Castlevania: Aria of Sorrow

***Castlevania: Aria of Sorrow*** (), Castlevania շարքի մետրոիդվանիա ժանրի (արկածային մարտաֆիլմ) տեսախաղ RPG տարրերով, որը թողարկվել է Konami ընկերության կողմից 2003 թվականին Game Boy Advance-ի համար։

Խաղի գլխավոր հերոսը երիտասարդ ուսանող Սոմա Կրուզն է, որը արևի խավարման ժամանակ հայտնվել է Դրակուլայի ամրոցում և փորձում է դուրս գալ այնտեղից։ Խաղային աշխարհը երկչափ կողային սքրոլլեր է։ Ի տարբերություն շարքի վաղ խաղերի, Aria of Sorrow-ում կա հոգիների համակարգ, որը թույլ է տալիս կերպարին օգտագործել պարտված թշնամիների կարողությունները։

Խաղը ներկայացվել է 2003 թվականի հունվարին և թողարկվել մայիսին։ Քննադատները տարբեր գնահատականներ են տվել խաղային գործընթացին, բարձր են գնահատել պատկերի, ձայնի որակը, ինչպես նաև օրիգինալ սյուժետային գիծը։ Aria of Sorrow-ի հիման վրա թողարկվել է շարունակություն Nintendo DS պլատֆորմի համար՝ Castlevania. Dawn of Sorrow։

Խաղը վերահրատարակվել է որպես Castlevania Advance Collection-ի մաս 2021 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Nintendo Switch-ի, PlayStation 4-ի, Xbox One-ի և Windows-ի համար՝ Castlevania. Circle of the Moon, Castlevania. Harmony of Dissonance և Castlevania. Dracula X խաղերի հետ միասին։

## Խաղային ընթացք
Խաղային աշխարհը երկչափ կողային սքրոլլեր է, բաղկացած տասներեք վայրից: Խաղը միայնակ է, կերպարի կառավարումը կատարվում է երրորդ դեմքից։ Խաղի հիմնական կերպարը Սոմա Կրուզն է (անգլ.՝ Soma Cruz), սակայն հետո հնարավորություն է առաջանում խաղալ Ջուլիուս Բելմոնտի (Julius Belmont) դերում։

Խաղի ընթացքում, հաղթելով թշնամիներին և ստանալով բոնուսային իրեր, հիմնական կերպարը կուտակում է փորձ, ինչը նրան թույլ է տալիս բարձրացնել իր մակարդակը և, այդպիսով, խաղային բնութագրերը (ուժ, գաղտնիություն, միտք և հաջողություն): Խաղում առկա են առողջության սանդղակներ, որոնց զրոյացման դեպքում կերպարը մահանում է և խաղն ավարտվում է. և մանա, որը լրացուցիչ կարողությունների համար ծախսվող տարր է: Այսպես, մանայի շնորհիվ աշխատում են թշնամիների հոգիների կլանման արդյունքում ձեռք բերված հմտությունները (Սոմա Կրուզի համար) և Castlevania աշխարհի լրացուցիչ զենքերը, ինչպիսիք են բումերանգները և կացինները (Ջուլիուս Բելմոնտի համար): Aria of Sorrow-ում մանան ինքնուրույն վերականգնվում է ժամանակի ընթացքում, բայց հասանելի է նաև մոմերից դուրս մղվող սրտերի լիցքավորումը (Բելմոնտի համար մանան վերականգնվում է միայն սրտերի կլանմամբ): Կերպարի համար հնարավորություն կա ընտրել հագուստ և հիմնական զենք։ Հնարավոր է գնել և վաճառել խաղի արդյունքում ստացված ապրանքները, ընդ որում «արժույթը» ոսկե մետաղադրամներն են:

Խաղի առանձնահատկությունը հոգիների համակարգն է, որոնք կերպարը դուրս է մղում թշնամիներից, սակայն այն կիրառելի է միայն Սոմա Կրուզի դեպքում: Հոգիներն օգտագործելիս կերպարին տրամադրվող կարողությունը համապատասխանում է այն թշնամու առանձնահատկություններին, որից այն դուրս է մղվել: Հոգիները բաժանվում են չորս կատեգորիայի. հոգի-զենք (Bullet Souls), հոգի-պահապաններ (Guardian Souls), հմայված հոգիներ (Enchant Souls) և հոգի-ունակություններ (Ability Souls): Առաջին կատեգորիան հնարավորություն է տալիս օգտվել լրացուցիչ զենքից՝ յուրաքանչյուր օգտագործման համար ծախսելով որոշակի քանակությամբ մանա: Երկրորդ կատեգորիան կերպարին տալիս է լրացուցիչ ունակություններ, մանայի սպառումը տեղի է ունենում հոգու ամբողջ օգտագործման ընթացքում ժամանակի մեկ միավորի ընթացքում: Երրորդ և չորրորդ կատեգորիաները չեն սպառում մանա, բայց թույլ են տալիս կերպարին ձեռք բերել լրացուցիչ հնարավորություններ կամ փոխել խաղային բնութագրերը։

Խաղային աշխարհում առկա է 112 տեսակի թշնամի, որոնց մեջ մտնում են տարբեր վայրերում գտնվող բոսերը։ Գրեթե բոլորից էլ կարելի է հոգիներ ստանալ և հետո համադրել դրանք՝ ընտրելով որոշակի մարտավարություն կոնկրետ թշնամու դեմ։

Խաղում գոյություն ունեն տարբեր վերջաբաններ։ Խաղը հաջողությամբ ավարտելուց հետո հնարավորություն է բացվում խաղը նորից անցնել ստանդարտ և բարձր դժվարությամբ (Hard mode), ինչպես նաև բացվում է արագ խաղի ռեժիմ ընդդեմ բոսերի (Boss Rush mode)։ Լրացուցիչ հնարավորություն է առաջանում խաղն անցնել Ջուլիուս Բելմոնտի կերպարով։

## Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Ճապոնիայում 2035 թվականին։ Այդ ժամանակ Դրակուլայի լիակատար ոչնչացումից անցել է 36 տարի։

Հակուբայի տաճար գնացած արևի խավարումը դիտելու համար ուսանող Սոմա Կրուզը և նրա ընկերուհի Մինա Հակուբան, ով տաճարի վանահոր դուստրն է, կորցնում են գիտակցությունը նրա պատերի մեջ մտնելուց հետո: Հանդիպելով առեղծվածային Գենյա Արիկադոյին, Սոման պարզում է, որ ինքը և Մինան տեղափոխվել են Դրակուլայի ամրոց։

Ամրոցում Սոման հանդիպում է այլ կերպարների, իրեն միսիոներ ներկայացնող Գրեմ Ջոնսին, որը ծնվել է Դրակուլայի մահվան օրը՝ 1999 թվականին, Յոկո Բելնադեսին՝ կախարդների դինաստիայից, ով ծառայում է եկեղեցուն և Սայֆայի հետնորդն է (Castlevania III-ի կերպար), զինվորական Համմերին, ով հայտնվում է ամրոցում հատուկ առաջադրանքով; հիշողությունը կորցրած Ջեյին, որը այդպես է իրեն անվանում, քանի որ հիշում է միայն իր անվան առաջին տառը։

Ամրոցում գտնվելով՝ Սոման պարզում է, որ ունի սպանված թշնամիների հոգիները վերցնելու և նրանց հմտություններն օգտագործելու ունակություն։ Գրեմ Ջոնսը իրեն համարում է Դրակուլայի վերամարմնավորում, իսկ Սոմային՝ իր թշնամին այն բանի համար, որ նա «գողացել է» ամրոցի բնակիչների հոգիները ղեկավարելու հնարավորությունը. նա նաև փորձում է սպանել Յոկոյին այն բանի համար, որ նա փորձում է խանգարել իրեն։ Այնուհետև պարզվում է, որ Ջեյը Ջուլիուս Բելմոնտն է, ով սպանել է Դրակուլային 1999 թվականին։ Հաղթելով Գրեմ Ջոնսին՝ Սոման կլանում է նրա ուժերը և հասկանում, որ ինքն է դարձել Դրակուլայի վերամարմնավորումը։ Գենյա Արիկադոն, ում Յոկոն պատահաբար անվանել է Ալուկարդ՝ Դրակուլայի որդի, այդպիսով բացահայտելով նրա էությունը, պատմում է Սոմային, որ նա կարող է փրկվել միայն այն դեպքում, եթե կանգնեցնի ամրոց ժամանող «քաոսի հոսքը»։ Սակայն դեպի այդ նպատակը տանող ճանապարհին նրան արգելափակում է Ջուլիուս Բելմոնտը, քանի որ կարծում է, որ Սոման դարձել է Դրակուլա։ Թույլ չտալով իրեն հաղթել՝ Սոման խնդրում է Ջուլիուսին սպանել իրեն, եթե չստացվի հաղթահարել Քաոսը. այս վճռորոշ մարտը կորոշի, թե արդյոք Սոման կվերադառնա մարդկանց աշխարհ։

## Մշակում
Պրոդյուսեր Կոդզի Իգարասին, որը արդեն աշխատել է Symphony of the Night-ի և Harmony of Dissonance-ի մշակման վրա, խաղը ներկայացրել է 2003 թվականի հունվարի 16-ին Սան Ֆրանցիսկոյում կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ։ Aria of Sorrow-ի խաղային ընթացքը նմանություններ ունի Իգարասիի մյուս խաղերի հետ, քանի որ մշակվել են նույն ծրագրավորման մեխանիզմների կիրառմամբ, թեև յուրաքանչյուր խաղ ունեցել է իր առանձնահատկությունները: Օրինակ, խաղի հոգիները նման ձևով են կատարվել Harmony of Dissonance-ի «ռելիկվիաներ» առարկաների հետ**': Այնուամենայնիվ, Իգարասին պատրաստվում էր խաղի գործողությունը տեղափոխել ապագա և մշակման մեջ օգտագործել [[նկարիչ]] Այամի Կոդզիմային, ով նույնպես մասնակցել էր շարքի նախորդ խաղերի մշակմանը: Արդյունքում, խաղային առարկաների մեջ մնացել են շարքի ավելի վաղ խաղերին բնորոշ միջնադարյան առարկաներ, ինչպիսիք են սրերը և կացինները, բայց հայտնվել են նաև ժամանակակիցները՝ հագուստից մինչև [[հրազեն]]: Սյուժեի մշակման ժամանակ օգտագործվել են Միշել Նոստրադամուսի կանխատեսումները 1999 թվականին խավարի իշխանի գալստյան մասին, ինչպես նաև 1999 թվականի օգոստոսի 11-ին Եվրոպայում տեսանելի արևի խավարումը:

Մշակողները ստիպված են եղել հաշվի առնել քննադատությունը, որն արտացոլում էր Harmony of Dissonance-ի սաունդթրեքի սառը ընդունելությունը։ Որպես կոմպոզիտոր ընտրվել է Միտիրու Յամանեն, ով նույնպես մասնակցել է Symphony of the Night-ի և Harmony of Dissonance-ի երաժշտության ստեղծմանը**': Մշակողները փորձել են բարելավել ձայնի որակը՝ քարթրիջի վրա լրացուցիչ ապարատային ռեսուրսներ (հիշողություն և ձայնային պրոցեսոր) հատկացնելու հաշվին՝ միաժամանակ պահպանելով պատկերի բարձր մակարդակը (համաձայն քննադատների, Harmony of Dissonance-ում ձայնը զոհաբերվել է պատկերի լավ որակին)**': Ավելացվել են նաև հնարավորություններ, որոնք բացակայում էին Game Boy Advance կոնսոլի վրա շարքի անցած խաղերում, ինչպիսիք են թաքնված և քանդվող պատերը խաղում, ինչպես նաև կոնսոլների միջև մալուխով միանալու միջոցով երկու խաղացողների միջև հոգիներ փոխանակելու հնարավորությունը:

Թողարկումը կայացել է 2003 թվականի մայիսի 6-ին [[Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ|ԱՄՆ]]-ում։ Երկու օր անց խաղը թողարկվել է Ճապոնիայում, իսկ ևս մեկ օր անց՝ Եվրոպայում:

== Կարծիքներ ==
Ճապոնական Famitsu ամսագիրը Aria of Sorrow-ին տվել է 36 միավոր 40-ից, ինչը լավագույն գնահատականն է շարքի բոլոր խաղերի մեջ: Ամերիկյան Nintendo Power ամսագիրը խաղը ներառել է լավագույն երկու հարյուրյակում (22-րդ հորիզոնական): Չնայած Ճապոնիայում վաճառքի ցուցանիշն եղել է ցածր (առաջին ամսում վաճառվել է 27 հազար օրինակ), ԱՄՆ-ում խաղն ավելի հաջող էր՝ վաճառված 158 հազար օրինակով:

Aria of Sorrow-ի թողարկման պահին եղել է երրորդն Game Boy Advance-ի համար, ինչի կապակցությամբ շատ ակնարկներ նվիրված են եղել խաղի համեմատությանը ավելի վաղ թողարկված Circle of the Moon-ի և Harmony of Dissonance-ի հետ։ Գրախոսություններում նշվել է, որ խաղը լավագույնն է նրանց մեջ։ Ըստ [[GameSpy]]-ի՝ Aria of Sorrow-ում «ամեն ինչ ճիշտ է արված», ինչի կապակցությամբ այն ստացել է լավագույն գնահատականը բոլոր Castlevania-ների մեջ՝ շարժական կոնսուլների համար: RPGamer-ը Aria of Sorrow-ն անվանել է լավագույնը Game Boy Advance-ի բոլոր խաղերի մեջ, իսկ [[IGN]]-ն այն դրել է երկրորդ տեղում: RPGFan-ի գրախոսության մեջ նշված է «խաղերի մշակման իսկական արվեստը»: GameZone-ը խաղն անվանել է լավագույնը պլատֆորմի խաղերի մեջ և յոթերորդը շարքի բոլոր խաղերի մեջ: Game Informer ամերիկյան ամսագրի մեկնաբան Թիմ Թուրին նշել է, որ խաղը նոր նշաձող է սահմանում [[ապագա]] Castlevania-ների համար՝ խաղային բարձր որակի և էֆեկտների շնորհիվ:

Խաղային գործընթացը տարբեր արձագանքներ է ստացել։ Այսպես, հոգիների համակարգը և խաղային գործընթացն անվանվել են «հարյուր [[Տոկոս|տոկոսով]] ամբողջական» (one hundred percent solid) ըստ RPGamer-ի: RPGFan-ը նշել է խաղի՝ ամենահաջողակը դառնալու հնարավորությունը և հաստատապես Symphony of the Night-ի ստվերում չմնալը**': Միևնույն ժամանակ, խաղային գործընթացը, ներառյալ հոգիների համակարգը, քննադատության է ենթարկվել այն բանի համար, որ խաղը կարելի է անցնել 10 ժամում, ընդ որում կերպարն ավելի ու ավելի անխոցելի է դառնում անցնելուն զուգընթաց:

Գրախոսություններում նշվել է գրաֆիկայի և ձայնի բարձր որակը։ Ըստ RPGFan-ի, գրաֆիկան, թեև չի կարող հասնել Symphony of the Night-ի մակարդակին, բայց շատ որակյալ է։ Միևնույն ժամանակ նշվել է հիանալի և բազմաշերտ խաղային տարածությունը**'։ Ըստ GameSpy-ի, Aria of Sorrow-ը ստացվել է գունեղ և հստակ; նշվել է նաև, որ բացակայում են ձայնի այն թերությունները, որոնք նկատվել են Harmony of Dissonance-ում։ IGN-ն խաղի երաժշտությունը անվանել է «աներևակայելի լավը»։ Ըստ GameSpot-ի, խաղի [[Երաժշտություն|երաժշտությունը]] ավելի լավն է, քան Harmony of Dissonance-ում, սակայն այն անվանել է «հեշտ մոռացվող»։ Միևնույն ժամանակ, կայքը նշել է տարբեր թշնամիների համար ձայնային էֆեկտների մշակումը։

RPGamer-ը բարձր է գնահատել սյուժետային գիծը՝ նշելով երկրորդական կերպարների առկայությունը, ինչը բնորոշ չէր շարքի վաղ խաղերին։ Ըստ IGN-ի, խաղի ավարտը «չավարտված է և հիասթափեցնող», սակայն խաղի դասական սյուժեից շեղումը դրական է գնահատվել։ GameSpy-ը քննադատել է, որ որպես գլխավոր հերոս հանդես է գալիս «կնամոլ տղամարդը, որը ամեն ինչ սպանում է», ինչպես նաև առկա է «թույլ կին, որը պաշտպանության կարիք ունի», սակայն հենց սցենարը անվանվել է լավագույնը Symphony of the Night-ից ի վեր։

== Տարբերակներ և ազդեցություն ==
Ճապոնական տարբերակում, ի տարբերություն այլ թողարկումների, որոշ թշնամիներ ունեն այլ անուններ. մնացած դեպքերում խաղերը նույնն են:

Aria of Sorrow-ի հաջողությունը հանգեցրել է նրան, որ 2005 թվականին Nintendo DS նոր հարթակի համար թողարկվեց [[Խաղ|խաղի]] շարունակությունը՝ Castlevania: Dawn of Sorrow անվանումով։ Նոր խաղում պահպանվել է հոգիների համակարգը և Սոմա Կրուզի հետ կապված սյուժեն։ Կոդզի Իգարասիի կարծիքով՝ դրանց օգտագործումը միայն Aria of Sorrow-ում կլիներ «անիմաստ վատնում»: Ընդ որում, նոր խաղը ստացել է նաև նոր առանձնահատկություններ, մասնավորապես, կերպարները պատրաստվել են անիմեի ոճով, իսկ նկարիչ Այամի Կոձիման չի մասնակցել մշակմանը: Այս քայլը պայմանավորված էր նրանով, որ չնայած հարաբերական հաջողությանը, Aria of Sorrow-ն չստացավ սպասվող ժողովրդականությունը:

2005 թվականի հունվարին խաղը վերահրատարակվել է «Konami the Best» նախագծի շրջանակներում, իսկ հաջորդ տարի ԱՄՆ-ում թողարկվել է Castlevania: Double Pack հրատարակությունը, որը բաղկացած է եղել Aria of Sorrow-ից և Harmony of Dissonance-ից**'։ 2008 թվականին Եվրոպայում թողարկվեց խաղի ադապտացիան բջջային սարքերի համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական էջը՝ ''Castlevania''
* Պաշտոնական էջը՝  ''Aria of Sorrow''
* Castlevania-ի խաղարկումը․ Aria of Sorrow

Կատեգորիա:2003 տեսախաղեր
Կատեգորիա:PlayStation 4 տեսախաղեր
Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր