Ֆեոֆիլ Բաբիենկո

thumb|Ֆեոֆիլ Բաբիենկոն կնոջ և երկու որդիների հետ
**Ֆեոֆիլ Արսենիևիչ Բաբիենկո** (, 1850, Տարաշչա, Տարաշչայի շրջան, Կիևի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1942, ԱՄՆ), առաջին յոթերորդ օրվա ադվենտիստներից մեկը Հայաստանում, նպաստել է 19-րդ դարի վերջում Ադվենտիստական եկեղեցու հիմնադրմանը Հայաստանում։ Եղել է առաջին ադվենտիստ ձեռնադրված ռուս ծառայողը (որպես երեց)։

## Վաղ տարիներ
Ֆեոֆիլ Բաբիենկոն ծնվել է 1850 թվականին Կիևից ոչ շատ հեռու գտնվող Տարաշչա բնակավայրում։ Նրա հայրը՝ Գորդովսկին, լեհ գեներալ էր, որը մեծ կալվածքներ ուներ Ուկրաինայում։ Երբ Գորդովսկին պատերազմներից մեկի ժամանակ մահացավ, նրա կինը, վախենալով ուկրաինացիների վրեժից, ամուսնացավ իր կալվածքի կառավարչի հետ, որը կրում էր Բաբիենկո ազգանունը։ Այդ ժամանակ Ֆեոֆիլը 12 տարեկան էր։ Տղան ուներ նկարչական տղան և նրա նկարներն ու սրբապատկերները հաճախ վաճառվում էին։ Նրա անձնագրում նշված էր կրկնակի ազգանուն՝ Գորդովսկի-Բաբիենկո, մինչդեռ կալվածքի թղթերում նա նշվում էր որպես Գորդովսկի։ Հետագայում իրենց կալվածքը խլեցին լեհ մագնատները, ինչ է հետևանքով ընտանիքը հայտնվեց կարիքի մեջ։ Տղան փորձում էր գումար վաստակել իր նկարած սրբապատկերները վաճառելով։ Կալվածքի հետ միասին նա կորցրեց նաև ազնվական Գորդովսկի ազգանունը, այսինքն՝ դրանից հետո կրում էր միայն Բաբիենկո ազգանունը։

## Կրոնական հայացքի ձևավորում
Նկարչական շնորհից բացի Բաբիենկոն ուներ նաև երաժշտական տաղանդ, որը նրան հնարավորություն տվեց եկեղեցում ռեգենտ դառնալ։ Նա եղել է նաև եկեղեցու սարկավագ։ Լավ դիկցիայի շնորհիվ ուղղափառ եկեղեցու քահանան առաջարկեց նրան ամեն կիրակի Սաղմոսներ կարդալ եկեղեցում աստվածածառության ժամանակ։ Աստվածաշունչը շատ դուր եկավ Բաբիենկոյին և 1870 թվականին քահանային խնդրանքով դիմելուց հետո թույլատվություն ստացավ վերցնել և կարդալ այն տանը։ Աշխատանքից հետո ամեն օր երեկոյան Բաբիենկոն կարդում էր Աստվածաշունչը։ Որոշ մարդիկ իմանալով, որ եկեղեցու ռեգենտի մոտ կա Աստվածաշունչ, գալիս էին նրա տուն, որպեսզի լսեն այն կարգալու ընթացքում։ Որոշ ժամանակի ընթացքում Բաբիենկոն սկսեց նկատել, ինչպես նրան թվում էր, հակասություն Աստվածաշնչի և Ուղղափառ եկեղեցու ուսմունքի միջև։ Դրանից հետո տարբեր հարցերով Բաբիենկոն դիմեց քահանային, սակայն բարկություն առաջացրեց և ստիպված եղավ վերադարձնել Աստվածաշունչը։ Հետո Բաբիենկոն կուտակած գումարով կարողացավ սեփական Աստվածաշունչ գնել Կիևից։

