open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Յանեզ Դրնովշեկ

**Յանեզ Դրնովշեկ** (, ), հարավսլավ և սլովենացի քաղաքական գործիչ։ Սլովենիայի երկրորդ նախագահ (2002-2007), երկար ժամանակ Սլովենիայի վարչապետ (1992-2000, 2000-2002)։ Հարավսլավիայի նախագահության նախագահ 1989-1990 թվականներին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1950 թվականի մայիսի 17-ին Ցելե քաղաքում, հետագայում մեծացել է Զագորյե Օբ-Սավի համայնքում։ Յանեզի հայրը՝ Վիկտորը (1925-2005) աշխատել է որպես հանքագործ, մայրը՝ Սիլվան (1921-1976) տնային տնտեսուհի էր։

### Կրթություն և գործունեություն
Սովորել է տնտեսագիտություն, ավարտել է բուհը 1973 թվականին, այնուհետև մասնագիտացել Օսլոյում։ 1981 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում։

### Քաղաքական գործունեություն

#### Հարավսլավիա
1989 թվականին, այն ժամանակ դեռ անհայտ հանրությանը, դարձավ Հարավսլավիայի պետության ղեկավար՝ անսպասելիորեն առաջ անցնելով կառավարության ֆավորիտ Մարկո Բուլցից։

Մինչև Հարավսլավիայում կոմունիստական ռեժիմի փլուզումը կոմունիստական կուսակցության անդամ էր։

#### Անկախ Սլովենիա
Սլովենիայի անկախությունից հետո Դրնովշեկը երկրի վարչապետ էր (1992-2002)։ 1992-2002 թվականներին եղել է նաև Սլովենիայի Լիբերալ ժողովրդավարություն կուսակցության (Liberalna Demokracija Slovenije — LDS) նախագահը, որից հեռացել է 2006 թվականի հունվարի 30-ին։

2002 թվականի նախագահական ընտրություններում ընտրվել է Սլովենիայի նախագահ (2002-2007)։ 2006 թվականի հունիսի 26-ին սլովենական հեռուստատեսությանը տված հարցազրույցում հայտարարել էր, որ չի առաջադրվի երկրորդ ժամկետով։

2006 թվականին ստեղծել և դարձել է «Հանուն արդարության և զարգացման շարժման» առաջին նախագահը, որի նպատակն է բարձրացնել մարդկության ինքնագիտակցությունը և աշխարհն ավելի լավը դարձնել։ Այս շարժումը քաղաքական կուսակցություն չէ։

### Հիվանդություն և մահ
Երկար ժամանակ տառապում էր քաղցկեղով։ Վիրահատվել է 1999 թվականին, որից հետո 2001 թվականին կրկին հայտնաբերվել է քաղցկեղային ուռուցքի զարգացում։ Այնուհետև Դրնովշեկը դադարեցրեց ավանդական բուժումը և փոխեց իր ապրելակերպը, Լյուբլյանայից տեղափոխվելով հեռավոր գյուղ (Zaplana): Դարձել է վեգան և ուշադրություն է դարձրել կենդանիների իրավունքներին։

Մահացել է 2008 թվականի փետրվարի 23-ին քաղցկեղից՝ նախագահի պաշտոնից հեռանալուց երկու ամիս անց։ Դիակը դիակիզվել է, հուղարկավորվել Զագորյե Օբ Սավիի քաղաքում՝ ծնողների գերեզմանների կողքին։

## Պարգևներ
* 1 դասի կրկնակի սպիտակ խաչի շքանշան (2003)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն
* Սլովենիայի նախագահի կայքէջը
* «Շարժում հանուն արդարության և զարգացման»

Կատեգորիա:Լյուբլյանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Մարիբորի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Միսիս Ուիլյամ Մորիս

**«Միսիս Ուիլյամ Մորիս»** (ինչպես նաև **«Մետաքսե կապույտ զգեստ»**, ), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1868 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Քելմսքոթ առանձնատանը, որտեղ ընտանիքի հետ ապրել է Ուիլյամ Մորիսը։

Նկարի համար բնորդուհի է դարձել Ուիլյամ Մորիսի կին և Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի սիրելի Ջեյն Մորիսը։ Նկարի վերևի մասում գտնվում է լատիներեն գրություն՝ «Conjuge clara poeta et praeclarissima vultu, Denique pictura clara sit illa mea» («Հայտնի է շնորհիվ իր բանաստեղծ ամուսնու, առավել հայտնի է շնորհիվ իր դեմքի, թող իմ այս նկարը ավելացնի նրա ճանաչվածությունը»)։ Ջեյնը հագել է կապույտ զգեստ և նստել է սեղանի մոտ, որի վրա ծաղիկներով ծաղկաման է դրված։ Նկարչի նամակներից հայտնի է, որ Ջեյն Մորիսն ինքն է կարել զգեստը և մասնակցել է նկարի համար կեցվածքի ընտրությանը։ Կառուցվածքով և գունային երանգապնակով դիմանկարը նման է Ռոսսետտիի մեկ այլ նկարի՝ «Մարիանա» կտավին։ Բանն այն է, որ այդ նկարի պատվիրատու Ուիլյամ Գրեմը տեսել է «Միսիս Ուիլյամ Մորիս» կտավը և որոշել է իր համար դրա կրկնօրինակը պատվիրել Ռոսսետտիից, սակայն նկարիչը հրաժարվել է և որպես փոխզիջում նրա համար ստեղծել է «Մարիանա» կտավը։ Ինչպես Ռոսսետտիի շատ այլ աշխատանքներ, այս նկարին ևս ուղեկցում է նրա գրած սոնետը՝ «Դիմանկար» վերնագրով։ Այդ ժամանակների արվեստաբան քննադատները գնահատել են «Միսիս Ուիլյամ Մորիս» նկարը որպես նրա ամենահիասքանչ գործերից մեկը, որը դարձել է երկար ու ընտիր կտավների շարքի նախերգանք, որի շնորհիվ Ռոսսետտին արժանացել է մեծ ճանաչման։

Նկարը պատկանել է Ջոյն Մորիսին, ապա նրա դուստր Մերի Մորիսին։ Որոշ ժամանակ այն պահպանվել է Օքսֆորդի հավաքածուում, սակայն հետագայում կրկին վերադարձել է Քելմսքոթ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1868 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Յամբոլ

**Յամբոլ** (բուլղարերեն՝  **Я̀мбол**), քաղաք Բուլղարիայի հարավարևելյան մասում, պատմական Թրակիայի տարածքում, Տունջա գետի ափին։ Նույնանուն մարզի ու համայնքի վարչական, տնտեսական, կրթական,մշակութային կենտրոնն է։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 74.132(2011):

## Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքն ու շրջական բնակեցված են եղել դեռևս նոր քարի դարի ժամանակներից։ Հին թրակիական արքայանիստ *Կաբիլե* քաղաքը, որ հիմնադրվել է մեր թվականությունից առաջ երկրորդ հազարամյակի վերջերին, գտնվել է ներկայիս Յամբոլից մոտավորապես 10 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Դա կարևորագույն քաղաքներից է եղել՝ իր մեջ ունենալով թագավորի պալատներից մեկը։ Մակեդոնիայի արքա Ֆիլիպ Երկրորդը՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու հայրը, մ. թ. ա. 341 թվականին նվաճել է այն և վերափոխել հին հունական պոլիսի։ Ալեքսանդր Մակեդոնացի Մեծի կայսրության փլուզումից հետո՝ մ. թ. ա. 3-րդ հարյուրամյակում, Կաբիլեն դարձյալ կառավարել են հին թրակիացիները։ Մ. թ. ա. 71 թվականին քաղաքին տիրել են հին հռոմեացիները։ Մեր թվականության 136 թվականին Կաբիլեն հինհռոմեական խոշորագույն ռազմական ճամբարներից մեկն էր տարածաշրջանում՝ ունենալով առնվազն 600 զինվորական. պեղումների արդյունքում վերջերս սպաների կեցավայր է հայտնաբերվել հնագիտական պարկում։

Հռոմի կայսրերից Դիոկղետիանոսը  մ. թ. 293 թվականին ընդարձակել է Կաբիլեն և վերանվանել **Diospolis** (Διόςπόλις in Greek, այսինքն՝ Զևս աստծո քաղաք։ Այդ անվանումը դարերի ընթացքում ձևափոխությունների է ենթարկվել՝ դառնալով **Diampolis** (Διάμπόλις), **Hiambouli** (Ηιάμβόυλι; բյուզանդական ժամանակագրություններում), **Dinibouli** (دنبلي; արաբական ժամանակագրություններում), **Dbilin** (Дбилин; բուլղարական արձանագրություններում),  **Diamboli** կամ **Jamboli** (Диамбоюли), որն էլ, ի վերջո, վերածվել է **Յամբոլ**ի։
### Քույր քաղաքներ
Յամբոլը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

*  Հալլե, Գերմանիա.
*  Վիլժյուիֆ, Ֆրանսիա
*  Անդիժան, Ուզբեկստան
*  Շերաձ, Լեհաստան.
*  Տարգու Ժիու, Ռումինիա.
*  Իժևսկ, Ռուսաստան.
*  Բերդյանսկ, Ուկրաինա. 
*  Էդիրնե, Թուրքիա.

## Պատկերասրահ

YAMBOL new center.jpg|Քաղաքի կենտրոնը
The building of Yambol municipality and Rakovsky Str. after renovation.jpg|Համայնքապետարանը Ռակովսկի փողոցի վրա
City Library and Central Post Office - Yambol, BULGARIA.jpg|Գրադարանն ու փոստը
Yambol-court.jpg|Մարզային դատարանը


## Կլիմա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայքէջը (en búlgaro)

Կատեգորիա:Յամբոլ
Կատեգորիա:293 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պալացցո Միկիել դել Բրուզա

**Պալացցո Միկիել դել Բրուզա** (), պալատ իտալական Վենետիկ քաղաքի Կանարեջո շրջանում՝ Մեծ ջրանցքի ափին։

## Պատմություն
1774 թվականին պալատն ամբողջությամբ դատարկվել է հրդեհից, որն առաջացել էր սպասուհու անփութության պատճառով, ավելի ուշ այն վերակառուցվել է։ Ճակատային մասի կարևոր տարրերն են առաջին հարկում գտնվող երկու ջրային պորտալները և չորս թեթև պատուհանները, որոնք զարդարված են կամարի եզրին գտնվող եռագույն գոտիկյան ծաղիկներով։

## Տես նաև
* Վենետիկի պալատներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Կատեգորիա:Վենետիկի տեսարժան վայրեր
Միլան Կուչան

**Միլան Կուչան** (, ), սլովենացի քաղաքական գործիչ, Սլովենիայի առաջին նախագահը 1991 թվականի հոկտեմբերի 8-ից մինչև 2002 թվականի դեկտեմբերի 22-ը։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Ծնվել է Պրեկմուրիայում ուսուցիչների բազմազավակ ընտանիքում, ընտանիքի հինգ երեխաներից առաջինն էր։ Նրա հայրը՝ Կոլոման Կուչանը (1911-1944) զոհվել Է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1944 թվականի հոկտեմբերին, իսկ ընտանիքը ապրել է Սերբիայում՝ հեռանալով օկուպացված Սլովենիայից։ Կուչանը իրավաբանական կրթություն է ստացել Լյուբլյանայի համալսարանում և սկսել է հաջող կարիերան կոմունիստական կազմակերպություններում։

### Քաղաքական գործունեություն
1968 թվականին նա դարձել Է Սլովենիայի երիտասարդական ասոցիացիայի նախագահ, 1974-1978 թվականներին եղել է Սլովենիայում աշխատող Սոցիալիստական դաշինքի քարտուղարը, որն իրականացրել է արհմիությունների ղեկավարումը, 1978 թվականին դարձել է Ազգային ժողովի նախագահ, իսկ 1982 թվականին՝ Սլովենիայի կոմունիստների միության ներկայացուցիչը Բելգրադում Հարավսլավիայի կոմունիստների միության Կենտկոմում։ 1986 թվականին Կուչանը դարձել Է Սլովենիայի կոմունիստների միության նախագահ։ Այդ պաշտոնում նա նպաստել է Սլովենիայում լիբերալ քաղաքական միտումների աճին և հանդես է եկել Եվրոպայի հետ մերձեցման և եվրոպական արժեքների օգտին, ինչը հակամարտության Է հանգեցրել սերբ կոմունիստների առաջնորդ Սլոբոդան Միլոշևիչի հետ, որն ավարտվել է 1990 թվականի հունվարի 23-ին Կուչանի գլխավորած սլովենական պատվիրակության հեռացմամբ կուսակցության համագումարից։

1990 թվականի ապրիլին Սլովենիայում կայացան Հարավսլավիայում առաջին ժողովրդավարական ընտրությունները։ Նույն թվականին Կուչանն ընտրվեց նախագահության նախագահ՝ քվեարկության արդյունքում հաղթելով ընդդիմադիր դաշինքի առաջնորդ դեմոս Յոզե Պուչնիկին։ Նա հանդես է եկել հարավսլավական հանրապետությունների մեղմ բաժանման օգտին և, տեսնելով իր կողմից աջակցվող փափուկ համադաշնության ստեղծման անհնարինությունը, 1991 թվականի հունիսի 25-ին հռչակել Սլովենիայի անկախությունը, որն առաջինն է հարավսլավական հանրապետությունների շարքում։ Տասնօրյա պատերազմից հետո ստորագրվեց Բրիոնական համաձայնագիր, հարավսլավական զորքերը լքեցին Սլովենիան և երկրի անկախությունը ճանաչվեց։ 1992 թվականին և 1997 թվականին Կուչանը նախագահական ընտրություններում հաղթել է որպես անկախ թեկնածու՝ ամեն անգամ հաղթելով քվեարկության առաջին փուլում՝ շնորհիվ իր բարձր ժողովրդականության։

Իր նախագահական լիազորությունների ավարտից հետո Կուչանը ակտիվորեն մասնակցել է ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին երկրի անդամակցության քարոզարշավին և 2003 թվականի մարտին եղել է հանրաքվեին մասնակցելու գլխավոր քարոզիչներից մեկը։ 2004 թվականի նոյեմբերից Կուչանը Մադրիդյան ակումբի անդամ է։ 2008 թվականից՝ հանդուրժողականության և փոխադարձ հարգանքի Եվրոպական խորհրդի անդամ։

## Պարգևներ
* 1 դասի կրկնակի սպիտակ խաչի շքանշան (2001)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Կատեգորիա:Լյուբլյանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի նախագահներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքական գործիչներ
Վլադիմիր Բիկով

**Վլադիմիր Բիկով** (, ), Կիրովի մարզի Օրենսդիր ժողովի նախագահ (2016-2019), «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության Կիրովի տարածաշրջանային բաժանմունքի քարտուղար։ Կիրովի քաղաքի ղեկավարը և Կիրովի քաղաքային դումայի չորրորդ և հինգերորդ գումարումների նախագահը։ «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամ։ Գեներալ-մայոր։

## Կենսագրություն
Վլադիմիր Վասիլևիչ Բիկովը ծնվել է զինվորականի ընտանիքում։

1974 թվականին ավարտել է Տաշքենդի բարձրագույն տանկային հրամանատարական ուսումնարանը՝ «տանկերի և ավտոմեքենաների հրամանատարական շահագործում» մասնագիտությամբ։

1974-1988 թվականներին Վլադիմիր Բիկովը դասակի հրամանատարից մինչև զրահատանկային գումարտակի հրամանատար պաշտոններ է զբաղեցրել։ 1988-1991 թվականներին եղել է Խորհրդային Միության մարշալ Ռ. Յ. Մալինովսկու անվան զրահատանկային զորքերի ռազմական ակադեմիայի ունկնդիր։ 1991-1992 թվականներին եղել է Գերմանիայում խորհրդային զորքերի խմբի տանկային գնդի հրամանատարի տեղակալ։ 1992-1995 թվականներին եղել է Պրիվոլժսկի ռազմական օկրուգում տեղակայված տանկային գնդի հրամանատար։ 1995 թվականին մասնակցել է առաջին չեչենական պատերազմին։

2001 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՌԴ նախագահի № 1310 հրամանագրով նշանակվել է Կիրովի մարզի զինվորական կոմիսար։ 2002 թվականին Վլադիմիր Բիկովին շնորհվել է  «գեներալ-մայոր» զինվորական կոչում։

2005 թվականից «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամ է։

2007 թվականին «Միասնական Ռուսաստանից» առաջադրվել է Կիրովի քաղաքային Դումա 4-րդ գումարման միամանդատ 13 ընտրատարածքի թեկնածու։ Ընտրվել է Դումա։ Այնուհետև Կիրովի քաղաքի ղեկավար։ 2012 թվականին 5 տարի ժամկետով վերընտրվել է այդ պաշտոնում։ Հոկտեմբերի 28-ին վաղաժամկետ հեռացել է Կիրովի քաղաքային դումայի ղեկավարի և նախագահի պաշտոնից, նույն թվականի հոկտեմբերի 5-ին զբաղեցրել Կիրովի մարզի Օրենսդիր ժողովի նախագահի պաշտոնը։

2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին նշանակվել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության Կիրովի տարածաշրջանային բաժանմունքի քարտուղար։ Այդ պաշտոնում վերընտրվել է 2016 թվականի դեկտեմբերին։

2016 թվականի հոկտեմբերի 6-ից Կիրովի մարզի վեցերորդ գումարման օրենսդիր ժողովի նախագահ։ 2019 թվականի հոկտեմբերի 25-ին հրաժարական է տվել իր դիմումի համաձայն։

Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա, մեկ թոռ և մեկ թոռնուհի։

2019 թվականի նոյեմբերի 29-ին ձերբակալվել է 7,8 միլիոն ռուբլի կաշառք ստանալու մեղադրանքով։

## Պարգևներ
* «Ռազմական ծառայությունների համար» շքանշան։
* «ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում Հայրենիքին ծառայության համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան։
* «Համառուսաստանյան մարդահամարի անցկացմանը մատուցած ծառայությունների համար» մեդալ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* Экс-главу Кирова задержали по делу о взятке.

Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ
Airbus (groupe)

**Airbus-**ը միջազգային արդյունաբերական ընկերություն է, որը գործում է քաղաքացիական և ռազմական ավիացիայի ոլորտում։ Ստեղծվել է 2000 թվականին՝ ****** (**EADS**) անվամբ և պատկանում է Lagardère- ին և Daimler- ին։ Այն միավորում է բազմաթիվ ֆրանսիական, գերմանական և իսպանական ավիոարդյունաբերական արտադրողների։

2017-ին մոտ 130 000 աշխատակից և 66,8 մլրդ եվրո շրջանառություն ունենալով՝ ընկերությունն ավիացիոն և տիեզերական ոլորտում աշխարհի առաջատարներից մեկն է։ Հիմնական գործունեությունը քաղաքացիական ու ռազմական Ինքնաթիռների և ուղղաթիռների ստեղծումն է։ Ընկերությունը նաև ներգրավված է տիեզերական կայանքների, արհեստական արբանյակների, հրթիռների, մարտական ինքնաթիռների վերաբերող բազմաթիվ ծրագրերի մեջ։

## Ապրանքանիշեր

### Քաղաքացիական ինքնաթիռներ
Airbus- ը գործարկվել է 1970 թ.-ին և մեկ տասնամյակի ընթացքում գրավել է համաշխարհային շուկայի ավելի քան  25% -ը ՝ շնորհիվ իր առաջին ինքնաթիռի ՝ A300- ի։ 1983-ին շահագործվել է  A310- ը, որին հաջորդել է 1988-ին A320- ը։ Վերգինս մեծ հաջողություն է ունեցել։ Այնուհետև մշակվել են A330 և A340 մոդելները նախատեսված երկար հեռավորության թռիչքների համար։

Airbus-ն առաջարկում է ինքնաթիռներ լայն տեսականի,  107-ից մինչև 525 նստատեղ ունեցող  և ներառում է A320  ընտանիքը (A318, A319, A320, A321), երկարագնաց  A330 և A340, շատ երկարագնաց A380 մոդելը և նոր սերնդի A350 XWB-ը։ A300, A310 և A340 այլևս չեն արտադրվում սակայն դեռ շահագործվում են։ A320- ը, A330- ը և A380- ը  դեռ  արտադրվում են։ A320- ը և A330- ը հասանելի են նոր շարժիչով ( *New Engine Option*, NEO): 

### Ուղղաթիռներ

Sbsd-ec130-N621SB-vcv-041202-03-16.jpg|EC120 Colibri քաղաքացիական ուղղաթիռ 
Eurocopter Tigre de l'aviation légère de l'armée de terre.jpg|EC665 Tiger ռազմական ուղղաթիռ 
NFH90.JPG|NH90 ռազմական ուղղաթիռ 


### Պաշտպանություն և տիեզերք

Maquette de Gaia salon du Bourget 2013 DSC 0191.JPG|Գայա արհեստական արբանյակ:
EC-402 - A400M - Airbus industrie - TLS - En finale sur 32L - 04550-2.jpg|Ռազմական տրանսպորտային ինքնաթիռ Airbus A400M ատլաս
Typhoon 2 (9000389864).jpg|Ռազմական ինքնաթիռ Eurofighter Typhoon
Airbus A330-200 MRTT Royal Air Force (RAF) (RRR) EC-335 - MSN 1033 - Will be ZZ-330 (5414170440).jpg|Airbus A330 MRTT տրանսպորտային և բեռնատար ինքնաթիռներ
DRONE HARFANG 01.JPG|EADS Harfang անօդաչու ինքնաթիռը


## Հիմնական արդյունաբերական համալիրները

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրոպայի տրանսպորտային ընկերություններ
Brit Awards

**Brit Awards** (հաճախ անվանվում է` **BRITs**), երաժշտական մրցանակների հանձման ամենամյա արարողություն Մեծ Բրիտանիայում փոփ երաժշտության ոլորտում, տրվում է Ֆոնոգրամաների արտադրողների բրիտանական միության կողմից։ Համարվում է Գրեմմի մրցանակի բրիտանական համարժեքը։ Առաջին անգամ հանձնվել է 1977 թվականին (ամեն տարի հանձնվում է 1982-ից)։ Դասական երաժշտության կատարողների համար գոյություն ունի առանձին` Classical BRIT Awards մրցանակաբաշխություն, որը հանձնվում է ամեն տարի մայիսին սկսած 2020 թվականից։

Ռոբբի Վիլիամսը համարվում է ռեկորդակիր Brit Awards մրցանակաբաշխությունում հաղթաց արձանիկների քանակով` 13 արձանիկ որպես սոլո արտիստ և հինգ արձանիկ Take That խմբի կազմում։ Կանանց շրջանում ռեկորդակիր է Ադելը (ինը արձանիկ)։

## Անվանակարգեր

;Ընթացիկ
*Տարվա բրիտանական ալբոմ
*Տարվա բրիտանացի պրոդյուսեր
*Տարվա երգ
*Բրիտանացի սոլո տղամարդ արտիստ
*Բրիտանացի սոլո կին արտիստ
*Բրիտանական խումբ
*Լավագույն նոր արտիստ
*Ծագող աստղ
*Միջազգային սոլո տղամարդ արտիստ
*Միջզագային սոլո կին արտիստ

;Հատուկ
*Սերնդի արտիստ (1996)
*Ամենաշատ վաճառված ալբոմ (1998)
*1993 թվականի ամենաշատ վաճառված ալբոմ և սինգլ (1994)
*30 տարվա բրիտանական ալբոմ (2010)
*25 տարվա բրիտանական երգ (2005)
*Ֆրեդի Մերկուրիի մրցանակ (1996, 1998-1999)
*Համաշխարհային հաջողության մրցանակ (2013-2019)
*Icon Award (2014, 2016-ներկա)
*Lifetime Achievement Award (1983)
*30 տարվա կենդանի կատարում (2010)
*Առավել հաջողված կենդանի կատարում (1993)
*Ակնառու ներդրում երաժշտությունում (1977, 1982-2010, 2012, 2019)
*Հատուկ մրցանակ (1983, 1985)
*Հատուկ ճանաչում (2011, 2013)

## Վարկանիշ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Երաժշտական մրցանակներ
Կրակոց (ֆիլմ, 1966)

«**Կրակոց**» (), 1966 թվականի խորհրդային կինոնկար, որ նկարահանվել է Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն վիպակի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը՝ Սիլվիոն (Միխայիլ Կոզակով), պաշտոնաթող հուսար է։ Նրա տունը բաց է քաղաքում տեղակայված գնդի սպաների համար։ Սիլվիոն հայտնի է որպես հիանալի հրաձիգ և հոգում կրում է վրեժխնդրության պատմություն. տարիներ առաջ նա, լինելով դեռ սպա, վիճել էր հաջողակ և ճակատագրի սիրեցյալ ինչ-որ կոմսի (Յուրի Յակովլև) հետ, և տեղի է ունեցել մենամարտի։ Կոմսն առաջին կրակոցը չի դիպել հակառակորդին, և  նա իրեն պահել է վիրավորական անտարբերությամբ (նա կեռաս ուտելով սպասել է պատասխան կրակոցին), մինչդեռ Սիլվիոն, որը կարող էր կրակել ճիշտ նշանակետին, որոշել է չշտապել պատասխան հարված տալ՝ երկար տարիներ հետաձգելով իր կրակոցը և որոշելով տեսնել, թե ինչպես կպահի իրեն կոմսը, եթե մենամարտը տեղի ունենա բոլորովին այլ պայմաններում։

## Դերերում
* Միխայիլ Կոզակով – Սիլվիո
* Յուրի Յակովլև – կոմս
* Օլեգ Տաբակով – պատմող, Իվան Բելկին
* Արիադնե Շենգելայա – Մաշա, կոմսուհի
* Վալերի Բաբյատինսկի – պրապորշչիկ
* Վլադլեն Դավիդով – գնդապետ
* Բորիս Նովիկով – Կուզկա
* Լև Պոլյակով – մայոր
* Վլադիմիր Պրոկոֆև – լեյտենանտ
* Վալենտինա Բերեզուցկայա – տանտիրուհի
* Վալերի Վոլոդին – սպա
* Լարիսա Ժուկովսկայա – լեհ կալվածատիրոջ կին
* Վալերիան Կվաչաձե
* Ռաիսա Կոնյուխովա
* Վասիլի Կորնուկով – կայարանի տեսուչ
* Վարվառա Պոպովա – Կիրիլովնա
* Օլեգ Շտոդա – սպա
* Գերման Յուշկո – սպա
* Լարիսա Կրոնբերգ – կոմսուհի (լուսագրերում նշված չէ)
* Դմիտրի Միրգորոդսկի – Մինսկի (լուսագրերում նշված չէ)

## Ֆիլմի անձնակազմ
* Բեմական ռեժիսոր՝ Նաում Տրախտենբերգ
* Սցենարի հեղինակ՝ Նիկոլայ Կովարսկի
* Բեմադրող օպերատոր՝ Սեմյոն Շեյնին
* Բեմդրող նկարիչ՝ Իրինա Շրյոտեր
* Կոմպոզիտոր՝ Կարեն Խաչատրյան
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Չ. Սենյուխա
* Ձայնային ինժեներ՝ Առնոլդ Շարգորոդսկի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1966 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Կարեն Խաչատրյանի
Կատեգորիա:1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կապիտանի աղջիկը (ֆիլմ, 1947)

**«Կապիտանի աղջիկը»** (), 1947 թվականի իտալական պատմական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մարիո Կամերինին։  Ֆիլմը Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն վիպակի էկրանավորումն է, ադապտացված սցենարը գրել է հինգ հեղինակներից բաղկացած խումբը՝ Մարիո Կամերինին, Մարիո Մոնիչելին, Կառլո Մուսոն, Իվո Պերիլին և Ստենոն։ Ֆիլմը մասնակցել է Կաննի 2-րդ կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին։ Բեմադրող նկարիչ Պիերո Ֆիլիպոնեի աշխատանքն արժանացել է «Արծաթե ժապավեն» ազգային կինոմրցանակի։ 1965 թվականին իտալական հեռուստաէկրաններ է բարձրացել «Կապիտանի աղջիկը» ստեղծագործության մոտիվներով նկարահանված վեց սերիայից բաղկացած ֆիլմ, որտեղ Պուգաչովի դերը կրկին կատարել է Ամեդեո Նացարին։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում կայսրուհի Եկատերինա II-ի ժամանակների Ռուսաստանում։ Երիտասարդ սպա Պյոտր Գրինյովը մեկնում է ծառայության վայր՝ հեռավոր Բերդ։ Ուղևորության ընթացքում նրան օգնում է ճանապարհը գտնել մի կազակ, որին երախտապարտ Պյոտրը տալիս է իր վերարկուն։  Գալով բերդ՝ Գրինյովը սիրահարվում է ամրոցի պարետի դստերը՝ Մաշա Միրոնովային, բայց նա մրցակից ունի՝ ի դեմս մեկ այլ երիտասարդ սպայի՝ Ալեքսեյ Շվաբրինի։

Այդ ժամանակ բռնկվում է Պուգաչովյան ապստամբությունը։  Ապստամբները գրավում են ամրոցը, կապիտան Միրոնովին մահապատժի են ենթարկում, Շվաբրինը հավատարմության երդում է տալիս Պուգաչովին, իսկ Գրինյովը հրաժարվում է։ Մահապատժից նրան փրկում է Պուգաչովը, որը, ինչպես պարզովում է, այն նույն կազակն է, որին Պյոտրը նվիրել էր իր վերարկուն։ Պյոտրը հեռանում է, բայց շուտով իմանում է, որ Շվաբրինը ցանկանում է բռնի ամուսնանալ Մաշայի հետ։ Գրինյովը փրկում է Մաշային, բայց նրան մատնությամբ ձերբակալում են արդեն կառավարական զորքերը և մեղադրում պետական դավաճանության մեջ։ Մինչ Գրինյովը Պուգաչովի հետ սպասում է մահապատժի, Մաշան գնում է Եկատերինա 2-րդի մոտ և ներում է խնդրում նրա համար։

## Դերերում
* Իրասեմա Դիլիան – Մաշա Միրոնովա
* Չեզարե Դանովա – Պյոտր Գրինյով
* Ամեդեո Նացարի – Եմելյան Պուգաչով
* Վիտտորիո Գասման – Ալեքսեյ Շվաբրին
* Ալդո Սիլվանի – կապիտան Միրոնով, Մաշայի հայրը
* Ֆոլկո Լուլի – Զուլայ (լուսագրերում նշված չէ)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1940-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1947 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Իտալական արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 18-րդ դարում
Կա’ Ֆարսետտի

**Կա’ Ֆարսետտի** () կամ **Պալացցո Դանդոլո Ֆարսետի** (), պալատ իտալական Վենետիկ քաղաքում, տեղակայված է Մեծ ջրանցքի Սան Մարկո շրջանում։ Գտնվում է Ռիալտո կամրջից ոչ հեռու։

## Պատմություն
Պալատը կառուցվել է 13-րդ դարում դոժ Էնրիկո Դանդոլոյի ժառանգների կողմից։ Ֆեդերիգո Կոնտարինին, որը գնել էր այն 1440 թվականին, ավելացրել է է ևս երկու հարկ։ 1524 թվականին տեղի ունեցած հրդեհի հետևանքով պալատը գրեթե ամբողջությամբ ավերվել է։ Շուրջ 1670 թվականին այն ձեռք է բերել Ֆարսետի ընտանիքը, որը 18-րդ դարում այստեղ հիմնել է ակադեմիա։ 19-րդ դարի սկզբին պալատը վերափոխվել է հյուրանոցի, իսկ 1926 թվականին այն դարձել է Վենետիկի քաղաքապետարանի սեփականությունը։

## Տես նաև
* Վենետիկի պալատներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ
Կատեգորիա:Վենետիկի տեսարժան վայրեր
Վարպետների տուն (Ուֆա)

**Վարպետների տուն** (, Մասնագետների տուն, *Дом на набережной*), բնակելի տուն Բաշկիրիայի մայրաքաղաք Ուֆայում։ Տեղակայված է Լենինի և Զաքի Վալիդիի փողոցների անկյունում՝ Լենինի փողոց, տուն 2 հասցեում։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Վարպետների տունը հինգհարկանի բնակելի տուն է, որը կառուցվել է պոստկոնստրուկտիվիզմի ոճով երկու փուլով. առաջին և երկրորդ մասնաշենքերը (Գեորգի Վագին, Ա. Ֆլոնով) կառուցվել են 1933-1937 թվականներին, իսկ երրորդը (Գենրիխ Տոպուզ և Պլեխանով)՝ 1942 թվականին։ Շենքը կառուցել է Բաշերկճանշին (Башжелдорстрой) տրեստը։ Շենքի կառուցման համար քանդվել են չորս բնակելի տներ։

1932 թվականի մարտին հրապարավել է Խորհրդային Միության ԺԿԽ և ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ որոշումը «Վարպետների համար տներ կառուցելու մասին», համաձայն որի՝ 1933 թվականին սկսվել է շենքի կառուցումը։ Նախատեսվել է շենքը կառուցել 1932 թվականին, սակայն ճարտարապետների նախագիծը մշակման կարքի է ունեցել։ Առաջին մասնաշենքը  կառուցվել է 1936 թվականին, երկրորդը՝ 1937 թվականին, իսկ երրորդը, որ հարում է Սովետական փողոցին՝ 1942 թվականին։ Շենքը շինարարությունն սկզբում կատարվել է դատապարտյալների ուժերով, իսկ շինարարությունն ավարտել են գերմանացի ռազմագերիները։ Առաջին մասնաշենքը կառուցվել է քանդված Հարության մայր տաճարի () քարերով, որը եղել է քաղաքի գլխավոր տաճարը։ Վարպետների տունը եղել է Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ Ուֆայում կառուցված ամենամեծ կառույցը։ Ներքին բակում կառուցել է շատրվան, և այնտեղ էլ տեղակայված է եղել երաժշտական դպրոց։ Շենքի շինարարությունը մասամբ անավարտ է մինչ օրս․ առաջին և երկրորդ մասնաշենքերի շքամուտքերում կան վերելակի հորաններ, բայց վերելակները բացակայում են։ Ննջարաններն ունեն պատշգամի դուռ, բայց պատշգամբներ կաուցված չեն, ինչի պատճառով բնակիչներից ոմանք այդ դռները փակել են աղյուսե պատերով։ Պատշգամբների ու վերելակների բացակայությունը պայմանավորվա է տան շուտափույթ հանձնմամբ 1942 թվականին՝ Լենինգրադից տարհանված ինժեներների բնակեցումից առաջ։
thumb|left|Վարպետների տուն
Ի սկզբանե տունը ներկված է եղել կանաչ, սակայն 2000 թվականին այն ներկվել է բեժագույն, ապա դեղին։
thumb|300px|Հուշատախտակներ շենքի պատին
Տարբեր տարիների Վարպետների տանն ապրել են քաղաքում և հանրապետությունում հայտնի վաստակավոր անձինք, ինչի մասին վկայում են շենքի պատին տեղադրված հուշատախտակները։ Մասնավորապես Վարպետների տանն ապրել են գրողներ Գայնան Ամիրովը և Դաուտ Յուլտին, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր բժիշկ Ն․ Բայտերյակովը, քիմիկոս Պյոտր Բուդնիկովը, ժողովրդական արտիստներ Գիմալետդին Մինգաժևը, Արսլան Մուբարյակովը և Գյուլլի Մուբարյակովան, բանաստեղծներ Ռաշիտ Նիգմատին, Սալյամ Գալիմովը և Պավլո Տիչինան, ակադեմիկոս Գենադի Ռոզենբերգը։ Տան առաջին բնակիչների մեծ մասը դարձել են 1930-ական թվականների Ստալինյան բռնաճնշումների զոհ։

1987 թվականին Բաշկիրայի ԻԽՍՀ մինիստրների խորհրդի հրահանգով շենքն անցել են պետության պահպանության տակ որպես պատմության հուշարձան։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:1942 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Ռալֆ Քլարկսոն

**Ռալֆ Էլմեր Քլարկսոն** (), ամերիկացի նկարիչ, որը հիմնականում հայտնի էր Չիկագոյի և նրա շրջակայքում գտնվող հասարակական գործիչների դիմանկարներով։

## Կենսագրություն
Հայրը շոտլանդական ծագմամբ կառք պատրաստող էր։ Ռալֆը գեղարվեստական ուսումն սկսել է 1881 թվականին Բոստոնի Գեղարվեստի թանգարանի նոր դպրոցում՝ Ֆրեդերիք Քրոնոնշիլդի մոտ։ Դրան հաջորդել են Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում Ժյուլ Լեֆևրի և Գուստավ Բուլանժեի ղեկավարությամբ դասընթացները։ Նրա առաջին ցուցահանդեսը կայացել է 1887 թվականին Փարիզյան սալոնում։

[thumb|left|135px|Հայուհի [Նվարդ Ձերոնը]]
Միացյալ Նահանգներ վերադառնալուց հետո նա բնակվում էր Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորդ քաղաքում։ Ամուսնացել է դատավոր Դեյվիթ Ս․ Կալհունի դստեր՝ Ֆրենսիս Կալհունի հետ (1827-1911)։ Կարճ ժամանակ անց նրանք տեղափոխվել են Նյու Յորք, որտեղ Ռալֆը ներգրավվել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայի ցուցահանդեսում։ 1892-1895 թվականներին նա ճանապարհորդել և նկարել է Եվրոպայում, Վիլյամ Չեյզի հետ այցելել է նաև Պրադոյի թանգարան։ Վերադառնալուց հետո որոշել է իր դիմանկարչական մեծ հնարավորությունների շնորհիվ հիմնել իր ստուդիաները Չիկագոյում։

thumb|200px|Ալբերտ Մայքելսոնի դիմանկարըԵրեք տարի անց դարձել է Միչիգանի պողոտայում (նախկինում՝ Studebaker Carriage Shop) նոր վերանորոգված կերպարվեստի շենքի առաջին բնակիչներից մեկը։ Շուտով հայտնվել է գեղարվեստական խմբի կենտրոնում, որում ընդգրկված էին Չարլզ Ֆրենսիս Բրաունը (1859-1920), Օլիվեր Դեննեթ Գրովերը և Լորադո Թաֆթը, որոնց նա աջակցել է Չիկագոյի փաստաբան Ուոլաս Հեքմանի կողմից տրամադրված գույքի վրա ստեղծել «Eagle's Nest Art Colony» (1851-1927):

1909 թվականին դարձել է «Cliff Dwellers Club»-ի առաջին անդամներից մեկը։ Հաջորդ տարի դարձել է Ազգային ակադեմիայի դոցենտ։ Նա նաև դասավանդել է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում։ Քլարկսոնը Լուիզիանայի համաշխարհային ցուցահանդեսի և Պանամա-Խաղաղօվկիանոսյան միջազգային ցուցահանդեսի ժյուրիի անդամ էր։ 1921 թվականին «Արվեստ և հնագիտություն» ամսագրի համար ստեղծել է Չիկագոյի նկարիչների առաջին պատմությունը։

Ստեղծել է դիմանկարների մեծ հավաքածու՝ ֆիզիկոս Ալբերտ Մայքելսոնը, Իլինոյսի մի քանի կառավարիչներ, այդ թվում՝ Ջոն Պիթեր Ալթգելդը և պատերազմի քարտուղար Ջակոբ Մ․ Դիքինսոնը, որը ցուցադրվել է Պենտագոնում, և Վիլիամ Ջենինգս Բրիանը, որոնք հատուկ նկարվել են Բրայանի խնդրանքով։ Չիկագոյի համալսարանի դասախոսները երբեմն նրան անվանում էին իրենց «դատարանի նկարիչ»։

Համաձայն իրավական համաձայնագրի՝ «Eagle's Nest would»-ի վարձակալության ժամկետը պետք է ավարտվեր վերջին անդամի մահից հետո։ Քլարկսոնը հենց այդ անդամն էր։ Նա մահացել է Ֆլորիդայում՝ արձակուրդի ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Detailed biography  @ the Illinois Historical Art Project

## Արտաքին հղումներ
* Restoring John Peter Altegeld's Portrait @ Իլինոյսի պարբերականները առցանց
* Ralph Clarkson's papers @ Չիկագոյի գեղարվեստի համալսարան
* Detailed biography  @ Իլինոյսի պատմական արվեստի նախագիծ

Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Bandai Namco Entertainment

**Bandai Namco Entertainment Inc. (BNEI)**, ճապոնական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչայի խաղերի մշակմաբ և հրապարակմամբ, ինչպես նաև զբաղվում է տեսանյութերի և երաժշտության թողարկմամբ։ Bandai Namco Entertainment-ը համարվում է Bandai Namco Holdings (BNHD)-ի մասնաճյուղը։ Այն զբաղվում է ընկերության մենեջմենտով և տեսախաղերի վաճառքով, այն ժամանակ երբ Bandai Namco Studios մասնագիտացված է դրանց մշակման համար։ Ընկերությունը սկիզբ է առել Bandai Namco Group ստրատ ափից։

Bandai Namco Entertainment ընկերությունը ստեղծվել է 2006 թվականի մարտին Namco և Bandai ընկերությունների միավորումից։ Ընկերությունը սկզբնական շրջանում կրել է Namco Bandai Games անունը, սակայն 2014 թվականին անվանափոխվել է դառնալով Bandai Namco Games, իսկ արդեն 2015 թվականի ապրիլին ընկերությունը հանդես եկավ Bandai Namco Entertainment անունով։

Bandai Namco Games-ը իր արադրանքը տարածում է ամբողջ աշխարհում այլ ընկերությունների շնորհիվ։ Bandai Namco Games America-ն զբաղվում է Հյուսիսային Ամերիկայում խաղերի տարածմամաբ, Bandai Namco Games Europe՝ Եվրոպայում, Bandai Namco Games Asia՝ Ասիայում, Bandai Namco Games New Zealand-ը տարածում է խաղերը Օվկիանիայում։ Ընկերության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Սինահավայում։

## Պատմություն
2005 թվականի սկզբին Namco Ltd. և Bandai Co. Ltd. հայտարարեցին ընկերությունների միացման մասին։ Սեպտեմբերի 29-ին ընկերությունները պաշտոնապես միացվեցին, սակյան առաջին վեց ամիսը շարունակում էին անկախ աշխատել Namco Bandai Holdings-ի համար։

2016 թվականի մարտի 31-ին տեսախաղերով մշակմամբ զբաղվող Bandai բաժինը միացվեց Namco-ի հետ և կազմեցին Namco Bandai Games։

2008 թվականի ապրիլի 1-ին տեսախաղերով զբաղվող Banpresto մասաճյուղը անցավ Namco Bandai Games-ի կազմի մեջ։ 2009 թվականի ապրիլի 1-ին Bandai Networks-ը, որը զբաղվում էր բջջային հավելվածների մշակմամբ նույնպես անց կացավ Namco Bandai Games կազմը։

2011 թվականի սկզբին Namco Networks-ը անցավ Namco Bandai Games America-ի կազմի մեջ, որով էլ ձվավորվեց հատուկ ենթաբաժին, որը զբաղվում էր բջջային և խաղային համակարգերի համար նախատեսված խաղերի թողարկմամբ։

2010 թվականին Namco Bandai Games-ը գրանցվեց Գինեսի ռեկորդների գրքում, որպես ընկերությունը, որը թողարկել է ամենաշատ գովազդային հոլովակները մեկ ապրանքանիշի համար՝ Solatorobo: Red the Hunter խաղի համար։ Թողարկվել է ավելի քան 100 գովազդային հոլովակ։

2012 թվականի ապրիլի 2-ին Namco Bandai Games-ը առանձնացրեց բոլոր ենթաբաժիները, որոնք զբաղվում էին խաղերի մշակմամբ և ստեղծեց նոր ընկերություն Namco Bandai Studios անունով։ Այս ստուդիայում աշխատում էր ավելի քան 1000 մարդ, որոնք արդեն իսկ աշխատում էին Namco Bandai-ում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:2006 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ճապոնական ապրանքանիշեր
Կատեգորիա:Ճապոնական ընկերություններ
Angel by the Wings (երգ)

**Angel by the Wings (երգ)**, ավստրալիացի հայտնի երգչուհի Սիա Ֆերլերի հեղինակային երգը։ Այն իրականում նախատեսված էր  «Որսորդ արծվի հետ» (2016) ֆիլմի համար։ 2016 թվականի հունվարին  *[[Billboard]]* -ը հրապարակեց, որ ֆիլմը գրվել է հատուկ այդ ֆիլմի համար, իսկ ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2016 թվականի հունվարի 24-ին։ Օտտո Բելլը ասել է.
 «Ես շատ շնորհակալ եմ Սիային իր ժամանակը օգտագործելու և այս յուրահատուկ երգը գրելու համար։ Նա իր հրաշալի ձայնով վստահել է մեր դոկումենտալ ֆիլմին։ Ես չէի էլ կարող պատկերացնել այլ հրաշալի ձայն, որ կարող էր համապատասխան լինել մեր ֆիլմին։ Սա հրաշալի աղջկա խրոխտ հիմն է»։
Առանձին սինգլի հրապարակումը եղել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։

## Քննադատությունը
*[[Billboard]]*-ից Ջիլ Կոուֆմանը երգը բնորոշել է որպես հանգստացնող և ճիշտ ճկված, որը շատ լավ է լրացնում ֆիլմի պատմությանը։ *Consequence of Sound-*ից Բեն Կեյնը  ասել է, որ այս երգի կրկներգը թեկուզ պարզ է, բայց բավականին էֆեկտիվ. Դու կարող ես ամեն ինչ»։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2016 երգեր
Կատեգորիա:2016 սինգլներ
Կատեգորիա:Սիայի երգեր
Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով
Ոստիկանության աշխատողի օր (Հայաստան)

«**Ոստիկանության աշխատողի օր**», Հայաստանի իրավապահ մարմինների աշխատակիցների մասնագիտական տոն, որը նշվում է ամեն տարի՝ ապրիլի 16-ին։ «Ոստիկանության աշխատողի օրը» երկրում աշխատանքային օր է, եթե, կախված տարվանից, հանգստյան օր չէ։

## Պատմություն
«Ոստիկանության աշխատողի օրը» համեմատաբար երիտասարդ տոն է։ Առաջին անգամ նշվել է 2002 թվականի ապրիլի 16-ին։ Տոնի ամսաթիվը պատահական չի ընտրվել․ դրանից ուղիղ մեկ տարի առաջ՝ 2001 թվականի ապրիլի 16-ին, Հայաստանի Ազգային ժողովն ընդունել է «Ոստիկանության մասին օրենքը», որը կարգավորում է «Հայաստանի ոստիկանություն» հասկացությունը, խնդիրներն ու  լիազորությունները, իրավական հիմքերն ու սկզբունքները, իրավունքներն ու պարտականությունները, կառուցվածքը, պատասխանատվության կարգը, իրավական և սոցիալական ապահովության պետական երաշխիքները, ինչպես նաև ոստիկանության ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման և գործունեության նկատմամբ վերահսկողության սկզբունքները։

Հենց այս պատմական իրադարձությունն էլ սկիզբ է դրել «Ոստիկանության աշխատողի օր» կոչվող տոնին։

## Տոնակատարություն
Արդեն ավանդաբար «Ոստիկանության աշխատողի օրը» պետության ղեկավարությունն ու ոստիկանության բարձրագույն պաշտոնյաները շնորհավորում են իրենց ենթականերին մասնագիտական տոնի առթիվ, իսկ առավել աչքի ընկած աշխատակիցները պարգևատրվում են պետական պարգևներով, արտահերթ զինվորական կոչումներով, հուշանվերներով, կառավարական պատվոգրերով և հրամանատարության երախտագիտությամբ։

Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը 2007 թվականին այս տոնին նվիրված իր շնորհավորական խոսքում ասել է հետևյալը.
Այս մեջբերումը վկայում է այն դերի կարևորության մասին, որը կատարում են երկրի ոստիկանները ներկայիս հայկական իրականությունում։

## Տես նաև
* Հայաստանի տոների և հիշատակի օրերի ցանկ
* Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանություն
* Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության զորքեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հայաստանի նախագահի շնորհավորանքը ոստիկանության աշխատակիցներին մասնագիտական տոնի առթիվ
* ԵԱՀԿ. Մասնակից-պետությունների և գործընկերների իրավապահ մարմիններ
* Հայաստանի Հանրապետության «Ոստիկանության մասին» օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ
* ՀՀ ոստիկանության պետ Արման Սարգսյանի շնորհավորական ուղերձը Ոստիկանության օրվա առթիվ, 2020

Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ոստիկանություն
Կատեգորիա:Հայաստանի տոներ
Կատեգորիա:Մասնագիտական տոներ
Վատա

**«Վատա»**, մասնավոր շահույթ չհետապնդող ժամանակակից արվեստի պատկերասրահ։ Գտնվում է Դոնի Ռոստովում։

## Պատմություն
«Վատա» մասնավոր պատկերասրահը ստեղծվել է 2009 թվականին Դոնի Ռոստովում` Էլլադա Ալեսեևնայի և Ալեքսանդր Դարախովի կողմից։

Պատկերասրահը բացվել է Սերգեյ Սապոժնիկովի` «Իմ տատիկն ավելի լավ է լուսանկարահանում» նախագծով 2009 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։ Պատկերասրահի ստեղծողները ընդգծում են, որ «Վատա»-ն չունի պաշտոնական կարգավիճակ և համարվում է շահույթ չհետապնդող ձեռնարկություն։

2010 թվականի օգոստոսին «Վատա» պատկերասրահին կից բացվել է Ռուսաստանի հարավում ժամանակակից արվեստի առաջին գրադարանը։ Գրադարանի ստեղծման նախաձեռնողը Սերգեյ Սապոժնիկովն է։

«Վատա» պատկերասրահը գոյատևել է մեկ տարուց քիչ ավելի, բայց միևնույն ժամանակ վառ հետք է թողել Դոնի Ռոստովի գեղարվեստական պատմության մեջ։

## Նշանավոր ցուցադրություններ
* 2010 - «Նկարչություն»։ Ալբերտ Պագարելկին։
* 2010 - «Կույրերը։ Disconnect». «Мир» խումբ։ Ռուֆատա Գասանովայի «O, Sortie!» ֆիլմի պրեմիերա։
* 2010 - «Out of focus»: Միխայիլ Մալիշև։
* 2010 - «ВиноВатаЯ»: Նատալյա Դուրիցկայա։
* 2010 - «Վովան այստեղ է եղել»։ Նատալյա Դուրիցկայա, Սերգեյ Սապոժնիկով։
* 2010 - «Օբյեկտներ, կառուցվածքներ, ձայներ»։ Էդուարդ «Papa Srapa» Սրապինով։
* 2010 - «Ալեքսանդր Ակսինին»։
* 2010 - «Գույների դաշտեր»։ Ալեքսանդր «Китаец» Սելիվանով։
* 2010 - «Ոչ բոլորը կհասկանան, բայց արվեստագետները, կարծում եմ, կգնահատեն»։ Օլեգ Ուստինով։
* 2010 - «97 սմ»։ Էդուարդ «Papa Srapa» Սրապինով։
* 2010 - «Հեղինակային անվերնագիր լուսանկար »։ Սերգեյ Սապոժնիկով։
* 2010 - «Տեսեք, քաղաք»։ Վիվիան դել Ռիո։
* 2010 - «Յա Մա»։ Ալեքսեյ Խամով։
* 2009 - «Իմ տատիկն ավելի լավ է լուսանկարահանում»։ Սերգեյ Սապոժնիկով։

## Ֆիլմագրություն
* 2010 - «O, Sortie!», վավերագրական ֆիլմ։ Ռեժիսոր Ռուֆատ Գասանով, ԿՀՊԻ ստուդիա։

## Մեջբերումներ
* «Ի դեպ, անվան մասին. սա քաղաքական հարգանքի տուրք չէ և, անշուշտ, Ռուսաստանի քաղաքացիների որոշակի շրջանակների համար հումոր չէ։ Այս բառը ինքնին եկավ, ես նույնիսկ այլ տարբերակներ չունեի, գումարած բացարձակ սպիտակ սենյակ, և բոլորովին անբացատրելի խոսքը հանգեցրեց այս կերպարին։ Հետո կարծես զվարճալի էր։ Ծրագրի զարգացման համար հստակ հայեցակարգ գոյություն չուներ, ես ուզում էի ազատություն և ճկունություն»*- Էլլադա Ալեքսեևնա, [[2016]]*:

## Հետաքրքիր փաստեր
* Համացանցում տեղ գտած ծեծկռտուքի տեսագրության շնորհիվ, որը տեղի էր ունեցել պատկերասրահի առաջին ցուցադրության ժամանակ (Սերգեյ Սապոժնիկով, «Իմ տատիկն ավելի լավ է լուսանկարահանում», 2009 թվականի դեկտեմբեր), այս ցուցադրության անվանումը դարձավ թևավոր արտահայտություն, որը համալրեց ռուս պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչների սլենգը (մի շարք հատուկ բառեր կամ գոյություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ, որոնք օգտագործվում են մարդկանց տարբեր խմբերում)։ Իսկ Մոսկվայից արվեստաբան Իրինա Տոլկաչովան նույնիսկ 2011 թվականին այսպես է անվանել իր դասախոսությունը «ոչ պրոֆեսիոնալ» լուսանկարի մասին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի թանգարաններ
Սփարքլ (ֆիլմ, 2012)

**«Սփարքլ»** (), ամերիկյան երաժշտական ֆիլմ, որտեղ գլխավոր դերերում Ջորդին Սփարկսը և Ուիթնի Հյուսթոնն են։ 1976 թվականին թողարկված համանուն ֆիլմի վերաթողարկումն է, որտեղ նույն դերերը կատարել են Այրին Կարան և Մերի Էլիսը։ Ֆիլմը թողարկել է «Stage 6 Films» ընկերությունը՝ Sony և Columbia ընկերությունների հետ համատեղ, իսկ ֆիլմի դիստրիբյուտորը եղել է «TriStar» ընկերությունը։ Ֆիլմը կառուցված է երաժիշտ Քըրթիս Մեյֆիլդի հեղինակած երգերի օրիգինալ ժապավենների և R&B կատարող Ար Քելլիի՝ հատուկ ֆիլմի համար գրված երգերի վրա։ Գլխավոր հերոսների նախատիպերը եղել են «The Supremes» խմբի մասնակիցները։

Ֆիլմը դարձել է երգչուհի Ջորդին Սփարկսի առաջին և Ուիթնի Հյուսթոնի վերջին դերասանական աշխատանքը։ Ուիթնին մահացել է նկարահանումներն ավարտելուց երեք ամիս անց, և ֆիլմը նվիրված է նրա հիշատակին։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են Դետրոյթում (Միչիգան նահանգ) 1960-ական թվականներին, երբ երեք քույր ստեղծում են աղջիկների խումբ և շուտով դառնում Մոթանունի աստղեր։ Բայց փառքը նաև հակառակ կողմ ունի. համերաշխ ընտանիքն աստիճանաբար սկսում է փլուզվել։

## Դերերում

## Տես նաև
* Երազանքի աղջիկներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2012 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1968 թվականին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր մայր-դուստր հարաբերությունների մասին
Լռություն (նկար)

**«Լռություն»** (), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1870-ական թվականներին։ Ներկայումս աշխատանքը գտնվում է Բրուքլինի թանգարանի հավաքածուում։

Այս նկարի համար բնորդուհի է դարձել Ջեյն Մորիսը։ «Լռություն» նկարը պետք է ստեղծվեր որպես կտավի վրա յուղաներկով արված լիարժեք աշխատանք, սակայն նկարչի մտահղացումը այդպես էլ չի իրականացվել։ Աշխատանքն իրականացվել է թղթի վրա գունանյութով և անավարտ է թվում բազմաթիվ ձեռք չտված սպիտակ հատվածների պատճառով, սակայն դա արված է մտահղացմանը համապատասխան՝ պատկերել լռությունը, որը հնարավոր չէ տեսնել և լսել։

Նկարիչը նկարի սիմվոլիզմը բացատրել է իր նամակներից մեկում։ Լռության անձնավորումը իր ձեռքում պահում է դեղձենու ճյուղ, որը հնագույն ժամանակներում օգտագործվող սիմվոլ է. դեղձի պտուղը խորհրդանշել է մարդկային սիրտը, իսկ տերևը՝ մարդկային լեզուն։ Լռության այդպիսի պատկերումը և միստիկ խորասուզումը Ռոսսետտիի ազդեցությամբ իր արտացոլումն է գտել 19-րդ դարի վերջին սիմվոլիստական արվեստում։

Աշխատանքը կարող է ունենալ և նկարչի կենսագրության հետ կապված մեկնաբանություն։ Ժամանակակիցների վկայությամբ՝ Ջեյն Մորիսը եղել է չափազանց լռակյաց կին, նրա անխոսությունը զուսպ և անտարբեր էություն ունեցողի անուն է ստեղծել նրա համար։ Նկարը կարող էր յուրօրինակ ձևով արտացոլած լինել Ջեյն Մորիսի բնավորությունը։

Ինչպես և իր շատ այլ աշխատանքների, այնպես էլ այս դիմանկարի համար Ռոսսետտին հորինել է ուղեկցող սոնետ։ Վերջնական տարբերակը նա նամակով ուղարկել է Ջեյն Մորիսին 1878 թվականին։

Նկարը վաճառվել է Ռոսսետտիի հիվանդության ժամանակ՝ 1872 թվականին, առանց նրա գիտության։ 1876 թվականին նկարիչը հետ է գնել այն և վերավաճառել Չառլզ Ռոուլին 210 ֆունտով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1870 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Աբդուլա Ավլոնի

**Աբդուլա Ավլոնի** (, ), հայտնի ուզբեկ գրողը, որը գրել է երեխաների համար, դրամատուրգ, մանկավարժ և լուսավորիչ, որը մեծ ներդրում է ունեցել ուզբեկական ժամանակակից դպրոցի զարգացման համար։

## Կենսագրություն
Աբդուլա Ավլոնին ծնվել է 1878 թվականին, Տաշքենդում։ Սովորել է մեդրեսեին կից դպրոցում։

Նա ջադիդական շարժման առաջնորդներից էր, որը 19-րդ դարի վերջին տարածվել է նաև ռուս մուսուլմանների շրջանում։ Աբդուլա Ավլոնին ուզբեկ երեխաների համար նոր մեթոդական դպրոցներ ստեղծելու առաջատարներից մեկն էր։ Գրել է դասագրքեր և ձեռնարկներ այդ դպրոցների համար։

1907 թվականին հրատարակել է «Շուխրատ» ուզբեկական  թերթը։

1913 թվականի վերջին Ա. Ավլոնին Տաշքենդում կազմակերպել է Ուզբեկստանի առաջին թատերախմբերից մեկը՝ «Թուրքեստան» անունով, որը գոյատևել է մինչև 1917 թվականի փետրվար ամիսը։

Խորհրդային շրջանում նա Ուզբեկստանում կրթության ակտիվ գործիչներից մեկն էր։ Դասավանդել է, գրքեր ու պիեսներ գրել ուզբեկական թատրոնի համար։

Տաշքենդում Ուզբեկստանի ազգային համալսարանի կազմավորումից հետո անմիջապես ձևավորվել է ուզբեկերենի ուսուցման խումբ, որում ընդգրկված էր 20 մարդ։ Ա. Ավլոնին ուզբեկ մի խումբ այլ լուսավորիչների հետ դասավանդել է այնտեղ։

Աբդուլա Ավլոնին մահացել է 1934 թվականի օգոստոսի 25-ին, Տաշքենդում և թաղվել է Բոտկինյան գերեզմանատանը։

Տաշքենդում՝ «Խամիդ Օլիմջան» մետրոյի բազմաբնակարան շենքի բնակարաններից մեկում է գտնվում Աբդուլա Ավլոնիի հիշատակի սենյակը, որտեղ այն տեղափոխվել է Ավլոնիի ապրած տան փլուզումից հետո։

2013 թվականի փետրվարի 17-ին Տաշքենդում սպանվել է Աբդուլա Ավլոնիի դուստրը՝ ենթադրաբար՝ կողոպտման նպատակով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աբդուլա Ավլոնի

Կատեգորիա:Ուզբեկ գրողներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Կատեգորիա:Ուզբեկ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Անկարայի հռոմեական բաղնիք

**Անկարայի հռոմեական բաղնիք**, հինհռոմեական բաղնիսային համալիրի ավերակներ Թուրքիայի մայրաքաղաք Անկարայում։ Դրանք հայտնաբերվել են 1937-1944 թվականներին իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում, հետագայում ստացել բաց երկնքի տակ գտնվող թանգարանի կարգավիճակ։

## Պատմություն
Բաղնիսային համալիրը գտնվում է ավանդաբար *Չանղըրը Քափի* անվանվող սարահարթի վրա՝ Անկարայի հին շրջաններից Ուլուսի կենտրոնից մոտավորապես 400 մետր հեռավորությամբ և բնորոշվել է որպես *höyük* (*tumulus*), որտեղ վերնամասը հին հռոմեական է՝ բյուզանդական ու սելջուկյան տարրերի միահյուսմամբ, իսկ հիմնամասը փռյուգիական է։

Անսիրա հնագույն քաղաքը գտնվել է արևելքի ու արևմուտքի ուղիների խաչմերուկում, և նրա ռազմավարական դիրքն էլ հենց հիմք է հանդիսացել, որ հին հռոմեացիները գնահատեն, կարևորեն ու դարձնեն Գալաթիա մարզի վարչական կենտրոն։ *Չանղըրը քադասի*ն կառուցելու, ինչպես նաև մայրաքաղաքի կարգավիճակ ստացած Անկարայի ընդարձակվելու շրջանում՝ 1930-ական թվականներին իրականացված շինարարության ընթացքում լույս աշխարհ են եկել Անսիրայի շինությունների ավերակները, դրանց թվում՝ նաև բաղնիսային համալիրի մնացորդները։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ բաղնիքը մեր թվականության երրորդ դարի սկզբներին կառուցել է հռոմեական կայսր Կարակալան (212-217), ով բաղնիք է կառուցել նաև Հռոմում, և նվիրել է բժշկության աստված Ասկլեպիոսին։ 80 մետր * 120 մետր չափսեր ունեցող դասական համալիրը բաղկացած է եղել երեք հիմնական բաժանմունքներից՝  *caldarium* (տաք բաղնիք), *tepidarium* (գոլ բաղնիք) և *frigidarium* (սառը բաղնիք)։ Դրանք օգտագործվել են մինչև ութերորդ դարը և ավերվել են հրդեհի պատճառով. գրեթե անվնաս են մնացել միայն առաջին հարկն ու հիմքը։

## Պատկերասրահ


File:Baños romanos, Ankara, Turquía, 2024-10-03, DD 39.jpg|Apoditerium-ը
File:Ankara Roma Hamamı Caldarium.jpg|Caldarium-ը
File:Ankara Roma Hamamı Hypocaust.jpg|Hypocaust-ը
File:Ankara Roma Hamamı Piscina.jpg|Piscina-ն
File:Ankara Roma Hamamı Tepidarium.jpg|Tepidarium-ը
File:Ankara Ancient Roman Bath Sarcophagus.JPG|Սարկոֆագը
File:Ankara Ancient Roman Bath sarcophagus's inscription.JPG|Սարկոֆագի արձանագրությունը
File:Ankara Roma Hamamı Tunnel of service.jpg|Սպասարկման համար նախատեսված թունելը
File:Roman bath in Ankara 0231.JPG|Բաղնիսային համալիրում ցրված սյուներ և լատիներեն արձանագրություններով սյուներ
File:Ankara Roma Hamamı.jpg|Համալիրի համայնապատկերը
File:Ankara Roman Baths 3315.jpg|Համալիրի համայնապատկերը
Ankara Thermen Palaestra.jpg|
Ankara Thermen Byzantinisches Grab.jpg|
Ankara Thermen13.jpg|
Baños romanos, Ankara, Turquía, 2024-10-03, DD 30.jpg



## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Mahmut Akok: *Ankara Şehrindeki Roma hamamı.* In: *Türk Arkeoloji Dergisi.* Band 17, 1968, S. 5–37 (PDF, türkisch).
* Marianne Mehling (Hrsg.): *Knaurs Kulturführer in Farbe Türkei*. Droemer-Knaur, München 1987, ISBN 3-426-26293-2, S.&nbsp;75.
* Wolfgang Dorn: Türkei, Zentralanatolien: zwischen Phrygien, Ankara und Kappadokien. DuMont Reiseverlag 2012, ISBN 9783770166169, S.&nbsp;71

## Արտաքին հղումներ

* The Remnants of Roman Ancyra , Bilkent University Department of Archaeology
* Ankara Römisches Bad 

Կատեգորիա:3-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Անկարայի շենքեր և կառույցներ
Նինա Բոդեն

**Նինա Բոդեն** (, ), անգլիացի վիպասան և մանկագիր։ 1987 թվականին առաջադրվել է Բուքերյան մրցանակի և Էդգար Ալան Պոյի մրցանակին՝ «Լավագույն երիտասարդական պատմություն» անվանակարգում։ 2004 թվականին Նինա Բոդենն անգլիական PEN միջազգային կազմակերպությունից ստացել է Ոսկե գրիչ մրցանակ` «գրականությանը մատուցած նշանակալի ծառայության» համար։

## Կենսագրություն
Բոդենը ծնվել է 1925 թվականին և մեծացել է Իլֆորդում։ Նրա մայրը ուսուցիչ էր, իսկ հայրը` Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ծովային հետևազորի անդամ։ Սովորել է Օքսֆորդի համալսարանի Սոմերվիլ քոլեջում, որտեղ որակավորում է ստացել փիլիսոփայության, քաղաքականության և տնտեսագիտության ոլորտներում։ 2002 թվականին Բոդենը ծանր վիրավորվել է երկաթուղային վթար ժամանակ, որից մահացել է նրա ամուսինը` Օսթին Կարկը։

## Ընտրովի մատենագրություն
* 1963` The House of Secrets.
* 1966` The Witch’s Daughter (Կախարդուհու դուստրը)
* 1969` The Runaway Summer (Փախչող ամառը).
* 1970` The Birds on the Trees (Թռչունները` ծառերի վրա), ընդգրկվել է Lost Man Booker Prize մրցանակի շորթ լիսթում
* 1973` Carrie’s War (Քերին պատերազմի օրերին), 1993 թվականի Phoenix մրցանակ` Մանկական գրականության ասոցիացիայի կողմից` որպես իր ժամանակին մրցանակ չստացած լավագույն անգլալեզու մանկական գիրք
* 1975` The Peppermint Pig (Անանուխով խոզուկը), Guardian Children's Fiction Prize մրցանակ, 1976 թվական
* 1979` Familiar Passions (Ծանոթ կրքեր)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Բուքերյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