open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գարդայա

**Գարդայա** (արաբ․՝ غرداية‎‎), քաղաք Ալժիրի կենտրոնական մասի հյուսիսում, վիլայեթի վարչական կենտրոնը և համանուն շրջանը։ Բնակչությունը կազմում է 120,000 մարդ (2005 թվականի գնահատական)։

## Աշխարհագրություն և կլիմա
Քաղաքը գտնվում է Սահարա անապատի հյուսիսային եզրին՝ Մզաբի օազիսում։ Կտրուկ մայրցամաքային կլիմայի պատճառով Գարդային բնորոշ է ջերմաստիճանի անկումը գիշերը 0 ° С- ից մինչև +46 ° С ցերեկը։ Ավազային փոթորիկներ են դիտվում մարտից մինչև մայիս։ Այնուամենայնիվ, երբեմն ջրհեղեղներ են լինում երկարատև անձրևների պատճառով, օրինակ՝ 2008 թվականի հոկտեմբերին։

## Պատմություն
Գարդայան, որը գտնվում է Մզաբի օազիսում, հիմնադրվել է 1048 թվականին՝ Ուարգլայից Իբադի փախստականների կողմից, որոնք փախել էին սուննիների կրոնական հալածանքներից։ Միջին դարերից ի վեր մեզ են հասել սպիտակ և կարմիր գույնի ծածկի շինություններ, որոնցից շատերը մինչ օրս օգտագործվում են որպես բնակելի շենքեր։

16-րդ դարից մինչև 1830-ական թվականները քաղաքը եղել է Օսմանյան կայսրության կազմում, այնուհետև անցել է Ֆրանսիայի տիրապետության տակ։ 1871 թվականին Օուարգլայում բռնկվեց հակաֆրանսիական ապստամբություն Բուշիի գլխավորությամբ, որը նույնպես ազդեց Գարդայայի վրա։ 1962 թվականից՝ անկախ Ալժիրի մի մասն է։

## Տնտեսություն
մինի|Քաղաքային մզկիթ:
Գարդայայի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսության վրա, հիմնականում խուրմա աճեցվում է (օազիսում), քաղաքը նաև գորգերի և գործվածքների արտադրության վայր է։ Քաղաքն ունի իր սեփական օդանավակայանը։

## Բնակչություն
մինի|Մոզաբիտ ժողովրդի կանայք
Քաղաքի բնակչության զգալի մասը կազմված է Բերբեր ժողովրդի ներկայացուցիչներից։ Բնակչությունը 1998 թվականին կազմել է մոտ 111 հազար մարդ, 2005 թվականին՝ 120 հազար մարդ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Մեիր Շալև

**Մեիր Շալև** (, ), հրեա գրող և «Եդիոտ Ահրոնոտ» օրաթերթի սյունակագիր։ Շալևի գրքերը թարգմանվել են աշխարհի շուրջ 26 լեզուներով։

## Կենսագրություն
Շալևը ծնվել է Իսրայելի Նահալալ գյուղում։ Ավելի ուշ, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Երուսաղեմ և Գինոսար։ Մեիր Շալևը բանաստեղծ Իցհակ Շալևի որդին է։ Նրա զարմուհին՝ Զերույա Շալևը ևս գրող է։ 1966 թվականին զորակոչվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակ և ծառայությունն անցկացրել Գոլանի բրիգադում։ Սկբնական շրջանում լինելով շարքային զինծառայող՝ ավելի ուշ նշանակվել է հետախուզական վաշտի դասակի հրամանատարի պաշտոնում։ Շալևը մասնակցել է Վեցօրյա պատերազմին, իսկ դրանից մի քանի ամիս անց վիրավորվել ծառայակցի արձակած կրակից։

Իր կարիերան սկսել է հեռուստատեսությունում և ռադիոյում հեգնական կերպարներ մարմնավորելով։ Իսրայելի առաջին ալիքով վարել է «Ուրբաթ երեկո» հաղորդաշարը։ Իր առաջին «Կապույտ լեռը» վեպը հրապարակվել է 1988 թվականին։

Շալևը նաև հեղինակում է փաստավավերագրական և մանկական գրքեր, իսկ «Եդիոտ Ահրոնոտ» օրաթերթի կիրակնօրյա համարում վարում իր շաբաթական սյունակը։

Ներկայումս բնակվում է Հեզրայելի հովտում։

## Հայացքներ և տեսակետներ
Ըստ 2009 թվականի հարցազրույցի՝ Շալևն ունի ձախական հայացքներ և կարծում է, որ Իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտությունը հնարավոր է լուծել երկու ժողովուրդների համար երկու պետություն ստեղծելու տարբերակով։ Այդուհանդերձ, նա քննադատում է պաղեստինյան կողմում առկա ծայրահեղականությունը՝ նշելով, որ արմատական պաղեստինցիների համար խնդրի լուծման միակ տարբերակը հրեաների կողմից ճամպրուկների հավաքումն ու իրենց պապերի երկրներ մեկնելն է։ «Երբ Մերձավոր Արևելքում հրեաներ չլինեն, խնդիրը կլուծվի. սա էլ պաղեստինցի ծայրահեղականների տրամաբանությունը։ Քանի դեռ նրանք շարունակեն մտածել այդ ճանապարհով, խաղաղություն չի լինի։ Մենք այստեղ ենք և պատրաստվում ենք մնալ։ Միայն այդ փաստը ընդունելուց հետո առաջընթաց կարող է լինել», - նշել է Շալևը։

## Մրցանակներ
* Բերնշթեյնի մրցանակ (1989) 
* Բրեների մրցանակ (Իսրայել)
* Հրեական ազգային գրական մրցանակ (2007)
* Միխալ Գովրինի հետ միասին արժանացել է Արվեստների և գրականության շքանշան (Ֆրանսիա, 2018)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի լրագրողներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Հրեա գրողներ
Կատեգորիա:Սյունակագիրներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Բեն-Նասեր

**Բեն-Նասեր** (), քաղաք և կոմունա Ալժիրի հյուսիսարևելյան մասում ՝ Ուարգլայի վիլայեթում։ Մտնում է Տայբետ շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքն ի սկզբանե բնակեցվել է 19-րդ դարի կեսերին։

## Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքը գտնվում է Վիլայեթի հյուսիսում՝ հյուսիսային Սահարայի օազիսներից մեկի տարածքում, երկրի մայրաքաղաք Ալժիրից հարավ-արևելք մոտավորապես 494 կիլոմետր (ուղիղ գծով) հեռավորության վրա։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 101 մետր է։

Բեն-Նասեր կոմունան սահմանակից է Տայբետ և Էլ Բորմա համայնքներին, ինչպես նաև Էլ Օուեդ վիլայեթի տարածքին։ Նրա տարածքը 1668 կմ² է։

## Կլիմա
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես անապատային (BWh Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման մեջ)։ Տարվա ընթացքում տեղումները շատ քիչ են (միջին տարեկան քանակը՝ 66 մմ)։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը 21,5&nbsp;°C է։ Ամենացուրտ ամսվա (հունվարի) միջին ջերմաստիճանը 10,1 ° С է, ամենաշոգ ամսվա (հուլիսի)՝ 33,3 ° С։

## Բնակչություն
Համաձայն 2008 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալների՝ կոմունայի բնակչությունը կազմում էր 10330 մարդ։ Արական բնակչության տեսակարար կշիռը կազմել է 50.8%, կանանց` համապատասխանաբար, 49.2%: Բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 65,3%։ Տղամարդկանց շրջանում գրագիտության մակարդակը կազմել է 76,9%, կանանց մոտ՝ 53,5%։ Բեն-Նասերի բնակիչների 3,5%-ն ուներ բարձրագույն կրթություն, 10,1%-ը՝ միջնակարգ։

## Տրանսպորտ
Բեն-Նասերն ուղղակիորեն ընկած է N16 ազգային մայրուղու վրա՝ Տուգուրտից արևմուտք և Էլ Օուեդ արևելքից։

## Ենթակառուցվածք
Խմելու ջուրը հասանելի է բնակչության 98%-ին։ Սակայն բոլոր բնակիչների համար կոյուղու համակարգը դեռ ավարտված չէ։

## Կրթություն
Քաղաքում կա ինը տարրական և մեկ միջնակարգ դպրոց։

## Տնտեսություն
Տարածքի տնտեսությունը հիմնականում գյուղատնտեսական է, կենտրոնացած է արմավենու բուծման, ինչպես նաև այլ մշակաբույսերի վրա, ինչպիսիք են կարտոֆիլը, սոխը և սխտորը։ Բեն-Նասերի տնտեսության մյուս հիմնական ճյուղը տեքստիլ արդյունաբերությունն է, որը հիմնականում կենտրոնացած է բրդի և բամբակի վրա։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Բուֆարիկ

