Սիրեկանը (վեպ)

«**Սիրեկանը»,** Մարգերիտ Դյուրասի մասամբ ինքնակենսագրական վեպը՝ հրապարակված 1984 թվականին «Մինյուի» (ֆրանսերենից թարգմանաբար՝ կեսգիշեր) հրատարակչությունում։ Այն հեղինակին նույն թվականին արժանացնում է Գոնկուրյան մրցանակի, իսկ 1986 թվականին Ռից-Փարիզ-Հեմինգուեյ մրցանակին՝ որպես անգլերենով տպագրված լավագույն վեպ։

## Պատմական ակնարկ
Վեպը, որը սկզբում պետք է ունենար «Բացարձակ լուսանկար» վերնագիրը, լույս տեսնելուն պես գրական միջավայրում հռչակ է ձեռք բերում։ 1984-ի նոյեմբերին վեպը ստանում է Գոնկուրյան մրցանակ քվեարկության երրորդ փուլում, 6 ձայնով։ Մյուս 2 ստեղծագործությունները՝ Բերտրան Պուարո-Դելպեշի «Ամառ 36» և Բերնար-Անրի Լևի «Սատանան» գլխում ստանում են համապատասխանաբար 3 և 1 ձայն։ Մրցանակը տրվում է Դյուրասի «Պատնեշ Խաղաղ օվկիանոսի դեմ» վեպի մերժումից և քննադատություններից 34 տարի անց։ Մի վեպ, որի պատճառով նա շատ է տառապել, և որը նրան միառժամանակ ստիպում է մերժել մրցանակը։

Մինչ Գոնկուրյան մրցանակը, «Սիրեկանը» վեպը մեծ հաջողություն է ունենում՝ վաճառվելով ավելի քան 250 000 օրինակից, իսկ մրցանակը ստանալուց հետո՝ 1,63 միլիոն օրինակից ամիսների ընթացքում, որից հետո վեպը դարձավ պատմության մեջ Գոնկուրյան մրցանակ ստացած ամենավաճառված վեպերից մեկը։

## Ռեզյումե
Լինելով Ֆրանսիային պատկանող Հնդկաչինում անց կացրած մանկության ու պատանեկության մասին պատմությում, ինքնակենսագրականին բնորոշ գծերով այս վեպը սեփական ես-ի վերլուծության էսսե է։ Պատմությունը 2 մեծ իրադարձությամբ է բնորոշվում․ Մեկոնգով անցնելը Հոշիմին հասնելու համար, որտեղ փոքրիկ աղջկա դպրոցն էր և այնտեղ բնակվելը։ Հնդկաչինում ապրելու ժամանակ նա սիրահարվում է մի հարուստ չինացի տղայի և ունենում իր առաջին սերը։ Սիրահար հարաբերություններին խառնված են նաև աղջկա դժվար հարաբարություները մոր և եղբոր հետ, ում մայրը միշտ սիրել է։ Պատմության մեկ այլ կարևոր իրադարձություն է Մեկոնգի ափին գտնվող իրենց տան համար սպառնալիք հանդիսացող պատնեշի ճեղքվելը։ Սակայն վեպի գլխավոր կետը խենթ սերն է 15-ամյա աղջկա և իրենից 12 տարով մեծ չինացի տղայի միջև։ Նրա Ֆրանսիա գնալու[3] ծախսերը հոգում է տղան, որին նա նայում է մինչև նավահանգիստը անհետանում է նրա տեսադաշտից։ Պատմությունն ավարտվում է աղջկա զանգով, որն ուղղված էր տղային, երբ արդեն երկուսն էլ ծեր էին։

## Իրական կյանքի հետ եղած կապ
Դյուրասը երբեք չի բացահայտել իր չինացի սիրեկանի անունը, բայց «Սիրեկանը» ֆիլմի նկարահանման ժամանակ նա ընդունում է, որ հենց ինքն է գրքի հերոսուհին։ Չինացու մասին վերջին տեղեկությունը, որ Դյուրասն իմացել է, այն է, որ նա գաղթել է Միացյալ Նահանգներ Չինաստանի Ժողովրդական Հարապետության հիմնադրումից հետո և վախճանվել է ֆիլմի նկարահանման ընթացքում։ Դյուրասի սիրո պատմությունից կարելի է ենթադրել,որ չինացի սիրեկանի նախատիպը կարող էր լինել վիետնամա-չինացի Հուանգ Շյուի Լին։

## Էկրանավորում
Վեպն էկրանավորվել է Ժան-Ժակ Աննոյի կողմից, 1992 թվականին։ Այս տարբերակը Մարգարետ Դյուրասին դուր չի գալիս։ Նաև այս պատճառով է որ նա որոշում է պատմությունը նորից գրել մի այլ՝ Հյուսիսային Չինաստանի Սիրեկանը վեպում՝ լույս տեսած 1991-ին։ Այստեղ նա բազմաթիվ ցուցումնոր է տալիս, որոնք կարող էին ադապտացվել ֆիլմում։

## Կոմիքս
Տան Տակահաման ադապտացրել և նկարել է Սիրեկանը, որը հրատարակվել է «Սևրեսի փողոց» տպագրատանը, 2020 թվականի հունվարին։ Մանգակա Տանը գրողի հետքերով գնացել է Վիետնամ, իր պատմությունը գրելու և տեղում լուսանկարելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Revue de presse - François Nourissier, *Le Figaro Magazine․*

Կատեգորիա:1984 գրքեր
Կատեգորիա:1984 թվականի ֆրանսիական վեպեր
Կատեգորիա:1984 վեպեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:20-րդ դարի վեպեր
Կատեգորիա:Գոնկուրյան մրցանակ
Կատեգորիա:Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Գրքեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված վեպեր
Կատեգորիա:Էկրանավորված ֆրանսիական վեպեր
Կատեգորիա:Էրոտիկ վեպեր
Կատեգորիա:Ինքնակենսագրական վեպեր
Կատեգորիա:Ինքնակենսագրություններ
Կատեգորիա:Վեպեր սիրո մասին
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն գրքեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական վեպեր