Սերգեյ Լյովոչկին

**Սերգեյ Վլադիմիրովիչ Լյովոչկին** (, ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ և միլիոնատեր։ Ուկրաինայի VI, VIII, IX գումարումների ժողովրդական պատգամավոր: 2010-2014 թվականներին՝ Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի աշխատակազմի ղեկավար: 1999 թվականից՝ խորհրդատու, ռեֆերենտ, օգնական, 2002-2005 թվականներին՝ Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի առաջին օգնական: 2005-2006 թվականներին՝ Ուկրաինայի Վերխովնա Ռադայի նախագահ Վլադիմիր Լիտվինի խորհրդական: 2006-2007 թվականներին՝ Ուկրաինայի վարչապետ Յանուկովիչի աշխատակազմի ղեկավար: Տնտեսագիտության դոկտոր (2004): Առաջին կարգի պետական ծառայող (2003)։

## Կենսագրություն
Հայրը եղել է Վլադիմիր Անատոլիևիչ Լյովոչկինը (1946-2005 թվականներ) Ուկրաինայի վաստակավոր իրավաբան, ներքին ծառայության գեներալ-գնդապետ (2002), 2001-2005 թվականներին ղեկավարել է Ուկրաինայի պատիժների կատարման պետական ​​​​վարչությունը, մայրը եղել է Եվգենյա Ալեքսանդրովնան։ Կրտսեր քույրը՝ Յուլիա Լյովոչկինան։

1989 թվականին ավարտել է Կիևի դպրոցը և ընդունվել Կիևի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտ (1992 թվականից՝ Կիևի պետական տնտեսագիտական համալսարան), որտեղ սովորել է մինչև 1993 թվականը և ստացել տնտեսագիտության աստիճան՝ մասնագիտանալով «Հաշվապահություն, վերահսկողություն և տնտեսական գործունեության վերլուծություն» մասնագիտությամբ։ Եղել է ԱՅՍԵԿ միջազգային ասոցիացիայի տեղական կոմիտեի անդամ։ Այնուհետև սովորել է այնտեղ մինչև 1997 թվականը՝ որպես ֆինանսների ֆակուլտետի ասպիրանտ, նրա ատենախոսությունը վերնագրված է եղել «ԱՄՆ ազգային պարտքը»։ Ստացել է տնտեսագիտության դոկտորի կոչում (1997 թվական)։

1999-2002 թվականներին սովորել է Ուկրաինայի արտաքին առևտրի ակադեմիայում՝ ստանալով միջազգային իրավունքի մագիստրոսի աստիճան՝ մասնագիտացած միջազգային իրավունքում։

2004 թվականի պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Մակրոֆինանսական կայունացումը Ուկրաինայում տնտեսական աճի համատեքստում» թեմայով։ Ավելի քան 30 գիտական հոդվածների հեղինակ է, այդ թվում՝ երկու մենագրության։

1996-1999 թվականներին եղել է Դոնեցկի մարզի նահանգապետ Վիկտոր Յանուկովիչի խորհրդականը։

1998 թվականից եղել է պետական ծառայող։ 1998 թվականի ընտրություններում առաջադրվել է Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավորի պաշտոնում Դոնեցկի մարզի ընտրատարածքներից մեկում, սակայն պարտվել է՝ զբաղեցնելով 2-րդ հորիզոնականը։

1999 թվականի մարտից մինչև 2000 թվականի մարտը եղել է Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի գիտական խորհրդականը։ 2000 թվականի մարտից՝ Ուկրաինայի նախագահին առընթեր օտարերկրյա ներդրումների խորհրդատվական խորհրդի քարտուղարը։ 2000-2001 թվականներին եղել է Ուկրաինայի նախագահի ռեֆերենտը: 2001-2002 թվականներին՝ Ուկրաինայի նախագահի օգնականը: 2002 թվականի հունիսից մինչև 2005 թվականի հունվարը՝ Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի առաջին օգնականը: Նարնջագույն հեղափոխության ժամանակ նրա օգնությամբ համաձայնության է եկել Կուչմայի և Վիկտոր Յուշչենկոյի միջև։

2005-2006 թվականներին եղել է Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի նախագահ Վլադիմիր Լիտվինի խորհրդականը։

Միաժամանակ, Լյովոչկինի և ուկրաինացի միլիարդատեր Դմիտրի Ֆիրտաշի միջև ձևավորվել է ազդեցության ոչ պաշտոնական քաղաքական խումբ, որը համարվում էր երկրի ամենաազդեցիկներից մեկը։ Դրա կազմում է եղել նաև Յուրի Բոյկոն և Վալերի Խորոշկովսկին։

2006 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրվել է Լիտվինի ժողովրդական դաշինքի ցուցակով (զբաղեցնելով 13-րդ հորիզոնականը), որը չի կարողացել հաղթահարել ընտրական շեմը։ 

2006 թվականի սեպտեմբերի 5-ից եղել է Ուկրաինայի վարչապետի ծառայության ղեկավար, որի ղեկավարն մեկ ամիս առաջ դարձել էր Վիկտոր Յանուկովիչը։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 11-ին այդ ծառայությունը վերակազմակերպվել է կառավարության ղեկավարի աշխատակազմի, որը Լյովոչկինը ղեկավարել է մինչև 2007 թվականի նոյեմբերը (երբ կառավարության լիազորությունները դադարել են խորհրդարանի նոր գումարման ընտրության կապակցությամբ)։

2006 թվականից ի վեր համարվում է Յանուկովիչի ամենամտերիմ մարդկանցից մեկը։

2007 թվականի փետրվարից «Տարածաշրջանների կուսակցության» և դրա քաղաքական խորհրդի անդամ է։ 2007 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է «Տարածաշրջանների կուսակցությունից» (ցուցակում զբաղեցնում է 46-րդ տեղը): 2007 թվականի դեկտեմբերից եղել է «Տարածաշրջանների կուսակցություն» խմբակցության փոխնախագահն է և Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի պետականաշինության և տեղական ինքնակառավարման հանձնաժողովի անդամ: 2008 թվականի ապրիլից «Տարածաշրջանների կուսակցություն»-ի փոխնախագահն է:

2010 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է Վիկտոր Յանուկովիչի նախընտրական շտաբի ղեկավարներից մեկը։

2010 թվականի փետրվարի 25-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 17-ը զբաղեցրել է Ուկրաինայի նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնը Վիկտոր Յանուկովիչի օրոք։ Այս պաշտոնում նշանակվելուց հետո հրաժարական է տվել ժողովրդական պատգամավորի պաշտոնից։

### Եվրոմայդան
2013 թվականի նոյեմբերի 29-ի լույս 30-ի գիշերվա իրադարձություններից հետո  ներկայացրլցէ  իր հրաժարականը, որը, սակայն, նախագահը անմիջապես ի չընդունլ։

2014 թվականի դեկտեմբերին Յանուկովիչը հայտարարել է, որ կասկածում է Լյովոչկինին նոյեմբերի 30-ի գիշերը ուսանողների ցրումը կազմակերպելու մեջ։ Նմանատիպ հայտարարություն է արել նաև Ուկրաինայի նախկին ներքին գործերի նախարար Վիտալի Զախարչենկոն։ Լյովոչկինը հերքել է Յանուկովիչի մեղադրանքները: Նշվում է, որ Լյովոչկինն ինքը նույնիսկ աջակցել է ուսանողական մայդանին։

2014 թվականի հունվարի 17-ին Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը ազատել է Լյովոչկինին նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնից և նշանակել է նրան Ուկրաինայի նախագահի խորհրդական։ Սակայն ինքը՝ Լյովոչկինը, պնդում է, որ պաշտոնանկությունից հետո որևէ կապ չի ունեցել Յանուկովիչի հետ և այլևս երբեք չի տեսել նրան: Ուկրաինայի նախագահի 2014 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ 102 հրամանագրով ազատվել է Ուկրաինայի նախագահի խորհրդականի պաշտոնից:

2014 թվականի սեպտեմբերին ստեղծել է իր սեփական հիմնադրամը՝ «Նոր Ուկրաինա», որը նախատեսված է ոչ կառավարական հաստատությունների և վերլուծական կենտրոնների նախագծերը ֆինանսավորելու համար։

2014 թվականի հոկտեմբերի 26-ի խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրվել է Գերագույն ռադայի ընտրություններում՝ որպես «Ընդդիմադիր դաշինք» կուսակցության թեկնածու, զբաղեցնելով ցուցակի 12-րդ հորիզոնականը (նրա քույրը՝ Յուլիա Լյովոչկինան, զբաղեցրել է 16-րդ հորիզոնականը): Կուսակցության խորհրդարան մտնելուց հետո դարձել է VIII գումարման պատգամավոր:

2015 թվականի ապրիլին, Վիեննայում դատական նիստում ելույթ ունենալով, Լյովոչկինը հաստատել է, որ Ուկրաինայում նախագահական ընտրությունների նախօրեին ինքը անձամբ մասնակցել է Պետրո Պորոշենկոյի, Վիտալի Կլիչկոյի և Դմիտրի Ֆիրտաշի հանդիպմանը, որի ընթացքում Վիտալի Կլիչկոն համաձայնել է աջակցել Պետրո Պորոշենկոյին որպես նախագահի թեկնածու, մինչդեռ ինքը առաջադրվել է Կիևի քաղաքապետի պաշտոնում։

2018 թվականի սեպտեմբերին լրագրող Սոնյա Կոշկինան Լյովոչկինին անվանել է «Յուրի Բոյկոյի աջ ձեռքը» և մի անձնավորություն, «ով նաև երկարատև բարեկամական հարաբերություններ ունի պետության ղեկավար Պյոտր Պորոշենկոյի հետ»։

2018 թվականի նոյեմբերին Լյովոչկինը հեռացվել է ընդդիմադիր դաշինքից՝ «ընտրողների շահերի դավաճանության» պատճառով։

2019 թվականի օգոստոսի 29-ին Լյովոչկինը երդում է տվել որպես Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր 9-րդ գումարման Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի առաջին նստաշրջանում։ Նա Գերագույն ռադայի պատգամավոր է ընտրվել «Ընդդիմադիր հարթակ՝ կյանքի համար» կուսակցությունից (կուսակցության ցուցակում 5-րդ տեղը)։ Եղել է Ազգային անվտանգության, պաշտպանության և հետախուզության խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ։ Նաև եղել է Ճապոնիայի, Հունաստանի Հանրապետության, Ավստրիայի Հանրապետության, Հնդկաստանի Հանրապետության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հետ միջխորհրդարանական հարաբերությունների խմբերի անդամ է։

**Անդամակցություն խորհրդատվական և վերահսկիչ մարմիններին**
* 2000-2001 թվկանաներին՝ Միջազգային տեխնիկական օգնության օգտագործման ստուգման հանձնաժողովի անդամ։
* 2000-2005 թվականներին՝ Ուկրաինայում օտարերկրյա ներդրումների հարցերով խորհրդատվական խորհրդի անդամ
* 2001-2005 թվականներին՝ «Ուկրաինայի խնայողական բանկ» ԲԲԸ-ի վերահսկիչ խորհրդի անդամ։
* 2001-2005 թվականներին՝ Տնտեսական և սոցիալական զարգացման ռազմավարության պետական հանձնաժողովի անդամ։
* 2003-2005 թվականներին ՝ Ուկրաինայի Ազգային բանկի խորհրդի անդամ։
* 2003-2005 թվականներին՝ Պետական մրցանակների և հերալդիկայի հանձնաժողովի անդամ։
* 2003 թվականի մայիսից՝ «Ուկրտելեկոմ» ԲԲԸ-ի վերահսկիչ խորհրդի նախագահ։
* 2010 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի հունվարի 17-ը՝ Ուկրաինայի Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի անդամ։
* 2019 թվականից նա ղեկավարում է «Ընդդիմադիր հարթակ՝ կյանքի համար» կուսակցության գործադիր կոմիտեն և ղեկավարել է նախագահի թեկնածու Յուրի Բոյկոյի շտաբը։
Ռուսական ներխուժման սկսվելուց հետո լքել է Ուկրաինան։

## Անձնական կարգավիճակ
2013 թվականի փետրվարի 1-ին ձեռք է բերել Inter Media Group-ի բաժնետոմսերի 20%-ը։ Inter Media Group Limited-ի հայտարարված արժեքը կազմում է մոտավորապես 2.5 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։

2014 թվականին «Նոր ժամանակ» ամսագրի կազմած ամենահարուստ ուկրաինացիների վարկանիշային աղյուսակում զբաղեցրել է 27-րդ հորիզոնականը՝ 258 միլիոն դոլար կարողությամբ։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է եղել նկարչուհի Զինաիդա Ալեքսանդրովնա Լիխաչևայի հետ։ Ունի երեք երեխա (Ալեքսեյ, Ելենա և Վլադիմիր)։

## Պարգևներ
* Սուրբ Հավասար Առաքյալների Մեծ Դքս Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշան (Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցի, 2013 թվական)։
* Սուրբ Հավասար Առաքյալների Իշխան Վլադիմիրի 1-ին աստիճանի շքանշան։
* Անկախ Պետությունների Համագործակցության պատվոգիր ( 2012 թվականի դեկտեմբերի 5 )՝ *Անկախ Պետությունների Համագործակցության ամրապնդման և զարգացմանն ուղղված ակտիվ աշխատանքի համար*։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը lovochkin.org կայքում (Ռուսերեն)
* Կենսագրությունը vlada.kiev.ua կայքում (Ուկրաիներեն)
* Կենսագրությունը who-is-who.ua կայքում (Ուկրաիներեն)
* Կենսագրությունը kto.kiev.ua կայքում
* Կենսագրությունը և այլ տեղեկություններ politrada.com կայքում

 
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