Անդրեյ Պոչոբուտ

**Անդրեյ Ստանիսլավովիչ Պոչոբուտ** (, ), բելառուս լրագրող, հրապարակախոս և բլոգեր, Բելառուսի լեհերի միության ակտիվիստ և քաղբանտարկյալ։ Amnesty International-ը նրան ճանաչել է որպես խղճի բանտարկյալ։ Սախարովի մրցանակի դափնեկիր է (2025 թվական):

## Կենսագրություն
Պոչոբուտը ծնվել է Բոլշայա Բերեստովիցա քաղաքային տիպի բնակավայրում։ 1993 թվականին եղբոր՝ Ստասի հետ միասին հիմնադրել է Deviation փանկ-ռոք խումբը։ 1998 թվականին ավարտել է Գրոդնոյի Յանկա Կուպալայի անվան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, աշխատել է որպես դասախոս Գրոդնոյի պետական պոլիտեխնիկական քոլեջում, իսկ 2002 թվականին սկսել է աշխատել լրագրության ոլորտում։ 2006 թվականից լեհական «Գազետա Վիբորչա» հրատարակության թղթակից է։ Սիրում է շախմատ խաղալ և սպորտի վարպետի թեկնածու է։

### Քրեական հետապնդում
2011 թվականին Գրոդնոյի շրջանային դատախազությունը լրագրողի դեմ քրեական գործ է հարուցել Բելառուսի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 368-րդ հոդվածով՝ Պոչոբուտի «Գազետա Վիբորչա»-ում, «Բելառուսկի պարտիզան» կայքում և նրա անձնական բլոգում «Բելառուսի Հանրապետության նախագահին վիրավորելու համար»: Ձերբակալվել է 2011 թվականի ապրիլի 6-ին՝ Գրոդնոյից Մինսկ մեկնելիս՝ Բելառուսում իրավիճակը ուսումնասիրող Եվրոպական խորհրդարանի անդամների հետ տեսակոնֆերանսի մասնակցելու համար: Ապրիլի 9-ի երեկոյան, օրենքով սահմանված եռօրյա նախնական կալանքի ժամկետը լրանալուց հետո, Անդրեյ Պոչոբուտին տեղեկացրել են, որ իր կալանքը երկարաձգվել է երկու ամսով: Նախագահին վիրավորելու մեղադրանքին ավելացվել է նաև զրպարտության մեղադրանք:

2011 թվականի հուլիսին դատապարտվել է երեք տարվա ազատազրկման՝ երկու տարվա պայմանական ազատազրկման՝ Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի դեմ զրպարտության մեղադրանքով։ Դատարանը Լուկաշենկոյին «դիկտատոր» անվանելը համարել է զրպարտություն։

Կրկին ձերբակալվել է 2012 թվականի հունիսի 21-ին՝ կրկին Լուկաշենկոյին զրպարտելու մեղադրանքով։ Այս ձերբակալության պատճառը նրա հոդվածներն էին, որոնք նվիրված են եղել Մինսկի մետրոյում տեղի ունեցած ահաբեկչական հարձակման քննությանը, որոնցում նա կարծիք է հայտնել, որ Լուկաշենկոն կարող էր ազդել քննության վրա: 2012 թվականի հունիսի 30-ին ազատ է արձակվել չհեռանալու մասին ստորագրությամբ, իսկ 2013 թվականի մարտին քրեական գործը կարճվել է հանցագործության ապացույցների բացակայության պատճառով։ 2013 թվականի սեպտեմբերին ազատ է արձակվել 2011 թվականի դատավճռով նշանակված պատժից:

Կրկին կալանավորվել է 2021 թվականի մարտի 25-ին՝ Լեհերի միության այլ ակտիվիստների հետ միասին։ 2023 թվականի փետրվարի 8-ին Գրոդնոյի շրջանային դատարանը նրան դատապարտել է 8 տարվա ազատազրկման՝ խիստ անվտանգության գաղութում՝ Բելառուսի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի երկու հոդվածներով՝ 361-րդ հոդվածով (կոչ է անում Բելառուսի Հանրապետության ազգային անվտանգությանը վնաս հասցնելուն ուղղված գործողությունների) և 130-րդ հոդվածով (թշնամության կամ անհամաձայնության հրահրում)։ Մեղադրանքները վերաբերում են նրա հայտարարություններին 1939 թվականին Լեհաստանի դեմ խորհրդային ագրեսիայի մասին «Գազետա Վիբորչա» թերթում հրապարակված իր հոդվածում, որտեղ նա նկարագրել է Բելառուսում 2020 թվականի օգոստոսի 9-ի լույս 10-ի գիշերը տեղի ունեցած հետընտրական բողոքի ցույցերի դաժան ճնշումը, ինչպես նաև 2006 թվականին *«Մագազին Պոլսկի» թերթում* հրապարակված նրա հոդվածին, որը նվիրված է Հայրենի բանակի հրամանատարներից մեկին՝ Օլեչին (Անատոլ Ռադիվոնիկին)։ Իր պատիժը կրում է Նավապոլացկի թիվ 1 ուղղիչ գաղութում։ Հրաժարվում է ներում խնդրել և լքել Բելառուսը։

2025 թվականին վրացի լրագրող Մզիա Ամաղլոբելիի հետ միասին ստացել է Սախարովի անվան մրցանակը:

### Ընտանիք
Ամուսնացած է (կինը՝ Օքսանան), ունի որդի՝ Յարոսլավ և դուստր՝ Յանա:

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Բելառուսներ
Կատեգորիա:Սախարովի անվան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքները Բելառուսում