open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Էմմա Պոլոցկայա

**Էմմա Արտեմևնա Պոլոցկայա** (, օրիորդական ազգանունը՝ **Հարությունովա**, իսկական ազգանունը՝ **Հարությունյանց**, ), խորհրդային և ռուսաստանցի գրականագետ, Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունների մասնագետ։ Ազգությամբ՝ հայ։

## Կենսագրություն
Էմմա Արտեմի Հարությունյանցը ծնվել է Բաքվում, «Ազնեֆտ» տրեստի ծառայողի և սպիտակեղեն կարողի ընտանիքում։ Առաջին հրատարակված աշխատությունը «Աջակցություն կոլտնտեսությանը» հոդվածն էր թերթում («Նա բոյևոմ պոստու», ք. Ռուզա, 1942 թվականի սեպտեմբերի 4)։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, այնուհետև սովորել է Մարիական հանրապետության Ն. Կ. Կրուպսկայայի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Թեկնածուական թեզը պաշտպանել է 1954 թվականին, իսկ դոկտորականը՝ 1985 թվականին։ Դոկտորական ատենախոսություն թեման է «Ա. Պ. Չեխով։ Ստեղծագործական մտահղացումից մինչև իրագործում (բանաստեղծականության խնդիրներ)»։

Էմմա Պոլոցկայան աշխատել է Գրականության թանգարանում, Ա. Պ. Չեխովի թանգարան-բնակարանում, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Ա. Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում (առաջատար աշխատակից)։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ռուսական գրականության մեծագույն մասնագետն է։ Գործունեության հիմնական ուղղությունը Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունն է։

Պոլոցկայան մասնակցել է Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների և նամակների լիակատար ժողովածուի (30 հատորով) լույսընծայմանը (1974–85)։

Էմմա Պոլոցկայան ավելի քան 70 գիտական և հանրամատչելի աշխատությունների հեղինակ է։ ««Բալենու այգին». կյանքը ժամանակի մեջ» գիրքն արժանացել է 2003 թվականի Մոսկվայի մրցանակին։

Մահացել է 2007 թվականին, Մոսկվայում։ Թաղված է «Ռակիտկի» գերեզմանատանը (Մոսկվայի մարզի Լենինյան շրջանում)։

## Գրքեր
* А. П. Чехов: Движение художественной мысли. — М.: Советский писатель, 1979. — 340 с.
* Пути чеховских героев: (Книга для учащихся). — М.: Просвещение, 1983. — 96 с.
* О поэтике Чехова **/** РАН. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. **-** М.: Наследие, 2000. **-** 239 с.
* «Вишневый сад»: Жизнь во времени. — М.: Наука, 2003. — 381 с.
* О Чехове и не только о нём. — М.: 2006. — 285 с. (последняя книга — сборник статей).
* Библиография работ Э.А.Полоцкой о Чехове // Чеховский вестник. М., 2007. № 21.

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Московская энциклопедия. Том 1: Лица Москвы. Книга 3: М–Р. М.: Фонд «Московские энциклопедии», 2010

Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չեխովագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրականագետներ
Կոբոլդներ

**Կոբոլդներ**, տան ոգիներ, Հյուսիսային Եվրոպայի առասպելաբանություն մեջ հայտնի են նաև, որպես ստորգետնյա հարստությունների պահապան ոգիներ։  Բարեհոգի են, սակայն, ի պատասխան արհամարհված լինելու, կարող են նաև տանը քաոս ստեղծել։ Գերմանական առասպելաբանության մեջ կոբոլդները համարվում են էլֆերի կամ ալվերի տեսակ, թզուկների (դվերգ) բարեկամ։

Կոբոլդներն առավելապես համարվում են տան ոգիներ, մոտավորապես համապատասխանում են սլավոնական առասպելաբանության մեջ հանդիպող տան ոգուն (դոմովոյ), իսկ երբեմն էլ այսպես են անվանում լեռնային ոգիներին։ Բավականին հաճախ կոբոլդներին է վերագրվում նաև մարդկաց ծաղրելը, նրանք մշտապես խառնաշփոթ են առաջացնում և աղմկում։ Նկարագրվում են որպես թզուկներ, սովորաբար անձև են, օջախի կրակի նման վառ կարմիր գույնի։ 

Կոբոլդ նշանակում է «տարածքի տիրակալ» (Kobe որտեղից առաջացել է բարձր գերմաներեն Kofen, որ նշանակում է տարածք, սենյակ, խրճիթ), կոբոլդները նույնացվում են նաև անգլոսաքսոնական cofgodas-ների հետ (տնային աստվածներ)։

## Կոբլդների այլ տեսակներ
Հանքափորերը կոբոլդ էին անվանում նաև հանքահորերում բնակվող ոգիներին։ Համարվում էր, որ ստորգետնյա կոբոլդները դժբախտություն էին բերում,  կարող էին անիծել հանքաքարերը և դրանց մեջ խառնուրդներ ավելացնել (կոբալտ քիմիական տարրի անունն առաջացել է «կոբոլդ» բառից)։

Գյոթեի «Ֆաուստ» ողբերգություն մեջ կոբոլդները հիշատակվում են որպես թզուկների՝ Հողի տարերքի տարրերի հոմանիշ, ռուսերեն թարգմանվել են որպես «դոմովոյ (տան ոգի)» և «ինկուբ»։ Այնուամենայնիվ միջնադարյան օկուլիստները «նենգ կոբոլդներին» թզուկներից տարբերում էին։

Հյուսիսային և Բալթիկ ծովի նավաստիները հավատում էին նավերում ապրող ծովային կոբոլդների՝ կլաբաուտերմանների գոյությանը։

Ժամանակակից հանրաճանաչ մշակույթում կոբոլդներն առավել հաճախ պատկերվում են որպես մոխրագույն մաշկով ստորգետնյա բնակիչներ։ Հաճախակի ներկայացվում են սմբակներով, այծի ոտքերի նման բայց առանց մորթի ոտքերով, ձգված դեմքով։ Հաճախակի հանդես են գալիս որպես թզուկների թշնամիներ։ Երբեմն կոբելդներին վերագրում են վախ արևից։

## Կապ կոբալտի հետ
Արսեն պարունակող կոբալտե հանքանյութերի այրման ժամանակ առանձնանում են թռչող թունավոր արսենի օքսիդներ։ Հանքագործ բանվորներն այս հանքանյութերը պարունակող հանքաքարերն անվանում էին կոբալտի լեռնային ոգի։ Հին Նորվեգացիները արծաթի վերաձուլման ընթացքում ձուլագործների թունավորումը վերագրում էին այս չար ոգու հնարքներին։ Հավանաբար այս ոգու անունն առաջացել է հունարեն կոբալոս՝ ծուխ բառից։ Հույներն այսպես էին անվանում նաև ստախոս մարդկանց։

1735 թվականին շվեդ հանքագետ Գեորգ Բրանդը կարողացավ այս հանքից ստանալ նախկինում անհայտ մետաղ, որն էլ անվանեց կոբալտ։ Նա նաև պարեց որ, հենց այս տարրի միացության շնորհիվ է, որ ապակին դառնում է կապույտ, այս հատկությունից օգտվում էին դեռևս հին Ասորեստանում և Բաբելոնում։

## Ինչպես նաև
* Գերմանական առասպելաբանության մեջ համավում են ստրգետնյա հանածոների պահապան, ձգտում են մարդկանց մոտ չթողնել ստորգետնյա հարստություններին, առաջացնելով փլվածքներ և այլ խոչնդոտներ։
* Միջնադարում նրանք համարվում էին լեռնաստորոտային արարարածներից ամենափոքրերը և չափսերով չէին գերազանցում երկու տարեկան երեխաներին։ Կոբոլդները ոչինչ չէին հայթայթում, նրանք միայն վնասում էին մարդկանց, կարող էին փլուզել հանքահորերը, մոլորեցնել հանքափորերին, կտրել թելերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ոգիներ
Նիկոլայ Բուսլենկո

**Նիկոլայ Իվանովիչ Բուսլենկո** (, ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ 2006 թվականից, Ռուսաստանի լրագրողների միության անդամ։ Պոեզիայի մարզային մրցույթի Գրան պրիի հաղթող (2009)։ Արժանացել է պետական և հասարակական պարգևների։ Ապրում և աշխատում է Դոնի Ռոստովում։

## Կենսագրություն
Նիկոլայ Իվանովիչ Բուսլենկոն ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 4-ին, Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Տոլստի Լուգ գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ծառայել է Բալթյան նավատորմում որպես կապավոր։ Սկսել է տպագրվել «Ստրաժ Բալտիկի» թերթում 1959 թվականից։ 1965 թվականին ավարտել է Կալինինգրադի պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը, որից հետո աշխատել է կոմերիտմիությունում, եղել է «Կալինինգրադսկի կոմսոմոլեց» մարզային թերթի խմբագրի տեղակալը։ 1975 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի ասպիրանտուրան։ Պաշտպանել է թեզ լրագրության սոցիոլոգիայի թեմայով։ Այդ ժամանակվանից լրագրություն է դասավանդում Ռոստովի բուհերում։

Ն. Ի. Բուսլենկոն բանասիրական գիտությունների թեկնածու է, իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, քաղաքական գիտությունների դոկտոր, Հարավային դաշնային համալսարանի պրոֆեսոր, Լ. Ն. Տոլստոյի անվան Չեչենական պետական համալսարանի պրոֆեսոր։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր գործիչ է։ Պարգևատրվել է Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության բարձրագույն մրցանակով` «Մասնագիտական հանրության առջև ծառայությունների համար» պատվավոր նշանով։

## Ստեղծագործություններ
##### Հրապարակախոսական առանձին գրքեր
* Донской след Меркурия: историко-экономические очерки становления и развития экономики на Дону. – Ростов н/Д.: Деловой двор, 1996.
* Сотворение хлеба. – Ростов н/Д.: Книга, 1999.
* Моих глаголов атакующая рать…» – Ростов н/Д.: Книга, 2005.
* Земля Донская: немецкий след. – Ростов н/Д.: Книга, 2008.
* Волго-Дон: слиянье вод. – Ростов н/Д, Книга, 2011.

##### Արձակի առանձին գրքեր
* Красный ангел в пасмурном небе. Роман. – Ростов-на-Дону.: Гефест, 1998.
* От зари до зари. Повесть. Рассказы. Стихи. – Ростов н/Д.: Терра, 2000.
* Радость скорбящих. Повесть. Рассказы. – Ростов н/Д.: Придонье, 2003.
* За солью. Стихи. Рассказы. – Ростов н/Д.: Терра, 2006.
* Возвращённые миражи. Океанский дневник. Повесть. – Ростов н/Д.: Росиздат, 2007.
* Балтийские повести. – Ростов н/Д.: Книга, 2009.
 
##### Չափածոյի առանձին գրքեր
* Семикнижие. Избранная поэзия. – Ростов н/Д.: цветная печать, 2002. 
* Гроздь рябины. Лирика. – Ростов н/Д.: Батайское книжное изд-во, 2004. 
* Аритмия. Лирика. – Ростов н/Д.: ЗАО «Книга», 2009.

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Դոնի գրողները, էջ 14 
* Бусленко Николай Иванович
* Бусленко Николай Иванович

Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Քաղաքական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ
Էլիզաբեթ Բենքս

**Էլիզաբեթ Այրին Բենքս** (, ), ամերիկյան դերասանուհի և ռեժիսոր, որը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել 2000-ական թվականներին։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Բենքսը ծնվել է 1974 թվականի փետրվարի 10-ին Փիթսֆիլդում (Մասաչուսեթս)։ Նա Էն և Մարկ Միտչելների չորս երեխաներից ամենամեծն է։ Նրա հայրը աշխատել է Ջեներալ էլեկտրիկ գործարանում, իսկ մայրը՝ բանկում։ Դեռ մանուկ հասակից Էլիզաբեթը մասնակցել է Nickelodeon հեռուստաալիքով ցուցադրվող *Finders Keepers* մանկական ժամանցային հաղորդմանը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Փենսիլվանիայի համալսարան, որն ավարտել է գերազանցությամբ, իսկ 1998 թվականին ավարտել է American Conservatory Theater-ը։

### Կարիերա
Բենքսը փոխել է իր անունը, որպեսզի իրեն չշփոթեն դերասանուհի Էլիզաբեթ Միտչելի հետ։ Նա էլիզաբեթ Քեյսի անվամբ նորամուտ է ունեցել «Դորոտիի կապիտուլյացիան» անկախ ֆիլմում։ Հայտնի է Գերի Ռոսի «Ֆավորիտ», Քրիս Տերիոյի «Բարձունքներ», Ջադ Ապատոուի «Քառասունամյա կույսը», «Սարդ-մարդը» և «Ամերիկյան թեժ ամառ» ֆիլմերում խաղացած դերերով։

2006 թվականի մայիսին Կիմ Բրինգսի դերով հայտնվել է NBC հեռուստաալիքի «Կլինիկա» կատակերգական դրամայի 5-րդ եթերաշրջանի եզրափակչում։ Նրա դեբյուտն այնքան հաջող էր, որ նրան մի քանի անգամ վերադարձրել են հեռուստասերիալ։

2008 թվականին Բենքսը Օլիվեր Սթոունի «Բուշ» ֆիլմում խաղացել է ԱՄՆ-ի առաջին տիկնոջ՝ Լորա Բուշի դերը։

2012 թվականին հեռարձակվել է «Քաղցած խաղեր» ֆիլմը, որտեղ Էլիզաբեթը խաղացել է Էֆի Տրինկետի դերը։

Ըստ AskMen-ի՝ «2015 թվականի 99 ամենացանկալի կանայք» ցուցակում զբաղեցրել է 75-րդ տեղը

2018 թվականին Մելիսա Մաքքարթիի և Մայա Ռուդոլֆի հետ միասին նկարահանվել է «Խաղալիքներ մեծերի համար» կատագերգությունում։

### Անձնական կյանք
2003 թվականի հուլիսի 5-ին Բենքսը ամուսնացել է Մաքս Հանդելմանի հետ, որի հետ ընկերություն է արել դեռ քոլեջի տարիներից։ Ամուսնական կապերի ամրապնդման համար նա  դարձել է հուդայական։ 2011 թվականի մարտին ծնվել է զույգի առաջնեկը՝ Ֆելիքսը։ Զույգը տղա է ունեցել փոխնակ մոր միջոցով։ Էլիզաբեթը տարիներ շարունակ փորձել է հղիանալ, սակայն դա և դրան հաջորդող բոլոր բուժումները ապարդյուն են եղել։ 2012 թվականի նոյեմբերին կրկին փոխնակ մոր օգնությամբ  ծնվել է զույգի երկրորդ որդին՝ Մագնուս Միտչելը։

## Ֆիլմագրություն

## Մրցանակներ ու անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Պաշտոնական կայք
* Биография Элизабет Бэнкс на сайте allmovie.com

Կատեգորիա:1974 ծնունդներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին հնչյունավորողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Փետրվարի 10 ծնունդներ
Ռոքսանա Դյուրան

**Ռոքսանա Դյուրան** (Roxane Duran, ), ավստրո-ֆրանսիական դերասանուհի, ով լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես 2009 թվականին նկարահանված և «*Ոսկե արմավենի*» մրցանակ շահած «*Ճերմակ ժապավենը*» ֆիլմում իր տպավորիչ դերակատարման շնորհիվ։ Նրա հիշարժան կինոաշխատանքներից է նաև Մեթյու Լյուիսի «*Վանականը*» վեպի հիման վրա 2011 թվականին ֆրանսիացի կինոռեժիսոր Դոմինիկ Մոլի նկարահանած նույնանուն, ֆրանսալեզու ֆիլմը։

## Կենսագրություն
Ռոքսանան ընդամենը տասնինը տարեկան էր, երբ առաջին անգամ թատրոնի բեմ բարձրացավ որպես պրոֆեսիոնալ դերասանուհի (նրա առաջնելույթը կայացել է Աննա Ֆրանկի օրագրի հիման վրա բելգիացի թատերագիր *Էրիկ-Էմանուել Շմիտ*ի գրած թատերախաղի բեմադրությունում)։ Դերասանուհու հայրը ծագումով իսպանացի է, մայրը՝ ավստրուհի։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն

### Թատերախաղեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ
Ճայը (ֆիլմ, 2005)

**«Ճայը»**, խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։ 2005 թվականին «Մ-Ֆիլմ»-ում նկարահանել է ռեժիսոր Մարգարիտա Տերեխովան՝ Անտոն Չեխովի «Ճայը» պիեսի մոտիվներով։

## Սյուժե
19-րդ դարի վերջ։ Հայտնի գրող Տրիգորինի գալուստը լճի ափին գտնվող հանգիստ կալվածք փոխում է նրա բնակիչների ճակատագիրը։

