# "I Really Like You" (The Scene Kings Remix) &ndash; 3:17
# "I Really Like You" (The Scene Kings Extended Remix) &ndash; 4:35
# "I Really Like You" (Wayne G. Club Mix) &ndash; 7:39
# "I Really Like You" (Liam Keegan Remix Radio Edit) &ndash; 3:09
# "I Really Like You" (Liam Keegan Extended Remix) &ndash; 4:39

## Հիթ-շքերթներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

## Հավաստագրումներ

 http://www.promusicae.es/documents/viewfile/134-top-100-canciones-2015%2520+&cd=5&hl=pt-BR&ct=clnk&gl=us 

## Ծանոթագրություններ
Զիլդա Առնս

**Զիլդա Առնս Նյուման** (, ), բրազիլացի մանկաբույժ, որը հայտնի է դարձել շնորհիվ իր մարդասիրական գործունեության, որը տևել է ավելի քան երեսուն տարի։ Նա զբաղվել է աղքատ երեխաների օգնությամբ ինչպես Բրազիլիայում, այնպես էլ ամբողջ աշխարհում։ Զիլդա Առնսը կարդինալ Պաոլու Էվարիստու Առնսի քույրն է և սենատոր Ֆլավիո Առնսի հորաքույրը։

## Կենսագրություն
Զիլդա Առնսը ծնվել է Սանտա Կատարինա նահանգի Ֆորկիլինիա քաղաքում գերմանացի փախստականների ընտանիքում։ Առնսը ունեցել է բժշկագիտության դոկտորի աստիճան և զբաղվել է առողջապահական գործունեությամբ, որի նպատակն էր օգնել հիվանդ երխաներին այն երկրներում,  որտեղ բարձր էր երեխաների մահացության աստիճանը։ Առնսը դարձել է «Կրիանսա» պաստորական ծառայության հիմնադիր և միջազգային համակարգողը, մասնակցել է նաև «Pessoa Idos» պաստորական ծառայության գործունեությանը և նպաստել Բրազիլիայի կաթոլիկ եպիսկոպոսների կոնֆերանսի սոցիալական ծրագրերին։

Զլիդա Առնսը ամուսնացել է մեկ անգամ, դարձել հինգ երեխայի մայր և այրիացել է 1978 թվականին։

Զիլդա Առնսը վախճանվել է 2010 թվականի հունվարի 12-ին Հայիթիի երկրաշարժի ժամանակ, որտեղ նա մասնակցում էր կաթոլիկ կոնֆերանսին` նվիրված երեխաների սովի դեմ պայքարին։ Նրա հուղարկավորությանը ներկա էին բարձրաստիճան պաշտոնյաներ, այդ թվում նախագահ Լուիս Ինասիու Լուլա դա Սիլվան։

## Մրցանակներ
Իր աշխատանքի համար նրան շնորհվել է Բրազիլիայում և այլ երկրներում մի շարք պատվավոր կոչումներ։ 2006 թվականին Նա ստացավ «Opus Prize» մրցանակը։

2006 թվականին Առնսը առաջադրվել է Նոբելյան Խաղաղության մրցանակի համար իր մարդասիրական աշխատանքների համար։

2015 թվականին Բրազիլիայի կաթոլիկ եկեղեցին ցանկանում էր նրան դասել սրբերի շարքը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Zilda Arns &ndash; *[[The Daily Telegraph]]* obituary
* Aftermath

Կատեգորիա:Բրազիլացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Կին իրավապաշտպաններ
Բուրգովների օթևանատուն

**Բուրգովների օթևանատուն** (), 1880-ական թվականներին վաճառականներ Բուրգովների կողմից Նիժնի Նովգորոդում կառուցված բնակելի տուն, որը ծառայել է որպես հյուրանոց հասարակության ցածր շերտերի համար։ Գտնվում է Ազգային միասնության հրապարակում։

## Պատմություն
Տունը կառուցվել է 1880 և 1885 թվականների ընթացքում (այլ տվյալներով՝ 1883 թ.): Ըստ պլանի, տունը պետք է ապաստարան դառնար «նախկին մարդկանց» համար։ Տունը տեղակայված էր երկու ծայրահեղությունների միջև. մի կողմում առևտրային փողոցն էր, որտեղ միլիոնավոր գործարքներ էին կատարվում, մյուս կողմից`«Միլոշկան», որտեղ հիմնականում այն մարդիկ էին, ովքեր հայտնվել էին կյանքի  «հատակում»։

Նախատեսվում էր, որ տունը մեկ օրվա ընթացքում կտեղավորի ոչ ավելի, քան 700 մարդ (հստակ գիշերը, քանի որ ցերեկը սանիտարական մշակում էր իրականացվում), բայց գործնականում պարզվեց, որ այն կարող է տեղավորել մինչև 1259 մարդ, ինչի արդյունքում մարդիկ ստիպված էին քնել ուր պատահեր։

1885-1888 թթ. , որպեսզի օթևանատունն աշխատեր, կառուցվել է եկամտաբեր տուն, որտեղ գտնվող խանութները վարձակալությամբ  են տրվել, և ամբողջ եկամուտը հատկացվել է օթևանատան կարիքների համար։ 1920-ական թվականներից հետո օթևանատունը  դադարեց գոյություն ունենալ։ Նրա տեղում ստեղծվեցին կոմունալ բնակարաններ։

1960-ական թթ. սողանքների արդյունքում տան մի մասը ծածկվեց։ Անգրագիտորեն իրականացված աշխատանքների արդյունքում տունը սկսեց խարխլվել։ Այդ ժամանակից սկսած տունն ինտենսիվ կերպով ոչնչացվեց, ինչին նաև նպաստեց տան մոտ գտնվող 1920-ական թվականներին բացված տրամվայը։ 1990-ական թվականներին տանը տեղավորվեց վիզաների և գրանցման բաժինը։

2005 թվականին Ազգային միասնության օրվա առաջին տոնակատարությանն ընդառաջ վերանորոգվել է շենքի տանիքը, կատարվել են կոսմետիկ վերանորոգումներ։

2013 թվականին տունը գնել է Ֆելիքս Վերխովոդովը։

## Հետաքրքիր փաստեր
Բուրգովների օթևանատունը նախատիպ է հանդիսացել Մաքսիմ Գորկու «Հատակում» պիեսի համար։ Հատկանշական է, որ տան իրական կենցաղը տարբերվում էր պիեսի նկարագրությունից, շենքի ճակատին տեղադրված էր «Մի խմեք օղի։ Մի երգեք երգեր։ Լուռ մնացեք»։

## Պատկերասրահ

Бывшая «Бугровская ночлежка» (Нижний Новгород).jpg
Nizhny-Novgorod-Bugrov-Flophouse-doors-C0283.jpg
Nizhny-Novgorod-Bugrov-Flophouse-plaque-C0284.jpg
NN Rozhdestvenskaya Street 08-2016 img6.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր ըստ Ռուսաստանի քաղաքների
Միրզա Բենդրուպե

**Միրզա Պավլովնա Բենդրուպե** (, ), լատիշ և խորհրդային բանաստեղծուհի, գրող, թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Միրզա Բենդրուպեն ծնվել է Ռուսական կայսրության Կուրլանդիական գուբերնիայում (այժմ՝ Լատվիայի Ելգավայի շրջանի Լիվբերզսկայա վոլոստ)։ 1914 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, 1917 թվականին հոր հիվանդությունից և մահից հետո վերադարձել է Լատվիա։ 1928 թվականին ավարտել է Ռիգայի դասական գիմնազիան։

Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո աշխատել է Ռիգայի կինոստուդիայում, 1947-1948 թվականներին եղել է ավագ խմբագիր, հետագայում՝ տեքստերի թարգմանիչ, զբաղվել ֆիլմերի կրկնօրինակմամբ։

1957 թվականին առաջին անգամ այցելել է Ղրիմ, մի քանի տարի շարունակ եղել այդտեղ, մինչև 1960-ական թվականների կեսերին բնակություն է հաստատել Պլաներում (Կոկտեբել), որտեղ ապրել է մինչև 1978 թվականը։

## Գործունեություն
Որպես բանաստեղծուհի գործունեությունը սկսել է 1926 թվականին։ «Երիտասարդություն» առաջին վեպը տպագրվել է «Zeltene» ամսագրում 1928 թվականին։ 1938 թվականին հրատարակվել է Բենդրուպեի պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Նորին մեծությունը և կապիկը», այնուհետև լույս են տեսել «Գետը դուրս է գալիս ափերից» և «Այրվող գրեր» (Մոսկվա, Խորհրդային գրող, 1967 թվական)։

1957-1965 թվականներին երեխաների և մեծահասակների համար գրել է 6 գրքեր՝ «Upe izkāpj no krastiem» (1957), «Visskaistākais dārzs» (1960), «Pie durvīm klauvē» (1961), «Vilkumigas iekarotājs» (1963), «Degošie raksti» (1963) և «Tracis ap Valentīnu» (1965):

## Ստեղծագործություններ
### Պոեզիա
* «Կյանք» (1937)
* «Ծովում» (1939)
* «Ներիմայի ձայնը» (1967)
* «Փոթորկի աչքը» (1969)
* «Լուսնի ամբողջ շրջապտույտ» (1974)
* "Buramie vārdi" (1979)
* «Ամեն ինչ՝ հիմա. հենց այստեղ» (1980)
* «Այրվող լույս» (1986)
* «Գիտակցող սիրտ» (1991)

