Անահիտա Նորուզի

**Անահիտա Նորուզի** (, ), իրանցի բազմամասնագետ վիզուալ նկարիչ, որն ապրում է Մոնրեալում (Կանադա): Աշխատանքը ստեղծում է տարբեր նյութերով և միջոցներով, այդ թվում՝ քանդակագործություն, ինստալացիա, լուսանկարչություն, ներկայացում և տեսանյութ։

Առավել հայտնի է իր «Խոսող առարկաներ։ Կոտրվածքներ և ուրվականներ վերամշակողը» (2022), «Անհանգիստ այգի։ Միգրացիոն արմատների ուսումնասիրություն» (2021), «Այլ լանդշաֆտներ» (2019–2020), «Հեռվից գեղեցիկ է երևում» (2017–2020) և «Հարյուր նոճիներ» (2013) աշխատանքներով։

## Կրթություն
Ծագումով Թեհրանից է, սակայն կարիերան սկսել է Մոնրեալում՝ 2018 թվականից: Կատարողական արվեստների բարձրագույն աստիճաններ է ստացել Մոնրեալի Կոնկորդիա համալսարանից և գրաֆիկ դիզայների աստիճան Թեհրանի Սուր համալսարանից։

## Կարիերա
Նորուզիի պրակտիկան հիմնված է հետազոտությունների վրա՝ կենտրոնանալով մարգինալացված պատմությունների, բուսաբանական ուսումնասիրությունների և հնագիտական պեղումների ժառանգության վրա։ Հաճախ է ճամփորդում Իրանում և Կանադայում՝ ուսումնասիրելով գաղութատիրական պատմությունների խաչմերուկը, ներգաղթի և տեղահանության փորձառությունները, ինքնության և հիշողության խնդիրը։ Մասնակցել է մի քանի անհատական և խմբակային ցուցահանդեսների ամբողջ աշխարհում, այդ թվում՝ BIENALESUR, Բուենոս Այրեսում գտնվող Հարավային Ամերիկայի ժամանակակից արվեստի միջազգային բիենալեն (2021), Մոնրեալի կերպարվեստի թանգարանը (2022), Արվեստի թագավորական քոլեջի MOP CAP Art Prize-ը (2013) և Իրանի լուսանկարչության 10-րդ և 11-րդ բիենալեները (2006 և 2008 թվականներ)։

Նրա ստեղծագործությունները ներկայացնում են տարբեր մշակութային և քաղաքական տեսակետներ մարդկային և ոչ մարդկայինի «այլնի» վերաբերյալ՝ ընդգծելով տեղահանված մարդկանց, բույսերի և մշակութային իրերի հակամարտող վիճակի և ընդունող երկրի պարտականությունների միջև եղած բարդ տարածությունը։

## Անվանակարգեր և մրցանակներ
* «Sobey Art Award»-ի ֆինալիստ (2023)
* Ժամանակակից արվեստի մրցանակի դափնեկիր՝ Քվեբեկի գեղարվեստի ազգային թանգարան (2023)
* «Impressions Residency and Creation» մրցանակի դափնեկիր՝ Մոնրեալի կերպարվեստի թանգարան (2022)
* Մոնրեալի կերպարվեստի թանգարանի ռեզդիենտ (2022)
* Բանֆի արվեստի և ստեղծագործության կենտրոնի ռեզիդենտ (2022)
* «Liz Crockford Artist Fund» մրցանակի դափնեկիր (2022)
* Գրանտեմի արվեստի և շրջակա միջավայրի հիմնադրամի մրցանակի հաղթող (2021)
* Գրանտեմի արվեստի և շրջակա միջավայրի հիմնադրամի ռեզիդենտ (2021)
* «MOP CAP Art Prize»-ի ֆինալիստ (2013)

## Աշխատանքներ
### Անհանգիստ այգի։ Միգրացիոն արմատների ուսումնասիրություն (2022)
Աշխատանքը միավորում է Նորուզիի աշխատանքների ծավալուն մասը, որը ներառում է արխիվային փաստաթղթեր, լուսանկարներ, ցիանոտիպեր, քանդակներ և տեսանյութեր, որոնք բոլորն էլ ուսումնասիրում են «Heracleum mantegazzianum» բույսը։ Հարավարևմտյան Ասիայում և նկարչի նախնիների հայրենիքում՝ Իրանում աշխատանքը հայտնի է որպես «Heracleum persicum», բույսը տարածվել է դեպի Արևմուտք տասնիններորդ և քսաներորդ դարերում՝ եվրոպական գաղութային միջամտությունների, առևտրային ուղիների և Արևմուտքում էքզոտիկ տեսակներ ձեռք բերելու հետաքրքրության միջոցով։ Վերջին տասնամյակների ընթացքում այն ճանաչվել է որպես վնասակար մոլախոտ Արևմուտքում, որն ազդում է բնիկ բուսական և կենդանական աշխարհի, ինչպես նաև մարդկանց վրա (իր թունավոր հյութի պատճառով)։

*«Անհանգիստ այգի։ Միգրացիոն արմատների ուսումնասիրությունը»* ցուցադրվել է Գրանտեմի արվեստի և շրջակա միջավայրի հիմնադրամում, Գուլեֆի պատկերասրահում և Մոնրեալի գեղարվեստի թանգարանում, նաև ուշադրության է արժանացել այնպիսի լրատվամիջոցների կողմից, ինչպիսիք են LaPresse-ը, Spirale-ը, esse-ն և այլն։

### Այլ լանդշաֆտներ (2020)
«Այլ լանդշաֆտները» (2020) բազմամաս նախագիծ է, որը բխում է բուսաբանության և գաղութային քաղաքականության, ներգաղթի և տեղահանման փորձառությունների, ինչպես նաև ինքնության և հիշողության հարցերի շուրջ Նուրուզիի երկարաժամկետ հետազոտական հետաքրքրությունից։ Մուլտիմեդիոնինստալացիայի ձևով նախագիծը ստեղծվել է Նորուզիի, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի ութ փախստականների համագործակցության արդյունքում։ Որպես իրենց պատմություններին ավելի մոտենալու միջոց՝ այն կենտրոնանում է առարկաների վրա, որոնք նրանք իրենց հետ բերել են իրենց ճանապարհորդության ժամանակ: Իրերի փոքր ընտրությունը, որը նրանք կարող են բերել իրենց հետ, երբ նրանք թողնում են իրենց կյանքը, զգալի նշանակություն է տալիս այս օբյեկտների կարգավիճակին: Ըստ էության դրանք մարմնավորում են այն, ինչ մարդը ցանկանում է պահպանել իր տնից։

Աշխատանքների այս հավաքածուն ցուցադրվել է «Էսպլանադայի արվեստի և ժառանգության կենտրոնում»մ, «Փլեյն սադ՝ ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսային կենտրոնում», «Ստյուարտ Հոլ պատկերասրահում», «Ուորեն Ֆլաուերսի գեղարվեստի թանգարանում»։ Լրատվամիջոցներից արձագանքել են CBC-ն, Vie des arts-ը և Spirale-ը։

### Թեհրան, Ապոկալիպսիս (2012)
«Թեհրան, Ապոկալիպսիսը» (2012) ներկայացման վավերագրություն է, որը նկարահանվել է Թեհրանում 2011 թվականին՝ կառավարության կողմից Կանաչ շարժման բողոքի ցույցերը ճնշելուց հետո։ Ստեղծագործության ժամանակահատվածը ստեղծվել է ներկայացման և վավերագրական ռեալիզմի հատման կետում։ Ներկայանալով որպես «քաղաքացի-արվեստագետ»՝ Նորուզին բռնության ակտ է կատարում հանրային տարածքում և ստեղծում ծայրահեղ լարված պահ՝ փորձելով վիճարկել գենդերային նորմերը և քննադատել Իրանում քաղաքական և կրոնական բռնության ինստիտուցիոնալացված ձևերը։

Հետագա տարիներին Նորուզին Թեհրանում կատարել է երկու այլ ներկայացումներ՝ «Հարյուր նոճիներ» (2013) և «Մարմնի հիշողություն» (2017), երեքը միասին ստեղծում են եռերգություն, որով նկարիչը փորձում է ընդգծել իր հոգեբանական ուժի ֆիզիկական և հոգեբանական սահմանները։ Օգտագործելով նրա մարմինը և նրա նյութականությունը՝ եռագրությունը կոչ է անում անհատներին ակտիվ մասնակցություն ունենալ քայքայման ժամանակաշրջանում իրենց անձի պահպանման գործընթացին։

## Ծանոթագրություններ

 
Կատեգորիա:Իրանցի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Կանադացի կին արվեստագետներ