Ալեքսանդրա Դանիացի

**Ալեքսանդրա Դանիացի** կամ **Ալեքսանդրա Կարոլինա Մարիա Շառլոտա Լուիզա Յուլիա Դանիացի**  (**', ), [[Դանիա]]յի արքայադուստր, [[Էդուարդ VII]]-ի կինը, [[Մեծ Բրիտանիա]]յի և [[Իռլանդիա]]յի, [[Հնդկաստան]]ի [[կայսր]]ուհի։

Ալեքսանդարան սերել է [[Գլյուքսբուրգներ]] գերմանական [[դինաստիա]]յից և եղել է արքայազն [[Քրիստիան IX]]-ի և [[Լուիզա Հեսսեն Կասելացի|Լուիզա Հեսսեն Կասելացու]] դուստրը։ [[Վիկտորիա (Մեծ Բրիտանիայի թագուհի)|Վիկտորյա թագուհին]] տասնվեցամյա Ալեքսանդրային ընտրել է իր ավագ որդի ու ժառանգորդ [[Էդուարդ VII|Ուելսի արքայազն Ալբերտ Էդուարդին]] կնության վերցնելու համար։ Նրանց հարսանիքը կայացել է [[1863]] թվականին, և այդ նույն թվականին [[Քրիստիան IX|Ալեքսանդրայի հայրը]] [[Մեծ տերություններ]]ի կամքով ժառանգել է դանիական գահը՝ դառնալով Դանիայի անժառանգ թագավոր [[Ֆրեդերիկ VII]]-ի ժառանգորդը։

Ալեքսանդրա և Էդուարդ ամուսինները գահ են բարձրացել [[1901]] թվականին՝ [[Վիկտորիա (Մեծ Բրիտանիայի թագուհի)|Վիկտորյա թագուհու]] մահից հետո և իշխել են մինչև [[Էդուարդ VII]]-ի մահը ([[1910]] թվական)։ Ալեքսանդրան [[Ուելսի արքայազն]]ի հետ ամուսնանալով ունեցել է վեց երեխա, որոնցից էին ապագայում [[Վինձորներ|Վինձորների դինաստիայի]] առաջին միապետ [[Ջորջ V]]-ը և [[Նորվեգիա]]յի թագուհի [[Մոդ Բրիտանացի|Մոդ Շառլոտա Մարիյա Վիկտորյան]]։

Ալեքսանդրան իր նոր հայրենիքում հայտնի է եղել բարեգործական և հասարակական ակտիվ գործունեությամբ, համարվել է երկրի [[Նորաձևություն|նորաձևության]] թելադրող։ Քաղաքականության մեջ նա ամուսնուն և կառավարությանը փորձել է ուղղորդել ի շահ [[Դանիա]]յի և [[Հունաստան]]ի, սակայն այդ փորձերը հաջողություն չեն ունեցել։ Ամբողջ կյանքում չի համակրել [[Գերմանիա]]յին և կայսր [[Վիլհելմ II]]-ին, հատկապես [[Առաջին համաշխարհային պատերազմ]]ի ժամանակ։

Ալեքսանդրայի եղբայրներն էին [[Դանիա]]յի թագավոր [[Ֆրեդերիկ VIII Դանիացի|Ֆրեդերիկ VIII]]-ը և Հունաստանի թագավոր [[Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)|Գեորգ I]]-ը, իսկ քույրը՝ ռուսական կայսրուհի [[Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)|Մարիա Ֆեոդորովնան]]՝ [[Նիկոլայ II]]-ի մայրը, որի հետ Անգլիայի թագուհի Ալեքսանդրան պահպանել է մտերմիկ հարաբերություններ ողջ կյանքի ընթացքում։

Ալեքսանդրան մահացել է [[Սրտամկանի ինֆարկտ|ինֆարկտից]] [[1925]] թվականին և հուղարկավորվել է [[Վինձոր ամրոց]]ում՝ ամուսնու կողքին։

== Վաղ տարիներ ==
=== Ծագում ===
[[Պատկեր:Alix and Dagmar of Denmark.jpg|ձախից|մինի|229x229փքս|Ալեքսանդրա և [[Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)|Դագմար]] Դանիացիներ<br>''նկարիչ''[[Էլիզաբեթ Յերիխաու-Բաուման|՝ Էլիզաբեթ Յերիքաու-Բաուման]],[[1856]] թվական<br>[[Ամալիենբորգ]] պալատի Թագավորական հավաքածու]]

Ալեքսանդրան ծնվել է [[1844]] թվականի [[դեկտեմբերի 1]]-ին, [[Ամալիենբորգ]] թագավորական պալատական համալիրի մոտակայքում գտնվող [[Դեղին պալատ]]ում ([[Կոպենհագեն]]ի)։ Նրա ծնողներն էին գերմանական արքայազն [[Քրիստիան IX|Քրիստիան Շլեզվիգ Հոլշտեյն Զոնդերբուրգ Գլյուքսբուրգցին]] ([[1818]]-[[1906]]) և արքայադուստր [[Լուիզա Հեսսեն Կասելացի]]ն ([[1817]]-[[1898]])<small><sup>(էջ 69-70)</sup></small>: Ընտանիքում արդեն ունեին ավագ որդի՝ արքայազն [[Ֆրեդերիկ VIII|Ֆրեդերիկը]], Ալեքսանդրայից հետո ծնվել են կրտսեր երեխաները՝ [[Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)|Գեորգը]], [[Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)|Դագմար]]ը, Տիրան և [[Վալդեմար Դանիացի|Վալդեմարը]]։

Արքայադստեր ծնողները երկուսն էլ Դանիայի թագավոր [[Ֆրեդերիկ V]]-ի ծոռներն էին և [[Մեծ Բրիտանիա]]յի թագավոր [[Գեորգ II (Մեծ Բրիտանիայի թագավոր)|Գեորգ II]]-ի ծոռի թոռները։ Չնայած արքայական ծագմանը՝ Ալեքսանդրայի ընտանիքը բավականաչափ համեստ կենցաղ էր վարում։ Արքայազն Քրիստիանը դանիական բանակում ծառայելու համար տարեկան ստանում էր շուրջ 800 ֆունտ ստեռլինգ։ Ընտանիքը բնակվում էր [[Դեղին պալատ]]ում, որը նրանց տրամադրել էր թագավոր [[Քրիստիան VIII]]-ը բնակության համար։

Արքայադուստրն իր մերձավոր ազգականների և բարեկամների շրջանում հայտնի է եղել **Ալիքս** փաղաքշական անունով։  Երբ Ալեքսանդրան փոքրիկ աղջնակ էր, նրանց տանը հաճախ հյուր է եկել դանիացի հեքիաթագիր [[Հանս Քրիստիան Անդերսեն]]ը, որը երեխաներին պատմել է իր պատմությունները։

=== Հայրը որպես Դանիայի գահի ժառանգ ===
[[1848]] թվականին մահացել է Քրիստիան VIII թագավորը։ Գահ է բարձրացել նրա միակ որդի [[Ֆրեդերիկ VII]]-ը։ Նոր թագավորը երկու անգամ ամուսնացել է, բայց սերունդներ չի ունեցել։ Ինչի հետևանքով երկրում առաջացել էր գահի շարունակականության ճգնաժամ։ Ֆրեդերիկը Դանիայի արքան էր և [[Շլեզվիգ Հոլշտայն]]ի [[դուքս]]ը։ [[Շլեզվիգ Հոլշտայն]]ում գործում էր [[Սալիական օրենսգիրք|Սալիկայի օրենք]] (), ըստ որի կանաց գահակալություն չէր թույլատրվում։ Դանիայում այդպիսի օրենք չկար։ [[1852]] թվականին [[Մեծ տերություններ]]ը Լոնդոնում հրավիրված համաժողովում լուրջ ուշադրության արժանացնելով դանիական հարցին՝ որոշում են կայացրել, որ [[Քրիստիան IX|արքայազն Քրիստիան Շլեզվիգ Հոլշտայն Զոնդերբուրգ Գլյուքսբուրգցին]] է դառնալու Դանիայի և Ֆրեդերիկի տիրապետության տակ եղած ողջ տիրույթների նոր արքան։ Այդպես Ալեքսանդրայի հայրը շրջանցել է գահի մյուս թեկնածուներին, այդ թվում, իր [[Լուիզա Շառլոտա Դանիացի|զոքանչին]] և կնոջ հարազատ [[Ֆրեդերիկ Վիլհելմ Հեսսեն Կասելացի|եղբորը]]<small><sup>(էջ 8)</sup></small>:

Քրիստիանին շնորհվել է Դանիայի արքայազնի տիտղոս և ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվել է [[Բրենստֆորդ (պալատ)|Բերնստորֆի պալատ]]։ Ալեքսանդրայի ծնողները՝ Քրիստիանը և Լուիզան․ Դանիայի թագավոր Ֆրեդերիկ VII-ի հետ հարաբերություններում սառն են եղել, քանի որ հավանություն չէին տալիս նրա երրորդ ամուսնությանը, որը [[մորգանատիկ ամուսնություն]] էր դերասանուհի [[Լուիզա Ռասմուսեն]]ի հետ։

=== Կյանքը Դանիայում և կրթություն ===
Ալեքսանդրայի ընտանիքը Դանիայում շարունակել է համեստ կենցաղ վարել և պալատական կյանքի ինտրիգներին չի մասնակցել։ Ալեքսանդրան իր սենյակը կիսում էր փոքր քրոջ՝ Դագմարի հետ։ Երեխաները իրենք էին կարում իրենց հագուստները, հարթարում էին անկողինը և միասին սեղան էին նստում<sup><small>(էջ 17)</small></sup>: Ալեքսանդրան և Դագմարը միասին լողի պարապմունքների էին հաճախում, որոնք ղեկավարում էր հայտնի շվեդական լողորդուհի [[Նենսի Էդբերգ]]ը։ 

Ալեքսանդրայի երիտասարդ տարիներն անցել են Բերնստորֆ պալատում։ Այնտեղ տնային ուսուցիչները նրան սովորեցնում էին անգլերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն, կրոնի հիմունքներ։ Վաղ մանկությունից Ալեքսանդրան երաժշտական հակումներ էր ցուցաբերում։ Մայրը սովորեցնում էր դաշնամուր նվագել, իսկ դայակները նկարել և երգել։ Ապագա թագուհին լավ նվագում էր դաշնամուր, իսկ ավելի ուշ սովորել էր նաև [[մանդոլին]]<sup><small>(էջ 178)</small></sup>: Ալեքսանդրան հաճախ ձիավարում էր՝ հոր հետ միասին զբոսնելով պալատի մերձակայքում։