**Բուֆարիկ** (, ), կոմունա Ալժիրի հյուսիսում, Բլիդայի վիլայեթում, Բուֆարիկ շրջանում:

## Աշխարհագրական դիրքը
Կոմունան գտնվում է վիլայեթի հյուսիսային մասում՝ ծովի մակարդակից 63 մետր բարձրության վրա։ Կոմունան գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Ալժիրից մոտավորապես 26 կմ հարավ-արևմուտք և Բլիդա վիլայեթի վարչական կենտրոնից՝ 10 կմ հարավ-արևելք հեռավորության վրա։

## Ժողովրդագրություն
2008 թվականին կոմունայի բնակչությունը կազմում էր 71 446 մարդ։

**Կոմունայի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների․**

## Պատկերասրահ

Boufarik 2.JPG
Boufarik بوفاريك - panoramio (2).jpg
Boufarik بوفاريك - panoramio (3).jpg
Boufarik بوفاريك - panoramio (4).jpg
Boufarik بوفاريك.jpg


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Վարդաս Մամիկոնյան

**Վարդաս Մամիկոնյան** (նաև՝ **Վարդ Կեսար**, **Վարդ Մամիկոնյան**, ), հայազգի բյուզանդական ռազմական և քաղաքական գործիչ, Բյուզանդիայի փաստացի կառավարիչը իր ռեգենտության ժամանակաշրջանում (856-866)՝ անչափահաս կայսր Միքայել Գ-ի օրոք։ Մարինոս Մամիկոնյանի և Թեոկտիստե Ֆլորինայի որդին, զորավար Մանուել Մամիկոնյանի եղբորորդին, Բյուզանդիայի կայսր Թեոփիլոսի կնոջ՝ Թեոդորայի և զորավար Պետրոնաս Մամիկոնյանի եղբայրը, Մամիկոնյանների նախարարական տոհմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մամիկոնյաններ
Օպոլ-Ռատիբորյան իշխանություն

**Օպոլ-Ռատիբորյան իշխանություն** (, , ), Սիլեզիայի պատմական իշխանություններից մեկը` Օպոլե մայրաքաղաքով։

## Պատմություն
### Առաջին հիմնում
1201 թվականին Վրոցլավի իշխան Բոլեսլավ I Բարձրահասակը մահանում է, իսկ դրանից կես տարի առաջ մահացել էր նրա որդին` Յարոսլավը, ոռը 1172 թվականին Հռոմի Սուրբ կայսրության կայսեր աջակցությամբ հիմնել էր Օպոլյան իշխանությունը և դարձել իշխան։ Յարոսլավի մահից հետո Բոլեսլավը Օպոլեն միացնում է իր տարածքներին և իր որդուն` Հենրիխ I Մորուքավորին ժառանգում է և՛ Վրոցլավյան և՛ Օպոլյան իշխանությունները։ 1202 թվականին հանգուցյալ Բոլեսլավի եղբայրը` Մեշկո I Արագոտնը, օգտվելով զարմիկի վատ վիճակից, գրավում է Օպոլեն։ Հենրիխը որոշում է Մեշկոյի հետ պայմանագիր կնքել, ըստ որի նա գումար կվճարի Օպոլեի դիմաց։ Մեշկոն Օպոլեն միացնում է իր Ռատիբորսկյան իշխանությանը և իր պալատը տեղափոխում է Օպոլե։ Այդպես հիմնվում է Օպոլ-Ռատիբորյան իշխանությունը։ Բացի Օպոլեից և Ռատիբուսկից` դրա մեջ էին մտնում նաև Բիտոմ, Կոզլե, Լյուբլինեց, Ցեշին և Օսվենցիմ քաղաքները։

Մեշկո Արագոտնի մահից հետո 1211 թվականին իշխանությունը ժառանգում է նրա միակ որդին` Քազմիրը։ Քազմիրը մահանում է 1230 թվականին, իսկ նրա տղաները` Մեշկո II Օպոլեցին և Վլադիսլավ Օպոլեցին այդ ժամանակ շատ փոքր էին, այդ իսկ պատճառով իշխանության ռեգենտ են դարձել Հենրիխ I Մորուքավորը և Հենրիխ II Բարեպաշտը։

Մեշկո II-ը և Վլադիսլավը կառավարում էին միասին։ Մեշկո II-ը մահանում է 1246 թվականին՝ չթողնելով ժառանգորդ, և հետագայում Վլադիսլավը միայնակ է կառավարում։ Երբ նա մահանում է 1282 թվականին, նրա իշխանությունը անցնում է նրա չորս որդիներին, որոնք էլ 1284 թվականին բաժանում են իշխանությունը։ Հիմնվում են Օպոլյան, Բիտոմյան, Ռատիբորյան և Ցեշինյան իշխանությունները։

### Երկրորդ հիմնում
Երկրորդ անգամ Օպոլ-Ռատիբորյան իշխանություն հիմնվում է 1521 թվականին, որի իշխանը դառնում է Պիաստների դինաստիայի վերջին ներկայացուցիչը` Յան II Բարին։ Նրա մահից հետո, 1532 թվականին, քանի որ ինքն արական սեռի ժառանգորդ չուներ, իշխանությունն անցնում է Գոգենցոլերների տիրապետության տակ։ Դրանից հետո անցել է Հաբսբուրգների տիրապետության տակ, իսկ հետո` լեհական Վազա դինաստիայի տիրապետության տակ։ 1595-1598 թվականներին Վալահիում և Տրանսիլվանիայում կարևոր փոփոխություններ են տեղի ունեցել։ Սիգիզմունդ Բատորին Ռուդոլֆ II-ին զիջել է Տրանսիլվանիան օպոլյան և ռատիբորյան հողերի փոխարեն Սիլեզիայում։ 1742 թվականին այն մտնում է Պրուսիայի կազմի մեջ։

## Կառավարիչներ
* **Առաջին հիմնում**
* Մեշկո I 
* Կազիմիր I Օպոլեցի (1211—1229 թվականները)
* Մեշկո II Օպոլեցի (1230—1246 թվականները)
* Վլադիսլավ Օպոլեցի (1246—1281 թվականները)
* **Երկրորդ հիմնում**
* Յան II Բարի (1521—1532 թվականները)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Չեխիայի պատմություն
Օյեմ

**Օյեմ** (), քաղաք Գաբոնում, Վոլե-Նտեմ նահանգի և Վոլե դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է նահանգի հյուսիսում՝ Նտեմ գետի ափին։

## Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է մոտ 910 մ բարձրությամբ սարահարթի վրա։ Քաղաքը շրջակա գյուղատնտեսական տարածքների վարչական և տրանսպորտային կենտրոնն է։ Օյեմը գտնվում է Գաբոնի մայրաքաղաք Լիբրևիլից 411 կմ հեռավորության վրա։

## Պատմություն
Օյեմն անվանվել է քաղաքի մերձակայքում աճած մեծ ծառի պատվին։ 1990-ականներին Խաղաղության կորպուսի մի քանի կանայք բռնաբարվեցին և սպանվեցին, ինչը կասկածներ առաջացրեց տարածաշրջանի անվտանգության վերաբերյալ։ 2004 թվականի մարտին քաղաքը պաշարել են կատաղած շները, որոնք սպանել են երեք բնակիչների։ Քաղաքի իշխանությունները ստիպված գնդակահարել են 50 թափառող շներին։

2004 թվականի հոկտեմբերին Օյեմը տուժել է ջրի պակասից և էլեկտրաէներգիայի անջատումից։ Նույն թվականի դեկտեմբերին տիֆի բռնկում եղավ, որը տարածվեց Հյուսիսային Գաբոնում։ Օյեմում գրանցվել է մոտ 50 դեպք։

## Տնտեսություն
Օյեմում աճեցվող հիմնական մշակաբույսերն են կակաոն և սուրճը։ Դրանք ավտոմոբիլային ճանապարհով առաքվում են Կամերունի, Կրիբիի և Դուալայի նավահանգիստներ, որտեղից արտահանվում են այլ երկրներ։ Այստեղ րտադրում է նաև կաուչուկ և կարտոֆիլ։

## Ծառայություններ
Քաղաքն ունի հիվանդանոց, երկու եկեղեցի, գյուղատնտեսական դպրոց, հանրակրթական միջնակարգ դպրոց և մաքսատուն։

## Կլիմա

## Ժողովրդագրություն

## Քույր քաղաքներ
*  Կլերմոն-Ֆերան, Ֆրանսիա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Գաբոնի քաղաքներ
Ուլուգբեկ Ռաշիտով

**Ուլուգբեկ Իսմատուլլաևիչ Ռաշիտով** (, ), ուզբեկ թեկվոնդիստ, Ուզբեկստանի հավաքականի անդամ։ 2019 թվականին ոսկե մեդալ է նվաճել Համաշխարհային բանակային խաղերում, որոնք անցկացվել են Ուհանում (Չինաստան)։ 2021 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում ոսկե մեդալ է նվաճել մինչև 68 կգ քաշային կարգում։ Սահմանել է օլիմպիական ռեկորդ։ «Ուզբեկիստոն իֆթիհորի» պատվավոր կոչման դափնեկիր է։

## Կարիերա
2018 թվականին Ուլուգբեկ Ռաշիտովը արծաթե մեդալ է նվաճել 2018 թվականի ամառային պատանեկան Օլիմպիական խաղերում մինչև 48 կգ քաշային կարգում, որը տեղի է ունեցել Բուենոս Այրեսում (Արգենտինա)՝ եզրափակչում զիջելով Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Դմիտրի Շիշկոյին։

2019 թվականին Ուլուգբեկը թեկվոնդոյի Ասիայի պատանեկան առաջնությունում նվաճել է ոսկե մեդալ մինչև 55 կգ քաշային կարգում։ Նույն տարում ոսկե մեդալ է նվաճել 2019 թվականի Համաշխարհային բանակային խաղերում մինչև 58 կգ քաշային կարգում՝ եզրափակչում հաղթելով չինացի Լյան Յուշուային։

2021 թվականին թեքվոնդոյի ասիական օլիմպիական ընտրական մրցաշարում (Ամման, Հորդանան) ստացել է Տոկիոյի (Ճապոնիա) XXXII Ամառային օլիմպիական խաղերի ուղեգիր։

2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում հանդես է եկել մինչև 68 կգ քաշային կարգում։ Որակավորման փուլում հաղթել Է Մալիի մարզիկ Սեյդու Ֆոֆանին։ 1/8 եզրափակչում հաղթել է Հարավային Կորեան ներկայացնող կրկնակի օլիմպիական մրցանակակիր Լի Դե Հունին։ Կիսաեզրափակչում դայան է դուրս եկել Նեդզադ Խուշիչի (Բոսնիա և Հերցեգովինա) դեմ և վստահ հաղթանակ տարել 28:5 հաշվով։ Եզրափակիչում 34:29 հաշվով հաղթել է բրիտանացի թեքվոնդիստ Բրեդլի Սինդենին՝ նվաճելով Օլիմպիական խաղերի առաջին ոսկե մեդալը թեքվոնդոյից Ուզբեկստանի հավաքականի պատմության մեջ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
Սիրո իրավունք (ֆիլմ)

**«Սիրո իրավունք»** (), 1977 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անատոլի Սլեսարենկոն։

## Սյուժե

Նույն կնոջ հանդեպ սերը, հեղափոխությունը և քաղաքացիական պատերազմը բաժանում է երկու հայրենակիցների՝ Հեռավոր Արևելքում ապրող ուկրաինացի վերաբնակների, որոնք հայտնվում են բարիկադներ տարբեր կողմերում։ Այդ տարիների իրադարձությունները հիշում է միստր Գիրսը, որը հաջողակ ամերիկացի գործարար է և նախկինում ունեցել է Յակով ազգանունը, որը իրադարձություններից շատ տարիներ անց որոշել է վերադառնալ, որպեսզի թաղվի Ռուսաստանում՝ կարծելով, որ ինքը «սիրո իրավունք» ունի հայրենի հողի նկատմամբ։

## Դերեր
**Գլխավոր դերերում**
* Անդրեյ Պոդդուբենսկի – *Ստեպան Կամիշին
* [[Իրինա Շևչուկ]] – *Խրիստինա
* Բոգդան Ստուպկա – *Յակով

*'Մյուս դերերում*'
* [[Կոնստանտին Ստեպանկով]] – *Վասիլի Կամիշին
* Վալենտին Բելոխվոստիկ – *Զադորնով
* [[Ֆեոդոր Պանասենկո]] – *Պյոտր
* Դմիտրի Կապկա – *Կուրսկի
* [[Լեոնիդ Սլիսարենկո]]  – *Համր
* Ալեքսանդր Գայ – *Դմիտրի Կովալ
* [[Լյուդմիլա Ալֆիմովա]] – *Մարֆա, վերաբնակիչ Վիշենկի գյուղից 
* Նատալյա Գեբդովսկայան – *Յակովի մայրը
* [[Նեոնիլա Գնեպովսկյա]] – *Խրիստինայի մայրը
* Նիկոլայ Յուդին – *քահանա
* [[Օսիպ Նայդուկ]] – *էպիզոդ
* Օլգա Պետրենկո – *էպիզոդ
* [[Գենադի Բոլոտով]] – *էպիզոդ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Право на любовь // За дело Ленина, № 14, 1979. — стр. 4
* Право на любовь // Мастерство в фильме: сборник статей об украинском кино в 1976—1980 гг. — Киев: Мыстецтво, 1982. — 245 с. — стр. 223
* Право на любовь // Советские художественные фильмы: 1976—1977 / Мария Павлова. — Москва: Нива России, 1995. — стр. 267
* Право на любовь  // Минкультуры России

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կվեկվե

**Կվեկվե** (), քաղաք Զիմբաբվեում։ Միդլենդս նահանգի և համանուն սեբի կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ 108,178 մարդ (2017 թվականի գնահատական)։

## Կլիմա
Քաղաքը գտնվում է երկրի ներքին մասում՝ հենց նրա կենտրոնում։

## Պատմություն
Քաղաքի պատմությունը կապված է 19-րդ դարի վերջին եվրոպացիների այս վայրեր ժամանելու հետ։ 1894 թվականին այստեղ հայտնաբերվել են ոսկու արդյունահանման հետքեր, որոնք գոյություն են ունեցել հնուց։ Բնակավայրն ինքնին հիմնադրվել է 1902 թվականին և ստացել է իր անվանումը այստեղ հոսող Կվեկվե գետի անունից (տեղի բնակչության լեզվով «կվեկվե» նշանակում է կա՛մ գորտի կռկռոց, կա՛մ ամբոխ)։ 1902 թվականին Կվեկվեն ստացել է գյուղի կարգավիճակ, 1928 թվականին՝ փոքր քաղաքի (թաունա), իսկ 1934 թվականին՝ քաղաքային մունիցիպալիտետի։ 1980 թվականից՝ Զիմբաբվեի անկախ պետության մաս։

## Բնակչություն
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կվեկվեի բնակչությունը կազմում էր 93608 մարդ։ 2010 թվականի հաշվարկներով այս ցուցանիշն աճել է մինչև 99149 մարդ։ 2017 թվականին բնակիչների թիվը հասել է 108178-ի։

## Տնտեսություն
Ներկայումս Կվեկվեն արդյունաբերական քաղաք է, որը գտնվում է երկրի հենց կենտրոնում գտնվող գլխավոր վայրում, ճանապարհների և երկաթգծերի մեջտեղում, որոնք կապում են Զիմբաբվեի երկու ամենամեծ քաղաքները՝ Հարարեն և Բուլավայոն։ Քաղաքի արդյունաբերական ձեռնարկություններն արտադրում են պողպատ և քրոմ, ինչպես նաև երկաթուղային գծերի ռելսեր։ Քաղաքի շրջակայքի բնակիչները զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ, այդ թվում՝ ծխախոտի մշակությամբ և խոշոր եղջերավոր կենդանիների անասնապահությամբ։ Այստեղ է գտնվում նաև երկրի ամենամեծ պարարտանյութերի արտադրության կենտրոններից մեկը։

Տեղի առողջապահության  համակարգի հիմնական օղակը Կվեկվեի կենտրոնական հիվանդանոցն է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Զիմբաբվեի քաղաքներ
Պիպերազին

**Պիպերազին (հեքսահիդրոպիրազին, դիէթիլենդիամին**),   C4H10N2 բանաձևով օրգանական նյութ է, որը պատկանում է ալիֆատիկ ցիկլային ամիններին։

## Հատկություններ
Պիպերազինը անգույն, պինդ, հիգրոսկոպիկ բյուրեղ է՝ բնորոշ ամինային հոտով։ Լավ լուծվում է ջրի և գլիցերինի մեջ, ավելի վատ՝ էթանոլի մեջ։

Ջրի հետ այն հեշտությամբ ձևավորում է հեքսահիդրատ՝ 44&nbsp;°C հալման ջերմաստիճանով։ Ջրային լուծույթներն ունեն հիմնական հատկություններ՝ pKa1 = 9,83, pKa2 = 5,56:

Պիպերազինն ունի երկրորդային ալիֆատիկ ամինների բոլոր հատկությունները. այն մտնում է ալկիլացման, նիտրոզացման և քլորացման ռեակցիաների մեջ՝ NH կապի միջոցով՝ ազոտի երկու ատոմներում։ Ջրային լուծույթները փոխազդում են թթուների հետ՝ առաջացնելով պիպերազինի աղեր։

Պիպերազինի ջրազրկումից ստացվում է պիրազին։

## Ստացում
Պիպերազինի սինթեզն իրականացվում է էթիլենդիամինի և պոլիէթիլենպոլիամինների ցիկլացման ռեակցիայի միջոցով 175-200 oC ջերմաստիճանում՝ կատալիզատորների առկայությամբ (մետաղական նիկել, կոբալտ, պղինձ, պլատին); մոնո-, երկ- և տրիէթանոլամինի կամ դրանց խառնուրդների ջրազրկում ալկիլենդիամինի հետ՝ ցինկի քլորիդի, ֆոսֆորական թթվի, ալյումինի օքսիդի կամ նիկելի առկայության դեպքում, ալյումինի օքսիդի վրա, 150-300oC ջերմաստիճանում, 10-25 ՄՊա ամոնիակի հետ ջրածնի խառնուրդի ճնշման դեպքում, օրինակ․

