open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bananarama

**Bananarama**, բրիտանացի վոկալային փոփ-խումբ։

Խումբը հաջողության է հասել որպես տրիո, որը բազմաթիվ հիթեր է թողարկել 1980-ական թվականներին։ Խումբը մեծ հայտնիություն էր վայելում Ատլանտիկայի երկու կողմերում` Միացյալ Նահանգներում` *«Cruel Summer»* և *«I Heard a Rumour»* երգերով, ընդգրկվելով առաջին տասնյակում, իսկ *«Venus»* երգով գլխավորելով Billboard-ի հիթ-շքերթը։ 1980-ական թվականներին խումբը համագործակցել է *Stock, Aitken & Waterman* պրոդյուսերական տրիոյի հետ։ 1988 թվականին Շևոն Ֆահին ամուսնացել է  Eurythmics խմբի Դեյվ Ստյուարտի հետ և լքել է խումբը։ Ներկայիս դրությամբ Bananarama-ն իր գործունեությունը շարունակում է որպես դուետ։

## Սկավառակագրություն
### Ալբոմներ
* *Deep Sea Skiving* (1983)
* *Bananarama* (1984)
* *True Confessions* (1986)
* *Wow!* (1987)
* *Pop Life* (1991)
* *Please Yourself* (1993)
* *Ultra Violet* (1995)
* *Exotica* (2001)
* *Drama* (2005)
* *Viva* (2009)
* *In Stereo* (2019)

## Համերգային շրջագայություններ
* Lovekids Tour (1988)
* Bananarama World Tour (1989)
* Ultra Violet/Dance Mix 95 Tour (1995–1996)
* Bananarama Australian Tour] (1997)
* Bananarama & Culture Club UK Tour (1999)
* Drama Tour (2005–2006)
* Here and Now Tour (2007–2009)
* Viva Tour (2009–2010)
* The Bananarama USA Tour (2012)
* Europe Tour (2014–2015)
* The 2016 Australian Tour (2016)
* The Original Line Up UK Tour (2017)
* The Original Line Up North America and European Tour (2018)
* The 2019 Australian Tour (2019)
* In Stereo UK Tour (2019)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Bananarama — Official Music Videos — երգաշարը *Rhino Entertainment*-ի YouTube-յան պաշտոնական ալիքում։

Կատեգորիա:1979 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Վերոնիկա Էչեգի

**Վերոնիկա Էչեգի** (, ), կինոյի և հեռուստատեսության իսպանացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Էչեգին ծնվել և մեծացել է Մադրիդում։ Սովորել է Լոնդոնի դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայում։

Առաջին մեծ դերը ստացել է 2006 թվականի ռեժիսոր Բիգաս Լունայի «Իմ անունն է Հուանի» ֆիլմում, ինչի համար նա առաջադրվել է «Գոյա» մրցանակի՝ լավագույն կանացի դերասանական առաջնաելույթի համար։ 2008 թվականին թողարկվել է «Իմ բանտային բակը» ֆիլմը, որում խաղացած դերի համար Էչեգին առաջադրվել է «Գոյա» մրցանակի՝ լավագույն կանացի դերի համար։ Ինչպես նաև 2011 թվականին առաջադրվել է այդ կատեգորիայով «Կատմանդու՝ երկնքի հայելի» ֆիլմում աշխատանքի համար։

Նրա առաջնաելույթը բրիտանական կինոյում դարձել է դերը «Ճագարը և ցուլը» ֆիլմում՝ թողարկված 2009 թվականին։ Նա նաև մշտական դեր է ունեցել 2015-2018 թվականների բրիտանական «Ֆորտիտյուդ» սերիալում։

2018 թվականին խաղացել է «Թրաստ» ամերիկական կենսագրական հեռուստասերիալում, որտեղ խաղացել է Լուսիանուի Փոլ Գեթիի ընկերուհիներից մեկի դերը։

42 տարեկանում վախճանվել է քաղցկեղից՝ 2025 թվականի օգոստոսի 24-ին, Մադրիդում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1983 ծնունդներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իսպանացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Հունիսի 16 ծնունդներ
Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում ծնվածներ
Ավետում Սուրբ Էմիդիայի հետ

**«Ավետում Սուրբ Էմիդիայի հետ»**, իտալացի գեղանկարիչ Կառլո Կրիվելիի խորանի նկարը` Ավետման սյուժեով։

## Պատմություն
Ասկոլի Պիչենոյի Սանթիսիմա-Աննունցիատի եկեղեցու խորանը նկարիչը նկարել է 1482 թվականին՝ Սիքստոս IV պապի կողմից քաղաքին ինքնակառավարում տրամադրելու կապակցությամբ։ 1811 թվականին նկարը տեղափոխվում է Միլանում գտնվող Բրերա պատկերասրահ, դրանից հետո 1820 թվականին անցնում է ֆրանսիացի կոլեկցիոներ Օգյուստ Լուի դը Սիվրիին, իսկ 19-րդ դարի կեսերին հայտնվում Է Մեծ Բրիտանիայում։ Լոնդոնի ազգային պատկերասրահին Հենրի Լաբուշերը նվիրել է 1864 թվականին։

## Նկարագրություն
Ավետման թեման միահյուսված է Ասկոլի Պիչենոյի ինքնակառավարման նկարչության ժամանակաշրջանի հետ։ Այսպես, LIBERTAS ECCLESIASTICA բառերը, որոնք կտավի ներքևում են և նշանակում են «Եկեղեցու ազատություն», փոխարինում են քաղաքի զինանշաններով` Հռոմի Պապ Ինոկենտի VIII- ով (որը հետևում էր Սիքստոս IV- ին և այդ ժամանակ գործող հովվապետն էր) և քաղաքի եպիսկոպոս Պրոսպերո Կաֆարելիին։ Դրա հետ մեկտեղ Ասկոլի Պիչենոյի հովանավոր Սուրբ Էմիդիայի` Գաբրիել հրեշտակապետին քաղաքի մոդել առաջարկող նկարի ներկայությունը յուրօրինակ սյուժետային քայլ է։

Տեսարանը ծավալվում է քաղաքի փողոցում, որը նայում է Մարիամ Աստվածածնի տանը`  զբաղեցնելով կտավի աջ կողմը։ Տան պատի անցքի միջով Սուրբ Հոգուն աղավնու տեսքով ուղեկցող լույսի շողը հասնում է Մարիամին, որը Ավետարանով խոնարհաբար ծնկի է գալիս ամբիոնի առաջ։ Աստվածածնի  սենյակը պատկերված է մանրուքների մեծ ուշադրությամբ, այդ թվում նրանց նկատմամբ, որոնք, ներառված լինելով սենյակի ամենօրյա զարդարանքում, կրում են խորհրդանշական իմաստ։

## Դրվագներ նկարներից

Պատկեր:Crivelli detail of Almsgiving 1486.jpg
Պատկեր:Carlo Crivelli 070.jpg
Պատկեր:Carlo Crivelli 071.jpg
Պատկեր:Crivelli Carlo, Annunciation fruit detail.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Արվեստի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Անձանց պատկերում
Կատեգորիա:1486 նկարներ
Վիրակոչա (աստվածություն)

thumb|Վիրակոչա
**Վիրակոչա** (,  կամ *Viracocha*), **Կոն-Տիկսի-Վիրակոչա** (), աստվածություն, որը Անդյան շրջանի մինչկոլումբոսյան շատ ժողովուրդների դավանանքի և դիցաբանության մեջ ստեղծել է աշխարհը։ Բացառությամբ ինկերի, որոնք նրան առանձին են պաշտել, շատ ժողովուրդների մեջ Վիրակոչան նույնացվել է աշխարհի արարիչ Պաչա Կամակի հետ և հանդիպվել է Պաչա Կամակ-Վիրակոչա կրկնակի անունով։

## Անուն
Վիրակոչա անվան բացատրությունը հետազոտողների շրջանում ամենավիճահարույցներից մեկն է, այն հաճախ հանդիպվում է այլ բառերի հետ միասին։

Օրինակ՝ պատմաբան Ֆեռնանդո դե Մոնտեսինոսը տալիս է ամբողջական ձևը.

* *Illatici Huira Cocha*, որը կարող է թարգմանվել որպես «*Հոյակապ (Փայլուն) հիմք և անդունդ` ամեն ինչի պահոց*», այսինքն` լուսատուների շարժումները կարգավորող Օրենքը կամ Տիեզերքը։

Կամ ավելի պարզ ձև (ըստ Խուան դե Բետանզոսի).

* Վիրակոչա, այսինքն՝ Աստված։

## Դիցաբանություն
Ինկերի դիցաբանության մեջ Վիրակոչան քաղաքակրթության ստեղծողն է և գլխավոր աստվածներից մեկը։ Լեգենդներից մեկում ասվում է, որ Վիրակոչան իր կնոջ՝ Մամա-Կոչայի (մայր-ծով) հետ լույս աշխարհ է բերել որդի Ինտիին (արև) և դուստր Մամա Կիլյային (լուսին)։ Այս լեգենդում Վիրակոչան Ունու Պաչակուտի կոչվող Մեծ ջրհեղեղով սպանել է գրեթե բոլոր մարդկանց, ովքեր ապրել են Տիտիկակա լճի շրջակայքում (դարաշրջանների ջրային փոփոխություն)։ Նա թույլ է տվել գոյատևել միայն երկու մարդու, որոնց վիճակված էր աշխարհ բերել քաղաքակրթությունը։ Մեկ այլ լեգենդի համաձայն՝ Վիրակոչան ստեղծել է առաջին ութ քաղաքակիրթ մարդկանց։

Յունկա, Մոչե, Կեչուա և Ինկա ժողովուրդների մեծ թվով առասպելներ, ներառյալ Վիրակոչայի մասին, հավաքել է քահանա Ֆրանցիսկո դե Ավիլան «*Վարոչիրիի աստվածներն ու մարդիկ*» զեկույցում (1608)։

## Միաստվածության հակումներ
Հիմքեր կան խոսելու անդյան ժողովուրդների կրոնի միաստվածության հակումների մասին՝ բոլոր աստվածներին որպես Վիրակոչա-Պաչա Կամակի երրորդությունից մեկը համարելու զարգացող միտում։ Վիրակոչայի միաստվածությանը վերաբերող մի քանի հիմներ կան, որոնք վերագրվում են Պաչակուտեկ Յուպանկիին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Գերագույն աստվածներ
Կատեգորիա:Միաստվածություն
Սիրեն Լիգեյա

**«Սիրեն Լիգեյա»**, անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի գունամատիտանկարը՝ ստեղծված 1873 թվականին։

«Սիրենա Լիգեիան» դարձել է Ռոսսետտիի շատ ստեղծագործություններից մեկը, որը ուսումնասիրում է վտանգավոր գեղեցկության տիպաժն ու ճակատագրական կնոջ կերպարը։ Գունամատիտանկարի վրա պատկերված է կերպար՝ վերցված հին հունական դիցաբանությունից՝ Սիրեն Լիգեյան։ Աշխատանքը հիշեցնում է 1877 թվականի «Ծովային հմայություն» նկարը, որտեղ ևս ներկայացված է սիրենի կերպարը։ Հենրի Մարիլերը ենթադրում է, որ «Սիրեն Լիգեյան» որպես վաղ էսքիզ է ծառայել «Ծովային հմայություն»-ի համար։ Այս կերպարներին նվիրված Ռոսսետտիի հեղինակային բանաստեղծությունում ասվում է, որ սիրենների երգը գրավում է տղամարդկանց և սպանում նրանց, իսկ կերպարի նկարագրությունում հղում կա Լիլիթի կերպարանքին, ինքը՝ սոնետը հիշեցնում է Ռոսսետտիի սոնետը, որը նվիրված է Լիլիթին և ուղղակիորեն վերցնում է նրա կերպարանքը։ «Սիրեն Լիգեյա» նկարի ֆոնին պատկերված նավը հղում է անում Ոդիսևսի կերպարին և արկածախնդիր նավաստիների ավանդական լեգեդներին, որոնք գնում են դեպի իրական մահ՝ լսելով սիրենների երգը։

Ռոսսետտիին գունամատիտանկարի վրա աշխատել է 1873 թվականի փետրվարի վերջից մինչև մարտ Քելսքոտ առանձնատանը, բնորդուհու անունը մնում է անհայտ, միայն հայտնի է, որ նրան նկարիչի մոտ է բերել ընթերական՝ Գ․ Դաննը։ Ինքը՝ Ռոսսետտին իր նամակներից մեկում աշխատանքը անվանել է «իր լավագույն ստեղծագործություններից մեկը»․ չնայած նա հաճախ էր այդպես խոսում իր նոր ավարտած աշխատանքների մասին։ Գունամատիտանկարը գնել է Չարլզ Հաուելը՝ Ռոսսետտիի գործակալը, որից հետո վերավաճառել է այն հավաքորդ Կոնստանտին Իոնիդեսին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1873 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Հմայակ Ալումյան

**Հմայակ Միքայելի Ալումյան** (), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Հմայակ Ալումյանը ծնվել է 1919 թվականին, Գորիսի շրջանի Խնձորեսկ գյուղում։ 1937 թվականին ընդունվել է Բաքվի երկամյա ուսուցչական ինստիտուտը և 1939 թվականին աշխատել է  հայրենի գյուղի ու Սիսիան քաղաքի միջնակարգ դպրոցներում։

1941 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ, ծառայել 76-րդ հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիայի 137-րդ գնդում։ 1941 թվականին Ալումյանը դիվիզիայի կազմում անցել է Իրան և մասնակցել նացիստական պլացդարմի վերացմանը։ 1941 թվականի սեպտեմբերի սկզբներին Արևմտյան ռազմաճակատում մասնակցել է մարտերին Պոլտավայի ուղղությամբ։ Սանիտարական ծառայություն է կատարել և գնդակների տարափի տակ կյանքը վտանգի ենթարկելով ծանր վիրավորներ է տեղափոխել ճակատի առաջին գծից։ 1941 թվականի դեկտեմբերին Ալումյանը մարտերից  մեկում վիրավորվել է ոտքից, տեղափոխվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ։ 1942 թվականի մարտի 20-ին Ուկրաինայի Կապինկա գյուղի ուղղությամբ մղվող մարտերում Ալումյանը ծանր վիրավորվել է և կոնտուզիա ստացել։ Ապաքինվելուց հետո զորացրվել է։ Պարգևատրնել է «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» և մի շարք մեդալներով, «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանով։

Զորացրվելուց հետո Ալումյանը անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ Երկար տարիներ դպրոցի տնօրեն է աշխատել Սիսիանի, ապա Գորիսի շրջաններում։ Վերջին տարիներին եղել է Գորիսի Ակսել Բակունցի անվան միջնակարգ դպրոցի ուսումնական մասի վարիչ։

## Պարգևներ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Մխիթար Ալեքսանյան

**Մխիթար Պատվականի Ալեքսանյան** (), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից։

## Կենսագրություն
Մխիթար Ալեքսանյանը ծնվել է 1925 թվականին Գորիսի շրջանի Տանձատափ գյուղում, հետո ընտանիքով տեղափոխվել են Ղափանի շրջան։ 1941 թվականին ավարտել է Շրվենանց գյուղի միջնակարգ դպրոցը և մինչև 1943 թվականը աշխատել Աղվանի գյուղի 7-ամյա դպրոցում։

1943 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Ծառայել է 106-րդ դիվիզիայի 43-րդ գնդում։ Կատարել է դասակի հրամանատարի տեղակալի և հրամանատարի պարտականությունները։ Մասնակցել է Ուկրաինայի և Լեհաստանի ազատագրման մարտերին։ Հերոսական մարտեր է մղել Ռովնո, Դուբնո, Շեպետովկա, Լուցկ, Կրակով քաղաքներն ազատագրելիս։ Մասնակցել է Արևմտյան Բուգ գետի անցման համար մղված մարտերին։

Պատերազմից հետո Ալեքսանյանը վերադարձել է հայրենի գյուղ և նվիրվել ժողովրդական կրթության շնորհակալ գործին։ Ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1960 թվականից Ալեքսանյանը եղել է Աղվանի 8-ամյա դպրոցի տնօրենը և հայ գրականության ուսուցիչը։ Պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալներով։ Ալեքսանյանը եղել է «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ», հասարակական ակտիվ աշխատող։

## Պարգևներ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Կատեգորիա:Տանձատափ գյուղում ծնվածներ
Ծովային հմայություն

**«Ծովային հմայություն»**, անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1877 թվականին։ Ներկայումս գտնվում է Ֆոգի գեղարվեստի թանգարանում։

Կտավի համար, որտեղ պատկերված է սիրենը, բնորդուհի է դարձել Ալեքսա Ուայլդինգը։ Սիրենը կրում է ծաղկեպսակ և նվագում է տավիղ․ նրա երազկոտ տեսքը և կեցվածքը ենթադրում են, որ նա էլ է հմայված երաժշտությամբ և շրջապատող ծաղիկների բույրով։ Ի սկզբանե Ռոսսետտին ոգեշնչված է եղել Սամուել Քոլրիջի «Կուբլա խան» պոեմի տողերով, բայց հետագայում՝ ստեղծման գործընթացում, նկարը դարձել է իր սեփական սոնետի նկարազարդումը, որի տողերը նա գրել է շրջանակի վրա։ Բանաստեղծությունում հիշատակվում է, որ սիրենների մեղեդին գրավում է տղամարդկանց և սպանում նրանց, իսկ հերոսուհու կերպարի նկարագրությունում կա հղում Լիլիթի կերպարին։ Հենց սոնետը նմանություն ունի Ռոսսետտիի սոնետի հետ, որը նվիրված է Լիլիթին և նույնիսկ ուղղակիորեն վերցնում է նրա կերպարանքը, այդպիսով Ռոսսետտիին կրկին անդրադառնում է ճակատագրական կնոջ (Femme fatale) տիպաժին։

Սիրենների ավանդական նկարագրությունում առկա են թռչունների մարմիններ ու գլուխներ, սակայն Ռոսսետտիի մոտ նա մարմնավորվում է մարդկային կերպարանքում։ Բացառիկ մանրամասնությամբ նկարված դեմքի և ծանր պարանոցի հետ միասին նկատվում է աղջկա կեցվածքի մի քանի անբնական դիրք, ինչը բնորոշ է նկարչի ուշ շրջանի շատ աշխատանքների։

«Ծովային հմայություն» նկարը ստեղծվել է հավաքորդ և արտ դիլլեր Ֆրեդերիկ Լեյլանդի պատվերով, նույն չափսերով, ինչ որ «Վերոնիկա Վերոնեզե»-ն․ պատվիրատուի ցանկությամբ նկարները պետք է լրացնեին իրար՝ ստեղծելով դիպտիխ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1877 նկարներ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Հրանտ Տեր-Պողոսյան

**Հրանտ Յուրիի Տեր-Պողոսյան** (սեպտեմբերի 22, 1969, Երևան, Հայաստան), հայ բժիշկ-ստոմատոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր։ ՀՀ գլխավոր մանկական ստոմատոլոգ։ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի մանկական ստոմատոլոգիայի և օրթոդոնտիայի ամբիոնի վարիչ։

## Կենսագրություն
Հրանտ Յուրիի Տեր-Պողոսյանը ծնվել է 1969 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Երևանում։ 1987-1993 թ. գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ստոմատոլոգիական ֆակուլտետը` ստանալով բժիշկ-ստոմատոլոգի որակավորում։ 1994-1997 թթ. ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի կլինիկական օրդինատուրան՝ մանկական ստոմատոլոգիա՚ մասնագիտությամբ։

1998-2001 թթ. աշխատել է ԵՊԲՀ-ի մանկական ստոմատոլոգիայի և ստոմատոլոգիական հիվանդությունների պրոֆիլակտիկայի ամբիոնում որպես ասիստենտ,

2002-2006 թթ. աշխատել է ԵՊԲՀ-ի մանկական ստոմատոլոգիայի և ստոմատոլոգիական հիվանդությունների պրոֆիլակտիկայի ամբիոնում որպես դոցենտ,

2002 թ. Հիմնադրել է «Ալֆաստոմ» կլինիկան, որը հանդիսանում է առաջին մասնագիտացված օրթոդոնտիկ կլինիկան ք. Երևանում,

2006 թ- ից ղեկավարում է ԵՊԲՀ-ի օրթոդոնտիայի ամբիոնը և գլխավորում ԵՊԲՀ-ի №2 ստոմատոլոգիական կլինիկան,

2008-2010 թթ. և 2012 թ –ից առ այսօր հանդիսացել է ԵՊԲՀ-ի Ստոմատոլոգիական Կրթություն և գիտություն ասոցիացիայի փոխնախագահ,

2011 թ-ից առ այսօր ԵՊԲՀ-ի մանկական ստոմատոլոգիայի և օրթոդոնտիայի ամբիոնի վարիչ,

2015 թ-ից առաջինն է, ով Հայաստանում զբաղվել է նյարդամկանային ստոմատոլոգիայով։

1999 թ. պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Ծնոտային աճի ինտենսիվ հիմնավորում կարկասա-զսպանակային օրթոդոնտիկ սարքերի կիրառման ժամանակ» թեմայով։

2010 թ-ին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը՝ «Ուղիղ աղեղի տեխնիկայի կիրառմամբ ատամնածնոտային անոմալիաների բուժման կլինիկո-մորֆոմետրիկ և բիոմեխանիկական հիմնավորումը» թեմայով։

Հանդիսանում է 18 մեթոդական հանձնարարականների, 4 ռացիոնալ առաջարկների հեղինակ, ինչպես նաև մոտ 51 հրատարակությունների հեղինակ և համահեղինակ։ Ունի գյուտերի 4 արտոնագիր։

Հրանտ Տեր-Պողոսյանի ղեկավարությամբ պաշտպանվել է 3 թեկնածուական թեզ բժշկագիտության և կենսամեխանիկայի ոլորտներում։

## Անդամակցություն
1996 թ.-ից Հայաստանի ստոմատոլոգների ասոցիացիայի անդամ

1999 թ.-ից հանդիսանում է Ռուսաստանի Օրթոդոնտների Ասոցիացիայի անդամ

2001 թ.-ից` Օրթոդոնտների Համաշխարհային Ասոցիացիայի անդամ

2002 թ.-ից ընդգրկված է Ռուսաստանում մասնավոր պրակտիկայի իրավունք ունեցող օրթոդոնտների ցուցակի մեջ

2006 թ.-ից Հայաստանի օրթոդոնտների ասոցացիայի նախագահ

2010 թ.-ից` Ատամնաբուժական Միջազգային Ակադեմիայի անդամ

2011 թ.-ից` Եվրոպական Օրթոդոնտների Միության անդամ

2013 թ.- ից Քնի խանգարումների հայկական ասոցիացիայի անդամ

## Վերապատրաստումներ
Անցել է որակավորման բարձրացման կուրսեր Հայաստանում, Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Շվեցարիայում, Լիտվայում, Չեխոսլովակիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Միացյալ Արաբական Էմիրություններում և այլուր։

ՀՀ առողջապահության նախարարության կողմից տրվել է պարգևատրում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Կատեգորիա:Հայ ստոմատոլոգներ
Սպիտակ ձեռնոց

**«Սպիտակ ձեռնոց»** (), ավստրալիացի նկարիչ Ջորջ Վաշինգտոն Լամբերտի վրձնի դիմանկարը, որը ստեղծվել է 1921 թվականին։ Գտնվում է Սիդնեյում` Նոր Հարավային Ուելսի պատկերասրահի հավաքածուում։

## Նկարագրություն
Նկարում պատկերված է Միսս Գլեդիս Նևիլ Քոլինզը` Ջ.Քոլինզի դուստրը, իրավաբան, Վիկտորիա նահանգի խորհրդարանի գծագիր և Ազգային գրադարանի, թանգարանների և Վիկտորիա ազգային պատկերասրահի հոգաբարձու։ Լամբերտը դիմանկարը նկարել է Ջոշուա Ռեյնոլդսի «Սառա Սիդոնսը Ողբերգության մուսայի կերպարում» կտավի ոճով (1783)։ Կտավը նաև ենթադրում է, որ նկարիչը ծանոթ է եղել Ջոն Սարջենթ Սինգերի` 1905 թվականի *«A Vele Gonfie»* դիմանկարին։

Միսս Քոլինզի թեք գլուխը, նրա կիսաբաց բերանը, կիսափակ աչքերը և գրեթե մերկ աջ ձեռքը ենթադրում են անհատական ցանկասիրություն, բայց նրանք նաև նշում են կոդավորված վարքի ձևը։

Լամբերտի աշխատանքների կենդանի ներկապնակը զգալիորեն տարբերվում էր «շագանակագույն տոնալիստների գերակշռող դիմանկարներից», որոնք այդ ժամանակ նորաձևության մեջ էին ավստրալիական այլ դիմանկարիչ-նկարիչների մոտ։ Իր կնոջը` Էմի Լամբերտին հղած նամակում նա նկարը բնութագրել է որպես «վայրի, խիզախ դիմանկար»։

Պատկեր:Reynolds, Sir Joshua - Mrs Siddons as the Tragic Muse - Google Art Project.jpg|Ջոշուա Ռեյնոլդս «Սառա Սիդդոնս Ողբերգության մուսայի կերպարով» (1783)։
Պատկեր:Portrait of Ena Wertheimer A Vele Gonfie.jpg|Ջոն Սինգեր Սարջենթ «A Vele Gonfie» (1905)

## Պատմություն
[thumb|right|«Միսս Քոլինզ», Ու. Մաքինես (1924, [Հարավային Ավստրալիայի պատկերասրահ)]]
Կտավը ձեռք է բերել Նոր Հարավային Ուելսի պատկերասրահը` 600 գինեյով` 1922 թվականին, որը այդ պահին հանրային պատկերասրահի կողմից վճարված ամենաբարձր գինն էր ավստրալիացի նկարչի դիմանկարի համար։ Աշխատանքը մնում է պատկերասրահի հավաքածուի մեջ։