Արքայադուստրը օծվել է [[Կրիստիանսբորգ (պալատ)|Կրիստիանսբորգ պալատում]], [[կոնֆիրմացիա]]յի ծիսակարգով։ Ամբողջ կյանքում Ալեքսանդրան եղել է բարեպաշտ, իսկ Մեծ Բրիտանիա տեղափոխվելուց հետո դարձել է [[Բարձր եկեղեցի|Բարձր եկեղեցու]] հետևորդ<sup><small>(էջեր 125, 176)</small></sup>: Ալեքսանդրան [[Լոնդոն]]ում առաջին անգամ եղել էր մանկության տարիներին՝ մոր հետ միասին, [[Ավգուստ Հեսսեն Կասելիացի (1797—1889)|Քեմբիջի դքսուհու]] հրավերով<sup><small>(էջ 234)</small></sup>:

== Ամուսնություն ==
=== Հարսնացուի ընտրություն ===
[[Պատկեր:Alexandra of Denmark, 1862 by Lauchert.jpg|աջից|մինի|286x286փքս|Ալեքսանդրա Դանիացի. նկարիչ՝ ''[[Ռիչարդ Լաուխերտ]]'', [[1862]]-[[1863]] թվականներ, [[Լոնդոն]]ի [[Թագավորական հավաքածու]]]]

[[1859]] թվականի վերջին, երբ լրացել էր Վիկտորյա թագուհու և նրա ամուսին արքայազն Ալբերտի ավագ որդու՝ Ուելսի արքայազն [[Էդուարդ VII|Ալբերտ Էդուարդի]] 18 տարին, ծնողները՝ նրա անկանոն սեռական կապերը սանձելու ակնկալությամբ սկսել են արքայազնի կարգավիճակին համապատասխան կին փնտրել<sup><small>(էջ 21)</small></sup>: Մեծ Բրիտանիայի թագուհին իր դստերը՝ [[կրոնպրինց]]եսա [[Վիկտորիա Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի (Գերմանիայի կայսրուհի)|Վիկտորյա Պրուսիացուն]] հանձնարարել էր ''գերմանական արքայադուստրերից'' համապատասխան թեկնածուներ ընտրել (անգլո-պրուսական հարաբերություններն ամրապնդելու համար)։ Ընտրվել են ընդամենը մի քանիսը, որոնք, ըստ լոնդոնյան թերթերի հրապարակումների, «համապատասխանում էին կարգավիճակով, [[բողոքականություն|բողոքական էին]] և արքայազնից երիտասարդ»։ Վիկտորյայի ընտրած թեկնածուներն էին [[Մարիա Նիդեռլանդցի|Մարիա Նիդերլանդցին]], [[Էլիզաբեթ Նոյվիդիացի (Ռումինիա թագուհի)|Էլիզաբեթ Վիդիացին]], [[Աննա Հեսսեն Դարմշտադցի]]ն, [[Ալեքսանդրինա Պրուսիացի (1842-1906)|Ալեքսանդրինա Պրուսիացին]], [[Մարիա Գասպարինա Սաքսեն Ալտենբուրգցի]]ն և ''արքայադուստր Ալեքսանդրան''։

Վիկտորյա թագուհին և նրա որդին հանդիպելով բոլոր պոտենցիալ հարսնացուների հետ՝ համապատասխան թեկնածու են ճանաչել միայն Ալեքսանդրային։ Սկզբում Վիկտորյա թագուհին նույնիսկ չէր էլ դիտարկում Ալեքսանդրային, քանի որ նա ''դանիական'' ծագում ուներ և գոյություն ուներ սահմանամերձ [[Շլեզվիգ Հոլշտայն]]ի խնդիր, և նաև բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամների մեծ մասը Պրուսիայի կողմնակիցներ էին։ 

Ի վերջո, վստահելով իր դստեր դրական կարծիքին, Մեծ Բրիտանիայի թագուհին և նրա ամուսինը ընտրություն են կատարել հօգուտ Քրիստիան արքայազնի դստեր, նրա թեկնածությունն անվանելով «միակը, որին մենք կընտրենք»։ Իսկ [[Լեոպոլդ II|Բելգիայի թագավոր Լեոպոլդը]], Վիկտորյային գրած նամակում՝ արտահայտելով Բերտիի վարքի մասին իր մտահոգությունները, Ալեքսանդրայի թեկնածությունը պաշտպանել է հետևյալ հիմնավորումով.

Բացի բրիտանական թագավորական տնից Ալեքսանդրա արքայադստերը՝ որպես իրենց գահաժառանգին արժանի կին, դիտարկում էին նաև Նիդեռլանդների թագուհի [[Սոֆիա Վյուրտեմբերգցի]]ն և ռուսական կայսր [[Ալեքսանդր II]]-ը։

Ալեքսանդրայի և [[Ուելսի արքայազն]]ի ծանոթությունը տեղի է ունեցել [[1861]] թվականի [[սեպտեմբերի 24]]-ին, գերմանական [[Շպայեր]] քաղաքում, երբ Վիկտորյա Պրուսիացին եղբորը ծանոթացրել է Դանիայի արքայադստեր հետ։ Բերտին, ինչպես նրան անվանում էին ընտանեկան շրջապատում, 16-ամյա արքայադստեր արտաքինը չհավանելով քրոջն ասել էր. «քիթը շատ երկար է, ճակատը՝ շատ նեղ»։ Սակայն նա պետք է ամուսնանար և, նախքան իր վերջնական ընտրություն կատարելը, արքայադստերը հրավիրել է Անգլիա այցելել։

Գրեթե մեկ տարի անց, [[1862]] թվականի [[սեպտեմբեր]]ին է Վիկտորյա թագուհին առաջին անգամ հանդիպել արքայադստեր հետ։ Հանդիպումը տեղի է ունեցել [[Լակեն պալատ|Լակեն]] թագավորական պալատում՝ Վիկտորյայի հորեղբոր՝ Բելգիայի թագավոր [[Լեոպոլդ I]]-ի տանը։ Թագուհին հաճելիորեն զարմացել է նրա գեղեցկությամբ և անբասիր վարվելաձևերով։ Թագուհին երիտասարդ աղջկան տվել է [[Հավամրգի|հավամրգու]] ճերմակ ճյուղ, որը պոկել էր արքայազն Ալբերտը [[Բալմորալ ամրոց|Բալմորալում]] և ասել, որ հույս ունի, որ այն երջանկություն կբերի։ Ուելսի արքայազնն իր ամուսնության առաջարկությունն Ալեքսանդրային արել է սեպտեմբերի 9 -ին՝ իռլանդացի թեթևաբարո դերասանուհի [[Նելլի Քլիֆդեն]]ի հետ սիրավեպից և հոր մահից հետո։

Ալեքսանդրան մեկնել է Լոնդոն [[1862]] թվականի նոյեմբերին, որտեղ թագուհին նրա հետ ավելի մոտիկից ծանոթանալու հնարավորություն է ունեցել։ Վիկտորյան, հավանելով Ալեքսանդրային, Պրուսիայում գտնվող իր դստերն այսպես է գրել.
Հաջորդ անգամ, մի քանի ամիս անց, Ալեքսանդրան մեկնել է Մեծ Բրիտանիա թագավորական նավով։ [[1863]] թվականի [[հունվարի 15]]-ին [[Կոպենհագեն]]ում ստորագրվել է ամուսնական պայմանագիր։ [[1863]] թվականի [[մարտի 7]]-ին նա ժամանել է [[Կենտ (կոմսություն)|Քենթ]] կոմսությունում գտնվող ծովափնյա [[Գրեյվզենդ]] քաղաք՝ [[Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)|եղբոր]] ուղեկցությամբ։

=== Հարսանիք ===
[[Պատկեր:Wedding of Albert Edward Prince of Wales and Alexandra of Denmark 1863.jpg|ձախից|մինի|261x261փքս|Հարսանեկան լուսանկար Ալեքսանդրա և Ալբերտ Էդուարդ]]
Հարսանեկան արարողությունը տեղի է ունեցել [[1863]] թվականի [[մարտի 10]]-ին, Քենթերբերի [[արքեպիսկոպոս]] [[Չարլզ Լոնգլի|Չարլզ Թոմաս Լոնգլիի]] ղեկավարությամբ, [[Վինձոր ամրոց]]ի [[Սուրբ Գեորգ մատուռ]]ում։ Արարողակարգի վայրի ընտրությունը լայն քննադատության է արժանացել հասարակության շրջանում։ Հարսանիքը կայացել է Լոնդոնի արվարձանում, որտեղ գրեթե չկային հասարակ հանդիսատեսներ։ Հրավիրված հյուրերից շատերը դժգոհել են շատ երկար ճանապարհից։ Հարսնացուի կողմից հրավիրվել են միայն առավել մտերիմ ազգականները․ թագավորական ընտանիքն այդ ժամանակ դեռևս սգում էր բոլորովին վերջերս մահացած արքայազն Ալբերտի կորուստը։ Հարսանիքին ներկա բոլոր կանայք մոխրագույն, մանուշակագույն կամ ծիրանագույն հագուստներ են կրել, իսկ ինքը ՝ Վիկտորյա թագուհին, պսակադրության արարողությանը հետևել է [[Եկատերինա Արագոնացի|Եկատերինա Արագոնացու]] [[էրկեր]]ից, իսկ դրան հաջորդած հարսանյաց ճաշկերույթին չի մասնակցել։

Ալեքսանդրայի հարսանեկան հագուստը կարվել է սպիտակ ատլասից՝ [[կրինոլին]]ով պահվող փարթամ կիսաշրջազգեսով։ Շլեյֆը պատրաստվել է արծաթե մուարից։ Հագուստը, ինչպես նաև քողը չորս աստիճանական շերտերով ժանեկազարդված է եղել։ Դեպի խորան նրան ուղեկցել է հայրը և [[Գեորգ, Քեմբրիջի դուքս|Քեմբրիջի դուքսը]], իսկ որպես հարսնաքույրեր ներկա են եղել անգլիական ազնվական ընտանիքների ութ արքայադուստրեր, որոնցից յուրաքանչյուրը տոնակատարությունից հետո որպես հիշատակ ստացել է մարջաններով և ադամանդներով զարդարված մեդալիոններ, որոնք խորհրդանշում էին [[Դանիայի դրոշ|Դանիայի դրոշի]] կարմիր և սպիտակ գույները: Հարսանիքի ժամանակ հնչել է լեդի Ջերալդին Սոմերսեթի խոսքերով գրված արքայազն Ալբերտի գրված երաժշտությունը․ «երաժշտությունը տխրեցրել է ամբողջ ընտանիքին, հատկապես արքայադուստրերին և թագուհուն, որոնք անզուսպ լաց են եղել»: Հարսանիքին երգել է հայտնի շվեդ օպերային երգչուհի [[Ջեննի Լինդ|Ջենի Լինդը]]:

Իր ամուսնության մասին Ալեքսանդրան գրել է [[կրոնպրինց]]եսա [[Վիկտորյա Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի (Գերմանիայի կայսրուհի)|Պրուսիացուն]].

[[Պատկեր:Rundell_tiara.jpg|մինի|[[Էդուարդ VII|Արքայազն Էդուարդի]] հարսանեկան նվերը Ալեքսանդային]]
Իրենց մեղրամիսն ամուսիններն անցկացրել են [[Օսբորն Հաուս]]ում, [[Ուայթ կղզի|Ուայթ կղզում]], որտեղ շնորհավորանքներ են ստացել [[Էտոն քոլեջ]]ի ուսանողներից, այդ թվում [[Ռենֆոլդ Հենրի Սպենսեր Չերչիլ|Ռենդոլֆ Չերչիլից]]։ Վիկտորյա թագուհին, որպես հարսանեկան նվեր, նորապսակներին նվիրել է [[Սանդրինգհեմյան պալատ]]ը։ Ալեքսանդրան ամուսնուց նվեր է ստացել ադամանդե [[խույր]], իսկ սկեսուրից՝ Վիկտորյա թագուհուց, [[օպալ]]ից և [[ադամանդ]]ներից պատրաստված վզնոց։ Դանիայի թագավորը Ալեքսանդրային նվիրել է ադամանդակուռ ոսկե խաչ, որը [[Դագմար Բոհեմացի]] թագուհու՝ դանիական միապետ [[Վալդեմար II]]-ի կնոջ խաչի ճիշտ պատճենն էր։

Նույն թվականի տարեվերջին Ալեքսանդրայի հայրը ժառանգել է դանիական գահը, [[Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)|Գեորգ եղբայրը դարձել է Հունաստանի արքա]], իսկ [[Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)|կրտսեր քույր Դագմարը]] նշանադրվել է ռուսական գահի ժառանգորդ՝ [[Ալեքսանդր II|Ալեքսանդր II-ի]] որդի՝ ցեսարևիչ [[Ալեքսանդր III|Ալեքսանդր III-ի]] հետ։ Այդ ժամանակ քաղաքական իրադրությունը հագիստ չէր․ Դանիայի թագավորը շարունակում էր [[Դանիական պատերազմ (1864)|պայքարել]] Ավստրիայի և Պրուսիայի հետ [[Շլեզվիգ Հոլշտայն]]ի համար։ Գերմանական զորքերը ներխուժեցին դքսություն և իշխանությունը զավթեցին։ Դրանով իսկ երկու հինգերորդով նվազեցնելով Դանիայի թագավորության տիրույթները։ Ի հեճուկս Վիկտորյա թագուհու և նրա դստեր Վիկտորյա Պրուսիացու, Ալեքսանդրան և Ալբերտ Էդուարդը հանդես էին գալիս ի պաշտպանություն դանիական կողմի։ Ընդհանուր առմամբ, գերմանացիների նկատմամբ հակակրանքը, որը տածում էին Ալեքսանդրայի ծնողները և հենց նա ինքը, պահպանվել է մինչև Ալեքսանդրայի կյանքի վերջը։ Չնայած հակագերմանական հայացքներին, դանիայի արքայադուստրը շարունակել է մնալ Վիկտորյա Պրուսիացու մտերիմ ընկերուհին՝ գրեթե 40 տարի, ընդհուպ մինչև 1901 թվականի օգոստոսին քաղցկեղից վերջինի մահանալը։

[[1864]] թվականի սկզբին ծնվել է ամուսինների առաջնեկը՝ Ալբերտ Վիկտորը։ Նա լույս աշխարհ էր եկել երկու ամիս ժամկետից շուտ։ Եվ հետագայում, Ալեքսանդրայի բոլոր վեց երեխաներն էլ ժամկետից շուտ են ծնվել։ Կենսագիր [[Ռիչարդ Հյու]]ն գրում է, որ Ալեքսանդրան դիտավորյալ էր մոլորեցնում իր սկեսուրին երեխայի ծննդյան ամսաթվի հարցում, որպեսզի վերջինս չկարողանա ներկա գտնվել ծննդաբերությանը։ Տիկին Բլեքբեռնը, որը արքայական ընտանիքի բուժքույրն էր, գրել է.

Երրորդ երեխայի հղիության ընթացքում արքայադուստրը սկսել է տառապել հոդացավերից, ինչի հետևանքով նա սկսվել է կաղալ։

Հասարակության մեջ թագաժառանգի կինը իրեն արժանապատիվ էր պահում և կարողանում էր բոլորի վրա լավ տպավորություն գործել, տանը քնքուշ էր հարազատների հետ, ուներ հումորի զգացում։ Ազատորեն տիրապետում էր անգլերենին, բայց խոսում էր ընդգծված դանիական առոգանությամբ։ Ալեքսանդրան սիրում էր պարել, չմուշկներով սահել և [[դայվինգ]]։ Ի հեճուկս Վիկտորյա թագուհու, նա հաճախ էր ձիավարում, որը ըստ թագուհու, կարող էր խոչընդոտել երեխա ունենալուն։ Թագուհու և նրա հարսի միջև պարբերաբար քաղաքական վեճեր էին ծագում Պրուսիայի նկատմամբ վերաբերմունքի շուրջ։ Ալեքսանդրան կտրականապես չէր աջակցում արքայադուստր [[Ելենա Բրիտանացի|Ելենայի]]՝ Բերտիի կրտսեր քրոջ ամուսնությունը գերմանական արքայազն [[Քրիստիան Շլեզվիգ Հոլշտայնցի|Քրիստիան Շլեզվիգ Հոլշտայնցու]] հետ, որը [[Ավգուստենբուրգյան տան]] անդամ էր, որը ակնկալում էր Շլեզվիգ Հոլշտայնի դքսի գահին բազմել։

== Ուելսի արքայադուստր ==
[[Պատկեր:ALexandra of Denmark Princess of Wales.jpg|մինի|284x284փքս|Ալեքսանդրա Դանիացի<br>''նկարիչ''՝ [[Ֆրանց Քսավեր Վինտերհալտեր|Ֆրանց Կսավեր]]''<br>[[1864]] թվական<br>[[Թագավորական հավաքածու]], [[Լոնդոն]]'']]

1864 թվականի աշնանը թագավորական զույգը պաշտոնական այցով մեկնել է Սկանդինավյան թերակղզու երկրներ<sup><small>(էջ 97)</small></sup>: 1868 թվականի ապրիլին ամուսինները մեկնել են Իռլանդիա։ Այդ ժամանակ Ալեքսանդրան դեռ նոր էր կազդուրվել ծննդաբերությունից հետո, սկսել էր քայլել առանց հենակների և արդեն հղի էր չորրորդ երեխայով<sup><small>(էջ 94)</small></sup>: Թագավորական զույգն արտասահմանյան ուղևորության ժամանակ եղել է [[Ավստրիա]]յում, [[Եգիպտոս]]ում, [[Հունաստան]]ում։ Ճանապարհորդությունը տևել է վեց ամիս։ Հունաստանում եղած ժամանակ նրանք այցելել են Ալեքսանդրայի եղբորը՝ [[Գեորգ I]] թագավորին, որից հետո մեկնել են Ղրիմ՝ այցելեցին վայրեր, որտեղ մարտական գործողություններ էին ծավալվել [[Ղրիմի պատերազմ]]ի ժամանակ, ինչպես նաև եղել են [[Իսմայիլ-Փաշա]]յի [[հարեմ]]ում։ Ուելսի արքայադուստրը Թուրքիայի պատմության մեջ եղել է առաջին կինը, որին թույլատրվել էր ընթրիքի ժամանակ նստել [[Աբդուլ Ազիզ|սուլթանի]] կողքը<sup><small>(էջ 93-100)</small></sup>:

Ալեքսանդրայի և նրա ամուսնու համար [[Սանդրինգհեմյան պալատ]]ը ամենասիրելի նստավայրն է եղել։ Լոնդոնում նրանք բնակվել են [[Մարլբորո հաուս]]ում (): Շատ կենսագիրներ համակարծիք են այն հարցում, որ Դանիայի արքայադստեր և անգլիական գահաժառանգի ամուսնությունը երջանիկ է եղել, որի մասին են վկայում նրանց վեց երեխաները և երկար տարիներ ամուսնու հետ ինտենսիվ նամակագրությունը։ Սակայն կենսագիրները գրում են, որ Ալբերտ Էդուարդը բավարար ժամանակ չի տրամադրել Ալեքսանդրային և ժամանակի ընթացքում նրանց հարաբերությունները սառել են։ 1871 թվականին, երբ Ալբերտը հիվանդացել էր [[որովայնային տիֆ]]ով և որն էլ արքայազն Ալբերտի մահվան պատճառն էր դառնալու, Ալեքսանդրան խնամել է ամուսնուն, որի շնորհիվ նրանց հարաբերությունները կրկին ջերմացել են<sup><small>(էջ 110)</small></sup><sup><small>(էջ 111)</small></sup>:

Արքայազն Էդուարդին հասարակությունը քննադատաբար է վերաբերվել, քանի Ալեքսանդրայի ռևմատիկ ցավերի ժամանակ նրա նկատմաբ բավարար հոգատարություն չէր ցուցաբերել<sup><small>(էջ 132-134)</small></sup>: Բացի այդ, ամբողջ ամուսնության ընթացքում Ալբերտ Էդուարդը բազմաթիվ սիրուհիներ է ունեցել։ Նրա սիրուհիներից էին դերասանուհի [[Լիլի Լենգտրի]]ն և [[Սառա Բեռնար]]ը, [[Դեյզի Գրենվիլ|Դեյզի Գրենվիլ, կոմսուհի Ուորլիկը]], իսկ «աշխարհիկ առյուծ» [[Ալիս Քեփել|Ալիսա Կեպելի]] հետ կապը շարունակվել է Էդուարդի կյանքի վերջին 12 տարիների ընթացքում։ Ամուսնու բոլոր սիրուհիներից Ալեքսանդրան առավել բարեհաճ վերաբերմունք է ցուցաբերել հենց Ալիսայի նկատմամբ։ Ալեքսանդրան 1910 թվականին նրան անգամ թույլատրել է այցելել Էդուարդի մահիճին<sup><small>(էջ 271)</small></sup><sup><small>(էջ 18, 180)</small></sup>: Ինքը՝ Ալեքսանդրան ամբողջ կյանքում հավատարիմ է եղել ամուսնուն<sup><small>(էջ 100-101)</small></sup>:

