Կոբոնա

**Կոբոնա,** գյուղ Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի Սուխոյի գյուղական բնակավայրում։ 1941-1943 թվականներին այն կարևոր նշանակություն է ունեցել շրջափակված Լենինգրադի և ԽՍՀՄ մնացած մասի միջև հաղորդակցության ապահովման գործում։

## Պատմություն
Բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է Վոդսկայա պյատինայի 1500 թվականի գրագիրների գրքում որպես *Կոբոնա գետի վրա Կոբոնա գյուղ*՝ Լադոգայի ույեզդի Պրեչիստենսկի Գորոդենսկի պոգոստում:

Այնուհետև հիշատակվել է Գորոդենսկի եկեղեցու պոգոստում որպես գյուղակ` *Լադոգա լճի վերևում գտնվող Կոբոնա Ռյադոկ (առևտրական ավան) Սուրբ Նիկոլայ Հրաշագործ եկեղեցով* անունով 1612 թվականի Կորելյան պոլովինայի Վոդական պյատինայի պարեկային գրքում:

1726 թվականին Ստարայա Լադոգայի ջրանցքն անցել է *Կոբոնայով*։ *Կոբոնայում* բացվել է Լադոգա լիճ տանող միջանկյալ ելք, տեղադրվել է շլյուզ և նավահանգիստ։ Այդ ժամանակվանից ի վեր Կոբոնա (Կոբոնկա) գետի գետաբերանը կոչվում է Կոբոնայի ջրանցք։ Ստարայա Լադոգայի ջրանցքով նավարկությունը բացվել է 1730 թվականին, և այն դարձել է Վիշնևոլոցկի ջրային ուղու մի մասը։

1732 թվականին *Կոբոնան* դարձել է Լադոգայի ջրանցքի ստեղծող, ֆելդմարշալ կոմս Քրիստոֆ Մինիխի սեփականությունը, որն այստեղ կառուցել է ճանապարհորդական փայտաշեն պալատ ռուս կայսրուհի Աննա Յոհանովնայի համար։ 1732 թվականի մայիսին ջրանցքի բացման հանդիսավոր արարողության ժամանակ Աննա Յոհանովնան կանգ է առել Կոբոնայի պալատում։

1765 թվականի օգոստոսին կայսրուհի Եկատերինա II-ը այցելել է *Կոբոնա*, սակայն իջևանել է ոչ թե փայտաշեն պալատում, այլ քարե պահակատանը, որը պահպանվել է մինչ օրս (այժմ այդտեղում Կոբոնայի հանգստի գոտի է): Նա կրկին կանգ է առել *Կոբոնայում* ՝ Նովայա Լադոգայից վերադառնալիս։ 1785 թվականի հունիսին Եկատերինան  «երթով» անցել է Լադոգայի ջրանցքով՝ Վիշնի Վոլոչեկից ուղղևորվելով դեպի Սանկտ Պետերբուրգ։ *Կոբոնայում* «նավերը մոտեցել են ափին», և կայսրուհին իր շքախմբի հետ ճաշել է։

1788 թվականին *Կոբոնայի* սեփականատերը դարձել է պետական գործիչ, պատմաբան, ռուսական հնությունների հավաքորդ Ալեքսեյ Ի. Մուսին-Պուշկինը, ով հայտնաբերել և հրատարակել է «Իգորի արշավանքի պատմությունը» աշխատությունը։ Այնուհետև գյուղի 399 բնակիչներով *Կոբոնան* ժառանգել է նրա որդին՝ Իվան Ալեքսեևիչ Մուսին-Պուշկինը, որն իր սանկտպետերբուրգյան Քարավանային փողոցի տանը հյուրընկալել է  Ա. Ս. Պուշկինին։

1815 թվականի հրդեհից առաջ *Կոբոնայում* եղել է փայտե հինգ գմբեթավոր եկեղեցի՝ փայտե զանգակատնով Սուրբ Նիկողայոսի, Պետրոսի և Պողոսի մատուռներով։

