Թիլդա Սուինթոն

**Թիլդա Սուինթոն** (, ), բրիտանացի դերասանուհի։ Նա հայտնի է իր էքսցենտրիկ և խորհրդավոր դերերով՝ հաճախ աշխատելով հեղինակավոր ռեժիսորների հետ։  Նա արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում՝ «Օսկար» մրցանակի և բրիտանական կինոարվեստի ակադեմիայի կինոմրցանակի, ինչպես նաև «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի չորս անվանակարգերի։  2020 թվականին Նյու Յորք Թայմս-ը նրան անվանել է 21-րդ դարի մեծագույն դերասանուհիներից մեկը։

2006 թվականին Էդինբուրգի համալսարանը Սուինթոնին շնորհել է կատարողական արվեստին մատուցած ծառայությունների համար պատվավոր կոչում։ 2013 թվականին նա արժանացել է ժամանակակից արվեստի թանգարանի հատուկ մրցանակին։

## Կենսագրություն
### Ծագում
Թիլդա Սուինթոնը ծագում է հին շոտլանդական Սուինթոնների ընտանիքից։ Նրա ընտանիքի պատմությունը ավելի քան հազար տարվա պատմություն ունի։ Սուինթոնների մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է 886 թվականին, երբ նրանց նախահայրը՝ Էդուլֆը, Բամբորոյի տիրակալը, հավատարմության երդում է տվել անգլո-սաքսոնական Ուեսեքսի թագավորության տիրակալ Ալֆրեդ Մեծին։ Սուինթոնների ունեցվածքը գտնվում էր Նորթումբրիայում և հարավային Շոտլանդիայում:

### Երիտասարդություն
Դերասանուհին ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 5-ին Լոնդոնում Ջոն Սուինթոնի՝ Քիմմերհեմի 7-րդ տիրակալի և Ջուդիթ Բալֆուր Քիլենի ընտանիքում, ծագումով Ավստրալիայից։ Թիլդան իր մանկությունն անցկացրել է Գերմանիայում, որտեղ նրա հայրը ծառայել է որպես գեներալ-մայոր՝ բրիտանական զինված ուժերում։ 10 տարեկանում աղջկան ուղարկում են Քենթի գիշերօթիկ դպրոց։ Թիլդայի դասընկերները բրիտանական արիստոկրատիայի դուստրերն էին, այդ թվում՝ Ուելսի ապագա արքայադուստր Լեդի Դիանա Սփենսերը։

Թիլդան գերազանց աշակերտ էր, ստանում էր բարձր գնահատականներ իր հիմնական առարկաներից և պարբերաբար հաղթում դպրոցական վազքի մրցույթներում:  Դեռ դպրոցական տարիներին Թիլդան սկսեց հետաքրքրություն ցուցաբերել թատրոնի նկատմամբ՝ մասնակցելով ուսանողական ներկայացումներին։ Նա նաև երգել է դպրոցի երգչախմբում։

Այնուհետև Սուինթոնը շարունակեց իր կրթությունը երկրի մեկ այլ հեղինակավոր հաստատությունում՝ Շոտլանդիայի մայրաքաղաք Էդինբուրգի Ֆետես քոլեջում, որի շրջանավարտների թվում են, Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Թոնի Բլերը, Դեյվիդ Օգիլվին և դերասանուհու նախահայր Ալան Արչիբալդ Քեմփբելը: Քոլեջից հետո Սուինթոնը երկու տարի կամավոր աշխատեց Աֆրիկայում՝ աշխատելով Քենիայի և Հարավային Աֆրիկայի դպրոցներում: Նույն շրջանում անդամագրվել է Մեծ Բրիտանիայի կոմունիստական ​​կուսակցությանը։

### Դերերը թատրոնում
1980 թվականին Սուինթոնը ընդունվել է Քեմբրիջի համալսարանի կանանց քոլեջ Մյուրեյ Էդվարդսի քոլեջը, որտեղ նա մասնագիտացել է քաղաքականության, սոցիոլոգիայի և անգլիական գրականության մեջ։ Այնտեղ նա խաղացել է հայտնի ուսանողական «Քեմբրիջ Մամմերս» թատրոնի բեմում «Մալֆիի դքսուհին»՝ Ջոն Վեբսթերի պիեսի հիման վրա, «Սխալների կատակերգություն» և «Ամառային գիշերվա երազ» բեմադրություններում։

Մինչև 1983 թվականը Նյու Հոլում սովորելուց հետո Սուինթոնը միացավ Ստրատֆորդի հանրահայտ շեքսպիրյան թագավորական թատրոնի, ընկերությանը, որի անդամներն էին ապագա հայտնիներ Գարի Օլդմանը, Քենեթ Բրանան, Դենիել Դեյ-Լյուիսը, Ջուլիետ Սթիվենսոնը, Հարիետ Ուոլթերը և Ֆիոնա Շոուն։ Այնուամենայնիվ, Սուինթոնը չկարողացավ ամբողջությամբ դրսևորել իր կարողությունները այնտեղ։ 1984-ին նա մասնակցեց չորս ներկայացման, բայց փոքր դերերում. նա հանդես եկավ որպես Ջուլիետ՝ «Չափի դիմաց» Մինչև 1983 թվականը Նյու Հոլում սովորելուց հետո Սուինթոնը միացավ Ստրատֆորդի հանրահայտ Թագավորական Շեքսպիր թատրոնի [1] ընկերությանը, որի անդամներն էին ապագա հայտնիներ Գարի Օլդմանը, Քենեթ Բրանան, Դենիել Դեյ-Լյուիսը, Ջուլիետ Սթիվենսոնը, Հարիետ Ուոլթերը և Ֆիոնա Շոուն։ Այնուամենայնիվ, Սուինթոնը չկարողացավ ամբողջությամբ դրսևորել իր կարողությունները այնտեղ։ 1984-ին նա մասնակցեց չորս ներկայացման, բայց փոքր դերերում. նա հանդես եկավ որպես Ջուլիետ՝ «Չափի դիմաց» [1] և «Հուլիոս Կեսար» (երկու ներկայացումները հիմնված էին Շեքսպիրի պիեսների վրա), միանձնուհի «Սատանաները» և «Զինվորը» ֆիլմերում։ 

Հիասթափված Սուինթոնը գնաց Էդինբուրգ՝ փնտրելու ավելի սադրիչ թատերական ձևեր: Այնտեղ, 1985 թվականին, նա իր դեբյուտը կատարեց «Թրավերս» թատրոնի  բեմում՝ «Սպիտակ վարդ»-ի բեմադրության մեջ, որին, բացի նրանից, մասնակցում էին ընդամենը երկու դերասան։ Ստալինգրադում նացիստների դեմ պայքարում կանանց ներդրման մասին այս ներկայացման մեջ Սվինթոնը խաղացել է ինժեներ Իրինա Պասպորտնիկովայի դերը։ Հենց այդ ժամանակ Սուինթոնը հանդիպեց 45-ամյա շոտլանդացի նկարիչ և դրամատուրգ Ջոն Բիրնին, ում հետ նա ամուսնացավ չորս տարի անց:

### Առաջին դերերը կինոյում և հեռուստատեսությունում
Սուինթոնի կարիերան շարունակեց զարգանալ։ 1986 թվականին նա կատարեց իր հեռուստատեսային դեբյուտը, որը Շելլիի գոթական վեպի ժամանակակից պատկերն էր և բրիտանական «Channel 4» հեռուստաալիքի ամենաթանկ նախագծերից մեկը: Նույն թվականին դերասանուհին կատարեց իր դեբյուտը կինոյում՝ խաղալով Ուդո Կիերի կողքին: 

