Արյունոտ Մերի (կոկտեյլ)

**«Արյունոտ Մերի»** (անգլերեն՝ *Bloody Mary*)**,** կոկտեյլ, որը պարունակում է օղի, լոլիկի հյութ և այլ համեմունքներ ու սննդային հավելումներ, այդ թվում՝ Վուսթերշիրի սոուս, կծու սոուսներ, սխտոր, խոտաբույսեր, կծվիչ սովորական, նեխուր, ձիթապտուղ, թթու դրած բանջարեղեն, աղ, սև պղպեղ, կիտրոնի հյութ, լայմի հյութ և նեխուրի աղ: Խմիչքի որոշ տարբերակներ, ինչպիսին է «սերֆինգ ընդ տորֆ» Արյունոտ Մերին, որպես զարդարանք ներառում են ծովախեցգետին և բեկոն: Միացյալ Նահանգներում այն ​​սովորաբար սպառվում է առավոտյան կամ կեսօրին և տարածված է որպես խումարի դեմ դեղամիջոց։

Արյունոտ Մերին առաջին անգամ պատրաստվել է 1920-ական կամ 1930-ական թվականներին։ Խմիչքի ծագման և անվանման վերաբերյալ կան տարբեր տեսություններ։ Այն ունի բազմաթիվ տարբերակներ, որոնցից հատկապես նշանակալից են «Կարմիր լուցիան», «Արյունոտ Մարիան» (պատրաստված տեկիլա բլանկոյով) և «Կույս Մարիամը»։

## Պատմություն

Ֆրանսիացի բարմեն Ֆեռնանդ Պետիոն պնդում էր, որ ինքն է հորինել «Արյունոտ Մերին» 1921 թվականին՝ իր թոռնուհու խոսքով՝ շատ ավելի շուտ, քան հետագա պնդումները։ Այդ ժամանակ նա աշխատում էր Փարիզի «Նյու Յորք» բարում, որը հետագայում դարձավ «Հարրիի Նյու Յորք» բար՝ Էռնեստ Հեմինգուեյի և այլ ամերիկացի միգրանտների հաճախակի այցելության վայրը Փարիզում։ Ասում են, որ կոկտեյլը ստեղծվել է պահի ազդեցությամբ՝ բարի սեփական ավանդույթների համաձայն, որը բաղկացած է միայն օղուց և լոլիկի հյութից։ Սկզբում այն ​​անվանում էին «Արյան դույլ»։ Հարրիի բարը նաև պնդում է, որ ստեղծել է բազմաթիվ այլ դասական կոկտեյլներ, այդ թվում՝ «Սպիտակ լեդին» և «Սայդքարը»։

Նյու Յորքի 21 Ակումբը երկու պնդում ունի դրա հետ կապված։ Մեկը այն է, որ այն հորինել է 1930-ականներին բարմեն Հենրի Զբիկևիչը, ում հանձնարարվել էր խառնել Արյունոտ Մերիները։ Մեկ այլ մասնագետ դրա գյուտը վերագրում է կատակերգու Ջորջ Ջեսելին, ով հաճախ էր այցելում «21 ակումբը»։ 1939 թվականին Լուսիուս Բիբին իր «This New York» բամբասանքների սյունակում տպագրեց այս ըմպելիքի մասին ԱՄՆ-ում ամենավաղ հիշատակումներից մեկը՝ բնօրինակ բաղադրատոմսի հետ միասին. «Ջորջ Ջեսելի նորագույն սթափեցնող ըմպելիքը, որը քաղաքի լրագրողների ուշադրությանն է արժանանում, կոչվում է «Արյունոտ Մերի». կեսը՝ լոլիկի հյութ, կեսը՝ օղի»։

1939 թվականին El Floridita բար-ռեստորանի հրապարակած «Floridita Cocktails» գրքում «Մերի Ռոուզ» անվամբ բաղադրատոմսը թվարկում է ժամանակակից «Արյունոտ Մերի» կոկտեյլի հիմնական բաղադրիչները։ Այս գրքույկը, հնարավոր է, Մերի անունը պատկերող ամենավաղ հրատարակություններից մեկն է, մինչդեռ նույն բաղադրիչներն են օգտագործվել նաև այսօրվա «Արյունոտ Մերի» կոկտեյլում։

Ֆերնանդ Պետիոն պնդում էր, որ ինքը 1934 թվականին հորինել է ժամանակակից «Արյունոտ Մերին»՝ որպես Ջորջ Ջեսելի ըմպելիքի կատարելագործում, Նյու Յորքի Սուրբ Ռեջիս հյուրանոցի «Քինգ Քոուլ» սենյակում, ըստ հյուրանոցի սեփական պատմության։ Պետիոն 1964 թվականի հուլիսին The New Yorker-ին ասել է.
 «Ես եմ նախաձեռնել այսօրվա «Արյունոտ Մերին»։ Ջեսելը ասում էր, թե ինքն է ստեղծել այն, բայց երբ ես սկսեցի այն պատրաստել, այն իրականում ոչինչ չէր՝ բացի օղուց և լոլիկի հյութից։ Ես շեյքերի մեջ լցնում եմ չորս մեծ պտղունց աղ, երկու պտղունց սև պղպեղ, երկու պտղունց կայենյան պղպեղ և Վուսթերշիրյան սոուս մի շերտով։ Այնուհետև ավելացնում եմ մի պտղունց կիտրոնի հյութ և մի քիչ մանրեցված սառույց, ավելացնում եմ երկու ունցիա օղի և երկու ունցիա թանձր լոլիկի հյութ, ապա թափահարում եմ, զտում և լցնում։ Մենք օրական հարյուրից հարյուր հիսուն «Արյունոտ Մերի» կոկտեյլ ենք մատուցում այստեղ՝ «Քինգ Քոուլում», մյուս ռեստորաններում և խնջույքների սրահներում»։

Կոկտեյլը 1942 թվականին Life ամսագրում հայտարարվեց որպես նոր կոկտեյլ «Կարմիր մուրճ» անվամբ, որը բաղկացած էր լոլիկի հյութից, օղուց և կիտրոնի հյութից։ Մեկ ամիս էլ չանցած Life ամսագրում հրապարակված French's ամերիկյան սննդի բրենդի Վուստերսկիի սոուսի գովազդը առաջարկում էր այն ավելացնել ոչ ալկոհոլային «լոլիկի հյութի կոկտեյլին»՝ լոլիկի հյութի, աղի և պղպեղի հետ միասին։ Ալկոհոլային խմիչքին աղ ավելացնելու առաջարկը նույն թվականին ներկայացվել էր «Քոսմոփոլիտեն» ամսագրում։

### Անվան ծագում

Խմիչքների որոշ սիրահարներ կարծում են, որ անվան ոգեշնչումը եղել է Հոլիվուդի աստղ Մերի Փիքֆորդը։ Մյուսները անունը կապում են Մերի անունով մատուցողուհու հետ, որն աշխատում էր Չիկագոյի «Արյան դույլ» անունով բարում։ Փարիզի «Հարրիի Նյու Յորք» բարում, ըստ մենեջեր Ալեն դա Սիլվայի 2011 թվականի հարցազրույցում տված խոսքերի, ավանդույթի համաձայն՝ հաճախորդներից մեկը, որի համար կոկտեյլն առաջին անգամ պատրաստվել է 1920 կամ 1921 թվականներին, հայտարարել է. «Այն նման է ընկերուհուս, որին ես հանդիպել եմ կաբարեում»։ Կաբարեի անունը «Արյան դույլ» էր, իսկ ընկերուհու անունը՝ Մերի, ուստի հաճախորդները և բարմեն Պետիոն համաձայնվել են այն անվանել «Արյունոտ Մերի»։

Այլընտրանքորեն, անվանումը կարող է առաջացած լինել «Վլադիմիր կոչվող ըմպելիքի սլավոնական վանկերի անգլերենով արտասանության անկարողության» պատճառով։ Սա որոշակի հավաստիություն է ձեռք բերում այն ​​անեկդոտային դիտարկման շնորհիվ, որ Նյու Յորք Բարի հաճախորդը, որի համար Պետիոն 1920-1921 թվականներին պատրաստել էր ըմպելիքը, Վլադիմիր Սմիրնովն էր, ով Smirnoff օղու ապրանքանիշի արտադրությամբ զբաղվող ընտանիքի անդամ էր։

«Արյունոտ Մերի» անունը կապված է մի շարք պատմական դեմքերի հետ, մասնավորապես Անգլիայի թագուհի Մարի Թյուդորի, ով իր գահակալության ընթացքում բողոքականներին մահապատժի ենթարկելու պատճառով ստացել է «Արյունոտ Մերի» մականունը։

## Պատրաստում և մատուցում
Միացյալ Նահանգներում «Արյունոտ Մերին» տարածված խումարի դեմ ըմպելիք է, որը հայտնի է որպես այն բուժող միջոց՝ իր բուսական հիմքի (ստամոքսը հանգստացնելու համար), աղի (կորցրած էլեկտրոլիտները լրացնելու համար) և ալկոհոլի (գլխացավերը և մարմնի ցավերը թեթևացնելու համար) համադրությամբ։ «Արյունոտ Մերի» կոկտեյլի սիրահարները որոշակիորեն թեթևացում են ստանում ալկոհոլի, ինպես նաև պլացեբոյի էֆեկտի թմրեցնող ազդեցությունից։ Վերականգնող ըմպելիք համարվելու իր համբավը նպաստում է, որ մարդիկ այս կոկտեյլը խմեն մասնավորապես առավոտյան և վաղ կեսօրին, հատկապես նախաճաշի ժամանակ։

Այունոտ Մերին ավանդաբար մատուցվում է սառույցի վրա բարձր բաժակով, ինչպիսիք են՝ հայբոլը, լայնացող պինտը կամ հերյիքեյն բաժակը։ Երկու կարևոր բաղադրիչները՝ օղին և լոլիկի հյութը, համեմատաբար պարզ են, սակայն ըմպելիքը միայն այս երկու բաղադրիչներից չի պատրաստված։ Հյութի հիմքին հաճախ ավելացնում են աղ կամ նեխուրի աղ (խառնված կամ բաժակի եզրին), աղացած պղպեղ, կծու սոուս (օրինակ՝ Տաբասկոն), ցիտրուսային հյութեր (հատկապես կիտրոնի կամ լայմի), Վուսթերշիրի սոուսը, նեխուրի սերմը, ձիթապտղի ձեթը, խեցգետնի հյութը կամ ձիթապտղի աղաջուրը, շագանակագույն շաքարը կամ մելասը կամ բիթթերները։ Այս բաղադրիչներից մի քանիսը կամ բոլորը կարող են նախապես խառնվել լոլիկի հյութի հետ՝ որպես միասնական «Արյունոտ Մերիի խառնուրդ», որին ավելացվում է օղի, կամ ըմպելիքը կարող է ձեռքով պատրաստել բարմենը՝ հում բաղադրիչներից՝ հաճախորդի նախընտրությանը համապատասխան։ Երբ կոկտեյլը մատուցվում է բարձր բաժակով, այն զարդարված է լինում նեխուրի ցողունով։ Այլ տարածված զարդարանքներից են ձիթապտուղը, պանրի խորանարդիկները, սամիթով համեմված աղաջրում պահած վարունգի ցողունները, կիտրոնի կտորները, չորացրած երշիկը, բեկոնը և ծովախեցգետինը (քանի որ ըմպելիքի համը հաճախ հիշեցնում է ծովախեցգետնի կոկտեյլի սոուս):

Բացի վերոնշյալ ավելի ավանդական բաղադրիչներից, խմիչքին որպես զարդարանք կարելի է ավելացնել գործնականում ամեն ինչ՝ ըստ խմողի ցանկության, բարմենի կամ հաստատության ավանդույթների։ Ռեստորանների կողմից մատուցվող «Արյունոտ Մերիի» որոշ տարբերակներ նախատեսված են ոչ միայն որպես խմիչք, այլև որպես սնունդ՝ բաժակի մեջ մտցված շամփուրների վրա ավելացված հսկայական «զարդարանքներով», այդ թվում՝ մսի կողիկներ, փոքր համբուրգերներ, որոնք կոչվում են «սլայդերներ», խորոված կամ տապակած ծովախեցգետիններ, քյաբաբներ, սենդվիչի կտորներ, մրգ կտորներ և նույնիսկ սաշիմի։ Խմիչքն ինքնին կարող է մատուցվել տարբեր բաժակներով՝ գինու բաժակներից մինչև շուներներ կամ գարեջրի շշեր, ըստ ավանդույթի կամ առկայության: Վերին Միջին Արևմուտքում, մասնավորապես Վիսկոնսինում, ավանդույթ է այս կոկտեյլը մատուցել փոքր գարեջրի հետ։

### Բազմազանություն
Խմիչքի բաղադրության և մատուցման մեջ կան զգալի բազմազանություններ, այդ թվում՝ տարբեր հիմնական սպիրտային խմիչքների օգտագործում, ինչպիսիք են բուրբոնը, տարեկանի վիսկին, տեկիլան կամ ջինը: Տեկիլայով պատրաստման դեպքում այն ​​հաճախ անվանում են **«Արյունոտ Մարիա»**: Գոյություն ունեն նաև նմանատիպ այլ տարբերակներ․ աբսենտով պատրաստված տարբերակը կոչվում է **«Արյունոտ** **Փերի»**, սակեով՝ **«Արյունոտ** **Գեյշա»**, անիսոնի համ ունեցող արակով՝ **«Արյունոտ** **Միրիամ»**, և այլն։

Մեկ այլ նշանակալի տարբերակ է **«Բուլ Շոթը»**, որը հայտնի էր 50-ականների վերջին և 60-ականներին, որը լոլիկի հյութը փոխարինում է տավարի արգանակով կամ կոնսոմեով։

#### Արյունոտ Մարգարետ

**«Արյունոտ Մարգարեթը»** «Արյունոտ Մերի» կոկտեյլի տարբերակն է, որը պատրաստվում է ջինով, այլ ոչ թե օղիով։ Միացյալ Նահանգներում այն ​​ավելի հաճախ հայտնի է որպես **«Կարմիր լուցիա»** կամ **«Արյունոտ Գարի»**: «Ռադի Մերին» այլընտրանքային անվանում է: FoodRepublic.com կայքի համաձայն, «Կարմիր լուցիան» ծագել է Նյու Յորքում արգելքի կիրառումից հետո։ Ֆերնանդ «Պիտ» Պետիո անունով մի ֆրանսիացի բարմեն լքեց Փարիզի «Հարրիի Նյու Յորք» բարը՝ աշխատելու Նյու Յորքի Սուրբ Ռեջիս հյուրանոցի «Քինգ Քոուլ» բարում։ Պետիոն Փարիզում հայտնի էր լոլիկի հյութից և օղուց պատրաստված կոկտեյլով՝ **«Արյունոտ Մերի»**-ով։ Այդ ժամանակ Նյու Յորքում օղին քիչ էր, ուստի Պետիոն այն փոխարինեց ջինով։ Սուրբ Ռեջիսի սեփականատերեր Աստորներին դուր չէր գալիս «Արյունոտ Մերի» անվանումը, ուստի դրա փոխարեն ընտրվեց «Կարմիր լուցիա» (սկզբնապես ձկան անվանում)։

#### Կույս Մարիամ
«Կույս Մարիամը», որը հայտնի է նաև որպես **«Արյունոտ Կույս»**, **«Կույս Արյունոտ Մերի»** կամ **«Արյունոտ Ամոթ»**, ոչ-ալկոհոլային կոկտեյլ է, որը սովորաբար օգտագործում է նույն բաղադրիչները և զարդարանքը, ինչ «Արյունոտ Մերին» (ըստ տեղական սովորույթի), բայց սպիրտային խմիչքները փոխարինվում են լրացուցիչ լոլիկի հյութով կամ պատրաստված խառնուրդով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ալկոհոլային կոկտեյլներ