Ինկվիզիտոր

**Ինկվիզիտոր,** եկեղեցական դատավարության առաջնորդ Ինկվիզիցիայի շրջանակներում, որի հիմնական նպատակը հերետիկոսներին հետապնդելն էր։

## Խնդիրներ
Ինկվիզիտորները 13-րդ դարից մինչև վաղ ժամանակները ղեկավարել են Ինկվիզիցիոն հանձնաժողովները, որոնք կաթոլիկ եկեղեցու հանձնարարությամբ գործում էին հիմնականում Հարավային և Կենտրոնական Եվրոպայում։ Նրանց նպատակն էր ինկվիզիցիոն դատավարության հիման վրա պայքարել այսպես կոչված՝ հերետիկոսների դեմ, նրանց հավատի մաքրության իմաստով դրդել զղջման ու ապաշխարության, կամ անհրաժեշտության դեպքում պատժել։

Ինկվիզիտորները կարող էին կասկածյալներին հարցաքննել, արտաքսել եկեղեցուց, կալանավորել կամ խոշտանգել և այլ դատավճիռներ կայացնել։ Նրանք նաև իրավունք ունեին ունենալ օգնականներ և տեղակալներ։ Միջնադարում ինկվիզիտորի գործունեությունը որպես կանոն ժամանակավոր էր, այսինքն՝ այն կարող էր ավարտվել, հենց որևէ շրջանի ինկվիզիցիան համարվեր ավարտված։ Հայտնի է նաև բազմաթիվ հոգևորականների մասին, որոնք թեև կրում էին ինկվիզիտորի տիտղոսը, սակայն ակտիվ չէին հերետիկոսության դեմ պայքարում (տիտղոսային ինկվիզիտորներ)։ 

Վաղ ժամանակներում որոշ հարավեվրոպական երկրներում ինկվիզիցիայի պաշտոնականացման հետ մեկտեղ, բարձրագույն ինկվիզիտորների համար ստեղծվել են մշտական գլխավոր կամ մեծ ինկվիզիտորի պաշտոններ։

## Շրջանակներ
Իրավունքի համաձայն՝ ինկվիզիտոր կարող էր լինել միայն այն հոգևորականը, ով առնվազն 40 տարեկան էր, իրավագետ և կյանքի փորձ ունեցող անձ։ Նաև պետք է օրինակելի կյանք վարեր։

Ինկվիզիցիոն լիազորություններով առաջին հերթին օժտվում էին եպիսկոպոսները կամ դոմինիկյան կամ ֆրանցիսկյան միաբանությունների վանականները։ Իսպանական ինկվիզիցիայի ժամանակ ինկվիզիտորի պաշտոնում կարող էին նշանակվել նաև աշխարհիկ իրավաբաններ։
մինի|304x304փքս|Իսպանական Ինկվիզիցիայի խորհրդանշանը, 1571 թվական

## Իրավական հիմքեր
Կաթոլիկ եպիսկոպոսները, հատկապես 13-րդ դարում, կարող էին ինքնուրույն հանդես գալ որպես ինկվիզիտորներ։ Դրա իրավական հիմքը 1184 թվականին Պապ Լուցիոս III-ի (1181–1185) կողմից հրապարակված «Ad Abolendam» բուլլան էր, որը նույնիսկ նախատեսում էր ինկվիզիցիոն պարտականություն եպիսկոպոսների համար, սակայն այն թերագնահատում էին։ Զուգահեռաբար, Պապ Իննոկենտիոս III-ի 1206 թվականին հրապարակված «Qualiter et quando» դեկրետի օրինակով, 1230-ական թվականներից սկսած Սուրբ Աթոռը ավելի ու ավելի էր նշանակում իր սեփական ինկվիզիտորներին որպես պապական լեգատներ, հատկապես վերոնշյալ միաբանությունների շարքերից։ Այս տարբեր նշանակման փորձի պատճառով կարելի է տարբերակել եպիսկոպոսական և պապական ինկվիզիտորներին։

Թեև նախկինում էլ ինկվիզիտորները հերետիկոսների նկատմամբ դատավարություններ էին իրականացրել, սակայն նրանց դրա լիարժեք իրավասությունը պաշտոնապես տրվեց միայն 1252 թվականին Պապ Իննոկենտիոս IV-ի կողմից հրապարակված «Ad Extirpanda» դեկրետով։ Նույն փաստաթուղթը ինկվիզիտորներին թույլ էր տալիս նաև հարցաքննությունների ժամանակ ճշմարտությունը պարզելու համար խոշտանգումներ կատարել։ 1254 թվականին Պապ Ալեքսանդր IV-ի օրոք նրանց թույլատրվեց նաև վերահսկել խոշտանգումները։ Այս համատեքստում ինկվիզիտորներին թույլատրվեց միմյանց ներում շնորհել իրենց գործողությունների համար։

Պապականորեն նշանակված ինկվիզիտորների և եպիսկոպոսների միջև իրավասության վերաբերյալ վեճերի պատճառով 1311 թվականին Վիեննայի ժողովը սահմանել է, որ ինկվիզիցիան պետք է հավասարապես վարեն թե՛ թեմական եպիսկոպոսը, թե՛ նշանակված ինկվիզիտորը։

## Հայտնի ինկվիզիտորներ
Շատ ինկվիզիցիաների դեպքում ինկվիզիտորների անունները հայտնի չեն։ Ստորև ներկայացված ցուցակը ակնարկ է հայտնի ինկվիզիտորների մասին՝ դասակարգված ըստ ներկայիս պետությունների, ինչպես նաև համապատասխան ժամանակահատվածները։

### Բելգիա
* Նիկոլա Ժակյե, Տուրնա (1465)

### Գերմանիա
* Կոնրադ ֆոն Մարբուրգ, Հռենոս և Թյուբինգեն (1231–1233)
* Յոհան Շադլանդ (1348–1364)
* Վալտեր Կերլինգեր, Այզենբախ, Էրֆուրտ, Մյուլհաուզեն (1364)
* Պետրուս Ցվիկեր, Էրֆուրտ և Շտետին (1392–1394)
* Յակոբ Սոստ, Քյոլն (1409)
* Հենրիխ Կրամեր, Ռավենսբուրգ (1480)
* Յակոբ վան Հուգստրատեն, Քյոլն, Մայնց և Տրիեր (1508)

### Ֆրանսիա
* Ռոբեր լը Բուգր, Ֆրանշ-Կոնտե և Լա Շարիտե-սյուր-Լուար (1232–1244)
* Գիյոմ Արնո Թուլուզի,Կաորի շրջան (1234–1242)
* Գիյոմ Պելհիսոն Ալբի, Կաորի շրջան (1234–1244)
* Ֆերեր Կարկասոն, Թուլուզի շրջան (1234)
* Պետրուս Սեյլա, Քվերսիի շրջան (1241–1242)
* Բեռնար դը Կո Թուլուզի, Կարկասոնի շրջան (1245–1246)
* Ժան դը Սեն-Պոլ Թուլուզի, Կարկասոնի շրջան (1245–1246)
* Բեռնար Գի, Թուլուզի և Կարկասոնի շրջան (1307–1323)
* Ժակ Ֆուրնիեն Ֆուա, Հարավային Ֆրանսիա (1318–1326)
* Պիեռ Կոշոն Ռուան, (Ժաննա դ'Արկի դատավարություն) (1431)

### Իտալիա
* Հովհաննես Վիչենցացի, Վերոնա (1233)
* Ռուջերո Կալկանի, Ֆլորենցիա (1240)
* Պետրոս Վերոնացի, Ֆլորենցիա (1240-ական թթ.)
* Ռայներ Սակոնի (1240)
* Պետրոս Վերոնացի, Կոմո և Միլան (1251–1252)
* Սալոմոնե դա Լուկա, Ֆլորենցիա (1280-ականներ)
* Ջուլիո Անտոնիո Սանտորիո, Իտալիայի մեծ ինկվիզիտոր (մոտ 1590 թ.)

### Նիդեռլանդներ
* Պիտեր Տիտլեմանս, Ֆլանդրիա (1548–1566)

### Ավստրիա
* Օտտո ֆոն Լոնսդորֆ, Ավստրիական Դանուբի շրջան (մոտ 1260 թ.)
* Հենրիխ ֆոն Օլմյուց, Շտայր (մոտ 1370թ․)
* Պետրուս Ցվիկեր, Շտայր, Էնս և Հարթբերգ (1391–1398)
* Հենրիխ Կրամեր, Ինսբրուք (1480)

### Լեհաստան
* Յոհաննես Կապիստրանուս, Բրեսլաու (1453)

### Իսպանիա
* Թոմաս Տորկեմադա, Իսպանիայի Մեծ Ինկվիզիտոր (1484)
* Դիեգո դե Դեզա, Կաստիլիայի Մեծ Ինկվիզիտոր (1498 թվականից), Արագոնի Մեծ Ինկվիզիտոր (1499 թվականից), ազատվել է պաշտոնից 1507 թվականին
* Ֆրանցիսկո Խիմենես դե Սիսներոս, Կաստիլիայի Մեծ Ինկվիզիտոր (1507 թվականից) 
* Հադրիանոս VI, Իսպանիայի Մեծ Ինկվիզիտոր (1516 թվականից)
* Դիեգո Ռոդրիգես Լուսերո, Կորդովայի ինկվիզիտոր 1499 թվականից, ազատված է պաշտոնից 1508 թվականին

### Չեխիա
* Հարթման Պիլսեն
* Կոլդից Կոլդա, Պրահա և Օլոմոուց (1318)
* Նոյհաուսի Գալլուս, Հարավային Բոհեմիա (1335–1355)
* Նիկոլա Ժակյեն, Բոհեմիա (1466–1468)

### Ungarn
* Պետրուս Ցվիկեր, Շոպրոն (1401)

## Տես նաև
* Իսպանական ինկվիզիցիա

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Johann Martinu: *Die Waldesier und die husitische Reformation in Böhmen*. Wien (u.&nbsp;a.) 1910.
* Gerd Schwerhoff: *Die Inquisition: Ketzerverfolgung in Mittelalter und Neuzeit.* C. H. Beck, München 2004, ISBN 3-406-50840-5
* Gerd Schwerhoff: *Jenseits der schwarzen Legende.* In: Damals. Magazin für Geschichte und Kultur 2/2001, S. 10–21.
* Peter Segl: *Einrichtung und Wirkungsweise der inquisitio haereticae pravitatis im mittelalterlichen Europa*. In: Segl, Peter (Hg.): Die Anfänge der Inquisition im Mittelalter. Mit einem Ausblick auf das 20. Jahrhundert und einem Beitrag über religiöse Intoleranz im nichtchristlichen Bereich. Köln (u.&nbsp;a.) 1993, S. 1–28.

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Եկեղեցական տիտղոսներ
Կատեգորիա:Ինկվիզիցիա
Կատեգորիա:Կաթոլիկություն
Կատեգորիա:Կրոնական գործիչներ