Թող մեր երեխաներն ազա՜տ լինեն

**«Թող մեր երեխաներն ազա՜տ լինեն»** (), փաստագրական գիրք, որի հեղինակներն են Թեդ Պատրիկը և Թոմ Դուլակը։ Այն պատմում է Պատրիկի փորձառության մասին՝ կապված կրոնական պաշտամունքներից մարդկանց «ապածրագրավորման» () գործընթացի հետ։ Գիրքն առաջին անգամ լույս է տեսել Դուտտոն () հրատարակչությունում 1976 թվականին, իսկ մեկ տարի անց՝ 1977 թվականին, այն վերահրատարակել է Բալլանտին Բուքս () հրատարակչությունտ։

Գրքում հերթափոխվում են Պատրիկի և Դուլակի հեղինակած բաժինները, որոնք նկարագրում են տարբեր կրոնական խմբերի հետ ունեցած բախումներն ու շփումները։ Դրանց թվում են՝ Աստծո երեխաները (), Սիրո ընտանիքը (), Հարե Կրիշնա շարժումը () և Միավորման եկեղեցին ()։

Այս գիրքը լույս է սփռում այն մեթոդների վրա, որոնք 1970-ականներին կիրառել են ծնողներ, ովքեր փորձում էին իրենց զավակներին հետ պահել այն խմբերից, որոնք իրենք համարում էին մանիպուլյատիվ կամ վտանգավոր։

## Սյուժե
«Թող մեր երեխաները ազատ լինեն» գիրքը հիմնականում գրված է  առաջին դեմքով՝ որպես Թեդ Պատրիկի ինքնակենսագրական պատմություն, իսկ յուրաքանչյուր գլխի սկզբում ներկայացված է նաև Թոմ Դուլակի կարճ մեկնաբանությունը։ Պատրիկը պատմում է, թե ինչպես առաջին անգամ բախվեց կրոնական պաշտամունքների հետ՝ իր որդու և զարմիկի միջոցով, երբ նրանք ներգրավվեցին Աստծո երեխաներ խմբավորման մեջ։ Նա ինքնուրույն սկսեց ուսումնասիրել այդ կազմակերպությունը Սանթիում (Կալիֆոռնիա նահանգ) և ժամանակի ընթացքում մշակեց «ապածրագրավորման» մեթոդը, որը բնութագրում էր որպես «ուղեղի լվացման» հակադարձ գործընթաց։

Պատրիկը նկարագրում է իր ամենանշանակալի ապածրագրավորման դեպքերից մի քանիսը՝ Դեն Վոլլի, Քեթի Քրեմփթոնի և այլոց մասնակցությամբ։ Որոշ դեպքերում նա փոխում է իր պատմած անձանց անունները՝ նրանց ինքնությունը պաշտպանելու նպատակով։

Նա նաև մանրամասնում է իր իրավական դժվարությունները, որոնց բախվել է մինչև 1976 թվականը, ներառյալ՝ իրեն առաջադրված մեղադրանքները մարդկանց առևանգման և ապօրինի ազատազրկման համար։ Պատրիկը բացատրում է, որ այդ մեղադրանքներին հակազդել է «չարյաց փոքրագույնն ընտրելու» սկզբունքով՝ փորձելով համոզել դատարաններին, որ իր գործողությունները եղել են անհրաժեշտ ու նպատակային՝ երիտասարդներին վտանգավոր կործանումից փրկելու համար։

## Քննադատական արձագանք
Ջոնի Բոդարտը «*School Library Journal*» (Դպրոցական գրադարանի հանդես) ամսագրում նշել է, որ գիրքը՝ թեև երբեմն «ոչ կապակցված է և  ըմբռնման համար բարդ», այնուամենայնիվ «կարող է հետաքրքիր լինել երիտասարդների ընթերցանության համար, որոնք իրենք կարող են դառնալ պաշտամունքների թիրախ»։ «*School Library Journal*» ամսագրում Մարկ Երբուրգը բարձր է գնահատել Թեդ Պատրիկի քաջությունը՝ նման բարդ և վիճահարույց թեմային անդրադառնալու համար։

Էնսոն Շյուփը «Կրոնի գիտական ուսումնասիրություն» ամսագրում գիրքն անվանել է «արխետիպային ապածրագրավորողի` Թեդ Պատրիկի մասին ջատագովական վինյետների հավաքածու»։ Շյուփի կարծիքով՝ գիրքը «լի է պատմություններով Պատրիկի անվեհերության, ալտրուիզմի և ապածրագրավորման բացառիկ հմտությունների մասին», ինչը հանգեցնում է այն խմբերի ապամարդկայնացմանը, որոնց մասին՝ ըստ հեղինակի, Պատրիկը ոչինչ չգիտի։

*The Christian Century* («Քրիստոնեական դարը») ամսագրից Պիտեր Ռոուլին կարծում է, որ գրքի կենտրոնական ուղերձներից մեկը, թե առանց  ապածրագրավորման, նոր կրոնական շարժումների անդամները, որպես կանոն, երբեք չեն հեռանում շարժումներից, սխալ է՝ հիմնվելով Կրիշնայի գիտակցության միջազգային ընկերության անդամների հետ իր սեփական փորձի վրա:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1976 գրականությունում
Կատեգորիա:1976 ոչ գեղարվեստական գրքեր
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Կատեգորիա:Կրոնագիտություն