Վադիմ Մորոզով

**Վադիմ Գենադիևիչ Մորոզով** (), խորհրդային և ռուս հոկեյիստ, հարձակվող։ Ռուսաստանի 2000 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։ Գրեթե ամբողջ կարիերան անցկացրել է Նովոկուզնեցկի «Մետալուրգի» կազմում։ Նովոկուզնեցկի ակումբում անցկացրած 15 մրցաշրջաններից վեցում նա թիմի ավագն էր։ Ճանաչվում է որպես Նովոկուզնեցկի հոկեյի պատմության լավագույն հարձակվողներից մեկը։

## Կենսագրություն
Նովոկուզնեցկի «Մետալուրգի» սան է։ Նրա հայրը՝ Գենադի Մորոզովը (Կեմերովոյի մարզից հայտնի ըմբիշ) նրան տարել է հոկեյի։ 17 տարեկանում Անատոլի Օկիշևի մարզած հարձակվողը նորամուտը նշեց հիմնական թիմում։ Երիտասարդ խաղացողը շատ ջանք թափեց արդարացնելու Վլադիմիր Գոլևի վստահությունը, որն այդ ժամանակ գլխավորում էր «Մետալուրգը», մեկից ավելի անգամ խփելով վճռորոշ գոլեր։ 1986 թվականին Մորոզովը զորակոչվեց երկու տարվա զինվորական ծառայության, որն անցկացրեց Նովոսիբիրսկի ՍԿԱ-ում։

Նովոկուզնեցկ վերադառնալուց հետո Մորոզովը դարձավ թիմի առաջատարը։ 1990-ականների սկզբին նա բազմաթիվ առաջարկներ ստացավ երկրի ուժեղագույն ակումբներից, բայց Մորոզովը չհամարձակվեց լքել իր հայրենի քաղաքը: Միաժամանակ, Մորոզովը հրավիրվեց տարբեր մրցաշարերի՝ որպես Ռուսաստանի հավաքականի անդամ։ 1992 թվականին՝ որպես Ռուսաստանի օլիմպիական հավաքականի անդամ, նա նվաճեց «Իզվեստիա» մրցանակը:

1994 թվականին Մորոզովը նշանակվեց «Մետալուրգի» ավագ, որտեղ մնաց մինչև ակումբի հետ իր վերջին խաղը։ 1994/95 մրցաշրջանում նա երկու ամիս խաղաց Ֆինլանդիայում ՝ որպես «Սպորտ» ակումբի անդամ։ 1996/97 մրցաշրջանից հետո նա ցանկանում էր ավարտել կարիերան, բայց փոխեց իր միտքը և շարունակեց լինել ավագը հարազատ ակումբում: Մեկ տարի անց Մորոզովը և թիմը նվաճեցին փոքր արծաթե մեդալներ՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը կանոնավոր առաջնությունում։ Նրա գործընկերությունը հարձակվող Պավել Ագարկովի հետ համարվում էր լիգայի ամենաարդյունավետներից մեկը: Իր վերջին մրցաշրջանում Մորոզովը օգնեց «Մետալուրգին» հասնել ակումբի պատմության մեջ գլխավոր նվաճմանը՝ բրոնզե մեդալների ազգային առաջնությունում:

Հաջողությանը չնայած՝ Մորոզովը մրցաշրջանի ավարտին լքեց «Մետալուրգը»։ Ակումբի ղեկավարությունը և մարզչական անձնակազմը փոխվեցին 1999/2000 մրցաշրջանի ավարտից հետո, և նրանք հույսը չէին դնում Մորոզովի վրա: 2000 թվականի սեպտեմբերին հարձակվողը պետք է պայմանագիր կնքեր «Սպարտակի» հետ, բայց հայրենի քաղաքը լքելը և ընտանիքից ու սիրելիներից հեռու խաղալը, ըստ խաղացողի, իր ուժերից վեր էր: Մնացելով առանց թիմի՝ Մորոզովը փորձեց իրեն այլ ոլորտներում, բայց հաջողության չհասավ: Մորոզովը մինչև վերջ ցանկանում էր վերադառնալ սառույց՝ որպես իր հարազատ ակումբի մաս, բայց նրա հարաբերությունները «Մետալուրգի» նոր գլխավոր մարզիչ Անդրեյ Սիդորենկոյի հետ լարված էին: Բանը հասավ նրան, որ հարձակվողին նույնիսկ թույլ չտվեցին մարզվել ֆարմ-ակումբի հետ: Դրա պատճառով Մորոզովը գործնականում դադարեց հանրության առջև հայտնվել: Մորոզովի կարիերայի ավարտի պատճառը նշվեց հոկեյիստի հիվանդությունը:

## Խաղալու ոճը
Վադիմ Մորոզովը միշտ աչքի էր ընկնում իր մարտական ​​որակներով, գոլ խփելու բնազդով, ինչպես նաև շատ տեխնիկական հարձակողական խաղով: Նա առանձնանում էր իր մեծ նվիրվածությամբ և սառույց էր դուրս գալիս անհավանական վերաբերմունքով: Նա «Մետալուրգի» իսկական առաջնորդ և ավագ էր: Մորոզովի վաղեմի թիմակից Յուրի Զուևի խոսքերով . «Վադիմը հիանալի հոկեյիստ էր և հիանալի տղա: Այդ ժամանակ թիմը մեծապես կախված էր նրա խաղից»:

## Մահ
Վադիմ Մորոզովը մահացել է 2002 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Նովոկուզնեցկում՝ 34 տարեկան հասակում ստամոքսի քաղցկեղից: Ուռուցքը կարող էր առաջանալ Մորոզովի կողմից թմրամիջոց օգտագործման փաստից: Հուղարկավորությունը մեկ օրով հետաձգվել է, որպեսզի «Մետալուրգի» թիմը, որն այդ ժամանակ խաղում էր արտագնա խաղեր, նույնպես կարողանա հրաժեշտ տալ Մորոզովին: Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 14-ին: Հոկեյիստի դագաղը տարել են նրա նախկին թիմակիցները:

Թաղվել է Ռեդակովսկոյե գերեզմանատանը՝ հոր՝ Գենադիի կողքին, որը մահացել է որդու մահից մի քանի ամիս առաջ: Վադիմ Մորոզովի պատվին Կուզնեցկի մետալուրգիստների մարզական պալատում ՝ «Մետալուրգի» տնային ասպարեզում, բարձրացվել է 23 համարի մարզաշապիկ:

## Վիճակագրություն

### Ակումբ

## Նվաճումներ
**Թիմ**

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խորհրդային հոկեյիստներ
Կատեգորիա:Ռուս հոկեյիստներ