open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ռուս-թուրքական համատեղ մոնիթորինգային կենտրոն

[300px|thumb|Ռուս-թուրքական համատեղ մոնիթորինգային կենտրոնը [Քիյամադինլի գյուղի մոտ։]]
**Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտում հրադադարի ռեժիմի և ռազմական բոլոր գործողությունների վերահսկողության ռուս-թուրքական համատեղ կենտրոն** (, ), Լեռնային Ղարաբաղում հրադադարի վերահսկողության մոնիթորինգային կենտրոն, որն ստեղծվել է Թուրքիայի և Ռուսաստանի կողմից։ Կենտրոնի հիմնական նպատակը հանդիսանում է Ադրբեջանի, Հայաստանի և Ռուսաստանի առաջնորդների՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ին ստորագրված եռակողմ հայտարարության կետերի և բոլոր պայմանավորվածությունների իրագործման վերահսկողության իրականացումն է։

Կենտրոնի ընդհանուր մակերեսը կազմում է մոտ 4 հեկտար։ Տարածքում գտնվում է 65 ծառայողական տարածք, աշխատասենյակներ և բնակելի սենյակներ։

## Պատմություն
2020 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ռուսաստանի և Թուրքիայի պաշտպանության նախարարներ Սերգեյ Շոյգուն և Հուլուսի Աքարը ստորագրել են Արցախում Համատեղ մոնիթորինգային կենտրոնի ստեղծման փոխըմբռնման հուշագիրը։

Նոյեմբերի 16-ին Թուրքիայի կառավարությունը Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովին ներկայացրեց Արցախում խաղաղապահների տեղակայման մասին առաջարկը։ Դեկտեմբերի 2-ին Թուրքիայի ազգային պաշտպանության նախարար Հուլուսի Աքարը հայտարարել է, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի կառավարությունները պայմանավորվել են և որ համատեղ կենտրոնը գտնվում է կառուցման փուլում։

2021 թվականի հունվարի 30-ին Աղդամի շրջանի տարածքում, Քիյամադանլի գյուղի մոտ, կայացել է Ռուս-թուրքական համատեղ մոնիթորինգային կենտրոնի բացումը։

## Տես նաև
* 44-օրյա պատերազմ
* Արցախում հրադադարի մասին հայտարարություն (2020)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Türkiyə-Rusiya Birgə Monitorinq Mərkəzi bu gündən etibarən fəaliyyətə başlayır - MN 
* Qarabağda atəşkəsə nəzarət edəcək Rusiya-Türkiyə Birgə Monitorinq Mərkəzinin fəaliyyəti - İŞ VAXTI

Կատեգորիա:44-օրյա պատերազմ
Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական հարաբերություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանա-թուրքական հարաբերություններ
Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական հարաբերություններ
Կատեգորիա:Հայ-ռուսական հարաբերություններ
Կատեգորիա:Հայ-թուրքական հարաբերություններ
Լուիս Էդվարդ Էլիասբերգ

**Լուիս Էդվարդ Էլիասբերգ** (, ), ամերիկացի ֆինանսիստ և դրամագետ։

## Հավաքածու
Որպես Բալթիմորի բնիկ, նա առավել հայտնի է դրամագիտական համայնքում՝ Միացյալ Նահանգների մետաղադրամների պատմության մեջ միակ ամբողջական հավաքածուն ունենալով, ով հատուկ ուշադրություն է դարձնում հնարավորինս լավագույն վիճակում գտնվող մետաղադրամներին։  Թեև հավաքածուն իսկապես «ամբողջական» չէր ըստ ժամանակակից չափանիշների (օրինակ, այն չի տարբերակում պրուֆները () և շրջանառության հատումները, ինչպես դա անում են ժամանակակից կոլեկցիոներների և հավաքածուների գրանցամատյանների մեծ մասը, և շտամպի փոփոխությունները չեն ընդգծվում), այն շարունակում է մնալ մինչ օրս ԱՄՆ-ի ամենաընդգրկուն դրամագիտական հավաքածուն։
մինի|Էլիասբերգի նմուշ 1913 թվականի ազատության գլխի տեսքով նիկելը
Բացառություններ չկային մինչև 1849 թվականը, երբ ինչ-որ մեկը երկգլխանի արծիվը համարեց () մետաղադրամ։ Այն համարվել է մետաղադրամի նմուշ և միայն երկու օրինակ է պատրաստվել․ մեկը ցուցադրվել է Սմիթսոնյան ինստիտուտում (), իսկ մյուսը նվիրվել է այն ժամանակվա ֆինանսների նախարար Ուիլյամ Մ. Մերեդիտին, որի հետագա գտնվելու վայրն անհայտ է։ Նախկինում ոչ ոք երբևէ չի կատարել մետաղադրամների հավաքման նման սխրագործություն և, հավանաբար, ոչ ոք այլևս չի անի դա։ Կար մեկ կամ երկու մետաղադրամ, որոնք անհայտ էին նրա հավաքածուի համալրման պահին ու հայտնաբերվել են ավելի ուշ։
մինի|1933 երկգլխանի արծիվը
Էլիասբերգի հավաքածուի ամենավառ ցուցանմուշներից մի քանիսը ներառում են 1913 թվականի ազատության գլխի տեսքով նիկելը (), որը հայտնի է որպես «Էլիասբերգի նմուշ»։ Ավելի ուշ՝ 2007 թվականի ապրիլի 25-ին, մետաղադրամը գնվեց անանուն կալիֆոռնիացի կոլեկցիոների կողմից՝ 5 միլիոն ԱՄՆ դոլարով։ Մյուսը 1873 թվականի առանց նետի ազատության նստած () տասը ցենտի արժողությամբ արծաթադրամն է։ Այս մետաղադրամն ուշագրավ է նաև նրանով, որ եղել է վերջին մետաղադրամը, որն անհրաժեշտ էր Էլիասբերգի հավաքածուն համալրելու համար։

Մի ժամանակ նա ուներ 1933 թվականի 20 դոլար արժողությամբ ոսկե մետաղադրամ (մասնավոր կոլեկցիոներներին պատկանող երեք մետաղադրամներից մեկը, որ հայտնի էր այդ ժամանակ, ներառյալ Եգիպտոսի թագավոր Ֆարուկը ()): Իմանալով, որ կառավարությունը կարծում է, որ մետաղադրամներն օրինականորեն չեն թողարկվել դրամահատարանի կողմից և հետ է կանչում դրանք, պարոն Էլիասբերգը 1952 թվականին կամավոր վերադարձրեց իր մետաղադրամը կառավարությանը՝ առանց փոխհատուցման։ 2011 թվականի հուլիսին ԱՄՆ շրջանային դատարանի երդվյալ ատենակալների դատարանը որոշում կայացրեց, որ տասը այլ 1933 թվականի երկգլխանի արծիվները, որոնք հաստատվել են որպես տիկին Ջոան Լանգբորդի () սեփականություն, ապօրինաբար ձեռք են բերվել Իսրայել Սվիթի () կողմից և հանդիսանում են Միացյալ Նահանգների կառավարության սեփականությունը։ Այս որոշումն ուժի մեջ է մտել հաջորդ տարվա օգոստոսին։

Մետաղադրամներ հավաքող հասարակությանը համապատասխան, որը նրա մասին իմացավ Լայֆ () ամսագրի հոդվածից, առատաձեռն ու բանիմաց Էլիասբերգը «Դրամագիտական Պատկերասրահ» ամսագրի կողմից արժանացել է հատուկ մրցանակի՝ իր եզակի ձեռքբերման շնորհիվ։

Ավելի ուշ նա իր հավաքածուն բաժանեց իր երկու երեխաների միջև, ովքեր այն առանձին-առանձին վաճառեցին երեք խորհրդանշական աճուրդներում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի հավաքորդներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆինանսիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամագետներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Դմիտրի Դորլիակ

**Դմիտրի Լվովիչ Դորլիակ** (, ), խորհրդային դերասան։ Երգչուհի Նինա Դորլիակի եղբայրը։

## Կենսագրություն
Դմիտրի Դորլիակը ծնվել է 1912 թվականի մարտի 14-ին։ Սերում է ֆրանսիացի ազնվականների տոհմից, որոնք Հեղափոխության ժամանակ փախել են Ռուսաստան։ Հայրը՝ Լև Դորլիակը (1875-1914), Ռուսական կայսրության պետական բանկի ղեկավարներից էր, իսկ մայրը՝ Քսենյա Նիկոլաևնան (ծնվ.՝ Ֆելեյզեն, 1881-1945), Մարիա Ֆեոդորովնայի պալատի ազնվական օրիորդ, օպերային երգչուհի էր։ Սովորել է Պետրիշուլեում։ Մոր՝ Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո, բնակվել է Արբատ փողոցի վրա գտնվող № 30/3 տանը։

Ավարտել է թատերական դպրոց։ 1928-1938 թվականներին աշխատել է Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնում։ Ատլետիկ կազմվածքի շնորհիվ համարվել է մոսկովյան բեմի ամենագեղեցիկ տղամարդը։

