Միացյալ Գերմանիայի ստեղծումը

280px|մինի|աջից|Օտտո Բիսմարկ
Վիեննայի վեհաժողովի որոշմամբ Գերմանիան մնացել էր պառակտված, իսկ 1848-1849 թվականներին հեղափոխությունը չլուծեց նրա վերամիավորման խնդիրը։ Սակայն ակնառու դարձավ, որ առանց դրա անհնար է երկրի հետագա զարգացումը։

## Վերամիավորման նախադրյալները
Վերամիավորման նախադրյալներն առկա էին։ Նախ՝ 1850-1860-ական թվականներին Գերմանիայում ավարտվեց արդյունաբերական հեզաշրջումը։ Աշխուժացել էին տնտեսական կապերը առանձին շրջանների միջև, ձևավորվել էր համազգային շուկա։ Այսինքն՝ **Գերմանիան տնտեսապես միավորված էր**։ Բուռն ծաղկում էին ապրում համագերմանական մշակույթն ու գիտությունը։ Դրանցով էր պայմանավորված գերմանացիների համազգային ինքնագիտակցության ձևավորումը։ Գերմանացիները համոզված էին, որ ունեն նույն հայրենիքը, լեզուն, մշակույթը և ազգային շահերը։

Վերամիավորման նախաձեռնողը Պրուսիան էր։ Պրուսիական թագավորությունը դարձել էր գերմանական հողերի սիրտը։ Այստեղ շարունակվեցին բարենորոգումները։ Հակառակ Ավստրիայի` Պրուսիան ձգտում էր բարենորոգել նաև Գերմանական միությունը։ Ոգեշնչողը Պրուսիայի վարչապետ Օտտո Բիսմարկն էր։ Նա կարճ ժամանակում Եվրոպայում դարձավ հայտնի քաղաքական դեմք։ Բիսմարկը կարծում էր, որ Գերմանիան պետք է վերամիավորվի զենքի միջոցով` ասպարեզից հեռացնելով բոլոր հակառակորդներին։ **«Դարաշրջանի հիմնահարցերը վճռվում են ոչ թե ճառերով և քվեարկությամբ, այլ [[երկաթ]]ով և [[Արյուն|արյամբ]]»**. ահա նրա հավատամքը։ Դա ուղղված էր առաջին հերթին Ավստրիայի և Ֆրանսիայի դեմ։

## Իրադարձությունները
1866 թվականին պրուսական բանակը ջախջախեց Ավստրիային։ Ստանալով գործելու ազատություն՝ Բիսմարկը ստեղծեց **Հյուսիսգերմանական միությունը**` բաղկացած 22 պետությունից։ Դա Գերմանիայի փաստացի վերամիավորումն էր։ Սակայն դեռ անհրաժեշտ էր հաղթահարել Ֆրանսիայի դիմադրությունը։

1870-1871 թվականներին ընթացավ ֆրանս-պրուսական պատերազմը։ Այս անգամ ևս պրուսական բանակի հաղթանակը կատարյալ էր։ Կնքված հաշտությամբ Ֆրանսիան ճանաչեց Գերմանիայի վերամիավորումը և վճարեց մեծ ռազմատուգանք։

1871 թվականի հունվարի 18-ին Փարիզից ոչ հեռու գտնվող Վերսալի դղյակում հանդիսավորությամբ հռչակվեցգերմանական կայսրության ստեղծումը։ Հետագայում ընդունվեց **[[Սահմանադրություն]]**, որով ամրագրվում էր նրա **դաշնային** կառուցվածքը` 22 պետություն և երեք ազատ քաղաք։ Դրանցից յուրաքանչյուրն ուներ իր տեղական սահմանադրությունը։ Համագերմանական միակ նախարարի՝ **Կանցլերի** միջոցով։ Տերության բարձրագույն օրենսդիր մարմինը խորհրդարանն էր՝ **Ռայխստագը**։ Այլ խոսքով՝ **Գերմանիան դարձավ սահմանադրական միապետություն**։

## Արդյունքները
Գերմանական միասնական պետության ստեղծումը մեծապես նպաստեց երկրի զարգացմանը։ Ընդունվեցին բազմաթիվ օրենքներ, որոնք ամրապնդում էին երկրի ազգային և պետական միասնությունը։ Բարելավվեց հասարակական կյանքը։ Մտցվեց ընդհանուր ընտրական իրավունք (չափահաս տղամարդկանց համար)։ Գործում էին բազմաթիվ կուսակցություններ և հասարակական կազմակերպություններ։ Կրճատվեց աշխատանքային օրը։ Աշխարհում առաջինը Գերմանիայում մտցվեց ապահովագրություն ծերության, հիվանդության և դժբախտ պատահարների համար։

Վերամիավորումն առաջ բերեց տնտեսության աննախընթաց զարգացում հատկապես ծանր արդյունաբերության մեջ։ Ներդրվում էին գիտության նորագույն նվաճումները։ 1913 թվականին արդյունաբերական զարգացմամբ Գերմանիան աշխարհում զբաղեցնում էր երկրորդ տեղը՝ ԱՄՆ-ից հետո։

## Աղբյուրներ
* Հայկական համառոտ հանրագիտարան

Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն