Եվրո-Պլյուս պայմանագիր

մինի|316x316փքս|
**Եվրո-Պլյուս պայմանագիր** (կամ **Եվրո+ պայմանագիր**, սկզբում կոչվել է նաև **Մրցունակության պայմանագիր** կամ ավելի ուշ**՝ Եվրոյի համար պայմանագիր**) ընդունվել է 2011 թվականի մարտին ԵՄ բաց համակարգման մեթոդի շրջանակներում՝ որպես միջկառավարական համաձայնագիր Եվրամիության բոլոր անդամ պետությունների միջև (բացառությամբ Խորվաթիայի, Չեխիայի, Հունգարիայի, Շվեդիայի և Մեծ Բրիտանիայի), որում կոնկրետ պարտավորություններ են ստանձնվել շարունակաբար աշխատել նոր, ընդհանուր համաձայնեցված քաղաքական շրջանակի շրջանակներում՝ յուրաքանչյուր երկրի մրցունակության, զբաղվածության, ֆինանսական կայունության և հարկաբյուջետային ուժի բարելավմանն ուղղված կառուցվածքային բարեփոխումների իրականացման համար։ Այս ծրագիրը պաշտպանել են Ֆրանսիայի և Գերմանիայի կառավարությունները՝ որպես բազմաթիվ անհրաժեշտ քաղաքական արձագանքներից մեկը՝ Եվրամիությունն ամրապնդելու համար այն ոլորտներում, որոնք եվրոպական սուվերեն պարտքի ճգնաժամը բացահայտել էր որպես չափազանց վատ կառուցված։

Համաձայնագիրը մշակվել է որպես ԵՄ մասնակից յուրաքանչյուր անդամ պետության կողմից կառուցվածքային բարեփոխումների իրականացման ավելացման խթանման փորձ՝ համաձայնագրի չորս հիմնական ոլորտներում իրենց կատարողականը բարելավելու համար՝ (1) կանոնավոր ներքևից վերև միջկառավարական քաղաքական երկխոսության միջոցով (միմյանցից լավագույն փորձը սովորելով) և (2) յուրաքանչյուր պետության կողմից պարտավորության՝ իրենց տարեկան *ազգային բարեփոխումների ծրագրում* ներառելու բարեփոխումների միջոցառումներ (ազատորեն ընտրված հնարավոր քաղաքականության գործողությունների լայն ցանկից)՝ այն ոլորտների համար, որոնք գտնվում են կատարելագործման կարիքի կրիտիկական աստիճանի։ Այն նաև ներառում է Կայունության և աճի պակտի հարկաբյուջետային կանոններից մեկը անմիջապես ազգային օրենսդրության մեջ տեղափոխելու և գործարկելու պարտավորություն՝ այն ավելի արդյունավետ դարձնելու համար, և պարտավորություն՝ ԵՄ-ում հարկային քաղաքականության համակարգման բարելավման համար կանոնավոր «կառուցվածքային երկխոսություն» անցկացնելու։

2015 թվականի մայիսին Եվրոպական քաղաքական ռազմավարության կենտրոնը (Եվրոպական հանձնաժողովի ներքին վերլուծական կենտրոն) ներկայացված ազգային բարեփոխումների ծրագրերի վերջին փաթեթի վերլուծության արդյունքում հայտարարեց, որ պայմանագիրը գտնվում է անգործունակ վիճակում (ակտիվորեն չի օգտագործվում կամ հղում չի կատարվում մասնակից պետությունների մեծամասնության կողմից) և առաջարկեց այն վերակենդանացնել՝ այն ներկայիս միջկառավարական վիճակից տեղափոխելով ԵՄ շրջանակային իրավունքի Եվրոպական կիսամյակի ինտեգրված մաս։ Եվրամիությունը բարեփոխելու վերջին հաստատված ծրագրում այս առաջարկությունն ընդունվել է՝ դրա ներդրման նպատակ ունենալով տեղի ունենալ ամենաուշը 2017 թվականի հունիսին։