Բացի այդ, պիպերազինը ամոնիակից և 1,2-դիքլորէթանից էթիլենդիամինի սինթեզի կողմնակի արտադրանք է։

## Կիրառում
Արդյունաբերության մեջ պիպերազինը օգտագործվում է որպես կոռոզիայի արգելակիչ, քլորոպրենի պոլիմերացման արագացուցիչ, ինչպես նաև որպես համապոլիմեր բարձր հալեցման պոլիամիդների արտադրության համար։

Պիպերազինը և նրա աղերը օգտագործվում են բժշկության և անասնաբուժության մեջ՝ որպես հակահելմինթային միջոց։

Պիպերազինային ցիկլը հանդիսանում է կառուցվածքային հատված է մի շարք դեղերի համար․ ցավազրկողներ, սպազմոլիտիկներ, հոգեմետ նյութեր (ֆրենոլոն, տրիֆտազին) և որոշ հակաուռուցքային դեղամիջոցներ (դիպին, պրոսպիդին, սպիրազիդին)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Հակահելմինթային դեղեր
Էմբաբա

**Էմբաբա** (Էմբաբախ, Իմբաբա, Ինբաբա, ), Եգիպտոսի մայրաքաղաք Կահիրեի խիտ բնակեցված, ծայրամասային շրջան։ Միաժամանակ հանդիսանում է Էլ-Գիզա քաղաքի հյուսիսային արվարձանը։ Ընկած է Նեղոսի դելտայի վերին մասում, գետի ձախ ափին, Կահիրեի Բուլակ շրջանի դիմաց և մի փոքր դեպի հյուսիս, Գեզիրա (Էզ-Զամալիկա) կղզուց դեպի հյուսիս-արևմուտք, եգիպտական բուրգերից 12—15 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Նույնանուն մարկազայի (, շրջանի) վարչական կենտրոնն է։ 1970 թվականին բնակչության թվաքանակը եղել է 226.3 հազար, 2008 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով այդ ցուցանիշը հասել է մոտավորապես 1,1 միլիոնի։

Նապոլեոն Բոնապարտի եգիպտական արշավանքի ժամանակ՝ 1798 թվականի հուլիսի 16-ին Էմբաբայի մերձակայքում՝ Շուբրախիթի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում ֆրանսիական զորքը հաղթանակ է տարել մամլուքների նկատմամբ, որից հետո Մյուրատի կարգադրությամբ սկսվել է ամրությունների գծի կառուցումը Էմբաբայից մինչև Բաշթիլ (արաբերեն՝ بشتيل): Օրեր անց՝ հուլիսի 21-ին Էմբաբայի մոտ տեղի է ունեցել «բուրգերի ճակատամարտը», որտեղ դարձյալ ֆրանսիացիները հաղթել են մամլուքներին։

2011 թվականի մայիսի 7-ին Էմբաբայի քրիստոնեական ղպտիական եկեղեցիները ենթարկվել են մի շարք դաժան գրոհների, որոնց հետևանքով բազմաթիվ մարդիկ են զոհվել։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*"Few Focus on Religion in One Cairo Neighborhood" by Anthony Shadid, *New York Times* February 15, 2011.

Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի բնակավայրեր
Ինչ հրաշալի խաղ է

**«Ինչ հրաշալի խաղ է»** (), ռեժիսոր Պյոտր Տոդորովսկու գեղարվեստական ֆիլմը (դրամա)։

Ֆիլմը նկարահանվել է դերասան Նիկոլայ Ռիբնիկովի հետ տեղի ունեցած իրական իրադարձությունների հիման վրա ։ Իրականում խաղարկման մասնակիցներին ցանկացել են հեռացնել կոմերիտմիությունից և ինստիտուտից, սակայն բուհի ղեկավարությունը ընդդիմացել է, և նրանք միայն արժանացել են նկատողության։

## Սյուժե
1950-ականների սկիզբ, Մոսկվա։ Արվեստի ինստիտուտի քաղաքամերձ հանրակացարանում  ապրում են ուրախ, թեև կիսաքաղց ուսանողներ, որոնք տաղանդավոր են, հնարամիտ, հակված են իմպրովիզացիայի և տարբեր կատակների, այդ թվում՝ քաղաքական երանգավորում ունեցող։ Բավական վտանգավոր կատակը, որի ժամանակ ուսանող Ռիբկինը, ընդօրինակելով հաղորդավար Յուրի Լևիտանի ձայնը, ռադիոյով հայտարարում է գրանցման չեղարկման, ապրանքների գների անհավատալի իջեցման, խոսքի ու դավանանքի ազատության ներմուծման, արտասահման ազատ ելքի թույլտվության և այլնի մասին։ Դրա համար չորս ուսանողներ, որոնք ներգրավված են եղել այդ կատակի կազմակերպման մեջ, ձերբակալվում են և գնդակահարվում։

## Դերերում
* Անդրեյ Իլյին – *Ֆելիքս Ռաևսկի
* Գենադի Նազարով – *Կոլյա Ռիբկին
* Դենիս Կոնստանտինով – *Ֆեդյա Գրինևիչ
* Գենադի Միտնիկ – *Էլիզբար Ռադչանինով (հնչյունավորել է Սերգեյ Չեկանը)
* Ելենա Յակովլևա – *Վերա Մարկելովա
* Լարիսա Ուդովիչենկո – *Սոֆյա Աբրամովնա
* Նիկոլայ Բուրլյաև – *Միխայիլ Միխայլովիչ
* Յուրի Կուզնեցով – *Ֆիլիմոն Սեմյոնովիչ
* Մարիա Շուկշինա – *Օլյա
* Դարյա Վոլգա – *Յուլյա
* Ելենա Կոտիխինա – *Միխայիլ Միխայլովիչի սիրուհին
* Դմիտրի Մարյանով – *Լյովա
* Ալեքսեյ Զոլոտնիցկի – *պետանվտանգության կապիտան
* Անատոլի Ֆեդորենկո – *Վոլոդյա
* Վալենտինա Բերեզուցկայա – *վերահսկիչ գնացքում
* Օլգա Բլոկ-Միրիմսկայա – *Միխայիլ Միխայլովիչի նախկին կինը
* Միխայիլ Դորոժկին – *Յուրի Շևցով
* Ալեքսանդր Օլեշկո – *կլառնետահար
* Նինա Ագապովա – *անգլերենի ուսուցիչ
* Մաքսիմ Կոնովալով – *ուսանող

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Պյոտր Տոդորովսկի
* Ռեժիսոր՝ Պյոտր Տոդորովսկի
* Օպերատոր՝ Յուրի Ռայսկի
* Նկարիչ՝ Վալենտին Կոնովալով
* Կոմպոզիտոր՝ Իգոր Կանտյուկով, Պյոտր Տոդորովսկի

## Մրցանակներ
* 1996 – Ժնևի միջազգային կինոփառատոն - «Տիտրա ֆիլմ» մրցանակ (Պյոտր Տոդորովսկի)
* 1996 – «Կանաչ խնձոր - ոսկե տերև» մրցանակ տղամարդու լավագույն դերի համար (Գենադի Նազարով)
* 1995 – Անապայի «Կինոշոկ» կինոփառատոն․
* Լավագույն ռեժիսուրայի մրցանակ (Պյոտր Տոդորովսկի)
* Դիստրիբյուտորների ժյուրիի մրցանակ (Պյոտր Տոդորովսկի)
* Ցուցադրվել է Մոսկվայի 19-րդ կինոփառատոնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ինչ հրաշալի խաղ է» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:1990-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1995 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1995 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Գեզիրա (Կահիրե)

**Գեզիրա** կամ **Էզ-Զամալիկ** (արաբերեն՝ الجزيرة), Նեղոս գետի կղզիներից։ Ընկած է Եգիպտոսի մայրաքաղաք Կահիրեի կենտրոնական մասում, նրա գործարար թաղամասից և Թահրիր հրապարակից դեպի արևմուտք։ Կղզու հարավային հատվածը վարչականորեն ներառված է Գեզիրայի, հյուսիսայինը՝ Զամալեկի շրջանի կազմում։

Գեզիրան ափերի հետ արևմուտքից ու արևլքից կապված է երկուական կամուրջներով։ 19-րդ դարում՝ Խեդիվի Իսմայիլի իշխանության օրոք, կղզին ստացել է *Jardin des Plantes* (ֆրանսերեն՝ *բուսաբանական այգի*) մականունը. պատճառը տարաշխարհիկ բազմաթիվ բույսերն են, որոնք բերվել են աշխարհի զանազան ծայրերից։

## Տեսարժան վայրեր
* Կահիրեի աշտարակ (1960), բետոնե ամենաբարձր կառույցը Եգիպտոսում. գտնվում է Գեզիրայի մարզական ակումբի մոտ։
* Օպերայի շենքը (1988), գտնվում է Կահիրեի աշտարակի մոտ։
* Էլ Սավիի անվան մշակութային կենտրոն (2003) (), գտնվում է Մայիսի 15-ի անվան կամրջի մոտ, համարվում է Եգիպտոսի մշակութային կարևորագույն օջախներից մեկը։
* Գեզիրայի մարզական ակումբ (1882), Եգիպտոսի ամենահին մարզական ակումբը։

