Ստեֆանո Ֆիորե

**Ստեֆանո Ֆիորե** (, ), Իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ ՈւԵՖԱ-ի կրկնակի գավաթակիր։ Իտալիայի կրկնակի գավաթակիր։ Իտալիայի հավաքականի նախկին խաղացող, թիմի կազմում անցկացրել է 38 խաղ՝ խփելով երկու գոլ։ Երկու Եվրոպայի առաջնությունների մասնակից՝ 2000թ. (եզրափակչի մասնակից) և 2004թ.։

## Կարիերա
Ֆիորեն ծնվել և մեծացել է Իտալիայի Կոզենցա քաղաքում։ Նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1992 թվականին համանուն տեղական թիմում։ Նա խաղացել է երկու մրցաշրջան՝ մասնակցելով քիչ խաղերի (11 խաղ)։

Ապա խոստումնալից երիտասարդ խաղացողը գրավել է «Պարմայի» ուշադրությունը։ Նա 1994/95 մրցաշրջանն անցկացրել է «Պարմայի» կազմում՝ չկարողանալով ամրապնդվել թիմում (նա խաղացել է ընդամենը ութ խաղ)։ Այդ մրցաշրջանում «Պարման» նվաճել է ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը։ Մրցաշրջանի ավարտին Ֆիորեն լքել է «Պարման»՝ դժգոհ լինելով իր խաղաժամանակի պակասից։

Այնուհետև նա մեկական մրցաշրջան է անցկացրել «Պադովայում» և «Կիևոյում»։ «Կիևոյում» նա արդեն հիմնական կազմում էր։

Այնուհետև «Պարման» որոշել է նրան վերադարձնել, և նա այնտեղ անցկացրել է ևս երկու մրցաշրջան՝ 1997/98 և 1998/99 թվականներին։ Այդ ժամանակ «Պարման» Իտալիայի ամենաուժեղ ակումբներից մեկն էր՝ իր կազմում խաղալով այնպիսի խաղացողներով, ինչպիսիք են Դինո Բաջոն, Լիլիան Թյուրամը, Ալեն Պողոսյանը, Էռնան Կրեսպոն, Խուան Սեբաստիան Վերոնը, Ռոբերտո Նեստոր Սենսինին, Մարիո Ստանիչը և ուրիշներ։ «Պարման» հիանալի է անցկացրել 1998/99 մրցաշրջանը՝ նվաճելով Իտալիայի գավաթը և ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը։ Ֆիորեն կանոնավոր մեկնարկային կազմում չէր, բայց նա հաճախ էր հայտնվել և զգալի ներդրում է ունեցել թիմի հաջողություններում։

1999 թվականի ամռանը Ֆիորեն «Պարմայից» տեղափոխվել է «Ուդինեզե»։ Ֆիորեն «Ուդինեզեում» խաղացել է երկու մրցաշրջան (1999/00, 2000/01), որտեղ նա թիմի առաջատարն էր։

2000 թվականին Դինո Զոֆը նրան հրավիրել է Իտալիայի ազգային հավաքական՝ Եվրո 2000-ի համար։ Նա մասնակցել է մրցաշարի բոլոր վեց խաղերին՝ խփելով մեկ գոլ։ Նա թիմի հետ հասել է եզրափակիչ, որտեղ իտալացիները պարտվել են Ֆրանսիային՝ լրացուցիչ ժամանակում բաց է թողել Դավիդ Տրեզեգեի ոսկե գոլը։

2001 թվականին նա տեղափոխվել է «Լացիո» 20 միլիոն եվրոյի դիմաց՝ կնքելով չորս տարվա պայմանագիր։ Ֆիորեն չի ընդգրկվել 2002 թվականի աշխարհի առաջնությանը վատ ֆիզիկական վիճակի պատճառով։ «Լացիոյի» հետ Ստեֆանոն հաղթել է 2003/04 թվականների Իտալիայի գավաթը։

Ֆիորեն նաև մասնակցել է Եվրո 2004-ին, սակայն Ջովանի Տրապատոնիի գլխավորությամբ իտալացիների համար ամեն ինչ լավ չի ընթացել. նրանք իրենց խմբում զբաղեցրել երրորդ տեղը և չեն կարողացել անցնել փլեյ-օֆֆ փուլ։ Ստեֆանո Ֆիորեն մասնակցել է բոլոր երեք խաղերին։

