Դավադրություն (գաղտնի միաբանություն)

**Դավադրություն (գաղտնի միաբանություն)**, խաբեբայական համաձայնություն կամ գաղտնի համագործակցություն երկու կամ ավելի կողմերի միջև՝ սահմանափակելու բաց մրցակցությունը՝ խաբելով, մոլորեցնելով կամ խաբելով ուրիշներին իրենց օրինական իրավունքից։ Դավադրությունը միշտ չէ, որ անօրինական է համարվում։ Այն կարող է օգտագործվել օրենքով արգելված նպատակներին հասնելու համար. օրինակ՝ խաբեությամբ կամ շուկայական անարդար առավելություն ձեռք բերելով։ Սա ընկերությունների կամ անհատների միջև պայմանավորվածություն է՝ շուկան բաժանելու, գներ սահմանելու, արտադրությունը սահմանափակելու կամ հնարավորությունները սահմանափակելու համար։ Դա կարող է ներառել «արհմիություններ, աշխատավարձի ֆիքսում, ատկատներ կամ դավաճանող կողմերի միջև հարաբերությունների անկախության խեղաթյուրում»։ Իրավական առումով, համաձայնության միջոցով կատարված բոլոր գործողությունները համարվում են անվավեր։

## Սահմանում
Տնտեսագիտության և շուկայական մրցակցության ուսումնասիրության ժամանակ դավադրությունը տեղի է ունենում արդյունաբերության ներսում, երբ մրցակից ընկերությունները համագործակցում են իրենց փոխադարձ շահի համար։ Դավադրությունը սովորաբար ներառում է համաձայնություն երկու կամ ավելի վաճառողների միջև՝ միջոցներ ձեռնարկելու շուկայում վաճառողների միջև մրցակցությունը ճնշելու համար։ Քանի որ վաճառողների միջև մրցակցությունը կարող է սպառողներին ապահովել ցածր գներով, դավադրության համաձայնագրերը բարձրացնում են սպառողների կողմից ապրանքների համար վճարվող գինը։ Սպառողների համար այս վնասի պատճառով հակամենաշնորհային օրենքներին հակասում է արտադրողների միջև համաձայնությամբ գների սահմանումը, ուստի մասնակիցները պետք է դա գաղտնի պահեն։ Դավադրությունը հաճախ տեղի է ունենում օլիգոպոլիա շուկայի կառուցվածքում, որտեղ կան քիչ ընկերություններ և համաձայնագրեր, որոնք էական ազդեցություն ունեն ամբողջ շուկայի կամ արդյունաբերության վրա։ Կարտելից տարբերվելու համար կողմերի միջև կնքված համաձայնագրերը չեն կարող բացահայտ լինել. սակայն, կարտելների և դավաճանության հետևանքները նույնն են։

Մրցակցային օրենսդրության համաձայն, կա կարևոր տարբերություն ուղղակի և գաղտնի համաձայնության միջև։ Ուղղակի դավադրությունը սովորաբար վերաբերում է ընկերությունների խմբին, որոնք ուղղակիորեն շփվում են միմյանց հետ, սովորաբար համակարգելու և/կամ վերահսկելու իրենց գործողությունները, համագործակցելու գնագոյացման, շուկայական բաշխման, վաճառքի քվոտաների և այլնի միջոցով։ վարքագիծը առանց այս ուղղակի հաղորդակցության։ Սա, ընդհանուր առմամբ, անօրինական չի համարվում, ուստի լուռ դավադրության համար մեղավոր ընկերությունները չպետք է պատժվեն, չնայած նրանց գործողությունները կունենան նույն տնտեսական ազդեցությունը, ինչ բացահայտ դավադրությունը։ Դավադրությունը փոխըմբռնման միջոցով ավելի քիչ մրցակցության արդյունք է, որտեղ մրցակիցները կարող են ինքնուրույն սահմանել գները և շուկայի մասնաբաժինը։ Հակամենաշնորհային քաղաքականության հիմնական սկզբունքն այն է, որ ընկերությունները չպետք է շփվեն միմյանց հետ։ Նույնիսկ եթե մի քանի ընկերությունների միջև խոսակցություններն անօրինական են, բայց ոչ կիրարկելի, դավաճանական համաձայնագրերին համապատասխանելու դրդապատճառները նույնն են հաղորդակցության և առանց հաղորդակցության։ Մրցակցային օրենսդրությանը դեմ է, որ ընկերությունները մասնավոր զրույցներ ունենան։ Եթե խոսակցությունների ապացույցները պատահաբար թողնվեն, դա կդառնա ամենակարևոր և վերջնական ապացույցը հակամենաշնորհային դատավարության մեջ։ Նույնիսկ առանց հաղորդակցության, բիզնեսը կարող է համակարգել գները դիտարկման միջոցով, բայց իրավական տեսանկյունից այս լռելյայն վերաբերմունքը որևէ ապացույց չի թողնում։ Ընկերությունների մեծ մասը համագործակցում է անտեսանելի դավաճանության միջոցով, հետևաբար, արդյոք ընկերությունների հաղորդակցությունը բացարձակապես հակամենաշնորհային քաղաքականության հիմքում է։

