Բարբարա Հերշի

**Բարբարա Հերշի** (, ի ծնե **Բարբարա Լին Հերցշտեյն** (), ), ամերիկացի դերասանուհի «Էմմի» (1990) և «Ոսկե գլոբուս» (1991) մրցանակների դափնեկիր, Կաննի կինոփառատոնի մրցանակի կրկնակի դափնեկիր (1987, 1988), «Լավագույն դերասանուհի» «Ամոթահար մարդիկ» (1987) և «Բաժանված աշխարհ» ֆիլմերում (1988):

Բարբարա Հերշիի մասնակցությամբ ամենահայտնի ֆիլմերն ու հեռուստասերիալներն են՝ «Հաննան և նրա քույրերը» (1986), «Քրիստոսի վերջին գայթակղությունը» (1988), «Սպանություն փոքր քաղաքում» (1990), «Փերիս Թրաուտ» (1991), «Տիկնոջ դիմանկարը» (1996), «11:14» (2004), «Սև կարապ» (2010), «Աստրալ» (2011, 2013), «Մի անգամ հեքիաթում» (2012-2017) և «Լուի Դրաքսի իններորդ կյանքը» (2016)։

## Կենսագրություն
Բարբարա Հերշին ծնվել է 1948 թվականի փետրվարի 5-ին ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքի Հոլիվուդ շրջանում։ Նրա հայրը՝ Առնոլդ Նաթան Հերցշտեյնը (Հերշտեյն, 1906-1981), ձիասպորտի սյունակագիր էր, մայրը՝ Մելրոուզ Հերցշտեյնը (օրիորդ Մուր, 1917-2008)։ Հայրը հրեական ծագում ուներ, որի ընտանիքը ԱՄՆ էր գաղթել Հունգարիայից և Ռուսաստանից, մայրը, իռլանդական ծագմամբ, ծագումով Արկանզասից էր և մեծացել էր պրեսբերիականության մեջ։

Բարբարան ընտանիքի երեք երեխաներից ամենաերիտասարդն է, մանկուց նա միշտ ցանկացել է դերասանուհի լինել, այդ իսկ պատճառով ընտանիքում նրան անվանել են «*Սառա Բերնար*»։ Նա դպրոցում ամաչկոտ էր և իրեն այնքան հանգիստ էր պահում, որ երբեմն մարդիկ նրան խուլ էին համարում: 10 տարեկանում նա արդեն իրեն հիանալի դերասանուհի էր ցույց տալիս՝ տարբեր դերեր խաղալով դպրոցական ներկայացումներում։ Նրա ավագ դպրոցի դրամայի ուսուցիչը օգնեց նրան գտնել գործակալ, իսկ 1965 թվականին՝ 17 տարեկան հասակում, նա ստացավ Էլենի դերը «Գիջեթ» հեռուստասերիալում։ Բարբարան ասաց, որ շատ շնորհակալ է իր մանկավարժին, ով դերասանական կարիերայի սկզբում պայքարում էր իրեն աջակցելու համար։ Ըստ *[[Նյու Յորք Թայմս|New York Times]]*-ի Բարբարան ավարտել է Հոլիվուդի ավագ դպրոցը 1966 թվականին, բայց Դեյվիդ Քերադայնը պնդում էր, որ ինքնակենսագրության մեջ գրել է այն մասին, թե ինչպես է իրեն վտարել դպրոցից՝ դերասանական կարիերան սկսելուց հետո։

## Կարիերա
### Կարիերայի սկիզբ
Բարբարա Հերշին իր դեբյուտը կատարել է որպես դերասանուհի, փոքրիկ դերում «Գիջեթ» հեռուստասերիալի երեք դրվագներում՝ միաժամանակ մասնակցելով «Մոնրո» (1966) հեռուստասերիալի նկարահանումներին, որում նկարահանվել է նաև Մայքլ Անդերսոն կրտսերը։  Շուտով նա վերցրեց իր բեմական անունը՝ Բարբարա Հերշի։ Չնայած Բարբարան ասում էր, որ այս սերիալներն օգնել են իր կարիերային, նա որոշակի հիասթափություն էր հայտնում իր դերից՝ ասելով. «*Մեկ շաբաթ ես ուժեղ էի, հետո թույլ*»։ Դրանից հետո Հերշին ստացավ մի քանի այլ դերեր, այդ թվում՝ Սթեյսի Այվերսոնի դերը գեղարվեստական ֆիլմում, «Վեցը մեկ հարկի տակ» (1968)։

