Ասունտա Մարեսկա

**Ասունտա Մարեսկա** (), հայտնի է նաև որպես **Պուպետտա Մարեսկա** (, ), իտալացի ֆոտոմոդել և հանցագործ, ակտիվորեն մասնակցել է նեապոլիտանական Կամորայի հանցավոր կազմակերպությանը. Կամորայի առաջին «կնքամայրը»։

Նա կարճ ժամանակով ամուսնացած է եղել Կամորայի դեմք Պասկուալե Սիմոնետտիի հետ։ 1955 թվականի հուլիսի 16-ին Պասկուալեին սպանել է մարդասպանը, իսկ օգոստոսի 4-ին Մարեսկան, որը վեց ամսական հղի էր, գտել և կրակել է ամուսնու մարդասպանի վրա։ Սպանության համար 13 տարի բանտարկություն անցկացնելուց հետո նա շարունակել է իր հանցավոր գործունեությունը ազատ արձակվելուց հետո՝ 1982 թվականին դառնալով իր սեփական հանցավոր խմբի առաջնորդը։ 1986 թվականին նրա ամբողջ ունեցվածքը բռնագրավվել է, և նա չորս տարի անցկացրել է բանտում՝ դատաբժշկական փորձագետ Ալդո Սեմերարիի սպանության մեղադրանքով, նախքան արդարացվելը։

## Վաղ տարիներ
Ասունտա Մարեսկան ծնվել է 1935 թվականի հունվարի 19-ին Նեապոլի հարավում գտնվող Կաստելամարե դի Ստաբիայում։ Նա ունեցել է ևս չորս եղբայր։ Հայրը՝ Ալբերտո Մարեսկա, մաքսանենգ և Կամորայի պարագլուխներից մեկը։ Հորեղբայրը՝ Վինչենցո Մարեսկան, քաղաքը վերահսկող Կամորայի ավազակախմբի առաջնորդը, յոթ տարի ազատազրկման է դատապարտվել իր եղբոր՝ Ջերարդոյի սպանության համար։ Մարեսկա ընտանիքը հայտնի էր «Կայծակնային դանակներ» մականունով (), քանի որ այս ընտանիքի անդամները հմուտ էին ծալովի դանակների օգտագործման մեջ, որոնցով սպանում էին իրենց թշնամիներին։

Ժամանակակիցների պատմությամբ՝ Ասունտան դպրոցում վատ է պահել իրեն և բռնի բնավորություն է ունեցել, մի անգամ այնքան էր ծեծել համադասարանցուն, որ նրան տեղափոխել էին հիվանդանոց, սակայն տուժողը շուտով հետ էր վերցրել ոստիկանություն տված իր ցուցմունքը։ Ավելի ուշ Ասունտան հայտնի է դարձել «Պուպետտա» մականունով (` «տիկնիկ»)՝ իր գրավիչ արտաքինի պատճառով, իսկ 19 տարեկանում հաղթել է «Միսս Ռովելանո» մրցույթում, որը տեղի է ունեցել Նեապոլի մոտ՝ համանուն գյուղում։ Ասունտային մոտեցավ Իտալիայի Պալմա Կամպանիա քաղաքից մի հարուստ և ազդեցիկ գուապո (Կամորայի ղեկավար), որը պաշտոնապես Նեապոլի շուկայում մրգերի և բանջարեղենի վաճառող էր՝ Պասկուալե Սիմոնետտի մականունով, որը որոշ ժամանակ զբաղվում էր ապրանքների (ներառյալ ծխախոտի) մաքսանենգությամբ, բայց ավազակախմբերի հետ մի քանի զինված բախումներից և բանտարկությունից հետո նա փոխել է իր աշխատանքը՝ զբաղվելով մրգերի և բանջարեղենի վաճառքով։ 1955 թվականի ապրիլի 27-ին Պուպետտան և Պասկուալեն ամուսնացել են Պոցցանոյի Սանտա Մարիա եկեղեցում։

## Ամուսնու մահը

Պասկուալե Սիմոնետտին նախկինում սերտորեն համագործակցել է Անտոնիո Էսպոզիտոյի՝ «Կամորայի» մեկ այլ ղեկավարի հետ, որի մականունը «Պոմիլյանոյի Տոտոննո» () էր, և որը Պասկուալեի և Պուպետտայի հարսանիքի քավորն էր։ Սիմոնետին ակտիվորեն ներգրավված էր մրգերի և բանջարեղենի մանր վաճառողների պաշտպանության գործում։ Սակայն 1950-ականներին, ազգային տնտեսական բումի հետևանքով, Նեապոլի կենտրոնում ի հայտ են եկել խոշոր սննդամթերքի մատակարարներ, որոնք գյուղացիներին դուրս են մղել շուկայից և ստիպել իրենց ապրանքները վաճառել շուկայականից ցածր գներով: Այս հարվածը հասցրել է նաև Կամորային, որը կորցրել է իր բաժինը. նրանք կարող էին պաշտպանություն ապահովել միայն մանր գյուղացիներին և առևտրականներին, ինչի կարիքը նրանք խիստ զգում էին: Կամորան ծրագրեր էր մշակել՝ այդ խումբը ազատելու անցանկալի անհատներից, հիմնականում՝ հատկապես ագահներից, ովքեր ցանկանում էին ստանալ իրենց «առյուծի բաժինը»։

Շուտով Սիմոնետիի և Էսպոզիտոյի միջև բացահայտ թշնամանք է սկսվել, որը սկիզբ էր առնում դեռևս այն ժամանակներից, երբ Սիմոնետին բանտարկվել է Էսպոզիտոյին բանալիով ծեծելու համար։ Ազատ արձակվելուց հետո Սիմոնետին հայտնաբերել է, որ Էսպոզիտոն իր բիզնեսը զավթել է։ Ավելին, Սիմոնետիի ազդեցությունը զայրացրել է նաև Կամորայի այլ ազդեցիկ գործիչներին։ 1955 թվականի հուլիսի 16-ի առավոտյան, Մերկատոյի հրապարակի շուկայում, Սիմոնետտին նկատել է, որ իրեն հետևում է մի մարդ, որը հայտնի է որպես «Շոգենավ»՝ իր անկայուն քայլվածքի համար. դա Կառլո Գաետանո Օռլանդոն էր, որին Էսպոզիտոն վարձել էր Սիմոնետտիից ազատվելու համար։ Պասկուալեն հանել է զենքը, բայց Օռլանդոն առաջինն է կրակել։ Վիրավոր Պասկուալեն տեղափոխվել է հիվանդանոց, որտեղ նա մահացել է՝ ոստիկանությանը չտեղեկացնելով, չնայած կնոջը պատմել էր, որ Էսպոզիտոն էր այն սարքել։ Սպանությունը տեղի է ունեցել Գրանդոնե սրճարանի մոտ, և որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ Սիմոնետտիին կրակել են չորս ատրճանակով: Չնայած Պասկուալեն ոստիկանությանը ոչինչ չի ասել, վեց ամսական հղի Մարեսկան մեղադրել է ոստիկանությանը անգործության մեջ՝ մեղադրելով նրանց այն բանի համար, որ նրանք կարող էին հեշտությամբ նույնականացնել կազմակերպչին և ձերբակալել նրան։ Ավելին, սպանության ականատեսները՝ կոշիկ մաքրող տղան, նրա հաճախորդը և նարնջի վաճառողը, հանկարծ սկսել են շփոթված ցուցմունքներ տալ՝ պնդելով, որ չեն հիշում կրակոցների պահը։

## Վրեժ ամուսնու համար
Օգոստոսի 4-ին՝ հարսանիքից հարյուր օր անց և ամուսնու մահից երկու շաբաթ անց, Մարեսկան եղբոր՝ Չիրոյի և վարորդ Նիկոլա Վիստոկկոյի հետ գնացել է Նեապոլ՝ Էսպոզիտոյի հետ հանդիպելու։ Նա կապույտ Fiat 1400-ով ժամանել է Նեապոլի երկաթուղային կայարանի մոտ գտնվող Վիա Նովարա փողոցով, որը մարդաշատ փողոց է, և կանգ է առել ամուսնու սպանության վայրի մոտ։ Էսպոզիտոն այդ պահին սրճարանում էր. Էսպոզիտոյի պահանջը կատարելուց հետո, աղջիկը պայուսակից հանել է Smith & Wesson ատրճանակը, որը լցված էր .38 Special տրամաչափի փամփուշտով, և երկու ձեռքերով բռնած՝ ուղիղ գծով կրակել է Էսպոզիտոյի վրա։ Դատավարության ժամանակ նա բացատրել է, որ ատրճանակը պահել է երկու ձեռքերով, քանի որ վախենում էր վրիպել։ Այլ աղբյուրների համաձայն՝ նա վերցրել է եղբոր ատրճանակը և կրակել Էսպոզիտոյի վրա, որից հետո Չիրոն և Ասունտան փախել են։ Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ ոստիկանությունը Էսպոսիտոյի մարմնում հաշվել է 30 հրազենային վերք։ Մյուսների համաձայն՝ նրան կրակել են 21 անգամ երկու մետր հեռավորությունից, չնայած 2013 թվականին Պուպետտան ասել է, որ ինքը վեց կրակոց է արձակել։

Մարեսկան ձերբակալվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 14-ի վաղ առավոտյան, իսկ 1959 թվականի ապրիլին նա ներկայացել է Նեապոլի քրեական դատարան։ Սպանությունն ու դատավարությունը վերնագրերում հայտնվել են բազմաթիվ թերթերում, և Նեապոլի հասարակությունը բաժանվել է Պուպետտայի կողմնակիցների և հակառակորդների։ Չնայած քննիչները ենթադրում էին, որ Չիրոն կարող էր լինել երկրորդ կրակողը, Մարեսկան դատարանում ցուցմունք է տվել, որ ինքը կրակել է Էսպոզիտոյի վրա և գործել է ինքնապաշտպանության նպատակով՝ վախենալով, որ կարող է լինել Էսպոզիտոյի հաջորդ զոհը։ Դատարանի դահլիճում ներկա հանդիսատեսը ծափահարել է Մարեսկայի խոսքերը, որ եթե նա հնարավորություն ունենար ամեն ինչ փոխելու, միևնույն է, կկրակեր Էսպոզիտոյին։ Մի թերթ նույնիսկ Պուպետտային անվանել է «Հանցագործության դիվա» ()։ Նեապոլի դատավարությունը նշանավորվել է նաև նրանով, որ առաջին անգամ լսումների ժամանակ թույլատրվել է օգտագործել միկրոֆոններ, որպեսզի հանդիսատեսը կարողանար լսել դատավարության մասնակիցների յուրաքանչյուր խոսքը. ավելին, դատարանում տեղի ունեցող ամեն ինչ լսվում էր փողոցից՝ տեղադրված բարձրախոսների շնորհիվ։

Պուպետտան բազմաթիվ ամուսնության առաջարկներ է ստացել, և մեկը նույնիսկ երգ է գրել՝ «Պատվի օրենքը» վերնագրով ()։ Դատարանը կնոջը դատապարտել է 18 տարվա ազատազրկման, ավելի ուշ պատիժը կրճատելով մինչև 13 տարի 4 ամիս։ Պուպետտան ազատ է արձակվել 1965 թվականին՝ ներում շնորհելուց հետո։ Այնուամենայնիվ, Պուպետտայի արարքը նրան հայտնի է դարձրել Կամորայի անդամների շրջանում։ Չիրոն ինքը 12 տարվա ազատազրկման դատապարտվել է Էսպոզիտոյի սպանությանը մասնակցելու համար, իսկ Օռլանդոն, որը կրակել էր Մարեսկայի ամուսնու վրա, դատապարտվել է 30 տարվա ազատազրկման։

## Կամորայի կնքամայր
Բանտում Պուպետտան ծնել է իր առաջնեկին՝ Պասկուալեին։ Ազատ արձակվելուց հետո նա շարունակել է իր հանցավոր գործունեությունը և սկսել հանդիպել թմրավաճառ Ումբերտո Ամմատուրոյի հետ, ով հայտնի էր «Հոգեկան» () մականունով, աջակցելով նրա հանցավոր գործունեությանը՝ թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությանը և զենքի մաքսանենգությանը Նեապոլում: Նա նաև ունեցել է նրա երկվորյակներին՝ Ռոբերտոյին և Անտոնելլային։ 1974 թվականի հունվարին 18-ամյա Պասկուալեն, որը պետք է հանդիպեր Ամմատուրոյին շինհրապարակում, անհետացել է առանց հետքի։ Մարեսկան կասկածում էր Ամմատուրոյին իր որդուն առևանգելու և սպանելու մեջ՝ կարծելով, որ նա որդու մարմինը ցեմենտով է ծածկել, և ուղղակիորեն հարցաքննել Ումբերտոյին տեղի ունեցածի մասին։ Ամմատուրոն պնդել է, որ ինքը բացարձակապես ոչինչ չգիտի Պասկուալեի մահվան մասին։ Մի տարբերակի համաձայն՝ Ամմատուրոն ազատվել է Պասկուալեից, քանի որ վախենում էր նրա՝ Կամորա համակարգում աճելու նկրտումներից, մեկ այլ տարբերակի համաձայն՝ Ամմատուրոն սպառնացել է Պասկուալեին, քանի որ նա հավանություն չէր տալիս իր մոր՝ Ամմատուրոյի հետ համատեղ կյանքին։ Ի վերջո, Ամմատուրոն լիովին արդարացվել է ապացույցների բացակայության պատճառով, և Պուպետտան երբեք չի որոշել ամուսնալուծվել նրանից՝ անհանգստանալով երկվորյակների համար։

1981 թվականին Մարեսկան կասկածվել է Նոր կազմակերպված Կամորա կլանի պարագլուխ Ռաֆայելե Կուտոլոյի վստահելի անձի՝ Չիրո Գալիի սպանության դավադրության մեջ։ Մեղադրողը պահանջել է ցմահ բանտարկություն Պուպետտայի համար, սակայն 1985 թվականին դատարանը նրան լիովին արդարացրել է։ Հաջորդ տարվա փետրվարի 13-ին, երբ արդեն սկսվել էր պատերազմը Նոր կազմակերպչական Կամորայի և Մարեսկայի գլխավորած «Նոր ընտանիքի» միջև, մամուլի ասուլիսում նա պաշտպանել է իր կազմակերպությունը՝ հայտարարելով, որ իր կազմակերպությունը հավաքել է բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են պաշտպանվել Կուտոլոյի ազդեցությունից։ Նա նրան ուղղակիորեն մարտահրավեր է նետել՝ անվանելով «իշխանության մոլուցքով լի խելագար»։ Կուտոլոն մեղադրվել է մաքսանենգ ծխախոտի յուրաքանչյուր խմբաքանակի համար որոշակի հարկ գանձելու մեջ, ինչին Մարեսկայի ներկայացուցիչները կտրականապես դեմ էին։

Նույն թվականին Մարեսկան և Ամմատուրոն, որոնք այդ ժամանակ արդեն ամուսնալուծված էին, ձերբակալվել են դատաբժշկական փորձագետ Ալդո Սեմերարիին խոշտանգելու և սպանելու մեղադրանքով, ով հայտնի նեոֆաշիստ էր և մեղադրվում էր 1980 թվականին Բոլոնիայի երկաթուղային կայարանի ռմբակոծությունը կազմակերպելու մեջ (որը խլել է ավելի քան 80 և վիրավորել 200 մարդու): Ռմբակոծությունից հետո ձերբակալված Սեմերարին ազատ է արձակվել մեկ տարի անց, և 1982 թվականին նրա գլխատված մարմինը հայտնաբերվել է լքված մեքենայի մեջ. կենդանության օրոք Սեմերարին Կուտոլոյին անվանել էր հոգեկան հիվան։ Մարեսկան մինչև կյանքի վերջ հերքել է սպանությունը, սակայն չորս տարի անցկացրել է բանտում, մինչև վերջնականապես ազատ արձակվելը։ Ամմատուրոն, որը սկզբում արդարացվել է, մեկնել է Պերու, որտեղ զբաղվում էր թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, սակայն 1993 թվականին նրան արտաքսել են Իտալիա, և նույն թվականի հունիսին խոստովանել է Սեմերարիի սպանությունը։ Մաֆիան սպանել է Ամմատուրոյի եղբորը՝ վրեժ լուծելով օմերտան խախտելու համար, իսկ Մարեսկան հետագայում Ամմատուրոյի մասին ասել է, որ նա իր համար գոյություն ուներ միայն որպես իր երկու երեխաների հայր, որոնք սիրում էին նրան, բայց ոչ որպես Ումբերտո։

## Կյանքի վերջին տարիներ
Ազատ արձակվելուց հետո Մարեսկան ապրել է Սորենտոյում և Կաստելամարեում։ Նրա ամբողջ ունեցվածքը բռնագրավվել է 1986 թվականին դատարանի որոշմամբ, բացառությամբ Նեապոլում գտնվող երկու հագուստի խանութների, որոնք նա բացել էր երիտասարդ տարիքում՝ բանտից դուրս գալուց անմիջապես հետո։ Նա անընդհատ հրաժարվել է մամուլի հետ հարցազրույցներից՝ պնդելով, որ իր կյանքում չափազանց շատ բան է ասել և որ պետք է «հանգիստ թողնի կենդանիներին ու մեռածներին»։ Միևնույն ժամանակ, Մարեսկան դեռևս հանրության ուշադրության կենտրոնում էր. հայտնի էր, որ իր դուստր Անտոնելան ծանր հիվանդ էր, իսկ 2000 թվականին Մարեսկան մեղադրել է իր ընկերներից մեկին SuperEnaLotto-ում իր շահումները գողանալու մեջ։ 2004 թվականի փետրվարին Ֆուորիգրոտտայում գտնվող նրա բնակարանը հանդիսավոր կերպով հանձնվել է կամավորական քաղաքացիական կազմակերպությանը՝ Նեապոլի իշխանությունների ներկայությամբ, որին ի պատասխան Մարեսկան սպառնացել է բողոքել Իտալիայի նախագահ Կառլո Ազելիո Չամպիին՝ իր ունեցվածքի անօրինական բռնագրավման մասին։

2021 թվականի դեկտեմբերի 29-ին նա մահացել է Կաստելամարե դի Ստաբիա հիվանդանոցում՝ սրտի կաթվածից, իր 87-ամյակից մեկ ամիս առաջ։ Նրան թաղել են Նոր տարվա գիշերը՝ փակ արարողությամբ, քանի որ Նեապոլի ոստիկանությունն ու քաղաքային իշխանությունները արգելել էին հրաժեշտի բաց արարողությունը. մտավախություններ կային Մարեսկայի կողմնակիցների և հակառակորդների միջև զանգվածային կռիվների մասին։

## Պատկերը մշակույթում
* Ֆրանչեսկո Ռոզիի 1958 թվականի «Մարտահրավեր» ֆիլմը հիմնված է Պասկալոնեի և Պուպետտայի կյանքի պատմության վրա։ Գլխավոր դերը խաղացել է Ռոզաննա Շկիաֆինոն։
* 1967 թվականին Պուպետտա Մարեսկան գլխավոր դերը խաղացել է Ռենատո Պարավիչինիի «Պոզիլիպոյի հանցագործությունը» ֆիլմում, որի սցենարը հիմնված էր Պուպետտայի կյանքի իրադարձությունների վրա։ Չնայած Պուպետտային հնչյունավորել է Ռիտա Սավագոնեն, ֆիլմում Պուպետտան կատարել է «O bene mio» երգը, որը գրել է ինքը։
* 1982 թվականին ավարտվել են «Պուպետտա Մարեսկայի գործը» (ռեժիսորներ՝ Մարիսա Մալֆալտի և Ռիկարդո Տորտորա) հեռուստաֆիլմի նկարահանումները, որի գլխավոր դերում էր Ալեսանդրա Մուսոլինիին։ Սակայն այն մեծ էկրան է բարձրացել միայն 1994 թվականին, երբ ցուցադրվել է Rai Tre հեռուստաալիքով. հեղինակներին մեղադրել են գլխավոր հերոսի կերպարը դիտավորյալ աղավաղելու մեջ, սակայն Հռոմի քաղաքացիական դատարանը հանել է բոլոր մեղադրանքները։
* 2013 թվականին Canale 5-ը ցուցադրել է Լուչիանո Օդորիսիոյի «Պուպետտա. Քաջություն և կիրք» մինի-սերիալը, որը ներկայացնում էր Ասունտա Մարիկոյի կերպարը (հիմնված Պուպետտա Մարեսկայի վրա)։ Դերը կատարել է Մանուելա Արկուրին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Իտալացի հանցագործներ
Կատեգորիա:Իտալացի մարդասպաններ
Կատեգորիա:Իտալացի մոդելներ