Մարիա Արբատովա

**Մարիա Արբատովա** (, ծնունդով՝ **Գավրիլինա**, 1999 թվականից **Արբատովա** կեղծանունը դարձրել է պաշտոնական ազգանուն), ռուս վիպասան, պատմվածքների հեղինակ, դրամատուրգ, բանաստեղծ, լրագրող, թոք-շոուի հաղորդավար, քաղաքական գործիչ և 1990-ականների Ռուսաստանի ամենահայտնի ֆեմինիստներից մեկը։ Արբատովան Մոսկվայի գրողների միության և Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության անդամ է։ Նա Ռուսաստանում և արտերկրում բեմադրված տասնչորս պիեսների, քսան գրքի, բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է թերթերում և պարբերականներում։ Նա արժանացել է բազմաթիվ պարգևների իր գրական և հասարակական նվաճումների համար։

## Կենսագրություն
Արբատովան ծնվել է 1957 թվականի հուլիսի 17-ին Վլադիմիրի շրջանի Մուրոմ քաղաքում, Իվան Գավրիլովիչ Գավրիլինի և Ցիվյա Իլյինիչնա Այզենշտադտի ընտանիքում։ Մեկ տարի անց ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա։ Դպրոցում սովորելու ընթացքում նա չի միացել կոմսոմոլին՝ «սկզբունքային նկատառումներից ելնելով»։ 9-րդ և 10-րդ դասարաններում հաճախել է Մոսկվայի պետական ​​համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի Երիտասարդ լրագրողների դպրոց։ Միաժամանակ, ըստ իր իսկ հայտարարությունների, նա դարձավ մոսկովյան *հիպի* շարժման ակտիվիստներից մեկը[։

Հայրը՝ Իվան Գավրիլովիչ Գավրիլինը (1910, Կուդաշևո, Ռյազանի նահանգ - 1969), ավարտել է փիլիսոփայության և գրականության ինստիտուտի պատմության բաժինը, այնուհետև՝ Լենինի ռազմաքաղաքական ակադեմիայի ասպիրանտուրան, լրագրող և խմբագիր, եղել է խմբագրի տեղակալ- «Կարմիր աստղի» գլխավոր, մարքսիստական ​​փիլիսոփայություն է դասավանդել Լենինի, Ֆրունզեի, Ձերժինսկու անվան ռազմական ակադեմիաներում։ 1950 թվականին նշանակվել է Մուրոմում՝ որպես մարքսիստական ​​փիլիսոփայության ռազմական ուսուցիչ, իսկ 1958 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Մոսկվա։

Մայրը՝ Ցիվյա Իլյինիչնա Այզենշտադտ (1922, Մոսկվա - 2017, Մոսկվա), Սամուիլ Իոսիֆովիչ Այզենշտադտի զարմուհին։ Դպրոցն ավարտել է ոսկե մեդալով, 1940-ին ընդունվել է Մոսկվայի 1-ին բժշկական ինստիտուտ, այնուհետև տարհանման ժամանակ տեղափոխվել է Մոսկվայի անասնաբուժական ինստիտուտ, գերազանցությամբ ավարտել՝ դառնալով մանրէաբան։ 1990-ականներին նա ակտիվորեն հետաքրքրվեց Ռեյկի թերապիայով և դարձավ հաջողակ Ռեյկի թերապևտ։

Մարիան ընդունվել է Մոսկվայի պետական ​​համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետը, բայց շուտով թողել է այն, քանի որ, գաղափարական ուժեղ ճնշման է ենթարկվել։ 1984 թվականին ավարտել է Գորկու անվան գրական ինստիտուտի դրամատիկական բաժինը։ Նա մասնավոր կերպով սովորել է հոգեվերլուծական խորհրդատվություն, Բ.Գ.Կրավցովի և Ս.Գ.Ագրաչովի «հոգեվերլուծական ընդհատակում»։

1989 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միություն։ 1991 թվականից ղեկավարում է կանանց հոգեբանական վերականգնման «Հարմոնիա» ակումբը։ 1996 թվականից զբաղվում է անհատական ​​խորհրդատվությամբ՝ որպես հոգեվերլուծաբան։ Մոտ հինգ տարի աշխատել է *Общая газета*-ում՝ որպես սյունակագիր։ Հինգ տարի աշխատել է *TV-6*-ի «Ես ինքս եմ» կանանց թոք շոուում որպես համահաղորդավարուհի։ «Մայակ 24» ռադիոկայանի *«Право быть собой»* հաղորդաշարի հեղինակն ու վարողն է։
Արբատովայի երրորդ ամուսինը Շումիտ Դատա Գուպտան է՝ ռուսերենից անգլերեն գրական թարգմանիչ։ 1985 թվականից ապրում է Ռուսաստանում։ *«Поединки. Испытание смертью»* և *«Испытание смертью»* գրքերի համահեղինակն է։

Արբատովան ծավալել է նաև ակտիվ քաղաքական գործունեություն, եղել է պատգամավորության թեկնածու, սակայն պարտություն է կրել ընտրություններում։

 *«Свободная Россия»* կուսակցության ղեկավարներից էր։ 2013 թվականի հունվարին նա աջակցեց ԱՄՆ քաղաքացիների կողմից ռուս որբերի որդեգրումն արգելող օրենքի ընդունմանը։ Մոսկվայի Մարդու իրավունքների հանձնակատարին կից հասարակական փորձագիտական ​​խորհրդի անդամ։

2014 թվականից ի վեր նա աջակցում է Ուկրաինայի դեմ ագրեսիային՝ մեկնաբանելով այն որպես «պատերազմ Ռուսաստանի և ՆԱՏՕ-ի միջև»։ Նա բազմիցս արել է ուկրաինաֆոբ հայտարարություններ։

## Գրքեր
# «Пьесы для чтения» — сборник пьес — М.: Прометей — 1991.
# «Drang nach Westen» — пьеса — Berlin: Felix Bloh Erben — 1992.
# «Probeinterview zum Thema Freiheit» — пьеса — Reinbek: Rowohlt Verlag GmbH — 1996.
# «Gleichung mit zwei gegeben» — пьеса — Reinbek: Rowohlt Verlag GmbH — 1996.
# «Erobrte Bastiionen» — пьеса — Reinbek: Rowohlt Verlag GmbH — 1997.
# «Меня зовут женщина» — сборник рассказов — М.: Прометей, 1998; М.: Эксмо, 1999 — ISBN 5-04-003539-X; М.: Эксмо-Пресс, 2001 — ISBN 5-04-008069-7; М: АСТ, 2008 — ISBN 978-5-17-043667-5, ISBN 978-5-9713-6629-4.
# «Mon nom est femme» — сборник рассказов — Paris: Editions Jacqueline Chambon — 2000 — ISBN 978-2-87711-231-4.
# «Визит нестарой дамы» — роман — М.: Подкова, 1999 — ISBN 5-89517-033-1; М.: Эксмо, 1999 — ISBN 5-04-004754-1; М.: Эксмо, 2005 — ISBN 5-699-05585-1; М: АСТ, 2008 — ISBN 978-5-17-047862-0, ISBN 978-5-9713-7587-6.
# «Мне 40 лет» — автобиографический роман — М.: Захаров. АСТ., 1999—464 с. ISBN 5-8159-0013-3
# «По дороге к себе» — сборник пьес — М.: Подкова — 1999.
# «On the Road to Ourselves \\ Russian Mirror. Three Plays by Russian Women» — пьеса — Amsterdam: Overseas Publishers Association, 1998 — ISBN 90-5755-025-3; On the Road to Myself — Amsterdam: Harwood Academic Publishers — 1999.
# «Мобильные связи» — М.: Эксмо — сборник повестей и рассказов — 2000 — ISBN 5-04-004755-X; М.: АСТ, 2008 — ISBN 978-5-17-044177-8, ISBN 978-5-9713-6628-7.
# «На фоне Пушкина… и птичка вылетает…» — сборник повестей и рассказов — М.: Эксмо — 2001 — ISBN 5-04-007940-0.
# «Последнее письмо к А»— сборник повестей и рассказов — М.: Эксмо — 2001 — ISBN 5-04-008257-6.
# «Опыт социальной скульптуры» — сборник повестей и рассказов — М.: Эксмо, 2002 — ISBN 5-04-010340-9.
# «Уроки Европы» — сборник повестей и рассказов — М: Эксмо-Пресс — 2002 — ISBN 5-04-010121-X.
# «Прощание с XX веком» — автобиографический роман в 2-х тт. — М.: Эксмо — 2002. — ISBN 5-699-00249-9.
# «Семилетка поиска» — роман в 2-х тт. — М.: Эксмо — 2003 — ISBN 5-699-03826-4, ISBN 5-699-04583-X; М: АСТ, 2008 — ISBN 978-5-17-046073-1, ISBN 978-5-9713-7588-3.
# «Как я честно пыталась попасть в думу» — автобиографическая повесть — М.: Эксмо — 2003 — 
# «Мне 46» — автобиографический роман — М.: Эксмо — 2004 — ISBN 5-699-05183-X.
# «Na imię mi kobieta» — сборник повестей и рассказов — Warszawa: Twój Styl — 2005 — ISBN 83-7163-554-0.
# «Любовь к американским автомобилям» — сборник повестей и рассказов — М.: Эксмо — 2004 — ISBN 5-699-07954-8.
# «Как я пыталась честно попасть в Думу» — автобиографическая повесть — М.: АСТ, Харвест, 2007 — ISBN 978-5-17-046018-2, ISBN 978-5-9713-6401-6, ISBN 978-985-16-3319-3.
# «Дегустация Индии» — роман — М.: АСТ — 2006 — ISBN 5-17-040576-6, ISBN 5-9713-3550-2, ISBN 978-5-9713-3550-4; София: Рива, 2008.
# «Старые пьесы о главном» — сборник пьес — М.: АСТ — 2008 — ISBN 978-5-17-053496-8, ISBN 978-5-9713-9176-0.
# «Кино, вино и домино» — роман — М.: АСТ — 2009 — ISBN 978-5-17-060342-8, ISBN 978-5-403-01655-1.
# «Испытание смертью или Железный филателист» В соавторстве с Шумитом Датта Гупта — роман — М.: Астрель — 2012 — ISBN 978-5-271-40565-5.
# «Новая русская женщина» — сборник повестей и рассказов — : АМФОРА — 2012 — ISBN 978-5-367-02365-7.
# «Неделя на Манхэттене» — автобиографическая проза — М.: АСТ — 2017 — ISBN 978-5-17-102382-9.
# «Живая скульптура» — сборник прозы — Т8 RUGRAM — 2018 — ISBN 978-5-4467-3319-4.
# «Время Оливье» — рассказ в «Книге гастрономических историй, ради которой объединились те, кого объединить невозможно» — «Лимбус Пресс» — 2018 — ISBN 978-5-8370-0817-7; авторская запись текста на радио в программе «Много букв» на радиостанции Маяк — 2018.
# «Вышивка по ворованной ткани» — первая часть романа «Берёзовая роща» — М. ЭКСМО 2021 — ISBN 978-5-04-112788-6.
# «लपंडाव म्रित्युषु» — роман «Испытание смертью или Железный филателист». В соавторстве с Шумитом Датта Гупта (в переводе на язык марати) — издательство «Каласакта»(город Пуне, Индия — 2022 — ISBN 9818195363803.
# «Пирамиды роста» — вторая часть романа «Берёзовая роща» — М. ЭКСМО 2022 — ISBN 978-5-04-169183-7.
# «Стеклянный занавес» -третья часть романа «Берёзовая роща» — М. ЭКСМО 2024 — ISBN ISBN 978-5-04-191104-1.

### Պիեսներ
# 1979 — «Завистник»
# 1982 — «Уравнение с двумя известными»
# 1984 — «Алексеев и тени»
# 1987 — «Анкета для родителей»
# 1985 — «Виктория Васильева глазами посторонних»
# 1987 — «Сны на берегу Днепра»
# 1987 — «Семинар у моря»
# 1991 — «Сейшен в коммуналке»
# 1991 — «Поздний экипаж»
# 1992 — «Дранг нах вестен»
# 1992 — «По дороге к себе»
# 1993 — «Пробное интервью на тему свободы»
# 1991 — «Пробный сеанс»
# 1994 — «Взятие Бастилии»

### Ֆիլմի սցենարներ
* 1990, *Мне не забыть, мне не простить…* (совм. с Н. Репиной)
* 2010, *Поединки. Испытание смертью* (совм. с Шумитом Датта Гупта)
* 2011, Поединки. Две жизни полковника Рыбкиной

### Դերեր կինոյում
* 2005, Дневной Дозор — էպիզոդ
* 2009, Питерские каникулы — *камео*

## Հաղորդումներ
* Հեռուստաշոու *«Я сама»*, ТВ-6 (1995—1999)
* «Право быть собой» — *Маяк 24* ռադիո (հեղինակ և վարող)։

## Արտաքին հղումներ
* История семьи и самой М. И. Арбатовой, политические и моральные взгляды.
* Мария Арбатова в «Школе злословия»
* Ольга Несмеянова. Интервью с Марией Арбатовой. «О красоте без политики»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ
Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս աթեիստներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս հեռուստաանձինք
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքական գործիչներ