Ներդրումային աութսորսինգ

**Ներդրումային աութսորսինգը** գործընթաց է, որի միջոցով ինստիտուցիոնալ ներդրողները և բարձր զուտ կարողություն ունեցող ընտանիքները ներգրավում են երրորդ կողմի՝ իրենց ներդրումային պորտֆելի ամբողջը կամ մի մասը կառավարելու համար։ Այս կարգավորումը կարող է ներառել այնպիսի գործառույթներ, ինչպիսիք են ակտիվների բաշխման սահմանումը, ներդրումային կառավարիչների ընտրությունը, պորտֆելի որոշումների (թե՛ ռազմավարական, թե՛ մարտավարական) իրականացումը, շարունակական վերահսկողության ապահովումը, ռիսկերի կառավարման իրականացումը և պորտֆելի կառավարման այլ ոլորտներ։

Աութսորսինգային ներդրումների կառավարումը մեծ և աճող շուկայական հատված է, որտեղ ավելի քան մեկ տրիլիոն դոլար ներկայումս կառավարվում է աութսորսինգային կառավարիչների կողմից։ iCIO ամսագրի կողմից իրականացված աութսորսինգի մասնագետների հարցման համաձայն, 2007-2011 թվականների միջև աութսորսինգի ենթարկված ակտիվների ծավալը աճել է 200%-ով։

Աութսորսինգի միտումը սկսվեց փոքր հաստատություններից, որոնք չէին կարող կամ չէին ուզում կառուցել ներքին ներդրումային թիմ։ Ընտանեկան հարստության դաշինքի կողմից անցկացված ուսումնասիրության համաձայն, հարուստ ընտանիքների մոտավորապես չորսը տասը հոգուց բաղկացած ընտանիքը արտասահմանյան գործընկերների են հանձնել հայեցողական ներդրումային լիազորությունները։ Այս միտումն ավելի ակնհայտ է 500 միլիոն դոլարից պակաս ակտիվներ ունեցող ընտանիքների շրջանում, որտեղ երկու երրորդը կառավարումը հանձնել է արտաքին ռեսուրսներին։  Նմանապես, 100-ից 500 միլիոն դոլար արժողությամբ քոլեջների հիմնադրամների միայն 11%-ն է ներքին կարգով կառավարում իրենց պորտֆելները և փոխարենը ապավինում է արտաքին կառավարիչներին։ Սակայն, ավելի ու ավելի հաճախ ոչ միայն փոքր ներդրողներն են ձգտում արտասահմանյան ծառայություններ մատուցել։ 2008 թվականի ֆինանսական ճգնաժամից ի վեր բազմամիլիարդանոց աութսորսինգի գործարքների թիվը զգալիորեն աճել է, քանի որ ընկերությունները պայքարում են աճող բարդության և ավելի լավ ռիսկերի կառավարման անհրաժեշտության դեմ։

Ներդրումային աութսորսինգը ունի բազմաթիվ անվանումներ, այդ թվում՝ «ֆիդուցիար կառավարում», «աութսորսինգի ենթարկված գլխավոր ներդրումային տնօրեն», «աութսորսինգի ենթարկված տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրեն», «OCIO», «տուփի մեջ գտնվող տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրեն» և «իրականացված խորհրդատվություն»։

## Աութսորսինգի մոդելներ
### Նախապատմություն
Դոնալդ Է. Քալահանը և Ջոնաթան Հիրթլը ՝ Hirtle, Callaghan & Co.-ի գլխավոր գործադիր տնօրենը, առաջինն էին ներդրել արտասահմանյան ներդրումային գլխավոր տնօրենի (OCIO) մոդելը, որը սպասարկում է ընտանեկան խմբերին և կազմակերպություններին, որոնք չունեն լիարժեք անձնակազմով համալրված ներդրումային բաժիններ։ Իր OCIO նորարարությունների համար Հիրթլը անվանվել է «Աութսորսինգի Օրակուլ»։

### OCIO-ի ներկայիս մոդելները
Այն մոդելը, որով աութսորսինգի միջոցով CIO-ները սպասարկում են հաճախորդներին, դեռևս զարգանում է այս նորաստեղծ բիզնեսում։ Մի տարածված մոդել է որոշումների կայացման բոլոր փուլերը, ներառյալ ակտիվների բաշխումը, կառավարիչների ընտրությունը և մոնիթորինգը, աութսորսինգը։ OCIO-ն հաշվետվություն է ներկայացնում հաճախորդին, սակայն այդ բեռը մեծ մասամբ ազատվում է հաճախորդից և դրվում նոր մատակարարի վրա։ Այս մոտեցումն օգտագործող OCIO-ների շրջանում կա «աութսորսինգի մոտեցումների և մատակարարների շարունակականություն՝ մենեջեր-մենեջերի ծրագրեր, ֆոնդերի ֆոնդեր, նախկին CIO-ներ, որոնք առաջարկում են դիվերսիֆիկացված մոդելային պորտֆել»։  Այս մոտեցումների ընդհանուր գիծը խառը ֆոնդերի կամ մոդելային պորտֆելների օգտագործումն է, որը ստեղծում է մասշտաբի տնտեսություն OCIO-ի համար:

OCIO տիեզերքի աճող ենթաբազմությունը հետապնդում է այլ մոդել։ Այս խմբի անդամները աշխատում են հաճախորդի անձնակազմի հետ միասին՝ այլ ոչ թե որպես նրանց փոխարինող։ Համաձայն ներդրումային ոլորտի FundFire լրատուի՝ «Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրենների (CIO) աճող թիվը աութսորսինգը համարում է ոչ թե իրենց աշխատանքի համար սպառնալիք, այլ լրացուցիչ փորձագիտության և խորհրդատվության, ինչպես նաև ներդրումային հնարավորությունների աղբյուր»։ Այս ավելի անհատականացված մոդելն առաջարկող ընկերություններից շատերը նաև ավանդական ներդրումային խորհրդատվական ծառայություններ են մատուցում հաստատություններին և OCIO-ն համարում են այդ ծառայությունների բնական շարունակություն։ 2019 թվականի մարտի 31-ի դրությամբ հինգ խոշորագույն OCIO-ներից չորսը ներդրումային խորհրդատվության ոլորտում արմատներ ունեն՝ Cambridge Associates, Mercer, Russell Investments և Aon։

## Վճարներ
Աութսորսինգի ենթարկված կառավարիչների կողմից գանձվող կառավարման վճարները լայնորեն տարբերվում են՝ կախված մի շարք գործոններից, բայց ընդհանուր առմամբ տատանվում են 0.1%-ից մինչև 1%, ընդ որում՝ որոշ ընկերություններ իրենց հիմնական կառավարման վճարից բացի գանձում են նաև խրախուսական վճար։ *CIO* ամսագրի կողմից կազմակերպված վահանակային քննարկման ժամանակ երեք տարբեր ընկերությունների ներկայացուցիչները, որոնք քննարկում էին ներդրումների աութսորսինգի աճը, տվեցին 0.25%-ից մինչև 0.65% միջակայք, որի տարբերությունը որոշ չափով բացատրվում էր ներքին կամ սեփական միջոցների օգտագործմամբ կամ բաց ճարտարապետության մոտեցմամբ։ Որոշ շրջանակներում դժգոհություն է հայտնվել ներդրումային աութսորսինգի ընկերությունների վերաբերյալ, որոնք հաճախորդների կապիտալը հատկացնում են սեփական արտադրանքին՝ գանձելով վճարների երկրորդ շերտ։

## Ներդրումային աութսորսինգներ ըստ ակտիվների
Հաջորդ երկու աղյուսակներում օգտագործվում են Charles Skorina & Company-ի «Ultimate Outsourcer's List»-ի տվյալները և բաժանված են երկու կատեգորիայի՝ 1) աութսորսինգային մասնագետներ, որոնք խորհրդատվություն են տրամադրում բազմազան մանդատների վերաբերյալ, ներառյալ կենսաթոշակները, ոչ առևտրային կազմակերպությունները և ընտանեկան հիմնադրամները, և 2) համալսարանական հիմնադրամների ոճով աութսորսինգի կառավարիչներ։ Skorina & Company-ի կողմից կազմված ցանկն ավելի ընդարձակ է, քան *Pensions & Investments* *(P&I)-* ի կողմից կազմված մյուս ամենատարածված ցանկը։ P&I ցանկը ներառում է միայն առաջին 25-ը և հասանելի է միայն վճարովի բաժանորդներին։

## Խորհրդատուները առաջ են մղվում աութսորսինգի մեջ
Ընդհանուր ներդրումային աութսորսինգի ոլորտում, որտեղ աութսորսինգ կատարողները սպասարկում են բազմազան հաճախորդների, այդ թվում՝ կենսաթոշակային ֆոնդերի, ոչ առևտրային կազմակերպությունների և ընտանիքների, բիզնեսը զարգացել է ներդրումային խորհրդատվական ընկերություններից և, ավելի փոքր չափով, խոշոր բանկերից և ֆինանսական կառավարիչներից։ 1970-ականների սկզբին, երբ կորպորատիվ կենսաթոշակային ծրագրերը ներդնում էին ERISA-ն, ի հայտ եկան ներդրումային խորհրդատվական ընկերությունները։ Խոշոր կազմակերպությունները հաճախ ունեին ինչպես ներքին ներդրումային աշխատակազմ, այնպես էլ ներդրումային կոմիտեներ, որոնք կազմված էին փորձառու մասնագետներից։ Այս խմբերը ցանկանում էին բոլոր կարևոր որոշումները կայացնել ինքնուրույն, ուստի խորհրդատուներից դիմում էին միայն առաջարկությունների համար, հատկապես ակտիվների բաշխման և կառավարչի ընտրության վերաբերյալ։ «Այլ կերպ ասած, ներդրումային խորհրդատվությունը սկիզբ է առել և տասնամյակներ շարունակ մնացել է ոչ հայեցողական, միայն խորհրդատվական մոդել՝ ներդրումային խորհրդատվություն տրամադրելու համար։ Խորհրդատուները առաջարկություններ էին անում, բայց հաճախորդներն էին որոշում, թե ինչ անել»։ Northern Trust-ը առաջին ընկերությունն էր, որը 1979 թվականին առաջարկեց աութսորսինգի մոդել, որին մեկ տարի անց հաջորդեց Russell Investments-ը։

Ներդրումային խորհրդատուները ձգտում են դուրս գալ «մեծ մասամբ անբավարար, ցածր շահույթ ապահովող և վիճելի բիզնեսից» և «ցանկանում են անցնել այն մոդելին, որը ընկալվում է որպես զգալիորեն ավելի լավ բիզնես մոդել, որտեղ վճարները հիմնված են ակտիվների վրա»։ Այս խորհրդատվական ընկերությունները սովորաբար ունեն մեծ անձնակազմ և մեծ (միլիարդավոր դոլարների) մասշտաբով խորհրդատվության փորձ։ Մյուս կողմից, «քննադատները պնդում են, որ խորհրդատուները տառապում են որպես պորտֆելի կառավարիչներ կոմպետենտության պակասից, և որ նրանց փորձը ֆոնդի կառավարման հետ կապված բացակայում է»։  Մյուսները մտահոգություն են հայտնել շահերի բախման հնարավորության վերաբերյալ, երբ խորհրդատուները փորձում են անցնել արտասահմանյան տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրենների բիզնես։ Բրիտանական Allenbridge Epic խորհրդատվական ընկերությունը, 11 OCIO-ների հարցում անցկացնելուց հետո, եզրակացրեց, որ մի քանիսը թափանցիկության պակաս ունեին և տառապում էին շահերի բախումից։

## Կենսաթոշակային ներդրումների աութսորսինգ
Առաջին ինստիտուցիոնալ մասշտաբի ներդրումային աութսորսինգի պայմանավորվածություններից մեկը տեղի է ունեցել 1986 թվականին։ IBM-ի կենսաթոշակային հիմնադրամում աշխատող երեք ներդրումային մենեջերներ լքեցին ընկերությունը և ստեղծեցին SASCO Capital-ը։ Նրանք կառավարում էին IBM-ի կենսաթոշակային ծրագրի մի մասը, բայց IBM-ը նաև ակտիվների և ներդրումային թիմի մեծ մասը պահում էր իր ներսում։ Կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումների աութսորսինգի մեկ այլ վաղ օրինակ էր General Dynamics-ը։ 1994 թվականի նոյեմբերին General Dynamics-ը դարձավ առաջին հաճախորդը, երբ նրա գանձապահը ստեղծեց նոր աութսորսինգային ներդրումային ընկերություն՝ Fiduciary Asset Management-ը։ General Dynamics-ի կողմից սկզբնական հատկացման պահին սա 2.5 միլիարդ դոլարի մանդատ էր։ 2001 թվականին տեղի ունեցավ վաղ շրջանի խոշոր կենսաթոշակային աութսորսինգի մեկ այլ պայմանավորվածություն, երբ Xerox-ը վարձեց General Motors Asset Management (GMAM) ընկերությանը՝ իր 4 միլիարդ դոլարի սահմանված կենսաթոշակային ծրագիրը կառավարելու համար։ Այս քայլը մասամբ պայմանավորված էր Xerox-ի երկու ավագ մասնագետների հեռանալով՝ այլ ներդրումային ծրագրեր իրականացնելու համար։ Պայմանավորվածության շրջանակներում Xerox-ի գլխավոր ներդրումային տնօրենը միացավ GMAM-ին։ GM-ի սնանկացումից հետո, 2010 թվականին Xerox-ը վերադարձրեց նրա կենսաթոշակային ակտիվների կառավարումը։

Կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումների աութսորսինգի այլ վաղ օրինակներից են Brown & Williamson-ը, Weyerhauser-ը, Maytag-ը, ADM-ը և K-Mart-ը։

Միացյալ Նահանգներում նահանգային, շրջանային կամ մունիցիպալ կենսաթոշակային ծրագրերի կողմից աութսորսինգի անցումը ավելի դանդաղ է եղել, քան կորպորատիվ կենսաթոշակներինը։ Սա տեղի է ունենում չնայած այն դժվարություններին, որոնց բախվում են շատ պետական կենսաթոշակային ֆոնդեր որակյալ անձնակազմ հավաքագրելու և պահպանելու հարցում, մասնավորապես այլընտրանքային տարբերակներում, ինչպիսիք են ներդրումային ֆոնդերը, մասնավոր կապիտալը և անշարժ գույքի, նավթի և գազի, ինչպես նաև ենթակառուցվածքների նման անշարժ գույքի ոլորտում։

Ամենաաղմկոտ աութսորսինգի փորձը կապված է Սան Դիեգոյի շրջանի աշխատակիցների թոշակառուների ասոցիացիայի հետ։ Հոգաբարձուների խորհուրդը 2009 թվականին վարձեց Լի Փարթրիջին, ով ստեղծել էր Integrity Capital անունով ընկերությունը, որպես իրենց «արտաքսված տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրեն»։ Կենսաթոշակային համակարգը պահպանում էր երեք հաստիքային ներդրումային պատասխանատուների, որոնք պատասխանատու էին մասնավոր շուկայական ներդրումների ֆոնդերի համար, որոնք կազմում էին ֆոնդի ընդհանուր 30%-ը։ Այս պայմանավորվածությունը հակասություններ առաջացրեց Սան Դիեգոյի որոշակի խմբերի շրջանում։ 2010 թվականին Integrity Capital-ը միավորվեց Salient Partners-ի հետ, և Partridge-ը և Salient-ը շարունակեցին կատարել սկզբնական պայմանագիրը։  2012 թվականին Salient-ը հաղթեց մրցութային մրցույթում՝ շարունակելու վերահսկել 9.1 միլիարդ դոլարի ծրագիրը։ 2014 թվականի հունիսի 5-ին Սան Դիեգոյի ներդրումային ծրագրի ամբողջությունը, ներառյալ ներդրումային անձնակազմի կողմից կառավարվող մասնավոր շուկայի ակտիվները, փոխանցվեցին Salient-ին։

2012 թվականի հունիսին Սան Խոսեի ոստիկանության և հրշեջ ծառայության կենսաթոշակային ծրագիրը և Սան Խոսեի դաշնային քաղաքային աշխատակիցների կենսաթոշակային համակարգը հայտնի էին իրենց ծրագրերի կառավարումը աութսորսինգի ենթարկելու հնարավորությամբ։ Սան Խոսեի համար պատրաստված ներքին հետազոտությունը գնահատել է, որ աութսորսինգը կպահանջի 0.3%-ից մինչև 1.0% տոկոսադրույք իրենց 2.646 միլիարդ դոլարի պլանը կառավարելու համար, սակայն կարծում են, որ այն կվերականգնվի ավելի բարձր եկամուտների միջոցով։

Աութսորսինգից զատ, կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումային թիմերը երբեմն ընդլայնվել են՝ ներգրավելով այլ, կապ չունեցող ակտիվներ: Նախկինում նշվել են Weyerhauser և Morgan Stanley-ի և General Motors Asset Management-ի օրինակները։ Այլ օրինակներից են Owens-Illinois-ը, General Electric-ը և American Airlines-ը։ 1987 թվականին Owens-Illinois-ի ներդրումային կառավարման դուստր ձեռնարկությունը՝ Harbor Capital Advisors-ը, գործարկեց հինգ փոխադարձ ֆոնդ, որոնք ուղղված էին սահմանված վճարների ծրագրերին: American Airlines-ի AMR Investment Services-ը (այժմ կոչվում է Beacon Funds) ունի փոխադարձ ֆոնդերի իր սեփական ընտանիքը։ GE Investments-ը, բացի փոխադարձ ֆոնդերի կառավարումից, առաջարկում է նաև ֆոնդերի լայն տեսականի։ «Ֆիդուցիար Ասեթ Մենեջմենթ»-ը, որը վաղ շրջանի ամբողջական պլանի աութսորսինգ իրականացնող ընկերություններից մեկն էր, լրացուցիչ աութսորսինգի հաճախորդներ ներգրավելու փոխարեն, ստեղծեց մի թիմ, որը ներդրումներ է կատարում գլխավոր սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում և այժմ կառավարում է գրեթե 4 միլիարդ դոլարի արտաքին կապիտալ։ «Fiduciary Asset Management»-ը նախկինում պատկանում էր Piper Jaffray- ին։

## Նվիրատվության մոդելի աութսորսինգ
Համալսարանների, հիմնադրամների և ոչ առևտրային կազմակերպությունների համար աութսորսինգի ներդրումային մոդելը առաջին անգամ ներդրվել է Commonfund-ի կողմից։ 1971 թվականին Ֆորդի հիմնադրամի կողմից ֆինանսավորված ուսումնասիրության արդյունքում ստեղծվեց Commonfund-ը, որը պարզեց, որ փոքր հիմնադրամները քրոնիկորեն թերակատարում էին իրենց ցուցանիշները։ Վերջերս, Եյլի, Հարվարդի և Սթենֆորդի նման համալսարանական հիմնադրամների հաջողությունը գրավիչ եկամուտներ ապահովելու հարցում մի շարք նախկին հիմնադրամային ներդրումային թիմերի դրդեց բացել աութսորսինգային տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ընկերություններ։ Այդ ընկերություններն են (այբբենական կարգով). Agility (Կոլորադոյի համալսարան), Global Endowment Management (Դյուկի հիմնադրամ և Դյուկի համալսարան), Investure (Վիրջինիայի համալսարան), Makena Capital (Սթենֆորդի համալսարան), Morgan Creek (Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարան Չափել Հիլում ), Spider Management (Ռիչմոնդի համալսարան), TIAA-CREF (Ռայսի համալսարան) և Verger Capital Management (Ուեյք Ֆորեսթի համալսարան):

Հիմնադրամի ոճի աութսորսինգի կառավարիչների կողմից գանձվող վճարները լայնորեն տարբերվում են՝ կախված մի շարք գործոններից, այդ թվում՝ չափսից և բարդությունից: Ընդհանուր առմամբ, հիմնադրամների աութսորսինգի կառավարիչների կողմից գանձվող վճարները սովորաբար ավելի բարձր են, քան ընդհանուր առմամբ աշխատող աութսորսինգի կառավարիչների կողմից գանձվող վճարները: Հիմնական տարբերությունը բխում է այն փորձից և գիտելիքներից, որոնք սովորաբար ունեն հիմնադրամային ոճի ընկերությունները այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են հեջ ֆոնդերը, մասնավոր կապիտալը և անշարժ ակտիվները։ Հիմնադրամի OCIO վճարները տատանվում են 0.35%-ից մինչև 1.5%, ընդ որում՝ խմբերի մեծ մասը գանձում է նաև խրախուսական վճար։  Commonfund-ը (և դրա դուստր ձեռնարկությունները՝ Commonfund Capital-ը և Commonfund Asset Management-ը), որոնք արտասահմանյան կապիտալի մոդելի իսկական ռահվիրաներից են, մեջբերում են վճարների բարդ ցանկ, որը նրանք ամփոփում են հետևյալ կերպ. «Commonfund Capital-ի առանձին հաշիվների համար վճարները տատանվում են 50-100 բազային միավորի սահմաններում՝ տարբեր միջակայքերով՝ կախված կրած տոկոսից»։ Commonfund Asset Management-ի կողմից ԱՄՆ արժեթղթերի և բորսաների հանձնաժողովին (SEC) ներկայացված ADV ձևի 2-րդ մասի վերլուծությունը, որը վերաբերում է 50% բաժնեմասի բաշխմանը, 30%-ը՝ հեջ ֆոնդերին և 20%-ը՝ ֆիքսված եկամտին, կհանգեցնի 85 բազային միավորի ընդհանուր կառավարման վճարների՝ գումարած կրած տոկոսի չճշտված մակարդակ։

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Ինստիտուցիոնալ ներդրողներ
Կատեգորիա:Ներդրումների կառավարում
Կատեգորիա:Ֆինանսական շուկաներ