## Եվրո-Պլյուս պակտ
Եվրո-Պլյուս պակտը ներառում է չորս լայն ռազմավարական նպատակներ՝ զուգորդված այդ նպատակներին հասնելու ավելի կոնկրետ ռազմավարություններով։ Չորս նպատակներն են՝

* մրցունակության խթանում
* զբաղվածության խթանում
* նպաստելով պետական ֆինանսների կայունությանը
* ֆինանսական կայունության ամրապնդում։

Հինգերորդ լրացուցիչ խնդիրը հետևյալն է՝

* հարկային քաղաքականության համակարգում

Չնայած հարկային քաղաքականության համակարգման համար որոշակի բարելավումների հասնելու կամ կոնկրետ միջոցառումներ իրականացնելու պահանջ չկա, քանի որ անդամ պետությունները միայն ավելի անորոշ են.պարտավորվում են մասնակցել հարկային քաղաքականության հարցերի վերաբերյալ կառուցվածքային քննարկումների, մասնավորապես՝ լավագույն փորձի փոխանակումն ապահովելու, վնասակար գործելակերպից խուսափելու և խարդախության ու հարկերից խուսափելու դեմ պայքարի առաջարկների քննարկման համար»։Վերոնշյալ չորս հիմնական նպատակները նախատեսված են դաշնագրի բոլոր անդամ երկրների կողմից անհատականացված միջոցառումներով լուծելու համար, եթե անդամ պետությունը չի կարող «ցույց տալ, որ որևէ կոնկրետ ոլորտում գործողություններ անհրաժեշտ չեն»։ Թեև պայմանագիրը գալիս է հատուկ ռազմավարություններով, դրանք պարտադիր չեն։ Պայմանագրում մասնավորապես ասվում է.«Ընդհանուր նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ կոնկրետ քաղաքականության գործողությունների ընտրությունը **մնում է յուրաքանչյուր երկրի պատասխանատվությունը, սակայն հատուկ ուշադրություն կդարձվի ստորև նշված հնարավոր միջոցառումների ամբողջությանը»։**Յուրաքանչյուր անդամ պետություն պարտավորվում է տարեկան հաճախականությամբ «ամենաբարձր մակարդակով համաձայնության գալ 12 ամսվա ընթացքում իրականացվելիք կոնկրետ [քաղաքականության] գործողությունների շուրջ»։ Չորս ընդհանուր հիմնական նպատակների շուրջ յուրաքանչյուր անդամ պետության կողմից ձեռնարկված գործողություններն ու նախաձեռնությունները, համաձայնեցումից հետո, պետք է նշվեն որպես նրանց «Ազգային բարեփոխումների ծրագրի» և/կամ «Կայունության/Մոտեցման ծրագրի» զեկույցների հստակ մաս, որոնք հրապարակվում են ամեն տարի մարտ/ապրիլին։ Վերջապես, սրանից բացի.«Անդամ պետությունները նաև պարտավորվում են խորհրդակցել իրենց գործընկերների հետ յուրաքանչյուր խոշոր տնտեսական բարեփոխման վերաբերյալ, որն ունի հնարավոր հետևանքներ, նախքան դրա ընդունումը»։

### Մրցունակություն
Պայմանագրի այս ոլորտը նույնն է, ինչին մի քանի եվրոպական երկրներ ստիպված էին անդրադառնալ 1980-ականներին՝ վերացնելով աշխատավարձի ինդեքսացումը։ Մրցունակության բարելավման անհրաժեշտությունը կգնահատվի յուրաքանչյուր երկրի համար՝ վերլուծելով նրա ազգային *միավորային աշխատուժի արժեքը* (ՄԱԱ), որը արտադրված կամ սպասարկվող մեկ միավորի աշխատավարձի ծախսերի քանակական չափանիշ է, և պետք է լուծվի այնպիսի միջոցառումներով, որոնք կնվազեցնեն աշխատուժի արժեքը և/կամ կբարձրացնեն արտադրողականությունը։ Յուրաքանչյուր երկիր պատասխանատու կլինի մրցունակությունը բարելավելու համար իր սեփական քաղաքականության գործողությունների ընտրության համար, բայց հիմնականում պետք է ընտրի հետևյալ բարեփոխումների տեսակները՝

;; Աշխատանքի ծախսերի կրճատման միջոցառումներ
;:
:

* Բարեփոխել «աշխատավարձի սահմանման կարգավորումները» և անհրաժեշտության դեպքում ճշգրտել «բանակցային գործընթացում կենտրոնացման աստիճանը» և «աշխատավարձի ինդեքսավորման մեխանիզմները»։
* Ապահովել, որ պետական հատվածում աշխատավարձերը աճեն միայն չափավոր տեմպերով (հավասար կամ ցածր գնաճի մակարդակից), քանի որ սա ուժեղ ազդանշանային ազդեցություն ունի մասնավոր հատվածում աշխատավարձերի կարգավորման վրա։

; Արդյունավետության բարձրացման միջոցառումներ
:

** Արդյունաբերությունների ապակարգավորում՝ մասնագիտական ծառայությունների և մանրածախ առևտրի ոլորտի վրա անհիմն սահմանափակումները վերացնելու միջոցով, որպեսզի մրցակցությունն ու արդյունավետությունը բարձրանան։
** Բարելավել ենթակառուցվածքները։
** Բարելավել կրթական համակարգերը։
** Խթանել և/կամ ներդրումներ կատարել հետազոտությունների և զարգացման, ինչպես նաև նորարարական նախաձեռնությունների մեջ։
** Բարելավել բիզնես միջավայրը, մասնավորապես՝ վերացնելով բյուրոկրատական քաշքշուկները և բարելավելով կարգավորող շրջանակը (օրինակ՝ սնանկության մասին օրենքներ, առևտրային օրենսգիրք):

### Զբաղվածություն
Այս նպատակը կգնահատվի *երկարատև գործազրկության մակարդակի, երիտասարդների գործազրկության մակարդակի* և *աշխատուժի մասնակցության մակարդակի չափված թվերի հիման վրա։* Բացի այն, որ լիարժեք զբաղվածությունն ինքնին նպատակ է, ճկուն, ամեն ինչ ներառող աշխատաշուկան՝ անվտանգության կարգավորումներով, վերացնում է աշխատակիցների համար իրենց աշխատանքային կարիերայի ընթացքում աշխատանքային հերթափոխությունների ավելացման խոչընդոտները, ինչը նույնպես դրականորեն է ազդում մրցունակության բարելավման վրա։ Յուրաքանչյուր երկիր պատասխանատու կլինի զբաղվածության բարելավմանն ուղղված իր սեփական քաղաքականության գործողությունների ընտրության համար, բայց հիմնականում պետք է ընտրի հետևյալ բարեփոխումների տեսակները.

* Աշխատաշուկայի բարեփոխումներ՝ «ճկուն անվտանգության» մոդելը խթանելու, չհայտարարված աշխատանքը կրճատելու և աշխատանքային մասնակցությունը մեծացնելու համար։
* Բարեփոխումներ՝ արդեն իսկ զբաղված/կրթված աշխատուժի ողջ կյանքի ընթացքում ուսումնառությունը խթանելու համար։
* Հարկային բարեփոխումներ. «աշխատուժի հարկերի իջեցում» և «աշխատուժի մեջ երկրորդ եկամուտ ստացողների մասնակցությունը հեշտացնելուն ուղղված միջոցառումներ»։

### Հանրային ֆինանսների կայունություն
Այս նպատակը կգնահատվի կայունության բացի ցուցանիշների հիման վրա (S0՝ կարճաժամկետ, S1՝ միջնաժամկետ և S2՝ երկարաժամկետ), որոնք Հանձնաժողովն արդեն հրապարակում է յուրաքանչյուր երեք տարին մեկ իր ֆինանսական կայունության զեկույցում (որպես ԵՄ յուրաքանչյուր անդամ պետության համար համապատասխան միջնաժամկետ նվազագույն բյուջետային նպատակների հաշվարկման իրենց աշխատանքի մաս)։ Եթե կոմպոզիտային S0 ցուցանիշը 0.43-ից բարձր է, դա վկայում է կարճաժամկետ հեռանկարում հարկաբյուջետային սթրեսի չափազանց բարձր ռիսկի առկայության մասին, որը պահանջում է անհապաղ հակազդեցության միջոցառումների իրականացում։ Եթե հարկաբյուջետային բացի ցուցանիշները՝ S1 և/կամ S2, դրական են, դա նշանակում է, որ պարտքի մակարդակը, կանխատեսվում է, որ միջնաժամկետ և/կամ երկարաժամկետ հեռանկարում կդառնա անկայուն՝ քաղաքականության անփոփոխության ենթադրությամբ, ժողովրդագրական գործոններով պայմանավորված պետական ծախսերի աճի պատճառով։ Եթե առաջանում են նման S1 կամ S2 կայունության խնդիրներ, դրանք պետք է լուծվեն հարկաբյուջետային կոնսոլիդացիայի իրականացման միջոցով, որը կհանգեցնի կառուցվածքային բյուջեի հաշվեկշռի բավարար տարեկան բարելավումների և/կամ կենսաթոշակային, առողջապահական և սոցիալական նպաստների համակարգերի կայունության բարձրացման միջոցով՝ հետևյալ ծախսերի խնայողության բարեփոխումների միջոցով.

* Համապատասխանեցնելով արդյունավետ կենսաթոշակային տարիքը կյանքի տևողությանը, որպեսզի կենսաթոշակային համակարգը կարողանա ավելի լավ կրել ժողովրդագրական իրավիճակը։
* Վաղաժամ թոշակի անցնելու ծրագրերի սահմանափակում և 55 տարեկանից բարձր տարիքային խմբի դեռևս աշխատանքի չգնացող տարեց աշխատողների համար թիրախային խթանների կիրառում։
* Իրականացնել բարեփոխումներ՝ զբաղվածության մասնակցության մակարդակը բարձրացնելու համար։
* Առողջապահական համակարգի բարեփոխումներ, որոնք կենտրոնացած են կամ ընդհանուր ծախսերի կրճատման վրա՝ ավելի արդյունավետ համակարգերի ներդրման միջոցով, կամ՝ որպես այլընտրանք, մասնավոր կերպով վճարվող առողջապահական վճարների որոշակի մակարդակի ներդրման վրա։

Ֆինանսական կայունությունն առավել պաշտպանելու համար համաձայնագրի ամենախիստ պայմաններից մեկը սահմանվում է նաև ազգային ֆինանսական կանոնների կիրառման վերաբերյալ.«Մասնակից անդամ պետությունները պարտավորվում են Կայունության և աճի պակտում սահմանված ԵՄ հարկաբյուջետային կանոնները վերածել ազգային օրենսդրության»։Հավասարակշռված բյուջեի փոփոխություն իրականացնելիս անդամ պետությունները ազատ են ընտրելու օրենսդրական գործիքի տեսակը (այսինքն՝ սահմանադրական օրենք կամ շրջանակային օրենք), եթե այն սահմանում է «բավականաչափ ուժեղ պարտադիր» պայման և «երկարատև բնույթ»։ Օրենքով կիրառվող կանոնը պետք է լիովին համապատասխանի Կայունության և աճի պակտի կանոններին, սակայն կանոնի ճշգրիտ ձևակերպումը յուրաքանչյուր երկրի որոշելիքն է, քանի որ այն կարող է լինել կամ *«պարտքի արգելակի կանոն, կամ առաջնային հաշվեկշռի հետ կապված կանոն, կամ ծախսերի չափանիշի կանոն»։* Բացի այդ, եթե ընդհանուր կառավարության ենթաազգային մակարդակներն ունեն պարտք կամ այլ պարտավորություններ տրամադրելու ինքնավարություն, կանոնը պետք է ապահովի հարկաբյուջետային կարգապահության կիրառումը թե՛ ազգային, թե՛ ենթաազգային մակարդակներում։

### Ֆինանսական կայունություն
Ֆինանսական կայունությունը կչափվի քանակապես յուրաքանչյուր երկրի համար՝ հաշվի առնելով նրա « *բանկերի, տնային տնտեսությունների և ոչ ֆինանսական ընկերությունների մասնավոր պարտքի մակարդակը»։* Եվրոպական համակարգային ռիսկերի խորհրդի նախագահի օգնությամբ երկրները պարբերաբար կտեղեկացվեն իրենց մակրոֆինանսական կայունության ներկայիս վիճակի մասին և կակնկալվի, որ նրանք կներդնեն «ազգային օրենսդրություն»՝ հնարավոր խնդիրները լուծելու համար։ Բացի այդ, բոլոր մասնակից անդամ պետությունները պարտավորվում են ընդունել բանկային կարգավորման վերաբերյալ համայնքային օրենսդրությանը լիովին համապատասխանող ազգային օրենսդրություն:

### Հարկային քաղաքականության համակարգում
«Եվրո Պլյուս» պակտը հարկային քաղաքականության նախաձեռնությունների վերաբերյալ որևէ կոնկրետ պարտավորություն չի ենթադրում, բացի այն, որ համառոտակի ուրվագծում է, որ անդամ պետությունները պարտավորվում են մասնակցել դրա վերաբերյալ քննարկումներին՝ կանոնավոր «կառուցվածքային երկխոսության» միջոցով։ Հարկային քաղաքականության համակարգումը, ենթադրվում է, կնպաստի լավագույն փորձի փոխանակման ամրապնդմանը և հարկային խարդախության ու հարկերից խուսափելու դեմ պայքարին։ Ուղղակի հարկումը մնում է ազգային իրավասություն, որը Եվրո Պլյուս Պակտի յուրաքանչյուր անդամ պետք է որոշի անհատապես։ Եվրոպական հանձնաժողովը դեռևս 2011 թվականի մարտին ներկայացրել է ԵՄ բոլոր անդամ պետությունների համար կիրառելի ընդհանուր համախմբված կորպորատիվ հարկային բազա (ԸՀԿՀԲ) ներդնելու առաջարկ, որը, եթե համաձայնեցվի, կարող է լինել եկամուտների առումով չեզոք միջոց՝ ազգային հարկային համակարգերի միջև համապատասխանությունն ապահովելու համար միաժամանակ հարգելով ազգային հարկային ռազմավարությունները, քանի որ այն ձեռնպահ է մնում ընդհանուր հարկային դրույքաչափ սահմանելուց: Եվրո Պլյուս պակտում հստակ նշվում է, որ դրա «կառուցվածքային երկխոսությունը» «հարկային քաղաքականության համակարգման» համար պետք է օգտագործվի նաև ապագա Հարկաբեկչական Խորհրդի համաձայնագրի հասնելու փորձի համար։ 2015 թվականի հունիսի դրությամբ Ընդհանուր համախմբված կորպորատիվ հարկային բազայի առաջարկը դեռևս վերջնական համաձայնության չէր հասել, ինչը հանձնաժողովին դրդեց հայտարարել, որ այժմ 2016 թվականին կներկայացնի վերանայված, պակաս հավակնոտ Ընդհանուր համախմբված կորպորատիվ հարկային բազա առաջարկ՝ ավելի դժվար «համախմբման մասը» թողնելով հետագա համաձայնության համար, որպեսզի հիմնական CCTB-ն կարողանա ավելի արագ ընդունվել կարճաժամկետ հեռանկարում։

2011 թվականի նոյեմբերին բոլոր 23 մասնակից պետությունների ֆինանսների նախարարները համաձայնության են եկել հարկային քաղաքականության համակարգման վերաբերյալ կանոնավոր «կառուցվածքային երկխոսության» բովանդակության և ձևաչափի վերաբերյալ։ Երկխոսությունը որոշվեց կենտրոնանալ հետևյալ թեմաների վրա՝ *վնասակար գործելակերպից խուսափելը, խարդախության և հարկերից խուսափելու դեմ պայքարը, լավագույն փորձի փոխանակումը, միջազգային համակարգման հեռանկարները և այլ հնարավոր հարցեր (ներառյալ թվային տնտեսության հետ կապված հարկային մարտահրավերները, ազգային հարկային համակարգերի ավելի ուժեղ համաձայնեցումը որոշակի ոլորտներում, ինչպիսիք են վերջերս առաջարկված ԱՀՀԾ-ն, ֆինանսական գործարքների հարկը, շրջակա միջավայրի և էներգետիկայի հարկումը, հարկային համակարգերի կայունությունը և հարկային փոփոխությունների աճի վրա ազդեցության էմպիրիկ վերլուծությունը):* Համաձայնություն ձեռք բերվեց Խորհրդի յուրաքանչյուր ապագա նախագահության ավարտին սահմանել կանոնավոր մոնիթորինգ և հաշվետվություն ամենաբարձր քաղաքական մակարդակին (Եվրոպական խորհրդի նիստեր) հետևյալ հարցերի վերաբերյալ՝ «առաջընթաց կառուցվածքային երկխոսության շրջանակներում, հարկային համակարգման ոլորտում կոնկրետ արդյունքներ, ուսումնասիրված ուղիներ և կոնկրետ հարցեր, որոնց շուրջ կարելի է համաձայնության գալ»: Հարկային քաղաքականության համակարգման վերաբերյալ կառուցվածքային երկխոսության վիճակի մասին զեկույցները հետագայում հրապարակվել են՝ 2012 թվականի հունիսին, 2012 թվականի նոյեմբերի, 2013 թվականի հունիսի, 2013 թվականի դեկտեմբեր,, 2014 թվականի հունիսին, 2014 թվականի դեկտեմբերին և 2015 թվականի հունիսին։ Այս կանոնավոր հատուկ զեկույցները, որոնք կենտրոնանում են Եվրո Պլյուսի հետ կապված հարկային երկխոսությունների վրա, լրացնում են ECOFIN խորհրդի կողմից միաժամանակ հրապարակվող զեկույցները, որոնք կարգավիճակ են տալիս ԵՄ բոլոր անդամ պետությունների միջև անցկացվող բոլոր համապատասխան հարկային երկխոսություններին։ Տնտեսական և ֆինանսական հարցերի խորհրդի հարկային երկխոսության զեկույցները հրապարակվել են նաև 2012 թվականի հունիսին, 2012 թվականի նոյեմբերին, 2013 թվականի հունիսին, 2013 թվականի դեկտեմբերին, 2014 թվականի հունիսին, 2014 թվականի դեկտեմբերին և 2015 թվականի հունիսին։

## Մասնակցություն
2011 թվականի մարտի 25-ին Եվրոպական խորհուրդն ընդունել է տնտեսական միջոցառումների և համագործակցության առաջարկը, որին առանց որևէ վերապահման մասնակցեցին Եվրագոտու անդամ պետությունները, ինչպես նաև Բուլղարիան, Դանիան, Լատվիան, Լիտվան, Լեհաստանը և Ռումինիան։ ԵՄ անդամները, որոնք չեն մասնակցել, Չեխիայի Հանրապետությունն է, Հունգարիան, Շվեդիան և Միացյալ Թագավորությունը՝ բոլորն էլ տարբեր պատճառներով։ Հետագայում Խորվաթիան միացել է ԵՄ-ին 2013 թվականի հուլիսին։

## Առաջընթաց
մինի|350x350փքս|Եվրոգոտու տնտեսական առողջությունը և հարմարվողականության առաջընթացը՝ ըստ Euro Plus Monitor Report 2011-ի։
Պակտը չի ստեղծել որևէ կառույց կամ համաձայնագիր իր մասնակից անդամների շրջանում բարեփոխումների առաջընթացի անկախ մոնիթորինգի համար։ Այնուամենայնիվ, որպես երրորդ կողմի անկախ նախաձեռնություն, որը նպատակ ունի տեղեկացված պահել ինստիտուցիոնալ ներդրողներին, *Euro Plus Monitor-ի տարեկան զեկույցը* համեմատական մրցունակության վարկանիշ է անցկացնում եվրոգոտու բոլոր պետությունների և ընտրված ԵՄ անդամ պետությունների համար՝ համաձայն Berenberg Bank-ի և Լիսաբոնի խորհրդի համատեղ վերլուծության և կարծիքի։ Euro Plus Monitor 2011 զեկույցի համաձայն՝ 2011 թվականի նոյեմբերի դրությամբ եվրոգոտու շատ անդամ երկրներ արագորեն բարեփոխումներ էին իրականացնում՝ իրենց տնտեսությունների մրցունակությունը բարձրացնելու համար։ Հաշվետվությունը նաև պարզել է, որ «այն երկրներից շատերը, որոնք ամենաշատն են կարիք ունենում ճշգրտումների [...], այժմ ամենամեծ առաջընթացն են գրանցում իրենց հարկաբյուջետային հավասարակշռությունը և արտաքին մրցունակությունը վերականգնելու ուղղությամբ»։ Հունաստանը, Իռլանդիան, Մալթան և Իսպանիան զեկույցում ընդգրկված 17 երկրների շարքում առաջին հնգյակի բարեփոխիչներն են։ Մոնիթորինգի զեկույցը հրապարակվել է նաև 2012 2013 և 2014 թվականներին։

## Սկզբնական պլանը՝ Մրցունակության պայմանագիր
Սկզբնական ծրագիրը հայտարարվել է Գերմանիայի և Ֆրանսիայի կողմից 2011 թվականի փետրվարին և նախատեսում էր վեց քաղաքականության փոփոխություն, ինչպես նաև մոնիթորինգի համակարգի ներդրում՝ առաջընթացն ապահովելու համար։ Չորս նպատակներն են՝ աշխատավարձերի ինդեքսավորման վերացումը, կենսաթոշակային տարիքի բարձրացումը, կորպորատիվ հարկման համար ընդհանուր բազայի ստեղծումը և պարտքի արգելակների ընդունումը։ Հաջորդ բաժիններում ամփոփված են յուրաքանչյուր նպատակի դրդապատճառները և քննադատությունը։

; Աշխատավարձի ինդեքսավորման վերացում

Աշխատավարձի ինդեքսավորումը աշխատավարձերի ճշգրտման գործընթաց է՝ գնաճը փոխհատուցելու համար, որը ժամանակի ընթացքում նվազեցնում է փողի արժեքը։ Ինդեքսավորման վերացումը թույլ կտա նվազեցնել իրական աշխատավարձերը՝ բարձրացնելով երկրների մրցունակությունը, քանի որ մարդկանց աշխատանքի տեղավորումն ավելի էժան կդառնա։ Հասկանալի է, որ այս քաղաքականության նպատակը կասկածի տակ է դրվել որոշ կառավարությունների կողմից, ինչպիսին է Բելգիան, քանի որ այն նվազեցնում է մարդկանց գնողունակությունը։

; Կենսաթոշակային տարիքի բարձրացում

«Վճարիր ըստ օգտագործման» կենսաթոշակային համակարգեր ունեցող երկրներում, ինչպես որ եվրոպական երկրների մեծ մասն ունի, կենսաթոշակային տարիքի բարձրացումը շատ խորը ազդեցություն ունի կառավարության եկամուտների վրա, քանի որ մարդիկ, ովքեր շարունակում են աշխատել, նույնպես կվճարեն հարկեր՝ դրանք պահանջելու փոխարեն։ Սա նույնպես վիճահարույց առաջարկ է, ինչպես կարելի է տեսնել 2010 թվականի Ֆրանսիայի կենսաթոշակային բարեփոխումների գործադուլներում։

; Կորպորատիվ հարկերի համար ընդհանուր բազայի ստեղծում
«Ընդհանուր բազայի» ստեղծումը որոշների կողմից ընկալվում է որպես հարկային դրույքաչափերի միավորման գործընթացի առաջին քայլ և, որպես այդպիսին, դեմ է արտահայտվել այնպիսի երկրների, ինչպիսին է Իռլանդիան, որոնք ունեն ցածր կորպորատիվ հարկային դրույքաչափեր։ Եվրոպական հանձնաժողովի կարծիքն այն է, որ տարբեր ազգային հարկային դրույքաչափերի կիրառման համար բազային գումարի հաշվարկման ընդհանուր կանոնների առկայությունը օգտակար է ձեռնարկությունների համար, քանի որ այն կնվազեցնի կորպորատիվ հաշվապահության 27 տարբեր կանոնների պահպանման հետ կապված վարչական բեռը և ծախսերը։

; Պարտքի արգելակների ընդունում

«Պարտքի արգելակ» բառը ծագում է գերմանական «Schuldenbremse» բառից, որը սահմանադրության փոփոխություն է, որը իրավաբանորեն սահմանափակում է երկրների կողմից թույլատրված սուվերեն պարտքի չափը։ Սրանք ներդրվել են Շվեյցարիայում 2003 թվականին և Գերմանիայում՝ 2010 թվականին Պարտքի արգելակները կարող են տարբեր լինել խստությամբ, և նախատեսված իրականացման մանրամասները դեռևս պարզ չեն, սակայն այս կանոնի դրդապատճառը դեֆիցիտի վերաբերյալ ներկայիս բյուջետային ուղեցույցների փոխարեն անդամ երկրների կողմից չիրականացված իրավականորեն պարտադիր քաղաքականություն ստեղծելն է։

## Քննադատություն
Ծրագիրը քննադատության է ենթարկվել երկրների ինքնիշխանությանը ոտնձգելու համար՝ նախկինում ազգային ինքնիշխանության ներքո գտնվող տարածքներում քաղաքականություն սահմանելու իր լիազորության պատճառով։ Պայմանագրում ներառված բարեփոխումները քննադատվել են նաև որպես չափազանց խիստ, կամ հակառակը կասկածի տակ են դրվել բարեփոխումներ իրականացնելու համար իրենց պահանջներում բավականաչափ խիստ չլինելու համար։ Մյուս կողմից, որոշ առաջնորդներ համաձայն են, որ վտանգավոր ազգայնականություններից խուսափելու և հարկաբյուջետային ու տնտեսական կառավարում ունենալու համար անհրաժեշտ է փոխանցել ինքնիշխանությունը:

## Տես նաև
* Եվրոպական պետական պարտքի ճգնաժամ
* Եվրոպական հարկաբյուջետային միություն
* Լիսաբոնի պայմանագիր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Foremny, D. (2011). Vertical aspects of sub-national deficits: the impact of fiscal rules and tax autonomy in European countries, MPRA Paper 32998, University Library of Munich, Germany.

## Արտաքին հղումներ
* Եվրո Պակտ Պլյուսի պաշտոնական կայքը
* Մրցունակության պայմանագիր
* BBC.co.uk

Կատեգորիա:21-րդ դարի պայմանագրեր
Կատեգորիա:Եվրագոտի
Կատեգորիա:Եվրոպական միության պայմանագրեր և հռչակագրեր
Կատեգորիա:Եվրոպական միության տնտեսություն
Կատեգորիա:Եվրոպական միության քաղաքականություն