Ժորժ Պալանտե

**Ժորժ Տուսեն Լեոն Պալանտե** (, ), ֆրանսիացի փիլիսոփա, գրող և անարխիստ:

## Կյանք և ստեղծագործություն
Պալանտը սովորել է տարբեր դպրոցներում, հաճախել մի քանի համալսարաններ, այդ թվում՝ Արասի համալսարանը (1879 թվական) և Փարիզում Լյուդովիկոս Մեծի ճեմարանը (1881 թվական): 1883-1885 թվականներին ստացել է կրթաթոշակ։ Փիլիսոփայություն է սովորել Դուեի համալսարանում, ապա 1885-1888 թվականներին դասավանդել է փիլիսոփայություն:

Ժորժ Պալանտեն կրել է Ֆրիդրիխ Նիցշեի գաղափարների ազդեցությունը և համարվում է առաջին «ձախ նիցշեականներից»: Հետագայում նաև ընդունեկ է Մաքս Շտիռների և Զիգմունդ Ֆրոյդի ուսմունքները: 1900 թվականին Պալանտը սկսել է տպագիր տպագրել իր ստեղծագործությունները, դրանք թարգմանվել են օտար լեզուներով (1893 թվականին նրա *«Սոցիալական հարցը բարոյականության հարց է»* էսսեն տպագրվել է գերմաներեն *« La Question sociale est une question morale*»): Սկզբում մինչև 1916 թվականը հոդվածներ է գրել «Ֆրանսիայի և արտերկրի ֆրանսիական փիլիսոփայական հանդեսի» համար, 1911-1923 թվականներին՝ «ֆրանսիական հանդեսի» համար։ 1901 թվականից փիլիսոփան հրապարակել է հոդվածներ և էսսեներ ինդիվիդուալիզմի թեմայով՝ *Combat pour l'individu* (1904), *Sensibilité individualiste* (1908), *Pessimisme et individualism* (1914) և այլն։ 1908 և 1919 թվականին Պալանտեն որպես թեկնածու առաջադրվել է Սեն-Բրիոյի տեղական ընտրություններում, բայց անհաջող:

Տառապել է ակրոմեգալիայով: 1925 թվականին ինքնասպան է եղել (կրակել է ինքն իրեն)։ Նրա աշակերտը՝ հայտնի գրող Լուի Գիյոն, գրողին նկարագրել է «Կրիպուր» անունով իր *«Սև արյուն»* կենսագրական վեպում *(Le Sang Noir, 1935* թվական*)*: Բացի Գիլոյից, Պալանտեի փիլիսոփայական գաղափարները մշակել են այնպիսի գիտնականներ, ինչպիսիք են Ժան Գրենյեն և Միշել Օնֆրեյը: Վերջինս իր ակադեմիական կարիերան սկսել է մենագրություն գրելով այն ժամանակ մեծապես մոռացված «ֆրանսիական Նիցշեի» Պալանտեի մասին։

## Փիլիսոփայական ժառանգություն
Ժորժ Պալանտեի աշխարհայացքը նշանավորվել է «արմատական ինդիվիդուալիզմով»։ Մերժել է ինչպես ժողովրդավարությունը, այնպես էլ աստվածապետությունը՝ որպես կառավարման ձևեր, ինչպես նաև հասարակության մեջ բռնության կամ իշխանության չարաշահման ցանկացած ձև: Քանի որ փիլիսոփան չէր հավատում երբևէ իդեալական, ազատ հասարակություն կառուցելու հնարավորությանը, ինչպես նաև նրան, որ անհատը կարող է լինել դրա լիիրավ անդամ և պաշտպան։ Պալանտեն դիտվել է որպես նիգիլիզմի գաղափարների կրողներից մեկը His thinking is also critical towards the mass "herd instinct", which he thought oppresses and prevents individuals from developing fully.:

## Էսսեներ (ընտրված)
* *L’esprit administratif.*  Revue Socialiste (1900 թվական)
* *Le dilettantisme social et la philosophie du «Surhomme».* Revue Philosophique (1900 թվական)
* *Précis de sociologie*, Alcan (1901 թվական)
* *Les dogmatismes sociaux et la libération de l’individu.* В: Revue Philosophique (1901 թվական)
* *La mentalité du révolté.* Mercure de France (1902 թվական)
* *Combat pour l’individu*, Paris, Alcan (1904 թվական)
* *Anarchisme et individualisme.*  Revue philosophique (1907 թվական)
* *La Sensibilité individualiste.* Paris, Alcan (1909 թվական)
* *Jules de Gaultier.* В: Revue des Idées (1910 թվական)
* *Les antinomies entre l’individu et la société*, Paris, Alcan (1912 թվական)
* *Pessimisme et individualisme*, Alcan (1914 թվական)

### Հավաքածուների վերատպված աշխատանքներ
* Անգլերեն հրատարակված աշխատությունները

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Michel Onfray, *Physiologie de Georges Palante*. Paris: Grasset et Fasquelle, 2002. ISBN 2246629519 и ISBN 9782246629511

## Արտաքին հղումներ
* Պալանտեի կենսագրությունը և ստեղծագործությունները . (անգլերեն)
* Կենսագրություն. Մատենագիտություն. Լուսանկարը . (ֆրանսերեն)
* Ժորժ Պալանտեի ֆորում 

Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ինքնասպաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայում ծնվածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայում մահացածներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիալիստներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիոլոգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