Օլգա Պոբլետե դե Էսպինոսա

**Օլգա Պոբլետե դե Էսպինոսա** (, ), չիլիացի հասարակական գործիչ, պատմաբան, մանկավարժ, ֆեմինիստ, Չիլիի համալսարանի պրոֆեսոր։

«ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» միջազգային լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1962)։

## Կենսագրություն
Եղել է միայնակ մոր աղջիկ։ Մինչև 1929 թվականը Չիլիի մանկավարժական համալսարանում ուսումնասիրել է պատմություն, աշխարհագրություն և ազգային կրթություն։ Ուսանողական տարիներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել քաղաքական կյանքին։

1935 թվականից մասնակցել է Չիլիի ժողովրդավարական շարժմանը, հանդիսացել է Չիլիի կանանց ազատագրական շարժման կազմակերպիչներից մեկը (Էլեն Կաֆարենոյի հետ մեկտեղ)։

Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ «Օգնություն հեղափոխության մարտիկներին» միջազգային կազմակերպության մասնակից է եղել, իսպանացի փախստականների համար սնունդ և դեղորայք է հասցրել։ Ակտիվորեն աշխատել է Չիլիի ազգային ճակատի հաղթանակի համար (Frente Popular), որն էլ 1938 թվականին ձախակողմյան ուժերից որպես նախագահ իշխանության է բերելՊեդրո Ագիրե Սերդային։

1950 թվականից հանդիսացել է Չիլիի «Խաղաղության կողմնակիցներ» շարժման ակտիվիստներից մեկը՝ նրա հիմնադրման օրվանից։ 1959 թվականին պարգևատրվել է Ժոլիո Կյուրիի անվան ոսկե մեդալով։ 1960 թվականից հանդիսացել է խաղաղության համաշխարհային խորհրդի շարժման նախագահը, 1961 թվականից եղել է Խաղաղության համաշխարհային խորհուրդի քարտուղար, ներկայացնել է Լատինական Ամերիկայի երկրները։

Եղել է 1961 թվականին հրավիրված «Ազգային ինքնիշխանությունը, տնտեսական ազատությունն ու խաղաղությունը» լատինաամերիկյան կոնֆերանսի կազմակերպիչներից, մասնակիցներից մեկն է։

1973 թվականին Չիլիի ռազմական հեղաշրջումից և Ավգուստո Պինոչետի բռնատիրության հաստատումից հետո հետապնդվել է իշխանությունների կողմից, սակայն շարունակել է հասարակական գործունեությունը, կազմակերպել է այսպես կոչված «սննդի զամբյուղ» աշխատողների համար հավաքներ։

Չիլիի մանկավարժության զարգացման գործում մեծ ներդրում է ունեցել։ Եղել է Մանուել դե Սալասայի անվան փորձարարական լիցեյի հիմնադիրն ու ուսուցիչը, որն առաջին կենտրոնն էր երկրում, որ տրամադրում էր միջնակարգ կրթության ուսման և ստեղծագործության ոլորտում։ Հետագայում Չիլիի համալսարանի փիլիսոփայահումանիտար բաժնում աշխատել է որպես Հեռավոր Արևելքի և Աֆրիկայի պատմության պրոֆեսոր, եղել է Լատինական Ամերիկայի համալսարանի առաջին կին պրոֆեսորը։ 1970 թվականից ֆակուլտետի դեկան։

1968-1970 թվականներից հանդիսացել է մանկավարժական համալսարանի տնօրեն։

Համընդհանուր պատմության, չինական մշակույթի և մի շարք կենսագրական գրքերի հեղինակ է։

## Ընտրանի
* Tres ensayos para historia cultural de China, S., 1955;
* Historia contemporánea: los últimos 50 años, 1914—1964, S., 1968.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Biografie bei Mujeres Bacanas (spanisch)
* Biografie bei Encyclopedia (englisch)
* Biografie bei Internationalallende 
* Homenaje a Olga Poblete 
* Youtube Video: Material de Cámara. Entrevista a Olga Poblete 2ª parte. 1989. Diamela Eltit
* Kurzbiografie bei La Estrella de Arica 

Կատեգորիա:20-րդ դարի մանկավարժներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ
Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չիլիացի կենսագիրներ
Կատեգորիա:Չիլիացի կին պատմաբաններ
Կատեգորիա:Չիլիացի պացիֆիստներ
Կատեգորիա:Չիլիացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրիի Խաղաղության ոսկե մեդալի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Չիլիացի ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Երկարակյացներ