### Անջատում ուղղափառությունից
1877 թվականին Բաբիենկոն հավատակիցների հետ միասին կազմեց «Աստվածաշունչը սիրող եղբայրների միությունը» ()։ Աստվածաշնչի ուսումնասիրողների այս խումբը սկսեց քարոզել շրջակա գյուղերում Շաբաթի սրբության (1879 թ.), սրբերին երկրպագելու անթույլատրելիության, հոգու անմահության ժխտման և Քրիստոսի մոտալուտ գալստյան մասին։ Բաբիենկոն դարձավ գաղափարախոսությամբ ադվենտիստներին շատ մոտ քարոզիչ, թեև դեռ չես ճանաչում նրանց։ Շարժումը արագ տարածվում էր։ 1883 թվականին Տարաշչայի «եղբայրները» որոշեցին կառուցել սեփական եկեղեցին։ Դրա համար անհրաժեշտ թույլատվությունը ստանալու նպատակով Բաբիենկոն ուղևորվեց նահանգապետի մոտ՝ Կիև, սակայն ճանապարհին ձերբակալվում և 7 տարով աքսորվումեց Ստավրոպոլ։ Այնտեղ, ըստ որդու վկայության, 2 տարվա ուսումնասիրելուց հետո նա սկսեց պահպանել 7-րդ օրը՝ շաբաթը, և սպասեց Հիսուս Քրիստոսի երկրորդ գալստյանը։ 1887-1888 թթ. ստավրոպոլյան աքսորի ընթացքում Բաբիենկոյին միացավ շաբաթապահ 13 հավատակից։

## Ծանոթություն ադվենտիզմի հետ
1887 թվականի վերջին Բաբիենկոն աշխատանքի անցավ մի գերմանացու մոտ, որտեղ նա ծանոթացավ ադվենտիստական հովիվ Կոնրադ Լաուբհանի հետ, ով մի քանի տարի առաջ գաղթել էր ԱՄՆ-ի։ Այս հովվի հետ միասին Բաբիենկոն սկսեց ուսումնասիրել Աստվածաշունչը և շատ շուտով նկատեց, որ Կոնրադ Լաուբհանը լիովին կիսում էր այն եզրակացությունները, որոնց հանգել էր ինքը։ Միևնույն ժամանակ, Բաբիենկոյի ընտանիքին թույլատրվեց վերամիավորվել նրա հետ։

Լաուբհանը Բաբիենկոյին տեղեկացրեց, որ Ստավրոպոլից 60 կիլոմետր հեռավորության վրա կա ադվենտիստական եկեղեցի։ Բաբիենկոն սկսեց մասնակցել այդ եկեղեցում աստվածածառայություններին։ Մինչ այդ Բաբիենկոն չէր լսել ադվենտիստների մասին և նամակներում գրում էր իր նոր հավատի մասին Տարաշչայի իր ծանոթներին։ Շուտով նա ու ևս 5 աքսորյալներ մկրտվեցին Լաուբհանի կողմից։ 1888 թվականին Բաբիենկոյի աշխատանքի շնորհիվ ևս 8-ը մկրտվեցին, ինչ է արդյունքում Ստավրոպոլում նույն թվականին կազմավորվեց առաջին ադվենտիստական եկեղեցին։

1890 թվականին Էիգենհեյմում կայացած Ռուսաստանի առաջին ադվենտիստական վեհաժողովներից մեկի ժամանակ Ֆ. Բաբիենկոն մի գերմանացի ադվենտիստի կողմից ձեռնադրվեց որպես երեց և դարձավ ազգությամբ ռուս առաջին ձեռնադրված ադվենտիստը։ Նույն տարին նշանավորվել է Ստավրոպոլում Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցու հիմնադրմամբ, իսկ Բաբիենկոն դարձավ այդ եկեղեցու ծառայողը։ Դրանից անմիջապես հետո նախ ծառայության անցավ։ Նրա աշխատանքի հետևանքով Ստավրոպոլի մոտակայքում գտնվող Միխայլովկա ու Պելագեեվկա բնակավայրերում  ադվենտիստների խմբեր կազմավորվեցին։ Դրա մասին իմանալով՝ ժանդարմերիայի վարչությունը դատական ​​հայց է ներկայացրել նրա դեմ, որի արդյունքում նա 7 ադվենտիստների հետ միասին աքսորվեց Հայաստան։

## Գործունեությունը Հայաստանում
Հավանականաբար հենց 1890 թվականին Ֆ. Բաբիենկոն 7 այլ ադվենտիստների հետ միասին 5 տարով աքսորվեց Անդրկովկաս՝ Գերյուսի (Գորիս) բնակավայրը։ Բաբիենկոն սկսում է քարուզել շրջակայքում գտնվող մոլոկաններին։ Հատկապես մեծ հաջողության է հասնում Բազարչայ բնակավայրում (հետագայում գյուղն անցել է լճի տակ), որտեղ մոլոկաններից շատերն արդեն շաբաթապահ էին։ Շուտով մոտակայքում մտավորապես 200 մարդ սուրբ էին պահում շաբաթ օրը։ 1896 թվականի վերջում Բազարչայ գյուղում արդեն մոտ 100 մարդ իրենց ադվենտիստներ էին անվանում, չնայած որ եկեղեցին կազմավորված չէր։ Նույն թվականին Բաբիենկոյից Ադվենտիզմն ընդունեցին Բազարչայի բնակիչներ Վ. Լ. Ժուկովն ու Ի. Կ. Կոսմինինը։ Հետագայում նրանք շարունակել են բրոշյուրներ ստանալ Համբուրգից, որոնք ուղարկում էր Յոհան Պերկը։ 1896 թվականին Բաբիենկոն տեղափոխվել Ռումինիա։

## Հետագա տարիներ
Հայաստանում նա ծանոթացավ Բեդեքեր անունով գերմանացի խոր համոզված քրիստոնյայի հետ, որն առաջարկեց և օգնեց Բաբիենկոյին տեղափոխվել Ռումինիա։ Չնայած որ սկզբում նա ցանկանում էր տեղափոխվել Բուլղարիա՝ այնտեղ բողոքականների նկատմամբ ավելի լավ վերաբերմունքի համար, 1896 թվականին Բաբիենկոն տեղափոխվեց Ռումինիայի Կոնստանցա քաղաք

Որդու հիվանդության պատճառով նրանք ստիպված էին մնալ Ռումինիայում մինչև 1903 թվականը, որից հետո Պետերսոնների հրավերով (ծանոթ ադվենտիստներ) տեղափոխվեցին Կանադա։ Այնտեղ նա շարունակել է ավետարանել ռուսների շրջանում։ Նա նպաստել է ռուսախոս ադվենտիստական եկեղեցու կայացմանը, որտեղ սկզբում կար ընդամենը 19 հոգի (Լոնսոն Բյուտ, Սասկաչևան նահանգում)։ Մկրտելով 34 հոգու նա նաև հիմք դրեց Կանադայում առաջին ռուսական Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցուն։

Բաբիենկոյի 2 որդիները հաճախել են ադվենտիստական դպրոց, իսկ 1910 թվականին ընդունվեցին Միսսուրի նահանգի Կլինտոն շրջանի ադվենտիստական սեմինարիա և դարձան եկեղեցու ծառայողներ, ինչում հատկապես աչքի ընկավ ավագ որդին՝ Ֆեոֆիլ Ֆ. Բաբիենկոն։ Ֆեոֆիլ Ա. Բաբիենկոն մահացավ ԱՄՆ-ում 1942 թվականին՝ մոտ 92 տարեկան հասակում։

## Տես նաև
*Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցի

## Ծանոթագրություններ