open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Անդրուսի երջանկությունը

**«Անդրուսի երջանկությունը»** (, ), 1955 թվականի խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը  նկարահանել է ռեժիսոր Հերբերտ Ռապապորտը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։  Հանս Լեբերեխտի «Նավապետները» վեպի էկրանավորումը: Ֆիլմում Յուրի Յարվետը կատարել է իր առաջին դերը կինոյում։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1955 թվականի հուլիսի 18-ին։

## Սյուժե
Անդրուս Լաանը՝ ձկնորսի որդին, երազում էր նավապետ դառնալ, բայց չի կարողանում ընդունվել ծովային դպրոց։  Այնուհետև նա սկսեց աշխատել որպես կարգաբերող խոշոր գործարանում: Շուտով գլխավոր հերոսը արտադրական գործընթացում հայտնաբերեց «նեղ»  տեղեր և առաջարկեց մի քանի ռացիոնալիզատորական առաջարկներ՝ աշխատանքի արտադրողականությունը բարձրացնելու համար: Գործարանի գլխավոր ինժեները սկզբում չի կարողանում հասկանալ երիտասարդ աշխատողի պլաններն ու առաջարկները արտադրական գործընթացը արդիականացնելու հարցում։  Ղեկավարությունը նույնպես համաձայն չէ երիտասարդ տեխնոլոգ Կոպելի ծրագրերի հետ։  Արտադրության նորարար Անդրուսը սկսում է աջակցել պրոգրեսիվ Կոպելի նորարարական նախագծերին և հրապարակավ պաշտպանում է նրան: Անդրուսի պահվածքը թիմում ստեղծում է հակասական կարծիքներ։  Փորձառու աշխատող Վագան և նրա դուստրը՝ Լինդան, փորձում են հարթել տարաձայնությունները։  Անդրուսն իր երջանկությունը գտնում է աշխատանքի, թիմի և Լինդայի հետ փոխադարձ սիրո մեջ:

## Դերերում
* Էնն Ադուսոն-  Անդրուս (կրկնօրինակել է Վ. Ավդյուշկոն)
* Անտս Լաուտեր - Արուլայդ (կրկնօրինակել է Յ. Բելենկին)
* Իտա Էվեր - Ռեետ (կրկնօրինակել է Լ. Մարատովան)
* Ուգո Լաուր - Վաագ (կրկնօրինակել է Մ. Կոլեսնիկով)
* Ռութ Պերամետս - Լինդա (կրկնօրինակել է Ա. Խարիտոնովան)
* Լինդա Տուբին - Միլդե (կրկնօրինակել է Ի. Չուվելևան)
* Կալյու Վախա - Կոպել, տեխնոլոգ (կրկնօրինակել է Յ. Յանակիևը)
* Լեմբիթ Էլմյաե - Լուտս (կրկնօրինակել է Պ. Սպրինգֆելդը)
* Ռուդոլֆ Նուուդե - Ռանապ (կրկնօրինակել է Մ. Բերնեսը)
* Կալե Կիյսկ - Թեդեր (կրկնօրինակել է Վ. Սուդարևը)
* Յաանուս Օրգուլաս - Վիլլա (կրկնօրինակել է Ի. Գուրովը)
* Մարիո Մաազինգ - Վայկե
* Յուրի Յարվետ - Ռոբերտ
* Էլզա Պանտ - վաճառողուհի
* Էվի Ռաուեր-Սիքել - Անդրուսի մայրը
* Առնո Սուուրորգ - էպիզոդ
* Իլմար Տամմուր - էպիզոդ
* Էյնարի Կոպել - էպիզոդ
* Կալյու Կարասկ - էպիզոդ
* Արվո Կրուուսեմենտ - էպիզոդ
* Կաարել Իրդ - էպիզոդ
* Լինդա Ռումմո - էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Հերբերտ Ռապապորտ
* Սցենարի հեղինակ՝ Հանս Լեբերեխտ
* Օպերատոր՝ Սերգեյ Իվանով
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգեն Կապպ
* Նկարիչ՝ Վիկտոր Վոլին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Счастье Андруса

Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Էստոնական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ
Կառավարության անդամը

**«Կառավարության անդամը»** (), խորհրդային լիամետրաժ սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել են ռեժիսորներ Ալեքսանդր Զարխին և Իոսիֆ Խեյֆիցը  «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1939 թվականին։

Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1940 թվականի մարտի 8-ին։ «Советский экран» ամսագիրը ֆիլմը դասել է 1957 թվականի «խորհրդային կինոարվեստի նշանավոր ստեղծագործությունների» շարքին։

## Սյուժե
1930 թվականի գարնանը խանդոտ գյուղացու կին և  նախկին բատրակ Ալեքսանդր Սոկոլովին կուսակցությունը առաջադրում է զեկավար պաշտոնի. նա դառնում է կոլտնտեսության նախագահ՝ համարձակորեն հաղթահարելով կոլեկտիվացման դժվարությունները, որոշ համագյուղացիների անվստահությունը և ընտանեկան կոնֆլիկտը, իսկ 1936 թվականին ընտրվում է ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր:

## Դերերում
* Վերա Մարեցկայա - Ալեքսանդրա Սոկոլովա
* Վասիլի Վանին - Եֆիմ Սոկոլով
* Նիկոլայ Կրյուչկով - Նիկիտա Սոկոլով, Եֆիմի եղբայրը
* Կոնստանտին Սորոկին - Տելեգին, կոլտնտեսության նախագահ
* Վալենտինա Տելեգինա - Պրասկովյա Տելեգինա
* Բորիս Բլինով - շրջկոմի քարտուղար
* Իվան Նազարով - Կրիվոշեև
* Վասիլի Մերկուրև - Ստաշկով
* Ալեքսեյ Կոնսովսկի - Պետկա
* Ալեքսանդր Մատվեևա - Դուսկա
* Ելիզավետա Ուվարովա - Դուսկայի մայրը
*Լուսագրերում նշված չեն.
* Ալեքսանդրա Ֆոմինա - Ալեքսանդրա Սոկոլովայի մայրը
* Ալեքսանդր Մելնիկով - ոստիկան
* Վլադիմիր Ուրալսկի - խուլիգան
* Սերգեյ Ֆիլիպով - անգործ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Կատերինա Վինոգրադսկայա՝ Ալեքսանդր Զարխիի և Իոսիֆ Խեյֆիցի մասնակցությամբ
* Ռեժիսորներներ՝ Ալեքսանդր Զարխի և Իոսիֆ Հեյֆից
* Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Գինցբուրգ
* Նկարիչներ՝ Օլգա Պչելնիկովա, Վլադիմիր Կալյագին
* Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Տիմոֆեև

### Վերականգնված տարբերակ
Ֆիլմը վերականգնվել է 1963 թվականին «Մոսֆիլմում» (ռեժիսոր՝ Ն. Տրախտենբերգ):

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Член правительства» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1930-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1930-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1939 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Կրակի տրանսպորտ

**«Կրակի տրանսպորտ»** (), 1929 թվականի խորհրդային համր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Ալեքսանդր Իվանովը։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1930 թվականի հունվարի 13-ին։  Ֆիլմն այժմ համարվում է կորած։

## Սյուժե
Խլուրդ մականունով հեղափոխականին հանձնարարված է սահմանային քաղաքից զենք հասցնել մայրաքաղաք։  Նրա օգնականներն էին երկու ընդհատակյա աշխատակիցներ՝ Սավվան և Պետրովիչը։

Սավվային ոստիկանությունը ձերբակալել է։  Նրա անվան տակ ընդհատակյա կազմակերպություն է ուղարկվել սադրիչ։ Նա ոստիկանությանը տանում է Խլուրդի հետքի վրա։  Ընդհատակայինին հաջողվում է թաքնվել։

Խլուրդը կազմակերպում է զենքի տեղափոխումը ընդհատակային Ռիտայի օգնությամբ։ Մի շարք արկածներից հետո զենքով բեռը տեղափոխվել է ընդհատակյա պահեստ։ Սադրիչի մատնությամբ պահեստը շրջապատում է ոստիկանությունը։ Խլուրդը բացահայտում և սպանում է սադրիչին: Զենքի արկղերը դուրս են բերվում ստորգետնյա անցումով։

## Դերերում
* Գլեբ Կուզնեցով - Խլուրդ
* Քսանա Կլյարո - Ռիտա
* Նիկոլայ Միչուրին - Վուրտ
* Ալեքսեյ Գորյուշին - Սավվա, ընդհատակային
* Լև Բուտարինսկի - Պետրովիչ, ընդհատակային
* Ֆեոդոր Սլավսկի - աշխատանքային ջոկատի կազմակերպիչ
* Պյոտր Նիկաշին - սպա

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Իվանով
* Սցենարիստներ՝ Ալեքսանդր Զարխի, Իոսիֆ Խեյֆից, Ալեքսանդր Իվանով
* Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Գինցբուրգ
* Նկարիչ՝ Բորիս Դուբրովսկի-Էշկե

## Քննադատություն
Ֆիլմի ռեժիսորի մասին գրքի հեղինակ Լեոնիդ Մուրատովը գրել է, որ «Ա. Իվանովի համր շրջանի նկարներից ոչ մեկը նման հաջողության և այդքան շատ գովելի արձագանքների չի հանդիպել»։

