open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Պրովեի-Կալիշի դաստակերտ

**Ֆ. Ի. Պրովեի - Ա. Ի. Կալիշի դաստակերտ** (), դաստակերտ Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 22/2։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար` 7720104000)։

## Պատմություն
Դաստակերտը պատկանել է վաճառական Լանիններին, ապա այն ձեռք է բերել արդյունաբերող և գործարար Իվան Կարլովիչ Պրովեն։ Հին դաստակերտային կառույցները քանդվել են, և 1895 թվականին Պրովեի երեխաների` երկվորյակներ Ֆեոդորի և Ադելիի համար ճարտարապետ Կառլ Վասիլևիչ Տրեյմանի նախագծով կառուցվել է երկու համաչափ կանգնած կողաշենքերով եռահարկ տուն։ «Ֆրանսիական նեոռենեսանս» ոճի տունը գտնվում է հողամասի փոքր-ինչ խորքում, գլխավոր բակը փողոցից անջատված է դարպասով և կափածո ճաղերով ցանկապատով։ Գլխավոր ճակատի դեկորը կազմված է ծեփվածքից և պատուհանների երեսկալներից։ Ե՛վ տունը, և՛ կողաշենքերը երեսպատված են կոպտատաշ քարով, ճակատի հիմնական` բաց դարչնագույնը լրացված է հակադիր կարմիրով։

Տունն ունի երկու առանձին գլխավոր մուտք, որոնք տարբերվում են ձևավորմամբ և վերևում զարդատախտակներին գրված վենզելներով` «ФП» («ՖՊ») և «АК» («ԱԿ»)։ Առաջինը տանում էր դեպի Ֆեոդոր Իվանովիչ Պրովեի բնակարան, որը գտնվում էր երկրորդ հարկում, իսկ երկրորդը` նրա քրոջ` Ադելի Իվանովնա Պրովեի (ըստ ամուսնու` Կալիշ) բնակարանը երրորդ հարկում։ Առաջին հարկն օգտագործվել է տնտեսական կարիքների և ծառաների համար։ Դաստակերտի ձախ կողաշենքը պատկանում էր Ադելիին, աջը` Ֆեոդորին։

Ֆեոդոր Իվանովիչը մասնակցել է հոր գործերին, սակայն ավելի շատ հայտնի էր որպես դրամահավաք։ Նրան պատկանում էր անտիկ և բյուզանդական մետաղադրամների մի մեծ հավաքածու, և որոշ ժամանակ նա եղել է Մոսկովյան դրամագիտական ընկերության նախագահը։ Նրա քույրը` Ադելին, ամուսնացած էր վաճառական Գեորգի Կալիշի հետ և զբաղվում էր բարեգործությամբ։ Նոր իշխանության օրոք, 1918 թվականին, Ֆեոդորն ու Ադելին վտարվեցին սեփական տնից, իսկ դաստակերտն ազգայնացվեց և սկսեց ծառայել բուժական նպատակների համար։ Ներկայումս տան մի մասը զբաղեցնում է բանկը, իսկ մյուս մասը Սվեշնիկովի անվան պետական երգչախումբը։

## Պատկերասրահ

Moscow, Novaya Basmannaya 22 May 2010 01.jpg|Կողաշենքի և տան ճակատը Ալեքսանդր Լուկյանովի փողոցում, 2010 թվական
Moscow, Novaya Basmannaya 22-1 2015.JPG|Գլխավոր շենք, 2015 թվական


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1895 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Շիբաևների դաստակերտ

**Շիբաևների դաստակերտ** (), դաստակերտ Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 22/2, շինություն 1։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար` 7736925000)։

## Պատմություն
Դաստակերտային տունը թվագրվում է XVIII դարի 70-ական թվականներով։ Եռահարկ շենքն ունեցել է կամարակապ առաստաղներ առաջին հարկում, ճակատը զարդարված էր որմնասյուներից կազմված սյունաշարքով, իսկ առաջին հարկը կոպտատաշ քարից էր։ Կա վարկած, որ շենքը կառուցվել է իշխան Իվան Ալեքսեևիչ Բելոսելսկու պատվերով, որը փողոցի այս մասում դաստակերտի սեփականատեր էր։ XVIII դարի վերջին - XIX դարի սկզբին տան սեփականատերը եղել է կոլեգիալ ասեսորի այրի Մարֆա Յակովլևնա Կրոտկովան, որը նաև մերձմոսկովյան Մոլոդի կալվածքի սեփականատերն էր և հայտնի էր բարեգործությամբ։

1870-ական թվականներին դաստակերտը ձեռք է բերել առաջին գիլդիայի վաճառական և նավթարդյունաբերող Սիդոր Մարտինովիչ Շիբաևը։ Նոր սեփականատիրոջ օրոք տունը վերակառուցվել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Ստեպանովիչ Կամինսկու նախագծով։ Գլխավոր ճակատը վերադեկորացվել է` կեղծռուսական ոճի դետալների օգտագործումով։ Երկրորդ հարկի պատուհաններին ավելացվել են երեսկալներ, որմնասյուների տեղը զբաղեցրել են կրկնակի կիսասյուները, որոնք զարդարել են նաև տան անկյունները։ Ճակատի ավարտ են դարձել ձևավոր ատտիկոսը և երկու անկյունային աշտարակիկները։ Ճակատի նոր մանրամասները կատարվել են թրծակավից և ներկվել տարբեր գույներով։

Շիբաևի այրու մահից հետո 1899 թվականին տունը ձեռք է բերել պետությունը, և նախկին դաստակերտը դարձել է Բասմանյան հիվանդանոցի բաժանմունք, որը գտնվում է ոչ հեռու (տուն 26)։

Խորհրդային տարիներին շենքն օգտագործվում էր վարչական կարիքների համար։ Ինչ-որ պահի ճակատները կորցրեցին իրենց բազմերանգությունը, սակայն այն վերականգնվեց վերանորոգումից հետո` 2016 թվականին։ Վերակառուցման ընթացքում տան ներսում վերականգնվել է գունային լուծումը, վերականգնվել են բուխարին, մանրահատակի նախշը և դռնատեղերի պատմական ձևերը։

## Պատկերասրահ

Municipal Album 1.058 Basmannaya Hospital.jpg|Տունը XX դարի սկզբին
Moscow, Novaya Basmannaya 23-1 May 2010 02.jpg|Տունը 2010 թվականին
Moscow, Novaya Basmannaya 23-1 July 2015 03.JPG|Ճակատի կենտրոնական մասը, 2015 թվական


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Մայդ Իզզաթ ալ-Չուրբաջի

**Մայդ Իզզաթ ալ-Չուրբաջի** (, ), սիրիացի խաղաղապահ ակտիվիստ։ 2015 թվականին նա ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի կողմից Սիրիայում կատարած կանանց և մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերում կատարած աշխատանքների համար արժանացել է Կանանց արիության միջազգային մրցանակի։

## Կենսագրություն
ն ծնվել է 1981 թվականին Սիրիայի  Դարայա քաղաքում։ Երբ նա վեց ամսական էր, նրա ընտանիքը մեկնել է Ֆրանսիա` տարածաշրջանում բռնություններից խուսափելու համար, սակայն վերադարձել են Սիրիա 1991 թվականին։ Ավարտել է Դամասկոսի համալսարանի ֆրանսիական գրականության բաժինը։ Քոլեջից հետո աշխատել է Դամասկոսի արվարձանների հակակոռուպցիոն քարոզարշավներում։

## Ակտիվիզմ
Երբ Արաբական գարունը տարածվեց Սիրիայում՝ Չուրբաջին նստացույցեր էր կազմակերպում, որոնք կոչ էին անում ազատ արձակել քաղբանտարկյալներին։ Նա ձերբակալվել և ոստիկանության դաժանություններից տուժե է։ Չնայած նրա վնասվածքներին՝ Չուրբաջին շարունակում էր խաղաղ բողոքների ցույցերը։ Նա բանտարկյալների շրջանում կազմակերպել էր սեմինարներ` խաղաղապահություն և քաղաքացիություն դասավանդելու համար։ Չուրբաջին 150 կին-բանտարկյալների համոզել է հացադուլ սկսեն, որպեսզի իրենց գորխը ներկայացվի դատավորին։ Դամասկոսի դատարանում նրա ոչ բռնի մարտավարությունը վերջնականապես ապահովեց, երբ ինքը և ևս 83 կալանավորներ ազատ արձակվեցին։ Սիրիայի անվտանգության ուժերը վերահսկեցին Չուրբաջիի և իր երեք երեխաների Լիբանան աքսորելու գործընթացը։

