Կանադայի տղամարդկանց հոկեյի ազգային հավաքական

**Կանադայի տղամարդկանց հոկեյի ազգային հավաքական** (, հայտնի որպես **Թիմ Կանադա**), Կանադան միջազգային մակարդակով ներկայացնող թիմն է։ Թիմը վերահսկվում է «Հոկեյ Կանադայի» կողմից, որը Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի անդամ է։ 1920 թվականից մինչև 1963 թվականը Կանադայի միջազգային ներկայացուցրությունը կատարում էին ավագ սիրողական ակումբային խմբերը։ Կանադայի տղամարդկանց հոկեյի ազգային հավաքականը հիմնվել է 1963 թվականին Հայր Դեյվիդ Բաուերի կողմից՝ որպես Կանադայի Սիրողական Հոկեյի Ասոցիացիայի մաս, հանդես գալով Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանի կազմում: «Թիմ Կանադա» մականունը առաջին անգամ օգտագործվել է 1972 թվականի Սամիթ Սերիայի ժամանակ և այդուհետև հաճախ կիրառվել է թե՛ Կանադայի տղամարդկանց, թե՛ կանանց ազգային հավաքականներին վերաբերելու համար։

Կանադան միջազգային մրցաշարերում սառցե հոկեյի ամենահաջող ազգային հավաքականն է՝ հաղթելով 1972 թվականի Սամիթ Սերիայում Խորհրդային Միության դեմ, նվաճելով ռեկորդային չորս Կանադայի գավաթ (սկսած 1976 թվականից), ռեկորդային երկու Աշխարհի գավաթ, ռեկորդային ինը օլիմպիական ոսկե մեդալ և ռեկորդային 28 աշխարհի առաջնության տիտղոս։

Կանադան աշխարհի ամենահաջող ազգային սառցե հոկեյի հավաքականներից մեկն է և «Մեծ վեցյակ» կոչվող խմբի անդամ, որը վեց ամենաուժեղ տղամարդկանց սառցե հոկեյի երկրների ոչ պաշտոնական միավորումն է՝ Ռուսաստանի, Միացյալ Նահանգների, Շվեդիայի, Ֆինլանդիայի և Չեխիայի հետ միասին:

## Պատմություն
Հոկեյը Կանադայի ազգային ձմեռային սպորտաձևն է,  և կանադացիները մեծ ոգևորությամբ են վերաբերվում այս խաղին։ Կանադան առաջին անգամ միջազգային մակարդակով ներկայացվել է 1910 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում «Օքսֆորդ կանադացիների» կողմից՝ Օքսֆորդի համալսարանի կանադացի ուսանողների թիմի միջոցով։ Նրանք կրկին ներկայացրել են Կանադան 1912 թվականի աշխարհի առաջնությունում։ 

Սկսած 1920 թվականից մինչև 1963 թվականը Կանադան միջազգային մրցումներում ներկայացնող ավագ սիրողական ակումբային թիմերը, որպես կանոն, Ալան գավաթի գործող չեմպիոններն էին։ Աշխարհի առաջնությունում ոսկե մեդալ նվաճած Կանադայի վերջին սիրողական ակումբային թիմը «Թրեյլ Սմոք Իթերս»-ն էր 1961 թվականին։ Կանադան ներկայացնող թիմի ընտրության պատասխանատվությունը պատկանում էր Կանադայի սիրողական հոկեյի ասոցիացիայի քարտուղար-կառավարիչին՝ Ջորջ Դադլիին (սկսած 1947 թվականից մինչև1960 թվականը) և Գորդոն Ջաքսին (սկսած 1960 թվականից մինչև 1963 թվականը)։

1963 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո Հայր Դեյվիդ Բաուերը հիմնադրեց ազգային հավաքականը որպես մշտական կառույց։ Նորաստեղծ մշտական ազգային հավաքականը առաջին անգամ մասնակցեց սառցե հոկեյի մրցումներին 1964 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում։  Նրա փիլիսոփայությունն այն էր, որ պարզապես հաղթեն ավելի թույլ երկրների հավաքականներին՝ առանց հաշիվը չափազանց մեծացնելու։

Կանադան, Չեխոսլովակիան և Շվեդիան մրցաշարն ավարտեցին նույնական ցուցանիշներով՝ հինգ հաղթանակ և երկու պարտություն։ Կանադան կարծում էր, որ նվաճել է բրոնզե մեդալը՝ հավասար միավորներ ունեցող երկրների միջև անցկացված երեք խաղերում խփած և բաց թողած գոլերի տարբերության հիման վրա։ Օլիմպիական մեդալների հանձնման արարողության ժամանակ նրանք հիասթափությամբ պարզեցին, որ ընդհանուր յոթ խաղերի գոլերի տարբերության հաշվարկով զբաղեցրել են չորրորդ տեղը։ Խաղացողներն ու Կանադայի սիրողական հոկեյի ասոցիացիայի նախագահ Արտ Փոթերը մեղադրեցին, որ Միջազգային սառցե հոկեյի ֆեդերացիայի նախագահ Բանի Ահերնը վերջին րոպեում որոշում է ընդունել՝ փոփոխելու կանոնները և Կանադայից մեդալ խլելու համար։ Մարշալ Ջոնսթոնը ամփոփեց թիմի զգացումները՝ ասելով․ «Գայլը հոտին խաբեց»:

1967 թվականին Կանադայի տղամարդկանց ազգային հավաքականը բաժանվեց արևմտյան և արևելյան ճյուղերի։ Արևելյան թիմը մարզեց Ջեք Բաունասը, և այն խաղաց Քվեբեկի ավագ հոկեյի լիգայում՝ Դերեկ Հոլմսի գլխավորությամբ՝ որպես թիմի կապիտան, նախապատրաստվելով 1968 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերին։

Մինչ ԽՍՀՄ-ը սկսեց մասնակցել միջազգային մրցաշարերին 1954 թվականին, Կանադան հաղթարշավ էր իրականացրել միջազգային հոկեյում՝ նվաճելով Օլիմպիական խաղերում յոթից վեց ոսկե մեդալ և 10 ոսկե մեդալ Աշխարհի առաջնություններում։ Դրանից հետո Կանադան 50 տարի մնաց առանց Ձմեռային օլիմպիական ոսկե մեդալի, իսկ 1962 թվականից մինչև 1993 թվականը՝ առանց Աշխարհի առաջնություններում հաղթելու։ Սա մասամբ պայմանավորված էր նրանով, որ Կանադայի լավագույն պրոֆեսիոնալ խաղացողները չէին կարող մասնակցել այս մրցաշարերին՝ կապված իրենց Հոկեյի ազգային լիգայի թիմերի պարտավորությունների հետ։

Կանադան ստացավ 1970 թվականի հոկեյի աշխարհի առաջնությունը հյուրընկալելու իրավունքը՝ նախկին պրոֆեսիոնալներին մասնակիորեն ներգրավելու թույլտվությամբ։ Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիան հետագայում չեղյալ հայտարարեց տրված թույլտվությունը, երբ Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Էվերի Բրենդեջն առարկեց սիրողական միջոցառմանը պրոֆեսիոնալների մասնակցության դեմ։ Կանադայի սիրողական հոկեյի ասոցիացիայի նախագահ Էրլ Դոսոնը դուրս բերեց ազգային հավաքականը եվրոպական թիմերի դեմ միջազգային մրցաշարերից այնքան ժամանակ, մինչև Կանադային թույլ տրվեց ընդգրկել իր լավագույն խաղացողներին:

Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի բոյկոտի ընթացքում անցկացվեցին այլ միջազգային մրցաշարեր, ինչպիսիք էին 1972 թվականի Կանադա-ԽՍՀՄ սուպերսերիան (Summit Series) և 1976 թվականի Կանադայի գավաթի առաջին մրցաշարը: Կանադան վերադարձավ Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի կազմ 1977 թվականին՝ ֆեդերացիայի նախագահ Գյունտեր Զաբեցկու և կանադական ու ամերիկյան պրոֆեսիոնալ հոկեյի բարձրաստիճան պաշտոնյաների միջև տեղի ունեցած մի շարք բանակցություններից հետո: Արդյունքում՝ պրոֆեսիոնալներին թույլատրվեց մասնակցել Աշխարհի առաջնությանը, որի ժամկետները տեղափոխվեցին տարվա ավելի ուշ շրջան։ Սա արվեց նրա համար, որպեսզի Սթենլիի գավաթի խաղարկությունից դուրս մնացած Հոկեյի ազգային լիգայի թիմերի խաղացողները հնարավորություն ունենան միանալու հավաքականներին: Փոխարենը՝ որոշվեց չորս տարին մեկ Հյուսիսային Ամերիկայի տարածքում անցկացնել Կանադայի գավաթը՝ Կանադայի, ԱՄՆ-ի և եվրոպական չորս ուժեղագույն հավաքականների պրոֆեսիոնալ խաղացողների մասնակցությամբ։

1983 թվականին «Հոկեյ Կանադան» հիմնադրեց «Կատարելության ծրագիրը», որի նպատակն էր չորս տարին մեկ հավաքական նախապատրաստել Ձմեռային օլիմպիական խաղերի համար։ Այս նոր ազգային հավաքականն ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում հանդես էր գալիս աշխարհի տարբեր երկրներում՝ խաղալով ինչպես ազգային հավաքականների, այնպես էլ ակումբների դեմ, ինչը հաճախ գրավում էր Հոկեյի ազգային լիգայի լավագույն հեռանկարային խաղացողներին։ 1986 թվականին Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն կողմ քվեարկեց պրոֆեսիոնալ մարզիկների մասնակցությանը, ինչը նրանց թույլ տվեց հանդես գալ Օլիմպիական խաղերում՝ սկսած 1988 թվականից։ Հավաքականին միացան  Հոկեյի ազգային լիգայի փորձառու վետերաններ, իսկ որոշ դեպքերում՝ նաև NHL-ի գործող խաղացողներ, ովքեր պայմանագրային վեճերի պատճառով ժամանակավորապես դուրս էին մնացել իրենց ակումբներից։ Ծրագիրը փակվեց 1998 թվականին, երբ Հոկեյի ազգային լիգան սկսեց դադարեցնել առաջնությունը՝ խաղացողների օլիմպիական մասնակցությունն ապահովելու համար

33 տարվա ընդմիջումից հետո Կանադան նվաճեց աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը 1994 թվականին Իտալիայում կայացած առաջնությունում։ Այդ ժամանակից ի վեր նրանք հաղթող են ճանաչվել նաև 1997, 2003, 2004, 2007, 2015, 2016, 2021 և 2023 թվականներին։ 2002 թվականին Սոլթ Լեյք Սիթիում Կանադան նվաճեց իր առաջին օլիմպիական ոսկին վերջին 50 տարվա մեջ։ 2010 թվականի Վանկուվերի օլիմպիական խաղերի եզրափակչում Կանադան 3-2 հաշվով հաղթեց ԱՄՆ-ին և դարձավ չեմպիոն. Սիդնի Կրոսբիի՝ լրացուցիչ ժամանակում խփած գոլը Կանադային բերեց այդ խաղերի վերջին ոսկե մեդալը։ Իսկ 2012 թվականին Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում անցկացված Աշխարհի առաջնության ժամանակ Ռայան Մյուրեյը դարձավ առաջին հեռանկարային խաղացողը, ով ընդգրկվեց Կանադայի հավաքականի կազմում դեռևս դրաֆթում ընտրված չլինելով: 2012 թվականին Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում անցկացված Աշխարհի առաջնության ժամանակ Ռայան Մյուրեյը դարձավ առաջին դրաֆթի ենթակա թեկնածուն, ով ներկայացրեց Կանադան Տափօղակով հոկեյի աշխարհի առաջնությունում։

Սոչիի 2014 թվականի Օլիմպիական խաղերում Կանադան հաջողությամբ պաշտպանեց չեմպիոնական տիտղոսը՝ դառնալով տղամարդկանց առաջին հավաքականը, որին դա հաջողվել է Խորհրդային Միությունից հետո (1988 թվական): Նրանք նաև առաջինն էին 1984 թվականից ի վեր, որ առաջնությունն ավարտեցին առանց որևէ պարտության, և առաջինը, ովքեր հասան այս երկու արդյունքներին Հոկեյի ազգային լիգայի խաղացողների լիարժեք մասնակցության պայմաններում: Իր անդադար հարձակողական ճնշման և անառիկ պաշտպանության շնորհիվ 2014 թվականի այս հավաքականը համարվում է Կանադայի բոլոր ժամանակների թերևս լավագույն և ամենակատարյալ թիմը։ Դրյու Դաուտին և Շեյ Ուեբերը թիմի առաջատարներն էին վաստակած միավորներով, իսկ Շվեդիայի դեմ եզրափակիչ խաղում Ջոնաթան Թեյվսը առաջին մրցափուլում խփեց ոսկե մեդալ բերած գոլը՝ հիմք դնելով 3-0 հաշվով հաղթանակին։ 2010 և 2014 թվականների հավաքականների գլխավոր ճարտարապետ Սթիվ Այզերմանը հաղթանակից անմիջապես հետո թողեց գլխավոր մենեջերի պաշտոնը:

Գլխավոր մենեջեր Ջիմ Նիլի, գլխավոր մարզիչ Տոդ Մաքլելանի և վերջին պահին թիմին միացած ավագ Սիդնի Կրոսբիի գլխավորությամբ՝ Կանադան բացահայտ առավելությամբ հաղթեց Ռուսաստանին և նվաճեց 2015 թվականի Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը, ինչը նրանց առաջին հաղթանակն էր 2007 թվականից ի վեր։ Քանի որ Կանադայի հավաքականը հաղթանակ տարավ բոլոր 10 խաղերի հիմնական ժամանակում, «Հոկեյ Կանադան» արժանացավ 1 միլիոն շվեյցարական ֆրանկի չափով հավելավճարի, որը սահմանվել էր հենց այդ տարի: Կանադան իր անցկացրած 10 խաղերում խփեց 66 գոլ, իսկ առաջնության լավագույն երեք ռմբարկուները հենց կանադացիներն էին՝ Ջեյսոն Սպեցան, Ջորդան Էբերլեն և Թեյլոր Հոլը։ Թայլեր Սեգինը նույնպես գլխավորեց ցուցակը՝ խփելով առաջնության ամենաշատ՝ ինը գոլերը։ Այս հաղթանակի շնորհիվ Կանադան 2010 թվականից ի վեր առաջին անգամ վերադարձավ Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի համաշխարհային վարկանիշային աղյուսակի առաջին հորիզոնական:

2020 թվականի առաջնության չեղարկումից հետո, որը պայմանավորված էր COVID-19 համավարակով, Կանադան վերադարձավ Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի 2021 թվականի Աշխարհի առաջնությանը սովորականից ավելի թույլ կազմով։ Այդ տարի հավաքականում բացառիկ կերպով ընդգրկված էին դրաֆթի թեկնածուներ և լիգայից դուրս հանդես եկող այլ հեռանկարային խաղացողներ։ Մրցաշարի մեկնարկում թիմը կրեց երեք պարտություն հիմնական ժամանակում, ինչն առաջին նման դեպքն էր Կանադայի հավաքականների պատմության մեջ, և փլեյ-օֆֆ փուլ անցնելու համար վերջին չորս հանդիպումներում նրանց անհրաժեշտ էր վաստակել 10 միավոր։ Լրացուցիչ ցուցանիշներով շրջանցելով Ղազախստանին՝ Կանադան որպես ամենացածր վարկանիշ ունեցող թիմ դուրս եկավ փլեյ-օֆֆ, որտեղ կարողացավ հաղթել Ռուսաստանին ու ԱՄՆ-ին, իսկ եզրափակչում հանդիպեց Ֆինլանդիայի ընտրանուն՝ կրկնելով 2019 թվականի եզրափակիչը։ Չնայած ֆինները ամբողջ խաղի ընթացքում կա՛մ հաշվի մեջ առաջ էին, կա՛մ պահպանում էին ոչ-ոքին, Նիկ Փոլի գոլը լրացուցիչ ժամանակում հաղթանակ բերեց Կանադային՝ եզրափակելով Կանադայի պատմության ամենաանհավանական չեմպիոնություններից մեկը։

### 1920 թվականից մինչև 1963 թվականը Կանադան ներկայացնող թմերի ցանկը

## Մրցաշարային նվաճումներ
### Օլիմպիական խաղեր
1920 թվականից 1968 թվականներին անցկացված բոլոր օլիմպիական հոկեյի մրցաշարերը նույնպես համարվում էին աշխարհի առաջնություններ։

### Աշխարհի առաջնություններ
1920 թվականից 1968 թվականներին անցկացված բոլոր օլիմպիական հոկեյի մրցաշարերը նույնպես համարվում էին աշխարհի առաջնություններ։ Աշխարհի առաջնություններ չեն անցկացվել 1940-ից 1946 թվականներին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ինչպես նաև 1980, 1984 կամ 1988 թվականների Ձմեռային օլիմպիական խաղերի ժամանակ։ 2020 թվականի մրցաշարը չեղարկվեց COVID-19 համավարակի պատճառով։

### Կանադայի գավաթ / Հոկեյի աշխարհի գավաթ

### Հոկեյի ազգային լիգայի «4 ազգերի մրցաշար»
* 2025 – **Հաղթողներ**

### Սուպերմրցաշար
* 1972 – Հաղթողներ
* 1974 – *2-րդ հորիզոնական*

1972 թվականի «Սուպերմրցաշարի» 40-ամյակի առթիվ Տափօղակով հոկեյի աշխարհի առաջնության կարևորագույն մրցանակը շնորհվեց կանադական և ռուսական թիմերին այն միջոցառման համար, որը «որոշիչ ազդեցություն ունեցավ խաղի զարգացման վրա»։ Չնայած Ռոյթերսը կանխատեսում էր, որ Կանադան հեշտությամբ կհաղթի մրցաշարը, սակայն ութերորդ՝ եզրափակիչ խաղում տարած հաղթանակը դարձավ «ժամանակակից հոկեյի դարաշրջանի» խորհրդանշական սկիզբը»:

### Շպենգլերի գավաթ
Շպենգլերի գավաթում Կանադայի թիմը մրցում է եվրոպական ակումբային թիմերի դեմ, ինչպիսին է «Դավոսը», որը ամեն տարի մրցաշարը հյուրընկալում է Դավոսի մարզադաշտում: Կանադան նախկինում այս միջոցառմանը ներկայացված էր մշտական ​​​​ազգային հավաքականով, բայց այժմ սովորաբար կազմված է կանադացիներից, որոնք խաղում են եվրոպական լիգաներում կամ Ամերիկյան հոկեյի լիգայում: 2019 թվականին Կանադայի թիմը նվաճեց իր 16-րդ Շպենգլերի գավաթը՝ գերազանցելով հյուրընկալող թիմ «Դավոսին» ամենաշատ տիտղոսներով: «Դավոսը» այժմ հավասար է ամենաշատ հաղթանակների քանակին՝ 2023 թվականին հաղթելուց հետո:

## Թիմ
### 2026 թվականի Օլիմպիական խաղերի կազմ
Հոկեյը 2026 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերում — տղամարդկանց թիմերի կազմերը

### Հավաքականի կազմ
2025 թվականի Տափօղակով հոկեյի աշխարհի առաջնության կազմը։

Գլխավոր մարզիչ՝ Դին Էվասոն

2025 թվականի Շպենգլերի գավաթի խաղարկության կազմը։

Գլխավոր մարզիչ՝  Միշել Թեյրիեն

2025 թվականի «4 ազգերի մրցաշարի» կազմը

**Գլխավոր մարզիչ՝** Ջոն Կուպեր

### Մարզիչներ
Կանադայի տղամարդկանց հոկեյի ազգային հավաքականի մարզիչների ցանկը։

; Օլիմպիադա

; Սուպերսերիա, Կանադայի գավաթ, Աշխարհի գավաթ, «4 ազգերի մրցաշար»

; Աշխարհի առաջնություններ

## Համազգեստի էվոլյուցիա

Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_1988_(WOG).png|1984, 1988 թվականների Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_1992_(WOG).png|1992 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_1994_(WOG).png|1994 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_1998_Winter_Olympics.png|1998 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_1998_IIHF_IHWC.png|1998 թվականի Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_1999-2001.png|1999–2001 թվականների Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_hockey_team_jerseys_-_2014_Winter_Olympics.png|2014 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_2016.png|2008-2014, 2016 թվականների Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_hockey_team_jerseys_2015.png|2015թվականի Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի հարյուամյակի մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_2018_IHWC.png|2016-2018 թվականների Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_2018_(WOG).png|2018 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_2022_IHWC.png|Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի այլընտրանքային մարզաշապիկներ (2018 թ. - մինչ օրս)
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_2022_(WOG).png|2022 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canada_national_ice_hockey_team_jerseys_2023_IHWC.png|Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի մարզաշապիկներ  (2023 թվականից - մինչ օրս)


### Նշանավոր մարզաշապիկներ

Պատկեր:1928_Canada_Olympic_Hockey_Team.jpg|1928 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Canadian_Ice_Hockey_Team,_1936_Winter_Olympics.jpg|1936 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:1967_World_Ice_Hockey_Championships_USSR-CAN.jpg|1964–1969 Olympic and IIHF մարզաշապիկներ
Պատկեր:Ice_Hockey_Match,_Lake_Placid_1980.jpg|1980 թվականի Օլիմպիական մարզաշապիկներ
Պատկեր:Todd_Bertuzzi_Olympics_2006.jpg|2002–2006 թվականների Օլիմպիադայի այլընտրանքային մարզաշապիկներ
Պատկեր:EricBrewerCanada.jpg|2007 թվականի Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի մարզաշապիկ
Պատկեր:JordanEberle.JPG|2010 թվականի Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի այլընտրանքային մարզաշապիկ


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* Meltzer, Bill NHL.com article on 2007 IIHF World Championship gold medal. Retrieved 2008-03-25.

## Արտաքին հղումներ
* IIHF profile
* National Teams of Ice Hockey

Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ Կանադայում
Կատեգորիա:Սպորտը Կանադայում
Կատեգորիա:Սպորտի ազգային հավաքականներ