Մեդալիոն բռնած երիտասարդի դիմանկար

«**Մեդալիոն բռնած երիտասարդի դիմանկար»**, նկար, որը վերագրվում է Սանդրո Բոտիչելլիին։ Ոճի շնորհիվ ենթադրվում է, որ այն նկարվել է մոտ 1480 թվականին։ Դիմանկարում պատկերված երիտասարդի ինքնությունը անհայտ է, սակայն վերլուծաբանները ենթադրում են, որ դա կարող է լինել Մեդիչիների ընտանիքից, քանի որ Լորենցո դե Մեդիչին Բոտիչելիի գլխավոր բարերարներից էր։

## Նկարագրություն
Նկարը, որը համարվում է ավարտված մոտ 1480 թվականին, ենթադրաբար ներկայացնում է Վերածննդի Ֆլորենցիայի բարձր հասարակության գեղեցկության իդեալը։ Երիտասարդի զգեստը հասարակ է, նուրբ որակի, այն ժամանակվա համար շատ հազվադեպ կապույտ գույնի կտորից է։ Աշխատանքը նկարված է տեմպերայով բարդու փայտի վրա ունի 38,9 սմ լայնություն և 58,7 սմ բարձրություն։ Մորուքավոր սրբի կերպարը տրեչենտոյի մեդալիոնին ավելացվել է դիմանկարի ավարտից հետո և ենթադրվում է, որ այն Բարտոլոմեո Բուլգարինիի, որը հայտնի է որպես «Օվիլի վարպետ», բնօրինակ աշխատանքն է։ Մեդալիոնը շատ նման է Բուլգարինիի մյուս գործերին՝ ենթադրվում է, որ այն կտրված է ուղղանկյուն տրեչենտոյից։  Երիտասարդը պատկերված է պատուհանի շրջանակի առջև, որտեղ նկարիչը ձևավորել է մի շարք գունավոր հարթություններ։ Ներքին շրջանակը մոխրագույն, որը ձախ հատվածում ունի վառ կապույտ երանգ, իսկ աջում՝ ավելի մուգ մոխրագույն է։ Երիտասարդի մատներից մեկը, որը ներքևից պահում է մեդալիոնը, հենված է նկարի ստորին մասում վառ մոխրագույն շերտի վրա։ Ձեռքը գործում է այնպես, որը պատրանք է տալիս, որ մեդալիոնը նկարի այլ մակարդակում է։

## Պատմություն և սեփականություն
Նկարի առաջին ժամանակակից հիշատակումը եղել է 1938 թվականին, երբ այն պատկանել է Կերնարվոնի բարոն Նյուբորոունին։ Այդ ժամանակ արվեստի դիլեր Ֆրենկ Սաբինը այցելել է Նյուբորո կալվածք և գնահատել նկարի արժեքը։ Լորդ Նյուբորոունը անտեղյակ է եղել նկարի իրական արժեքի մասին, ուստի Սաբինին հաջողվել է գնել այդ նկարը համեմատաբար ցածր գնով։ Արվեստի պատմաբանները ենթադրում էին, որ նկարը հայտնվել է Նյուբորո ընտանիքի տիրապետության տակ, երբ առաջին բարոն Նյուբորո Թոմաս Վինը ապրել է Ֆլորենցիայում, 1782-ից 1791 թվականներին։

Սաբինը դիմանկարը վաճառել է կոլեկցիոներ սըր Թոմաս Մերթոնին 1941 թվականին հինգ նիշանոց գումարով։ Մերտոնի սեփականության օրոք դիմանկարն առաջին անգամ նկարագրվել է որպես Բոտիչելիի ստեղծագործություն։  Բոտիչելլիին վերագրելը ավելի ուշ կասկածի տակ է դրվել, քանի որ Բոտիչելլիի մասին հայտնի մենագրությունները չեն ներառել դիմանկարը որպես նրա նկար։  Ներկայումս արվեստի պատմաբանների մեծամասնությունը ընդունում է Բոտիչելիի հեղինակությունը։ Մինչ Մերտոնների ընտանիքին էր պատկանում դիմանկարը, այն դարձել է 1960 թվականին իտալական արվեստի Արվեստի թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսի պաստառի թեմա  1982 թվականին Մերթոնի հետնորդները նկարը վաճառել են 810.000 ֆունտ ստեռլինգով Քրիստիս աճուրդում։

Այն բանից հետո, երբ 1982 թվականին նկարը գնել է Շելդոն Սոլոուն, դիմանկարը փոխառվել է խոշոր թանգարաններին, այդ թվում՝ Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն արվեստի թանգարանին, Լոնդոնի ազգային պատկերասրահին և Ֆրանկֆուրտի Շտադելի թանգարանին, որտեղ այն ցուցադրվել է Բոտիչելիի ցուցահանդեսում 2009–2010 թվականներին։ 2021 թվականի հունվարին դիմանկարը վաճառվել է Sotheby's New York-ի աճուրդում ավելի քան 92,2 միլիոն ԱՄՆ դոլարով ռուսալեզու կոլեկցիոների։ Նկարի գինը ամենաբարձրն էր Բոտիչելլիի համար և ամենաբարձրը Հին վարպետների աշխատանքի համար՝ 2017 թվականին Լեոնարդո դա Վինչիի «Սալվատոր մունդիի» վաճառքից ի վեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիմապատկեր
Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Կատեգորիա:Սանդրո Բոտիչելլիի նկարներ