Վիկտորիա Վիլյառուել

**Վիկտորիա Էուհենիա Վիլյառուել** (, ), արգենտինացի պետական և քաղաքական գործիչ։ «Ահաբեկչության իրավական հետազոտությունների կենտրոն» կոչվող քաղաքացիական ասոցիացիայի հիմնադիր և նախագահ։ 2021 թվականից Արգենտինայի Պատգամավորների պալատի անդամ, 2023 թվականի ընդհանուր ընտրություններում փոխնախագահի պաշտոնի թեկնածու՝ «Ավանսի Լիբերտադ» քաղաքական կոալիցիայի շրջանակներում, որում հաղթել է Խավիեր Միլեյը։ Ներկայումս Արգենտինայի փոխնախագահն է, 2023 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ստանձնել է պաշտոնը։

## Վաղ կյանք և կրթություն
Վիկտորիա Վիլյառուելը ծնվել է 1975 թվականի ապրիլի 13-ին։ Պապը եղել է պատմաբան, ծառայել է Արգենտինայի ռազմածովային ուժերում, վերապրել ձախ արմատականների չորս հարձակումները։ Հայրը Արգենտինայի ցամաքային զորքերի սպա էրы։ 2008 թվականին Վիլյառուելը անցել է միջգերատեսչական համակարգման և ահաբեկչության դեմ պայքարի դասընթաց Ջեյմս Ուիլյամ Փերրիի անվան պաշտպանական հետազոտությունների կենտրոնում՝ ԱՄՆ պաշտպանության նախարարության հիմնարկում, որը գտնվում է Վաշինգտոնի ազգային պաշտպանության համալսարանի բազայի վրա։

## Գործունեություն
ձախից|մինի|244x244փքս|Ծովակալ Խուլիո Օրասիո Գուարդիայի և Էլիանա Կրավչիկի լուսանկարի հետ
Մարդու իրավունքների և ահաբեկչության զոհերի մասին դասախոսություններ է կարդացել աշխարհի շատ երկրներում, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում, Նորվեգիայում, Իսպանիայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Կոլումբիայում, Ուրուգվայում, Պերուում և Մեքսիկայում։ Հարցազրույցներ է տվել The Wall Street Journal-ին, իսպանական ABC թերթին և շատ այլ խոշոր համաշխարհային լրատվամիջոցներին։

2011 թվականին ելույթ ունենալով Օսլոյի Ազատության ֆորումին՝ Վիլյառուելը մարտահրավեր է նետել ժամանակակից Արգենտինայի պաշտոնական պատմությանը։ Պաշտոնական վարկածի համաձայն՝ ահաբեկչությունը տեղի է ունեցել բացառապես «Կեղտոտ պատերազմի» ժամանակ, երբ երկիրը գտնվում էր ռազմական խունտայի տիրապետության տակ։ Վիլյառուելի տեսակետն այն է, որ կազմակերպված ահաբեկչությունը տեղի է ունեցել նաև 1973-1976 թվականներին, երբ երկիրն ունեցել է ժողովրդավարական կառավարություն։ Վիլյառուելը առաջարկել է, որ այդ դարաշրջանի երկու հիմնական արգենտինական ապստամբ խմբավորումները՝ ժողովրդի հեղափոխական բանակը և Մոնտոներոսը, կապեր ունենային Կուբայում Ֆիդել Կաստրոյի ռեժիմի և Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության (PLO) հետ, ընդ որում այդ խմբավորումներից առնվազն մեկը Մերձավոր Արևելքում իսլամիստներ էր պատրաստում և ՕԿԾ-ին զենք էր մատակարարում, որն օգտագործվում էր Իսրայելի վրա հարձակումներում։ Վիլյառուելը ասել է, որ պատմությունը հետագայում թաքցվել է Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշների կառավարության կողմից, և որ 1970-ականների ահաբեկիչները շարունակում էին օգտվել Կիրշների ընտանիքի պաշտպանությունից, և որ նախկին ահաբեկիչներից շատերը պատասխանատու պաշտոններ են զբաղեցրել Արգենտինայի հաստատությունում՝ վկայակոչելով քաղաքացիական ծառայողներին կամ լրագրողներին։ Նաև մեղադրել է Կիրշների կառավարությանը Իրանին աջակցելու մեջ։

Վիլյառուելի 2014 թվականի «Los otros muertos» գրքում, որը վերաբերում էր Արգենտինայի հակամարտություններին, հայտնաբերվել են մեթոդաբանական սխալներ. ներառել է 84 անանուն զոհեր՝ զոհված նախքան այն կազմակերպությունների հիմնադրումը, որոնք Վիլյառուելը անվանում է ահաբեկչական, այլ կազմակերպությունների զոհեր, ինչպիսիք են Արգենտինայի հակակոմունիստական դաշինքը, և ոչ մի տարբերություն չի դրել քաղաքացիական բնակչության և զինվորական զոհերի միջև։ Ըստ Վիլյառուելի՝ ահաբեկչությունների մեծ մասն իրականում կատարվել է ժողովրդավարության երեք տարիների ընթացքում, որոնք անմիջապես նախորդել են 1976 թվականի ռազմական հեղաշրջմանը։ Մեղադրել են ռազմական խունտային և նրա իրականացրած «Կեղտոտ պատերազմն» արդարացնելու մեջ։ Վիլյառուելը ստացել է բազմաթիվ սպառնալիքներ, ուստի ստիպված է եղել խիստ նախազգուշական միջոցներ ձեռնարկել։

2020 թվականին ստորագրել է «Մադրիդյան կանոնադրությունը», փաստաթուղթ, որը մշակվել է իսպանական ծայրահեղ աջ՝ «Ձայն» կուսակցության կողմից, որը բնութագրում է ձախակողմյան խմբերին, ինչպիսիք են Սան Պաուլոյի Ֆորումը և Պուեբլա Խումբը, որպես Իբերո-Ամերիկայի թշնամիներ և նրանց մեղադրում Է «Կուբայի ռեժիմի հովանու ներքո հանցավոր նախագծի» մասնակցության մեջ, որը «ձգտում է ապակայունացնել ազատական ժողովրդավարությունները և իրավական պետությունը»։ 2023 թվականին Արգենտինայի ընդհանուր ընտրություններում փոխնախագահի պաշտոնի համար եղել է Խավիեր Միլեյի թեկնածուն։ Աջակցում է քաղաքացիական միություններին, բայց ոչ նույնասեռ ամուսնություններին Արգենտինայում և համաձայն չէ Խավիեր Միլեյի հետ այնպիսի հարցերի շուրջ, ինչպիսիք են՝ օրգանների առևտրի օրինականացումը, այն հիմքով, որ մարդու մարմինը ապրանք չէ. նրանց տեսակետների տարբերությունները բացատրվել են փիլիսոփայական խնդիրներով՝ Խավիեր Միլեյի տնտեսական կրթության պատճառով։ Նրանք նաև տարբեր տեսակետներ ունեին Արգենտինայի ռազմական բռնապետության վերաբերյալ։ Խավիեր Միլեյը հրապարակավ հայտարարել է, որ ինքը բռնապետության պաշտպան չէ, իսկ Վիլյառուելը, լինելով զինվորականի դուստր, զբաղվում է բռնապետության մասին պատմական ռեվիզիոնիստական հետազոտություններով։

## Քաղաքական հայացքներ
աջից|մինի|244x244փքս|Խավիեր Միլեյի հետ։
Սոցիալական հարցերով Վիլյառուելը հանդես է գալիս նույնասեռ զույգերի քաղաքացիական միությունների օգտին, բայց միևնույն ժամանակ դեմ է նույնասեռ ամուսնություններին։ Պաշտպանել է ազգային վերակազմավորման գործընթացը և մասնակցել ռազմական խունտայի ռեվիզիոնիստական զեկույցներին։ Վիլյառուելի դիրքորոշումը առաջացրել է վեճեր և քննադատություններ հասարակության շրջանում, ինչպես նաև պետական ահաբեկչությունը հերքելու մեղադրանքներ։ 2011 թվականին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ Արգենտինայում ընդդիմադիր քաղաքական գործիչները խուսափում են խոսել 1970-ականների ահաբեկչության զոհերի մասին։ Վիլյառուելը հայտնել է, որ «Ահաբեկչության իրավական հետազոտությունների կենտրոնին» հաջողվել է անուն առ անուն նույնականացնել ահաբեկիչների 13 074 զոհերին, որոնցից սպանվել են 1010-ը, և հավելել, որ այդ թիվը միայն նախնական է։ Կյանքի հայացքների վրա մեծապես ազդել է ավանդական կաթոլիկ հավատքը (Վիլյառուելը օգնում է Սուրբ Պիոս X եկեղեցու քահանայական միաբանությանը)։

2016 թվականի սկզբին շարունակել է քննադատել նախագահ Նեստոր Կիրշների և նրա կնոջ՝ Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշների քաղաքականությունը՝ պնդելով, որ նրանք պաշտպանել են ձախակողմյան ահաբեկիչներին և զբաղվել են ահաբեկչության զոհերի նկատմամբ whataboutism մարտավարությամբ՝ ուշադրությունը շեղելու ռազմական խունտայի քննարկումից։ Վիլյառուելը հայտարարել է, որ «վերջին տասներկու տարիների ընթացքում Կիրշների կառավարությունը աջակցում էր պարտիզանների զինված պայքարը։  Արգենտինայում, եթե դուք չեք աջակցում պարտիզաններին, մարդիկ կարծում են, որ դուք աջակցում եք բռնապետությանը»։ Այս հակասական հայտարարությունների համար քննադատները Վիլյառուելին մեղադրել են երկրի պատմությունը վերաշարադրելու և ռազմական խունտան արդարացնելու փորձի մեջ, բայց Վիլյառուելը հերքել է այդ մեղադրանքները։

## Ընտրություններին մասնակցության պատմություն

## Գրքեր
* *Los llaman… jóvenes idealistas*, 2010։
* *Los otros muertos*, 2014, Կառլոս Մանֆրոնիի հետ համահեղինակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արգենտինայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի համալսարանի շրջանավարտներ