Կինոգետ Նինա Գորնիցկայան նշել է. «...աշակերտության շրջանն անցել է. «Կրակի տրանսպորտ» ֆիլմը մեծ հաջողություն է ունեցել հանդիսատեսի շրջանում»: Նա նաև պնդել է, որ ֆիլմը բացահայտել է Ա. Իվանովի ռեժիսորական հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունը, որին գրավել են «արտակարգ իրավիճակները, կենաց-մահու պայքարը խելացի և ուժեղ հակառակորդի հետ»։

Կինոյի պատմաբան Պյոտր Բագրովը գրել է, որ ֆիլմը «կատարյալ կառուցված հանդիսատեսային էր (բառի լավագույն իմաստով)»։  Նա նշել է, որ ֆիլմում «եղել են և հետապնդումներ, և բացահայտ դետեկտիվ ինտրիգ, և հոգեբանական տեսարաններ», իսկ «պարզունակ, բայց ոչ հիմար սյուժեն հեռուստադիտողին չի շեղել սյուժեի շրջադարձերից»։  Կինոգետը հատուկ նշել է Քսենյա Կլյարոյի փայլուն դերասանական վարպետությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1929 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Ազատության հուշարձան (Բեռլին)

**Ազատության հուշարձան** (), Բեռլինի պատի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան  Բեռլինի Չարլիի անվան անցակետի թանգարանի մոտակայքում։ Այն բացվել է 2004 թվականի հոկտեմբերի 31-ին և գովաբանվել է ինչպես ԳԴՀ կոմունիստական ռեժիմի զոհերի, այնպես էլ մարդու իրավունքների պաշտպանների կողմից։

## Հուշարձան
2004 թվականին Ալեքսանդրա Հիլդեբրանդտը վարձակալեց նախկին «Չարլի» անցակետի մոտակայքում գտնվող դատարկ հողամաս և տեղադրեց սահմանապահ ուժերի զոհերի հիշատակին նվիրված Ազատության հուշարձանը։ Չնայած շատերի կողմից ողջունվեց, այն քննադատվեց Բեռլինի պաշտոնյաների կողմից՝ որպես պատմականորեն և խորհրդանշականորեն անճշտ, ինչպես նաև մասնավոր անձի կողմից առանց հանրային գործընթացի կանգնեցվելու համար։Հաջորդ տարի վարձակալության պայմանագիրը խզվեց հողատեր բանկի կողմից։ Հիլդեբրանդը հրաժարվեց մաքրել հուշարձանը, և հուշարձանը կազմող խաչերը հանվեցին դատական կատարածուների կողմից՝ դատարանի որոշմամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Checkpoint Charlie Museum

Կատեգորիա:2004 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:2004 քանդակներ
Կատեգորիա:Բեռլինի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Բեռլինի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Բեռլինի պատմություն
Կատեգորիա:Գերմանիայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Կոթողներ
Կատեգորիա:Կոմունիզմ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների խախտում
Կատեգորիա:Քաղաքական բռնաճնշումներ Գերմանիայում
Բիլալ Ջադալլահ

**Բիլալ Ջադալլահ** (․ ), պաղեստինցի լրագրող,  մամուլի ազատության ջատագով «Press House - Palestine» ոչ կառավարական կազմակերպության տնօրեն։ Զոհվել է Իսրայելա-պաղեստինյան պատերազմի ժամանակ, իսրայելական հրետակոծության հետևանքով։

## Կենսագրական հակիրճ տեղեկատվություն
Ջադալլահը ծնվել է 1978 թվականի մայիսի 1-ին Գազայում։ Ստացել է անգլիական գրականության բակալավրի աստիճան։ Նրա ազգականներից չորսն աշխատում են Reuters- գործակալությունում։ Կրտսեր եղբայրը՝ Ալի Ջադալլահը, ֆոտոլրագրող է։

## Կարիերա
Բիլալը մինչև 2006 թվականն աշխատել է Պաղեստինի ազգային վարչակազմում որպես մեդիայի և միջազգային հարաբերությունների բաժնի տնօրեն։ Այնուհետև մինչև 2013 թվականը նա Պաղեստինի մեդիա ծառայությունների անկախ կենտրոնի ղեկավարն էր։

2014 թվականին Ջադալլահը հիմնադրել է «Press House-Palestine»-ը՝ Գազայում գործած ոչ առևտրային մի կազմակերպություն, որը կենտրոնացած էր մամուլի ազատության և լրագրողական կրթության վրա։ Ջադալլահն ու նրա կազմակերպությունը բավականին ազդեցիկ էին Գազայում, և Բիլալը բնութագրվում էր որպես «պաղեստինցի լրագրողների կնքահայր»։ Տասնամյակներ շարունակ նա վերապատրաստել է լրագրողների, դասավանդել մասնագիտական դասընթացներ։

Ջադալլահը զգալի ավանդ է ներդրել Լրագրողների պաշտպանության կոմիտեի աշխատանքներում, այդ թվում՝ գտել է Գազայում իսրայելական բանակի կողմից սպանված լրագրողների ընտանիքների անդամներին և լուսանկարներ ձեռք բերել 2023 թվականի մայիսի զեկույցի համար։

Բիլալը Իսրայելա-պաղեստինյան պատերազմի մասին ռեպորտաժներ էր պատրաստում հենց Գազայում։ Նա և «Press House»-ը աշխատանքներ էին տանում նաև հակամարտությունը լուսաբանող լրագրողների անվտանգության, նրանց տեխնիկական սարքավորումներով ու գրասենյակային տարածքով ապահովման ուղղությամբ։ Ինչպես նշել է նրա եղբայրը՝ ֆոտոլրագրող Ալի Ջադալլահը, նա «ամուր վճիռ էր կայացրել՝ մեկ ամսից ավելի մնալ Գազա քաղաքում, և խորապես համոզված էր, որ իր բարոյական պարտքն է աշխարհին պատմել այն մասին, թե ինչի է ականատես լինում պաշարված փոքրիկ քաղաքում՝ այդ կերպ և հնարավոր այլ ձևերով օգնելով իր շուրջը գտնվող կարիքավոր մարդկանց այդ մարդասիրական աղետի ժամանակ»։

## Մահ
Ընտանիքի անդամների հիշողությունների համաձայն՝ Բիլալն իրենց ասել էր, որ նոյեմբերի 19-ին պատրաստվում է մեկնել Գազա քաղաքից հարավ։ Եվ հենց այդ ճանապարհին՝  Զեյթուն թաղամասում զոհվել է իր մեքենայում՝  իսրայելական հրետանու հարվածի հետևանքով։ Նրա ընտանիքի անդամները հայտնել են նաև, որ Ջադալլահի աներորդին՝ Աբդուլքարիմ Աբեդը, ծանր վիրավորվել է այդ հարվածի ժամանակ։ Բիլալ Ջադալլահը ընդամենը 45 տարեկան էր։։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1978 ծնունդներ
Կատեգորիա:2023 մահեր
Կատեգորիա:Ասիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Արաբ լրագրողներ
Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Պաղեստինցի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Սպանվածներ
Խաղողի ամոթալի բերքահավաք

**Խաղողի ամոթալի բերքահավաք** (), գործ, որը վերաբերում է աշխատողների շահագործմանը։ Տեղի է ունեցել 2023 թվականին խաղողի բերքահավաքի ժամանակ Ֆրանսիայի Շամպայն մարզում։ Արևմտյան Աֆրիկայի՝ փաստաթղթեր չունեցող 57 աշխատողներ խաբվել են կեղծ խոստումներով, տեղափոխվել Շամպայն, որտեղ նրանց վատ են վերաբերվել․ վերջիններս ապրել են անբավարար և կեղտոտ պայմաններում, քիչ սննդով ու ջրով, և ստիպված են եղել աշխատել։ Դատավարությունը տեղի է ունեցել Շալոն-էն-Շամպայնի քրեական դատարանում։

## Անվան ծագումնաբանություն
«Ամոթի բերքահավաք» արտահայտությունը ծագում է Էդվարդ Ռ. Մյուրոյի՝ 1960 թվականին նկարահանված նույնանուն փաստավավերագրական ֆիլմից, որը հեռարձակվել է «CBS» հեռուստաալիքով և ներկայացրել է Միացյալ Նահանգների միգրանտ գյուղացի աշխատողների վատ աշխատանքային պայմանները։ Գործի անվանումը հիմնված է այս արտահայտության վրա։

## Նախապատմություն
2023 թվականի սեպտեմբերին Ֆրանսիայի ոստիկանությունը հետաքննություն է սկսել, երբ հարևան Նեսլ-լը-Ռեպոն գյուղից ստացված բողոքների հիման վրա տեղեկացրել է նրանց լքված տան մոտ հնչող աղմուկի և ակտիվության մասին՝ խաղողի բերքահավաքի շրջանում։ Ոստիկանությունը վայրում հայտնաբերել է փաստաթղթեր չունեցող 57 աշխատող, որոնք հիմնականում եկել էին Մալիից, Մավրիտանիայից, Այվարի ափից և Սենեգալից և պահվել էին անմարդկային պայմաններում։ Սենյակները գերբնակեցված են եղել, եղել են վտանգավոր էլեկտրալարումներ, փակ և անգործ պետքարաններ, բացակայել է պատշաճ սանիտարական համակարգը և խմելու ջուրը, իսկ սնունդն եղել է անբավարար։

