Արգենտինայի արտաքին առևտուր

**Արգենտինայի արտաքին առևտուրը** ներառում է տնտեսական գործունեություն ինչպես Արգենտինայի ներսում, այնպես էլ դրանից դուրս, մասնավորապես՝ ապրանքների արտահանման և ներմուծման, ինչպես նաև ծառայությունների առևտրի առումով։

## Գաղութային և վաղ պատմություն
Գաղութային ժամանակաշրջանում Արգենտինայի հիմնական արտահանումները հիմնականում սահմանափակվել են աղի տավարի մսով, քանի որ տավարի միսը թարմ չէր մնում տրանսատլանտյան նավագնացության ժամանակ՝ մի խնդիր, որը նմանապես խոչընդոտում էր հացահատիկի արտահանման մեծ մասին մինչև 1870-ական թվականները։

## Ժամանակակից պատմություն
Արգենտինան մշակել է գյուղատնտեսական արտահանման մոդել, որտեղ նրանք մեծապես կախված էին արտաքին հատվածից՝ արտահանելով ապրանքներ հիմնականում Արևմտյան Եվրոպա։ Չնայած գաղութային էլիտան փորձել է ընդօրինակել եվրոպական ոճերը, եվրոպական ներդրումների և ներգաղթի ալիքը 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին այնքան վերափոխեց տեղական մշակույթն ու ճարտարապետությունը (հիմնականում Պամպասի տարածքում), որ այցելուները հաճախ Բուենոս Այրեսը համեմաել են Փարիզի հետ։

Գյուղատնտեսության և սակավաթիվ բնակչության տեսանկյունից Արգենտինան 1900-1948 թվականների մեծ մասում ցույց է տվել Առևտրի ավելցուկ, ներառյալ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1,7 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի ընդհանուր գումարը։ Սակայն նախագահ Խուան Պերոնի վարչակազմի կողմից (1946-55 թվականներ) հացահատիկի արտահանման վրա սահմանված ռեկորդային հարկերը և թանկարժեք վառելիքի ու մեքենաների աճող կարիքը հանգեցրին գրեթե անխափան առևտրային դեֆիցիտի 1949-1962 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։
[ձախից|մինի|300x300փքս|Նավահանգիստ Բուենոս Այրեսի հարավային նավահանգստում ([Լա Բոկա), մոտ 1888 թվական։ Մեծ մասամբ բրիտանական կապիտալով ֆինանսավորվող հսկայական նավահանգստային աշխատանքները հանգեցրին արտաքին առևտրի բումի, որը վերաձևավորեց նախկինում մեկուսացված Արգենտինայի տնտեսությունը։]]
Պերոնը և Արթուրո Ֆրոնդիզին (1958-62 թվականներ), խրախուսել են ինչպես արտաքին, այնպես էլ տեղական ներդրումները էներգետիկայի և արդյունաբերության ոլորտում՝ որպես ներմուծման փոխարինման արդյունաբերականացման զարգացման քաղաքականության մաս։ 1950-ականներին առևտրային դեֆիցիտը սկզբում սահմանափակել է զարգացումը՝ թանկարժեք մեքենաների և պարագաների անհրաժեշտության, ինչպես նաև արտարժույթի պակասի պատճառով։ Սակայն Լատինական Ամերիկայի ամենաբարձր կենսամակարդակն ապահովող տնտեսությունը գրավել է ներքին և արտաքին ներդրողներին, արդյունաբերական արտադրությունը կրկնապատկվե է, և երկրի առևտրային դիրքը դարձել է չափավոր դրական 1963-79 թվականների ընթացքում, նույնիսկ ներքին պահանջարկի աճի հետ մեկտեղ։

Արգենտինայի վերջին բռնապետության կողմից իրականացված «ազատ առևտրի» ֆինանսական ապակարգավորման քաղաքականությունը 1980 թվականին հանգեցրել է հանկարծակի, ռեկորդային դեֆիցիտի։ 1980-ականների ընթացքում Արգենտինայում տիրող ցածր ներքին պահանջարկը հանգեցրել է 38 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի դրական մնացորդի կուտակմանը 1982-ից 1991 թվականներին, սակայն սա տնտեսությանը քիչ ուղղակի օգուտ բերեց, քանի որ դրա մեծ մասը ավանդադրվել էր արտերկրում՝ տոկոսային վճարների բեռի և ֆինանսական անկայունության այդ դարաշրջանում։

Էկոնոմիկայի նախարար Դոմինգո Կավալլոն ընդունել է 1991 թվականի փոխարկելիության մասին օրենքը, որով արգենտինական պեսոյի դրամական արժեքը կապվել է ԱՄՆ դոլարի հետ։ Ֆիքսված փոխարժեքը (1 պեսո մեկ դոլարի դիմաց) թույլ է տվել ապահովել մակրոտնտեսական կայունացում։ Օգտվելով այս ցածր փոխարժեքից, ներմուծման ցածր մաքսատուրքերից և նախագահ Կառլոս Մենեմի վարչակազմի կողմից ձեռնարկված ազատ առևտրի ազատականացման միջոցառումներից հետո վարկերի վերականգնումից՝ արգենտինական ընկերություններն ու սպառողները 1990-ից 1994 թվականներին եռապատկեցին կապիտալ ապրանքների գնումները, մինչդեռ ավտոմեքենաների անկման հետևանքով վաճառքը հնգապատկվեց։ Ներմուծված մեքենաների և պարագաների հոսքը նպաստել է երկրի արդյունաբերական բազայի արդիականացմանը, սակայն այն բացասաբար է ազդել նրա առևտրային հաշվեկշռի վրա, որի դեֆիցիտը 1992-ից 1999 թվականներին կազմել է 22 միլիարդ ԱՄՆ դոլար, որը ներառում էր արտաքին պարտքի տոկոսների աճող վճարումներ և ծառայությունների առևտրի դեֆիցիտ, միայն 1998 թվականին հասավ ռեկորդային մակարդակի՝ 14 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի։

Հենվելով օտարերկրյա ներդրումների զգալի ներհոսքի վրա՝ ընթացիկ հաշիվը հավասարակշռելու համար, Կենտրոնական բանկը կրկին ստիպված եղավ դիմել փոխառությունների՝ պեսոյի փոխարժեքը նման ճնշումից պաշտպանելու համար (հիմնականում լողացող փոխարժեքի պարտատոմսերի միջոցով, որոնք այն ժամանակ առավել պահանջված էին զարգացող երկրներում): Տնտեսական անկումը հանգեցրեց 1 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի ավելցուկի 2000 թվականին և ևս 6 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի ավելցուկի 2001 թվականին։ Ընդհանուր գլոբալ անկայունության և կապիտալի արտահոսքի աճի պատճառով միջազգային շուկաները զանգվածաբար փակեցին արգենտինական պարտատոմսերը։

### Ճգնաժամ և վերականգնում
2001 թվականի վերջին Արգենտինայի տնտեսության փլուզումից և 2002 թվականին պեսոյի արժեզրկումից անմիջապես հետո ներմուծումը կրճատվել է ավելի քան կիսով չափ, իսկ Արգենտինայի առևտրային ավելցուկը աճել է՝ գերազանցելով 16  միլիարդ ԱՄՆ դոլարը, ապահովելով ընթացիկ հաշվի առաջին ավելցուկը 1990 թվականից ի վեր։ Վերականգնմանը և դոլարի դիմաց 3 պեսոյի շուրջ փոխարժեքի կայունացմանը զուգընթաց, արտահանումը (հիմնականում սոյա, հացահատիկայիններ և այլ գյուղատնտեսական արտադրանք, ինչպես նաև մեքենաներ և վառելիք) կայուն աճ է գրանցել։

Ներմուծումը սկսել է կտրուկ վերականգնվել 2003 թվականին, քանի որ պեսոյի գնողունակությունը և ներքին պահանջարկը աճեցին, և, չնայած դրան, 2003-ից 2011 թվականներին երկրի ապրանքային առևտրի հաշվեկշիռը գրանցել է 115 ԱՄՆ միլիարդ դոլարի դոլարի համախառն ծավալի ավելցուկ։ Այս ավելցուկները մեծապես նպաստել են ինչպես արտահանման աճին, այնպես էլ Արգենտինայի առևտրի զգալի վերականգնմանը, որը 2010 թվականին 40%-ով բարելավվել էր 1990-ականների մակարդակի համեմատ։ Սակայն այս ընդլայնման ընթացքում երկրի արդյունաբերական արտադրանքի բազմամյա առևտրային դեֆիցիտը մեծացել է և 2011 թվականին գերազանցել է 30 միլիարդ ԱՄՆ դոլարը։ Համապատասխանաբար, ոչ ավտոմատ ներմուծման լիցենզավորման համակարգը ընդլայնվել է 2011 թվականին և ավտոմոբիլային ոլորտի համար ընդունվեցին կանոնակարգեր, որոնք սահմանում էին մի մոդել, որի միջոցով ընկերության ապագա ներմուծումները կորոշվեին իրենց արտահանումներով (չնայած ոչ պարտադիր նույն ռուբրիկայում)։ Այս փոփոխությունների պայմաններում ներքին արտադրությունը աճել է՝ ապահովելով Արգենտինայի շուկայի մեծ մասը մի շարք կարևոր ոլորտներում, որոնք պատմականորեն գերակշռում էին ներմուծմամբ, ներառյալ բազմազան արտադրություններ, ինչպիսիք են տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, խոշոր կենցաղային տեխնիկան, կոշիկեղենը և գյուղատնտեսական մեքենաները։

2014 թվականին ապրանքների համաշխարհային գների անկումը հանգեցրել է առևտրի դեֆիցիտի 2015-2018 թվականների ժամանակահատվածի մեծ մասի համար, ինչը հանգեցրել է ռեկորդային ընթացիկ հաշվի դեֆիցիտի 2017 թվականին՝ 31 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի չափով, և դրան հաջորդած արտաքին պարտքի ճգնաժամին: Այնուամենայնիվ, 2018 թվականի ճգնաժամը հանգեցրել է ներմուծման 37% կրճատմանը 2017-ից 2020 թվականներին, ինչը հանգեցրել է 50 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի կուտակված դրական առևտրի ավելցուկի 2019-ից 2022 թվականներին։

Ծառայությունների ոլորտում առևտուրը պատմականորեն դեֆիցիտային է եղել Արգենտինայի համար, քանի որ ինչպես զբոսաշրջության, այնպես էլ արտաքին պարտքի տոկոսային վճարումները հաճախ զգալիորեն գերազանցել են ծառայությունների ոլորտում ստացվող եկամուտները։ Տարեկան ծառայությունների դեֆիցիտը 1980-1990-ական թվականներին միջինում կազմել է մոտ 5 միլիարդ ԱՄՆ դոլար (հիմնականում՝ արտաքին պարտքի մարումների պատճառով), սակայն 2001 թվականի ճգնաժամից հետո նվազել է՝ հասնելով տարեկան շուրջ 1 միլիարդ դոլարի մինչև 2007 թվականը։ Դրանից հետո դեֆիցիտը կայունորեն աճել է՝ հասնելով ռեկորդային 9.7 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի 2017 թվականին, այնուհետև նվազելով՝ կազմելով 3.6 միլիարդ 2021 թվականին, սակայն 2022 թվականին կրկին աճել է՝ հասնելով մոտավորապես 7 միլիարդ դոլարի, ինչը հիմնականում պայմանավորված է արգենտինացիների կողմից արտագնա զբոսաշրջության ակտիվացման հետ։

### Արգենտինայի արտաքին առևտուր և ընթացիկ հաշվի մնացորդներ
Արգենտինայի ապրանքների և ծառայությունների առևտրային հաշվեկշիռը և արտաքին պարտքը, 1970-2022 թվականներ (միլիոն ԱՄՆ դոլար):

## Առևտրային հարաբերություններ
### Mercosur
Մերկոսուրը՝ Արգենտինան, Բրազիլիան, Պարագվայը և Ուրուգվայը, ներառող մաքսային միություն է, որը հիմանդրվել է 1995 թվականի հունվարի 1-ին։ Հետագայում պայմանագրին են միացել Բոլիվիան, Չիլին և Վենեսուելան՝ որպես ասոցացված անդամներ։ Բրազիլիայի և Արգենտինայի (պատմական մրցակիցներ) միջև համագործակցությունը Մերկոսուրի ինտեգրման գործընթացի բանալին է, որը մաքսային միությունից բացի ներառում է քաղաքական և ռազմական տարրեր։ Բրազիլիան կազմում է Մերկոսուրի ՀՆԱ-ի 74%-ը, իսկ Արգենտինան՝ մոտ 23%-ը։ Արգենտինայի ներքին առևտուրը Մերկոսուրի երկրների միջև կտրուկ աճել է՝ 1991 թվականի 4 միլիարդ ԱՄՆ դոլարից հասնելով 1998 թվականի 23 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի։ 2002 թվականի ճգնաժամի ժամանակ այն նվազել է մինչև 9 միլիարդ ԱՄՆ դոլար, սակայն արագ վերականգնվել է և 2011 թվականին հասել 44 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի (Արգենտինայի ընդհանուր ծավալի 28%-ը)։ Մերկոսուրի ներսում առևտրի ավելի քան 90%-ը անմաքս է, մինչդեռ խմբի ընդհանուր արտաքին սակագինը (CET) կիրառվում է ներմուծվող ապրանքների ավելի քան 85%-ի նկատմամբ։

Բրազիլիայի արդյունաբերականացման և արտադրական հզորությունների ավելի բարձր մակարդակը, ինչպես նաև այլ տնտեսական ասիմետրիաները լարվածության աղբյուր են եղել Արգենտինայի հետ հարաբերություններում։ 2001-02 թվականների ճգնաժամից հետո Արգենտինայի վերականգնվող արդյունաբերական ոլորտը ճնշում է գործադրել կառավարության վրա՝ Մերկոսուրի ազատ առևտրի կանոնակարգերի վրա սահմանափակումներ (հատկապես քվոտաներ) սահմանելու համար՝ իրենց աճը հյուսիսում գտնվող իրենց ավելի մեծ գործընկերոջ կողմից անբարեխիղճ մրցակցությունից պաշտպանելու համար։ Բրազիլիա արտահանումը որոշ չափով նպաստել է ճգնաժամի արդյունաբերական ոլորտի վրա ազդեցության մեղմացմանը, չնայած Արգենտինայի ներքին առևտուրը Մերկոսուրի կազմում նրան բերեց կուտակային 15 &nbsp;միլիարդ դոլարի դեֆիցիտ 2004-2008 թվականներին։ Պեսոյի վերսկսված արժեզրկումը 2009 թվականին նպաստել է Մերկոսուրի հետ 700 միլիոն ԱՄՆ դոլարի ավելցուկի, չնայած 2010 և 2011 թվականներին գրանցվել է 1.8 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի դեֆիցիտ։

Արգենտինայի առևտուրը Մերկոսուրի մյուս երկրների հետ 2022 թվականին հասել է 35 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի, և, ինչպես մյուս տարիներին, Արգենտինայի համար մնացել է դեֆիցիտային՝ 15.8 միլիարդ ԱՄՆ դոլար արտահանմամբ և 19.3 միլիարդ ԱՄՆ դոլար ներմուծմամբ։ Մերկոսուրը գնում է Արգենտինայի ավտոմեքենաների և ավտոպահեստամասերի արտահանման 68%-ը, և դրանք կազմել են դեպի ԵՄ ընդհանուր արտահանման երեք ութերորդը 2022 թվականին։

### Չինաստան
Չինաստանի հետ առևտուրը աննշան էր մինչև 1992 թվականը, այն ավելի ուշ արագ աճեց, և մինչև 2010 թվականը Չինաստանը դարձել է Արգենտինայի երկրորդ ամենամեծ առևտրային գործընկերը: Արգենտինական արտահանումը ասիական հսկային հիմնականում բաղկացած է սոյայից, տավարի մսից, գարիից և ավելի ու ավելի շատ լիթիումի կարբոնատից, մինչդեռ ներմուծումը հիմնականում բաղկացած է արդյունաբերական և սպառողական ապրանքներից։ Այնուամենայնիվ, 2008 թվականին Չինաստանի հետ արգենտինական առևտրային հարաբերությունների համեստ ավելցուկը վերածվել է դեֆիցիտի, և հետագայում ձեռնարկված հակադեմպինգային միջոցառումները հանգեցրին Չինաստանի կողմից 2010 թվականին բոյկոտելու արգենտինական հիմնական ներմուծումը՝ սոյայի յուղը: 2011 թվականին առևտրային բանակցություններից հետո Չինաստանում վերսկսվել են սոյայի յուղի գնումները։

Այդ ժամանակից ի վեր Չինաստանի հետ Արգենտինայի առևտրի դեֆիցիտը հիմնականում աճել է՝ մինչև 2022 թվականը հասնելով 9,5 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի ՝ 17,5 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի ներմուծման դեպքում; Ներկայումս Չինաստանը Արգենտինայի ներմուծման առաջատար աղբյուրն է 21,5% մասնաբաժնով երկրների շարքում։

Վերջին տարիներին այս դեֆիցիտը մասամբ ֆինանսավորվել է հենց Չինաստանի կողմից՝ արժութային սվոպների միջոցով։ Երկու կենտրոնական բանկերն առաջին անգամ ներդրել են այս փոխանակման մեխանիզմները 2017 թվականին և ընդլայնեցին դրանք մինչև 130 միլիարդ յուան (19,2 միլիարդ դոլար) 2018 թվականի դեկտեմբերին: 2022 թվականի նոյեմբերին Արգենտինան և Չինաստանը պայմանավորվել են ավելացնել ևս 35 միլիարդ յուան (5,2 միլիարդ ԱՄՆ դոլար)։

Չինաստանը դարձել է Արգենտինայի լիթիումի արդյունահանման աճող հատվածի ամենամեծ ներդրողը, որը JPMorgan Chase-ի կանխատեսմամբ մինչև 2030 թվականը կլինի աշխարհում երկրորդը՝ զիջելով միայն Ավստրալիային:

### Միացյալ Նահանգներ
Միացյալ Նահանգները 1920-ականներին փոխարինել է Միացյալ Թագավորությանը որպես ինչպես արտադրության, այնպես էլ ընդհանուր առմամբ ներմուծման առաջատար աղբյուր։ ԱՄՆ-ի ներմուծման և արտահանման բաժինը մինչև 2002 թվականը մնացել է համեմատաբար կայուն՝ համապատասխանաբար մոտ 20% և 10%, սակայն հետագայում այս համամասնությունները կայուն նվազել են, և մինչև 2010 թվականը կազմել են պատմական տոկոսների մոտավորապես կեսը։ Այնուամենայնիվ, ԱՄՆ-ն մեծ մասամբ պահպանել է չափավոր առևտրային ավելցուկ Արգենտինայի հետ։ Այս ավելցուկը 1998 թվականին հասել է 3.7 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի։ Արգենտինյան ճգնաժամը 2002-05 թվականներին հանգեցրեց ԱՄՆ-ի համար չնչին երկկողմանի դեֆիցիտի, սակայն ԱՄՆ ավելցուկը վերադարձավ 2006 թվականին՝ աճելով մինչև ռեկորդային 6.6 միլիարդ ԱՄՆ դոլար 2014 թվականին, նախքան կայունանալը։

ԱՄՆ-ում Արգենտինայից արտահանվող հիմնական ապրանքներն են նավթաքիմիական արտադրանքը, ոսկին, արծաթը և ալյումինը, իսկ ԱՄՆ շուկայում գինին արգենտինական սպառողական ապրանքների առաջատարն է։ Արգենտինական թարմ տավարի միսը ԱՄՆ շուկա է արտահանվել 1997 թվականին՝ ավելի քան 60 տարվա ընթացքում առաջին անգամ, իսկ 1999 թվականին լրացվել է դրա 20,000 տոննա արտահանման քվոտան։ ԱՄՆ տավարի մսի արտահանումը կասեցվեց 2000 թվականի օգոստոսին, երբ Պարագվայի հետ սահմանի մոտ գտնվող արգենտինական խոշոր եղջերավոր անասունների (որի իշխանությունները հրաժարվում են պատվաստել անասուններին խիստ վարակիչ սմբակների և բերանի հիվանդության դեմ) մոտ հայտնաբերվեցին վարակի հակամարմիններ։ Քվոտան վերականգնվել է 2002 թվականի սկզբին և այդ ժամանակվանից ի վեր միջինում կազմել է 28,000 տոննա։

Օբամայի վարչակազմը 2012 թվականին կասեցրել է Արգենտինայի մասնակցությունը Ընդհանրացված արտոնությունների համակարգին (GSP)՝ հղում անելով Համաշխարհային բանկի ICSID-ի կողմից 2002 թվականին պեսոյի արժեզրկումից բացասաբար տուժած մի շարք ամերիկյան ընկերությունների համար արբիտրաժային վճարումների չվճարման փաստին։ GSP-ի օգուտը (18 միլիոն ԱՄՆ դոլար 2011 թվականին) համեմատաբար նվազագույն է՝ հավասար լինելով Արգենտինայի կողմից ԱՄՆ արտահանվող 4.2 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի 0.4%-ին։

Այնուամենայնիվ, ԱՄՆ-Արգենտինա առևտուրը աճել է՝ թեև դանդաղ, և Արգենտինան մնում է այն քիչ երկրներից մեկը, որի հետ ԱՄՆ-ն պարբերաբար պահպանում է ապրանքային առևտրի ավելցուկ։ Փոխադարձ առևտուրը 2022 թվականին հասել է գրեթե 20 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի, որից Արգենտինայից ԱՄՆ ներմուծումը կազմել է 6.9 միլիարդ ԱՄՆ դոլար, իսկ Արգենտինա արտահանումը՝ 13 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։

Արգենտինայի հետ ծառայությունների առևտուրը հատկապես ձեռնտու է եղել ԱՄՆ-ի համար, քանի որ Արգենտինայի ծառայությունների դեֆիցիտը ԱՄՆ-ի հետ 2019 թվականին հասել է 5 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի՝ այդ տարվա ամբողջ ցուցանիշը։

### Եվրոպական Միություն
Արգենտինան ունի ծաղկուն և երկարատև առևտրային հարաբերություններ Եվրամիության հետ, ինչպես նաև սերտ պատմական և մշակութային կապեր, որոնք սկիզբ են առնում դեռևս գաղութային դարաշրջանից, որը տևել է 300 տարի մինչև 1816 թվականի անկախությունը։

Եվրոպական ներդրումները և ներգաղթը կտրուկ վերափոխեցին Արգենտինան 1880 թվականից հետո, և մասնավորապես Բրիտանական կայսրությունը գերիշխող դիրք գրավեց Արգենտինայի առևտրում՝ մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը ընդհանուր առևտրի մեկ երրորդից ավելին, գնելով հիմնականում միս և հացահատիկային ապրանքներ՝ սպառողական և արդյունաբերական ապրանքների լայն տեսականիի դիմաց։

Արգենտինայի և Եվրոպայի միջև առևտուրը աստիճանաբար նվազել է մյուս գործընկեր երկրների և տարածաշրջանների համեմատ։ Սակայն ԵՄ-ն դեռևս Արգենտինայի երրորդ խոշորագույն առևտրային գործընկերն է (Բրազիլիայից և Չինաստանից հետո) և 2022 թվականին կազմել է Արգենտինայի ընդհանուր առևտրի 13%-ը կամ 22 միլիարդ ԱՄՆ դոլար՝ գրեթե հավասարակշռված ԵՄ արտահանման (10.8 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) և ներմուծման (11.1 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) միջև։ Արգենտինայի ԵՄ արտահանման հիմնական ապրանքներն են վերամշակված գյուղատնտեսական արտադրանքը (38%), քիմիական արտադրանքը (21%) և ձուկն ու ծովամթերքը (8%): ​​ԵՄ-ն Արգենտինա է արտահանում հիմնականում արդյունաբերական արտադրանք, ինչպիսիք են մեքենաներն ու սարքավորումները (28%) և քիմիական արտադրանքը, այդ թվում՝ դեղագործական արտադրանքը (29%):

Ծառայությունների առևտուրը, որը համեմատաբար կայուն էր մինչև 2019 թվականը, ժամանակավորապես տուժեց Քովիդ համավարակի ժամանակ՝ հետագայում վերականգնվելու համար։ 2020 թվականին ԵՄ-ն Արգենտինայից ներմուծել է 1.6 միլիարդ եվրոյի ծառայություններ, մինչդեռ արտահանել է 3.5 միլիարդ եվրոյի ծառայություններ։

Արգենտինան նաև կարևոր ներդրումային ուղղություն է եվրոպական ընկերությունների, մասնավորապես՝ Իսպանիայի համար: ԵՄ-ից ներդրումների ծավալը 2020 թվականին կազմել է 35.8 միլիարդ եվրո, ինչը ԵՄ-ն, որպես դաշինք, դարձնում է երկրի ամենամեծ օտարերկրյա ներդրողը: ԵՄ մոտ 21 անդամ պետություններ Արգենտինայի հետ ստորագրել են ներդրումների խթանման և փոխադարձ պաշտպանության համաձայնագրեր, և 2022 թվականի դրությամբ Եվրոպական ներդրումային բանկը Արգենտինայում ուներ 655 միլիոն եվրոյի վարկային պորտֆել (ներառյալ նախապատրաստման փուլում գտնվող վարկերը)։

### Intellectual property issues
Արգենտինան հավատարիմ է մտավոր սեփականության վերաբերյալ պայմանագրերի և միջազգային համաձայնագրերի մեծ մասին։ Այն Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպության անդամ է և 1993 թվականի դեկտեմբերին ստորագրել է Ուրուգվայի փուլի համաձայնագրերը, այդ թվում՝ մտավոր սեփականության հետ կապված միջոցառումները։ Այնուամենայնիվ, դեղագործական արտադրանքի վրա համարժեք արտոնագրային պաշտպանության տարածումը երկկողմանի խիստ վիճելի հարց է եղել։

1997 թվականի մայիսին ԱՄՆ-ն կասեցրեց Արգենտինայի ԸՆՀ արտոնությունների 50%-ը՝ դեղագործական արտոնագրային օրենսդրության ենթադրաբար *անբավարար լինելու* պատճառով։ 1999 թվականի մայիսին ԱՄՆ կառավարությունը նախաձեռնեց խորհրդակցություններ Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության ընթացակարգերի համաձայն՝ այս թերությունները լուծելու համար, և ընդլայնեց խորհրդակցությունները 2007 թվականի մայիսին։

## Ապրանքների արտահանում և ներմուծում
### Արտաքին առևտուրը ըստ ապրանքի տեսակի
Արգենտինայի արտաքին առևտուրը 2022 թվականին ըստ ապրանքի տեսակի (միլիոն ԱՄՆ դոլար)

### Արտաքին առևտուրը ըստ առաջատար արտահանման ուղղությունների
Արգենտինայի արտաքին առևտուրը 2022 թվականին՝ ըստ առաջատար արտահանման ուղղությունների, և հիմնական արտահանման ու ներմուծման ծավալները՝ յուրաքանչյուրի համար (միլիոն ԱՄՆ դոլար)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի արտաքին քաղաքականություն
Կատեգորիա:Արգենտինայի տնտեսություն
Կատեգորիա:Արտաքին առևտուր ըստ երկրի