open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ահմոս Ինհապի

**Ահմոս-Ինհապի** (, Մասպերոն հաճախ անվանել է **Անհապու**), տասնյոթերորդ արքայատոհմի վերջի և տասնութերորդ արքայատոհմի սկզբի արքայադուստր և թագուհի։

## Կյանք
Ահմոս-Ինհապին հավանաբար եղել է փարավոն Սենախտենրեի դուստրն ու փարավոն Սեկենենրե Տաա II-ի ու թագուհիներ Ահհոտեպ I-ի ու Սիտջեհուտիի քույրը։ Հավանաբար ամուսնացել է Սեկենենրե Տաա II-ի հետ, սակայն հնարավոր է նաև, որ նա եղած լինի փարավոն Ահմոս I-ի (կամ նույնիսկ Ամենհոտեպ I-ի ժամանակակիցը)։

Ունեցել է Ահմոս-Հենուտամեհու անունով դուստր։ Ահմոս-Ինհապին հիշատակվել է իր դստերը պատկանող Հին եգիպտական Մեռյալների գրքի մի օրինակում, ինչպես նաև Ամենեմհատի դամբարանում (TT53)։ Նրա տիտղոսներից էին՝ «Թագավորի կին» ու «Թագավորի դուստր»։

## Մահ և հուղարկավորություն

Ահմոս-Ինհապիի համար դամբարան է կառուցվել Թեբեում, նրա մումիան հետագայում վերահուղարկավորվել է DB320 դամբարանում, որտեղից էլ այն հայտնաբերվել է 1881 թվականին և այժմ գտնվում է Կահիրեի եգիպտական թանգարանում։

Մումիան հայտնաբերվել է Ինհապիի զարմուհի Ահմոս-Նեֆերտարիի դայակ լեդի Ռայի երկրորդ՝ արտաքին դագաղի մեջ։ Այն փաթաթաններից բացել է Գաստոն Մասպերոն 1886 թվականի հունիսի 26-ին։ Հետագայում այն ուսումնասիրել է Գրաֆթոն Էլիոթ Սմիթը, որի նկարագրության համաձայն Ինհապին եղել է խոշորամարմին, ամրակազմ կին ու խիստ նման է եղել իր եղբորը։ Սմիթը ենթադրել է, որ նա մահացել է Ահմոս I-ի գահակալության վերջին տարիներին։ Մումիայի վզին ծաղկեպսակ է եղել։ Մարմինը պառկած դիրքում էր՝ ձեռքերը կողքերին, իսկ մաշկը մուգ շագանակագույն էր։ Մաշկի արտաքին շերտը դեռևս պահպանվում էր․ աղի հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Սա կարող էր նշանակել, որ մարմինը չի ընկղմվել նատրիումի կարբոնատի մեջ, ինչպես նկարագրել են Հերոդոտոսը, Դիոդորոսը և այլք։ Ձախ կողմում կտրվածք է արվել, որպեսզի հնարավոր լինի հեռացնել օրգանները, իսկ այդ խոռոչը հավանաբար մշակվել է նատրիումի կարբոնատով։ Մարմինը ցողված էր անուշաբույր փոշիացված փայտով և փաթաթված խեժի մեջ թաթախված քաթանով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի թագուհիներ
Կատեգորիա:Հին եգիպտացիներ
Կատեգորիա:Հին Եգիպտոս
Կատեգորիա:Մումիաներ
Լեշնո (Լեհաստան)

**Լեշնո** (, , ), պովիատի (շրջանի) կարգավիճակ ունեցող պատմական քաղաք Լեհաստանի արևմուտքում՝ Վելկոպոլսկե (Մեծ լեհական) վոևոդությունում, տնտեսական երկու խոշոր կենտրոնների՝ Պոզնանի և Վրոցլավի միջակայքում։ Առաջին Ռեչպոսոլիտայի ժամանակներում՝ XVI դարում գտնվել է Պոզնանի վոևոդության կազմում։ 1975–1998 թվականներին եղել է Լեշնոյի վոևոդության, դրանից հետո և ներկայումս՝ նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։

Զբաղեցնում է 31,9 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 62 854։ Այդ ցուցանիշով զբաղեցնում է յոթերորդ տեղը վոևոդությունում և 61-րդը ամբողջ Լեհաստանում։

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում Լեշնոն (*Lesczno, Leszczno, Leszczyn*) առաջին անգամ հիշատակվել է 1393 թվականին։ Այդ ժամանակ և դրանից հետո դարեր շարունակ համարվել է մագնատ Լեշչինսկիների մասնավոր տիրույթը։

1516 թվականին այստեղ հիմնվել է Սիլեզիայից եկած մորավյան եղբայրների համայնք։

1547 թվականին Լեշնոն քաղաքի կարգավիճակ է ստացել։

1626 թվականին մորավյան եղբայրներն այստեղ հիմնել են գիմնազիա, որտեղ ժամնակի ընթացքում դասավանդել են նաև հանրագիտակ Յան Ամոս Կոմենսկին, շոտլանդական ծագումով լեհ բուսաբան Յան Ջոնստոնը (*Jan Jonston*, 1603—1675)...

## Քույր քաղաքներ
*  Զուլ,
*  Դուրնե (համայնք),
*  Մոնլյուսոն,
*  Բատուրի,
*  Սանկտ Պյոլտեն,
*  Սիսակ,
*  Ստրի,
*  Ցվայբրյուկեն,
*  Դունայվարոշ.

## Կլիմա
Լեշնոյին բնորոշ է օվկիանոսային կլիման (*Köppen climate classification*-ի դասակարգմամբ՝ *Cfb*), թեև հաճախ նկատվում են նաև տաք ամառներով խոնավ մայրցամաքային կլիմայի հատկանիշներ (*Dfb*), որոնք առավել տիպական են Լեհաստանի արևմտյան ու հարավային՝ ծովից հեռու ընկած վայրերին:

## Պատկերասրահ

Ratusz Leszno 2015.jpg|Ռատուշան
Leszno,ul.Słowiańska 26 -Poczta.jpg|Փոստի շենքը
Budynek Leszno ul.Wałowa 5.jpg|Հին շինություն
Leszno,ul.Słowiańska-Grodzka.jpg|Հին շինություն
PL_Leszno_Kamieniczka_Wieniawa.JPG|Բյուրգերհաուսը 
Kamienica w Lesznie ul.Wałowa 13.jpg|Հին շինություն
Leszno, Rynek (kamienice).jpg|Հին շինություններ շուկայի հրապարակում
Leszno, Zygmunta Krasińskiego.jpg|Հին շինություն
Leszno,Octownia.jpg|Օկտովնիան
PL SuperMarker Leszno Zaborowo Kosciol 2.jpg|Սորբ Մարիամ եկեղեցին
Kasyno oficerskie - Leszno, Królowej Jadwigi 22.jpg|Վիլլա
Leszno,ul.17 Stycznia 1.jpg|Վիլլա 
Leszno,ul.17 Stycznia 11.jpg|Վիլլա 
Leszno, ul.Niepodległości 44.jpg|Վիլլա


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Heinrich Wuttke: *Städtebuch des Landes Posen. Codex diplomaticus: Allgemeine Geschichte der Städte im Lande Posen. Geschichtliche Nachrichten von 149 einzelnen Städten*. Leipzig 1864, S. 354–360.

## Արտաքին հղումներ

* Պաշտոնական կայքէջը (polnisch, deutsch)
* Museum in Leszno
* Bibliographie zur Geschichte von Leszno im Bibliotheks- und Bibliographieportal / Herder-Institut (Marburg)

Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
Ալբերիկ Մանյար

**Լյուսիեն Դենի Գաբրիել Ալբերիկ Մանյար** (, ), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, երաժշտական քննադատ և մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Ֆրանսիացի լրագրող Ֆրենսիս Մանյարի որդին է։ Ալբերիկը 1886-1888 թվականներին սովորել է Փարիզի կոնսերվատորիայում՝ Թեոդոր Դյուբուայի (հարմոնիա) և Ժյուլ Մասնեի (կոմպոզիցիա) ղեկավարությամբ։ 1888-1892 թվականներին դասեր է առել Վինսենթ դ'Էնդիից։ 1896 թվականից դասավանդել է նորաբաց Schola Cantorum de Paris մասնավոր դպրոցում։ Նա մահացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին իր կալվածք ներխուժած գերմանացի զինվորների հետ փոխհրաձգության ժամանակ։ Զինվորները սպանել են կոմպոզիտորին և այրել նրա տունը և բազմաթիվ ձեռագրեր։

## Աշխատություններ
*Օպերա «Յոլանդ»  («Yolande» (1892, Բրյուսել)
*օպերա «Գերկյոր» (Guercœur 1901, 2-րդ հրատ․)
*օպերա «Բերենիկե» («Bérénice»՝ հիմնված Ժան Ռասինի ողբերգության վրա, 1911, Փարիզ)
*Սիմֆոնիա №1 (1890 թ.)
*սիմֆոնիա №2 (1893)
*սիմֆոնիա №3 (1896 թ.)
*սիմֆոնիա №4 (1913 թ.)
*«Սյուիտ հին ոճով» (1889)
*«Արդարության հիմնը» նվագախմբի համար («Hymne a la Justice») (1903)
*«Vene8aji հիմնը» նվագախմբի համար («Hymne а Venus») (1904)
*փողային և դաշնամուրային կվինտետ (1894)
*լարային քառյակ (1903)
*դաշնամուրային տրիո (1905)
*Սոնատ ջութակի և դաշնամուրի համար (1901)
*Սոնատ թավջութակի և դաշնամուրի համար (1910)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — с. 325 — ISBN 5-85270-033-9
* Boucher M., Albéric Magnard. — Lyon, 1919.
* Carraud G., La vie, l’œuvre et la mort d’Albéric Magnard. — Paris, 1921.
* Prunières H., Les idées musicales d’Albéric Magnard, «La Revue musicale», 1920, 1er novembre.

## Արտաքին հղումներ
* Альберик Маньяр на Allmusic
*Albéric Magnard

Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիրիժորներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում զոհվածներ
Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Դասական կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Երաժշտական քննադատներ
Արենդալ

**Արենդալ** (. ), քաղաք, նույնանուն համայնքի կենտրոն Նորվեգիայի հարավարևելյան մասում։ Ագդեր շրջանի վարչական կենտրոնն է նաև։ Համայնքի կազմում ներառված են մեկ տասնյակից ավելի բնակավայրեր։ Միավորված ազգերի կազմակերպության հետ շրջակա միջավայրի ծրագրի շրջանակում համագործակցող *GRID-Arendal* կենտրոնը ևս գտնվում է Արենդալում (քաղաքում)։

270 քառակուսի կիլոմետր զբաղեցնող համայնքը այդ ցուցանիշով 273-րդն է Նորվեգիայի 356 համայնքների մեջ։ Բնակչության թվաքանակը մոտավորապես 45 հազար է (22-րդ ցուցանիշը երկրում), բնակչության խտությունը՝ 176.4 մարդ/կմ2: Վերջին 10 տարում բնակչությունն աճել է ավելի քան 8%-ով։

## Կլիմա
Արենդալին բնորոշ է մեղմ, հիմնականում տաք, չափավոր, խոնավ (անձրևառատ) կլիման (*Köppen climate classification|Köppen-Geiger system*-ի դասակարգմամբ՝ *Cfb*):



## Քույր քաղաքներ
Արենդալը բարեկամական և գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ բնակավայրերի հետ.

## Պատկերասրահ

Arendal Utsikt 02.JPG|Քաղաքի համայնապատկերը
Arendal from ocean.jpg|Տեսարան՝ դիտված նավահանգստից
Arendal-Nidelva-a.JPG|Նիդելվա գետը
Arendal Trefoldighetskirke a.jpg|Սուրբ Երրորդության եկեղեցին
Lille Torungen.jpg|*Lille Torungen* փարոսը
NGP2009-9.jpg|Տեսարան Նորվեգիայի մեծ մրցանակի համար Արենդալում ամեն տարի անցկացվող մոտորանավակներով մրցումներից



## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Municipal fact sheet from Statistics Norway (նորվեգերեն)
*  
* Arendal official tourist information  
* Arendal tourist information from Reiselivsbasen  
* UNEP/GRID-Arendal, UN Environment Programme office in Arendal 
* Arendal on Google Maps
* Map of Aust-Agder including Arendal municipality  
* Municipality of Arendal (նորվեգերեն)
* Agderposten — The leading newspaper covering Aust-Agder, with base in Arendal (նորվեգերեն)
* County museum & archive: Aust-Agder kulturhistoriske center (նորվեգերեն)
* Webcam of Arendal centre (նորվեգերեն)
* Canal Street – Arendal Jazz and Blues festival (նորվեգերեն)

Կատեգորիա:Նորվեգիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Նորվեգիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի նավահանգստային քաղաքներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի նավահանգստային քաղաքներ
Անրի Մարեշալ

**Շառլ-Անրի Մարեշալ** (, )), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, Էմիլ Շևի և Էդուարդ Բապտիստի աշակերտը։ Եղել է Փարիզի կոնսերվատորիայի շրջանավարտ։ 1870 թվականին ստացել է Հռոմի մրցանակ «Le Jugement de Dieu» կանտատի համար։ Մի քանի խոշոր օպերաների, ինչպես նաև մի քանի զավեշտական օպերաների, Սուրբ Ծննդյան օրատորիայի (1875) և այլ եկեղեցական ստեղծագործությունների, երգչախմբերի, դաշնամուրային ստեղծագործությունների և ռոմանսների կոմպոզիտոր է։ Մի քանի տարի աշխատել է որպես երաժշտական քրոնիկոն Le Figaro թերթում։ Նա հիշողություններ է թողել իր ժամանակի երաժշտական ժամանակաշրջանից։

## Հիմնական ստեղծագործություններ
*La Nativité, Սուրբ պոեմ, 1875
*Les Amoureux de Catherine, օպերա, 1876
*La Taverne des Trabans, օպերա, 1876
*L ' Ami Fritz, երաժշտություն դրամատիկ պիեսի համար, 1876
*L ' Etoile, Օպերա, 1881
*Les Rantzau, երաժշտություն դրամատիկ պիեսի համար, 1882
*Les vivants et les mortes, ստեղծագործություն վոկալ քառյակի և նվագախմբի համար, 1886
*Le miracle de Naïm, Սուրբ պոեմ, 1887
*Déidamie, օպերա, 1893
*Calendal, օպերա, 1894
*Esquisses vénitiennes, սիմֆոնիկ սյուիտ նվագախմբի համար, 1894
*Pin-Sin, օպերա, 1895
*Daphnis et Chloé, օպերա, 1899
*Le Lac des Aulnes, օպերա, 1907
*Crime et châtiment, երաժշտություն դրամատիկ պիեսի համար
*Rapsodie, ջութակի և դաշնամուրի ստեղծագործություն
*Elégie ստեղծագործություն ջութակի և դաշնամուրի համար
*Chansons du Midi, ստեղծագործություն երգչախմբի համար
*Provence, կոմպոզիտորական համար Chora
*Le Voyage, ստեղծագործություն երգչախմբի համար
*Agnus Dei, motet երեք մասի
*Kyrie, motet երեք մասի
*Ave verum, Մոտետ բարիտոնի համար
*O Salutaris, Մոտետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Փարիզի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգեհոնահարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Քամի Քամի

**«Քամի Քամի»**, հայ երգչուհի Մալենայի երգն է, որը հաղթել է Մանկական Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթում։  Այն 2021 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Փարիզում կայացած մրցույթում երգը ստացել է 224 միավոր։

Երգը հիմնականում հայերեն է, որոշ անգլերեն արտահայտություններով։ Երգերի բառերը քամու մասին են, որոնք ձեզ տանում են դեպի հեռու։

## Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթ
Քամի Քամի երգը ներքին կարգով ընտրվել էր Հայաստանը ներկայացնելու դեկտեմբերի 19-ին Փարիզում կայանալիք «Մանկական Եվրատեսիլ 2021» երգի մրցույթում՝ կազմակերպված France Télévisions-ի և Եվրոպական հեռարձակողների միության կողմից։ Երգի անունը, ինչպես նաև նրա խոսքերը հայտնի դարձան նոյեմբերի 18-ին, իսկ երգը թողարկվեց հաջորդ օրը։

Երգը մրցույթում հաղթեց 224 միավորով; 6 միավոր ավելի, քան փոխչեմպիոն Լեհաստանի երգը։ Այն առցանց քվեարկությունից ստացել է ամենաշատ միավորները ՝ 109 միավոր, մինչդեռ ժյուրիի քվեարկությամբ երրորդն էր՝ 115 միավորով։ Լեհաստանի և Պորտուգալիայի ժյուրիները Հայաստանին տվել են ամենաբարձր 12 միավոր  գնահատականը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական երգեր
Կատեգորիա:Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղթող երգեր
Կատեգորիա:Հայերեն երգեր
Դոքսատոն

**Դոքսատոն** ( ), փոքր քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 95 մետր բարձրության վրա, Դրամա քաղաքից 9 կմ հարավ-արևելք, Կավալայից 23 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սալոնիկից՝ 120 կմ հյուսիս-արևմուտք և Աթենքից՝ 349 կմ հյուսիս։ Մտնում է Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիայի Դրամա ծայրամասային միավորի մեջ։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 2884 մարդ է։ Մակերեսը 27,714 կմ² է։

Քաղաքի արևմտյան ծայրամասով անցնում է Դրամա-Կավալա ազգային ճանապարհ 12-ը։

## Պատմություն
[thumb|[Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Հունաստանի օկուպացիայի գոտիների քարտեզը․ Դոքսատոնը ներառվել է բուլղարական գոտում]]

Քաղաքի պատմության մեջ տեղի է ունեցել երկու կոտորած։ Առաջինը տեղի է ունեցել Երկրորդ Բալկանյան պատերազմի ընթացքում (Հունաստանը և Սերբիան ընդդեմ Բուլղարիայի)։ 1913 թվականի հունիսին Դոքսատոնի հույն բնակչությունը ապստամբություն է բարձրացրել բուլղարական բանակի թիկունքում։ Հունիսի 30-ին նահանջող բուլղարական զորամասերը (հիմնականում հեծելազորային) շրջապատել են ապստամբ քաղաքը, սպանել մոտ 600 քաղաքացիական անձ, այդ թվում՝ կանանց և երեխաների (բնակչության 1500-2700 մարդ) և այրել են քաղաքը։ Քարնեգիի հանձնաժողովը, որը հետաքննել է այդ գործը, վկայակոչում է նրանց կարծիքով մեղմացնող այն հանգամանքը, որ կոտորածները կատարվել են ոչ թե անմիջականորեն բուլղարների, այլ նրանց կողմից զինված բուլղարախոս մուսուլմանների (պոմակների) և թուրքերի կողմից, որոնք վրեժխնդիր են եղել հույներից մուսուլմանների նախորդ կոտորածի համար։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Բուլղարիան կրկին պահանջներ է ներկայացրել Մակեդոնիային։ Այս անգամ Նացիստական Գերմանիայի օգնությամբ։ Բուլղարիային տրվել է Արևելյան Մակեդոնիայի և Արևմտյան Թրակիայի օկուպացիայի հնարավորություն։ Հույն հայրենասերների, մասնավորապես կոմունիստների արձագանքը բուլղարական օկուպացիային վատ պատրաստված էր։ Սեպտեմբերի 28-ի լույս 29-ի գիշերը հունական Դրամա նոման հույն կոմունիստների ղեկավարությամբ ապստամբել է բուլղարների դեմ։ Դոքսատոնը հայտնվել է իրադարձությունների էպիկենտրոնում։ Հարձակման է ենթարկվել Դոքսատոնի ոստիկանական բաժանմունքը և սպանվել 7 բուլղար ոստիկան։ Չնայած հարձակվողները թաքնվել են լեռներում, հույների դեմ բռնաճնշումները դաժան են եղել։ Հաջորդ օրը բուլղարական զորքերը հավաքել են 14 տարեկանից բարձր բոլոր տղամարդկանց և, նրանց բաժանելով տասնյակ մարդկանց, գնդակահարել են։

## Հիշատակ
Հունաստանի կառավարությունը, չնայած փոքր բնակչությանը, Դոքսատոնին տրամադրել է քաղաքի կարգավիճակ՝ ի նշան զոհերի ճանաչման և այն անվանել է «Հերոս և Նահատակ քաղաք» ()։

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Կուպչինի

**Կուպչինի** (), քաղաք Մոլդովայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Եդինեցի շրջանում։ Կուպչինիի վարչական տարածքի մեջ են մտնում նաև Հին Կետրոշիկա (*Chetroșica Veche*) և Կյուրտ (*Chiurt*) գյուղերը։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 7 190&nbsp;:

## Բնակչություն
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1989-2014 թվականներին
* 9507 (1989)
* 7441 (2004)
* 5718 (2014)

### Բնակչության ազգային կազմը
;Ըստ 2004 թ. մարդահամարի տվյալների.

Ըստ 2004 թ. մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչության ազգային կազմն ունեցել է հետևյալ պատկերը

;Ըստ 2014 թ. մարդահամարի տվյալների.

Ըստ 2014 թ. մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչության ազգային կազմն ունեցել է հետևյալ պատկերը

## Կրթություն
Քաղաքում գործում են Սոֆյա Կովալևսկայայի անվան ռուսական լիցեյը և Միհայիլ Սադովյանուի անվան ռումինական տեսական լիցեյը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Географический энциклопедический словарь. Москва. «Советская энциклопедия». 1989. стор. 208

## Արտաքին հղումներ
* Biserica Creștină Nr.1, or. Cupcini

Կատեգորիա:Մոլդովայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքներ
Չիեռնա նադ Տիսոու

250px|մինի|Երկաթուղին սլովակա-ուկրաինական սահմանին
**Չիեռնա նադ Տիսոու**, **Չիեռնա նադ Տիսոյ** (, , ; , բառացի թարգմանած՝ **Տիսայի Չյոռնայա**), քաղաք և համայնք Սլովակիայի հարավարևելյան մասում՝ Կոշիցեի մարզի Տրեբիշովի շրջանում, Տիսա գետի ափին, Սլովակիայի, Ուկրաինայի և Հունգարիայի սահմանի մոտ։ Զբաղեցնում է 9.37 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 3.593, որի մոտավորապես 60% -ը կազմել են հունգարացիները, 34%-ը՝ սլովակները, 6%-ը՝ ուկրաինացիները։

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1828 թվականին։

Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1969 թվականին։

1968 թվականի հուլիսի 29-ին այս քաղաքի մշակույթի տանը սկսվել են ԽՄԿԿ Կենտկոմի գլխավոր քարտուղար Լ. Ի. Բրեժնևի և Չեխոսլովակիայի կոմկուսի առաջնորդ Ալեքսանդր Դուբչեկի ղեկավարած պատվիրակությունների՝ «Պրահայի գարնան» թեմայով քննարկումները, որոնք տևել են երեք օր։

1947 թվականին Չիեռնայի մերձակայքում ստեղծվել է երկաթուղային հանգույց, որը լայնգիծ երկաթուղով կապվել է Ուկրաինայի ծայր արևմուտքում՝ Չոպ քաղաքի մոտ գտնվող  խոշորագույն հանգույցին։ Այստեղ գործում է Չիեռնա-Չոպ միջազգային երկաթուղային անցումը; Նախատեսված է բացել «Չիեռնա—Սոլոմոնովո» ճանապարհային նոր անցում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Неофициальный сайт 
* Страница ЖД станции Чьерна-над-Тисоу
* О встрече Брежнева и Дубчека в 1968\

Կատեգորիա:Սլովակիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Սլովակիայի քաղաքներ
Համմ

**Համմ** (), քաղաք Գերմանիայի արևմուքում՝ Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա նահանգում։ Բնակչությունը 183,3 հազար մարդ է (2007 թվականի տվյալներով)։ Ունտրոպ շրջանում գտնվում է ջերմաէլեկտրակայան A, B, C գործող և D, E կառուցվող էներգոբլոկներով։

## Պատմություն
### Սիմվոլիկա
Քաղաքի զինանշանին ոսկեգույն ֆոնի վրա կարմիրով և արծաթագույնով պատկերված են երեք շախմատային շարքեր։ Քաղաքի գույները և դրոշը կարմիր-սպիտակ են։ 1934 թվականին Համմը վերափոխվել է, սակայն 13-րդ դարի ոճից շատ քիչ է փոփոխվել։ Քաղաքի զինանշանը պատկանել է ֆոն դեր Մարկ գրաֆական տոհմին, որն էլ հիմնադրել է  Համմը 1226 թվականին։ 1968 և 1975 թվականներին ևս կատարվել են բարեփոխումներ, սակայն քաղաքի տեսարժան վայերերը զինանշանում չեն ընդգրկվել։

## Աշխարհագրական դիրք
Համմը տեղակայված է Ռուրի արևելքում՝ Վեսթֆալիայի սրտում, Լիպե գետի երկու ափերին, որը 31,7 կմ հոսում է քաղաքի արևելքից արևմուտք։

## Քաղաքի շրջաններ
մինի|220x220փքս|Գլխավոր երկաթգծային կայարան
Քաղաքը բաժանված է յոթ շրջանների՝ կենտրոն, Ունտրոպ, Ռիներն, Պելկում, Հերինգեն, Բոկում Հյոֆլ և Հեսսեն։ Յուրաքանչյուր շրջան ներկայացված է 19 պատգամավորի՝ շրջանային ներկայացուցիչների (Bezirksvertretung) կողմից, որոնք ընտրվում են քաղաքի բնակիչների կողմից կոմունալ ընտրություններում։ Շրջանային պատգամավորները ընտրում են նախագահին *(Bezirksvorsteher)* և ներկայացուցիչներին *(Repräsentanten)*։

Վիճակագրության համար քաղաքի շրջանները բաժանված են այսպես կոչված «վիճակագրական շրջանների», որոնք էլ իրենց հերթին, բաժանված են «բլոկ շենքերի»։ Վիճակագրական շրջանները համարակալվել են երկնիշ թվերով և ստացել հատուկ անուններ։ **Քաղաքի շրջանները** և նրանց վիճակագրական շրջանները․

# **Համմ կենտրոն**՝ կենտրոն, կենտրոնի հարավ, կենտրոնի արևելք, Վերլյան փողոցի հարավ-արևելք, Լանգե փողոցի հյուսիս-արևելք, Լանգե փողոցի հարավ-արևելք, Տոնավաճառ՝ ներառյալ արևելյան առևտրային կայարանը
# **Ռիներն**՝ Բերգե, Վեստյունեն Հայդեի արևմտյան փողոցներ, Ռիներն կենտրոն, Օստյունեն, Ֆրայսկե, Օստերֆլիրիխ, Վամբելն, Ալլեն
# **Պելկում**՝ Վիշերհոֆեն/Դաբերգ, Լոհաուզերհոլց, Զելմիգերհայդե/Վիթֆելդ, Ցեխենզիդլյունգ, Հերինգհոլց, Պելկում կենտրոն, Վեսթերհայդե, Լերհե
# **Հերինգեն**՝ Վեստենֆելդմարկ, Օստֆելդ, Հայդհոֆ, Հերինգեն կենտրոն, Նորդհերինգեն, Հերինգեր Հայդե, Զանդբոհում
# **Բոկում Հյոֆլ**՝ Նորդենֆելդմարկի արևմուտք, Հյոֆլ կենտրոն, Հյոֆլի հյուսիս, Հյոֆլ Ռադբոտ, Բոկում, Բարզեն, Համմ հյուսսիս, Հոլզեն, Գայնեգե, Հյոլտեր
# **Հեսսեն**՝ Նորդենֆելդմարկի արևելք, Մատենբեկե, Ցեհե Զակսեն, Հեսսեներ Գարտենշտադ, Հեսսեներ Դորֆ, Վեսթհյուզեն, Դասբեկ, Ֆրիլիկ

## Տնտեսություն
Քաղաքում է գտնվում SMT Sharf ընկերությունը։

## Քույր քաղաքներ

## Անվանի մարդիկ
* Կլաուս Ակերման (1946 թվականի մարտի 20, Համմ)՝ գերմանացի ֆուտբոլիստ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Համմ քաղաքի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Վեկշնյայ

**Վեկշնյայ** (), քաղաք Լիտվայի Թելշյայ գավառի Մաժեյք շրջանում։ Վեկշնսկ ստարոստվայի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ 2 183 մարդ (2010 թվական)։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Վենտա գետի ափին՝ Մաժեկյայ քաղաքից 17 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Երկաթուղային կայարանը Շյաուլյայ-Լիեպայա գծի վրա է։

## Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1253 թվականին։ Քաղաքի իրավունքներ ստացել է 1725 թվականին։ 1634 թվականին Վեկշնյայում կառուցվել է փայտե կոստյոլ։ 1656 թվականին Վեկշնյայն ամբողջովին ավերվել է շվեդների կողմից։ 1795 թվականին՝ Լեհաստանի երրորդ բաժանման ժամանակ, մտել է Ռուսական կայսրության կազմի մեջ։ Մինչև 1842 թվականը եղել է Վիլեն նահանգի Շավել գավառի կազմում։ 1843 թվականին քաղաքը փոխանցվել է նորաստեղծ Կովենի նահանգին։ 1853 թվականին կառուցվել է աղյուսե կոստյոլ։ Վեկշնյայը զգալիորեն աճել է 1871-1873 թվականներին՝ Լիբավո-Ռոմեն (Լիբավա (այժմ՝ Լիեպայա), Ռոմնի) երկաթուղային կայարանի շինարարության ժամանակ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ օկուպացվել է գերմանական բանակի կողմից։ Մինչև 1917 թվականը կրել է Վեկշնի անվանումը։

1918-1940 թվականներին գտնվել է Լիտվայի կազմում։ 1940-1991 թվականներին եղել է Լիտվական ԽՍՀ–ի կազմում։ 1958 թվականից քաղաքատիպ ավան է եղել Լիտվական ԽՍՀ Ակմյանի շրջանում։

1991 թվականից Լիտվայի կազմում է։ 1995 թվականին կրկին ստացել է քաղաքի իրավունքներ։ Համանուն ստարոստվայի վարչական կենտրոնն է։ 1998 թվականին ստացել է զինանշան և դրոշ։

## Բնակչություն
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը բնակչության զգալի մասը կազմել են հրեաները (1897 թվականին նրանք կազմել են քաղաքի բնակչության 56 %-ը)։ Գործել է Սինագոգ։ 1941 թվականի օգոստոսի 4-ին Վեկշնյայի բոլոր հրեաները ուղարկվել են Մաժեկյայ և այնտեղ գնդակահարվել են։ 1990 թվականին մահապատժի վայրում՝ քաղաքի հին հրեական գերեզմանատանը, կանգնեցվել է հուշարձան։

## Տնտեսություն
Խորհրդային ժամանակաշրջանում եղել է սալիկիի և կերամիկական իրերի արտադրություն։

## Տեսարժան վայրեր
1875 թվականին կանգնեցվել է Ռադոնեժի Սուրբ Սերգի տաճարը։ 1944 թվականին տաճարի շենքը խիստ տուժել է։ 1947 թվականին տաճարը վերակառուցվել է։

* Դեղագործության թանգարան։


Պատկեր:Vieksniai2.JPG
Պատկեր:Vieksniu vaistine 1.JPG
Պատկեր:Vieksniaivaistine.JPG
Պատկեր:Vieksniai11.JPG


* Լիտվայի ավիացիոն ռահվիրա Ալեքսանդր Գրիշկևիչուսի հուշահամալիր (բացվել է 1981 թվականին)
* Խորհրդային զինվորների գերեզմանատուն

thumb|250px|Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի կոստյոլ 
thumb|250px|Ռադոնեժի Սուրբ Սերգի տաճար

## Հայտնի բնակիչներ
Միկոլաս Բիրժիշկա՝ Լիտվայի գրականության և մշակույթի պատմաբան, հասարակական և քաղաքական գործիչ։

## Քաղաքի զինանշան
1998 թվականի օգոստոսի 4-ին Վեկշնյայը ստացել է զինանշան, որը եղել է 1792 թվականի զինանշանի կրկնությունը։ Ստացել է նաև դրոշ, որը հիմնված է եղել այդ զինանշանի վրա (հեղինակ՝ Ռոլանդաս Ռիմկունաս)։


Պատկեր: Vieksniai3.JPG
Պատկեր:Vieksniai, 2006-07-18.jpg
Պատկեր:Vieksniu malunas, 2006-08-11.jpg|Ջրաղացի շենք
Պատկեր:Vytauto Did=iojo paminklas Vieksniuose.JPG|Վիտովտ Մեծի հուշարձան
Պատկեր:Paminklas bir=i6koms.JPG|Պրոֆեսորներ Միկոլաս Բիրժիշկայի, Վացլովասի և Վիկտոր Բիրժիշկայի հուշարձան
Պատկեր:Vieksniai2 resize.JPG
Պատկեր:Vieksniu zydu kapines.JPG|Հին հրեական գերեզմանոց
Պատկեր:Vieksniu_pylimas.JPG|Ամբարտակ Վենտա գետի վրա՝ ձկնանցման սարքով


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ
Հավատ, Հույս, Սեր

մինի|Վերան, Նադեժդան և Լյուբովը և նրանց մայր Սոֆիան (Կարպ Զոլոտարևի, 1685)
**Հավատ, Հույս, Սեր** (, , ), քրիստոնեական երեք առաքինություններ և ռուսական կանացի անուններ։ Սուրբ նահատակներ Վերայի, Նադեժդայի և Լյուբովի և նրանց մոր՝ Սոֆիայի օրը նշվում է սեպտեմբերի 30-ին։

## Սուրբ նահատակներ
Վերան, Նադեժդան և Լյուբովը և նրանց մայր Սոֆիան (հունարեն՝ Իմաստություն) սուրբ նահատակներ են, որոնք ապրում էին 2-րդ դարում Հռոմում։ Նրանց հիշատակի օրը նշվում է սեպտեմբերի 30-ին (հին տոմարով՝ 17-ին)։ Կանացի անուններ են․

* Վերա ()
* Նադեժդա ()
* Լյուբով ()

## Առաքինություններ քրիստոնեության մեջ
[աջից|մինի|260x260փքս|«Իմաստությունը իր համար տուն ստեղծեց» [սրբապատկեր:Աստիճանների վրայի բառերը (ներքևից վերև)՝ հավատ, հույս, սեր, մաքրություն, խոնարհություն, շնորհ, փառք:]]
Հավատը, հույսը և սերը քրիստոնեական առաքինություններեն։

* Հավատ
* Հույս
* Սեր՝ բարություն, ողորմություն, կարեկցանք

Հիշատակվել են Պողոս առաքյալի՝ կորնթացիներին ուղղված առաջին նամակում։

Այս առաքինությունները քրիստոնեության համար մեծ նշանակություն ունեն։ Օրինակ, միտրոպոլիտ Ֆիլարետը (Դրոզդով) իր Քրիստոնեական կատեխիզիսը կազմել է երեք մասից․

# Աստծո հանդեպ հավատի և խորհրդի մասին, որը Նա բացում է, Ֆիլարետը մեկնաբանում է հավատո հանգանակը և պատմում յոթ Խորհուրդների մասին,
# Աստծո հանդեպ հույսի և նրա մեջ հաստատվելու միջոցների մասին, Ֆիլարետը բացատրում է Հայր մեր աղոթքը և Լեռան քարոզը,
# Աստծո հանդեպ սիրո և այն ամենի մասին, ինչը Նա պատվիրում է սիրել, հեղինակը պատմում է Տասը պատվիրանների մասին։

## Մշակույթի մեջ
Բառերի այս համադրությունը մեծ տարածում է գտել գեղարվեստական տարբերակով։

### Գրականության մեջ

* «Հավատ, Հույս, Սեր», սովետական գրող Նիկոլայ Էրշովի վեպը (1964)
* «Կեցցե Ֆիկուսը» վեպի էպիգրաֆում (1936) Ջորջ Օրուելը մեջբերում է աստվածաշնչյան մեջբերման «ադապտացված» տարբերակը՝ «սերը» փոխարինելով «փողով»․

### Թատրոնում

* «Glaube Liebe Hoffnung (Ein Totentanz)» («»), ավստրիացի դրամատուրգ Էդեն ֆոն Հորվաթի (1901-1938) պիեսը (1932)

### Կինոյում

* «Հավատ, Հույս, Սեր», Ֆիլմ (1972)
* «Հավատ, Հույս, Սեր», Ֆիլմ (1984)
* «Հավատ, Հույս, Սեր», հեռուստասերիալ (2010)

### Երգերում

* «*Три сестры (Вера, Надежда, Любовь)*» - Բուլատ Օկուջավայի երգը
* «*Вера, Надежда, Любовь*» - «Կիրակի» խմբի երգը
* «*Вера*», «*Надежда*», «*Любовь*» - Դելֆինի «Глубина резкости» ալբոմից երեք երգ
* «*Верка, Надька и Любка*» - Ալեքսանդր Բաշլաչևի երգը
* «*Три сестры*» - Անդրեյ Մակարևիչի երգը «Երգեր կիթառի ներքո» ալբոմից (1985)
* «*Три хороших девочки*» - «Ю.Г.» խմբի երգը «Пока никто не умер» ալբոմից
* «*Звезда*» - «Կինո» խմբի երգը «Чёрный альбом» ալբոմից
* «*Вера, Надежда, Любовь*» - «Браво» խմբի երգը
* «*Люба, Вера, Надюха*» - «ԴԴՏ» խմբի երգը «Жизнь на месте» ալբոմից
* «*Три сестры*» - «Սլոտ» խմբի երգը «Шестой» ալբոմից
* «*Люба-любовь*» - Իրինա Դուբցովայի երգը
* «Духоподъёмник» - «Ундервуд» խմբի երգը

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Քրիստոնեական առաքինություններ
Միավորված ազգերի կազմակերպության պետական ծառայության օր

**Միավորված ազգերի կազմակերպության պետական ծառայության օր** (ՄԱԿ-ի պաշտոնական լեզուներով՝ , , , , ), ամենամյա տոն, որը նշվում է հունիսի 23-ին՝ սկսած 2003 թվականից։

## Պատմություն
Միավորված ազգերի կազմակերպության պետական ծառայության օրը հաստատվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի 57-րդ նստաշրջանի ժամանակ (2003 թվականի մարտի 7-ի № A/RES/57/277 բանաձև)։ Այս բանաձևում նշվում է, որ միջազգային և ազգային մակարդակներում արդյունավետ հրապարակային պետական կառավարումը առանցքային դեր է խաղում համաձայնեցված նպատակների իրականացման գործում։

Գլխավոր Ասամբլեան իր 60-րդ նստաշրջանի ժամանակ 60/34 բանաձևում ընդգծել է պետական ծառայության օրվա առավել արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Այն ՄԱԿ-ի անդամ պետություններին կոչ է արել այդ օրը կազմակերպել հատուկ միջոցառումներ, որոնք տեսանելի կերպով կլուսաբանեն ՄԱԿ-ի պետական ծառայության աշխատանքը և նրա ներդրումը զարգացման գործընթացում։

## Տես նաև
* Միավորված ազգերի կազմակերպության օր
* Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահների միջազգային օր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Հռչակագիր A/RES/57/277
* Հռչակագիր A/RES/60/34

Կատեգորիա:Հունիսի 23
Կատեգորիա:ՄԱԿ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր
Կատեգորիա:Քաղաքացիական ծառայություն
Գեղամ Ստեփանյան

**Գեղամ Ստեփանյան** (հուլիսի 22, 1991 թվականին, Ստեփանակերտ), հայ հասարակական և քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպան։

## Կենսագրություն
Գեղամ Ստեփանյանը ծնվել է Ստեփանակերտում 1991 թվականի հուլիսի 22-ին։

### Կրթություն
* 1998-2008 թվականներին սովորել է Ստեփանակերտի Խաչատուր Աբովյանի անվան համար 1 միջնակարգ դպրոցում։ 
* 2008-2014 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի Միջազգային հարաբերություններ ֆակուլտետի «Միջազգային հարաբերություններ» բաժնում։
* 2014-2016 թվականներին սովորել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի «Միջազգային հարաբերություններ և քաղաքագիտություն» մագիստրոսական ծրագրում։

##### Զինվորական ծառայություն
2009-2011 թվականներին ծառայել է Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակում։

## Քաղաքական և հասարակական գործունեություն
* 2016 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2020 թվականի. մայիս աշխատել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովում՝ որպես ԱԺ նախագահի օգնական։
* 2016-2019 թվականներին. դասավանդել է Արցախի պետական համալսարանի Պատմության և քաղաքագիտության ամբիոնում։ 
* 2020 թվականի  սեպտեմբերից մինչև 2021 թվականի մարտը աշխատել է Արցախի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպանի աշխատակազմում որպես Գործադիր քարտուղար (աշխատակազմի ղեկավար)։
* 2021 թվականի մարտի 25-ին Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից ընտրվել է Արցախի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպան։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ միջազգայնագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Արցախի մարդու իրավունքների պաշտպաններ
Եգորկան

**«Եգորկա»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Ալեքսանդր Յանովսկին 1984 թվականին Պյոտր Գավրիլովի համանուն վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Ռազմական նավաստիները փրկում են արջուկին, որին ծով է քշել ուժեղ փոթորիկը։ Նավաստիները հաճույքով խաղում են Եգորկա անունն ստացած գազանի հետ, մինչև բոցմանը որոշում է կայացնում արջուկին ուղարկել կենդանաբանական այգի։ Ափին հայտնվելով՝ Եգորկան պատահաբար օգնում է սահմանային պարեկային պահակախմբի կողմից լրտեսին բռնելուն։ Վնասվածք ստացած արջին ստիպված են լինում ուղարկել բժիշկների մոտ։ Բայց, ի վերջո, նա վերադառնում է անտառ։ Երբ նավը սկսել է լողալ, ափին կանգնած Եգորկան բարձրացնում է թաթը՝ զինվորական ողջույն տալով։

## Դերերում
* Միխայիլ Պուգովկին – *բոցման Տոպորշչուկ
* Գենադի Ֆրոլով – *կոկ Նալիվայկո
* Գենադի Վորոնին – *նավի հրամանատար, 2-րդ կարգի կապիտան
* Ալեքսեյ Վեսյոլկին – *նավաստի Շուտկին
* Անդրեյ Կոստյակին – *մոտորիստ Սորոկին
* Իգոր Սավկին – *նավաստի Սոլոմակին
* Իգոր Զոլոտովիցկի – *հիդրոակուստիկ Ռիբակով
* Անատոլի Իվանով – *ռադիստ Կլյուև
* Բորիս Գիտին – *մարդ նավից
* Ալեքսանդր Բալուև – *սահմանապահ նավի հրամանատար
* Իգոր Բոչկին – *սահմանապահ նավակի ազդանշանորդ
* Սերգեյ Բոբրով – *բոցմանի թոռը
* Սերգեյ Դեսնիցկի – ''ռազմական բժիշկ

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Պյոտր Գավրիլով (վիպակ), Վսեվոլոդ Եգորով
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Յանովսկի 
* Օպերատոր՝ Միխայիլ Ռոգովոյ
* Նկարիչ՝ Միխայիլ Գարականիձե 
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Կռիլատով 
* Երգի տեքստի հեղինակ՝ Միխայիլ Պլյացկովսկի

## Ֆիլմի մասին
Ֆիլմը կինոօպերատոր Ալեքսանդր Յանովսկու միակ ֆիլմն է, գլխավոր դեր խաղացած դերասան Միխայիլ Պուգովկինը նրա աշխատանքը համարում էր ֆիլմի անհաջողության պատճառ՝ նշելով, որ Յանովսկին հարթակում իրեն պահել է ոչ որպես ռեժիսոր («կադրում նա ոչինչ չէր կարող առաջարկել արտիստներին»)։ 
Ֆիլմը, ցավոք, չի ստացվել, քանի որ ռեժիսորը շատ թույլ էր։ Ես մարմնավորել եմ բոցմանի։ Ինձ մի բոցման ասաց․ «Միխայիլ Իվանովիչ, եթե մենք նավատորմում բոլորս այնպիսի բոցմաններ լինեինք, ինչպիսին Դուք եք, ավելի շատ կարգուկանոն կունենայինք։ Ես ծովային համազգեստ ունեի, ես ինձ շատ լավ էի զգում նրանում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Егорка // Советские художественные фильмы: аннотированный каталог / Мария Павлова, Госфильмофонд России. — «Нива России», 1995. — стр. 45
* Егорка // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — «Дубль-Д», 1996. — 520 с. — стр. 137
* Михаил Пуговкин о фильме «Егорка» // Михаил Пуговкин — Это все было бы смешно… — Рутена, 2000. — 251 с. — стр. 112

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր արջերի մասին
Կատեգորիա:1980-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Սոմբոր

**Սոմբոր** ( կամ *Sombor*, , , русин.: *Зомбор*), քաղաք և համայնքի կենտրոն Սերբիայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Վոևոդինա ինքնավար մարզում, Դանուբ-Տիսա-Դանուբ ջրանցքի ափին, Հունգարիայի հետ Սերբիայի ունեցած պետական սահմանի մոտ։ Վոևոդինա մարզի Արևմտյան Բաչկա շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 289,23 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 47 623, որի 63%-ը կազմել են սերբերը, 11%-ը՝ հունգարացիները, 8%-ը՝ խորվաթները։ Քաղաքում պաշտոնապես գործածվում է երկու լեզու՝ սերբերենն ու հունգարերենը։

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1340 թվականին *Czoborszentmihály* անվանումով, որն առաջացել է 14-րդ դարում այդ վայրերի տերը հանդիսացած հունգարական ազնվականական *Czoborów* տոհմի անվանումից։ XVI դարում բնակավայրն ընկել է թուրքերի տիրապետության տակ, 1687 թվականին ազատագրվել, կարճ ժամանակ անց նվաճվել ավստրիացիների կողմից։ 1749 թվականին ստացել է «թագավորական ազատ քաղաքի» կարգավիճակ, 1786 թվականին դարձել Բաչ-Բոդրոգ կոմիտատի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքում ներկայացուցչական շինությունների կառուցումն սկսվել է 18-րդ և 19-րդ դարերի սահմանագծին։ Հնագույն շենքերից է Կորմի աշտարակը, որտեղ ներկայումս գտնվում է քաղաքային արխիվը։

## Տնտեսություն
Սոմբորում զարգացած է հագուստեղենի, կոշկեղենի, կուտակիչների, գյուղմեքենաների արտադրությունը, սննդի, քիմիական ադյունաբերությունը։

## Կլիմա
Քաղաքին բնորոշ է մեղմ կլիման՝ տարվա ընթացքում գրեթե համամասնաբար բաշխվող չափավոր անձրևներով (*Köppen Climate Classification*-ի դասակարգմամբ՝ GROUP C: Mild Temperate/mesothermal climates|Cfb (Marine West Coast Climate/Oceanic climate):

## Պատկերասրահ

Sombor-Zupanija-20160404.jpg|Համայնքապետարանը
Sombor-Stara-Gradska-Kuca-20160404.jpg|Հին քաղաքապետարանն ու քաղաքի գլխավոր՝ Սուրբ Երրորդության հրապարակը
Sombor-Theater-20160404.jpg|Թատրոնի շենքը
Sombor-Main-Street-20160404.jpg|Կենտրոնական փողոցն ու շատրվանը
Sombor-Catholic-Church.jpg|Կաթոլիկ եկեղեցին
Sombor orthodox church.jpg|Ուղղափառ եկեղեցին
Sombor (Zombor) - main street.jpg|Հետիոտնային գլխավոր փողոցը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Sombor (սերբերեն)
* Sombor – Partnerstadt von „Gemeinden Gemeinsam“, Regionalkomitee Bodensee-Rhein  mit Informationen zu Geschichte, Sehenswürdigkeiten, Bevölkerung, Wirtschaft etc.
* www.sombor.org.yu
* www.soinfo.org
* Фото Сомбора
* http://www.visitsombor.org/

Կատեգորիա:Սերբիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Սերբիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Վոևոդինայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Վոևոդինայի քաղաքներ
Պիեռ Ալար

**Պիեռ Ալար** (, ), ֆրանսիացի թեթևատլետ, սկավառականետ։  1950-1960-ական թվականներին նա խաղացել է Ֆրանսիայի ատլետիկայի ազգային հավաքականում, ազգային առաջնությունների բազմակի հաղթող, ազգային ռեկորդակիր և երկու ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։

## Կենսագրություն
Պիեռ Ալարը ծնվել է 1937 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Ֆրանսիայի Ժիրոնդ դեպարտամենտի Բորդո քաղաքում։

Թեթև ատլետիկայով զբաղվել է տեղի «Բորդո» համանուն ակումբում։

Նա առաջին անգամ իրեն հռչակել է մեծահասակների միջազգային մակարդակում 1956 թվականի մրցաշրջանում, երբ միացել է Ֆրանսիայի հավաքականի հիմնական թիմին և մի շարք հաջող ելույթների շնորհիվ Մելբուռնում արժանացել է ամառային օլիմպիական խաղերում երկրի պատիվը պաշտպանելու իրավունքին։ Սկավառակի նետման ծրագրում նա ցույց է տվել 46,18 մետր արդյունքը, որը բավարար չէր մրցումների եզրափակիչ փուլ դուրս գալու համար։

1958 թվականին հանդես է եկել Ստոկհոլմում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում, որտեղ 45,94 մետր արդյունքով զբաղեցրրել է որակավորման փուլի լավագույն քսանյակը։

Լինելով Ֆրանսիայի թեթև ատլետիկայի հավաքականի առաջատարների թվում՝ նա հաջողությամբ անցել է 1960 թվականի Հռոմի Օլիմպիական խաղերի ընտրությունը. այդ անգամ նա նետել է 51,02 մետր սկավառակ, զբաղեցրել 26-րդ տեղը որակավորման մեջ և կրկին դուրս մնացել եզրափակչից։

Հռոմի օլիմպիական խաղերից հետո Ալարը որոշ ժամանակ մնացել է Ֆրանսիայի հավաքականում և շարունակել մասնակցել խոշոր միջազգային մրցումների։ 1962 թվականին նա ելույթ է ունեցել Բելգրադում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում, որտեղ 49,96 մետր արդյունքով զբաղեցրել է 21-րդ հորիզոնականը։

1955-1970 թվականներին իր երկարատև մարզական կարիերայի ընթացքում Պիեռ Ալարը 11 անգամ դարձել է սկավառակի նետման Ֆրանսիայի չեմպիոն, նա ութ անգամ կրկնել է Ֆրանսիայի ազգային ռեկորդը այդ մարզաձրում, մասնավորապես՝ իր լավագույն արդյունքը ցույց է տվել 1969 թվականի մրցաշրջանում, երբ նետել է սկավառակը 56,29 մետր։

Հետագայում երկար տարիներ աշխատել է որպես թեթև ատլետիկայի մարզիչ, փորձը փոխանցել է սկսնակ ֆրանսիացի մարզիկներին։

Նա մահացել է 2019 թվականի հունվարի 13-ին Լյուսոն կոմունայում, 81 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Comité de la Documentation et de l'Histoire de la Fédération Française d'Athlétisme

Կատեգորիա:Ֆրանսիայում մահացածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մարզիկներ
Գաբրիել Բորիչ

**Գաբրիել Բորիչ Ֆոնտ** (, ), չիլիացի ձախակենտրոն քաղաքական գործիչ։ Չիլիի ընտրված նախագահն է՝ լինելով իր երկրի պատմության մեջ ամենաբարձր ձայներ հավաքած թեկնածուն՝ այդպիսով հաղթելով ծայրահեղ աջ թեկնածու Խոսե Անտոնիո Կաստին։

2011 թվականին իր երկրի ուսանողական մոբիլիզացիաների ժամանակ եղել է առանցքային առաջնորդ, իսկ 2014 թվականից հանրապետության պատգամավոր է։ Ծագումով Պունտա Արենասից է։

Չիլիի նախագահ ի պաշտոնը ստանձնել է 2022 թվականի մարտի 11-ին՝ 36 տարեկանում, դառնալով մոլորակի երկրորդ ամենաերիտասարդ առաջնորդը։

Սովորել է Չիլիի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում և 2012 թվականին եղել է համալսարանի ուսանողական ֆեդերացիայի նախագահը։ Ակտիվորեն մասնակցել է «Ինքնավար ձախեր» (*Izquierda Autónoma*) ուսանողական շարժմանը։ «Նոդո XXI» հասարակական կազմակերպության տնօրենն է։

## Կենսագրություն
Գաբրիել Բորիչը ծնվել է 1986 թվականին Պունտա Արենասում՝ խորվաթական ծագմամբ ճարտարագետ-քիմիկոս Լուիս Բորիչի, որն ավելի քան 40 տարի աշխատել է Empresa Nacional del Petróleo նավթագազային ընկերությունում, և կատալոնական ծագմամբ իսպանուհի Մարիա Ֆոնտի ընտանիքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Չիլիի նախագահներ
Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ
Կատեգորիա:Չիլիի համալսարանի շրջանավարտներ
The Christmas Song

«**The Christmas Song**» («Սուրբծննդյան երգ», կոչվում է նաև *Chestnuts Roasting on an Open Fire*), Մել Թորմեի սուրբծննդյան երգը Բոբ Ուելսի տեքստի հիման վրա, որը գրվել է 1945 թվականի հուլիսին։

Երգն սկսվում է ձմեռային տոների տիպիկ սեզոնի՝ կրակի վրա տապակած շագանակների, հնդկահավի, սառնամանիքի, տաք հագնված մարդկանց և երգչախմբի կողմից կատարվող սուրբծննդյան օրհներգերի նկարագրությամբ։ Այնուհետև տեքստը կենտրոնանում է Սանտա Կլաուսի առաջիկա ժամանման և «մեկից մինչև իննսուներկու տարեկան երեխաներին» ուղղված սուրբծննդյան բարեմաղթանքների վրա։

Ըստ Թորմեի հուշերի՝ երգը գրվել է ռեկորդային կարճ ժամանակում (45 րոպե) սարսափելի շոգին, և իրենք այն գրել են Ուելսի հետ, որպեսզի խուսափեն այդ շոգից։ Ոգեշնչման աղբյուր են ծառայել Ուելսի նոթատետրում ուրվագրված մի քանի տողեր։ Երգը առաջին անգամ ձայնագրվել է 1946 թվականին Նեթ Քինգ Քոուլի եռյակի կողմից՝ *Capitol* լեյբլի հետ, նույն թվականի նոյեմբերին ընդգրկվել է հիթ-շքերթների առաջատարների թվում և մնացել յոթ շաբաթ։ Հետագայում Քոուլը ձայնագրել է ևս երեք տարբերակ՝ ինչպես իր տրիոյի մասնակցությամբ, այնպես էլ առանձին։ 1961 թվականին թողարկված տարբերակը մնում է մինչ օրս ամենահայտնի տարբերակը։ «The Christmas Song»-ը դարձել է սևամորթ երգչի կատարմամբ առաջին տոնական ստանդարտը։ 2018 թվականի վերջին սուրբծննդյան ներբեռնումները երգին թույլ են տվել առաջին անգամ ընդգրկվել «Բիլբորդի» լավագույն քսանյակում։

Երգը բազմիցս ձայնագրել են նաև Մել Թորմեն, որն այն անվանել է իր «ռենտան», ինչպես նաև շատ այլ երգիչներ։ 1974 թվականին երգը ներառվել Է «Գրեմմի» փառքի սրահում, իսկ 2006 թվականին կոմպոզիտորների, հեղինակների և հրատարակիչների ամերիկյան միությունը հաղորդել է, որ այն XXI դարի սկզբի ամենահանրաճանաչ տոնական հիթն է (ռադիոյում կատարումների թվով)։

## Հիթ-շքերթներ

## Տես նաև
* «Սիմփսոնները պատրաստում են բաց կրակի վրա» («Սիմփսոններ» մուլտսերիալի պիլոտային սերիան, որը կոչվել է այս երգի անունով)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1961 սինգլներ
Կատեգորիա:1999 սինգլներ
Կատեգորիա:2009 սինգլներ
Կատեգորիա:2012 սինգլներ
Կատեգորիա:Jackson 5 խմբի երգեր
Կատեգորիա:Աշերի երգեր
Կատեգորիա:Մայքլ Բուբլեի երգեր
Կատեգորիա:Ջասթին Բիբերի երգեր
Կատեգորիա:Սթիվի Ուանդերի երգեր
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան երաժշտություն
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան երգեր
Կատեգորիա:Փոլ Մաքքարթնիի երգեր
Կատեգորիա:Քրիստինա Ագիլերայի երգեր
Ցանկությունների ժամանակը

«**Ցանկությունների ժամանակը**» (), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1984 թվականին, կինոռեժիսոր Յուլի Ռայզմանի վերջին աշխատանքն է։

1986 թվականին արժանացել է ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի։

## Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում ԽՍՀՄ-ում 1980-ական թվականներին։ Սվետլանա Վասիլևնան (Վերա Ալենտովա) երիտասարդ, եռանդուն կին է, որը հաճախ է փոխում աշխատանքը, սովոր է հասնել այն նպատակներին, որոնք ինքն է դրել իր կյանքում։ Նրա հերթական ցանկությունն է՝ ամուսնանալ «ստեղծագործ, մտավորական» մարդու հետ (նրա նախկին կենակիցը ամուսնացած, կոպիտ, անդաստիարակ մարդ էր, որը Սվետլանայից փող էր կորզում)։ Երկար փնտրտուքներից հետո նա ընտրում է ոչ երիտասարդ, բայց դաստիարակված, մտավորական պաշտոնյա Վլադիմիր Դմիտրիևիչ Լոբանովին (Անատոլի Պապանով)։ Երկուսի կյանքն էլ դառնում է հանգիստ ու երջանիկ։

Սակայն Սվետլանան անմիջապես սկսում է տնօրինել Վլադիմիր Դմիտրիևիչի ճակատագիրն ու կարիերան, մինչդեռ նա պարզապես ցանկանում էր ընտանեկան խաղաղ երջանկություն իր սիրելի կնոջ հետ։ Օգտագործելով նոր կապերը՝ Սվետլանան պատրաստվում է շահավետ փոխանակել բնակարանը, վաճառել ամառանոցը, որդուն՝ Վլադիմիր Դմիտրիևիչին, տեղավորել հեղինակավոր աշխատանքի արտերկրում, ձգտում է պաշտոնի բարձրացման Վլադիմիր Դմիտրիևիչի համար (հակառակ նրա ցանկության), բայց ավելի պատասխանատու (դատելով նրա անձնական մեքենայի տեսքից ) աշխատանքի տեղում Վլադիմիր Դմիտրիևիչն ավելի շատ սթրեսներ է տանում և մահանում է սրտի պատռումից։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Յուլի Ռայզման
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Գրեբնև
* Օպերատոր՝ Նիկոլայ Օլոնովսկի
* Բեմադրող նկարիչ՝ Տատյանա Լապշինա
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Բելյաև

## Նկարահանումների պատմությունից
* Գլխավոր դերի համար փորձերի են մասնակցել Ալլա Դեմիդովան, Սվետլանա Տոման, Լյուդմիլա Սավելևան։
* Գլխավոր դերում ի սկզբանե հաստատվել է Վլադիսլավ Ստրժելչիկը։ Բացի այդ, փորձերի մասնակցել են Գեորգի Ժժենովը, Յուրի Յակովլևը և Արմեն Ջիգարխանյանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ցանկությունների ժամանակը» ֆիլմը  «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Օնորե դը Բալզակի սխալը

**«Օնորե դե Բալզակի սխալը»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Տիմոֆեյ Լևչուկը 1968 թվականին Կիևի Ա․ Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում։

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1969 թվականի հունվարին։

## Սյուժե
Օնորե դե Բալզակը, որը որոշել է գիրք գրել գյուղացիների մասին, հասկանում է, որ բացարձակապես ոչինչ չգիտի ուկրաինացի ժողովրդի և իր սիրելիի՝ լեհ կալվածատիրուհի և ռուսական կայսրության հպատակ այրի կոմսուհի Էվելինա Գանսկայայի մասին, որը պատրաստվում է մեկնել Ռուսաստան։ Վիկտոր Հյուգոյի մտերիմ ընկերն ակնարկում է, որ նա սխալ է գործում՝ կապվելով այդ կնոջ հետ։

Կայսրության վերին խավը բամբասում է գրողի և Գանսկայայի հետ նրա հարաբերությունների մասին, որը երկար ժամանակ չի կարողանում ամուսնանալ Բալզակի հետ։ Ռուսական կայսրության օրենքների համաձայն՝ օտարերկրյա հպատակների հետ ամուսնանալու և տոհմային ունեցվածքն արտասահման տեղափոխելու համար թույլտվություն կարող էր տալ միայն կայսր Նիկոլայ I-ը։

Պետերբուրգում Բալզակի թիկունքում չարախոսում են և ծաղրում  նրա ծագման, նրա աշխատանքների վրա... Բայց սիրահարները դրա վրա ուշադրություն չեն դարձնում, նրանց համար կարևորն այն է, որ իրենց թույլ տան ամուսնանալ, և իրենք կարողանան մեկնել Ֆրանսիա։ Միայն ունեցվածքն իր միակ դստեր փոխանցելուց հետո Էվելինան կկարողանա երկրորդ անգամ ամուսնանալ։

1848 թվականի սեպտեմբերին Բալզակը ժամանում է նրա կալվածք՝ լինելով արդեն ծերացած և շատ հիվանդ մարդ։ Գանսկայան, տեսնելով Բալզակի անօգնականությունը, և ինքն էլ հոգնած լինելով մենակությունից, որոշում է ամուսնանալ։

## Դերերում
* Վիկտոր Խոխրյակով – *[[Օնորե դը Բալզակ|Օնորե դե Բալզակ]]
* Ռուֆինա Նիֆոնտովա – *Էվելինա Գանսկայա
* Յարոսլավ Գելյաս – *գնդապետ Կարոլ Գանսկի
* Վլադիմիր Բելոկուրով – *Զարիցկի
* Ստեպան Բիրիլո – *Գոսսլեն, հրատարակիչ
* Իվան Միկոլայչուկ – *Լևկո, կոմսուհի Էվելինա Գանսկայայի լաքեյը
* Ռաիսա Նեդաշկովսկայա – *Աննա Մնիշեկ
* Վալենտինս Սկուլմե – *Յուրի Մնիշեկ
* Գեորգի Գեորգիու – *Գալպերին, բանկիր
* Վլադիմիր Գայդարով – *գեներալ Բիբիկով
* Իվան Դմիտրիև – *Մոսկալենկո
* [[Իգոր Դմիտրիև]] – *Դավիդով
* Վալերիա Զակլուննայա – *Մարինա, Լևկոյի սիրելին
* Միխայիլ Սիդորկին — Շերստինևիչ
* Խարի Լիեպինշ – *Յանկովսկի, քահանա
* Ստասիս Պյատրայտիս – *Յուզեֆովիչ
* Օլգերտս Շալկոնիս – *Լամարթին
* Նիկոլայ Կրյուկով – *[[Վիկտոր Հյուգո]]
* Սերգեյ Պոլեժաեև – *Նիկոլայ I
* Եվգենյա Օպալովա – *Բալզակի մայրը
* Լյալյա Բոբրովա – *գնչուհի
* Իվան Կոնոնենկո-Կոզելսկի – *կալվածատեր Գալագան
* Անատոլի Սիվակ – *տղա պանդոկում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1968 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Հրաչյա Սարգսյան

**Հրաչյա Սարգսյան** (), հայ ճարտարագետ, Երևանի նախկին քաղաքապետ, ՀՀ վարչապետի նախկին խորհրդական։ ՀՀ պաշտպանության փոխնախարար։

Փաստաբան և գիտության ակադեմիայի մասնագետ

## Կրթություն
1991-1999 թվականներին սովորել է Երևանի համար 185 միջնակարգ դպրոցում։ 1999-2001 թվականներին սովորել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հենակետային վարժարանում, 2001-2005 թվականներին՝ ՀՊՃՀ-ում, ստացել ճարտարագիտության բակալավրի աստիճան։ 2007-2009 թվականներին սովորել է Հայաստանի պետական կառավարման ակադեմիայում, ստացել մագիստրոսի աստիճան։

## Աշխատանքային գործունեություն
2014-2018 թվականներին աշխատել է «Արդշինբանկ» ՓԲԸ-ում։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 23-ին «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքով ընտրվել է Երևան քաղաքի ավագանու անդամ։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 29-ին Երևանի ավագանու նիստում նշանակվել է Երևանի քաղաքապետի առաջին տեղակալ, այնուհետև 2021 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ընտրվեց Երևանի քաղաքապետ։

2023 թվականի մարտի 17-ին նա հրաժարական տվեց Երևանի քաղաքապետի պաշտոնից։

2023 թվականի ապրիլի 4-ին Հրաչյա Սարգսյանը Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ վարչապետի խորհրդական։

2023 թվականի օգոստոսի 3-ին նշանակվել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ։

## Քաղաքական գործունեություն
Հանդիսացել է «Առաքելություն» կուսակցության քաղաքական խորհրդի հիմնադիր-անդամ, որտեղից հեռացվել է 2021 թվականի հուլիսի 28-ին։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ
Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Next Level (Aespa-ի երգ)

"**Next Level**", հարավկորեական գըրլ բենդ Aespa-ի երգը։ Այն թողարկվել է թվային ձևաչափով 2021 թվականի մայիսի 17-ին` SM Entertainment-ի կողմից։

## Թրեք լիստ
* **Թվային բեռնում/ սթրիմինգ – Օրիգինալ տարբերակ**
# "Next Level" – 3:41
* **Թվային բեռնում / սթրիմինգ – Ռեմիքսներ**
# "Next Level" (Habstrakt Remix) – 3:20
# "Next Level" (IMLAY Remix) – 3:45
# "Next Level" (Lionclad Remix) – 3:45

## Չարթեր
### Շաբաթական չարթեր

### Ամսական չարթեր

## Ռելիզի պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2021 սինգլներ
Բեյլեշտի

**Բեյլեշտի** (), քաղաք Ռումինիայի հարավային մասում՝ Դոլժ ժուդեցում (շրջանում), երկրի մայրաքաղաք Բուխարեստից 223, մերձակա խոշոր բնակավայրից՝ Կրայովայից մոտավորապես 50 կիլոմետր հեռավորության վրա, Դանուբ գետից և Բուլղարիայի հետ Ռումինիայի ունեցած պետական սահմանից 18 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ Զբաղեցնում է 163,76 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2002 թվականի տվյալներով եղել է 20.083, 2011 թվականին՝ 17 437, 2016 թվականին՝ 19 993: Այդ ցուցանիշով Բեյլեշտին երկրորդ տեղն է զբաղեցնում Դոլժ ժուդեցում՝ զիջելով միայն շրջկենտրոնին՝ Կրայովա քաղաքին։ Ընդ որում՝ 21-րդ դարասկզբին բնակիչների բացարձակ մեծ մասը ռումիններ էին (շուրջ 85 տոկոս), երկրորդ տեղն զբաղեցնում էին գնչուները՝ 9,34 %:

## Ժողովրդագրություն
**Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.**

**Մայրենի լեզու են հայտարարել՝**

**Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.**

**Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1948-2016 թթ.**

## Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1536 թվականին։

1828—1829թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ՝ 1828 թվականի սեպտեմբերի 14-ին (նոր տոմարով՝ 26-ին) Բեյլեշտիի մերձակայքում ռուսական առաջապահ ջոկատը գեներալ-մայոր Ֆյոդր Գեյսմարի հրամանատարությամբ ջախջախել է Վիդինի սերասկարի գերազանցող զորքի։

## Պատկերասրահ

Le Village Bailesti.jpg|Բեյլեշտի գյուղը 20-րդ դարասկզբին
GaraBailesti1903 MSC.jpg|Բեյլեշտիի երկաթուղային կայարանը 1903 թ.
Biserica „Sf. Apostoli”.jpg|Սբ. Առաքելոց եկեղեցին


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջը .
* Дані про місто Беїлешть на сайті Ghidul Primăriilor

Կատեգորիա:Ռումինիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