open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կևին Ալվարես Էռնանդես

**Կևին Խավիեր Ալվարես Էռնանդես** (, ), հոնդուրասցի ֆուտբոլիստ, «Նոռչյոպինգ» ֆուտբոլային ակումբի և Հոնդուրասի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հարձակվող։ Ռիո դե Ժանեյրոյում 2016 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի մասնակից։

## Ակումբային կարիերա
Ալվարեսը կարիերան սկսել է «Օլիմպիա» ֆուտբոլային ակումբում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին «Մոտագուայի» դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Հոնդուրասի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2014 թվականին Կևինը դարձել է երկրի չեմպիոն։ 2016 թվականի փետրվարի 21-ին «Պլատենսեի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում։

## Միջազգային կարիերա
2013 թվականին Հոնդուրասի պատանեկան հավաքականի կազմում Ալվարես Էռնանդեսը մասնակցել է Պանամայում կայացած Հյուսիսային Ամերիկայի պատանեկան առաջնությանը։ Նա մասնակցել է ԱՄՆ-ի, Կուբայի և երկու անգամ՝ Մեքսիկայի դեմ խաղերին։

Նույն թվականին Կևինը մասնակցել է ԱՄԷ-ում կայացած ֆուտբոլի աշխարհի 2013 թվականի պատանեկան թիմերի առաջնությանը։ Նա մասնակցել է Ուզբեկստանի, Շվեդիայի, ԱՄԷ-ի, Սլովակիայի և Բրազիլիայի պատանեկան հավաքանների դեմ խաղերին։

2015 թվականին Ալվարես Էռնանդեսն ընդգրկվել է Հոնդուրասի երիտասարդական հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Ճամայկայում կայանալիք ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել Է Մեքսիկայի, Սալվադորի և Գվատեմալայի երիտասարդական հավաքականնների դեմ խաղերին։ Նույն տարում Կևինը մասնակցել է Նոր Զելանդիայում ընթացող ֆուտբոլի 2015 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարին նա մասնակցել է Ուզբեկստանի, Ֆիջիի և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։ Ուզբեկների դեմ խաղում Կևինը դարձել է գոլի հեղինակ։

2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Կուբայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նորամուտն է նշել Հոնդուրասի հավաքականի կազմում։

2016 թվականին Հոնդուրասի օլիմպիական հավաքականի կազմում Կևինը մասնակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյում 2016 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերին։ Նա մասնակցել է Ալժիրի, Արգենտինայի, Հարավային Կորեայի և Նիգերիայի օլիմպիական հավաքականների դեմ խաղերում։

## Ձեռքբերումներ
«*Օլիմպիա*»
*Հոնդուրասի ֆուտբոլի 2014 թվականի առաջնության խաչեմպիոն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Статистика на soccerway

Կատեգորիա:1996 ծնունդներ
Կատեգորիա:Նորչյոպինգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 3 ծնունդներ
Մալինա Վայսման

**Մալինա Օպալ Վայսման** (, ), ամերիկացի դերասանուհի և ֆոտոմոդել, որն առավել հայտնի է «Լեմոնի Սնիկեթ։ 33 դժբախտություն» սերիալի գլխավոր դերի՝ Վայոլեթ Բոդլերի, ինչպես նաև «Նինջա կրիաներ» ֆիլմի մանուկ Էյփրիլ Օ’Նիլի և «Սուպերգրլ» հեռուստասերիալի մանուկ Կարա Զոր-Էլի դերերով։

## Վաղ կյանք
Վայսմանը ծնվել է 2003 թվականի մարտի 12-ին Նյու Յորքում։ Ունի ավագ քույր, որի ծննդյան օրը հենց դերասանուհու ծննդյան օրն է։

## Կարիերա
Վայսմանը մոդել և դերասանուհի է, որը մոդելի իր կարիերան սկսել է ութ տարեկան հասակում՝ հետևելով մոր հետքերին, որի գործակալությունը նկատել է նրան։ Կեցվածք է ընդունել այնպիսի բրենդների և դիզայներների համար, ինչպիսիք են Քելվին Քլայնը, Ռալֆ Լորենը, *Benetton Group*-ը, *[[Levi Strauss & Co.]]*-ը, *DKNY*-ը և *[[H&M]]*-ը։ Նկարահանվել է *Chattem*-ի, *[[Maybelline]]*-ի և Իմ փոքրիկ պոնի-ի համար գովազդային տեսահոլովակներում։

Կինոյում առաջնաելույթ է ունեցել 2014 թվականին՝ նկարահանվելով «Նինջա կրիաներ» ֆանտաստիկ-կատակերգական ֆիլմ էքշնում, որում կատարել է մանուկ Էյփրիլ Օ’Նիլի դերը։ Միևնույն ժամանակ կերպարի մեծահասակ տարբերակը խաղացել է Մեգան Ֆոքսը։

2015 թվականին Վայսմանը նկարահանվել է Warner Bros. Television-ի «Սուպերգրլ» հեռուստասերիալում, որում խաղացել է մանուկ Կարա Զոր-Էլի դերը։ Հերոսուհու մեծահասակ տարբերակը խաղացել է Մելիսա Բենոիսթը։

2016 թվականին դերասանուհին նկարահանվել է «Ծարավը» և «9 կյանք» ֆիլմերում։ Վերջինիս գլխավոր դերերում խաղացել են Քևին Սփեյսին և Ջենիֆեր Գարները, իսկ ինքը՝ Մալինան, խաղացել է ՌեՌեբեկա Բրենդի դերը։ Պատկերը վարձույթով է տրվել 2016 թվականի օգոստոսին։ 2017-2019 թվականներին Վայսմանը նկարահանվել է «Լեմոնի Սնիկեթ։ 33 դժբախտություն» սերիալում, որում կատարել է գլխավոր՝ Վայոլեթ Բոդլերի դերը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Ուիլյամ Էշլի

Սըր **Ուիլյամ Ջեյմս Էշլի** (, ), բրիտանացի տնտեսագետ, պատմական դպրոցի ներկայացուցիչ, պրոֆեսոր, գրող։

## Կենսագրություն
Բարձրագույն կրթություն է ստացել Օքսֆորդում՝ Բալիոլ քոլեջում։ Օքսֆորդում նրա վրա ազդել են Ջոուեթը, եպիսկոպոս Ուիլյամ Սթաբսը և հատկապես տնտեսության պատմաբան Առնոլդ Թոյնբի ավագը։ 1888 թվականի հուլիսին ամուսնացել է Մարգարետ Հիլի հետ և նույն տարվա ամռանը նրա հետ մեկնել Կանադա, որտեղ ստացել է ակադեմիական պաշտոն։ 1888-1892 թվականներին աշխատել է Տորոնտոյի (Կանադա) համալսարանում՝ որպես քաղաքական և սահմանադրական պատմության պրոֆեսոր։

1892-1901 թվականներին Հարվարդի համալսարանում (ԱՄՆ) դասավանդել է տնտեսական պատմություն։

1888-1893 թվականներին հրատարակել է իր առավել նշանակալի աշխատությունը՝ «Անգլիայի տնտեսական պատմությունը՝ կապված տնտեսական տեսության հետ», որը լուսաբանում է անգլիական տնտեսության զարգացումը միջնադարում։ 1897 թվականին աշխատանքը հրատարակվել է ռուսերենով։

1901 թվականին Էշլին հեռացել է Հարվարդից։ 1900-1925 թվականներին եղել է Բիրմինգհեմի համալսարանի (Մեծ Բրիտանիա) առևտրի և ֆինանսների պրոֆեսոր։

1917 թվականի հունիսի 16-ին ասպետի կոչում է ստացել։

Նա մահացել է 1927 թվականի հուլիսի 23-ին։ Նրա պատկերով կտավը կախված է Դիմանկարների ազգային պատկերասրահում։

## Հիմնական աշխատություններ
* 1888. ''An Introduction to English Economic History and Theory, Part I: The Middle Ages''; 4th ed. (1909), on line, McMaster University., գիրք՝ նվիրված Առնոլդ Թոյնբի ավագի հիշատակին
* 1893. ''An Introduction to English Economic History and Theory, Part II: The End of the Middle Ages,'' (1893); 4th ed., (1906) on line, McMaster University
** Անգլիայի տնտեսական պատմությունը՝ կապված տնտեսական տեսության հետ, Մ., 1897, 815 էջ
* 1900. *Surveys historic and economic*
* 1903. ''The Tariff Problem,'' Westminster, P. J. King
* 1903. *The adjustment of wages: a study in the coal and iron industries of Great Britain and America,* London, Longmans, Green
* 1904. *The Progress of the German working classes in the last quarter of the century,* London: Longmans, Green & Co
* 1907. *The Present Position of Political Economy*, *Economic Journal,* 17(68), pp. 467–89
* 1912. *Gold and Prices*
* 1914. ''The Economic Organisation of England: An Outline History,'' London: Longmans, Green & Co 

## Տես նաև
* Պատմական դպրոց
* Տնտեսության պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Economic History Society
* Birmingham Business School 
* Notice of Knighthood in an edition of the London Gazette 
*William James Ashley archival papers held at the University of Toronto Archives and Record Management Services

Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Կանադացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
ՆԱՏՕ-ի դրոշ

**ՆԱՏՕ-ի դրոշ,** ընդունվել է 1953 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ՆԱՏՕ-ի հիմնադրումից երեք տարի հետո։ Դրոշի կապույտ գույնը խորհրդանշում է Ատլանտյան օվիկանոսը, իսկ սպիտակ շրջանը միասնության խորհրդանիշն է։

## Պատմություն
Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ստեղծվել է 1949 թվականի ապրիլի 4-ին, երբ 12 պետություն ստորագրել է Հյուսիսատլանտյան պայմանագիրը՝ Խորհրդային Միության սպառնալիքին դիմակայելու համար։  ՆԱՏՕ-ի առաջին դրոշի հանդիսավոր բացումը եղել է 1951 թվականի հոկտեմբերի 5-ին՝ դրա ձևավորմանը մասնակցած Դուայթ Էյզենհաուերի կողմից։ Այդ կանաչ դրոշը դարձել է *Supreme Headquarters Allied Powers Europe* շտաբի դրոշը *(SHAPE)*, որը մինչ օրս օգտագործում է այն։

ՆԱՏՕ-ն, ցանկանալով *SHAPE-*ից տարբերվող դրոշ ունենալ, սկսել է զբաղվել նոր դրոշի ստեղծման գործով։ Այդ հարցով մասնավորապես զբաղվել է նոր ձևավորված Տեղեկատվական քաղաքականության խումբը։ Հյուսիսատլանտյան խորհրդի հետ բազմաթիվ քննարկումներից հետո որոշվել է ստեղծել պարզ, բայց միաժամանակ տիպիկ դրոշ, որը նաև կընդգծեր դաշինքի խաղաղասիրական նպատակները։

1953 թվականի հոկտեմբերի 14-ին բազմաթիվ տարբերակներից ընտրվել է մեկը։ Հոկտեմբերի 28-ին ՆԱՏՕ-ի առաջին գլխավոր քարտուղարը՝ Հասթինգ Իսմայը, հայտարարել է դրոշի ընդունման մասին որոշումը։ Նա նաև մեկնաբանել է ընտրված դիզայնի խորհրդանշական կողմը։

Դրոշը մեծ քննադատության է արժանացել․ մասնավորապես՝ ԱՄՆ կոնգրեսմեն Ջոն Վուդը կարծում էր, որ դրոշը «տարօրինակ և այլմոլորակային լաթ է»։ Նա այդ դիտողություններն արել է այն միջադեպից հետո, երբ Վիրջինա նահանգի Նորֆոլկ քաղաքում՝ *Supreme Allied Commander Atlantic* շտաբում, ԱՄՆ դրոշը փոխարինվել է ՆԱՏՕ-ի դրոշով։

1953 թվականի նոյեմբերի 9-ին՝ Փարիզում կայացած Հյուսիսատլանտյան ցուցահանդեսի ժամանակ, բարձրացվել է ՆԱՏՕ-ի նոր դրոշը։ Արարողության մանրամասները հայտնի չեն, որովհետև որևէ արձանագրություն չի պահպանվել։

**Խորհրդանշական իմաստ**

Դրոշի գույներն ունեն մշակութային, քաղաքական և տարածաշրջանային նշանակություն։ Մուգ կապույտը խորհրդանշում է Ատլանտյան օվկիանոսը, իսկ սպիտակ շրջանը՝ ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների միասնությունը։ «Վարդերի քամին» խորհրդանշում է խաղաղության ճանապարհը՝ այն նպատակը, հանուն որի պայքարում են անդամ երկրները։

## Պատկերասրահ

Flag of Supreme Headquarters Allied Powers Europe.svg|Supreme Headquarters Allied Powers Europe-ի դրոշը, որը 1951-1953 թվականներին օգտագործվել է ՆԱՏՕ-ի կողմից
Flag_of_the_Kosovo_Force.svg|Կոսովոյի ուժերի դրոշը 2008-2009 թվականներին
Flag_of_the_International_Military_Staff.svg|Միջազգային ռազմական շտաբի դրոշը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ
Կատեգորիա:Դրոշներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:ՆԱՏՕ
Պալեկաստրոն

**Պալեկաստրոն** ( ), գյուղ Հունաստանում` Կրետեի արևելքում` Սիտիայից 14 կիլոմետր արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 39 մետր բարձրության վրա։ Ներառված է Կրետե պերիֆերիայի Լեսիթիոն պերիֆերիկ միավորի Սիտիա համայնքում (դիմ)։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 1227 մարդ։ Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ, ձիթապտղի և խաղողի աճեցմամբ։

## Պատմություն
Գյուղն առաջին անգամ հիշատակվել է 1881 թվականին։ Գյուղն իր անվանումն ստացել է արևելյան ծայրամասում գտնվող Կաստրի () բլուրից։

1925 թվականին ստեղծվել է համայնքը ()։ Պալեկաստրոնից հյուսիս ընկած է հնագույն Իտանոս քաղաքը։

Աթենքի բրիտանական դպրոցից հնագետներ Ռոբերտ Բոզանքեթը (*Robert Bosanquet*) և Ռիչարդ Դոքինսը (*Richard Dawkins*) 1902-1905 թվականներին պեղումներ են կատարել գյուղից 2 կիլոմետր հեռավորության վրա և հայտանբերել ուշ մինոական շրջանին վերաբերող քաղաքի ավերակները և վաղ ու միջին մինոական շրջանի գերեզման։ Քաղաքի անունը հայտնի չէ։ Ֆրանսիացի հնագետ Պոլ Ֆորը ենթադրում է, որ դա Դրագմոսն էր ()։ Դրագմոսում էր գտնվում Դիկտեյսկի Զևսի տաճարը։ Պալեկաստրոնի մոտակայքում գտնվող Պեցոֆաս () բլրի վրա հայտնաբերվել են սրբավայրի ավերակները։

Կաստրի բլրի վրա հոմերոսյան և հելլենիստական ժամանակաշրջաններին վերաբերող բնակավայր է հայտնաբերվել։ Պալեո Կաստրո ամրոցը կառուցվել է Կաստրո բլրի վրա՝ վենետիկյան ժամանակաշրջանում։ 1688 թվականին Օսմանյան ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբին այցելել է այնտեղ և այն գտել ավերված։

## Պալեկաստրոն համայնք
Պալեկաստրոնի տեղական համայնքն ընդգրկում է 10 բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 1227։ Տարածքը 85,573 քառակուսի կիլոմետր է։

## Բնակչություն

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Palekastro R09.jpg|Պալեկաստրոնի գլխավոր փողոց
Պատկեր:Palekastro R08.jpg|Եկեղեցի Պալեկաստրոնում
Պատկեր:Palekastro R07.jpg|Լողափ Պալեկաստրոնում
Պատկեր:Palekastro R04.jpg|Մինոական քաղաքի ավերակները Պալեկաստրոնում
Պատկեր:Palekastro R03.jpg|Պեղումների վայրը Պալեկաստրոնում


## Ծանոթագրություններ
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Հացիկ)

**Սուրբ Հակոբ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցուն պատկանող կիսավեր եկեղեցի Հայաստանի Շիրակի մարզի Հացիկ գյուղի հյուսիսային եզրին։

## Պատմություն
Սուրբ Հակոբ եկեղեցին կառուցվել է 1890 թվականին, սև սրբատաշ քարերից։ Վերակառուցվել 20-րդ դարում, բայց 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից մեծ վնաս է կրել և գտնվում է կիսավեր վիճակում։

## Ճարտարապետություն
Եկեղեցին կառուցվել է սև սրբատաշ քարերով։ Կանգուն են մնացել միայն պատերը։ Ծածկն ամբողջությամբ փլվել է։ Դուռը բացվում է հարավային կողմից։ Արևելյան խաչթևերում կիսակլոր աբսիդն է՝ հյուսիսային կողմի խորանով և մկրտության ավազանը, իսկ հարավայինն ամբողջությամբ փլված է։ Խորհրդային տարիներին եկեղեցին օգտագործվել է որպես հացահատիկի պահեստ և կինոդահլիճ։ Եկեղեցուց հյուսիս գտնվում է հին գերեզմանատունը։