Միսս Քոլինզի մեկ այլ դիմանկար 1924 թվականին նկարել է ավստրալիացի դիմանկարիչ-նկարիչ Ուիլյամ Բեքուիտ Մաքինեսը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1921 նկարներ
Կատեգորիա:Նոր Հարավային Ուելսի պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Ջորջ Վաշինգտոն Լամբերտի նկարներ
Չերյոն

**Լի Չե Րյոն** (, , ), հարավկորեացի երգչուհի, ռեփեր և պարուհի։ Հանդիսանում է հարավկորեական Itzy գըրլ բենդի անդամ, որտեղ զբաղեցնում գլխավոր պարուհու, ուղեկցող վոկալիստի և ռեփերի դիրքերը։

## Կարիերա
### 2013-2014: «K-pop Star 3»
2013 թվականի նոյեմբերի 24-ին Չերյոնը իր ավագ քրոջ՝ Չեյոնի հետ միասին դեբյուտ է կատարել «K-pop Star 3»-ում։ Շոուի ժամանակ ժյուրիները բարձր գնահատեցին նրանց պարային հմտությունները, սակայն աղջիկները չեն հասել մինչև շոուի վերջ։ Հետագայում քույրերը դարձել են JYP Entertainment-ի թրեյնիներ։

### 2015: «Sixteen»
Գործակալությունում մեկ տարի թրեյնի լինելուց հետո 2015 թվականի մայիսին քույրերը մասնակցել են մեկ այլ՝ «Sixteen» շոուին։

Չերյոնը հասել էր եզրափակից, սակայն դուրս է մնացել, այդպես էլ դեբյուտ չկատարելով։

### 2019-ներկա։ Itzy
2019 թվականի հունվարի 20-ին JYP Entertainment-ը հայտարարել է նոր գըրլ բենդի՝ Itzy-ի կազմի մասին, որում ընդգրկված էր Չերյոնը։

2019 թվականի փետրվարին խումբը դեբյուտ է կատարել «Dalla Dalla» երգով։

## Կրթություն
2020 թվականի փետրվարի 7-ին Չերոյնը Ռյուջինի հետ միասին ավարտել է «Hanlim Multi Art School»-ը։

## Ֆիլմագրություն
### Ռեալիթի շոուներ

### Ռեալիթի շոուներ խմբի հետ

### Տեսահոլովակներ խմբի հետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հարավկորեացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի ռեփերներ
Գրիգոր Ավետիսյան (հեռուստալրագրող)

**Գրիգոր Ավետիսյան**, հայ մարզական մեկնաբան, հեռուստալրագրող։ Ծնվել է 1995 թ. սեպտեմբերի 2-ին, Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքում։ Աշխատում է Արմենիա Հեռուստաընկերությունում։ «Ժամը» լրատվական ծառայության սպորտային բաժնի մեկնաբանն է։ Մեկնաբանում է ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի խաղարկության հանդիպումները։ Դասավանդում է Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի հայկական պետական ինստիտուտում։

## Կրթություն
2001-09 թթ. սովորել է Աշտարակի Գ.Ղափանցյանի անվան թիվ 4 միջնակարգ դպրոցում։ Ուսումը շարունակելու համար 2009 թ. տեղափոխվել է Երևան, որտեղ 2009-12 թթ սովորել է ԵրՃՇՊՀ-ին կից քոլեջում։ 2012-14 թթ սովորել է ՀԱԱՀ-ում։ 2015-2020 թթ. սովորել է Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտում։ 2018-2020 թթ. դասավանդել է նույն համալսարանի մարզական լրագրության և շախմատի ամբիոնում՝ «Հեռուստատեսային լրագրություն» և «Լրագրողի վարպետություն» առարկաները։

## Կարիերա
* 2009 թ. հանդիսանում է Մադրիդի «Ռեալի» հայկական ֆան ակումբի և կայքի համահիմնադիր (realmadrid.am):
* 2010 թ. հաճախել է հատուկ լրագողական դասընթացների, մասնակցել միջազգային աշխատանքային մի շարք հանդիպումների և վարպետության լրագրողական դասերի։ 
* 2012 թ. աշխատել է armfootball.com կայքում՝ որպես լրագրող, թղթակից։
* 2013-2014 թթ. աշխատել է  armsport.am մարզական կայքերում, որպես լրագրող, թղթակից։
* 2014 թ-ից աշխատել է «ԱրմՆյուզ» լրատվական հեռուստաալիքում՝ որպես մարզական մեկնաբան, լրագրող։ 
* 2015 թ. «Արարատ» հեռուստաընկերությունում վարել է ֆուտբոլի Գերմանիայի ու Իտալիայի առաջնության խաղերը, Գերմանիայի ու Իտալիայի գավաթի խաղարկության խաղերը։ 
* 2015 թ-ից աշխատում է «Արմենիա» հեռուսատընկերության «Ժամը» լրատվական ծրագրում՝ որպես մարզական մեկնաբան, լրագրող։
* 2015-2019 թթ. եղել է «Բարի լույս հայեր» առավոտյան ծրագրի մարզական բլոկի մեկնաբանը։
* «Արմենիա» հեռուսատընկերությունում մեկնաբանել է ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի խաղարկության խմբային և փլեյ-օֆի խաղերը։
* «Արմենիա» հեռուսատընկերությունում վարել է ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության և Ազգերի լիգայի՝ Հայաստանի հավաքականի նախախաղային ուղիղ եթերի քննարկումները։
* 2018-2020 թթ. դասավանդել է  Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտի մարզական լրագրության և շախմատի ամբիոնում՝ «Հեռուստատեսային լրագրություն» և «Լրագրողի վարպետություն» առարկաները։

## Կյանք
2000-07 թթ. պրոֆեսիոնալ մակարդակով զբաղվել է ֆուլ-կոնտակտ կարատեով։ Մասնակցելով ավելի քան 20 միջմարզային մրցումների՝ շահել է 5 ոսկե, 2 արծաթե, 3 բրոնզե մեդալ։

## Աղբյուրներ
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Ռուբեն Սուվարի

**Ռուբեն Սուվարի** (Ռուբեն Միհրանի Սուվարյան, ), հայ նկարիչ։

## Կենսագրություն
Ռուբեն Միհրանի Սուվարյանը (Ռուբեն Սուվարի) ծնվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 15 -ին Ցելինոգրադում (այժմ՝ Աստանա)։ Որոշ ժամանակ անց նկարչի ընտանիքը հաստատվել է Վանաձորում։ Մասնագիտական հմտությունները խորացրել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում։ Նկարները ցուցադրում է 2006 թվականից։ Մահացել է 2020 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ Վանաձորում՝ 38 տարին դեռ չբոլորած։

## Ցուցահանդեսներ
2006 թվականից մասնակցել է քաղաքային, մարզային և հանրապետական ցուցահանդեսների։

Նկարչի աշխատանքներից գտնվում են նաև Հայաստանի և արտերկրի մի շարք անհատական հավաքածուներում։

## Անհատական ցուցահանդեսներ
* 2009 թ. - «Մանկության ներկապնակը», Մշակույթի տուն, Վանաձոր։
* 2010 թ. - «Աստծուն որոնելիս», Հայքի հրապարակ, Վանաձոր։
* 2010 թ. - «Աստծուն որոնելիս», Սարյանի հրապարակ, Երևան։
* 2010 թ. - «Աստծուն որոնելիս», «Պատվի բլուր» հուշահամալիր, Գյումրի։
* 2011 թ. - «Աստծուն որոնելիս», Նարեկացի արվեստի կենտրոն, Երևան։
* 2015 թ. - «3 ՄԱՐԴ 3» 33 -ամյակին նվիրված ցուցահանդես, Շառլ Ազնավուրի անվան մշակույթի պալատ, Վանաձոր։
* 2019 թ. - «Տեսանելի հնչյուն», Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտ, թանգարանների գիշեր, համերգ-ցուցահանդես, Երևան։
* 2019 թ. - Կոմիտասյան հնչունապատկերներ «Աստծո հետ վիճելիս», Հայքի հրապարակ, Վանաձոր։
* 2020 թ. ֊ «Աստծուն գտածը» հետմահու ցուցահանդես, Ստեփան Զորյանի տուն֊թանգարան, Վանաձոր

## Պարգևներ
Մարզային և քաղաքային իշխանությունների կողմից արժանացել է մի շարք պատվոգրերի և շնորհակալագրերի։

## Լրացուցիչ աղբյուրներ (գրքեր և հոդվածներ)
* Գագիկ Աղաբաբյան - «Մուսաների ծառաները», Վանաձոր «Սիմ տպագրատուն», 2013:
* «Գույներ և տարիներ» - Վանաձորի կերպարվեստի թանգարանի հիմնադրման 40 -ամյա հոբելյանին նվիրված հանրապետական ցուցահանդեսի ալբոմ, 2014։
* Գագիկ Քարհանյան - «Կիրովական (ԳՈՒԳԱՐԱՑ ԱՇԽԱՐՀ ՉՔՆԱՂ ԼՈՌԻ)», գիրք 4, Երևան «ԱՍՈՂԻԿ» 2017:
* «Չխամարող գույներ» - Վանաձորի կերպարվեստի թանգարանի հիմնադրման 45 -ամյակին նվիրված հանրապետական ցուցահանդեսի պատկերագիրք, 2019:

## Արտաքին հղումներ
*Ռուբեն Սուվարու կայքը
*LORI TV «Իմ և քո ժամանակակիցը» հաղորդաշարի հյուրն է Ռուբեն Սուվարին
*Շարժվող պատկերներ
*Սուվարու տարեդարձը՝ հիշատակի ցերեկույթով

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Ժխտման դերբայ

**Ժխտման դերբայ**, կոչվում է նաև ժխտական դերբայ, դերբայի տեսակ, արտահայտում է նաև գործողության գաղափար՝ առանց դեմքի, թվի ժամանակի իմաստների, հարացուցային շարքում նա գործառում է կատարելիության կերպային երանգավորումով։ Պատմականորեն սերում է անորոշ դերբայից և իմաստաբանական պլանում դեռևս նրանից շատ չի հեռացել։ Հայերենի որոշ վիճակներում կազմվում են դիմավոր այսպես կոչված պայմանականի կամ ենթադրականի ժխտականի շարքեր։ Այդպիսի վիճակ էր տիրում նաև արևելահայ գրական աշխարհաբարի համեմատաբար վաղ շրջանում (գրեթե մինչև անցյալ դարի վերջերը)․ համեմատել․կգրեմ–չեմ գրիլ, կկարդամ–չեմ կարդալ, լ վերջավորության անկումով սրանք դարձել են չեմ գրի, չեմ կարդա ձևերը, որոնք էլ գործածական են արդի գրական հայերենում։ Եվ ժամանակակից փուլում  ի, ա լծորդները (խոնարհիչներ) արդեն գիտակցվում են որպես ժխտական դերբայի վերջավորություններ։

Ժխտական դերբայը միակ ախյալ դերբայն է, որը օժանդակ բայի հաստատական ձևերի հետ չի զուգորդվում։ Այդ զուգորդումը բացառված է և՛ ստորոգական (շարահյուսական), և՛ հարացուցային պլաններում։

## Ժխտման դերբայի յուրահատկությունները
Ձևով նման է անկատար ապառնիի եզակի երրորդ դեմքին, ու խոնարհման դեպքում՝ նաև հրամայականի եզակիին (այդ պատճառով նախապես այն կոչվել է ըղձական դերբայ)։ Նրա գործառական պլանը շատ նեղ է․ զուգորդվելով  եմ/էի օժանդակ բայի ժխտական ձևերի հետ՝ կազմում է ժխտական հարացույց «պայմանական կամ ենթադրական» եղանակում (այլ է ու դերբային նախահար՝ չեմ գրի, չեմ կարդա, չեմ գտնի, չեմ թռչի, չեմ խոսեցնի։ Սաղմերը երևում են դեռևս միջին հայերենյան փուլում։ Որոշ դերբայներում անորոշը դեռևս գործածվում է ուղիղ ձևով, օրինակ, ասել չըմ, խօսել չըմ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շարահյուսություն
Կատեգորիա:Ձևաբանություն
Կատեգորիա:Ուղղագրություն
Ֆրեյզեր (հեռուստասերիալ)

**«Ֆրեյզեր»** (), ամերիկյան սիթքոմ, լույս է տեսել NBC հեռուստաալիքով 1993 թվականի սեպտեմբերի 16-ից մինչև 2004 թվականի մայիսի 13-ը։ Այս ընթացքում ցուցադրվել է 11 եթերաշրջան։

Շոուն մեկ այլ հաջող սերիալի՝ «Ուրախ ընկերություն»-ի սփին-օֆֆն է։ Սերիալի գլխավոր դերերում նկարահանվել են Քելսի Գրեմերը և Ջեյն Լիվզը։ Շոուն դարձել է հեռուստատեսության պատմության մեջ ամենահաջողակ սփին-օֆֆը և ամենահաջողակ կատակերգություններից մեկը ինչպես վարկանիշներում, այնպես էլ պարգևներում և անվանակարգերում։ Շոուն շահել է 37 «Էմմի» մրցանակ և առաջադրվել է ավելի քան հարյուր անգամ։

Սերիան ավարտվում է 2004 թվականի մայիսի 13-ին, 11 հաջող մրցաշրջաններից հետո։ Եզրափակիչ դրվագը դիտել է 33,7 մլն հանդիսատես, և այն, այդպիսով, դարձել է սերիալների ամենահաջողակ եզրափակիչներից մեկը։

## Դերասանական կազմ
* Քելսի Գրեմեր – Ֆրեյզեր Քրեյն
* Ջեյն Լիվզ – Դաֆնա Մուն
* Դևիդ Հայս Պիրս – Նայլզ Քրեյն
* Պերի Հիլին – Ռոուզ Դոյլ
* Չարլզ Մահոնի – Մարտին Քրեյն
* Դեն Բալթեր – Բոբ «Բուլյդոր» Բրիսկոյ

Դերասանները, որոնք գլխավոր դերեր են կատարել, նկարահանվել են սերիալի բոլոր եթերաշրջաններում։ Քելսի Գրեմերը որոշ ժամանակ եղել է հեռուստատեսության ամենաբարձր վարձատրվող դերասանը, իսկ Ջեյն Լիվզը դարձել է ԱՄՆ-ում ամենաբարձր վարձատրվող բրիտանացի դերասանուհին։

## Պարգևներ
Ֆրեյզերը հեռուստատեսության պատմության ամենահաջողակ շոուներից մեկն է և բոլոր ժամանակների լավագույն գնահատականներից մեկը։ Շոուն շահել է 37 «Էմմի» մրցանակ և առաջադրվել է ավելի քան հարյուր անգամ։ Սերիալը ռեկորդ է սահմանել կոմեդիաների շրջանում «Էմմի» պարգևների քանակով և լավագույն կատակերգություն անվանակարգում ամենամյա հաղթանակների քանակով (շոուն մրցանակ է ստացել հինգ տարի անընդմեջ՝ 1994 – ից մինչև 1998 թվականը)։

Մեծ Բրիտանիայի հանրահայտ «Channel 4» հեռուստաալիքի անցկացրած հարցման ժամանակ սերիալը ճանաչվել է բոլոր ժամանակների լավագույն կատակերգությունը։

## Հեռուստատեսային վարկանիշներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիթքոմներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Կատակերգական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Սիթքոմներ
Կատեգորիա:Սփին-օֆֆ հեռուստասերիալներ
Արմինե Մինասյան

**Արմինե Միքայելի Մինասյան** (), հայ բժիշկ-նեֆրոլոգ, պուլմոնոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ներքին հիվանդությունների (պուլմոնոլոգիա և նեֆրոլոգիա) ամբիոնի վարիչ։

## Կենսագրություն
Արմինե Մինասյանը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 1-ին Երևանում։ 1959-1969 թվականներին սովորել է Երևանի Պուշկինի անվան թիվ 8 միջնակարգ դպրոցում։ 1969 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1975 թվականին։ 1975-1976 թվականներին անցել է ինտերնատուրա։

1976-2011 թթ. աշխատել է ներքին հիվանդությունների ամբիոնում որպես ասիստենտ, դոցենտ

1983 թ. թեկնածուական թեզի պաշտպանություն և հաստատում,

2005 թ. ստացել է դոցենտի գիտական կոչում բժշկագիտություն մասնագիտությամբ,

2015 թ. ստացել է դոկտորի գիտական աստիճան բժշկագիտություն մասնագիտությամբ,

2016 թ. ստացել է պրոֆեսորի գիտական կոչում բժշկագիտություն մասնագիտությամբ,

2011թ.-ից մինչ օրս Ներքին հիվանդությունների (պուլմոնոլոգիա և նեֆրոլոգիա) ամբիոնի վարիչ, բ. գ. դ., պրոֆեսոր խորհրդատու «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ » ԲԿ-ում։

## Գիտական գործունեություն
1983 թ. թեկնածուական թեզի պաշտպանություն

1976 թ. մինչ օրս մասնակցություն բազմաթիվ բժշկական համաժողովների, կոնգրեսների Հայաստանում և արտերկրում (ESC, UEG )

1996 թ. USA, N. Y., Albany - պետական բժշկական կենտրոն

Որակավորում սրտաբանության եւ գաստրոէնտերելոգիայի ոլորտում

1975 թ.-ից մինչ օրս 9 ձեռնարկ (7՝ անգլերենով), 80 գիտական հոդված

2010 թ. AAF/OMI Program: Internal Medicine seminar

2014 թ. OMI Observership in Cardiology

## Մրցանակներ
*  ԵՊԲՀ-ի ոսկե մեդալ, 2010
* Թերապևտների եվրոպական ասոցիացիայի դիպլոմ, 2016

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Լուի Անժ Պիտու

**Լուի Անժ Պիտու** ( ),  ֆրանսիացի հրապարակախոս, լրագրող և բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Միապետության օրոք Լուի Անժ Փիթը սովորել է հոգևոր ճեմարանում և պատրաստվել է քահանա դառնալ, սակայն Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության սկսվելուց հետո լքել է այդ հաստատությունը և լրագրող դարձել «Journal général de la cour et de la ville» հրատարակությունում, իր մեծ տպաքանակով տարված պամֆլեթներում և բրոշյուրներում, լինելով մոլի ռոյալիստ, պաշտպանել է միապետությունը։ 1792 թվականի օգոստոսի 10-ի ապստամբությունից հետո ժամանակավորապես ընդհատակ է անցել։ Սեպտեմբերին սկսել է թողարկել ռոյալիստական «La Révolution de 1792» թերթը։  Նա նաև ռոյալիստական գործակալ էր, կապեր է ունեցել Վանդեի և Չուանների հետ։

Առաջին անգամ Լուի Անժ Փիթը ձերբակալվել է 1793 թվականի հունիսին, սակայն շուտով ազատ է արձակվել։ 9-րդ թերմիդորից հետո (1794 թվականի հուլիսի 27-ին) տասը մասերում հրապարակել է իշխանությունը ծաղրող «Tableau de Paris» ջրատարը։ Եղել է յակոբինցիներին վարկաբեկող «L’Ami du peuple» թերթի խմբագիրը։ 1795 թվականին, թերմիդորիական Կոնվենտի ժամանակ, դարձել է փողոցային երգիչ և իր երգերում ծաղրում էր հանրապետական կարգը։ 13-ից հետո վենդեմիերան (1795-ի հոկտեմբերի 5) խուսափեց կալանքից, բայց 18-ի հեղաշրջումից հետո ֆրյուկտիդորը (1797 թվականի սեպտեմբերի 4) ձերբակալվել է և իշխանությունների կողմից դատապարտվել Ֆրանսիական Գվիանա Կիեննա արտաքսման։

18-ի հեղաշրջումից հետո (1799 թվականի նոյեմբերի 9-ին) Լուի Անժ Պիտուն վերադարձել է Փարիզ, սկզբում հեռացել է քաղաքականությունից, հետո կրկին բանտում հայտնվել իր երգերի համար և 1805 թվականին հրատարակել «Relation de voyage à Cayenne et chez les anthropophages» (2-րդ հրատարակություն, 1808)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  биография

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հրատարակիչներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Լյուչինա Սավորնյան

**Լյուչինա Սավորնյան** (, ), իտալացի ազնվական տիկին, որը ծառայել է որպես նախատիպ Ջուլիետի կերպարի համար Լուիջի դա Պորտոյի «Երկու ազնվական սիրահարների նորահայտ պատմությունը» ստեղծագործության մեջ (լույս է տեսել 1530 թվականին)։

## Կենսագրություն
Լյուչինա Սավորնյանի ծննդյան ամսաթվի մասին, ինչպես այդ դարաշրջանի կանանց մեծ մասի դեպքում, տեղեկություններ չկան։ Նրա հոր՝ Ջակոմո Սավորնյանի՝ 1495 թվականի հունիսի 2-ին կազմված կտակում նա հիշատակվում է որպես Ջովաննի Բատիստայի ավագ քույր։ Վերջինս ուներ նաև ավագ քույր՝ Ջուլիան և կրտսեր եղբայր՝ Պագանոն։

Ջակոմոն զոհվել է 1498 թվականին՝ Պիզայի, երբ ծառայում էր Վենետիկի հանրապետությունում։ Մայրը՝ Մարիա Գրիֆոնի Սավորնյանը, գաղտնի սիրային նամակագրություն է վարել Պիետրո Բեմբոյի հետ 1500-1501 թվականներին, և վերջինս այդ նամակագրությունը ներառել է իր երկերի ցանկում։

Երիտասարդ Լյուչինային իր գրառումներում հիշատակում է Անտոնիո Սավորնյանը (), որը տեսել է նրան Ուդինեում տոնակատարության ժամանակ՝ 1511 թվականի փետրվարի 26-ի երեկոյան՝ Յուղոտ հինգշաբթի օրը։

...այդ երեկո մադոննա Մարիա Սավորնյանի տանը նրա դուստրը՝ մադոննա Լյուչինան, պարում էր, նվագում էր կլավեսին, արժանավայել կերպով երգում էր, և այնտեղ պարերը շարունակվեցին մինչև ուշ։
մինի|''Ռոմեո և Ջուլիետ'', եվրոպացի անհայտ նկարիչ (մոտ 1860-1870), Dayton Art Institute (ԱՄՆ)
1515 թվականին Վենետիկը Լյուչինայի հորեղբորը և դաստիարակին՝ Ջիրոլամո Սավորնյան դել Մոնտեին, խնդրել է աղջկան կնության տալ արդարացված դավաճան Անտոնիո Սավորնյանի ժառանգորդ Ֆրանչեսկո Սավորնյան դել Տորրեին։ Ջիրոլամոն մերժել է, սակայն արդեն հաջորդ տարի կնքվել է համաձայնագիր ամուսնության մասին։ Նրանք սկսել են միասին ապրել 1517 թվականին, իսկ հարսանիքը տեղի է ունեցել 1522 թվականին։ Ամուսիններեն ունեցել են երկու որդի՝ Ջովաննին (1518) և Նիկոլոն (1523)։

Լյուչինան մահացել է 1543 թվականին։

## Ջուլետի նախատիպ
1524 թվականին գրված իր «Երկու ազնիվ սիրահարների նորահայտ պատմությունը» () նովելի սկզբում Լուիջի դա Պորտոն գրել է՝ «Գեղեցիկ և նրբաճաշակ մադոննա Լյուչինա Սավորնյանին» ընծայականը, իսկ նախաբանում խոսվում է այդ դարաշրջանի կանանց թեթևամտության և անհավատարմության մասին։ Լուիջին տեսել է տասնվեցամյա Լուչինային պարահանդեսի ժամանակ և սիրահարվել է նրան, բայց ընտանիքների կոնֆլիկտի պատճառով չի կարողացել ամուսնանալ աղջկա հետ։ Սիրահարները ներգրավված են եղել Ստրումիերի և Զամբերլինի ընտանիքների միջև եղած գժտության մեջ 18-րդ դարի սկզբին Ֆրիուլիում։ Երկպառակության արդյունքը դարձել է յուղոտ հինգշաբթի օրը տեղի ունեցած  կոտորածը։

Լուիջի դա Պորտոն ծանր ապրումներ է ունեցել իր սիրելիի հետ բաժանվելու պատճառով, հրաժարական է տվել և զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Մոնտորսո Վիչենտինոյում գտնվող իր առանձնատանը հոգու և մարմնի վերքերը բուժելու ընթացքում նա գրել է Ռոմեոյի և Ջուլիետի սիրո պատմությունը։ Հետագայում Ուիլյամ Շեքսպիրն իր հայտնի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգությունն ստեղծելիս ոգեշնչվել է Լուիջի դա Պորտոյի այդ երկից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ռոմեո և Ջուլիետ
Փոքրիկ Կեսար

**Փոքրիկ Կեսար** (), պատմության մեջ առաջին ձայնային գանգստերական ֆիլմը, որը բեմադրվել է Մերվին Լը Ռոյի կողմից WR Burnett վեպի հիման վրա։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1931 թվականի հունվարի 9-ին։ Էդվարդ Ռոբինսոնը խաղացել է գլխավոր դերը։

## Սյուժե
Մանր հանցագործ Կեսար Էնրիկո Բանդելլոն, որը հայտնի է որպես Ռիկո, և նրա ընկեր Ջո Մասարան տեղափոխվում են Չիկագո` հաջողություն փնտրելու։ Նրանք միանում են Սեմ Վետտորի բանդային, բայց Ջոն, ով երազում է դառնալ պարուհի, ավելի շատ հետաքրքրում է փառքն ու կանայք։ Նա հանդիպում է Օլգային և հեռանում խմբից։ Միևնույն ժամանակ, Ռիկոն արագորեն ստանձնում է Սեմի կազմակերպության ղեկավարի պաշտոնը և տեղ է գրավում Չիկագոյի հանցավոր արհմիության վերնամասում։ Միևնույն ժամանակ, նրա մոտ աճում է վստահությունը, որ մի օր Ջոն կդավաճանի իրեն…

## Դերերում
* Էդվարդ Գ. Ռոբինսոն` *Ռիկո*
* Դուգլաս Ֆերբենքս կրտսեր` *Ջո Մասսարա*
* Գլենդա Ֆարել` *Օլգա Սմասոֆֆ*
* Ուիլյամ Կոլիեր` *Տոնի Պասսա*
* Սիդնեյ Բլեքմեր` *Բուգ-Բոյ*
* Ռալֆ Ինս` *Պում Մոնմանա*
* Թոմաս Ջեքսոն` *Սերժանտ Ֆլաերտու*
* Ջորջ Սթուուն` *Օմերո*
* Ստենլի Ֆիլդս` *Սեմ Վետտորու*

## Ընկալում
Ամերիկացի կինոքննադատ Ջերալդ Փիրին, սցենարի գրքի հրատարակության նախաբանում, Ռիկոյին բնութագրում է, որպես  «դեպրեսիայի խորհրդանիշ, բոլորովին անկայուն, միայնակ և լքված մարդ»։

Ֆրանսիացի կինոքննադատ Ժակ Լուրսելը «Փոքրիկ Կեսարը» համեմատելով «Հասարակության թշնամի» ֆիլմի հետ, նշում է, որ Լերոյը ստեղծել է հրեշավոր դաժան մարդու դիմանկարը, որը ոչ միայն փող է տենչում, այլև իշխանություն, հռչակ և փառք։ «Նրան ավելի շատ կործանում է հպարտությունը, քան դաժանությունը»։

## Պարգևներ և մրցանակներ
### Մրցանակ
«**[[Օսկար]]**»

* 1931 թվական - Լավագույն ադապտացված սցենար

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1930-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1931 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Չիկագոյում
Կատեգորիա:1930-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Փոքրիկ քաոս

**Փոքրիկ քաոս** (), 1967 թվականի գերմանական գեղարվեստական սև և սպիտակ ֆիլմ, Ռայներ Վեռներ Ֆասբինդերի առաջին ֆիլմերից մեկը։ «Փոքրիկ քաոսը» մտնում է «Երեկոյան» (չի պահպանվել) և «Քաղաքային թափառաշրջիկ» ֆիլմերի հետ միասին` Քրիստոֆ Ռոզերի կողմից արտադրված և Ֆասբինդերի կողմից նկարահանված երեք կարճամետրաժ ֆիլմերի շարքում` մինչև նրա «Սերը մահից սառն է» լիամետրաժ դեբյուտը։ Ֆիլմում առաջին անգամ էկրան է բարձրացել Ֆասբինդերի մայրը` Լիլո Պեմպայթը (Լիզելոտե Էդեր), որը հետագայում էպիզոդիկ դերեր է խաղացել նրա բազմաթիվ ֆիլմերում։

## Սյուժե
Ֆրանցը, Թեոն և Մարիտեն երեք երիտասարդներ են, ովքեր փորձում են գումար վաստակել, գովազդելով ամսագրերի բաժանորդագրությունը։ Նրանք գնում են բնակարաններով, սակայն ոչ ոք չի համաձայնում բաժանորդագրվել ամսագրերի։ Քննարկելով հետագա ծրագրերը` Ֆրանցը հանում է Անրի դե Մոնտերլանի «Աղջիկները» գիրքը և ընթերցում հատվածն այնտեղից։

Այնուհետև Ֆրանցի նախաձեռնությամբ ընկերությունը հարձակվում է բնակարանի դուռը բացած կնոջ վրա և նրանից գումար են խլում։ Ընդ որում Ֆրանցը կնոջը սպառնում է ատրճանակով։ Այն հարցին, թե ով ինչ կանի գողացված փողերի հետ, Ֆրանցը պատասխանել է. «Ե՞ս, ես կգնամ կինոթատրոն»։ «The Troggs» խմբի «I Can't Control Myself» երգի հնչյունների ներքո, երեքով վազում են մուտքի մոտից ու քշում մեքենան։

## Դերերում
* Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր` *Ֆրանց*
* Քրիստոֆ Ռոզեր` *Թեո*
* Մարիտե Գրեյզելիս` *Մարիտե*
* Սյուզան Շիմկուս
* Լիլո Պեմպիտին
* Գրետա Ռեխֆելդ

## Կարծիքներ
Քրիստիան Թոմսենը նշում է, որ Անրի դե Մոնթերլանտի վեպի ընթերցանության շրջանակը, որում գիրքը ծածկում է Ֆասբինդերի բերանը, մեջբերվում է Ժան Լյուկ Գոդարի «Ապրել իր կյանքով» ֆիլմից։ Նույն վեպը որպես ոգեշնչում ծառայեց հետագա Ֆասբինդեր «Սատանայական խմիչք» ֆիլմի ոգեշնչմանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տեղեկություն ֆիլմի մասին Ֆասբինդերի հիմնադրամի կայքում

Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կարճամետրաժ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական կինոկատակերգություններ
Իվան Դրոզդով

**Իվան Դրոզդով** (, ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ, գծանկարիչ և Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Մոսկվայի մարզի Վեդենսկոյե գյուղում։ 1900 թվականին ընդունվել է Պենզայի գեղարվեստական ուսումնարան, սովորել է Կոնստանտին Սավիցկու մոտ։ Ուսումնարանը ավարտելուց հետո 1904 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիային կից Բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարան։ Սովորել է Վլադիմիր Մակովսկու, Իլյա Ռեպինի և Կոնստանտին Սավիցկու մոտ։ 1910 թվականին ավարտել է Բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարանը։ «Վերավաճառողները» և «Զղջումը» նկարների համար ստացել է նկարչի կոչում։ 1911-1912 թվականներին, որպես Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի թոշակառու, այցելել է Իտալիա, Ֆրանսիա և Գերմանիա։

1908 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Նկարել է դիմանկարներ, ժանրային նկարներ և բնանկարներ։ 1908-1918 թվականներին Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի, 1917-1927 թվականներին Արխիպ Կուինջինի անվան նկարիչների միության, 1923-1929 թվականների Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիայի անդամը և ցուցորդը։ 1932 թվականից դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

Մահացել է 1939 թվականի նոյեմբերի 26-ին Լենինգրադում` 60 տարեկան հասակում։

Իվան Դրոզդովի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Ռուսաստանի և արտասահմանյան երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

## Տես նաև
* Լենինգրադի նկարիչների միություն

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* *Александр Иванович Савинов. Письма. Документы. Воспоминания*. Л., Художник РСФСР, 1983. С.156.
* *Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа.* СПб., НП-Принт, 2007. С.378-380, 383, 384, 399.
* *Государственный Русский музей. Живопись. Первая половина XX века. Каталог. Г—И. Т.9.*. СПб., Palace Edition, 2000. С.84-85.
* 

Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Քրիստոֆանո Ալլորի

**Քրիստոֆանո Ալլորի** (, ), իտալացի գեղանկարիչ։

## Կենսագրություն
Եղել է Ֆլորենցիայի ուշ Մաներիզմի դպրոցի իտալացի նկարիչ, ով հիմնականում նկարել է դիմանկարներ և կրոնական առարկաներ։ Ալլորին ծնվել է Ֆլորենցիայում և իր առաջին նկարչական դասերը ստացել է իր հորից` Ալեսանդրո Ալորիյից, բայց դժգոհ լինելով, վերջինիս անատոմիական ծանր նկարներից և սառը գույններից նա ընդունվել է Գրեգորիո Պագանիյի ստուդիան, որը ուշ Ֆլորենցիական առաջատարներից մեկն էր, ով փորձում էր միավորել Վենետիկցիների հարուստ գույնները ֆլորենտացիների նկարչական ոճի հետ։ Ալորին նաև աշխատել է Չիգոլիյի ղեկավարությամբ։

Դեռևս երիտասարդ տարիներին նա դարձել է Մեդիչիների դատարանի դիմանկարիչ, չնայած, որ նրա առաջադրանքների մեծ մասը կամ նրա նախորդի` Բրոնձինոյի աշխատանքների պատճենն էին կամ այդ դիմանկարներում կար այլ նկարիչների մասնակցությունը։

Նրա նկարները աչքի էին ընկնում բնության հետ իրենց մոտ կապով և իրենց կատարման տեխնիկական կատարելությամբ։ Նրա տեխնիկական հմտությունը ցույց է տրվել այն փաստով, որ մի քանի պատճենները որ նա արել է Կորեջոյի նկարներից, համարվել են հենց Կորեջոյի կողմից արված պատճեններ։ Նրա ծայրահեղ պահանջկոտությունը սահմանափակել է իր աշխատանքների թիվը։ Որոշ օրինակները կարելի է տեսնել Ֆլորենցիայում և այլուր։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը իր օրերից մինչև այսօր «Հուդիթը Հոլոֆեռնեսի գլխի հետ» նկարն է։ Դա ունի առնվազն երկու տարբերակ, առաջին տարբերակը պահվում է Բրիտանական Թագավորական Հավաքածուում, որը թվագրվել է 1613 թվականին, մեկ այլ պենտիմենտիյով։ Պիտիյի 1620 թվականի տարբերակը Ֆլորենցիայում հայտնի է և գոյություն ունեն դրա մի քանի պատճեններ, որոնք արվել են ստուդիայում և այլ նկարիչների կողմից։
   
