Ռոդրիգո (երաժիշտ)

**Ռոդրիգո Ալեխանդրո Բուենո** (,), կվարտետո երաժշտության արգենտինացի երգիչ, որը հայտնի է նաև իր բեմական անունով` **Ռոդրիգո** կամ «**Էլ Պոտրո**» («Կոլտ») մականունով։ Նա համարվում է այս ժանրի պատմության մեջ լավագույն, ամենահայտնի և ամենաազդեցիկ երգիչը։ Բուենոյի ոճը բնութագրվում էր բեմական էներգիայով և խարիզմայով։ Նրա կարճ, ներկված մազերը և առօրյա հագուստը տարբերվում էին վառ գույներով և երկար գանգուր մազերով տիպիկ կվարտետո երգիչներից։ Իր կարիերայի ընթացքում Բուենոն ընդլայնել է կվարտետո երաժշտությունը Արգենտինայի ազգային ասպարեզում՝ մնալով ժանրի գլխավոր դեմքերից մեկը։

Ռոդրիգո Բուենոն ծնվել է Արգենտինայի Կորդովա քաղաքում` կվարտետո երաժշտական միջավայրում, երգահան և լրագրավաճառ Բեատրիս Օլավեի ընտանիքում։ Նա առաջին անգամ հեռուստատեսությամբ հայտնվել է երկու տարեկան հասակում՝ «*Fiesta de Cuarteto*» շոուի ժամանակ, ընտանեկան ընկեր Խուան Կարլոս «Լա Մոնա» Խիմենեսի հետ միասին։ Հոր օգնությամբ նա հինգ տարեկանում ձայնագրել է մանկական երգերի ալբոմ՝ «*Disco Baby*»։ Դեռահաս տարիներին նա ոչ պաշտոնապես միացել է տեղական «Chébere» խմբին կենդանի ելույթների ժամանակ։ Տասներկու տարեկանում թողել է դպրոցը և հաջողությամբ փորձաշրջան է անցել «*Manto Negro*» խմբում։ Կորդոբայում հինգ տարվա անհաջողությունից հետո Բուենոյի հայրը որոշել է փորձել իր որդու մենակատարի կարիերան սկսել Բուենոս Այրեսում։ 1990 թվականին Բուենոն թողարկել է իր առաջին ալբոմը՝ «*La Foto de tu Cuerpo*»-ն «*Polygram Records*»-ում։ Բուենոն ներկայացրել է իր հաջորդ ալբոմը՝ «*Aprendiendo a Vivir*»-ը «*Fantástico Bailable*» գիշերային ակումբում կենդանի ելույթով։ Այս ելույթը նրան բերել է առաջին ճանաչումը տրոպիկական երաժշտության ասպարեզում։

1995 թվականին Բուենոն պայմանագիր է կնքել «*[[Sony Music Entertainment|Sony Music]]*»-ի հետ, որը տևել է միայն «*Sabroso*» ալբոմի թողարկման համար։ Հաջորդ տարի նա պայմանագիր է կնքել «*Magenta Records*»-ի հետ, որը նրան տվել է իր ձայնագրությունների վաճառքի մեկ տոկոսը։ Նա իր ռեպերտուարից հանեց սալսան և մերենգեն՝ ձայնագրելով և կատարելով բացառապես կվարտետո։ Լեյբլի հետ նրա առաջին թողարկումը՝ «*Lo Mejor del Amor*»-ը, անմիջապես ռադիոհիթ է դարձել՝ բերելով նրան ազգային հռչակ և ACE մրցանակ՝ լավագույն երաժշտական ներկայացման համար։ Հաջողությանը հետևեցին «*La Leyenda Continúa*»-ն (CAPIF-ի կողմից ոսկե հավաստագրված) և «*Cuarteteando*»-ն։ Նրա 1999 թվականի «*A 2000*» թողարկումը դարձել է Աստրալ թատրոնում սկսված համերգաշարի թեման և հաջորդ տարի շարունակվել «*Luna Park Arena*»-ում՝ «*Cuarteto Característico Rodrigo A 2000*» անվան տակ։ Շոուն տասներեք անգամ լցրել է մարզադաշտը, մինչդեռ «*A 2000*» ալբոմը՝ քառակի հավաստագրվել պլատինե մրցանակով։

Բուենոյի ժամանակացույցը այդ ժամանակ ներառում էր շաբաթական քսանհինգից երեսուն շոու։ Իր պահանջված շրջագայությունների պատճառով, Բուենոն սկսել է չափից դուրս գարեջուր օգտագործել, ինչը սկսել է խանգարել նրա ելույթներին։ Նրա սթրեսի մակարդակը ավելի է բարձրացել բազմաթիվ մահվան սպառնալիքներ ստանալուց հետո։

Մի անգամ Լա Պլատայի «*Escándalo*» գիշերային ակումբում համերգից հետո՝ 2000 թվականի հունիսի 24-ի երեկոյան, Բուենոն վերադառնում էր Բուենոս Այրես, երբ մեկ այլ վարորդ նրանից առաջ անցնելով մայրուղում փակել է նրա ճանապարհը։ Բուենոն փորձել է հետապնդել մեքենան՝ կրկին նրանից առաջ անցնելու համար։ Այդ ընթացքում նա կորցրել է իր սպորտային ավտոմեքենայի (ԳՍԱ) վերահսկողությունը և բախվել արգելապատնեշին։ Դրանից հետո դուրս է նետվել ավտոմեքենայից և տեղում մահացել։ Նրա մահը մեծ սենսացիա է առաջացրել արգենտինական լրատվամիջոցներում՝ սպանության դավադրության մասին ենթադրություններով։ Կարճ դատավարությունից հետո մյուս մեքենայի վարորդն անմեղ է ճանաչվել. դատավորը համարել է, որ Բուենոն է պատասխանատու անզգույշության համար։

## Գործունեություն
### Վաղ կյանք և երաժշտության գործունեության սկիզբ

Ռոդրիգո Բուենոն ծնվել է 1973 թվականի մայիսի 24-ին Արգենտինայի Կորդովա քաղաքում։ Ընտանիքում երեք եղբայրներից առաջինն էր։ Հայրը՝ Էդուարդո Ալբերտո Բուենոն, եղել է ձայնագրման խանութի սեփականատեր և երաժշտական պրոդյուսեր «*[[Columbia Records]]*»-ում, ինչպես նաև «*BMG*»-ում ՝ «Sony Music Entertainment»-ի մասաճյուղային ձեռնարկությունում։ Նրա մայրը՝ Բեատրիս Օլավեն, թերթի կրպակի սեփականատեր էր և երգահան։ Մանկուց Բուենոյի վրա առավել ազդեցություն է ունեցել կվարտետո ոճը։ Նա իր առաջին հեռուստատեսային ելույթն ունեցավ երկու տարեկան հասակում «*Fiesta del Cuarteto»* շոուում, որտեղ հայտնվեց ընտանիքի ծանոթ Խուան Կառլոս «Լա Մոնա» Խիմենեսի հետ։ Խիմենեսը, ինչպես նաև «*Cuarteto de Oro*», «*Berna*» և «*La Leo*» խմբերը հետագայում դարձել են նրա հիմնական երաժշտական ազդեցությունը։ Ընտանեկան հավաքների ժամանակ Բուենոն հարազատների համար նրանց երգերն էր երգում փայտե խոսափողով, որը նվեր էր ստացել իր հորեղբայր ատաղձագործից։

Հինգ տարեկանում հոր օգնությամբ նա ձայնագրեց իր առաջին ալբոմը՝ «*Disco Baby*»-ն։ Հավաքածուի երգերից մեկը՝ Մարիա Էլենա Ուոլշի երգի քավերը, օգտագործվել է որպես մանկական «*Carozo y Narizota*» շոուի բացման թեմա, որը հեռարձակվում էր «*El Trece*»-ով (13-րդ ալիք)՝ Արգենտինայում։

Մեծանալով՝ Բուենոն աշխատում էր որպես թերթ բաժանող իր տատի՝ Հորտենսիայի լրագրակրպակում։ 1984 թվականին նա հաճախում էր տեղական «*Chébere*» խմբի համերգներին և երբեմն հրավիրվում էր միանալու նրանց բեմում։ Հաջորդ տարի կիսատ է թողել դպրոցը և սկսել աշխատել հոր ձայնագրությունների խանութում, որտեղ երբեմն երգում էր հաճախորդների համար։ Նրա հոր ընկերը տեղական Manto Negro խմբի անդամներից մեկն էր և Ռոդրիգոյին տեղ էր առաջարկել այդ խմբում։ Այստեղ Ռոդրիգոն պաշտոնապես սկսել է իր երաժշտական կարիերան՝ տասներեք տարեկամում ստորագրելով իր առաջին պայմանագիրը և վաստակելով իր առաջին աշխատավարձը որպես երաժիշտ։ Բուենոն երգեր էր գրում տասը տարեկանից, բայց դրանք ցույց չէի տալիս իր գործընկերներին քերականական սխալների պատճառով։

### Մենակատար և ճանաչում
Քանի որ Ռոդրիգոն հինգ տարի «*Manto Negro*»-ի հետ Կորդոբայում հաջողություն չի ունեցել, նրա հայրն ու մենեջեր Էդուարդոն որոշել են Ռոդրիգոյի մենակատարի կարիերան սկսել Բուենոս Այրեսում։ 1990 թվականին նա հրապարակել է իր դեբյուտային ալբոմը՝ «*La Foto de tu Cuerpo*»-ն՝ «*Polygram Records»*-ի միջոցով։ Չնայած նա իրեն նկարագրում էր որպես «կվարտետոյի երկրպագու», նրա առաջին ալբոմը ռոք ոճի էր։ 1991 թվականին նա հրապարակեց իր հաջորդ ալբոմը՝ «*Aprendiendo a Vivir*»-ը, որը նա առաջ մղեց Բուենոս Այրեսում իր առաջին ելույթով՝ «*Fantástico Bailable*» գիշերային ակումբում։ Նրա ելույթի հաջողությունը խթանեց ձայնագրության վաճառքը և Բուենոյին տվեց տրոպիկական երաժշտության ոլորտի ճանաչում։

Դրան հետևել են «*Completamente Enamorado*»-ն, «*Muy Bueno*»-ն և «*Made in Argentina*»-ն, որոնք չափավոր հաջողություն ունեցան։ 1993 թվականին Բուենոյի համերգից առաջ, որի ընթացքում պետք է ներկայանար «*La Joya»* նոր երգով, նրա գրկում սրտի կաթվածից մահացավ հայրը: Բուենոն մի կերպ ելույթ ունեցավ և հետագայում մտածեց կարիերայից հեռանալու մասին։ Վեցամսյա սուգից հետո Ռոդրիգոն վերադարձավ «*Made in Córdoba*» ալբոմով։ Երբ նրա հեղինակությունը Բուենոս Այրեսում աճում է, նա լքում է «*Polygram Records»*-ը և պայմանագիր կնքում «*Sony Music*»-ի հետ: Ընկերությունում իր կարճատև գտնվելու ընթացքում նա գրառել է «*Sabroso»* ալբոմը, որը բաղկացած էր սալսա և մերենգե ոճի երգերից: Չնայած Բուենոյի աճող հեղինակությանը՝ ընկերության գործադիր տնօրենները դեռևս չէին հավատում, որ նա կարող է հասնել հսկայան հաջողության: Սալսա և մերենգե երգերի հետ փորձարկումներից և բալադային կատարումներից հետո, նա լիովին փոխել է իր ոճը և ռեպերտուարը՝ դառնալով կվարտետո: 1996 թվականին նա կնքել է պայմանագիր «*Magenta Records*»-ի հետ, որը նրան տվել է իր ընդհանուր սկավառակների վաճառքի 1%: Նրա առաջին ալբոմի՝ «*Lo Mejor del Amor»*-ի երգերը դարձել են խոշոր ռադիոհիթեր, որոնք նրան բարձրացրին ազգային հայտնության, ինչպես նաև դրա շնորհիվ Արգենտինայի ժամանցային լրագրողների ասոցիացիայի կողմից ստացավ «*ACE*» մրցանակ՝ լավագույն երաժշտական կատարողի համար: Հաջորդ տարի նա հրապարակել է «*La Leyenda Continua»* ալբոմը, որը ձայնագրված էր ուղիղ եթերով «Fantástico Bailable»-ում: Արգենտինայի հնչյունագրերի և վիդեոգրամա արտադրողների պալատի կողմից ձայնագրությունն ավելի ուշ արժանացավ ոսկե վավերացման: Այդ ալբոմների հաջողությանը հաջորդեց «*Cuarteteando»-ն*, որը ներառում էր «Ocho Cuarenta» և «Y voló, voló» հիթային երգերը։ «*La Leyenda Continúa»* և «*Cuarteteando»* ալբոմները վաճառվել են 60000-ական օրինակով:

### «Cuarteto Característico Rodrigo A 2000» կենդանի կատարումներ
1999 թվականի դեկտեմբերին Բուենոն հրապարակել է «*A 2000»* ալբոմը, որը նա առաջ մղեց չորս վաճառված համերգների շարքով Կորիենտես պողոտայի «Աստրալ» թատրոնում՝ քաղաքի ժամանցի և մշակութային կենտրոնում: Բուենոն սկսեց 2000 թվականը Ատլանտյան օվկիանոսի ափին գտնվող Արգենտինայի գլխավոր ամառային վայրերով խոշոր շրջագայությամբ: Ինը օրվա ընթացքում նա կատարել է 49 համերգ, այդ թվում՝ մեկը՝ ավելի քան 100,000 մարդկանց առջև Մար դել Պլատայի զբոսաշրջային թեժ կետում: Աստրալ թատրոնում շոուի հաջողությունից հետո Բուենոն ունեցել է մի շարք համերգներ Լունա Պարկ Արենայում սկսած 2000 թվականի ապրիլի 5-ից, որոնք կոչվում էին «*Cuarteto Característico Rodrigo A 2000»* (Հատկանշական Կվարտետո, Ռոդրիգո մինչև 2000 թվական)։

Միակ փորձը կատարվել է «*Cuarteto Leo*» խմբի հետ՝ Mundo Bailable ակումբում, որը պատկանում է նրա մենեջեր Խոսե Լուիս Գոզալոյին։ Գոզալոն ներդրեց 80,000 ARS (համարժեք 141,500 ԱՄՆ դոլարի 2025 թվականին) գովազդի համար, միաժամանակ խնդրելով տարածքի սեփականատեր Տիտո Լեկտուրին կանխավճար տալ 50,000 ARS (համարժեք 88,500 ԱՄՆ դոլարի 2025 թվականին) տոմսերի վաճառքից՝ նախկին պարտքերը մարելու համար: Ցուցադրությունը ֆինանսավորել են նաև «*alfajor*» արտադրող Jorgito-ն և «*Flecha Bus*» ավտոբուսային ընկերությունը, մինչդեռ զգեստապահարանը տրամադրել է «*Ona Sáez*»-ը: Վայրի՝ բռնցքամարտի մրցավայր լինելու համբավի պատճառով, համերգները կոնցեպտուալացվել էին բռնցքամարտային տարրերով: Բուենոն ելույթ էր ունենում բռնցքամարտային կիսատաբատներով և բեմ էր մտնում բռնցքամարտիկի վերնազգեստ՝ քայլելով բազմության միջով դեպի բռնցքամարտի ռինգի նման բեմ, նմանակելով բռնցքամարտիկի։ Մոտ երկուսուկես ժամ տևողությամբ ներկայացումը բաղկացած էր բուն երգերից, ինչպես նաև կվարտետո ժանրի դասական երգերօց՝ որպես հարգանք իր վրա վաղ ազդեցություն ունեցող Կուրարտետո Լեոյի նկատմամբ։

