open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Լանջագոտի

[մինի|[Ուելսի արքայազն Ուիլյամ, 2011]]
**Լանջագոտի** (, ), տարբեր տեսակի գործվածքներից կամ կաշվից պատրաստված լայն ժապավեն, որը կրում են արտաքին հագուստի վրա։

Լայն լանջագոտին (նաև գոտիի տեսքով) մի շարք ժողովուրդների՝ հայերի, բուլղարների, հույների, հնդիկների և այլոց ազգային տարազի տարրն է։ Իսպանացիների համար նման լանջագոտի է ֆախան (), ճապոնացիների համար՝ օբին, իսկ ռուսական կանացի տարազը ներառում է աղջկա գլխազարդը, որը բաղկացած է գլխի շուրջը կապված ժապավենից, որի երկար ծայրերը իջնում են մեջքի երկայնքով, ինչպես նաև լայն գոտի կամ ուսի վրայով անցնող գործվածքի շերտ։

## Պատմություն
Նախկինում լանջագոտին եղել է արական պալատական հագուստի մի մասը։ 14-րդ և 15-րդ դարերում եվրոպական երկրներում լանջագոտին սովորաբար կրում էին մարմնի շուրջը կամ աջ ուսի վրայից մինչև ձախ ազդր։ Հետագայում դա եղել է որոշակի քաղաքական խմբին կամ ռազմական դաշինքին պատկանելու նշան։ Զինվորական համազգեստի մշակումից ու կատարելագործումից հետո լանջագոտի կրելու իրավունք են ստացել միայն սպաները։ 20-րդ դարի սկզբին նման զարդեր կրում էին միայն զորահանդեսների ժամանակ։ Բացի այդ, մոտավորապես 1600 թվականից սկսած, եվրոպական և արևելյան շատ պետությունների բարձրագույն շքանշանները պետք է կրեին լայն լանջագոտու վրա։

Հուսարների (հեծյալների) լանջագոտին (կարաբինի լանջագոտին), որին ամրացված էր կարաբինը կամ մուշկետոնը, կոչվում էր պանտալեր (բանդալեր)։ Այդպես է կոչվում է նաև դրոշակակիրի և նրա օգնականների լանջագոտին։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:02 166 Book illustrations of Historical description of the clothes and weapons of Russian troops.jpg|Պրեոբրաժենսկի գնդի ցմահ գվարդիայի օբեր-սպա և շտաբի սպա, 1700-1732 թթ.
Պատկեր:Wallenstein Hondius 1625.JPG|Ալբրեխտ ֆոն Վալենշտայն
Պատկեր:Maria Alexandrovna of Russia.jpg|Մեծ դքսուհի Մարիա Ալեքսանդրովնա
Պատկեր:Miss Chile 07 Bernardita Zuniga.jpg|Միսս Չիլի 2007 Բերնարդինա Սունիգա


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Андреева Р. П. Перевязь // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 280. — 416 с. — ISBN 5-86617-030-2.
* Перевязывать // Толковый словарь живого великорусского языка : в 4 т. / авт.-сост. В. И. Даль. — 2-е изд. — СПб. : Типография М. О. Вольфа, 1880—1882.
* 

Կատեգորիա:Հագուստի դետալներ
Կատեգորիա:Արարողակարգային հագուստ
Բողոք Էա-նասիրին

[alt=Длинная прямоугольная табличка из глины песочного цвета, исписанная по всей поверхности клинописным текстом.|մինի|Սեպագրերով տախտակը [Բրիտանական թանգարանում]]**Բողոք Էա-նասիրին** (UET V 81)), մոտավորապես մ.թ.ա. 1750 թվականին կավե տախտակի վրա գրված նամակ, որն ուղարկվել է հին Ուր։ Պարունակում է Նաննի անունով գնորդի բողոքը Էա-նասիր անունով վաճառականին։ Աքքադերեն սեպագիր տեքստը համարվում է ամենահին հայտնի գրավոր բողոքը։ Ներկայումս այն պահվում է Բրիտանական թանգարանում։

Էա-նասիրը Դիլմունում պղինձ է գնել և Միջագետքում վաճառել։ Մի օր նա պայմանավորվել է պղնձե ձուլակտորներ վաճառել Նաննիին։ Նաննին փողն ուղարկել է իր ծառայի միջոցով, որ գործարքն ավարտի և բերի ապրանքը։ Նաննին պղինձը համարել է անորակ և չի ընդունել այն։

Ի պատասխան Նաննին սեպագիր նամակ է գրել Էա-նասիրին, որը պարունակում է բողոք Էա-նասիրին սխալ նմուշի պղնձի մատակարարման և այլ մատակարարման հետ կապված. Նաննին նաև դժգոհել է իր գործարքը վարող ծառայի նկատմամբ կոպիտ վերաբերմունքից։ Նամակում նա նաև նշել է, որ գրելու պահին ինքը չի ընդունել պղինձը, թեև դրա համար գումարը վճարել է։

Սեպագիր տախտակն ունի 116 մմ բարձրություն, 50 մմ լայնություն, 26 մմ հաստություն և փոքր-ինչ վնասված է։

Տախտակը հայտնաբերել և պահպանել է սըր Լեոնարդ Վուլլին, ով 1922-1934 թվականներին ղեկավարել է հին շումերական Ուր քաղաքում Փենսիլվանիայի համալսարանի և Բրիտանական թանգարանի համատեղ արշավախումբը։

Ենթադրաբար Էա-նասիրի տան ավերակներում այլ տախտակներ էլ են հայտնաբերվել։ Դրանց մեջ կա Արբիթուրամ անունով մի մարդու նամակ, որը բողոքում էր, որ դեռ չի ստացել իր պղինձը, իսկ մեկ այլ նամակում ասվում է, որ գրողը հոգնել է վատ պղինձ ստանալուց։

Մեր ժամանակներում Էա-նասիրը, ով պահում էր անորակ պղնձի մատակարարումից դժգոհություններով տախտակները, դարձել է համացանցային մեմ։ Երբ 2021 թվականին Բլումբերգը զեկուցել է, որ Թուրքիայում մի վաճառական 36 միլիոն դոլարով վաճառել է պղնձի տեսքով ներկված քարեր, համացանցի օգտատերերը նրան համեմատել են Էա-նասիրի հետ։

## Գրականություն
* մինի|Ուր քաղաքի ավերակներում հայտնաբերված հին բաբելոնյան տան հատակագիծը, որտեղ հավանաբար եղել է Էա-նասիրի տունը։
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Բրիտանական թանգարան
Կատեգորիա:Գրականության պատմություն
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր
Կատեգորիա:Միջագետքի պատմություն
Կատեգորիա:Նամակներ
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 18-րդ դար
Կատեգորիա:Հնագիտական նմուշներ
Կատեգորիա:Սեպագրեր
Հագուստի արդյունաբերություն

**Հագուստի արդյունաբերություն**, թեթև արդյունաբերության ճյուղ, որը արտադրում է հագուստ և այլ հագուստ կենցաղային և տեխնիկական նպատակներով գործվածքներից, տրիկոտաժե գործվածքներից, արհեստական և բնական կաշվից և մորթուց, նոր շինանյութերից, ինչպես նաև հարդարման տարբեր նյութերից և պարագաներից։

## Պատմություն
### 19 - 20-րդ դարի սկիզբ
19-րդ դարի կեսերին ձեռարվեստը փոխարինվեց հագուստի զանգվածային արտադրությամբ, որն առաջին անգամ առաջացավ Ֆրանսիայում։ 1820 թվականին Փարիզում մի քանի ձեռնարկատիրական անպետք վաճառողներ որոշեցին ցածր գներով գնել հնացած ապրանքներ դերձակներից և վաճառել դրանք շուկայում։ Շահույթից ոգեշնչված՝ անպիտան դիլերները կանգ չեն առել դրանով։ Նրանք հավաքագրեցին արհեստավորների, ովքեր սկսեցին հագուստ կարել իրենց ատելյեում։ Այսպիսով ծնվեց հագուստի նոր ձև.։

Ցարական Ռուսաստանում պատրաստի զգեստների արտադրության մեջ առաջին տեղում էին Մոսկվան, Սանկտ Պետերբուրգը, ապա Կիևը, Նիժնի Նովգորոդը, Կազանը։ Հագուստը արտադրվում էր հիմնականում փոքր արհեստանոցներում աշխատող արհեստավորների կողմից։ Կարի խոշոր ձեռնարկությունները քիչ էին։ Մոսկվայում, օրինակ, պատրաստի հագուստի հայտնի առևտրային ընկերություններն էին այդ ձեռնարկությունների սեփականատերերը՝ Մանդլը, Ռոզենցվեյգը, Թիլը, Պետուխով եղբայրները։

