Լինքոլն Ստեֆենս

**Ջոզեֆ Լինքոլն Ստեֆենս** () ամերիկացի հետաքննող լրագրող և 20-րդ դարի սկզբի Առաջադիմական դարաշրջանի առաջատար «մաքրեյքերներից» մեկը։ Նա ՄքՔլուրս (McClure’s) ամսագրում սկսել է հոդվածների շարք, որը կոչվում էր «Թուիդի օրերը Սենթ Լուիսում», այնուհետև այդ հոդվածները միասին հրատարակվել են «Քաղաքների ամոթը» գրքում։ Նա հիշվում է որպես լրագրող, ով հետաքննել է ամերիկյան քաղաքների տեղական իշխանությունների կոռուպցիան և հայտնի է եղել իր պահպանողականությամբ։

## Վաղ կյանք
Ստեֆենսը ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյում, Կալիֆոռնիա, Էլիզաբեթ Լուիզա Ստեֆենսի և Ջոզեֆ Ստեֆենսի չորս երեխաներից ավագը և միակ որդին: Նա մեծացել է նահանգի մայրաքաղաք Սակրամենտոյում։

Ստեֆենս ընտանիքի առանձնատունը՝ վիկտորյանական ոճի տուն է H փողոցում, որը նրանք գնել էին վաճառական Ալբերտ Գալատինից 1887 թվականին, 1903 թվականին դարձել է Կալիֆոռնիայի նահանգապետի առանձնատունը։ Ստեֆենսը հաճախել է վարժարան, որտեղ նա հաճախ է վիճել դպրոցի հիմնադիր և տնօրեն, Ալֆրեդ Լի Բրյուերի հետ։

## Գործունեություն
ձախից|մինի|Ստեֆենսը 2014 թվականին
[ձախից|մինի|Էնդրյու Ֆուրուզեթը, [Ռոբերտ Լաֆոլետ|Ռոբերտ ԼաՖոլետը և Ստեֆենսը (1915 թվական)]]
Ստեֆենսը սկսել է իր լրագրողական կարիերան *Նյու Յորքի կոմերցիոն գովազդատուում* 1890-ական թվականներին նախքան *New York Evening Post* տեղափոխվելը։ 1902-ից 1906 թվականներին նա դարձել է *McClure's* ամսագրի խմբագիր, որտեղ նա դարձել է հայտնի եռյակի մաս՝ Իդա Թարբելի և Ռեյ Սթենարդ Բեյքերի հետ միասին։ Նա մասնագիտացել է պետական և քաղաքական կոռուպցիայի հետաքննության մեջ, և հրատարակվել է նրա հոդվածների երկու ժողովածու՝ *«Քաղաքների ամոթը»* (1904) և *«Պայքարը հանուն ինքնակառավարման»* (1906): Նա նաև գրել է *«Դավաճան պետությունը»* (1905 թվական), որը քննադատում էր Նյու Ջերսիին ընդգրկման հովանավորչությունը: 1906 թվականին նա Թարբելի և Բեյքերի հետ թողեց *McClure's-ը* ՝ ստեղծելով *Ամերիկյան ամսագիրը*: *«Քաղաքների ամոթը»* գրքում Ստեֆենսը ձգտում էր Ամերիկայում քաղաքական բարեփոխումներ իրականացնել: Նա փորձեց զայրույթ առաջացնել քաղաքային Ամերիկայի կոռումպացված կառավարությունների օրինակներով:

1914-1915 թվականներին նա լուսաբանեց Մեքսիկական հեղափոխությունը և սկսեց հեղափոխությունը բարեփոխումներից արդյունավետ համարել : 1919 թվականի մարտին նա ուղեկցեց Պետդեպարտամենտի ցածրաստիճան պաշտոնյա Ուիլյամ Քրիստիանին։ Նա գրել է, որ «Խորհրդային Ռուսաստանը հեղափոխական կառավարություն էր՝ էվոլյուցիոն պլանով», դիմանալով «չարիքի ժամանակավոր վիճակին, որը տանելի է դարձնում հույսն ու ծրագիրը»։

