Ֆրանկ Ադամս

**Ջոն Ֆրանկ Ադամս** (, ) Բրիտանացի մաթեմատիկոս, հոմոտոպիայի տեսության հիմնական ներդրողներից մեկը:

## Կենսագրություն
Նա ծնվել է Վուլվիչում՝ Լոնդոնի հարավ-արևելյան արվարձաններից մեկում և սովորել Բեդֆորդի դպրոցում: Նա սկսել է իր ակադեմիական կարիերան Քեմբրիջի Թրինիթի քոլեջում՝ որպես Աբրամ Բեսիկովիչի աշակերտ, բայց շուտով անցել է հանրահաշվական տոպոլոգիայի։ 1956 թվականին նա ստացել է իր թեկնածությունը Քեմբրիջի համալսարանից: Նրա թեզը, որը գրվել է Շոն Ուայլիի ղեկավարությամբ, վերնագրված էր *սպեկտրային հաջորդականությունների և ինքնախանգարման ինվարիանտների* մասին: Նա զբաղեցրել է Մանչեստրի համալսարանի Ֆիլդենի ամբիոնը (1964-1970), և դարձել է Քեմբրիջի համալսարանի աստղագիտության և երկրաչափության պրոֆեսոր (1970-1989)։ 1964 թվականին ընտրվել է Թագավորական ընկերության անդամ։

Նրա հետաքրքրություններից են եղել գո խաղը և լեռնագնացությունը՝ նա խնջույքների սեղանի շուրջ ցույց է  տվել, թե ինչպես կարելի է մագլցել (Ուիթնիի տրավերս):

Նա մահացել է Բրեմփթոնում ավտովթարից։ Նրա համար հուշատախտակ կա Քեմբրիջի Թրինիթի քոլեջի մատուռում։

## Աշխատանք
1950-ականներին հոմոտոպիայի տեսությունը զարգացման վաղ փուլում էր, և չլուծված խնդիրներն առատ էին: Ադամսը մի շարք կարևոր տեսական առաջընթացներ է գրանցել հանրահաշվական տոպոլոգիայում, սակայն նրա նորամուծությունները միշտ պայմանավորված են եղել կոնկրետ խնդիրներով։ Անրի Կարտանի և Ժան-Պիեռ Սերի ֆրանսիական դպրոցի ազդեցությամբ՝ նա վերաձևակերպել և ամրապնդել է հոմոտոպիայի խմբերը սպեկտրային հաջորդականության տերմիններով վերացնելու նրանց մեթոդը՝ ստեղծելով կայուն հոմոտոպիայի տեսության հիմնական գործիքը, որն այժմ հայտնի է որպես Ադամսի սպեկտրային հաջորդականություն։ Սա սկսվել է Ext խմբերով, որոնք հաշվարկվել են կոոմոլոգիական գործողությունների օղակի վրա, որը դասական դեպքում Սթինրոդի հանրահաշիվն է: Նա օգտագործել է այս սպեկտրային հաջորդականությունը՝ հարձակվելու հայտնի Hopf-ի անփոփոխ մեկ խնդրի վրա, որը նա ամբողջությամբ լուծել է 1960 թվականի մի աշխատության մեջ՝ կատարելով երկրորդական կոոմոլոգիայի գործողությունների խորը վերլուծություն: Ադամս-Նովիկով սպեկտրային հաջորդականությունը Ադամսի սպեկտրային հաջորդականության անալոգն է, որն օգտագործել է արտասովոր կոհոմոլոգիայի տեսությունը դասական կոհոմոլոգիայի փոխարեն. այն մեծ ներուժ ունեցող հաշվողական գործիք է:

Ադամսը նաև K-տեսության կիրառման առաջամարտիկ էր։ Նա հորինել է Ադամսի գործողությունները K-տեսության մեջ, որոնք բխում են արտաքին ուժերից; դրանք այժմ լայնորեն կիրառվում են նաև զուտ հանրահաշվական համատեքստերում: Ադամսը դրանք ներկայացրել է 1962 թվականիի մի աշխատության մեջ՝ լուծելու գնդերի վերաբերյալ հայտնի վեկտորային դաշտերը: Այնուհետև նա օգտագործել է դրանք Ադամսի ենթադրությունը ուսումնասիրելու համար, որը վերաբերում է (մեկ օրինակում) J-հոմոմորֆիզմի պատկերին գնդերի կայուն հոմոտոպիայի խմբերում: Ադամսի և Մայքլ Ֆ. Աթիյայի ավելի ուշ աշխատությունը օգտագործել է Ադամսի գործողությունները վերոհիշյալ Hopf անփոփոխ մեկ արդյունքի չափազանց էլեգանտ և շատ ավելի արագ տարբերակը տալու համար:

1974 թվականին Ադամսը դարձել է Լոնդոնի մաթեմատիկական ընկերության կողմից շնորհված Ավագ Ուայթհեդի մրցանակի առաջին դափնեկիրը։ 1957-1958-ին եղել է առաջադեմ հետազոտությունների ինստիտուտի հրավիրյալ գիտնական։

Ադամսն ուներ բազմաթիվ տաղանդավոր ուսանողներ և մեծ ազդեցություն է ունեցել Բրիտանիայում և ամբողջ աշխարհում հանրահաշվական տոպոլոգիայի զարգացման գործում: Չիկագոյի համալսարանի նրա դասախոսությունները տպագրվել են 1996 թվականին «Չիկագոյի դասախոսություններ մաթեմատիկայի շարքում» շարքում, ինչպիսիք են *դասախոսությունները բացառիկ ստի խմբերի և կայուն հոմոտոպիայի և ընդհանրացված հոմոլոգիայի մասին*։ԳՄԱՀ ։

## Ճանաչում
Նրա պատվին է անվանվել Մանչեստրի համալսարանի Ալան Թյուրինգի շենքում մաթեմատիկայի հետազոտական ​​հիմնական սեմինարի սենյակը:

## Ծանոթագրություններ

## Աշխատություններ
*
*

## Արտաքին հղումներ