Ջուլիանա Բյուրհինգ

**Ջուլիանա Բյուրհինգ** (), բրիտանացի-գերմանացի ուլտրա դիմացկուն հեծանվորդուհի և գրող: 2012 թվականի դեկտեմբերին նա սահմանել է իր առաջին Գինեսի համաշխարհային ռեկորդը՝ որպես ամենաարագ կինը, ով հեծանվով շրջանցել է աշխարհը՝ անցնելով ավելի քան 29․000 կիլոմետր՝ ընդհանուր 152 օրվա ընթացքում (144 օրն իրականում հեծանվին նստած):

Բյուրհինգը 2013 թվականին միակ կինն էր, ով մասնակցեց առաջին Անդրմայրցամաքային մրցավազքին՝ Լոնդոնից Ստամբուլ, և ընդհանուր հաշվով զբաղեցրեց 9-րդ տեղը: 2014 թվականին նա հաղթեց Թրանս Ամ հեծանվավազքի (կանայք) առաջին թողարկմանը և ընդհանուր հաշվով զբաղեցրեց 4-րդ տեղը: 2018 թվականին Բյուրհինգը հաղթեց կանանց կատեգորիայում և ընդհանուր հաշվով զբաղեցրեց 3-րդ տեղը առաջին ինքնավերահսկվող Bikingman Oman Sprint մրցավազքում: Նա առաջին անգամ սկսել է հեծանվավազքով զբաղվել 2011 թվականին՝ 30 տարեկանում, և այժմ համարվում է աշխարհի ամենաուժեղ կին ուլտրա դիմացկուն հեծանվորդուհիներից մեկը:

Ջուլիանա Բյուրհինգը «Not Without My Sister» գրքի համահեղինակն է, որը դարձել է միջազգային բեսթսելլեր՝ թարգմանված 11 լեզուներով և պատմում է նրա կյանք, «Աստծո երեխաներ» համայնքում մեծանալու մասին: Նա նաև «This Road I Ride» գրքի հեղինակն է, որտեղ ներկայացնում է իր հեծանվով աշխարհի շուրջ ճամփորդությունը:

Բյուրհինգը Two Volcano Sprint (2VS) մրցավազքի տնօրենն է՝ մեկ փուլով, ինքնավերահսկվող հեծանվային մրցավազք, որը սկսվում և ավարտվում է Իտալիայի հարավի երկու խորհրդանշական հրաբուխներում՝ Վեզուվի և Էտնայի: Միջոցառումը խթանում և հովանավորում է այնպիսի ծրագրեր, նախաձեռնություններ կամ ծառայություններ, որոնք դրական ազդեցություն են ունենում բնության պահպանման, շրջակա միջավայրի կայունության կամ կլիմայական գործողությունների վրա՝ միաժամանակ խթանելով տնտեսական աճը Իտալիայի հարավի տեղական համայնքներում:

## Կենսագրություն
Բյուրհինգը ծնվել է Հունաստանի Աթենք քաղաքում՝ 1981 թվականի հունիսի 2-ին: Նրա ծնողները «Աստծո երեխաներ» աղանդի (այժմ հայտնի է որպես «Միջազգային ընտանիք») անդամներ էին: Բյուրհինգը լքվել է ծնողների կողմից, երբ նա չորս տարեկան էր, և նրան խնամակալության են տվել խմբի տարբեր խնամակալներին: Մանկության տարիներին նա հաճախ է տեղափոխվել՝ ապրելով Ասիայի, Աֆրիկայի և Եվրոպայի գրեթե 30 երկրներում: Նրա ազգության հարցը բարդ է. չնայած, երբ հարցնում են, Բյուրհինգն ասում է, որ գերմանացի է՝ մոր ծագման պատճառով, սակայն նա երբեք չի ապրել Գերմանիայում: 2004 թվականին, իր քրոջ՝ Դավիդայի մահից հետո, Բյուրհինգը լքեց խումբը: 2006 թվականին նա վերամիավորվեց իր երկու քույրերի՝ Քրիստինայի և Սելեստ Ջոնսի հետ: Միասին նրանք գրել են մի գիրք, որտեղ բացահայտել են այն խմբի ներքին գործերը, որում նրանք ծնվել են: «Not Without My Sister» գիրքը դարձել է բեսթսելլեր Մեծ Բրիտանիայում, Իռլանդիայում և Ավստրալիայում: Իր քույրերի հետ միասին Բյուրհինգը հիմնադրեց Rise International-ը, որը հետագայում միավորվեց Safe Passage Foundation-ի հետ՝ օգնելով կրոնական աղանդներում կամ մեկուսացված և ծայրահեղական խմբերում ծնված և մեծացած երեխաներին: Նրա երկրորդ գիրքը՝ «This Road I Ride»-ը,պատմում է նրա ամբողջ աշխարհով հեծանվային արկածախնդրության մասին:

**Համաշխարհային ցիկլի ռեկորդ**
մինի|Buhring in Uganda
Փնտրելով միջոցներ՝ գումար հավաքելու և իրազեկվածությունը բարձրացնելու Safe Passage Foundation-ի համար, Բյուրհինգը որոշեց հեծանվով շրջել աշխարհը: Ութ ամսվա մարզումներից հետո նա 2012 թվականի հուլիսի 23-ին մեկնեց Նեապոլից՝ առանց հովանավորության և աջակցության և շատ քիչ գումարով: Նրա սուղ միջոցներն սպառվեցին Նոր Զելանդիայում, սակայն Բյուրհինգի բազմաթիվ առցանց հետևորդները սկսեցին պարբերաբար նվիրատվություններ անել, ինչը նրան հնարավորություն տվեց շարունակել ճանապարհորդությունը աշխարհով մեկ: Ընդհանուր 152 օրվա (144 օր հեծանիվ վարելու) ընթացքում Բյուրհինգը վերադարձավ Նեապոլ, որտեղ մի խումբ աջակցողներ նրան դիմավորեցին Պլեբիսկիտո հրապարակում՝ ավարտական գծի մոտ: Նա անցավ 19 երկիր և 4 մայրցամաք՝ անցնելով 29,000 կիլոմետր (18,000 մղոն) և սահմանեց հեծանվով շուրջերկրյա ճանապարհորդության համար սահմանված առաջին կանանց ռեկորդը Գինեսի ռեկորդների գրքում:

## Անդրմայրցամաքային մրցավազք
Ավարտելով հեծանվային ճանապարհորդությունը աշխարհով մեկ, Բյուրհինգը նոր մարտահրավեր փնտրեց: 2013 թվականին նա մասնակցեց առաջին Անդրմայրցամաքային մրցավազքին, որը հիմնադրվել էր նրա գործընկեր հեծանվորդ և ռեկորդակիր Մայք Հոլի կողմից: Եվրոպայի ամենադժվար ինքնավերահսկվող մրցավազքը հայտնի էր իր դժվարություններով, իսկ առաջին թողարկումն սկսվում էր Լոնդոնից և ավարտվում Ստամբուլում՝ անցնելով Ալպերի բարձր լեռնանցքներով: Բյուրհինգը մրցավազքում միակ կինն էր, և նա այն ավարտեց 12 օրում՝ զբաղեցնելով 9-րդ տեղը:

## «Trans Am »հեծանվավազք
մինի|Trans Am
2014 թվականի հունիսին Բյուրհինգը մասնակցեց առաջին Թրանս Ամ հեծանվավազքին ԱՄՆ-ում: Մրցավազքը սկսվում էր Օրեգոն նահանգի Ասթորիա քաղաքից և ավարտվում Վիրջինիայի Յորքթաունում՝ կազմելով 4,400 մղոն (7,100 կմ) և ներառելով մոտ 51,000 մետր (167,000 ոտնաչափ) վերելք:Ինչպես Անդրմայրցամաքային  մրցավազքում, հեծանվորդները պետք է մրցեին առանց աջակցության և լինեին ինքնուրույն: Այս մրցավազքում մասնակցում էին աշխարհի ամենադիմացկուն հեծանվորդներից մի քանիսը, այդ թվում Մայք Հոլը, ով հաղթել էր Tour Divide մրցավազքը և նախկինում ռեկորդակիր էր՝ որպես ամենաարագ մարդը, ով հեծանվով շրջանցել է աշխարհը: Բյուրհինգը մրցավազքը ավարտեց 20 օրում՝ առաջինը լինելով կանանց կատեգորիայում և ընդհանուր հաշվով զբաղեցնելով 4-րդ տեղը: Նրա մրցավազքի վերջին հատվածը ներառում էր 36 ժամ շարունակ հեծանիվ վարելը՝ անցնելով 500 մղոն (800 կմ) վերջին արագավազքում: Նրա արդյունքը գրավեց տարբեր ամսագրերի ուշադրությունը, և Women’s Cycling Magazine-ը որը ներկայումս դադարեցրել է իր գործունեությունը, նրան գնահատեց որպես աշխարհի ամենաուժեղ կին դիմացկունության հեծանվորդուհիներից մեկը:

## Օման Սպրինթ
2018 թվականի փետրվարին Բյուրհինգը հաղթեց կանանց կատեգորիայում և ընդհանուր հաշվով զբաղեցրեց 3-րդ տեղը առաջին ինքնավերահսկվող Bikingman Oman Sprint մրցավազքում: Նա անընդմեջ անցավ 1,070 կիլոմետր՝ ավարտելով մրցավազքը 49 ժամ 53 րոպեում:

## Ֆիլմեր/Վավերագրական ֆիլմեր
2014 թվականի TransAm Bicycle Race-ի մասին նկարահանվեց լիամետրաժ վավերագրական ֆիլմ՝ «Inspired to Ride» վերնագրով: Բացի մրցավազքի ընթացքում Բյուրհինգի մի քանի հարցազրույցներից, վավերագրական ֆիլմում ներառված է մի հատված, որտեղ Բյուրհինգից հարցազրույց են վերցնում և նկարահանում հեծանիվ վարելիս Նեապոլում, Իտալիայում:

## Գրքեր
Բյուրհինգի առաջին գիրքը՝ «Not Without My Sister», գրվել է իր երկու քույրերի՝ Սելեստի և Քրիստինա Ջոնսի հետ և հրատարակվել 2007 թվականին: Գիրքը մանրամասնում է նրանց կյանքը «Աստծո երեխաներ» խմբում մեծանալու տարիներին: Այն 5 շաբաթ շարունակ առաջին տեղում էր Sunday Times-ի բեսթսելլերների ցուցակում և մնաց տասնյակում 15 շաբաթ անընդմեջ: Գիրքը թարգմանվել է տասը լեզուներով:

Նրա երկրորդ գիրքը՝ «This Road I Ride», որը հրատարակվել է WWNorton և Piaktus հրատարակչությունների կողմից 2016 թվականին, նկարագրում է հեծանվով աշխարհի շուրջ իր ռեկորդակիր ճանապարհորդությունը:

## Ծանոթագրություններ


## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Բրիտանացիներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Կին