open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մաքսվել Կորնե

**Մաքսվել Կորնե** (, ), կոտ դ'Իվուարցի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Օլիմպիկ Լիոնի և Կոտ դ'Իվուարի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ վինգերի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Մեց
Կորնեն Մեցի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Լիգա 3-ի Կևիյիի դեմ խաղում։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը խփեց 2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին՝ Փարիզի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը Լիգա 2-ում նշեց 2013 թվականի օգոստոսի 2-ին՝ Լավալի դեմ խաղում։ Մեցի կազմում Կորնեն անցկացրեց 27 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։

### Օլիմպիկ Լիոն
2015 թվականի հունվարի 16-ին Կորնեն տեղափոխվեց Օլիմպիկ Լիոն։ Իր դեբյուտը նոր ակումբի կազմում նշեց 2015 թվականի հունվարի 25-ին՝ Մեցի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը Լիոնի կազմում Կորնեն խփեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ Թուլուզի դեմ խաղում։ Եվրոպական առաջնություններում իր դեբյուտը նշեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին՝ Զենիտի դեմ խաղում։

## Միջազգային կարիերա
Կորնեն ծնվել է Կոտ դ'Իվուարում և երիտասարդ տարիքում տեղափոխվել է Ֆրանսիա։ Նա հանդես է եկել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականներում, սակայն 2017 թվականի ապրիլի 5-ին հայտարարել է, որ հանդես կգա Կոտ դ'Իվուարի հավաքականի կազմում։ Իր դեբյուտը Կոտ դ'Իվուարի ազգային հավաքականի կազմում նշել է 2017 թվականի հունիսի 4-ին՝ Նիդերլանդների դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը ազգային հավաքականում Կորնեն խփեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ Գաբոնի դեմ խաղում։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
*2018 թվականի մարտի 25-ի դրությամբ*

### Միջազգային կարիերա
*2018 թվականի մարտի 25-ի դրությամբ*

### Միջազգային գոլեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կորնեի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
* Կորնեի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Կորնեն transfermarkt-ում
* Կորնեն WhoScored.com կայքում
* Կորնեն Լիոնի պաշտոնական կայքում
* Կորնեն Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում
* Կորնեն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
* Կորնեն Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում 

Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մեցի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Օլիմպիկ Լիոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բարնլիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Վեստ Հեմ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սաութհեմփթոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ
Մարթա Քրիսթեն

**Մարթա Քրիսթեն** (), նորվեգացի (ի ծնե ամերիկացի) դերասանուհի։

Քրիսթենն առավել հայտնի դարձավ «*Lost in Space*» (1965-1968) հեռուստասերիալում պրոֆեսոր Ջոն և Մաուրին Ռոբինսոնների դստեր՝ Ջուդի Ռոբինսոնի դերով։ Մարթան խաղացել է տիեզերական ընտանիքի ավագ երեխայի դերը, օդաչուի քսանամյա կնոջ դերը։ Նրա հասուն շրջանի դերերը հնարավորություն տվեցին մեծահասակներին օգտագործել նրա հագուստի և սանրվածքի ոճերն այնպես, ինչպես ցուցադրվում էին հեռուստասերիալի գովազդային նկարներում։

## Վաղ կյանք
Քրիսթենը ծնվել է Օսլոյի Բիրգիթ Աննալիսայում ֆինն մոր և գերմանացի զինվորական հոր ընտանիքում, որն սպանվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ Կյանքի առաջին տարիներն անցկացրել է Նորվեգիայի մանկատանը, այնուհետև 1949 թվականին որդեգրվել է Դետրոյթից մի զույգի՝ Հարոլդ Օլիվեր Սոդերքուսթի և Բերթայի կողմից՝ վերանվանվելով Մարթա Աննալայզ Սոդերքուսթ։ Նրա խնամակալ հայրը Դետրոյթի Վայնե համալսարանի պրոֆեսոր էր։ Մարթան ունի նաև որդեգրված եղբայր, ում նրա խնամակալ ծնողները հետո որդեգրեցին։

Ավելի ուշ՝ 1959 թվականին, Մարթան ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Լոս Անջելես։ Այստեղ նա ապրում էր խնամակալի հետ և ավարտեց Սանտա Մոնիկայի ավագ դպրոցը։

## Կարիերա
Մարթա Քրիսթեն, 2018|alt=A photo of Marta Kristen in 2018.|thumb|left
Հետևելով իր սկանդինավյան արմատներին՝ Մարթան ընտրեց ավելի եվրոպական հնչողությամբ «Մարթա» անունը և օգտագործեց Մարթա Քրիսթեն բեմական անունը։ Նա առաջին անգամ հանդես եկավ *«Alfred Hitchcock Presents»*-ի «Bang! You're Dead» դրվագում Բիլլի Մամիի հետ, ով ավելի ուշ Քրիսթենի հետ վերսկսեց աշխատել «*Lost in Space*»-ում։

Մարթայի առաջին հաջող դերը Լորելեյի դերն էր «*Beach Blanket Bingo*» ֆիլմում (1965)։ Հետագայում նկարահանվեց «*Lost in Space*»-ում և հանդես եկավ մի շարք հեռուստատեսային շոուներում։ 1969 թվականին՝ դստեր ծնունդից հետո, Մարթան սկսեց նկարահանվել հեռուստագովազդներում և հանդես եկավ ավելի քան 40 գովազդում։ Նա նաև նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպես «*Terminal Island*»-ը (1973) և գիտաֆանտաստիկ «*Battle Beyond the Stars*»-ը (1980)։ 1998 թվականին նա նկարահանվել է «*Lost in Space Forever*» և «*Lost in Space*» ֆիլմերում։ Նկարահանվել է նաև *«Never Fear, Smith Is Here»* ֆիլմում։ Քրիսթենի ձայնը հնչել է «The Bolt Who Screwed Christmas» ֆիլմում։

## Անձնական կյանք
Քրիսթենն ունի մեկ դուստր և թոռնուհի։ 1969 թվականին Ֆինլանդիա կատարած ուղևորության ժամանակ, երբ դեռ հղի էր և սպասում էր իր դուստր Լորային, այցելեց իր կենսաբանական մորը՝ Հելմի Ռուսանենին, և քրոջը, իսկ 1997 թվականին նա հայնաբերեց իր եղբորը, ով ապրում էր Ավստրալիայում։

Մարթա Քրիսթենն ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին ամուսինը հոգեբան Թերրի Թրեդվելն էր։ Նրանք միասին ապրել են 1964-1973 թվականներին և ունեն մեկ դուստր՝ Լորա Ալիսոն Թրեդվելը։

Երկրորդ ամուսնուն՝ Քեվին Քանյեին, հանդիպեց 1974 թվականին, և ամուսնացան 1978 թվականի նոյեմբերի 18-ին։ Նրանք ապրում են Սանտա Մոնիկայում երկու փրկարար շների հետ։

2016 թվականի մայիսին Քրիսթենն իր ֆեյսբուքյան էջում հայտնեց, որ Քեվին Քանյեն մահացել է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Նորվեգացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Բելառուսի Հանրապետության նախագահ

**Բելառուսի Հանրապետության նախագահ** (), հանդիսանում է պետության գլուխը, Բելառուսի Հանրապետության սահմանադրության, մարդու իրավունքների, ազատությունների և քաղաքացու  երաշխավորը։ Նա ներկայացնում է Բելառուսի Հանրապետությունը  այլ պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ հարաբերություններում։

Նախագահ կարող է ընտրվել ծննդով Բելառուսի Հանրապետության  քաղաքացի, ոչ փոքր, քան 35 տարեկան, ընտրական իրավունք ունեցող և Բելառուսի Հանրապետությունում մշտապես բնակվող,  ոչ պակաս, քան տասը տարի, անմիջապես ընտրություններից առաջ։

Նախագահը պաշտոնապես ընտրվում է 5 տարի ժամկետով։

Բելառուսի Սահմանադրության համաձայն, նախագահը  ամբողջ լիազորությունների ժամանակահատվածում դադարում է անդամակցել քաղաքական կուսակցություններին և այլ հասարակական միավորումներին, որոնք հետապնդում են քաղաքական նպատակներ։

## Պատմություն
1991-1993 թվականներին Գերագույն Խորհրդում քննարկվել է Բելառուսի նախագահի պաշտոնի ներածման գաղափարը։ Առանձնապես այս գաղափարին աջակցում էին այս  պատգամավորներ Վիկտոր Գոնչարը, Անատոլի Լեբեդկոն, Դմիտրի Բուլախովը, Լեոնիդ Սինիցինը։ 1993 թվականի մայիսին  Գերագույն Խորհրդի տասներկուերորդ նստաշրջանի օրակարգում ընդգրկված են եղել  երկրի Սահմանադրությունում փոփոխություններ, լրացումներ կատարելու և նախագահի պաշտոնի սահմանման մասին հարցեր։ Այնուհետև որոշվել է ներկայացնել նախագահի պաշտոնը, նշանակվել է ընտրության օրը

Բելառուսի նախագահական առաջին ընտրությունները տեղի են ունեցել հունիսի 23-ին (առաջին փուլ) և 1994 թվականի հուլիսի 10-ին, (երկրորդ փուլ), այդ ժամանակ էլ ներկայացվել են սահմանադրական առաջին փոփոխությունները, որոնք թույլ էին տալիս 35 տարեկանից բարձր թեկնածուներին մասնակցելու ընտրություններին։ Մասնակցում էին 6 թեկնածուներ։ Առաջին փուլում առաջատարների եռյակը հավաքել էր՝ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն՝  44,82 %, Վյաչեսլավ Կեբիչը՝ 17,32 %, Զենոն Պոզնյակը՝ 12,82 %: Երկրորդ փուլում հաղթում է մոտ 80 %-ով հաղթում է Ալեքսանդր Լուկաշենկոն։

1996 թվականի նոյեմբերի 24-ին Բելառուսում անցկացվեց հանրաքվե, որոնցում կատարվել են փոփոխություններ, ընդլայնել են գործադիր իշխանության և նախագահի լիազորությունները և մի շարք այլ հարցեր։ Փոփոխությունների ընդունմանը կողմ են արտահայտվել ընտրողների մեծամասնությունը։ Տվյալ հանրաքվեն և Բելառուսի Հանրապետության հետագա բոլոր նախագահական ընտրությունները միջազգային հանրության կողմից չեն ճանաչվել ժողովրդավարական և կանոններին համապատասխան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բելառուսի նախագահներ
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքականություն
Կատեգորիա:Պետության ղեկավարներ
Մինարեթ Յիվլի

**[[Քեյղուբադ Ա|Ալադդին]] Մզկիթ** կամ **Մինարեթ Յիվլի**, որը հաճախ նաև անվանվում է **Ուլու Մզկիթ ** (, "Grand Mosque"), գտնվում է Անթալիայում։ Այն հանդիսանում է պատմական մզկիթ, որը կառուցվել է Իկոնիայի սուլթան Ալադդին Քեյղուբադի կողմից։ Մի մասն է կազմում քյուլլիյեի *(külliye)*  (կառույցների համալիր), որը ներառում է իր մեջ՝ Գըյասեդդին Քեյհյուսրև Մեդրեսեն, Սելջուկ և Դերվիշների կացարանները, և Զինկիրիրանի և Նիգար Հաթունի դամբարանները։ Մզկիթը գտնվում է Քալեիչիում (հին քաղաքային կենտրոնում), Հանրապետության փողոցի երկայնքով, Կալեխափիի հրապարակի կողքին։ Մզկիթի մինարեթը զարդարված է մուգ կապույտ սալիկներով, հանդիսանում է քաղաքի կողմնորոշիչը ու խորհրդանիշը։

## Պատմություն
thumb|left|250px|Մինարեթ Յիվլի

Մզկիթը առաջին անգամ կառուցվել է 1230 թվականին և 1373 թվականին երկրորդ անգամ ամբողջովին վերանորոգվել է։ Մինարեթի բարձրությունը կազմում է՝ 38 մ, ունի քարե հիմք, ութ ռելեֆային հատվածներ և 90 աստիճաններ բարձրանալու համար։

Առաջին կառույցը (1230 թվական) կառուցվել է մոտավորապես 1225-1227 թվականներին, Իկոնիայի սուլթան Ալա ադ-Դին Քեյղուբադի (1220-1237 թվականներ) կողմից։ 14-րդ դարում բնօրինակ մզկիթը քանդվեց և 1373 թվականին բյուզանդական եկեղեցու հիմքի վրա կառուցվեց նոր մզկիթ` Համիդդիների կողմից։ Այն իր վեց գմբեթներով հանդիսանում է Անատոլիայի հնագույն բազմագմբեթավոր կառուցներից մեկը։

Այսօր շենքում գտնվում է՝ Անթալիա էթնոգրաֆիկ թանգարանը, որում պահպանվում են՝ հագուստներ, խոհանոցային պարագաներ, ասեղնագործություններ, նկարահյուս գործվածքներ և ձեռագործություններ, գուլպաներ, պարկեր, զարդեր և քոչվորական վրաններ։ Այն բացվել է 1974 թվականին։

## Նկարագրություն
Աղյուսե մինարեթը գտնվում է մզկիթից արևելք, չորս ու կես մետր հեռավորության վրա։ Բարձրությունը կազմում է 38 մ։ Մինարեթի հատակին կարելի է տեսնել Մուհամմադի խոսքերը, որոնք գրված են փիրուզագույն և կապույտ գույներով։ Մինարեթի մուտքը գտնվում է հյուսիսային կողմում։ 90 աստիճաններով պարուրաձեւ սանդուղքի, որոնք լուսավորվում են մինարեթի պատերի մեջ արված անցքերի միջոցով, հնարավոր է բարձրանալ մինարեթի պատշգամբ։ Ըստ ամենայնի, սկզբնապես աստիճաների թիվը եղել է 99, որոնցից յուրաքանչյուրը հիշեցնում էր Ալլահի 99 անունները մուեդզին։

## Պատկերասրահ

պատկեր:Yivli Minare Mosque.jpg|Մզկիթի արտաքին տեսք
պատկեր:Yivli-Minare-Moschee innen.jpg|Մզկիթի պատկերը ներսից
պատկեր:Nigar Hatun Turbesi2.jpg|Նիգար Հաթունի դամբարան
պատկեր:NIgar Hatun Turbesi5.JPG|Նիգար Հաթունի թյուրբե
պատկեր:Yivli Minare.JPG|Մինարեթ Յիվլի


## Աղբյուրներ
*
*
*163
*

## Արտաքին հղումներ
*  
* Pictures of the mosque 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անթալիա
Կատեգորիա:Թուրքիայի մզկիթներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի պաշտամունքային կառույցներ
Կատեգորիա:Մինարեներ
Մոսկվա-Պետուշկի (հուշարձան)

**«Մոսկվա-Պետուշկի» հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է գրող Վենեդիկտ Երոֆեևի կեղծ ինքնակենսագրական պոստմոդեռնիստական «Մոսկվա-Պետուշկի» պոեմի հերոսներին։

## Պատմություն
Վենեդիկտ Երոֆեևի կպաշտամունքային «Մոսկվա-Պետուշկի» ստեղծագործության հուշարձանը  տեղադրվել է Մոսկվա քաղաքի Պայքարի հրապարակում գտնվող պուրակում 2000 թվականի մայիսի 11-ին՝ գրողի մահվան 10-րդ տարելիցի կապակցությամբ։

Քանդակագործներ Սերգեյ Մանցերևն ու Վալերի Կուզնեցովը արձանը քանդակել են երկու տարի և ստեղծել են երկու քանդակ։

Արձանը պատկերում է պոեմի գլխավոր հերոս Վենիչկային, որը Մոսկվայում կանգնած է ոճավորված կանգառում և սպասում է Պետուշկի մեկնող գնացքին, ուր նա գնում է իր սիրելիի մոտ։ Սա հարբած տղամարդու կերպար է, որը մի ձեռքով բռնել է կանգառի անունով ցուցանակից, իսկ մյուսով իր կրծքին է սեղմում սիրելիի համար հյուրասիրություններով ճամպրուկը։ Գրանիտե պատվանդանի վրա գրված է. «Չի կարելի վստահել այն մարդու կարծիքին, որը դեռ չի հասցրել ազատվել խումարից»։

Հուշարձանի բաղկացուցիչ մաս է նաև Վենիչկայի սիրեցյալի՝  շիկահեր աղջկա պատկերաքանդակը. նա կանգնած է հրապարակի մյուս կողմում։ Դա նիհար, ոգեշնչված աղջիկ է, որը ձեռքով քաշքշում է երկար հյուսը։ Գրանիտե պատվանդանի վրա գրված է. «Պետուշկիում հասմիկը չի թառամում, և թռչունի երգը չի դադարում»։

Սկզբնապես հուշարձանի այս մասը գտնվում էր Պետուշկիում, սակայն ավելի ուշ տեղափոխվեց Մոսկվա։

Արձանի բացման արարողությունը սկսվել է նրանից, որ գրող-երգիծաբան Իգոր Իրտենևը երեխաներին ընկույզ և պաղպաղակ բաժանեց, ինչպես դա արել էր պոեմի հերոս Վենիչկա Երոֆեևը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2000 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Պորտուգալական թագավորական գրադարան

**Պորտուգալական թագավորական գրադարան** (), գրադարան, գտնվում է Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրոյում։

Իր ծառայությունների համար գրադարանը բազմիցս պարգևատրվել է։ Նրա շենքը, արտաքին և ներքին ձևավորման շնորհիվ համարվում է քաղաքի տեսարժան վայրերից և բազմիցս հայտնվել է տարբեր ֆիլմերում։ 2014 թվականին այն աշխարհի լավագույն գրադարաններից չորրորդն էր։

## Պատմություն
Գրադարանը հիմնադրվել է 1837 թվականին պորտուգալացի 43 քաղաքական միգրանտների խմբի կողմից` պորտուգալական մշակույթը բրազիլական կայսրության մայրաքաղաքում զարգացնելու համար։ 1900 թվականից սկսած գրադարանը դարձավ հանրաճանաչ։

Գրադարանի շենքը նախագծվել է նոր մանուելյան ոճով՝ պորտուգալացի ճարտարապետ Ռաֆայել դա Սիլվա Կաստրոյի կողմից, կառուցվել է 1880-1887 թվականներին։ Բրազիլիայի կայսր Պեդրու II-ը 1880 թվականի հունիսի 10-ին  դրել է շենքի հիմքը, իսկ նրա դուստրը՝ Բրազիլիայի արքայադուստր Իզաբելլան 1887 թվականի սեպտեմբերի 10-ին իր ամուսնու հետ հանդիսավոր կերպով բացում են գրադարանը։

Շենքի ճակատը ստեղծվել է Լիսաբոնում վանքի հիերոնիմիտների ձևով և նավով տեղափոխվել է Ռիո դե Ժանեյրո։ Հուշարձանները իրենց մեջ ներառում են Պեդրու Կաբրալի, Լուիշ դի Կամոենսի, Հենրի Ծովագնացի և Վասկո դա Գամայի անունները։ Հարթաքանդակները հիմնականում Ֆեռնան Լոպիշի, Ժիլ Վիսենտեի, Ալեքսանդր Հերկուլանոնի և Ժուանա դե Ալմեյդայի պատկերներով են։ Ընթերցասրահի ինտերիերը, գրախանութները, ջահը և վիտրաժային առաստաղը պատկանում են նեոմանուելյան ոճին։

Բրազիլիայի գրականության ակադեմիայի պատմությունը կապված է նաև գրադարանի հետ։

## Ֆոնդեր
Գրադարանը Պորտուգալիայից դուրս ունի պորտուգալերեն գրքերի ամենամեծ հավաքածուն։ Ֆոնդերը, որոնք ունեն շուրջ 350 հազար գրապահոցներ, ընդգրկում են Կամոենսի «Լուզիադ»-ի առաջին հրատարակությունը, Մաշադ դե Ասիսի կտակերգական ձեռագիրը և այլն։ Գրադարանը Պորտուգալիայից ստանում է տարեկան մոտ վեց հազար հատոր։ Բացի այդ, այստեղ կարելի է գտնել Ժոզե Մալոյի և այլ արվեստագետների ստեղծագործությունների հավաքածուներ։

Գրադարանը հրատարակել է «Convergência Lusíada» ամսագիրը և պորտուգալացի ուսանողների համար անցկացնում է պորտուգալերեն լեզվի, գրականության, պատմության, մարդաբանության և արվեստի մասին դասընթացներ։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:RealGabinetePortuguesLeitura1.jpg|Ընթերցասրահի ինտերիերը
Պատկեր:RealGabinetePortuguesLeitura2.jpg|Ջահ
Պատկեր:Real Gabinete Português de Leitura319.JPG|Վիտրաժային առաստաղ
Պատկեր:Real Gabinete Português de Leitura314.JPG|Խճանկարային հատակ

*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գրադարանի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Բրազիլիայի գրադարաններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի տեսարժան վայրեր
Էրշեգ

thumb|Էրշեգ ազգային պարկ

**Էրշեգ ազգային պարկ** (), պահպանվող տարածք է Հունգարիայի տարածքում և գտնվում  Հունգարիայի ազգային պարկերի ցանկում։ Այն հիմնադրվել է 2002 թվականին և զբաղեցնում է ընդհանուր առմամբ 440 քառ․ կմ տարածք։

Պարկը գտնվում է Հունգարիայի արևմտյան հատվածում։ Ազգային պարկի տարածքը ձգվում է հարավից՝ Ռաբայից և հասնում է Ավստրիայի և Սլովենիայի սահմաններին։

Հարևանությամբ խոշորագույն քաղաքներն են՝ Կյորմենդը և Սենտգոտտխարդը։

Պարկը անվանումը ստացել է պատմական Էրշեգ շրջանից, որի տարածքում այն տեղակայված է։ Էրշեգում հունգարական սահմանամերձ շրջաններում պատմականորեն բնակվում էին պահապաններ, որոնք պահպանում էին սահմանային անցակետերը և անվանվում էին Էրշեգ  ()։

Ազգային պարկի տարածքի ավելի քան 60%-ը զբաղցնում են անտառները, գլախորապես գիհին։ Էրշեգի անտառներում պահպանվել են վայրի կենդանիների մի շարք տեսակներ։ Ազգային պարկի լիճը հայտնի է իր բյուրեղյա մաքուր ջրով։ Էրշեգից են սկիզբ առնում Զալա և Կերկա գետերը, ինչպես նաև Ռաբայի մի քանի վտակներ։

Ազգային պարկի պահպանությանը մեծ ուշադրություն է դարձվում։

18 գյուղերը, որոնք տեղակայված են պարկի տարածքում, պահպանվում են և վերականգնում են ազգային ավանդույթները, որոնք բոնորոշ էին Էրշեգի պահապաններին։ Քանի որ տեղի բնակիչները կարող էին միայն հույսները դնել ինքները իրենց վրա և այդպիսով ապահովել իրենց անվտանգությունը, ապա այստեղ զարգացել էին տարաբնույթ արհեստներ՝ փայտե սպասքի ստեղծումը, գործիքների, կահույքի, զամբյուղների հյուսումը, ինչպես նաև մեղվագործությունը, սնկերի հավաքումը և չորացումը։ Առավել զարգացած էր  կավագործությունը, որի պատրաստման եղանակները պահպանվել են մինչև մեր օրերը։

Էրիսենտպետեր և Վելեմեր բնակավայրերում պահպանվել են պատմական գոթական ոճի եկեղեցիներ։ Վելեմերի եկեղեցին զարդարված է 1378 թվականի որմնանկարներով։

Էրշեգում մայիսի 13-ից 16-ը անց է կացվում «Ծաղկման օրերը» ժողովրդական բանահյուսությունների փառատոնը, որի ընթացքում բանահյուսական կոլեկտիվները ներկայացնում են շնորհանդեսներ և կազմակերպվում են ծաղկի մեծ շուկաներ։

2007 թվականին Եվրոպական զբոսաշրջության տարեկան ֆորումում Էրշեգը դարձավ մրցույթի հաղթողներից մեկը, դառնալով՝ «Ճանապարհորդելու լավագույն վայրերից» մեկը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Կատեգորիա:Հունգարիայի ազգային պարկեր
Կատեգորիա:2002 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ‎
Ալեքսեյ Սաքս

**Ալեքսեյ Սաքս** (, ), էստոնացի գեղասահորդ։ Ռեննիկ Դիանայի հետ չորս անգամ հաղթել են Էստոնիայի ազգային առաջնությունում։ Զույգը մասնակցել է Թուրինում անցկացված XX ձմեռային օլիմպիական խաղերում, որտեղ զբաղեցրել է 17-րդ տեղը։

## Կենսագրություն
Իր կարիերայի սկզբում նա զբաղվել է մենասահքով` մարզիչ Իրինա Կոնոնովայի ղեկավարությամբ և երեք անգամ նվաճել է պատանիների միջև Էստոնիայի չեմպիոնի կոչումը։ Մեծահասակների միջև անցկացված մրցաշրջաններում  2000-2001 թթ. մրցաշրջանում հասավ միայն բրոնզե մեդալի, այդ պատճառով էլ 2001 թվականի կեսերին որոշեց անցնել զուգասահքի և մարզիչին խնդրեց զուգընկեր գտնել։ Զուգընկեր դարձավ Դիաննա Ռեննիկը, ով խորհրդային գեղասահորդներ Արդո և Յուլյա  Ռեննիկների դուստրն է։ Հենց նրանք էլ դարձան զույգի մարզիչը, ով էլ մրցումներում սկսեց ներկայացնել Էստոնիան։

Միջազգային մակարդակում դեբյուտը տեղի ունեցավ մի քանի ամիս հետո` Եվրոպայի առաջնությունում։ Սաքսը և Ռենիկը հետագայում էլ աշխարհի և  Եվրոպայ Եվրոպայի առաջնություններում ներկաայացնոոււմ էին Էստոնիան, որտեղ էլ տասնյակում զբաղեցրել են երկրորդ տեղը։ 2006 թվականին նրանք դարձան Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից (առաջինը 1936 թվականին էստոնցիների ելույթից հետո), որտեղ էլ նրանք զբաղեցրին 17-րդ տեղը։

## Սպորտային ձեռքբերումներ
* Մենասահք

*Դիանա Ռեննիկի հետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էստոնացի օլիմպիական գեղասահորդներ
Մակեդոնիայի համալսարան

**Մակեդոնիայի համալսարան** (), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Հունաստանում։ Համարվում է Սալոնիկի երկրորդ խոշորագույն համալսարանը՝ Արիստոտելի համալսարանից հետո։

Նախապատրաստում է էկոնոմիկայի, ինչպես նաև սոցիալական և քաղաքական գիտությունների ոլորտի մասնագետներ։ Ունի ութ ֆակուլտետներ։

## Պատմություն
Նախքան 1991 թվականը ուսումնական հաստատությունը հայտնի է եղել որպես *«Սալոնիկի բարձրագույն արդյունաբերական հետազոտությունների դպրոց»*։ Անվանման և տեղակայման վայրի փոփոխոթյունից հետո համալսարանը համալրվում է նոր բաժիններով՝ ի դեմս մենեջմենթի և տնտեսագիտության։ Շուտով այն նաև ստանում է պետական բուհի կարգավիճակ։

## Ֆակուլտետներ
2016 թվականից ի վեր համալսարանում գործում են հետևյալ ութ հիմնական բաժինները․
* տնտեսագիտության բաժին (2014)
* Բիզնես կառավարման բաժին (2010)
* Հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսների բաժին (2014)
* Միջազգային և եվրոպական ուսումնասիրությունների բաժին (2014)
* Բալկանյան սլավոնական և արևելագիտության բաժին (2014)
* Երաժշտագիտության և արվեստի բաժին (2014)
* Կրթական և սոցիալական քաղաքականության բաժին (2013)
* Կիրառական ինֆորմատիկայի բաժին (2013)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի համալսարաններ
Կատեգորիա:1957 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կատեգորիա:1957 հիմնադրումներ Հունաստանում
Կատեգորիա:Սալոնիկի շենքեր և կառույցներ
Հին կայարան (Եկատերինբուրգ)

**Հին կայարան** (), Եկատերինբուրգի նախկին կայարանի շենքը։ Տեղակայված է քաղաքի Երկաթուղային շրջանում, Եկատերինբուրգի մարդատար կայարանի տարածքում, ժամանակակից գործող կայարանի հարևանությամբ և մետրոյի «Ուրալյան» կայարանի մուտքի մոտակայքում։

## Պատմություն
thumb|200px|left|Կայարանի շենքը (լուսանկարը` Մետենկովի, 1880-1914 թթ.)
[thumb|200px|[Պերմ I-ի կայարանի շենքը` կառուցված նույն նախագծով (լուսանկարը` 1880-կան թթ..)]]
Կայարանի շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Պյոտր Շրեյբերի նախագծով 1878 թվականին։ Կայարանը Պերմ I կայարանի հետ միասին համարվում է Ուրալյան լեռնագործարանային երկաթուղու վերջին կայարանը (ճանապարհի շինարարությունը սկսվել է 1874 թվականին)։ Երկու կայարանների շենքերի նախագծերը եղել են միատեսակ։

1914 թվականին, ժամանակակից երկաթուղային կայարանի կառուցումից հետո, հին կայարանն օգտագործվում էր միայն երկրի զինված ուժերի ներկայացուցիչների տեղաշարժի հետ կապված գնացքների ընդունելու և ճանապարհելու նպատակով։

## Ժամանակակից վիճակ
2003 թվականին «Եկատերինբուրգյան գեղարվեստի ֆոնդ» ստեղծագործական արտադրական միավորումը (գլխավոր տնօրեն`   Սերգեյ Տիտլինով) իրականացրեց շենքի համալիր վերակառուցում և վերականգնում։ Վերակառուցման արդյունքում շենքը դարձավ Սվերդլովսկի երկաթուղու պատմության, գիտության և տեխնիկայի թանգարան։

Եկատերինբուրգյան գեղարվեստի ֆոնդի մտահղացման շնորհիվ թանգարանի առջև գտնվող հրապարակում տեղադրվեցին տարբեր ժամանակաշրջանների երկաթուղային տրանսպորտի մասնագիտությունները ներկայացնող քանդակներ, կայարանապետ, որը պատրաստվում է զանգակի միջոցով հայտնել գնացքի մեկնելու մասին, երկաթուղային բանվորներ և վարպետներ, ուղեկցող, որը թեյ է բաժանում ուղևորներին։ Անմիջապես մուտքի դիմաց տեղակայվեց «Ուղևորներ» արձանախումբը, որը պատկերում էր ուղևորների կյանքը կայարանում։ Քաղաքային քանդակագործության ոճով կատարված արվեստի այս ստեղծագործությունների հեղինակներն էին քանդակագործներ Յուրի Կռիլովը և Ալեքսանդր Կոկոտեևը։ Այստեղ քանդակները հաջողությամբ ներկայացված են բնական ցուցանմուշների տեսքով, փայտակոճ տեղափոխելու բեռնասայլակ, փակուղի, լուսազդանշան, ուղեփակոց ազդանշանային հարմարանքով և այլն։

Ցուցադրությունների ներքին հատվածը պայմանականորեն բաժանված է 2 մասի, պատմական և տեխնիկական։   Պատմական մասը ընդգրկում է  Ե. Ա. և  Մ. Ե. Չերեպանովների կողմից Ռուսաստանում առաջին շոգեքարշի ստեղծման ժամանակաշրջանից մինչև ժամանակակից տրանսպորտային բարեփոխումների շրջանը, առաջին երկաթուղային ճանապարհների կառուցումը, ՀՃՆ-ի ստեղծումը, Ուրալյան Լեռնագործարանային և Պերմի ճանապարհների կառուցումն ու շահագործումը, կրթության, գիտության և սոցիալական ոլորտների զարգացումը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ворота города — 1723.ru.
* *Макеев Дмитрий.* Музей истории, науки и техники Свердловской ж/д.

Կատեգորիա:1878 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի թանգարաններ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի տեսարժան վայրեր
Գիշերային գնացք դեպի Լիսաբոն (ֆիլմ)

**Գիշերային գնացք դեպի Լիսաբոն** (), դանիացի ռեժիսոր Բիլի Աուգուստի դրաման՝ ըստ Պասկալ Մերսիեի համանույն վեպի։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2013 թվականի փետրվարի 13-ին Բեռլինի 63-րդ կինոփառատոնին՝ մրցութային ծրագրից դուրս։ Ֆիլմին շնորհվել է R վարկանիշ։

## Սյուժե (դիպաշար)
Բեռն, Շվեյցարիա։ Աշխատանքի գնալիս պրոֆեսոր Ռայմունդ Գրեգորիուսը նկատում է կամրջից ցատկել պատրաստվող մի աղջկա՝ կարմիր վերարկուով։ Նա կանգնեցնում է աղջկան և իր հետ տանում դասախոսության։ Սակայն աղջիկը լքում է լսարանը՝ թողնելով իր վերարկուն։ Ռայմունդը վերցնում է վերարկուն ու վազում նրա հետևից, բայց ապարդյուն։ Վերարկուի գրպանում նա գտնում է ոմն Ամադեու դու Պրադոյի հուշագրությունների հազվագյուտ հրատարակությունը։ Գրքում հայտնաբերվում է տոմս մինչ Լիսաբոն։ Գրեգորիուսը շտապում կայարան՝ հուսալով գտնել աղջկան այնտեղ, բայց, չսպասելով նրան և հնազանդվելով իր մղումին, նա ցատկում է մեկնող գնացքի վագոնը։

Ժամանելով Պորտուգալիայի մայրաքաղաք՝ Գրեգորիուսը ծանոթանում է գրողի մտերիմների հետ, որի գիրքը հասցրել էր կարդալ գնացքում։ Նա պետք է իմանա Ամադեուի դերի մասին Սալազարի ռեժիմի Դիմադրության շարժման մեջ, և  ինչն էր պատճառը, որ կարմիր վերարկուով աղջիկ պատրաստվում էր ինքնասպան լինել ։

## Դերերում

## Մրցանակներ և առաջադրումներ
* 2014 - պորտուգալական կինոակադեմիայի«Սոֆիա» մրցանակ՝
** երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի՝ Բեատրիս Բատարդա
** լավագույն բեմադրող-նկարիչ՝ Ավգուստո Մայեր
** լավագույն դիմահարդար՝ Սանո Դե Պերեպեսակ
** լավագույն ֆիլմ անվանակարգում
** երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում՝ Ադրիանու Լուշ և Մարկո Դե Ալմեյդա

## Սաունդթրեք

Ֆիլմի սաունդթրեքը թողարկվել է 2013 թվականի մարտի 12-ին Alhambra Records-ի կողմից։

### Ստեղծագործությունների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Movie Review: «Night Train to Lisbon» 
* The Unfashionable Night Train to Lisbon Isn’t Afraid of Being Dull 
* Review: Old-Fashioned, Deeply Unadventurous ‘Night Train To Lisbon’ Starring Jeremy Irons, Melanie Laurent & More 
* Look at How Exciting My Life Is! 
* Review by BILL WEBER 
* Night Train To Lisbon: movie review  
* Film reviews: 'White Reindeer,' 'Tim's Vermeer,' 'Night Train to Lisbon' 
* TRAIN DE NUIT POUR LISBONNE 
* MELANCOLÍA EN EL CHIADO 
* Nachtzug nach Lissabon 
* «Ночной поезд до Лиссабона» на сайте mubi.com

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2013 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Կատեգորիա:Գերմանական անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների գերմաներեն ֆիլմեր
Մինինի և Պոժարսկու կոթող

**Մինինի և Պոժարսկու կոթող** (), Կուզմա Մինինի և Դմիտրի Պոժարսկու հիշատակը հավերժացնող հուշակոթող Նիժնի Նովգորոդում։ Տեղադրվել է 1828 թվականին Նիժնի Նովգորոդի Կրեմլում` նախապես ծրագրված հուշարձանի փոխարեն։ Նախագծի ճարտարապետն է Ավրաամ Մելնիկովը, բարձրաքանդակները ստեղծվել են ըստ Իվան Մարտոսի էսքիզների։

## Պատմություն
մինի|ձախից|Մինինի և Պոժարսկու կոթողը, 1850-ական թթ.
1794 թվականին պատմաբան Ն. Իլինսկին ժամանել է Նիժնի Նովգորոդ` Կուզմա Մինինի մասին տեղեկություններ հավաքելու համար։ Հերոսի գերեզմանի վրա «ոչ հուշարձան, ոչ մի արձանագրություն» չգտնելով, նա առաջարկեց հուշարձան տեղադրել։ 1804 թվականին Իվան Մարտոսը   սկսեց աշխատել կոմպոզիցիայի վրա։ 1809 թվականի գարնանը նկարազարդումների ավարտից հետո Նիժնի Նովգորոդի մարզում հայտարարվել է միջոցառումների հավաքագրում։ 1811 թվականին հավաքվել է 18 հազար ռուբլի, սակայն նույն տարվա փետրվարի 15-ին Նախարարների կոմիտեն որոշեց հուշարձանը տեղադրել Մոսկվայում։

1818 թվականի փետրվարի 20-ին հուշարձանը կանգնեցվել է Կարմիր հրապարակի կենտրոնում, իսկ մեկ տարի անց Գեղարվեստի ակադեմիան Նիժնի Նովգորոդի հուշակոթողի համար մրցույթ հայտարարեց։ Հաղթեց Ավրաամ Մելնիկովի և Իվան Մարտոսի նախագիծը։ Ավգուստին Բետանկուրն առաջարկեց այն տեղադրել Կրեմլի շքերթների հրապարակի կենտրոնում, սակայն 1825 թվականին որոշվեց կառուցել կոթող մեկ առանցքի վրա ռազմական Վերափոխման տաճարի հետ։ 1828 թվականի օգոստոսի 15-ին Նիժնի Նովգորոդի կայազորի զորահանդեսից հետո կոթողը բացվեց։

## Տեխնոլոգիա
մինի|слева|Կոթողը մայրամուտին
Կոթողը կազմված է կարելյան քարհանքի 15 գրանիտե հատվածներից, իսկ բարձրաքանդակներն արվել են ըստ Մարտոսի էսքիզների՝ կատարված ակադեմիայի արվեստանոցներում։ 1827 թվականին գրանիտը բերվեց Նիժնի Նովգորոդ, սակայն ծանր լինելու պատճառով գագաթին կտրվեց։ Այն ավարտելու և իր տեղը դնելու համար 1828 թվականին Մարտոսն ու Մելնիկովը ժամանեցին Նիժնի Նովգորոդ։ Կոթողի բունը կրճատվեց 2 մետրով։ Կոտրված մասը տեղադրվեց մետաղյա առանցքի վրա, իսկ միացման տեղը հարթեցվել է։

## Հետաքրքիր փաստեր
* Կոթողը Նիժնի Նովգորոդում գտնվող չորս հուշարձաններից մեկն է, որը նվիրված է Կուզմա Մինինին և Պոժարսկուն (ինչպես նաև Մոսկվայի Մինինի և Պոժարսկու հուշարձանի կրկնօրինակը)։
* Որոշ ժամանակ անց միացման տեղը նկատելի է դարձել։

## Գրականություն
* Филатов Н. Ф. Нижний Новгород. Архитектура XIV — начала XX в. ННг., 1994.

## Տես նաև
*Մինինի և Պոժարսկու հուշարձան (Նիժնի Նովգորոդ)

Կատեգորիա:1828 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կոթողներ
«Սպաները» ֆիլմի հերոսների հուշարձան

**«Սպաները» ֆիլմի հերոսների հուշարձան** (, պաշտոնական անվանումը՝ **«Կա այդպիսի մասնագիտություն՝ պաշտպանել հայրենիքը»**, ), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է «Սպաները» ֆիլմի հերոսներին (ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Ռոգովոյ, 1971 թվական)։ Հուշարձանը բացվել է Հայրենիքի հերոսների օրը՝ 2013 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Ֆրունզենսկայա առափնյա փողոցում։

## Պատմություն
Քանդակը վերարտադրում է ֆիլմի տեսարաններից մեկը՝ երկու մարտական ընկերների, նրանցից մեկի կնոջ և թոռան հանդիպումը երկար բաժանումից հետո։

Հուշարձանի բացման արարողությանը մասնակցել են ՌԴ պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուն, ինչպես նաև ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վասիլի Լանովոյը և ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Ալինա Պոկրովսկայան, որոնք «Սպաները» ֆիլմում կատարել են Իվան Վարավվայի և Լյուբով Տրոֆիմովայի դերերը։

Բանակի գեներալ Սերգեյ Շոյգուն շնորհակալություն է հայտնել Միտրոֆան Գրեկովի անվան ռազմական նկարիչների ստուդիայի երիտասարդ վարպետ Ալեքսեյ Իգնատովին՝ «Սպաները» քանդակային հորինվածքի գաղափարը հաջող իրականացնելու համար, որը հավերժացրել է «անցած ժամանակների հերոսների մասին հիշատակը», ինչպես երգվում էր կինոնկարի հայտնի երգում։ Սերգեյ Շոյգուն նշել է, որ Վլադիմիր Ռոգովոյի «Սպաները» ժապավենը վաղուց ոգեշնչման աղբյուր է զինծառայողների համար։

Հուշարձանը գտնվում է պաշտպանության նախարարության շենքի՝ Ֆրունզենսկայա առափնյա փողոց, թիվ 22-ի հարևանությամբ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձան

**Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձան** (), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը տեղադրվել է Լենինգրադյան պողոտայում՝ Բարեկամության զբոսայգում։

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Բառնա Բուզան, ճարտարապետներ Իշտվան Զիլախին և Ի. Ֆեոդորովը։

## Պատմություն
1975 թվականին, Կարմիր բանակի զորքերի կողմից Հունգարիան ֆաշիստական զավթիչներից ազատագրելու 30-ամյակի պատվին Բուդապեշտում բացվեց Բարեկամության զբոսայգի և տեղադրվեց Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձան։

Հուշարձանի հանդիսավոր բացման ժամանակ հայտարարվեց, որ դրա պատճենը կնվիրվի Խորհրդային Միությանը։

Մեկուկես տարի անց՝ 1976 թվականի սեպտեմբերին, հունգարական հուշարձանի «երկվորյակը» տեղադրվեց մոսկովյան Բարեկամության զբոսայգում՝ Գետային կայարանի մոտ։

Հունգարիայում քաղաքական կարգի փոփոխությունից և, որպես հետևանք, շատ արժեքների վերանայումից հետո, այդ թվում և՝ Հայրենական մեծ պատերազմի նկատմամբ, Բուդապեշտի Բարեկամության զբոսայգու հուշարձանն ապամոնտաժվեց (այն այժմ գտնվում է «Հուշարձանների զբոսայգում»՝ մոսկովյան Արվեստների զբոսայգու նմանակում)։ Իսկ Մոսկվայում Հունգարա-խորհրդային բարեկամության հուշարձանը մինչ օրս իր տեղում է։

Հուշարձանը 10-մետրանոց, դեպի ներս կորացրած, խորաքանդակներով ստելա է, որը պատկերում է երկու կանանց (հավանաբար՝ ռուս և հունգարացի), որոնք երկինք են բաց թողնում աղավնիների։ Խորաքանդակի տակ գրված է. 

## Աղբյուրներ
* 
* 

Կատեգորիա:1976 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Արջը, աղվեսն ու գորշուկը (հեքիաթ)

**Արջը, աղվեսն ու գորշուկը**, բելառուսական ժողովրդական հեքիաթ։

## Սյուժե
Մի ժամանակ կենդանիները պոչ չունեին։ Միայն կենդանիների արքան` առյուծը պոչ ուներ։ Ամռանը մոծակներներից ու բոռերից պրծում չունեին։ Առյուծը որոշում է, որ կենդանիներին պոչ է հարկավոր։ Նա հրամայում է իր ծառաներին, որպեսզի կենդանիների համար պոչ պատրաստեն։ Հենց որ պատրաստում են, բոլոր կենդանիներին հրամայում են, որ վաղ առավոտ ներկայանան առյուծ արքային։ Ծառաները բոլորին հայտնում են լուրը, միայն մնում է արջը, նրան ոչ մի կերպ չեն գտնում։ Արջը շատ ուշ է հասնում անտառ և տեսնում է, որ գորշուկը հիանում է իր պոչով։ Արջը գորշուկին համոզում է, որ պոչը տա իրեն։ Գորշուկը չի համաձայնում։ Արջը փորձում է պոչը պոկել, բայց նրան չի հաջողվում, գորշուկը փախչում է, և արջի մոտ է մնում ընդամենը մի փոքր մաս։ Սրա մասին իմանում է աղվեղը, ով մտածում է, որ եթե արջը ցանկացել է խլել գորշուկի պոչը, ապա հերթը իրենն է, քանի որ իր պոչն հազար անգամ ավելի գեղեցիկ է։ Աղվեսը որոշում է վազել և շտապ գտնել մի բույն, որտեղ կարող է ապրել։ Վերջապես գտնում է մի ապաստարան, որտեղ էլ սկսում է ապրել։ Այդ օրվանից աղվեսն ու գորշուկը ապրում են բնի մեջ իրենց գեղեցիկ պոչերին փաթաթված։

## Կերպարներ
* Կենդանիներ
* Առյուծ արքա
* Արքայի ծառաներ
* Աղվես
* Գորշուկ
* Արջ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Почему барсук и лиса в норах живут. Белорусские сказки!! 

Կատեգորիա:Ժողովրդական հեքիաթներ
Տրիխոնիս

**Տրիխոնիս լիճ** (, Հին հունարեն։ Λίμην Τριχωνίς), Հունաստանի ամենամեծ լիճն է։ Այն տեղակայված է Էտոլիա և Ակարնանիայի արևելյան մասում, և գտնվում է հարավ-արևելք Ագրինիոնից և հյուսիս-արևելք Նաֆպակտոսից։ Լճի մակերեսը կազմում է 98․6 կմ², առավելագույն երկարությունը 19 կմ և առավելագույն խորությունն է 58 մ։

Մեկ միլիոն տարի առաջ լիճը շատ ավելի մեծ էր և ծածկում էր Էտոլիա և Ակարնանիայի կենտրոնական մասերը։ Իսկ այժմ նրա մի մասը հարթավայր է դարձել։ Լճից հյուիսի և հյուսիս-արևելք տարածվում են Պանաիտոլիկոյան լեռները։ Լիճը շրջապատող քաղաքային բնակավայրերն են՝ (արևելքից և ժամացույցի սլաքով)  
Թերմոն, Մակրինեան, Արակինտոսը, Թեսթիեիսը և Պարավոլան։ Լճի շրջակայքում կան գեղեցիկ անտառներ, որտեղ կան թխկիներ, սոճի և այլ ծառի տեսակներ։ Լիճը և նրա հարակից տարածքները, թռչունների ավել քան 200 տեսակի համար որպես տուն է ծառայում։ Այստեղ են ապրում Սպիտակաաչք սուզաբադներ։ Կան նաև գյուղատնտեսական տարածքներ և տարբեր գյուղեր, որոնք շրջապատում են այս տարածքները։ Դրանցից է Միրտեյան, որը հայտնի է իր նարնջի ծառերով։ Այստեղ աճեցվում է հայտնի արյունոտ նարինջները։

## Պատկերասրահ

պատկեր:Trichonida lake.jpg|Տրիխոնիս լիճ
պատկեր:Trichonida.jpg|Միրտեա, Տրիխոնիս լիճ
պատկեր:Lake Trichonida from the air.jpg|Տրիխոնիս  և Լիսիմախիան ինքնաթիռից


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Հունաստանի լճեր
Ֆուտբոլի Թուրքիայի Սուպերգավաթ 2010

**Ֆուտբոլի Թուրքիայի Սուպերգավաթ 2010** (), ֆուտբոլի Թուրքիայի Սուպերգավաթի 37-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2010 թ. օգոստոսի 7-ին Ստամբուլի Աթաթուրքի անվան Օլիմպիական մարզադաշտում։ Եզրափակիչ խաղում միմյանց դեմ մրցում էին 2009/10 մրցաշրջանի հաղթող Բուրսասպորը և գավաթակիր Տրաբզոնսպորը։

Տրաբզոնսպորը 11-րդ անգամ էր պայքարում այս գավաթի համար (7-ում կարողացել է այն նվաճել), իսկ Բուրսասպորի համար սա միայն երկրորդն էր 1986 թ. անցկացրած հանդիպումից հետո, որտեղ 1:2 հաշվով զիջել էր Բեշիկթաշին։

Տրաբզոնսպորը կարողացավ 3:0 հաշվով ջախջախել Բուրսասպորին։ Հանդիպման 3 գոլերն էլ հեղինակել է կոլումբիացի հարձակվող Թեոֆիլո Գուտիերեսը խաղի 55-ից 72-րդ րոպեներին։

## Խաղ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թուրքիայի 2010 թ. Սուպերգավաթը ԹՖՖ կայքում

Կատեգորիա:2010 ֆուտբոլում
Մարիե Հյոգ

**Մարիե Հյոգ** (), նորվեգացի լուսանկարիչ և սուֆրաժիստ։ Հյոգի հրատարակած աշխատանքը բնույթով ավանդական է, իսկ նրա անձնական լուսանկարները, ներառյալ նրա ընկերոջ՝ Բոլեթ Բերգի արածները, շոշափում են գենդերային գաղափարներ։ Նա հիմնադրել է Հորթեն քննարկման միությունը, որ առ այսօր ակտիվ է։ Հյոգը նաև ձեռնարկել է Նորվեգիայի կանանց քվեարկության ազգային միության Հորթենի մասնաճյուղը, Հորթենի Կանանց խորհուրդը և Հորթենի Տուբերկուլոզի միությունը։

## Կենսագրություն
Հյոգը ծնվել է 1866 թվականի ապրիլի 15-ին Կանգեսունում։ Լուսանկարչություն սովորել է Բրևիկում, ավարտել է 1890 թվականին։

1890-1895 թվականներին ապրել է Ֆինլանդիայում և որպես լուսանկարիչ աշխատել Էկենասում և Հանկոյում։ Այստեղ նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել ֆիննական կանանց իրավունքների շարժումը։

1895 թվականին Հյոգը Բոլեթ Բերգի հետ միասին Ֆինլանդիայից տեղափոխվեց Հորթեն։ Բերգը հինգ տարով փոքր էր Հյոգից և հավանաբար լուսանկարչություն սովորել է Ֆինլանդիայում ապրելու տարիներին։ Հյոգն ու Բերգը հաստատվեցին և ստեղծեցին իրենց լուսանկարչական ստուդիան, որը կոչվում էր Բերգ և Հյոգ։ Հյոգն այդ ստուդիան օգտագործում էր ոչ միայն լուսանկարչության համար, այլև հանդիպումներ էր կազմակերպում ֆեմինիզմով և կանանց քվեարկության իրավունքով մտահոգված կանանց հետ։

1903 թվականին Հյոգն ու Բերգը տեղափոխվեցին Քրիստիանիա, որտեղ շարունակեցին պրոֆեսիոնալ լուսանկարչի աշխատանքը՝ հիմնականում անելով բեմական նկարներ և դիմանկարներ։

Նրանք միասին հիմնադրեցին «Berg og Høghs Kunstforlag A.S.» հրատարակչությունը, տպագրեցին գրքեր, օրինակ՝ եռահատոր «*Norske Kvinder*»-ը, որը ներկայացնում է նորվեգացի կանանց պատմությունը։

Մարիե Հյոգը մահացել է 1949 թվականի փետրվարի 22-ին Օսլոյում։

Մահվանից հետո՝ 1980-ական թվականներին, Հյոգի ապակյա նեգատիվներից շատերը հայտնաբերվեցին ախոռում։ Այդ ախոռը գտնվում էր այն ֆերմայի տարածքում, որտեղ Բերգն ու Հյոգն ապրում էին մինչև իրենց կյանքը վերջը։ Նեգատիվների մի շարքը, որը պիտակավորված էր «անձնական» կոչվող տուփում, պարունակում էր այնպիսի նկարներ, որտեղ Բերգն ու Հյոգը հագել էին տղամարդու հագուստ, ծխում էին և բեղեր ունեին։ Ապակյա նեգատիվներից 440-ը այժմ պահվում է Պրեուս թանգարանի հավաքածուում։

## Պատկերասրահ

Marie_Høeg_og_Bolette_Berg_i_båten_NMFF_000418_1.jpg|Հյոգ և Բոլեթ Բերգ
Marie Høeg i kostyme med bare skuldre NMFF.000418-7.jpg|Մարիե Հյոգ, 1895-1903
Marie Høeg sett forfra i vidt strikket undertøy NMFF.000418-2.jpg|Մարիե Հյոգ, 1895-1903


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* "The 'Private' Photos of Marie Høeg and Bolette Berg: Questioning Gender Roles Circa 1900," Վտանգավոր մտքեր (փետրվարի 27, 2017), Հյոգի նկարներից 
* "Bolette Berg (1872-1944) and Marie Høeg (1866-1949) ," Պրեուս թանգարանի կայքը
* Հյոգի զեկույցը (1901)

## Գրականություն
*
*

Կատեգորիա:Կանայք Նորվեգիայում
Կատեգորիա:Նորվեգացի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի կին լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի սուֆրաժիստներ
Կիրան Օ'Հարա

**Կիրան Օ'Հարա** (, ), իռլանդացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Մանչեսթեր Յունայթեդից վարձավճարով հանդես է գալիս Բարտոն Ալբիոնի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Մանչեսթեր Յունայթեդ
Օ'Հարան Մանչեսթեր Յունայթեդի ակադեմիային միացել է 2012 թվականի հուլիսի 1-ին։ 2014 թվականի ամռանը նա թիմի հետ կնքեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը Մանչեսթեր Յունայթեդի հետ։

Չկարողանալով հանդիպումներ անցկացնել Մանչեսթեր Յունայթեդի մինչև 21 տարեկանների թիմի կազմում՝ Օ'Հարան սկսեց վարձավճարներով տեղափոխվել բրիտանական տարբեր ակումբներ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց Մորկամի կազմում 2016 թվականի հունվարի 23-ին՝ Նորթհեմպտոն Թաունի դեմ խաղում։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Օ'Հարան երկարաձգեց իր պայմանագիրը Մանչեսթեր Յունայթեդի հետ մինչև 2020 թվականը։

2018 թվականի օգոստոսի 15-ին Օ'Հարան 1 տարվա վարձավճարով միացավ Մակլսֆիլդ Թաունին։ 2019-20 մրցաշրջանում իռլանդացին վարձավճարով միացավ Բարտոն Ալբիոնին։

## Միջազգային կարիերա
Օ'Հարան իրավասու էր ներկայացնել Անգլիան և Իռլանդիան միջազգային ասպարեզում։ Այնուամենայնիվ, Իռլանդիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում նա իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի մարտի 25-ին՝ Կոսովոյի դեմ խաղում։

2018 թվականի մարտին Օ'Հարան առաջին անգամ հրավիրվեց Իռլանդիայի ազգային հավաքական՝ Թուրքիայի դեմ խաղի համար։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց 2019 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ փոխարինման մտնելով Բուլղարիայի դեմ խաղում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Օ'Հարայի պաշտոնական Տվիտերի էջը
* Օ'Հարայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Օ'Հարան transfermarkt-ում
* Օ'Հարան soccerbase.com-ում
* Օ'Հարան WhoScored.com կայքում
* Օ'Հարան Մանչեսթեր Յունայթեդի պաշտոնական կայքում
* Օ'Հարան Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում
* Օ'Հարան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բարտոն Ալբիոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իռլանդացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իռլանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մակլսֆիլդ Թաունի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մորկամի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սթոքպորտ Քաունթիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Սկանտորպ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կիլմարնոկի ֆուտբոլիստներ
Եվա Սիմոնաիտիտե

**Եվա Էդմոնդովնա Սիմոնաիտիտե** (, ), լիտվացի բանաստեղծուհի, Լիտվական ԽՍՀի վաստակավոր գրող։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Լիտվայի Արևելյան Պրուսիայի Վանագայ գյուղում։ Մանկուց ապրել է կարիքների ու հիվանդության մեջ, ինչի պատճառով չի կարողացել սովորել դպրոցում և զբաղվել է ինքնակրթությամբ։ 1912-1914 թվականներին բուժվել է Գերմանիայի Աուգենբուրգ առողջարանում։ 1921 թվականից ապրել է Կլայպեդայում։ Հաճախել է մեքենագրության դասընթացների։ Աշխատել է Լիտվայի հյուպատոսությունում, „Rytas“ և Prūsų lietuvių balsas“ խմբագրություններում աշխատել է որպես խմբագիր, ավելի ուշ` խմբագիր ու թարգմանիչ Seimelis-ում։ «Շիմոնիսների ճակատագիրը» վեպի հաջողությունից և 1936 թվականին պետության կողմից իրեն նշանակված թոշակից հետո նվիրվել է գրական աշխատանքին։ 1939 թվականին մեկնել է Կաունաս։ Գերմանական շրջափակման տարիներին ենթարկվել է հետապնդումների։ 1963 թվականից ապրել է Վիլնյուսում։ 1957 թվականին պարգևատրվել է երեք շքանշանով): Արժանացել է Լիտվական ԽՍՀ-ի վաստակավոր գրողի կոչման (1967)։
Թաղված է Վիլնյուսի Անտակալնիսկյան գերեզմանում։ Շիրիմին տեղադրված է քանդակագործ Դանուտե Դանիտե-Վարնաուսյենեի ստեղծած քանդակը։ Պրեկուլե փոքրիկ քաղաքում, որտեղ բանաստեղծուհին 1961-1978 թվականներին անց էր կացնում ամառվա ամիսները, 1984 թվականից գործում է հիշատակի թանգարան։

## Գրական գործունեություն
Սկսել է տպագրվել 1914 թվականից։ Մինչև 1935 թվականը նրա անունը որպես բանաստեղծուհի հայտնի չէր։ Նրա պատմվածքների ու վեպերի հիմնական թեման Արևելյան Պրուսիայի և Կլայպեդսկի շրջանի լիտվացիների ամենօրյա կյանքն է։ Այս թեմային է նվիրված «Շիմոնիսների ճակատագիրը» վեպը, որը մեծ ճանաչում է բերել նրան։ «Բուշեն և նրա քույրերը» պատմվածքը բացահայտում է կուլակության էությունը։ «Վիլյուս Կարալյուս» վեպը լայն պատկերացում է տալիս 20-րդ դարի սկզբի լիտվացիների կյանքի մասին և համարվում է լիտվական ռեալիստական վեպի օրինակ։ «Իսկ այդպես է եղել» ինքնակենսագրական եռագրությունը (1960), «Ուրիշի տանը» (1962), «Անավարտ գիրք» (1965) վեպերը ներառում են 20-րդ դարի սկզբից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ընկած ժամանակահատվածը։ 
Եվա Սիմոնաիտիտեի ստեղծագործությունն ընդհանուր առմամբ ավանդական է թեմաներով և գեղարվեստական մեթոդներով։
Ստեղծագործությունները թարգմանված են տարբեր լեզուներով։

## Ժողովածուներ
* Raštai, t. 1—-6. Vilnius, 1956—1958.
* …А было так. В чужом доме. Неоконченная книга. Москва, 1973.

## Գրականություն
* М. Слуцкис. Тропа, которая вывела на столбовую дорогу // М. Слуцкис. Начало всех начал. Москва, 1975.
* R. Dambiauskaite. Ieva Simonaitytė. Vilnius, 1968.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Anthology of the Lithuanian classic literature: Ieva Simonaitytė 
* Ieva Simonaityte Memorial Museum 

Կատեգորիա:Լիտվացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ
Քրիստին Մյուրեր Ստեմլանդ

**Քրիստին Մյուրեր Ստեմլանդ** (, ), նորվեգացի դահուկորդուհի, աշխարհի չեմպիոն, նորվեգիայի առաջնության բազմակի մրցանակակիր։ Ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 8-ին։

Աշխարհի գավաթում Ստեմլանդը առաջին անգամ հանդես է եկել 2000 թվականի մարտի 8-ին, 2003 թվականի դեկտեմբերին էստեֆատ ձևում առաջին անգամ հաղթանակ է տարել Աշխարհի գավաթում։ Ընդամենը ունի 2 հաղթանակ աշխարհի գավաթում, երկուսնել էստեֆատ ձևում, դահուկավազքում չի գրավել 5-րդ տեղից բարձր հորիզոնական։ Ստեմլանդի լավագույն ձեռքբերումները ընդհանուր առմամբ եղել են 2003 թվականից 2004 թվականների մրցաշրջանում, Աշխարհի գավաթում 24-րդ տեղը։  

2006 թվականին Թուրինում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերում, 7․5 +7․5 կմ սկիաթլոնում գրավել է 19-րդ տեղը,  10 կմ դասական ոճում զբաղեցրել է 12-րդ, 24-րդ տեղը 30 կմ զանգվածային մեկնարկում և 5-րդ տեղը էստաֆետում։

Իր կարիերայի ընթացքում երկու անգամ մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը, լավագույն արդյունքն  է՝  2007 թվականի աշխարհի առաջնությունում  19-րդ տեղը 10 կմ ազատ ոճով։

Օգտագործում է Fischer ընկերության արտադրության դահուկներ, Salomon ընկերության կոշիկներ և դահուկաձող։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քրիստին Մյուրեր Ստեմլանդ
* Քրիստին Մյուրեր Ստեմլանդ 

Կատեգորիա:Նորվեգացի դահուկավազորդուհիներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի դահուկորդներ
Բեռնար Բյուֆե

**Պեռնար Բյուֆե** ( ), ֆրանսիացի նկարիչ։ 20-ական թվականներին մեծապես հայտնի է եղել իր մռայլ, մելանխոլիկ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը պատկերող աշխատանքներով։ Հայտնի է իր որոշակի արտահայտված գծագրական ոճով։

## Կենսագրություն

Բեռնար Բյուֆեն ծնվել է Փարիզում, որտեղ գեղանկարչություն է սովորել Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում (, 1943-1945): Նկարների վաճառական Մորիս Գարների օգնությամբ Բեռնար Բյուֆեն շարունակել է աշխատել` ստեղծելով կրոնական նկարներ, բնանկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ Տարեկան թեկուզ մեկ անգամ կազմակերպվել է նրա աշխատանքների հիմնական ցուցահանդես, մինչև իր ինքնասպանություն գործելը 1999 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Բյուֆեն 71 տարեկանում, տառապելով Պարկինսոնյան հիվանդությամբ, չի կարողացել աշխատել իր ցանկացած չափով։ Ոստիկանությունը հաստատում է, որ Բյուֆեն մահացել է երեկոյան ժամը 4-ին` գլխին քաշելով պոլիեթիլենային տոպրակ և խեղդվելով։
Բեռնար Բյուֆեն ամուսնացած է եղել գրող Անաբել Բյուֆեի () հետ։ 
1958 թվականին եղել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Музей Бернара Бюффе  
* [Иллюстрации к «Песням Мальдорора» (Лотреамон: Русский


[Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ]
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ
Ջորջ Վեսլի Բելոուս

**Ջորջ Վեսլի Բելոուս** ( ), ռեալիստական ուղղվածության ամերիկացի նկարիչ։

## Կյանք և ստեղծագործություն
Ջորջ Վեսլի Բելոուսը ծնվել է 1882 թվականին Կոլումբուսում։ 1901-1904 թվականներին ընդունվել է Օհայո նահանգի համալսարան և սկսել է լրջորեն զբաղվել բեյսբոլով։ Սակայն նա պրոֆեսիոնալ սպորտսմենի կարիերայի փոխարեն նախընտրում է գեղանկարչությունը և սովորում է Նյու Յորքի արվեստի դպրոցում` դասեր վերցնելով Ռոբերտ Հենրիից։ Այդ տարիներին նա ընկերանում է «Աղբամանների դպրոցի» նկարիչների, հիմնականում` Հենրիի և նրա խմբի «Տասը ամերիկացի նկարիչների» հետ։ 1906 թվականին նա բացում է իր սեփական ստուդիան Նյու Յորքում։ Նրա առաջին հաջողությունը եղել է 1908 թվականին, ցուցադրությունից հետո, որը կազմակերպվել է  Ռոբերտ Հենրիի կողմից։ 1910 թվականից Բելոուսը դասավանդել է Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգայում, իսկ 1919 թվականից` Չիկագոյի արվեստի համալսարանում։ 1909 թվականին դարձել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայի անդամ։ Համագործակցել է «Զանգվածներ» (*The Masses*) սոցիալիստական ամսագրի հետ, նա հեռացել է դրանից ԱՄՆ-ի` Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցությանն իր աջակցության պատճառով։
Մահացել  է 1925 թվականին Որովայնամզի բորբոքումից։

## Պատկերասրահ

File:George Bellows - Forty-two Kids, 1907.jpg|*Քառասուներկու երեխա* (1907)
File:Bellows George Pennsylvania Station Excavation 1907.jpg|*Փենսիլվանիայի կայարանի պեղումները* (1907)
File:GW_Bellows_North_River_1908.jpg|*Հյուսիսային գետ* (1909)
File:Bellows George A Morning Snow Hudson River 1910.jpg|*Առավոտյան ձյուն Հուդսոն գետի վրա* (1910)
File:Bellows George New York 1911.jpg|*Նյու Յորք* (1911)
File:GW Bellows Potrrait of Anne 1915.jpg|*Աննայի դիմանկարը* (1915)
File:Bellows George Edith Cavell 1918.jpg|*Էդիթ Քավել* (1918)
File:Bellows George Emma at the Window 1920.jpg|*Էմման պատուհանի մոտ* (1920)
File:Bellows George Dempsey and Firpo 1924.jpg|*Դեմփսին և Ֆիրփոն* (1924)


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամերիկացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փորագրիչներ
Կատեգորիա:Օհայո նահանգի համալսարանի շրջանավարտներ
Մայ Հելեն Սորկմո

**Մայ Հելեն Սորկմո** (, ), նորվեգացի դահուկորդուհի, մասնակցել է երկու Օլիմպիական խաղերի և երեք աշխարհի առաջնության։

Սորկմոն աշխարհի  գավաթում առաջին անգամ հանդես է եկել 1992 թվականի  մարտի 14-ին, 2002 թվականի նոյեմբերին տարել է իր առաջին հաղթանակը՝ աշխարհի գավաթում, էստեֆատ ոճում։ Աշխարհի առաջնություն ընդամենը ունի երկու հաղթանակ, երկուսն էլ էստեֆատ ոճում, դահուկավազքում հինգ անգամ հայտնվել է լավագույն եռյակում, ամեն անգամ սպրինտ ձևում։ Սորկմոի լավագույն ձեռքբերումները ընդհանուր առմամբ եղել են 1999 թվականից 2000 թվականների մրցաշրջանում, աշխարհի առաջնությունում։

1998 թվականին Նագանոյում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերում, 30 կմ ազատ ոճում զբաղեցրել է 19-րդ տեղը։

2002 թվականին Սոլթ Լեյք Սիթիում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերում զբաղեցրել է 6-րդ տեղը, բացի այդ, նաև մեկնարկել է 15 կմ ազատ ոճով, բայց դուրս է եկել հեռավորության սահմանից։

Իր կարիերայի ընթացքում մասնակցել է երեք աշխարհի առաջնության, լավագույն արդյունքը եղել է 1999 թվականի աշխարհի առաջնությունում, 5 կմ դասական ոճում զբաղեցրել է 14-րդ տեղը և 2003 թվականի աշխարհի առաջնությունում, սպրինտ ոճում։

Մարզական կարիերան ավարտել է 2003 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մայ Հելեն Սորկմո
* Մայ Հելեն Սորկմո 

Կատեգորիա:Նորվեգացի դահուկավազորդուհիներ