Պիետրո դա Կորտոնա

**Պիետրո դա Կորտոնա, Պիետրո Բերետինի** (, ; ), իտալացի նշանավոր ճարտարապետ, գծագրող, նկարիչ-դեկորատոր և 17-րդ դարի արվեստի տեսաբան։ Բարոկկոյի դարաշրջանի ամենավառ վարպետներից մեկը։ Ջան Լորենցո Բերնինիի և Ֆրանչեսկո Բորոմինիի հետ միասին նա ճարտարապետության մեջ հռոմեական բարոկկոյի մեկնաբաններից մեկն էր, Հռոմի և Ֆլորենցիայի պալատներում որմնանկարների անսամբլների ստեղծող: «Նրա որմնանկարների մոնումենտալ ցիկլերը, եկեղեցիների խորանի պատկերները, հաստոցային գեղանկարչական աշխատանքները առանձնանում են կատարման բարձր մակարդակով և իրական ոգեշնչմամբ»։

## Կենսագրություն
Պիետրո Բերետինին (նկարչի իսկական անունը) ծնվել է Կորտոնայում 1597 թվականի նոյեմբերի 27-ին Մասոն Ջովանի դի Լուկա Բերետինոյի (1561-1621) և Ֆրանչեսկա Բալեստրարիի ընտանիքում։ Ընտանիքում որմնադիրի արվեստը փոխանցվել է սերնդեսերունդ։ Նրա հայրը աղյուսագործ և վարպետ շինարար էր, ինչպես ընտանիքի մյուս անդամները, այդ թվում՝ Պիետրոյի հորեղբայր Ֆրանչեսկո Բերետինին (?-1608) և նրա որդին՝ Ֆիլիպո Բերետինին (1582-1644), բայց Պիետրոն սկսել է նկարչություն սովորել ֆլորենտացի Անդրեա Կոմոդիից (1560-1638), որը աշխատել է Կորտոնայում 1609 թվականից, և որի հետ նա մեկնել է Հռոմ 1612 թվականին, իսկ ավելի ուշ՝ Սանտի դի Տիտոյի մոտ։

Մոտ 1611-1612 թվականներին՝ մոտ 14 տարեկանում, Կորտոնայից Պիետրո Բերետինին ժամանել է Հռոմ Պողոս V Բորգեզեի հովվապետության տարիներին (1605-1621)՝ մի տասնամյակ, երբ կուրիան հատկապես բարյացակամ էր տոսկանացի նկարիչների նկատմամբ: Երբ 1614 թվականին Կոմոդին հեռացել է հավերժական քաղաքից և վերադարձել Ֆլորենցիա, նա իր աշակերտին վստահել է նկարիչ Բաչիո Չարպի դա Բարգային, որի մոտ երիտասարդն ավարտել է իր ուսումը։ Իր ուսուցիչների պնդմամբ՝ Կորտոնան Հռոմում ուսումնասիրել է հնության գործեր՝ հուշարձաններ, ռելիեֆներ և արձաններ, ինչպես նաև նախորդ դարի նկարիչների նկարներ՝ Միքելանջելոյից և Ռաֆայելից մինչև Պոլիդորո դա Կարավաջո։

thumb|200px|left|Պիետրո դա Կորտոնա։ Նկարչի հովանավոր Մարչելո Սակետտիի դիմանկարը։ Բորգեզե Պատկերասրահ, Հռոմ
Պիետրո դա Կորտոնան աշխատել է Հռոմում Մատթեայի ընտանիքի համար, այնուհետև՝ Ուրբան VIII -ի հովվապետության օրոք, Բարբերինի պապական ընտանիքի պատվերով, որի շնորհիվ նա ամրապնդել է իր դիրքը որպես իր ժամանակի ամենակարևոր նկարիչներից մեկը. Իննոկենտիոս X Կիջիի օրոք Ֆլորենցիայում նա կատարել է Մեդիչիի, ապա հռոմեական Պամֆիլի ընտանիքի պատվերները, աշխատել նաև Ալեքսանդր VII պապի օրոք և, վերջապես, Ռոսպիլոսիի ընտանիքի համար՝ Կլեմենտ XI Ալբանիի օրոք: Կորտոնայի ամենավաղ յուղանկարները Ռաֆայելի որմնանկարների պատճեններն են, որոնք պատկերում են Գալաթեան Վիլլա Ֆարնեզինում և Տիցիանի «Մադոննան»։

Նրա վաղ կարիերայի համար կարևոր նշանակություն ունեցավ մարկիզ Մարչելո Սակետտիի հետ ծանոթությունը, որի համար նա 1620-ականների սկզբին նկարել է մի շարք նկարներ, այդ թվում՝ «Պոլիքսենեի զոհաբերությունը» և «Բաքոսի հաղթանակը» (Հռոմի Կապիտոլիումի թանգարաններում)։ Սակետտիի միջոցով նա հանդիպեց նաև բանաստեղծ Ջամբատիստա Մարինոյին։

1630-ականների սկզբից նա կարողացել է գործնական հարաբերություններ հաստատել Հռոմի պապ Ուրբանոս VIII-ի հետ (Պապի հետ առաջին հանդիպումը տեղի ունեցավ մոտ 1626 թվականին)։ Հռոմի պապը հանձնարարել է Պիետրո դա Կորտոնային որմնանկարներով զարդարել Սանտա Բիբիանա Հռոմեական եկեղեցին, որը նոր էր վերակառուցվել Լորենցո Բերնինիի կողմից։ Այսպիսով, Բերնինիի հետ, ում հետ նա հաճախ էր հանդիպում, Պիետրո դա Կորտոնան հայտնվել է Հռոմի պապերի նոր Բարոկկո գեղագիտության ձևավորման կենտրոնում։

1634 թվականի հունվարի 8-ին Պիետրո դա Կորտոնան ընտրվել է Հռոմի Սուրբ Ղուկասի ակադեմիայի նախագահ։ Այս տարիներին նա արդեն մեծ արհեստանոց ուներ Հռոմում և մեծ նկարներում մանրամասների կատարելագործումը հանձնարարում էր իր աշակերտներին։ 1642 թվականին՝ Գվիդո Ռենիի մահից հետո, Պիետրո դա Կորտոնան տեղափոխվեց Բոլոնիա, որտեղ դարձել է տեղի նկարչական դպրոցի ղեկավարը։ 1641-1647 թվականներին Կորտոնան աշխատել է Ֆլորենցիայում՝ որմնանկարներ նկարելով Պալացցո Պիտտիում։ Վերադառնալով Հռոմ՝ 1648 թվականին նկարել է Սանտա Մարիա ին Վալիչելլա եկեղեցին։

thumb|180px|Պիետրո դա Կորտոնայի կիսանդրին։ Նկարչի տապանաքարը Սուրբ Ղուկաս և Մարտինա եկեղեցու դամբարանում։ Հռոմ
Պիետրո դա Կորտոնան մահացել է հոդատապից 1669 թվականի մայիսի 16-ին՝ յոթանասուներկու տարեկանում, ըստ իր կամքի՝ թաղվել է իր սիրելի վայրում՝ Հռոմեական ֆորումի Սուրբ Ղուկաս և Մարտինա եկեղեցում, որը նա կառուցել էր նախորդ տարիներին։ Կորտոնան, որն այս եկեղեցին համարում էր իր սիրելի մտահղացումը, իր միջոցներով ստեղծել է ստորգետնյա մատուռը (succorpo), այն մատակարարել է թանկարժեք պարագաներով՝ իր կտակի համաձայն՝ թողնելով իր ժառանգությունը (6,750 սկուդի) եկեղեցու ծառայության համար։ Ակադեմիայում կազմել են մարմարի մեջ փորագրված, նկարչի կիսանդրով պսակված հուշակոթող, որը կարելի է կարդալ մինչ օրս։

Իր հռոմեական արհեստանոցում նկարչի աշակերտների թվում էին Ֆրանչեսկո Ռոմանելին, Ջովանի Մարիա Բոտալլան, Չիրո Ֆերին, ինչպես նաև Iacիաչինտո Iminիմինյանին (Լյուդովիկո Iminիմինանիի հայրը), Գուլիելմո Կորտեզեն, որը կոչվում էր «Իլ Բորգոնոնե», և Ջովանի Վենտուրա Բորգեզին, աշակերտն ու օգնականը Կոսիմո Ֆանչելին էր։

## Ստեղծագործություն
Պիետրո դա Կորտոնայի տաղանդը մյուսներից առաջ նկատել է Հռոմի Պապ Ուրբան VIII Բարբերինին, որը դարձել է նրա հիմնական հովանավորը։ Իր գեղանկարչական ձևով, որը հիմնված էր Բոլոնիայի դպրոցի վարպետների դասականության և մաներիզմի սկզբունքների և Կարաչի եղբայրների իմիտացիայի վրա, նա բերեց աշխույժ, երևակայությամբ լի մանրամասներ, դինամիկ անկյուններ, որոնք հաճախ փոխառված էին ուշ անտիկ քանդակից։

