Ջեսմին Ուորդ

**Ջեսմին Ուորդ** (, ), ամերիկացի արձակագիր և անգլերենի պրոֆեսոր Թուլեյնի համալսարանում, որտեղ հումանիտար գիտությունների ոլորտում ունեցել է Էնդրյու Մելլոնի պրոֆեսորական կոչում։ Նա արժանացել է 2011 թվականի Ազգային գրքի մրցանակի գեղարվեստական գրականության համար՝՝ իր երկրորդ «Փրկեք ոսկորները» վեպի համար, իսկ 2017 թվականին արժանացել է Գեղարվեստական գրականության ազգային մրցանակին՝ «Երգիր, չթաղված, երգիր» վեպի համար։ Նա նաև ստացել է 2012 թվականին Ալեքս մրցանակ Կատրինա փոթորիկին դիմակայելու ժամանակ ընտանեկան սիրո և համայնքի մասին պատմվածքի համար։ Նա միակ կինն է եղել և միակ աֆրոամերիկացին, որը երկու անգամ արժանացել է Գեղարվեստական գրականության ազգային մրցանակի։ Ուորդի առաջին երեք վեպերի գործողությունները տեղի են ունենցել Միսիսիպիի հորինված Բուաս Սովաջ քաղաքում: Իր չորրորդ՝ *«Թողեք, որ մենք իջնենք»* վեպում, գլխավոր հերոս Աննիսը հավանաբար բնակվում է ավելի վաղ ժամանակվա Բուա Սովաժում, երբ նրան շղթայակապ տանում են Կարոլինայի ափից և աշխատանքի են ընդունում Միսիսիպիի շաքարի պլանտացիայի վրա՝ Նոր Օռլեանի մոտ:

## Վաղ կյանք և կրթություն
Ջեսմին Ուորդը ծնվել է 1977 թվականին Բերքլիում, Կալիֆորնիա: Երբ նա երեք տարեկան է եղել՝ նրա ծնողները վերադարձել են հայրենի ԴեԼայլ, Միսիսիպի։ Հայրենի քաղաքու նա սիրո և ատելության զգացողություններ է ունեցել իր հայրենի քաղաքի հետ այն բանից հետո, երբ պետական դպրոցում ենթարկվել է բռնության, իսկ հետո մայրը նրան տեղափոխել է մասնավոր դպրոց, որի համար նրան վճարել է մոր գործատուն։

Իր ընտանիքում առաջինն է եղել, որը հաճախել է քոլեջ, Ուորդը ստացել է արվեստի բակալավրի կոչում անգլերեն լեզվով 1999 թվականին, իսկ արվեստի մագիստրոսի կոչումը՝ մեդիա ուսումնասիրությունների և հաղորդակցության ոլորտում 2000 թվականին, երկուսն էլ Ստենֆորդի համալսարանում։ Ուորդը նախընտրել է դառնալ գրող՝ իր կրտսեր եղբոր հիշատակը հարգելու համար, որը սպանվել է հարբած վարորդի կողմից 2000 թվականի հոկտեմբերին, այն բանից հետո, երբ Ուորդը ավարտել է մագիստրատուրան։ Վարորդին մահվան համար մեղադրանք չի առաջադրվել, միայն առաջադրվել է ավտովթարի վայրը լքելու համար։

2005 թվականին Ուորդը Միչիգանի համալսարանից ստացել է կերպարվեստի մագիստրոսի կոչում գրականությանւ ոլորտում։ Կարճ ժամանակ անց նա և իր ընտանիքը ենթարկվել են «Կատրինա» փոթորկի ազդեցությանը։ Դելիսլում գտնվող իրենց տունը արագ հեղեղվել է, Ուորդի ընտանիքը ճանապարհ է ընկել իր մեքենայով՝ տեղական եկեղեցի հասնելու համար, բայց հայտնվել է տրակտորներով լի դաշտում։ Երբ հողի տերերը ի վերջո ստուգել են իրենց ունեցվածքը՝ նրանք հրաժարվել են ծխականներին իրենց տուն հրավիրել՝ պնդելով, որ դրանք գերբնակեցված են։ Ընտանիքն ի վերջո ապաստան է ստացել ճանապարհին մեկ այլ ընտանիքի կողմից։

Ուորդը շարունակել է աշխատել Նոր Օռլեանի համալսարանում, որտեղ իր ամենօրյա ճանապարհորդությունը նրան տարել է փոթորկի հետևանքով ավերված թաղամասերով: Կարեկցելով վերապրողների պայքարին և համակերպվելով փոթորկի ժամանակ սեփական փորձի հետ՝ Ուորդը չի կարողացել ստեղծագործել երեք տարի՝ այն ժամանակ, երբ նրանից պահանջվել է հրատարակիչ գտնել իր առաջին վեպի համար՝ «Որտեղ արյունահոսում է գիծը»։

## Կարիերա
2008 թվականինին՝ ճիշտ այն ժամանակ, երբ Ուորդը որոշել է հրաժարվել գրելուց և բուժօգնության ծրագրում գրանցվելուց, «*Այնտեղ, որտեղ արյունահոսում է գիծը»* աշխատությունը հրատարակել է Agate Publishing-ը։ Վեպն ընտրվել է որպես գրքի ակումբի ընտրություն Essence ամսագրի կողմից և 2009 թվականին ստացել է Ամերիկյան գրադարանային ասոցիացիայի (BCALA) Սև խմբի պատվավոր մրցանակ։ Նա արժանացել է Վիրջինիայի Համագործակցության Համալսարանի Քաբելի առաջին արձակագիր մրցանակի և Հուրսթոն-Ռայթի ժառանգության մրցանակի կարճ ցուցակում։ Երկվորյակ հերոսներ Ջոշուան և Քրիստոֆ Դելիսլը ավարտել են միջնակարգ դպրոցը «*Այնտեղ, որտեղ արյունահոսող գիծը»* պատմում է եղբայրների մասին, քանի որ նրանց ընտրությունը նրանց հակառակ ուղղություններով է տարել։ Չցանկանալով լքել Միսիսիպիի ափին գտնվող փոքրիկ գյուղական քաղաքը, որտեղ իրենց մեծացրել է իրենց սիրող տատիկը՝ երկվորյակները պայքարում են աշխատանք գտնելու համար, Ջոշուան ի վերջո դառնում է նավապետ, իսկ Քրիստոֆը միանում է իր թմրավաճառ զարմիկին։ Աստղանշված գրախոսության մեջ *Publishers Weekly-ն* Ուորդին անվանել է «նոր ձայն ամերիկյան գրականության մեջ», որը «անողոք նկարագրում է հուսահատությամբ լի աշխարհը, բայց ոչ՝ հուսահատ»։

Իր երկրորդ վեպում «*Փրկեք ոսկորները»՝* Ուորդը կրկին խոսում է Միսիսիպիի ափին մեծացած աղքատ սևամորթ եղբայրների և քույրերի ներքին կապի մասին։ Պատմելով հղի դեռահաս աղջկա՝ Աշ Բատիստի, նրա երեք եղբայրների և նրանց հոր կյանքի մասին «Կատրինա» փոթորկին նախորդող 10 օրվա ընթացքում եղած աղետի և դրան հաջորդած օրվա մասին, Ուորդը օգտագործում է փոխաբերություններով հագեցած վառ լեզու՝ սիրո, բարեկամության հիմնարար ասպեկտները լուսավորելու համար, նաև՝ կիրք և քնքշություն։ Համեմատելով իր գլխավոր հերոսուհու հմայքը հունական դիցաբանական կերպար Մեդեայի հետ՝ Ուորդը պատմել է Էլիզաբեթ Հուվերին *The Paris Review-ից․ «*Ինձ զայրացնում է, որ սպիտակամորթ ամերիկացի գրողների ստեղծագործությունը կարող է համընդհանուր լինել և հավակնել դասական տեքստերի կոչմանը, մինչդեռ սևամորթ հեղինակներն ու կին գրողները ընկալվում են որպես «այլք»: Ես կարծում եմ, որ Աշին կարելի է համապատասխանեցնել դասական կերպարին՝ Մեդեայի հակահերոսուհուն և այս ավանդույթը հռչակել որպես իմ արևմտյան գրական ժառանգության մի մասը: Իմ գրած պատմությունները վերաբերում են հենց իմ համայնքին և իմ ժողովրդին, ինչը նշանակում է, որ մանրամասները համապատասխանում են մեր հանգամանքներին»։

## Անձնական կյանք
Ուորդը ապրել է Միսիսիպիում և ունեցել է երկու երեխա։ Նրա ամուսինը՝ Բրենդոն Միլլերը մահացել է 2020 թվականի հունվարին՝ սուր շնչառական հյուծվածության համախտանիշից, 33 տարեկանում։ Ուորդը գրել է իր մահվան մասին *[[Vanity Fair|Vanity Fair-]]* ի հոդվածում։

## Ճանաչում
* 2011՝ Ազգային գրքի մրցանակի դափնեկիր՝ *«Փրկել ոսկորները»*
* 2013՝ Գրական քննադատների ազգային մրցանակ (Ինքնակենսագրություն) կարճ ցուցակ՝ «Տղամարդը, որին մենք բռնաբարել են» գրքի համար
* 2017՝ թվականի Ազգային գրքի մրցանակի դափնեկիր *«Երգիր, չթաղված, երգիր» ֆիլմի* համար
* 2018՝ Անիսֆիլդ-Վուլֆի գրքի մրցանակ՝ «Երգիր, չթաղված, երգիր»
* 2018՝ ''Թայմ'' 100
* 2022՝ Կոնգրեսի գրադարանի մրցանակ ամերիկյան գեղարվեստական գրականության համար

## Աշխատություններ
### Գեղարվեստական գրականություն
* Որտեղ արյունահոսում է գիծը (Agat Publishing, 2008)
* Փրկեք ոսկորները (Bloomsbury Publishing, 2011)
* Երգիր, չթաղված, երգիր (Scribner, 2017)
* Եկեք իջնենք (Scribner, 2023)

### Ոչ գեղարվեստական գրականություն
* Տղամարդը, որին մենք բռնաբարել ենք (Bloomsbury Publishing, 2013)
* Կրակը այս անգամ։ նոր սերունդը խոսում է ցեղի մասին (Simon & Schuster, 2016)
* Նավարկեք ձեր աստղերը (Simon & Schuster, 2020)

## References


## Գրականություն
* "Celebrating Jesmyn Ward: Critical Readings and Scholarly Responses". *Xavier Review*, vol. 38, no. 2 (2018).
* Clark, Christopher. "What Comes to the Surface: Storms, Bodies, and Community in Jesmyn Ward's Salvage the Bones". *Mississippi Quarterly*, vol. 68, no. 3–4 (Summer–Fall 2015), pp. 341–358.
* Crownshaw, Richards. "", *Journal of American Studies*, vol. 50, no. 1 (February 2016), pp.&nbsp;225–230.
* Green, Tara. "Katrina Sings the Blues in Jesmyn Ward's ''Salvage the Bones''" in *Reimagining the Middle Passage*, Ohio State University Press, 2018.
* Hartnell, Anna. "". *Journal of American Studies*, vol. 50, no. 1 (February 2016), pp.&nbsp;205–218.
* Henry, Alvin. "". *English Language Notes*, vol. 57, no. 2 (October 1, 2019), pp.&nbsp;71–85.
* Kacha, Boris. "The Rise and Return of Jesmyn Ward". *New York Magazine*, August 24, 2017.
* Travis, Molly. "". *Journal of American Studies*, vol. 50, no. 1 (February 2016), pp.&nbsp;219–224.

## Արտաքին հղումներ
* Ջեսմին Ուորդի բլոգը
* Թվիթերի էջ
* Ջեսմին Ուորդը քննարկում է, թե որտեղ է արյունահոսում գիծը, YouTube
* Ջեսմին Ուորդ՝ հատկանիշ BBC News-ում
* Ջեսմին Ուորդը Կոնգրեսի հեղինակությունների գրադարանում — 3 կատալոգի գրառումներով

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