open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Անդրանիկ Բարիկյան

**Անդրանիկ Համլետի Բարիկյան** (), հայ ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

## Կարիերա
Անդրանիկ Բարիկյանն իր կարիերան սկսել է Գյումրիի «Շիրակ-2» ակումբում 1998 թվականի մրցաշրջանում։ Ակումբը կատարել է իր նորամուտը Բարձրագույն լիգայում։ Ակումբում և Բարձրագույն լիգայում Բարիկյանն իր նորամուտը նշել է մարտի 21-ին՝ խաղադաշտ դուրս գալով առաջին տուրի՝ «Երևան» ակումբի դեմ խաղում։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը խփել է հունիսի 13-ին՝ «Փյունիկի» դեմ խաղի ավարտին գրավելով Կարեն Բաբայանի պաշտպանած դարպասը։ Իր նորամուտային մրցաշրջանում Բարիկյանը մասնակցել է ընդհանուր առմամբ 17 խաղի և դարձել երկու գոլի հեղինակ։

Գյումրիի գլխավոր թիմի կազմում Բարիկյանը մասնակցել է 2001 թվականի Հայաստանի առաջնությանը։ «Շիրակի» կազմում իր նորամուտը նշել է սեպտեմբերի 15-ին՝ «Կոտայք» ակումբի դեմ խաղի 81-րդ րոպեին փոխարինելով Հենրիխ Բատիկյանին։ Ակումբի կազմում առաջին գոլը խփել է նոյեմբերի 24-ին՝ առաջնության նախավերջին փուլում գրավելով «Ղարաբաղի» դարպասը, որ պաշտպանում էր Արթուր Ավագյանը։ Նոյեմբերի 28-ին՝ եզրափակիչ փուլում, աչքի է ընկել արդյունավետ խաղով ընդդեմ «Դինամո-2000» ակումբի, որի դարպասը գրավել է երեք անգամ։ Այդ մրցաշրջանում անցկացրած վեց խաղերում Բարիկյանը խփել է չորս գոլ։

Պրեմիեր լիգայում «Շիրակի» հանդես գալու ընթացքում Անդրանիկ Բարիկյանն Արա Ադամյանի հետ միասին երեք անգամ դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկու։ Դա լավագույն արդյունքն է 1992 թվականից։ Առաջին անգամ լավագույն ռմբարկու Բարիկյանը դարձել է 2005 թվականին՝ այդ մրցաշրջանում խփելով հինգ գոլ։ Երեք տարի անց՝ 2008 թվականին, նորից դարձել է լավագույնը թիմում (4 գոլ)։ Հաջորդ մրցաշրջանում Բարիկյանը սահմանել է անհատական ռեկորդ խփած գոլերի քանակով՝ խփելով ութ գոլ, որը դարձել է երրորդ ցուցանիշը։ 2010 մրցաշրջանում Բարիկյանը վեց գոլով զբաղեցրել է երկրորդ տեղը «Շիրակի» ֆուտբոլիստների շարքում՝ զիջելով Մկրտիչ Նալբանդյանին, որն 9 գոլով դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկու։ 2007 թվականի մրցաշրջանում Բարիկյանը, հանդես գալով «Շիրակի» կազմում, չի խփել ոչ մի գոլ։

## Ձեռքբերումներ
; «Շիրակ»
* Հայաստանի չեմպիոն – 2012/13
* Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2002
* Հայաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 2003
* Հայաստանի գավաթակիր – 2011/12
* Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2011
* Հայաստանի Սուպերգավաթի դափնեկիր – 2002

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը ՀՖՖ պաշտոնական կայքում
* Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում 
* 
* 

Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Շիրակի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Իննա Զարաֆյան

**Իննա Սուրենի Զարաֆյան** (, ) հայկական ծագմամբ խորհրդային ռուսաստանաբնակ կինոօպերատոր, ՌՍՖՍՀ արվեստների վաստակավոր գործիչ (1976), «Պատվո նշան» շքանշանի ասպետ։

## Կենսագրություն
Իննա Զարաֆյանը ծնվել է 1928 թվականի հունիսի 13-ին։ Ավարտել է Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը (1953, Լեոնիդ Կոսմատովի արվեստանոց)։ 1962 թվականից աշխատել է որպես բեմադրող օպերատոր Գորկու անվան կինստուդիայում։ Նկարահանել է ավելի քան երեսուն գեղարվեստական ֆիլմ, այդ թվում՝ «Եղջերու թագավորը» (), «Զմրուխտե քաղաքի հրաշագործը» (), «Սիրելիներից մի բաժանվեք» ()։

Աշխատել է հայտնի ռեժիսորներ Յակով Սեգելի, Մարկ Դոնսկու, Յուրի Եգորովի, Պավել Արսենովի և այլոց հետ։

Իննա Զարաֆյանը մահացել է 2007 թվականի հուլիսի 24-ին Մոսկվայում։

## Անձնական կյանք
Իննա Զարաֆյանի ամուսինը եղել է գրող Վլադիմիր Ժուկովը (1928-1982)։

## Ֆիլմագրություն
* Թմբկահարի ճակատագիրը (, 1955)
* Դրուժոկ (, 1958)
* Հոսում է Վոլգան (, 1962)
* Ծառայողական պարտականությունները կատարելիս (, 1963)
* Գործ հիվանդություն (, 1966)
* Ամենահաջող օրը չէ (, 1966)
* Արթնացրե՛ք Մուխինին (, 1967)
* Եղջերու թագավորը (, 1969)
* Նադեժդա (, 1973)
* Անչափահասները (, 1976)
* Սիրելիներից մի բաժանվեք (, 1980)
* Դիվիզիայի հրամանատարի օրը (, 1983)
* Գլուխկոնծի (, 1987)
* Ձագը Որսկան շների համաստեղությունից (, 1991)
* Հավաքագրորդ (, 1991)
* Զմրուխտե քաղաքի հրաշագործը (, 1994)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Энциклопедия кино. 2010.

Կատեգորիա:Հայ կինոօպերատորներ
Կատեգորիա:Հայ օպերատորներ
Արթուր Դանիելյան (ֆուտբոլիստ)

**Արթուր Գեղամի Դանիելյան** (, ), հայ ֆուտբոլիստ, «Արարատ-Արմենիա» ակումբի պաշտպան։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Արթուր Դանիելյանը Պոլտավայի «Մոլոդ» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սիրողական ակումբի և Դոնեցկի «Մետալուրգի» սան է։ 2012-2014 թվականներին անցկացրել է 45 խաղ և խփել 21 գոլ Ուկրաինայի մանկապատանեկան ֆուտբոլային լիգայի առաջնությունում։ 2015 թվականի գարնանը «Մետալուրգի» կազմում մասնակցել է Ուկրաինայի պատանեկան առաջնության 12 հանդիպման և խփել 2 գոլ։

### Ակումբային կարիերա
2015 թվականի ամռանը Դոնեցկի կազմալուծված թիմը միացել է Պրեմիեր լիգայի նորեկ «Ստալ» (Դնեպրոդերժինսկ) ակումբին։ Նույն թվականի օգոստոսի 2-ին կատարել է իր նորամուտը պատանեկան (մինչև 19 տարեկանների) թիմում՝ մասնակցելով Օդեսայի «Չերնոմորեց» ակումբի դեմ արտագնա խաղին։

2016 թվականի աօրիլի 6-ին Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության 1/4 եզրափակչի՝ Դնեպրոպետրովսկի «Դնեպր» ակումբի դեմ խաղում Արթուր Դանիելյանն առաջին անգամ խաղացել է «Ստալ» ակումբի հիմնական կազմում՝ հանդիպման 46-րդ րոպեին փոխարինելով Գեյոն Ֆերնանդեսին։ Խաղից հետո Դնեպրոդերժինսկի ակումբի գլխավոր մարզիչ Էրիկ վան դեր Մերն ասել է, որ Դանիելյանը «ուժեղ մրցակցի դեմ խաղաց բոլորովին էլ ոչ վատ»։ Նույն թվականի մայիսի 14-ին ֆուտբոլիստը կատարել է իր նորամուտը Պրեմիեր լիգայում՝ Օդեսայի «Չերնոմորեցի» դեմ խաղի 87-րդ րոպեին փոխարինելով Արտյոմ Բարանովսկուն։

## Վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջն Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքում
* 
* 
* Ֆուտբոլիստի էջը «Ստալ» ակումբի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Արարատ-Արմենիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Վաղարշապատ ՖԱ

**«Վաղարշապատ» ֆուտբոլային ակումբ**, հայկական ֆուտբոլային ակումբ Վաղարշապատ քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1967 թվականին։

## Նախկին անվանումներ
* 1967-1988՝ «Արաքս» Էջմիածին
* 1988-1992՝ «Զվարթնոց» Էջմիածին
* 1992-1993՝ «Զվարթնոց» Վաղարշապատ
* 1993-1997՝ ԲՄԱ-«Արայի» Վաղարշապատ
* 2003-2005՝ «Վաղարշապատ»

## Պատմություն
Նախքան Հայաստանի անկախ առաջնության անցկացումն ակումբը ոչ մի առանձին հաջողության չի հասել։ Միայն 1990 թվականին են սկսել պրոֆեսիոնալ մակարդակում նրա ելույթները ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայում, որտեղ զբաղեցրել է 7-րդ տեղը։

1992 թվականից թիմը հանդես է եկել Հայաստանի բարձրագույն լիգայում՝ նորամուտային մրցաշրջանի արդյունքներով զբաղեցնելով 10-րդ տեղը և պահպանելով իր տեղն էլիտայում հաջորդ տարի։

Հայաստանի գավաթի խաղարկությունում ակումբը հասել է մինչև 1/4 եզրափակիչ և զիջել Երևանի «Վան» ակումբին 0:2 հաշվով։ Այդ արդյունքը մնացել է լավագույնն անկախ Հայաստանի մրցաշարերում ակումբի ելույթների շարքում։

Հետագայում զբաղեցնելով 13-րդ, ապա 14-րդ տեղերը՝ ակումբն անցել է Առաջին լիգա, որտեղ շարունակել է իր ելույթները։ 1995 թվականի ոչ պաշտոնական առաջնությունում թիմն զբաղեցրել է երրորդ տեղը և արժանացել փոքր բրոնզե մեդալների։ Սակայն երկու տարի անց թիմը հրաժարվել է մասնակցել մրցաշարերին։

Ակումբի վերածնունդը տեղի է ունեցել վեց տարի անց՝ «Վաղարշապատ» նոր անվանումով, ինչը դարձել է նշանակալի դեպք Առաջին լիգայում։ Մրցաշրջանի արդյունքում ակումբն արժանացել է փոքր արծաթե մեդալների, սակայն այդ ժամանակվա կանոնակարգը երկրորդ տեղն զբաղեցրած թիմին թույլ չի տվել անցնել Պրեմիեր լիգա։

2014 թվականի մրցաշրջանում ակումբն զբաղեցրել է 4-րդ, 2005 մրցաշրջանում՝ 8-րդ տեղը։ 2005 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբը դադարեցրել է իր գոյությունը։

## Ձեռքբերումներ
* 15px Առաջին լիգայի արծաթե մեդալակիր (1) – 2003
* 15px Առաջին լիգայի բրոնզե մեդալակիր (1) – 1995

## Ակումբի գլխավոր մարզիչներ
*  Վ. Եղիազարյան (1990)
*  Սամվել Այվազյան (1991)
*  Արկադի Անդրեասյան (1992-1993)
*  Աշոտ Մարտիրոսյան (1993)
*  Ռուդիկ Ավանեսյան (1993)
*  Ղևոնդ Պողոսյան (1994)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումեր
* Ակումբի էջը www.weltfussballarchiv.com կայքում  
* Ակումբի էջը rsssf.com կայքում 
* Ակումբի էջը foot.dk կայքում  

Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ
Ջեսիկա Ֆոլկհոլթ

**Ջեսիկա Ֆոլկհոլթ** (, ), ավստրալիացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն և կարիերա
Ջեսիկա Ֆոլկհոլթը ծնվել է 1988 թվականի մայիսի 15-ին՝ Սիդնեյում (Նոր Հարավային Ուելս, Ավստրալիա)՝ շվեդ Լարս Յորան Ֆոլկհոլթի (07.01.1948 - 26.12.2017) և իտալուհի Վիվիան Ֆոլկհոլթի (Պոնտիչելո, 03.01.1957 - 26.12.2017) ընտանիքում։ Նա ուներ փոքր քույր՝ Անաբել Ֆոլկհոլթը (22.04.1996 - 29.12.2017): Սովորել է Քասլ Հիլում՝ Գիլրոյ քոլեջում և 2006 թվականին արժանացավ բարձրագույն դպրոցի վկայագրի։ Նա ստացել է Նոր Հարավային Ուելսի համալսարանի արվեստի և հաղորդակցման արվեստի բակալավրի աստիճան, իսկ սովորելու ընթացքւմ խաղացել է մի քանի թատերական ներկայացումներում, այդ թվում` երաժշտական «Կաբարե»-ում։ Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է Seven Network և Carnival Films-ում՝ ստեղծելով պորտֆոլիո, նկարահանվելով հեռուստատեսային հոլովակներում։

2012 թվականին Ֆոլկհոլթն ընդունվել է դրամատիկական արվեստի ազգային ինստիտուտ։ Սովորելու ընթացքում մի քանի փոքր հեռուստատեսային դերեր է խաղացել, այդ թվում`«Խորամանկ բիզնեսում»։ Ֆոլկհոլթը դրամատիկական արվեստի ազգային ինստիտուտն ավարտել է 2015 թվականին, իսկ 2016 թվականին Հոուփ Մորիսոնի «Դեպի տուն» սերիալում ստացել է երկրորդ պլանի դեր։

2017 թվականին ավարտել է իր առաջին «Հարմոնիա» գեղարվեստական ֆիլմը, որը պետք է հեռարձակվեր 2018 թվականին։ Նա նաև հյուրի դերով հանդես է եկել Nine Network «Խայթոցների ակումբ» դրամայում։ Ավտովթարից առաջ Ֆոլկհոլթն ավարտել է «Խորհրդավոր ճանապարհ» դրամայի նկարահանումները, որտեղ խաղացել է Ժենևևի դերը։

## Ավտովթար և մահ
2017 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Ֆոլկհոլթը ծնողների՝ 69-ամյա Լարսի ու 60-ամյա Վիվիանի և 21-ամյա քրոջ՝ Անաբելի հետ միասին վթարի ենթարկվեցին։ Քույրերի ծնողները տեղում մահացան։ Երբ մեքենան այրվեց, Ջեսիկային և Անաբելին մեքենայից կենդանի դուրս բերեցին, սակայն Անաբելը մահացավ երեք օր անց՝ դեկտեմբերի 29-ին՝ Լիվերպուլի հիվանդանոցում։ Մահացավ նաև մյուս մեքենայի 50-ամյա վարորդը՝ Քրեյգ Էնթոնի Ուիթոլը, որը հաճախ էր գիտակցաբար խախտում ճանապարհային երթևեկության կանոնները։

Վթարի հետևանքով Ֆոլկհոլթը տեղափոխվեց Սիդնեյի Սուրբ Ջորջ հիվանդանոց, որտեղ վիրահատվեց, ինչի հետևանքով հեռացվեցին երիկամները և գանգի մասերը։ 2018 թվականի հունվարի 9-ին թաղվեցին Ջեսիկայի ծնողները և քույրը, իսկ հաջորդ օրը անջատեցին նրա կյանքի արհեստական ապահովման սարքը, ինչը հունվարի 12-ին հաստատեց հիվանդանոցի մամլո քարտուղարը։ Նա մահացավ հիվանդանոցում՝ 2018 թվականի հունվարի 17-ին՝ 29 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ալեքսանդր Շաքարով

**Ալեքսանդր Իվանի Շաքարով** (), շախմատի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, հայտնի տեսաբան և դեբյուտների քարտարանի ստեղծող, Գարի Կասպարովի բազմամյա մարզիչը և նրա ինֆորմացիոն բանկի պահապանը։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Շաքարովը ծնվել է հայկական ընտանիքում։ Շախմատ սովորել է խաղալ 14 տարեկանում և արագ դարձել սպորտի վարպետ։ 1966 թվականին հայտնի է դարձել նրա պարտիան Անատոլի Կարպովի հետ խաղում, որտեղ ապագա աշխարհի չեմպիոնը ոչ ոքի է խաղացել։ 1971 թվականին սկսեց զբաղվել մարզչական կարիերայով և հենց այս ոլորտում էլ հասել է զգալի հաջողությունների։ 1973 թվականին սկսել է օգնել Գարի Կասպարովին, իսկ արդեն 1976 թվականին դարձել նրա պաշտոնական մարզիչը։ Համագործակցությունն աշխարհի տասներեքերորդ չեմպիոնի հետ շարունակվել է ընդհուպ մինչև վերջինիս կարիերայի ավարտը։

Այսօր Շաքարովն ապրում է Պոդոլսկում։

Տիբոր Կարոլյիի «Հանճարը հետին պլանում» (, 2009) գիրքը նվիրված է Ալեքսանդր Շաքարովին։

## Գրքեր
* *Антология шахматной красоты*: И. Белов, А. Шакаров, В. Цатурян, Л. Виленский. — Подольск: Сатурн-С. — 1996. — 441 с.: ил.. — На рус.яз. — Российская Федерация. — Англ. — ISBN 5-8468-0046-9.
* *Caro-Kann: Classical 4…Bf5*: Gary Kasparov, Aleksander Shakarov, Publication Date: December 1984, Publisher: Collier Books — ISBN 0020114907

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* *Асриян В.* Ленивый труженик // 64 — Шахматное обозрение. 2012. №&nbsp;5. С.&nbsp;70—72

## Արտաքին հղումներ
*
*Alexander Shakarov chess games - 365Chess.com

Կատեգորիա:Հայ շախմատիստներ
Կատեգորիա:Հայկական ծագմամբ ռուսներ
Աղամալյան

**Աղամալյան**, հայկական ազգանուն։

## Ազգանունը կրողներ
* Արամայիս Մկրտչի Աղամալյան (1910-1985), դերասան, ռեժիսոր։
* Արտեմ Պողոսի Աղամալյան (1882–1963), խորհրդային պետական գործիչ։
* Էդուարդ Աղամալյան (1950-1992), ազատամարտիկ։
* Կառլոս Աղամալյան (?-20-րդ դար), լրագրող։
* Հովհաննես Աղամալյան (?-1901), գրող, թարգմանիչ։
* Մկրտիչ Աղամալյան (185?-1945), լրագրող։
* Շմավոն Աղամալյան (մահ․ 1940-ականներ), բժիշկ։
* Սասուն Վալերիկի Աղամալյան (1974-1994), ազատամարտիկ։
* Սարգիս Աղամալյան (ծնվ․ 1978), օպերային երգիչ (տենոր)։
* Վիլեն Արշավիրի Աղամալյան (ծնվ․ 1937), երկրաբան, հետախույզ։
* Վլադիկ Արմիկի Աղամալյան (1952-1992), ազատամարտիկ։

## Տես նաև
Ազգանունի տարաձևություն է նաև «ց» վերջածանցով ազգանունը՝ Աղամալյանց։
* Սուքիաս Աղամալյանց (1738-1789), մաթեմատիկոս, մանկավարժ։
* Մելիք-Աղամալյան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ
Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ
Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Ռաֆայել Սանտիի տուն-թանգարան

**Ռաֆայել Սանտիի տուն-թանգարան,**  Իտալիայի Ուրբինո քաղաքում գտնվող տուն, որտեղ ծնվել և մեծացել է մեծ նկարիչը։ Այսօր այն  դարձել  է թանգարան ։ Տունը գտնվում է քաղաքի պատմական թաղամասում։

## Պատմություն
Իտալիայի Ուրբինո քաղաքի փողոցներից մեկում պահպանվել է այն տունը, որտեղ ծնվել և տասնչորս տարի ապրել է մեծ նկարիչ Ռաֆայել Սանտին։

Շենքը կառուցվել է 15-րդ դարում։

Հայրը՝ Ջիովանի Սանտին, այդ տունը գնել էր 1460 թվականին։  Տունը մեծ չէր, երկրորդ հարկում նա ապրում էր ընտանիքի հետ, իսկ առաջին հարկում նրա արհեստանոցն էր ու մի փոքրիկ բուխարի։
1635 թվականին տուն-թանգարանը գնեց Իտալացի ինժեներ Մուցիո Օդին։ Ավելի ուշ, տասնիններորդ դարում, այդ շենքը գնեց Ռաֆայելի անվան ակադեմիան և այնտեղ հիմնադրեց նկարիչի տուն-թանգարանը։ Պետական այրերի, կազմակերպությունների և ազգաբնակչության համատեղ  ջանքերի արդյունքում այն դարձավ արվեստի կենտրոն, որտեղ ցուցադրված են նկարներ, կերամիկական սպասքեղեն, փայտե կահույք։ Այստեղ կարելի է տեսնել նկարիչի՝ տարբեր տարիների ստեղծագործություններից, ինչպես նաև որոշ նկարների պատճեններ։


Casa natale di Raffaello-finestre.jpg
Casa natale di Raffaello-particolare di porta.jpg
Casa natale di Raffaello-striscione del museo.jpg
Lapide Commemorativa Nascita Raffaello Urbino.jpg
Urbino 01 038.JPG
Urbino, casa di raffello 02.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:1869 հիմնադրումներ Իտալիայում
Կատեգորիա:1869 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի պատկերասրահներ
Կատեգորիա:Ուրբինո
Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտի
Սուրբ Կարապետ եկեղեցի (Եկատերինբուրգ)

**Սուրբ Կարապետ եկեղեցի, Եկատերինբուրգ** քաղաքում գտնվող կրոնական կառույց։ Պատկանում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմին, գտնվում է Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզում։ Համակարգում է Եկատերինբուրգում բնակվող առաքելական ռուսահայության հոգևոր կյանքը։ Գտնվում է Տվերիտինա փողոց 54-ում։ Ուրալի դաշնային շրջանի հայկական առաջին եկեղեցին է։

Եկեղեցու կառուցումն սկսվել է 2005 թվականին, նախատեսվում էր աշխատանքներն ավարտել 2006 թվականի վերջին (այդ թվականին Ռուսաստանում հայտարարվել էր Հայաստանի տարին), սակայն շինարարությունը ձգձգվել է, և եկեղեցու կառուցումն ավարտվել, ու այն օծվել է միայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ Եկեղեցու կառուցումը վերահսկել է Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետ Էդուարդ Ռոսսելը։

## Պատմություն
Սվերդլովսկի մարզում ապրում է մոտ քսան հազար հայ, այդ պատճառով էլ եկեղեցու կառուցումը համայնքի համար գերակա խնդիր էր։

Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետը Հայաստան կատարած այցի ընթացքում հանդիպել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի հետ և կաթողիկոսին հրավիրել Սվերդլովսկի մարզ ու մասնակցել հայկական եկեղեցու օծմանը։

Սուրբ Էջմիածնի համաձայնությամբ որոշվել է եկեղեցին օծել ի պատիվ սուրբ Հովհաննես Մկրտչի (սուրբ Կարապետի)։ Առաջին քարի հանդիսավոր տեղադրմանը ներկա է եղել Նոր Նախիջևանի և Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Ռուսական թեմի առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանը։

## Ճարտարապետական ոճ
Քանի որ Ուրալի խիստ կլիմային հարավային քարը չէր դիմանա, որոշվել է Հայաստանից տարված տուֆով միայն եկեղեցին երեսապատել։ Սուրբ Կարապետ եկեղեցին կառուցվել է 5-7-րդ դարերի հայկական ավանդական ոճով՝ օգտագործվելով ավելի ուշ շրջանի զարդանկարներ։ Եկեղեցու մակերեսը 15×25 մետր է, բարձրությունը՝ 33 մետր։ Եկեղեցու ծրագրում ընդգրկված է եղել 200 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* aniarmenia.ru — сайт армянской общины Екатеринбурга 

Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսահայ առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ (Ռուսաստան և Նոր Նախիջևան)
Կինոաշուն 2010

**Ազգային կինոյի «Կինոաշուն» առաջին փառատոն**, անցկացվել է Երևանում և Հայաստանի մարզերում 2010 թվականի հոկտեմբերի 11-ից նոյեմբերի 10-ը։

## Պատմություն
Ազգային կինոյի «Կինոաշուն» առաջին փառատոնն անցկացվել է Երևանում և Հայաստանի մարզերում 2010 թվականի հոկտեմբերի 11-ից նոյեմբերի 10-ը։ Փառատոնը բացվել է Արտավազդ Փելեշյանի «Մենք» ֆիլմով, որը ցուցադրվել է Մոսկվա կինոթատրոնում։

Փառատոնի շրջանակներում Հայաստանի տարբեր կինոսրահներում, ինչպես նաև` Սիրահարների այգում և Կասկադ համալիրում ցուցադրվել են տարբեր տարիների և ժանրերի 100-ից ավելի հայկական ֆիլմեր։ Ֆիլմերը ցուցադրվել են չորս շրջաններում և 12 զորամասերում։ Փառատոնի ընթացքում նաև անցկացվել են հայկական կինոյի գործիչներին նվիրված հոբելյանական միջոցառումներ, կլոր սեղաններ և սեմինարներ։ Ծրագրի շրջանակներում ներկայացվել են ինչպես ժամանակակից, այնպես էլ` խորհրդային տարիներին նկարահանված հայկական արտադրության ֆիլմեր։ Երևանի այն ժամանակվա քաղաքապետ Գագիկ Բեգլարյանն ուղերձ է հղել փառատոնին, որում ասվում էր, որ «Կինոաշունը» հիանալի հնարավորություն կդառնա հայ երիտասարդությանն ազգային կինոյին ծանոթացնելու համար։ Ազգային կինոկենտրոնի տնօրեն Գևորգ Գևորգյանն ընդգծել է, որ «Կինոաշունի» նպատակն է ոչ միայն վերականգնել կապը հանդիսատեսի ու կինոյի միջև, այլ նաև ժամանակակից ֆիլմերը ներկայացնել հանդիսատեսին։ Նա նշել է, որ այդուհետև հոկտեմբերը հայտարարվելու է ազգային կինոյի ամիս և «Կինոաշունն» ամեն տարի անց է կացվելու ինչպես մայրաքաղաքում, այնպես էլ` հանրապետության մարզերում։

## Փառատոնի մասին
Բացման արարողությանը Հայաստանի մշակույթի այն ժամանակվա նախարար Հասմիկ Պողոսյանը հայտարարել է. 

«Մոսկվա» կինոթատրոնում անցկացվող փակման արարողության ժամանակ կինոքննադատ Դավիդ Մուրադյանը բոլորին շնորհավորել է առաջին փառատոնի անցկացման առթիվ` նշելով.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կինոփառատոներ
Կատեգորիա:Կինոփառատոներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Հայկական կինեմատոգրաֆիա
Պատվո բլուր

**Պատվո բլուր**, ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ զոհված Ռուսական կայսրության սպաների հուշահամալիր գերեզմանատուն Հայաստանում՝ Գյումրիում։

## Պատմություն
Պատվո բլուրը զինվորական գերեզմանատուն է՝ Սբ․ Միխայիլ Արխիստրատիգի մատուռով։ Համալիրի մուտքին նախորդում է կամարը, որը խորհրդանշում է հայ-ռուսական բարեկամությունը և կառուցվել է 1856 թվականին Գյումրիում (այդ ժամանակ Ալեքսանդրապոլ) կովկասյան կորպուսի զորահրամանատար գեներալ Նիկոլայ Մուրավյովի հրամանով։ Ըստ տարբեր տվյալների՝ այստեղ հանգչում են ռուսական բանակի 156-240 սպաներ՝ զոհված ռուս-թուրքական 1853-1856 և 1877-1878 թվականների պատերազմների ժամանակ, այդ թվում նաև՝ գեներալներ Պյոտր Կովալյովսկին, Միխայիլ Գրաբեն, Իլյա Չելոկաևը, իշխան Ալեքսանդր Գագարինը և այլք։

1956-1975 թվականներին հուշահամալիր գերեզմանատունը քանդվել է, տապանաքարերը ոչնչացվել են կամ օգտագործվել շինարարական կարիքների համար։ Գերեզմանատան տարածքում կառուցվել է երկու մասնաշենք, որտեղ տեղակայվել են մանկական առողջարանն ու լողավազանը։ Հայաստանի անկախացումից հետո բազմիցս բարձրացվել է հուշահամալիրի վերականգնման հարցը։ «Պատվո բլուրը» վերականգնելու հարցի վրա հասարակության ուշադրությունը գրավելու նպատակով ԶԼՄ-ներով կազմակերպվել են բազմաթիվ ելույթներ։

2010 թվականի օգոստոսի 20-ին տեղի ունեցավ վերականգնված «Պատվո բլուր» հուշահամալիրի բացումը և Սբ․ Միխայիլ Արխիստրատիգի մատուռի լուսավորման արարողությունը։ Բացմանը ներկա էր Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը և Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը։ Աշխատանքները տարվում էին «Պատվո գործ» կազմակերպության ղեկավարությամբ, որի համանախագահներն էին Անդրանիկ Նիկողոսյանն ու Վիկտոր Կրիվոպուսկովը։

## Կարծիքներ

## Պատկերասրահ

RI. Армения. Александрополь.Общий вид кладбища Холм Чести. 1870е ArtsAM e1r.jpg|1877-1878
Patvo blur in Aleqsandrapol 1880.JPG|1880
1915. Александрополь. Русское кладбище "Холм чести".png|1910
2014 Prowincja Szirak, Giumri, Kościół Świętego Michała Archanioła (03).jpg
2024 16 Церковь Святого Святого Архангела Михаила.gif
- 2024 11 Холм чести.gif
Saint Michael the Archangel Church 04-11-2018.jpg
- 2024 5 Памятник «Героям Карса».gif
- 2024 Мемориальная стена. Холм чести 001.gif
-- 1 2025 Мемориальная стена. Холм Чести.jpg
- 2024 Мемориальная стена. Холм чести 051.gif


## Տես նաև
* Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի եկեղեցի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1856 հիմնադրումներ
Մանե Կաց

**Մանե Կաց** (, **Մանե Լեյզերովիչ (Իմմանուել Լազարեվիչ) Կաց**, ), ռուս, ուկրաինացի և ֆրանսիացի նկարիչ։ Կրակովի Հրեա նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Մանե Կացը ծնվել է Կրեմենչուգի սինագոգի ծառայողներից մեկի՝ Լեյզեր Կացի և նրա կնոջ՝ Մալկա Ֆաբինովիչի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի յոթերորդ երեխան։ Սովորել է հրեական տարրական դպրոցում և Վիլնյուսի գեղարվեստի դպրոցում, այնուհետև՝ Կիևի գեղարվեստի ուսումնարանում (1910-1913): 1913 թվականից բնակվել է Փարիզում, սովորել է Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում՝ Ֆեռնան Կորմոնի մոտ։ 1914-1917 թվականներին բնակվել է Պետրոգրադում, եղել է Մստիսլավ Դոբուժինսկու աշակերտը և մասնակցել է «Արվեստի աշխարհ» ցուցահանդեսին (1916):

1917 թվականից Կրեմենչուգում երեխաներին նկարչություն էր սովորեցնում, այնուհետև դասավանդում է Խարկովի Նրբագեղ արվեստների ակադեմիայում (1918-1919): Իր ստեղծագործությունները ցուցադրել է Դոնի Ռոստովում և Թբիլիսիում։ Նա ընդգրկված էր խարկովյան ավանգարդիստական «Եռյակ» խմբում (Ալեքսանդր Գլադկովի և Վասիլի Երմոլովի հետ համատեղ)։ 1918 թվականին «Եռյակը» մասնակցեց «Յոթ պլյուս երեք» ալբոմի հրատարակմանը «Յոթի միություն» կուբոֆուտուրիստական խմբի հետ համատեղ (Կոսարև, Բոբրիցկի, Ցապոկ, Ցիբիս և այլն)։ 1920 թվականին Կացի աշխատանքներից Վելիմիր Խլեբնիկովի դիմանկարով էր զարդարված ռոստովյան «Պոետների նկուղը», որտեղ «Թատերական արվեստանոցը» ներկայացնում է խլեբնիկովյան «Մահվան սխալը» պիեսի պրեմիերան։ 1921 թվականին մեկնում է Բեռլին, իսկ 1922 թվականից Փարիզում էր, որտեղ էլ 1923 թվականին կազմակերպում է առաջին ցուցահանդեսը (Պերսե պատկերասրահ)։

1927 թվականին ստացավ ֆրանսիական քաղաքացիություն և մասնակցում էր փարիզյան ցուցահանդեսներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Ռուանում գերի ընկավ, բայց կարողացավ փախչել։ 1940-1945 թվականներին բնակվել է Նյու Յորքում (ԱՄՆ)։ 1945 թվականից հետո նորից բնակվում էր Փարիզում, մասնակցում ցուցահանդեսների արտասահմանում, ամեն տարի Ամերիկայում (1938-1954): Գալիս էր Իսրայել, լինում Հայֆայում, որտեղ արվեստանոց ուներ, որը հետագայում համաշխարհային ճանաչում ունեցող թանգարան դարձավ, որտեղ փոխանցվեցին վարպետի նկարները, ինչպես նաև ցուցադրվում էին այլ վարպետների կտավներ։

## Ստեղծագործություններ
* «Մտածողը» (1923)
* «Թալմուդի դասը» (1925)
* «Բադհան» (1932)
* «Հրաշագործ ռաբբինի մոտ» (1934)
* «Ծեր հրեան» (1934)
* «Ջութակահարը» (1945)
* «Դիմադրություն։ Ապստամբություն Վարշավյան գետտոյում» (1946)
* «Աղոթող հրեան» (1947)

## Պարգևներ
* Ոսկե մեդալ Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում (1937) «Լացի պատի մոտ» նկարի համար

## Գրականություն
* Художественная культура русского зарубежья, 1917—1939. Сборник статей. Москва, 2008. ISBN 978-5-91674-012-7. С. 151-152.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Мане-Кац Мане (Иммануэль) Лазаревич (Лейзерович)
* 
* Мане-Кац Мане Лазаревич 
* Welcome to MANE-KATZ.COM!
* Мане-Кац 
* Художник Мане Кац — наш земляк (Кременчуг)

Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի արվեստագետներ
Հիտա

, քաղաք Ճապոնիայում՝ Օիտե պրեֆեկտուրայում։ Հիմնադրվել է 1940 թվականի դեկտեմբերի 11-ին։ Այն արդյունաբերական և գյուղատնտեսական կենտրոն է, որտեղ հիմնականում արտադրվում է կահույք, ատաղձեղեն և կերամիկա։ Իր գեղեցկության և տեսարժան վայրերի պատճառով դարձել է զբոսաշրջական կենտրոն։

2005 թվականի մարտի 22-ին Հիտան իր մեջ է միավորել Ամագասե և Օյամա քաղաքները, ինչպես նաև Կամիցուե, Մաեցուե և Նակատացուե գյուղերը։

2017 թվականի մարտի 21-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 67 032 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 100 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբացեցնում է 666.19&nbsp;կմ² տարածք։

## Աշխարհագրություն
Հիտան գտնվում է Օիտա պրեֆեկտուրայի ծայր արևմտյան մասում։ Սահմանակցում է Ֆուկուոկա և Կումամոտո պրեֆեկտուրաների հետ։ Հարևան քաղաքներն են Կուրումեն արևմուտքում, Նակացուն հյուսիսում և Կուսուն արևելքում։ Հիտան տեղակայված է հարթավայրային տարածքում։ Սահմանային գոտում մակերևույթի հիմնական տիպը լեռներն են, ինչը բնորոշ է Օիտա պրեֆեկտուրային։ Չնայած դրան, որ Հիտան այժմ գտնվում է Օիտա պրեֆեկտուրայում, նրա պատմության արմատները տանում են դեպի Ֆուկուոկա պրեֆեկտուրա։ Տեղի բարբառը Հիտիկուն է, որը օգտագործվում է նաև Ֆուկուոկա, Նագասակի և Սագա պրեֆեկտուրայում։

### Կլիմա
Հիտայի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է։ Քաղաքը շրջապատող լեռները ստեղծում են օդի կուտակումներ, որոնք ամառները դարձնում են շատ շոգ ( և ավել)։ Ձմեռները բավականին սառն են և ձնառատ։

### Գյուղեր և ավաններ
Գյուղեր և ավաններ, որոնք ներառված են Հիտայի սահմանների մեջ․
*Ամագասե՝ հայտնի առողջարարական ավան
*Մացուե՝ լեռնային գյուղ
*Նակացուե՝ լեռնային գյուղ
*Կամիցուե
*Օյամե՝ գյուղատնտեսական ավան, որը հայտնի է իր *[[Ումե]]*-ով և սնկերով

## Հայտնի անձինք
*Հաջիմե Իսայամա՝ հայտնի մանգակա, «Տիտանների գրոհը» մանգայի հեղինակը

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Հիտա քաղաքի պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Աղամյան

**Աղամյան**, հայկական ազգանուն։

## Ազգանունը կրողներ
* Արամ Արարատի Աղամյան (1964-1994), ազատամարտիկ։
* Եդուարդ Գրիգորի Աղամյան (1925-1991), բանաստեղծ։
* Երվանդ Աղամյան (187?-1935), հրապարակախոս։
* Էլինա (Էվելինա) Նիկոլայի Աղամյան (1950), դերասանուհի։
* Կարեն Գուրգենի Աղամյան (1946), նկարիչ։ 
* Նիկողայոս Աղամյան (19-րդ դար), լրագիր։
* Ռոբերտ Պետրոսի Աղամյան (1936-1992), ազատամարտիկ։
* Սարիբեկ Աղամյան (19-րդ դար-194?), էսպերանտագետ, մանկավարժ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ
Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ
Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Խըդըր Նաբի (տոն)

**Խըդըր Նաբի** (*Խըդըր Էյլազի*), եզդիական տոն, որը նվիրված է երազանքներ իրականացնող և սիրո բարեխոս, եզդիների սուրբ Խըդըր Նաբիին։ Տոնը նշվում է յուրաքանչյուր տարվա փետրվարի 13-ի հաջորդող ուրբաթ օրը։ Տոնը համարժեք է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կողմից նշվող Սուրբ Սարգիս տոնին։

## Խըդըր Նաբի
Խըդըր Նաբին կամ այլ անվանմամբ Խըդըր Էյլազը, համարվում է իղձ ու երազանք, նպատակներ իրականացնող, մուրազատու հրեշտակ։ Ըստ ժողովրդական ավանդությունների՝ Սուրբ Խըդըր Նաբին իր հզորությամբ տիրապետել է տարբեր երևույթների վրա ազդելու կարողության։

## Սովորույթներ և ավանդույթներ
Յուրաքանչյուր տարվա փետրվարի 13-ի հաջորդ երկուշաբթի օրը եզդիները մատաղ են անում, իսկ նոր մահացածների ընտանիքում ծոմ են պահում (բարվա Ռադըվըն)։ Երեքշաբթի, չորեքշաբթի և հինգշաբթի օրերին ծոմ են պահում բոլորը (ռադըվնը պաշիվե)։ Հինգշաբթի գիշերը չամուսնացած աղջիկներն ու տղաներն աղի բլիթ են ուտում, որ երազում տեսնեն իրենց ընտրյալին` ապագա ամուսնուն կամ կնոջը, պատի վրա ալյուրի մեջ թաթախված մատով նշան են անում։

Տոնի օրը՝ ուրբաթ առավոտյան, եզդիները հոգևորակաների հետ գնում են գերեզմանոցներ, աղոթքներ են անում, որից հետո այցելում են մեկը մյուսի տները, շնորհավորում են միմյանց տոնը։

Խըդըր Նաբիի օրը եզդի երիտասարդներն աղոթում են և խնդրում Խդր Նաբիին, որ իրենց իղձերն ու ցանկությունները հասցնի Աստծուն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ԵԶԴԻՆԵՐԸ ԵՎ ՆՐԱՆՑ ԿՐՈՆԸ, 2015 

Կատեգորիա:Եզդիական մշակույթ
Դորիկ Պողոսյան

**Դորիկ Ասքանազի Պողոսյան** (), հայ աշխարհագետ։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1993)։

## Կենսագրություն
Դորիկ Պողոսյանը ծնվել է 1930 թվականին Թիֆլիսում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1990-2003 թվականներին եղել է ՀՊՄՀ ֆիզիկական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչ, 2003 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ էկոլոգոնոոսֆերային հետազոտությունների կենտրոնի առաջատար գիտաշխատող։

Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ լանդշաֆտագիտության, բնական պաշարների գնահատման խնդիրներին։ Համահեղինակ է ՀՀ գյուղատնտեսական ատլասի (ռուսերեն, 1984) ու «Մայրցամաքների և օվկիանոսների աշխարհագրություն» (2000) դպրոցական դասագրքի։

## Մահ
Մահացել է 2009 թվականին։ Թաղված է Երևանի Թոխմախի գերեզմանատանը։

## Երկեր
* Сельскохозяйственная оценка природных ресурсов территории Армянской ССР. Ереван, 1986.
* Հայկական լեռնաշխարհի (ու հարակից տարածքների) լանդշաֆտները և ֆիզիկաաշխարհագրական շրջանները։ ԵՊՀ հրատ., Երևան։ 232 էջ։ ISBN 978-5-8084-1007-7.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Թոխմախի գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Նիկա Գոլց

**Նիկա Գեորգիևնա Գոլց** (, ), խորհրդային և ռուս նկարիչ։ Հայտնի է որպես գրքեր պատկերազարդող։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ։

Ճարտարապետության ակադեմիկոս, թատերական նկարիչ և գրաֆիկ Գեորգի Գոլցի դուստրը։

## Կենսագրություն
Նիկա Գոլցը ծնվել է 1925 թվականին, Մոսկվայում։ 1939-1942 թվականներին սովորել է Մոսկվայի միջնակարգ գեղարվեստական դպրոցում, 1943-1950 թվականներին՝ Մոսկվայի Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտի մոնումենտալ արվեստի բաժնում (Ն. Մ. Չերնիշևի արվեստանոց)։ Սկզբում զբաղվել է որմնանկարչությամբ, սակայն Չերնիշևի արվեստանոցը փակվել է (1949 թվականին մի շարք այլ «ֆորմալիստների» հետ միասին հեռացվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտից), և այդ ժանրում Նիկա Գոլցը կարողացել է իրեն դրսևորել հետագայում. նա հեղինակել է Մոսկվայի Ն. Ի. Սացի անվան պետական ակադեմիական մանկական երաժշտական թատրոնի որմնանկարները, այդ թվում՝ հոր՝ Գեորգի Գոլցի նախագծերով երկու պաննոներ։

1953 թվականից աշխատել է գրքային և հաստոցային գրաֆիկայի բնագավառում։ Նիկա Գոլցի նկարազարդ գրքերը հրատարակվել են «Детская литература», «Советский художник», «Советская Россия», «Русская книга», «Правда», «Художественная литература», «ЭКСМО-Пресс» հրատարակչական տների կողմից։ Հայտնի է հեքիաթների և ֆանտաստիկ աշխատանքների ձևավորմամբ (ժողովրդական բանահյուսություն, Էռնստ Հոֆմանի, Նիկոլայ Գոգոլի, Շառլ Պերոյի, Հանս Քրիստիան Անդերսենի, Վլադիմիր Օդոևսկու, Անտոնի Պոգորլսկու ստեղծագործություններ և այլն)։ Գոլցի այս ստեղծագործություններն արժանացել և արժանանում են քննադատների բարձր գնահատականին (ոմանք նույնիսկ Գոլցին անվանում են «հեքիաթների աշխարհի լավագույն պատկերազարդող»։

## Մահ
Մահացել է 2012  թվականին, Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։

## Ցուցահանդեսներ
Կանադա, Հնդկաստան, Դանիա (1964), Հարավսլավիա (1968), Բոլոնիայի բիենալե (Իտալիա, 1971), Իտալիայի բիենալե (1973), «Գիրք-75», Գրիմ եղբայրների ստեղծագործությունների պատկերազարդման ցուցահանդես Բեռլիում  (1985), Դանիա (Օրհուս, 1990, Վայլե, 1993) դանիացի նկարիչների հետ միասին։

## Պարգևներ
* Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2000)՝ «արվեստի բնագավառում ծավալած գործունեության համար»
*  2006 թվականին պարգևատրվել է Մանկա-պատանեկան գրականության միջազգային խորհրդի Հ. Ք. Անդերսենի դիպլոմով «Անդերսենի լավագույն հեքիաթների մեծ գիրք» հավաքածուի պատկերազարդման համար

## Գրականություն
* Московская энциклопедия. Том 1: Лица Москвы. Книга 6: А–Я. Дополнения. — М.: ОАО «Московские учебники», 2014.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս պատկերազարդողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչներ
Օֆիր (մրցանակ)

**Օֆիր** (, հայտնի է նաև որպես **Իսրայելական «[[Օսկար]]»**), ամենամյա ազգային կինոմրցանակ (1990 թվականից), որ շնորհվում է Կինոյի և հեռուստատեսության Իսրայելական ակադեմիայի կողմից՝ կինոարտադրության բնագավառում մասնագիտական նվաճումների համար։ Կոչվում է դերասան Շայկե Օֆիրի պատվին։ 2011 թվականին հանձնվել է 15 անվանակարգերում։

## Պատմություն
1990 թվականին Կինոյի և հեռուստատեսության Իսրայելական ակադեմիայի հիմնադրումից հետո ամեն տարի ազգային մրցանակներ են շնորհվում կինոարտադրության բնագավառում նվաճումների համար։ Մրցանակը կոչվում է դերասան Շայկե Օֆիրի անվամբ։

«Օֆիր» մրցանակի շնորհումը ավանդաբար կատարվում է սեպտեմբերին՝ Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխության հայտարարությունից մոտավորապես չորս ամիս առաջ։ Որպես կանոն՝ «Օֆիր» մրցանակի արժանացած ֆիլմի թեկնածությունն Իսրայելի կողմից ներկայացվում է «Օսկարի»` որպես օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ։ 1994 թվականից «Օֆիր» մրցանակը շնորհվում է 15 անվանակարգերում 
* Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ 
* Ռեժիսուրա
* Տղամարդու գլխավոր դեր  
* Կանացի գլխավոր դեր  
* Տղամարդու երկրորդական դեր
* Կնոջ երկրորդական դեր  
* Օպերատորական աշխատանք
* Սցենար
* Մոնտաժ
* Նկարիչ-դեկորատորների աշխատանք    
* Հանդերձանք 
* Երաժշտություն
* Հնչյունավորում
* Լավագույն վավերագրական ֆիլմ   
* Կարիերայի նվաճումների մրցանակ     
2003 թվականին «Նինայի ողբերգությունները» () ֆիլմը ստացած մրցանակների թվով դարձավ ռեկորդակիր՝ 13 հնարավորից  նվաճելով 11 մրցանակ (բացի կարիերայի և վավերագրական ֆիլմի մրցանակներից)։ Անհատ կինոգործիչների շրջանում ռեկորդը պատկանում է Ասի Դայանին, ով ութ անգամ դարձել է մրցանակակիր (երեքական անգամ որպես սցենարիստ և դերասան, մեկ անգամ ռեժիսոր և մեկ անգամ կարիերայի նվաճումների համար)։

## Դափնեկիրների ցանկ
Ցանկում ներառված են Իսրայելի կինոյի և հեռուստատեսության ակադեմիայի կայքում ներկայացված մրցանակակիրներն ըստ տարիների՝

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իսրայելի կինոակադեմիայի և հեռուստատեսության պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Իսրայելի կինոմրցանակներ
Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ
Մերի Ռիչարդսոն

**Մերի Ռելեյ Ռիչարդսոն** (, ), կանադական ծագմամբ բրիտանացի սուֆրաժիստուհի, Ֆաշիստների բրիտանական միության կանանց ստորաբաժանման առաջնորդ։

## Կենսագրություն
Մերի Ռիչարդսոնը ծնվել է 1889 թվականին։ Այդ ժամանակների բազմաթիվ սուֆրաժիստուհիներ, վիրավորված լինելով պառլամենտի կողմից պահանջվող բարեփոխումների մերժմամբ, դիմում էին ավելի վճռական գործողությունների։ Ռիչարդսոնը համարվում էր ամենակռվարար սուֆրաժիստուհիներից մեկը։ Նա մտածված հրդեհում էր շինությունները, ջարդում Ներքին գործերի նախարարության լուսամուտները, պայթեցնում երկաթուղային կայարանները։ Նա 9 անգամ ձերբակալվել է։ Ընդհանուր առմամբ, ուղղիչ գաղութներում անցկացրել է երեք տարի։

Նրա ամենահայտնի վանդալային գործողությունների մեկը «Հայելիով Վեներան» կտավի վնասումն էր։ 1914 թվականի մարտի 10-ին Ռիչարդսոնը հայտնվել է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում և դանակով մի քանի հարված հասցրել կտավին։ Հետագայում նա գրել է, որ բողոքի այդ գործողությունն ուղղված էր իր ընկերուհու՝ տիկին Էմմելին Պանկհյորսթի ձերբակալման դեմ։

Շուտով Ռիչարդսոնը միացել է Ֆաշիստների բրիտանական միությանը և Էլամ Նորայի ու Մերի Ալենի հետ միասին դարձել միության կանանց ստորաբաժանման առաջնորդ։ Պաշտոնապես նրա հաստիքը կոչվում էր «քաղաքական քարտուղար»։ 1935 թվականին, հիասթափվելով կանանց հարցի վերաբերյալ միության ունեցած դիրքորոշումից, լքել է այն և դադարեցրել իր գործունեությունը քաղաքական գործընթացներում։

Որդեգրել է Ռոջեր Ռոբերտ անունով տղայի։ 1953 թվականին հրապարակել է «Ծիծաղելի մարտահրավեր։ Մարտնչող սուֆրաժիստուհու ինքնակենսագրականը, որը Ազգային պատկերասրահում վնասել էր հայտնի Հայելիով Վեներան կտավը» () աշխատությունը։ Մահացել է 1961 թվականի նոյեմբերի 3-ին Մեծ Բրիտանիայի Հասթինգս քաղաքում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Մերի Ռիչարդսոնի կենսագրություն 

Կատեգորիա:Բրիտանացի սուֆրաժիստուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆաշիստներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Վիկտորիանական դարաշրջանի կանայք
Աղայան

**Աղայան**, հայկական ազգանուն։

## Ազգանունը կրողներ
* Ալեք Աղայան (1886-1963), իրավաբան, Իրանի խորհրդարանի պատգամավոր։
* Արշալույս Աղայան (1945), նկարիչ։
* Բագրատ Հովհաննեսի Աղայան (1884-1914), թղթակից։
* Բեգլար Բեգլարի Աղայան (1880-1921), բանաստեղծ, թատերական գործիչ։
* Գառնիկ Վաղարշակի Աղայան (1937), ոստիկանության գնդապետ։
* Գրիգոր Աղասու Աղայան (1955-2005), բժիշկ, համաճարակաբան, զինվորական գործիչ։
* Գուրգեն Սեմյոնի Աղայան (1916-1997), խորհրդային հետախուզության գեներալ-մայոր։
* Եսայի Աղայան (1913-1995), թղթակից, թարգմանիչ։
* Էդուարդ Բագրատի Աղայան (1913-1991), լեզվաբան։
* Էդուարդ Մակարի Աղայան (1936-1993), քանդակագործ։
* Լյուսյա Գուրգենի Աղայան, լրագրող։
* Խաչիկ Աղայան, մտավորական։
* Ծատուր Պավելի Աղայան (1911 կամ 1911-1982), պատմաբան։
* Հակոբ Ալեքսանդրի Աղայան (1947-1997), ազատամարտիկ։
* Հարություն Աղայան (1900-1983), բանաստեղծ։
* Հենրի Ծատուրի Աղայան (1937), կենսաբան։ 
* Ղազարոս Ստեփանի Աղայան (1840-1911), գրող, մանկավարժ, հրապարակախոս։
* Միտուշ Աղայան, թղթակից։
* Մուշեղ Ղազարոսի Աղայան (1883-1966), երաժշտագետ և կոմպոզիտոր։
* Պավել Ծատուրի Աղայան (1949-1989), փիլիսոփա։
* Ռեյ Աղայան (1928–2011), ամերիկյան զգեստանկարիչ, դիզայներ։ 
* Սամվել Աղայան (1960-1993), ազատամարտիկ։
* Սոս Սուրենի Աղայան (1946), ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
* Սուսաննա Միքայելի Աղայան (1900-1958), նկարիչ։

## Տես նաև
* Ալեքսանդր Աղայանց (1900-1938), հետախույզ։
* Անտոն Ռաֆայելի Աղայանց (1940-2017), բեմադրիչ, ռեժիսոր։
* Իվան Իվանի Աղայանց (1911-1968), հետախույզ, գեներալ-մայոր։
* Վահրամ (Իվան) Աղայանց (ծնվ․ 1937), ճարտարագետ-տեխնոլոգ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ
Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ
Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքների թանգարան

**Խաղալիքի թանգարան Սանկտ Պետերբուրգում**, ոչ պետական մշակութային հաստատություն Սանկտ Պետերբուրգում (Ռուսաստան)։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1997 թվականին և դարձավ նմանատիպ երկրորդ կառույցը Ռուսաստանում՝ Սերգիև Պոսադում գտնվող խաղալիքների թանգարանից հետո։ Ներառված է Ռուսաստանի թանգարանների միության մեջ։

Արվեստագիտության թեկնածու Մարիա Մարչենկոն, ով թանգարանի հիմնադիրներից մեկը և առաջին տնօրենն էր, թանգարանն այսպես է բնութագրել.

thumb|150px|left|Ժողովրդական խաղալիք
Խաղալիքի թանգարանը դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի առաջին ոչ պետական թանգարաններից մեկը։ Նրա գոյությունը պահպանվում է ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց նվիրատվությունների շնորհիվ։ Թանգարանի հավաքածուն լրացվում է տարբեր երկրների ստեղծագործողների հեղինակային և արդյունաբերական արտադրության խաղալիքներով։ Այցելուները խաղալիքներին կարող են ծանոթանալ մշտապես թարմացվող ցուցադրություններում։ Թանգարանում գործում է նաև մանկական սենյակ, որտեղ լինում են նաև թատերական ցուցադրություններ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքի թանգարան» ոչ պետական մշակութային հաստատություն
* Հանրագիտարանային աղբյուրներ. նոր գեղարվեստական Պետերբուրգ
* Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքի թանգարան 
* «Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքի թանգարան» մշակութային հաստատություն
* Որտեղ այս տունն է...
* Օլեգ Բուրյանի անհատական ցուցահանդեսը՝ «ՈՉ անմեղ խաղալիքներ» խորագրի ներքո 
* Թանգարանի հավաքածուից հեղինակային խաղալիքների ցուցահանդես 

Կատեգորիա:1997 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1997 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Խաղալիքների թանգարաններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ
Բեպ Վան Կլավերեն

**Լամբերտյուս (Բեպ) Ստենխորստ** (նիդերլ․ *Lambertus Steenhorst,* հետագայում իր ազգանունը փոխած **Վան Կլավերենի** (նիդերլ․ *van Klaveren*, ), հոլանդացի բռնցքամարտիկ էր, 1928 թվականի օլիմպիական չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1907 թվականին Ռոտերդամում։ Նա պանդոկապետի աղջկա ոչ օրինական որդին էր ՝ Ստենխորստ ազգանունով։ 1916 թվականին իր մայրը ամուսնացավ  Պիտեր Վան Կլավերենի հետ և Բեպը վերցնում է խորթ հոր ազգանունը։ Նա սկսել է զբաղվել բռնցքամարտով 16 տարեկանից, իսկ 1926-1929 թթ․ ամեն տարի դառնում էր Նիդերլանդների չեմպիոն։ 1928 թվականին ստանում է ոսկե մեդալ Ամստերդամի օլիմպիական խաղերում, ինչից
ձախից|մինի|311x311փքս|Հուշարձան Բեպ Կլավերենին Ռոտերդամում
հետո նրան իր հարազատ բնակավայր Ռոտերդամում դիմավորում են հերոսի նման և ներկայացնում են թագուհուն և իր ամուսնուն

1929 թվականին դառնում է իր գործի վարպետ։ 1931 թվականին ստացավ Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս՝ թեթև քաշայինների կարգում։ 1935 թվականին ամուսնանում է, բայց արդյունքում կորցնում է իր ամբողջ խնայողությունը, և իր կնոջը ծեծելուց հետո, 1 տարով բանտ է ընկնում։ Բանտից դուրս գալուց հետո նա ստիպված էր սկսել նոր կյանք։ 1935 թվականին նորից ստանում է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս, սակայն արդեն միջին քաշայինների կարգում։

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո մեկնում է ԱՄՆ, ծառայում  նիդերլանդական բանակի ռազմաբեմում։ Շուտով վերադառնում է սպորտի ասպարեզ և դառնում է Նիդերլանդների չեմպիոն ՝ միջին քաշայինների կարգում։ Ավստրալիացի բուժքրոջ հետ ամուսնանալուց հետո, տեղափոխվում է Ավստրալիա, աշխատում ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ և դոկեր։ 41 տարեկանում մեկնում է հանգստանալու Ռոտերդամ, սակայն հանգիստը ժամանակավոր էր։ 47 տարեկանում նա նորից մտնում է ռինգ, հաղթում մի քանի մենամարտերում և նույնիսկ հավակնում է Եվրոպայի չեմպիոնի կոչմանը։

1956 թվականին Վան Կլավերենը անցկացրեց իր վերջին մենամարտը և նույն տարում ամուսնացավ երրորդ անգամ։ Մի քանի տարի ընտանիքը զբաղվում էր ծխախոտի առևտրով, սակայն նախկին բռնցքամարտիկից լավ բիզնեսմեն դուրս չեկավ։

Բեպ Վան Կլավերենը մահացավ 1992 թվականին։ Մահից հետո իր պատվին կառուցեցին հուշարձան Ռոտերդամում, իսկ 1993 թվականից ամեն տարի անցկացվում էր բռնցքամարտիկների մրցույթ ՝ նույնպես իր պատվին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Հոլանդացի բռնցքամարտիկներ
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Սոսնովկա)

**Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի, Սոսնովկա** գյուղում գտնվող կրոնական կառույց ()։ Պատկանում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմին, գտնվում է Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Նովոկուզնեցկի շրջանում։ Համակարգում է Սոսնովկա գյուղում բնակվող առաքելական ռուսահայության հոգևոր կյանքը։

## Պատմություն
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին գրանցվել է 2008 թվականի մայիսի 21-ին։ Եկեղեցու շինարարության գլխավոր հովանավորը եղել է «Վարդ» ՍՊԸ-ի գլխավոր տնօրեն Սարիբեկ Միքայելի Աբրահամյանը։

### Բացում
Եկեղեցու օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 2008 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ Հայ առաքելական եկեղեցու Նոր Նախիջևանի ու Ռուսաստանի եպիսկոպոսության գլուխ, Ռուսաստանում հայրապետական եքսարքոս, Եզրաս եպիսկոպոսի կողմից։

Բացման արարողությանը ներկա է եղել ավելի քան 400 հայ Նովոկուզնեցկի շրջանից, Ռուս ուղղափառ եկեղեցու և Ռուս կաթոլիկ եկեղեցու հոգևորականներ, հրեական համայնքի նախագահն ու մուսուլմանական իմամ հաթիբը։

## Ժամանակակից դրություն
Եկեղեցում հաճախ անցկացվում են հայկական միջոցառումներ, ծեսեր։ Այն համախմբում է տեղի հայերին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:21-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուսահայ առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ (Ռուսաստան և Նոր Նախիջևան)
Կատեգորիա:Սոսնովկայի եկեղեցիներ
Տարակլիա

**Տարակլիա** (), քաղաք Մոլդովայում, Տարակլիա շրջանի կենտրոն։

## Բնակչություն
### Բնակչության թվաքանակի աճը
* 1877 - 3 029
* 1989 - 14 851 բն.
* 2004 - 13 758 բն.
* 2006 - 13 756 բն.
* 2010 - 15 006 բն.
* 2014 - 12 355 բն.

### Ազգային կազմը
* 1989 - 14 821-ից՝ 11 116 (75,0 %)-ը բուլղարացիներ
* 2004 - 13 758-ից՝ 10 732 (78,0 %)-ը բուլղարացիներ

## Մշակույթ
2004 թվականի հոկտեմբերի1-ին բացվել է Գրիգորիյա Ցամբլակայի անվան Տարակլիայի պետական համալսարանը։

## Հայտնի տեղացիներ
*Պանով, Օլիմպիա (1852-1887) - բուլղար, զինվորական գործիչ
*Պասլար, Նիկոլայ (ծնվել է 1980թ) - բուլղարացի և մոլդովացի ազատ ոճի բռնցքամարտիկ։
*Արնաուտ, Մարիա (ծնվել է 1997թ) - բուլղարացի ազատ ոճի բռնցքամարտիկ, 2-րդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից և Մոսկվայի պետական համալսարանի վաստակավոր ուսանող։

## Փաստեր
Հիմնականում բնակեցված է բուլղարներով(78,0 %) ։ 2011 թվականից Տարակլիայի քաղաքապետ է համարվում Սերգեյ Ֆիլիպովը,պաշտպանելով Բուլղարիայի ազգային-մշակութային ինքնավարության Տարալիայի շրջանի կարգավիճակը և մտադիր է հարևան ԱՐ Գագուզիայի տարածքը միացնել Տարալիային։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տարակլիա քաղաքի կայք

Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքներ
Իվակի

, քաղաք Ճապոնիայում՝ Ֆուկուսիմա պրեֆեկտուրայում։

2018 թվականի ապրիլի 1-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 343 258 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 280 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 1 232,02 կմ2 տարածք։ 2010 թվականին համարվում էր տարածքով ամենամեծ քաղաքը պրեֆեկտուրայում և տասներորդը Ճապոնիայում։

Իվակին համարվում է կենտրոնական քաղաք։ Այն հիմնադրվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ 14 փոքր մունիցիպալիտետների միավորման հետևանքով։ Ամեն տարի հոկտեմբերի 6-ից 8-ը այստեղ անցկացվում է  «Տաիրա Տանաբատա» փառատոնը։

## Աշխարհագրություն
Իվակին գտնվում է Տոհոկու շրջանի հարավարևելյան մասում՝ Իբարակի պրեֆեկտուրայի հետ սահմանին։ Քաղաքը զբաղեցնում է Ֆուկուսիմա պրեֆեկտուրայի տարածքի մոտ 8,9 տոկոսը։

### Հարևան բնակավայրեր
*Ֆուկուսիմա պրեֆեկտուրա
**Կավաուցի
**Նարահա
**Հիրոնո
**Տամուրա
**Օնո
**Հիրատա
**Ֆուրուդոնո
*Իբարակի պրեֆեկտուրա
**Կիտաիբարակի

### Կլիմա
Իվակի քաղաքը գտնվում է չափավոր կլիմայական գոտում։ Այստեղ տարեկան միջին ջերմաստիճանը կաղմում է 13.1&nbsp;°C (55.6&nbsp;°F), իսկ տարեկան տեղումների քանակը՝  1,383.0&nbsp;մմ։ Ամենաբարձր գրանցված ջերմաստիճանը 37.7&nbsp;°C (99.9&nbsp;°F) է, իսկ ամենացածրը՝ -10.7&nbsp;°C (12.7&nbsp;°F)։

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը ներկայացված է աղյուսակում։

## Քույր քաղաքներ
*  Թաունսվիլ, Ավստրալիա (1991 թվականի օգոստոսի 21-ից)
*  Ֆուշուն, Չինաստան (1982 թվականի ապրիլի 15-ից)
*  Քավայի շրջան (Հավայի), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ (2011 թվականից)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Իվակի քաղաքի պաշտոնական կայք 
*

Կատեգորիա:Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Մոնսորո

**Մոնսորո** ( ; ), քաղաք Ֆրանսիայում՝ տեղակայված Մեն և Լուար դեպարտամենտում, Լուար գետի ձախ ափին՝ Վյեն գետի՝ նրա մեջ թափվելու շրջակայքում։ 2015 թվականի տվյալների համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է 4477 մարդ։

2000 թվականից Մոնսորո դղյակը և Մոնսորոը 933 համարի ներքո ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

## Բնակչություն

## Կլիմա

## Պատկերասրահ

File:Château de Montsoreau (Maine-et-Loire).jpg|
File:Château de Montsoreau, depuis la rive droite de la Loire.jpg|Մոնսորո դղյակ
File:Château de Montsoreau(Maine-et-Loire).jpg|Մոնսորո դղյակ
File:Montsoreau Loire.JPG|
File:Montsoreau chateau XVII sec.jpg|


[1400px|3 մղոն Մոնսորո համայնապատկերը [Ալեքսանդր Դումասից մինչեւ Տան կղզին:]]

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Արվեստ և պատմություն. Լուարի դղյակներ և քաղաքներ. Издательство BONECHI, 160 с., 2009 г. ISBN 978-88-476-1924-1

## Տես նաև

* Լուարայի դղյակներ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Մոնսորո
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Աուտիզմի իրազեկման միջազգային օր

**Աուտիզմի իրազեկման միջազգային օր** () ընդունվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գլխավոր համաժողովի  2007 դեկտեմբերի 18-ին (№ A/RES/62/139 որոշում)։ Նշվում է յուրաքանչյուր տարի ապրիլի 2-ին, սկսած 2008 թվականից։ Սա ՄԱԿ-ի առողջապահությանը նվիրված յոթ միջազգային օրերից մեկն է։

Միջազգային օրը սկսել է նշվել Կատարի առաջարկով, ինչը նշվել է ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի  2008 թվականի ճառում։

Գլխավոր համաժողովի որոշման մեջ հատուկ ուշադրություն է հատկացվել երեխաների աուտիզմի խնդրին։ Անհանգստությունը բացատրվում է աուտիզմով հիվանդ երեխաների մեծ քանակով։ Կարևորվել է վաղ   ախտորոշումը և համապատասխան հետազոտությունները։

ՄԱԿ-ի Գլխավոր համաժողովի որոշումը հորդորում է կիրառել հասարակությանը և հատկապես նման խնդրով երեխաներ ունեցող ընտանիքներին իրազեկելու հնարավոր բոլոր միջոցները։

## Օրվա թեման
* 2018- «Աուտիզմ ունեցող կանանց և աղջիկների իրավունքների և հնարավորությունների ընդարձակում»։
* 2017 - «Դեպի ինքնուրույնություն և իրավունակություն»
* 2016 - «Աուտիզմ և 2030-ի օրակարգ. Ներառում և նյարդաբազմազանություն»։
* 2015 - «Գործողությունների կոչ»
* 2013 - «Աուտիզմի անկարողության մեջ կարողության հռչակումը»։
* 2012 - «Պաշտոնական ՄԱԿ-ի «Իրազեկման բարձրացում» կնիքի մեկնարկ»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Աուտիզմի ազգային հիմնադրամ

Կատեգորիա:Աուտիզմ
Կատեգորիա:ՄԱԿ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր