Բունշիգ

**Բունշիգ** (Հանգըլ՝ 분식**,** Հանջա՝ 粉食), կորեական խոհանոցի ալյուրից պատրաստված ուտեստ։ Վերաբերում է ուտեստներին, որոնք պատրաստվում և վաճառվում են հեշտությամբ՝ օգտագործելով հեշտ հասանելի բաղադրիչներ, ինչպիսիք են տտոկպոկկին, կիմբապը, սունդեն, օմուգը, ռամյոնը, և թագ-գանգջոնգը։ Ի սկզբանե այս տերմինը վերաբերում էր փոշիացված բաղադրիչների օգտագործմանը, ի տարբերություն հացահատիկի վրա հիմնված կերակուրների, ինչպիսիք են բրինձը կամ գարին, որտեղ հատիկները օգտագործվում են իրենց ամբողջական տեսքով։ Այս իմաստով, փոշիացված բաղադրիչներով պատրաստված ուտեստները, ինչպիսիք են ցորենի ալյուրը, գարու ալյուրը, միսու ալյուրը և օսլայի ալյուրը, բոլորն էլ ընկնում են «բունշիգ» կատեգորիայի տակ: Սակայն այսօր այն այս իմաստով չի օգտագործվում։
## Ծագում
Տարբեր մրգեր կամ հացահատիկներ ալյուրի վերածելու և դրանք պատրաստելու եղանակը հանդիպում է աշխարհի բոլոր մշակույթներում: Տարբեր իրերի, այդ թվում՝ կաղինների հղկման հետքեր են հայտնաբերվել հղկվող քարերի և հղկվող սալերի վրա, որոնք նեոլիթյան մշակույթի արտեֆակտներ են։ Բրոնզի դարում հացահատիկները ալյուրի վերածելու սովորությունը լայն տարածում գտավ։ Աղացած կաղնու ալյուրը շատ դառն է, ուստի օգտագործելուց առաջ այն պետք է թրջել ջրի մեջ: Նեոլիթյան դարաշրջանի մարդիկ, հավանաբար, ալյուրը թրջում էին ջրի մեջ և ուտում տարբեր ձևերով պատրաստված սնունդ։ Կորեացիները վաղուց ալյուրով ճաշատեսակներ էին պատրաստում, բայց քանի որ ցորենի ալյուրը հազվադեպ էր հանդիպում, լապշան համարվում էր հազվագյուտ ուտեստ մինչև Չոսոն դինաստիան։

Հենց ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ էր, որ բունշիգը սկսեց համարվել էժան և հեշտ հասանելի ուտեստ, ինչպես այսօր։ Ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ, շարունակվող պատերազմի համար՝ ռազմական պաշարներ ապահովելու և աճող բնակչության պահանջարկը ճնշելու համար, ճապոնացիները խրախուսում էին բրնձով և զանազան հացահատիկներով պատրաստված բունշիգի օգտագործումը, ինչպես նաև ալյուրի օգտագործումը, որը կարելի էր մեծ քանակությամբ ներմուծել։ Այնուամենայնիվ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո սննդի ներմուծումը զգալիորեն նվազեց, և ալյուրը այլևս այդքան հեշտությամբ հասանելի չէր: Ճապոնիան ներմուծեց բրնձի պահանջարկի պարտադիր համակարգ, որը պահանջում էր Չոսոնում արտադրված ամբողջ բրինձը վաճառել կառավարությանը, միաժամանակ գործարկելով ռացիոնալացման համակարգ, բայց դա բավարար չէր***'։

Ազատագրումից հետո Կորեայի գյուղատնտեսությունը վերականգնվեց մինչև բրնձի արտահանումը վերսկսելու աստիճան, բայց Կորեական պատերազմը պատճառ դարձավ նրա տնտեսական հիմքի փլուզմանը, ինչը հանգեցրեց ծայրահեղ պարենային ճգնաժամի: Ի պատասխան [[Հարավային Կորեա|Հարավային Կորեայի]] պարենային օգնություն տրամադրելու խնդրանքին, [[Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ|ԱՄՆ-ն]] ավելցուկային գյուղատնտեսական արտադրանք է տրամադրել, ինչպես նաև մեծ քանակությամբ ալյուր է ներմուծվել երկիր և օգտագործվել տարածման ու վաճառքի համար։ Ինչպես նաև կառավարությունը խրախուսել է խառը սնունդ և բունշիգ՝ փոխհատուցելու հացահատիկի պակասը: Այն ժամանակվա ներմուծված ցորենի ալյուրով պատրաստված տարբեր ուտեստները կարելի է համարել այսօրվա ժամանակակից խորտիկների սկզբնաղբյուրը։ Ցորենի ալյուրից պատրաստված հայտնի ուտեստները, որոնք պատրաստված են ԱՄՆ-ի աջակցությամբ՝ լապշան և [[Սուջեբի|սուջեբին]] են, որոնք հիմք են հանդիսացել էժան լապշայի խանութների համար, որոնք այսօր էլ գործում են՝ առաջարկելով արագ և մատչելի սնունդ։

Խառը սննդի և բունշիգի (ալյուրից պատրաստված ուտեստ) խթանումը շարունակվեց մինչև 80-ականների կեսերը, երբ բրինձը մնաց սննդակարգի փոփոխությունների և գյուղատնտեսական արտադրանքի աճի համակցության պատճառով: Բունշիգի խրախուսման քաղաքականությունը ներառում էր ոչ միայն [[լապշա]] և սուջեբի, այլև հացի ու կաթի օգտագործումը, որոնք կոչվում էին նաև բունշիգ***'։ Նման պայմաններում ալյուրը, որը էժան էր և մատչելի, լայնորեն օգտագործվում էր տարբեր ճաշատեսակներում, ինչպիսիք են տտոկպոկկին պատրաստված գարետտոկով և ճաջանգմյոնը: Նոր ճաշատեսակների ներմուծմամբ, ինչպիսին է ճոլմյոնը, տեսնում ենք ժամանակակից բունշիգ ճաշարաններում: Մինչդեռ հացը, որը նախկինում բունշիգի խթանման քաղաքականության ներքո նույն կատեգորիային էր դասվում, այժմ համարվում է առանձին սնունդ՝ հացաբուլկեղենի արդյունաբերության զարգացման շնորհիվ։ Մինչ բունշիգը շարունակում է զբաղեցնել իր տեղը որպես էժան սնունդ, հացաբուլկեղենը աստիճանաբար դառնում է ավելի բարձրակարգ և այժմ դասվում է սրճարանների, աղանդերի և այլ սննդի տեսակների շարքին։

## Ուտեստի տեսակներ
Խորտկատան (, բունշիգջիբ) ճաշացանկում տեղ գտած տարբեր ուտեստներից յուրաքանչյուրը ունեն իրենց եզակի պատմությունը, որը լայնորեն տարածվել և հաստատվել է: Ճոլմյոնը (դժվար ծամվող սառը լապշա) և թագ-գանգջոնգը (քաղցր և կծու սոուսով տապակած հավ) մշակվել են Ինչոնի Շինփո միջազգային շուկայում և տարածվել ամբողջ երկրով մեկ, մինչդեռ Մաբոգնիմի (կորեացի խոհարար) պատրաստած տտոկպոկկին (տապակած կծու բրնձե կարկանդակներ), Շինդանգ-դոնգը վերածեց խորտկատան։ Երբ ալյուրից պատրաստված ուտեստներ խթանող քաղաքականությունը դադարեցվեց, բրնձից պատրաստված ուտեստները, ինչպիսիք են կիմբապը և դոփբապը, ավելացվեցին խորտկատան մենյուին։ Օմուգը (, ձկան կարկանդակ) ուտեստ է, որը բերվել է Ճապոնիայից՝ ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ։ Ազատագրվելուց հետո այն տարածվեց Բուսանից և ի վերջո ողջ երկրում, ինչպես նաև ավելացվեցին տարբեր փոփոխություններ, ինչպիսիք են Դեգուի համեմված օմուգը։

Ուտեստները, որոնք համարվում են բունշիգ, ներառում են հետևյալը․

* Գյերանչո (, ձվով ուտեստ)
* Կիմբապ ()
* Թագ-գանգջոնգ (, քաղցր և կծու սոուսով տապակած հավ)
* Տտոկպոկկի, Ռապոկկի (, տապակած կծու բրնձե կարկանդակներ, 라볶이, տապակած կծու բրնձե կարկանդակներ ռամյոնով )
* Ռամյոն ()
* Ճոլմյոն (, դժվար ծամվող սառը լապշա)
* Մատգամջա (, համեմված կամ սոուսով պատրաստված կարտոֆիլ)
* Սանգչու Թվիգիմ (, տապակած հազար)
* Սունդե ()
* Օմուգ (, ձկան կարկանդակ)
* Թվիգիմ (, տապակած ուտեստ)
* Գիմ-մարի թվիգիմ (, տապակած ջրիմուռի ռոլլեր)
* Հվեորի-գամջա (, տորնադո կարտոֆիլ փայտիկի վրա)

## Տես նաև
* Կորեական փողոցային սնունդ
* Սնեք

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կորեական խոհանոց
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի մշակույթ