Դավադրությունը, որը գաղտնի է, հայտնի է որպես լռելյայն դավադրություն և համարվում է օրինական։ Ադամ Սմիթը «Ազգերի հարստություն» գրքում բացատրում է, որ քանի որ տերերը (բիզնեսի սեփականատերերը) թվով ավելի քիչ են, ավելի հեշտ է համաձայնության գալ՝ ներգրավվածների ընդհանուր շահերը սպասարկելու համար, ինչպես օրինակ՝ ցածր աշխատավարձերի պահպանումը, մինչդեռ աշխատուժի համար դժվար է համակարգվել։ պաշտպանել իրենց սեփական շահերը իրենց հսկայական թվով։ Այսպիսով, բիզնեսի սեփականատերերն ավելի մեծ առավելություն ունեն բանվոր դասակարգի նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ, ըստ Ադամ Սմիթի, հասարակությունը հազվադեպ է լսում բիզնեսի սեփականատերերի միջև համակարգման և համագործակցության մասին, քանի որ դա տեղի է ունենում ոչ պաշտոնական միջավայրում։ Բացահայտ համաձայնության որոշ ձևեր անհատական հիմունքներով այնքան ազդեցիկ չեն համարվում, որ անօրինական համարվեն, ինչպես օրինակ WallStreetBets սոցիալական մեդիայի խմբի կողմից GameStop կարճ սեղմման ժամանակ։

## Համաձայնության բազային մոդել (գին)
Որպեսզի կարտելը հաջողությամբ աշխատի, այն պետք է.

* համակարգել դավադրության համաձայնագիրը։
(սակարկություն, բացահայտ կամ անուղղակի հաղորդակցություն)
* Վերահսկել համապատասխանությունը։
* Պատժել անհամապատասխանությունը։
* Վերահսկել ոչ կարտելային մատակարարումների ընդլայնումը։
* Խուսափեք հաճախորդների և մրցակցային մարմինների կողմից ստուգումներից։

Ինչ վերաբերում է կարտելի ներսում կայունությանը.
* Բարձր գների վերաբերյալ համաձայնությունը նշանակում է, որ անդամները շեղվելու դրդապատճառ ունեն։
* Միանգամյա իրավիճակում բարձր գները կայուն չեն։
* Պահանջում է երկարաժամկետ տեսլական և կրկնվող փոխազդեցություններ։
* Ընկերությունները պետք է ընտրեն երկու մոտեցումների միջև.
# Պնդել դավադրության համաձայնագրերը (այժմ) և խթանել համագործակցությունը (ապագա)։
# Հեռացե՛ք դաշինքից (այժմ) և սպասե՛ք պատժի (ապագային)։
* Երկու գործոն ազդում է այս ընտրության վրա. (1) շեղումները պետք է լինեն հայտնաբերելի (2) տույժերը շեղումների համար պետք է զգալի ազդեցություն ունենան։
* Դաշնակցությունն անօրինական է, դավադրություն հաստատող կարտելների միջև կնքված պայմանագրերը պաշտպանված չեն օրենքով, չեն կարող կիրառվել դատարանների կողմից և պետք է ունենան պատժի այլ ձևեր։

