Պիտեր Դոհերտի

**Պիտեր Չարլզ Դոհերտի** () ավստրալիացի իմունոլոգ և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։

1995 թվականին Դոհերտին, բժշկական հիմնարար հետազոտությունների համար, ստացել է Ալբերտ Լասկերի անվան մրցանակը, 1996 թվականին՝ Ռոլֆ Ցինկերնագելի հետ համատեղ՝ ֆիզիոլոգիայի կամ բժշկության Նոբելյան մրցանակը, իսկ 1997 թվականին արժանացել է «Տարվա ավստրալիացի» կոչմանը։ Նա նաև «Ազգային վստահության ավստրալիական կենդանի գանձ» կազմակերպության անդամ է։ 

2009 թվականին Q150 տոնակատարությունների շրջանակներում Դոհերտիի իմունային համակարգի հետազոտությունը հայտարարվել է Քվինսլենդի Q150 խորհրդանիշներից մեկը՝ որպես «նորարարություն և գյուտ» խորհրդանիշ։ 2012 թվականին Դոհերտին նշանակվել է Դուբլինի Թրինիթի քոլեջի կենսաքիմիայի և իմունոլոգիայի դպրոցի պատվավոր պրոֆեսոր։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Պիտեր Չարլզ Դոհերտին ծնվել է Բրիսբենի Շերվուդ արվարձանում 1940 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ Էրիկ Չարլզ Դոհերտիի և Լինդա Դոհերտիի ընտանիքում։ Նա մեծացել է Օքսլիում, և սովորել է Ինդորուփիլիի պետական ​​ավագ դպրոցում (որտեղ այժմ նրա անունով է կոչվում դասախոսությունների դահլիճ)։

1962 թվականին Քվինսլենդի համալսարանում անասնաբուժական գիտությունների բակալավրի աստիճան ստանալուց հետո, նախքան դեպարտամենտի կենդանիների հետազոտությունների ինստիտուտում լաբորատոր աշխատանք սկսելը, նա աշխատել է որպես գյուղական անասնաբույժ Քվինսլենդի գյուղատնտեսության և անասնաբուծության դեպարտամենտում։ Այնտեղ նա հանդիպեց մանրէաբանության շրջանավարտ Պենելոպե Սթիվենսին, և 1965 թվականին նրանք ամուսնացան։ Դոհերտին անասնաբուժական գիտությունների մագիստրոսի կոչում ստացավ 1966 թվականին Քվինսլենդի համալսարանում։ 
1970 թվականին Էդինբուրգի համալսարանում, Շոտլանդիա, նա պաթոլոգիայի դոկտորի աստիճան ստացավ։ ապա վերադարձավ Ավստրալիա՝ Ավստրալիայի ազգային համալսարանի, Կանբերա, Ջոն Քուրթինի անվան բժշկական հետազոտությունների դպրոցում իր հետազոտությունները շարունակելու։

## Հետազոտություն և կարիերա
Դոհերտիի հետազոտությունները կենտրոնացած էին իմունային համակարգի վրա, և նրա Նոբելյան մրցանակի արժանացած աշխատանքը նկարագրում էր, թե ինչպես են մարմնի իմունային բջիջները պաշտպանում վիրուսներից: Նա և Ռոլֆ Ցինկերնագելը, ով 1996 թվականին ֆիզիոլոգիայի կամ բժշկության ոլորտում Նոբելյան մրցանակի համահեղինակ է, հայտնաբերել են, թե ինչպես են T բջիջները ճանաչում իրենց թիրախային հակագեները հիմնական հյուսվածահամատեղելիության համալիրի (MHC) սպիտակուցների հետ համատեղ:

Վիրուսները վարակում են մարմնի բջիջներին և բազմանում դրանց ներսում: Կիլլեր T-բջիջները ոչնչացնում են այդ վարակված բջիջները, այնպես որ վիրուսները չեն կարողանում բազմանալ: Լիմֆոցիտար-քորիոմենինգիտի վիրուսի (LCMV) մկների վրա կատարված նշանակալի ուսումնասիրություններում Ռոլֆ Ցինկերնագելը և Դոհերտին ցույց տվեցին, որ T բջիջը ճանաչում է վարակված թիրախը միայն այն դեպքում, երբ այն միաժամանակ հայտնաբերում է (i) վիրուսային պեպտիդային հակագեն և (ii) թիրախային բջջի մակերեսին ցուցադրված հիմնական հյուսվածահամատեղելիության համալիրի I դասի (MHC I) ինքնատիպ մոլեկուլ: Այս ճանաչումը կատարվել է T բջջի մակերեսին գտնվող T-բջջային ընկալիչի կողմից:

Նախկինում MHC-ն նույնականացվել էր որպես փոխպատվաստման ընթացքում անհամատեղելի հյուսվածքների մերժման պատասխանատու: Ցինկերնագելը և Դոհերտին պարզեցին, որ MHC-ն պատասխանատու է նաև օրգանիզմի կողմից մենինգիտի վիրուսների դեմ պայքարի համար։

## Անձնական կյանք
2021 թվականի դրությամբ Փիթեր Դոհերտին և նրա կինը՝ Փեննին, ապրում են Մելբուռնում: Նրանք ունեն երկու որդի՝ Մայքլը, որը նյարդաբան է և աշխատում է Միացյալ Նահանգներում, և Ջեյմսը՝ Մելբուռնում բնակվող փաստաբան, և վեց թոռ:

## Ծանոթագրություններ