open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վիա Վետրա

**Վիա Վետրա** (, ),ծագումով լատվիացի, ամերիկացի պարուհի, պարուսույց և դերասանուհի։ Հիմնականում զբաղվել է դասական հնդկական պարով և դարձել է այս պարային ժանրի հիմնադիրը Լատվիայում:

## Կենսագրություն
Վիա Վետրան ծնվել է 1923 թվականին Ռիգայում։ Նրա խոսքերով՝ հինգ տարեկանում տեսել է «Կարապի լիճ» բալետը և այդ պահին որոշել է զբաղվել պարով: 16 տարեկանում Վետրան ընդունվել է Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստների համալսարան, որտեղ նրա ուսուցիչներից մեկը եղել է հայտնի ավստրիացի պարուհի Ռոզալիա Խլադեկը: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին որոշ ժամանակ ապրել է պատերազմական փախստականի կարգավիճակում։

1948 թվականին Վետրան գաղթել է Ավստրալիա և դարձել *«Բոդենվիզեր»* բալետի անդամ, որը ղեկավարել է Գերտրուդ Բոդենվիզերը: 1951 թվականին բացել է պարային ստուդիա և ելույթ ունեցել հեռուստատեսությամբ:

Ավստրալիայում ապրելիս մի ռեժիսոր խնդրել է Վետրային պար բեմադրել Բուդդայի կյանքի մասին ներկայացման համար: Այդ ժամանակ երբեք չէր ուսումնասիրել հնդկական պար, բայց վաղուց հետաքրքրված է եղել դրանով։ Ավստրալիայում հնդկական պարի ուսուցիչների բացակայության պատճառով Վետրան ուսումնասիրել է հնդկական արվեստը գրքերի, քանդակների և նկարների միջոցով։ Նրա համար մեծ նշանակություն ուներ լոնդոնցի պարուսույց Ռամ Գոպալի «*Հնդկական պարեր*» գիրքը, որին նա անվանում էր իր «բացակա գուրու»։ Ավելի ուշ Վետրան հնարավորություն է ստացել ելույթ ունենալ Գոպալի և նրա թատերախմբի հետ: Չնայած Վետրան եղել է ինքնուս, նրա ելույթն այնքան համոզիչ է եղել, որ հնդիկ հանդիսատեսը ենթադրել է, որ պարուհին հնդկական ծագում ունի։ Շուտով նրա աշխատանքը գրավել է Հնդկաստանի դեսպանատան ուշադրությունը, ինչը հանգեցրել է Հնդկաստան այցելելու հրավերի: Հնդկական դասական պարը աստիճանաբար կարևոր տեղ զբաղեցրեց Վետրայի երգացանկում։ Նա իր ներկայացումները կառուցել է որպես մշակույթների սինթեզ՝ սկսելով հնդկական պարերից, ապա անցնելով իր սեփական ստեղծագործության ժամանակակից խորեոգրաֆիային։ Հնդիկ դիվանագետները Վետրան անվանել են «կամուրջ Արևելքի և Արևմուտքի միջև»:

1964 թվականին Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում շրջագայության ժամանակ Վետրան ստացել է դասավանդելու առաջարկներ և որոշել է մնալ Միացյալ Նահանգներում: Նա Նյու Յորքում հիմնադրել է իր սեփական ստուդիան։ 1960-ական թվականներից ի վեր Վետրան լայնորեն շրջագայել է որպես կատարող և պարուսույց։ 1999 թվականին Վետրան արժանացել է երկրի բարձրագույն քաղաքացիական պարգևին՝ Երեք աստղերի շքանշանին:

Վետրան խոսում է ութ լեզու՝ լատվիերեն, անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն, հունարեն և ռուսերեն։ Նա շարունակել է պարել նույնիսկ 100 տարեկան դառնալուց հետո:

## Պարգևներ
* Երեք աստղերի շքանշան (1999)
* Լատվիայի նախարարների կաբինետի մրցանակ (2018):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԱՄՆ արտագաղթածներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ
Բերնար Լյակոմբ

**Բեռնար Լյակոմբ** (; ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ: 1984 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն։ Ֆրանսիայի առաջնության պատմության երկրորդ ռմբարկուն (255 գնդակ):

## Կարիերա
Բեռնար Լյակոմբը կարիերան սկսել է «Ֆոնտեն»երիտասարդական թիմում։ 1969 թվականին նա եկավ «Օլիմպիկ Լիոն» ակումբ, որտեղ նրա գործընկերը Էմե Ժակեն էր, ով հետագայում դարձավ նրա մարզիչը։ 1973 թվականին Լյակոմբը առաջին անգամ կանչվեց Ֆրանսիայի հավաքական, իսկ հինգ տարի անց նրա հետ մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը։ Իտալիայի դեմ խաղում (1:2) սահմանել է աշխարհի առաջնությունների ռեկորդ՝ գոլ խփելով խաղի 38-րդ վայրկյանին: Աշխարհի առաջնությունից հետո Լյակոմբը «Լիոնին» փոխարինեց «Սենտ Էտիենով», որտեղ անցկացրեց հաջորդ մեկուկես մրցաշրջանները:

1980 թվականի սկզբին Լյակոմբը տեղափոխվեց «Բորդո», որը մարզում էր Էմե Ժակեին։«Բորդոյի» հետ Լյակոմբը նվաճել է Ֆրանսիայի չեմպիոնի երեք տիտղոս և Ֆրանսիայի երկու գավաթ, ինչպես նաև հասել է Եվրոպական չեմպիոնների գավաթի կիսաեզրափակիչ: 1982 թվականին Լյակոմբը հավաքականի կազմում մեկնել է աշխարհի առաջնություն, սակայն այնտեղ արդեն երկրորդ խաղում վնասվածք է ստացել։ Երկու տարի անց նա դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն, որից հետո որոշում կայացրեց ավարտել կարիերան հավաքականում։

Խաղային կարիերան ավարտելուց հետո Լյակոմբը վերադարձել է «Լիոն»  մարզական տնօրենի պաշտոնում։ Բեռնարի աշխատանքի երկրորդ տարում ակումբը վերադարձել է բարձրագույն դիվիզիոն։ 1996 թվականին Լյակոմբը գլխավորեց «Լիոնը» որպես մարզիչ։ Նրա գլխավորությամբ ակումբը երկու անգամ երրորդ տեղն Է զբաղեցրել առաջնությունում։ 2000 թվականին Լյակոմբը հրաժարական է տվել և զբաղեցրել ակումբի նախագահ Ժան-Միշել Օլայի հատուկ խորհրդականի պաշտոնը, որտեղ աշխատել է մինչև 2019 թվականը:

Լյակոմբը համագործակցել է նաև հեռուստալիքի հետ OL TV,որտեղ աշխատել է որպես հեռուստամեկնաբան:

2025 թվականի հունիսի 17-ին «Օլիմպիկ Լիոնը» հայտարարեց Բեռնար Լյակոմբի մահվան մասին 72 տարեկան հասակում։ Նույն թվականի հունվարից նա հոսպիտալացվել է Լիոնի շրջանի հաստատություն, Ալցհայմերի հիվանդությամբ տառապող։

## Ձեռքբերումներ
* Ֆրանսիայի չեմպիոն՝ 1984, 1985, 1987
* Ֆրանսիայի գավաթակիր: 1973, 1986, 1987
* Ալպերի գավաթակիր: 1980
* Եվրոպայի չեմպիոն: 1984

## Ելույթների վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Профиль на sports.yahoo.com
* Профиль на footballplayers.ru 
* Профиль Бернара Лякомба на footballdatabase.eu
 
Կատեգորիա:Բորդոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սենտ Էտիենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Լիոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
AdventHealth

**AdventHealth**-ը ներառում է իր մեջ 55 հիվանդանոցային համալիր և 2000-ից ավել բուժօգնության կենտրոններ, որոնք գործում են ԱՄՆ-ի 9 նահանգներում, կենտրոնանալով Ֆլորիդայում։ Ամբողջ աշխատակազմը կազմում է ավելի քան 100 000 մարդ։ Այն համարվում է երկրում գործող ամենամեծ և ազդեցիկ բողոքական բժշկական-առողջապահական համակարգը, որը կապված է Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցու հետ։

## Պատմություն
1973 թվականի փետրվարի 15-ին, Ֆլորիդայի Օռլանդոյի հիվանդանոցում հիմնադրվեց Southern Adventist Health and Hospital Systems, Inc.-ը: Հիվանդանոցային ցանցը միավորեց Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցու Հարավային Միության վեհաժողովի (կոնֆերանսի) 9 հիվանդանոցներ, որոնք գոյություն ունեին տասնամյակներ շարունակ: Ավելի ուշ այն վերանվանվեց Adventist Health System Sunbelt Healthcare Corporation:

մինի|AdventHealth Orlando

## Գործունեություն

AdventHealth առողջապահական և հիվանդանոցային ցանցը գործունեությունը ծավալում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 9 նահանգներում։ Դրանք են.
*Ֆլորիդա
*Կոլորադո
*Ջորջիա
*Իլինոյս
*Կանզաս
*Կենտուկի
*Հյուսիսային Կարոլինա
*Տեխաս
*Վիսկոնսին

## Գումարային շրջանառություն

AdventHealth-ի Ֆլորիդայի հիվանդանոցները 2023 թվականին ապահովել են մատակարարի եկամտի գրեթե 80%-ը, իսկ առողջապահական համակարգը մայիսի դրությամբ զբաղեցրել է Կենտրոնական Ֆլորիդայի շուկայի մոտ 43%-ը՝ ըստ Fitch Ratings վարկային վարկանիշային գործակալության վերջին ֆինանսական վերլուծության։
Համակարգը 2024 թվականին ստացել է 2,3 միլիարդ դոլարի գործառնական եկամուտ՝ 2023 թվականի 1 միլիարդ դոլարի համեմատ։

2025 թվականի գարնանը համակարգը ավարտեց ShorePoint Health-ի գնումը Community Health Systems-ից 260 միլիոն դոլարով: Գործարքը ընդլայնում է AdventHealth-ի ազդեցությունը Ֆլորիդայի շուկայում, որտեղ այն գերիշխող խաղացող է:

Հունվարին Շոուն (նախկին գլխավոր նախագահը) J.P. Morgan Healthcare համաժողովում ներդրողներին ասել է, որ AdventHealth-ը նպատակ ունի մինչև 2030 թվականը տարեկան 32 միլիարդ դոլարի գործառնական եկամուտ ապահովել, ինչը պայմանավորված է նաև Ֆլորիդայում ցանցի մեծացմամբ և զարգացմամբ։
2025-2030 թվականների ընթացքում AdventHealth-ը նախատեսում է Ֆլորիդայում ներդնել 8 միլիարդ դոլար։

## Տես նաև

*Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցի
*Adventist Health
*Adventist Health International

## Ծանոթագրություններ
Նոր Ուժ կուսակցություն

**«Նոր ուժ» ռեֆորմիստական կուսակցություն**, քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Երևանում։

Կուսակցության վարչության նախագահը և ղեկավարը հանդիսանում է Երևանի նախկին քաղաքապետ Հայկ Մարությանը։

## Պատմություն
Կուսակցությունն անցկացրեց իր հիմնադիր համագումարը 2024 թվականի մայիսի 1-ին։ «Քաղաքացիական պայմանագրի» կուսակցության նախկին անդամ Հայկ Մարությանը առաջադրվեց կուսակցության նախագահի պաշտոնում։ Մարությանը քննադատել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությունը և կոչ է արել նրա հրաժարականին։ Մարությանը հայտարարել է, որ հնարավոր է առաջադրվի ապագա ընտրություններում։ Մարությանը նաև հաստատել է, որ կուսակցությունը կարող է ապագայում համագործակցել «Ազգային առաջընթաց» կուսակցության հետ։

2024 թվականի բողոքի ցույցերի ընթացքում ոմանք ենթադրություններ արեցին, որ Մարությանը և նրա կուսակցությունը համագործակցում են ընդդիմադիր «Հայաստան դաշինք» կուսակցության հետ։ Սակայն 2024 թվականի օգոստոսի 6-ին Մարությանը հայտարարեց, որ իր քաղաքական ուժը գործելու է «Տավուշը Հայրենիքի համար» շարժումից անկախ։

Կուսակցությունն Ազգային ժողովում քաղաքական ներկայացվածություն չունի և ներկայում գործում է որպես արտախորհրդարանական ուժ։

## Գաղափարախոսություն
Կուսակցությունը գաղափարապես մոտ է եվրոպական սոցիալ-դեմոկրատիային և պաշտպանում է արևմտյան արժեքները։ «Կուսակցությունը սոցիալ-դեմոկրատական է, և մենք պատրաստ ենք համագործակցել բոլոր այն ուժերի հետ, որոնք կիսում են նույն գաղափարախոսությունը։ Միևնույն ժամանակ, մենք չենք դնի սահմանափակումներ այն ուժերի հետ համագործակցության վրա, որոնք անկեղծորեն ձգտում են երկրի զարգացմանը», - հայտարարել է Մարությանը լրագրողների հետ զրույցում։ Արտաքին քաղաքականության ոլորտում կուսակցությունը կողմ է Եվրամիության և եվրոպական երկրների հետ ինտեգրման ծրագրերի խորացմանն ու ընդլայնմանը՝ բոլոր հնարավոր ուղղություններով և մակարդակներով։ Միաժամանակ, կուսակցությունը կարևորում է բարեկամական հարաբերությունների պահպանումը Ռուսաստանի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Հնդկաստանի և Չինաստանի հետ։ Մարությանը նաև ասել է. «Մենք հավատում ենք, որ Հայաստանը և հայ ժողովուրդը իրենց արժեքային համակարգով անբաժանելիորեն կապված են եվրոպական քաղաքակրթության հետ»։ 

Կուսակցությունը սոցիալական արդարության, հզոր սոցիալական ապահովության համակարգի, Հայաստանի ազատ շուկայական տնտեսության զարգացման, կոռուպցիայի դեմ պայքարի, հայկական սփյուռքի հետ կապերի ամրապնդման և հավասարակշռված արտաքին քաղաքականության պահպանման կողմնակից է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2020-ականների հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Յոզեֆ Բուդսկի

**Յոզեֆ Բուդսկի** (), սլովակ և չեխոսլովակ թատերական գործիչ, թատրոնի և կինոյի դերասան, ռեժիսոր, երգիչ, թատրոնի ուսուցիչ։ Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական ​​Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (1960). Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական ​​Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1966). Կլիմենտ Գոտվալդի անվան պետական ​​մրցանակի դափնեկիր (1958)։

Նա սլովակական թատրոնի պատմության մեջ մտավ որպես ականավոր դեմք, ով անգնահատելի ներդրում ունեցավ սլովակական պրոֆեսիոնալ թատրոնի մակարդակի բարձրացման գործում։

## Կենսագրություն
1930 թվականից երգել է երգչախմբում։ Խաղացել է սիրողական թատրոնում։

С 1930 года пел в хоре. Играл в любительском театре. 1930 թվականին ընդունվել է Չեխիայի հյուսիս-արևելյան թատրոն (Divadla českého severovýchodu), որպես դերասան։ 1932-1935 թվականներին աշխատել է Յոզեֆ Բուրդիի թատերական խմբում։

1935-1938 թվականներին աշխատել է Սլովակիայի դրամատիկական թատրոնում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է Սլովակիայի թատրոնների ռեժիսոր։ 1945 թվականից հետո ամբողջությամբ նվիրվել է ռեժիսուրային։

1945-1953 թվականներին նա Բրատիսլավայի Ազգային թատրոնի տնօրենն էր։ Աշխատել է այլ թատրոններում։

Բեմադրությունների թվում են՝ Շեքսպիրի («Օթելլո», «Ռոմեո և Ջուլիետ»,«Մակբեթ», «Համլետ» և «Սխալների կատակերգություն»), Չեխովի («Քեռի Վանյա», «Բալի այգի»), Գորկու («Թշնամիներ» պիեսները), բեմադրել է նաև ժամանակակից սլովակ դրամատուրգների պիեսներ, ինչպես նաև չեխական դրամատիկական ժառանգության պիեսներ։  Բեմադրությունների թվում են՝ Տրենևի «Լյուբով Յարովայա» (1950), Կարվասի «Անտիգոնե և ուրիշներ» (1962)։

Նկարահանվել է 25 ֆիլմերում։

1950-1954 թվականներին նա Բրատիսլավայի պետական ​​կոնսերվատորիայի ուսուցիչ և թատերական դասընթացի ղեկավար էր, իսկ 1950-1976 թվականներին՝ Բրատիսլավայի կատարողական արվեստների ակադեմիայի ուսուցիչ։ 1959 թվականին դարձել է դոցենտ, իսկ 1965 թվականին՝ Բրատիսլավայի Կոմենիուսի անվան համալսարանի պրոֆեսոր։ Նա թոշակի է անցել 1977 թվականին։

## Ֆիլմագրություն
* 1938 - Co se šeptá
* 1947 - Varúj…!
* 1948 - Bílá tma
* 1948 - Vlčie diery
* 1951 - Մարտը կավարտվի վաղը
* 1959 - Կապիտան Դաբիչ
* 1961 - Tri razy svitá ráno
* 1963 - Իվանով
* 1966 - Majster kat
* 1966 - Vrah zo záhrobia
* 1969 - Génius
* 1970 - Zločin slečny Bacilpýšky
* 1971 - Nevesta hôľ
* 1972 - Վաղը ուշ կլինի

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Սլովակ ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Չեխ երգիչներ
Կատեգորիա:Չեխ դերասաններ
Կատեգորիա:Չեխ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Չեխ թատերական գործիչներ
Էդուարդո դե լա Բարրա

**Էդուարդո Ֆեդերիկո դե լա Բարրա Տոբար** () չիլիացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով խաղացել է որպես պաշտպան Չիլիական և Բրազիլական ակումբներում։

## Խաղային կարիերա
Պաշտպան դե լա Բարան խաղացել է իր ծննդավայրի հարավային գոտու ակումբներում։ Նա իր նորամուտը նշել է «Նյուբլենսեի» կազմում Չիլիի երկրորդ լիգայում։ Խաղացել է Չիլիի բարձրագույն դիվիզիոնում «*Green Cross-Temuco»* (1973–75), «*Deportes Concepción»* (1977–1980, 1985), Նավալ (1981–82) և Ֆերնանդես Վիալ (1983) ակումբներում։

1976 թվականին խաղացել է բրազիլական Սերիա A-ի «Ավաի» կազմում։

Նա «Դեպորտես Կոնսեպսիոնի» պատմական խաղացող է,նաև խաղացել է նրանց կազմում 1984 թվականի Սեգունդա Դիվիզիոնում, որտեղ երկրորդ տեղը գրավելուց հետո արժանացել է բարձրագույն դիվիզիոն բարձրանալուն։

## Մարզչկան կարիերա
Որպես ֆուտբոլային մարզիչ, նա նշել է, որ իր սիրելի դասավորությունը 4–4–2 է։

Որպես գլխավոր մարզիչ՝ դե լա Բարան հիմնականում գլխավորել է Չիլիի հարավային գոտու ակումբներ։ Բարձրագույն դիվիզիոնում նա երեք անգամ մարզել է «Դեպորտես Կոնսեպսիոնը», Նավալը, երկու անգամ մարզել է «Էվերթոն դե Վինյա դել Մարը», ինչպես նաև 1990 թվականի առաջին կեսին եղել է Լուիս Իբարայի օգնականը։

Երկրորդ մակարդակում նա մարզել է «Նյուբլենսեին» 1994 թվականին։

2010 թվականին «*Tercera A*»-ում նա մարզել է «Ֆերնանդես Վիալ» ակումբը։

Երիտասարդական մակարդակում նա աշխատել է Կոնսեպսիոնի համալսարանի երիտասարդական կազմում 1996-2017 թվականներին և հետագայում՝ 2017-ից մինչև 2021 թվականը դարձել է Կոնսեպսիոնի կանանց թիմի մարզիչ։

## Անձնական կյանք և մահ
Դե լա Բարրան ծնվել է 1959 թվականի նոյեմբերի 9-ին։ 2023 թվականին նրա մոտ երիկամների քաղցկեղ է ախտորոշվել։ 2025 թվականի հունվարի 23-ին՝ հիվանդությունից մահացել է 65 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Էդուարդո դե լա Բարրա EnElCamarin.cl -ում
* Estamos con el profesor Eduardo de la Barra Facebook-ում

Կատեգորիա:Չիլիացի ֆուտբոլիստներ
Հագի Վագի

**Հագի Վագի** (;  բառից՝ «գրկել»), Poppy Playtime սարսափ խաղի կերպար, որը թողարկվել է 2021 թվականի հոկտեմբերին։ Խաղի թողարկումից անմիջապես հետո Հագի Վագին վերածվել է հայտնի մեմի, իսկ այս կերպարով խաղալիքները մեծ պահանջարկ են ունեցել։

## Պատմություն
Հագգի Վագգին համարվում է Poppy Playtime սարսափ խաղի անտիգոնիստը։ Սա մարդակերպ էակ է, որն ունի կապույտ մորթի, եռանկյուն գլուխ և հսկայական ժպիտ՝ սուր ատամների մի քանի շարքով։ Սկզբում այն եղել էբարյացակամ, բայց գործարանում տեղի ունեցած վթարի պատճառով սկսեց հետապնդել գլխավոր հերոսին։

Առաջին անգամ խաղացողը Հագի Վագիին հանդիպում է սենյակի կենտրոնում, երբ նա բացում է դահլիճի դուռը։ Մարդանման արարածը սկսում է հետապնդել գլխավոր հերոսին այն բանից հետո, երբ նա վերականգնում է kառավարման վահանակի սնուցումը։ Հագի Վագին խաղացողին փակուղու մեջ է գցում, և գլխավոր հերոսը կոտրում է կոնվեյերը, ինչի պատճառով անտիգոնիստն ընկնում է ժայռից:

## Մշակույթում
Հագի Վագին դարձել է մեմերի կերպար։ Ամենահայտնին հայտնվել է յութուբեր Սկորտիի շնորհիվ։ Նա խաղում էր մոդիֆիկացիաներում, որոնք թույլ էին տալիս GTA V խաղին ավելացնել Հագի Վագիի մոդելը։ Դրանցից մեկը այրվել է, ինչը Սկորտին մեկնաբանել է. «Մենք կորցրել ենք կապույտ Հագի Վագիին»։

2022 թվականի դեկտեմբերի վերջին ռուսական առցանց խանութները հանեցին վաճառքից հայտնի Հագի Վագի խաղալիքները այն բանից հետո, երբ *Ռոսկաչեստվոն* հայտնել է արտադրանքի անվտանգության հետ կապված բազմաթիվ խախտումների մասին, մասնավորապես, գրեթե բոլոր Հագի Վագիները ունեին ֆենոլի պարունակության նորմը գերազանցող քանակություն։

## Գնահատականներ
The Village-ում Հագի Վագիին անվանել են «զումերների սիրելի հրեշ և TikTok-ի գլխավոր մեմ»: *Medialeaks-ում* կարծում են, որ նա «արյունարբու հրեշից վերածվել է հմայիչ հերոսի»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Почему монстр Хагги Вагги стал таким популярным у детей
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր
Յուրիկա Կուբո

**Յուրիկա Կուբո** (, ), ճապոնական սեյու, մոդել և երգչուհի Նարա պրեֆեկտուրայից։ Առավել հայտնի է իր Հանայո Կոիձումի դերի համար μ's իդոլ-խմբից, որը *Love Live!* մեդիաֆրանշիզայի մաս էր կազմում։

## Կարիերա
2002 թվականին նա հաղթել է Nicora-ի մոդելների լսումների 6-րդ գրան-պրին։ Շուտով նա պայմանագիր է կնքել LesPros Entertainment-ի հետ և սկսել է զբաղվել մոդելի աշխատանքով։ Այդ ընթացքում նա սենյակ էր կիսում Ամի Կիկուչիի հետ։

2008 թվականին նա տեղափոխվել է Sparks Productions, որտեղ դարձել է մոդել Յուրիկա Նարահարա բեմական կեղծանունով։ 2010 թվականին Կուբոն նորից փոխել է աշխատանքի վայրը, միանալով JMO Productions-ին։ Այդ ընթացքում նա սկսել է աշխատել իր հմտությունների վրա և 2012 թվականին ստացել է իր առաջին դերերը որպես ձայնային դերասանուհի: Նա հեռացել է JMO-ից 2012 թվականին և սկսել է աշխատել Clare Voice-ի հետ 2015 թվականին:

2015 թվականի սկզբին μ's-ը, իդոլ-խումբը, որում նա հանդես էր գալիս որպես «Հանայո Կոիզումի», շահել է 9-րդ ամենամյա Սեյուի մրցանակը։ Տարվա վերջում նրանք ելույթ են ունեցել 66-րդ *[[Կոհակու ուտա գասսեն|NHK Kōhaku Uta Gassen]]-*ում։ Խումբը ընդմիջում է վերցրել մարտի 31-ին և ապրիլի 1-ին Տոկիո Դոումի մարզադաշտում տեղի ունեցած վերջին համերգից հետո:

2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ից Կուբոն սկսել է իր սոլո կարիերան, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 17-ից թողարկել է *Lovely Lovely Strawberry* սինգլը։ 2017 թվականի մայիսի 10-ին թողարկվել է նրա առաջին ալբոմը։

Կուբոյի պայմանագիրը Clare Voice-ի հետ ավարտվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։

## Ֆիլմագրություն
### Անիմե

### Լիամետրաժ ֆիլմեր

### Համակարգչային խաղեր

## Սկավառակագրություն
### Սինգլներ

### Ալբոմներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Հնչյունավորում
Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի երգիչներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի մոդելներ
Մարկ Ադամս

**Մարկ Ադամս** (, ), ամերիկացի նկարիչ, որն առավել հայտնի է իր ջրաներկ նատյուրմորտներով, նաև գոբելենների և վիտրաժների դիզայներ։

## Կենսագրություն
ձախից|մինի|Ադամսի սալիկապատ խճանկարը ՄաքԱրթուր կայարանում
Ադամսը ծնվել է Ֆորտ Փլեյնում, Նյու Յորքում։ Նա երկու տարի (1943-1945) սովորել է Սիրաքյուսի համալսարանում, նախքան Նյու Յորք տեղափոխվելը՝ նկարիչ Հանս Հոֆմանի մոտ սովորելու (1945-1947)։ Ավելի ուշ նա մեկնել է Ֆրանսիա՝ Ժան Լյուրսայի մոտ գոբելենագործություն սովորելու (1955)։

Իր կարիերայի սկզբում Ադամսը գոբելենների և վիտրաժների դիզայներ էր։ Նա նախագծել է Սան Ֆրանցիսկոյի Էմանու-Էլ տաճարի և Գրեյս տաճարի պատուհանները։ Նա ստեղծել է երկու տասնյակից ավելի գոբելեններ, որոնցից մի քանիսը գտնվում են Դե Յանգ թանգարանում և Սան Ֆրանցիսկոյի միջազգային օդանավակայանում։ Նրան հանձնարարվել է ստեղծել 30 ոտնաչափ բարձրությամբ գոբելեն Վեյերհաուզերի գլխավոր գրասենյակի համար։ 1963 թվականին նա արժանացել է Հռոմի մրցանակին։

Ավելի մտերիմ և փոքրածավալ միջոց փնտրելով՝ Ադամսը 1970-ականների կեսերին փորձեր է արել ջրաներկով, և հենց այս աշխատանքն էր, որ նրան բերել է ամենամեծ ճանաչումը։ Նրա ջրաներկերի մեծ մասը նատյուրմորտներ են, հաճախ ծաղիկների կամ առանձին առարկաների, ինչպիսիք են գլխարկները, պատկերներ։ Նա նաև նկարել է բնանկարներ։ Նրա ոճը համատեղում է վառ երանգների հազվագյուտ սյուժեների հետ, և նրա կոմպոզիցիաները հաճախ օգտագործում են լուսային էֆեկտներ, ինչպիսիք են ուժեղ ստվերները, արտացոլումները և բեկումները:

Ադամսը արվեստ է դասավանդել Կալիֆոռնիայի համալսարանում, Դեյվիսում, Սան Ֆրանցիսկոյի արվեստի ինստիտուտում և այլուր։

Ադամսը հիվանդացել է 2005 թվականի դեկտեմբերին և մահացել հաջորդ ամիս։

## Անձնական կյանք
1954 թվականին Ադամսը ամուսնացել է փորագրուհի Բեթ Վան Հոզենի հետ; նրանք երկար տարիներ ապրել են Սան Ֆրանցիսկոյում։

Ադամսը պնդում էր, որ հենց նա է հորինել «hungry i» անունը նոր գիշերային ակումբի համար, որը իր ընկերը բացել էր Սան Ֆրանցիսկոյի Հյուսիսային Բիչ թաղամասում: The hungry i-ը դարձել է բիթ-սերնդի հայտնի հավաքատեղի, սակայն անվան ծագումը վիճարկվում է, և ընթացքի մեջ են բազմաթիվ պատմություններ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* Adams, Mark. *Watercolors*. John Berggruen Gallery, 2007. Introduction by Wayne Thiebaud.
* Price, Lorna, ed. *Mark Adams: A Way with Color*. Chronicle Books, 1996.
* Rigan, Otto B., and Charles Frizzell. *New Glass*. San Francisco Books, 1976. .

## Արտաքին հղումներ
*"Oral history interview with Mark Adams and Beth Van Hoesen, 1983 August 31–1984 February 24": interview at the Archives of American Art
*"Mark Adams 1925–2006: An Appreciation of an Artist and Friend"

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Ուերի սկզբնախաղ

**Ուերի սկզբնախաղը** շախմատի սկզբնախաղ է, որը սկսվում է հետևյալ քայլով. **1.** **a2-a4**։

Պատկանում է եզրային սկզբնախաղերին։

## Պատմություն
Սկզբնախաղը անվանակոչվել է ամերիկացի շախմատիստ Պրեստոն Ուերի (1821-1890) անունով, որը աչքի էր ընկնում իր անսովոր խաղաոճով և շատ խաղեր սկսում էր a2-a4 քայլով։ Ավելի ուշ այն լայն տարածում չի գտել և մինչ օրս (2018 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ) շախմատային պարտիայի ամենահազվագյուտ քայլերից մեկն է։

Ժամանակակից տեսությունը Ուերի մեկնարկը համարում է «սխալ» մեկնարկ, սկսած 1-ին քայլից։ a2-a4 քայլը չի նպաստում սպիտակ խաղաքարերի զարգացմանը և կենտրոնի համար պայքարին։ Արդյունքում, այս բացվածքը հազվադեպ է հանդիպում լուրջ մրցումներում, բայց օգտագործվում է սկսնակների կողմից՝ նավակը a ուղղահայացի երկայնքով արագ զարգացնելու մտադրությամբ։ Սպիտակների ծրագիրը, սակայն, հեշտությամբ հերքվում է e7-e5 քայլով։

Թեպետ այս բացման վերաբերյալ առկա են քննադատություններ, այն օգտագործվել է նաև շախմատի բարձրագույն մակարդակում։ Այսպիսով, 2012 թվականին, արագ և կայծակնային շախմատի աշխարհի առաջնության ժամանակ, Մ. Կարլսենը Թ. Ռաջաբովի հետ պարտիան սկսել է a2-a4 քայլից և, ի վերջո, հասել է հաղթանակի (տե՛ս օրինակելի խաղը):

## Տարբերակներ
* **1.** **…e7-e5** — ամենատարածված շարունակությունը։ Սևերը ձգտում են վերահսկողություն հաստատել կենտրոնի նկատմամբ և նաև խոչընդոտ են ստեղծում սպիտակ նավակի զարգացման համար a3 դաշտում։
** **2.** **h2-h4** — «Խեցգետնի» դեբյուտ։
** **2.** **a4-a5 d7-d5 3.** **e2-e3 f7-f5 4.** **a5-a6** — տարբերակ, որն օգտագործվել է Պ. Ուերի կողմից։
* **1.** **…d7-d5**
* **1.** **…a7-a5**
* **1.** **…Ng8-f6**

## Նմուշային խաղ
* Մագնուս Կառլսենն ընդդեմ Թեյմուր Ռաջաբովի, 2012, Աստանա։

**1․ a2-a4 e7-e5 2. e2-e4 Ձg8-f6 3. Ձb1-c3 Ձb8-c6 4. Ձg1-f3 Փf8-b4 5. Փf1-b5 0—0 6. 0—0 d7-d6 7. d2-d3 Փc8-g4 8. Ձc3-e2 a7-a6 9. Փb5:c6 b7:c6 10. Ձe2-g3 Ձf6-h5 11. h2-h3 Ձh5:g3 12. f2:g3 Փg4-d7 13. g3-g4 Փb4-c5+ 14. Աg1-h1 Թd8-e7 15. Թd1-e1 f7-f6 16. Ձf3-h4 g7-g6 17. Փc1-h6 Նf8-f7 18. Նa1-b1 Փc5-b6 19. b2-b3 d6-d5 20. Ձh4-f3 Նa8-e8 21. Թe1-g3 Փb6-c5 22. Նb1-e1 d5:e4 23. d3:e4 Փc5-d6 24. Նe1-e2 c6-c5 25. Ձf3-d2 Փd7-e6 26. Թg3-d3 g6-g5 27. Թd3:a6 Աg8-h8 28. Ձd2-c4 Փe6:c4 29. Թa6:c4 Նe8-g8 30. h3-h4 g5:h4 31. g4-g5 Նg8-g6 32. Նe2-f2 1-0։**

## Գրականություն
* *Joel Benjamin, Eric Schiller.* Meadow Hay // Unorthodox Openings. — London: Batsford, 1987. — С. 100. — 154 с. — ISBN 0-7134-5088-6.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Chess Opening Explorer

* The Ware Opening

Կատեգորիա:Շախմատային սկզբնախաղեր
Արցախյան հակամարտության վերաբերյալ ՄԱԿ-ի ԱԽ բանաձևերի ցանկ

thumb|ՄԱԿ-ի դրոշը։**Արցախյան հակամարտության վերաբերյալ ՄԱԿ-ի ԱԽ բանաձևեր** (), 1990-ական թվականների սկզբին Միավորված ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի կողմից ընդունված 4 բանաձև, որոնք քվեարկության են դրվել և ընդունվել Արցախյան ազատամարտի տարիներին։ Բանաձևերում հղում չկա ՄԱԿ-ի կանոնադրության 7-րդ գլխին։

Ստորև առկա աղյուսակում բանաձևերի հակիրճ բովանդակությունը ներկայացված է այն եզրույթներով, որոնք կիրառվել են բանաձևերի տեքստերում։ ԵԱՀԽ տերմինը ԵԱՀԿ-ի այդ ժամանակ կիրառվող անվանումն է։

## Տես նաև
* Արցախյան ազատամարտ
* 44-օրյա պատերազմ
* Հայատյացություն
* Մադրիդյան սկզբունքներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արցախյան հակամարտության վերաբերյալ ՄԱԿ-ի ԱԽ բանաձևեր
Կատեգորիա:Արցախյան հակամարտություն
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի ցանկեր
Մայքլ Լեմոն

**Մայքլ Քրեյգ Լեմոն** (, ), ամերիկացի պաշտոնաթող դիվանագետ և զինվորական։ 1998-2001 թվականներին զբաղեցրել է Հայաստանի Հանրապետությունում ԱՄՆ դեսպանի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Լեմոնը ծնվել է 1946 թվականին։ Չորս տարի ծառայել է ԱՄՆ զինված ուժերում։ Ավելի ուշ, նախաբուհական կրթությունն ստացել է Օլդ Դոմինիոն համալսարանում։ Մինչև 1974 թվականին դիվանագիտական ծառայության անցնելը, սովորել է Վիրջինիայի համալսարանում։

Դիվանագիտական ծառայության ընթացքում տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել ԱՄՆ Պետքարտուղարությունում, ներառյալ՝ Հարավային Ասիայի բյուրոյում տարածաշրջանային հարաբերությունների հարցով տնօրենի և Պակիստանում ԱՄՆ դեսպանության քաղաքական և ռազմական հարցերով պաշտոնյայի հաստիքները։ 1998 թվականին ստանձնել է Հայաստանում ԱՄՆ արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը՝ այն զբաղեցնելով մինչև 2001 թվականը։ Հենց այս ժամանակաշրջանում է, որ ամերիկյան կառավարությունն օգնել է հայկական կողմին ստեղծել Հայաստանի ազգային վճարային համակարգը՝ ArCa-ն։

Դրանից հետո Լեմոնն աշխատանքի է անցել ԱՄՆ Արտաքին ծառայության ինստիտուտում՝ զբաղեցնելով Լեզվաբանական հետազոտությունների դպրոցի դեկանի պաշտոնը։ Որպես լեզվաբանական հետազոտություններով զբաղվող գիտնական, նրա նշանակալի ներդրումներից մեկը եղել է օտար լեզուների ներդրումը՝ որպես լեզվի կրթության ազգային քաղաքականության մաս։

2012 թվականի ապրիլին Լեմոնը ելույթ է ունեցել «Քարնեգի» հիմնադրամի միջոցառումներից մեկի ժամանակ, որը նվիրված էր 2009 թվականի՝ հայ-թուրքական արձանագրություններին։ Հենց այս միջոցառման ժամանակ նա ընդգծել էր արձանագրությունների շնորհիվ ձեռք բերված առաջընթացն ու հույս հայտնել երկրորդ ուղու դիվանագիտության ջանքերի մասով։

2020 թվականի հունիսին Լեմոնն այն 612 նախկին պաշտոնյաներից մեկն էր, որոնք ստորագրել էին բաց նամակի տակ։ Վերջինս կոչ էր անում բարեփոխումներ իրականացնել ոստիկանական համակարգում և քննադատում զինված ուժերի կիրառումը Ջորջ Ֆլոյդի սպանության հետևանքով ծավալված բողոքի ցույցերի ժամանակ։

## Տես նաև
* Հայաստանի Հանրապետությունում ԱՄՆ դեսպանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Հայաստանում ԱՄՆ դեսպաններ
Միքայիլ Ֆայե

**Միքայիլ Նգոր Ֆայե** (, ), սենեգալցի ֆուտբոլիստ, «Ռեն» ակումբի և Սենեգալի հավաքականի պաշտպան։

## Ակումբային կարիերա
Միքայիլ Ֆայեն սենեգալյան «Դիամբարս» ֆուտբոլային ակումբի սան է։

2022 թվականից նա խաղում է խորվաթական «Կուստոսիա» ակումբում։ Նորամուտը հիմնական կազմում նշել է 2023 թվականի մարտի 9-ին՝ «Օրիենտի» դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով խաղի 57-րդ րոպեին։ Առաջին գոլը խփել է 2023 թվականի մայիսի 22-ին՝ «Հրվատսկի ԴրագովոլյաչիV դեմ խաղում։

2023 թվականի հունիսի 19-ին հայտարարվել է, որ Միքայիլ Ֆայեն պայմանագիր է կնքել Իսպանիայի «Բարսելոնա Ատլետիկ» ակումբի հետ։ 2023 թվականի հուլիսի 1-ից նա այս ակումբի խաղացող է, որը հանդես է գալիս Իսպանիայի ֆուտբոլային լիգայի համակարգի երրորդ դիվիզիոնում։ Նորամուտը գլխավոր թիմի կազմում նշել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ «Ռեալ Ունիոնի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է «Բարսայի» 2-1 հաշվով հաղթանակով։

2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Միքայիլ Ֆայեն տեղափոխվել է ֆրանսիական «Ռեն» ակումբ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 10,3 միլիոն եվրո։

## Կարիերան հավաքականում
Միքայիլ Ֆայեն խաղացել է Սենեգալի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում, որի հետ 2019 թվականին հասել է մինչև 17 տարեկանների աշխարհի առաջնության 1/8 եզրափակիչ։

2024 թվականի մարտի 22-ին Ֆայեն նորամուտն է նշել Սենեգալի ազգային հավաքականի կազմում՝ Գաբոնի դեմ խաղում։ Նույն խաղում Միքայիլը խփել է իր նորամուտի գոլը ազգային հավաքականի կազմում։

## Արդյունավետության վիճակագրություն

### Ելույթներն ազգային հավաքականում

**Ընդհանուր՝ 1 խաղ/1 գոլ, 1 հաղթանակ**

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Профиль игрока на официальном сайте «Ренна»
* Профиль игрока на официальном сайте Ла Лиги
 
Կատեգորիա:Բարսելոնա B-ի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Դիամբարսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռենի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սենեգալի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սենեգալցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կիրիլ Կրիվոշեև

**Կիրիլ Սերգեևիչ Կրիվոշեև** (, ), ռուսաստանցի լրագրող, հետխորհրդային տարածաշրջանի հարցերով փորձագետ, «Коммерсантъ» պարբերականի նախկին լրագրող, «Քարնեգի» հիմնադրամի հեղինակ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1993 թվականի մայիսի 6-ին Դոնի Ռոստովում, ֆիզիկայի ուսուցչի և ինժեների ընտանիքում։

2010-2015 թվականներին սովորել է Հարավային դաշնային համալսարանի լեզվաբանության և ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։ Ուսանել է «Комсомольской правдa»-ի լրագրող Յարոսլավա Տանկովայի կուրսում։

Հարավային դաշնային համալսարանում ուսումնառության ընթացքում հոդվածներ է գրել «Аргументы недели» շաբաթաթերթի տարածաշրջանային ներդիրի և «Московский комсомолец-на-Дону» շաբաթաթերթի համար։ Մի քանի ռեպորտաժ է պատրաստել նաև ուկրաինական «Інтер» հեռուստաալիքի համար։

Ավելի ուշ սովորել է «Коммерсантъ»-ի ժուռնալիստիկայի ակադեմիայում, որից հետո 7 տարի աշխատել այդ պարբերականում՝ որպես թղթակից լուսաբանելով արտաքին քաղաքական թեմաները։

Հետխորհրդային տարածաշրջանի հարցերով փորձագետ է և «Քարնեգի» հիմնադրամի հեղինակ։ Հոդվածներ է գրում Forbes-ի ռուսական տարբերակի, «Холод»-ի, The Moscow Times-ի և հայկական Aliq Media-ի համար։

2021 թվականի մարտին, բողոքի ցույցերի լուսաբանման ժամանակ, Կրիվոշեևը ձերբակալվել է Մինսկում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Публикации Кривошеева // Фонд Карнеги
* Публикации Кривошеева // Коммерсантъ
* Публикации Кривошеева // Forbes Россия
* Публикации Кривошеева // Холод
*Публикации Кривошеева // The Moscow Times
*Интервью и публикации // Эхо
*Интервью с Кириллом Кривошеевым о Нагорном Карабахе // Школа журналистики им. Владимира Мезенцева
*Интервью с Кириллом Кривошеевым о профессии журналиста // Школа журналистики им. Владимира Мезенцева

Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Հելենա Մերայի

**Հելենա Մերայի** (, ), բելառուս երգչուհի։ Ներկայացրել է Բելառուսը 2017 թվականի Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում «I am the one» երգով, որտեղ զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը՝ հավաքելով 149 միավոր։ Նա մասնակցել է նաև Ռուսաստանի «Մանուկների ձայնը» երաժշտական հեռուստատեսային շոուի երրորդ եթերաշրջանի ընտրական փուլին, սակայն դուրս է մնացել «մենամարտերի» փուլում։ Հելենան ներկայացրել է Ռուսաստանը Մանկական Նոր Ալիքի փառատոնում՝ որպես եռյակի անդամ, որտեղ հաղթել է երկու այլ աղջիկների հետ միասին։ Նրա մայրը բելառուս է, իսկ հայրը՝ սիրիացի։

2018 թվականի հոկտեմբերի 26-ին հայտարարվեց, որ Հելենան լինելու է Մանկական Եվրատեսիլ 2018-ի համահաղորդավարներից մեկը Մինսկում՝ հեռուստահաղորդավար Եվգենի Պերլինի և երգչուհի Զենայի հետ։ Նա դարձավ չորրորդ անձը, ով մինչ 16 տարեկանը վարել է այս մրցույթը՝ Իոանա Իվանիից (2006 թվական), Դմիտրի Բորոդինից (2009 թվական) և Լիզի Ջափարիձեից (2017 թվական) հետո։ Նա նաև երկրորդ նախկին մասնակիցն է, ով դարձել է մրցույթի հաղորդավար
։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

 
Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլի մասնակիցներ
Մայքլ Շերեր (լրագրող)

**Մայքլ Շերեր** (), ամերիկացի լրագրող, ներկայումս The Atlantic-ի թղթակից։ Նախկինում աշխատել է The Washington Post-ի համար՝ լուսաբանելով Սպիտակ տանը և Կոնգրեսում ընթացող իրադարձությունները։

## Կրթություն
Շերերը գրականության բակալավրի աստիճան է ստացել Սանտա Կրուսի կալիֆոռնիական համալսարանում։ Ավելի ուշ սովորել է Կոլումբիայի համալսարանի Ժուռնալիստիկայի բարձրագույն դպրոցի մագիստրատուրայում։

## Կարիերա
Շերերն իր կարիերան սկսել է «Mother Jones» ամսագրում՝ աշխատելով որպես թղթակից։ Դրանից հետո եղել է «Salon»-ի Վաշինգտոնի թղթակիցը։ 2007 թվականին աշխատանքի է անցել «TIME»-ում և դարձել պարբերականի՝ Սպիտակ տան թղթակիցը։ 2009 թվականին նշանակվել է պարբերականի՝ Վաշինգտոնի բյուրոյի ղեկավար։ 2017 թվականին տեղափոխվել է «The Washington Post», իսկ արդեն 2024 թվականի վերջին՝ «The Atlantic»։

Պարբերաբար հրավիրվում է PBS հեռուստաընկերության «Washington Week» հաղորդման և C-SPAN-ի եթեր։

### Մրցանակներ
2012 թվականին Շերերն ստացել է Ազգային մամուլի ակումբի «Լի Ուոլչաքի անվան մրցանակ»-ը (քաղաքական լրագրության մեջ իր ձեռքբերումների և Բարաք Օբամայի վերընտրման քարոզարշավի լուսաբանման համար)։ Իսկ արդեն 2014 թվականին Շերերն ստացել է Նյու Յորքի մամուլի ակումբի «Քաղաքական իրադարձությունների  լուսաբանման մրցանակ»-ը՝ 2013 թվականին ԱՄՆ կառավարության աշխատանքի դադարեցման (շաթդաունի) լուսաբանման համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Michael Scherer on Twitter

Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Իննա Դրուզ

**Իննա Դրուզ** (, ), ռուսաստանցի տնտեսագետ և մանկավարժ, «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստատեսային խաղի մասնակից։ Ալեքսանդր Դրուզի դուստրն է, Մարինա Դրուզի քույրը։

## Կենսագրություն
Իննա Դրուզը ծնվել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստախաղի հայտնի մասնակից Ալեքսանդր Դրուզի ընտանիքում։ 

Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի թիվ 239 ֆիզիկամաթեմատիկական վարժարանը։ Կրթությունը շարունակել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական տնտեսագիտական համալսարանում, Գրենոբլի Պիեր Մենդես-Ֆրանսի համալսարանում և Փարիզ-Դոֆին համալսարանում (Ֆրանսիա)։ Մասնագիտությամբ տնտեսագետ է։ Արդյունաբերական-շինարարական բանկում (ավելի ուշ միացել է ՎՏԲ բանկին) աշխատել է որպես կորպորատիվ ֆինանսների բաժնի ավագ խորհրդատու։ Բացի այդ, եղել է նաև Սանկտ Պետերբուրգի պետական տնտեսագիտական համալսարանի ֆինանսների ամբիոնի դոցենտ։

2006 թվականին ամուսնացել է ծրագրավորող Միխայիլ Պլիսկինի հետ։ 2008 թվականի հուլիսին Իննան ունեցել է դուստր՝ Ալիսան։ 2011 թվականին ծնվել է նրա մյուս դուստրը, որին զույգը կոչել է Ալինա։ 2014 թվականին, ամուսնուց հետո, տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ։ Բնակվում է Կալիֆոռնիա նահանգում և աշխատում Flex կորպորացիայում։

## Մասնակցությունը ինտելեկտուալ խաղերին
### «Սեփական խաղ»
1995 թվականի սկզբին մասնակցել է «Սեփական խաղի» երկու թողարկումներին։

### «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ»
Իննան դարձել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» ակումբի պատմության ամենաերիտասարդ գիտակը։ Սպորտային տարբերակում նա անդադար խաղում է 12 տարեկանից։ Էլիտար ակումբի խաղերին առաջին անգամ մասնակցել է 15 տարեկանում։ Ալեքսեյ Բլինովի թիմի կազմում առաջին խաղից հետո ստացել է ակումբի «անմահ» անդամի կարմիր պիջակ։

2003 թվականի ձմեռային խաղերի արդյունքում դարձել է «Բյուրեղապակյա բվի» դափնեկիր։ Եզրափակչում Ալես Մուխինի թիմը հաղթել էր 6:2 հաշվով և Իննան, որպես եթերաշրջանի լավագույն խաղացող, թիմ հավաքելու իրավունք է ստացել՝ տարվա եզրափակչին մասնակցելու համար։ Եզրափակչում Իննա Դրուզի թիմը հեռուստադիտողներին հաղթել է 6:5 հաշվով։

Խաղի սպորտային տարբերակում երկար տարիներ խաղացել է Ալեքսանդր Դրուզի թիմում։ Այդ թիմի կազմում դարձել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» խաղի աշխարհի առաջին առաջնության հաղթող, որն անց էր կացվում 2002 թվականին Բաքվում։ Մասնակցել է նաև հեղինակավոր այլ առաջնությունների։ 2005 թվականին դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի նահանգապետի գավաթի հաղթող։

2007 թվականին «Տարվա լավագույն հարց» անվանակարգում դարձել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» ակումբների միջազգային ասոցիացիայի մրցանակի դափնեկիր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Инна Друзь на сайте продюсерского центра «Игра-ТВ»
* Инна Друзь: Игра в Нескучном саду - смесь знаний, интуиции и озарения
* Александр Друзь выдал дочку замуж

 
Կատեգորիա:21-րդ դարի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ
Կատեգորիա:«Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» խաղի մասնակիցներ
Ռինուս Իսրայել

**Մարինուս (Ռինուս) Դավիթ Իսրայել** (, ), հոլանդացի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ: Հանդես է եկել պաշտպանի դիրքում։

## Կարիերա
### Հավաքականում
Նիդերլանդների հավաքականում Ռինուս Իսրայելն իր նորամուտը նշել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Բելգիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում, որն ավարտվել է 0:1 հաշվով: Հավաքականի կազմում Իսրայելը մասնակցել է 1974 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ մասնակցել է 3 խաղի և նվաճել արծաթե մեդալներ: Հավաքականի կազմում իր վերջին ելույթն Իսրայելն անցկացրել է 1974 թվականի աշխարհի առաջնությունում Բրազիլիայի հավաքականի հետ 1974 թվականի հուլիսի 3-ին, այդ հանդիպումն ավարտվել է հոլանդացիների հաղթանակով՝ 2:0 հաշվով: Ընդհանուր առմամբ, Հոլանդիայի հավաքականի կազմում Իսրայելն անցկացրել է 47 հանդիպում, որոնցում դարձել է 3 գոլի հեղինակ։

**Ընդհանուր՝ 47 խաղ / 3 գոլ՝ 22 հաղթանակ, 10 ոչ-ոքի, 15 պարտություն:**

## Նվաճումներ
### Թիմային
**Նիդերլանդների հավաքական**
* Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1974

**ԴՎՍ**
* Նիդերլանդների չեմպիոն՝ 1964
* Նիդերլանդների առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1965
* Նիդերլանդների առաջին դիվիզիոնի հաղթող՝ 1963

**«Ֆեյենորդ»**
* Նիդերլանդների չեմպիոն (3)՝ 1969, 1971, 1974
* Նիդերլանդների առաջնության արծաթե մեդալակիր (5)՝ 1967, 1968, 1970, 1972, 1973
* Նիդերլանդների գավաթակիր՝ 1969
* Եվրոպական չեմպիոնների գավաթակիր՝ 1969/70
* ՈՒԵՖԱ-ի գավաթակիր՝ 1973/74
* Միջմայրցամաքային գավաթակիր՝ 1970

**ՊԵԿ Զվոլլե**
* Նիդերլանդների առաջին դիվիզիոնի հաղթող՝ 1978
* Նիդերլանդների գավաթի եզրափակչի մասնակից՝ 1977

### Մարզչական
**«Ֆեյենոորդ»**
* Նիդերլանդների առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1987

**«Դինամո» (Բուխարեստ)**
* Ռումինիայի չեմպիոն՝ 1992

**«Ալ-Վահդա» (Աբու-Դաբի)**
* ԱՄԷ-ի չեմպիոն՝ 2001

**Ադո Դեն Հաագ**
* Նիդերլանդների առաջին դիվիզիոնի հաղթող՝ 2003

### Անձնական
* Ոսկե գնդակի հավակնորդ՝ 1970

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Զվոլեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆեյենորդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Մարկ Լիբի

**Մարկ Ու. Լիբի** (), ամերիկացի պաշտոնաթող դիվանագետ, որը 2023-2025 թվականներին զբաղեցրել է Ադրբեջանում ԱՄՆ դեսպանի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Լիբին ծնունդով Նոր Անգլիայից է և ավարտել է Քոնեքթիքութ նահանգի Սաութբարի քաղաքի Փոմփերոգ ավագ դպրոցը։ Բակալավրի աստիճանն ստացել է Թաֆթս համալսարանում։ Սովորել է նաև Փարիզի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում, իսկ մագիստրոսի աստիճան ստացել Ազգային ռազմական քոլեջում։ Համարվում է ուսումնական այդ հաստատության պատվավոր շրջանավարտներից մեկը։

## Կարիերա
Լիբին կարիերային դիվանագետ է, ԱՄՆ դիվանագիտական ծառայության բարձրաստիճան ներկայացուցիչ։ Ունի նախարար-խորհրդականի դիվանագիտական աստիճան։ Ներկայումս դասավանդում է Վաշինգտոնում գտնվող Ազգային ռազմական քոլեջում և խորհրդատվություն տրամադրում նաև Պետքարտուղարությանը։ Ավելի վաղ, Եվրոպական միությունում ԱՄՆ ներկայացուցչությունում (Բրյուսել) զբաղեցրել է առաքելության փոխղեկավարի և գործերի ժամանակավոր հավատարմատարի պաշտոնները։ Լիբին աշխատել է ամերիկյան դիվանագիտական առաքելություններում, ներառյալ՝ Վարշավայում, Նասաուում, Նիկոսիայում և Բաղդադում։ Ավելի ուշ, Պետքարտուղարության օպերացիոն կենտրոնում աշխատել է որպես հերթապահ պատասխանատու (24/7 ռեժիմով հետևում են աշխարհում ընթացող գործողություններին) և Ճգնաժամային կառավարման բաժի փոխտնօրեն։ Բացի այդ, զբաղեցրել է նաև Պետքարտուղարության Կենտրոնական Եվրոպայի հարցերով գրասենյակի փոխտնօրենի, Հարավային Եվրոպայի հարցերով գրասենյակի տնօրենի, իսկ արդեն Արտաքին ծառայության ինստիտուտում՝ Ուսանողների կողմնորոշման բաժնի տնօրենի պաշտոնները։

### Ադրբեջանում դեսպան
2022 թվականի մայիսի 25-ին նախագահ Ջո Բայդենը Լիբիի թեկնածությունն առաջադրել է Ադրբեջանում ԱՄՆ դեսպանի պաշտոնում։ Նրա թեկնածության առաջադրման ժամկետը լրացել էր տարվա վերջին և Սպիտակ տուն վերադարձվել 2023 թվականի հունվարի 3-ին։

Նույն օրը նախագահ Բայդենը վերաառաջադրում է Լիբիի թեկնածությունը։ 2023 թվականի հունիսի 13-ին Սենատի Արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում կայանում է նրա առաջադրման լսումները։ Հանձնաժողովը Լիբիի թեկնածությանը հավանություն է տալիս 2023 թվականի հուլիսի 13-ին։ 2023 թվականի նոյեմբերի 8-ին էլ արդեն Լիբիի թեկնածությունը հաստատվում է ԱՄՆ Սենատի կողմից։ 2024 թվականի հունվարի 18-ին Մարկ Լիբին իր հավատարմագրերն է հանձնում Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Լիբին հայտարարում է, որ նույն տարվա վերջին, առողջական խնդիրների պատճառով, վաղաժամկետ կլքի իր պաշտոնը։

## Անձնական կյանք
Անգլերենից զատ Լիբին տիրապետում է նաև լեհերենին և ֆրանսերենին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ambassador Mark Libby

Կատեգորիա:Ադրբեջանում ԱՄՆ դեսպաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Ամիր Հաթամի

**Ամիր** **Հաթամի** (, ), Իրանի Իսլամական Հանրապետության բանակի գերագույն հրամանատարը 2025 թվականի հունիսի 13-ից։ Եղել է Իրանի պաշտպանության նախարարը 2017 թվականի օգոստոսից մինչև 2021 թվականի օգոստոսը, բրիգադի գեներալ։

## Կենսագրություն
Ամիր Հաթամին ծնվել է 1966 թվականին Նիմավոր գյուղում, իր մանկությունն ու պատանեկությունը անցկացրել է Զանջան քաղաքում։ 1980 թվականին՝ Իրաքի հետ պատերազմի ժամանակ, 14 տարեկան հասակում կամավոր միացել է «Բասիջ» ջոկատներին։ 1984 թվականին սկսել է ծառայել Իրանի բանակի ցամաքային ուժերում։ Պատերազմից հետո՝ 1989 թվականին ընդունվել է «Իմամ Ալի» սպայական համալսարան։

Իրանի ժողովրդական մոջահեդների ձախակողմյան արմատական կազմակերպության դեմ ուղղված «Մերսադ» գործողության մասնակից է:

1998 թվականին այաթոլլահ Ալի Խամենեին նրան նշանակել է բանակի միջազգային հարաբերությունների վարչության պետ (այդ ժամանակ կոչումով եղել է գնդապետ):

2006 թվականին նշանակվել է Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ:

2013-ից 2017 թվականներին եղել է պաշտպանության փոխնախարար: 2017 թվականի օգոստոսին նշանակվել է պաշտպանության նախարար՝ փոխարինելով Հոսեյն Դեհղանին։ Նրա թեկնածությունը ներկայացրել է նախագահ Հասան Ռոհանին և հաստատել խորհրդարանը՝ Իսլամական խորհրդատվական խորհուրդը։ Կողմ են քվեարկել 261 պատգամավոր, դեմ՝ 10, ձեռնպահ՝ 13: Հայտարարել է Իրանի հրթիռային ծրագիրը զարգացնելու իր մտադրության մասին: Նաև խոսել է Միացյալ Նահանգներից եկող սպառնալիքներին հակազդելու անհրաժեշտության մասին: Նրա խոսքով՝ Իրանը «ոչ մեկից թույլտվություն խնդրելու կարիք չունի» հրթիռային զենք արտադրելու համար:

2022 թվականի հոկտեմբերին Կանադան պատժամիջոցներ է կիրառել Իրանի նկատմամբ և պատժամիջոցների ցուցակում ավելացրել է 17 անձի, այդ թվում՝ Ամիր Հաթամիին, որոնք, ըստ կանադական իշխանությունների, ներգրավված են «մարդու իրավունքների խախտումներում»:

2025 թվականի հունիսի 13-ին նշանակվել է Իրանի Իսլամական Հանրապետության բանակի հրամանատար:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Իրանի բանակի պաշտոնական կայքը 

Կատեգորիա:Իրանցի գեներալներ
GBU-57

**GBU-57**, Բոինգ ամերիկյան օդանավաշինական ընկերության կողմից մշակված հակաբունկերային ավիացիոն ռումբ, որն ընդունակ է թափանցել մինչև 19 մետր բետոնե ամուր շինության կամ 61 մետր խորություն հողի մեջ և պայթել ներսում։

Համարվում է աշխարհի ամենամեծ հակաբունկերային ռումբը։

## Պատմություն
Ռումբը մշակվել է 2007 թվականին՝ Իրանի և Հյուսիսային Կորեայի ստորգետնյա ամրակառույցները ոչնչացնելու նպատակով։

2011 թվականի նոյեմբերին հայտարարվել է, որ ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերը ստացել են ռումբերի առաջին խմբաքանակի պատվերը՝ ընդհանուր 20 միավոր։

Սակայն ավելի ուշ Պենտագոնում եկել են այն եզրակացության, որ GBU-57 ռումբը բավարար հզոր չէ այդ նպատակների համար, և 2013 թվականի հունվարին հայտարարվել է ռումբի կառուցվածքի հաջողված արդիականացման մասին։ Ռումբերի մշակման ծրագրի ընդհանուր արժեքը, ներառյալ կատարելագործման աշխատանքների ծախսերը, կազմել է շուրջ 400 միլիոն դոլար։

Մինչև 2018 թվականը իրականացվել է ռումբի չորրորդ արդիականացումը, որի արդյունքում այն ձեռք է բերել բարելավված հնարավորություններ՝ բարդ հասանելի և խորությամբ տեղակայված թիրախների վրա հարվածելու համար։ Թույն թվականի դեկտեմբերին համացանցում է հայտնվել երկու գերհզոր GBU-57 ավիառումբի փորձարկման տեսանյութը։  Ռումբը նետել է ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի B-2 Spirit ռմբակոծիչը՝ Միսուրիում գտնվող Whiteman ռազմաբազայից:

## Տեխնիկական նկարագրություն
Ավիառումբը կիրառվում է ամենախորը բունկերներում գտնվող առարկաները ոչնչացնելու նպատակով։ GBU-57-ը կարող է թափանցել բետոնի, քարի և հողի միջով։ Մի քանի GBU-57 ռումբերի հաջորդական նետվելու դեպքում, յուրաքանչյուր հաջորդ ռումբ կարող է թափանցել ավելի խոր, քան նախորդը։

Ռումբը հագեցած է GPS կառավարման համակարգով, ինչպես նաև պայթուցիչով, որը կարող է հայտնաբերել ճանապարհին եղած խոռոչները (թունելներ կամ սենյակներ)՝ հիմնական լիցքը պայթեցնելու հենց այն տեղում, որտեղ այն կպատճառի առավելագույն վնաս։

## Մարտական օգտագործում

2025 թվականի հունիսի 22-ին, Իրան-իսրայելյան պատերազմի ռազմական գործողության ընթացքում, ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերը առաջին անգամ կիրառել են ավիառումբեր Իրանի միջուկային օբյեկտների՝ Ֆորդոյի վառելիքի հարստացման գործարանի, Նաթանզի միջուկային կայանի և Սպահանի միջուկային տեխնոլոգիաների հետազոտությունների կենտրոնի դեմ հարված հասցնելու նպատակով։ Հարվածների ընթացքում ներգրավված են եղել ամերիկյան B-2 ռազմավարական ռմբակոծիչները։

## Տեխնիկական ցուցանիշներ
*Կրող ինքնաթիռներ՝ B-2 Spirit և  B-21 Raider
*Երկարություն՝ 6200 մմ
*Տրամաչափ՝ 800 մմ
*Ընդհանուր զանգված՝ 13 609 կգ
*Մարտական մասի զանգվածը՝ 2700 կգ
*Ղեկավարման համակարգ՝ INS / GPS (իներտացիոն նավիգացիոն համակարգ / արբանյակային տեղորոշում)

## Պատկերասրահ

File:Off loading of MOP cropped.jpg
File:Inside Tunnel MOP cropped.jpg
File:MOP in the B-2 bomb bay.jpg
File:B-52 releases the MOP during a weapons test.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* Пенетратор // Лента.ru. — 2018 (23 декабря).

Կատեգորիա:Boeing
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ավիացիոն ռումբեր
Գերդա Մաուրուս

**Գերդա Մաուրուս** (գերմաներեն՝ Gerda Maurus. ), խորվաթական ծագումով ավստրիացի դերասանուհի:

Դերասանական իր կարիերան սկսել և ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել Վիեննայում, թատրոնում: Այստեղ նրան հայտնաբերել է կինոռեժիսոր Ֆրից Լանգը և հրավիրել է մարմնավորելու գլխավոր հերոսուհու կերպարը իր *Spione* («Լրտեսը», 1928) թրիլլերում: Մեկ տարի անց Գերդան նկարահանվել է Լանգի «Կինը Լուսնի վրա» ֆիլմում: Հաջորդած տարիներին՝ Վայմարյան և նացիստական ժամանակաշրջաններում դերասանուհին խաղացել է ևս երկու տասնյակ գերմանական կինոնկարներում: Դերակատարումներով հանդես է եկել նաև հեռուստատեսությունում: 1968 թվականին Գերդա Մաուրուսն ավարտել է դերասանական իր կարիերան:

## Ուշագրավ փաստեր
* Գերդա Մաուրուսի պատկերով քարտը ֆաբրիկատեր Յոզեֆ Գարբատիի նախաձեռնած «Ժամանակակից գեղեցկուհիների պատկերասրահ» շարքի ամենացանկալի ծխախոտային քարտերից մեկն էր։
* Պոտսդամի կինոթանգարանը Գերդա Մաուրուսի աչքերի հետապնդող հայացքն ընտրել է որպես իր լոգոներից մեկի մոտիվ:

## Ընտրված ֆիլմագրություն
* *Spione / Լրտեսը* (1928)
* *Frau im Mond / Կինը Լուսնի վրա* (1929)
* *High Treason / Բարձրակարգ մատնություն* (1929)
* *Der Schuß im Tonfilmatelier* (1930)
* *The Daredevil* (1931)
* *Alarm at Midnight / Տագնապ՝ կեսգիշերին* (1931)
* *The Stranger / Օտարականը* (1931)
* *Checkmate* (1931)
* *Death Over Shanghai / Մահ՝ Շանհայի վերևում* (1932)
* *The White Demon / Ճերմակ դևը* (1932)
* *Invisible Opponent / Անտեսանելի հակառակորդը* (1933)
* *The Double* (1934)
* *A Woman With Power of Attorney / Դատախազի լիազորությամբ կինը* (1934)
* *The Cossack and the Nightingale / Կազակն ու սոխակը* (1935)
* *The Call of the Jungle / Ջունգլիների կանչը* (1936)
* *Daphne and the Diplomat / Դափնեն ու դիվանագետը* (1937)
* *My Wife's Friends / Իմ կնոջ ընկերները* (1949)
* *The Little Town Will Go to Sleep* (1954)

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագրություն
* 

## Արտաքին հղումներ
* ''Gerda Maurus'' bei Cyranos.ch
* 

Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ
Մարդու դեմքով կղմինդր

**Մարդու դեմքով կղմինդր** (), որը հայտնի է նաև որպես **Սիլլայի ժպիտ** (), Սիլլայի դարաշրջանի (մ.թ.ա. 57 – մ.թ. 935) դեկորատիվ կղմինդր է, որը տեղադրվում էր տանիքի ծայրամասում։ Այն 2018 թվականի նոյեմբերի 27-ին ճանաչվել է Հարավային Կորեայի ազգային գանձ (№ 2010)։

Կղմինդրի վրա պատկերված ժպտացող դեմքը ժամանակի ընթացքում դարձել է Գյոնգջու քաղաքի խորհրդանիշը։ Այժմ այն պահվում է Գյոնգջուի Ազգային թանգարանում։

Սա միակ հայտնի կորեական դեկորատիվ տանիքի ծայրի կղմինդրն է, որը պատրաստված է ձեռքով։ Մնացած բոլոր հայտնաբերված օրինակները պատրաստվել են կաղապարների միջոցով։

## Պատմություն
Ըստ հաղորդված տեղեկությունների՝ այս կղմինդրը հայտնաբերվել է Սիլլայի ժամանակաշրջանի Եոնգմյոսա տաճարի նախկին տարածքում (թեպետ ի սկզբանե համարվում էր, որ այն պատկանում է Հյունգնյունսա կոչվող այլ տաճարի տարածքին)։

Կղմինդրն առաջին անգամ գիտական շրջանակներին հայտնի է դարձել Ճապոնիայի գաղութային շրջանի ժամանակ՝ 1910–1945 թվականներին, երբ ճապոնացի բժիշկ և կոլեկցիոներ Տանակա Տոսինոբուն (田中敏信, 1908–1993) այն գնել է հնավաճառի խանութից 1934 թվականին։ Այդ նույն տարում այն ներկայացվել է Ճապոնիայի կողմից ստեղծված «Ճոսոն» թանգարանի Գյոնգջուի մասնաճյուղի տնօրեն Օսակա Կինտարոյի (大坂金太郞, 1877–1974) կողմից հրատարակված գիտական հոդվածում։ Շուտով Տանական կղմինդրը տեղափոխել է Ճապոնիա՝ մոտավորապես 1935–1940 թվականների ընթացքում։ Օսական շարունակել է ղեկավարել թանգարանը մինչև Կորեայի ազատագրումը 1945 թվականին, որից հետո վերադարձել է Ճապոնիա։ 

Կղմինդրը գրեթե ամբողջությամբ մոռացվել էր Կորեայում, մինչդեռ Ճապոնիայի և Հարավային Կորեայի հարաբերությունները մնում էին սառեցված, և երկու երկրների միջև շփումները սահմանափակ էին։ 1972 թվականի փետրվարին Գյոնգջուի Ազգային թանգարանի տնօրեն Պակ Իլ-Հունը (박일훈, 1913–1975), ով Օսակայի նախկին աշակերտն էր, հրավիրվել է Ճապոնիա։ Նա հանդիպել է իր նախկին ուսուցչին և հարցրել կղմինդրի գտնվելու վայրի մասին։ Պակը համոզել է Օսակային խնդրել Տանակային՝ կղմինդրը վերադարձնել Կորեա։ Այդ պահին Օսական 96 տարեկան էր և, ըստ հաղորդումների, կարծում էր, որ կղմինդրի վերադարձը կարող է լինել իր մասնագիտական գործունեության վերջին քայլը։ 

Տանական արդեն վերադարձրել էր Կորեայից հավաքած այլ առարկաներ, սակայն կղմինդրից հրաժարվել չէր ցանկանում․ հաղորդվում է, որ այն կախված էր իր հյուրասենյակում։ Պակի վերադարձից հետո՝ մարտի 4-ին, հայտնի դարձավ, որ Տանական համաձայնել է նվիրաբերել կղմինդրը։ Հոկտեմբերի 14-ին՝ պաշտոնական արարողության ընթացքում, Օսական և Տանական այցելել են Կորեա և վերադարձրել այն։

## Ժառանգություն
Հարավկորեական LG ընկերության տարբերանշանը ստեղծվել է այս կղմինդրի հիման վրա։ 1998 թվականին կղմինդրը ընտրվել է Գյոնգջուի Համաշխարհային Մշակույթի Էքսպոյի պաշտոնական խորհրդանիշ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կորեայի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Կորեայի մշակույթ