open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Լուսնագնաց

**Լուսնագնաց**,  լուսնային շարժվող գիտական լաբարատորիա։ Առաջին լուսնագնացը 1970 թվականին Լուսին է հասել «Լուսին-17» խորհրդային ավտոմատ կայանով։ Լուսնագնացների շնորհիվ գիտնականները կարևոր տեղեկություններ են ստացել Երկրի արբանյակի մասին։ Լուսնագնացի անձնակազմը՝ հրամանատարը, ինժեները, ղեկապետը, վարորդը ռադիստը, բորտեմեխանիկը կառավարում էր Երկրից՝ տիեզերական հեռավոր կապի կենտրոնից։

## Լուսնագնաց-1
277px|մինի|Լուսնագնաց-1 (Խորհրդային մոդել)
«Լուսնագնաց-1»-ը «Մոսկվիչ» ավտոմոբիլի մեծության էր, ութ անիվով, որոնցից յուրաքանչյուրն ուներ իր շարժիչը։ Անիվների նման կառուցվածքի շնորհիվ լուսնագնացը կարող էր շարժվել առաջ, ետ, պտտվել և՛ տեղում, և՛ շարժվել ցանկացած ուղղությամբ։ Լուսնագնացի «աչքերը» հեռուստատեսային խցիկներն էին, որոնք Երկիր էին հաղորդում Լուսնի մակերևույթի պատկերները։ Ռադիոանտենաները կապ էին պահպանում լուսնագնացի և երկրի միջև։ Լուսնի վրա ջերմաստիճանի տատանումները ցափազանց մեծ են․ ցերեկը՝ 130 աստիճանի տաքություն, գիշերը՝ 170 աստիճանի սառնություն։ Որպեսզի ապարատուրան չսառչեր, լուսնագնացը պետք է պահպաներ իր ջերմությունը։ Նա գիշերելու հարմար տեղ էր ընտրում, ծածկում էր կափարիչն ու միացնում ջեռուցումը։ Արեգակի առաջին շողերի հետ լուսնագնացը բարձրացնում էր արևային մարտկոցներով կափարիչը, Արեգակն էներգիայով լիցքավորում էր կուտակիչները, և լուսնագնացը ճանապարհ էր ընկնում։ «Լուսնագնաց-1»-ը Լուսնի վրա աշխատել է տաս ու կես ամիս։ Այդ ընթացքում նա կտրել անցել է  ավելի քան 10 կմ ճանապարհ՝ հետազոտելով Լուսնի մակերևույթի մի մեծ հատված։ Լուսնագնացը բնահողի նմուշներ էր վերցրել և ուսումնասիրել նրա քիմիական բաղադրությունը։

### Լուսնագնաց-2
277px|մինի|Լուսնագնաց-2 (Խորհրդային մեքենա)
«Լուսնագնաց-2»-ը, որը հանդերձված էր ավելի մեծաթիվ գիտական սարքերով, Լուսին հասցվեց 1973 թվականի հունվարին։ Այն կարողանում էր ավելի ազատ տեղաշարժվել Լուսնի մակերևույթի վրայով։ Այս լուսնագնացի աչքերը՝ հեռուստախցիկները, ավելի բարձր էին տեղադրված, և նա ավելի հեռուն էր տեսնում։ Չորս ու կես ամիս տևած աշխատանքի ընթացքում «Լուսնագնաց-2»-ն անցավ 37 կմ ճանապարհ, Երկիր հաղորդեց Լուսնի մակերևույթի 80 հազար լուսանկար և գիտության համար կարևոր ուրիշ շատ տեղեկություններ։
Ամերիկյան տիեզերագնացները Լուսնի վրա տեղաշարժվում էին էլեկտրական քառանիվ «լուսնային» ավտոմոբիլով, բազկաթոռներին նստած, և ավտոմոբիլը կառավարում էին ձեռքով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տիեզերանավեր
Իսլամը Նորվեգիայում

thumb|Համաշխարհային իսլամական առաքելության մզկիթը Օսլոյում
Նորվեգիայում քրիստոնեությունից հետո, իսլամը տարածվածությամբ երկրորդ կրոնն է։ Ըստ 2016 թվականի հարցումի տվյալների 148 189 բնակիչ դավանում է իսլամ, որը կազմում է բնակչության մոտ 2,8 %-ը։ Նորվեգիայի մուսուլմանների մեծամասնությունը դավանում են իսլամի սուննի ուղղությունը, իսկ զգալի փոքրամանությունը շիա իսլամ։ Մուսուլմանների մոտ 55 %-ը ապրում են Օսլոյի և Աքերսհուսի ֆյուլքեներում։ Նորվեգական իսլամադավան բնակչության մեծամասնությունը գաղթականներ են, որոնց մեծ մասը նորվեգական պակիստանցիներ են։

## Պատմություն
Իսլանդական տարեգրությունում նկարագրվում է 1260-ական թվականներին  Նորվեգիայում Թունիսի դեսպանատան հիմնման մասին այն բանից հետո, երբ Հաքոն IV Ծեր թագավորը դեսպանատան հետ ընծաներ է ուղարկել սուլթանին։ Սակայն երկրի մուսուլման բնակչությունը նկատելի չի եղել մինչև XX դարի երկրորդ կեսը։ Իսլամադավան երկրներից Նորվեգիա ներգաղթը սկսել է ավելի ուշ, քան Արևմտյան Եվրոպայի այլ երկրներում, և սկսել է աճել միայն XX դարի 60-ական թվականներին։ Առաջին անգամ Նորվեգիայում մուսուլմանների թիվը գրանցվել է 1980 թվականին և կազմում էր 1006 մարդ։ Այս վիճակագրությունը հիմնված է եղել գրանցված կոնգրեգացիայի (եկեղեցական) տվյալների հիման վրա, իսկ այդպիսի ցածր ցուցանիշի պատճառը հանդիսացել է մուսուլմանների մեծ մասի մզկիթներում գրանցված լինելը։ 1990-ական թվականների վերջում իսլամը ծխականների թվով անցել է կաթոլիկ եկեղեցուն և հիսունականներին, դառնալով Նորվեգիայում կրոնական փոքրամասնություններից տարածված առաջին կրոնը։ 2004 թվականին մուսուլմանները ընդգրկված էին 92 տարբեր կոնգրեգրացիաներում, որոնցից 40-ը հիմնադրվել էին Օսլոյում և Աքերսհուսում։ 2010 թվականին Շվեդիայի Էրեբրու քաղաքից մի մուսուլման, Սաուդյան Արաբիայի միջոցներով, ցանկացել է Տրոմսյոյում մզկիթ կառուցել, սակայն Նորվեգիայի կառավարությունը չի թույլատրել, Սաուդյան Արաբիայի դավանանքի ազատության բացակայության պատճառով։

## Բնակչություն
2000 թվականին եղել է մոտավորապես 500 բնիկ նորվեգացիներ, ովքեր սկսեցին դավանել իսլամ։ Մնացած մուսուլմանները մի շարք երկրներից առաջին կամ երկրորդ  սերնդի գաղթականներ են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսլամ
Կատեգորիա:Իսլամը Եվրոպայում
Կատեգորիա:Նորվեգիա
Ալբերտո Սորիանո (կոմպոզիտոր)

**Ալբերտո Սորիանո՝** (, ), արգենտինացի և ուրուգվայցի կոմպոզիտոր, երաժշտագետ և ֆոլկորիստ։

## Կենսագրություն
Սովորել է Սալվադորում (Բրազիլիա)։ 1951 թվականից աշխատել է Ուրուգվայում, 1953 թվականից՝ Մոնտեվիդեոյում որպես Հանրապետության համալսարանի պրոֆեսոր։ Դասախոսություններով և ստեղծագործությունների կատարումներով հանդես է եկել երկրի սահմաններից դուրս, մասնավորապես ԽՍՀՄ-ում 1964 թվականին։ Երաժշտագիտական աշխատանքների հեղինակ է։

## Աշխատություններ
* 1951 թվական՝ «Գիշերային ագարակատուն» բալետ
* 1952 թվական՝ Կոնցերտ հինգ կիթառի համար նվագախմբի հետ № 1 / *Concierto Nº1 para cinco guitarras
* [[1954]] թվական՝ Կոնցերտ չորս կիթառի համար նվագախմբի հետ № 2 / *Concierto Nº2 para cuatro guitarras
* 1954 թվական՝ Կոնցերտ դաշնամուրի համար նվագախմբի հետ
* 1957 թվական՝Կոնցերտ ջութակի համար նվագախմբի հետ
* 1961 թվական՝ «Կուբայական հեղափոխություն» սիմֆոնիկ երգ
* 1962 թվական՝ «Բոլիվիայի հանքահորներին» սիմֆոնիկ երգ
* 1962 թվական՝ «Բուխեվալդում զոհվածներին» սիմֆոնիկ երգ
* 1964 թվական՝ Կոնցերտ թավաջութակի համար նվագախմբի հետ
* 1966 թվական՝ «Պրահայի տրիպտիխ» սիմֆոնիկ երգ / *Tríptico de Praga

== Երաժշտագիտական աշխատանքներ ==
* *Las cinco llegadas de la Madre D Agua*- Editorial Poseidón, Buenos Aires, 1943
* *Esencialidad musical - ritualismo y humanismo en este arte* - Imprenta ABC s.a. Montevideo.
* *Algunas de las inmanencias etnomusicológicas* Universidad de la República, Montevideo 1967
* *Tres rezos augúricos y otros cantares de la liturgia negra* Universidad de la República, Montevideo 1968.

== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — с. 515 — ISBN 5-85270-033-9
* *Músicos de aquí*. Varios autores. Centro de Estudios Musicales Argentino-Uruguayo (CEMAU), 1995. El capítulo dedicado a Alberto Soriano, figura en el Tomo II y su autora es la Lic. Elsa Sabatés de Crovetto.
* *La Música en Uruguay*. Lic. Mirta Amarilla Capi. Ediciones El Eclipse, año 2000.
* *Acotaciones a la Sinfonía los Rituales de Alberto Soriano* Ricardo Nahiossi. Asociación de Relaciones Culturales Americanas, 1956.
* *Indice general alfabético suplemento dominical del diario "El Día"*. Luis Alberto Musso Ambrosi. Ministerio de Educación y Cultura. Biblioteca Nacional de Montevideo,1997.
* *Con el compositor Alberto Soriano*. Revista musical ilustrada *Ritmo* Nº 333, marzo 1963.
* *Breve introducción a la música hispanoamericana*. Revista musical ilustrada *Ritmo'' Nº 335, junio 1963.

Կատեգորիա:Արգենտինացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի երաժշտագետներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի երաժիշտներ
Եղեգիք

մինի|Եղեգիս
**ԵՂԵԳԻՔ**  (Եղեգիս, Եղեգյաց ավան, Եղեգս, Եղեգք, Սմբատաբերդ), ավան, բերդ, գյուղաքաղաք, բերդաքաղաք, քաղաք Մեծ Հայքի Սյունիք աշխարհի Վայոց ձոր գավառում։ Օտարների մոտ աղավաղելով` այդ անունը մեզ է հասել Ալայազ տարբերակով։ Միջին դարերում Եղեգիքը կոչվել է Եղեգյաց ձոր, որ ուղիղ իմաստով ստուգաբանում են եղեգների ձոր։ Տարբեր ժամանակներում այն եղել է տարբեր կարգերի բնակավայր` գյուղ, ավան, գյուղաքաղաք, քաղաք և նույնիսկ մայրաքաղաք, ինչպիսին այն երբեմն համարել են իշխանանիստ եղած ժամանակներում՝ 10-13-րդ դարերում։

## Պատմություն

Եղեգիքի հիմնադրման ժամանակը անհայտ է։ Սակայն, նկատի ունենալով տարածքի հնությունները, կարելի է ենթադրել, որ այն Սյունյաց աշխարհի Վայոց ձորի գավառի ամենահին բնակավայրերից է։ Ըստ երևույթին, մինչև 9-րդ դարը՝ մինչև նույն աշխարհի Ծղուկք գավառի Շաղատ գյուղաքաղաքի (այժմյան Սիսիանի շրջանի Շաղատ գյուղի մոտակայքում) փոխարեն Սյունիքի իշխանների աթոռանիստ դառնալը, Եղեգիքը սովորական բնակավայր էր, իսկ դրանից հետո աստիճանաբար վերափոխվել է, բարեկարգվել, խոշորացել և դարձել գյուղաքաղաք կամ քաղաք։ Հավանաբար նույն ժամանակներում (9-րդ դարում) է կառուցվել նաև նրա միջնաբերդը, տեղացիների հորջորջմամբ` Սմբատաբերդը, որի տակ սովորաբար հասկացել են գյուղաքաղաքն ու նրա միջնաբերդը միասին վերցրած։Սակայն դրանք առանձին միավորներ էին, 1-2 կմ հեռավորությամբ իրարից անջատված (նման Կապան քաղաքին ու նրա միջնաբերդ Բաղաբերդին)։ Բուն Եղեգիք ավանը գտնվում էր Արփա գետի աջակողմյան վտակ Եղեգիսի հովտում այժմյան Եղեգնաձորի շրջանի  Ալայազ գյուղի տեղում և նրա շրջակայքոում, այդ թվում և Հոստուն ավերակ բնակավայրի տարածքում։ Գյուղաքաղաքը Եղեգիս գետի աջակողմյան Հովտով ձգվել է 4-4,5 կմ երկարությամբ նեղ շերտով։ Իսկ միջնաբերդը` Սմբատաբերդը, գտնվում էր բուն ավանից հյուսիս-արևմուտք՝ երկու խոր ձորերի միջև ձգվող բարձր լեռան վրա։ Եղեգիսը իր միջնաբերդի հետ միասին 9-րդ դարից դարձել էր Սյունյաց տերերի իշխանանիստը։ 10-րդ դարի 70-ական թվականներից, երբ կազմավորվել էր Սյունյաց կամ Կապանի թագավորությունը, որտեղ իշխում էր Սյունյաց գահերեց իշխանական տան մի ճյուղը,  Սյունիքի հյուսիս-արևելյան մասն ընդգրկող այդ ֆեոդալական թագավորության մայրաքաղաքը դառնում է Կապանը, իսկ մյուս (նույնպես գահերեց), ճյուղի համար շարունակում է ոստան մնալ Եղեգիսը։ Սյունյաց իշխանների այդ ճյուղը 11-րդ դարի սկզբներին ենթարկվում է Անի-Շիրակի Բագրատունի թագավորներին։ Գագիկ Ա թագավորը (989-1020) 1002 կամ 1003 թվականներին Վայոց ձոր գավառի հետ միասին Բագրատունիների կենտրոնական թագավորությանն է միացնում նաև Արցախի մեջ մտնող Խաչենն ու Փառիսոսը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Լորեն Լեպկուս

**Լորեն Լեպկուս** (, ), ամերիկացի դերասանուհի և կատակերգու։

## Կենսագրություն
Լեպկուսը ծնվել է Էվանստոնում (Իլինոյս նահանգ) և 2008 թվականին ավարտել է ԴըՓոլի համալսարանը։ Այդ ժամանակ նա սկսեց խաղալ տեղի բեմում։ Լոս Անջելես տեղափոխվելուց հետո 2012 թվականին նկարահանվեց NBC սիթքոմներից մեկում՝ «Ու՞ր ես դու, Չեսլի»։ Ինչպես նաև նա հյուրընկալվել է  Լինում է ավելի վատ, «Գեղեցկուհին Կլիվլենդում» և «Ստերի կացարան»։ 2013 թվականին, Լեպկուսը նկարահանվեց «Ջո, Ջո և Ջեյն»–ում, իսկ հետո միացել է «Ծիրանագույն՝ ժամանակի հիթ» հեռուստասերիալին երկրորդական դերով։

## Անձնական կյանք
* 2014 թվականի մայիսի 3–ից Լորենը ամուսնացած էր դերասան Կրիս Ալվարդոյի հետ։  
** 2016 թվականի հունվարին բաժանվեցին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ուգո դել Կառիլ

**Պիեռ Բրունո Ուգո Ֆոնտանա** (, ավելի հայտնի է որպես **Ուգո դել Կառիլ**, , ), արգենտինացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ, դերասան և երգիչ։

## Կենսագրություն
Կինոյում իր նորամուտը կատարել է 1937 թվականին։ Ճանաչում է ձեռք բերել հիմնականում ժամանցային ֆիլմերում կատարած դերերի շնորհիվ։ Բազմաթիվ ֆիլմերում կատարել է տանգո։ Որպես ռեժիսոր իր նորամուտը կատարել է 1949 թվականին։ Իր ֆիլմերում փորձել է պահպանել հավասարակշռությունը կինոնկարների սոցիալական ուղղվածության և առևտրական հաջողության միջև։ Բազմիցս հանդես է եկել որպես իր ֆիլմերի պրոդյուսեր, սցենարիստ և դերասան։ Որպես դերասան նկարահանվել է արգենտինացի բազմաթիվ ռեժիսորների մոտ։

Ամուսնացած է եղել Ալիսա Սիկստե Ռոդրիգեսի (1935-1937) և Վիոլետա Կուրտուայի (1963-1986) վրա։ Նրա երեխաներն են Ուգո Միգել Ֆոնտանան, Էվա Ֆոնտանան, Մարսելա Ալեքսանդրա Ֆոնտանան և Ամորինա Ֆոնտանան։

