open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ղուլալիս

**Ղուլալիս** (վրացերեն՝ ყულალისი), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխայից 6 կմ հարավ-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1250 մ բարձրությամբ թեք լեռնալանջի վրա։

## Բնակչությունը
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 167 բնակիչ, հիմնականում հայեր, որից 86 տղամարդ և 81 կին, իսկ 2014 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում է 151 մարդ, որից 73 տղամարդ և 78 կին։ Բնակիչները կաթոլիկադավան են։ Գյուղն ուներ տարրական դպրոց (բացվել է 1935 թվականին), գրադարան և ակումբ։

## Պատմությունը
Բնակիչների նախնիները գաղթել են Էրզրումի նահանգից Հինձք գյուղից 1830 թվականին։ Հայրենական մեծ պատերազմին գյուղից մասնակցել է 28 հոգի, որից զոհվել է 11-ը։ Գյուղը երկար տարիներ եկեղեցի չի ունեցել։  1995 թվականին Էմմանուել վարդապետ Տապպաղյանի նախաձեռնությամբ կառուցվել է   Ս. Խաչ եկեղեցին, որը սրբատաշ քարով ու զանգակատնով կառույց է։ Գյուղի առաքելադավան հայերը ևս ունեն մատուռ-աղոթարան, որը կառուցվել է 2000 թվականին։ Գյուղի շրջակայքում Բոլբոլա բլրի վրա կան ամրոցի ավերակներ (Արղիսցիխե), որի քարերը 1950-ական թվականներին հարևան գյուղերի բնակիչներն օգտագործել են որպես շինաքար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Ծուղրութ

**Ծուղրութ** (վրացերեն՝ წყრუთი - Ծղրութի), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխայից 4 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1130 մ բարձրության վրա Փոցխով գետի ձախակողմյան վտակի ձորալանջին։

## Բնակչություն
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների՝ գյուղն ուներ 1194 բնակիչ, հիմնականում հայեր, որից 567 տղամարդ և 627 կին, իսկ 2014 թվականի տվյալներով գյուղում ապրում էր 1056 մարդ, որից 523 տղամարդ և 533 կին։

## Տնտեսություն
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկային բույսերի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց (1969 թվականից), գրադարան, ակումբ և բուժկայան։ Գյուղի մոտակայքում կա շինարարական քարի հանքավայր, որով կառուցվել են Ախալցխայի բազմաթիվ հասարակական շենքեր և տներ։

## Պատմություն
Ծուղրութի հայերը գաղթել են Էրզրումի նահանգի Իլիճե գյուղից։ Մինչ այդ՝ գյուղն ունեցել է քրիստոնյա բնակչություն, ովքեր հետագայում տեղափոխվել են հարևան հունաբնակ Միքելծմինդա գյուղը։ Գյուղի եկեղեցին (Սուրբ Սիոն) հիմնադրվել է 1881 թվականին։

1918 թվականի սկզբին, երբ երիտթուրքական նվաճողները ներխուժել են Հարավային Կովկաս, Ծուղրութի հայերը հարկադրված տեղափոխվել են Ախալցխա և տեղի բնակչության հետ վեց ամիս շարունակ հերոսաբար դիմադրել են թշնամուն, որի համար թուրքերը այրել և ավերել են Ծուղրութ գյուղը։

Ծուղրութում պահվում է 974 թվականին ընդօրինակված մանրանկարներով զարդարված Ավետարան (Ծուղրութի Ավետարան)։

Գյուղի գործող եկեղեցին Սուրբ Սիոնն է, որը հիմնադրվել է 1830-ական թվականներին։ Այն հիշատակվում է նաև Ս. Հակոբ անվամբ։ 1863 թվականին եկեղեցին փայտաշեն էր, իսկ 1881 թվականին կառուցվում է սրբատաշ քարով և ուղղանկյուն հատակագծով եկեղեցին, որը որոշ վերականգնումներով հասել է մեր օրերը։ Գյուղի մերձակայքում պահպանվել են Սուրբ Հակոբ, Սուրբ Կարապետ, Սուրբ Գևորգ, Սուրբ Աստվածածին, Հայր Հովսեփ մատուռ-սրբավայրերը։ Սուրբ Հայր Հովսեփ մատուռը գտնվում է գյուղամիջի հին գերեզմանատանը, կառուցվել է սրբատաշ քարից, կառուցման թվականն անհայտ է, հայտնի է, որ 1873 թվականին այն կանգուն էր։

Ծուղրութում է ծնվել հայագետ և պատմաբան Գալուստ Տեր-Մկրտչյանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Վլադիմիր Բոյնագրյան

**Վլադիմիր Ռուբենի Բոյնագրյան** (), հայ աշխարհագրագետ, աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր, Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետի քարտեզագրության և գեոմորֆոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր։

## Կրթություն և կոչումներ
Վլադիմիր Բոյնագրյանը 1962-1966 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի աշխարհագրական ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո մինչև 1969 թվականը սովորել է նույն ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում և ստացել է աշխարհագրության գիտությունների թեկնածուի դիպլոմ։ 1973 թվականին ստացել է դոցենտի գիտական կոչում։ 1996 թվականին Երևանի պետական համալսարանում ստացել է աշխարհագրական գիտությունների դոկտորի դիպլոմ։ 2006 թվականին՝ նույն համալսարանի պրոֆեսորի կոչում։ 2008 թվականից էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության միջազգային գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս է։

## Մասնագիտական գործունեություն
1997-2014 թվականներին եղել է ԵՊՀ աշխարհագրության ֆակուլտետում «Քարտեզագրության և գեոմորֆոլոգիայի» ամբիոնի վարիչ։ 1998 թվականից Ջրաբանական գիտությունների միջազգային ասոցիացիայի Հայաստանի ներկայացուցիչն է։

Հեղինակ է մի քանի տասնյակ գրքերի, ուսումնասկան ձեռնարկների և գիտական հոդվածների։ Առավել արժեքավոր աշխատություններից են «Ցրոնների միներալներ» (240 էջ, Երևան), «Աշխարհագրության աէրոտիեզերական մեթոդները» (152 էջ, Երևան) և «Հայաստանի սողանքներ» (308 էջ, Երևան, ռուս․) գրքերը։ Գիտական գործունեության հիմնական բնագավառը գեէմորֆոլոգիան է։ Մի շարք աշխատություններ ունի Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի սողանքների մասին։

Տիրապետում է ռուսերենին (գերազանց), անգլերենին (խոսակցական) և վրացերենին (լավ)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վլադիմիր Ռուբենի Բոյնագրյան Պրոֆեսոր | Աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետ - Քարտեզագրության և գեոմորֆոլոգիայի ամբիոն

Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ
Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ճան Ցիան

**Ճան Ցիան** (, ), Չինաստանի Հան արքայատոհմի օրոք եղել է կայսերական պատվիրակ։ Պաշտոնական առաջին դիվանագետն էր, ով Կենտրոնական Ասիայում ծավալվող իրադարձությունների մասին Հան կայսրին հասցնում էր վստահելի տեղեկատվություն։ Վճռորոշ դեր է խաղացել Չինաստանի կողմից այժմյան Սինճիան նահանգի գրավման գործում։ Ճան Ցիանի կատարած ճամփորդություններին այժմ զուգահեռ են անցկացնում հայտնի Մետաքսի ճանապարհի երթուղու հետ։ Կենտրոնական Ասիայում նրա արած հետազոտությունները պահպանվում են Հան արքայատոհմի պատմագրությունններում, որոնք հայտնի են «Մեծ պատմիչի հուշեր» վերնագրով և կազմվել են Սիմա Սիանի կողմից՝ Ք․ա․ առաջին դարում։

