Ժառանգությունը

**«Ժառանգությունը» (կամ «Հոգիների պահոցը»),** ամերիկացի հեղինակ Քրիստոֆեր Պաոլինիի 2011 թվականի  ֆենտեզի ժանրի  վեպ է : Այն  *[[:en:The Inheritance Cycle|«Ժառանգության ցիկլ»]]* տետրոլոգիայի չորրորդ և վերջին վեպն է։

«Ժառանգության ցիկլը» սկզբնապես նախատեսված էր որպես  եռագրություն, ակայն Պաոլինին նշել է, որ գրելու ընթացքում երրորդ՝ *[[:en:Brisingr|«Բրիզինգր»]]* գրքի տևողությունը մեծացել է, և գիրքը բաժանվել է երկու մասի՝ առանձին հրատարակվելու համար։ Դրա պատճառով «Բրիզինգր»-ի համար սկզբնապես նախատեսված սյուժետային շատ տարրեր կան «Ժառանգության» մեջ:

«Ժառանգություն» գրքի թողարկումից ի վեր Պաոլինին հետաքրքրություն է հայտնել «Ալագաեզիա»-ի և «Ժառանգության ցիկլ»-ի վերաբերյալ ընդլայնվելու հարցում։ Հարցազրույցում նա խոսել է «հինգերորդ գրքի» հնարավորության մասին, Բրոմի մասին կենտրոնացած  նախապատմություն, և ասաց, որ նա նախատեսել է «Ալագաեսիայում տեղի ունեցող ևս յոթ պատմություն, և դրանցից մեկը, ըստ էության, սերիալ է»:

## Զարգացում
Չորրորդ գրքի վերաբերյալ որոշում

2007 թվականի հոկտեմբերի 30-ին թողարկված տեսանյութում Պաոլինին նշել է, որ երրորդ գրքի վրա աշխատանքի ընթացքում հասկացել է, որ այն չափազանց երկար է դառնալու, ուստի որոշել է այն բաժանել երկու առանձին գրքերի։ Նրա բացատրությունը հետևյալն է:

### Հրապարակման հայտարարություն
2011 թվականի մարտի 23-ին Random House-ը  հայտարարեց «Ժառանգություն» գրքի վերնագիրը, շապիկի նկարը և թողարկման ամսաթիվը։ Այն թողարկվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին Միացյալ Նահանգներում, Կանադայում, Միացյալ Թագավորությունում, Հնդկաստանում, Ավստրալիայում և Հունգարիայում : Այն առաջին անգամ թողարկվել է 2.5 միլիոն օրինակով։

## Սյուժե
Վարդենները հարձակվում են Բելատոնա կայսրության քաղաքի վրա։ Ճակատամարտում Էրագոնի վիշապ Սաֆիրան գրեթե սպանվում է Դաութդաերտից՝ Վիշապների պատերազմների նիզակից, որը կարող է շրջանցել կախարդական պահակները և սպանել վիշապներին։ Բելատոնան գրավվում է Վարդենների կողմից, և ավելի ուշ դաշինք է

ձևավորվում Վարդենների և մարդակատների միջև։ Հետագայում Էրագոնի զարմիկ Ռորանը ուղարկվում է Արոուսը գրավելու առաքելության, որը նրան հաջողվում է իրականացնել ոչ ավանդական մարտավարության միջոցով։ Ռորանը միանում է Վարդեններին Դրաս-Լեոնայում, որը դժվար է գրավել, քանի որ այն գտնվում է Մուրտագի և նրա Թորն վիշապի պաշտպանության տակ։ Ջեոդը տեղեկություններ է գտնում քաղաք հնարավոր մուտքի մասին՝ դրա տակ գտնվող անավարտ կոյուղու համակարգի միջոցով։

Էրագոնը, Արյան, Անժելան, Սոլեմբում մարդակերը, և Վիրդեն անունով էլֆը մտնում են այս կոյուղու համակարգ՝ քաղաք մտնելու և դարպասները բացելու համար։ Սակայն առաքելությունը խափանվում է, քանի որ թունելներն օգտագործվում են Հելգրինդի քահանաների կողմից, ովքեր բաժանում են խումբը, սպանում Վիրդենին և գերի վերցնում Էրագոնին ու Արյային։ Քահանաները երկրպագում են Ռազակին և փորձում են Էրագոնին ու Արյային կերակրել Ռազակի ձագերին, չնայած Անժելան և Սոլեմբումը փրկում են նրանց։ Այնուհետև Էրագոնը կարողանում է բացել քաղաքի դարպասները և հաղթել Մուրտագին ու Թորնին՝ թույլ տալով Վարդեններին գրավել քաղաքը։ Երբ Էրագոնն ու Արյան հարբում են՝ նշելու իրենց հաղթանակը, Մուրտագը և Թորնը հարձակվում են նրանց ճամբարի վրա և գրավում Նասուադան։ Նրա բացակայության ժամանակ Էրագոնը նշանակվում է Վարդենների առաջնորդ, երբ նրանք շարժվում են դեպի Ուրու'բան՝ կայսրության մայրաքաղաքը։

Էրագոնը պայքարում է հրամանատարության ծանրության տակ և հիշում է Սոլեմբումի նախորդ խորհուրդը՝ հրահանգելով նրան ճանապարհորդել դեպի Կութիանի Ժայռը և բացել Հոգիների Գանձարանը։ Քանի որ ոչ ոք չգիտի Ժայռի մասին, նա հարցաքննում է Սոլեմբումին՝ պարզելով, որ նա է խորհուրդ տվել բնազդով։ Զրույցի ընթացքում Սոլեմբումին թվում է դիվահար, ինչը օգնում է Էրագոնին պարզել, որ Ժայռը գտնվում է Վրոենգարդ կղզում և պաշտպանված է կախարդանքով, որը ստիպում է բոլորին, բացի իրենից և Սաֆիրայից, մոռանալ դրա մասին՝ լսելով դրա մասին։ Նա տեղեկացնում է Արյային և Գլեդրին այդ մասին և որոշում է Սաֆիրայի հետ ճանապարհորդել դեպի Վրոենգարդ։ Գլեդրը միանում է նրանց, իսկ Արյան մնում է՝ պահպանելու համար այն պատրանքը, որ Էրագոնը չի հեռացել։

Կղզում Էրագոնն ու Սաֆիրան գտնում են Ժայռը և իմանում, որ պետք է արտաբերեն իրենց իրական անունները՝ Հոգիների դամբարան մտնելու համար։ Ի վերջո, նրանք գտնում են իրենց իրական անունները և մուտք գործում։ Ներսում նրանք գտնում են Էլդունարիի և վիշապի ձվերի գանձ, որոնք թաքցված էին նախքան Գալբատորիքսի կողմից Հեծյալներին ոչնչացնելը։ Ումարոթը՝ Էլդունարիներին առաջնորդող վիշապը, որոշում է միանալ Էրագոնին՝ Գալբատորիքսին տապալելու համար։ Նրանք ճանապարհորդում են դեպի Ուրու'բան, որը գտնվում է Վարդենների, էլֆերի, մարդակերների, Ուրգալների և թզուկների միացյալ ուժերի պաշարման տակ։

Էրագոնը բանակի առաջնորդներին բացահայտում է Էլդունարիներին, և նրանք պլանավորում են իրենց հարձակումը։ Նրանց միացյալ ուժերը հարձակվում են Ուրուբանի վրա, մինչդեռ Էրագոնը, Սաֆիրան, Արյան, Էլվան և էլֆերի կախարդները ներխուժում են Գալբատորիքսի ամրոց։ Մի շարք թակարդներ հաղթահարելուց և կախարդներից բաժանվելուց հետո նրանք հասնում են գահասենյակ։ Այնտեղ Գալբատորիքսը հեշտությամբ ենթարկեցնում է նրանց և բացահայտում, որ սովորել է հին լեզվի՝ Խոսքի իրական անունը։ Դրա միջոցով նա կարողանում է վերահսկել կախարդանքի օգտագործումը հին լեզվով՝ չեղյալ համարելով ցանկացած բանավոր կախարդանք։

Իրեն զվարճացնելու համար նա հրամայում է Մուրտագին և Էրագոնին կռվել միայն իրենց սրերով։ Էրագոնը հաղթում է Մուրտագին և համոզում նրան միանալ իր կողմը։ Մուրտագին, որը գերության մեջ զգացմունքներ էր զարգացրել Նասուադայի նկատմամբ, փոխում է իր իրական անունը և դառնում Գալբատորիքսի դեմ՝ օգտագործելով Բանը, որպեսզի զրկի նրան իր խնամակալությունից։ Գալբատորիքսը անաշխատունակ է դարձնում Մուրտագին և կռվում է Էրագոնի դեմ, մինչդեռ Սաֆիրան և Թորնը կռվում են նրա վիշապ Շրույկանի դեմ։ Էլդունարիի հետ Էրագոնը կախարդանք է անում, որպեսզի Գալբատորիքսը զգա իր պատճառած ցավն ու տառապանքը, մինչդեռ Արյան սպանում է Շրույկանին Դաութդաերտով։ Մեղքի զգացումից ճնշված՝ Գալբատորիքսը կախարդանք է օգտագործում՝ ոչնչացնելու իրեն և ամրոցի մեծ մասը, չնայած Էրագոնը կարողանում է պաշտպանել այնտեղ գտնվողներին։

Իրենց փորձությունից բուժվելու համար Մուրտաղն ու Թորնը որոշում են ճանապարհորդել հեռու ՝ մեկնելուց առաջ Էրագոնին սովորեցնելով Խոսքը։ Նասուադան դառնում է Ալագայեզիայի Բարձրագույն թագուհի, և Սուրդայի Օրրին թագավորը դժկամությամբ հավատարմության երդում է տալիս նրան։ Արյան վերադառնում է Էլեսմերա՝ օգնելուէլֆերի համար նոր թագուհի ընտրել՝ մոր՝ Իսլանզադիի մահից հետո, մարտում։ Նա վերցնում է վիշապի մնացած ձուն, որը դուրս է գալիս նրա համար, և վիշապին անվանում է Ֆիրնեն։ Նա նաև ընտրվում է որպես նոր թագուհի։ Էրագոնը հասկանում է, որ Ալագայեզիայում վիշապներին դաստիարակելու և նոր Հեծյալներ մարզելու անվտանգ վայր չկա։ Այսպիսով, նա որոշում է Էլդունարիների և ձվերի հետ նավարկել դեպի Ալագայեզիայից հեռու արևելք գտնվող մի շրջան։ Էրագոնը վերափոխում է Հեծյալների և վիշապների միջև կնքված պայմանագրի կախարդանքը՝ թույլ տալով թզուկներին և Ուրգալներին դառնալ Հեծյալներ, և յուրաքանչյուր ռասայի համար թողնում է երկուական ձու։ Ապագա Հեծյալները կմեկնեն Էրագոն մարզվելու, մինչդեռ ձվերը պարբերաբար կուղարկվեն Ալագայեզիա։ Էրագոնն ու Սաֆիրան տխուր կերպով հրաժեշտ են տալիս իրենց ընկերներին և ընտանիքին, բայց անհամբեր սպասում են ապագային։

## Քննադատական ​​​​ընդունելություն
«Ժառանգությունը» դեբյուտը կատարեց USA Today-ի «Բեսթսելլեր գրքերի» ցանկի առաջին հորիզոնականում՝ վաճառվելով գրեթե կես միլիոն օրինակով Միացյալ Նահանգներում առաջին օրը:

Գիրքը արժանացավ տարբեր արձագանքների։ Book Fantasy Review-ի Ջոշուա Հիլը գրել է, որ «Ժառանգությունը» բարելավում էր շարքի նախորդ գրքերի համեմատ և գովաբանել է Ռորանի, Արյայի և Մուրտագի կերպարներին՝ որպես «երեք ամենահետաքրքիր կերպարներից, որոնց ես երբևէ նման հաճույքով կարդացել եմ»։ Այնուամենայնիվ, Հիլը քննադատել է սյուժեն՝ չափազանց կախված լինելով կախարդանքից, իսկ ավարտը՝ չափազանց նման «Մատանիների տիրակալի» վերջին երեք գլուխներին : *[[:en:The Washington Post|«Վաշինգտոն Փոստ»]]-ի լրագրող Իվոն Զիփը նշել է, որ չնայած գիրքը նախատեսված է երիտասարդների համար, որոշակի բովանդակություն կարող է չափազանց բռնի լինել երիտասարդ ընթերցողների համար, օրինակ՝ այն տեսարանները, որտեղ Նասուադային տանջում են, իսկ Արյայի ձեռքը*  պոկվում շղթաներից փախչելու փորձի ժամանակ:

Որոշ գրախոսականներ քննադատել են վեպը՝ չափազանց մանրամասն լինելու և չլուծված սյուժետային թելերը թողնելու համար: Deseret News-ի Շելբի Սքոֆֆիլդը գիրքն անվանել է «նրբագեղ վեպ» և «իսկապես հիանալի շարքի ավարտի զգացողություն», բայց քննադատել է Պաոլինիի կողմից «երկար և ձանձրալի մանրամասների» օգտագործումը : *[[:en:Seattle Post-Intelligencer|Սիեթլի P-I]]*  հրատարակչության աշխատակից  Ռիչարդ Մարկուսն ասել է որ «Պաոլինին գիրքը լցնում է էջ առ էջ մարտերի մասին պատմող նյութերով, որոնք նույնքան հեշտությամբ կարող էին տեղի ունենալ բեմից դուրս», և որ «գրքի վերջին հարյուր կամ մոտավորապես այդքան էջերը ծախսվում են բոլոր չբացահայտված ծայրերը կապելու շատ անհարմար փորձի վրա»։ Նա նաև ասում է, որ «Իրականում, ճանապարհին աննշան մանրամասների վրա այդքան շատ ժամանակ վատնելով, Գալբատորիքսի հետ վերջնական բախումը, երբ այն տեղի է ունենում, թվում է շտապողական։ Ավելի վատն այն է, որ Կութիանի ժայռի և Հոգիների դամբարանի գտնվելու վայրը հայտնաբերելը թվում է աներևակայելիորեն արհեստական»:

## Ծանոթագրություններ


## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Անգլիական գրականություն
Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆենտեզի գրքեր
Կատեգորիա:Ֆենտեզի վեպեր