Թոմաս Շեդվել

**Թոմաս Շեդվել** (, ), անգլիացի բանաստեղծ, գրող, դրամատուրգ։ 1689 թվականից նա ուներ ցմահ բանաստեղծ -դափնեկրի կոչում՝ պալատական բանաստեղծի կոչում, որը հաստատվել էր անգլիական միապետի կողմից և ավանդաբար պարտավոր էր հիշարժան համարներով պատասխանել թագավորական ընտանիքի և պետության կյանքի իրադարձություններին։

## Կենսագրություն
Կրթություն ստացել է Քեմբրիջի համալսարանի *Բյուրի Սենթ Էդմունդսի* դպրոցում և *Կայուս քոլեջում*, որը ընդունվել է 1656 թվականին։ Ավարտելուց հետո նա սկսել է աշխատել *[[Լոնդոն]]ի Միջին տաճարի* դատարանում։

## Ստեղծագործություն
1668 թվականին նա գրել է *Կորուստ սիրահարները* կամ *Անկատարողները* արձակ կատակերգությունը, որը հիմնված էր Մոլիերի Ձանձրացողները   պիեսի վրա։ Նա ընդօրինակաել էր Բեն Ջոնսոնի ոճը։ Իր կատակերգությունում Շադվելը բեմ է դուրս բերել երկու գլխավոր հերոսների։ Նրանցից մեկը պարոնն է *Դրական է ամեն ինչում*, մյուսը՝ *Աննկատ անձնավորություն*։ Առաջինը ներկայացված է այնքան խորապես դրական ամեն ինչում, որ նա չի կարող իրեն թույլ տալ սխալներ, նույնիսկ ամենափոքրը, երկրորդը՝ «Իզուր բանաստեղծ, որը միշտ շեղում է մարդկանց գործից պոեզիայի վերաբերյալ ոչ պատշաճ փաստարկներով»։ 1669 թվականին նա հրատարակել է *Արքայական հովիվը* պիեսը, 1671 թվականին՝ *Կատակերգներ և սերը դեպի մթնշաղը կամ աստղագուշակ վանականը* կատակերգությունները։ Թոմաս Շադվելիի լավագույն աշխատանքը համարվում է 1672 թվական *Էփսոմ Ուելս*  և 1688 թվական *Էլզայի երիտասարդ ազնվականը*  պիեսները։ Հայտնի է որպես Ջոն Դրայդենի կողմից որպես երգիծանքի թիրախ ընտրվելու համար, ի պատասխան արհամարհական արատավոր զրպարտության *Ջոն Բեյզայի մեդալի*։ Երբ Դրայդենին զրկեցին իր քաղաքական համոզմունքների համար բանաստեղծի դափնեկրի կոչումից, 1689 թվականին Թոմաս Շադվելին շնորհվեց այդ կոչումը։ Դրայդեն երգիծաբան *Մակ Ֆլեկնո* բանաստեղծությունը երկար տարիների մարտերի արդյունք էր։ Անձնական միավորներն այստեղ միահյուսված են ժամանակի գրական պայքարների հետ։ Դրայդենը և Շադվելը տպագրության մեջ են հայտնվել երկար տարիներ՝ միմյանց հետ վիճելով դրամատիկական արվեստի որոշակի հարցերի շուրջ։ Մտքերի փոխանակումը նախաձեռնել է Թոմաս Շադվելը՝ 1668 թվական *Զայրացած սիրահարներ* կատակերգության ներածության մեջ։ Այստեղ նա ծաղրում էր հերոսական պիեսները, որոնք, նրա կարծիքով, սեր ու պատիվ են բարձրացնում այնքան «ծիծաղելի բարձունքների» վրա, որ ներկայացումը դառնում է բուռլեսկ։ Նա հիանում է Բեն Ջոնսոնի կատակերգություններով և մերժում է այն գրողների (առաջին հերթին ՝ Ջոն Դրայդենի) գործերը, ովքեր հայտարարում էին, որ Բեն Ջոնսոնը գրում է նույնիսկ իր լավագույն պիեսները առանց խելքի։ Նկատելով, որ Մոլիերի սյուժեն որոշ չափով օգտագործվել է *Զայրացած սիրահարների* ստեղծման ժամանակ, Շեդվելը, այնուամենայնիվ, զայրացավ նրա վրա, որը, նրա կարծիքով, ուղղակի գրագողություն էր անում։

:

## Ընտրված աշխատանքներ
* 1669 թվական, *Արքայական հովիվուհին*  
* 1671 թվական, *Հումորիստ*  
* 1672 թվական, *Խղճուկը* 
* 1675 թվական, *Հոգեբանություն*  
* 1676 թվական, *Ազատությունը*  
* 1676 թվական, *Վիրտուոզը*  
* 1678 թվական, *Աթենքի մարդասեր Թիմոնի պատմությունը*  
* 1679 թվական, *Մի ճշմարիտ այրի*  
* 1680 թվական,  
* 1682 թվական, 
* 1689 թվական,  
* 1690 թվական, *Սիրահար բիգոտը*  
* 1691 թվական,  
* 1693 թվական, *Կամավորները կամ Ստոկհոբերները*  
*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:17-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