Գոզալոն առաջին համերգի հեռարձակման շուրջ բանակցել է «Azul Televisión»-ի հետ: Հետագա ներկայացումների նկարահանումները դադարեցրին «Magenta Records»-ի սեփականատեր Կիրովսկի եղբայրները: Եղբայրները ալիքին դադարեցնելու և լուծարելու հրաման են ուղարկել՝ պնդելով, որ այն պատկանում է Բուենոյի անձի իրավունքներին։ Ամբողջովին վաճառված միջոցառումը, որն ի սկզբանե նախատեսված էր ութ ներկայացումների համար, ընդլայնվեց ընդհանուր առմամբ տասներեք ամբողջովին վաճառված համերգներով՝ հավաքելով ARS 1.3 միլիոն ընդհանուր գումարը ( 2,000,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2025 թվականին): Միևնույն ժամանակ «*A 2000»* ալբոմը «CAPIF»-ի կողմից արժանացել է քառակի պլատինե մրցանակի՝ վաճառելով 750,000 օրինակ։

Բացի շոուից, Բուենոն նաև կատարում էր շաբաթական մոտավորապես քսանհինգից երեսուն համերգ, ներառյալ գիշերային ակումբները, հեռուստատեսությունը և այլ համերգներ: Ապրիլի 8-ին նա ստացավ Ֆորմոզա քաղաքի բանալիները, երբ համերգի առաջարկ ստացավ քաղաքի կողմից՝ չնայած դրա 121-ամյակի տոնակատարություններին։ Ներկայացումների պահանջած ջանքերի պատճառով Բուենոն սկսել էր չափից ավելի գարեջուր խմել:  Նրա սթրեսը մեծացել է նաև մահվան բազմաթիվ սպառնալիքներից, ներառյալ Կորդոբայում գտնվող իր տան մոտ խմբակային հրաձգությանը: Նա նաև ստացել է փամփուշտ, որի վրա փորագրված է եղել իր անունը՝ ըստ «*Turf*» խմբի մենակատար Խոակին Լևինթոնի հիշողությունների։

Նրա անձնական շահույթն այն ժամանակ ստացվել է 1% հոնորարների ստացումից՝ գնահատված 9 միլիոն ՀՕՄ-ով ( 2025-ին 16,000,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք) ռեկորդային վաճառքից, ինչպես նաև լրացուցիչ 600,000 ARS (համարժեք 1,062,000 ԱՄՆ դոլարի 2025 թվականին) ալբոմի վերահրատարակումներից և 500,000 ARS (համարժեք 885,000 ԱՄՆ դոլարի 2025 թվականին) «*Torneos y Competencias*»-ի հետ ապրանքային գործարքից։

Ազդված լինելով իր կենսակերպից և «*Magenta Records*»-ի հետ վեճերից Բուենոն հայտարարել է իր մոտալուտ թոշակի մասին 2000 թվականի ապրիլի 11-ին։ Նա մանրամասնել է, որ կավարտի իր ծրագրված համերգները, ներառյալ Սուրբ Ծննդյան շրջագայությունը Միացյալ Նահանգներով մեկ: Նրա վերջին կենդանի կատարումը, որը պետք է տեղի ունենար «*Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti*»-ում, պետք է թողարկվեր որպես նրա վերջին ալբոմ՝ «*Adiós Rodrigo»* վերնագրով։ Բուենոն հավելել է, որ ապագայում կդառնա ձայնագրման պրոդյուսեր և կտեղափոխվի ԱՄՆ։

## Մահ
### Նախապատմություն
2000 թվականի հունիսի 23-ին՝ ժամը 20:00-ին, Բուենոն մասնակցել է «*La Biblia y el Calefón»-*ի ձայնագրմանը, որը կազմակերպել էր Խորխե Գինցբուրգը 13-րդ ալիքով: Երբ շոուն ավարտվեց 22:45-ին, Բուենոն գնաց Բուենոս Այրեսի Պալերմո թաղամասում գտնվող «*El Corralón*» ռեստորան, որտեղ ճաշեց իր ընտանիքի՝ Ֆերնանդո Օլմեդոյի (կատակերգու Ալբերտո Օլմեդոյի որդին) և կատակերգու Պեպե Պարադայի հետ: Օլմեդոն նկատել է, որ ինքը երբեք չի տեսել Բուենոյի շոուներից մեկը, և Բուենոն նրան հրավիրել է նույն գիշեր Լա Պլատայի «Escándalo» ակումբի իր շոուին: Բուենոն երկուսուկես ժամանոց ելույթ ունեցավ 2000 հանդիսատեսի առաջ։ Երբ համերգն ավարտվել է, նրան խնդրեցին մնալ ակումբում՝ հանգստանալու, սակայն Բուենոն հրաժարվել է՝ հայտնելով, որ ցանկություն ունի մեքենա վարել։

### Վթար
Հունիսի 24-ի վաղ ժամերին՝ Լա Պլատայում ցուցադրությունից հետո, Բուենոն իր նախկին կնոջ՝ Պատրիսիա Պաչեկոյի նրա որդի՝ Ռամիրոյի, Ֆերնանդո Օլմեդոյի, երաժիշտ Խորխե Մորենոյի և ռադիոհաղորդավար Ալբերտո Պերեյրանի հետ «*Ford Explorer*» ամենագնացով վերադառնում էր Բուենոս Այրես։ Ականատեսների վկայությունների համաձայն, ժամը 03։30-ից 03։45-ին Բուենոս Այրեսի Հադսոն շրջանում՝ Լա Պլատա մայրուղու վճարովի խցիկում կանգ առնելուց հետո, Բուենոյի ճանապարհը փակել է սպիտակ Chevrolet K5 Blazer մեքենան՝ մգեցված ապակիներով: Զայրացած Բուենոն սկսել է հետապնդել վերջինիս: Նա փորձել է անցնել այն՝ մոտենալով դրան իր ամենագնացի առջևի մասով։ Blazer-ի կողային հատվածը քերծելուց հետո նա կորցրել է իր Explorer-ի կառավարումը և բախվել մայրուղու արգելապատնեշին: Ամենագնացը 400 մետր (1300 ֆուտ) ցած է ընկել՝ բացելով վարորդի և ձախ հետևի դուռները: Բուենոն և Օլմեդոն, ովքեր ամրագոտիներ չէին կապել, մեքենայից նետվել են ավտոմայրուղու 24,5–25 կիլոմետրի վրա։ Բուենոն մահացել է տեղում, իսկ Օլմեդոն՝ Էվիտա Պուեբլոյի հիվանդանոցում: Մյուս ուղևորները վթարի հետևանքով լուրջ վնասվածքներ չեն ստացել։

Բուենոյի աճյունը տեղափոխվել է Լանուս, որտեղ նա պետք է ելույթ ունենար այդ շաբաթ երեկոյան, և որտեղ հետագայում քաղաքապետ Մանուել Քվինդիմիլը հռչակել է նրան «Փառավոր քաղաքացի»: Նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել այնտեղ։ Մոտ 20,000 սգավորներ անցել են նրա դիակի մոտով։ Գործարկվել է ուղղաթիռ և 400 ոստիկան, իսկ վեց բժշկական ստորաբաժանումներ ուղարկվել են՝ օգնելու ուշագնաց մի շարք երկրպագուների։ Նույն տարիքում մահացած այլ հայտնի երգիչների հետ նա դարձավ 27 ակումբի անդամ։

### Հակասություն, վթարի հետաքննություն և նախնական արձագանք
Բուենոն պետք է շաբաթ օրը *«Siempre Sábado»* շոուին մասնակցեր: Փոխարենը, նրա խումբը նվագեց շոուում՝ որպես հարգանքի տուրք, առանց որևէ մեկի երգելու: Դավադրության տեսություններ հայտնվեցին, որոնք պնդում էին, որ Բուենոյի մահը կապված է «Bailanta Mafia»-ի հետ, և որ նա մահվան սպառնալիքներ է ստացել դժբախտ պատահարին նախորդող օրերին: Բուենոյի մայրը չի մասնակցել նրա հուղարկավորությանը, սակայն նա հայտնվել է շոուում և ասել, որ դժբախտ պատահարն ընդդեմ սպանության հարցը շուտով կպարզվի։

Դատաբժշկական եզրակացության մեջ նշվում էր, որ նա մահացել է գլխի վնասվածքից։ Լուիս Արմելոն՝ Կիլմեսի ուղղիչ դատախազը, գործն անվանել է «*homicidio culposo con lesiones»* (անզգուշության պատճառով մահ): Բերազատեգիի 1-ին ոստիկանական բաժանմունքը պարզել է, որ «Chevrolet Blazer»-ի վարորդը տեղացի գործարար Ալֆրեդո Պեսկերան է: Հաջորդ տարի Պեսկերային դատարանի առաջ են կանգնեցրել։ Դատախազը պնդել է, որ նրա մանևրը ի վերջո հանգել է Բուենոյի մահվանը և պահանջել տասներեք տարվա ազատազրկում: 2001 թվականի դեկտեմբերին Արիել Գոնսալես Էլի Աբեն և Մարգարիտա Ալլազա դե Իտուրբուրուն՝ Կիլմեսի 2-րդ քրեական տրիբունալի անդամները, եզրակացրել են, որ Բուենոյի մահը պատճառ է դարձել իր իսկ անապահով վարելու պատճառով։ Պեսկերան անմեղ է ճանաչվել և ազատ արձակվել։ Բուենոյի մահից հետո չորս դեռահաս երկրպագուներ ինքնասպան եղան: Նրա ձայնասկավառակների և ապրանքների վաճառքը կտրուկ աճել է: Բուենոն իր կյանքի ընթացքում վաճառել է 500,000 ձայնասկավառակ իսկ վաճառքը նրա մահից մեկ ամիս անց հնգապատկվել է։ Նրա վերջին ալբոմը վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակով։ Արձանագրությունները հավաքել են ընդհանուր առմամբ 15 ՀՕՄ միլիոն (2025 թվականին 26,000,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք), երեք անգամ ավելին, քան իր կարիերայի ընթացքում վաստակած գումարը։  Նրա համերգների կրկնությունները մեծ լսարան հավաքեցին, երբ դրանք հեռարձակվեցին այնպիսի հեռուստաընկերություններով, ինչպիսիք են Azul Televisión, América 2 և Crónica TV:

Նրա կատալոգների սեփականատեր ընկերությունների կողմից հաջորդ ամիսներին թողարկվել է հարգանքի տուրքի ալբոմների շարք: Նրա խումբը բաժանվել է «*La Banda del Potro»-ի*, որը ներկայացնում էր «Leader Music»-ը, և «*Auténtica Banda de Rodrigo»-ի*, որը ներկայացնում էր «Magenta Records»-ը: Երկու խմբերն էլ թողարկել են 11 ալբոմ՝ հավաքելով ընդհանուր ՀՕՄ 1 միլիոն (2,000,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2025 թվականին): 2000 թվականին՝ երբ Բուենոյի ժողովրդականությունը բարձրանում էր Բուենոս Այրեսում, «*Delfos*» խորհրդատվական գործակալությունը պարզել է, որ Կորդոբայում բնակվող մարդկանց 72%-ը նախընտրում էր «*La Mona*» Խիմենեսի երաժշտությունը, իսկ 15%-ը՝ Բուենոն: Հաջորդ տարի Խիմենեսը գրանցվել է 46%-ով, մինչդեռ Բուենոյում այդ թիվը հասավ 40%-ի:

2011 թվականին նոր տեսություն է հայտնվել այն բանից հետո, երբ «*Crónica»* թերթը խոսել է ոստիկանության հետ վթարի պատճառների մասին: Ոստիկանության աղբյուրը նշել է հավանականությունը, որ Ռոդրիգոյի ինտենսիվ առօրյան կարող էր մեծացնել նրա մարմնում ադրենալինի արտադրությունը։ Հետաքննողները բացատրել են, որ հնարավոր է, որ Ռոդրիգոն իր վերջին համերգից հետո չէր միզել, այդպիսով ավելցուկային ադրենալինից ազատվելով, ինչի պատճառով կարող էր կորցրած լինել մեքենաների միջև հեռավորության զգացողությունը: Դա կարող էր պատճառ հանդիսանալ, որ Ռոդրիգոն սեղմեր արգելակը և ուժգին պտտեր անիվը։

### Դատական հայցեր կալվածքի և թաղման վերաբերյալ
Ի սկզբանե Բուենոյի մայրը պնդում էր, որ նրա ձայնագրված նյութերի, ինչպես նաև շահույթի բացարձակ սեփականատերն է: 76-րդ քաղաքացիական դատարանի դատավոր Ռիկարդո Սանգիորգը սառեցրել է Արգենտինայի երաժշտության հեղինակների և կոմպոզիտորների ընկերությանը (SADAIC) և Արգենտինայի երաժիշտների միության կողմից հյուրընկալված բանկային հաշիվներում և հեղինակային իրավունքով պաշտպանված բոլոր ակտիվները, ինչպես պահանջել էին «Cúneo Libarona-Ballester» իրավաբանական խումբը, Պատրիսիա Պաչեկոյի և նրա որդու՝ Ռամիրոնի ներկայացուցիչները: Պաչեկոն պնդում էր, որ Ռամիրո Պաչեկոն Բուենոյի օրինական որդին է և պահանջել է ԴՆԹ թեստ՝ դա ստուգելու համար: Փաստաբանները իրավական ծանուցումներ են ուղարկել Օլավին, նրա փաստաբան Միգել Անխել Պիերիին և Գոզալոյին՝ նշելով, որ Բուենոյի ունեցվածքի ոչ մի հաշիվ չի կարող օգտագործվել կամ ծախսվել, քանի դեռ չի որոշվել, թե կողմերից ով է դրանք ժառանգելու:

ԴՆԹ թեստերը հաստատել են, որ Ռամիրո Պաչեկոն Բուենոյի որդին է, և որ նրա ազգանունը փոխվել է։ Ռոդրիգոյի հաշիվը «*Credicoop Bank*»-ում կազմում էր 300,000 ԱՄՆ դոլար, սակայն այն հետագայում դատարկվել է նրա եղբայր Ուլիսեսի կողմից, նախքան դրա արգելափակվելը դատավոր Սանգիորգի կողմից: Հեղինակային իրավունքները չեն կարող փոխանցվել Ռամիրո Բուենոյին, քանի որ նրա հոր բնօրինակ ստեղծագործությունները, ինչպես նաև այլ ակտիվներ գրանցված են եղել նրա՝ Ուլիսես անունով։ Բեատրիս Օլավը գործարքներ է կնքել Բուենոյի պատկերի շուրջ՝ «*Atlético Belgrano*» ֆուտբոլային թիմի մարզաշապիկի վրա օգտագործելու համար:

Ռոդրիգոյի դիակի պատկանելիությունը վեճի առարկա է դարձել։ Դատական իշխանությունները հերքել են դիակիզումը և մոխրի տեղափոխումը Կորդոբա նահանգ, եթե ապագայում դիահերձման կարիք լինի: Լանուսի քաղաքային գերեզմանատանը հուղարկավորելու գաղափարը մերժվել է նրա մոր կողմից՝ վանդալիզմի հետ կապված մտահոգությունների պատճառով։ Փոխարենը, նա որոշեց դին դնել Մոնտե Գրանդեի Լաս Պրադերաս գերեզմանատանը: Քանի որ Բուենոյի մահվան հետաքննությունը դեռ բաց էր, և հնարավոր էր հետագա հետազոտություններ անցկացվեն, նրա մարմինը Արդարադատության նախարարության կողմից դրվեց տարայի մեջ: 2005 թվականին՝ նրա մահից հինգ տարի անց, գործը փակվել է, իսկ թաղումը թույլատրվել է։ Մարմինը դրվել է մարմարե դամբարանում։ Նրա մայրը, մենեջերը և ընկերները ներկա են գտնվել հոգեհանգստի արարողությանը, որտեղ գավաթ են դրել մարմարե գերեզմանի վրա՝ խորհրդանշելով նրա հարազատների, երկրպագուների և ընկերների գնահատանքը:

## Ժառանգություն
Բուենոյի շնորհիվ տարածում գտավ կուրատետոն, որն ի սկզբանե տիպիկ ժանր էր Կորդոբա նահանգում՝, ազգային մակարդակով: Նրա մահից անմիջապես հետո Բուենոս Այրես-Լա Պլատա մայրուղու 27-րդ կիլոմետրում երկրպագուները կառուցեցին «սրբավայր» հուշահամալիր՝ ներառելով արձան՝ որպես հարգանքի տուրք: Մոտավորապես 15000 երկրպագուներ հավաքվել էին այնտեղ 2001 թվականին՝ նրա մահվան առաջին տարելիցին։ Հուշահամալիրը տարիների ընթացքում մի քանի հարձակումների է ենթարկվել անհասկանալի պատճառներով: Նրա մահից մեկ տարի անց «*Sony Records*»-ը թողարկեց «*Todos Juntos con Rodrigo»* ալբոմը, որը ներառում է «*Sabroso»-*ի օրիգինալ երգերը՝ արգենտինացի և միջազգային երգիչների վոկալներով, ինչպիսիք են Սելիա Կրուզը և Լուչիանո Պերեյրան: Շուտով այն ոսկու մրցանակի արժանացավ Արգենտինայում՝ 30000 ձայնասկավառակների վաճառքով: Նույն թվականին նա հետմահու ստացավ երկու Կարլոս Գարդելի մրցանակ։ Նա ստացել է լավագույն տղամարդ արևադարձային կատարող *«A 2000»* ալբոմի համար և «Տարվա երգ» իր օրիգինալ «*Soy Cordobés*»-ի համար։

1999 թվականին Բուենոն հանրությանը ներկայացրեց կվարտետո երգիչ Վալտեր Օլմոսին՝ ելույթ ունենալով Բուենոս Այրես նահանգում իր մի քանի համերգներում։ Բուենոյի մահից հետո Օլմոսը հանրաճանաչորեն համարվում էր նրա երաժշտական ժառանգը, բայց նա միայն կարճ հաջողություն էր վայելում 2002 թվականին՝ մահից առաջ ռուսական ռուլետկա խաղալիս։

*Rodrigo, La Película* (Ռեդրիգո, Ֆիլմ) բացվել է 2001 թվականի ապրիլի 12-ին, արգենտինական ռեկորդային թվով 136 կինոթատրոններում։ Ֆիլմը ներկայացնում է մի սիրո պատմություն, որը վերաբերում է մի դեռահաս աղջկա, ով կուռք է դարձրել երգչին՝ որպես ֆոն օգտագործելով իրական համերգների և երգերի մոնտաժները: Ֆիլմը, սակայն, այնքան էլ հաջող չէր, որքան սպասվում էր, և որոշների կողմից դիտվել է որպես երգչի հիշողությունից շահույթ ստանալու փորձ: «*Sin Cortes»* ժամանցային ամսագիրը այն նկարագրել է որպես «ձախողված ֆիլմ», որը «օգտվել է Ռոդրիգոյի ֆենոմեններից»։

Բուենոն, որը «*Atlético Belgrano*» ֆուտբոլային ակումբի երկրպագու էր, դեռևս համարվում է ակումբի երկրպագուների բազայի կարևոր գործիչ: Մի խումբ երկրպագուներ այցելել են նրա դամբարան 2011 թվականին՝ նրա մահվան 11-րդ տարելիցին։ Թիմի մարզաշապիկին պատկերված է նրա դեմքը՝ որպես հարգանքի տուրք Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջին դիվիզիոնի 2002–03 մրցաշրջանում։ 2012 թվականին ակումբի ադմինիստրացիան որոշել է միջոցներ հավաքել երգչի բրոնզե արձանը կառուցելու համար, որը տեղադրվելու է «*Gigante de Alberdi*» մարզադաշտում:

2010 թվականին՝ նրա մահվան տասներորդ տարելիցին, Բուենոս Այրեսի Պատգամավորների պալատը նրան հռչակել է որպես նահանգի ժողովրդական մշակույթի նշանավոր անձնավորություն: Բուենոն արգենտինական հեռուստատեսությամբ հարգանքի տուրքն էր, այդ թվում՝ «*Gracias por Venir»* շոուից մեկի, որին ներկա էին նրա որոշ հարազատներ և մտերիմ ընկերներ:

Հարգանքի տուրք մատուցվեց 2013 թվականի հունվարի 16-ին՝ առաջին Կվարտետոյի կառնավալի բացման ժամանակ, որը հիմնված էր Բահյան կառնավալի վրա: Մամուլի կրպակի օրվա ( *Día del Canillita* ) տոնակատարությունների ժամանակ Կորդոբայի նահանգապետ Խոսե Մանուել դե լա Սոտան հայտարարել է Բուենոյի արձանը շահագործման հանձնելու իր պլանների մասին։ Այն տեղադրվել է «*Buen Pastor esplanade*»-ում և բացվել *Կվարտետո կառնավալի* հարգանքի տուրքի համերգից առաջ: 2014 թվականին՝ Բուենոյի մահվան տասնչորսերորդ տարելիցի հիշատակին, մեկ այլ արձան է կանգնեցվել։ Բրոնքսից պատրաստված քանդակը ֆինանսավորվել է Բուենոս Այրեսի քաղաքապետարանի կողմից և տեղադրվել «*Fantastico Bailable»* դիսկոտեկի դիմաց՝ Բալվաներա թաղամասում: Արարողությունը վարում էր Բուենոյի ընկեր և հեռուստահաղորդավար Դանիել «Տոտա» Սանտիլանը։ Ներկա էին փոխքաղաքապետ Մարիա Եվգենիա Վիդալը և ընկերության տնօրեն Օրասիո Ռոդրիգես Լարետան, Բուենոյի ընտանիքը, գործարար գործընկերները և նրա երկրպագուները։ Նրա անունով է կոչվել Բուենոս Այրեսի Կոստաներա Սուր էկոլոգիական արգելոցում գտնվող Վիլլա միսերիան։ 2015 թվականի հունվարին բացվել է Ռոդրիգոյի նոր արձանը։ «*El Corralón*» ռեստորանի մուտքի մոտ գտնվող արձանը պատկերում է երգչին հագնված բռնցքամարտիկի վերնահագուստով, որը նա կրել է իր «*Luna Park*» ելույթների ժամանակ:

2018 թվականի հոկտեմբերին Բուենոյի կենսագրական ֆիլմը՝ «*El Potro։* *Lo mejor del amor»-ը*, որի ռեժիսորն ու սցենարի համահեղինակն է Լորենա Մունյոսը, արժանացել է տարբեր գրախոսականների: Բուենոյի որդին՝ Ռամիրոն, տվել է ֆիլմը նկարահանելու իրավունքը և սցենարը գրելու համար համագործակցել է ռեժիսոր Մունյոսի հետ, ինչը քննադատության է ենթարկվել ընտանիքի որոշ անդամների կողմից, այդ թվում՝ Բուենոյի մոր, Բեատրիս Օլավի և եղբայր Ուլիսես Բուենոնի, պատճառով որ չի կարողացել պատմել հոր պատմությունն այնպես, ինչպես կար:

## Երաժշտության ոճ և կերպար

Բուենոյի խումբը տիպիկ կվարտետո խումբ էր՝ կազմված տասնչորս երաժիշտներից։ Գերակշռում էին հարվածային գործիքները՝ հիմնական թմբկահարով և լրացուցիչ տեմբալներով, որոնք լրացվում էին ակորդեոնով և էլեկտրական երգեհոնով։ Խմբի վոկալային մասում ներկայացված էր արական քառյակ՝ որպես երգչախումբ։

Բուենոն, որը բնութագրվում է իր «կատաղի և ուժեղ» ձայնով և բեմում խարիզմատիկ ելույթներով, ակնթարթորեն հաջողություն է գրանցում արգենտինական երաժշտական ասպարեզում: Նրա կերպարը տարբերվում էր այլ արևադարձային երաժշտական խմբերի կերպարից, որոնք հագնում էին վառ գույներ և ունեին երկար, գանգուր մազեր։ Բուենոյի մազերը կարճ էին, սովորաբար ներկված կապույտ, փիրուզագույն, կարմիր կամ մանուշակագույն։ Նա հագնում էր ջինսե տաբատ կովբոյական կոշիկներով և նեղ վերնաշապիկներ: Նա հայտնի էր դեմքի ժեստերի և դիրքերի խառնուրդով, որոնք ուղեկցում էին նրա խրոխտ կերպարը: Բուենոն մեծապես ներգրավված էր իր ելույթների ստեղծագործական գործընթացին: Նա թողարկել է իր ձայնագրությունները, գրել է իր երգերը և ձևավորել է իր շոուների վիզուալները, ներառյալ բեմի տեսքը և գրաֆիկական արշավները, ինչպիսիք են թռուցիկները և պաստառները:

## Անձնական կյանք
Բուենոն երկու անգամ ամուսնացած էր և ուներ երկու երեխա։ 1992 թվականին նա ամուսնացել է ուրուգվայցի Մարիանա Մարկոնեի հետ։ Հաջորդ տարի նրանք դուստր են ունեցել: Դստեր ծնվելուց հետո ամուսնությունը տևեց ընդամենը մի քանի ամիս։ Նրա որդին՝ Ռամիրոն ծնվել է 1997 թվականին Պատրիսիա Պաչեկոյի հետ իր կարճատև երկրորդ ամուսնության ժամանակ։ Բուենոյի զարմիկը՝ Խուան Կառլոս Օլավը, պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է։

## Սկավառակագրություն

## Երաժշտական տեսահոլովակներ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Rodrigo at the Encyclopædia Britannica.
*
* Page 1 2 3 4 – Archival pages of the defunct official site of Rodrigo of 18 October 2000. 
* – Archival version of Rodrigo's website, displaying the commemorative quote published on the page after his death.

Կատեգորիա:20-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի երգիչներ