## Գործի մանրամասներ
Գործը, որը սկսվել է 2025 թվականի հունիսին, նկարագրվում է որպես «ամենամեծ սկանդալներից մեկը, որը երբևէ ցնցել է Ֆրանսիայի բացառիկ փրփրուն գինու արդյունաբերությունը»։ Երեք անհատ և երկու ընկերություն մեղադրվում են մարդկանց թրաֆիքինգի,  առանց թույլտվության՝ արտասահմանցի քաղաքացիների աշխատանքի ընդունման և աշխատողների բնակեցման այնպիսի պայմանների ստեղծման համար, որոնք, դատախազների խոսքով, վնասել են նրանց «անվտանգությանը, առողջությանը և արժանապատվությանը»։ Մեղադրյալների թվում են Ղրղզստանի քաղաքացի կին և նրա երկու գործընկերները՝ աշխատանքի մատակարարման «Anavim» ընկերությունից, ինչպես նաև մեկ ֆրանսիացի և մեկ վրացի տղամարդ։

## Տես նաև
* Թրաֆիքինգ
* Մարդու իրավունքներ
* Ստրկությունը 21-րդ դարում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների խախտում
Կատեգորիա:Շամպայն
Կարմիր թմբուկ

**Կարմիր թմբուկ** կամ **Կարմիր տակառ** (թայերեն՝ เผาถังแดง)**,** ավելի քան 200 մարդու զանգվածային սպանություն (ոչ պաշտոնական տվյալներով՝ մինչև 3000)։ Նրանք եղել են քաղաքացիական անձինք, որոնց Թաիլանդի կառավարական ուժերը մեղադրել են Տամբոն Լամ Սայում կոմունիստներին աջակցելու մեջ, Ֆաթալունգ նահանգում հարավային Թաիլանդ, 1972 թվականի վերջին, Թանոմ Կիտիկախորնի և Պրաֆաս Չարուսաթիենի ռազմական դիկտատուրայի օրոք։ Կոտորածը, հավանաբար, պատվիրվել է կառավարության Կոմունիստական ճնշման գործողությունների հրամանատարության (ԿՃԳՀ) կողմից։ Դրանում ներգրավված են եղել բանակը, ոստիկանությունը և կամավորական պաշտպանության ուժերը։

Դա բանակի և իրավապահ մարմինների կողմից իշխանության լայնածավալ չարաշահման օրինաչափության միայն մեկ օրինակ էր։ 1971-1973 թվականների հակակոմունիստական գործողությունների ժամանակ, պաշտոնական տվյալների համաձայն, զոհվել է 3008 քաղաքացիական անձ ամբողջ երկրում։ Մինչդեռ ոչ պաշտոնական տվյալներով միայն Ֆաթալունգ նահանգում զոհերի թիվը 1000-3000 են եղել։ Սպանվածները մեղադրվել են Թաիլանդի անօրինական կոմունիստական կուսակցության հետ համագործակցելու և դրա ապստամբությանը աջակցելու մեջ։

Մինչ այդ պահը զինվորների կողմից ձերբակալված կոմունիստ կասկածյալներին սովորաբար գնդակահարել են ճանապարհի եզրին։ Հետագայում ներդրվել է «Կարմիր նավթի տակառ» տեխնիկան՝ ցանկացած հնարավոր ապացույց վերացնելու համար։ Կասկածյալներին մինչև կիսագիտակցության աստիճան ծեծի են ենթարկել՝ նախքան բենզինով լցված, օգտագործված նավթի տակառների մեջ նետելը և կենդանի այրելը։

200 լիտրանոց կարմիր տակառներն ունեցել են երկաթե ցանցկեն բաժանիչ. ներքևում կրակ է եղել, իսկ կասկածյալը վերևում է եղել։

Նույնիսկ 1973 թվականի հոկտեմբերին Թաիլանդում տեղի ունեցած ժողովրդական ապստամբությունից հետո՝ ռազմական կառավարման ավարտից հետո, սպանությունները երբեք լուրջ չեն հետաքննվել, և մեղավորներից ոչ մեկը չի պատժվել։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Քաղաքական և մշակութային մաքրագործում
Ազատության տիկինը Հոնկոնգում

**«Ազատության տիկինը Հոնկոնգում»** (չին.՝ 香港民主女神像), 3 մետրանոց (9.8 ֆուտ) արձան, որը ստեղծվել էր 2019–2020 թվականների Հոնկոնգի բողոքի ցույցերի ընթացքում՝ LIHKG ֆորումի օգտատերերի կողմից։ Արձանը պատրաստվել էր 2019 թվականի օգոստոսին և հանրայնորեն ցուցադրվել էր մի շարք վայրերում, նախքան տեղափոխվելը Լիոն Ռոք լեռան գագաթ՝ որպես արձանի «վերջին հանգրվան»։ Սակայն հաջորդ օրը արձանը ենթարկվեց վանդալիզմի և անհայտ անձանց կողմից հեռացվեց։

## Նախագծում
2019 թվականի օգոստոսին դիզայներների թիմը ներկայացրեց արձանի ինը տարբերակների նախնական առաջարկ։ LIHKG հարթակում անցկացվեց առցանց քվեարկություն, որի արդյունքում ընտրվեց «Ժողովրդավարության աստվածուհի» տարբերակը։ Այն մոդելավորվել էր մի կին ցուցարարի կերպարով, ում աչքը, ենթադրաբար, վնասվել էր bean bag տեսակի ոչ մահաբեր փամփուշտից, որը կիրառել էին ոստիկանները։ Թիմը մեկնարկեց համաֆինանսավորման արշավ, որի ընթացքում ընդամենը 6 ժամում հավաքվեց HK$203,933՝ գերազանցելով HK$200,000 նպատակը։ Մոտ HK$50,000 ծախսվեց արձանի վրա, իսկ մնացած HK$150,000-ը փոխանցվեց 612 Մարդասիրական Օգնության Հիմնադրամին՝ բողոքի շարժումը աջակցելու նպատակով։

Արտադրության գործընթացին ներգրավված էին՝

* Հիմնական թիմ՝ 15 հոգի, այդ թվում 5 գլխավոր անդամ
* Գրաֆիկական դիզայնի թիմ՝ 30 հոգի
* 3D դիզայնի թիմ՝ 10 հոգի
* 3D տպագրության թիմ՝ 30 հոգի
* Մետաղական կառուցվածքի թիմ՝ 10 հոգի
* Քանդակի ստեղծման թիմ՝ 25 հոգի
* Հակահոսքային շարժիչի վարորդ՝ 5 հոգի
* Տեղափոխման և տեղադրման թիմ՝ 20 հոգի
* 8,000 օգտատեր, ովքեր մասնակցել էին նախնական տարբերակների քվեարկությանը

### Դիզայնի գաղափար
«Ազատության տիկինը Հոնկոնգում» արձանի դիզայնի գաղափարը ոգեշնչված էր սովորական ցուցարարի հագուստից՝ դեղին սաղավարտ, աչքի դիմակ և գազի դիմակ։ Աջ ձեռքում սանձրևանոց է, իսկ ձախ ձեռքին՝ պաստառ, որի վրա գրված է «Ազատություն Հոնկոնգին, մեր ժամանակների հեղափոխությունը» կարգախոսը, որը լայնորեն օգտագործվում էր բողոքի շարժման ընթացքում։ Թիմը նշել է, որ արձանը խորհրդանշում է «հոնկոնգցիների անզուգական խիզախությունը, ովքեր բարձրաձայնում էին իրենց բողոքը  արտահանձման օրենքի դեմ՝ փամփուշտների ու արցունքաբեր գազի հեղեղի ներքո»:

## Ցուցադրություն
Արձանը առաջին անգամ հրապարակավ ցուցադրվել է Հոնկոնգի Չինական համալսարանում՝ օգոստոսի 31-ին։ Այն նաև ցուցադրվել է սեպտեմբերի 6-ին Չաթեր այգում անցկացված «Հակաբռնաճնշման և հակակառավարական հանրահավաք»-ին, ապա ժամանակավորապես տեղափոխվել է Հոնկոնգի համալսարան։ Հոկտեմբերի 13-ին արձանը բարձրացվել է Լիոն Ռոք լեռան գագաթ՝ 32 կամավորների թիմի, այդ թվում 16 պրոֆեսիոնալ լեռնագնացների կողմից։  Կազմակերպիչները Լիոն Ռոքն էին նախատեսել որպես արձանի «վերջնական հանգրվան», որը պետք է խորհրդանշեր «ժողովրդավարության համար պայքարի նոր ոգեշնչում»։ Սակայն հաջորդ առավոտյան արձանը անհայտ անձանց կողմից տապալվել և վանդալիզմի է ենթարկվել կարմիր ներկով։