Վերադարձից հետո նա առաջ է քաշել իր տեսակետը Հոկտեմբերյան հեղափոխության մասին և ԱՄՆ-ի կողմից Ռուսաստանին պարենային օգնության համար քարոզարշավի ընթացքում արել է իր հայտնի արտահայտությունը նոր խորհրդային հասարակության մասին. «Ես տեսել եմ ապագան, և այն աշխատում է» արտահայտություն։ Նրա կնոջ ՝ Էլլա Ուինթերի *«Կարմիր առաքինությունը մարդկային հարաբերությունները նոր Ռուսաստանում*» ( Վիկտոր Գոլլանց, 1933 թվական) տիտղոսաթերթը պարունակում է այս մեջբերումը:
աջից|մինի|Կալիֆոռնիայի Կարմել քաղաքում Սան Անտոնիո և Օվկիանոս պողոտաների խաչմերուկի մոտ գտնվող Ստեֆենսի հիշատակը հավերժացնող hուշատախտակ
Ստեֆենսն ամուսնացել է քսանվեցամյա սոցիալիստ գրող Լեոնորա Սոֆի Վինթերի հետ 1924 թվականին և տեղափոխվել Իտալիա, որտեղ Սան Ռեմոյում ծնվել է նրանց որդին՝ Փիթերը։ 1927 թվականին նրանք տեղափոխվել են Կալիֆոռնիա նահանգի Քարմել քաղաք՝ Խաղաղ օվկիանոսի ափի ամենանշանակալի արվեստի գաղութը և հաստատվել են մի խրճիթում, որը մոտ է եղել Սան Անտոնիո փողոցի և Օուշեն պողոտայի խաչմերուկին: Այդտեղ ապրելու ժամանակ նա հեղինակել է իր ինքնակենսագրականը և ղեկավարեց *Pacific Weekly-ն*:

Էլլան և Լինքոլնը շուտով դարձան տարածաշրջանի ձախակողմյան քաղաքականության հակասական դեմքեր: Երբ Ջոն Օ’Շեյը՝ տեղական Կարմելի նկարիչներից մեկը և զույգի ընկերը, ցուցադրել է իր «Պարոն Ստեֆենսի հոգին» ուսումնասիրությունը՝ մի պատկեր, որը նման էր գրոտեսկային դևի, Լինքոլնը որոշակի հպարտություն է զգացել նկարի նկատմամբ և վայելել դրա առաջացրած հանրային հետաքրքրությունը:

1934 թվականին Ստեֆենսը և Ուինթերն օգնեցլ են հիմնել Սան Ֆրանցիսկոյի բանվորական դպրոցը (հետագայում՝ Կալիֆոռնիայի աշխատանքային դպրոցը); Ստեֆենսն այնտեղ ծառայել է նաև որպես խորհրդական։

## Մահ
Ստեֆենսը մահացել է սրտի անբավարարությունից 1936 թվականի օգոստոսի 9-ին Կալիֆորնիայի Կարմել-բի-դե-Սի քաղաքում:

2011 թվականին Քևին Բեյքերը Նյու Յորք Թայմսից  ափսոսում էր, որ «Լինքոլն Ստեֆենսն այսօր այնքան էլ չի հիշվում»։

## Աշխատանքներ
* *Pittsburgh is Hell with the Lid Off* (1903 թվական)
* *Քաղաքների ամոթը* (1904 թվական), 
* *Դավաճան պետությունը* (1905 թվական)
*  ինտերնետ արխիվում
*  ինտերնետ արխիվում
*  ինտերնետ արխիվում
*  ինտերնետ արխիվում
*   ինտերնետ արխիվում
* *Լինքոլն Ստեֆենսի ինքնակենսագրությունը* (1931)

