Ֆար Բրետոն

**Ֆար Բրետոն** (հայտնի է նաև որպես Far Breton) ավանդական բրետոնական աղանդեր է, որը տարածված է Լիդավիայում։ Լիդավերեն լեզվում այն կոչվում է Ֆար Բրետոն (կամ Far au Four), իսկ ֆրանսերենում՝ Far Breton։

Այս աղանդերի հիմքը բաղադրությամբ նման է clafoutis-ի թանձրուկին, այն պարունակում է ձվով և կաթով պատրաստված կրեմ (ինչպես ֆլանը), որին ավելացվում է ալյուր։ Չորացրած սալորները (prunes) կամ չամիչը սովորական լրացուցիչ բաղադրիչներ են։

Հայտնի է նաև մի շարք բաղադրատոմսեր, որոնք առաջարկում են չոր մրգերը նախապես ներծծել ալկոհոլի մեջ, սա ավանդական բաղադրատոմսի մաս չի կազմում, բայց ստեղծում է հետաքրքիր տարբերակ։

## Ծագում
«Far» կամ «Farz» բառը ծագում է լատիներեն «farn» բառից, որը նշանակում է «ցորեն» կամ «հացահատիկ»։

Ըստ որոշ աղբյուրների՝ բրետոնական խոհանոցում գոյություն ունի ավելի քան 60 տարբեր տեսակների «farz»։

«Forn» բառը համապատասխանում է ֆրանսերեն «four» (փուռ) բառին և վերաբերում է փռում կամ ջեռոցում թխված farz-ին։

## Պատրաստում
thumb|250px|''Ֆար Բրետոն'' ամբողջական վիճակում, «forn» բառը համապատասխանում է «փուռ» բառին և վերաբերում է ուտեստի ջեռոցում թխվելուն

Ֆար Բրետոն-ի հյուսվածքը և գույնը հիշեցնում են պանրով տորթը, այն ունի ոսկեգույն-շագանակագույն կեղև և շատ փափուկ միջուկ։ Համով այն մոտ է թխված պուդինգին, Kaiserschmarrn-ին կամ քաղցր սեմոլինայով կաթնային կերակուրին։ Ֆար Բրետոն-ը կարելի է դիտարկել որպես խաչմերուկ՝ հաստ կրեպի և քաղցր կաթնային կասերոլի միջև։

Խմորը բավականին բարակ է և թխվում է երկար ժամանակ՝ համեմատաբար ցածր ջերմաստիճանում (60-90 րոպե, 150&nbsp;°C), ինչը նրան հաղորդում է իր յուրահատուկ համը։

Բրետոնական ավանդույթում Farz-ը հաճախ թխվում է ավելի «այրված» տեսքով, քան ցուցադրվում է առցանց բաղադրատոմսերում, կասերոլային կրեմի վերին շերտը երբեմն գրեթե սևանում է, այլ ոչ թե պարզապես ոսկեգույն դառնում։

«Farz» բառը լիդավերենում վերաբերում է ջեռոցում թխված կրեպներին։

Ֆար Բրետոն-ի որոշ սխալ թարգմանություններ ներառում են «Phare breton» (լիդավերեն «phare» նշանակում է «փարոս») և «Flan breton» (սակայն իրական ֆլանները պատրաստվում են ջրային բաղնիքում, ինչը տարբերում է դրանք Ֆար Բրետոն-ից)։

## Պատրաստման եղանակ
thumb|250px|Ֆար Բրետոն-ի կտորներ վաճառքի փռում

Բաղադրիչներ

250 գրամ ալյուր

150 գրամ շաքար

4 ձու

1 փաթեթ վանիլային շաքար կամ վանիլի էություն

1 լիտր կաթ

100 գրամ չոր մրգեր (չորացրած սալոր, չամիչ կամ թզի չորամիրգ)

Կարագ

1 բաժակ Calvados կամ ռոմ՝ համի համար

Դարչին՝ համի համար

Պատրաստման եղանակ

Մեծ ամանի մեջ նախապես խառնեք չոր բաղադրիչները՝ ալյուրը, շաքարը և վանիլային շաքարը։

Ավելացրեք ձվերը և լավ խառնեք (կարող եք նաև ձվի սպիտակուցը և դեղնուցը առանձին հարել, ապա միավորել խմորի մեջ)։

Ավելացրեք կաթը և այնուհետև Calvados-ը կամ ռոմը, ըստ ճաշակի։

Կարագով պատեք թխման համար նախատեսված ամանը և նրա մեջ տեղադրեք չոր մրգերը։

Խմորը լցրեք ամանի մեջ՝ չոր մրգերի վրա։

Թխեք 175&nbsp;°C - 200&nbsp;°C նախապես տաքացված ջեռոցում 45-60 րոպե, մինչև որ արտաքին մասը դառնա բաց շագանակագույն և խմորը ամբողջությամբ թխվի։

Թխվելուց հետո վրան շաղ տալ շաքար և/կամ դարչին, ըստ ցանկության։

Այս աղանդերը լավագույնն է մատուցել տաք կամ սենյակային ջերմաստիճանի վրա, որպեսզի նրա հյուսվածքն ու համային բույրերը առավելագույնս բացահայտվեն։

## Պատմություն
Ֆար Բրետոն-ը սկզբնապես հանդիսավոր աղանդեր էր, որը մատուցվում էր միայն հատուկ օրերին, ինչպիսիք են Mardi Gras, Սուրբ Զատիկի Շաբաթ օրը, Զատիկը, ինչպես նաև ավանդական Բրետոնական կրոնական տոնակատարություններն ու ուխտագնացությունները։

Ինչպես կրեպները և հայտնի շիլաները, Ֆար Բրետոն-ը երբևէ գյուղացիական բնակչության կարևոր սնունդներից էր, և նրա բաղադրատոմսը ծնվել է անհրաժեշտությունից։

Քանի որ շատ գյուղացիներ չէին կարողանում իրենց թույլ տալ միս կամ թանկարժեք ուտեստներ, նրանք սնվում էին իրենց իսկ ձեռքի տակ եղած պարզ բաղադրիչներով՝ ալյուր, ձու, կաթ, շաքար և կարագ, որոնք միշտ առկա էին։

Ֆար Բրետոն-ի պատմական նախորդը «Farz» ուտեստն է, որը նախկինում պատրաստվում էր արգանակում։ Այնուհետև այն փշրում կամ կտրատում էին ու մատուցում մսի և բանջարեղենի հետ։

Այս ավանդույթը մինչ օրս պահպանվում է Ֆրանսիայի Penn-ar-Bed (Finistère) դեպարտամենտում, որտեղ հայտնի է «Kig ha Farz» ավանդական ուտեստը, որը հաճախ պատրաստվում և մատուցվում է շաբաթ օրերին։

Far breton 2.jpg|
Far breton 01.jpg|
Far breton 04.jpg|


## Տարբերակներ
### Far nature
Far nature-ը կարելի է համարել այս աղանդերի հիմնական կամ բազային տարբերակը, որն չի պարունակում որևէ լրացուցիչ բաղադրիչ, բացի հիմնական բաղադրիչներից։ Այն պատրաստվում է բացառապես ցորենի ալյուրով։

Ավանդական Far nature-ի խմորի բաղադրատոմսը և ավանդական կրեպի խմորի բաղադրատոմսը գրեթե նույնն են։

### Far de blé noir (Հնդկաձավարի ալյուրով Far)
Այս տարբերակի մեջ օգտագործվում է սարասինի (հնդկաձավար) ալյուր, որը կամ լրացնում է ցորենի ալյուրը, կամ ամբողջությամբ փոխարինում այն։

Եթե բաղադրատոմսը հիմնված է Far nature-ի վրա, ապա ալյուրի ընդհանուր քանակը (ծավալով) պահպանվում է, սակայն ցորենի ալյուրը մասամբ կամ ամբողջությամբ փոխարինվում է սարասինի ալյուրով։

Far մրգերով (Fars aux fruits)

Գոյություն ունեն մրգային տարբերակներ, որոնցում սովորաբար օգտագործվում է միայն մի տեսակ միրգ։

Հնարավոր տարբերակներն են՝

Խնձորով (Far aux pommes)

Չորացրած սալորով (Far aux pruneaux)

Գործով (ծիրանով) (Far aux abricots)

Չամիչով (Far aux raisins secs)

Այս տարբերակների խմորը սովորաբար նման է Far nature-ին, սակայն արդեն չի համարվում այդպես, քանի որ ներառում է մրգեր։
#### Թավայի մեջ
Թավայի մեջ պատրաստվող ֆարը երբեմն կոչվում է *farz pitilig* որոշ աղբյուրներում, նույնիսկ ֆրանսերենում, մինչդեռ սա այս տեսակի ֆարի բրետոներեն անվանումն է։ Բրետանում *farz pitilig* տերմինը լայնորեն հայտնի չէ, և շատերը այս տեսակի ֆարը ճանաչում են միայն որպես *թավայի մեջ ֆար*։

Թավայի մեծ մասը հարմար է այս տեսակի ֆարի համար, բայց ոչ բոլորն են համապատասխանում։ Այն թավաները, որոնք հարմար են, նույնն են, ինչ օգտագործվում են օմլետ պատրաստելու համար։

Թավայի մեջ ֆար պատրաստելու համար սկզբում թավայի մեջ լցնում են ձեթ և կարագ, ապա դնում են կափարիչը և միացնում կրակը։

Երբ կարագը հալվում է և դադարում է ճարճատալ (ինչը սովորաբար նշանակում է, որ թավան բավականաչափ տաք է), խմորը շերեփով տեղափոխում են թավայի մեջ։ Ֆարի համար անհրաժեշտ շերեփների քանակը կախված է շերեփի և թավայի չափերից։ Երբ ֆարի մի կողմը եփվում է, այն պետք է շրջել (կա մի քանի մեթոդ, բայց ամենատարածվածը օգտագործում է ափսե)՝ մյուս կողմը եփելու համար։ Երբ երկրորդ կողմն էլ եփվում է, ֆարը տեղափոխում են ափսեի մեջ (այլ ափսեի, քան այն, որն օգտագործվել է ֆարը շրջելու համար), և եթե ամանի մեջ դեռ խմոր կա, կարելի է պատրաստել ևս մեկ ֆար։

Եփելուց առաջ ամանի մեջ եղած խմորի քանակը սովորաբար բավական է մի քանի ֆար պատրաստելու համար, նույնիսկ մեծ թավայի դեպքում։ Դրա շնորհիվ, վերջին ֆարը պատրաստելու համար խմորի մնացած մասը սովորաբար անմիջապես ամանից լցնում են թավայի մեջ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն
Կատեգորիա:Տորթեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական աղանդեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական խոհանոց