«Փարիզի արշալույսները» ֆիլմի նկարահանման ժամանակ սիրավեպ է սկսել դերասանուհի Անտոնինա Մաքսիմովայի հետ։ Նրանց բաժանումը մեծ աղմուկ է հանել «Կինո» ամսագրում լույս տեսած «Վախթանգովի թատրոնի գռեհկամիտը» () հոդվածի պատճառով։ Արդյունքում Կինեմատոգրաֆի գլխավոր վարչության պետ Բորիս Շումյացկին հրահանգել է «բարոյազուրկ» դերասանին չընդգրկել նոր կինոնախագծերում։

Անդրբայկալում հյուրախաղերի ժամանակ Դորլիակը հիվանդանում է որովայնային տիֆով, որի հետևանքով մահանում է 1938 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Իրկուտսկում՝ 26 տարեկան հասակում։

Որդին՝ Դմիտրին (1937-2018), նախքան Ֆրանսիա ներգաղթելը, հանդես է եկել Մոսկվայի տարբեր թատերախմբերում։ Մեծացել է դաշնակահար Սվյատոսլավ Ռիխտերի ընտանիքում, որոնց մասին գիրք է գրել։ Նինա Դորլիակի և ամուսնու՝ Սվյատոսլավ Ռիխտերի մահվանից հետո ժառանգել է Մոսկվայի մարզում գտնվող նրանց ամառանոցը։ Մահացել է 2018 թվականին Փարիզում՝ 81 տարեկան հասակում։

## Դերերը թատրոնում

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Իրկուտսկ քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 18 մահեր
Իլյա Պետրով

**Իլյա Պետրով** (, ), բուլղարացի գեղանկարիչ, դիմանկարիչ, մանկավարժ, պրոֆեսոր, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1971)։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր (1953, 1961, 1971)։

## Կենսագրություն
Գեղանկարչություն է սովորել Սոֆիայում և Մյունխենում։ Վերապատրաստվել է Գերմանիայում, Իտալիայում և Ֆրանսիայում։
1940 թվականից դասավանդել է Սոֆիայի գեղարվեստի ակադեմիայում,  եղել է ակադեմիայի ռեկտորի տեղակալ։ 1971 թվականին ընտրվել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։

Պետրովը Բուլղարիայի գեղանկարչության ականավոր վարպետներից է։ Ստեղծել է իր ժամանակակիցների մի շարք դիմանկարներ (Դորա Գաբե, Նիկոլայ Ռայնով, Լյուդմիլա Ստոյանով և այլն)։ Պատմական և հեղափոխական թեմաներով նրա նկարները բնութագրվում են իրենց ճնշող պաթոսով, արտահայտիչ լակոնիզմով և կոլորիտի զսպվածությամբ («Մահապատիժ», 1954, «Պարտիզանական երգ», 1959, երկուսն էլ գտնվում են Գեղարվեստի ազգային պատկերասրահում, Սոֆիա)։ Որպես նկարիչ՝ Իլյա Պետրովը մասնագիտացել է ոչ միայն հաստոցային գեղանկարչության սյուժետային և թեմատիկ կոմպոզիցիաների ոլորտում։ Նա ստեղծել է նաև մի շարք գործեր մոնումենտալ և դեկորատիվ ժանրում («Սեպտեմբերի իննը» որմնանկարը Սոֆիայի «Դիմիտր Բլագոև» կինոթատրոնում, 1947)։ Պետրովը եղել է փորձառու գծագրիչ (գրաֆիկական ցիկլեր, դիմանկարներ, գծանկարների շարք «Իսպանիա», 1939), զբաղվել է նաև քանդակագործությամբ։

Մահացել է 1975 թվականին Սոֆիայում։

## Հիշատակ
Ներկայումս Իլյա Պետրովի անունն է կրում Սոֆիայի Գեղարվեստի ազգային գիմնազիան։

## Ճանաչում

Նկարիչը երեք անգամ արժանացել է Դիմիտրովի անվան մրցանակի՝ 1953, 1961 և 1971 թվականներին։

Նրա նշանավոր աշակերտներից է եղել Լիկա Յանկոն։

## Գրականություն
* Божков, А. Илия Петров. — София, 1972.
* Босилков, Св. Илия Петров. — София, 1955.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* СВОБОДАТА ДА ПРИСЪСТВАШ — ИЛИЯ ПЕТРОВ (1903—2003)
* Работы художника

Կատեգորիա:Բուլղարացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Իրանա-եմենական հարաբերություններ

**Իրանա-եմենական հարաբերություններ**, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Իրանի և Եմենի միջև։

## Պատմություն
1960-ական թվականներին իրանցի շահ Մոհամմադ Ռեզա Փահլավին այդ երկրում քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ աջակցել է Եմենի ռոյալիստներին, օգնելով նրանց ֆինանսապես և սպառազինությունների մատակարարմամբ։

1980-ական թվականներին Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը լավ հարաբերություններ է հաստատել Եմենի հետ իրանա-իրաքյան պատերազմի ավարտից հետո։ 1990-ական թվականների սկզբին Իրանը կրոնական ուսումնական հաստատություններում ուսուցանում էր Եմենի հուսիթ ուսանողներին։ Այս ուսանողների թվում էր Հուսեյն Բադրուդդին Ալ-Հուսին, որը հետագայում առաջնորդեց Եմենում հուսիտների ապստամբական շարժումը տեղական կառավարության դեմ։ 2012 թվականին Եմենի նախագահ Ալի Աբդուլլահ Սալեհը հրաժարական տվեց երկրում չդադարող բողոքի ակցիաների ազդեցության տակ, եւ իրանցի պաշտոնյաները սկսեցին գաղտնի օգնություն ցուցաբերել հուսիթներին։

2013-ի հունվարին Եմենի զինվորականները, USS Farragut-ի (DDG-99) աջակցությամբ, Եմենի ափերի մոտ գրավեցին իրանական Dau նավը, որում գտնվում էին չինական QW-1 դյուրակիր զենիթահրթիռային համալիրը։ Դրանից հետո իրանա-եմենի հարաբերությունները վատթարացան, քանի որ Իրանը հերքեց եմենցիների մեղադրանքները, որ Դաու-ի վրա գտնվող դյուրակիր զենիթահրթիռային համալիրները նախատեսված էին շիա ապստամբների համար։ Նավակի ուղին Իրանի նավահանգստից մինչև Եմեն հետեւել են ԱՄՆ Զինված ուժերի ներկայացուցիչները, նավի գրավման գործողությունը ծրագրել էին ամերիկացի զինվորականները։

2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Եմենի կառավարությունը հայտարարել Է Իրանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունները խզելու մասին՝ Եմենի նախագահ Աբդ Ռաբբու Մանսուր Հադիի դեմ պայքարում վերջին շիա ապստամբ հուսիներին աջակցելու պատճառով։ Այնուհետև Եմենի կառավարության ներկայացուցիչը հերքել Է Իրանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների խզումը և ասել, որ նման հարց օրակարգում չկա։ Սակայն երկրների միջեւ հարաբերությունները լրջորեն վատթարացել են նաև այն պատճառով, որ իրանական սուզանավերն ու ռազմանավերը մարտական հերթապահության մեջ են գտնվում Եմենի ափերի մոտ (Ադենի ծոցում և Կարմիր ծովում), Իրանի պնդմամբ՝ ծովահենության դեմ պայքարի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եմենի երկկողմ հարաբերություններ
Կատեգորիա:Իրանի երկկողմ հարաբերություններ
Tiny Wings

**Tiny Wings**, iOS օպերացիոն համակարգի համար նախատեսված համակարգչային խաղ, որը մշակվել է գերմանացի ծրագրավորող Անդրեաս Իլիգերի կողմից, 2011 թվականի փետրվարի 18-ին։ Թողարկումից կարճ ժամանակ անց, խաղը զբաղեցրել է App Store առաջին հորիզոնականը։  2011 թվականին այն համարվել է iPhone-ի համար նախատեսված լավագույն խաղ կոչմանը։ Խաղը ներբեռնվել է 10․5 միլլիոն անգամ iPhone-ի և 1․8 միլլիոն անգամ iPad-ի համար։

## Գեյմփլեյ
Tiny Wings խաղում, խաղաողը ղեկավարում է մի թռչնի, որի թևերը շատ փոքր են թռչելու համար։ Խաղի նպատակն է՝ օգտագործելով բլուրները հավաքել արագություն և թռչել, որքան հնարավոր է ավելի հեռու։ Սա արվում է էկրանին հպման միջոցով՝ դրանով, իսկ ստիպելով թռչնին կատարել անկում։ Խաղի ընթացքը ապահովում է հպումների միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ժամանակին օգտագործել բլուրները՝ արագություն հավաքելու համար։ Խաղում հասանելի են հատուկ առաջադրանքներ, որոնք անհրաժեշտ է կատարել միավորներ հավաքելու և թռչի բույնը թարմացնելու համար։ Այս առաջադրանքները կատարվում են տարբեր խաղային աշխարհներում՝ հավաքելով առավելագույն միավորներ կամ կատարելով որոշակի գործողություններ խաղի ընթացքում։ Խաղի տեսանելի էֆֆեկտները թարմացվում են հաջորդաբար, դրանով իսկ խաղացողն ամեն օր հանդիպում է նոր էֆֆեկտների։ Խաղում հասանելի նաև այլ տարբերակ, որը թույլ է տալիս մրցել երեք այլ թռչունների հետ, որոնք կառավարվում են արհեստական բանականությամբ։ 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Apple App Store

Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Արթուր Գորոյան

**Արթուր Գորոյան** - Հայաստանը միջազգային մրցումներում պաշտոնապես ներկայացնող հայ ավտոարշավորդ։ Տոկունության մրցավազքի բազմակի հաղթող։ 2023 թվականի "6 Hours of Abu Dhabi", 2022 թվականի 24 Hours of Dubai մասնակից Audi R8 GT3 EVO-ով։ NLS-ի բազմակի դիմացկունության մեդալակիր Նյուրբուրգրինգում 2012-ից 2022 թվականներին։ Բևեռային դիրք 24 Hours of Nürburgring 2016 թվականին, լավագույն արդյունքը 4-րդ հորիզոնականում։ Լեգենդար ամենօրյա 24 ժամ Նյուրբուրգրինգ մարաթոնի բազմակի մասնակից։ RCN առաջնության բազմակի հաղթող Նյուրբուրգրինգում։ REC-ի (Ռուսաստանի դիմացկունության առաջնություն) առաջին փուլի հաղթող իր դասարանում։ SWS Karting Championship 24 Hours of Dubai-ի բազմակի մասնակից 2008-2012թթ. Ներկայումս սեփական մրցարշավային թիմի՝ Goroyan RT-ի օդաչու է։

## Կենսագրություն և կրթություն
Գորոյան Արթուրը ծնվել է 1988 թվականի ապրիլի 25-ին Վրաստանի Նինոծմինդա քաղաքում, հայ ընտանիքում։

2004 թվականին ավարտել է Արմավիր քաղաքի միջնակարգ դպրոցը։

2007 թվականին ավարտել է Մոսկվայի տեխնիկական ուսումնարանը համակարգչային համալիրների, համակարգերի և ցանցերի մասնագիտությամբ։

2011 թվականին ավարտել է Մոսկվայի տնտեսագիտության, վիճակագրության և ինֆորմատիկայի ինստիտուտը (MESI)՝ ստանալով տնտեսագիտության կիրառական ինֆորմատիկա մասնագիտությամբ։

2011 թվականին ավարտել է Եվրասիական բաց համալսարանը՝ ստանալով տնտեսագիտության վիճակագրության որակավորում, հեռակա։

2012 թվականին խորացված վերապատրաստում Ֆրանկֆուրտի համալսարան տնտեսագիտության ֆակուլտետում, որը շնորհեց որակավորված ներդրողի կարգավիճակ՝ դիպլոմով։

## Մրցավազք
Նա սկսեց կարթինգով զբաղվել 2008 թվականին Forza karting ակադեմիայում՝ գլխավոր մարզիչ, ռուս մրցարշավորդ Սերգեյ Բալդինի գլխավորությամբ, MIKS-ի մի քանի առաջնություններից հետո նա շարունակեց իր կարիերան որպես կարտի վարորդ SWS 24 Hours of Dubai-ում՝ մրցելով նման օդաչուի հետ ինչպիսին է Ֆերնանդո Ալոնսոն

Քարտինգից հետո նա շարունակեց իր կարիերան VLN Endurance Championship-ում (NLS) աշխարհի ամենադժվար և վտանգավոր ուղու վրա՝ Նյուրբուրգրինգ։

Մի քանի ելույթներից հետո Գերմանիայի ավտոսպորտի ֆեդերացիայի (DMSB) կողմից ստացել է 24-ժամյա Նյուրբուրգրինգ մարաթոնի ընդունելություն-հրավեր։

Բացարձակ մուտքը վազքուղի ստանալուց հետո, առանց մեքենաների հզորության և մրցավազքի ժամանակի սահմանափակումների, նա սկսեց համագործակցել տարբեր թիմերի հետ, գործարանային աջակցություն ստացավ նախ OPC-ից (Opel performance center), հետո Aston Martin Lagonda հետո Audi Sport։

Նա ունի Նյուրբուրգրինգի ավելի քան 1000 շրջան և ոսկե ուղու արտոնագիր։

Լավագույն շրջանի հաղթող յուրաքանչյուր մրցավազքում, որին նա մասնակցել է 7 տարի 2014-ից 2022 թվականներին։

Formula Renault 2.0, 3.5 բանաձևերի թեստերի հաճախակի մասնակից։ Ֆորմուլա 3 Իսպանիա.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Իտալիայի մրցաշարում 3 հայ ավտոարշավորդ կունենանք. Արթուր Գորոյան
Իմ սերը երրորդ կուրսում

**«Իմ սերը երրորդ կուրսում»** (, ), 1976 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Յուրի Բորեցկին Միխայիլ Շատրովի սցենարի հիման վրա, որը հիմնված է նրա «Պրժևալսկու ձին» (, 1972) պիեսի վրա։ Ֆիլմում առաջին անգամ հնչել է Պախմուտովաի և Դոբրոնրավովի «Как молоды мы были»  երգը։

Ֆիլմը համարվում է կուլտային շինարարական ջոկատների շրջանում, դրա դիտումը դարձել է ռուսական ուսանողական ջոկատների մասնակիցների ավանդույթ։

## Սյուժե
Ուսանողական շինարարական ջոկատը իր աշխատանքային կիսամյակում գալիս է պետական  տնտեսություններից մեկը՝ դպրոց կառուցելու համար։ Սակայն ջոկատի անդամների միջև վեճ է առաջանում, թե ինչպես ապրել և աշխատել՝ «կոմունայի», թե «բրիգադի» սկզբունքով... Կոնֆլիկտ է ծագում ջոկատի ղեկավարի (որը եկել է գումար վաստակելու) և ջոկատի կոմիսարի  (անուղղելի ռոմանտիկ կոմերիտական) միջև։

## Դերերում
* Անուարբեկ Մոլդաբեկով - Սատաև պետական տնտեսության տնօրեն
* Նատալյա Գոլովկո - Մարիա Սկրյաբինա
* Տիմոֆեյ Սպիվակ - Ալեքսեյ Նեստերով, կոմիսար
* Ալեքսեյ Շեյնին - Անդրեյ Իկոննիկով, ղեկավար
* Գալինա Բորիսովա - Սիլիկ
* Ասկար Կարաբաև - Ժենիս Սապարգալիև
* Միխայիլ Ժիրով - Յուրի Կլեպիկով
* Ալեքսեյ Մոկրոուսով - Ստաս Վիշնևսկի
* Վիկտոր Կոնոշենկով - Եգոր Բեկլեմիշև
* Նատալյա Պոտապովա - Տանյա
* Վյաչեսլավ Մոլոկով - Մաքս Բուբենչիկով
* Ալեքսանդր Մուսախանով - Գարիկ Ակոպով
* Նատալյա Սանկո - Լիկա Կոզաչենկո
* Անատոլի Միշչենկո - Վադիմ Անտիմիրով
* Օլգա Նաումենկո - Օլյա Բաննիկովա
* Վլադիմիր Երյոմին -Պավլիկ Գվոզդև
* Դրվագներում՝ ենտայ Ուտեպբերգենով, Նուրմուխան Ժանտուրին, Ասանալի Աշիմով և այլք։

## Երաժշտություն
Ֆիլմում հնչում են Պախմուտովայի և Դոբրոնրավովի «Яростный стройотряд» և «Как молоды мы были» երգերը (վերջինս հնչում են առաջին անգամ)։ Երկու երգերն էլ կատարել է Ալեքսանդր Գրադսկին, և նրա կատարումը ձայնագրվել է «Մելոդիա» ընկերության՝ մեկ տարի անց թողարկված սկավառակի վրա, այնուամենայնիվ, «Как молоды мы были» երգը, որը հնչում է ֆիլմի եզրափակչում նրա կատարմամբ, նախնական լուսագրերի ընթացքում հնչում է Ելենա Կամբուրովայի կատարմամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Моя любовь на третьем курсе // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 258

## Արտաքին հղումներ
* «Իմ սերը երրորդ կուրսում»  // Ղազախֆիլմ

Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ղազախֆիլմ ստուդիայի ֆիլմեր
Իմ մանկության երկինքը

**«Իմ մանկության երկինքը»** (), ռեժիսոր Ռուստեմ Աբդրաշևի ֆիլմը Ղազախստանի Հանրապետության նախագահ Ն. Նազարբաևի մանկության մասին, որը նկարահանվել է նրա գրական հուշերի հիման վրա՝ «Առանց աջերի և ձախերի», «Աշխարհի Էպիկենտրոնը», «Եվրասիայի կենտրոնում»։

Ֆիլմը նկարահանվել է Ալմաթիի մարզում՝ Ուշկոնիր ջայլաուում, Չեմոլգան գյուղում, Կասկելեն և Ալմա-Աթա քաղաքներում։ Մշակման փուլում ֆիլմին տրվել է «Իմ մանկության երկինքը» աշխատանքային անվանումը, որը հետագայում որոշել են թողնել։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել Է Ղազախստանի մայրաքաղաք Աստանայում, ավելի ուշ ֆիլմը ցուցադրվել Է Ալմաթիում՝ «Արման» կինոթատրոնում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է ազգի առաջնորդի անհատականության և բնավորության կայացման, նրա առաջին հիասթափությունների ու հաղթանակների, հույսերի ու իրականացած երազանքների մասին։ Սուլթանը, ինչպես կոչվել են Նուրսուլթան Աբիշևիչին մանկության տարիներին, փոքր տարիքից երազել է երկնքի մասին։ Դպրոցական տարիների ավարտին նա հնարավորություն է ստացել ընդունվել Կիևի քաղաքացիական ավիացիայի ինստիտուտ, բայց ճակատագիրը նրան ուղղորդել է դեպի այլ բարձունքներ։

## Դերերում
* Երժան Ժարիլկասինով - Նուրսուլթանի հայրը երիտասարդ տարիքում
* Նուրժուման Իխտիմբաև - Նուրսուլթանի հայրը ծեր հասակում
* Ալմագուլ Ալիշևա - Նուրսուլթանի մայրը երիտասարդ տարիքում
* Նատալյա Արինբասարովա - Նուրսուլթանի մայրը ծեր հասակում
* Ելժաս Ալպիև - Նուրսուլթանը մանկության տարիներին
* Աբիլմանսուր Սերիկով - Նուրսուլթանը դպրոցական տարիներին
* Նուրլան Ալիմժանով - Նուրսուլթան երիտասարդության տարիներին
* Բիբիգուլ Տուլեգենովա - Նուրսուլթանի տատը
* Դաուլեթ Աբդիգապարով - Մամբեթբայ
* Նուրսուլթան Նազարբաև - կամեո

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ղազախական ֆիլմեր
Ձյուն ամառվա կեսին

**«Ձյուն ամառվա կեսին»** (), 1967 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Գեորգի Օվչարենկոն Կալիխան Իսկակովի սցենարով «Ղազախֆիլմ» կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Հայրենի Ալթայի կոլտնտեսություն, որտեղ ապրում են ղազախներն ու ռուս կերժակները, ռազմական փորձարկող օդաչու Բեկ Քարամսակովը արձակուրդ է գալիս իր քրոջ՝ Խատշայի մոտ։ Նրա ժամանումը արժանանում է տեղացի վարորդ Ֆեոդորի դժգոհությանը. նրա խորթ քույրը՝ Անֆիսան և Բեկը սիրահարվում են միմյանց, բայց Ֆեոդորը նույնպես սիրահարված է Անֆիսային... Միևնույն ժամանակ Բեկը ներգրավվում է կոլտնտեսության ացմանը ավանդական ձիաբուծությունից դեպի եղջերուների բուծում, որոնց եղջյուրները պետք է հսկայական եկամուտ բերեն, և շուտով այդ վայրերով պետք է անցկացվի մայրուղի։ Նման վերակազմավորումը լիովին կփոխի բնակիչների գերակշռող մասի կյանքն ու նրանց միջև եղած հարաբերությունները։
Իր առաջին սցենարում («Ձյուն ամառվա կեսին» ֆիլմը) երիտասարդ սցենարիստ Կ. Իսկակովը բարձրացրել է խնդիրներ քաղաքակրթության և բնության միջև հարաբերությունների, դրա նկատմամբ տարբեր մոտեցումների վերաբերյալ:

## Դերերում
* Կուատբայ Աբդրեիմով - Բեկ Կարասմակով
* Տատյանա Բեստաևա - Անֆիսա
* Ռոման Գրոմադսկի - Ֆեոդոր
* Նուկետայ Միշբաևա - Խատշա
* Եվգենի Դիորդիև - Աֆանասի
* Ե. Կոսիբաև - Նուրլան
* Բ. Աուելբեկով - Այդար

## Ֆիլմի մասին
Կան պնդումներ, որ սա մոռացված ֆիլմ է, քանի որ 2013 թվականին Ռոման Գրոմադսկին ասել է, թե «այս ֆիլմը ոչ ոք երբևէ չի տեսել, սակայն դա այդպես չէ. կինոգետ Սերգեյ Կուդրյավցևի տվյալներով՝ ֆիլմը թողարկվել է համամիութենական էկրանին 1971 թվականին և բավականին հաջող է եղել «Ղազախֆիլմ» կինոստուդիայի ֆիլմերի շարքում. 228 օրինակով տպաքանակի դեպքում այն դիտել է 2,6 միլիոն հանդիսատես։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Снег среди лета // Советские художественные фильмы: 1968—1969. — М.: Нива России, 1995. — стр. 105 
* «Ձյուն ամառվա կեսին»  // Ղազախֆիլմ

Կատեգորիա:Ղազախական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր
Լռություն (ֆիլմ, 1960)

**«Լռություն»** (, ), 1960 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Կարպովը «Ղազախֆիլմ» կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Ծեր մեքենավար Խակիմ Օսպանովին նշանակում են «Լռություն» փոքր կայարանի պետի պաշտոնում, որպեսզի նա հանգիստ աշխատի մինչև թոշակի անցնելը։ Բայց Օսպանովի բնավորությանը հատուկ չէ հանգիստ վայրում նստելը. նա գնում է գրասենյակ՝այդ  աշխատանքից հրաժարվելու համար, սակայն անցնող կայարանում մեկ րոպեով դուրս է գալիս, և մնում է... Շատ ժամանակ չպահանջվեց, որ նա իմանար, որ «Լռությունն» այնքան էլ հանգիստ վայր չէ։ Եվ այստեղ շատ խնդիրներ ու հոգսեր կան։ Երիտասարդները երազում են երեկոյան դպրոց բացելու մասին։ Կայարանի հերթապահը Նարտայը երազում է սխրանքների մասին։ Օսպանովը ներքաշվում է կայարանում գործերի և իրադարձությունների շրջապտույտի մեջ։ Նա ոչ միայն հասնում է երեկոյան դպրոցի բացմանը, այլև ինքն է սկսում դասավանդել այնտեղ՝ իր փորձը փոխանցելով երիտասարդներին։ Եվ երբ մոտակայքում կառուցվող գործարանի համար բեռների հոսքը սկսում է ստացվել կայարանում, Օսպանովը բոլորովին մոռանում է լռության մասին «Լռություն» կայարանում։

## Դերերում
* Կանաբեկ Բայսեիտով – *Խակիմ Օսպանովիչ Օսպանով, կայարանի պետ
* Ռաիսա Կուրկինա – *Օլգա Պետրովնա, երեկոյան դպրոցի ուսուցիչ
* Ալեքսանդր Կարպով – *Սերգեյ Պետրովիչ Սաֆոնով, պատմության ուսուցիչ
* Մուխտար Բախտիգերեև – *Նարտայ, հերթապահ
* Արթուր Նիշչենկին – *Բորիս, երիտասարդ շրջագայող ուղեպահ
* Սերալի Կոժամկուլով – *ծեր շրջագայող ուղեպահ
* Շահան Մուսին – *Նուրգալի, կայարանի պետ
* Պավել Սպրինգֆելդ – *Գոլովին, դպրոցի տնօրեն
* Լեոնիդ Յասինովսկի – *Մորոզ, երեկոյան դպրոցի աշակերտ
* Ի. Շալաբաևա – *Գուլյա Շալիմովա, երեկոյան դպրոցի աշակերտ
* Կոստյա Երոշկին – *Մակարկա, Օլգա Պետրովնայի որդին
* Զինաիդա Մորսկայա – *ուղևոր կայարանում
* Շամշի Տյումենբաև – *շրջագահող ուղեպահ

== Նկարահանող խումբ ==
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Կարպով
* Սցենարի հեղինակ՝ Բորիս Տետկին
* Օպերատոր՝ Միխայիլ Արանիշև
* Կոմպոզիտորներ՝ Եվգենի Բրուսիլովսկի, Անատոլի Բիչկով
* Նկարիչ՝ Յուրի Վայնշտոկ

== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* *Левшина И.* — Всё начинается со сценария (О худож. фильме «Тишина») // Искусство кино, № 9, 1961. — с. 77-78
* *Косенко П.'' — Рождение стиля? (О кинофильме «Тишина») // Казахстанская правда, 27 июля 1960
* Тишина // Советские художественные фильмы: 1958—1963. — М.: Искусство, 1968. — с. 313

Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Ղազախական ֆիլմեր
Վոլոդիմիր Յացենկո

**Վոլոդիմիր Վիկտորովիչ Յացենկո** (, դեկտեմբերի 10, 1977, Ուկրաինա), ուկրաինացի կինոպրոդյուսեր։

Ավարտել է Կիևի ազգային տնտեսական համալսարանը տնտեսագիտական կրթությամբ և Կիևի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարանը պրոդյուսերի մասնագիտությամբ (գերազանցության դիպլոմ), այնուհետև հայտարարեց, որ այս համալսարաններից երկրորդը պետք է այրվի։