Ալեքսանդրան տառապել է ժառանգաբար փոխանցված [[ականջի սկլերոզ]]ից, որը տարիների ընթացքում նրան գրեթե խուլ է դարձրել։ Հիվանդության պատճառով նա ավելի ու ավելի հաճախ է ժամանակ անցկացրել երեխաների շրջապանում, մեկնել է Դանիա հարազատների մոտ և ձիավարել է։ Ալեքսանդրան ամբողջ կյանքում սիրել է շներ։ 1870-ական թվականներին նա սկսել է սիրողական լուսանկարչությամբ զբաղվել՝ դասեր ստանալով հայտնի լուսանկարիչ Ֆրեդերիկ Ռալֆից։ Ալեքսանդրայի որոշ աշխատանքներ ներկայացվել են ցուցահանդեսում, 1897 թվականին։

1871 թվականին Ուելսի արքայադուստրը մի վերջին անգամ հղիացել է, սակայն ծնված որդին՝ Ալեքսանդր Ջոնը, հաջորդ օրն իսկ մահացել է։ Ալեքսանդրան թագուհուն դիմել է խնդրանքով, որ հասարակությունից թաքցվի երեխայի մահը, բայց Վիկտորյայի պնդմամբ պաշտոնական սգո օր է հայտարարել։ Մամուլում երեխայի մահը նկարագրվել է որպես ''դժբախտ վիժում'' և ''անտանելի դիմակահանդես''։ Երեխային հուղարկավորել են Սանդրինգհեմի [[Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի (Սանդրինգհեմ)|Սուրբ Մարիամ Մագթաղենացի եկեղեցում]], լիովին գաղտնի, ի տարբերություն իր նախնիների, որոնց դարեր շարունակ թաղել էին [[Վինձոր ամրոց]]ում<sup><small>(էջ 80-85)</small></sup>:

1873 թվականին ցեսարևիչ [[Ալեքսանդր III|Ալեքսանդրը]] տիկնոջ՝ [[Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)|Մարիա Ֆեոդորովնայի]] հետ (Ալեքսանդրայի քրոջ, որի առաջին փեսացու Նիկոլայը մահացել էր 1865 թվականին [[Նիս|Նիցցայում]]) և ավագ երեխաների հետ հյուրընկալվել են Ուելսի արքայազնի և Ալեքսանդրայի մոտ՝ Մարլբորո հաուսում։ Անգլիացի և ռուս հարազատները այցելում էին թատրոններ, ազնվական պարահանդեսներ, թագավորական նստավայրեր և մի քանի անգամ եղել են Վիկտորյա թագուհու մոտ ընդունելության։ Հաջորդ տարի ժառանգորդ զույգը մեկնել է [[Սանկտ Պետերբուրգ]], որտեղ Բերտիի կրտսեր եղբայր [[Ալֆրեդ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթեցի|Ալֆրեդը]] ամուսնանում էր Ալեքսանդր II կայսեր միակ դստեր՝ մեծ իշխանուհի [[Մարիա Ալեքսանդրովնա (մեծ իշխանուհի)|Մարիայի]] հետ։ 1875-1876 թվականներին Ուելսի արքայազնը ութ ամիս ճամփորդել է Հնդկաստանում, իսկ Ալեքսանդրան, ի հեճուկս իրեն, մնացել էր տանը։ Այդ ընթացքում Ալբերտը վայելում էր իր ազնվական ընկերների ընկերակցությունը, զբաղվում որսորդությամբ, հրաձգությամբ՝ այցելելով տեսարժան վայրեր։ Նույն թվականին Ալեքսանդրան իր զարմուհի [[Մարիա Էդինբուրգցի|Մարիա Էդինբուրգցու]] կնքամայրն է դարձել․ Մարիան հետագայում դառնալու էր Ռումինիայի թագուհի։

Ալեքսանդրան ամուսնու և երեխաների հետ ամեն տարի ամռանը մեկնում էին Դանիա, որտեղ [[Ֆրեդրիկսբերգ (քաղաք)|Ֆրեդերիկսբորգում]] ամբողջ Եվրոպայից հավաքվում էին դանիական միապետերի արքայական հարազատները։
[[Պատկեր:Alexandra and Dagmar of Denmark by Bergamasco 1875.jpg|ձախից|մինի|296x296փքս|Ալեքսանդրա Դանիացի (ձախից) և նրա քույրը, այն ժամանակ դեռ ցեսարևնա [[Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)|Մարիա Ֆեոդորովնա]], [[1875]]]]
1877 թվականի գարնանը Ալեքսանդրան մեկնել է Հունաստան՝ բուժման և արքա եղբորը հյուընկալելու։ 1877-1878 թվականների [[Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)|Ռուս-թուրքական պատերազմի]] վերաբերյալ Ուելսի արքայադուստրը արտահայտվել է ի օգուտ Ռուսաստանի, իսկ Օսմանյան կայսրության և Հունաստանի սահմանների վերանայման հարցում հանդես է եկել ի օգուտ վերջինիս։

Ալեքսանդրան շատ դժվարությամբ է բաժանվել իր ավագ որդիներից՝ Ալբերտ Վիկտորից և Գեորգից, երբ նրանք՝ ռազմա-ծովային նավատորմում իրենց ծառայության և ընդհանուր կրթության շրջանակներում, ուղևորվում էին ամբողջ աշխարհով արտասահմանյան շրջագայության։ Հրաժեշտ տալով որդիներին, Ալեքսանդրան անընդհատ հեծկլտացել է, իսկ հետագա երեք տարիներին, այդ ամբողջ ճանապարհորդության ընթացքում նամակներ է ուղարկել նրանց։

1881 թվականին ամուսինները մեկնել են Սանկտ-Պետերբուրգ՝ որպես Մեծ Բրիտանիայի արքունիքի ներկայացուցիչներ, կայսր Ալեքսանդր III և կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի թագադրման ժամանակ։ Գտնվելով Ռուսաստանում, Ալեքսանդրան իր ողջ ժամանակն անցկացրել է թագուհի քրոջ ընկերակցությամբ։

Որպես անգլիական գահի ժառանգորդ, Ուելսի արքայադուստրը կատարել է բազմաթիվ հասարակական պարտականություններ։ Ըստ Վիկտորյա թագուհու խոսքերի. 
Հասարակությունը միշտ ողջունել է թագավորական ընտանիքին։ Մի անգամ, Իռլանդիայի [[Կորկ]] քաղաքում այցի ժամանակ, զույգը հանդիպել է դժգոհ ամբոխի, որը մեծ մասամբ իռլանդական ազգայնականներից էր կազմված։ Հավաքվածները սուլել են բարձրաստիճան հյուրերին, փայտերով և սև դրոշներով թափահարել։ Ինչպես գրել են բրիտանական թերթերը, «չնայած ամբոխը կատաղած էր, Ալեքսանդրան բարեհամբույր էր և ժպտերես, իսկ հավաքված մարդկանց բնութագրել է որպես ''խանդավառ''»։ Այդ իռլանդական այցի ժամանակ Ալեքսանդրան [[Դուբլին]]ում ստացել է [[Տրինիտի քոլեջ (Դուբլին)|Տրինիտի քոլեջի]] դոկտորի աստիճան։ Նա հատուկ հոգածություն է ցուցաբերել [[Թագավորական հիվանդանոց (Լոնդոն)|Թագավորական հիվանդանոցի]] խնդիրներին, որտեղ հաճախել է պարբերաբար։ Այնտեղ ապագա թագուհին անձամբ ծանոթացել է [[Ջոզեֆ Մերիկ]]ի հետ, որը հայտնի էր որպես ''Մարդ-Փիղ՝'' մարմնի սարսափելի ձևախախտումների համար։

[[1892]] թվականին ավագ [[Ալբերտ Վիկտոր Կլարենսի դուքս|որդու]] մահը մեծ հարված էր Ուելսի արքայադստեր համար։ Նրա մահից հետո սենյակները, որտեղ ապրել էր արքայազնը, նրա անձնական իրերը և դիմանկարները մոր կարգադրությամբ մնացին նույն տեսքով, ինչպես վարվել էր Վիկտորյա թագուհին՝ 1861 թվականին [[Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի|արքայազն Ալբերտի]] մահից հետո։ Ավագ որդու մահվան կապակցությամբ Ալեքսանդրան ասել է. «Ես թաղեցի իմ հրեշտակին, իսկ նրա հետ նաև իմ երջանկությունը»։ Մոր և երեխաների միջև պահպանված նամակները վկայում են նրանց մտերիմ հարաբերությունների մասին։

[[1894]] թվականին [[Լիվադիա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)|Լիվադիայում]] մահացավ [[Ալեքսանդր III|Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր III-ը]]։ Նոր թագավոր դարձավ Ալեքսանդրայի եղբորորդի [[Նիկոլայ II|Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչը]]։ Ալեքսանդրան երկուսուկես ամսով մեկնեց Ռուսաստան, որտեղ լիովին աջակցեց հարազատ քրոջը, որը ծանր էր տանում ամուսնու մահը։ Ամուսնու, [[Քրիստիան IX|հոր]], [[Գեորգիոս I (Հունաստանի թագավոր)|եղբոր]] և այլ ազգականների հետ Ալեքսանդրան մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգում կայացած կայսեր հուղարկավորությանը։ [[1896]] թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին նա անցկացրել է Լազուրե ափին իր դստրերի՝ Վիկտորյայի և վերջերս ամուսնացած Մոդի ընկերակցությամբ, քրոջ՝ Մարիա Ֆեոդորովնայի և հարազատներից մեծ իշխաններ [[Մեծ Իշխան Գեորգի Ռոմանով|Գեորգիի]] և [[Մեծ Իշխան Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Ռոմանով|Միխայիլի]] հետ։

[[1898]] թվականին մահացավ Ալեքսանդրայի մայրը՝ Դանիայի թագուհի Լուիզան։ Հոկտեմբերի 15-ին բազմաթիվ հարազատներ էին ներկա [[Ռոսկիլդեի մայր տաճար|Ռոսկիլդե տաճարում]] ([[դանիերեն]]՝ Roskilde Domkirke) կայացած նրա հուղարկավորությանը։

Ուելսի արքայադուստր կոչումը Ալեքսանդրան կրել է ավելի երկար, քան մեկ ուրիշը դրանից առաջ և հետո։

[[Պատկեր:QueenAlexandra.jpg|մինի|313x313փքս|Ալեքսանդրան թագադրման օրը. նկարիչ՝ [[Լյուկ Ֆիլդս]], ''[[1905]] թվական, Թագավորական հավաքածու, Լոնդոն'']]

== Թագուհի ==
=== Կառավարում ===
[[1901]] թվականի [[հունվարի 22]]-ին Վիկտորյա թագուհու մահից հետո Ալբերտ Էդուարդը, ով ընդունել է գահակալման [[Էդուարդ VII]] անունը, և Ալեքսանդրան դարձան բրիտանական միապետեր։ Նույն տարում նոր թագուհուն շնորհվեց [[Կապիչի շքանշան]]։ 1488 թվականից ի վեր նա եղավ առաջին տիկինը, որն արժանացել է այդ ասպետական պատվին։ Երկու ամիս անց արքայազն Գեորգը, Յորքի դուքսը և նրա կին Վիկտորյա Մարիան մեկնեցին կայսրությունով մեկ շրջայցի, իրենց երեխաներին թողնելով թագավորի ու թագուհու խնամքի տակ։ Ալեքսանդրան Գեորգի մի քանի երեխաների կնքամայրն էր. ապագա թագավոր [[Էդուարդ VIII]], [[Գեորգ Քենթացի դուքս|Քենթի դուքս Գեորգի]] և արքայադուստր [[Մարիա Մեծ Բրիտանացի (իշխանուհի Հերվուդ)|Մարիայի]], ինչպես նաև իր թոռ [[Ալաստեր, Կոնաուտացի դուքս|Ալեքսանդր Կոնաուտացու]]։ Թագադրման արարողությունը նախատեսում էին անցկացնել 1902 թվականի հունիսին, Յորքի դքսի և նրա կնոջ վերադարձից հետո, սակայն այն տեղափոխվել է Էդուարդի կույր աղիքի բորբոքման պատճառով։ Թագուհին զորահանդեսին և թագավորական ձիավարությանը ներկա եղավ առանց ամուսնու։ Թագավորի վիրահատությունը կատարվել է վիրաբույժ [[Ֆրեդերիկ Տրիվզ]]ի ղեկավարությամբ։ Ամուսնու ապաքինվելուց հետո, 1902 թվականի օգոստոսի 9-ին տեղի է ունեցել թագադրումը Լոնդոնի [[Ուեստմինստերյան աբբայություն|աբբայությունում]]։ <span class="iw plainlinks" data-lang="en" data-lang-name="англ." data-title="Корона королевы Александры">[[Ալեքսանդրա թագուհու թագ|Նոր թագը]], որում տեղադրված էր հայտնի [[Կոխինուր]] ադամանդը, Ալեքսանդրայի գլխին դրել է [[Յորքի արքեպիսկոպոս]] [[Ուիլյամ Մակլագան]]ը (էջ 243-249)։

Գահ բարձրանալուց հետո Ալեքսանդրայի պարտականությունների շրջանակը ընդլայնվել էր։ Նա իր ծառաների և ֆրեյլինների (պալատական ազնվական տիկնայք) մեծ մասին պահպանել է իրենց պաշտոններում։ Երկար տարիներ նրան որպես անձնական քարտուղար և [[ննջարանի վերահսկող]] է ծառայել լեդի [[Շառլոտա Նոլիս]]ը։ 1903 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, երբ թագուհին գտնվում էր Սանդրինհեմում, Շառլոտայի սենյակում, որը գտնվում էր Ալեքսանդրայի անձնական հանգստի սենյակների ներքևում, առաստաղի գերանը սկսել է այրվել։ Լեդի Նոլիսը պալատում տագնապ է բարձրացրել և Ալեքսանդրային անձամբ հանել է անվտանգ տեղ, որի համար ավելի ուշ պարգևատրվել է ոսկե մեդալով։ Մեծ դքսուհի [[Ավգուստա Կարոլինա Քեմբրիջցի|Մեկլեմբուրգ Ստրելիցկային]] ասել է. «Մենք պետք է արժանին մատուցենք ծեր Շառլոտին, քանի որ նա փրկեց թագուհու կյանքը»։

1905 թվականի մարտի 22-24 թագուհին իր կրտսեր դստրերի և փեսայի՝ արքայազն Կարլ Դանիացու (ապագա Նորվեգիայի թագավոր) ուղեկցությամբ իրականացրել է իր պաշտոնական այցը Պորտուգալիա՝ ի պատասխան պորտուգալական միապետերի Մեծ Բրիտանիա նախորդ տարվա այցի։ Առաջին օրը Ալեքսանդրան հանդիպել է թագուհի [[Ամելիա Օռլեանցի|Ամելիայի]] և այրիացած թագուհի [[Մարիա Պիա Սավոյացի|Մարիա Պիայի]] հետ։ Հաջորդ օրը Կարլ արքայազնի ուղեկցությամբ զբոսնել է քաղաքի կենտրոնում առանց պահակախմբի։ Այցի վերջին օրը նա այցելել է քաղաք [[Սինտրա]] փեսայի հետ և ճաշել է այրիացած թագուհու ընկերակցությամբ։ Նույն օրը հյուրերը մեկնել են տուն։

Ձմռանը 1905-1906 թվականի Յորքի դուքսը կնոջ հետ միասին կրկին մեկնել են արտերկիր՝ [[Բրիտանական Հնդկաստան]], թողնելով թոռների խնամքը նախնիներին։ Այդ ձմռանը 87 տարեկան հասակում իր դստեր Մարիա Ֆեոդորովնայի ձեռքերում մահացել է թագավորը՝ Դանիական արքա Քրիստիան IX, Ալեքսանդրայի հայրը։ 1907 թվականին թագուհին քրոջ հետ  միասին Դանիայում փոքր [[Վիդերե]] վիլլա են գնել, որտեղ միասին շատ ժամանակ են անցկացրել որպես մասնավոր անձիք։ 1908 թվականին թագուհին ամուսնու և Վիկտորյա դստեր հետ պաշտոնական այցով մեկնել է Ռուսական կայսրություն։ 1909 թվականի գարնանը Էդուարդ VII, Ալեքսանդրան և այրիացած կայսրուհին Միջերկրական ծովով ճամփորդել են։ Նրանք այցելել են Իտալիա, որտեղ կատարել են պաշտոնական այց թագավոր [[Վիկտոր Էմանուիլ III]]-ին և նրա տիկնոջը [[Ելենա Չեռնոգորացի|Ելենային]]։
[[Պատկեր:1904 queen alexandra wearin.jpg|ձախից|մինի|306x306փքս|Ալեքսանդրա, 1904]]
Շատ կենսագիրներ գրում են, որ Ալեքսանդրային դիտավորյալ չեն ցույց տվել բազմաթիվ պետական թղթեր և սահմանափակել են արտասահմանյան այցերի քանակը, որ նա չկարողանար ազդել ամուսնու քաղաքական որոշումների վրա։ Թագուհին դեմ է Գերմանիայի, նրա էքսպանսիայի և Եվրոպայի  քաղաքական ասպարեզում նրա հետ ցանկացած մերձեցմանը։ Օրինակ, 1890 թվականին Ալեքսանդրան գրել է բաց ուղերձ է բրիտանացի նախարարներին ու զինծառայողներին, որում կոչ է արել չեղյալ հայտարարել բրիտանական կղզի [[Հելգոլանդ]]ը գերմանական գաղութ [[Զանզիբար (կղզի)|Զանզիբարի]] հետ փոխանակումը։ Նա նշել է, որ կղզին ռազմավարական նշանակություն ունի Մեծ Բրիտանիայի համար և պատերազմի դեպքում, նա կարող է ետ մղել գերմանական ագրեսիան։ Չնայած Ալեքսանդրայի ջանքերին, 1890 թվականի հուլիսի 1-ին ստորագրվեց կղզին գաղութի հետ փոխանակման [[Զանզիբարի պայմանագիր]]ը։ Գերմանացիները ամրապնդվել են Հելգոլանդում, և ըստ գրող [[Ռոբերտ Էնսօր]]ի, Ալեքսանդրայի կանխատեսման համաձայն կղզին «հանցավոր գործողությունների և ծովում Գերմանիայի պաշտպանության անկյունաքարը դարձավ»։ Գերմանական ''Frankfurter Zeitung'' թերթը Ալեքսանդրա թագուհուն և նրա կայսրուհի քրոջը անվանել է ''միջազգային հակագերմանական դավադրության կենտրոն''։ Ալեքսանդրան ամբողջ կյանքըում չի վստահել է իր եղբորորդին, գերմանական կայսեր [[Վիլհելմ II]]-ին, անվանելով նրան «մեր ներքին թշնամին»։

1910 թվականին Ալեքսանդրան բրիտանական միապետների տիկիններից առաջինն էր, որը ներկա է եղել [[Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատ|մեծ Բրիտանիայի համայնքների Պալատի]] քննարկմանը։ Երկու ժամ նա նստել է կանանց համար նախատեսված հատվածում, երբ քննարկվում էր օրինագծերի վրա լորդերի պալատի վետո դնելու իրավունքը վերացնելու մասին [[Պառլամենտի մասին օրենք (1911)|Պառլամենտի մասին օրենքը]]։ Մասնավոր կարգով Ալեքսանդրան արտահայտել է այն ընդունելու իր անհամաձայնությունը։ Դրանից հետո նա հեռացել է հունական կղզի [[Կերկիրա]], որտեղ այցելել է եղբորը։ Գտնվելով արձակուրդում, նա թագավորի առողջության վատթարացման մասին լուր է ստացել և անմիջապես մեկնել է Լոնդոն։ Նա ժամանել է թագավորի մահվանից մի քանի ժամ առաջ, որը տեղի է ունեցել գիշերը մայիսի 6-ին։ Թագուհին անձամբ է նրան թթվածին տվել շնչառությունը հեշտացնելու համար նախատեսված բալոնից։ Ալեքսանդրան տեղեկացրել է պալատական [[Ֆրեդերիկ Պոնսոբնի]]ին։ «Ես ինձ քար եմ զգում, որը չի կարող շնչել, չի կարողանում լաց լինել և հասկանալ, թե իրականում ինչ է կատարվում»։ Նրա մահից հետո Ալեքսանդրան [[Բուքինգհեմյան պալատ]]ից տեղափոխվել է Մարլբորո հաուզ, պահպանելով Սանդրինգհեմը։

=== Այրիություն ===
[[Պատկեր:Alexandra of Denmark.jpg|աջից|մինի|306x306փքս|Ալեքսանդրա թագուհի, 1923 թվական]]
Լինելով այրի՝ Ալեքսանդրան դարձել է մայր թագուհի նոր թագավորի Գեորգ V-ի ժամանակ։ 1910 թվականից մինչև կյանքի վերջը նա կրել է նորին Մեծություն թագուհի Ալեքսանդրա տիտղոսը։ Ամուսնու մահից հետո առաջին ամիսներին Ալեքսանդրան չի մասնակցել հասարակական կյանքին և մեկուսացած ապրել է Սանդրինհեմում, որտեղ նրան այցելում էին միայն ամենամոտ ընկերներն ու հարազատները։ Հաջորդ տարի որդու թագադրմանը նա չի մասնակցել։ Այրիցած թագուհին շուտով վերադարձել է իր պարտականություններին։ Նա զբաղվել է կրթության, առողջության, բարեգործության և քույրական գործի հարցերով։ 1912 թվականից ամեն տարի անցկացվում է [[Ալեքսանդրա Ռոուզի օր]], տոն, որը նվիրված է Դանիայի արքայադստեր Մեծ Բրիտանիա գալու 50-ամյակին։ Այդ օրը հաշմանդամ մարդկանց պատրաստած արհեստական վարդերը վաճառքի են դրվում, իսկ ստացված գումարով օգնում են կին կամավորներինց, որոնք աշխատում են հիվանդանոցում։ Այժմ միջոցառման անցկացումը դրվել է թագուհու թոռնուհու վրա՝ արքայադուստր [[Ալեքսանդրա Քենթացի]]ի։ Ամուսնու մահից հետո թագուհին այսպես է բնորոշել իր հրապարակային կյանքը. «Ես չեմ հանձնվի. Ես առաջ կգնամ։ Ես աշխատելու եմ մինչև վերջ»։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ օտարերկրյա միապետներին և արքայազններին Վինձոր ամրոցի սուրբ Գեորգ մատուռում [[Կապիչի շքանշան]]ներ փակցնելու սովորությունը, որով նրանց բարձրացնում էին ասպետական արժանապատվության պատվանդանին, հասարակության կողմից կոշտ քննադատության է արժանացել, քանի որ ասպետական շքանշանի արժանացած շատերը կռվում էին Մեծ Բրիտանիայի դեմ։ Մայր-թագուհին միացել է «պոկել այդ սարսափելի գերմանական շքանշանները» պահանջին։ Հասարակական ճնշման ներքո թագավորը զրկել է բոլոր գերմանական շքանշանակիրներին առավելության նշան շքանշանից։ Ալեքսանդրան, սակայն պաշտպանել է իր արքայական ընտանիքի հեսենյան ազգականներին, որոնք իր կարծիքով «միայն զինվորներ էին կամ ենթականեր, որոնք կատարում են գերմանական դաժան տիրակալի հրամանները»։ Թագուհին դեմ է եղել արքայազն [[Լյուդվիգ Բատենբերգցի|Լյուդվիգ Բատենբերգցուն]] իր գերմանական ծագում ունենալու համար [[Առաջին ծովային լորդ]]ի պաշտոնից ազատելուն։ Պատերազմի ընթացքում նա պարբերաբար հաճախել է հիվանդանոցներ և հոսպիտալներ, որտեղ շփվել է զինվորների հետ։ 1915 թվականի հունվարի 19-ին, երբ թագուհին Սանդրինգհեմում էր գտնվում պալատի շրջակայքը [[Նորֆոլքի օդային հարձակում (1915 հունվարի 19-20)|ռմբակոծության ենթարկվեց]] [[Զեփելին (դիրիժաբլ)|Զեփելին]] [[դիրիժաբլ]]ից (): 1918 թվականի ամռանը Ալեքսանդրայի ազգական, նախկին ռուսական կայսր [[Նիկոլայ II]]-ը, նրա [[Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա (Ալիքս)|կինը]] (որը [[Էդուարդ VII]] թագավորի հարազատ քույրն էր), նրանց երեխաները սպասավորները [[Թագավորական ընտանիքի գնդակահարություն|գնդակահարվել են]] բոլշևիկների կողմից [[Եկատերինբուրգ]]ի [[Իպատևի տուն|Իպատևյան տանը]]։ Այրիացած թագուհին Գեորգ արքային խնդրել է միջոցներ ձեռնարկել իր քրոջը փրկելու համար, որը այն ժամանակ դստեր և մյուս Ռոմանովների հետ Ղրիմում էին գտնվում։ 1919 թվականի մարտին Մարիա Ֆեոդորովնայի համար ''[[HMS]]'' ''[[HMS Marlborough (1912)|Marlborough]]'' հատուկ [[գծանավ]]ն է ուղարկվել և Ղրիմում գտնվող Ռոմանովների ընտանիքի անդամներին արտասահման են տեղափոխել։ Մայիսի 8-ին Ալեքսանդրան Լոնդոնում հանդիպել է քրոջ հետ։ Թագուհու ջանքերի շնորհիվ նրա քրոջ համար հատուկ հիմնադրամ է ստեղծվել, որից նա անգլիայի թագավորից տարեկան 10 000 ֆունտ ստեռլինգ նպաստ է ստացել։ Ալեքսանդրա թագուհին հատուկ ուշադրության է արժանացրել նրա կրտսեր թոռանը՝ արքայազն Ջոնին, որը էպիլեպսիայով հիվանդ էր և մեկուսացած ապրում էր իր դայակի հետ։ Ի տարբերություն երեխայի ծնողների, թագուհին հաճախակի էր գնում Սանդրինգհեմ՝ թոռանը տեսակցության, մինչև 1919 թվականին նրա մահանալը։ Երիտասարդ արքայազնը հուղարկավորվել է Ալեքսանդրայի նորածին որդու կողքին, սուրբ Մարիա Մագդալենայի եկեղեցում (էջ 285-293)։

1920-ական թվականների սկզբին այրիացած թագուհին այցելել է մի քանի ընտանեկան հարսանիքներ, այդ թվում, կայսրուհի քրոջ ուղեկցությամբ, իր թոռան՝ Յորքի դուքս [[Ջորջ VI|Ջորջի]] և տիկին [[Եղիսաբեթ Բոուզ-Լայոն|Էլիզաբեթ Բոուզ Լայոնի]], ապագա թագավորի ու թագուհու հարսանիքին։ Մտերիմներից շատերը հավաստել են, որ պատերազմից հետո խիստ ծերացել էր, ինչը չէր նկատվել մինչև պատերազմական տարիները։ Նա սկսել էր կրել մութ քողեր և շպարվում էր բավականին հաստ շերտով դիմահարդարվելով։ Այդ պատճառով նրա դեմքը, ինչպես գրել են, «էմալի նման» էր երևում։

Այդ ժամանակից սկսած Ալեքսանդրան այլևս չի լքել Բրիտանական կղզիները։ 1920 թվականին նրա աչքի արյունատար անոթը պայթեց, որի հետևանքով որոշ ժամանակ տեսողությունը վատացել էր։ Կյանքի մայրամուտին թագուհին տառապում էր ամնեզիայից և խոսքի խնդիր ուներ։ Այրիության ամբողջ ժամանակաշրջանում նրա միջնեկ դուստրը՝ արքայադուստր Վիկտորյան միշտ նրա կողքին է եղել։ Նրան հաճախակի այցելել է քույրը, որը Ղրիմից մեկնելուց հետո ապրում էր Դանիայում, Հվիդյորե վիլլայում։ Այրիացած թագուհու մտերիմ ընկերուհիներից էր Հունաստանի թագուհի [[Օլգա Կոնստանտինովնա|Օլգան]], որն այդ ժամանակ ապրում էր Լոնդոնում՝ իր դուստր [[Մարիա Գեորգիևնա|Մարիայի]] հետ։

1925 թվականի նոյեմբերի 15-ին թագուհին վերջին անգամ մի փոքր ուղևորություն է կատարել Սանդրինգհեմի շրջակայքով։ Հաջորդ օրը պաշտոնական տեղեկագիր է արձակվել, որտեղ հաղորդվել է, որ Ալեքսանդրան մի քանի անգամ սրտի նոպաներ է ունեցել։ Նա մահացել է 1925 թվականի նոյեմբերի 20-ին Սանդրինգհեմում։ Նրա կողքին էին թագավորիը, թագուհին և նրանց երեխաները։ Հուղարկավորվել է ամուսնու կողքին՝ Վինձոր ամրոցի Սուրբ Գեորգ մատուռում։

== Ժառանգություն ==
[[Պատկեր:London_-_panoramio_(24).jpg|ձախից|մինի|Ալեքսանդրա թագուհու հուշարձանը Լոնդոնում]]
1932 թվականի հունիսի 8-ին, [[Ալեքսանդրա Ռոուզի օր]]ը Լոնդոնում բացվել է [[Ալեքսանդրա թագուհու հուշարձան]]ը, որի հեղինակն է քանդակագործ [[Ալֆրեդ Գիլբերտ (քանդակագործ)|Ալֆրեդ Գիլբերտը]]։ Հուշարձանի բացման ժամանակ այդ առիթով հատուկ պատրաստված ձոն է կատարվել, որի երաժշտությունը գրել է հայտնի անգլիացի կոմպոզիտոր և թագավորական երաժշտության վարպետ [[Էդվարդ Էլգեր|Էդուարդ Էլգարը]] ճանաչված բանաստեղծ [[Ջոն Մեյսֆիլդ]]ի բառերի հիման վրա։

Մեծ Բրիտանիա տեղափոխվելով Ալեքսանդրան կարճ ժամանակում կարողացել է ժողովրդականություն նվաճել բրիտանական ժողովրդի շրջանում։ Անգլիական թագաժառանգի հետ ամուսնության տարում ի պատիվ Ուելսի նոր արքայադստեր, նրա անունով է կոչվել վերջերս վերակառուցված [[Ալեքսանդրա պալատ]]ը և դրան հարող [[Ալեքսանդրա այգի (Լոնդոն)|այգին]]։ [[Մեծ Լոնդոն]]ն ունի մոտ 67 ճանապարհներ և փողոցներ, որոնք կրում են բրիտանական թագուհու անունը։ [[Մահդիստների ապստամբություն|Մահդիստների ապստամբության]] ([[արաբերեն]] مهدي‎‎, ISO 233: mahdī ''օծյալ'') ժամանակ վիրավորներին օգնություն ցուցաբերելու համար Ալեքսանդրան իր սեփական խնայողությունների հաշվին նավ է ուղարկել, որը ի պատիվ նրա կոչվել է «Ալեքսանդրա»։ 1897 թվականին տեղի է ունեցել Վիկտորյա թագուհու գահակալության ադամանդե հոբելյանը, որի կապակցությամբ Ալեքսանդրայի ղեկավարությամբ Մեծ Բրիտանիայի աղքատ ընտանիքներից 40 000 բնակիչների համար ճաշկերույթ է կազմակերպվել։ [[Անգլո-բուրական պատերազմ]]ի ժամանակ նա բժշկական նավ է ուղարկել Աֆրիկա, որը կրել է «Ուելսի արքայադուստր» անունը։ Ի հիշատակ թագուհու, Լոնդոնի Թագավորական հիվանդանոցում կանգնեցվել է Ալեքսանդրայի արձանը ամբողջ հասակով։