## Տես նաև
* Ժողովրդավարության աստվածուհի, նմանատիպ արձան, որը ստեղծվել է 1989 թվականի Տյանանմեն հրապարակի բողոքի ցույցերի ժամանակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 3D printing files for the Hong Kong Statue of Democracy

Կատեգորիա:2019 աշխատություններ
Կատեգորիա:Ազատության խորհրդանիշներ
Ռոդեզիայի անկախության զանգ

**Ռոդեզիայի անկախության զանգ** () կամ **Ռոդեզիայի ազատության զանգ** (), ամերիկյան ազատության զանգի կրկնօրինակը, որն օգտագործվել է Ռոդեզիայում՝ Անկախության միակողմանի հռչակագիրը նշելու համար։ Այն կշռում է 110 կգ և արտադրվել է 1966 թվականին Նիդերլանդներում, իսկ վերջին անգամ օգտագործվել է 1978 թվականին։

## Նկարագրություն
Ազատության զանգը պատրաստվել է Նիդերլանդներում։ Այն ձուլված է բրոնզից, ունի 1,2 մ բարձրություն, կշռում է 110 կգ և հենվում է ռոդեզյան մուկվա ծառի փայտի վրա։ Այն պատրաստելն արժեցել է 600 ֆունտ ստեռլինգ (որը համարժեք է 2023 թվականի £14,117-ին), գումարը հավաքվել է հինգ անանուն ռոդեզիացիների նվիրատվությունների հաշվին։ Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ ֆինանսավորումը եղել է Ռոդեզիայի ամերիկացի պահպանողական կողմնակիցներից։ Զանգի վրա գրված էր. «Ես ղողանջում եմ արդարության, քաղաքակրթության և քրիստոնեության համար»։

## Պատմություն
Ռոդեզիան միակողմանիորեն հռչակել էր իր անկախությունը Միացյալ Թագավորությունից որպես ինքնահռչակ դոմինիոն 1965 թվականի նոյեմբերի 11-ին։ Առաջին տարեդարձը նշելու համար 1966 թվականին Ռոդեզիան անցկացրել է «76-ի ոգի» անունով փառատոն՝ ի պատիվ Ամերիկյան անկախության պատերազմում տասներեք գաղութներից հետո Բրիտանական կայսրությունից անջատված առաջին գաղութ լինելուն։ Վարչապետ Իան Սմիթը բացել է Ազատության զանգը և հայտարարել. 

Այնուհետև նա հանդիսավոր կերպով 12 անգամ հնչեցրել է զանգը նոյեմբերի 11-ի կեսգիշերին։ Ծեսը կրկնվել է ամեն տարի նոյեմբերի 11-ի կեսգիշերին՝ «Անկախության պարահանդեսի» ժամանակ։ 

Սմիթը նշել է, որ զանգը միշտ 12 անգամ է հնչելու, չնայած այն հաղորդագրություններին, որ այն ղողանջել է անկախության յուրաքանչյուր տարվա համար մեկ անգամ, որին Սմիթը պատասխանել է. 

1979 թվականին զանգը չի հնչել 1966 թվականից ի վեր առաջին անգամ, երբ Սմիթը վերադարձել է Զիմբաբվե-Ռոդեզիա՝ Լոնդոնում Լանքաստեր Հաուսի ապագա համաձայնագրի շուրջ բանակցություններից հետո։ Զանգը հանվել է շահագործումից և պահվել Զիմբաբվե-Ռոդեզիայի ազգային արխիվում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1966 աշխատություններ
Կատեգորիա:Ազատության խորհրդանիշներ
Կատեգորիա:Բրիտանական կայսրության պատմություն
Ազատության հուշարձան (Նիկոսիա)

մինի|342x342փքս|Հուշարձանը
**Ազատության հուշարձան** (, «Էլեֆթերիայի հուշարձան»), հուշարձան Կիպրոսի Նիկոսիա քաղաքում: Հեղինակն է քանդակագործ Իոաննիս Նոտարասը։

## Պատմություն
Ազատության հուշարձանը կանգնեցվել է 1973 թվականին՝ ի պատիվ 1955-1959 թվականների Կիպրոսում արտակարգ իրավիճակի ժամանակ բրիտանական գաղութարարների դեմ պայքարող Կիպրոսի ազատագրման ազգային կազմակերպության (ԷՕԿԱ) մարտիկների։ Այն գտնվում է Վենետիկյան պարիսպների Պոդոկատարո բաստիոնում։

## Նկարագրություն
Մեծ հուշարձանը պարունակում է մի քանի արձաններ: Կառույցի վերևում ազատությունը խորհրդանշող արձանն է, որը հսկում է ԷՕԿԱ-ի երկու հերոս մարտիկներին, որոնք շղթաներ են քաշում՝ բանտի դարպասը բացելու համար՝ թույլ տալով կիպրոսցի հույն բանտարկյալներին, գյուղացիներին և հոգևորականներին (ներկայացված տարբեր արձաններով) խուսափել բրիտանական տիրապետությունից:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ազատության խորհրդանիշներ
Տիքոնիոս

**Տիքոնիոս** (, ), IV դարի հայտնի հռոմեական քրիստոնյա աստվածաբան, եկեղեցական գրող և մեկնաբան, ով առանձնացավ աղմկահարույց նեոպլատոնական-միստիկական ուղղվածությամբ և աստվածաշնչյան տեքստերի խորհրդանշական մեկնության համակարգի ստեղծմամբ։ Նա առավել հայտնի է իր «Յոթ կանոններով» (septem regulae), որոնք հանդիսանում են աստվածաշնչյան մեկնության սկզբունքներ՝ միախառնումով գրավական, բարոյական և խորհրդաբանական մոտեցումներ՝ պահպանելով եկեղեցական ավանդույթները։

Տիքոնիոսը գործում էր Հռոմեական Աֆրիկայի շրջանում (այժմյան Թունիսի տարածք), և նրա մոտեցումը մեծ ազդեցություն ունեցավ հին ժամանակների եկեղեցական մեկնաբանների և աստվածաբանների աշխատանքի վրա, այդ թվում՝ ավագ հայրերից՝ Օգոստինոսից։

## Ուսմունք
#**Տիրոջ և Նրա մարմնի մասին** (), քննարկում է այն աստվածաշնչյան խոսքերը, որտեղ  եկեղեցին ներկայացվում է որպես Հիսուս Քրիստոսի մարմինը։ Տիքոնիոսն ասում է, որ եթե պատմության մեջ խոսքը հակասում է Նրա աստվածությանը կամ սրբությանը, ապա պետք է հասկանալ ոչ թե  Քրիստոսի անձին, այլ Նրա հետևորդների համայնքին։
#**Տիրոջ մարմնի բաժանման մասին** (), այս կանոնը հաստատում է, որ ցանկացած առարկա կամ հասկացություն կարող է ունենալ երկակի բարոյական բնույթ։
#**Հայտնություններից և Օրենքից** (), կանոնն ընդգծում է երկու օրենքների տարբերությունը՝ մարդկային օրենքն ու Աստվածային Օրենքը։ Պողոսի դրական արտահայտությունները վերաբերում են Աստվածային Օրենքին, իսկ բացասականները՝ մարդկային օրենքի անկարողությանը փրկության գործում։
#**Մասերի և ամբողջի մասին** (), այս կանոնը նշում է, որ աստվածաշնչյան լեզվում հաճախ միահյուսվում է գաղափարը և դրա ներկայացնողը։
#**Ժամանակների մասին** (), կանոնն ձգտում է բացատրել աստվածաշնչյան թվերի տարբերությունները։
#**Կրկնությունների մասին** (), այս կանոնը ներկայացնում է «վերակրկնության» տեսությունը, ըստ որի հաջորդող իրադարձություններ կամ պատկերներ չեն ներկայացնում քրոնոլոգիական հաջորդականություն, այլ նույն իրադարձությունը՝ տարբեր կողմերից։
#**Անալոգիական կանոն**, նման է առաջինին, վերաբերում է Աստվածաշնչի առակներին և մետաֆորներին, որոնք չեն առնչվում Հիսուս Քրիստոսի անձին։

## Տես նաև
*Հայրաբանություն

## Ծանոթագրություններ
Օֆելյա Համբարձումյան փողոց (Երևան)

**Օֆելյա Համբարձումյան փողոց**, փողոց Երևանի Դավթաշեն վարչական շրջանի տարածքում։ Անվանակոչել է 2025 թվականի հունիսի 24-ին, հայ երգչուհի, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Օֆելյա Համբարձումյանի անվամբ։

## Տվյալներ
Սկսվում է Տիգրան Պետրոսյան փողոցից, հասնում՝ 6/7 հասցեի հարակից տարածք։ Փիրումյաններ փողոցի զուգահեռ և «Կաղնուտ» այգուն հարակից ճանապարհահատվածն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Ջունգլիների արդարադատություն