## Վարիացիաներ
* π（Pc）/n(1-ẟ) ≥ π（Pc） →1/n(1-ẟ)≥ 1
* 1 ≥ n(1-ẟ)
* 1 ≥ n-nẟ
* nẟ≥n-1
* ẟ ≥n-1/n

Ենթադրենք, որ այս շուկայում կա n ֆիրմա։ Համատեղ գնով ընկերությունները սիմետրիկ են, ուստի նրանք շահույթը հավասարապես բաժանում են ամբողջ արդյունաբերության միջև, որը ներկայացված է π(Pc)/n: Եթե և միայն այն դեպքում, եթե ընտրելու շահույթը շեղվում է ավելի մեծ, քան դավաճանությանը հետևելու շահույթը, այսինքն.
* π（Pc）/n(1-ẟ) ≥ π（Pc）(Ընկերությունները միակողմանի շեղվելու դրդապատճառ չունեն)
* Հետևաբար, երբ 𝛿 ≥ 𝑛−1/𝑛 ընկերությունների թիվը մեծանում է, այնքան ավելի դժվար է դառնում Կարտելի համար կայունությունը պահպանելը։
Շուկայում ֆիրմաների քանակի աճին զուգահեռ մեծանում է համաձայնության հաջողության համար պահանջվող նվազագույն զեղչի գործոնը։

Համաձայն նեոկլասիկական գների որոշման տեսության և խաղերի տեսության, մատակարարների անկախությունը ստիպում է գները նվազագույնի հասցնել՝ բարձրացնելով արդյունավետությունը և նվազեցնելով յուրաքանչյուր առանձին ընկերության գները որոշելու ունակությունը։ Այնուամենայնիվ, եթե բոլոր ընկերությունները պայմանավորվեն գները բարձրացնելու համար, վաճառքի կորուստը նվազագույնի կհասցվի, քանի որ սպառողները չունեն այլընտրանքային ընտրություն ավելի ցածր գներով և պետք է որոշեն, թե ինչն է հասանելի։ Դա ձեռնտու է դավաճանող ընկերություններին, քանի որ նրանք ավելի շատ վաճառքներ են առաջացնում՝ հասարակության համար արդյունավետության գնով։ Այնուամենայնիվ, կախված բոլոր ընկերություններին հասանելի տեղեկատվության վերաբերյալ տեսական մոդելում արված ենթադրություններից, կան որոշ արդյունքներ, որոնք հիմնված են Համագործակցային խաղերի տեսության վրա, որտեղ դավադրությունը կարող է ավելի բարձր արդյունավետություն ունենալ, քան եթե ընկերությունները դավաճան չեն եղել։

Այս ավանդական տեսության տարբերակներից մեկը ոլորված պահանջարկի տեսությունն է։ Ընկերությունները բախվում են պահանջարկի թեքված կորի, եթե, երբ մի ընկերություն նվազեցնում է իր գինը, ակնկալվում է, որ մյուս ընկերությունները կհետևեն օրինակին՝ վաճառքը պահպանելու համար։ Երբ մի ընկերություն բարձրացնում է իր գինը, նրա մրցակիցները դժվար թե դրան հետևեն, քանի որ նրանք կկորցնեն վաճառքից այն շահույթը, որը նրանք այլ կերպ կստանային՝ գները պահելով նախորդ մակարդակում։ Շեղված պահանջարկը պոտենցիալ խթանում է գերմրցակցային գները, քանի որ ցանկացած ընկերություն կստանա նվազ օգուտ գների իջեցումից՝ ի տարբերություն նեոկլասիկական տեսության և որոշ խաղերի տեսական մոդելների, ինչպիսին է Բերտրանդի մրցակցությունը։

Դավադրությունը կարող է տեղի ունենալ նաև աճուրդային շուկաներում, որտեղ անկախ ընկերությունները համակարգում են իրենց հայտերը (հայտերի կեղծում)։

## Շեղում
thumb|Ապագա դավաճանական շահույթ
Գործողությունները, որոնք ապագայում բերում են բավարար եկամուտներ, կարևոր են յուրաքանչյուր ընկերության համար, և շարունակական փոխգործակցության հավանականությունը և ընկերության զեղչի գործակիցը պետք է բավականաչափ բարձր լինեն։ Ընկերությունների միջև համագործակցության կայունությունը կախված է նաև պատժի սպառնալիքից, որը նույնպես վստահելիության խնդիր է։ Այն ընկերությունները, որոնք շեղվում են կոոպերատիվ գնագոյացումից, կօգտագործեն MMC յուրաքանչյուր շուկայում։ MMC-ն մեծացնում է շեղման կորուստը, և աճող կորուստն ավելի կարևոր է, քան աճող շահույթը, երբ ընկերության օբյեկտիվ ֆունկցիան գոգավոր է։ Հետևաբար, MMC-ի նպատակն է ամրապնդել կորպորատիվ համապատասխանությունը կամ զսպել շեղված համաձայնությունը։