Թագավորական զույգի ֆինանսների վարման պարտականությունը, որոնցում Ալեքսանդրան ոչինչ չէր հասկանում, վերապահված է եղել սըր Դայտոն Պրոբինին։ Նրա թոռան՝ Էդուարդի, Վինձորի դքսի խոսքերով. «Թագուհու առատաձեռնությունը երբեմն տարակուսանք էր առաջացնում նրա ֆինանսական խորհրդատուների մոտ։ Ամեն անգամ, երբ նա ֆինանսական օգնություն խնդրող նամակ էր ստանում, թագուհին անմիջապես ուղարկում էր գումարը, նույնիսկ չհավաստիանալով, թե ուղարկողը իրո՞ք կարիքի մեջ է, թե՝ ոչ»։ Ալեքսանդրան ոչ մի ուշադրություն չէր դարձնում իր շռայլության մասին ծառայողների բողոքներին և հաճախ նրանցից հեռու էր մնում կամ ձևացնում էր, թե չի լսում։
[[Պատկեր:Alexandra_of_Denmark_by_Philip_de_Laszlo.jpg|մինի|Ալեքսանդրա Դանիացի, նկարիչ՝ Ֆիլիպ դե Լասլո]]

Ամբողջ կյանքում Ալեքսանդրան հասարակությունից թաքցրել է պարանոցի վրայի ոչ մեծ սպին, հավանաբար, մանուկ հասակում վիրահատության հետքը։ Թերությունը թաքցնելու համար նա հագնում էր [[չոկեր]] կամ բարձր օձիքներով զգեստներ։ Ալեքսանդրայի շնորհիվ չոկերը հայտնի է դարձել բրիտանական հասարակությանը և ավելի քան 50 տարի նորաձև է համարվել։ Ալեքսանդրան այնքան մեծ ազդեցություն է ունեցել նորաձևության վրա, որ երբ 1867 թվականին նա ռևմատիզմի ուժեղ նոպա է ունեցել և սկսել է կաղալ, շատ կանայք սկսել են պատճենել այդ հիվանդությունը, այն անվանելով ''Ալեքսանդրայի կաղություն''։ Նա կրել է [[Ռեդֆերն]] բրիտանական նորաձևության տան հագուստը։ Գնումներ է կատարել Փարիզում [[Ժան Դյուսե (դիզայներ)|Ժակ Դյուսեից]] կամ Ֆրոմոնտ տնից։ Ալեքսանդրան իր զուգագուլպաներն անձամբ էր լցակարում, իսկ նրա հին զգեստները օգտագործվում էին կահույքի պաստառապատման համար։ 1880-ական թվականների վերջում Ուելսի արքայադուստրը սկսել է հավաքել ռուսական [[Ֆաբերժե (ընկերություն)|Ֆաբերժե ընկերության]] ապրանքանիշներ, որոնց ծանոթացել է քրոջ՝ Մարիա Ֆյոդորովնայի շնորհիվ․ ռուսական ցարը Զատիկի կապակցությամբ կնոջը նվիրում էր [[Ֆաբերժեի ձվեր]]։ Արդյուքնում, հետագայում Լոնդոնում բացվեց միակ օտարերկրյա ֆիրման, որի հիմնական գնորդները թագավորական ընտանիքի անդամներն էին։ Ալեքսանդրան ուներ Ֆաբերժեի ծաղիկների ունիկալ հավաքածու, որն էլ հետագայում լրացրել են թագուհիներ Մարիան և [[Եղիսաբեթ Բոուզ-Լայոն]]ը (Թագավորական հավաքածուում ներկայումս 26 -ն են)։

1926 թվականին ծնված Ալեքսանդրայի թոռնուհին՝ արքայադուստր Եղիսաբեթ Ալեքսանդրա Մարիա Յորքցին, ապագա [[Եղիսաբեթ II]], իր երկրորդ անունը՝ Ալեքսանդրա, ստացել է ի պատիվ նրա։

== Մշակույթում ==
Ալեքսանդրա թագուհին ներկայացվել է մի քանի բրիտանական սերիալներում և ֆիլմերում.
* «[[Էդուարդ յոթերորդ]]» (, [[1975]], դերակատար՝ [[Դեբորա Գրանդ]], [[Հելեն Ռայան]])
* «[[Լիլի (հեռուստասերիալ)|Լիլի»]] հեռուստասերիալ (, [[1978]], դերակատար՝ [[Աննա Ֆիրբենկ]] 
* «[[Մարդ Փիղ]]» (, 1980, դերակատար՝ [[Հելեն Ռայան]])
* «[[Միսիս Բրաուն]]» (, 1997, դերակատար՝ [[Սառա Ստյուարտ]]
* [[Ամբողջ թագավորական շքախումբը]] (, [[1999]], դերակատար՝ [[Մեգի Սմիթ]])
* «[[Կիրք (ֆիլմ 1999)|Կիրք»]] (, 1999, [[Ջուլիա Բլեյք]])
* «[[Կորած արքայազնը]]» (, [[2003]], դերակատար՝ [[Բիբի Անդերսոն]])։
* [[Մարգարետ Լոքվուդ]]ի վերջին դերակատարումը եղել է Ալեքսանդրա թագուհու դերը [[Ռոյս Ռայթոն]]ի «Մայրիկ» բեմադրությունում, 1980 թվականին։

== Երեխաներ ==
[[Պատկեր:Family of Edward and Alexandra.png|աջից|մինի|250x250փքս|Ալեքսանդրան և [[Էդուարդ VII]]-ը իրենց երեխաների հետ՝ [[Ջորջ V|Ջորջ]], [[Վիկտորիա Բրիտանացի|Վիկտորյա]], [[Մոդ Բրիտանացի|Մոդ]], [[Ալբերտ Վիկտոր Կլարենսի դուքս|Ալբերտ Վիկտոր]] և [[Լուիզա Բրիտանացի Ֆայֆի դքսուհի|Լուիզա]], ընտանեկան նկար, [[1885]]]]
Թագավոր Էդուարդ VII-ի հետ համատեղ կյանքում Ալեքսանդրան ունեցել է վեց երեխա.
* **Ալբերտ Վիկտոր Քրիստիան Էդվարդ** ([[1864]] [[հունվարի 8]] - [[1892]] [[հունվարի 14]]), հորից հետո ժառանգել է գահը, [[1890]] թվականին կրել է Կլարենսի և Էվոնդեյլի դուքս տիտղոսը, որը նրա մահից հետո որևէ մեկին այլևս չի շնորհվել։ Նշանված է եղել արքայադուստր [[Մարիա Թեքցի|Վիկտորյա Մարիա Թեքցու]] () հետ, որը [[Ֆրանց (Թեքի դուքս)|Ֆրանց Թեքցի դքսի]] և արքայադուստր [[Մարիա Ադելաիդա Քեմբրիջցի|Մարիա Ադելաիդա Քեմբրիջցու]] միակ դուստրն էր։ Մահացել է [[գրիպ]]ից, անժառանգ է եղել։
* **Ջորջ Ֆրեդերիկ Էռնեստ Ալբերտ** ([[1865]] հունիսի 3 - [[1936]] [[հունվարի 20]]), 1892 թվականից կրել է ''Յորքի դուքս'' տիտղոսը։ [[1901]] թվականին դարձել է [[Ուելսի արքայազն]], [[1910]] թվականից [[Մեծ Բրիտանիա]]յի և [[Իռլանդիա]]յի [[թագավոր]] և [[Հնդկաստան]]ի [[կայսր]]։ Ամուսնացել է ([[1893]]) [[Ալբերտ Վիկտոր Կլարենսի դուքս|ավագ եղբոր]] հարսնացուի՝ արքայադուստր ''[[Մարիա Թեքցի|Վիկտորյա Մարիա Թեքցու]]'' հետ, ունեցել է հինգ որդի և մեկ դուստր, որոնց թվում՝ [[Էդուարդ VIII]] [[թագավոր]]ը և [[Ջորջ VI|Գեորգ VI]] թագավորները՝ ներկայումս գործող թագուհի [[Եղիսաբեթ II]]-ի հայրը։
* **Լուիզա Վիկտորյա Ալեքսանդրա Դագմար **([[1867]] [[փետրվարի 20]] - [[1931]] [[հունվարի 4]]), ամուսնացել է [[1887]] թվականին [[Ալեքսանդր Դաֆ, Ֆայֆի 1-ին դուքս]]ի հետ, ունեցել է երկու դուստր և մի որդի, որը մահացած է ծնվել։ [[1905]] թվականին հայրը՝ Էդուարդ VII-ը, նրան շնորհել է [[թագավորական արքայադուստր|«թագավորական արքայադուստր»]] տիտղոսը։
* **Վիկտորյա Բրիտանացի** ([[1868]] [[հուլիսի 6]] - [[1935]] [[դեկտեմբերի 3]]), ամուսնացած չի եղել, ըստ ժամանակակիցների հավաստման, դստերը իրենից չհեռացնելու մոր ցանկության պատճառով։
* **Մոդ Շառլոտա Մարիա Վիկտորյա** ([[1869]] [[նոյեմբերի 26]] - [[1938]] [[նոյեմբերի 20]]), [[1896]] թվականին ամուսնացել է արքայազն **Կարլ Դանիացու՝** իր զարմիկի, Դանիայի թագավոր [[Ֆրեդերիկ VIII]] և [[Լովիսա Շվեդացի|Լուիզա Շվեդացու]] երկրորդ որդու հետ։ Սկզբնական շրջանում ապրել են Մեծ Բրիտանիայի և Դանիայի միջև, բայց 1905 թվականին, երբ Կարլը դարձավ [[Նորվեգիա]]յի թագավոր, նրանք տեղափոխվել են նոր հայրենիք։ Ունեցել են մեկ որդի՝ ապագա թագավոր [[Ուլաֆ V]]-ը, ներկայումս իշխող թագավոր [[Հարալդ V]]-ի հայրը։
* **Ալեքսանդր Ջոն** ([[ապրիլի 6]]-[[ապրիլի 7|7]], [[1871]]), մահացել է ծնվելու հաջորդ օրը։ Հուղարկավորված է [[Սանդրինգհեմյան պալատ|Սանդրինգհեմում]] գտնվող [[Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի (Սանդրինգհեմ)|Սուրբ Մարիա Մագթաղենացի եկեղեցում]] (**'):

## Զինանշան, տիտղոսներ և ծագումնաբանություն
### Զինանշան
մինի
Ալեքսանդրա Դանիացու զինանշանի հիմքում նրա ամուսնու և հոր զինանշաններն են։ Վահանի գագաթին Սուրբ Էդուարդի թագն է։ Կանաչ մարգագետնի վրա հենված վահանը բռնել են ոսկե ընձառյուծը, զինված մուգ կարմիրով և նույն գույնի թագով պսակված [ըմբոստ առյուծը զգոն է] և մահակով մորուքավոր վայրենին [անտառային մարդ]։

Վահանը կանացի է (շեղանկյուններով), բաժանված է երկու մասի։

*Աջից* անգլիական թագավորական զինանշանն է, որը չորս մասերի է բաժանված.
:1-ին և 4-րդ մասերում մուգ կարմիր դաշտում լազուրով զինված երեք ոսկե ընձառյուծներ են (քայլող զգոն առյուծ), որոնք դասավորված են մեկը մյուսի վրա (Անգլիա)
:2-րդ մասում, ոսկեզօծ դաշտում լազուրով զինված մուգ կարմիր առյուծ է, որը շրջապատված է երկկողմանի ծաղկած (ներսից ծաղկազարդ և դրսից հակառակ ծաղկազարդ) ներքին ժապավենագծով [ Շոտլանդիա ]
:3-րդ մասում լազուրե դաշտում արծաթե լարերով ոսկե տավիղ է [ Իռլանդիա ]։ Վահանը շրջապատված է Կապիչի շքանշան ժապավենով, որի լազուրե դաշտի վրա ոսկե մակագրություն կա. 
:
*Ձախից* Գլյուքսբուրգների զինանշանն է։ Վահանի մուգ կարմիր ֆոնը արծաթե խաչով չորս մասի է բաժանված (Դանեբրոգ).
:1-ին մասում ոսկեզօծ դաշտի վրա երեք թագակիր լազուրե ընձառյուծներ [քայլող զգոն առյուծներ], մուգ կարմիրով զինված և մուգ կարմիր սրտերով շրջապատված [ Դանիա ] 
:2-րդ մասում ոսկեզօծ դաշտի երկու լազուրե ընձառյուծներ են [քայլող զգոն առյուծներ], որոնք զինված են մուգ կարմիրով [ Շլեզվիգ ].
:3-րդ մասը երեք մասից է, առաջինում լազուրե դաշտում երեք ոսկե թագ [ Կալմարյան ունիա ], երկրորդում՝ մուգ կարմիր դաշտում արծաթե վահանիկ՝ ոսկով պսակված թագով։ Երրորդը երկու մասից է. վերևի լազուրե դաշտում արծաթե ոչխար, որը զինված է ոսկով [ Ֆարերյան կղզիներ ], ներքևի լազուրե դաշտում արծաթե սպիտակ արջ [ Գրենլանդիա ]
:4-րդ մասը երկու կեսից է. վերևի ոսկեզօծ դաշտում մուգ կարմիրով զինված լազուրե ընձառյուծ [քայլող զգոն առյուծ], որը քայլում է 9 մուգ կարմիր սրտերի վրայով [ Գոթական թագավորություն ], ներքևի մուգ կարմիր դաշտում ոսկե թագով պսակված ոսկե դրակոն [ Վանդալների թագավորություն ])։ 
Վահանի վրա վահանիկ կա, որը չորս մասանանի է.
:1-ին մասի մուգ կարմիր դաշտում կիսված վահանիկն է (վերևում՝ արծաթ, ներքևում՝ մուգ կարմիր) շրջապատված եղինջի տերևի մասերով [ Հոլշտեյն ]
:2-րդ մասում մուգ կարմիր դաշտում արծաթե կարապ է, որը թագադրված է ոսկե թագով. այն կրում է վզակապի նման
:3-րդ մասի մուգ կարմիր դաշտում արծաթե ձիավոր է լատերով (զրահազգեստով), արծաթե ձիով, գլխավերևում բարձրացրած աջ ձեռքին նույն մետաղից սուր, ձախ ձեռքում լազուրե վահան ոսկե խաչով, թամբը և սանձը լազուրե են ոսկով երիզված, սրի բռնակը, հեծնելու հենակը, ամրագոտիները և մյուս մասերը ոսկեգույն են (Պոգոնյա)
:4-րդ մուգ կարմիր դաշտում ձիու գլուխ է, որի վրայից ևս մեկ վահան կա։ Վահանը երկու կեսից է. ձախում, ոսկե դաշտի վրա երկու մուգ կարմիր գոտներ են [ Օլդենբուրգներ ], աջում, լազուրե դաշտում ոսկե խաչ [ Դելմենհորստ ])։

### Տիտղոսներ
* ***Նորին Մեծություն'' արքայադուստր Շլեզվիգ Հոլշտեյն Զոնդենբուրգ Գլյուքսբուրգացի''' ([[1844]] թվականի [[դեկտեմբերի 1]] - [[1853]] թվականի [[հուլիսի 31]])
* ***Նորին Մեծություն* Դանիայի արքայադուստր*' (1853 թվականի հուլիսի 31 - 1858 թվականի դեկտեմբերի 21)
* ***Նորին թագավորական մեծություն'' Դանիայի արքայադուստր''' ([[1858]] թվական [[դեկտեմբերի 21]] - [[1863]] թվական [[մարտի 10]])
* ***Նորին թագավորական մեծություն* Ուելսի արքայադուստր*' (1863 թվականի մարտի 10 - 1901 թվականի հունվարի 22)
* ***Նորին Մեծություն'' մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի թագուհի, Հնդկաստանի կայսրուհի''' ([[1901]] թվականի [[հունվարի 22]] - [[1910]] թվականի [[մայիսի 6]])
* ***Նորին Մեծություն* Ալեքսանդրա թագուհի*' (1910 թվականի մայիսի 6 - 1925 թվականի նոյեմբերի 20)

### Ծագումնաբանություն



## Ծանոթագրություններ


## Գրականություն

* *Aronson, Theo*. The King in Love: Edward VII's Mistresses: Lillie Langtry, Daisy Warwick, Alice Keppel London. Harpercollins. 1988, 301 էջ ISBN 0-7195-4526-9 
* *Battiscombe, Georgina.* Queen Alexandra. London. Constable, 1969, ISBN 0-09-456560-0 
* *Bentley-Cranch, Dana.* Edward VII: Image of an Era 1841-1910. London. հրատ. Her Majesty's Stationery Office. 1992, 160 էջ ISBN 0-11-290508-0, ISBN 978-0-11-290508-0 
* *Brandreth, Gyles.* Philip and Elizabeth: Portrait of a Marriage. London. Century 2004, 448 էջ, ISBN 0-7126-6103-4, ISBN 978-0-7126-6103-4 
* *Боханов, А.Н.* Мария Фёдоровна. Москва. հրատ. Вече. 2013. էջ 273—275, 314, 325, 385—387. 448 էջ ISBN 978-5-444-40138-5 
* *Duff, David.* Alexandra: Princess and Queen. London. հրատ. Collin. 1980. 327 էջ, ISBN 0-00-216667-4, ISBN 978-0-00-216667-6 
* *Ensor, Robert.* England 1870–1914. London. հրատ. Clarendon Press. 1936. 642 էջ, 
* *Hough, Richard.* Edward & Alexandra: Their Private And Public Lives. London. հրատ. Hodder & Stoddart. 1992. էջ 369, ISBN 0-340-55825-3, ISBN 978-0-340-55825-6 
* *Кларк, Стефан.* Самый французский английский король. Жизнь и приключения Эдуарда VII. Москва. հրատ. РИПОЛ классик. 2015, 352 էջ, ISBN 978-5-386-08482-0 
* *Lehman, H. Eugene.* Lives of England's Reigning and Consort Queens. London. հրատ. AuthorHouse. 2011. 707 էջ, 
* *Meyrick, Broadley Alexander.* The boyhood of a great king, 1841-1858: an account of the early years of the life of His Majesty Edward VII. London. հրատ. Harper and Brothers. 1906, 399 էջ, 
* *Montgomery-Massingberd, Hugh.* Burke's Royal Families of the World. London. հրատ. Burke's peerage. 1977, 594 էջ, ISBN 0-85011-029-7, ISBN 978-0-85011-029-6 
* *Nobre, Eduardo.* Família Real - Álbum de Fotografia. Lisboa. հրատ. Quimera. 2002, 248 էջ, ISBN 978-972-589-088-2 
* *Pinches, John Harvey; Pinches, Rosemary.* The Royal Heraldry of England. հրատ. Heraldry Today 1974, 334 էջեր, ISBN 0-900455-25-X, ISBN 978-0-900455-25-4 
* *Priestley, J. B.* The Edwardians. London. հրատ. Heinemann. 1970, 302 էջեր, ISBN 0-434-60332-5 
* *Прокофьева Е.В., Скуратовская М.В.* 100 великих свадеб. Москва. հրատ. Вече. 2012, 432 էջ ISBN 978-5-444-40060-9 
* *Rappaport, Helen* Queen Victoria: A Biographical Companion. London. հրատ. ABC-CLIO, 2003, 465 էջ, ISBN 0-316-63003-9, ISBN 978-1-85109-355-7 
* *[[Էդուարդ VIII|Эдуард, герцог Виндзорский]]* A King's Story: The Memoirs of H.R.H. The Duke of Windsor K.G. London. հրատ. Cassell and Co. 1951, 435 էջ 
* *Weinreb, Ben; Hibbert, Christopher* The London Encyclopaedia. London. հրատ. Pan Macmillan. 2011, 1120 էջ, ISBN 0-230-73878-8, ISBN 978-0-230-73878-2 
* *Weir, Alison.* Britain's Royal Families, The Complete Genealogy. London. հրատ. Random House. 2008. 400 էջ, ISBN 0-09-953973-X, ISBN 978-0-09-953973-5 
* *Williamson, David.* Queen Alexandra; a Biography. London HardPress Publishing. 2012, 234 էջ ISBN 1-290-35028-0, ISBN 978-1-290-35028-0 

## Արտաքին հղումներ
* Alexandra Caroline Marie Charlotte Louise Julia zu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, Princess of Denmark 

Կատեգորիա:19-րդ դարի բրիտանացիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի կանայք
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Դանիայի արքայադուստրեր
Կատեգորիա:Թագավորների դուստրեր
Կատեգորիա:Խուլեր
Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Կոպենհագեն քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Հնդկական թագի շքանշանի ասպետ կանայք
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կոնսորտներ
Կատեգորիա:Ուելսի արքայադուստրեր
Կատեգորիա:Վիկտորիայի և Ալբերտի թագավորական շքանշանի ասպետ կանայք
Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի կանայք
Կատեգորիա:Վինձորներ