Դրան հաջորդեց «Կարավաջո» ֆիլմը՝ բրիտանացի ռեժիսոր Դերեկ Ջարմանի կենսագրական ֆանտազիան իտալացի մեծ նկարիչ Կարավաջոյի կյանքի և ստեղծագործության մասին: Այս ֆիլմում, որտեղ ռեժիսորը նկարչի և իր մոդել Ռանուչիոյի (մարմնավորում է Շոն Բին) հարաբերություններին համասեռամոլ երանգ է հաղորդում, Սուինթոնը խաղացել է Լենայի դերը։ Ջարմանի հետ հանդիպումը դարձավ դերասանուհու ստեղծագործական ուղու ձևավորման կարևոր փուլ։ Նրա պատկերացումները, կյանքի և արվեստի վերաբերյալ նրա հայացքները, որոնք տարբերվում էին,համընկնում էին նրա գաղափարների հետ, և, հետևաբար, ռեժիսորն ու դերասանուհին հեշտությամբ ընդհանուր լեզու գտան։ Ընդհանուր առմամբ Սուինթոնը հայտնվել է Ջարմանի ինը նախագծերում։

1987 թվականին Սուինթոնը հայտնվեց «Արիա» ֆիլմում՝ մի քանի տասը րոպեանոց դրվագներից բաղկացած ժողովածուում, որը նկարահանվել է տարբեր հեղինակների կողմից օպերայի թեմայով։ Ֆիլմի վրա աշխատել են Ռոբերտ Օլթմանը, Ժան-Լյուկ Գոդարը, Քեն Ռասելը և այլ ռեժիսորներ, այդ թվում՝ Ջարմանը, որի «Depuis le jour» կարճ պատմվածքում դերասանուհին մասնակցել է։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է «Բարեկամության մահը» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում։ Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Մերձավոր Արևելքում՝ 1970 թվականին Պաղեստինա-Հորդանան հակամարտության ժամանակ։ Լրագրող Սալիվանը փրկում է Սուինթոնի կերպարը  զինյալների հետապնդումից, այնուհետև իմանում է, որ նա  այլմոլորակայինների կողմից ուղարկվել է շատ տարիներ առաջ Երկիր:

Դեռևս վերջնական ընտրություն չունենալով կինոյի և թատրոնի միջև՝ 1987 թվականին Սուինթոնը մասնակցեց երեք թատերական բեմադրության՝ «Ուղեցույց», «Իրադարձություն»՝ հիմնված Բերտոլտ Բրեխտի պիեսի վրա և «Մարդը մարդուն»: Իր վերջին բեմադրության մեջ, որը հիմնված է իրական պատմության վրա, նա մարմնավորում է մի կնոջ, որը նացիստական ​​Գերմանիայում գոյատևելու համար ստիպված է թաքնվել մահացած ամուսնու անվան տակ։

### «Օռլանդո»
1992 թվականը շրջադարձային դարձավ դերասանուհու կարիերայում. նա խաղաց գլխավոր դերը Սալի Փոթերի «Օռլանդո» ֆիլմում, որը հիմնված է Վիրջինիա Վուլֆի հայտնի կենսագրական վեպի վրա, և այս ֆիլմը դարձավ, թերևս, ամենահայտնի ֆիլմը նրա մասնակցությամբ: Ֆիլմը բաժանված է յոթ իմաստային մասերի՝ «Մահ», «Սեր», «Պոեզիա», «Քաղաքականություն», «Հասարակություն», «Սեքս» և «Ծնունդ»։ Օռլանդոն այս շրջանի առաջին կեսն անցկացնում է որպես տղամարդ, իսկ երկրորդ կեսը՝ որպես կին։

Դերասանուհու՝ «ապշեցուցիչ»,խաղը, որը հավասարապես համոզիչ էր ինչպես կնոջ, այնպես էլ տղամարդու համար արժանացավ քննադատների հիացական արձագանքներին։Սիեթլի միջազգային կինոփառատոնում Սուինթոնը ստացավ տարվա լավագույն դերասանուհի մրցանակը, իսկ ֆիլմն ճանաչվեց Վենետիկի կինոփառատոնի լավագույն ֆիլմ և ստացավ մի շարք այլ հեղինակավոր կինոմրցանակներ։

### Կարիերայի շարունակություն
«Համլետ» անիմացիոն ֆիլմում հնչյունավորելով Օֆելյային՝ Սուինթոնը նորից աշխատեց Ջարմանի հետ և մասնակցեց նրա երկու ֆիլմերին 1993 թվականին։ Առաջինը «Վիտգենշթայնն»-ն էր՝ Յարմանի մեկ այլ կենսագրական ֆանտազիա, այս անգամ 20-րդ դարի հայտնի փիլիսոփա Լյուդվիգ Վիտգենշթայնի կյանքի մասին։ Սուինթոնն այնտեղ հայտնվեց որպես Լեդի Օտտոլին Մորելլ՝ Բերտրան Ռասելի տիրուհին։ Երկրորդ ֆիլմը Ջարմանի մահվան անկողնում «Կապույտ» ֆիլմն էր, որը բացարձակապես զուրկ էր վիզուալներից։

Ջարմանը մահացել է 1994 թվականի փետրվարի 19-ին։ Խորապես վշտանալով իր ընկերոջ կորստից,Սուինթոնը դադարեցրեց դերասանական գործունեությունը (1994 թվականին նա նկարահանվել է ֆիլմի նկարահանման հրապարակում միայն մեկ անգամ՝ «Առողջ բաների հիշողությունը. ճշմարիտ պատմություններ, տեսողական սուտ» ֆիլմում։ Նա սկսեց հետաքրքրվել ձիարշավով և շատ ժամանակ անցկացրեց խաղադրույքների վրա ձիարշավարանում:

1995 թվականին Սուինթոնը մասնակցեց ժամանակակից արվեստի վարպետ Քորնելիա Փարքերի ցուցահանդեսին, որտեղ մեկ շաբաթում նա դարձավ կենդանի էքսպոնատ։ Նա օրական ութ ժամ անցկացնում էր պառկած, ինչպես Քնած գեղեցկուհին, աչքերը փակված ապակե տուփի մեջ։ Այն բանից հետո, երբ դերասանուհին այցելեց Հռոմ ցուցահանդեսով և նկարահանվեց «Orbital» տեխնո խմբի տեսահոլովակում, նա վերադարձավ կինո 1996 թվականի «Կանացի այլասերվածություն» դրամայում՝ հիմնված Լուիզ Կապլանի համանուն ֆեմինիստական ​​տրակտատի վրա: Ինչպես նախկինում, Սուինթոնը հիանալի կերպով ներկայացրեց իր հերոսուհու՝ հաջողակ փաստաբան Եվա Սթիվենսի կերպարը, ով արտաքին բարեկեցության դիմակի տակ թաքցնում է իր սեռականության մութ աշխարհը՝ հագեցած արգելված էրոտիկ ֆանտազիաներով։ «Կանացի այլասերություն»-ն ընտրվել է Սանդենս կինոփառատոնի մրցույթի համար։

1997 թվականին Սուինթոնը նկարահանվեց Լին Հերշման-Լիսոնի «Ադայի հղիությունը» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում, որը պատմում է մի կնոջ մասին, ով, օգտագործելով կիբեռտարածությունը որպես ժամանակի մեքենա, ճանապարհ է գտնում կապ հաստատել Լորդ Բայրոնի վաղուց մահացած դստեր՝ Սուինթոնի հերոս Ադայի հետ։Նույն տարում դերասանուհին մայրացավ՝ լույս աշխարհ բերելով երկվորյակներ Քսավյերին և Օնորին, իսկ հետո, ցանկանալով ավելի շատ ժամանակ տրամադրել իր ընտանիքին, նա կրկին նվազեցրեց իր մասնակցությունը կինոնախագծերին, ամուսնու և երեխաների հետ տեղափոխվեց Չելսիից Շոտլանդիայի հյուսիս-արևելք:

Նրա հաջորդ էկրանավորումը եղավ 1998 թվականին իր վաղեմի ընկեր Ջոն Մեյբերիի կենսագրական «Սերը սատանան է. Ֆրենսիս Բեկոնի էսքիզները» ֆիլմում, որը հիմնված էր հայտնի նկարիչ Ֆրենսիս Բեկոնի և նրա սիրելի Ջորջ Դայերի հարաբերությունների վրա: Ֆիլմում Սուինթոնը գրեթե անճանաչելի էր որպես Մյուրիել Բելչերը՝ լոնդոնյան «The Colony Club» պանդոկի սեփականատերը։

Դերասանուհու հայտնվելը Թիմ Ռոթի ռեժիսորական դեբյուտում՝ 1999 թվականի «Պատերազմի գոտի» հոգեբանական թրիլերում, որը հիմնված է Ալեքսանդր Ստյուարտի համանուն գրքի վրա, միանգամայն տարբեր էր։ Սուինթոնը մարմնավորել է մի մոր, ով իր որդուց իմանում է, որ ամուսինը ինցեստային հարաբերություններ է ունեցել իրենց դստեր հետ:

2000 թվականին Սուինթոնը հայտնվեց Դենի Բոյլի «Լողափ» արկածային թրիլերում՝ հիմնված Ալեքս Գարլենդի համանուն վեպի վրա, որտեղ գլխավոր դերակատարը Լեոնարդո Դի Կապրիոն էր։ Երիտասարդ ամերիկացու՝ Ռիչարդի մասին ֆիլմում, ով հայտնվում է մեկուսի կղզում, դերասանուհին խաղացել է Սալի դերը՝ մի կնոջ, որը ղեկավարում է քաղաքակրթությունից ինքնակամ հեռացած կղզու բնակիչների համայնքը:

Նույն տարում ավելի ուշ նա աշխատեց կանադացի հայտնի ռեժիսոր Ռոբերտ Լեպաժի «Հնարավոր աշխարհներ» միստիկական ֆիլմում։ Ֆիլմը սկսվում է առեղծվածային հանցագործությամբ՝ ոստիկանները հայտնաբերում են ոմն Ջորջ Բարբերի մարմինը, ում գանգից հանել են ուղեղը։ Սակայն Ջորջն ամենևին էլ մահացած չէ, նա շարունակում է ապրել մի քանի զուգահեռ աշխարհներում, որոնցից յուրաքանչյուրում հանդիպում է Սուինթոնի հերոսուհուն՝ Ջոյս անունով մի կնոջ, տարբեր մարմնավորումներով։ Ըստ էության, դերասանուհին խաղացել է չորս անկախ դերեր, որոնցից յուրաքանչյուրը կատարել է փայլուն։

### Հոլիվուդ
The «Լողափ»-ից հետո, որը նկարահանվել է 20th Century Fox-ի փողերով, Սուինթոնին սկսել են հրավիրել հոլիվուդյան նախագծեր, և եթե սցենարները տպավորել են նրան, դերասանուհին ընդունել է այդ առաջարկները։ Սուինթոնի առաջին հոլիվուդյան ֆիլմը «Deep Down» (2001) գերբնական թրիլլերն էր՝ հիմնված Էլիզաբեթ Հոլդինգի վեպի վրա։

Ֆիլմը պատմում է մի կնոջ՝ Մարգարեթ Հոլի մասին, ով իր երեք որդիների հետ ապրում է Թահո լճի ափին։ Մարգարեթը մտահոգված է ավագ որդու համասեռամոլական հակումներով, բայց իսկական անախորժությունը սկսվում է, երբ նա տան մոտ հայտնաբերում է իր սիրելիի մարմինը։ Կասկածելով, որ իր որդին կարող է հանցագործություն կատարել՝ Մարգարեթը սպանվածի մարմինը թաքցնում է լճում, սակայն ինչ-որ մեկն իմանում է այս արարքի մասին և սկսում շանտաժի ենթարկել նրան։
alt=|մինի|276x276փքս|Թիլդա Սուինթոնը 2016 թվականի San Diego Comic-Con International-ում
Մարգարետի դերի համար Սուինթոնը առաջադրվել է մի շարք հեղինակավոր կինոմրցանակների (ներառյալ Ոսկե գլոբուս) և ի վերջո արժանացել է Բոստոնի կինոքննադատների միության և Լաս Վեգասի կինոքննադատների միության մրցանակներին՝ լավագույն դերասանուհու համար։ Նույն տարում նա խաղաց Քեմերոն Քրոուի «Վանիլային երկինք» թրիլլերում, իսկ մեկ տարի անց՝ մեկ այլ երկրորդական դեր «Ադապտացիա» ֆիլմում։

Դերասանուհին այնուհետև իր հայրենիքում նկարահանվեց Դեյվիդ Մաքքենզիի «Երիտասարդ Ադամ» դրամայում, որը հիմնված է Ալեքսանդր Տրոկկիի համանուն վեպի վրա։ Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1950-ականների Շոտլանդիայում։ Սուինթոնի կերպարը՝ Էլլա Գոլտը, ածխի բեռնատարի սեփականատերը, ապրում է անմխիթար ամուսնության մեջ, մինչև որ Ջո անունով մի թափառաշրջիկ, որը նախկինում անհաջող գրող էր, աշխատանքի է ընդունվում՝ աշխատելու նավում։ Կիրքը բռնկվում է նրա և Էլլայի միջև, բայց հետո ամուսինն ու սիրեկանը գետից դուրս են հանում երիտասարդ կնոջ մարմինը՝ Ջոյի նախկին ընկերոջը, ով ինքնասպանություն չի գործել, ինչպես թվում էր առաջին հայացքից, այլ սպանվել է։ Կատարումը Սուինթոնին բերեց BAFTA մրցանակ՝ շոտլանդական ֆիլմում լավագույն դերասանուհու համար:

2003 թվականին դերասանուհին հայտնվեց այնպիսի աստղերի կողքին, ինչպիսիք են Մայքլ Քեյնը և Շառլոտա Ռեմփլինգը «Դատավճիռը» դրամայում, որտեղ նրա հերոսը՝ դատավոր Անեմարի Լիվին, վերաբերվում է Վիշիի ֆրանսիական նացիստների համագործակից Պիեռ Բրոսարի երկարատև գործին։ 60 տարի առաջ մարդկության դեմ կատարված հանցագործությունների համար նրան պատասխանատվության ենթարկելու մտադրություն։

Կարճատև ընդմիջումից հետո Սուինթոնը հայտնվեց անսովոր նախագծում՝ թուրք Հուսեյն Չալայանի «Ներկայության բացակայությունը» տեսահոլովակում, որը ներկայացվել էր Վենետիկի  կինոփառատոնի թուրքական 61-րդ տաղավարում։ 2005 թվականը Սուինթոնի համար բավականին բեղմնավոր տարի էր ստեղծագործական առումով. նա նկարահանվել է միանգամից չորս ֆիլմում։ Նա նկարահանվել է «Վատ սովորություն» սրամիտ մելոդրամայում՝ խաղալով տասնյոթամյա Ջասթինի մոր դերը։ Այնուհետև իր կարիերայում առաջին անգամ դերասանուհին հայտնվեց խոշոր բյուջետային հոլիվուդյան նախագծում՝ առեղծվածային թրիլլեր «Կոնստանտին»

2005 թվականին Սվինթոնը Ջիմ Ջարմուշի կողմից հրավիրվել է նկարահանվելու իր «Կոտրված ծաղիկներ» ֆիլմում, որտեղ գլխավոր դերը կատարում է Բիլ Մյուրեյը։ Ֆիլմը սկսվում է այն պահից, երբ Մյուրեյի հերոսը՝ տարեց Դոն Ջոնսթոնը, ստանում է անանուն նամակ, որը հայտնում է, որ նա ունի տասնինը տարեկան որդի: Քանի որ նամակն անստորագիր էր, նա գնում է փնտրելու իր հիպոթետիկ որդու մորը և այցելում իր նախկին ընկերուհիներին, որոնց հետ մտերիմ է եղել քսան տարի առաջ։ Այս կանանցից մեկի՝ Փենիի դերը մարմնավորել է Սուինթոնը։ Նրա կերպարի էկրանավորումը շատ կարճ էր. հենց նա տեսավ իր նախկին սիրեցյալին շեմքին, դուռը շրխկացրեց նրա դեմքին։

2006 թվականին Ստեֆանի Դեյլիի դրամայում Սուինթոնը մարմնավորել է դատաբժշկական հոգեբան Լիդիա Քրեյնին։ Լիդիան կանգնած է դժվարին խնդրի առաջ՝ պարզելու, թե արդյոք տասնվեցամյա Ստեֆանին մեղսունակ է եղել, երբ սպանել է իր վաղաժամ նորածին երեխային, և արդյոք նա իսկապես չգիտեր, որ հղի է մինչև ծննդաբերությունը: Իրավիճակը վատթարանում է այն փաստը, որ Լիդիան վերջերս վիժել է և հետաքննության պահին 8 ամսական հղի է: 2006 թվականի հունվարին ֆիլմը ներկայացվեց «Սանդենս» կինոփառատոնում և արժանացավ լավագույն սցենարի մրցանակին։

2007 թվականին Սուինթոնը մասնակցեց երաժիշտ Մերիլին Մենսոնի առաջին լիամետրաժ ֆիլմի նկարահանումներին։Ֆիլմի թողարկումը նախատեսվում էր 2011 թվականին, սակայն նկարահանումները դադարեցվել են 2010 թվականին։ Սուինթոնը նկարահանվել է նաև հունգարացի ռեժիսոր Բելա Տարրի «Մարդը Լոնդոնից» դրամայում, որը հիմնված է Ժորժ Սիմենոնի վեպի հիման վրա։

2008 թվականին դերասանուհին ստացել է իր առաջին «Օսկարը» երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում՝ «Մայքլ Քլեյթոն» ֆիլմում, որն ավարտվել է 2006 թվականին։ Ֆիլմում դերասանուհին մարմնավորում է գործարար Քարեն Քրաուդերին, ով ստիպված է ծանր հանցագործություն կատարել՝ աշխատանքում առաջացած խնդիրները շտկելու համար։ Քրաուդերը կատարում է իր ազատ ընտրությունը և հետո պատասխանատվություն է կրում դրա համար:

Նույն տարում Սուինթոնը նկարահանվեց մեկ այլ խոշոր հոլիվուդյան նախագծում՝ «Նարնիայի քրոնիկները. առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը», որը արտադրվում էր Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության կողմից։ Քլայվ Լյուիսի համանուն ստեղծագործության հիման վրա նկարահանված այս ֆիլմում դերասանուհին հայտնվել է չար կախարդի կերպարանքով, ով Նարնիայի կախարդական երկիրը հավերժական ձմեռ է նետել։ Ի սկզբանե այս դերը պետք է խաղար Միշել Պֆայֆերը, սակայն ընտանեկան հանգամանքների պատճառով դերասանուհին չկարողացավ մասնակցել ֆիլմին, և Սուինթոնին հրավիրեցին նրա տեղը։ Դա կատարյալ ընտրություն էր. ըստ քննադատների՝ դերասանուհին ծնվել է այս դերի համար, և նրա արտաքինը լիովին համընկնում էր վեպում առկա կախարդի նկարագրությանը. «Նրա դեմքը նույնպես սպիտակ էր՝ ոչ միայն գունատ, այլև սպիտակ ձյունը թղթի պես, ինչպես տորթի գլազուրը, իսկ բերանը վառ կարմիր է: Գեղեցիկ դեմք, բայց ամբարտավան, սառը և խիստ»:.

2011 թվականը Սուինթոնին բերեց դեռահաս մարդասպանի դժբախտ մոր դերը բրիտանական «Քևինի հետ ինչ-որ բան այն չէ» դրամայում: Նրա դերասանական աշխատանքը կրկին բարձր գնահատվեց կինոքննադատների կողմից, և Սուինթոնը ներկայացվեց «Ոսկե գլոբուս» և «BAFTA» մրցանակների իր կատարման համար։ Դերասանուհուն հեռացրեց «Օսկարի» կարճ ցուցակից կրտսեր Ռունի Մարան: 2012 թվականին Թիլդային կարելի էր տեսնել Ուես Անդերսոնի «Լիալուսնի թագավորություն» ֆիլմում։

2013 թվականին Սուինթոնը խաղացել է Ջիմ Ջարմուշի «Ողջ կմնան միայն սիրեկանները» ֆանտաստիկ դրամայում գլխավոր դերը։ Ֆիլմում նրա գործընկերն էր Թոմ Հիդլսթոնը։ Նույն տարում թողարկվեցին ևս երկու ֆիլմ Սուինթոնի մասնակցությամբ՝ Քրիս Էվանսի մասնակցությամբ «Ձյան միջով» և Քրիստոֆ Վալցի մասնակցությամբ «Զրոյի թեորեմը»։ 2014 թվականին լույս է տեսել Ուես Անդերսոնի «Գրանդ Բուդապեշտ հյուրանոց» ֆիլմը, որտեղ Սուինթոնը գլխավոր դերերում է Ռալֆ Ֆայնեսի, Սիրշա Ռոնանի, Էդրիեն Բրոուդիի, Ջուդ Լոուի, Լեա Սեյդուի, Օուեն Ուիլսոնի և Բիլ Մյուրեյի հետ։ Ֆիլմը արժանացել է մի քանի կինոմրցանակների և ճանաչվել տարվա 10 լավագույն ֆիլմերից մեկը։

2015 թվականին Թիլդա Սուինթոնը նկարահանվել է «Trainwreck» և «A Bigger Splash» ֆիլմերում, իսկ 2016 թվականին՝ «Hail, Caesar» ֆիլմերում։ Կոեն եղբայրները և դոկտոր Սթրենջը. Վերջինում Սուինթոնը խաղացել է Հնագույնի դերը՝ Բենեդիկտ Քամբերբեթչի կերպարի հոգեւոր դաստիարակը։

2018 թվականին թողարկվել է «Suspiria» ֆիլմը՝ Դարիո Արջենտոյի 1977 թվականի համանուն ֆիլմի ռիմեյքը։ Թիլդա Սուինթոնը երեք դեր է խաղացել ֆիլմում։

2020 թվականին Թիլդան մարմնավորել է Ժան Կոկտոյի պիեսի հիման վրա նկարահանված «Մարդկային ձայնը» ֆիլմում, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Պեդրո Ալմոդովարի կողմից։ 2021 թվականին դերասանուհու մասնակցությամբ նկարահանված երկու ֆիլմ դուրս է եկել էկրաններ՝ Ուես Անդերսոնի «Ֆրանսիական դիսպետչերը և «Հիշողությունը»։

### Մասնակցություն կինոփառատոններին
1988 թվականին Թիլդա Սուինթոնը ընտրվել է Բեռլինի 38-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ, 1993 թվականին միացել է Մոսկվայի XVIII միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիին,իսկ 2004 թվականին դարձել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։

2008 թվականի օգոստոսին դերասանուհին կազմակերպել և հովանավորել է շոտլանդական The Ballerina Ballroom Cinema Of Dreams կինոփառատոնը Նաիրնում։

2009 թվականին Թիլդա Սուինթոնը գլխավորել է Բեռլինի 59-րդ կինոփառատոնի ժյուրին։

## Անձնական կյանք
Սուինթոնը ապրում էր շոտլանդացի Ջոն Պատրիկ Բիրնի հետ՝ նկարիչ և դրամատուրգ, ում հետ նա ունեցավ երկվորյակներ՝ որդի՝ Քսավիեր և դուստր՝ Հոնոր (հոկտեմբերի 6,1987): Բիրնի կտավները ներառված են Էդինբուրգի Շոտլանդիայի Ազգային դիմանկարների պատկերասրահի հավաքածուում: 2004 թվականից դերասանուհին հանդիպում է նկարիչ Սանդրո Կոպի հետ։

2021 թվականի հունվարի 15-ին Թիլդա Սուինթոնը հանդես եկավ որպես քվիր անձ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Դերասանուհու կենսագրությունը Tiscali.co.uk
* Հոդված դերասանուհու մասին Netribution.co.uk

**Հարցազրույցներ**
* Հարցազրույց Slantmagazine.com կայքում  
* Հարցազրույց Reverseshot.com կայքում