### Պատմվածքների և վեպերի ժողովածու
* «Նորին մեծությունը և կապիկը» (1938)
* «Հողմապտույտի աստվածը» (1942)
* «Գետը դուրս է գալիս ափերից» (1957)
* «Դռան թակոց» (1961)

### Արձակ երեխաների համար
* «Ամենագեղեցիկ այգին» (1960)
* «Burtu pasakas» (1962)

## Գրականություն
* Шевченківський словник: У двох томах / Інститут літератури імені Т. Г. Шевченка Академії Наук УРСР. - К.: Головна редакція УРЕ, 1978.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Mirdza Bendrupe 
*  Бендрупе Мирдза

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լատիշ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Լատիշ կին գրողներ
Կատեգորիա:Լատիշ մանկագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Նեսվիցկու տուն

**Ա. Ի. Նեսվիցկու քաղաքային դաստակերտ** (, Ռուկավիշնիկովի ապաստան ()), պատմական շենք Մոսկվայի Սադովոե օղակ փողոցում (Սմոլենսկայա-Սեննայա հրապարակ, տուն 30)։

## Պատմություն
Այս տարածքի մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 18-րդ դարում։ Այն ժամանակ սեփականատերն է եղել Ն. Մ. Ժելյաբուժսկին, որի օրոք կառուցվել է հիմնական շենքը։ 1775 թվականին այն արդեն եղել է Մոսկվայի հատակագծում։

1794 թվականին տարածքի նոր սեփականատերն է եղել Ն. Ի. Նեսվիցկայան, ում օրոք տունը վերակառուցվել է։ Կարծիքներից մեկի համաձայն, գաղափարի հեղինակն է եղել հայտնի ճարտարապետ Կազակով Մատվեյ Ֆեդովովիչը, ինչը հաստատված չէ, չնայած Կազակովի ալբոմներում Նեսվիցկու տան գծագրերը կան։ 1812 թվականին տունը տուժել է հրդեհի պատճառով։ Հետագայում վերանորոգվել է։

1864 թվականին վաճառական Նիկոլայ Ռուկավիշնիկովը գումար է հատկացրել անչափահաս իրավախախտների համար Մոսկվայում առաջին ապաստարանը ստեղծելու համար։ 1873 թվականին տեղական բնակիչների դիմումից հետո կայսր Ալեքսանդր II-ի հրամանով ապաստարանն անվանվել է վաճառականի անունով։ Երբ Նիկոլայ Վասիլևիչը մահացավ, նրա հուղարկավորության ժամանակ ոչ միայն հարազատներն էին, այլև կացարանի սաները։ Ապաստանի աշխատանքը շարունակելու նպատակով Իվան և Կոնստանտին վաճառական եղբայրները 120 հազար ռուբլի արժողությամբ տուն են գնել, որը 1878 թվականին դարձել է քաղաքային հաստատություն։ 1879 թվականին այն վերակառուցվել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Օբերի նախագծի համաձայն։ 1920 թվականին ապաստանը փակվել է և դարձել կոմունալ շենք։ 1945 թվականից հետո տունը վերականգնվել է։ 21-րդ դարում շենքում տեղավորվել են առևտրային կազմակերպություններ։

## Ճարտարապետություն
Նեսվիցկու տունը բազմիցս վերակառուցվել է։ Սկզբում, սեփականատեր Ժելուբուժի օրոք, տունը պահպանվել է բարոկկո ոճով, Նեսվիցկու օրոք տան ոճը դարձել է կլասիկ. կենտրոնում կառուցվել է սյունասրահ, որն ամրացված է ութ կորնթոսյան սյուններով, զարդարված ճակտոնով։ 19-րդ դարում շենքը բավականին հեռու էր փողոցից, դատարկ տարածքներում տեղավորվեցին երկու փայտե կցակառույցներ։ 1879 թվականին ճարտարապետ Ա. Լ. Օբերի մտադրությամբ ճակատի կողմից պետք է կառուցվեր Նիկոլայ հրաշագործի անվան եկեղեցին ռուս-բյուզանդական ոճով։ Հետագայում գլխավոր մուտքի առաջև շենք է կառուցվել։

## Գնահատականներ
Անգլիացի քարոզիչ և Վեստմինստերյան աբբայության դեկան Արթուր Ստենլի Պենրին ապաստան այցելելուց հետո ասել է.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Страница в реестре объектов культурного наследия 

