open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Հիմնական բնազդ (ֆիլմ)

**«Հիմնական բնազդ»** (), ռեժիսոր Պաուլ Վերհուվենի 1992 թվականի էրոտիկ թրիլերն է՝ Մայքլ Դուգլասի և Շերոն Սթոունի մասնակցությամբ։

## Սյուժե
Դետեկտիվ Նիք Քարրենը (Մայքլ Դուգլաս) հետաքննություն է վարում սեքսուալ հողի վրա այլասերված սպանության գործով։ Կասկածները ընկնում են սպանվածի ընկերուհու՝ Քեթրինի (Շերոն Սթոուն) վրա, որը վեպերի հեղինակ է, և իր վերջին գրքում նկարագրել է բացարձակապես միանման հանցագործություն։

Հմայիչ, անհավատալիորեն սեքսուալ գրողը, օժտված է տղամարդկանց մանիպուլացնելու յուրահատուկ ունակությամբ՝ արթնացնելով նրանց մեջ ամենահիմնական բնազդներից մեկը։

## Դերասանական կազմ

## Փաստեր ֆիլմի մասին
մինի|Հիմնական բնազդի պրեմիերա, 1992 թվական|alt=

* Կինոընկերություններն ի սկզբանե մեծ հետաքրքրություն են ցուցաբերել Էստերհազի սցենարի նկատմամբ և մրցել են այն ձեռք բերելու իրավունքի համար՝ առաջարկելով ավելի ու ավելի մեծ գին։ Արդյունքում իրավունքը 3 միլիոն դոլարով գնել է «Carolco» փոքր ընկերությունը։
* 2006 թվականին նկարահանվել է «Հիմնական բնազդ 2» ֆիլմը նույնպես Շերոն Սթոունի մասնակցությամբ գլխավոր դերում։ Շարունակությունը ձախողվել է վարձույթում և քննադատները բացասաբար են ընդունել։
* Կա փաստագրական ֆիլմ ««Հիմնական բնազդի» ներսում» (անգլ.՝ Inside Basic Instinct), որը պատմում է ֆիլմի նկարահանումների մասին։
* Տարիներ անց Վերհովենը խոստովանել է, որ Մայքլ Դուգլասը ֆիլմը բարձրացրել է անհրաժեշտ մակարդակի՝

*«...Շերոնը փայլում էր այս նկարում, նրա իսկական հայտնագործություն էր։ Ամեն ինչ այդպես էլ եղավ, բայց դա տեղի ունեցավ հենց Մայքլի՝ նրա ուժի, խարիզմայի, նրա առատաձեռնության շնորհիվ։ Նրանց միջև հակակշիռ կար։ Շերոնը հիանալի խաղաց, քանի որ շատ էր հարգում Դուգլասին։ Նույնիսկ, կարելի է ասել, վախենում էր նրանից։ Չէ որ նա մեծ աստղ էր։ Ես անմիջապես հասկացա, որ նրա կողքին կադրում պետք է լինի մարդ, ում նա հարգում է։ Եթե նա չի հարգում գործընկերոջը, ոչինչ չի ստացվի»*։

* Ֆիլմը մեծ արձագանք է առաջացրել և լավ հավաքներ է ունեցել վարձույթում։ Կինոքննադատները մեծամասամբ լավ են գնահատել ֆիլմը։ Սակայն ԱՄՆ ամենահայտնի կինոքննադատներ Ռոջեր Էբերթն ու Դեյվ Քերը բացասական են արտահայտվել ֆիլմի մասին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1990-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1992 ֆիլմեր
Կատեգորիա:StudioCanal ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր գրողների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ոստիկանների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դետեկտիվ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Լարս Հալլ

**Լարս Գյորան Իվար Հալլ** (շվեդերեն՝ **Lars Göran Ivar Hall**, ), ժամանակակից հնգամարտ մարզաձևի շվեդ նշանավոր ներկայացուցիչ, որը մասնակցել է 1952 և 1956 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերին։ Այդ երկու օլիմպիադաներում էլ անհատական հաշվարկում նվաճել է չեմպիոնի տիտղոսը, արժանացել ոսկե մեդալների։ Բացի այդ, 1952 թվականի օլիմպիական խաղերում թիմային հաշվարկում երկրորդ տեղն է գրավել Շվեդիայի հավաքականի կազմում և պարգևատրվել է նաև արծաթե մեդալով։ Այդ նույն՝ 1952 թվականի օլիմպիական խաղերում դարձել է ժամանակակից հնգամարտի ասպարեզում առաջին օլիմպիական չեմպիոնը, որը քաղաքացիական անձ էր և ոչ թե զինվորական։ Նա եղել է նաև առաջին ժամանակակից հնգամարտիկը, որը չեմիոն է հռչակվել օլիմպիական երկու խաղերում։ Բացի այդ, Լարս Հալլը ձեռք է բերել մարզական այլ նվաճումներ, մասնավորապես՝ անհատական հաշվարկում դարձել է աշխարհի կրկնակի (1950, 1951 թթ.), թիմային հաշվարկում՝ քառակի չեմպիոն (1949, 1950, 1951 և 1953 թթ.)։

Մարզական իր նվաճումների համար Լարս Հալլը 1956 թվականին պարգևատրվել է *Svenska Dagbladets guldmedalj* ոսկե մեդալով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ларс Халль. Олимпийские игры. 

Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Սառցե ժամանակահատված (հեռուստաշոու)

**Սառցե ժամանակահատվածը** ռուսական շաբաթական սպորտային և ժամանցային հեռուստատեսային սառցե շոու է, որն ի սկզբանե արտադրվել է Առաջին ալիքի կողմից, որը դադարում  է հեռարձակվել 2007 թվականից : Ծրագրին մասնակցում են սպորտի, բալետի, թատրոնի, կինոյի, բեմի և հեռուստատեսության աստղեր։

Սառցե դարաշրջանի ծրագրի առաջին եթերաշրջանի վարողներն էին դերասան, « Աստղերը սառույցի վրա» նախագծի հաղթող Մարատ Բաշարովը և գեղասահորդ, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Իրինա Սլուցկայան ։  Հաղորդավարուհու դերում Իրինա Սլուցկայային փոխարինեց դերասանուհի Ինգեբորգա Դապկունայտեն ։

Առաջին մրցաշրջանում մրցող թիմերի մարզիչներն էին Ալեքսանդր

Ժուլինը և Իլյա Ավերբուխը ։

Ժյուրիի նախագահը ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Տատյանա Անատոլևնա Տարասովան է ։

Առաջին սեզոնի մեկնաբանը Անդրեյ Գոլովանովն է ։

Այս անունով ծրագիրը թողարկելուց հետո այն մի քանի անգամ երկարաձգվեց, կասեցվեց, դադարեցվեց և վերսկսվեց։ Բացի այդ, նմանատիպ շոուներ թողարկվել են տարբեր անուններով։  Այժմ ներկայացման    յոթերորդ եթերաշրջանն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստահաղորդումներ
Տաղանդ և բթամտություն

**«Տաղանդ և բթամտություն»**, Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1898 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։

## Պատմություն
Հոդվածն առաջին անգամ հրատարակվել է 1898 թվականի դեկտեմբերի 20-ին «Տարազ» շաբաթաթերթի № 49-ի 1113-1114-րդ էջերում։ Ապա տպագրվել է Երևանում 1935 թվականին տպագրված, Նվարդ Թումանյանի կազմած և խմբագրած «Թումանյանը քննադատ» գրքի 66-68-րդ էջերում։ Այնուհետև հրատարակվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորի 56-58-րդ էջերում։

Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։

## Թեմա
Հոդվածում Թումանյանը նկատի է ունեցել Հ․ Սևյանի «Թատրոնի շուրջը» հոդվածը, որտեղ ծաղրուծանակի է ենթարկում դերասան Կարապետ Գալֆայանին։ «Բայց շատ տարօրինակ կերպով,-կարդում ենք հոդվածում,-հայտնվեց այս նորածինը, մեր աչքի առաջ եղած ոչինչը 6 ամիս հետո մի ինչ դարձավ, մի տարուց հետո տաղանդ և այժմ, մոտ երկու տարի՝ «աստղ», «արտակարգ երևույթ», «արդեն իր փառացն դափնիներուն մեջ», «հանճար» և վերջապես «երկրորդ Ադամյան»։»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ
Աշխարհի ամենաուժեղ մարդը

**«Աշխարհի ամենաուժեղ մարդը»** (), ամերիկան ընտանեկան ֆասնտաստիկ  կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վինսենտ Մաքեվիթին  1975 թվականին։ Դեքստեր Ռայլիի (Կուրտ Ռասել արկածների մասին պատմող ֆիլմի երկրորդ շաունակությունն է 1969 թվականի «Համակարգիչներ մարզակոշիկներով» և 1972 թվականի «Հիմա դուք նրան տեսնում եք, իսկ հիմա՝ ոչ» թողարկումներից հետո։

ԱՄՆ-ում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1975 թվականի փետրվարի 6-ին, Ջո Ֆլինի մահվանից կես տարի անց, որը խեղդվել էր 1974 թվականի հուլիսին։

Ֆիլմի թեգլայնը՝ «The Biggest Laff-Lifter of the Year!»։

## Սյուժե
Մեդֆիլդի քոլեջի ուսանողները պատահաբար փոխել են բնության օրենքները անսպասելի և երբեմն չափազանց զվարճալի արդյունքներով։ Լաբորատոր պարապմունքների ժամանակ նրանք դուրս են բերել գիտական բանաձև, որը մարդկանց տալիս է գերմարդկային ուժ։

## Դերերում

## Քննադատություն
Metacritic կայքում ֆիլմն ստացել է 63 % դրական գնահատականներ՝ հիմնված 4 կինոքննադատների արձագանքների վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ դրական արձագանքներ» կարգավիճակին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  
* 

Կատեգորիա:1970-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ կատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին
Կատեգորիա:1970-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Անցումային տարիք (ֆիլմ)

**«Անցումային տարիք»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանվել է Վլադիմիր Կիսելյովի «Աղջիկը և թռչնաթիռը» () վեպի հիման վրա։ Բանաստեղծությունները հեղինակել է Լեոնիդ Կիսելյովը։

## Սյուժե
14-ամյա Օլյան հետաքրքրվում է քիմիայով, գրում է բանաստեղծություններ և սարքում թռչող սարք։ Ընկերանալով նույն դասարանում մնացած Կոլայի հետ՝ նա օգնում է նրան հաղթահարել վախը, որը նա զգում է ամեն անգամ գրատախտակի մոտ գտնվելիս։ Նրանք շատ ժամանակ են անցկացնում միասին և գիտեն, որ միմյանց պետք են։

Ֆիլմում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև պատերազմի, սերունդների կապի (վիպակում բացակայող նախատիպը) հիշողության թեման։ Ֆիլմի գործողությունըներ տեղի են ունենում ոչ թե Կիևում, ինչպես վեպում, այլ Վոլգոգրադում։

Ֆիլմում իր լավագույն դերերից մեկն է խաղացել դրվագի հրաշալի վարպետ Վալենտինա Անանինան։

## Դերերում
* Ելենա Պրոկլովա – *Օլյա Ալեքսեևա*
* Իգոր Լեդոգորով – *Օլյայի խորթ հայրը, Նիկոլայ Իվանվիչ*
* Նադեժդա Սեմենցովա – *Օլյայի մայրը, Ելենա Պավլովնա*
* Սերգեյ Սմիռնով – *գրող*
* Յուրի Բելով – *Միխայիլ Իվանովիչ, ուսուցիչ*
* Վալենտինա Անանինա – *Օքսանա Եվդոկիմովնա, Կոլյայի մայրը*
* Սերգեյ Մակեև – *Կոլյա*
* Վիտալի Սեգեդա – *Վիտյա*
* Ալեքսանդր Բարսկի – *Սերյոժա*
* ԵԼենա Բեսպալովա – *Լենա*
* Օլեգ Մոկշանցև – *Բոգդան Օսիպովիչ*
* Մարգարիտա Ժարովա – *գրականության ինստիտուտի աշխատակցուհի*

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Նուրբ տարիք

**«Նուրբ տարիք»** (), ռեժիսոր Սերգեյ Սոլովյովի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նա նկարահանել է «ТриТэ» ստուդիայում 2000 թվականին։

## Սյուժե
Մի մարդու հասունացման պատմությունն է շուկայական-մաֆիոզ հասարակական նոր կյանքի պայմաններում, նրա սիրո պատմությունը իր ծնողների ընկերների դստեր հանդեպ, որը դառնում է հայտնի փարիզյան թոփ-մոդել, որի հետ փոխհարաբերություններն շարունակվում են հերոսի ողջ կյանքի ընթացքում։

Պատմությունը հիմնված է իրական ճակատագրերի և փաստերի վրա։ Իվանի գլխավոր դերում նկարահանվել է ռեժիսորի որդին՝ Դմիտրի Սոլովյովը։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարիստներ՝ Դմիտրի Սոլովյով, Սերգեյ Սոլովյով
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Սերգեյ Սոլովյով
* Օպերատոր՝ Պավել Լեբեշև
* Բեմադրող նկարիչ՝ Սերգեյ Իվանով
* Կոմպոզիտոր՝ Էնրի Լոլաշվիլի
* Երգի հեղինակ՝ Բորիս Գրեբենշչիկով
* Ձայնային ռեժիսոր՝ Վյաչեսլավ Կլյուչնիկով
* Դիրիժոր՝ Սերգեյ Սկրիպկա
* Մենակատարներ՝ Աննա Դրուբիչ, Պոլինա Օսետինսկայա, Էնրի Լոլաշվիլի (դաշնամուր), Իգոր Բուտման (սաքսոֆոն), Ժան Գրիգորև-Միլիմերով, Յուլյա Նաչալովա (վոկալ)
* Պրոդյուսերներ՝ Նիկիտա Միխալկով

## Մրցանակներ
Երկրորդ պլանի իր դերի համար Սերգեյ Գարմաշն արժանացել է «Նիկա» և «Ոսկե խոյ» մրցանակների։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2000 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Կինոտավր» մրցանակի արժանացած ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սերգեյ Սոլովյովի ֆիլմեր
Օտարներն այստեղ չեն գալիս

**«Օտարներն այստեղ չեն գալիս»** (), ռեժիսորներ Անատոլի Վեխոտկոյի և Ռոման Երշովի խորհրդային արկածային ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ա. Ռոմովի «Հանցակից» վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Միլիցիայի երիտասարդ լեյտենանտ Կոսիրյովը հետաքննում է ձկնորսական կոլտնտեսության վարչության չհրկիզվող պահարանից գումար գողանալու գործը։ Գլխավոր կասկածյալը կրկնահանցագործ Չուման է, որը թաքնվում է անտառային արգելավայրում։

## Դերերում
* Վլադիմիր Բասով (կրտսեր) – *Վալերի Պետրովիչ Կոսիրև, ոստիկանության լեյտենանտ*
* Լարիսա Գուզեևա – *Նատաշա Ուլանովա, անտառապահի քույրը*
* Յուրի Բելյաև – *Չումակով «Չումա»*
* Լին Վարֆոլոմեև – *Դաև Պյոտր Լավրենտևիչ, բակենապահ*
* Սերգեյ Կոզիրև – *Ուլանով Նիկոլայ Անդրեևիչ, անտառապահ*
* Սերգեյ Բեխտերև – *Կոլուպան Վիտյա, ձիապան*

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Պավել Ֆինն, Վլադիմիր Վալուցկի՝ Անատոլի Ռոմովի վեպի մոտիվներով
* Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Անատոլի Վեխոտկո, Ռոման Երշով
* Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսանդր Չեչուլին
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիմիր Կոստին
* Կոմպոզիտոր՝ Եֆրեմ Պոդգայց
* Հնչյունային օպերատոր՝ Գ. Լուկինա
* Գլխավոր խորհրդատու՝ ոստիկանության գեներալ-մայոր Միխայիլ Միխայլով
* Մոնտաժող՝ Ի. Գոլովկո
* Խմբագիր՝ Ա. Պոզդնյակով
* Լենինգրադի Ս. Մ. Կիրովի անվան օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի նվագախումբ
* Դիրիժոր՝ Վլադիմիր Ռիլով
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Գենադի Մատյուշին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1985 թվականի խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Ռոդեզիական մարդ

thumb|left|Ռոդեզիական մարդու գանգի մուլյաժ
thumb|left|Ռոդեզիական մարդ (վերակառուցում)
**Ռոդեզիական մարդ**, մարդկանց բրածո տեսակների անուն, որոնց մնացորդները հայտնաբերվել են Հյուսիսային Ռոդեզիայի Բրոկեն հիլի մոտակայքում գտնվող քարանձավում (այժմ Զամբիայի Կաբվե քաղաքը)։ Գտածոյի նկարագրությունը հրապարակել է Արթուր Սմիթ Վուդվորդը 1921 թվականին։

Հայտնաբերված մնացորդները ներառել են գանգը, վերին ծնոտի բեկորները, սրբոսկրը, մեծ ոսկորները և ազդրի բեկորները։

Գտածոյի տարիքը հստակ հաստատված չէ։ Քարե գործիքների և կենդանիների մնացորդների վերլուծության հիման վրա գնահատվում է 130-300 հազար տարուց մինչև 490 հազար տարի կամ ավելի, նոր տվյալներով՝ 299 ± 25 հազար տարի։ Ռոդեզիական մարդու բնորոշ առանձնահատկությունը հնագույն և առաջադեմ կառուցվածքային առանձնահատկությունների խառնուրդ է։ Գանգի տուփի ծավալը կազմում է մոտ 1280 սմ3։ Դիմային ոսկորը չափազանց պարզունակ է, շատ զանգվածային գերհզոր գլանակներով, և քունքը գրեթե նույնն է, ինչ ժամանակակից մարդունը։ Պահպանված կմախքի ոսկորների կառուցվածքը նույնպես գրեթե արդիական է։ Ժամանակակից մարդկանց նմանությամբ, ելնելով վերջույթների ոսկորների չափերից, աճը գնահատվում է մոտավորապես 178,9-184,4 սմ։ Մարմնի համամասնությունները նեղ են, երկարավուն։

Սկզբում ռոդեզիական մարդը դիտվում էր որպես *Homo rhodesiensis* նոր տեսակի ներկայացուցիչ։ 1928 թվականին այս տեսակը Պայքրաֆտի կողմից առանձնացվել է *Cyphanthropus* առանձին տոհմում և ստացել *Cyphanthropus rhodesiensis* անվանումը։ Ներկայումս հետազոտողների մեծ մասը Ռոդեզիացի մարդուն վերագրում է Հայդելբերգյան ժողովրդին։ Այնուամենայնիվ, հնարավոր է նաև ավելի կոտորակային դասակարգում, որտեղ հայդելբերգցիները պատկանում էին միայն Եվրոպացիներին, միջանկյալ էին մարդու և Նեանդերթալյան մարդու միջև, մինչ աֆրիկյան ձևերը նախամարդու և ողջամիտ մարդու միջև համարվել է որպես անկախ տեսակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ռոդեզիական մարդու գանգի եռաչափ մոդելը  Սմիթսոնյան ինստիտուտի բնական պատմության ազգային թանգարանի կայքում
* Բրոկել Հիլլի գտնվելու վայրի մասին (Կաբվե)

Կատեգորիա:Հոմինիդներ
Կատեգորիա:Մարդ
Կատեգորիա:Մարդաբանություն
Կատեգորիա:Մարդկային էվոլյուցիա
Սրբապատկերների թանգարան (Վարշավա)

**Վարշավայի սրբապատկերների թանգարան** (), գեղարվեստական թանգարան Լեհաստանի Վարշավա քաղաքում, որի հավաքածուներում պահպանվում են սրբապատկերային արվեստի ստեղծագործություններ։ Հիմնադրվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ Վարշավայի ուղղափառ թեմի թանգարանի մասնաճյուղն է, գտնվում է սուրբ նահատակ Գրիգորի Պերաձե վանահոր անվան ուղղափառ մատուռի տարածքում՝ Լելեխովի փողոցում։

## Պատմություն
Թանգարանի հիմնադրման նախաձեռնողները եղել են Վարշավայի և ողջ Լեհաստանի արքեպիսկոպոս Սավա Գրիցունյակը և ուղղափառ մշակույթի բնագավառի փորձագետ Միխայիլ Բոգուցկին։ Թանգարանը դարձել է Վարշավայի առաջին և Լեհաստանի երրորդ նմանատպ հիմնարկությունն է՝ Սանոկի պատմական և Սուպրասլի սրբապատկերների թանգարաններից հետո։

Պաշտոնական բացումը կայացել է 2011 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ Արարողություններին նախորդել է մաղթանքը, որն անցկացրել է տեղի ուղղափառ համայնքի վանահայր և քահանա Հենրիկ Պապրոցկին։

## Հավաքածու
Թանգարանը կազմված է երկու մասից։ Առաջին մասը իրենից ներկայացնում է ուղղափառ մատուռ, որում, բացի եկեղեցական զարդարանքի մշտական տարրերից, պատերի և պատկերակալի վրա կան Գժեգոժ Զինկևիչի վրձնին պատկանող, Բելսկ Պոդլյասկիի սրբանկարչային ուսումնարանի սրբապատկերները, Եժի Նովոսելսկիյի ֆրեսկոյի վերարտադրանկարները, ինչպես նաև Ադամ Ստալոնի-Դոբժանսկու վիտրաժային նկարները։ Թանգարանի երկրորդ մասը ցուցադրում է Էժի Ուսինովիչի եկեղեցու ծրագրերը և Ստալոնի-Դոբժանսկու բնօրինակ ապակենկարը։ 2012-2015 թվականներին թանգարանին կից գործել է Սրբանկարչության ակադեմիան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Լեհաստանում
Կատեգորիա:2011 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Սրբապատկերներ
Կատեգորիա:Վարշավայի թանգարաններ
Գագիկ Եղիազարյան

**Գագիկ Բալաբեկի Եղիազարյան** (), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

## Կենսագրություն
Գագիկ Եղիազարյանը ծնվել է 1925 թվականին Սևանի շրջանի Դդմաշեն գյուղում։ Դպրոցը դեռ չավարտած, Գագիկն իր խնդրանքով զորակոչվել է կարմիր բանակ։

Ծառայել է 336-րդ հրաձգային գնդում, ստացել է սերժանտի կոչում և 1943 թվականին մեկնել է ռազմաճակատ։ Կռվել է Կուրսկի ճակատամարտում։ 1-ին Բելոռուսական ռազմաճակատի 15-րդ դիվիզիայի 47-րդ հրաձգային գնդի կազմում ջոկի հրամանատար Եղիազարյանը 1943 թվականի հոկտեմբերի 14-ին մասնակցել է Դնեպր գետի անցմանը Գոմելի մարզում։ Մարտում վիրավորվել է, բայց չի հեռացել առաջավոր գծից։ Դնեպրի աջ ափում գրաված դիրքերն ամրապնդելու համար Եղիազարյանը պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Մասնակցել է Օսիպովիչ, Սլուցկ, Բարանովիչ և մի շարք քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրման մարտերին, պարգևատրվել Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշանով և մեդալներով։ Մարտերից մեկում Եղիազարյանը ծանր վիրավորվել է և 1945 թվականին զորացրվել է բանակից։

Զորացրվելուց հետո 1946-1951 թվականներին Եղիազարյանը մանկավարժական աշխատանք է կատարել Սևանի շրջանի դպրոցներում։ 1951-1955 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրական ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո նշանակվել է հայրենի գյուղի դպրոցի աշխարհագրության ուսուցիչ։ 1958 թվականին տեղափոխվել է նորաստեղծ Գագարինավանի դպրոցը։ Եղել է Հայաստանի աշխարհագրական ընկերության Սևանի բաժանմունքի նախագահը։ Պարգևատրվել է ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության և արհմիության հանրապետական կոմիտեի պատվոգրերով։

## Պարգևներ
* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Սեռա դո Մար

thumb|upright=1.2|Սեռա դո Մարը Ատլանտյան անձրևային անտառի հետ միասին
[thumb|upright=1.2|[Ամեթիստ Սեռա դո Մարից, որը ցուցադրված է ԱՄՆ-ի Սմիթսոնյան ինստիտուտում ]]
[thumb|upright=1.2|Տեսարան դեպի Սեռա դո Մար լեռնաշղթան Բրազիլիայի հարավային [Կուրիտիբա քաղաքից]]

**Սեռա դո Մար** (, IPA արտասանությամբ՝ˈsɛʁɐ du ˈmaɾ, թարգմ․՝ ծովի լեռնաշղթա կամ ծովի լեռնակատար), 1500 կմ երկարությամբ լեռնաշղթա և լեռնահամակարգ Բրազիլիայի Հարավարևելյան տարածաշրջանում։

## Աշխարհագրություն
Սեռա դո Մարը ձգվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափի  երկայնքով՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգից դեպի Սանտա Կատարինայի  հարավային հատված, չնայած որոշ գրականության մեջ հիշատակվում է Սեռա Ժեռալը Սեռա դո Մարում, և այս պարագայում տիրույթը կընդլայնվի Ռիու Գրանդի դու Սուլի հյուսիս-արևելք։

Հիմնական լեռնահամակարգը ծովի մակարդակի ափամերձ տարածքի և սարավանդի (*planalto*) միջև ունի 500 մ-ից 1300 մետր (1600-4300 ոտնաչափ) միջին բարձրություն։ Այս լեռնահամակարգը  Մեծ լեռնահամակարգի մաս է կազմում, որը ձգվում է Բրազիլիայի արևելյան ափի մեծ մասում՝ Սալվադոր (Բահիա) քաղաքից հարավ։

## Լեռնաշղթաներ
Լեռնաշղթաները որոշ վայրերում ընդհատվում են և ստացել են անհատական անուններ, ինչպիսիք են Սեռա դա Բոկաինան, Սեռա դե Պարանապիակաբան, Սեռա Նեգրան  Serra dos Órgãos-ը, Serra do Indaiá-ն և այլն։ Լեռնաշղթան տարածվում է նաև ափամերձ որոշ ավելի մեծ կղզիների վրա, ինչպիսիք են Իլհաբելան և Իլհա Անչիետան։ Պիկո դա Կալեդոնիան Նովա Ֆրիբուրգոյում գտնվում է 2,255 մետր (7398 ոտնաչափ) բարձրության վրա և հանդիսանում է Սեռա դո Մարի ամենաբարձր կետերից մեկը։

Երկրաբանորեն լեռնաշղթան պատկանում է խոշոր բյուրեղյա ապարների պլատֆորմին, որը կազմում է Արևելյան Հարավային Ամերիկան և  տեկտոնիկան բավականին կայուն է։ Սեռա դո Մարի բարձունքների մեծ մասը կազմավորվել է մոտ 60 միլիոն տարի առաջ։

## Էկոլոգիա
Եվրոպացիների կողմից Բրազիլիան հայտնաբերելու պահին (1500 թվական), Սեռա դո Մարը պահպանում էր հարուստ և խիստ բազմազան էկոհամակարգ, որը բաղկացած էր արևադարձային փարթամ խոնավ անտառներից, որը հայտնի է Ատլանտյան անտառ (պորտ.՝ Mata Atlântica) անվանումով։ Ուրբանիզացիայի  և անտառահատումների պատճառով անտառածածկույթի մեծ մասը ոչնչացվել է և այն ինչ կա, գրեթե բացառապես դեպի ծով նայող զառիթափ լանջերն են։

Ազգային և պետական զբոսայգիների, էկոլոգիական կայանների և կենսաբանական արգելոցների շարքը ներկայումս պաշտպանում է Mata Atlântica-ն և նրա կենսաբանական ժառանգությունը, բայց թթվային անձրևը, աղտոտումը, որսագողությունը, գաղտնի անտառահատումները, անտառային հրդեհները, ինչպես նաև քաղաքային տարածքների և գյուղացիական տնտեսությունների ներխուժումը շարունակում են ուժեղ վնասներ պատճառել, հատկապես քաղաքների ծայրամասերում։ Մի քանի ընդարձակ մետրոպոլիաներ, ինչպիսիք են Վալի դու Իտաժայի ագլոմերացիան, Կուրիտիբան, Սան Պաուլուն և Ռիո դե Ժանեյրոն, գտնվում են Սեռա դո Մարի մոտակայքում։

Անտառվերականգնումը և կենսաբազմազանության վերականգնումը դժվար է իրականացնել դեգրադացված անձրևային անտառների բնակավայրերում։

## Տես նաև
* Ատլանտյան անտառ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրազիլիայի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լեռնաշղթաներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Բրազիլիայում
Գառնիկ Խաչատրյան

**Գառնիկ Հովակիմի Խաչատրյան** (), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1958): «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ», Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

## Կենսագրություն
Գառնիկ Խաչատրյանը ծնվել է 1921 թվականին Ազիզբեկովի շրջանի Խնձորուտ գյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Նախիջևանի մանկավարժական տեխնիկումը, աշխատել է Աղխաչ գյուղի դպրոցում որպես ուսուցիչ։

Խաչատրյանը կարմիր բանակ է զորակոչվել 1941 թվականի ապրիլին։ Նա ծառայել է Վիննիցայի մարզում։ Երբ սկսվել է պատերազմը, մասնակցել է մի քանի մարտերի, որոնց ընթացքում երկու անգամ վիրավորվել է և 1943 թվականին, որպես պատերազմի հաշմանդամ, զորացրվել է բանակից։

1943 թվականին Խաչատրյանը հայրենի գյուղում շարունակել է ուսուցչական աշխատանքը։ Ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ աշխատել է Խնձորուտ գյուղում, եղել է դպրոցի տնօրենը։ 1958 թվականին Խաչատրյանին շնորհվել է հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի կոչում։ Արժանացել է «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանի։ Պարգևատրվել է Խաչատուր Աբովյանի մեդալով։ Երկու անգամ արժանացել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգրի։

## Պարգևներ
* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1958)
* «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան
* Խաչատուր Աբովյանի մեդալ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Կատեգորիա:Խնձորուտ (Վայոց ձորի մարզ) գյուղում ծնվածներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Հովհաննես Մարտիրոսյան

**Հովհաննես Ավդալի Մարտիրոսյան** (, մահացել է 1987 թվականին Թալինի շրջան, գյուղ Կաթնաղբյուր), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944):

## Կենսագրություն
Հովհաննես Մարտիրոսյանը ծնվել է 1919 թվականին Կիրովական քաղաքում։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը, աշխատել Իրինդ գյուղի յոթնամյա դպրոցում, դասավանդել հայոց լեզու և գրականություն։

Զորակոչվել է բանակ, զինվորական ծառայության։ 1941 թվականի հունիսին Մարտիրոսյանը ծառայել է Լենինգրադում (Պուշկինո) և պատերազմի առաջին օրերից մինչև 1943 թվականի վերջը մասնակցել է գերմանաֆաշիստական զորքերի դեմ մղված մարտերին Վիբորգի, Վոլխովի, Սինյավինոյի մոտ, Լենինգրադի մատույցներում։ Եղել է հրետանային հաշվարկի, իսկ այնուհետև՝ դասակի հրամանատար։ Հրամանատարության առաջադրանքները հաջողությամբ կատարելու համար պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1943 թվականի հունիսից 52-րդ բանակի կազմում Հովհաննեսը տեղափոխվել է Կուրսկ-Օրյոլի շրջան, այստեղ նույնպես հերոսաբար մարտնչել է թշնամու դեմ։ 1944 թվականի օգոստոսին նրանց զորամասը հասել է Լեհաստանի սահմանին։ 1945 թվականի հունվարին Սանդոմիրյան պլացդարմի համար մղված մարտերում խիզախություն ցուցաբերելու համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Նրա մարտական ուղին ավարտվել է Գերմանիայի Գյորլից քաղաքում։ 1944 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։

1945 թվականին Մարտիրոսյանը լեյտենանտի զինվորական կոչումով վերադարձել է տուն, նորից անցել է ուսուցչական աշխատանքի։ Ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտը և Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Թալինի շրջխորհրդի գործկոմի ապարատում։

## Պարգևներ
* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* Կարմիր աստղի շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Քվադ սիթիզ

**Քվադ սիթիզ** (, թարգմանաբար նշանակում է «**Չորս քաղաք**»), քաղաքային ագլոմերացիա ԱՄՆ-ում՝ Այովա և Իլինոյս նահանգների սահմանակցման վայրում, Միսիսիպի գետի զույգ ափերին։ Սկզբնական շրջանում ագլոմերացիայի հիմնական բնակավայրերն են համարվել Դավենպորտ, Ռոք Այլենդ ու Մոլին քաղաքները, և ագլոմերացիան կոչվել է «*Երեք քաղաք*» (), հետագայում՝ 1930-ական թվականներին Իլինոյս նահանգի Իստ Մոլին քաղաքի կտրուկ աճի հետ կապված՝ հաստատվել է բնակավայրի ներկայիս անվանումը։ Ավելի ուշ ագլոմերացիայի առավել խոշոր բնակավայրերին միացել է Այովա նահանգի Բետենդորֆ քաղաքը, և այդ կապակցությամբ առաջարկվել է բնակավայրը վերանվանել «Հինգ քաղաք» (), սակայն առաջարկությունը չի ընդունվել։

2013 թվականին Քվադ Սիթիզ մետրոպոլիսային տարածքում ապրում էր շուրջ 383.800, իսկ համակցված վիճակագրական տարածքում՝ 475 հազար մարդ, և բնակչության թվաքանակի ցուցանիշով ԱՄՆ-ում այն զբաղեցնում էր 90-րդ տեղը։

Ագլոմերացիան ունի իր միջազգային օդանավակայանը (*Quad City International Airport*): 1916 թվականից մինչև օրս բնակավայրում գործում է Չորս քաղաքի սիմֆոնիկ նվագախումբը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* QuadCities.com&nbsp;– Local Information Guide, Business Directory, Event Calendar
* Quad Cities Convention & Visitors Bureau
* Quad City Times newspaper&nbsp;– Local News and Information
* Quad-Cities Online&nbsp;– Local Information
* WeAreQC. Quad City Resource. Built by the Quad Cities
* QCANews.com&nbsp;– Local News

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Չժունշան (քաղաք)

**Չժունշան** (Յուե, չին․գիր՝ 中山, պարզեցված՝. 中山, յուտփհին՝ *Zung¹saan¹*, փինյին՝ *Zhōngshān*, Պալլ․՝ *Чжуншань*), Գուանդուն նահանգի քաղաքային շրջան, ՉԺՀ։

## Պատմություն
Այն բանից հետո, երբ մ․թ․ա․ 214 թվականին այս հողերն անցան Ցին կայսրության կազմի մեջ, դրանք դարձան Պանյույ գավառի մաս։ Խան կայսրության ժամանակաշրջանում մ․թ․ա 201 թվականին Պանյույ գավառից առանձնացվեց Ցզենչեն գավառը։ Ցզին կայսրության ժամանակաշրջանում 331 թվականին Ցզենչեն գավառից առանձնցվեց Բաոան (宝安县) գավառը։ Թան կայսրության ժամանակներում Բաոան գավառը 757 թվականին անվանափոխվեց Դունգուան։ Սուն կայսրության ժամանակներում 1152 թվականին Դունգուան գավառից առանձնացվեց  Սյանշան (香山县) գավառը։

Այստեղ՝ Ցույհեն (այժմ՝ Նանլան ավանի մաս) գյուղում 1866 թվականին ծնված Չինաստանի Հանրապետության հիմնադիր «Sun Zhongshan» կեղծանունը հաճախ օգտագործող Սուն Յաթ-Սենի մահից հետո նրա հիշատակին 1925 թվականի ապրիլի 15-ին Սյաշան գավառը վերանվանվեց Չժունշան(中山县)։

Այս վայրերը կոմունիստական զորքերը գրավեցին միայն քաղաքացիական պատերազմի վերջին փուլում՝ 1949 թվականի հոկտեմբերի 30-ին։ Այս վայրերի՝ ՉԺՀ կազմ մտնելուց հետո ստեղծվեց Սյուջիանգի հատուկ մարզը (珠江专区),  և վարչաշրջանը դարձավ դրա մի մասը։ 1952 թվականին Չժուցյանի  հատուկ շրջանը լուծարվեց, և վարչաշրջանը մտավ Յուեժոնգ վարչական շրջանի մեջ (粤中行政区), իսկ Յումին շրջանը ստեղծվեց Բաոան, Դունգուան և Չժունշան  վարչական շրջանների խաչմերուկում։ Մարտի 12-ին Շիցի (石岐镇) գյուղը առանձնացավ Չհունշան շրջանից և դարձավ գավառական ենթակայության տակ գտնվող առանձին քաղաք։

1955 թվականին Յուեչժուն Վարչական շրջանը վերացվեց, և գավառը մտավ Ֆոշան (佛山专区) հատուկ շրջանի կազմի մեջ։ 1958 թվականին Շիցի քաղաքը կարգավիճակով իջեցվեց և նույնպես մտավ Ֆոշան հատուկ շրջանի կազմի մեջ։ 1959 թվականին Շիցիի կարգավիճակն ավելի իջեցվեց, և կրկին մտավ ավան Չժունշան գավառի կազմում։ 1959 թվականի մարտին Չժունշան գավառին միացվեց Չժուհայ գավառը, սակայն արդեն 1961 թվականի ապրիլին այն վերականգնվեց։ 1965 թվականին Սինհուեյ և Չժունշան գավառների սահմանին ստեղծվեց Դոումեն գավառը։

1970 թվականին Ֆոշան Հատուկ շրջանը վերանվանվեց Ֆոշան (佛山地区) շրջան։

1983 թվականին հունիսի 1-ին Ֆոնշան շրջանը կազմացրվեց, և Չժունշան գավառը մտավ նոր Ֆոշան քաղաքային շրջանի կազմի մեջ։

ՉԺՀ Պետխորհրդի որոշմամբ 1983 թվականի դեկտեմբերի 22-ից Չժունշան գավառը վերափոխվեց քաղաքային գավառի։

1988 թվականի հունվարի 7-ին Չժունշանը հանվեց Ֆոշան քաղաքային շրջանի կազմից և ուղղակիորեն Գուանդուն նահանգի իշխանության ենթակա էր։

## Վարչատարածքային բաժանում
Չժունշան քաղաքային շրջանն իր կազմում չունի գավառային մակարդակի միավուրումներ, այլ բաժանվում է շրջանային մակարդակի միավորումների՝ 6 փողոցային կոմիտեների (այդ թվում 3 շրջանների, հավասարեցված փողոցային կոմիտեներին) և 18 ավաններ։
thumb|left| «Սուն Յաստենի նախկին նստավայր» Թանգարանը Չժունշանում

## Տեսարժան վայրեր
Չժունշան քաղաքային շրջանում՝ Ցույհեն գյուղում, որը գտնվում է  քաղաքակենտրոնացված տարածքներից 17,6 կիլոմետր հարավ-արևելք, տեղակայված է «Սուն Յաստենի նախկին նստավայրի» (孙中山故居纪念馆) թանգարանը, որը հիմնադրվել է 1956 թվականին, իսկ 1986 թվականից ստացել է ՉԺՀ Պահպանվող հուշարձանների կարգավիճակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
INCA

**Ֆաբիեն Ինքարդոնա** (ֆր.՝ Fabien Incardona, ), ֆրանսիացի երգիչ և երաժիշտ։

## Կենսագրություն
Ֆաբիեն Ինքարդոնան 8 տարեկանից զբաղվել է երգեցողությամբ և դերասանական վարպետությամբ։ Նա բեմի վրա հանդես է եկել տարբեր խմբերով, ներկայացումներով և 20 տարեկանում մասնակցել է Պասկալ Սևրանի (Pascal Sevran) «Entrées d’Artistes» շոուին France 2 հեռուստաալիքում։ Նա անցել է հեռուստաշոուի եզրափակիչ փուլ, ինչը թույլ է տվել դառնալ «Եվրատեսիլ 2006 երգի մրցույթ»-ի ընտրական փուլի մասնակից։ Նա երկրորդ տեղն է զբաղեցրել Վիրջինի Փուշանից հետո (Virginie Pouchain), որը Ֆրանսիան ներկայացրել է այդ տարի։

Հաջորդ տարի Ֆաբիենը միացել է Ռոմեո և Ջուլիետ մյուզիքլին («Ռոմեո և Ջուլիետ, Վերոնայի երեխաները»), Ժերար Պրեսգուրվիկին, Ասիայի շրջագայության ժամանակ, ինչպես նաև մասնակցել է ներկայացումների Փարիզի Կոնգրեսների պալատում (Palais des Congrès de Paris)։

2011 թվականին, տեղափոխվելով Փարիզ և ոգեշնչվելով Queen և The Doors խմբերով, Ֆաբիենը դարձել է Gravity off ռոք խմբի մենակատարը։ Խումբը մինի-ալբոմ է թողարկել և մի քանի համերգ է տվել Փարիզում։

2014 թվականի հունվարին Ֆաբիենը մասնակցել է ֆրանսիական «Ձայնը» («The Voice, la plus belle voix») նախագծի երրորդ եթերաշրջանին։ Նա կատարել է Քեյթ Բուշի «Wuthering Heights» երգը, սակայն մարզիչներից ոչ ոք չի պտտվել կույր լսումների ժամանակ։ Հեռուստատեսությունում դրա հայտնվելը նրան հնարավորություն է տվել թողարկել Change մինի-ալբոմ, որը ֆինանսավորվել է MyMajorCompany քրաուդֆանդինգային հարթակում 201 մասնակցի կողմից։

Նույն թվականի հոկտեմբերին Ֆաբիեն Ինքարդոնան M6 ալիքում դարձել է «Rising star» հեռուստաշոուի մասնակիցը (շոուի ռուսական տարբերակումը՝ «Արտիստ»)։ Նա մասնակցել է երկու թողարկման նկարահանումներին։ Դով Աթյան (Dove Attia), որը Մոցարտ ռոք օպերայի և 1789, les amants de la bastille մյուզիքլների պրոդյուսերն է, առաջարկել է նրան Մելեգանտի դերը նոր «Արթուր արքայի լեգենդը» (La Légende du roi Arthur) մյուզիքլում։

2015 թվականի սեպտեմբերին Փարիզի Կոնգրեսների պալատում կայացել է «Արթուր արքայի լեգենդը» (La Légende du roi Arthur) մյուզիքլի պրեմիերան, ավելի ուշ սկսվել են շրջագայությունները, որոնք շարունակվել են մինչև 2016 թվականը։ Մյուզիքլի նրա գործընկերները դարձել են այնպիսի արտիստներ, ինչպիսիք են Ֆլորան Մոթը (Florent Mothe), Չառլի Բուասոն (Charlie Boisseau), Zaho-ն, Կամիյ Լուն (Camille Lou) և Դավիթ Ալեքսիսը (David Alexis)։ Ֆաբիենի վոկալի և բեմական տվյալների վրա ուշադրություն են դարձրել ԶԼՄ-ները և այն անվանել բեմադրության «բացահայտում»։

2017 թվականին Ֆաբիեն Ինկարդոնան վերցրել է INCA կեղծանունը։ Քրաուդֆանդինգի շնորհիվ նա թողարկել է «Je vivrai» («Ես կապրեմ») ալբոմը, որը ներառում է տասներկու երգեր։

## Սկավառակագրություն
* 2013՝ Dust to Rise, EP
* 2014՝ Change, EP
* 2017՝ Je vivrai
* 2018՝ Je me sens vivant, EP
* 2022՝ Je me demande, EP
* 2023՝ Incantation

## Մյուզիքլ
* 2001՝ Ռոմեո ևՋուլիետ
* 2015՝ La Légende du roi Arthur
*2019՝ Siddhartha l'Opéra Rock

## Անվանակարգեր
*NRJ Music Awards 2015՝ Խումբ/ դուետ/ թատերախումբ/ տարվա ֆրանսիական խումբը «Արթուր թագավորի լեգենդը»-ում (La Légende du roi Arthur)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի տղամարդ երգիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Միխայիլ Ֆեոդորով

**Միխայիլ Ֆյոդորով** (, ), չուվաշ բանաստեղծ և հրապարակախոս, ժողովրդական կրթության գործիչ։

## Կենսագրություն
1873 թվականին Միխայիլ Ֆյոդորովը ավարտել է Սամարայի ուսուցչական սեմինարը։ 1873-1878 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Բիչուրինյան ուսումնարանում, իսկ 1879-1881 թվականներին աշխատել է Չեբոքսարյան քաղաքային ուսումնարանում։

1891-1904 թվականներին որպես ուսուցիչ-վարիչ աշխատել է Ցարևոկոկշայսկյան քաղաքային ուսումնարանում։ Նրա ջանքերի շնորհիվ ընդլայնվեց ուսումնասիրվող առարկաների շրջանակը, բարձրացրվեց կրթության որակը։ Կրթությունը կազմակերպված է եղել նյութական, սոցիալական, ազգային իրավահավասարության հիմքի վրա։ 1896 թվականին ուսումնարանը մասնակցել է Նիժնի Նովգորոդում անցկացվող համառուսական ցուցահանդեսին։ 
    
Դարձել է Ցարևոկոկշայսկ գավառի մարիական դպրոցի խնամակալը։ Եղել է հնագիտության, պատմության և Կազան համալսարանի ազգագրության միության թղթակից-անդամը։

Մահացել է 1904 թվականի մայիսի 4-ին Ցարևոկոկշայսկում։ Թաղված է Ցարևոկոկշայսկ գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություն
Գրականության պատմության մեջ նա մտավ որպես չուվաշիայի լեզվով գրված «Կախարդը» բանաստեղծության հեղինակը։ Հայտնի է նաև որպես «Չեբոքսարյան գավառի Բիչուրինյան միաբանության չուվաշների ավանդությունները և նրանց հիվանդների բուժման միջոցները» (1876 թվական) ինքնակենսագրական ակնարկի հեղինակը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Никитин И. М. Ф. Фёдоров // Таван Атал. — 1946. — № 20.
* Сироткин М. М. Ф. Фёдоров: очерк жизни и творчества. — Чебоксары: Чувашское гос. изд-во. Ч 1947.
* Сироткин М. М. Ф. Фёдоров // Сироткин М. Очерки дореволюционной чувашской литературы. — Чебоксары, 1967.
* Канюков В. Реализм и фольклор в новописьменной литературе // Канюков В. Я. Развитие литературы и народные художественные традиции. — Чебоксары, 1979.
* Хлебников Г. Первое произведение классики чувашской литературы // Изв. Нац. акад. Чуваш. Респ. — 1997. — № 6.
* Егоров Д. Фёдоров М. Ф. // Егоров Д. Ученые-педагоги Чувашии. — Чебоксары, 1997.
* Дмитриев В. Ваше слово будет иметь большую силу // Совет. Чувашия. — 1998. — 5 ноября.
* Афанасьев, П. Фёдоров Михаил Фёдорович (Хведер Мигали) // Афанасьев, П. Писатели Чувашии / П. Афанасьев. — Чебоксары, 2006. — С. 458—459.
* Родионов, В. Г. Фёдоров Михаил Фёдорович (Хведер Мигали) / В. Г. Родионов // Чувашская энциклопедия. — Чебоксары, 2011. — Т. 4 : Си-Я. — С. 349.

## Արտաքին հղումներ
* Текст поэмы «Леший» в переводе на русский язык
* О творчестве М. Фёдорова
* Фёдоров, Михаил Фёдорович
* Культурное наследие Чувашии 
* Литературная карта Чувашии 

Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չուվաշ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Բիստրո

**Բիստրո** (, հազվադեպ՝ bistrot) փոքր ձեռնարկ հանրային սնման համար։ Ֆրանսիական բիստրոներում վաճառվում է ալկոհոլային խմիչքներ և հասարակ կերակուրներ։

Ավելի ուշ բիստրո բառը կարող էր նշանակել նաև այդպիսի ձեռնարկի տեր։ Ռուսաստանում տվյալ տերմինը սովորաբար նշանակում է բար կամ փոքր ռեստորան։

## Անվան ծագումը
Հանրահայտ ստուգաբանական տարբերակը կապում է Ֆրանսիական *bistro* և ռուսական *быстро* բառերը։ Համաձայն այս տարբերակի, Փարիզի օկուպացիայի ժամանակ 1814 թվականին ռուսական կազակները պահանջում էին ֆրանսիական մատուցողներից, որ նրանք իրենց արագ մատուցեն։ Այդպես այդ տարբերակից էլ ծագել է ձեռնարկի անվանումը, որտեղ կերակուրը պատրաստվում է և մատուցվում է շատ արագ պատվերից հետո։ Հենց այս տարբերակը դարեր շարունակ մնացել է «À la Mère Catherine» ռեստորանի հուշատախտակին։

Այս տարբերակը հաստատապես դիտվել չի կարող, քանի որ «բիստրո» բառի օգտագործման առաջի հիշատակությունները ֆրանսերենով վերաբերվում են 1880-ական թվականներին, երբ ոչ մի ռուսի ներկայություն Փարիզում չկար։ Մյուս կողմից, կան բարբառային և հասարակական նման բառեր, որոնք նշանակում են ալկոհոլային ըմպելիքներ, գինիների առևտրական կամ էլ փոքրիկ գինետան տեր, օրինակ` *bist(r)ouille, bistringue* կամ էլ *bistroquet*: Ֆրանսիական Robert ստուգաբաննական բառարանը, կապում է այս բառերի խմբային տարածումը բարբառի հետ (Ֆրանսիայի հյուսիս) bistouille (անհամ ըմպելիք, վատ ալկոհոլ), որը նշվել է 1845 թվականից, իսկ բառի «ռուսական» տարբերակի ծագումը ըստ ֆրանսիական բառարանի գնահատում է որպես «մաքուր երևակայություն»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռեստորաններ ըստ տեսակի
Կատեգորիա:Ֆրանսիական խոհանոց
Կատեգորիա:Ռեստորանների տեսակներ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ
Կաֆետերի

**Կաֆետերի** (, **նախաճաշարան**), ոչ մեծ սրճարան, որը սահմանափակված է ասորտիմենտ կերակուրներով, որը աշխատում է ինքնասպասարկման համակարգով։ Կաֆետերին համարվում է հանրության սնման ձեռնարկներից մեկը սպասարկու անձնակազմի նվազագույն քանակով, «Սեղանի սպասքով», սեղանների և աթոռների սարքավորումով, տեղադրված է գրասենյակի շենքում, քոլեջի, իստիտուտի կամ էլ ինչ որ ուրիշ հաստատության տարածքում, նաև բուֆետ, հարող դասարանական սեղանին։ Չնայած նրան, որ կաֆետերին իսպանական բառի անգլերեն տարբերակն է, կաֆետերին տարբերվում է սրճարանից, էությունն այն է, որ կաֆետերին համարվում է ինքնասպասարկող ռեստորան։ Ուսանողները հիմնակնում կաֆետերին անվանում է բուֆետ, հանրային սնման վայր, որը տեղադրված է առևտրի կենտրոններում կամ էլ ուսանողական հանրակացարաններում, որտեղ կարելի է նստել կամ էլ օգտագործել տեղափոխվող սեղաններ և աթոռներ զույգերի ընդմիջման համար յուրօրինակ լսարանի արժեքով։ Հաճախորդները ընտրում են իրենց դուր եկած կերակուրը, ինքնուրույն դնում են մատուցարանի վրա և վճարում են խնայողատուփին, գտնվում է գծի բաշխման վերջում։ Ինչից հետո սկուտեղի վրա դրած ստացական ուտելիքը տանում էին հյուրասենյակ, ընտրում են ազատ սեղան և ուտում են ուտելիքը։ Հացկերույթի վերջում հաճախորդները սկուտեղի վրա են դնում կեղտոտ ապսեները և տանում աման լվացողի պատուհանի մոտ։

## Տես նաև
* Սրճարան      
* Ճաշարան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ГОСТ 31985-2013 Услуги общественного питания. Термины и определения

Կատեգորիա:Ինքնասպասարկման խանութներ
Կատեգորիա:Իսպաներեն
Կատեգորիա:Հասարակական սնունդ
Կատեգորիա:Մանրածախ առևտուր
Կատեգորիա:Ռեստորաններ
Կատեգորիա:Ռեստորաններ ըստ տեսակի
Կատեգորիա:Փողոցային մշակույթ
Սալուն

**Սալուն** (), ամերիկյան բարերի ավանդական անվանումը, որը գոյություն ուներ Վայրի արևմուտքի ժամանակ։ Սալունի հաճախորդների մեջ կային` տրապերները, Կովբոյները, զինվորականները, հետախույզները, հանքափորները պրոֆեսիոնալ խաղացողները և կողոպտիչները։ Առաջին սալունը ստեղծվել է Բրաուն-Հոլում, ժամանակակից Վայոմինգ նահանգի տարածքում 1822 թվականին` տրապպերների (trappers`թակարդագործներ) համար։ 1880 թվականին սալունները ամբողջությամբ տարածված են Վայրի Արևմուտքում օրինակ` Լիվենվորթ շրջանում (Քանզաս) կար մոտավորապես «150 սալուն»։

Սրահների մեծ մասի բնութագրիչներից մեկը «չղջիկի թևեր» կոչվող մուտքի դռներն էին, որոնք տեղակայված էին մարդու ծնկներին կամ կրծքավանդակին հավասար մակարդակում։ Հաճախ երկրորդ հարկը օգտագործվում էր ինչպես հյուրասենյակ։ Սալունների մեծ մասը ուներ ծայրահեղ աղքատ կահավորանք, բայց մի քանիսը շքեղ էին կահավորված։ Յուրաքանչյուր սալունի ճաշացանկում ներառված էին բազմազան ալկոհոլային ըմպելիքներ, որոնք հաճախ պատրաստվում էին կասկածելի բաղադրությունով և դրա համար անվանվում էին «թունավոր անհամ ըմպելիք»։ Ավելի հանրահայտ ըմպելիքը եղել է գարեջուրը (որը երբեմն եփվել է հենց սալունում), պահվելով դարակաշարի տակառների մեջ։

Ավանդական զվարճալիքները սալուններում եղել են խաղաքարտերով և զառերով տարբեր ազարտային խաղերի տեսքով, իսկ հետագայում` բիլիարդ, բոուլինգ, դարթս, աղջիկներին պարի հրավիրելով և պիոնիստների խաղերով։
 
Սալունային կարծրատիպային պատկերը Վայրի Արևմուտքի մասին արվեստի գրեթե ցանկացած կտորի անբաժանելի հատկությունն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն
Կատեգորիա:Ռեստորաններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մշակույթ
Կատեգորիա:Ռեստորանների տեսակներ
Կատեգորիա:Անգլերեն բառեր և արտահայտություններ
Չարլզ Բարբեր

**Չարլզ Բարբեր** (, ), անգլիացի նկարիչ, անիմալիստ, հայտնի է նաև երեխաներին իր նկարներում նկարելով։

## Կենսագրություն
Չարլզ Բերտոնը ծնվել է 1845 թվականին Գրետ-Յարմուտ քաղաքում, Նորֆոլկ կոմսությունում։ Եղել է Չարլզ և Էլիզաբետ Բարբերնրի ավագ որդին, երկու եղբայր ուներ` Ֆրենկը և Արթուրը։ 1861 թվականից նրա ընտանիքը ապրում էր Բերկշիրի կոմսությունում։ Հայտնի է որ նրա հայրը աշխատել է որպես դեկորատոր։

Նկարչական ընդունակություններ ունենալով Չարլզ Բարտոնը սովորել է Լոնդոնի նկարչության թագավորական ակադեմիայում։ 1864 թվականին նրա նկարներից մեկը ստացել է ակադեմիայի արծաթե մեդալ։

1875 թվականի ապրիլի 8-ին երիտասարդ նկարիչը ամուսնացել է Լոնդոնում Մարգարետ Ուիլյամսի հետ, այդ ժամանակվա ճարտարապետ Ուիլյամսի երկու մահացած աղջիկները։ Նրանց ընտանիքում կան երկու աղջիկներ։

Նկարիչը Անգլիայում դեռ ողջ եղած ժամանակ խոստովանություն է ստացել, դառնալով նկարչական թագավորական ակադեմիայի հարգարժան անդամ։ Նա իր ստեղծագործության հիմնական թեման ընտրել է անիմալիստական ժանրը և կենցաղային նկարները կենդանիների հետ։ Նա հաջողություն է ունեցել կենդանիների նկարներում, որոնց մեջ էին ձիերը և շները, երբեմն էլ թռչունները։ Կենդանիներին, հատկապես շներին, նկարիչը օժտում էր մարդկային էմոցիաներով։ Նրա «Տուր խաղամ», «Անձնական փաստաբանը» և այլ նկարների անվանումները նույնպես ընդգծում են դա։

Շատ սիրելի և սենտեմենտալ իր կտավի վրա Բարտոնը պատկերել է երեխաներին։ Այդ լավ և դաստիարակված երեխաները հարուստ ընտանիքնրից ցուցադրված է հարուստ ինտերերերում։ Նրանց կարծես չէր դիպչում աղքատությունը, ոչ ապագայում անվստահություն կամ էլ ծանր աշխատանք, ինչպես հազրավոր անգլիացի երեխաներ արդյունաբերական հեղափոխության ժամանակ։ Դա նշում էին նույնիսկ անգլիացիները։ Քննադատին նկարիչը պատասխանել է, որ իր ստեղծագործությունները նվիրել է կենդանիներին և երեխաներին։

Չարլզ Բարբերի պատվիրատուները եղել են ինքնուրույն անգլիական ընտանիքներ։ 1890-ական թվականների սկզբներին նրա ստեղծագործություններին ուշադրություն է դարձնում Վիկտորիա թագուհին։ Նկարչի արհեստը նրան իրավունք է տվել նկարել թագավորական ընտանիքի երեխաներին և թոռներին իրենց կենդանիների հետ։

Իր ժամանակ նկարիչը ցուցադրվել է յուղանկարչության թագավորական ինստիտուտում (Royal Institute of Oil Painters), Ուլկերի նկարով, Մանչեստրի նկարով։ Նրա նկարների մեծ մասը պահվում է Լիդեր Լեվերի նկարծական հավաքածուում Պորտ-Սանլայթում (Port Sunlight):

Նկարիչը մահացել է 1894 թվականին 49 տարեկան հասակում Լոնդոնում։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Barber suspense.jpg|Աղոթք, 1894
Պատկեր:Charles Burton Barber1.jpg|Դպրոցում 1883
Պատկեր:Queen-Victoria-with-John-Brown.jpg|Վիկտորիա թագուհին Ջոնոմ Բրաունոմի հետ, 1894
Պատկեր:Charles Burton Barber - A Special Pleader.jpg|Պաշտպանը, 1893


## Գրականություն
* Furniss, Harry. *The Works of Charles Burton Barber* (London: Cassell, 1896)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Чарльз Бертон Барбер
* Barber online (ArtCyclopedia)
* Rehs Galleries, Inc’s Bio and image of Off to School
* Biography of Barber
* Works in the Royal Collection
* Biography & Selected Paintings of Charles Burton Barber
* Paintings by Barber (Art Renewal Center Museum)
* Girl with dogs (Painting at the Lady Lever Art Gallery)
* In Disgrace (Painting sold at

Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ
Խաղալիք տղա

**''«Խաղալիք տղա»**,* իսպանական դրամա, նկարահանվել է *Atresmedia*-ի և *Plano a Plano*-ի կողմից։ Գլխավոր դերերում են՝ [[Խեսուս Մոսկերա]]ն, Քրիստինա Կաստանոն և [[Մարիա Փեդրազա]]ն։ Պրեմիերան կայացել է FesTVal-ում և Atresplayer Premium-ում 2019 թվականի սեպտեմբերին։

== Սյուժե ==
Հուգո Բելտրանը ([[Խեսուս Մոսկերա]]) երիտասարդ, գեղեցիկ ու անհոգ մերկապարող է։ Մի առավոտ` գիշերային երեկույթից և անկարգություններից հետո, արթնանում է առագաստանավում` իր սիրուհու՝ Մակարենա Մեդինայի ամուսնու այրված դիակի կողքին, Մակարենա Մեդինան հասուն և ուժեղ կին է, որի հետ Հուգոն կրքոտ սեռական հարաբերություններ է ունենում։ Հուգոն չի հիշում որևէ դեպք, որը տեղի է ունեցել հանցագործության գիշերը, բայց համոզված է, որ ինքը ոչ թե մարդասպանն է, այլ իրեն մեղադրելու համար նախատեսված հավաքույթի զոհը։ Արագ դատավարությունից հետո նրան դատապարտում են տասնհինգ տարվա ազատազրկման։

Յոթ տարի անց նրան բանտում այցելում է երիտասարդ փաստաբան Տրիանա Մարին ([[Մարիա Փեդրազա]]), որը ներկայանալով խոշոր փաստաբանական գրասենյակ՝ առաջարկում է օգնել իրեն, վերաբացել գործը և փորձել ապացուցել իր անմեղությունը նոր դատավարության ընթացքում։ Չնայած, որ Հուգոն չի վստահում առաջարկին, Տրիանան կարողանում է դատապարտումը չեղյալ հայտարարել և Հուգոն ազատվում է բանտից՝ պայմանական փորձաշրջանով և սպասում է նոր դատավարություն, որի ընթացքում պետք է կարողանան ապացուցել Հուգոյի անմեղությունը։

Այդ պահից սկսած՝ Տրիանան և Հուգոն պետք է աշխատեն միասին, որպեսզի փորձեն պարզեն այդ բարդ դավադրությունը, որն անմեղ մարդուն բանտ է բերել։ Նրանց հարաբերությունները հարթ չեն ընթանում, քանի որ նրանք երկուսն էլ տարբեր բնավորությամբ մարդիկ են։ Մեկը աշխատասեր, պատասխանատու և լուսավոր ապագայով իրավաբան է, իսկ մյուսը՝ գիշերների տեր, նախկին բանտարկյալ, որը համարվում է մարդասպան։

== Դերասանական կազմ ==
=== Գլխավոր դերերում ===

* [[Խեսուս Մոսկերա]]՝ *Հուգո Բելտրան Գոնսալես*
* Քրիստինա Կաստանո՝ *Մակարենա Մեդինա դե Սոլիս*
* [[Մարիա Փեդրազա]]՝ *Տրիանա Մարինե*
* [[Խոսե դե լա Տորե]]՝ *Իվան*
* Կառլո Կոստանցիա՝ *Ջաիրո* *Սոտո*
* Ռաուդել Ռաուլ Մարտիատո՝ *Հերման*
* Խուանխո Ալմեյդա՝ *Անդրեա Նորման Մեդինա*
* Ջոզե Մանուել Սեդա՝ *Բորխա Մեդինա դե Սոլիս*
* Ալեքս Գադեա՝ *Մատեո Մեդինա դե Սոլիս*
* Խավիեր Մորա՝  *Անխել Ալթամիրա*

=== Երկրորդ պլանի դերասաններ ===
* Կառլոս Շոլց՝ *Օսկար*
* Նիա Կաստրո՝ *Կլաուդիա*
* Միրիամ Դիազ-Արոկա ՝ *Ֆոնդապահ Լուիզ Գուտյերես*

=== Հատուկ հյուր աստղեր ===
* Սինտա Ռամիրես՝ *Լուսիա*
* Վիրգիլ Մաթե՝ *Ֆիլիպ Նորման''

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Քրեական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:2010-ականների հեռուստասերիալներ
Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում

«**Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում**» (Շոշափելիքի այլաբանություն), դանիական ծագմամբ «ռեալիստ  նկարիչների» իտալական դպրոցի հայտնի ներկայացուցիչ, Ռեմբրանդտի սան Բերնարդ Կեյլի դիմանկարային աշխատանքը։ Կտավը Սերպուխովի պատմության և արվեստի թանգարանի հավաքածուի ամենահայտնի գործերից է։

## Պատմություն
Որոշ ժամանակ նկարը պատկանել է մոսկովյան կոլեկցիոներ Յու.Մերլինին, ումից այն ձեռք է բերել սերպուխովցի ձեռնարկատեր Աննա Վասիլևնա Մարաևան։ 1920 թվականին, ազգայնացումից հետո, այն տեղափոխվել է Սերպուխովի թանգարանի հավաքածուներ։ Վերականգնվել է 1958 թվականին։

2006 թվականին «Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում» կտավը, Սերպուխովի թանգարանի հավաքածուներից Իզակա դե Յաուդդերվիլի «Գիտնականը աշխատասենյակում» նկարի հետ մեկտեղ, ներկայացվել է Պուշկինի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանի «Ռեմբրանդտը, նրա նախորդներն ու հետևորդները» ցուցահանդեսում, Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի տարբեր թանգարանների այլ կտավների հետ միասին։

## Գեղարվեստական բնութագիր
Ենթադրվում է, որ «Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում» կտավի կերպարում արտացոլված է խորը հոգեբանության և սովորական, հասարակ մարդու ներաշխարհի հետաքրքրության համադրությունը, որը փոխառված է Ռեմբրանդտից։ Կտավին բնորոշ է նկարչության լայն, կորպուսային ոճը, ինչպես նաև հնչեղ, դեկորատիվ գունային բույլը, որը կրում է իտալական նկարչության ազդեցությունը։ Ենթադրվում է, որ այս կտավը, 1962 թվականին Պուշկինի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանին հանձնված «Մոմով պառավը» կտավի հետ միասին, ի սկզբանե, հանդիսացել է «Հինգ զգացմունք» հավաքածուի մաս՝ անձնավորելով շոշափման զգացումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1650 նկարներ
Կատեգորիա:Սերպուխովի պատմության և արվեստի թանգարանի նկարներ
Դամյեն Աբադ

**Դամյեն Աբադ** (, ), ֆրանսիացի քաղաքագետ և Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի (2019 թվականից), «Հանրապետականները» կուսակցության ֆրակցիայի առաջնորդը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1980 թվականի ապրիլի 5–ին Նիմում և ավարտել է Քաղաքական հետախուզությունների ինստիտուտը (Բորդո)։ 2008 թվականին ընտրվել է Վովերի Գար դեպարտամենտի մունիցիպալ խորհուրդի անդամ, իսկ 2009 թվականին ընտրվել է որպես Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր և նաև Օվերն-Ռոն-Ալպերի ռեգիոնալ խորհուրդի պատգամավոր։ 2012 թվականին ընտրվել է Ժողովրդական շարժման միության անդամ, իսկ 2015 թվականին եղել է Էն դեպարտամենտի խորհրդի անդամ և 2017 թվականին դարձել է դրա նախագահը։

2019 թվականի նոյեմբերի 6-ին 64 պատգամավորների ձայնների շնորհիվ ընտրվել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի «Հանրապետականները» կուսակցության ֆրակցիայի նոր առաջնորդը (նրա մրցակիցը՝ Օլիվյե Մառլեյինն է, որին աջակցել է 37 մարդ)։

## Բռնաբարության մեղադրանքներ
Ըստ Mediapart-ի կողմից 2022 թվականի մայիսի 21-ին հրապարակված հետաքննության՝ նախարարին մեղադրում են միմյանց հետ կապ չունեցող երկու կանայք բռնաբարության համար, որոնք, նրանց կարծիքով, տեղի են ունեցել 2010 և 2011 թվականներին։ Մայիսի 16-ին զեկույց է ուղարկվել ղեկավարներին։ Երկու կուսակցությունները՝ Les Républicains և Renaissance, քաղաքականությունում սեքսիստական և սեռական բռնության աստղադիտարանի կողմից։ Վարչապետ Էլիզաբեթ Բորնը վստահեցնում է, որ զեկույցի առկայությունը հայտնաբերել է Mediapart-ի հոդվածում։ Մայիսի 20-ին Քրիստոֆ Կաստաները հերքեց, որ ստացել է զեկույցը[42]: Փարիզի դատախազությունը հաստատում է նույն բողոքողի կողմից ներկայացված երկու բողոքների առկայությունը, որոնք մերժվել են 2012 և 2017 թվականներին[43]։

Mediapart-ի կողմից հրապարակված նամակում նախարարը հերքում է այս մեղադրանքները և «խստորեն հաստատում է, որ սեռական հարաբերությունները, որ կարողացել է ունենալ, միշտ հիմնված են եղել փոխհամաձայնության սկզբունքի վրա»[44],[45]. 46]։ Նա պնդում է, որ իր հաշմանդամությունը անհնարին է դարձնում մի շարք արարքներ, որոնց համար իրեն մեղադրում են[46],[43], ենթադրյալ տուժողները իրենց հերթին պնդում են, որ նա օգտագործում է իր հաշմանդամությունը՝ իրենց մեղավոր զգալու համար[4]։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քաղաքագետներ