Ճարտարապետության մեջ Պիետրո դա Կորտոնան ստեղծեց մի քանի շենքեր, որոնք դասական օրինակ դարձան ուշ բարոկկոյի հաջորդ սերնդի վարպետների համար. Սուրբ Ղուկաս և Մարտինա եկեղեցի (Santi Luca e Martina) Հռոմեական ֆորումում (1635-1650), (1625-1630)։ Սանտա Մարիա in via Lata եկեղեցում (via Lata — Կորսո փողոցի հին անունը) Պիետրո դա Կորտոնան տրամադրեց ճակատի վերին աստիճանը (1658-1662), որը բարձրանում է հարևան տների վրա և հիշեցնում է հին հռոմեական Հաղթական կամարը։

Պիացցա Նավոնայի մոտակայքում գտնվող Սանտա Մարիա Դելլա Պաչե եկեղեցու համար ճարտարապետը 1655-1657 թվականներին ստեղծել է նշանավոր, բայց Բարոկկո ոճին բնորոշ կոմպոզիցիա՝ կիսաշրջանաձև սյունաշար՝ աստիճանավոր պոդիումի վրա, անհավասար տեղադրված, մի փոքր կրկնակի սյուներով։ Փողոցից դիտելիս, տեսանկյունից, սյուների առիթմիան ուժեղանում է՝ ստեղծելով իսկական Բարոկկո տպավորություն։ Ճակատի վերին մասում ուռուցիկ և գոգավոր մակերեսները, սյուներն ու որմնասյուները, եռանկյունաձև և ճառագայթային ֆրոնտոնները նույնպես հակադրվում են բարոկկո ձևով։ Պիետրո դա Կորտոնայի մեկ կոմպոզիցիայում տարբեր թեմաների և դրդապատճառների համադրման սկզբունքը հետագայում զարգացավ։

Վերջին կարևոր ճարտարապետական աշխատանքը Սան Կառլո Ալ Կորսո եկեղեցու գմբեթի կառուցումն էր, որը սկսվել է 1668 թվականին և ավարտվել ճարտարապետի մահից հետո, որն այդ ժամանակ Հռոմում մեծությամբ չորրորդն էր Պանթեոնի գմբեթներից հետո, Միքելանջելոյի Սան Պիետրո տաճարը և Կառլո Մադերնայի Սանտ Անդրեա Դելլա Վալե եկեղեցին։ Պիետրո դա Կորտոնան մասնակցել է նաև Հռոմի չորս շատրվանների հրապարակի ձևավորմանը։


Պատկեր:2012-02-17 Foro Romano da Palazzo Senatorio 3.jpg|Սուրբ Ղուկասի և Մարտինայի եկեղեցին Հռոմեական ֆորումում։ Տեսարան Տաբուլարիայից։ 1635-1650
Պատկեր:Santi Luca e Martina (seen from Tabularium) - Roman Forum - Rome 2016 (2).jpg| Սուրբ Ղուկաս և Մարտինա եկեղեցի։ Ճակատ
Պատկեր:Santa Maria in Via Lata (Roma) 02.jpg|Սանտա Մարիա Եկեղեցին Վիտա Լատա ում Կորսո փողոցում։ 1658-1662 
Պատկեր:Église Santa Maria Pace - Rome (IT62) - 2021-08-28 - 2.jpg|Սանտա Մարիա Դելլա Պաչե եկեղեցի 1655-1657։
Պատկեր:Allegory of Divine Providence and Barberini Power (Cortona) in Palazzo Barberini (Roma).jpg|Աստվածային նախախնամության և Բարբերինիի ուժի հաղթանակը։ Մեծ դահլիճի առաստաղի նկարչություն։ 1639։ Պալացցո Բարբերինի, Հռոմ
Պատկեր:Cortona, Pietro da, La divina provvidenza - center.jpg| Աստվածային նախախնամության և Բարբերինիի ուժի հաղթանակը։ Նկարչության մանրամասն
Պատկեր:Ceiling of Hall of Venus in Palazzo Pitti (Florence) - crop.jpg|Վեներայի սրահի առաստաղի նկարը: 1643-1647։ Պալացցո Պիտտի, Ֆլորենցիա
Պատկեր:Giove che incorona il principe mediceo (sala Giove).jpg|Յուպիտերի սրահի նկարչություն։ Պալացցո Պիտտի, Ֆլորենցիա
Պատկեր:Sala di marte, ercole vince i nemici di pietro da cortona, 1643-47, 04 pace.jpg|Մարսի Սրահի Նկարչություն։ Մանրամասն։ Պալացցո Պիտտի, Ֆլորենցիա
Պատկեր:Ceiling of Santa Maria in Vallicella (Rome).jpg| Սուրբ Ֆիլիպ Ներիի Տեսլականը։ 1664-1665։ Հռոմի Սանտա Մարիա վալիչելլա եկեղեցու առաստաղի նկարը
Պատկեր:Pietro da Cortona Rom S.Maria della Vallicella Kuppelfresko.jpg|Մարիամ Աստվածածնի համբարձում։ Հռոմի Սանտա Մարիա վալիչելլա եկեղեցու կոնխայի աբսիդի որմնանկարը
Պատկեր:Rome, Chiesa di Santa Maria in Vallicella 055 - Frescoed Vault.JPG|Կրքերի գործիքներ։ Գմբեթի նկարչության մանրամասները «Քրիստոս, որը ցույց է տալիս կրքերի գործիքները Հայր Աստծուն»։ Սանտա Մարիա ին Վալիչելլա եկեղեցի, Հռոմ


Հռոմում Պիետրո դա Կորտոնան ստեղծեց մեծ պատկերազարդ կոմպոզիցիաներ դիցաբանական և պատմական սյուժեների վրա, ներառյալ մարտական ժանրումմարչելո Սակետտիի հավաքածուի համար, բայց որմնանկարների ցիկլերը առավել հայտնի են, որոնցից շատերը «քառակուսիներ» էին՝ պատերի և ստվերների դեկորատիվ նկարչության կոմպոզիցիոն տեխնիկա, որը ստեղծում է երևակայական տարածության մեջ ճարտարապետության շարունակության պատրանք: Պիետրո դա Կորտոնան, ինչպես նաև Պիետրո դա Կորտոնան, ստեղծել են։

1633 թվականին Հռոմի Պապ Ուրբան VIII-ը (Մաֆեո Բարբերինի) կորտոնային պատվիրեց ընտանեկան պալատի որմնանկարները՝ Պալացցո Բարբերինին։ Ամբողջ ցիկլը ավարտվեց վեց տարի անց՝ Կորտոնի Հյուսիսային Իտալիա կատարած այցից հետո, որտեղ նա առաջին ձեռքից տեսավ Պաոլո Վերոնեզեի «հեռանկարային նկարները» և Տիցիանի գունային գունապնակը։

Պալացցո Բարբերինիի առաջին հարկում գտնվող մեծ օվալաձև դահլիճը զարդարված է 1633-1639 թվականների նկարներով։ Պիետրո դա Կորտոնան մեծ դահլիճի առաստաղի որմնանկարը նկարել է «Աստվածային նախախնամության և Բարբերինիի ուժի հաղթանակը» թեմայով (Allegoria della Divina Provvidenza e del Potere Barberini) պատրանքային, սովորաբար Բարոկկո ժանրում՝ «ներքևից վերև հեռանկար (առաստաղի տակ)»(), հակադարձ վերափոխման դարաշրջանի գեղարվեստական ծրագրի մարմնավորում։ Որմնանկարի կենտրոնական մասը փառաբանում է Ուրբան VIII-ի թագավորությունը գեղատեսիլ տարածքում, որը լցված է Բարբերինի ընտանիքի այլաբանական կերպարներով և զինանշաններով։ Հսկայական նկարը, որը զբաղեցնում է դահլիճի ամբողջ առաստաղը, նշում է բարոկկոյի մոնումենտալ նկարչության շրջադարձային պահերից մեկը։

Պալազզո Ֆարնեզե պատկերասրահի նկարչությունից հետո, որը կատարել է Կարաչին, Պիետրո դա Կորտոնան դարձավ մոնումենտալ Բարոկկո նկարչության նոր տիպի ստեղծող, կարծես կոտրելով բոլոր խոչընդոտները, դեպի վեր ուղղված երկնային տարածքը, ամպերը, որոնք ներխուժում են ճարտարապետություն, նրանց մեջ սավառնում են այլաբանական գործիչներ, առասպելների հերոսներ, սուրբ գրություններ: Նրանք բոլորը կարծես լողում են երկնքում՝ շրջապատված ցրված ոսկե լույսով։ Կրոնական սյուժեն զուգորդվում է Հռոմի Պապ Բարբերինին որպես կաթոլիկ եկեղեցու ղեկավար և գիտնական, ինչպես նաև Բարբերինիի փառահեղ տոհմը փառաբանելու գաղափարի հետ։ Հետևաբար, նկարում ներկայացված են հերալդիկ սիմվոլիզմի տարրեր՝ տարածված թևերով մեղուների պատկերի տեսքով։

