Սիլվետ

[աջից|մինի|200x200փքս|«Գլուխ» [Չիկագո|Չիկագոյում (1967 թվական)]]
«**Սիլվետ**», Սիլվետ Դավիթ () դիմանկարային պատկերների շարք՝ պոչիկով և ճակատի մազափնջով աղջիկ, որը 1954 թվականին եղել է Պաբլո Պիկասոյի մոդելը։ Ընդհանուր առմամբ, նկարիչը ստեղծել է ավելի քան 60 արվեստի գործ, որոնցում պատկերված է Սիլվետը շեկ մազերով։ Դրանցից շատերը պահվում են մասնավոր հավաքածուներում և աշխարհի տարբեր թանգարաններում։

## Պատմություն
1950-ականների կեսերին Պաբլո Պիկասոն ապրել և աշխատել է Վալորիսում՝ Ֆրանսիայի հարավում գտնվող խեցեգործության և գեղարվեստական ​​կերամիկայի հայտնի կենտրոնում: 1954 թվականի գարնանը նկարչի ուշադրությունը գրավել է մի շիկահեր երիտասարդ անծանոթ, որը նստած է եղել իր արվեստանոցի կողքին գտնվող փոքրիկ ատելյեի պատշգամբում: Պիկասոն նկարել է աղջկանան աննկատ, և երբ պատահաբար տեսել է շիկահերին սրճարանում, ցույց է տվել նրան իր նկարներից մեկը։ Աղջկա անունը Սիլվետ Դավիթ է։ Նրա փեսացուն՝ բրիտանացի կահույքի դիզայներ Տոբիաս Ելինեկը (), որը վարձակալել է արհեստանոց Պիկասոյի տան կողքին, ամենուր ուղեկցում է իր հարսնացուին։ Երբ հայտնի վարպետը հարցրել է, թե արդյոք Սիլվետը կհամաձայնվի լինել իր բնորդուհին ատելյեում, աղջիկը լուռ գլխով է արել ի նշան համաձայնության, և երեք ամիս եղել է նրա մոդելը, սակայն հրաժարվել է առաջարկվող վճարից՝ մտածելով, որ այդ դեպքում ստիպված կլինի մերկ նկարվել։

Իր սեփական հիշողությունների համաձայն՝ Սիլվետը իրեն կաշկանդեված է զգացեմեծ նկարչի կողքին։ Աղջկա կաշկնդումը հաղթահարելու համար Պիկասոն փորձել է զվարճացնել նրան իր մանկության, կենդանիների և կրկեսի հանդեպ իր սիրո մասին պատմություններով և ցույց է տվել նրան իր աշխատանքները։

Սիլվետի և Պիկասոյի հանդիպումը կենսական նշանակություն է ունեցել նկարչի համար 1953 թվականի ծանր բարոյական ճգնաժամից հետո, երբ նրա սիրելի կինը՝ Ֆրանսուազ Ժիլոն լքել է նրան իրենց երկու երեխաների՝ Կլոդի և Պալոմայի հետ։

Դառնալով հայտնի նկարչի մուսաներից մեկը՝ Սիլվետը մի քանի տարի ոգեշնչել է նրան ստեղծել բազմաթիվ նկարներ, գծանկարներ և քանդակներ։ Պիկասոն նրա կերպարը ոճավորել է որպես գայթակղիչ անմեղ նիմֆետ՝ գեղեցիկ պեպեններով և փայլուն աչքերով, ինչը որոշ ժամանակ Սիլվետին դարձրել է գեղեցկության չափանիշ, և նույնիսկ Բրիջիտ Բարդոն վերափոխվել է շիկահերի՝ ընդօրինակելով իր հասակակցին, երբ իմացել է Պիկասոյի նկարների մասին, որոնք պատկերում են նրա նոր երազկոտ մուսային։ Ռեժիսոր Ռոժե Վադիմի «Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը» ֆիլմում Բրիջիտ Բարդոն գլխավոր հերոսուհու կերպարը ստեղծել է Սիլվետ Դավիթի բուռն հայտնիության տպավորության ներքո։

Իլինոյս նահանգի Չիկագո քաղաքում 1967 թվականին Ռիչարդ Դալեյ կենտրոնի շենքի առջև տեղի է ունեցել «Գլուխ» 15 մետրանոց մոնումենտալ կոմպոզիցիայի բացումը։ Այս շենքի ճարտարապետի պատվերով Պաբլո Պիկասոն հուշարձանի մոդելի վրա աշխատել է 1962 թվականից մինչև 1964 թվաանը: Նկարիչ Օլիվյե Վիդմայեր Պիկասոյի թոռը () Chicago Sun-Times թերթին տված հարցազրույցում խոսել է Սիլվետի կերպարի ազդեցության մասին «Գլուխը» քանդակի ստեղծման վրա։ Նույն կարծիքին են նաև նկարչի ստեղծագործության փորձագետները։

Պիկասոյի հետ ծանոթանալուց տասը տարի անց Սիլվետը երկու տարեկան դուստր Իզաբելի () հետ որոշեց այցելել մեծ նկարչին։ Այդ հանդիպման ժամանակ նրան շփոթեցրեցլ է վարպետի ասած արտահայտությունը. «Պատկերն ավելի ուժեղ է, քան Սիլվետը» (): Ավելի ուշ՝ 1964 թվականին, ինքն իր համար նա այսպես բացատրել է իրեն ասված խոսքերը. «Ես տասը տարով մեծ էի և մայր էի դարձել»։

## Ցուցահանդեսներ
Թեյթ պատկերասրահը 1993 թվականին կազմակերպել է Պիկասոյի քանդակների և գեղանկարների մեծ ցուցահանդես, ներառյալ նկարչի շիկահեր մուսային նվիրված մի շարք աշխատանքներ։

Բրեմենյան գեղարվեստի պատկերասրահում 2014 թվականի փետրվարի 22-ից մինչև հունիսի 22-ը անցկացվել է ցուցադրություն, որը ներկայացրել է 1950-ական թվականներին ֆրանսիական Ռիվիերայի բոհեմական կյանքի մթնոլորտը։ Բրեմենի պատկերասրահն իր այս թեմատիկայի հավաքածուն պարբերաբար համալրեփլ է գեղանկարներով, նկարներով, մետաղից և կերամիկայից քանդակներով, որոնց թվում են Պաբլո Պիկասոյի բազմաթիվ աշխատանքներ, որոնք պատկերում են Սիլվետին՝ շեկ մազերով, ով ոգեշնչել է նկարչին ստեղծել ավելի քան 60 արվեստի գործ։ Դրանցից շատերը պահվում են մասնավոր հավաքածուներում և աշխարհի տարբեր թանգարաններում, որտեղից էլ դրանք բերվել են Բրեմենում կազմակերպված ցուցահանդեսին։

Սիլվետի խոսքերով, Պիկասոյի հետ անցկացրած շաբաթները լի են եղել իր կյանքի ամենահետաքրքիր իրադարձություններով։ Ամուսնությունից հետո նա փոխել է իր անունը Լիդիա Քորբեթի (),  1968 թվականին տեղափոխվել է Անգլիա և իր ժամանակի մեծ մասը նվիրել է իր երեխաներին և կերպարվեստին։

2014 թվականին Բրեմենում կայացած բացման ժամանակ Լիդիա Կորբեթը չթաքցրեց իր հիացմունքը. «Ինչպիսի ցուցահանդես է: Ես ամբողջ կյանքում երազել եմ նման բանի մասին»։

## Ֆիլմեր
Վավերագրական ֆիլմը Սիլվետի ընկերոջ և խորհրդատուի դերում հայտնի նկարչի մասին, ցուցադրվել է 1993 թվականին BBC Two հեռուստաալիքով։

Պաբլո Պիկասոյի և Սիլվետի հանդիպման 60-ամյակին գերմանա-ֆրանսիական Arte հեռուստաալիքը պատրաստել և 2014 թվականին ցուցադրել է վավերագրական ֆիլմ Լիդիա Կորբեթի Լազուր ափ կատարած ուղևորության մասին, ներառյալ նրա հանդիպումները և հիշողությունները վարպետի և անցյալի իրադարձությունների մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Laurence Anholt: *Picasso and the Girl with a Ponytail*. Hauppauge (Barron’s Educational Series), New York 1998, ISBN 978-0-7641-3853-9 (Kinderbuch).
* Christoph Grunenberg und Astrid Becker (Hrsg.): *Sylvette, Sylvette, Sylvette. Picasso und das Modell*, redaktionelle Assistenz Kai Hohenfeld, Ausst.-Kat. Kunsthalle Bremen 2014, München u. a. 2014, ISBN 978-3-7913-5361-6.
* Kai Hohenfeld: *Sylvette, Sylvette, Sylvette. Picasso und das Modell*, Kurzführer zur Ausstellung, Kunsthalle Bremen 2014.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասո
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