Դավաճանության սկզբունքը. ընկերությունները կարճաժամկետ կտրվածքով հրաժարվում են շեղումների շահույթից՝ ապագայում շարունակվող դավադրության դիմաց։
* Դավաճանությունը տեղի է ունենում, երբ ընկերությունները ավելի մեծ ուշադրություն են դարձնում ապագա շահույթի վրա։
* Դավաճանությունն ավելի հեշտ է պահպանվել, երբ ընտրությունը շեղվում է առավելագույն շահույթից, որը պետք է ձեռք բերվի ավելի ցածր (այսինքն՝ տույժի շահույթն ավելի ցածր է), իսկ տույժը՝ ավելի մեծ։
* Ապագա դավաճանական շահույթներ - ապագա պատժի շահույթներ ≥ ընթացիկ շեղումների շահույթներ - ընթացիկ դավաճանական շահույթներ - դավադրությունը կարող է պահպանվել։

Տնտեսագիտության և կառավարման գիտնականները փորձել են բացահայտել գործոններ, որոնք բացատրում են, թե ինչու որոշ ընկերություններ քիչ թե շատ հավանական է, որ ներգրավված լինեն դավաճանության մեջ։ Ոմանք նշել են կարգավորող միջավայրի դերը և մեղմության ծրագրերի առկայությունը։

## Օրինակներ
thumb|Սահմանել ավելի բարձր գներ
* Նկարում պատկերված օրինակում Pc-ի և Q-ի կետերը ներկայացնում են արդյունաբերության մրցունակ գները։ Եթե ընկերությունները դավաճանում են, նրանք կարող են սահմանափակել արտադրությունը մինչև 2-րդ եռամսյակ և գինը բարձրացնել մինչև P2: Դավադրությունը սովորաբար ներառում է ավելի բարձր գին փնտրելու համաձայնության որևէ ձև։
*Երբ ընկերությունները խտրականություն են դրսևորում, գների համաձայնությունը քիչ հավանական է, ուստի կայունությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ զեղչի գործոնը պետք է մեծացվի։ Նման գնային մրցակցության պայմաններում մրցակիցներն օգտագործում են առաքված գնագոյացում՝ տարածության մեջ խտրականություն անելու համար, բայց դա չի նշանակում, որ այն ընկերությունները, որոնք օգտագործում են առաքված գնագոյացումը խտրականություն անելու համար, չեն կարող դավաճանվել։
* ԱՄՆ-ում, Կանադայում և ԵՄ-ի մեծ մասում դավաճանությունն անօրինական է հակամենաշնորհային օրենքների պատճառով, սակայն անուղղակի դավադրությունը գնային առաջնորդության և լուռ ըմբռնումների տեսքով դեռևս տեղի է ունենում։

ԱՄՆ-ում, Կանադայում և ԵՄ-ի մեծ մասում դավաճանությունն անօրինական է հակամենաշնորհային օրենքների պատճառով, սակայն անուղղակի դավադրությունը գնային առաջնորդության և լուռ ըմբռնումների տեսքով դեռևս տեղի է ունենում։ Միացյալ Նահանգներում դավաճանության մի քանի օրինակներ ներառում են.

* Շուկայի բաժանումը և գների ֆիքսումը 1960-ականներին ծանր էլեկտրական սարքավորումներ արտադրողների միջև, ներառյալ General Electric-ը։
* Բեյսբոլի գլխավոր լիգայի սեփականատերերի փորձը՝ սահմանափակել խաղացողների աշխատավարձերը 1980-ականների կեսերին։
* NBA-ի ազատ գործակալների կողմից պայմանագրի հնարավոր պայմանների փոխանակումը՝ նպատակային արտոնություններին օգնելու համար՝ շրջանցելու աշխատավարձի շեմը։
* Գների ամրագրում սննդամթերք արտադրողների շրջանակներում, որոնք սրճարանային սնունդ են տրամադրում դպրոցներին և զինվորականներին (1993)։
* 1996 թվականին ԱՄՆ-ի, Ճապոնիայի և Հարավային Կորեայի ընկերությունների կողմից անասնաբուծական կերերի հավելումների շուկայական բաժանումը և արտադրանքի որոշումը, որը կոչվում է լիզին, որոնցից ամենաուշագրավն է Archer Daniels Midland-ը։
* Չիպերի նետում պոկերում կամ ցանկացած այլ թղթախաղ, որը խաղում է փողի համար։
*Ben and Jerry's-ի և Häagen-Dazs-ի ապրանքների համաձայնությունը 2013թվականին. Ben and Jerry's-ը պատրաստում է ավելի խիտ համեր՝ դրանցում ավելի շատ ճաշատեսակներ, մինչդեռ Häagen-Dazs-ը կպչում է ավելի հարթ համերին։
* Google-ը և Apple-ն ընդդեմ աշխատակիցների որսագողության, դավադրության դեպք 2015-ին, երբ պարզվեց, որ երկու ընկերություններն էլ համաձայնել են աշխատողներ չընդունել միմյանցից՝ աշխատավարձի բարձրացումը դադարեցնելու համար։

ԵՄ-ում.
* Գերմանական BMW, Daimler և Volkswagen հսկա ավտոարտադրողների միջև ապօրինի դավադրությունը, որը բացահայտվել է Եվրահանձնաժողովի կողմից 2019 թվականին՝ խոչընդոտելու մեքենաների արտանետումների որակի բարելավման տեխնոլոգիական առաջընթացը՝ արտադրության արժեքը նվազեցնելու և շահույթը առավելագույնի հասցնելու նպատակով։

Կան բազմաթիվ եղանակներ, որոնցով ենթադրվում է թաքնված համաձայնության զարգացում.

* Բաժնետոմսերի վերլուծաբանների կոնֆերանսի զանգերի և արդյունաբերության մասնակիցների հանդիպումների պրակտիկան գրեթե անպայման հանգեցնում է ռազմավարական և գների հսկայական թափանցիկության։ Սա թույլ է տալիս յուրաքանչյուր ընկերությանը տեսնել, թե ինչպես և ինչու է յուրաքանչյուր այլ ընկերություն գնագոյացնում իր արտադրանքը։
* Եթե արդյունաբերության պրակտիկան առաջացնում է ավելի բարդ գնագոյացում, որը սպառողի համար դժվար է հասկանալ (օրինակ՝ ռիսկի վրա հիմնված գնագոյացում, թաքնված հարկեր և վճարներ անլար արդյունաբերության մեջ, սակարկելի գներ), դա կարող է հանգեցնել գնի վրա հիմնված մրցակցության անիմաստ լինելուն։ (քանի որ շատ բարդ կլինի հաճախորդին բացատրել կարճ գովազդում)։ Սա հանգեցնում է նրան, որ արդյունաբերություններն ունենան ըստ էության նույն գները և մրցակցեն գովազդի և իմիջի վրա, ինչը տեսականորեն նույնքան վնասակար է սպառողների համար, որքան սովորական գների ֆիքսումը։

## Արգելքներ
Դաշնակցության համար կարող են զգալի խոչընդոտներ լինել։ Ցանկացած տվյալ արդյունաբերության մեջ դրանք կարող են ներառել.

* Ընկերությունների թիվը. Քանի որ արդյունաբերության մեջ ընկերությունների թիվը մեծանում է, ավելի դժվար է հաջողությամբ կազմակերպել, դավաճանել և շփվել։
* Ծախսերի և պահանջարկի տարբերությունները ընկերությունների միջև. Եթե ծախսերը զգալիորեն տարբերվում են ընկերությունների միջև, հնարավոր է, որ անհնար լինի որոշել արտադրանքը ֆիքսելու գինը։ Ընկերությունները, ընդհանուր առմամբ, նախընտրում են արտադրել այնպիսի մակարդակով, որտեղ սահմանային ծախսերը համապատասխանում են սահմանային հասույթին, եթե մեկ ընկերություն կարող է արտադրել ավելի ցածր գնով, նա կգերադասի արտադրել ավելի շատ միավորներ և կստանա շահույթի ավելի մեծ մասնաբաժին, քան համաձայնագրում իր գործընկերը։
*Տեղեկատվության ասիմետրիա. դավաճանող ընկերությունները կարող են չունենալ բոլոր ճիշտ տեղեկատվությունը բոլոր մյուս ընկերությունների մասին՝ քանակական տեսանկյունից (ընկերությունները կարող են չգիտեն բոլոր մյուս ընկերությունների արժեքը և պահանջարկի պայմանները) կամ որակական տեսանկյունից (բարոյական վտանգ)։ Ցանկացած իրավիճակում ընկերությունները կարող են չգիտեն միմյանց նախասիրությունները կամ գործողությունները, և ցանկացած անհամապատասխանություն առնվազն մեկ դերակատարի կխրախուսի հրաժարվելու։
* Խաբեություն. դավաճանության համաձայնագրերում խաբելու զգալի դրդապատճառ կա. թեև գների իջեցումը կարող է գների պատերազմ առաջացնել, կարճաժամկետ կտրվածքով թերացող ընկերությունը կարող է զգալիորեն շահել։ Այս երևույթը հաճախ անվանում են «շեղում»։
* Հնարավոր մուտք. նոր ընկերությունները կարող են մուտք գործել արդյունաբերություն՝ սահմանելով նոր բազային գին և վերացնելով դավադրությունը (չնայած հակադեմփինգային օրենքներն ու սակագները կարող են կանխել օտարերկրյա ընկերությունների մուտքը շուկա)։
* Տնտեսական անկում. միջին ընդհանուր ծախսերի աճը կամ եկամուտների նվազումը խթան է հանդիսանում մրցակցող ընկերությունների հետ մրցակցելու համար՝ ապահովելու շուկայական ավելի մեծ մասնաբաժին և աճող պահանջարկ։
* Հակակցված համաձայնության իրավական դաշտը և դավաճանության հայցը։ Շատ երկրներ, որոնք հակահամաձայնության մասին օրենքներ ունեն, արգելում են կողմնակի վճարումները, որոնք վկայում են դավաճանության մասին, քանի որ ընկերությունները վճարում են միմյանց՝ դավաճանական հարաբերությունները շարունակելու համար, կարող են ավելի քիչ դավադրություն տեսնել, քանի որ ընկերությունները, ամենայն հավանականությամբ, կնախընտրեն այնպիսի իրավիճակներ, երբ շահույթը բաշխվի իրենց վրա, այլ ոչ թե համակցված ձեռնարկություն։

## Կառավարության քաղաքականությունն ուղղված դավաճանության նվազման
Դավադրությունն այն է, երբ բազմաթիվ ընկերություններ համաձայնության են գալիս բարձրացնել գները և շահութաբերությունը՝ սպառողների հաշվին, սպառողների հաշվին։ Այսպիսով, կառավարությունը փորձում է թույլ չտալ, որ դա տեղի ունենա, ինչպիսիք են հետևյալ քաղաքականությունները.
* Տուգանքներ դավադրության համար դատապարտված ընկերությունների համար։
* Տուգանքներ և ազատազրկում ընկերության ղեկավարների համար, ովքեր անձամբ պատասխանատվություն են կրում։
* Բացահայտեք դավադրությունը՝ ստուգելով շուկաները կասկածելի գնային գործունեության և բարձր եկամտաբերության համար։
* Տրամադրել անձեռնմխելիություն առաջին խոստովանած ընկերությանը և կառավարությանը տրամադրել տեղեկություններ համաձայնության մասին։

## Ծանոթագրություններ
### Ընդհանուր հղումներ
* Vives, X. (1999) *Oligopoly pricing*, MIT Press, Cambridge MA (readable; suitable for advanced undergraduates.)
*Tirole, J. (1988) *The Theory of Industrial Organization*, MIT Press, Cambridge MA  (An organized introduction to industrial organization)
*Tirole, J. (1986), "Hierarchies and Bureaucracies", Journal of Law Economics and Organization, vol. 2, pp.&nbsp;181–214.
*Tirole, J. (1992), "Collusion and the Theory of Organizations", Advances in Economic Theory: Proceedings of the Sixth World Congress of the Econometric Society, ed by J.-J. Laffont. Cambridge: Cambridge University Press, vol.2:151-206.

### Ներքին մեջբերումներ

Կատեգորիա:Հակամրցակցային երևույթներ
Կատեգորիա:Տնտեսություն