Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի (Ագուլիս)

**Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցի**, հայկական առաքելական եկեղեցի էր, ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետությանի կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանի Ներքին Ագուլիս գյուղի տարածքում։

## Պատմություն և հիշատակություններ

Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառի Ագուլիս գյուղաքաղաքի Ներքին թաղում՝ գետի աջ կողմում գտնվող մերկ լեռնալանջի ստորոտում՝ հարթ ու բարձրադիր վայրում, որտեղից ուրվագծվում է համարյա ամբողջ Վերին Ագուլիսի համայնապատկերը։ Ինչպես նշում է Զաքարիա Ագուլեցին, համարվել էր Ներքին թաղի գլխավոր եկեղեցին։

Մ. Թաղիադյանը սխալմամբ նշել է, որ.

Դա պայմանավորված էր Մեծ Աստվածածին եկեղեցու տեղադրության պատճառով, որը սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչից Աստվածածին եկեղեցին բավականին ներքև էր գտնվում և համարվում էր շահաստանի, ներքին մասի եկեղեցին։ Այն թաղամասը, ուր գտնվում էր սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչը, կոչվում էր.

Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ  եկեղեցին մի քանի անգամ վերանորոգվել էր։ Ըստ  Ագուլեցու եկեղեցին 1612 թվականին  վերանորգել է  ագուլիսցի հայտնի աղբյուրագործ-վարպետ  Սեթյան Մահտեսի Մելքում.

Այնուհետև հետագա վերանորոգման մասին եկեղեցու գմբեթի  շրջանակի վրա սև  ներկով գրված էր եկեղեցու 17-րդ դարի  երկրորդ կեսում վերանորոգման  արձանագրությունը։  Վերջինիս հավաստի տվյալներով  եկեղեցին վերանորոգվել էր  1663 թվականի.

1686 թ. այն գաջվել էր,  իսկ նրա աղյուսաշար  գմբեթը կառուցվել է  1703 թվականին։ Արձանագրության  տեղեկությունները  լրացվում և հաստատվում են Զ. Ագուլեցու  ճշգրտորոն արձանագրված  տվյալներով։  Ըստ որի 1663 թ. >:  Այնուհետև  1664 է.  >: Հետո՝ 1665 թ. > :

## Ճարտարապետություն

Համալիրը կազմված էր եկեղեցուց, գավիթ-սրահից, զանգակատնից և օժանդակ շինություններից։ Համալիրի շինությունները  գտնվել էին բարձր պարսպի մեջ,  որը  հյուսիսից  և հարավից  ունեցել էր դարպասներ։

### Եկեղեցի

Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցին ուներ արևելք-արևմուտք ձգվածություն։ Այն ուղղանկյուն հատակագծով քառամույթ գմբեթավոր կառույց էր։ Ինտերիերի արևելյան մասում ուներ ավագ խորան, երկհարկանի զույգ ավանդատներ և ընդարձակ աղոթասրահ։ Եկեղեցու չորս մույթերի և ութ կիսամույթերի վրա վեր էր խոյանում աղյուսաշար գմբեթը, որը ուներ արաբական կամարներով ութ լուսամուտներ։

Եկեղեցին  կառուցված  էր կիսամշակ ու  ճեղքված  որձաքարերով,  իսկ շինության  արևելյան ճակատի  արտաքին շարվածքն ու  գմբեթը իրականացված էր  թրծած աղյուսով։  Արևելյան ճակատի ձևավոր աղյուսաշարը ունի  մի շարք  երկրաչափական զարդաձևեր։

Քեսդների նկարի միջոցով Ղևոնդ Ալիշանը նկարագրել էր սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցու միակ մուտքը. այն բացված էր արևմտյան ճակատից, ունեցել էր քառանկյունի բացվածք, առանց կամարի։ Մուտքից վերև՝ շարվածքի երկրորդ շարքի հյուսիսային կողմում տեղադրված էր եղել մի համառոտ արձանագիր քար՝

Եկեղեցին ունեցել էր մանր կտորներով, սադափով ու փղոսկրով պատրաստված գեղեցիկ փայտե դուռ՝ Հախումի հիշատակագիր արձանագրությամբ.

Երկհարկանի ավանդատների առաջին հարկերը հատակագծում քառակուսի էին և ունեին վեցական խոր ու քառակուսի բացվածքներով որմնախորշեր։ Երկրորդ հարկի ավանդատները ծառայել էին խորաններ, հակառակ առաջին հարկերի ավանդատների։ Արևելյան մասում ունեին կիսաշրջանաձև հորինվածքներ։ Խորանները իրենց որմերում ունեին յոթական սլաքաձև պսակներով ավարտվող բարձր որմնախորշեր։ Դրանք լուսավորում էին արևելյան որմում գտնվող բավականին լայն և բարձր (55 սմ X 90 սմ) պատուհաններով, որոնցից անմիջապես 30-35 սմ վերև՝ լրացուցիչ լուսավորության համար բացված էին մեկական շրջանաձև լուսամուտներ։ Երկրորդ հարկի խորանները արևմտյան մասում ունեին ցածրադիր (60 սմ) պատեր, իսկ ամբողջ ճակատները բաց էին կապված էին աղոթասրահի հետ։

Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցու ավագ խորանն ուներ հնգանիստ հորինվածքով հատակագիծ։ Խորանի արևելյան որմի հյուսիսային և հարավային անկյունամասերը՝ նիստերը, ներքին հատվածում ունեին շատ թեթև՝ ընդամենը 35 սմ հասնող նիստեր։ Խորանի վեց որմնախորշերը ունեին 85 սմ լայնությամբ բացվածքներ և խորն էին։ Հյուսիսային և հարավային անկյունամասերում՝ որմնախորշերից վերև, ընդգծվում էին լայն որմնազարդերով կամարները, դրանցից վերև տեղադրված էին զարդանախշերը։

### Գավիթ-սրահ

Գավիթ-սրահը կցված էր եկեղեցու արևմտյան ճակատին։ Այն չորս մույթերի օրինակով թաղակապ կառույց էր։

### Պարիսպ և օժանդակ շինություններ

17-րդ դարի վերակառուցման հետ միաժամանակ. 

Արևելյան ճակատի պատի տակ, նրա ընդլայնական չափով կառուցված է եկեղեցու սեղանատունը, որի ծածկը հավասար է եկեղեցու հիմնաշարին։ Սեղանատունը միանավ-միադահիճ հորինվածքով շինություն էր, որի ուղղաձիգ որմերի վերին մասերից սկսվում էր թաղը։ Սեղանատան մուտքերը տեղադրված են եղել արևելյան ճակատում։ Այդ ճակատում են եղել նաև լուսամուտները։ Սեղանատունը ներսից ուներ մոտ 3 մետր բարձրություն և սվաղված էր, ընդերկայնական արևմտյան որմում ուներ 9 քառակուսի բացվածքներով բավականին խոր որմնախորշեր։

Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցու սեղանատան հյուսիսային ճակատին՝ արևելք-արևմուտք առանցքով, կցված է թաղակապ խոհանոցը։ Վերջինիս կից է թաղածածկ հորինվածքով, ավազանով ու 2,90 մետր X 4 մետր չափի և 1.30 մետր խորությամբ ջրամբարով եկեղեցու աղբյուրը։

### Գերեզմանոց

Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցու պարիսպներից ներս, սեղանատան առջև, եղել էր եկեղեցու գերեզմանատունը։ Վերջինս 1663 թվականի եկեղեցու վերանորոգման ժամանակ քանդվել է.

Սուրբ Հովհաննես-Մկրտիչ եկեղեցու գերեզմանատունը այժմ վեր է ածվել այգու։ Գերեզմանատան 18-19-րդ դարի մի քանի տապանաքարեր հավաքված էին այգու մի անկյունում, տապանաքարերի ներկայիս ճակատագիրը անհայտ է։ Պահպանվել են այնտեղի տապանաքարերից երկուսի արձանագրությունները.

## Տես նաև

* Ներքին Ագուլիս
* Վերին Ագուլիս
* Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Վերին Ագուլիս)
* Սուրբ Կումսի մատուռ
* Սուրբ Քրիստափոր եկեղեցի (Ագուլիս)
* Սուրբ Թովմա առաքյալ վանք (Ագուլիս)

## Գրականություն

* Այվազյան Արգամ Նախիջևանի հայկական ճարտարապետության հուշարձաններ, Երևան, 1981.
* Շոպեն Ի. Հայկական մարզի պատմական հուշարձանները, ՍՊԲ, 1852.

## Ծանոթագրություններ

ք
ք
Կատեգորիա:Ագուլիսի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