Չոլիտա լեռնամագլցողներ

**Բոլիվիայի Չոլիտա լեռնամագլցողներ** () կամ **Լաս Չոլիտաս Էսկալադորաս (****),** բոլիվիացի բնիկ՝ այմարա կին լեռնագնացների խումբ։ Չոլիտաները Լատինական Ամերիկայում լեռնագագաթներ են մագլցում։ Նրանք չեն հագնում ժամանակակից լեռնագնացության հագուստ, այլ նախընտրում են իրենց ավանդական հագուստները՝ վառ գունազարդված պոլերա կիսաշրջազգեստներ։ Նրանք կրում են սաղավարտներ և լեռնագնացների կոշիկներ, օգտագործում են կեռիկներ, սառցահատ կացիններ և պարաններ, բայց իրենց սարքավորումները կրում են իրենց մեջքին՝ ավանդական գլխաշորերում։ Խումբը հիմնադրել են 2015 թվականին տեղաբնակ կանայք, որոնց թվում է  Սեցիլիա Լլուսկո Ալանան: Կանայք սերտ համայնքի մաս են, նրանք աշխատում և ապրում են լեռներում: Նրանց ամենահայտնի արշավը տեղի ունեցավ 2019 թվականի հունվարի 23-ին, երբ նրանք դարձել են առաջին այմարա կանայք, որոնք բարձրացել են Ակոնկագուա՝ Ամերիկայի ամենաբարձր լեռը:

## Պատմություն
Չոլիտա լեռնամագլցողները ապրում են Լա Պաս և Էլ Ալտո քաղաքներում, և սովոր են բարձրության պայմաններին: Կանայք 24-50 տարեկան են: Նրանցից շատերը ունեն ընտանիք կամ աշխատանքային կապեր լեռնագնացության հետ Օրինակ, Սեցիլիա Լլ ուսկո Ալանան 8 տարեկանից սկսել է օգնել իր հորը, որը լեռնամագլցողների ուղեցույց է եղել։ Խմբի մյուս անդամներն ունեն ընկերներ, ովքեր լեռնագնացներ են կամ իրենք աշխատել են որպես բեռնակիր կամ խոհարարներ լեռնագնացության արշավախմբերում։ 2015 թվականին Լիդիա Հուայլաս Էստրադայի գլխավորությամբ տասնմեկ Չոլիտաս Էսկալադորաս բարձրացել են Բոլիվիայում գտնվող Հուայնա Պոտոսի գագաթին, որի բարձրությունը 6․088 մետր է։ Նրանք որոշել են լեռներ մագլցել ամբողջ Լատինական Ամերիկայում, չնայած այն հանգամանքին, որ շատերն անընդունելի կամ անհնար էին համարում իրենց համայնքի կանանց համար լեռնարշավորդ լինելը։
մինի|Կին լեռնագնացների խմբի անդամ Լիդիա Հուայլլասը, Բոլիվիայի կանանց օրվան նվիրված միջոցառման ժամանակ (2019)
Չոլիտա բառը  այմարա կանանց նվաստական անվանումն է եղել Նրանց ծաղրում են  իրենց ավանդական հագուստը կրելու համար, խտրականություն են ենթարկել հանրային վայրերում կամ  աշխատանքի ընդունվելուց: Այս բացասական համակառույցներին մարտահրավեր նետելով, լեռնագնացների այս խումբը լեռներ են բարձրանում իրենց ավանդական հագուստով: Այլ չոլիտաներ ևս, ինչպիսիք են մարտական չոլիտաները և սահող  չոլիտաները,  այլ Էքստրեմալ սպորտի միջոցառումների են մասնակցում այմարա կանանց ավանդական հագուստով։

Հուայնա Պոտոսիից հետո խումբը բարձրացել է Ակոտանգո՝ Բոլիվիայի և Չիլիի միջև գտնվող լեռ, Պարինակոտա, Պոմարապի, Իլիմանի և Բոլիվիայի ամենաբարձր լեռ Սաջամա դե Օրուրո, որոնք բոլորը ծովի մակարդակից ավելի քան 6000 մետր բարձր են։ Այժմ խմբի անդամները ուղեկցում են զբոսաշրջիկների իրենց բարձրացումների ժամանակ, որպես կանոնավոր ուղեկցողներ: Նրանք նաև մասնագիտական լեռնամագլցման և անվտանգության դասընթացներ են անցել, որ դառնան արհեստավարժ ուղեցույցներ:

2019 թվականի հունվարի 23-ին, միջազգային վերելքի ժամանակ,Արգենտինայում նրանք բարձրացել են իրենց գրաված ամենաբարձ գագաթը՝ Ակոնկագուա (6,968 մետր)՝  որը Արևմտյան կիսագնդի ամենաբարձր գագաթն է: Այս վերելքը հովանավորել է Բոլիվիայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարությունը։ Արշավը մանրամասնորեն ներկայացված է «Չոլիտաս» փաստավավերագրական ֆիլմում, որը ներկայացվել է Իսպանիայում: 2019 թվականին նրանք սկսել են վարել լեռնամագլցման դասընթացներ նորեկների համար: Չոլիտա լեռնամագլցողները ցանկանում են ինչ-որ պահի բարձրանալ Էվերեստ և մարզվում են, գումար են հավաքում և փնտրում են  այս նպատակին ուղղված աջակիցներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալպինիզմ
Կատեգորիա:Բոլիվիա
Կատեգորիա:Բոլիվիացի կին լեռնագնացներ
Կատեգորիա:Բոլիվիացիներ