Այս վեհ աշխատանքի համար Պիետրո դա Կորտոնային շնորհվել է Հռոմի Սուրբ Ղուկասի ակադեմիայի իշխանի կոչում, պատվավոր կոչում, որը նրան հաստատել է Հռոմի առաջին նկարչի պաշտոնում։ Բացի Հռոմի Պալազզո Բարբերինիի նկարներից, Պիետրո դա Կորտոնան նկարել է Ֆլորենցիայի Պալազզո Պիտիի սենյակները (1643-1647), Հռոմի Սանտա Մարիա Վալիչելլա եկեղեցում Սուրբ Ֆիլիպո Ներիի պատմության թեմաներով որմնանկարներ և, վերջապես, Էնեասի պատմությունը Հռոմի Պիացցո Պամֆիլի պատկերասրահում Պիացցա Նավոնա։

Ժերմեն Բազենը գրել է Հռոմում գտնվող Պալացցո Բարբերինիի և Ֆլորենցիայում գտնվող Պալացցո Պիտիի նկարների մասին, որ դրանք զվարճալի են «փոխարքայի հետ լի հարցով joie de vivre Բարոկկո արվեստ։ Պիետրո դա Կորտոնայի արվեստը տարբերող գեղանկարչական տարրի ուժը, վենետիկյան գեղանկարչության լուսավոր, տոնական կոլորիտին ուղղված կոչը հիմք են տալիս այս վարպետին անվանել իտալական Ռուբենս»։

Նկարչի ամենահայտնի աշխատանքը դիցաբանական սյուժեի վրա հիմնված հաստոցային նկարչության մեջ՝ «սաբինյանների առևանգումը» (1630-1631) ստեղծվել է նկարչի հովանավորի՝ հռոմեացի բարերար Մարչելո Սակետտիի պատվերով։ Այս ստեղծագործության հեղինակը ֆրանսիացի նկարիչ Ժակ Ֆրիդմանն է։ Դասական հստակ մտածված կոմպոզիցիան դրանում զուգորդվում է բուռն, թատերական արտահայտությամբ, պատրանքային տեսողական տարածքի գործիչների առավելագույն հագեցվածությամբ։ Ֆիգուրների դիրքերը մասամբ փոխառված են Ջովանի Լորենցո Բերնինիի և Ռուբենսի ստեղծագործություններից, բայց ավելի շուտ՝ անտիկ քանդակից։ Այսպիսով, Ժ․ Բազենը նշել է, որ Ռուբենսին «նույնիսկ Կորտոնայի առավել Բարոկկո» նկարներում, «ինչպիսիք են սաբինյանների առևանգումը կամ Կոնստանտինի ճակատամարտը, շարժումը կառուցվում է կտավի հարթության երկայնքով․ միևնույն ժամանակ, հզոր շարժման մեջ միաձուլվող գործիչները պահպանում են իրենց պլաստիկ որոշակիությունը՝ իտալական դպրոցի գեղարվեստական սկզբունքներին լիովին համապատասխան, կարծես քանդակագործի դանակով փորագրված լինեն։ Ջուլիո Սակետտիի պատվերով Պիետրո դա Կորտոնան 1644-1650 թվականներին ստեղծեց մեկ այլ գլուխգործոց՝ «Ալեքսանդրի և Դարեհի ճակատամարտը» նկարը։


