Գառնու պաշարում

**Գառնու պաշարում,** մ.թ. 51 թվական, Վիրքի թագավոր Փարասմանես I-ի որդու՝ Ռադամիստոսի գլխավորությամբ իրականացված պաշարում էր իր հորեղբայր Միհրդատեսի՝ Իբերո-Հայկական պատերազմի ժամանակ Հայաստանի թագավորի դեմ։

## Նախադրյալ
Փարասմանես I-ի կրտսեր եղբայր Միհրդատը բարձրացավ հայոց գահ՝ սարմատների և ալանացի վարձկանների օգնությամբ։ Արտաշատի մոտ գտնվող Գառնիում տեղակայված հռոմեական կայազորը ապահովեց Միհրդատի կառավարումը Հայաստանում։ Չնայած Կալիգուլա կայսրը մի քանի տարի գերի էր պահել Հայաստանի Միհրդատին Հռոմում, որից հետո Կլավդիոսը նրան հետ ուղարկեց Արտաշատա, Հայաստանը այժմ Հռոմի վասալ պետություն էր՝ Պիրենեյան կայսրության վերահսկողության ներքո։

Սակայն, երբ Միհրդատը հրաժարվեց աջակցել իր եղբորը՝ Փարասմանեսին, Կովկասյան Ալբանիայի վրա հաղթական հարձակման ժամանակ, Փարասմանեսը զորքեր տրամադրեց իր որդի՝ Ռադամիստոսին՝ Հայաստանը գրավելու և նրա հորեղբորը գահընկեց անելու համար։

## Պաշարում
Իբերիայի թագավոր Փարասմանես I-ը Ռադամիստոսին տվեց մեծ իբերական բանակ, որը հանկարծակի ներխուժմամբ ստիպեց Հայաստանի թագավոր Միհրդատեսին ապաստան գտնել Գառնիի ամրոցում, որը հռոմեացիների կողմից ուժեղ կայազոր էր՝ Կելիոս Պոլիոնի, ճամբարի կառավարչի, Կասպերիոսի և հարյուրապետի հրամանատարությամբ։ Ռադամիստոսը Միհրդատեսին հայտնեց, որ իբերացիները դեմ չեն խաղաղությանը և հորդորեց իր հորեղբորը պայմանագիր կնքել։ Փարասմանեսը գաղտնի հաղորդագրություններով խորհուրդ էր տվել Ռադամիստոսին շտապել պաշարման մեջ բոլոր հնարավոր միջոցներով։

Հետագայում Պոլիոնը, Ռադամիստոսի կաշառակերությունից համոզված, համոզեց հռոմեացի զինվորներին սպառնալ կայազորի հանձնվելով։ Այս հարկադրանքի ներքո Միհրդատեսը համաձայնվեց հանձնվել իր եղբորորդուն և լքել ամրոցը։ ադամիստոսը, տեսնելով, որ իր հորեղբայրը նետվում է նրա գիրկը, ձևացնելով, թե հարգանք է դրսևորում և անվանելով նրան աներ և իր ծնող։ Նա խոստացավ, որ նրան ոչ մի վնաս կամ բռնություն չի պատճառի ո՛չ սրով, ո՛չ էլ թույնով։ Նա նրան տարավ հարևան անտառ, որտեղ վստահեցրեց, որ նշանակված զոհաբերությունը պատրաստվել է Իբերական աստվածների ներկայությամբ իրենց խաղաղության հաստատման համար, քանի որ նրանց սովորությունն էր, երբ նրանք դաշինք էին կնքում, միացնել աջ ձեռքերը և կապել բութ մատները ամուր հանգույցով, ապա, երբ արյունը հոսում էր դեպի վերջույթները, նրանք թույլ էին տալիս, որ այն դուրս գա թեթևակի ծակելով, ապա հերթով ծծում էին այն։

Սակայն այս դեպքում հանգույցը կապողը ձևացրեց, թե այն ընկել է, և հանկարծ բռնեց Միթրիդատեսի ծնկներից՝ նրան գետնին գցելով։ Նույն պահին ուրիշները հարձակվեցին, և շղթաներ նետեցին նրա շուրջը։ Ռադամիստոսը հիշում էր իր խոստումը, ուստի ո՛չ սուրը հանեց, ո՛չ էլ թույն օգտագործեց իր հորեղբոր դեմ՝ նրան սպանելու համար, այլ փոխարենը նրան գետնին գցեց, ապա խեղդեց հորեղբորը ծանր հագուստի և փետրավոր անկողնու տակ։Հետագայում Միթրիդատեսի որդիները նույնպես մորթվեցին Ռադամիստոսի կողմից՝ իրենց ծնողների մահվան համար արցունքներ թափելու համար։ Ռադամիստոսը նաև սպանեց Միհրդատեսի կնոջը, որը նրա քույրն էր։

## Հղումներ


## Գրականություն

* Cantù, Cesare (1847) Historia universal
* Tomlins, Frederick (1844) A Universal History of the Nations of Antiquity
* Javakhishvili, Ivane (2012), History of the Georgian Nation, Vol. 1
* Rawlinson, George (2012) The Seven Great Monarchies Of The Ancient Eastern World
* Crévier, Jean-Baptiste Louis (1814) L'Histoire des empereurs des Romains
* Tacitus, *[[Annals (Tacitus)|Annals]]*, Book XII-XIII
* 
* 
*