2004 թվականի ամռանը «Լացիոն», ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել, ինչի արդյունքում ստիպված է եղել վաճառել Ֆիորեին և Բեռնարդո Կորադիին իսպանական «Վալենսիա» ակումբին։ Այդ ժամանակ Վալենսիան մարզել էր Կլաուդիո Ռանիերին։ Վալենսիան լավ է սկսել մրցաշրջանը, բայց հետո սկսվել է մռայլ շարք։ Թիմը կրել է բազմաթիվ պարտություններ և դուրս է մնացել Չեմպիոնների լիգայից։ 2005 թվականի փետրվարին Ռանիերին հեռացվել է։ Ֆիորեն այդ մրցաշրջանում վատ մարզավիճակում էր և հազվադեպ էր խաղում։

2005/06 մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ Ֆիորեն, այլևս չցանկանալով խաղալ «չղջիկների» կազմում, վարձավճարով տեղափոխվել Ֆիորենտինա։ Նա լավ մարզավիճակ է ձեռք բերել և արագ սկսել է կարևոր դեր խաղալ թիմում՝ խորքից լավ աջակցություն ցուցաբերելով «Մանուշակների» հարձակման առաջատար Լուկա Տոնիին։

Սակայն, հիանալի մրցաշրջանից հետո, հիասթափություն էր սպասվում Ֆիորեն։ Հակառակ սպասումներին, Ֆիորենտինան նրան մշտական ​​պայմանագիր չէ առաջարկել (մինչդեռ Վալենսիան պատրաստ էր վաճառել Ֆիորենի իրավունքները ընդամենը 2 միլիոն ֆունտ ստեռլինգով)։ Իսկ մարզիչ Մարչելլո Լիպին Ֆիորեն չի ընդգրկել 2006 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, որը, ի վերջո, հաղթանակ է բերել «Ացուրիին»։ (Նշենք, որ Ստեֆանոն արդեն կորցրել էր իր համակրանքը «Վալենսիա» անհաջող տեղափոխությունից հետո, բայց այն ժամանակ՝ Աշխարհի գավաթից առաջ, շատերը սպասում էին, որ նա կվերադառնա ազգային հավաքական։ Սա երբեք տեղի չէ ունենա, և Ֆիորեն այլևս երբեք չի հրավիրի հավաքական)։

Այնուհետև Ֆիորեի կարիերան կտրուկ անկում է ապրել։ Նա խաղացել է վարձավճարով, սկզբում՝ «Տորինո»-ում, ապա դեպի Լիվորնո։

Այնուհետև նրա պայմանագիրը «Վալենսիայի» հետ վերջապես լրացել է, և նա ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Սերիա B-ի կենտրոնական թիմ՝ «Մանտովա», կնքելով մեկ տարվա պայմանագիր։

2008 թվականի ամռանը, Մանտովայի հետ նրա պայմանագրի ժամկետը լրանալուց հետո, նա դարձել է ազատ գործակալ։ Ֆիորեն մինչ օրս չի կարողացել նոր ակումբ գտնել։ Նրա կարիերան շարունակելու տարբերակներ են նշվում «Ռեջինան», շվեյցարական «Բելինցոնան» և կանադական «Տորոնտոն», ռումինիայի CFR, Կիպրոսի «Անորտոսիս»։

2009 թվականի գարնանը նա հայտարարել է կարիերան վերսկսելու իր ցանկության մասին։

2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ին նա վերադարձել է ֆուտբոլ մեկ տարուց ավելի ընդմիջումից հետո՝ ստորագրելով երեք տարվա պայմանագիր Իտալիայի երրորդ լիգայի «Կոզենցա» ակումբի հետ - հարազատ քաղաքի թիմում, որտեղ նա սկսել է իր կարիերան։

## Մրցանակներ
**Պարմա**

• Իտալիայի գավաթակիր՝ 1998/99

• ՈՒԵՖԱ-ի գավաթ՝ 1994/95, 1998/99

**Լացիո**

• Իտալիայի գավաթակիր՝ 2003/04

**Իտալիայի ազգային հավաքական**

• Եվրոպայի առաջնության փոխչեմպիոն՝ 2000

## Պարգևներ
* Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների շքանշան (2000)

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լիվորնոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կիևոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուդինեզեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պադովայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պարմայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով