Ֆրանսիս դը Միոմանդր

**Ֆրանսիս դե Միոմանդր** (), ֆրանսիացի գրող և իսպաներենից ֆրանսերեն հայտնի թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Ֆրանսիս դե Միոմանդրը ծնվել է Տուրեում, Ինդր և Լուար նահանգում, վաճառական Ժիլբեր Դյուրանի և Թերեզա դե Միոմանդրեի ընտանիքում։  Ֆրանսիս դե Միոմանդրը իրեն որպես կեղծանուն վերցրել է մոր ազգանուն։ 1888 թվականին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը ծնողների հետ տեղափոխվել է Մարսել և այնտեղ մնացել մինչև 1898 թվականը՝ սովորելով Մարսելի Սուրբ Իգնատիոս ճիզվիտական քոլեջում։  Ֆրանսիս դե Միոմանդրը ընկերացել է մի խումբ երիտասարդ գրողների հետ 1894 թվականին նրանք հիմնել են Բժշկական ակնարկ ամսագիրը, որտեղ նա հրատարակել է իր առաջին աշխատանքները։  1900 թվականին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հանդիպեց Կամիլ Մոկլերին Սեն-Լեու-Լա-Ֆորում։

1904 թվականին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հրատարակեց իր առաջին գիրքը՝  «Մտքեր և հիշողություններ», երկու հարյուր քսան տպաքանակով։  Ֆրանսիս դե Միոմանդրը համագործակցել է Լե Մերկուրե դե Ֆրանս (Փարիզ), Անտեյ (Բրյուգե) և Կազե ամսագրերի հետ։  Ֆրենսիսը սկսեց նկարներ վաճառել "Բեռնհայմա" կոչվող պատկերասրահում, իսկ ավելի ուշ քարտուղար աշխատեց իր տնօրենի և Ֆելիքս Ֆենեոնի մոտ։ Ավելի ուշ՝ մինչև 1912 թվականը, Ֆրանսիս դե Միոմանդրը զբաղեցրել է Արվեստ և նկարիչներ ամսագրի խմբագրական խորհրդի քարտուղարի պաշտոնը։  1908 թվականին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը ստացել Է Գոնկուրյան մրցանակ «Արվեստը ոգով» վեպի համար։ Ֆրանսիս դե Միոմանդրի վեպերը հարուստ երևակայություն ունեն և զուգորդվում են գրողի իսկական տաղանդի հետ, ով «շատ է ճանապարհորդել»՝  իր  գրասեղանի մոտ նստած։

Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հազարավոր հոդվածներ է գրել ավելի քան երկու հարյուր ամսագրերի և թերթերի համար։  Այս աշխատանքը Ֆրանսիս դե Միոմանդրի ապրուստի հիմնական աղբյուրն էր։  Ժամանակ առ ժամանակ Ֆրանսիս դե Միոմանդրը գրառումներ էր կատարում Նոր ֆրանսիական ակնարկ և  Ինքնագրի ձեռագիր  հրատարակությունների լուսանցքներում, իսկ 1922 թվականից մինչև իր մահը՝ 1959 թվականը, սյունակ էր պահում Նոր գրական տարեգրության մեջ։  Բացի այդ, 1926 թվականից Ֆրանսիս դե Միոմանդրը պարբերաբար գրում էր գրական-քննադատական հոդվածներ և համագործակցում այլ ամսագրերի հետ։  Ֆրանսիս դե Միոմանդրի առաջին քննադատական էսսեները տպագրվել են «Դեմքը»՝ գրքում 1907 թվականին։  Չորս տարի անց Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հրատարակեց էսսեների մեկ այլ ժողովածու։

1918 թվականին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հրատարակել է Խոսե Էնրիկե Ռոդոյի «Ընտրված էջերը», 1921 թվականին՝ Լուիս դե Գոնգորայի «Քսանչորս սոնետ»- ը։  Ֆրանսիս դե Միոմանդրի թարգմանած հեղինակների թվում էին Միգել դե Ունամունոն, Վենտուրա Գարսիա Կալդերոնը, Միգել դե Սերվանտեսը, Միգել Անխել Աստուրիասը, Լիդիա Կաբրերան, Օրացիո Կիրոգան, Բենիտո Պերես Գալդոսը, Էնրիկե Ռոդրիգես Լարետան, Լասկանո Տագեսը, Եվգենիո Դը Օրսեն, Խոակիմ Մարիա Մաչադո դե Ասիսը, Խոսե Մարտին և այլք։ Կան մոտ հիսուն թարգմանված ստեղծագործություններ։

Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հոդվածներ է գրել իսպանական և լատինաամերիկյան բազմաթիվ հրատարակությունների համար։  1946-1956 թվականներին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը եղել է «Մարդիկ և աշխարհը» ամսագրի «Իբերիական գրականություն» բաժնի խմբագիրը։  Ըստ Կլոդ Կուֆոնի՝  ամեն առավոտ Ֆրանսիս դե Միոմանդրը թարգմանում էր տեքստի տասը էջ, իսկ ցերեկը և երեկոյան աշխատում էր քննադատական հոդվածների կամ սեփական գրական ստեղծագործությունների վրա։  Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հեշտությամբ էր գրում, և քննադատների մեծ մասը նշում էին Ֆրանսիս դե Միոմանդրի լեզվի թեթևությունն ու հստակությունը։

Ֆրանսիս դե Միոմանդրը հանդես է եկել նաև որպես սցենարիստ։  1923 թվականին  Ֆրանսիս դե Միոմանդրը գրել է իր համանուն վեպի հիման վրա նկարահանված «Սիրո օթևանը կամ Քեռի Արսենի վերադարձը»  ֆիլմի սցենարը։ 

1908-1911 թվականներին Ֆրանսիս դե Միոմանդրը եղել է «Երկար բեղեր» ակումբում։

## Աշխատանքներ
### Նովելներ

* Գրված է ջրի վրա,  Գոնկուրյան մրցանակ (1908 թվական),
* Վալաշի արքայազն Իվան Դանուբսկոյի հրաշալի արկածները (1909 թվական),
* Քամի և փոշի, (1909 թվական),
* Միամիտ (1910 թվական),
* Լավ արևի տակ, տեսարաններ Պրովանսալ կյանքից (1911 թվական),
* Սիրամարգի նահանջը (1911 թվական),
* Գազել (հուշեր կրիայի մասին) (1910 թվական),
* Միամիտ (1911թվական),
* Պիեռ Պոնսի պատմությունը, զգացմունքային տիկնիկ, վեպ երեխաների համար (1912 թվական),
* Սիրո և քաղցրահամ ջրի մասին (1913 թվական),
* Թերեզա Բոշանի Արկածները (1913 թվական),
* Ոսկե հորթը և կատաղած կովը (1917 թվական),
* Անգլիական մնջախաղ (1918 թվական),
* Նստակյաց մարդու ճանապարհորդությունները (1918 թվական),
* Սիրո խրճիթը կամ Քեռի Արսենի վերադարձը (1919 թվական),
* Ժենևիևի Հարսանիքը (1920 թվական),
* Սերը ձիթենիների տակ (1921 թվական),
* Խլուրդներ (1922 թվական),
* Այս Փոքրիկ Պարոնայք (1922 թվական),
* Սենտիմենտալ Ճչացողը (1923 թվական),
* Նավաբեկություն (1924 թվական),
* Աղջիկը պարտեզում, չհրապարակված վեպ (1924 թվական),
* Հեքիաթներ բյուրեղյա զանգերի մասին (1925 թվական),
* Ոսկե բոնբոներկա (1925 թվական),
* Ստվեր ու սեր։ Ամաչկոտ մարդու օրագիր. (1925 թվական),
* Մազուլիպատամի Ռաջա (1926 թվական),
* Սեր (1926 թվական),
* Օլիմպոսը և նրա ընկերները (1927 թվական),
* Սիրային զբոսանքներ (1928 թվական),
* Պասսի-Օտեյ կամ հին ջենթլմեն հրապարակում։ Ներքին մենախոսություն, (1928 թվական),
* Գրասի Արևը (1929 թվական),
* Բարոկկո (1929 թվական),
* Երիտասարդը պալատներից (1929 թվական),
* Նահապետ (1919 թվական),
* Պրոսպերոյի իմաստունի կյանքը (1930 թվական),
* Պաղպաղակի Խաղեր (1930 թվական),
* Ռուսական հոգիներ 1910թվական, (1931 թվական),
* Բլանդինի Մոլորությունները (1932 թվական),
* Ծովային առյուծ, սեր և ծովային արաբեսկի։ Նվիրվում Է Բլեզ Սենդրարին, (1933 թվական),
* Զոմբիներ (1935 թվական),
* Չինական կաբինետ (1936 թվական),
* Աստղային Ուղղություն (1937 թվական),
* Ներխուժում դրախտ (1937 թվական),
* Արիադնայի Թելը (1941 թվական),
* Դռներ (1943 թվական),
* Փախածները (1943 թվական),
* Մարգիլենայի Այգիները (1943 թվական),
* Ջրարջը և մետրդոթելը (1944 թվական),
* Գարնանածաղիկը և հրեշտակը (1945 թվական),
* Բուրիդանի Էշը (1946 թվական),
* Գիտաժողով (1946 թվական),
* Հանդիպումներ գիշերը (1954 թվական),
* Կոլումբոսի Ձուն (1954)
* Աորասիա (1957թվական),
* Կապրիզներ (1960)։

### Պոեզիա
* Մտորումներ և հուշեր (1904 թվական),
* Սամսարա (1931 թվական)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Internet Archive author |sname=Francis de Miomandre

 
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