Լեոնիդ Դոբիչին

**Լեոնիդ Իվանովիչ Դոբիչին** (ռուսերեն. Леони́д Ива́нович Добы́чин, Հունվարի 17, 1894, Վիտեբսկ — մարտի 28, 1936), ռուս և խորհրդային գրող։

## Վաղ կյանք
Հայրը Իվան Անդրիանովիչ Դոբիչինն էր (1855—1902), ով 1896 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Դվինսկ (Դաուգավպիլս), մայրը՝ Աննա Ալեքսանդրովնան, Դվինսկում հայտնի մանկաբարձուհի էր։ Լեոնիդն ուներ երկու կրտսեր եղբայր և երկու քույր։ Սովորել է մասնավոր *Դվինսկի Ժամանակակից Դպրոցում*, իսկ 1911 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական համալսարան, որն ավարտել է 1916 թվականին։ 1918 թվականին տեղափոխվել է Բրյանսկ, որտեղ աշխատել է որպես ուսուցիչ:

## Կարիերա
Նա իր առաջին պատմվածքները տպագրել է 1924 թվականին՝ Լենինգրադի «*Русский современник»* ամսագրում։ 1925 թվականի աշնանը Դոբիչինը կատարեց Լենինգրադ տեղափոխվելու իր առաջին, անհաջող փորձը։ Այդ ժամանակ նա ծանոթացավ Չուկովսկիի հետ, հետագայում նա ծանոթանում է մի շարք հեղինակների հետ, այդ թվում՝ Միխայիլ Սլոնիմսկուի, Վենիամին Կավերինի, Յուրի Տինյանովի, Եվգենի Շվարցի, Գենադի Գոռի և Լեոնիդ Ռախմանովի։ Նրա *«Վստրեչի ս Լիզ»* (Հանդիպումներ Լիզի հետ, 1927) և *«Պորտրետ»* (Դիմանկար, 1931) պատմվածքների ժողովածուները ներկայացնում են նախկին ռուսական աշխարհի բախումը նոր խորհրդային իրականության հետ. դրանք լիրիկական «հակահոգեբանության» օրինակ են։ Իր միակ վեպում՝ *«Ն Քաղաքը»* (1935), գլխավոր հերոսը վերհիշում է իր ընտանիքը, դպրոցը, սիրավեպերը և ռուս-ճապոնական պատերազմը. վեպում գյուղը պատկերված է Գոգոլի «*[[Մեռած հոգիներ|Մեռած հոգիներիը]]*» աշխատության «Ն քաղաքի» օրինակով: 1936 թվականի մարտի 25-ին Լենինգրադի գրողների միության բուռն ժողովից հետո Դոբիչինը անհետացավ։ Ենթադրվում է, որ նա ինքնասպան է եղել, իսկ նրա մարմինը ամիսներ անց Նևա գետից ափ է դուրս եկել։
մինի| Դոբիչինը, անհետացումից որոշ ժամանակ առաջ
Սոլոմոն Վոլկովը գրել է.Պարզության և լակոնիկ գրելու ցանկությամբ Զոշչենկոյին գերազանցող գրող Լեոնիդ Դոբիչին միայնակ մարդ էր, ով կարողացավ երեք փոքրիկ գիրք ստեղծել՝ նախքան իր անհետանալը 1936 թվականին... Դոբիչինի ստեղծագործությունները, որոնք մեծ հարգանք էին վայելում լենինգրադյան գրողների շրջանում, քննադատների կողմից ընդունվեցին թշնամական վերաբերմունք՝ որպես «փողոցում բամբասանքների և գարշելի անեկդոտների դրվագների» ժողովածուներ։ Դոբիչինի գրքի քննադատներից մեկը բարկացել էր հետևյալ նախադասության վրա «Լենինգրադի փողոցները լցված են տարբեր մարդկանցով, որոնց մեծ մասը սոցիալիզմի առողջ, կյանքասեր և եռանդուն կերտողներ են»։Վոլկովն նաև ասել է.«Լենինգրադում նրան համեմատում էին Ջոյսի ու Պրուստի հետ»։ Կավերինը գրել է. «Հեղինակը, վրդովված, հեգնանքով, ով տհաճություն է ապրում ոմանց գռեհկությունից և անգիտակից դաժանությունից, պարզ արտահայտում է իր կարծիքը յուրաքանչյուր էջում»։ Ըստ Բորիս Լանինի, «Դոբիչինի ոճը իր ժամանակակիցները չհասկացան, քանի որ այն չէր հետևում սոցիալիստական ռեալիզմի թելադրանքներին և չէր ընդօրինակում Զամիատինի ոճը։ Դոբիչինի աշխատանքները Ռուսաստանում վերահրատարակվել են միայն 1989 թվականին։

## Թարգմանություններ

* Ռիչարդ Չանդլեր Բորդեն և Նատալյա Բելովա (tr.), *The Town of N* (Northwestern University Press, 1998),
* Ռիչարդ Չենդլեր Բորդեն և Նատալյա Բելովա (tr.), *Հանդիպումներ Լիզի հետ և այլ պատմություններ* (Northwestern University Press, 2005 թ.),

## Արտաքին հղումներ

* Աշխատանքների ընտրանի (ռուսերեն, լուսանկարով)
Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ
Կատեգորիա:1936 մահեր
Կատեգորիա:1894 ծնունդներ

## Ծանոթագրություններ