Օլեգ Լյաշկո

**Օլեգ Վալերևիչ Լյաշկո** (, ) ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, Ուկրաինայի V, VI, VII և VIII գումարումների ժողովրդական պատգամավոր 2006 թվականի մայիսի 25-ից մինչև 2019 թվականի օգոստոսի 29-ը։ Օլեգ Լյաշկոյի Ռադիկալ կուսակցության առաջնորդ։ Ուկրաինայի զինված ուժերի զինծառայող 2022 թվականից։

## Կենսագրություն
Լյաշկոն ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Չեռնիգովում: Երբ Լյաշկոն եղել է երկու տարեկան, նրա ծնողները բաժանվել են, որից հետո մայրը որդուն ուղարկեց մանկատուն։ 

Լյաշկոն սովորել է երեք գիշերօթիկ դպրոցներում՝ Յաբլունիվսկայում, Կոմարովսկայում և Բորզնայում, կես դրույքով աշխատել է որպես հովիվ և արձակուրդների ժամանակ այցելել է մորը:

Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո գնացել է տեխնիկական ուսումնարան՝ տրակտորիստ դառնալու համար:

Փորձել է ընդունվել Կիևի ազգային համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի առկա բաժին, սակայն չի կարողացել հավաքել անհրաժեշտ միավորների քանակը։

1980-ականների վերջին Լյաշկոն հետաքրքրվել է լրագրությամբ և հոդվածներ է գրել Բորզնյանսկի շրջանի «Կոմունիստիչնա Պրացիա» թերթի համար, իսկ 1990 թվականին, Ուկրաինայի ռադիոյի Չեռնիգովի թղթակից Անատոլի Տուրկենյայի խորհրդով, սկսել է պրակտիկա անցնել «Ազատություն» ռադիոկայանում:

1990-1992 թվականներին եղել է Կիևի «Երիտասարդ գվարդիա» թերթի թղթակից։

1992–1995 թվականներին եղել է Ուկրաինայի արտաքին տնտեսական կապերի նախարարության «Կոմերցիոն լուրեր» թերթի խմբագիր:

1995-1996 թվականներին եղել է «Պրավդա Ուկրաինի» թերթի «Քաղաքականություն» հավելվածի խմբագիր:

1998 թվականին ստացել է դիպլոմ Խարկովի Գ. Սկովորոդայի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետից:

## Քաղաքական կարիերա
### Վաղ տարիներ
Մասնակցել է 1998 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին, սակայն քվեարկության ավարտից առաջ հրաժարվել է իր թեկնածությունից:

2000-2006 թվականներին եղել է «Սվոբոդա» թերթի գլխավոր խմբագիր (ԲԱՕ «Քաղաքականություն» թերթի խմբագրական գրասենյակ):

2002 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ Լյաշկոն, որպես անկախ թեկնածու, զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը (12%) թիվ 217 միամանդատ ընտրատարածքում:

2006-2007 թվականներին եղել է Ուկրաինայի 5-րդ գումարման ժողովրդական պատգամավոր՝ Յուլիա Տիմոշենկոյի դաշինքից (ընտրացուցակի 26-րդ համարը): Եղել է Գերագույն Ռադայի աշխատանքների կազմակերպման ենթահանձնաժողովի ղեկավար, Վերխովնա Ռադայի կանոնակարգի, խորհրդարանական էթիկայի և Վերխովնա Ռադայի գործունեության ապահովման հարցերով հանձնաժողով:

2007 թվականի նոյեմբերից՝ նույն դաշինքից Ուկրաինայի VI գումարման ժողովրդական պատգամավոր (ցուցակում № 29): 2009 թվականի հուլիսից եղել է Գերագույն Ռադայի բյուջետային հարցերի կոմիտեի նախագահի տեղակալ։ Եղել է Գերագույն Ռադայի ժամանակավոր քննիչ հանձնաժողովի նախագահ՝ ստեղծված հետաքննելու օրենսդրության խախտման փաստերը գույքային, հողային և այլ հարցերում, որոնք վերաբերում են Խարկովի քաղաքապետ Միխայիլ Դոբկինին և Խարկովի քաղաքային խորհրդի քարտուղար Գենադի Կեռնեսին։

2012 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Օլեգ Լյաշկոն հաղթել է 208-րդ մեծամասնական ընտրատարածքում կայացած խորհրդարանական ընտրություններում և դարձել Ուկրաինայի 7-րդ գումարման ժողովրդական պատգամավոր:

### 2013-2014 թվականների քաղաքական ճգնաժամը Ուկրաինայում
Եվրամայդանի ակտիվ մասնակից է։ 2014 թվականի փետրվարի 25-ին հայտարարել է 2014 թվականի արտահերթ նախագահական ընտրություններին մասնակցելու մասին: 2014 թվականի մարտի 5-ին Ռադիկալ կուսակցության արտահերթ համագումարում Օլեգ Լյաշկոն առաջադրվել է որպես նախագահի թեկնածու:
մինի|Օլեգ Լյաշկոյի ելույթը Լվովում 2014 թվականի մայիսի 23-ին
2014 թվականի մարտի 8-ին այցելել է Ղրիմ, սակայն օդանավակայանի ելքի մոտ նրան կանգնեցրել են Արմեն Մարտոյանի գլխավորած անջատողականները։

2014 թվականի մարտի 9-ի լույս 10-ի գիշերը ձերբակալել է Լուգանսկի մարզային խորհրդի պատգամավոր Արսեն Կլինչաևին։ Գործընթացը ուղեկցվել է ծեծով և տեսանկարահանմամբ:

2014 թվականի մարտի 17-ին ներկայացրել է մի օրինագիծ, որով առաջարկվել է « Ռուսաստանին միանալու համար անջատողական հանրահավաքների » մասնակիցներին, ինչպես նաև զորքերի և ռազմական տեխնիկայի տեղաշարժը խոչընդոտողներին համարել օկուպանտների դավաճաններ և հանցակիցներ: «Ռազմական ագրեսիայի» ընթացքում առաջարկվում է մահապատիժ կիրառել դավաճանների, դիվերսանտների, մարդասպանների, թալանչիների, դասալիքների և լրտեսների նկատմամբ: Օրինագծով նախատեսվում է Ռուսաստանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների խզում և վիզային ռեժիմի ներդրում, համաձայնագրերի չեղարկում, Ուկրաինայի կոմունիստական կուսակցության և Տարածաշրջանների կուսակցության գործունեության արգելք, ԵՄ-ին կոչ՝ արգելելու Ղրիմի ռուսական անձնագրեր ունեցող բնակիչների մուտքը երկիր և այլ միջոցառումներ:

Ազովյան գնդի հրամանատար Ա. Բիլեցկին նշել է, որ Լյաշկոն «լոբբիստներից մեկն էր իրենց կամավորական գումարտակի ստեղծման» և «պահեստներից» զինման համար, որը ստեղծվել է  2014 թվականի մայիսի սկզբին: 2014 թվականի մայիսի 6-ից Օ. Լյաշկոն մասնակցել է Մարիուպոլի բախումներին: 2014 թվականի մայիսի 11-ին հաղորդագրություններ են հայտնվել, որ Լյաշկոն ձերբակալվել է: Այս տեղեկատվությունը հետագայում հերքվել է:

2014 թվականի մայիսի 23-ին Լյաշկոյի գումարտակի ենթադրյալ անդամները հարձակվել են Տորեզի քաղաքային խորհրդի շենքի վրա, որտեղ տեղակայված են եղել Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության կողմնակիցները, և սպանել են առնվազն երկու մարդու:

2014 թվականի մայիսի 25-ին նախագահական ընտրություններում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը՝ ստանալով ձայների 8.32%-ը:

### Պորոշենկոյի նախագահություն
2014 թվականի հուլիսի 11-ին Գերագույն ռադայում գրանցել է օրինագիծ, որն արգելել է Ուկրաինա մուտք գործել 518 մշակութային գործիչների՝ Ռուսաստանի քաղաքացիների, ովքեր «աջակցել էին Ռուսաստանի ռազմական ագրեսիային Ուկրաինայի դեմ»:

2014 թվականի նոյեմբերի 10-ին Ուկրաինայի Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը պաշտոնապես հաստատել է 8-րդ գումարման խորհրդարանի ընտրությունների արդյունքները։ Օլեգ Լյաշկոյի Ռադիկալ կուսակցությունը անցել է ցուցակներով՝ հավաքելով ձայների 7.44%-ը։

2014 թվականի նոյեմբերի 13-ին Օլեգ Լյաշկոն հայտարարություն է արել, որ Ռադիկալ կուսակցությունը կհրաժարվի միանալ կոալիցիային, եթե Ուկրաինան Ռուսաստանի հետ ածխի մատակարարման համաձայնագիր ստորագրի, դրանով իսկ, ըստ Լյաշկոյի, աջակցելով ագրեսորին:

2016 թվականի մայիսի 21-ից լրագրող Ելենա Կիրիկի հետ միասին սկսել է NewsOne հեռուստաալիքով վարել «Լյաշկոյի ճշմարտությունը» շաբաթական ծրագիրը։ Այնտեղ քաղաքական գործիչը հեռուստադիտողների հետ միասին վերլուծել է անցած շաբաթվա հիմնական իրադարձությունները, ինչպես նաև խոստացել է զանգահարել *ընկերներին* (որոնցից առաջինը վարչապետ Վլադիմիր Գրոյսմանն էր): Հուլիսին ծրագիրը փակվել է հեռուստաալիքի նախաձեռնությամբ, Լյաշկոն դա կապել է քաղաքական ճնշման հետ:

2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ռուսաստանը պատժամիջոցներ է կիրառել Ուկրաինայի 322 քաղաքացիների, այդ թվում՝ Օլեգ Լյաշկոյի նկատմամբ։

### Զելենսկիի նախագահություն
2019 թվականի հունվարի 21-ին Ռադիկալ կուսակցությունը Օլեգ Լյաշկոյին առաջադրել է որպես Ուկրաինայի նախագահի թեկնածու: Առաջին փուլի արդյունքների համաձայն՝ զբաղեցրել է յոթերորդ հորիզոնականը՝ ստանալով 5.48% (1,036,003 ձայն): Երկրորդ փուլում չի աջակցել ո՛չ Վլադիմիր Զելենսկիին, ո՛չ էլ Պետրո Պորոշենկոյին:

2019 թվականի Վերխովնա Ռադայի արտահերթ ընտրություններում Ռադիկալ կուսակցության ձախողումից հետո (4.01%) Լյաշկոն մնացել է խորհրդարանից դուրս։ Սակայն 2020 թվականին հնարավորություն է ունեցել վերադառնալ այնտեղ որպես մեծամասնական պատգամավոր՝ վերընտրվելով Չեռնիգովի մարզի 208-րդ ընտրատարածքում։ Լյաշկոյի հիմնական մրցակիցը եղել է «Ժողովրդի ծառա» կուսակցության թեկնածու Անատոլի Գունկոն։ Ընտրությունները տեղի են ունեցել 2020 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, իսկ նոյեմբերի 9-ին հայտնի է դարձել քվեարկության վերջնական արդյունքները՝ 34.1%՝ Գունկոն, 31.78%՝ Լյաշկոն։ Այսպիսով, Անատոլի Գունկոն հռչակվել է ընտրությունների հաղթող։ 2021 թվականի հոկտեմբերին Լյաշկոն ցանկություն  է հայտնել առաջադրվել Չեռնիգովի մարզի 206-րդ ընտրատարածքում՝ փոխարինելով մահացած պատգամավոր Անտոն Պոլյակովին։

2022 թվականի ապրիլի վերջին Լյաշկոն հայտարարել է, որ միանալու է Ուկրաինայի զինված ուժերին։ Որպես լեյտենանտ՝ ծառայել է 63-րդ առանձին մեխանիզացված բրիգադում, որտեղ 2024 թվականի հոկտեմբերին նշանակվել է անօդաչու համակարգերի գումարտակի հրամանատար։

## Քրեական հետապնդում
### Ռուսաստան
2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեն քրեական գործ է հարուցել Վերխովնա Ռադայի Ռադիկալ կուսակցության խմբակցության նախագահ Օլեգ Լյաշկոյի և Ազովի ազգային գվարդիայի գնդի մարտիկների դեմ՝ Մարիուպոլ քաղաքի (Դոնեցկի մարզ) բնակիչ Դմիտրի Չայկովսկու առևանգման կասկածանքով, որը կատարվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 17-ին: Քրեական գործը հարուցվել է Ռուսաստանի քրեական օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «ա», «բ» կետերով, 117-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «դ», «ե» կետերով, 356-րդ հոդվածի 1-ին մասով (մարդկանց առևանգում, խոշտանգում, պատերազմի վարման արգելված միջոցների և մեթոդների կիրառում) նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով:

2023 թվականի հոկտեմբերի 2-ին «Ռոսֆինմոնիտորինգ»-ը Օլեգ Լյաշկոյին ներառել է ահաբեկիչների և ծայրահեղականների ցուցակում:

### Ուկրաինա
Լյաշկոն ունի երեք դատվածություն:

1993 թվականի հունիսի 21-ին ձերբակալվել է «պետական ունեցվածքի գողության» կասկածանքով: 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Կիևի քաղաքային դատարանի քրեական բաժինը դատավճիռ է կայացրել, որով Լյաշկոյին, որը ձերբակալությունից առաջ աշխատել է որպես «Կոմերսանտ Վեստի» թերթի գլխավոր խմբագիր, մեղավոր է ճանաչվել Ուկրաինայի քրեական օրենսգրքի 86-1, 191, 194 հոդվածների 3-րդ մասի 86-1, 191, 194 հոդվածներով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: Դատարանը Լյաշկոյին մեղավոր է ճանաչել «պետական գույքի հափշտակության մեջ՝ 1 մլն 300 հազար կարբովանեց գումարի չափով, և կոլեկտիվ գույքի հափշտակության մեջ՝ 1 մլն 100 հազար կարբովանեց գումարի չափով» և դատապարտել է 6 տարվա ազատազրկման՝ գույքի բռնագրավմամբ։  Լյաշկոն իր պատիժը կրել է Իզյասլավի թիվ 31 գաղութում: Վեց ամիս անց Գերագույն դատարանը նրա ազատազրկման ժամկետը կրճատել է մինչև 4 տարի: Լյաշկոն ազատ է արձակվեցլ 1995 թվականի մայիսին՝ Հաղթանակի 50-ամյակի կապակցությամբ հայտարարված համաներմամբ։ 1998 թվականին Չեռնիգովի մարզի Վարվինսկի շրջանային դատարանը վաղաժամկետ չեղյալ է հայտարարել նրա դատավճիռը, սակայն 1999 թվականին Չեռնիգովի մարզային դատարանը չեղյալ է հայտարարել այս որոշումը:

2001 թվականին «Սվոբոդա» թերթում փոխվարչապետ Վասիլի Դուրդինեցի մասին հրապարակված նյութերի համար, որոնք դատարանը համարել է զրպարտություն, Լյաշկոն դատապարտվել է երկու տարվա պայմանական ազատազրկման:

2016 թվականի հուլիսի 15-ին Ուկրաինայի գլխավոր դատախազությունը քրեական գործ է հարուցել Օլեգ Լյաշկոյի դեմ՝ Չեռնիգովի մարզի դատախազ Վիկտոր Նոսենկոյի հասցեին ուղղված սպառնալիքների համար: Հետաքննությունը սկսվել է Ուկրաինայի քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն (բռնության սպառնալիք և իրավապահ մարմինների աշխատակցի վրա ազդեցություն՝ նրա ծառայողական պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտելու նպատակով): Ռադիկալ կուսակցության անդամ Անդրեյ Լոզովի կողմից հրապարակված տեսագրության համաձայն՝ Լյաշկոն պահանջել է Նոսենկոյից հրաժարական տալ՝ սպառնալով նրան բանտարկել գործեր կեղծելու համար:

2017 թվականի ապրիլի 24-ին Ուկրաինայի ազգային հակակոռուպցիոն բյուրոյի տնօրեն Արտյոմ Սիտնիկը հայտնել է, որ Ուկրաինայի մասնագիտացված հակակոռուպցիոն դատախազությունը քրեական գործ է հարուցել Ռադիկալ կուսակցության առաջնորդ Օլեգ Լյաշկոյի հնարավոր անօրինական հարստացման վերաբերյալ։

## Համագործակցություն Ռինատ Ախմետովի հետ
2016 թվականին «Ազատություն» ռադիոկայանը իր հատուկ հետաքննության ընթացքում գրանցել է Օլեգ Լյաշկոյի և Ռինատ Ախմետովի միջև գաղտնի հանդիպումների փաստեր:

2018 թվականի փետրվարին «Մետինվեստ» ընկերությունների խմբի մաս կազմող Մարիուպոլի ձեռնարկություններից մեկի նախկին տնօրեն Յուրի Զինչենկոն գլխավորել է Օլեգ Լյաշկոյի Ռադիկալ կուսակցության գործադիր կոմիտեն:

Ռինատ Ախմետովի «Ուկրաինա մեդիա խումբը», մասնավորապես՝ նրա ազգային հեռուստաալիքը, ակտիվորեն առաջ մղել է Օլեգ Լյաշկոյին 2010-ականների երկրորդ կեսին և 2020-ականների սկզբին: Քաղաքական գործչի փիարը շարունակվել է նաև 2019 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո, որոնցում Ռադիկալ կուսակցությունը չկարողացավ անցնել խորհրդարան, և, ավելին, այն նույնիսկ ընդլայնվել է (քաղաքական գործիչը դարձել է մշտական հյուր 2019 թվականի դեկտեմբերին գործարկված «Ուկրաինա 24» նոր տեղեկատվական հեռուստաալիքում):

## Սկանդալներ և քննադատություն
### Քաղաքական հայացքներ
Լյաշկոն իրեն ներկայացնում է որպես ընդդիմադիր արմատական քաղաքական գործիչ, սակայն «Շուստեր Լայվ» հաղորդման հաղորդավար Սավիկ Շուստերը հայտարարել է, որ Օլեգ Լյաշկոն «Շուստեր Լայվ»-ի եթերում բազմիցս հրավեր է ուղարկել նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի վարչակազմից (որը գլխավորել է Սերգեյ Լևոչկինը):

Ինչպես նշել է ուկրաինական «Ձախ ափ» հրատարակության գլխավոր խմբագիր Օ. Բազարը (2014 թվականի հուլիս), Լյաշկոն համարվում է Ֆիրտաշի և Լևոչկինի ազդեցության ոչ ֆորմալ խմբի ներկայացուցիչ: Նշվել է, որ Լյաշկոյի խնդիրը ներառում էր բողոքի ընդդիմադիր դաշտի քայքայումը:

2016 թվականի նոյեմբերի 14-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի հաշտեցման խորհրդի նիստում Լյաշկոն դժգոհություն է հայտնել ԵՄ-ի կողմից Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև Ասոցացման համաձայնագիրը վավերացնելու մերժման վերաբերյալ և քննադատաբար է մոտեցել ԵՄ-ի ներկայիս դիրքորոշմանը Ուկրաինայի հետ անվիզա ռեժիմ սահմանելու և ազատ առևտրի գոտի բացելու հարցում: Նաև դեմ է արտահայտվել Ուկրաինայից փայտանյութի արտահանման մորատորիումը վերացնելու փորձերին:

### Մարդու իրավունքների խախտում
«Amnesty International»-ը հայտարարել է, որ կարծում է, որ Օլեգ Լյաշկոյի և նրա զինված կողմնակիցների գործողությունները, այդ թվում՝ մարդկանց առևանգումները և վատ վերաբերմունքը, միջազգային իրավունքի կոպիտ խախտում են, որը հստակ նշում է, որ միայն լիազորված մարմինները կարող են ձերբակալել և կալանավորել մարդկանց: Կազմակերպությունը նաև փաստաթղթավորել է սովորական մարդկանց խոցելիությունը կոռումպացված պաշտոնյաների նկատմամբ, ինչպես նաև Ուկրաինայի իշխանությունների կողմից մարդու իրավունքների խախտումները պատշաճ կերպով հետաքննելու և մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկելու անկարողությունը: Կազմակերպության կարծիքով, հաշվի առնելով Ուկրաինայի առջև ծառացած արտակարգ հանգամանքները, այն փաստը, որ մեղավորները շարունակում են անպատժելի մնալ, ավելի է խաթարում օրենքի գերակայությունը:

### Իմիջ
Դնեպրոպետրովսկի մարզի փոխնահանգապետ Բորիս Ֆիլատովը բազմիցս կոշտ և անպարկեշտ քննադատել է Լյաշկոյին Ուկրաինայի արևելքում զինված հակամարտության ժամանակ նրա գործունեության համար:

Սկանդալների և անպարկեշտ վարքի հանդեպ իր հակվածության համար Լյաշկոյին բազմիցս անվանել են «ուկրաինացի Ժիրինովսկի»: Լյաշկոյի «բնութագրական» բառերից մեկը «սկոտինյակա» (  ), որը հայտնվել է քաղաքական գործչի ծաղրերգություններում:

### Տեսասկանդալ
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին համացանցու հայտնվել է 1993 թվականի մի տեսանյութ, որտեղ Լյաշկոն դատախազի քննիչին պատմում է իր համասեռամոլ հարաբերությունների մասին բարձրաստիճան պաշտոնյայի հետ, որին նա անվանում է «Բորյա», համոզելուց հետո և խոստանում է օգնել նրան իր աշխատանքում:

Լյաշկոն ինքը գրավոր հայտարարությամբ հերքել է ձայնագրության իսկությունը՝ այն անվանելով «կեղծ», որը հորինվել է «տեխնիկական առաջընթացի» և մոնտաժի «հրաշքների» շնորհիվ : Ուկրաինայի գլխավոր դատախազության մամուլի ծառայությունը հաստատել է, որ Լյաշկոն դիմել է իրենց հայտարարությամբ: Լյաշկոն անձամբ հայտարարություն է ներկայացրել ԳՊՈՒ-ին, որում խնդրել է ստուգել տեսանյութի հատվածների իսկությունը, ինչպես նաև բացատրել, թե ինչպես են դրանք հայտնվել լրատվամիջոցներում: Կարծիքներ են հնչել, այդ թվում՝ Լյաշկոյի կողմից, որ տեսանյութը գործարկվել է Ալեքսանդր Տուրչինովի և Անդրեյ Կոժեմյակինի, ինչպես նաև Տարածաշրջանների կուսակցության կողմից:

Լյաշկոյին տեսաձայնագրով հարցաքննող քննիչ Օլեգ Մատվեևը հաստատել է տեսաձայնագրության փաստը, բայց հրաժարվեց ասել, թե ով է «Բորյան»:
Այս տեսանյութը քննչական նյութերում էր։ Այդ ժամանակ Կիևի դատախազությունը քննում էր Լյաշկո Օլեգ Վալերիևիչի դեմ առանձնապես խոշոր չափերի խարդախության քրեական գործ։ Նա դատապարտվեց 5 տարվա ազատազրկման, կրեց դրա կեսից պակաս և պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակվեց։

Հարցին, թե «ինչպե՞ս էր Լյաշկոյի կողմնորոշումը կապված քննության առարկայի հետ», Օլեգ Մատվեևը պատասխանել է. «Լյաշկոյի դատվածությունը մարված է, և որևէ փաստ բացահայտելը տեղին չէր լինի։ Ես չեմ կարող պատկերացնել, թե ով կարող էր դա անել։ Այդ ժամանակ գործը քննվում էր որպես սովորական, առօրյա գործ»։

### Սկանդալներ անչափահասների հետ
2012 թվականի հունվարին սեռական փոքրամասնությունների պաշտպանության կազմակերպության 16-ամյա Վադիմ Տերեշչենկոն մեղադրել է Լյաշկոյին բռնաբարության մեջ: 2012 թվականի հուլիսի 15-ին կանխվել է Օլեգ Լյաշկոյի փորձը՝ Յալթայի գիշերօթիկ դպրոցի 12 և 14 տարեկան երկու աշակերտներին Թուրքիա տանելու: 2014 թվականի մայիսի 13-ին հայտնի է դարձել, որ Ղրիմում այս միջադեպի կապակցությամբ նախնական հետաքննություն է սկսվել:

### Հակամարտություն Կոլոմոյսկու հետ
Օլեգ Լյաշկոն և Իգոր Կոլոմոյսկին բազմիցս փոխադարձ մեղադրանքներ են փոխանակել։ «1+1» հեռուստաալիքով Օլեգ Լյաշկոյի մասին հերթական սյուժեի հեռարձակումից հետո քաղաքական գործիչը մեղադրել է Կոլոմոյսկուն մորը նախաինֆարկտային վիճակի հասցնելու մեջ, անվանել է նրան «գոնջոտ դեմք» (կոպիտ ակնարկ Կոլոմոյսկու հրեական ծագմանը) և սպառնացել է սպանել նրան, եթե մորը ինչ-որ բան պատահի: Սյուժեում խոսվում էր հողային խարդախության մասին, որի արդյունքում նրա մայրը, կնքահայրը և ընտանիքի երեք անդամները հողամասեր են ստացել Կիևի արվարձաններում:

### Կռիվ
2016 թվականի նոյեմբերի 14-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի հաշտեցման խորհրդի նիստում Օլեգ Լյաշկոն ելույթ է ունեցել ԵՄ-ի հետ անվիզա ռեժիմ հաստատելու, ազատ առևտրի գոտի ստեղծելու և Զակարպատիայից փայտանյութ արտահանելու խնդիրների վերաբերյալ՝ վերջինս անվանելով ԵՄ-ի մտադրությունը՝ «Ուկրաինան վերածել հումքային հավելանյութի»։ Իր ելույթի ընթացքում մեղադրել է ընդդիմադիր դաշինքի պատգամավորներին մետաղագործների և հանքագործների հետ հանդիպումներ չկազմակերպելու, այլ «Ռուսաստան հրահանգների համար գնալու» մեջ։ Ի պատասխան՝ կուսակցության առաջնորդ Յուրի Բոյկոն վեր է ցատկել տեղից և մի քանի անգամ հարվածել Լյաշկոյին։ Կռվարարների բաժանվելուց հետո Լյաշկոն շարունակել է իր ելույթը, բայց հետո կրկին կոպտորեն խոսլ էց ընդդիմադիր դաշինքի անդամների մասին՝ նրանց անվանելով «Յանուկովիչի մնացորդներ», որից հետո Բոյկոն կրկին հարվածել է Լյաշկոյին։ Կռվի փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ՝ Ուկրաինայի քրեական օրենսգրքի 346-րդ հոդվածի 2-րդ մասի («Պետական կամ հասարակական գործչի նկատմամբ սպառնալիք կամ բռնություն»)։

2019 թվականի նոյեմբերի 6-ին Բորիսպոլ օդանավակայանի VIP տերմինալում կոնֆլիկտ է տեղի ունեցել Օլեգ Լյաշկոյի և «Ժողովրդի ծառա» խմբակցության պատգամավոր, Ուկրաինայի նախագահի նախարարների կաբինետում ներկայացուցիչ Անդրեյ Գերուսի միջև։ Սկզբում նախկին պատգամավորը հարցրել է ներկայիս պատգամավորին Ռուսաստանից էլեկտրաէներգիա ներմուծելու մասին, որից հետո մատ է թափ տվել նրա վրա։ Հետագա կռվի արդյունքում Լյաշկոն բռնել է իր հակառակորդի վերնաշապիկը և պատռեց այն։

Նոյեմբերի 13-ին Լյաշկոյին կանչել են գլխավոր դատախազություն՝ կռվի գործով կասկածի մասին ծանուցում ստանալու համար («սպառնալիք կամ բռնություն հասարակական գործչի նկատմամբ», Քրեական օրենսգրքի 346-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, պատիժը նախատեսված է 4-ից 7 տարի ժամկետով ազատազրկման տեսքով), որը նա ստացել է նոյեմբերի 19-ին: Լյաշկոն ինքը նշել է, որ «Գերուսի հետ կռիվ չի եղել, վնասվածքներ չեն եղել... քննարկում է եղել», ինչպես նաև կասկածներ է հայտնել դատաբժշկական փորձաքննության կեղծման և դատավարության ընթացքում ապացույցների կեղծման վերաբերյալ՝ Գերուսի հակասական հայտարարությունների և նրա կողմից մի քանի օր որևէ պահանջի բացակայության պատճառով: Նոյեմբերի 19-ին դատարանը քաղաքական գործչին գրավի դիմաց ազատ է արձակել ԵՄ և Բատկիվշչինայի պատգամավորներ Վիկտորիա Սյումարին և Լեոնիդ Վոլինեցին։ «Բատկիվշչինա»-ի պատգամավոր Վալենտին Նալիվայչենկոն և նախկին պատգամավորներ Վիտալի Կուպրին և Անդրեյ Լոզովին նույնպես ցանկանում էին գրավի դիմաց ազատ արձակել Լյաշկոյին:

## Երաժշտական գործունեություն
Օլեգ Լյաշկոյի հոբբիներից մեկը երաժշտությունն է. նա հաճախ երգում է կարաոկե և ձայնագրում իր ելույթները տեսաերիզներով։ Նրա կատարած և համացանցում հրապարակված երգերի թվում են՝ «Խրեշչատիկ», «Մոսկվա» (կատարող՝ «Լենինգրադ»), « Կռունկներ» (կատարվել է Մարկ Բերնեսի հիշատակի երեկոյին) և «Հաղթանակի օր» (համերգ՝ 2011 թվականի մայիսի 7-ին, Լուգանսկի մարզի Բելոկուրակինո գյուղական մշակույթի տանը) և այլն։

2020 թվականին թողարկվել է «Ne vidstupai» երգի տեսահոլովակը, որը դարձել է Օլեգ Լյաշկոյի Ռադիկալ կուսակցության հիմնը:

## Նշումներ

## Արտաքին հղումներ
* Довідник «Хто є хто в Україні», видавництво «К.І.С»
* Олег Ляшко: досье
* «Militant bravado wins support for Ukraine radical». Laura Mills, Ассошиэйтед Пресс 13.06.2014
* 
* 
 
Կատեգորիա:21-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ուկրաինացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Խմբագիրներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի խմբագիրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