open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մարլիի ձիեր

thumb|Լուվրում գտնվող քանդակներից մեկը
[thumb|[Համաձայնության հրապարակում գտնվող քանդակ|ձախից|250x250փքս]]

**Մարլիի ձիեր** (), ֆրանսիացի քանդակագործ Գիյոմ Կուստույի աշխատանքը։ Երկու (զույգ) սիմետրիկ քանդակագործական խմբեր Կարարայի մարմարից, ստեղծվել են 1743–1745 թվականներին։

## Նկարագրություն
Քանդակն իրենից ներկայացնում է ծառս եղած ձիեր, որոնց սանձում են ձիապանները։ Այս աշխատանքը պատվիրվել է Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկ XV-ի կողմից, ով ցանկանում էին վերականգնել Ռեգենտության շրջանում լքված Մարլիի այգու  և ամրոցի քանդակագործական անսամբլը։

Մարլիի ձիերը պետք է տեղադրվեին «Մարլիի ավազանի» () մոտ, որտեղ նախկինում եղել են Լյուդովիկոս XIV-ի դարաշրջանի քանդակագործ Անտուան Կուազևոքսի աշխատանքները։ 1719 թվականին Կուազևոյի «Պեգասները» տեղափոխվել են Փարիզ՝ Թյուիլրիի այգի։

## Պատմություն
1743 թվականին Կուստուի մոդելները հաստատվել են թագավորի կողմից և ընդամենը երկու տարվա աշխատանքից հետո՝ 1745 թվականին, տեղադրվել են Մարլիում։ Մոդելների վրա աշխատելիս Կուստուն աշխատում էր անմիջապես թագավորական ախոռներում և հեծյալների կերպարների համար բնորդներ էր հրավիրում։ Կոմպոզիցիայի նախատիպերն էին Կվիրինալ հրապարակում և Կամպիդոլիոյում (Հռոմի Կապիտոլիումում) գտնվող Դիոսկուրոսների անտիկ շրջանի քանդակագործական խմբերը։ Այնուամենայնիվ, հռոմեական տարբերակները համահունչ են։ Կարելի է ընդհանրություններ գտնել Կուստի աշխատանքի և Վերսալում Մարսի եղբայրների «Ապոլլոնի ձիերը» (Les chevaux d′Apollon), ինչպես նաև քանդակագործ Ռոբերտ Լեի «Արևային ձիերը» (Chevaux du Soleil) քանդակների միջև։։

Հեղափոխության ժամանակ՝ 1794 թվականին, Դավիդի նախաձեռնությամբ «Մարլիի ձիերը» տեղափոխվել Փարիզ և սիմետրիկ կերպով տեղադրվել Ելիսեյան դաշտերի մուտքի մոտ (ժամանակակից Կոնկորդի հրապարակի մոտ)։ Ներկայումս երկու քանդակագործական խմբերն էլ գտնվում են Լուվրում։

Մարլիի ձիերի դինամիկան և արտահայտությունը արտացոլում են Արևի արքա Լուի XIV-ի նախորդ դարաշրջանի մեծ ոճի գեղագիտությունը, բարոկկոյի և կլասիցիզմի համադրությունը։ Այնուամենայնիվ, Գիյոմ Կուստի ստեղծագործության բարոկկո գեղագիտությունը «ենթակա է ռիթմի խիստ կազմակերպմանը, ընդհանուր տպավորության ամբողջականությանը»։

«Մարլիի ձիերը» հռչակված էր ռոմանտիզմին հաջորդած դարաշրջանում, նրանք գերազանցել էին Թեոդոր Ժերիկոյի «Ազատ նժույգների վազքը Հռոմում» (1817) ստեղծագործությանը։ Կուստուի աշխատանքով հիացել են Էժեն Դելակրուան և Վիկտոր Հյուգոն։

Մարլիի ձիերի կրկնօրինակներ ստեղծել է քանդակագործ Միշել Բուրբոնը, որը 1985 թվականին տեղադրվել է Շատո դը Մարլիում դիմաց։

Ելիսեյան դաշտերում ծանր տեխնիկայի ցուցադրությամբ անցկացվող ռազմական շքերթների ժամանակ, ըստ մասնագետների, վնասվել է Մարլիի ձիերի մարմարը։

1984 թվականին բնօրինակները փոխարինվել են Բուրբոնի կրկնօրինակ աշխատանքներով։ Բնօրինակ քանդակները տեղափոխվել են Լուվր՝ Ռիշելյեի բակ, որտեղ այժմ ցուցադրված են նաև 17-18-րդ դարերի ֆրանսիացի քանդակագործների այլ գործեր։

Վերակառուցումից հետո բակը վերանվանվել է «Cour Marly» (Մարլիի բակ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Քանդակներ
Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ
Կատեգորիա:Կենդանիների քանդակներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական քանդակագործություն
Էմիլիա Ռոզդոլսկայա

**Էմիլիա Ռոզդոլսկայա** (), , ավստրիացի հասարակական-քաղաքական գործիչ, հակաֆաշիստական և արհմիութենական գործունեության և ֆեմինիստական շարժման ակտիվ մասնակից, ուկրաինացի մարքսիստ Ռոման Ռոզդոլսկու կինը։ Հանդիսանում է ամուսնու hուշագրությունների և նախաբաների հեղինակը։

## Կենսագրություն
Սոցիալիստական շարժման մեջ է ընդգրկվել14 տարեկանից․ 1925 թվականին անդամագրվել է Սոցիալիստ դպրոցականների ազատ միությանը։ 1927 թվականին մասնակցել է հանրապետական Շուցբունդի և ոստիկանության միջև բախումներին, որտեղ էլ հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն։ 1928 թվականին անդամագրվել է Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ռոման Ռոզդոլսկու հետ աջակցել է ձախ ընդդիմությանը և Լև Տրոցկուն՝ պաշտպանելով տրոցկիստական դիրքերը ստալինիստների և Հենրիխ Բրանդլերի կողմնակիցների դեմ պայքարում։

Դոլֆուսի ֆաշիստական դիկտատուրայի դեմ պրոլետարական ապստամբությունը ճնշելուց և 1934 թվականին Ավստրիայում բանվորական շարժման ջարդից հետո Ռոզդոլսկիները ստիպված եղան տեղափոխվել Լվով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկումից հետո նացիստների կողմից օկուպացված Կրակովում նրանք ստեղծել են արհեստանոց, որը դարձել է ճակատ Ադամ Լութմանի ընդհատակյա հակաֆաշիստական շրջանակի և Կրակովի գետտոյից փախածներին օգնելու համար։ Պատերազմից հետո տեղափոխվել են ԱՄՆ։

Էմիլիա Ռոզդոլսկայան Վիեննա է վերադարձել 1971 թվականին։ Մինչև իր մահը նա կապեր է պահպանել ձախ, հակաֆաշիստական և հակաստալինյան շրջանակների հետ, մասնավորապես՝ Հեղափոխական մարքսիստների խմբի (այժմ՝ Սոցիալիստական այլընտրանք)՝ Վերամիավորված Չորրորդ Ինտերնացիոնալի ավստրիական բաժնի հետ։

Մահացել է 2001 թվականին, 90 տարեկան հասակում։

## Աշխատություններ
* Fritz Keller, Emmy Rosdolsky: 40 Jahre Trotzkistenprozesse in Wien. In: Gruppe Revolutionäre Marxisten (Hrsg.): rotfront. Nr. 8–9, Wien 1977.
* Emily Rosdolsky: Franz Koritschoner. In: Memorial (Hrsg.): Österreichische Stalinopfer. Wien 1990, S. 69–76.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Justizpalastbrand

Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆեմինիստներ
Յովան Պոպովիչ

**Յովան Ստերիա Պոպովիչ** (, ), սերբ դրամատուրգ, արձակագիր, բանաստեղծ և թարգմանիչ, դասականության ներկայացուցիչ։ Սերբիայի առաջին և ամենահայտնի դրամատուրգներից մեկը։ Սերբական դրամայի հիմնադիր, թատրոնի ազգային երգացանկի հիմնադրամների հիմնադիրը։

## Կենսագրություն
Հույն վաճառականի և սերբուհու որդի է։ Իրավաբանություն է սովորել Կեժմարոկում, ապա աշխատել որպես իրավաբան, լիցեյի ուսուցիչ Կրագուևացում, իսկ ավելի ուշ գլխավորել է Բելգրադի սահմանադրական կառավարության կրթության նախարարությունը (1842-1848)։ Զբաղվել է Սերբիայի դպրոցական կրթական համակարգի կազմակերպմամբ։ Հետագայում դասավանդել է Մետրոպոլիտեն բարձրագույն դպրոցում (ապագա Բելգրադի համալսարան)։ Սերբական թատերական և գիտական կյանքի կազմակերպիչ, մի քանի դասագրքերի հեղինակ։ Նա կարևոր դեր է խաղացել Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի և Սերբիայի ազգային թանգարանի հիմնադրման գործում։

