Երազներ (պատմվածք)

**«Երազներ»** (), ռուս գրող Իվան Բունինի պատմվածքը, որը հրատարակվել է 1904 թվականին։

## Ստեղծման և հրատարակման պատմություն
«Երազներ» պատմվածքը լույս է տեսել 1903 թվականի Գորկու «Знание» ժողովածուում 1904 թվականին (1903 թվականի համար)։ Այն միավորվել է «Ոսկե հատակ» () պատմվածքի հետ՝ «Чернозём» ընդհանուր անվան տակ։ Սկզբում Բունինը պլանավորել և խոստացել էր այդ ժողովածուի առաջին համարի համար ուղարկել իր «В хлебах»  պատմվածքը (հետագայում հրատարակվել է «Հեռավոր» () վերնագրով), բայց ժամանակին չի հասցրել ավարտել այն և նրա փոխարեն երկու ակնարկ է ուղարկել, ինչի մասին հայտնել է Գորկուն և Պյատնիցկուն։

«Երազները» առաջին անգամ տպագրվել է այն ժամանակ, երբ Բունինը գտնվում էր Նիցցայում և, հետևաբար, չէր կարող այն շտկել։ Հետագա հրապարակումներում կատարվել են հեղինակային ճշգրտումներ։ «Երազներ»-ը ներառվել է 1954 թվականին Նյու Յորքում լույս տեսած «Петлистые уши» ժողովածուում («Չեխովի անվան հրատարակչություն»)։

## Սյուժե
Պատմությունը ներկայացվում է առաջին դեմքով։ Հերոսը գիշերում է երկաթուղային կայարանում։ Արթնանալով՝ նա հանդիպում է մի քաղքենու, որի կինը կարող է մահանալ ծննդաբերության ժամանակ, և նա գնում է քաղաք՝ բժիշկ բերելու։ Նրանք նստում են մոտեցած գնացքը։ Ուղևորներից մեկը պատմում է Եպիֆան անունով ծեր քահանայի մասին, որը հիվանդացել էր և սկսել էր պատրաստվել մահվան։ Գիշերը տեսիլքի մեջ նրան հայտնվում է իր հանգուցյալ դուստրը, որը նրան կանչում է եկեղեցի։ Նա գնում է այնտեղ և տեսնում, որ այնտեղ լույս է վառվում, կարծես գիշերն այնտեղ հանգուցյալը է մնացել։ Բայց նա այնտեղ չէ, և պարզ չէ, թե ով է վառել լույսը։ Հանկարծ զոհասեղանից դուրս է գալիս մի հսկայական կարմիր աքաղաղ, իսկ նրա հետևից՝ սպիտակ և սև։ Քահանան ծնկի է իջնում, դիմում Աստծուն և աքլորների փոխարեն տեսնում է մի ալեհեր միանձնուհու։

Պատմողին ընդհատում է քաղքենին՝ նրա պատմությունն անվանելով սնահավատություն։ Նրանք վիճում են, քաղքենին պատմում է իր դժբախտությունը և պատահաբար նշում է իր երազի մասին. ասես իրեն սափրել են և հանել բոլոր ատամները, բայց կարեկցանք չի գտնում։ Նրանք, ովքեր ցանկանում էին լսել, հավաքվում են պատմողի կողքին, և երբ հերոսը նույնպես ցանկանում է միանալ նրանց, նրանք պատասխանում են, թե տերերին վայել գործ չէ լսել գյուղացիների զրույցները։ Որքան էլ նա փորձում է լսել աքլորների մասին ցածրացայն ներկայացվող պատմության շարունակությունը, ոչինչ լսել չի հաջողվում։

## Քննադատություն
Առաջին «Знания»  ժողովածուն (այդ թվում նաև դրանում ներառված Բունինի պատմվածքները) գրավել է քննադատների լայն ուշադրությունը։ Քննադատ Ալեքսանդր Ամֆիտեատրովն առանձնացրել է գրողի լեզվի լակոնիկությունն ու էսքիզայնությունը։ Սոցիալական թեմայի՝ Բունինի համար նոր լինելը, ի թիվս այլ գրախոսների, նշել է Միխայիլ Նեվեդոմսկին։ Գրող Վլադիմիր Կորոլենկոն, ընդհակառակը, բացասական է արտահայտվել «Чернозём»-ի պատմվածքների մասին՝ դրանք բնութագրելով որպես «թեթև վինետկաներ», որոնք միայն բնության նկարագրություններ են՝ անցածի մասին քնարական հառաչանքներով։ Բունինը, ի պատասխան Կորոլենկոյի այս քննադատությանը, որին մեծապես հարգում էր, նրան մեղադրել է իր «Чернозём»-ի իմաստը խիստ աղավաղելու մեջ։ Գրող Անտոն Չեխովը, որի կարծիքը Բունինը շատ բարձր էր գնահատում, «Чернозём»-ը անվանել է հոյակապ և Ամֆիտեատրովին ուղղված նամակում խորհուրդ տվել ընթերցել այն։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:1904 գրքեր
Կատեգորիա:Իվան Բունինի ստեղծագործությունններ