open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բեսորայի ամրոց

**Բեսորայի ամրոց** (), ամրոց Վալ դե Լորդում, Իսպանիայի Կատալոնիա համայնքի Լլեյդա քաղաքի Սանտա Մարիա դե Բեսորա մունիցիպալիտետում՝ Նավես և Սեռա դե Բուսա մունիցիպալիտետների միջև։

Ամրոցը կառուցվել է 1092 մետր բարձրությամբ ժայռի վրա, որի մուտքն ապահովել է հյուսիսային կողմից բարձրացող միակ ճանապարհը։ Կառուցված է երեք երկարաձիգ շինություններից, որոնք ներկայումս դարձել են տեղական ոճի գյուղական կացարաններ։

## Պատմություն
Պատմական աղբյուրներում ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվել է 982 թվականին, որոշ աղբյուրներում՝ 885 թվականին։ 875 թվականին արդեն ամրոցի մասին կա հիշատակում՝ որպես Բարսելոնայի կոմս Վիֆրեդ I-ի դստեր Էմմայի օժիտ, ընծա, երբ նա մուտք է գործել Սան Ժոան դե լես Աբադեսեսի վանական համալիր։

Մուսուլմանական ժամանակաշրջանում ամրոցն օգտագործվել է քրիստոնեական տարածքների սահմանները դիտելու համար։

Իններորդ դարի վերջում Վիֆրեդ I-ը Կարդոնայում, Օսոնայում, Բերգեդայում և Վալ դե Լորդում ստեղծել է ռազմական դիրքեր։ Հնարավոր է, որ այդ ժամանակաշրջանում երկրի սահմանը գտնվել է Սոլսոնա քաղաքի հյուսիսում։

Ամրոցի պատերը պահպանվել են որպես բնակելի տարածք։ Հին ծխական Սանտա Մարիա դե Բեսորայի եկեղեցին կառուցվել է 1759 թվականին։ 15-րդ դարում Լոս Ռեմենսաս ճակատամարտում ամրոցը բազմիցս գրավվել է Ֆրանսեսկ դե Վերնտայի կողմից։

1838 թվականին առաջին կառլիստական պատերազմի ժամանակ ամրոցը զգալի ավերվել է, երբ եղել է ապաստան և կառլիստական ուժերի ճակատամարտի վայր։ Ավելի ուշ միապետության առաջնորդ Բուենավենտուրա Կարբոն, ով հետագայում եղել է Կուբայի գաղութային կառավարիչ, ստիպված է եղել հեռանալ ամրոցից ու եկեղեցուց։

## Պատկերասրահ

CASTELL DE BESORA - NAVES - IB3.JPG
CASTELL DE BESORA - NAVES - IB2.JPG
CASTELL DE BESORA - NAVES - IB1.JPG
CASTELL DE BESORA - NAVES - IB-877.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Տվյալներ Բեսորայի ծագման մասին
* Եկեղեցու օծման փաստաթուղթ, 898 
* PDF document of the diary of ''Avui'' and ''Fundació Castells Culturals de Catalunya''

Կատեգորիա:Կատալոնիայի ամրոցներ
Մինո Ռայոլա

**Մինո (Կարմինե) Ռայոլա** (, ), իտալական ծագումով հոլանդացի ֆուտբոլային գործակալ։ Հայտնի էր որպես մի շարք հայտնի ֆուտբոլիստների, մասնավորապես` Զլատան Իբրահիմովիչի, Պոլ Պոգբայի, Մարիո Բալոտելլիի, Հենրիխ Մխիթարյանի, Ռոմելու Լուկակուի, Բլեյզ Մատուիդիի և այլոց գործակալ։ Ապրում էր Ամստերդամում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականին՝ իտալական Նոչերա Ինֆերիորե քաղաքում։ 1968 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է նիդերլանդական Հառլեմ քաղաք։ Աշխատել է իր ծնողների հառլեմյան իտալական ռեստորանում։ 22 տարեկանում սկսել է աշխատել տեղի «Հառլեմ» ակումբի մենեջմենթում։ Այդ ակումբում նաև փորձել է հանդես գալ որպես ֆուտբոլիստ։

1990-ականների սկզբին սկսեց աշխատել ֆուտբոլային գործակալ` Sports Promotions ընկերությունում։ Աշխատելով այս ընկերությունում` 1992 թվականին նա զբաղվել է Բրայան Ռոյի «Այաքսից» «Ֆոջա» կատարված տրանսֆերով, 1993 թվականին նրա ղեկավարությամբ իրականացան Վիմ Յոնկի և Դենիս Բերգկամպի տեղափոխությունները «Այաքսից» «Ինտեր», ինչպես նաև Մարսիանո Վինկի տրանսֆերը «Այաքսից» «Ջենոա»։ Հետագայում նա լքեց Sports Promotions ընկերությունը և դարձավ ինքնուրույն գործակալ։ Որպես անկախ գործակալ նրա առաջին խոշոր տրանսֆերը դարձավ Պավել Նեդվեդի տեղափոխությունը Պրահայի «Սպարտայից» Հռոմի «Լացիո»։

Աշխարհի ամենահայտնի և ազդեցիկ ֆուտբոլային գործակալներից մեկն էր։

Տիրապետել է յոթ լեզվի։

2016 թվականի ամռանը մեկ ամսում Պոլ Պոգբայի, Զլատան Իբրահիմովիչի և Հենրիխ Մխիթարյանի դեպի «Մանչեսթեր Յունայթեդ» տեղի ունեցած տրանսֆերներից վաստակել է ավելի քան 30 մլն դոլար

Գործակալը կարող էր ավելի շատ վաստակել, եթե կարողանար «Յուվենտուսին» վաճառել Բլեյզ Մատուիդիին, որը շատ մոտ էր տեղափոխվելուն, սակայն, ի վերջո, մնաց ՊՍԺ-ում։

2019 թվականի մայիսին սկզբում Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան, ապա և ՖԻՖԱ-ն Ռայոլային երեք ամսով զրկեցին ֆուտբոլային գործունեությունից։

2022 թվականի ապրիլի 28-ին մի շարք լրատվամիջոցներում հայտնվեց տեղեկություն Ռայոլայի մահվան մասին, որն ավելի ուշ հերքեցին նրա ներկայացուցիչները։ Սակայն արդեն 2022 թվականի ապրիլի 30-ին այդ տեղեկությունը պաշտոնապես հայտարարեց նրա ընտանիքը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գործակալի էջը Transfermarkt.com կայքում  

Կատեգորիա:Ֆուտբոլային գործակալներ
Սան Սեբաստիանի ամրոց (Կադիս)

**Սան Սեբաստիանի ամրոց** (), ամրոց Իսպանիայի Կադիս քաղաքում, Լա Կալետա ծովափի վերջնամասում։ 1993 թվականին ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում (): Ամրոցի ներսում է գտնվում Կադիսի համալսարանի ծովային հետազոտության լաբորատորիան։

## Պատմություն
Ըստ ավանդույթի՝ ամրոցի գտնվելու վայրում եղել է Հադեսի, Զևսի և Պոսեյդոնի, Հեստիայի, Դեմետրայի, Հերայի հոր՝ Կռոնոսի տաճարը։ 1457 թվականին կղզում ժանտախտից ապաքինվող վենետիկյան նավի անձնակազմը մատուռ է կառուցել։ 1706 թվականին սկսվել են ամրոցի կառուցման աշխատանքները, ինչի արդյունքում կառուցվել է անկանոն պատերով տարածք՝ պաշտպանելու քաղաքի հյուսիսային հատվածը ոտնձգություններից։ Փարոսի գտնվելու տեղում իսլամական ժամանակաշրջանում եղել է դիտարան։ Փարոսը 1908 թվականին Ռաֆայել դե Սերդայի նախագծով ստեղծված երկաթյա կառույց է, որը Իսպանիայում էլեկտրական հոսանքով լուսավորվող երկրորդ փարոսն է։ Աշտարակն ունի 41 մետր բարձրություն։

Հետաքրքիր է, որ 1811 թվականին Խուան Բաուտիստա Ասոպարդոյի ղեկավարությամբ մալթայական նավատորմն ապստամբ ռազմագերիների հետ ժամանել է ամրոց և այնտեղ մնացել մինչև 1815 թվականը։

1860 թվականին կղզին և քաղաքը իրար կապելու համար կառուցվել է դամբ։

1985 թվականի հունիսի 25-ին Սան Սեբաստիանի ամրոցը ճանաչվել է մշակութային արժեք։

## Հետաքրքիր փաստեր
Ամրոցին անդրադարձել են Կադիսում նկարահանված տարբեր ֆիլմերում՝ «Ալարիստե» ֆիլմն ամրոցում նկարահանվել է 2005 թվականին, Հոլիվուդն այս վայրն ընտրել է որպես ընդլայնված գործողությունների տեսարան «Մեռիր, բայց ոչ հիմա» ֆիլմի համար։

Señor Chinarro հնդկական պոպ խումբը "Del Montón" երգում հիշատակում է Սան Սեբաստիանի ամրոցը։

## Պատկերասրահ

Castillo de San Sebastián visto desde la Torre Tavira en Cádiz, España.jpg
Castillo de San Sebastián, Cádiz, Northeast view 20090418 1.jpg
Cádiz - Castillo de San Sebastián - DSC 1307 P.jpg
SanSebastiánDesdeCaleta.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Castillo de San Sebastián en 3D para Google Earth

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Ալխաֆերիա

**Ալխաֆերիա** (, , *Qasr al-Jaʿfariya*), մավրիտանական միջնադարյան դղյակ Իսպանիայի Սարագոսա քաղաքում։ Կառուցվել է 11-րդ դարի երկրորդ կեսին։

## Պատմություն
Կորդովայի խալիֆայության անկումից հետո նրա տարածքում ձևավորվել են մի շարք փոքր պետություններ, որոնց 11-րդ դարում ստեղծված թվում էր Սարագոսայի տայֆան։ Պետության ղեկավարները, ներքաշվելով ռազմական բախումների մեջ, ստիպված է լինում համագործակցել Իսպանիայի կաթոլիկական իշխանության հետ։ Մավրիտանական Սարագոսայի վերջին կառավարիչը՝ Աբդ-ալ-Մալիք Իմադ-ադ-Դաուլան հրաժարվել է գահից և ճանաչել Ալֆոնսո І Արագոնցու գերիշխանությունը։ Նա դարձել է Ալֆոնսո I-ի վարած քաղաքականության կողմնակիցն, իսկ նրա զորքը պատերազմական գործողություններին մասնակցել է Արագոնի կողմից։
thumb|left|200px|Տրուբադուրի աշտարակը

Ամրոցն ու դղյակը կառուցվել են Սարագոսայի տայֆայի անկախության ու ծաղկման կարճատև ժամանակաշրջանում՝ 11-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Այն եղել է Բանու Հուդի (*Banu Hud*) նստավայրը։ Չնայած իր պետության անկախությանը՝ Բանու Հուդն ընդունել է հարևան քրիստոնեական պետության քաղաքական գերիշխանությունն ու վճարել հարկ։ 1118 թվականին Սարագոսա քաղաքը գրավվել է քրիստոնյա զորքերի կողմից և դարձել Արագոնի թագավորության մայրաքաղաք։

Ամրոցի ամենահին կառույցը Տրուբադուրի աշտարակն է, որի ներքին երկու հարկերը կառուցվել են 9-րդ դարում։ Աշտարակի շինարարությունն ավարտվել է 10-րդ դարում։

Իր անվանումն աշտարակն ստացել է 19-րդ դարում, երբ իսպանացի գրող Անտոնիո Գարսիա Գուտերեսն ստեղծել է «Տրուբադուր» դրաման, որի գործողությունները կատարվում են Ալխաֆերայում։ Դրաման վերածվել է օպերայի լիբրետոյի, որի երաժշտությունը գրել է իտալացի կոմպոզիտոր Ջուզեպպե Վերդի 1853 թվականին։

Ամրոցի կառույցները, որ զարդարված են մավրիտանական ոճով, 1492 թվականին հարմարեցվել են դղյակի համար, որ պիտի ծառայեր կաթոլիկ թագավորներին։ Շինության մի մասը վերակառուցվել է 1593 թվականին՝ նպատակ ունենալով ուժեղացնել նրա պաշտպանությունը։ Անկախության համար պատերազմի տարիներին (1808-1814) ամրոցը վնասվել է նապոլեոնյան զորքերի հարձակումներից։

20-րդ դարի երկրորդ կեսին ամրոցը վերակառուցվել է։ Այն հարմարեցվել է Իսպանիայի Կորտեսի (կառավարություն) և Արագոնի օրենսդիր պալատի նիստերի անցկացման համար։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Fachada Aljafería nocturna.jpg|Ալխաֆերիան գիշերը
Պատկեր:Plano Aljaferia224.jpg|Ամրոցի ու դղյակի նախագիծը (մուգ գույնով նշված են խրամները, պատերն ու աշտարակները)
Պատկեր:Patio de Santa Isabel.jpg|Սանտա Իսաբելի բակը վերակառուցումից հետո
Պատկեր:Portada mezquita aljaferia.jpg|Նախկին մզկիթի մուտքը
Պատկեր:La Aljafería - Patio de entrada 02.JPG|Սան Մարտինի բակը
Պատկեր:Panel policromado Aljafería.jpg|Բազմագույն տախտակադրվագ


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:11-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում
Դույգու Ասենա

**Դույգու Ասենա** (, ), թուրք լրագրող, գրող և կանանց իրավունքների պաշտպան։

## Կյանքը և կարիերան
Դույգու Ասենան ծնվել է 1946 թվականին Ստամբուլում։ Նրա պապը եղել է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի քարտուղարը։ Կադըկոյում աղջիկների մասնավոր քոլեջը ավարտելուց հետո, նա շարունակել է իր կրթությունը Ստամբուլի համալսարանի մանկավարժության բաժնում։ Այնուհետև երկու տարի աշխատել է մանկական պոլիկլինիկայում, Հասեքի հիվանդանոցում և Ստամբուլի համալսարանի մանկատանը որպես մանկավարժ։

Դույգու Ասենան, որպես լրագրող, սկսել է գրել և հրատարակվել 1972 թվականից։ Նրա առաջին հոդվածը տպագրվել է «Hürriyet» թերթում։ 1976- 1978 թվականներին աշխատել է որպես ձայնագրող գովազդային գործակալությունում։ 1978 թվականից սկսած որպես խմբագիր հրատարակչությունում՝ պատասխանատու լինելով այնպիսի ամսագրերի թողարկման համար, ինչպիսիք են «*Kadınca*», «*Onyedi*», «*Ev Kadını*», «*Bella*», «*Kim*» և «*Negatif*».։

1980-ական թվականներին Դույգու Ասենան դարձել Թուրքիայում կանանց իրավունքների պաշտպան և ակտիվիստ։ ԶԼՄ-ներում նա գրել է ամուսնության, կանանց անհավասարության և բռնության թեմաների վերաբերյալ։

1992- 1997 թվականներին գրողը վարեկ է հաղորդում TRT 2 Haber պետական հեռուստաալիքով։ Որպես լրագրող աշխատել է այնպիսի թերթերում, ինչպիսիք են  *[[Milliyet]]*, *[[Ջումհուրիյեթ]]* և Յարըն։ Նկարահանվել է «*Umut Yarıda Kaldı*» («*Հույսը կոտրվում է*»), «*Yarın Cumartesi*» («*Վաղը շաբաթ է*») և «Bay E» («Պրն. E»)։

Դույգու Ասենան մահացել է գլխուղեղի ուռուցքից, որի դեմ պայքարում էր ավելի քան 2 տարի։ Մահացել է Ստամբուլի ամերիկյան հոսպիտալում։ Թաղված է Զինջիրլիքույու գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Milliyet թերթում աշխատած անձինք
Կատեգորիա:Անձինք:Ստամբուլ
Կատեգորիա:Արտիստներ Ստամբուլից
Կատեգորիա:Զինջիրլիքույու գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Թուրք գրողներ
Կատեգորիա:Թուրք լրագրողներ
Կատեգորիա:Թուրք կին գրողներ
Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թուրք վիպասաններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված գրողներ
Էլդայի ամրոց

**Էլդայի ամրոց** (), 12-րդ դարում հիմնադրված պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Վալենսիա ինքնավար համայնքի Ալիկանտե պրովինիցիայում։

## Պատմություն
1172 թվականին Ալ-Մոհադները պարտություն են կրել Կուենկայի ճակատամարտում և շուտով պաշտպանական նպանակներով հիմնադրել են Էլդայի ամրոցը։ Այն կառուցվել է ոչ բարձր բլրի վրա՝ գետի մոտ։ Ամրոցի շինարարությունն սկսվել է 1172 թվականին և շարունակվել մինչև 1243 թվական։ Ռեկոնկիստայի ժամանակ Էլդայի ամրոցը գրավվել է քրիստոնյաների կողմից։ 13-րդ դարի կեսերից սկսած՝ հետագա մեկուկես դարերի ընթացքում ամրոցը հաճախ անցել է ձեռքից ձեռք։ Սեփականատերերը մի քանի անգամ վերանորոգել են այն՝ ամրացնելով պատերն ու աշտարակները։ Ամրոցի շրջակա տարածքը հաճախ էր դառնում բախումների թատերաբեմ, այդ պատճառով էլ անհրաժեշտ էր մշտապես կատարելագործել ամրոցի պաշտպանական հնարավորությունները։

Մոտավորապես 1308 թվականին ամրոցի պատերի ներսում կառուցվել է Սուրբ Մարիայի եկեղեցին, որը հավանաբար քրիստոնեական առաջին պաշտամունքային կառույցն է եղել միջնադարյան Էլդայում։ 13-րդ դարի վերջում և 14-րդ դարի սկզբում ամրոցի արևելյան ու հարավային պատերի մոտ եղել է գերեզմանոց։ Մեկ հարյուրամյակ անց ամրոցը նշանակալի փոփոխությունների է ենթարկվել. ամրոցի պատերը վերակառուցվել են, որպեսզի ներսում կայազորի ավելի շատ զինվորներ կարողանան տեղավորվել։ Դրանք նաև ամրացվել են։ Այդ ժամանակ ամրոցը եղել է Կոսենտայնայի կոմսերի սեփականությունը։ Հետագայում այդ ընտանիքն աղքատացել է և 1513 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ամրոցը վաճառել է Խուան դե Կոլոմային, ով եղել է Կաստիլիայի Ֆերդինանդ II թագավորի ու նրա կնոջ՝ Իզաբելա թագուհու քարտուղարը։
250px|ձախից|thumb|Էլդայի ամրոցը

16-րդ դարում Էլդայի ամրոցը մնացել է դե Կոլոմա ընտանիքի ձեռքում։ Այդ ընթացքում միջնադարյան ռազմական կառույցը վերածվել է դղյակի։ Փոփոխություններ են կատարվել ինչպես շինության արտաքին տեսքում, այնպես էլ ներքին սրահներում։ Վերակառուցվել են մուտքի դարպասները, կառուցվել է կլոր աշտարակ և ջրամբար։ Սակայն ամրոցի ծաղկման շրջանը կարճ է տևում, և 17-րդ դարի սկզբին այն սկսում է անկում ապրել. դե Կոլոմա կոմսերի ֆինանսական դրությունը վատանում է, և նրանք ստիպված են լինում լքել ամրոցը։ Այդ ժամանակից Էլդայի ամրոցն սկսում է աստիճանաբար ավերվել։

19-րդ դարում ամրոցը գտնվում էր վատթար վիճակում։ 1841 թվականին այն անցել է պետությանը, իսկ 1842 թվականին մասմաբ քանդվել է, և նրա քարերն օգտագործվել են Վինապոլո գետի վրա կամուրջ կառուցելու համար։ Փորձ է արվել ամրոցում ստեղծել բանտ, սակայն 1844 թվականին դատարանի որոշմամբ դա արգելվել է, և մի որոշ ժամանակ ամրոցում անցկացվել են թատերական ներկայացումներ ու կատակերգական թատերախմբերի ելույթներ։ 1848 թվականին ամրոցն աճուրդում վաճառվել է 121 հազար ռեալով։ 1866-1886 թվականներին Էլդայի ամրոցը եղել է մասնագիտությամբ շինարար Պեդրո Լեոն Նավառո-ի-Վիդելի սեփականությունը։ Վերջինս հանել է պատերի մարմարյա երեսպատումը, տարել ամրոցի կահույքն ու այնտեղ եղած այլ իրեր՝ ամրոցին պատճառելով անդառնալի վնաս։

1949 թվականի ապրիլի 22-ին Էլդայի ամրոցը հայտարարվել է պատմական հուշարձան և ստացել է RI-51-0010573 գրանցման համարը։ Այդ ժամանակից ի վեր պահպանվում է պետության կողմից։ Չնայած կատարված վերակառուցողական աշխատանքներին՝ ներկայում ամրոցը գտնվում է կիսավեր վիճակում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Պիզայի բուսաբանական այգի

**Պիզայի բուսաբանական այգի** ( կամ **Պիզայի համալսարանի բուսաբանական այգի**, ), աշխարհի հնագույն բուսաբանական այգիներից մեկը։ Գործում է Պիզայի համալսարանի կազմում։ Գտնվում է Իտալիայի Պիզա քաղաքի Լուկա Գինի 5 հասցեում։

## Պատմություն
Այգին հիմնադրվել է 1544 թվականին Տոսկանայի դուքս Կոզիմո I-ի աջակցությամբ իտալացի բուսաբան Լուկա Գինիի կողմից «Giardino dell'Arzinale» անվանումով որպես Եվրոպայում առաջին համալսարանական բուսաբանական այգի։

Լուկա Գինին մի քանի բուսաբանների հետ աշխատել է այգում, այդ թվում Լուիջի Անգվիլարայի։ Համարվում է աշխարհի ամենահին բուսաբանական այգին, սակայն այս փաստը վիճարկում է Պադովայի բուսաբանական այգու հետ (հիմնադրվել է մեկ տարի ուշ), քանի որ Պիզայի բուսաբանական այգին մի քանի անգամ փոխել է իր գտնվելու վայրը։ 1563 թվականին իր նախնական գետափնյա տարածքից (այժմ՝ Մեդիչիների զինանոց) Անդրեա Չեզալպինոյի ղեկավարության օրոք տեղափոխվել է Պիզայի հյուսիս՝ Սանտա Մարտա մենաստանի տարածք, 1591 թվականին՝ Լորենցո Մացանգի օրոք, տեղափոխվել է իր երրորդ և ներկայիս տեղայնք։

Վաղ ժամանակներից ի վեր այգին ունեցել է բնական նմուշների հավաքածու (այժմ՝ Պիզայի բնագիտական թանգարան, ), գրադարան (այժմ՝ համալսարանի գրադարանի մաս), այգու տնօրենների դիմանկարների հավաքածու,   ներառում է նաև Իտալիայում կառուցված ամենավաղ երկաթյա շրջանակված ջերմատներից մեկը։

Այգին բաժանված է հատվածների՝ բուսաբանական դպրոց, այգիներ, լճակներ, ջերմոցներ և տարբեր շենքեր։ Խոշոր հավաքածուները ներառում են բույսերի պարտեզներ և դենդրարիում, ինչպես նաև 1591-1595 թվականներին կառուցված հին բուսաբանության ինստիտուտը, որի շենքի ճակատային հատվածը պատված է խեցիներով։

## Պատկերասրահ

Orto botanico di Pisa - old instiitute.JPG|Պիզայի բուսաբանական այգու հին ինստիտուտը
Orto botanico di Pisa - school.JPG|Պիզայի բուսաբանական այգու դպրոց
Paolo Savi statue - Orto botanico, Pisa, Italy.JPG|Պաոլո Սավիի արձանը
BotanicGardensPisa (128).JPG
BotanicGardensPisa (19).JPG
BotanicGardensPisa (3).JPG
BotanicGardensPisa (38).JPG
BotanicGardensPisa (42).JPG
BotanicGardensPisa (64).JPG
BotanicGardensPisa (78).JPG


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Garbari F. et al., Giardino dei Semplici. L'Orto botanico di Pisa dal XVI al XX secolo, Pisa 1991.

## Արտաքին աղբյուրներ
* Բուսաբանական այգին Պիզայի համալսարանի կայքում
* 

Կատեգորիա:Բուսաբանական այգիներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բուսաբանական այգիներ
Ակաբի

**Ակաբի**, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։ Գտնվում էր Այգեստան արվարձանում, Վան քաղաքից արևելք, Զմզըմ լեռան մոտ։

Ակաբիում է գտնվում Ակաբիքար վիմարփանը

## Տես նաև
* Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ակակու

**Ակակու**, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառում։ Այնուհետև մտել է Ղարաբաղի Հադրութի շրջանի մեջ։

## Բնակչություն
1907 թվականին ուներ 233 բնակիչ, որի մեծամասնությունը հայեր էին։

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ակահա

**Ակահա**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։ Գտնվում էր Ճորոխի ավազանում, Արդահանից հարավ-արևմուտք։

## Աշխարհագրություն
Տարածքը լեռնային էր։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Ակահայի շրջակայքում կար եկեղեցու և ամրոցի ավերակներ։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մարոնիա

**Մարոնիա** (), գյուղական համայնք ժամանակակից Հունաստանում։ Գտնվում է Մակեդոնիայից արևելք, հունական Թրակիայի տարածքում, Կոմոտինի քաղաքից 34 կմ դեպի հարավ-արևելք, և մտնում է Ռոդոպի նոմոսի կազմի մեջ։ Ժամանակակից Մարոնիայի տարածքում գտնվում էր համանուն խոշոր հին հունական բնակավայր, որը հայտնի է մ.թ.ա. 5-րդ դարից։

## Պատմություն
290px|ձախից|thumb|Հին թատրոնի ավերակները
Ժամանակակից Մարոնիայի տարածքում բնակավայրը հայտնի է մ.թ.ա. 5-րդ դարից, սակայն բնակավայրից ոչ հեռու հնագիտական պեղումները վկայում են այն մասին, որ այդ տեղանքը բնակեցված է եղել ավելի շուտ՝ մոտավորապես 3000 տարի առաջ։ Ըստ լեգենդի բնակավայրը հիմնվել է Դիոնիսոսի որդի Մարոնիի կողմից։ Պլինիոս Ավագը հայտնում է, որ բնակավայրը պատկերացրածից ավելի հին է։ Մարոնիայի վայրում գտնվել է հին աֆրիկյան բնակավայր, որը կոչվում էր **Օրտագուր** (Ortagures):

Մ.թ.ա. մոտ 200 թվականին քաղաքն երկարատև պաշարումից հետո Մակեդոնիայի Երկրորդ ճակատամարտի ժամանակ գրոհով վերցվել է Ֆիլիպ V Մակեդոնացու կողմից, որն իր զայրույթը թափել է Մարոնիայի անհնազանդ ժողովրդի վրա՝ ոչնչացնելով չափահաս բնակչության մեծ մասը։

Հռոմեական Հանրապետությունը արդյունքում հաղթելով դաժան և ուխտադրուժ Ֆիլիպ թագավորին, Մարոնիային շնորհել է ազատ քաղաքի կարգավիճակ։

Հին ժամանակներից ի վեր Մարոնիայի բնակիչների հիմնական զբաղմունքը գինեգործությունն էր։ Հռոմեական տիրապետության ժամանակաշրջանում Մարոնիայի գինիները հայտնի էին ամբողջ կայսրությունում։ Ըստ որոշ տարեգիրների, դրանք օժտված էին յուրահատուկ համով և քաղցր բույրով։ Մետաղադրամները, որոնք հայտնաբերվել են հին բնակավայրի տարածքում հնագիտական պեղումների ժամանակ, հաստատում են պատմաբանների հաղորդագրությունները՝ մետաղադրամների վրա պատկերված են խաղողի ողկույզներ և, ըստ երևույթին, Դիոնիսոսը, որին պաշտում էին Մարոնիայի բնակիչները։

## Հնագիտական պեղումներ Մարոնիայի տարածքում
50 տարիների ընթացքում ժամանակակից Մարոնիայի տարածքում անցկացվում են մասշտաբային հնագիտական պեղումներ, որոնք լույս են սփռում ոչ միայն բնակավայրի պատմության, այլ նաև ամբողջ տարածաշրջանի պատմության վրա։ Ավելի ուշ, հնագիտական պեղումները հանգեցրեցին մի ամբողջ հնագիտական արգելոցի ստեղծմանը, որտեղ հայտնաբերվել են հնադարյան բնակավայրի պատերը, անտիկ թատրոն, Դիոնիսոսի պաշտամունքի սրբատեղի, խճանկարի բեկորներ, ինչպես նաև հռոմեական կայսր Հադրիանոսի ժամանակաշրջանի հաղթակամար և բյուզանդական տաճարների մնացորդներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի բնակավայրեր
Ակամյատ

**Ակամյատ**, ավերակ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։ Գտնվում էր Կուր գետի աջ ափին, Արտանուջից 36 կմ հարավ-արևելք, Շեդևան գյուղից 2-3 կմ հարավ-արևելք։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Ակամյատի ավերակներից հարավ կա ավերակ եկեղեցի։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ական (Արճեշի գավառ)

**Ական**, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։

Ական և Առնիս գյուղերի միջև գտնվող ժայռերի վրա կան սեպագիր արձանագրություններ։

## Տես նաև
* Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դանթե Պարինի

**Դանթե Պարինի** (, ), իտալացի քանդակագործ, նկարիչ։

## Կենսագրություն
Դանթե Պարինին ծնվել է Նեապոլում։ Սովորել է Բրերա ակադեմիայում՝ Էնրիկո Բուտտիի արվեստանոցում։ Մասնագիտացվել է համաշխարհային պատերազմների հերոսներին և հայտնի մարդկանց պատկերող բրոնզե քանդակների կերտման գործում։

Ստեղծագործական գործունեության ընթացքում մասնակցել է տարբեր միջազգային ցուցահանդեսների։
1924 թվականին արժանացել է Բրերա ակադեմիայի պատվավոր անդամի դիպլոմի։

## Հիշատակ
* Բրուզիմպիանո քաղաքում կա Դանթե Պարինիին նվիրված փողոց
* Բրերա ակադեմիայի պատվավոր անդամի դիպլոմ

## Ստեղծագործություններ
* Նիգուարդայի զոհված զինվորների հիշատակի հուշարձան (Monumento ai Caduti di piazza Gran Paradiso), Միլան, 1924, Piazza Gran Paradiso
* Biotti Natoli ընտանիքի գերեզմանաքար, 1925, Միլանի մոնումենտալ գերեզմանատուն
* Տարկվինիայում զոհվածների հուշարձան (I Caduti di Niguarda)
* Ինդունո Օլոնայում զոհվածների հուշարձան (Monumento ai caduti)
* Բրուզիմպիանոյում զոհվածների հուշարձան (Monumento ai caduti), պղնձե հուշարձան քարե պատվանդանով 
* Բիանկա Մարիա Վիսկոնտիի մարմարե կիսանդրի, (Raccolte d'arte dell'Ospedale Maggiore), Միլան,  1941, 53 սմ x 37 սմ x 73 սմ, համադրող՝ Լուչիանո Կարամել 
* Pini-Defendini ընտանիքի գերեզմանաքար, Միլանի մոնումենտալ գերեզմանատուն, 1925-1940, 18 x 24

## Գրականություն
* Carlo Ernesto Accetti, Biografia di Dante Parini, Milano, 1942
* Arduino Anselmi, Milano storica: nelle sue vie, nei suoi monumenti, Hoepli (casa editrice), 1933
* Giacomo C. Bascapè, La Raccolte d'arte dell'Ospedale Maggiore di Milano dal XV al XX secolo, Silvana, 1956
* Alfonso Panzetta, Nuovo dizionario degli scultori italiani dell'Ottocento e del primo Novecento: da Antonio Canova ad Arturo Martini (Dante Parini), Volume 2, AdArte, 2003
* Vincenzo Vicario, Gli scultori italiani dal Neoclassicismo al Liberty: L-Z (Dante Parini), Volume 2, Pomerio, 1994

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բրերա ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ
Ամառային օլիմպիական խաղեր 1904

**Ամառային օլիմպիական խաղեր 1904**, պաշտոնապես **III Օլիմպիական խաղեր**, միջազգային բազմասպորտային իրադարձություն, որի բացումը տեղի ունեցավ ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի Սենթ Լուիս քաղաքում 1904 թվականի օգոստոսի 29-ից սեպտեմբերի 3-ը, որպես մաս 1904 թվականի հուլիսի 1-ից նոյեմբերի 1-ը տեղի ունեցող սպորտային ծրագրի մաս։ Սա առաջին անգամ էր, որ Օլիմպիական խաղերը անցկացվում են Եվրոպայից դուրս։ Ներմուծվեց բռնցքամարտը, որը համարվում է հնագույն մենամարտային սպորտաձևերից։

Ռուս-ճապոնական պատերազմից առաջացած խնդիրները և 1904 թվականին Սենթ Լուիս հասնելու դժվարությունները կարող են բացատրել հանգամանքը, որ շատ քիչ մարզիկներ են մասնակցել ԱՄՆ-ից և Կանադայից դուրս։ 651 մարզիկներից միայն 62-ն էին Հյուսիսային Ամերիկայից դուրս և ընդհանուր ներկայացնում էին 12-15 երկրներ։ Որոշ իրադարձություններում ԱՄՆ ազգային առաջնությունները միավորվեցին Օլիմպիական մրցույներիցն։

Ներկայիս մեդալային համակարգը (ոսկի, արծաթ և բրոնզ առաջին, երկրորդ և երրորդ տեղերի համար) ներդրվել է 1904 թվականի օլիմպիական խաղերում։

## Նախապատմություն
Չիկագոն հաղթեց 1904 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերը անցկացնելու իրավունքը, բայց Լուիազիանայի համաշխարհային ցուցահանդեսի Սենթ Լուիս կազմակերպիչները չէին ընդունում ևս մեկ միջազգային իրադարձություն միևնույն ժամանակահատվածում։

Ցուցահանդեսի կազմակերպիչները սկսեցին պլանավորել սեփական սպորտային միջոցառումները` տեղեկացնելով Չիկագոյի կազմակերպիչներին, որ իրենց միջազգային սպորտային իրադարձությունը կխամրեցնի Օլիմպիական խաղերը, եթե Օլիմպիական խաղերը չտեղափոխեն Սենթ Լուիս։ Օլիմպիական խաղերի հիմնադիր Պիեռ դը Կուբերտենը համաձայնվեց խաղերը տեղափոխել Սենթ Լուիս։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական խաղեր ըստ տարեթվի
Լորկայի ամրոց