## Դերերում
* Մարգարիտա Տերեխովա - *Իրինա Նիկոլաևնա Արկադինա*
* Ալեքսանդր Տերեխով - *Կոնստանտին Տրեպլև*
* Աննա Տերեխովա - *Նինա Միխայիլովնա Զարեչնայա*
* Յուրի Սոլոմին - *Պյոտր Նիկոլաևիչ Սորին*
* Անդրեյ Պոդոշյան - *Իլյա Աֆանսևիչ Շամրաև*
* Մարգարիտա Սերդցևա - *Պոլինա Անդրեևնա*
* Լյուբով Պավլիչենկո - *Մաշա Շամրաևա*
* Անդրեյ Սոկոլով - *Բորիս Ալեքսեևիչ Տրիգորին*
* Անդրեյ Սերգեև - *Եվգենի Սերգեևիչ Դորն, բժիշկ*
* Ալեքսեյ Սոլոնիցին - *Սեմյոն Սեմյոնովիչ Մեդվեդենկո, ուսուցիչ*
* Արսեն Պետրոսյան - *Յակով*
* Ալեքսնադր Տյանգի-Ռյանդո - *խոհարար*
* Աննա Դիկուլ - *պարուհի*

## Նկարահանման խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Մարգարիտա Տերեխովա
* Ռեժիսոր-բեմադրող՝ Մարգարիտա Տերեխովա
* Օպերատոր-բեմադրող՝ Գրիգորի Յաբլոչնիկով
* Նկարիչ-բեմադրող՝ Վալերի Արխիպով
* Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Օսինսկի
* Ձայնառեժիսոր՝ Եվգենի Չայկո
* Պրոդյուսեր՝ Միխայիլ Կոսիրև-Նեստերով
* Արտադրություն «Մ-Ֆիլմ կինոստուդիայի» Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության մասնակցությամբ, 2005 թ.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2000-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2005 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Ալեքսանդր Մեսրոպյան

**Ալեքսանդր Հենրիկի Մեսրոպյան** (, ), հայազգի ռուսաստանցի բանաստեղծ։ Ռուսաստանցի գրողների միության անդամ (2008)։

## Կենսագրություն
Ալեքսանդր Մեսրոպյանը ծնվել է 1962 թվականի հուլիսի 30-ին, Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վեսյոլի գյուղում։ 1979 թվականին ավարտել է ծննդավայրի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ Ապրում է նույն գյուղում։ Աշխատում է համակարգային ադմինիստրատոր։

1986 թվականից տպագրվում է տարբեր պարբերականներում, այդ թվում` «Նովոյե լիտերատուրնոյե օբոզրենիե», «Կրեշչատիկ», «Նովի բերեգ», «Վոլգա», «Վոզդուխ» և այլ ամսագրերում։

Բանաստեղծություններն ընդգրկվել են  «Բաց նամակ» (Դոնի Ռոստով, 1988 թվական), «Կապույտ ձայն» (Դոնի Ռոստով, 1990 թվական), «Ոչ մայրաքաղաքային գրականություն» (Մոսկվա, 2001 թվական), «Սևով սպիտակի վրա» (Մոսկվա, 2002 թվական), «Նոր պահասենյակի հանդես» (Մոսկվա, 2007 թվական) հավաքական ժողովածուներում և անթոլոգիաներում։

2001 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է բանաստեղծների բիենալեին։

Ռուսաստանցի գրողների միության անդամ է որպես բանաստեղծ (2008 թվականից)։

## Գրքեր
* «Пространство Эроса» (Ростов н/Д, 1998)
* «Без матерьяльной основы» (Ростов н/Д, 2002)
* «Возле войны» (М., 2008)
* «Вы имеете право хранить молчание» (Таганрог, 2010).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Александр Месропян на сайте «Новая карта русской литературы»
* Александр Месропян в «Журнальном зале»
* Месропян, Александр Генрикович в «Живом Журнале»

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ
Ծանրամարտի աշխարհի առաջնություն 2019

**Ծանրամարտի աշխարհի 85-րդ առաջնությունը** կայացել է 2019 թվականի Սեպտեմբերի 18-ից սեպտեմբերի 27-ը Թաիլանդի Պատտայա քաղաքում։ Ծանրամարտի այս առաջնությունը 85-րդն է տղամարդկանց համար և 28-րդը՝ կանանց համար։

## Տեղեկություն առաջնության մասին
Ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունը 2019 թվականին անցկացվել Է Թաիլանդի Պատայա քաղաքում։ Մրցաշարի անցկացման վայրի մասին որոշումը կայացրել է ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիայի (IWF) գործադիր Խորհուրդը։ Դոպինգային սկանդալի պատճառով Թայլանդի թիմը հրաժարվել է մասնակցել 2020 թվականի Աշխարհի առաջնությանը և օլիմպիական խաղերին։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Եգիպտոսը դոպինգային խախտումների պատճառով հեռացվել է 2019 թվականի աշխարհի առաջնությունից։ 85-րդ աշխարհի առաջնությունում սահմանվել է 23 համաշխարհային ռեկորդ՝ 12 տղամարդ և 11 կին։

## Մեդալային հաշվարկ

## Մեդալակիրներ
### Տղամարդիկ

### Կանայք

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*IWF կայք

Կատեգորիա:2019 սպորտում
Կատեգորիա:Ծանրամարտի աշխարհի առաջնություններ
Ձագ (գյուղ)

**Ձագ** (քարտեզում նշվում է նաև **Զաք**), գյուղ, որը գոյություն է ունեցել պատմական Կոտայք գավառում։ Գյուղի տարածքը ներկայումս գտնվում է Աբովյան քաղաքի վարչական տարածքում։

## Պատմություն
Արևելյան Հայաստանի Ռուսական կայսրության կազմում գտնվելու ժամանակաշրջանում, բնակավայրը տարածքային առումով գտնվել է Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառի վարչական տարածքում։ Ըստ ավանդության՝ գյուղը պատկանել է պարսիկ Սուրգանին, որը 7-րդ դարում տեղափոխվել էր Հայաստան, որտեղ, վերցնելով Դավիթ անունը, ընդունել է քրիստոնեություն։ 693 թվականին նա գազանաբար սպանվել է քրիստոնեական կրոնի համար։ 9-րդ դարի սկզբին նույն գյուղում ծնվել է ամենայն հայոց կաթողիկոս Զաքարիա Ա Ձագեցին։ Ինչպես նշվում է 1865 թվականին հրատարակված «Ռուսական կայսրության աշխարհագրական-վիճակագրական բառարանում»՝ գյուղում, այդ պահին, եղել է հայկական ավերված եկեղեցի։ 1908 թվականի «Կովկասյան օրացույցում» նշված է, որ «Զաք» անունը կրող գյուղում հայ բնակչության թիվը կազմում է 520։

## Հայտնի բնակիչներ
* Զաքարիա Ա Ձագեցի (9-րդ դարի սկզիբ — 876/77 թվականներ)- Ամենայն հայոց կաթողիկոս։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Այրարատի բնակավայրեր
Գյոցի հավաքածու

**Գյոցի հավաքածու** (), Գերմանիայի Մյունխեն քաղաքի ժամանակակից արվեստի մասնավոր հավաքածու։ Բացվել է 1992 թվականին։ Հավաքածուն պատկանում և պարբերաբար ընդլայնվում է պատկերասրահի նախկին գործակալ Ինգվիլդ Գյոցի կողմից, որը ներկայացնում է հավաքածուն հանրությանը թեմատիկ ցուցահանդեսների շարքերով՝ հատուկ այդ նպատակով կառուցված թանգարանում։ Հանրագիտական հայացքով նայելու փոխարեն հավաքածուն շեշտը դնում է որոշակի նկարիչների զարգացման վրա։

Կառույցի ներքևի հարկերում թանգարանը կազմակերպում է ցուցադրություններ տեսահոլովակների և ֆիլմերի միջոցով։ Կառույցը նախագծվել է շվեդական «Herzog & de Meuron» ճարտարապետական ընկերության կողմից և գտնվում է Մյունխեն քաղաքի Օբերֆյորնինգ շրջանի Օբերֆյորնինգ շտրասսե փողոցում։ 2004 թվականին շենքը, որը ներառում է նաև 7000 հատորից բաղկացած մասնագիտացված գրադարան, ընդլայնվել է։ 2013 թվականին Գյոցը հավաքածուն և թանգարանը նվիրաբերել է Բավարիային։
thumb|right|Տեսարան Օբերֆյորնինգ շտրասսե փողոցից

