open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Իսիտնոֆրետ

**Իսիտնոֆրետ**, **Իսետնոֆրետ** («Գեղեցիկ Իսիդա»), Ռամզես II-ի «գլխավոր կանանցից» մեկը, նրա Մերնեպտահ ժառանգի մայրը։ Առավել հայտնի կայսրուհիներից մեկը, գլխավոր տիկին է դարձել Նեֆերտարիի մահից հետո, փարավոնի կառավարման 24-րդ տարում։

## Ծագում և տիտղոսներ
Համաձայն նրա տիտղոսների Իսիտնոֆրետը չուներ կայսերական ծագում։ Դատելով նրա ավագ դստեր Բենտ-Անատի անունից՝ ի պատիվ Քանանի աստվածուհի Անատի, Իսիտնոֆրետը կարող է լինել օտարերկրյա արքայադուստր, քանի որ հին եգիպտացիները, սովորաբար, իրենց երեխաներին անուն էին տալիս՝ կապված նրանց մայրերի ծագուման հետ։ Սակայն, Ռամզեսների ժամանակաշրջանում Անատը աստվածուհի էր համարվում և կարող էր պատճառ հանդիսանալ, որպեսզի եգիպտացիները դուստրերին կոչեին նորաոճ «էկզոտիկ» անունով։

### Կայսրուհու տիտղոսներ
* Ժառանգորդ, արքայադուստր
* Փարավոնի մայր
* Երկու հողերի տիրուհի
* Փարավոնի կին
* Փարավոնի գլխավոր տիկին

## Կենսագրություն
Իսիտնոֆրետի ծագման մասին քիչ բան է հայտնի։ Իր երեխաների և փարավոնի սիրելի տիկնոջ՝ Նեֆերտարիի պատմության ֆոնում Իսիտնոֆրետը մնում է խավարում։ Դատելով նրա երեխաների տարիքից՝ փարավոնը Իսիտնոֆրետի և Նեֆերտարիի հետ ամուսնացել է նույն ժամանակահատվածում, երբ դեռ հանդիսանում էր գահաժառանգ։ Նեֆերտարին ծնեց առաջնեկ Ամոնհերվենեմեֆին, իսկ Իսիտնոֆրետը Ռամզեսին պարգևեց երկրորդ զավակին և Բենտ-Անատ դստերը։ Իսիտնոֆրետը ունեցել է 4-ից ավելի երեխաներ՝ Ռամզես, Խաեմուաս, Մեներպտահ (գահաժառանգ), Բենտ-Անատ և Իսիտնոֆրետ կրտսեր (Իսիտնոֆրետ II)։

Կարելի է միայն ենթադրել թե ինչ հարաբերություններ են եղել կայսրուհիների միջև։ Ժայռափոր Աբու Սիմբել վանքում Իսիտնոֆրետի պատկերը բացակայում է, սակայն այնտեղ պատկերված են նրա դստեր՝ Բենտ-Անատի և փարավոնի սիրելի կնոջ՝ Նեֆերտարիի նկարները։ Միայն Նեֆերտարիի մահից հետո է Իսիտնոֆրետը զբաղեցրել գլխավոր տիկնոջ տեղը և ստացել բարձր հասարակական դիրք։ Նրա պատկերը ամուսնու և երեխաների հետ հանդիպում է Խաեմուասի Ասուանում գտնվող կոթողում (գահակալման 24-30-րդ տարիներին) և Գեբել էլ-Սիլսիլայի Հորեմհեբի տաճարում (գահակալման 33-34-րդ տարիներին)։ Սիլսիլայում Իսիտնոֆրետը պատկերված է կյանքի խորհրդանիշ անխը, այն ինչ նրա դստեր ձեռքին պապիրուս է, դա կարող է նշանակել, որ նա մահացել է Ռամզես II-ի գահակալման 34-րդ տարում։ Հնարավոր է, որ Իսիտնոֆրետը թաղված է իր որդու՝ Խաեմուասի կողքին Սերապեումում կամ Կայսրուհիների հովտում, սակայն նրա դամբարանը կորած է։

Իսիտնոֆրետից հետո գլխավոր տիկնոջ պարտականությունները անցել է Բենտ-Անատին, ով փարավոնի կինն էր դարձել նրա գահակալման 22-րդ տարում։

## Գրականություն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի թագուհիներ
Սուրբ Նունե եկեղեցի (Ալիբեյլի)

**Ալիբեյլիի Սուրբ Նունե եկեղեցի** (, ), Սուրբ Նունե կույսի անունը կրող ծխական եկեղեցի։ Վերջինս եղել է Հայաստանում և Վրաստանում քրիստոնեության քարոզիչ։

## Պատմություն
Եկեղեցին կառուցվել է 1871 թվականին, երբ տարածքն ընդգրկված էր Ռուսական կայսրության կազմում՝ «Քրիստոնեության վերականգնման» ծրագրի շրջանակներում, որի նպատակը Կովկասում քրիստոնեական եկեղեցիների և վանքերի վերականգնումն էր։ Տաճարի կառուցմանը ակտիվ մասնակցություն են ունեցել տեղի բնակիչները՝ ուղղափառ վրացի ինգիլոյները։ Սկզբում եկեղեցին կրում էր Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի անունը, բայց 1877 թվականին տաճարը անվանվեց Սուրբ առաքյալ Նունեյի անվամբ։

Ռուսական կայսրության փլուզման ժամանակ Ալիբեյլիի ծխում ծառայել է սրբազան Միքայել Կուլոշվիլին, ով մեծ հարգանք էր վայելում ուղղափառների վրաց ինգլոյների կողմից։ Նա սպանվել է մուսուլմանների կողմից՝ 1917 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ տեղական վրացի մուսուլմանների շրջանում քրիստոնեությունը քարոզելու և իսլամն ընդունելուց հրաժարվելու պատճառով։ ԽՍՀՄ-ի տարիներին եկեղեցին փակ էր։ Կառույցը օգտագործվում էր որպես հանքային պարարտանյութերի և գյուղատնտեսական մթերքի պահեստ։

Սուրբ Նունե ծխի վերածնունդը սկսեց 1991 թվականին։ Եկեղեցու վերակառուցումը շարունակվել է 2010-2011 թվականներին։ Վերակառուցման ընթացքում վերականգնվել են եկեղեցու ներքին, ճակատային և մուտքի հատվածը։ Աշխատանքները ֆինասավորվել է տեղի թատրոնի աշխատակից Կոտե Բարիխաշվիլիի կողմից։

Վերակառուցումն ավարտվեց 2011 թվականի հունվարի 27-ին։ Ալիբեյլի գյուղում Սուրբ Նունե եկեղեցուն վերագրվել է Գահի Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, որտեղ որոշ ժամանակ ծառայել է Վասիլի Գոգիլաշվիլին։ Նույն տարվա հունիսի 1-ին եկեղեցին օծվել է եպիսկոպոս Մելհիսեդեկի կողմից։ Եկեղեցու ժամերգությունները տեղի են ունենում հունվարի 27-ին և հունիսի 1-ին՝ Նունեի Սուրբ Ծննդյան հիշատակի օրը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Managing the Tigris and Euphrates Watershed 
* Bibliography on Water Resources and International Law

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կախի շրջան
Լամեգու

**Լամեգու** ( []), քաղաք Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնը Վիզեու շրջանի կազմում։ Հին վարչական բաժանմամբ ընդգրկվել է Տրաշ ուժ Մոնտիշ և Ալտու Դորու նահանգի կազմի մեջ։ Մտնում է տնտեսա-վիճակագրական Դորու ենթաշրջանի մեջ, որն էլ մտնում է Հյուսիսային շրջանի մեջ։ 2006 թվականի դրությամբ քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 11 հազար, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությանը՝ 26,5 հազար։ Զբաղեցնում է 167 կմ² տարածք։

Քաղաքի հովանավորը համարվում է Մարիամ Աստվածածինը։ Քաղաքի տոնը սեպտեմբերի 8-ին է։

## Դիրք
Քաղաքը գտնվում է շրջանի վարչական կենտրոն Վիզեու քաղաքից 49 կմ հյուսիս։

Մունիցիպալիտետը սահմանակից է․

* հյուսիսում՝ Մեզան Ֆրիու, Պեդու դա Ռեգուա մունիցիպալիտետներին, 
* արևելքում՝ Արմամար մունիցիպալիտետին,
* հարավ-արևելքում՝ Տարոկա մունիցիպալիտետին,
* հարավում՝ Կաշտրու Դայրե մունիցիպալիտետին,
* արևմուտքում՝ Ռեզենդե մունիցիպալիտետին։

## Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է հին ժամանակներում։ Վաղ միջնադարում եղել է Լամեգու թեմի կենտրոնը։

714 թվականին քաղաքը արաբները գրավել են։

1057 թվականին Ֆերդինանդ I Մեծը նվաճելով ժամանակակից Պորտուգալիայի մի շարք հյուսիսային մարզեր, անցել է Դուերո և այդ թվում՝ ազատագրել Լամեգուն։

1139 թվականին Լամեգուում Աֆոնսու I Մեծը դարձել է Պորտուգալիայի թագավոր (դրանով իսկ անկախանալով Կաստիլիայից)։

119 թվականին քաղաքը ստացել է ներքին անկախություն։

## Տեսարժան վայրեր
* Բուժող Տիրամոր եկեղեցի[thumb|200px|alt=|[Բուժող Տիրամոր եկեղեցի]]

## Բնակչություն

## Մունիցիպալիտետի կազմը
Մունիցիպալիտետի մեջ մտնում են հետևյալ շրջանները․
# Ալմակավե
# Ավոյնշ
# Բիգորնե
# Բրիտյանդե
# Կամբրեշ
# Սեպոյնշ
# Ֆերրեյրին
# Ֆերրեյրուշ դե Ավոյնշ
# Ֆիգեյրա
# Լալին
# Լազարին
# Մեգեյժա
# Մեյժինյուշ
# Մելկոյնշ
# Պարադա դու Բիշպու
# Պենաժոյա
# Պենուդե
# Պրետարոկա
# Սամոդայնշ
# Սանդե
# Սե
# Վալդիժեն
# Վարզեա դե Աբրունյայշ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական էջ

Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Ավետարան (4638)

**Ավետարան** (4638), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4638 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1476 թվականին։ Կազմողը եղել է Յոհան եպիսկոպոսն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18.5x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 234 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի ավետարանիչ 3, հմայական 1, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 183ա, 233բ, կազմողի՝ 234ա (1594թ.), հետագայի՝ 234բ (17-րդ դար), 1ա (1914թ.):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռայան Փոթեր

**Ռայան Փոթեր** (, ), ամերիկացի դերասան։ Փոթերն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 15 տարեկանում։ Առավել հայտնի է Մայք Ֆուկանագայի («Սուպեր նինջաներ» հեռուստասերիալ) և Հիրո Համադայի դերերով («Հերոսների քաղաքը» մուլտֆիլմ)։ Նա մարմնավորում է Գարֆիլդ Լոգանին/ Գազան Տղային «Տիտաններ» հեռուստասերիալում, որը թողարկվելու է 2018 թվականին։

## Վաղ կյանք
Փոթորը ծնվել է Օրեգոն նահանգի Պորտլենդ քաղաքում 1995 թվականի սեպտեմբերի 12-ին։ Նրա հայրը ճապոնացի է, իսկ մայրը՝ կովկասուհի։ Նա կրում է իր մոր ազգանունը՝ Փոթեր։ Նա մայրական կողմից հրեա է։ Նա մեծացել է Տոկյոյում, իսկ 7 տարեկանում վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ։ Նրան մեծացրել է իր մայրը։ Նրա առաջին լեզուն ճապոներենն է, իսկ երկրորդը՝ անգլերենը. նա սահուն խոսում է երկու լեզուներով էլ։ 8 տարեկան հասակում նա սկսել է զբաղվել չինական մարտարվեստով։ Փոքր տարիքում նա նաև զբաղվել է բեյսբոլով, սքեյթբորդինգով և նվագել է հարվածային գործիքներ։

## Կարիերա
2010 թվականին Փոթերը սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան 15 տարեկանում, երբ նա սկսել է նկարահանվել «Սուպեր նինջաներ» հեռուստասերիալում։  2011 թվականին «Սուպեր նինջաներ» հեռուստասերիալի պրեմիերայից հետո Փոթերը դարձավ  Nickelodeon֊ի ամենահայտնի երիտասարդ աստղերրից, հայտնվեց բազմաթիվ ամսագրերում։ 2012 թվականի մարտին Փոթերը նկարահանվել է «Ֆրեդի շոուն» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Ֆրեդի մտերիմ ընկերոջը։

Հետագայում  Փոթերը հնչյունավորել է Հիրո Համադային «Հերոսների քաղաքը» մուլտֆիլմում և կրկնելու  է իր դերը ֆիլմի վրա հիմնված սպասվող մուլտսերիալում։

Փոթերը ցանկանում էր մարմնավորել Թիմ Դրեյքին/ Ռոբինին։ Նա բեմադրել էր կռվի տեսարան, որտեղ կռվում էր կերպարի կողմից օգտագործվող Բո ձողով։ Նա նաև մի տեսանյութ է նկարահանել, որտեղ խնդրում է Բեն Աֆլեքին, որպեսի ընտրի նրան Ռոբինի դերը տանելու համար։ Հետագայում Փոթերը սկսեց մարմնավորել Գազան տղային (Գարֆիլդ «Գար» Լոգան) «Տիտաններ» հեռուստասերիալում։

## Բարեգործություն
2011 թվականին Փոթերը հիմնեց «Toy Box of Hope» («Հույսի խաղալիք տուփ») բարեգործական կազմակերպությունը, որի նպատակն էր օգնել Լոս Անջելեսի տարածքում գտնվող անօթևան երեխաներին։ 2012 թվականին Փոթերը ցանկանում էր զարգացնել իր կազմակերպությունը և հույս ունելու նրա մեջ ներառել «Birthday Party Box» («Ծննդյան արկղ») ծրագիրը։

## Աջակցություն
2012 թվականին Փոթերը դարձավ ամենաերիտասարդ աստղերից մեկը, ով Կալիֆոռնիաում «NOH8» արշավի ժամանակ բարձրացրեց իր ձայնը՝ աջակցելով միասեռականների ամուսնությանը։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

### Վեբ սերիալներ և տեսահոլովակներ

### Տեսախաղեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Greatest Hits (ալբոմ, Էնրիկե Իգլեսիաս)

«**Greatest Hits**», Էնրիկե Իգլեսիասի առաջին անգլալեզու և թվով չորրորդ հավաքածուն, որը թողարկվել է 2008 թվականի նոյեմբերի 11-ին` «Interscope Records» լեյբլում։ Այն պարունակում է 15 հին և 2 նոր երգեր՝ «Away» (դուետ Շոն Գարեթի հետ) և «Takin' Back My Love» (դուետ Սիարայի հետ)։ Եվրոպայում ալբոմից վաճառվել է ավելի քան 1 միլիոն օրինակ։

## Երգացանկ

*  վոկալ պրոդյուսեր
*  համապրոդյուսեր

## Հիթ-շքերթներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Enrique Iglesias official site
*Enrique Iglesias Greatest Hits: Amazon

Կատեգորիա:2008 ալբոմներ
Կատեգորիա:Իսպանալեզու ալբոմներ
Էքս (գետ)

**Էքս** (), գետ Անգլիայում։ Հոսում է  Սոմերսեթ և Դևոն կոմսությունների տարածքում։ Երկարությունը 88 կմ է։

Սկիզբ է առնում Էքսմուտի բարձունքից, Բրիստոլի ծոցից 8,4 կմ հարավ։ Սկզբում հոսում է հարավ-արևելք, ապա՝ հարավ։ Էքսմուտի հարավային ափից գետը թափվում է Լա Մանշ ծովածով։ Ձախ վտակներն են՝ Կալմը, Կլիստը։ Աջ վտակները՝ Բարլն ու Կրիդին։

## Պատմություն
Գետի անվանումը առաջացել է կելատական  «*Isca*» բառից, որը թարգմանվում է որպես «ջուր»։ Գետի անունից է առաջացել Էքստեր, Էքսմուտ, Էքսֆորդ, Էքսվիկ, Էքստոն, Էքսբրիջ և շատ այլ քաղաքների անվանումները։

Միջին դարում գետը ունեցել կարևոր տնտեսական նշանակություն։ Շրջանի առաջին արդյունաբերական քաղաքը գտնվում է գետի արևտյան մասում։ Այդ շրջանում կառուցված են արդյունաբերությունը խթանող բազմաթիվ կառույցներ՝ ջրաղացներ և այլն։ 1563 թվականին գետի վրա է կառուցվել Էքստեր քաղաքը։

## Գետի բնակիչներ
Մակընթացությունների և տեղատվություների ժամանակ գետի լայնարձակ ափերին մնում է շատ մեծ քանակությամբ տիղմ, որը ճահճային թռչունների սնուցման կարևոր աղբյուր է։ Գետի գետաբերանը  տեղի  քարադրանմաններ ձմեռման վայրն է։ Գետում են բնակվում  Կումժա և Հարիուս ձկնատեդակները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անգլիայի գետեր
Օսկար Մելենդո

**Օսկար Մելենդո Խիմենես** (իսպ․՝ Óscar Melendo Jiménez, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Էսպանյոլ»-ի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
2003 թվականին՝ 6 տարեկան հասակում, Օսկարը միացել է «Էսպանյոլ» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիային։ 2016 թվականի հունիսի 8-ին նա իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել թիմի երիտասարդական կազմում։ Իսկ հունիսի 20-ին նա 3 տարվա պայմանագիր է կնքել հիմնական թիմի հետ։

Լա Լիգայի շրջանակներում նա իր դեբյուտը նշել է նոյեմբերի 20-ին՝ «Դեպորտիվո Ալավես»-ի դեմ խաղում։ 2017 թվականի փետրվարի 1-ին նա երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2022 թվականը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը sports.ru կայքում
* 
 

Կատեգորիա:1997 ծնունդներ
Կատեգորիա:Բարսելոնա քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կատալոնիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 23 ծնունդներ
Բրասլավյան լճեր (ազգային պարկ)

**Բրասլավյան լճեր ազգային պարկ** (), ազգային պարկ Բելառուսի հյուսիս-արևմուտքում։ Ազգային պարկը ծառայում է հազվադեպ հանդիպող բնական համալիրները մարդու տնտեսական գործունեությունից պաշտպանելու համար, պահպանելով այն հաջորդ սերունդների համար։ Ստեղծվել է 1995 թվականի օգոստոսին։ Պարկի ստեղծման հիմք են հանդիսացել Բրասլավյան լճերը։ Պարկի կազմ է մտել Բրասլավյան շրջանի հարավային հատվածը։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 71500 հա։ Հյուսիսից հարավ այն ձգվում է 56 կմ` 7-29 կմ լայնությամբ։ Պարկի տարածքի մոտ 17 տոկոսը զբաղեցնում են լճերը, 46 տոկոսը կազմում են անտառները։

Ազգային պարկի սահմաններին կան բնության մի շարք հետաքրքիր հուշարձաններ։ Դրանցից են ռելիեֆի վառ արտահայտված սառցադաշտային ձևերը, մեծ գլաքարերը, լճերում գտնվող կղզիները, հազվադեպ հանդիպող ծառերի խմբերը։ Կան բազմաթիվ մշակութային և պատմական հուշարձաններ․ տարբեր դարաշրջանների հնագույն բնակավայրեր, գերեզմանոց, կրոնական շինություններ։

Բուսաբանները պարկի տարածքում հաշվել են մոտ 500 բույսի տեսակ, որից 20-ը հազվադեպ են հանդիպում Բելառուսում։

Ազգային պարկն իրականացնում է գիտական գործունեություն, ինչպես նաև բնապահպանական աշխատանքներ։ Ազգային պարկի կենտոնը Բրասլավ քաղաքն է, որտեղ գտնվում են ղեկավարությունն ու գիտական կենտրոնը։ Ազգային պարկն ունի մոտ 600 աշխատակից։

Ազգային պարկն ունի հարուստ և բազմատեսակ կենդանական աշխարհ․ այստեղ հանդիպում են թռչունների 189 տեսակ, որից 45-ը հազվադեպ են հանդիպում կամ գտնվում են ոչնչացման եզրին։

Կենդանիներից, որոնք գրանցված են Բելառուսի Կարմիր գրքում առանձնանում են գորշուկը (Meles meles), լուսանը (Lynx lynx), շագանակագույն արջը (Ursus arctos), սև արագիլը (Ciconia nigra), մոխրագույն կռունկը (Grus grus), թշշան կարապը (Cygnus olor), սովորական ճայը (Larus canus), ջրատատրակը (Calidris alpina)։

Բրասլավյան անտառների մյուս բնակիչներն են՝ գայլը (Canis lupus), վարազը (Sus scrofa), եղնիկը (Capreolus capreolus), սովորական աղվեսը (Vulpes vulpes), որմզդեղնը (Alces alces), ջրարջանման շունը (Nyctereutes procyonoides), կզաքիսները (Martes foina) և այլն։

Ազգային պարկի հյուսիսային մասում է գտնվում Վասիլկիշկի խուտորը։

## Պատկերասրահ

Strusta - Majak - Brasłauski rajon - 6.jpg|Ստրուստո
Braslav5.JPG|Դրիվյատի
Belarus - Snudy Lake.jpg|Սնուդի


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Braslav National Park  Պաշտոնական կայք
* Բրասլավյան լճեր ազգային պարկ 

Կատեգորիա:1995 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կատեգորիա:Բելառուսի ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Լճերի խմբեր
Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Աքսել Կաբու

**Աքսել Կաբու** (ֆր՝. *Axelle Kabou*  ), Ֆրանսիայում ապրող կամերունցի ժուռնալիստ, որի ուշադրության կենտրոնում զարգացմանը ցուցաբերվող աջակցության հարցերն են։

## Կենսագրությունը, գործը
Աքսել Կաբուն ուսումնասիրել է տնտեսագիտություն ու հաղորդակցման հմտություններ, երկար տարիներ աշխատել է որպես զարգացման քաղաքականության հարցերով խորհրդական։ Նրան ճանաչում, համբավ է բերել 1991 թվականին հրատարակած և բուռն բանավեճերի տեղիք տված իր  Et si l'Afrique refusait le développement? («Եվ եթե Աֆրիկան հրաժարվի զարգանա՝լ») գիրքը, որտեղ ցավով նկատում է ու սուր քննադատության ենթարկելով՝ պնդում, որ աֆրիկացիներն ու նրանց ընտրյալ խավը ցանկություն ու կամք չեն դրսևորում իրենց մայրցամաքը զարգացնելու հենց միայն իրենց ուժերով, առանց դրսի օգնության։ Ներկայումս կան մի ամբողջ շարք աֆրիկացի մտավորականներ (ինչպես, օրինակ, Ռոժե Տագրին, Ժորժ Էյիտեյը, Էնդրյու Մվենդան), ովքեր այդ հարցում համամիտ են Կաբուին։ Սակայն կան նաև հեղինակություն ունեցող ընդդիմախոսներ (ի դեպ, վերջիններիս թվում է նաև Գերմանիայի Դաշնության զարգացման նախարար Բրիգիտե Էռլերը):

Կաբուն քննադատում է տեղական իշխանությունների թե՛ միամտությունը և թե՛ փոխարինող գործակալի դերի ստանձնումը նրանց կողմից։ Նա կարծում է, որ տեղական իշխանությունների մեղքի զգալի բաժինը կա այն բանում, որ բոլոր դեպքերում հանցագործները միշտ ուրիշներն են, իսկ զոհերը՝ միշտ աֆրիկացիները, և պանծացման ու մեղադրանքի ծեսը, սովորական դարձած արարողակարգը իրար է շաղկապում սևամորթ ընտրախավին և սատարող-աջակցող-օգնող սպիտակամորթներին։

## Աշխատություններ
*Axelle Kabou, Et si l'Afrique refusait le développement ?, L'Harmattan, 1991, 207, ISBN 978-2738408938
*Axelle Kabou, Comment l'Afrique en est arrivée là ?, L'Harmattan, 2010, 426, ISBN  978-2296104686

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* « L'Afrique au xxie siècle : une conversation de bistrot » [archive], La gazette de Dakar, 11 novembre 2011 (consulté le 7 janvier 2012)
* « Axelle Kabou » [archive], Librairie Dialogue.fr (consulté le 7 janvier 2011)

## Գրականություն
* Lilyan Kesteloot, « Axelle Kabou », in *Anthologie négro-africaine. Histoire et textes de 1918 à nos jours*, EDICEF, Vanves, 2001 (nouvelle éd.)