## Պատկերասրահ

2024 8 Saint Hakob church.gif
2024 3 Saint Hakob church.gif
2024 1 Saint Hakob church.gif
2024 2 Saint Hakob church.gif
2024 5 Saint Hakob church.gif
2024 6 Saint Hakob church.gif


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շիրակի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Ամուտեղի եկեղեցի

**Ամուտեղի եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արցախի Հանրապետության, Քաշաթաղի շրջանի, Ուռեկան գյուղից դեպի հյուսիս, կառուցվել է 17-րդ դարում։

2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո Քաշաթաղի շրջանի օկուպացվել է Ադրբեջանի կողմից։

Այս եկեղեցու մասին առաջին հիշատակումը կատարվել է Մ. Բարխուդարյանի կողմից։ Պատմելով համանուն գյուղի ամրոցի մասին, նաև խոսում է այս եկեղեցու մասին։  Իսկ  Ս. Կարապետյանը իր  նկարագրությունների մեջ ներկայացվում է  որպես փոքրիկ եկեղեցի և թվագրվում  է 17-ից 18-րդ դարերի։

Եկեղեցին միանավ բազիլիկ կառույց է, ուղղանկյունաձև խորանով և թաղածածկ, կառուցվել է կրաքարով և կրաշաղախով։ Միակ մուտքը արևմտյան կողմից է, քարերն ու բարավորը սրբատաշ են։ Ունի նաև մեկ պատուհան արևելյան կողմից։
Եկեղեցու արտաքին չափերն են  7,67x4,79 մետր։

2019 թվականին եկեղեցին վերանորոգվել և վերաօծվել է Սուրբ Վարդան անունով։

Արցախյան երրորդ պատերազմի ռազմական գործողությունների ընթացքում եկեղեցին չի տուժել, հետպատերազմյան վիճակի մասին տեղեկություններ չկան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ
Օպոլյան վոյեվոդություն

**Օպոլյան վոյեվոդություն** (), վոյեվոդություն, որը գտնվում է Լեհաստանի հարավ-արևմուտքում։

## Պատմություն
### 1950-1975
Օպոլյան վոյեվոդությունը հիմնվել է 1950 թվականին, Սիլեզիա-Դոմբրովյան վոյեվոդության բաժանման արդյունքում, որից էլ առաջացել են Օպոլյան և Կոտովիցկյան վոյեվոդությունները։ Բացի այդ, նոր Օպոլյան վոյեվոդությունը իր մեջ ներառում էր Բժեգի և Նամիսլուվի գավառները, որոնք մինչ այդ գտնվում էին Վորցլավյան վոյեվոդության տիրապետության տակ։

### 1975-1998
1975-1998 թվականներին Օպոլյան վոյեվոդությունը Գոժուվ-Սլյոնսկի, Քշանովից, Կուզնյա-Ռացիբորսկ, Օլեսնո և Ռացիբուժ քաղաքների հետ եղել է Կատովիզկ և Չենստոխովսկ վոյեվոդությունների գմինի մի մասը։

### 1999 թվականի հունվարի 1-ից
1998 թվականի վարչական բարեփոխման արդյունքում Օպոլյան վոյեվոդությունը նախկինում գմինին տրված Գոժուվ-Սլյոնսկի և Օլեսնո քաղաքների հետ վերադարձվում է, և բացի այդ, Օպոլյան վոյեվոդությանն են անցել Չենստոխովյան կազմալուծված վոյեվոդության մի քանի գմիներ` Դոբրոձեն և Պրաշկա քաղաքների հետ։

## Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում էր 990.069 մարդ` 2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։

Բնակչության սեռային կազմը 2007 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով`

## Քաղաքներ

## Վարչական բաժանում
Վոյեոդության կազմի մեջ մտնում են 11 գավառներ և 1 քաղաք որպես գավառ դրանք են`

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Historyczny atlas Polski. — Warsz.: Wydawnictwo Demart, 2011. — С. 122—123. — ISBN 978-83-7427-323-7.

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Օպոլյան վոյեվոդություն
Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Լեհաստանում
Մավրիտանիայի ազգային թանգարան

**Մավրիտանիայի ազգային թանգարան** (), հայտնի է նաև **Նուակշոտի ազգային թանգարան** անունով (), ազգային թանգարան է Մավրիտանիայի մայրաքաղաք Նուակշոտում։ Այն գտնվում է Մերկուրե Մարհաբա հյուրանոցից դեպի հարավ-արևմուտք, դե Վիլլե հյուրանոցից արևմուտք, Պարկ Դեյդոուհից հյուսիս-արևմուտք և Օուլդ Աբասի մզկիթից` հյուսիս-արևելք։ Թանգարանը ունի կարևոր հնագիտական և ազգագրական հավաքածուներ։ Այն բաղկացած է երկու պատկերասրահներից, որոնք ցուցադրում են խեցեղենի, նետերի և տեղական հագուստի հավաքածուներ։

## Թանգարանի շենքը
Ազգային թանգարանը գտնվում է երկու հարկանի շենքում, որը կառուցվել է 1972 թվականին, չինացիների կողմից։ Շենքում են գտնվում նաև Մավրիտանիայի գիտահետազոտական ինստիտուտը, Մավրիտանիայի ձեռագրերի պահպանման կենտրոնը և Մավրիտանիայի ազգային գրադարանը։ Թանգարանը կազմված է երկու մշտական և մեկ ժամանակավոր ցուցասրահներից։

## Թանգարանի հավաքածուներ
Գետնահարկի հնէաբանական հավաքածուները ցույց են տալիս Մուստիերյան, Աթերյան և Նոր քարեդարյան գտածոներ, ինչպես նաև` պեղումների արդյունքում ձեռք բերված իրեր Մավրիտանիայի պատմական քաղաքներից, ինչպիսիք են Կումբի Սալեն, Աուդագոստը, Տիշիտը, Ուադանը և Ազուգույը։

Առաջին հարկի ազգագրական հավաքածուներում կան առարկաներ, որոնք պատկանում են Մավրիտանիայի հասարականության տարբեր մշակույթներին։

## Պատկերասրահ

File:NouakchottNationalMuseum5.jpg|Տիշիտի մշակույթի փայլեցրած թերթաքարի գործիքներ
File:NouakchottNationalMuseum2.jpg|Բնաբանով թերթաքարե ափսե Կումբի Սալեից
File:NouakchottNationalmuseum3.jpg|Փոքրիկ արձանիկներ
File:NouakchottNationalmuseum4.jpg|Արաբական կշեռք Սահելիս, 10-րդ դար


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Աֆրիկայում
Կատեգորիա:1972 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ
Կատեգորիա:Մավրիտանիա
Սուրբ Մինաս եկեղեցի (Հակի)

**Սուրբ Մինաս եկեղեցի (Հակի)**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի շրջանի Հակ գյուղի կենտրոնում։

2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո Քաշաթաղի շրջանի շրջանը օկուպացվել է Ադրբեջանի կողմից։

Եկեղեցին եռանավ բազիլիկ կառույց է, որը կառուցված է գորշ-դեղնավուն սրբատաշ և կոպտատաշ քարերով ու կրաշաղախով։ Եկեղեցին այն թաղածածկ է, նրա արտաքին չափերն են (22,58x12,60 մետր)։ Ունի մեկ մուտք հարավային կողմից, սլաքաձև և գլանակներով հարդարված շրջանով։ 
Կա նաև փորագրված արձանագրություն․ 

Եվս մեկ արձանագրություն կա վիմագրի աջ անկյունում․

19- դարաշրջանում եկեղեցին երբեմն հիշատակվել է Սուրբ Գևորգ անվամբ։ Եկեղեցին վերսկսել է գործել որպես Հակի ծխական եկեղեցի  1858 թվականին։ 2009 թվականին  եկեղեցին վերանորոգել է Թուֆենկյան հիմնադրամը՝ Վիրջինիա Դևիսի մեկենասությամբ, որից հետո եկեղեցին վերաօծվել է։

Ցավոք 2020 թվականին ադրբեջանի կողմից սանձազերծված պատերազմից հետո եկեղեցում մասին չկա ոչ մի տեղեկություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Մանուկ Հախվերդյան

