open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կակոնգո

**Կակոնգո** (, հայտնի է որպես Լանդանա (), Մալեմբա () կամ Մալեմբո ()), քաղաք և մունիցիպալիտետ Անգոլայի Կաբինդայի հյուսիսում։

## Պատմություն
Կակոնգոյի թագավորության ծագումն ու վաղ պատմությունն անհայտ են։ Կակոնգոն առաջին անգամ հիշատակվել է 1535 թվականին Կոնգոյի թագավոր Ալֆոնսո I-ի կողմից։ Նա պորտուգալացիներին ցույց է տվել, որ ինքը ղեկավարում է այս տարածքը, ինչպես նաև Կոնգո գետի հյուսիսային ափին գտնվող մի շարք այլ վայրերում։ Պորտուգալացի վաճառականները, որոնք հետաքրքրված էին պղնձի, փղոսկրի վաճառքով և ստրկավաճառությամբ, սկսել են առևտրային կետեր բացել։ Նրանցից մեկը Ռեյնո դու Կակոնգոն էր, որը հիմնադրվել է 17-րդ դարի 20-ական թվականներին։ Ռեյնոն 18-րդ դարում դարձել է կարևոր առևտրային կենտրոն, որտեղ պարբերաբար այցելում էին Մեծ Բրիտանիայից, Ֆրանսիայից, Նիդերլանդներից և Պորտուգալիայից ժամանած նավեր։

1885 թվականի փետրվարի 1-ին Պորտուգալիայի թագավորությունը և տեղական աֆրիկյան կառավարիչները կնքել են Սիմուլամբուկի պայմանագիրը, որի արդյունքում ստեղծվել է Կաբինդայի պրոտեկտորատը, որը ներառում էր Կակոնգոյի թագավորությունը։ 1885 թվականի ապրիլի 30-ին Բեռլինի կոնֆերանսի անդամները սահմանների վերագծման արդյունքում Կաբինդան Անգոլայից բաժանել են Բելգիային փոխանցված հատվածով։

1886 թվականին Պորտուգալական Կոնգոյի Առաքելական պրեֆեկտուրան Մաբանզա Կոնգոյից տեղափոխվել է Կակոնգո և այնտեղ մնացել մինչև 1914 թվականը։ Հետո տեղափոխվել է Կաբինդա։ Չնայած դրան, Կակոնգո քաղաքը մնացել է քրիստոնեական կարևոր կենտրոն մինչև 1940 թվականը։ Այս շրջանի ժառանգությունը Լանդանա առաքելության եկեղեցին է, որը բացվել է 1904 թվականին։ Ներկայումս եկեղեցին ստացել է մշակութային ժառանգության կարգավիճակ։

Մունիցիպալիտետը ստեղծվել է 1941 թվականի հունվարի 8-ին և մինչև 1975 թվականը կոչվում էր «Վիլա Գիլմերո Կապելո».

## Նկարագրություն
Մունիցիպալիտետը բաղկացած է գլխավոր կոմունայից՝ Կակոնգո քաղաքից, և Դինջա ու Մասսաբի կոմունաներից։ Տարածքը կազմում է 1 732 կմ²։ Մունիցիպալիտետի բնակչությունը 39 076 մարդ է (2014 թվականի տվյալներով)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգոլայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի նավահանգիստներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Ռեգգան

**Ռեգգան** կամ **Զավիետ Ռեգգան** (), քաղաք և համայնք Ալժիրի հարավում՝ Ադրար վիլայեթում։ Ռեգգան շրջանի վարչական կենտրոնն է։

## Պատմություն
Ֆրանսիական գաղութատիրության օրոք քաղաքի հարավային ծայրամասում միջուկային զենքի չորս փորձարկում է կատարվել (երեքը՝ 1960 թվականին և մեկը՝ 1961 թվականին)։ Առաջին անգամ միջուկային պայթյունը՝ «Կապույտ ճագարամուկ» ծածկագրով և 70 կիլոտոննա տրոտիլային համարժեք հզորությամբ, իրականացվել է ֆրանսիացիների կողմից 1960 թվականի փետրվարի 13-ին։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է վիլայեթի արևելյան մասում՝ կենտրոնական Սահարայի Տանեզրուֆտ անապատի օազիսներից մեկի տարածքում, երկրի մայրաքաղաք Ալժիրից մոտավորապես 1140 կիլոմետր հարավ-հարավ-արևմուտք (SSW): Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 252 մետր։

Ռեգգան համայնքը սահմանակից է Սալի, Տիմոկտեն, Աուլեֆ, Ակաբլի, Ին Գար (Թամանրասեթ վիլայեթ), Ին Ամգել (Թամանրասեթ վիլայեթ), Բորջ Բաջիմ Մոխտար, Թինդուֆ (Թինդուֆ վիլայեթ), ինչպես նաև Մավրիտանիայի տարածքին։ Նրա տարածքը 124 298 կմ² է։

## Կլիմա
Քաղաքի կլիման նկարագրվում է որպես  անապատային (BWh՝ ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման)։ Տարվա ընթացքում գործնականում տեղումներ չեն լինում (տարեկան միջին քանակը 7 մմ է)։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 26,7&nbsp;°C է։




## Բնակչություն
2008 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում էր 21,723 մարդ։ Տղամարդիկ կազմել են ընդհանուր բնակչության 51,24 %, կանայք` համապատասխանաբար 48,76 %։ Բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 75,9 %։ Տղամարդկանց մոտ գրագիտության մակարդակը կազմել է 85 %, կանանց մոտ` 66,3%։ Ռեգգանի բնակիչների 6 %-ն ուներ բարձրագույն կրթություն, 15,6%-ը` միջնակարգ կրթություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Նասիրիա (Ալժիր)

**Նասիրիա** (, ), քաղաք և համայնք Ալժիրի Բումերդա նահանգում՝ հյուսիսից Բորդ Մենաշելի և հարավից՝ Սիդի Ալի Բունաբ լեռան միջև։ 1998 թվականի մարդահամարի տվյալներով` ունի 21 272 բնակչություն։

18-րդ դարի սկզբին այս շրջանը հայտնի էր որպես Ազիբ Զաամում (Leɛzib n Zeɛmum, «Զաամումի ֆերմա»)` կոչվելով Բեն Զաամումի ընտանիքի անունով։ 1962 թվականին Ալժիրի անկախացումից հետո քաղաքը վերանվանվել է Նասիրիա՝ ի պատիվ ազատագրության բանակի տեղացի մարտիկի, որը հայտնի էր «Սի Նասեր» մականունով, սակայն նախկինի պես ոչ պաշտոնապես հայտնի է որպես Լաազիբ։

## Աշխարհագրական դիրքը
մինի|329x329փքս|Համայնքի գտնվելու վայրը վիլայեթի քարտեզի վրա:
Համայնքը գտնվում է վիլայեթի հարավարևելյան մասում՝ ծովի մակարդակից 158 մետր բարձրության վրա։

Համայնքը  գտնվում է Ալժիրի մայրաքաղաքից մոտ 77 կիլոմետր դեպի արևելք և Բումերդես վիլայեթի վարչական կենտրոնից 43 կիլոմետր դեպի արևելք։

## Ժողովրդագրություն
2008 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում էր 22 431 մարդ։

Համայնքի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների։

## Նշանավոր մարդիկ
* Մուհամեդ բեն Զամում
* Օմար բեն Զամում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Վալտեր Ագերե

**Վալտեր Ագերե** (, ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, որը ելույթ է ունեցել կիսապաշտանի դիրքում։ 1956-1968 թվականների իր ողջ խաղային կարիերան անցկացրել է «Պենյարոլ»-ի կազմում։ Ուրուգվայի բազմակի չեմպիոն, Լիբերտադորեսի և Միջցամաքային գավաթների դափնեկիր։

## Կենսագրություն
Վալտեր Ագերեն ծնվել է 1935 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Ուրուգվայ ում, ըստ այլ տվյալների՝ 1941 թվականի մարտի 13-ին։ Համարվում է «Պենյարոլի» սան։ «Աուրիննեգրոս»-ի հիմնական կազմում հանդես է եկել 1958-ից մինչև 1968 թվական։ Այդ ընթացքում Ագերեն 6 անգամ հաղթել է Ուրուգվայի առաջնությունում,  այդ թվում՝ նա եղել է լեգենդար կազմի անդամը, որը 1958-1962 թվականները 5 անգամ անընդմեջ տիտղոս է նվաճել։

Ագերեն նաև Լիբերտադորեսի գավաթի առաջին երկու խաղարկություններում՝ 1960 և 1961 թվականներին, ամուր խաղացող էր։ Նա առանց փոխարինման է անցկացրել այդ մրցաշարերում բոլոր 13 հանդիպումները, որոնք հաղթել է ուրուգվայական ակումբը։ Մասնակցել է նաև Միջմայրցամաքային գավաթի երկու խաղարկություններին։ Առաջինի ժամանակ «Պենյարոլ»–ը պարտվել է Մադրիդի «Ռեալ»–ին, իսկ 1961 թվականին Ագերեն օգնել է «կարբոներոսին» հաղթել «Բենֆիկա»–ին և դառնալ հարավամերիկյան գավաթակիր։

1964-1966 թվականներին Ագերեն «Պենյարոլ»-ի ֆուտբոլային կազմում չի եղել, 1967 թվականին վերադարձել է թիմ՝ նվաճելով Ուրուգվայի չեմպիոնի իր վեցերորդ տիտղոսը։

## Տիտղոսներ և ձեռքբերումներ
*Ուրուգվայի ֆուտբոլի առաջնություն  **(6)**։ 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1967
* Լիբերտադորեսի գավաթի դափնեկիր **(2)**։ 1960, 1961 
* Լիբերտադորեսի գավաթի եզրափակիչ փուլի մասնակից՝ 1962
* Միջցամաքային գավաթի դափնեկիր 1961։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պենյարոլի ֆուտբոլիստներ
Կյանքի ջութակը

**«Կյանքի ջութակը»**, Կարա-Դարվիշի վիպակը, որն  առանձին գրքով առաջին անգամ հրատարակել է «Դարակ» հրատարակչությունը 2019 թվականին (խմբագիր` Հովիկ Չարխչյան, շապիկը` Դավիթ Հակոբյանի)։

## Սյուժե
Պյոտր Արտեմիչ Սալարյանը աշխատանքի բնագավառում կայուն դիրքի հասած ստատսկի սավետնիկ է, որը ծնողների, եղբայրների ու քրոջ մավանից հետո ապրում էր միայնակ՝ ժլատաբար ծախսելով իր ունեցած գումարը, գնում էր միայն աշխատանքի, զբաղեցնում էր իր հայրական տան երկու սենյակը (տան մյուս մասը վարձով էր տալիս). «Ոչ մի ձգտում, ոչ մի ցանկություն կամ իղձ չէր ծագում այս  ոսկրացած վանդակի մեջ։ Ամեն ինչ, ըստ երևույթին, մարած էր նրա մեջ»։

Երբ Սալարյանի տան սենյակներից մեկը վարձակալում է Լյուդմիլա Իվանովնան, որը, Սալարյանը սկսում է վերանայել իր ապրելակերպը. նոր հագուստ է գնում, սկսում է ավելի հաճախ  նալ բաղնիք (նախկինում տարեկան մեկ-երկու անգամվա փոխարեն), հանձնարարում է մաքրել իր սենյակը և այլն։ Ծանոթության պահին Սալարյանի արտաքինը վանող տպավորություն է թողնում Լյուդմիլա Իվանովնայի վրա. «Սալարյանի այլանդակ, կորացած կերպարանքը նորա սրտում մի անբացատրելի զգացմունք հարուցեց,    խղճահարություն էր դա, թե մի տեսակ զզվանք բերող զգացմունք, երբ, օրինակ, տեսնում ես խլեզ, գորտ կամ մողես»։ Սալարյանը իր ծանոթությունների շնորհիվ Լյուդմիլա Իվանովնային օնում է աշխատանքի տեղավորվել, ապա նրան փող է տալիս գնումների համար. առաջին ամուսնու հետ կյանքի ընթացքում սովոր լինելով հարուստ կյանքի՝ Լյուդմիլա Իվանովնան հակվում է այն մտքին, որ պետք է ամուսնանա  Սալարյանի հետ։ Վերջինս էլ շռայլությամբ ծախսում է իր ժառանություն ստացած ու տարիների ընթացքում խնայած գումարն ու  տներից ու կալվածքից ստացվող եկամուտը.   
Սալարյանը վստահ էր, որ իր հարստության շնորհիվ  Լյուդմիլա Իվանովնան կհամաձայնի ամուսնանալ իր հետ, իսկ քանի որ նրա ծնողներն կարիքի մեջ էին, նրանք նույնպես տալիս են իրենց համաձայնությունը՝ հույս հայտնելով, որ դուստրը իրենց նույնպես կօգնի հետագայում։ Լյուդմիլա Իվանովնան էլ իր հերթին Սալարյանի առաջ պայման է դնում, որ ամուսնությունից հետո «լիակատար ազատություն պետք է ունենամ ես, և ոչ մի բան նյութական զոհողություն չպիտի խնայեք իմ ապագա կյանքիս համար»։

Ամուսնությունից առաջ ծանոթանալով Սաշինկայի հետ՝ Լյուդմիլա Իվանովնան շարունակում է նրա հետ անդիպել նաև ամուսնությունից հետո. «Ո՞ւր է դու էլ եթե կարողանայիր տալ ինձ այն կյանքի ապահովության կեսը գոնե, ես քոնը կլինեի, իսկ մենք միասին միայն պիտի տառապենք մեր չքավորության մեջ։ Թող որ այդպես էլ մենք սիրենք միմյանց, գուրգուրենք միմյանց մեր սրտերում»։

Սալարյանը կասկածում է, որ կինը կարող է կապ ունենալ ուրիշի հետ, բայց վստահ է, որ ոսկիները նրան կպահեն իր կողքին։

## Վիպակի հերոսներ
* Պյոտր Սալարյան
* Լյուդմիլա Իվանովնա
* Սաշինկա

## Վիպակի մասին

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 գրքեր
Կատեգորիա:Դարակ հրատարակչության գրքեր
Վենսեսլաու Գիմարայնս էկոլոգիական կայան

**Վենսեսլաու Գիմարայնս էկոլոգիական կայան** (), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Բահիա նահանգում։

## Տեղագրություն
Էկոլոգիական կայանը գտնվում է Բահիա նահանգի Վենսեսլաու Գիմարայնս մունիցիպալիտետում։ Ունի 2,418 հա տարածք։ 230,296 հա տարածքով Կամինյոս դա Բոա Էսպերանկա շրջակա միջավայրի պահպանության տարածքը, որը ստեղծվել է 2003 թվականին, ծառայում է որպես բուֆերային գոտի։ Տեղակայված է Ռեկոնկավո Սուլ ավազանի Ռիո դաս Ալմաս ենթաավազանում։ Ունի Ատլանտյան անտառային բուսականություն։ Անհետացման վտանգի տակ գտնվող կաթնասուններից են՝ հարավային տամանտուն (*Tamandua tetradactyla*), համրուկը և առյուծակապիկը (*Callithrix penicillata*)։ Հազվագյուտ սպիտակ պարանոցով բազեն (*Buteogallus lacernulatus*) հանդիպում է կայանում։ Նրան սպառնում են անտառահատումները, որսագողությունն ու գաղթականությունը։

## Պատմություն
Վենսեսլաու Գիմարայնս անտառային արգելոցը ստեղծվել է 1973 թվականի նոյեմբերի 29-ի 23.842 պետական որոշմամբ՝ մոտավորապես 12,000 հա տարածքով։ Տարածքը վերասահմանվել է 1977 թվականին։ Վենսեսլաու Գիմարայնս էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է նահանգապետի 1997 թվականի փետրվարի 21-ի 6.228 որոշմամբ։ Հիմնվել է Վենսեսլաու Գիմարայնս անտառային արգելոցի էնդեմիկ և վտանգված տեսակների, կենսաբանական բազմազանության, Դաս Ալմաս գետի աղբյուրների պահպանման անհրաժեշտության և այն փաստի պատճառով, որ տարածքը Ատլանտյան անտառային կենսոլորտի հիմնական գոտու մի մասն է։ Կառավարման պլանը տրվել է 1997 թվականին։ 2000 թվականի ապրիլի 19-ին էկոլոգիական կայանի սահմաններն ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով 2418,19 հա տարածք։ Էկոլոգիական կայանը դարձավ Կենտրոնական Ատլանտյան անտառ էկոլոգիական միջանցքի մի մասը, որը հիմնադրվել է 2002 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*
*
*

Կատեգորիա:1997 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ
Կատեգորիա:Էկոլոգիական կայաններ
Ալ-Մարջ

**Ալ-Մարջ** (), հայտնի է նաև որպես **Էլ Մերջ**, քաղաք Լիբիայի հյուսիս-արևելքում, Ալ-Մարջի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքը ենթադրաբար գտնվում է հնագույն Բարկա քաղաքի տարածքում։ Այն գտնվում է Ջեբել Ախդար լեռների մաս կազմող բլուրների շղթայով Միջերկրական ծովից բաժանված բարձրադիր հովտում։

2021 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 60 237 մարդ։ Գլխավոր փողոցում կան մի քանի բանկեր, իսկ գլխավոր փոստային բաժանմունքը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Աբու Բաքր Ասսադիք մզկիթից ոչ շատ հեռու։

## Պատմություն
thumb|left|Աբի Զար ալ Ղիֆարի մզկիթը Մարջում
thumb|left|1963 թվական երկրաշարժի արդյունքում հասցված վնասը
Հնագետների մեծամասնության կարծիքով Ալ-Մարջը գտնվում է հնագույն Բարկա քաղաքի տարածքում, որը սակայն ըստ Ալեքսանդր Գրահամի, գտնվել է Տոլմեյտայում (Պտղոմայիս)։

Ալ-Մարջը ձևավորվել է 1842 թվականին կառուցված թուրքական ամրոցի շուրջ, որն այսօր վերականգնվել է։ Լիբիայի իտալական գաղութարարության շրջանում (1913-1941) քաղաքը կոչվել է Բարկե և զարգացել է որպես վարչական և առևտրական կենտրոն ու հանգստավայր։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Հյուսիսաֆրիկյան արշավի ընթացքում 1-ին դաշտային գնդի ավստրալիական թագավորական հրետանին 1941 թվականի փետրվարի 5-ին հաղթանակ է տարել Բարկեի շրջանի համար մղվող պայքարում։

1942-1943 թվականներից քաղաքը դարձել է բրիտանացիների կողմից գրավված Կիրենաիկայի մայրաքաղաքը։

1963 թվականի փետրվարի 21-ին տեղի ունեցած 5,6 բալ երկրաշարժի արդյունքում քաղաքի մեծ մասն ավերվել է։ Երկրաշարժի հետևանքով զոհվել է 300 մարդ և վիրավորվել ավելի քան 500 հոգի։ Քաղաքի հիմնական վերակառուցման աշխատանքներ սկսել են հին վայրից 5 կմ հեռավորության վրա և ավարտվել են 1970 թվականին։

## Տրանսպորտ
Լիբիայի իտալական գաղութարարության շրջանում Ալ-Մարջը եղել է Բենգազի-Բարկե երկաթուղու վերջին կայարանը։

Այսօր Ալ-Մարջը Բենգազիին կապող երկու ճանապարհ կա։ Մեկն անցնում է Թոքրայով և կազմում է Լիբիական ափամերձ մայրուղու մաս, իսկ մյուսն անցնում է Ալ-Աբյարով։

Ալ-Մարջը Լամլուդա քաղաքին կապող երկու ճանապարհ կա։ Մեկն անցնում է Ալ-Բայդայով և կրկին կազմում է Լիբիական ափամերձ մայրուղու մաս, իսկ մյուսն անցնում է Թաքնիսով և Մարավայով։ Թաքնիսից այն շարունակվում է մինչև Չարուբա-Տիմիմի ճանապարհ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Hamilton, James (1856) *[https://books.google.com/books?id=GzcBAAAAQAAJ Wanderings in North Africa]* J. Murray, London, 

## Արտաքին հղումներ
* Al Marj, Libya. Fallingrain Global Gazetteer

Կատեգորիա:Լիբիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Հյուսիսային Աֆրիկա
Լեո ակումբ

**Լեո ակումբ** (), երիտասարդական կազմակերպություն Լայոնս միջազգային կազմակերպության () հովանու ներքո։ Կազմակերպության անվանումը բացվում է որպես ակումբի կարգախոսի երեք բաղկացուցիչ՝ Leadership, Experience և Opportunity (): Կազմակերպության նպատակն է հասարակության բարելավմանն ուղղված գործունեությունը և ծրագրերը, որոնք պետք է զարգացնեն և մշակեն երիտասարդության շրջանում առաջնորդության, կազմակերպվածության և հասարակական-օգտակար աշխատանքի հմտությունները։

## Պատմություն
Առաջին Լեո ակումբը ստեղծվել է 1957 թվականին Փենսիլվանիայում (ԱՄՆ)։ Նրա հիմնադիրը՝ Ջիմ Գրեյվերը՝ տեղի բեյսբոլի թիմի մարզիչը, համարվում էր Լայոնս ակումբի ակտիվ անդամ։ Ակումբի առաջին կազմում ընդգրկված էին Աբինգթոնի բարձրագույն դպրոցի 35 աշակերտներ, որոնցից 26-ը Գրեյֆերի բեյսբոլի թիմի անդամներ էին։

1964 թվականին Գրեյվերի հիմնադրած շարժումը գրավել է Լայոնսի շրջանային դեպարտամենտի () ուշադրությունը։ Լեո ակումբը ստացել է հովանավորչական օգնություն և հնարավորություն Փենսիլվանիայից դուրս տարածվելու և զարգանալու։ 1967 թվականին շարժումն արդեն ներառել է շուրջ 200 ակումբ, որոնք ստեղծվել են աշխարհի 18 երկրներում, և ճանաչվել է Lions Clubs International պաշտոնական երիտասարդական ծրագրի կողմից։ Հաջորդ տարվա ընթացքում ակումբների թիվն ավելացել է 4 անգամ, և 1968 թվականի վերջին աշխարհի 48 երկրներում եղել է 918 Լեո ակումբ։

Լեո ակումբի պաշտոնական կայքի տրամադրած տվյալների համաձայն։

* 2000-րդ ակումբը ստեղծվել է 1974 թվականին։
* 5000-րդ ակումբը («Fomeque Monarca» Կոլումբիայում) ստեղծվել է 1996 թվականին
2010 թվականի սկզբին Լեո ակումբի շարժումը գրանցվել է աշխարհի 142 երկրներում և ունեցել է 144000 անդամ ամբողջ աշխարհում

## Ակումբի կառուցվածք
Շարժման հիմնական հովանավորներն ու համակարգողներն են Լայոնս ակումբների միջազգային ասոցիացիան () կամ LCI-ը ()։ Լեո ակումբները, որոնք կազմակերպվում են երկրում, միավորվում են Լեո գավառում, իսկ ակումբի անդամները կոչվում են առյուծներ ()։

Յուրաքանչյուր ակումբ ունի իր կառավարումը (այսպես կոչված սպաներ), որոնց թվին են պատկանում ակումբի նախագահը, նրա տեղակալը, գանձապահը և քարտուղարը։ Բացի այդ, կանոնադրությամբ նախատեսվում է ունենալ տարբեր հանձնաժողովներ (ըստ ֆինանսների, ուղղությունների, նախագծերի)։ Յուրաքանչյուր Լեո ակումբ ենթարկվում է գավառի Լայոնս ակումբին։

Լեո ակումբների գործունեության հիմնական ոլորտը տարեցների, երեխաների, հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար տարբեր սոցիալական նախագծերի և միջոցառումների անցկացումն է առողջապահության, կրթության, ինքնազարգացման ոլորտներում։ Լեո ակումբները կարող են նախագծեր իրականացնել ինչպես ինքնուրույն, այնպես էլ այլ Լեո ակումբների կամ կողմնակի կազմակերպությունների հետ համագործակցությունում։

2002 թվականին Լեո ակումբները բաժանվել են երկու ուղղությունների՝ ըստ անդամների տարիքի

* Ալֆա (Alpha), անդամ կարող են լինել 12 տարեկան երիտասարդները (անդամակցության նվազագույն տարիքը) մինչև չափահաս տարիք։
* Օմեգա (Omega), չափահասության տարիքից մինչև Lionz Dystrickt-ի կողմից սահմանված առավելագույն հնարավոր տարիքը (սովորաբար 30 տարի)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1957 հիմնադրված կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Երիտասարդական կազմակերպություններ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ
Յուրի Գաբրիելյան

**Յուրի Միքայելի Գաբրիելյան** (), հայ լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Յուրի Գաբրիելյանը ծնվել է 1952 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ Հայաստանի Շիրակի մարզի Աղին գյուղում։ Երևանի պետական համալսարանն ավարտել է 1981 թվականին։ 1991-1995 թվականներին եղել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալը, 1995-1998 թվականների՝ ԵՊՀ ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության ամբիոնի վարիչը, իսկ 1999 թվականից՝ ԵՊՀ գերմանական բանասիրության ամբիոնի վարիչը։ Բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանը ստացել է 2001 թվականին, 2004 թվականից եղել է պրոֆեսոր։

Յուրի Գաբրիելյանի աշխատությունները վերաբերում են հնդեվրոպական լեզուների համեմատական քերականությանը, գերմանական լեզուների տիպաբանությանը, գերմերենի և հայերենի զուգադրական քերականությանը։ Մահացել է 2021 թվականի հոկտեմբերի 18-ին՝ Երևանում։

## Աշխատություններ
*«Հայերենի ցեղակցության հարցը» 1991 թվական։
*«Հայերենը և նախահնդեվրոպական լեզուն» 2001 թվական։
*«Գերմաներեն լեզվի տիպաբանություն» 2006 թվական։
*«Sprachtypologie und Sprachvergleich» 2007 թվական։
*«Praktische deutsche Grammatik» 2008 թվական։
*«Deutsche Grammatik in Theorie und Praxis» 2010 թվական։
*«Deutsch für die Oberstufe» 2014 թվական։
*«Հարաժամանակայնությունը որպես լեզվի ուսումնասիրության հայեցակետ»։

## Բառարաններ
*«Գերմաներեն-հայերեն» 1998 թվական։
*«Հայ-գերմաներեն» իսկ 2000 թվական։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Յուրիկ Միշայի Գաբրիելյան 

Կատեգորիա:Աղին գյուղում ծնվածներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Կասերին

**Կասերին**  (), Թունիսի համանուն վիլայեթի մայրաքաղաքը։ Բնակչությունը կազմում է 114463 մարդ։ Գտնվում է Թունիսի ամենաբարձր լեռան՝ Շամբիի կողքին։

## Պատմություն
Անտիկ շրջանում Կասերինը հռոմեական գաղութ էր, որը հայտնի էր որպես Կիլիում։

Քաղաքում կան այդ դարաշրջանի հնագիտական վայրեր՝ դամբարաններ, թերմեր, հաղթական կամարներ, ամֆիթատրոն և քրիստոնեական բազիլիկ։
thumb|ձախից|Ֆլավիոսի դամբարանը
Հայտնի հուշարձաններից է «Ֆլավիուսի դամբարանը», որը կառուցվել է տեղի հողատեր Տիտոս Ֆլավիուս Սեկունդայի համար 2-րդ դարի վերջին։ Տապանաքարի վրա կա 110 տողանոց բանաստեղծություն՝ նվիրված Ֆլավիոսին, որն անտիկ շրջանից պահպանված ամենաերկար լատիներեն տապանագիր է։

Ամֆիթատրոնը կառուցվել է մեր թվարկության 1-ին դարի վերջին։

544 թվականին բյուզանդացիները պարտություն կրեցին բերբերներից Կիլիումի ճակատամարտում։

1906 թվականին քաղաքում տեղի ունեցավ գաղութային վարչակազմի դեմ ուղղված բեդվինների առաջին ապստամբություններից մեկը։

1943 թվականի փետրվարին Կասերինի մերձակայքում տեղի ունեցավ Թունիսի արշավի ամենամեծ մարտերից մեկը՝ Կասերինի լեռնանցքի ճակատամարտը։

## Նշանավոր մարդիկ

*Կարիմ Հագգի (ծնվել է 1984 թ. հունվարի 20-ին), թունիսցի ֆուտբոլիստ
*Ֆաուզիա Ալոուի (ծնվել է 1958 թվականին), բանաստեղծ, գրող

## Տնտեսություն
Կասերինյան տնտեսության հիմնական ճյուղը գյուղատնտեսությունն է։ Լավ զարգացած է նաև վերամշակման արդյունաբերությունը։ Քաղաքն ունի աղյուսի, մարմար վերամշակող գործարաններ, կարագի արտադրությն ու էսպարտոյի վերամշակման գործարաններ, ինչպես նաև Benetton Group-ի կարի ֆաբրիկաներ։ Քաղաքում զարգացած է նաև էկոտուրիզմը։

## Կլիմա

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Թունիսի քաղաքներ
Վայրի հյուսիսիում

«**Վայրի հյուսիսիում**» (), ռուս նկարիչ, ռեալիստական բնանկարի վարպետ Իվան Շիշկինի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1891 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 161 × 118 սմ։

Այսօր «Վայրի հյուսիսիում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կիևի պետական պատկերասրահում (Կիև, Ուկրաինա)։

## Պատմություն
Կտավի անվանումը Շիշկինը վերցրել է Լերմոնտովի համանուն բանաստեղծությունից։ Այս կտավը հեղինակը նկարել է գրողի մահվան հիսնամյակին հրատարակության պատրաստվող երկերի ժողովածուի պատկերազարդման համար։ Նկարի պատվիրատուն պետերբուրգցի հրատարակիչ Պյոտր Կոնչալովսկին էր՝ հայտնի գրահրատարակիչ Իվան Կուշներյովի բաժնետերերից։

Նկարն ունի երկու էսքիզ, որոնք այսօր պահպանվում են Ռուսական պետական թանգարանում։

## Նկարագիր
Ինչպես Լերմոնտովի բանաստեղծությունում, «Վայրի հյուսիսիում» ստեղծագործությունում նույնպես վառ կերպով արտահայտվում է մենության թեման։ Անմատչելի մերկ ժայռին, խավարի, սառցի և ձյան մեջ կանգնած է մենավոր սոճին։ Լուսինը լուսավորում է ձնածածկ մռայլ կիրճը և անսահման հեռուն։ Թվում է, թե այդ ցրտի թագավորությունում չկա որևէ կյանքի նշույլ։ Սակայն ընդդեմ սառնամանիքի, ձյան և քամու՝ ծառն ապրում է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1891 նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Իվան Շիշկինի նկարներ
Կատեգորիա:Կիևի պետական պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Ձմեռ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ
Կրիբի

**Կրիբի** (), քաղաք Կամերունի հարավում, ծովային հանգստավայր, Օսեան դեպարտամենտի կենտրոն։ Բնակչությունը 60 հազար մարդ (2007 թվականի տվյալներով)։

## Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի Գվինեական ծոցի ափին՝ Յաունդեից 270 կմ հարավ-արևմուտք և Դուալա քաղաքից 80 կմ հարավ՝ Կիենկե գետի գետաբերանում։ Քաղաքն ունի օդանավակայան։

## Պատմություն
Կրիբին ծագել է որպես գերմանացիների առևտրի կենտրոն տեղացիների հետ, 1884 թվականին մտել է գերմանական Կամերունի կազմի մեջ։ Կրիբին աստիճանաբար դարձավ Կամերունի հարավային մասի տնտեսական կենտրոնը, փղոսկրյա և ռետինե իրերի արտահանման հիմնական նավահանգիստը։ 1895 թվականին քաղաքում հայտնվեց սեփական մաքսատուն։ 1899 թվականին քաղաքի վրա հարձակվել են բուլու ցեղի մարտիկները։

## Բնակչություն
Կրիբիում բնակվում են հիմնականում բասա, բատանգա, մաբի, էվոնդո և բուլու ցեղերը։

## Տնտեսություն
thumb|right|300px|Լոբեի ջրվեժ
1990-ական թվականների երկրորդ կեսին Կրիբիում ստեղծվել է օֆշորային գոտի։ Կրիբիում տեղակայված է նավահանգիստ, որի միջոցով արտահանվում են երկաթի հանքաքար, փայտ և կակաո։ Կրիբիի կողքին նավթ է արդյունահանվում։ Քաղաքում տեղակայված է «Չադ», «Կամերուն» նավթամուղը։

Կրիբին Կամերունի ամենահայտնի հանգստավայրն է, որը գրավում է օտարերկրյա զբոսաշրջիկներին։

## Տեսարժան վայրեր
* Կալոնիալիզմի ժամանակ կառուցված Մայր տաճար, որը վերակառուցվել է 2002 թվականին։
* 12 մետր բարձրությամբ Լոբեի ջրվեժ, որը ձևավորվել է Լոբե գետի՝ Ատլանտյան օվկիանոս ընկնելու ժամանակ՝ քաղաքից 7 կմ դեպի հարավ։
* Արմավենու ափը սպիտակ ավազով է, որը ձգվում է մի քանի կիլոմետր։
* Կամպո Մաան ազգային պարկ, գտնվում է Կրիբիից 20 կմ հարավ։ Նոյեմբեր-հունվար ամիսներին այգու տարածքում գտնվող լողափում ծովային կրիաները ձու են դնում։ Այգում ապրում են նաև պիգմեյներ (միջին աճը մոտ 130 սանտիմետր)։
* Ըստ որոշ տվյալների՝ քաղաքի շրջանում հրաբխային աղերի սողաններ են հայտնաբերվել, ինչը հեռանկարում կարող է Կրիբին վերածել բալնեոլոգիական հանգստավայրի։

## Քույր քաղաքներ
* 20px| Սեն Նազեր, Ֆրանսիա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կամերունի քաղաքներ
Լոբիտու

**Լոբիտու** (), քաղաք և մունիցիպալիտետ Անգոլայում՝
Բենգելայում։ Գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ էստուարիա  Կատումբելայից հյուսիս, պրովինցիայի կենտրոնից մոտ 35 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի միջին բարձրությունը ծովի մակերևույթից 17 մետր է։

Քաղաքի բնակչությունը, ըստ 2014 թվականի տվյալների, կազմում է մոտ 393,079 մարդ։

Գետի վրայով կամրջի կառուցումից հետո Կատումբելա Լոբիտուն միանում է Բենգալա քաղաքին, մեկ մեգապոլիս՝  գրեթե 1 միլիոն բնակչությամբ։ Այն համարվում է Հարավային Աֆրիկայի ամենաարագ զարգացող քաղաքներից մեկը։

### Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1843 թվականին պորտուգալական գաղութային տիրապետության տարածքում՝ պորտուգալական Արևմտյան Աֆրիկայում։ Բենգել երկաթուղու վերջնական կետն է, որը կապում է Ատլանտյան օվկիանոսի մերձափնյա շրջանը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հարավի հետ։

### Պորտուգալիայի խորհուրդը
Հին քաղաքապետարանը հիմնադրվել է 1843 թվականին Պորտուգալիայի վարչակազմի կողմից։ Քաղաքը հիմնադրվել է նաև 1843 թվականին պորտուգալական Մարիա II հրամանով, իսկ 1903 թվականին սկսվում են աշխատանքները Նրա նավահանգստում։ Սակայն խոշոր կառուցապատումները չեն խրախուսվում մինչև 1928 թվականը՝ կարևոր Բենգելյան երկաթուղու կառուցման ավարտը, որը միացնում է պորտուգալական Անգոլան բելգիական Կոնգոյի հետ։ Պորտուգալական կառավարման օրոք նավահանգիստը Անգոլայում ամենածանրաբեռնվածներից մեկն էր (ներքին շրջաններից գյուղատնտեսական արտադրանք արտահանելով և տարանցիկ առևտրով զբաղվելով)։ Ձկնորսությունը, զբոսաշրջության և ծառայությունները նույնպես կարևոր էին։ Օրինակ, դիմակահանդեսը Լոբիտուում  ամենահայտնիներից է եղել պորտուգալական Անգոլայում։

### Անկախություն
1974 թվականի ապրիլի 25-ին Լիսաբոնում Անգոլայում Մեխակների հեղափոխությունից հետո ստեղծվում է անկախություն։ Լոբիտո նավահանգստի գործունեությունը քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Անգոլայում խիստ սահմանափակված էր՝ երկաթուղային տարանցման խափանումներով պայմանավորված (1975-2002 թթ.): Խաղաղության և կայունության պայմաններում Լոբիտոն 2000-ական թվականներին սկսում է վերականգնման գործընթացը և վերսկսում է զարգացման իր ուղին։

## Եղանակը
Լոբիտում մեղմ Արևադարձային չոր կլիմա է՝ փոքր ջերմաստիճանի տատանումներով։ Ձմեռը շատ չոր և ջերմ է, իսկ ամառը համեմատաբար խոնավ է և տաք։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգոլայի քաղաքներ
Բունիա (քաղաք)

**Բունիա** (), քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։ Իտուրի նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Բունիայի բնակչությունը 327 837 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։

## Տեղակայում
Բունիան գտնվում է ծովի մակարդակից 1332 մ բարձրության վրա, Արևելաաֆրիկյան Արևելքի հովտի Ալբերտ լճից 30 կիլոմետր հեռավորությամբ սարահարթի վրա։ Իտուրի գետը հոսում է քաղաքից 20 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Քաղաքը Կիսանգանիի և Կամպալայի մայրաքաղաք Ուգանդայի միջև ընկած ճանապարհի անցակետերից մեկն է։

Բունիան ի սկզբանե գտնվում էր Արևելյան նահանգի Իրումու (, նախկին Իրումու) տարածքում։ Բայց 2005 թվականի սահմանադրական բարեփոխումների արդյունքում, որոնք ազդեցին Կոնգոյի վարչական բաժանման վրա, Բունիան դարձել է Իտուրի նահանգի մայրաքաղաքը։

## Առանձնահատկություններ
Բունիան գտնվում է Իտուրիի հակամարտության կենտրոնում` տեղական Նիլոց Լենդուի (FNI - Ազգայնականների և ինտեգրացիոնիստների ճակատ) և Բանտու Հեմայի (UPC-Կոնգոյի հայրենասերների միություն) միջև։ Կոնգոյի երկրորդ պատերազմի ժամանակ քաղաքում բազմիցս բախումներ են տեղի ունեցել աշխարհազորայինների և Ուգանդայի ուժերի միջև, ինչի հետևանքով Բունիայում մեծ թվով խաղաղ բնակիչներ են զոհվել։ Քաղաքում բացվել է Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում ՄԱԿ-ի խաղաղապահ առաքելությունը (ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևելքում ամենամեծ շտաբներից մեկը)։ Բունիայի հակամարտությունների հիմնական պատճառը տարածաշրջանում հարուստ ոսկու հանքերի առկայությունն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մանուկ Ղազարյան

**Մանուկ Ղազարյան** (), հայ դաշնակահար, կոմպոզիտոր։

## Կենսագրություն
Մանուկ Ղազարյանը ծնվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Երևանում։ Դաշնամուր սկսել է նվագել 9 տարեկանից։ 2000 թվականին ավարտել է Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցը, իսկ 2004 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, մեկ տարի անց հիմնադրել է հիմնադրել է «Art Voices» խումբը։ 2006 թվականին մասնակցել է «Jazz Appreciation Month», իսկ 2007 թվականին՝ երևանյան ջազ փառատոներին։ 2009 թվականին հաղթել է Բուխարեստի ջազային մրցույթում, նաև նվագել է նաև «Chiko & friends» խմբում։ Համագործակցել է հայ երգարվեստի մի շարք ներկայացուցիչների և երաժիշտների հետ։ 2007-2010 թվականներին աշխատել է «Գոհարափայլ» խմբում։ Առաջին ձայնասկավառակը թողարկել է 2010 թվականին։ 2011 թվականից բնակվում է Մոսկվայում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Հայ ջազմեններ
Լարաշ (քաղաք)

**Լարաշ** (նաև **Էլ-Արաիշ,** ), նավահանգստային քաղաք Մարոկկոյում։

## Աշխարհագրական դիրք
Լարաշը գտնվում է Մարոկկոյի ծայրահեղ հյուսիս-արևմուտքում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ Լուկոս գետի ձախ ափին։ Վարչականորեն մտնում է Տանգիեր-Տետուան շրջանի կազմի մեջ և հանդիսանում է համանուն գավառի կենտրոնը։ Բնակչությունը 2012 թվականին կազմում էր 121,257 մարդ։ Կարևոր օվկիանոսային նավահանգիստ է, որով իրականացվում է առևտուրը սահմանակից Իսպանիայի հետ։ Լարաշը մոտ է Ռաբատը և Տանգիեր Մեդ նավահանգիստը կապող A5 մայրուղուն։

## Պատմություն
Հին ժամանակներում Լիկսուսում՝ Լարաշից 4 կիլոմետր հյուսիս-արևելք, եղել է փյունիկյան (իսկ հետո` կարթագենյան և հռոմեական) բնակավայր։ Մ.թ. 1-ին դարում այս տարածքը դարձել է Հռոմեական Հանրապետության մի մասը։ Ներկայիս Լարաշը հիմնադրվել է 7-րդ դարում՝ Արաբիայի նվաճողների կողմից:ձախից|մինի|Շուկա Լարաշում1471 թվականին պորտուգալացիները հարձակվել են քաղաքի վրա, որից հետո՝ 16-րդ դարում, Մարոկկոյի սուլթան Մուհամմեդ ալ-Շեյխը այստեղ կառուցել է հզոր ամրոց, ինչպես նաև վերակառուցել տեղական նավահանգիստը, որը դարձել է Մարոկկոյի ամենամեծ նավահանգիստը մինչև 15-րդ դարի վերջը։ 1491 թվականին Մաուլա ան Նասեր քաղաքում կառուցվել է Կասբահ, որը, ի վերջո, վերածվել է բերբերական ծովահենների հենակետի։

1610 թվականին սուլթան Մուհամմեդ էլ-Շեյխ ալ-Մամունը քաղաքը հանձնել է Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ III-ին՝ իր եղբոր՝ Մուլայ Զիդան Աբու Մաալիի դեմ իսպանական միապետության օգնության դիմաց։ 1689 թվականին Սուլթան Մուլա-Իսմայիլը ռազմական գործողություններ է սկսել Իսպանիայի դեմ, կարողացել է պաշարել քաղաքը, այնուհետև իր մոտ 10.000 զինծառայողի և մոտ 400 իսպանացու կորստի գնով ստիպել նրան հանձնվել։

1765 թվականին Ֆրանսիայի Լարաշ ծովային արշավախումբը պատերազմ է սկսել Լարաշ ծովահենների դեմ, որն ավարտվել է անհաջողությամբ։ 1829 թվականին՝ ավստրիացի առևտրական բրիգանտին Վելոչեի գրավումից հետո, քաղաքը ռմբակոծվել է ավստրիական ռազմանավերի, կորոնետների՝ Կարոլինայի, Ադրիայի, Վենետոյի բրիգայի և շնաձիգ Էնրիկետի կողմից։ 1909 թվականին քաղաքը գրավվել է Իսպանիայի կողմից և մինչև 1957 թվականը՝ Մարոկկոյի անկախացումը, գտնվել իսպանական Մարոկկոյի կազմի մեջ։

Լարաշում, որը բաժանված է հին, մուսուլմանական և նոր «գաղութային» քաղաքի, պահպանվել են իսլամական և անդալուսյան ճարտարապետության հուշարձաններ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Մարոկկոյի քաղաքներ
Ուարա (Չիլի)

**Ուարա** (), ավան Չիլիում։ Համանուն կոմունայի վարչական կենտրոնը։ Գյուղի բնակչությունը կազմում է 956 մարդ (2002)։ Գյուղը և կոմունան գտնվում են Տամարուգալ նահանգի և Տարապակա շրջանի կազմում։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 10 599,7 կմ²։ Բնակչության թիվը` 2730 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը՝ 0,26 մարդ/կմ²։

## Տեղադրություն

մինի|ձախից|250px|Տարապակայի կիրճ
մինի|ձախից|250px|Կակտուսներ Ուարայում
[մինի|ձախից|250px|[Գեոգլիֆներ Չիսա ավանի մոտ]]
Գյուղը գտնվում է Պանամերիկյան մայրուղու վրա՝ Իկիկե վարչական կենտրոնից 47 կմ (ճանապարհով 75 կմ) դեպի հյուսիս-արևելք։

Ուարային սահմանակից են․
* հյուսիսում՝ Կամարոնեսը կոմունան
* արևելքում՝ Կամինյա,Կոլչանե, Պիկա կոմունաները
* հարավում՝ Իկիկե, Ալտո-Օսպիսիո, Պոզո Ալմոնտե կոմունաները
* արևմուտքում՝ Խաղաղ օվկիանոսը
Կոմունան ներառում է նաև Պիսագուա գյուղը և այլ գյուղեր։

## Պատմություն
Ուարան մեծ վնաս է կրել 2005 թվականի երկրաշարժի ժամանակ։

## Տրանսպորտ
Գյուղը հատում են Պանամերիկյան մայրուղին և ճանապարհը, որը տանում է դեպի Օրուրո՝ Բոլիվիա։ Այս ճանապարհը ծառայում է նաև որպես մուտք դեպի Ատակամա անապատ և Իսլուգա հրաբխի ազգային պարկ։

## Ժողովրդագրություն
Կոմունայի բնակչության թիվն ըստ Ազգային վիճագրական ինստիտուտի (INE) տվյալների։

## Կարևոր բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ուարա Նահանգ (citypopulation.de)
* Նահանգի պաշտոնական կայք
* Ուարայի նկարը panoramio.com-ում

Կատեգորիա:Չիլիի բնակավայրեր
Սելչուք Բայրաքթար

**Սելչուք Բայրաքթար** (, ), թուրք ձեռնարկատեր, ինժեներ, «Baykar Makina» ընկերության համասեփականատեր և տեխնիկական տնօրեն, Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի փեսան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1979 թվականին։ Հայրը՝ Օզդեմիր Բայրաքթարը «Baykar Makina» ընկերության հիմնադիրն ու սեփականատերն էր։ Ընկերությունը ավիացիոն-տիեզերական ոլորտում զբաղվում է նոր տեխնոլոգիաների մշակմամբ, արտադրում ռոբոտատեխնիկա և կառավարման համակարգեր, ինչպես նաև անօդաչու թռչող սարքավորումներ։

Սելչուք Բայրաքթարը 2002 թվականին ավարտել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանը։ Ունի Փենսիլվանիայի համալսարանի և Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի մագիստրոսի կոչում։ Դոկտորական աստիճան է ստացել Ջորջիայի Տեխնոլոգիական ինստիտուտում։

Սելչուք Բայրաքթարն առավել մեծ հեղինակություն է ստացել 2016 թվականի մայիսին՝ Իզմիրում մասնակցելով միացյալ ռազմամարզական գործողություններին, որտեղ «Baykar Makina» ընկերությունը ներկայացնում էր իր նոր մշակումը. «Bayraktar TB2» հետախուզական անօդաչու թռչող սարքավորումը։ Թուրքիայի զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի պետ Հյուլուսի Աքարի որոշմամբ՝ այս անօդաչուն համալրել է թուրքական բանակի զինտեխնիկան։

Ներկայումս հիմնական դերակատարումն ունի իր ընկերության նոր տիպի անօդաչու թռչող սարքավորումների մշակման և արտադրության գործում։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կրտսեր դստեր Սյումեյե Էրդողանի հետ։ Ունի մեկ երեխա։ Բայրաքթարն ունի նաև օդաչուի լիցենզիա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրք գործարարներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռեջեփ Թայիփ Էրդողան
Ին Գեզզամ

**Ին Գեզզամ** (), քաղաք և համայնք Ալժիրի հարավային մասում՝ Թամանրասեթ վիլայեթում։ Համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է և միակ համայնքը։

## Աշխարհագրական դիրքը
մինի|Ին Գեզզամ համայնք
Քաղաքը գտնվում է վիլայեթի հարավում՝ Սահարա անապատի կենտրոնական մասում, Նիգերի հետ պետական սահմանի մոտ, երկրի մայրաքաղաք Ալժիրից մոտավորապես 1910 կիլոմետր հարավ-հարավ-արևելք (SSE): Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 399 մետր։

Ին Գեզզամ համայնքը սահմանակից է Թին Զաուատին, Աբալեսա, Թամանրասետ, Տազրուկ կոմունաներին, ինչպես նաև Նիգերի տարածքին։ Նրա տարածքը 46,813 կմ² է։

## Կլիմա
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես անապատային կլիմա (BWh՝ ըստ Կյոպպենի դասակարգման)։ Տարվա ընթացքում գործնականում տեղումներ չեն լինում (միջին տարեկան քանակը՝ 43 մմ)։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 27,9&nbsp;°C է։ Ամենացուրտ ամսվա (հունվար) միջին ջերմաստիճանը 18,6 ° С է, ամենաշոգ ամվանը (հունիսը)՝ 34,6 °С:

## Բնակչություն
2008 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ կոմունայի բնակչությունը կազմում էր 7045 մարդ։ Տղամարդիկ կազմել են ընդհանուր բնակչության 51,7  %-ը, կանայք` համապատասխանաբար 48,3 %-ը։ Բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 39,4 %։ Տղամարդկանց մոտ գրագիտության մակարդակը կազմել է 50,7 %, կանանց մոտ` 27,1 %։ Ին Գեզզամ քաղաքի բնակիչների 1,7 %-ն ունեցել է բարձրագույն կրթություն, 4,9 %-ը` միջնակարգ կրթություն։

## Տրանսպորտ
Քաղաքի միջով անցնում է Տրանսսահարյան մայրուղին։ Հարավարևմտյան ծայրամասում գտնվում է համանուն օդանավակայանը։

## Բնակավայրեր
Համայնքը բաղկացած է վեց բնակավայրերից․
* Ին Գեզզամ
* Ին Ազաուա
* Լաունի
* Ին Աթայե
* Գարեթ Նուս
* Հասսի ին Թաֆուկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Ջանեթ

**Ջանեթ** (),  քաղաք և համայնք Ալժիրի հարավ-արևելքում՝ Իլիզի վիլայեթում։ Ջանեթ շրջանի վարչական կենտրոնն է։

## Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքը գտնվում է վիլայեթի հարավում՝ Տասսիլին Աջջեր սարահարթի հարավային մասում, երկրի մայրաքաղաք Ալժիրից մոտավորապես 1470 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 1053 մետր։

Ջանեթ համայնքը սահմանակից է Իլիզի և Բորջ էլ Հուաս համայնքներին, ինչպես նաև Լիբիայի և Նիգերի տարածքներին։ Նրա տարածքը կազմում է 57,460 կմ²։

## Կլիմա
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես անապատային կլիմա (BWh՝ ըստ Կյուպպենի դասակարգման)։ Տարվա ընթացքում գործնականում տեղումներ չեն լինում (միջին տարեկան քանակը 18 մմ է)։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 23,4&nbsp;°C է։ Ամենացուրտ ամսում (հունվար) միջին ջերմաստիճանը 12,4&nbsp;°C է, ամենատաք ամսին՝ հունիսին՝ 31,6&nbsp;°C:

## Բնակչություն
2008 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում էր 14 655 մարդ։  Տղամարդիկ կազմել են ընդհանուր բնակչության  53,7 %-ը, կանայք` համապատասխանաբար 46,3 %-ը։ Բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 85,6 %։ Տղամարդկանց գրագիտության մակարդակը կազմել է 92,1 %, կանանց մոտ` 78 %։ Ջանեթի բնակիչների 4,1 %-ն ունեցել է բարձրագույն կրթություն, 19,8 %-ը` միջնակարգ կրթություն։

## Տրանսպորտ
Քաղաքի հարավային կողմով անցնում է N3 ազգային մայրուղին։ Գործում է համանուն օդանավակայանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Կաբվե

**Կաբվե** (, մինչև 1965 թվականը՝ *Broken Hill*), քաղաք Կենտրոնական Զամբիայում, Կենտրոնական նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Լուսակայից մոտ 140 կմ հյուսիս՝ ծովի մակարդակից 1182 մ բարձրության վրա։

## Պատմություն
Կաբվեն Զամբիայի Կենտրոնական նահանգի մայրաքաղաքն է, որի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով գնահատվել է 202,914 մարդ։ Մինչև 1965 թվականը կոչվում էր Broken Hill, այն հիմնադրվել էր, երբ 1902 թվականին հայտնաբերվեցին կապարի և ցինկի հանքավայրեր։ Այն կարևոր տրանսպորտային, գյուղատնտեսական և համալսարանական կենտրոն է։

1902 թվականին Բրոքեն Հիլի տարածքում ցինկի հանքավայրերի հայտնաբերումից հետո սկսվեց գունավոր մետաղների՝ կապար, ցինկ և վանադիում, արդյունահանման և վերամշակման ենթակառուցվածքների կառուցումը։ 1903 թվականին ստեղծվել է Rhodesian Broken Hill Development Company-ն, որը ծառայում է ոլորտի շահերին։ 1906 թվականին քաղաքում կառուցվեց երկաթուղի, որը շահագործում էր «Ռոդեզյան երկաթուղիներ» ընկերությունը։ 1921 թվականին Բրոքեն Հիլի  տարածքում գտնվող հանքերից մեկում հայտնաբերվել են «Broken Hill Man» կամ «Rhodesian Man» անունով մարդու մնացորդներ։ 1924 թվականին Մալունգուշի գետի հանքերը սպասարկելու համար Աֆրիկայի առաջին հիդրոէլեկտրակայաններից մեկը կառուցվեց՝ Կաբվեից 51 կմ հարավ-արևելք։

## Կլիմա

## Տնտեսություն և տրանսպորտ
Կաբվեն խոշոր տրանսպորտային հանգույց է`ճանապարհային և երկաթուղային։ Երկրի գլխավոր տրանսպորտային երթուղին՝ Մեծ Հյուսիսային մայրուղին, անցնում է Կաբվեով։ Քաղաքում է գնվում «Zambia Railways» ընկերության գլխամասային գրասենյակը։ 1990-ականներին կապարի և ցինկի հանքի փակումից հետո քաղաքի տնտեսական վիճակը վատթարացավ։ 1980-ականներին կառուցվեց չինական կապիտալի մասնակցությամբ տեքստիլ գործարանը, որը փակվեց 2007 թվականին։ Շրջակա տարածքներում աճեցվում է եգիպտացորեն և ծխախոտ։

Blacksmith ինստիտուտի տվյալներով՝ Կաբվեն մոլորակի տասը ամենաաղտոտված վայրերից մեկն է (2007 թվական) ՝ ծանր մետաղներից աղտոտվածության պատճառով։Քաղաքը երկաթուղային գծով կապված է Նդոլա, Լուսակա, Լիվինգսթոն, Կապիրի, Մպոշի, Մպիկա, Նակոդե քաղաքների հետ։ Կա օդանավակայան։

## Բնակչություն
Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 223 673 մարդ։

Քաղաքի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.

## Նշանավոր մարդիկ
*Ուիլբուր Սմիթ՝Հարավաֆրիկացի գրող, պատմական և արկածային վեպերի հեղինակ
*Մայքլ Նորգրով՝ բռնցքամարտիկ
*Թութվա Նգուլուբե, քաղաքական գործիչ

## Պատկերասրահ

Kabwe Man Transporting A Bin.jpg|Բեռնակիր
Taxi Rank I'm Kabwe.jpg|Տաքսի
Kabwe Ambulance.jpg|Շտապ օգնություն


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Kabwe». Encyclopædia Britannica from Encyclopædia Britannica 2007 Ultimate Reference Suite (2007).
* Kabwe: From discovery to recovery 

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Զամբիայի քաղաքներ
Դահաբ

**Դահաբ** (), առողջարանային ոչ մեծ քաղաք Եգիպտոսում՝ Սինայի թերակղզու հարավարևելյան մասում, Կարմիր ծովի Աքաբայի ծոցի ափին։ Ընկած է տարածաշրջանի խոշորագույն բնակավայրից՝ Շարմ էլ Շեյխից մոտավորապես 80 կիլոմետր դեպի հարավ։ Սինայի բազմաթիվ այլ բնակավայրերի պես՝ Դահաբն էլ իր տարեգրության սկզբնական շրջանում եղել է բեդվինական գյուղ (ձկնորսական կեցավայր)։ 2006 թվականի տվյալներով Դահաբում ապրում էին մոտավորապս 5 հազար բեդվիններ և 7 հարյուր այլազգիներ։ Քաղաքում գործում են հարյուրից ավելի հյուրանոցներ և խորասուզման (դայվինգի) հիսունից ավելի կենտրոններ։ Պահպանվել է հին քաղաքամասը, որի առափնյա փողոցի եզրերին գտնվում են համեմատաբար էժան քեմփինգներ, հոսթելներ, ոչ մեծ հյուրանոցներ, ռեստորաններ, ճաշարաններ, հուշանվերների, մրգերի, քաղցրավենիքի խանութներ։ Ծովախորշի ափին կարելի է տեսնել մեր թվականությունից առաջ 2-րդ դարում կառուցված փարոսի և նաբաթացիների օգտագործած հին նավահանգստի մնացորդները։

Դահաբը հռչակվել է որպես վինդսերֆինգով զբաղվելու լավագույն վայր։ Քամիներն այստեղ մշտապես փչում են և ափից ոչ շատ հեռու բարձր ալիքներ են առաջացնում։ Այստեղ իրենց մարզումներն ու հանգիստն են անցկացնում նաև սնորքելինգի և դայվինգի սիրահարները։ Նրանց սիրած վայրը այսպես կոչված՝ Կապույտ անցքն է. դա Դահաբից հյուսիս ընկած կորալային մեծ փոս է և համբավվել է նրանով, որ դարձել է մեծաթիվ դժբախտ պատահարների վայր, ընդ որում՝ այդ պատահարների զգալի մասը մահացու ավարտ է ունեցել։ Դահաբի գրավիչ տեսարժան վայրերից է սբ. Եկատերինայի վանքը, որն ըստ ավանդազրույցի՝ կառուցվել է հենց այն վայրում, որտեղ Մովսեսը տեսել է Անկեզ մորենին։

2006 թվականի ապրիլի 24-ին Դահաբում տեղի է ունեցել պայթյուն, որի կազմակերպիչները միմյանց դեմ հակամարտող բեդվինական թշնամի խավերի ներկայացուցիչներ էին։ Այդ պայթյունի հետևանքով զոհվել է 23 մարդ (ոչ զբոսաշրջիկներ)։

## Պատկերասրահ

الجمل من وسائل النقل فى دهب الجميلة.jpg||Բեդուինն իր ուղտով
BlueHole_Rohscan_bearb_150d.jpg|Դահաբի Կապույտ անցքը
Dahab Beach.jpg|Դահաբի առափնյան
Dahab View from dive shop.JPG|Տեսարան քաղաքից
Dahab evening 01.JPG|Դահաբն ու Աքաբայի ծոցը երեկոյան
Dahab lungomare (2005).jpg|Փողոցներից մեկը
BlueHole Rohscan bearb 150d.jpg|Blue Hole-ը քաղաքի մերձակայքում
ISS010-E-7922.jpg|Քաղաքի տեսքը տիեզերքից
Dahab - Eel Garden.jpg|Ծովախութի մերձակայքում
Near Dahab Background Saudi Arabia.JPG|Քաղաքի արվարձանը և Սաուդյան Արաբիայի ափը


## Կլիմա
Դահաբին բնորոշ է անապատային շոգ կլիման (Köppen-Geiger climate classification system-ի դասակարգմամբ՝ BWh as the rest of Egypt. Weather on summer days is very hot and also quite hot at night. Winter days are warm and nights are mild. Dahab has a very dry climate and rain is rare, even during the winter months. The precipitation peaks in February.:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Дахаб на сайте государственной информационной службы
* Дахаб на сайте Палаты водных видов спорта при Министерстве туризма Египта

Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքներ
Առնո Կալիմուենդո

**Առնո Կալիմուենդո-Մյուինգա** (ֆր․՝ Arnaud Kalimuendo-Muinga, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Ներկայումս վարձավճարով հանդես է գալիս «Լանս ՖԱ»-ի և Ֆրանսիայի Մ21 հավաքականի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
2012 թվականի հուլիսին Կալիմուենդոն միացել է «ՊՍԺ»-ի ակադմիային։ Ակումբի Մ19 թիմի կազմում նա իր դեբյուտը նշել է ՈՒԵՖԱ Եվրոպա Լիգայի երիտասարդական առաջնության շրջանակներում 16 տարեկան հասակում։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը ֆուտբոլիստը թիմի հետ կնքել է 2019 թվականի հուլիսի 8-ին՝ մինչև 2022 թվականի հունիսի 30-ը։ Փարիզայն ակումբի կազմում նա իր նորամուտի հանդիպումն անցկացրել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ մասնակցելով «Լանս»-ի դեմ խաղին, որն ավարտվել է 1-0 հաշվով՝ փարիզյան թիմի պարտությամբ։

2020 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Առնոը երկարաձգեց իր գործող պայմանագիրը մինչև 2024 թվականը, այնուհետև վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվեց «Լանս», որի կազմում իր դեբյուտը նշել է հոկտեմբերի 18-ին՝ «Լիլի» դեմ խաղում։ Այդ հանդիպումն ավարտվել է 4-0 հաշվով՝ «Լիլի» հաղթանակով։ Նոյեմբերի 22-ին Կալիմուեդոն դարձել է հաղթական գոլի հեղինակ «*Դիժոն ՖԱ*»-ի դեմ խաղում(1-0)։ Հաջորդ երկու խաղերում նա կրկին դարձել է գոլի հեղիանկ, դառնալով 70 տարվա մեջ «Լանս»-ի առաջին ֆուտբոլիստը, որը Լիգա 1-ի շրջանակներում երեք խաղում անընդմեջ դարձել է գոլի հեղինակ։

2021 թվականի հունիսի 10-ին ֆուտբոլիստը վերադարձավ «ՊՍԺ»։ Վերադարձից հետո իր առաջին հանդիպումն անցկացրել է օգոստոսի 1-ին՝ մասնակցելով Ֆրանսիայի Սուպերգավաթի շրջանակներում կայացած «Լիլի» դեմ խաղին, որն ավարտվել է 1-0՝ «ՊՍԺ»-ի պարտությամբ։ Այնուամենայնիվ, տրանսֆերային պատուհանի փակման օրը՝ օգոստոսի 31-ին, ֆուտբոլիստը նորից մեկ տարի վարձակալության ժամկետով տեղափոխվեց «Լանս»։ Հոկտեմբերի 1-ին Առնոը դարձավ դուբլի հեղինակ «Ռեյմսի» դեմ խաղում, որը նրա կարիերայի առաջին դուբլն էր։

## Միջազգային կարիերա
Կալիմուենդոն հանդես է եկել Ֆրանսիայի հավաքականի տարբեր տարիքային խմբերում։ Մ17 հավաքականի կազմում դարձել է Բրազիլիայում կայացած Աշխարհի Մ17 առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Այդ առաջնության շրջանակներում նա դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ Նիդեռլանդների հավաքականի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 3-1 հաշվով։

2021 թվականի մայիսի 24-ին Առնոը հրավիրվել է Ֆրանսիայի Մ21 հավաքական՝ մասնակցելու Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։

## Վիճակագրություն

## Ձեռքբերումներ
### Միջազգային
* Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (Մ17) - 2019

### Անձնական
* «ՊՍԺ»-ի ակադեմիայի լավագույն ֆուտբոլիստ - 2020

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:2002 ծնունդներ
Կատեգորիա:Լանսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հունվարի 20 ծնունդներ
Կատեգորիա:Պարի Սեն-Ժերմենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Տոմբվա

**Տոմբվա** (), քաղաք և մունիցիպալիտետ Անգոլայում, Նամիբի վարչական կենտրոն։

## Պատմություն
Պորտուգալացիները առաջին անգամ եղել են այդ տարածքում (որտեղ հիմա գտնվում է Տոմբվան) 1466 թվականի արշավանքի ժամանակ։ Նրանք գտնում են երկու մեծ ծառեր, որոնք կոչվում են Կուրոկա և Անգրա-դաս-Դուաս-Ալդեյաս։
1839 թվականի սեպտեմբերի 24-ին այդտեղ այցելում է կապիտան Պեդրո Ալեքսանդրինո դա Կունյան և վերանվանում է գյուղ Կուրոկա և Անգրա-դաս-Դուաս-Ալդեյաս Պորտու-դու-Պինդայում։ Պորտուգալացիները
վախենում էին Բրիտանական ազդեցության մեծացումից տարածաշրջանում հետախույզ Ջեյմս Էդվարդ Ալեքսանդրի այցից հետո։ Պորտո դո Պինդա գյուղը վերանվանում է Պորտ Ալեքսանդր, անուն, որը մնում է բնակավայրում մինչև գաղութային շրջանի ավարտը։ Պորտուգալացիներն առաջին անգամ սկսում են ամրոց կառուցել, որի մոտ աճում են ձկնորսական նավահանգիստ  Ալեքսանդրը և Սան Մարտին դոս Տիգրեշը (լքված 1975 թվականին)։ Մունիցիպալիտետ Պորտո Ալեքսանդրը պաշտոնապես հիմնադրվել է 1895 թվականին և այդ անվանումը պահել է մինչև 1975 թվականը։

## Նկարագրություն
Տոմբուա մունիցիպալիտետի մակերեսը կազմում է  18 019 կմ²։ Այն իր չափերով խոշորագույնն է Նամիբ նահանգում:Տոմբուան միակ մունիցիպալիտետն է Նամիբում, որ օգտագործում է Կունենե գետի ջրերը, որն ամբողջությամբ չի ցամաքում տարվա ընթացքում
:

## Ժողովրդագրություն
Մունիցիպալետի բնակչությունը մոտ 187,000 է։ Տոմբվան մունիցիպալիտետի կենտրոնն է, այնտեղ ապրում է բնակչության 60 %-ը։ Էթնիկ կազմն է  մուկաբալա ցեղը, խիմբան  (բնակչության մեծամասնությունը) և  ժողովուրդների կոյսանյան խումբը։ Մունիցիպալիտետի բնակչության մոտ 50%-ը գործածում է պորտուգալերենը որպես հիմնական լեզուն, տարածվածությամբ երկրորդը կուվալեն է։

## Տնտեսություն
Տոմբուա մունիցիպալիտետի տնտեսությունը հիմնված է ձկնորսության և ձկան վերամշակման արտադրության վրա։ Նաև նշանակալի եկամուտ է բերում զբոսաշրջությունը։ Մունիցիպալիտետի տարածքում է գտնվում Իոնի Ազգային պարկը և Սան-Մարտին-դուշ-Տիգրեշի քանդված բնակավայրը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգոլայի քաղաքներ
Անթալահա

**Անթալահա,** քաղաք Մադագասկարում։ Գտնվում է Սավայի շրջանում, համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ 30000 մարդ (2001 թվականի մարդահամար)։

Քաղաքում լավ զարգացած է փայտամշակման արդյունաբերությունը։ Անթալահան նաև վանիլինի արտահանման կենտրոն է։ Քաղաքն ունի նավահանգիստ  և օդանավակայան։

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կայուն աճում է։ Եթե 1975 թվականին Անթալայում բնակվում էր 17 541 մարդ, իսկ 1993 թվականին՝ 23 949 մարդ, ապա 2001 թվականին՝ 30 000։

Հողագործությունն ապահովում է աշխատունակ բնակչության 40%-ի զբաղվածությունը։ Ամենակարևոր մշակաբույսը վանիլն է, մյուս կարևոր ապրանքներն են մեխակը և բրինձը։ Արդյունաբերությունն ու ծառայությունները զբաղվածություն են ապահովում բնակչության համապատասխանաբար 30.00% և 29.98% -ի համար։ Բացի այդ, ձկնորսությամբ զբաղվում է բնակչության 0.02% -ը։

## Կլիմա
Քաղաքը գտնվում է երկրի հյուսիս-արևելքում՝ Հնդկական օվկիանոսի ափին։ Կլիման շատ անձրևային է։ Ամենաառատ տեղումները, ամենաբարձր խոնավությունը և ամենաշոգ ջերմաստիճանը սովորաբար դիտվում են դեկտեմբերից ապրիլ ընկած ժամանակահատվածում, ամենախոնավ ամիսը հունվարն է։ Մայիսից նոյեմբեր ամիսները մի փոքր ավելի չոր են, սառը և ավելի քիչ խոնավ։ Ամենաչոր ամիսը սեպտեմբերն է, տեղումների միջինը 90,9 մմ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Մադագասկարի քաղաքներ
Կոնստանդինա (Բյուզանդիայի կայսրուհի)

**Կոնստանդինա** (), Բյուզանդիայի կայսրուհի (582-602), Մորիկ կայսեր կինը, Տիբերիոս Բ Կոստանդինի և Ինո Անաստասիայի դուստրը։ 582 թվականից մինչև իր մահ կրել է «Ավգուստա» տիտղոսը։ Կոնստանդինայի կենսագրությունը նկարագրված է Թեոֆիլակտոս Սիմոկատտեսի, Պողոս Դիակոնուսի և Հովհաննես Բիկլարենսիսի տարեգրություններում։

13-րդ դարում կազմված «Վրացական տարեգրությունում» Կոնստանդինան սխալմամբ համարվում է Խոսրով Բ Փարվեզի դուստրը։ Համաձայն ավելի ուշ տարբերակների, Կոնստանդինան, իր դստեր՝ Մարիայի միջոցով եղել է նրա զոքանչը։

## Կենսագրություն
### Կեսարի դուստր
Նրա հայրը՝ Տիբերիոսը, Հուստինոս Բ-ի օրոք ծառայում էր որպես էքսկուբիտորների կոմիտ։ Ըստ հեղինակների՝ կայսրը պարբերաբար տառապում էր խելագարության նոպաներից, որոնց ժամանակ նա չէր կարողանում կատարել իր պարտականությունները․ Ենթադրվում է, որ Հուստինոսի հոգեկան հիվանդությունը սկսվել է 573 թվականի նոյեմբերին՝ Սասանյան Պարսկաստանի շահ Խոսրով Ա Անուշիրվանի կողմից Դարա կարևոր ամրոցի գրավման մասին լուրը ստանալուց հետո։ Ըստ Գրիգոր Տուրցիի, այդ պահին կայսրության միակ ուժը եղել է ինքնակալի կինը՝ Աելիա Սոֆիան, Հուստինիանոս Մեծի կնոջ՝ Թեոդորայի զարմուհին։ Եվագրիոս Սքոլաստիկոսը հայտնում է, որ Սոֆիային հաջողվել է ինքնուրույն երեք տարվա զինադադար կնքել Խոսրովի հետ։ Բայց որպես ռեգենտ արդյունավետ իշխանություն ունենալու համար նրան աջակիցներ էին պետք, և այդ պատճառով նա Տիբերիոսին ընտրեց որպես կայսերակից

Ըստ Թեոփանես Խոստովանողի տարեգրության՝ Հուստինոսը 574 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Տիբերիոսին պաշտոնապես կեսար է նշանակում։ Նա նաև որդեգրվում է կայսեր կողմից և այդպիսով դառնում նրա օրինական ժառանգը։ Ինոն ստանում է «կեսարիսա» տիտղոսը և դառնում կայսրության երկրորդ կինը կայսրուհուց հետ, իսկ Կոնստանդինան և նրա քույր Հարիտոն դառնում են կայսերական ընտանիքի անդամներ։

Հովհան Եփեսացու «Եկեղեցական պատմություն»-ը և Թեոփանես Խոստովանողի «Ժամանակագրություն»-ը վկայում են, որ ինքը՝ Սոֆիա կայսրուհին ծրագրել էր Հուստինիոսի մահից հետո ամուսնանալ Տիբերիոսի հետ։ Նրա այդ ժամանակվա ամուսնությունը գնահատվում էր որպես վիրավորանք նրա համար, և Ինոյին ու նրա դուստրերին արգելեցին մտնել Կոստանդնուպոլսի Մեծ պալատ։

## Ծանոթագրություններ