## Գործունեություն
Գրական գործունեությունը սկսել է հին հույն հերոսներին նվիրված բանաստեղծություններով։ Կյանքի վերջում նա վերադարձավ պոեզիա։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունից նա անցել է պատմավեպերի և դրամատուրգիային, բայց ամենամեծ հաջողություններին հասել է որպես կատակերգու։ Սերբական դրամայի «Հայրը». Ստերիյա-Պոպովիչը սերբերից առաջինն էր, ով լրջորեն զբաղվեց այս ժանրով և ամբողջությամբ նվիրվեց թատրոնին։ Հեղինակ է ժամանակակից կյանքի պատմական դրամաների և կատակերգությունների, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելել։ Իր կատակերգություններում նա ծաղրում է եսասիրությունը, ունայնությունը և այլ արատներ։ Առաջին անգամ նա սերբական դրամատուրգիայում ներմուծեց սովորական մարդու կերպար։ Թատրոնը Պոպովիչն ընկալել է որպես բարոյական դաստիարակության և լուսավորության միջոց։ Կյանքի վերջում հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածու։ Նրա սոցիալական կատակերգություններն էին 1830 թվական *Սուտասան և Պոդվիրալո*,  1837 թվական Սկուպեց,  1849 թվական *Հայրենասերներ*, որոնք հիմք դրեցին սերբական թատրոնի ազգային երգացանկին։

## Ընտրված աշխատանքներ
### Դրամատուրգիա
* *Սուտ և անդամալույծ*
* *Բերդ*
* *Քաղցր դդում*
* "Ամուսնություն"
* *Խարդախություն խարդախության դիմաց*
* *Կախարդական էշ*
* *Ստեֆան Դեչանսկիի մահը*
* *Անտեսանելիություն կամ Սվետիսլավ և Միլենա*
* *Նահոդ Սիմեոն կամ դժբախտ ամուսնություն*
* *Աջդուցի*
* *Սքենդերբեգ*

### Արձակ
* *Պատերազմ Կոսովոյի վրա*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Јован Стерија ПОПОВИЋ
* 
* 

Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ
Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սերբ գրողներ
Կատեգորիա:Սերբ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Սերբ ուսուցիչներ
Կըզլկում

thumb|400px|Անապատը տիեզերքից
**Կըզլկում**,  (թուրքմ.՝ կարմիր ավազներ), ավազային անապատ Ամուդարյայի և Սիրդարյայի միջագետքում՝ Ուզբեկստանում, Ղազախստանում և մասամբ՝ Թուրքմենստանում։ Տարածությունը՝ 300 հզ. կմ²։ Կան պարփակ իջվածքներ և մնացորդային լեռներ (764–922 մ)։ Մեծ տարածություններ են գրավում ավազուտային զանգվածները և ավազային թմբաշարերը (3–75 մ), հս–արմ–ում՝ թաքիրները։ Կլիման խիստ ցամաքային է։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 26–29&nbsp;°C է, հունվարինը՝ 0–9&nbsp;°C, տարեկան տեղումները՝ 100– 200 մմ։ Մակերեսային ջրհոսքը աղքատ է, հարուստ է ստորերկրյա ջրերով։ Հողերը գորշ մոխրագույն են, ավազային, կան աղուտներ։ Գերակշռում են էֆեմերները, էֆեմերոյիդները, ավազուտային բոշխը, սպիտակ սաքսաուլը, օշինդրը և օշինդրա– թփուտային բույսերը։ Կենդանիներից կան այծքաղ–ջեյրան, ճագարամուկ, գետնասկյուռ, բարխանային կատու, գայլ, թռչուններ, սողուններ, միջատներ։ Կըզլկումի էկոնոմիկայի հիմքն են կազմում ընդերքի արագ աճող շահագործումը և անասնապահությունը։ Անապատի կենտրոնական և արևմտյան մասերում հայտնաբերված արտեզյան ավազաններն օգտագործվում են։ Ջրովի շրջանները դառնում են անասնապահական կենտրոններ։ Մնացորդային լեռներում արդյունահանում են մարմար, գրաֆիտ, փիրուզ։ Մուրինտաու հանքավայրերում կա ոսկի։ Անապատի հարավում են գտնվում խոշորագույն՝ Գազլիի գազահանքերը։ Կըզլկումը հատում են ավտոճանապարհները։ Կըզլկումի կենտրոնում է գտնվում Տամդիբուլակ շրջկենտրոնը։

## Գրականություն
* Кызылкум в книге: *Н. А. Гвоздецкий, Н. И. Михайлов.* Физическая география СССР. М., 1978.

Կատեգորիա:Անապատներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ղազախստանի անապատներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի անապատներ
Կատեգորիա:Թուրքմենստանի անապատներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Ղազախստանի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Թուրքմենստանի աշխարհագրություն
Սիբիրուհին

**«Սիբիրուհին»** (), խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Սալտիկովը «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1972 թվականին։ Պրեմիերան կայացել է 1973 թվականի մարտի 5-ին։

## Սյուժե
Երիտասարդ ինժեներ Մարիա Օդինցովան դառնում է սիբիրյան շրջանում կուսակցության շրջկոմի ղեկավարը, որտեղ երկրի կառավարությունը որոշել է խոշոր ՀԷԿ կառուցել։ Նա և շինարարության ղեկավար Դոբրոտինը տարբեր տեսակետներ ունեն այն հարցի վերաբերյալ, թե ինչպես  պետքէ շինարարության ընթացքում պահպանել երկրամասի բնությունը։

## Դերերում
* Վալերիա Զակլուննայա – *Մարիա Օդինցովա
* Եվգենի Մատվեև – *Անատոլի Մարտինովիչ Դոբրոտին, ՀԷԿ-ի շինարարության պետ
* Ռոման Գրոմադսկի – *Ալեքսեյ Բոկարև
* Օլգա Պրոխորովա – *Կատյա Լոպարյովա
* Ռիմա Մարկովա – *Բեզվերխայա
* Սոֆյա Պիլյավսկայա – *Լիդիա Սեմյոնովնա, Մարիա Օդինցովայի մայրը
* Վալենտինա Մորոզ – *Թամարա
* Բորիս Կուդրյավցև – *Ֆիլիմոնով, կոլխոզի նախագահ
* Սերգեյ Կուրիլով – *Պյոտր Կիրիլովիչ
* Ֆեոդոր Մենիկով – *վարորդ Միրոնով
* Անատոլի Ելիսեև – *Վասյա Ատամանչիկ, ավտովարորդ
* Բուդա Վամպիլով – *Տոմբասով, ոստիկանության մայոր

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝  Ալեքսեյ Սալտիկով
* Սցենարիստ՝ Աֆանասի Սալինսկի
* Օպերատորներ՝ Գենադի Ցեկավին, Վիկտոր Յակուշև
* Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Էշպայ
* Նկարիչ՝ Ստալեն Վոլկով
* Համակցված նկարահանումների օպերատոր՝ Ալեքսանդր Ռենկով
* Համակցված նկարահանումների նկարիչ՝ Զոյա Մորյակովա

## Մրցանակներ
Եվգենի Մատվեևը, որը ֆիլմում կատարել է գլխավոր դերերից մեկը, «Սովետսկի էկրան» ամսագրի մրցույթի արդյունքում ճանաչվել է 1974 թվականի լավագույն դերասան («Բարձր կոչում» և «Սիբիրուհին»)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Երաժշտի քույրը

**«Երաժիշտի քույրը»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ 1970-ական թվականների խորհրդային ավագ դպրոցականների մասին, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Պավել և Իսիդոր Խոմսկիները «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1971 թվականին։ Ֆիլմը նկարահանվել է Անատոլի Ալեքսինի «Իմ եղբայրը նվագում է կլառնետ» () վիպակի հիման վրա։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1972 թվականի նոյեմբերի 20-ին։

## Սյուժե
Սկսնակ երաժշտի քույրը երազում է իր ողջ կյանքը նվիրել եղբորը ծառայելուն։ Նրա ծրագրերին խառնվում է Ալինա անունով աղջիկը, որին սիրահարվում է նրա տաղանդավոր եղբայրը։ Վերջինս պատրաստվում է երաժիշտ-կատարողների մրցույթին։ Քույրը խաբում է Ալինային՝ ասելով նրան, որ Լյովան (երաժիշտը) արդեն հարսնացու ունի։ Ալինան չի գալիս համերգին, ինչի պատճառով Լյովան ելույթ է ունենում «ոչ լավ  մարզավիճակում»։ Վերջում աղջիկը խոստովանում է իր եղբորը, որ ինքը խաբել է Ալինային, և որ իր պատճառով նա չի եկել։

## Դերերում
* Իրինա Պոպովա
* Սվետլանա Սմեխնովա-Բլագոևիչ
* Ալեքսանդր Վդովին
* Նինա Ագապովա
* Վլադիմիր Շիշկին
* Եվգենի Մենշով
* Նատալյա Վորոբյով-Խրժիչ
* Սերգեյ Շևկունենկո

## Մրցանակներ
Կարլովի Վարիի (Չեխոսլովակիա) կինոփառատոնում ֆիլմը մրցանակ է ստացել ռեժիսուրայի համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Մարտ հաղթանակից հետո

**«Մարտ հաղթանակից հետո»** (), խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիլեն Ազարովը 1972 թվականին Վասիլի Արդամատսկու վավերագրական վեպի հիման վրա։ «Ճանապարհ դեպի «Սատուրն» (, 1967) և «Սատուրնի» վերջ» (ռուս․՝ «Конец «Сатурна», 1968) ֆիլմերով սկսված եռերգության եզրափակիչ մասն է։ Պրեմիերան կայացել է 1972 թվականի օգոստոսի 21-ին։

## Սյուժե
1945 թվական։ Նացիստական Գերմանիայի կապիտուլյացիայից հետո խորհրդային հետախույզ Սերգեյ Կռիլովը, որը գերմանացիների մոտ աշխատում է որպես Կրամեր, աբվերի մայոր Հերբերտ Վիլհելմիի հետ հայտնվում է ռազմագերիների ամերիկյան ճամբարում։ Ամերիկացիները նախկին գեստապոյականններից և աբվերի հակահետախույզներից գաղտնի հետախուզական և դիվերսիոն ծառայություն են ստեղծում գեներալ Ռեյնհարդ Գելենի ղեկավարությամբ։ Վիլհելմին և Կրիլովին ուշադիր ստուգում են և ներառում են Գելենի կազմակերպությունը։ Տեղեկանալով նոր կազմակերպության ղեկավարության՝ ԽՍՀՄ-ի դեմ գործողությունների համար դիվերսիոն դպրոցների ցանց ստեղծելու մտադրությունների մասին՝ Կռիլովն այդ մասին տեղեկություններ է փոխանցում Կենտրոն։ ԽՍՀՄ-ը պահանջում է Կրիլովին հանձնել որպես «նացիստական ռազմական հանցագործ»։ Ի պատասխան Գելենը որոշում է կայացնում Կրամերին վերացնելու մասին։ Գերմանացի հակաֆաշիստների օգնությամբ Կռիլովը կենդանի և անվնաս վերադառնում է հայրենիք, գեներալ Գելենի կազմակերպությունում նրա գործը շարունակում են Վիլհելմին և Կրիլովի նախկին օգնական Անդրոնովը։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Վիլլեն Ազարով, Վասիլի Արդամատսկի, Միխայիլ Բլեյման
* Ռեժիսոր՝ Վիլլեն Ազարով
* Օպերատոր՝ Մարկ Դյատլով
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ֆլյարկովսկի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Պրևելի լողափ

**Պրևելի** (, նաև անվանում են «Արմավենիների լողափ»), լողափ և լագունա Կրետե կղզում՝ Պրևելի վանքից քիչ հեռու։ Այն ընդգրկում է Կուրտալիոտիկոյի կիրճը և Մեգալոպոտամոս գետի գետաբերանի շրջանը։ Ի տարբերություն Կրետե կղզու այլ լողափերի, այստեղ ափամերձ գոտու ջրի ջերմաստիճանն ավելի ցածր է՝ պայմանավորված նրա մեջ թափվող Մեգալոպոտամոս գետի բերած սառը ջրերով։

## Աշխարհագրություն
Պրևելի լողափի պաշտոնական անվանումը Ֆինիկաս լողափ է, ինչը թարգմանաբար նշանակում է «Արմավենիների լողափ»։ Անվանումը պայմանավորված է ափի երկայնքով ձգվող բնական ծագման արմավենիների անտառային պուրակով։ Այն չափերով զիջում է միայն Կրետե կղզու արևելքում գտնվող Վաի լողափի անտառին։ Վաի անտառը համարվում ոչ միայն Կրետե կղզու, այլև՝ Եվրոպայի, չափերով ամենամեծ և արմավենիների բնական ծագման անտառային պուրակը։ Լողափին մոտ գտնվում է նաև Ֆինիկ Թեոֆրաստ կոչվող արմավենիների ընդարձակ պուրակը։ 
Պրևելի լողափը գտնվում է Կրետե կղզու հարավային մասում, Ռետիմնոյից հեռու է 35 կմ, իսկ Պրևելի վանքից՝ 2,5 կմ։ 
Լողափը յուրահատուկ է ավազախճաքարային ծովափի, Մեգալոպոտամոս և Կուրտալիոտիս ջրառատ գետերի հովիտներում աճող արմավենիների անտառային պուրակների համադրությամբ։

Լողափն իր մյուս անվանումը ստացել է Պրևելի վանքի անունից։ 
Պրևելի լողափի այցեքարտ է համարվում ոչ միայն արմավենիների անտառապուրակը, այլև՝ ծովում գտնվող սրտաձև ժայռը։
մինի|ձախից|Լողափի այցեքարտը՝ սրտաձև ժայռը
2010 թվականին բռնկված հրդեհի արդյունքում արմավենիների պուրակի մեծ մասը այրվեց, սակայն 2011 թվականին այն արագ և բնական ճանապարհով վերականգնվեց։ 2011-2012 թվականներին արմավենիների անտառային պուրակը փակ էր զբոսաշրջային այցերի համար, սակայն արգելքը չէր գործում լողափնյա գոտու համար։
Լողափն ունի զբոսաշրջային մեծ նշանակություն, սակայն քանի որ գտնվում է Կուրտալիոտիկոյի կիրճի ստորին հատվածում, դեպի լողափ ուղիղ ճանապարհ չկա, այն հնարավոր է միայն քայլելով լանջով դեպի ցած։ Ծովափնյա հատված հնարավոր է մուտք գործել նաև Պլակյաս հանգստյան գոտուց՝ տուրիստական նավակներով։

## Պատկերասրահ

Preveli.jpg|Պրևելի լողափը և արմավենիների բնական անտառը
Beach at the end of Preveli Gorge, Rethymno Prefecture, Greece (2).jpg|Մեգալոպոտամոս գետի գետաբերանի շրջանը
Plakias-Preveli beach.jpg|Կրետե կղզու հարավում գտնվող Պրևելի լողափը
Preveli Palm Beach Panorama 02.JPG|Համայնքապատկեր Պրևելիից


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Հունաստանում
Էլզա Բրանդեյս

**Էլիզաբեթ «Էլզա» Բրանդեյս**  (հունգ.՝ Brandeisz Erzsébet «Elza, ), հունգարացի պարուհի և պարուսույց։ Համարվում է էքսպրեսիոնիստական պարի հիմնադիրը Հունգարիայում։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա մի քանի հրեաների թաքցրեց Բալատոնալմադիում գտնվող իր ամառանոցում, այդ թվում՝ 14-ամյա Ջորջ Սորոսոնին։ 1995 թվականին Յադ Վաշեմը Էլզա Բրանդեյսին շնորհել է « Աշխարհի արդարակյացներ» պատվավոր կոչում։

## Վաղ տարիներ
Էլիզաբեթ Բրանդեյսը ծնվել է Ավստրիայի Ռուստ քաղաքում 1907 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Նա մեծացել է Բուդապեշտում՝ գերմանական լյութերական ընտանիքում։ Մանկության տարիներին նա ականատես է եղել Կարլ I կայսրի թագադրմանը, որը տեղի է ունեցել Բուդապեշտում։

1923 -1928 թվականներին Բրենդեյսը պար է սովորել Լիլի Կալլայի դպրոցում։ 1930-ականներին սովորել է Վիեննայում և Դրեզդենում պարուսույց Մերի Ուիգմանի մոտ։

## Կարիերա
Բրենդեյսն աշխատել է որպես պարուհի, իսկ ավելի ուշ՝ որպես ուսուցիչ ժամանակակից պարի մասնավոր դպրոցում, որը ղեկավարում էր էթնիկ հրեա Բելանա Լայտայը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, խուսափելու նացիստների կողմից դպրոցի գրավումից, Բրանդեյսը Լայթի դպրոցը վերագրել է իր անունով։ Երբ Լայթային բռնի տեղահանել են «դեղին աստղի տուն», Բրանդեյսը նրան սնունդ է բերել, ինչպես նաև օգնել է հովանավորչական նամակ ստանալ Պորտուգալիայի դեսպանատնից։ Բացի այդ, 1944 թվականին Բրենդեյսը օգնեց Էլիզաբեթ Սորոսին և նրա 14-ամյա որդուն՝ Գյորգիին, ով փոխեց իր անունը ԱՄՆ տեղափոխվելուց հետո և աշխարհին հայտնի դարձավ որպես Ջորջ Սորո, ապաստանել Բալատոնալմադի իր ամառանոցում Բալատոն լճի վրա։

Հետպատերազմյան տարիներին նոր կոմունիստական կառավարությունը բացասաբար արձագանքեց էքսպրեսիոնիստական պարերին՝ դրանք համարելով անկումային, և 1948 թվականից Բրենդեյսին արգելեցին ելույթ ունենալ՝ նա սկսեց մարմնամարզություն դասավանդել Բալատոնալմադիում։

## Հետագա կյանք
1963 թվականին թոշակի անցնելուց հետո Բրենդեյսը դարձավ Շոպրոնի Սթորնո տան թանգարանի ուղեցույցը, որտեղ նա աշխատեց մինչև 1978 թվականը։

Կյանքի վերջին տարիներին նա մեկուսացված էր ապրում Շոպրոնում, որտեղ նրան օգնում էին խնամակալները՝ Ջորջ Սորոսի աջակցությամբ։ 2018 թվականի հունվարի 6-ին իր մահվան պահին 110-ամյա Էլզա Բրանդեյսը քաղաքի ամենատարեց բնակիչն էր։։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հունգարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Պարուհիներ
Կատեգորիա:Պարուսույցներ
Ադելաիդա Աքվիտանցի

**Ադբելահիդ**, **Ադել**, **Ադելա** կամ **Ադելաիդա Աքվիտանցի** (), ամուսնանալով Ֆրանկների թագավոր Հուգո Կապեի (մոտ 939 - 996 թվականի հոկտեմբերի 14) հետ դարձել է Ֆրանսիայի թագուհին։ Ադելաիդան և Հուգոն 18-19-րդ դարերին Ֆրանսիան կառավարող Կապետինգների դինաստիայի հիմնադիրներն էին։ Որպես թագուհի՝ Ադելաիդան, որոշակի ազդեցություն ուներ իր ամուսնու վրա Ֆրանսիայի կառավարման հարցում։

## Կյանք
Ադելաիդան Աքվիտանիայի դուքս Ուիլյամ III-ի և Նորմանդիայի դուքս Ռոլլոնի դստեր՝ Ադելի դուստրն էր։

987 թվականի մայիսի 29-ին Ֆրանսիայի Կարոլինգյան դինաստիայի վերջին թագավորի՝ Լյուդովիկոս V-ի մահից հետո, Սենլիսում ֆրանկների մագնատների ժողովը Հուգոյին Ադելաիդա թագուհու հետ միասին ընտրեց նոր թագավոր։ Նրանք Սենլիսում հռչակվեցին որպես նոր միապետներ և 987 թվականի հունիսի 1-ին օրհնվեցին Նուայոնում։ Որպես այդպիսին, նրանք դարձան Ֆրանսիայի Կապետինգների դինաստիայի հիմնադիրները։ Ըստ երևույթին, Հուգոն ապավինում էր Ադելաիդայի դատողությանը և թույլ է տվել նրան մասնակցել երկրի կառավարման գործին։ Հուգոյի կողմից Ադելաիդային ճանաչելը որպես «socia et particeps nostril regni», որը մոտավորապես թարգմանվում է որպես «գործակից և մասնակից մեր թագավորությունում», ցույց է տալիս Ադելաիդայի հանդեպ նրա ակնհայտ գնահատանքը։

Ադելաիդայի որդի Ռոբերտի դաստիարակ Գերբերտ Օրիլացին 990-ական թվականների վերջին հակամարտության մեջ մտավ Ռեյմսի արքեպիսկոպոս Առնուլֆի հետ։ Գերբերտը ապաստան գտավ Թեոֆանուի որդու և Սրբազան Հռոմեական կայսրության նոր կայսեր Օտտոն III-ի հետ, իսկ Ադելաիդան փորձեց հետ կանչել վերջինիս Ռեյմս, բայց Գերբերտը դժկամությամբ դիմադրեց այս հրամանին՝ 997 թվականի գարնանը թվագրված նամակում պատճառաբանելով իր անձնական անվտանգության և Ֆրանսիական թագավորության կայունության շուրջ մտահոգությունները, եթե նա վերադառնա՝ Արնուլֆին մարտահրավեր նետելու արքեպիսկոպոսության համար։

## Երեխաներ
Ադելաիդան և Հուգոն ունեցել են երեք երեխա.
* Հեդվիգ՝ Մոնսի կոմսուհի (կամ Հադևիդ կամ Ավոիզ) (մոտ 969-1013 թվականից հետո), Մոնսի կոմս Ռեգինար IV-ի կինը։
* Ռոբերտ II (972–1031)՝ Ֆրանսիայի ապագա թագավոր։ 987 թվականին թագադրվել է համարքա՝ նոր դինաստիան համախմբելու նպատակով։
* Ժիզել՝ Պոնտիեի կոմսուհի (մոտ 970-1002 թվականներ), Պոնտիեի կոմս Հուգո I-ի կինը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ և կայսրուհիներ
Ռուսական կուսակցություն

**Ռուսական կուսակցություն** (), քաղաքական խմբավորում Հունաստանում, որը գոյություն է ունեցել 19-րդ դարի կեսին և կողմնորոշվել է Ռուսական կայսրության վրա։

Նրա կողմնակիցները եղել են պետական ապարատում, ուղղափառ եկեղեցում։ Այն հայտնիություն է վայելել զինվորականների, ինչպես նաև հասարակ ժողովրդի կողմից, որոնք դուրս են եկել հույն մագնատ-նավատերերի դեմ։

## Պատմություն
Ռուսական կուսակցությունը պահպանողական հայացքներ ուներ և աջակցում էր Ուղղափառ եկեղեցուն։ Կուսակցությունը մեծ դեր ուներ նոր պետության մեջ, ինչը իրեն տվեց որոշ հեղինակություն կենտրոնական ապարատում։

Բրիտանամետ և ֆրանսիամետ խմբերի մրցակցությունը հանգեցրեց ռուսական կուսակցության առաջնորդի, Հունաստանի նախագահ Իոանիս Կապոդիստրիասի սպանությանը, որից հետո իշխանության եկավ նրա կրտսեր եղբայր Ավգուստինոս Կապոդիստրիան։ Մի քանի ապստամբություններից հետո, մեկ տարի անց նա հրաժարվեց իր լիազորություններից և իշխանության եկավ Հունաստանի առաջին թագավոր Օտտոն I-ը։ Չնայած բացարձակ միապետությանը՝ ռուսական կուսակցությունը գոյություն է ունեցել մինչև 1865 թվականը։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Հունաստանի պատմություն
Վալերի Սոկոլով

**Վալերի Սոկոլով** (), ուկրաինացի ջութակահար է։

Սոկոլովը 1999 թվականին Պամպլոնա, Իսպանիա, Պաբլո Սարասատեի միջազգային մրցույթում արժանացել է ուսման դրամաշնորհի մրցանակին, որը նրան տրամադրել է կրթաթոշակ Նատալյա Բոյարսկայայի հետ սովորելու Յեհուդի Մենուհինի անվան դպրոցում, Անգլիա։

2005 թվականի սեպտեմբերին Սոկոլովը մասնակցեց Ջորջ Էնեսկուի փառատոնին և արժանացավ Գրան պրիին Բեթհովենի Ջութակի կոնցերտի կատարմամբ; նա նաև արժանացել է «Լավագույն կատարում» Էնեսկուի ջութակի սոնատի թիվ 3-ի համար, ինչպես նաև Էնեսկուի հիմնադրամի մրցանակին։

2006 և 2007 թվականներին նա ելույթ է ունեցել Եվրոպայի կամերային նվագախմբի և Դուգլաս Բոյդի, Bournemouth Symphony-ի և Yan Pascal Tortelier-ի հետ, ինչպես նաև Musickollegium Winterthur նվագախմբի հետ՝ Հովարդ Գրիֆիթսի ղեկավարությամբ։ Մեկ այլ տեղ նա ելույթ է ունեցել Բրեմենի ֆիլհարմոնիկի և Ստեֆան Բլունյեի հետ, իսկ Բազելի սիմֆոնիկ նվագախումբը՝ Ռումոն Գամբայի հետ։ Սոկոլովն իր ԱՄՆ նվագախմբային դեբյուտը կատարեց 2007 թվականի ամռանը՝ ելույթ ունենալով Aspen Music Festival-ում և Grand Teton Music Festival-ում, Դեվիդ Զինմանի հատուկ հրավերով, Blossom փառատոնում Քլիվլենդի նվագախմբի հետ։

2008 թվականի փետրվարին նա ներկայացրեց Բորիս Տիշչենկոյի դաշնամուրի և ջութակի կոնցերտի ԱՄՆ պրեմիերան Նյու Յորքի Կարնեգի Հոլլում և Վաշինգտոնի Կոնգրեսի գրադարանում։ Սոկոլովը վերադարձավ Ասպենի փառատոն 2008 թվականի օգոստոսին՝ կատարելու Բարտոկի ջութակի կոնցերտը No.&nbsp;2 Փիթեր Օունջյանի հետ։

Լոուրենս Ֆոսթերի անձնական հրավերով Սոկոլովը ձայնագրեց Էնեսկուի ջութակի սոնատ No.&nbsp;3, լրացնում է պարոն Ֆոսթերի կողմից Էնեսկուի Օկտետի ձայնագրությունը սիմֆոնիկ նվագախմբի համար ձայնագրության մեջ, որը թողարկվել է CD-ով 2009 թվականի սկզբին EMI/Virgin պիտակի վրա։

Վերջին սեզոններին նա հանդես է եկել Ցյուրիխի Tonhalle նվագախմբի, Եվրոպայի կամերային նվագախմբի, Բորդո-Աքվիտանիայի ազգային նվագախմբի հետ և առաջին անգամ հանդես է եկել Ռոտերդամի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի, Die Deutsche Kammerphilharmonie Bremen-ի, The Orchester National de France-ի և Tokyo Sympho Orchestra-ի հետ։ Դիրիժորները, որոնց հետ նա աշխատել է, ներառում են` Դեվիդ Զինմանը, Վլադիմիր Աշքենազին, Իվոր Բոլթոնը և Լյուդովիկ Մորլոտը։ Նա ելույթ է ունեցել Wigmore Hall-ում, Théâtre du Châtelet-ում և Festspielhaus Baden-Baden-ում։

2017 թվականի մարտին նա կատարել է Bartók ջութակի կոնցերտը No&nbsp;2 NDR Elbphilharmonie նվագախմբի հետ Յուրայ Վալչուհայի ղեկավարությամբ։

Սոկոլովը ներկայումս բնակվում է Գերմանիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վալերի Սոկոլով
* Վալերի Սոկոլովը Miami Piano Fest-ում 

Կատեգորիա:1986 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երաժիշտներ
Դանիել Գոթլոբ Թյուրք

**Դանիել Գոթլոբ Թյուրք** (, ), գերմանացի երգեհոնահար, կոմպոզիտոր, դասական շրջանի երաժշտական տեսաբան։

## Կենսագրություն
Դանիելը երգեհոն նվագել է սովորել հոր մոտ, այնուհետև նրա ուսուցիչներն են եղել  Բախի աշակերտ Գոթֆրիդ Ավգուստ Հոմիլիուսը և Յոհան Ադամ Հիլերը, որոնք Թյուրքին խորհուրդ են տվել ուսումը շարունակել Հալլեի համալսարանում։ 1779 թվականին Թյուրքը ստացել է երաժշտական մասի գծով տնօրենի պաշտոն, իսկ 1809 թվականին դարձել երաժշտության և ակուստիկայի տեսության պրոֆեսոր։
1783 թվականին ամուսնացել է Յոհան Դորոտեյ Ռեյզինս Շիմելպֆենիգի հետ, նրանք ունեցել են երկու երեխա։

Դասական երաժշտության մեջ Թյուրքի ամենանշանավոր աշխատությունը «Klavierschule» դասգիրքն է, որը նախատեսված է սկսնակ երաժիշտների համար, այն 21-րդ դարում մանկավարժների շրջանում եղել է հայտնի։ Մեծ հաջողություն է ունեցել նաև նրա «Բաս նվագելու համառոտ ուսուցում» գիրքը, որն ուսումնասիրել է Լյուդվիգ վան Բեթհովենը։ Վերամշակված տեսքով այն դասագիրք է ծառայել մինչև 19֊րդ դարի կեսերը։ 1776-1808 թվականներին հրատարակվել են դաշնամուրային սոնատների 8 ժողովածու և 4 պիես։ Այդ պիեսներից մի քանիսը մանկության տարիներին խաղացել են Ռոբերտ Շումանը։

Նրա ամենահայտնի աշակերտներից մեկը համարվում է ջութակահար Ֆրիդրիխ Ուբերնը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*Category:Türk, Daniel Gottlob
*Katalog der Deutschen Nationalbibliothek

Կատեգորիա:Գերմանացի երաժշտական մանկավարժներ
Կատեգորիա:Գերմանացի երգեհոնահարներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Դասական կոմպոզիտորներ
Կատեգորիա:Երաժշտական մանկավարժներ
Տերեսա Վիլյառեալ

**Տերեսա Վիլյառեալ  Գոնսալես ** (, ), մեքսիկացի հեղափոխական բանվորական շարժման գործիչ և ֆեմինիստ, ով աջակցել է Մեքսիկայի լիբերալ կուսակցությանը (PLM) 1910-1917 թվականների Մեքսիկական հեղափոխության ժամանակ։

Նույն կուսակցության մյուս ակտիվիստներ և նշանավոր անդամներ Անդրեա Վիլյառեալի և գեներալ Անտոնիո Իրինեո Վիլյառեալ Գոնսալեսի քույրը։

## Կենսագրություն
Տերեսայի հայրը՝ Պրոսպերո Վիլյառեալ Սուասուան, 1887 թվականին հիմնադրել է Մեքսիկայի Նուևո Լեոն նահանգում Լամպասոսի բանվորների միությունը՝ վաղ տարիքից իր ընտանիքի անդամներին ներգրավելով քաղաքական գործունեության մեջ։ Տերեսան աջակցել է լիբերալ-արմատական Մեքսիկայի լիբերալ կուսակցությանը (PLM), որը դեմ է եղել նախագահ Պորֆիրիո Դիասի (1876-1911) բռնապետությանը։ 1901 թվականի ապրիլին նա ստիպված է եղել փախչել Մեքսիկայից հոր, քրոջ և եղբայրների հետ ԱՄՆ Տեխաս՝ Դիասի վարչակարգի հալածանքների պատճառով։ 1905 թվականի փետրվարին նրանք տեղափոխվել են Սենթ Լուիս, (Միսսուրի նահանգ), որտեղ պետք է տեղի ունենար Համաշխարհային ցուցահանդես, որտեղ տարբեր պատճառներով ներկա պետք է գտնվեին մեքսիկացի արմատականների համայնքի ներկայացուցիչներ։ Այստեղ նրանք բարեկամական հարաբերություններ են հաստատել ամերիկյան այնպիսի  կազմակերպությունների հետ, որոնք ընդհանուր շահեր են ունեցել իրենց հետ, ինչպիսիք են Սոցիալիստական կուսակցությունը, Աշխատանքի ամերիկյան ֆեդերացիան (AFL) և Աշխարհի արդյունաբերական աշխատողները (IWW)։

1909 թվականին Վիլյառեալ քույրերը պարարտ հող են գտել Սան Անտոնիոյում (Տեխասի նահանգ)՝ Դիասի դիկտատուրայի դեմ իրենց գաղափարները տարածելու համար մեքսիկական աքսորում գտնվող մամուլի միջոցով, որն ուղղված էր Միացյալ Նահանգների հարավում գտնվող մեքսիկական համայնքին։ Այստեղ Տերեսան մասնակցել է երկու թերթերի՝ ֆեմինիստական La Mujer Moderna-ի («Ժամանակակից կին», 1910) և հեղափոխական El Obrero-ի («Աշխատավոր») հրատարակմանը։

Քանի որ կուսակցության ղեկավար կազմի տղամարդիկ մշտապես հսկողության տակ են եղել, Վիլյառեալ քույրերը և նրանց համախոհները սկսել են կարևոր դեր խաղալ հեղափոխական գործում։ Նրանք կատարել են այնպիսի առաջադրանքներ, ինչպիսիք են հաղորդագրությունների, պաշարների և հետախուզության տվյալների տեղ հասցնելը։ Ըստ ականատեսներից մեկի՝ Անդրեա և Տերեսա Վիլյառեալի նման կանայք ստանձնել են այնպիսի պարտականություններ, որոնցից տղամարդիկ վախեցել են հեղափոխություն սկսելու սպառնալիքի պատճառով։

Քույրերը նաև Մայր Ջոնսի հետ միասին հրապարակային ելույթներ են ունեցել՝ պահանջելով ազատ արձակել Սան Անտոնիոյում բանտարկված մեքսիկացի հեղափոխականներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆեմինիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Չիկանո
ELBO

**ELBO** կամ **Hellenic Vehicle Industry** (), հունական բազմապրոֆիլ ավտոարտադրող ընկերություն, թողարկում է ավտոմեքենաներ, ավտոբուսներ ինչպես իր արտադրության, այնպես էր արևմտաեվրոպական տարբեր ընկերությունների արտոնագրով, թողարկում է նաև ռազմական մեքենաներ և տանկեր։ Հիմնադրվել է 1972 թվականին Սալոնիկ քաղաքում։

Ավտոբուսների արտադրության նպատակաուղղվածությունը Հունաստանում տրանսպորտային միջոցների խնդիրները լուծելն է, հիմնականում դրանք համեմատաբար պարզ մեքենաներ են  նախատեսված ինչպես մարդաշատ կամ մեծ քաղաքներում, այպես էլ փոքր քաղաքներում շահագործման համար։

Ընկերության արտադրանքները մտնում են Հունաստանի բանակի կազմի մեջ։ Ընկերության արտադրանքներից է Կենտավրոս հետևակի մարտական մեքենան։

2019 թվականին Հունաստանի կառավարությունը հայտարարեց միջազգային մրցույթ՝ Hellenic Vehicle Industry-ի բաժնեմասը վաճառելու համար։ 2020 թվականին ընկերությունը վաճառվեց իսրայելական համատեղ կոնցեռն ընկերությանը, որը ներառում է Plasan Sasa Ltd-ն, Naska Industries – SK Group-ը և նաև հույն գործարար Արիստիդիս Գլինիսը։ Աղբյուրների համաձայն, հայտարարվել է, որ իսրայելական կոնցեռնը համարվում է ամենաբարձր գնորդը ELBO-ի ակտիվների վաճառքի հրապարակային մրցույթում, և իսրայելական ընկերությունը պարտավորվել է 95-ից մինչև 135 միլիոն եվրո ներդնել ELBO-ում առաջիկա հինգ տարիների ընթացքում։

Գնման գործընթացը ավարտվել է 2021 թվականի փետրվարի 14-ին, իսրայելական կոնցեռնը ստանձնել է ELBO մեքենաների արտադրության վերահսկողությունը։

## Պատկերներ

Պատկեր:Thessaloniki Bus 02.jpg|
Պատկեր:ELBO Aletis 2001 Front.JPG
Պատկեր:Greek Army Vehicle 2.JPG|
Պատկեր:RCL106Lat4.jpg|
Պատկեր:Greek Army Vehicle 4.JPG
Պատկեր:Unimog U4000 fire engine of the Fire sub-station of Apollonia, Pyrosvestiko klimakio Apollonion, pic2.JPG|


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1972 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:Ավտոբուս արտադրողներ
Կատեգորիա:Հունաստանի ավտոբուսներ
W3Schools

**W3Schools** (հայերեն՝ **Վ3Դպրոցներ**), տեխնոլոգիաների առցանց ուսուցման կայք է։ Դրա բովանդակությունը ներառում է ձեռնարկներ և հղումներ՝ կապված HTML, CSS, JavaScript, JSON, PHP, AngularJS, SQL, Bootstrap, Node.js, jQuery, XQuery, AJAX և XML հետ։ Այն ամեն ամիս ընդունում է ավելի քան 10 միլիոն եզակի այցելու։

Ստեղծվել է 1998 թվականին, նրա անվանումը առաջացել է Համաշխարհային ցանցից, սակայն փոխկապակցված չէ W3C-ին (World Wide Web Consortium): Այն կառավարվում է Նորվեգիայում գտնվող Refsnes Data ընկերության կողմից։ W3Schools-ը ներկայացնում է կոդերի հազարավոր օրինակներ։ Օգտագործելով առցանց խմբագրիչ, ընթերցողները կարող են խմբագրել օրինակները և գործարկել կոդը ավազարկղում։

## Տես նաև
* MDN Web Docs – նմանատիպ կայք

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ինտերնետային սեփականություն, որը հիմնադրվել է 1998 թ
Կատեգորիա:Համակարգչային կայքեր
Կատեգորիա:Վեբ դիզայն
Նիժ

**Նիժ**, բնակավայր Ադրբեջանի Հանրապետության Գաբալայի շրջանում։ Ունեցել է երեք հայկական եկեղեցի՝ սուրբ Եղիշե, վերին թաղի սուրբ Աստվածածին, ներքին թաղի սուրբ Աստվածածին, որոնք այժմ գործածվում են ուտիական համայնքի կողմից։

## Աշխարհագրություն
Նիժ գյուղը շրջկենտրոն Գաբալա քաղաքից հեռու է 20 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Բնակավայրը շրջապատված է ջրաշատ դաշտավայրերով։

## Պատմություն
Նիժ գյուղը հանդիսանում էր տարածաշրջանի նշանավոր գյուղերից։ Հայտնի է, որ գրավոր աղբյուրներում բնակավայրը հիշատակվում է բնակչության կողմից 1724-1725 թվականներին Ռուսական կայսրության Պետրոս I կայսրին օգնության խնդրանքով գրված նամակներում։

1918-1919 թվականներին բնակավայրը ենթարկվել է թուրքական հարձակումների և մեծ կորուստներ ունեցել։

## Բնակչություն
Ստորև պատկերված աղյուսակով ներկայացված է Նիժի բնակչության վիճակագրական տվյալներն ըստ տարիների՝

### Հայտնի բնակիչներ
Նիժ գյուղում է ծնվել հայ-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի Սարգիս Կուկունյանը։

## Տես նաև
* Սուրբ Եղիշե եկեղեցի

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գաբալայի շրջանի բնակավայրեր
Դիանա Տուրբայ

**Դիանա Տուրբայ Կինտերո** (, ), կոլումբացի լրագրողը, ով առևանգվել է Մեդելին կոկաինային կարտելի կողմից և պատահաբար սպանվել Կոլումբիայի ոստիկանության փրկարարական գործողության ժամանակ։

## Կենսագրություն
Դիանա Տուրբայը ծնվել է 1950 թվականի մարտի 9-ին, Բոգոտայում։ Որպես լրագրող աշխատել է Կոլումբիայի հեռուստատեսությունում։ Նրա հայրը՝ Խուլիո Սեսար Տուրբայ Այալան, 1978-1982 թվականներին եղել է Կոլումբիայի Հանրապետության նախագահ։ 1990 թվականի օգոստոսի 30-ին մի անհայտ տղամարդ հեռախոսով կապ է հաստատել Դիանա Տուրբայի հետ և խոստացել հարցազրույց կազմակերպել Մանուել Պերես Մարտինեսի հետ (իսպանացի քահանա, ինտերնացիոնալիստ հեղափոխական, Ազգային ազատագրական բանակի առաջնորդ)։ Ավելի ուշ ոստիկանական հետաքննությունը պարզել է, որ տղամարդը Մեդելինի կոկաինի կարտելի անդամ է և հավաքագրվել է Պաբլո Էսկոբարի կողմից։ Պաբլո Էսկոբարը հույս ուներ, որ նախկին նախագահի առևանգված դստեր օգնությամբ կկարողանա ճնշում գործադրել Կոլումբիայի օրենսդիրների վրա, և նրանք կչեղարկեն հանցագործներին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ արտահանձնելու պայմանագիրը։ Դիանա Տուրբային առևանգել են իր օպերատոր Ռիչարդ Բեսերի հետ և պահել Մեդելինի արվարձանում գտնվող բնակարանում։ 1991 թվականի հունվարի 25-ին Կոլումբիայի ոստիկանության կողմից ձեռնարկված փրկարարական գործողության ժամանակ Դիանա Տուրբայը մահացել է հրազենային վնասվածքներից (ոստիկանը պատահաբար կրակել է նրա վրա)։ Մահվան պատճառը մեջքի հատվածում արձակված գնդակն է եղել, որը մասամբ վնասել է նրա լյարդը և ձախ երիկամը։

## Ժողովրդական մշակույթում
### Գրականություն
Դիանա Տուրբայի կյանքի ուղին պատկերված է գրող Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի «Հաղորդում առևանգման մասին» պատմվածքում և ցուցադրվել է «Նարկո» հեռուստասերիալում։

### Հեռուստատեսություն
* Տուրբային մարմնավորել է դերասանուհի Լիզել Պոտդևինը «Պաբլո Էսկոբար. Չարի հովանավորը» հեռուստասերիալում (2012)։
* Տուրբային մարմնավորել է Գաբրիելա դե լա Գարզան  Նեթֆլիքս-ի Նարկո հեռուստասերիալում (2015)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Սպանված լրագրողներ
Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի կին լրագրողներ
Սոլեդադ Ակոստա

**Սոլեդադ Ակոստա** (, ), կոլումբիացի գրող և լրագրող։ Եղել է նրբաճաշակ, ճամփորդող և շփվող կին, ավելի բարձր և ավելի համապարփակ կրթություն է ստացել, քան իր ժամանակի և երկրի կանանց մեծ մասը և վայելել է սոցիալական բարձր հեղինակություն ոչ միայն իր ընտանեկան ծագման, այլև իր սեփական գրական ջանքերի շնորհիվ։ Աշխատել է տարբեր թերթերում, այդ թվում՝ El Comercio, El Deber, Revista Americana և այլ պարբերականներում։ Օգտագործելով իր աշխատանքները՝ եղել է ֆեմինիստ՝ առաջ անցնելով իր ժամանակից։ Ակոստան լոբբինգ է արել կանանց հավասար կրթության համար և գրել  հասարակության մեջ և ընտանիքում կանանց մասնակցության հետ կապված տարբեր թեմաների շուրջ՝ խրախուսելով մյուսներին առաջնորդություն ստանձնելով աշխատանքում և հասարակության վերակառուցման գործում։

## Կենսագրություն
Սոլեդադը ծնվել է 1833 թվականի մայիսի 5-ին, Բոգոտայում, Թոմաս Խոակին դե Ակոստայի ի Պերես դե Գուզմանի և Քերոլայն Քեմբլ Ռոուի ընտանիքում։ Նրա հայրը բնիկ Գուադուասից է եղել, իսպանացի ներգաղթյալների որդի, եղել է գիտնական, դիվանագետ և գեներալ։ Մայրը եղել է Յամայկայի Քինգսթոն քաղաքից, ամերիկացի- շոտլանդացի և Քինգսթոն նավահանգստի կոլեկցիոներ Գեդեոն Քեմբլի և նրա կնոջ՝ Թոմասի (ծննդյամբ՝ Ռոու) դուստրը։ 1855 թվականի մայիսի 5-ին Սոլեդադն ամուսնացել է հայտնի գրող և լրագրող Խոսե Մարի Սամպեր Ագուդելոյի հետ։ Նրանք ունեցել են չորս դուստր․
* Բերտիլդան, ով դարձել է միանձնուհի և սկսել է հետաքրքրվել պոեզիայով, ինչպես իր ծնողները,
* Կարոլինան (ծնվ.՝ 1857),
* Մարիա Խոսեֆան (ծնվ.՝ 1860) (Մարիան և Կարոլինան մահացել են 1872 թվականին Բոգոտայում ջրծաղիկի բռնկման ժամանակ),
* Բլանկա Լեոնոր (ծնվ.՝ 1862)։

## Ընտրյալ երկեր
* Acosta, Soledad. Novelas y Cuadros de la Vida Suramericana. — Ghent, Belgium : Eugene Vanderhaeghen, 1869. — ISBN 978-987-1136-45-2.
* Acosta, Soledad. Los Piratas En Cartagena. — Bogotá, Colombia : La Luz, 1886.
* Acosta, Samper. Una Holandesa En America. — Willemstad, Curaçao : A. Betancourt, 1888.
* Acosta, Soledad. La Mujer En La Sociedad Moderna. — Paris, France : Garnier, 1895.
* Acosta, Soledad. Biografía del general Joaquín Acosta: prócer de la independencia, historiador, geógrafo, hombre científico y filántropo. — Bogotá, Colombia : Camacho Roldán & Tamayo, 1901.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Կոլումբիացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի կին լրագրողներ
Էժեն Շուլլեր

**Էժեն Շուլլեր** (, ), ֆրանսիացի դեղագործ և ձեռնարկատեր, ով եղել է L'Oréal-ի հիմնադիրը՝ կոսմետիկայի և գեղեցկության ոլորտում աշխարհի առաջատար ընկերության։ Նա ժամանակակից գովազդի հիմնադիրներից էր։

## L'Oréal-ի հիմնադրում
Ծագմամբ էլզասցի երիտասարդ ֆրանսիացի քիմիկոս Շյուլլերը 1904 թվականին ավարտել է Փարիզի Chimie Appliquée (այժմ՝ Chimie ParisTech) ինստիտուտը։ Շյուլլերը 1907 թվականին մշակեց մազերի գույնի նորարարական բանաձև, որը նա անվանեց Oréale: Նա ձևակերպում և արտադրում էր իր արտադրանքը և վաճառում դրանք փարիզյան վարսահարդարներին։ 1909 թվականին նա գրանցեց իր ընկերությունը՝ *Société Française de Teintures Inoffensives pour Cheveux՝* ապագա *L'Oréal*-ը։ Ընկերության առաջնորդող սկզբունքները, որը կդառնա L'Oréal, կիրառվել են հենց սկզբից՝ հետազոտություն և նորարարություն՝ ի շահ գեղեցկության։

## Աջակցություն ֆաշիզմին
Քսաներորդ դարի սկզբներին Շյուլլերը ֆինանսական աջակցություն էր ցուցաբերում և հանդիպումներ անցկացնում La Cagoule-ի համար L'Oréal-ի գլխամասային գրասենյակում։ La Cagoule-ը դաժան ֆաշիստական, հակասեմիտական և հակակոմունիստական խմբավորում էր, որի առաջնորդը ստեղծեց Mouvement Social Révolutionnaire (MSR, Սոցիալիստական հեղափոխական շարժում) քաղաքական կուսակցությունը։ Վերջինս օկուպացված Ֆրանսիայում աջակցում էր նացիստական Գերմանիայի նվաճողների հետ Վիշիի համագործակցությանը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո L'Oréal-ը խմբի մի քանի անդամների էր վարձել՝ որպես ղեկավարներ, օրինակ՝ Ժակ Կորեզին, ով ծառայում էր որպես ԱՄՆ օպերացիայի գլխավոր տնօրեն։ Այս գործունեությունը լայնորեն ուսումնասիրվել է Մայքլ Բար-Զոհարի կողմից՝ նրա «Դառը բույր» գրքում։

## Ընտանիք
Շյուլերի դուստրը՝ Լիլիան Բետանկուրը, Անդրե Բետանկուրի այրին էր, որից ուներ մեկ դուստր՝ Ֆրանսուազա Բետանկուր Մայերսը՝ L'Oréal-ի տնօրենների խորհրդի նախագահ և ըստ Bloomberg Billionaires Index-ի՝ աշխարհի ամենահարուստ կինը և աշխարհի 12-րդ ամենահարուստ մարդը՝ 2022 թվականի հունվարի դրությամբ 94,9 միլիարդ ԱՄՆ դոլար կարողությամբ։ Ֆրանսուազ Մայերսն ամուսնացած է Ժան-Պիեռ Մեյերսի հետ, ում ռաբբի պապը սպանվել է Օսվենցիմում. ՝ նացիստական համակենտրոնացման ճամբարում։ 2017 թվականին Լիլիան Բետանկուրն աշխարհի ամենահարուստ կինն էր, որի ունեցվածքը գնահատվում էր 39,5 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։

## Ժառանգություն
L'Oréal-ի գլխամասային գրասենյակը Կլիշիում, Օ դը Սենում, կոչվում է *Centre Eugène Schueller*:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official website of L'Oréal
* Forbes article on L'Oréal
* 
* Book Review of Bitter Scent 

Կատեգորիա:20-րդ դարի գործարարներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գործարարներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քիմիկոսներ
Ջեյսոն Դոլլի

**Ջեյսոն Սկոտտ Դոլլի** (, ), ամերիկյան դերասան և երաժիշտ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է  Լոս Անջելեսում՝ Կալիֆորնիայում։ Դոլլին  իր առաջին բեմական փորձը ունեցել է 11 տարեկանում, երբ ինքը և իր եղբայներից մեկը մասնակցեցին դպրոցական տաղանդների ցուցադրմանը։ Ձեռք են բերել հայտնիություն 《Կարդա և ողբա》ֆիլմից հետո, որից հետո նկարահանվել են  《Շայլոյին փրկելիս》, 《Ժամանակի փրկիչները》, 《Պիտը փետուրներում》ֆիլմերում և 《Հաջողությո՜ւն, Չարլի՛》սերիալում։ Առաջին անգամ հեռուստացույցի էկրանին Ջեյսոն Դոլլին հայտնվել է 2004-ին, մասնակցելով «Իրական վայրենիները» հեռուստասերիալի նկարահանմանը, նաև  *Chasing Daylight* գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանմանը։ Ընդհանուր առմամբ, դերասանը նկարահանվել է հինգ գեղարվեստական ֆիլմերում և վեց հեռուստասերիալում։ Ջեյսոն Դոլլին սիրում է կիթառ և դաշնամուր նվագել, ինչպես նաև համակարգչային խաղեր և փեյնթբոլ։

## Ֆիլմագրություն

## Արտաքին հղումներ
* http://www.jasondolley.com/

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Կալիֆորնիայի Լյութերական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հնչյունավորողներ
Ռայմոն Բար

**Ռայմոն Օկտավ Բար** (, ), Ֆրանսիայի վարչապետ 1976-1981 թվականներին հանրապետության նախագահ Վալերի Ժիսկար դ Էստենի օրոք։

## Կենսագրություն
Ռայմոն Օկտավ Բարը ավարտելուց հետո տնտեսագիտություն է դասավանդել Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում և Փարիզի կենտրոնական դպրոցում։
1959-1962 թվականներին ղեկավարել է արդյունաբերության նախարար Ժան Մարսել Ժանենիի քարտուղարությունը, իսկ 1967-1973 թվականներին եղել է տնտեսական և ֆինանսական հարցերով եվրահանձնակատար։
1976 թվականի հունվարին նշանակվել է արտաքին առևտրի նախարար։

## Քաղաքական գործունեություն
Ռայմոն Բարը 1976 թվականի օգոստոսի 26-ից զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնը։ 1976 թվականի օգոստոսի 27-ից մինչև 1978 թվականի ապրիլի 5-ը վարչապետի հետ միաժամանակ զբաղեցրել է ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։ Մինչ վարչապետի պաշտոնում նշանակվելը նա հայտնի էր հիմնականում որպես տնտեսագետ։ Նա այդ ժամանակ քաղաքական գործիչ չէր, իսկ ավելի ուշ վարչապետ էր և շարունակեց հեռու մնալ ներկայիս քաղաքական պայքարից։
Նա վարել է *խնայողության* քաղաքականություն՝ Ֆրանկոֆոնիայի հայեցակարգի շրջանակներում սոցիալական պարտավորությունների կրճատում և ծրագրերի ֆինանսավորում։ Բարի քաղաքականությունը համարվում է գոլիզմի ճգնաժամի դրսևորումներից մեկը։ *Ժիսկար Դեստենը* Բարին անվանել է *Ֆրանսիայի լավագույն տնտեսագետը*։ 1981 թվականի ընտրություններում Ժիսկարի նկատմամբ սոցիալիստ *Ֆրանսուա Միտերանի* հաղթանակից հետո Բարը թոշակի անցավ։ 1980-ականների կեսերին, սոցիալիստների մի շարք անհաջողություններից հետո, նա սկսեց ընկալվել որպես խոստումնալից թեկնածու և մի ժամանակ նույնիսկ վարկանիշով գերազանցեց Միտերանին։ Մինչև 1988 թվականի նախագահական ընտրությունները, Միտերանը վերադարձավ ժողովրդականություն։ Բարը ներկայացնում էր Ֆրանսիական ժողովրդավարության կենտրոնամետ միությունը և նույնիսկ երկրորդ փուլ չանցավ (16%)՝ առաջ անցնելով Գոլիստ Ժակ Շիրակից (19%)։ 
Դրանից հետո Բարը Լիոնի քաղաքապետի պաշտոնը զբաղեցրել է 1995-2001 թվականներին՝ մինչև քաղաքային վարչակազմում տեղի ունեցած ֆինանսական սկանդալը։ Ռայմոնդ Բարը վերջնականապես հեռացավ քաղաքականությունից 2002 թվականին։

## Հիշողություն
*  Ռայմոնդ Բարիի անունը  Լիոնում գտնվող Ռոն գետի վրայով տրամվայ-հեծանիվ-հետիոտնային կամուրջն է, որը կառուցվել է 2013թվականին։

## Գրականություն
* *[[Бунин, Игорь Михайлович|Бунин И. М.]]* Общественно-политические взгляды Раймона Барра: Научно-аналитический обзор. — М. : ИНИОН, 1988. — 48 с. — (Политические деятели и идеологи стран Запада)

## Ծանոթագրություններ

* *Барр Р.* Политическая экономия = Économie Politique. В 2 т. / Пер. с фр. — М.: Международные отношения, 1994.

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախարարներ
Շչորս (ֆիլմ)

**«Շչորս»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Ալեքսանդր Դովժենկոն 1939 թվականին։ Պատմահեղափոխական ժապավենը պատմում է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի հայտնի զորավար Նիկոլայ Շչորսի մասին։

## Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Ուկրաինայում  1919 թվականին, երբ Կարմիր բանակի զորքերը շարժվում էին դեպի Կիև։ Շուտով նրանք պետք է մարտի բռնվեն Պետլյուրայի զորքերի և Դրագոմիրովի կամավորական բանակի հետ։

## Դերերում
* Եվգենի Սամոյլով – *[[Նիկոլայ Շչորս|Շչորս]]
* Իվան Սկուրատով – *բատկո Բոժենկո
* Լուկա Լյաշենկո – *Սեվերին Չերնյակ, հրամանատար
* Յուրի Տիտով – *հրամանատար
* Ալեքսանդր Գրեչանի – *Միխայլյուկ, հրամանատար
* Նիկոլայ Մակարենկո – *հրամանատար
* Վալենտին Դուկլեր – *Իսահակ Տիշլեր
* Ֆեոդոր Իշչենկո – *Պետրո Չիժ
* Նինա Նիկիտինա – *Նաստյա
* Աննա Բորիսոգլեբսկայա – *դերձակուհի
* Ալեքսանդր Խվիլյա – *Սավկա Տրոյան
* Դ. Կադնիկով – *Վուրմ
* Սերգեյ Կոմարով – *գերմանացի գնդապետ
* Գեորգի Պոլեժաև – *Պետլյուրա
* Դմիտրի Միլյուտենկո – *Տկաչ / Վիննիչենկո
* [[Գնատ Յուրա]] – *ատաման Կոնովալեց (լուսագրերում նշված չէ)
* Յուրի Վելիչկո
* Յուրի Լավրով – *տեսուչ (լուսագրերում նշված չէ)
* Վիկտոր Խալատով 
* [[Օսվալդ Գլազունով]] – *գերմանացի զինվոր
* Հանս Կլերինգ – *գերմանացի զինվոր
* Նիկոլայ Կոմիսարով – *գերմանացի գեներալ
* Ալեքսանդր Սեգալ – *Բոգունեց
* [[Ամվրոսի Բուչմա]] – *գեներալ
* Լավրենտի Մասոխա – *անարխիստ
* Պյոտր Մասոխա – *մարտիկ
* Ստեպան Շկուրատ – *ծեր պարտիզան
* [[Նիկոլայ Կրյուչկով]] – *Ուկրաինական էսեր Ռոգովենկո
* Բորիս Անդրեև – *երիտասարդ կարմիրբանակային
* Էմիլիա Միլտոն – *բուրժուա
* Նիկոլայ Յակովչենկո – *մարտիկ

== Նկարահանող խումբ ==
* Սցենարի հեղինակ՝ [[Ալեքսանդր Դովժենկո]]
* Ռեժիսորներ՝ Ալեքսանդր Դովժենկո, Յուլիա Սոլնցևա
* Ռեժիսորի օգնական՝ Լազար Բոդիկ
* Կոմպոզիտոր՝ [[Դմիտրի Կաբալևսկի]]
* Բեմադրող նկարիչ՝ Մորից Ումանսկի
* Բեմադրող օպերատոր՝ Յուրի Եկելչիկ

== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
* Э. Косничук. [https://web.archive.org/web/20081022104948/http://www.2000.net.ua/c/46048 Киноправда *Щорса'']
* «Շչորս»  – Կիևի կինոստուդիայի գեղարվեստական ֆիլմը «Կուլտուրա» հեռուստաալիքի կայքում

Կատեգորիա:1930-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1939 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԽՍՀՄ-ում
Կատեգորիա:1930-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Հրաման՝ անցնել սահմանը

**«Հրաման՝ անցնել սահմանը»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Յուրի Իվանչուկը 1982 թվականին։ Երկերգության երկրորդ մասն է, որի առաջին մասն է «Հրաման՝ կրակ չբացել» ()։

## Սյուժե
Գործողության ժամանակը 1945 թվականի օգոստոսն է։ Հայրենական մեծ պատերազմն ավարտվել է։ ԽՍՀՄ-ը պատերազմ է սկսում Ճապոնիայի դեմ։ Մայոր Տիխոնովը պայքարում է դիլոգիայի նախորդ մասի հերոսների դեմ։

## Դերերում

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Էդուարդ Շիմ, Գեորգի Մարկով
* Ռեժիսոր՝ Յուրի Իվանչուկ
* Օպերատոր՝ Վալերի Գինզբուրգ
* Բեմադրող նկարիչ՝ Եվգենի Գալեյ
* Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Մինկով
* Հնչյունային օպերատոր՝ Վադիմ Նաբատնիկով
* Երկրորդ օպերատոր՝ Սերգեյ Ժուրբիցկի
* Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ
* Դիրիժոր՝ Սերգեյ Սկրիպկա

## Տեխնիկական տվյալներ
* ԽՍՀՄ, Մ. Գորկու անվան կինոստուդիա, 1982 թվական, գունավոր, 90 րոպե,
* Պրեմիերա՝ 3 մայիսի, 1983 թվական։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Տիտանների մահը

**«Տիտանների մահը»** (՝ Մեգաշնաձուկն ընդդեմ Կրոկոզավրի), ամերիկյան թրիլլեր, որը թողարկվել է «The Asylum» ընկերության կողմից, «2 միլիոն տարի անց» ֆիլմի սիքվելն է։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան կայացել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին։ Ռուսաստանում ֆիլմը DVD սկավառակով թողարկվել է 2011 թվականի հունիսի 7-ին։

## Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում երկու ծովային տիտանների մարտից մեկ տարի անց։ Կոնգոյի հանքերից մեկում երկար քնից արթնանում է մի վիթխարի կոկորդիլոս, որը սարսափ է առաջացնում տեղի բնակչության շրջանում։ Միևնույն ժամանակ Ատլանտյան օվկիանոսում ամերիկյան ռազմական հածանավը ենթարկվում է հսկայական շնաձկան հարձակմանը, որը ողջ էր մնացել վիթխարի ութոտնուկի հետ մարտից հետո։ Աշխարհին կրկին սպառնում են երկու հրեշները։ Միակ փրկությունը նրանց ոչնչացումն է միմյանց դեմ պայքարում։

## Դերերում

## Շարունակություն
2014 թվականի հունվարի 28-ին թողարկվել է «Մեգա շնաձուկն ընդդեմ Մեխա շնաձկան»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի պաշտոնական կայքը 
* «Տիտանների մահը» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* «Տիտանների մահը» ֆիլմը allrovi կայքում
* «Տիտանների մահը» ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում

Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր կենդանիների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր կոկորդիլոսների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր հրեշների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր շնաձկների մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Հավայիում
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆլորիդայում
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ կատակերգություն ֆիլմեր