## Ընտրյալ ֆիլագրություն

### Ռեժիսոր
* 1949 — 1900 թվականի պատմություններից մեկը / *[[:es:Historia del 900|Historia del 900]]*
* 1950 — Արյունոտ ակոսներ / *[[:es:Surcos de sangre|Surcos de sangre]]* (ըստ Գերման Զուդերմանի)
* 1951 —  *El negro que tenía el alma blanca*
* 1952 — Հոսում են պղտոր ջրերը / *[[:es:Las aguas bajan turbias|Las aguas bajan turbias]]* (ըստ Ալֆրեդո Վարելայի)
* 1955 — Քինտրալա / *[[:es:La Quintrala, doña Catalina de los Ríos y Lisperguer|La Quintrala]]*
* 1956 — Մոռացումից հեռու /  *[[:es:Más allá del olvido|Más allá del olvido]]*
* 1958 —  *[[:es:Una cita con la vida|Una cita con la vida]]*
* 1959 — Սպիտակ հողեր / *[[:es:Las tierras blancas|Las tierras blancas]]*
* 1960 —  *[[:es:Culpable (película de 1960)|Culpable]]*
* 1961 —  *[[:es:Amorina|Amorina]]*
* 1961 — Այս հողը իմն է / *[[:es:Esta tierra es mía (película de 1961)|Esta tierra es mía]]*
* 1963 —  *[[:es:La calesita|La calesita]]*
* 1964 — Բարի գիշեր, Բուենոս Այրես / *[[:es:Buenas noches, Buenos Aires|Buenas noches, Buenos Aires]]*
* 1975 — Ես սպանեցի Ֆակունդոյին / *[[:es:Yo maté a Facundo|Yo maté a Facundo]]*

## Մրցանակներ
* 1952 — Լավագույն արգենտինական ֆիլմ («*Հոսում են պղտոր ջրերը*»)
* 1961 — Մոսկվայի երկրորդ միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ («*Այս հողը իմն է*»)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Гл. ред. С. И. Юткевич Москва, Советская энциклопедия, 1987. — с. 173

## Արտաքին հղումներ
* [Ուգո Դել Կառիլը [ԿինոՊոիսկ] կայքում:]

Կատեգորիա:Արգենտինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Արգենտիացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի երգիչներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Անդրեյ Գավրիլով

**Անդրեյ Գավրիլով** (), ռուսական ծագմամբ շվեյցարացի դաշնակահար։

## Երաժշտական կարիերան
Անդրեյ Գավրիլովը ծնվել է մոսկովյան նկարիչների ընտանիքում։ Նրա հայրը Վլադիմիր Գավրիլովն էր, 20-րդ դարի կեսերին հայտնի ռուս նկարիչներից մեկը։ Նրա մայրը եղել է հայ դաշնակահար Ասաննետա Եղիշերյանը։ Սովորել է Հենրիխ Նեուհաուի մոտ 2 տարեկանից։ 1961 թվականին աշխատել է Մոսկվայի կենտրոնական երաժշտական դպրոցում։ 18 տարեկանում կոնսերվատորիայում մեկ կիսամյակից հետո նա, մասնակցելով Չայկովսկու անվան միջազգային մրցույթին, 1974 թվականին ստացել է միջազգային համբավ։ Մինչև 1979 թվականը Գավրիլովը հանդես է եկել աշխարհի բոլոր խոշոր երաժշտական կենտրոններում, ներկայանալով տարեկան 90 համերգում, մինչդեռ համալսարանում շարունակում էր ուսումը։

1993 թվականին նա ակտիվ մշակութային կյանքից հեռացավ, հրաժարվեց համերգներից։ The Guardian-ին տված հարցազրույցի ժամանակ նա ասել է՝ «Ես գոհ չէի ինձնից, նյութական առումով ես իմ աշխատանքը անում էի շատ լավ, բայց ես գիտեի, որ եթե շարունակեի նույն կերպ, ես երբեք չէի լինի այն արտիստը, որը ես կուզեի՝ ազատ, օրիգինալ, իդեալիստ, այսպես կոչված երաժշտական ինդուստրիայից դուրս, այն հակասում է իմ սկզբունքներին։

2012 թվականին Անդրեյ Գավրիլովն առաջին անգամ անցկացրեց վարպետության դասեր․ առաջինը՝ Մադրիդում, իսկ ավելի ուշ` Լոնդոնում։ 2013 թվականին նա ավարտել է իր երրորդ ալբոմը, որի առաջին մասը ռուսերեն և գերմաներեն լեզուներով լույս է տեսել 2014 թվականի մարտին և ապրիլին, իսկ անգլերենով մասը՝ 2016 թվականի դեկտեմբերին։

2013 թվականի ապրիլին Անդրեյ Գավրիլովը համերգով հանդես եկավ Բելգրադում և այդ երեկոյան սիմֆոնիկ նվագախմբով կատարեց 3  կոնցերտներ։ Նա ևս մեկ համերգով հանդես եկավ 2014 թվականի մայիսին Բրիստոլում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Հայկական ծագմամբ ռուսներ
Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ
Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Մյուֆիդե Իլհան

**Մյուֆիդե Իլհան** (, ), թուրք մանկավարժ և պետական գործիչ։ Թուրքիայի առաջին կին-քաղաքապետն է։

## Կենսագրություն
Մյուֆիդե Իլհանը ծնվել է 1911 թվականի փետրվարի 11-ին Մերսինում։ Նրա հայրը` Մուստաֆա Նազիֆը, զինվորական սպա է եղել, իսկ մայրը` Էմինեն` տնային տնտեսուհի։ Երբ Մյուֆիդեն չորս տարեկան էր, նրա հայրը մահանում է Դարդանելի գործողության մարտերի ժամանակ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերսինը կարճ ժամանակով ֆրանսիական բանակի վերահսկողությանն էր անցել, այդ իսկ պատճառով Մյուֆիդե Իլհանը ավարտել է իր նախնական կրթությունը Անկարայում։ Մյուֆիդեն ավարտել է Ստամբուլի աղջիկների դպրոցը։ 1928 թվականին նա ավարտել է մանկավարժական լիցեյը, այնուհետև աշխատել  Ստամբուլում որպես ուսուցչուհի։

Մյուֆիդե Իլհանը ամուսնացել է բժիշկ Ֆարուկ Իլհանի հետ։ Ամուսնության ընթացքում ծնվել են յոթ երեխա, ամուսինները հաճախ ճամփորդում էին Թուրքիայի քաղաքներով, հետո սովորել են Բեռլինում։ 1937 թվականին Մյուֆիդե և Ֆարուկ Իլհանները վերադարձել են Թուրքիա, սակայն հետո կրկին լքել են այն։ Ֆարուկ Իլհանը առաջարկություն է ստացել դասավանդել Աֆղանստանում՝ Քաբուլի համալսարանի բժշկագիտության դպրոցում։ Այդ պատճառով ամուսիններին ուղարկում են այնտեղ։ Մյուֆիդա և Ֆարուկ Իլհանները նաև այցելել են Իրաք, որտեղ նրանք իրականացրել են ծովային ճանապարհորդություն Բարսայից Կարաչի։ 1945 թվականին ամուսինները ցանկացել են վերադառնալ Թուրքիա, բայց պատերազմի պատճառով ծովով ճանապարհորդությունը անհնար էր, և նրանք Իրանի տարածքով վերադարձել են մեքենայով։ 1946 թվականին Թուրքիա վերադառնալուց հետո ամուսինները սկսել են զբաղվել քաղաքականությամբ։

1950 թվականին համընդանուր ընտրություններին հաղթել է Դեմոկրատական կուսակցությունը` ընդհատելով Հանրապետական ժողովրդական կուսակցության 27-ամյա կառավարումը։ Մյուֆիդե Իլհանը առաջադրվել է որպես Մերսինի ղեկավար Դեմոկրատական կուսակցության կողմից, և դառնալով Թուրքիայի պատմության առաջին կին-քաղաքապետը, ինչի շնորհիվ ստացել է լայն ճանաչում։

1951 թվականին Մյուֆիդե Իլհանը հեռացել է քաղաքապետի պաշտոնից և դուրս է եկել կուսակցությունից։

1968-ից 1981 թվականներին Մյուֆիդե Իլհանը Գերմանիայում ուսուցչուհի է եղել, և դասավանդել է թուրք փախստականներին։ Նաև աշխատել է բարեգործական կազմակերպությունների շարքերում և օգնել է Մերսինի հիվանդանոցներին և ծերանոցներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի թուրք քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրք ուսուցիչներ
Իսլամը Բուլղարիայում

thumb|Մզկիթ Սոֆիայում
thumb|Բուլղարիայի շրջաններում մուսուլմանների տոկոսը (2011)
**[[Իսլամ]]ը ժամանակակից [[Բուլղարիա|Բուլղարիայի Հանրապետության]] տարածքում** ծխականների թվաքանակով երկրորդն է։ XIV-ից մինչև XIX դարի կեսը իսլամը զբաղեցրել է առաջատար տեղը երկրի կյանքի և մշակույթի մեջ, չնայած նրան, որ սլավոնական բնակչության մեծ մասը շարունակել է դավանել ուղղափառությանը, նույնիսկ Օսմանյան կայսրության հզորության գագաթնակետին։ Այնուամենայնիվ, տեղի բուլղարների, հույների և գնչուների զգալի մասը տարբեր պատճառներով ընդունել է իսլամ և ժամանակի ընթացքում լեզվամշակութային առումով մտերմացել է եկվոր թյուրքական նորաբնակների հետ։ Մուսուլմանները երկար ժամանակ կազմել են Բուլղարիայի քաղաքների հիմնական բնակչությունը, քանի որ միայն քաղաքի պատերից ներս նրանք իսկականից իրնեց զգում էին պաշտպանված հայդուկների խռովություններից։

## Բուլղարացում
XVIII դարի վերջից Բուլղարիայի գյուղական բնակչության աճի տեմպերի արագացումը աստիճանաբար փոխեց ժողովրդագրական հավասարակշռությունը քրիստոնյա բնակչության օգտին. քրիստոնյաները Բուլղարիայում գրեթե դարձել էին կրոնական փոքրամասնություն։ Ինքնիշխանություն ձեռք բերելուց հետո սկսվեց մուսուլմանների զանգվածային արտագաղթը։ Այդ պատճառով մուսուլմանների կոմպակտ բնակեցումը մնացել է երկրի միայն հյուսիս-արևելքում և հարավ-արևելքում՝ Թուրքիայի սահմանի մոտ։ Այդ ամենով, էթնիկ բուլղարացիների ծնելիության կտրուկ անկման պայմաններում, 20-րդ դարի 50-ական թվականներին երկրում նկատվել է մուսուլմանների թվաքանակի աճ։ Այնուամենայնիվ, 1989 թ. Բուլղարիայի, այսպես կոչված «վերածնունդ» գործընթացի քարոզարշավը կանխել է մի շարք իսլամադավանների՝ երկրից հեռանալը։ Սակայն մուսուլման մեծամասնությունը պահպանվում էր երկրի հարավ-արևելքում։ Երկրի մայրաքաղաքում՝ Սոֆիայում մուսուլմանները կազմում են փոքրամասնություն, սակայն այժմ գործում է 1567 թվականի կառուցած Բանյա Բաշի մզկիթը։ Շրջանային քաղաքներում մզկիթների թիվը զգալի մեծ է։

## Թվաքանակ և էթնիկական կազմ
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով երկրում ապրում էր 966 978 մուսուլման (կամ երկրի բնակչության 12,3 %): Բուլղարիան դարձել է առաջին ԵՄ անդամ-պետությունը ավտոխտոն իսլամադավան բնակչության զգալի քանակությամբ։ Մուսուլմանի ընդհանուր թիվը Գերմանիայում և Ֆրանսիայում ավելի շատ է, սակայն նրանց բաժինը ավելի ցածր է (5 - 10 %): Բացի դրանից մուսուլմանները Բուլղարիայում կոմպակտ բնակվում են Բուլղարիայի տարածքում ավելի քան վեց հարյուրամյակ։

Մուսուլմաններ, որոնք համասեռ չեն լեզվով և ազգությամբ
* թուրքեր - 713 000;
* բուղար-մուսուլմաններ - 131 000;
* գնչու մուսուլմաններ - 103 000;
* այլ - 20 000:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսլամը Բուլղարիայում
Unapologetic (ալբոմ, Ռիհաննա)

**«Unapologetic»**, ամերիկացի երգչուհի Ռիհաննայի յոթերորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված Def Jam Recordings լեյբլում 2012 թվականի նոյեմբերի 19֊ին։ Ալբոմը ձայնագրվել է 2012 թվականի հունիս֊նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում, իր վեցերորդ ստուդիական՝ Talk that talk ալբոմի  տարածման ժամանակ։ Հենց ինքը՝ երգչուհին ներկայացավ որպես ալբոմի պրոդյուսեր և շարունակում է համագործակցել The-Dream, David Guetta, Chase & Status և Stargate֊ի հետ, միաժամանակ պրոդյուսերների ցանկում են հայտնվել Mike Will Made-It-ը և Labrinth-ը։ Լայն իմաստով, ալբոմն ներառում է փոփ, էլեկտրոնիկ և դաբդստեփ ժանրեր, ինչը ալբոմին դարձնում է նման մյուս՝ Talk That Talk և Rated R ալբոմներին։

Unapologetic ալբոմը ներառում է դուետներ այժմ արդեն իր նախկին գործընկերների՝ Քրիս Բրաունի («Nobody’s Business»), Mikky Ekko֊ի («Stay»), Future֊ի («Loveeeeeee Song») և Էմինեմի («Numb») հետ։

Ընդհանուր առմամբ ալբոմը ստացավ դրական կարծիքներ երաժշտական քննադատների կողմից, ովքեր այն անվանել էին ժամանակակից և հավանել էին տարբեր երգեր։ Ինչպես նաև եղել էր քննադատություն ուղիղ մեկ տարի հետո նույն օրը ալբոմ թողարկելու «ավանդույթի» հետ կապված։

Unapologetic ալբոմի վաճառքի հենց առաջին շաբաթն էլ գլխավորել է USA Billboard 200֊ը, որը դարձել է երգչուհու կարիերայում առաջին ալբոմը, որը կարողացել է գլխավորել այս հիթ֊շքերթը։ Առաջին սինգլը՝ «Diamonds»֊ը ալբոմի հետ միասին թողարկվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 26֊ին և հասել է 'Billboard' Hot 100֊ի ևHot R&B/Hip-Hop Songs առաջին հորիզոնականներին։ Իր ալբոմին օգնելու համար երգչուհին 2013 թվականի մարտին մեկնեց համաշխարհային շրջագայության։

## Նախադրյալներն ու զարգացումը
2011 թվականի նոյեմբերին Ռիհաննան թողարկել է իր վեցերորդ ստուդիական՝ Talk That Talk ալբոմը։ Երաժշտության մասով ալբոմը շեշտը դրել է պարային փոփի և R&B֊ի վրա, բայց և այնպես ալբոմն իր մեջ ուներ այլ երաժշտական ժանրեր, ինչպիսիք էին հիպ֊հոպը, Electro House, Dancehall և դափստեփը։ Ներկայացնելուց հետո Talk That Talk֊ը ընդհանուր առմամբ, ստացավ, դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատներից։ Այն հասավ կոմերցիոն հաջողության և հայտնվեց քսանից ավելի ազգային հիթ֊շքերթների տասնյակում, այդ թվում՝ #1 Մեծ Բրիտանիայում, #3 ամերիկյան Billboard 200֊ում։ Ալբոմի հետ թողարկվել էին նաև 6 սինգլեր, այդ թվում նրանք, որոնք հիթեր են՝ «We Found Love» և «Where Have You Been»։ «We Found Love»-ը գրավեց հիթ֊շքերթներ 25 տարբեր երկրներում և վաճառվել է ավելի քան 6,5 միլիոն կրկնօրինակով, ամբողջ աշխարհում, որը նրան դարձնում է ամբողջ ժամանակների ամնեավաճառված սինգլերից մեկը։

2012 թվականի մարտին Ռիհաննան հայտարարեց, որ «աշխատում է նոր ձայնի վրա» նրա յոթերորդ ստուդիական սկավառակի համար։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Def Jam֊ը Թվիթերի միջոցով հայտարարել է, որ Ռիհաննան կթողարկի նոր սինգլ առաջիկա շաբաթվա ընթացքում, իսկ նրա յոթերորդ ստուդիական ալբոմը ծրագրված է թողարկել 2012 թվականի նոյեմբերին։ Սակայն թվիթն արագ հեռացվում է և փոխարինվում մեկ այլ՝ «Ավելի շատ տեղեկություն հասանելի կլինի վաղը, հինգշաբթի, սեպտեմբերի 13֊ին»։

## Կոմպոզիցիաների ցանկը

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2012 ալբոմներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Կատեգորիա:Ռիհաննայի ալբոմներ
Երաժշտական խանութների օր

**Երաժշտական խանութների օր** (), միջազգային տոն, որը 2008 թվականից նշվում է ամեն տարի ապրիլի երրորդ շաբաթ օրը։

## Նկարագրություն
Այդ օրը աշխարհի հարյուրավոր խանութներ անցկացնում են համերգներ և հանդիպումներ երաժիշտների հետ, սկավառակներով վաճառվում են հազվագյուտ ձայնագրություններ, ինչպես նաև` խտասկավառակների և ձայնասկավառակների վրա։ Բացի ակցիային մասնակցող կատարողների երկրպագուներից` այն գրավում է կոլեկցիոներներին և աուդիոֆիլերին, քանի որ ռելիզները թողարկվում են սահմանափակ քանակով և պարունակում են նոր, հազվագյուտ, դեռևս չթողարկված նյութեր։ Տոնի նախորդ օրը  ազատ ունկնդիրների համար որոշ երաժիշտներ այդ ձայնագրությունները ներկայացնում են  համացանցում։  Այդ հազվագյուտ իրերը սկզբնական գնից մի քանի անգամ բարձր արժեքներով հայտնվում են ինտերնետ աճուրդներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт организаторов
* 
* 
*

Կատեգորիա:Ապրիլի տոներ
Վահե Բերբերյան

**Վահե Բերբերյան** (, ), լիբանանահայ և ամերիկահայ թատերագիր, նկարիչ, գրող, արվեստագետ և կատակերգու։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականի հուլիսի 11-ին Բեյրութում, Լիբանան։ Մեծացել է Բեյրութում, մտավորականների միջավայրում։ Բերբերյանի հայրական տունը թատրոնի, գրականության և արվեստի ներկայացուցիչների հանդիպման վայր էր հանդիսանում։ 1976 թվականից Բերբերյանը մշտական բնակություն է հաստատում Լոս Անջելեսում, որտեղ և բնակվում է ցայսօր։

