Վլադիմիր Սորոկին

**Վլադիմիր Գեորգիևիչ Սորոկին** (), ռուս գրող, սցենարիստ և դրամատուրգ, նկարիչ։ Կոնցեպտուալ արտվեստի և սոց-արվեստի ամենաակնառու ներկայացուցիչներից մեկը ռուսական գրականությունում։ Տասնմեկ վեպերի, ինչպես նաև մի շարք պատմությունների, պատմվածքների, պիեսների ու սցենարների հեղինակ։

Անդրեյ Բելի, NOS-ի, Big Book-ի և այլ մրցանակների դափնեկիր, «Բուքեր» միջազգային մրցանակի հավակնորդ։ Գրքերը թարգմանվել են տասնյակ լեզուներով։ Ռուսաստանում Վլադիմիր Սորոկինի ստեղծագործությունները բազմիցս դարձել են հանրային քննարկման առարկա, ներառյալ՝ դատական գործընթացները։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականի օգոստոսի 7-ին մերձմոսկովյան Բիկովո գյուղում։ Ծնողները հաճախ տեղից տեղ էին տեղափոխվում, ուստի նա փոխել է մի քանի դպրոց։

Սովորել է Գուբկինի անվան Մոսկվայի նավթի և գազի արդյունաբերության ինստիտուտում։ Ստանալով բարձրագույն կրթություն որպես մեքենավար, Սորոկինը մեկ տարի աշխատել է «Սմենա» ամսագրում, որտեղից էլ աշխատանքից հեռացվել է «Կոմսոմոլին» միանալուց հրաժարվելու համար, չնայած իրականում նա արդեն դրա անդամ էր։ Զբաղվել է գրքերի գրաֆիկայով, նկարչությամբ, հայեցակարգային արվեստով։ Բազմաթիվ գեղարվեստական ցուցահանդեսների մասնակից է։ Նախագծել և նկարազարդել է շուրջ 50 գիրք։

Ինչպես գրող ձևավորվել 1980-ականների մոսկովյան ընդհատակյա շրջանի նկարիչների և գրողների մեջ։

1985 թվականին Փարիզյան A-Za ամսագրում տպագրվել է Սորոկինի վեց պատմվածքների ընտրանին։ Ամսագրի այս համարում, որը միակն էր, բացի հինգ պատմվածքներից, տպագրվել է մի հատված «Հերթ»-ից, որը նույն թվականին տպագրվել է ֆրանսիական մեկ այլ ամսագրում՝ «Շարահյուսություն»։ Սորոկինի պատմություններից հետո երիտասարդ գրողի մասին առաջին հոդվածներից մեկը տպագրվել է A-Ya ամսագրում։ Հեղինակներն էին Սվեն Գունդլախը և Անդրեյ Մոնաստիրսկին։

Նա համարվել է պոստմոդեռնիզմի ներկայացուցիչ։ Պատմություններն ու վեպերն օգտագործել են բազմազան գրական ոճեր։ Խորհրդային տարիներին նա մոտ էր մոսկովյան կոնցեպտուալիզմի շրջանակին, տպագրվում էր սամիզդատում (մասնավորապես՝ «Միտինոյ ժուռնալում»)։ ԽՍՀՄ-ում առաջին պաշտոնական հրատարակությունը սկիզբ է առել 1989 թվականից, երբ «Ռիգա» ամսագիրը «Ռոդնիկ»-ն իր նոյեմբերյան համարում տպագրել է գրողի մի քանի պատմվածքներ։ Քիչ անց Սորոկինի պատմությունները հայտնվում են ռուսական ամսագրերում և ալմանախներում` «Երրորդ արդիականացում», «Տպագրության տեղ», «Կինոարվեստ», « Դարի վերջ», «Նոր գրականության տեղեկագիր»։

1992 թվականի մարտին «Կինոյի արվեստ» ամսագիրը հրատարակել է «Հերթ» (կրճատված) վեպը, «Ռասլիտ» հրատարակչությունը (Մոսկվա) հրատարակել է պատմվածքների ժողովածու, որն ընդգրկվել է «Բուքեր» մրցանակի ընտրացուցակում։ «Չորս սրտերը» վեպի ձեռագիրն առաջադրվել է Բուքերյան մրցանակի և ընտրվել է կարճ ցուցակում։

