Ամրոց II (Բրեստ-Լիտովսկ)

**Ամրոց II,** Բրեստ-Լիտովսկի ամրոց, որը կառուցվել է 1879-1880 թվականներին՝ ամրոցների առաջին օղակի ստեղծման շրջանակներում։ Այն գտնվում էր Բրեստի ամրոցից մոտավորապես երեք կիլոմետր հյուսիս-արևելք, նախկին Գրաևսկայա Սլոբոդայի (Ֆորտեխնայա փողոց) մոտ, որն այժմ դարձել է քաղաքի թաղամաս։

Պատկանել է Բրեստ-Լիտովսկի ամրոցի Կոբրինի ինժեներական բաժնին:

## Շինարարություն
Տարածքում հետախուզական աշխատանքներն իրականացվել են 1876 թվականից, շինարարությունը սկսվել է 1879 թվականին և տևել է մեկ տարի: Ամրոցը կառուցվել է «Ամրացում թիվ 2» պարզեցված ստանդարտ նախագծի համաձայն: Դրանից անմիջապես հետո ամրոցի մասնակի արդիականացում է իրականացվել «Գանձարանի երկշղթա» նախագծի համաձայն: Արդիականացման ընթացքում կառուցվել է առջևի պատնեշ՝ ֆոսոբեա: Հնգանկյուն հատակագծով ամրոցը կիսամշտական ​​ամրություն է՝ երկու թևերով, երկու ճակատներով և կիրճով, ամրացված քարե պաշտպանախցային շինություններով: Ամրոցն ուներ երկու պատնեշ, որոնք բաժանված էին չոր խրամատով (քարե հակադարձ ժայռ չկար): Ներքին պատնեշը, որն ավելի բարձր էր, նախատեսված էր տարբեր տրամաչափի հրետանային զենքեր տեղադրելու համար: Արտաքին, ստորին պատնեշը՝ ֆոսոբեան, նախատեսված էր հետևակի հրաձգային դիրքերի համար: Ամրոցի կիրճում (հետևի մասում) կառուցվել է նաև պատնեշ, որի մեջ 4 անցուղի է արվել թիկունքի հետ հաղորդակցվելու համար:

Ներքին պարսպի հաստությունը հատվում է երեք աղյուսե ցցերով, որոնք ամրոցի բակը միացնում են չոր խրամատին: Յուրաքանչյուր ցցին կողքերից միացված են վառոդի պահեստարաններ՝ յուրաքանչյուր ցցին երկուսը: Վեց պահեստարաններից չորսը նախատեսված էին 480 տակառ լիցքեր պահելու համար, երկուսը՝ արկերի համար: Յուրաքանչյուր նկուղ ծայրում ունի հատուկ սենյակ՝ կերոսինային լամպ տեղադրելու համար: Այս միջանցքը նկուղային սենյակին միացված էր ապակե պատուհանով: Այսպիսով, նկուղները լուսավորվում էին առանց պայթյունի վտանգի: Կենտրոնական ցցերի նկուղներից բարձրանում էին երկու լիսեռ, իսկ կողայիններից՝ մեկական, որոնք նախատեսված էին լիցքերն ու արկերը պարսպի վրա բարձրացնելու համար: Յուրաքանչյուր լիսեռի վերևում կար կեռիկ, որի վրայով նետում էին պարան, որն օգտագործվում էր արկերը բարձրացնելու համար: Վառոդի տակառները պահվում էին փայտե դարակների վրա: Մետաղին հարվածելիս կայծերից պայթյունի վտանգը կանխելու համար նկուղի դռների բոլոր մետաղական մասերը ձուլված էին կարմիր պղնձից: Նկուղի մուտքը փակված էր փայտե կրկնակի դռներով և ծածկված էին տանիքի երկաթե թերթերով, որոնց ետևում տեղադրվել էին միատերև ցանցկեն դռներ՝ տաք եղանակին նկուղի օդափոխությունն ապահովելու համար:

մինի|400px|Ֆորտի հողային պրոֆիլը (1877)

Ներքին պարսպապատն ունի նաև 8 աղյուսե ապաստարան՝ 3-ը ճակատային մասում և մեկը՝ կողքերին։ Յուրաքանչյուր ապաստարան միահարկ ամրացված խցիկ է՝ 36 քառակուսի մետր մակերեսով կամարակապ առաստաղով, որը կարող էր ծառայել որպես ապաստարան 5-9 հրանոթային անձնակազմի համար։ Ամրացված խցիկների հատակները պատրաստված էին ասֆալտից, և տեղադրվել էին Ուտերմարկի վառարաններ՝ ցուրտ եղանակին տաքացնելու համար։ Ամրացվաց խցիկները փակվում էին երկփեղկ փայտե դռներով, որոնց դռան երկու կողմերում էլ պատուհան կար լուսավորության համար:

Ամրոցի կիրճին հարակից են երեք մեծ հողե անցումներ (մեկը՝ մեջտեղում և երկուսը՝ կողքերում՝ կողքերին զուգահեռ), որոնք հատում են ամրոցի բակը և ծածկում այն ​​կողային կրակոցներից: Ընդհանուր առմամբ, ամրոցը կարող էր տեղավորել 250 մարդուց բաղկացած կայազոր և մոտ 20 զենք:

Ամրոցի կառուցման և դրա վրա դրված սալահատակի արժեքը կազմել է 211,527 ռուբլի և 49 կոպեկ։ Համաձայն 1895 թվականի «Բրեստ-Լիտովսկի ամրոցի սովորական սպառազինության աղյուսակի», Ամրոց II-ը զինված էր չորս 8 դյույմանոց (200 մմ) թնդանոթով, տասնմեկ 6 դյույմանոց (150 մմ) թնդանոթով՝ 190 ֆունտ (3.11 տոննա) քաշով, երեքը՝ 12 ֆունտ (5.4 կգ) քաշով, երեքը՝ 24 ֆունտ (11 կգ) քաշով և չորս կիսաֆունտանոց (81.9 կգ) ականանետներով:

մինի|300px|Ֆորտը կառուցումից հետո առաջին տարիներին

Շինարարության ավարտից գրեթե անմիջապես հետո առաջացավ ամրոցի արդիականացման հարցը: Մեկ տարի անց (1881 թվականին) այդ նպատակով մշակվեց նախագիծ, որը նախատեսում էր գլխի կապոնիերի և երկու ուսի կիսակապոնիերի կառուցում, լանջերին և ճակատներին աղյուսե հակակարկտի կառուցում, կիրճում աղյուսե թեք պատի կառուցում, ինչպես նաև կիրճի զորանոցի կառուցում՝ 10 ամրացված խցիկներով: Նախատեսված աշխատանքների գնահատված արժեքը կազմում էր 192,500 ռուբլի: Սակայն, II ամրոցը (և հարևան III ամրոցը) արդիականացնելու փոխարեն որոշվեց կառուցել երկու նորը, ինչը հնարավորություն տվեց կիսով չափ կրճատել ամրոցների միջև եղած բացերը հյուսիսային ուղղությամբ, որը համարվում էր ամրոցի համար ամենակարևորը:

Ամրոցը հնարավորություն էր տալիս կրակել առջևի տարածքում և գործնականում հրետանային մարտկոց էր։ Ամրոցի թերությունը կիրճի զորանոցի բացակայությունն էր, ինչը նշանակում էր, որ խաղաղ ժամանակ այնտեղ մշտական ​​կայազոր չէր կարող տեղավորվել։ Սա նաև պաշարման ժամանակ անվտանգ ապաստարանների պակասի պատճառն էր դառնում:

## Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներ
1915 թվականին ռուսական բանակի նահանջի ժամանակ ամրոցը պայթեցվեց սակրավորների կողմից:

Միջպատերազմյան շրջանում, ըստ տեղի բնակիչների, այնտեղ լեհական հրաձգարան է եղել։

1941-1944 թվականների օկուպացիայի ժամանակ այն դարձել է նացիստների կողմից Բրեստի բնակիչների զանգվածային գնդակահարությունների վայր:

## Ֆորտն այսօր
Հետպատերազմյան շրջանում, ըստ տեղացիների, Գրաևկայի բնակիչները ամրոցից աղյուսներ էին վերցնում պատերազմի ընթացքում ավերված տներ կառուցելու համար։ Դրանից հետո ամրոցը հայտնվեց տնտեսական զարգացման գոտում և ամբողջությամբ ջնջվեց երկրի երեսից:

## Տես նաև
* Բրեստի ամրոց

## Նշում

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
*