**Մանուկ Հախվերդյան** (), իրանահայ դերասան։

## Կենսագրություն
Մանուկ Հախվերդյանը ծնվել է 1963 թվականի հուլիսի 1-ին, Թեհրան քաղաքում։ Դերասանական իր կարիերան սկսել է Աշտարակի դրամատիկական թատրոնում։ Հանդիսանում է  հումորային ժանրի դերասան։ 2002 թվականից որպես դերասան աշխատանքի է անցել Երևանի պետական Կամերային թատրոնում։

Մանուկ Հախվերդյանը եղել է Հայկական երկրորդ հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Պահմտոցի» հաղորդման գլխավոր գործող անձերից մեկը։ Արժանացել է 2-րդ մրցանակի՝ «Հումոր և սատիրա» հանրապետական փառատոնի ժամանակ։ 2011 թվականին պարգևատրվել է Հայաստանի մշակույթի նախարարության պատվոգրով։

## Դերեր
### Ներկայացումներ
*«Կաբառե»
*«Սասունցի Դավիդ Կոպերֆիլդ»
*«Լինսի շոու-ծրագիր»
*«Միսս Հայաստան, դժոխքային կոմեդիա»
*«Ի զեն»
*«Արմմագեդոն»
*«Նախարարական համերգ»։
### Ֆիլմեր
*«Մեր բակը»
*«Ընտրություն»
*«Լռության սիմֆոնիա»
*«Պարոն Մարտիրոս»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ա. Մազմանյանը վերաքննիչ բողոք կներկայացնի
*ԲՐԱ՛ՎՈ, ՎԻՐՏՈՒՈԶ 
*Մանուկ Հախվերդյան

Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Իրանահայ դերասաններ
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Շալվա)

**Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Շալվա)**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի շրջանի Շալվա գյուղում, Բերձորից մոտ 53 կմ դեպի հյուսիս, կառուցվել է 17-րդ դար։

2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո Քաշաթաղի շրջանի շրջանը օկուպացվել է Ադրբեջանի կողմից։

Եկեղեցու մասին պատմական տեղեկություններ առկա չեն։ 
 Առաջին հիշատակությունը կարելի է հանդիպել «Դիվան հայ վիմագրության» աշխատության մեջ, որտեղ նշվում է հետևյալը․
 

## Ճարտարապետություն
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի միանավ բազիլիկ կառույց է, կառուցված է  անմշակ քարով և կրաշաղախով, թաղածածկ է։ Արևելյան կողմում խորանով և զույգ ավանդատներով։ Եկեղեցու մուտքը արևմտյան կողմից է, ունի 4 լուսամուտներ, որոնցից 3-ը արևելյան կողմից են իսկ մեկը արևմտյան։ Աղոթասրահի հյուսիսային պատին կա մկրտության համար ավազան։ Եկեղեցու արտաքին չափերն են (13,50x8,45 մետր)։
Եկեղեցու պատերի մեջ ագուցված են բազմաթիվ  խաչքարեր և տապանաքարեր, նրանց վրա պահպանվել են 17-րդ դարի 3 արձանագրություններ՝ (1611, 1629, 1651 թվականներ)։

2020 թվականին ադրբեջանի կողմից սանձազերծված պատերազմից առաջ եկեղեցին գտնվում էր բավարար վիճակում, իսկ պատերազմից հետո եկեղեցու մասին չկա ոչ մի տեղեկություն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ
Ֆիգեյրա դա Ֆոշ

**Ֆիգեյրա դա Ֆոշ** (պորտուգալերեն՝ **Figueira da Foz**. ), քաղաք, համայնք, ծովային նավահանգիստ Պորտուգալիայում՝ Կոիմբրա շրջանում, Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, Մոնդեգուի գետաբերանի մերձակայքում, շրջանի վարչական կենտրոն Կոիմբրա քաղաքից մոտավորապես 40 կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Զբաղեցնում է 379.05 կմ2 տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 62.125 (այդ ցուցանիշով երկրորդ տեղն է գրավում Կոիմբրայի շրջանում)։

Ծովափնյա զբոսաշրջային քաղաք է՝ լողափերով ու զվարճանքի բազմաթիվ վայրերով։ Այստեղ է գտնվում Իբերական թերակղզու խոշորագույն խաղատունը՝ *Casino Figueira*-ն։

1990-ական թվականներին պլանավորվել է քաղաքի կենտրոնից 7 կիլոմետր հեռավորության վրա կառուցել «*Արծաթե ափ*» միջազգային օդանավակայանը, բայց այն դեռևս չի կառուցվել։

## Ժողովրդագրություն

## Կլիմա
250px|մինի|ձախից|Բարկոշ լողափը փոթորկից առաջ
Ֆիգեյրա դա Ֆոշն ունի միջերկրածովյան կլիմա (*Köppen climate classification*-ի դասակարգմամբ՝ *Csb*)՝ մեղմ, անձրևառատ ձմեռներով ու չոր, տաք ամառներով։ Ամռանը հետկեսօրին հյուսիսարևմտյան ուժեղ քամիներ են հաճախ փչում։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 18-ին մերձարևադարձային *Alpha* ցիկլոնի պատճառած փոթորիկը մեծ սողանք է առաջացրել քաղաքի մերձակայքում։  Ֆիգեյրա դա Ֆոշն ավելի ուժգին հարված էր ստացել 2018 թվականի հոկտեմբերի 13-ին՝ *Leslie* փոթորկի պատճառով։

## Պատկերասրահ


File:Ponte Galante (4954927154).jpg|Հյուրանոցներ
File:Praia de Quiaios.jpg|Լողափ քաղաքի մերձակայքում
File:Busbahnhof Figueira da Foz.JPG|Ավտոբուսի կանգառ
File:20110909 P1080819 Figueira da Foz.jpg|Torre do Relógio-ն
File:20110910 P1080881 Figueira da Foz.jpg|Conchas ամրոցը
File:FozMondego 03.JPG|Քաղաքային լողափերից մեկը
File:Farol do Cabo Mondego.jpg|Մոնդեգուի փարոսը
File:Centro de Artes e Espectáculos.jpg|Արվեստի կենտրոնը
File:PacosdoConcelho.jpg|Համայնքապետարանը
File:20110910_P1080887_Casino_Oc%C3%A9ano._Figueira_da_Foz.jpg|Խաղատուն



## Քույր քաղաքներ
Ֆիգեյրա դա Ֆոշը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

*  **[[Եվպատորիա]]**, Ղրիմ
*  **[[Գրադինյան]]**, Ժիրոնա
*  **Անգոշ**, Նամպուլա
*  **[[Սյուդադ Ռոդրիգո]]**, Կաստիլիա և Լեոն
*  **[[Մորտագուա]]**
*  **[[Պրայա]]**
*  **[[Նյու Բեդֆորդ]]**, Մասաչուսեթս

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*Central Tourist Region
*Figueira's da Foz Municipality
*Photos from Figueira da Foz
*Surf Camp and Surfing Holidays in Figueira da Foz
*Hostel Figueira da Foz
*Surf Camp Figueira da Foz
*Things to do in Figueira da Foz
*Buarcos Surf Report
*Events in Figueira da Foz
*Surf school in Figueira da Foz – Cabedelo

Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի նավահանգիստներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի նավահանգիստներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Ուրուխաչ

300px|մինի|աջից|Արցախի Հանրապետության քարտեզը, որտեղ մուգ շագանակագույնով պատկերված են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո գտնվող տարածքները, իսկ մարմնագույնով՝ Արցախի վերահսկողության ներքո գտնվող տարածքները 2021 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ
**Ուրուխաչ**, գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Ասկերան  շրջկենտրոնից գտնվում է 15 կմ հյուսիս-արևմուտք, Խաչեն գետի աջ կողմում, այգեվետ, աղբյուրաշատ և զովասուն վայրում։ Մտնում էր Խաչեն համայնքի մեջ։

Նախկինում մտել է Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառի մեջ։

## Անվանում
Անվանումն առաջացել է Հասան Ջալալյանների տոհմից սերված խոշոր հողատեր` Ուլի պապի «հլու բաբա» անունից, ի դեպ տվյալ գյուղը նրա նստավայրն է եղել։ Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները. Ուլուբաբ, Ուլուբաբ շեն, Ուլուպապ, Ուլուպապ շեն, Ուրախաչ, Ուրուխաչ, Քարամեջ, Օրախաչ։

## Պատմություն
Մաս­նակիորեն կատարված հետախուզական աշխատանքների ժամանակ քարեդարյան շրջանի մարդու գործունեության հետքեր են արձանագրված ինչպես Արցախի մի շարք գյուղերում, այնպես էլ` Ուլուպապ գյուղի անտառում տեղակայված Պախրայի-կարան քարանձավնե­րում։ 1263 թվականին այստեղ կառուցվել է եկեղեցի, որն այժմ ոչ բարվոք վիճակում է։ 1920 թվականին այստեղ կար 60 տուն, 300 բնակիչ։ Ուլուբաբ գյուղում է ծնվել հայ խորհրդային փիլիսոփա, Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր պրոֆեսոր, ԽՄԿԿ անդամ` Հրաչիկ Շաքարյանը։

Գյուղը հիմնադրել են 1855 թվականին հարևան գյուղերից եկածները գետի ափին, որտեղ նշմարվում էին հին Ուլուպապ գյուղատեղիի հետքերը։ Այնուհետև առողջարար օդի և ապահովության համար բարձրացել են վեր՝ լեռնային սարահարթի վրա։ Հայ-ադրբեջանական 1988-1994 թվականի կռիվներից հետո գյուղը չի վերաբնակեցվել։

## Բնակչություն
1907 թվականին ուներ 30 տուն (191 անձ),  1920 թվականին՝ 60 տուն  (300 անձ), իսկ 1970 թվականին 30 տուն հայ բնակիչ։

## Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը դաշտավարություն, անասնապահությունն ու այգեգործությունն էր։

## Պատմամշակութային հուշարձաններ
Ուլուբաբ գյուղի մոտ է գտնվում 1263 թվականին կառուցված սուրբ Գևորգ վանքը, որը նաև երբեմն կոչվում է գյուղի անունով։ Այն կառուցվել է Շահնշահ Աշոտ թագավորի որդու կողմից՝ հայկական տոմարով 712թ.-ին (1263թ.), բայց տարբեր ժամանակաշրջաններում բազմիցս վերակառուցվել է։

## Անվանի մարդիկ
Ուրուխաչում է ծնվել փիլիսոփայության գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Հրաչիկ Շաքարյանը (ծնվ. 1930 թ.)։

## Ծանոթագրություններ
Ազգային հիշողության թանգարան

**Ազգային հիշողության թանգարան ** (), թանգարան Քիշնևում, Մոլդովայում։ Նվիրված է Բեսարաբիայի և Հյուսիսային Բուկովինայի` խորհրդային օկուպացիայի զոհերին, ինչպես նաև` ոգեկոչում է տարածաշրջանում հակակոմունիստական դիմադրության զոհերի հիշատակը։

## Ընդհանուր նկարագիր

Հիմնադրվել է նախկին քաղբանտարկյալ և այլախոհ Վադիմ Պիրոգանի կողմից։ Թանգարանը տեղակայված է Կոստակե Նեգրուցի փողոց, համար չորս հասցեում և աջակցություն է ստանում «*Կոմունիստական ռեժիմի և ռումինական բանակի պատերազմի վետերանների ասոցիացիա*» հասարակական կազմակերպության կողմից։

1990-ական թվականներին Միհայիլ Ուրսակեն, որը գրավված Բեսրաբիայում 1940-ական թվականների "Arcașii lui Ștefan" դիմադրության կազմակերպության անդամ էր, հիմնադրել է փոքր թանգարան, որն ուներ երկու սենյակ։ Ասոցիացիան կազմալուծվել է, և դրա ցուցանմուշները դարձել են Պատմության ազգային թանգարանի հիմքը։ 3-4 տարի անց, նախկին քաղբանտարկյալ Վադիմ Պիրոգանը, որը Խորհրդային Միության կողմից 1941 թվականին դատապարտվել էր հինգ տարվա աշխատանքային ճամբարի Իրկուտսկում, որոշել է Նիկոլաս Կեիրակի հետ միասին վերակառուցել թանգարանն իրենց վարձակալած 70 մ. քառակուսի սենյակում։

2010 թվականի Մոլդովայի կառավարությունը որոշել է ստեղծել Կոմունիզմի զոհերի առանձին թանգարան, ամենուայնիվ, 2015 թվականի դրությամբ այդպիսի թանգարան դեռևս չի բացվել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Ազգային հիշատակի թանգարանի կայքը

Կատեգորիա:Մոլդովայի թանգարաններ
Կատեգորիա:2002 հիմնադրված թանգարաններ
Թոդոսի խաչքար (Քարադարան)

**Թոդոսի խաչքար**, գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքի կենտրոնում գտնվող Նիկողայոս Ադոնցի անվան Սիսիանի պատմության թանգարանի բակում՝ Քարադարանում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (9.6/32.12)։

## Տեղադրություն

Խաչքարը նախկինում գտնվում էր Անգեղակոթ գյուղի հյուսիսային եզրին, բարձունքի վրայի գերեզմանոցում։ Ներկույմս խաչքարը տեղափոխվել է Սիսիան քաղաքի կենտրոնում գտնվող Նիկողայոս Ադոնցի անվան Սիսիանի պատմության թանգարանի բակ՝ Քարադարան։

## Նկարագրություն

Խարքարի չափերն է 1.71x0.82-0.88x0.15 մետր։ Թույլ շեշտված քիվի կենտրոնում ունի խաչաքանդակ, հիմնախաչը ներառված է հիմքում ուղղանկյուն, վերևում սրածայր խորանում. հորիզո նա կան խա չա թևերի վերնամասում խաղողի զույգ ողկույզներ են, իսկ ար մավազարդի ելուստներն ավարտվում են խաչեր պարզած զույգ ձեռքերի տեսքով (խաչ բուռ)։ Խաչքարի ստորին մասը հարդարված է 8 ու 6 թերթանի վարդյակներով և հավերժության խորհրդանիշով։

## Վիմական արձանագրություն
Անկանոն փորագրությամբ աչքի ընկնող արձանագրությունը զբաղեցնում է խաչքարի արտաքին գրեթե ողջ մակերեսը, 16 տող.

ՅԱՆՈՒՆ ԱՅ, ԵՍ՝ ՆՈՒՐՓԱՇ ԵՒ ԳՈՐԳԻԿ ԴԵՌԱՅԲՈՅՍ ՏՂԱՅՔ, ԿԱՆԿՆԵՑԱՔ ԶԽԱՉՍ Ի ՓՐԿՈՒԹԻ[ՒՆ] ՀՕՐ ՄԵՐ՝ ԹԱԴՈՍԻՆ, ՀՕՐԵՂԲԱՒՐ՝ ՏՐ ՄԿՐ[Տ]ՉԻՆ ԵՒ ՄՕՐ ՈՒ ԴՕՆԴԻՇԻՆ, ՈՎ ԿԱՐԴԱՅՔ ՅԻՇԵՑԷՔ Ի ՔՍ ԹՎ[ԻՆ]:ՊԿԹ: (1420):

Համաձայն արձանագրության՝ դեռևս երիտասարդ Նուրփաշն ու Գորգիկը 1420 թվականին խաչքար են կանգնեցրել իրենց ծնողների, ինչպես նաև հորեղբայր տեր Մկրտչի և Դոնդիշի հոգիների փրկության համար։

## Այլ տեղեկատվություն

* Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում խաչքարը սխալմամբ թվագրված է 1459 թվականով։
* Հրաչյա Պետրոսյանը Նուրփաշ անձնանունը կարդացել է Նուրփայ, Դոնդիշը՝ Դորդիշ։ Հիշատակված Նուրփաշ և Դոնդիշ անձնանուններն ինքնին հետաքրքիր են. Նուր առաջին բաղադրիչով անունները հատկապես 15-րդ դարում հաճախադեպ են, օրինակ՝ Նուրայ, Նուրբակի, Նուրջահան, Նուրխաթուն, Նուրմէլիք, Նուրպէկ և այլն, իսկ Նուրփաշը, ըստ էության, Նուրիփաշա իգական անձնանվան կրճատ ձևն է. այն հիշատակում է նաև Հր. Աճառյանը՝ վկայված 1493 թվակիր Ավետարանի հիշատակարանում՝ իբրև ձեռագրի պատվիրատու։ Դոնդիշ իգական անձնանուն քանիցս վկայված է 15-րդ դարի մատենագրության մեջ. 1458 թվակիր Սաղմոսարանի հիշատակարանում կարդում ենք, որ Զաքարե վարդապետը Խառաբաս տավանքի Իգնատիոս կրոնավորին պատվիրել է գրել և նկարազարդել գրչագիրը՝ իր, եղբորորդի Մկրտիչ սարկավագի, մայր Դոնդիշի և այլոց օգտագործման և հիշատակի համար. 

## Տես նաև

* Անգեղակոթ
* Ամիրշատի խաչքար (Անգեղակոթ)
* Խոցադեղի խաչքար (Անգեղակոթ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի խաչքարեր
Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ
Կատեգորիա:Տեղահանված խաչքարեր
Մայիս Ռաֆայելյան

**Մայիս Գևորգի Ռաֆայելյան** (), հայ ռեժիսոր, արվեստի վաստակավոր գործիչ ( 1983), պրոֆեսոր (1993)։

## Կենսագրություն
Մայիս Ռաֆայելյանը ծնվել է 1939 թվականի հուլիսի 15-ին Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Շահնազար գյուղում՝ այժմ Լոռու մարզի Մեծավան գյուղ։ 1964 թվականին  ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը, Վարդան Աճեմյանի կուրսը։ 1971 թվականից՝ դասավանդել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ 1964-1971 թվականներին եղել է Կիրովականի դրամատիկական թատրոնի,
1973-1977 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի, 1971-1973 թվականներին՝ Արտաշատի պետական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։
1978-1979 թվականներին  Արտաշատի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։

Մահացել է Երևանում 2021 թվականի հուլիսի 1-ին։

## Բեմադրություններ
* «Մի բուռ մանրուք», Պիտեր Մյուլլեր
* «Բոռ» , Վոյնիչ,
* «Մեծապատիվ մուրացկաններ», Հակոբ Պարոնյան,
* «Սատանայի աշակերտը», Բեռնարդ Շոու
* «Սեր և խարդավանք», Շիլլեր Յոհան
* «Պատվի համար», «Քաոս» Ալեքսանդր Շիրվանզադեև այլն։

Մի շարք բեմադրությունների հեղինակ է՝
* «Սասնա ծռեր»,
* «Խաչագողի հիշատակարանը» (ըստ Րաֆֆու) և այլն։

## Գրականություն
* Մայիս Ռաֆայելյան, Երևան, 1993։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ
Գյուղական պատմություն

**«Գյուղական պատմություն»** (), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ գունավոր ֆիլմ,  գյուղատնտեսական թեմաներով կինոպատում, նկարահանել է ռեժիսոր Վիտալի Կանևսկին 1981 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Երիտասարդ տրակտորիստ Գրիշա Գորելովը քաղաքից վերադարձել է հայրենի գյուղ։ Այստեղ նա գտել է ընկերներ և սիրելի կին։ Սակայն կոլտնտեսության նախագահ Զախար Ակիմիչի հետ լուրջ կոնֆլիկտ է ծագում, որը պատրաստ է թողնել վարելահողի մի մեծ հատված…

## Դերերում
* Սերգեյ Պրոխանով – *Գրիգորի Գորելով, մեխանիզատոր
*[[Ելենա Սոլովեյ]] – *Դարյա Սելիվանովա, լաստանավորդ
*Վիկտոր Պավլով – *Զախար Շուբին, կոլտնտեսության նախագահ
*[[Ալեքսանդր Անիսիմով]] – *Ֆեոդոր, մեխանիզատոր
*Օլեգ Շտեֆանկո – *Ժենկա, մեխանիզատոր
*[[Եֆիմ Կամենեցկի]] – *Տարասկին, մեխանիզատոր
*Իգոր Կոմարով – *Պիմենով, հանքի ղեկավար
*[[Ալեքսեյ Միրոնով]] – *Գլուխով, լաստանավորդ
*Վիկտոր Շուլգին – *Սիդոր Պետրովիչ, մեխանիզատոր
*[[Ֆյոդոր Մենիկով]] – *Գերասիմ, մեխանիզատոր
*Յուրի Դուբրովին – *Պշյոնով, ագրոնոմ
*[[Տատյանա Գովորովա]] – *Կվասովա, կթվորուհի
*Իվան Ագաֆոնով – *էպիզոդ
*[[Լիլիա Գուրովա]] – *էպիզոդ
*Լեոնիդ Դյաչկով – *էպիզոդ
*[[Իվան Կրասկո]] – *քննիչ
*Նատալյա Կարեսլի – *էպիզոդ
*[[Օլգա Պլուգատիրևա]] – *էպիզոդ
*Ստանիսլավ Ստանկևիչ – *էպիզոդ, Շուբին, նախագահի որդին
*[[Յուրի Սիդորով]] – *էպիզոդ
*Նիկոլայ Տոչիլին – *էպիզոդ
*[[Իվան Պլոտնիկով]] – *էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարիստ՝ Վիկտոր Պոտեյկին
* Ռեժիսոր՝ Վիտալի Կանևսկի 
* Օպերատոր՝ Նիկոլայ Պոկոպցև 
* Նկարիչ՝ Վսեվոլոդ Ուլիտկո 
* Կոմպոզիտոր՝ Վալերի Գավրիլին 
* Հնչյունային օպերատոր՝ Նատալյա Ավանեսովա

## Տեխնիկական տվյալներ
* Գունավոր
* հնչուն  (քառալիք ստերեոձայն)
* Լայնեկրան

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Деревенская история» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Հարավսլավիայի լեռներում

«**Հարավսլավիայի լեռներում**» (), խորհրդային ռազմական դրամա, որը նկարահանել է ռեժիսոր Աբրամ Ռոոմը «Մոսֆիլմ» ստուդիայում 1946 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հարավսլավական պարտիզանների և Կարմիր բանակի համատեղ պայքարի մասին գերմանական զորքերի և կոլաբորացիոնիստների դեմ։

Խաղաղ սելյանինը բոսնիացի Սլավկո Բաբիչն է (Նիկոլայ Մորդվինով), զենք է վերցնում, երբ պատերազմը եկավ իր շեմին։ Նրա ստեղծած ջոկատը մարտերով ճեղքում է Բրոզ Տիտոյի պարտիզանների հետ կապը։ Մինչդեռ Խորհրդային զինվորները, ազատագրելով հարավսլավական քաղաքներն ու գյուղերը, մոտենում են Բելգրադին։

## Դերերում
* Իվան Բերսենև – *Մարշալ [[Իոսիպ Տիտո|Տիտո]]
* [[Նիկոլայ Մորդվինով]] – *Սլավկո Բաբիչ
* Օլգա Ժիզնևա – *Անջա, Յանկոյի կինը
* [[Նիկոլայ Դուպակ]] – *Տիտոյի համհարզը
* Վսեվոլոդ Սանաև – *կարմիրբանակային Գուբանով
* Տ. Լիկար – *Միլիցա
* Լյուբիշա Յովանովիչ – *Յանկո
* Միշա Միրկովիչ – *Սիմելա, Յանկոյի և Անջայի որդին
* Բորիս Բորոզանով – *Դրագոյլո
* Վլադիմիր Սկրբինշեկ – *Համդիա
* Դրագուտին Տոդիչ – *Բլաժո
* Ստանե Չեսնիկ – *Դուշան
* Վյեկոսլավ Աֆրիչ – *ուսուցիչ Իվո / գեներալ [[Դրաժա Միխայլովիչ]]
* Բոյան Ստուպիցա – *գերմաներեն ֆելդմարշալ Ռոմել
* Ի. Ցեսար – *գերմանացի գեներալ Շմուլց
* [[Անտե Պավելիչ]] – *ուստաշի խորվաթական ռեժիմի ղեկավարը (լուսագրերում նշված չէ)
* Օլիվերա Մարկովիչ

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Աբրամ Ռոոմ
* Սցենարի հեղինակ՝ Գեորգի Մդիվանի
* Օպերատոր՝ Էդուարդ Տիսսե
* Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Բիրյուկով

## Նշանակություն
Խորհրդային-հարավսլավական պառակտումից և ԽՍՀՄ-ի և ՀՍՖՀ-ի միջև հարաբերությունների սառեցումից հետո ֆիլմը, որում Տիտոյին մարմնավորել  է խորհրդային դերասան Իվան Բերսենևը մի քանի տասնամյակների ընթացքում գտնվել է կինոդահլիճների դարակներում և արգելվել է ցուցադրել Հարավսլավիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Հարավսլավիայի լեռներում» ֆիլմը imdb կայքում

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1946 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հարավսլավական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Մեծ երեխաներ

**«Հասուն երեխաներ»** (), 1961 թվականի խորհրդային կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիլեն Ազարովը Վալենտինա Սպիրինայի սցենարով «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Անատոլի Կուզմիչ Կորոլյովը (Ալեքսեյ Գրիբով) թոշակի է անցնում։ Նա իր կնոջ՝ Տատյանա Իվանովնայի (Զոյա Ֆեոդորովա) հետ ծրագրում են,  թե ինչ են անելու և ինչով են զբաղվելու հետագայում։ Նրանց դուստր Լյուդմիլա (Լիլիանա Ալեշնիկովա) առանց նախազգուշացման տուն է բերում ամուսնուն՝ Իգորին (Ալեքսանդր Դեմյանենկո)։ Այն հարցին, թե ինչպես են նրանք պատրաստվում ապրել, երիտասարդները պատասխանում են, որ Մոսկվայի ծայրամասում սենյակ են վարձելու, բայց հետո համաձայնում են ապրել Լյուդայի ծնողների սենյակում։ Նորապսակները իրենց սենյակից ծնողների սենյակ են տանում այն նկարը, որը նրանք ձեռք էին բերել 28 տարի առաջ՝ նոր 1930 թվականի առթիվ։