2014 թվականի հունվարի 2-ին Չուրբաջի հիմնադրել է «Կանայք հիմա Լիբանանում» կենտրոնը, որը օժանդակում է կին փախստականներին։ Կենտրոնը տրամադրում է վարսահարդարման և կոսմետոլոգիայի, համակարգիչների, նկարչության, ասեղնագործության, անգլերենի և ֆրանսերենի ուսուցման, ինչպես նաև կանանց և նրանց երեխաներին հոգեբանական աջակցություն ցուցաբերելու դասընթացներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սիրիացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Իվան Չեռնիշովի տուն

**Իվան Չեռնիշովի քաղաքային դաստակերտ** (), ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։

## Պատմություն
XVIII դարում շենքում տեղակայված էր մետաքսի գործարանը, պատկանում էր վաճառական Անդրեյ Իվանովիչ Բաբուշկինին։ 1756 թվականին նրա որդիները` Պյոտրն ու Սեմյոնը, վերակառուցել են հին ապարանքը, որը գտնվում էր իրենց հողամասում։

1787 թվականին դաստակերտի սեփականատեր է դարձել գեներալ-լեյտենանտ Ի. Լ. Չեռնիշովը։ Գլխավոր տունը փոփոխությունների է ենթարկվել. աջ կողմում հայտնվել է քարե կամարաշարի վրա պատշգամբ։

1859 թվականին կալվածքը վաճառվել է ծխախոտային գործարանատեր Մ. Ի. Բոստանջոգլոյին, որը, ինչպես վկայում է ավանդությունը, հասցրել է «դաժան պարտություն չիբուխներին և ծխամորճներին` դրանք փոխարինելու համար հորինելով թղթային պարկուճներ կամ փամփուշտներ»։

1920-ական թվականներին դաստակերտում գտնվել է Բաումանսկի շրջկոմը։ 1930-ական թվականներին գլխավոր տան առջև, կողաշենքերի և դարպասով պարսպի տեղում կառուցվել է «Բաումանսկի ստրոիտել» կոոպերատիվի ութհարկանի մասնաշենքը։ Այնտեղ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ ապրել է հետախույզ Նիկոլայ Իվանովիչ Կուզնեցովը։

2000 թվականին վերակառուցման ժամանակ դաստակերտի ճակատին հայտնաբերվել են XVIII դարի բարոկկո ոճի երեսկալների և նախշերի մնացորդներ։

Ներկայումս Իվան Չեռնիշովի դաստակերտը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

## Աղբյուրներ
* Городская усадьба И. Л. Чернышёва — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы
* ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ/ Городская усадьба (дом З. Г. Чернышева), XVII—XVIII вв. 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Փարիզի երաժշտության թանգարան

**Երաժշտության թանգարան** (), երաժշտական գործիքների պետական թանգարան Փարիզում։ Թանգարանի հավաքածուի հիմքն է հանդիսացել Փարիզի կոնսերվատորիայի երաժշտական գործիքների հավաքածուն։ Այստեղ հիմնականում գործիքներ են դասական և հանրաճանաչ երաժշտություն նվագելու համար` իտալական լյուտնյաներ և ջութակներ (Ստրադիվարի, Գվարների, Ամատի), ֆրանսիական և ֆլամանդական կլավեսիններ, «*Erard*» և «*Pleyel*» մակնիշների ֆրանսիական դաշնամուր, Ադոլֆ Սաքսի գործիքներ։

Երաժշտական գործիքները ներկայացված են ըստ դարաշրջանների և կատեգորիաների։ Թանգարանի մուտքի մոտ տրվում են աուդիոականջակալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս լսել ցուցասրահում ներկայացված երաժշտական գործիքներով կատարվող երաժշտություններ։

Երաժշտության թանգարանը հանդիսանում է փարիզյան երաժշտաքաղաքի մի մասը, որը միավորում է Փարիզի 19-րդ շրջանի Լա-Վիլլետ կվարտալի երաժշտական հաստատությունները։

Երաժշտաքաղաքի ճարտարապետն է Քրիստիան դե Պորտզամպարկը, այն հանդիսավոր բացվել է 1995 թվականին։

## Պատկերասրահ

Musée-de-la-musique.jpg|Կլավեսին, 1677, Բոլոնիա, Իտալիա
Musee-de-la-musique-2.jpg|XVII դարի կիթառներ
Musee-de-la-musique-3.jpg|XVIII դարակեսի կլավեսիններ
Musee-de-la-musique-4.jpg|XVIII դարի երաժշտական գործիքներ, առաջին պլանում որսորդական եղջյուր
Musee-de-la-musique-5.jpg|Ռոյալ
Musee-de-la-musique-6.jpg|Կիթառներով ցուցանակ
Musee-de-la-musique-7.jpg|XIX դարասկզբի դաշնամուր


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* , Официальный сайт музея 
*  Каталог музейной коллекции

Կատեգորիա:Փարիզի թանգարաններ
Կատեգորիա:Երաժշտական թանգարաններ
Կատեգորիա:1997 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1997 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Ժոսլին Կիվրեն

**Ժոսլին Քիվրեն**  (, ), ֆրանսիացի դերասան։

## Կենսագրություն
Ժոսլին Քիվրենը ծնվել է 1979 թվականի փետրվարի 14-ին Դիժոնում (Բուրգունդիա, Ֆրանսիա) բժիշկ անեսթեզիոլոգ Վենսան Բոֆիսի ընտանիքում։ Քիվրենը կինոարվեստ և ռադիոհաղորդում ուսումնասիրել է Վենսենում՝ Փարիզի արևելյան արվարձանում գտնվող  Հեկտոր Բերլիոզի անվան քոլեջում։ Հետագայում ընդունվում է Նանտեր համալսարանը և ստանում բակալավրի կոչում գրականության ոլորտում՝ միաժամանակ ուսումնասիրելով կինոարվեստ։ Սակայն շուտով թողեց ուսումը և սկսեց զբաղվել մասնագիտական կարիերայով։ Նա անցկացրեց մի քանի ամիս դրամատիկական վարպետության «École des Enfants Terribles» դպրոցում և արդյունքում հաճախեց ևս մի քանի դասընթացների։

2005 թվականին «Գայլերի կայսրությունը» թրիլլերում ստացել է դետեկտիվ Նորտոյի դերը, որտեղ  նա խաղացել է Ժան Ռենոյի հետ միասին։ Ֆիլմը կոմերցիոն տեսակետից դարձավ հաջողված, ինչն էլ խթան հանդիսացավ Քիվրենի կարիերայի աճի համար։ Նա նաև մասնակցություններ է ունեցել երկու  «օսկարակիր»  ֆիլմերում՝ «Ելիզավետա» (1998 թ.) պատմական դրամայում և բազմաթիվ քննադատությունների արժանացած  «Սիրիանա» (2005 թ.) քաղաքական թրիլլերում, որտեղ գլխավոր դերակատարներն էին Ջորջ Քլունին և Մեթ Դեյմոնը։

Քիվրենի ամենահայտնի դերը դարձավ ժամանակակից գրող Ֆրեդերիք Բեգբեդերի «99 ֆրանկ» ստեղծագործության հիման վրա նկարահանված ֆիլմում Շարլի Դագուտայի դերը։ Որպես երկրորդ պլանի դերակատար առաջադրվել է «Սեզար»  մրցանակաբաշխությանը, «Ամենախոստումնալից դերասան» անվանակարգում արժանացել է «Լյումիեր» մրցանակի և Ֆրանսիական կինոմամուլի ակադեմիայի մրցանակին՝ որպես «Լավագույն սկսնակ դերասան»։

2006 թվականին իր իսկ գրած սցենարով նկարահանել է «Դերասանը» կարճամետրաժ ֆիլմը, որի նկարահանմանը ներգրավել է իր ընկերներին՝ մասնավորապես Նատալի Բայնին, ով այդ ֆիլմի գլխավոր դերակատարն է եղել։

Քիվրենը մահացել է ողբերգական ավտովթարի հետևանքով, որը տեղի է ունեցել 2009 թվականի նոյեմբերի 15֊ին A13 մայրուղու վրա։ Նա Սեն֊Կլու թունելի մուտքի մոտ կորցրել է սպորտային երկտեղանի Ariel Atom մեքենայի կառավարումը։ Մեքենան բռնկվել էր և դերասանը մահացել էր մեքենայի ջախջախված թափքում փակված։ Գտնված արագաչափը ցույց էր տալիս 230 կիմլոմետր ժամում արագություն, սակայն չի հաջողվել պարզել իրականում Ժոսլինը շարժվել է այդ արագությամբ, թե դա տեղի է ունեցել ուժգին հարվածի հետևանքով։ Ֆրանսիական մամուլը և հեռուստատեսությունը հաղորդել են, որ ճանապարհը թաց է եղել անձրևի պատճառով։

Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել 2009 թվականի նոյեմբերի 21֊ին Գրանտ֊Արմե պողոտայում գտնվող փարիզյան ռեֆորմատորների եկեղեցում։ Բացի դերասանի հարազատներից և ընկերներից եկել էին հարգանքի տուրք մատուցելու նաև կինոյի և թատրոնի բազմաթիվ աստղեր։

### Անձնական կյանք
Ժոսլին Քիվրենը ամուսնացած է եղել դերասանուհի Ալիս Տայլիոնի հետ, ում հետ համատեղ որդի ունեն՝ Չարլի (ծնվել է 2009 թվականի մարտի 18֊ին)։

## Ծանոթագրություններ
 

Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Շաակենի դղյակ

**Շաակենի դղյակ** (), միաբանական դղյակ Կալինինգրադի մարզի Գուրևսկի շրջանի Նեկրասովո ավանում։ Հիմնադրվել է պրուսական ամրոցի տեղում 1270-ական թվականներին։

## Պատմություն
thumb|left|Շաակենի դղյակը 1526 թվականին
Առաջին անգամ պրուսական Շաակեն (Սակեն) գավառակը հիշատակվում է 1258 թվականին Տևտոնական օրդենի տարեգրություններում։ «Հին Պրուսիայի պատմությունը» ասում է, որ Շաակեն միաբանական փայտե ամրոցը սկսել են կառուցել 1261 թվականից։ Միջնադարյան շինարարներն իրենց ամրոցը կառուցել են ոչ թե Կուրշսկի ծովածոցի ափին այլ նրանից շուրջ չորս  կիլոմետր հեռավորության վրա։ Շինարարության համար Շաակեն (այժմ՝ Մեծ Մորյանա) գետի վրա ամբարտակ կառուցվեց, և ճահճուտ տարածքում էլ կառուցվեց պաշտպանական ամրությունը։ Տարեգրության մեջ նշվում է, որ 1270 թվականին Շակենում կառուցվել է եպիսկապոսական փայտե ամրոց։     
Հետագայում պաշտպանական պատերին կից կառուցվում են բազմաթիվ շինություններ, որոնցում տեղակայվում են զանգակատունը, բնակելի   և այլ տնտեսական շինություններ։
  
«Շաակեն» բառը գալիս է  պրուսերենից,  թարգմանաբար նշանակում է «խոտ»։ Ինչն էլ զարմանալի չէ, այս վայրերի բնական լանդշաֆտը իրենից ներկայացնում է խոտածածկ տարածք, որտեղ աճում է նաև եղեգ ու շաքարեղեգ։

1697 թվականին  Շաակենի մոտ գտնվող նավահանգստից ոչ հեռու հանգրվանել է «Մեծ ռուսական դեսպանատան» մի մասը,  Արևմտյան Եվրոպա ուղևորության ընթացքում։ Շակենում հանգրվանել է նաև Պետրոս I կայսրը 1711 թվականի նոյեմբերի 11-ին, 1712 թվականի հուլիսի 9-ին և 1717 թվականի սեպտեմբերկ 23-ին (ամսաթվերը բերված են  հին տոմարով)։

## Ժամանակակից վիճակ
Շաակենը Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գրեթե չի տուժել։ 1945 թվականի վերջերից դղյակում տեղակայված էր գերմանացի երեխաների որբանոցը, որը գոյատևեց մինչև 1947 թվականը։ Պատերազմից հետո ամրոցի տարածքը օգտագործվում էր որպես կոլտնտեսային  ախոռներ, որոնք գոյատևեցին մինչև 1960 ական թվականները։ Այնուհետև ամրոցը հատկացվեց բնակարանների  համար, իսկ օժանդակ տարածքները օգտագործվեցին կենցաղային կարիքների համար։

1980-ական թվականներին ամրոցում բնակվում էր միայն մեկ ընտանիք, որն օգտագործում էր դեռևս բնակության նպատակով պիտանի տարածքները։ Ժամանակին վերանորոգումներ չկատարելը և տեղական իշխանությունների անտարբերությունը ամրոցի շենքերը հասցրին ոչնչացման, իսկ շինությունները վերածվեցին ավերակների։

2000-ական թվականներին ամրոցը վարձակալության տրվեց անհատ անձանց, իրականացվեցին վերականգնման աշխատանքներ, վերակառուցվեց ամրոցի պատի մի մասը։ Ամրոցում կազմակերպվում էին զբոսաշրջային էքսկուրսիաներ,  հավաքվում էին թանգարանային ցուցանմուշներ, ցուցադրվում էին միջնադարյան բանտային խոշտանգումների գործիքներ, պահվում էին տարաշխարհիկ կենդանիներ (մանկական անկյուն)։ 2011 թվականին ամրոցը տրվեց Ռուսական ուղղափառ եկեղեցուն։ 2012 թվականին  եկեղեցու տարածքում հրդեհ բռնկվեց։ Ամրոցի տարածք էին ժամանել էքստրասենսներ , որպեսզի օժանդակեն բացահայտել  առեղծվածային իրադարձությունները։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
8. Замок Шаакен Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ Եվրոպայում
Կատեգորիա:13-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի դղյակներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Դրյու Սիլի

**Էնդրյու Մայքլ Էդգար «Դրյու» Սիլի** (, ), կանադա-ամերիկացի դերասան, երգիչ և պարող։

## Կենսագրություն
Ավելի հայտնի է որպես Դրյու Սիլի։ Նա ձայնագրել է շատ երգեր Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության համար։ Մանուկ հասակում մինչև 10 տարեկանը պարել է Օնտարիոյում, իսկ հետո տեղափոխվել է Ֆլորիդա։

## Անձնական կյանք
2012 թվականից նշանվել է դերասանուհի Էմի Պաֆրատի հետ։ Զույգը ամուսնացել է 2013 թվականի ապրիլի 28-ին ԱՄՆ-ի Քի Վեսթ կղզյակում։ Մեղրամիսը նրանք անցկացրել են Իտալիայում, Անգլիայում և Բարսելոնայում։

## Սկավառակագրություն

### Ընտրված ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ
Կատեգորիա:Կանադացի երգահաններ
Պելագեա Կետչերի տուն

մինի|325x325փքս|2013 թվականի վերակառուցումից հետո
**Պելագեա Կետչերի տուն** (), տեսարժանություն Մոսկվայում և **Վասիլի Լվովիչ Պուշկինի տուն-թանգարանը** (Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական թանգարանի մասնաճյուղ)։

Գտնվում է Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 36 հասցեով։

## Պատմություն
Շենքը 1819 թվականին կառուցել է Պելագեա Վասիլևնա Կետչերը։ Նա վիրաբուժական գործիքների գործարանի տեր Խրիստոֆոր Յակովլևիչ Կետչերի կինն էր։ Նրանց որդին էր Շեքսպիրի պիեսների թարգմանիչ Նիկոլայ Խրիստոֆորիչ Կետչերը։

Այնուհետև տունն օգտագործվել է վարձակալությամբ հանձնելու նպատակով։ 1822-1828 թվականներին տունը վարձակալել է բանաստեղծ, «Արզամաս» ընկերության ավագ Վասիլի Լվովիչ Պուշկինը։ Նա Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի հորեղբայրն էր։ Տանը եղել են շատ անվանի մարդիկ` Ի. Ի. Դմիտրիևը, Դ. Վ. Դավիդովը, Ա. Ա. Դելվիգը։

1828 թվականին տունը գնել է վաճառականի կին Ելիզավետա Կառլովնա Ցենկերը։ 1890-ական թվականներին տունը վերակառուցվել է։

Խորհրդային Միության տարիներին շենքում տեղի է ունեցել նորոգում։ 2012 թվականին շենքը վերականգնվել է։

2013 թվականի հունիսի 6-ին այստեղ բացվել է Վասիլի Լվովիչ Պուշկինի տուն-թանգարանը  (Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական թանգարանի մասնաճյուղ)։

## Ճարտարապետություն
Տունը կառուցված է փայտից։ Նրա պատին փակցված է հուշատախտակ հետևյալ գրությամբ. *«Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը եղել է այս տանը իր բանաստեղծ հորեղբոր` Վ. Լ. Պուշկինի մոտ»*։

## Ցուցադրություն
Լայնածավալ վերակառուցումից հետո, որն ընդգրկում էր ստորգետնյա հարկի ստեղծումը, շենքում 2013 թվականի հունիսի 6-ին բացվել է Վասիլի Լվովիչ Պուշկինի տուն-թանգարանը (Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական թանգարանի մասնաճյուղ)
։

Ներկայում այն Պրեչիստենկայում գտնվող Պուշկինի թանգարանի մասնաճյուղն է և 1820-ական թվականների ամպիրային ինտերիերների վերակառուցման օրինակ է։

Թանգարանի ցուցանմուշների շարքում են Ա. Ա. Ռամենսկու կեղծիքները, որոնք նա 1974 թվականին հանձնել է թանգարանին` Պուշկինի «կնքաշապիկը» և «Արինա Ռոդիոնովնայի սրբիչը»։

## Պատկերասրահ

Vasiliy Lvovich Pushkin's House-museum - interior main hall (2013) by shakko 06.jpg|Ցուցասրահ
Vasiliy Lvovich Pushkin's House-museum - interior cabinet (2013) by shakko 05.jpg|Վ. Լ. Պուշկինի աշխատասենյակը
Vasiliy Lvovich Pushkin's House-museum - interior dining room (2013) by shakko 08.jpg|Ճաշասենյակ` «Արզամաս» ընկերության ճաշի վերարտադրություն
Vasiliy Lvovich Pushkin's House-museum - interior mezzanine (2013) by shakko 13.jpg|Վերին կիսահարկի տարածքը
Vasiliy Lvovich Pushkin's House-museum - interior toilet room (2013) by shakko 04.jpg|Սպասավորների սենյակը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Страница на реестре объектов культурного наследия .

Կատեգորիա:1819 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Երեք բանան (մուլտֆիլմ)

**«Երեք բանան»**, խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանված «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, 1971 թվականին։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ Զդենեկ Սլաբիի` հեքիաթային մոլորակներում արկածներ ունեցած տղայի մասին պատմվածքի։

## Սյուժե
Փոքրիկ տղա Պետրիկը հանդիպում է Հրաշագործին և համաձայնելով նրա` երեք բանան բերելու պայմանին, կախարդական չաշխատող վերելակով թռչում է դեպի հեքիաթ։
Նավապետից ստանալով թռչող ինքնաշարժ` տղան դրանով թռչում է մոլորակից մոլորակ` բանան գտնելու համար։
Պետրիկը գտնում է երեք կախարդական բանան` տարբեր մոլորակների բնակիչներին փրկելով Սև տիկնոջ իշխանությունից։

## Հեղինակներ

## Արտադրություն
Ինչպես «Ջրահարսը», «Կապույտ թռչունը» մուլտֆիլմերում, այս մուլտֆիլմում ևս կիրառված է ֆոտոկոլաժը որպես տեխնոլոգիական նորարարություն` ֆոնային պատկերներ ստեղծելու համար։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Три банана — myltik.ru
* Մուլտֆիլմն Animaror.ru կայքում

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1971 մուլտֆիլմեր
Ագնեշ Ռապաի

**Ագնեշ Ռապաի** (, ), հունգարացի բանաստեղծ, գրող, թարգմանչուհի։

## Կենսագրություն
Ագնեշ Ռապաին ծնվել է  1952 թվականի մարտի 13-ին Հունգարիայի Սեկսարդ քաղաքում, Դյուլի Ռապաիի և Գատի Պիրոսկիի ընտանիքում։ Ռապաիի մանկությունն անցել է Բուդապեշտում, Սեկսարդում և Պեչում։

1975 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը, որտեղ ուսանել է դրամատուրգիա։ Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի Հասարակական գիտությունների ինստիտուտում։ 1989 թվականից Ռապաին զբաղվում է անկախ գրական գործունեությամբ։

Ռապաին հրապարակել է բանաստեղծությունների հինգ ժողովածու Հունգարիայում, ինչպես նաև նրա աշխատանքները հրապարակվել են Շվեյցարիայում, այդ թվում ժողովածուներ և անթոլոգիաներ, ինչպիսիք են՝ «Ֆրաուենֆելդյան քնարական օրեր», «Բանաստեղծական օրակարգ» և «Հունգարացի բանաստեղծներ»։ Բոլոր իր հրատարակությունները գերմաներեն է թարգմանել Անդրաշ Շարդորը։

1995 թվականին Ռապաին Հոլոքոստի հետազոտության ինստիտուտի կողմից արժանացել է Ռոզենտալի մրցանակի, 1996 թվականին՝ Հունգարիայի արվեստի հիմնադրամի մրցանակի, 1999 թվականին՝ արժանացել է Յանոշ Արանի մրցանակին։

1997 թվականին Ռապաին մասնակցել է Շվեյցարիայի Ֆրաուենֆելդ քաղաքում կայացած պոեզիայի միջազգային փառատոնին։ 1999 թվականին Հունգարիան հյուրընկալել է Ֆրանկֆուրտի գրքի տոնավաճառը (տոնավաճառը նվիրված էր հունգարական գրականությանը), որի կապակցությամբ բանաստեղծությունների երկրորդ հավաքածուն լույս է տեսել գերմաներեն։ 2007 թվականին Ռապաին մասնակցել է Պրահայի միջազգային պոեզիայի օրերի իններորդ ամենամյա փառատոնին։

2007 թվականից Ռապաին ARTISJUS-ի (Հունգարական հեղինակային իրավունքների պաշտպանության գրասենյակ) խորհրդի անդամ է։ Նա նաև Գրողների միության անդամ է, Հունգարիայի ստեղծագործողների ազգային ասոցիացիայի և Հունգարիայի PEN միջազգային կազմակերպության անդամ է։

## Ստեղծագործություններ
**Ժողովածուներ**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Անթոլոգիաներ**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի հունգարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Հունգարացի թեթև ատլետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Done For Me

"**Done for Me**", ամերիկացի երգիչ Չարլի Փութի երգն ամերիկացի երգչուհի Քեհլանի մասնակցությամբ։ Գրվել է Քեհլանի, Ջեքոբ Կաշերի, Ջոն Ռյանի կողմից, իսկ որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Փութը։ Թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 15-ին Atlantic Records լեյբլի կողմից որպես Փութի *[[Voicenotes]]* (2018) երկրորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլ։ Պաշտոնական երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի ապրիլի 21-ին YouTube-ում։

## Նախապատմություն
Երգիչները դուետի մասին առաջին անգամ հայտարարել են նրա թողարկումից մեկ օր առաջ՝ հրապարակելով իրենց երկուսի սև-սպիտակ լուսանկարը և նշելով թողարկման ամսաթիվը։ Երգը ներկայացվել է Beats 1-ում, որտեղ Փութը հաղորդավար Զեյն Լոուին պատմել է Քեհլանիի հետ համագործակցության մասին. «Դուք գիտե՞ք, երբ հանդիպում եք ինչ-որ մեկին և պարզապես գիտեք, որ դուք իրոք ընկերներ եք լինելու իսկապես շատ երկար ժամանակ։ Դա այն էր, երբ ես հանդիպեցի նրան։ Նա պարզապես ջերմ ու շփվող անձնավորություն է և այնպիսի լավ, հստակ ձայն ունի»։ Նա նաև ավելացրել է, որ իրենք «սպասում էին միասին ինչ-որ բան անելուն» այն ժամանակվանից, երբ 2015 թվականին ձայնագրեցին «Hotline Bling» երգի քավերը։ 

## Կառուցվածք
«Done for Me» փոփ-բալլադ է, որն ունի «հեղուկ», «էլեկտրոնային» բասային գիծ, «ինչպես նաև «ձերմ սինթեզատորներ, որ հիշեցնում են 80-ականների դասական փոփ երաժշտությունը»։ Ըստ Փութի՝ «երգում փոփ ակորդներ չկան, բայց դա փոփ երգ է», և այն ոգեշնչվել է 80-ականների անգլիական Wham! երաժշտական դուետից։

## Քննադատություն
Forbes-ից Հյու Մաքինթայրը երգին տվել է դրական գնահատական՝ գրելով, որ «այն համապատասխանում է այն ամենին, ինչ Փութն արել է այս դարաշրջանում»։ Նա նկատել է ֆանկի ազդեցությունը՝ գովաբանելով Փութին, որ նա մեծ մասամբ հիմնվել է իր սեփական տաղանդի վրա և իրական գործիքներով ստեղծել լավագույն փոփ երաժշտություններից մեկը (ի տարբերություն միայն համակարգիչների և ստուդիայի կախարդանքի օգտագործման), չնայած կարող էր համագործակցել ցանկացած հեղինակավոր պրոդյուսերի հետ։ Billboard-ից Մորգան Էնոսը և Idolator-ից Mokie Nied-ը նույնպես դրական են գնահատել երգը։

## Ձայնագրության մասնակիցներ
Տվյալները վերցված են Qobuz-ից
* Չարլի Փութ - կոմպոզիտոր, պրոդյուսեր, ծրագրավորում, վոկալ, գործիքներ 
* Քեհլանի – կոմպոզիտոր, վոկալ
* Ջեքոբ Քաշեր - կոմպոզիտոր
* Ջոն Ռյան - կոմպոզիտոր
* Ryan Gladieux –  լրացուցիչ ձայնագրություն

## Հիթ-շքերթներ

## Թողարկման  պատմություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2018 երգեր
Կատեգորիա:Զուգերգեր
Կատեգորիա:Չարլի Փութի երգեր
Երեք արջեր (մուլտֆիլմ)

**«Երեք արջեր»**, 1958 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից նկարահանված խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ։ Ռեժիսոր Ռոման Դավիդովը ռուսական ժողովրդական հեքիաթը էկրանավորել է ըստ Լև Տոլստոյի մշակման։

## Սյուժե
Վարվառուշկան տատիկին չենթարկվելով, գնում է անտառ` սունկ հավաքելու և մոլորվում է։ Անտառին մոտ նա մի խրճիթ է գտնում։ Իսկ այդ խրճիթում ապրում էին երեք արջեր, որոնք այդ օրը տնից բացակայում էին։ Հայր արջը փայտն էր կտրում, մայր արջը ազնվամորի էր հավաքում, իսկ փոքր արջը խաղում ու ազնվամորի էր ուտում։ Վարվառուշկան մտնում է խրճիթ և տեսնում է սեղան և երեք աթոռ, սեղանի վրա` երեք ափսե։ Աղջիկը ճաշ է ուտում, փոքր աթոռի վրա նստած ճոճվում և կոտրում է այն։ Հետո նա տեսնում է երեք մահճակալ` մեծ, փոքր և ավելի փոքր։ Թռչկոտում է մեծ մահճակալի վրա, հետո` հաջորդի վրա, իսկ փոքրի վրա քնում է։ Շուտով տան տերերը վերադառնում են տուն։ Տեսնում են սեղանի վրայի անկարգությունը և կոտրված աթոռը։ Արջի քոթոթը իր մահճակալի վրա քնած աղջիկ է տեսնում և սկսում է բղավել։ Վարվառուշկան, արթնանալով տեսնում է արջերին, պատուհանից ցատկում է և շտապում տուն։

## Մուլտֆիլմի մասին

## Թողարկում DVD ձևաչափով
*2005 թվականին Սոյուզմուլտֆիլմում DVD-ով թողարկվել է «Տատիկի հեքիաթներ 4» մուլտֆիլմների ժողովածուն։ Հավաքածուի մեջ էին մտնում հետևյալ հեքիաթները.

«Գնդիկ Բոքոնիկ» (1956), «Երեք պարկ խորամանկություն» (1954), «Երեք փայտահատներ»(1959), «Երեք արջեր» (1958), «Ու՞մ կոներն են անտառում» (1965), «Տարբեր անիվներ» (1960), «Մաշենկան և արջը» (1960), «Տատիկը մի այծ ուներ» (1983), «Քաղցրաբլիթ» (1993)։

*2005 թվականին Սոյուզմուլտֆիլմում DVD-ով թողարկվել է «Միխալ Պոտապիչ» ժողովածուն, որի մեջ մտնում էին հետևյալ մուլտֆիլմերը։

«Երկու ագահ քոթոթներ» (1954), «Կռվարար արջուկ» (1955), «Պապն ու թոռը» (1950), «Երեք արջեր» (1958), «Քեռի Միշա» (1970), «Գեներալ Տոպտիգին» (1971), «Ցողուններ և արմատներ (մուլտֆիլմ)» (1974), «Արջ, լորենու ոտք» (1984), «Մաշենկա» (1992)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Роман Давыдов — Энциклопедия отечественного кино 
* Ежегодник кино 1958. М.: Искусство, I960. С. 127, 309.https://books.google.am/books?hl=ru&id=04kTAAAAIAAJ&dq=%D0%A1%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D0%B0+%D0%9B.+%D0%9D.+%D0%A2%D0%BE%D0%BB%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B3%D0%BE+%C2%AB%D0%A2%D1%80%D0%B8+%D0%BC%D0%B5%D0%B4%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D1%8F%C2%BB+%28%D1%81%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%B9+%D0%9B.+%D0%9F%D0%BE%D0%B7%D0%B4%D0%BD%D0%B5%D0%B5%D0%B2%D0%B0%29+%D0%B1%D1%8B%D0%BB%D0%B0+%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B5%D1%81%D0%B5%D0%BD%D0%B0+%D0%BD%D0%B0+%D1%8D%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%BD+%D0%A0.+%D0%94%D0%B0%D0%B2%D1%8B%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D1%8B%D0%BC%2C+%D1%80%D0%B5%D0%B6%D0%B8%D1%81%D1%81%D0%B5%D1%80%D0%BE%D0%BC&focus=searchwithinvolume&q=%C2%AB%D0%A2%D1%80%D0%B8+%D0%BC%D0%B5%D0%B4%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D1%8F%C2%BB

Կատեգորիա:1958 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր արջերի մասին
Կատեգորիա:Ռոման Դավիդովի մուլտֆիլմեր
Ֆեոդոր Ռոկոտովի տուն

**Ֆ. Ս. Ռոկոտովի տուն** (), XVIII դարի բնակելի տուն Մոսկվայում։ Հասցեն` Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 30/1։

## Պատմություն
XVIII դարում ժամանակակից տան տեղում գտնվում էր փայտե դաստակերտ, որը կապված էր ռուս անվանի նկարիչ Ֆեոդոր Ռոկոտովի անվան հետ։ Այստեղ էր նաև նրա արվեստանոցը, որտեղ գեղանկարիչն ակտիվորեն աշխատում էր։

1785 թվականի հուլիսի 25-ին Գեղարվեստների կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսը Ստարայա Բասմաննայա փողոցում ձեռք է բերում հողակտոր, բայց արդեն 1789 թվականին այն վաճառում է Աննա Պետրովնա Շերեմետևային և տեղափոխվում է Վորոնցովյան փողոց։ Ստույգ տեղեկություններ այն մասին, որ տունն այդ ժամանակ արդեն վերջնականապես կառուցված էր, չեն պահպանվել։ Առաջին անգամ շենքը հայտնվել է 1803 թվականի հատակագծում։ Այն ժամանակ տունը մեկհարկանի էր, երկրորդ հարկը կառուցվել է միայն XIX դարում։

1836 թվականին դաստակերտի գլխավոր տունը քանդվել է, նրա տեղում գնդապետ Վ. Ֆ. Սվյատլովսկին կառուցել է նորը։ Սակայն այս տունն էլ XX դարում քանդվել է։

XX դարի սկզբին շինության սեփականատեր է դարձել ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Վասիլի Իվանովիչ Սոկոլովը։ Մոտավորապես 1908 թվականից հետո այս հողակտորը դարձել է Ադոլֆ Ֆրիդրիխովիչ Շիլլերի սեփականությունը։

Մինչև մեր օրերը պահպանված երկհարկանի կողաշենքը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

Հիմնանորոգվել է 2015 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ

* ДОМ РОКОТОВА — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы 
* ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Дом, в котором жил и работал Рокотов Федор Степанович 
* Токманов переулок

Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:1786 հիմնադրումներ
Ագուստինա

**Ագուստինիա** (, բառացիորեն Ագուստինա կենդանի), մողեսատավր դինոզավրեր էին, Somphospondyli ցեղից, որոնք ապրում էին վաղ կավճե ժամանակաշրջանում, ներկայիս Հարավային Ամերիկայի տարածքում։

## Ուսումնասիրության պատմություն
Քարացուկները հայտնաբերվել են Արգենտինայի Նեուգեն նահանգում (Lohan Cura)։ Այն առաջին անգամ նկարագրվել է հնէաբան Բոնապարտի կողմից 1999 թվականին։ Միակ տեսակը՝ Agustinia ligabuei, անվանվել է կենդանու հայտնագործող` Ագուստին Մարտինելլիի անունով։ Անունը առաջին անգամ հայտնվեց արգենտինացի հնէաբան Խոսե Բոնապարտեի հոդվածում, 1998 թվականին։ Սկզբում կենդանուն անվանել էին «Augustia», սակայն այն պետք է փոխվեր, քանի որ այսպես արդեն կոչվում  էր բզեզների ընտանիք (նման իրավիճակ տեղի է ունեցել նաև  Megapnosaurus տերոպոդի և Protognathosaurus սուրոպոդի հետ)։ Վերանվանումը և ամբողջական նկարագրությունը հրապարակվել է 1999 թվականին։ Տեսակի անվանումը կոչվել է բարերար Ջանկարկո Լիգաբուի պատվին, որը ֆինանսավորեց արշավախումբը, որի ընթացքում հայտնաբերվել էին մնացորդները։

## Նկարագրություն
Հայտաբերվել են միայն կմախքի որոշ մասեր։ Դրանք ներառում են մեջքի մասնակի ողեր և պոչային ողնաշարի, ազդրի, նրբոլոքային և ոտնաթաթի հինգ հատվածներ։ Որոշ հատկանիշներ փաստում են, որ այն պատկանում է դիպլոդոցիդներին, իսկ մյուսները ցույց են տալիս, որ նա պատկանում է տիտանոսուրիդներին։

Ագուստինիան պատկանում է հասարակությանը համեմատաբար ավելի լավ հայտնի փշոտ օստեոդերմիսներին, որոնք գտնվել են կմաղքի մոտ և հիշեցնում են իրենց ոչ հարազատ ստեգոզավրերի փշերը և մորթին։ Սակայն, հետագա ուսումնասիրությունները վիճարկեցին այդ մորթիների բնույթը։ Վատ պահպանված մնացորդների ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ դրանք հավանաբար, կարող էին լինել ողնաշրի և կոնքի կոտրված ոսկորներ։ Այս վերագնահատումը հաստատվել է հյուսվածաբանությամբ և ցույց է տալիս, Ագուստինայի և տիտանոզավրերի մորթիների կազմություն անհամապատասխանությունը։ Կոնքոսկրի հայտնաբերված հատվածների մնացորդները նշվել են որպես զստոսկրի մաս։

Բացի հիպոթեզային զրահից, կենդանու մասին շատ քիչ տեղեկություններ են պահպանվել։ Փոքր ոլոքային ոսկորը մոտ 895 մմ է։ Հիմնվելով այլ տիտանոզավրերի հետ համեմատության վրա, որնց ենթադրաբար պատկանում էր դինոզավրը, կենդանու ընդհանուր երկարությունը կարելի է գնահատել մոտ 15 մետր։ Սակայն, ելնելով  շատ վատ պահմանված և փոքրաթիվ մնացորդներից գրեթե անհնար է առանձնացնել որևէ առանձնահատկություններ, որոնք կարող էին օգտագործվել այս տեսակը մյուս դինոզավրերից առանձնացնելու համար։

## Դասակարգում
Հիպոթեզային անսովոր զրահի պատճառով տեսակը դասվել է Agustiniidae ընտանիքին, սակայն այս տեսակը լայն տարածում չի գտել գիտական շրջանակներոմ։ Կենդանին ունի մոտ առանձնահատկություննր ինչպես տիտանոզավրերին այնպես էլ դիպլոդոցիներին։ Գալատոպերին բնորոշ որոշ գծեր թույլ են տալիս այս տեսակը դասակարգել Somphospondyli դասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Մուկ (ուտեստ)

**Մուկ** (),  կորեական խոհանոցի ուտեստ, հացաբույսերի օսլայի ժելե, լոբու կամ ընկույզի, օրինակ` հնդկացորեն, քնջութ կամ կաղին։ Մուկը առանձին գրեթե անհամ է, դրա համար այն համեմում են սոյայի սուսով, քնջութի յուղով, մանր կտրատած կանաչ սոխով կամ քիմ (կորեական խլածաղիկ), ինչպես նաև կարմիր պղպեղի փոշիով, իսկ  մատուցում են բանջարեղենով։

## Ուտեստ ալյուրով
մինի|Տհանպխյոնչխե
* Մուկմուչհիմ (묵무침), քանջանով մուկ, քունջութի կամ պերլիլիայի ձեթով, նուրբ թակած կանաչ սոխով, քունջութի սերմերով և կարմիր պղպեղի փոշիով։ Կարող է նաև ընդգրկել վարունգի շերտեր  և բանջարեղենի, միակ թույլատրելի խավարտը` քիմն է։
* Տհանպխյոնչխե (탕평채), բարակ կտրատված նոկտումուկ, տավարի միս, բանջարեղեն և ծովամթերք։
* Մուկպոկմ (묵볶음), պոկըմ, այսինքն տապակած մուկ սոուսով։
* Մուկչանգաջի (묵장아찌),  մուկ, մարինացված է քանջաում։
* Մուկչոնյու (묵전유어), նաև *մուկչոն* (묵전), կտրտած մուկ, փաթաթված աձուկիի օսլայով և տապակած տապակում։
* Մուկսաբալ (묵사발) կամ մուկպապ (묵밥), սառը ապուր մուկով և բանջարեղենով։

## Տարբեր տեսքերի
մինի|աջից
Մուկը լինում է տարբեր տեսակի։

### Հվանպհոմուկ
Հվանպհոմուկ (황포묵), նաև *նորանմուկ* (노랑묵)՝  սիսեռից։ Հվանպհոմուը դեղին է, քանի որ նրա վրա ավելացվում են գարդենի պտուղները։ Մուկի այս տեսակը կապված է Չոլլա խոհանոցի հետ, այն հայտնի նախուտեստ է Նամվոնում և Չոնջույում, այնտեղ նրան ավելացվում են չոնջուական պիբիմպապ։

Ինչպես և մուկի մյուս ձևերը, հվանպհոմուկը հաճախ մատուցվում են փոքր կտորներով, քացախով, սոյայի սոուսով և համեմունքներով, այսպիսի ուտեստը անվանում են *Հվանպհոմուկ-մուչհիմ* (황포묵무침):

### Մեմիլմուկ
մինի|աջից
Մեմիլմուկ (메밀묵) , մուկ հնդկացորենի օսլայից։ Այն բաց շականակագույն է և ընդհանուր առմամբ օգտագործվում է մեմիլմուկ մուչխիմում (메밀묵무침), պանչհանա։ Մեմիլմուկի կտորները մատուցվում են կիմչհիյով, համեմվում է քունջութի սերմերով և սոյայի սոուսով։

Մեմիլմուկը հայտնի էր  XX-րդ դարում, այն  վաճառել են Հարավային Կորեայի փողոցներում, մատուցել ռեստորաններում:Սոջու օգտագործելու դեպքում մեմիլմուկը  մատուցվում են որպես անջու (հանգըլ։ 안주, հանչա։ 按酒): Ենթադրվում է որ տոկեբին չի կարող դիմակայել մեմիլմուկին։

### Նոկտումուկ
մինի|Նոկտումուկ
*Նոկտումուկ* («ժելե սիսեռից», : «ժելե կանաչ սիսեռից»),  սիսեռի օսլայից մուկ։ Նաև հանդիպում է *չհոնպհոմուկ* (청포묵, 淸泡묵) անվամբ։ Գունավոր գարդենային նոկտումուկը անվանվում է հվանպհոմուկ, «դեղին փրփուրով ժելե»։

Նոկտումուկը մատուցում են սառը, սովորաբար ինչպես պանչհանը ( 녹두묵무침),սառեցված սոյայի սոուսով կամ քացախով։ Այս ուտեստը մատուցվում է տոներին և հարսանիքներին։ Նոկտումուկը հանդիսանում է նաև Հարավային Կորեայի խոհանոցի բաղադրիչը։ Նրա պատրաստման համար տապակում են տավարի միս և բանջարեղեն, իսկ հետո մատոցում են սոյայի սոուսով, քացախով, շաքարով, քունջութի սերմերով, աղով և քունջութի ձեթով։

## Այլ  տարատեսակներ
* Դոթորիմուկ (도토리묵), ժելուսեի ժելե
* Կկեմուկ (깨묵), քունջութի օսլայից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մուկի բաղադրատոմսը в Korea Times

Կատեգորիա:Կորեական ժելե
Ագուխացերատոպս

**Ագուխացերատոպս** (), պատկանում են թռչող դինոզավրերի դասին, որոնք ապրում էին Վերին Կավճե դարաշրջանում, ժամանակակից ԱՄՆ-ի տարածքում։ Քարացուկները գտնվել են Տեխաս նահանգում Բրուստերի շրջակայքում, Ագուչայի ֆորմացիայի մեջ (Aguja Formation)։ 2006 թվականին այն առանձնացվել է հնէաբաններ Լուկասի, Սալլիվանի և Հանթի կողմից։ Տիպային տեսակն է՝ Agujaceratops mariscalensis։

Ի սկզբանե նկարագրվել է Լեխմանի կողմից 1989 թվականին, որպես P.37.3.086 UTEP Chasmosaurus mariscalensis։ Սակայն ավելի ուշ՝ 2006 թվականին  Լուկասի և կոլեգաների կողմից կատարված գենետիկ հետազոտությունների արդյունքում  վերանվանվել է  Agujaceratops mariscalensis *։*

2016 թվականին Լեխմանը, Վիկը և Բարնեսը նկարագրել են  Agujaceratops mavericus  երկրորդ տեսակը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Աշոտ Սիմոնյան

**Աշոտ Ժորայի Սիմոնյան** (), Հայաստանի պետական գործիչ, Հայաստանի Արագածոտնի մարզպետ։

## Կրթություն
* 1998-2003 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտը, որակավորումը՝ տնտեսագետ։
* 2003-2007 թթ.- Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտ, հայցորդ։

## Աշխատանքային գործունեություն
* 2004-2006 թթ. -«Պետական աջակցություն Հայաստանի մանկական խնամակալական կազմակերպությունների շրջանավարտներին» ծրագիր, տնտեսագետ
* 2006 թ.-ՄԱԿ-ի ՊՀԾ (Պարենային համաշխարհային ծրագիր) Լոռու, Շիրակի, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի և Վայոց ձորի մարզերի FFT, FFE, SF-ի ծրագրերի փորձագետ
* 2006-2008 թթ.- «Պետական աջակցություն Հայաստանի մանկական խնամակալական կազմակերպությունների շրջանավարտներին» ծրագրի համակարգող
* 2010-2017 թթ.- «Ամինտաս Գրուպ» ՍՊԸ, տնօրեն
* 2017 թ. հուլիսիս-2018 թ. մայիսի 3- Հայաստանի Արագածոտնի մարզպետ
* 2018 թվականի հունիսի 1-ին Հայաստանի կառավարության որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Արագածոտնի մարզպետ։

Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն կուսակցության անդամ է։
 
Զինապարտ է։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աշոտ Սիմոնյան - Հայաստան դաշինք

Կատեգորիա:ՀՊՏՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզպետներ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Սովկինո (կինոթատրոն, Եկատերինբուրգ)

thumb|Լորանժ, 20-րդ դարի սկիզբ
thumb|Սովկինո, 1920-ական թթ. սկիզբ
[thumb|[Սվերդլովսկի պետական ակադեմիական երաժշտական կոմեդիայի թատրոն, 2009 թ.]]

**Սովկինո** (, մինչև հեղափոխությունը՝ **«Լորանժ»**), Եկատերինբուրգի առաջին կինոթատրոնը։

1909 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1907 թվականին) ֆրանսիացի Կայ Լորանժը Պ. Ի. Պևինի տանը բացել է Եկատերինբուրգում առաջին ստացիոնար կինոթատրոնը` «Լորանժը», որը 1913 թվականից հետո տեղափոխվել է սեփական տարածք, որը կառուցվել է Առևտրային ժողովի կողմից Գլխավոր և Վոզնեսենսկու պողոտաների խաչմերուկի հակառակ անկյունում ճարտարապետ Կ. Ա. Պոլկովի նախագծով։

Այն մոդեռն ոճի շենք էր, անհրապույր, բայց ներսում հարմարավետ էր, ուներ բեմահարթակ, որտեղ հանդես էր գալիս նվագախումբը։

Հեղափոխությունից հետո կինոթատրոնը սեփականաշնորհել է «Սովկինո» բաժնետիրական ընկերությունը։ Շինության մոտ էր գտնվում կոմերցիոն ժողովը, նախահեղափոխական տարիների հեղինակավոր կառույցներից մեկը, ապա՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության տունը, 1933 թվականից` Սվերդլովսկի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնը։ 1962 թվականին երկու շենքերը կառուցվել են մեկ ապակե ճակատով կորպուսով (ճարտարապետ՝ Պյոտր Դեմինցև)։

2006 թվականին միավորվել է «Սալյուտ» կինոթատրոնին։

2007 թվականի հունիսի 6-ին կինոթատրոնը փակվել է՝ Սվերդլովսկի պետական ակադեմիական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի ղեկավարության որոշմամբ՝ թատրոնի տարածքն ընդլայնելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի կինոթատրոններ
Գիշերը քննությունից առաջ։ Այժմ

«**Գիշերը քննությունից առաջ։ Այժմ**», ռեժիսոր Ֆաուստո Բրիցցիի իտալական երիտասարդական կատակերգություն։ Պրեմիերան կայացել է 2007 թվականի փետրվարի 14֊ին։ Ֆիլմը ստացել է տասնյակ պարգևներ (այդ թվում նաև TLR մրցանակը), իսկ ռեժիսորը ֆիլմի համար ստացել է արծաթյա ժապավեն՝  «Տարվա անձնավորություն» անվանակարգում։ Ի տարբերություն «Գիշերը քննությունից առաջ» ֆիլմի, որում ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1989 թվականին, այս ֆիլմում գործողությունները տեղափոխվել են 2006 թվական։

## Սյուժե
Լուկա Մոլինարրին պատրաստվում է ավարտական քննություններին։ Մի անգամ նա փողոցով քայլելիս բախվում է մարդկանց ամբոխի, որոնք սկսում են կռվել բարձերով։ Այնտեղ նա հանդիպում է Ազուրային և սիրահարվում է վերջինիս։ Նրանք սկսում են իրար հետ ժամանակ անց կացնել և քննություններն անցնում են երկրորդ պլան։ Ազուրան աշխատում էր դելֆինարիումում, և ահա մի անգամ նա առաջարկ է ստանում աշխատել այլ քաղաքում, ու նա ոչինչ չասելով Լուկային հեռանում է։ Բայց Լուկային հաջողվում է հանդիպել աղջկան գնացքում։ Լուկան այդ գիշերն անցկացնում է Ազուրայի հետ և նրա հետ գնում է ուրիշ քաղաք, բայց հաջորդ օրը նա պետք է վերադառնար Հռոմ, որեվհետև հենց այդ օրն էր նրա քննությունը։

## Դերերում
* Նիկոլաս Վապորիդիս - Լուկա Մոլինարրի 
* Կարոլինա Կրեշենտինի - Ազուրա
* Ջորջիո Պանարիելլո - Պաոլո Մոլինարրի
* Պաոլա Օնոֆրի - Անտոնելլա Մոլինարրի
* Սերենա Աութերի - ուսուցչուհի Էլիզաբեթ Պոլինարրի 
* Էրոս Գալբիաթի - Ռիչարդ
* Անդրեա Դե Ռոզա - Մասսի 
* Սառա Մաեստրի - Էլիս
* Կյառա Մաստալլի - Սիմոնա 
* Արմանդո Պիզզուտի - Ֆիլիպ
* Ֆրանկո Ինտերլենգի - Լուիս (պապիկ)

## Հետաքրքիր փաստեր
* Ֆիլմը հանդիսանում է թաքնված գովազդի ամենավառ օրինակներից մեկը Իտալիայում։

## Սաունդթրեք
* Finley — Diventerai una star
* Finley — Dollars & Cars 
* Luca Carboni — Malinconia 
* Julieta Venegas — Limon Y Sal
*Queen — We Are the Champions
* Queen — Don’t Stop Me Now
* The Fratellis — Chelsea Dagger 
* The Feeling — Rose
* The Feeling — Strange
* The Pipettes — Pull Shapes
* Flanders — By My Side
* Alexia — Happy
* Gemelli Diversi — Ancora un po'
* The Fratellis — Henrietta

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Բուրենինների եկամտաբեր տուն

**Բուրենինների եկամտաբեր տուն** (), շենք Մոսկվայի Կրասնոսելսկի շրջանի Նիժնյայա Կրասնոսելսկայա փողոցում, որը կառուցվել է 1915 թվականին ճարտարապետ Վյաչեսլավ Օլտարժևսկու նախագծով։ Որոշ աղբյուրներում շրջանառվում է նաև որպես վաճառական Սադոմովների եկամտաբեր տուն։

Ըստ արխիվային փաստաթղթերի` տունը կառուցվել է Մ. Պ. և Պ. Բ. Բուրենինների պատվերով։ Մասնավորապես, 1915 թվականի «Ամբողջ Մոսկվան» տեղեկագրքում գրված է, որ 1408/143 հողակտորի 49-րդ տնատիրությունը պատկանել է Բուրենինին։

## Նկարագրություն
Սա բարձր եկամուտով բնակիչների համար նախատեսված ռացիոնալ արտ նովո ոճի եկամտաբեր տուն է, որը կառուցվել է 1915 թվականին։ Մոսկվայում անվանի ճարտարապետ Վ. Կ. Օլտարժևսկու նախագծով կառուցված երկու եկամտաբեր տներից մեկն է։

Աստիճանավոր պատվանդանների վրայի երկու համաչափ տպավորիչ էրկերները որոշում են շենքի անհատական դիմագիծը։ Օղագոտեվորված որմնասյուներով ձևավորված մուտքի վերևում տեղադրված է առյուծներով և ասպետական սաղավարտով հերալդիկ հորինվածք` սեփականատերերի ազնվական արժանապատվության նշանը։ Որոշ հետազոտողներ նշում են, որ տան ճակատի ձևավորումը կատարված է Մոսկվայի համար հազվադեպ անգլիական «թյուդորական» գոթիկայի ոճով։

## Ներկա վիճակ
2000-ական թվականների վերջին տունը տարաբնակեցվել է։ Դրանից հետո տեղի է ունեցել մի քանի հրդեհ, որոնք, սակայն, էական վնաս չեն հասցրել։ Քաղաքի պաշտպանների բազմաթիվ դիմումներից հետո կատարվել է շինության կոնսերվացում։ Զուգահեռաբար ընթանում է շենքի` որպես հյուրանոց վերակառուցելու նախագծի մշակումը, ինչը կարող է հանգեցնել իսկության զգալի կորստին և նույնիսկ մասնակի քանդման։

2016 թվականի մայիսին «Արխնադզոր» հասարակական շարժման հայտով Մոսկվայի մշակութային ժառանգության դեպարտամենտի (Մոսգորնասլեդիե) հրամանով շենքն ընդգրկվել է հայտնաբերված հուշարձանների ցանկում։ 2018 թվականի հունվարին հանրային քննարկմանն է ներկայացվել Պետական պատմամշակութային փորձաքննության արձանագրությունը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1915 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Հյուրանոց Պոկրովսկիե դարպասի մոտ

**Հյուրանոց Պոկրովսկիե դարպասի մոտ** (), նախկին հյուրանոց Մոսկվայում, Պոկրովսկիե դարպասի մոտ։ Գտնվում է Կենտրոնական վարչական շրջանի Բասմաննի շրջանում։ Հասցեն` Պոկրովկա փողոց, տուն 17, շինություն 1 և տուն 16։ Շենքը պահպանվում է որպես մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ (գրանցման համար` 7737570000)։

## Պատմություն
*Պոկրովսկիե դարպաս* անվանումը գալիս է Սպիտակ քաղաքի պատմությունից, այն կառուցվել է XVI դարում։

Երկու հարյուր տարի հետո Սպիտակ քաղաքի պատերը սկսել են փլուզվել, և բնակիչներն այն բաժան-բաժան են արել աղյուսների։ 1764 թվականին պատն ամբողջությամբ քանդել են։ Նրա փոխարեն կառուցել են բուլվարներ և հրապարակներ։

Պավել I կայսրի հրամանով XIX դարի սկզբին Սպիտակ քաղաքի տեղում կառուցվել են երկհարկանի հյուրանոցներ։

1805-1825 թվականներին կառուցվել է հյուրանոց Պոկրովկա փողոց, թիվ 17 հասցեով։ Հովանավորը եղել է վաճառականուհի Գուսևան, որը ձեռք է բերել Չիստոպրուդնի բուլվարի և Պոկրովկայի միջև ընկած տարածքը։ Կրպակները և խանութները զբաղեցրել են առաջին հարկը։

XX դարում հյուրանոցային շենքերի մեծ մասը քանդվել է։ Սակայն մնացել է երկուսը Պոկրովսկիե դարպասի մոտ։

1937 թվականի հունվարին պատին փակցվել է «Ամրապնդում ենք ԽՍՀՄ պաշտպանությունը» նշանը. դա նշանակում էր, որ բոլոր բնակիչներն ունեին «Պատրաստ եմ հակաօդային և հակաքիմիական պաշտպանությանը» I աստիճանի նշանը։

2015 թվականի տվյալներով` թիվ 17 շենքը վարձակալությամբ տրվում էր В կարգի գրասենյակներին։

## Ճարտարապետություն
Շատերը կարծում են, որ ճարտարապետն է Վասիլի Ստասովը, ուստի շենքերը նույնպես անվանում են «ստասովյան» հյուրանոցներ։ Թեև դրա պաշտոնական հաստատումը չի եղել։

Հյուրանոցները կառուցվել են դեմ-դիմաց։

Տուն 17 հասցեի հյուրանոցը գտնվում է Չիստոպրուդնի բուլվարի ճակատում և ունի ներքին բակով քառանկյունի տեսք։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Страница в реестре объектов культурного наследия .

Կատեգորիա:1805 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Լինդա Սթիրլինգ

**Լինդա Սթիրլինգ** (,), ամերիկացի մոդել, կինոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի, հաղորդավարուհի։ Կյանք երկրորդ կեսից՝ փիլիսոփայության դոկտոր, անգլերենի և դրամատիկական արվեստի ուսուցչուհի։

## Կենսագրություն
Լուիզա Շուլցը (դերասանուհու իսկական անունը) ծնվել է 1921 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Լոնգ Բիչ քաղաքում (Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ)։ Նրա ծնողները պարոն Ալեքս Շուլցն էր։ Լուիզան ավարտել է Լոնգ Բիչի ավագ պոլիտեխնիկական դպրոցը։ 12 տարեկանից սկսած՝ սկսել է ուսումնասիրել դրամատիկական արվեստ, դպրոցից հետո երկու տարի սովորել է Բեն Բարդի Դրամատիկական արվեստների ակադեմիայում։ Եղել է ֆոտոմոդել. մասնավորապես՝ մասնակցել է «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գլամուր աղջիկների շքերթ» տեսանկարահանմանը, խաղացել է «ամառային թատրոններում»։

Առաջին անգամ Լուիզա Շուլցը (ով շուտով վերցրեց դերասանական *Լինդա Սթիրլինգ* մականունը) էկրաններին է հայտնվել 1943 թվականին*[[:en:The Powers Girl|The Powers Girl]]* ֆիլմում, որտեղ նա խաղացել է գործանականում ինքն իրեն՝ որպես մոդել։ Երիտասարդ գեղեցկուհուն ռեժիսորները սկսում էին տարբեր դերերի համար վերցնել, այդ թվում և կինոսերիալներ։ Republic Pictures ստուդիայում չորս տարիների աշխատանքի ընթացքում Սթիրլինգը նկարահանվել է 25 ֆիլմերում և սերիալներում, սակայն 1946 թվականին նա ամուսնացավ, երեխա ունեցավ և որոշեց նվիրվել ընտանիքին՝ դադարելով նկարահանվել։ 1954 թվականին դերասանուհին վերադարձավ էկրաններ, այս անգամ արդեն՝ հեռուստատեսային. մեծ կինոյում նա երբեք այլևս չնկարահանվեց։ Հինգ տարվա ընթացքում Լինդան հայտնվեց 15 սերիալների դրվագներում, և 1959 թվականից՝ ամբողջության ավարտեց դերասանուհու կարիերան։

Այն բանից հետո, ինչ իր երեխաները մեծացան, Սթիրլիգը ընդունվեց Լոս Անջելեսում գտնվող Կալիֆոռնիական համալսարան, որը հաջողությամբ ավարտեց և 1972 թվականին 50 տարեկան հասակում ստացավ անգլիական գրականության մեջ փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ 1967 թվականից մինչև 1990 թվականը անգլերեն և դրամատիկական արվեստ է դասավանդել Գլենդեյլի քոլեջում։ 1990 թվականին մահացավ նրա ամուսինը, ինչից հետո 68-ամյա Սթրիլինգը թողեց աշխատանքը։

1983 թվականին Սթիրլինգը ստացել է «Ոսկե կոշիկ» մրցանակը վեսթեռն ֆիլմերի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար։

Լինդա Սթիրլինգը մահացել է 1997 թվականի հուլիսի 20-ն Ստուդիո Սիթիում քաղցկեղից։

### Անձնական կյանք
1946 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Լինդա Սթիրլինգն ամուսնացել է սցենարիստ Նիբլի Սլոանի հետ (1908—1990): Զույգը ողջ կյանքում չի բաժանվել՝ առավել քան 43 տարի, մինչև Նիբլիի մահը՝ 1990 թվականը։ Նրանք երկու որդի են ունեցել՝ Քրիսը և Թիմը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ուսուցչուհիներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Բոկովների քաղաքային դաստակերտ

**Բոկովների քաղաքային դաստակերտ** (), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում։ Գտնվում է Կենտրոնական վարչական օկրուգի Տագանսկի շրջանում։ Հասցեն` Սոլյանկա փողոց, տուն 15։ Ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ (գրանցման համար` 7710785000)։

## Պատմություն
Վաճառական Բոկովների քաղաքային դաստակերտի գլխավոր շենքը կառուցվել 1806-1812 թվականներին` ճարտարապետներ Դոմենիկո Ժիլյարդիի և Աֆանասի Գրիգորևի նախագծով։ Ըստ հեղինակների մտահղացման` առանձնատանը պետք է լինեին երկու տեսակի սենյակներ` բնակելի և տնտեսական։

Խորհրդային իշխանության տարիներին տարածքը զբաղեցնում էին երկու խանութներ` մթերային և գինու։ 1990-ական թվականներին երկու խանութներն էլ փակվեցին և տունը վերակառուցեցին` նրան վերադարձնելով սկզբնական տեսքը։

## Ճարտարապետություն
Շենքի ճարտարապետներն են Մոսկվայում աշխատած շվեյցարացի Դոմենիկո Ժիլյարդին (ռուսականացված անունը` Դեմենտի Իվանովիչ Ժիլյարդի, 1785-1845) և մոսկովյան ամպիրի առաջատար ճարտարապետ Աֆանասի Գրիգորևը (1782-1868)։ Տունը բաղկացած է երկու հարկից, նկուղներից, փողոցի կողմից եղել են վերին կիսահարկեր։ Շենքը կառուցված է կլասիցիզմի ոճով. առկա է միջնահարկ։ Վերակառուցումից հետո առանձնատան պատերը զարդարվել են ծեփվածներով, որոնք սովորաբար օգտագործվում էին Կիտայ-գորոդի պատմական շենքերը զարդարելիս։

## Պատկերասրահ

Усадьба Бокова.JPG|Բոկովների քաղաքային դաստակերտ
Солянка 15 дробь 18 Усадьба Боковых.jpg|Բոկովների քաղաքային դաստակերտ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Страница в реестре объектов культурного наследия .

Կատեգորիա:1806 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1812 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