Կորուսյալ աշխարհը (Քրայթոնի վեպ)

«**Կորուսյալ աշխարհը**» Մայքլ Քրայթոնի 1995 թվականի գիտաֆանտաստիկ մարտաֆիլմային վեպ է, որը հանդիսանում է 1990 թվականին գրված նրա «Յուրայի շրջանի բնայգի» վեպի շարունակությունը։ Սա Քրայթոնի տասներորդ վեպն է իր սեփական անվամբ, քսաներորդը՝ ընդհանուր առմամբ, և միակ սիքվելը, որը նա երբևէ գրել է։ Այն հրատարակվել է «Knopf» հրատարակչության կողմից։ 1996 թվականին հաջորդել է կազմով հրատարակությունը (ԳՄՍՀ ): Մեկ տարի անց երկու վեպերն էլ վերահրատարակվել են որպես մեկ գիրք՝ «Մայքլ Քրայթոնի յուրայի դարաշրջանի աշխարհը» վերնագրով, որը կապ չունի 2015 թվականի նույնանուն ֆիլմի հետ։

## Սյուժե
1993 թվականի օգոստոսին քաոսի տեսաբան և մաթեմատիկոս Իան Մալքոլմը, ով, ինչպես պարզվում է, ողջ է մնացել չորս տարի առաջ Յուրայի շրջանի բնայգում տեղի ունեցած աղետից, հանդիպում է հարուստ հնէաբան Ռիչարդ Լևինին և դժկամությամբ համաձայնում միանալ նրան։ Երկու տղամարդ փորձում են գտնել դինոզավրերի «կորուսյալ աշխարհը»՝ հետևելով Կոստա Ռիկայի ափերին հայտնված տարօրինակ կենդանիների դիակների մասին լուրերին։ Նրանք տեղեկանում են Իսլա Սորնա կղզու վրա գտնվող «Օբյեկտ B»-ի (Site B) մասին. դա այն «արտադրական տարածքն» էր, որտեղ այժմ արդեն գոյություն չունեցող «InGen» ընկերությունը բազմացնում և մեծացնում էր դինոզավրերին՝ հարևան Իսլա Նուբլար կղզում գտնվող իրենց «Յուրայի շրջանի բնայգի» ժամանցի վայրի համար։

Տասնութ ամիս անց, վախենալով, որ Կոստա Ռիկայի կառավարությունը կգտնի Իսլա Սորնան և կոչնչացնի դինոզավրերին, Լևինը առանց Մալքոլմի մեկնում է արշավախմբի դեպի կղզի։ Նա ժամանում է կոստառիկացի ուղեկցորդ Դիեգոյի հետ, սակայն ժամանելուց կարճ ժամանակ անց նրանց վրա հարձակվում են Կարնոտավրերը (Carnotaurus), որոնք սպանում են Դիեգոյին։ Ի վերջո, Մալքոլմն իմանում է, որ Լևինն անհետացել է, և մեկնում է կղզի փրկարարական խմբի հետ, որի կազմում էին ինժեներ և թոշակառու համալսարանական պրոֆեսոր Ջեք «Դոկ» Թորնը, Թորնի օգնական Էդի Քարը և երկու «նապաստակ» երեխաներ (գաղտնի նավ բարձրացած ուղևորներ)՝ Ռ. Բ. «Արբի» Բենթոնը և Քելլի Քյուրթիսը, ովքեր աշխատում էին որպես Լևինի հետազոտական օգնականներ։ Արշավախմբին միանալու առաջարկ է ստանում նաև էթոլոգ (կենդանիների վարքաբան) և Մալքոլմի մտերիմ ընկերուհի դոկտոր Սառա Հարդինգը։ Չնայած սկզբնական անվստահությանը, նա ի վերջո որոշում է միանալ նրանց հենց կղզում։

Խումբը կղզի է ժամանում զենքերով և հատուկ կահավորված, իրար միացված երկու ֆուրգոն-տնակներով (RV trailers), որոնք ծառայում են որպես շարժական լաբորատորիա։ Նրանք գտնում և հետազոտում են երկրաջերմային էներգիայով աշխատող InGen-ի լքված շենքերի համալիրը, ներառյալ՝ բանվորական ավանն ու լաբորատորիան։ Նրանք գտնում են նաև Լևինին, ով չափազանց ոգևորված էր այն հսկայական տեղեկատվությամբ, որը կարող էր քաղել այս «կորուսյալ աշխարհից», և բոլորովին երախտապարտ չէր իրեն փրկելու համար։ Բենթոնին հաջողվում է մուտք գործել InGen-ի հին տեղային ցանց (LAN), ինչը նրանց հնարավորություն է տալիս ներկառուցված տեսախցիկների միջոցով հետևել կղզուն։

Միաժամանակ, մեկ այլ խումբ՝ բաղկացած գենետիկ Լյուիս Դոջսոնից, նրա օգնական Հովարդ Քինգից և «աստղային» կենսաբան Ջորջ Բեյզլթոնից, տեղեկանում է Լևինի արշավախմբի մասին և մեկնում Իսլա Սորնա։ Այս երկրորդ խումբը ծրագրում է դինոզավրերի ձվեր գողանալ «Biosyn»-ի համար. սա «InGen»-ի մրցակից ընկերությունն է, որն անուղղակիորեն պատասխանատու էր «Յուրայի շրջանի բնայգու» աղետին հանգեցրած սաբոտաժի համար։ Մինչ մեկնելը, նրանք հանդիպում են Հարդինգին և առաջարկում նրան տեղափոխել Իսլա Սորնա։ Սակայն հենց կղզուն մոտենալիս, Դոջսոնը փորձում է սպանել նրան՝ հրելով նավից ցած, բայց նա ողջ է մնում և կղզում միանում է Մալքոլմի խմբին։

Այդ ընթացքում, երբ Դոջսոնի խումբը փորձում է ձվեր գողանալ կենդանիների բնից, նրանց վրա հարձակվում են երկու Տիրանոզավրեր (Tyrannosaurus): Արդյունքում Բեյզլթոնը մահանում է՝ Տիրանոզավրերի տեսողության վերաբերյալ իր սխալ պատկերացման պատճառով, իսկ Դոջսոնն ու Քինգը կորցնում են միմյանց։

Ավելի ուշ, բունը զննելիս, Մալքոլմը հայտնաբերում է, որ ձագերից մեկը վնասվածք ունի՝ նրա ոտքը կոտրված է։ Նա հրահանգում է Էդիին սպանել կենդանուն, քանի որ վայրի բնության մեջ ողջ մնալու հնարավորություն չունի։ Սակայն Էդին հրաժարվում է հնազանդվել և գաղտնի ձագին տեղափոխում է ֆուրգոն-լաբորատորիա։ Երբ խումբը պարզում է սա, Մալքոլմն ու Հարդինգը դժկամությամբ համաձայնում են գիպս դնել կոտրված ոտքին, մինչդեռ խմբի մյուս անդամները գնում են դեպի «բարձր թաքստոց» (high hide)՝ հենասյուների վրա գետնից բարձր տեղադրված փակ դիտակետ։ Գիշերն ընկնելուն պես ջունգլիներից դուրս են գալիս Վելոցիրապտորները (Velociraptors) և սպանում Քինգին, երբ նա փորձում է փախչել։ Հենց Մալքոլմն ու Հարդինգը ավարտում են Տիրանոզավրի ձագի ոտքի մշակումը, ծնողները գալիս են իրենց ձագին փնտրելու և հարձակվում են ֆուրգոնների վրա՝ նրանցից մեկը հրելով անդունդը և վիրավորելով Մալքոլմին։ Թորնը փրկում է Մալքոլմին և Հարդինգին, մինչդեռ ռապտորները հարձակվում են «բարձր թաքստոցի» վրա և սպանում Էդիին։ Արբին, ով փակված էր պաշտպանիչ վանդակի մեջ, գերեվարվում է ռապտորների կողմից, սակայն հետագայում փրկվում է Թորնի, Քելլիի և Հարդինգի կողմից՝ վանդակի բանալին գտնելուց հետո։

Ավելի ուշ խումբը ապաստան է գտնում InGen-ի հին բանվորական ավանի հանրախանութում։ Նրանք մշակում են գործողությունների ծրագիր՝ հասնելու վայրէջքի հրապարակ, որտեղ առավոտյան նրանց պետք է դիմավորի ուղղաթիռը։ Վառելիք փնտրելու նպատակով ավան դուրս գալու ժամանակ Թորնը հանդիպում է զույգ Կարնոտավրերի (Carnotaurus), որոնց Լևինն ու Հարդինգը քշում են՝ նրանց վրա լույսեր արձակելով և ստիպելով չափազանց արագ փոխել մաշկի գունային նախշերը։

Հաջորդ առավոտյան Հարդինգը ուղևորվում է հետ բերելու թիմի մեքենաներից մեկը, որը Թորնը թողել էր այնտեղ՝ նրան և Մալքոլմին ֆուրգոնից փրկելու ժամանակ, քանի որ դա կարող էր լինել միակ մեքենան, որը բավականաչափ մեծ էր բոլորին հանդիպման վայր տեղափոխելու համար: Մեքենան գտնելիս նա հանդիպում է Դոջսոնին, ով փորձում էր գողանալ այն իր համար: Մի հասուն Տիրանոզավր է մոտենում, և նրանք երկուսն էլ թաքնվում են մեքենայի տակ: Հարդինգը դուրս է հրում Դոջսոնին, որից հետո Տիրանոզավրը վերցնում է նրան, տանում իր բունը և կերակրում իր ձագերին: Հարդինգը փորձում է հասնել ուղղաթիռին նախքան դրա թռիչքը, բայց պարզում է, որ ուշացել է: Ի վերջո, Քելլին կղզու մոտ կայանված մի նավ է հայտնաբերում և մի թունել գտնում, ինչը թույլ է տալիս խմբին հասնել նավին հենց այն պահին, երբ ռապտորները ներխուժում են հանրախանութ:

Երբ խումբը հեռանում է նավով, Մալքոլմն ու Հարդինգը բացահայտում են լաբորատորիայում հայտնաբերված տեղեկությունը. «Օբյեկտ B»-ի ակտիվ տարիներին InGen-ը երիտասարդ գիշատիչ դինոզավրերին կերակրել է պրիոններով վարակված ոչխարի էքստրակտով։ Դա առաջացնում է մի հիվանդություն, որը կրճատում է դինոզավրերի կյանքի տևողությունը և վնասում նրանց ուղեղը։ Չնայած գիտնականները մեկուսացրել էին հիվանդությունը, կղզին լքելուց հետո այն կրկին սկսել էր տարածվել՝ թույլ չտալով դինոզավրերին հասնել հասունության։

## Նախապատմություն
ձախից|մինի|Հեղինակ Մայքլ Քրայթոնը 2002 թվականին
1990 թվականին «Յուրայի շրջանի բնայգի» վեպի հրատարակումից հետո հեղինակ Մայքլ Քրայթոնը երկրպագուների կողմից ենթարկվում էր մեծ ճնշման՝ շարունակությունը գրելու համար։ 1993 թվականին «Յուրայի շրջանի բնայգի» ֆիլմի հաջողությունից հետո ռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգը հետաքրքրվեց շարունակություն նկարահանելու գաղափարով։ Քրայթոնը նախկինում երբևէ չէր գրել իր վեպերից որևէ մեկի շարունակությունը և սկզբում տատանվում էր։ Նա ասել է, որ սիքվելը «կառուցվածքային առումով շատ բարդ խնդիր է, քանի որ այն պետք է լինի նույնը, բայց միևնույն ժամանակ՝ տարբեր. եթե այն լիովին նույնն է, ուրեմն դա հենց նույնն է, իսկ եթե լիովին տարբեր է, ուրեմն դա շարունակություն չէ։ Այնպես որ, այն գտնվում է ինչ-որ տարօրինակ միջանկյալ տիրույթում»։ 1994 թվականի մարտին Քրայթոնը հայտարարեց, որ, ամենայն հավանականությամբ, կլինի ինչպես շարունակություն հանդիսացող վեպ, այնպես էլ դրա էկրանավորումը՝ նշելով, որ նա արդեն ունի գաղափար վեպի սյուժեի համար։

Չնայած առաջին վեպում Իան Մալքոլմի կերպարը սկզբում մահացել էր, Քրայթոնը որոշեց նրան վերադարձնել շարունակության համար. «Մալքոլմը վերադարձավ, որովհետև ես նրա կարիքն ունեի։ Ես կարող էի ապրել առանց մյուսների, բայց ոչ նրա, որովհետև նա գործողության «հեգնական մեկնաբանն» է։ Նա անընդհատ մեզ ասում է, թե ինչու է ամեն ինչ վատ ընթանալու։ Եվ ես ստիպված էի նրան նորից վերադարձնել»։ Մեռած կերպարին վերադարձնելու գաղափարը Քրայթոնը ստացել էր Արթուր Կոնան Դոյլից, ով նույնն արեց իր Շերլոկ Հոլմսի կերպարի հետ։ Մալքոլմը նաև համարվում էր առաջին վեպի ընթերցողների և դրա կինոադապտացիան դիտող մարդկանց սիրելի կերպարը։ Վեպի վաղ տարբերակներից մեկը ներառում էր Մալքոլմի երկարաշունչ ելույթը (տիրադա) Աստծո և էվոլյուցիայի վերաբերյալ, սակայն Քրայթոնը հեռացրեց այն, քանի որ «այն պարզապես չէր համապատասխանում ընդհանուր համատեքստին»։ Վեպի վաղ տարբերակներից մեկը ներառում էր մի ավարտ, որն էապես տարբերվում էր հրատարակված տարբերակից։ Այնտեղ հանդես էր գալիս Էլիոթ Վու անունով մի կերպար՝ առաջին վեպում «Յուրայի շրջանի բնայգու» գլխավոր գենետիկ Հենրի Վուի եղբայրը։ Էլիոթը սկզբնապես ինքն էլ էր աշխատում որպես գիտնական, սակայն հետագայում ստանձնել էր Իսլա Սորնայի խնամակալի դերը՝ «Յուրայի շրջանի բնայգու» աղետից և գործատու «InGen» ընկերության լուծարումից հետո։

1994 թվականի մարտին Քրայթոնը հայտարարեց, որ գրեթե ավարտել է վեպի աշխատանքները, և դրա հրատարակումը նախատեսված է նույն տարվա վերջին։ Այդ ժամանակ Քրայթոնը հրաժարվեց հստակեցնել վեպի վերնագիրը կամ սյուժեն։ Քրայթոնը հետագայում նշել է, որ վեպի վերնագիրը հարգանքի տուրք է Դոյլի 1912 թվականի համանուն վեպին, ինչպես նաև Դոյլի վեպի 1925 թվականի էկրանավորմանը, որը նույնպես կոչվում էր «Կորուսյալ աշխարհը» (The Lost World)։ Քրայթոնի վեպը նաև որոշակի սյուժետային նմանություններ ունի Դոյլի վեպի հետ, քանի որ երկուսն էլ նկարագրում են արշավախմբի մեկնումը դեպի Կենտրոնական Ամերիկայի մի մեկուսացված վայր, որտեղ շրջում են դինոզավրեր։ Այնուամենայնիվ, Քրայթոնի վեպում դինոզավրերը վերստեղծվել են գենետիկական ինժեներիայի միջոցով, այլ ոչ թե պահպանվել են հնագույն ժամանակներից։ «Կորուսյալ աշխարհը» միակ գրքային շարունակությունն է (սիքվելը), որը Քրայթոնը երբևէ գրել է։

«Կորուսյալ աշխարհը» լույս է տեսել 1995 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։ Այն հրատարակվել է «Knopf»-ի կողմից՝ 1,7 միլիոն օրինակ նախնական տպաքանակով. սա բավականին բարձր ցուցանիշ էր, որն արտացոլում էր Քրայթոնի այն ժամանակվա ժողովրդականությունը։ Քրայթոնը մամուլի շրջագայություն կազմակերպեց՝ վեպի թողարկումը գովազդելու համար։ 2021 թվականին «Folio Society»-ն հրատարակեց վեպի հատուկ հրատարակությունը, որը ներառում էր ընտրված տեսարանների պատկերազարդումներ։

## Արձագանքներ
«Կորուսյալ աշխարհը» ութ շաբաթ շարունակ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը The New York Times-ի  բեսթսելլերների ցուցակում՝ 1995 թվականի հոկտեմբերի 8-ից մինչև նոյեմբերի 26-ը, և ցուցակում է մնացել ընդհուպ մինչև 1996 թվականի մարտը:

People ամսագիրը գրել է. «Գործողություններով հագեցած և էկրանավորման համար պատրաստի "Կորուսյալ աշխարհը" իր նախորդի համեմատ նույնն է, ինչ պատրաստի սառեցված ընթրիքը՝ տնային պայմաններում պատրաստված սննդի համեմատ. այն դժվար թե անվանվի ինքնատիպ, բայց խիստ անհրաժեշտության պահին լիովին բավարարող է»։ Ամսագիրը նշել է նաև. «Իան Մալքոլմի տարօրինակ վերհայտնվելը, երբ բնօրինակի մյուս առանցքային կերպարները դուրս են թողնվել, ստիպում է մտածել՝ արդյոք միայն Ջեֆ Գոլդբլումն էր հասանելի ֆիլմի շարունակությունում նկարահանվելու համար։ Բայց նույնիսկ իր ամենահաշվենկատ քայլերում՝ լինի դա երկու չարաճճի երեխաների ներմուծումը, թե ֆեմինիստ հերոսուհու կերտումը, հեղինակը գոհացնում է։ Իրեն բնորոշ հնարամտությամբ, արագ տեմպով և գրավչությամբ՝ Մայքլ Քրայթոնի վերջին աշխատանքն իրականացնում է այն, ինչ նա նպատակադրել էր՝ մատուցել արդեն ծանոթ, բայց դեռևս սարսափազդու արկածներ»:

Միչիկո Կակուտանին The New York Times-ից բացասական գնահատական է տվել վեպին՝ այն անվանելով «Յուրայի շրջանի բնայգու» **«**հոգնեցուցիչ վերապատմում**»**: Նա գրել է, որ վեպին պակասում է նախորդի «անակնկալը կամ հնարամտությունը»՝ այն համարելով «այնքան կանխատեսելի և աներևակայելի, որ թվում է, թե նպատակ է ունեցել ազատել հատուկ էֆեկտների մասնագետներին ֆիլմի շարունակության վրա նոր աշխատանք կատարելու հոգսից»։ Կակուտանին նշել է, որ վեպը ներկայացնում է «նոր անկում» Քրայթոնի «կերպարների նկատմամբ ուշադրության» հարցում և մասնավորապես քննադատել է Մալքոլմի կերպարը. «Բացի "Յուրայի շրջանի բնայգում" ստացած վնասվածքներից դժգոհելուց, Մալքոլմը փաստացի ոչ մի հիշատակում չի անում դինոզավրերի երկիր իր նախորդ այցելության մասին [...]: Փոխանակ գոնե անկեղծ փորձ անելու Մալքոլմին վերածել իրական մարդու խելամիտ նմանակի, պարոն Քրայթոնը նրան ցինիկաբար օգտագործում է որպես խոսափող՝ քաոսի տեսության, անհետացման տեսությունների և մարդկության կործանարար բնույթի մասին ամեն տեսակ ազդեցիկ "տեխնո-բարբաջանքների" (techno-babble) համար: Ինչ վերաբերում է մյուս կերպարներին, ապա նրանցից յուրաքանչյուրին տրված են հարմարավետ պիտակներ՝ հեշտ նույնականացման համար»:

Թոմ Դե Հեյվենը Entertainment Weekly-ից վեպին տվել է «B−» վարկանիշ և գրել, որ այն «նման է արձակով գրված տեսախաղի՝ մի քանի հարյուր էջանոց խելահեղ վազք, թաքստոց, սպանություն և մահ՝ կրկնվող նորից ու նորից»։ Դե Հեյվենը քննադատել է կերպարների կերտման բացակայությունը և նշել, որ Քրայթոնը «այստեղ հենց սկզբից ակնհայտորեն կորցրել է իր վարպետությունը։ Առանց սյուժեի մեջ գիտական հավաստիություն կառուցելու անհրաժեշտության (նա դա հիանալի արել էր նախորդ անգամ), Քրայթոնը թվում է թե կտրված է իր իսկ նյութից և տարանջատված դրանից, իսկ նրա զգուշացնող դասախոսությունները անհետացման և բնական ընտրության մասին թվում են անկեղծությունից զուրկ փորձեր՝ օրինականացնելու իր վերադարձը ծանոթ տարածք։ Բայց եթե անգամ վեպում զգացվում է թարմության պակաս (նույնիսկ վերնագիրը նոր չէ. այն փոխառված է դինոզավրերի մասին բոլոր պատմությունների «պապիկից»՝ Արթուր Կոնան Դոյլից), այնուամենայնիվ, այն շարունակում է մնալ շատ սարսափազդու ընթերցանություն»:

Դե Հեյվենը կարծում էր, որ վեպը բացող գլուխները «հապշտապ էին և արհեստական։ Թեև դա, թերևս, գիտակցված և ջերմ հարգանքի տուրք է այն հին՝ «եկեք արագ անցնենք գործին, որպեսզի հասնենք ամենահետաքրքիր մասերին» ոճի պատմելաձևին, որն այնքան բնորոշ էր 1950-ականների հրեշների մասին ֆիլմերին, այնուամենայնիվ, այն պարզունակ է (cheesy)։ [...] Սակայն, որքան էլ թույլ լինի նախադրյալը կամ մակերեսային՝ կերպարների կերտումը, ես մտքովս էլ չէի անցկացնի որևէ մեկին հետ պահել վեպը կարդալուց։ Հստակության, սարսափի և բացահայտ դաժանության առումով գործողություններն այստեղ գերազանցում են բնօրինակ գրքում եղած ցանկացած բանին. ավելին՝ լարվածությունը վարպետորեն ձգվում է, ապա հանկարծակի թուլանում հենց այն պահին, երբ ամենաքիչն եք սպասում»։ Դե Հեյվենը եզրակացրել է, որ նախորդ վեպը «ապահով տեղ է վաստակել ամերիկյան հանրամատչելի գրականության պատմության մեջ, իսկ «Կորուսյալ աշխարհը», լավագույն դեպքում, կլինի սոսկ ծանոթագրություն։ Բայց, այնուամենայնիվ, այն ստիպեց ափերս քրտնել»:

Նիլ Քարլենը Los Angeles Times-ից գրել է, որ Քրայթոնը «ճիշտ է կատարել շարունակության քայլը՝ պահպանելով նախորդ վեպի երկրպագուներին ծանոթ հնարքները (tropes), միևնույն ժամանակ բավարար չափով փոխելով գաղափարներն ու սյուժետային գիծը, որպեսզի նույնիսկ իր ամենախիստ ու նախանձոտ քննադատները շարունակեն թերթել էջերը՝ պարզելու համար, թե ինչ է լինելու հետո»։ Քարլենը նշել է, որ «դինոզավրերը դարձյալ թվում են իրական աստղերը», միաժամանակ գրելով, որ մարդկային կերպարները «ներկայացված են այնպես, կարծես սցենարի սղագրության ձևաչափով լինեն»։ Քարլենը հատկապես գովաբանել է վեպի ռապտորներին՝ անվանելով նրանց «ակնհայտորեն ավելի չար, ավելի նողկալի և դարձյալ ավելի լավ զարգացված, քան գրքի գրեթե բոլոր մարդկային կերպարները»:

Ֆրենկ ՄաքՔոնելը The Atlanta Journal-ից քննադատաբար է մոտեցել Քրայթոնի պատմելաձևին և վեպը համեմատել է Cheerios նախաճաշի փաթիլների հետ՝ անվանելով այն. «զուտ արտադրանք՝ կանխատեսելի և համեղ, բայց ոչ առանձնապես բովանդակալից»:

## Էկրանավորում
«Կորուսյալ աշխարհը. Յուրայի դարաշրջանի այգի» 1997 թվականի գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ է և «Յուրայի շրջանի բնայգու» շարունակությունը, որը հիմնված է Քրայթոնի վեպի վրա, սակայն որոշակի փոփոխություններով: Ֆիլմը, որի ռեժիսորը Սթիվեն Սփիլբերգն էր (ով նկարահանել էր նաև առաջին ֆիլմը), ունեցավ մեծ կոմերցիոն հաջողություն՝ թողարկվելուն պես գերազանցելով տոմսարկղային բազմաթիվ ռեկորդներ, սակայն արժանացավ հակասական արձագանքների: Այն ունի սյուժետային մի շարք տարբերություններ վեպից և ներառում է տեսարաններ առաջին վեպից, որոնք նախկինում չէին նկարահանվել, այդ թվում՝ փոքրիկ դինոզավրերի հարձակումը փոքրիկ աղջկա վրա:

## Ծանոթագրություններ


Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ վեպեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր
Կատեգորիա:Արկածային վեպեր
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրականություն
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրքեր
Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ վեպեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր