Թվեր 31

**Թվեր 31**, Հին Կտակարանի Թվեր գրքի 31-րդ գլուխը։ Սուրբ տեքստ է համարվում hուդայականությունում և քրիստոնեությունում, չնայած առանց տեսանելի դատապարտման ներկայացնում է ցեղասպանություն։ Հետազոտողներ Իսրայել Կնոլը և Դենիս Թ. Օսլոնը այս գլուխը կոչում են **Մադիանացիների դեպ պատերազմ**։

Գործողությունները տեղի են ունենում Մովաբի և Մադիանի հարավում, և պատմում են իսրայելիցների ու մադիանացիների միջև տեղի ունեցող պատերազմի մասին, որը առաջնորդում են Մովսես մարգարեն և Փենեեսը։ Իսրայելցիները սպանել են բոլոր տղամարդկանց, այդ թվում հինգ թագավորներին և Բաղաամին, այրել են բնակավայրերը և գերի են վերցրել կանանց, երեխաներին և կենդանիներին։ Մովսեսը իսրայելցիներին հրամայել է սպանել բոլոր տղաներին և ոչ կույս կանանց, իսկ բոլոր կույս կանանց խնայել։ Պատերազմի ավարը բաժանվել է Եղիազար քահանայի, ղևտացիների (որոնք ծառայում էին Տիրոջ խորանում), զինվորների և Տիրոջ մեջ։

Աստվածաշնչի այս հատվածի հեղինակների, իմաստի և էթիկայի շուրջ շատ գիտական և կրոնական հակասություններ կան։ Գլուխը սերտորեն կապված է Թվեր 25-ի հետ։

## Բովանդակություն
### Նախապատրաստություն (1–6)
Թվեր 31:1-2-ում Աստված խոսում է Մովսեսի հետ և ասում, որ նա պետք է մադիանացիներից վրեժ առնի։ Որից հետո, Մովսեսը Իսրայելի տասներկու ցեղերից յուրաքանչյուրից հավաքում է հազար զինվոր՝ Փենեեսի գլխավորությամբ Մադիամի վրա հարձակվելու համար։

### Պատերազմ (7–13)
Իսրայելցի զինվորները սպանում են մադիանացի բոլոր տղամարդկանց, այդ թվում Մադիամի հինգ թագավորներին (Եվինին, Սուրին, Րոկոմին, Ուրին և Ռոբոքին), ինչպես նաև Բեովրի որդի Բաղաամին։ Ըստ Թվեր 31:49-ի՝ իսրայելցիների կողմից զոհ չի եղել։ Մադիանացիների բոլոր քաղաքներն ու ավանները հրկիզել են, իսկ  մադիանացի կանանց, երեխաներին և կեդանիներին գերեվարել են դեպի «Մովսեսի, Եղիազար քահանայի և Իսրայելի բոլոր որդիների մոտ՝ Մովաբի հովտում, Երիքովի դիմաց, Հորդանանի եզերքին»։

### Երեխաների և ոչ կույս կանանց սպանություն (14–18)
Իմանալով, որ զինվորները կանանց ողջ են թողել՝ Մովսեսը բարկանում է ասելով. «Ինչո՞ւ եք կենդանի թողել բոլոր կանանց։ Չէ՞ որ սրանք էին, որ Բաղաամի խորհրդով մոլորեցրին Իսրայելի որդիներին, որոնք հանուն Փոգովրի շեղվեցին Տիրոջից և արհամարհեցին նրա խոսքը, և Տիրոջ ժողովրդի վրա պատուհաս եկավ։ Արդ, կոտորե՛ք բոլոր արու երեխաներին, նաև այն բոլոր կանանց, որոնք տղամարդու են մերձեցել, կոտորե՛ք։ Իսկ բոլոր կանանց, որոնք տղամարդու չեն մերձեցել, խնայե՛ք»։

### Ծիսական մաքրում (19–24)
Մովսեսը զինվորներին պատվիրում է պատերազմից հետո յոթ օր բանակատեղիից դուրս ապրել։ Իսկ նրանք, որոնք սպանել են կամ ձեռք են տվել մեռածի, պետք է մաքրվեն երրորդ և յոթերորդ օրը (իրենց գերիների հետ)։ Մովսեսը նաև պատվիրում է մաքրել բոլոր հագուստները, կաշվե բոլոր անոթները, մազից գործած ու փայտից պատրաստված ամեն ինչ։

Եղիազարը պատվիրում է ոսկուց, արծաթից, պղնձից, երկաթից, կապարից ու անագից բացի այն ամենը, ինչ հրակայուն է, մաքրել հրով, ապա նաև սրբազան ջրով, իսկ ինչ որ կրակի չի դիմանա, միայն մարքել ջրով։

### Ավարի բաժանում (25–54)
Պատերազմի ավարը կազմված էր 675,000 ոչխարից, 72,000 արջառից, 61,000 էշից և 32,000 կույս աղջկանից։ Տերը Մովսեսին և Եղիազարին հրամայում է բաժանել իսրայելցի զինվորների և քաղաքացիական ժողովրդի մեջ հավասար։ Զինվորների բաժնի 0.2% մասը պատկանում էր Տիրոջը։ Հազարապետների կողմից Տիրոջը որպես հաս տրված ամբողջ ոսկին 16,750 սիկղ էր (մոտ 190 կգ)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Դիցաբանական մարտեր
Կատեգորիա:Հուդայականության քննադատություն
Կատեգորիա:Ցեղասպանություն
Կատեգորիա:Քրիստոնեության քննադատություն