open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ֆրանկենթալ

**Ֆրանկենթալ** (), քաղաք Գերմանիայում՝ Ռայնլանդ-Պֆալց երկրամասում։ Զբաղեցնում է 43,78 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է  46&nbsp;793, 2019 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ՝ 48 762: Բնակչության ազգային կազմը. գերմանացիներ՝ 88 %, այլ ազգությունների ներկայացուցիչներ՝ 12 % (2011): Դավանաբանական կազմը. կաթոլիկներ՝ 30 %, բողոքականներ՝ 32 %, այլք՝ 38 % (2011):

Քաղաքում զարգացած են մեքենաշինությունը, փայտամշակությունը, ապակեգործությունը։

## Պատկերասրահ

Frankenthal Klosterruine.jpg|  
Erkenbertmuseum.jpg|Թանգարանը 
Strandbad Frankenthal in der Pfalz.jpg|  
Frankenthal-Epstein Panorama.jpg|  
Frankenthal Wormser Tor Sueden.jpg|  
Frankenthal Zufahrt Suedwest.jpg|  
Frankenthal Kirchen.jpg|Եկեղեցին 
Frankenthaler Porzellan 2.jpg|Ֆրանկենթալյան հախճապակու նմուշ


## Քույր քաղաքներ
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Ֆրանկենթալը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ։
* Բլումենաու, Բրազիլիա
* Բութամվա, Ռուանդա
* Կոլոմբ, Ֆրանսիա
* Նոյքյոլն, Գերմանիա, Բեռլինի արվարձան
* Պուշկին, Ռուսաստան
* Շտրաուսբերգ, Գերմանիա, Բրանդենբուրգ
* Սոպոտ, Լեհաստան

## Անվանի անձինք
* Կոնրադ ֆոն Մաուրեր (1823—1902) — գերմանացի պատմաբան 
* Կառլ Պեռոն (1858—1928) — գերմանացի օպերային երգիչ
* Առնոլդ Ֆանկ (1889—1974) — ռեժիսոր, օպերատոր և մոնտաժորդ, կինոարվեստում այսպես կոչված՝ լեռնային ժանրի հիմնադիր և այդ ասպարեզի խոշորագույն ներկայացուցիչ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Luis Tercero Casado: *Westfalia inconclusa: España y la restitución de Frankenthal (1649–1653)*. In: José Martínez Millán, Rubén González Cuerva (Hrsg.): *La dinastía de los Austria: las relaciones entre la Monarquía Católica y el Imperio*. Band II, Madrid 2010, ISBN 978-84-96813-53-3, S.&nbsp;1387–1420.
* Volker Christmann u.&nbsp;a.: *Frankenthal, Bilder aus der Vergangenheit*. Stadtverwaltung, Frankenthal 1977.
* Volker Christmann, Edgar J. Hürkey, Gerhard Nestler, Dieter Schiffmann, Theo Wieder (Hrsg.): *Frankenthal: die Geschichte einer Stadt*. Im Auftrag der Stadt Frankenthal (Pfalz). Schmidt, Neustadt an der Aisch 2013, ISBN 978-3-87707-886-0.
* Edgar Hürkey: *Kunst, Kommerz, Glaubenskampf. Frankenthal um 1600.* Ausstellungskatalog. Wernersche Verlagsgesellschaft, Worms 1995, ISBN 978-3-88462-118-9.
* Walter Jarosch, Bernd Leidig: *Frankenthal: Bilder erzählen Geschichte*. In Zusammenarbeit mit dem Stadtarchiv Frankenthal/Pfalz. Sutton, Erfurt 2004, ISBN 978-3-89702-751-0.
* Anna Maus: *Die Geschichte der Stadt Frankenthal und ihrer Vororte*. Frankenthal 1969.

## Արտաքին հղումներ

* Ֆրանկենթալի պաշտոնական կայքէջը
* 
* 

Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ժենյա Վասիլկովսկայա

**Ժենյա Վասիլկովսկայա** (, ), իսկական անունը Եվգենյա Իվանովնա Վասիլկովսկայա (,  ամերիկացի բանաստեղծուհի, թարգմանիչ, գրականագետ, ուկրաինական ծագում ունեցող գրականագետ։ Նյու Յորքի գրական խմբի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Ժենյա Վասիլկովսկայան ծնվել է նկարչի ընտանիքում։ 1944 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լինց (Ավստրիա)։ 1951 թվականին նա գաղթել է ԱՄՆ և հաստատվել է Նյու Յորքում։ 1962 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։ Վասիլկովսկայան երկար տարիներ դասավանդել է ֆրանսերեն, իսպաներեն և ռուսերեն Վիրջինիայի համալսարաններից մեկում։ Հետագայում նա աշխատել է որպես Արևելյան Եվրոպայի հարցերով ԱՄՆ կառավարության քաղաքական խորհրդատու։

## Ստեղծագործություն
Վասիլկովսկայի դեբյուտը կայացել է 1959 թվականին՝ *Կարճ հեռավորություններ* բանաստեղծական ժողովածուի հրատարակմամբ (Նյու Յորք)։ Վասիլկովսկայի մի շարք բանաստեղծություններ ընդգրկվել են *Նոր բանաստեղծություններ* (Նյու Յորք, 1961) հավաքական ժողովածուում։ Հրատարակության է պատրաստել բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն, աշխատել *Արևի հետքերով* դրամատիկական եռագրության վրա։ Նա բանաստեղծական մտածողության և պատկերավորման ակունքները հանգեցրել է ուկրաինական ավանդական ժողովրդական երգի և բանահյուսության մեջ։

## Թարգմանություններ
Ժենյա Վասիլկովսկայան կատարել է մի շարք թարգմանություններ, որոնք հիմնականում տպագրված էին։ Իսպաներենից թարգմանություն է կատարել *Ուկրաինական գրական թերթում*, ֆրանսերենից և անգլերենից այդ թվում՝ Գարսիա Լորկայի բանաստեղծությունները ժողովածուն և *Գարսիա Լորկայի սիրելիները*, Մյունխեն, 1958 թվական։ Թարգմանել է նաև Սեն-Ժոն Պերս, Գ. Միստրալ, *Պ. Ռեվերդի*, ժան Անույ *Անտիգոնե* պիեսը (Մյունխեն, 1962 թվական), ինչպես նաև ուկրաիներենից անգլերեն Ֆ. Օսմաչկայի *Ծիծաղ* պոեմը (*Հորիզոն*, 1956-57, թիվ 1. -2):
Վասիլկովսկայայի ուկրաինալեզու ժառանգությունում մեծ տեղ են զբաղեցնում Սեն-Ժան Պերսեի ստեղծագործության գրական ուսումնասիրությունը, հոդվածներ հետպատերազմյան ուկրաինական արտագաղթի երիտասարդ սերնդի և գրական *Նյու Յորքի խմբի* մասին։
Վերջին տասնամյակների ընթացքում նա հեռացել է գրական ստեղծագործԱԿԱՆ ասպարեզից։

## Մատենագրություն
### Սեփական գործեր
* Zhenya Vasylkivska (1959). * Short distances*. New York: Association of Ukrainian Writers Slovo, 1959. 63 p.
*  (Polish translation)  Żenia Wasylkiwska / Short distances (2019). Short distances. Translation from Ukrainian: Tadeusz Karabowicz. Lublin: Episteme. 187 s. ISBN 9788365172822 (bilingual edition: Polish and Ukrainian)

### Թարգմանություններ ուկրաիներեն
* Jean Anouilh (1962). * Antigone.* Introductory article and translation from French: Zhenya Vasylkivska. Munich:?. 64 pages

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Поетеса Женя Васильківська
* Р. І. Доценко . Васильківська Женя // Енциклопедія Сучасної України

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրականագետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ
Թշնամու թիկունքում (ֆիլմ, 1941)

**«Թշնամու թիկունքում»** (), 1941 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ խորհրդա-ֆիննական պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Եվգենի Շնեյդերը։

## Սյուժե
Ֆիլմում ցուցադրված իրադարձությունները տեղի են ունենում 1939-1940 թվականներին՝ խորհդրա-ֆիննական պատերազմի ժամանակ։ Կարմիրբանակային Բոյկովի գլխավորությամբ երեք խորհրդային հետախույզներ մտնում են թշնամու թիկունք՝ բելոֆիննների կողմից ժամանակավորապես լքված խուտոր, և թաքնվում տներից մեկի ձեղնահարկում։ Նրանք հասցնում են հեռախոսով կապ հաստատել իրենց շտաբի հետ։ Բայց հանկարծ հայտնվում են ֆինները։ Նրանք շտապ հրետանային դիրքեր են պատրաստում։ Նրանց և խորհրդային հետախույզների միջև մարտ է տեղի ունենում։ Ձեղնահարկում մնում է Բոյկովը։ Նա հետ է մղվում թշնամուն և միաժամանակ հմտորեն ղեկավարում է իր խմբի կրակի ուղղությունը, բայց հետո ծանր վիրավորվում է։

## Դերերում
* Նիկոլայ Կրյուչկով - Բոյկով
* Ալեքսանդր Գրեչանի – *Կարպենկո
* Պավել Շպրինգֆելդ – *Բալանդին, մարտիկ
* Ալեքսանդր Բարանով – *[[Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ|ԲԳԿԲ]] լեյտենանտ
* Պյոտր Սոբոլևսկի – *բելոֆինն
* Պյոտր Սավին – *մարտկոցի հրամանատար
* Նիկոլայ Ռիժով – *էպիզոդ
* Նիկոլայ Յարոչկին – *էպիզոդ
* Գեորգի Յումատով – *էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Ռուդոլֆ Բերշադսկի
* Ռեժիսոր՝ Եվգենի Շնեյդեր
* Գլխավոր օպերատոր՝ Ալեքսանդր Շելենկով
* Օպերատոր՝ Նիկոլայ Պրոզորովսկի
* Նկարիչ՝ Իվան Ստեպանով
* Կոմպոզիտոր՝ Դավիթ Բլոկ
* Հնչյունային օպերատոր՝ Վարդան Երամիշև

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Թշնամու թիկունքում» ֆիլմը ''КиноТеатр.Ру'' կայքում

Կատեգորիա:1940-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1941 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Կատեգորիա:1940-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1941 ԽՍՀՄ-ում
Ժան Բյուլան

**Ժան Բյուլան** (; ), Վերածննդի դարաշրջանի ֆրանսիացի ճարտարապետ և քանդակագործ, հուգենոտ։ Կրթություն է ստացել Իտալիայում։

## Կենսագրություն

Ժան Բյուլանին ճանաչում է բերել Ֆրանսիական զինվորական և քաղաքացիական գործիչ Մոնմորանսի պատվերով Էկուանում կառուցած դղյակը։ Հետագայում Մոնմորանսի Շանտիլի կալվածքում Բյուլանի ղեկավարությամբ կառուցվել է Փոքր պալատը։

1157 թվականին Բյուլանը նշանակվել է ֆրանսիական թագավորական կառույցների գլխավոր հսկիչ։ Հենրի II-ի մահից հետո որոշ ժամանակ ստվերում մնալով՝ 1570 թվականին հրավերք է ստանում Եկատերինա Մեդիչիի կողմից՝ շարունակելու Թյուիլրիի արքայական պալատի շինարարությունը։ Կառուցել է նաև «Թագուհու պալատը» (հայտնի է Սուաուսոնսկյան պալատ անունով, կործանվել է 1871 թվականին՝ հրդեհից)։ Բուլոնի ղեկավարությամբ են կառուցվել մի շարք մոնումենտալ շինություններ Ֆոնտենբլոյում, Սեն Դենում և այլուր։

Բուլանը կարողանում էր համադրել իտալական Վերածննդի և ֆրանսիական ազգային ճարտարապետական լուծումները

## Գրականություն
* «*Recueil d’horlogiographie, contenant la description, fabrication et usage des horloges solaires...*» (Փարիզ, 1561);
* «*Petit traicte de geometrie et d’horlogiographie pratique*» (там же, 1562);
* «*Reigle généralle d’architecture des cinq manières de colonnes — à l’exemple de l’antique suivant les reigles de Virtruve*» (նույն տեղում, 1564 և այլ խմբ.).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ad. Berty, «*Les Grands Architectes de la Renaissance*» (Париж, 1860).
* *Козлова П. А.* Трактаты Жана Бюллана в рамках развития ренессансной архитектурной мысли // Актуальные проблемы теории и истории искусства: сб. науч. статей. Вып. 6. / Под ред. А. В. Захаровой, С. В. Мальцевой, Е. Ю. Станюкович-Денисовой — СПб.: НП-Принт, 2016. С.433-440. ISSN 2312—2129.

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Քանդակագործներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ճարտարապետներ այբբենական կարգով
Angry Birds Epic

**Angry Birds Epic**, *Angry Birds* խաղերի շարքի իններորդ խաղը։ Նախօրոք թողարկվել է Նոր Զելանդիայում, Ավստրալիաում և Կանադայում 2014 թվականի մարտի 17–ին։ Մյուս երկրներում iOS, Անդրոիդ և Windows Phone 8 հարթակներում հասանելի է դարձել 2014 թվականի հունիսի 12-ից։ Խաղալու համար անհրաժեշտ է միանալ համացանցին։

## Պատմություն
Խաղի թողարկման մասին տեղեկատվությունը հայտնվել է 2014 թվականի մարտի 7-ին, երբ մշակողները հրապարակել են տեսանյութ, որտեղ Ռեդը ներկայանում է զրահավոր ասպետի տեսքով։ 2014 թվականի մարտի 12-ին հայտնի է դարձել, որ այդ տեսանյութը նոր *Angry Birds Epic*-ի խաղի անոնսն է։ Նաև տեղադրվել է մի քանի սքրինշոթ։ 2014 թվականի մարտի 17-ին խաղի վաղ տարբերակը թողարկվել է արդեն Նոր Զելանդիայում, Ավստրալիայում և Կանադայում, բայց միայն iOS-ում։ YouTube-ում ավելացվել է խաղի գեյմփլեյ-տեսահոլովակը։ 2014 թվականի հունիսի 6-ին տեղադրվել է պատկեր-անոնս, որում ասվում էր, որ խաղը կթողարկվի 2014 թվականի հունիսի 12-ին՝ Անդրոիդով և iOS-ով։ Ամսի 12-ին խաղը իսկապես թողարկվել է այդ հարթակներում, նաև *Windows Phone 8*-ում։ Նոր Զելանդիայի, Կանադայի և Ավստրալիայի բնակիչների մոտ, որոնք խաղը գնել էին ավելի վաղ, այն նույնպես թարմացվել է։ Խաղի նոր տարբերակը զգալիորեն տարբերվում էր վաղ տարբերակից․ թշնամիների կազմը շատ մակարդակներում փոխվել էր, ավելացվել էր «Ավտոմատ հարձակում» կոճակը և ստեղծվել է Ոսկե ամպեր տեղանքը, որում տեղի են ունենում ամեօրյա մարտեր ոսկե խոզի հետ (ավելի վաղ այդ խոզը պարզապես հայտնվում էր արդեն գոյություն ունեցող մակարդակներից մեկում)։ 2014 թվականի հունիսի 19-ին խաղը առաջին անգամ թարմացվել է։ Թարմացումը ներառում էր փոքր սխալների ուղղում, ընդ որում ոչ մի նոր բան չի ավելացվել։

2019 թվականի ամռանը «Angry Birds Epic»-ը դադարել է հայտնվել Google Play–ի և App Store-ի որոնման արդյունքներում, թեև այն դեռևս կարելի է բեռնել տվյալ ռեսուրսներում։ *Angry Birds Epic*-ի գեյմփլեյը նման չէ շարքի մյուս գեյմփլեյներին։ Այս խաղի էությունը մասնակցությունն է խոզերի և թռչունների միջև մարտերին, որոնցում խաղացողին պետք է խոզերին թռչուններով հարվածել այնպես որ, խոզերը սատկեն (դրանով հանդերձ՝ թույլ չտալ խոզերին սատկացնել թռչուններին)։

## Քննադատություն

Խաղն ընդհանուր առմամբ ստացել է դրական արձագանքներ *Metacritic*-ում՝ 14 արձագանքի հիման վրա՝ 100-ից 70 բալ։ *CNET*-ը բարձր է գնահատել ամուր խաղային պրոցեսը, բայց չի գնահատել բազմաթիվ ներխաղային գնումները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2014 տեսախաղեր
Կատեգորիա:IOS խաղեր
Կատեգորիա:Windows Phone խաղեր
Չանաքքալե 1915

**Չանաքքալե 1915** () կամ **Դարդանելի կամուրջ** (), ավտոմոբիլային կախովի կամուրջ Թուրքիայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Չանաքքալե նահանգում։ Լապսեկի և Գելիբոլու քաղաքներից հարավ գտնվող կամուրջն անցնում է Դարդանելի նեղուցի վրայով Մարմարա ծովից մոտ 10 կմ հարավ։ Կամուրջը Կինալի-Բալիկեսիր մայրուղու մի մասն է, որը միացնում է Արևելյան Թրակիայի O-3 և O-7 մայրուղիները Անատոլիայի O-5 մայրուղու հետ։ 2023 մ հիմնական բացվածքով կամուրջը 32 մ-ով գերազանցել է ճապոնական Ակաշի Կայկյո կամուրջը՝ դառնալով աշխարհի ամենաերկար կախովի կամուրջը։ Կամուրջը պաշտոնապես բացել է նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը 2022 թվականի մարտի 18-ին։ Սա Թուրքիայի նեղուցներով անցնող` եվրոպական և ասիական ափերը միացնող չորրորդ կամուրջն է Ստամբուլի երեք կամուրջների հետ միասին։

## Նախագիծ
Կամուրջը նախագծել են դանիական COWI A/S-ի և հարավկորեական PEC-Pyunghwa Engineering կազմակերպությունները  (մալուխներ և մուտքի կամուրջներ)։ Arup և AAS Jacobsen ընկերությունները մասնակցել են նախագծին որպես նախագծի անկախ ստուգող (IDV): Ծրագրի խորհրդատուներն էին Tekfen և T-ingénierie ընկերությունները։

## Տվյալներ
Կամրջի ընդհանուր երկարությունը 3563 մ է, մուտքի կամուրջների հետ միասին հասնում է 4608 մետրի, ինչը 527 մետրով գերազանցում է Օսման Գազի կամրջի և նրա մուտքի ուղանցույցների ընդհանուր երկարությունը միասին՝ դարձնելով նրան Թուրքիայում ցանկացած տեսակի ամենաերկար կամուրջը։

Կամրջի երկու հենասյուների ընդհանուր բարձրությունը 318 մ է (318 մ մալուխի հիմնական անցման կետի բարձրությունն է, ինչը կարևոր է վանտի ամրության համար, հենասյունի իրական բարձրությունը 334 մ է, ինչը այն դարձնում է Թուրքիայի երկրորդ ամենաբարձր կամուրջը սուլթան Սելիմ Ահեղի կամուրջից հետո։ Կամուրջը աշխարհի վեցերորդ ամենաբարձր կամուրջն է, որը գերազանցում է Չինաստանի Սուտոնգ կամուրջը։ Կամուրջի 72,8 մ բարձրություն և  45,06 մ ընդհանուր լայնություն և 3,5 մ առավելագույն հաստություն։ Կամրջի հարթակը ունի երթևեկության վեց գիծ (յուրաքանչյուր ուղղությամբ երեքը), ինչպես նաև սպասարկման համար նախատեսված երկու գոտի։

## Խորհրդանշական թվեր
մինի
Որոշ խորհրդանշական թվեր են կապված կամրջի հետ։ Կամրջի անվանվան 1915 թիվը և գլխավոր մալուխի անցման կետի բարձրությունը՝318 մ, խորհրդանշում են 1915 թվականի մարտի 18-ը՝ թուրքական նավատորմի հաղթանակի օրը Գալիպոլիի արշավում ռազմածովային գործողությունների ժամանակ։ Կամրջի հիմնական թռիչքի երկարությունը 2023 մետր է և վերաբերում է 2023 թվականի Թուրքիայի Հանրապետության հարյուրամյակին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:2022
Կատեգորիա:Թուրքիայի կամուրջներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ճանապարհային կամուրջներ
Կատեգորիա:Կախովի կամուրջներ
Կատեգորիա:Չանաքքալեի մարզ
Եվրո 2020 եզրափակիչ

**Եվրո 2020 եզրափակիչ, 2020 թվականի Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության եզրափակիչ (****) ,** ֆուտբոլային հանդիպում, որի ժամանակ պարզ դարձավ Եվրո 2020-ի հաղթողը։ Հանդիպումը դարձավ Եվրոպայի առաջնությունների պատմության 16-րդ եզրափակիչը։ Առաջնությունը անցկացվում է ամեն 4 տարին մեկ, ՈւԵՖԱ-ի անդամ ազգային հավաքականների միջև։ Հանդիպումը կայացել է 2021 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Լոնդոնի «Ուեմբլի» մարզադաշտում, Իտալիայի և Անգլիայի հավաքականների միջև։ Հիմնական ժամանակում գրանցվել է 1։1 հաշիվը, լրացուցիչ ժամանակում հաղթողը նույնպես չի որոշվել։ Հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում 3։2 հաշվով հաղթանակ տարավ Իտալիան։

Ի սկզբանե Եվրոպայի առաջնության հանդիպումները պետք է կայանային 2020 թվականին, սակայն COVID-19 համավարակի պատճառով տեղափոխվեց 2021 թվական։

## Մարզադաշտ

[thumb|ՈւԵՖԱ Եվրո 2020 եզրափակիչ, «[Ուեմբլի մարզադաշտ|Ուեմբլի» մարզադաշտ|alt=UEFA Euro 2020 Final, Wembley Stadium.jpg|ձախից|211x211փքս]]
Եվրո 2020 եզրափակիչ խաղը կայացել է Լոնդոնի «Ուեմբլի» մարզադաշտում։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ՈւԵՖԱ-ն հայտարարեց, որ Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնությունը կայանալու է միաժամանակ մի քանի քաղաքներում՝ ի պատիվ մրրցաշարի 60 ամյակի։

2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՈւԵՖԱ-ի գործադիր կոմիտեն ընտրեց Ուեմբլին որպես մրցաշարի կիսաեզրափակիչ և եզրափակիչ փուլերի անցկացման վայր։ 

«Ուեմբլիի» կիսաեզրափակիչ և եզրափակիչ փուլերի անցկացման վայրը հաստատվելուց հետո չեղարկվեց այնտեղ խմբային փուլի հանդիպումների անցկացման հայտը։ «Եվրոստադիոնի» (արդյունքում մարզադաշտի կառուցումը չեղարկվեց) կառուցման հետ կապված խափանումների պատճառով 2017 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ՈւԵՖԱ-ի գործադիր կոմիտեն Բրյուսելին հանեց Եվրոպայի առաջնությունը հյուրընկալող քաղաքների ցանկից։ Այն 4 հանդիպումները, որոնք ի սկզբանե նախատեսված էին անցկացնել Բրյուսելում, տեղափոխվեցին Լոնդոն՝ «Ուեմբլի», որից հետո այս մարզադաշտը դարձավ Եվրո 2020-ի 7 հանդիպումների անցկացման վայր։

## Ճանապարհ դեպի եզրափակիչ

## Հանդիպում
### Տեղեկություն խաղի մասին




|style="width:60%; vertical-align:top;"|
**Հանդիպման ռեգլամենտ**․
* 90 րոպե հիմնական ժամանակ
* 30 րոպե լրացուցիչ ժամանակ անհրաժեշտության դեպքում 
* Հետխաղյա 11 մետրանոցներ անհրաժեշտության դեպքում
* Պահեստայինների առավելագույն քանակ — 12
* Փոխարինումների առավելագույն քանակ  — 5, լրացուցիչ ժամանակում թույլատրվում է 6-րդ փոխարինումը
|}

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Անգլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Կատեգորիա:Եվրո 2020
Կատեգորիա:Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային հանդիպումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություններ
Գլադիս Մարին

**Գլադիս դել Կարմեն Մարին Միլի** (, ), չիլիցի քաղաքական գործիչ, Չիլիի Կոմունիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղար 1994-2002 թվականներին, և Կոմունիստական կուսակցության նախագահ 2002-2005 թվականներին, բանաստեղծուհի։

## Կենսագրություն
Ծնվել է գյուղացու և ուսուցչի ընտանիքում, սովորել է Տալագանտե քաղաքում, 11 տարեկանում մեկնել է Սանտյագո։ Մասնագիտությամբ եղել է ուսուցչուհի։

1950-ական թվականի երկրորդ կեսին մանկավարժական դպրոցում սովորելու ընթացքում մասնակցել է տեղի ուսանողական կազմակերպության միջոցառումներին, իսկ հետո դարձել կազմակերպության ղեկավարը։ 1958 թվականին միացել է Չիլիի կոմունիստական կուսակցության երիտասարդության թևին (), 1963 թվականին ընտրվել է կուսակցւթյան գլխավոր քարտուղար։ 1965, 1969 և 1973 թվականներին ընտրվել է Ազգային Կոնգրեսի անդամ։

1973 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ռազմական հեղաշրջումից հետո Մարին ութ ամիս թաքնվել է ապաստանել է Չիլիի մայրաքաղաքում գտնվող Նիդեռլանդների դեսպանատանը, որից հետո մեկնել Է արտերկիր։

1976 թվականին, երբ նա գտնվել է Կոստա Ռիկայում, ամուսինը՝ Չեխոսլովակիայի Կոմկուսի Կենտկոմի քաղաքական հանձնաժողովի անդամ և համալսարանի դասախոս Խորխե Մունյոսը գերի է ընկել բռնապետության հատուկ ծառայությունների գործակալների կողմից և անհետ կորել։

1978 թվականին նա վերադարձել է հայրենիք և ակտիվորեն մասնակցել Կոմունիստական կուսակցության գործունեությանը։  1984 թվականին ընտրվել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղարի տեղակալ, իսկ 1994 թվականին դարձել է կուսակցության ղեկավարը։

Չիլիում առաջին է եղել, որը դատական հայց է ներկայացրեց Ավգուստո Պինոչետի դեմ՝ նրան մեղադրելով ամուսնուն առևանգելու մեջ։ 1999 թվականին նա մասնակցել է նախագահական ընտրություններին՝ որպես Չիլիի Կոմունիստական կուսակցության թեկնածու և հավաքել ձայների 3,19%-ը։ 2002 թվականին Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության համագումարում ընտրվել է կուսակցության նախագահ։ 2003 թվականի սեպտեմբերին նրա մոտ ախտորոշվել է ուղեղի ուռուցք։ Շվեդիայում հեռացրել են չարորակ ուռուցքը, որից հետո Ֆիդել Կաստրոյի հրավերով նա բուժումը շարունակել է Կուբայում։

Գլադիս Մարինի մահվան կապակցությամբ Չիլիի նախագահ Ռիկարդո Լաոսը (Չիլիի սոցիալիստական կուսակցություն) երկրում երկօրյա համազգային սուգ է հայտարարել ։

Սանտյագոյի փողոցներից մեկը վերանվանվել է Գլդիս Մարինի պատվին։

2005 թվականին Մարին մահացել է Սանտյագոյում գտնվող իր տանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 'Gladys Marín special from 'La Tercera'' (in Spanish)
* Declaration of period of mourning
* Presidential statement on the death of Gladys Marín (in Spanish)

Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Չիլիի կոմունիստներ
Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքական գործիչներ
Անգլերենի բառակազմություն (գիրք)

**Անգլերենի բառակազմություն**, 1983 թվականի Լորա Բաուերի գիրքը, որտեղ հեղինակը դիտարկում է բառակազմության և լեզվաբանության այլ ոլորտների փոխհարաբերությունները՝ չփորձելով անգամ ներկայացնել բառակազմության լիարժեք տեսությունը։

Գիրքը վերագրվել է որպես «ներկայիս անգլերենի բառակազմության առաջին մանրամասն ուսումնասիրություն»։

## Բովանդակություն
Գիրքը բաղկացած է ինը գլուխներից, որտեղ նա քննարկում է անգլերենի բառակազմությունը, ինչպես նաև այն, ինչ Բաուերը համարում է որպես դրա հիմնական խնդրահարույց ոլորտներ, որոնք նա սահմանում է որպես սահմանափակ արդյունավետություն, բառապաշար, շարահյուսություն և իմաստաբանություն։ "Անգլերենի բառակազմությունը" սկսվում է ներածական բաժնից, և  հաջորդ գլուխում  քննարկվում են որոշ հիմնական հասկացություններ։ Նախքան գրքի ավարտին հասնելը գլուխներում քննարկում է արդյունավետությունը, բառակազմության հնչյունաբանական խնդիրները, բառակազմության մեջ շարահյուսական և իմաստային խնդիրները, անգլերենի բառակազմության ուրվագիծը և տեսությունն ու պրակտիկան։

## Արձագանք
Իշտվան Կենեսեյը գրախոսել է գիրքը 1985 թվականին՝ լեզվի ուսումնասիրություններ համար, որտեղ նա քննադատել է այն, քանի որ գիրքը չի համապատասխանում Քեմբրիջի լեզվաբանության դասագրքերի միջոցով հրատարակված այլ գրքերի չափանիշներին։ Գիտնական Սյուզան Մյուլեյզենը նույնպես քննադատել է Անգլերեն բառակազմությունը որպես մի գիրք, որը «[հիմնվում է] բավականին քիչ և կամայականորեն ընտրված տվյալների վրա»։ Ի հակադրություն, Դիտեր Կաստովսկին բարձր է գնահատել "Անգլերենի բառակազմությունը"՝ որպես այն ժամանակվա անգլերենի բառակազմության լավագույն ներդրում, գովաբանելով գիրքը որպես «արվեստի վիճակի ընդարձակ և քննադատական հետազոտություն»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1983 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Կատեգորիա:Բառակազմություն
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Մանիի ծնողները

**Մանիի ծնողները,** գունավոր նկար մետաքսի վրա, նկարված հարավային Չինաստանի ափամերձ շրջաններում Յուան դինաստիայի վերջին և վաղ Մինգ դինաստիայի ժամանակաշրջանում։ Նկարը գտնվում է ԱՄՆ-ի Սան Ֆրանցիսկո նահանգի «Ասիայի արվեստի թանգարան»-ի հավաքածուում և նվիրաբերվել  «*Ivory Brendage*»-ի կողմից։ Թանգարանի պաշտոնական կայքում տրված վերնագիրն՝ «Հատված Մանիչեն Մանդալայից»։

Միկի Մորիտայի հայտնագործություններից հետո, հատկապես «Մանիի ծնունդ»-ի հետ համեմատելուց հետո, ենթադրվում է, որ կտավը մանիքեության գործ է, որտեղ պատկերված է կրոնի հիմնադիր Մանիի հոր և մոր՝ Մանիի և Մանիի կերպարը։ Մորիտայի հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են «Նկարի կարկատում։ Չինական կրոնական նկարչության նոր մանիքեական հայացք Սան Ֆրանցիսկոյի ասիական արվեստի թանգարան»-ում, մի տեսակետ, որը նույնպես որդեգրել է կրոնական արվեստի պատմաբան Գու Լեցին իր աշխատանքում՝«Մանիի նկարները»։ Այս նկարն ի սկզբանե մասշտաբային մանիքեյան մետաքսե նկարի մի մասն է եղել։ Նկարչության տեխնիկան և գեղարվեստական ոճը նույնն են, ինչ «Սուրբի մասին լեգենդ»-ը, «Մանիի ծնունդ»-ը և «Մանիխայի տիեզերք»-ը։

## Համառոտ վերլուծություն
Միկի Մորիտան այս նկարը ճանաչեց որպես մանիքեական հիմնականում իր գեղարվեստական ոճով. գլխավոր դահլիճի սրահում նստած կինը շատ նման է Մանիի կերպարին՝ «Մանիի ծնունդը», և այս նկարի գեղարվեստական ոճը գրեթե նույնական է նկարի ոճին, որում պատկերված է «ինչպես է հղիացել Մանին»։ Այս գրառման առաջին կեսում ասվում է, որ «Ման»-ինի կողմից ծոմապահության և մաքրագործման կանոնների խստիվ պահպանումը նրան հնարավորություն է տվել հղիանալ սուրբ Մանիին, որն այն պատգամն է, որ նկարը պետք է փոխանցի։ Բացի այդ, նկարում բացակայում է մայավադիների երազանքի մեջ մտնող սպիտակ փղի կարևոր տարրը, որը սովորաբար պատկերված է Բուդդայի ծննդյան ժամանակ, ինչը ցույց է տալիս, որ դա բուդդայական նկար չէ։

## Էսկուրս
մինի|Գեղանկարչության մետաքսե ութ ատլաս
12-15-րդ դարերի հարավային Չինաստանի մանիքեական դիդակտիկ պատկերներով ութ մետաքսե կախովի մատյաններ, որոնք կարելի է բաժանել չորս կատեգորիաների.

**Երկու առանձին դիմանկարներ (պատկերում են  Մանին և [[Հիսուս]]ին)**
* Մանիի սրբապատկեր
* Բուդդա Հիսուսի մանիքեական նկար
**Փրկության տեսություն պատկերող մեկ մագաղաթ (սոտերոլոգիա)**
* Քարոզ Մանիի փրկության ուսմունքի մասին
**Չորս մագաղաթներ, որոնք պատկերում են մարգերաբանությունը (Մարգարաբանություն)**
* Մանիի ծնողները
* Մանիի ծնունդ
* Դրվագներ Մանիի միսիոներական աշխատանքից
* Հիմնադրվել է Մանի համայնքը
**Տիեզերագիտություն պատկերող մեկ ոլորան ([[Տիեզերագիտություն]])**
* Տիեզերքի մանիքեական դիագրամ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Վերա Եվուշկինա

**Վերա Եվուշկինա** (), ռուս երգչուհի, կոմպոզիտոր։ Երգացանկում ընդգրկված են Ցվետաևայի, Տարկովսկու, Սամոյլովի, Կիրսանովի, Պոժենյանի, Իպատովայի, Սոսնորայի, Ռադկովսկու, Բլաժյոնու և այլոց բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգեր։ Ռուսական հեղինակային երգի փառատոնների դափնեկիր է։

## Կենսագրություն
Եվուշկինան երգեր է գրում 1974 թվականից՝ հիմնականում ուրիշների բանաստեղծությունների հիման վրա։ 1976 թվականին սկսել է իր գործունեությունը որպես համերգային արտիստ Սարատովի գլխավոր փոստի կին վոկալ և գործիքային անսամբլի կազմում։ Նրան նկատել է Վլադիմիր Լանցբերգը, ով այդ ժամանակ ապրում էր Սարատովում։ Ավելի ուշ նրան ծանոթացրել է Ելենա Կամբուրովայի հետ։

1983 թվականին Եվուշկինան սկսել է համագործակցել Ելենա Կամբուրովայի հետ՝ որպես հնչյունային ռեժիսոր, իսկ ավելի ուշ՝ որպես կոմպոզիտոր։

1988 թվականին Վերան ավարտել է Սարատովի Նիկոլայ Չեռնիշևսկու անվան պետական համալսարանը՝ «բանասեր, ռուսաց լեզու և գրականություն» մասնագիտացմամբ։

Աշխատում է Մոսկվայի երաժշտության և պոեզիայի թատրոնում։

1988 թվականից Ելենա Ֆրոլովայի հետ հանդիսանում է «ՎերԼեն» դուետի անդամ։ 1989-1993 թվականներին Վերան և Ելենան ճանապարհորդել են ամբողջ երկրով մեկ, շրջագայել Գերմանիայում և Հոլանդիայում՝ հանդես գալով 20-րդ դարասկզբի և ժամանակակից բանաստեղծների ստեղծագործություններով։ Եվուշկինան շարունակում է աշխատել որպես երաժշտական երեկոների հնչյունային ռեժիսոր Տագանկայի դերասանների ընկերակցության թատրոնում և Երաժշտության և պոեզիայի թատրոնում։

Ելենա Ֆրոլովան նրա մասին ասել է․ 

## Սկավառակագրություն
* 1991 - Օ, Լսեք («ՎերԼեն»)
* 1998 - Լսում եմ իմ սրտով («ՎերԼեն»)
* 2003 - Օ, լսեք («ՎերԼեն») [վերաթողարկում]
* 2004 - Սփոփիչ երգեր
* 2006 - Դա միայն երաժշտություն է 
* 2008 - Լսում եմ իմ սրտով («ՎերԼեն») [վերաթողարկում]

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վերա Եվուշկինայի կայքը
* Ելենա Ֆրոլովան Վերա Եվուշկինայի մասին
* Համառոտ կենսագրություն
* Օ, լսեք
* Ես ինձ կհիշեմ որպես հեռավոր մարդ…
* Լռության արվեստը

Կատեգորիա:Կին կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Թամարա Դեմբո

**Թամարա Դամբո** (), ամերիկացի հոգեբան, Կուրտ Լևինի աշակերտուհին, Քլարկի համալսարանի պրոֆեսոր (1962) և պատվավոր դոկտոր (1987)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է նավթարդյունաբերող առևտրականի՝ առաջին գիլիդիի վաճառական, «Ա․ Դեմբո և Խ․ Կագան» և «Դեմբո և եղբայրներ» նավթավերամշակման ընկերությունների համասեփանակատեր Վուլֆ Դեմբոյի և Սոֆյա Վոլչկինայի ընտանիքում։ Համաճարակաբան Գրիգորի Դեմբոյի (1872-1939) և իրավաբան Լև Դեմբոյի զարմուհին է։ Պապը՝ Իսահակ Դեմբոն, բժիշկ էր, զբաղվում էր գիտական և հասարակական գործունեությամբ։ Ուներ երկու քույր՝ Ռաիսան և Իդան, և մեկ եղբայր՝ Բորիսը։

Ստացել է տնային դաստիարակություն, 1920 թվականին ավարտել է Բաքվի 2-րդ արական գիմնազիան։ Ընդունվել է Պետրոգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրամեխանիկայի բաժինը, բայց 1921 թվականի ապրիլին ընտանիքը լիտվական անձնագրով արտագաղթել է Գերմանիա։ 1923 թվականին Թամարա Դեմբոն ընդունվել է Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարանի ինժեներական բաժին։ Բլյում Զեյգարնիկի, Գիտա Բիրենբաումի և Մարիա Օվսյանկինայի հետ ընդունվել է Բեռլինի հոգեբանական ինստիտուտի Կուրտ Լևինի լաբորոտորիա։ 1925-1928 թվականներին աշխատել է «Զայրույթը որպես դինամիկ խնդիր» թեմայով ատենախոսության շուրջ։ Նրա գիտափորձերից մեկին մասնակցել է Բեռլին այցելած Ալեքսանդր Լուրիան։ 1929 թվականին աշխատել է Գրոնինգենի Ֆիզիոլոգիական ինստիտուտում, որտեղ զբաղվել է զոոհոգեբանությամբ։ 1930 թվականի հուլիսի 25-ին պաշտպանել է ատենախոսությունը, որը տպագրվել է 1931 թվականին։

1930-1932 թվականներին աշխատել է Սմիթ քոլեջում, 1932-1934 թվականներին՝ Վուստերովսկիի հիվանդանոցում, 1934 թվականին՝ Կոռնելի համալսարանում, 1934-1943 թվականներին՝ Այովայի համալսարանում, 1943-1945 թվականներին՝ Մաունթ Հոլիոքի քոլեջում, 1945-1948 թվականներին՝ Սթենֆորդի համալսարանում, 1948-1951 թվականներին՝ Նյու Յորքի սոցիալական հետազոտությունների նոր դպրոցում, 1951-1953 թվականներին՝ Հարվարդի համալսարանում, իսկ 1953-1980 թվականներին՝ Քլարկի համալսարանում։

Զբաղվել է ընկալման խնդիրներով (գեշտալտ հոգեբանությամբ), հոգեբանական թեստավորմամբ, բիհեյվիորիզմով, վերականգնողական հոգեբանությամբ։ 1962 թվականին մշակել է ինքնագնահատականի ուսումնասիրության Դեմբո-Ռուբինշտեյնի մեթոդիկան։

## Ընտանիք
* Զարմիկ՝ բժշկական գիտությունների դոկտոր, սպորտային սրտաբանության հիմնադիր Ալեքսանդր Դեմբո (1908-1995)
* Զարմուհի՝ մանկական բանաստեղծ Ագնիա Բարտո (1901-1981)
* Հոր զարմիկներ՝ բժիշկ-ֆթիզիատր Գրիգորի Բլոխ, լրագրող Վլադիմիր Դեմբո (1887-1937)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թամարա Դեմբո՝ գիտական նկարագիրը 20-րդ դարի ֆոնին

Կատեգորիա:Ամերիկացի հոգեբաններ
Կատեգորիա:Կին հոգեբաններ
Դայան Քենոն

**Դայան Քենոն** (), ամերիկացի դերասանուհի, պրոդյուսեր, ռեժիսոր և սցենարիստ։

## Կենսագրություն
Դայան Քենոնը ծնվել է Թաքոմա քաղաքում, ապահովագրական գործակալի և տնային տնտեսուհու ընտանիքում։ Մայրը ծագումով հրեա էր, ով ԱՄՆ էր տեղափոխվել Ռուսաստանից։

Նրա դերասանական առաջնելույթը տեղի է ունեցել 1950-ականների վերջին՝ հեռուստատեսությունում, որտեղ նա աշխատել է հետագա տասը տարիների ընթացքում։ 1965 թվականին ամուսնացել է դերասան Քերի Գրանտի հետ, ով մեծ էր Դայանից 33 տարով։ 1966 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ ապագա դերասանուհի Ջենիֆերը, իսկ երկու տարի անց զույգը բաժանվել է։

Քենոնը մեծ էկրաններին է հայտնվել 1969 թվականին, իր առաջին և հաջողակ դերի շնորհիվ՝ «Բոբ և Քերոլ, Թեդ և Էլիս» կատակերգական դրամայում Էլիսի կերպարի մարմնավորմամբ։ Այս դերի շնորհիվ դերասանուհին ստացել է «Օսկարի»՝ մեկ և «Ոսկե գլոբուսի»՝ երկու անվանակարգեր։ Երկու տարի անց Քենոնը կրկին առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուսի», «Նման լավ ընկերներ» ֆիլմում դերակատարման համար։ 1979 թվականին արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի, ինչպես նաև Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի մրցանակի Ուորեն Բիթիի «Երկինքը կարող է սպասել» ֆիլմում դերակատարման համար։

Դերասանական գործունեությանը զուգահեռ Դայան Քենոնը հանդես է եկել իբրև ռեժիսոր՝ 1976 թվականին նկարահանելով «Համար առաջին» կարճամետրաժ ֆիլմը, որը ներկայացվել է «Օսկարի» լավագույն խաղային կարճամետրաժ ֆիլմ անվանակարգում։

Դերասանուհու հետագա աշխատանքները կինոյում և հեռուստատեսությունում մեծ հաջողություն չունեին։ Նա խաղացել է քիչ ճանաչում ունեցող ֆիլմերում՝ «Մահացու թակարդ» (1982), «Գոլֆ ակումբ 2» (1988), «Վարունգ» (1993), «Այդ վայրի կատուն» (1997) և «Դեսպանորդ» (1998)։ 1990-ական թվականների վերջից Դայան Քենոնը նկարահանվել է բացառապես հեռուստատեսությունում՝ հանդես գալով «Էլլի Մակբիլ» և «Երեք քույր» հեռուստասերիալներում։

Դայան Քենոնի ներդրումը ամերիկյան կինոարտադրության մեջ նշանավորվել է Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում աստղի տեղադրմամբ։

## Մրցանակներ
* «Ոսկե գլոբուս» 1979 - «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» («Երկինքը կարող է սպասել»)
* «Սատուրն» 1979 - «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» («Երկինքը կարող է սպասել»)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին ռեժիսորներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Օմետոֆոբիա

**Օմետոֆոբիա** (), իռացիոնալ վախ աչքերից։ Ֆոբիան կարող է կապված լինել տրավմատոֆոբիայի՝ վնասվածք ստանալու վախի հետ։

## Ախտանիշներ
* Խուսափում այնպիսի իրավիճակներից որոնցում հնարավոր կամ անհրաժեշտ է տեսողական կոնտակտ, աչքերին դիպչել։ Թեպետ սա նկատվում է կարճատև իրավիճակներում, երկարաժամկետ խուսափումը կարող է խորացնել ֆոբիան՝ ներկայացնելով վախի արդարացում։ Որոշ դեպքերում օմետոֆոբը կարող է ակտիվորեն կանխարգելել տրիգերային իրադրության առաջացումը։
* Բարձր տագնապայնություն կամ խուճապային գրոհ, կարող են նկատվել ֆիզիկական ախտանիշներ, այդ թվում՝ սրտխառնոց, գերօդափոխում և քրտնարտադրություն, ինչպես նաև հոգեբանական դրսևորումներ՝ խուճապ և վերահսկողության կորուստ։ Կախված խուճապային գրոհի ուժգնությունից՝ մարդը կարող է ունենալ հոսպիտալացման կարիք։ Այդ ախտանիշները կարող են շարունակվել ֆոբիան առաջացնող օբյեկտի կամ իրադրության չեզոքացումից մի քանի րոպե անց։
* Որոշ մարդկանց մոտ օմետոֆոբիան կարող է դրսևորվել որպես ոչ իրատեսական վախ, որ ինքը վտանգի մեջ է։
* Սոցիոֆոբիայի հետ համակցվելու դեպքում տեսողական կոնտակտով պայմանավորված օմետոֆոբիան կարող է ավելի խորացնել սոցիալական տագնապայնության ախտանիշները։

## Տրիգերներ
* Տեսողական կոնտակտ կամ իրավիճակներ, որոնք կարող են առաջացնել այն, օրինակ՝ հանրային ելույթ կամ առերես խոսք
* Աչքին դիպչել, օրինակ՝ ակնաբանի այց, կոնտակտային ոսպնյակների կամ աչքերի կոմետիկայի օգտագործում
*Աչքի վնասվածք կամ աչքի մեջ օտար մարմի առկայություն (օրինակ՝ ավազ, շամպուն)
* Աչքի դիմակների օգտագործում
* Կեղծ աչքեր կամ աչքի պատկերներ
* Աչքերի կամ վերը նշված տրիգերներից ցանկացածի մասին միտք

Օմետոֆոբիա ունեցող ոչ բոլոր անձանց համար են տրիգերներ հանդիսանում միևնույն օբյեկտները կամ իրավիճակները։ Օրինակ՝ որոշ օմետոֆոբների դեպքում աչքերին դիպչելը կարող է դառնալ տրիգեր, իսկ այլ անձանց հետ տեսողական կոնտակտը՝ ոչ։

## Տես նաև
* Հատուկ ֆոբիաներ
* Տագնապային խանգարում
* Տրիպոֆոբիա
* Ագորաֆոբիա
* Աիլուրոֆոբիա

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆոբիաներ
Հունվարի 9 (գյուղ)

**Հունվարի 9**, գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզի Օրենբուրգի շրջանում։ Կրասնոուրալսկի գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնն է։

## Պատմություն
«Հունվարի 9» գյուղը հիմնադրվել է 1927 թվականին։ Հենց այդ ժամանակ, դատելով փաստաթղթերից, այստեղ հաստատվեցին առաջին բնակիչները։

Սկզբում տնտեսությունը գործում էր անհատապես, իսկ 1929 թվականին ստեղծվեց առաջին խմբավորումը (արտել)։ Ֆերման ուներ մեծ այգի և բանջարանոց։ Կոլտնտեսության հողատարածքը սկզբում կազմում էր 1800 հա, հետո աղբավայրի հաշվին հատվել է ևս 1500 հա, իսկ արդեն կազմավորման տարվա ժամանակ կոլտնտեսությունը ցորենի բերք է հավաքել 1 հեկտարից 28-32։ Բացի բուսաբուծությունից զբաղվում էին անասնապահությամբ՝ բուծում էին կովեր, ոչխարներ, ձիեր, խոզեր։ Առաջին կոլտնտեսային ակումբը բացվել է 1931 թվականին։

Անտառտնտեսությունում գնված նյութերից կառուցվել է դպրոց, որտեղ սովորում էր ընդամենը 40 աշակերտ։

Գյուղում 1950 թվականին կազմավորվել է գյուղական խորհուրդը։ Այսօր գյուղական խորհուրդը ղեկավարում է Վիկտոր Սերգեևիչ Սելիվանովը։

1960-ական թվականներին գյուղը մեծացել ու բարենորոգվել է։ Այնտեղ կառուցվել է նոր ակումբ (ղեկավարը՝ Իվան Վասիլևիչ Դրոնով), որտեղ կազմավորվել է «Կոլեկտիվ ֆերմայի ձայներ» մեծ երգչախումբը։ Նրա ղեկավարն էր օրենբուրգյան կոմպոզիտոր Ալեքսեյ Ֆեդորովիչ Ցիբիզովը։ 1970 թվականին երգչախումբն արժանացել է «Ռուսական երգի ժողովրդական երգչախմբի» կոչմանը։ Գյուղացիները հնարավորություն ունեցան սովորել երաժշտական դպրոցում (ղեկավար՝ Վլադիմիր Դմիտրիևիչ Շկոդին), նվագել փողային նվագախմբում և ժողովրդական գործիքների նվագախմբում, տիրապետել կոճակային ակորդեոնին և երգել երգչախմբում։ Գյուղի մշակութային կյանքի ծաղկումը տեղի է ունեցել կոլտնտեսության նախագահ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Սոլովյովի աջակցությամբ։

## Աշխարհագրական դիրք
Գյուղը գտնվում է մարզկենտրոն Օրենբուրգի մոտ։
;Ժամային գոտի
«**Հունվարի 9**» գյուղը, ինչպես ամբողջ Օրենբուրգի շրջանը, գտնվում է MSC + 2 ժամային գոտում։ UTC-ից կիրառելի ժամանակի շեղումը +5:00 է։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Պատմական տեղեկություններ գյուղի մասին 

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի բնակավայրեր ըստ տեսակի
Գալինա Զոլոտովա

**Գալինա Զոլոտովա** (, ), խորհրդային և ռուս լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ Ստոկհոլմի համալսարանի պատվավոր դոկտոր է, Ռուսաստանի Դաշնության գիտության վաստակավոր գործիչ, Չեխիայի, Բուլղարիայի և Ֆրանսիայի գիտական ընկերությունների պատվավոր անդամ։

## Կենսագրություններ
Պաշտպանել է «Բայական բառակապակցություններ և դրանց տեսակները ժամանակակից ռուսական գրական լեզվում» (1954) թեկնածուական և «Ժամանակակից ռուսաց լեզվի ֆունկցիոնալ շարահյուսության ուրվագիծը» (1971) դոկտորական ատենախոսություններ։

Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը ներառում է ռուսաց լեզվի ֆունկցիոնալ շարահյուսությունը և քերականությունը, իմաստաբանությունը, ոճաբանությունը, գեղարվեստական գրականության լեզուն։

Ամուսնացած է եղել արվեստաբան Յուրի Զոլոտովի հետ (1923-1996)։

Մահացել է 2020 թվականին։ «Московский комсомолец» տեղեկության համաձայն՝ Զոլոտովան մահացել է 96 տարեկանում ծերանոցում՝ սրտային անբավարարությունից։ Թաղվել է Խովանսկի գերեզմանում։

## Աշխատություններ
Ավելի քան 230 աշխատության հեղինակ է, այդ թվում․
* Очерк функционального синтаксиса современного русского языка. — М., 1973, 2005, 2009. ISBN 978-5-397-00589-0.
* Коммуникативные аспекты русского синтаксиса. — М., Наука, 1982, 6-е изд. М.,УРСС, 2009.
* Синтаксический словарь. Репертуар элементарных единиц русского синтаксиса. — М., 1988, 2006. 2-е изд. ISBN 5-354-01147-7.
* Коммуникативная грамматика русского языка (с соавторами) — М., 1998, 2004.
* Русский язык. От системы к тексту. 10 класс (с соавт.). — М., Дрофа, 2002. Рец.:  Москвин В. П. *Золотова Г. А.*, *Дручинина Г. П.*, *Онипенко Н. К.* Русский язык: От системы к тексту. 10 класс: Учебное пособие для факультативных занятий в общеобразовательных учреждениях гуманитарного профиля. М., 2002 // Русская словесность. 2003. № 7. С. 73-75.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Онипенко Н. К.* Г. А. Золотова в современной лингвистической науке

## Արտաքին հղումներ
* Գալինա Զոլոտովան Մոսկվայի պետական համալսարանի լեզվաբանության ֆակուլտետի կայքում

Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խովանսկոե գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Կին լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ
Ցակոնի կամարային կամուրջ

**Ցակոնի կամարային կամուրջ** (), աշխարհի ամենամեծ բազմաթռիչք կամարային կամուրջներից է, որը գտնվում է Հունաստանում, Մեգալոպոլիս քաղաքի մոտ և հատում է Ցակոնի հովիտը։ Այն գտնվում է վտանգավոր տարածքում, որտեղ վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում տեղի են ունեցել բազմաթիվ սողանքներ։

Ցակոնի կամրջի երկարությունը 490 մետր է։ Սա Պարադեսիա-Ցակոնա և Տրիպոլիս-Կալամատա տրանսպորտային գծերի շինարարության շղթայում վերջին կառույցն էր։ Շինարարությունն իրականացրել է «Մորեաս» կոնսորցիումը Հունաստանի կառավարության աջակցությամբ։ Նախագծի մշակողը Նիկոդս Դոնասն է եղել, ով այն անվանեց «Քաջություն»։ Կամուրջը համարվում էր ամենադժվար ինժեներական նախագծերից մեկը՝ Խարիլաոս Տրիկուպիս կամրջից հետո։ Շինարարության ընթացքում առաջացած խնդիրների պատճառով ծրագրի արժեքը 94-ից հասել է 131,5 միլիոն եվրոյի։

Կամուրջը հենված է երեք տեղերում՝ կամրջի ծայրերում և կամրջի կենտրոնում՝ սյան վրա, և կենտրոնական սյան հենակետն է, որը ապահովում է կամրջի կայունությունը։ Կամրջի կամարը սկսվում է սյունից և հասնում 30 մետր բարձրության։ Կամրջի կենտրոնից սկսող երկու կամարները պահում են կամրջի մետաղական հատվածը, որի վրա գտնվում է ճանապարհը։ Կամուրջով անցնելը վճարովի է։ Կամրջի շինարարությունն իրականացվել է 2008 թվականից մինչև 2016 թվականը. Փաստացի բացումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հունվարին, պաշտոնականը՝ փետրվարի 28-ին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի կամուրջներ
Կատեգորիա:Պողպատե կամուրջներ
Դրագոբրատ (լեռ)

**Դրագոբրատ** (ուկր.՝ *Драгобра́т (Перший Жандарм*), լեռ՝ Ուկրաինական Կարպատների Սվիդովեց լեռնազանգվածի արևելյան մասում ընկած Ուրդու-Ֆլավանտուչ լեռնաշղթայում։ Գտնվում է Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում՝ Սև Տիսա () և Կոսովսկայա (Косівська) գետերի միջև։

Սարի անվանումը նշանակում է «հատում», այսինքն՝ տեղամաս, որտեղ անտառը հատված է։

Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 1763 մետր է։ Արևելյան ու արևմտյան լանջերը կտրուկ թեքություն ունեն, հյուսիսային ու հարավային լանջերը՝ համեմատաբար տափարակ։ Մինչև 1400 մետր բարձրության վրա հանդիպում են փշատերև ծառերի ու հաճարենու անտառներ, մարգագետնային ու անտառային բույսեր, որոնց մի մասը գրանցված է Կարմիր գրքում։ 1400 մետրից վեր ընկած են այսպես կոչված՝ պոլոնինաները՝ անտառազուրկ մարգագետինները։ Արևելյան լանջին սկիզբ են առնում մի քանի առվակներ, որոնք միանալով՝ կազմում են Սև Տիսայի Սվիդովեց վտակը։

Սարի գագաթներից գլխավորը հարավայինն է՝ Բլիզնիցան, որն ունի 1883 մետր բարձրություն։ Դեպի հյուսիս՝ 2 կիլոմետր հեռավորության վրա, ընկած է Դեզ (Стог) սարը (1704 մ), իսկ 22 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք՝ Հովեռլա լեռը։

Դրագոբրատը մտնում է Սվիդովեցյան արգելոցի բնապահպանական տարածքի մեջ, որն իր հերթին հանդիսանում է Կարպատյան կենսոլորտային արգելոցի մի մասը։ Սարի հյուսիսարևելյան լանջին գործում է *Դրագոբրատ* լեռնադահուկային առողջարանը։

Ժողովրդականություն վայելող զբոսաշրջային մի քանի երթուղիներ են անցնում այս լեռան վրայով, մասնավորապես՝ «Սվիդովեցի գագաթներով» անվանումը կրող երթուղին, որը ձգվում է Յասինյա ավանից մինչև Ռախով քաղաք՝ անցնելով Օսմոլոդա գյուղով, Գորգանի և Սվիդովեց սարերով։

Դրագոբրատ լեռան մերձակա բնակավայրերն են Յասինյա ավանը, Տրոստյանեց և Կվասի գյուղերը, որոնք ընկած են սարից 9-11 կիլոմետր հեռավորության վրա, առաջինը՝ դեպի հյուսիս-արևելք, մյուսները՝ դեպի հարավ ուղղությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Драгобрат на «Panoramio»

Կատեգորիա:Կարպատներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի աշխարհագրություն
Իրենա Կշիվիցկա

**Իրենա Կշիվիցկա** (, օրիորդական ազգանունը **Գոլդբերգ** (), ), լեհ ֆեմինիստուհի, գրող, թարգմանիչ, կանանց իրավունքների պաշտպան, ով քարոզում էր սեռական դաստիարակություն, հակաբեղմնավորիչ միջոցների օգտագործում և ընտանիքի պլանավորում։

## Կենսագրություն
### Անձնական կյանք
Իրենա Գոլդբերգը ծնվել է Սիբիրի Ենիսեյսկ քաղաքում, որտեղ նրա՝ ձախակողմյան հայացքների հրեա մտավորական  ընտանիքը՝ աքսորվել էր Լեհաստանից։ Ծնողները Լեհաստանի սոցիալիստական կուսակցության անդամներ էին։ Աքսորի տարիներին հայրը հիվանդացել է տուբերկուլյոզով և մահացել ընտանիքը Լեհաստան վերադառնալուց երեք տարի անց։ Իրենային հանդուրժողականության և ռացիոնալիզմի ոգով դաստիարակել են մայրը և խորթ հայրը Եկուտել Պորտնին, որը հրեական «Բունդ» սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության գլխավոր դեմքերից մեկն էր։

1922 թվականին աղջիկն ավարտել է Վարշավայի համալսարանի լեհագիտության ֆակուլտետը։ Համալսարանական տարիներին նա հրապարակել է իր առաջին էսսեն՝ «Եղրևանու ճյուղը» ():

1923 թվականին Իրենան ամուսնացել է Եժի Կշիվիցկիի՝ սոցիոլոգ և կանանց իրավունքների ակտիվիստ Լյուդվիկ Կշիվիցկու որդու հետ։ Կշիվիցկին որոշել է բաց ամուսնության մեջ մտնել, և հարսանիքից անմիջապես հետո Իրենան իր սիրեցյալի՝ գերմանացի հայտնի բանաստեղծ և դրամատուրգ Վալտեր Հասենկլևերի հետ մեկնել է Կորսիկա։ Հետագայում նա վերադարձել է ամուսնու մոտ և ունեցել է երկու որդի։ Իրենան ընդհանուր առմամբ իր ամուսնությունը համարել է բավականին հաջող։

## Ֆեմինիստական գործունեություն
20-րդ դարի 20-ական թվականներին Իրենա Կշիվիցկան սկսեց պայքարը հանուն կանանց էմանսիպացիայի, սեռական դաստիարակության իրավունքի, բազմակնության, միասեռական հարաբերությունների և ձգտել է օրինականացնել աբորտը։ Նա դարձել է մի քանի վեպերի հեղինակ, ինչպես նաև լեհերեն թարգմանել է Հերբերտ Ուելսի, Մաքս Ֆրիշի, Ֆրիդրիխ Դյուրենմաթի մի շարք գործեր։ Լեհական ֆեմինիզմի պատմության ամենահետաքրքիր գրական և քաղաքական փաստաթղթերից մեկը կարելի է համարել նրա «Արական քաղաքակրթության մթնշաղը» () վեպը
։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լեհ ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Լեհ գրողներ
Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Լեհ կին գրողներ
Կատեգորիա:Արտագաղթածներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Կատեգորիա:Լեհ հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Ռոսիտա Մելո

**Ռոսիտա Մելո** (իրական անունը և ազգանունը՝ **Կլոտիլդա Մելե Ռոսա Լուչանո,** , ), արգենտինաուրուգվայցի երաժիշտ, դաշնակահարուհի, երգահան և բանաստեղծուհի։

Ամենահայտնի տանգո-վալսերից մեկի՝ «Desde el alma»-ի (1911) հեղինակն է։ Նա նաև հայտնի է որպես աշխարհում առաջին լայնորեն ճանաչված լատինաամերիկացի կին երգահանը և բանաստեղծուհին։

## Կենսագրություն
Ռոսիտա Մելոն ծնվել է 1897 թվականի հուլիսի 9-ին Ուրուգվայի Մոնտեվիդեո քաղաքում՝ իտալացի ներգաղթյալների ընտանիքում։ 1900 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաք։

Մանկուց նա ունեցել է երաժշտական մեծ տաղանդ։ 4 տարեկանում կարողանում էր դաշնամուր նվագել։ Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է երաժշտություն։ Հետագայում նա Բուենոս Այրեսում դաշնամուր նվագել է սովորել։ Ժամանակի ընթացքում նա դարձել է երաժշտության ուսուցչուհի, դաշնամուրի պրոֆեսոր։

Արգենտինայի հեղինակավոր դահլիճներում և կոնսերվատորիաներում հանդես է եկել դասական և հանրաճանաչ երաժշտության համերգներով, արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների։

## Անձնական կյանք
1922 թվականին ամուսնացել է բանաստեղծ և գրող Վիկտոր Պյում Վելեսի հետ։

## Ստեղծագործություն
Հեղինակ է տանգո երաժշտության, տանգո-վալսի, դասական և կրեոլական վալսի, պասադոբլի, պոլկաների և մարշերի։ Դրանցից են՝ «Oración», «Tatita» և «Aquel entonces», ինչպես նաև «Yo te adoro», «Por el camino», «Una lágrima para papá», «Cuando de ti ya lejos» և «Aquellos catorce años»։

Ռոսիտա Մելոյի բանաստեղծությունները տպագրվել են թերթերում և ամսագրերում։ Նրա մի շարք բանաստեղծություններ ներառվել են «Antología de poetas jóvenes»-ում («Երիտասարդ բանաստեղծների անթոլոգիա») այնպիսի հեղինակների կողքին, ինչպես, օրինակ՝ Ալֆոնսիսա Ստորնին և այլ ժամանակակից բանաստեղծներ։

Ռոսիտա Մելոն 14 տարեկանում ստեղծել է կրեոլական երաժշտության ոճով ամենահայտնի տանգո-վալսներից մեկը՝ «Desde el alma» (Բոստոնյան վալս, 1911 թվական)։

## Մահ
Ռոսիտա Մելոն մահացել է 1981 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Թաղված է Բուենոս Այրեսի Լա Չակարիտա գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Desde el Alma»
* Rosita Melo

Կատեգորիա:Արգենտինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի գրողներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի գրողներ
Գովազդի թանգարան

**Գովազդի թանգարան** (), թանգարան, հիմնված Փարիզում 1978 թվականին։ 1999 թվականից այն գտնվում է Ռիվոլի 107 հասցեում՝ Լուվրի հյուսիսային մասում։ Դեկորատիվ արվեստի թանգարանի բաժիններից մեկն է, որը ղեկավարում է «Les Arts Décoratifs» ոչ պետական կազմակերպությունը։

## Պատմություն
Առաջին պաստառները հայտնվել են 20-րդ դարի սկզբին Դեկորատիվ արվեստի թանգարանի հավաքածուում և պահվել նրա գրադարանում։ 1972 թվականին Ժենևիվ Պիկոնն առանձնացրել է պաստառների հավաքածուն։ 1978 թվականին նրա հիման վրա բացվել է «Պաստառների թանգարան» ()։ 1981 թվականին այն տեղափոխվել է Փարիզի 10-րդ շրջան՝ Ռուե դե Պարադիս, որից հետո անվանափոխվել է «Գովազդի թանգարան»։

1999 թվականին թանգարանը վերակազմավորվել է․ այն տեղափոխվել է քաղաքի 1-ին շրջան՝ Լուվրի պալատի հյուսիսային մաս՝ դեպի Ռիվոլի փողոց (Մարսանի թևն ու տաղավարը վերակառուցվել են ճարտարապետ Ժան Նուելի կողմից՝ հատուկ դեկորատիվ արվեստի թանգարանի հավաքածուները պահելու համար)։ Այդ ժամանակվանից այն համարվում է թանգարանի գովազդային և գրաֆիկական դիզայնի բաժինը։

## Հավաքածու
Թանգարանային ֆոնդերը ներառում են ավելի քան 100 հազար պաստառ, որի կեսը պատկանում է 18-րդ դարի առաջին կեսին, մյուս կեսը՝ 1950-ականներից սկսած, 30 հազար թերթի գովազդ, 20 հազար գովազդային ֆիլմ՝ սկսած 1930-ական թվականներից՝ որպես ֆրանսիական և արտասահմանյան, հեռուստատեսային և ռադիո գովազդի բազմաթիվ նմուշներ, ինչպես նաև գովազդային ոլորտի առաջացման և զարգացման փուլերն արտացոլող այլ առարկաներ և ցուցանմուշներ։

Հավաքածուի իրերը ցուցադրվում են բացառապես Դեկորատիվ արվեստի թանգարանի ժամանակավոր ցուցադրությունների ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1978 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:1978 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Գովազդ
Կատեգորիա:Փարիզի թանգարաններ
Տիրոլի գլխարկ

մինի|Տիրոլի գլխարկի մոխրագույն օրինակ
[thumb|Ինքնադիմանկար տիրոլի գլխարկով, [Լովիս Կորինտ, 1913]]
**Տիրոլի գլխարկ** () նաև կոչվում է **բավարական** կամ **ալպյան** () գլխարկ է, որը ծագել է Ալպյան Տիրոլում և այն ավանդաբար կրում են տեղաբնակները։ Այն կրում են նաև Ավստրիայի, Գերմանիայի, Իտալիայի և Շվեյցարիայի որոշ շրջաններում։

Սկզբում Տիրոլի ավանդական գլխարկի գագաթամասը նեղացել է մինչև մի կետ և պատրաստվել է կանաչ ֆետրից, մոտավորապես ափի լայնությամբ եզրեր է ունեցել, ինչը հատկապես տարածված է եղել Ցիլերտալում։ Տիրոլի գլխարկի տարբեր ձևեր են պատրաստվում։ Հաճախ գլխարկները զարդարվում են գունավոր ժապավենով, մի փունջ ծաղիկով, փետուրներով կամ ավանդաբար քարայծի մորուքից պատրաստված ծոպիկներով։ Տիրոլի գլխարկը հայտնի է դարձել Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորության թագավոր Էդուարդ VIII-ի շնորհիվ, որը գահից հրաժարվելուց հետո հաճախ է  այցելել ավստրիական Շտիրիա և կրել տիրոլի գլխարկ։

19-րդ և 20-րդ դաերում տիրոլյան տարազները որոշակի միատեսակություն են ստացել։ Տիրոլի տեղական գյուղական տարազներում տիրոլի գլխարկի տարբեր ոճեր պահպանվել են 1830-1840-ական թվականներից։ Այս գլխարկների ձևերը տատանվում են բարձր, նեղ եզրերով Հյուսիսային Տիրոլի գլխարկներից, որոնք սեղմված են վերևում, մինչև ցածր, լայնեզր գլխարկներ Հարավային Տիրոլյան գինու տարածաշրջանից։

Հետագայում տիրոլի գլխարկը դարձել է տիրոլյան մշակույթի մի մասը և զբոսաշրջության խորհրդանիշ, հատկապես ժողովրդական երաժշտության խմբերի շնորհիվ, որոնք կրում էին տեղական տարազներ։ Երաժիշտ Բիլլի Մոն  1962 թվականին գրել է «Ավելի լավ է ես տիրոլի գլխարկ գնեմ» երգը, որն ամրացրել է կապը գլխարկի և ավանդական ալպիական (փողային) ժողովրդական երաժշտության միջև։ 1965 թվականին նույն անունով երաժշտական կատակերգություն  հայտնվել։

Հավանաբար տիրոլի գլխարկը հիմք է ծառայել հոմբուրգ գլխարկի ստեղծմանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիական մշակույթ
Կատեգորիա:Գերմանիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Գլխարկներ
Կատեգորիա:Իտալիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի մշակույթ