2000 թվականից մինչ 2005 թվական աշխատել է Մոսկվայում՝ նկարահանելով հիմնականում գովազդային տեսահոլովակներ։ 2004 թվականին եղել է «Գիշերային վաճառողը» ֆիլմի ռեժիսորը (ռեժիսոր Վալերի Ռոժնով, պրոդյուսեր Սերգեյ Սելյանով)՝ ըստ անձամբ Յացենկոյի հուշերի.Մի օր Սելյանովն ինձ ուղարկեց մի սցենար, որն ինձ շատ է դուր եկել՝ «Գիշերային վաճառողը», ինձ 300 հազար դոլար հանձնեց և ասաց. «Գնա նկարի»։ Ես աստղեր ունեի՝ Վիկտոր Սուխորուկով, Ինգեբորգա Դապկունայտե։ Ես բռնեցի գլուխս՝ ի՞նչ անել այս փողի հետ, ինչպե՞ս կազմակերպել ամեն ինչ։ Մենք նկարահանեցինք ֆիլմը, բարեբախտաբար։ Սելյանովը ժամանել է միայն առաջին օրը և ավարտից հետո։Վերադառնալով Կիև՝ նա հիմնում է «*Limelite»* պրոդյուսերական կենտրոնը, որը զբաղվում էր գովազդային նկարահանումներով։ Պրոդյուսերների և համապրոդյուսերների հետ արտադրել է մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմեր, այդ թվում՝ «Ծնողների օրը» (, ռուսերեն՝ Родительский день, 2018) ռեժիսոր՝ Մարիա Պոնոմարևա։

2018 թվականին նա դարձավ   «Վայրի դաշտ» գեղարվեստական ֆիլմի պրոդյուսերը, որը հիմնված է Սերգեյ Ժադանի «Վորոշիլովգրադ» վեպի հիման վրա։ Ֆիլմը, ըստ Յացենկոյի, դարձավ «համարձակ փորձ» և հավաքեց հակասական ակնարկներ։ 2019 թվականին նա որպես պրոդյուսեր աշխատել է Նարիման Ալիևի «Դեպի տուն » ֆիլմում։ 26-ամյա ռեժիսորի դեբյուտը ընտրվել է Կաննի կինոփառատոնի «Un Certain Regard» ծրագրում, ստացել Օդեսայի միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը։ Ուկրաինայի կողմից առաջադրվել է Օսկարի։ Յացենկոյի հաջորդ արտադրական աշխատանքը Վալենտին Վասյանովիչի «Ատլանտիս» ֆիլմն էր (2019), որը նույնպես առաջադրվել է Օսկարի Ուկրաինայից և ստացել է մի շարք միջազգային և ազգային մրցանակներ, այդ թվում՝ Վենետիկի 76-րդ ֆիլմի « Հորիզոններ» ծրագրի առաջին մրցանակը։ Փառատոն (ինչպես բացատրեց ռեժիսորը, փառատոնին մասնակցությունը պայմանավորված էր Յացենկոյի աշխատանքով)։

2017 թվականից մինչ 2019 թվական ղեկավարել է Ուկրաինայի կինոարդյունաբերության ասոցիացիան։ 2019 թվականին ընտրվել է որպես Եվրոպական կինոակադեմիայի անդամ։

Յացենկոն իր գլխավոր հանձնարարությունն է համարում ուկրաինական կինոյի միջազգային ապրանքանիշի ստեղծումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:1977 ծնունդներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 10 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոգործիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի պրոդյուսերներ
Մենք այստեղ ապրում ենք

**«Մենք այստեղ ապրում ենք»** (, ), 1956 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Շակեն Այմանովը Մատվեյ Վոլոդարսկու մասնակցությամբ Ալմաթիի կինոստուդիայում։

## Սյուժե
1954 թվական։ Կուսակցության կոչով կոմերիտական և երիտասարդական ջոկատը գալիս է Ղազախստանիհեռավոր  տափաստան։ Խանդավառ տղաներն ու աղջիկները ցանկանում են մշակել ու յուրացնել խոպան հողերը։ Տեղացիները զգուշացնում են նրանց, որ այս վայրի հողը «երբեք մարդ չի տեսել, գութանը չի ճանաչել»։ Բայց եկվորները չեն վախենում դժվարություններից, և դա նրանց չի կանգնեցնում։ Երիտասարդները ստիպված են լինում դիմակայել ոչ միայն բնությանը, այլև տեղի պաշտոնյաների հետամնացությանը։

## Դերերում
* Կոնստանտին Բարտաշևիչ – *Իլյա Իլյիչ Կուդրյաշ, կոլտնտեսության ղեկավար
* Շահան Մուսին – *Սապարով
* Զամզագուլ Շարիպովա – *Դինա Բայմուխամետովնա
* Իդրիս Նոգայբաև – *Կուանիշ Կորկուտով, կոլտնտեսությունների տրեստի պետ
* Սայֆուլլա Թելգարաև – *Սայրան
* [[Շակեն Այմանով]] – *Բեիսով, շրջկոմի քարտուղար
* Աբեն Մուհամեդյարով – *Բուլանբայ
* Սաբիրա Մայկանովա – *Թորգուն
* Լիդիա Աշրապովա – *Խալիդա Թորգունովա
* Լև Ֆրիչինսկի – *Սերգեյ Սավչենկո
* Ալեքսեյ Բահար – *Ալեքսեյ Օվսյաննիկով
* Վերա Պետրովա – *Լենա
* Եվգենի Պոպով – *Սերդյուկով
* Վիկտոր Գերասկին – *Վիկտոր Լոմակին
* Հենրիկ Սոլովյով – *էպիզոդ
* Մուխտար Բախտիգերեև – *էպիզոդ
* Ախաթ Տոլուբաև – *էպիզոդ
* Յուրի Վայնշտոկ – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Լ. Օլշևսկի – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
* Սուաթ Աբուսեիտով – *էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսորներ՝ Մատվեյ Վոլոդարսկի, Շակեն Այմանով
* Սցենարի հեղինակներ՝ Վլադիմիր Աբիզով, Միխայիլ Բլեյման, Շահմեթ Հուսաինով
* Օպերատոր՝ Մարկ Բերկովիչ
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Զացեպին
* Նկարիչներ՝ Պավել Զալցման, Յուրի Վայնշտոկ, Մուկան Թուլեբաև

## Քննադատություն
Ֆիլմը համարվում է ռեժիսոր Շակեն Այմանովի լավագույն ֆիլմը, թեև ժամանակակից քննադատությունը, ընդհանուր առմամբ դրական գնահատելով այն, նկատել է սյուժեի սխեմատիկությունը։

Այս ֆիլմում, որը, ընդհանուր առմամբ, դրական գնահատական է ստացել ինչպես մամուլում, այնպես էլ հեռուստադիտողի շրջանում, ամեն ինչ չէ, որ հաջող էր։ Կրկին սյուժեի տեղեկատվությունը, լեզվի աղքատությունն ու միօրինակությունը, դրամատուրգիական կնիքը «հերթապահ կազմալուծիչի» կերպարի որոշման մեջ։ Բայց գլխավոր հերոսների հմայքը, Շակեն Այմանովի հիանալի դերասանական աշխատանքը շրջկոմի քարտուղարի դերում, թեմայի հասարակական մասշտաբները շատ բան են փոխհատուցել։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Иванов П.* - Молодые хозяева земли (Худож. фильм «Мы здесь живём». Постановка Ш. Айманова и М. Володарского) // Советская культура, 6 апреля 1957
* Мы здесь живём // Краткая история советского кино / В. Н. Ждан. - М.: Искусство, 1969. - 615 с. - с. 599
* Мы здесь живём // Искусство миллионов: советское кино, 1917-1957 / Д. С. Писаревский - М.: Искусство, 1958. -  623 с.- с. 575

Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Հովհաննես XX

**Հովհաննես XX** (), երբեք գոյություն չունեցած Հռոմի պապ։ Պատմական հայտնի արտասովոր դիպվածներից է։

## Պատմություն
ձախից|մինի|260x260փքս|Հովհաննես XXI պապը
1276 թվականին Հռոմի հերթական պապ է ընտրվել Պեդրու Ժուլիանը, որը որոշել է վերցնել Հովհաննես անունը։ Նրա հրամանով կատարվել է պապական արխիվների ուսումնասիրություն, որի արդյունքում նա եկել է այն եզրակացության, որ *[[Liber Pontificalis]]*-ի մեջ սխալ է սպրդել և նա ձեռնամուխ է եղել այն ուղղելու՝ «բաց թողնելով» XX թիվը և անմիջապես վերցնելով Հովհաննես XXI անունը։ Դրա պատճառները կարող էր լինել Հովհաննա պապուհու մասին առասպելը, որին որոշ հետազոտողներ համարում էին Հովհաննես VIII անունով պապ։ Համաձայն մեկ այլ վարկածի՝ խառնաշփոթը տեղի է ունեցել եկեղեցական պառակտումների և բազմաթիվ ու ժամանակավոր հակապապերի պատճառով. որոշ ցուցակներում հայտնվել է ժամանակավոր Հովհաննես XVI պապը, որը կառավարել է Բոնիփակիոս VII-ի մահից հետո մի քանի ամիս։ Իրականում Բոնիփակիոս VII-ից առաջ և հետո կառավարել է Հովհաննես XV պապը։

Երբ սխալը բացահայտվել է, Հովհաննես XVII-ից մինչև Հովհաննես XIX (որը սկզբնաղբյուրներում նախկինում կոչվում էր Հովհաննես XX) պապերը վերահամարակալվել են։ Սակայն Հովհաննես XXI-ից սկսած պապերը պահպանել են համարակալումը։ Արդյունքում ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ Հովհաննես անունով I-XIX և XXI Հռոմի պապեր գոյություն են ունեցել, իսկ XX թիվը դուրս է մնացել (ոչ մի պապ այդ անունը չի կրել)։

2005 թվականին իտալացի Ռոբերտո Կառնևալեն իրեն Հռոմի պապ է հռչակել Հովհաննես XX անունով։

## Հովհաննես XX-ը մշակույթում
Ամերիկացի գրող Ջեյմս Քեյբելի «Յուրգեն։ Արդարության կատակերգություն» ֆենտեզի ժանրում գրված վեպում վերնագրային հերոսը Մագիստրոս Բանասերից հմայանքով թղթագլանակ է ստանում։ «Հմայանքը» հանրագիտարանային լեզվով գրված գրառում էր, որում խոսվում էր հենց պապերի համարակալման սխալի մասին՝ նշելով նրանց մեջ Հովհաննես XX-ի բացակայության փաստը։ Բազմաթիվ անհաջող փորձերից հետո Յուրգենը գտնում է «հմայանքի» ճիշտ կիրառումը. նա ներկայանում է որպես Հռոմի Հովհաննես XX պապ և այդ անունով մտնում է քրիստոնեական Դրախտ։ Նրան ներս են թողնում, քանի որ Հովհաննես XX-ի համար Դրախտում պատրաստված առանձնատունն իրոք դատարկ էր։

## Գրականություն
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հռոմի հակապապեր
Կատեգորիա:Հռոմի պապեր
Մուլգիմաա

250px|մինի|Մուլգիմաայի դրոշը
**Մուլգիմաա** (), Էստոնիայի մշակութային և պատմական շրջան, որն ընդգրկում է Վիլյանդի շրջանը և Վալգամաա շրջանի հյուսիս-արևմտյան մասը՝ Հալիստեի, Հելմեի, Կարքսիի, Պաիստուի և Տարվաստուի նախկին ծխերի հողերը։

Տարածաշրջանում տարածված է հարավային էստոնական բարբառի մուլգի բարբառը, որով 2012 թվականին խոսել է մոտ 10000 մարդ։ Ազգագրական առանձնահատկություններն արտահայտված են ազգային տարազում Մուլգիմաա մշակույթի կրողները Մուլկներն են։

Մուլգիմաայի մշակույթի և Մուլգիի բարբառի հետազոտությունը, պահպանումն ու զարգացումն իրականացնում է «Մուլգի մշակույթի ինստիտուտը»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն
Կատեգորիա:Էստոնիայի վարչական բաժանում
Վիլհելմ Թապերտ

**Վիլհելմ Թապերտ** (, ), գերմանացի երաժշտական քննադատ և երաժշտական մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Մանկավարժական կրթությունն ստացել է հայրենի Բունցլաու քաղաքում և աշխատել է որպես դպրոցի ուսուցիչ, այնուհետև երաժշտություն է սովորել Թեոդոր Կուլլակի (դաշնամուր) և Զիգֆրիդ Դեհնի (տեսություն) մոտ։ Եվս մի քանի տարի Գլոգաուում դասավանդելուց հետո, 1866 թվականին նա հաստատվել է Բեռլինում և բացել դպրոց դաշնակահարների համար։ 1878-1881 թվականներին եղել է «Համըմդհանուր երաժշտական թերթի» () գլխավոր խմբագիրը, որը տպագրվել է այլ պարբերականներում։

1897 թվականին նրան մեղադրել են կոտռուպցիայի մեջ։ Դատարանի անբարենպաստ որոշումից հետո նա հրաժարականի դիմում է ներկայացրել *Kleinen Journal*-ին, սակայն այն չի ընդունվել։

## Ստեղծագործություններ
Թապերտը Ռիխարդ Վագների երաժշտության ջերմ երկրպագուն էր, շատ բան է գրել դրա մասին, գիրք է հրատարակել Վագների կյանքի և ստեղծագործական գործունեության մասին (1883), բայց ամենամեծ ուշադրությունը գրավել է իր յուրօրինակ հակաքարոզչական աշխատությամբ՝ «Վագներյան բառապաշար. վիրավորանքների բառարան» (, 1877), երկրորդ հրատարակությունը՝ «Ռիխարդ Վագները քննադատության հայելու մեջ» (, 1903)․ այս գրքում այբբենական կարգով ներկայացված են բոլոր վիրավորական արտահայտությունները, որոնցով ժամանակակիցները արձագանքել են Վագների երաժշտությանը։

Թապերտի վիճաբանական այլ աշխատությունների թվում է «Զուգահեռ կվինտաների արգելումը» բրոշյուրը (, 1869), որտեղ ապացուցվում էր, որ զուգահեռ կվինտաների ներդաշնակության անթույլատրելիության տարածված գաղափարը հիմք չունի։ Բացի այդ, Թապերտը հին երաժշտական նոտագրությունների հավաքորդ էր և կազմել էր «Հին ժամանակների երգն ու ղողանջը» ժողովածուն (), որը ներառում է լյուտնյայի համար գրված հարյուր ստեղծագործություն։ Թապերտին են պատկանում նաև դաշնամուրային և վոկալ մի շարք ստեղծագործություններ և բանաստեղծությունների ժողովածուներ (1878)։

## Գրականություն
* Ludwig Holtmeier: *Tappert, Wilhelm.* In: Ludwig Finscher (Hrsg.): *Die Musik in Geschichte und Gegenwart*. Zweite Ausgabe, Personenteil, Band 16 (Strata – Villoteau). Bärenreiter/Metzler, Kassel u. a. 2006, ISBN 3-7618-1136-5 (Online-Ausgabe, für Vollzugriff Abonnement erforderlich)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Tappert, Wilhelm // Kulturportal West-Ost
* Книги В. Таперта в Интернет-архиве
* Таперт, Вильгельм: ноты произведений на International Music Score Library Project

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Գերմանացի երաժշտագետներ
Նիկոլաս Չումաչենկո

**Նիկոլաս Չումաչենկո** (ուկր․՝ Ніколас Чумаченко, ), ծնունդով լեհաստանցի, ազգությամբ ուկրաինացի ջութակահար, մենակատար, պրոֆեսոր, իսպանական Սոֆյա թագուհու կամերային նվագախմբի տնօրեն։ Արժանացել է բազմաթիվ պարգևների, այդ թվում՝ արգենտինական Merit Diploma Konex Award մրցանակի՝ որպես 1990-ական թվականնեերի Արգենտինայի աղեղնավոր գործիք նվագող լավագույն երաժիշտներից մեկը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է ֆաշիստների կողմից գրավված Լեհաստանում՝ Կրակով քաղաքում։ Ծնողները ուկրաինացիներ էին, ովքեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին Լեհաստանից մեկնել են Արգենտինա, որտեղ էլ Նիկոլասը հասակ է առել, ստացել երաժշտական սկզբնական կրթություն։ Մասնագիտական կրթությունը շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի տորնտոնյան դպրոցում, որտեղ աշակերտել է Յաշա Հայֆեցին։ Այնուհետև ուսանել է Ֆիլադելֆիայում՝ Քրտիսի ինստիտուտում, որտեղ նրան դասավանդել է Եֆրեմ Ցիմբալիստը։ Չումաչենկոյի առաջին պարգևներից էին Չայկովսկու անվան միջազգային մրցույթում և Էլիզաբեթ թագուհու անվան մրցույթում նվաճած մրցանակները։

Նա ելույթներ է ունեցել բազմաթիվ նվագախմբերի հետ՝ համբավավոր նվագավարներ Զուբին Մեթայի, Վոլֆգանգ Զավալլիշի, Պետեր Մաագի, Ռուդոլֆ Կեմպեի ղեկավարությամբ։

Չումաչենկոն եղել է ցյուրիխյան կվարտետի առաջին ջութակ, Ֆրայբուրգի բարձրագույն երաժշտական դպրոցի պրոֆեսոր, Մադրիդի Սոֆյա թագուհու կամերային նվագախմբի տնօրեն ու գեղարվեստական ղեկավար։
250px|մինի|Նիկոլաս Չումաչենկոն քրոջ՝ Աննայի և որդու՝ Էրիկի հետ․ Վյուրցբուրգ, 2018 թ․, փետրվարի 14
Վախճանվել է գերմանական Շալշտադտ քաղաքում։

## Ընտանիքը
Անվանի ջութակահարի քույրը՝ Աննա Չումաչենկոն (ծնվ. 1945 թ․) Մյունխենի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոցի ջութակի պրոֆեսոր է, որդին՝ Էրիկ Չումաչենկոն (ծնվ. 1964 թ․) դասական դաշնակահար է, Զալցբուրգի Մոցարտեում համալսարանի դասախոս։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ջութակահարներ
Կատեգորիա:Լեհ ջութակահարներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երաժիշտներ
Գայլուկը մարդկանց մեջ

**«Գայլուկը մարդկանց մեջ»** (), 1988 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Տալգատ Տեմենովը։

## Սյուժե
Տասը տարեկան Սամատն ապրում է հեռավոր գյուղում՝ տատի մոտ։ Մի անգամ նա լեռներում գտնում է գայլի ձագ և բերում տուն՝ թաքցնելով տատից։ Միևնույն ժամանակ որսորդ Ասանբեկը, որն սպանել է գայլին և նրա ձագին համարում է իր որսը. վերջինիս նա փնտրում է  խրտվիլակ պատրաստելու համար։ Սամատը, վախենալով, որ գայլուկի տեղը կբացահայտվի, նրան տանում է սարեր, բայց տղային սովոր գայլը չի ցանկանում հեռանալ։ Ասանբեկը գտնում է նրանց, փորձում է տղայից խլել գայլի ձագին, և Սամատը, դիմադրելով նրան, ընկնում է լեռնային գետը։ Ասանբեկը հասցնում է փրկել նրան, բայց երբ Սամատն ապաքինվում է, սկսում է փնտրել իր գայլուկին։

## Դերերում
* Այկին Կալիկով - Սամատ
* Նուրժուման Իխտիմբաև - Ասանբեկ
* Բոտագոզ Նուրլիբաևա - Մարջան
* Բիքեն Ռիմովա - Ալտին ապա
* Երբոլատ Օսպանկուլով - Գիլի-Գիլի
* Կալամպիր Այսանգալիևա - Սամատի մայրը
* Գուլժամալ Կազակբաևա - Մարջանի մայրը
* Ալեքսանդր Կորժենկով - էպիզոդ
* Լարիսա Շահվորոստովա - էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Տալգատ Տեմենով
* Սցենարի հեղինակներ՝ Բայան Սարիգուլով, Տալգատ Տեմենով
* Օպերատոր՝ Գեորգի Գիդտ
* Կոմպոզիտոր՝ Տուլեգեն Մուհամեջանով
* Նկարիչ՝ Վլադիմիր Տրապեզնիկով

## Քննադատություն

Երեխաների հանդեպ պատասխանատվությունը զգացել են «Գայլուկը մարդկանց մեջ» ֆիլմի ստեղծողները, որը նկարահանվել է Մոսֆիլմի «Յունոստ» ասոցիացիայում։ Ֆիլմի վրա աշխատանքներին մասնակցել է նաև ասոցիացիայի գեղարվեստական ղեկավար Ռոլան Բիկովը։ Այս ֆիլմն անսպասելի երևույթ է ժամանակակից մանկական կինոյի համար։ Կարելի է ասել, որ ժապավենը վերադարձ է մանկական կինոյի հին, բարի ավանդույթներին։

## Փառատոններ և մրցանակներ
* «Լուկաս» մանկական կինոյի ХV միջազգային կինոփառատոնի «Լուկաս» գլխավոր մրցանակ (Մայնի Ֆրանկֆուրտ, Գերմանիա, 1989),
* Ջիֆոնիի մանկական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակ և արծաթե մեդալ (Ջիֆոնի, Իտալիա, 1989),
* Լիսաբոնի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ «Լավագույն ռեժիսորական դեբյուտի համար» (1990)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Маленький мальчик и маленький волк // «Советский экран», № 4, 1989. — стр. 5
* Волчонок среди людей // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 73

## Արտաքին հղումներ
* «Գայլուկը մարդկանց մեջ»  // Мосфильм

Կատեգորիա:1988 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Իմ քույր Լյուսյան

**«Իմ քույր Լյուսյան»** (), 1985 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Երմեկ Շինարբաևը «Ղազախֆիլմ» կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոս տիեզերագնացը հիշում է իր մանկությունը, որը համընկել է հետպատերազմյան դժվարին ժամանակաշրջանի հետ։ Սավառնելով Երկրից շատ հեռու՝ նա մտածում է ռուս աղջիկ Լյուսյայի մասին. երբ ինքը եղել է  7 տարեկան, նրա մայրը՝ Այգյուլը, իր տանը ապաստան է տվել տարհանման մեջ գտնվող և ռազմաճակատում իր ամուսնուն կորցրած Կլավային ու նրա 12-ամյա դստերը՝ Լյուսյային։ 

Ֆիլմում կան բազմաթիվ կարճ ճակատագիր-նովելներ, որոնք շրջանակում են գլխավոր հերոսների պատմությունը։ ...Շինարբաևը պատմում է այս ամբողջ ցիկլի մասին պարզ, կտրուկ, առանց թաքցնելու դառնությունը, բայց նաև չի ընդգծում իր հերոսների կյանքի տխուր մանրամասները, որոնք հետպատերազմյան ժամանակների մասին ֆիլմերում երբեմն դեռ փոխարինում են պատմության էությանը։

## Դերերում
* Խամար Ադամբաևա – *Այգուլ
* Օլգա Օստրումովա – *Կլավա, Լյուսյայի մայրը
* Լարիսա Վելիկոցկայա – *Լյուսյա
* Մաուլեն Խալիկով – *Այգուլի որդին
* Նիկոլայ Գրինկո – *Իլյա Լյովա, սայլով ծեր մարդ
* Անուարբեկ Մոլդաբեկով – *Բաիր, երկաթուղային աշխատող
* Լյուբով Գերմանովա – *աղջիկ շան հետ
* Վալենտինա Տյո – *աղջիկ
* Գյուլնարա Ռահիմբաևա – *ուսուցիչ
* Թամարա Կոսուբաևա – *հարևանուհի
* Օլեսյա Իվանովա – *զինվոր
* Վիկտոր Եվգրաֆով – *Ժենկա-նավաստի, հաշմանդամ
* Բորիս Կլյուև – *Ֆեոդոր
* Տունգիշբայ Ժամկուլով – *Իբրահիմ
* Իգոր Բոգոլյուբով – *Պանտելեև
* Ռաիսա Մուհամեդյարովա – *էպիզոդ
*  Կադրից դուրս տեքստը կարդում է Ինոկենտի Սմոկտունովսկին։

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Երմեկ Շինարբաև
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Քիմ
* Օպերատոր՝ Գեորգի Գիդտ
* Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Կարետնիկով
* Նկարիչ՝ Վլադիմիր Տրապեզնիկով
* Մոնտաժող՝ Ռոզա Ջանգազինա

## Փառատոններ և մրցանակներ
* 1985 – Համամիութենական կինոփառատոնի հատուկ մրցանակ
* 1987 – «Բաստաու-87» երիտասարդ կինոգործիչների աշխատանքների II հանրապետական ստուգատես-մրցույթ (Ալմա-Աթա) – մրցանակ և դիպլոմ «Ժողովուրդների բարեկամության թեմայի համոզիչ գեղարվեստական մարմնավորման համար»
* 1987 – Ամյենի միջազգային կինոփառատոն (Ֆրանսիա) – ժյուրիի հատուկ մրցանակ
* 2001 – Երեք մայրցամաքների կինոփառատոն (Նանտ, Ֆրանսիա) - հետահայաց ցուցադրություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Плахов А.* — Слово и пластика (Худож. фильм «Сестра моя Люся». Постановка Е.Шинарбаева) // Советская культура, 7 июня 1986
* *Шепотинник П.* — Крылья (О телевиз. худож. фильме «Сестра моя Люся») // Искусство кино, № 4, 1988

## Արտաքին հղումներ
* «Իմ քույր Լյուսյան»  // Ղազախֆիլմ

Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Մի անգամ գիշերը (ֆիլմ, 1959)

**«Մի անգամ գիշերը»** (, ), 1959 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Ալեքսանդր Գինցբուրգը և Էմիր Ֆայկը։

## Սյուժե
Հացահատիկ տեղափոխող ավտոշարասյունը ընկնում է ձնաբքի մեջ ղազախական տափաստանում։ Ավտոշարասյան բեռնատարներին հետևում է  նկարիչ Շալտայի մարդատար մեքենան, որը ճանապարհ է գնում իր կնոջ՝ Տանայի և երեխայի հետ։ Տանան ավտոշարասյան վարորդներից մեկի՝ Քեմելի նախկին կինն է, որը այլ համարձակների հետ ոտքով գնում է շրջկենտրոն՝ օգնության համար։ Նրանց հետ գնում է նաև Շալտայը, որին Տանան ստիպել է գնալ, բայց նա հիվանդ է ձևանում, ինչի պատճառով վարորդներն ստիպված են լինում հետ վերադառնալ։ Արգելափակված շարասյան մեջ գտնվող մարդիկ պայքարում են ձյան տարերքի դեմ, բայց միայն առավոտյան են որոնողները նրանց գտնում հարևան աուլների բնակիչների օգնությամբ։ Տանան, որը տենում է, թե ինչպես  է գիշերը բնության դեմ պայքարում Շալտայը սոսկ եղել է համարձակ վարորդների պատահական ուղեկիցը, հասկանում է, թե ով է նա և վերադառնում է Քեմելի մոտ, որին նա միայն հիմա է ճանաչում և իսկապես սիրում։

## Դերերում
* Քենենբայ Կոժաբեկով – *Քեմել Քերիմբաև
* Մուխտար Բախտիգերեև – *Կայրատ
* Նուրմուխան Ժանտուրին – *Շալտայ Դեմեսինով
* Իվան Ժևագո – *Սավելև
* Անատոլի Իգնատև – *Իվան Աֆոնին
* Իդրիս Նոգայբաև – *վարորդ
* Գուլֆայրուս Իսմայիլովա – *Տանա
* Ալեքսեյ Դոբրոնրավով – *Սերգեյ Իվանովիչ
* Կապան Բադիրով – *Աբիլ Ժականով
* [[Կալիբեկ Կուանիշպաև]] – *Ժարաս պապ
* Ալեքսանդր Խվիլյա – *Գուլիենկո
* Շահան Մուսին – *Բաուկենով
* Վալենտին Բրիլեև – *Կոպտև
* Վսեվոլոդ Տյագուշև – *Անդրեև
* Վալենտինա Խարլամովա – *Օլգա

== Նկարահանող խումբ ==
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Գինցբուրգ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Ալեքսանդր Գինցբուրգ, Էմիր Ֆայկ
* Օպերատոր՝ Իսկանդեր Տինիշպաև

== Քննադատություն ==
Ֆիլմի հեղինակների՝ հերոսների հերոսականությունն առօրյա աշխատանքում ցույց տալու  փորձը քննադատների կողմից համարվել է անհաջող։
Սյուժեն, կարծես, դինամիկ է. յուրաքանչյուր հերոս ապրում է «շարժման մեջ»։ Կա և հերոսական գիծ, և սիրային։ Բայց, այնուամենայնիվ, ֆիլմը ձանձրալի է։ Այս ձախողման գաղտնիքը պարզ է. սցենարի հեղինակ Ա. Գինցբուրգը աղավաղում է կատարել. սյուժեի իրական դինամիկան, հերոսների անհատական բնութագրերը փոխարինվել են դրոշմված քայլերով և հնարներով, փորձարկված սխեմաներով։ Սա, բնականաբար, պատմությունը դարձրել է պարզունակ, թեմայի լուծումը՝ մակերեսային։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* *Колесникова Н.'' — На первый взгляд — всё в порядке. (О кинофильме «Однажды ночью») // Искусство кино, № 2, 1960. — стр. 45-46

## Աղբյուրներ
* Однажды ночью // Советские художественные фильмы: 1958—1963 / ВГФК, Москва. — М.: Искусство, 1968. — стр. 182
* «Մի անգամ գիշերը» // Ղազախֆիլմ

Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Օրվա կինը

**«Օրվա կինը»** (), 1989 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը  նկարահանել են ռեժիսորներ Ալեքսանդր Բարանովն ու Բախիտ Կիլիբաևը։

## Սյուժե
Ալեքսանդրան երիտասարդ և գեղեցիկ աղջիկ է, որը, սակայն, ոչ մի կերպ չի կարողանում կողմնորոշվել կյանքում՝ ոչ ուսման և աշխատանքի վայրի, ոչ ընկերական շրջապատի, ոչ էլ անձնական կյանքի հարցում։ Նա հանդիպում է լուսանկարչի հետ, ում սիրում է, բայց նա ամուսնացած է, և ամուսնալուծության համար դիմելու նրա բոլոր խոստումները մնում են խոստումներ։

Մի երեկո նրա բնակարան է մտնում մի երիտասարդ տղա, որը թաքնվում է ավազակներից։ Նա վիրավոր է, և Ալեքսանդրան թույլ է տալիս նրան մի քանի օր ապրել իր մոտ։ Ալեքսանդրան հետաքրքրություն է ցուցաբերում նրա նկատմամբ։ Նա ցանկանում է ամեն ինչ իմանալ տղայի մասին, ինչը, ի վերջո, հանգեցնում է նրան, որ աղջիկը դառնում է նրա մահվան ակամա մեղավորը։

## Դերերում
* Ալիկա Սմեխովա – *Ալեքսանդրա
* Վադիմ Եֆիմով – *Ալեքսանդր
* Ալեքսեյ Ռոզենբերգ – *Անդրեյ Վոլոխով
* Դրվագներում՝ Օլգա Շրամկո, Սվետլանա Տիպեևա, Վալենտինա Ռեշետնիկովա, Լարիսա Օսիպովա, Լեոնիդ Տերեշին և այլք։

== Նկարահանող խումբ ==
* Ռեժիսորներ՝ Ալեքսանդր Բարանով, Բախիտ Կիլիբաև
* Սցենարի հեղինակներ՝ Տատյանա Անցիֆերովա, Ալեքսանդր Բարանով, Բախիտ Կիլիբաև
* Օպերատոր՝ Գեորգի Գիդտ
* Կոմպոզիտոր՝ Ելենա Դեդինսկայա
* Նկարիչ՝ Ալեքսեյ Ռոզենբերգ, Ալիմ Սաբիտով, Տատյանա Վոևոդինա

== Երգեր ==
Ֆիլմում հչում են հետևյալ երգերը.
* «Я зову вчерашний дождь…», կատ.՝ Տատյանա Անցիֆերովա, երաժշտ. հեղինակ՝ Ելենա Դեդինսկայա, տեքստի հեղինակ՝ [[Կարեն Կավալերյան]]
* «Пароль дождя», կատ.՝ Լյուդմիլա Բարիկինա, երաժշտ. հեղինակ՝ Ելենա Դեդինսկայա, տեքստի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Մարկևիչ

== Ֆիլմի մասին ==
* Ֆիլմը նկարահանվել Է [[Ալմաթի]]ում։ Ֆիլմի վերջին դրվագը նկարահանվել է Կալինինի փողոցում՝ թիվ 89 տան կամարում, որը գտնվում է հենց Կենտրոնական գաստրոնոմիայի դիմաց (ներկայում՝ «Ստոլիչնի» սուպերմարկետ)։
* Ֆիլմը ներառված է «Ղազախական կինոյի ոսկե հավաքածուի» 30 ֆիլմերի ցանկում, որոնք 2004 թվականին թողարկվել են «[[Ղազախֆիլմ]]» կինոստուդիայի կողմից։

== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
* *Татьяна Соколова'' — «Женщине дня» исполнилось 25 лет // Комсомольская правда. Казахстан, 29 октября 2014
* Женщина дня // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 143
* «Օրվա կինը»  // Ղազախֆիլմ

Կատեգորիա:1989 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ձուլվածք (ֆիլմ)

**«Ձուլվածք»** (, ), 1961 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Կարպովը «Ղազախֆիլմ» ստուդիայում։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է պրոֆեսոր Ուսենովի ղեկավարությամբ գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտնականների աշխատանքի մասին Ուրալի գործարաններից մեկում նոր համաձուլվածք ներմուծելու ուղղությամբ։

Սյուժեի կենտրոնում բարձր ճնշման ֆիզիկայի ոլորտում աշխատող երեք երիտասարդ գիտաշխատողների՝ Բեկեն Ասանովի, պրոֆեսորի դստեր՝ Կամիլա Ուսենովայի և Եգոր Նիկիտինի հարաբերություններն են։

## Դերերում
* Կանաբեկ Բայսեիտով - Ժանտուար Ուսենով, ինստիտուտի տնօրեն
* Վսեվոլոդ Սաֆոնով - Եգոր Նիկիտին
* Նուրմուխան Ժանտուրին - Բեկեն Ասանով
* Ռաիսա Մուհամեդյարովա - Կամիլա Ուսենովա
* Շոլպան Ջանդարբեկովա - Զուրա
* Քենենբայ Կոժաբեկով - Տուլիգեն
* Ռոզա Իսմայիլովա - Սանդիգուլ
* Մուխտար Բախտիգերեև - Եդելբայ
* Սաբիրա Մայկանովա - Դամետկեն
* Կոնստանտին Մաքսիմով - Կոլաստիկ
* Պավել Խրոմովսկիխ - Ուրալով, գործարանի տնօրեն
* Էպիզոդներում՝ Յուրի Պոմերանցև, Լիդիա Մարտյուշովա, Լյուդմիլա Ստրախովա, Վասիլի Մելնիկով, Վիտալի Բելյակով, Շահան Մուսին և այլք։

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Կարպով
* Սցենարիստներ՝ Մարո Երզնկյան, Իլյաս Եսենբերլին
* Օպերատոր՝ Միխայիլ Արանիշև
* Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Բիչկով
* Նկարիչ՝ Կուլախմետ Խոջիկով

## Քննադատություն
Քննադատությունն առանձնացրել է դերասան Նուրմուխան Ժանտուրինի խաղը. ինչպես զարմանքով և հիացմունքով գրել է «Սովետսկի էկրան» ամսագիրը (1966), կատարելով «գերդրական երիտասարդ գիտնական Ասանովի սխեմատիկ դերը... տաղանդավոր արտիստին ինչ-որ կերպ հաջողվել է վերակենդանացնել նման դերը», ընդ որում՝ նշվել է, որ դերասանը չի փակվել իրեն արդեն հետապնդող ամպլուայում՝ փաստորեն կրկնելով «Սալթանաթ» ֆիլմում կատարած հնգամյա վաղեմության դերը, որտեղ նա նույնպես կատարել է գիտաշխատողի՝ զոոտեխնիկի դերը, որը գրեթե նույնական անձնական դրամա է ապրում, երբ իր ընտրյալը գնում է մրցակցի մոտ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Сплав // Киноискусство Советского Казахстана / Кабыш Сиранов. — Алма-Ата : Казахстан, 1966. — 399 с. — стр. 367-377
* Сплав // Советские художественные фильмы: 1958—1963 / ВГФК, Москва. — М.: Искусство, 1968. — стр. 421
* «Ձուլվածք»  // Ղազախֆիլմ

Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր գիտնականների մասին