## Արտաքին հղումներ
*El Hadji Gorgui Wade Ndoye, « Axelle Kabou - 'J'écris pour susciter des débats' » &#91;archive&#93;

Կատեգորիա:Կամերունցի գրողներ
Կատեգորիա:Կամերունցի լրագրողներ
Կատեգորիա:Կամերունցի սոցիոլոգներ
Կատեգորիա:Կամերունցի կին գրողներ
Վերգինա

**Վերգինա** (), քաղաք Հունաստանում։ Տեղակայված է ծովի մակերևույթից 120 մետր բարձրության վրա, Վերիայից 13 կմ դեպի հարավ-արևելք և Սալոնիկից 80 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Կենտրոնական Մակեդոնիայի ծայրամասում գտնվող Վերիա համայնքի պատմական կենտրոնն է։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչության թիվը 1242 է։ Մակերեսը 33,4 քառակուսի կիլոմետր է։ Վերգինային համաշխարհային ճանաչում բերեց մակեդոնացի կայսր Փիլիպոս II Մակեդոնացու դամբարանը։

## Պատմություն
Ժամանակակից Վերգինան հիմնվել է 1926 թվականին ()` գոյությունը դադարեցրած Կուտլես () և Բարբես() գյուղերի միավորմամբ, որոնք մինչ այդ պատկանում էին թուրքական բեյի։ Այս գյուղերում ապրում էր շուրջ 25 հունական ընտանիք։

Վերգինայում հնագիտական պեղումներն սկսվել են 1861 թվականին՝ ֆրանսիացի հնէաբան Լեոն Էզիի (*Léon Heuzey*) կողմից, ով եկավ այն եզրակացության, որ Վերգինայի տեղում ինչ-որ ժամանակ գտնվել է Վալլա () քաղաքը։ Պեղումները 1938-1940 թվականներին շարունակվեցին հույն հնէաբան Կ.Ռոմեոսի կողմից։ Հետպատերազմական տարիներին պեղումները շարունակեց Մանոլիս Անդրոնիկոսը։

1957 թվականին հույն հետազոտող-հնէաբան Ֆ. Պապազոգլուն եկավ այն եզրակացության, որ պեղված Եդեսիա քաղաքի նույնացումը մակեդոնացիների հնամենի մայրաքաղաքի՝ Էգիի () հետ, սխալական է. նրա կարծիքով՝ Էգին ավելի մոտ է տեղակայված Նաուսային։

Անգլիացի պատմաբան Նիկոլաս Քամմոնդը, աշխատելով «Մակեդոնիայի պատմության» առաջին հատորի վրա, եկավ այն եզրակացության, որ Եդեսիան և Էգին երկու տարբեր քաղաքներ են։ 1968 թվականին նա առաջին անգամ բարձրաձայնեց այն ենթադրությունը, որ Վերգինայի շրջանի պեղումներն իրականացվում են Էգիի տարածքում։

1976 թվականին հույն հնէաբան Մանոլիս Անդրոնիկոսը վերսկսեց պեղումները, իսկ 1977 թվականին կայսերական հարուստ դամբարան հայտնաբերեց, որը, նրա կարծիքով, պատկանել է Փիլիպոս II-ին։ Բացի այդ՝ ճոխ զարդարված են երկու այլ գերեզմաններ, որոնցից մեկը՝ անհայտ աճյուններով, պայմանական անվանում են «Պերսեփոնեի գերեզման» (ըստ պահպանված որմնանկարի, որի վրա պատկերված է Պերսեփոնեի առևանգումը), իսկ մյուս գերեզմանը սովորաբար վերագրում են Ալեքսանդր IV-ին՝ մեծանուն Ալեքսանդր Մակեդոնացու որդուն։ Դրանք բացառիկ գտածոներ են, որոնք ցուցադրվում են Վերգինայի հնագիտական թագարանում (տեղակայված է անմիջապես գերեզմանաթմբի ներսում) և Վերգինային բերել են համաշխարհային ճանաչում։

Քանի որ Փիլիպոս II-ն սպանվել է Էգիում, Քամմոնդին հետևելով՝ Անդրոնիկոսն էլ էր կարծում, որ ներկայիս Վերգինան հենց հնամենի մակեդոնական մայրաքաղաքն է։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
*Մշակույթի նախարարության պաշտոնական կայք
*Թանգարանի մասին տեղեկություն
*http://www.macedonian-heritage.gr/Museums/Archaeological_and_Byzantine/Arx_Bas_Tafoi_Berginas.html 
*https://web.archive.org/web/20031111192248/http://www.kzu.ch/fach/as/aktuell/2000/04_vergina/verg_09.htm
*https://web.archive.org/web/20031102053433/http://www.kzu.ch/fach/as/aktuell/2000/04_vergina/verg_04.htm
*https://web.archive.org/web/20051226072519/http://users.forthnet.gr/the/vangel/grepap.pdf

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կրետե
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում
Մարիանջելա Մելատո

**Մարիանջելա Մելատո** (, ), իտալացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մարիանջելա Մելատոն ծնվել է Միլանում՝ ոստիկանի և դերձակուհու ընտանիքում։ Պատանեկան տարիքում հետաքրքրվում էր նկարչությամբ։ Ծնողներն ուսանելու են ուղարկել Բրերայի ակադեմիա։ Դեռահասության տարիներին Մելատոն սկսել է հետաքրքրվել թատրոնով։ Որպեսզի կարողանար վճարել Էսպերիա Սպերանիի դերասանության վարպետության դասերը, Մարիանջելան «La Rinascente» հանրախանութում որպես մանեկեն էր աշխատում։

## Կարիերա
1960 թվականին կայացավ Մարիանջելայի թատերական դեբյուտը։ Խաղացել է իտալացի ռեժիսորներ Լուկինո Վիսկոնտիի, Դարիո Ֆոյի և Լուկա Ռոնկոնիի բեմադրություններում։

1970 թվականին դերասանուհին իր դեբյուտն է նշում կինեմատոգրաֆիայում՝ խաղալով Լուիջի Ձամպայի «Համընդհանուր բողոք» կինոկատակերգությունում։ 1970-ական թվականները դերասանուհու կարիերայի համար դարձան ոսկե տասնամյակ՝ հընթացս որի խաղաց ներքոհիշյալ հայտնի կինոնկարներում՝ «Աշխատավոր դասը մեկնում է դրախտ» (1971), «Մենք նրան Անդրեա կկոչենք» (1972),  «Դեպի լազուրե ծով անսովոր ճակատագրով քշվածները օգոստոսին» (1974), «Նադա» (1974), «Դու ի՞նչ նշանի տակ ես» (1975), «Սիրելի Միքելե» (1976) և «Կատու» (1977): Այդ տարիներին դերասանուհին չորս անգամ դառնում է «Դավիդ դի Դոնաթելլոյի» կինոմրցանակի դափնեկիր՝ որպես լավագույն դերասանուհի։ Նույնքան էլ արժանանում է «Nastro d’Argento» կինոմրցանակին։

Մարիանջելա Մելատոն իր մահկանացուն կնքել է 2013 թվականի հունվարի 11-ին՝ 71 տարեկան հասակում՝ ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղից։

## Մրցանակներ
* **[[Դավիդ դի Դոնաթելլո|Դավիդ դի Դոնաթելո]]**

:: 1972 - «Հատուկ մրցանակ» («Աշխատավոր դասը մեկնում է դրախտ»)
:: 1975 - «Լավագույն դերասանուհի» («Ոստիկանը»)
:: 1977 - «Լավագույն դերասանուհի» («Սիրելի Միքելե»)
:: 1978 - «Լավագույն դերասանուհի» («Կատու»)
:: 1981 - «Լավագույն դերասանուհի» («Օգնիր ինձ երազել»)
:: 1984 - «Հատուկ մրցանակ»
:: 1986 - «Հռոմի ոսկե մեդալ»
:: 2000 - «Հատուկ մրցանակ»

## Տեսագրություններ
*  — Интервью актрисы журналисту Родольфо ди Джаммарко на передаче «Тайна актёра» в 2012 году.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Mariangela Melato official website 
* 
* 
* Allmovie biography 

Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացիներ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Մարիանա Սիրվատ Դերդերյան

**Մարիանա Սիրվատ Դերդերյան** (, ), հայկական ծագումով չիլիացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մարիանա Դերդերյանը ծնվել է Վենեսուելայի Կարակաս քաղաքում, հայկական ընտանիքում։ 1990-ական թվականներին մեծ քրոջ հետ տեղափոխվել է Չիլի։ Սան Պեդրո Նոլասկոյի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սանտյագոյի «Mayor» համալսարանը, որտեղ ճարտարագիտական բիզնես է ուսումնասիրել։ Իր ուսման երրորդ տարում Մարիանան հրապուրվել է պրոֆեսիոնալ թատրոնով, և ընդունվել է Ֆերնանդո Գոնսալեսի ակադեմիա։

2004 թվականի ավարտին Դերդերյանը մասնակցել է «Canal 13» հեռուստատեսության լսումներին, ինչի արդյունքում հաստատվել է «Brujas» հեռուստասերիալի դերի համար։ Ստացել է  դեռահաս աղջկա՝ Մակարենա Ալտամիրանոյի դերը։

Համալսարանն ավարտելով՝ Մարանա Դերդերյանը պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը և ստացել մասնագիտական որակավորում։

2006 թվականին նկարահանվել է «Floribella» հեռուստասերիալում ։  2009 թվականին ստացել է  «Ես երազում եմ Ջինիի մասին» կինոնկարի չիլիական տարբերակի գլխավոր դերը։

## Ֆիլմագրություն

### Ֆիլմեր
* 2007 - Malta con huevo - Mónica

### Սերիալներ
* 2005 - Brujas - Macarena Altamirano.
* 2005 - Gatas y Tuercas - Carolina Ulloa
* 2006 - Floribella - Florencia González.
* 2007 - Amor por accidente - Britney Urrutia
* 2007 - El Día Menos Pensado - Valentina
* 2009 - Los Ángeles de Estela - Alejandra Andrade
* 2011 - Decibel 110

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:Չիլիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Հայերը Հարավային Ամերիկայում
Կատեգորիա:Վենեսուելացի դերասանուհիներ
Դեյվիդ Օստին

[մինի|«Գլամզ» վարդը Դեյվիդ Օստինը կոչել է [Գլամզ ամրոցի պատվին|alt=]]
**Դեյվիդ Չարլզ Հենշոու Օստին** (, ), անգլիացի սելեկցիոներ, վարդաբույծ, «Դեյվիդ Օստինի վարդեր» ընկերության հիմնադիր։
Դեյվիդ Օստինի մասնագիտացումը կայանում է վարդերի նոր տեսակների ստեղծման մեջ, որոնք ունեն պարտեզի վարդերի հնագույն տեսակներին բնորոշ բուրմունք, սակայն, միևնույն ժամանակ, տարվա մեջ ծաղկում են մեկ անգամից ավելի և ունեն ժամանակակից վարդերին բնորոշ հատկանիշներ ևս, օրինակ, հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականություն և գուներանգների լայն բազմազանություն։ 
Օստինի վարդերը պաշտոնապես չեն ճանաչվել որպես վարդերի առանձին դաս, սակայն ծաղկագործական և գիտական գրականության մեջ դրանք հիշատակվում են որպես «անգլիական վարդեր»  (, տերմին, որը գործածում է նաև Օստինը), կամ «Օստինի վարդեր» ():

## Կենսագրություն
thumb|252px|«Մերի Ռոուզ», Դեյվիդ Օստինի ստացած վարդի տեսակներից մեկը:|alt=
1969 թվականին Դեյվիդ Օստինը հիմնադրել է «Դեյվիդ Օստինի վարդեր» ընկերությունը։

## Տես նաև
* Անգլիական վարդեր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Анзигитова Н.В. «Английские розы Дэвида Остина».  Москва. Фитон+, 2007.
* David Austin, *Englische Rosen — Tradition und Schönheit.* Köln 1994, ISBN 3-7701-3267-X
* David Austin, *Alte Rosen & Englische Rosen — Träume in Duft und Farbe.* Köln 1993, ISBN 3-7701-3270-X
* David Austin, *Strauchrosen & Kletterrossen — Mit Teehybriden und Floribunda-Rosen.* Köln 1995, ISBN 3-7701-3389-7

## Արտաքին հղումներ
* 
* Վարդերի աշխարհի մաեստրոն 
* Դեյվիդ Օստին OBE
* Դեյվիդ Օստինի վարդեր
* Դեյվիդ Օստինին շնորհվել է 2010 թվականի «աշխարհի մեծագույն վարդաբույծ» տիտղոսը 
* Դեյվիդ Օստինի վարդերը վիքիպահեստում

Կատեգորիա:Անգլիացի բուսաբաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գիտնականներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գործարարներ
Գրիգոր Առաքելյան (դիվանագետ)

**Գրիգոր Առաքելյան** (), հայ դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։ 2009-2015 թվականներին Իրանում զբաղեցրել է Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։ Ունի պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։

## Կենսագրություն
Գրիգոր Առաքելյանը ծնվել է 1948 թվականի մարտի 14-ին Իրանի Թավրիզ քաղաքում։ Սովորել է Թավրիզի Հայկազյան-Թամարյան ազգային դպրոցում։ 1975 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի իրանագիտության բաժինը։ 1975 թվականին, որպես թարգմանիչ, գործուղվել է Աֆղանստան, որտեղ մնացել է մինչև 1979 թվականը։

1980-1991 թվականներին, որպես գիտաշխատող, աշխատել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայում։ 1992 թվականին աշխատանքի է անցել Հայաստանի Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 1992-1996 թվականներին զբաղեցրել է ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի վարչության Իրանի բաժնի վարիչի պաշտոնը։ 1996-1999 թվականներին աշխատել է Իրանում Հայաստանի դեսպանատանը՝ որպես խորհրդական։

1999-2001 թվականներին զբաղեցրել է Հայաստանի ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության պետի պաշտոնը։ 2004 թվականին եղել է Արտաքին գործերի նախարարության աշխատակազմի ղեկավարի խորհրդականի պաշտոնը։

2007-2009 թվականներին եղել է Իրանում Հայաստանի դեսպանության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարար՝ շարունակելով այդ ընթացքում զբաղեցնել նաև Արտաքին գործերի նախարարի խորհրդականի պաշտոնը։

2009-2015 թվականներին Իրանում զբաղեցրել է Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։

2015 թվականից Արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական է և զբաղեցնում է ԱԳՆ Սահմանակից երկրների վարչության պետի պաշտոնը։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպաններ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Անժել Էտունդի Էսամբա

**Անժել Էտունդի Էսամբա** (, ), կամերունցի ֆոտոլրագրող, ապրում և աշխատում է Ամստերդամում։ Առավել հայտնի է իր սև ու սպիտակ լուսանկարներով։ Լուսանկարներում հիմնականում գերակշռում են աֆրիկացի կանանք՝ որպես սուբյեկտներ։ Էսամբան ունեցել է ավելի քան 200 ցուցահանդես աշխարհի տարբեր երկրներում, ինչպես նաև՝ նրա աշխատանքները հրատարակվել են տարբեր ամսագրերում և թերթերում։

## Կենսագրություն
Անժել Էտունդի Էսամբան ծնվել է 1963 թվականին և մեծացել է Յաունդեում։
Տասը տարեկանում տեղափոխվել է Փարիզ։ Դասեր է անցել Հաագայի Հոլանդական պրոֆեսիոնալ լուսանկարչական դպրոցում։ Հետագայում տեղափոխվել է Ամստերդամ (Նիդերլանդներ), որտեղ 1982 թվականին սկսել է սովորել Nederlandse Fotovak դպրոցում (Հոլանդական պրոֆեսիոնալ լուսանկարչական դպրոց)  Essamba attended the Lyceum in Paris, where she studied philosophy, dance, and photography.:

## Լուսանկարչական կարիերա
Էսսաամբայի հիմնական աշխատանքները կենտրոնացած են սև ու սպիտակ լուսանկարչության վրա։ Նրա առաջին ցուցահանդեսը կազմակերպվել է 1984 թվականին, Ամստերդամի Gallerie Art Collective պատկերասրահում։ Նրա սև ու սպիտակ լուսանկարների «Սպիտակ գիծ» շարքը 1996 թվականին Նանտում կայացած Festival des Trois Continents փառատոնում արժանացել է Prix Spécial Afrique մրցանակի։ Նա ցանկանում է, որ իր աշխատանքները քննարկում առաջացնեն մարդկանց ու մշակույթների միջև։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են կրում իր աֆրիկյան ծագումից, ինչպես նաև՝ նրա բազմազան մշակութային միջավայրից։ Պատկերելով իր անձնական փորձն ու պատմությունը, մշակույթը, միջավայրի ազդեցությունները՝ Էսամբայի լուսանկարները տեխնիկան համադրում են մեծ զգացմունքայնության հետ։ Նա իր աշխատանքները ցուցադրել է Աֆրիկայում, Ասիայում, Եվրոպայում, Լատինական Ամերիկայում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում և ԱՄՆ-ում կայացած մի շարք ցուցահանդեսներում, որոնցից են Հավանայի բիենալեն (1994), Վենետիկի Բիենալեն (1994), յոհանեսբուրգի Բիենալեն (1995), Երեք մայրցամաքների փառատոնը (1996).
Էսեմբան մեծ հետաքրքրությամբ է ներկայացնում սևամորթ կանանց լուսանկարներ, և իր մատուցման ձևով մարդահրավեր է նետում աֆրիկացի կանանց պատկերելու եվրոպակենտրոն մոտեցմանը։ Նրա աշխատանքները մարմնավորում են խորհրդավորություն և էրոտիզմ՝ պատկերելով բարձր զգացմունքայնությամբ կանանց մարմիններ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անժել Էտունդի Էսամբայի կայքը 
* Artículo de El País
* Entrevista e información

Կատեգորիա:Կամերունցի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Կամերունցի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Կամերունցի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Կին լուսանկարիչներ
Արկադի

**Արկադի** (), վանք Կրետե կղզում՝ Ռեթիմնոյից 25 կմ հարավ-արևելք՝ Իդա լեռան հյուսիսարևմտյան բլրին, 500 մ բարձրության վրա։ Վանքի պատերը ուղղանկյան ձև ունեն և զբաղեցնում են 5200 մ² մակերես։

## Պատմություն
Հիմնադրման տարեթիվը հստակ հայտնի չէ։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ նրա պատմությունն սկսվում է Արկադիոսի ժամանակներից (V դարի սկիզբ)։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Արկադին հիմնադրել է Հերակլիոս I-ը։ ֆրանսիացի բուսաբան և զբոսաշրջիկ Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆորը հաստատում էր, որ վանքը գտնվում է Արկադի անտիկ քաղաքի տեղում։ Վանքային եկեղեցին թվագրվում է XVI դարին։

Ռեթիմնոյի զավթումից հետո՝ 1648 թվականին, թուրքերը թալանել են վանքը։ Սակայն ավելի ուշ վանականներին թույլատրվեց վերադառնալ։ թուրքական տիրապետության ժամանակներում վանքում ապրել է 100 տեղացի։ 1822 թվականին թուրք զինվորների խումբը նորից թալանեց Արկադին։ Հունաստանի անկախության հռչակումից հետո Կրետեն մնաց Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո, թեպետ քրիստոնյաներն ստացան որոշ զիջումներ։ Վանքի մուտքի կամարը փլուզվել է 1886 թվականին, բայց 1870 թվականին վերակառուցվել է։

1866 թվականի իրադարձությունները, երբ 15 հազար թուրք զինվորներ գրոհեցին Արկադին, և վանքի պաշտպանների անձնազոհությունը, վանքը դարձրին Հունաստանի՝ անկախության համար պայքարի խորհրդանիշը, որն ստացավ «Արկադիի հոլոքոստ» անվանումը։
 
Այսօր վանքի հարևանությամբ թանգարան կա, որն ունի բացառիկ մասունքներ։

## Հետաքրքրիր փաստ
Մինչ 26 տարեկանը վանքում է ապրել Սուրբ Աթանիսոս՝ ողջ Ռուսիայի հրաշագործը։

## Պատկերասրահ

Arkadi Monastery Church.jpg|Վանքի եկեղեցին կառուցվել է վենետիկյան բարոկկո ոճով
Arcadius Istanbul Museum.PNG|Արկադիոս կայսրը, ում օրոք, ըստ ավանդության, հիմնադրվել է վանքը 
Gatteri - The Arcadian Holocaust.jpg|«Արկադիի հոլոքոստը», նկարիչ՝ Giuseppe Lorenzo Gatteri (1829-1884)
Athanasius III Patelaros.jpg|Սուրբ Աթանիսոս
Arkadi assaut.jpg|Օսմանյան հարձակումը
Crete MoniArkadiou1 tango7174.jpg|Վանքի արևմտյան պատը
Crete Moni Arkadiou Q.jpg|Վանքի խորանը
Arkadi refectoire.JPG|Վանքի նկուղը
Crete Moni Arkadiou H.jpg|Սրբապատկերներ
Hospice du monastère d'Arkadi.jpg|Վանատուն
Crete MoniArkadiou2 tango7174.jpg|Հուշահամալիր
Arkadi gunpowder storeroom2.JPG|Հուշագիր արձանագրություն


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Արկադի վանքի պաշտոնական կայքը
* Արկադի վանք — Վանքի բնութագիրը

Կատեգորիա:Հունաստանի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Կրետե
Մարգարիտ Տեր-Սիմոնյան

**Մարգարիտ Պողոսի Տեր-Սիմոնյան** (), հայ երաժշտագետ, արվեստագետ, երաժշտական խմբագիր, արվեստագիտության թեկնածու (1968)։ Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990)։

## Կենսագրություն
Մարգարիտ Տեր-Սիմոնյանը ծնվել է 1928 թվականի փետրվարի 24-ին Թիֆլիսում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1951-1960 թվականներին եղել է Հայաստանի հեռուստառադիոյի պատասխանատու երաժշտական խմբագիր, 1960-1991 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող։ 1992 թվականից բնակվել է ԱՄՆ-ում։

## Երկեր, հոդվածներ
* «Երբ ի հայտ են գալիս թատրոնի հնարավորությունները» (Սովետական արվեստ, 1961 թվական, № 1)
*«Սարգիս Բարխուդարյան», 1968։
* «Էդվարդ Միրզոյան» (ռուսերեն), 1969։
*"Полет мысли, порыв души..." (к 100-летию А. Спендиарова; Огонек, 1971, № 52)
*"Программный симфонизм Спендиарова" (в сб.: Александр Спендиаров. - Ереван, 1973)
* «Հայաստանի կամերագործիքային անսամբլային երաժշտություն» (ռուսերեն), 1974։
*Арам Хачатурян - о музыке, музыкантах, о себе. Сб. статей, выступлений/Ред.-сост., соавтор Я. Хачикян. Ер., 1980.
*«Կոմպոզիտորն ու ժամանակը», Գրական թերթ, 1980։
*«Հայաստանի կոմպոզիտորների հոբելյանական պլենումում», Սովետական արվեստ, 1981 թվական, № 3:
*«Մանկական երաժշտության մասին», Սովետական արվեստ, 1983 թվական, № 1:
*"Массовая молодежная музыка. Феномен XX века" (в сб.: Армянское советское искусство на современном этапе. - Ереван, 1987)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տեր-Սիմոնյան, Մարգարիտ (1972 թ.) Մ. Հ. Մուրադյան, Հայ երաժշտությունը XIX դարում և XX դարասկզբում, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, Երևան, 1970 թ., 605 էջ։. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, 10 . pp. 96-98.

Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ
Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ
Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ
Արարատ-Արմենիա

**Արարատ-Արմենիա**, հայկական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Երևան քաղաքից, որը հիմնադրվել է 2017 թվականին։

## Պատմություն
Ակումբը 2017 թվականին հիմնադրել է Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանը «Ավանի Ակադեմիա ֆուտբոլային ակումբ» անունով։ Ակումբում խաղում էին Երևանի ֆուտբոլի ակադեմիայի և Փյունիկ ակումբի երիտասարդ ֆուտբոլիստները։

Ակումբի անդրանիկ խաղը տեղի է ունեցել 2017 թվականի հուլիսին Էրեբունի ակումբի դեմ։ Ընկերական խաղն ավարտվել է Ավանի Ակադեմիայի հաղթանակով (3։1):

2018 թվականի սկզբին ակումբը ձեռք բերեց ռուսաստանաբնակ հայ գործարար Սամվել Կարապետյանը, որն ակումբն անվանափոխեց **Արարատ-Մոսկվա**։ Ակումբը շուտով միավորվեց ռուսաստանյան Արարատ-Մոսկվա ակումբի հետ և իրավունք ստացավ մասնակցելու Հայաստանի բարձրագույն խմբի 2018-19 մրցաշրջանին։ Մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ ակումբը վերանվանվեց **Արարատ-Արմենիա**։

## Նախկին անվանումները
* 2017 — «Ավան Ակադեմիա»
* 2017—2018 — «Արարատ Մոսկվա»
* 2018 թվականից — «Արարատ-Արմենիա»

## Մասնակցությունը եվրագավաթում

## Գլխավոր մարզիչներ
*  Արտակ Օսեյան (2017 հուլիսի 1 — 2018 հունիսի 30)
*  Անդրանիկ Բաբայան (2018 հուլիսի 1 — 2018 հուլիսի 30)
*  Վադիմ Սկրիպչենկո (2018 օգոստոսի 1 — 2018 սեպտեմբերի 25)
*  Վարդան Մինասյան (2018 թ.-ի հոկտեմբերի 1-ից)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2017 հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Երևանի ֆուտբոլային ակումբներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ
Կնիք հաւատոյ (4640)

**Կնիք հաւատոյ** (4640), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4640 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.5x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 257 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ՝ գրված մագաղաթի վրա՝ վրացերենով և ևս մեկ էջ՝ գրված ուղղագիծ երկաթագրով, Թուղթ Պետրոսի։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ 253ա (1629թ.), 253բ (1648թ.):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Էմիլի Գուրդ

**Էմիլի Գուրդ** (, ), շվեյցարացի ֆեմինիստ, լրագրող։ Նա իր ուրույն դերն է ունեցել Շվեյցարիայում կանանց ընտրական իրավունքի հաստատման գործում։ 1914 թվականից 1928 թվականը Շվեյցարիայում գործող երկու Ընտրական իրավունքների միություններից մեկի՝ Շվեյցարական ասոցացիայի նախագահն էր։

## Կենսագրություն և գործունեություն
Գուրդը 20-րդ դարի Շվեյցարիայում ֆեմինիստական շարժման ականավոր ներկայացուցիչներից մեկն էր։ Նա երեսուն տարեկանում դարձել է շարժման անդամ, ապա իր կյանքը նվիրել է խաղաղապահական գործունեությանը։ Նա ակտիվ էր Ժնևում, որտեղ և ծնվել էր, սակայն կանանց իրավունքների բարձրացման համար ակտիվ գործունեություն է ծավալում նաև Շվեյցարիայում։ Հատուկ շարժառիթներով նա նախընտրում էր արշավներ կազմակերպել կանանց կրթության, հավասար աշխատավարձի, մայրության նպաստների, հաշմանդամության նպաստների և կանանց զբաղվածության հնարավորությունների ընդլայնման համար։
left|thumb|300px|ը «Ilustrowany Kurier Codzienny» թերթի շտաբում, Կրակով, Լեհաստան։ Էմիլի Գուրդը (ձախից) և IKC-ի խմբագիր Զոֆիա Լեվակովսկան (աջից), 1935
1912 թվականին, Էմիլի Գուրդը հիմնադրեց *Le mouvement féministe* () պարբերականը, որն առաջ էր քաշում կանանց ընտրության, կրթության և իրավական իրավունքների ոտնահարման խնդիրները։ Մինչ մահանալը նա թերթի գլխավոր խմբագիրն էր։ 2001 թվականին Էմիլիի պատվին թերթը վերանվանվեց *L'emiliE*։ Առերեսվելով ֆինանսական դժվարությունների՝ թղթե պարբերականը ունեցավ իր օնլայն տարբերակը։ Այսպիսով, սա Եվրոպայում դարձավ ամենահին ֆեմինիստական պարբերականը։ Գուրդը բազմաթիվ ֆեմինիստական կազմակերպությունների և ակումբների նախագահն էր, ներառյալ՝ Schweizerischer Verband für Frauenstimmrecht-ը (), որտեղ նա 1914-1928 թվականներին պայքարում էր կանանց ընտրելու իրավունքի համար։ 1923 թվականին նա ընտրվեց Կանանց միջազգային միության նախագահ։ Էմիլին հրապարակել է ամերիկացի սուֆրաժիստ Սուսան Բ․ Էնթոնի կենսագրությունը և խմբագրել է շվեյցարացի կանանց մասին պատմող տարեգիրքը։

Գուրդը մահացել է 1946 թվականին Ժնևում՝ կանանց ընտրելու իրավունքի հաստատումից տասնչորս տարի առաջ։

Ֆեմինիստական «l'émiliE» պարբերականը ներկայումս ունի միայն օնլայն տարբերակ։ 2012 թվականից Emilie Gourd հիմնադրամը ստեղծել էր «Actuelles.ch» առցանց  հարթակը, որը Շվեյցարիայի մեդիաներին տրամադրում էր ֆեմինիստական նորություններ և հոդվածներ։

## Emilie Gourd հիմնադրամ
Ժաքլին Բերենշթեյն-Վավրը 1894 թվականին հիմնադրել է «Էմիլի Գուրդի հիմնադրամը»՝ նպատակ ունենալով շարունակել Գուրդի ժառանգությւոնը և աջակցել Շվեյցարիայում առկա ֆեմինսիտական բանավեճերի լուծմանը։

Մարտինե Շապոննիերը 2013 թվականից հիմնադրամի նախագահն է, իսկ Սաբինե Էսթիեր Թևենոզը փոխնախագահն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* L'emiliE the feminist newspaper created by Emilie Gourd in its actual online version
* The Emilie Gourd Foundation  
* Actuelles.ch
* Le Mouvement Féministe online archives 1912 to 1960
* Femmes Suisses onlines archives 1961 - 2001
* L'émiliE online archives 2001 to 2009 

Կատեգորիա:Շվեյցարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի ուսուցիչներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Ժողովածու (4642)

**Ժողովածու** (4642), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4642 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1631 թվականին Գրիգոր քահանա գրիչի կողմից Ծիրանաւոր վանքում (Ախալդաւր գյուղաքաղաք)։ Ստացողը եղել է Բայիսօուլ և Ազիզն (կինը)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի  20.5X15չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 215 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ վրացերենով։ Կազմը՝ լուսանցազարդ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 6բ, 33բ, 40բ, 52բ, 206բ, 214բ, այլուր, հետագայի՝ 174ա (17-րդ դար), 60ա, 215բ (18-րդ դար)։

## Բովանդակություն
* Քարոզք (Գրիգոր Տաթևացի, անանունք),
* Ի Յայտնութենէն Յովհաննու,
* Տեսիլք Մարիամու, Գրիգոր Լուսավորիչ,
* Թուղթ երկնառաք,
* Խրատ վասն վարուց մարդկան,
* Հեպեշտիայ եպիսկոպոսի Վասն կատարածի աշխարհի,
* Յակոբ Ղրիմեցւոյ Յաղագս ազգականութեան,
* Դաւանութիւն հաւատոյ,
* Ի Կանոնագրոց։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տվերի պետական տիկնիկային թատրոն

**Տվերի պետական տիկնիկային թատրոն**, տիկնիկային թատրոն Տվերում, պետական տարածաշրջանային մշակութային հաստատություն։ Գտնվում է Հաղթանակի պողոտայի և Վոլոկոլամսկի պողոտայի խաչմերուկում՝ Հաղթանակի այգու կողքին։ Դահլիճն ըստ որոշ աղբյուրների ունի 360, որոշներում էլ՝ 366 նստատեղ։

## Թատրոնի պատմություն
Տվերի պետական տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է 1944 թվականին, իսկ մինչև 1975 թվականը չուներ սեփական բեմ և գործում էր պատանի հանդիսատեսի թատրոնի շենքում, մշակույթի տներում և ակումբներում։
1958 թվականից թատրոնը դարձել է տիկնիկային թատրոնների միջազգային միության (UNIMA) անդամ։ 1975 թվականից սկսած կառույցը գտնվում է Հաղթանակի պողոտայում։

## Թատերախումբ
Տվերի պետական տիկնիկային թատրոնի թատերախմբի Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ (ըստ 2009 թվականի թատրոնի կայքի տվյալների).

* Միխայիլ Գուսև 
* Ալեքսանդր Միստրով 
* Իրինա Զուբարևա 
* Արկադի Կուլիկով 
* Նադեժդա Իցկովիչ
* Լարիսա Մայխել 
ինչպես նաև
* Եկատերինա Մատվեևա 
* Նատալյա Մաժուգա 
* Ալեքսանդր Ցարկով 
* Սերգեյ Օժիգով 
* Ալեքսանդրա Կոլյուչայա 
* Օլգա Բրուզե
* Իրինա Սիրյաևա 
* ԱնաստասիաԿուրապովա 
* Եվգենի Տիտով 
* Ալեքսանդր Ստանկո

## Խաղացանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Կատեգորիա:Տիկնիկային թատրոններ
Էռնան Պերես (ֆուտբոլիստ)

**Էռնան Արսենիո Պերես Գոնսալես** (, ), պարագվայցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Էսպանյոլ»-ի և Պարագվայի ազգային հավաքականի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
### Վաղ տարիներ
Էռնանը ծնվել է Պարագվայի Ֆեռնանդո դե լա Մորա քաղաքում։

16 տարեկան հասակում ընդունվել է «Տակուարի» ակումբի ակադեմիա։ Թիմի հիմնական կազմում հանդես է եկել 2 տարի՝ այդ ընթացքում նշելով իր նորամուտը բարձրագույն լիգայում։ Այնուհետև նա տեղափոխվել է «Լիբերտադ», որի կազմում անցկացրել է 1 մրցաշրջան։

### «Վիլյառեալ»
2009 թվականի հուլիսի 30-ին Էռնան Պերեսը տեղափոխվել է Լա Լիգան ներկայացնող «Վիլյառեալ»։ Նա թիմի հետ կնքել է 5 տարվա պայմանագիր։ Էռնանը առաջին երկու մրցաշրջաններն անցկացրել է թիմի երիտասարդական կազմում։

Թիմի հիմնական կազմում Պերեսը իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին՝ ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում կայացած «Նապոլիի» դեմ խաղում։ Նա փոխարինել է Ջոնաթան դե Գուզմանին, իսկ հանդիպումն ավարտվել է 2-0 հաշվով՝ իտալական թիմի հաղթանակով։ Հոկտեմբերի 1-ին նա իր նորամուտն է նշել Լա Լիգայում՝ փոխարինման դուրս գալով «Ռեալ Սարագոսայի» դեմ խաղի 84-րդ րոպեին, որն ավարտվել է 2-2 հաշվով։

2012-13 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը մասնակցել է 16 հանդիպման և դարձել է 2 գոլի հեղինակ։ Այդ մրցաշրջանում «Վիլյառեալը» Սեգունդայում գրավել է 2-րդ տեղը և վերադարձել Լա Լիգա։

2014 թվականի հունվարի 31-ին Պերեսը վարձավճարով տեղափոխվել է հունական «Օլիմպիակոս»։ Թիմի կազմում իր նորամուտը նա նշել է փետրվարի 5-ին՝ «Պանիոնիոսի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է 2-0 հաշվով՝ «Օլիմպիակոսի» հաղթանկով։ Պերեսը իր առաջին գոլը խփել է փետրվարի 8-ին՝ «Վերիայի» դեմ խաղում։ Այդ հանդիպումն ավարտվել է 5-0 հաշվով։

2015 թվականի հունվարի 30-ին Էռնանը վերադարձել է Իսպանիա՝ մինչև մրցաշրջանի ավարտը պայմանագիր կնքելով «Ռեալ Վալյադոլիդի» հետ։

### «Էսպանյոլ»
2015 թվականի հուլիսի 3-ին Էռնան Պերեսը 4 տարվա պայմանագիր է կնքել «Էսպանյոլի» հետ։ Նա շատ արագ կարողացավ դառնալ հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ։ Իսկ նոյեմբերի 21-ին նա օգնեց թիմին 2-0 հաշվով հաղթել «Մալագային»։

2018 թվականի հունվարի 12-ին Պերեսը 6 ամիս ժամկետով տեղափոխվել է «Դեպորտիվո Ալավես»։

## Միջազգային կարիերա
Պարագվայի ազգային հավաքականի կազմում նա իր դեբյուտը նշել է 21 տարեկան հասակում՝ մասնակցելով Հարավային Աֆրիկայի հավաքականի դեմ խաղի վերջին 20 րոպեներին։ Նա մասնակցել է նաև Ամերիկայի Գավաթ 2011-ի խաղարկությանը։

## Ձեռքբերումներ
* Հունաստանի չեմպիոն - 2013-14

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1989 ծնունդներ
Կատեգորիա:Դեպորտիվո Ալավեսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Փետրվարի 25 ծնունդներ
Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռեալ Վալյադոլիդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պարագվայցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պարագվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ջորդան Լուկակու

**Ջորդան Մենամա Լուկակու** (, ), բելգիացի ֆուտբոլիստ, ով ծագումով Կոնգոյի Հանրապետությունից է, հանդես է գալիս որպես Բելգիայի հավաքականի և «Լացիո» ակումբի ձախ պաշտպան։ 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից։

Ջորդան Լուկակուի հայրը՝ Ռոժե Լուկակուն, նույնպես եղել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ և խաղացել է Զաիրի հավաքականում։ Նրա ավագ եղբայրը Ռոմելու Լուկակուն է։

## Ակումբային կարիերա
[thumb|left|190px|Լուկակուն «[Լացիո ՖԱ|Լացիո» ակումբի կազմում]]
Լուկակուն խաղացել է բազմաթիվ երիտասարդական ակումբներում նախքան 2008 թվականին «Անդերլեխտի» ակադեմիա տեղափոխվելը։ 2011 թվականին նա ընդգրկվել է ակումբի հայտացուցակում մրցաշրջանի համար։ 2012 թվականի մարտի 21-ին՝ «Զյուլտե-Վերեգեմ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Ժյուպիլե լիգայում։ Նա թիմի կազմում երկու անգամ հաղթել է Բելգիայի առաջնությունում 
և մեկ անգամ Սուպերգավաթի խաղարկությունում։

2013 թվականի ամռանը Լուկակուն վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Օստենդե» ակումբ։ Օգոստոսի 31-ին «Լոքերեն» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Լուկակուն կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ 2014 թվականի ամռանը «Օստենդե» ակումբը գնել է Լուկակույի տրանսֆերը։ 2015 թվականի օգոստոսի 1-ին՝ «Վեստերլո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը նոր թիմի կազմում։

2016 թվականի ամռանը Լուկակուն տեղափոխվել է իտալական «Լացիո» ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 3 միլիոն եվրո։ Օգոստոսի 21-ին՝ «Ատալանտա» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը իտալական Սերիա Ա-ում։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 23-ին՝ «Կրոտոնե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Լուկակուն խփել է իր առաջին գոլը «Լացիո» ակումբի կազմում։

## Միջազգային կարիերա
2015 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Լուկակուն 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում կայացած Անդորրայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ կատարել է իր նորամուտը Բելգիայի հավաքականի կազմում։ 2016 թվականի մայիսին նա ընդգրկվել է Բելգիայի հավաքականի ընդկայնված հայտացուցակում՝ մասնակցելու 2016 թվականի Եվրոպա առաջնության  եզրափակիչ փուլին։

2016 թվականի ամռանը Լուկակուն Բելգիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Ֆրանսիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է  Հունգարիայի հավաքական դեմ խաղին։

## Ձեռքբերումներ
**Ակումբային**

 **«[[Անդերլեխտ ՖԱ|Անդերլեխտ]]»**
*  Բելգիայի ֆուտբոլի առաջնություն — 2011/12, 2012/13
* Բելգիայի սուպերգավաթակիր — 2013

 **«[[Լացիո ՖԱ|Լացիո]]»**
* Իտալիայի սուպերգավաթակիր — 2017

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Լուկակուի պաշտոնական Տվիտերի էջը
* Լուկակուն transfermarkt-ում
* Լուկակուն soccerbase.com-ում
* Լուկակուն WhoScored.com կայքում
* Լուկակուն Սերիա A-ի պաշտոնական կայքում 
* Լուկակուն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բելգիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Օստենդեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Քարոզգիրք (4639, Գրիգոր Տաթևացի)

** Գրիգոր Տաթևացի, Քարոզգիրք** (4639), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4639 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Գրիգոր Համազասպեանց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Դավիթ Ջուղայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22.5x16.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 540 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տաշտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 23ա, 119բ, 172բ, 435ա, 536ա, հետագայի՝ պահպանակ Ա (1818թ.), 1ա, 2ա, պահպանակ Դ (19-րդ դար), 7ա (1914թ.) [ենթադրաբար]։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նաքսոս (քաղաք)

**Նաքսոս** (), փոքրիկ քաղաք Հունաստանում, գտնվում է Նաքսոս կղզու արևմտյան մասում, վարչական կենտրոնը Նաքսոս և Փոքր Կիկլադներ համայնքներն են, որոնք գտնվում են Նաքսոս և Հարավային Եգեյան կղզիների պերիֆերիաներում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 7070 մարդ։ Էգեյան ծովի խոշոր առևտրական կենտրոն։ Կա օդանավակայան։ Կիկլադյան քաղաքակրթության կենտրոններից մեկը Հին Հունաստանում։

Մ․թ․ա․ 8-րդ դարից մինչև  մ․թ․ա․ 7-րդ դարերը Նաքսոսը եղել է Կիկլադների առևտի կենտրոնը։ Մ․ թ․ ա․ 502 թվականին Նաքսոսի բնակիչներն ապստամբել են Աքեմենյան պետության դեմ, որը  մ․թ․ա․ 499 թվականին հանգեցրել է Նաքսոսի պաշարմանը, Իոնիական ապստամբության և հունա-պարսկական պատերազմի։

Բյուզանդական կայսրության քայքայումից հետո, 1207 թվականին չորրորդ Խաչակրաց արշավանքի ժամանակ, վենետիկյան խոշոր առևտրական Մարկո Սանուդոն գրավել է Նաքսոսը և ստեղծել Նաքսոսյան դքսությունը։ Օսմանյան կայսրության ժամանակ 1566 թվականից մինչև 1821 թվականը Նաքսոսը գտնվել է թուրքերի վերահսկողության ներքո։ 1832 թվականին ընդգրկվել է Հունաստանի կազմի մեջ։

## Նաքսոսի համայնական միություն
Նաքսոսի համայնական միությունը ընդգրկվել է Հին Անգիդիա և Խրիսոստոմոս վանքի (Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան)։  Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 7070 մարդ։ Տարածքը 12,275 քառ․ կմ։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

 

Կատեգորիա:Աթենական ծովային միության անդամներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