Մասոնության արգելումը

Մի շարք պետությունների իշխանություններ վերաբերվում էին մասոնությանը, որպես պոտենցիալ ընդիմադիր ուժի՝ իր գաղտնի բնույթի և միջազգային հարաբերությունների պատճառով։ 1717 թվականին ժամանակակից սպեկուլյատիվ մասոնության հիմնադրումից հետո, մի քանի բողոքական պետություններ սահմանափակել են մասոնական օթյակների գործնեությունը։ Այդպես 1735 թվականին Հոլանդիան արգելեց մասոնական օթյակները, Շվեդիան և Ժնևը՝ 1738 թվականին, Ցյուրիխը՝ 1740, Բեռնը՝ 1745, իսկ կաթոլիկ Իսպանիայում, Պորտուգալիայում և Իտալիայում արգելվել են 1738 թվականից հետո, Բավարիայում՝ 1784 թվականին, Ավստրիայում՝ 1795 թվականին, Բադենում՝ 1813 թվականին, Ռուսաստանում՝ 1822 թվականին, իսկ Պակիստանում արգելվել են միայն 1972 թվականին։

Մասոնությունն արգելվել է և հետապնդվել բոլոր կոմունիստական երկրներում, սակայն Կուբայում կարողացել է ոչ միայն պահպանվել, այլև շարունակել և զարգացնել իր գործնեությունը, հիմնականում հեղափոխության մասնակցության և Բատիստայի ռեժիմի տապալման շնորհիվ։

Գիտնական Պոլ Բեսսելը նշեց, որ լեզուն, որն օգտագործվում է ժամանակակից տոտալիտար ռեժիմների կողմից համապատասխանում է նրան, որը օգտագործվում է մասոնականության որոշ ժամանակակից քննադատների կողմից։

## Հռոմի պապի էնցիկլիկաներ
մինի|214x214փքս|Կլիմենտոս XII
1736 թվականին ֆլորենտիական ինկվիզիցիան հետազոտել է Ֆլորենցիայում գտնվող մասոնական օթյակները և օթյակը դատվել է 1737 թվականի հունիսին Հռոմում։ Օթյակը հիմնադրվել է անգլիացի մասոնների կողմից, սակայն ընդունվել են նաև իտալացիները։

1738 թվականին Կլիմենտոս 12-րդ պապը թողարկեց «*In eminenti apostolatus*» էնցիկլիկան՝ մասոնության առաջին պապական արգելքն Իտալիայում։

Ավելի ժամանակակից մարտահրավերը, որպես մասոնականության ճնշում գտնվում է «Humanum Genus» էնցիկլիկայում, որտեղ պարունակվում է մասոնականության բնութագիրը, որպես վտանգավոր աղանդ, որի հանդեպ բոլոր եպիսկոպոսներին պահանջվում է լինել ավելի ուշադիր և շփոթմունքների մեջ չընկնել մասոնականության հաշվին։

Մասոնականության ամբողջ 3 դարյա գոյության ընթացքում թողարկվել են մի շարք էնցիկլիկներ, որոնք ուղղված էին մասոնականության դեմ՝ այն սահմանափակելու փորձերով։ Այդպես Լևոն 13-րդը թողարկել է մի քանի էնցիկլիկներ 19-րդ դարի վերջում՝ Իտալիայի Մեծ Արևելքի դեմ պայքարի ժամանակ։

## Իտալիայում
Բենիտո Մուսոլինին 1924 թվականին ստորագրել է հրամանագիր, որի համաձայն յուրաքանչյուր իր ֆաշիստական կուսակցության անդամ, ով մասոն է, պետք է հրաժարվի մասոնականության անդամ լինելուց և դուրս գա դրանից։ 1925 թվականին նա լուծարեց մասոնություննը Իտալիայում, պնդելով, որ դա եղել է քաղաքական կուսակցություն։
[մինի|202x202փքս|[Բենիտո Մուսոլինի]]
Ամենահայտնի ֆաշիստներից մեկը՝ գեներալ Կապելոն, ով եղել է Իտալիայի Մեծ Արևելքի վարպետի տեղակալը, հրաժարվեց մասոնություննից։ Ավելի ուշ նա ձերբակալվել է կեղծ մեղադրանքով և դատապարտվել 30 տարվա ազատազրկման։

## Իսլամական աշխարհում
Կլիմենտոս 7-րդ Պապի կողմից մասոնականության դատապարտումից հետո, Սուլթան Մահմուդ առաջինը հետևեց նրա օրինակին և արգելեց բոլոր մասոնական կազմակերպությունները, հավասարեցնելով դրանք Օսմանյան կայսրության և իսլամադավան պետությունների մեջ աթեիզմին։ Մասոնականության ընդդիմությունն ուժեղացավ Ֆրանսիայի Մեծ արևելքի հակակղերական և աթեիստական դիրքերի շնորհիվ։

Ամենաազդեցիկ քոլեջներից մեկը՝  Իսլամական դիվանագիտական քոլեջը, որը մեկնաբանում է շարիաթի նորմերը և իսլամական օրենքը, 1978 թվականի հուլիսի 15-ին եզրակացրել է, որ մասոնություննը համարում է «վտանգավոր» և «ընդհատակյա»։

Մասոնությունն անօրինական է բոլոր արաբական երկրներում, բացի Լիբանանից և Մարոկկոյից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* The Blue Forget Me Not, Another Side of the Story by W.Bro. Alain Bernheim 33rd
* German Freemasonry and its Attitudes towards the Nazi Regime, by W. Bro. Alain Bernheim 33rd Degree
* Masons who were killed by the Nazis for being Masons
* http://www.masonicinfo.com/famousanti.htm 
* Freemasonry from Spain (Banned by Franco)

Կատեգորիա:Մասոնականություն