Սորոկինի ստեղծագործությունների սյուժեները բազմիցս հակասություններ են առաջացրել հասարակության շրջանում։ Կրեմլամետ «Միասին քայլել» շարժումը կազմակերպել է մի շարք գործողություններ, որոնք ուղղված էին գրողի դեմ (այդ թվում` այրելով նրա գրքերը), ինչպես նաև դատի էր տվել` պահանջելով գրողի ստեղծագործություններում որոշ տեղեր ճանաչել պոռնոգրաֆիկ։

2005 թվականի մարտի 23-ին Ռուսաստանի Մեծ թատրոնում տեղի ունեցավ կոմպոզիտոր Լեոնիդ Դեզյատնիկովի «Ռոզենտալի մանուկները» օպերայի համաշխարհային պրեմիերան, որի լիբրետոն ստեղծել է Վլադիմիր Սորոկինը։

Վլադիմիր Սորոկինի գրքերը թարգմանվել են քսանյոթ լեզուներով։ Արևմուտքում նրա վեպերը տպագրվել են խոշոր հրատարակչություններում, ինչպիսիք են Գալլիմարդը, Ս. Ֆիշերը, DuMont-ը, BV Berlin-ը, Einaudi-ն, Farrar-ը, Straus and Giroux-ը, NYRB.

Երեսուն տարի անց Վլադիմիր Սորոկինը վերադարձել է նկարչությանը և գրել երկու ցիկլ՝ «Նոր մարդաբանություն» և «Երեք ընկեր»։ 2017 թվականին նրա անհատական ցուցահանդեսն անցկացվել է Տալլինի Դիմանկարների պատկերասրահում։

Նա Ռուսաստանի PEN կենտրոնի անդամ էր։ 2017 թվականի հունվարին հայտարարել է PEN կենտրոնից իր դուրս գալու մասին՝ ի նշան բողոքի Գործադիր կոմիտեի գործողությունների դեմ։

Ապրել է Մոսկվայի արվարձաններում և Բեռլինում։ Նա ամուսնացած էր, երկու երկվորյակ դուստրերի հայր էր։

## Մրցանակներ
* 2001 թվական, «Ժողովրդական Բուքեր» մրցանակ
* 2001 թվական, Անդրեյ Բելիի մրցանակը՝ «Ռուսական գրականությանը հատուկ ծառայությունների համար»
* 2005 թվական, «Ազատության» մրցանակ
* 2010 թվական, Գորկու անվան միջազգային մրցանակ
* 2010, 2017 թվականներ, «ՆՈՍ» մրցանակը (2017 թվական՝ նաև ընթերցողների համակրանքի մրցանակ «ՆՈՍ»)
* 2011, 2014 թվականներ, երկրորդ մրցանակ «Մեծ գիրք»
* Պարգևատրվել է նաև Գերմանիայի մշակույթի նախարարության մրցանակով
* 2020 թվական, «Սուպեր-ՆՈՍ» մրցանակ :

## Մատենագիտություն
* Սորոկինի կայքում թերի (հասցված 2006 թվական) Մատենագիտությունը 
* Ստեղծագործությունների տեքստեր 

### Աշխատանքների ցիկլեր
#### Սառցե եռագրություն

* 2002 թվական՝ «Սառույց», հրատարակված Ad Marginem, Մոսկվա, 2002 թվական
* 2004 թվական՝ «Բրոյի ուղին», Մոսկվա, «Զախարով» հրատարակչություն, 2004 թվական
* 2005 թվական՝ «23000», տպագրվել է «Եռապատում», Մոսկվա, հրատարակչություն «Զախարով», 2005 թվական

Ժամանակագրորեն ճիշտ է կարդալ «Բրոյի ուղին», «Սառույց», «23000» հետևյալ հերթականությամբ