Ֆլորենցիայում` Պիտտիյում գտնվող 1620 թվականի տարբերակը ավելի հայտնի է, և կան մի քանի պատճեններ կատարված ստուդիայի և այլ ձեռքերով։ Ֆիլիպպո Բալդինուչիյի գրեթե ժամանակակից կենսագրության համաձայն, «Հուդիթ» մոդելը նրա նախկին սիրուհին էր, գեղեցիկ «Լա Մացաֆիրան», որը նույնպես պատկերված է նրա «Մագդաղալինում», Օլոֆերնի գլուխը ինքնադիմանկար է, իսկ աղախինը՝ «Լա Մացաֆիրայի» մայրն է։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Francesco and Caterina Medici by Cristofano Allori.jpg|Ֆրանչեսկո և Կատերինա Մեդիչի, 1598 թվական
Պատկեր:Cristofano Allori-selfportrait.jpg|Ինքնանկար, 1606 թվական
Պատկեր:Cristofano allori, annunciazione dall'annunziata di firenze, entro altare con stemmi panciatichi, 02.jpg|*Ավետում*, *Pistoia Cathedral*
Պատկեր:Cristofano allori, compianto sul cristo morto, 1590-1610 ca. 02.jpg|*Խմածը*, մոտ 1600 տարի առաջ
Պատկեր:Cristofano allori, immacolata, santi e annunciazione, 04.JPG|Աստվածներ և սրբեր
Պատկեր:Cristofano Allori, Saint Catherine of Siena.jpg|Սուրբ Եկատերինա Սիենա: Musée départemental de l'Oise.


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*''Orazio and Artemisia Gentileschi'', a fully digitized exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries, which contains material on Cristofano Allori (see index)

Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի մաներիստ նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Ալեքսանդր Դաշկևիչ

**Ալեքսանդր Դաշկևիչ** (, ), խորհրդային գեղանկարիչ, բեմանկարիչ և ռեստավրատոր, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Դաշկևիչը ծնվել է 1912 թվականի մարտի 1-ին Մոգիլյով նահանգի Օրշա գավառի Կրապիվնո գյուղում՝ գյուղացու ընտանիքում։ 1927-1930 թվականներին սովորել է Վիտեբսկի գեղարվեստական ուսումնարանում, իսկ 1934-1940 թվականներին սովորել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիային կից Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ Սովորել է Սերգեյ Պրիսելկովի, Սեմյոն Աբուգովի, Ալֆրեդ Էբերլինգի, Միխայիլ Ֆեդորովի և Իսահակ Բրոդսկու մոտ։ 1940 թվականին ավարտել է ինստիտուտը՝ Իսահակ Բրոդսկու արվեստանոցում՝ որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Դեկաբրիստների ապստամբությունը» նկարը։

Ինստիտուտն ավարտելուց հետո 1940-1947 թվականներին աշխատել է որպես գլխավոր նկարիչ Կամչատսկի շրջանային թատրոնում, Պետրոպավլովսկ Կամչատսկում, Նիկոլայևյան շրջանային դրամատիկական թատրոնում՝ Նիկոլայևում Ամուրի վրա, ղեկավարել է խորհրդային նկարիչների միության Խաբարովյան կառավարումը՝ այդ տարիների ընթացքում Հեռավոր Արևելքի թատրոններում ձևավորելով ավելի քան 25 ներկայացում։ Լենինգրադ վերադառնալուց հետո դասավանդել է Լենինգրադյան գեղարվեստա-մանկավարժական ուսումնարանում։

1940 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1949 թվականից դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Նկարել է դիմանկարներ, թեմատիկ կոմպոզիցիաներ և բնանկարներ։ 1965-1970 թվականներին աշխատել է ռեստավրատորների կոլեկտիվում՝ Պուշկինում Եկատերինբուրգի պալատի մոնումենտալ գեղանկարչության վերականգման վրա։ Ալեքսանդր Դաշկևիչի ստեղծագործություններից են՝ «Գյուղում, հացի հետևից» (1957 թվական), «Բայկալի ափին» (1959 թվական), «Ընտանիքը լողափին» (1960 թվական), «Հեռավոր շինարարության կամավորները» (1961 թվական), «Գիշերային սերմացանից հետո», «Շինհրապարակում», «Բայկալի վրա» (բոլորը՝ 1964 թվական), «Նոտակալի մոտ» (1975 թվական) և այլ նկարներ։

Մահացել է 1984 թվականի հունիսի 15-ին Լենինգրադում՝ 73 տարեկան հասակում։

Ալեքսանդր Դաշկևիչի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի և արտասահմանյան երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

## Տես նաև
* Լենինգրադի նկարիչների միություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ''Иванов С. В. Ленинградская школа живописи. Очерк истории.''
* ''Хронология Ленинградской школы живописи.''

Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Տատյանա Բոգդանովիչ

**Տատյանա Բոգդանովիչ** (, ), ռուս գրող, պատմաբան։

Անգել Բոգդանովիչի կինն է։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում` ազնվականի ընտանիքում։ Տարբեր տեղեկություններով նրա ծննդյան օրը 1872 թվականի օգոստոսի 15-ին, կամ էլ 1873 թվականի նոյեմբերի 26-ին է։

Մանուկ հասակից դաստիարակվել է հորաքրոջ` Ալեքսանդրա Աննենսկայայի մոտ (ռուս հեղափոխական, հրապարակախոս Պյոտր Տկաչյովի քույրն է) և նրա ամուսինը ռուս միջազգային գործիչ Նիկոլայ Անենսկին է, որոնց հետ 1880-ական թվականներին աքսորվել է Սիբիր և Պովոլժիե։ 1890 թվականին ավարտել է Նիժնի Նովգորոդի գիմնազիան, իսկ 1896 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի կանանցի պատմա-բանասիրական բարձրագույն  կուրսը։ 1898 թվականին ամուսնացել է Անգել Բոգդանովիչի հետ։ Հանդես է եկել մայրաքաղաքային մամուլում հրապարակախոսությամբ, հնագույն վիպերգությամբ և թարգմանչությամբ։ Նրա մահից հետո 1907 թվականին ամուսինը մնում է չորս երեխաների հետ։

Նա եղել է Բյուրո պետերբուրգյան Պոլիտիկական Կարմիր Կրեստ կազմակերպության նախագահը։ Հրապարակել է «Ժամանակակից բառ» թերթի բալետական բաժանմունքը (1908-1917 թվականներին)։ 1918 թվականի սեպտեմբերին Վլադիմիր Կորոլենկոյի հրավերով մեկնում է Պոլտավա։ 1928-1932 թվականին գլխավորել է Լենինգրադի մանկագիրների բաժանմունքը։ Նա հուշեր է թողել Կորոլենկոյի կյանքի վերջին տարիներից («Եղելություն» 1922 թվական, համար 19)։

Նա շատ գրքերի հեղինակ էր այդ թվում` «Ալեքսանդր I. պատմա-կենսագրական ուրվագիծը» (1912 թվական), «Առաջին հեղափոխական Նիկոլաևյան դարաշրջանի  շրջանակը. պետրաշևականները» (1917 թվական), «Ժողովրդի շրջանառությունը» (1917 թվական), «Հեղափոխման մեծ օրերը. 1917 թվականի փետրվարի 23- մարտի 12» (1917 թվական), «Վլադիմիր Կորոլենկոյի կենսագրությունը» (1922 թվական), «60-ական թվականների մարդկանց սերը» (1929 թվական), «Կախարդի դատը, վեպը» (1928 թվական), «Սոլ Վիչեգոդսկայա. վեպը» (Սվերդլովսկ 1931 թվական), «Ծառա-աշխարհազորական (1606-1612 թվական)» (1941 թվական)։

Մահացել է 1942 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սվերդլովսկում, տարհանման ժամանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Короленко В. Г. Собрание сочинений, т. 10. М., 1956;
* В. Г. Короленко в воспоминаниях современников. М., 1962;
* Житомирова Н. Т. А. Богданович. «О литературе для детей», 1963, вып. 8;
* Чуковский К. И. Собрание сочинений, т. 2. М., 1965;
* Кумпан К. А. Богданович Татьяна Александровна. В кн.: Русские писатели: 1800—1917, т. 1. М., 1989;
* Башкирия в русской литературе. Т.4. Уфа, 1997.

## Արտաքին հղումներ
* Տատյանա Բոգդանովիչի կենսագրությունը

Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