**Լորկայի ամրոց** (), միջնադարյան պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Մուրսիա պրովինցիայի Լորկա քաղաքում։ Այն ունի 640x120 քառ. մետր չափեր և ամենամեծ ամրոցներից մեկն է Մուրսիա պրովինցիայում։ 1964 թվականի մարտի 5-ին հայտարարվել է Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձան և ստացել է RI-53-0000044 գրանցման համարը։

## Պատմություն
Հնագիտական ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ ամրոցի ներկայիս տարածքը բնակեցված է եղել նոր քարի դարից։ 1999-2011 թվականներին պեղումներ են անցկացվել ամրոցում ու նրան հարող տարածքներում։ Դրանց արդյունքում պարզվել է, որ այդ տարածքում քաղաք է գոյություն ունեցել բրոնզի դարում։ Պեղումների արդյունքում այդտեղ հայտնաբերվել են գերեզմանոցներ, տներ ու պատեր։

Ամրոցի հիմնադրման ստույգ ժամանակը հայտնի չէ։ Այն կառուցվել է 9-15-րդ դարերում։ Ռեկոնկիստայի ընթացքում այն ռազմավարական կարևոր նշանակություն է ունեցել Պիրենեյան թերակղզու հարավ-արևելքում։ Երկար ժամանակ ամրոցը համարվել է անմատչելի, սակայն 1244 թվականին այն գրավել են Դոն Ալֆոնսոյի զորքերը, ով մի քանի տարի անց դարձել է Կաստիլիայի թագավոր Ալֆոնսո X: Վերջինիս օրոք ամրոցը վերակառուցվել է. կառուցվել են Ալֆոնսինա և Էսպոլոն կոչվող աշտարակները, ամրացվել են պատերը։ Արդյունքում մուսուլմանների կողմից կառուցված պալատից պահպանվել են միայն հիմքերն ու muro del Espaldón կոչվող պատերը։ Հետագա երկուսուկես դարերի ընթացքում ամրոցը՝ որպես պաշտպանական կառույց, ծառայել է քրիստանյաներին և եղել դիտակետ Գրանադայի ամիրայության հետ սահմանի վրա։
մինի|ձախից

Հետագայում ամրոցը զբաղեցրել են հրեաները։ 1492 թվականին Գրանադայի գրավումից և սահմանի վերացումից հետո Լորկայի ամրոցը կորցրել է իր ռազմավարական նշանակությունը։ Ֆերդինանդի ու Իզաբելայի՝ հրեաների վտարելու հրամանից հետո ամրոցը դատարկվել է։ 18-րդ դարում այն  մնացել է լքված, սակայն 19-րդ դարում՝ Իսպանիայի անկախության պատերազմի ժամանակ, վերակառուցվել է, ինչի արդյունքում կորցրել է իր միջնադարյան տեսքը։

1931 թվականի հունիսի 4-ին Լորկայի ամրոց հայտարարվել է Իսպանիայի ազգային հուշարձան, ինչպես նաև ընդգրկվել է *մշակութային հետաքրքրություն ներկայացնող վայրերի ցանկում*։ Զբոսաշրջիկների համար ամրոցի տարածքում տեղի են ունենում միջնադարյան թեմատիկայով բեմադրություններ։

Ամրոցի պատերը զգալի վնասվել են 2011 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժի հետևանքով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Rosalía Sala Vallejo, *Lorca y su historia* (R. Sala Vallejo, 1998), ISBN 84-923615-0-6.
*VV.AA, *Castillos de España* (Everest, 1997), ISBN 84-241-3816-3.

## Արտաքին հղումներ
* Ayuntamiento de Lorca 
* Lorca Taller del Tiempo   
* Ley 16/1985, de 25 de junio, de Patrimonio Histórico Español   
* Sobre el Castillo y el Parador  

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցի (Չեռնովցի)

**Հայկական եկեղեցի (Չեռնովցի)** (), գործող հայկական կաթոլիկ եկեղեցի Ուկրաինայի Չերնովցի քաղաքում՝ նվիրված Սուրբ Պողոս և Պետրոս առաքյալներին։

## Պատմություն
Եկեղեցին նախագծել է չեխ ճարտարապետ Յոզեֆ Գլավկան։ Եկեղեցու շինարարությունն սկսվել է 1869 թվականին և ավարտվել 1875 թվականի հոկտեմբերին։ Եկեղեցին օծվել է 1975 թվականի հոկտեմբերին Սուրբ Պողոս և Պետրոս առաքյալների պատվին։ Եկեղեցու ճարտարապետությանը միահյուսված են ռոմանական և գոթական ճարտարապետության տարրեր, ինչպես նաև ուկրաինական բարոկկո ոճի տարրեր։ Գլխավոր մուտքն ունի եռանկյունաձև ելուստ, խորանը կիսաշրջանաձև է, ճակատային մասն ավարտվում է երկու աշտարակ-զանգակատներով։

Հայկական եկեղեցին կառուցվել է Չերնովցի հայկական համայնքին միավորելու նպատակով։ Եկեղեցուն կից գործել է ծխական դպրոց։ Գերազանց ակուստիկայի պատճառով ի սկբանե երեկոները եկեղեցին օգտագործվել է եկեղեցական երաժշտության դասերի համար. տեղադրված է եղել նաև երգեհոն։

մինի|ձախից
Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցում ծիսական արարողակարգերը դադարեցվել են։ 1944 թվականին եկեղեցին փակվել է, իսկ հայ-կաթոլիկների մեծամասնությունը լքել է քաղաքը։ Եկեղեցու գույքը հանձնվել է քաղաքային կազմակերպություններին։ Որոշ ժամանակ եկեղեցու շենքն օգտագործվել է որպես պահեստ։ Ավելի ուշ շենքը դարձել է ճարտարապետական հուշարձան։

1986 թվականին եկեղեցու շենքը հանձնվել է Չեռնովցի ֆիլհարմոնիային որպես երգեհոնային երաժշտության դահլիճ օգտագործելու համար։ 1988 թվականին եկեղեցին վերանորոգվել է։ 1992 թվականին այստեղ բացվել է կամերային երաժշտության սրահ, որտեղ հանդես են գալիս ուկրաինացի և օտարերկրացի կատարողներ։

## Հետաքրքիր փաստեր
* Ի լրումն ժամերգությունների՝ եկեղեցում անցկացվում են հարսանեկան և կնունքի արարողություններ
* Հայկական եկեղեցին Բուկովինայի միակ եկեղեցին է, որի կառուցման համար գումար հատկացրել է ցիսարյան ընտանիքը։ Ավստրիայի թագավոր Ֆրանց Յոզեֆ I-ը հատկացրել է 1000 կորոն
* Եկեղեցու մուտքի մոտ տեղադրված են եղել Սուրբ Պողոսի և Պետրոսի արձանները, որոնք խորհրդային տարիներին անհայտ կորել են։ Հետազոտող Վ. Կվիտկոյի ջանքերով Ուկրաինայի անկախության տարիներին քանդակները գտնվել և վերականգնվել են քանդակագործներ Պ. Լեմսկու, Ն. Լիսակովսկու, Դ. Գորշովսկու և նկարիչ Վ. Խրիպկոյի կողմից

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չեռնովցիի եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Հայաստանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի և Արևելյան Եվրոպայի թեմի եկեղեցիներ
կ
հ
Շապին Գարահիսարի գավառ

**Շապին Գարահիսար**, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Կենտրոնը Շապին Գարահիսար քաղաքն էր։

Երբեմն մտել է նաև Տրապիզոնի վիլայեթի կազմի մեջ։

Զբաղեցնում էր Սեբաստիայի վիլայեթի հյուսիսարևելյան մասը։ Հյուսիսից ու հյուսիս-արևելքից սահմանակից էր Տրապիզոնի վիլայեթին, արևմուտքից Թոկատի գավառին, իսկ արևելքից Էրզրումի վիլայեթին։

## Պատմություն
Տեղի հայերի մեծ մասը թուրքերի կոտորվեցին 1895-1896 թվականի ջարդերի և 1915 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։Կենդանի մնացածները տարագրվեին տարբեր երկրներ։

## Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 80 000 բանկիչ, որից 35 000-ը հայեր էին։

## Տնտեսություն
Հայերի հիմնական զբաղմունքը արհեստներն էր։ Լայն տարածում ուներ գորգագործությունը։

## Պատմամշակութային կառույցներ
Շապին Գարահիսարը 1903 թվականին ուներ 3 վանք և 32 գործող եկեղեցի։

## Վարչական բաժանում
Գավառը բաժանված էր 5 գավառակների և 6 գյուղախմբերի։ Ուներ 1100 գյուղ։

## Տես նաև
* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղ 2016

225px|մինի|աջից|2016 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղի հաղթող Էնդի Մարրեյը
225px|մինի|աջից|Միլոշ Ռաոնիչը եզրափակիչ խաղից հետո
**Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղ 2016**, թենիսի տղամարդկանց մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշարերից մեկը։ Անց է կացվել 2016 թվականի հունիսի 27-ից մինչև հուլիսի 10-ը, Լոնդոնի All England Lawn Tennis and Croquet Club («Համանգլիական լաուն-թենիսի և կրոկետի ակումբ») ակումբի կորտերում, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա։

Նովակ Ջոկովիչը եղել է մրցաշարի կրկնակի հաղթող և վերին դասակարգված, սակայն երրորդ շրջանում պարտվել է 28-րդ դասակարգված Սեմ Կուերիին։ Դա եղել է նրա առաջին պարտությունը մինչ քառորդ եզրափակիչ փուլը սկսած 2009 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնությունից, որը հանդիսանում էր 28 անընդմեջ քառորդ եզրափակիչ հասնելու ընդհատում։ Պարտությունը նաև ընդհատել է չորս հաջորդական խոշոր մրցաշարերում հաղթանակի հասնելու հնարավորությունը, սկսած 2015 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարից։

Էնդի Մարրեյը հաղթել է իր երրորդ խոշոր և երկրորդ Ուիմբլդոնի մրցաշարում, եզրափակիչում հաղթելով Միլոշ Ռաոնիչին՝ 6-4, 7-6(3), 7-6(2)։

Միլոշ Ռաոնիչը դարձել է առաջին կանադացի թենիսիստը, ով դուրս է եկել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչ։ Բացի այդ, նա եղել է առաջին ոչ եվրոպացի թենիսիստը՝ 2009 թվականին Էնդի Ռոդիկից հետո, ով դուրս է եկել եզրափակիչ։

2002 թվականից սկսած եզրափակիչն առաջինն է եղել, որ նրանում մասնակցություն չեն ունեցել Նովակ Ջոկովիչը, Ռոջեր Ֆեդերերը կամ Ռաֆայել Նադալը։

## Դասակարգում

## Հիմնական ցանց
* Հապավումներ
** Q - Որակավորված
** WC - Wild card, Ջոկեր
** LL - Երջանիկ անհաջողակ
** PR - Պաշտպանված վարկանիշ


### Վերին ցանց
#### Բաժին 1

#### Բաժին 2

#### Բաժին 3

#### Բաժին 4

### Ստորին ցանց
#### Բաժին 5

#### Բաժին 6

#### Բաժին 7

#### Բաժին 8





### Վերին ցանց
### Բաժին 1

### Բաժին 2

### Բաժին 3

### Բաժին 4

### Ստորին ցանց
### Բաժին 5

### Բաժին 6

### Բաժին 7

### Բաժին 8




### Վերին ցանց
#### Բաժին 1

### Ստորին ցանց
#### Բաժին 2




### Վերին ցանց
#### Բաժին 1

### Ստորին ցանց
#### Բաժին 2



### Քառորդ եզրափակիչ

### Կիսաեզրափակիչ

### Եզրափակիչ

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Ուիմբլդոնի մրցաշարի պաշտոնական կայքը
* Ուիմբլդոնի եզրափակիչի մասնակիցներն ու հաղթողները
* Ուիմբլդոնի տղամարդկանց մենախաղի մրցաշարի ցանց

Կատեգորիա:Թենիսի մրցաշարեր
Կատեգորիա:Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր
Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար
Սանտա Ֆլորենտինայի ամրոց

**Սանտա Ֆլորենտինայի ամրոց** (իսպ. Castillo de Santa Florentina), 11-րդ դարում կառուցված ամրոց Կանետ դե Մարում, Կատալոնիա, Իսպանիա։

## Պատմություն
ձախից|մինի
Ամրոցը կառուցվել է հինավուրց հռոմեական վիլլայի հիմքի վրա Գուադիմիր դե Կանետի կողմից (ծնված 1204 թ.): 16-րդ դարում այն ընկել է Դիմաս Մոնտաների ձեռքը։ 1908 թվականին Ալֆոնսո 8-րդ արքան ամրոցի սեփականատեր է դարձնում Կանետի դուքս Ռամոն դե Մոնտաներին։

1910 թվականին ամրոցն ընդարձակվել և վերանորոգվել է ճարտարապետ Լուիս Դոմինիկ ի Մոնտաների նախագծով, իսկ ստացել է գոթական ճարտարապետության տարրեր Կարլս Ֆլոտաս ի Գալտեսի կողմից։

1998 թվականին «Architectural Digest» ամսագրի կողմից ամրոցը ճանաչվել է «Աշխարհի ամենագեղեցիկ տներից մեկը»։

Ամրոցը գրանցված է Մշակութային ժառանգության հուշարձանների ցանկում։

Այսօր այն մասնավոր սեփականություն է։ Տարածքում գործում է թանգարան, ինչպես նաև անցկացվում է դասական երաժշտության ամենամյա փառատոն։ Թանգարանում պահվում են 20-րդ դարի և ավելի վաղ կատալոնյան արվեստագետների գործեր։

## Պատկերասրահ

File:Castell Santa Florentina.jpg|
File:178 Castell de Santa Florentina (Canet de Mar), celler.JPG|
File:182 Castell de Santa Florentina (Canet de Mar), celler.JPG|
File:Castillo de santa florentina-canet de mar-2013.JPG|
File:139 Castell de Santa Florentina (Canet de Mar), menjador de la família.JPG|


## Ծանոթագրություններ
## "History of the Castle" . Castell de Santa Florentina. Retrieved 31 July 2015.
## "Castell de Santa Florentina". Base de datos de bienes inmuebles. Ministry of Education, Culture and Sport of Spain. Retrieved 31 July 2015.
## http://variety.com/2015/film/global/games-of-thrones-more-spanish-locations-for-season-6-1201536764/
## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Շապին Գարահիսարի գավառակ

**Շապին Գարահիսար**, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։

## Պատմություն
Գավառակի հայաբնակ ավանների և գյուղերի թիվը 49 էր։ Այդ գյուղերն էին. Ածպեր Վերին, Ածպտեր Վերին, Ակշահր, Աղվանիս, Անդրիաս, Բուրգ, Թոմարզան, Կարթանոց (Քրդանոց), Էսկիշեհր, Մշկանոց, Մուշկենց և այլն։

Տեղի հայերի մեծ մասը թուրքերի կոտորվեցին 1895-1896 թվականների ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները տարագրվեին տարբեր երկրներ։

## Տնտեսություն
Հայերի հիմնական զբաղմունքը արհեստներն էր։ Լայն տարածում ուներ գորգագործությունը։

## Տես նաև
* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Խավիերի ամրոց

**Խավիերի ամրոց** (իսպ.*Castillo de Javier*), գտնվում է Խավիեր բնակավայրի մոտ, Նավարայի շրջան, Իսպանիա։

## Պատմություն
ձախից|մինիԱմրոցը կառուցվել է 10-րդ դարում, հետագայում վերակառուցվել է 12-րդ, 13-րդ և 15-րդ դարերում:1223 թվականին ամրոցը պատկանում էր Արագոնի արքային, իսկ 1236 թվականին անցել է Նավառայի թագավորների իշխանության տակ։

1516 թվականին, Կարդինալ Սիսներոնայի հրամանով այն գործնականում քանդված էր։

16-րդ դարում ամրոցը պատկանում էր Խուան դե Խասոյին և Մարիա Ասպիլիկուետային, Ս. Ֆրանսիսիկո Խավիերի հորը, ում ընտանիքն էլ պաշտպանել է թագավորության անկախությունը։ Ֆրանցիսկոն ծնվել է Խավիերի ամրոցում 1506 թվականին, բայց ամրոցը նրանց ընտանիքից խլվել է Նավարի կողմից տարածքի գրավումից հետո։

## Խավիերադա
Ի պատիվ Ֆրանցիսկո Խավիերային, ամեն տարի մարտի 4-ից 12-ը ամրոցում տեղի է ունենում Խավիերադան՝ իսպանական ավանդական ուխտագնացություն Խավիերի ամրոց։

## Պատկերասրահ

File:Castillo Javier m1.jpg|
File:PANJavier1.jpg|
File:PANJavier3.jpg|
File:El castillo de Javier a la caida de la tarde.jpg|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Фотографии замка на Flickr.com

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:10-րդ դարում կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ
Յուն Բոռա

**Յուն Բո Ռա** (), ավելի ճանաչված է **Բոռա** անունով, հարավկորեացի երգչուհի։ Նա Sistar գյորլ բենդի և դրա ենթախմբի՝ Sistar19 անդամ է։

## Կենսագրություն
Բոռան ծնվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, Սեուլում։ Սովորել է Մյոնջի համալսարանում և ավարտել է 2015 թվականի փետրվարին։

## Կարիերա
### Sistar

2010 թվականի հունիսին առաջնելույթ է ունեցել Sistar խմբի կազմում, KBS հեռւստաընկերության Music Bank հաղորդմանը, իրենց «Push Push» երգով։

2011 թվականի սկզբին Հյորինը և նա հիմնեցին *[[Sistar19]]* ենթախումբը, որոնց առաջին երգը կոչվում է «Ma Boy»:

### Սոլո կարիերա
2011 թվականի հոկտեմբերի 17-ին հայտնի դարձավ, որ նա մասնակցելու է Invincible Youth հեռուստանախագծին։ Առաջին թպիզոդը թողարկվել է նոյեմբերի 11-ին։

2012 թվականի հոկտեմբերի 3-ին նա հայտնվել է Լի Սոկ Հունի «Because I Like You» տեսահոլովակում։

2012 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Inkigayo շոում հայտարարվեց, որ Բոռան միանալու է SBS Gayo Daejeon հաղորդման չորս խմբերից մեկին և բեմադրելու են նոր երգ։ Որպես Mystic White խմբի անդամ, դեկտեմբերի 26-ին Բոռան թողղարկեց «Mermaid Princess» երգը։

2013 թվականի դեկտեմբերի 21-ին KBS մրցանկաբաշխությանը Բոռան Ջոն Պակի հետ հաղթեց «Լավագույն ռուկի» մրցանակը։ 2015 թվականի հունվարի 21-ին հայտարարվեց, որ Բոռան Կիմ Հիչուլը, Գու Հա Ռան և Հանին վարելու են KBS հեռուստաընկերության *A Style for You* նորաձևության վերաբերյալ շոուն։

2015 թվականի ապրիլի 15-ին հայտնի դարձավ, որ Բոռան համագործակցելու է Ադունգայի և «Unpretty Rapstar» հաղորդման մասնակիցներ Կիսոմի, Լի Շամի եւ Ջեյսի հետ։ Երգը կոչվում է «Feedback», որը թողարկվել է ապրիլի 28-ին։

2015 թվականի ապրիլի 27-ին հայնտի դարձավ, որ Բոռան նկարահանվելու է նոր «Շողոքորթ» վեբ դրամայում, որտեղ խաղացել է խմբի ղեկավար Բոն Գիի դերը։ Հուլիսի 14-ին հայտարարվեց նրա «Բարձրորակ սեր» նոր վեդ դրամայում նկարահանվելու մասին, որտեղ խաացել է Մին Ջու երկորդական կերպարի դերը։

## Սկավառակագրություն

### Համագործակցություններ

## Ֆիլմագրությում
### Հեռուստատեսային դրամաներ

### Հեռուստահաղորդումներ

### Վարած հաղորդումներ

### Մասնակցությունը այլ արտիստների տեսահոլովակներին

## Մրցանակ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Յուն Բո Ռա Ինստագրամում

Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի ռեփերներ
Կատեգորիա:Սեուլ քաղաքում ծնվածներ
Օեստեի աշտարակներ

**Օեստեի աշտարակներ** (իսպ.Torres de Oeste), ամրոց է Կատորիայում, Գալիսիա, Իսպանիա։ Գտնվում է Ասուրա գետի գետաբերանի մոտ։ Աշտարակներն այսօր ավերված են։

Օեստեի աշտարակները հռչակվել են որպես Պատմական Ժառանգության հուշարձաններ։

ձախից|մինի|161x161փքս

## Պատմություն
9-րդ դարում Լեոնի Ալֆոնսո 2-րդ թագավորը կառուցել է ամրոցը Վիկինգների հարձակումներից պաշտպանվելու համար։ Կանգուն մնացած երկու աշտարակներն էլ այդ ժամանակաշրջանի են և ունեն հին հռոմեական ճարտարապետության տարրեր։

2 դար անց, Լեոնի Ալֆոնսո 5-րդ արքան աշտարակները նվիրում է Իրա Կոմպոստելայի եպիսկոպոսությանը, որի եպիսկոպոն այդ ժամանակ Վեստրուարիուսն էր։ Հետագայում,  մյուս եպիսկոպոսներն իրականացրել են ամրոցի ամրապնդման և ընդարձակման աշխատանքներ։ Ամրոցի կառուցումը որոշվում է 12-րդ դարում։ Այդ ժամանակ ամրոցի պարիսպը  կազմված էր 12 աշտարակներից, որոնք շրջապատված էին ճահճուտներով։

Ամրոցի տարածքում կա 12-րդ դարի մատուռ՝ նվիրված Հակոբոս առաքյալին։

Աշտարակներն սկսել են անկում ապրել 15-րդ դարում։

Ամեն ամառ, օգոստոսի առաջին կիրակի օրը նշվում է Վիկինգների դեմ հաղթանակի օրը։

## Ծանոթագրություններ

* Simonis, Damien, et al. (2005). *Spain*, p.&nbsp;553. Lonely Planet. ISBN 1-74059-700-1.
* Decreto del Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes publicado en la Gaceta de Madrid n.º 155 de 4 de junio de 1931, disponible en línea en: [1].
* «Catoira» Web oficial. Consultado el 20 de diciembre de 2014.

## Արտաքին հղումներ
* Turismo Rías Baixas 

Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Կոյլու հիսարի գավառակ

**Կոյլու հիսար**, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Շապին Գարահիսարի գավառի կազմի մեջ։ Կենտրոնը Կոյլու հիսար ավանն էր։

Գավառակի մի մասը լեռնային է և ապառաժոտ, իսկ մյուսը` գեղատեսիլ դաշտավայր է։

Ժողովուրդը գավառակը անվանում է նաև **Կոյլու սար**։

## Տես նաև
* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Տրուխիլյոյի մուրալյա

**Տրուխիլյոյի մուրալյա** (իսպ. Muralla de Trujillo), պերուական պաշտպանական կառույց է, որը հիմնադրվել  է 17-րդ դարում՝ Տրուխիլիոն ծովահենների և ավազակների հարձակումներից պաշտպանելու համար։ Կառուցվել է փոխարքա Մելչոր դե Նավառա ի Ռոկաֆուլի օրոք 1687-1690 թվականներին։ Շրջապատված է Տորիխուլիո քաղաքի պատմական կենտրոնով (Historic Centre of Trujillo): 19-րդ դարում, երբ քաղաքն ընդլայնվել է, ամրոցի տարածքում շինարարական աշխատանքներ են ընթացել, կառուցվել են նոր թաղամասեր։ Ամրոցի մի քանի պատեր այսօր էլ տեսանելի են, մասնավորապես նրանք, որոնք վերականգնվել են Էլ Ռեկրեո հրապարակում՝ պատմական  կենտրոնի Պիցարո փողոցի վերջում։ Այն այսօր հանրային տարածք է։ Որոշ պատեր էլ պահպանվել են Իսպանիայի պողոտայում։

Տրուխիլյոն Իսպանիայի  երեք պարսպապատված քաղաքներից մեկն է Իսպանիայի՝ ամերիկյան տիրապետության տարիներին։ Մյուս երկուսն են՝ Լիման և Կարթագենան։

## Պատմություն
մինի
Ամրոցը կառուցվել է քաղաքը ծովահենների հարձակումներից պաշտպանելու համար, ինչն այդ ժամանակ մեծ վտանգ էր ներկայացնում, քանի որ Տրուխիլյոն ծովափնյա քաղաք էր։ Մեկ այլ պատճառ էր այն, որ հյուսիսային ափի մի շարք քաղաքներ արդեն ենթարկվել էին նման հարձակումների։

Մուրալյան կառուցվել է իտալացի Ժոսեֆ Ֆորմենտոյի նախագծով, հրամանատարությամբ՝ մայոր Բարտոլոմեո Մարտինես դե Խարաբեիտիայի և Ֆերնանդո դե Օրեյանայի։ Մուրալյան նախատեսված էր կառուցել էլիպսաձև, կառուցման աշխատանքները ավարտվել են 1690 թվականին, այն ունի 5 դարպաս ու 15 բաստիոն։ Դարպասների անուններն էին՝ Հուաման, Մանսիչ, Միրաֆլորես, Սիերա և Մոչե։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* MINCETUR (ed.). "(spanish)Muralla Militar De Trujillo Colonial - Ministerio de Turismo del Gobierno Peruano". Retrieved October 9, 2012.
* Melvin Hoyos galarza & Efrén Avilés Pino. "Historia de Guayaquil (in Spanish)" . Retrieved October 17, 2012.
* Eduardo Schuldt. "PIRATES IN THE PACIFIC" . Retrieved October 17, 2012.
* "Trujillo: HISTORICAL CENTER (in Spanish)". Retrieved October 17, 2012.
* Municipalidad de Trujillo (ed.). "Regulatory Zoning Ordinance of Historic Center of Trujillo (in Spanish)"  (PDF). Retrieved October 17, 2012.

## Արտաքին հղումներ
* Map of the Historic Centre of Trujillo

Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Պերուի ամրոցներ
Չի-Չի

**Չի-Չի** (1957, Սիչուան պրովինցիայի վայրի բնություն - հուլիսի 22, 1972, Լոնդոնի կենդանաբանական այգի, Մեծ Բրիտանիա), հայտնի էգ պանդա։ Այն չորս պանդաներից մեկն էր, որ ուղարկվեց Լոնդոնի կենդանաբանական այգի և ժամանակի հետ դարձավ Մեծ Բրիտանիայի բնակչության սիրելին։

## Կենսագրություն
1957 թվականի դեկտեմբերին՝ քոթոթ ժամանակ, նրան բռնել են Սիչուան պրովինցիայում։ 1958 թվականի հունվարին տարել են Պեկինի կենդանաբանական այգի։ 1958 թվականի մայիսին ավստրիացի բրոկեր-անիմալիստ Հեյնի Դեմերը փոխանակեց Աֆրիկայից սմբակավոր կենդանիների հավաքածուն Չի-Չիի հետ։ Նրան բերեցին Մոսկվայի կենդանաբանական այգի։ Մեկ շաբաթ անց տարան Բեռլինի կենդանաբանական այգի։ Նույն թվականին պանդային վաճառեցին ամերիկյան կենդանաբանական այգուն, սակայն ամերիկաչինական լարծավ հարաբերությունների պատճառով Չի-Չիի մուտքն ԱՄՆ արգելվեց։

Մինչ այդ Լոնդոնի կենդանաբանական միությունը բազմիցս հայտարարել էր, որ վայրի բնության շահերից ելնելով, պանդաներ ձեռք չի բերելու։ Սակայն, երբ Չի-Չիին արդեն բռնել էին, որոշեցին գնել այն։ Գնման համար տրված գումարի մի մասը տվեց Granada TV հեռուստաընկերությունը։ 1958 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Չի-Չին դարձավ Լոնդոնի կենդանաբանական այգու սեփականությունը։ Նա դարձավ նաև Մեծ Բրիտանիայի բնակչության սիրելին։ Կենդանաբանական այգու այցելուները սիրում էին նրան և հաճախ էին շոկոլադ հյուրասիրում։

1960-ական թվականների վերջին Չի-Չին ուշադրության կենտրոնում էր։ Թերթերն անդրադառնում էին նրա և Մոսկվայի կենդանաբանական այգուց Ան-Անի հարաբերություններին։ Նրան մի քանի անգամ տարան Մոսկվա, որպեսզի նա բեղմնավորվի և սերունդ տա։ Սակայն զույգը ձագեր չունեցավ։ Չի-Չին մահացել է 1972 թվականի հուլիսի 22-ին։ Նրա մահը սգում էր ամբողջ երկիրը։

## Նշանակություն
Չի-Չիի՝ Լոնդոնի կենդանաբանական այգում գտնվելու ժամանակ՝ 1961 թվականին, նրան տեսավ Վայրի բնության համաշխարհային հիմնադրամի հիմնադիրներից մեկը, գիտնական և նկարիչ-անիմալիստ սըր Փիթեր Սքոթը։ Նա նկարեց պանդային և որոշեց, որ այս բարեսիրտ, պաշտպանության կարիք ունեցող կենդանու պատկերը նոր հիմնադրամի համար հրաշալի խորհրդանիշ կլինի։ Այդ ժամանակվանից Վայրի բնության համաշխարհային հիմնադրամի խորհրդանիշը դարձավ Չի-Չի պանդան, իսկ նրա լոգոն դարձավ ամենաճանաչելի լոգոներից մեկն աշխարհում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Heini Demmer, Ute Demmer & Erich Tylinek: *Tschitschi der Bambusbär.* Artia, Prague 1961.
Ուես Մորգան

**Ուեսլի Նատան «Ուես» Մորգան** (, ), ջամայկացի ֆուտբոլիստ, «Լեսթեր Սիթի» ակումբի և Ջամայկայի հավաքականի ավագ։

## Ակումբային կարիերա
### Նոթինգհեմ Ֆորեստ
Մորգանը մանուկ ժամանակ հաճախում էր Նոթս Կաունտի մարզադպրոց, սակայն 15 տարեկանում նա տեղափոխվեց հարակից «Նոթինգհեմ Ֆորեստ» ակումբի մանկապատանեկան թիմ, որտեղ իր առաջին պաշտոնական խաղը խաղացել է 2003 թվականի օգոստոսի 12-ին, ընդդեմ «Պորտ Վեյլոմ»-ի, այդ ժամանակ Մորգանը 19 տարեկան էր։ Մորգանը այդ ժամանակներից մինչև այսօր խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։ Նա իր առաջին գոլը «Նոթինգհեմ Ֆորեստ»-ի կազմում խփել է 2007-2008 թվականների մրցաշրջանում, տնային խաղում, ընդդեմ «Տրանմիր Ռովերս»-ի (2-0)։

2011 թվականի հոկտեմբերին Մորգանը անցկացրեց իր 400-րդ պաշտոնական հանդիպումը «Նոթինգհեմ»-ի կազմում արպես ակումբի ավագ։

### Լեսթեր Սիթի
2012 թվականի հունվարի 30-ին Մորգանը տեղափոխվեց «Լեսթեր Սիթի», 1 մլն․ եվրոի դիմաց, պայմանագիրը կնքվեց 2,5 տարի ժամկետով։ 2012-2013 մրցաշրջանում նա արդեն թիմի ավագն էր։ Նույն մրցաշրջանում, իր տպավորիչ խաղով Մորգանը արժանացել է Պրեմիեր Լիգայի սեպտեմբեր ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստի կոչմանը։ Մորգանը «Լեսթեր»-ի հետ միասին հաղթելով 2013-2014 թվականների մրցաշրջանի Անգլիայի գավաթի խաղարկությունում, կնքեց նոր պայմանագիր իր թիմի հետ, երկարաձգելով այն մինչև 2017 թվական։ 2014-2015 թվականներին Մորգանը 2 խաղում դարձել է գոլի հեղինակ։ 2015-2016 թվականներին Մորգանը «Լեսթեր»-ի հետ միասին հաղթել
է Պրեմիեր Լիգայի առաջնությունում, խաղալով բոլոր խաղերում և բաց չթողնելով ոչ մի րոպե, նա այդ ցուցանիշով դարձավ 3-րդ ֆուտբոլիստը Պրեմիեր Լիգայի պատմության մեջ։ Մորգանը առաջին ջամայկացի ֆուտբոլիստն է, ով հաղթել է Պրեմիեր Լիգան։

## Միջազգային կարիերա
Մորգանը հավաքականում իր առաջին խաղը անցկացրել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, ընդդեմ Պանամայի (0-0)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական էջը «Լեսթեր Սիթի» կայքում 
* 
* 

Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ճամայկացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նոթինգհեմ Ֆորեստի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նոթս Կաունտիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Ալբերտ Ասիրյան

**Ալբերտ Միքայելի Ասիրյան** (), հայ ճարտարագետ-շինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2000), պրոֆեսոր (2001)։

## Կենսագրություն
Ալբերտ Միքայելի Ասիրյանը ծնվել է Գանձակում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1959-1968 թվականներին աշխատել է Շինանյութերի և կառուցվածքների հայկական ԳՀԻ-ում, 1968-1990 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանում, 1990 թվականից՝ Երևանի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանում, 1993 թվականից՝ շինարարական տեխնոլոգիայի ֆակուլտետի դեկան։

Աշխատանքները վերաբերում են կոնստրուկտիվ թեթև բետոնների, նախահարված երկաթբետոնե կառուցվածքների, բարձր ամրության բետոնների տեխնոլոգիաներին։ Հեղինակ է ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկների, 80 գիտական աշխատանքի։

## Երկեր
* Կոնստրուկտիվ բետոնների կազմի նախագծում, Ե., 1998 (համահեղինակ)։
* Основы повышения прочности бетонов : Дис. ... д-ра техн. наук в форме научного доклада, 2000 : т.л. (Альберт Михайлович Асирян)
* Исследование новых возможностей использования вакуума в технологии бетона и железобетона : Дис. ... канд. техн. наук, 1966 : т.л. (А.М. Асирян)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Հայ շինարարներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