Ալեքսանդր Պիլցին

**Ալեքսանդր Պիլցին** (, ), ռուս խորհրդային գրող, պատմաբան։ Երկու անգամ պարգևատրվել է *Կարմիր աստղ* շքանշանով, Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանով, *Կարմիր դրոշի* շքանշանով և «Խիզախության համար» մեդալով։ ԽՍՀՄ զինված ուժերի գեներալ մայոր, ռազմական պատմական գիտությունների ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Խորհրդային Միության մարշալ Գովորովի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր, Բելառուսի Ռոգաչով քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Պիլցինը ծնվել է 1923 թվականին  Հեռավոր Արևելքի տարածաշրջանի Ամուրսկ նահանգի Զավիտինսկ շրջանի Իզվետկով գյուղում երկաթուղային աշխատողի ընտանիքում (այժմ գյուղ է Հրեական Ինքնավար Մարզի Օբլուչենսկի շրջանում)։ Նրա ընտանիքը մի քանի տարի ապրել է երկաթուղային զորանոցներում, որը գտնվում էր Իզվեստկով և Բիրական քաղաքատիպ ավանների միջև։ 1931 թվականին տեղափոխվել է Կիմկան գյուղ, որտեղ էլ 1938 թվականին ավարտել է յոթամյա դպրոցը, իսկ 1941 թվականին՝ Աբլուչև քաղաքի տասնամյա գիշերօթիկ դպրոցը։

## Ռազմական գործունեություն
Պիլցինը պատերազմը սկսելուց հետո զորակոչվել Է Հեռավոր Արևելյան ճակատի 2-րդ Կարմիր բանակ։ 1942 թվականի հուլիսին ավարտել է Ամուրի Կոմսոմոլսկում Վլադիվոստոկի անվան ռազմական հետևակային դպրոցը։ Պիլցինը ծառայել է Հեռավոր Արևելյան ճակատում, իսկ 1943 թվականից՝ Հարավային Ուրալի ռազմական շրջանում։ 1943 թվականի դեկտեմբերից նա կռվել է Բելառուսական առաջին ճակատի 8-րդ առանձին քրեակատարողական գումարտակում։ Բելոռուսիայից անցել է Բեռլին, եղել է դասակի և վաշտի հրամանատար, երեք անգամ վիրավորվել է։ Պատերազմի ավարտից հետո ավարտել է Լոգիստիկայի և տրանսպորտի ռազմական ակադեմիան, ծառայել է օդային զորքերում, եղել է Ուսուրիյսկի ռազմական դպրոցի տնօրենի տեղակալ, Խարկովի ճանապարհային ինստիտուտի ռազմական վարչության պետ։ 1981 թվականին բանակում գեներալ-մայորի կոչում է ստացել։ Նա հիվանդության պատճառով ժամանակից շուտ անցել է թոշակի։

## Մահ
Ալեքսանդր Պիլցինը մահացել է 2018 թվականի մարտի 30-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղվել է Սմոլենսկի գերեզմանատանը։
 
{| class="wikitable"

### Գրքեր
* 2015 թվական Պիլցին *Տուգանք*- պատիժ, քավություն, ռազմական պատմություն
* 2012 թվական Պիլցին *Տուգանք ճակատամարտում* Ստալինգրադից Բեռլին առանց ջոկատների 
* 2010 թվական *Առաջին բելառուսական ճակատի 8-րդ քրեակատարողական գումարտակի պատմության էջեր*
* 2009 թվական Պիլցին *Ընդհանուր գիրք քրեակատարողական գումարտակների մասին*
* 2007 թվական Պիլցին *Տուգանային հարված կամ ինչպես սպաների քրեական գումարտակը հասավ Բեռլին* 
* 2005 թվական Պիլցին *Տուգանային հարված կամ ինչպես սպաների քրեական գումարտակը հասավ Բեռլին* 
* 2003 թվական Պիլցին *Տուգանային հարված կամ ինչպես սպաների քրեական գումարտակը հասավ Բեռլին*

### Հրապարակումներ
* 2011 թվական Պիլցին *Ռուսաստանի պատմության և նրա «շինարարների» կեղծարարների շարքերը չեն նոսրանում*, *Եվ փրկված աշխարհը հիշում է*, *Համառուսաստանյան գիտական և գործնական գիտաժողովի նյութեր «Հայրենիքի պաշտպանների մարտական սխրանքները և նրանց դերը մատաղ սերնդի հայրենասիրական դաստիարակության գործում, որը տեղի է ունեցել 2011 թվականի փետրվարի 18-ին*։
* 2013 թվական Պիլցին *Ճշմարտությունը Ստալինի քրեակատարողական գումարտակների մասին*, Պրավդա ամսագիր
*

### Ֆիլմագրություն
2012 թվականին Անդրեյ Զայցեվը նկարահանել է ֆիլմ «Ալեքսանդր Պիլցին» «Իմ մեծ պատերազմը» վավերագրական շարքի շրջանակներում։ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Պիլցինը ֆիլմում հիշում է պատերզմի տարիները։ Ֆիլմը ցուցադրվել է 2012 և 2013 թվականներին «Մշակույթ» հեռուստաընկերության կողմից։ «Հաղթանակի զոհասեղան» փաստագրական ցիկլը լույս է տեսել Հաղթանակի 65-ամյակի առթիվ, «Տուգանային գումարտակի» 20 սերիաներում մասնակցություն է ունեցել Ալեքսանդր Վասիլևիչը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Մարտի 30 մահեր
Կատեգորիա:Ռազմական պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