**Ջունգլիների արդարադատություն,** ամբոխային, կամ այսպես կոչված՝ փողոցային արդարադատություն։ Արդարադատության իրագործման ձև, որն իրականացվում է անկառավարելի ամբոխի կողմից՝ հանցագործությունների մեջ մեղադրվող անձանց նկատմամբ։ Ներառում են մեղադրյալի հրապարակային պարսավանք, ֆիզիկական բռնություն կամ առանց որևէ դատական գործընթացի՝ արագ մահապատիժ։ Վերաբերմունքը կարող է տարբեր լինել՝ սկսած «ցեխոտ բուժումից» (երբ ենթադրյալ հանցագործին ստիպում են ժամերով թավալվել ցեխի մեջ) մինչև՝ այլ ծանր խոշտանգումներ, որին հաջորդում է մահապատիժը. զոհերին կարող են սպանել ծեծելով, այրելով կամ քարկոծելով։ «Ջունգլիների արդարադատություն» տերմինը Արևմտյան և Կենտրոնական Աֆրիկայում օգտագործվում է ամբոխի կողմից իրականացվող պատիժը նկարագրելու համար, այն առավելապես ուսումնասիրվում և փաստագրվում է Նիգերիայում և Կամերունում։

Այս տիպի արդարադատությունը, որպես կանոն, պայմանավորված է պետական դատական համակարգերի կայացված չլինելով, հատկապես այն պետություններում, որտեղ իրավապահ մարմինները ընկալվում են կոռումպացված, անարդյունավետ գործող կամ առհասարակ բացակայում են։ Օրինակ՝ Նիգերիայում և Կամերունում «Ջունգլիների արդարադատություն»-ը գնալով ավելի է տարածվում, որը պայմանավորված է ոստիկանության համակարգային անարդյունավետության, դատական գործընթացների երկարատև ձգձգումների և հանցագործների համար տարածված անպատժելիության նկատմամբ հանրային դժգոհությամբ։ Ընդհանուր իրավախախտումները, որոնք հրահրում են ամբոխին՝ արդարադատության, ներառում են հայհոյանքը, երեխաների առևանգումը և մանր գողությունները, ընդ որում, բազմաթիվ գործողություններ կապված են լուրերի և ապատեղեկատվության հետ։

«Ջունգլիների արդարադատության» նշանավոր օրինակներից են 2012 թվականին Ալու Ֆորի սպանությունը՝ Ռիվերս շրջանի չորս համալսարանական ուսանողների, ովքեր շինծու կերպով մեղադրվել էին գողության մեջ, նախքան խոշտանգվելն ու ողջակիզվելը։ Վառ օրինակներ են նաև 2021 թվականին 16 տարեկան Էնթոնի Օկպահեֆուֆեի և երկու այլ տղաների լինչը Քրոս Ռիվեր շրջանում՝ գողության չապացուցված մեղադրանքի համար և 2022 թվականին Լագոսում ձայնային ռեժիսոր Դեյվիդ Իմոհի սպանությունը՝ այն բանից հետո, երբ նա փորձել էր միջնորդել մոտոցիկլետավարների միջև ծագած վեճին։ Քրեական հանցագործությունների մեջ մեղադրվողներից բացի, մարդիկ թիրախավորվել են նաև իրենց ինքնության կամ համոզմունքների պատճառով։ Դեբորա Սամուել Յակուբուն դաժանորեն սպանվել է իր դասընկերների կողմից Սոկոտոյում՝ 2022 թվականին՝ հայհոյելու համար։ Թալլե Մայ Ռուվան՝ հոգեկան առողջության խնդիրներ ունեցող մի տղամարդ, ոստիկանական բաժանմունքից դուրս է շպրտվել և ամբոխի կողմից ողջակիզվել Բաուչի քաղաքում՝ ենթադրյալ հայհոյանքի համար։

## Տես նաև

* Վայրի արևմուտք
* Լինչի դատաստան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արդարադատություն
Կատեգորիա:Դատավարություններ
Կատեգորիա:Մահապատիժ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների խախտում
Կատեգորիա:Վիգիլանտիզմ
Կատեգորիա:Քրեական իրավունք
Քեռի Սեմի հետագա արկածները

**«Քեռի Սեմի հետագա արկածները»** (), Դեյլ Քեյսի և Ռոբերտ Միտչելի 1970 թվականի կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմը։

## Սյուժե
Քեռի Սեմը և նրա ընկերը՝ Ամերիկյան արծիվը, խաղաղ ապրում են ԱՄՆ-ի հարավ-արևմուտքում՝ ղեկավարելով բենզալցակայան։ Սակայն երբ Սեմին առևանգում են գլուխների փոխարեն փողի պարկերով մարդիկ, Արծիվը գնում է նրան փրկելու։ Երբ Սեմին փրկում են, նա պատմում է Արծվին, որ մի գործարար, որի գլխի փոխարեն ռումբ է, Ազատության արձանը գրավելու դավադրություն է կազմակերպում։

## Մրցանակներ և առաջադրումներ
«Քեռի Սեմի հետագա արկածները» ֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի՝ որպես լավագույն անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմ։

1971 թվականի Անսիի միջազգային անիմացիոն փառատոնում ֆիլմն արժանացել է Գրան պրիի՝ մրցանակը բաժանելով լեհական «Կոչը» և չեխոսլովակյան «Հարսնացուն» ֆիլմերի հետ։

Ֆիլմը 2007 թվականից պահպանվում է Ակադեմիայի կինոարխիվում։

## Տես նաև
* Քեռի Սեմ
* Սպիտակագլուխ ծովարծիվ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Further Adventures of Uncle Sam at the Internet Archive
* 
* 
* ''The Further Adventures of Uncle Sam'' on Cartoon Brew

Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին
Լի Սինվեյ

**Լի Սինվեյ** (, ), չինացի դիվանագետ, իրավագիտության դոկտոր, Հայաստանում Չինաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանը (2025-ից)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1973 թվականի հուլիսին։ Նախկինում եղել է Արտաքին հարաբերությունների կենտրոնական խմբի գրասենյակի քաղաքականության հետազոտությունների բյուրոյի փոխտնօրենը։ 2015 թվականին նշանակվել է Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության Շենժենի քաղաքային կոմիտեի գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։ 2017 թվականին նա ավարտել իր պաշտոնավարումը և դարձել Արտաքին հարաբերությունների կենտրոնական հանձնաժողովի գրասենյակի քաղաքականության հետազոտությունների բյուրոյի տնօրեն։ 2018 թվականին Արտաքին հարաբերությունների կենտրոնական խումբը վերակազմավորվեց Արտաքին հարաբերությունների կենտրոնական հանձնաժողովի, և Լի Սինվեյը շարունակեց ծառայել որպես Արտաքին հարաբերությունների կենտրոնական հանձնաժողովի գրասենյակի քաղաքականության հետազոտությունների բյուրոյի տնօրեն։ 2025 թվականի ապրիլին նա նշանակվել է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության դեսպան Հայաստանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանում Չինաստանի դեսպաններ
Կատեգորիա:Չինացի դիվանագետներ
Աշոտ Մանուկյան փողոց (Երևան)

**Աշոտ Մանուկյան փողոց**, փողոց Երևանի Դավթաշեն վարչական շրջանի տարածքում։ Անվանակոչել է 2025 թվականի մայիսի 20-ին, ազատամարտիկ, ռազմական գործիչ Աշոտ Մանուկյանի անվամբ։

## Տվյալներ
Սկսվում է Երևանի Աշոտ Մանուկյանի անվան թիվ 93 միջնակարգ դպրոցից հասնում №46 հասցեի հարակից տարածք։ 

Նախկինում կոչվել է Դավթաշենի 5-րդ փողոց։ Ներկայիս անվանումը ստացել է 2025 թվականի մայիսի 20-ին, Երևանի ավագանու որոշմամբ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Գրանտ Սաբատիե

**Գրանտ Սաբատիե** (, ), ամերիկացի գրող, փոդքասթեր և ձեռնարկատեր։

Նա առավել հայտնի է «Ֆինանսական ազատություն» (, 2019) միջազգային բեսթսելլեր դարձած գրքով։ Սաբատիեն նաև հիմնադրել է անձնական ֆինանսների մասին *Millennial Money* կայքը և վարել է «Ֆինանսական ազատություն» փոդքասթը։ Գրանտն այժմ *MMG Media Group*-ի գործադիր տնօրենն է, որը ֆինանսական ծառայությունների ոլորտում կայքեր է ստեղծում, գնում, մասշտաբավորում և վաճառում։

## Կենսագրություն
Գրանտը մեծացել է Վիրջինիա նահանգի Ֆոլս Չըրչ քաղաքում, սովորել է Ջորջ Մեյսոն ավագ դպրոցում, այնուհետև՝ Չիկագոյի համալսարանում, որտեղ ուսանել է փիլիսոփայություն։ 2010 թվականին, 24 տարեկանում, Սաբատիեն չի կարողացել աշխատանք գտնել և որոշել է ինքնուրույն սովորել թվային մարքեթինգ։ 

Մի քանի ամիս անց Սաբատիեն աշխատանքի է ընդունվել թվային մարքեթինգի գործակալությունում։ Անձնական ֆինանսների մասին ավելի քան 300 գիրք կարդալով և հասկանալով, որ իր ստացած աշխատավարձով թոշակի անցնելը անհասանելի է թվում, նա հեռացել է՝ խորհրդատվական բիզնես սկսելու նպատակով։ 

