Օլավու Բիլակ

**Օլավու Բիլակ** (, ), բրազիլացի բանաստեղծ, լրագրող, թարգմանիչ։ Եղել է պառնասիզմ գրական ուղղության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը Բրազիլիայում։ 1907 թվականին *Fon-Fon* ամսագիրը նրան հռչակել է «*բրազիլացի բանաստեղծների իշխան*»։ Բիլակը լայնորեն ճանաչվել ու համբավվել է հատկապես բրազիլական դրոշին ձոնած օրհներգի և պորտուգալերենին նվիրած տպավորիչ սոնետի շնորհիվ։ Նա եղել է Բրազիլական գրականության ակադեմիայի հիմնադիր անդամներից մեկը. այդ կաճառում մինչև իր վախճանը զբաղեցրել է 15-րդ աթոռը (1897-1918 թթ.): Հռչակվել է պարտադիր զինվորական ծառայության հովանավոր Բրազիլիայում, քանի որ  եռանդուն կերպով պայքարել է երկրում զինվորական պարտադիր ծառայություն մտցնելու օգտին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Ռիո դե Ժանեյրոյում։ 15 տարեկանում դարձել է դաշնային համալսարանի ուսանող, սկսելէ բժշկագիտություն ուսումնասիրել, բայց լրիվ դասընթացը չի ավարտել։ Ավելի ուշ ընդունվել է Սան Պաուլուի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, բայց այս բարձրագույն ուսումնական հաստատությունն էլ անավարտ թողնելով՝ տարվել է լրագրությամբ ու գրական աշխատանքով։ Բացի այդ, պետական ծառայության է անցել՝ որպես դպրոցական տեսուչ։ Նրա առաջին սոնետը տպագրվել է 1884 թվականին, * Gazeta de Notícias*-ում։ 1891 թվականին չորս ամսով բանտարկվել է երկրի նախագահ Ֆլորիան Պեյշոտուի դեմ բողոքի ցույցերի մասնակցելու պատճառով։ 1897 թվականին նրա անվան շուրջ աղմուկ է բարձրացել նաև այն կապակցությամբ, որ ավտոմեքենայի կառավարումը կորցնելով՝ բախվել է ծառին, այդպիսով՝ դարձել է ավտովթարում հայտնված առաջին մարդը Բրազիլիայում։

Բիլակը, չափածո գործերից զատ, հեղինակել է նաև երգիծական երկեր, պատմվածքներ, քրոնիկներ, մանկական ստեղծագործություններ, հրատարակության է պատրաստել մի շարք դասագրքեր։ Բացի այդ, գերմաներենից մեծ վարպետությամբ թարգմանել է Վիլհելմ Բուշի գլուխգործոցը համարվող երկը՝ «*Max und Moritz*»-ը և լույս ընծայել *Juca e Chico* խորագրով։

Բիլակը երբևէ չի ամուսնացել, երեխաներ չի ունեցել։ 1917 թվականին դարձել է Սան Պաուլուի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր, չնայած բարձրագույն կրթություն չուներ։

## Երկեր
* *Poesias* (1888)
* *O Esqueleto* (1890 — Պարդալ Մալեի հեղինակակցությամբ)
* *Crônicas e Novelas* (1894)
* *Crítica e Fantasia* (1904)
* *Conferências Literárias* (1906)
* *Tratado de Versificação* (1910 — Գիմարայնշ Պասոսի հեղինակակցությամբ)
* *Dicionário de Rimas* (1913 — Գիմարայնշ Պասոսի հեղինակակցությամբ)
* *Ironia e Piedade* (1916)

## Գրականություն
* Goldberg, Isaac (1922). "Olavo Bilac." In: *Brazilian Literature*. New York: Alfred A. Knoff, p.&nbsp;188–209.
* Mario Monteiro: *Bilac e Portugal.* Agencia Ed. Brasileira, Lisboa 1936.
* *A morte de Olavo Bilac : outras manifestações.* In: *Revista brasileira.*  Rio de Janeiro, Jg. 4, 1997, Nr. 13, S. 137–158.
* Antonio Dimas: *Olavo Bilac und [[Canudos]]*. In: ABP. Zeitschrift zur portugiesischsprachigen Welt. . Jg. 1998, H. 2: *Die Sozioreligiöse Bewegung von Canudos (1893-1897), Teil II: Literatur, Presse und Kunst*.
* Ruy Castro: *Bilac vê estrelas.* Companhia das Letras, São Paulo 2000, ISBN 85-359-0082-9.
* Alvaro Santos Simões Junior: *A sátira do parnaso : estudo da poesia satírica de Olavo Bilac publicada em periódicos de 1894 a 1904.* Ed. UNESP, São Paulo 2007, ISBN 978-85-7139-762-0.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Bilac's translation of ''Max and Moritz'' online 
* Bilac's biography at the official site of the Brazilian Academy of Letters

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բրազիլացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի լրագրողներ