### 1960-ական թվականներ
1969 թվականին Հերշին նկարահանվել է Գլեն Ֆորդի «Լավ ատրճանակով» վեսթերն ֆիլմում։ Այս ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ նա հանդիպեց դերասան Դեյվիդ Քերադայնի հետ և նրանք սկսեցին ռոմանտիկ հարաբերություններ, որը հետագայում նկարահանվեց նրա հետ «Կունգ Ֆու» հեռուստասերիալում։ Նույն թվականին նա նկարահանվեց «Վերջին ամառ» սկանդալային դրամայում, որը հիմնված էր Էվան Հանթերի համանուն վեպի վրա։ Այս ֆիլմում Հերշին մարմնավորել Է Սենդի անունով մի աղջկա, որը երկու երիտասարդների (նրանց մարմնավորել են Բրյուս Դևիսոնը և Ռիչարդ Թոմասը) հորդորում է բռնաբարել մեկ այլ աղջկա՝ Ռոդային (նրան մարմնավորել է Քեթրին Բըրնսը)։ Հաջորդ տարի Քեթրին Բըրնսը ստացավ Օսկարի՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում՝ այս ֆիլմում իր դերի համար։

«Վերջին ամառը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ սպանվել  է ճայ, հարցազրույցներից մեկում Հերշին բացատրեց․
Ես թռչունին նետեցի օդ, որպեսզի ստիպեմ նրան թռչել: Մենք ստիպված էինք կրկին ու կրկին նկարահանել տեսարանը: Կարող եմ ասել, որ թռչունը հոգնել էր: Վերջապես, երբ տեսարանն ավարտվեց, ռեժիսոր Ֆրենկ Փերին ինձ ասաց, որ թռչունը կոտրել է իր պարանոցը վերջին նետման ժամանակ։

Հերշին իրեն պատասխանատու էր զգում թռչնի մահվան համար և, հետևաբար, փոխեց իր բեմական անունը Ճայ. «*Ես զգում էի, որ նրա հոգին մտել է իմ մեջ, և դա միակ բարոյական արարքն էր*», - ավելի ուշ բացատրեց նա։ Սակայն անվան փոփոխությունը դրական չի ընդունվել։ Երբ նրան առաջարկեցին մասնակցել Թիմոթի Բոթոմսի «Ջուլիուս Վրուդերի խենթ աշխարհը» (1974) ֆիլմում, Հերշին ստիպված եղավ վճարել իր աշխատավարձի կեսը՝ $25,000, որպեսզի հանդես գա Ճայ կեղծանունով, քանի որ արտադրողները կողմ չէին բիլինգին։մինի|Բարբարա Հերշին և Բեն Գազզարան 1968 թվականին

### 1970-ական թվականներ
1970 թվականին Հերշին նկարահանվել է «Երեխաներ արտադրողը» ֆիլմում, որի սյուժեի հիմքում ընկած են փոխնակ մայրության խնդրի ուսումնասիրությունները։ Ֆիլմը շատ խիստ քննադատության է ենթարկվել. ընդ որում կինոքննադատ Շիրլի Ռիգբին ոգևորությամբ է խոսում Հերշիի աշխատանքի մասին՝ որպես ֆիլմի միակ դրական պահ:
Տարօրինակ ֆիլմ, միայն Բարբարա Հերշիի կատարումն է հիանալի դրանում: Բարբարա Հերշին գեղեցիկ փոքրիկ դերասանուհի է։

Հերշին մի անգամ ասել է, որ «Պրանքային Վագոն մականունով Բերտա» (1972) ֆիլմի գլխավոր դերը «*ամենահետաքրքիրն էր իր կարիերայում*»։ Նրա խաղընկերը դերասան Դեյվիդ Քերադայնն էր, ֆիլմի պրոդյուսերը Ռոջեր Կորմանն էր, իսկ ռեժիսորի դերում հանդես եկավ Մարտին Սկորսեզեն (սա նրա առաջին հոլիվուդյան ֆիլմն էր)։ Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 600.000 դոլար, այս նկարը նմանություն է ունեցել «Բոնի և Քլայդ» (1967) և «Արյունոտ մայրիկ» (1970) ֆիլմերի հետ։ Չնայած Ռոջեր Կորմանը ժապավենը ներկայացրեց որպես գործառնական կտոր՝ ավելի շատ սեքսով և բռնությամբ, Սկորսեզեն շատ ավելի մեծ ազդեցություն ունեցավ ֆիլմի վրա։

Ռոջեր Էբերտը «Chicago Sun-Times»-ից գրել է․
Մարտին Սկորսեզեն ֆիլմում տրամադրություն և մթնոլորտ է ստեղծել մեկից ավելի գործողությունների համար: Եվ նրա հասկացողությամբ բռնությունը միշտ ձանձրալի և անընդհատ տհաճ զգացողություն է, որը չի ազատում հանգիստը, և նոր բռնությունը պետք է տարբեր լինի։

Ֆիլմերից բացահայտ դրվագներ վերստեղծելու միտումը հայտնվել Է «Playboy» ամսագրում 1972 թվականին։

16 տարի անց Հերշին հավակնում էր Մարիամ Մագդաղենացու դերին, Սկորսեզեի «Քրիստոսի վերջին գայթակղությունը» (1988)ֆիլմում։ Այս ֆիլմում իր դերի համար նա առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի, «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի՝ Կինոֆիլմ» անվանակարգում 1989 թվականին։

1970-ական թվականների կեսերին Հերշին հիմնականում աշխատել է Դևիդ Քերադայնի հետ, այսպես, 1974 թվականին նրա հետ հանդես է եկել որպես հյուր աստղ «Քունգ Ֆու» հեռուստատեսային սերիալի դրվագում։ Նա նաև հայտնվել է նրա երկու ինքնուրույն ռեժիսորական նախագծերում՝ «Դու և ես» (1975) և «Ամերիկանա» (1983)․ երկու ֆիլմերն էլ նկարահանվել են 1973 թվականին, սակայն էկրաններ են բարձրացել շատ ավելի ուշ։ Նրա հայրը՝ Առնոլդ Հերցշտայնը, նույնպես նկարահանվել է «Ամերիկանա» ֆիլմում։

Ավելի ուշ՝ 1974 թվականին, նա ոսկե մեդալ է ստացել Ատլանտայի կինոփառատոնում՝ հոլանդական «Սերը գալիս է աննկատ» (1973) ֆիլմում իր դերի համար։

Ավելի ուշ Հերշին Չարլթոն Հեստոնի հետ նկարահանվել է «Վերջին հիանալի մարդիկ» (1976) ֆիլմում։ Նա հույս ուներ, որ ֆիլմը կօգնի վերակենդանացնել իր կարիերան, այդ ժամանակ նա արդեն բաժանվում էր Քերադայնից և իր կեղծանունից՝ Ճայ։ Ընթացքում մնացած 1970-ականներին, նա հայտնվել է հեռուստատեսային ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Ջրհեղեղ»(1976), «Արևոտ Սուրբ Ծնունդ» (1977) և «Մեղադրանք կնոջ դեմ» (1977), որում նա խաղում էր լեսբուհի։

### 1980-ական թվականներ
Շուտով Հերշին ստացավ Նինա Ֆրանկլինի դերը Ռիչարդ Ռաշի «Աճպարար» (1980) ֆիլմում, որը նշանավորեց նրա վերադարձը մեծ էկրան՝ չորս տարվա փոքր հեռուստատեսային դերերից հետո։ Բարբարան զգում էր, որ անընդհատ նետվելու է ֆինանսիստների դեմ պայքարի՝ այս ֆիլմում դեր ստանալու համար։ Նա նաև զգաց, որ այս ֆիլմը կարևոր անցում է իր համար՝ աղջիկների դերերից մինչև կանանց դերեր"

«Աճպարար» ֆիլմից հետո հաջորդած «կին դերերից» մի քանիսը ներառում էին՝ սարսափ ֆիլմ «Արարած» (1982), «Տղաներ, ինչ է պետք» (1983), որում նա մարմնավորել է Ջենիս Յեգերին՝ փորձարկող օդաչու Չաք Յեգերի կնոջը և «Ոսկու բնակտոր» ֆիլմում (1984), որում նա մարմնավորել է Հարրիեթ Բըրդին։ Այս դերի համար Ֆերշին ընտրեց գլխարկ, կոնկրետ գույնով։ Ռեժիսոր Բարրի Լևինսոնը համաձայն չէր իր ընտրության հետ, բայց նա պնդում էր, որ ֆիլմում այդ գլխարկը հագնի։ Լևինսոնն ավելի ուշ Հերշիին հրավիրել է Դենի Դե Վիտոյի կնոջ՝ Նորա Թիլլիի դերի համար «Ալյումինե տղամարդիկ» (1987) կատակերգությունում։մինի|Բարբարա Հերշին Տորոնտոյի կինոփառատոնում, 2010 թվականի սեպտեմբերի 13

1986 թվականին Հերշին լքել է հայրենի Կալիֆոռնիան և որդու հետ տեղափոխվել Մանհեթեն։ Երեք օր անց նա կարճ հանդիպում ունեցավ Վուդի Ալենի հետ, ով նրան առաջարկեց Լիի դերը իր ֆիլմում՝ «Հաննան և նրա քույրեր» (1986)։ Ալենի նկարը արժանացել է երեք «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների։ Ֆիլմը նաև Հերշիին բերեց *[[BAFTA]]* մրցանակի անվանակարգ՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։ Նա նկարագրեց դերը որպես, «*գեղեցիկ նվեր*»։

Այս ֆիլմից հետո Բարբարան երկու տարի անընդմեջ մրցանակ է շահում կնոջ լավագույն դերի համար՝ Կաննի կինոփառատոնում, «Ամոթահար մարդիկ» (1987) և «Բաժանված աշխարհ» (1988) ֆիլմերում դերերի համար։ Դեռ 1980-ականներին, նա խաղացել է դերասանուհի Լիլի Դամիտա, հեռուստաֆիլմում «My Wicked, Wicked Ways» (1985)։ Նա նաև մարմնավորել է Մայրա Ֆլիներին, «Ինդիանա նահանգի թիմ» (1986) ֆիլմում։

### 1990-ական թվականներ
1990 թվականին Հերշին ստացել Է «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ՝ «Լավագույն դերասանուհի մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում», «Սպանություն փոքր քաղաքում», որը հիմնված էր Ջոն Բլումի և Ջեյմս Աթկինսի «Վկայություն սիրո օգտին» գրքում նկարագրված իրական իրադարձությունների վրա։ Գործի իրական մասնակիցների շատ անուններ փոխվել են ֆիլմի համար։

1991 թվականին Հերշին մարմնավորել է «Փերիս Թրաութ» (1991) ֆիլմի գլխավոր հերոսի կնոջը՝ Հաննա Թրաութին։ Այս ֆիլմում Հերշին կրկին համագործակցել է «Սպանություն փոքր քաղաքում» ֆիլմի ռեժիսոր Սթիվեն Ջիլենհոլի հետ, որում նա մարմնավորել է գլխավոր հերոսի կնոջը։  Նրա ամուսինը՝ դաժան հրեշը (խաղացել է Դենիս Հոփերը), դատվում է աֆրո-ամերիկացի երիտասարդ աղջկա սպանության համար։ Ֆիլմը հիմնված է Փիթ Դեքսթերասի վեպի վրա, որը գրվել է 1988 թվականին։ Նկարը նկարագրվել է որպես «*դրամատիկ, խորը թափանցելով ռասիզմի, բռնության և սպանության մութ խոռոչները*»։ «Փերիս Թրաութը» առաջադրվել է հինգ «Էմմի» մրցանակի։

Այդ տարի ավելի ուշ, Հերշին մարմնավորեց փաստաբանի դեր, որը պաշտպանում էր իր քոլեջի սենյակակցին, որը մեղադրվում էր ամուսնու սպանության մեջ, «Անպաշտպան» (1991) դետեկտիվ ֆիլմում:

«Վտանգավոր կինը» (1993), «Շների ցեղի վերջին մարդը» (1995), «Ուրիշի հուղարկավորությունը» (1996), «Տիկնոջ դիմանկարը» (1996), «Նախաճաշ չեմպիոնների համար» (1999) և այլն: «Տիկնոջ դիմանկարը» ֆիլմում իր դերի համար Հերշին 1997 թվականին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։

### 2000-ական թվականներ
2001 թվականին Հերշին նկարահանվել է «Լանտանա» հոգեբանական թրիլերում։ Նա միակ ամերիկուհին էր այս ֆիլմի դերասանական կազմում, որում ընդգրկված էին Ռեյչել Բլեյքը, Էնթոնի Լապալիան, Ջեֆրի Ռաշը և այլք։ Նա նկարահանվել է ևս մեկ թրիլերում՝ «11:14» (2003), Ռեյչել լի Քուքի, Պատրիկ Սուեյզիի, Հիլարի Սուենկի և Քոլին Հենքսի հետ։ Հերշին շարունակել է հեռուստատեսությամբ հանդես գալ 2000-ականներին, այդ թվում «Լեռը» սերիալի սեզոնները (2004-2005)։ Նա նաև նկարահանվել է էն Շիրլի ավագի դերում «Էննը Կանաչ տանիքներից. Նոր սկիզբ» (2008) հեռուստաֆիլմում։

### 2010 թվականներ
2010 թվականին Հերշին նկարահանվել է Դարրեն Արոնոֆսկու հոգեբանական թրիլերում՝ «Սև կարապը», Նատալի Փորտմանի և Միլա Կունիսի հետ միասին, այս ֆիլմում իր դերի համար նա առաջադրվել է *[[BAFTA]]* մրցանակի՝ 2011 թվականին «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում, իսկ հետո նկարահանվել է Ջեյմս Վանի սարսափ ֆիլմում՝ «Աստրալ» (2011)։ 2012-ից 2016 թվականներին նա երկրորդական դեր է ունեցել ABC հեռուստասերիալում՝ «Once Upon A Time», որտեղ նա մարմնավորել է չարագործ Քորին, որը հայտնի է Սրտերի թագուհու մականունով։ Դրանից հետո նա նկարահանվել է «Աստրալ 2» (2013) և «Լուի Դրաքսի իններորդ կյանքը» (2016) ֆիլմերում։

## Անձնական կյանք
1969 թվականին Հերշին ծանոթացել է դերասան Դեյվիդ Քերադայնի հետ՝ «Լավը ատրճանակով» ֆիլմի վրա աշխատելիս։ Հարցազրույցներից մեկում Քերադայնը պատմել է, որ այդ ֆիլմում բռնաբարության տեսարանի ժամանակ կոտրել է Բարբարայի կողը։ Նրանք միասին նկարահանվել են այլ ֆիլմերում, այդ թվում՝ Մարտին Սկորսեզե Բերտի ֆիլմում՝ Ապրանքային վագոն մականունով։ 1972 թվականին զույգը միասին մերկ լուսանկարվեց *[[Փլեյբոյ|Playboy]]* ամսագրի համար՝ վերարտադրելով այդ ֆիլմի որոշ սեքսուալ տեսարաններ։ Ավելի ուշ՝ 1972 թվականին, Հերշին ծնեց որդուն՝ Թոմին։ Քերադայնի հետ հարաբերությունները դադարեցվել են 1974 թվականին։

1992 թվականի օգոստոսի 8-ին Հերշին ամուսնացել է նկարիչ Ստեֆան Դուգլասի հետ։ Արարողությունը տեղի է ունեցել Կոնեկտիկուտ նահանգի Օքսֆորդ քաղաքում գտնվող նրա տանը, հարսանիքի միակ հյուրերը եղել են նորապսակների մայրերը և Բարբարայի որդին՝ Թոմը։ Ամուսինները ամուսնալուծվել են ամուսնությունից մեկ տարի անց։ Ավելի ուշ՝ 1999 թվականին, Հերշին սկսեց հանդիպել դերասան Նավին Էնդրյուսի հետ։ 2005 թվականին նրանց կարճատև բաժանման ժամանակ Էնդրյուսը երեխա ունեցավ մեկ այլ կնոջ հետ։ 2010 թվականի մայիսին այն բանից հետո, երբ Էնդրյուսը շահեց որդու խնամակալությունը, զույգը հայտարարեց որ նրանք ավարտել են իրենց 10-ամյա հարաբերությունները կես տարի շուտ։

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ և անվանակարգեր
Մրցանակների և անվանակարգերի ամբողջական ցանկը IMDb կայքում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