open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Կոմսոմոլսկի զառիվայր (Տագանրոգ)

**Կոմսոմոլսկի զառիվայր** (), փողոց ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որն իրենից ներկայացնում է զառիվայր դեպի ծով։

## Աշխարհագրություն
Կոմսոմոլսկի զառիվայրը կառուցված է Տագանրոգի կենտրոնում` արևելյան զառիթափի լանջի հարմարավետ բնական ձորակում, նավահանգստի անմիջական հարևանությամբ։

Սկսվում է Հունական փողոցից, Ռեդուտնի նրբանցքի և Կոմսոմոլսկի ճեմուղու միջև, և Պորտովայա փողոցի ավտոմոբիլային հանգույցով իջնում ուղիղ դեպի Տագանրոգի ծովային առևտրային նավահանգիստ։

Երկարությունը 560 մետր է։

## Պատմություն
Կոմսոմոլսկի զառիվայրի առաջին անվանումը եղել է Ազովսկի։ Զառիվայրը բացվել է 1834 թվականին։

1849 թվականին, միաժամանակ Արևելյան զառիվայրի (այժմ` Պուշկինի) հետ, ավարտվել են զառիվայրի սալապատման և բարեկարգման աշխատանքները։ Զառիվայրը, ինչպես և առափը, անվանվեց Վորոնցովի` ի պատիվ գեներալ-նահանգապետ, կոմս Միխայիլ Վորոնցովի։ Զառիվայրն արագ ձեռք բերեց իշխող դիրք բեռների փոխադրման համար։

1920 թվականին վերանվանվել է Պրիմորսկի։

1934 թվականին անվանվել է Կոմսոմոլսկի (Կոմերիտական), քանի որ բարեկարգման աշխատանքներին ակտիվ մասնակցել է քաղաքի երիտասարդությունը։

## Տագանրոգի զառիվայրերը
Տագանրոգի` ամենուր զառիթափ լանջերով և կավագետնով հրվանդանի վերևում գտնվելու առանձնահատկության պատճառով, ծովի և ծովափի հետ հաղորդագրությունը կարող էր իրականացվել միայն հատուկ զառիվայրերի միջոցով։ Տագանրոգի ամբողջ պատմության ընթացքում կառուցվել է յոթ զառիվայր` Բիրժևոյ, Գրադոնաչալնիչեսկի, Դուրովի, Կամպենհաուզենի, Կոմսոմոլսկի, Մալո-Բիրժևոյ, Ֆլագմանսկի, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցել են տարբեր անվանումներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Սլովակիայի ազգային պարկեր

**Սլովակիայի ազգային պարկերի** համակարգը ներառում է ինը պարկ։ Ազգային պարկերը բնության պահպանվող տարածքների ու օբյեկտների մի մասն են. դրանք վերահսկվում են շրջակա միջավայրի պահպանության նախարարության կողմից և ներառում են հետևյալ կատեգորիաները.
* Ազգային պարկ (, կրճատ՝ NP)
* Պահպանվող լանդշաֆտային շրջան (*Chránená krajinná oblasť*, CHKO)
* Բնության ազգային արգելոց (*Národná prírodná rezervácia*, NPR)
* Բնության արգելոց (*Prírodná rezervácia*, PR)
* Բնության ազգային հուշարձան (*Národná prírodná pamiatka*, NPP)
* Բնության հուշարձան (*Prírodná pamiatka*, PP)
* Պահպանվող տարածք (*Chránený areál*, CHA)
* Պեյզաժի պահպանվող տարր (*Chránený krajinný prvok*, CHKP)
* Թռչունների ձմեռման պահպանվող տարածք (*Chránené vtáčie územie*, CHVÚ)
* Պահպանվող ծառ (*Chránený strom*, CHS)

## Ազգային պարկեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ազգային պարկերը Սլովակիայի զբոսաշրջության նախարարության կայքում 

Կատեգորիա:Սլովակիայի աշխարհագրություն
Գրադոնաչալնիչեսկի զառիվայր (Տագանրոգ)

**Գրադոնաչալնիչեսկի զառիվայր** (), փողոց ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որն իրենից ներկայացնում է զառիվայր դեպի ծով։ Քաղաքի հնագույն զառիվայրերից մեկը։

## Աշխարհագրություն
Գրադոնաչալնիչեսկի զառիվայրը կապում է Շմիդտի փողոցը Պորտովի փողոցի հետ` Ռեմիի տան մոտից (Շմիդտի փող., 16) իջնելով դեպի ծով։ Երկարությունը 200 մետր է։

## Պատմություն
1895-1920-ական թվականներին Գրադոնաչալնիչեսկի զառիվայրի մոտի զառիթափում, ներկայիս Շմիդտի փողոցի դիմաց, գտնվում էր «Մսուր» մատուռը։

1991 թվականի հունիսի 5-ին, Տագանրոգ քաղաքի և Ռուսաստանի ռազմածովային նավատորմի հիմնադրման մոտեցող 300-ամյակի առթիվ ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհուրդն ընդունել է «Տագանրոգ քաղաքի պատմամշակութային կենտրոնի համալիր վերակառուցման և վերականգնման մասին» թիվ 307 որոշումը։

Համաձայն այդ որոշման` Գրադոնաչալնիչեսկի զառիվայրը պետք է հիմնանորոգվեր 1991-1998 թվականներին, բայց այդ աշխատանքները չիրականացվեցին։

## Պատկերասրահ

2013 Taganrog Gradonach Spusk.jpg|Զառիվայրի տեսարանը Շմիդտի փողոցից, 2013 թվական


## Տագանրոգի զառիվայրերը
Տագանրոգի` ամենուր զառիթափ լանջերով և կավագետնով հրվանդանի վերևում գտնվելու առանձնահատկության պատճառով, ծովի և ծովափի հետ հաղորդագրությունը կարող էր իրականացվել միայն հատուկ զառիվայրերի միջոցով։ Տագանրոգի ամբողջ պատմության ընթացքում կառուցվել է յոթ զառիվայր` Բիրժևոյ, Գրադոնաչալնիչեսկի, Դուրովի, Կամպենհաուզենի, Կոմսոմոլսկի, Մալո-Բիրժևոյ, Ֆլագմանսկի, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցել են տարբեր անվանումներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Հնդկաստանի խորհրդարան

[thumb|250px|[Սանսադ Բհավան՝ Հնդկաստանի խորհրդարանի վայրը]]
**Հնդկաստանի խորհրդարան** (կան ***Սանսադ***), Հնդկաստանի օրենսդրական իշխանության բարձրագույն դաշնային մարմին։ Ներառում է Հնդկաստանի նախագահին և երկու պալատներ՝ ստորին պալատ, որը կոչվում է *[[Լոկ սաբհա]]*, և վերին պալատ՝ *[[Ռաջյա սաբհա]]*։ Խորհրդարանի շինությունը տեղակայված է Նյու Դելիում և կրում է *[[Սանսադ Բհավան]]* անունը։ Օրենսդրական ակտերը ընդունվում են սկզբում երկու պալատների, ապա նախագահի կողմից օրենքի նախագծի հաստատմամբ։ Նիստերի կենտրոնական սրահը ավանդաբար օգտագործվում է ստորին և վերին պալատների համատեղ նիստերի անցկացման համար։

## Ստորին պալատ (Լոկ սաբհա)

Խորհրդարանի ստորին պալատը Լոկ սաբհան է (Ժողովրդական պալատ)։ Նրա անդամները ընտրվում են մաժորիտար համակարգի հիման վրա ուղղակի համընդհանուր գաղտնի քվեարկությամբ; Այն առավել ազդեցիկն է երկու պալատներից, գերազանցում է վերին պալատին իր նշանակությամբ և լիազորությունների ծավալով։ Ըստ Հնդկաստանի սահմանադրության՝ Լոկ սաբհայի անդամների առավելագույն թիվը 552 պատգամավորն է (մինչև 530 նահանգներից, մինչև 20՝ միութենական տարածքներից, և ևս երկուսը կարող են նշանակվել նախագահի կողմից բրիտանական ծագում ունեցող հնդիկների հետաքրքրությունները ներկայացնելու նպատակով)։

## Վերին պալատ (Ռաջյա սաբհա)

Խորհրդարանի վերին պալատը Ռաջյա սաբհան է (Նահանգների խորհուրդ)։ Նրա անդամները ընտրվում են անուղղակի կերպով՝ դաշնության սուբյեկտների՝ Հնդկաստանի նահանգների և միութենական տարածքների օրենսդիր մարմինների անդամների կողմից։

Ռաջյա սաբհան ընդգրկում է 250 պատգամավոր։ Պալատը չի կարող լուծարվել, իսկ նրա անդամների ընտրությունը իրագործվում է նախապես որոշված ռոտացիոն գրաֆիկով։ Պալատի յուրաքանչյուր անդամ ընտրվում է վեցամյա ժամկետով, նոր ընտրություններ անցկացվում են պալատի կազմի մեկ երրորդի համար յուրաքանչյուր 2 տարին մեկ անգամ։

