Նատալյա Գինզբուրգ

**Նատալյա Գինզբուրգ** (, ), իտալացի գրող։

## Կենսագրություն
Նատալյա Լեվին ծնվել է Պալերմոյում, հրեական ծագումով հայտնի հյուսվածքաբան Ջուզեպե Լեվինի՝ ով ծագումով Տրիեստից էր և Լիդի Տանցի ընտանիքում, ով Միլանից էր։ Նատալյայի մանկությունը անցել է Թուրինում։

Նա առաջնելույթ է ունեցել 1933 թվականին «Երեխաներ» () հեքիաթով, որը հրատարակվել է «Solaria» ամսագրում։

1938 թվականին ամուսնացել է գրականագետ և հրատարակիչ Լեոն Գինզբուրգի (Leone Ginzburg, 1909-1944) հետ, ծագումով Օդեսայից։ Ամուսնության ընթացքում Նատալյա Գինզբուրգը 3 երեխա ունեցավ․ Կարլո, ով դարձել է հայտնի պատմաբան և բանաստեղծ, Անդրեա և Ալեքսանդր
։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին Թուրինում մասնակցել է հակաֆաշիստական շարժմանը։
մինի|Նատալյա և Լեոն Գինզբուրգ
1940 թվականին ամուսնու հետ քաղաքական մոտիվներից ելնելով տեղափոխվել են Աբրուցո, որտեղ մնացել են մինչև 1943 թվականը։ 1942 թվականին Ալեքսանդրա Տոևնիմպարտե () կեղծանվան տակ հրապարակել է իր առաջին վեպը՝ «Ճանապարհ, որը տանում էր դեպի քաղաք» ()։ 1945 թվականին վեպը հրապարակվել է իր իսկական անվան տակ։ 1944 թվականի փետրվարին Ռեջինա Կոելի բանտում ամուսնու մահից հետո վերադարձել է Թուրին և պատերազմի ավարտից հետո սկսել է աշխատել «Էյնաուդի» () հրատարակչությունում։ 1947 թվականին նրա երկրորդ վեպը՝ «Ամեն ինչ այդպես է եղել» () արժանացել է «Ժամանակ» () գրական մրցանակին։

1952 թվականին Նատալյա Գինզբուրգը ամուսնացել է անգլերեն լեզվի ուսուցիչ Գաբրիելե Բալդինի հետ և տեղափոխվել է Հռոմ։ Հենց այդ տարի էլ լույս է տեսել նրա ամենաարժեքավոր վեպը՝ «Մեր բոլոր երեկվա օրերը» ()։

1957 թվականին լույս է տեսել «Վալենտինո» () վեպը և «Նշանառու» () պատմվածքը, իսկ 1961 թվականին՝ «Երեկոյան ձայներ» () վեպը։

1964 Գինզբուրգը նկարահանվել է Պազոլինիի «Ավետարանը ըստ Մատթեոսի» ֆիլմում։ 1965 թվականին նա գրել է «Ես քեզ հետ ամուսնացել եմ զվարճանքից ելնելով» () կատակերգական պիեսը, որը մեծ հաջողություն ունեցավ հանդիսատեսի շրջանում։ Այնուհետև գրել է ևս 9-ը կատակերգություն, որոնց թվում են՝ «Սերուցքով ելակ» (), «Քարտուղարուհին» (), «Հարցազրույց» ()։

1969 Գինզբուրգը նորից այրիացավ։ Մեկ տարի անց լույս տեսավ նրա «Երբեք ինձ մի հարցրու» (Mai devi domandarmi) գիրքը։ 1970-ական թվականներին հրատարակվել է «Սիրելի Միքելե» (Caro Michele) վեպը, «Երևակայական կյանք» (Vita immaginaria) պատմվածքների և հոդվածների ժողովածուն և երկու պոեմից կազմված «Ընտանիք» ժողովածուն (Famiglia)։

Նատալյա Գինզբուրգը երկու անգամ ընտրվել է պառլամենտում որպես Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Հանդես է եկել հացի գնի իջեցման, պաղեստինցի երեխաներին օգնելու, բռնությունների քրեական հետապնդման և որդեգրության հարցերով օրենսդրության փոփոխության օգտին։ Այդ ժամանակ հրատարակվել է «Մանձոնիների ընտանիքը» (La famiglia Manzoni, 1983) գիրքը։

Մահացել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Հռոմում՝ մահից մի քանի օր առաջ ավարտելով Գի դե Մոպասանի «Կյանք» վեպի թարգմանությունը։ 1999 թվականին հետմահու հրապարակվել է «Դժվար է խոսել ինքդ քո մասին» (È difficile parlare di sé) գիրքը, որը կազմված էր ռադիո հարցազրույցից։
### Գրական աշխատություններ
* *La strada che va in città* (1942)
* *È stato così* (1947; *The Dry Heart*, 1949)
* *Tutti i nostri ieri* (1952; *A Light for Fools*, 1956, and *All our yesterdays*)
* *Valentino* (1957)
* *Sagittario* (1957)
* *Le voci della sera* (1961; *Voices in the Evening*, 1963)
* *Le piccole virtù* (1962;*The Little Virtues*, 1985)
* *[[Family sayings|Lessico famigliare]]* (1963; )
* *Mai devi domandarmi* (1970; *Never must you ask me*, 1973)
* *Caro Michele* (1973; inspired the film *[[Caro Michele]]*, 1976)
* *Vita immaginaria* (1974)
* *La famiglia Manzoni* (1983)
* *La città e la casa* (1984; *The City and the House*, 1987)

### Դրամատիկական աշխատություններ
* *Ti ho sposato per allegria* (1965)
* The Advertisement|L'inserzione]] (1969; *The Advertisement*)

## Մատենագիտություն
* La strada che va in città (1942)
* È stato così (1947)
* Tutti i nostri ieri (1952)
* Valentino (1957) - Վիարեջոյի մրցանակ
* Sagittario (1957)
* Le voci della sera (1961)
* Le piccole virtù (1962)
* Lessico famigliare (1963)- Ստրեգա մրցանակ
* Ti ho sposato per allegria e altre commedie (1968):
** Ti ho sposato per allegria (1965 թվական, հուլիս)
** L’inserzione (ноябрь 1965)
** Клубничное мороженое со сливками, Fragola e panna (1966 թվական, հոկտեմբեր)
** La segretaria (1967 թվական, ապրիլ)
* Mai devi domandarmi (1970)
* Caro Michele (1973)
* Paese di mare e altre commedie (1973):
** Dialogo (май 1970)
** Paese di mare (1968 թվական, հունիս)
** La porta sbagliata (1968 թվական, դեկտեմբեր)
** La parrucca (1971 թվական, հունվար)
* Vita immaginaria (1974)
* Famiglia (1977)
* La famiglia Manzoni (1983)- Բագուտտա մրցանակ
* La città e la casa (1984)
* Opere, volume 1 (1986) («La strada che va in città», «È stato così», «Velentino», «Sagittario», «Le voci della sera», «Le piccole virù», «Lessico famigliare e alcune commedie»)
* Opere, volume 2 (1987) («Mai devi domandarmi», «Paese di mare», «Caro Michele», «Vita immaginaria», «Famiglia», «La famiglia Manzoni», «La città e la casa e scritti sparsi»)
* Serena Cruz o la vera giustizia (1990)
* Teatro (1990)
* È difficile parlare di sé 1999
* Non possiamo saperlo. Saggi 1973—1990
* Tutto il teatro (2005)
* Cinque romanzi brevi e altri racconti (2005)
* Lettere a Ludovica (con Cesare Pavese e Felice Balbo) (2008)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն
* «Ընտանեկան զրույցներ» 

Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին վիպասաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կոմունիստ կին գրողներ