open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ֆուկսովսկի այգի

**Ֆուկսովսկի այգի** (Ֆուկսով այգի), պուրակ Կազանի Վախիտովսկի շրջանում։ Անվանվել է Կազանի Դաշնային համալսարանի ռեկտոր Կարլ Ֆուկսի պատվին։ 
## Դիրք
Պուրակը գտնվում է  Կազանկա գետի հարևանությամբ՝ ձախ ափի կտրուկ լանջի վրա։

Արևմտյան կողմում,  Սուլթան Գալիևի և  «Կազան» ազգային մշակութային կենտրոնի տարածքում Ֆուկսովսկի այգին սահմանափակվում է Մալայա Կրասնայա փողոցով, հարավից`Ադամյուկ փողոցով, արևելյան կողմում՝ Ժուկովսկայա և Պոդլուժնայա փողոցներով։

Ներկայումս Ֆուկսովսկի այգու ստորին մասում ափամերձ 121,962 մ ² տարածքում կա ողողատ, որը ապահովում է պուրակի լանջին լանդշաֆտի կազմի փոփոխությունը։ Այստեղ նախատեսվում է ավտոկանգառի շինարարություն 2,5 հազար ավտոմեքենաների համար, համերգասրահ, ինչպես նաև տարածք սրճարանի, ռեստորանների, առևտրի օբյեկտների համար։

## Պատմություն
1896 թվականի ապրիլի 24-ին, կազանցի գիտնական, բժիշկ, բուսաբան, մարդաբան, պատմաբան, հնագետ ու դրամագետ Կարլ Ֆեոդորովիչ Գուկսի մահից  50 տարի հետո Կազանի քաղաքային խորհրդի Հնագիտության, պատմության և ազգագրության միության նախաձեռնությամբ (որի կազմակերպիչներից մեկն էլ եղել է Կարլ Ֆուկսը) որոշվել է հավերժացնել նրա հիշատակը։ Բացի Արսկոե գերեզմանատան լյութերական հատվածում նրա գերեզմանի վրա կանգնեցված հուշաքարի և Կարլ Ֆուկսի անվան փողոցի վերանվանմանը, որոշվեց նաև Կազանկայի բարձր գոտում վերակառուցել այգի-պուրակ։ «Ֆուկսովսկի այգին» հանդիսավոր բացվեց 1896 թվականի մայիսի 11-ին։ Այգու տարածքում տնկվեցին հազվագյուտ ծառեր և թփեր (կեռիկավոր եղևնիներ)։

Խորհրդային տարիներին այգու անունը գրեթե դուրս է եկել կիրառումից։

1996 թվականին Կազանը տոնել է Կարլ Ֆուկսի ծննդյան 220 և մահվան 150-ամյա տարելիցները։ Այդ կապակցությամբ քաղաքի գերմանական համայնքի (Կազանի Կարլ Ֆուկսի անվան գերմանական միություն) նախաձեռնությամբ իրականացվել են մի շարք միջոցառումներ, այդ թվում Ֆուկսովսկի այգու բարելավումը։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 11-ին պուրակում բացվել է Կարլ Ֆուկսի բրոնզե հուշարձանը (քանդակագործներ` Անդրեյ Բալաշով, Իգոր Կոզլով)։ Պուրակում հուշարձանի բացման տոնական միջոցառմանը մասնակցել է Ռուսաստանում Գերմանիայի դեսպան Էրնստ-Յորգ ֆոն Շտուդնիտցը։

## Հետաքրքիր փաստեր
* 1997 թվականին Ֆուկսովսկի այգուց գողացել են լիբանանական մայրու տնկիները, ինչպես նաև գավազանը, որը Կարլ Ֆուկսի հուշարձանի մաս էր կազմում։
* Կա կարծիք, որ Կարլ Ֆուկսի հուշարձանի ձեռնափայտի վրա պատկերված է Կազանի քաղաքապետ (1989-2005 թթ.) Կամիլ Իսխակովի դեմքը։

## Պատկերասրահ

Fuks Garden2.JPG|Ծառուղի Ֆուկսովսկի այգում
Fuks Garden3.JPG|Ֆուկսի արձանը համանուն այգում
Fuks Garden1.JPG|Ֆուկսի արձանը համանուն այգում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Կազանի զբոսայգիներ
Մարմարե արեգակնային ժամացույց

**Մարմարե արեգակնային ժամացույց** (), XVIII դարի ճարտարապետության հուշարձան, որը տեղադրված է Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Պոլևսկոյ քաղաքային օկրուգի Մրամորսկոե գյուղի կենտրոնական հրապարակում։ Այն ուղղահայաց կատարման արեգակնային ժամացույց է։

## Պատմություն
Արեգակնային  ժամացույցը 1773 թվականին պատրաստել են Մրամորսկի մարմարի քարհանքի վարպետները, ինչը հաստատում է հարավային թվացույցի վերևում փորագրված ամսաթիվը։ Նախագծի հեղինակն անհայտ է. ըստ վարկածներից մեկի՝ նա կարող էր լինել իտալացի Անտոնիո Ռինալդին։

Ժամացույցն ունի սյան տեսք, որը հավաքված է տեղական գորշ մարմարից պատրաստված վեց խորանարդաձև բլոկներից շարված կոթողի տեսքով, և պատվանդանից։ Այդ պատվանդանին էլ տեղադրվել է նույն չափի բլոկի տեսքով  արեգակնային ժամացույցը, բայց այն սպիտակ մարմարից է՝ չորս կողմում փորագրված  թվացույցներով։ Յուրաքանչյուր թվացույցի կենտրոնում տեղադրված են եղել երկու մետաղական ձողեր, որոնք արևային օրերին ստվեր են գցել, որն էլ ցույց է տվել ժամանակը։ Արձանի ընդհանուր բարձրությունը 3,5 մետր է։

1986 թվականին  Եկատերինբուրգ - Պլևսկոյ Р355 մայրուղում տեղադրվել է այս հուշարձանի պատճենը։

Ներկայումս արեգակնային ժամացույցը դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան է։ ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որոշմամբ վերցված է պետության պաշտպանության տակ։

## Պատկերասրահ

Солнечные часы с. Мраморское 03.JPG|Արեգակնային  ժամացույցը
Солнечные часы с. Мраморское крупно 01.JPG|Արեգակնային  ժամացույց, դրվագ
Солнечные часы с. Мраморское крупно 02.JPG|Արեգակնային  ժամացույց, դրվագ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1773 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի հուշարձաններ
Էլեյն Ստայնբեք

**Էլեյն Ստայնբեք** (, ), ամերիկյան դերասանուհի և թատերական գործիչ։

Գրող Ջոն Ստայնբեքի այրին։

## Կենսագրություն

Ծնվել է 1914 թվականի օգոստոսի 14-ին Օստինում (Տեխաս)։

1934 թվականի փետրվարի 21-ից Էլեյնն ամուսնացել է երիտասարդ դերասան Զակարի Սքոթի հետ, որի հետ նա ծանոթացել էր Տեխասի համալսարանում սովորելու ժամանակ (երկուսն էլ աշխատում էին նույն դերասանական ստուդիայում)։ Այդ ամուսնությունից 1936 թվականին ծնվել է նրանց աղջիկը՝ Ուևերլին։ Էլեյնը և Զակարին ամուսնալուծվել են 1950 թվականի դեկտեմբերին։ Նրանց ամուսնալուծության պատճառը դարձավ Էլեյնի ծանոթությունը Ջոն Ստայնբեքի հետ։ Արդեն 1950 թվականի փետրվարի 28-ին նրանք օրինականացրել են իրենց ամուսնությունը, որը շարունակվել է մինչև Ջոնի մահը՝ 1968 թվականի դեկտեմբեր։

Սկսած 1930-ականներից Էլեյնը Սքոթի հետ խաղացել է «Լիթլ Օսթին» թատրոնի բեմում։ 1940 թվականի Սքոթը մեկնեց Նյու Յորք, որպեսզի կարիերան շարունակի այնտեղ։ Ցանկանալով դառնալ հայտնի աստղ՝ Սքոթը այս ոլորտում վերջնականապես հասել է էական հաջողությունների՝ *[[Warner Brothers]]*-ի հետ կնքելով 7 տարվա պայմանագիր։ Այդ իսկ պատճառով Էլեյնը Նյու Յորքում ընդունվել է թատերական գիլդիա և ուսումնասիրել թատերական արտադրության տեխնիկական կողմը։ Նա այնտեղ մեծ հաջողությունների հասավ՝ աշխատելով որպես թատերական մենեջերի օգնական, իսկ հետո հնարավորություն է ստացել ինքնուրույն աշխատել։ Էլեյնը դարձել է ԱՄՆ-ի առաջին կին թատերական մենեջերներից մեկը։

Էլեյն Ստայնբեքը մահացել է 2003 թվականի ապրիլի 27-ին՝ բնական մահով, Մանհեթենում, 88 տարեկան հասակում։ Նրան թաղել են ամուսնու՝ Ջոն Ստայնբեքի կողքին՝ Կալիֆորնիայում գտնվող Սալինաս քաղաքում «Հիշողությունների այգի» կոչվող հիշատակի պուրակում.:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք
Արկադի Բաբչենկո

**Արկադի Արկադևիչ Բաբչենկո** (, ), ռուս գրող և լրագրող, զինվորական թղթակից, հրատարակիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1977 թվականին ինժեներ-կոնստրուկտորի և ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցչուհու ընտանիքում։ 1995 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայության է անցել Հյուսիսային Կովկասում։ Ծառայել Է կապի զորքերում, մասնակցել է Առաջին չեչենական պատերազմին։ 1997 թվականին զորացրվել է։ Ավարտել է Մոսկվայի ժամանակակից հումանիտար ակադեմիայի իրավաբանական ֆակուլտետը և ստացել միջազգային   իրավագիտության բակալավրի որակավորում։ Երկրորդ չեչենական պատերազմի ժամանակ պայմանագիր է կնքել  Ռուսաստանի զինված ուժերի  հետ և մասնակցել հակաահաբեկչական գործողություններին։ Եղել  է կապավոր, այնուհետև ծառայել է  մոտոհրաձգային զորքերում։ 2000 թվականին ավագ սերժանտ կոչումով զորացրվել է, զբաղվել է լրագրությամբ։

Աշխատել է զինվորական թղթակից «Московский комсомолец» օրաթերթում», այնուհետև եղել է «Մոռացված գունդ» ()  հաղորդաշարի թղթակիցը (НТВ — ТВ-6 — ТВС), համագործակցել է թերթերի, ամսագրերի և հեռուստահաղորդումների հետ․ «Գյուղական Ռուսաստան»  (), «Բանակային խանութ» (), (Առաջին ալիք), «Հետգրություն» () (ТВЦ) և այլն։

Որոշ ժամանակ թողել է ժուռնալիստիկայի աշխատանքը և աշխատել որպես տաքսու վարորդ, այնուհետև աշխատանքի է անցել «Новая газета» պարբերաթերթում, սակայն որոշ ժամանակ անց ազատվել է աշխատանքից իր դիմումի համաձայն։ 2008 թվականին, Ռուս-վրացական պատերազմի ժամանակ  եղել է զինվորական թղթակից։

Արկադի Բաբչենկոն Զախար Պրիլեպինի և Ալեքսանդր Կարասյովի հետ համարվում են  ժամանակակից ռազմական արձակի հիմնադիրները։ Նա նաև «Искусство войны» ամսագրի հրատարակիչն է։

2012 թվականի մարտին Բաբչենկոյի նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ՝ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 212-րդ հոդվածով (զանգվածային անկարգությունների կոչ)՝ կապված Պետական դումայի ընտրությունների պատճառով սկսված  բողոքի ակցիաների համար։

2013 թվականին Բաբչենկոն մեկնել էր Ստամբուլ, որտեղ այդ ժամանակ զանգվածային ցույցեր էին սկսվել։ Ստամբուլում ոստիկանները նրան չարտոնված նկարահանումների համար ծեծի ենթարկեցին և արտաքսեցին երկրից։

2014 թվականի մայիսի 29-ին Բաբչենկոն փրկվել է մահից․ ուկրաինացի գեներալ-մայոր Սերգեյ Կուլչիցկին Մի-8 ուղղաթիռով  իր հետ չի վերցնում Բաբչենկոյին ինքնաթիռի գերբեռնածության պատճառով, և երկու ժամ անց ուղղաթիռը խփվում է  Սլովյանսկ քաղաքի մոտ և ոչ ոք ողջ չի մնում։

Բաբչենկոն դեմ է Ռուսաստանի գործող իշխանությանը։ Դոմբասի պատերազմին ժամանակ աջակցել է Ուկրաինայի զինված ուժերին։

## Սպանության բեմականացում
[300px|thumb|Արկադի Բաբչենկոն Ուկրաինայի նախագահ  [Պետրո Պորոշենկոյի հետ, մայիսի 30, 2018 թվական․ սպանության բեմականացումից հետո]]
2018 թվականի մայիսի 28-ին հայտնի դարձավ, որ Կիևում իր բնակարանի մուտքի մոտ սպանվել է Արկադի Բաբչենկոն։  Անհայտ անձինք մի քանի անգամ կրակել են նրա մեջքից և նա շտապ օգնության մեքենայի մեջ հիվանդանոցի ճանապարհին մահացել է։

Սակայն մայիսի 30-ին Ուկրաինայի անվտանգության ծառայությունում կայացած ասուլիսին ներկայացավ անձամբ Բաբչենկոն և հայտնեց, որ իր սպանությունը եղել է բեմականացված։

## Աշխատություններ
* 
* 
**Թարգմանություննեչ օտար լեզվից**

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ
Աբդիու

**Աբդիու**, եբրայական ծագումով հայկական արական անուն։ Ծագում է եբրայերեն عبده‎ (ʿObadiā) կամ عبدو (‛Obadyāhu) անունից, որից առաջացել են նաև ասորերեն عبدو (‛Abdū)‎, հունարեն Ὀβδιού կամ Ἀβδίας, լատիներեն Obadia, ֆրանսերեն Abdias անունները։ Եբրայերեն բառը կազմված է عبد ('abd) «ծառայել» և ياه (Yāh) «Աստված» բառերից, որի բուն նշանակությունն է՝ «ծառա Աստծո»։

## Հայտնի անվանակիրներ
* Աբդիա, փոքր մարգարեներից չորրորդը.
* Աբդիու, ասորի նահատակ.
* Աբդիու, պարսիկ եպիսկոպոս.
* Աբդիու, Եդեսիայի իշխան, ըստ Լաբուբնայի՝ ասորի (1-ին դար).
* Աբդիու Վայոցձորեցի (468 թ.)

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 10
* «Armenische Grammatik» (Հայերենի քերականությունը), Հայնրիխ Հյուբշման, Լայպցիգ, 1897, էջ 289
* «Hebrew Grammar», Վիլհելմ Գեսենիուս, 1909, էջ 557բ.

Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Լուիզա թագուհու հիշատակի լյութերական եկեղեցի

**Լուիզա թագուհու հիշատակի լյութերական եկեղեցի** (), պատմական շենք Կալինինգրադում, քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը։ Նախկին լյութերական եկեղեցում ներկայումս տեղակայված է Կալինինգրադի մարզային տիկնիկային թատրոնը, որի հասցեն է Հաղթանակի պողոտա 1 (Կենտրոնական զբոսայգու տարածքում)։

## Պատմություն
Եկեղեցին կառուցվել է Պրուսիայի թագուհի Լուիզայի (1776-1810 թթ.) հիշատակին, որի նախագծի հեղինակն է եղել ճարտարապետ Ֆրիդրիխ Հայթմանը։ 

Եկեղեցին կառուցվել է 1899-1901 թվականներին։ Եկեղեցու հարավային կողմից կառուցվել է քահանայի տունը, օծման խորհրդի տնակը, որը ոճով նման էր եկեղեցուն (չի պահպանվել)։

Եկեղեցու շենքը վնասվել է պատերազմի տարիներին և երկար ժամանակ ավերված է մնացել։ 1960-ական թվականներին պլանավորվել է այն քանդել, բայց եկեղեցին փրկել է քաղաքացիական շինարարության պետական նախագծային ինստիտուտի ճարտարապետ Յուրի Վագանովը, որը նախագիծ է մշակել նախկին եկեղեցու շենքը տիկնիկային թատրոնի շենքի վերածելու համար։ Այս նախագծի համաձայն եկեղեցին վերակառուցվել և սկսել է գործել նոր համատեքստով 1976 թվականից։

Վերականգնված շենքի արտաքին տեսքը հիմնականում համապատասխանում է նախապատերազմյան արտաքին տեսքին, մինչդեռ ինտերիերը լիովին փոխվել է, որպեսզի ավելի լավ համապատասխանի շենքի նոր գործառույթին։ Քանդված մնացորդները հեռացվել են, իսկ եկեղեցու տարածքը բաժանվել է երկու հարկերի ժամանակակից հենածածկերով։ Առաջին հարկը օգտագործվում է որպես ցուցասրահ, երկրորդ հարկում ներկայացումների սրահն է։

## Ճարտարապետություն
Եկեղեցու ճարտարապետությանը միանշանակորեն չի կարելի վերագրել որոշակի ոճի։ Սկզբում շենքին վերագրվում էր նոր վերածննդի ոճ, սակայն հետագայում նախագիծը փոփոխվեց։ Կառուցված շենքը ունի ռոմանական ոճի գծեր, սակայն շենքի ոճն ավելի շուտ ոչ թե պատմական ճարտարապետության նմանակում է, այլ անցյալի ռոմանտիկ  մեկնաբանություն։ Առկա են նաև մոդեռնի տարրեր։ 

Շենքի չափերն են 47 մետր երկարություն, 22 մետր լայնություն և 16,5 մետր բարձրություն։ Եկեղեցին եռանավ ասիմետրիկ է,մեկ նավի միջին լայնությունը 12 մ է, հյուսիսայինը 12 մ  է հարավայինը ընդամենը 2 մ։ Միջին նավի վերջին թռիչքը և ամբողջ հյուսիսային կողմի նավը  ծածկված են էմպորայով։  Հարավային նավը ավելի ցածր էր և հասնում էր միայն էմպորայի բարձրությանը։  Դրա շնորհիվ  հարավային կողմից լույսի հասանելիության հնարավորություն կար։

Եկեղեցու անկյունները, դռների և պատուհանների որմնախորշերը նորոգվել էին Բեռլինի «Զայեր» ընկերությունից բերված հիդրոավազով, մնացած բոլոր մակերեսները սվաղված էին։ Եկեղեցին ունի երկու ոչ միանման աշտարակներ, գլխավոր աշտարակի վրա տեղադրված է ժամացույց։

## Տես նաև
* Լուիզա թագուհու կամուրջ
* Լուիզա թագուհու հուշարձան
## Գրականություն
* Бальдур Кёстер «Кёнигсберг. Сегодняшний Калининград. Архитектура немецкого времени» . Перевод с немецкого (текст). Данные оригинального немецкого издания: Baldur Köster , Husum Druck; 2000, ISBN 3-88042-923-5.
* Robert Albinus: Königsberg-Lexikon. Stadt und Umgebung. Flechsig, Würzburg 2002, ISBN 3-88189-441-1.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Erinnerung an die weltberühmte Orgelbauanstalt Terletzki - Wittek

Կատեգորիա:1901 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի տաճարներ
Կատեգորիա:Չգործող լյութերական եկեղեցիներ
Բոգորոդսկոյե (Գուրևների դաստակերտ)

**«Բոգորոդսկոյե» դաստակերտ** (), Ալեքսանդր I-ի ֆինանսների նախարար, կոմս Դմիտրի Գուրևի (1751-1825) մերձմոսկովյան կորսված դաստակերտը։ Գտնվել է Իստմա գետի ափին, Մոսկվայի մարզի Ռուզսկի քաղաքային օկրուգի Բոգորոդսկոյե գյուղում։

## Պատմություն
Կոմս Դմիտրի Գուրևը, որը սերում էր մանրակալվածք ազնվականությունից, մտահոգված է եղել բարձր հասարակության մեջ իր դիրքերի ամրապնդմամբ։ Այդ նպատակով նա որոշել է ձեռք բերել խոշոր «մերձմոսկովյան» երկհարկանի քարե տուն, երկու կողաշենքերով, արտասովոր ձևավորումով ձիերի բակով և այլ ծառայություններով։ Պայտաձև գլխավոր բակը ձևավորված էր մարմարե շատրվանով, 30-դեսյատինանոց զբոսայգին` մարմարե սյունով և քանդակներով։ Մել այլ զարդ էր երկու կղզյակներով ձեռակերտ լճակը։

Դաստակերտի տերը հայտնի համադամասեր էր և սերտ կապեր ուներ կնոջ` Նիկոլսկոյե-Գագարինո աստակերտում բնակվող հարազատների հետ։ Նրանից հետո գույքը ժառանգել է որդին` Նիկոլայը, որը դիվանագիտական ծառայության պատճառով հիմնականում ապրել է արտասահմանում։ Անմիջապես գյուղացիական բարեփոխումներից հետո եկամուտ չբերող հողամասը վաճառվել է, որից հետո այն մասերի են բաժանել գավառական կալվածատերերն ու քաղքենիները։
մինի|Բոգորոդսկոյեի ընդհանուր տեսքը
Բոգորոդսկոյեում Գուրևների պալատի կորուստն ընդունված է վերագրել ռազմական ժամանակների ավերածություններին։ Դաստակերտային համակառույցից պահպանվել են միայն Աստվածածին եկեղեցին (1807) և որպես բնակտարածք վերափոխված կողաշենքերը։ Երկհարկանի անցումային աշտարակով ձիերի բակը, որը մոսկովյան ամպիրի հուշարձան էր, ավերվել է արդեն հետխորհրդային շրջանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Современное состояние усадьбы

Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզի շենքեր և կառույցներ
Իրկուտսկի ժողովրդական դրամայի թատրոն

**Իրկուտսկի ժողովրդական դրամայի թատրոն**, թատրոն Իրկուտսկ քաղաքում, ստեղծվել է 1977 թվականին որպես ժողովրդական թատրոն-ստուդիա։ 1987 թվականին թատրոնը ստացել է պրոֆեսիոնալի կարգավիճակ։ 
Գտնվում է քաղաք Իրկուտսկ, Մուխինա փողոց, 13ա հասցեում։
Թատրոնի տնօրենն ու գլխավոր ռեժիսորն է Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ, Ռուսաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ Միխայիլ Կորնևը։
2009 թվականին նկարահանվել է թատրոնին նվիրված «Փորձ» վավերագրական ֆիլմը (ռեժիսոր` Զայցև Ս.Լ.): Ֆիլմը պատմում է «Բարկություն» պիեսի բեմադրության մասին (ըստ Ա. Վ. Զվերևի «Վերքերը» պատմության)։

## Պարգևներ և մրցանակներ
* «Ռուսաստանի հրեշտակային ձայն» համառուսական փառատոնի դափնեկիր (1998, Մոսկվա)
* «Ոսկե դյուցազն» միջազգային կինոփառատոնի դափնեկիր (2000)
* Իրկուտսկի նահանգապետի մրցանակի դափնեկիր «Թատերական արվեստ» անվանակարգում (2001)
* Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (2002)
* «Ոսկե դյուցազն» առաջին միջազգային թատերական փառատոնի դափնեկիր (2003, Մոսկվա)
* «Ոսկե դյուցազն» երկրորդ միջազգային թատերական փառատոնի «Բրոնզե դյուցազն» մրցանակակիր (2004, Մոսկվա), «Ձախլիկը» երաժշտական ներկայացման համար
* «Ոսկե դյուցազն»  միջազգային կինոփառատոնի «Արծաթե դյուցազն» մրցանակակիր «Իրկուտսկի ջրօրհներք» ֆիլմի համար։
* Գենադի Զավոլոկինի անվան «Նվագի՛ր, հարմո՛ն» առաջին միջազգային փառատոնի Գրան Պրի (2010)
* «Ոսկե դյուցազն» սլավոնական փառատոնի «Ոսկե դյուցազն» մրցանակակիր (2011, Կուրսկ)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Иркутский театр народной драмы в Иркипедии
* *Чабдарова Е.* Это театр народного духа на сайте Русская народная линия
The Story Begins

**The Story Begins,** կորեական կանանց Twice խմբի դեբյուտային մինի ալբոմն է։ Ալբոմը թողարկվել է հոկտեմբերի 20-ին՝ թվային և ֆիզիկական կրիչների վրա,  JYP Entertainment-ի կողմից, KT Music-ի աջակցությամբ։ Սկավառակը ներառում է վեց թրեք, ինչպես նաև «Like Ohh Ahh» հեղինակավոր սինգլը, որի կոմպոզիտորը Black Eyed Pilseung էր և հանդիսանում է մի քանի տարբեր ժանրերի խառնուրդ։

## Պատրաստում
2015 թվականի հոկտեմբերի 7-ին լեյբլը ստեղծել է խմբի պաշտոնական էջը, և սոցիալական կայքերի միջոցով հայտարարել է, որ նրանք առաջնելույթ կունենան  The Story Begins մինի ալբոմով և «LIKE OHH-AHH» սինգլով։ Թրեքը նկարագրվել էր որպես «պայծառ փոփ», հիփ-հոփի, ռոքի և R&B-ի տարրերով։ Կոմպոզիտորների թիմը ներառում էր Black Eyed Pilseung, հաջող ելույթների  հայտնի կոմպոզիտորի ինչպիսին է «Only You» Miss A:

Յուրաքանչյուր մասնակցի մասնակցությամբ թիզերը երաժշտական տեսահոլովակի համար թողարկվել է հոկտեմբերի 12-14-ը։ Հոկտեմբերի 20-ին երաժշտությունը և տեսահոլովակը թողարկվել է օնլայն «Naver V» կայքով։ Հինգ ամիսների ընթացքում տեսահոլովակը հավաքել է 20 միլիոն դիտում, դառնալով ամբողջ կորեական փոփ- խմբերի մեջ ամենադիտված առաջնելույթային հոլովակը։

## Խթանում
Հոկտեմբերի 20-ին խումբը ներկայացրել է «LIKE OOH-AHH» սինգլը և զուգահեռ ներկայացրել «Must Be Crazy» և «Do It Again»: Խումբը գլխավոր սինգլի  խթանումը սկսել է հոկտեմբերի 22-ին, «Do It Again» հետ։

## Վաճառք
*The Story Begins*  առաջնելույթը սկսել է *Gaon Album Chart- 4-րդ դիրքից,*  իսկ մինչև երկու շաբաթը հայտնվել է երրորդ տեղում։

## Երգերի ցանկ

## Դիագրամներ
### Շաբաթվա դիագրամներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2015 ալբոմներ
Կատեգորիա:Ալբոմներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կորեերեն մինիալբոմներ
Կալինինգրադի մարզային տիկնիկային թատրոն

**Կալինինգրադի մարզային տիկնիկային թատրոն** (), տիկնիկային թատրոն Կալինինգրադում։ Գտնվում է Ռուսաստանի Կալինինգրադ քաղաքի Հաղթանակի փողոցի 1 ա  հասցեում։

## Պատմություն
Թատրոնը ձևավորվել է որպես Կալինինգրադի դրամատիկական թատրոնին կից սիրողական ասոցիացիա 1963 թվականին։ Հաջորդ տարվա հոկտեմբերին թատրոնը ստացել է պաշտոնական կարգավիճակ։

1976 թվականին թատրոնն ունեցել է իր սեփական շենքը Լուիզա թագուհու հիշատակի լյութերական եկեղեցու արդիականացված շենքում։ Շենքում ստեղծվել է դահլիճ երեք հարյուր հանդիսատեսի համար։

1976-1984 թթ. թատրոնն ունեցել է մեծ հաջողություններ։ Այդ շրջանի առավել հիշարժան ներկայացումներն են՝ Գայդարի «Բումբարշ», Պուշկինի «Հեքիաթ Սալթան թագավորի մասին», Բրուկի, Գրուչենկովի «Բոլորից խելացի Անդրեյը», Բ. Զախոդերի, Վ. Կլիմովսկու «Մերի Փոփինս», Մ. Գինդինի «Սադկո»։

1981 թվականին թատրոնն ուղևորություններ է կատարել դեպի Լեհաստան և Լիտվա։ Այդ շրջագայությունների համար տիկնիկագործները ստեղծել են փակ ծածկով թատերական սայլակառք` լցված տիկնիկներով ու զարդերով։

## Թատերախումբ
Թատերախումբն ըստ 2014 թվականի տվյալների`

* Գլխավոր ռեժիսոր` Սմագին Դմիտրի Բորիսովիչ
* Դերասան` Վիտկովսկի Վիտալի
* Դերասանուհի` Լիսիցինա Վալենտինա Վասիլևնա
* Դերասանուհի` Կոչամասովա Ելենա Միխայլովնա
* Դերասանուհի` Վիտկովսկայա Օլգա
* Դերասանուհի` ՌԴ վաստակավոր արտիստ Մոսկալենկո Գալինա Նիկոլաևնա
* Դերասանուհի` ՌԴ վաստակավոր արտիստ Գուլագա Տատյանա Գենադիևնա
* Դերասանուհի` Նիկոնենկո Ալլա Ալեքսանդրովնա
* Դերասան` Յուրգին Ալեքսանդր
* Դերասան` Աբարով Վալերի
* Դերասան` Զինյակով Ալեքսեյ
* Դերասանուհի` ՈՒդալովա Նինա Վասիլևնա
* Դերասան` Գրինիցևիչ Դենիս
* Դերասանուհի` Կոնդրակովա Նատալյա
* Դերասանուհի` Կոնոնովա Յանա
* Դերասանուհի` Դորոշենկո Ալեքսանդրա
* Տնօրեն` ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Պերեբեյնոս Ալեքսանդր Սեմյոնովիչ
* Տնօրենի տեղակալ` Յուժակովա Գալինա Գեորգիևնա
* Գլխավոր հաշվապահ` Պավլովա Մարինա Վիկտորովնա
* Կոմպոզիտոր` ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Միշին Վլաչեսլավ Ալեքսանդրովիչ
* Գլխավոր նկարիչ` ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Բորիսովա Տատյանա Վլադիմիրովնա 
* Դերձակ` Կիրիկովա Օ. .
* Նկարիչ`  Գուսակովա Ն. Ի. 
* Նկարիչ`  Մոսեևա Ի. Ա.
* Ատաղձագործ` Նաումով Օ. Պ.
* Հնչյունային օպերատոր` Տոցկի Պ. Ն. 
* Էլեկտրալուսավորող` Գորշնև Ի.
* Տեխնիկական մասի ղեկավար` Դոլնակով Վ. Վ. 
* Լուսավորող նկարիչ` Արտեմովա Ն. Վ.

Թատրոնի ռեպերտուարը բաղկացած է երեխաների համար նախատեսված ավելի քան քառասուն ներկայացումներից։ Թատրոնը ներկայացումներով հանդես է գալիս ոչ միայն իր շենքում, այլ նաև ուղևորություններ է կատարում Ռուսաստանում, Բելառուսում և այլ երկրներում։ Թատրոնը միջազգային փառատոների է մասնակցել Լիտվայում, Բելառուսում, Լեհաստանում, Գերմանիայում։

Թատրոնն աշխատում է տարբեր տեսակի տիկնիկներով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1964 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Կալինինգրադի թատրոններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի տիկնիկային թատրոններ
Ֆրանկֆուրտի ազգային ժողով

[thumb|300px|Ֆրանկֆուրտի ազգային ժողով: Նախագահի սեղանի շուրջը գտնվում է գերմանացի [Ֆիլիպ Ֆեյթի հայտնի այլաբանական «Գերմանիան» նկարը]]

**ՖրանկՖուրտի ազգային ժողով** (), ՖրանկՖուրտի պառլամենտ, համագերմանական ազգային ժողով։ Հրավիրվել է 1848-1849 թվականների հեղափոոխության ժամանակ երկիրը միավորելու և սահմանադրություն մշակելու նպատակով։ Բացվել է 1848 թվականի մայիսի 18-ին Մայնի ՖրանկՖուրտում։ Լիբերալ-բուրժուական մեծամասնության տատանման, ինչպես նաև մանրբուրժուական ձախ թևի անհետևողականության պատճառով ժողովն ի վիճակի չեղավ լուծելու հեղափոխության հիմնական հարցը՝ երկրի միավորում։

Միայն 1849 թվականի մարտին, երբ հետադիմությունն արդեն հաղթանակել էր Պրուսիայում և Ավստրալիայում, ՖրանկՖուրտի ազգային ժողովը ավարտել է կիսավարտ սահմանադրության մշակումը։ Ըստ այդ սահմանադրության գերմանական պետությունները կազմելու էին միապետական ֆեդերացիա։ Սակայն ՖրանկՖուրտի ազգային ժողովը չկարողացավ իրագործել սահմանադրությունը։

Շուտով Ավստրալիայի և Պրուսիայի կառավարությունները ՖրանկՖուրտից ետ են կանչել իրենց պատգամավորներին։ Այնուհետև ժողովից հեռացել են գերմանական մյուս պետությունների լիբերալ պատգամավորները։ Մանրբուրժուական ձախ թևի պատգամավորները նիստերը տեղափոխել են Շտուտգարտ, սակայն 1849 թվականի հունիսի 18-ին Վյուրտեմբերգի կառավարության զորքերը ցրել են ժողովը։

1848 թվականի մայիսի 18-ից մինչև 1849 թվականի մայիսի 30-ը, Սուրբ Պողոսի նույն եկեղեցում խորհրդարանի 568 անդամներից առաջինը ընտրվել է Հենրիխ ֆոն Գագերնը, այնուհետև (1848 թվականի դեկտեմբերից)՝ Էդուարդ ֆոն Սիմսոնը։

### Ֆրանկֆուրտի խորհրդարանի կուսակցությունները.
* աջ, արիստոկրատական-աբսոլյուտիստական (Ռադովից), 
* աջ կենտրոնը (Միթերմայեր,Սիմսոն, Մոլ, Դալման, Գագերն), պաշտպանելով միապետությունը և Ավստրիայի արտաքսումը Գերմանիայից, 
* ձախ կենտրոնը (Ուլանդ, Վենեդեյ,Ֆալմերայեր) 
* ձախ (Ռոբերտ Բլյում, Կառլ Ֆոգտ, Բրենտանո, Վիլգելմ Ցիմերման, Մորից Հերտման), մեծ գերմանական և հանրապետական

Կատեգորիա:Պրուսիա
Կատեգորիա:Գերմանիայի պետական կառուցվածք
Նարդարան մզկիթ

**Նարդարան մզկիթ** (), 17-րդ դարի մզկիթ, տեղակայված Բաքվի Ապշերոնի շրջանում։ Սեֆյանների ժամանակաշրջանի մզկիթ է։

## Պատմություն
Նարդարան մզկիթը կառուցվել է 1663 թվականինին, Ապշերոնի շրջանի Նարդարան գյուղում։ Մզկիթի վրա կան գրություններ, տապանագրեր, որոնցում գրված է, որ մզկիթը կառուցվել է ճարտարապետ Մուրադալիի կողմից։ Նարդարան մզկիթը 15-րդ դարի Շիրվանի մզկիթների նման է։ Այն կառուցվել է որպես Շիրվանշահեր պալատի համալիր։ Մզկիթի հարավ-արևելյան մասում գտնվում է Շահ Աբբասի մզկիթը։

## Աշուրան Նարդարան մզկիթում
Նարդարանն Ադրբեջանի ամենակրոնականացված շրջաններից է։ Այն Ադրբեջանի շիայական արմատականության, խոմեյնիզմի և շիա իսլամիզմի կենտրոններից է։ Ամեն տարի Նարդարան մզկիթում է նշվում Աշուրայի օրը։ Այդ օրը սպանվել է Իմամ Հուսեյնը՝ Մուհամեդ Մարգարեի դստեր՝ Ֆաթիմայի և Մուհամեդի հետևորդը, չորրորդ ուղղափառ խալիֆ ու շիաների առաջին իմամ Ալիի որդին, ով համարվում է շիաների երրորդ իմամը։ Մահվան օրը իսլամական մուհարրեմ ամսվա 10-րդ օրն է։ Ծիսակատարությունները տևում են 10 օր։ Աշուրայի արարողությանը պահպանողական շիաներն իրենք իրենց տանջում են, մինչև արյուն հեղվի, որպեսզի իրենց մաշկի վրա զգան Հուսեյնի տանջանքները։ Ներկայումս, սակայն, շիաների զգալի մասը սահմանափակվում են միայն կուրծքը ծեծելով։ Ադրբեջանում այս օրը առհասարակ իշխանություններն արգելում են դաժան գործողությունների դիմել, անցկացնել հրապարակային միջոցառումներ։ Թուլատրվում է չափավոր ծիսակատարություններ անցկացնել միայն մզկիթների տարածում։ Սակայն հատկապես Նարդարանում Աշուրայի սգո արարողությունը հաճախ վերաճել է կրոնական և սոցիալական պահանջներով ցույցերի։

## Տես նաև
* Իչարի Շահար (Բաքվի թաղամաս)
* Ջումա մզկիթ (Բաքու)
* Շիրվանշահերի ապարանքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Կատեգորիա:1663 հիմնադրումներ Ասիայում
Նազըմ Փաշա

**Հուսեին Նազըմ Փաշա** (, ), օսմանյան բանակի գլխավոր շտաբի պետը  Առաջին Բալկանյան պատերազմի ընթացքում։

## Կարիերա
Նա եղել է Ֆրանսիական պաշտպանողական դոկտրինի ակտիվ աջակիցներից մեկը, որը նախագծել էր Ֆերդինանդ Ֆոշը, ում մոտ դասավանդել է Նազըմը Սեն-Սիրի ռազմական ակադեմիայում։ Ֆոշը հետագայում եղել է Դաշնակից զորքերի գլխավոր հրամանատարը Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևմտյան ռազմաճակատում։ Գլխավոր շտաբի պետ դառնալուց հետո Նազըմը անմիջապես փոփոխություններ իրականացրեց Օսմանյան ռազմական դոկտրինում, որը ստեղծել էր Կոլմար ֆոն դեր Գոլցը (Գոլց Փաշան), գերմանացի սպա, ով նախագծել էր Օսմանյան բանակի վերակազմավորումը և փոփոխությունները։ Համաձայն Գոլց Փաշայի դոկտրինի, Բալկանյան երկրներում օսմանյան զորքերը պետք է մնան պաշտպանողական արևմտյան (Վարդար) և արևելյան (Թրակիա) ուղղություններով։

Նազըմ Փաշան հրաժարվեց Գոլց Փաշայի դոկտրինից և չնայած Օսմանյան բանակը ուներ մի շարք խնդիրներ զորահավաքների մասով (զորահավաքներին մասնակցել էր նախատեսված 600.000 զինվորի կեսը), զարգացրեց ընդգծված հարձակվողական պլանը, ներառյալ հարձակվողական գործողություններ երկու ճակատներով։ Քանի որ Սերբական բանակը, որը պարտություն էր կրել Սերբ-բուլղարական պատերազմում, համարվում էր ավելի թույլ մրցակից, Նազըմ Փաշան որոշեց հարձակվել նրանց վրա առաջինը։ Դրանից հետո նա պետք է հարձակցեր Բուլղարիայի վրա (որը համարվում էր Բալկանյան դաշինքի ամենահզոր պետությունը) երկու ճակատներով` Մակեդոնիայի և Թրակիայի ուղղություններով։ Նրա թերագնահատումը սերբական ուժին ձախողումների պատճառ դարձան և նրա գործողությունները աղետալի հետևանք ունեցան։

Նա սպանվեց Միություն և առաջադիմություն կուսակցության կողմից 1913 թվականի հունվարի 23-ին պետական հեղաշրջման ժամանակ։ Որպես վրեժխնդրություն, նրա հարազատներից մեկը սպանեց Կոմիտեի մեծ վեզիր Մեհմուդ Շևկետ Փաշային 1913 թվականի հունիսի 11-ին։


File:Nazim_Pasha_leaving.jpg|Նազըմ Փաշան որպես գլխավոր շտաբի պետ Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ։
File:Meurtre de Nazim Pacha illustration, 9 February 1913.jpg|*[[Le Petit Journal]]* շաբաթաթերթի դիմերեսը 1913 թվականի փետրվարին, որտեղ պատկերված է Նազըմ Փաշայի սպանությունը։


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Օսմանյան բանակի գեներալներ
Կատեգորիա:Փաշաներ
Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական քոլեջի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բալկանյան պատերազմներում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության սպանված անձինք
Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրքիայում հրազենից մահացածներ
Դուբրովիցի (դաստակերտ)

**«Դուբրովիցի» դաստակերտ** (), ազնվական դաստակերտ Մոսկվայի մարզի Պոդոլսկի շրջանի համանուն գյուղում, Պախրա և Դեսնա գետերի ափին։ Այժմ դաստակերտի ներսում գործում են «Տրապեզնայա» ռեստորանը և քաղաքացիական կացության ակտերի գրացման (ՔԿԱԳ) Պոդոլսկի շրջանային բաժինը։

## Պատմություն
ձախից|մինի|Սուրբ Նշան եկեղեցին
Դուբրովիցի գյուղն առաջին անգամ հիշատակվում է 1627 թվականին։ Դաստակերտի սեփականատերը եղել է բոյար Իվան Վասիլևիչ Մորոզովը, որն այն ժամանակ գլխավորել է *Վլադիմիրի դատական վարչությունը։* Մահից առաջ նա ձեռնադրվել է վանական ճգնավոր Հովակին անվամբ, իսկ կալվածքը 1656 թվականին կտակել է դստերը` Աքսինյային (Քսենյա), որն ամուսնացած էր իշխան Իվան Անդրեևիչ Գոլիցինի հետ։ 1662 թվականին այստեղ կառուցվել է նոր փայտե տաճար։ 1688 թվականին դաստակերտի տերն է դարձել Պետրոս I-ի գործակից իշխան Բորիս Ալեքսեևիչ Գոլիցինը։ Նա որոշել է Դուբրովիցիում կառուցել նոր քարե տաճար։ 1690 թվականին փայտե եկեղեցին տեղափոխվել է հարևան Լեմեշևո գյուղ։ Նոր` Սուրբ Նշան տաճարը կառուցելու համար հրավիրվել է իտալացի ճարտարապետ։ Շինարարությունն իրականացվել է Պոդոլսկի քարհանքերում արդյունահանվող տեղական քարից։ Հաճախ շինարարություն էր այցելում անձամբ ցարը։ 1697 թվականին տաճարի շինարարությունն ավարտվել է։

Սակայն պատրիարք Ադրիանը հրաժարվել է օծել տաճարը` վկայակոչելով ճարտարապետության կաթոլիկ եկեղեցու ոճին չափազանց նման լինելը։ Միայն 1704 թվականին, Պետրոս Մեծի ներկայությամբ, տաճարն օծվել է և ստացել է Սուրբ Նշան անվանումը։ 1889 թվականին կալվածք է ներկրվել կահույք Հռոմի հին տոհմական պալատից։ Խորհրդային տարիներին դաստակերտը լքված էր։ Միայն XXI դարի սկզբին այն վերականգնվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Чтения в Обществе истории и древностей российских при Московском университете. — М., 1889. — Кн. 1. — С. 26—28.

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Знаменской церкви
* Усадьба Дубровицы — Радио Голос России 

Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզի շենքեր և կառույցներ
Թեոպետրա քարայր

**Թեոպետրա քարայր**, տեղակայված է Հունաստանի Թեսալիա մարզում, կրաքարային ժայռի հյուսիսարևելյան կողմում՝ Կալամբակայից 3 կմ դեպի հարավ։ Այդ վայրը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ այդտեղ մարդու ներկայության վկայություներ կան սկսած միջին և վերին պալեոլիթի, մեզոլիթի և նեոլիթի ժամանակաշրջաններից, կապելով Պլեյստոցենը Հոլոցենի հետ։
մինի|300x300փքս|Թեոպետրա ժայռը

## Նկարագրություն
Կրաքարային ժայռի ձևավորումը վերագրվում է վերին կավճային դարաշրջանում՝ 135-65 միլլոն տարի առաջ։ Պեղումներն սկսվել են 1987 թվականին Ն․Կիպարիսի-Ապոստոլիկայի գլխավորությամբ, որոնք պետք է բացատրեին պալեոլթի շրջանի Թեսալիային վերաբերվող որոշ առասպելներ։ Ռադիոածխածնային տվյալները փաստում են, որ մարդն այդտեղ բնակվել է առնվազն 50,000 տարի առաջ։

Թեոպետրա քարայրում անցկացվել են ամենաերկարատև հնագիտական պեղումներից մեկը Հունաստանում, և հայտնաբերվել են միջին և վերին պալեոլիթի, ինչպես նաև մեզոլիթի  ու նեոլիթական մշակութային գտածոներ։ Հայտնաբերվել են մեծ նշանակություն ունեցող տվյալներ հիմնված նստվածքային և բուսաբանական մնացորդների վրա։

2016 թվականին ուսումնասիրողները ստացել են ԴՆԹ Թեոպետրա քարայրում թաղված 2 անձանց սրունքոսկրերից։ Երկու կմախքներն էլ գտնվել են մեզոլիթյան դարաշրջանի գերեզմանից և թվագրվել  մ․ թ․ ա․ 7288&ndash;6771&nbsp; և  մ․ թ․ ա․ 7605&ndash;7529&nbsp; թվականներով։ Երկուսն էլ պատկանել են միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ի K1c հապլոխմբի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Հունաստանի քարայրներ
Ամատրիչանա

**Ամատրիչանա** (, հռոմեական բարբառով՝ matriciana), իտալական սոուս, որի հիմնական բաղադրիչներն են գուանչիալե խոզի միսը, պեկորինո պանիրը և լոլիկը։ Ուտեստն այդպես է անվանվել Ամատրիչե քաղաքի պատվին (Լացիո շրջան, Ռիետի գավառ)։ Ամատրիչանան ընդգրկված է Լացիոյի ավանդական սննդատեսակների ցանկում։

## Պատմություն
Ամատրիչանայի նախորդը եղել է գրիչա սոուսը ( կամ griscia), որը, ըստ մի վարկածի այդպես է կոչվել է Գրիշանո () գյուղի պատվին։ Վերջինս ներկայումս գտնվում է Ամատրիչեի մոտակայքում և Ակումոլի կոմունայի մի մասն է կազմում։ Գրիչա սոուսը հայտնի է որպես՝ առանց լոլիկի ամատրիչանա, թեև տարբերվում է նաև այլ բաղադրիչներով։
մինի|Սպագետտի գրիչա սոուսով
Սոուսի մեջ լոլիկ ավելացնելը մտահղացել 18-րդ դարի վերջին։ Դրա առաջին գրավոր հիշատակումը հանդիպում է «L'Apicio Moderno» խոհարարական գրքում, որը գրվել է 1790 թվականին հռոմեացի խոհարար Ֆրանչեսկո Լեոնարդիի կողմից։

19-րդ դարի սկզբին Հռոմում ամատրիչանայի սոուսով մակարոնի համբավը զգալիորեն աճել է Հռոմի և Ամատրիչե քաղաքների սերտ կապերի շնորհիվ։ Ամատրիչանան շուտով դարձավ հռոմեական խոհանոցի դասական ուտեստ։ Հռոմեական բարբառով այս սոուսը սկսեցին անվանել մատրիչանա, կորցնելով առաջին ձայնավորը, ինչը բնորոշ է այս բարբառին։

## Տարբերակներ
մինի|Ամատրիչանա սոուս
Ամատրիչանայի բաղադրատոմսը տարածվեց ամբողջ Լացիոյի շրջանում, ենթարկվելով որոշ փոփոխությունների։ Գրեթե ամենուրեք օգտագործվում է խոզի միս, իսկ լոլիկը նշված չէ, ինչպես օրինակ՝ Գոսեթիի խոհարարական գրքում։ Սոխը չի օգտագործվում Ամատրիչե քաղաքում, սակայն խորհուրդ է տրվում դասական հռոմեական խոհարարական գրքերում։ Յուղի փոխարեն հաճախ օգտագործվում է ձիթապտղի յուղ, կամ էլ ուտեստը պատրաստվում է առանց յուղի։ Սոուսի մեջ կարելի է ավելացնել ձիթայուղի մեջ տապակած սխտոր։ Պանիրներից օգտագործվում է պեկորինո ռոմանո տեսակը կամ ամատրիչանական այծի պանիրը։ Երբեմն ավելացնում են սև պղպեղ կամ տաքդեղ։

Ամատրիչինան մատուցում են սպագետտիի, բուկատինիի կամ ռիգատոնիի հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* NY Times article on different recipes for sugo all'amatriciana and on guanciale
* Ամատրիչանայի սոուսի բաղադրատոմս 

Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Կատեգորիա:Սոուսներ
Չինար Իսոյան

**Չինար Մամիկոնի Իսոյան** (), հայ փոփ երգչուհի, դաշնակահարուհի, հեռուստահաղորդավար, կոմպոզիտոր։

## Կենսագրություն
Չինար Իսոյանը ծնվել է 1987 թվականին Երևանում, ճարտարապետ Մամիկոն Սարգիսի Իսոյանի և ինժեներ Մանիկ Ստեփանի Իսոյանի (ծննդյան ազգանունը՝ Սոֆոյան) ընտանիքում։ Վաղ հասակից տեղափոխվել է ծնողների հայրենի Դամալա գյուղ, որտեղ անցել է Չինարի մանկությունը։ Ութ տարեկանում նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով։

1995 թվականին Չինարը հաճախել է Դոնի Ռոստովի  № 82 դպրոց, 8 տարեկանից սովորել է Պրոկոֆևի անվան թիվ 10 երաժշտական դպրոցում, նախ դաշնամուրի դասարանում, ապա`ակադեմիական վոկալ (օպերային երգեցողություն), հետագայում` կոմպոզիցիա և ջազ երաժշտություն։ Երաժշտական դպրոցում սովորելու տարիներին մասնակցել է մարզային, համառուսական և միջազգային մրցույթների։ 2002 թվականին Մոսկվայի մեծ բեմում առաջին անգամ կատարել է Անուշի արիան՝ Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» օպերայից։

2003 թվականին ընդունվել է Ռոստովի արվեստի դպրոցի դաշնամուրի դասարան, որն ավարտել է 2007 թվականին։ Նույն թվականին սկսվել է երգչուհու երաժշտական կարիերան Ստեփանակերտում կայացած «Ընծա-2007» երիտասարդ կատարողների մրցույթում։

2007 թվականին երաժշտական դպրոցում դասավանդել է դաշնամուր։ 2007 թվականին բյուջետային հիմունքներով ընդունվել է կոնսերվատորիայի «Երաժշտական արտադրությունը շոու բիզնեսի ոլորտում» ֆակուլտետ։ 2012 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիան։  2013 թվականին մասնակցել է «Հայաստանի ձայնը 2» նախագծին։

Հյուրախաղերով հանդես է գալիս  Ռուսաստանում, Հայաստանում,  Հունաստանում։

### Կրթություն
* Ռոստովի արվեստի պետական քոլեջ, դաշնամուրի դասարան, 2007 
* Ռոստովի Ս. Վ. Ռախմանինովի անվան պետական կոնսերվատորիա, 2012
* Մոսկվայի «Օստանկինո» հեռուստատեսության և ռադիոյի հեռարձակման ինստիտուտ, 2016

## Սկավառակագրություն
* "Игра жизни", 2012

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարուհիներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ
Կամենսկի թնդանոթ

**Կամենսկի թնդանոթ** (), հուշարձան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքում։ Քաղաքի խորհրդանիշերից մեկն է։

## Նկարագրություն
Հուշարձանը գտնվում է բլրի վրա, Կամենկա գետի ձախ ափին, քաղաքային լճակի ամբարտակից դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Կոթողը ողմնորոշված է դեպի քաղաքային լճակը, նրա պարագծով տնկված է պուրակ, որն արևելյան կողմից սահմանափակվում է Կարլ Մարքսի փողոցով։ Գործում է գիշերային լուսավորություն։ Հակառակ կողմում Կամենսկ-Ուրալսկիի էլեկտրամեխանիկական գործարանի շենքերն են։

Հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1967 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։ Կամենսկի թնդանոթները լայնորեն օգտագործվել են ռուսական բանակում, այդ թվում` 1812 թվականի հայրենական պատերազմի մարտերում։ Հուշահամալիրը փառաբանում է ուրալցի վարպետներին և Կամենսկի թուջե ձուլվածքը։

Թուջե թնդանոթը տեղադրված է գրանիտե պատվանդանի վրա, որի բարձրությունը հասնում է գրեթե երեք մետրի, երկարությունը` հինգի, լայնությունը` ավելի քան երկու մետրի։ Թնդանոթի փողի երկարությունը 270 սմ է, փողաբերանի տրամագիծը 40 սմ է, անիվների տրամագիծը 200 սմ է։ Թնդանոթի նեցուկի մոտ դրված է երեք լիաչափ գունդ, որոնք խորհրդանշում են թնդանոցի պատրաստվածությունը։

Պատվանդանի ճակատներին տեղադրված են հուշատախտակներ։ Արևմտյան և արևելյան ճակատներին պատկերված են ռազմական գործողություններով խորաքանդակներ։ Հյուսիսայինին գրված է գործարանը հիմնելու մասին Պետրոս Մեծի հրամանագրի տեքստից մի հատված։

Հարավայինին հետևյալ տեքստն է. *«Կամենսկի բանվորներին, թնդանոթային գործի վարպետներին, նրանց, ովքեր Ռուսասատանը դարերով փառաբանեց, Հիսուներորդ հոկտեմբերը ի հիշատակ և ի պատիվ այս թնդանոթը որպես խորհրդանիշ տեղադրեց»։*

Նախագծի հեղինակն է քանդակագործ Վ. Վ. Պերմյակովը, ինժեներները` Ա. Վ. Բրագինը և Ֆ. Դ. Գորշկովը։ Աստիճանների հիմքում հարավային կողմից գտնվում է «Բորոդինո» որմնապատկերը, որի հեղինակն է Ռ. Օռլովը։

## Քաղաքի կյանքում
Թնդանոթը քաղաքի խորհրդանիշներից մեկն է և պատկերված է Կամենսկ-Ուրալսկիի զինանշանին։ 2017 թվականին լրացավ հուշակոթողի 50-ամյակը, և այդ առիթով կազմակերպվել էին տոնական միջոցառումներ։

## Պատկերասրահ




## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի հուշարձաններ
Աթանասիա Ցումելեկա

**Աթանասիա Ցումելեկա** (, , ), հույն թեթև ատլետ (մարզական քայլք), ով արժանացել է ոսկե մեդալի 2004 թվականին Աթենքում անցկացված Օլիմպիական խաղերում։

Մինչև 2003 թվականը Ցումելեկան մեծ ճանաչում չուներ և այդ տարվա աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրել է յոթերորդ տեղը։ Ի զարմանս բոլորի, նա նվաճել է օլիմպական ոսկե մեդալ իր հայրենիքում՝ առաջ անցնելով Ռուսաստանը ներկայացնող Օլիմպիադա Իվանովայից (արծաթ)  և ավստրալիացի Ջեյն Սավիլից (բրոնզ)։

2008 թվականի Պեկինի Օլիմպիական խաղերում նա զբաղեցրել է 9-րդ տեղը 20 կմ քայլքում։ Խաղերից հետո պարզվել է, որ օգոստոսի 6-ին նրա հանձնած մեզում Էրիթրոպոետինի պարունակության թեստը դրական արդյունք է ցույց տվել, և անհրաժեշտություն է առաջացել անցկացնել նոր թեստ CERA-ի համար։ Ցումելեկան կասկածներ է հայտնել այդ գործընթացի ստույգության վերաբերյալ, ապա հայտարարել, որ անմիջապես հեռանում է սպորտից։ 2009 թվականի ապրիլի 29-ին հայտարարվել է, որ 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ Ցումելեկայի հանձնած արյան CERA-ի թեստը ցույց է տվել դրական արդյունք։ Նրա «Բ» տարբերակը նույնպես ունեցել է դրական արդյունք։ 2008 թվականի նոյեմբերի 18-ին Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն որոշել է չեղարկել 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի կանանց 20 կմ քայլքում Ցումելեկայի արդյունքը, որտեղ նա զբաղեցրել էր 9-րդ տեղը։

## Ձեռքբերումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Հույն մարզիկներ
Կատեգորիա:Հույն օլիմպիական չեմպիոններ
Կամիշինի պատմա-գավառագիտական թանգարան

**Կամիշինի պատմա-գավառագիտական թանգարան** (), թանգարան Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Կամիշին քաղաքում։

## Պատմություն
Կամիշինի տեղական պատմության թանգարանը հիմնադրվել է 1961 թվականին։ 1968 թվականին թանգարանը ստացել է պետական կարգավիճակ։ Թանգարանը տեղակայված է 1901 թվականին կառուցված Զեմսկոե տան շենքում՝ կառուցված ռուսական բարոկկո ոճով և գտնվում է Վոլգայի ափին։ Շենքը դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան է։

Պատմա-գավառագիտական թանգարանի ցուցադրությունը զբաղեցնում է 14 մեծ սենյակ։ Այստեղ ներկայացված են տարածաշրջանի կենդանական աշխարհը, տարածաշրջանի զարգացման պատմությունը, տարածաշրջանի աշխարհագրությունը և երկրաբանությունը, հնագիտությունը, Կամիշին թաղամասը հեղափոխությունից հետո և Հայրենական պատերազմի տարիներին, շրջանի պատմությունը։

Թանգարանում ներկայացված է շուրջ 50 հազար ցուցանմուշ։ Առավել կարևոր հավաքածուներն են՝ էթնոգրաֆիկ, պալեոնտոլոգիական և հնագիտական։ Թանգարանն ունի հազվագյուտ գրքեր, հնաոճ ժամացույցներ, կահ-կարասի, կահույք, մետաղադրամների հավաքածու, մեծ քանակությամբ գիտական գրականություն՝ բաղկացած 16 հազար հատորից։ Առանձին սենյակ է զբաղեցնում խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքացու կյանքի ցուցադրությունը։ Այնտեղ ներկայացված է կահույք, առաջին խորհրդային հեռուստացույցները, տրյումո, մանկական խաղալիքներ։

Թանգարանում կազմակերպվում են մշտական և ժամանակավոր գեղարվեստական ցուցահանդեսներ։ Ամեն տարի, օգոստոսի 13-ին՝ թանգարանի հիմնադրման օրը, տեղի է ունենում բաց դռների օր։ Թանգարանի առաջին տնօրենն է եղել Կ. Դ. Դիբլյան։

## Թանգարանի շենք
Թանգարանը գտնվում է նախկին «Զեմսկոյի խորհրդի» շենքում։ Շենքը կառուցվել է 1901 թվականին ճարտարապետ Ա. Տ. Տիմոֆեևի նախագծով`17-րդ դարի մոսկովյան հարոսլավլյան ճարտարապետության հիման վրա։

Շենքը երկհարկանի է, աղյուսե, Г տառի տեսքով։ Շենքը ունի բարձր տանիք, լայն պատշգամբներ ճակատային մասում։ Շենքի առաջին հարկում կան կիսակամար պատուհաններ։ Շենքի ճարտարապետական տարրերն աչքի են ընկնում դեղին և կարմիր գույներով։ Շենքն ունի կցակառույցներ։

## Գրականություն
* Шендакова Г. Н. «Роль городского музея в развитии краеведения в Камышине», сборник «Город старый, город новый…» выпуск №3, г. Камышин, 1999г.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Камышинский историко-краеведческий музей
* Камышинский историко-краеведческий музей 
* Камышинский историко-краеведческий музей

Կատեգորիա:1961 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1961 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզի թանգարաններ
Ջամբոլոնիա

**Ջամբոլոնիա, Ջովանի դե Բոլոնյա** (*Giambologna, Giovanni da Bologna*, ), իսկական անունը` *Ժան դե Բուլոն* (*Jean de Boulogne*), ֆլորենտացի քանդակագործ-մաներիստ և վաղ բարոկկոյի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Ջամբոլոնիան ծագում է Ֆլանդրիայի Հաբսբուրգներից։ Գեղանկարչություն է սովորել Անտվերպենում, այնուհետև տեղափոխվել է Իտալիա և Հռոմում ուսումնասիրել է անտիկ քանդակագործություն։
Ջամբոլոնիան գտնվել է Միքելանջելոյի ուժեղ ազդեցության տակ (ում ղեկավարությամբ մոտ երկու տարի աշխատել է Հռոմում)։ Միևնույն ժամանակ` ստեղծել է մաներիստական ուղղվածության սեփական գեղարվեստական ոճը, որը տարբերվում է սառը էլեգանտությամբ և գեղեցկությամբ։
Ջամբոլոնիան իր առաջին խոշոր հոնորարն ստացել է Հռոմի Պիոս 4-րդ պապից` Բոլոնյայում Նեպտունի շատրվանի համար պատրաստված Նեպտունի հսկայական արձանի դիմաց։ Ջամբոլոնիան ստեղծել է մեծաթիվ քանդակներ մարմարից և բրոնզից, այդ թվում և` զարդարանքներ շատրվանների, իտալական ազնվականության, հատկապես` Մեդիչիների համար։ Իր կյանքի մեծագույն մասն անց է կացրել Ֆլորնցիայում, որտեղ տեղափոխվել է 1553 թվականին։ 
Ջամբոլոնիան թաղված է իր սեփական նախագծով ստեղծված եկեղեցու ժամատանը։

## Ստեղծագործություններ

* *Վեներա* (Բոբոլի այգիներ),
* *Սամսոնը և փղշտացին* (Լոնդոն, Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարան, 1562-1567),
* *Մերկուրի* (Բոլոնյա, Պետական թանգարան, 1563),
* *Նեպտունի շատրվան* (Բոլոնյա, 1563-1566),
* *Մարս* (Նյու Յորք, 1565-1570),
* *Հնդկուհի* (Ֆլորենցիա, Բարջելո),
* *Կապիկ* (Փարիզ, Լուվր, 1570),
* *Պսիքե* (Լոս Անջելես, Փոլ Գեթիի թանգարան, 1571-1573),
* *Սաբինուհու առևանգումը* (Ֆլորենցիա, 1574-1580),
* *Շատրվան Օվկիանոս* (Ֆլորենցիա, 1575),
* *Սատիրի հետ քնած նիմֆան* (Դրեզդեն, Դրեզդենի գեղարվեստական պետական հավաքածուներ, 1575-1580),
* *Նեսը և Դեյանիրան* (Փարիզ, Լուվր, 1576),
* *[[Սաբինուհու առևանգումը (Ջամբոլոնիա)|Սաբինուհու առևանգումը]]* (Նեապոլ, Կապոդիմոնտե թանգարան, 1579),
* *Արդարություն* (Ջենովա, 1579-1590),
* *Մերկուրի* (Ֆլորենցիա, Բարջելո, 1580),
* *Մերկուրի* (Փարիզ, Լուվր),
* *Մերկուրի* (Վիենա, Արվեստի պատմության թանգարան (Վիեննա)),
* *Սուրբ Ֆիլիպ* (Ֆլորենցիա, Սան Մարկո, *Սալվատի Կապելա*, 1579-1589),
* *Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ* (Ֆլորենցիա, Սան Մարկո, *Սալվատի Կապելա*, 1579-1589),
* *Կոզինո I-ի ձիով արձանը* (Ֆլորենցիա, 1587-1594),
* *Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ* (Ֆլորենցիա, 1588),
* *Ցուլ* (Ամստերդամ, Պետական թանգարան (Ամստերդամ), 1580-1600),
* *Տրիտոն (Նեպտուն)* (Նյու Յորք, Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք))
* *Սբ. Լուկաս* (Օրսանմիկելե թանգարան, Ֆլորենցիա, 1597-1602)
* *Հերկուլեսն ու Կենտավրոսը* (Ֆլորենցիա, 1599)

## Պատկերասրահ

File:Giambologna raptodasabina.jpg|Սաբինուհու առևանգումը (1574-1582)
File:Giambologna herculesenesso.jpg|Հերակլեսն ու Նեսը (1599)
File:Appennino.jpg|*Ապպենինյան այլաբանություն*, 1580


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ
Դիմիտրի Սոլունսկու հուշարձան (Կամիշին)

**Դիմիտրի Սոլունսկու հուշարձան** (),  մեծ նահատակ Դիմիտրի Սոլունսկուն նվիրված հուշարձան Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Կամիշին քաղաքում, որը ստեղծել է Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ, քանդակագործ Սերգեյ Շչերբակովը։

## Պատմություն
Մինչև 18-րդ դարի վերջ Կամիշին քաղաքը կոչվել է Դմիտրիևսկ`ի պատիվ մեծ նահատակ սուրբ Դիմիտրի Սոլունսկու։ Սուրբ Դիմիտրի Սոլունսկին համարվում է Կամիշին քաղաքի երկնային հովանավորը։ Ամեն տարի նոյեմբերի 8-ին նշվում է որպես Սրբի հիշատակի օր։ Լեգենդի համաձայն, Դիմիտրի Սոլունսկին թաթարներից փրկել է Դմիտրիևսկը, կուրացրել է նրանց մարտիկներին և հրամայել նրանց քաղաքին ձեռք չտալ։ 2007 թվականին քաղաքում նախատեսվել է կառուցել սրբի հուշարձան, սակայն հուշարձանի տեղի վերաբերյալ անհամաձայնությունները թույլ չեն տվել նախագիծն ավարտել։

2013 թվականի նոյեմբերի 8-ին Կամիշինի Կոմսոմոլսկայա հրապարակում տեղի է ունեցել հուշարձանի բացման արարողությունը։ Հուշարձանի հեղինակն է եղել վոլգոգրադցի քանդակագործ, Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Շչերբակովը։ Հուշարձանի ուրվագիծը քննարկվել է ԶԼՄ-ներում, համաձայնեցվել է Վոլգոգրադի քաղաքապետ Վլադիկ Գերմանի հետ։ Հուշարձանի կառուցման միջոցները՝ շուրջ 11 միլիոն ռուբլի, տրամադրվել են դաշնային նախագծի շրջանակներում։ Բացման արարողությունից հետո տեղացի կազակները կազմակերպել են մեծ կրոնական երթ։

## Նկարագրություն
Քանդակի ընդհանուր բարձրությունը գերազանցում է 17 մետրը։ Դիմիտրի Սոլունսկու ֆիգուրը 4 մետր է՝ տեղադրված 13 մետր բարձրությամբ սյունե պատվանդանի վրա։ Սուրբը պատկերված է ռազմիկի տեսքով մի ձեռքին սուր, մյուսին՝ խաչ։ Հուշարձանի հիմքի վրա կա մակագրություն. «Սուրբ նահատակ Դիմիտրի Սոլունսկին քաղաքի երկնային հովանավորն է»։ Հուշարձանը տեղադրվել է Կոմսոմոլսկայա հրապարակում, քաղաքի կենտրոնի վերակառուցման նախագծի հիման վրա։ Հուշարձանի կառուցման համար նախատեսված միջոցները կազմել են շուրջ 11 միլիոն ռուբլի, որը հատկացվել է դաշնային նախագծի շրջանակներում։

Նախագծի մշակման և հուշարձանի տեղադրման աշխատանքներին մասնակցել են քանդակագործ Սերգեյ Շչերբակովը, «Գրանդստրոյ» ընկերության տնօրեն, Կամիշինի քաղաքային դումայի պատգամավոր Յուրի Կորբակովը, «Պրիվոլժտրանսստրոյ» կազմակերպությունը և նրա տնօրեն Վլադիմիր Իվաշչենկոն, քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ Ալեքսանդր Գլավացկիխը։

## Արտաքին հղումներ
* В Камышине вокруг памятника Святому Димитрию Солунскому разгорелись нешуточные споры 
* Памятник Дмитрию Солунскому (Камышин)

Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզի հուշարձաններ
Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Փիթ Բեսթ

**Փիթ Բեստ** (անգլ. Randolph Peter «Pete» Best, ), բրիտանացի երաժիշտ և երգերի հեղինակ։ 1960 թվականից մինչև 1962 թվականները եղել է The Beatles խմբի թմբուկահար։

## Կենսագրություն
### The Beatles
Փիթի մայրը՝ Մոնա Բեսթը հանդիսանում է լուվերպուլական «Կազբա» («Казба») ակումբի սեփականատեր, որտեղ The Beatles-ը շատ հաճախ է հանդես եկել, Բեսթին The Beatles-ը 1959 թվականին հրավիրել են խմբում մի քանի անգամ հանդես գալ։ Որոշակի երաժշտական դադարից հետո՝ 1960-1961 թվականներին Բեսթը Համբուրգ (Գերմանիա) ուղևորության ժամանակ նորից միանում է խմբին։ Նա նվագախմբում հանդես է եկել 1962 թվականին The Beatles-ի EMI-ի առաջին ֆիլմի համար, իսկ օգոստոսի 16-ին նրան փոխարինել է Ռինգո Սթարը։

Այն մասին որ նրան հեռացնում են խմբից, ասել են ոչ թե նրա նախկին խմբի անդամները, այլ The Beatles-ի մենեջեր Բրայան Էպստայնը։ Բեսթի հեռանալուն նպաստել է Ջորջ Մարտինը, նա դարձել է խմբի պրոդյուսեր, որը շատ բավարարված չէր հարվածային գործիքներով տիրապետելուն։

Բեսթի խմբից հեռանալու պատճառը միայն այն չէր որ նա վատ էր նվագում։ Փիթը չէր համարվում խմբի լիարժեք անդամ, քանի որ մյուս անդամների հետ իր հարաբերություները բավական լարված էին։ Ջոն Լենոնն, Փոլ ՄաքՔարթնին և Ջորջ Հարիսոնն իրենց ազատ ժամանակը անցկացնում էին միասին։ Նա չէր ընդունում խմբի ընդհանուր ոճը, չի համաձայնվել սանրվածքի և հագուստի հետ։ Փիթը չի համաձայնվում խմբի մյուս անդամների հետ։

Մեկ այլ տարբերակի համաձայն, որի մասին Ալբերտ Գոլդմանը գրել է «Ջոն Լենոն» գրքում, Փիթը միակն էր խմբի մեջ, որի արտաքինը համապատասխանում էր աստղային չափանիշներին։ Բեսթի խմբից հեռանալու պատճառներից մեկը գեղեցկությունն էր, քանի որ խմբում իշխանությունը բաժանված էր Փոլի և Ջոնի միջև, և նրանցից ոչ մեկը չէր կարող հաշտվել այն բանի հետ, որ ինչ որ երրորդ անձ կարող էր իրենց գերազանցել հանրության աչքում։
 
### The Beatles-ից հետո
Հետագայում Փիթը փորձեց սկսել սոլային կարիերա, սակայն նրա բոլոր փորձերը անհաջող ավարտվեցին։ Նրա ֆինանսական վիճակը ժամանակին հասել է կործանման։ Այնուամենայնիվ, երբ 1995 թվականին լույս տեսավ The Beatles-ի The Anthology ալբոմը, Փիթը նշանակալի ֆինանսական պարգևներ է ստացել։

2007 թվականի փետրվարին The Beatles-ի պրոդյուսեր Ջորջ Մարտինը հրապարակայնորեն ներողություն խնդրեց Բեսթից 1962 թվականին նրան խմբից հեռացնելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* The BEATLES: Иллюстрированный справочник / В. Ястребов, Ю. Герасимова, Н. Миронова. — Ульяновск: РИА «Симбвестинфо», 1999. — 936 с.: ил. — (Справочники от «Симбвестинфо») — ISBN 5-86174-011-9
* *Голдман, Альберт* Джон Леннон

Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի թմբկահարներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ռոք երաժիշտներ