Այս ձեռնարկությունները, հատկապես առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ և պատերազմի տարիներին, թեև արտադրության ծավալով մոտ էին ժամանակակից ցածր հզորությամբ գործարաններին, բայց արտադրության կազմակերպման և աշխատանքի, մատչելիության առումով ավելի շուտ արհեստանոցներ էին։ սարքավորումներ, այսինքն՝ մոդելի մեքենայական արտադրություն՝ տնային աշխատողներին ուղարկված կտրվածքի հետ միասին, որոնցից նրանք ստացել են պատրաստի հագուստ։ Տնային աշխատողներն աշխատում էին օրական 12-16 ժամ։ Տնային աշխատողների մեծամասնությունը կանայք և երեխաներ էին, որպես ամենաէժան աշխատուժ։

## Ներկա ժամանակ
Արդյունաբերական զարգացած երկրներից **հագուստի ամենամեծ արդյունաբերությունն** ունեն ԱՄՆ-ը, Իտալիան, Գերմանիան, Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան և Ճապոնիան։ Դրանց մեծ մասում այս արդյունաբերության մեջ զգալի անկում է նկատվում (հիմնականում Ասիայում արտադրության աճով պայմանավորված)։ Կարի ամենակարևոր ֆիրմաները. ԱՄՆ-ում՝ Լևի Ջայլամ (Levi Strauss & Co.), Ֆիլիպս Վան Հենսեն կորպորեյշեն (Phillips Van Hensen Corp.); Իտալիայում՝ Լեբոլե (Lebole), Ֆաչիս (Facis); Գերմանիայում՝ Բ. և Ա, Բաքեր (V. a. A. Becker GmbH), Նիկոլաուս Բոլ (Nikolaus Boll Fabrik modischer Anzüge GmbH) - նորաձև կոստյումների արտադրության գործարան; Ֆրանսիայում՝ Վեստրա-Յունիոն մանյուֆակտուր դե վետման (Vestra-Union Manuracture de Vetements),Վետման Արման Թիերի (Vetements Armand Thiéry Ainé), Մեծ Բրիտանիայում ՝ Արսա թրեյդինգ կորպորեյշն ՍՊԸ (Arsa Trading Co. Ltd), «Դեբրետտա» ՍՊԸ(Debretta Ltd); Ճապոնիայում՝ Թեյջին Լիմիթեդ (Teijin Limited), Վակո Կոեկի կորպորեյշն ՍՊԸ(The Wako Koeki Co. Ltd.):

Զարգացող երկրները, ինչպիսիք են Չինաստանը, Հնդկաստանը, Ինդոնեզիան և Վիետնամը, նույնպես ունեն մեծ կարի արդյունաբերություն։ Շատ արևմտյան ընկերություններ իրենց արտադրությունն այստեղ են տեղափոխել Ամերիկայից և Եվրոպայից՝ այս տարածաշրջաններում չափազանց էժան աշխատուժի պատճառով։

## Արտաքին հղումներ
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Հագուստ
Էրվե Բերվիլ

**Էրվե Բերվիլ** (, ), ֆրանսիացի տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ, 2017-ից 2022 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականի հունվարի 15-ին, Ռուանդայի Մադանց-Բուգիմբա քաղաքում։ Ծագումով տուտսի է։ 1994 թվականին Ռուանդայում տուտսիների ցեղասպանության ժամանանակ մնացել է որբ և ֆրանսիական բանակի կողմից տարհանվել Ֆրանսիա, որտեղ նրան որդեգրել է Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի Պլուդունո գյուղի մի ամուսնական զույգ։ Խնամատար ընտանիքում նրա հայրը եղել է բանվոր, իսկ մայրը՝ հիվանդանոցի լաբորանտ։ Էրվե Բերվիլին եղել է հինգ երեխաներից կրտսերը։

Էրվե Բերվիլն ավարտել է Դինանի Լե Կորդելիեի միջնակարգ դպրոցը և Սեն-Բրիյո քաղաքի Էռնեստ Ռենան լիցեյը։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Լիլի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում, որից հետո Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում, որտեղ ստացել է տնտեսական պատմության մագիստրոսի կոչում]։

Էրվե Բերվիլը մասնագիտացել է մակրոտնտեսագիտության մեջ և որպես տնտեսագետ աշխատել 2013 թվականին աշխատել ֆրանսիական զարգացման գործակալությունում (Մապուտու, Մոզամբիկ)։

2016 թվականին Քենիայում նա աշխատել է որպես Սթենֆորդի համալսարանի Զարգացող երկրների ամառային դպրոցի տնօրեն։ 2017 թվականի սեպտեմբերից Էրվե Բերվիլը նշանակվել է Ֆրանսիական զարգացման գործակալության տնօրենների խորհրդի անդամ։ Կոտ դ՛Արմոր դեպարտամենտի 2-րդ ընտրատարածքում և հաղթել 2-րդ տուրում։

2015 թվականի աշնանից Էրվե Բերվիլը դարձել է երիտասարդական շարժման ակտիվիստ՝ ի պաշտպանություն Էմանուել Մակրոնի։ 2016 թվականի դեկտեմբերին Բրետանի վերադառնալուց հետո նա տարածաշրջանում սկսել է առաջ մղել Մակրոնի տնտեսական օրակարգը։

2017 թվականի Ազգային ժողովի ընտրություններում Էրվե Բերվիլը դարձել է նախագահական «Առա՛ջ, Հանրապետություն» կուսակցության թեկնածու։ Կոտ դ՛Արմոր դեպարտամենտի 2-րդ ընտրատարածքում նա հաղթել է 2-րդ տուրում։ Ազգային ժողովում նա դարձել է միջազգային հարաբերությունների հանձնաժողովի անդամ և LaREM պատգամավորական խմբի խոսնակ։ Նա հայտնի քաղաքական գործիչ, Ազգային ժողովի նախագահ Ռիչարդ Ֆերանի մտերիմն է։

2022 թվականի հուլիսի 4-ին, երկրորդ կառավարության ձևավորման ժամանակ, Էրվե Բերվիլը նշանակվել է ծովային հարցերով վարչապետի պետքարտուղար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Bill & Melinda Gates Foundation Appoints New Members to Goalkeepers Advisory Group to Accelerate Progress Toward Global Goals
*Персональная страница на сайте Национального собрания Франции

Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի տնտեսագետներ
Քաղաքական հիփ հոփ

**Քաղաքական հիփ հոփ** () հիփ հոփ երաժշտության ենթաժանր է, որն առաջացել է 1980-ականներին, որպեսզի ռեփ ոճի երաժշտության օգնությամբ քաղաքական և/կամ սոցիալական գործողությունների կոչի, կամ, նաև, սոցիալական ակտիվություն ձևի։ Public Enemy-ն առաջին գերակշռող քաղաքական հիփ հոփ խումբն էր, որը ոգեշնչված էր 1970-ականների քաղաքական բեմի գլխավոր ներկայացուցիչներից, ինչպիսիք են The Last Poets-ը և երաժիշտ Գիլ Սքոթ-Հերոնը։ Սա նպաստեց բնակչության ցածր խավերի ներկայացուցիչների սոցիալական արտահայտման նոր տեսակի ձևավորմանը, որպեսզի նրանք կարողանան բարձրաձայնել տեղի ունեցող ճնշումների, անարդարության և իշխանությունների կողմից սոցիալական աջակցության բացակայության մասին։ Քաղաքական հիփ հոփը ռեփ երաժշտության գործիք է քաղաքական ուղերձներ փոխանցելու համար, գործողություն/ սոցիալական փոփոխություն ներշնչելու կամ ունկնդրին որոշակի աշխարհայացքի մեջ համոզելու համար։ Պետք է հաշվի առնել, որ ենթաժանրում չկա համընդհանուր քաղաքական գաղափարախոսություն` գոյություն ունեն բազմաթիվ տեսակետներ, որոնք տատանվում են մարքսիզմից մինչև հինգ տոկոսանոց ազգի (Five Percent Nation) արժեքներ։

## Գիտակցված հիփ հոփ
**Գիտակցված հիփ-հոփ** կամ **սոցիալապես գիտակցված հիփ-հոփ** (անգլ.՝ Conscious hip hop), հիփ հոփ երաժշտության ենթաժանր է, որը մարտահրավեր է նետում գերիշխող մշակութային, քաղաքական, փիլիսոփայական և տնտեսական համաձայնությանը և/կամ սոցիալական խնդիրների և հակամարտությունների մեկնաբանություններին։ Գիտակցված հիփ հոփը պարտադիր չէ, որ բացահայտ քաղաքական լինի, բայց «գիտակից հիփ հոփ» և «քաղաքական հիփ հոփ» տերմինները երբեմն օգտագործվում են փոխադարձաբար։ Գիտակցված հիփ-հոփը սկսեց զարգանալ 1980-ականներին՝ ընդհանուր հիփ հոփի հետ մեկտեղ։ Ազգային գիտակցված ռեփ տերմինը օգտագործվել է ուժեղ քաղաքական ուղերձներով և թեմաներով հիփ հոփ երաժշտությունը ավելի կոնկրետ նկարագրելու նպատակով։ Գիտակցված հիփ հոփ թեմաները ներառում են աֆրոցենտրիզմը, կրոնը, հակակրանքը հանցագործության և բռնության հանդեպ, մշակույթը, տնտեսագիտությունը կամ սովորական քաղաքացիների պայքարի պատկերները։ Գիտակցված հիփ հոփը հաճախ ձգտում է բարձրացնել սոցիալական խնդիրների մասին իրազեկությունը՝ թողնելով ունկնդիրներին հնարավորություն իրենց սեփական կարծիքը ձևավորելու, այլ ոչ թե ագրեսիվորեն պաշտպանել որոշակի գաղափարներ և պահանջել գործողություններ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Bogdanov, Vladimir; Woodstra, Chris; Erlewine, Stephen Thomas; Bush, John (2003). *The Definitive Guide to Rap & Hip-Hop*. Backbeat Books, .
* Yfantis, Vasileios (2019). *Hip-Hop Goes Science: Volume I*. Independently published, .