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Տհանպխյոնչխե

**Տհանպխյոնչխե** (հանգըլ՝ 탕평채 / 묵청포, հանջա 蕩平菜 / 묵淸泡) կորեական ուտեստ, հանդիսանում է կորեական ազգային խոհանոցի մի մաս։ Պատրաստվում է ժուլիենի ալյուրից, կանաչ սիսեռից, ջրկոտեմից, տապակած տավարի մսից, կարմիր պղպեղի բլթակներից և թեթևակի խլածաղկից։ Պատրաստված ուտեստը մատուցում են սոյայի սոուսով, շաքարով, քացախով, քնջութի սերմերից և քնջութի ձեթով։

## Պատմություն
Ըստ ազգագրական երկասիրության 1849 թվականին *«Թոնգուկ Սեսիգի* (հանգըլ՝ 동국세시기, հանջա։ 東國歲時記), տհանպխյոնչխեն առաջացել է Յոնջո թագավորի հնարամտության շնորհիվ։ Նրա օրոք դինաստիային անհանգստացնում էին քաղաքական ուժերի միջև առկա տարաձայնությունները, Յոնջոն փորձել է մեղմացնել մրցակցությունը՝ չորս հիմնական կողմերի միջև մշտապես կազմակերպվող տոնակատարությունների միջոցով, որպեսզի ստեղծեր բարեկամական մթնոլորտ։ « Տհանպխյոնչխեի քաղաքականությունը» (հանգըլ։ 탕평책, հանջա։ 蕩平策) համարվում  էր գլխավոր գյուտը՝ նա ընտրում էր  անկուսակցական մարդկանց։

Տոնակատարություններից մեկի ժամանակ թագավորի հրամանով սեղանին  թհանպխյոնչխեն են մատուցում՝ «Ինչպես տեսնում եք այստեղ չորս բաղադրիչ է առկա (ալյուր, քիմ, տավարի միս և ասպիրակ), որոնք տարբերվում էին գույնով և համով։ Բայց նրանք այնքան լավ են համակցված, որ միասին անկրկնելի համ ունեն»։ Թագավորի ելույթը հիշվեց բոլոր մասնակիցների կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Tangpyeongchae recipe 

Կատեգորիա:Կորեական խոհանոց
Խլեբնիկովայի տուն

**Ա. Ֆ. Խլեբնիկովայի տուն** (), XVIII դարի բնակելի շինություն Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 9։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Տունը կանգնած է խոր հանվածքում, որն առաջացել է երկաթուղային միացման ուղեճյուղ կառուցելիս։ Ժամանակին սա ազնվականության ճոխ առանձնատուն էր։ Ներկայիս շենքի աջ մասը նախնական շինությունն է, որն այստեղ առաջացել է մոտավորապես 1740-1750-ական թվականներին։ Այն պատկանում էր Մ. Ա. Ախլեստիշևին։ Տունը հրաշքով է վերապրել 1812 թվականի հրդեհը, և Խլեբնիկովի այրին այն վաճառել է կոմս Գրիգորի Ալեքսեևիչ Սալտիկովին։

1850-ական թվականներին այն գնել է Ֆրոլ Յակովլևիչ Երմակովը։ Նոր տերը վերակառուցել է ճակատներն ու ներսույթները, և տունը ստացել է ժամանակակից, պակաս գրավիչ տեսքը։ Տանտերը մահացել է 1895 թվականին, տունը ժառանգաբար անցել է նրա տիկնոջը՝ Եկատերինա Կոռնեևնա Երմակովային, իսկ նրա մահից հետո՝ որդուն՝ Դմիտրի Ֆրոլովիչ Երմակովին։

## Սեփականատերեր
* 1793-1796՝ Միխայիլ Ռոդիոնովիչ Խլեբնիկով
* 1796՝ Մ. Ռ. Խլեբնիկովի այրի Ա. Ֆ. Խլեբնիկովա
* 1812-1850՝ Գրիգորի Ալեքսեևիչ Սալտիկով
* 1850՝ Ֆրոլ Յակովլևիչ Երմակով

2015 թվականին շենքում գտնվում էր Նորարարական տեխնոլոգիաների և ձեռներեցության ինստիտուտի գլխավոր մասնաշենքը։

## Պատկերասրահ

File:Church of Saint Peter and Paul in Novaya Basmannaya Sloboda 00.JPG|Շենքի մի մասը
File:Н.Басманная д. 9.JPG|
File:Moscow, Novaya Basmannaya 9 east May 2010 01.jpg|


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Հեծյալով ռիտոն (եղջերագավաթ)

**Հեծյալով ռիտոն**,  գինի խմելու հին անոթ, եղջյուր՝ հեծյալի տեսքով և ստորին նեղ վերջավորությամբ ու ոչ մեծ անցքով։

## Ռիտոնների տեսակներ
Ռիտոն անվանումն առաջացել է հունարեն «եղջյուր» բառից։ Ռիտոններ պատրաստվել են մետաղից, կավից, եղջյուրից, զարդապատվել են բարձրաքանդակներով և փորագրություններով։ Կենդանու գլխի պատկերով ավարտվող կարճ, լայն ռիտոնները բնորոշ են հին հունական արվեստին։ Ասիական տիպի ռիտոնները երկարավուն են, վերջույթում` քանդակապատկերներով։

## Հեծյալով ռիտոնի նկարագրություն
Այս եղջերագավաթը արծաթե է, հեծյալի տեսքով, երկար աղեղնաձև լայնափողով և փոքր առաջամասով։ Նժույգը նստած վիճակում է, ունի լավ արտահայտված սմբակներ, կարճ բաշ, ընդգծված երասանակ։ Թամբատակի թաղիքը ետևի կողմում ունի աստիճանավոր ելուստներ և աղեղնաձև զարդեր։ Թաղիքի վրա պատկերված են դեմ դիմաց նստած այծեր և ցուլ։ Հեծյալի հագին կա ներքևում նեղացող անդրավարտիք, կարճ թևքերով մարմնին կիպ նստող վերնազգեստ։ Ուղիղ նստած մորուքավոր հեծյալի գլխին կա բարձր գլխարկ, որի երկու կողմերում պատկերված են թռչուններ։ Աջ կողքից կախված է աքինակը։ Նժույգի առջևի երկու ծնկներին և կրծքին կան անցքեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էրեբունի պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանի նմուշներ
Անն Գոլոն

**Անն Գոլոն** (**Աննա Գոլոն**) (, իսկական անունը **Սիմոնա Շանժյո** , ), ֆրանսիացի գրող, լրագրող, կինոսցենարիստ։ Հայտնի է դարձել  իր ամուսնու հետ գրելով պատմական վեպեր 17-րդ դարի կանաչաչյա ազնվական Անժելիկայի մասին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1921 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Թուլոնում Ֆրանսիկան նավատորմի կապիտան Պիեռ Շանժեի ընտանիքում։ Աղջիկը վաղ տարիքում է արտահայտել իր սերը գեղանկարչության և նկարչության նկատմամամբ։

Երբ դարձավ 18 տարեկան գրեց իր առաջին գիրքը «Երկիրը իմ աչքերից այն կողմ», հրատարակվել է 1994 թվականին Ժոել Դանտերն կեղծանունով։

Հետագայում նրան ընտանիքում անվանել են Ժոել։ Այդ ժամանակ նա սկսեց աշխատել որպես լրագրող։ 1940 թվականի ամռանը, երբ Ֆրանսիան օկուպացված էր գերմանական զորքերի կողմից, ընտանիքն ապրում էր Վերսալում։ Սիմոնան որոշում է դուրս գալ օկուպացված ֆրանսիայից և ուղևորվել դեպի հարավ, իսպանական սահմանի մոտ։

1949 թվականին երիտասարդ գրողը ստացել է մրցանակ իր նոր գրքի՝ «Անմեղ սրբի պարեկություն» համար։ Ստացած գումարով որոշում է մեկնել Աֆրիկա, որտեղից որոշում է հավաքել և ուղարկել տեսանյութեր։

Սիմոնան ուղևորվում դեպի Ֆրանսիական Կոնգո, որտեղ ծանոթանում է երկրաբան Վսևոլոդ Գոլուբինովի հետ։ Սիրավեպը, որը սկսվել էր նրանց մինջև, վերածվում է խորը զգացմունքների, և շուտով ամուսնանում են։

Բայց կյանքը Կոնգոյում գնալով դժվարանում էր, և ամուսինները վերադառնում են Ֆրանսիա՝ բնակվելու Վերսալում։ Բայց Վսևոլոդ Գոլուբինովը չի կարողանում աշխատանք գտնել։ Նրանք փորձում են զբաղվել միասնական գրական աշխատանքով և թողարկում են գիրք վայրի կենդանիների մասին՝ «Le Coeur des Betes Sauvages»։ Միևնույն ժամանակ  նրանց վիճակը մնում էր ծանր։ Դրանից բացի, Սիմոնան այդ ժամանակ լույս աշխարհ բերեց իրենց առաջնեկին։ Եվ այդ  ժամանակ նա որոշեց գրել պատմաարկածային վեպը։

Սիմոնան և  Վսևոլոդը երեք տարի աշխատում են Վերսալի գրադարանում, ուսումնասիրելով պատմական նյութեր, նվիրված 17-րդ դարի պատմությանը։ Աշխատանքը բաժանվում էր այսպես՝ Սիմոնան ուսումնասիրում նյութեր, գրում էր, կառուցում ֆաբուլաներ, կազմում նախագծեր, իսկ Վսևոլոդը զբաղվում  էր պատմական նյութերով և խորհրդատվությամբ։

Գրող Սիմոնա Ժանժեն աշխարհին հայտնի էր նաև Անն Գոլոն անունով, մահացել է 2017 թվականի հուլիսի 14-ին Վերսալում, 96 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Форум, посвященный роману-потоку об Анжелике в старой и новой версиях.

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտա-ֆանտաստիկ գրողներ
Հաղորդակցության ուղիների ժողկոմիսարիատի պոլիկլինիկա

**Հաղորդակցության ուղիների ժողկոմիսարիատի պոլիկլինիկա** (), շենք Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 5, շինություն 1։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար` 7733800000)։

## Պատմություն
Պոլիկլինիկայի շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Իվան Ֆոմինի նախագծով 1923-1933 թվականներին։ Մինչ այդ Ֆոմինը Հաղորդակցության ուղիների ժողկոմիսարիատի համար կառուցել է շենք փողոցի սկզբնամասում (տուն 2)։ Պոլիկլինիկան դարձել է նրա իրականացրած ծրագրերից վերջինը։ Շենքը կառուցվել է ար-դեկո ոճով, ինչը բավական հազվադեպ երևույթ է Մոսկվայի համար։

Հաղորդակցության ուղիների ժողովրդական կոմիսարիատի պոլիկլինիկան, որի համար շենքը կառուցվել էր, լավ կահավորվել էր ամերիկացիների մասնակցությամբ։ Կոմիսարիատի` ԽՍՀՄ հաղորդակցության ուղիների նախարարության վերափոխվելու ժամանակ փոխվել է նաև նրա անվանումը։ Ներկայումս հաստատությունը «Ռուսական երկաթուղիներ» ԲԲԸ-ի կենտրոնական պոլիկլինիկան է։
մինի|200x200փքս|Պոլիկլինիկան 2015 թվականին

## Նկարագրություն
Շինությունն անհամաչափ է, այն կազմված է երեք ծավալներից։ Երկու երկար մասնաշենքերը կանգնած են հարևանությամբ անցնող երկաթուղուն զուգահեռ, աջի կարճ ճակատը կանգնած է փողոցի կարմիր գծով, ձախը կալվածքի փոքր-ինչ խորքում է։ Երրորդ մասնաշենքն ավելի կարճ է և առաջին երկուսը կապում է իրար։ Փողոցի կողմից մասնաշենքերն ավարտվում են կիսագլաններով, որոնք ճաղապատ ցանկապատի հետ սահմանափակում են գլխավոր բակը։ Շենքի մյուս կողմում գտնվում է ներքին տնտեսական բակը։ Հողամասի խորքում գտնվող ձախ մասնաշենքը մեկ հարկով բարձր է մյուս երկուսից։ Պատուհանները նման են 1920-ական թվականներին տարածված ժապավենաձևերին։ Երկաթուղու կողմի ճակատի աստիճանները գտնվում են կիսագլանաձև ելուններում։ Գլխավոր ճակատը բակում լրացված է առաջին հարկի սրահով և երկար պատշգամբներով։ Շենքի հարդարումը կատարվել է լակոնիկ պարզեցված օրդերային տարրերի կիրառմամբ. ատամնիկներով բարակ քիվ, քիչ նկատելի կոպտատաշ շարվածք, առանց խոյակների կրկանկի սյուներ։ Վերջինը Ֆոմինի սիրելի հնարքներից էր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կերես (դիցուհի)

**Կերես**, **Ցերերա** (, Cereris), հռոմեական դիցաբանության բերքատվության և հողի բերրիության աստվածուհին (հաճախ Աննոնա աստվածուհու հետ միասին համարվել է հունձքի հովանավորը)։ Նրան պատկերել են որպես հրաշագեղ մայրաստվածություն` մրգերը ձեռքերին։ Սատուրնի և Օպսի երկրորդ դուստրը (հունական դիցաբանության մեջ նրան համապատասխանում է Դեմետրան)։
[250px|մինի|Անծանոթկնոջ մահարձան պատկերված Կերեսի տեսքով, [Լուվր]]
Յուպիտերի, Պլուտոնի, Նեպտունի, Յունոնայի և Վեստայի քույրը։ Աստվածուհու միակ դուստրը Պրոսերպինան էր, որի հայրն էր Յուպիտերը։
Դեմետրայի և Պերսեփոնեի առևանգման լեգենդն ընկած է Միջերկրական ծովի ափին ավելի քան 2000 տարի տարածված Էլեվսինյան միսթերիաների հիմքում։ Աստվածուհի-մայրը փնտրել է իր առևանգված աղջկան, ինչի պատճառով նա ոչ մի կերպ չի կարողացել կատարել իր` «մարդկությանը սնունդ ու կյանք տալու» գործառույթը։ Դեմետրայի տխրությունից բնությունը թառամում է։ Յուպիտերը, վախենալով, թե կյանքը երկրի վրա կարող է ավարտվել, հրամայում է Պլուտոնին գետնի տակից կես տարով Պրոսերպինային վերադարձնել իր մորը` Կերեսին, այդ պահին սկսվում է գարունը և բնությունը սկսում է ծաղկել, Պրոսերպինայի գնալով Կերեսը տխրում է, և գալիս է աշունը, բնությունը թոշնում է։
250px|մինի|Կերես դիցուհու արձանը Վատիկանի թանգարանում
250px|մինի|Բաքոսը և Կերեսը նիմֆաների և սատիրների
Պտղաբերության այդ աստվածուհին չէր հանդուրժում սովյալ երեխայի տեսքը։ Կերեսը հոգ է տանում որբացած կամ լքված երեխաների մասին։
Կերեսի անունով անվանվել է Սերես կամ Ցերերա գաճաճ մոլորակը Արեգակնային համակարգի աստերոիդների գոտում։

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Դեմետրա
* Մայր Հող
* Ցերեալիաներ
* Տելլուս

Կատեգորիա:Հռոմեական դիցարանի աստվածուհիներ
Մարի-Պիեռ Կաստել

**Մարի-Պիեռ Կաստել** (, ), ֆրանսիացի կինոդերասանուհի։

## Կենսագրություն
Նա հայտնի է դարձել նախ և առաջ շնորհիվ ռեժիսոր Ժան Ռոլլենի ֆիլմերի՝ հաճախակի խաղալով վամպիրների կամ նրանց զոհերի դերը։ Հատկապես հայտնի է Մարի-Պիեռի էրոտիկ խորրորե աշխատանքը «Ռեքֆիեմ վամպիրի մասին» ֆիլմում։ Նա հայտնվել է Ռոլլենի մի շարք ֆիլմերում իր քրոջ՝ Քաթրինի հետ։

Կաստելը նկարահանվել է նաև ուրիշ ֆրանսիացի ռեժիսորների մոտ՝ Ժան-Մարի Պալլարդի, Բերնար Լանուա, Ժան Դեյստվիլլ և Ֆրենսիս Ժիրո։ Տիտրերում հանդես է եկել հետևյալ անուններով՝ Պոնի Տրիկո, Պոնի Կաստել, Մարի-Պիեռ Տրիկո։

Մարի-Պիեռ Կաստելը կինեմատոգրաֆիայից հեռացավ 1977 թվականին։

## Ֆիլմագրություն
* Մերկ վամպիր (1970)
* Վամպիրների սարսուռը (1971)
* Ռեքվիեմ վամպիրի մասին (1971)
* Ծառահատի ինտիմ օրագիրը (1974 )
* Ամբողջ աշխարհը միայն երկուսի համար (1974)
* Արյունոտված շուրթերը (1975)
* Երևակայություն (1975)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Biographie de Jean Rollin sur nanarland.com 
* Marie-Pierre et Catherine Castel sur le blog *Fascination : The Jean Rollin Experience*
* Marie-Pierre Castel sur *encyclocine.com*
* Норбер Мутье, *Les Actrices de Jean Rollin*, Paris, Monster Bis, 2010

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ
Հաջի Ջավադ մզկիթ

**Հաջի Ջավադ մզկիթ** (), մզկիթ Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում՝ կառուցած  20-րդ դարի սկզբին։ Այն գտնվում է Բաքվի Յասամալ շրջանում, Ա. Շաիկ փողոցում։

## Հին մզկիթ
ձախից|մինի|150px|Մզկիթի հին տեսքը
Առաջին մզկիթը կառուցվել է 1912 թվականին Հաջի Ջավադի կողմից։ Այս մզկիթը ուղղանկյունաձև հորինվածք ուներ։ Մզկիթը չուներ մինարեթ։  Բարձրությունը 6 մետր էր։ Մզկիթի մուտքի մոտ կան 3 քարային տապանագիրներ։ Տապանագիրներում գրված է, որ մզկիթը կառուցվել է 1912 թվականին։ Մզկիթն ունեցել է մեդրեսե։ Խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին այս մզկիթը դադարեց իր գործունեությունը։ Ավելի ուշ, մեդրեսայի սենյակները տրվեցին մարդկանց ապրելու համար։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Բաքվում մզկիթները նորից սկսեցին գործել։ Հաջի Ջավադի մզկիթը վերականգնվել և այժմ գործում է։