## Ժողովրդական մշակույթում
Լինքոլն Ստեֆենսը հիշատակվում է Դենի Դե Վիտո *[[Արջ Ջեքը]]* (1993 թվական) ֆիլմում։

Լինքոլն Ստեֆենսը հիշատակվում է Թոմ Վուլֆի 1987 թվականի *«Ունայնությունների խարույկը»* վեպում։

Ամերիկյան *«Քաղաքը բլրի վրա*» քրեական դրամայի հերոսները, որի դեբյուտը տեղի ունեցավ 2019 թվականին, բազմաթիվ հղումներ են անում Լինքոլն Ստեֆենսին։

*Լինքոլն Ստեֆենսի ինքնակենսագրությունը* Մերի Մաքքարթիի 1963 թվականի համանուն վեպում The Group-ի անդամներից մեկի սիրելի գիրքն է։

*Լինքոլն Ստեֆենսի ինքնակենսագրությունը* հիշատակվում է Ջոզեֆ ՄակԷլռոյի *«Կանայք և տղամարդիկ»* վեպում։ Եվ որպես ֆավորիտ նշվում է Մերիլին Մոնրոյի կողմից իր «Իմ պատմությունը» ինքնակենսագրության մեջ (նա կարդում է *[[Ամեն ինչ Եվայի մասին|«Ամեն ինչ Եվայի մասին]]*» ֆիլմի ստեղծման ժամանակ, և Ջոզեֆ Լեո Մանկևիչ

Լինքոլն Ստեֆենսը փոքր-ինչ հիասթափված վկան է Առաջին համաշխարհային պատերազմին հաջորդած Եվրոպայի վերափոխման քաղաքական ինտրիգին 1940 թվականին Էփթոն Սինքլերի *«Աշխարհի վերջը»* վեպում *«Աշխարհի վերջում*» Սինքլերը Շտեֆենսին անվանում է մռայլ։ Նույն պիտակը վերագրվել է հենց Սինքլերին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
### Հիմնական

* *Լինքոլն Ստեֆենսի ինքնակենսագրությունը* (NY: Harcourt, Brace, 1958)
* *Լինքոլն Ստեֆենսի նամակները,* խմբագրված Էլլա Ուինթերի և Գրանվիլ Հիքսի կողմից, 2 հատ. (1938)

### Երկրորդական
* Գուդվին, Դորիս Քիրնս, *Կռվարար ամբիոն. Թեոդոր Ռուզվելտ, Ուիլյամ Հովարդ Թաֆտ և լրագրության ոսկե դարաշրջան* (Սայմոն և Շուստեր, 2013)

* Գորթոն, Ստեֆանի. *Քաղաքացի լրագրողներ. Ս.Ս. Մաքքլուրը, Իդա Թարբելը և Ամերիկան վերագրող ամսագիրը:* Նյու Յորք. Ecco/HarperCollins, 2020 թ. առցանց

* Հարթշորն, Պիտեր. *Ես տեսել եմ ապագան. Լինքոլն Ստեֆենսի կյանքը* (Հակադարձ, 2011)

* Կապլան, Ջասթին, *Լինքոլն Ստեֆենս. կենսագրություն* (NY: Simon and Schuster, 1974)

* Լաշ, Քրիստոֆեր, *Ամերիկացի լիբերալները և ռուսական հեղափոխությունը* (NY: Columbia University Press, 1962)
* Շապիրո, Հերբերտ. «Լինքոլն Ստեֆենս. մաքաղիչը վերանայեց»: *American Journal of Economics and Sociology* 31.4 (1972): 427-438.
* Stein, Harry H. «Apprenticing Reporters. Lincoln Steffens on the Evening Post». *The Historian* 58.2 (1995): 367-382.
* Stein, Harry H. «Լինքոլն Ստեֆենսը և Մեքսիկական հեղափոխությունը». *American Journal of Economics and Sociology* 34.2 (1975): 197-212. առցանց

## Արտաքին հղումներ
* Lincoln Steffens' collected journalism at The Archive of American Journalism