Թեպետ Սաբատիեի խորհրդատվական բիզնեսն արձանագրում էր արագ աճ, նա գիտակցաբար խուսափեց ապրելակերպը փոխելուց։ Իր վեցանիշ եկամտի ավելի քան 80 տոկոսը խնայելով՝ Սաբատիեն կուտակեց 1,25 միլիոն դոլար և 30 տարեկանում հասավ ֆինանսական անկախության։

## Գործունեություն
Սաբատիեի «Ֆինանսական ազատություն. ապացուցված ուղի դեպի այն ամբողջ գումարը, որը ձեզ երբևէ կպահանջվի» () գիրքը (2019 թվականի փետրվարի 5-ին հրատարակել է *Penguin Random House*-ը) թարգմանվել է 15 լեզվով և մեծ ժողովրդականություն է վայելում «Ֆինանսական անկախություն, վաղաժամ թոշակավորում» (, FIRE) շարժման շրջանակներում: Գիրքը պատմում է երիտասարդ տարիքում ֆինանսական անկախության հասնելու նրա ջանքերի մասին և ներառում է ընթերցողներին նույնը անելուն օգնող քայլ առ քայլ ուղեցույց: 2020 թվականին *LinkedIn Learning*-ը ձեռք է բերել գրքի իրավունքները և թողարկել դասընթաց, որը մշակվել էր դրա բովանդակության հիման վրա։

Գրանտ Սաբատիեն վարել կամ համահեղինակել է երեք փոդքասթ, այդ թվում՝ «Ֆինանսական ազատությունը», որի ընթացքում հյուրերից հարցազրույցներ է վերցրել գումար վաստակելու և իմաստալից կյանքով ապրելու մասին։ Նա եղել է «Millennial Money Minutes» հաղորդաշարի համահեղինակը, որի հինգրոպեանոց դրվագներում քննարկվել են անձնական ֆինանսների թեմաներ, իսկ այժմ նա «Bank Bonus Podcast»-ի վարողն է։

Գրանտ Սաբատիեի «Millennial Money» բլոգը նպատակ ուներ օգնել ուրիշներին «կայացնել ավելի խելացի ֆինանսական որոշումներ, կառուցել ավելի հաջողակ ընկերություններ, հասնել ֆինանսական անկախության և ապրել ավելի հարուստ կյանքով»։ 2020 թվականի հոկտեմբերին այն ձեռք է բերել *Motley Fool* ընկերությունը, իսկ 2022 թվականի հուլիսին Գրանտը իր *MMG Media Group* ընկերության միջոցով հետ է գնել այն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Ֆինանսական ազատությունը Google Podcasts- ում
* Ֆինանսական ազատությունը Apple Podcast-ում
* Bank Bonus Podcast-ը Apple Podcast- ում
* Bank Bonus Podcast-ը Spotify-ում
* Millennial Money Minutes-ը Google Podcasts-ում
* Millennial Money Minutes-ը  Apple Podcast- ում

Կատեգորիա:1984 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Էլեֆթերիա ի թանատոս

[մինի|[Հունաստանի դրոշ|Հունաստանի դրոշը]]
**** (հուն․ «Ազատություն կամ մահ») Հունաստանի կարգախոս։ Այն սկիզբ է առել հունական դիմադրության երգերից, որոնք անկախության հզոր խթանիչ գործոններ էին։ Այն ընդունվել է 1814 թվականին «Ֆիլիքի Էտերիա»-ի կողմից, որը գաղտնի կազմակերպություն էր, որը ստեղծվել էր հատուկ օսմանյան տիրապետությունը տապալելու համար։

## Ընդհանուր ակնարկ
Այս կարգախոսն առաջացել է 1820-ական թվականներին Հունաստանի անկախության պատերազմի ժամանակ, երբ այն պատերազմի կոչ էր Օսմանյան տիրապետության դեմ ապստամբած հույների համար։ Այն ընդունվել է Հունաստանի անկախության պատերազմից հետո և մինչ օրս օգտագործվում է։ հունական դրոշի վրա 9 շերտերի բացատրություններից մեկն այն է, որ դրանք խորհրդանշում են կարգախոսի ինը վանկերը՝ հինգ կապույտ շերտ՝ Էլեֆթերիա վանկերի համար, իսկ չորս սպիտակ շերտ՝ թանատոս։ Կարգախոսը խորհրդանշում էր և մինչ օրս խորհրդանշում է Հունաստանի ժողովրդի վճռականությունը բռնապետության և ճնշման դեմ։

«Ֆիլիքի Էտերիա»-ի տարբերանշանի մի մասն էին կազմում HEA և ΗTHS տառերով երկու դրոշներ; Սրանք ներկայացնում են **Ή ΕλευθερίΑ Ή ΘάνατοΣ**, «Կամ ազատություն, կամ մահ» կարգախոսությունը։ Սա նաև հունական բանակի 4-րդ հետևակային դիվիզիայի կարգախոսն է։
մինի|«Ֆիլիքի Էտերիա»-ի զինանշանը HEA և HTHS տառերով, որոնք երևում են երկու կապույտ դրոշների վրա: Տառերը '''Ή ΕλευθερίΑ Ή ΘάνατοΣ''' («Ազատություն կամ մահ») բառերի հապավումն են։

## Մշակութային անդրադարձներ
Նիկոս Կազանձակիսի «Կապիտան Միխալիս» վեպը ենթավերնագիր ուներ՝ «Ազատություն կամ մահ», որը դարձավ դրա անվանումը Միացյալ Նահանգներում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ազատության խորհրդանիշներ
Sing a Song of Freedom

**«Երգի՛ր ազատության երգը»** (), 1971 թվականի հոկտեմբերին թողարկված սինգլ՝ բրիտանացի երգիչ Քլիֆ Ռիչարդի հեղինակությամբ։ Երգը «UK Singles Chart»-ի աղյուսակում գրավել է 3-րդ հորիզոնականը։

## Թողարկում
«Sing a Song of Freedom»-ը գրել են երգահան Գայ Ֆլետչերը և Դուգ Ֆլեթը, իսկ գործիքավորմամբ և նվագախմբի ուղեկցությամբ զբաղվել է Բրայան Բենեթը։ Գրող Սթիվ Թըրները «Cliff Richard: The Biography» գրքում նշում է, որ «Sing a Song of Freedom»-ը եղել է ընդհանուր նշանակության օրհներգ առանց հստակ հաղորդագրության, որը հենված է եղել կամպուսային քաղաքական շարժումների հայտնի կարգախոսների վրա։ Այնուամենայնիվ, այդ երգը արգելվել է Հարավային Աֆրիկայում՝ ռեպրեսիվ քաղաքական իրավիճակի պատճառով։

Երգը թողարկվել է որպես սինգլ՝ B-կողմում ընդգրկելով «A Thousand Conversations» երգը, որը գրվել են Հենկ Մարվինը և Բրյուս Ուելչը և առաջին անգամ ներկայացվել է նրանց «Marvin, Welch & Farrar» խմբի նույնանուն դեբյուտային ալբոմում։

## Երգացանկ
**7": Columbia / DB 8836**
# «Sing a Song of Freedom» – 3:24
# «A Thousand Conversations» – 2:18

## Անձնակազմ
* Քլիֆ Ռիչարդ – վոկալ
* Բիգ Ջիմ Սալիվան – կիթառ
* «The Breakaways» – բեք վոկալ
* Բրայան Բենեթի նվագախումբ – այլ գործիքավորում

## Հիթ-շքերթներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1971 երգեր
Կատեգորիա:1971 սինգլներ
Ազատության արձան (Վաշինգտոն ԿՇ)

**Ազատության արձանի կրկնօրինակ**, Նյու Յորքի Ազատության արձանի 3-մետրանոց (10 ոտնաչափ) բրոնզե կրկնօրինակը, որը տեղադրված է Վաշինգտոն ԿՇ-ում գտնվող Ֆրանսիայի դեսպանի նստավայրի առջև: 2021 թվականին տեղադրված արձանը բնօրինակի մեկ տասնվեցերորդ մասշտաբով կրկնօրինակն է և պատրաստվել է Օգյուստ Բարտոլդիի 1878 թվականի գիպսե մոդելից։ Սա Ֆրանսիայի մշակութային նվերն է՝ ֆրանս-ամերիկյան բարեկամությունն ամրապնդելու նպատակով։

Արձանը մնալու է ԱՄՆ-ում տասը տարի, որից հետո վերադառնալու է Փարիզի Արվեստի և արհեստների թանգարան։

## Պատմություն
Արձանը ձուլվել է Փարիզի *Susse Fondeur Paris* ձուլարանում՝ Ֆրեդերիկ Օգյուստ Բարտոլդիի 1878 թվականին ստեղծած մոդելի հիման վրա, որը պահպանվում է Արվեստի և արհեստների թանգարանում։ Սա գոյություն ունեցող մոտ մեկ տասնյակ բրոնզե փոքր պատճեններից մեկն է, և պատրաստված է Ազատության արձանի մեկ տասնվեցերորդ մասշտաբով։

