Ուիլյամ Ռոբինսոն Բրաուն

**Ուիլյամ Ռոբինսոն Բրաուն** (, ) ամերիկացի գործարար, ով ղեկավարում էր Նյու Հեմփշիրի Բեռլին քաղաքում գտնվող *Brown Company-ն*։ Նա նաև զբաղվում էր արաբական ձիաբուծությամբ, *Maynesboro Stud-ի* հիմնադիրն էր  ու սեփականատերը։

Ուիլյամս քոլեջն ավարտելուց հետո Բրաունը միացավ ընտանեկան բիզնեսին, որն այդ ժամանակ հայտնի էր որպես *Berlin Mills Company*, և դարձավ Փայտանյութի արտադրական բաժնի կառավարիչ՝ վերահսկելով ընկերության անտառային տարածքներն ու անտառահատումները։ Նա առաջիններից էր, ով հանդես եկավ  անտառային վերահսկողական  կառավարման սկզբունքների օգտին։ 1909-ից մինչև 1952 թվականը Նյու Հեմփշիրի անտառային հանձնաժողովի անդամ էր և աշխատում էր մի շարք անտառային կազմակերպությունների ղեկավար կազմում։ Որպես հանձնաժողովի նախագահ՝ նա նպաստեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Եվրոպա սղոցարանների ուղարկմանը՝ աջակցելով պատերազմական գործողություններին։

Բրաունը 1912 թվականին հիմնեց Maynesboro Stud ձիաբուծարանը՝ հիմք ընդունելով ամերիկյան լավագույն  ձիաբույծների բուծած արաբական ձիերին։ Նա ձիեր ներմուծեց Անգլիայից, Ֆրանսիայից և Եգիպտոսից՝ մասնավորապես *Crabbet Arabian Stud-ի* ձիաբուծարանից։ Իր գագաթնակետին Maynesboro-ն ԱՄՆ-ի ամենամեծ արաբական ձիաբուծարանն էր։ 1929 թվականին նա գրեց **The Horse of the Desert** գիրքը, որը մինչ օրս համարվում է արաբական ցեղատեսակի մասին գրված կարևոր աշխատանքներից մեկը։ 1918-ից 1939 թվականներին նա ղեկավարում էր Ամերիկայի Արաբական ձիերի ակումբը(Arabian Horse Club of America)։

Բրաունը նաև մեծ դեր ունեցավ ԱՄՆ-ի բանակի Remount ծառայությունում՝ խթանելով արաբական ձիերի կիրառումը։ Նրա ձիերը հաղթել են 300 մղոնանոց (480 կմ) դիմացկունության մրցավազքներում՝ երեք անգամ նվաճելով **U.S. Mounted Service Cup**-ը։

Բրաունի ձիաբուծական ժառանգությունը մեծ նշանակություն ունեցավ։ Այսօր **CMK** տերմինը (Crabbet/Maynesboro/Kellogg) նկարագրում է «տնային» արաբական ձիերի որոշակի գենետիկական գիծ, որն ընդգրկում է նաև Բրաունի բուծած ձիերի ժառանգության նկարագրությունը։ 2012 թվականին Բեռլինի և Կուասի շրջանի Historical Society կազմակերպությունը նշեց նրա ձիաբուծարանի 100-ամյակը։

Թեև Բրաունի ընտանիքի անդամները վաճառեցին անձնական ակտիվները՝ Մեծ դեպրեսիայի ժամանակ Բրաուն ընկերությունը պահպանելու համար, ներառյալ Բրաունի կողմից արաբական ձիերի իր երամակը 1933 թվականին վաճառելը, այնուամենայնիվ բիզնեսը 1934թ. սնանկացավ: Նա հեռացավ ընկերությունից 1943 թվականին և մահացավ քաղցկեղից 1955 թվականին։ Նրա վերջին գիրքը՝ ***«Մեր անտառային ժառանգությունը»***, լույս տեսավ հետմահու, և անտառների կառավարման ոլորտում նրա նորարարությունները դարձան արդյունաբերական չափանիշներ:

## Կենսագրություն
Վ. Ռ. Բրաունը ծնվել է 1875 թվականին Մեն նահանգի Փորթլենդ քաղաքում՝ Էմիլի Ջենքինս Բրաունի և Ուիլյամ Ուենթվորթ "Վ. Վ." Բրաունի ընտանիքում։ Նա  երեք որդիներից ամենափոքրն էր, և նրանք բոլորը տաղանդավոր հեծյալներ էին։ Նա ուներ նաև երկու կրտսեր խորթ եղբայրներ։ Բրաունը սովորել է Ֆիլիպս Էնդովերի ակադեմիայում և Ուիլյամս քոլեջում, որն ավարտել է 1897 թվականին։ Նա  *Kappa Alpha Society* եղբայրության անդամ էր և ղեկավարում էր Ուիլյամսի ֆուտբոլային ու բեյսբոլի թիմերը։

