Գեորգի Գուրյանով

**Գեորգի (Գուստավ) Կոնստանտինովիչ Գուրյանով** (, ), խորհրդային և ռուս երգիչ, նկարիչ։

1984-1990 թվականներին Գուստավը հանդիսացել է Կինո խմբի թմբկահարը և բեք վոկալիստը, ինչպես նաև Սերգեյ Կուրյոխինի Поп-механика խմբի անդամը։ 1990-2013 թվականներին հանդես է եկել որպես նկարիչ։ 1993 թվականից Սանկտ Պետերբուրգի Գեղարվեստի նոր ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսոր։

## Կենսագրություն
Գեորգի Գուրյանովը ծնվել է 1961 թվականի փետրվարի 27-ին Լենինգրադի Պետրոգրադսկի շրջանի ծննդատանը` երկրաբաններ Կոնստանտին Ֆեդորովիչի (1914-1993) և Մարգարիտա Վիկենտևնայի (1924-2013) ընտանիքում։ Դեռևս դպրոցից առաջ սկսել է երաժշտություն սովորել Կոզիցկիի մշակույթի պալատում, որտեղ սովորել է բալալայկա, դոմրա, դաշնամուր և կիթառ նվագել։

1974-1976 թվականներին Գուրյանովը սովորել է Կուպչինոյի թիվ 363 միջնակարգ դպրոցում։ 1975 թվականին ավարտել է քաղաքի թիվ 1 արվեստի դպրոցը, 1976 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Վ. Ա. Սերովի անվան գեղարվեստի դպրոցը, սակայն մեկ տարի անց թողել է ուսումը։

Գուրյանովը 1970-ականների վերջին և 1980-ականների սկզբին ապրել է Մոսկվայում։ 1980-ականների վերջից Գուրյանովը հիմնականում ճանապարհորդում էր։ Նա եղել է Կոպենհագենում, Ամստերդամում, Փարիզում, Հռոմում, Բուդապեշտում, Նյու Յորքում, Լոս Անջելեսում, Կադակեսում և երկար ժամանակ ապրել է Բեռլինում, Լոնդոնում և Իսպանիայում (1993 թվականից իսպաներեն է սովորել)։ Նա իր սիրելի քաղաքներն անվանել է Սանկտ Պետերբուրգը, Մադրիդը և Լոնդոնը։ Իր կյանքի վերջին տարիներին ապրել և աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգի Լիտեյնի պողոտայում։

## Երաժշտություն
1978-1979 թվականներին Գուրյանովը բաս կիթառ է նվագել Սերգեյ «Սեմ» Սեմյոնովի խմբում։ 1983 թվականին կարճ ժամանակով նվագել է Անդրեյ «Սվին» Պանովի՝ Автоматические удовлетворители փանկ-ռոք խմբում։ 1985 թվականին նա մասնակցել է Народное ополчение խմբի «Новогодие» ալբոմի ձայնագրությանը։ 1980-ականների կեսերին եղել է *Игры* խմբի թմբկահար։

1982 թվականին Գուրյանովը ծանոթացել է Վիկտոր Ցոյի հետ։ 1984 թվականից դարձել է Կինո խմբի անդամ որպես թմբկահար, գործիքավորող և բեք վոկալիստ։

Գուրյանովն առանձնանում էր թմբուկի վրա կանգնած ժամանակ նվագելու ունակությամբ։ 1980-ականներին ստացել է «Գուստավ» մականունը։

1980-ական թվականներին Գուրյանովը սկսել է համագործակցել նաև խորհրդային՝ Новые композиторы դուետի հետ։ 1980-ականների երկրորդ կեսին Կինոն և Новые композиторы-ն համագործակցել են՝ աշխատելով «Start» ալբոմի վրա։

1984 թվականին Տիմուր Նովիկովի և Իգոր Վերիչևի հետ Գուրյանովը ելույթ է ունեցել Դանիլ Խարմսի «Երեք սիրահարների բալետ»-ով՝ Новые композиторы-ի երաժշտության ներքո։ 1985 թվականից եղել է Սերգեյ Կուրյոխինի Поп-механика խմբի կազմում, որտեղ հանդես է գալիս որպես թմբկահար և վոկալիստ։

Գուրյանովը նվագել է Կինոյում մինչև խմբի լուծարումը Ցոյի մահից հետո՝ 1990 թվականի օգոստոսին։ Ցոյի մահվան պահին, ըստ Գուրյանովի խումբը պատրաստվում էր մեկնել Տոկիո՝ հանդիպելու ճապոնական ազդեցիկ պրոդյուսերական կորպորացիայի հետ։

1980-ականների վերջին նա ուշադրություն է դարձրել տեխնոյի մշակույթին, հաուս երաժշտությանը և ակումբային շարժմանը։ 1990-ականների սկզբին Գուրյանովը օգնել է կազմակերպել ռուսական առաջին ռեյվները՝ «Gagarin Party»-ն ԺՏՆՑ-ում և «Mobile Party»-ն Մոսկվայի «Կռիլացկոե» մարզադաշտում։ Նա անձամբ է ստեղծել «Mobile Party»-ի պաստառը։

## Ֆիլմ և հեռուստատեսություն
Գուրյանովը նկարահանվել է Կինո խմբի երաժշտական տեսահոլովակներում և այնպիսի կուլտային ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Йя-Хха», «Արձակուրդի ավարտ», «Ռոք» և Սերգեյ Սոլովյովի «Ասսա» ֆիլմերում։ Ըստ ռեժիսոր Ռաշիդ Նուգմանովի, Գուրյանովին առաջարկել են նկարահանվել «Ասեղ» ֆիլմում, սակայն Գուրյանովը հրաժարվել է։

1989 թվականին Գուրյանովը օգնել է Յուրիս Լեսնիկի, Վլադիսլավ Մամիշև-Մոնրոյի և Թիմուր Նովիկովի հիմնել «Пиратское телевидение»-ն։ Գուրյանովը ղեկավարել է հեռուստաալիքի «Սպարտակ» սպորտային հաղորդումը։

Գուրյանովը 1998 թվականին Օլգա Տոբրելուցի «Մերիլին Մոնրոյի և Վլադիմիր Մայակովսկու սիրո պատմությունը» ֆիլմում մարմնավորել է Մայակովսկուն։

2010 թվականին Գուրյանովը նկարահանվել է «Ասեղ՝ ռեմիքս» ֆիլմում՝ որպես դիջեյ։

## Հիվանդություն և մահ
Իր վերջին տարիներին Գուրյանովը ծանր հիվանդացել է։ Նրա մոտ ախտորոշվել է հեպատիտ C, ինչպես նաև բարդություններ՝ կապված լյարդի և ենթաստամոքսային գեղձի ուռուցքային հիվանդությունների հետ։ 2013 թվականի հունիսի 21-ին Գուրյանովը դուրս է գրվել Բոտկինի հիվանդանոցից։ Իր վերջին ամսում նա քիմիաթերապիա է անցել Գերմանիայում և ծանր վիճակում մնացել է տանը։ Նա մահացել է 52 տարեկանում 2013 թվականի հուլիսի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգում։

Հուղարկավորության արարողությունը տեղի է ունեցել հուլիսի 25-ին Սանկտ Պետերբուրգի Սուրբ Նիկոլայի ռազմածովային տաճարում։ Գուրյանովը թաղվել է Սմոլենսկի գերեզմանատանը։

## Հիշատակ
2014 թվականի փետրվարի 27-ին՝ Գուրյանովի ծննդյան օրը, Գեղարվեստի նոր ակադեմիայի թանգարանում՝ Պուշինսկայա 10 արվեստի կենտրոնում, D137 պատկերասրահի աջակցությամբ բացվել է նկարչին և երաժշտին նվիրված առաջին ցուցահանդեսը։ «Իմ ստեղծագործությունը՝ ես ինքս եմ» (ռուս.՝ «Мое произведение искусства – я сам») խորագրով ցուցահանդեսում ներկայացված էին այնպիսի ընկերների և ժամանակակիցների գործեր, ինչպիսիք են՝ Տիմուր Նովիկովը, Վիկտոր Ցոյը, Եվգենի Կոզլովը, Վլադիսլավ Մամիշև-Մոնրոն, Դենիս Էգելսկին, Էդիգե Նիյազով, Մեծուր Վոլդե և Անդրեյ Խլոբիստին։ Այն համադրել է Անդրեյ Խլոբիստինը։ Ցուցահանդեսի բացման համար պատրաստվել է Գուրյանովին նվիրված կատալոգ։

2017 թվականի օգոստոսին հրապարակվել է Մեծուր Վոլդեի հեղինակած «Գեորգի Գուրյանով. Ես արվեստ եմ» գիրքը։

## Աշխատանքների հավաքածու

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գեորգի Գուրյանովը «Discogs»-ում։
*Գեորգի Գուրյանովը Ռուսական արվեստի արխիվային ցանցում։
*Գեորգի Գուրյանովը «Artnet»-ում։
* ։

Կատեգորիա:Խորհրդային երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ռուս ժամանակակից արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռոք երաժիշտներ