## Ճանապարհ Ֆրանսիայից ԱՄՆ
### Նյու Յորք
2021 թվականի հունիսի 30-ին արձանը ծովային ուղով ժամանել է Նյու Յորքի նավահանգիստ՝ կրկնելով բնօրինակի պատմական ճանապարհը Մարսելից դեպի Նյու Յորք։ Արձանը ցուցադրվել է Էլիս կղզում հուլիսի 1-ից 6-ը, ուղղված լինելով դեպի իրական Ազատության արձանը՝ որպես հարգանքի և խորհրդանշական երկխոսության նշան։

### Վաշինգտոն ԿՇ
Հուլիսի 14-ին՝ Ֆրանսիայի անկախության օրը, արձանը հանդիսավորությամբ տեղադրվել է Վաշինգտոն ԿՇ-ում՝ Ֆրանսիայի դեսպանի նստավայրի այգում։ Նախատեսվում է, որ ԱՄՆ-ում այն մնալու է 10 տարի և 2031 թվականին վերադարձվելու է Փարիզ։ Արձանը ներկայացվում է որպես ազատության, ժողովրդավարության և ֆրանս-ամերիկյան բարեկամության խորհրդանիշ։

## Խորհրդանշանային իմաստ
Փոքր արձանը խորհրդանշում է Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի ընդհանուր արժեքները՝ ժողովրդավարությունը, ազատությունը և մշակութային փոխըմբռնումը։ Ֆրանսիայի դիվանագիտական աղբյուրների համաձայն՝ այս նախագիծը նաև կամուրջ է պատմական ժառանգության և ժամանակակից համագործակցության միջև։

## Հանրային արձագանք
Արձանը Վաշինգտոնում ընկալվել է որպես գրավիչ մշակութային միջամտություն։ Մեդիան արձագանքել է դրականորեն՝ նշելով արձանի մատչելիության և փոքր մասշտաբի միջոցով խորհրդանշական ուժի ընդգծման փաստը։

## Տես նաև
* Ազատության արձան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2021 հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում
Կատեգորիա:Ազատության արձան
Կատեգորիա:Վաշինգտոն ԿՇ շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Փարիզի հուշարձաններ
Սիլվիա Սքաֆարդի

**Սիլվիա Սքաֆարդի** (, ), անգլիացի քաղաքացիական իրավունքների պաշտպան և Քաղաքացիական ազատությունների ազգային խորհրդի («NCCL») հիմնադիրներից մեկը, որը հետագայում հայտնի էր որպես Ազատություն։ Հետագայում նա դարձավ հրատարակված գրող։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Սքաֆարդին ծնվել է 1902 թվականին և սերում էր անգլո-բրազիլական մեծ ընտանիքից: Նա կրթություն է ստացել Սասեքսի Իսթբորնի գիշերօթիկ դպրոցում:

## Ակտիվություն
1926 թվականին Սքաֆարդին Լոնդոնում աշխատում էր որպես դերասանուհի, երբ հանդիպեց Ռոնալդ Քիդին, որի հետ հիմնադրեց Քաղաքացիական ազատությունների ազգային խորհուրդը («NCCL»), որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Ազատություն: Սքաֆարդին կազմակերպության գործունեության սկզբնական տարիներին որպես օգնական քարտուղար զգալի վարչական աջակցություն է ցուցաբերել և ծառայել է Գործադիր կոմիտեում մինչև 1950-ականների կեսերը: Երբ Պ. Ն. Ֆուրբանկը մեղադրեց Ազգային Կոմիտեին («NCCL») կոմունիստների համար որպես թաքստոց լինելու մեջ, Սքաֆարդին հերքեց դա, բայց խոստովանեց, որ «Խորհրդի և Կոմունիստական կուսակցության գլխավոր շտաբի միջև որոշակի կապեր են եղել»:

Սքաֆարդին երբեք կրոնական չի եղել և իրեն անվանել է «բնույթով հումանիստ»: Սքաֆարդին ողջ կյանքում Ազատության կուսակցության կողմնակիցն էր և 1980-ականների վերջին միացավ Մեծ Բրիտանիայի Կանաչների կուսակցությանը:

## Գրական գործունեություն
Սքաֆարդին սկսեց հրատարակվել որպես գրող չափահաս տարիքում, «երբ նրա մեջքը թուլացավ, և նա այլևս չէր կարողանում այգեգործությամբ զբաղվել»։ Նրա առաջին գիրքը՝ «Կրակ գորգի տակ. պայքարը քաղաքացիական ազատությունների համար 1930-ականներին», հրատարակվել է 1982 թվականին: Դրան հաջորդեց «Գտնելով իմ ճանապարհը» գիրքը, որը պատմում է նրա մանկության և «NCCL»-ում հետագա աշխատանքի մասին:

Սքաֆարդիի փաստաթղթերը պահվում են Հալլի համալսարանի Բրինմավր Ջոնսի անվան գրադարանի արխիվներում: Սաթոնի արխիվներում պահվում է նրա կյանքի մասին 1986 թվականի բանավոր հարցազրույցը:

## Անձնական կյանք և մահ
56 տարեկանում նա ամուսնացավ Ջոն Սքաֆարդիի հետ, ով մահացավ 1971 թվականին: Նա մահացավ 2001 թվականին՝ 99 տարեկան հասակում:

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ
Կատեգորիա:Անգլիացի հումանիստներ
Մենք պարտավոր չենք հավատարիմ լինել որևէ թագի

մինի|''We Owe Allegiance To No Crown'' by John A. Woodside (1814)
**«Մենք պարտավոր չենք հավատարիմ լինել որևէ թագի»,** չափերով բավականին մեծ (60 x 50 դյույմ) 1814 կտավի վրա յուղաներկ նկար՝ ֆիլադելֆիացի նկարիչ Ջոն Արչիբալդ Վուդսայդի կողմից։ Այս կտավը ցուցադրվել է Վաշինգտոնի Ազգային դիմանկարների պատկերասրահում՝ «1812. Ազգը ծնվում է» ցուցահանդեսի համար՝ 2012 թվականի հունիսից 2013 թվականի հունվարը։

## Նախապատմություն
Վուդսայդը ծնվել է Ֆիլադելֆիայում, որտեղ նրա հայրը աշխատում էր որպես հետաքրքրաշարժ գրագիր։ Ասում են, որ Վուդսայդը կրթությունը ստացել է Մեթյու Փրեթից կամ ցուցանակների նկարչության ոլորտում նրա գործընկերներից մեկից՝ Ուիլյամ Քլարկից, Ջերեմայա Փոլ կրտսերից կամ Ջորջ Ռաթերից։ 1805 թվականին Վուդսայդը բացեց իր սեփական ստուդիան, որտեղ աշխատեց քառասունյոթ տարի։ Նա հայտնի դարձավ ոչ միայն Ֆիլադելֆիայում ցուցանակների նկարչության, այլև նատյուրմորտների, մրգերի և կենդանիների համար։ 1817-ից 1836 թվականներին Վուդսայդը ցուցադրել է նկարներ Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում, որի կատալոգներում նա նկարագրվել է որպես «Կենդանիների և նատյուրմորտների նկարիչ»։

Վուդսայդն ավելի հայտնի էր իր այլաբանական նկարներով և հրշեջների գլխարկներով։ 1816 թվականին Վուդսայդին հանձնարարվեց ստեղծել Ֆիլադելֆիա քաղաքի զինանշանը։ Այս նկարը պատկերում է Արդարության և Բավարարության այլաբանական կերպարներ։ Նրա հրշեջների գլխարկների վահանակները, որոնք պատվիրվել էին 1840-ականներին շքերթների համար, նմանապես պարունակում էր արդարության և առատության այլաբանական կերպարներ, բայց տարբեր դիրքերում և միջավայրերում։

## Մեկնաբանություն
Վուդսայդը, ոգեշնչված 1812 թվականի պատերազմից, մտադիր էր այլաբանական ուղերձ հղել՝ ի պատասխան Բրիտանիայի պարտության։ Այն պատկերում է մի նավաստի, որը ձեռքին դրոշ է պահում, որին Ազատությունը պսակում է դափնեպսակով, իսկ ներքևում գրված է. «Մենք պարտավոր չենք հավատարիմ լինել որևէ թագի»։ Նկարի հետևի մասում գտնվող նավը պատկերում է փոքր, բայց արդյունավետ ամերիկյան նավատորմը, որը մեծապես նպաստել է Ամերիկայի կողմից Բրիտանիայի պարտությանը։

## Ժամանակակից կիրառում
Այս նկարը հայտնվել է 1812 թվականի պատերազմին վերաբերող գրքերի շապիկին, այդ թվում՝ «Ազատ առևտուր» և «1812 և 1812 թվականների պատերազմի նավաստիների իրավունքները. պատերազմը և հայրենասիրության կրքերը» գրքերի շապիկին։ Այս երկու գրքերը գրվել են 2012 և 2013 թվականներին՝ 1812 թվականի պատերազմից երկու հարյուր տարի անց։

## Ծանոթագրություններ
Առաջնային վկա

**Առաջնային վկա,** Միացյալ Նահանգների քրեական իրավունքում  անձ, ով առաջինն է լսում երեխայի կամ բռնության կամ սեռական հանցագործության մեկ այլ զոհի կողմից ներկայացված բռնության մասին մեղադրանքը: Վկան օրենքով պարտավոր է հաղորդել բռնության մասին և կարող է կանչվել դատավարության ընթացքում:

## Ասեկոսե
Իրավական առումով, առաջնային վկաների հետ կապված խնդիրն այն է, որ նրանք հաճախ համարվում են ասեկոսեական ապացույցներ: Ընդհանուր առմամբ, ասեկոսեական ապացույցները ընդունելի չեն դատական նիստում կամ դատավարության ժամանակ, եթե դրանք չեն համապատասխանում որոշակի չափանիշների, որոնք կարող են փոխվել նահանգից նահանգ։

Օրինակ՝ 1997 թվականի Իլինոյսի «Մարդիկ ընդդեմ Հոլոուեյ» գործում մեղադրյալը բողոքարկեց այն հիմքով, որ դատավարությանը ներկայացած վկաներից մեկը ասեկոսեական վկա էր. վկան ներկա չէր միջադեպին և անմիջականորեն ո՛չ տեսել, ո՛չ էլ լսել էր միջադեպը: Այնուամենայնիվ, Իլինոյսի Գերագույն դատարանը որոշեց, որ 1982 թվականի աղաղակի մասին օրենքը կիրառվում է, երբ զոհը հանցագործության պահին 13 տարեկանից փոքր է եղել: Հոլոուեյի գործում զոհը միջադեպի մասին պատմել է ընկերոջը «քնած երեկույթ»-ի ժամանակ՝ բռնությունից գրեթե երկու տարի անց: Հետագայում մեղադրյալը դատապարտվեց սեռական բռնության համար:

Այլ նահանգներում ստեղծվել են տարբեր օրենքներ։ Տեխասը թույլ է տալիս ցուցմունք տալ այն առաջին անձից, որին զոհը հայտնել է հանցագործության մասին, և առաջնային վկան պետք է լինի 18 տարեկանից բարձր:

Կալիֆոռնիան ունի ավելի ընդհանուր ասեկոսեների բացառություններ, այդ թվում՝ PC 273(d) օրենքը, որը հատուկ վերաբերում է երեխաների նկատմամբ բռնությանը, ինչպես նաև ունի երկար ցանկ, ինչպիսիք են խոստովանությունները, հոգեկան առողջությունը և մահվան մահճում արված հայտարարությունները:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Սեռական բռնություն
Բելգիայի ծովահենների կուսակցություն

**Բելգիայի ծովահենների կուսակցություն** (), քաղաքական կուսակցություն Բելգիայում։ Հիմնված լինելով Շվեդիայի ծովահենների կուսակցության մոդելի վրա՝ այն պաշտպանում է հեղինակային իրավունքի օրենսդրության բարեփոխումը, պատենտների վերացումը և անձնական տվյալների գաղտնիության պահպանումը։ Այն հանդիսանում է «Pirate Parties International» կազմակերպության հիմնադիր անդամներից։

## Մասնակցությունն ընտրություններին
### 2010 թվականի դաշնային ընտրություններ
Կուսակցությունն առաջին անգամ մասնակցել է 2010 թվականի հունիսի 13-ի դաշնային ընտրություններին՝ միայն Բրյուսել-Հալ-Վիլվորդ ընտրատարածքում, որտեղ ստացել է ձայների 0.26%-ը։ Նրանց միակ թեկնածուն (բացի հետնորդներից) Յուրգեն Ռատոն էր։

### 2012 թվականի տեղական ընտրություններ
2012 թվականին կուսակցությունը ցուցակներ է ներկայացրել Բելգիայում անցկացվող քաղաքապետարանային և նահանգային ընտրություններին՝ 14 համայնքներում և 26 նահանգային ընտրատարածքներում։ Նահանգային ընտրություններում արդյունքները հիմնականում կազմել են շուրջ 1% Ֆլանդրիայում և 3% Վալոնիայում։

Նահանգային մակարդակով լավագույն արդյունքը եղել է 3.42% Թուրնեի ընտրատարածքում՝ Փոլ Բոսյուի կողմից, իսկ համայնքային մակարդակում՝ 5.16% Լյուվեն-լա-Նյուվում՝ Լիոնել Դրիկոլի գլխավորած ցուցակով։ Օտիգին-Լյուվեն-լա-Նյուվե համայնքում ծովահեններն ընդամենը 14 քվեով հետ են մնացել մանդատ ստանալուց։

### 2014  թվականի դաշնային և մարզային ընտրություններ
2014 թվականի մայիսի 25-ի դաշնային ընտրություններին ծովահենների կուսակցությունը մասնակցել է ֆլամանդական ընտրատարածքներում՝ Անտվերպենում (0.98%), Արևելյան Ֆլանդրիայում (0.82%) և Լիմբուրգում (0.71%), ինչպես նաև Վալոնիայի ընտրատարածքներում՝ Էնոյում (0.80%) և Լիեժում։

Միաժամանակ անցկացվող տարածաշրջանային ընտրություններում ծովահենների կուսակցությունը թեկնածուներ է առաջադրել ֆլամանդական խորհրդարանի չորս հիմնական ընտրատարածքներում (բացառությամբ Լիմբուրգի և Բրյուսելի)՝ ստանալով ընդհանուր առմամբ 25,986 ձայն (0.62%)։ Վալոնիայի խորհրդարանի ընտրություններում կուսակցությունը մասնակցեց միայն Նիվելի ընտրատարածքում՝ հավաքելով 3,612 ձայն (1.54% տվյալ ընտրատարածքում և 0.18% ամբողջ ընտրության արդյունքում)։ Նրանց արդյունքը կրկին ամենաբարձրն է եղել Լյուվեն-լա-Նյուվե համայնքում՝ 2.49%։ Կուսակցությունը մասնակցել է նաև Բրյուսելի խորհրդարանի ֆրանսերեն լեզվախմբի ընտրություններին՝ ստանալով 3,026 ձայն (0.74%)։

### 2018 թվականի տեղական ընտրություններ
2018 թվականի Բելգիայի տեղական ընտրություններում ծովահենների կուսակցությունը «Paars» («Մանուշակագույն») անվամբ ներկայացրել է համատեղ ցուցակ «Volt Belgium» կուսակցության հետ մի քանի համայնքներում՝ հավաքելով 1,476 ձայն Անտվերպենում և  1000-ից պակաս ձայն՝ Բրյուսելում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official website

Կատեգորիա:Ցանցահենական կուսակցություններ
Ազատության աստվածուհի (Տեխաս նահանգի կապիտոլիում)

**«Ազատության աստվածուհի»** (), քանդակ, որը ստեղծել է ճարտարապետ Էլայջա Մայերսը։ Քանդակը տեղադրվել է Տեխաս նահանգի կապիտոլիումի գմբեթի վրա՝ Օստինում (Տեխաս, ԱՄՆ)։ 

Բնօրինակ արձանը տեղադրվել է 1888 թվականի փետրվարին: Այն փոխարինվել է ալյումինե կրկնօրինակով 1986 թվականի հունիսի 14-ին, իսկ բնօրինակը վերականգնվել և տեղափոխվել է Տեխաս նահանգի պատմության Բոբ Բուլոքի թանգարան։

## Պատմություն
1888 թվականին Տեխասում ավարտվել է Կապիտոլիումի շենքի կառուցումը և  գմբեթի վրա տեղադրվել է չորս մասից բաղկացած, մոտ 5 մետր բարձրությամբ և մոտ 1 տոննա քաշով Ազատության աստվածուհու արձանը։

Վերակառուցման անհրաժեշտության պատճառով, երբ բավականին ճաքեր էին հայտնվել բնօրինակ արձանի վրա, որոշվել է այն փոխարինել ավելի ամուր նյութից պատրաստված կրկնօրինակով։ 1986 թվականի հունիսին ուղղաթիռի օգնությամբ տեղադրվել է ալյումինե կրկնօրինակը։

## Բնօրինակ արձանի ճակատագիր
[մինի|ձախից|Բնօրինակ արձանը Տեխաս նահանգի պատմության [Բոբ Բուլոք|Բոբ Բուլոքի թանգարանում]]
Բնօրինակ արձանը տեղափոխվել է Տեխաս նահանգի պատմության Բոբ Բուլոքի թանգարան և պահվում ու ցուցադրվում է որպես պատմական և մշակութային արժեք։

## Տես նաև
* Ազատության արձան, Թոմաս Քրոուֆորդի 1863 թվականի քանդակ, որը տեղադրված է ԱՄՆ-ի Կապիտոլիումի գմբեթի վրա
* Ազատության արձան (*«Ազատությունը լուսավորում է աշխարհը»*), Ֆրեդերիկ Օգյուստ Բարտոլդիի 1886 թվականի արձանը Նյու Յորքում
* «Միսս Ազատություն», 1889 թվականի նմանատիպ արձան Ջորջիա նահանգի Կապիտոլիումի (ԱՄՆ) գմբեթին

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ազատության խորհրդանիշներ
Կատեգորիա:Տեխաս