Յուլիա Բեզրոդնայա

**Յուլիա Բեզրոդնայա** (, իսկական անունը՝ *Յուլիա Իվանովնա Յակովլևա,* ամուսնությամբ՝ *Վիլենկինա,* ), ռուս գրող, դրամատուրգ և հրապարակախոս։ Մի շարք պատմվածքների և վեպերի, ինչպես նաև մանկական պատմվածքների և հեքիաթների հեղինակ։

Նա իր ստեղծագործությունների մեծ մասը հրատարակել է Յուլիա Բեզրոդնայա կեղծանվամբ։ Նա սիմվոլիստ գրող Նիկոլայ Մինսկու (Վիլենկին) առաջին կինն էր։

## Կենսագրություն
[thumb|220px|ձախից|Լևաշովայի Կիևի հանրակացարանի շենքը (այժմ՝ [Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա|Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիայի նախագահություն)]]

Յուլիա Յակովլևան ծնվել է 1858 թվականի մայիսին (այլ աղբյուրների համաձայն՝ դեկտեմբերին) Կիևի նահանգի Վասիլկովի շրջանային քաղաքում՝ պետական ​​ծառայողի ընտանիքում։ Նա վաղ որբացել է և 1869 թվականին հարազատների կողմից ուղարկվել է Կիևի կոմսուհի Ե. Վ. Լևաշովայի անվան գիշերօթիկ դպրոց՝ մասնավոր ուսումնական հաստատություն աղքատ ազնվական ընտանիքների աղջիկների համար, որը պահել է Կիևի գեներալ-նահանգապետ Վասիլի Լևաշովի այրին։ Նա ավարտել է գիշերօթիկ դպրոցը 1875 թվականին։

1878 թվականին նա տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ ընդունվել է Բեստուժևի դասընթացների պատմա-բանասիրական բաժինը, որը բացվել էր դրանից կարճ ժամանակ առաջ։ Յակովլևայի ուսուցիչների թվում էին այնպիսի ականավոր ռուս գիտնականներ, ինչպիսիք են Ալեքսեյ Վեսելովսկին, Վլադիմիր Սոլովյովը և Յուլի Յանսոնը։

Դասընթացներում սովորելու ընթացքում, որոնք նա ավարտել է 1882 թվականի ամռանը, Յակովլևան, որն այդ ժամանակ արդեն սկսել էր հրապարակվել Սանկտ Պետերբուրգի պարբերականներում, բավականին լայն ծանոթությունների շրջանակ է ձեռք բերել մայրաքաղաքի ստեղծագործական մտավորականության շրջանում։ Հավատարիմ մնալով ժողովրդական հայացքներին՝ նա միացել է Նիկոլայ Միխայլովսկու գրական խմբակին։

thumb|210px|left|Ն.Մ.Մինսկի-Յ. Ի.Յակովլևա

1882 թվականի սեպտեմբերի 8-ին ամուսնացել է բանաստեղծ, հրապարակախոս և փիլիսոփա Նիկոլայ Մինսկու հետ՝ դառնալով նրա երեք կանանցից առաջինը։ Վերջինս, ծնունդով հրեա լինելով, նախապես ընդունել է ուղղափառություն, որպեսզի ապահովեր եկեղեցական ամուսնության հնարավորությունը։ Վսևոլոդ Գարշինը, լինելով Յակովլևայի և Մինսկու հարսանիքի հյուրը, հաջորդ օրը իր ապագա կնոջը՝ Ն. Մ. Զոլոտիլովային ուղղված նամակում հիշատակել է այդ իրադարձության մասին.

Յակովլևան ամուսնանալուց հետո ունեցել է կրկնակի ազգանուն՝ դառնալով Յակովլևա-Վիլենկինա՝ վերցնելով ամուսնու իրական ազգանունը։ Նրանց միությունը Մինսկի հետ տևել է մեկուկես տասնամյակից էլ պակաս։ Հայտնի է, որ արդեն 1896 թվականին վերջինս քաղաքացիական ամուսնության մեջ էր բանաստեղծուհի Լյուդմիլա Վիլկինայի հետ, իսկ 1905 թվականին նրա ամուսնությունը Վիլկինայի հետ պաշտոնապես գրանցվել է։
thumb|210px|աջից|Յ․ Ի․ Յակովլևայի գերեզմանը Դաուգավպիլսում
Իր լրագրողական աշխատանքների համար նյութեր հավաքելիս Յակովլևան պարբերաբար ճանապարհորդում էր երկրով մեկ։ Հայտնի է Հեռավոր Արևելք կատարած ուղևորության մասին, որը նա կատարել է 1904 թվականին՝ ռուս-ճապոնական պատերազմի սկսվելուց կարճ ժամանակ առաջ։

1910 թվականի ամառվա սկզբին, գտնվելով Դվինսկում, գրողը հոսպիտալացվել է և հունիսի 3-ին ուղարկվել վիրահատության, որից հետո մահացել է։ Թեև Յակովլևան որպես հեղինակ այդ ժամանակ անցել էր իր ժողովրդականության գագաթնակետը, մի շարք պարբերականներ նրա մահվանն են նվիրել ակնարկներ և մահախոսականներ։ Այսպես, «Русское утро» թերթի 1910 թվականի հունիսի 18-ի հրապարակման մեջ ասվում է.

Թաղված է Դվինսկ քաղաքի (այժմ՝ Դաուգավպիլս) ուղղափառ գերեզմանատանը։ Գերեզմանին տեղադրված է գրանիտե հուշարձան հետևյալ գրությամբ. «Յուլիա Իվանովնա Յակովլևա-Վիլենկինա (Բեզրոդնայա), 1859-1910, ռուս գրող»։

## Ստեղծագործություն
thumb|220px|ձախից|«Արձագանք» պատմվածքի առաջին էջը, որը տպագրվել է «Արտիստ» ամսագրում, 1894 թվականՅակովլևան սկսել է գրել Կիևում՝ գիշերօթիկ դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո։ Սակայն նրա փորձերը հրապարակելու տեղական մամուլում եղել են անհաջող։ Յակովլևայի գրական դեբյուտը տեղի է ունեցել Սանկտ Պետերբուրգում, երբ 1878 թվականին նրա «Դեպի մաքուր օդ» պատմվածքը, որը նվիրված էր նահանգային կյանքին, հրատարակվել է «Սվետ» գիտահանրամատչելի ամսագրում։ Պատմվածքը որոշակի հետաքրքրություն է առաջացրել քննադատների շրջանում, ովքեր նշել են սկսնակ գրողի գրչի ճարպկությունը և մարդկային բնավորության լավ իմացությունը։

1880-ական թվականների սկզբից նրա պատմվածքները, վեպերն ու կարճ պատմվածքները և ակնարկները սկսել են հրատարակվել բազմաթիվ գրական ամսագրերում և ալմանախներում, ինչպիսիք են՝ «Եվրոպայի լրաբեր», «Աստծո խաղաղություն», «Նոր բառ», «Ռուսական միտք», «Ռուսական հարստություն» և «Հյուսիսային պարբերական»։ Առանձին աշխատանքներ հրատարակվել են մետրոպոլիտենային և տարածաշրջանային թերթերում, այդ թվում՝ «Սանկտ-Պետերբուրգսկիե Վեդոմոստի», «Սարատով Դնևնիկ», «Ռուս» և «Յուգ»։ Յակովլևան նաև համագործակցել է մանկական հրատարակությունների հետ, մասնավորապես՝ «Իգրուշեչկա» և «Յունի Չիտատել» ամսագրերի հետ՝ գրելով պատմվածքներ և հեքիաթներ դրանց համար։ Նրա ստեղծագործությունների մեծ մասը, թե՛ մեծահասակների, թե՛ երեխաների համար, հրատարակվել է Յուլիա Բեզրոդնայա կեղծանվամբ։

1892 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակվել է նրա ստեղծագործությունների առաջին ժողովածուն՝ «Փորագրություններ» վերնագրով։ Այն ներառելմէ էր տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ պատմվածքներ, կարճ պատմվածքներ, հեքիաթներ։ 1895 և 1896 թվականներին հրատարակվել են ժողովածուներ, որոնք ներառում էին բացառապես մանկական ստեղծագործություններ՝ համապատասխանաբար «Կենդանիներ և մարդիկ» և «Փոքրիկ երեխաներին։ Պատմվածքներ և բանաստեղծություններ»։ Առանձին հրատարակվել են «Գորդյան հանգույց» և «Քույրեր» պատմվածքները, «Մարգարտյա վզնոց» պիեսը և որոշ պատմվածքներ։

thumb|220px|աջից|«Քույրեր» պատմվածքի առաջին էջը, որը տպագրվել է «Աստծո աշխարհ» ամսագրում, 1901 թվական
Ընդհանուր առմամբ, Բեզրոդնայայի ստեղծագործությունների նկատմամբ քննադատական ​​հետաքրքրությունը շատ նշանակալի չէր։ Որոշ հեղինակավոր հեղինակներ դրանց վերաբերվել են բացահայտ սկեպտիցիզմով։ Մասնավորապես, մեզ հայտնի է Կ. Դ. Բալմոնտի «Ռուսկիե Վեդոմոստի»-ում նրա պատմվածքների վերաբերյալ գրախոսությունը։ Միևնույն ժամանակ, իր առաջին կնոջը՝ Լ. Մ. Գարելինային ուղղված նամակներից մեկում Բալմոնտը Յուլիա Բեզրոդնայայի պատմությունները անվանել է «անհեթեթություն».

«Փորագրություններ» ժողովածուն նաև «Սևերնի վեստնիկ» (1892, թիվ 9) ամսագրում գրախոսել է հայտնի մոդեռնիստ քննադատ Ակիմ Վոլինսկին։

Հաջողությունների շարքում է Բեզրոդնայայի «Ռուսալկա» պիեսի մրցանակը Սանկտ Պետերբուրգի գրական-գեղարվեստական ​​ընկերության թատրոնի մրցույթում։ Սակայն առաջին բեմադրությունից հետո այս պիեսը հանվել է թատրոնի խաղացանկից՝ Ներքին գործերի նախարարության հրամանով։

## Հիմնական հրատարակություններ
* *Безродная Ю.* Офорты. Повести, этюды, сказки. — , 1892
* *Безродная Ю.* Звери и люди. I. Великодушный Голиаф. — , 1895; 1911
* *Безродная Ю.* Малым ребятам. Рассказы и стихи. — , 1896
* *Безродная Ю.* Гордиев узел. — , 1899
* *Безродная Ю.* Сёстры. Повесть. — , 1901
* *Безродная Ю.* Жемчужное ожерелье. — , 1902
* *Безродная Ю.* В избе. Рассказ. — , 1905.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