Ռեգբի 13

**Ռեգբիի լիգայի ֆուտբոլ** (), որը անգլիախոս երկրներում հայտնի է որպես **ռեգբի լիգա**, իսկ ոչ անգլիախոս Եվրոպայում՝ որպես **ռեգբի 13** կամ **ռեգբի XIII**, լիարժեք կոնտակտային սպորտաձև, որը խաղում են տասներեք խաղացողներից բաղկացած երկու թիմեր՝ 68 մ լայնությամբ և 112–122 մ երկարությամբ ուղղանկյուն դաշտում՝ երկու կողմերում H-աձև սյուներով: Այն ռեգբիի ֆուտբոլի երկու հիմնական կոդերից մեկն է, մյուսը՝ ռեգբի 15-ը:

Այն սկիզբ է առել 1895 թվականին Հադերսֆիլդում (Արևմտյան Յորքշիր, Անգլիա), Ռեգբիի ֆուտբոլի միությունից (RFU) բաժանվելու արդյունքում՝ խաղացողներին վճարումների հարցի շուրջ: Նոր Հյուսիսային Ռեգբիի Ֆուտբոլի Միության կողմից կարգավորվող խաղի կանոնները աստիճանաբար փոխվեցին ՌՖՄ-ի կանոններից՝ հատուկ նպատակով ստեղծել ավելի արագ և զվարճալի խաղ՝ գրավիչ վճարող հանդիսատեսի համար, որոնց եկամուտներից կախված էին նոր կազմակերպությունը և դրա անդամները։

Ռեգբիի լիգայում միավորներ վաստակվում են՝ օվալաձև գնդակը տանելով և այն գետնին դիպչելով հակառակորդի դարպասային գծից այն կողմ։ Սա կոչվում է «փորձ» (անգլ.՝ try), և սա միավոր վաստակելու հիմնական մեթոդն է, որը կազմում է չորս միավոր։ Հակառակորդ թիմը փորձում է կանգնեցնել հարձակվող կողմին միավոր վաստակելու հարցում՝ գնդակը կրող խաղացողին հետ մղելով և խոչընդոտելով առաջ շարժվելուն։ Երբեմն, երբ «փորձի» հստակ հնարավորությունը խափանվել է կոպիտ խաղի պատճառով, կարող է նշանակվել տուգանային փորձ՝ առանց գնդակը փորձի գծից այն կողմ գցելու։ Սրանից բացի, միավորներ կարելի է վաստակել նաև գոլ հարվածելով։ Դրոպ գոլերը կարող են կատարվել ձեռքից ցանկացած պահի՝ մեկ միավորի համար։ Հաջող փորձից հետո միավոր վաստակող թիմը ստանում է իրացման հնարավ՝ դարպասին հարվածելու համար, որի իրացումը կազմում է ևս երկու միավոր: Դարպասի ուղղությամբ տուգանային հարվածները, որոնք հայտնի են պարզապես որպես տուգանքներ, կարող են նշանակվել նաև ընդհանուր կոպիտ խաղի համար և նույնպես արժեն երկու միավոր։ Ի տարբերություն դրոպ գոլերի, տուգանային հարվածներն ու իրացումները իրացվում են գետնից, որտեղ գնդակը սովորաբար տեղադրվում է հարվածային հարմարանքի վրա, և հակառակորդ թիմին թույլ չի տրվում ուղղակիորեն մարտահրավեր նետել հարվածողին։

Եվրոպայի Սուպեր Լիգան և Ավստրալասիայի Ազգային Ռեգբիի Լիգան (NRL) աշխարհի առաջատար ակումբային մրցումներն են։ Ռեգբիի լիգան խաղացվում է միջազգային մակարդակով, հիմնականում եվրոպական, ավստրալասիական և խաղաղօվկիանոսյան կղզիների երկրների կողմից, և կառավարվում է Միջազգային Ռեգբիի Լիգայի կողմից։ Ռեգբի լիգան Պապուա Նոր Գվինեայի և Կուկի կղզիների ազգային մարզաձև է և տարածված մարզաձև է այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Անգլիան, Ավստրալիան, Նոր Զելանդիան, Տոնգան, Ֆիջին և Սամոան։

Ռեգբիի լիգայի առաջին աշխարհի գավաթը տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում 1954 թվականին, որը ռեգբիի երկու երկրների առաջին աշխարհի գավաթն էր, և այդ ժամանակվանից ի վեր անցկացվում է պարբերաբար՝ 2010-ական թվականներին հաստատվելով չորս տարվա ցիկլի մեջ. 2023 թվականի դրությամբ գավաթի տիտղոսակիրը Ավստրալիան է։

Կանանց ռեգբիի լիգայի առաջին աշխարհի գավաթը տեղի է ունեցել 2000 թվականին, և Նոր Զելանդիան նվաճել է առաջին տիտղոսը։ Գավաթակիրը Ավստրալիան է։

Գոյություն ունի նաև մարզաձևի կարճ տարբերակը՝ ռեգբի լիգա 9-եր խաղը, որն օգտագործում է ռեգբիի լիգայի փոփոխված կանոններ և համեմատելի է ռեգբի յոթնյակի հետ։ Հաշմանդամներով ռեգբիի լիգան խառը սեռերի մարզաձև է, որն օգտագործում է խիստ փոփոխված ռեգբիի լիգայի կանոններ՝ ինչպես հաշմանդամ, այնպես էլ առողջ խաղացողների համար։ Ի տարբերություն հաշմանդամներով ռեգբիի, որն իր անվանումը ստացել է նախկինում մարդասպան գնդակ կոչվող մարզաձևի գյուտից հետո և ուղղակիորեն կապված չէ ռեգբիի միության հետ, հաշմանդամներով ռեգբիի լիգան զարգացել է մայր մարզաձևից և պահպանել է այդ մարզաձևի հիմնական ասպեկտները, ինչպիսիք են ձվաձև գնդակը, առաջ փոխանցման կանոնը և փոխակերպումները։ Չնայած պարալիմպիկ մարզաձև չէ, մարզաձևն ունի իր սեփական հաշմանդամներով ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթը։ Ստեղծվել է ֆիզիկական հաշմանդամություն ունեցող խաղացողների համար նախատեսված մեկ այլ տարբերակ՝ ֆիզիկական հաշմանդամություն ունեցողների ռեգբի լիգան, որը իր առաջին աշխարհի գավաթն ունեցել է 2022 թվականին՝ համընկնելով 2021 թվականի Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթի վերահայտարարված մրցումների հետ։

## Ստուգաբանություն
Ռեգբիի ֆուտբոլի լիգայի անվանումը ծագել է այն մարմիններից, որոնք բաժանվեցին՝ ստեղծելով ռեգբիի նոր ձև, որը տարբերվում էր Մեծ Բրիտանիայում, Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում 1895-1908 թվականներին Ռեգբիի ֆուտբոլի միությունների կողմից կազմակերպվածից: Բառերի սկզբնական իմաստով, միությունները լայն կոլեկտիվ կազմակերպություններ էին, որոնք որոշակիորեն ավելի մեծ շեշտադրում էին կատարում միայն ակումբներից դուրս գտնվող հիերարխիաների վրա, մինչդեռ «լիգաները» էապես առանձին ակումբների ֆորմալ հավաքածուներ էին, որոնք հավասար հիմունքներով մասնակցում էին իրենց կողմից մշակված մրցաշարերին:

Առաջինը, Հյուսիսային Ռեգբիի ֆուտբոլի միությունը, հիմնադրվել է 1895 թվականին՝ որպես Անգլիայի Ռեգբիի ֆուտբոլի միության (RFU) անջատված խմբակցություն: Սկզբում երկու կազմակերպություններն էլ խաղում էին խաղը նույն կանոններով, չնայած Հյուսիսային Միությունը գրեթե անմիջապես սկսեց փոփոխել կանոնները՝ այդպիսով ստեղծելով նոր, ավելի պարզ խաղ, որը նախատեսված էր ռեգբի ֆուտբոլի ավելի արագ տեմպով ձև լինելու համար: Նմանատիպ անջատողական խմբավորումները 1907 և 1908 թվականներին անջատվեցին Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի ՌՖՄ-ի հետ կապված միություններից՝ վերանվանվելով «ռեգբի ֆուտբոլի լիգաներ» և ներմուծելով Հյուսիսային Միության կանոնները: 1922 թվականին Հյուսիսային Միությունը նույնպես փոխեց իր անվանումը՝ դառնալով Ռեգբիի ֆուտբոլի լիգա և այդպիսով ժամանակի ընթացքում մարզաձևն ինքնին հայտնի դարձավ որպես «ռեգբի լիգայի» ֆուտբոլ։

## Պատմություն
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_George_Hotel,_Huddersfield_-_geograph.org.uk_-_676033.jpg|մինի|Ջորջ Հոթել, Հադդերսֆիլդ, ռեգբի–13–ի ծննդավայրը
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Challenge_cup_1897.jpg|աջից|մինի|Պատմության մեջ առաջին Չելլենջ Գավաթի եզրափակիչ հանդիպում, 1897 թվական․ Բեթլին (ձախ կողմ) ըննդեմ Սենթ Հելենսի (աջ կողմ)
1895 թվականին ռեգբիի ֆուտբոլում տեղի ունեցած պառակտման արդյունքում ստեղծվեց Հյուսիսային ռեգբիի ֆուտբոլային միությունը (NRFU): Հյուսիսային բանվոր դասի թիմերի հաջողությունը հանգեցրեց նրան, որ որոշ խաղացողներ փոխհատուցում ստացան, ովքեր այլապես կլինեին իրենց աշխատանքի վայրում և եկամուտ կստանային շաբաթ օրերին։ Սա հանգեցրեց նրան, որ ՌՖՄ-ն արձագանքեց՝ կիրառելով սպորտաձևի սիրողական սկզբունքը՝ կանխելով «ընդհատված ժամանակի վճարումները» այն խաղացողներին, ովքեր աշխատանքից ազատ էին վերցրել ռեգբի խաղալու համար։ Հյուսիսային թիմերում սովորաբար ավելի շատ բանվոր դասի խաղացողներ կային (ածխահանքեր, գործարանի աշխատողներ և այլն), ովքեր չէին կարող խաղալ առանց այս փոխհատուցման, ի տարբերություն հարավային հարուստ թիմերի, որոնք ունեին եկամտի այլ աղբյուրներ՝ սիրողական սկզբունքը պահպանելու համար: 1895 թվականին ՌՖՄ-ի կողմից ընդունված հրամանագիրը, որն արգելում էր ռեգբի խաղալ այն մարզադաշտերում, որտեղ մուտքի վճար էր գանձվում, հանգեցրեց նրան, որ 1895 թվականի օգոստոսի 29-ին Հադերսֆիլդի «Ջորջ» հյուրանոցում հանդիպեցին քսաներկու ակումբներ (ներառյալ «Ստոկպորտը», որը հեռախոսով բանակցեց) և կազմեցին «Հյուսիսային ռեգբիի ֆուտբոլային միությունը»: Հադերսֆիլդում կայացած այդ առաջին հանդիպումից հետո տասնհինգ տարվա ընթացքում ՌՖՄ-ի ավելի քան 200 ակումբներ լքեցին այն՝ միանալով ռեգբիի լիգային։

1897 թվականին եզրային խաղարկումը վերացվեց, իսկ 1898 թվականին ներդրվեց պրոֆեսիոնալիզմը: 1906 թվականին Հյուսիսային Միությունը փոխեց իր կանոնները՝ թիմերի թիվը 15-ից կրճատելով մինչև 13, իսկ թեքլներից հետո ձևավորվող ruck-ը փոխարինելով գնդակը խաղարկելու սկզբունքով: Այս պահին կանոնների փոփոխությունները նշանակում էին, որ RFL-ի կողմից կազմակերպված խաղը որպես սպորտաձև տարբերվում էր իր միութենական զարմիկից:

Անգլիայում տեղի ունեցածին նմանատիպ պառակտում տեղի ունեցավ նաև Ավստրալիայի Սիդնեյում։ Այնտեղ, 1907 թվականի օգոստոսի 8-ին, Ջորջ փողոցի Բեյթմենի հյուրանոցում հիմնադրվեց Նոր Հարավային Ուելսի ռեգբիի ֆուտբոլային լիգան: Ի տարբերություն Անգլիայի, որտեղ երկու կանոնակարգերն էլ պահպանում էին իրենց աշխարհագրական գերիշխանության տարածքները, Ավստրալիայում ռեգբիի լիգան ամբողջությամբ դուրս մղեց ռեգբի-յունիոնը՝ որպես Նոր Հարավային Ուելսի և Քվինսլենդի հիմնական ֆուտբոլային կանոնակարգ, մինչդեռ ավստրալիական կանոններով ֆուտբոլը գերիշխում էր Ավստրալիայի մնացած մասում:

1954 թվականի մայիսի 5-ին Անգլիայի Բրեդֆորդի Օդսալ մարզադաշտում 102,569 հանդիսատես դիտեց 1953–54 մրցաշրջանի «Չելենջ գավաթի» եզրափակչի կրկնախաղը՝ սահմանելով երկու տեսակի ռեգբիի ֆուտբոլային խաղերի մասնակցության նոր ռեկորդ: Նաև 1954 թվականին ֆրանսիացիների նախաձեռնությամբ կազմավորվեց Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթը, որը ռեգբիի այս կամ այն ​​​​կոդով առաջինն էր: 1966 թվականին Միջազգային խորհուրդը ներկայացրեց մի կանոն, ըստ որի՝ գնդակը տիրապետող թիմին թույլատրվում էր երեք անգամ խաղալ գնդակով, իսկ չորրորդ թեքլի վրա պետք է կազմվեր սքրամ: 1972 թվականին այս թիվը հասավ վեց թեքլի, իսկ 1983 թվականին սքրամը փոխարինվեց հանձնմամբ: 1967 թվականին տեղի ունեցան ռեգբիի լիգայի առաջին պրոֆեսիոնալ կիրակնօրյա խաղերը:

Առաջին հովանավորները՝ Ջոշուա Թեթլին և Ջոն Փլեյերը, մտան խաղ 1971–72 թվականների Հյուսիսային Ռեգբիի ֆուտբոլային լիգայի մրցաշրջանի համար։ Հեռուստատեսությունը հսկայական ազդեցություն ունեցավ ռեգբի լիգայի վրա 1990-ականներին, երբ News Corporation-ը վճարեց համաշխարհային հեռարձակման իրավունքների համար։ Մեդիա հսկայի «Սուպեր լիգայի» շարժումը փոփոխություններ ստեղծեց խաղի ավանդական կառավարիչների համար։ Եվրոպայում դա հանգեցրեց Ռեգբի լիգայի ձմեռային մարզաձևից ամառայինի անցնելուն, քանի որ նոր Սուպեր լիգայի մրցաշարը փորձեց ընդլայնել իր շուկան։ Ավստրալասիայում Սուպեր լիգայի պատերազմը հանգեցրեց երկարատև և թանկարժեք դատական ​​​​վեճերի և հավատարմության փոփոխության, ինչը զգալի վնաս հասցրեց չափազանց մրցակցային սպորտային շուկայում կանոնակարգին։ 1997 թվականին Ավստրալիայում երկու մրցաշարեր անցկացվեցին միմյանց հետ զուգահեռ, որից հետո ստեղծվեց խաղաղության համաձայնագիր՝ Ազգային Ռեգբիի լիգայի տեսքով։ NRL-ը փոխարինել է ARL-ին որպես սպորտի առաջատար մրցաշար և այդ ժամանակվանից ի վեր սահմանել է ռեկորդային հեռուստատեսային վարկանիշներ և հանդիսատեսի թվեր:

## Կանոններ
### Խաղի օրենքներ
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:WIN_Stadium_trial_match.jpg|աջից|մինի|Ռեգբի լիգայի տիպիկ խաղի ընթացք
Ռեգբիի լիգայում նպատակն է 80 րոպեի ընթացքում մրցակցի կողմից ավելի շատ միավորներ վաստակել փորձերի, գոլերի և դրոփ գոլերի միջոցով։ Եթե խաղի երկու խաղակեսերից հետո, որոնցից յուրաքանչյուրը քառասուն րոպե է, երկու թիմերն էլ ոչ-ոքի են խաղում, ապա կարող է հայտարարվել ոչ-ոքի, կամ խաղը կարող է տեղափոխվել լրացուցիչ ժամանակ՝ «ոսկե միավորի» կանոնի համաձայն, կախված համապատասխան մրցաշարի ձևաչափից։

Փորձը միավոր հավաքելու ամենատարածված ձևն է, և թիմը սովորաբար փորձում է դա անել՝ վազելով և գնդակը առաջ հարվածելով կամ խաղացողից խաղացող փոխանցելով՝ հակառակորդի պաշտպանությունը շրջանցելու համար։ Փորձը ենթադրում է գնդակը գետնին դիպչել պաշտպանվող թիմի դարպասային գծի վրա կամ դրանից այն կողմ և արժե չորս միավոր։ Գոլը արժե երկու միավոր և կարող է ստացվել իրացումից կամ տուգանային հարվածից։ Դրոփ գոլը արժե միայն մեկ միավոր և ստացվում է գնդակը կիսավոլեյով նետելով, ապա գնդակը հարվածելով բաց խաղի ժամանակ՝ ուղղահայաց սյուների/ձողերի միջև։ Դրոփ գոլը 2 միավորի արժեք ունի, երբ հարվածվում է 40 մետրանոց գծից (համարժեք մոտ 43.75 յարդին) այն կողմ եղած դիրքից։

Տարածքը կարևոր դեր է խաղում ռեգբի լիգայում, որը ձեռք է բերվում գնդակով վազելով կամ հարվածելով: Ռեգբի լիգայում փոխանցումը կարող է լինել միայն հետ կամ կողք ուղղությամբ: Հետևաբար, թիմակիցները պետք է մնան թիմակցից հետ՝ չշարժվելով գնդակով խաղացողից առաջ: Գնդակը կարող է հարվածվել առաջ, բայց եթե թիմակիցները գնդակը հարվածելու պահին գտնվում են հարվածողի առջևում, նրանք համարվում են խաղից դուրս վիճակում:

Հակառակորդին կանգնեցնելը ռեգբի լիգայի խաղի հիմնական բաղադրիչն է: Միայն գնդակը պահող խաղացողը կարող է կանգնեցվել: Խլումը համարվում է ամբողջական, օրինակ, երբ խաղացողը պահվում է մեկ կամ մի քանի հակառակորդի խաղացողների կողմից այնպես, որ չի կարող հետագա առաջընթաց ունենալ և չի կարող բաժանվել գնդակից, կամ երբ խաղացողը պահվում է մեկ կամ մի քանի հակառակորդի խաղացողների կողմից, և գնդակը կամ գնդակը պահող ձեռքը կամ թևը շփվում է գետնին։ Հարձակվող թիմը դաշտով անցնելու համար առավելագույնը վեց իրավունք է ստանում, նախքան գնդակի տիրապետումը փոխելը։ Երբ թեքլն ավարտվում է, գնդակը կրողին պետք է թույլատրվի ոտքի կանգնել՝ «գնդակը խաղալու/խաղարկելու» համար։ Գնդակի վերահսկողությունը նույնպես կարևոր է ռեգբի լիգայում, քանի որ գնդակի գետնին ընկնելը ստիպում է գնդակը հանձնել, եթե գնդակը հետ չի նետվում։ Գնդակին տիրելու իրավունքը կարող է նաև փոփոխվել գնդակի՝ կողային գծից դուրս անցնելով։

### Համեմատություն ռեգբի 15-ի հետ
Ռեգբի լիգան և ռեգբիի միությունը տարբեր մարզաձևեր են՝ բազմաթիվ նմանություններով և ընդհանուր ծագումով։ Երկուսն էլ ունեն նույն հիմնարար կանոնները, խաղացվում են 80 րոպե և առանձնանում են օվալաձև գնդակով և H-աձև դարպասաձողերով։ Երկուսն էլ ունեն կանոններ, որոնց համաձայն գնդակը չի կարող փոխանցվել առաջ, և այն առաջ գցելը հանգեցնում է սկրամի։ Երկուսն էլ օգտագործում են փորձերը որպես կենտրոնական միավորների հաշվարկման մեթոդ, իսկ փոխակերպման հարվածները, տուգանային գոլերը և դրոփ գոլերը՝ որպես լրացուցիչ միավորների հաշվարկման մեթոդներ։ Այնուամենայնիվ, կան տարբերություններ այն բանի մեջ, թե որքան միավոր է արժենում յուրաքանչյուր մեթոդը։