1915 թվականին Բրաունը ամուսնացավ Հիլդրեթ Բերտոն Սմիթի հետ, ով Ջորջիայի նախկին նահանգապետ, ԱՄՆ սենատոր և Կոնֆեդերացիայի գեներալ Ջոն Բ. Գորդոնի թոռնուհին էր։ Նրանք ունեցան հինգ զավակ՝ Ֆիլդինգ, Նյուել, Բրենթոն, Նենսի և Ֆրենսիս։ Բրաունը մնացած ամբողջ կյանքը անցկացրեց Նյու Հեմփշիրում՝ ապրելով Բեռլինում մինչև 1946 թվականը, ապա Դուբլին քաղաքում։ Երկարատև հիվանդությունից հետո նա մահացավ քաղցկեղից 1955 թվականի օգոստոսի 4-ին և թաղվեց Դուբլինի գերեզմանատանը։

Բրաունի ընտանիքը սերտ կապ ուներ Ուիլյամս քոլեջի հետ։ Ինքն ու իր երկու ավագ եղբայրները՝ Հերբերթը ("H. J.") և Օրտոնը ("O. B."), սովորել են Ուիլյամսում, ինչպես նաև նրա որդիները՝ Ֆիլդինգը և Բրենթոնը։ Ֆիլդինգը նաև ստացել է դոկտորական աստիճան Փրինսթոնի համալսարանում և հետագայում վերադարձել Ուիլյամս որպես Ֆիզիկայի պրոֆեսոր։ Ավելի ուշ նա թողել է ակադեմիական կարիերան և դարձել նկարիչ ու քանդակագործ։

Բրաունի դուստրը՝ Ֆրենսիսը, ամուսնացել է Նոբելյան մրցանակակիր ֆիզիկոս Չարլզ Հ. Թաունսի հետ և գրել է գիրք՝ *"Misadventures of a Scientist's Wife"*, որը պատմում է նրա կյանքի մասին։ Նրա որդին՝ Նյուելը, ուսանել է Փրինսթոնում և ծառայել որպես ԱՄՆ Աշխատանքի նախարարության Դաշնային աշխատավարձերի և աշխատանքային ժամերի վարչության ղեկավար նախագահ Դուայթ Էյզենհաուերի վարչակազմում։

Հավատարիմ լինելով Հանրապետական կուսակցությանը, Բրաունը 1924 թվականի նախագահական ընտրություններում եղել է Նյու Հեմփշիրի ընտրիչ և քվեարկել է Քալվին Քուլիջի օգտին։

## Բրաուն ընկերության կարիերան
alt=Black and white photo of two men standing outdoors in a forested area|ձախից|մինի|Բրաունը (ձախից) ավելի քան 40 տարի վերահսկում էր Brown Company's Woods բաժինը:.Բրաունը 1897 թվականին սկսեց աշխատել ընկերությունում՝ ավարտելով քոլեջը։ Նրա հայրը, հայտարարելով, որ «ինքը ոչ մի կատու չի ուզում, որ մուկ բռնել չգիտի», ստիպեց Բրաունին ինքնուրույն աշխատանք գտնել՝ առանց ընտանեկան օգնության։ Արդյունքում Բրաունը սկսեց վաճառել ընկերության փայտանյութը Փորթլենդում (Մեն)՝ շաբաթական ինը դոլար վաստակելով։ Նրան պաշտոնը բարձրացրին, նա վերադարձավ Բեռլին, ապա երկրորդ բարձրացումից հետո դարձավ աղյուսահատարանի գիշերային վերակացու։ Այդ պաշտոնում լինելով՝ նա մշակեց մի մեթոդ, որի օգնությամբ աշխատած գոլորշին օգտագործվում էր  ձմռանը սառած գերանները հալեցնելու և մաքրելու համար՝ արագացնելով գործարանի արտադրությունը։

Ցերեկային վերակացու նշանակվելուց հետո նա կազմակերպեց միջոցառում 1900 թվականի սեպտեմբերի 8-ին, որի ընթացքում աշխատակազմը «մեկ գլխանի սարքավորումով» 11-ժամյա հերթափոխի ընթացքում հատեց 221,319 տախտակի ոտք (board feet)՝ սահմանելով համաշխարհային ռեկորդ, որը պահպանվել է 85 տարի։ Այս իրադարձությունից հետո նա հայտարարեց, որ «հոր կողմից համարվեց մուկ բռնող կատուներից մեկը»։ Նրա հայրը, որը ռեկորդի սահմանման օրը քաղաքում չէր, հետագայում վերանայեց արդյունքները, հետաքրքրվեց՝ որքան փայտանյութ էր իրականում առաքվել հաճախորդներին, ապա պարզապես մեկնաբանեց. «Հմ, դա լավ էր»։

1902 թվականին նրա հայրը նրա պաշտոնը բարձրացրեց «Անտառային բաժնի» գլխավոր մենեջեր։ Բրաունը դարձավ ընկերության պաշտոնական ներկայացուցիչ և ղեկավարեց ընկերության անտառային հողերը՝ որպես անտառային գործողությունների տնօրեն մինչև 1943 թվականը։ Երբ նա սկսեց իր կարիերան, ընկերությունը ուներ 400,000 ակր (160,000 հա) հողատարածք։ Իր գագաթնակետին ընկերությունն արդեն ուներ 3,750,000 ակր (1,520,000 հա) տարածք, մինչև 40 ծառահատման ճամբար, ինչպես նաև 30-ից ավելի նավերից բաղկացած ներքին նավատորմ։ Փայտահատներն օգտագործում էին առնվազն 2500 ձի՝գերաններ քարշ տալու համար, իսկ ընկերության սեփական երկաթուղին ուներ ավելի քան 800 բեռնատար վագոն։

Բրաունների ընտանիքը հետագայում բնութագրվեց որպես «առաջադեմ և իրենց ժամանակից առաջ» գտնվողներ, որոնք նորարարական գաղափարներ ունեին փայտանյութի արտադրության և  անտառային կառավարման ոլորտում։ Բրաունի ղեկավարության ժամանակ ընկերությունը դարձավ առաջիններից մեկը, որը նախաձեռնել էր ժամանակակից անտառային կառավարման մեթոդներ և ձգտում էր անտառները պահպանել ապագա արդյունաբերական օգտագործման համար։ Նա հատկապես քննադատում էր շարժական սղոցարանների հասցրած վնասը։ Բրաունը հասկանում էր, որ իր ժամանակի՝ թղթի արտադրության գործարանները կախված էին տեղում հասանելի փայտանյութից և եզրակացրել էր, որ կայուն կառավարման մեթոդները կարևոր են արդյունաբերության համար։ Նա զարգացրեց ընկերության անտառագետ Օսթին Քերիի առաջարկած կայուն անտառային կառավարման սկզբունքները, որը հրավիրվել էր ԱՄՆ-ի Անտառային ծառայությունից։ 1919 թվականին Բրաունը հիմնեց ծառի տնկարան Cupsuptic լճի հյուսիսային ափին, որը հետազոտում էր կայուն արդյունահանման մեթոդները և իր գագաթնակետին ԱՄՆ-ի խոշորագույն տնկարանն էր։ Նրա անտառային կառավարման նորամուծությունները դարձան արդյունաբերական ստանդարտներ, իսկ Փլիմուտի պետական քոլեջի հետազոտողները եզրակացրին, որ նա «Բրաունի ընկերությունը բերեց միջազգային ճանաչման՝ որպես գիտական հետազոտությունների և զարգացման առաջատար»։

Բրաունը Առաջադիմական շարժման ազդեցության տակ էր և այն կիրառեց բիզնեսում։ Նա իր աշխատակիցներին վճարում էր շուկայական միջին աշխատավարձից  բարձր աշխատավարձ, մշակել էր անվտանգության ծրագրեր, վարձել էր բժիշկ, որը հոգ է տանում ճամբարներում աշխատող փայտահատների մասին, և մինչև աշխատողների վնասվածքների փոխհատուցման օրենքների ընդունումը, ապահովում էր նրանց հիվանդանոցային ծախսերը։ Նա նաև փորձել է բարելավել աշխատողների ճամբարային պայմանները՝ արգելելով թղթախաղերը և պարտադրելով փայտահատներին լոգանք ընդունել, սակայն այդ բարեփոխումները «չէին ընդունվել մեծ ոգևորությամբ»։

Բրաունների ընտանիքը մեծ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում Բեռլին քաղաքի նկատմամբ։ Ընտանիքի տարբեր անդամներ հիմնել էին հանրային մանկապարտեզ, կառուցել համայնքային ակումբ՝ մարզադահլիճով, լողավազանով և բոուլինգի դահլիճով, հիվանդներին ապուր էին տրամադրում և Սուրբ Ծննդյան նվերներ բաժանում տեղի երեխաներին։

Ինքը՝ Բրաունը, նպաստել է մի շարք քաղաքացիական և գործարար ինքնօգնության կազմակերպությունների հիմնադրմանը, այդ թվում՝ Նյու Հեմփշիրի Անտառների Պաշտպանության Ընկերությունը (1901 թ.),Նյու Հեմփշիրի Անտառատերերի Միությունը (1910 թ.), որը զբաղվում էր հրդեհային պաշտպանության հարցերով, ինչպես նաև նմանատիպ հրդեհային պաշտպանության խմբեր Մենում և Վերմոնտում։ Նա ստեղծել է անտառային հրդեհների դիտարկման աշտարակների արդյունավետ ցանց, որը հնարավոր է՝ առաջինն էր երկրում, և մինչև 1917 թվականը օգնել էր հիմնել անտառային հրդեհների ապահովագրական ընկերություն։

1909 թվականին նա մասնակցել է Նյու Հեմփշիրի Պետական Անտառային Դեպարտամենտի ստեղծման մասին օրենսդրության մշակմանը, ինչից հետո դարձել է Նյու Հեմփշիրի Անտառային Հանձնաժողովի անդամ, իսկ 1910-ից մինչև 1952 թվականը եղել է դրա նախագահը՝ մեծ ազդեցություն ունենալով նահանգի անտառային կառավարման և օրենսդրության ձևավորման վրա։

Բրաունը նաև մի շարք արդյունաբերական կազմակերպությունների խորհրդի անդամ էր, ներառյալ՝ Ամերիկյան Անտառային Ասոցիացիան, Ամերիկյան Անտառագետների Ընկերությունը, Կանադական Թղթի և Փայտի Ասոցիացիան և Անտառային Հետազոտությունների Խորհուրդը։ 1926 թվականին նա ներկայացրել է ԱՄՆ-ը Հռոմում կայացած Առաջին Համաշխարհային Անտառային Կոնգրեսում։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, որպես Նոր Անգլիայի Անտառային Հանձնաժողովի նախագահ, Բրաունը համագործակցեց Պատերազմական Արդյունաբերությունների Խորհրդի (War Industries Board) հետ՝ 10 սղոցարան արտասահման ուղարկելու համար։ Սարքավորումները տեղափոխվեցին Շոտլանդիա՝ Բրիտանիայի փայտանյութի կարիքները բավարարելու նպատակով։ Հետագայում, երբ Ֆրանսիայում պատերազմական գործողությունները պահանջում էին ամսական ավելի քան 73 միլիոն տախտակի ոտ (board feet), Բրաունը նշանակվեց վերահսկող՝ այնտեղի սղոցարանային աշխատանքները վերահսկելու համար։ Սակայն նա ի վերջո չկարողացավ ծառայել Ֆրանսիայում, քանի որ տեսողության հետ կապված խնդիրներ ուներ և մի աչքով մասամբ կույր էր։

Մեծ դեպրեսիան լուրջ ազդեցություն ունեցավ Brown Company-ի վրա։ Այն ժամանակ Բեռլինի բնակչությունը մոտ 20,000 էր, և նրանց մեծ մասը կամ աշխատում էր ընկերությունում, կամ ապահովում էր ընկերության աշխատակիցների ընտանիքների կարիքները։ Բրաունների ընտանիքը 1920-ականներին մեծ վարկեր էր վերցրել ընկերության ընդլայնումը ֆինանսավորելու համար, սակայն, ինչպես նշում էր ընկերության մի աշխատակից, ընտանիքը դարձել էր «ինքնագոհ և չափից դուրս լավատես»։ Ընտանեկան կապերի հիման վրա աշխատատեղերի բաշխումը (նեպոտիզմը) նույնպես կարող էր ընկերության համար բացասական գործոն դառնալ։

Ապրանքների պահանջարկի նվազման հետևանքով ընկերությունը ստիպված էր կարճաժամկետ վարկեր վերցնել՝ գործառնական կապիտալ ապահովելու համար, և մինչև 1931 թվականը միջազգային ֆինանսական իրավիճակը հանգեցրեց ընկերության պարտատոմսերի արժեքի կտրուկ անկման։ Արդյունքում, 1931-32 թվականների ձմռանը Brown Company-ն չկարողացավ ապահովել իր անտառային գործողությունների ֆինանսավորումը, այն դեպքում, երբ սովորաբար ձմռան ամիսներին անհրաժեշտ էր 4,000-5,000 փայտահատների աշխատուժ։

Ընտանիքի անդամները վաճառեցին իրենց անձնական ունեցվածքի մի մասը՝ ընկերությունը պահելու համար, իսկ Բրաունը վաճառեց իր ամբողջ արաբական ձիերի երամակը։ 1933 թվականին նա համաձայնագիր կնքեց Բեռլին քաղաքի և Նյու Հեմփշիր նահանգի հետ՝ անտառային աշխատանքների ֆինանսավորման համատեղ ծրագրի շուրջ։ Այս ծրագիրը, որը հաստատվեց նահանգի օրենսդիր մարմնի կողմից, օգնեց ապահովել Բեռլինի բնակիչների զբաղվածությունը։

Չնայած այս ջանքերին, 1935 թվականին Brown Company-ն ստիպված եղավ հայտարարել սնանկության մասին, քանի որ 1934 թվականին այն արդեն անցել էր դատարանի վերահսկողության (receiverhip) տակ։ Դատարանի կողմից նշանակված նախագահը ստանձնեց ընկերության կառավարումը, սակայն Բրաունը շարունակեց ղեկավարել Անտառային Բաժինը։ Նրա համաձայնագիրը Բեռլինի քաղաքի հետ շարունակվեց մինչև 1941 թվականը, երբ ընկերությունը կրկին սնանկացավ։ Արդյունքում, Բրաունների ընտանիքը կորցրեց ընկերության տնօրենների խորհրդում ազդեցիկ դիրքը, և այն վաճառվեց արտաքին ներդրողներին։

Բրաունը պաշտոնապես հեռացավ ընկերությունից 1943 թվականին, սակայն նրա եղբայրը մնաց տնօրենների խորհրդում մինչև 1960 թվականը***'։

== Արաբական ձիաբուծող ==
[[Պատկեր:Brown_on_a_horse.JPG|alt=Black and white photo of a man sitting astride a light gray horse|ձախից|մինի|Բրաունը արաբական ձի հեծնած,1919 թվական]]Բրաունը 1910 թվականին ձեռք բերեց իր առաջին արաբական ձիերը և 1912 թվականին հիմնադրեց ''Maynesboro Stud'' ձիաբուծարանը [[Բեռլին]] քաղաքի մոտ։ Ֆերման անվանվել էր այդ տարածքի սկզբնական բնակավայրի՝ Maynesborough-ի անունով, որը գտնվում էր Ուայթ Մաունթինսի (White Mountains) շրջանում՝ նաև հայտնի որպես [[Great North Woods Region]]։ Նժույգների հիմնական ախոռը, որը տեղափոխվել է իր սկզբնական վայրից, վերականգնվել է Բեռլինի և Կաոսի շրջանի պատմական հասարակության կողմից, որը նաև վերականգնում է Brown Company-ի աշխատաձիերի ախոռները։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 15-ին այդ հասարակությունը նշեց  Maynesboro Stud-ի հիմնադրման 100-ամյակը։

Իր գագաթնակետին Maynesboro Stud-ը ամենախոշոր արաբական ձիաբուծարանը էր ԱՄՆ-ում։ 1919 թվականին Բրաունը ուներ 88 ձի՝ մի մասը իր գլխավոր ֆերմայում՝ [[Նյու Հեմփշիր|Նյու Հեմփշիրում,]] իսկ մյուսները՝ իր ֆերմաներում՝ Դեկորահ ([[Այովա]]) և Քոդի ([[Վայոմինգ]]) քաղաքներում։ Նա ճանաչվել է որպես 194 ձիերի բուծող և համարվել արաբական ձիերի ամենատեղեկացված բուծողներից ու մասնագետներից մեկը։

Երբ Բրաունը հիմնեց Մեյնսբորոն, իր սկզբնական ձիերի երամակը  ձեռք բերեց իր ավագ եղբոր՝ Հերբերթի միջոցով, որը գնել էր Աբու Զեյիդ անունով ձիուն, որը բուծվել էր Անգլիայում գտնվող Քրաբեթ արաբական ձիաբուծարանում։  Բրաունը *Աբու Զեյդին համարում էր արաբական ցեղատեսակի իդեալական ներկայացուցիչ, և երբ ձին մահացավ, Բրաունը նրա կմախքը նվիրաբերեց Ամերիկյան Բնության Պատմության Թանգարանին։ Նրա մյուս գնումները Ամերիկայում ներառում էին Սփենսեր Բորդենի «Ինտերլաչեն Ֆարմս» ձիաբուծարանի գրեթե բոլոր ձիերը Մասաչուսեթսում, երբ Բորդենը որոշեց ցրել իր նախիրը։ Այս ձիերը ներառում էին Ռանդոլֆ Հանթինգթոնի  ժառանգներին, ով ԱՄՆ-ում առաջիններից էր, ով զբաղվում էր արաբական մաքուր ցեղատեսակի ձիաբուծությամբ։

Բրաունը նաև ձեռք բերեց Բորդենի ընդարձակ գրական հավաքածուն, որը ներառում էր հեծելազորի վերաբերյալ աշխատություններ, արաբական մշակույթի և արաբական ձիերի մասին գրքեր, ինչպես նաև 8-րդ դարի Ֆուրուսիյայի ձեռագրեր։

Սրանից ելնելով՝ նա սկսեց որոնել լրացուցիչ արյունագիծ արտասահմանում՝ ի վերջո ներմուծելով 33 ձի ԱՄՆ։

=== Միջազգային գնումներ ===
[[Պատկեր:Abu_Zeyd.JPG|alt=black and white photo of an Arabian horse with retouched background resembling a painting|մինի|*Աբու Զեյդ անդրանիկ հովատակ Մայնեսբորոյի համար]]
Շատ ամերիկացի ձիաբուծողներ ձիեր էին գնել [[Քրաբեթ]]ի ձիաբուծարանից, որը Մեյնսբորոյի հիմնադրման ժամանակ պատկանում էր Լեդի Անն Բլանտին և Ուիլֆրիդ Սքոուեն Բլանտին։ Ամերիկացի ձիաբուծողները 1900-ականների սկզբին ձեռք բերեցին Քրաբեթի լավագույն [[Արաբական զտարյուն ձիու ցեղատեսակ|արաբական ձիերից]] մի քանիսը՝ պայմանավորված Բլանտ ընտանիքում տիրող անկայուն իրավիճակով։ Ամուսինները բաժանվել էին 1906 թվականին, և Լեդի Անն Բլանտի մահից հետո (1917 թ.) Բլանտի դուստրը՝ Ջուդիթը (Լեդի Ուենթվորթը), ծանր  իրավական պայքար սկսեց Ուիլֆրիդի հետ Քրաբեթի հողերի և ձիերի սեփականության համար։

Ուիլֆրիդը, պարտատերերին բավարարելու կարիք ունենալով, վաճառեց ձիաբուծարանի լավագույն ձիերից շատերը միջազգային գնորդներին ցածր գներով։ Բրաունը, գործակալի միջոցով, 1918 թվականին գնեց 20 Քրաբեթի ձի, սակայն անհայտ պատճառներով միայն 17-ը հասան Մեյնսբորո։ Նա ամբողջ խմբի համար վճարեց ընդամենը 2727 ֆունտ ստերլինգ։

Գնումների մեջ ամենակարևոր ձին հայտնի *Բերկ զամբիկն էր, որը ունեցավ չորս քուռակ, ապա մահացավ Ամերիկայում՝ մեծ հիասթափություն պատճառելով Լեդի Ուենթվորթին, որը փորձում էր հետ գնել Քրաբեթի լավագույն ձիաբուծական գիծը, որը կորցրել էր իր հոր գործողությունների պատճառով։ Բրաունը 1923 թվականին ևս երկու ձի գնեց Անգլիայից՝Քրաբեթում բուծված, թեև ոչ անմիջապես Լեդի Ուենթվորթից։

Բրաունի կողմից Մեյնսբորոյում պահվող Քրաբեթում բուծված ամենանշանավոր հովատակներից մեկը *Աստրալեդն էր, որը Ամերիկա էր բերվել 1909 թվականին։ Այս ձին Ուիլֆրիդ Բլանտը վաճառել էր Մասաչուսեթսից մի ամերիկացի գնորդի, բայց Նոր Անգլիայում ընդամենը երկու մաքուր ցեղատեսակի քուռակ ծնունդ տալուց հետո նրան վաճառեցին բանակի վերալծման ծրագրին, ուղարկեցին դեպի արևմուտք, և նա ապրեց անորոշության  մեջ Օրեգոնում՝ առանց  արաբական մաքուր ցեղատեսակի սերունդ տալու։

1923 թվականին Բրաունը վերջապես ձեռք բերեց Աստրալեդին, որը տարեց զամբիկին երկաթուղով տեղափոխեց [[Այդահո]]յից [[Նյու Հեմփշիր]]։ *Աստրալեդը Մեյնսբորոյում ընդամենը մեկ քուռակի ծնունդ տվեց, բայց նրա քուռակների թվում էր ամենանշանավոր ամերիկյան ժառանգը՝ Գուլաստրան։

1921 թվականին Բրաունը Եվրոպա ուղևորվեց ԱՄՆ բանակի վերալծման ծառայության հետ՝ այցելելով [[Ավստրիա]]յի, [[Ֆրանսիա]]յի և [[Հունգարիա]]յի խոշոր ձիաբուծարանները։ Տուն վերադառնալիս նա հանդիպեց Լեդի Ուենթվորթին Քրաբեթում, բայց նրա ձիերից ոչ մեկը չգնեց։ 1921 և 1922 թվականներին նա Ֆրանսիայից ներմուծեց մի քանի արաբական մատակներ, մասամբ այն պատճառով, որ Ֆրանսիան հայտնի էր իր գերազանց հեծելազորային ձիերով։

1929 թվականին Բրաունը ճանապարհորդեց [[Եգիպտոս]] և Սիրիա՝ [[Արաբագիտություն|արաբագիտության]] մասնագետ [[Կարլ Ռասվան]]ի հետ՝ փնտրելով անապատում բուծվող ձիեր։ Բրաունի կնոջ խոսքերով՝ նրանք, կարծես, լավ չէին հաշտվում, և նրանց ուղևորության ընթացքում գնված հինգ ձին ինչ-որ ձևով երբեք չհասան Ամերիկա։ Այդ ուղևորությունից հետո Բրաունը գրեց '''«***Անապատի ձին**''»** գիրքը, որը մինչ օրս համարվում է արաբական ձիերի մասին գրված լավագույն աշխատանքներից մեկը։

1932 թվականին Բրաունը իր ձիաբուծարանի կառավարիչ Ջեք Համֆրիին ուղարկեց Եգիպտոս, որտեղ վերջինս, հանդես գալով Բրաունի անունից, երկու հովատակ և չորս մատակ գնեց արքայազն Մոհամեդ Ալիից։ Արքայազնը հայտնի էր որպես ձիաբույծ և գիտնական՝ հրատարակելով արաբական ձիաբուծության վերաբերյալ երկհատորյա աշխատություն։ Գնված մատակներից երկուսը Մահրուսայի դուստրերն էին, որին Բրաունը նկարագրել էր որպես «ամենագեղեցիկ մատակներ, որ երբևէ տեսել է»։ Հովատակները  *Նասրը՝ հաջող մրցավազքային ձի, և *Զարիֆեն էին։

Բրաունը վերարշավի գործակալ էր, ով ծառայել է ԱՄՆ վերարշավի խորհրդում, և նա մեծ հետաքրքրություն ուներ  ԱՄՆ հեծելազորի նկատմամբ։ Սպենսեր Բորդենը կիսում էր Բրաունի հետաքրքրությունը արաբական ձիերի նկատմամբ։ Փորձելով ապացուցել արաբական ձիերի գերազանց դիմացկունությունն ու ամրությունը ԱՄՆ վերարշավային ծառայությանը՝ Բրաունը ակտիվորեն խրախուսում էր արաբական ձիերի մասնակցությունը դիմացկունության մրցարշավներին։ Նրա ձիերի մեծ մասը վարժեցված էր ինչպես հեծնելու, այնպես էլ կառք քաշելու համար։ Շատերը մասնակցել են դիմացկունության մրցարշավներին, ոմանք ցուցադրվել են, իսկ առնվազն մեկը եղել է պոլոյի ձի։

1918 թվականին Բրաունը կազմեց փորձնական երթուղի, որի ընթացքում իր երկու ձիերը ճանապարհ անցան Բեռլինից մինչև Բեթել, Մեն, ընդհանուր 162 մղոն (261 կմ)։ Նրանք ավարտեցին երթուղին ընդամենը 31 ժամում, ներառյալ կանգառները, ամեն մի ձի կրելով 200 ֆունտ (91 կգ) կշռող հեծյալ և հանդերձանք՝ վատ եղանակային պայմաններում և անցնելով ցեխոտ ճանապարհներով։

1918 թվականի փորձարկումից հետո Բրաունը օգնեց կազմակերպել ԱՄՆ առաջին պաշտոնական հեծելազորային դիմացկունության մրցարշավը 1919 թվականին, որը հաղթեց նրա քուռակը՝ Ռամլան, կրելով 200 ֆունտ (91 կգ) բեռ։ Մրցարշավը ընդգրկում էր 306 մղոն (492 կմ) և տևեց հինգ օր։

ԱՄՆ վերարշավային ծառայությունը 1920 թվականին պահանջեց բարձրացնել ձիերի բեռնվածքը մինչև 245 ֆունտ (111 կգ) և պարտադրեց, որ նրանք օրական անցնեն մոտ 60 մղոն (97 կմ)՝ հինգ օր շարունակ։ Արաբական ցեղատեսակի ձիերը ստացան բոլոր ցեղատեսակներից ամենաբարձր միջին միավորները։ Թեև այդ տարի արաբական ձին չգրավեց առաջին տեղը, Ռուստեմ Բեյը դարձավ երկրորդը։

1921 թվականին, երբ պահանջվող քաշը 225 ֆունտ (102 կգ) էր, իսկ մրցարշավի հեռավորությունը կրկին 300 մղոն (480 կմ) հինգ օրվա ընթացքում, Բրաունի նժույգ *Քրեբեթը հաղթեց մրցարշավը, իսկ Ռուստեմ Բեյը զբաղեցրեց երրորդ տեղը։ Սա տեղի ունեցավ, չնայած այն հանգամանքին, որ The Jockey Club-ը նվիրաբերել էր 50,000 դոլար բանակին՝ լավագույն մաքրարյուն ձիերին ձեռք բերելու և արաբական ձիերին հաղթելու անհաջող փորձի համար։

1923 թվականին Բրաունը կրկին հաղթեց՝ այս անգամ Անգլո-արաբական Գույա անունով ձիով, և այդպիսով վերջնականապես շահեց ԱՄՆ հեծելազորային ծառայության գավաթը։

Բրաունը օգտագործում էր վերարշավային ծառայության արաբական նժույգներին որպես բուծման կենդանիներ, և ժամանակի ընթացքում նա տրամադրեց նաև 32 սեփական նժույգ՝ վերարշավի ձիերի համար։ Նա պաշտպանում էր արաբական ցեղատեսակի խաչասերման գաղափարը՝ այլ ցեղատեսակների որակը բարելավելու համար։ Այնուամենայնիվ, նա եզրակացրեց, որ մաքուր արաբական ձիեր բուծելու փորձերը՝ մեծ չափսերի հասնելու նպատակով, հանգեցնում են որակի և արաբական ցեղատեսակի կորստի։=== Ձիերի վաճառք ===
Բրաունը 1933 թվականին վաճառեց իր բոլոր ձիերը՝ փորձելով միջոցներ հավաքել Brown Company-ի տնտեսական կոլապսից խուսափելու համար։ Ձիերը գնել էին Kellogg Ranch, Roger Selby, William Randolph Hearst-ի San Simeon Stud-ը և «Գեներալ» J. M. Dickinson-ը՝ Traveler's Rest Stud-ից։ Նրանք ձեռք էին բերել հիմնականում Բրաունի 1932 թվականի Եգիպտոսից ներմուծած ձիերը։ Դիկինսոնը, իր հերթին, 1939 թվականին վաճառեց *Zarife* ձիուն Wayne Van Vleet-ին՝ Կոլորադոյից, իսկ Azkar-ը՝ Բրաունի վերջին բուծած ձագը, վաճառվեց Տեխասի ֆերմայում։

## Ժառանգություն
alt=Photo of an aged Brown and his wife, taken outdoors, both standing up and dressed nicely|մինի|Hildreth and W. R. Brown, 1954Բրաունը համոզված էր, որ անհրաժեշտ է պահպանել Նյու Հեմփշիրի անտառների  գեղեցկությունը։ 1903-1911 թվականներին նա աջակցեց White Mountain National Forest-ի (Սպիտակ լեռների ազգային անտառ) ստեղծման ջանքերին։ Քաղաքացիական գործունեությունից բացի՝ նա խթանեց հասարակական ձիարշավային արահետների պահպանմանն ուղղված օրենսդրական նախաձեռնությունները։ Նա նաև աջակցեց Նյու Հեմփշիրի Franconia Notch և Crawford Notch տարածքների ձեռքբերմանը՝ որպես հանրային հողեր, և Քվեբեկում հիմնել է գետերի պահպանության կազմակերպություն։

Որպես արաբական ձիերի գիտակ՝ Բրաունը հավաքել է ցեղատեսակի վերաբերյալ գրադարան, որը համարվում է ԱՄՆ-ի ամենամեծ հավաքածուներից մեկը։ Նրա փաստաթղթերը այժմ պահվում են *Arabian Horse Owners Foundation (AHOF)-ում։*

Այսօր "CMK" տերմինը, որը նշանակում է *"Crabbet/Maynesboro/Kellogg"*, օգտագործվում է «տեղական» կամ «ամերիկյան բուծման» արաբական ձիերի համար։ Այն վերաբերում է այն ձիերի ժառանգներին, որոնք ներմուծվել են Ամերիկա՝ անապատից կամ Crabbet Park Stud-ից 19-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբին, ապա բուծվել ԱՄՆ-ում Hamidie Society, Huntington, Borden, Davenport, Brown, W. K. Kellogg, Hearst կամ Dickinson բուծողների կողմից։== Բիբլիոգրաֆիա ==
Բրաունը հեղինակել է հետևյալ աշխատանքները.

*  Վերահրատարակվել է 1947 թվականին, համարվում է հեղինակավոր աշխատություն արաբական ձիու մասին։
*  Հրապարակվել է հետմահու։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Ձեռնարկության կառավարում
Կատեգորիա:Ձեռներեցություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