Ահմադ Մատառ

**Ահմադ Մատառ** (, ) հեղափոխական իրաքցի բանաստեղծ, որը տասնամյակներ շարունակ ապրել է աքսորում, վերջերս՝ Լոնդոնում։

Նրա պոեզիան շատ քննադատական ​​է արաբ բռնապետական ​​կառավարիչների, մասնավորապես՝ իրաքցի կառավարիչների, ազատությունների բացակայության, խոշտանգումների և արտադատական ​​պատիժների կիրառման, ամեն գնով իշխանությունից կառչելու և արաբական հասարակությունների պայմանների նկատմամբ:

## Վաղ կյանք
Մատառը ծնվել է Տանոմայում՝ Իրաքի հարավում Բասրայի կառավարման շրջանում գտնվող մի փոքրիկ քաղաքում։ Նա տասը երեխաներից չորրորդն է։ Ամուսնացած է, ունի երեք որդի և մեկ դուստր:

## Պոեզիա
Մատառը սկսել է բանաստեղծություններ գրել կյանքի վաղ շրջանում՝ տասնչորս տարեկանից։ Նրա առաջին բանաստեղծությունները հիմնականում ռոմանտիկ էին, նախքան քաղաքականությունը որպես հիմնական թեմա ընտրելը։ Նա բեմում երկար բանաստեղծություններ էր արտասանում, որտեղ բացահայտ քննադատում էր ստատուս քվոն։ Սակայն սա նրան ստիպեց կյանքի վաղ շրջանում փախչել Քուվեյթ։

## Կարիերա
Նա քսան տարեկանում տեղափոխվել է Քուվեյթ, որտեղ աշխատել է որպես «Ալ-Կաբաս» թերթի մշակութային խմբագիր։ Նա շարունակեց բանաստեղծություններ գրել իր սեփական օրագրում, մինչև դրանք վերջնականապես հրատարակվեցին «Ալ-Կաբաս»-ում: Այնուհետև նա ընկերացավ ծաղրանկարիչ Նաջի ալ-Ալիի հետ, որի հետ կիսում էր գաղափարախոսական և գեղարվեստական ​​​​տեսլականը։

## Աքսոր
Արաբական ստատուս քվոյի և դրա գաղափարախոսության նկատմամբ իր կոշտ քննադատության պատճառով Մատառը կրկին ստիպված եղավ փախչել Քուվեյթից, ինչպես նաև իր մտերիմ ընկեր Նաջի ալ Ալին, որը ստիպված եղավ լքել երկիրը իր ծաղրանկարների պատճառով: 1986 թվականին Մատառը վերջապես հաստատվեց Լոնդոնում՝ իր աքսորի վերջին վայրում։

## Արաբական գարուն
2011 թվականի արաբական ապստամբություններից հետո արված իր մեկնաբանության մեջ Ահմեդ Մատառը պերճախոսորեն խոսում է պոեզիայի մասին գործողության համատեքստում.

«Պոեզիան արաբական ռեժիմ չէ, որը տապալվում է տիրակալի մահով։ Եվ այն նաև գործողության այլընտրանք չէ։ Այն արվեստի մի ձև է, որի աշխատանքը իրականությունը գրգռելն է, բացահայտելը և վկայելը, ինչպես նաև ներկայից այն կողմ ձգտելը։ Պոեզիան գալիս է գործողությունից առաջ։ Այնուհետև պոեզիան հասնում է։ Պոեզիան լուսավորում է ճանապարհը և ուղղորդում մեր գործերը։ Հին ժամանակներում Նասր բին Սեյարն ասել է. «Իրոք, պատերազմը սկսվում է խոսքից»։ Իրականում, խոսքը շրջապատում է պատերազմը սկզբից մինչև վերջ՝ գիտակցման, հրահրման և փառաբանման միջոցով: Իրոք, գործողությունը կարիք ունի անկեղծ խոսքի ազդեցության: Որովհետև դրա բացակայությունը նշանակում է տարածությունը լցնել հակասական խոսքով: Եվ մենք գիտենք, որ այս հակասական խոսքը միշտ ներկա է և ակտիվ, նույնիսկ երբ ճշմարտությունը գոյություն ունի: Այսպիսով, պատկերացրեք, որ տարածությունն ամբողջությամբ զուրկ է ճշմարտությունից: Երկրի երեսին չկա դիմադրություն, որը կփոխարիներ բանաստեղծին մարտիկի հետ: Յուրաքանչյուր կենդանի դիմադրություն գիտակցում է, որ առանց բարոյական խղճի արյունահեղության կարիք չկա: Մեր ժողովրդի պատմությունը բանաստեղծի դերի կարևորության ամենամեծ վկայությունն է պատերազմում: Մարտիկը միշտ սրել է իր սուրը և լեզուն»։

## Ժառանգություն
Մատառը մնում է արաբական աշխարհի ականավոր բանաստեղծ, և նրա պոեզիան հաճախ մեջբերվում է իշխանություններին քննադատելիս: 2021 թվականի հոկտեմբերի 3-ին «Զեյթունա» հեռուստաընկերության թոք-շոուի հաղորդավար Ամիր Այադը եթերում կարդաց Ահմադ Մատառի բանաստեղծություններից մեկը: Ընթերցումը իշխող կառավարության իշխանությունների կողմից դիտվեց որպես նախագահ Կայս Սաիդի դեմ մեղադրանք, որի վերջերս իրականացված ինքնահեղաշրջումը հակասական էր։ Սա հանգեցրեց Այադի, ինչպես նաև հաղորդման հյուր պատգամավորի ձերբակալմանը իր տնից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Poetry of Ahmad Matar at PoetsGate

Կատեգորիա:20-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի արաբներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Արաբ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Իրաքցի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Իրաքցի գրողներ