Սեբորեային կերատոզ

**Սեբորեային կերատոզ**, մաշկի ոչ քաղցկեղային (բարորակ) ուռուցք, որն առաջանում է  մասնավորապես կերատինոցիտներից, մաշկի արտաքին շերտում, որը կոչվում է էպիդերմիս: Մաշկի վրա հայտնվում են տարբեր գույներով՝ բաց շագանակագույնից մինչև սև:

Նրանք ունեն կլոր կամ օվալ տեսք,կարող են լինել միայնակ կամ բազմակի, և ​​դրանց չափերը տատանվում են ավելի քան 2,5սմ (1դյույմ) լայնությամբ: Նրանք հաճախ կապված են մաշկի այլ հիվանդությունների հետ, ներառյալ բազալ բջջային քաղցկեղը: Հազվադեպ, սեբորեային կերատոզը և բազալբջջային քաղցկեղը հայտնվում են նույն տեղում: Կլինիկական հետազոտության ժամանակ դիֆերենցիալ ախտորոշումը տարբերակվում է` գորտնուկ և մելանոմա: Քանի որ ներգրավված են միայն էպիդերմիսի վերին շերտերը, սեբորեային կերատոզները հաճախ ունեն «կպչուն» տեսք: Որոշ մաշկաբաններ սեբորեային կերատոզներն անվանում են «սեբորեային գորտնուկներ», քանի որ դրանք նման են գորտնուկների, բայց «գորտնուկ» տերմինը վերաբերում է մարդու պապիլոմավիրուսի ախտահարմանը:

## Պատճառագիտություն
Սեբորեային կերատոզի առաջացման պատճառը հայտնի չէ։ Միակ կապն այն է, որ դրա ախտահարման հաճախականությունը տարիքի հետ մեծանում է:

## Ախտորոշում

Արտաքին զննման ժամանակ ախտորոշումը կատարվում է  ներկառուցված «կպչուն» արտաքինով, եղջյուրավոր մարգարիտների կամ կիստաների առաջացմամբ: Մուգ պիգմենտային ախտահարումները կարող են խնդիր առաջացնել տարբերակելու հանգուցային մելանոմայից: Ավելին, դեմքի մաշկի վրա բարակ սեբորեային կերատոզները կարող են շատ դժվար լինել տարբերել մելանոմայից նույնիսկ դերմատոսկոպի միջոցով: Կլինիկորեն էպիդերմալ նևուսները արտաքին տեսքով նման են սեբորեային կերատոզներին: Էպիդերմալ նևուսները սովորաբար արդեն տեսանելի են երեխայի ծննդի ժամանակ: Կոնդիլոմաները և գորտնուկները կարող են կլինիկորեն նմանվել սեբորեային կերատոզներին, և այս դեպքում դերմատոսկոպիան կարող է օգտակար լինել դրանք տարբերելու համար, սակայն սեռական օրգանների մաշկի վրա կոնդիլոմաները և սեբորեային կերատոզները դժվար է տարբերակել նույնիսկ բիոպսիայի ժամանակ:

Կատարվել են ավելի քան 4000 բիոպսիայի ենթարկված մաշկի ախտահարումների ուսումնասիրություններ, որոնք կլինիկորեն ճանաչվել են որպես սեբորեային կերատոզ, դրանցից մոտ 3.1%-ը չարորակ նորագոյացություններ էին: Դրանցից 2/3-ը տափակ բջջային քաղցկեղ էր: Ներկայումս սեբորեային կերատոզների ախտորոշման ոսկե ստանդարտը մաշկի բիոպսիաների հիստոպաթոլոգիական վերլուծությունն է:

## Բուժում
Սեբորեային կերատոզների հեռացման պատճառները ներառում են գրգռվածություն, արյունահոսություն, էսթետիկ խնդիրներ: Որպես կանոն, դրանց բուժման տարբերակներն են` էլեկտրոկոագուլյացիա և կրիովիրաբուժություն: Սովորաբար սեբորեային կերատոզների գրագետ հեռացումը տեսանելի սպիներ չի առաջացնում:

## Համաճարակաբանություն
Սեբորեային կերատոզը մաշկի ամենատարածված բարորակ գոյացություններից է: Ախտահարման հավանականությունը տարիքի հետ ավելանում է: Ավելի քիչ տարածվածություն կա ավելի մուգ մաշկ ունեցող մարդկանց մոտ: Սովորաբար այն հանդիպում է միջին տարիքում է, թեև դրանք տարածված են երիտասարդ հիվանդների մոտ: Քանի որ դրանք հանդիպում են նաև 15-ից 25 տարեկան հիվանդների 12%-ի մոտ,«ծերունական կերատոզ» տերմին գործածելը սխալ է:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ախտորոշագիտություն
Կատեգորիա:Բժշկագիտության բաժիններ
Կատեգորիա:Բժշկական ախտորոշում
Կատեգորիա:Բժշկական գրականություն
Կատեգորիա:Հիվանդություններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հիվանդություններ ըստ օրգան համակարգերի
Կատեգորիա:Մաշկաբանություն
Կատեգորիա:Մաշկային հիվանդություններ
Կատեգորիա:Նորագոյացություններ
Կատեգորիա:Նորագոյացությունների տեսակներ
Կատեգորիա:Ուռուցքաբանություն