Էննի Դիլարդ

**Էննի Դիլարդ** (, ), ամերիկացի գրող, առավել հայտնի իր պատմողական արձակով ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ ոչ գեղարվեստական գրականության մեջ։ Հրապարակել է բանաստեղծությունների, էսսեների, արձակի և գրական քննադատության գործեր, ինչպես նաև երկու վեպ և մեկ հուշագրություն։ Նրա՝ 1974 թվականին հրատարակած «Ուխտագնացություն Թինքեր Քրիքում» գիրքը, 1975 թվականին արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի ոչ գեղարվեստական գրականության ոլորտում։ 1980 թվականից Դիլարդը 21 տարի դասավանդել է Վեսլեյանի համալսարանի անգլիական բաժնում, որը գտնվում է Միդլթաունում, Կոնեկտիկուտ։

## Մանկություն
Դիլարդը ծնվել է 1945 թվականի ապրիլի 30-ին Պիտսբուրգում՝ Ֆրենկ և Փեմ Դոակների ընտանիքում։ Նա ընտանիքի երեք դուստրերից ամենամեծն էր։ Վաղ մանկության մանրամասները կարելի է գտնել Էննի Դիլարդի ինքնակենսագրական գրքում՝ «Ամերիկյան մանկություն» (1987), որտեղ նա նկարագրում է 1950-ականներին Պիտսբուրգի Փոյնթ Բրիզ թաղամասում իր մանկության տարիները «կատակասեր մարդկանցով լի մի տանը»։ Գիրքը կենտրոնանում է «արթնանալու» գաղափարի վրա՝ ինքնակենտրոն մանկությունից դեպի մեծ աշխարհի ներկա պահի ընկալումը։ Նա նկարագրում է իր մորը որպես էներգիայով լի, ոչ ստանդարտ մտածողությամբ կին։ Նրա հայրը սովորեցրել է նրան բազմաթիվ օգտակար բաներ, ինչպիսիք են սանտեխնիկան, տնտեսագիտությունը և Ջեք Քերուաքի «Ճանապարհին» վեպի բարդությունները։ Սակայն, դեռահասության վերջում, Դիլարդը գիտակցել է, որ իր ծնողներն էլ անթերի չեն։

Իր ինքնակենսագրությունում Դիլարդը նկարագրում է, թե ինչպես է կարդացել բազմաթիվ թեմաների վերաբերյալ, այդ թվում՝ երկրաբանություն, բնական պատմություն, միջատաբանություն, համաճարակաբանություն և պոեզիա։ Երիտասարդ տարիքում նրա վրա մեծ ազդեցություն են թողել «Գծանկարչության բնական ուղին» և «Լճակների և գետերի դաշտային ուղեցույց» գրքերը՝ առաջինը նրան օգնել է ընկալել ներկա պահը, իսկ երկրորդը՝ ծառայել որպես փախուստի միջոց**'։ Նրա առօրյան լցված էր արկածներով, դաշնամուրի և պարի դասերով, քարերի ու միջատների հավաքագրմամբ, նկարելով և հանրային գրադարանում գրքեր ընթերցելով։ Նա հատկապես հետաքրքրված էր բնական պատմությամբ և ռազմական պատմությամբ, այդ թվում՝ [[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ|Երկրորդ համաշխարհային պատերազմով]]։

Մանկության տարիներին Դիլարդը հաճախել է Պիտսբուրգի Շեյդսայդի պրեսբիտերական եկեղեցի, չնայած որ նրա ծնողները եկեղեցի չէին հաճախում**'։ Չորս ամառ նա անցկացրել է Առաջին պրեսբիտերական եկեղեցու (FPC) ճամբարում Լիգոնիերում, Փենսիլվանիա։ Դեռահաս տարիքում նա դադարել է հաճախել եկեղեցի՝ նշելով կեղծավորությունը որպես պատճառ։ Երբ իր որոշման մասին հայտնել է եկեղեցու հովիվին, նա նրան նվիրել է Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսի ռադիոելույթների չորս հատոր, որոնցից Դիլարդը գնահատել է հեղինակի հայացքները տառապանքի մասին, սակայն գտել, որ թեման ամբողջությամբ չէր լուսաբանվում**'։

Դիլարդը հաճախել է Պիտսբուրգի հանրային դպրոցներ մինչև հինգերորդ դասարանը, ապա մինչև համալսարան ընդունվելը շարունակել ուսումը Էլիս դպրոցում։

== Կրթություն ==
Դիլարդը ուսանել է Հոլինս քոլեջում՝ [[Ռոանոկ (Վիրջինիա)|Ռոանոկ]], [[Վիրջինիա]], որտեղ ուսումնասիրել է անգլերեն, աստվածաբանություն և ստեղծագործական գրություն։ Դիլարդն ասել է. «Քոլեջում ես սովորեցի, թե ինչպես սովորել ուրիշներից։ Ինձ համար գրելը քոլեջում ոչ թե այն էր, թե ինչ ուներ ասելու փոքրիկ Էննին, այլ՝ ինչ ուներ ասելու Ուոլլես Սթիվենսը։ Ես քոլեջ չէի եկել՝ մտածելու իմ սեփական մտքերը, այլ՝ սովորելու, թե ինչ է արդեն մտածվել»։

Նա 1967 թվականին ստացել է [[Բակալավր|բակալավրի]] աստիճան և 1968 թվականին՝ [[Մագիստրոս|մագիստրոսի]] աստիճան։ Նրա մագիստրոսական թեզը [[Հենրի Դեյվիդ Թորո|Հենրի Դեյվիդ Թորոյի]] մասին ուսումնասիրում էր, թե ինչպես Վոլդեն լիճը ծառայում է որպես «կենտրոնական պատկեր և առանցքային կետ Թորոյի պատմական շարժման՝ երկնքի և երկրի միջև»։

Ավարտելուց հետո Դիլարդը մի քանի տարի զբաղվել է յուղաներկով նկարչությամբ, գրելով և օրագիր պահելով։ Նրա մի քանի բանաստեղծություններ և պատմվածքներ հրապարակվել են, իսկ այդ ընթացքում նաև աշխատել է Լինդոն Բ. Ջոնսոնի հակաղքատության ծրագրում։

1975-ից 1978 թվականներին Դիլարդն աշխատել է որպես հյուր հետազոտող Արևմտյան Վաշինգտոնի համալսարանում՝ Բելինգհեմում։

Ժամանակի ընթացքում Դիլարդը ստացել է պատվավոր դոկտորի կոչումներ [[Բոստոնի քոլեջ|Բոստոնի քոլեջից]], Կոնեկտիկուտի քոլեջից և Հարթֆորդի համալսարանից։

== Գործունեություն ==
=== Գրական գործունեություն ===
Դիլարդի գործերը համեմատվել են [[Վիրջինիա Վուլֆ|Վիրջինիա Վուլֆի]], Ժերար Մենլի Հոփքինսի, [[Էմիլի Դիքինսոն|Էմիլի Դիքինսոնի]], [[Ուիլյամ Բլեյք|Ուիլյամ Բլեյքի]] և Ջոն Դանի աշխատանքների հետ։ Ինքը՝ Դիլարդը, իր սիրելի հեղինակների թվում նշել է Հենրի Ջեյմսին, Թոմաս Հարդիին, Գրեհեմ Գրինին, Ջորջ Էլիոթին և Էռնեստ Հեմինգուեյին։

==== «Աղոթքի անիվի տոմսեր» (1974) ====
Դիլարդի առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Աղոթքի անիվի տոմսեր» (1974), ներկայացնում է այն հիմնական թեմաները, որոնք նա հետագայում զարգացնելու էր իր արձակ գործերում։

==== «Ուխտագնացություն Թինքեր Քրիքում» (1974) ====
Դիլարդի օրագրային գրառումները հիմք ծառայեցին «Ուխտագնացություն Թինքեր Քրիքում» (1974) գրքին, որը փաստագրական պատմություն է Վիրջինիայի Ռոանոկ քաղաքի մոտ գտնվող բնության մասին։ Չնայած գիրքն ունի վերնագրված գլուխներ, այն չի հանդիսանում էսսեների ժողովածու, ինչպես ենթադրել էին որոշ քննադատներ։ Գրքի սկզբնական գլուխներից մի քանիսը հրապարակվել էին ''The Atlantic, Harper’s'' և ''Sports Illustrated'' ամսագրերում։

Գիրքն ուսումնասիրում է արարումը՝ դրանից բխեցնելով աստվածային բնույթի նկարագիրը, ինչի հետևանքով մի քննադատ նրան անվանել է **«*'20-րդ դարի կարևորագույն սարսափ գրողներից մեկը»։ [[Նյու Յորք Թայմս|Նյու Յորք Թայմսում]] [[Յուդորա Ուելտի|Յուդորա Ուելթին]] գիրքը բնութագրել է որպես «հիացմունքի արժանի գրություն», որն արտահայտում է «այսքան անսանձ և անխոհեմ հիացում… այնպիսի ուժգնությամբ, որ թվում է, թե հեղինակը ապրում է միայն դրա մասին հայտարարելու համար»։ Սակայն նա նաև նշել է. «Անկեղծ ասած, որոշ հատվածներում ես պարզապես չեմ հասկանում, թե Դիլարդը ինչի մասին է խոսում»։

Գիրքը 1975 թվականին [[Պուլիցերյան մրցանակ|Պուլիտցերյան մրցանակ]] է ստացել ոչ գեղարվեստական գրականության ոլորտում։ Դիլարդը 28 տարեկան էր՝ դառնալով այդ մրցանակի ամենաերիտասարդ կին դափնեկիրը։

==== «Սուրբ է նյութը» (1977) ====
Մի օր Դիլարդը որոշել է սկսել մի նախագիծ, որի ընթացքում նա կգրեր այն ամենի մասին, ինչ տեղի կունենար Լամմի կղզում երեք օրվա ընթացքում։ Երկրորդ օրը տեղի ունեցած ինքնաթիռի վթարը ստիպեց նրան խորհել ցավի խնդրի և այն մասին, թե ինչու Աստված թույլ է տալիս, որ «բնական չարիք» տեղի ունենա։

Չնայած «Սուրբ է նյութը» (1977) գիրքը ընդամենը 66 էջ է, այն ավարտին հասցնելու համար Դիլարդը 14 ամիս լիարժեք աշխատել է։ *The New York Times Book Review*-ում վիպասան Ֆրեդերիկ Բյուքները գիրքը բնութագրել է որպես «հազվագյուտ և արժեքավոր ստեղծագործություն»։ Որոշ քննադատներ ենթադրել են, որ Դիլարդը գիրքը գրելիս օգտագործել է հալյուցինոգեն թմրանյութեր, սակայն նա հերքել է այդ պնդումները։

==== «Սովորեցնել քարին խոսել» (1982) ====
«Սովորեցնել քարին խոսել» (1982) 14 փաստագրական պատմվածքների և ճանապարհորդական էսսեների ժողովածու է։

* «Կյանքը ժայռերի վրա․ Գալապագոս» էսսեն շահել է Նյու Յորքի Կանանց Մամուլի ակումբի մրցանակը։
* «Ամբողջական խավարում» էսսեն ընդգրկվել է «20-րդ դարի լավագույն ամերիկյան էսսեներ» ժողովածուում (2000)։

Դիլարդն ինքը նշում է. «Կզաքիսը» շատ զվարճալի է, իսկ «անհաջող անցկացված եկեղեցական արարողությունը» (իմ կարծիքով) ուղղակի ծիծաղելի է»։

Գրքի առաջին տպագիր հրատարակությունից հետո էսսեների դասավորվածությունը փոխվեց, նախապես «Ապրել կզաքիսի նման» էսսեն առաջինն էր, որին հաջորդում էր «Արշավ դեպի բևեռ»։ «Ամբողջական խավարում» էսսեն տեղադրված էր «Հեռու բլրի վրա» և «Ոսպնյակներ» ստեղծագործությունների միջև։

«Սովորեցնել քարին խոսել»֊ում ներառված էսսեներ՝

* "Total Eclipse"
* "An Expedition to the Pole"
* "In the Jungle"
* "Living Like Weasels"
* "The Deer at Providencia"
* "Teaching a Stone to Talk"
* "On a Hill Far Away"
* "Lenses"
* "Life on the Rocks: The Galapagos"
* "A Field of Silence"
* "God in the Doorway"
* "Mirages"
* "Sojourner"
* "Aces and Eights"

==== «Ապրելով գրականությամբ» (1982) ====
«Ապրելով գրականությամբ» (1982) գրքում Դիլարդը ներկայացնում է իր տեսությունն այն մասին, թե ինչու կերպարի և շարադրանքը չի կարող գրականության մեջ տեղի ունենալ այնպես, ինչպես դա եղավ, երբ տեսողական արվեստները հրաժարվեցին խորության տարածությունից՝ հօգուտ նկարչական հարթության։ Հետագայում նա նշել է, որ այս գիրքը գրելու ընթացքում ինքն իրեն համոզել է գրել դասական վեպ։

==== Encounters with Chinese Writers (1984) ====
=== «Հանդիպումներ չինացի գրողների հետ» (1984) ===
«Հանդիպումներ չինացի գրողների հետ» (1984) լրագրողական ստեղծագործություն է։

* Գրքի առաջին մասը տեղի է ունենում Չինաստանում, որտեղ Դիլարդը մաս էր կազմում ամերիկացի վեց գրողների և հրատարակիչների պատվիրակության, որը այցելել էր երկիր Չորսի խմբավորման անկումից հետո։
* Երկրորդ մասում Դիլարդը Հոլիվուդում հյուրընկալում է չինացի գրողներին և նրանց հետ այցելում [[Դիսնեյլենդ]], ընդ որում նրանց ուղեկցում է նաև Ալեն Գինսբերգը։

Դիլարդը այս փորձառությունն անվանել է «ծիծաղաշարժ»։

*Encounters with Chinese Writers* (1984) is a work of journalism. One part takes place in China, where Dillard was a member of a delegation of six American writers and publishers, following the fall of the [[Gang of Four]]. In the second half, Dillard hosts a group of Chinese writers, whom she takes to [[Disneyland]] along with [[Allen Ginsberg]]. Dillard describes it as "hilarious."

=== «Գրելու կյանքը» (1989) ===
«Գրելու կյանքը» (1989) կարճ էսսեների ժողովածու է, որտեղ Դիլարդը «թափանցիկ հայացքով և թեթև հումորով պատմում է, թե ինչպես, որտեղ և ինչու է գրում»։

* *The Boston Globe*-ը գիրքը բնութագրել է որպես «ոգևորիչ *Strunk & White*, փոքր և պայծառ ուղեցույց գրողի առաքելության աշխարհում»։
* *The Chicago Tribune*-ն նշել է. «Ոչ գրողների համար սա բառերի հետ անցկացրած կյանքի փորձությունների և բավարարվածության մի պատուհան է։ Գրողների համար՝ ջերմ ու մտերմիկ զրույց տաղանդավոր գործընկերոջ հետ»։
* *The Detroit News*-ը այն անվանել է «հակիրճ, բայց հզոր գիրք, որն ունի պայթուցիկի ուժ»։

Դիլարդի կենսագրության մեջ, որը գրել է նրա ամուսինը՝ Ռոբերտ Դ. Ռիչարդսոնը, նշվում է, որ Դիլարդը հետագայում հրաժարվել է «Գրելու կյանքից», բացառությամբ վերջին գլխի, որը ներկայացնում է [[Ակրոբատիկ մարմնամարզություն|աքրոբատ]] օդաչու Դեյվ Ռահմի իրական պատմությունը։

=== «Կենդանիները» (1992) ===
Դիլարդի առաջին վեպը, «Կենդանիները» (1992), պատմում է Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսարևմտյան ափի առաջին եվրոպացի վերաբնակիչների մասին։ Վեպը գրելու ընթացքում նա երբեք թույլ չէր տալիս իրեն կարդալ այն տարեթվից ավելի ուշ գրված գործեր, որի մասին գրում էր, ինչպես նաև խուսափում էր անաքրոնիզմներից՝ հնից ժամանակակից բառեր չօգտագործելով։

=== «Առավոտներ այսպիսին» (1995) ===
«Առավոտներ այսպիսին» (1995) նվիրված է «գտնված պոեզիային»։ Դիլարդը վերցրել է հին գրքերից հատվածներ և դրանք դասավորել այնպես, որ ստացվեն նոր, հաճախ՝ հեգնական տոնով գրված բանաստեղծություններ։ Այդ բանաստեղծությունները որևէ կապ չունեն իրենց սկզբնաղբյուր գրքերի թեմաների հետ։

Դիլարդն այս գրքի մասին ասել է. «Լավ հնարքը պետք է բարդ երևա, բայց իրականում հեշտ լինի։ Այս բանաստեղծությունները վատ հնարք էին․ դրանք հեշտ են թվում, բայց իրականում չափազանց բարդ են»։

=== «Լինելու ժամանակի համար» (1999) ===
«Լինելու ժամանակի համար» (1999) փաստագրական պատմվածքներով լի գիրք է։ Գրքի թեմաները ներառում են «ծնունդ, ավազ, Չինաստան, ամպեր, թվեր, Իսրայել, հանդիպումներ, մտածողություն, չար, և այժմ»։

Գրքում Դիլարդը գրել է. «Ես լքեցի Կաթոլիկ եկեղեցին և քրիստոնեությունը․ սակայն ես շարունակում եմ մնալ քրիստոնեության և հասիդիզմի (հրեական միստիկ ուղղություն) մոտ»։

=== «Մեյթրիները» (2007) ===
«Մեյթրիները» (2007) Դիլարդի երկրորդ վեպն է։ Պատմությունը սկսվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո և ներկայացնում է մի ամուսնական զույգի ողջ կյանքի տևող սիրո պատմությունը։ Նրանք ապրում են Փրովինսթաունում (Քեյփ Քոդ)։

Գիրքը 2008 թվականին եղել է PEN/Faulkner մրցանակի եզրափակիչի թեկնածու։

=== «Առատություն» (2017) ===
«Առատություն» Դիլարդի կողմից կազմված էսսեների ժողովածու է, որը լույս է տեսել 2017 թվականին։

=== Դասավանդում ===
* 1975-ին Դիլարդը տեղափոխվեց Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսարևմտյան շրջան և չորս տարի դասավանդեց Fairhaven College-ում և Western Washington University-ում։
* 1980-ին սկսեց դասավանդել Ուեսլիանի համալսարանի (Կոնեկտիկուտ) անգլերեն լեզվի բաժնում, որտեղ մնաց մինչև 2002-ին Պրոֆեսոր Էմերիտուս կոչման արժանանալը։

== Մրցանակներ ==
Դիլարդի գրքերը թարգմանվել են առնվազն 10 լեզուներով։

Նրա 1975 թվականին Պուլիտցերյան մրցանակի արժանացած գիրքը՝ «Ուխտագնացություն դեպի Թինքեր Քրիք» (Pilgrim at Tinker Creek), ներառվել է Random House-ի դարի 100 լավագույն ոչ գեղարվեստական գրքերի ցուցակում։ The Los Angeles Times-ի դարի 100 լավագույն արևմտյան վեպերի ցանկում ընդգրկվել է «Կենդանիները» (The Living)։

«Ուխտագնացություն դեպի Թինքեր Քրիք»-ը ընդգրկվել է դարի 100 լավագույն հոգևոր գրքերի ցուցակում (խմբ․ Ֆիլիպ Զալեսկի)։

100 լավագույն էսսեների (խմբ․ Ջոյս Քերոլ Օութս) ցանկում ընդգրկվել է «Ամբողջական խավար» (Total Eclipse) էսսեն «Քարին խոսել սովորեցնել» (Teaching a Stone to Talk) ժողովածուից։

Դիլարդի երկու գրքերի՝ Սաբին Պորտի և Պիեռ Գոլտի ֆրանսերեն թարգմանիչները Ֆրանսիայում արժանացել են Maurice-Edgar Cointreau մրցանակի։

* Պիեռ Գոլտի թարգմանությունը՝ Pélerinage à Tinker Creek (Pilgrim at Tinker Creek), հաղթել է 1999-ին։
* Սաբին Պորտի թարգմանությունը՝ Au Présent (For the Time Being), հաղթել է 2002-ին։

1984-ին [[Բոստոն|Բոստոնի]] սիմֆոնիկ նվագախումբը, նշելով քաղաքի հարյուրամյակը, հանձնարարել է սըր Մայքլ Թիփեթին գրել սիմֆոնիա, որի տեքստի մի մասը հիմնված էր «Ուխտագնացություն դեպի Թինքեր Քրիք»-ի վրա։

1997-ին Դիլարդը ընդգրկվել է Կոնեկտիկուտի Կանանց Փառքի Սրահում (Connecticut Women's Hall of Fame)՝ գրականության և լրագրության ոլորտում ունեցած ներդրման համար։

2000-ին «Այժմայինի համար» (For the Time Being) գրքի համար նա ստացել է PEN/Diamonstein-Spielvogel մրցանակը՝ էսսեի արվեստի համար։

2005-ին նկարիչ Ջենի Հոլցերը իր «Փիթսբուրգի համար» (For Pittsburgh) լույսային արվեստի ստեղծագործության մեջ օգտագործել է Դիլարդի «Ամերիկյան մանկություն» (An American Childhood) գիրքը, որը տեղադրվել է Փիթսբուրգի Կառնեգիի թանգարանում։

== Անձնական կյանք ==
=== Հարաբերություններ ===
1965 թվականին, 20 տարեկանում, Դիլարդն ամուսնացել է իր ստեղծագործական գրում դասախոս Ռիչարդ Դիլարդի հետ։ Նրանք 1975-ին բարեկամաբար բաժանվել են, և Դիլարդը տեղափոխվել է Լամմի կղզի, որը գտնվում է Բելլինհեմի ([[Վաշինգտոն ԿՇ|Վաշինգտոն]]) մոտակայքում։

1976-ին նա ամուսնացել է Գարի Քլևիդենսի հետ, որը Մարդաբանության պրոֆեսոր էր Fairhaven College-ում։ Նրանք ունեն երեխա՝ Քոուդի Ռոուզը (ծնված 1984-ին)։ Դիլարդն ու Քլևիդենսը ամուսնացած են մնացել մինչև 1988 թվականը։

Նույն՝ 1988 թվականին, Դիլարդն ամուսնացել է պատմական կենսագրագետ Ռոբերտ Դ. Ռիչարդսոնի հետ։ Նրանք ծանոթացել են այն բանից հետո, երբ Դիլարդը նրան նամակ էր ուղարկել՝ «Հենրի Թորո․ Մտքի կյանք» (Henry Thoreau: A Life of the Mind) գրքի վերաբերյալ։ Նրանք ամուսնացած են եղել մինչև Ռիչարդսոնի մահը՝ 2020 թվականին։

=== Կրոն ===
Համալսարանն ավարտելուց հետո Դիլարդն իրեն անվանել է «հոգևորապես անկայուն»։ Նրա առաջին արձակ գիրքը՝ «Ուխտագնացություն դեպի Թինքեր Քրիք» (Pilgrim at Tinker Creek), անդրադառնում է ոչ միայն Քրիստոսին և Աստվածաշնչին, այլև իսլամին, հուդայիզմին, բուդդայականությանը և ինուիտների հոգևորությանը։

1988-ի շրջակայքում Դիլարդը որոշ ժամանակով դարձի է եկել կաթոլիկության, ինչն առանձին դիտարկվել է 1992 թվականին The New York Times-ի նրա գրականության վերաբերյալ ակնարկում։

1994-ին նա ստացել է Campion Award մրցանակը, որը տրվում է ամեն տարի կաթոլիկ գրողներին՝ America ամսագրի խմբագրության կողմից։

1999 թվականին, իր «Այժմայինի համար» (For the Time Being) գրքում, Դիլարդը նկարագրում է քրիստոնեությունից իր հրաժարումը, քննադատելով քրիստոնեական որոշ գաղափարներ՝ միաժամանակ շարունակելով մոտ մնալ քրիստոնեությանն ու մեծարել կաթոլիկ մտածող Թեյլհարդ դե Շարդենին։

Նրա անձնային կայքում նրա կրոնն նշված է որպես «ոչ մի» (None)։

=== Բարեգործություն ===
Դիլարդի նկարների վաճառքից ստացված հասույթն ուղղվում է Partners in Health կազմակերպությանը, որը միջազգային բարեգործական առողջապահական կազմակերպություն է, հիմնադրված Բոստոնում՝ բժիշկ Փոլ Ֆարմերի կողմից։ Դիլարդի արվեստը հասանելի է նրա անձնական կայքում։

== Կարևոր աշխատությունները ==
* 1974 *Tickets for a Prayer Wheel* 
* 1974 *Pilgrim at Tinker Creek* 
* 1977 *Holy The Firm* 
* 1982 *Living By Fiction* 
* 1982 *Teaching a Stone To Talk* 
* 1984 *Encounters with Chinese Writers* 
* 1987 *An American Childhood* 
* 1989 *The Writing Life* 
* 1992 *The Living* 
* 1995 *Mornings Like This: Found Poems* 
* 1999 *For the Time Being* 
* 2007 *The Maytrees* 
* 2016 *The Abundance: Narrative Essays Old & New* 

== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==






== Արտաքին հղումներ ==
* [https://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=4270641 NPR: Tsunami Commentary: Dots In Blue Water] (Audio)
* [https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/06/21/AR2007062101900_pf.html *The Washington Post*: In Conversation With Annie Dillard]
* [http://simonside.net/wonder-woman-the-epiphanies-of-annie-dillard/ *Wonder Woman – The Epiphanies of Annie Dillard*] (Literary essay)
*  Yale Collection of American Literature, Beinecke Rare Book and Manuscript Library.
*  * The Boston Phoenix*
*  * The Boston Phoenix''

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Պուլիցերյան մրցանակակիրներ