Վլադիմիր Լվով

**Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Լվով** (. ), ռուս և խորհրդային զիվորական գործիչ, Առաջին և Երկրորդ աշխարհամարտերի, Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի, մասնակից: Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ (1941—1942 թթ.) եղել է 51-րդ բանակի հրամանատարը:

## Կենսագրություն
250px|մինի|Գեներալ-լեյտենանտ Վլադիմիր Լվովը /աջից/ ռազմական գործողության պլան մշակելիս|ձախից
Վլադիմիրը պահեստազորի ենթասպայի որդի էր: 1904 թվականին նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա: Այդտեղ էլ նա ավարտել է գիմնազիան: 

1915 թվականին զորակոչվել է ռուսական կայսերական բանակ: Ավարտել է Մոսկվայի Ալեքսանդրյան ռազմական ուսումնարանը (1916 թվական) և գնդացրորդների սպայական դասընթացները (1917 թվական): Հարավարևմտյան ռազմաճակատում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի կռիվներին՝ որպես 23-րդ Ֆինլանդական հրաձգային գնդի կրտսեր սպա: Զորացրվել է պոդպորուչիկի կոչումով։

1918 թվականի օգոստոսից ծառայության է անցել Կարմիր բանակում, ակտիվորեն մասնակցել քաղաքացիական կռիվներին: Եղել է 204-րդ հրաձգային գնդի վաշտի, ապա՝ գումարտակի, այնուհետև՝ հենց գնդի հրամանատար, 23-րդ հրաձգային դիվիզիայի բրիգադի հրամանատար, համառուսական արտակարգ հանձնաժողովի՝ չեկիստների 22-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի օգնական: Մասնակցել է Հարավային և Արևելյան ռազմաճակատների մարտերին: 1919 թվականի դեկտեմբերին անդամագրվել է կոմունիստական (բոլշևիկների) կուսակցությանը: 1922 թվականի նոյեմբերից ծառայել է որպես 3-րդ, այնուհետև՝ 4-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարների օգնական: Վիրավորվել է: 

1924 թվականին ավարտել է բանվորագյուղացիական կարմիր բանակի ռազմական ակադեմիան, նշանակվել Մերձվոլգյան զինվորական օկրուգի 23-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարի օգնական (Սարատով): 

1925 թվականի մարտ ամսին գործուղվել է Չինաստանի Կարմիր բանակ, Հյուսիսային, ապա՝ Կենտրոնական Չինաստանում մասնակցել քաղաքացիական կռիվների: 1927 թվականի մայիսին նշանակվել է խորհրդային Կարմիր բանակի ռազմաօդային ուժերի հատուկ ծառայությունների ռազմական դպրոցի պետ և զինվորական կոմիսար, 1930 թվականի նոյեմբերին՝ Կովկասյան 20-րդ լեռնահրաձգային դիվիզիայի հրամանատար-զինկոմ, մեկ տարի անց՝ Կովկասյան 2-րդ հրաձգային դիվիզիայի, 1936 թվականի մայիսին՝ 60-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար-զինկոմ: Այդ ընթացքում՝ 1931 թվականին ավարտել է Կարմիր բանակի հրամանատարական կազմի կատարելագործման հրաձգա-մարտավարական դասընթացները:

1937 թվականի մայիսից մինչև 1938 թվականի ապրիլ ամիսը Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի շտաբի պետն էր: 1938 թվականից դասախոսել է Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայում:

1940 թվականի հուլիսին նշանակվել է Մերձբալթյան հատուկ զինվորական օկրուգի հրամանատարի տեղակալ, 1941 թվականի հունվարին՝ 2-րդ տեղակալ, այդ նույն տարվա հունիսին՝ Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի հրամանատարի տեղակալ, օգոստոս-սեպտեմբերին՝ այդ օկրուգի հրամանատար, իսկ հոկտեմբերին՝ Անդրկովկասյան ռազմաճակատի հրամանատարի տեղակալ:
[կենտրոն|մինի|371x371փքս|[Կերչ-Թեոդոսիայի դեսանտային գործողություն (1941-1942)|Կերչ-Թեոդոսիա գործողության հրամանատարական կազմը (լուսանկարն արտատպվել է «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթի 1941 թվականի դեկտեմբերի 31-ի համարից)]]
1941 թվականի դեկտեմբերի 18-ից եղել է 51-րդ առանձին բանակի հրամանատարը: Կերչ-Թեոդոսիայի դեսանտային գործողության ընթացքում նրա ղեկավարած բանակի ստորաբաժանումները, համագործակցելով 44-րդ բանակի և Սևծովյան նավատորմի հետ, ազատագրել են Կերչ քաղաքը: 1942 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսներին նրա բանակը Ղրիմի ռազմաճակատում հարձակողական գործողություն է ձեռնարկել, որը հաջողությամբ չի պսակվել: 

Կերչի թերակղզին գրավելու նպատակով 1942 թվականի մայիսի 8-ին գերմանական զորքերն սկսեցին «Մրտիմների որս» ծածկանունը կրող հարձակողական գործողությունը, որի ժամանակ՝ մայիսի 11-ի կեսօրի մոտ, բանակի հրամանատար Վ. Լվովը զոհվեց հրամանատարական կետի վրա գերմանական օդուժի գրոհի հետևանքով: Նրա մարմինը ինքնաթիռով հասցվեց Թբիլիսի և այդտեղ էլ հանձնվեց հողին:

## Պարգևներ
* Լենինի շքանշան (8.02.1943, հետմահու)
* Կարմիր դրոշի երկու շքանշան (1922, 22.01.1942)
* «Բանվորագյուղացիական կարմիր բանակի XX տարի» մեդալ (22.02.1938)
* Ոսկե ժամացույց Կուբանյան 9-րդ բանակի հեղափոխական զինվորական խորհրդից (13.07.1920)

## Զինվորական կոչումներ
* Ենթասպա (1916);
* Պոդպորուչիկ (1917);
* Դիվիզիայի հրամանատար (26.11.1935);
* Գեներալ-լեյտենանտ (04.06.1940).

Պատկեր:Памятник на месте гибели генерала Львова В. Н.jpg|Հուշարձան գեներալ Վ. Լվովի զոհվելու վայրում՝ Կոնչի սարի լանջին
Պատկեր:Памятник на месте гибели генерала Львова В. Н. табличка.jpg|Հուշատախտակ
Պատկեր:Lvove monument 03.jpg|Հուշարձան Ղրիմի Լվովո գյուղում. համարվում է Ռուսաստանի Դաշնության ժողովուրդների մշակութային ժառանգություն
Պատկեր:Lvove monument 01.jpg|Հիշատակային մակագրություն


## Հիշատակ
* Կոնստանտին Սիմոնովն «Անձրևներ» բանաստեղծության մեջ պատկերել է իր և գեներալ Վ. Լվովի կատարած այցը առաջնագիծ.
И штаб, и мрачный генерал [Львов], 

Который молча крупной рысью

Поля сраженья объезжал.

Мы выехали с ним верхами

По направленью к Джантаре,

Уже синело за холмами,

И дело близилось к заре.

Над Акмонайскою равниной

Шел зимний дождь, и все сильней,

Все было мокро, даже спины

Понуро несших нас коней.
* Գեներալի պատվին է անվանվել Ղրիմի Լվովո գյուղը.
* Վ. Լվովի անունով փողոցներ են կոչվել Կերչում և Ղրիմի Ուվարովո գյուղում:
* Վ. Լվովի զոհվելու վայրում, ինչպես նաև Լվովո գյուղի վերջնամասում տեղադրվել են հուշասյուներ:
* ԽՍՀՄ-ում նրա անունով է կոչվել ձկնորսական նավերից մեկը:

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Коллектив авторов. Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь / Под общей ред. М. Г. Вожакина. — М.; Жуковский: Кучково поле, 2005. — 408 с. — ISBN 5-86090-113-5.
* *Соловьев Д. Ю.* Все генералы Сталина. — М., 2019. — ISBN 978-5-532-10644-4. — С.56.
* *Саркисьян Н.* В. Н. Львов. // Военно-исторический журнал. — 1977. — № 3. — С.122.

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