## Խորհրդարանի շենք
thumb|Հնդկաստանի խորհրդարանի բակը
Խորհրդարանի նիստերի վայրը կոչվում է *[[Սանսադ Բհավան]]*, որը կլոր շինություն է՝ կառուցված բրիտանացի ճարտարապետներ Էդվին Լաչենսի և Հերբերտ Բեյքերի նախագծով 1912-1913 թվականներին։ Կառույցի արտաքին օղակի տանիքը կանգնած է 144 գրանիտե սյուների վրա։ Գեղեցիկ տեսարան է բացվում դեպի խորհրդարանի շենք Հնդկաստանի դարպասներից։

1958 թվականից սկսած՝ Խորհրդարանական պալատի իշխանական սրահում է տեղակայված Հնդկաստանի վերին ատյանի դատարանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հնդկաստանի խորհրդարանի պաշտոնական կայք
* Խորհրդարանի ստորին պալատի խոսնակներ
* Հնդկաստանի խորհրդարանը Քաղաքական քարտեզում 

Կատեգորիա:Խորհրդարաններ ըստ երկրի
Յարոսլավա Բլաժկովա

**Յարոսլավա Բլաժկովա** (, ), սլովակ բանաստեղծուհի, հրապարակախոս և լրագրող։ Հիմնական ստեղծագործությունները գրված են երեխաների և պատանիների համար։

## Կենսագրություն և կարիերա
Յարոսլավա Բլաժկովան ծնվել է 1933 թվականի նոյեմբերի 15-ին չեխական Վելկե-Մեզիրժիչկի քաղաքում։ Մանկությունն անցկացրել և՛ Չեխիայում, և՛ Սլովակիայում։ 1948 թվականից ապրել է Բրատիսլավայում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Բրատիսլավայի գիմնազիայում։ Այնուհետև Բլաժկովան Կոմենսկու անվան համալսարանում սովորել է փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ Ուսումը կիսատ թողնելով՝ 1954 թվականին հեռանում է համալսարանից։ Դեռև գիմնազիայում սովորելու տարիներին Յարոսլավան սկսել է աշխատել Չեխոսլովակիայի ռադիոյում։ Ավելի ուշ աշխատանքի է անցել թերթի խմբագրությունում։ Այստեղից 1956 թվականին նրան վտարել են՝ քաղաքական հայացքների պատճառով։ Յարոսլավա Բլաժկովան զբաղվել է այգեգործությամբ։ Սկսած 1959 թվականից, նա գործունեություն է ծավալում գրականության ասպարեզում։ 1968 թվականից 2010 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ապրել և ստեղծագործել է Կանադայում, որտեղ արտագաղթել էր ընտանիքի հետ միասին։ 2010 թվականին վերադառնում է Սլովակիա և ապրում Վալասկա-Բելա ավանում։

Երեխաների համար գրված ստեղծագործությունների համար Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպության կողմից պարգևատրվել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակով։

Յարոսլավա Բլաժկովան իր մահկանացուն կնքել է 2017 թվականի փետրվարի 20-ին Գուելֆում (Օնտարիո, Կանադա)։

## Ստեղծագործական կյանք
Ամենաշատ թվով ստեղծագործություններ Յարոսլավա Բլաժկովան գրել է Չեխոսլովակիայում ապրելու տարիներին։ 1989 թվականից հետո լույս են տեսել միայն ստեղծագործությունների վերահրատարակությունները։ Բանաստեղծուհու ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում յուրահատուկ հումորով, սենտիմենտալությամբ։ Հիմնականում Յարոսլավա Բլաժկովան իր գրվածքներում վեր է հանել դեռահասների խնդիրները։

### Գրականություն մեծերի համար
* 1961 - Նեյլոնե լուսին
* 1964 - Գառնուկն ու գրանդին
* 1968 - Իմ հիանալի եղբայրը, վեպ
* 1997 - ...ինչպես շնորհավորական բացիկից (ընտիր արձակ)
* 2001 - Հարսանիք Գալիլիայի Կանայում*,* պատմվածքների ժողովածու
* 2005 - Հեփիենդ
* 2013 - Այս երեխան խելագար է

### Գրականություն երեխաների և պատանիների համար
* Տոնոն, ես ու մրջյունները
* Գաշաշար կապիտանի կղզին
* Հրավառություն պապիկի համար
* Ինչպես կատուներն իրենց համար հեռուստացույց գնեցին
* Հեքիաթներ կարմիր գուլպայից
* Մինկան և պիժաման
* Երեք քաջարիներն ու Միգելի ոգին
* Կատուները պարկի մեջ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Jaroslava Blažková – Literárne informačné centrum
* Jaroslava Blažková: Emigrácia je pre spisovateľa hádam to najstrašnejšie – rozhovor v denníku SME (2005)
* Jaroslava Blažková: V Kanade som žila náhradný život – rozhovor v denníku SME (2014)

Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Մանկագիրներ
Կատեգորիա:Սլովակ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Սլովակ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սլովակ գրողներ
Կատեգորիա:Սլովակ լրագրողներ
Արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտ

**Արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտ** (), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի և ՌԴ մշակույթի նախարարության գիտահետազոտական ինստիտուտ, որը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Սուրբ Իսահակի հրապարակի թիվ 5 շենքում։ Ընդգրկված է ՌԴ պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկում։

## Պատմություն
Ինստիտուտը հիմնադրվել է 1912 թվականին կոմս Վալենտին Պլատոնովիչ Զուբովի կողմից Ֆլորենցիայի արվեստի պետական ինստիտուտի օրինակով։ Զուբովը հաստատությունը տեղավորել է իր սեփական առանձնատանը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո նա առանձնատունը տվել է նոր կառավարությանը, և ինստիտուտը դարձել է պետական։ Ինստիտուտի աշխատակիցներն են եղել Յուրի Տինյանովը, Բորիս Էյխենբաումը, Բորիս Ասաֆևը, Վիկտոր Ժիրմունսկին, Անտոնին Պրեոբրաժենսկին և այլ հայտնի գրականագետներ ու երաժշտագետներ։

Ինստիտուտի շենքը 1843-1847 թվականներին նոր վերածննդի ոճով կառուցել է ճարտարապետ Հարալդ Հուլիոս Բոսեն կոմս Արսենի Զակրևսկու համար։ 1870-ական թվականների սկզբում շենքը փոխանցվել է կոմս Պլատոն Զուբովին։ 1870 թվականին ճարտարապետ Շուլց Կարլ Կարլովիչը փոխել է շենքի ճակատային հատվածը։

## Վերակառուցում և անվանափոխություններ
* 1912-1920 թթ. Արվեստի պատմության ինստիտուտ
* 1920-1924 թթ. Արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտ
* 1924-1931 թթ. Արվեստի պատմության պետական ինստիտուտ (ГИИИ)
* 1931-1933 թթ. Արվեստի պետական ակադեմիայի Լենինգրադի մասնաճյուղ
* 1933-1937 թթ. Գեղարվեստի պետական ակադեմիա (ГАИС)
* 1937-1939 թթ. Երաժշտական գիտահետազոտական պետական ինստիտուտ
* 1939-1958 թթ. Թատրոնի և երաժշտության պետական գիտահետազոտական ինստիտուտ
* 1958-1962 թթ. Թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական գիտահետազոտական ինստիտուտ
* 1963-1992 թթ. Ռուսաստանի կատարողական արվեստի պետական ինստիտուտի գիտահետազոտականբաժին
* 1992 թվականից՝ Արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ինստիտուտի կայք

Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:1992 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի համալսարաններ
Պերո Բուդակ

**Պերո Բուդակ**  (, ), խորվաթ և հարավսլավացի գրող, դրամատուրգ, դերասան և ռեժիսոր։ Պերո Բուդակը հանդիսանում է նաև թատերական գործիչ։

## Կենսագրություն և կարիերա
Պերո Բուդակը ծնվել է 1917 թվականի հունիսի 21-ին այսօրվա Բոսնիա և Հերցեգովինայի տարածքում  գտնվող Տրեբինյե քաղաքում։ Ապագա բանաստեղծը շատ բնակության վայրեր է փոխել։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում։ Այս քաղաքում Բուդակն ուսումնասիրել է նաև բժշկություն։

Ավելի ուշ ավարտում է թատերական դպրոցը։ 1940 թվականին Պերո Բուդակը Խորվաթիայի ազգային թատրոնում սկսում է բեմական գործունեությունը։ Ելույթներով հանդես է եկել Զագրեբի կոմեդիայի թատրոնում։ Հիմնականում խաղացել է երիտասարդ սիրեկանների և կոմիկական դերեր, ինչպես նաև Ուիլյամ Շեքսպիրի, Մոլիերի և հայտնի այլ դասականների ստեղծագործություններում է խաղացել։

Նկարահանվել է ֆիլմերում՝ «Լիսինսկի» (1944) և «Պաշարում» (1956):

1953 թվականից 1970 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ղեկավարել է Զագրեբի դրամատիկական թատրոնը։

1971 թվականից Զագրեբի «Gavella» թատրոնի տնօրենն է եղել։

1982 թվականից 1985 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ղեկավարել է Խորվաթիայի գրողների միությունը։

## Ստեղծագործություններ
Պերո Բուդակի անդրանիկ գիրքը բանաստեղծությունների ժողովածու է՝ «Լորենիները ծաղկեցին» վերնագրով, որը լույս է տեսել 1953 թվականին։

1960 թվականից 1970-ական թվականներին հիմնականում գրել է դրամաներ, կատակերգություններ, որոնցից առավել հայտնի են՝ «Լռությո՛ւն։ Նկարահանո՛ւմ ենք», «Վերադարձողները», «Կտակ»։

1990-ականներին Պերո Բուդակի ստեղծագործություններում հայտնվեցին հիմնականում ֆանտաստիկ ժանրերը («Karanova sofa», «Sonata u d-molu», «Atelje» և «Nailaze vode» վեպերը)։

«Ձյունամրրիկ» (1952) ստեղծագործությունով մեծ ճանաչում է ձեռք բերում։ Այդ պիեսում Պերո Բուդակը պատմում է Լիկից արտագաղթողների մասին։

Պերո Բուդակն իր մահկանացուն կնքում է 2008 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում։

## Ընտիր ստեղծագործություններ
; Դրամաներ և կատակերգություններ
* Կծիկ (կատակերգություն, 1955)
* Փարոս (1958)
* Տատասկների և քարերի վրա (կատակերգություն, 1959)
* Լռությո՛ւն։ Նկարահանո՛ւմ ենք (կատակերգություն, 1961)
* Ձեռքը ձեռքի մասին (1965)
* Կտակ
* Վրձնահարված
; Վեպեր
* Հյուրանոց
* Ջրի դեմքը (1996)
* Բռնկված կիրք
* Ճակատագրական ատելություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Театральная энциклопедия. Том 1/Глав. ред. С. С. Мокульский — М.: Советская энциклопедия, 1961.

## Արտաքին հղումներ
* Перо Будак на сайте imdb
* Preminuo dramatičar, pjesnik i pripovjedač Pero Budak

Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորվաթ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ
Կատեգորիա:Խորվաթ դերասաններ
Կատեգորիա:Խորվաթ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորվաթ ռեժիսորներ
Անտոնին Պրեոբրաժենսկի

**Անտոնին Պրեոբրաժենսկի** (, ), ռուս երաժշտագետ-միջնադարի պատմաբան, պալեոգրաֆ, գրող, մանկավարժ, պրոֆեսոր, ռուսական եկեղեցական երաժշտության ամենամեծ գիտակներից ու հետազոտողներից մեկը։ Ռուսական կայսրության և ԽՍՀՄ ակնառու երաժշտական գործիչ։

## Կենսագրություն
Անտոնին Պրեոբրաժենսկին ծնվել է 1870 թվականին։ 1889 թվականին սովորել է Եկատերինոսլավի հոգևոր սեմինարիայում, 1890-1894 թվականներին՝ Կազանի հոգևոր ակադեմիայում։ 1894 թվականին նշանակվել է Դոնի տարածաշրջանի Տագանրոգի քաղաքային տարրական դպրոցների կրոնի ուսուցիչ, 1896 թվականին Եկատերինոսլավի նահանգում շարունակել է ծառայությունը Բախմուտի հոգևոր ուսումնարանում (1896-1898), 1898-1902 թվականներին եկեղեցական երաժշտություն է դասավանդել Սինոդալի ուսումնարանում, 1902 թվականից եղել է Սանկտ Պետերբուրգի պալատական կապելլայի գրադարանավար։

1920 թվականից Արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտի պրոֆեսոր, գիտաշխատող, միաժամանակ՝ հնագույն ռուսական երաժշտություն է դասավանդել Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում։

1920-ական թվականներին զբաղվել է հունա-ռուսական հոգևոր երաժշտության հետազոտությամբ, ռուսական սեմիոգրաֆիայի և երաժշտության տեսության հարցերով։ Պրեոբրաժենսկու աշակերտներից են եղել Մաքսիմ Բրաժնիկովը, Ա. Ֆինագինը։

Համագործակցել է մի շարք թերթերի ու ամսագրերի հետ, այդ թվում՝ «Русская музыкальная газета» (Ռուսական երաժշտական թերթ), «Хоровое и регентское дело» (Երգչախմբային գործ)։

## Ստեղծագործություններ (ընտրանի)
* Словарь русского церковного пения. М.: Товарищество скоропечатни А. А. Левенсон, 1896.
* Реформа богослужебного пения в католической церкви (1897).
* Указатель книг, брошюр, журнальных статей и рукописей по церковному пению. 2-е изд. М.: 1900.
* Д. С. Бортнянский. К 75-летию со дня его смерти (1900).
* Из переписки А. О. Львова с Д. В. Разумовским и П. М. Воротниковым (1900).
* Краткий очерк истории церковного пения в России. 2-е изд. СПб., 1910.
* Культовая музыка в России (1924).

## Հիշատակ
* 2010 թվականի ապրիլի 4-ին Զատիկի 19-րդ փառատոնի ժամանակ կազմակերպվել է «Բրաժնիկովյան ընթերցումներ» միջազգային սիմպոզիումը՝ նվիրված Անտոնին Վիկտորովիչ Պրեոբրաժենսկու 140-ամյա տարելիցին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Чернушенко В. А., Левандо П. П. Певческая капелла Санкт-Петербурга.- СПб.: Славия-Интербук, 1994.
* Зверева С. Г. О судьбах церковно-певческого наследия в советское время // Мировая музыкальная культура в фондах Отдела рукописей Российской национальной библиотеки. - СПб.: Российская национальная библиотека, 2006. - С. 223-241.

Կատեգորիա:Ռուս երաժշտագետներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Երաժշտական գործիչներ
Լերմոնտովի նրբանցք (Տագանրոգ)

**Լերմոնտովի նրբանցք** (), նրբանցք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Անվանվել է ի պատիվ ռուս բանաստեղծ Միխայիլ Լերմոնտովի։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Հունական և Չեխովի փողոցների միջև։ Հատում է Պետրոսի, Ֆրունզեի փողոցները, Ալեքսանդրի հրապարակը (Ալեքսանդրի փողոց)։ Երկարությունը 890 մետր է։ Շինությունների համարակալումը սկսվում է Հունական փողոցից։

## Պատմություն
Նրբանցք նախկին անվանումները. 
* Վեցերորդ լայնական նրբանցք
* Տագանրոգի հնաբնակների նրբանցք
* Երուսաղեմի նրբանցք
* Վարվացիի նրբանցք

«Վարվացիի նրբանցք» անվանումը տրվել է ի պատիվ հունական արմատներով ազնվական, Սուրբ Վլադիմիրի և Սուրբ Աննայի շքանշանակիր Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի (1750—1825)։

Միխայիլ Լերմոնտովի անունով նրբանցքը կոչվել է 1923 թվականին։ Գոյություն ունի առասպել, որ Միխայիլ Լերմոնտովը կանգ է առել Տագանրոգում 1840 թվականի հունիսին` Կովկաս աքսորվելու ճանապարհին, սակայն այս փաստի վավերագրական հաստատումներ չեն գտնվել։ Մ. Լերմոնտովի ժամանակագրությունը պնդում է, որ նա եղել է Տագանրոգում 1841 թվականի մայիսի սկզբին, ազգականի և ընկերոջ` Ալեքսեյ Ստոլիպինի հետ, Վորոնեժից դեպի Կովկաս` Ստավրոպոլ մեկնելու ճանապարհին։ Լերմոնտովի այցը Տագանրոգ պայմանավորված էր Հուսարական գնդի լեյբ-գվարդիայի իր ծառայակից Ալեքսանդր Ռեմիի հետ հանդիպելու ցանկությամբ։

Այս նրբանցքը Պետրոսի փողոցից հետո առաջինն էր Տագանրոգում, որտեղ կազմակերպվել է փողոցային լուսավորություն. փողոցների անկյուններում կանգնած էին լապտերներով թուջե սյուներ, որոնցում վառվում էին կերոսինային լամպեր։ Ամեն երեկո լապտերավառը սանդուղքն ուսին շրջում էր իր տեղամասով` լամպերը լիցքավորելով կերոսինով և վառելով պատրույգները։ Առավոտյան նույն կարգով նա մարում էր լուսավորությունը։ Նրբանցքը լուսավորվել է վանքից մինչև Ալեքսանդրի փողոց (այժմ` Չեխովի փողոց)։

2006 թվականի ամռանն իրականացվել է Լերմոնտովի նրբանցքի` Ալեքսանդրի հրապարակից մինչև Ֆրունզեի փողոց ընկած հատվածի հիմնանորոգում և ասֆալտապատում։

## Լերմոնտովի նրբանցքում գտնվում են
* Վարժարան թիվ 4` Լերմոնտովի նրբ., 2
* Լիցինի տուն` Լերմոնտովի նրբ., 10
* Բետուլինսկու տուն` Լերմոնտովի նրբ., 11
* Գորդոնի ջրաբուժարան` Լերմոնտովի նրբ., 12
* Նեգրապոնտեի առանձնատուն` Լերմոնտովի նրբ., 24
* Չինական բժշկության միջազգային ինստիտուտ` Լերմոնտովի նրբ., 25

## Հուշարձաններ
* Ալեքսանդր I-ի հուշարձան` Ալեքսանդրի հրապարակ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Տագանրոգի նրբանցքներ
Կոնստանտին Օհանջանյան

**Կոնստանտին Սերգեյի Օհանջանյան** (), հայ ճարտարապետ, ինժեներ-շինարար, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968)։ Հայաստանի Ճարտարապետների միության անդամ (1946)։

## Կենսագրություն
Կոնստանտին Օհանջանյանը ծնվել է 1912 թվականին Երևանում։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Խորհրդա-գերմանական ճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) ռազմական գործողություններին։ 1968-1990 թվականներին եղել է Երևանի Հայարդնախագիծ ինստիտուտի տեխնիկական բաժանմունքի ղեկավարը։

## Ստեղծագործություններ
* Երևանի Շահումյանի շրջանի բնակելի թաղամասի կառուցապատում 
* Երևանի Շահումյանի շրջանի փորձարարական բնակելի տներ
* «Էլեկտրոտոչպրիբոր» գործարանի բնակելի շենք Երևանի Բաղրամյան պողոտայում 
* Շամպայն գինիների գործարանի բնակելի շենք Երևանի Բաղրամյան պողոտայում
* Էլեկտրոլամպերի գործարանի բնակելի շենք Երևանի Ազատության պողոտայում 
* Ալյումինի գործարանի բնակելի շենք Հոկտեմբերյան պողոտայում (այժմ՝ Տիգրան Մեծի պողոտա)
* Ժամացույցի գործարանի բնակելի շենք Աբովյան փողոցում
* Կապի տուն Կիրովականում
* Ակումբ Իջևանում

## Պարգևներ, մրցանակներ
* ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ, 1968
* ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգիր, 1961

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Հայ շինարարներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի հայ մասնակիցներ
Լեոպոլդ Գոթլիբ

**Լեոպոլդ Գոթլիբ** (, 1879, ըստ այլ տվյալների՝ ), փարիզյան դպրոցի նկարիչ։

Մաուրիցի Գոթլիբի եղբայրը։

## Գրականություն
* Salmon A. Léopold Gottlieb. Paris: Les Écrivains Réunis, 1927
* Szittya E. Léopold Gottlieb. Paris: Éditions "Ars", 1929
* Holiński A. Leopold Gottlieb: żołnierz i malarz. Kraków: [s. n.], 1936

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հրեա նկարիչներ
Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած լեհեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Միրել Շահինյան

**Միրել Շահինյան** (), հայ գեղանկարիչ։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։

## Կենսագրություն
Միրել Շահինյանը ծնվել է 1918 թվականին Նոր Նախիջևանում Մարիետա Շահինյանի և Յակով Խաչատրյանցի ընտանիքում։ Առաջին դասարան հաճախել է Հայաստանի ռուսական դպրոցում, այնուհետև ուսումը շարունակել է Կիսլովոդսկում։ 1928 թվականի ամռանը Մաքսիմիլիան Վոլոշինը Մարիետա Շահինյանին դստեր հետ հրավիրել է Կոկտեբել, որտեղ նրանք բնակարան են վարձել Պավլովների ընտանիքի հարևանությամբ։ 1931 թվականին Շահինյանների ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1936 թվականին Միրել Շահինյանն ավարտել է դպրոցը։ Մեծ հայրենական պատերազմի տարիներին տարհանվել է Սվերդլովսկ։ 1948 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտը (Ալեքսանդր Դեյնեկայի դասարան)։ 1948 թվականին Մարիետա Շահինյանը 500 ռուբլով դստեր համար Կոկտեբելում բնակարան է գնել։ Միրելն ապրել է Մոսկվայում (Արբատ) և Ղրիմում (Կոկտեբել)։

Միրել Շահինյանը մահացել է 2012 թվականի փետրվարի 24-ին Կոկտեբելում։ Թաղված է Կոկտեբելի գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
Միրելի աշխատանքների զգալի մասը նվիրված է Աֆրիկային, որտեղ արվեստագետը եղել է 16 անգամ։ Նկարել է աֆրիկյան «Ճամփորդական նշումներ» կտավները։ Կտավների մեկ այլ մեծ շարք նվիրված է Կոկտեբելին։

Աշխատանքները գտնվում են Կուրգանի շրջանի գեղարվեստի թանգարանում, Լուգանսկի տարածաշրջանային գեղարվեստի թանգարանում, Մաքսիմիլիան Վոլոշինի տուն-թանգարանում, Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Ճապոնիայի, Բուլղարիայի, Գերմանիայի, Մարոկոյի մասնավոր հավաքածուներում։

## Ընտանիք
* Հայր՝ Հակոբ Խաչատրյանց (1884-1960), հայ գրականագետ, թարգմանիչ
* Մայր՝ Մարիետա Շահինյան (1888-1982) հայ ռուսագիր գրող, բանասեր, հրապարակախոս, թարգմանիչ
* Ամուսին՝ Վիկտոր Ցիգալ (1916-2005), ՌԴ ժողովրդական նկարիչ, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ
* Դուստր՝ Ելենա Ցիգալ (1941, Սվերդլովսկ), կենսաբանական գիտությունների թեկնածու
* Որդի՝ Սերգեյ Ցիգալ (1949), ռուս նկարիչ
* Հարս՝ Լյուբով Պոլիշչուկ (1949-2006), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, թատերական գործիչ, մանկավարժ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* В гостях у Мирель Шагинян в Коктебеле (1 часть)
* В гостях у Мирель Шагинян в Коктебеле (2 часть)

Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ երկարակյացներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Էդվարդ Խոստովանող

**Էդվարդ Խոստովանող** (, ), անգլո-սաքսոնական նախավերջին թագավորը (1042 թվականից) և Ուեսեքսյան արքայատոհմի վերջին ներկայացուցիչը։ 
Նրա թագավորության տարիները նշանավորվեցին երկրում թագավորական իշխանության թուլացմամբ ու իշխանական տների բացարձակ իշխանության հաստատմամբ, անգլո-սաքսոնական հասարակության կազմալուծմամբ և պետության պաշտպանության թուլացմամբ։ Այդ հանգամանքները հեշտացրին Անգլիայի նվաճումը Վիլհելմ I Նվաճողի կողմից Էդվարդի մահից հետո, 1066 թվականին։
Էդվարդ Խոստովանողը խիստ կարևորություն էր տալիս քրիստոնեական առաքինությունների ու ասկետիզմի քարոզչությանը, ինչի համար էլ հետագայում կաթողիկե եկեղեցու կողմից ենթարկվեց Կանոնականացման և դասվեց սրբերի շարքը։

## Փախուստ և գահակալում
Էդվարդը Անգլիայի թագավոր Էթելրեդ II Անխոհեմի ավագ որդին էր։ Մայրը Էմմա Նորմանդացին էր, որը Նորմանդիայի դուքս Ռիչարդ II-ի դուստրն էր։ Երբ Սվեն Երկարամորուսի գլխավորությամբ Դանիայի վիկինգները ներխուժեցին Անգլիա, և երկիրը գտնվում էր նվաճման վտանգի տակ, մայրը 1013 թվականին ստիպված եղավ Էդվարդի և նրա կրտսեր եղբայր Ալֆրեդի հետ փախչել Նորմանդիա։ Շուտով մահացավ Էթելրեդ II-ը, իսկ Անգլիայի գահն անցավ Դանիայի թագավորին։ 25 տարի ապրելով Նորմանդիայի դքսի պալատում, Էդվարդն այդ երկրում հաստատեց բազմաթիվ կապեր։ Դեռ պատանեկությունից նա կրոնի հանդեպ ցուցաբերում էր հատուկ նվիրվածություն և հետագայում ստացավ Խոստովանող մականունը։
Անգլիայում Կնուդ I Մեծի թագավորության տարիներին (1016—1035) Էդվարդը երազել իսկ չէր կարող հայրենիք վերադառնալու մասին. Նորմանդիայի դուքսը դաշինք էր կնքել Անգլիայի և Դանիայի թագավորի հետ, որն ամրապնդվել էր Էդվարդի մոր՝ Էմմա Նորմանդացու և Կնուդի ամուսնությամբ։ Բացի դրանից Կնուդ I Մեծի անգլո-դանիական միապետությունը վայելում էր անգլո-սաքսոնական ազնվականության լայն աջակցությունը։
1036 թվականին Կնուդի մահից հետո Անգլիա գնաց Էդվարդի կրտսեր եղբայր Ալֆրեդը՝ հավանաբար նպատակ ունենալով թագը վերադարձնելու։ Սակայն նրան գերի վերցրին Կնուդի ապօրինածին որդի Հարոլդի կողմնակիցները։ Գագհը գրավեց Հարոլդը։ Ալֆրեդին դաժանորեն կուրացրին, և նա շուտով վախճանվեց։
Միայն 1041 թվականին, երբ Անգլիայի թագավոր էր դարձել Էդվարդի արյունակից Հարդեկնուտը, նա հայրենիք վերադառնալու հրավեր ստացավ։ Բացի դրանից Հարդեկնուտը զավակներ չուներ և Էդվարդին հռչակեց իր ժառանգը։ 1042 թվականի հունիսի 8-ին Հարդեկնուտը վախճանվեց, ում մահով Կնուտլինգների արքայատոհմը հանգեց։ Այդ ժամանակ Անգլիայում ձևավորվել էր հասարակական զորեղ կարծիք՝ անգլո-սաքսոնական նախկին արքայատոհմը վերականգնելու օգտին։ Եվ այդպես, Հարդեկնուտի մահից ընդամենը մի քանի օր անց Լոնդոնի բնակիչները Էդվարդին հռչակեցին Անգլիայի թագավոր։ Նրա իշխանությունն իսկույն ճանաչեց ամբողջ երկիրը՝ բացառությամբ անգլո-դանիական ազնվականների և զինվորական վերնախավի։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Мортон А. Л. История Англии. — Л., 1950.
*Stenton F. Anglo-Saxon England. — Oxford, 1973.

Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Քրիստինե Նյոստլինգեր

**Քրիստինե Նյոստլինգեր** (, ), ավստրիացի մանկագիր, երեխաների և դեռահասների համար նախատեսված, ինչպես նաև խոհարարության վերաբերյալ ավելի քան հարյուր գրքերի հեղինակ, բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր։ 2003 թվականին «մանկական և երիտասարդ մեծահասակների համար նախատեսված գրականության» բնագավառում ունեցած ներդրման համար Շվեդիայի Արվեստի խորհրդի կողմից ստացել է Աստրիդ Լինդգրենի հիշատակին նվիրված երկու ինագուրացիոն մրցանակներից մեկը, որը մանկական գրականության բնագավառում ամենամեծ մրցանակն է։ Նա 1984 թվականին ստացել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի մեդալ «մանկական գրականության մեջ ունեցած մնայուն ներդրման համար և եղել է այն երեք մարդկանցից մեկը, որոնք մինչև 2012 թվականը արժանացել են այդ երկու միջազգային խոշոր մրցանակներին։ Քրիստինե Նյոստլինգերի գրքերը թարգմանվել են 38 լեզվով։

## Կենսագրություն
Քրիստինե Նյոստլինգերը ծնվել է 1936 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Վիեննայում։ Ավարտել է հումանիտար թեքումով միջնակարգ դպրոց, այնուհետև սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Երիտասարդ տարիներին նկարազարդել է մեծահասակների համար նախատեսված գրքեր։ Իր առաջին՝ «Շիկակարմիր Ֆրեդերիկեն» գիրքը գրել է 1968 թվականին, և ինքն էլ նկարզարդել է։ Գիրքը լույս է տեսել 1970 թվականին, և Նյոստլինգերը դրա համար ստացել է Ֆրիդրիխ Բեդեկերի գրական մրցանակ։

Քրիստինե Նյոստլինգերն ամուսինը եղել է լրագրող, նրանք ունեցել են 2 դուստր։

## Ստեղծագործություն
Ունի բոլոր տարիքային խմբերի համար հրատարակված հարյուրից ավելի գրքեր՝ ֆանտաստիկական, իրապատում։ Գրել է վեպեր, պատմվածքներ, էսսեներ։

## Մրցանակներ
Ստացել է բազմաթիվ գրական մրցանակներ։ Հատկապես նշանակալից է Աստրիդ Լինդգրենի հիշատակին նվիրված նորաստեղծ «ԱԼՄԱ» մրցանակը, որի առաջին կրողն է (2003)։ Մրցանակաբաշխության հանձնաժողովի հիմնավորման մեջ հետևյալ նշումն է արված.

Ք. Նյոստլինգերն արժանացել է նաև հետևյալ մրցանակներին.
* Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակ (1984)
* Ավստրիայի պետական մրցանակ եվրոպական գրականության համար
* Գերմանական մրցանակ մանկական գրականության բնագավառում
* Ցյուրիխ քաղաքի մրցանակ մանկական լավագույն գրքի համար
* Մրցանակ Մեծ Բրիտանիայում լույս տեսած լավագույն թարգմանչական գրքի համար

## Էկրանավորումներ
* «Կորչեն վարունգի թագավորները» (ԳՖՀ, 1974)
* «Կոնրադը, կամ Պահածոյի տուփից դուրս եկած տղան» (ԳՖՀ, 1982)
* «Կոնրադ» (ԱՄՆ, 1985)
* «Կորչեն վարունգի թագավորները» (ԽՍՀՄ, 1990)
* «Թռի՛ր, մայիսյան բզեզ» (Ավստրիա, 2016)

## Մատենագիտություն

## Քրիստինե Նյոստլինգերը հայերեն
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Քրիստինե Նյոստլինգեր պաշտոնական կայք 
* Christine Nöstlinger
* Christine (Christine Noestlinger) Nöstlinger (1936-) Biography — Personal, Addresses, Career, Honors Awards, Writings, Sidelights

Կատեգորիա:20-րդ դարի ավստրիացի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ավստրիական «Գիտության և արվեստի համար» պատվո խաչի ասպետներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Սյունակագիրներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:Պատկերազարդողներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ռեժիսորներ
Հունական փողոց (Տագանրոգ)

**Հունական փողոց** (), ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնի հիմնական պատմական փողոցներից մեկը։

## Աշխարհագրություն
Գտնվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղու և Մալոսադովի նրբանցքի միջև` հասնելով Գորկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգուն։ Երկարությունը 2165 մ է։ Շինությունների համարակալումը սկսվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղուց։

1923 թվականին Հունական փողոցը վերանվանվել է III Ինտերնացիոնալի փողոց։ Նախկին անունը վերադարձվել է 70 տարի անց։

## Փողոցում գտնվում են
[մինի|[Մավրոկորդատոյի տուն (Տագանրոգ)|Մավրոկորդատոյի տուն]]
[մինի|[Չայկովսկու տուն (Տագանրոգ)|Չայկովսկու տուն]]
* Չեռնոյարովայի տուն` Հունական փող., 30 
* Լոբանովի տուն` Հունական փող., 32
* Դավիդովիչի տուն` Հունական փող., 34 
* Խանժոնկովի տուն` Հունական փող., 36 
* Ֆրանկի տուն` Հունական փող., 38 
* «Դոսուգ» քաղաքի շախմատային ակումբ` Հունական փող., 37 
* Լասկինի տուն` Հունական փող., 39 
* Քաղաքագլուխ Պապկովի տուն, որտեղ մահացել է Ալեքսանդր I կայսրը` Հունական փող., 40 
* Ջրային տրանսպորտի աշխատողների հիվանդանոց` Հունական փող., 41, 43 
* Լակիերների տուն` Հունական փող., 42  
* Լակիերների երկրորդ տուն` Հունական փող., 44 
* Յորդանովի տուն` Հունական փող., 46 
* Դյոմինայի-Կաչոնիի տուն` Հունական փող., 47 
* ՌԴ նկարիչների միության Տագանրոգի բաժանմունքի ցուցասրահ` Հունական փող., 48 
* Ավերյինոների տուն` Հունական փող., 50 
* Նոմիկոսի տուն` Հունական փող., 53 
* Ցիսարենկոյի տուն` Հունական փող., 55 
* Չայկովսկու տուն` Հունական փող., 56
* Նոտաների գրադարան` Հունական փող., 56 
* Դեպի Պուշկինի առափ իջնող Քարե սանդուղք 
* Արևի հինավուրց ժամացույց 
* Տագանրոգի գույքի կառավարման կոմիտե` Հունական փող., 58 
* Պալասովի տուն` Հունական փող., 61 
* Պերելեշինի տուն` Հունական փող., 63 
* Փերեսթիանիի տուն` Հունական փող., 64
* Ֆիստինայի տուն` Հունական փող., 65
* Չեբանենկոյի տուն` Հունական փող., 69
* Չեբոնենկոյի  տուն` Հունական փող., 71 
* Ֆիլևսկու տուն` Հունական փող., 78 
* Պագոնատի տուն` Հունական փող., 83 
* Սինոդի-Պոպովի տուն` Հունական փող., 84 
* Տագանրոգի գանձապետարան` Հունական փող., 86 
* Փոստապետի տուն` Հունական փող., 87 
* «Տագանրոգսկայա պրավդա» թերթի խմբագրություն` Հունական փող., 90 
* Հասարակական ժողովի ակումբ` Հունական փող., 95 
* Ռուոկկոյի տուն` Հունական փող., 100 
* Մավրոկորդատոյի տուն` Հունական փող., 101 
* Կամբուրովի տուն` Հունական փող., 102 
* Քաղաքային պոլիկլինիկա № 2` Հունական փող., 104  

## Աղբյուրներ
* *Киричек М.С.* По ладоням твоих площадей. — Таганрог: Лукоморье, 2007. — 166 с. — ISBN 978-5-902450-13-9.
* Энциклопедия Таганрога. Таганрог: Антон, 1998. — 624 с. — ISBN 5-88040-017-4.

Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Յոհաննա Սփիրի

**Յոհաննա Սփիրի** (, ), շվեյցարացի արձակագիր, մանկագիր։ Ամենահայտնի ստեղծագործությունը Հայդին է։

## Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Ցյուրիխի մոտակայքի Հիրցել գյուղում։ Հայրը բժիշկ էր, մայրը՝ գրական ձիրքով օժտված. գրում էր երգեր ու բանաստեղծություններ։ Ընտանիքում կային ևս հինգ երեխա՝ երեք աղջիկ և երկու տղա։

1852 թվականին Յոհաննան ամուսնանում է իրավաբան Բեռնարդ Սփիրիի հետ, տեղափոխվում Ցյուրիխ և հայտնվում գրողների ու նկարիչների հետաքրքիր միջավայրում։ Այս հանգամանքը բարենպաստ ազդեցություն է ունենում նրա գրական տաղանդի զարգացման վրա։ Նա սկսում է պատմություններ գրել որդու համար, ապա նաև հրատարակում դրանք՝ իր գրվածքների դիմաց ստացած հոնորարների մի մասը տրամադրելով ֆրանկոպրուսական պատերազմից (1870-1871) հետո Շվեյցարիայի վիրավոր զինվորներին։

## Յոհաննա Սփիրին հայերեն
* Հայդի (վեպ), Ե., «Զանգակ», 2016, 256 էջ։ Առաջաբանը («Երեխաների ու նրանց համար, ովքեր սիրում են երեխաներին»)՝ Ալվարդ Ջիվանյանի, գերմաներենից թարգմ.՝ Լիանա Սաֆարյանի, նկարազարդումը՝ Թոմի Ունգերերի։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեյցարացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի մանկագիրներ
Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ
Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ
Ուկրաիներենի այբուբեն

**Ուկրաինական գիրը** այբուբեն է, որ օգտագործվում է ուկրաիներենում, Ուկրաինայի պաշտոնական լեզուն է։ Այն կյուրեղագրի ազգային տարատեսակներից է։

Ուկրաիներենում ուկրաիներենի այբուբենը կոչվում է українська абетка (IPA: [ukrɑˈjinʲsʲkɑ ɑˈbɛtkɑ]; tr. *Ukrayins’ka abetka*), որ առաջացել է а և б տառերից` *алфавіт*, կամ հին ձևով` *азбука*` ակրոֆոնիկ վաղ կիրիլիցայի *азъ* և *буки* տառերից։

Ուկրաիներեն տեքստերը երբեմն ռոմանիզացված են` գրված լատինական այբուբենով կիրիլիցայով կարդալ չկարողացողների համար կամ տառադարձման համակարգով ():

## Այբուբեն
մինի|Իվան Ֆեոդորովիչի այբուբենի գրքի առաջին էջը` տպագրված Լվովում 1574 թվականին
А а Б б В в Г г Ґ ґ Д д Е е Є є Ж ж З з И и І і Ї ї Й й К к Л л М м Н н О о П п Р р С с Т т У у Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ь ь Ю ю Я я

Ուկրաիներենի պաշտոնական ուղղագրության հրապարակումից (1990) առաջ այբուբենի դասավորությունը վերջանում էր հետևյալ կերպ` ю, я, ь:

Այբուբենը ներառում է 33 տառ, 38 հնչյուն և մեկ հավելյալ նշան` ապաթարց։ Ուկրաիներենի ուղղագրությունը հիմնված է ֆոնեմատիկ տրամաբանության վրա. յուրաքանչյուր տառի հիմնականում համապատասխանում է մեկ հնչույթ (ֆոնեմա)։ Կան նաև դեպքեր, երբ գործում են իմաստաբանական, պատմական կամ ձևաբանական կանոնները։

Այբուբենում կան 20 բաղաձայններ (б, г, ґ, д, ж, з, к, л, м, н, п, р, с, т, ф, х, ц, ч, ш, щ), 10 ձայնավորներ (а, е, є, и, і, ї, о, у, ю, я) և 2 կիսաձայներ (й/yot, և в): Փափկացնող նշանը` ь, հնչյունական արժեք չունի, սակայն հանդես է գալիս բաղաձայնը փափկացնելու համար։

Համեմատած կիրիլիցայի մյուս այբուբենների հետ` ժամանակակից ուկրաիներեն այբուբենը ավելի շատ նման է Արևելյան Եվրոպայի մյուս լեզուներին` բելառուսերենին, ռուսերենին և ռուսիներենին։ Այն պահպանել է երկու վաղ կիրիլիցայի տառեր` ի (i) և կոշտ ի (и): Կան նաև յուրահատուկ տառեր.
* Ґ, օգտագործվում է քիչ տարածված հնչուն ետնալեզվային գ բաղաձայնը գրելու համար,
* Ï, օգտագործվում է յի երկհնչյունը գրելու համար։

Ապաթարցն օգտագործվում է նաև բելառուսերենում, իսկ ռուսերենում դրա փոխարեն օգտագործվում է կոշտ նշանը (ъ): Օրինակ` ուկրաիներենում օբյեկտ բառը գրվում է *об'єкт*, բելառուսերենում` *аб'ект*, իսկ ռուսերենում` *объект*:

## Տառաձևեր և տպագիր
Ինչպես սլավոնական մյուս այբուբեններում, ձեռագիր տառերը տարբերվում են տպատառերից` հատկապես г, д, и, й, т տառերը։
Տպատառի և ձեռագիր տառերի համեմատությունը

Տպատառում փոքրատառերը նման են մեծատառերին։

## Համակարգչում

700px|մինի|կենտրոն|<center>Ուկրաիներեն տառաշարը ժամանակակից ստեղնաշարի վրա` հիմնված ստեղնաշարի ամերիկյան տարբերակի (Qwerty) վրա: «Ґ» տառը կա ոչ բոլոր ստեղնաշարերի վրա:</center>

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Այբուբեններ
Անիկետոս (Հռոմի պապ)

**Անիկետոս** (, ), Հռոմի պապ, ով գլխավորել է Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցին 157-168 թվականներին։ Ըստ «Annuario Pontificio» տեղեկագրքի նրա պապության սկիզբն է համարվում 153 թվականը։ Անիկետոս անունը հունարեն նշանակում է «անհաղթելի» (ἀ-νίκητος)։ Ըստ «Liber Pontificalis» գրքի Անիկետոսը սիրիացի է եղել, Էմեսա քաղաքից (ներկայիս՝ Հոմս)։

## Կենսագրություն
Ըստ Հիրենեոս Լիոնացու Անիկետոսի պապության ժամանակ Պողիկարպոս Զմյուռնիացին՝ Հովհաննես առաքյալի աշակերտը, այցելել է Հռոմ՝ քննարկելու Փեսախ տոնը նրա հետ։ Պողիկարպոսը և նրա Զմյուռնիայի եկեղեցին տոնում էին խաչելությունը Նիսանի 14-րդ օրը, իսկ հռոմեական եկեղեցին Զատկի կիրակի օրը տոնում էր Հիսուսի հարությունը։ Նրանք համաձայնության չեն գալիս, սակայն Անիկետոսը թույլատրում է Պողիկարպոսին և Զմյուռնիայի եկեղեցուն պահպանել այն օրը, որին նրանք սովոր էին։ Տարաձայնությունը հետագա դարերի ընթացքում թեժանում է։

Անիկետոսի պապականության ժամանակ քրիստոնեական պատմիչ Հեգեսիպոսը ևս այցելել է Հռոմ։ Այս այցը հաճախ մեջբերվում է որպես Սուրբ Աթոռի վաղ կարևորության նշան։

Անիկետոսն ակտիվորեն դիմադրում էր Գնոստիցիզմին ու Մարկիոնականությանը։ «Liber Pontificalis» գրքում արձանագրվում է, որ Անիկետոսը հրամանագրել է, որ քահանաները չունենան երկար մազեր (թերևս այն պատճառով, որ գնոստիկները կրում էին երկար մազեր)։

Ըստ լեգենդի Սուրբ Անիկետոսը տանջվել է Մարկոս Ավրելիոսի գահակից՝ կայսեր Լուցիոս Վերոսի օրոք, սակայն այդ մասին պատմական վկայություններ չկան։ Ապրիլի 16, 17 և 20 համարվում են նրա մահվան օրը, սակայն ապրիլի 20-ը տոնվում է որպես նրա պաշտամունքի օր։ Մինչև 1970 թվականը այդ օրն էր համարվում ապրիլի 17-ը։ Ըստ «Liber Pontificalis» գրքի Անիկետոսի մամինն ամփոփված է Սուրբ Կալլիստոսի կատակոմբում։

## Տես նաև
* Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Wikisource-logo.svg Campbell, Thomas Joseph (1907). "Pope St. Anicetus". In Herbermann, Charles. Catholic Encyclopedia. 1. New York: Robert Appleton Company.
* Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001, p.&nbsp;13. ISBN 0-300-09165-6
* Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p.&nbsp;19. ISBN 0-500-01798-0.
* Anicetus in the Ecumenical Lexicon of Saints
* Collected works of Migne Patrologia Latina

Կատեգորիա:Քրիստոնյա ագնոստիկներ
Ստամբուլի ֆոնդային բորսա

**Ստամբուլի ֆոնդային բորսա** (), թուրքական ֆոնդային բորսա, որը գտնվում է Ստամբուլում։ Իր աշխատանքը սկսել է 1985 թվականի դեկտեմբերի 26-ից։ Ներկայիս բորսայի մեջ են միավորվել Ստամբուլի ֆոնդային բորսայի վարչական ստորաբաժանումները (ISE) (), Ստամբուլի ոսկեարժութային բորսան () և Թուրքիայի արտադրաֆինանսական բորսան (): Բորսան պատկանում է Թուրքիային և համարվում է երկրի միակ ֆինանսական բորսան։ Բորսայում կիրառվում է էլեկտրոնային առևտրի համակարգը, որտեղ բոլոր գործարքները կատարվում են շարունակական աճուրդների միջոցով։ Բաժնետոմսերի և պարտատոմսերի ու մուրհակի շուկաները իրենցից ներկայացնում են բորսայի երկու հիմնական սեգմենտները։ Բորսան հիմնադրման պահին ունեցել է մոտ պատկեր:Turkish lira symbol 8x10px.png 423,234,000 (մոտ 240 մլն ԱՄՆ դոլար)։

Թուրքական ֆոնդային շուկայում չկան սահմանափակումներ արտասահմանյան պորտֆելային ներդրումների համար։ Արտասահմանյան ընկերությունների արժեթղթերը կարող են ստանալ լիսթինգ՝ **ISE** ֆոնդային շուկայի միջազգային հատվածոմ։ Բորսայի կանոնները համապատասխանում են ԵՄ կողմից սահմանված ստանդարտներին և չափանիշներին։ Քլիարինգը, ծախսերը և սպասարկումը, որոնք համապատասխանում են միջազգային չափանիշներին, իրականացվում է բորսայի հաշվարկիչ վարչության կողմից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բորսայի պաշտոնական կայք էջը

Կատեգորիա:Թուրքիայի տնտեսություն
Ձակովոյի մայր տաճար

**Ձակովոյի մայր տաճար** կամ **Ձակովոյի Սուրբ Պետրոսի տաճարական բազիլիկ** (), կաթոլիկ քրիստոնեական տաճար, որը գտնվում է Խորվաթիայի Ձակովո քաղաքում։

Ձակովոյի մայր տաճարը Խորվաթիայի ամենամեծ սակրալ նորակառույց շենքերից է։ Սուրբ Պետրոսի տաճարը Ձակովո քաղաքի ամենահայտնի ուղենիշներից է։

## Պատմություն
Տաճարի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1866 թվականին և ավարտվել 1882-ին՝ գերմանական ծագմամբ խորվաթ եպիսկոպոս Յոսիփ Շտրասմայերի նախաձեռնությամբ։

Տաճարի նախագծողները եղել են վիեննացի ճարտարապետներ Կառլ Ռոյսներն ու Ֆրիդրիխ ֆոն Շմիդտը։ Ձակովոյի մայր տաճարի պատերը հայտնի են որմնանկարներով։ Որմնանկարներում պատկերված են տեսարաններ Աստվածաշնչի հին և նոր Կտակարանից։ Այս պատկերների հեղինակները եղել են Ալեքսանդր Մաքսիմիլիանը և Լոդովիկո Զայթցը։ Սուրբ Պետրոսի կյանքը պատկերող միայն երկու որմնանկարներ հեղինակել է Աչիլե Անսիգլիոնին։

Ձակովոյի մայր տաճարի կառուցումն ընթացել է չորս տարի։ Եվս տասներկու տարի ծախսվել է ներքին հարդարման վրա։

## Տես նաև
* Զագրեբի մայր տաճար

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Cepelić, Milko; Pavić, Matija, Josip Juraj Strossmayer, biskup bosansko-đakovački i srijemski, God. 1850-1900, Tisak dioničke tiskare, Zagreb, 1900-1904.
* Damjanović, Dragan, "Karl Rösner's First Design for Đakovo Cathedral from 1854", *Prostor, Architecture and Urban Planning Scientific Journal*, Nr. 15 (2007), 1 (33), Zagreb, 2007, pp. 2–25.
* Damjanović, Dragan, "Projects for Đakovo Cathedral from the End of the 18th and the Beginning of the 19th Century", *Peristil*, Nr. 50, pp 141–56, Zagreb, 2007.
* Damjanović, Dragan, "Stylistic Features in Karl Rösner's Working Designs from 1865 and 1867 for the Cathedral in Đakovo", *Prostor, Architecture and Urban Planning Scientific Journal*, Nr. 16 (2008), 1 (35), Zagreb, 2008, pp. 48–63
* Damjanović, Dragan, "National Ideologies and 19th Century Art on the Example of Frescoes in the Đakovo Cathedral Apses", Društvena istraživanja. Časopis za opća društvena pitanja, Vol. 18, Nr. 3 (101); Zagreb, 2009, pp 461–78

Կատեգորիա:Խորվաթիայի տաճարներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի տեսարժան վայրեր
Յուլյա Չեպալովա

**Յուլյա Անատոլևնա Չեպալովա** (, ), ռուս դահուկորդուհի, Ձմեռային օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն (1998, 2002, 2006):

Ավարտել է Խաբարովսկի ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտը։ Հանդես է գալիս Մոսկվայի «Դինամո» մարզական ակումբում։ Մարզիչը Անատոլի Չեպալովն է (հայրը)։ Չեպալովներն ունեն էվենկիական արմատներ։

## Մարզական ձեռքբերումներ
* Օլիմպիական եռակի չեմպիոն (1998 – 30 կմ տարածությունում ազատ ոճով, 2002 – սպրինտ ազատ ոճով, 2006 – 4x5 կմ փոխանցավազք),
* Աշխարհի երկակի չեմպիոն (2001 – 4х5 կմ փոխանցավազք, 2005 – դուատլոն),
* 2006 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր 30 տարածությունում ազատ ոճով,
* 2002 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր 10 կմ տարածությունում դասական ոճով,
* 2002 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր 15 կմ տարածությունում ազատ ոճով,
* Աշխարհի գավաթակիր – 2001 թվական։

## Սկանդալ դոպինգի պատճառով
Յուլյա Չեպալովան իր մարզական կարիերան ավարտելու որոշում է կայացրել անմիջապես այն բանից հետո, երբ մամուլում տեղեկություններ են հայտնվել Տուր դե Սկիի ժամանակ նրա կողմից խթանիչի ընդունման (էրիթրոպոետին) ընդունման վերաբերյալ։ 2009 թվականի օգոստոսի 25-ին այդ մասին հայտնել է նրա հայրն ու մարզիչը՝ Անատոլի Չեպալովը։

2009 թվականի նոյեմբերի 26-ին Յուլյա Չեպալովան բաց նամակով դիմել է Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Ժակ Ռոգգեին՝ սուր քննադատության ենթարկելով Միջազգային հակադոպինգային գործակալությանը (WADA):

2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Յուլյա Չեպալովան սուր քննադատության է ենթարկել Ռուսաստանի օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Լեոնիդ Տյագաչյովին ու Ռուսաստանի դահուկավազքի ֆեդերացիայի նախագահ Վլադիմիր Լոգինովին նրա համար, որ վերջիններս, իր կարծիքով, անում են ամեն ինչ, որ խուսափեն պաշտպանելուց այն մարզիկներին, ում մեղքն ապացուցված չէ.

## Ընտանիք
Առաջին ամուսինը (2000-2006 թթ.) եղել է դահուկորդ Դմիտրի Լյաշենկոն։

Երկրորդ ամուսինն է ռուս հայտնի դահուկորդ Վասիլի Ռոչևը։

Յուլյա Չեպալովան ունի չորս երեխա՝ Օլեսյան (ծնվել է 2003 թվականին), Վասիլինա (ծնվել է 2007 թվականին), Վասիլի (ծնվել է 2012 թվականին), Պավել (ծնվել է 2015 թվականին)։

## Յուլյա Չեպալովայի արդյունքները Աշխարհի գավաթի խաղարկություններում

## Պարգևներ
* Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ,
* Պատվո շքանշան (21 հուլիսի, 1998 թվական) – *սպորտում ունեցած ակնառու ձեռքբերումների, 1998 թվականի XVIII Ձմեռային օլիմպիական խաղերում ցուցաբերած արիության ու հերոսականության համար*,
* «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (5 մայիսի, 2003 թվական) – *ֆիզիկական կուլտուրայի ու սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման, 2002 թվականին Սորլ Լեյք Սիթիի Օլիմպիական խաղերում ունեցած մարզական բարձր ձեռքբերումների համար*։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Յուլյա Չեպալովայի երկրպագուների ակումբ
* Էջը FIS կայքում 
* Էջը ''Sports-Reference'' կայքում 
* Открытое письмо Юлии Чепаловой президенту Международного Олимпийского Комитета Жаку Рогге по поводу неправомерности (по её мнению) действий WADA.

Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ռուս դահուկորդներ
Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Կիրք վանդակների ետևում

**«Կիրք վանդակների ետևում»** (), Ամերիկյան Գերբնական հեռուստասերիալի վեցերորդ եթերաշրջանի 10-րդ սեիան։ Սերիայի պրեմիերան կայացել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։

## Սյուժե
Դինը, Սեմը և Կաստիելը դեմոն Մեգի օգնությամբ որոշել են սպանել Կռոուլիին, ով չի ցանկանում վերադարձնել Սեմի հոգին, ինչի պատճառով նրան մտել են այն շենքը, որտեղ Կռոուլին պահում էր պատանդ ալֆաներին։ Այնտեղ նրանց վրա հարձակվեցին դժողքի շները, և սպանեցին Մեգի դեմոն-գործընկերներին։ Այդ ժամանակ Մեգը հրեշտակների դաշույնով շների դեմ կռվի մեջ է մտնումԼ

Ավելի ուշ արզվում է, որ Սեմյուել Կեմպբելլը դավաճանել է եղբայրներին, ամեն ինչի մասին Կռոուլիին հայտնելով։ Դինին և Սեմին բռնեցին և վանդակի մեջ գցեցին, ավելի ուշ սպանելու մտադրությամբ, սակայն նրանց հաջողվեց ազատվել։

Երբ բոլոր շները արդեն սպանված էին, Մեգի վրա է հարձակվում Քրիստիան Կեմպբելլը։ Նա տանջում է Մեգին, սակայն որոշ ժամանակ անց եղբայրները սպանում են նրան։

Վերջին հաշվով եղբայրները չեն կարողանում վերադարձնել Սեմի հոգին, սակայն Կաստիելը ամեն դեպքում սպանում է Կռոուլիին, այրելով նրա ոսկորները։ Դրանից հետո Մեգը անհայտանում է, հասկանալով, որ ինքը հաջորդն է, ում կսպանեն Վինչեստեր եղբայրները։

## Դերերում
* Ջարեդ Պադալեկի — *[[Գերբնականը հեռուստասերիալի կերպարների ցանկ#Սեմ Վինչեստեր|Սեմ Վինչեստեր]]*
* Ջենսեն Էքլզ — *[[Գերբնականը հեռուստասերիալի կերպարների ցանկ#Դին Վինչեստեր|Դին Վինչեստեր]]*
* Միշա Քոլլինզ — *[[Կաստիել]]*
* Մարկ Շեփարդ — *Կռոուլի*
* Միչ Պիլեջի — *Սեմյուել Կեմպբելլ*
* Կորին Նեմեկ — *Քրիստիան Կեմպբելլ*
* Ռեյչել Մայներ — *Մեգ Մասթերս*

## Կարծիքներ
IGN-ը սերիալը 8,5 բալ է գնահատել 10 բալային համակարգից։ Ընդգծվել է սերիայի «մռայլությունը» ինչպես իրադրության, այնպես էլ այն պատճառով, որ ամեն ինչ տեղի է ունենում երեկոյան։ Ինչպես նաև դրական է գնահատվել այն, որ նրանք համագործակցում են Մեգի հետ։ Այս հոդվածի հեղինակը ափսոսանքով է նշել Կռոուլիի մահը, քանի որ իր կարծիքով նա սերիալի լավագույն չարագործներից մեկն էր, սակայն ասաց, որ սերիալը պետք է զարգանա. TV Fanatic-ը սերիալը 4,1 բալ է գնահատել 5 բալային համակարգից, և նշել է, որ չնայած սերիան սերիալ անմաբաժանելի մասը չի կարող հայտարարվել, բայց կարելի է այն տեսնել։ Ինչպես նաև ընդգծվել է Մեգի բնավորությունը, քանի որ երկար ժամանակ է ինչ նա չէր հայտնվում սերիալում։ TV equals-ը սերիան շշմեցուցիչ է անվանել։ Հայտարարվել է, որ հիմա Գերբնականի սյուժե անհայտ ուղղությամբ կսկսի զարգանալ, և դա այդ հոդվածի հեղինակին ավելի մեծ վստահություն է նվիրում։ The A.V. Club-ը նշել է, որ սերիայի հիմնական պայշառ դեմքերից մեկը Մեգն է եղել։ Tvovermind.com-ը ավելացրել է, որ սերիալը ավելի է զարգանում, և որ այս եթերաշրձանը անցյալից ավելի լավն է, և նշել է որ այս սերիան եթերաշրջանի լավագույն սերիան է. GeekPeeks-ը սերիան ընդհանուր ասել է որ վատը չէ, սակայն մի շարք բացասական գծեր է ընգծել։ Fear.net-ը սերիան շատ դաժան է անվանել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:«Գերբնական» հեռուստասերիալի սերիաներ
Կատեգորիա:Գերբնական
Վիեննայի ժողովրդական օպերա

**Վիեննայի ժողովրդական օպերա** կամ **Ֆոլքսօպեր** (), օպերային թատրոն Վիեննայում, երկրորդը Վիեննայի պետական օպերայից հետո։ Մեկ թատերաշրջանի ընթացքում` սեպտեմբերից հուլիս, տալիս է մոտ 300 ներկայացում։ Նախատեսված է 1473 հանդիսատեսի համար, հարկ եղած դեպքում լրացուցիչ տեղերում կարող է տեղավորել կանգնած ևս 102 հանդիսատես։ Օպերայի խաղացանկն ավանդաբար ներկայացնում է օպերետներ և օպերաներ գերմաներենով։ Ներկայումս օպերայում բեմադրվում են օպերաներ, օպերետներ, զինգշպիլներ, մյուզիքլներ ու բալետային ներկայացումներ։

## Պատմություն
250px|մինի|ձախից|Վիեննայի ժողովրդական օպերա
Թատրոնը կառուցվել է 1898 թվականին։ Ի սկզբանե Ֆոլկսոպերը ստացել է «Կայսեր հոբելյանի քաղաքային թատրոն» անվանումը ()` ի պատիվ Ֆրանց Յոզեֆ I-ի պաշտոնավարման 50-ամյակի։ Թատրոնը նախատեսված էր միայն պիեսների բեմադության համար, սակայն 1903 թվականին բեմում ներկայացվեցին նաև օպերաներ ու օպերետներ։

1906 թվականին թատրոնի առաջին կապելմայստերը դարձավ ավստրիացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր Ալեքսանդր Ցեմլինսկին։ «Տոսկայի» և «Սալոմեայի» առաջին բեմադրությունները կայացել են 1907 և 1910 թվականներին։ Այստեղ հանդես են եկել համաշխարհային հռչակ վայելող այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Մարիա Երիցան և Ռիխարդ Տաուբերը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ֆոլկսոպերը դարձել է Վիեննայի երկրորդ հռչակավոր օպերային թատրոնը, սակայն 1929 թվականին այն փոխել է իր խաղացանկը` գերադասելով վոդևիլի ժանրը։ Երկրորդ աշխարհամարտից հետո թատրոնը վերածվել է Վիեննայի պետական օպերայի լրացուցիչ բեմահարթակի, քանի որ վերջինս տուժել էր ռմբակոծություններից։ 1955 թվականին Վիեննայի ժողովրդական օպերան անցնում է իր հին նշանակությանը` կրկին բեմադրելով օպերաներ, օպերետներ, մյուզիքլներ։ 1983 թվականին Ֆոլկսոպերը հյուրախաղերով հանդես է եկել ԽՍՀՄ-ում։

Թատրոնի հայրենասիրական կարևոր քաղաքականությունն է գերմաներենով ստեղծագործությունների բեմադրությունը. նույնիսկ օտարալեզու գործերը ներկայացվում են գերմաներենով (այստեղից էլ անվանումը` Volksoper, բառացի` ժողովրդական թատրոն)։ 21-րդ դարում աստիճանաբար ներկայացվում են նաև այլալեզու ստեղծագործություններ, մասնավորապես` ամերիկյան մյուզիքլներ բնագրային լեզվով։ Լինում է և այնպես, որ վոկալային հատվածներում գերմաներենով երկխոսությունները հաջորդում են բնագիր լեզվով երկխոսություններին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1898 հիմնադրված թատրոններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի օպերային թատրոններ
Կատեգորիա:Վիեննայի տեսարժան վայրեր