## Նոր մզկիթ
2017 թվականի հուլիսի 2-ին սկսվեց նոր մզկիթի շենքի կառուցումը։ Նոր շենքի բացումը տեղի ունեցավ 2018 թվականի ապրիլի 12-ին։ Հաջի Ջավադ մզկիթի նոր շենքը զբաղեցնում է 1200 քառակուսի մետր տարածք։ Գմբեթի բարձրությունը 18 մետր է, իսկ բարձրությունը` 33.7 մետր։ Մզկիթի առաջին հարկը նախատեսված է տղամարդկանց, իսկ երկրորդ հարկը՝ կանանց համար։

## Պատկերասրահ

Haji Javad Mosque interior details.jpg| Նոր մզկիթ
Haji Javad Mosque interior.jpg|Մզկիթ 
Ilham Aliyev attended opening of new building of Haji Javad mosque 14.jpg| Հաջի Ջավադ մզկիթ


## Տես նաև
* Բեկլյար մզկիթ
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Մուհամմեդ մզկիթ (Բաքու)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Նիժնի Նովգորոդի էկզոտարիում

**Նիժնի Նովգորոդի էկզոտարիում** (), էկզոտարիում Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում։ Բացվել է 1996 թվականի մայիսի 19-ին։ Համարվում է քաղաքի տեսարժանություններից մեկը։

Նիժնի Նովգորոդի էկզոտարիումն ամենամեծն է Պովոլժիե շրջանում և հայտնի է իր սահմաններից դուրս։ Ցուցադրությունը տեսնելու է գալիս տարեկան 50000 մարդ։ Կազմակերպությունը նաև զբաղվում է էկզոտիկ կենդանիների բուծմամբ և ծառայում է որպես տերրարիումիստների հավաքատեղի։

## Հավաքածու
Ըստ էկզոտարիի պաշտոնական տեղեկությունների` հավաքածուն ներառում է՝
* Կաթնասուններ՝ 6 տեսակ, 24 օրինակ
* Թռչուններ՝ 7 տեսակ, 14 օրինակ
* Սողուններ՝ 45 տեսակ, 100 օրինակ
* Երկկենցաղներ՝ 8 տեսակ, 12 օրինակ
* Ձկներ՝ 3 տեսակ, 4 օրինակ
* Անողնաշարավորներ՝ 25 տեսակ, ավելի քան 500 օրինակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* РЕДКИЕ ЖИВОТНЫЕ, Нижегородский ЭКЗОТАРИУМ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի կենդանաբանական այգիներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:1996 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Մարզատեխնիկական ակումբ (Եկատերինբուրգ)

**Մարզատեխնիկական ակումբ (Կարմիր դպրոց)** (), տարածաշրջանային նշանակության պատմամշակութային հուշարձան Եկատերինբուրգում, որը գտնվում է Գրիբոյեդովի փողոցի 9 հասցեում։ Կառուցված է ժամանակակից ոգով։ Շենքը կառուցվել է ավստրիացի գերիների կողմից 1914 թվականին։ 1914-1924 թվականներին այնտեղ տեղավորվել է զեմստվոյի դպրոցը, 1924-1955 թվականներին՝ տարրական դպրոցը, խորհրդային շրջանում՝ սպորտ-տեխնիկական ակումբը։

## Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 1914 թվականին ավստրիական ռազմագերիների մասնակցությամբ։ Շենքում գործել են Նիժնե Իսետսկի զեմստոյի դպրոցը, որը կոչվել է «Կարմիր դպրոց» (կառուցված կարմիր աղյուսից), որին հարակից եղել է «Սպիտակ դպրոցը»։  1924-1955 թվականներին այստեղ գործել է տարրական դպրոց։ 2018 թվականի դրությամբ շենքը վարձակալում են տարբեր խանութներ։

## Ճարտարապետություն
Կարմիր աղյուսից շենքը կառուցվել է ազգային դպրոցի տիպային նախագծի հիման վրա և տեղակայված է Գրիբոեդովի փողոցի կարմիր գծից ներս, թաղամասի խորքում։ Գծագրով ուղղանկյուն, ձգվող կողային ճակատով շենքն ուղղված է Գրիբոեդովի փողոցի երթևեկելի մաս, իսկ գլխավոր, փոքր ճակատով՝ դեպի Նիժեիսետսկի լճակների ափ և Նիժնե-Իսետսկի գործարանի գրասենյակի շենք։ Գլխավոր ճակատը սիմետրիկ է, կենտրոնական առանցքը աչքի է ընկնում ռիզալիտի մեծ հեռացումով, որտեղ գտնվում է շենքի մուտքը։ Ռիզալիտն ավարտվում է ձեղնահարկում, անկյուններում ցածրիկ սյուներ կան։

## Հուշարձան
Սվերդլովսկի մարզի կառավարության 28.12.2001 թ. № 859-ПП որոշմամբ շենքը պետականորեն պահպանում է որպես քաղաքաշինության և տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձան։

## Պատկերասրահ




## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1914 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն