Անատոլի Պիսկովեց

**Անատոլի Պիսկովեց** (; ), սովետական ֆուտբոլիստ, ուկրաինացի մարզիչ։ Ուկրաինայի վաստակավոր մարզիչ։

## Խաղային գործունեություն
Անատոլի Պիսկովեցն իր խաղային գործունեությունը սկսել է 1970 թվականին «Ագրոտեխսերվիս» ակումբում (Սումի), որտեղ նա խաղացել է մինչև 1973 թվականը։ Հաջորդ երկու տարիներին նա եղել է «Ուրալանի» խաղացող։ 1975 թվականին տեղափոխվել է Կամչատկայի Պետրոպավլովսկ, որտեղ հինգ տարի խաղացել է «Վուլկան»-ում։ Ամենաբարձր ցուցանիշը, որում նա խաղացող էր, ԽՍՀՄ առաջնության երկրորդ լիգան էր։

## Մարչական գործունեություն
Մարզչական գործունեությունը սկսել է 1980 թվականին Նիվա (Միրոնովկա) սիրողական թիմում։ 1981 թվականին Կիևի Ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտն ավարտելուց հետո նրան հրավիրել են Կիևի ՍԿԱ՝ օգնելու Վլադիմիր Մունտյանին։ 1982-1984 թվականներին ինքնուրույն գլխավորել է Ձերժինսկ քաղաքի «Քիմիկ» ակումբը, որը հանդես է եկել դաշնակցային երկրորդ լիգայում։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է Կիևի մանկապատանեկան մարզադպրոցներից մեկում որպես սպորտային տնօրեն։ 1992 թվականին մարզիչը մեկնել է ԱՄԷ, որտեղ մարզել է «Ալ Ահլի»-ին (Դուբայ)։

1994 թվականին Ուկրաինա վերադառնալուց հետո գլխավորել է Կիևի կանանց ֆուտբոլի «Ալինա» թիմը։ Այս ակումբի հետ նա դարձել է առաջնության ու Ուկրաինայի գավաթի հաղթող։ Այս հաջողություններից հետո Պիսկովեցին նշանակել են Ուկրաինայի կանանց հավաքականի մարզիչ։ 1998 թվականին նրան հրավիրել են Ռուսաստանի կանանց «Էներգիա» (Վորոնեժ) թիմ, որը նույնպես գլխավորել է Ռուսաստանի չեմպիոնի կոչումը։ 1999-2002 թվականներին կրկին աշխատել է Ուկրաինայի կանանց հավաքականների հետ։

Տղամարդկանց թիմերի հետ աշխատանքի է վերադարձել 2003 թվականին՝ գլխավորելով «Կրիվբաս»-ը։ 2005 թվականին մարզիչը տեղափոխվել է Ադրբեջան՝ «Ինտեր» (Բաքու) խմբին նախապատրաստելու համար, հետո սեփական «Սիմուրգ» ակումբի ղեկավարության համար։ 2006 թվականի հունիսին նրան հրավիրել են ալչևական «Ստալի» մարզչական շտաբ, որից հետո մեկնել է Վրաստան՝ ստանձնելու երկրի գործող չեմպիոն «Օլիմպի» (Ռուսթավի) մարզչի պաշտոնը։ Կիևի ֆուտբոլի ֆեդերացիայում կարճատև աշխատանքից հետո Պիսկովեցը վերադարձել է Վրաստան, որտեղ առաջին դիվիզիոնի «Գագրա» թիմի հետ նվաճել է երկրի գավաթը և իրավունք է ստացել խաղալ Եվրոպայի լիգայում։

2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին դարձել է Լեհաստանի առաջին դիվիզիոնի «Օլիմպիա» (Էլբագոն) թիմի մարզիչը՝ պայմանագիր կնքելով թիմի հետ մինչև 2011/12 մրցաշրջանի ավարտը՝ երկարաձգման հնարավորությամբ։ Orange Sport-ին տված հարցազրույցում նա ասել է, որ համաձայնել է աշխատել Լեհաստանում ավելի քաղաքակիրթ եվրոպական ֆուտբոլին մոտ լինելու պատճառով։ 2012 թվականի հունվարի սկզբին նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, որից հետո առողջական պատճառներով հրաժարական է տվել։

Ուկրաինա վերադառնալուց հետո աշխատել է «Վոլին» երիտասարդական թիմի հետ, իսկ 2013 թվականի ապրիլի 26-ին հիմնական թիմի մարզչի պաշտոնից Անատոլի Դեմյանենկոյի հրաժարականից հետո նշանակվել է Պրեմիեր լիգայի թիմի գլխավոր մարզչի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Թիմի գլխավորությամբ մեկ հանդիպումից հետո նրան փոխարինել է Վիտալի Կվարցյանին, որից հետո նա լքել է ակումբը։

2015 թվականի փետրվարի 8-ին նշանակվել է լատվիական «Դաուգավա» ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն, նրա նոր թիմը արտոնագրված չէր խաղալու մեծ լիգաներում, և գործարքն ուժի մեջ չի մտել։ 2015 թվականի գարնանը նա վերադարձել է «Գագրա», որը այդ ժամանակ համարվում էր Վրաստանի առաջնության առաջին դիվիզիան։ Նույն թվականի ամռանը հեռացել է ակումբից՝ վերադառնալով Ուկրաինա, որտեղ 2015 թվականի հուլիսից մինչև 2016 թվականի հունիսը մարզել է սիրողական «Օբուխով» ֆուտբոլային ակումբը, որից հետո կրկին առաջարկ է ստացել գլխավորել «Գագրայի» ֆուտբոլային ակումբը՝ իր գործունեության ընթացքում երրորդ անգամ դառնալով այս ակումբի գլխավոր մարզիչը։

2020 թվականին Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ցմահ որակազրկվել է ֆուտբոլի հետ կապված ցանկացած գործունեությունից՝ պայմանավորված խաղերի կազմակերպմանը մասնակցելու համար, սակայն արդեն 2021 թվականի հուլիսի վերջին այն արդարացվել էր Լոզանի մարզական արբիտրաժային դատարանի կողմից։

## Մարզչական նվաճումներ
* Վրաստանի գավաթի շահառու․ 2011
* Վրաստանի Առաջին լիգայի հաղթող․ 2010-2011

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