1821 թվականին կառուցվել է Սուրբ Նիկողայոսի նոր քարե եկեղեցին՝ Պետրոսի և Պողոսի և Պարասկևի Պյատիցայի մատուռներով ː

Ֆյոդոր Ֆ. Շուբերտի 1834 թվականի Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի քարտեզի վրա նշված է *Կաբանա* գետի վրա գտնվող *Կոբոնա* գյուղը, որը բաղկացած է 82 գյուղացիական տնտեսություններից: Ըստ  Սուրբ Նիկողայոսի քարե եկեղեցու 1838 թվականի գրանցամատյանի` պատկանել է Մուսին-Պուշկինին ː

Ֆյոդոր Ֆ. Շուբերտի 1844 թվականի և Ստեպան Ս. Կուտորգայի 1852 թվականի քարտեզների համաձայն՝ Կոբոնա գյուղը բաղկացած էր 82 գյուղացիական տնտեսությունից: 1856 թվականի տվյալներով Կոբոնան ունեցել է գյուղացիական 50 տնտեսություն` 113 շնչով ː

1861 թվականին, երբ եկեղեցին խարխլվել էր և արդեն նեղ էր, կողային մատուռները հանվել են, և ամբողջ եկեղեցին վերակառուցվել է ճարտարապետ Միխայիլ Ա. Շչուրուպովի նախագծով ː

Սանկտ Պետերբուրգ նահանգի 1863 թվականի պատմական ատլաս-քարտեզում գյուղի անունը *Կաբոնա* է, ինչպես այն գետը, որի վրա այն գտնվում էː Նաև հյուսիսային և հարավային ծայրամասերում նշված են երկու եկեղեցիներ:

19-րդ դարի սկզբին Ստարայա Լադոգայի ջրանցքը դարձել է ծանծաղ և այլևս չի ծառայել կապի միջոց Մարիինյան ջրային համակարգի մյուս օղակների հետ։ 1866 թվականին սկսվել է Լադոգա լճի ափամերձ գոտու մոտ ջրանցքի փորումը։ Նոր ջրանցքը, որը նույնպես անցնում էր *Կոբոնայով*, անվանվել է Նովոլադոգյան ջրանցք։ Ինչպես գրել է թեմի թերթը. «Կոբոնա գյուղը գտնվում է... Լադոգա ջրանցքի վրա՝ Կոբոնա գետի մոտ, Լադոգա լճից 150 սաժեն հեռավորության վրա, հարթ, ճահճոտ տարածքում» ː

Ստարայա Լադոգայի ջրանցքով նավագնացությունը շարունակվել է ավելի քիչ ինտենսիվությամբ և ավարտվել է միայն 1940 թվականին։ Նովոլադոգյան ջրանցքը դեռևս նավարկելի է։

Նովոլադոգյան ույեզի 1891 թվականի ժողովրդական տնտեսության վիճակագրության համաձայն՝ *Կոբոնա* գյուղի մոտակայքում գտնվող կալվածքը՝ 1443 դեսիատին մակերեսով, պատկանել է կոմս Ի. Ա. Մուսին-Պուշկինին և այն ձեռք էր բերվել մինչև 1868 թվականը։ Կալվածքում կար սղոցարան՝ 30 աշխատողով, և դրան կից դարբնոց:

Ռուսական կայսրությունում առաջին մարդահամարի տվյալների համաձայն 1897 թվականին Կոբոնան գյուղ էր` 518 ուղղափառ բնակչությամբ, որոնցից 222 տղամարդ, 297 կին

19-րդ դարի վերջին գյուղը վարչականորեն պատկանել է Սանկտ Պետերբուրգի գուբերնիայի Նովոլադոժսկի ույեզդի 1-ին ստանի Կոբոնայի վոլոստին, իսկ 20-րդ դարի սկզբին՝ 4-րդ ստանին։

Համաձայն 1905 թվականի «Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի հուշերի գրքի»՝ գյուղը կոչվել է *Կաբոնա գետի վրա* *Կոբոնո* կամ Կաբոնո ː 
[մինի|Կոբոնա, Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցի. Լուսանկարը՝ [Սերգեյ Պրոկուդին-Գորսկի|Ս. Պրոկուդին-Գորսկու (1909 թվական)]]
[մինի|Կոբոնա գետի ափին, աջ կողմում գտնվող շենքում ավելի ուշ տեղակայվել է [Կոբոնա. Կյանքի ճանապարհ (թանգարան)|«Կյանքի ճանապարհ» թանգարանը. Լուսանկարը՝ Ս. Պրոկուդին-Գորսկու (1909 թվական)]]
ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանը պարունակում է ռուս լուսանկարիչ Սերգեյ Պրոկուդին-Գորսկու արած լուսանկարչական ապակե թիթեղներ և լուսանկարներ։ Դրանց թվում են երեք լուսանկարներ, որոնցում պատկերված է Կոբոնան 1909 թվականին ː1917-1923 թվականներին *Կոբոնա* գյուղը Նովոլադոգյան ույեզդի Կոբոնա վոլոստի Կոբոնա գյուղխորհրդի մաս է կազմել։ 1923 թվականից այն Վոլխովի շրջանի Շում վոլոստի մաս է կազմել։ 1926 թվականի ԽՍՀՄ մարդահամարի համաձայն՝ *Կոբոնա* գյուղում բնակվել է 530 մարդ, բոլորը ռուսներ: 1927 թվականից՝ Մգա շրջանի (Մգա շրջկենտրոն) կազմում է եղել:

1929 թվականին *Կոբոնայի* ամենաաղքատ գյուղացիները կազմակերպել են ձկնորսական արտել։ 1930 թվականի նոյեմբերին նրանք որոշել են կազմակերպել ձկնորսական կոլեկտիվ տնտեսություն և այն անվանել «Հոկտեմբերի տասներեքերորդ տարեդարձ» ː 1933 թվականի տվյալներով, *Կոբոնա* գյուղը Մգա շրջանի Կոբոնա գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնն էր, որը ներառում էր երկու բնակավայր՝ *Կոբոնա* և Լեդնևո գյուղերը, ընդհանուր 851 բնակչությամբ: 1936 թվականի տվյալներով Կոբոնայի գյուղական խորհուրդը ներառում էր 2 բնակավայր, 145 տնտեսություն և 2 կոլտնտեսություն:

1930-ական թվականներին Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցուց հանվել են զանգերը, 1937 թվականի նոյեմբերի 1-ին ձերբակալվել է եկեղեցու քահանա, ավագ երեց Յակոբ Չուլկովը և գնդակահարվել դեկտեմբերի 14-ին, իսկ 1938 թվականին եկեղեցին վերջնականապես փակվել է և վերածվել պահեստի։

1939 թվականին կազմակերպվել է «Սիգ» ձկնորսական կոլեկտիվ տնտեսությունը։


### Երկրորդ համաշխարհայինի ժամանակ
Կարմիր բանակի 1941 թվականի տեղագրական քարտեզի համաձայն՝ գյուղն ունեցել է 107 տնտեսություն։ Գյուղն ուներ նավամատույց, փոստային բաժանմունք, եկեղեցի և գյուղական խորհուրդ։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Կոբոնան Լենինգրադի մատակարարման համակարգի ամենակարևոր կետն է դարձել Լադոգա լճի վրայով անցնող Կյանքի ճանապարհի շրջափակման (1941-1943) և քաղաքի բնակիչների տարհանման ժամանակ, տե՛ս։

### Երկրորդ համաշարհայինից հետո
1960 թվականից՝ Վոլխովի շրջանի մաս է։ 1961 թվականին *Կոբոնա* գյուղի բնակչությունը կազմել է 169 մարդ: 1966 թվականի տվյալներով, *Կոբոնա* գյուղը դարձել է Վոլխովի շրջանի Կոբոնա գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոն ː

1973 թվականի տվյալներով, *Կոբոնա* գյուղը ենթարկվում էր Վոլխովի շրջանի Կոբոնա գյուղական խորհրդին։ Գյուղխորհրդի վարչական կենտրոնը Լավրովո գյուղն էր:

1990 թվականի տվյալներով, *Կոբոնա* գյուղը Կիրովի շրջանի Սուխովո գյուղական խորհրդի մաս էր կազմում: 1997 թվականին Սուխովո վոլոստի *Կոբոնա* գյուղում բնակվել է 68 մարդ։ 2002 թվականին՝ 133 մարդ (ռուսներ – 92%): 2007 թվականին Սուխովո գյուղական բնակավայրի *Կոբոնա* գյուղում կար 84 մարդ:

## Աշխարհագրություն
դաշնային նշանակության ընդհանուր օգտագործման

Գյուղը գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևելյան մասում՝ Լադոգա լճի ափին՝ Կոբոնա (Կոբոնկա) գետի գետաբերանի մոտ, Ստարոլադոգա և Նովոլադոգա ջրանցքների հետ հատման վայրում, Կիրովսկ քաղաքից արևելք և Р21 դաշնային մայրուղուց (E 105) «Կոլա» դաշնային նշանակության ընդհանուր օգտագործման մայրուղուց ( Սանկտ Պետերբուրգ - Պետրոզավոդսկ - Մուրմանսկ ) հյուսիսː

Գյուղի միջով է անցնում 41К-123 մայրուղին (Լավրովո - Կոբոնա - Սուխոե): Բնակավայրի վարչական կենտրոնը` Սուխոյե գյուղը, գտնվում է 12 կմ հեռավորության վրա: «Ժիխարևո» մոտակա երկաթուղային կայարանից հեռավորությունը 20 կմ է:
ImageSize = width:430 height:300
PlotArea = left:30 right:40 top:20 bottom:20
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
 id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:530
ScaleMajor = unit:year increment:200 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
 bar:1838 color:gray1 width:1
  from:0 till:399 width:15 text:399 textcolor:red fontsize:8px
 bar:1862 color:gray1 width:1
  from:0 till:437 width:15 text:437 textcolor:red fontsize:8px
 bar:1885 color:gray1 width:1
  from:0 till:304 width:15 text:304 textcolor:red fontsize:8px
 bar:1897 color:gray1 width:1
  from:0 till:519 width:15 text:519 textcolor:red fontsize:8px
 bar:1926 color:gray1 width:1 
  from:0 till:530 width:15 text:530 textcolor:red fontsize:8px
 bar:1961 color:gray1 width:1
 from:0 till:169 width:15 text:169 textcolor:red fontsize:8px
 bar:1997 color:gray1 width:1
  from:0 till:68 width:15 text:68 textcolor:red fontsize:8px
 bar:2002 color:gray1 width:1
 from:0 till:133 width:15 text:133 textcolor:red fontsize:8px
 bar:2007 color:gray1 width:1
  from:0 till:84 width:15 text:84 textcolor:red fontsize:8px
 bar:2010 color:gray1 width:1
  from:0 till:172 width:15 text:172 textcolor:red fontsize:8px
 bar:2017 color:gray1 width:1 
  from:0 till:97 width:15 text:97 textcolor:red fontsize:8px


## Տրանսպորտ
Սանկտ Պետերբուրգից Կոբոնա կարելի է հասնել 596K համարի ավտոբուսով (սեզոնային), Վոյբակալոյից՝ 594 և 596 համարի ավտոբուսներով, Դուսևոյից՝ 594A և 596B համարի ավտոբուսներով:

## Կյանքի ճանապարհ
[ձախից|մինի|«Կյանքի ճանապարհը» 1941 թվականի ձմեռը. քարտեզի վրա երևում են տարհանման երկու գծերը. Մորյայի և Նովայա Լադոգայի միջև գտնվող նավարկելի գիծը  [Վագանովո (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)|Վագանովոյից մինչև Կոբոնա սառցե ճանապարհըː]]
Կոբոնան հայտնի է դարձել Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Այստեղով անցել է հայտնի «Կյանքի ճանապարհը», որը կապում էր պաշարված Լենինգրադը մայրցամաքի հետ։ Բնակչության, ֆաբրիկաների և գործարանների տարհանումը տեղի է ունեցել այս կենսական նշանակություն ունեցող գյուղի երկայնքովː Մատակարարվել է սնունդ, վառելիք, ամրացումներ, զենք և զինամթերք։

Նավարկելի ժամանակահատվածներում ջրային ճանապարհով տեղափոխումն իրականացվել է Լադոգայի ռազմական նավատորմի նավերով և Հյուսիսարևմտյան գետային նավագնացության ընկերության նավերով` Նովայա Լադոգա (մեծ երթուղի՝ 125 կմ) և Կոբոնա (փոքր երթուղի՝ 35 կմ) նավահանգիստներից մինչև Օսինովեց նավահանգիստ։ Սառցե շրջանում՝ մեքենաներն անցել են սառած ճանապարհով` Կոբոնայից դեպի Վագանովո և Կոկկորևա, և հակառակըː

1941 թվականի նոյեմբերի 23-ին 60 տրանսպորտային միջոցներից բաղկացած առաջին շարասյունը սնունդ է տեղափոխել Լադոգա լճի սառույցի միջով դուրս գալով Կոբոնայից և ուղղվելով դեպի շրջափակված Լենինգրադ։ 1941-1942 թվականների ձմռանը Կոբոնայով Լենինգրադ տեղափոխվել է ավելի քան 360 հազար տոննա բեռ, հիմնականում՝ սնունդ և զինամթերք, և մոտ կես միլիոն մարդ է տարհանվել Լենինգրադից։ 1942 թվականի ամռանը ստեղծվել է Կոբոնո-Կարեջա նավահանգիստը։ Կոբոնայից հյուսիս կառուցվել է ութ նավամատույց, որոնցից յուրաքանչյուրը կես կիլոմետր երկարությամբ։ Այստեղ կառուցվել է ժամանակավոր երկաթուղային գիծ, որը Լադոգա լիճը կապում էր «Վոյբոկալո» կայարանի հետ։ Օսինովեցից Կոբոնա գործում էր լաստանավային ծառայություն՝ շոգեքարշներ և երկաթուղային վագոններ տեղափոխելու համար։ Լադոգա լճի հատակի երկայնքով տեղադրվել են վառելիքի խողովակաշար և ստորգետնյա մալուխ՝ Վոլխովի հիդրոէլեկտրակայանից Լենինգրադ էլեկտրաէներգիա փոխանցելու համար։ 1942-1943 թվականների ձմռանը Լադոգա լճի սառույցի վրայով Կոբոնայից դեպի Օսինովեց տանող ճանապարհը կրկին շահագործման է հանձնվել։

## Տեսարժան վայրեր
մինի|399x399փքս|Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործի եկեղեցի
Կոբոնայի ամենանշանավոր տեսարժան վայրը Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործի քարաշեն եկեղեցին է՝ զանգակատանով։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ այն օգտագործվել է որպես ժամանակավոր ապաստարան պաշարված Լենինգրադի տարհանված բնակիչների համար։ Եկեղեցու շենքը որպես տարհանման կետ հիշատակվում է Ալեքսանդր Գորոդնիցկիի «Անհայտ վարորդին» բանաստեղծության մեջː

