open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ժո Սոարես

**Ժոզե Էուժենիու Սոարես** (, ), ավելի հայտնի է Ժո Սուարես կամ ուղղակի Ժո, բրազիլացի կատակերգու, հաղորդավար, գրող, թատերական դերասան և երգահան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1938 թվականին Օրլանդո Սոարեսի և Մերսեդիս Լեալի ընտանիքում։ Սովորել է Սուրբ Բենեդիկտի քոլեջում (Ռիո-դե-Ժանեյրո), շվեյցարական Լոզանում և ԱՄՆ-ում։ Ռիո-դե Ժանեյրո վերադառնալուց հետո Ժոզեն աշխատել է TV Rio-ում, որտեղ հաղորդման համար գրել է տեքստեր։ 1959 թվականին Կառլուս Մանգոյի O Homem do Sputnik ֆիլմում խաղացել է ամերիկացի լրտեսի դերը։ 60-ական թվականներին նա Բրազիլիայում հայտնի դարձավ որպես հումորիստ (*Cine Jô*, *Jô Show* և ուրիշներ) և հեռուստահաղորդումների խմբագիր (*Três é demais*): 1970 թվականին Սոարեսը սկսեց աշխատել Globo ընկերությունում։ 1970 թվականին նա վարեց *Jô Soares Onze e Meia* հաղորդումը *SBT* ալիքով, մինչը 2000 թվականին չվերադարձավ Գլոբո, որտեղ նա վերսկսեց իր հաղորդումը նոր անունով՝ *Programa do Jô*.

## Անձնական կյանք
Իր առաջին ամուսնությունից ծնվեց որդին՝ Ռաֆայել Սոարեսը (1964), որը աուտիզմով հիվանդ է։

## Ֆիլմագրություն
* 1958 - Pé na Tábua
* 1959 - Aí Vêm os Cadetes
* 1959 - O Homem do Sputnik
* 1960 - Vai que É Mole
* 1960 - Tudo Legal
* 1965 - Pluft, o Fantasminha
* 1965 - Ceará contra 007
* 1968 - Hitler III Mundo
* 1968 - Papai Trapalhão
* 1969 - Agnaldo, Perigo à Vista
* 1969 - A Mulher de Todos
* 1971 - Nenê Bandalho
* 1973 - Amante muito Louca
* 1976 - O Pai do Povo
* 1979 - Tangarela, a Tanga de Cristal
* 1986 - Cidade Oculta
* 1995 - Sábado
* 2001 - O Xangô de Baker Street
* 2003 - Person
* 2004 - A Dona da História
* 2013 - Giovanni Improtta

## Մատենագիտություն
* O Astronauta Sem Regime (1985)
* O Xangô de Baker Street (1995)
* O Homem Que Matou Getúlio Vargas (1998)
* Assassinatos na Academia Brasileira de Letras (2005)
* As Esganadas (2011)

## Հաղորդումներ
### Գլոբոյում
* 1970-1972: Faça Humor, Não Faça Guerra
* 1972-1975: Satiricom
* 1976-1981: Planeta dos Homens
* 1981-1987: Viva o Gordo
* 2000-наст. время: Programa do Jô

### SBT-ում
* 1988-1990: Veja o Gordo
* 1988-1999: Jô Soares Onze e Meia

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1938 ծնունդներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Կատակերգություն
Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում ծնվածներ
Էնրիկո Ավոտս

**Էնրիկո Ավոտս** (, ), խորհրդային և լատիշ դերասան։

## Կենսագրություն

էնրիկո Ավոտսը ծնվել է 1952 թվականի նոյեմբերի 2-ին Ռիգայում թատրոնի աշխատողների ընտանիքում։

Ավարտել է ութամյա Ռիգայի Ռայնիսի անվան երեկոյան միջնակարգ դպրոցը (1972) և Լատվիական պետական կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը։

Եղել է Լատիշական ԽՍՀ-ի երիտասարդ հանդիսատեսի թատրոնի դերասան (1976—1992)։ Վերակազմավորումից հետո անդամակցել է Երիտասարդական թատրոնի և «Կաբատա» թատրոնի խմբերին՝ որպես հրավիրյալ դերասան հանդես է եկել Նոր Ռիգյան թատրոնում, աշխատել է Լատիշական հեռուստատեսությունում։

Նկարահանվել է ֆիլմերում, դեբյուտը կայացել է 1973 թվականին Օլգերտ Դունկերսի «Ճտերն աշնանն են հաշվում» երիտասարդական ֆիլմում։

Ամուսնացել է դերասանուհի Մայա Էլգիտեի հետ։

## Ստեղծագործական կյանք
### Թատրոն

#### Երիտասարդ հանդիսատեսի պետական թատրոն
 
* 1975 — «Բուրատինոյի արկածները հիմարների աշխարհում»
* 1976 — «Լուսամփոփ լապտերից»
* 1978 — «Բաստարդ»
* 1980 — «Գարուն»
* 1980 — «Սոֆիի առևանգումը»
* 1981 — «Թռչում են կռունկները»
* 1982 — «Մաուգլի»
* 1983 — «Կատաղած որդ»
* 1984 — «Շունն ու կատուն»
* 1989 — «Վարոնա փողոցի հանրապետությունը»
* 1991 — «Սիլմաչայի դերձակների օրերը»
*  1991 — «Ռեգգեդի Էնի հին տիկնիկը»

#### Երիտասարդական թատրոն

* 1993 — «Բալի այգին», Չեխով
* 1993 — «Ռոզենկրանցը և Գիլդենստերնը մահացել են», Թոմ Ստոպպարդ
* 1994 — «Երեք գրոշանոց օպերա», Բերտոլտ Բրեխտ
* 1994 — «Բոլոր հեքիաթները արքայի համար են», Գրիմ Եղբայրներ
* 1994 — «Զմրուխտե քաղաքի կախարդը», Ալեքսանդր Վոլկով 
* 1998 — «Ռիկկի-Տիկկի-Տավի», Ռեդյարդ Կիպլինգ

#### Նոր Ռիգայի թատրոն
* 1996 — «Ոչ մի խոսք», Պետերիս Պետերսոն

#### Ֆիլմագրություն

* 1973 — Ճտերն աշնանն են հասնում
* 1984 — Պարտք սիրո մեջ
* 2009 — Ուղևորները

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էնրիկո Ավոտսը «Ուղևորները» ֆիլմի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Ռադու Բելիգան

**Ռադու Բելիգան** (, ), ռումինացի թատերական և հասարակական գործիչ, կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ, թատրոնի և կինոյի համալսարանի պրոֆեսոր Բուխարեստում 1950-1965 թվականներին։ Ռումինիայի ակադեմիայի պատվավոր անդամ 2004 թվականից։ Ռումինիայի ժողովրդական արտիստ։ 2013 թվականի դեկտեմբերին նա գրանցվեց Գինեսի ռեկորդների գրքում որպես «ամենածեր ակտիվ թատերական դերասանը» աշխարհում։

## Կենսագրություն
Ռադու Բելիգանը ռումինացու և հույնի որդի է։

1937-1938 թվականներից սովորել է իրավունքները Բուխարեստի համալսարանում։ Ավարտել է երգի և դրամատիկական մշակույթի թագավորական ակադեմիան (այժմ Բուխարեստի կոնսերվատորիա)։ Լյուսի Սթրուջ-Բուլանդի և գրող Էժեն Իոնեսկոյի աշակերտն է։

Հանդես էր գալիս սիրողական ներկայացումներում։ Իսկ 1938 թվականին ընդունվեց բանվորական թատրոն, այնուհետև Բուխարեստի Ազգային թատրոն։

1939 թվականից աշխատել է թատրոնում և նկարահանվում եր կինոյում։ 1940-ականների վերջին Բակեույում դարձավ թատրոնի ռեժիսոր։

Բուխարեստում կատակերգական թատրոնի հիմնադիրն է։ Որտեղ եղել է տնօրեն 1961-1969 թվականներին։ 1968 - 1990 թվականներին կառավարել է Կարաջալե անվան Ազգային թատրոնում։

Թատերական բեմում ստեղծեց մի շարք անմոռանալի կերպարների  խաղալով դասական ու ժամանակակից դերերում։ Հանդես է եկել ռումինական և համաշխարհային դասականների դրամատուրգիայում։ Ինչպես՝ Յոն Լուկա Կարաջալեի, Կամիլ Պետերսկուի, Միքայել Սեբաստյանի,  Աուրել Բարանգի, Ուիլյամ Շեքսպիրի, Կառլո Գոլդոնիի, Նիկոլայ Գոգոլի, Անտոն Չեխովի, Ջորջ Բեռնարդ Շոուի, Մաքսիմ Գորկու, Ալբեր Կամյուի, Էժեն Իոնեսկոյի, Ժան Անույի, Ֆրիդրիխ Դյուրենմաթ, Էդուարդ Օլբիի, Փիթեր Շեֆերի, Պատրիկ Զյուսքինդի, Նիլ Սայմոնի, Ումբերտո Էկոյի։

Որպես թատերական ռեժիսոր՝ Բելիգանը բեմադրեց Ժան Անույի «էգոիստ»-ը, Յոն Լուկա Կարաջալեի «Կորցրած պատվոգիրը», Մոլյերի «Ակամա բժիշկները», Էրիկ Ասսույի «Անծանոթը գիշերում»  և ուրիշները։

Մինչև այժմ Ռադու Բելիգանը դուրս է գալիս բեմ․ 2007-2008 թվականներին խաղացել է «Take, Ianke şi Cadâr Egoistul» ներկայացումի մեջ։

1943 ովականներին առաջնելույթ ունեցավ Ժանա Գեորգսկի «Բուռն գիշեր» կատակերգության մեջ՝ կատարելով գլխավոր դերերից մեկը։

Կինոէկրաններին Բելիգանը կատարում էր լիրիկա-կատակերգական դերերը։

1969-1989 թվականներին նա եղել է Ռումինիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ, իսկ 1961-1975 թվականներին դարձավ Ռումինիայի ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր։

1971 թվականին դարձավ միջազգային թատրոնի ինստիտուտի նախագահ, իսկ 1977 թվականին՝ պրեզիդենտ։ Le Muse ակադեմիայի անդամ է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Radu Beligan page at the ''I.L. Caragiale National Theater'' 

Կատեգորիա:Ռումինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ռումինացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռումինացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ռումինացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 14 ծնունդներ
Կատեգորիա:1918 ծնունդներ
Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Կատեգորիա:Բուխարեստի համալսարանի շրջանավարտներ
Ֆրանսիսկու Կուոկու

**Ֆրանսիսկու Կուոկու** (, ), բրազիլացի դերասան։

## Կենսագրություն
Ֆրանսիսկու Կուոկուն ծնվել է իտալացի շուկայական առևտրականի աղքատիկ ընտանիքում։ Սկսելով ուսումնասիրել իրավաբանությունը, նա շուտով ուղևորվում է Ալֆրեդո Մեսկիտի դրամատիկական դպրոց պրոֆեսիոնալ դերասան դառնալու նպատակով, այս մասնագիտության մեջ Ֆրանսիսկուն գտել է իր իսկական ճանաչումը։ Սկսելով 1963 թվականին իր կարիերան հեռուստասերիալներում դերակատարում ունենալով բրազիլական ամենաերկար հեռուստասերիալի մեջ («Քավում», 596 սերիա՝ 2 տարի եթերում), նա դառնում է բրազիլական ամենագլխավոր «հեռուստատեսության կավալերներից» մեկը։

1970 թվականին, տեղափոխվելով հեռուստաալիք «Գլոբո», Ֆրանսիսկուն դառնում է այդ հեռուստաալիքով ընթացող հեռուստանովելներից մեկի գլխավոր սցենարիստուհիներից մեկի՝ Ժանետի Կլերի սիրելին. նրա վիճակվում է գլխավոր դերեր Ժանետիի համարյա բոլոր սերիլաներում մինչև սցենարիստուհու մահը (1983 թվական)։ Հենց Ժանետի Կլերի սերիլաներում է Ֆրանսիսկուն կատարում իր գլխավոր դերերը, շնորհիվ որոնց Բրազիլիան ճանաչում և հիշում է նրան։ Քարե անտառը սերիալին, որում Ֆրանսիսկուն ունեցել է իր դերակատարումը, վերագրվում է բրազիլական հեռուստատեսական հայտնության ռեկորդը. սերիալի վերջին սերիան դիտել են բրազիլացի հեռուստադիտողների համարյա 100 %-ը։

Չնայած իր մի քանի ֆիլմերում ունեցած մասնակցության, Ֆրանսիսկուն նախընտրում է աշխատել հեռուստատեսությունում։

### Անձնական կյանք
Ավելի քան 20 տարի դերասանը ամունացած է եղել Ժինե Ռոդրիգեսի հետ։ Նրանք այդ տարիների ընթացքում ունեցել են երեք երեխա՝ Տատյանա Ռոդրիգես, Ռոդրիգու Ռոդրիգես և Դիոգու Ռոդրիգես։ Տատյանան ապրում է Լոնդոնում։ Ֆրանսիսկուն ապահարզանից հետո պահպանում է ընկերական հարաբերություններ իր նախկին կնոջ հետ։ Իր կոլեգաներից շատերը դերասանի բնավորությանը անրադառնալիս բացառապես արտահայտվել են դրական կողմերով։ 2008 թվականի նոյեմբերին ամուսնանում է դերասանի մեծ որդին՝ Ռոդրիգուն, իսկ 2009 թվականի մարտին կրտսեր որդի Դիոգուն։ Դիոգու Կուոկուի և իր հարսնացու Ժուլիանի Ֆերայոլոյի ամուսնության պաշտոնական տոնակատարությունը տեղի է ունեցել մարտի 28-ին Ռիո դե Ժաներյոյի Ազգային պատմական թանգարանում։

## Մրցանակներ և ձեռքբերումներ
* «Կանդագո» բրազիլական կինափառատոնի շրջանակներում «Մատնություն» ֆիլմում կատարած իր դերի համար արժանացել է երկրորդ պլանի լավագույն դերասան մրցանակին (1980 թվական)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ֆրանսիսկու Կուոկուի էջը «Memoria Globo» կայքում 
* Բրազիլիադա 
* Ֆրանսիսկու Կուոկուի էջը «Dramaturgia Brasileira» կայքում 
* Ֆրանսիսկու Կուոկու մասին գրված լրագրողական հոդվածների ցանկը

Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Էվալդս Վալտերս

**Էվալդս Վալտերս** (, ), կինոյի և թատրոնի լատիշ դերասան։

1981 թվականին ստացել է «*Խորհրդային Լատվիայի ժողովրդական արտիստ*»-ի կոչում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1894 թվականի ապրիլի 2-ին։ Հայրը՝ Միկելիա Շենբերգը եղել է անտառապահ, իսկ մայրը՝ ագարակատեր։

1897 թվականին՝ Վալտերսի հոր մահից հետո նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կուլդիգա։ Կուլդիգայում Վալտերսը հաճախել է դպրոց, և ստացել 6-ամյա կրթություն։

Դպրոցն ավարտելուց հետո Էվալդս Վալտեսրը աշխատել է «*Վուլկան*» գործարանում։

1923-1928 թվականներին Վալտերսը եղել է Լիպայկյան թատրոնի դերասան։ 1981 թվականին Վալտերսը ստացել է «*Խորհրդային Լատվիայի ժողովրդական արտիստ*ի» կոչում։

1988 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Էվալդս Վալտերսը բացել է Լատվիայի ազգային ռազմաճակատը։

Վախճանվել է 1994 թվականի սեպտեմբերի 26-ին՝ 100 տարեկան հասակում։

## Թատերական աշխատանք
1917-1991 թվականներին Էվալդս Վալտերսը խաղացել է 300 դերեր։

* Լիեպայկյան թատրոն - 1923-1928
* Դայլես թատրոն - 1928-1929
* Լիեպայկյան թատրոն - 1930-1931
* Ազգային թատրոն - 1932-1933
* Լիեպայկյան թատրոն - 1934-1938
* Դայլես թատրոն - 1941-1991

## Գրականություն
* 100 Latvijas personību sast. Pēteris Apinis. — Rīga : Nacionālais apgāds : Latvijas Avīze, 2006. — 227 Стр. ISBN 9984-262-69-3
* Рига: Энциклопедия = Enciklopēdija «Rīga» / Гл. ред. П. П. Еран. — 1-е изд.. — Рига: Главная редакция энциклопедий, 1989. — С. 214. — 880 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-89960-002-0.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էվալդս Վալտերսի էջը imdb.com կայքում

Կատեգորիա:1894 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 2 ծնունդներ
Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:1994 մահեր
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 26 մահեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Լատվիական հրաձիգներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Էրիկ Ավարի

**Էրիկ Ավարի** (, ), հնդկական ծագմամբ ամերիկացի դերասան։

## Վաղ տարիներ
Էրիկ Ավարին (Ի ծնե՝ Նարիման Էրուկ Ավարի ()) ծնվել է Դարջիլինգ քաղաքում, Բենգալիայի արևմտյան մասում, հնդկական հին Պարս զրադաշտի ընտանիքում։ Նա սովորել է Չարլիստոնյան քոլեջում։

Էրիկը հանդիսանում է Ջարջիլինգի և Կալկաթայի *Avari-Madan* ընտանիքի անդամ։ Նրա պապը՝ Ջամշեջի Ֆրամջի Մադանը, եղել է հնդկական կինոյի պիոներ։

## Կարիերա
Ավարին հայտնի է իր *Աստղային դուռը*, *Անկախության օրը*, *Մումիա*, *[[Տանը մենակ 4]]*, *Կապիկների մոլորակը* և *Ակամա միլիոնատեր* ֆիլմերում կերտած դերերով, Ալեքսիս Կրուզի հետ միասին։ Սակայն մինչև Լոս Անջելես ժամանելը՝ 1991 թվականը, նրա ծավալուն դերերի շնորհիվ արժանացել է ԱՄՆ-ի թատերական քննադատների մեծ գովասանքներին։ Հանրային թատրոնում հանդես է եկել Վասկես (Tis Pity She’s a Whore) Վել Կիլմերի հետ (Ջոզեֆա Պապա)։ Նա նկարահանվել է «Մումիա» ֆիլմում։

Նա նույնպես հայտնվել է՝ *[[Կասլ (հեռուստասերիալ)|Կասլ]]*, *Արքայազնը Բևերլի Հիզլից,* *[[Հերոսները (հեռուստասերիալ)|Հերոսները]]*, *Օրենք և կարգ*,
*[[Խաբիր ինձ]]*, *Աստղային ուղի, Հաջորդ սերունդը*, *Ստորջրյա ոդիսականը*, *Աստղային ուղի, Խոր տիեզերք 9*, *Աստղային ուղի, Էնթերփրայզ*, *Արևմտյան թևը*, *[[Գաղտնի նյութեր]]', *Դարմա և Գրեգ*, *Վավելոն 5*, *Լրտեսուհի*, *Միայնակ սրտերը*, *Ազդեցությունը*, *Լոիսը և Կլարկը*, *Հաչիկո՝ մի շան պատմություն*, *Մենտալիստը*, *Գաղտնի գործողություններ*, *Գրիմի* և *Կենդանի թիրախ''։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ
Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Մուստաֆա Զամանի

**Մուստաֆա Զամանի** (պրսկ. مصطفی زمانی ), պարսիկ դերասան։ Հայտնի է դարձել «Մարգարե Յուսուֆ» հեռուստասերիալում խաղալով գլխավոր դերը։

## Կենսագրություն
Մուստաֆա Զամանին ծնվել է 1982 թվականին Ֆերեյդունքենարում (Մազանդարան)։ Երիտասարդ հասակում Մուստաֆան աշխատել է որպես հաշվապահ։ Նա ունի 2 եղբայր և քույր։ Դերասանի կարիերան սկսել է 2008 թվականից՝ խաղալով «Մարգարե Յուսուֆ» հեռուստասերիալում գլխավոր դեր, նրա ազգակից եղբայրը՝ Սեյիդ Խոսսեյն Ջաֆարին, խաղացել է Յուսուֆի դերը պատանեկության ժամանակ։ 2012 թվականին 30–րդ միջազգային կինոփառատոնում «Ֆաջր»–ը ստացել է նոմինացիա  «Ուղղակի ռոմանտիկա» ֆիլմում ամենալավ տղամարդու դերը կատարելու համար։ 2014 թվականին Մուստավա Զամանին հրավիրվել էր ժյուրիի անդամների կողմից «7kisa» կարճամետրաժ ֆիլմի թուրքական փառատոնին։

## Ֆիլմագրություն
##### Սերիալներ
*Մարգարե Յուսուֆ – 2008
*Ծննդի քաղաք   –  2014
*Տեսադաշտ    –   2008

##### Ֆիլմեր
*Փոքր սև ձուկ        –   2014
*Հագուստներ են բաժանում  – 2013             
*Հատուկ գիծ           –   2013
*Իմ սիրո պատմությունը   –   2012
*Հայելի      –   2012
*Բեռլին 7    –    2011
*Սաուտ֊ստրիտի գրպանը   –  2001
*Կնոջս հետ       –    2011
*Թագուհին    –      2011
*Սիրո հասարակ պատմություն –  2010
*Եզրափակիչ սուլիչ    –    2010
*Պարինազ      –     2010
*Ցորենի բույրը   –    2010
*Փերիների պատմությունը  –  2010
*Կիֆեր      –       2009
*Մնաս բարով Բաղդադ   –   2009
*Գուցե     –  2009

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրանցի դերասաններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Ռեմո Ջիրոնե

**Ռեմո Ջիրոնե** (, ), իտալացի դերասան և ռեժիսոր։ Հայտնի է Տանո Կարիդդի դերակատարմամբ, մաֆիայի մասին նկարահանված, իտալական «Ծովահրեշ» հեռուստասերիալում։

## Կենսագրություն
### Կինո
Ի սկզբանե ուսումնասիրել է տնտեսություն և առևտուր։ 
1971 թվականին ընդունվել է Հռոմում «Սիլվիո դը Ամիկո» դրամատիկական արվեստի ազգային ակադեմիա։ Առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1974 թվականին հունգարացի ռեժիսոր Միկլոշա Յանչոյի «Հռոմը կրկին ցանկանում է Կեսարին» ֆիլմում։ 1977 թվականին խաղացել է Կ․ Թրեպլևի գլխավոր դերը իտալացի կինոռեժիսոր Մարկո Բելլոկկոյի «Որոր» (Ա. Չեխովի նույնանուն ստեղծագործության հիման վրա) ֆիլմում։
1977 թվականին հրավեր է ստացել, իտալացի ռեժիսոր Պասկուալե Սկուիտիերիից, նկարահանվել «Քորլոն» ֆիլմում։ Այդ ֆիլմում **Ռեմո Ջիրոնեն** խաղացել է Ջուլիանո Ջեմմայի, Կլաուդիա Կարդինալեի, Միքելե Պլաչիդոյի և իսպանացի դերասան և ռեժիսոր Ֆրանսիսկո Ռաբալի հետ։ Այն եղել է իր առաջին դերը քրեական դրամայում։
Նկարահանվել է ավելի քան 60 ֆիլմում։

1991 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել որպես կինոռեժիսոր։

## Ֆիլմագրություն

### Թատրոն
Նրա ամենահայտնի դերերը եղել են՝ «Ռոմեո և Ջուլիետ» (ռեժ․ Էնրիկո դը Ամատո), Ա․ Պ․ Չեխովի «Քեռի Վանյա» բեմադրություններում (ռեժ․ Պետեր Շտայն) և այլն։

1985 թվականին խաղացել է  «Փոքրիկ ողբերգություններ» ներկայացման մեջ, որի հեղինակն է Ալեքսանդր Պուշկինը (ռեժ․ Յուրի Լյուբիմով)։

## Ընտանիք
1982 թվականին ամուսնացել է իտալական ծագումով արգենտինացի դերասանուհու՝ Վիկտորիա Ձինի հետ։

## Անձնական տվյալներ
Հասակը 180 սմ։ Տիրապետում է իտալերենի, ֆրանսերենի, անգլերենի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Կայք Ռեմո Ջիրոնեի մասին  

Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ
Կառլ-Օքե Էրիկսոն

**Կառլ Օքե Էրիկսոն** (, ), շվեդացի կինոյի ու թատրոնի դերասան։ Համարվում է «Kvällspostens Thaliapris» մրցանակի միակ կրկնակի դափնեկիրը։

## Կենսագրություն
1970-ական թվականներին Էրիկսոնը հաջող կարիերա ունեցավ Մալմյոյի քաղաքային թատրոնում։ Ստացել է մրցանակ Դեյլ Վասսերմանի «Թռչելով կկուի բույնի վրայով» ներկայացումում Ռ․ Պ․ Մակմերֆիի դերի  և Էդուարդ Օլբիի «Ո՞վ է վախենում Վիրջինիայի Վուլֆից» ներկայացումում Ջորջի դերի համար։ Էրիկսենը հայտնվում է Լարս Նորենի պիեսում և ունենում է մի քանի երկրորդական դերեր հեռուստատեսային ֆիլմերում և սերիալներում։

1990-ականների սկզբին ալկոհոլի պատճառով Կառլ-Օքեն սկսում է այցելել «Անանուն ալկոհոլիկներ» խմբակցություն։

2007 թվականին դերասանի մոտ հայտնաբերվեց քաղցկեղ, բայց արդյունավետ բուժումը նրան օգնեց, և Էրիկսոնը վերադարձավ թատրոն։ Սակայն, շուտով քաղցկեղը կրկնվեց, և դերասանը մահացավ 2015 թվականի նոյեմբերի 7-ին։

## Ընտրված ֆիլմերի ցանկ

## Դերերը թատրոնում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Պիեռ Կլոսովսկի

**Պիեռ Կլոսովսկի** (, ), ֆրանսիացի փիլիսոփա, գրող, նկարիչ, գրական քննադատ, թարգմանիչ։

Բալտյուսի ավագ եղբայրը։

Իր նախորդներ էր համարում դը Սադին, Ֆրիդրիխ Նիցշեին, Զիգմունդ Ֆրեյդին, Ժորժ Բատային։ 1960-1970-ականներին նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում, այդ թվում «Այդպիսինն է կյանքը Բալտազար» (1966) Բրեսոնի ժապավենում։

## Կենսագրություն
Պիեռի ծնողները 1903 թվականին Բրեսլաուից տեղափոխվել են Փարիզ, Սիլեզիզա։ Հայրը՝ Էրիխ Կլոսովսկին եղել է նկարիչ, արվեստագետ, իսկ մայրը՝ Էլիզաբեթ Դորոտեյա Սպիրոն՝ եվրոպացի նկարչուհի, ընկերների շրջապատում հայտնի որպես Բալանդինա։

## Ստեղծագործական բնութագիր
«Սադ, իմ մտերիմ» (1947) ժողովածուում Կլոսովսկին զարգացնում է «ինտեգրալ աթեիզմի» գաղափարը, որն իրենով նշանավորում է մարդակերպի բանականության վերջ։ «Ինտեգրալ աթեիզմը» պնդում է, որ «կատարյալ երաշխավորի» հետ նույնականության սկզբունքի մեջ անհետանում է հենց այդ սկզբունքը, ինչպես նաև անհատական «Ես-ի» բարոյական և ֆիզիկական պատասխանատվության հիմնավորումները։ Սուբյեկտի գործունեության հիմնական պատճառը «ցանկությունն» է, որն ի տարբերություն սեռականության» մնում է անփոփոխ անհատի հոգեսոմատիկայի կոնստիտուցիայի զարգացման ընթացքում։

Թարգմանել է Վերգիլիոսին, Սվետոնիոսին, Հյոլդերլինին, Նիցշեին, Վալտերին, Կլեեին, Կաֆկային, Շելերին, Վիտգենշթայնին, Հայդեգերին։ Վերգիլիոսի նորարարական թարգմանությունը, որն առաջացրել է բանավեճ պրոֆեսիոնալ բանասեր-անտիկաբանների մոտ, գրավեց Միշել Ֆուկոյի, Միշել Դեգի, Անտուան Բերմանի ուշադրությունը։

## Գրականություն
* Բլանշո Մ. Աստվածների ծիծաղ / Թարգ. ֆր-ից Վ. Լապիցկոյի // Նոր ռուսական գիրք — 2001. — № 3-4.
* A. Marroni, Klossowski e la comunicazione artistica // Centro Internazionale Studi di Estetica. — № 39. — Palermo, 1993
* A. Marroni, Pierre Klossowski. Sessualità, vizio e complotto nella filosofia. — Milano: Costa & Nolan, 1999. ISBN 9788876483837;
* A. Marroni, Laws of perversion and hospitality in Pierre Klossowski // «Journal of European Psychoanalysis». — № 25. — 2007;
* A. Marroni, L’arte dei simulacri. Il dèmone estetico di Pierre Klossowski. — Milano: Costa & Nolan, 2009. ISBN 9788874371242.
* J. Decottignies, Pierre Klossowski. Biographie d’un monomane. — Villeneuve d’Ascq: Presses Universitaires du Septentrion, 1997. ISBN 978-2-85939-523-0;
* J. Decottignies, Klossowski notre prochain. — Paris: H. Veyrier, 1985. ISBN 978-2-85199-377-9;
* A.-M. Lugan-Dardigna, Klossowski. L’homme aux simulacres. — Paris: Navarin, 1986. ISBN 2-86827-044-1;
* J.-P. Madou, Démons et simulacres dans l’œuvre de Pierre Klossowski. — Paris: Méridiens Klincksiek, 1987. ISBN 978-2-86563-182-7;
* A. Arnaud, Pierre Klossowski. — Paris: Seuil, 1990. ISBN 978-2-02-011495-0;
* Thierry Tremblay, Anamnèses. Essai sur l'œuvre de Pierre Klossowski. Paris: Hermann, 2012

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Պիեռ Կլոսովսկի 
*  Պիեռի նկարները 

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կենսագիրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ
Ռուդոլֆ Դամբրան

**Ռուդոլֆ Նիկոլայի Դամբրան** (, ), խորհրդային և լատվիացի թատերական դերասան։ Խորհրդային Լատվիայի վաստակավոր դերասան։

## Կենսագրություն
Ռուդոլֆ Դամբրանը ծնվել է 1924 թվականի հունիսի 4–ին, Բրյանսկ քաղաքում, Լատվիայի արևելքում գտնվող Եկաբպիլս քաղաքից եկած ծառայողների ընտանիքում։ Հայրը՝ Նիկոլայ Դամբրանը հաշվապահ էր, իսկ մայրը բուժքույր։

Ավարտել է Թբիլիսիի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի դերասանական ստուդիան (1946)։ 1948 թվականից ապրել է Ռիգայում։ Աշխատել է Լատվիայի պետական պատանի հանդիսատեսի թատրոնում (1949֊1962) և Ռիգայի ռուսական դրամայի թատրոնում (1962֊1984): Ծանր հիվանդություն տանելուց հետո զրկվում է տեսողությունից և ստիպված է լինում լքել բեմը։

Ունեցել է կինեմատոգրաֆիայում աշխատելու փորձ։ Ստացել է մի քանի փորք դերեր Ռիգայի և Ջովենյոյի անվան կինոստուդիաներում։

## Պարգևներ
* 1955 թ.– Լատվիական ԽՍՀ–ի վաստակավոր արտիստ

## Ստեղծագործություններ
### Դերերը թատրոնում
#### Լատվիայի Պետական Պատանի Հանդիսատեսի Թատրոն
* 1949 - Յան Ռայնիս  «Հեյ քամի»  Ուլդիս
* 1952 - Ֆրիդրիխ Շիլլեր «Դավաճանություն և սեր»  * Ֆերդինանդը*
* 1952 - Հովարդ Ֆաստա «Ազատության ճանապարհը» Գիդեոն Ջեքսոնը*
* 1954 -  Ռուդոլֆ Բլաումանիս «Չար ոգին»  *Անդրիվես*
* 1955 -  Ուիլյամ Շեքսպիր «Ռոմեո եւ Ջուլիետ»  *Ռոմեո*
* 1957 -  Ալեխանդրո Կասոն «Ծառերը կանգնած են մահանում»  *Մաուրիսիո*
* 1957 -  Ջորջ Բեռնարդ Շոու «Առաքյալը սատանայի» *Ռիչարդ*
* 1959 - Վուդի Էքսիմա «Վիետնամի փողոցում»  *Էդ Թիլդեն*
* 1959 -  Ալեքսանդր Խմելիկ «Իմ ընկեր Կոլկան»  *Սերգեյ Ռուդակով - գյուղատնտեսակն մեքենքաշինական գործարանի վարորդ
* 1960 -  Նիկոլայ Գոգլ «[Մեռած հոգիներ» ''Մանիլով''
* 1960 -  Մարկ Տվեն «Թոմ Սոյերի արկածները» ''Թափառաշրջիկ''

==== Ռիգայի ռուսական դրամայի թատրոն ====
* 1962 - Վիլյամ Գիբսոնի  «Երկուսը ճոճանակի վրա»   ''Ռայան Ջերի''
* 1963 - Արվիդ Գրիգուլիս «Զինվորական շինել» ''Էդվին Գուլբիս''
* 1964 - Մաքսիմ Գորկի  «Եգոր Բուլիչովը» ''Սիրամարգ''
* 1967 -  Վիկտոր Ռուզով «Ավանդական հավաքը»  ''Ալեքսանդր Մաշկով''
* 1969 -  Մաքսմի Գորկի «Բարբարոսները» ''Մակարովը''

== Ֆիլմագրություն ==
* 1960 - «Քո երջանկությունը» ''Գոշ''
* 1962 - «[Անտարկտիդայի օրենքը»  ''դե Կառե"
* 1963 - «Տրյասոգուզկի բանակը»
* 1965 - «Երկուսը» "թատրոնի տնօրեն"
* 1968 - «Հետախույզները»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունիսի 4 ծնունդներ
Կատեգորիա:1924 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 21 մահեր
Կատեգորիա:2005 մահեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Վիկտոր Լորենց

**Վիկտոր Լորենց**  (, ), լատվիացի խորհրդային կինոսցենարիստ և դերասան։

## Կենսագրություն
Վիկտոր Լորենցը ծնվել է 1927 թվականի հուլիսի 30-ին պետական և հասարակական գործչի ընտանիքում, Կլավս Լորենցի անվան լատվիական սոցիալ-դեմոկրատական աշխատանքային կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ էր։

1947 թվականին ավարտել է Առաջին պետական գիմնազիան։ Լատվիայի համալսարանում սովորել է իրավաբանական ֆակուլտետում (1947-1951), ինչպես նաև ուսանել է ՎԳԻԿ-ում (1954-1961): Նա աշխատել է Ռիգայի կինոստուդիայի սցենարական բաժնի խմբագրական կոլեգիայում (1962-1987)։ Սցենարներ է գրել վավերագրական և գեղարվեստական ֆիլմերի համար։ «Տալլինֆիլմ» կինոընկերությունում խաղացել է բազմաթիվ դերեր։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դերասանը զորակոչվել է Լատվիայի լեգեոն։ Պատերազմից հետո որոշ ժամանակ անց է կացրել Ռուսաստանի Կոմսոմոլսկ նա Ամուրե քաղաքի զտման ճամբարում։

1987 թվականից Լատվիական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ է։

Ամուսնացել է երեք անգամ։ Վերջին կինը Թամարա Լոուրենցն է։ Ունի երկու որդի՝ Սվենը և Ասկոլդը։

## Ֆիլմագրություն
**Սցենարիստ.**
* 1967 — Ես ամեն ինչ հասկանում եմ, Ռիչարդ
* 1968 — Խելագարություն
* 1978 — Եղևնին աշորայի դաշտում
* 1973 — Ցեպլիսի աֆերա
* 1976 — Մահ առագաստի տակ
* 1983 — Կրակոց անտառում
* 1987 — Եթե մենք այս բոլորը տանենք

**Դերասան.**
* 1974 — Կարմիր ջութակ — *Էդուարդ Սիրմուս*
* 1977 — Պատշգամբի այս վտանգավոր դուռը — *Վիկտոր*
* 1978 — Ռալի — *նկարների գնորդ*
* 1981 — Կրակոցի իրավունք — *[[շտուրմբանֆյուրեր]]*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Կինոսցենարիստներ
Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Լատիշ սցենարիստներ
Յուրի Բուր

**Յուրի Լվովիչ Բուր** (**Դե Բուր**; ), ռուս խորհրդային և լատվիացի դերասան։

## Կենսագրություն
Յուրի դե Բուրը ծնվել է 1887 թվականի մայիսի 2֊ին Բաքվում։ Հայրը հեռավոր ծովագնացության կապիտան է, իսկ մայրը՝ դաշնակահարուհի և երաժշտական մանկավարժ։

Սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի առևտրային դպրոցում (1897-1905), Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի դասարանում (1903-1906), Անդրեյ Պետրովսկիի Խարկովյան դրամատիկական ստուդիայում (1912-1916)։

Եղել է Սանկտ Պետերբուրգյան և Մոսկովյան դպրոցներում դաշնակահար֊ուսուցիչ (1907-1910), դերասան և Պետերբուրգյան արվեստագետների հանդիպումների ակումբի երաժշտական մասի ղեկավար, գրականագետ և արվեստագետ (1910-1912)։ Մասնակցել է Մոսկվայի, Պետրոգրադի և Խարկովի թատրոնների դրամատիկական սցենարներում։

Քսանական թվականների սկզբներին արտագաղթել է Լատվիա։ 1924 թվականից սկսած մինչև իր կյանքի ավարտը եղել է Ռիգայի թատրոնում անցկացվող ռուսական դրամանների թատերախմբի դերասան։

Առաջին անգամ ամուսնացել է դերասանուհի և երգչուհի Էլզե դե Բուրի հետ, երկրորդ անգամ՝ Եկատերինա Բունչուկի։

1949 թվականի փետրվարի 18֊ին մահացել է Ռիգայում, թաղված է Պոկրովսկյան գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
### Դերեր թատրոնում

#### Ռուսական դրամաների Ռիգայի թատրոն
* 1926 — «Ռևիզոր» Ն․Գոգոլի — *Քաղաքացի*
* 1926 — «Երեք քույրեր» Ա․ Չեխով — *Չեբուտիկին*
* 1934 — «Ամպրոմպ» Ա․ Օստրովսկի — *Կուլիգին*
* 1939 — «Բակային բույն» Ի․ Տուրգենևի ռոմանի վրա — *Լեմմ*
* 1939 — «Նիկոլայ Ստավրոգին» Ֆ․ Դոստոևսկու «Դևեր» ռոմանի վրա — *Լեբյադկին*
* 1940 — «Ռևիզոր» Ն․ Գոգոլ — *Բոբչինսկի*
* 1941 — «Ամուսնություն» Ն․ Գոգոլ — *Պոդկոլյոսին*
* 1944 — «Բելուգինի հարսանիքը» Ա․ Օստրովսկի — *Գավրիլա Բելուգին*
* 1945 — «Հարսնացու» Վիլիս Լացիս — *Կրումինշ*
* 1945 — «Պիգմալիոն» Բեռնարդ Շոու — *Ալֆրեդ Դուլլիստլ*
* 1946 — «Առանց հանցանքների մեղավորները» Ա․ Օստորվսկի — *Շմագա*
* 1946 — «Թշնամիները» Մաքսիմ Գորկի — *Պեչենեգով*
* 1946 — «Փարոս կղզում» Վիլիս Լացիս — *Ունգուրս*
* 1947 — «Հորեղբայր Վանյա» Ա․ Չեխով — *Սերեբրյակով*
* 1948 — «Խելահեղ օր, կամ էլ Ֆիգարոյի ամուսնությունը» Բոմարշե — *Դոն Գուսման Բրիդուազոն*
* 1949 (դերը նշված է ծրագրում) — «Բակային բույն» Ի․ Տուրգենև — *Լեմմ Քրիստոֆոր Ֆյոդորովիչ*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բելոռուսիական թատրոնային համայնքում Յուրի դե Բուրի մասնակցությամբ թատրոնները 

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Իլարիոն Չոբանու

**Իլարիոն Չոբանու** (, ), ռումինացի կինոդերասան։

## Կենսագրություն
Մեծացել է Սև ծովի ափին գտնվող Կոնստանցա նավահանգստային քաղաքում։ 12 տարեկանում թողել է դպրոցը և ապրուստի միջոցներ էր վաստակում պատահական աշխատանքներով․ եղել է շինարար, ձկնորս, ամեն աշխատանք կատարող բանվոր։
1948 թվականից եղել է ռեգբիստ։ Խաղացել է «Ştiinţa» և «Դինամո» (Բուխարեստ) ֆուտբոլային թիմերում, իսկ 1959-1962 թվականներին՝ Բուխարեստի «Պրոգրեսուլ» ակումբում։
1958 թվականից սովորել է Բուխարեստի Կինոյի և թատրոնի «Ի․ Լ․ Կարաջալե» ազգային համալսարանում։
1961 թվականից նկարահանվել է կինոյում և կանոնավոր կերպով խաղացել է մինչև 1980-ական թվականների վերջը։
Հատկապես մեծ ճանաչում է ձեռք բերել շնորհիվ ոստիկանության անկաշաառ կոմիսար Միխայ Ռոմանի մտացածին դերի։ Նկարահանվել է նաև մի քանի ֆիլմերում (այսպես կոչված «մամալիգա-վեսթերններում») Վայրի Արևմուտքում տրանսիլվանցիների արկածների մասին։
Մահացել է 2008 թվականի սեպտեմբերի 7-ին 76 տարեկանում կոկորդի քաղցկեղի բարդություններից։ Իր խնդրանքի համաձայն՝ դիակիզվել է։

## Ընտրյալ ֆիլմագրություն

* 1960 — Բուռն տարիներ
* 1961 — Մարդը ձեր կողքին
* 1962 — Լուպեն, 29 — *Դանեց
* [[1963]] — Սենտիմենտրալ պատմություն
* [[1965]] — Ապստամբություն
* [[1966]] — Գոլգոֆա
* [[1966]] — Ձյան ժամանակը
* [[1967]] — [[Կոթող (ֆիլմ)|Կոթող]] — *Ջերուլա
* 1968 — Լեգենդ
* 1969 — Տիկինների պատերազմ
* 1970 — Միխաի Քաջ — *Ստրոե Բուզեսկու
* [[1970]] — Կացին — *հովիվ Նիկիֆոր Լիպա
* 1971 — Հավաքույթ
* 1971 — Աշխարհի արարում
* 1972 — Գանղտնապահություն — *Միխաի Ռոման
* [[1972]] — [[Հմայություն (ֆիլմ, 1972)|Հմայություն]]
* [[1972]] — [[Մաքուր ձեռքերով]] — *կոմիսար Միխաի Ռոման
* 1973 — Վերջին փամփուշտը — *կոմիսար Միխաի Ռոման
* [[1973]] — [[Ծուղակ (ֆիլմ, 1974)|Ծուղակ]] — *կոմիսար Միխաի Ռոման
* 1974 — Անմահները — *Վասիլե
* [[1974]] — [[Դժվարին ուղի դեպի Տիպերարի]] — *կոմիսար Միխաի Ռոման
* 1976 — Բարձրացնել բոլոր առագաստները — *Գերասիմ
* [[1978]] — Եկատերինա Թեոդորիու — *գեներալ
* 1979 — Դերասանուհին ու տրանսիլվանցիները — *Տրայան Բրեդ
* [[1979]] — [[Մարգարե, ոսկի և տրանսիլվանցիներ]] — *Տրայան Բրեդ
* 1979 — Կարմրահեր Մայքլի արկածները  — *կապիտան
* [[1980]] — Յանկու Ժիանու - հարկահավաք
* [[1981]] — Տրանսիլվանցիները Վայրի Արևմուտքում — *Տրայան Բրեդ
* 1981 — Յանկու Ժիանու - հայդուկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռումինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ռումինացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Օսվալդ Գլազունով

**Օսվալդ Ֆյոդորովիչ Գլազունով** (,  ), ազգությամբ լատիշ սովետական թատրոնի ու կինոյի դերասան։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1891 թվականի մայիսի 5-ին Ելգավայումշ։ Այնտեղ էլ ստացել է նախնական կրթությունը։

Բեմական գործունեությունը սկսել 1911 թվականին Պետերբուրգի բարեգործական կազմակերպությունում։

1919-1921 թվականներին սովորել է Եվգենի Վախթանգովի ղեկավարած Մոսկվայի դրամատիկական թատրոնը։ Միաժամանակ եղել է Մոսկվայում «Սկատուվե» լատիշական թատրոն-ստուդիայի ռեժիսոր և մանկավարժ (1919-1938)։

1921-1941 թվականներին աշխատել է Եվգենի Վախթանգովի անվան թատրոնում։

1924 թվականից 1932 թվականներին Գլազունովը զբաղեցրել է Վախթանգովի թատրոնի տնօրենի պաշտոնը։

1941 թվականի հոկտեմբերին, երբ նացիստները գրավեցին Իստրուն, Օսվալդ Գլազունովը հայտնվեց զավթված տարածքում (այնտեղ իր ամառանոցն էր)։ Հետ նահանջող նացիստական զորքերի հետ նա տեղափոխվեց հարավ (բալետի պարուհի կնոջ և դերասան Վ․ Բլյումենտալ-Թամարինի հետ)։ 1942-1943 թվականներին խաղացել է Լատվիայի ազգային և Ելգավի թատրոններում։

1944 թվականի հոկտեմբերին, երբ Կարմիր բանակը մտավ Ռիգա, Գլազունովները ձերբակալվեցին «գերմանացիների հետ համագործակության» պատճառով և ուղարկվեցին ճամբար։ Ձերբակալումից հետո ատապարտվեց ութ տարի ճամբարներում անցկացնել։

Օսվալդ Գլազունովը մահացել է դժբախտ պատահարի արդյունքում 1947 թվականի մարտի 16-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Освальд Глазунов 
* Освальд Федорович Глазунов
* Teātra mākslas klasiķa Osvalda Glāznieka likteņa pavērsieni 

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Յուն Գաբրիել Բորքման

**«Յուն Գաբրիել Բորքման»** (), նորվեգացի դրամատուրգ Հենրիկ Իբսենի պիեսը՝ գրված 1896 թվականին։

## Ստեղծման պատմություն
Պիեսի վրա աշխատանքներն սկսվել են 1896 թվականի ամռանից, սակայն հրատարակվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Պիեսի համար հիմք է հանդիսացել խարդախության համար դատապարտված մի սպայի հետ պատահած իրական դեպք, որը տաժանավայրից վերադառնալուց հետո սկսել է իրեն մեկուսացնել շրջապատից։

## Սյուժե
Ներդրողների միջոցների չարաշահման պատճառով բանտ նստած բանկի նախկին տնօրեն Յուն Գաբրիել Բորքմանը ութ տարի առաջ բանտից դուրս էր եկել։ Այդ ամբողջ ժամանակ նա դուրս չէր եկել իր սենյակից և ոչ մեկի հետ չէր շփվում։ Նրա կինը՝ Գունհիլդ Բորքմանը, ատում էր ամուսնուն իր ազնիվ անունը վարկաբեկելու պատճառով։ Նրա միակ հույսն իրենց քսանամյա որդին էր՝ Էրհարթը, որի առաքելությունը մայրը կապում էր նրա հաջող ապագայի, ինչպես նաև ընտանիքի հեղինակությունը վերականգնելու մեջ։ Էլլա Ռայնտհայմը Գունհիլդի երկվորյակ քույրն էր, երկար ժամանակի ընթացքում իր տանը դաստիարակել է Էրհարթին և հիմա անբուժելի հիվանդ է, և ցանկանում է նրան վերադարձնել, որպեսզի վերջինս գունավորի նրա կյանքի մնացած մասը։
[մինի|Նորվեգացի դերասանուհի Լինն Սթոքեն ([Թուր Սթոքքեի դուստրը) պիեսի բեմադրման ժամանակ|left]]
Բորքմանը և Էլլան նախկինում սիրահարված են եղել միմյանց, սակայն Բորքմանը լքել է նրան, որպեսզի բանկի տնօրեն դառնա և ամուսնանա նրա քրոջ հետ։ Էլլան կարծում էր, որ Բորքմանի զգացմունքները նրա հանդեպ սառել էին։ Բաժանման իրական պատճառն Էլլան իմանում է միայն հիմա։

Բորքմանը բացատրվում է կնոջ հետ՝ պնդելով, որ ինքը մեղավոր է միայն նրանում, որ թույլ է տվել հուսահատությունը տիրի իրեն, սակայն այդ պահից ինքը նորից կձգտի իրականացնել իր երազանքը՝ օգտակար հանածոների արդյունահանման ասպարեզում ստեղծել հսկայական կայսրություն։ Նա որդուն առաջարկում է միանալ իրեն, սակայն Էրհարթը մերժում է նրա առաջարկը և մեկնում հարավ երեսնամյա թեթևամիտ մի կնոջ՝ Ֆանի Վիլտոնի հետ։

Բորքման և Էլլան գնում են անտառ և միասին բարձրանում են լեռան գագաթը, որտեղ Բորքմանը մահանում է սրտի նոպայից։ Հիմա, երբ նա այլևս չկար, քույրերի միջև թշնամությունն ավարտվում է։

## Քննադատություն
Պիեսը բարեհաճորեն է ընդունվել քննադատների և հասարակության կողմից։ Այն Իբսենի «Տիկնիկների տունը» պիեսից հետո համարվում է ամենամեծ հաջողությունը։

## Արտաքին հղումներ
* «Յուն Գաբրիել Բորքման» պիեսի ռուսերեն թարգմանությունը
* Պիեսի մասին ընդհանուր տեղեկություններ norvegia.ru -ում։

Կատեգորիա:Նորվեգերեն պիեսներ
Կատեգորիա:Հենրիկ Իբսենի պիեսներ
Մարիս Անդերսոնս

**Մարիս ԱՆդերսոնս** (, ), խորհրդային և լատվիական դերասան։

## Կենսագրություն
Մարիս Անդերսոսնսը ծնվել է 1963 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, Լատվիայի հարավարևմտյան մասում գտնվող Աուցե փոքրիկ քաղաքում, բանվորի և ուսուցչուհու ընտանիքում։

Ավարտել է Աուցեի միջնակարգ դպրոցը (1981) և Յազեպ Վիտոլի անվան լատվիական պետական կոնսերվատորիայի արվեստի ու մշակույթի ֆակուլտետը։

Որպես դերասան աշխատել է Լատվիական ԽՍՀ-ի երիտասարդ հանդիսատեսի պետական թատրոնում (1985-1992), Նոր Ռիգայի թատրոնում (1992—1996), հրավիրվել է Դայլեսի թատրոն, Վալմիերական դրամատիկական թատրոն, Երիտասարդական թատրոնում ներկայացումներին մասնակցելու։ Փորձել է աշխատել, որպես զբոսավար և բորսային բրոքեր։

Նկարահանվել է ռեժիսոր Վարիս Բրասլայի «Սիրո մասին չենք խոսի» ֆիմի (1988) գլխավոր դերերից մեկում։

## Ստեղծագործություն

### Թատրոնի դերեր

#### Լատվիական ԽՍՀ-ի երիտասարդ հանդիսատեսի պետական թատրոն
* 1985 — «Վախ և հուսախափություն Երրորդ կայսրությունում» - Բերտոլդ Բրեհտ − *տարբեր դերեր*
* 1986 — «Իր ափսեի մեջ» — Պաուլ Պուտինիշ − *Մարեկ*
* 1986 — «Ձյունածածկ լեռներ» − Գունարս Պրիեդե — *թոռ*
* 1988 — «Սնկերի հոտը» Գունարս Պրիեդե — *Սիմանիս*
* 1988 — «Կենդանի ջուր» − Մարա Զալիտե — *աշակերտ*
* 1991 — «Սպիտակ կարապ» Ավգուստ Ստրինդբերգ −*արքայազն*
* 1991 — «Սիլմաչիների նավահանգստի մարդկանց օրերը» − Ռուդոլֆ Բլաումանիսա — *Իոսկա*
* 1991 — «Անճոռնի ճուտիկը» − Ադոլֆ Շապիրո, Հանս Անդերսենի հեքիաթի հիման վրա — *Վայրի բադ*
* 1991 — «Ռեգեդի Էննի լաթից տիկնիկը» Ուիլյամ Գիբսոն — *Էնդի*

#### Նոր Ռիժական թատրոն
* 1993 — «Matīss — kausu bajārs» — ըստ դրամատիկական Ալեքսանդր Չակսի պոեմի — *Մռայլ պարոն*
* 1994 — «Խաղի վերջը» — Սամուել Բեկկետ — *Կլով*
* 1996 — «Ոչ մի սեփական խոսք» — Պետերիս Պետերսոնս — *Օկսմանս*
* 1997 — «Լիվոնական երազներ» — Էդվին Շնորե և Յուրիս Ռիյնիեկս — *Ինժեներ*

### Ֆիլմագրություն
* 1987 — Հանգամանքների զուգադիպում
* 1988 — Սիրո մասին չենք խոսի — *Ինդուլիս*
* 1991 — Ընկճախտ — *«Չուրակա»*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մարիս Անդերսոնսի լուսանակրը պրոֆեսիոսնալ դերասանական կայքում 

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Վիլնիս Բեկարիս

**Վիլնիս Բեկարիս**, (, ), խորհրդային և լատվիական դերասան և թատերական գործիչ։

## Կենսագրություն
Վիլնիս Բեկարիսը ծնվել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Վենտսպիլսում, ուսուցչի ընտանիքում։

1963 թվականին ավարտել է Ռիգայի երկրորդ միջնակարգ դպրոցը և 1971 թվականին Յազեպ Վիտոլի անվան լատվիական երաժշտական ակադեմիայի թատերական ֆակուլտետը։

Սկսած 1966 թվականից մինչև 1979 թվականը, եղել է՝ Լատվիական ազգային թատրոնի դերասան, Լատվիական ԽՍՀ-ի (1979—1990) պետական ակադեմիական թատրոնի, օպերայի և բալետի տնօրենի տեղակալ, «Ալկո» կինոստուդիայի տնօրեն և Լատվիական տիկնիկային թատրոնի գլխավոր կառավարիչ։

Վիլնիսը նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում։ Իր առաջին չնչին դերերը խաղաց «Մոսֆիլմում» և Մ․ Գորկովի անվան կինոստուդիայում ռեժիսորներ՝ Ալեքսեյ Սալտիկովի և Թիմոֆեյ Լեվչուկի ֆիլմերում։

## Դերերը թատրոնում
### Ա․ Ուպիտի անվան դրամատիկական թատրոն
* 1967 — «Ավանդական հավաքածու» Վիկտոր Ռոզով — *Թիմոֆեյ*
* 1968 — «Ա՜խ, ես բզզում եմ, արջուկ» Հարիյ Գուլբիս — *Այվարս*
* 1971 — «Լիլիոմ» Ֆերենցա Մոլնարա — *Հուգո*
* 1971 — «Մոխրոտիկ» Եվգենի Շվարց — *Արքայազն*
* 1975 — «Ավազակները (պիես)» Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլեր — *Շվարց*
* 1976 — «Բադի որսորդությունը (պիես)» Ալեքսանդր Վամպիլով — *Մատուցող*

## Ֆիլմագրություն
* 1973 —  Վերադարձ չկա* - գերմանացի եֆրեյտոր*
* 1973 — Դուման Կովպակի մասին — *գերմանացի զինվոր*
* 1974 — Եթե ուզում ես լինել երջանիկ 
* 1976 — Այդպես էր սկսվում լեգենդը — *Ալբերտ*
* 1976 — Գայլի հետքերով — *Չեկիստ*
* 1978 — Եմելյան Պուգաչով — *Միհելսոն*
* 1978 — Գնդապետ Զորինի տարբերակը — *Կոնստանտին Բուրով*
* 1980 — Աստղային տեսուչ — *Սթիվ Ուիլկինս*
* 1982 — Ձմեռ պապիկի անձնական կյանքը — *Բրոնիսլավ Ադոլֆովիչ*
* 1983 — Դեռահասը — *բարոն Բյորինգ*
* 1983 — Պատրանք — *շերիֆ Կուպեր*
* 1985 — Ռեյս 222 — *Մայքլ Դրեյկ*
* 1985 — Երկակի թակարդ — *Վոտեն*
* 1986 — Ազդանշան ծովից
* 1986 — Դելֆինի ճիչը — *Բժիշկ*
* 1989 — Կոզլոտուրի համաստեղությունը  — *Անգլիացին*
* 1991 — Դեպրեսիա — *Ռաուսի հյուրը*
* 1992 — Դուպլետ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Вилнис Бекерис на странице сайта Латвийского кукольного театра

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Սուրբ Հրեշտակի կամուրջ

thumb|Սուրբ Հրեշտակի կամուրջ
**Սուրբ Հրեշտակի կամուրջ** (), հետիոտն կամուրջ Տիբեր գետի վրա՝ Հռոմում՝ կառուցված 134-139 թվականներին Հռոմի կայսր Ադրիանոսի կողմից։ Կամուրջը քաղաքի կենտրոնը կապում էր Ադրիանոսի դամբարանի հետ և ավելի ուշ մտավ Սուրբ Հրեշտակի ամրոցի կազմի մեջ։ Քանի որ կամուրջը տանում էր դեպի Ադրիանոսի դամբարան, հռոմեացիները դրան կոչեցին «Ադրիանոսի կամուրջ» կամ «Էլիայի կամուրջ»։ Երեսպատված է մարմարե սալիկներով։

[left|thumb|Տեսարան դեպի Սուրբ Հրեշտակի կամուրջ [Սուրբ Հրեշտակի ամրոց|ամրոցից]]
1450 թվականին կամրջի բազրիքները չդիմացան դեպի Սուրբ Պետրոսի տաճար շտապող ուխտագնացների հոսքին և փլվեցին. բազմաթիվ ուխտագնացներ զոհվեցին։ Ի պատասխան պապը հրամայեց քանդել հնագույն հաղթակամարը, որն իբր փակում էր կամրջի ելքը։ 16-րդ դարից ավանդույթ ձևավորվեց կամրջից կախել մահապատժի ենթարկված հանցագործների մարմինները։ Հենց այդ ժամանակ էլ կամրջին հայտնվեցին առաքյալներ Պետրոսի (Լորենցետտոյի գործ, 1530) և Պողոսի (Պաոլո Ռոմանոյի գործ, 1463) արձանները, որոնց հետագայում Բերնինիի ջանքերով ավելացան հրեշտակների ևս տասն արձաններ։

Հրեշտակների երկու արձան (բնօրինակներ) պահպանվում են Սանտ Անդրեա դելլա Ֆրատե եկեղեցում։

## Մշակույթում

Կամուրջը կարելի է տեսնել Assassin's Creed: Brotherhood խաղում։ 16-րդ դարի սկզբում կամուրջը միակ ճանապարհն էր դեպի Վատիկան և Սուրբ Հրեշտակի ամրոց։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* O’Connor, Colin (1993). *Roman Bridges*. Cambridge University Press, pp.&nbsp;65f., ISBN 0-521-39326-4
## Արտաքին հղումներ
* * The Waters of Rome: Tiber River Bridges and the Development of the Ancient City of Rome 
* Ponte di Castel Sant'Angelo Virtual 360° panorama and photos.
* Satellite image
* Angels of the Passion Multimedia feature from Beliefnet.com
Ռույ Գերրա

**Ռույ Ալեշանդրե Գերրա Կոելյու Պերեյրա** (, ), բրազիլացի կինոռեժիսոր
և դերասան, այսպես ասած Երրորդ կինեմատոգրաֆիայի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Մոզամբիկում։ Երեխա ժամանակ ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Պորտուգալիա։ Ավարտել է Փարիզի կինեմատոգրաֆիայի բարձրագույն դպրոցը։ Սրանից հետո աշխատել է որպես ռեժիսորի ասիստենտ և տեղափոխվել է Բրազիլիա։ 1980-ական թվականներին աշխատել է Մոզամբիկում և Մեքսիկայում։

Դերասանական կարիերայի ընթացքում նկարահանվել է ինչպես իր, այնպես էլ այլ կինոռեժիսորների ֆիլմերում։ Առավել հայտնի դերերից է դոն Պեդրո դե Ուրսուայի դերը Վերներ Հերցոգի «Ագիրե, աստվածային բարկություն» (1972) ֆիլմում։

Դուստրը (Կլաուդիա Օանոյից) դերասանուհի Դանդարա Գերրան է (ծնվ․ 1983)։

24 անգամ նոմինացված է եղել ազգային և միջազգային կինոմրցանակների համար, որոնցից 9-ը հաղթել է

## Ֆիլմագրություն
* 1954: *Quand le soleil dort*
* 1962: *Os cafajestes* (նոմինացված *Ոսկե արջ* մրցանակաբաշխությանը Բեռլինի կինոփառատոն)
* 1964: *Os fuzis* (*Արծաթե արջ* Բեռլինի կինոփառատոն)
* 1969: *Ternos caçadores*
* 1970: *Os deuses e os mortos* (առաջադրված *Ոսկե արջ* մրցանակաբաշխությանը Բեռլինի կինոֆեստիվալ)
* 1976: *A queda* (*Արծաթե արջ* Բեռլինի կինոփառատոն)
* 1980: *Mueda, memória e massacre*
* 1981: *Histoires extraordinaires: la lettre volée* (Էդգար Պոյի նովելի հիման վրա)
* 1983: *Eréndira* (Մարկես Գաբրիել Գարսիայի գրքի հիման վրա,
* 1986: *Ópera do malandro* (Շիկո Բուարկի երաժշտական դրամայի հիման վրա)
* 1988: *Fábula de la bella Palomera* (Մարկես Գաբրիել Գարսիայի գրքի հիման վրա)
* 1989: *Kuarup* 
* 1992: *Me alquilo para soñar* (հեռուստասեիրալ)
* 2000: *Monsanto* (հեռուստատեսային).
* 2000: *Estorvo*
* 2004: *Portugal S.A.* 
* 2004: *O veneno da madrugada*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով
Ջեյսոն Ակուն

**Ջեյսոն Բրայանթ Ակուն** (; ), ամերիկացի դերասան կասկադյոր, հայտնի է որպես Wee-Man։ «Տարօրինակ մարդիկ» հեռուստաշոուի հիմնական մասնակիցներից։ Չնայած իր ցածր հասակին՝ 1,23 մետր, Ջեյսոնը կրում է պրոֆեսիոնալ սքեյթբորդիստի կոչում։

## Կենսագրություն
Ջեյսոն Բրայնթ Ակունը ծնվել է 1973 թվականի մայիսի 16-ին, Իտալիայի Պիզա քաղաքում։ Մեծացել է Տորանսե քաղաքում (Կալիֆոռնիա), և հենց նույն քաղաքում ավարտել դպրոցը։

Ջեյսոնը աշխատել է Big Brother ամսագրում։ Շնորհիվ իր սքեյթբորդ քշելու ունակությամբ, Ակունը արժանացել է Ջեֆ Տրեմեյնի ուշադրությանը, ով միքիչ ուշ հրավիրել է նրան նկարվելու իր ամսագրում։ Այդ ամենից հետո Ակունը հրավիրվել է «Տարօրինակ մարդիկ» հեռուստաշոու։

## Մասնակցություն «Տարօրինակ մարդիկ» շոուում
### Առաջին եթերաշրջան
Առաջին սերիայում Ջեյսոնը հրավեր է ստացել նկարվելու «Oompa Loompa» տեսահոլովակում։ Տեսահոլովակում նա սքեյթ էր քշում ամբողջ քաղաքում, զարմացնելով և վախեցնելով մարդկանց։ Այդ համարը դարձավ նրա հայտնի դերերից մեկը, որը նրան հաջողվեց խաղալ։ Ջեյսոնը հաճախ հայտնվում էր Պերեստո Լեյսի դուետներում։ Օրինակ կարող է հանդիսանալ 3-րդ սերիան, որտեղ Ջեյսոնը փախնում է պրոդյուսեր Պրեստոնից։ 8-րդ սերիայում նա Ջոն Նոկսվիլի հետ միասին մասնակցեց «Agressive sledding» էպիզոդին, որտեղ նրանք հագել էին Եղնիկի և Սանայի զգեստներ։

### Երկրորդ եթերաշրջան
Առաջին սերիայում Ջեյսոնը մասնակցել է «Human red carpet» էպիզոդում, որտեղ կատարել է արքայի դերը։ Այդ նույն սերիայում, նա քշել է մինի-հեծանիվ Պեստոնի հետ միասին։

## Ֆիլմագրություն
* «Տարօրինակ մարդիկ» (2000-2002)
* «Տարօրինակ մարդիկ» (2002)
* «Սքեյթբորդիստներ» (2003)
* «Հիմարներ» (2006)
* «Հիմարներ 2,5» (2007)
* «Հիմարներ 3D» (2010)
* «Հիմարներ 3,5» (2011)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ
Կատեգորիա:Կասկադյորներ
Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր
Պետերիս Գաուդինշ

**Պետերիս Գաուդինշ** (, ), խորհրդային և լատվիական թատրոնի և կինոյի դերասան, ռեժիսոր։

## Կենսագրություն
Պետերիս Գաուդինը ծնվել է 1954 թվականի հուլիսի 26-ին Ռիգայում, բժիշկների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ պրոֆեսոր Էրնեստս Գաուդինշը (), Լատվիայի գլխավոր օտոլորինոլոգն էր։

Ավարտել է Ռիգայի ֆիզիկամաթեմատիկական թեքումով 1-ին միջնակարգ դպրոցը (1972), ինչպես նաև Լատվիայի Լատվիայի Յազեպ Վիտոլի անվան պետական կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը (1977)։

Սովորել է Ռիգայի բժշկական ինստիտուտում (1972-1973), ինչպես նաև հաճախել է Ռիգայի կինոստուդիայի կինոդերասանի ժողովրդական ստուդիան։

1977 թվականին դարձել Յան Ռայնիսի անվան թատրոնի դերասան. այստեղ խաղացել է քնարական և հումորային դերեր։

Նկարահանվել է կինոյում։ Դեբյուտը կատարել է 1973 թվականին՝ նկարահանվելով ռեժիսոր Գունար Պիեսիսի «Փչի՛ր, քամի» ֆիլմում։

## Ֆիլմագրություն
* 1973 — Փչի՛ր, քամի — *Գատին*
* 1974 — Հարձակում գաղտնի ոստիկանության վրա — *Չոմս*
* 1976 — Մոտոցիկլիստների ամառը — *Մարիս*
* 1976 — Վարպետը — *Արթուր Սկրուվե*
* 1976 — Այս վտանգավոր դուռը դեպի պատշգամբ — *Նորմունդ*
* 1978 — Թատրոն — *Ռոջեր, Ջուլիի որդին*
* 1979 — Մի բաժակ ջուր — *Արթուր Մեշեմ, թագավորական գվարդիայի կապիտան*
* 1979 — Վիրավոր լռություն — *Ստասիս Շալնա*
* 1980 — Բուգից մինչև Վեսլա
* 1981 — 34-րդ շտապ օգնությունը — *Պյոտր, ռազմական հակահրդեհային ուսումնարանի կուրսանտ*
* 1982 — Բալլադ բարեսիրտ ասպետ Այվենհոյի մասին — *Այվենհո*
* 1982 — Մամա Մարիա — *Բորիս Վիլդե*
* 1983 — Հյուսիսի շրջմոլիկները
* 1984 — Կանկան անգլիական զբոսայգում — *Նիկոլայ Մարտինեց*
* 1985 — Խաղը կկայանա ցանկացած եղանակի — *դատապաշտպան*
* 1985 — Կրկնակի ծուղակ — *Վալդիս Յանովիչ Վիթլոս, քննիչ*
* 1987 — Լուսանկար կնոջ և վայրի վարազի հետ — *Ռուդոլֆ, լուսանկարիչ*
* 1988 — Իֆ դղյակի կալանավոր — *Մակսիմիլյան Մորել*
* 1989 — Պարերեկույթի դաշնակահար — *Օյար Լազդա*
* 1990 — Զիթարովների ընտանիքը — *էպիզոդ*
* 1990 — Շուն, որը կարող էր երգել — *Լարս Կոնոն*
* 1991 — Գանգստերները օվկիանոսում — *Ստյուարթ Դոնալդ*
* 1991 — Զևսի զենքը — *Դըն Բարին երիտասարդ հասակում*
* 1991 — Շուն, որը կարող էր երգել
* 1992 — Դուպլետ — *սանիտար*
* 1992 — Գլխի գինը — *Ժանվյեի տեսուչ*
* 2003 — Պիթոն — *հրշեջ*
* 2004 — Կարմիրկապելլա — *գերմանական սպա*
* 2004-2007 — Ռիգայի պահպանությունը — *մայոր Բիշոֆ*
* 2007 — Ուրիշի կյանք — *Ուլդիս*
* 2011 — Երազանքի հրաման 1935
* 2015 — Աստղով ծնվածը — *հերոսուհու հայրը*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Լատիշ ռեժիսորներ
Ալեքսեյ Միխայլով

**Ալեքսեյ Ալեքսեևիչ Միխայլով** (, ), խորհրդային և լատվիացի դերասան։ Լատվիական ԽՍՀ֊ի ժողովրդական արտիստ։

## Կենսագրություն
Ալեքսեյ Միխայիլովը ծնվել է 1927 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։

Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և իր հարազատ քաղաքի թատերական ստուդիան (1948)։ Նա իր կարիերան սկսել է Սարատովի մարզի Մարքս քաղաքի սիրողական թատրոնում։ Աշխատել է Դոնի Ռոստովի, Նիկոլաևի, Լենինգրադի դրամատիկական թատրոններում (1952-1957, 1962-1963)։ 1958 թվականից մինչև 1987 թվականները կարճ ընդմիջումներով եղել է Ռիժկու ռուսական դրամատիկ թատրոնի դերասան։

Նիկոլայ Պագոդինի «Տեմպը՝ 1929» պիեսում Գրիգոր Գայայի դերի համար նա պարգևատրվել է Լատվական ԽՍՀ֊ի ժողովրդական արտիստի կոչմամբ, բեմադրող ռեժիսորներ՝ Արկադի Կացան և Լեոնիդա Բելյավսկին։

Հիմնականում նկարահանվել է Ռիգայի ստուդիայի ֆիլմերում։

Մահացել է 1987 թվականի մարտի 5֊ին Ռիգայում։ Թաղված է Սարատովի մարզի Մարքս քաղաքի քաղաքային գերեզամանատանը։

## Մրցանակներ
* Լատվիական ԽՍՀ֊ում վաստակավոր արտիստ (1965)
* Լատվական ԽՍՀ֊ի ժողովրդական արտիստ (1969)
* Լատվիական ԽՍՀ֊ի պետական մրցանակ (1974)

## Գործունեություն
### Դերեր թատրոնում
#### Ռիգայի ռուսական դրամայի թատրոն
* 1958 - «Թայֆուն» Ցաու Յույ - Լու Դա Հայ, Շի Պինի որդին առաջին կնոջից, հանքափոր
* 1958 - «Բարբարոսները» Մաքսին Գորկի- Չերկուն
* 1959 - «Ջահ» ՍԱմուիլ Ալյոշինա- Դրոնով
* 1960 - «Բալենիների այգի» Ա․ Պ․ Չեխով - Լապահին
* 1962 - «Սրրանո դե Բերժերակ» Էդմոն Ռոսթան - Սիրանո դե Բերժերակ
* 1963 - «Խեղճը» Դ․ Պալավոյ - Մարտյանով
* 1964 - «Եգոր Բլուչովն և ալյք» Մաքսիմ Գորկի -Եգոր Բուլիչով
* 1964 - «Վայրենի» Ոլտեր - միամիտ
* 1965 - «Նայիր ջրամբարի մեջ» Յակով Ոլչեկ - Կոլչանով
* 1968 - «Чёртов кряж» Էգոն Լիվս - Կասպար
* 1969 - «Բարբարոսներ» Մաքսիմ Գորկի - Ցյուգանով
* 1970 - «Օրվա ընթացքում» Մաքսիմ Գորկի - Սաթին
* 1972 - «Օտար մարդ» Իգնատիա Դվորյեցկո - Ռյաբինին
* 1973 - «Տեմպ՝ 1929» Նիկոլայ Պոգոդին - Գրիգորի Գայ

### Ֆիլմագրություն

* 1975 - Իմ ընկերն անլուրջ մարդ է - Ցիեկուրս
* 1976 - Ընտանեկան մելոդրամա - դպրոցի տնօրեն
* 1977 - Նվերներ հեռախոսով - երկաթուղային
* 1978 - Տղամարդկանց խաղերը մաքուր օդին - Անդրեյի մարզիչը
* 1980 - Երեք օր մտորելու համար - Յան Գալուբովսկի
* 1981 - Հիշել կամ մոռանալ -Պաուլ Բարուպ
* 1982 - Արևային եղանակ - Գրիգորի Մոև
* 1986 - Պոետի մահը
* 1986 - Փոխադրամիջոց - Սիրմգալվիս
* 1987 - Երեք լիմոն սիրելիի համար
* 1987 - Մոնզունդ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լատիշ դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