Հիմնական տարբերություններից մեկը գնդակի տիրապետման կանոններն են Երբ գնդակը անցնում է եզրային գծից, ռեգբիում գնդակի տիրապետումը վիճարկվում է եզրային նետումով, մինչդեռ ռեգբիի լիգայում խաղը վերսկսվում է սքրամով։ Գնդակին տիրելու վիճարկման վրա ավելի քիչ ուշադրությունը նշանակում է, որ խաղն ավելի շատ կենտրոնանում է հզոր վազքի, ուժեղ խլումների, առաջ շարժման և դաշտի դիրքի համար պայքարի վրա (սովորաբար համեմատվում է «ձեռքի ըմբշամարտի» հետ). արդյունքում խաղը ռեգբիի լիգայում շատ ավելի հազվադեպ է կանգ առնում, գնդակը սովորաբար խաղի մեջ է մնում 80 րոպեից 50-ը՝ համեմատած պրոֆեսիոնալ ռեգբիի հետ մոտ 35 րոպեի հետ։ Այլ տարբերություններից են այն, որ ռեգբիի լիգայում խաղացողների թիվը ավելի քիչ է (13՝ համեմատած 15-ի հետ) և խլումների տարբեր կանոններ։ Ռեգբիի լիգայում կանոններն ավելի մանրամասն են, քան ռեգբիի լիգայում և ավելի քիչ են փոխվել 1895 թվականի պառակտումից ի վեր։

1990-ականների կեսերին ռեգբիի միության պրոֆեսիոնալ դառնալուց ի վեր, այն ավելի ու ավելի է փոխառել տեխնիկա, մարտավարություն և նույնիսկ օրենքներ ռեգբի լիգայից, մինչդեռ լիգայի խաղի բարձրակարգ խաղացողներն ու մարզիչները ավելի ու ավելի են հաջողության հասել միութենական կանոնակարգում այն ​​երկրներում, որտեղ երկու կանոնակարգերն էլ տարածված են (օրինակ՝ Էնդի Ֆարելը, Ջեյսոն Ռոբինսոնը և Հենրի Փոլը)**։** Ռեգբի լիգայի և ռեգբիի միության միջև առկա նմանությունները երբեմն հանգեցրել են փորձարարական հիբրիդային խաղերի, որոնք օգտագործում են երկու սպորտաձևերի կանոնների համադրություն****։

### Համեմատություն գրիդիրոնի կանոնների հետ
Ռեգբիի լիգան շատ ավելի, քան ռեգբիի միությունը, ունի զգալի նմանություններ հյուսիսամերիկյան ֆուտբոլի կանոնների հետ: Չնայած նկարագրվում է որպես ռեգբիի և ասոցիացիայի ֆուտբոլի զարգացում, ամերիկյան և կանադական ֆուտբոլի հիմնական կառուցվածքները զարմանալիորեն նման են ռեգբիի լիգային՝ զուգահեռ զարգացման գործընթացի միջոցով. փորձի և գոլի վրա հիմնված միավորների համակարգ, գնդակի փոխանցումից առաջ որոշակի թվով խաղարկումներ, յուրաքանչյուր խաղարկություն վերսկսվում է ստանդարտ դիրքից և ավարտվում է խլումով: Չնայած Կանադայի ֆուտբոլի լիգան, մասնավորապես, տարիներ շարունակ պահպանել է «ռեգբի» բառը իր անվան մեջ՝ հղում անելով այդ ընդհանուր անցյալին, առաջ անցման և անսահմանափակ փոխարինման ներդրումը Հյուսիսային Ամերիկայի խաղերում ստեղծեց խաղի հիմնարարորեն տարբեր տեսակ՝ համեմատած երկու սկզբնական ռեգբիի կանոնների հետ: Չնայած կանոնների միջև պատմական կապը շարունակում է ճանաչվել, ո՛չ կանադական, ո՛չ էլ ամերիկյան ֆուտբոլն այսօր սովորաբար չեն համարվում ռեգբիի կանոններ, բացառությամբ ամենալայն իմաստով, և իրենց համապատասխան երկրներում ավելի հաճախ անվանում են գրիդիրոնի կանոններ կամ պարզապես «ֆուտբոլ»:

## Դիրքեր
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Leeds_Rhinos1.jpg|մինի|Լիդս Ռայնոսը և Ուեյքֆիլդ Թրինիթին մրցում են 2008 թվականի Բոքսինգի օրվա տոնական մարտահրավերի ընկերական խաղի շրջանակներում Հեդինգլիում
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Rugby_League_Formation_and_Positions.jpg|alt=A formation of a Rugby League team. This image shows the numbers of each position on a rugby field and where they should be placed.|մինի|Ռեգբիի լիգայի ստանդարտ դասավորություն, որը ցույց է տալիս, թե որտեղ կարելի է տեղակայել տարբեր դիրքեր:
Խաղադաշտում խաղացողները բաժանված են հարձակվողների և պաշտպանների, չնայած խաղի կանոնները բոլոր խաղացողների համար նույն կերպ են կիրառվում: Յուրաքանչյուր դիրք ունի նշանակված համար՝ մյուս խաղացողներից տարբերվելու համար: Այս համարները օգնում են որոշել, թե որ դիրքում է խաղացողը խաղում: Խաղացողների համարակալման համակարգը տարբեր է՝ կախված նրանից, թե որ երկրում է անցկացվում խաղը: Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում յուրաքանչյուր խաղացողի սովորաբար տրվում է դաշտում նրա խաղային դիրքին համապատասխանող համար: Այնուամենայնիվ, 1996 թվականից ի վեր եվրոպական թիմերը կարողացել են խաղացողներին տրամադրել թիմի որոշակի համարներ, որոնք նրանք պահպանում են՝ անկախ խաղացած դիրքից, նման է ֆուտբոլին։

Փոխարինող խաղացողները (որոնք սովորաբար անվանում են «պահեստային նստարան») թույլատրվում են սպորտաձևում և սովորաբար օգտագործվում են, երբ խաղացողը հոգնում կամ վնասվածք է ստանում, չնայած դրանք կարող են նաև օգտագործվել մարտավարական նպատակներով: Յուրաքանչյուր թիմ ներկայումս թույլատրվում է չորս փոխարինող, իսկ Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում այս խաղացողները զբաղեցնում են 14-ից 22 համարներով մարզաշապիկներ։ Չկան սահմանափակումներ այն մասին, թե որ խաղացողները պետք է զբաղեցնեն այս փոխարինելի տեղերը: Ընդհանուր առմամբ, յուրաքանչյուր թիմի ցանկացած խաղում թույլատրվում է տասներկու փոխարինում, չնայած Ազգային ռեգբիի լիգայում այս թիվը 2008 թվականի մրցաշրջանից առաջ կրճատվել էր մինչև տասը և 2016 թվականի մրցաշրջանից առաջ՝ մինչև ութի։ Եթե թիմը ստիպված է փոխարինել խաղացողին արյան կանոնի կամ վնասվածքի պատճառով, և դա հակառակորդ թիմի կողմից անպատշաճ վարքագծի արդյունք է, ապա վտանգված թիմը պարտավոր չէ օգտագործել իրեն հատկացված փոխարինումներից մեկը՝ տվյալ խաղացողին դաշտից դուրս բերելու համար։

### Հետևակայիններ
Հետևակայինները, որպես կանոն, ավելի փոքր են, ավելի արագ և ճկուն, քան հարձակվողները։ Նրանք հաճախ դաշտում ամենաստեղծագործ և խուսափողական խաղացողներն են, որոնք ապավինում են վազքի, հարվածների և գնդակը բռնելու հմտություններին, ինչպես նաև մարտավարությանը և խաղային ավտոմատներին՝ պաշտպանական գիծը կոտրելու համար, այլ ոչ թե կոպիտ ուժի։ Սովորաբար ճակատայինները խաղում են ավելի բախման վրա կենտրոնացած խաղ՝ հիմք ընդունելով մաքուր ուժը և խլելով գնդակը խաղադաշտի մոտ։

**Պաշտպանի (եզրափակողի)** տիտղոսը (համար 1) ծագում է ֆուլբեքի պաշտպանական դիրքից, որտեղ խաղացողը դուրս է գալիս պաշտպանական գծից՝ դաշտի խորքը պաշտպանելու համար հարվածներից և գիծը հատող վազորդներից։ Հետևաբար, ֆուլբեքերը սովորաբար լավ են բռնում գնդակը և կլինիկականորեն փորձում են թեքլ անել։ Հարձակման մեջ ֆուլբեքը սովորաբար վազքեր է անում հարձակման մեջ կամ աջակցում է վազորդին՝ սպասելով թեքլից դուրս փոխանցում ստանալուն։ Ֆուլբեքերը կարող են հարձակման մեջ խաղալ կիսապաշտպանի կամ 5/8-ի նման դեր, և այն փաստը, որ ֆուլբեքը պարտավոր չէ պաշտպանվել առաջին պաշտպանական գծում, նշանակում է, որ մարզիչը կարող է խաղարկողին հեռու պահել առաջին գծի թեքլինգի պարտականություններից՝ միաժամանակ թույլ տալով նրան պահպանել իր հարձակողական դերը։

**Եզրերի երեք–քառորդայինները** (համարներ 2 և 5) սովորաբար թիմի ամենաարագ խաղացողներն են և խաղում են դաշտի ձախ և աջ ծայրերում (թևերում): Նրանց հիմնական խնդիրն է ընդունել փոխանցումներ և վաստակել միավորներ: Թևայինները նաև նահանջում են վերջին թեքլի վրա՝ դաշտի ձախ և աջ կողմերը ծածկելու համար՝ հարվածներ կատարելու համար, մինչդեռ պաշտպանը պաշտպանում է կենտրոնը:

**Կենտրոնական երեք-քառորդայինները** (համարներ 3 և 4) դիրքավորվում են «թևերից» ներս և նրանց հետ միասին լրացնում են այսպես կոչված երեք քառորդ գիծը։ Սովորաբար ուժի և տեսլականի լավագույն համադրությունը, նրանց հիմնական դերը թիմի համար հարձակողական հնարավորություններ ստեղծելն ու մրցակցի հնարավորություններից պաշտպանվելն է։ Թևերի հետ մեկտեղ, կենտրոնականները մրցաշրջանի ընթացքում բազմաթիվ գոլեր են խփում։ Նրանք սովորաբար մեծ կազմվածք ունեն և, հետևաբար, հաճախ կարող են խաղալ երկրորդ գծում։

Սովորաբար, «Թափառող» կիսապաշտպանը/հինգ ութերորդը և սքրամ կիսապաշտպանը թիմի ստեղծագործական միավորներն են կամ «խաղացողները»։ Թիմի «հիմնական» խաղացողների (հինգ ութերորդը, կիսապաշտպանը, պաշտպանը, հարձակվողը և հուքերը) միջև փոխազդեցության ընթացքում, հինգ ութերորդը և կիսապաշտպանը սովորաբար մասնակցում են փոխանցումների մեծ մասին։ Այս երկու դիրքերը սովորաբար կոչվում են «կիսապաշտպաններ»։

**«Թափառող» կիսապաշտպան/հինգ ութերորդ** (համար 6): Առջևի և սքրամի (կիսապաշտպան) միջև մեծ տարբերություն չկա, քանի որ երկու խաղացողներն էլ կարող են գործել խմբի առջևից «առաջնային խաղի» ժամանակ (որպես գլխավոր ընդունող [7] և ստվերային ընդունող [6], մեկը՝ ռակի յուրաքանչյուր կողմում, կամ երկուսն էլ՝ ռակի նույն կողմում), և երկու խաղացողներն էլ կարող են գործել հետևի կողմերի առջևից «հետևի խաղի» ժամանակ (որպես գլխավոր ընդունող [6] և ստվերային ընդունող [7], մեկը՝ ռակի յուրաքանչյուր կողմում, կամ երկուսն էլ՝ ռակի/խմբի նույն կողմում): Հինգերորդ-ութերորդ դիրքը անվանվում է թիմի նկատմամբ խաղացողի ունեցած հեռավորության հիման վրա:

**Սքրամ կիսապաշտպան/կիսապաշտպան** (համար 7): Առջևի և սքրամի (կիսապաշտպան) միջև մեծ տարբերություն չկա, քանի որ երկու խաղացողներն էլ կարող են գործել խմբի առջևից «առաջնային խաղի» ժամանակ (որպես գլխավոր ընդունող [7] և ստվերային ընդունող [6], մեկը՝ ռակի յուրաքանչյուր կողմում, կամ երկուսն էլ՝ ռակի նույն կողմում), և երկու խաղացողներն էլ կարող են գործել հետևի կողմերի առջևից «հետևի խաղի» ժամանակ (որպես գլխավոր ընդունող [6] և ստվերային ընդունող [7], մեկը՝ ռակի յուրաքանչյուր կողմում, կամ երկուսն էլ՝ ռակի/խմբի նույն կողմում): Հինգերորդ-ութերորդ դիրքը անվանվում է թիմի նկատմամբ խաղացողի ունեցած հեռավորության հիման վրա:

### Ճակատայիններ
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ftwins.jpg|աջից|մինի|Ռեգբի լիգան հայտնի է իր ծանր ֆիզիկական խաղով։
Ռեգբի լիգան հայտնի է իր ծանր ֆիզիկական խաղով։

Ճակատայինների երկու պարտականությունները կարելի է բաժանել «նորմալ խաղ» և «սքրամ խաղ»։ Սքրամում հարձակվողի դերի մասին տեղեկությունների համար տե՛ս Ռեգբի լիգայի սքրամ։ Հարձակվողների դիրքերը ավանդաբար անվանակոչվում են սքրամում խաղացողի դիրքի անունով, սակայն հավասար են «նորմալ խաղի» նկատմամբ՝ բացառությամբ կուզերի։ Հարձակվողների դիրքերը ավանդաբար բաշխվում են հետևյալ կերպ.

**Առաջին գծի ճակատայինները** (համարներ 8 և 10) սովորաբար դաշտում ամենամեծ խաղացողներն են։ Նրանք դիրքավորվում են գծի կենտրոնում։ Նրանք կլինեն «հարկադրող», որոնք կխանգարեն հակառակորդին հարձակվել պաշտպանական գծի կենտրոնի վրա, իսկ հարձակման ժամանակ թիմին կհաղորդի թափ՝ ագրեսիվ կերպով գնդակը տանելով դեպի պաշտպանություն։

**Խաղարկողը (հուկերը)** (համար 9) ամենայն հավանականությամբ կխաղա կեղծ կիսապաշտպանի դեր։ Պաշտպանության մեջ հուկերը սովորաբար դասավորվում է գծի կենտրոնում՝ հակառակորդի հենակետային խաղացողների և երկրորդ շարքի խաղացողների դեմ։ Հուկերը պատասխանատու կլինի դաշտի կենտրոնում պաշտպանության կազմակերպման համար։ Հարձակման մեջ որպես կեղծ կիսապաշտպան այս խաղացողը պատասխանատու է խաղը սկսելու յուրաքանչյուր խաղարկումից՝ կամ գնդակը փոխանցելով ճիշտ խաղացողին, կամ հարմար պահերին վազելով կեղծ կիսապաշտպանից։ Կարևոր է, որ խուզարկուն կարողանա շատ լավ փոխանցումներ կատարել։ Ավանդաբար, հուկերները գնդակը «խաղարկում» էին սկրամի ժամանակ։ Խուզարկուները նաև, հավանաբար, ավելի շատ թեքլներ են կատարում, քան դաշտում գտնվող ցանկացած այլ խաղացող։ Խուզարկուն միշտ ներգրավված է խաղում և պետք է շատ լավ ֆիզիկական վիճակում լինի։ Նա պետք է շատ լավ իմանա խաղը և իր շրջապատի խաղացողներին։

**Երկրորդ շարքի հարձակվողները** (համարները՝ 11 և 12): Ժամանակակից երկրորդ շարքը շատ նման է կենտրոնականին և ակնկալվում է, որ կլինի ավելի արագ, ավելի շարժուն և ավելի շատ հմտություններ ունենա, քան հենակետայինը, և կխաղա երեք քառորդների միջև՝ ապահովելով ուժ հարձակման և պաշտպանության մեջ, երբ գնդակը փոխանցվում է թևերին: Լավ երկրորդ շարքի խաղացողները խաղի ընթացքում համատեղում են հենակետայինների և կենտրոնականների հմտություններն ու պարտականությունները:

**«Ազատ» ճակատայինը կամ «կողպեքը»** (համարը 13) միակ հարձակվողն է սկրամի երրորդ (վերջին) շարքում։ Նրանք սովորաբար դաշտի ամենաուժեղ խաղացողներից են՝ ծածկելով ամբողջ դաշտը՝ թե՛ հարձակվողական, թե՛ պաշտպանողական պարտականությունների ժամանակ։ Սովորաբար նրանք խոշոր գնդակով վազորդներ են, որոնք երբեմն կարող են հանդես գալ որպես փոխանցող օղակ կամ հարվածային տարբերակ. հաճախ իրենք ունեն հինգ ութերորդականի հմտություններ և նմանատիպ դեր են խաղում թիմում։

## Ռեգբիի լիգան ամբողջ աշխարհում
Ռեգբիի լիգան խաղարկվում է աշխարհի ավելի քան 70 երկրներում: Պապուա Նոր Գվինեան միակ երկիրն է, որի ազգային մարզաձևը ռեգբի լիգան է։ Չորս երկիր՝ Ավստրալիան, Անգլիան, Ֆրանսիան և Նոր Զելանդիան, ունեն թիմեր, որոնք խաղում են պրոֆեսիոնալ մակարդակով: 45 ազգային հավաքականներ դասակարգված են RLIF-ի կողմից, իսկ ևս 32-ը պաշտոնապես ճանաչված են և չունեն դասակարգում։ Ռեգբիի լիգայի ամենաուժեղ երկրներն են Ավստրալիան, Անգլիան, Նոր Զելանդիան, Սամոան և Տոնգան:

### Աշխարհի գավաթ
Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթը ներկայացուցչական ռեգբիի լիգայի բարձրագույն ձևն է: Մրցույթին մասնակցել են Ավստրալիան, Կուկի կղզիները, Անգլիան, Ֆիջին, Ֆրանսիան, Իռլանդիան, Իտալիան, Ճամայկան, Լիբանանը, Նոր Զելանդիան, Պապուա Նոր Գվինեան, Ռուսաստանը, Սամոան, Շոտլանդիան, Հարավային Աֆրիկան, Տոնգան, ԱՄՆ-ն և Ուելսը: 2021 թվականի Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթը, որը հյուրընկալվել էր Անգլիայում 2022 թվականի հոկտեմբեր և նոյեմբեր ամիսներին, առաջին անգամ միասին անցկացրեց տղամարդկանց, կանանց և անվասայլակով խաղացողների մրցումները։ Մրցույթում նախկինում մասնակցում էր 16 թիմ, սակայն 2026 թվականի Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթի համար մասնակիցների թիվը կրճատվել է մինչև 10։

### Օվկիանիա և Հարավային Խաղաղ օվկիանոս
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Manu_Vatuvei_(26_October_2008).jpg|մինի|Ավստրալիա ընդդեմ Նոր Զելանդիայի 2008 թվականի Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթի խաղարկությունում
**Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան ռեգբիի լիգայի կոնֆեդերացիայի** նպատակն է տարածել ռեգբիի լիգան իրենց տարածաշրջանում՝ այլ կառավարող մարմինների, ինչպիսիք են ARL-ը և NZRL-ը, հետ միասին։ 1908 թվականին Ավստրալիայում ռեգբիի լիգայի ներկայացումից ի վեր, այն դարձել է ամենամեծ հեռուստատեսային սպորտաձևը և Ավստրալիայի 3-րդ ամենաշատ այցելվող սպորտաձևը։ Հարևան Պապուա Նոր Գվինեան երկու երկրներից մեկն է, որի ռեգբի լիգան ազգային սպորտաձև է (Կուկի կղզիների հետ միասին): Ավստրալիայի էլիտար ակումբային մրցաշարում մասնակցում է նաև Նոր Զելանդիայի ամենամեծ քաղաք Օքլենդից թիմ: Ռեգբի լիգան գերիշխող ձմեռային սպորտաձևն է Ավստրալիայի արևելյան նահանգներում՝ Նոր Հարավային Ուելսում և Քվինսլենդում։ Խաղը նաև Տոնգայի գերիշխող սպորտաձևերի շարքում է և խաղացվում է Խաղաղօվկիանոսյան այլ երկրներում, ինչպիսիք են Սամոան և Ֆիջին: Հետազոտողները պարզել են, որ ռեգբի լիգան կարողացել է նպաստել կղզիների զարգացմանը։ Ավստրալիայում, և իհարկե տարածաշրջանի մնացած մասում, ամենամյա «Ծագման նահանգ» շարքը դասվում է ամենատարածված մարզական միջոցառումների շարքին։

### Եվրոպա
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Thomas_Bosc_2013_(1).JPG|մինի|Ֆրանսիան ընդդեմ Նոր Զելանդիայի 2013 թվականի Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթի խաղարկության շրջանակներում՝ «Պարկ դե Սպորտ» մարզադաշտում (Ավինյոն)
**Ռեգբիի լիգայի Եվրոպական ֆեդերացիան** պատասխանատու է Եվրոպայում ռեգբիի լիգայի զարգացման համար։

Անգլիայում ռեգբի լիգան ավանդաբար կապված է եղել Յորքշիրի, Լանկաշիրի և Քամբերլենդի պատմական հյուսիսային շրջանների հետ, որտեղից էլ ծագել է խաղը, հատկապես M62 միջանցքի երկայնքով գտնվող քաղաքներում։ Դրա ժողովրդականությունը նույնպես աճել է այլուր։ 2024 թվականի դրությամբ, տասներկու Սուպեր լիգայի թիմերից միայն երկուսն են գտնվում այս ավանդական շրջաններից դուրս՝ Catalans Dragons-ը և London Broncos-ը։ Միացյալ Թագավորությունից դուրս գտնվող մեկ այլ թիմ՝ Toulouse Olympique-ը, մրցում է բրիտանական ռեգբիի լիգայի համակարգում, չնայած ոչ թե Սուպեր լիգայի ամենաբարձր մակարդակում, այլ երկրորդ մակարդակի Չեմպիոնշիփում։

Սուպեր լիգայի միջին հաճախելիությունը 8000-ից 9500 է։ Սուպեր լիգայի խաղերի միջին հաճախելիությունը 2014 թվականին կազմել է 8365։ 2018 թվականին Սուպեր լիգայի խաղերի միջին հաճախելիությունը կազմել է 8547։ Մեծ Բրիտանիայում ընդհանուր առմամբ ութերորդ ամենատարածված մարզաձևը համարվելով, ռեգբի լիգան Անգլիայում 27-րդ ամենատարածված մասնակցային մարզաձևն է՝ ըստ Sport England-ի հրապարակած տվյալների։ Անգլիայում 16 տարեկան և բարձր տարիքի ռեգբի լիգայի մասնակիցների ընդհանուր թիվը 2017 թվականին կազմել է 44,900։ Սա 39%-ով պակաս է 10 տարի առաջվա համեմատ։ Չնայած մարզաձևը հիմնականում կենտրոնացած է Անգլիայի հյուսիսում, բողոքներ են եղել բրիտանական լրատվամիջոցներում դրա ոչ պատշաճ լուսաբանման վերաբերյալ։ 2017 թվականի Ռեգբիի լիգայի աշխարհի գավաթի եզրափակչի նախօրեին, որտեղ Անգլիան պետք է մրցեր Ավստրալիայի հետ, անգլիական սիրողական ռեգբիի լիգայի մարզիչ Բեն Դոուսոնը նշել է. «Մենք Աշխարհի գավաթի եզրափակչում ենք։ Առաջին անգամ ավելի քան 30 տարվա ընթացքում, և ոչ մի տեղ լուսաբանում չկա»։

Ֆրանսիան առաջին անգամ ռեգբի լիգա է խաղացել դեռևս 1934 թվականին, որտեղ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հինգ տարի առաջ մարզաձևի ժողովրդականությունը մեծացել է, քանի որ ֆրանսիացիները հիասթափվել են ֆրանսիական ռեգբիի միության վիճակից 1930-ականներին։ Սակայն, 1940 թվականի հունիսին Գերմանիայի կողմից դաշնակից ուժերի պարտությունից հետո, հարավում գտնվող Վիշիի ռեժիմը բռնագրավեց ռեգբիի լիգայի իշխանություններին և ակումբներին պատկանող ակտիվները և արգելեց այս սպորտաձևը՝ պատերազմից առաջ Ֆրանսիան կառավարող ձախակողմյան Ժողովրդական ճակատի կառավարության հետ դրա կապի համար։ Սպորտաձևը հանվեց արգելքից 1944 թվականի օգոստոսին Փարիզի ազատագրումից և Վիշիի ռեժիմի փլուզումից հետո, չնայած այն դեռևս ակտիվորեն մարգինալացված էր ֆրանսիական իշխանությունների կողմից մինչև 1990-ական թվականները։ Դրան չնայած, ազգային թիմը մասնակցեց 1954 և 1968 թվականների աշխարհի առաջնությունների եզրափակիչ խաղերին, և երկիրը հյուրընկալեց 1954 թվականի միջոցառումը։

1996 թվականին ֆրանսիական «Պարի Սեն-Ժերմեն» թիմը տասնմեկ թիմերից մեկն էր, որոնք կազմեցին նոր Սուպեր լիգան, չնայած ակումբը լուծարվեց 1997 թվականին։ 2006 թվականին Սուպեր լիգան ընդունեց «Կատալոնս Դրագոնս» թիմին, որը Պերպինյանից էր՝ հարավային Լանգեդոկ-Ռուսիլյոն շրջանից։ Հետագայում նրանք հասան 2007 թվականի «Չելենջ գավաթի» եզրափակիչ և հասան 2008 թվականի Սուպեր Լիգա XIII մրցաշրջանի փլեյ-օֆֆ։ «Դրագոնս»-ի հաջողությունը Սուպեր Լիգայում սկիզբ դրեց ֆրանսիական ռեգբի լիգայի վերածննդին՝ երկրի հարավում, որտեղ տեղակայված են Սուպեր XIII թիմերի մեծ մասը, մարզաձևի նկատմամբ նոր ոգևորությամբ։ Եվրոպայի այլ մասերում խաղը խաղացվում է կիսապրոֆեսիոնալ և սիրողական մակարդակներում։

### Հյուսիսային Ամերիկա
2023 թվականի դրությամբ Հյուսիսային Ամերիկայում պրոֆեսիոնալ ռեգբիի լիգա չկա։ 2017-ից 2020 թվականներին «Տորոնտո Վուլֆփեքը» Հյուսիսային Ամերիկայի միակ ակտիվ պրոֆեսիոնալ ռեգբիի լիգայի թիմն էր, որը մրցում էր Անգլիական ռեգբիի լիգայի համակարգում։ Նրանք իրենց առաջին մրցաշրջանում հաղթեցին 2017 թվականի «Քինգսթոն Փրես» լիգան և արժանացան 2018 թվականի ռեգբիի լիգայի առաջնությանը։ 2019 թվականին «Վուլֆփեքը» արժանացավ Սուպերլիգայի առաջխաղացման, որտեղ մնաց ընդամենը մի քանի ամիս, նախքան համաշխարհային COVID-19 համավարակի պատճառով դուրս գալը։ Նոր սեփականատերը ներկայումս փորձում է վերակենդանացնել ակումբը՝ ԱՄՆ-ի և Կանադայի սիրողական ակումբների դեմ խաղեր անցկացնելով։ Սկսած 2022 թվականից՝ «Օտտավա Էյսսը» պետք է միանար Անգլիական լիգայի բուրգին՝ դառնալով համակարգում միակ կանադական թիմը, այն բանից հետո, երբ «Վուլֆփեքին» մերժվեց վերադառնալ։ Ակումբը հետագայում տեղափոխվեց Փենրին, Քորնուոլ, և այժմ հայտնի է որպես «Քորնուոլ Ռ.Լ.Ֆ.Կ.»։

2021 թվականին Հյուսիսամերիկյան ռեգբիի լիգան հայտարարեց Հյուսիսային Ամերիկայի պրոֆեսիոնալ առաջնություն դառնալու փորձի մասին, որի արդյունքում կանադական «Տորոնտո Վուլֆպակ» ակումբը միացավ մի քանի ԱՄՆ ռեգբիի լիգայի ակումբների, Նյու Յորք Ֆրիդոմին և Քլիվլենդի ռեգբիի լիգային՝ կազմելու լիգայի առաջին մրցաշրջանը: 2022 թվականին նախատեսվում էր Արևմտյան ԱՄՆ-ից մի քանի նոր ակումբների՝ մրցաշարին միանալը, որոնք երբեք չեն խաղացել։ Նոր մրցաշարը հաստատված է Կանադայի ռեգբիի լիգայի կողմից, բայց դեռևս ոչ Միացյալ Նահանգների կառավարող մարմնի կողմից: Դժբախտաբար, չնայած 2021 և 2022 թվականներին անցկացվել են որոշ ցուցադրական խաղեր, NARL-ը լուծարվել էր 2023 թվականին։

### Այլ երկրներ
21-րդ դարի սկզբին այլ երկրներ սկսեցին մրցել միջազգային ռեգբիի լիգայում, Ռեգբիի լիգայի Եվրոպական ֆեդերացիան և Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան ռեգբիի լիգայի կոնֆեդերացիան ընդլայնեցին խաղը՝ ներառելով նոր տարածքներ, ինչպիսիք են Չիլին, Կանադան, Գանան, Ֆիլիպինները, Չեխիան, Գերմանիան, Նիդեռլանդները, Շվեդիան, Նորվեգիան, Իսպանիան, Շրի Լանկան, Հունգարիան, Թուրքիան, Թաիլանդը և Բրազիլիան՝ մի քանիսը նշելու համար։

### Ներքին պրոֆեսիոնալ մրցումներ
Երկու ամենահայտնի լրիվ դրույքով պրոֆեսիոնալ լիգաներն են՝ Ավստրալիայի ազգային ռեգբիի լիգան և Բրիտանական սուպեր լիգան (համապատասխանաբար Նոր Զելանդիայից և Ֆրանսիայից թիմեր ընդգրկելով)։

Մյուս պրոֆեսիոնալ և կիսապրոֆեսիոնալ լիգաներից են Ավստրալիայի Քվինսլենդի գավաթը (որում մասնակցում է Պապուա Նոր Գվինեայից թիմ) և Նոր Հարավային Ուելսի գավաթը, Բրիտանական RFL առաջնությունը և RFL լիգա 1-ը, ֆրանսիական Super XIII-ը և Elite 2-ը։

Պապուա Նոր Գվինեայի ազգային ռեգբիի լիգան գործում է որպես կիսապրոֆեսիոնալ մրցաշար և վայելում է համազգային լրատվամիջոցների լուսաբանում, լինելով երկրի ազգային մարզաձևը։

## Տարբերակներ
Աշխարհում գոյություն ունեն ռեգբի լիգայի հինգ հիմնական տարբերակներ՝ Touch, OzTag, League tag, Nines և Sevens։

Թաչ-ը, ՕզԹեգ-ը և Լիգ Թեգ-ը բոլորն էլ սպորտաձևի ոչ կոնտակտային տարբերակներն են, մինչդեռ Ռեգբի 9-ը և Ռեգբիլիգ 7-ը երկուսն էլ սպորտաձևի կրճատված տեսակներ են (ավելի կարճ խաղաժամանակով և ավելի փոքր թիմերով)։

### Թաչ
Թաչը (հայտնի է նաև որպես թաչ-ֆուտբոլ կամ թաչ-ռեգբի) ռեգբիի լիգայի մի տարբերակ է, որը անցկացվում է Միջազգային Թաչ-Ֆեդերացիայի (FIT) ղեկավարությամբ։ Չնայած այն ունի նմանություններ և պատմություն ռեգբիի լիգայի հետ, այն ճանաչվում է որպես ինքնուրույն սպորտաձև՝ իր տարբերությունների շնորհիվ, որոնք զարգացել են սպորտաձևի գոյության ընթացքում։

Թաչ-ը ռեգբիի լիգայի մի տարբերակ է, որտեղ հակառակորդ խաղացողների խլումները փոխարինվում են թաչ-ով։ Քանի որ թաչ-հպումները պետք է կատարվեն նվազագույն ուժով, հետևաբար թաչ-հպումը համարվում է սահմանափակ շփման սպորտաձև։ Թաչ-հպման սկզբնական հիմնական կանոնները սահմանվել են 1960-ականներին Ավստրալիայի Սիդնեյի Հարավային Սիդնեյի կրտսեր ռեգբիի լիգայի ակումբի անդամների կողմից։

### ՕզԹեգ
ՕզԹագը ռեգբիի լիգայի անհպում տեսակ է և կարող է դիտվել որպես բրիտանական թեգ ռեգբիի տարատեսակ: «Քրոնուլլա Շարքսի» և «Սուրբ Ջորջ Դրագոնսի» Scrum-ի կիսապաշտպան Փերի Հադդոկը այս մարզաձևը ներկայացրել է Ավստրալիայում՝ 1992 թվականին մարզելով «Սեյնթ Ջորջ Ջերսի» Ֆլեգի թիմը: Քրիս Փարքսի հետ միասին նրանք երկուսն էլ այս մարզաձևը տարան մարզադաշտեր ամբողջ Ավստրալիայով մեկ: Այսօր այն խաղում են ավելի քան 200,000 խաղացողներ երկրի կազմակերպված լիգաներում:

### Լիգ թեգ
Լիգայի պիտակը փոխարինում է խլմանը մրցակցի ազդրերին կրվող երկու պիտակներից մեկի հեռացմամբ, որոնք ուղղակիորեն ամրացված են որոշակի Լիգայի պիտակի շորտերին Velcro կպչուն պիտակներով, բայց մնացած ամեն ինչում պահպանվում են ավանդական ռեգբիի լիգայի գրեթե բոլոր մյուս կանոնները (օրինակ՝ ոտքով հարվածելը): Ավելացվել են նաև մի շարք լրացուցիչ կանոններ, որոնք վերաբերում են պիտակի վրա հիմնված խաղի հետ կապված կոնկրետ խնդիրներին:

### Ռեգբի 9
Խաղացվում է թիմում ինը խաղացողով՝ յուրաքանչյուր խաղակեսում ինը րոպե ժամանակով, բացի խաղին նպաստելու համար կատարված կանոնների աննշան փոփոխություններից։

### Ռեգբիլիգ 7
Խաղացվում է թիմում յոթ խաղացողով՝ յուրաքանչյուր խաղակեսում յոթ րոպե ժամանակով, բացի խաղին նպաստելու համար կատարված կանոնների աննշան փոփոխություններից։

## Հաճախելիություն
### Միջազգային
Ռեգբիի լիգայի թեստային խաղերի (միջազգային) ամենաշատ հինգ հանդիսատեսներն են՝

### Ներքին
Ներքին ռեգբիի լիգայի խաղերին ամենաշատ հաճախելիություն ունեցող հինգ հանդիպումները հետևյալն են՝

NRL-ի երկու խաղերը մեկնարկեցին 1999 թվականի NRL մրցաշրջանի 1-ին տուրը։ Ներկայացված թիվը երկու խաղերի համար էլ պաշտոնապես հաշվարկված ընդհանուր հանդիսատեսի թիվն է։

1954 թվականի Չելենջ գավաթի եզրափակչի կրկնախաղի պաշտոնական մասնակցությունը 102,569 էր։ Ոչ պաշտոնական գնահատականներով՝ մասնակցության թիվը հասել է մինչև 150,000-ի, Բրեդֆորդի ոստիկանությունը հաստատել է 120,000-ի։

## Նշումներ


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1895 հայտնություններ
Կատեգորիա:Գնդակով խաղեր
Կատեգորիա:Թիմային մարզաձևեր
Կատեգորիա:Ռեգբի
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի տեսակներ