Մանյա Բարեդո

**Ժոզեֆին Կարմեն Իմուտան Բարեդո** (), հայտնի է որպես **Մանյա Բարեդո**, ֆիլիպինյան բալետի պարուհի և պարուսույց։ Նա առավել հայտնի է որպես Ֆիլիպինների առաջին և միակ բալետի դերասան, այս տիտղոսը ստացել է 1978 թվականին:

Բարեդոն ելույթ է ունեցել Ջոֆրեյում՝ Ատլանտայում և «Les Grands Ballets Canadiens» բալետներում։ Դասավանդել է Մաունթ Դորայի բալետի դպրոցում և Մետրոպոլիտեն բալետի թատրոնի հիմնադիրն ու տնօրենն է։ Նրան բնութագրել են որպես Հարիրայա բալետային ընկերության «տեխնիկական հաղթաթուղթ»: 1977 թվականին Ալիսիա Ալոնսոյի կողմից նա ընտրվել է ներկայացնելու իրենց ընկերությունը Կուբայում միջազգային փառատոնին։ 1977 թվականին Մանիլայում  ելույթ է ունեցել Բերթոն Թեյլորի հետ։ Նա պարարվեստի մասնագիտության 50-ամյակի կապակցությամբ ողջույնի խոսք է ստացել Ֆիլիպինների նախագահ Բենիգնո Ակինո III-ից՝ իր «ֆիլիպինյան արվեստը հարստացնելու» և 1992 թվականին «Gawad CCP Para Sining (Sayaw)» մրցանակի արժանանալու համար։ Նրան հրավիրել են շրջագայության բալետի աշխարհի աստղերի հետ: Ի թիվս այլոց, նա վերապատրաստվել է՝ Կոլետ Տիլինսկին, Լուիս Գոնսալեսը և Սառա Կորդիանի կողմից:

## Կյանքը և կարիերան
### Վաղ մանկությունը և կրթությունը
Ժոզեֆին Կարմեն Իմուտան Բարեդոն ծնվել է Մանիլա քաղաքում (Ֆիլիպիններ)։ Եվգենիո և Գրիզելդա Բարեդոյի չորրորդ զավակն է: Բարեդոյի հայրը «Mabar Trucking» ընկերության սեփականատերն էր: Նրա մայրը նախկին պարուհի էր, որը ամուսնացել էր տասնհինգ տարեկանում և ուներ իննը երեխա: Բարեդոն վերագրում է իր մորը, որ ազդել է իր որոշման վրա՝ որպես կարիերա ընտրելով պարը:

Բարեդոն սկսել է պարել չորս տարեկանից, իսկ ավելի ուշ բալետի դասեր է անցել մորաքրոջ՝ Ջուլի Բորոմեոյի մոտ: Բորոմեոն Մանիլայի ամենահայտնի բալետի պարողներից մեկն էր: Իննը տարեկանում Բարեդոն ուներ իր սեփական մանկական հեռուստաշոուն, որն օգնել է աջակցել իր եղբայրների և քույրերի կրթությանը:

### Բալերինայի կարիերա
Տասնութ տարեկան հասակում Բարեդոն լքել է Ֆիլիպինները՝ մեկնել Նյու Յորք, որտեղ նա կրթաթոշակով բալետային կարիերա է վարել Ջոֆրեյ բալետի խմբում: Ժամանելուց հետո Բարեդոն ենթարկվել է հսկողության դպրոցի տնօրեն Ռոբերտ Ջոֆրեյի կողմից: Նկատելով, որ իր քաշը ավելացել է՝ Ջոֆրեյն վիրավորել է Բարեդոյին՝ ասելով, որ նա պետք է բուժքույրական կարիերա վարի բալետի փոխարեն, ինչպես դա անում էին «ֆիլիպինցի կանանց մեծ մասը»: Մեկ տարվա քրտնաջան աշխատանքից հետո Բարեդոյին հաջողվել է ապացուցել, որ Ջոֆրեյն սխալ է, և հետագայում ստացել է դրական ճանաչում՝ փոխված անվան տեսքով։ Ըստ Բարեդոյի՝ Ջոֆրեյն վերանվանել է այն պարողներին, որոնց մեջ տեսնում էր պոտենցիալ։ Այսպիսով, Բարեդոյին տրվել է «Մանիլա» մականունը Ֆիլիպինների մայրաքաղաքի անունով։ Բարեդոն մնացել է Ջոֆրեյի դպրոցում մինչև «Les Grands Ballets Canadiens»-ում պարելու առաջարկ ստանալը։

1976 թվականին «Les Grands Ballets Canadiens»-ում նրա կարիերան հասել է գագաթնակետին: Հայտնի կուբացի բալետի դերասան Ալիսիա Ալոնսոն հատուկ ընտրել է Բարեդոյին՝ Կանադայի անունից Կուբայի բալետի միջազգային փառատոնում ելույթ ունենալու համար: Այս հաջողությունից հետո Բարեդոն շարունակել է պարել։ Նա մի քանի անգամ պարել է հանրահայտ Միխայիլ Բարիշնիկովի հետ, շրջագայել է համաշխարհային բալետի աստղերի հետ հատուկ հրավերով և 1987 թվականին կատարել Ժիզելի դերը Ֆիլիպինների մրցույթի մշակութային կենտրոնում: Այս ներկայացումից հետո  պարգևատրվել է «Գավադ ՍՍՊ» մրցանակով: Այս ամենից հետո, հայտնի բալերինա Մարգո Ֆոնտեյնը Բարեդոյին շնորհել է բալետի դերասան  անվանակարգը: Այնուհետև Բարեդոն շարունակել է պարել որպես Ֆիլիպինյան բալետի թատրոնի բալետի դերասան: Այս կարիերայից հետո Բարեդոն վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ՝ ստանձնելու բալետի դերասանի պաշտոնը Ատլանտայի բալետի համար, որտեղ նա պարելու էր քսան տարի՝ նախքան թոշակի անցնելը։

### Հետագա կյանքը
Ատլանտայի բալետն ավարտելով և թոշակի անցնելով՝ Բարեդոն շարունակել է դասախոսական կարիերան։ Այդ շրջանում նա դարձել է «Ատլանտայի բալետնիկ»-ի գեղարվեստական ​ և Ֆիլիպինների մշակութային խորհրդատուն: 1998 թվականին հիմնել է իր սեփական բալետի դպրոցը և ստանձնել գեղարվեստական ղեկավարի ավելի մեծ դերը Մետրոպոլիտեն բալետի թատրոնում, որը հիմնված էր 1998 թվականին Ատլանտայում։

## Ծանոթագրություններ