### Վեպեր
* 1979-1983թվականներ, «Նորմա», որն առաջին անգամ հրատարակել է «Երեք կիտա» հրատարակչությունը Obscuri viri-ի հետ միասին, Մոսկվա, 1994 թվական
* 1983 թվական, «Հերթ», որն առաջին անգամ հրատարակել է Syntaxis-ը, Փարիզ, 1985 թվական
* 1982-1984թվականներ, «Մարինայի երեսուներորդ սերը», որն առաջին անգամ հրատարակել է «Ռ. Էլինինի հրատարակությունը», Մոսկվա, 1995 թվական
* 1985-1989թվականներ, «Վեպ», առաջին անգամ հրատարակվել է «Երեք կիտա» հրատարակչության կողմից` Obscuri viri-ի հետ համատեղ, Մոսկվա, 1994 թվական
* 1991 թվական, «Չորս սրտեր», առաջին անգամ հրատարակվել է «Դարի վերջ» ալմանախում, Մոսկվա, 1994 թվական
* 1999 թ «Կապույտ լարդ», առաջին անգամ հրատարակվել է Ad Marginem-ը, Մոսկվա, 1999 թվական։
* 2002-2005 թվականներ, «Սառցե եռերգություն», բաղկացած է երեք վեպերից `« Սառույց »,« Բռան ուղին»և« 23000 », Մոսկվա,« ԱՍՏ »հրատարակչություն, 2009
* 2013 թվական, «Թելլուրիա», Մոսկվա, հրատարակչություն Corpus, 2013 թվական
* 2017 թվական, «Մանարագա», Մոսկվա, Corpus հրատարակչություն։

### Պիեսներ
* 1985 թվական, «Դագուտ»
* 1988 թվական, «Ռուս տատիկ»
* 1989 թվական, «Վստահություն»
* 1990 թվական, «Դիսմորֆոմանիա»
* 1994-1995 թվականներ, Hochzeitsreise
* 1995-1996 թվականներ, «Շչի»
* 1984-1997թվականներ, «Պելմենի»
* 1997 թվական, Դոստոևսկի-Թրիփ
* 1998 թվական, «Շնորհավոր Նոր տարի»
* 2006 թվական, «Կապիտալ», տպագրվել է «Մայրաքաղաք, Պիեսների ժողովածու», Մոսկվա, «Զախարով» հրատարակչություն, 2007 թվական
* OpenSpace.ru կայքում հրապարակված 2009 թվականի Ժrանրի հեղինակի բնորոշումը «պիեսի պես մի բան» է։ Դմիտրի Պրիգովի հիշատակին։

### Վիպակներ, պատմություններ, էսսեներ
* 1969 թվական, «Խոտածածկ»
* 1969 թվական, «Խնձորներ»
* 1980 թվական, «Շրջապատ»
* 1994 թվական, «Մեկ ամիս Դաչաուում» (արձակ բանաստեղծություն)
* 2000 թվական, «Լազուրային քաշ» («Կապույտ լարդ» վեպը, տպագրվել է բուլղարերեն)
* 2000 թվական, «Էրոս Մոսկվա» (էսսե)
* 2001 թվական, «Ձնեմարդ»
* 2002 թվական, Հիրոսիմա
* 2004 թվական, «Հայացք վաղվա օրը. Գոդզիլայի մռնչյունը և Պիկաչուի ճիչը »(էսսե)
* 2005 թվական, «Խոհանոց»
* 2005 թվական, «Սրտանց խնդրանք»
* 2005 թվական, «Թիրախ»
* 2005 թվական, «Սև ձի սպիտակ աչքով»
* 2005 թվական, «Ալիքներ»
* 2006 թվական, «Օպրիչնիկի օր», Մոսկվա, հրատարակչություն «haախարով», 2006 թ.
* 2010 թվական, «Ձնաբուք»
* 2012 թվական, «Արձակուրդ»
* 2017 թվական, «Մանուշակագույն կարապներ»
* 2017 թվական, «Սպիտակ հրապարակ»

և այլն

### Հավաքածուներ
* 1979-1984 թվականներ - «Առաջին սուբբոտնիկը», պատմվածքների ժողովածու։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1992 թվականին, տպաքանակը՝ 25000, «Ռասլիտ» հրատարակչություն։ Հետո «Ad Marginem» հրատարակչության «Հավաքած երկերը երկու հատորում», Մոսկվա, 1998 թվական
* 2000 թվական - «Տոն», պատմվածքների ժողովածու, հրատարակվել է «Ad Marginem» հրատարակչության կողմից, Մոսկվա, 2000
* 2002 թվական - «Դիպուկահարի առավոտ»
* 2002 թվական - «Մոսկվա»
* 2005 թվական - «Չորսը», ժողովածուն ընդգրկում է «Կոպեյկա» և «4» սցենարները, «Ռոզենթալի երեխաները» օպերայի լիբրետոն և 5 պատմվածք, հրատարակվել է «Զախարով» հրատարակչության կողմից, Մոսկվա, 2005 թվական։
* 2007 թվական - «Կապիտալ. Ներկայացումների ամբողջական հավաքածու»։ Մոսկվա «Զախարով», 2007 թվական, 368 էջ, 5000 օրինակ
* 2008 թվական - «Լող» ժողովածուն ներառում է ուշ գրված պատմություններ։ 1970-1980-ականներ թվականներ
* 2008 թվական - «Շաքարե Կրեմլ» պատմվածքների ժողովածու, «Օպրիչնիկի օրվա» տիեզերքի մասին
* 2010 թվական - «Մոնոկլոն», պատմվածքների ժողովածու, «Աստրել» հրատարակչություն
* 2018 թվական - «Սպիտակ հրապարակ», պատմվածքների ժողովածու, ԱՍՏ հրատարակչություն
* 2019 թվական - «Նորմալ պատմություն», հոդվածների և ակնարկների ժողովածու, ԱՍՏ հրատարակչություն
* 2020 թվական - «Ռուսական ժողովրդական առածներր և ասացվածքներ», Կորպուս հրատարակչություն։

### Կինոգրաֆիա
* 1994 թվական - «Խելագար Ֆրից» (ռեժիսոր՝ Տատյանա Դիդենկո, Ալեքսանդր Շամայսկի)
* 2001 թվական - «Մոսկվա» (ռեժ. Ալեքսանդր Շելդովիչ)։ Ֆիլմը գլխավոր մրցանակը շահել է Բոննի փառատոնում՝ Ռուսաստանի կինոակումբների դաշնության մրցանակ՝ տարվա լավագույն ռուսական ֆիլմի համար։ Սցենարը գրվել է 1997 թվականին Ալեքսանդր Շելդովիչի հետ համատեղ
* 2001 թվական - «Կոպեյկա» (ռեժ. Իվան Դիխովիչնի)։ Ֆիլմը առաջադրվել է «Ոսկե խոյ» մրցանակի՝ «Լավագույն սցենար» անվանակարգում (համահեղինակ է Իվան Դիխովիչնիի հետ)
* 2004 թվական - ֆիլմ «4»-ը (ռեժիսոր՝ Իլյա Խրժանովսկի)։ Ֆիլմն արժանացել է Ռոտերդամի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակին
* «Իր» (անավարտ կինոնկար, ռեժիսոր Իվան Դիխովիչնի - մահացավ)
* 2011 թվական - «Թիրախ» (ռեժ. Ալեքսանդր Շելդովիչ)։ Սցենարը գրվել է Ալեքսանդր Շելդովիչի հետ համատեղ
* 2013 թվական - «Դաու» ֆիլմի սցենարը գրվել է Իլյա Խրժանովսկու հետ համատեղ։ Նկարահանումները սկսվել են 2008 թվականից
* 2019 թվական - «Սորոկին Տրիպ», վավերագրական կինոնկար` նվիրված Սորոկինի կյանքին և ստեղծագործությանը։

### Սցենոգրաֆիա
* 2005 թվական - «Ռոզենտալի երեխաները», օպերա երկու գործողությամբ, լիբրետոն՝ Վլադիմիր Սորոկինի, կոմպոզիտոր Լեոնիդ Դեսյատնիկովի, ռեժիսոր Էյմունտաս Նյակրոզիուսի։ Պրեմիերա 2005 թվականի մարտի 23-ին Մեծ թատրոնում (Ռուսաստան)։ «Ոսկե դիմակ» փառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ (2006)
* 2012 թվական - «Մինոտավրի երազներ», անավարտ օպերա, լիբրետոն՝ Վլադիմիր Սորոկինի, կոմպոզիտոր Օլգա Ռաևայի, ռեժիսորներ Կիրիլ Վիտոպտովի, Եկատերինա Վասիլևայի և Իլյա Շագալովի։ Պրեմիերա, 2012 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ազգերի թատրոնում (Ռուսաստան)
* 2016 թվական - «Օպրիչնիկի օր», ներկայացում, լիբրետոն՝ Վլադիմիր Սորոկինի և ռեժիսոր Իգոր Ֆոկինի։ Պրեմիերա, 2016 թվականի նոյեմբերի 30-ին Լենկոմի թատրոնում (Ռուսաստան)
* 2018 թվական - «Ժամանակի հաղթարշավը և անզգայունությունը», ներկայացում, լիբրետոն՝ Վլադիմիր Սորոկինի, ռեժիսոր Կոնստանտին Բոգոմոլովի։ Պրեմիերա, 2018 թվականի մայիսի 17-ին Մոսկվայի ակադեմիական երաժշտական թատրոնում
* 2019 թվական - «Մանուշակագույն ձյուն», օպերա, կոմպոզիտոր Բիթ Ֆուրեր, Վլադիմիր Սորոկինի, լիբրետո։ Պրեմիերա, 2019 թվականի հունվարի 19-ին, Բեռլինի պետական օպերայում (Գերմանիա)։
* 2019 թվական - «Թելլուրիա», ներկայացում, ռեժիսոր՝ Կոնստանտին Բոգոմոլով։ Պրեմիերա, 2019 թվականի փետրվարի 7-ին, Տագանկա թատրոնում (Ռուսաստան)։
* 2019 - «Սահիկ», ներկայացում, ռեժիսոր Յուրի Կվյատկովսկի։ Պրեմիերա, 2019 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Պրակտիկայի թատրոնում (Բրյուսնիկինի արհեստանոց) (Ռուսաստան)
* 2019 թվական - «Նորմա», ներկայացում, ռեժիսոր Մաքսիմ Դիդենկոն։ Պրեմիերա, 2019 թվականի նոյեմբերի 6-ին Մալայա Բրոննայա թատրոնում (Ռուսաստան)։

### Այլ
* Լուսանկարչական ալբոմ «Ռուսաստանի խորքերը» (նկարիչ Օլեգ Կուլիկի հետ միասին)
* Լիբրետ՝ «Ռոզենտալի երեխաները», օպերային՝ Լեոնիդ Դեսյատնիկովի երաժշտությամբ, Մեծ թատրոնի պատվերով

## Փաստեր
* Վլադիմիր Սորոկինը DK խմբի ստեղծագործության երկրպագու է։ Այս խմբի մագնիսական ալբոմներն առաջին անգամ լսել է 1983 թվականին։
* Ըստ վարդապետ Իաննուարիի (Իվլիև). «Այն փաստը, որ մտավորականությունը կուռքեր է կերտել գրողներից, նկարիչներից, կոմպոզիտորներից և դերասաններից, պահանջում է որոշակի, հեգնական վերաբերմունք և հերքում։ Այստեղ, իմ կարծիքով, ժամանակակից հեղինակ Վլադիմիր Սորոկինի վաղ ստեղծագործություններից մի քանիսը կոպիտ են, բայց նրանք հենց դա էլ արեցին։ Նրա գրքերը զտվել են որոշակի տեսանկյունից, դրանց մեջ՝ խաղ բառերով, փոխաբերություններով, մեջբերումներով, և այդպես խաղով նա ոչնչացրել է բոլոր տեսակի կուռքերը, այդ թվում՝ գրականները »։
* 2014 թվականի մարտին, մի շարք այլ գիտնականների և մշակույթի գործիչների հետ միասին, նա անհամաձայնություն է ունեցել Ղրիմում Ռուսաստանի իշխանությունների վարած քաղաքականության դեմ։

## Ակնարկներ
Իգոր Շայտանով, քննադատ, գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր.«Շատ բան է ասվել երիտասարդական մշակույթի տեղի, դրա ընդհանուր ազդեցության մասին։ Բայց ի՞նչ է նշանակում «երիտասարդություն»։ Սա ... դեռահաս է։ Հիմնականում դեռահաս, դպրոցական տարիքը՝ տասնչորսից տասնյոթ տարեկան։ Ժամանակակից մշակույթի շատ իրադարձություններ տեղի են ունեցել այս տարիքային գծի վրա` ելնելով այս տարիքից՝ նրա բնորոշ գիտակցության պրոյեկցիայի հիման վրա։ Գրական ամենահայտնի օրինակը Վլադիմիր Սորոկինն է։ Նախկինում իր նվիրական երազանքները ցանկապատի և հասարակական զուգարանի ներքին դռան վերարտադրած դեռահասի աչքերով նա նայել է շրջապատող աշխարհին և պահանջել ճանաչել նման տեսակետի մշակութային արժանապատվությունը։ Սորոկինն, իհարկե, ստեղծել է մի մոդել, որն աշխատում է և, այդ պատճառով, նույնիսկ ավելի վտանգավոր է, քան պարզապես գորգ օգտագործելը (որի համար նրան նախատում են և քաշում դատարան)։ Այն, ինչից մշակույթը նախապես անհրաժեշտ էր համարել ազատվելու և բարձրացնելու համար, նա առաջարկել է պահպանել։ Մնացեք դեռահաս, նա, ով նախկինում ստիպված էր թաքնվել, լինել ստորգետնյա մարդ, ազատություն հաղորդել ձեր երևակայությանը, ավելին՝ վերցրեք սառցե մուրճը ձեր ձեռքերում և ձեր ներքին ցանկությունները մղեք ամբողջ մշակույթի ենթագիտակցության մեջ։ Սորոկինի վերջին ստեղծագործությունը՝ Սառցե վեպը, նվիրվել է դրան»։Սերգեյ Շարգունով, գրող, լրագրող, հասարակական և քաղաքական գործիչ.«Դեռևս Սորոկինը, Պելևինը և Լիմոնովը, իրենց տեսակով, դիմում էին մարդու իրական սկզբին ... Սորոկինը գրել է Սառցե վեպը, փայլուն, շողշողացող հարված, որը գրավիչ էր իրականում մարդու մեջ ... Միգուցե դա միշտ չէ, որ հստակ արտահայտվում է, բեկումները գալիս են և պատահականորեն, բայց սա է գրողների ժողովրդականության առեղծվածը։ Թեկուզ պատահական, բայց տրվում են կյանքի ամենակարևոր հարցերը »։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* **[http://www.srkn.ru/ Վլադիմիր Սորոկինի պաշտոնական կայք ] **
* Տելեգրամ ալիք
* Անդրեյ Մոնաստիրսկի — «О Прозе Сорокина»
* Սորոկինը lib.ru- ում
* Վլադիմիր Սորոկինը «Սնոբ» նախագծում 
* Սորոկինի մասին Livejournal-ում 
* Հարցազրույց arba.ru-ում (2004 թվական, հունվար) 
* lenta.ru-ում (2015 թվական,օգոստոս)

## Գրականություն
* 
* 
* *Богданова О. В.* Концептуалист писатель и художник Владимир Сорокин: учеб.-метод. пособие. — СПб.: Филол. фак. С.-Петерб. гос. ун-та, 2005. — 64, [2] с. — ISBN 5-8465-0346-2.
* *Кучина Т. Г.* Зимняя дорога: стилевая реконструкция метасюжета в повести «Метель» Владимир Сорокина http://vestnik.yspu.org/releases/2012_1g/55.pdf // Ярославский педагогический вестник. — 2012. — Т.1. Гуманитарные науки. — № 1. С.246-250.
* *Марусенков М. П.* Абсурдопедия русской жизни Владимира Сорокина: заумь, гротеск и абсурд. — СПб.: Алетейя, 2012. — 301, [1] с. — ISBN 978-5-91419-609-4.
* *Марусенков, М. П.* Абсурдистские тенденции в творчестве В. Г. Сорокина [Текст] : дис. … канд. филол. наук : 10.01.01 : защищена 18.03.2010 / Марусенков Максим Петрович. [Место защиты: Моск. гос. ун-т им. М. В. Ломоносова]. — М., 2010. — 302 с. — Библиогр.: с. 290—301. — ил. РГБ ОД, 61 10-10/551.
* *Немцев М. Ю.* Взыскуемый гвоздь. Рецензия на роман В. Сорокина «Теллурия»
* Резниченко С. Теллурия как образ будущего. URL.: https://svpressa.ru/culture/article/76438/ (дата обращения: 01.10. 2020)
* *Соколов Б.* Моя книга о Владимире Сорокине. — М.: АИРО-XXI: Пробел-2000, 2005. — 222 с. — ISBN 5-98604-039-2.
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:«Մեծ գիրք» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