## Կրթություն
Կղզում գործող համբավավոր ուսումնական հաստատություններից են՝
* Ֆրանսիական լիցեյը
* պակիստանյան միջազգային դպրոցը
* բրիտանական միջազգային դպրոցը (BISC):

## Պատկերասրահ

File:CH-NB Photoglob-Wehrli EAD-WEHR-32043-B.tiff|Գեզիրան (ձախ կողմում) 1904 թվականին
File:Gardens of Gezira Island.jpg|Պարտեզները 
File:Egypt-2A-010 - Cairo (2217349050).jpg|Կահիրեի աշտարակը և Ալ-Գալա կամուրջը
File:Beauty Of Egypt.JPG|Կղզու հարավային ծայրը
Cairo Tower by day.jpg|Կահիրեի աշտարակը (բարձրությունը՝ 187 մ)
Gezira1.JPG|Առափնյա փողոցը
Kairo 03.jpg|Մզկիթը Հոկտեմբերի 6-ի անվան կամրջի մոտ
Cairo - Gezira and Nile - view from 10th floor of Semiramis InterContinental Hotel Cairo.JPG|
Cairo Marriott Hotel.jpg|Իսմայիլ փաշայի պալատի մուտքը (ներկայումս՝ «Մարիոթ» հյուրանոցը)
6th October Bridge.png|Հոկտեմբերի 6-ի անվան կամուրջը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * 
* Подробная информация про остров Гезира
* Остров Гезира на wikimapia.org

Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Եգիպտոսի կղզիներ
Կատեգորիա:Նեղոսի կղզիներ
Սուք Էլ Հադ

**Սուք Էլ Հադ** (, ), քաղաք և համայնք Ալժիրի հյուսիսային մասում՝ Բումերդես վիլայեթի Թենիա շրջանում։

## Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքը գտնվում է Բումերդես վիլայեթի հյուսիսային մասում, ծովի մակերևույթից 69 մետր բարձրության վրա։ Ընկած է Ալժիր քաղաքից մոտավորապես 55 կիլոմետր դեպի արևելք, վիլայեթի վարչական կենտրոնից՝ Բումերդես քաղաքից 21 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք։

## Ժողովրդագրություն
2008 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչության թվաքանակը եղել է 6 181։

**Համայնքի բնակչության թվաքանակի փոփոխություններն ըստ տարիների**.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի hամայնքներ
Կատեգորիա:Ալժիրի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Սարոն

**Սարոն** (), փոքրիկ քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապում։ Մտնում է Քեյփ Ուայնլենդս տարածքի մեջ։ Դրակենշտեյնի տեղական մունիցիպալիտետի մաս է։

## Ստուգաբանություն
Բնակավայրը, որտեղից հետագայում աճեց քաղաքը, հիմնադրվել է 1848 թվականին՝ որպես Հռենոսի միսիոներական ընկերության կայան։ Տեղանունը գալիս է Սարոնի հովտի (Շարոն) անունից, որը գտնվում է Իսրայելի կենտրոնական մասում։

## Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքը գտնվում է նահանգի արևմտյան մասում, Բերհրիֆիեր գետից արևելք, նահանգի մայրաքաղաք Քեյփթաունից մոտավորապես 75 կիլոմետր (ուղիղ գծով) հյուսիս-արևելք (NNE): Բացարձակ բարձրությունը՝ ծովի մակարդակից 78 մետր։

## Կլիմա
Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային միջերկրածովյան է։ Տարեկան միջին տեղումների քանակը 501 մմ է։ Ամենաշատ տեղումները ընկնում են ապրիլ-հոկտեմբեր ամիսներին։ Օդի միջին առավելագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 17,3&nbsp;°C (հուլիսին) մինչև 30,4&nbsp;°C (փետրվարին)։ Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է,  այդ ամսվա միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանը 5,5&nbsp;°C է։

## Բնակչություն
2001 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում էր 5997 մարդ, որից 45,39% տղամարդիկ էին, 54,61%՝ կանայք։ Ըստ ռասաների՝ գույնի մարդիկ կազմում էին քաղաքի բնակչության 98,85%-ը։ Գունավորները  կազմում էին քաղաքի բնակչության 98,85%-ը, սևամորթները՝ 0,8%, ասիացիները (ներառյալ հնդկացիները)՝ 0,25%, սպիտակները՝ 0,1%։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում ամենատարածված լեզուներ՝ աֆրիկաանս (99,4%), անգլերեն (0,4%) և կոսա (0,2%)։

2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի ժամանակ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ Սարոնում բնակվում էր 7843 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 48%, կանայք՝ համապատասխանաբար 52%։ Գունավորները կազմում էին քաղաքի բնակչությունը 97,28 %, սևամորթները՝ 1,85 %, ասիացիները (հոնդկացիները)՝ 0,23 %, սպիտակները՝ 0,08 %։ Քաղաքի բնակիչների և աշխարհի տարբեր լեզուներ՝ աֆիկաանս (96,84 %), անգլերեն (0,96 %) ցվանա (0,32 %)։

## Տրանսպորտ
Քաղաքից դեպի արևմուտք անցնում է R44 մարզային մայրուղին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության քաղաքներ
Բնակակիցները (հեռուստասերիալ)

**«Բնակակիցները»** (), բրիտանական կատակերգական հեռուստասերիալ, որի ստեղծողը Ֆիբի Ուոլեր-Բրիջն է, հեռարձակվել է Channel 4 հեռուստաալիքով 2016 թվականի հունվարի 11-ից մինչև փետրվարի 15-ը։

## Սյուժե
Հեռուստասերիալը մի խումբ երիտասարդների մասին է, որոնք ապրում են միասին և հսկում են լքված հոսպիտալ, որի դիմաց ստանում են ցածր վարձավճար։

## Դերասանական կազմ
### Հիմնական կազմ
* Ֆիբի Ուոլեր-Բրիջ - Լուիզ «Լուլու»
* Ջոնաթան Բեյլի - Սեմ
* Ջուլի Դրեյ - Մելոդի
* Լուիզ Ֆորդ - Քեյթ
* Դեմիեն Մոլոնի - Էնթոնի
* Էդրիան Սքարբորո - Քոլին Քարթեր
* Ամիթ Շահ - Ֆրեդ Փաթինի

### Երկրորդական կազմ
* Լոքի չափման - Ուիլ
* Սյուզոն Ուոքոմա - Ջեսիկա
* Քեթի Բյորք - հորաքույր Գլեդիս

## Էպիզոդներ


## Արտադրություն
Հեռուստասերիալի սցենարը գրել է Ուոլեր-Բրիջը՝ իր հեղինակային երկու պիեսների հիման վրա։ Գործողությունների վայրը Միդլեքսքիմ հոսպիտալն է, այն լքված հիվանդանոց է, որը գտնվում է Big Talk Productions արտադրողական ընկերության գրասենյակից քիչ հեռու։

## Ընդունելություն
Հեռուստասերիալը ստացել է դրական արձագանքներ քննադատների կողմից։ Հեռուստասերիալում կատարած իր աշխատանքի համար Ուոլեր-Բրիջը անվանակարգվել է մրցանակի՝ BAFTA Craft մրցանակաբաշխությունում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:2016 հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կատակերգական հեռուստասերիալներ
Բեջայա

**Բեջայա** (, *Bedjaya*; բերբերերեն՝ ⴱⴳⴰⵢⴻⵜ, *Bgayet*, *Vgayet*), նավահանգստային քաղաք Ալժիրի հյուսիսային մասում, Միջերկրական ծովի ափին։ Նույնանուն վիլայեթի վարչական կենտրոնն է, Ալժիրի խոշորագույն բնակավայրերից մեկը, որի բնակչությունը գերազանցապես բերբերերեն է խոսում։ 2008 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 177 988։

## Աշխարհագրություն
Բեջայան գտնվում է Քաբիլիա պատմա-աշխարհագրական մարզում, Միջերկրական ծովի ափին, երկրի մայրաքաղաք Ալժիրից մոտավորապես 180, Թիզի Ուզու քաղաքից՝ 93 կիլոմետր դեպի արևելք, Սետիֆից՝ շուրջ 70 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Քաղաքը տարածվել է 660 մետր բարձրություն ունեցող Գուրայա սարի լանջերին։ Նրանից դեպի հյուսիս-արևմուտք բարձրանում է *Պիկ դը Սենժ*ը՝ *Կապկասար*ը, որը բերբերական մագոտ կապիկների բնակության սակավադեպ վայրերից է։ Քաղաքի մոտով հոսում է Սումամ գետը։

## Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում հիմնված առաջին բնակավայրը եղել է հինհռոմեական Սալդի գաղութը, որն ստեղծվել է Վեսպասիանոս կայսեր նախաձեռնությամբ, զորացրված զինվորականներին բնակեցնելու նպատակով։ Այդ բնակավայրը կարևոր դեր է խաղացել վանդալների թագավորությունում, որոշ ժամանակ եղել է դրա մայրաքաղաքը։

Միջնադարում քաղաքն ընկել է բերբերական *բեջայա* ցեղի տիրապետության տակ (այստեղից էլ՝ նրա անվանումը)։ XII դարում դարձել է Համադիդների թագավորության մայրաքաղաքը։ Մինչև 1510 թ. իսպանացիների կողմից նվաճվելը ծառայել է որպես բերբեր ծովահենների գլխավոր նավահանգիստներից մեկը։

Օսմանցիների տիրապետության ներքո (1555-ից մինչև 1833 թվականը) Բեջայան կորցրել է նախկին դերն ու նշանակությունը։ 1833 թվականին ընկել է ֆրանսիացիների տիրապետության տակ, ովքեր 1905-09 թվականներին նոր նավահանգիստ են կառուցել։ 1959 թվականին՝ նորաբաց Խասսի Մեսաուդ նավթահանքի արդյունավետ շահագործման նպատակով Բեջայայում նավթալցման տերմինալ է գործարկվել։

## Ժողովրդագրություն

## Քույր քաղաքներ
* Գլազգո, Մեծ Բրիտանիա, 1995 թվականից
* Բրեստ, Ֆրանսիա
* Բադ Համբուրգ, Գերմանիա

## Ուշագրավ փաստեր
* Քաղաքի ֆրանսիական անվանումը՝  *Բուժի* (*Bougie*), նշանակում է *մոմ* և առնչվում է պատմական այն երևույթի հետ, որ միջնադարում մոմը Ֆրանսիա է ներկրվել Ալժիրից։
* Տեղի առևտրականներից մեկը՝ Ֆիբոնաչչի անունով, Բեջայայում սովորել է արաբական թվանշաններն ու դրանցով հաշվարկներ կատարելը և հետագայում դրանք տարածել է Եվրոպայում։

## Կլիմա
Բեջայային բնորոշ է միջերկրածովյան կլիման, (*Köppen climate classification*-ի դասակարգմամբ՝ *Csa*), տաք ու չոր ամառներով և մեղմ ու խոնավ ձմեռներով։





## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Bgayet.Net
** History of Béjaïa
* GigaCatholic, with titular incumbent biography links
* Google map of Béjaïa

Կատեգորիա:Ալժիրի hամայնքներ
Կատեգորիա:Ալժիրի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Գորգորա

**Գորգորա** (, *Gōrgōrā*, նախկինում՝ ጐርጐራ *Gʷargʷarā*, ժամանակակից արտասանություն` *Gʷergʷerā*), քաղաք և թերակղզի հյուսիսարևմտյան Եթովպիայում։ Գտնվում է Գոնդերից հարավ՝ Թանա լճի հյուսիսային ափին, Ամհարա շրջանի Հյուսիսային Գոնդեր գոտում։ Քաղաքի կոորդինատները՝ ։

## Ընդհանուր ակնարկ
Գորգորան գտնվում է մի փոքրիկ թերակղզու վրա, որը դուրս է գալիս Տանա լճի մեջ, ներառում է նաև մի փոքրիկ գյուղ նավահանգստի մոտ։ Նախկինում թերակղզին մեծ նշանակություն ուներ որպես ճիզվիտների նստավայրի գտնվելու վայր։ «Հին» Գորգորան գտնվում էր Մարիամ Գիմբից 5 կմ հյուսիս-արևելք, որը կոչվում էր Նոր Գորգորա, և 5 կմ դեպի արևմուտք Դեբրե Սինայից (որը չի համարվում անկախ քաղաք)։ Այլ հայտնի տեսարժան վայրերից են Մանդաբա վանքը, որը գտնվում է Գորգորա թերակղզու ծայրամասում։ Ռ.Ի.Չիզմանը այցելեց Մանդաբա 1932 թվականին և նկարագրեց վանքը որպես պարսպապատ, որտեղ կանանց մուտքն արգելված է։ Վանքում ապրում են 150 վանականներ, վանքը ղեկավարում է վանահայրը, ով ունի անսահմանափակ իշխանություն վանքի ներսում և իրավունք ունի շղթայել անկարգ վանականներին։ Չիզմենին պատմել են, որ եթե արդարությունից փախչող մարդը ղողանջի վանքի զանգը և ապաստան գտնի, նա ապահով է նույնիսկ երկրի ամենահզոր մարդուց։

Քաղաքը լաստանավային կապ ունի Բահր Դար նավահանգստի հետ Կունզելայի և Դեկ կղզու միջոցով։

## Պատմություն
Գորգորան ծառայել է որպես Եթովպիայի առաջին մայրաքաղաքներից մեկը Սուսնիյոս I կայսրի և նրա որդի Ֆասիլեդեսի օրոք։ Քաղաքն ընտրվել է որպես մայրաքաղաք, քանի որ այն սկսվում էր «gʷa» տառով (Ge’ez: ጐ), որը համապատասխանում էր ժամանակի մարգարեությանը (նույն մարգարեությունը հանգեցրեց Գոնդերի վերելքին)։ Գորգորան հունական Γρηγόριος (Գրիգորիոս) անվան եթովպիական բաստարդացումն է։ Քաղաքն անվանվել է 4-րդ դարի սուրբ և եկեղեցական գործիչ Գրիգոր Լուսավորչի պատվին, ով Եթովպիայի ուղղափառ եկեղեցու նշանավոր դեմք է։ Ճիզվիտների կառուցած շենքերի ավերակները դեռևս երևում են քաղաքում, թեև դրանց մեծ մասն ավերվել է 1950-ականների երկրաշարժերի ժամանակ։ Դրանց շինարարությունը վերագրվում է միսիոներ Պեդրո Պաիսին, ում քարոզներով Սուսնիյոս կայսրը կաթոլիկություն ընդունեց։ Քաղաքը հայտնի է նաև իր Դեբրե Սինա եկեղեցով (կառուցվել է 1608 թվականին), բազմաթիվ վանքերով, որոնք գտնվում են կայսր Սուսնիյոսի պալատի և Պորտուգալական տաճարի մոտ, որը լքվել է այն բանից հետո, երբ կայսր Ֆասիլեդեսը վտարել է ճիզվիտներին։

Գորգորան ընդգրկված էր Գոնդարի շուրջ կազմակերպված իտալացիների վերջին պաշտպանական գծում՝ գեներալ Գուլիելմո Նասիի հրամանատարությամբ։ 1941 թվականի հոկտեմբերին իտալացիները Գորգորում տեղակայեցին մեկ գումարտակ, մեկ ամսվա ընթացքում կայազորի թիվը կազմել է 1500 մարդ։

1960 թվականին առողջապահական ծառայությունը քաղաքում բացեց կենտրոն, որը Եթովպիայի գյուղերում առաջիներից մեկն էր։ Ընտրությունը կատարվել է Գորոգորայի՝ Գոնդարի Հանրային առողջության քոլեջի մոտ գտնվելու պատճառով։

## Ժողովրդագրություն
Ըստ 2005 թվականի Կենտրոնական վիճակագրական գործակալության տվյալների՝ Գորգորայի ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 4783 մարդ, որից 2283-ը տղամարդիկ են, 2500-ը՝ կանայք։ 1994 թվականի մարդահամարի տվյալներով այս քաղաքում բնակվում էր 2768 մարդ, որից 1201-ը՝ տղամարդ, 1567-ը՝ կին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  by John Graham (Addis Tribune)

Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Եթովպիայի քաղաքներ
Իլմին

**Իլմին** (, ), մասնավոր գեղարվեստական թանգարան, որը գտնվում է Սեուլ քաղաքի Չոննոգու թաղամասում, հիմնադրվել է 1994 թվականին և բացվել է 1996 թվականի դեկտեմբերին «The Dong-a Ilbo» թերթի խմբագրության նախկին շենքում, որը կառուցվել էր 1926 թվականին։ Թանգարանի ֆոնդի հիմքը կազմել է արվեստի գործերի հավաքածուն, որը հավաքել է լրագրող և խմբագիր Կիմ Սանգ-մանը, որը հայտնի է «Իլմին» կեղծանվամբ։ Թանգարանը կրկին բացվել է 2002 թվականի փետրվարին, այժմ այն զբաղեցնում է հինգ հարկ և ունի 650 մ2 տարածք զբաղեցնող ցուցասրահ, մասնագիտացած է կորեական և ժամանակակից արվեստի, հիմնականում` վիդեոարտի ուղղությամբ։

## Պատմություն և նկարագրություն
Մասնավոր գեղարվեստական «Իլմին» թանգարանը հիմնադրվել է Սեուլի կենտրոնական մասում 1994 թվականին, այն գտնվում է Սեդջոննո փողոցի վրա, այն ստեղծվել և մինչև հիմա էլ կառավարվում է «Իլմին» մշակութային ֆոնդի կողմից, որը ոչ առևտրային կազմակերպություն է, նվիրված է լրագրող և խմբագիր Կիմ Սանգ-մանի հիշատակին (Kim Sang-man, 1910-1994), որը հայտնի է «Իլմին» մականունով, Սանգ-մանը համարվում է Հարավային Կորեայի ամենախոշոր «The Dong-a Ilbo» թերթի ընկերության հիմնադիրը։

1996 թվականի դեկտեմբերին թանգարանը տեղափոխվել է մեկ այլ շենք, որը ուներ երեք ցուցասրահ, այն գտնվում էր խմբագրության նախկին շենքում, որը հիմնադրվել է 1926 թվականին, հիմնականում թանգարանի ֆոնդով գնել են արվեստի գործերի հավաքածուներ, որը հավաքվել է Իլմինի կողմից։ 21-րդ դարում տարեկան վերակառուցումից հետո պահպանելով նախկին խմբագրության շենքի արտաքին տեսքը` թանգարանը բացվել է 2002 թվականի փետրվարին, այժմ այն զբաղեցնում է հինգ հարկ և ուներ 650 մ2  տարածք զբաղեցնող ցուցասրահ։

Առաջին և երկրորդ հարկերում հիմնականում անց են կացվում ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, իսկ երրորդ հարկում անց էին կացվում մշտական ցուցադրություններ, պատկերասրահի ֆոնդը ներառում է ավելի քան 430 կորեական արվեստի գործեր, բացի այդ այնտեղ պահվում են ավելի քան 1200 լուսանկարներ և նկարազարդումներ, որոնք հրապարակվել են թերթերում և լրագիրներում։ Թանգարանում նաև կան ժամանակակից արվեստի գործեր, որոնք բաղկացած են սոցիալական 100  թեմատիկայից։ Ժամանակակից ցուցահանդեսների շրջանակներում, թանգարանը նաև հանրությանը ծանոթացնում է ժամանակակից արվեստի հետ տարբեր միջոցներով, ներառելով գեղանկարչություն, լուսանկարչություն, վիդեոարտ և ինստալյացիա։ Փաստագրական վիդեոարխիվը գտնվում է չորրորդ հարկում, այն բաղկացած է 200 փաստագրական ֆիլմերից և 50 վիդեոարտի գործերից, որոնք ստեղծվել են հարավկորեացի և արտասահմանյան հեղինակների կողմից։

## Տես նաև
Դելիմ (թանգարան)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ Հարավային Կորեայում
Կատեգորիա:1994 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Պատկերասրահներ
Կատեգորիա:Սեուլի թանգարաններ
Պապե Գուեյե

**Պապե Ալասանե Գուեյե** (ֆր․՝ Pape Alassane Gueye, , Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս ֆրանսիական Լիգա 1-ը ներկայացնող «Օլիմպիկ Մարսելի» կազմում։

## Ակումբային կարիերա
### «Հավր ՖԱ»
Պապե Գուեյեն «Հավր ՖԱ»-ի ակադեմիայի սան է։ Թիմի հիմնական կազմում իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի մայիսի 5-ին՝ Լիգա 2-ի շրջանակներում կայացած «*Նյոր ՖԱ*»-ի դեմ խաղում։

2017 թվականի հունիսի 20-ին ֆուտբոլիստը կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը ֆրանսիական թիմի հետ։

### «Ուոթֆորդ»
2020 թվականի ապրիլի 29-ին հայտարարվեց, որ պապե Գուեյեն համաձայնել է պայմանագիր կնքել Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «Ուոթֆորդ ՖԱ»-ի հետ՝ «Հավր ՖԱ»-ի հետ իր գործող պայմանագրի ժամկետը լրանալուց հետո՝ 2020 թվականի հուլիսի 1-ին։ Նա թիմի հետ կնքել է հինգ տարվա պայմանագիր, և հենց նույն օրն էլ տեղի է ունեցել նրա ներկայացումը երկրպագուներին։

24 ժամ անց հայտնի դարձավ, որ Գուեյեն համաձայնել է տեղափոխվել «Օլիմպիկ Մարսել», իսկ ըստ պայմանագրի անգլիական իրավունքը պահպանում է հետ գնելու առաջնային իրավունք։

### «Օլիմպիկ Մարսել»
2020 թվականի հուլիսի 1-ին Պապե Գուեյեն տեղափոխվեց «Օլիմպիկ Մարսել», իսկ տրանսֆերն արժեցել է 3 միլիոն եվրո։

## Խաղային ոճ
Գուեյեն «բոքս-թու-բոքս» ոճի կիսապաշտպան է՝ շնորհիվ իր ագրեսիվ և մրցունակ խաղաոճի։ Նա ունի խաղադաշտը «լավ տեսնելու» հատկություն, ինչպես նաև ուժեղ է ֆիզիկապես։

## Անձնական կյանք
Պապե Գուեյեն ծնվել է Ֆրանսիայում, ունի սենեգալիական արմատներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Պապե Գուեյեի էջը «Հավր ՖԱ»-ի պաշտոնական կայքում
* Պապե Գուեյեի էջը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում 
* Պապե Գուեյեի էջը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:1999 ծնունդներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հավրի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հունվարի 24 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ուոթֆորդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ
Նիկոլայ Արությունով

**Նիկոլայ Ռաֆայելի Արությունով** (, ), հայազգի ռուս երգիչ, երգահան, բլյուզ և ռոք երաժիշտ, «Լիգա բլյուզա», «Funky Soul», «Արությունով & Quorum» և այլ խմբերի վոկալիստը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Մոսկվայում, ունի հայկական ծագում (Տեր-Հարությունյան)։ Պապը՝ Նժդեհը, Մոսկվայում է հաստատվել հայոց ցեղասպանությունից հետո։

11 տարեկանից երգել է դպրոցական ռոք-խմբում։ 1979 թ․ ստեղծել է «Լիգա բլյուզա» խումբը։ Արությունովը խմբի երգիչն էր, երգահանը ու նաև տեքստերի մի մասի հեղինակը։ Խմբի տարբերակիչ առանձնահատկությունը երկլեզու ձևաչափն էր. երգացանկի կեսը կազմված էր անգլերեն լեզվով բլյուզային ստանդարտներից, իսկ մյուս կեսը՝ ռուսերեն բլյուզ-ռոք երգերից։ Խմբի ամենահայտնի երգերն են՝ «Արձակիր ձեռքերս», «Հուլիսյան բլյուզ», «Ձեր դուստրը»։ 1999 թվականին խումբն ավարտեց իր ելույթները։ Իր գոյության ընթացքում այն թողարկել է երկու LP, երեք CD և մեկ DVD: 1990 թ․ խումբը ելույթ է ունեցել Երևանի Մարզահամերգային համալիրում։

1997 թվականին կիթառահար Դմիտրի Չետվերգովի հետ ստեղծել է «Չետվերգ Արությունովա» անսամբլը, որը գոյատևել է մինչև 2001 թվականը՝ կատարելով հիմնականում 70-ականների ամերիկյան և անգլիական հարդ ռոք խմբերի երգացանկը։

2001 թվականին նա սկսեց մի ֆանկի նախագիծ, որը 2005 թվականին հանգեցրեց «Nikolay Arutyunov & Funky Soul» խմբի ստեղծմանը։ 2014-2018 թվականներին երգել է «Arutyunov & Quorum» խմբում, որը մասնագիտացել է բրիտանական արվեստի դասական ստեղծագործությունների և 70-ականների պրոգրեսիվ ռոքի կատարման մեջ։ Համույթը թողարկել է երկու DVD և մեկ ձայնասկավառակ։

2004-2012 թվականներին Արությունովը պարբերաբար ելույթներ է ունեցել Մինսկում՝ «Nikolai Arutyunov & The Blues Barbarians» նախագծի շրջանակներում։ Խմբի հիմքը բելառուսական «Կրամա» խմբի երաժիշտներն էին։ Այնտեղ Նիկոլայ Արությունովը երգել է երեք լեզվով. Երգացանկի մեծ մասը բաղկացած էր բլյուզից և բլյուզ-ռոքից (B.B. King, Ronnie Hawkins, J.J. Cale, Lynyrd Skynyrd, Doors, Rolling Stones): Դրա հետ մեկտեղ հնչում էին ռուսերեն մեկ երգ «Բլյուզ լիգայի» երգացանկից և բելառուսերեն մի քանի երգ «Կրամայի» երգացանկից։ 2013 թվականին թողարկվել է «Live in Minsk» ձայնասկավառակը։

2006 թվականին Նիկոլայ Արությունովը եղել է անգլիական The Booze Band խմբի վոկալիստը, որը մի քանի համերգ է տվել Մոսկվայում։

Նիկոլայ Արությունովն ակտիվորեն համագործակցում է այլ արվեստագետների հետ։ 1992 թվականին մասնակցել է «E.S.T.» խմբի «We`ll Be Back» երգի տեսահոլովակի ձայնագրմանը և նկարահանմանը՝ Նիկոլայ Նոսկովի, Վալերի Կիպելովի, Դմիտրի Վարշավսկու, Ալեքսանդր Լոսևի, Անատոլի Կրուպնովի, Ժան Սագադեևի և այլոց հետ։

Մահացել է կորոնավիրուսային վարակից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ռոք երաժիշտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Բլյուզ երաժիշտներ
Դյուն։ Մաս երկրորդ

«**Դյունա։ Մաս երկրորդ**» (), ռեժիսոր Դենի Վիլնյովի ապագա գիտաֆանտաստիկ ֆիլմը, «Դյունա» (2021) ֆիլմի շարունակությունը, որի հիմքը Ֆրենկ Հերբերտի վեպերն են։ Ֆիլմի աշխատանքները սկսվել են 2021 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմի սցենարի գրական հիմքը Ֆրենկ Հերբերտի «Ավազաբլուր» գիտաֆանտաստիկ վեպի երկրորդ կեսն է։ Հայտնի է, որ սցենարում ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվելու Չանի կերպարին, որը մարմնավորում է Զենդեյան։

## Դերերում

## Արտադրություն
«Դյունա» ֆիլմի դեռ առաջին մասի թողարկումից առաջ Դենի Վիլնյովը հայտարարել է, որ կինոնկարն ընդգրկում է Ֆրենկ Հերբերտի համանուն վեպի մոտավոր կեսը, իսկ մնացած կեսը դառնալու է ֆիլմի շարունակության սցենարը։ Ռեժիսորը բացատրել է, որ «չի համաձայնվել մեկ ֆիլմում գրքի ողջ էկրանավորմանը։ Վեպի աշխարհը շատ բարդ է, նրա ուժը դետալներում է»։ 2019 թվականի նոյեմբերին Ջոն Սփեյթսը լքել է «Դյունա։ Քույրություն» հեռուստասերիալում գործադիր պրոդյուսերի պաշտոնը, որպեսզի կարողանա կենտրոնանալ «Դյունա։ Մաս երկրորդ» ֆիլմի սցենարի վրա։ 2020 թվականի հունիսին օպերատոր Գրեգ Ֆրեյզերն ասել է՝ «Դա ամբողջությամբ ձևավորված պատմություն է և այն դեռ զարգանալու ենթակա է։ Այն ինքնուրույն էպիկ ֆիլմ է, որը տեսնելուց մարդիկ շատ բան կարող են ստանալ»։

Հայտնի է դարձել, որ ֆիլմի երկրորդ մասը նկարահանվելու է, նույնիսկ առաջին մասի վարձույթում անհաջողություն կրելու դեպքում։ 2021 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Warner Bros. ընկերության գլխավոր տնօրեն Էնն Սարնոֆը հաստատել է, որ սիքվել լինելու է։ Հետո հայտնի է դարձել ֆիլմի վարձույթում թողարկվելու ամսաթիվը՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 20։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2020-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2024 ֆիլմեր
Կատեգորիա:4DX ֆիլմեր
Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր
Կատեգորիա:Legendary Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին
Կատեգորիա:Կանադական արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Կանադական մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ ֆիլմեր տիեզերքի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում անապատում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում
Մարկ Բոսնիչ

**Մարկ Բոսնիչ** (, ), ավստրալիայի ֆուտբոլիստ։ Ճանաչվել է Օվկիանիայի 20-րդ դարի լավագույն դարպասապահ, չնայած երկրի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է մեկ տասնյակից ավելի հանդիպումներ (1993-2000 թվականների միջև ընկած ժամանակահատված)։

2008 թվականին հայտարարել է կարիերայի վերսկսման մասին։

## Համառոտ կենսագրություն
16 տարեկանում Մարկը տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ խաղացել է «Մանչեսթեր Յունայթեդ»–ի կազմում։ Այնուհետև 8 տարեկան հասակում խաղացել է «Աստոն Վիլլայի» համար։ Երկրի հավաքականի կազմում անցկացրել է 17 մրցախաղ (1993-2000 թվականների ընթացքում)։ Հավաքականի կազմում խաղացել է Բարսելոնայում 1992 թվականի Օլիմպիական խաղերում։

2002 թվականի դեկտեմբերին Բոսնիչը կոկաին օգտագործելու պատճառով որակազրկվել է 9 ամսով։ Դրանից հետո «Չելսի»-ին միակողմանիորեն նրա հետ խզել է պայմանագիրը։ Ինքը՝ ֆուտբոլիստը, ասել է, որ կոկաինը իր բաժակի մեջ է լցրել գիշերային ակումբից ինչ–որ աղջիկ։ 2003 թվականին Բոսնիչը ձերբակալվել է իր ընկերուհուն՝ Սոֆի Անդերտոնին, ծեծելու համար։

## Ձեռքբերում
**Թիմային**

 «**Աստոն Վիլա**»
* Ֆուտբոլի լիգայի գավաթի դափնեկիր (**2**)՝ 1994, 1996
* **Ընդհանուր՝ 2 հաղթանակ**

 «**Մանչեստեր Յունայթեդ**»

* Պրիմեր լիգայի չեմպիոն (**1**)՝ 1999-2000
* Միջցամաքային գավաթի դափնեկիր (**1**)՝ 1999
* **Ընդհանուր՝ 2 հաղթանակ**

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Марк Боснич на сайте footballplayers.ru 
* 

Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Աստոն Վիլլայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզիկներ Ավստրալիայից
Սիդի Մուստաֆա

**Սիդի Մուստաֆա** (, ), համայնք Ալժիրի հյուսիսային մասում՝ Բումերդես վիլայեթի Իսեր շրջանում։

## Պատմություն
Ալժիրում ֆրանսիացիների տիրապետության տարիներին բնակավայրն ստացել է *Բլեդ-Գիտուն*, այնուհետև՝ *Ֆելիքս-Ֆոր* անվանումը։ Առաջին գաղութաբնակներն այստեղ են եկել 1872 թվականին։ 1888 թվականին բնակավայրը երկաթգծով կապվել է երկրի մայրաքաղաք Ալժիրի հետ։

## Աշխարհագրական դիրքը
Համայնքը գտնվում է Բումերդես վիլայեթի հյուսիսային մասում, Ալժիր քաղաքից մոտավորապես 58 կիլոմետր դեպի արևելք, վիլայեթի վարչական կենտրոնից՝ Բումերդես քաղաքից 21 կիլոմետր դեպի արևելք, ծովի մակերևույթից 62 մետր բարձրության վրա։

## Ժողովրդագրություն
2008 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 12 087к:

**Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխություններն ըստ տարիների**.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալժիրի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Ստեպան Խալտուրին (ֆիլմ)

**«Ստեպան Խալտուրին»** (), գեղարվեստական կենսագրական ֆիլմ՝ նվիրված Ստեպան Խալտուրինին, որը եղել է առաջին բանվոր- հեղափոխականներից մեկը, «Ռուս բանվորների հյուսիսային միության» կազմակերպիչը։ Պրեմիերան կայացել է 1925 թվականի ապրիլի 7-ին։ Սցենարը գրել է հայտնի պատմաբան Պավել Շչյոգոլևը։

## Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն գեղարվեստական միջոցներով ներկայացնում է Ստեպան Խալտուրինի կենսագրությունը իրական պատմական իրադարձությունների ֆոնի վրա։ Առաջին անգամ տրվում է «Ժողովորդական կամք» հեղափոխական պայքարի պատկերը, որի գործկոմի անդամ Ստեպան Խալտուրինը դարձել է 1881 թվականին, երբ կատարվել էր աղմկահարույց ահաբեկչություն՝ մահափորձ Ալեքսանդր II թագավորի դեմ 1880 թվականի փետրվարին Ձմեռային պալատը պայթեցնելու միջոցով։ Նրա պայքարի շարունակությունը եղել է մասնակցությունը Օդեսայի զինդատախազ Վ. Ստրելնիկովի սպանությանը, որից հետո Ս. Խալտուրինը ձերբակալվել է, դատվել և ենթարկվել մահապատժի։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Մորոզով – *[[Ստեպան Խալտուրին]]
* Անգելինա Ռաուպենաս – *Օլգա
* Յուրի Կորվին-Կրուկովսկի – *Հեսսենի արքայազն
* Նիկոլայ Շմիդտգոֆ – *ֆաբրիկանտ Ալպատով
* Վալենտինա Կուինջի – *Ելենա
* Եվգենի Բորոնիխին – *Նիկոլսկի
* Կոնստանտին Խոխլով – *դատախազ Ստրելնիկով
* Լև Դոբրովոլսկի – *ցար Ալեքսանդր II
* Պավել Սամոյլով
* Յակով Մալյուտին – *ցար [[Ալեքսանդր III]]
* Իոնա Տալանով – *նահանգապետ
* Էդուարդ Իոգանսոն
* Կոնդրատի Յակովլև – *վախմիստր
* Գենադի Միչուրին – *ժանդարմերիայի սպա
* Պ. Շիդլովսկի – *[[Անդրեյ Ժելյաբով|Ժելյաբով]]
* Ն. Ռայդ – *Կվյատկովսկի
* Օլեգ Ֆրելիխ – *[[Գեորգի Պլեխանով|Պլեխանով]]
* Սերգեյ Շիշկո – *Ժելվակով
* Բորիս Դմոխովսկի – ''բանտարկյալ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1920-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1925 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր