Էյալ Զամիր

**Էյալ Զամիր** (), Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի պետ, պաշտոնը ստանձնել է 2025 թվականի մարտի 5-ին։ Զամիրը նախկինում զբաղեցրել է Իսրայելի պաշտպանության նախարարության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը (2023–2025 թվականներ), 2018 և 2021 թվականներին զբաղեցրել է շտաբի պետի տեղակալի, Հարավային հրամանատարության հրամանատարի, վարչապետի ռազմական քարտուղարի, 36-րդ դիվիզիայի հրամանատարի և 7-րդ զրահատանկային բրիգադի հրամանատարի պաշտոնները։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Զամիրը ծնվել և մեծացել է Էյլաթում։ Նրա տատն ու պապն եղել են ներգաղթյալնե Եմենից և Սիրիայից։ Ավարտել է Թել Ավիվի Ռազմական Հրամանատարության ակադեմիայի 17-րդ կուրսը։

Զամիրը Միջծառայողական հրամանատարաշտաբային քոլեջի և Ազգային անվտանգության քոլեջի շրջանավարտ է։ Ունի քաղաքագիտության բակալավրի աստիճան Թել Ավիվի համալսարանից, ազգային անվտանգության մագիստրոսի աստիճան Հայֆայի համալսարանից և Ուորթոն դպրոցի ավագ ղեկավարների համար նախատեսված ընդհանուր կառավարման ծրագրի (GMP) շրջանավարտ է:

## Կարիերա
Զամիրը իր ծառայությունը Իսրայելի պաշտպանության բանակում սկսել է 1984 թվականին՝ միանալով զրահատանկային կորպուսին։ Զրահատանկային կորպուսում անցել է մարտական զինվորի պատրաստություն, իսկ ավելի ուշ՝ տանկի հրամանատարի դասընթաց։ Ավարտել է զրահատանկային սպայական դասընթացը և եղել է դասակի և վաշտի հրամանատար 500-րդ և 460-րդ բրիգադներում։

1992–1994 թվականներին ծառայել է որպես 7-րդ զրահատանկային բրիգադի օպերատիվ սպա (մայորի կոչումով): 1994-1996 թվականներին ծառայել է որպես 7-րդ բրիգադի 75-րդ գումարտակի հրամանատար (փոխգնդապետի կոչումով): 1996 թվականին եղել է զրահատանկային դպրոցի տանկային հրամանատարների դասընթացի հրամանատար։ Այս պաշտոնում ծառայել է մինչև 1997 թվականը, երբ մեկ տարի սովորել է Ֆրանսիայի ռազմական դպրոցում։

1998-2000 թվականներին ծառայել է 162-րդ դիվիզիայի օպերատիվ սպայի պաշտոնում։ 2000–2002 թվականներին եղել է գլխավոր զրահատանկային սպայի շտաբի զրահատանկային կորպուսի տեսական բաժնի պետը, միաժամանակ ծառայել է որպես Կենտրոնական հրամանատարության պահեստազորային դիվիզիայի՝ 656-րդ բրիգադի հրամանատար (գնդապետի կոչումով): 2002-2003 թվականներին եղել է Ազգային ուսումնական կենտրոնի ցամաքային մարտավարական պատրաստության կենտրոնի հրամանատար, զուգահեռաբար՝ որպես պահեստազորի հրամանատար։

2003-2005 թվականներին եղել է 7-րդ զրահատանկային բրիգադի հրամանատարը։ 2007-2009 թվականներին ծառայել է որպես 143-րդ դիվիզիայի հրամանատար (բրիգադի գեներալի կոչումով) և միաժամանակ ղեկավարել է վաշտերի և գումարտակների հրամանատարների համար նախատեսված դասընթացը։

2009 թվականի հունիսին նշանակվել է 36-րդ դիվիզիայի հրամանատար։ 2011 թվականի հուլիսին նրան փոխարինել է Թամիր Հայմանը։

2012 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է վարչապետի ռազմական քարտուղար։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 3-ին ավարտել է իր լիազորությունները որպես վարչապետի ռազմական քարտուղար։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ստանձնել է Հարավային հրամանատարության հրամանատարի պաշտոնը։ Նրա ժամկետի ավարտին Իսրայել-Գազայի հատված սահմանին բախումներ սկսվեցին։ 2018 թվականի հունիսի 6-ի ավարտել է Հարավային հրամանատարության հրամանատարի պաշտոնավարման ժամկետը։

Զամիրը 2018 թվականին ընդգրկվել է աշխատակազմի ղեկավար Գադի Այզենկոտին փոխարինելու թեկնածուների ցանկում՝ Ավիվ Կոհավիի, Յաիր Գոլանի և Նիցան Ալոնի հետ միասին։ Կոչավին վերջիվերջո նշանակվեց այդ պաշտոնում, իսկ Զամիրը դարձել է աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ, այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 2021 թվականի հուլիսի 11-ը։
[մինի|Էյալ Զամիրը և [Յոավ Գալանտ|Յոավ Գալանտը ԱՄՆ պաշտպանության նախարար Լլոյդ Օսթինի հետ Պենտագոնում,2024 թվականի հունիսի 25։]]
2022 թվականի հունիսի 13-ին Իսրայելի պաշտպանության նախարար Բենի Գանցը սկսել է Իսրայելի բանակի 23-րդ շտաբի պետի ընտրության գործընթացը։ Զամիրը հայտարարվել է որպես երեք թեկնածուներից մեկը՝ Հերզի Հալևիի և Յոել Սթրիկի հետ միասին։

2023 թվականի հունվարի 2-ին Յոավ Գալանտը նրան նշանակվել է Պաշտպանության նախարարության գլխավոր տնօրեն։

Հալևին 2025 թվականի հունվարին շտաբի պետի պաշտոնից հրաժարվելու մտադրության մասին հայտարարելուց հետո, պաշտպանության նախարար Իսրայել Կացը Զամիրին, Ամիր Բարամին և Թամիր Յադային անվանեց նրան փոխարինելու երեք թեկնածուներ։ Զամիրը որպես Հալեվիի փոխարինող հայտարարվել է 2025 թվականի փետրվարի 1-ին։ Պաշտոնը ստանձնել է մարտի 5-ին, ժամը 16:00-ին, Թել Ավիվի ՀաԿիրյա քաղաքի Իսրայելի ռազմաօդային ուժերի հրամանատարական կենտրոնում կայացած արարողությունից հետո։

## Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա: Զամիրի կինը՝ Օրնա Նաթանզոն Զամիրը, որը եղել է Հոդ ՀաՇարոն մունիցիպալիտետի նախկին խոսնակը, աշխատում է Noam ոչ առևտրային կազմակերպությունում։ Զամիրի ավագ որդին՝ Օրին, ծառայում է որպես զրահատանկային ուժերում վաշտի հրամանատար՝ մայորի կոչումով, իսկ 2021 թվականին ստացել է «Գլխավոր շտաբի գերազանց պետ» կրծքանշանը, իսկ 2023 թվականին Ղազայում սկսված պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Ղազայի հատվածում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններին: Զամիրայի միջնեկ դուստրը՝ Ռոնին, պահեստազորից թոշակի անցնելուց առաջ ծառայել է որպես սպա՝ հրահանգչի պաշտոնում և Գոլանի բրիգադի հետախուզական գումարտակի գործողությունների բաժնում: Ծառայության ընթացքում ստացել է «Գերազանց ցամաքային զորքեր» կրծքանշան և ծառայել է որպես պահեստազորային բանակում Գազայի պատերազմի ժամանակ: Զամիրի կրտսեր որդին՝ Իտայը, դպրոցական է:

## Մրցանակներ և պարգևներ
Էյալ Զամիրը պարգևատրվել է երկու Արշավային մեդալով՝ երկու պատերազմների ժամանակ ցուցաբերած ծառայության համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսրայելի ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի գեներալներ