Հանդես է եկել և շարունակում է հանդես գալ մի շարք ներկայացումներով, որոնց թվում են՝ «Եվ այլն», «Նաև», «Տակավին», «Սակայն», «Եթե», «Ուրեմն»։

### Կրթություն
Լիբանանում և Միացյալ Նահանգներում հաճախել է արվեստագիտության դասընթացների, իսկ 1980 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է լրագրության ֆակուլտետը։

### Նկարչություն
1975 թվականից սկսած Բերբերյանի նկարները ցուցադրվում են բազմաթիվ ցուցահանդեսներում։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, կինը՝ Բեթի Բերբերյանը, դիզայներ է, աշխատում է Հոլիվուդում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Վահե Պերպերյանի վեպը՝ ֆրանսերեն

Կատեգորիա:Ամերիկահայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Լիբանանահայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Լիբանանահայ լրագրողներ
Կատեգորիա:Լիբանանից ԱՄՆ արտագաղթածներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Լիբանանահայ դերասաններ
Վիկտորիա (Արգենտինա)

**Վիկտորիա**, քաղաք Արգենտինայում, Բուենոս Այրեսի նահանգում։ Բնակչությունը կազմում է 39 447 մարդ։ Կազմում է Բուենոս Այրեսի ագլոմերացիայի մի մաս։

## Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է Լուան գետի ափին, Բուենոս Այրեսից 30 կմ հյուսիսում, Լա Պլատայի գագաթնակետին։ Մետրոպոլիտի ագլոմերացիան կազմում է քաղաքային շենքերի շարունակական զանգված, որտեղ քաղաքներն ու քաղաքապետարանները սերտորեն կապված են միմյանց հետ։ Վիկտորիա քաղաքը միավորում է Մեծ Բուենոս Այրեսի հետևյալ հատվածները.
* Հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում `Սան Ֆերնանդոյի և Վիրիեի քաղաքները և Լուհանի գետի հովտում գտնվող կղզիները։
* Հարավ-արևմուտքում ` Բեքար քաղաքի հետ։
* Հարավ-արևմուտքում ` Բուլոն-Սուար-քաղաքով;
* Արևմուտքում - Դոն Տուրկոտոյի քաղաքից բաժանված Ռեքոնքուիստա գետով։
* Հյուսիս-արևելքում այն հանգեցնում է Լուգանի գետի բերանին։
Կլիման տաք է և խոնավ։ Խոնավությունը հասնում է 75% -ի ։ Տեղումների քանակը մեկ տարվա ընթացքում շուրջ 1000 մմ է հասնում։

## Տրանսպորտային ծառայություններ
thumb|left|275px|Երկաթուղային անցումը «Դոկտոր-Շվեյցեր» կայարանի մոտ Կապիլա դել Սենոր- Վիկտորիա մասնաճյուղով.
thumb|right|297px|Հետիոտնային փողոց, Վիկտորիա.
1887 թվականին «Կենտրոնական Արգենտինայի երկաթգիծը» որոշում կայացրեց կառուցել Բուենոս Այրեսից դեպի Սան Ֆերնանդոյի հյուսիսային հատվածի երկաթուղային մասնաճյուղ, այնուհետև այն կապել Ռոսարիո-Կորդովա երկաթուղով։ 1888 թվականի հոկտեմբերին հաստատվում է թիվ 2386 օրենքը, որը թույլատրում է շինարարությունը, սակայն կայարանների քանակը կրճատվել է նախատեսված 18-ից երեք անգամ. Պերգամոնո, Կապիլլա դել Սենոր և Վիկտորիա։ Շինարարությունը սկսվել է 1889 թվականին և ավարտվել է երկու տարի անց։ 1891 թվականի օգոստոսի 29-ին տեղի ունեցավ բացման հանդիսավոր արարողությունը։ Ավելի ուշ բացվեցին այլ կայաններ `դոկտոր Շվայցեր, Բանկալառի- Ռ, Մարինա Նուեվա և Պունտա Չիկային։ Աշխարհագրականորեն քաղաքը ձգվում է երկաթուղային գծի երկայնքով, որը հստակ երևում է քարտեզների վրա։

## Զբոսաշրջություն, սպորտ
XIX դարում քաղաքում բասկերը, ֆրանսիացիները և իտալացիները ակտիվորեն ներգաղթեցին Արևմտյան և Հարավային Եվրոպայից։ XIX դարի վերջին Բուենոս Այրեսի հարուստ ընտանիքների ներկայացուցիչները սկսեցին իրենց տները կառուցել այստեղ։ Ներկայումս քաղաքն ունի մի շարք պատմական վայրեր, որոնց հիմնական մասը կազմում է Սանսուիի պալատը, որը ստեղծվել է 1914-1918 թվականներին։ Վիկտորիայի կրոնական կենտրոնը Նուեստրա Սենորա դե լա Գուարդիայի կաթոլիկ եկեղեցին է։ 
Վիկտորիայում կա կրիկետի ակումբ և Ժոզե Դելաջովանի անվան մարզադաշտ, որը համարվում է «Տիգրե» ֆուտբոլային ակումբի տունը։ Քաղաքում ծնվել է ֆուտբոլիստ Էնրիկե Վոլֆին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն

մինի|250px|Հայաստանի քաղաքացու կենսաչափական անձնագիր
**Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն**, Հայաստանի Հանրապետության և անձի՝ քաղաքացու միջև կայուն իրավական կապ և անձի կարգավիճակ, որի ուժով պետությունը՝ Հայաստանի Հանրապետությունը, և անհատը ՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին, ձեռք են բերում փոխադարձ իրավունքներ և պարտականություններ։

## Պատմություն
1995 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՀՀ ԱԺ կողմից ընդունվել է Ն-041-I ՀՀ օրենքը «Հայաստանի Հանրապետության մասին»։ ՀՀ Կառավարությունը 2007 թվականի նոյեմբերի 23-ի N 1390-Ն որոշմամբ սահմանել է ՀՀ քաղաքացիություն ձեռքբերման կարգը և անհրաժեշտ փաստաթղթերի ցանկը։

Լինելով պետության իրավունքի համակարգի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկը՝ քաղաքացիությունն իր ամրագրումն է ստացել նախևառաջ ՀՀ Սահմանադրությամբ։ 2015 թվականի խմբագրությամբ Հայաստանի Սահմանադրության 47-րդ հոդվածը վերնագրված է «Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիության իրավունքը» և սահմանում է, որ
# Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներից ծնված երեխան Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է։
# Յուրաքանչյուր երեխա, որի ծնողներից մեկը ՀՀ քաղաքացի է, ունի Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն ձեռք բերելու իրավունք։
# Ազգությամբ հայերը Հայաստանի Հանրապետությունում բնակություն հաստատելու պահից ունեն Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն ձեռք բերելու իրավունք։
# Ազգությամբ հայերը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն ձեռք են բերում օրենքով սահմանված պարզեցված կարգովԼ
# ՀՀ քաղաքացին չի կարող զրկվել քաղաքացիությունից։ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին չի կարող զրկվել քաղաքացիությունից։ ՀՀ քաղաքացին չի կարող զրկվել քաղաքացիությունը փոխելու իրավունքից։
# Սույն հոդվածով սահմանված իրավունքների իրականացման կարգը, ՀՀ քաղաքացիության ձեռքբերման այլ հիմքերը, ինչպես նաև դադարեցման հիմքերը սահմանվում են օրենքով։
# Սույն հոդվածի 2-4-րդ մասերով, ինչպես նաև 5-րդ մասի 2-րդ նախադասությամբ սահմանված իրավունքները կարող են սահմանափակվել միայն օրենքով՝ պետական անվտանգության, հանցագործությունների կանխման կամ բացահայտման, ինչպես նաև հանրային շահերի պաշտպանության նպատակով։
# ՀՀ քաղաքացիների Հայաստանի Հանրապետության սահմաններից դուրս, միջազգային իրավունքի հիման վրա, ՀՀ պաշտպանության ներքո են։

Քաղաքացիությունն իր առավել մանրամասն կարգավորումն է ստացել 2007 թվականին ընդունված «Քաղաքացիության մասին» ՀՀ օրենքով։ Այս օրենքի համաձայն՝ այնձի քաղաքացիությունը ճանաչվսւմ կամ հաստատվում է հատուկ փաստաթղթերով, որոնք են․
# անձնագիրը, որը տրվում է 16 տարին լրացած անձանց, 10 տարի ժամկետով, համարվում է Հայաստանի Հանրապետության սեփականությունը և որտեղ ամրագրվում են քաղաքացու անձի մասին այնպիսի տեղեկություններ, ինչպիսիք են անունը, ազգանունը, սեռը, ծննդյան տարեթիվը և այլն,
# ծննդյան վկայականը կամ ՀՀ քաղաքացիությունը հաստատող վկայականը, որ տրվում են մինչև 16 տարեկան անձանց։

### Օրենսդրություն
* ՀՀ օրենք «Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիության մասին»

## Տես նաև
* Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու օր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տեղեկություն ՀՀ քաղաքացիության մասին ՀՀ ԱԳՆ պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիության իրավունք
Քաղաքացիություն
Կատեգորիա:Քաղաքացիություն
Եգիպտական դարպասներ

**Եգիպտական (Կուզմինյան) դարպասներ** (), կառուցվել են 1827-1830 թվականներին նախկին Բոլշոյե Կուզմինո սլաբոդայի  կողմից Ցարսկոյե Սելոյի  մուտքի մոտ (այստեղից էլ  բնօրինակ անվանումը) Ադամ Ադամովիչ Մենելասի  նախագծով նոր եգիպտական ոճով։  Տեղակայված է Դվորցովայա փողոցի, Օկտյաբրսկի բուլվարի և Պետերբուրգյան խճուղու հանգույցում։

## Նկարագրություն
[մինի|ձախից|Արդարության աստվածուհի [Մաատի պատկերը դարպասի վրա]]
Դարպասները համարվում են սյունազարդ մուտք Սանկտ Պետերբուրգի կողմից քաղաք  մտնելիս։ Դեկորատիվ հարդարանքի մեջ օգտագործվել են Հին Եգիպտոսի   արվեստին բնորոշ ձևերն ու մոտիվները, ժամանակաշրջանի եգիպտամոլությանը համահունչ։

Դարպասների հիմքում գտնվում են քարե պահականոցները, որոնք դեպի վեր նեղանում են։ Վերին մասում գտնվում են կորացված թուջե  քիվերը, որոնք նկարազարդված են արևային սկավառակներով, սրբազան բզեզներով և օձերի գլուխներով։

Արտաքին կողմից պատերը երեսապատված են թուջե սալիկներով, որոնց վրա դրվագված են ուռուցիկ նկարազարդումներ եգիպտական բանահյուսության 30 տարբեր  տեսարաններից։  Այդ նկարազարդումների ուրվագծերը իրականացվել են  Ա. Ա. Մենելասի ղեկավարությամբ և պատրաստվել նկարիչ Վ. Դոդոնովի կողմից բնական չափերով, իսկ ձուլման նպատակով դրանց կավե մոդելները պատրաստել է Վասիլի Իվանովիչ Դեմուտ-Մալինովսկին։ Նա համարվում է նաև դարպասների եզրերի յոթ դրվագապատկերների հեղինակը, որոնք տեղադրված են վեց հորիզոնական շարքերով։

Դարպասի արևմտյան և արևելյան կողմի պատերը պատված են թուջե հերմաներով, որոնք պատրաստվել են Վ. Ի. Դեմուտ-Մալինովսկու մոդելով։ Դարպասների ներսում տեղադրված երկկողմանի հերմերը ծառայում են որպես հենասյուներ ճաղաշարի համար, որոնք ավարտվում են ծաղիկների տեսքով լոտոսի ցողուններով։ Դարպասի թուջե դետալները պատրաստվել են Ալեքսանդրովսկի թուջաձուլական գործարանում 1930 թվականին։

Հայրենական մեծ պատերազմի նախօրեին դարպասները վերանորոգվեցին, սակայն մարտական գործողությունների ընթացքում դրանք զգալի վնասներ կրեցին։  Վերջին վերանորոգումը իրականացվել է 1980-ական թվականներին։  Այդ ժամանակ էլ երթևեկելի մասը տեղափոխվեց դարպասների շրջակայք։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Египетские ворота 

Կատեգորիա:1830 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Թուջե ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Հացաբուլկեղեն

**Հացաբուլկեղեն**, հացագործական արտադրության՝ օգտագործման համար պատրաստի մթերք, հացագործական արդյունաբերության հիմնական արտադրանք։ Հացաբուլկեղենի որոշակիացնող խումբը հացն է, որի համակազմի մեջ առանձնանում է հացաբուլկեղենի մի ենթախումբ, որի մեջ ներառված են բատոնները, հյուսքով բուլկիները, սայկաները, շրջագծով հյուսված հացերը, մյուս 2 կարևոր խմբերն են՝ արտադրանք իջեցված խոնավությամբ (սուխարի, հացիկներ, իտալական հաց, կրեկեր, բրեցել) և յուղահունց հացաբուլկեղեն (շաքարավազի և ճարպերի մեծ պարունակությամբ մթերք՝ կարկանդակներ, փքաբլիթներ, բրիոշներ), վերջին խմբի մեծ մասը մտնում է հրուշակեղենի ալյուրաշատ խմբի մեջ։

Հացաբուլկեղենի հումքի մեջ են մտնում ալյուրը, հացահատիկային մթերքը, հացագործության խմորիչը, փխրեցուցիչը, կերակրի աղը և ջուրը, իսկ մնացած հավելումները, որոնք ապահովում են մթերքի յուրահատուկ համային և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, համարվում են լրացուցիչ հումք։

Հացաբուլկեղեն պատրաստելու տեխնոլոգիայի տիպիկ փուլերն են՝ խմորի պատրաստումը, բաժանումը (խմորի տեսակների ձևավորում) թխումը։ Գոյություն ունեն պատրաստման զանազան եղանակներ, օրինակ՝ որոշակի արտադրանքներ թխելուց առաջ եփվում են եռացրած ջրի մեջ, հացը և ալյուրաշատ հրուշակեղենը թխվում են սառեցված խմորից։

Թխման տեխնոլոգիայից կախված՝ թխած արտադրանքը բաժանվում է տարբեր դասերի, օրինակ՝ կաղապարային արտադրանքները թխվում են հացագործական կաղապարներում, իսկ հատակաթուխ հացերը՝ հացագործական տապակի վրա և այլն։ Կա նաև մեկ այլ կատեգորիա, ըստ որի՝ արտադրանքը տարանջատվում է ըստ իր կշռի (օրինակ՝ հացը խոշոր բոքոնի տեսքով), ըստ  հատիկների քանակի, օրինակ՝ ԽՍՀՄ-ում կիրառվում էր մանրհատիկավոր հացաբուլկեղենի ստանդարտ խումբ, որի արտադրանքը լինում էր մինչև 250 գրամ (օրինակ՝ բուլկիներ, կրուասաններ և այլն)։

Նշանակալի եկամուտ է ապահովում տնային տնտեսություններում, փոքր փռերում, հրուշակարաններում, սրճարաններում պատրաստված հացաբուլկեղենը։ Հացի գործարաններում մեխանիզացված հացագործությունը մեծապես բնորոշ է ԽՍՀՄ-ին և հետխորհրդային տարածքին, իսկ հացաբուլկեղենի խառնակցված տեսականու թողարկումը (նախ և առաջ՝ հացային նախուտեստներ և ալյուրաշատ հրուշակեղեն) հիմնականում բնորոշ է արդյունաբերական զարգացած պետություններին։

## Տեսականի
[250px|մինի|[Երևանի շուկայում վաճառվող լավաշի տեսականի]]

* հաց
* բլիթ
* սայկա (բուլկու տեսակ)
* փքաբլիթ
* մաֆին
* պիցցա
* թխվածք
* կարկանդակ
* բրաունի
* տորթ
* կրոկեմբուշ
* կրուասան
* քափքեյք
* թխվածքաբլիթ
* սոդայով հաց
* կրեկեր
* բիսկվիթ
* բրեցել
* բիսկոտո
* կարտոֆիլային հաց
* լավաշ
* մատնաքաշ
* «Օպերա»
* նրբաբլիթ

## Պատկերասրահ

Korb mit Brötchen.JPG|Ոչ մեծ բուլկիների տեսքով հաց
OZBI sushki and biscuits.jpeg|Ցածր խոնավությամբ արտադրանք՝ թխվածքաբլիթ և չորաբլիթ


## Տես նաև
* Փուռ
* Թխվածք
* Տորթ

## Գրականություն
* ГОСТ Р 51785-2001. Изделия хлебобулочные. Термины и определения.
* 

Կատեգորիա:Թխվածքներ
Կատեգորիա:Հացամթերք
Հանս Վիլսդորֆ

**Հանս Վիլսդորֆ** (), գերմանացի գործարար, «Rolex» ընկերության հիմնադիր։ 2014 թվականին «Rolex» ապրանքանիշն ամենաթանկն էր շվեյցարական ժամացույցների ապրանքանիշերի շարքում։

## Կենսագրական տվյալներ
Ծնվել է Գերմանիայի Կուլմբախ քաղաքում, 12 տարեկանում որբացել է։ Աշխատել է շվեյցարական ժամացույցների արտադրությունում՝ Լա-Շո-դե-Ֆոն-ում։

 մինի|Հանս Վիլսդորֆի գերեզմանը Ժնևում

## Գործունեությունը Անգլիայում
1905 թվականին 24 ամյա Հանսը մեկնել է Լոնդոն ու բացել ժամացույցների արտադրություն Wilsdorf & 0Davis անվանումով՝ հիմնականոում կենտրոնանալով  ձեռքի ժամացույցների արտադրության վրա։ Այդ ժամանակ ձեռքի ժամացույցները համարվում էին ոչ ճշգրիտ ու ոչ հավաստի, սակայն Վիլսդորֆը տեսնելով նորաձևության միտումները, նկատեց որ տղամարդիկ իրենց  զգեստապահարանի կարևոր մաս կազմող բաճկոնները սկսում են քիչ օգտագործել։ Այս ամենն իրար  հետ կապելով նա ենթադրել է, որ գրպանի ժամացույցները, որոնք պահում էին բաճկոնի գրպանում նույնպես դուրս կգան օգտագործումից և դրանց փոխարինելու կգան ձեռքի ժամացույցները։ Որպեսզի Հանսը փոխեր մարդկանց կարծիքը ձեռքի ժամացույցների մասին, իր արտադրության մեջ օգտագործում էր որակյալ շվեյցարական մեխանիզմներ՝ պատրաստված Շվեյցարիայի Բիլ քաղաքում։ Բացի այդ ձեռքի ժամացույցներում օգտագործվող մեխանիզմի տրամագիծն ավելի փոքր էր, քան գրպանի ժամացույցների տրամագիծը։ 1908 թվականին նա ստեղծել է «Rolex» ապրանքանիշն ու այդ անվան տակ վաճառել իր ժամացույցները։ Ըստ Հանս Վիլսդորֆի «Rolex» անվանումն ուղղակի տառերի գեղեցիկ համադրություն է և այն հեշտ է արտասանել տարբեր լեզուներով, ինչպես նաև այն շատ կարճ էր և  տեղավորվում էր ժամացույցի ճակատային մասում։

## Շվեյցարիա տեղափոխվելը
1919 թվականին Վիլսդորֆը որոշում է իր բիզնեսը տեղափոխել Շվեյցարիա և 1920 թվականին իր ընկերությունը՝ «Montres Rolex SA»-ն պաշտոնապես գրանցում է Ժնևում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական ռազմաօդային ուժերի օդաչուները նախընտրել են գնել «Rolex» ժամացույցներ, իրենց հատկացված վատ ժամացույցների փոխարեն։ Այնուամենայնիվ, երբ նրանք բանտարկվեցին և տեղափոխվեցին ռազմագերիների համար նախատեսված ճամբարներ, բռնագրավեցին նաև նրանց գնած ժամացույցները։ Երբ Հանսը լսել էր այդ մասին, նա սպաներին առաջարկել է նամակով դիմել «Rolex» և բացատրեին իրենց գերության ու ժամացույցների կորստի հանգամանքները, որից հետո սպաներին առգրաված ժամացույցների փոխարեն անվճար տրամադրվել են նոր ժամացույցները։ Իր կնոջ՝ Ֆլորենս Ֆրենսիս Մեյ Կրոտտի մահից հետո՝ 1944 թվականին նա հիմնադրել է «Հանս Վիլսդորֆի» հիմնադրամը, որը հանձն էր առել  «Rolex»  ընկերության ծախսերը, համոզված լինելով, որ ընկերության եկամուտը կօգտագործվի  բարեգործության նպատակներով։ 1946 թվականին Հանս Վիլսդորֆը հիմնել է «Rolex»-ի մեկ այլ բարձրորակ, բայց ոչ այնքան թանկ «Tudor» ապրանքանիշը։

## Մահը
Հանս Վիլսդորֆը մահացել է 1960 թվականի հուլիսի 6-ին Շվեյցարիայի Ժնև քաղաքում։

## Ժառանգությունը
Ժնևում՝ «Rolex» ընկերությանը մոտ փողոցներից մեկն անվանվել է Հանս Վիլսդորֆի անունով։ 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին մեծ հանդիսավորությամբ բացվել է Հանս Վիլսդորֆի անունով կամուրջը՝ Արվ գետի վրա, այն կառուցվել է հնացած կամրջի տեղը և ֆինանսավորվել է Վիլսդորֆի հիմնադրամի կողմից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի գործարարներ
Արգենտինական դրոշների ցանկ

Սա Արգենտինայի, կամ այլ կերպ ասած Արգենտինայի հետ կապված դրոշների ցանկն է։

## Ազգային դրոշներ

## Նախագահական ստանդարտները

## Ռազմական

## Առաջին մակարդակի վարչական ստորաբաժանումներ

## Տես նաև
* Արգենտինայի զինանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի դրոշ
Առաջին ռատուշա (Պուշկին)

**Առաջին ռատուշա** (), պատմական շենք Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։  Կառուցվել է  1811-1813 թվականներին։ Տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության օբյեկտ է, տեղակայված է Մոսկովսկայա փողոցի թիվ 33 շենքում։

## Պատմություն
Ռատուշան Ցարսկոյե Սելո է տեղափոխվել Սոֆիայից 1810 թվականին։ Այդ նպատակով հարմարեցվեց Մոսկովյան փողոցի վրա գտնվող կիսավերնահարկով տունը, որը նախապես կառուցվել էր որպես բնակելի շենք, Վիլյամ Հեստեի նախագծով և Լուիջի Ռուսկայի ղեկավարությամբ։ Քաղաքապետարանը այդտեղ է գտնվել մինչև 1860-ական թվականների կեսերը, երբ տեղափոխվեց Նաբերեժնայա փողոցի վրա գտնվող նոր շենք։ 1860-1891-ական թվականներին շենքը վերակառուցվել է, բայց հեղինակն անհայտ է։ 1860-ական թվականներին բակում կառուցվեց փայտե երկհարկանի կողաշենք։ 1891 թվականին վերակառուցումից հետո շենքում տեղակայվեց գավառային գանձատունը և Ռուսական առևտրաարդյունաբերական բանկի մասնաճյուղը։
 
Քաղաքապետարանի շենքում վերջին տարիներին հիմնականում տեղակայված է Խնայբանկի մասնաճյուղը։ Հեղափոխությունից հետո կողաշենքը հարմարեցվել էր բնակության համար, 2009 թվականին այն տարաբնակեցվեց։ 2013 թվականին հիմնական շենքը ընդգրկվեց մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ, իսկ կողաշենքը չընդգրկվեց այդ ցանկում։ 2014 թվականին կողաշենքը քանդվեց, 2017 թվականին այն նախնական տեսքից որոշ շեղումներով վերականգնվեց բետոնից փայտե երեսապատումով։

## Ճարտարապետություն
Քաղաքապետարանի շենքը կիսավերնահարկ տան տիպիկ օրինակ է։ Խնայբանկի բաժանմունքի գործառնական սրահի ներսակողմը 1960-ական թվականներից որոշ ձևափոխումներով պահպանվել է։ Փայտե երկհարկանի կողաշենքի կահավորումը իրականացված էր «ադամանդե կոպտատաշով», հարթ փականի երեսակալներով և թիակներով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1813 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Ալեքսանդր Բարդ

**Ալեքսանդր Բարդ** (), շվեդ երգահան, երգիչ, կոմպոզիտոր, բանաստեղծ, երաժշտական պրոդյուսեր, սոցիոլոգ,  Շվեդական ամենախոշոր ինտերնետ–կազմակերպություններից մեկի սեփականանատերը։  Army of Lovers, Vacuum, BWO, Alcazar, Gravitonas նախագծերի մասնակիցը։
 
## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Բարդը լայն ճանաչում է ստացել  որպես մասնակից և հեղինակ  Army Of Lovers խմբի երգի։ 1996 թվականին, երբ  Army Of Lovers–ը կորել էր հորիզոնից և նրա մասնակիցները սկսել էին  մոռացության տալ, Բարդը ստեղծեց նոր նախագիծ՝  Vacuum։ 2004 թվականի գարնանը Շվեդիայում դուրս եկավ նոր «Living In A Fantasy» ձայնասկավառակը։ Այդ ժամանակ Ալեքսանդրի խումբը թողարկեց  Bodies Without Organs ձայնասկավառակը։ Ներկա պահին Բարդը աշխատում է  Gravitonas խմբի հետ։ Այսօր Բարդը  Stockholm Records կազմակերպության և ինտերնետ-կազմակերպության սեփականատերներից մեկն է։ Գրել է 3 գիրք սոցիոլոգիայի մասին․«Նետոկրատիա. Նոր իշխող էլիտա և կյանքը կապիտալիզմից հետո», «Новая глобальная империя» և  «Kroppsmaskinerna»։ Առաջին երկու գրքերը ունեցել են մեծ հաջողություններ Եվրոպայում և Ամերիկայում։ Վերջին գիրքը դուրս է եկել վերջերս և ակնկալում է անգլերեն թարգմանություն իսկ հետագայում ռուսերեն լեզվով։ Իր առաջին գրքում՝ «Նետոկրատիա» համատեղ գրված Յան Զոդերկվիստի հետ, Ալեքսանդրն առանձնացրեց, նկարագրեց և համակարգեց  բավարար տվյալներ  նոր սոցիոլոգիայի և քաղաքականության  հասկացության մասին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Александр БАРД «NETократия»
* Интервью с Александром Бардом
* Интервью с Бардом на портале chaskor.ru 

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ
Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Շվեդ սոցիոլոգներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Շվեդ տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ
Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Շվեդ փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ
Մարիա Օրբելի

**Մարիա Լևոնի Օրբելի** (, ), խորհրդային ֆիզիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու (1946), Լևոն Օրբելու դուստրը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1916 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։

1938 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանը, որից հետո աշխատել է գեոֆիզիկական Գլխավոր աստղադիտարանի ակտինոմետրիկական ինստիտուտում՝ որպես կրտսեր գիտաշխատող։ 1939-1949 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի ռադիումիային ինստիտուտի գիտաշխատող։ 1942-1944 թվականներին եղել է Կազանում, ուր տարհանվել է ինստիտուտը (մյուսներից վաղ է վերադարձել Լենինգրադ, որպեսզի պատրաստվի տեղափոխությանը)։

Աշխատել է Վիտալի Խլոպինի խմբում՝ Պետրժակի լաբորատորիայում, դիսերտացիան պաշտպանելուց հետո դարձել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի լաբորատորիայի թղթակից անդամ։

Մահացել է 1949 թվականի օգոստոսի 9-ին ճառագայթային հիվանդությունից։ Թաղվել է Բոգոսլովսկի գերեզմանատանը։

## Գիտական գործունեություն
Գիտական հետազոտությունների բնագավառը ֆիզիկայի բաժիններից միջուկային ֆիզիկան է։ Պյոտեր Լուկիրսկիյի ղեկավարությամբ Կոստանդին Պետրժակի հետ ուսումնասիրել է նեյտրոնների գործողությունների արդյունքում ուրանի տրոհման գործընթացը։ Ուսումնասիրել է թորիումի միջուկի ռադիոակտիվ մասնիկների քիմիական բնույթը։

«Ռիտրոն» սպեկտրոմետրի գյուտարարն է (1948 թվական) (Բորիս Ջելեպովի հետ)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Օրբելիներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածուներ
Լորա Պրեպոն

**Լորա Պրեպոն** (, ), ամերիկացի դերասանուհի, ռեժիսոր և հեղինակ։ Առավել հայտնի է Ալեքս Բոուզի դերով «Նարնջագույնը նոր սևն է» սերիալում և Դոննա Պինսիոտիի դերով «70-ականների շոու» (1998-2006) սերիալում։

## Կյանք և կարիերա
Պրեպոն ծնվել է Ուոտչունգում (Նյու Ջերսի նահանգ), ռուսական հրեաների և իռլանդական կաթոլիկների ընտանիքի հինգ երեխաներից ամենակրտսերն է։ 1995 թվականին նա սկսել է իր հեռուստակարիերան։ Դրանից բացի նա Փարիզում, Միլանում և Բրազիլիայում աշխատել է որպես մոդել։

1998 թվականից մինչև 2006 թվականը Պրեպոն կատարել է Դոննա Պինսիոտտի դերը Fox–ի «70-ականների շոու» սիթքոմում։ Շոուի նկարահանման ժամանակ նա հայտնվել է նաև մի քանի կինոֆիլմերում, որոնցից առավել նշանակալի է «Կարլա» ֆիլմը, որտեղ նա մարմնավորել է Կարլա Հոմոլկայի դերը։ Շոուի ավարտից կարճ ժամանակ հետո նա ստացել է գլխավոր դեր ABC-ի «Ճանապարհ դեպի աշուն» դրամատիկական սերիալում։ Շոուն փակվել է 2008 թվականին՝ երկու կարճ եթերաշրջաններից հետո։

Պրեպոն նկարահանվել է մի շարք սերիալներում, ինչպիսիք են՝ «Հաուս», «Ինչպես հանդիպեցի ձեր մայրիկին» և «Կասլ», ինչպես նաև նկարահանվել է Lifetime ալիքի հեռուստաֆիլմերում։ Հաջորդ խոշոր դերը նա կատարել է 2012 թվականին՝ նկարահանվելով NBC-ի «Ու՞ր ես դու, Չելսի» սիթքոմում, որ անհաջողություն է ունեցել։

## Անձնական կյանք
2018 թվականի հունիսի 3-ին Լորան ամուսնացել է դերասան Բեն Ֆոսթերի հետ, որի հետ նշանադրության մասին հայտնի է դարձել 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։  Նրանք ունեն դուստր՝ Էլլա Ֆոսթեր (ծնվել է 2017 թվականի օգոստոսին)։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմեր

### Հեռուստացույց

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական սերմամբ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Սրիջիտա Դե

**Սրիջիտա Դե** (), հնդիկ դերասանուհի, որը խաղում է բոլիվուդյան ֆիլմերում և հեռուստատեսային շոուներում։

## Վաղ կյանք
Սիրիջիտան ծնվել է Արևմտյան Բենգալիայում և հենց այնտեղ էլ մեծացել։ Սովորել է Սբ. Խավիերի դպրոցում։ Հետո Ռուայի քոլեջում որպես ժուռնալիստ։

## Կարիերա
Սրիջիտան աշխատում է հեռուստատեսությամբ։ Նա կարիերան սկսել է «Կասաուի զինդագի կայ» հեռուստասերիալով, որտեղ նա մարմնավորում էր Գարգի Տուշար Բայաջի դերը։ Այդ ժամանակ էլ Էքտա Քափուրից հրավեր է ստացել խաղալու Աստաի դերը «Կամամի Ափնա Ափնա» ֆիլմում։ 2008 թ․-ին նա հայտնվեց Բոլիվուդյան «Տաշանի» ֆիլմում որպես Փարավատի։ Նույն տարում գլխավոր դեր է խաղացել «Աննու կի հո գայե վաահ բհաի վաահ»  որպես Աննու։ Նա խաղացել է «Մերժվածը» հեռուստասերալում Մուկտա Վիշնու Կայշյփի դերում որպես Տապասիայի աղջիկ։ Այն հեռարձակվում էր Colors TV-ում։

Նա գլխավոր դեր է խաղացել նաև Տում Հի Հո Բանդհու Սակհա Տուհմի հեռուստասերիալում, որը հեռարձակվում է Zee TV-ում։

## Հեռուստատեսություն

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ
Զինաիդա Յուսուպովայի ամառանոց

**Զինաիդա Յուսուպովայի ամառանոց**  (), 1856-1859 թթ. Զինաիդա Յուսուպովայի պատվերով պալատական ճարտարապետ Իպպոլիտ Մոնիգետտիի նախագծով Ցարսկոյե Սելոյում (այժմ՝ Պուշկին) կառուցված քաղաքից դուրս գտնվող ամառանոց։ Շինությունը նախագծվել է որպես տաղավար-էրմիտաժ, որտեղ կարելի է հանգստանալ աշխարհիկ ունայնությունից։

Վիլլայի ճակատային ինտերիերը հարուստ կերպով զարդարված էր Լուի XV-ի ոճով, որը Վասիլի Սադովնիկովը ներառել է իր ջրաներկերի ալբոմում (1872 թ., այժմ գտնվում է Պետական պատմական թանգարանի հավաքածուում)։
 ձախից|thumb|Իպպոլիտ Մոնիգետտի, դեպի Պավլովսկայա ճանապարհ նայող ճակատամասի նախագիծ, 1856
1909-1911 թվականներին ամառանոցը վերակառուցվել է ճարտարապետ Անդրեյ Վայտենսի նախագծով, շենքն արդիականացվել է և ապահովվել էլեկտրաէներգիայով։ 1911 թվականին Վայտենսը Յուսուպովայի հանձնարարությամբ զբաղվել է Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի Շլիսսելբուրգյան գավառի «Յուսուպովայի ավանում» եկեղեցու կառուցմամբ, Հյուսիսային երկաթգծի կայանի մոտ, Մգա գետի վրա գտնվող կայսրուհու կալվածքի հողերում, որոնք նախատեսված էին տաճարի կառուցման համար, 1910 թվականին նվիրաբերվել է Սանկտ Պետերբուրգի հոգևոր կոնսիստորիային։
մինի
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո վիլլան սեփականազրկվել է։ Նրա հավաքածուն անցել է Ցարսկոյե Սելոյի արգելոց-թանգարանին, իսկ շենքը փոխանցվել է Լունաչարսկու անվան մանկական աշխատանքային գաղութին։

1921 թվականին Ցարսկոյե Սելոյում գտնվող Յուսուպովայի նախկին ամառանոցը շահագործելու իրավունք ստացավ բալետի ուսումնարանը։ Քաղաքից դուրս գտնվող վիլլան մինչև 1933 թվական օգտագործվել է որպես աշակերտների համար ամառային հանգստի տուն, այնուհետև փոխանցվել Բուսագիտական ինստիտուտին, այնտեղ լաբորատորիա և անձնակազմի բնակարաններ ստեղծելու համար։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ շենքը վնասվել է։ Վերանորոգումից հետո այնտեղ տեղավորվել է մանկական առողջարան։ 
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:1856 հիմնադրումներ
Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2015

**Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2015** (),  Ֆրանսիայի Սուպերգավաթի 20-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2015 թ. օգոստոսի 1-ին Կանադայի Մոնրեալ քաղաքում։

## Խաղ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք  

Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