Կոչին

**Կոչին** (նաև **Կոչչի**, **Կոչի**, കൊച്ചി, &nbsp;*<span lang="en" style="font-style:italic;">Կոչիի</span>* ), քաղաք Հնդկաստանի Կերալա նահանգում։ Գլխավոր նավահանգիստ Արաբական ծովի Մալաբար ափին: Կոչինը Կերալայի ամենաբնակեցված քաղաքն է՝ 601,574 բնակչությամբ, որը կազմում է նահանգի ամենամեծ քաղաքային ագլոմերացիան (մոտ 2,1 միլիոն մարդ): 1967 թվականից այն ունի մունիցիպալ կորպորացիայի կարգավիճակ։

## Ստուգաբանություն
Հին ճանապարհորդներն ու առևտրականները Կոչինին անվանում էին տարբեր անուններով՝ քաղաքի անվանումը վերածելով *Կոկիմ*, *Կոչիմ*, *Կոչի* և *Կոչի*։ Կոչին հրեաները քաղաքն անվանել են Կոջին (קוגין), ինչպես երևում է տեղի սինագոգի կնիքների վրա։ Ենթադրաբար քաղաքի անունը ծագել է մալայալամական *kochu azhi* բառերից, որոնք նշանակում են «փոքր ծովածոց»: Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Կոչինը գալիս է *kasi* բառից, որը թարգմանվում է որպես «ծովախորշ»: Ըստ իտալացի հետախույզներ Նիկոլո Կոնտիի (15-րդ դար) և Ֆրա Պաոլինայի (17-րդ դար), *Կոչին* անունը ծագել է այն գետի անունից, որը կապում է Կերալայի խոնավ տարածքները ծովի հետ։ Պորտուգալացիների, իսկ ավելի ուշ՝ բրիտանացիների ժամանումից հետո քաղաքի պաշտոնական անվանումը դարձել է **Կոչին**։ Մալայալամական **Կոչի** անունը վերադարձվել է 1996 թվականին, սակայն Կոչին անունը շարունակում է լայնորեն օգտագործվել:

## Պատմություն
Կոչինը դարեր շարունակ եղել է համեմունքների առևտրի կենտրոն։ Քաղաքը դեռևս հին ժամանակներից հայտնի է եղել հրեաներին, սիրիացիներին, արաբներին և չինացիներին։ Կոչինի հրեական համայնքը ենթադրաբար գոյություն է ունեցել մեր դարաշրջանի սկզբից: Կոչինի նշանակությունը մեծացել է 1341 թվականին Փերիյար գետի վարարման պատճառով Մուզիրիս նավահանգստի կործանումից հետո։ 15-րդ դարում Կոչին է այցելել չինացի ճանապարհորդ Մա Հուանը (ծովակալ Չժեն Հեի արշավախմբի կազմում)։

Ըստ պատմաբանների՝ Կոչինի իշխանապետության նախորդ պետությունն առաջացել է 12-րդ դարի սկզբին՝ Չերա նահանգի անկումից հետո։ Տիրակալների իշխանությունը ժառանգական էր։ Կոչինը 18-րդ դարից եղել է իշխանական պետության մայրաքաղաքն է։ Կոչինի տիրակալը կառավարել է քաղաքը և շրջակա տարածքները, բայց երկար ժամանակ նրա իշխանությունը բավականին ձևական է եղել՝ օտար պետություններից կախվածության պատճառով։

1500 թվականին պորտուգալացի ծովագնաց Կաբրալը այստեղ հիմնել է եվրոպական բնակավայր, առաջինը Հնդկաստանում։ 1502 թվականին Վասկո դա Գաման հիմնել է առաջին առևտրային կետը Հնդկաստանում (որտեղ մահացել է 1524 թվականին), իսկ 1503 թվականին Աֆոնսո դ'Ալբուկերկը կառուցել է պորտուգալական ամրոցը Կոչինում։ 1504 թվականին Դուարտե Պաչեկո Պերեյրան գլխավորել է քաղաքի պաշտպանությունը։ Պորտուգալիայի տիրապետությունը տևել է մինչև 1663 թվականը, երբ քաղաքն անցել է հոլանդացիների ձեռքը։ 1814 թվականին Հոլանդիան Կոչինին զիջել է Բրիտանիային Բանգկա կղզու դիմաց։

1947 թվականին, երբ Հնդկաստանը անկախություն ձեռք բերեց, Կոչինը դարձել է առաջին բնիկ իշխանական պետությունը, որը կամավոր միացել է Հնդկական միությանը։ 1949 թվականին Կոչինի և Տրավանկորի միաձուլման միջոցով ձևավորվել է Տրավանքոր-Կոչին նահանգը։ 1956 թվականին Տրավանկորե-Կոչին նահանգը վերափոխվել է որպես Կերալա նահանգի։ 1967 թվականի նոյեմբերի 1-ին ստեղծվել է Կոչինի մունիցիպալ կորպորացիան՝ միավորելով Էռնակուլամի, Մատթանչերիի, Ֆորտ Կոչիի մունիցիպալիտետները, ինչպես նաև մի շարք այլ տարածքներ։

## Աշխարհագրություն և կլիմա
Կոչինը գտնվում է Արաբական ծովի ափին, զբաղեցնելով մոտ 95 կմ² տարածք։ Քաղաքը ներառում է թերակղզու մի մասը, փոքր կղզիների խումբը և մայրցամաքի մի մասը։ Քաղաքի սահմաններում ընդգրկված կղզիները տատանվում են 6 կմ²-ից մինչև 1 կմ²-ից պակաս: Կոչինի մեծ մասը գտնվում է ծովի մակարդակի վրա, Կոչինի ափի երկարությունը 48 կմ է։

Քաղաքով հոսում են երկու գետեր՝ Փերիյարը և Մուվատուպուժան, որոնք քաղցրահամ ջուր են մատակարարում քաղաքին։

Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես արևադարձային մուսոնային, քաղաքը գտնվում է հասարակածին բավականին մոտ՝ 9°58' հյուսիսային լայնության վրա: Միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 23-ից 31°C, երբևէ գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը՝ 38°C և ամենացածրը՝ 17°C: Մուսոնային շրջանը (հարավ-արևմտյան մուսոններ) տևում է հունիսից մինչև սեպտեմբեր, բացի այդ, հոկտեմբերից մինչև նոյեմբեր քաղաքը գտնվում է հյուսիսարևելյան մուսոնների գործողության գոտում, որոնք բերում են, թեև ավելի քիչ անձրևներ, բայց, այնուամենայնիվ, շատ զգալի: Տարեկան տեղումների միջին քանակը 3228 մմ է, տարեկան միջինը 132 անձրևային օր։

## Բնակչություն
2011 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 601 574 մարդ, ագլոմերացիայի բնակչությունը (2001 թվականի տվյալներով)՝ 1 355 972 մարդ։ Յուրաքանչյուր 1000 տղամարդուն բաժին է ընկնում 1024 կին, ինչը անսովոր է Հնդկաստանում, որտեղ մեծ քաղաքներում տղամարդիկ զգալիորեն գերազանցում են կանանց թիվը: Գրագիտության մակարդակը 94,3 տոկոս է։ Բնակչության մոտ 47%-ը դավանում է հինդուիզմ, քրիստոնյաները կազմում են մոտ 35% (երկրի ամենամեծ քրիստոնեական համայնքներից մեկը): Բնակչության մի մասը դավանում է նաև իսլամ, ջայնիզմ, սիկհիզմ և հուդայականություն: Բնակչության հիմնական լեզուն մալայալամն է: Անգլերենը տարածված է նաև բիզնեսում և կրթության մեջ:

## Տնտեսություն
Կոչինը հայտնի է որպես Կերալայի առևտրային մայրաքաղաք։ Կոչինում է գտնվում Կերալայի միակ Կոչին ֆոնդային բորսան: Հնդկաստանի չորրորդ ամենամեծ մասնավոր բանկը՝ Federal Bank-ը, գտնվում է Կոչին արվարձանում՝ Ալուվա քաղաքում: Երկրի առաջատար առցանց վաճառքի ընկերությունը՝ SEBI-ն, գրասենյակ ունի Կոչինում:

Էլեկտրաէներգիայի, մաքուր ջրի, երկար ափամերձ գիծը, հետնախորշերը, լավ բանկային ծառայությունները, մեծ նավահանգստի, կոնտեյներային տերմինալի և միջազգային օդանավակայանի առկայությունը ապահովում են քաղաքի և հարակից տարածքների տնտեսական աճը: Վերջին տարիներին նկատվում է ներդրումային աճ, որը քաղաքի տնտեսությունը դարձնում է ամենաարագ զարգացողներից մեկը զարգացման երկրորդ էշելոնի քաղաքներից: Մայր երկրից գանձվող վաճառքի հարկը զգալի ներթափանցում է պետական գանձարան։ Շրջանը ստեղծում է նահանգի ՀՆԱ -ի 14,47%-ը: Շինարարությունն ու արտադրությունը կազմում են ՀՆԱ-ի 37%-ը, առևտուրը, զբոսաշրջությունը և հյուրանոցային ոլորտը՝ ՀՆԱ-ի ևս 20%-ը: Քաղաքի տնտեսության հիմնական ոլորտներն են շինարարությունը, արտադրությունը, նավաշինությունը, տրանսպորտային ծառայությունները, համեմունքների և ծովամթերքի արտահանումը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, զբոսաշրջությունը, ներառյալ բժշկական տուրիզմը, քիմիական արդյունաբերությունը և բանկային ոլորտը։ Համաշխարհային բանկի տվյալներով՝ Կոչինը Հնդկաստանի 17 խոշոր արդյունաբերական կենտրոններից մեկն է։ Այնուամենայնիվ, 2009 թվականին բիզնեսի զարգացման համար բարենպաստության աստիճանի առումով քաղաքը գնահատվել է որպես նախավերջին տասնյոթ քաղաքներից մկեը:

Ինչպես Կերալայի մյուս քաղաքները, ոչ ռեզիդենտ հնդիկներից ստացվող դրամական փոխանցումները եկամտի կարևոր աղբյուր են:

Կոչինից 17 կմ հյուսիս գտնվող Էլուր քաղաքը Կերալայի ամենամեծ արդյունաբերական կենտրոնն է, որտեղ գործում են ավելի քան 250 արդյունաբերական ձեռնարկություններ, այդ թվում՝ քիմիական և նավթաքիմիական ձեռնարկություններ, թունաքիմիկատների, պարարտանյութերի, կաշվե իրերի արտադրություն և հազվագյուտ ապրանքների արդյունահանման ձեռնարկություններ: Կոչինում գտնվում է նավաշինարանը և հարավային Հնդկաստանի ամենամեծ նավթավերամշակման գործարաններից մեկը: Կոչինում են գտնվում կոկոսի արտադրության զարգացման խորհրդի և ծովամթերքի արտահանման զարգացման գործակալության կենտրոնական գրասենյակները:

Ինչպես Կերալայի մյուս քաղաքները, զբոսաշրջությունը տեղական տնտեսական աճի կարևոր շարժիչ ուժն է: Էռնակուլամ շրջանը, որում գտնվում է Կոչինը, առաջինն է Կերալայում ներքին զբոսաշրջիկների թվով։ Տեսարժան վայրերը, ինչպիսիք են Ֆորտ Կոչին, թանգարանները և մի շարք պատմական հուշարձաններ, ինչպես նաև բնական վայրերը, ինչպիսիք են Վեմբանադ լիճը և հետնախորշը, գրավում են զգալի թվով զբոսաշրջիկների: Կոչին նավահանգիստը ստանում է զգալի թվով ծովային ճանապարհորդություններ:
ձախից|մինի|Միջազգային տրանսպորտի տերմինալԼ
Կոչինը հնդկական նավատորմի հարավային հրամանատարության շտաբն է։

Արտահանումը և հարակից բիզնեսները նպաստում են քաղաքի զարգացմանը: Կոչինի միջազգային բեռնարկղային տրանսպորտային տերմինալը ամենամեծն է Հնդկաստանում: Քաղաքը համեմունքների կարևոր արտահանող է և այնտեղ է գտնվում Pepper International Exchange-ը: Հնդկաստանի համեմունքների խորհուրդը և Համեմունքների համաշխարհային կազմակերպությունը իրենց գլխավոր գրասենյակն ունեն Կոչինում:
աջից|մինի|Ձկնորսություն Կերալայի հետնախորշերում:
Աճ են ցույց տալիս նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին առնչվող արդյունաբերության ոլորտները։ Կոչինի առավելությունները ներառում են էժան մուտք դեպի սուզանավային մալուխներ և ցածր գործառնական ծախսեր: Քաղաքն ու նրա արվարձաններն ունեն Ինֆոպարկ, հատուկ տնտեսական գոտի և Կերալայի արդյունաբերական ենթակառուցվածքների զարգացման կորպորացիան։

## Տրանսպորտ
ձախից|մինի|200x200փքս|Կոչին նավահանգիստ:
Կոչինի միջազգային օդանավակայանը գտնվում է քաղաքից մոտավորապես 25 կմ հյուսիս և ընդունում է ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային թռիչքներ: Միջազգային թռիչքները ներառում են այնպիսի քաղաքներ, ինչպիսիք են Մուսկատը, Աբու Դաբին, Դոհան, Կուալա Լումպուրը, Սինգապուրը, Կոլոմբոն, Դուբայը և այլն:

Ազգային մայրուղի 47-ը միացնում է Կոչինը Կոիմբատուրի (հյուսիս-արևելքում) և Տրիվանդրամի (հարավում) հետ: Թիվ 17 մայրուղին քաղաքը կապում է Մումբայի հետ՝ անցնելով ափի երկայնքով Կոժիկոդեի, Մանգալորի և Գոայի միջով: Թիվ 49 մայրուղին Կոչինը կապում է Մադուրայ և Ռամեսվարամ քաղաքների հետ:

Կոչինը գտնվում է Հնդկական երկաթուղիների հարավային գոտում, քաղաքն ունի 2 մեծ կայարան՝ հյուսիսային ((*Ernakulam Town*) և հարավային (*Ernakulam Junction*):

Մետրոպոլիտենը բացվել է 2017 թվականի հունիսի 17-ին։

Կոչինն ունի բազմաթիվ անցումներ և լաստանավեր ալիքներով և ներքին ջրերով դեպի քաղաքի կղզիներ և տարածքներ:

## Քույր քաղաքներ
*  Պյատիգորսկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հատուկ տնտեսական գոտիներ
Կատեգորիա:Հնդկաստան
Կատեգորիա:Հնդկաստանի նախկին մայրաքաղաքներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի նախկին գաղութներ
Կատեգորիա:Քաղաքներ