Ֆլորենս Թոմաս

**Ֆլորենս Թոմաս** (, ), ֆրանս-կոլումբիացի սոցիալական հոգեբան և ֆեմինիստ ակադեմիկոս: Նա Կոլումբիայի համալսարանի *Programa de Estudios de Género, Mujer y Desarrollo* (Գենդերային, կանանց և զարգացման ուսումնասիրությունների ծրագիր) համահիմնադիրն էր: Նա նաև *El Tiempo* թերթի լրագրող է։ 2005 թվականին Թոմասը պարգևատրվել է *Premio Nacional de Periodismo Simón Bolívar* ազգային լրագրության մրցանակով: 2017 թվականին Թոմասը պարգևատրվել է որպես ասպետ Ֆրանսիայի Պատվո լեգեոնի շքանշանով։

## Կենսագրություն և կրթություն
Ֆլորենս Մարի Թերեզ Թոմասը ծնվել է 1943 թվականին Ֆրանսիայի Նորմանդիայի շրջանի Ռուան բնակավայրում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռմբակոծությունների ժամանակ։ Նրա հայրը իրավաբան էր, և թեև մայրը ցանկանում էր բժիշկ դառնալ, սոցիալական կոնվենցիան թույլ չէր տալիս նրան սովորել: Նրա ծնողները լիբերալ միջին խավի մաս էին կազմում և խրախուսեցին նրան շարունակել կրթությունը: Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Փարիզ և վեց տարի սովորել Փարիզի համալսարանում։ 

1965 թվականին նրա Փարիզում եղած ժամանակ կարևոր իրադարձություն տեղի ունեցավ, երբ Թոմասը հայտնաբերեց, որ հղի է իր կոլումբիացի ընկերոջից, ով իր համակուրսեցիներից էր: Վիժում առաջացնող հաբերը Ֆրանսիայում հասանելի դարձան միայն 1960 թվականին, իսկ աբորտը դեռևս անօրինական էր: Հաստատելով իր վիճակը՝ Թոմասը դիմել է եղբորը, ով բժշկական ֆակուլտետի ուսանող էր։ Չցանկանալով վտանգել իր կարիերան՝ նա ուղեգիր է տվել ընկերոջ անունով, որն իր հերթին նրան ուղղորդել է ապօրինի աբորտի։ Նա կամավոր ընդհատել է հղիությունը, սակայն շատ է վշտացել, որ հասարակությունը թույլ է տվել եկեղեցուն, պետությանը կամ իր զուգընկերոջը սահմանափակել որոշումներ կայացնելու իր իրավունքը: Այդ դեպքից հետո նա շարունակել է ուսումը և ստացել սոցիալական հոգեբանության մագիստրոսի կոչումը։

## Կարիերա
1967 թվականին Թոմասը իր ընկեր Մանուել Մորալեսի հետ մեկնել է Կոլումբիա, չնայած այն հանգամանքին, որ չէր տիրապետում իսպաներենին և ոչինչ չգիտեր երկրի մասին ։ Նույն տարում զույգն ամուսնացավ, և նա աշխատանքի ընդունվեց Կոլումբիայի համալսարանում սոցիոլոգիա և հոգեբանություն դասավանդելու համար։ Քանի որ նա չի տիրապետել լեզվին, դասախոսություններ է կարդացել ֆրանսերենով և առաջին երկու կիսամյակների ընթացքում նրա դասախոսությունները թարգմանել է թարգմանիչ: 

Հանրային վայրերում կանանց անտեսանելիությունը նրան մղեց ձախ ակտիվությունից դեպի ֆեմինիզմ: 1970-ական թվականներին նա հրավիրեց Ազգային համալսարանի այլ կին գիտնականների՝ ոչ պաշտոնապես հանդիպելու՝ քննարկելու ֆեմինիստական ​​գրականությունը և ֆեմինիզմը՝ կապված իրենց ակադեմիական աշխատանքի հետ։ Այս ակտիվիստ գիտնականները, այդ թվում՝ Թոմասը, Խուանիտա Բարրետո Գաման, Գիոմար Դուենյաս Վարգասը, Մագդալենա Լեոն Գոմեսը, Մարիա Մարտինեսը, Դոնի Մեերտենսը, Յոլանդա Պույանա Վիլյամիզարը, Մարիա Ջիմելդա Ռամիրեսը և Անա Ռիկո դե Ալոնսոն երկար տարիներ աշխատել են միջքաղաքային հետազոտություններ ստեղծելու նպատակով: 
Թոմասի ամուսնությունը տևեց 10 տարի, նա ունեցավ երկու զավակ, ապա բաժանվեց՝ խոստանալով այլևս երբեք չամուսնանալ:

1980-ական թվականների սկզբից գիտնականները ոչ պաշտոնապես ստեղծեցին *Grupo de Estudios Mujer y Sociedad* (Կանայք և հասարակությունը ուսումնասիրող խումբ)։ Ամեն հինգշաբթի կեսօրին կին գիտնականներ մարդաբանության, պատմության, հոգեբանության և սոցիալական աշխատանքի ոլորտներից հավաքվում էին Թոմասի գրասենյակում։ Նրանք պաշտոնապես ստեղծեցին խումբը 1985 թվականին՝ հաղթահարելով համալսարանի դիմադրությունը, և Թոմասը դարձավ դրա տնօրենը։ Հաջորդ տարի *Women & Society*-ն անցկացրեց համաժողով՝ *Mujer y vida cotidiana* (Կանայք և առօրյա կյանքը), որին մասնակցեցին 300 կանայք ամբողջ երկրից։ 

Սեմինարի հաջողությունը հանգեցրեց մեկ այլ ծրագրի ստեղծմանը` *La cuestión femenina* (Կանանց հարցը), որն առաջարկվում էր ամեն տարի հաջորդ տասնհինգ տարիների ընթացքում: 1994 թվականին նրանց հաջողվեց սկսել *Programa de Estudios de Género, Mujer y Desarrollo* (PGMD, Գենդերային, Կանանց և Զարգացման Ուսումնասիրությունների Ծրագիր) Ազգային համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետում: 

2000-ական թվականների սկզբին *Women & Society*-ն հաջողությամբ հավատարմագրվեց գենդերային հետազոտությունների մագիստրոսական ծրագրի համար: 2005 թվականին նա դարձավ միայն հինգերորդ կինը, ով արժանացավ Սիմոն Բոլիվարի ազգային լրագրության մրցանակին՝ մամուլի վերլուծության և կարծիքի անվանակարգում։

Թոմասը թոշակի անցավ 2007 թվականին։ 2009 թվականին նա և մի քանի այլ հասարակական գործիչներ հրապարակեցին հոդված՝ հայտարարելով իրենց աթեիզմի մասին.: 2011 թվականին նա ստացավ Կոլումբիայի քաղաքացիություն, մի բան, որը նա նախկինում չէր արել քաղաքական այլախոհության պատճառով : 2017 թվականին նրան շնորհվել է Ֆրանսիայի Պատվո լեգեոնի ասպետի կոչում։

## Գրականություն

*
*
*
*
*
*
*
*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

  
Կատեգորիա:Աթեիստներ
Կատեգորիա:Կին հոգեբաններ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի կանայք
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