Պատերազմից հետո եկեղեցին չի վերականգնվել և աստիճանաբար ավերվել է։ 1998 թվականին այն պաշտոնապես վերադարձվել է եկեղեցական համայնքին, իսկ 2000 թվականից գործում է որպես Սուրբ Երրորդություն Զելենեցկի արական վանքին կից բակ: Ամբողջությամբ վերականգնվել է 2003 թվականին, այդ թվում՝ Կոբոնի ժողովրդի միջոցներով։ Եկեղեցու յուրահատկությունն այն է, որ սա փարոսի նման եկեղեցի է։ 19-րդ դարում զանգակատան խաչի մեջ տեղադրված են եղել բյուրեղապակյա գնդիկներ։ Արևը արտացոլվում էր դրանց մեջ, և սա ծառայում էր որպես ուղեցույց ձկնորսների համար:

Գյուղում կա «Կոբոնա» ստելա՝ նվիրված «Կյանքի ճանապարհին» (տեղադրվել է 1964 թվականին, ճարտարապետներ՝ Մ. Ն. Մեյսել, Ա. Ա. Յակովլև), և հուշատախտակ՝ այն տան տեղում, որտեղ ապրել է Կոբոնայի բնիկ բանաստեղծ Ալեքսանդր Պրոկոֆևը։ Կեչու ծառերի տակ կանգնած հուշատախտակի վրա փորագրված են կեչիների մասին նրա տողերըː
2010 թվականի մայիսի 14-ին նախկին դպրոցի երկհարկանի փայտե տունը, որտեղ գտնվում է «Կյանքի ճանապարհ» թանգարանը և Ալեքսանդր Պրոկոֆևի թանգարանը, այրվել է իր բոլոր ցուցանմուշների հետ միասին ː Պահպանվել են միայն շենքի քարե հիմքը և Պահպանվել են միայն շենքի ցոկոլային քարե հիմքը և արտաքին ճակատային մասի Պուտիլովյան կրաքարի աղյուսից կառուցված նախասրահը։ Սակայն, մինչև 2015 թվականի սեպտեմբեր շենքն ամբողջությամբ վերականգնվել է՝ համաձայն սկզբնական գծագրերի։ Վերանորոգված շենքում բացվել է «Կյանքի ճանապարհին» նվիրված մշտական ցուցահանդես։ Թանգարանի վերականգնման, ցուցահանդեսի ստեղծման և բարեկարգման աշխատանքների վրա մարզային բյուջեից ծախսվել է ավելի քան 49.3 միլիոն ռուբլի:

2020 թվականի սեպտեմբերին «Կյանքի ճանապարհ» թանգարանի տարածքում բացվել է «Անհայտ վարորդի հուշարձան», որը նվիրված է «Կյանքի ճանապարհին» աշխատող վարորդներին։

## Մշակութային ժառանգության վայրեր
[մինի|[Կոբոնա. Կյանքի ճանապարհ (թանգարան)|«Կյանքի ճանապարհ» թանգարանը 2021 թվականին և առաջին պլանում «Հյուսիսային վահանի գրանիտե ջրթող» կառույցի մնացորդները]]
Կոբոնայի մի քանի տեսարժան վայրեր պաշտպանված են պետության կողմից որպես մշակութային ժառանգության վայրեր։

Կոբոնայի ստելան, որը Լենինգրադի փառքի կանաչ գոտու մաս է կազմում, դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության վայրեր՝

* Հուշարձան այն տան տեղում, որտեղ ծնվել և 1900-1913 թվականներին ապրել է բանաստեղծ Ա. Ա. Պրոկոֆևը։
* Դպրոցը, որտեղ Ա. Ա. Պրոկոֆևը սովորել է 1908-1913 թվականներին։
* Բանաստեղծի հոր՝ Ա. Պ. Պրոկոֆևի (1873-1924) գերեզմանը։
* 1941-1943 թվականներին զոհված խորհրդային զինվորների և լենինգրադցիների եղբայրական գերեզման։
* 1941-1943 թվականներին զոհված սահմանապահների եղբայրական գերեզման։

Մշակութային ժառանգություն ճանաչված վայրեր՝

* Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի
* Լադոգայի ջրանցքի գումարտակի նախկին պահակատան շենքը։
* Գրանիտե վահանային կամուրջ (հյուսիսային ջրթող եղք):

Բացի այդ, նույնականացված մշակութային ժառանգության վայրերի թվում են Ստարոլադոգյան և Նովոլադոգյան ջրանցքները՝ իրենց ամբողջ երկայնքով:

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Кобона, караулка05.jpg|link=Файл:Кобона,_караулка05.jpg|alt=Караулка (в настоящее время — база отдыха «Кобона»)|Պահակատնակ (ներկայումս՝ «Կոբոնա» հանգստի կենտրոն)
Պատկեր:Кобона, Никольская церковь, старинные надгробия03.jpg|link=Файл:Кобона,_Никольская_церковь,_старинные_надгробия03.jpg|alt=Остатки старинных надгробий у церкви|Եկեղեցու մոտ գտնվող հին տապանաքարերի մնացորդներ
Պատկեր:Kobona river.JPG|link=Файл:Kobona_river.JPG|alt=Река Кобонка у пересечения со Староладожским каналом|Կոբոնկա գետը Ստարոլադոգյան ջրանցքի հատման կետում
Պատկեր:Кобона, каменный мост03.jpg|link=Файл:Кобона,_каменный_мост03.jpg|alt=Гранитный мост на реке Кобонке|Գրանիտե կամուրջ Կոբոնկա գետի վրա
Պատկեր:Кобона, место, где находился дом Прокофьева01.jpg|link=Файл:Кобона,_место,_где_находился_дом_Прокофьева01.jpg|alt=Место, где находился дом А. А. Прокофьева|Այն վայրը, որտեղ գտնվում էր Ա. Ա. Պրոկոֆևի տունը
Պատկեր:Новоладожский канал, октябрь02.jpg|link=Файл:Новоладожский_канал,_октябрь02.jpg|alt=Новоладожский канал в Кобоне|Նովոլադոգյան ջրանցքը Կոբոնայում
Պատկեր:Кобона, школа2.jpg|link=Файл:Кобона,_школа2.jpg|alt=Восстановленное здание школы (музея)|Վերականգնված դպրոցի շենք (թանգարան)
Պատկեր:Кобона.Стела02.jpg|link=Файл:Кобона.Стела02.jpg|alt=Стела «Кобона»|«Կոբոնա» ստելա
Պատկեր:Кобона. Полуторка 02.jpg|link=Файл:Кобона._Полуторка_02.jpg|alt=Полуторка. Экспонат музея под открытом небом на территории деревни|Մեկուկես։ Ցուցահանդես գյուղի տարածքում գտնվող բացօթյա թանգարանում


## Փողոցներ
*Կյանքի ճանապարհ, Կոբոնա գետի ափ, Նովոլադոգյան ջրանցք 2-րդ գիծ, Նովոլադոգյան ջրանցք 3-րդ գիծ, Նովոլադոգյան ջրանցք 4-րդ գիծ, Ստարոլադոգյան ջրանցք 1-ին գիծ, Ստարոլադոգյան ջրանցք 2-րդ գիծ*:

## Տես նաև
* «Փրկել Լենինգրադը», 2019 թվականին նկարահանված ռուսական ռազմական դրամա, ռեժիսոր Ալեքսեյ Կոզլով
* Կոբոնա. Կյանքի ճանապարհ (թանգարան)
* Կյանքի ճանապարհ (ռազմա-պատմական կենտրոն)
* «Լենինգրադի շրջափակման ճեղքում» թանգարան-արգելոց
* Լենինգրադի պաշարման ճեղքումը (դիորամա)

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լենինգրադի բլոկադա
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր