Էռնեստ Կորդերուա

**Էռնեստ Կորդերուա** (, ) ֆրանսիացի բժիշկ և հեղափոխական լրագրող։ Մասնակցել է 1848 թվականի ֆրանսիական հեղափոխությանը, որը ճնշելուց հետո բռնի ուժով աքսորվել է։ Շվեյցարիայում նա մեծապես գրել է սոցիալիզմի խնդրի մասին՝ սինթեզելով իր սեփական ձևը մուտուալիզմից և կոլեկտիվիզմից, և խիստ քննադատության է ենթարկել ֆրանսիական հանրապետական ղեկավարությանը։ Նա կյանքի մնացած մասն անցկացրել է աքսորում, նույնիսկ հրաժարվելով ֆրանսիական կառավարության քաղաքական համաներումից, նախքան ինքնասպան լինելը։ Հետագայում անարխիստներ Մաքս Նեթլոն և Ժակ Գրոսը նորից են հայտնաբերել նրա ստեղծագործությունները, և պնդում են, որ նա եղել է ֆրանսիական անարխիստական շարժման սկզբնական դեմքերից մեկը:

## Կենսագրություն
Էռնեստ Կորդերուան ծնվել է 1825 թվականի հունվարի 22-ին Ֆրանսիայի Ավալոն համայնքում։ 17 տարեկանում նա տեղափոխվել  է Փարիզ՝ բժշկություն սովորելու, ավարտել է այն 1845 թվականին՝ դառնալով փարիզյան մի հիվանդանոցի պրակտիկանտ։

1848 թվականի Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո նա ներգրավվել է հեղափոխական քաղաքականության մեջ՝ հունիսյան օրերի ապստամբության հետևանքով դառնալով հեղափոխական սոցիալիստ և միանալով սոցիալիստական ուսանողական կոմիտեին։ Մասնակցել է 1845 թվականի հունիսի 13-ի ապստամբությանը, դրա ճնշումից հետո փախել է Շվեյցարիա՝ հեռակա դատապարտվելով արտաքսման։

Նա սկզբում բնակություն է հաստատել Ժնևում, բայց ստիպված է եղել տեղափոխվել Նիոն, ապա Լոզան, երբ շվեյցարական կառավարությունն արգելել է ֆրանսիացի վտարանդիներին ապրել Ֆրանսիա-Շվեյցարիա սահմանի մոտ: Շառլ Ֆուրիեից, Պիեռ Լերուից, Պիեռ-Ժոզեֆ Պրուդոնից ոգեշնչված նա մեծ մասամբ գրել է սոցիալիզմի թեմայի շուրջ իր աքսորի ժամանակ՝ հայտարարելով, որ «Սոցիալիզմը ազատություն է, հավասարություն և եղբայրություն։ Այն ճշմարտությունն է, որը բխում է ժողովրդից, դա աշխատանքով, հանրապետությունով, մարդկային ըմբռնման ազատագրմամբ, ազատ և պարտադիր հանրակրթությամբ երաշխավորված ապրելու իրավունքն է, բոլորի կողմից ստեղծված ողջ հարստության բաշխումը»։ Սոցիալիզմի նրա սեփական տարբերակը ներկայացնում էր մուտուալիզմի և կոլեկտիվիզմի սինթեզ՝ կոչ անելով թե՛ արտադրության միջոցների նկատմամբ կոլեկտիվ սեփականության, թե՛ սեփական աշխատանքի արտադրանքի նկատմամբ անհատական սեփականության։ Նա նաև անհավատալիորեն քննադատել է ֆրանսիական հանրապետական առաջնորդներին, որոնց պատասխանատու էր համարում 1848 թվականի հեղափոխության պարտության համար։ Քանի որ նա հավատում էր, որ ո՛չ արևմտյան բուրժուազիան, ո՛չ պրոլետարիատը ի վիճակի չեն հեղափոխություն ղեկավարելու, նա կոչ է արել կազակներին ներխուժել Արևմտյան Եվրոպա, քանի որ կարծում էր, որ դա սոցիալական հեղափոխություն հրահրելու միակ միջոցն է։

1851 թվականի մարտին նրան վտարել են Շվեյցարիայից, և նա գնացել է Բելգիա, բայց նրան շուտափույթ վտարել են նաև այնտեղից՝ ստիպելով գնալ Բրիտանիա։ Հետագայում նա տեղափոխվել է Իսպանիա, ապա՝ Իտալիա: Երբ 1859 թվականին Նապոլեոն III-ի կառավարությունը հայտարարել է քաղաքական համաներում, Կորդերուան հրաժարվել է ընդունել այն՝ արդեն հանձնվելով հոգեկան հիվանդությանը։ 1862 թվականի հոկտեմբերի 26-ին նա ինքնասպան է եղել Ժնևում։ Ֆրանսուա Ժանոն միակ մարդն էր, որ ներկա էր նրա հուղարկավորությանը։

## Ժառանգություն
Գերմանացի պատմաբան Մաքս Նեթլոն նրա մահից հետո պնդել է, որ նա անարխիստ էր: Նրա ստեղծագործությունները վերագտնվել են 1876 թվականին Ժակ Գրոսի կողմից, ով դրանք հրատարակել է *Le Révolté*  ամսագրում: Գրոսը և Նեթլոն դրանք միասին հավաքել են *Jours d'Exil* ժողովածուի մեջ, որը հրատարակվել է 1910 և 1911 թվականներին։

## Ծանոթագրություններ

## Մատենագրություն

*
*

## Գրականություն

*
*
*

Կատեգորիա:Անարխիստ գրողներ