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Կատեգորիա:1992 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Գեղարվեստական հավաքածուներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պատկերասրահներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Կատեգորիա:Մյունխենի թանգարաններ
Ֆերնանդո Կալերո

**Ֆերնանդո Կալերո** (, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Էսպանյոլի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։

## Ակումբային կարիերա
### Ռեալ Վալյադոլիդ
Ֆուտբոլիստի կարիերան Կալերոն սկսեց Ռեալ Վալյադոլիդի ակադեմիայում։ 2011 թվականին նա միացավ Մալագայի երիտասարդական թիմին։ Մալագա B-ի կազմում 64 հանդիպում անցկացնելուց հետո Կալերոն վերադարձավ Վալյադոլիդ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին՝ փոխարինման մտնելով Իսպանիայի գավաթի Հուեսկայի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը առաջնությունում անցկացրեց հոկտեմբերի 29-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ռեուս Դեպորտիուի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 15-ին Կալերոն երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2021 թվականը։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2018 թվականի մայիսի 27-ին՝ Ռեալ Սարագոսայի դեմ խաղում։ 2017-18 մրցաշրջանում Կալերոն անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ և օգնելով Վալյադոլիդին տեղափոխվել Լա Լիգա։

Իր դեբյուտը Լա Լիգայում Կալերոն նշեց 2018 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ժիրոնայի դեմ խաղում։ Իսպանիայի առաջնությունում առաջին գոլը խփեց դեկտեմբերի 15-ին՝ Ատլետիկո Մադրիդի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերին իսպանացու տրանսֆերով սկսեց հետաքրքրվել Արսենալը, սակայն տրանսֆերը չկայացավ։ Ռեալ Վալյադոլիդի առաջին թիմի կազմում Կալերոն անցկացրեց 67 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։

### Էսպանյոլ
2019 թվականի օգոստոսի 9-ին Կալերոն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Էսպանյոլի հետ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 18-ին՝ փոխարինելով Ֆակունդո Ֆերեյրային Սևիլյայի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց օգոստոսի 22-ին՝ մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի որակավորման փլեյ-օֆֆ փուլի Զարյա Լուգանսկի դեմ խաղում։

## Կարիերայի վիճակագրություն
### Ակումբային վիճակագրություն
*2019 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դրությամբ*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կալերոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
* Կալերոն transfermarkt-ում
* Կալերոն soccerbase.com-ում
* Կալերոն WhoScored.com կայքում
* Կալերոն Էսպանյոլի պաշտոնական կայքում
* Կալերոն Լա Լիգայի պաշտոնական կայքում
* Կալերոն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռեալ Վալյադոլիդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Յո՞ երթաս

[thumb|[Անիբալե Կարաչի «Յո՞ երթաս, Տե՛ր» (1602)]]
**Յո՞ երթաս, Տե՛ր** (), լատինական «Quo vadis, Domine?» արտահայտության գրաբար թարգմանությունը, որը Պետրոս առաքյալը ուղղել է Հիսուս Քրիստոսին, երբ Ներոն կայսեր կողմից քրիստոնյաների հալածանքի ժամանակ լքում էր Հռոմը։

Ավելի վաղ Պետրոս առաքյալն Խորհրդավոր ընթրիքի ժամանակ ասել է Հիսուս Քրիստոսին այդ արտահայտությունը. «Տէ՛ր, ո՞ւր ես գնում» (Հովհ 13:36)։ Հռոմում գոյություն ունի մի եկեղեցի՝ Դոմինո Կվո Վադիսը, որը գտնվում է այն վայրում, որտեղ, «Պետրոսի գործունեությունը» հայտնի աշխատության համաձայն, Պետրոս առաքյալը հանդիպել է Քրիստոսին, որին դիմել է հետևյալ հարցով․ «Յո՞ երթաս, Տե՛ր» ()։ Քրիստոսը պատասխանել է․ «Այն բանի համար, որ դու թողեցիր Իմ ազգը (գրեթե բոլոր քրիստոնյաները, Ներոն կայսեր հրամանով, սպանվել են Հռոմի մեծ հրդեհից հետո), Ես գնում եմ Հռոմ խաչվելու կրկին» ()։ Առաքյալը խնդրել է Աստծոն գնալ նրա հետ ()։ Հռոմ ժամանելուց հետո Պետրոսը խաչվել է գլխով դեպի ներքև՝ ընդունելով տանջանքներով լի մահը։

Ընդհանուր առմամբ, «Յո՞ երթաս» արտահայտությունը մարդուն առաջարկում է մտածել, թե արդյոք նա ճիշտ է ապրում, հավատարիմ է արդյոք իր կյանքի նպատակներին, արժեքներին և այլն։ Կիրառվում է նաև ուղիղ իմաստով, որպես ինչ-որ շարժման վերջնական նպատակի վերաբերյալ հարցի ծիծաղաշարժ ձևակերպում։

## Մշակույթում
Լեհ գրող Հենրիկ Սենկևիչը հանդիսանում է «Յո՞ երթաս» վեպի հեղինակը (1895), որն իր հերթին, մի քանի անգամ էկրանավորվել է, ներառյալ 1951 թվականի տարբերակը. որն Օսկարի է նոմինացիայի է արժանացել: Այս և այլ վեպերի համար Սենկևիչը 1905 թվականին արժանացել է Գրականության Նոբելյան մրցանակի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բիբլիական արտահայտություններ
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Պետրոս առաքյալ
Ռան Բոսիլեկ

**Ռան Բոսիլեկ** (իրական անունը՝ **Գենչո Ստանչև Նեգենցով**, , ), բուլղարացի գրող և բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Ռան Բոսիլեկը ծնվել է 1886 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Գաբրովոյում։ Նրա հայրը մահացել էր, երբ Գենչոն յոթ տարեկան էր։ Ընտանիքում Գենչոն ուներ երկու եղբայր և երկու քույր։ 1904 թվականին նա ավարտել է Գաբրովոյի ապրիլյան գիմնազիան, որից հետո չորս տարի աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Իր աշակերտների համար գրել է առաջին բանաստեղծությունը՝ «На косичка» անվանմամբ, որը հրատարակավել է 1906 թվականին «Светлячок» պարբերականում։ 1908-1910 թվականներին Սոֆիայի համալսարանում սովորել է բանասիրություն և օրենք, 1916 թվականին Բրյուսելում իրավունքի ոլորտում ստացել է դոկտորի աստիճան։ Բոսիլեկն այնտեղ գրում է «Я кажи ми» բանաստեղծությունը (հայտնի է նաև որպես «Облаче, ле бяло»), որը հետագայում դառնում է արտերկրում ապրող բուլղարացիների խորհրդանիշը։ Որոշ ժամանակ աշխատել է իրավաբան, սակայն շուտով վերադարձել է գրողի գործին։

Աշխատել է «Светлячок», «Врабча» և «Детская радость» պարբերականների խմբագիր։ Եղել է Բուլղարիայի գրողների միության անդամ և Բուլղարիայի մանկագիրների միության նախագահ։ 1932 թվականին «Хемус» հրատարակչությունում հրատարակվել է բուլղարական ժողովրդական հեքիաթների հավաքածու «Неродена мома» գիրքը, որը Բրյուսելի միջազգային գրական ցուցահանդեսին մրցանակ է ստացել։ 1926-1942 թվականներին գրողն աշխատել է «Патиланско царство» հեքիաթների գլխավոր շարքի վրա, որի մեջ են ներառվել «Патиланчо» (1926), «Патиланско царство» (1927), «Бате Патилане» (1927), «Патиланчо Данчо» (1929), «Патиланчо на село» (1935) և «Патиланско училище» (1942) պատմվածքները։

Ռան Բոսիլեկը մահացել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Սոֆիայում՝ 72 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Энциклопедия «Болгария», т.5, 1985 

## Արտաքին հղումներ
*Biography and Excerpts (in Bulgarian)
* «Речник на българската литература», т. 3 (П-Я). Издателство на Българската академия на науките, София, 1982 
* От и за Ран Босилек в Своден каталог НАБИС – национален каталог на академичните библиотеки в България
* Ран Босилек в Литернет
* Другото лице на Ран Босилек, detskiknigi.com

Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի լեզվաբաններ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Տեմեռնիկյան մաքսակետի հուշարձան

**Տեմեռնիկյան մաքսակետի հուշարձան** (), քանդակագործական կոթող, որը հանդիսավոր բացվել է 2010 թվականին Դոնի Ռոստովի առափին՝ ի պատիվ քաղաքի ծննդյան օրվա և Տեմեռնիկյան մաքսակետի հիմնադրման հրամանագրի ստորագրման օրվա։ Հուշարձանի տեղադրումը տեղի է ունեցել համաձայն Դոնի Ռոստով քաղաքի վարչության 24.11.2010 № 890 որոշման։

## Պատմություն
Դոնի Ռոստով քաղաքի առափնյակին 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին պաշտոնապես բացվել է Տեմեռնիկյան մաքսակետի հուշարձանը։ Իրադարձությունը զուգադիպել է Ռոնի Ռոստովի ծննդյան տոնակատարության և Տեմեռնիկյան մաքսակետի հիմնադրման հրամանագրի ստորագրման օրվա հետ։ Արձանը պատրաստվել է Նովոռոսիյսկում Դոնի Ռոստովի վարպետների ղեկավարությամբ։ Հուշարձանն ստեղծել են քանդակագործներ Սերգեյ Օլեշնյան և Անատոլի Դեմենտևը։ Կոթողի պատրաստման համար անհրաժեշտ է եղել ավելի քան յոթ ամիս։

2017 թվականի փետրվարի 24-ին տեղեկատվություն է հայտնվել այն մասին, որ հուշարձանը մասամբ վնասվել է։ Կային վանդալիզմի մասին կարծիքներ, սակայն իրականում հուշարձանը վնասվել էր ճանապարհատրանսպորտային պատահարի հետևանքով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր
Յո՞ երթաս (այլ կիրառումներ)

*Յո՞ երթաս* կարող է վերաբերել՝
* Յո՞ երթաս - լատինական «Quo vadis, Domine?» արտահայտության գրաբար թարգմանությունը, որը Պետրոս առաքյալը ուղղել է Հիսուս Քրիստոսին, երբ Ներոն կայսեր կողմից քրիստոնյաների հալածանքի ժամանակ լքում էր Հռոմը։
* Յո՞ երթաս -լեհ գրող Հենրիկ Սենկևիչի պատմավեպը
* Յո՞ երթաս - Եժի Կավալերովիչի ֆիլմը՝ ըստ Սենկևիչի վեպի։
Բրիգիտա Կրեն

մինի|Բրիգիտա Կրենը որդու՝ կինոռեժիսոր Մարվին Կրենի հետ «Արյունոտ սառցադաշտ»  կինոնկարի պրեմիերայի ժամանակ (2013 թ.)
**Բրիգիտա Կրեն** (գերմաներեն՝ **Brigitte Kren**, ), ժամանակակից ավստրիացի դերասանուհի, ով գլխավոր դերեր է խաղացել մի շարք կինոնկարներում, վարել Ավստրիայում ժողովրդականություն վայելող հեռուստաշոուներ (ինչպես, օրինակ, «*Պարող աստղեր*»-ի ավստրիական 7-րդ տարեշրջանը)։ Բրիգիտան խորամուխ է եղել ոչ միայն դերասանի, այլև բալետի պարուհու, մինչև անգամ՝ բուժաշխատողի մասնագիտությունների մեջ, իր ուժերը փորձել է նաև որպես կինոսցենարիստ։

## Կինոնկարներ
**Մրջնափողոց* (1995) -  մարմնավորել է Ռոզի Ֆրայտագին
**Հյուսիսային կիսաշրջազգեստներ* (1999) - հանդես է եկել Գիտտիի դերում
**Slugs* (2004)  - կատարել է Անիտայի դերը
**Պարտքը*  (2010) - բուժքույր ֆրաու Բեռնհարդ 
**Արյունոտ սառցադաշտ*  - մինիստր Բոդիկ

## Հեռուստասերիալներ
**Vier Frauen und ein Todesfall* , *Չորս կին և մեկ հուղարկավորություն*, 2005
**Բետտիի ախտորոշումը* - 2017
**SOKO Donau* - 2018

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*IMDB
*ORF
*filmmakers.de

Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Ջոնաթան Մերգուի

**Ջոնաթան Յաակով Մերգուի** (, ), առավել հայտնի է որպես **Մերգուի**, իսրայելցի երգիչ, երգահան և պարող։ Հայտնի է դարձել «Ծագող արև» նախագծի 5-րդ եթերաշրջանին մասնակցությունից հետո, որտեղ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։

## Կենսագրություն
2017-2018 թվականներին Մերգուին հայտնվել է «Ծագող արև» նախագծում, որտեղ կատարել է «Մոանա» անիմացիոն ֆիլմից «How Far I'll Go» երգը, որի համար ստացել է ձայների 88%-ը։ 2018 թվականի փետրվարին հասել է նախագծի կիսաեզրափակիչ, որտեղ մրցել է Չեն Ահարոնիի, Նետտա Բարզիլայիի և Ռիկի Բեն Արիի հետ։ Գրան պրի եզրափակչում վաստակել է 205 միավոր։

2019 թվականի սեպտեմբերին թողարկել է իր դեբյուտային «Ma Iyea» մինի ալբոմը, որի պրոդյուսերը Ջոնի Գոլդշտեյնն էր։ Ալբոմը ներառում է նաև «Asur» և «Hakol Shakuff» սինգլները։

## Անձնական կյանք
2018-2021 թվականին հանդիպել է երգչուհի Նոա Կիրելի հետ։ 

2023 թվականի դեկտեմբերին հարաբերությունների մեջ է ծագումով ռուս իսրայելցի երգչուհի և դերասանուհի Աննա Զաքի հետ։

## Սկավառակագրություն
### Մինի-ալբոմներ
* 2019: *מה יהיה*

### Սինգլներ
* 2018: *תני לי רגע*
* 2019: *הזוג הזה*
* 2019: *אני לא אני*
* 2019: *הכל שקוף*
* 2019: *אסור*
*2019: *דיבור נגוע*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսրայելցի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի երգահաններ
Կատեգորիա:Իսրայելցի երգիչներ
Փութի Կայսար-Միհարա

**Փութի Կայսար-Միհարա** (**Puti Kaisar-Mihara**, ), ինդոնեզական ծագումով ավստրիացի դերասանուհի, ֆոտոմոդել, մարտարվեստի մասնագետ, մանկավարժ։ Նրա հայրը՝ Միհար Վալք Տան Փանգերանը (ծնվ. 1961 թ.) ինդոնեզական Սումատրա կղզու բնիկ մինանգկաբաու ցեղի ներկայացուցիչներից է։ Միհարան ծնվել է ինդոնեզական Փադանգ քաղաքում, և երբ երեք տարեկան է եղել, հոր հետ տեղափոխվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննա, որտեղ էլ մեծացել, հասակ է առել։ 3-4 տարկան հասակից նա մարզվել է, յուրացրել սիլաթ մարտարվեստի հնարքներն ու գաղափարախոսությունը, արժանացել «սև գոտու», սիլաթի 4-րդ աստիճանի վարպետի կոչման և ներկայումս կրում է «պենդեկար» պատվավոր տիտղոսը ու վաղուց արդեն ինքն է սովորեցնում ուրիշներին՝ դասավանդելով Վիեննայի Պանդեկա Միհար ինստիտուտում, որտեղ աշխատում է որպես մարզիչ։ Նա լայն ճանաչման ու համբավի է հասել 2016 թվականին նկարահանված «*Տատորի. կռվելու արվեստը*» կինոնկարի գլխավոր հերոսուհու դերը տպավորիչ կերպով կատարելու շնորհիվ։ Արվեստի ասպարեզում Միհարայի հիշարժան աշխատանքներից է նաև նրա դերակատարումը ավստրիական "" հեռուստասերիալում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*
*Pendekar Puti Kaisar-Mihara.  (ORF 2)

Կատեգորիա:Ավստրալիացի մոդելներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Ուլլա Յակոբսոն

thumb|upright|Կադր «Երջանկության մեկ ամառ» ֆիլմից
**Ուլլա Յակոբսոն** (**Ulla Jacobsson**, ), շվեդ դերասանուհի, ով լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես 1951 թվականին նկարահանված  «*Երջանկության մեկ ամառ*» և  «*Զուլու*» (1964) ֆիլմերում իր տպավորիչ դերակատարումների շնորհիվ։

## Կենսագրություն
Ուլլա Յակոբսոնը ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 23-ին, Շվեդիայի Թագավորության Լեն Ֆեստրա Գոտելանդ մարզի Գոտենբուրգ քաղաքում։ Նրա դերասանական ձիրքը դրսևորվել է դեռ վաղ հասակում, ու նա դարձել է հայրենի Գոտենբուրգի քաղաքային թատրոնին առընթեր գործող դերասանական դպրոցի սովորող, իսկ 1952 թվականից էլ խաղացել է այդ թատրոնի բեմի վրա՝ հանդես գալով ինչպես դասական, այնպես էլ մոդեռն թատերախաղերում։
 
Ուլլայի առաջին ամուսինը վիեննացի ճարտարագետ Յոզեֆ Կորֆելդն էր, ումից նա ունեցել է մեկ դուստր, ձեռք բերել ավստրիական քաղաքացիություն։  1950-ական թվականներին նա երկրորդ անգամ է ամոսնացել։ Դանիացի նկարիչ Ֆրանկ Լոդիցենն էր ամուսինը, ումից ունեցել է մեկ որդի։ 1960-ական թվականներին ամուսնացել է երրորդ անգամ։ Երրորդ ամուսինը ավստրիացի բժիշկ Հանս Վինֆրիդ Ռոսմանն էր, ում հետ նա տեղափոխվել է Վիեննա և բնակություն հաստատել այնտեղ։

Որպես դերասանուհի՝ Յակոբսոնը միջազգային ճանաչման է արժանացել «*Երջանկության մեկ ամառ*» ֆիլմում տպավորիչ դերակատարման, թերևս նաև այդ ֆիլմի որոշ տեսարաններում մերկ նկարահանվելու շնորհիվ (ուշագրավ է այն փատը, որ հետագայում որոշ կինոռեժիսորներ փորձել են նրան սեքս խորհրդանիշ դարձնել՝ հրավիրելով մերկ նկարահանվելու իրենց ֆիլմերում)։ 1951 թվականին Կաննի միջազգային կինոփառատոնում «Երջանկության մեկ ամառ»-ը շահել է բարձրագույն մրցանակ։ 1967 թվականին էլ դերասանուհին արժանացել է գերմանական կինոյի մրցանակի՝ *Alle Jahre wieder* ֆիլմում երկրորդ պլանի դերի լավագույն կատարման համար։

Տպավորիչ դերակատարումներով Ուլլա Յակոբսոնը հանդես է եկել տասնյակ ֆիլմերում, այդ թվում՝ շվեդ նշանավոր կինոռեժիսոր Ինգմար Բերգմանի «*Ամառային գիշերվա ժպիտներ*» կինոնկարում։

Անվանի դերասանուհին մահացել է 53 տարեկան հասակում, քաղցկեղից։ Գնահատելով թատերական ու կինոարվեստի զարգացման ասպարեզում նրա ներդրած ավանդը՝ 2015 թվականին Մյոլնդալ քաղաքի կենտրոնական հրապարակը կոչել են նրա անունով։

## Ֆիլմագրություն

մինի|Ուլլա Յակոբսոնի շիրիմը Վիեննայի կենտրոնական գերեզմանատանը

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Անպատկառը (պատմվածք)

«**Անպատկառը**»  (), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1925 թվականին։

## Հրապարակումներ
«Անպատկառը» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինիստ» թերթում, թիվ 121-31, 30 մայիսի - 12 հունիսի, 1925 թվականին։ Պատմությունն ընդգրկվել է հեղինակային ժողովածուներում ՝ «Երկնագույն տափաստան» (1926) և «Երկնագույն տափաստան. Դոնի պատմություններ 1923-1925» (1931)։

## Սյուժե
Ստեղծագործության գործողությունների ժամանակահատվածի տևողությունը 1920 թվականի ամառվա վերջն է։ Պատմության գլխավոր հերոսը՝ յոթ տարեկան Մինկան, վիրավորական «Անպատկառ» մականունով, ապրում է մոր և պապիկի հետ Վերին Դոն կազակական գյուղերից մեկում։ Նրա ծննդյան պահին Մինկայի ծնողները ամուսնացած չէին, ինչը բամբասանքի նյութ  է դառնում հարևանների և հասակակիցների համար։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ տղայի հայրը՝ նախկին հովիվը, որը մասնակցել էր Առաջին աշխարհամարտին և անցել էր բոլշևիկների կողմը, մահանում է Սպիտակ կազակների ձեռքով։ Ինքը՝ Մինկան, դառնում է ողբերգական իրադարձությունների ականատես, որը խորը հետք է թողնում իր մանկական հոգում։

## Նախատիպեր
«Անպատկառը» պատմվածքը «մասամբ ինքնակենսագրական է», Մինկինի նախատիպը հենց ինքը` Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովն է։ Զրույցում գրող Ե. Գ. Լևիցկին պատմվածքն անվանում է «մասամբ ինքնակենսագրական։ Մ. Պ. Շոլոխովան հիշում է, որ գրողի հայրը իր միակ որդուն անվանում էր Մինկին։ Հասակակիցները  Մինկայի և Նախալյոնոկի այնպիսին էին, ինչպես Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի ծնողները, որոնք ամուսնացած չէին մինչև 1913 թվականը»։

## Քննադատություն
Նախալյոնոկի առաջին գրախոսություններից մեկը՝ մատենագիտական ինստիտուտի «Գիրքը՝ ուղղված սոցիալիզմի շինարարներին», նշում է, որ հեղինակի վարպետ ցուցադրումը «Կազակների, հիմնականում երիտասարդների, նույնիսկ երեխաների» աղքատ խավերի արթնացման մասին է։ Ի. Գ. Լեժնևը գրել է պատմվածքի կոմպոզիցիոն ներդաշնակության և «ինտոնացիայի հարստությունը» աշխատության մեջ, որը սերտորեն կապված է կերպարների հոգեբանական վերլուծության հետ։

## Էկրանավորում
Ստեղծագործությունն էկրանավորվել է։ 1961 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում  նկարահանվել է «Անպատկառը» համանուն հեռուստատեսային գեղարվեստական կինոնկարը, բեմադրող ռեժիսորն է Եվգենի Կարելովը, սցենարիստը՝ Առնոլդ Վիտոլը։ Ֆիլմում չի կարելի չհիշել գլխավոր հերոս Մինկուին, երիտասարդ Վլադիմիր Սեմենովը ոչ միայն խաղացել է այդ անմոռանալի կերպարը, այլև ապրել դրանով։ Նրա աննկարագրելի «Եվ դու, պապիկ, հիշե՛ք» արտահայտությունը հավիտյան մնում է այս չծերացող ֆիլմի հանդիսատեսի հոգում, որը հատուկ մրցանակ է ստացել Մոնտե Կառլոյի կինոփառատոնում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Շոլոխովի հանրագիտարան։ Կոլեկտիվ հեղինակներ. գլխավոր խմբագիր Յու. Ա. Դվորյաշին, մուտք  Մ. Շ. Շոլոխով, Մոսկվա «СИНЕРГИЯ» հրատարակչություն, 2013, 1216 էջ, Ill. ISBN 978-5-94238-022-9 / Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9

## Արտաքին հղումներ
* Нахаленок.
* Отзыв о рассказе М. А. Шолохова «Нахалёнок»
* Нахаленок
* Анализ рассказов Шолохова 20-30-х годов

Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1925 ստեղծագործություններ
Երկնագույն տափաստան

«**Երկնագույն տափաստան**» (), խորհրդային գրող Միխայիլ Շոլոխովի պատմվածքներից։ Ընդգրկված է «Դոնի պատմվածքներ» ժողովածուում։

## Ստեղծման պատմություն
«Երկնագույն տափաստան» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին։ Այն առաջին անգամ լույս է տեսել «Կոմսոմոլիա» ամսագրում, այնուհետև՝ ժողովածուներում՝ «Երկնագույն տափաստան» և «Դոնի պատմվածքներ» ժողովածուներում։ 1927 թվականին Շոլոխովը ստեղծել է տեքստի բանավիճական ներածություն, որն այնուհետև չի օգտագործվել։

## Սյուժե
Պատմությունը ներկայացվում է հովիվ Զախարի անունից, ով, լինելով ճորտ, պանի մոտ ծառայում էր որպես կառապան։ Այնուհետև նա ծառայության է անցնում մեկ այլ պանի մոտ, բայց պարզվեց, որ նա դաժան անձնավորություն է։ Նրա որդին, որը սպա էր, հորը չէր զիջում դաժանությամբ։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ պանի որդին փրկվեց՝ իր հողերից բաժանելու համար։ Սակայն նա վերադարձավ կազակների մոտ՝ ցանկանալով հետ գրավել իր հողերը և պատժել իր դեմ ապստամբած մարդկանց։ Պանի որդին հրամայում է ապստամբության բոլոր մասնակիցներին կրակել։ Զախարը խնդրում է պանին մահապատժի չենթարկել իր թոռներին։ Նա համաձայն է, սակայն պայմանով, որ նրանք պետք է ապաշխարհեն և հավատարմորեն ծառայեն իրեն։ Թոռները հրաժարվում են։ Ավագ թոռանը՝ Սեմյոնին մահապատժի են ենթարկում իր կնոջ հետ, կրտսեր թոռը՝ Անիսին, վիրավոր փախչում է։ Նա ցավում է, որ այլևս չի կարող աշխատել հողի վրա։

## Գործող անձիք
Պատմվածքի  գլխավոր հերոսը Զախարը, ով 69 տարեկան է, ծառայել է հին պան Թոմիլինի մոտ որպես կառապան։ Զախարը ապրում էր իր թոռների ՝ Սեմյոնի և Անիսինի հետ։ Զախար պապի ավագ թոռը`Սեմյոնը, ամուսնացած էր, ուներ երեխա և մասնակցում էր պանական հողերի բաժանմանը։ Նրան գնդակահարել են կնոջ Անիսկայի հետ, Տոպոլյովկայի բնակչության կոտորածի ժամանակ։ Անիկեյը`Սեմյոնի կրտսեր եղբայրը, որը նույնպես մասնակցում էր հողերի և ունեցվածքի բաժանմանը, հաշվեհարդարից հետո հաշմանդամ մնաց։ Պան Տոմիլինը Պան Եվգրաֆ Տոմիլինի որդին էր, որի մոտ ծառայում էր Զախար պապը։ Իր հողի և ունեցվածքի բաժանումից հետո նա դաժանորեն սպանեց Տոպոլյովկայի բնակիչներին և գնդակահարեց 32 մարդու։ Պատմվածքում կա անանուն գործող անձ պատմողը, որին Զախար պապը պատմել է իր պատմությունը։

## Քննադատություն
Գրականագետ և քննադատ Վենիամին Գոֆենշեֆերը առաջինն էր, որ ուշադրություն դարձրեց «Երկնագույն տափաստան» պատմվածքի և «Խաղաղ Դոն» վեպի միջև կապին, «Զախար պապի պատմածը  այն մասին, որ պանի մոտ կառապան աշխատելու ընթացքում նա ստիպել էր իր կնոջը կապվել Զախարի հետ և մտրակով ծեծել էր  նրան, դուք գտնում եք «Խաղաղ Դոնի» հետագա գլուխների ուրվագծերում պատմվում է Գրիգորի Անիսկինա Լիստնիցկիի մասին»:

Գրականագետ Ալեքսեյ Իվանովիչ Մետչենկոն «Երկնագույն տափաստան»-ի մասին գրել է. «Հեղինակը նախադրում և ավարտում է պատմվածքը ժլատ, բայց պայծառ շրջանակով, կարծես ընդգծելով ծեր մարդու բնույթի և պահվածքի անհամապատասխանությունը։ Նա բարի է, նա չի ցանկանում վիրավորել որևէ երկրային արարածի (նրա աչքերը կապույտ և երիտասարդ են), բայց երկնագույն  տափաստանում, փոշու վահանակի վրա, նշմարվում են երկու հետքեր` գայլի և տրակտորի արահետ, իսկ  երկնքում շագանակագույն ուրուր է թափառում։ Կյանքը դեռ հարմարեցված չէ բարեհոգության և ներողամտության համար։ Զախարը իր ստրկամտությամբ ոչ մեկին չի փրկել, բայց շատ բան է հասկացել»։

## Տես նաև
* Երկնագույն տափաստանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1926 գրքեր
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Դոնի պատմվածքներ

**Դոնի պատմվածքներ** (), Միխայիլ Շոլոխովի ժողովածուն, որը բաղկացած է 6 պատմվածքից՝ «Ալյոշկինոյի սիրտը», «Մտրուկ», «Երկնագույն տափաստան», «Անպատկառը», «Ծննդանշան» և «Օտար արյուն»։

## Պատմվածքներ
**«Ալյոշկայի սիրտը»**
«Ալյոշկայի սիրտը» պատմվածքը հեղինակը գրել է 1925 թվականին։ Նույն թվականին «Ալյոշկա» անվանումով այն հրատարակվել է «Գյուղացիական երիտասարդություն» () ամսագրում։ Ավելի ուշ, նույն թվականին, լույս է տեսել առանձին հրատարակությամբ և «Ալյոշկայի սիրտը» ներկայիս անվանումով։

Պատմվածքը 14-ամյա որբ Ալյոշկայի մասին է, որի ընտանիքը` մայրը և երկու քույրը, մահացել են սովի ժամանակ, իսկ հայրն անհայտացել է։

«**Մտրուկ**» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին։ Նույն թվականին այն առաջին անգամ լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում, այնուհետև՝ «Գյուղացիական երիտասարդություն»  և «Որոնում» ամսագրերում։ Պատմվածքի  գլխավոր հերոսը մտրուկն  է, որին երկու անգամ հրամայվում է սպանել, բայց կենդանի է մնում։

1959 թվականին ստեղծագործությունը էկրանավորվել է։

«**Երկնագույն տափաստան**»  
«Երկնագույն տափաստան» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին, այն պատմվում է  հովիվ Զախարի անունից, ով իր թոռների հետ ապրում էր Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակաշրջանում։

«**Անպատկառը**»

«Անպատկառը» պատմվածքը գրվել է 1925 թվականին և նույն տարում լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում։ «Անպատկառը» պատմվածքի  գլխավոր հերոսը Մինկան է, ով ապրում է մոր և պապի հետ։  Մինկան հորը չէր տեսել,  մի անգամ նա   պատերազմից հետո վերադառնում է, բայց շուտով նորից մեկնում է պատերազմ և մահանում։

«**Ծննդանշան**»
«Ծննդանշան» պատմվածքը գրվել է 1924 թվականին,  նույն տարում լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինյան» թերթում։ Պատմությունը Նիկոլկայի մասին է, որը կորցրել էր հորը Գերմանիայի հետ պատերազմի ժամանակ, իսկ հետո մահացել էր մայրը,  բայց շուտով ռազմի դաշտում Կարմիր բանակի հրամանատարը հանդիպում է իր հորը։

Այն էկրանավորվել է 1964 թվականին։

«**Օտար արյուն**» 
«Օտար արյուն» պատմվածքը գրվել է 1926 թվականին։ Պատմության գլխավոր հերոսը ծերունի Գավրիլն է, որի որդին անհետ կորել է պատերազմում։ Գավրիլան խնամում է նոր թշնամական կառավարության վիրավորված ներկայացուցչին։ Պատմվածքի հիման վրա  1964 թվականին նկարահանվել է «Ինքնաբուխ սեր» ֆիլմը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ալյոշկինոյի սիրտը
* Մտրուկ
* Երկնագույն տափաստան
* Անպատկառը
* Ծննդանշան
* Օտար արյուն

Կատեգորիա:Գրքեր կազակների մասին
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Պատմվածքների ժողովածուներ
Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր
Աղաբաբա Բունյատզադե

**Աղաբաբա Բալաղա օղլի Բունյատզադե** (, ), Ադրբեջանցի օպերային երգիչ (բարիտոն), Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1943), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1955), Լենինի շքանշանի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի դափնեկիր;

## Կենսագրություն
Աղաբաբա Բունյատզադեն ծնվել է 1915 թվականի հուլիսի 15-ին Բաքվում։ 1938-1939 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական դպրոցի վոկալային բաժնում։ Մոսկվայից վերադառնալուց հետո նա ընդունվեց Օպերայի թատերախմբում։ 23 տարեկան հասակում նրան հրավիրել են Ադրբեջանի Օպերայի և բալետի պետական թատրոնի երգչախմբին։ Նա նաև դերասան էր դրամատիկական ասոցիացիայում։

Աղաբաբա Բունյատզադեն, ով երկար տարիներ աշխատել է Օպերայի և բալետի թատրոնում, կատարել է Նոֆելի, Հասանխանի («Լեյլի և Մեջնուն», «Քյոռօղլի», Ուզեիր Հաջիբեկով), Խան («Շահսենեմ», Ռեյնգոլդ Գլիեր), Ասլան շահ («Շահ Իսմայիլ», Աբդուլ Մագոմաև), Շափուր («Խոսրով և Շիրին», Նիյազի), Մարդան («Հայրենիք», Կարա Կարաև և Ջովդեթ Հաջիև), Ֆիկարո («Սևիլյան սափրիչ», Ջոակինո Ռոսսինի), Տիրակալ («Կարմեն», Ժորժ Բիզե) և այլ դերերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ
Կատեգորիա:Օպերային երգչուհիներ
Իմ Արփիկին

«**Իմ Արփիկին**», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1917 թվականի հունվարի 1-ին։

## Պատմություն
Նվիրված է նրա դստերը՝ Արփենիկ Թումանյանին։ Պահվում է Թումանյանի ընտանեկան արխիվի Արփենիկի ալբոմում։ Պահվում է նաև այն ինքնագիրը, որի վրա 
հայրը ուղղումներ է կատարել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Երեխի նըման մըտա ես աշխարհը…

«**Երեխի նըման մըտա ես աշխարհը**…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1917 թվականի հունվարի 8-ին։

## Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1932 թվականին՝ «Նոյեմբեր» գրական հանդեսի առաջին համարի 3-րդ էջում։ Պահվում է Թումանյանի ընտանեկան արխիվի Աշխենի ալբոմում, ինքնագրի հետ հանդերձ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Սեթ Մաուլթոն

**Սեթ Մաուլթոն** (, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Դեմոկրատական կուսակցության անդամ, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ (2015 թվականից)։

## Կենսագրություն
2001 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը բակալավրի աստիճանով։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի հարձակումներից հետո նա ընդունվեց ծովային կորպուս՝ ավարտելով Քուանտանոյի սպայական դպրոցը և 2002 թվականին ստացավ երկրորդ լեյտենանտի կոչում:Նա մասնակցել է իրաքյան պատերազմին՝ եղել է առաջիններից մեկը, ով 2003 թվականին մտավ Բաղդադ։

Իրաք չորս գործուղումների ընթացքում շաբաթական երկու անգամ իր թարգմանիչ Մուհամեդ Հարբայի հետ վարել է «Մոուլտոն և Մուհամեդ» անվանումով հեռուստատեսությամբ նորությունների թողարկումներ, նկարահանվել Է «No End in Sight» (վերջ և սահման չունի) վավերագրական ֆիլմում, որն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի։

Ավարտելով Հարվարդի բիզնես դպրոցը՝ 2011 թվականին նախկին թիմակցի հետ հիմնել Է «Eastern Healthcare Partners» ընկերությունը, որը 2014 թվականին փակվել է, այդպես էլ շահույթ չունենալով։

2014 թվականի նոյեմբերի 4-ին Մասաչուսեթսի 6-րդ ընտրատարածի ընտրություններում հաղթել է Հանրապետական Ռիչարդ Տիսեյին և մտել ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատ (սեպտեմբերին նա նախնական ընտրությունների արդյունքներով պայքարից դուրս է բերել կուսակից Ջոն Թիրնիին, ով այդ աթոռը զբաղեցնում Էր ինը պատգամավորական ժամկետներով, սակայն կորցրել է ժողովրդականությունը այն բանից հետո, երբ նրա կինը 2010 թվականին դատապարտվել էր հարկերից խուսափելու համար)։

Իր մուտքը քաղաքականություն բացատրում էր վրդովմունքն այն ստի հանդեպ, որի վրա հիմնված էր պատերազմը՝ Սադդամ Հուսեյնի մոտ զանգվածային ոչնչացման զենքի առկայության մասին, կոչ էր անում ուշադրություն դարձնել այն մարդկանց խնդիրներին, որոնք տնտեսությունում փոփոխությունների պատճառով կորցրել են աշխատանքը, կամ օփիոիդներից կախվածության մեջ ընկած երեխային, ինչպես նաև ձմռանը ստիպված են ընտրել սննդի և ջեռուցման միջև։ Դեմ է արտահայտվել սենատոր Բեռնի Սանդերսի առաջարկած՝ առողջապահական համակարգի լիովին բյուջետային ֆինանսավորմանը անցնելուն և առաջարկել է ամերիկացիների համար պահպանել իրենց հայեցողության ընտրության իրավունքը և խոսել է իր մասին՝ «ես սոցիալիստ չեմ, ես դեմոկրատ եմ»։

2019 թվականի ապրիլի 22-ին պաշտոնապես հայտարարել է 2020 թվականի նախագահական ընտրություններում Դեմոկրատական կուսակցությունից իր թեկնածության առաջադրման համար պայքարի մեջ մտնելու մասին։

Առաջին հեռուստաբանավեճին, որը նախորդում էր ժողովրդավարական առաջնահերթություններին, տեղի ունեցան Մայամի քաղաքում 2019 թվականի հունիսի 26-ին, բայց Մուլթոնին թույլ չտվեցին մասնակցել, քանի որ նա չի բավարարել մասնակիցության համար կուսակցության ազգային կոմիտեի սահմանած որակավորման պահանջները. առնվազն քսան նահանգներից ստանալ ավելի քան 65 հազար մարդու նվիրատվություն և ստանալ հասարակական կարծիքի առնվազն երեք համազգային հետազոտություններում 1 տոկոսից ոչ պակաս վարկանիշ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կատեգորիա:Բրոնզե աստղի մեդալակիրներ (ԱՄՆ)
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Ափսո՜ս, որ չես տեսնում բընավ…

«**Ափսո՜ս, որ չես տեսնում բընավ…»**, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1917 թվականի հունվարի 24-ին։

## Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1972 թվականին՝ Բանբեր Երևանի համալսարանում առաջին համարի 160-րդ էջում։ Պահվում է Թումանյանի ընտանեկան արխիվի Անուշի ալբոմում, ինքնաքգիրի հետ հանդերձ, որտեղ կա նայև Աշխենի արտագրած բանաստեղծություններից մեկ օրինակ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Գալի Աբայդուլով

**Գալի Աբայդուլով** (, ), բալետի խորհրդային և ռուս արտիստ, բալետմայստեր, դերասան և երաժշտական ներկայացումների ռեժիսոր։

## Կենսագրություն
Գալի Աբայդուլովը ծնվել է Լենինգրադում։ Լենինգրադի խորեոգրաֆիայի ուսումնարանն ավարտելուց հետո, 1971-1977 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայի օպերայի ստուդիայի բալետի խմբում։ 1977-1993 թվականներին աշխատել է Միխայլովսկի թատրոնում։

1987 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի բալետմայստերի ֆակուլտետը (ուսուցիչներն են եղել Եկատերինա Մաքսիմովան և Վլադիմիր Վասիլևը)։

Աշխատում է Ռուսաստանի երաժշտական և դրամատիկական թատրոններում` որպես խորեոգրաֆ-բեմադրող և ռեժիսոր։

Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի բալետի ռեժիսուրայի ամբիոնի դոցոնտ է։

## Մրցանակներ և պարգևներ
* 1984 — Վասիլիև եղբայրների անվան ՌՍՖՍՀ պետական մրցանակ`«Անյուտա» ֆիլմ-բալետում Մոդեստ Ալեքսեևիչի պարտիան կատարելու համար (1981)
* 2009 — Ռուսական թատերական «Ոսկե դիմակ» մրցանակ` «Ռեժիսորի լավագույն աշխատանք» անվանակարգում («Իժը» մյուզիքլի բեմադրության համար, Երաժշտական կոմեդիայի թատրոն, Նովոսիբիրսկ)։

## Ստեղծագործություն
### Բալետի խաղացանկ
* Պանտալոնե, «Երկու տիրոջ ծառա» (Միխայիլ Չուլակի)
* Արապ, «Պետրուշկա» (Ի. Ստրավինսկի)
* Դրոսելմեյեր, «Մարդուկ-Ջարդուկը» (Պյոտր Չայկովսկի)
* Ապոլոն Աբլեուխով, «Պետերբուրգ» (Սերգեյ Բանևիչ)

#### Առաջին պարտիաների կատարող
* 1982 — Շպիգելբերգ, «Ավազակները» (բալետմայստեր` Ն. Բոյարչիկով)
* 1983 — Տեր, «Լեգենդ Դոնեյբայ թռչունի մասին» (բալետմայստեր` Լ. Լեբեդև)
* 1984 — Անճոռնի ճուտիկ, «Անճոռնի ճուտիկը» (բալետմայստեր` Լ. Լեբեդև

#### Բեմադրություններ
* 1987 — «Չապլինիանա», ֆիլմ-բալետ` ըստ Չարլի Չապլինի երաժշտության
* 1993 — «Լուսնի լույս», կարճամետրաժ ֆիլմ` ըստ Բենի Գուդմենի երաժշտության
* 2008 — «Իժ», երաժշտական կոմեդիայի թատրոն, Նովոսիբիրսկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գալի Աբայդուլովը Mariinsky.ru կայքում

Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ռուս արտիստներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