Պատկեր:Pietro da Cortona - Rape of the Sabines - Google Art Project.jpg|Սաբինյանների առևանգում։ 1630-1631։ Կտավ, յուղաներկ։ Կապիտոլիական թանգարաններ, Հռոմ
Պատկեր:Pietro da Cortona - Battle of Alexander versus Darius - Google Art Project.jpg|Ալեքսանդրի և Դարեհի ճակատամարտը։ 644-1650։ Կտավ, յուղաներկ։ Կապիտոլիական թանգարաններ, Հռոմ
Պատկեր:PietrodaCortonaSantAlessioMorente.png|Սուրբ Ալեսիուսի մահը։ 1638։ Կտավ, յուղաներկ։ Ջիրոլամինի թանգարան, Նեապոլ
Պատկեր:Cortona Romulus and Remus Given Shelter by Faustulus 01.jpg|Գտնելով Ռոմուլուսին և Ռեմուսին։ 1643։ Կտավ, յուղաներկ։ Լուվր, Փարիզ
Պատկեր:'The Madonna and Child with Saint Martina', oil on canvas painting by Pietro da Cortona.jpg|Մադոննան և երեխան և Սուրբ Մարտինան։ Մոտ 1645։ Կտավ, յուղաներկ։ Քիմբելի արվեստի թանգարան, Տեխաս։ ԱՄՆ
Պատկեր:Sibylle de Tibur annonçant à Auguste l'avènement du Christ MBA.jpg|Տիբուրթյան սիվիլլան ավետում է Օգոստոսին Քրիստոսի ծննդյան մասին։ 1660։ Կտավ, յուղաներկ։ Նենսիի կերպարվեստի թանգարան


Ոչ պակաս բնորոշ է «Ռոմուլուսի և Ռեմուսի հայտնաբերումը» (1643) նկարը, որը լի է լուսաստվեր էֆեկտներով: Հավերժական քաղաքի հիմնադրման մասին սյուժեները բարձր գնահատվեցին լուսավոր հռոմեական արիստոկրատիայի կողմից, որը փնտրում էր իր ծագման հնության հաստատումը։ Հին արվեստի զգայական գեղեցկության հիշողությունները միշտ էլ մեծ դեր են խաղացել նկարչի աշխատանքում («Զոհաբերություն Դիանային», հին արվեստի ազգային պատկերասրահ, Հռոմ)։ Նկարչի լավագույն գեղանկարչական գործերից է «Մադոննան սրբերի հետ» կտավը (1626-1628, Կորտոնա, էտրուսկյան պատմության թանգարան)։ Նկարն արվել է Պասերինիի ընտանիքի պատվերով և արտացոլում է հոգևոր և ասպետական պատվերների խորհրդանիշները, որոնց պատկանելությամբ հպարտանում էին այս ազնվական ընտանիքի ներկայացուցիչները։

Պիետրո դա Կորտոնայի բնօրինակների հիման վրա Հռոմի Բարբերինիի վանդակավոր արտադրամասում ստեղծվել են «Ալեքսանդր Մեծի պատմությունը» և «Ուրբան VIII պապի կյանքից» գորգերի շարքը։

## Տեսություն
thumb|160px|«Tabulae Anatomicae» հրատարակության փորագրություն: Tab. XI. 1741
Հայտնի ճարտարապետ դառնալուց առաջ Պիետրոն ստեղծեց մարդու գործչի անատոմիական գծանկարներ, որոնք փորագրվեցին և հրապարակվեցին միայն նրա մահից հարյուր տարի անց՝ 1741 թվականին։ Ներկայումս ենթադրվում է, որ «Tabulae anatomicae» ալբոմի տպագրությունները սկսվել են մոտ 1618 թվականին։ «Էկորշե» գործիչների անսովոր դիրքերը համապատասխանում են Վերածննդի և բարոկկոյի այլ անատոմիական նկարիչների պատկերման ոճին, չնայած որ ոչ մի տեղ այս մոտեցումը չի գտել ավելի ամբողջական արտահայտություն, քան Կորտոնան։

1652 թվականին Ֆլորենցիայում հրատարակվեց «Տրակտատ նկարչության և քանդակագործության մասին. դրանց օգտագործումը չարաշահելու համար» (Trattato della pittura e scultura: uso et abuso loro), որը գրել է ճիզվիտ հայր Ջովաննի Դոմենիկո Օտտոնելին (1584-1670) Պիետրո դա Կորտոնայի հետ միասին։ Տիտղոսաթերթի երկու հեղինակների անունները անագրամատ կերպով կոդավորված են՝ «Britio Prenetteri»՝ Pietro Berrettini-ի փոխարեն։ Պիետրո դա Կորտոնան տրակտատում ներկայացրեց իր գաղափարները արվեստի, նկարչի աշխատանքի մեթոդի, այդ թվում՝ ճարտարապետության և նկարչության մեջ նախապատրաստական գծագրերի դերի մասին։ Գիրքը շուտով կոչվեց «Բարոկկոյի մանիֆեստ» (Il Manifesto del Barocco)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1596 ծնունդներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մայիսի 16 մահեր
Կատեգորիա:Հռոմ քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:1669 մահեր
Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ
Կատեգորիա:17-րդ դարի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