Լյուդմիլան ու իր ամուսինն աշխատում են որպես ճարտարապետ։ Նոր միկրոշրջանի նախագծումը վստահված է այն բրիգադին, որը գլխավորում է Իգորը։ Երիտասարդները հավաքվում են կրտսեր Կորոլյովների մոտ և քննարկում նոր շինարարությանը վերաբերող երազանքները, հեռանկարներն ու դժվարությունները։ Շուտով երիտասարդները երեխա են ունենում և որոշում են նրան դաստիարակել տանը՝ առանց մանկապարտեզ տալու։

## Դերերում
* Ալեքսեյ Գրիբով – *Անատոլի Կուզմիչ Կորոլյով
* [[Զոյա Ֆեոդորովա]] – *Տատյանա Իվանովնա Կորոլյովա
* Լիլիանա Ալեշնիկովա – *Լյուսյա Կորոլյով
* [[Ալեքսանդր Դեմյանենկո]] – *Իգոր Նիկոլաևիչ Վինոգրադով
* Վսեվոլոդ Սանաև – *Վասիլի Վասիլևիչ, ընտանիքի բարեկամ
* [[Նիկոլայ Գրաբբե]] – *ոստիկան
* Գենադի Բորտնիկով – *սիրահարված 
* [[Մարինա Խատունցևա]] – *սիրահարված
* Կոնստանտին Խուդյակով – *երիտասարդ ճարտարապետ
* [[Ալեքսանդր Լեբեդև]] – *ճարտարապետ
* Անդրեյ Տուտիշկին – ''Բորիս Վլադիմիրովիչ, ճարտարապետ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Վալենտինա Սպիրինա
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վիլեն Ազարով
* Ռեժիսորներ՝ Վ. Գլազկով, Աիդա Մանասարովա
* Օպերատորներ՝ Սերգեյ Զայցև, Վլադիմիր Մեյբոմ
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ֆլյարկովսկի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Երեք ընկեր (ֆիլմ, 1935)

**«Երեք ընկեր»** (), խորհրդային կինոկատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սեմյոն Տիմոշենկոն 1935 թվականին։ Ֆիլմում դերասան Նիկոլայ Բատալովը կատարել է իր վերջին դերը կինոյում։

## Սյուժե
Մի փոքր քաղաք է գալիս նոր շինարարության պետ Զայցևտ։ Այստեղ աշխատում են Կարմիր բանակի նրա նախկին երկու զինակիցներ՝ թղթի գործարանի տնօրեն Գլինկան ու փայտեղենի լաստառաքման պետ Լացիսը։ Զայցևը պայքարում է թղթի գործարանի արագ ընդլայնման համար և շրջապատում է իրեն կորզիչների ու շահամոլների խմբով։ Չնայած վաղեմի բարեկամությանը, մի շարք բացահայտումներից հետո նա ստիպված է լքել քաղաքը։

## Դերերում
* Նիկոլայ Բատալով – *Լացիս
* [[Վերոնիկա Պոլոնսկայա]] – *Իրինա (Արինա), Լացիսի կինը
* Անատոլի Գորյունով – *Գլինկա
* [[Տատյանա Գուրեցկայա]] – *Վարյա, Գլինկայի կինը
* Միխայիլ Ժարով – *Զայցեւ
* Վալերի Սոլովցով – *Գուբենկո
* Նիկոլայ Միչուրին
* Նատալյա Գիցերոտ – ''ատամնաբույժ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Ալեքսեյ Կապլեր, Տատյանա Զլատոգորովա
* Ռեժիսոր՝ Սեմյոն Տիմոշենկո
* Օպերատորներ՝ Վլադիմիր Դանաշևսկի, Բորիս Կուլիկովիչ
* Նկարիչներ՝ Վլադիմիր Կալյագին, Նիկոլայ Սուվորով
* Կոմպոզիտոր՝ Իսահակ Դունաևսկի
* Երգերի տեքստերի հեղինակ՝ Միխայիլ Սվետլով
* Հնչյունային ռեժիսոր՝ Պյոտր Վիցինսկի

## Վիդեո
Ֆիլմը թողարկվել է «Формат А» և «Восток В» տեղայնացնող ընկերությունների կողմից տեսաժապավենների վրա։ Ֆիլմը թողարկվել է նաև DVD-ով «Восток В» ընկերության կողմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1930-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1935 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1930-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Դաստակերտ (Մարտակերտի շրջան)

**Դաստակերտ**, գյուղ Մեծ Հայքի Արցախ աշխարհի Մեծ Իրանք գավառում։ Հետագայում ամայի գյուղ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում։ Մտնում էր Տոնաշեն համայնքի մեջ։

Նախկինում մտնում էր Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառի մետ։ Այդ ժամանակվանից գյուղն ամայի է։

## Անվան ստուգաբանություն
Գյուղը հանդիսացել է Վաչագան թագավորի աղջիկներից մեկի ամառանոցը, որի պատճառով էլ կոչվել է Դաստակերտ։

## Պատմություն
Բնակավայրի մասին հիշատակվում է XII-XIII դարերից։ Գյուղի ավերակների տեղում XX դարի սկզբին Շուշիից ու Զանգեզուրից եկածները հիմնել են նույն անունով փոքրիկ գյուղ։

## Պատմամշակութային հուշարձաններ
Գյուղն ուներ XIV դարի եկեղեցի։ XIV դարում եկեղեցում ընդօրինակվել է ձեռագրեր։ Եկեղեցին կառուցել է Վաչագան թագավորի աղջիկը, որի գերեզմանը գտնվում է այդ եկեղեցու մեջ։

1985 թվականի դրությամբ պահպանվել էր կիսավեր եկեղեցին, որի վրա կար 1276 թվականի մի արձանագրություն, և անտառի տակ թաղված գերեզմանատունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր
Բալետի մենապարուհին

**«Բալետի մենապարուհին»** (), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Իվանովսկին 1947 թվականին։

## Սյուժե
Ռոմանտիկ երաժշտական ֆիլմը պատմում է երկու երիտասարդ արտիստների՝ բալետի պարուհի Նատաշա Սուբոտինայի և օպերային երգիչ Ալեքսեյ Օզերովի ստեղծագործական ուղու մասին, որոնք սիրում են միմյանց։

## Դերերում
* Միրա Ռեդինա – *Նատաշա Սուբոտինա*
* Վիկտոր Կազանովիչ – *Ալեքսեյ Օզերով*
* Օլգա Ժիզնևա – *Վերա Գեորգիևնա Նելիդովա, պարարվեստի ուսումնարանի դասախոս
* Վլադիմիր Գարդին – *Լյուբոմիրսկի, կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր
* Գալինա Ուլանովա – *Սինելնիկովա, բալերինա
* Վլադիմիր Պրեոբրազենսկի – *նրա զուգընկերը
* Նոննա Յաստրեբովա – *Օլգա Վերեյսկայա
* Նինա Բոլդիրևա – *Օլգայի մայրը
* Կոնստանտին Ադաշևսկի – *Օլգայի հայրը
* Ալեքսանդր Օրլով – *Ապոլոն Վլադիմիրովիչ Իվոլգին
* Ֆեոդոր Կուրիխին – *Կուզմա, պարարվեստի ուսումնարանի դռնապան
* Անատոլի Նելիդով-Նատաշայի պապը
* Ալեքսանդրա Տրիշկո – *Նատաշայի տատը
* Մ. Ֆ. Կամալետդինով – *Նիկոլայ Լեբեդև, Նատաշայի զուգընկերը
:Լուսագրերում նշված չէ՝
* [[Տատյանա Պիլեցկայա]] – *էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Արոն Էրլիխ, Ալեքսանդր Իվանովսկի
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Իվանովսկի
* Օպերատոր՝ Արկադի Կոլցատի
* Նկարիչ՝ Իսահակ Մախլիս
* Կոմպոզիտոր՝ Վենեդիկտ Պուշկով

## Քննադատություն
Այն ժամանակվա խորհրդային կինեմատոգրաֆիայի ղեկավար Իվան Բոլշակովը ֆիլմն անվանել է միջակ։

Ֆիլմի թողարկումից կարճ ժամանակ անց Ա. Ստոյանովը քննադատել է այն «Искусство кино» ամսագրում․ «Ամեն ինչ միամիտ ու ծայրահեղորեն անհեթեթ է և տարօրինակ է թվում, որ ֆիլմը, այնուամենայնիվ, հավաքվել է և հավակնում է ինչ-որ ամբողջականության»։ Քննադատի կարծիքով՝ «երաժշտական կոմեդիայի ժանրն այս դեպքում զարմանալիորեն աղքատացել է», իսկ «Ա. Էրլիխի սցենարը ֆիլմի անհաջողության առաջին և գլխավոր պատճառն է»։ Միևնույն ժամանակ գրախոսականում բարձր է գնահատվել գլխավոր դերը կատարող դերասանուհու աշխատանքը․ «Ռեդինան ներքին հմայք ունի, և կարելի է պատկերացնել, թե որքան պայծառ ու նպատակասլաց կլիներ նրա խաղը, եթե սցենարային խնդիրներն ու ռեժիսորական ղեկավարությունն արժանի լինեին նրա դրամատիկ ու պարային տաղանդին»։

Կինոքննադատ Ռոստիսլավ Յուրենևը նշել է «էկրանին... երիտասարդ արտիստուհի Մ. Ռեդինայի հայտնվելը, որը փայլեց երիտասարդության անմիջականությամբ, բնածին դերասանական տակտով, իսկական դերասանուհու անվիճելի տվյալներով և լավ բալերինայի տեխնիկայով»։ Սակայն, ընդհանուր առմամբ, նա ֆիլմն անհաջող է համարել։ Նրա կարծիքով՝ «ֆիլմի հեղինակները, օգտագործելով հին սյուժեն և տրաֆարետային կերպարները, կրկնում են արվեստում հաջողության հասնելու դյուրինության մասին սովորական սուտը», իսկ «սիրային պերիպետիաները լուծված են ֆիլմում դժգույն, ոչ սրամտորեն, շաբլոնային»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
*  Солистка балета. К 75-летию со дня рождения М. Е. Рединой  // «Линия», 2001

Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1947 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կրակե կամուրջ

«**Կրակե կամուրջ**» (), խորհրդային պատմահեղափոխական գունավոր երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Նիրենբուրգը 1976 թվականին՝ Բորիս Ռոմաշովի համանուն պիեսի հիման վրա, որը գրվել է 1920-ական թվականներին։

## Սյուժե
Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխության ժամանակ փաստաբան Դուբրավինի երեխաները՝ Իրինան և Գենադին, հայտնվել են հակամարտող ճամբարներում։ Իրինան նախընտրել է մնալ բոլշևիկների հետ, մինչդեռ Գենադին Սպիտակ բանակի մնացորդների հետ մեկնել է արտասահման։ Ավելի ուշ օտարերկրյա հետախուզության հետ կապված հերոսը հայրենիք է վերադարձել որպես դիվերսանտ։

Իրինա Դուբրավինան մտավորական է, որը հեղափոխության գործը պաշտպանում է որպես անձնական սխրանք և հայտնվում է բարոյական փակուղում խաղաղ շինարարության օրերին։ Նրա հերոսուհին պրոֆեսիոնալ բոլշևիկ է, որը դարձել է խոշոր ձեռնարկության «կարմիր» տնօրենը։ Դուբրավինի առջև ծառացած խնդիրների թվում է հեղափոխական պայքարի էներգիան խաղաղ շինարարության և տնտեսության վերելքի գործի համար օգտագործելը։

Ֆիլմը ներկայացնում է հեղափոխությանը և երկրի հետհեղափոխական վերափոխումներին մտավորականության մասնակցության գործընթացը։

## Դերերում
* Յուրի Կայուրով – *Խոմուտով, «կարմիր» տնօրեն
* [[Ալլա Չեռնովա]] – *Իրինա Դուբրավինա
* Վլադիմիր Քենիգսոն – *Արկադի Դուբրավին
* [[Նինա Արխիպովա]] – *Քսենիա Միխայլովնա
* Ալեքսանդր Կայդանովսկի – *Գենադի Դուբրավին, պորուչիկ
* [[Վսևոլոդ Սաֆոնով]] – *Բոլուխատով
* Վիկտոր Պավլով – *Պյոտր Ստրիժակով
* [[Արտյոմ Ինոզեմցև]] – *Լիսով
* Անտանաս Գաբրենաս – *Շտանգե
* [[Օլեգ Բելով]] – *Կուզմա Պորիվաև
* Ռաիսա Ռյազանովա – *Մուխինա
* [[Ալբերտ Բուրով]] – *Յակով Յամպոլսկի
* Էուգենիա Պլեշկիտե – *Գիլդա Հորն
* [[Լես Սերդյուկ]] – *Կուտյակ
* Ալեքսանդր Մովչան – *Գորբենկո
* [[Յուրի Գուսև]] – *Գոլոուշև
* Վալերի Անիսիմով – *Մազյուրա
* [[Վալենտին Բրիլեև]] – *հեռագրիչ
* Լեոնիդ Ելինսոն – *պետլյուրովեց
* Եվգենի Մարկով – *կայանի պետ
* Նիկոլայ Պոգոդին – *Վոինով
* Ռոմուալդաս Յանելյունաս – *հանձնակատար
* Սվետլանա Ատամաշկինա – *Դաշա
* Միխայիլ Եվդոկիմով – *Ստեպան
* Անատոլի Ռեշետնիկով     
* Վլադիմիր Եֆրեմով – *էպիզոդ
* Վալենտինա Լուկյանենկո – *էպիզոդ
* Միխայիլ Մակարով – *նավաստի
* Վիկտոր Միտյաև – *էպիզոդ
* Յուրի Շչուցկի – *նավաստի
* Ռոմունե Լաուսկի – *էպիզոդ
* Ռոմաս Բաուբլիտե – *էպիզոդ
* Վալերի Մայորով – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված  չէ)
* Յուրի Մաժուգա – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Եվգենի Բոչարով – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Բորիս Նիրենբուրգ
* Սցենարիստ՝ Էլեոնորա Միլովա
* Օպերատոր՝ Յուրի Ժուրավլյով, Եվգենի Ռուսակով
* Նկարիչ՝ Իվան Տարտինսկի
* Կոմպոզիտոր՝ Իգոր Եֆրեմով

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Энциклопедия кино. 2010.

## Արտաքին հղումներ
* 
* Огненный мост

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Եվ ձեզ հետ նորից ես եմ․․․

**«Եվ ձեզ հետ նորից ես եմ…»** (), 1981 թվականի խորհրդային գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Գալանտերը ռուս մեծ բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի կյանքի և ստեղծագործության մասին։

## Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է առանձին դրվագներ բանաստեղծի կյանքից։ Սցենարը հիմնված է ժամանակակիցների վկայությունների, ինչպես նաև Պուշկինի բանաստեղծությունների, նկարների և նամակների հիման վրա։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Պոնոմարյով – *[[Ալեքսանդր Պուշկին|Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկին]]
* [[Ելենա Ռոմանովա]] – *Դարյա Ֆեոդորովա Ֆիկելմոն           
* Յուրի Բոգատիրյով – *[[Նիկոլայ I]] թագավոր
* [[Միխայիլ Կոզակով]] – *Չաադաև
* Ալեքսանդր Կայդանովսկի – *Ն. Վ. Պուտյատա, [[Դեկաբրիստներ|դեկաբրիստ]]
* [[Իրինա Կալինովսկայա]] – *Նատալյա Նիկոլաևնա Պուշկինա-Լանսկայա
* Ալեքսանդր Կալյագին – *[[Վասիլի Ժուկովսկի|Ժուկովսկի]]
* [[Իգոր Կոստոլևսկի]] – *Դանտես
* Ալբերտ Ֆիլոզով – *[[Պյոտր Վյազեմսկի|Պյոտր Անդրեևիչ Վյազեմսկի]]
* [[Մատլյուբա Ալիմովա]] – *Տանյա
* Վալերի Երեմիչև – ''կոմս Ալեքսանդր Խրիստոֆորովիչ Բենկենդորֆ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Բորիս Գալանտեր
* Ռեժիսոր՝ Բորիս Գալանտեր
* Օպերատոր՝ Եվգենի Անիսիմով
* Կոմպոզիտոր՝ Շանդոր Կալլոշ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Եվ ձեզ հետ նորից ես եմ․․․» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր