C’è sempre un motivo

***C’è sempre un motivo***, իտալացի երգիչ և կինոդերասան Ադրիանո Չելենտանոնյի ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 12-ին, *[[Epic Records]]* լեյբլում: 2005 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ալբոմը վերաթողարկվել է։ Հինգ երգ՝ «C’è semper un motivo», «Marì Marì», «Ancora vivo», «Valeva la pena» և «L’indiano» թողարկվել են առանձին որպես թվային սինգլ։

Այս ալբոմը Չելենտանոյի չորրորդ համագործակցությունն է կոմպոզիտոր Ջաննի Բելլայի և երգահան Ջուլիո Մոգոլի հետ։ Նրանք ալբոմի վեց երգերի հեղինակներն են։ Ալբոմի ստեղծման վրա աշխատել են նաև այնպիսի երաժիշտներ, ինչպիսիք են կիթառահար Մայքլ Լանդաուն և ակորդեոնահար Ռիչարդ Գալիանոն:

## Երաժշտություն և երգի ոճ
Սկավառակի երաժշտությունը փոփ-ռոք, արգենտինական տանգո, մորնա և սվինգ ժանրերի համադրություն է: Ալբոմում նաև էլեկտրոնային երաժշտություն է հնչում. «Ես մնում եմ փորձարար։ Բնությանս համաձայն՝ ես միշտ փնտրում եմ այն, ինչը դեռ գոյություն չունի։ Բոլոր ոլորտներում»։ Բայց երբ խոսքը վերաբերում է երաժշտական ​​ոլորտին, ես չեմ ուզում ասել, որ բնական ձայները, այլ ոչ թե էլեկտրոնայինները, գերազանց են։ «Յուրաքանչյուր երգի։ Էլեկտրոնային երաժշտությունը, անկախ ամեն ինչից, գրավիչ է, և սխալ է այն դիվային դարձնելը»,- ասել է Չելենտանոն իր հարցազրույցներից մեկում:

Այս ալբոմում Չելենտանոն կատարել է երգեր մի քանի լեզուներով՝ իտալերեն, կաբուվերդիանա և լունֆարդո։ Բացի այդ, երկար տարիների ընթացքում առաջին անգամ Չելենտանոյի ավանդական բեք վոկալիստները չեն մասնակցել այս ալբոմի ձայնագրությանը. երգիչը հինգ ստեղծագործություններում որպես բեք վոկալ օգտագործել է իր սեփական ձայնը:

Սկավառակը ներառում է հայտնի իտալացի բարդա Ֆաբրիցիո դե Անդրեի նախկինում չհրապարակված «Lunfardia» երգը, որը գրվել է նրա մահից կարճ ժամանակ առաջ: Չելենտանոյի խոսքով՝ երգը ձայնագրվել է մեկ կադրով: Ալբոմը ներառում է նաև «Il ragazzo della via Gluck» հայտնի ստեղծագործության ռիմեյքը, ելույթ է ունեցել հայտնի երգչուհի Սեզարիա Էվորայի հետ՝ Կաբո Վերդեի երաժշտական ​​ռիթմերով. ալբոմում այն ​​կոչվում է «Quel casinha», իսկ պաշտոնական տեքստը փոխարինվել է նորով, որը գրվել է կուբվարդիանա լեզվով: 2004 թվականի նոյեմբերի 11-ին *Sorrisi* ամսագրին տված հարցազրույցում Չելենտանոն այս անսովոր դուետի մասին մեկնաբանել է  հետևյալ կերպ.Ես միշտ լսել և սիրել եմ Սեզարիա Էվորայի երաժշտությունը, որը պահպանում է նրա մշակույթի ոգին։ Մի օր ես խնդրեցի Կլաուդիային գտնել նրան, որպեսզի առաջարկեմ միասին երգել։ Բայց ես դժվարանում էի պատկերացնել, թե ինչ խնդրել նրանից: Մեր զրույցի ընթացքում ես ասացի, որ հաճույքով կերգեմ նրա հետ։ Կամ նրա հրաշալի երգերից մեկը, կամ «Գլյուք փողոցի տղան», որը գործիքավորվել և վերափոխվել է իր խումբը։ Նա ուզում էր լսել երգը։ Նրան շատ դուր եկավ դա և հավանություն տվեց այս վերջին գաղափարին։.Գլխավոր երգը՝ «C’è sempre un motivo»-ը, գրել է կոմպոզիտոր Կառլո Մացոնեի, որի հետ Չելենտանո արդեն համագործակցել էր իր նախորդ ալբոմներում։ Այն նաև դարձել է ալբոմի առաջին սինգլը. «Ես այս ստեղծագործությունը որպես սինգլ ընտրել եմ հենց դրա ոչ տիպիկ լինելու պատճառով։ Այն տարօրինակ երգ է, առանց որևէ ներկայացման ձևի։ Վստահ եմ, որ դրա ուժի մեծ մասը հենց դրանում է կայանում։ Եվ նաև իմը»,- ասել է Չելենտանոն իր հարցազրույցում:» Առաջին սինգլի թողարկման ամսաթիվը համընկել է ալբոմի թողարկման ամսաթվի հետ՝ 2004 թվականի նոյեմբերի 12-ին: Այս երգի անիմացիոն տեսահոլովակի ռեժիսորը արտիստ Տանինո Լիբերատորեն է։ Սկավառակը պարունակում է նաև Արտի Կապլանի «Bensonhurst Blues» երգի քավեր տարբերակը։ «Ոստիկանի մաշկի համար» ֆիլմից Չելենտանոյի ալբոմում ստեղծագործությունը կոչվում է «Vengo dal jazz» և կատարվում է իտալերենով։

## Սարքավորումներ և դիզայն
Դիսկը կազմված է տասնմեկ նոր կոմպոզիցիաներից: Ալբոմը թողարկվել է հետևյալ տարբերակներով՝ առանձին CD, CD+DVD-Video,  диджипак+DVD, ինչպես նաև LP և Super Audio CD: DVD-սկավառակ,հրատարակվել է ալբոմի հետ միասին, նեռարում էր լուսանկարներ,նախորդ ալբոմների երգերի տեքստեր և մի քանի տեսահոլովակներ։

2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին թողարկվել է ալբոմի նոր տարբերկը,  տարբերվում էր նախորդից լրացուցիչ երգով՝ «L'indiano»-ով, որը գրել է իտալացի կոմպոզիտոր Պաոլո Կոնտեն։ Վերահրատարակությունը ներառում էր CD տարբերակ և CD+DVD-տեսանյութ։ 2005 թվականի DVD տարբերակը ներառում էր նոր ալբոմի երգերի երեք տեսահոլովակ՝ «C'è sempre un motivo», «Lunfardia» և «Quel casinha»: Վերջինս նկարահանվել է Սեստո Սան Ջովաննիի նախկին «Falck»  ձուլարանի տարածքում:

*C’è sempre un motivo-ը* Իտալիայում դարձել է առաջին ալբոմը, որը թողարկվել է DualDisc ձևաչափով: Ալբոմի շապիկին Չելենտանոյի լուսանկարն է՝ սպիտակ պանամական գլխարկով, որը կանգնած է քարե պատի մոտ։

## Հեռուստատեսություն
Այս ալբոմի աջակցությամբ 2005 թվականի հոկտեմբերին մեկնարկեց *Rockpolitik* շոուն, որի հաղորդավարը Չելենտանոն էր։ Ծրագրի բոլոր դրվագները սկսվում էին էլեկտրական կիթառի նվագակցությամբ, որը խորհրդանշում էր ծրագրի գաղափարախոսական հայեցակարգը՝ «աշխարհը բաժանելը» «ռոքի և լենտոյի» (): Հաղորդման հաղորդավարը հյուրերի հետ քննարկել է, երբեմն՝ երգիծական ոգով, սոցիալական և քաղաքական հարցեր և հանդես է եկել կառավարությանը: Ստուդիայում հանդիսատեսը նստած էր աստիճանավոր տրիբունաներում, շրջապատված հսկայական տեսարաններով, պատկերում է ամերիկյան ոճի քաղաք՝ հսկայական կամրջով և երկնաքերերի ուրվագծերով: Ստուսիան ուներ նաև երկու հսկայական, դրանցից մեկը գտնվում էր բեմի երկայնքով՝ ստուդիական նվագախմբի հետ միասին: Ստուդիայում տեղադրված էին նաև երկու հսկայական լուսադիոդային էկրաններ, որոնցից մեկը տեղադրված էր բեմի երկայնքով՝ ստուդիական նվագախմբի հետ, իսկ երկրորդը օգտագործվում էր որպես բեմի համար տպավորիչ ֆոն, որտեղ ելույթ են ունեցել շոուի հյուրերը:

2005 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ծրագրի առաջին սերիան հեռարձակվել է և անմիջապես լայն հասարակական դժգոհություն է առաջացրել: Դրա պատճառը Չելենտանոյի կողմից Իտալիայի կառավարության և, մասնավորապես, Սիլվիո Բեռլուսկոնիի դեմ ուղղված մի շարք կոշտ հայտարարություններն էին, հատկապես Իտալիայի այն ժամանակշրջանի վարչապետին: «Վարչապետին ուղղված նամակի» հետ կապված վիճահարույց հարցը նույնպես էական դեր խաղաց այս հակամարտության մեջ, որտեղ Չելենտանոն նրան անվանել է «Կոռուպցիա»: Բեռլուսկոնին, իր հերթին, ծրագրին այսպես արձագանքեց. «Չելենտանոյի ծրագիրը ընդամենը վերջին դրվագն է այն հարձակման, որը լրատվամիջոցները 2001 թվականից ի վեր իրականացնում են կառավարության և դրա նախագահի դեմ»:

Ծրագիրը գերազանցեց հեռուստատեսային վարկանիշի բոլոր ռեկորդները՝ պրեմիերան դիտել է ավելի քան տասնմեկ միլիոն հեռուստադիտող: Չնայած դրան, չորս մասի թողարկումից հետո շոուն դադարել է գոյություն ունենալ, չնայած դրվագներից յուրաքանչյուրը հավաքում էր հանդիսատեսի միջինը՝ 48%-ը: 2006 թվականի նոյեմբերի 20-ին թողարկվել է նույանուն գիրքը, նվիրված հետևյալ ծրագրին:

## Առևտրային հաջողություն և քննադատների ​​արձագանք
Ընդհանուր առմամբ, ալբոմը դրական արձագանքներ է ստացել: Իտալիայում սկավառակը վաճառվել է 700,000 օրինակով, ինչը շատ բարձր ցուցանիշ է։ Ընդհանուր առմամբ, քննադատները գովաբանել են գործիքավորումների որակը, երաժշտական ​​ոճերի բազմազանությունը և Չելենտանոյի վոկալը: *Rolling Stone Russia* ամսագրից երաժշտական ​​քննադատ Անդրեյ Բուխարինը իր հոդվածում ալբոմն անվանել է գլուխգործոց և նշել. որ սկավառակը ոչ պակաս հաջողակ էր, քան «*Io non so parlar d’amore»-ն* (1999) և «*Esco di rado e parlo ancora meno»-ը* (2000)։ «Անհավանական բան է կատարվում Ադրիանո Չելենտանոյի հետ»: Նոր տարվա տոներից մի քանի տարին մեկ Չելենտանոն անխափան թողարկում է ևս մեկ գլուխգործոց։ «C'è sempre un motivo» ալբոմը: Ինչպես նախորդները, այն անխուսափելիորեն դառնում է վաճառքի առաջատար մեր շուկայում: Ձևով այն դեռևս նույն փոփ-ռոքն է՝ իր հատուկ իտալական տարբերակով, գեղեցիկ կազմակերպված և ձայնագրված, բայց բավականին հեռու անգլո-ամերիկյան կլիշեներից: Բայց այս դեպքում ձևը էական չէ։ Այստեղ կարևորը երգն է, որի բացակայությունը ժամանակակից փոփ երաժշտության մեջ այնքան ակնհայտ է:

Քննադատ Լուկա Տրամբուստին () ընդգծել է, որ ալբոմը հաջողության է հասել ոչ միայն Չելենտանոյի տաղանդի, այլև ձայնագրությանը մասնակցած երաժիշտների (կիթառահար Մայքլ Լանդաու և ակորդեոնահար Ռիչարդ Գալիանո) շնորհիվ: *Fuzz* ամսագրի մեկնաբան Ալեքսեյ Խուդյակովը գովաբանել է արտիստի վոկալը, ինչպես նաև ստեղծագործությունների անսպասելի ընտրությունը.Չելենտանոյի ձայնը չի կարող համեմատվել մյուս իտալացի երգիչների շաքարային որակի հետ. այն լի է կյանքում իր տեղը գտած մարդու ինքնագնահատականի հպարտ զգացումով, որն իր տեղը գտավ կյանքում։ «Ancora vivo», «Marì Marì», «C'è semper un motivo» և զվարճալի «Valeva la pena», որի մեջ «Իշամեղվի թռիչքը» հյուսված է որպես հակափաստարկ, — առաջին իսկ երգից հիթը հաջորդում է հիթին։ Ալբոմում ներառված լրացուցիչ, բայց հաճելի անակնկալների շարքում են ինքնակենսագրական «Il ragazzo della via Gluck» ստեղծագործության նոր տարբերակը, որը կատարվել է Սեզարիա Էվորայի հետ համատեղ և «Bensonhurst Blues»-ի իտալական տարբերակը:

## Երգացանկ

## Սինգլների ցանկ

## DVD
; 2004 թվականի տարբերակ

; 2005 թվականի տարբերակ

## Ձայնագրության մասնակիցները
Ալբոմի ստեղծմանը մասնակցել են հետևյալ անձինք՝:

### Երաժիտներ

* Ադրիանո Չելենտանո – վոկալ (թրեքներ 1-11), բեք վոկալ (թրեքներ 1, 3, 4, 6, 9);;
* Սելսո Վելի () - վերադաշնակում ( թրեքներ 1, 2, 4-6, 8);
* Միշել Կանովա () -վերադաշնակում (թրեքներ 3, 9, 11);
* Ֆիո Զանոտի () - վերադաշնակում (թրեքներ 10);
* Ռիչարդ Գալիանո - ակորդեոն (թրեքներ 5);
* **Մայքլ Լանդաու** () - կիթար

* Չեզարե Չիոդո () - բաս կիթար
* Պինո Սարաչինի() - բաս կիթառ
* Լենի Կաստրո () - հարվածային
* Լեոնարդո Դի Անգուիլա () - հարվածային
* Ֆրանկո Դ'Անդրեա () - դաշնամուր (թրեքներ 10)
* Գևին Ռայթ () - առաջին ջութակ

### Տեխնիկական անձնակազմ
* Պինո Պիսկետոլա () - տեղեկություն
* Էնդրյու Դադման () - ձայնագրություն
* Ջովաննի Վերսարի () - հրատարակություն։

## Չարթեր

## Ծանոթագրություններ

### Մեկնաբանություններ


## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* ''C’è sempre un motivo'' на Яндекс. Музыке

Կատեգորիա:2004 ալբոմներ
Կատեգորիա:Փոփ ալբոմներ