open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Էլիզա Ջոնսոն

**Էլիզա Մաքքարդլ-Ջոնսոն** ( ), ԱՄՆ նախագահ Էնդրյու Ջոնսոնի կինը և Միացյալ Նահանգների առաջին տիկինը 1865 թվականի ապրիլի 15-ից մինչև 1869 թվականի մարտի 4-ը։

## Վաղ կյանք և ամուսնություն
Էլիզան ծնվել է Թենեսի նահանգի Թելֆորդ քաղաքում, կոշկակար Ջոն Մաքքարդլի և Սառա Ֆիլիպս-Մակքարդլի ընտանիքում եղել է միակ երեխան։ Հայրը մահացել է երբ դեռ Էլիզան փոքր է եղել, որից հետո մայրը նրան դաստիարակել է Գրինվիլում։ 1826 թվականի սեպտեմբերին Էլիզան  համադասարանցիների հետ հանդպման ժամանակ տեսել է Էնդրյու Ջոնսոնին, որն ընտանիքի հետ եկել էր Գրինվիլ. նրանք առաջին հայացքից միմյանց դուր են եկել։ 1827 թվականի մայիսի 17-ին 16-ամյա Էլիզան և 18-ամյա Էնդրյուն ամուսնացել են։

Քանի որ Էլիզան ավելի լավ կրթություն ուներ, նա օգնում էր Էնդրյուին թվաբանության և ուղղագրության ուսումնասիրության ընթացքում։

## Երեխաներ
Նրանք ունեին երեք որդի և երկու դուստր՝

* **Մարթա Ջոնսոն Պատերսոն** (1828-1901)։ Մոր փոխարեն հանդես է եկել որպես Սպիտակ տան տիրուհի։ Ամուսնացել է Թենեսիի սենատոր Դևիդ Փաթերսոնի հետ։
* **Չարլզ Ջոնսոն** (1830-1863), բժիշկ և դեղագործ։ Մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմին, զոհվել է ճակատամարտում։
* **Մերի Ջոնսոն Սթովեր Բրաուն** (1832–1883): Ամուսնացել է Դեն Սթովերի հետ, որը Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ծառայում էր որպես գնդապետ։ Սթովերը ապրում էր Քարտեում։ 1864 թվականին ամուսնու մահից հետո նա ամուսնացել է Վ. Ռ. Բրաունի հետ։
* **Ռոբերտ Ջոնսոն** (1834-1869), փաստաբան։ Աշխատել է Թենեսի օրենսդիր մարմնում, քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եղել է`հեծելազորային գնդապետ։ Հոր անձնական քարտուղարն իր օրոք։ Մահացել է 35 տարեկան հասակում՝ տառապելով ալկոհոլիզմով։
* **Էնդրյու Ջոնսոն կրտսեր** (1852–1879), լրագրող։ Հիմնադրել է Greeneville Intelligencer շաբաթաթերթը։ Մահացել է 27 տարեկանում։

## Առաջին տիկին
Երբ Էլիզայի ամուսինը դարձել է նախագահ, նրանք ապրում էին Սպիտակ տանը, բայց առողջության վատթարության պատճառով նա չէր կարող ծառայել որպես առաջին տիկին, որի արդյունքում առաջին տիկնոջ գործառույթները կատարում էր դուստրը՝ Մարթա Ջոնսոն Պատրոնը։

## Մահ
Էլիզան մահացել է 1876 թվականի հունվարի 15-ին, 65 տարեկան հասակում, իր ամուսնու մահից ընդամենը վեց ամիս անց։ Թաղված է ամուսնու կողքին՝ Թենեսի նահանգի Գրինվիլ քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էլիզա Ջոնսոնը `Find-A-Grave-ում 
* Սպիտակ տան կայք 
* Ազգային առաջին տիկնանց գրադարան  

Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ
Odi et amo

[right|thumb|Լեսբիան և իր ճնճղուկը ([Կատուլլուս 2)]]
**Կատուլլուս 85**, հռոմեացի բանաստեղծ Կատուլլուսի երկտողանոց հայտնի բանաստեղծությունը, որը նվիրված է Լեսբիա անունով մի կնոջ։ Լեսբիան Կատուլլուսի կողմից գրված 25 բանաստեղծության առարկան է, որտեղ հեղինակը գրում է սիրո (Կատուլլուս 5, Կատուլլուս 7), տխրության, հիասթափության (Կատուլլուս 72) և դառը սարկազմի մասին (Կատուլլուս 8), որոնք վկայում են բանաստեղծի ունեցած ոչ կայուն հարաբերությունները։

Ōdī et amō. Quārē id faciam fortasse requīris.
Nesciō, sed fierī sentiō et excrucior.
Ես ատում եմ և սիրում եմ։ Ինչո՞ւ, հնարավոր է հարցնես։
Ես չգիտեմ, բայց ես դա զգում եմ, և ես տառապում եմ։

Զգացմունքների հակասությունը բնութագրող այս բանաստեղծությունը հայտնի է իր հզոր և սեղմ լինելով։ Որպես լատինական թևավոր արտահայտություն՝ այն հաճախ ասում են կրճատ, օգտագործելով միայն առաջին և վերջին բառերը. «Odi et amo. Excrucior» - «Ես ատում և սիրում եմ։ Տառապում եմ»։

Այն էլեգիկ բանաստեղծական չափով գրված բանաստեղծություն է։

 –  u  u /  –   –  /   –   u u / –   –  /  –  u  u /   – u
 Ōd'et a / mō. Quā / r'id faci / am for / tasse re / quīris.
 &nbsp;
  – u u  /  –  u u /  – /  –   u  u  / –   u  u  / –
 Nesciō, / sed fie / rī / sen ti' et / ex cru ci / or.

## Ծանոթագրություն

Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Կատեգորիա:Կատուլլուսի բանաստեղծություններ
Կատեգորիա:Սիրային բանաստեղծություններ
Միխայիլ Գերասիմով (նկարիչ)

**Միխայիլ Գերասիմով** (, ), խորհրդային և ռուս բեմադրող նկարիչ։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Գերասիմովը ծնվել է 1936 թվականի օգոստոսի 16-ին։ Նա մարդաբան և քանդակագործ  Մ. Գերասիմովի որդին է։

1977 թվականից որպես բեմադրող նկարիչ աշխատել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։

Թաղված է Կոմարովոյի գերեզմանոցում։

## Ֆիլմագրություն
* 1977 թվական՝ Վիկտոր Կրոխինի երկրորդ փորձը (Եվգենի Գուկովի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Շեշուկով) 
* 1978 թվական՝ Այսօր կամ երբեք (բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Ուսով)
* 1979 թվական՝ Կվերադառնանք աշնանը (բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Սիմոնով)
* 1984 թվական՝ Յուրաքանչյուր տասներորդը (բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Օրդովսկի)
* 1986 թվական՝ Մեր հայրիկը մայոնեզ է  (ընդգրկված է «Դեբյուտ» ալմանախում, բեմադրող ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ՝ Յուրի Աֆանասև)
* 1987 թվական՝ Մունզունդ (Եվգենի Գուկովի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Մուրատով)
* 1989 թվական՝ Փախչող օգոստոսը (բեմադրող ռեժիսոր՝ Դմիտրի Դոլինին)
* 1990 թվական՝ Մենք տարօրինակորեն հանդիպեցինք (բեմադրող ռեժիսոր՝ Դմիտրի Դոլինին)
* 1992 թվական՝ Ձեռագիր (բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Մուրատով)
* 1998 թվական՝ Խրուստալյով, մեքենան (Ռուսաստան/Ֆրանսիա. Գեորգի Կրոպաչյովի, Վլադիմիր Սվետոզորի հետ համատեղ, բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Գերման)

## Ճանաչում և մրցանակներ
* 1998 թվական՝ «Խրուստալյով, մեքենան»։ 1999 թվականի Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական ակադեմիայի «Նիկա» մրցանակ` «Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ»  և «Նկարչի լավագույն աշխատանք» անվանակարգերում` Վլադիմիր Սվետոզարովի, Գեորգի Կրոպաչյովի, Միխայիլ Գերասիմովի աշխատանքի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* .
* 

Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Ֆյոդոր Բուխհոլց

**Ֆյոդոր Ֆյոդորովիչ Բուխհոլց** (Russian: Фёдор Фёдорович Бухгольц), ծնյալ՝ **Թեոդոր Բուխհոլց** (), լեհական ծագմամբ ռուս նկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ և կերպարվեստի ուսուցիչ, որն ուներ նաև գերմանացի նախնիներ։ Մասնագիտացել էր կենցաղային ժանրում և պատմական տեսարանների պատկերման մեջ։ Որոշ գործեր դարձել են հանրաճանաչ բացիկներ։

## Կենսագրություն
Թեոդոր Ալեքսանդր Ֆերդինանդ Բուխհոլցը ծնվել է Վոլոցլավեկ քաղաքում՝ Էլիանորա (օրիորդական ազգանուն) Ֆոթկեի  և Թեոդոր Գուստավ Բուխհոլցի ընտանիքում, որը տպագրահաստոց  ուներ։ Իր հայրենի քաղաքում գիմնազիան ավարտելուց հետո ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա, որտեղ 1878-1886 թվականներին սովորել է Պավել Չիստյակովի և Վալերի Յակոբիի մոտ։ Հետագայում, երկար ժամանակ Թեոդորը ինքն էլ դասավադել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1880-1882 թվականներին արժանացել է երեք արծաթե մեդալի։ 1885 թվականին արժանացել է ոսկե մեդալի և «Արտիստ» տիտղոսի իր «Դեդալոս» և «Իկարոս» նկարների համար։ 1888 թվականից հետո մասնակցել է ակադեմիայի ցուցահանդեսներին, ինչպես նաև «Ռուս ջրանկարիչների ընկերության» ցուցահանդեսներին։

Դեռևս ուսանողական տարիներից սկսել է աշխատել է որպես գրաֆիկաական նկարիչ՝ նկարազարդումներ կատարելով« Նիվա», «Սևեր» (գրական ամսագիր) և «Հայրենիք» (գիտական/պատմական լրագիր) ամսագրերի համար։ 1891 թվականին միացել է «Ռուսաստանի նկարիչների ասոցացիային»։ 1893-1919 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Արվեստների խրախուսման կայսերական միությունում։ 1902 թվականին նա հաղթել է Սանկտ Պետերբուրգի երկուհարյուրամյակին նվիրված մեդալ նախագծելու մրցույթը։ Հիմնականում նկարել է ճակատամարտեր, բնատեսարաններ և կենցաղային ժանրի նկարներ՝ մոդեռն ոճով։ Նկարների մեծ մասը ցուցադրել է Սանկտ Պետերբուրգում, միաժամանակ ցուցադրություն ունեցել Վարշավայի «Զաչատա» արվեստի ազգային պատկերասրահում։

Ռուսական հեղափոխությունց հետո ներգրավվել է ագիթպրոպի ստեղծման գործում և օգնել է հեղափոխական տոնակատարությունների ծրագրերի կազմակերպմանը։ 1918 թվականին ստեղծել է էսքիզներ Պետրոգրադում (Սանկտ Պետերբուրգ) մեկամյակի տոնակատարությունների համար, որոնցից է՝ Վասիլևսկի կղզու հաղթանակի կամարը։ 1924 թվականին դարձել է Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցացիայի անդամ և 1932 թվականից՝ Ռուս նկարիչների միության անդամ։ 1919-1932 թվականնրի ընթացքում դասավանդել է տարբեր միջնակարգ դպրոցներում և մշակույթի տներում։ Նրա կինը Ռուսաստանի առաջին կին քանդակագործ Մարիա Դիլլոնն էր։ Մահացել է Լենինգրադի շրջափակման ժամանակ և հուղարկավորվել Սմոլենսկի լյութերական գերեզմանատանը։

## Աշխատանքների ընտրանի

Պատկեր:Fyodor Buchholz Village fire 1901.jpg|Հրդեհ գյուղում (1901)
Պատկեր:Fyodor Buchholz Ladyfriends.jpg|Ընկերուհիներ (1902)
Պատկեր:Buchholz-Woman.jpg|Կին  (1920-ականներ)
Պատկեր:Fyodor Buchholz - Kirov amongst children.jpg|Կիրովը երեխաների հետ  (1930-ականների սկիզբ)   


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Լեհ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության նկարիչներ
Մաքս Պեխշտայն

**Մաքս Պեխշտայն** (գերմաներեն.` **Max Pechstein**,), գերմանացի նկարիչ, գերմանական էքսպրեսիոնիզմի առաջատարներից։

## Կենսագրություն և ստեղծագործություն

* 1896-1900: մասնավոր ուսուցիչների վերապատրաստում Ցվիկայում
* 1896-1900: նկարչության ուսուցում Դրեզդենում, նախ գեղարվեստի դպրոցում (մինչև 1902 թվականը), այնուհետև՝ Գեղարվեստի ակադեմիայում
* 1906:  Դարձել է «Կամուրջ» գեղարվեստական խմբի անդամ («Brücke»), Պեխշտեյնը արժանացել է Սաքսոնյան պետական մրցանակի
* 1907: Ուղևորություն նկարիչ Է. Լ. Կիրշների հետ Գոպելն, որտեղ նա շատ է նկարել
* 1908: Մեկնում Բեռլին, անդամակցություն Բեռլինի սեցեսիոնին
* 1910:  Է. Հեկելի և Է. Լ. Կիրշների հետ նա հիմնել է «Նոր Սեցեսիոն» («Neue Sezession»), խումբը Մորիտբուրգյան լճակներում, որի նախագահն է եղել ինքը
* 1911:  Կիրխների հետ հիմնել է ինստիտուտ («Գեղանկարչության ժամանակակից դասավանդում»)
* 1912: Դուրս է գալիս «Կամուրջ» խմբից Բեռլինի «Սեցեսիոն» ցուցահանդեսին մասնակցելու կապակցությամբ
* 1914: Ճանապարհորդություն դեպի Պալաու կղզի (Միկրոնեզիա)
* 1915-1916: Մասնակցել է Արևմտյան ռազմաճակատի ռազմական գործողություններին
* 1918: «Աշխատանքային խորհուրդ արվեստների համար» և «Նոյեմբերյան խմբի» հիմնադիրներից մեկը
* 1922: Պրուսիայի արվեստի ակադեմիայի անդամ
* 1933: Նացիստների իշխանության գալուց հետո Պեխշտեյնին արգելվեց նկարել
* 1937: Մ. Պեխշտեյն աշխատանքները հայտարարվել են «դեգեներատիվ արվեստ», նրա 326 կտավները վերցվել են գերմանական թանգարաններից
* 1944: Ռմբակոծության հետևանքով Պեխշտեյնի բնակարանը ավերվեց, և նրա գործերի զգալի մասը ոչնչացավ
* 1945: Բեռլինի Գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* W. Heymann: Max Pechstein, München 1916
* M. Osborn: Max Pechstein, Berlin 1922
* K. Lemmer(Hrsg): Max Pechstein und der Beginn des Expressionismus, Berlin 1949
* D. Elger: Expressionismus, Köln 2007

Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դիզայներներ
Յուրի Մուլեր

**Յուրի Մուլեր ** (, ), խորհրդային և ուկրաինացի նկարիչ։

## Կենսագրություն
1960 թվականին ավարտել է Կիևի Գեղարվեստի և ճարտարապետության ազգային ակադեմիայի ճարտարապետության ֆակուլտետը։

Աշխատել է որպես ճարտարապետ, ապա աշխատել է Ուկրաինայի հեռուստաընկերությունում որպես բեմադրող նկարիչ։ Եղել է Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի նկարիչ։

## Ֆիլմագրություն
* 1974 թվական՝ Նորամուտ
* 1977 թվական՝ Աղետից հինգ վայրկյան առաջ
* 1978 թվական՝ Պրեմիերիայի նախօրեին
* 1979 թվական՝ Շահավետ պայմանագիր
* 1982 թվական՝ Ժամադրություն
* 1985 թվական՝ Գաղտնաբառը գիտեին միայն երկուսը
* 1985 թվական՝ Զառիփաթի վրա
* 1987 թվական՝ Արագություն
* 1987 թվական՝ Դեպք թերթի պրակտիկայից
* 1987 թվական՝ Իմ սիրելի
* 1990 թվական՝ Փոս
* 1990 թվական՝ Պատերազմի արևմտյան ուղղությամբ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ
Մանկական Նոր ալիք 2012

**Մանկական Նոր ալիք 2012** (, ), «Մանկական Նոր Ալիք» ամենամյա միջազգային հինգերորդ, հոբելյանական մրցույթ-փառատոնը, որի եզրափակիչը տեղի է ունեցել 2012 թվականի օգոստոսի 15-17-ը Ղրիմի «Արտեկ» մանկական միջազգային կենտրոնում։ Մրցույթը հեռարձակվել է «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով 2012 թվականի օգոստոսի 24-26-ը։ Մրցույթի հաղթող է ճանաչվել Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Ելիզավետա Պուրիսը։

## Մասնակիցներ

## Մրցույթի ժյուրի
* Իգոր Կրուտոյ
* Կոնստանտին Մելաձե
* Սերգեյ Լազարև
* Անի Լորակ
* Ալեքսեյ Ռիժով
* Վերա Բրեժնևա
* Վլադ Սոկոլովսկի

## Հաղթողներ
«Մանկական Նոր Ալիք 2012-ի» հաղթող է ճանաչվել Ռուսաստանից Ելիզավետա Պուրիսը։ Երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցրել է Հայաստանի ներկայացուցիչ Սոնա Գյուլխասյանը։ Երրորդ հորիզոնականը շնորհվել է ուկրաինացի Յուրի Պրիվիկին։ Հաղթողներից յուրաքանչյուրին հանձնվել է յուրահատուկ մրցանակ՝ «Բյուրեղապակե ալիք»։

Հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակը՝ «Ադամանդե ալիքը», ստացել է ուկրաինացի Վիկտորյա Լիտվինչուկը։ «Ուկրաինայի զարգացում» բարեգործական հիմնադրամի կողմից Եվրոպական երաժշտական մայրաքաղաքներով ուղևորություն է ստացել Լեհաստանի ներկայացուցիչ Ալեքսանդրա Սմերախանսկայան։ «Մանկական ռադիոյի» մրցանակը՝ երգի ռոտացիան եթերում, բաժին է հասել Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Ռագդա Խանիևային։

## Հետաքրքիր փաստեր
* Մրցույթի բացման հանդիսավոր արարողությանն անձամբ մասնակցել է Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը։ Տոնի սկիզբն ազդարարելով՝ Վիկտոր Ֆեոդորովիչը ժյուրիի նախագահ Իգոր Կրուտոյին շնորհել Է Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստի կոչում։
* Օգոստոսի 12-ին Յալթայում տեղի է ունեցել «Մանկական Նոր Ալիք» մրցույթի հնգամյակին նվիրված ֆլեշմոբ։
* Օգոստոսի 17-ին կայացել է «Մանկական Նոր Ալիք» գավաթի համար ֆուտբոլի բարեգործական հանդիպումը։ Յալթայի գետափին հանդիպել են «Մանկական Նոր Ալիքի» մրցանակակիրներն ու մասնակիցները և Կրիվոյ Ռոգ քաղաքի գիշերօթիկ դպրոցի տղաները։ Այս երեխաները դուրս են եկել «Միասնություն հանուն աշխարհի» առաջնության եզրափակիչ, որը միջազգային նշանակություն ունի և անցկացվում է աշխարհի 12 երկրում, իսկ տվյալ տարի «Շախտյոր Դոնեցկ» ֆուտբոլային ակումբի օգնությամբ կայացել Է Ուկրաինայում։ Կրիվոյ Ռոգի տղաները Յալթայում հաղթել են 9:5 հաշվով՝ չնայած երիտասարդ կատարողների ուժեղ խաղին։ Մրցավարը Սվետլանա Օբերնիխինն էր՝ Յալթայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի մրցավարը։

## Տես նաև
* Նոր Ալիք 2012
* Մանկական Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Մանկական Նոր Ալիք» մրցույթի պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:2012 երաժշտությունում
Կիթառահար

[thumb|[Էդգար Դեգայի դիմանկարը]]

**Կիթառահար**, երաժիշտ, ով կիթառ է նվագում։ Պրոֆեսիոնալ կիթառահարները կարող են մենակատար ստեղծագործություններ կատարել կամ նվագել անսամբլերի կամ լայն դիապազոնով երաժշտական խմբերի կազմում։ Անսամբլում կիթառահարը կարող է կատարել ռիթմ կիթառի (նվագելով բասի հետ ներդաշնակված) կամ սոլո կիթառի դերը (բասի հետ մեկտեղ մեղեդի նվագելով)։ Նույնպես կիթառահարը կարող է նվագակցել ինքն իրեն երգեցողության ժամանակ։ Ներկայումս կիթառահարները նվագում են նորագույն սարքավորման օգնությամբ, օգտագործելով ձայնի ստացման տարբեր ընթացքներ և միջոցներ՝ ակուստիկ, էլեկտրա, կլասիկ, բասային կիթառների սինթետիկ ձայներից մինչև էլեկտրոնային։

## Վիրտուոզ կիթառահարներ
«Կիթառահարների կիթառահար» են անվանում ազդեցիկ շոտլանդացի ֆոլկ ռոք երաժիշտ Բերթ Ջենշին։ Նրա հեղափոխականությունը և անկրկնելի խաղը կիթառի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել մի շարք երաժիշտների վրա, այդ թվում նաև Led Zeppelin-ը և Ջոնի Մարը։ Նրա վաղ ձայնագրությունը՝ «Blackwaterside»-ը յուրացրել է Ջիմի Փեյջը։ Այն ձայնագրվել է Led Zeppelin խմբի կողմից որպես «Black Mountain Side»։

Ժանրի յուրաձևությունը, երաժշտության ուղղությունը և կիթառ նվագելու ոճը հիմնականում տարբերում է կիթառահարի ժողովրդականությունը և «ձեռագիրը»։ Հայտնի կիթառահարներից են Անգուս Յանգը, Ջիմի Փեյջը, Ջիմի Հենդրիքսը, Էրիկ Կլեպտոնը և այլն։[217x217px|thumb|right|[Քիտ Ռիչարդսը 2006 թվականի համերգին Հաննովերում]]

## Տես նաև
*Երգերի հեղինակ
*Կիթառ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բոլոր երկրների կիթառահարները

Կատեգորիա:Երաժշտության մասնագիտություններ
Կատեգորիա:Կիթառահարներ
Յուրի Իշխանով

**Յուրի Պավլովիչ Իշխանով** (, ), խորհրդային քանդակագործ և նկարիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1980), պրոֆեսոր (1990), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1995)։

## Կենսագրություն
Յուրի Իշխանովը ծնվել է 1929 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Դաղստանի ԻԽՍՀ Ղզլար քաղաքում։ Մանկությունից հետաքրքրվել է նկարչությամբ։ Ավարտել է հատուկ Հրետանային ուսումնարան Երևանում, ապա աշխատել է որպես նկարիչ-դեկորատորի օգնական Գրոզնի քաղաքի թատրոնում։ 1948-1953 թվականներին սովորել է Սիմֆերոպոլի Ն. Սամոկիշի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում՝ Կ. Ֆեդչուկի մոտ։ 1959 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը և տեղափոխվել Կրասնոյարսկ։ 1960-1964 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ ստեղծագործական արվեստանոցում՝ Նիկոլայ Տոմսկու մոտ, ինչից հետո վերադարձել է Կրասնոյարսկ։

1958 թվականից Յուրի Իշխանովը մասնակցել է նկարչական ցուցահանդեսների։ 1961 թվականին դարձել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության անդամ։ 1964 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին հաշվետու ցուցահանդեսը։ 1967-1977 և 1982-1986 թվականներին եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Կրասնոյարսկի կազմակերպության նախագահ։ 1968 թվականից մինչև 1992 թվականը եղել է ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության վարչության քարտուղարը Սիբիրի գծով։

1980 թվականից զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ Եղել է արվեստի ինստիտուտի դեկորատիվ-կիրառական արվեստների ամբիոնի վարիչ, 1987 թվականից՝ Կրասնոյարսկի գեղարվեստի ինստիտուտի քանդակագործության ամբիոնի վարիչ։ 1994 թվականից ղեկավարել է քանդակագործության ստեղծագործական արվեստանոց։ Նրա աշակերտների թվում են եղել քանդակագործներ Յուրի Կիրեևը, Գալինա Կնյազևան, Կոնստանտին Զինիչը, Դաշի Նամդակովը և այլք։

Աշխատել է հաստոցային, մոնումենտալ և մոնումենտալ-դեկորատիվ քանդակագործության բնագավառում։ Նրա աշխատանքներից են՝ «Խակասուհի աղջիկ» (, 1961), «Խոպան մշակող կին» (, 1962), Անտոն Չեխովի հուշարձան (1995), «1945 թվականի շքերթի մասնակից Տանգիևի դիմանկարը» (, 1985), Բագրատիոնի հուշարձանը Ղզլարում (1986), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վ. Ռոգալի դիմանկարը (1991), Ս. Կիրովի հուշարձանը (1988, Կրասնոյարսկ), Ս. Կորոլյովի հուշարձանը (1989, Զելենոգորսկ) և այլն։

Յուրի Իշխանովը մահացել է 2009 թվականի փետրվարի 23-ին Կրասնոյարսկում։ Թաղվել է քաղաքային գերեզմանատանը՝ Պատվավոր քաղաքացիների ծառուղում։

## Պարգևներ
* Մերձմոսկվայի Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ (1970)
* ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1972)
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1980)
* Պատվո շքանշան
* Կրասնոյարսկի պատվավոր քաղաքացի (1998)
* «Կրասնոյարսկ քաղաքին մատուցած ծառայությունների համար» պատվո նշան
* Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ոսկե մեդալ և մեդալ «Արժանավորին»
* ՌԽՖՍՀ գերագույն խորհրդի նախագահության, ԽՍՀՄ և ՌԽՖՍՀ մշակույթի նախարարության, ԽՍՀՄ և ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության, ԽՍՀՄ ԳԱ պատվոգրեր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ
Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի պատվավոր քաղաքացիներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Գեյ

Գեյ զույգ|thumb|alt=|250x250px

**Գեյ** (), նույնասեռական տղամարդ։ «Գեյ» բառն օգտագործվում է տղամարդկանց սեքսուալ նույնականացման կամ սեքսուալ պահվածքի տեսակետից նշելու համար, անկախ սեռական կողմնորոշումից։ Այն նաև կարող է օգտագործվել որպես ածական՝ տղամարդկանց նույնասեռականության կամ տղամարդկանց միջև գրավչությունները բնութագրման համար։

Անգլերեն ածական, որը սկզբում նշանակում էր «անհոգ», «ուրախ», «վառ»։ Սակայն ժամանակակից անգլերենում (1960-1970-ական թվականներից) այդ բառն օգտագործվում է որպես ածական կամ գոյական տղամարդու նույնասեռականությունը ցույց տալու համար։

Անգլերենում «գեյ» բառը կարող է օգտագործվել քվիր և նույնասեռական կանանց կամ տղամարդկանց, նրանց ապրելակերպի նկարագրման համար։ Սակայն «լեսբի» տերմինն օգտագործվում է անգլերենում միայն նույնասեռական կանանց նշելու համար։

## Ստուգաբանություն
thumb|alt=|250x250px|Դրոշ գեյ և համասեռական տղամարդկանց համար:

Բառի հիմնական նշանակությունը նշանակալի փոփոխություններ է ունեցել 20-րդ հարյուրամյակի ընթացքում։ Սակայն այն փոփոխություններն անսպասելի չէին՝ նրանք առաջացել են այդ բառի սեռականացված օգտագործման վաղ օրինակներից (մարմնավաճառության, «թեթև պահվածքի» նշման համար)։

1960-1970-ական թվականներից սկսած «gay» բառն անգլերենում արդեն չէր կարող օգտագործվել այդ իմաստով առանց կրկնակի երանգների կամ քողարկված նշանակության։

1990 թվականի դրությամբ «Gay» հատուկ անունն եղել է 795-րդը տարածմամբ ԱՄՆ-ում։

Վերջին տասնամյակներին «Gay» բառը սկսել է օգտագործվել այդ թվում նաև որպես հապավում «Good As You» («քեզ պես լավը») նշանակությամբ։

### Բառի ժամանակակից նշանակության ծագում
«gay» տերմինի օգտագործումը նույնասեռականության վերաբերյալ առաջանում է դրա «անհոգ և անկաշկանդ» նշանակության սեռականացված կոննոտացիայի լայնացումից։ Սկզբում այդ բառն ավելի լայն օգտագործվում էր հետերոսեքսուալների անկաշկանդ պահվածքի նկարագրման համար, ինչպես, օրինակ, ժամանակին հայտնի «gay Lothario» («անհոգ Լոտարիո») խոսքում։

1929 թվականի «Քաղցր դառնություն» մյուզիքլը ներառում է «gay» բառի օգտագործման այլ օրինակ, որը ենթադրում է նույնասեռականությունը։ Մյուզիքլում հնչած «Կանաչ մեխակ» երգում 1980-ականների չորս «դենդի» երգում են․

: *Pretty boys, witty boys, You may sneer*
: *At our disintegration.*
: *Haughty boys, naughty boys,*
: *Dear, dear, dear!*
: *Swooning with affectation…*
: *And as we are the reason*
: *For the «Nineties» being gay,*
: *We all wear a green carnation.*

## Տես նաև
* Գեյդար
* Համասեռականության թանգարան
* ԼԳԲՏ
* Համասեռականություն
* Սեռական կողմնորոշում
* Գենդեր 
* Տրանսգենդեր
* Երկսեռականություն
* Լեսբուհի
* Ասեքսուալություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* գեյ թայմս 
* 

Կատեգորիա:Բառեր
Կատեգորիա:Համասեռականություն
Կատեգորիա:Հոմոսեքսուալություն
Կատեգորիա:Մարդկանց նվաստացուցիչ անվանումներ
Ձկան ափսե

[աջից|մինի|280x280փքս|Երեք պերկես և երեք խեցի, [ապուլիական ձկան ափսե, մ.թ.ա. 340-մ.թ.ա. 320 թվականներ, Բրիտանական թանգարան]]
[մինի|[Լուվրում գտնվող ապուլիական ձկան ափսե, մոտավորապես մ․թ․ա․350—325 թվականներ]]
**Ձկան ափսե,** հատուկ պատրաստված ափսե, որը ներկվում էր կարմիր սափորագրության ոճով և որի վրա հիմնականում պատկերվում էին ձկներ և տարբեր ծովային կենդանիներ`փափկամարմիններ, ծովախեցգետիններ և խեցիներ։ Հազվադեպ են պատկերումների մեջ օգտագործվել դիցաբանական արարածներ։ Այսօր գիտությանը հայտնի են մոտ 1000 ձկան ափսեներ։ Ձկան ափսեները հայտնվել են մ.թ .ա. V դարում։

Ափսեների վրա պատկերվում էին ձկների և ծովային կենդանիների տարատեսակ ցեղատեսակներ՝ բրամ, պերկես, կատվաձկներ, թյունա, թռչող ձուկ, կարիճ, կաղամար, փափկամարմիններ, ութոտնուկ, երկփեղկանիներ, ծովախեցգետիններ, խաչափառներ, դելֆիններ, ծովաձիուկներ և այլն։ Ափսեի հարթ մասը կոչվում էր pinaka կամ pinakion, ինչը նշանակում էր տախտակ։ Ափսեի կենտրոնում կարագի կամ սոուսի համար արվում էր փոքրիկ խորություն, իսկ ծայրերը թեքում էին դեպի ներքև և զարդարվում զարդապատկերներով, պարուրաձև ալիքներով, դափնտեերևների ծաղկեպսակներով։ Ձկան ափսեն, որպես կանոն, դրվում էր սեղանի վրա որևէ տակդիրի կամ պատվանդանի վրա։ Այս ափսեները հայտնի են եղել մինոյյան քաղաքակրթության ժամանակներից, բայց միայն մ.թ.ա. 5-րդ դարի վերջին են սկսել պատկերազարդվել։

Ձկան ափսեներն առաջին անգամ հայտնվել են Աթենքում մ․թ․ա․ 5-րդ դարի վերջին։ Դրանց վրա ձկները միշտ պատկերված էին փորը դեպի ափսեի ծայրը դիրքով։ Աթենքում ձկան ափսեների գունապնակը սահմանափակվում էր կարմիր կավի և սև լաքի գույներով, երբեմն`սպիտակ ներկով։ Ավելի ուշ Ստորին Իտալիայի հույները զբաղվել են բազմագույն ձկան ափսեների զանգվածային արտադրությամբ Տարանտոյում, Պեստումում, Կապուայում։ Այդ ափսեների վրա նրանք միշտ պատկերել են ձուկը՝ փորը դեպի կենտրոնում սոուսի համար նախատեսված խորությունը դիրքով։

## Գրականություն

* O. Tugusheva- ն։ Corpus vasorum antiquorum: Ռուսաստան։ Պուշկինի գեղարվեստի պետական թանգարան։ Roma. L'ERMA - di Breitschneider. 1997.15 էջ:ISBN 88-7062-991-0

Կատեգորիա:Հին Հունաստանի արվեստ
Էմերիխ Շաֆրան

**Էմերիխ Շաֆրան** (, ), ավստրիացի նկարիչ, գրաֆիկ նկարիչ, արվեստի պատմաբան, համագործակցել է Անեներբեի հետ։

## Կենսագրություն
Սկզբում նա բանակում ծառայել է որպես սպա, այնուհետև նվիրվել է արվեստին և 1906-1909 թվականներին Վիեննայում սովորել է հնագիտություն ու արվեստի պատմություն, այնուհետև սովորել է Մյունխենում Հանս Լիտցմանի հետ։ Նա Վիեննայի սեցեսիայի ներկայացուցիչ էր։ 1914 թվականից Ստորին Ավստրիայի ցամաքային թանգարանի գիտաշխատող և վարող էր։ Եղել է Առաջին աշխարհամարտի մասնակից, լուրջ վնասվածքներ է ստացել։ 1924-1946 թվականներին դասավանդել է Վիեննայում։

1930-ական թվականներին հանդիպել է Ազգային սոցիալիստական շարժման ներկայացուցիչների հետ և սկսել է հրատարակել հոդվածներ ու աշխատանքներ, որոնք նվիրված են մաքուր գերմանական արվեստին։ Նա նաև սկսել է համագործակցել Անեներբեի հետ, 1938 թվականի մայիսի 15-ին՝ անշլյուսից անմիջապես հետո, առանց Հիմլերի հրահանգների Վիեննայում բացել է գերմանական արվեստի ուսումնական և հետազոտական բաժին, որը փակվել է այդ տարվա վերջին։ Ժամանակի ընթացքում Շաֆրանի հարաբերությունները նացիստների հետ վատթարացել են, 1943 թվականին նրան վերցվել է Վիեննայի գեստապոյի հսկողության տակ։

1941-1948 թվականներին նա աշխատել է որպես Դորոթեում աճուրդի Վիեննայի արվեստի ոլորտի մասնագետ-խորհրդատու և հուշարձանների հարցով բյուրոյի աշխատակից։

## Ստեղծագործություններ
*(թերի ցուցակ)*
* Die niederösterreichischen Stifte. Wien : A. Hartleben, [1925].
* Entwicklungsgeschichte der Stile in der bildenden Kunst. Wien : A. Hartleben, 1925.
* Führer durch die wichtigsten öffentlichen und privaten Kunstsammlungen und Galerien in Wien. Wien : Steyrermühl, [1928].
* Wien. Wien : Steyrermühl, [1930].
* Kunst der Langobarden in Italien, Jena, Diederichs, 1935.
* Geschichte der Langobarden (Deutsches Ahnenerbe, Reihe C: Volkstümliche Schriften, Bd. 6). Leipzig, v. Hase & Koehler, 1938.
* Langobardische und nachlango- bardische Kunst in den deutschen Ostalpen. Mannus 30 (1938).
* Vormärzliches Wien. Wien : Luser, 1939.
* Der Radstädter Tauern. Wien : Luser, 1940. 	
* Kirche Karnburg (Kärnten). München : Schnell & Steiner, 1940. 	
* Kunstgeschichte Österreichs. Wien : Hollinek, 1948.
* Die Wachau. Wien : Deuticke, 1948.
* Die Baustile Europas. Wien : Prachner, 1949.
* Frühchristentum und Völkerwanderung in den Ostalpen, in: AfK 37, 1955.
* Die vorromanischen Wandmalereien in der St. Prokuluskirche zu Naturns (Vinschgau, Südtirol). Innsbruck : Wagner, 1958.
* Kunstdenkmäler Wiens. Wien : Birken-Verl., 1958.
* Stuckfragmente aus der Pfarrkirche in Suhr bei Aarau. Erlangen : Dt. Inst. f. Merowingisch-karolingische Kunstforschung, 1959.
* Dictionary of European art. London : Owen, 1959.
* Der Inquisitionsprozess gegen Paolo Veronese, in: Archiv für Kultur-Geschichte 42 (1960), Nr. 2.
* Die Porta Hungarica von Petronell bis Wolfsthal. Wien : Bergland Verl., 1960.
* Frühchristliche Mosaiken. München : Knorr & Hirth, 1961.
* Taschenlexikon der Kunst. Berlin : Verl. Lebendiges Wissen, 1964 *(բազմիցս արտատպվել է)*
* Ägyptische Malerei. Stuttgart : Parkland-Verlag, [1978] * (բազմիցս վերատպված տարբեր լեզուներով) *
## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Deutsche biographische Enzyklopädie (2007):

Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի արվեստագետներ
Մանկական Նոր ալիք 2013

**Մանկական Նոր Ալիք 2013** (, ),  «Մանկական Նոր Ալիք» ամենամյա միջազգային վեցերորդ մրցույթ-փառատոնը, որի եզրափակիչը տեղի է ունեցել 2012 թվականի օգոստոսի 18-22-ը Ղրիմի «Արտեկ» մանկական միջազգային կենտրոնում։ Փառատոնն ուղիղ հեռարձակմամբ չի ցուցադրվել, մրցույթի հեռուստատեսային տարբերակը ցուցադրվել է «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով 2013 թվականի օգոստոսի 23-25-ը։

## Մասնակիցներ

## Ձևաչափ
### Հաղորդավարներ
Մրցույթի հաղորդավարները նորից եղել են Լեռա Կուդրյավցևան, Դոմինիկ Ջոքերը, Իվան Դորնը, Կրիստինա Սվետլիչնայան և Քրիստինա Չակվետաձեն, Սոֆյա Դոլգանովան, Սոֆյա Լափշակովան, Լիպան։ Հաղորդավարների կազմ են հրավիրվել Պավել Արտյոմովը և Ստանիսլավ Կոստյուշկինը։

### Ժյուրիի կազմ
Ժյուրիի կազմում եղել է 10 մարդ.

*  Իգոր Կրուտոյ (նախագահ)
*  Սերգեյ Լազարև
*  Ջամալա
*  Անի Լորակ
*  Իրինա Դուբցովա
*  Վերա Բրեժնևա
*  Թիմուր Ռոդրիգեզ
*  Կոնստանտին Մելաձե
*  Յուլիա Սավիչևա
*  Ալեսանդրո Սաֆինա

## Մրցութային առաջին օր

## Մրցութային երկրորդ օր

## Հաղթողներ
* ***1-ին հորիզոնական՝*** Սոֆյա Տարասովա (Ուկրաինա)
* ***2-րդ հորիզոնական՝*** Պաուլինա Սկրաբիտե (Լիտվա)
* ***2-րդ հորիզոնական՝*** Դիանա Խիտարովա (Ռուսաստան)
* ***3-րդ հորիզոնական՝*** Սաբինա Մուստաևա (Ուզբեկստան)
* 4-6. Կատրինա Պաուլա Դիրինգա (Լատվիա)
* 4-6. Նազարի Ստինյանսկի (Ուկրաինա)
* 4-6. Շպռոտներ (Ուկրաինա)
* 7. Սոֆյա Ֆեոդորովա (Ռուսաստան) 
* 8-9. Զինաիդա Կուպրիյանովիչ (Բելառուս)
* 8-9. Իրակլի Ինցկիրվելի (Վրաստան)
* 10. Բոլատ Բատիրբաև (Ղազախստան)
* 11-12. Էլինա Չոլախյան (Հայաստան)
* 11-12. Վլադ Կոստարև (Ռուսաստան)
* 13. Սուադա Ալեքպերովա (Ադրբեջան)
* 14. Միշել Բոյկո (Իսրայել)
* 15. Մնաս բարով, երիտասարդություն (Ռուսաստան)

## Փառատոնի ծրագիր
Մրցույթի համերգային մասի շրջանակներում բեմում ելույթ են ունեցել ռուս և ուկրաինացի բազմաթիվ հայտնի արտիստներ՝ Պոտապ և Նաստյա զուգերգը, Դոմինիկ Ջոքերը, Իվան Դորնը, Պոլինա Գագարինան, Վլադիմիր Պրեսնյակովը, Վալերիան և այլք։

## Հետաքրքիր փաստեր
* Սա «Մանկական Նոր Ալիքի» առաջին մրցույթն է, որում մրցանակներից մեկը բաժանվել է մի քանի մասնակցի միջև։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Մանկական Նոր Ալիքի» պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:2013 երաժշտությունում
Մաքս Ժերեբչևսկի

**Մաքս Սոլոմոնովիչ Ժերեբչևսկի** (, ), խորհրդային նկարիչ, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, բեմադրող նկարիչ։

## Կենսագրություն
Մաքս Ժերեբչևսկին ծնվել է 1932 թվականի օգոստոսի 30-ին Մոսկվայում։ Հայրը եղել է շինարար, մայրը (ծագումով Լոձից)՝ դաշնակահարուհի։ Մաքս Ժերեբչևսկին 1958 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիային կից գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցը Մոսկվայում, 1961 թվականին՝ Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի մուլտիպլիկացիայի բաժինը։

1961-1979 թվականներին որպես բեմադրող նկարիչ աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, ապա «Մուլտհեռուստաֆիլմում»։

Որպես բեմադրող նկարիչ՝ Մաքս Ժերեբչևսկին աշխատել է հիմնականում նկարված ֆիլմերի վրա, ռեժիսորներ Պյոտր Նոսովի, Վասիլի Լիվանովի, Ինեսա Կովալևսկայայի, Նատալյա Գոլովանովայի հետ։ Նրա մասնակցությամբ ստեղծված ամենահայտնի մուլտֆիլմերից են՝ «Վայրի կարապները» (), «Ռիկի Տիկի Տավի» (), «Բրեմենյան երաժիշտներ» (, «Բրեմենյան երաժիշտների հետքերով» (), «Կապույտ թռչուն» () մուլտֆիլմերը, «Անգետիկն Արևային քաղաքում» () մուլտսերիալը։ 1975 թվականին Մաքս Ժերեբչևսկին՝ որպես ռեժիսոր, սցենարիստ և բեմադրող նկարիչ, նկարահանել է «Թռուցիկություններ» () մուլտիպլիակցիոն ֆիլմը՝ ֆանտազիա Սերգեյ Պրոկոֆևի դաշնամուրային մանրապատումների համանուն ժողովածուի երաժշտական թեմաներով։

Մաքս Ժերեբչևսկին նաև նկարել է դիաֆիլմեր Մոսկվայի «Դիաֆիլմ» ստուդիայի համար, ձևավորել ինտերիերներ, ցուցափեղկեր, նկարազարդել է գրքեր, համագործակցել «Знание — сила», «Техника — молодёжи» ամսագրերի հետ։

1981 թվականին Մաքս Ժերեբչևսկին տեղափոխվել է Իսրայել և բնակություն հաստատել Երուսաղեմում։

## Ֆիլմագրություն
### Բեմադրող նկարիչ
* 1962 – Վայրի կարապները () (Նաթան Լերների հետ միասին)
* 1963 – Ծուղ-րու-ղու ()
* 1964 – Չթե փողոց ()
* 1965 – Ռիկի Տիկի Տավի ()
* 1965 – Լուսատտիկ № 6 ()
* 1966 – Ամենա, ամենա, ամենա, ամենա ()
* 1967 – Չորսը մի բակից ()
* 1968 – Ճանապարհային պատահար ()
* 1969 – Բրեմենյան երաժիշտներ ()
* 1970 – Կապույտ թռչուն ()
* 1971 – Խոսք հացի մասին ()
* 1972 – Ֆաետոնը՝ Արևի որդին ()
* 1973 – Բրեմենյան երաժիշտների հետքերով ()
* 1975 – Աղվեսն ու արջը ()
* 1975 – Թռուցիկություններ ()
* 1976-1977 – Անգետիկն Արևային քաղաքում (, 1-10 սերիաներ)
* 1977 – Жихарка
* 1978 – Պոյգան և աղվեսը ()
* 1979 – Огневушка-поскакушка
* 1980 – Ծննդյան գիշեր ()

### Ռեժիսոր
* 1975 – Թռուցիկություններ (, Սերգեյ Պրոկոֆևի երաժշտությամբ)

### Դիաֆիլմեր
* Ամենա, ամենա, ամենա, ամենա (, 1967)
* Նվիրեք կոկորդիլոս (, 1972)
* Վիշապը և Հերկուեսյան շիլան (, 1973)
* Ինչու են ձկները լռում (, 1974)
* Նկար քարի վրա (, 1974)
* Ֆաետոնը՝ Արևի որդին (, 1975)
* Խորամանկ պառավներ (, 1975)
* Տոշկան լուսնի վրա (, 1976)
* Անցքեր պանրի մեջ (, 1976)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* Մաքս Ժերեբչևսկի — animator.ru
*

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Դավա (բլոգեր)

**Դավիթ Աշոտի Մանուկյան** (), ավելի հայտնի՝ **Դավա** բեմական կեղծանվամբ։ Ռուսական հիփ հոփ, ռեփ կատարող և վիդեոբլոգեր։

## Կենսագրություն
Դավիթը ծնվել է 1993 թվականի մարտի 16-ին Նովոսիբիրսկ քաղաքում։ Վաղ տարիքում զբաղվել է պարով, իսկ հետո՝ պրոֆեսիոնալ սպորտով։ 2011 թվականին պարի ասպարեզում դարձել է Ռուսաստանի առաջնության և աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սիբիրյան կառավարման համալսարան։ 2017 թվականին սկսել է իր բլոգը վարել Ինստագրամ-ում։ 2019 թվականին նրա հետևորդների թիվը հասնում էր ավելի քան 8,6 միլիոնի։

Պրոֆեսյոնալ կարիերան երգիչը սկսել է 2018 թվականին, երբ Կարինե Լազարյանցի հետ ձայնագրեց «Внутри» երգը (Չարթ ՎԿ՝ 7-րդ տեղ, iTunes՝ 10-րդ տեղ)։ Հաջորդը դուրս է գալիս «ХХХ» երգը (Չարթ ՎԿ՝ 9-րդ տեղ), որի տեսահոլովակը նկարահանվել է ավելի ուշ։ 2019 թվականին ձայնագրում է «BOOM» երգը (Չարթ ՎԿ՝ 22-րդ տեղ), որը ունի նաև տեսահոլովակ։ Որոշ ժամանակ անց թողարկում է «Кислород» (Չարթ ՎԿ՝ 1-ին տեղ), «Танцуй как пчела» ( Չարթ ՎԿ՝ 5-րդ տեղ), «Милада» (Չարթ ՎԿ՝ 11-րդ տեղ), «Дикая любовь», «Скорость», «Инстамодель» երգերը։

2019 թվականին թողարկում է դեբյուտային մինի ալբոմը «Сила притяжения» անունով, որը ներառում էր 5 երգ։

2019 թվականի դեկտեմբերի 20-ին թողարկում է «Санта» երգի տեսահոլովակը։ Ըստ սյուժեի ռեփերը մատուցող է ամանորյա կորպորատիվ միջոցառմանը, բայց հյուրերից մեկը նրան վիրավորում է, երեկույթ է կազմակերպում առանձնատանը իր ընկերների հետ։

## Սկավառակագրություն
### Մինի-ալբոմ

### Երգեր

## Տեսագրություն

# «XXX» (2018)
# «Кислород» (2019)
# «Инстамодель» (2019)
#  «Не враг» (feat. Kara Kross) (2019)
# «Ранила» (2019)
# «Санта» (2019)
# «Мандаринка» (feat. Ольга Бузова) (2019) 
# «Последний танец» (2020)
# «Малая» (2020)
# «Журавли» (cover) (2020)
# «Чёрный бумер» (feat. Серёга) (2020)
# «Ролекс» (feat. Филипп Киркоров) (2020)
# «Пикник» (feat. Mia Boyka & Calvin) (2020)
# «Снежинки» (feat. Ольга Бузова) (2020)
# «Один дома» (feat. Милана Хаметова)  (2021)

#### Մասնակցություն այլ կատարողների տեսահոլովակներում
* Օլգա Բուզովա - «#Лайкер», «Давай останемся дома»
* Եգոր Կրիդ - «Love is»
* Միլանա Խամետովա - «Умка»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Ռուս բլոգերներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ
Ռաֆայելի դիմանկարներ

Ռաֆայել Սանտիի դիմանկարչական արվեստից պահպանվել են մոտավորապես 20 ստեղծագործություններ, որոնք հաստատապես պատկանում են նկարչի վրձնին։ Այս գործերի մեծ մասը գտնվում է Իտալիայում՝ Պիտտի և Ուֆֆիցի թանգարաններում։ Ռաֆայելի դիմանկարների մեծ մասը, որոնք ստեղծվել են մինչև 1505 թվականը, դարձել են սուր քննարկումների առարկա՝ բացառությամբ Պիետրո Բեմբոյի դիմանկարի։ Այդ շրջանում ստեղծված գործերի մեծ մասը վերագրվել են Պերուջինոյին, Ֆրանչեսկո Ֆրանչին, Լորենցո Դի Կրեդիին, Ռիդոլֆո Գիռլանդայոյին։

1504 թվականին Ֆլորենցիա տեղափոխվելուց հետո նկարիչը կրում է Լեոնարդո դա Վինչիի ազդեցությունը։ 1510-ական թվականներին ստեղծված դիմանկարները նորույթ էին դիմանկարչական արվեստում և իրենց ազդեցությունն ունեցան նկարիչների մի քանի սերունդների վրա, այդ թվում՝ Ժակ Լուի Դավիդի և Էնգրի։ Հռոմեական շրջանի դիմանկարները հագեցած են բացառիկ հոգեբանությամբ։ Նկարիչը փնտրում և գտնում է նոր ուղիներ՝ բնորդի ներաշխարհին հասնելու համար։ Նա հրաժարվում է բնանկարային ֆոնի պատկերումից և ամբողջովին կենտրոնանում է կերպարի վրա։ Յուրաքանչյուր բնորդի առանձնահատուկ անհատականությունը ներդաշնակ է անձի վեհ, իդեալական գաղափարի հետ, ինչը բնորոշ է Բարձր Վերածննդին։

Ռաֆայելի դիմանկարների գլուխգործոց է համարվում ընկերոջ՝ Բաղդասար Կաստիլյոնեի դիմանկարը, որը գտնվում է Լուվրում (1515 թ.): Նկարն արժանացել է Ռուբենսի և Ռեմբրանդի բարձր գնահատականին։ Կարդինալներ Ջուլիո Մեդիչիի և Լուիջի Ռոսսիի հետ Լև 10-րդի դիմանկարի (1518 թ.) ուսումնասիրությունից պարզվել է, որ Ռաֆայելի արվեստում զգալի են աշակերտների, հատկապես Ջուլիո Ռոմանոյի ներդրումները։ Ռաֆայելին վերագրվող ուշ շրջանի գործերն աչքի են ընկնում անսովոր սառնությամբ, գեղարվեստական բարդացված լուծումներով և գունային շինծու համադրություններով, որոնք ազդարարում էին մանիերիզմի սկիզբը։

**Առանձին ընդգծվել են.**

## Ստեղծված Պերուջայում

## Ստեղծված Ֆլորենցիայում

## Ստեղծված Հռոմում

#### Ջուլիո Ռոմանոյի մասնակցությամբ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Pierluigi De Vecchi, *Raffaello*, Rizzoli, Milano 1975.
* Paolo Franzese, *Raffaello*, Mondadori Arte, Milano 2008.

## Արտաքին հղումներ
* Society for Renaissance Studies
* Տ. Լիվանովա «Արևմտաեվրոպական երաժշտության պատմությունը մինչև 1789 թվականը» (Վերածննդի դարաշրջան)

Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտիի նկարներ
Յակուտսկ (օդանավակայան)

**Պլատոն Օյունսկու անվան Յակուտսկի միջազգային օդանավակայան** (, դաշնային նշանակության միջազգային օդանավակայան Սախա-Յակուտիայի Հանրապետության մայրաքաղաքում՝ Յակուտսկում։

Օդանավակայանում տեղակայված են «Յակուտիա» և «Պոլար ավիաուղիներ» ավիաընկերությունները։

Յակուտսկի օդանավակայանը աշխարհում միակ «մարզադաշտն» է, որը թույլ է տալիս ցածր օդի ջերմաստիճանում նոր ինքնաթիռներ փորձարկել։

## Պատմություն
2010 թ. դեկտեմբերի 9-ին «Յակուտսկ օդանավակայան» պետական միավոր ձեռնարկությունը վերակազմավորվեց «Յակուտսկ օդանավակայան» բաց բաժնետիրական ընկերության, իսկ 2015 թ. փետրվարին նրա անունը փոխվեց «Յակուտսկ Օդանավակայան» բաժնետիրական ընկերության։
ձախից|մինի|300x300փքս|«Յակուտսկ» օդանավակայանի ուղևորատար տերմինալ
2012 թ. Հունիսի 29-ին բացվեց օդանավակայանի նոր ուղևորային տերմինալ 17,5 հազար մ² մակերեսով, որը բավարարում է «C» դասի միջազգային պահանջներին` հարմարավետության և անվտանգության առումով։ Նոր տերմինալի թողունակությունը ժամում 700 ուղևոր է, այն հագեցած է 3 տելեսկոպիկ սանդուղքներով, 4 շարժասանդուղքներով, 6 վերելակներով։ Նոր օդակայանում նախատեսված է նաև ուղեբեռի տրամադրման գոտի, առանձին սրահ բիզնես-դասով ճանապարհորդող ուղևորների սպասարկման համար և առանձին VIP սրահ։ *"Այսօր այն երկրի լավագույն օդանավակայանն է։ Բայց գլխավորն այն է, որ այն ունի իր համը, իր կոլորիտը։ Այն կարևոր դեր է խաղում ոչ միայն Հեռավոր Արևելքի տրանսպորտային սխեմայում, այլև ամբողջ երկրի մասշտաբով»*, — բացման արարողության ժամանակ նշել է Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարության դաշնային վարչակազմի ղեկավար Ալեքսանդր Ներադկոն։

2019 թվականի մայիսի 31-ին, Ռուսաստանի Նախագահի հրամանագրով, օդանավակայանը անվանվել է Պլատոն Օյունսկու անունով, որի թեկնածությունն առավելագույն ձայներ է ստացել «Ռուսաստանի մեծ անուններ»- մրցույթի ժամանակ։

## [[Քաղաքացիական օդային նավատորմ|ԶՈՒ]] ընդունվող տեսակներ
Ան-12, Ան-24, Ան-26, Ան-28, Ան-30, Ան-32, Ան-72, Ան-74, Ան-124, Ան-140, Ան-148, Իլ-62, Իլ-76, Իլ-96, Իլ-114, Լ-410, Տու-134, Տու-154, Տու-204, Տու-214, Յակ-40, Յակ-42, Airbus A310, Airbus A319, Airbus A320, Airbus A321, A330, Boeing 737, 747, Boeing 757, Boeing 767, Boeing-777-ը, Bombardier CRJ, Bombardier Dash 8, Sukhoi Superjet 100, ATR 72 և այլ տեսակի ԶՈՒ կատեգորիաներ, բոլոր տեսակի ուղղաթիռներ:

## Ուղևորաշրջանառություն
մինի|«Յակուտսկ» օդանավակայան

## Երթուղային ցանց
### Ներքին ավիաուղիներ

### Միջազգային ավիաուղիներ

## Տրանսպորտային հաղորդակցությունը Յակուտսկի հետ
Քաղաքային երթուղիներ 3, 4, 9 և ծայրամասային 102 (Յակուտսկ-Մագան)։

## Նշումներ

## Հղումներ
* «Յակուտսկ օդանավակայան» պաշտոնական կայք 
* Օդանավակայանը տեղեկագրքում Aviapages.ru
* «Յակուտսկ օդանավակայան» App Store-ից
* «Յակուտսկ օդանավակայան» Google Play-ին

Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ
Կատեգորիա:1931 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում
Կատեգորիա:Սախա-Յակուտիայի հանրապետություն
Կատեգորիա:Ասիայի օդանավակայաններ
Ջենովայի համալսարան

**Ջենովայի համալսարան** (), Ջենովայում տեղակայված Իտալիայի խոշորագույն համալսարաններից մեկը։ Գտնվում է Լիգուրիա շրջանում, հիմնադրվել է 1481 թվականին։ 2009 թվականին տվյալների համաձայն՝ համալսարանում սովորել են 36 728 ուսանող, աշխատել են 1 800 դասախոսներ և գիտաշխատողներ, ինչպես նաև 1 580 վարչական աշխատողներ։

Ջենովայի համալսարանը իտալական համալսարանների միջև ARWU-ի վարկանիշով զբաղեցնում է 13-րդ հորիզանականը, QS-ի վարկանիշով՝ 18-րդ հորիզանականը, և THE-ի վարկանիշով՝ 18-րդ հորիզանականը։

## Համալսարանի տարածք
Ջենովայի համալսարանը բաժանված է մի քանի ինքնուրույն կամպուսների, որոնք գտնվում են շրջանի տարբեր քաղաքներում։ Համալսարանի հիմնական շինության շենքերը (Via Balbi, 5) նախագծել և կառուցել է ճարտարապետ Բարտոլոմեո Բիանկոն 1640 թվականին, Valletta Puggia-ում քիմիայի, ինֆորմատիկայի, մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ֆակուլտետների համար նոր համալիրներ կառուցվել են 1980-1990 թվականներին։ Տնտեսագիտության ֆակուլտետը գտնվում է 1996 թվականին վերանորոգված նավահանգստում։ Համալսարանի բուսաբանական այգին՝ Orto Botanico dell’Università di Genova-ն, քաղաքի կենտրոնում զբաղեցնում է մեկ հեկտար է` համալսարանի հիմնական շենքի կողքին։

Ջենովայի համալսարանն ունի նաև մի շարք տարածաշրջանային ուսումնական հաստատություններ Սավոնա, Իմպերիա, Սանտա Մարգերիտա Լիգուրե, Վենտիմիլիա և Սպեցիա քաղաքներում։

## Ֆակուլտետներ
Ջենովայի համալսարանը բաղկացած է տասնմեկ ֆակուլտետներից, որոնք են՝ 
* Ճարտարապետության ֆակուլտետ
* Արվեստի և փիլիսոփայության ֆակուլտետ
* Տնտեսության ֆակուլտետ
* Մանկավարժության ֆակուլտետներ
* Ինժեներական ֆակուլտետ
* Օտար լեզուների և գրականության ֆակուլտետ
* Իրավունքի ֆակուլտետ
* Մաթեմատիկական, ֆիզիկական և բնական գիտությունների ֆակուլտետ
* Բժշկության և վիրաբուժության ֆակուլտետ
* Դեղագործության ֆակուլտետ
* Քաղաքական և հասարակական գիտությունների ֆակուլտետ

Ջենովայի համալսարանը նաև ներառում է 53 գիտական բաժիններ և բաժին, որը զբաղված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում հետազոտություններով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Official University of Genoa website   
*Profile of University of Genoa on the Times Higher Education website

Կատեգորիա:15-րդ դարում հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարաններ
Կատեգորիա:Կրթությունը Ջենովայում
Կատեգորիա:Ջենովա
Նոր կյանքի սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու վիմական արձանագրություններ

Ստորև ներկայացված է Շիրակի մարզի Նոր կյանք գյուղում գտնվող Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Հոռոմի սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու վիմական արձանագրություններ

300px|մինի|աջից|Հոռոմի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի
Ստորև ներկայացված է Շիրակի մարզի Հոռոմ գյուղում գտնվող Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Զոյի Կոնստանտոպուլու

**Զոյի Կոնստանտոպուլու** (, ), հույն իրավաբան (մասնագիտացած է միջազգային իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտում) և ձախ քաղաքական գործիչ։

## Կենսագրություն
«Սև գնդապետների» բռնապետության դեմ պայքարող ձախ ակտիվիստների դուստրը, նրա հայրը՝ Նիկոս Կոնստանտոպուլոսը, Սիրիզա կուսակցության առաջնորդն էր։ Առաջին անգամ խորհրդարան է անցել 2012 թվականի մայիսի ընտրություններում, վերընտրվել է 2012 թվականի հունիսին՝ իր ընտրատարածքի ռեկորդային քվեներով։ 2015 թվականի հունվարի 27-ին նա առաջադրվել էր Հունաստանի խորհրդարանի խոսնակի պաշտոնում։ Նա ընտրվել է 2015 թվականի փետրվարի 6-ին ռեկորդային 235 ձայնով (300 ձայնից, նրա օգտին քվեարկել են բոլոր խորհրդարանական խմբակցությունները, բացի ուլտրաաջ Ոսկե լուսաբանից և Հունաստանի ստալինիստական Կոմկուսից), դառնալով երկրի պատմության մեջ Հունաստանի խորհրդարանի ամենաերիտասարդ ղեկավարը։

Նախաձեռնել և ղեկավարել է Հունաստանի արտաքին պարտքի աուդիտի հանձնաժողովը, որի աշխատանքը համակարգել է Էրիկ Տուսենը։ Նա քննադատել է իր կուսակից վարչապետ Ալեքսիս Ցիպրասի զիջումները, միջազգային վարկատուներին և դեմ է հանդես գալիս Հունաստանի համար վերջինիս կողմից ներկայացվող «խիստ խնայողության» պահանջներին։ Նաև նախաձեռնել է երկու խոշոր կոռուպցիոն գործերի՝ «Siemens» ընկերության հետ կապված սկանդալի և «Լագարդի ցուցակից» հույն օլիգարխների հարկերից խուսափելու գործով դատավարություն, ինչպես նաև նախագահել է պրոֆիլային հանձնաժողովում, որը Գերմանիայից փոխհատուցում էր պահանջում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում օկուպացիայի համար։

Արմատական ձախերի կոալիցիայի (Սիրիզա) նախկին ակտիվիստուհին 2015 թվականի սեպտեմբերի 20-ի ընտրություններում առաջադրվել էր Սիրիզա անջատված «Ժողովրդական միասնություն» կուսակցության «ձախ պլատֆորմ» հիմնադրված կուսակցությունից։ 2016 թվականի ապրիլի 19-ին գործարկել է սեփական ձախակողմյան «Ազատության կուրս» կուսակցությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդարանի նախագահներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ
Կատեգորիա:Հունաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Ձաննիս Ձաննետակիս

**Ձաննիս Ձաննետակիս** (, ), հույն քաղաքական գործիչ, Հունաստանի վարչապետը 1989 թվականին։

## Կենսագրություն
Գործունեությունը սկսել է ծովային նավատորմում։ Ռազմածովային ակադեմիայի ավարտից հետո եղել է ծովային սպա։ 1967 թվականի ռազմական հեղաշրջման հաջորդ օրը Գեորգիոս Պապադոպուլոսի գլխավորությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից՝ ի նշան «սև գնդապետների» խունտայի իշխանության գալու դեմ բողոքի։ 1969 թվականին և 1971 թվականին եղել է կալանքի տակ։ Հետո՝ արտագաղթի։

1974 թվականին ռազմական ռեժիմի անկումից հետո անդամագրվել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցությանը։

1974-1977 թվականին եղել է Հունաստանի զբոսաշրջության ազգային կազմակերպության (EOT) գլխավոր քարտուղար։

1977-2007 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։

Եղել է «Նոր ժողովրդավարության» հասարակական-քաղաքական բաժնի ղեկավար, ինչպես նաև ավելի ուշ բազմիցս կուսակցական ընտրարշավների ղեկավար (1989, 1993 և 1996 թվականներ)։

1980-1981 թվականներին եղել է հասարակական աշխատանքների նախարար։

1989 թվականի հուլիս-հոկտեմբեր ամիսներին եղել է կոալիցիոն կառավարության վարչապետը՝ «Սինասպիզմոս» ձախ միավորման հետ, և միաժամանակ Հունաստանի արտաքին գործերի նախարարը և զբոսաշրջության նախարարը։

1989-1990 թվականներին՝ պաշտպանության նախարար, զբոսաշրջության նախարար։

1990-1993 թվականներին եղել է Կոնստանտինոս Միցոտակիսի կառավարությունում վարչապետի տեղակալ, միաժամանակ 1990-1991 թվականներին եղել է Հունաստանի մշակույթի նախարար։

Լինելով մշակույթի նախարար՝ Ձաննիս Ձաննետակիսը պաշտպանում էր Միջազգային Դելֆիական խաղեր անցկացնելու գաղափարը։

## Մահ
Ձաննիս Ձաննետակիսը մահացել է 2010 թվականին Աթենքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի վարչապետներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հույն ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Հույն դիվանագետներ
Մարմաշենի վանքի վիմական արձանագրությունների ցանկ

300px|մինի|աջից|Մարմաշենի վանք
Ստորև ներկայացված է Շիրակի մարզի Մարմաշեն գյուղից մոտ 2 կմ հյուսիս-արևմուտք գտնվող Մարմաշենի վանք արձանագրությունները՝

## Արձանագրություններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Պավլոս Գերուլանոս

**Պավլոս Գերուլանոս** (, ), հույն քաղաքական գործիչ, 2009-2012 թվականներին զբաղեցրել Է Հունաստանի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Պավլոս Գերուլանոսը ծնվել է 1966 թվականին Աթենքում հույն գործարար Մարինոս Գերուլանոսի ընտանիքում։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։

Պավլոս Գերուլանոսը պատմություն է սովորել ԱՄՆ-ի Մասաչուսեթս նահանգի Վիլյամստաունի Ուիլյամսի քոլեջում։ Հետագայում սովորել է Հարվարդի համալսարանին կից պետական կառավարման դպրոցում, ինչպես նաև ուսումնասիրել է բիզնեսի վարչարարությունը Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։

Նախքան և ուսման ընթացքում աշխատել է որպես ֆինանսական տնօրեն Photoelectron Corporation-ում, ինչպես նաև Alpha Finance և Barclays բանկերում։ Նա եղել է բրիտանական խորհրդարանի անդամ, լեյբորիստ Գրևիլ Ջանների օգնականը ընտրարշավի ժամանակ։ ԱՄՆ-ում դարձել է Hellenic Resources Institute-ի հիմնադիրներից մեկը։

Հունաստան վերադառնալուց հետո աշխատել է Կեֆալոնիայում «Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς»-ի (բառացի՝ «Իխտիոֆերմա Կեֆալոնիա») ֆինանսական տնօրեն, ղեկավարել է ընկերության վերակազմավորման ծրագիրը 1994-1998 թվականներին։ 1999-2004 թվականների ընթացքում հետևողականորեն դարձել է արտաքին գործերի նախարար Յորգոս Պապանդրեուի՝ Արտերկրի հույների գործերի կազմակերպման և համակարգման հարցերով հատուկ օգնական և գլխավոր քարտուղար։

2004-2006 թվականներին եղել է Egon Zehnder International ընկերության անձնակազմի կառավարման գծով տնօրեն։ 2006 թվականի հունվարին կուսակցության 8-րդ համագումարից հետո նշանակվել է ՊԱՍՈԿ-ի առաջնորդ Յորգոս Պապանդրեուի օգնական։ 2008 թվականի մարտից աշխատել է ՊԱՍՈԿ կապի դեպարտամենտի քարտուղար։

2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ին նշանակվել է Հունաստանի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարար։ Սակայն այն բանից հետո, երբ 2012 թվականի փետրվարի 17-ին կողոպտել էին Օլիմպիայի հնագիտական թանգարանը, Հերուլանոսը նույն օրը հրաժարական էր տվել։ Հերուլանոսի իրավահաջորդը դարձել է Յորգոս Նիկիտիադիսը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը Հունաստանի մշակույթի նախարարության կայքում 
* Կենսագրությունը ana-mpa կայքում 

Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հունաստանի նախարարներ
Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Դիմիտրիս Դրուցաս

**Դիմիտրիս Դրուցաս** (, ), հույն քաղաքական գործիչ, Հունաստանի նախկին արտգործնախարար։

## Կենսագրություն
Դիմիտրիս Դրուցասը ծնվել է 1968 թվականին Կիպրոսի Նիկոսիա քաղաքում։ 1994 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը։ Բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո աշխատել է որպես Եվրոպական իրավունքի պրոֆեսորի օգնական՝ Վիեննայի տնտեսագիտության և բիզնեսի համալսարանին կից Եվրոպական հարցերի հետազոտական կենտրոնում։ Միևնույն ժամանակ Դրուցասը Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարար Վոլֆգանգ Շյուսելի իրավաբանական խորհրդականն էր 1998 թվականից մինչև 1999 թվականը։

Դրուցասի գիտական նվաճումների թվում են եվրոպական օրենսդրության, միջազգային և եվրոպական առևտրային իրավունքի, արտաքին և պաշտպանական քաղաքականության վերաբերյալ աշխատությունները։ Դրանք հրատարակվել են Հունաստանում և արտերկրում։ Դիմիտրիսը ազատ տիրապետում է գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և ռուսերեն լեզուներին։

Ամուսնացած է հույն լրագրող Ֆեյ Քարավիտիի հետ։

## Քաղաքական կարիերա
1999 թվականին Դիմիտրիս Դրուցասը վերադարձել է Հունաստան որպես Հունաստանի արտաքին գործերի նախարարի հատուկ խորհրդական։ Կարևոր հարցերի շարքում, որոնց կողմնակիցն էր նա․ Թուրքիայի հետ քաղաքական մերձեցումը, Կիպրոսի միացումը ԵՄ-ին և Կիպրոսի խնդրի լուծումը։

2004 թվականի մարտին նա նշանակվել Է Համերկրային սոցիալիստական շարժման (ՊԱՍՈԿ) նախագահ Յորգոս Պապանդրեուի դիվանագիտական կաբինետի տնօրեն։ 2008 թվականի մարտից նա ծառայել է որպես ՊԱՍՈԿ-ի ներկայացուցիչ և 2008 թվականի մայիսին նշանակվել է արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների հարցերով քարտուղար։

2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Դիմիտրիս Դրուցասը նշանակվեց Հունաստանի արտաքին գործերի նախարար։ Այդ պաշտոնում Դրուցասի առաջին քայլերից են եղել պաշտոնական այցերը Մերձավոր Արևելք, մասնավորապես Հորդանան, Իսրայել, Պաղեստին, Եգիպտոս և Լիբանան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Биография на сайте [ana-mpa]]
* Υπουργείο Εξωτερικών's photostream  на Flickr, лицензированные под 

Կատեգորիա:Հույն դիվանագետներ
Կատեգորիա:Հունաստանի նախարարներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