Կատեգորիա:Հիփ հոփի ժանրեր
Կատեգորիա:21-րդ դարի երաժշտական ժանրեր
Կատեգորիա:20-րդ դարի երաժշտական ժանրեր
Անտոնինա Գունչենկո

**Անտոնինա Վասիլևնա Գունչենկո** (, ամուսնոությունից հետո՝ **Սելեսկերիդի**, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1967)։ Դերասան Մաքսիմ Գրեկովի կինը (1922-1965)։

## Կենսագրություն
Անտոնինա Գունչենկոն ծնվել է 1924 թվականի հուլիսի 3-ին Օդեսայում։ 1945 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի Բ. Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան, որն ավարտել է 1949 թվականին (Աննա Օրոչկոյի արվեստանոց)։

Ուսումնարանն ավարտելուց անմիջապես հետո ընդունվել է Ե. Վախթանգովի անվան թատրոն, որտեղ աշխատել է մինչև ստեղծագործական կյանքի վերջ՝ 1949-1995 թվականներ։ 45 տարի աշխատել է միևնույն բեմում՝ դառնալով թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկը։ Կինոյում նկարահանվել է հազվադեպ։

Անտոնինա Գունչենկոն մահացել է 2004 թվականի մարտի 10-ին Մոսկվայում՝ երկրորդ կաթվածից հետո։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը (հողակտոր №25)։

## Դերերը թատրոնում

### Ռադիոներկայացումներ

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Օդեսա քաղաքում ծնվածներ
Սարասադաթ Խադեմալշարիե

**Սարասադաթ Խադեմալշարիե** (, , նաև հայտնի է որպես **Սառա Խադեմ**), իրանցի շախմատիստուհի, միջազգային վարպետ և կանանց գրոսմայստեր։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Սարասադատ Խադեմալշարիեն ծնվել է 1997 թվականի մարտի 10-ին Թեհրանում։ Փոքր հասակում սիրել է տարբեր մարզաձևեր, մասնավորապես՝ թենիս և բասկետբոլ։ Ութ տարեկանում համադասարանցիներից մեկը նրան ծանոթացրել է շախմատին, որից հետո նա ծնողներին խնդրել է իրեն տանել այդ խաղի դասերի։ Թեև նրա ծնողները շախմատ չեն խաղում, աղջիկն իր կարիերային մեծ աջակցություն ցուցաբերելու համար նրանց դերը մեծ է համարում։ Նա նաև շնորհակալ է իր ընկերներից մեկին, որն իրեն ծանոթացրել է իրանցի միջազգային վարպետ և մարզիչ Խոսրո Հարանդիի հետ․ դա եղել է իր կարիերայի առաջխաղացման առանցքային քայլը։ Ավելի ուշ՝ դեռահաս տարիքում, նրան մարզել է հոլանդացի գրոսմայստեր Ռոբին վան Կամպենը։

### Շախմատային կարիերա
Խադեմալշարիեն հաղթել է մինչև 12 տարեկան աղջիկների 2008 թվականի Ասիայի առաջնությունում, 2009 թվականի մինչև 12 տարեկան աղջիկների աշխարհի առաջնությունում, մինչև 16 տարեկան աղջիկների 2012 թվականի կայծակնային շախմատի Ասիայի առաջնությունում և մինչև 16 տարեկան աղջիկների 2013 թվականի կայծակնային շախմատի աշխարհի առաջնությունում։ 2014 թվականին նա երկրորդ տեղն է զբազեցրել պատանի աղջիկների աշխարհի առաջնությունում։

Խադեմալշարիեն Իրանի հավաքականի կազմում հանդես է եկել 2012, 2014, 2016 և 2018 թվականների կանանց շախմատային օլիմպիադաներում։ 2020 թվականի հունվարին նա հայտարարել է ազգային թիմից հեռանալու մասին, սակայն մայիսին վերադարձել է թիմ։

Նա հաղթել է 2015 թվականի հունվարին կայացած Իրանի կանանց առաջնությունում։

Խադեմալշարիեն որակավորվել է ՖԻԴԵ-ի կանանց Գրան պրի 2015-16 մրցաշարին՝ որպես հյուրընկալող քաղաքի թեկնածու՝ Թեհրանում Աթուսա Պուրկաշյանին ընտրական մրցախաղում հաղթելուց հետո։ Իր հայրենի քաղաքում անցկացված Գրան պրիի փուլում, չնայած լինելով ամենացածր վարկանիշ ունեցող խաղացողը, նա զբաղեցրել է երկրորդ տեղը և լրացրել գրոսմայստերի առաջին նորմը։

Խադեմալշարիեն մասնակցել է 2017 թվականի շախմատի կանանց աշխարհի առաջնությանը, սակայն առաջին շրջանում պարտություն է կրել վրացուհի Սոփիկո Գուրամիշվիլիից։

## Վարկանիշի փոփոխություն

## Անձնական կյանք
2017 թվականի սեպտեմբերին Խադեմալշարիեն ամուսնացել է համացանցային շոուի իրանցի հաղորդավար և կինոռեժիսոր Արդեշիր Ահմադիի հետ։ Նրանք ունեն մեկ որդի։

## Բողոք հիջաբի դեմ
2022 թվականի դեկտեմբերին Խադեմալշարիեն որոշեց հիջաբ չկրել ՖԻԴԵ-ի արագ և կայծակնային շախմատի աշխարհի առաջնության ժամանակ։ Իրանում կանայք պարտավոր են հանրային վայրերում հիջաբ կրել, նույնիսկ երբ գտնվում են արտասահմանում, թեև շատ մարզուհիներ նախընտրում էին հրաժարվել դրանից Իրանի կառավարության դեմ շարունակվող բողոքի ակցիաների ֆոնին։ Մրցաշարերից հետո Խադեմալշարիեն տուն է գնել Իսպանիայում և ծրագրել է ընտանիքի հետ տեղափոխվել այնտեղ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սարասադաթ Խադեմալշարիեի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում 
* Sarasadat Khademalsharieh chess games at 365Chess.com
* 

Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Իրանցի շախմատիստներ
Կատեգորիա:Շախմատի կանանց գրոսմայստերներ
Խաչիկ Սամվելյան

**Խաչիկ Եղիազարի Սամվելյան** (), հայ բանասեր, տպագրիչ, տառաստեղծ։

Ծնվել է Երևանում 1929 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտը։ Աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում, այնուհետև եղել է բաժնի ղեկավար Մատենադարանում։ 1988 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։

Խաչիկ Սամվելյանը հեղինակել է Րաֆֆու գործունեությանը նվիրված մի շարք աշխատություններ։ Եղել է Խորհրդային տարիներին լինոտիպային տպագրության մեջ կիրառվող հայկական տառատեսակների հեղինակ։ Հետխորհրդային տարիներին զբաղեցրել է քննադատական դիրք թվային տառատեսակների ոլորտի նկատմամբ՝ համարելով, որ ոլորտում այդ օրերին գործող տառաստեղծները չունեն բավական գիտելիք ու փորձ որակյալ աշխատանք ստեղծելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ տպագրիչներ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ
Կատեգորիա:Հայ տառաստեղծներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Ինչու են մարդուն պետք թևերը

**«Ինչու են մարդուն պետք թևերը»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Շամշուրինը 1984 թվականին։

## Սյուժե
Կատակախոս ու զվարճաբան մանկաբարձ Վասյան՝ գյուղի սիրելին, իր մականունն ստացել է պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած պատմությունը հաճախ պատմելու համար, որի վրա բոլորը ծիծաղում էին։ Մի անգամ գյուղում հայտնվում է նրա նախկին հրամանատարը, որն այժմ գեներալ է։ Երեկոյան նա անցողակի խոսում է Վասիլի Լուկիչի սխրանքի մասին, որը պատերազմում փրկել է հղի գերմանուհուն, այսինքն՝ հենց այն պատմությունը, որի վրա նախկինում բոլորը ծիծաղում էին, և որին ոչ ոք չէր հավատում՝ համարելով հորինվածք։

## Դերերում
* Լև Դուրով - Վասիլի Լուկիչ Իվանով (Վասյա մանկաբարձ)
* Բորիս Նովիկով - Պավել Եֆիմովիչ Չուդին (Պավլունյա)
* Զինաիդա Դեխտյարյովա - Մանյունյա, Վասիլի Լուկիչի կինը
* Միխայիլ Գլուզսկի - Կիրիլ Պետրովիչ, գեներալ-լեյտենանտ
* Վլադիմիր Նոսիկ - կոլտնտեսության նախագահ
* Յուրի Դուբրովին - Ֆեոդոր, բանսարկու
* Իրինա Մուրզաևա - Ուլյանա, հարևանուհի
* Ալեքսանդր Պաշուտին - Յուրի Ֆիլիպովիչ, Ուլյանայի փեսան
* Սվետլանա Խարիտոնովա - Կատերինա
* Ալեքսանդր Յանվարյով - Շուրկա, բուլդոզերավար
* Գերման Կաչին - Վանյա Ռիչա

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Շամշուրին
* Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Կուդրյավցև
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ջան Ամիև
* Օպերատոր՝ Բորիս Բրոժովսկի
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Դոգա
* Նկարիչ՝ Իրինա Շլյապնիկովա

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*  
* 
* *И. Неверов*. Крылья на земле нужны
* *Мягкова И.* — Герой без страха, но с упреком (Худож. фильмы «Я за тебя отвечаю», «Зачем человеку крылья?», «Хозяин») // Советская культура, 11 июня 1985. — с. 5
* Зачем человеку крылья // Советские художественные фильмы: аннотированный каталог, Том 10 / М. Павлова. — М.: Нива России, 1995. — 415 с. — с. 60
* Зачем человеку крылья // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — с. 158

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Բաց գիրք (այլ կիրառումներ)

**Բաց գիրք**, կարող է վերաբերել՝
* Բաց գիրք, Վենամին Կավերինի վեպը,
* Բաց գիրք, 1973 թվականի խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Ֆետինը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում, 
* Բաց գիրք (ֆիլմ, 1977), խորհրդային ինը մասից բաղկացած գունավոր հեռուստատեսային գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված 1977 թվականին «Լենֆիլմ» ստուդիայում ռեժիսոր Վիկտոր Տիտովի կողմից։
Բաց գիրք (ֆիլմ, 1973)

**«Բաց գիրք»** (), 1973 թվականի խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Ֆետինը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Վենիամին Կավերինի համանուն վեպի հիման վրա։

## Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսուհին գյուղացի աղջիկ Տանյան է, հետագայում՝ պրոֆեսոր Տատյանա Վլասենկովան (նրա իրական նախատիպը Զինաիդա Երմոլևան է), որը կատարել է պենիցիլինի գյուտը։ Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են նախքան Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխությունը գավառական Լոպախին քաղաքում, որտեղ նա ծանոթանում և մտերմանում է հետաքրքիր ընտանիքի հետ։ Ընտանիքի ղեկավարը՝ բժիշկ Պավել Պետրովիչ Լեբեդևը (իրական նախատիպ չունի), իր ամբողջ կյանքը հավատում էր բորբոսի բուժիչ հատկություններին և մահից հետո թողնում է բազմաթիվ գիտական գրքեր, որոնց ձեռքբերմանը Վլասենկովան նվիրում է իր կյանքի զգալի մասը։

Ֆիլմում մեծ ուշադրություն է դարձվում Վլասենկովայի անձնական հարաբերությունների զարգացմանը նույն ընտանիքի կրտսեր սերնդի՝ Դմիտրի և Անդրեյ եղբայրների հետ, որոնց նախատիպը Լև Զիլբերն է՝ Երմոլևայի ամուսինը, Վենիամին Կավերինի եղբայրը։

## Դերերում
* Լյուդմիլա Չուրսինա - Տատյանա Վլասենկովա
* Անյա Ալեքսախինա - Տատյանա Վլասենկովան մանկության տարիներին
* Վլադիսլավ Դվորժեցկի - Դմիտրի Լվով
* Իգոր Դոբրյակով - Դմիտրի Լվովը երիտասարդության տարիներին
* Ալեքսանդր Դեմյանենկո - Անդրեյ Լվով
* Ֆեոդոր Նիկիտին - Պավել Պետրովիչ Լեբեդև
* Լյուդմիլա Գուրչենկո - Գլաֆիրա
* Վլադիսլավ Ստրժելչիկ - Կրամով
* Իգոր Դմիտրիև - Ռաևսկի
* Վացլավ Դվորժեցկի - Զաոզերսկի 
* Կոնստանտին Զլոբին - Նիկոլսկի
* Լև Դուրով - Տանյայի հայրը
* Էլեոնորա Շաշկովա - Լենա Բիստրովա
* Նադեժդա Ռոմանինա - Մաշենկա
* Եֆիմ Կոպելյան - Մաքսիմով
* Լայմոնաս Նորեյկա - Վոլոդյա Լուկաշևիչ
* Վ․ Կամնև - Նորկրոս
* Օլեգ Եֆրեմով - Վիկտոր Մերզլյակով
* Գերման Խովանով - Վիշնյակով
* Լյուդմիլա Քսենոֆոնտովա - Մելկովա
* Միխայիլ Խրաբրով - Սկրիպաչենկո

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակներ՝ Վենիամին Կավերին, Նատալյա Ռյազանցևա
* Բեմադրությունը՝ Վլադիմիր Ֆետինի
* Գլխավոր օպերատոր՝ Եվգենի Շապիրո
* Գլխավոր նկարիչ՝ Սեմյոն Մալկին
* Ռեժիսորներ՝ Վ. Ստեպանով, Գ. Չեռնյաև
* Կոմպոզիտոր՝ Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյ

## Տես նաև
* Բաց գիրք - այլ էկրանավորում (1977)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ալկանտարա (նյութ)

մինի|281x281փքս|Ալկանտարա
**Ալկանտարա**, վերամշակման նյութ։ Նաև հայտնի է որպես արհեստական թավշ։ Նյութը արտոնագրված և արտադրված է իտալական Alcantara SpA ընկերության կողմից։

## Պատմություն
Նյութը մշակվել է 1970 ական թվականներին գիտնական Միյոսի Օկամոտոնի (Miyoshi Okamoto) կողմից, ով աշխատում էր ճապոնական Տորայ քիմիական ընկերությունում։ 1972 թվականին իտալական Eni և Տորայ համատեղ ձեռնարկությունը սկսեց ալկանտարայի վաճառքն ու արտադրությունը։ Հիմնված է նույն տեխնոլոգիայի վրա, ինչ Toray Industries-ի մեկ այլ արտադրանք, որը կոչվում է Ultrasuede (Ուլտրազամշ)։

Ալկանտարայի արտադրության գաղտնիքը թաց մածուցիկ բամբակի մանման մեջ է (շատ բարակ երկբաղադրիչ մանրաթելի արտադրություն «islands in the sea»՝ «կղզիներ ծովում»), քիմիական և տեքստիլ արտադրության գործընթացների համակցությամբ և փոխազդեցությամբ ( պերֆորացիա, հարդարում, ներծծում, վիրակապ, մշակում, ներկում)։ Ալկանտարան պատրաստված է պոլիեսթերից և պոլիուրեթանային մանրաթելից և հանդիսանում է թավշի սինթետիկ անալոգը։

Ալկանտարայի արտադրության համար պահանջվող միկրոֆիբրային նյութ ստանալու համար օգտագործվում է պլաստիկ, որը ենթարկվել է երկար քիմիական մշակման։

## Կիրառությունն այսօր
.Ալկանտարան օգտագործվում է բազմաթիվ ոլորտներում՝ կահույքի, ոսկերչական իրերի, մոտոցիկլետների և սպորտային սաղավարտների արտադրության մեջ, ավտոսրահների և զբոսանավերի ինտերիերի ձևավորման մեջ, ինտերիերի ձևավորման մեջ։ Այն նաև օգտագործվում է որոշ ֆիրմաների կողմից որպես փայտե փողային գործիքների բարձերի արտադրության նյութերից մեկը՝ փականներով անցքերի հերմետիկ փակման համար անհրաժեշտ մաս։

Արտաքինով և զգացողությամբ Ալկանտարան երբեմն շփոթվում է զամշի հետ։ Իր գործնականության, բարձր դեկորատիվության և կաշվի հետ նմանության շնորհիվ ալկանտարան հաճախ օգտագործվում է մեքենաների թյունինգի մեջ՝ նստատեղերի և խցիկի վահանակների ներդիրների համար։

SpaceX-ը հայտնել է, որ Dragon V2-ի ինտերիերը, որը ակնկալվում էր, որ տիեզերագնացներ կհասցնի ՄՏԿ-ին 2017 թվականին, կազմակերպված է անձնակազմի համար առավելագույն հնարավոր հարմարավետությամբ։ Այսպիսով, օդաչուի նստատեղերը դրա մեջ պատրաստված են ամենաբարձր որակի ածխածնային մանրաթելից՝ ալկանտարա զարդարանքով։

## Ալկանտարայի հիմնական առավելությունները
Փափուկ, թավշյա և հաճելի է դիպչել։ Երկարակյաց է։ Դիմացկուն է մաշվելուն (չի փայլում, չի սրբում մեկ տարի աշխատելուց հետո)։ Դիմացկուն է արտաքին ազդեցություններին (հրդեհից հետո ալկանտարայով փափուկ կահույքը, իհարկե, կկորցնի իր տեսքը, բայց եթե մի կայծ դիպչի մակերեսին, այն չի բռնկվի)։ Ալկանտարան հնարավոր է վերանորոգել առանց տեսանելի հետևանքների։ Կտրման ժամանակ ոչ մի թափոն (ինչն էապես ազդում է պատրաստի արտադրանքի գնի վրա)։

Ալկանտարան ավելի առաձգական է, քան բնական կաշվից, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործել այս նյութը ամենաբարդ ձևերի և մանրանկարչական արտադրանքի կահույքի պաստառագործության համար։ Այս նյութով փափուկ կահույքը մաքրելու համար հարմար են կաշվե կահույքի պարզ մաքրող միջոցները։ Այն կարող է նույնիսկ լվացվել մեքենայով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Alcantara-ի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Հագուստի արդյունաբերություն
Բոխնիա

**Բոխնիա** ( '|b|o|h|ń|a, ), քաղաք Լեհաստանի հարավում՝ Ռաբա գետի ափին, Տառնուվի և վոևոդության վարչական կենտրոն Կրակովի միջակայքում (դրանց միացնող ճանապարհի գրեթե մեջտեղում)։ Առավելապես հիշատակվում է իր աղահանքի շնորհիվ, որ ամենահինն է Եվրոպայում գործողների շարքում (հիմնվել է դեռևս 13-րդ դարում) և ներառվել է ինչպես ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում, այնպես էլ Լեհաստանի պատմական հուշարձանների գրանցամատյանում։ Համարվում է քաղաքի թիվ 1 տեսարժան վայրը, ուր ամեն տարի այցելում են հազարավոր զբոսաշրջիկներ։
 
Նախքան Լեհաստանում 1999 թվականին իրականացված վարչական վերակազմավորումը Բոխնիան եղել է իր անունով կոչված շրջանի վարչական կենտրոնը (Փոքր Լեհաստան՝ Մալոպոլսկա վոևոդության կազմում)։ 1975-ից մինչև 1998 թվականը գտնվել է Տառնուվի վոևոդության մեջ։

2021 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով Բոխնիայի բնակչության թվաքանակը եղել է 29.317, զբաղեցրած տարածքը՝ 29,87| քառակուսի կիլոմետր։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է 981 մարդ/կմ2։

## Քույր քաղաքներ

## Անվանի անձինք
* Ստանիսլաուս Շչեպանովցի (1030–1079), առաջին տեղացի սուրբը Լեհաստանում
* Ռալֆ Մոջեևսկի (Rudolf Modrzejewski) (1861–1940), դերասանուհի Հելենա Մոջեևսկայի ճարտարագետ որդին, ով ԱՄՆ-ում 30 խոշոր կամուրջ է կառուցել
* Ռոման Վետուլանի (1849–1908), լեհ գիտնական
* Լյուդվիկ Ստասյակ (1858–1924), լեհ նկարիչ, գրող, հրապարակախոս
* Էլժբետա Ցեխանովսկա (1875–1948), կանանց և աշխատանքային շարժումների ակտիվիստ, երաժիշտ, բանաստեղծուհի
* Սալո Լանդաու (1903–1944), հոլանդացի շախմատիստ, ով եղել է Նիդերլանդների չեմպիոն։

## Պատկերասրահ

File:Bochnia-rynek.jpg|Կազիմիր Մեծի հուշարձանը
File:Kopalnia bochnia.jpg|Աղի հանքավայրի շենքը
Bochnia kopalnia rzezby 2.jpg|Աղահանքի աղե արձաններից
Bochnia poland saltmine.jpg|Եկեղեցի՝ աղի հանքում
File:Bochnia Rynek 2, Dom Bochniaków (dawna waga miejska).jpg|Dom Bochniaków բնակշենքը
File:WK14 Bochnia (1) Travelarz.jpg|Երկաթուղային կայարանը
File:Gimnazjum 1 bochnia.jpg|Դպրոցներից մեկը
File:Gmach Sądu Rejonowego, Bochnia.jpg|Շրջանային դատարանը
File:Galeria Rondo – Bochnia.jpg|*Rondo* առևտրի կենտրոնը
Bazylika św. Mikołaja w Bochni wraz z dzwonnicą.jpg|Սբ. Նիկողայոս բազիլիկը գիշերով
Bochnia dawny klasztor dominikanow 2.jpg|Ստանիսլավ Ֆիշերի թանգարանը դոմինիկան վանքի շինություններից մեկում


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բոխնիայի պաշտոնական կայքէջը 
* Jewish Community in Bochnia on Virtual Shtetl

Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Լեհաստանի համայնքներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն
Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Մարկո Կոխ

**Մարկո Կոխ** (, ), գերմանացի լողորդ, որը մասնագիտացված է բրաս լողում։ 2015 թվականի աշխարի չեմպիոն։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Գերմանիայի Դարմշտադտ քաղաքում։ Առաջին անգամ հայտնի է դարձել Դեբրեցենում կայացած 2012 թվականի Եվրոպայի ջրային մարզաձևերի առաջնությունում։ Մասնակցել է 200 մետրանոց բրասում։ Առաջին ռաունդում լողալով տարածությունը 2։12,48 րոպեում՝ գրավել է 3-րդ տեղը և անցել կիսաեզրափակիչ։ Կիսաեզրափակչում լողալով 2:10,92 րոպեում գրավել է 2-րդ ընդհանուր տեղը և դուրս է եկել եզրափակիչ։ Եզրափակիչում լողալով 2:09,26 րոպեում՝ շահել է արծաթե մեդալ։

Մասնակցել է Բարսելոնայում կայացած 2013 թվականի Եվրոպայի ջրային մարզաձևերի առաջնությունում։ Լողացել է բրասի 200 մետրանոց հեռավորությունում։ Առաջին ռաունդում լողալով 2:09,39 րոպեում զբաղեցրել է առաջին ընդհանուր տեղը և դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ։ Կիսաեզրափակչում լողալով 2:08,61 րոպեում զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը և անցել է եզրափակիչ։ Եզրաթակիչ փուլում լողալով 2:08,54 րոպե՝ նվաճել է արծաթե մեդալ։

2014 թվականին Բեռլինում կայացած ջրային մարզաձևերի Եվրոպայի տնային առաջնությունում ոսկե մեդալ է նվաճել 200 մետրանոց բրասում։ Առաջին ռաունդում, լողալով 2:09,11 րոպե, գրավել է ընդհանուր առաջին տեղը և դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ։ Կիսաեզրափակչում լողալով 2:08,83 րոպեում՝ գրավել է երկրորդ տեղը և անցել է եզրափակի։ Եզրափակիչ փուլը լողալով 2:07,47 րոպեում նվաճել է ոսկե մեդալ և սահմանել է Եվրոպայի առաջնությունների ռեկորդ։

Մասնակցել է 2015 թվականի ջրային մարզաձևերի աշխարհի առաջնությանը Կազանում։ Նա լողացել է 200 մետրանոց բրասում։ Առաջին ռաունդում, լողալով 2:09,12 րոպեում, գրավել է ընդհանուր առաջին տեղը և դուրս եկել կիսաեզրափակիչ։ Կիսաեզրափակչում, լողալով 2:08,34 րոպեում, գրավել է ընդհանուր երկրորդ տեղը և դուրս եկել եզրափակիչ։ Եզրափակչում, լողալով 2:07,76 րոպեում, նվաճել է առաջին ոսկե մեդալը աշխարհի առաջնություններում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գերմանացի լողորդներ
Red Barrels

**Red Barrels**, անկախ ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Հիմնադրվել է 2011 թվականին, հայտնի ընկերությունների նախկին աշխատակիցների կողմից, ովքեր աշխատանքներ են կատարել այնպիսի խաղերի վրա ինչպիսիք են՝ Prince of Persia, Assassin’s Creed, Splinter Cell և այլն։ Ստուդիան տեղակայված է Մոնրեալ քաղաքում (Կանադա)։ Ընկերությունն ունի 40 աշխատակից։ Red Barrels-ի առաջին խաղը դարձավ՝ 2013 թվականին թողարկված Outlast խաղը։ Խաղի հավելումը՝ Outlast: Whistleblower-ը թողարկվեց 2014 թվականի մայսի 6-ին։ 2014 թվականի աշնանը ընկերությունը հայտարարեց, որ սկսկում է աշխատանքներ իրականացնել Outlast 2 խաղի վրա։ Խաղը թողարկվեց 2017 թվականին։ 2019 թվականի դեկտեմբերին ընկերությունը ցուցադրեց նոր The Outlast Trials խաղը։

## Պատմություն
Փիլիպ Մորինը, Դեյվիդ Շատոնյոֆը և Հյուգո Դալլերը 1997-1998 թվականները աշխատել են Ubisoft Montreal ընկերության համար, այդ թվում Շատոնյոֆը աշխատանքներ է տարել Tom Clancy's Splinter Cell խաղի վրա, իսկ Մորինը և Դալերը՝ Prince of Persia: The Sands of Time խաղի վրա։ Մորինը 2009 թվականին լքեց Ubisoft Montreal-ը և 2010 թվականից աշխատանքի անցավ EA Montreal-ում։ Սակայն 2011 թվականին Մորինը չունենալով այլ տարբերակ լքեց նաև այս ընկերությունը, նոր ընկերություն հիմնելու նպատակաով, որը պետք է զբաղվեր survival horror ժանրի Red Barrels խաղի մշակմամբ։ Շատոնյոֆը մնաց Ubisoft Montreal-ում և շարունակեց մասնակցություն ունենալ Assassin's Creed խաղի առաջին տարբերակի մշակումներին։

Հետագայում, երբ եռյակը հեռացվել էին իրենց աշխատանքից, որոշեցին հիմնադրել սեփական ընկերություն։ Ֆինանսավորման առաջին ձախողված փորձից հետո, խումբը Կանադայի լրագրողների ֆոնդի կողմից ստացավ 300 000 կանադական դոլարի չափով ֆինանասավորում 2012-2013 թվականներին, իսկ 2013-2014 թվականներին ևս 1 միլլիոն դոլար։

2012 թվականի հոտեմբերին ընկերությունը ցուցադրեց Outlast խաղը, որը թողարկվեց 2013 թվականի սեպտեմբերին։ Մեկ տարի անց Մորինը հայտարարե, որ խաղի երկրորդ մասը գտնվում է մշակման փուլում։ Այն թողարկվեց 2017 թվականի ապրիլին։ Նույն թվականի հուլիսին ընկերությունը թողարկեց The Murkoff Account կոմիքսների շարքը, որը բաղկացած էր 5 մասին, և մանրամասն ներկայացնում էր Outlast և Outlast 2 խաղերի սյուժետային զարգացումը։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ընկերությունը ցուցադրեց բազմաօգտատեր The Outlast Trials խաղը։ 2020 թվականի հուլիսի 13-ին թողարկվեց խաղի մասին պատմող տեսահոլովակ, որում որպես թողարկման տարեթիվ նշվում էր 2021 թվականը։ 2021 թվականի օգոստոսի 25-ին թողարկվում է նոր տեսահոլովակ, որում նշվում է, որ խաղի թողարկումը հետաձգվել է մինչև 2022 թվական։

## Խաղերի ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Օքսանա Բաուլինա

**Օքսանա Բաուլինա** (, ), ռուս լրագրող, The Insider պարբերականի թղթակից, նախկինում կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի «Նավալնի Live» YouTube-ալիքի պրոդյուսեր։ Զոհվել է Կիևի գնդակոծության հետևանքով՝ Ուկրաինա Ռուսաստանի ներխուժման ժամանակ։

## Կենսագրություն
Նա սկսեց իր լրագրողական գործունեությունը  InStyle, Time Out և Glamour ամսագրերում։

2013 թվականին նա միացել է Ալեքսեյ Նավալնիի թիմին Մոսկվայի քաղաքապետի ընտրություններում՝ իր իսկ խոսքով, զբաղվել է ֆոտո և վիդեո քարոզչության ստեղծմամբ, այնուհետև՝ դիտորդների աշխատանքի համակարգմամբ։ 2016 թվականին նա վերադարձավ Նավալնիի ստեղծած կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամ՝ կատարելով «Նավալնի Live» YouTube ալիքի պրոդյուսերի պարտականությունները։ Մեկնարկել է Կակտուս առավոտյան շոուն, որը վարում էին Լյուբով Սոբոլը և Նիկոլայ Լյասկինը։ 2017 թվականի մարտի 26-ին, երբ Նավալնի Live ալիքը լուսաբանում էր Ռուսաստանում բողոքի ցույցերը, ոստիկանության և արտակարգ իրավիճակների նախարարության աշխատակիցները ընդհատեցին եթերը սկզբում հրդեհային տագնապի պատրվակով այն շենքում, որտեղ ալիքը վարձակալել էր տարածքը, Այնուհետև ռումբի մասին հաղորդագրության պատճառով։ Բաուլինան, FBK-ի մի քանի այլ աշխատակիցների հետ միասին, ձերբակալվել և հետագայում դատարանի կողմից ձերբակալվել է 7 օր՝ արվեստի 1-ին մասով։ Ռուսաստանի Դաշնության վարչական օրենսգրքի 19.3-ը (անհնազանդություն ոստիկանության աշխատակցի օրինական պահանջին)։

Հետագայում համագործակցել է «Ազատություն» ռադիոկայան»ի և «Մեդիազոնա»-ի հետ, 2020 թվականից աշխատել է «Բելսատ» հեռուստաալիքի «Վոտ տակ» նախագծում, տեղափոխվել Վարշավա։ 2021 թվականի նոյեմբերից The Insider-ի լրագրող է։

2022 թվականին Բաուլինան լուսաբանեց Ռուսաստանի ներխուժումը Ուկրաինա The Insider-ի համար։ Մարտի 11-ին նա ժամանել է Լվով, որտեղ ձայնագրել է ռուս ռազմագերիների հետ հարցազրույցները և այլ նյութեր, իսկ մարտի 19-ին տեղափոխվել է Կիև։ 2022 թվականի մարտի 23-ին Բաուլինան զեկուցեց Կիևի Պոդոլսկի շրջանի գնդակոծման հետևանքների և մարտի 21-ի գիշերը Retroville առևտրի կենտրոնի ավերման մասին։ Նա մահացել է՝ ընկնելով նոր գնդակոծության տակ, որը, ենթադրաբար, կատարվել է 120 միլիմետրանոց ականանետից՝ Հոստոմելի կամ Մոշուն գյուղի կողմից։

Մահվան կապակցությամբ ցավակցություն է հայտնել անազատության մեջ գտնվող Ալեքսեյ Նավալնին։ Անդրեյ Լոշակը Բաուլինային նվիրել է 2022 թվականի «Մասնագիտություն-լրագրող» մրցանակը՝ «Վավերագրական ֆիլմ» անվանակարգում։ Լրագրող Ալեքսեյ Կովալևը Օքսանա Բաուլինային նկարագրել է որպես «աներևակայելի համարձակ, բայց երբեք անխոհեմ կամ անպատասխանատու, միշտ առաջնորդելով իր գերմարդկային էներգիան դեպի ամենաարդար գործերը»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Կին ռազմական թղթակիցներ
Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Ուսու (հրաբուխ)

**Ուսու լեռ** (ճապ.՝ 有珠山, տրանս.՝ Ուսու զան), ակտիվ ստրատոհրաբուխ է Շիկոցու Տոյա ազգային պարկում՝ Հոկայդո, Ճապոնիա։ 1900 թվականից մինչ այժմ այն ժայթքել է 4 անգամ՝ 1910-ին (այն ստեղծեց Մեյցզի սինզանը), 1944–45-ին (Այն ստեղծեց Շովա սինզանը), 1977-ի օգոստոսի 7 և 2001-ի մարտի 31։ Հյուսիսից Տոյա լիճն է։ Ուսու լեռը ձևավորվել է կալդերայի հարավային իջվածքում.

Ուսու և Շովա շինզան լեռները Շիկոցու Տոյա ազգային պարկի հիմնական զբոսաշրջային վայրերն են։ Ուսու լեռան վրա գտնվող ճոպանուղին այցելուներին տանում է դեպի Շովա-Շինզան նայող հարթակներ։ 1977 թվականի ժայթքումը հիշատակվում է Ալան Բութի « Ճանապարհներ դեպի Սատա» ուղեգրությունում։ 2008 թվականին G8-ի գագաթնաժողովը տեղի ունեցավ Ուսու լեռան մոտ՝ Տոյա լճի ափին։ 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Usuzan—Japan Meteorological Agency (in Japanese)
* 
* Usu Volcano—Geological Survey of Japan
*  
* Toya-Usu UNESCO Global Geopark

Կատեգորիա:Ազգային պարկեր
Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի հրաբուխներ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով
Լինդսի Սնել

**Լինդսի Սնել** (, ), ամերիկացի լրագրող, մեկնաբանում է կովկասյան, Միջին Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի հակամարտություններն ու ճգնաժամերը։

## Գործունեություն
Սնելը հեղինակել է տեսանյութեր և վավերագրական ֆիլմեր, որոնք օգտագործել են *ABC News*, *[[MSNBC]]*, *Vice Media*, *Discovery Digital Networks*, *VICE on HBO* և *Ozy* լրատվականները, նրա տպագիր նյութերը լույս են տեսել *Foreign Policy*, *The Daily Beast*, North Press Agency և *The Investigative Journal* պարբերականներում։

2011 թվականին Սնելը հեղինակել է լիամետրաժ վավերագրական *Square Grouper: The Godfathers of Ganja* ֆիլմը, որի պրեմիերան կայացել է 2011 թվականին, SXSW փառատոնի ժամանակ։

Սնելը մասնակցել է «Կոկաինի կովբոյները. վերաթողարկված» (*Cocaine Cowboys: Reloaded*), «Լայմլայթ» (*Limelight*) լիամետրաժ վավերագրական ֆիլմերի ստեղծմանը, որոնց առաջնախաղը եղել է 2011 թվականին, Tribeca կինոփառատոնի շրջանակներում։

Եղել է *30 for 30* կարճամետրաժ վավերագրական ֆիլմերի հետազոտող, որոնք հեռարձակվել են ESPN-ի կողմից։

## Անձնական տեղեկատվության տարածում թուրք ծայրահեղ ազգայնականների կողմից
2021 թվականի հունիսին, իր ծննդյան օրվա նախօրեին Սնելը թվիթթերյան հաղորդագրություն է ստացել թուրք ծայրահեղ ազգայնական «Գորշ գայլեր» կազմակերպության կողմից։ Նրանք ձեռք էին բերել լրագրողի ծննդյան ամսաթիվն ու բնակության հին հասցեն։ Այս մասին Թվիթթերում բարձրաձայնելուց հետո հաղորդագրությունները հեռացվել են։ Այնուամենայնիվ, թուրքական «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության համակիրները շարունակել են շրջանառել այն։

## Առևանգում Սիրիայում և բանտարկություն Թուրքիայում
2016 թվանանին աշխատանքի ընթացքում Սնելը Սիրիայի Հալեպ քաղաքում առևանգվել է Ջաբհաթ Ֆաթհ աշ-Շամի կողմից։ Նա փախել է իրեն առևանգած խմբից երկու շաբաթվա գերությունից հետո։ Սիրիայից Թուրքիա անցնելիս նա օգոստոսի 6-ին ձերբակալվել է թուրքական իշխանությունների կողմից և 67 օրով բանտարկվել է թուրքական բարձր վերահսկողությամբ Իսքենդերուն և Հաթայ բանտերում։ Այս ընթացքում թուրքական մամուլը մեղադրել է նրան Կենտրոնական հետախուզական վարչության լրտես լինելու և ռազմական գոտին սահմանախախտելու համար։ Սնելն ազատ է արձակվել է 2016 թվականի հոկտեմբերին։ 2018 թվականին Բաղդադ ճամփորդելիս Թուրքիան Սնելին ձերբակալելու անհաջող փորձ է արել։

## Թուրքիայի ներգրավվածությունն Արցախում, 2020
2020 թվականի սեպտեմբերի 22-ին, Արցախի 44-օրյա պատերազմից 5 օր առաջ, Սնելն իր թվիթթերյան օգտահաշվում գրառում է արել այն մասին, որ թուրքական աջակցություն ունեցող Սիրիական ազգային բանակի վարձկանները Թուրքիայով բերվել են Բաքու՝ Լեռնային Ղարաբաղում ադրբեջանական ուժերին օգնելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ishgal

Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Սև մոմ

**«Սև մոմ»** (), վեպ, որը գրել են Վլադիմիր Վիսոցկին և Լեոնիդ Մոնչինսկին համահեղինակությամբ։ Ստեղծագործությունը նկարագրում է ազատազրկման վայրերում բանտարկյալների կյանքը, փոխհարաբերությունները, նրանց գոյության մանրամասները։

## Ստեղծման պատմություն
1976 թվականին Վլադիմիր Վիսոցկին շրջել է Իրկուտսկի մարզում։ Արտելների հայտնի ստեղծող Վադիմ Տումանովի և գրող Լեոնիդ Մոնչինսկու հետ այցելել են Սիբիրում ոսկու արդյունահանման Բոդայբո կենտրոն։ «Լենա» արտել այցելության ժամանակ Վիսոցկին ծանոթացել է ոսկու արդյունահանողների հետ, որոնցից շատերը նախկին բանտարկյալներ էին։ Դեռ այցից առաջ Վիսոցկին ծրագրում էր ստեղծել ճամբարի կյանքի մասին ֆիլմի սցենար և նկարահանվել գլխավոր դերում, բայց Լեոնիդ Մոնչինսկին Վիսոցկուն համոզել է նախ գիրք գրել։ Գրքի աառաջին մասը՝ «Փախուստ» (), գրվել է Վիսոցկու կենդանության օրոք, երկրորդը՝ «Կրակեք, քաղաքացի պետ» (), Լեոնիդ Մոնչինսկին ավարտել է 1984 թվականին։ Վեպի առաջին տարբերակի տպագրության ժամանակ մեքենագրուհին ուժեղ նյարդային ցնցում է ստացել և չի կարողացել շարունակել աշխատանքը գրքի վրա։

Առաջին անգամ վեպը լույս է տեսել 1992 թվականին։ Հանձնվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ստորագրվել է տպագրության մեջ 1992 թվականի փետրվարի 7-ին։ Գրքի առաջին տպաքանակը կազմել է մոտ 100 հազար օրինակ, ընդհանուր՝ ավելի քան 2 միլիոն։ Վեպն առաջին անգամ ներկայացվել է Մոսկվայում 1992 թվականին՝ Վիսոցկու և Մոնչինսկու մտերիմ ընկերների մասնակցությամբ։ Յուրի Սուշկոն իր «Վիսոցկու ընկերները» () գրքում պնդում է, որ Վլադիմիր Վիսոցկին ոչ մի կապ չի ունեցել գրքի ստեղծման հետ և որպես համահեղինակ նշվել է միայն գրքի կոմերցիոն հաջողության համար։

## Սյուժե
Ստեղծագործության կենտրոնում ԳՈՒԼԱԳ-ի անթիվ ճամբարներից մեկի բանտարկյալների կյանքն է, մասնավորապես՝ նախկին նավաստի, ականավոր բռնցքամարտիկ Վադիմ Սերգեևիչ Ուպորովի դժվար ճակատագիրը, որը դատապարտվել է ամերիկացի մարզիկի հետ չարտոնված մենամարտին մասնակցելու համար։ Վեպում մանրամասն նկարագրվում է ճամբարի ծանր իրականությունը, մշտական սովի, ուժասպառ աշխատանքի, դաժան ռեժիմի և մրցակից գողական խմբավորումների ինտրիգների պայմաններում գոյատևելու պայքարը։

## Քննադատական արձագանքներ
Գրականագետները և քրեական հեղինակությունները, որոնք հանդես են եկել որպես փորձագետներ, նշել են նկարագրված իրականության հավաստիությունը, կերպարների բնութագրերի օբյեկտիվությունը։

## Էկրանավորում
2006 թվականին վեպի մոտիվներով ռեժիսոր Վլադիմիր Յականին նկարահանել է «Հաջողակը» () գեղարվեստական ֆիլմը, որի գլխավոր դերում նկարահանվել է Վլադիմիր Եպիֆանցևը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1992 գրքեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն վեպեր
Կատեգորիա:Վլադիմիր Վիսոցկու ստեղծագործություններ
Միխայիլ Դերժավին

**Միխայիլ Ստեպանովիչ Դերժավին** (, ի ծնե ազգանունը՝ **Զախարով**, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասան։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1946)։ Ստալինյան 1-ին աստիճանի մրցանակ (1946)։

## Կենսագրություն
[200px|thumb|Դերժավինի գերեզմանը Մոսկվայի [Նովոդևիչյան գերեզմանատուն|Նովոդևիչյան գերեզմանատանը]]
Միխայիլ Դերժավինը ծնվել է 1903 թվականի հուլիսի 25-ին Ակսինինո գյուղում (ներկայումս՝ Մոսկվայի մարզի Ստուպինսկի շրջանում)։

1918 թվականին սովորել է Մոսխորհի վարչական բաժնում՝ զինագործի մոտ։ 1920-1925 թվականներին եղել է Մոսկվայի «Մետալոլամպ» գործարանի հաշվառուն։

1924 թվականին ընդունվել է Ե. Վախթանգովի անվան ստուդիա։ 1928 թվականից՝ Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասան։

Առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 1931 թվականին. ոչ մեծ դերով հանդես է եկել «Մեխանիկական դավաճան» ֆիլմում։ «Մեծ բեկում» ֆիլմում կատարել է գլխավոր՝ գեներալ Մուրավյովի դերը, որի համար նախատիպ է հանդիսացել Գեորգի Ժուկովը։

Միխայիլ Դերժավինը մահացել է 1951 թվականի հուլիսի 30-ին՝ 49 տարեկան հասակում՝ արձակուրդի ժամանակ, Շիշկին Լես գյուղից ոչ հեռու վարձակալած ամառանոցում։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (հողակտոր №2)։

## Ընտանիք
Կինը՝ Իրաիդա Դերժավինան է (1916-2000)։ Որդին՝ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, դերասան Միխայիլ Դերժավինն է (1936-2018)։ Թոռը՝ Մարիա Բուդյոննայան է (ծնվ՝. 1963 թ.)։

Դուստրը՝ Տատյանա Միխայլովնա (1941-2014)։ Թոռը՝ Միխայիլ Վլադիմիրով։

Դուստրը՝ Աննա Դերժավինա։

## Մրցանակներ և պարգևներ
* Ստալինյան 1-ին աստիճանի մրցանակ (1946)՝ «Մեծ բեկում» ֆիլմում գեներալ Մուրավյովի դերակատարման համար
* ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (նոյեմբերի 4, 1942)
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (դեկտեմբերի 16, 1946)
* Լենինի շքանշան (դեկտեմբերի 16, 1946)
* Մեդալ «Մոսկվայի պաշտպանության համար» (1944)
* Մեդալ «1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ անձնվեր աշխատանքի համար» (փետրվարի 18, 1946)

## Դերերը թատրոնում

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Михаил Степанович Державин 
* Михаил Степанович Державин
* Державин Михаил Степанович — Киносозвездие

Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ
Եղբայր իմ (ֆիլմ, 2016)

**Եղբայր իմ** (), ռեժիսոր Մերթ Բայքալի սիրային կատակերգությունը, որի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հունվարի 15-ին։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Բուրաք Օզչիվիթը, Մուրաթ Բոզը և Ասլը Էնվերը։ Այն պատմում է երկու եղբայրների հարաբերությունների մասին, որոնք ստիպված միասին ճանապարհորդում են Թուրքիայի տարածքում։ Ֆիլմն արտադրվել է TAFF Pictures-ի և BRK'S Production-ի կողմից։

## Սցենար
Հաքանը 30-ամյա հայտնի երգիչ է, որն զբաղվում է ալտերնատիվ երաժշտությամբ։ Չնայած նա փորձում է խուսափել մամուլի ուշադրությունից, սակայն նրա վեճը կրտսեր եղբոր՝ Օզանի հետ, հետաքրքրում է լրագրողներին։ Օզաը 28-ամյա փոփ աստղ է, շփվող և կենսուրախ մարդ։ Արդեն երկար ժամանակ է, ինչ եղբայրների հարաբերությունները լարված են, որն սկսվել է դեռևս տղաների վաղ տարիքից։ Նրանք վաղ տարիքում կորցրել են մորը, իսկ հայրը՝ Էրքանը գումար էր աշխատում հարսանիքներին երգելով։ Նրանք երեքով շրջում էին գյուղական հարսանիքներով։ Այնուհետ, հայրը Օզանի խնամակալությունը հանձնում է ավագ եղբորը՝ Հաքանին։ Դա էր պատճառը, որ Հաքանը շուտ հասունացավ, իսկ Օզանը շարունակում էր վայելել իր մանկությունը Հենց սա էլ դարձել էր երկու եղբայրների միջև տարաձայնությունների պատճառը։ Շատ տարիներ անց նրանք հանդիպում են հոր թաղմանը։ Երկուսն էլ պատրաստվում էին վերադառնալ իրենց սովորական կյանքին, սակայն մահացածի վերջին կամքը կտրուկ ամեն ինչ փոխում է։

## Դերանական կազմ
* Բուրաք Օզչիվիթ - Հաքան
* Մուրաթ Բոզ - Օզան
* Ասլը Էնվեր - Զեյնեփ Ույսալ
* Ահմեթ Գյուլհան - Հայր Էրքան
* Ֆերդի Սանջար - Թաթո
* Բուրաք Սաթըբոլ - Բաքալ
* Գյոզդե Մութլուեր - Այշե
* Նազան Քեսալ - Այշեի մայրը
* Գյոքթուղ Յաշար - Ազիզ

## Երկրորդ ֆիլմ
* Եղբայր իմ 2

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Թուրքական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Թուրքերեն ֆիլմեր
Հրմշտոց Սեուլում

**Հրմշտոց Սեուլում**, աղետ, որը տեղի է ունեցել Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլում 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ի գիշերը՝ Հելոուինի տոնակատարության ժամանակ։ Հարավային Կորեայում զոհերի թվով ամենամեծ աղետներից մեկն է՝ ի թիվս 1995 թվականի Սամփունգ առևտրի կենտրոնի փլուզմանը, որի հետևանքով զոհվել է 502 մարդ, և 2014 թվականին «Սևոլ» լաստանավի աղետի, որի հետևանքով զոհվել է ավելի քան 300 մարդ։

## Նախորդող իրադարձություններ
Սեուլի կենտրոնում գտնվող Ինչեոն թաղամասը համարվում է հանդիպումների և ժամադրությունների վայր, որտեղ նաև գիշերային ակումբներ և բարեր կան։ Հոկտեմբերի 29-ին՝ Հելոուինի տոնակատարության ժամանակ այստեղ է հավաքվել ավելի քան 100,000 մարդ, որը համարվում է այս թաղամասում ամենամեծ հավաքը COVID-19 համավարակի սկզբից ի վեր։ Այսքան մեծ թվով մարդկանց հավաքվելը պայմանավորված էր նրանով, որ սա համաճարակից հետո առաջին միջոցառումն էր, որը չէր պահանջում դիմակներ կրել։ Մինչ հրմշտոցը ոստիկանները խնդիրներ են ունեցել՝ կապված ամբոխի վերահսկման հետ։ Այցելուներից մեկն ասել է, որ փողոցում «առնվազն 10 անգամ ավելի շատ մարդ կար, քան սովորաբար»։

## Իրադարձությունների հաջորդականություն
Հրմշտոցը սկսվել է տեղի ժամանակով 22։15-ից՝ Ինչեոն կայարանի և «Hamilton» հյուրանոցի հարևանությամբ գտնվող նեղ նրբանցքում։ Տեղական ԶԼՄ-ները հաղորդել են, որ մարդիկ հավաքվել են ակումբի մոտ, քանի որ շշուկներ էին տարածվել, որ այնտեղ հայտնի անձ կա, կամ այնտեղ թմրանյութերով սառնաշաքարներ են բաժանում, որոնք հետագայում պաշտոնական աղբյուրներից հերքվել են։

Նրբանցքը, որում տեղի է ունեցել հրմշտոցը, թեքվում է դեպի վեր, իսկ լայնությունը կազմում է ընդամենը 4 մետր։ Մարդիկ կուտակվելով այնտեղ սկսել են հրել միմյանց, իսկ ծառուղու վերևում կանգնածները ընկել են ներքևում գտնվողների վրա։ Արտակարգ իրավիճակների ներկայացուցիչները հայտնել են, որ շնչառության դժվարության հետ կապված 81 ահազանգ են ստացել։ Մարդիկ այնքան ուժեղ էին իրար կծկվել, որ արտակարգ իրավիճակների աշխատակիցները չեն կարողացել որևէ օգնություն ցուցաբերել։

Համացանցում տարածված լուսանկարներում և հոլովակներում երևում է, թե ինչպես են փառատոնի որոշ անդամներ փորձում վերակենդանացնել վիրավորներին։

## Զոհվածներ և տուժածներ

Սեուլի պաշտոնական ԶԼՄ-ները հաղորդել են, որ զոհվել է 160 մարդ, որոնցից շատերը 18-30 տարեկան երիտասարդներ էին։ Մահացածների թվում կային 27 օտարերկրացիներ, այդ թվում Ռուսաստանի, Չինաստանի, Իրանի, Ճապոնիայի, Ղազախստանի, Ուզբեկստանի, Նորվեգիայի, Վիետնամի, Ավստրալիայի և այլ երկրների քաղաքացիներ։ Մոտ 200 մարդ վնասվածքներ են ստացել։ Հրմշտոցի ժամանակ մահացել է երգիչ և «Produce 101» հեռուստաշոուի մասնակից Լի Ջիհանը։

## Հետևանքներ
Հարավային Կորեայի նախագահ Յուն Սոկ Յոլը մինչ նոյեմբերի 5-ը ազգային սուգ է հայտարարել։ Ողջ պետությունում Հելոուինի հետ կապված բոլոր միջոցառումները չեղարկվել են։ Բազմաթիվ արտիստներ հետաձգել են իրենց երաժշտական թողարկումները և միջոցառումները։ Տեղական հեռուստաալիքները դադարեցրել են երաժշտական և ժամանցային հաղորդումների ցուցադրությունները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իրադարձություններ Հարավային Կորեայում
Կատեգորիա:Հրմշտոցներ