Ռյոմեր (Մայնի Ֆրանկֆուրտ)

300px|մինի|Ռյոմերի արևելյան ճակատը և Արդարադատության շատրվանը
**Ռյոմեր** (, baraci` հռոմեացի), հնագույն քաղաքապետարանը Մայնի Ֆրանկֆուրտում։ Արդեն ավելի քան 600 տարի աստիճանաձև ճակտոնով շենքը հանդիսանում է քաղաքի խորհրդանիշը։ Շինության անվանումն առաջացել է նախկին երեք առանձին շինություններից երկրորդի անունից, որն անվանել են «Տուն հռոմեացու մոտ» ():

Կենտրոնական շինության անվանման ծագումը բացահայտված չէ` չնայած այն բանին, որ պատմական հետազոտությունների ընթացքում բազմազան, հաճախ իրար հակասող վարկածներ են առաջ քաշվել։ Ամեն դեպքում, «Ռյոմեր» անվանումով արդեն շատ հարյուրամյակներ մատնանշում են քաղաքապետարանի շենքերի համալիրը Մայնի Ֆրանկֆուրտում։

250px|մինի|ձախից|Հովսեփ II-ի թագադրման արարողությունը Ռյոմերի Կայսերական սրահում
14-րդ դարում քաղաքային կառավարմանն անհրաժեշտ էր շինություն։ Այդ նպատակով 1405 թվականի մարտի 11-ին քաղաքային իշխանությունները 800 գուլդենով գնում են քաղաքի կենտրոնում գտնվող երկու բնակելի շենքեր, որոնք կոչվում էին «Տուն հռոմեացու մոտ» և «Տուն ոսկե կարապի մոտ»` բնակիչներին ցմահ տարեկան 65 գուլդեն վճարելով վարձակալության համար։ Վերանորոգման արդյունքում շենքում հայտնվում են Կայսերական մեծ դահլիճը և կայսրի ընտրությունների համար նախատեսված հատուկ սենյակը` զարդարված զինանշանը պատկերող ֆրեսկոներով և ազնվականների դիմանկարներով։ Ժամանակի հետ քաղաքային իշխանությունները երկու շինություններին ավելացնում են մոտակա այլ շենքեր ևս։

Կառլոս IV կայսրի կնիքով Ֆրանկֆուրտը օրենքով հռչակվում է Հռոմեական Սրբազան կայսրության կայսրերի ընտրության վայր։ Ռյոմերը մի քանի հարյուրամյակ` սկսած միջնադարից մինչև Հռոմեական Սրբազան կայսրության փլուզումը 1806 թվականին, եղել է գերմանական արքաների ու կայսրերի թագադրման վայր` իր արժանի տեղը գրավելով Գերմանիայի պատմության մեջ։ Ֆրանկֆուրտյան քաղաքապետարանում հաճախ հավաքվել է և կայսրության բարձրագույն օրենսդիր մարմինը` Ռայխստագը։ Շենքն օգտագործվել է նաև ֆրանկֆուրտյան տոնավաճառի կարիքների համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ռյոմերը վնասվել է` վերանորոգման ենթարկվելով հետպատերազմյան շրջանում։ Չնայած քաղաքապետարանի ներկայիս շենքի հարդարանքին` Ռյոմերը գոթական առավել նշանավոր շինություններից է։

## Գրականություն
* Architekten- & Ingenieur-Verein (Hrsg.): *Frankfurt am Main und seine Bauten*. Selbstverlag des Vereins, Frankfurt am Main 1886, стр. 28-33, 58 & 59, 65 & 67
* Otto Donner-von-Richter: *Die Maler-Familie Fyoll und der Römerbau*. In: *Archiv für Frankfurts Geschichte und Kunst*. K. Th. Völckers Verlag, Frankfurt am Main 1896
* Georg Hartmann, Fried Lübbecke: *Alt-Frankfurt. Ein Vermächtnis*. Verlag Sauer und Auvermann, Glashütten 1971
* Gustav Ide: *Der Führer durch den Römer*. Leo Heß, Frankfurt am Main 1938
* Hermann Meinert, Theo Derlam: *Das Frankfurter Rathaus. Seine Geschichte und sein Wiederaufbau*. Verlag Waldemar Kramer, Frankfurt am Main 1952
* Hans Pehl: *Kaiser und Könige im Römer. Das Frankfurter Rathaus und seine Umgebung*. Verlag Josef Knecht, Frankfurt 1980, ISBN 3-7820-0455-8
* Walter Sage: *Das Bürgerhaus in Frankfurt a. M. bis zum Ende des Dreißigjährigen Krieges*. Wasmuth, Tübingen 1959, стр. 27 & 28, 93 — 99, 104
* Hermann Traut: *Der Römer und die neuen Rathausbauten zu Frankfurt a. M.*. 3. Auflage. Römerverlag, Frankfurt am Main 1924
* Carl Wolff, Rudolf Jung: *Die Baudenkmäler von Frankfurt am Main — том 2, Weltliche Bauten*. Selbstverlag/Völcker, Frankfurt am Main 1898, стр. 131—258
* Werner Wolf-Holzäpfel: *Der Architekt Max Meckel (1847—1910)*. Kunstverlag Josef Fink, Lindenberg 2000, стр. 129—146

## Արտաքին հղումներ
* Ֆրանկֆուրտի տեսարան` Ռյոմերի պատկերով 

Կատեգորիա:Գոթական ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Մայնի Ֆրանկֆուրտ