### Դիվանագիտական գործունեություն
մինի|Ճան Ցիանի արձանը՝ Սիանի պատմության թանգարանում, Շանսի, Չինաստան
Ճան Ցիանը ծնվել է Չինաստանի Շանսի գավառի Հանճոն բնակավայրում։ Այնուհետև տեղափոխվում է Չանան բնակավայր (այժմյան՝ Սիան), ուր և անցնում է կայսերական պալատում ծառայության՝ որպես սպա։
Չինաստանի արևմուտքում գտնվող տարածքներին, մինչև Ք․ա․ 209 թվականը նճավումը, սպառնում էին հյուսիսից եկած բարբարոսները, ովքեր Տիբեթի Սիան ցեղի հետ սպառնում էին դաշինք կնքել։ Ուդին ցանկանում էր գաղութացնել Գանսու տարածքի առևտրաշահ ճանապարհը և դաշինք կնքել տեղի ցեղերի հետ։ Ք․ա․ 139 թվականին կայսրը որոշում է Ճան Ցիանին ուղարկել դեպի արևմուտք Յուեժի ցեղի հետ դաշինք կնքելու համար, որոնց Սինոգու ցեղը վտարել էր իրենց տարածքից Ք․ա․ 177 թվականին և որից հետո նրանք վերահաստատվել էին Դասիայում (այժմյան Թուրքմենստանի տարածքում)։

Սիոնու ցեղախմբի մարդիկ գերեվարում են գրեթե 100 զինվորով դեպի իրենց մոտ մեկնած Ճան Ցիանին և գրեթե տաս տարի պահում իրենց մոտ։ Այդ ընթացքում նա ամուսնանում է տեղացի մի կնոջ հետ և ունենում որդի։ Սիոնու ցեղապետի մահը քաոս է առաջացնում, որից օգտվելով նա ընտանիքի հետ վերադառնում է հայրենիք։ Նա ոչ միայն վստահելի տեղեկություններ է հաղորդում Կենտրոնական Ասիայի և տեղացի ժողովուրդների մասին, բայց նաև արտադրանքի և երթուղիների մասին։ Նա նաև բացահայտում է ավանակների, ուղտերի և երկարաոտք ձիերի գոյության մասին, որոնք բուծվում էին այժման Ուզբեկստանի Ֆերգանա հովտում։ Այդպիսի ձիեր ունենալու նպատակով Չինաստանի կայսրը մետաքսով բեռնված քարավաններ է ուղարկում այնտեղ (մինչ այդ մետաքսի արտահանումը պատժվում էր մահապատժով)։

Ք․ա․ 119 թվականին Ճիան Ցանը նախաձեռնում է դիվանագիտական երկրորդ գործուղում, որի ընթացքում կրկին հատում է Թուրքմենստանը և հասնում ընդհուպ ԻՆդոս գետի ձախ ափը։ Ստանձնելով պալատական զինվորների ղեկավարի պաշտոնը՝ նա իր հետ տանում է 300 զինվոր, ոսկի և մետաքս և վերադառնում է Ուսուն թագավորության վստահությունը շահած լինելուց հետո և իր հետ Չինաստան բերում ուսումի դեսպանին և վերջինիս պատվիրակներին։

Ճան Ցիանը, ով վերադառնալուց քիչ անց մահանում է, հաճախ համարվում է Մետաքսի ճանապարհի և Արևմուտքի հետ առևտրի նախաձեռնող։

## Ծանոթագրություններ
Ասկրո

**Ասկրո** (), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Պյուժե Տենիե լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 17.74 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 153 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 169 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 9.52 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 168 մարդ, 2012 թվականին՝ 169 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:180
ScaleMajor = unit:year increment:60 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:15 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:155 width:15 text:155 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:143 width:15 text:143 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:120 width:15 text:120 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:132 width:15 text:132 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:123 width:15  text:123 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:145 width:15  text:145 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:153 width:15  text:153 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:169 width:15  text:169 textcolor:black  fontsize:8px


## Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 81 բնակիչներից 51-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 30-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 63.0 %, 1999 թվականին եղել է 55.3 %: Աշխատունակ տարիքի 51 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 44-ը (28 տղամարդ և 16 կին), 7 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (1 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 30 ոչ ակտիվ բնակիչներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 20-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։

2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 72 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 141.0 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 15413 եվրո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ասկրո կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Բերոլ

**Բերոլ** (), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Վիլար սյուր Վար լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 15.24 կմ², բնակչությունը՝ 103 մարդ (2006), 2012 թվականին՝ 108 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 7.1 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 109 մարդ, 2012 թվականին՝ 108 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:120
ScaleMajor = unit:year increment:40 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:10 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:25 width:15 text:25 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:37 width:15 text:37 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:30 width:15 text:30 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:38 width:15 text:38 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:73 width:15  text:73 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:114 width:15  text:114 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:103 width:15  text:103 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:108 width:15  text:108 textcolor:black  fontsize:8px


## Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 59 բնակիչներից 44-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 15-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 74.6 %, 1999 թվականին եղել է 70.7 %: Աշխատունակ տարիքի 44 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 42-ը (23 տղամարդ և 19 կին), 2 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (1 տղամարդ և 1 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 15 ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 20-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Օլեգ Լոբով (այլ կիրառումներ)

**Օլեգ Լոբով** անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

* Օլեգ Իվանովիչ Լոբով (1937-2018), ռուս քաղաքական գործիչ։ 1989 թվականին եղել է Հայաստանի Կոմկուսի 2-րդ քարտուղարը, 1990-ական թվականներին եղել է Ռուսաստանի կառավարության փոխնախագահ։
* Օլեգ Նիկոլաևիչ Լոբով (1924-2009), ռուս պատմաբան, գավառագետ, գրող, պահեստազորի գնդապետ, Հայրենական Մեծ պատերազմի վետերան, կազակության վերածննդի ակտիվ մասնակից։

## Ծանոթագրություններ
Բուրֆի

**Բուրֆի**, հնդկական խոհանոցի հանրահայտ աղանդեր, պատրաստում են նաև Պակիստանում և Բանգլադեշում։ Իրենից ներկայացնում է եփած խտացրած կաթից պատրաստած կոնֆետի մի տեսակ՝ պոմադկա։

## Նկարագրություն
«Բուրֆի» բառը ծագել է պարսկերեն «բարֆ» բառից, որ նշանակում է ձյուն։ Այս անվանումն աղանդերի գույնի պատճառով է։ Սակայն, տարբեր բաղադրիչներ ավելացնելիս, գույնը կարող է փոխվել։ Օրինակ՝ մրգեր (մանգո), ընդեղեն, համեմունքներ (հիլ, վարդաջուր)։ Երբեմն ավելացնում են կոկոսի քերուք։ Բուրֆին զարդարում են մանրեցված ընկույզով, իսկ հատուկ տոնական առիթների ժամանակ զարդարում են նաև արծաթի բարակ շերտերով, որը Հնդկաստանում ուտում են, չնայած շատ անհամ են։ Հնդկաստանում բուրֆիի յուրաքանչյուր տեսակ ունի իր անվանումը։ Պատրաստի բուրֆին կտրտում են խորանարդներով կամ շեղանկյունաձև, ինչպես փախլավան, երբեմն նաև շրջանաձև։ Այն մատուցում են հարսանիքների ժամանակ և հինդուիզմի կրոնական տոներին, օրինակ՝ Դիվալիի ժամանակ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Almond Khoa based burfi Mumbai India.jpg|Նուշը, շաքարը և կաթնեղենի պինդ տեսակները Հնդկաստանում կոնֆետների պատրաստման հիմնական բաղադրիչներն են հանդիսանում։ Վերը ներկայացված է Մումբայի խանութներից մեկում բուրֆիի տեսականին։ 
Պատկեր:Sooji Ki Berfi.JPG|Sooji Ki Berfi
Պատկեր:Maawa mithai.JPG|Քաղցր ուտեստների փառատոն
Պատկեր:Moong Daal Barfi.jpg|Moong Daal Barfi
Պատկեր:Sooji barfi, February 2015.jpg|Բուրֆիով լի ափսե։ Բուրֆիի տեսքը նախքան կտրտելը։ Փետրվար,2015&nbsp;г.


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Chu, Anita. Field Guide to Candy: How to Identify and Make Virtually Every Candy Imaginable. Philadelphia: Quirk, 2009. Print.

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Կաթնամթերք
Կատեգորիա:Հնդկական խոհանոց
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն
Կատեգորիա:Պակիստանական խոհանոց
Չինովնիկի մահը

**Չինովնիկի մահը** (), Անտոն Չեխովի պատմվածքներից, որը գրվել է 1883 թվականի հուլիսի 26-ին և լույս է տեսել «Օսկոլկի» ամսագրում (1883, № 27) Անտոն Չեխոնտե ստորագրությամբ։ Ստեղծագործությունը ընդգրկված է եղել «Երփներանգ պատմություններ» ժողովածույի մեջ, որը լույս է տեսել 1886 թվականին Պետերբուրգում։ Հեղինակի կենդանության ժամանակ թարգմանվել է գերմաներեն, ֆիններեն, չեխերեն, բուլղարերեն և այլ լեզուներով։ Պատմվածքի մոտիվներով նկարահանվել են նովելլներ՝ Յակով Պրոտազանովի «Պաշտոններ և մարդիկ» կինոալմանախը և Իգոր Իլյինսկու և Յուրի Սահակովի «Այս տարբեր, տարբեր տարբեր դեմքերը» հեռուստատեսային ֆիլմը։

## Սյուժե
Էկզեկուտոր Իվան Դմիտրիևիչ Չեռվյակովը թատրոնում դիտում է «Կորնևիլյան զանգեր» ներկայացումը։ Ներկայացման ժամանակ նա փռշտում է և թռչում հարևանությամբ նստած ծերուկին, որը պարզվում է գեներալ Բրիզժալովն էր։ Սկսում է գեներալից շշուկով ներողություն խնդրել։ Բրիզժալովն ասում է. «Ոչինչ… Ոչինչ», և շարունակում է դիտել ներկայացումը։ Ընդմիջման ժամանակ Չեռվյակովը նորից մոտենում է գերերալին և ներողություն է խնդրում։ Գեներալն ասում է, որ ամեն բան արդեն մոռացել է, սակայն տհաճ մտքերը չեն թողնում Իվան Դմիտրիևիչին։ Գալով տուն պատմում է կնոջը, թե ինչպես է փռշտացել գեներալի վրա։ Կինը վախենում է, բայց իմանալով, որ դա «ուրիշների» գեներալ է, խորհուրդ է տալիս գնալ և ներողություն խնդրել։

Հաջորդ օրը Չեռվյակովը նոր մունդիր է հագնում, կտրում է մազերը և գնում է Բրիզժալովի մոտ։ Ընդունարանում էկզեկուտորը նորից ներողություն է խնդրում գեներալից, որն ասում է. «Չնչին բան է…» և սկսում է ընդունել այցելուներին։ Իվան Դմիտրիևիչը կարծում է, թե գեներալը անգամ խոսել իր հետ չի ուզում և որոշում է, որ այս ամենն այսպես չի կարելի թողնել։ Երբ գեներալը ավարտում է այցելուների ընդունելությունը, Չեռվյակովը նորից մտածում է ներողություն խնդրել։ Սակայն Բրիզժալկովը արդեն չի ուզում նրան լսել, կարծելով, որ նա արդեն ծաղրում է իրեն։
Բրիզժալովը որոշում է, որ այլևս չի գնա և ներողություն չի խնդրի, այլ նամակ կգրի։ Սակայն նամակ չի գրում, այլ ինքն է երկրորդ անգամ գնում գեներալի մոտ։ Բրիզժալովը ցասման մեջ վռնդում է նրան։ Էկզեկուտորը վերադառնում է տուն։ Չհանելով իր մունդիրը պառկում է բազմոցին և մեռնում է։

## Ստեղծման պատմություն
[thumb|150px|[Ալեքսեյ Ժեմչուժնիկով]]
Ըստ Չեխովի կրտսեր եղբոր՝ Միխայիլ Պավլովիչ Չեխովի հիշողությունների, Անտոն Չեխովը չինովնիկի մասին պատմությունը լսել է Բաբկինոյում լինելու ժամանակ, մոսկովյան կայսերական թատրոնների կառավարիչ Վլադիմիր Բեգիչևից, որը պնդում էր, որ նման դեպք իսկապես տեղի է ունեցել Մեծ թատրոնում։ Գրականագետները, վերարտադրելով այդ տեղեկությունները, այնուամենայնիվ կատարում են վերապահում այն մասին, որ Չինովնիկի մահը պատմվածքը գրվել է 1883 թվականին, մինչդեռ Չեխովը առաջին անգամ այցելել է Բաբկինո այս դեպքից երկու տարի անց։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անտոն Չեխով
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Նվենի ծիածանագույն

**Նվենի** (էվկալիպտ) ծիածանագույն (), նվենիների տեսակ է։

## Տարածք
Նվենիների միակ տեսակն է, որ վայրի վիճակում տարածված է միայն հյուսիսային կիսագնդում։ Հիմնականում տարածված են Նոր Բրիտանիայի, Նոր Գվինեաի, Սերամի, Սուլավեսիի, Մինդանաոյի և մոտակա այլ փոքրիկ կղզիներում։

Հանդիպում է խոնավ կղզիներում, ծովից 1800 մետր բարձրության վրա։

## Նկարագիր
Ծիածանագույն Նվենին հասնում է 75 մետր բարձրության, բնի հաստությունը՝ 2.4 մետրի։

Մյուս նվենիներից տարբերվում է բնի բազմագույն կեղևով։ Սկզբում կեղևն ունենում է վառ կանաչ գույն։ Հետագայում հասունանալով ձեռք է բերում կապույտ, մանուշակագույն, նարնջագույն և մուգ կարմրագույն երանգներ։ Հասուն ծառերի մոտ կեղևն ամբողջությամբ ծիածանագույն է, որտեղից էլ առաջացել է նրա անվանումը։
Ընդ որում կեղևի գունավորումը մշտապես փոփոխվում է։

## Կիրառում
Նրա արտասովոր տեսքի պատճառով, որպես դեկորատիվ բույս, լայն տարածում ունի արևադարձային և հաճախ նաև մերձարևադարձային գոտում։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Starr 060703-8293 Eucalyptus deglupta.jpg
Պատկեր:Starr 050107-2936 Eucalyptus deglupta.jpg
Պատկեր:Starr 060703-8292 Eucalyptus deglupta.jpg
Պատկեր:Eucalyptus deglupta-trees.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մրտենազգիներ
Նապաստակ (նկար)

**«Նապաստակ»**, Ալբրեխտ Դյուրերի նկարը։ Նկարել է 1502 թվականին։ Համարվում է նկարչի՝ բնության տարրերը պատկերող ամենահայտնի նկարներից մեկը։

## Նկարագրություն
Նկարված է շագանակագույն ներկով ներկված քառակուսաձև թղթի վրա։ Պատկերն ունի անկյունային կողմնորոշում, մոդելի շեղումը երեք քառորդ է, նկարչի հայացքն ուղղված է վերև։

Նախանկարում մուգ ներկերով ստվեր է արված, որից վերև գրեթե չոր վրձնով պատկերված են մազիկներ։ Նկարելու տեխնիկան նման է այս ժամանակաշրջանում նկարչի մեկ այլ նշանավոր աշխատանքի՝ «Մարգագետնի մեծ կտոր»֊ի կատարման տեխնիկային։ Դյուրերը հաջողությամբ լուծել է գունառատ մորթու մակերեսին լուսային էֆեկտներ հաղորդելու բարդ խնդիրը։ Հավանական է, որ նկարը արվել է հաստատության ներսում․ նապաստակի աչքի մեջ արտացոլված է պատուհանի փեղկը։ Հայտնի չէ, թե արդյոք նկարիչը պատկերել է կենդանի նապաստակի, թե որսորդական ավար։ 
Սա Դյուրերի առաջին նկարներից է, որի վրա նշված է տարեթիվը և կցագիրը, որը վկայում է, թե հեղինակը ինչ նշանակություն է տվել այդ աշխատանքին։

## Կրկնություններ
Արդեն 17-րդ դարում, մասնավորապես 1600 թվականին, հայտնվեցին Դյուրերի նկարի բազմաթիվ կրկնություններ։ Ներկայումս հայտնի է «Նապաստակ»֊ի 13 տարբերակ, այդ թվում՝ 3 ազատ տարատեսակ, որոնք մոդելին ներկայացնում են այլ դիտանկյունից։ Նկարիչ Հանս Հոֆմանը պատճենել է Դյուրերի ստեղծագործությունները, նաև «Նապաստակ»֊ը՝ նրան պատկերելով անտառում և այգում։

## Գտնվելու վայր
Նկարը պահպանվում էր Նյուրնբերգում՝ կոլեկցիոներ Վիլիբալդ Իմհոֆի (1519-1580) հավաքածուում։ 1588 թվականին դարձավ կայսր Ռուդոլֆ II-ի սեփականությունը և պահվում էր կայսերական գանձարանում, իսկ 1783 թվականից՝ պալատական գրադարանում։ Նկարի վերջին մասնավոր սեփականատերը հերցոգ Ալբերտ Սաքսեն֊Տեխենսկին էր, ում հավաքածուն ընկած էր վիեննական Ալբերտինա պատկերասրահի հիմքում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Elisabeth M. Trux: *Überlegungen zum Feldhasen und anderen Tierstudien Dürers mit einer Datierungsdiskussion*. In: K.A. Schröder, M.L. Sternath: *Albrecht Dürer*. Hatje Cantz Verlag, Ostfildern-Ruit 2003, S. 45-55. 
* Heinz Widauer: *Feldhase*. In: K. A. Schröder, M. L. Sternath: *Albrecht Dürer*. Hatje Cantz Verlag, Ostfildern-Ruit 2003, S. 268. 

## Արտաքին հղումներ
* Ալերտինա պատկերասրահի պաշտոնական էջում 

Կատեգորիա:1502 նկարներ
Կատեգորիա:Ալբերտինա պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Ալբրեխտ Դյուրերի նկարներ
Ներքինացյալներ

**Ներքինացյալներ**, աղանդավորական հոսանք՝ տարածված Բյուզանդիայում 4-5-րդ դարերում և Հայաստանում՝ 10-12-րդ դարերում։ Ներքինացյալների մասին վկայող սկզբնաղբյուրներն են՝ Հովհան Ոսկեբերանի՝ Պողոս առաքյալի Առ Գաղատացիս թղթի մեկնությունը, Անանիա Սանահնեցու և Հովհաննես Սարկավագի դավանաբան. աշխատությունները։ Հետևելով մանիքեությանը՝ Ներքինացյալները դավանել են ճգնակեցական ծայրահեղ գաղափարներ, որոնց համաձայն, ամեն տեսակ նյութ չարիք է։ Բացարձակացնելով հոգևորը և նրան հակադրելով նյութականը՝ Ներքինացյալներ մերժել են մարմինն ու մարմնի իրավունքները։ Այս է պատճառը, որ Ներքինացյալների մեջ շատ տարածված է եղել սեռական օրգանների անդամահատումը (այստեղից էլ այդ հոսանքի անվանումը՝ ներքինի, ներքինացած)։

Անանիա Սանահնեցին վկայում է, որ ներքինացյալները, խախտելով բնության աստվածադիր օրենքները, ոչ միայն ընկնում են սեռապես չեզոք վիճակի մեջ, այլև նմաններին կարգում են «ի գլուխ գահերիցության», այսինքն՝ համայնքի ղեկավար, ինչը խստորեն դատապարտելի է եկեղեցու համար։

## Գրականություն
Քյոսեյան Հ., Անանիա Սանահնեցու «Հակաճառության» պատմամշակութային նշանակությունը, տես հեղինակի Դրվագներ հայ միջնադարյան արվեստի աստվածաբանության, Էջմիածին, 1995, էջ 157–166։

Կատեգորիա:Աղանդավորական հոսանքներ
Կատեգորիա:Կրոնը Բյուզանդիայում
Շատիվանք

**Շատիվանք**, *Շատիկ անապատ,* Հայաստանի Վայոց ձորի մարզի Շատին գյուղից մոտ 4 կմ արևելք, Եղեգիսի ձախ ափին բարձրացող լեռան լանջին, գագաթից քիչ ցածր։ Ըստ Ստեփանոս արք. Օրբելյանի՝ 929 թվականին հիմնադրել է Սյունյաց Տեր Հակոբ եպիսկոպոսը՝

## Պատմություն
Ըստ պատմիչի՝ վանքը եղել է *«խստակրոն, մեծահռչակ մշտնջենավորանոց»*։ Շատինում պահպանվել են 10–14-րդ դարերում բազմաթիվ խաչքարեր, վիմագիր արձանագրություններ և դրանց բեկորներ։ 14-րդ դարից հետո վանքը անկում է ապրել. հավանաբար ավերվել է, որովհետև 17-րդ դարի կեսին նույն տեղում փաստորեն նոր վանք են կառուցել։

Ներկայիս եկեղեցին՝ երկու զույգ T-աձև մույթերով, կիսաշրջանաձև խորանի երկու կողմերում ուղղանկյուն ավանդատներով, երկթեք տանիքով եռանավ բազիլիկը, կառուցվել է սրբատաշ բազալտ քարերով 1655 թվականին և կոչվել Ս. Սիոն։ Մեկենասը նախկին վաճառական Հակոբ Ջուղայեցին է, ում անունով մարմարե խաչքար է ագուցված Ս. Սիոն եկեղեցու արևմտյան դռան վերևում։ Նա, թողնելով աշխարհիկ կյանքը, դարձել է Շատին վանքի միաբան՝ իր միջոցները ի նպաստ դնելով կրոնական կենտրոնի ընդարձակման և բարգավաճման գործին։ 17-րդ դարի 2-րդ կեսին վանքի միաբանությունը որոշել է այն վերահաստատել որպես անապատ։ Բայց չունենալով համապատասխան կանոնադրություն, ըստ 17-րդ դարի պատմիչ Զաքարիա Սարկավագի, դիմել է Հովհաննավանքի եպիսկոպոս Հովհաննեսի օգնությանը, որը մինչ այդ յոթ տարի անցկացրել էր Լիմ անապատում և քաջ ծանոթ էր անապատական կյանքի առանձնահատկություններին։ Վերափոխումից հետո Շատին վանքը կոչվել է Շատիկ անապատ և հետագայում հիշատակվում է այս երկու անուններով։

Վանքի մոտավորապես ուղղանկյուն հատակագծով, հարավից երեք կիսաշրջանաձև բուրգերով ուժեղացված պարիսպները, դրանց կից բնակելի սենյակները, սեղանատունը (այժմ՝ քանդված) կառուցել է Մովսես վարդապետը 1655–1668 թվականներին, իսկ պարիսպներից դուրս գտնվող գոմը և ախոռը՝ Անտոն վարդապետը՝ 1749 թվականին։

Շատին վանքը եղել է ուշ միջնադարի Սյունիքի կրոնական և մշակութային խոշոր կենտրոններից, ունեցել 90 միաբան։ Նրա տնտեսական հզորության վկայությունն են արտադրական (ձիթհան, ջրաղաց) ու մեծաքանակ օժանդակ շինությունները, ջրանցքը և կամուրջը։ Վանքի բարգավաճմանը նպաստել են նրա հարմար աշխարհագրական դիրքը (Նախիջևանը և Սյունիքը Սևանի ավազանին կապող ճանապարհի վրա տեղադրված լինելը) և սերտ կապերը Ջուղայի ու Գողթն գավառի հետ։ Շատին վանքը եղել է նաև նշանավոր գրչության կենտրոն, և այդ գործում մեծ ավանդ ունի Հակոբ Ջուղայեցին, որի գրչին է պատկանում ձեռագրերի մի մասը։ Շատին վանքի մշակութային և տնտեսական ծաղկման գործում Հակոբ Ջուղայեցու ունեցած մեծ վաստակի աննախադեպ գնահատականն է դեռ կենդանության օրոք՝ 1661 թվականին նրա պատվին կանգնեցված խաչքարը։

## Պատկերասրահ

ՇԱՏԻՎԱՆՔ 01.jpg
Shativank 6.JPG
Shativank-NW2.jpg
Shativank 10.JPG


## Գրականություն
* «Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, գլխ. խմբ. Հովհ. Այվազյան, Հայկական հանրագիտարան հրատ., Երևան 2002։
* Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Ե., 1986:
* Զաքարիա Սարկավագ, Պատմագրութիւն, հ. 1–3, Վաղ-պատ, 1870։
* Ալիշան Ղ., Սիսական, Վնտ., 1893: Դիվան հայ վիմագրության, պր. 3, Ե., 1967:
* Հասրաթյան Մ., Սյունիքի XVII–XVIII դարերի ճարտարապետական համալիրները, Ե., 1973:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:10-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Վանքեր այբբենական կարգով
Ռուսլան Խուչբարով

**Ռուսլան Թահիրովիչ Խուչբարով** (), Չեչնիայի անջատողական շարժման ակտիվ մասնակից, ավելի հայտնի է որպես 2004 թվականի սեպտեմբերին Բեսլանի դպրոցի վրա ահաբեկչական հարձակում կատարած խմբի ղեկավար։

Ռուսական օրինապահ մարմինների կողմից մեղադրվում է 1990-ականների վերջին Օրլովի շրջանում էլեվատորի գողության մեջ, Խուչբարովին հետախուզում է հայտարարվել 1998 թվականին հայկական սփյուռքի մի քանի ներկայացուցիչների գնդակահարելու համար։ Չեչնիայում թաքնվելով Ռուսլան Խուչբարովը չեչեն ծայրահեղականների կողմից մասնակցել է մարտական գործողությունների և դարձավ Շամիլ Բասաևի ամենամոտ մարդկանցից մեկը։ Խուչբարովը ԱԴԾ օպերատիվ արձանագրություններում հանդես է գալիս «Գնդապետ» անունով, Ռուսաստանի տարածքում կազմակերպել, իրականացրել և ուղղակիորեն մասնակցել է զինծառայողների, օրինապահ մարմինների աշխատակիցների և խաղաղ բնակչության դեմ կազմակերպված ահաբեկչական գործողություններին, ներառյալ Դուբրովկայի ահաբեկչությունը և Նազրանի հարձակումը։ 2004 թվականին Խուչբարովը իր գլխավորությամբ գործող ահաբեկչական խմբով ներխուժում է Բելլանի դպրոցներից մեկը որտեղ ընթանում էր միջոցառում նվիրված նոր ուսումնական տարվան, մոտ եռօրյա դիմադրությունից հետո Խուչբարովը սպանվել է ԱԴԾ հատուկ նշանակության կնետրոնի աշխատակիցների կողմից իրականացված պատանդների ազատման գործողության ընթացքում։

## Երիտասարդ տարիներ, ընտանիք
Ռուսլան Խուչբարովը ծնվել է Հյուսիսային Օսիայի սահմանին գտնվող ինգուշական Գալաշկի գյուղում, տրակտորիստի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում նա վերապրել է ծնողների բաժանությունը, որից հետո ապրել է մոր հետ։ Ութ տարեկանում Խուչբարովը վերադարձել է հայրենի գյուղ, որտեղ էլ հաճախել է դպրոց։ Դասընկերները նրան հիշում էին որպես «պեպենոտ, մնացածից չտարբերվող տղա», նրան վատ բնորոշում է տվել իր հայրը՝ Թահիր Խուչբարովը նա ասում էր, որ Ռուսլանը միշտ հանգիստ է։ Խուչբարովը ունեցել է քույր, ով 2000-ականներին ապրում էր Վեդենոյում, իսկ նրա փոքր եղբայրը 2003 թվականին անտառում սպանվել է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բեսլանի ահաբեկչական հարձակում
ՄԻԱՎ-ի թեստ

մինի|Արյան հանձնում անալիզի համար
**ՄԻԱՎ-ի թեստը** ցույց է տալիս, թե արդյոք մարդու օրգանիզմում գոյություն ունի ՄԻԱՎ-ը, կան արդյոք հակածին կամ հակամարմին բջիջներ արյան սպիտակուցների, մեզի կամ թքի մեջ։ Թեստը ուղղված է արյան պլազմայի մեջ մարդու իմունային համակարգի ստեղծած հակավիրուսային բջիջների քանակը ստուգելու նպատակով, որից և կարելի է եզրակացություն կատարել, թե հիվանդության որ փուլում է գտնվոմ մարդը և միաժամանակ ստուգում է հակառետրովիրուսային թեստի արդյունավետությունը։

## Սկզբունքները
Կան մշակված շատ մեթոդներ, որոնցից հիմնականում օգտագործվում են երկուսը՝ հակամարմինների հայտնաբերումը և վիրուսին բնորոշ այլ մարմինների առկայությունը օրգանիզմում։ Թեստի արդյունքը անվանում են կամ վիրուս դրական (վիրուս հայտնաբերված), կամ վիրուս բացասական (վիրուսը բացակայում է)։ Գոյություն ունի նաև այլ տարբերակ, որն անվանում են՝ վիրուս կասկածելի (կան հակամարմիններ, բայց դրանք բավարար քանակ չեն ապահովում, որպեսզի վիրուս դրական համարվի)։

## ՄԻԱՎ-ի հակամարմիններ
Որոշ տվյալների համաձայն՝ 99% դեպքերում օրգանիզմում վիրուսը հայտնաբերվել է վարակումից հետո առաջին 12 շաբաթների ընթացքում (6-12 շաբաթ), այլ տվյալների համաձայն՝ 90-95% դեպքերում հակամարմիններն ի հայտ են գալիս վարակվելուց 3 ամիս հետո, իսկ 5-9% դեպքերում 6 ամիս հետո, 0․5-1% դեպքերում ավելի ուշ ժամանակահատվածում։

Վարակումից 3 ամիս հետո մարդը գտնվում է «պատուհանի շրջանում», այս փուլում նույնիսկ վարակված լինելու դեպքում թեստի արդյունքը կլինի վիրուս բացասական, բայց մարդն այդ ժամանակահատվածում կհանդիսանա վարակի աղբյուր։

Առաջին հակամարմինները որոնք հայտնաբերվում են, անվանում են՝ «*gag*» (), ՄԻԱՎ-ի սպիտակուցներ՝ р24 և р17, ինչպես նաև p55։ Հակա-p24-ը ի հայտ է գալիս այն դեպքում, երբ անտիգեն p24-ը սկսում է նվազել և ի հայտ են գալիս հակամարմինները։ Դրանից հետո հակա-p24 հակամարմնից հետո հայտնաբերվում են հակասպիտակուցային մարմինները՝ «*Env*» () gp160, gp120, p88, gp41 և գեն «*pol*» ()` p31, p51, p66:
Կարելի է հայտնաբերել նաև հակամարմիններ՝  «vpr», «vpu», «vif», «rev», «tat», «nef», որոնք պայքարում են գենի դեմ։

Համեմատաբար ավելի շատ են ուսումնասիրվել «*Env*» gp120-ը և gp41-ը։ Դրանք բաժանվում են երկու դասի՝ միայնակ և խմբային։ Հակա-gp120 հակամարմինների մեկ այլ խումբ հանդես է գալիս որպես ցիտոտոքսիկ () և ՄԻԱՎ-ով վարակված CD4+ բջիջների ոչնչացումը, կարող է ոչնչացնել անպտղացված բջիջները, որոնց ընկալիչները կապված են ազատ gp120 հետ, այս արյան շրջանառության էֆեկտն անվանում են «Innocent bystanders» («Bystander killing»)։

##### Իմունային համակարգը որոշող թեստային համակարգեր
Իմունային նախնական թեստը ուղղված է ստուգելու օրգանիզմում իմունային համակարգի կողմից արտադրված վիրուսի դեմ պայքարող բջիջների քանակը որոշելու նպատակով։ 
Այս թեստն ունի բարձր արդյունավետություն (մինչև 90%)։ Այս թեստն արժե 1 մլն․ ԱՄՆ դոլար։ Անալիզի համար անհրաժեշտ է մի փոքր արյուն երակից։

Գոյություն ունեն նաև համեմատաբար արագ թեստեր մեզի և թքի միջոցով, առանց ներարկման։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական ախտորոշում
Կատեգորիա:ՁԻԱՀ
Լիսայդ կամուրջ

**Լիսայդ կամուրջ** (),  նախկինում կոչվել է **East York Leaside Viaduct** և պաշտոնապես հիշատակվել որպես **Կոնֆեդերատիվ կամուրջ**։ Տարածվում է Դոն գետի վրա Տորոնտո քաղաքում, Օնտարիո, Կանադա։ Միլվուդի ճանապարհի Թրաս կամուրջը կառուցվել է կապելու համար այն  ժամանակ Լիսայդ քաղաքը Իսթ Յորք քաղաքի հետ։ Կամրջի շինարարությունն ավարտվել է 1927 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ Տևել է ընդամենը 10 ամիս, ինչը ռեկորդային էր այդ ժամանակաշրջանի համար։

## Պատմություն
thumb|left|Լիսայդ կամուրջը 1928 թվականին
1920-ական թվականների ընթացքում, երբ ձևավորվում էին Տորոնտոյի շրջակա նոր համայնքները, մի քանի կամուրջներ կառուցվեցին՝ հաղթահարելու Դոնի հովտի արգելքը։ Դրանց թվում էին Vale of Avoca (Սենտ Կլեր պողոտան Յոնջե փողոցի արևելքում) և  East York-Leaside Viaduct: Լիսայդ քաղաքը կառուցել է Կանադայի հյուսիսային երկաթուղին 1919 թվականի վերջում  և 1920-ականների սկզբում՝ ձգտելով ներգրավել ներդրողներին և տան գնորդներին։ Քաղաքը Դոն հովտով կապող օղակ էր հանդիսանում Թոդմորդեն Միլս բնակավայրի համար։

Ակտիվ շինարարական գործունեությունն սկսվեց 1927 թվականի հունվարին կամուրջը նախագծող Ֆրանկ Բարբերի ղեկավարությամբ։ Կամուրջն արագորեն հավաքվեց գարնանը և ամռանը և բացվեց հոկտեմբերի 29-ին՝ որպես Կոնֆեդերացիայի կամուրջ՝ Կոնֆեդերացիայի 60-րդ տարելիցի կապակցությամբ։ Կղմինդրացված մոզաիկ բազրիքները նախագծել էր նյույորքցի ճարտարապետ Քալուդ Բրագդոնը, կղմինդրները տրամադրել էր իտալական Mosaic and Tile ընկերությունը։

1960-ական թվականների վերջում, երբ բազմաթիվ ծրագրերից առաջինը գործարկվեց Լեսլի փողոցը դեպի Էգլինթոնի հարավ ընդլայնելու գործընթացը, նախաձեռնվեց նաև կամուրջը ընդլայնելու նախագիծը` երթևեկության վեց գիծ ապահովելու համար։ 1968 թվականի սեպտեմբերի 16-ին կամուրջը փակվեց և վերաբացվեց 1969 թվականի փետրվարի 8-ին Girders were attached to the sides of the bridge to widen the deck to either side.:

2004-2006 թվականներին կամուրջը վերականգնվել է։ Կամրջի վերականգնման երկու պայմանագրերից երկրորդը 2005 թվականին արժանացավ մրցանակի և վերանորոգման մեջ ներառեց նաև  1927 թվականի բնօրինակ դեկորատիվ բազրիքի վերականգնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Leaside Bridge 
*Leaside Bridge Receives Historic Designation 
*2004 to 2006 reconstruction
* Leaside Bridge Rehabilitiation Project

Կատեգորիա:Կանադայի կամուրջներ
Կատեգորիա:Ճանապարհային կամուրջներ
Հիպերտրիխոզ

Հիպերտրիխոզ՝ (՝ հին հունարեն  - չափազանց +  - մազ + -osis . հոմանիշ՝ մազոտություն) հիվանդություն, որն ի հայտ է գալիս մազերի աճի առատությամբ, որը բնորոշ չէ մաշկի տվյալ հատվածին, չի համապատասխանում սեռին և/կամ տարիքին։ 
Կլինիկապես տարբերակում են հիպերտրիխոզի բնածին (ընդհանուր և սահմանափակ) և ձեռք բերված ձևեր։ 
Հիմնականում այս հիվանդությամբ տառապում են տղամարդիկ, քանի որ նրա ժառանգականությունը կապված է y քրոմոսոմի հետ, իսկ x քրոմոսոմը այս հիվանդության հետ կապված չէ։

## Դասակարգում
Տարբերակում են՝ բնածին թնդանոթային, բնածին սահմանափակ, գոտկատեղ-գավակոսկրային հիպերտրիխոզ, ողնաշարի դիստրոֆիայի դեպքում։ Սիմպտոմատիկ՝ գլխի վնասվածքից հետո, որոշ սիմպտոմների դեպքում, բուլյոզային էպիդերմոլիզի ժամանակ, նյարդային անորեքսիայի, անբավարար սնուցման դեպքերում, դերմատոմիոզիտի, լորձայտուցի և այլ դեպքերում։ Բնածին արատների դեպքում՝ յատրոգեն հիպերտրիխոզ, ձեռք բերովի սահմանափակ հիպերտրիխոզ։

## Էթիոլոգիա
Ձեռք բերված հիպերտրիխոզի առավել տարածված պատճառներն են՝ որոշ արտազատական գեղձերի ֆուկցիայի խախտումը (ձվարաններ, մակերիկամներ, հիպոֆիզ), ձվարանների պոլիկիստոզ, հղիության և կլիմաքսի ընթացքում՝ հորմոնային ֆոնի փոփոխությունը, հորմոնալ դեղերի երկարաժամկետ օգտագործումը (կորտիկոստերոիդներ և անդրոգեններ)։ Երբեմն մազերի ավելցուկային աճը կապված է վահանագեղձի պաթոլոգիայի հետ (դիֆուզ տոքսիկ խպիպ) և էպիֆիզ։
Ձեռք բերված հիպերտրիխոզի տարբեր ձևեր կարող են կապված լինել՝ նյարդային համակարգի հիվանդությունների հետ (գլխուղեղի ուռուցք, սթրես և ծանր հոգեբանաէմոցիոնալ ապրումներ, էպիլեպսիա), վարակիչ հիվանդությունների հետ (հատկապես՝ ստրեպտոմիցինով երկարաժամկետ բուժումը), նյութափոխանակության խանգարումների հետ, կրծքագեղձի քաղցկեղի հետ։

## Կլինիկական պատկեր
Կանանց մոտ՝ հիպերտրիխոզի ժամանակ, մազերի աճն ուժեղանում է կզակի, կրծքավանդակի շրջաններում, վերջույթների վրա։ Հիվանդությունն ուղեկցվում է նյարդաբանական ախտանշաններով (ոտքերի թուլություն, զգայունության կորուստ), որը կարելի է վերացնել վիրաբուժական միջամտությամբ։ Դեմքի վրա վելցուկային մազածածկույթը կարող է գրավել հոնքերը, հաճախ նկատվում է միևնույն ընտանիքի մի քանի անդամների մոտ։ Տեղայնացված հիպերտրիխոզի շարքին են դասվում՝ բնածին մազածածկ հետքերը (խալեր)։ Նրանք կարող են պատված լինել խիտ՝ անգույն կամ մուգ գույնի մազերով։

## Բուժում
Բուժումն արդյունավետ է, եթե հաջողվում է հայտնաբերել և կանխարգելել մազերի անբնական աճի պատճառը։ Ներքին սեկրեցիայի գեղձերի խանգարման դեպքում ցուցված է բուժում էնդոկրինոլոգի մոտ։ Նաև ուսումնասիրում են հոգեբանանյարդաբանական կարգավիճակը, բացահայտում են էնդոկրին համակարգի ֆուկցիոնալ խանգարումները, որպես՝ հիպերտրիխոզի հնարավոր պատճառներ։ Հնարավորության դեպքում դադարեցնում են տեղային ընթացակարգերը և այլ ազդեցությունները, որոնք կարող են խթանել մազերի աճին։ Բնածին հիպերտրիխոզը չի բուժվում։

## Հիպերտրիխոզով հիվանդ հայտնի մարդիկ
* Ստեֆան Բիբրովսկի - լեհ դերասան, ով հայտնի է՝ «Մարդ-առյուծ» մականունով։
* Գոնսալվուսի ընտանիք - հիպերտրիխոզի առաջին հայտնի դեպք։ 
* Ֆեոդոր Եվտիխիև - ռուս շոումեն։
* Խուլիա Պաստրանա - մեքսիկացի մորուք ունեցող կին։
* Սազուֆան Սուպատրա - աղջիկ, ում ամբողջ դեմքը պատված է մազածածկույթով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://vocabulary.ru/dictionary/977/word/gipertrihoz Հիպերտրիխոզի մասին՝ ազգային հոգեբանական հանրագիտարանում 

Կատեգորիա:Ներզատական հիվանդություններ
Խանուկա

մինի|317x317փքս|Խանուկայի մենորան (մոմակալը)
**Խանուկա** (եբրայերեն՝ חֲנֻכָּה), հրեական տոն է՝ նվիրված Երուսաղեմի Երկրորդ սուրբ տաճարին նվիրվածությանը, երբ Մակաբայեցիներն ապստամբեցին Սելևկյանների կայսրության դեմ։ Խանուկան տոնում են ութ օր ու գիշեր՝ սկսելով հրեական քիսլեվ ամսի 25-րդ օրից, որը կարող է համընկնել նոյեմբերի վերջից մինչեւ դեկտեմբերի վերջը հանդիպող ժամանակահատվածին։ Այս տոնը հայտնի է նաեւ որպես Լույսերի եւ նվիրվածության տոն։ Տոնը սկսում են 9-տեղանոց մոմակալի կամ մենորայի մեկ մոմը վառելով եւ շարունակելով ամեն հաջորդ օրվա երեկոյան եւս մեկական մոմ վառելով։
Սովորական մենորան ունի 8 ճյուղ եւ եւս մեկ ակներեւ առանձնացող ճյուղ, որն անվանում են շամաշ եւ որը սովորաբար մնացած ութից բարձր կամ ցածր է լինում։ 1970-ական թվականներից սկսած աշխարհահռչակ Chabad Hasidic շարժումը մենորայի հրապարակային տոնակատարություններ է նախաձեռնում աշխարհի շատ երկրներում։

### Ծագումնաբանություն
Խանուկա բառը ծագում է եբրայերեն խանաղ /חנך/ բայից, որը նշանակում է նվիրել։ Խանուկայի ընթացքում մակաբայեցի հրեաները  վերանվաճեցին Երուսաղեմն ու տաճարը։

### Պատմական աղբյուրներ
Խանուկայի մասին պատմությունը պահպանվել է Մակաբայեցիների առաջին եւ երկրորդ գրքերում, որոնցում մանրամասն նկարագրված են Երուսաղեմի տաճարին կրկին նվիրվածությունն ու մենորայի կամ մոմակալի վառելու ընթացքը։ Այս գրքերը Թանախի կամ հրեաների Աստվածաշնչի մաս չեն կազմում, այնուամենայնիվ Ալեքսանդրյան կրոնական իրավունքի մաս են, բայց նաեւ կաթոլիկ եւ ուղղափառ եկեղեցիների կողմից համարվում են Հին Կտակարանի մաս։
Առաջինը Թալմուդում է նկարագրվում մենորայի հրաշքը, երբ այն վառելու համար նախատեսված մեկ օրվա յուղը բավարարեց ութ օր։ Այս հրաշքի մասին պատմությունը գրվել է Մակաբայեցիների գրքերից 600 տարի անց։
մինի|Մենորայի մոմավառություն ռաբիի կողմից

### Ավանդության տեսանկյուն
Երբ Երուսաղեմի երկրորդ տաճարը կողոպտվեց, իսկ մատուցվող կրոնական ծառայությունները դադարեցվեցին, հուդայիզմն արգելվեց։
Ք․ա․ 167 թվականին Անտիոքոսը պատվիրեց Զեւսի արձանը կանգնեցնել տաճարում եւ խոզեր զոհաբերել։ Անտիոքոսի արարքները լայնամասշտաբ ընդվզումների պատճառ հանդիսացան։ Մադաթիան՝ մի հրեա հոգեւորական ու իր հինգ զավակները, ղեկավարեցին ըմբոստությունը՝ ընդդեմ Անտիոքոսի։ Մեկ տարի անց, երբ Մադաթիան մահացավ, նրան փոխարինեց Հուդան։ Եւ միայն մեկ տարի անց հրեաների ըմբոստությունն ընդդեմ Սելեւկյան թագավոր Անտիոքոսի պսակվեց հաջողությամբ եւ տաճարն ազատագրվեց։ Խանուկայի տոնը վերականգնվեց եւ արդեն նշանավորվեց այս հաղթանակի տոնակատարության իրադարձությամբ։ Ձիթապտղի մաքուր ձեթը պետք է օծվեր կոհեն գադոլի կամ ավագ քահանայի կողմից եւ լցվեր մենորայի մեջ։
Ըստ ավանդույթի՝ առաջին օրվա համար գտնում են  ձիթապտղի ձեթի միայն մեկ տապաշիշ, մինչդեռ մենորան վառվում է ութ օր շարունակ։ Այսպիսով, հրեա իմաստունները 8-օրյա տոն են հռչակում այս հրաշքը տոնելու համար։ Այսօր Խանուկան հրեաները համարում են ազգային ազատագրման եւ կրոնական ազատության տոն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եբրայերեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Հանդիսություններ հրեական օրացույցով
Կատեգորիա:Հուդայականություն
Կատեգորիա:Հրեական մշակույթ
Կատեգորիա:Տոներ այբբենական կարգով
Ջեֆ Սեշնս

**Ջեֆֆերսոն Բորեգարդ «Ջեֆֆ» Սեշնս III** (, ), ամերիկացի Հանրապետական քաղաքական գործիչ, 2017 թվականի փետրվարի 9-ին նշանակվել է ԱՄՆ գլխավոր դատախազ։ Ալաբամա նահանգի կրտսեր սենատոր (1997-2017)։

2007 թվականին համաձայն *[[National Journal]]* կայքի Սեշնսը հայտնվել է հինգ ամենապահպանողական սենատորների ցանկում։

## Կենսագրություն
1969 թվականին ավարտել է Մոնտգոմերի Հանթինգթոն քոլեջը, իսկ 1973 թվականին Ալաբամայի համալսարանի իրավունքի դպրոցը։ Հենց նույն թվականին նա սկսեց իր կարիերան աշխատանքի անցնելով որպես փաստաբան։ 1977 թվականին մեկնում է Մոբիլ։ Հանդիսացել է դաշնային դատախազ (1981-1993) և նահանգի գլխավոր դատախազ (1995-1997)։

2016 թվականի նոյեմբերի 18-ին ԱՄՆ նորընտիր նախագահ Դոնալդ Թրամփը Ջեֆ Սեշնսին առաջարկել է ԱՄՆ գլխավոր դատախազի պաշտոնը։ 2017 թվականի փետրվարի 8-ին ԱՄՆ սենատի կողմից հաստատվել է պաշտոնում։

2017 թվականի փետրվարի 9-ին երկար լսումներից ու քննարկումներից հետո նրա երդմնակալության արարողությունը տեղի ունեցավ Օվալաձև աշխատասենյակում։ Հենց նույն օրը նախագահ Թրամփը երեք հրաման գրեց գլխավոր դատախազին կապված ԱՄՆ-ում  հանցավորւթյան դեմ պայքարի հետ։

2017 թվականի մարտին Սեշնսը պաշտոնապես ինքնաբացարկ է հայտնել բոլոր այն գործերով որոնք կապված են ԱՄՆ նախագահական ընտրություններում Ռուսաստանի միջամտության հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Senator Jeff Sessions  official U.S. Senate site
* Jeff Sessions at the *Biographical Directory of the United States Congress*

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ալաբամայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքագետներ
Կատեգորիա:Դոնալդ Թրամփի կաբինետ
Կատեգորիա:Պահպանողական կուսակցության անդամներ
Լենկթեմուրի արշավանքները Հնդկաստան

**Լենկթեմուրի արշավանքները Հնդկաստան**, էմիր  Լենկթեմուրի ռազմական արշավանքը Հնդկաստան, որն իրականացվել է 1398-1399 թվականներին։ Արշավանքի գաղափարական հիմնավորումը ջիհադն էր,անկախ այն հանգամանքից որ այդ ժամանակ Հնդկաստանում իշխում էր Դելիի սուլթանությունը։ 
մինի|ձախից|150px|Արշավանքի երթուղին
Ռազմական գօրծողությունները սկսվել են 1398 թվականին։ Պիր-Մուհամեդի բանակը,որը բաղկացած էր մոտ 30 000 հազար հեծյալներից, շարժվեց դեպի Մուլտան։ Ճանապարհն անցնում էր Սուլեյմանյան լեռների միջով։ Լենկթեմուրը քաղաքը պաշարեց 6 ամիս։ Լենկթեմուրի անձնական զորքերը շաըժվեցին  Սամանգան  Թերմեզի մոտով։  Բագլանի շրջանում հաղթահարելով Հինդուկուշը՝ Լենկթեմուրի բանակը ժամանեց Անդառաբ։ Առաջին զոհերը դարձան կաֆիր-նուրիստանցիները,սիյախփուշինները։ «Անհավատների գլուխներից վեր խոյացան աշտարակներ»,-հաղորդում է Շառաֆադդին Յազդին։ Օգոստոս ամսին Լենկթեմուրը արդեն Քաբուլում էր և ընդունում էր դեսպաների, սեպտեմբեր ամսին նա արդեն անցել էր Ինդոս գետը և հասել Ջելամ գետի իջվածքի մոտ գտվող մի վայրում։ Լենկթեմուրի և նրա թոռան՝Պիր-Մուհամեդի բանակներ կրկին վերամիավորվեցին, սակայն վերջինս կորցրել էր գրեթե ամբողջ ձիերը։Հոկտեմբերի վերջին նա հասավ Սախիվալ, այնուհետև Պենդջաբ։ Նոյեմբերի կեսին գրավվեց Սիրսան, իսկ աշնան վերջում Կայտխալը։ Դեկտեմբեր ամսին գրավված էր Պանիպատը որտեղ բնակվում էին գեբրներ և մանիհիեներ։ Այնուհետև Լենկթեմուրը Դելիի մերձակայքում հանդիպեց Մալու-հանի 30-հազարանոց բանակի դիմադրությանը։

1398 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Դելիի տիրակալի զորքերը ջախջախիչ պարտություն կրեցին։Քանի որ գերիների ներկայությունը դանդաղեցնում էր Լենկթեմուրի  հետագա տեղաշարժը,Լենկթեմուրը հրամայեց կախաղանի բարձրացնել  100 000 հնդիկի (ըստ Շառաֆադդին Յազդիի)։ Մի շաբաթ անց Դելիի սուլթանները հավաքագրեցին 50-հազարանոց բանակ,սակայն նրանց այստեղ ևս սպասվում էր ջաղջախիչ պարտւթյուն։Հաղթանակից հետո Լենկթեմուրը գրավեց Դելին,սակայն այսքանով նրա արշավանքը չէր վերջանում։1399 թվականի փետրվարի 7-ին  Լենկթեմուրը գրավում է Միրատը որտեղ բնակություն էին հաստատել գեբրերը։Այնուհետև շարունակելով գնալ արևելք, Լենկթեմուրը հասնում է Գանգեսի ափերին, որտեղ նա հետապնդում և ոչնչացնում է գեբրերին։ Փետրվար ամսին Լենկթեմուրը անցնում է Ջամնա գետը.։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Гийас ад-Дин Али. «Дневник похода Тимура в Индию» на сайте «Восточная литература» Часть 1 Часть 2 Часть 3 Часть 4 Часть 5
* Сражение за город Дели 1399 г. Поход Тамерлана в Индию на сайте «Library of battles» 

Կատեգորիա:Հնդկաստանի պատմություն
Պեգոմա

**Պեգոմա** (), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Մանդելյո լա Նապուլ կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Հարավային Գրաս լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 11.28 կմ², բնակչությունը՝ 6235 մարդ (2006) աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 7285 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 645.8 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 7047 մարդ, 2012 թվականին՝ 7285 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:7500
ScaleMajor = unit:year increment:2000 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:500 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:1332 width:15 text:1332 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:1717 width:15 text:1717 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:2149 width:15 text:2149 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:3452 width:15 text:3452 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:4618 width:15  text:4618 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:5794 width:15  text:5794 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:6235 width:15  text:6235 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:7285 width:15  text:7285 textcolor:black  fontsize:8px


## Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 4451 բնակիչներից 3566-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 885-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 80.1 %, 1999 թվականին եղել է 73.9 %: Աշխատունակ տարիքի 3566 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 3250-ը (1663 տղամարդ և 1587 կին), 316 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (157 տղամարդ և 159 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 885 ոչ ակտիվ բնակիչներից 299-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 298-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 288-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։

2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 2875 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 6961 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 21201 եվրո։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պեգոմա կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ռոկեստերոն Գրաս

**Ռոկեստերոն Գրաս** (), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Կուրսեգուլ լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։

Կոմունայի տարածքը կազմում է 23.98 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 62 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 81 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 3.4 մարդ/կմ²։

## Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 80 մարդ, 2012 թվականին՝ 81 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


ImageSize = width:450 height:300
PlotArea = left:50 right:30 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:90
ScaleMajor = unit:year increment:20 start:0 gridcolor:blue
ScaleMinor = unit:year increment:5 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1962 color:pink width:1
   from:0 till:47 width:15 text:47 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1968 color:pink width:1
   from:0 till:40 width:15 text:40 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1975 color:pink width:1
   from:0 till:56 width:15 text:56 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1982 color:pink width:1
   from:0 till:59 width:15 text:59 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1990 color:pink width:1
   from:0 till:59 width:15  text:59 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:1999 color:pink width:1
   from:0 till:65 width:15  text:65 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2006 color:pink width:1
   from:0 till:62 width:15  text:62 textcolor:black  fontsize:8px
  bar:2012 color:pink width:1
   from:0 till:81 width:15  text:81 textcolor:black  fontsize:8px


## Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան)4 8 բնակիչներից 34-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 14-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 70.8 %, 1999 թվականին եղել է 63.6 %: Աշխատունակ տարիքի 34 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 32-ը (22 տղամարդ և 10 կին), 2 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (1 տղամարդ և 1 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 14 ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 5-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