Ելենա Յակովլևա

**Ելենա Ալեքսեևնա Յակովլևա** (, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի, կինոյի և հնչյունավորման դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի․ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2002 թվական), Ռուսաստանի Դաշնության Պետական մրցանակի (2000 թվական), երկու «Նիկա» մրցանակի (1990, 1993 թվականներ), «ՏԷՖԻ» մրցանակի (2004 թվական) և մի քանի «Ոսկե արծիվ» մրցանակի (2005, 2017, 2024 թվականներ) դափնեկիր։

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1961 թվականի մարտի 5-ին Ուկրաինայի ԽՍՀ Ժիտոմիրի մարզի Նովոգրադ-Վոլինսկի քաղաքում։

Հայրը՝ Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Յակովլը զինծառայող է եղել, մայրը՝ Վալերիա Պավլովնա Յակովլևան՝ գիտահետազոտական ինստիտուտի աշխատակից։ Ընտանիքը ստիպված էր շատ հաճախ տեղից տեղ տեղափոխվել։ Որպես հետևանք, Ելենա Յակովլևան փոխել է բազմաթիվ դպրոցներ։ Դերասանուհու մանկության մեծ մասն անցել է Իրկուտսկի մարզի Նիժնեուդինսկ քաղաքում։

1978 թվականին ավարտել է Խարկովի թիվ 138 միջնակարգ դպրոցը։ Ավարտելուց հետո նա հասցրել է աշխատել և՛ գրադարանավարուհի ԽՄԱ-ում, և՛ քարտեզագիր։ Այնուհետև աշխատել Է Խարկովի էլեկտրասարքավորումների գործարանում որպես համալրող։ Աշխատավարձը խնայել է մայրաքաղաք գնալու համար։ Իսկ 1980 թվականին, երբ բավականաչափ գումար է կուտակել, մեկնել է Մոսկվա՝ ընդունվելու ԳԻՏԻՍ, քանի որ դեռ մանուկ հասակում որոշել էր դերասանուհի դառնալ։ Ելենայի խոսքով ընդունելության քննությանը իր դերասանական ելույթի ժամանակ ընդունելության հանձնաժողովի նախագահն ու անդամները «արցունքների աստիճանի ծիծաղել են» իր հորինած միզանսցենայի վրա։ Նրան ընդունել են առաջին իսկ փորձից, բացի այդ, օգնեցին հաջողությամբ հանձնել մնացած քննությունները։ Յակովլևայի դասախոս Վլադիմիր Անդրեևի խոսքով՝ դեռևս ընդունելության քննություններին պարզ էր, որ իրեն մեծ ապագա է սպասվում. ընդունելության ժամանակ կարդալով մենախոսությունը՝ Յակովլևան ծնկի է իջել, և ընդունող հանձնաժողովը նրան լսել է կանգնած։ Ինքը՝ Ելենա Յակովլևան, հիշում է իր ընդունելության մասին այսպես․Սեղանի շուրջ մի փոքրիկ սենյակում հանձնաժողով է նստած, իրենց դիմաց կանգնած եմ ես։ Հայտարարում եմ․ ««Հարություն», Լև Տոլստոյ»։ Իսկ Տոլստոյը գրել է՝ «Կատյուշա Մասլովան ծնկի է իջել»։ Այսպիսով, ես էլ ծնկի իջա։ Նրանց մոտից ոչինչ չէր երևում, այսպիսով ստիպված էին ոտքի կանգնել, և գրեթե իմ ամբողջ մենախոսությունը նրանք լսեցին կանգնած։1984 թվականին ավարտում է Ա. Վ. Լունաչարսկու անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը (ԳԻՏԻՍ) (դասընթացի գեղարվեստական ղեկավար  Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Անդրեև)։

### Կարիերա
մինի|Ելենա Յակովլևան՝ Նաստյա Կամենսկայայի դերում,  2000 թվականի փետրվար
Ավարտելով բուհը՝ ընդունվել Է Մոսկվայի առաջատար թատրոններից մեկը՝ «Սովրեմեննիկ»։ Գալինա Բորիսովնա Վոլչեկի գլխավորությամբ գեղարվեստական խորհրդի անդամները միաձայն քվեարկեցին նրան թատրոնի թատերախմբում ընդգրկելու համար․ սա հազվագյուտ դեպք է։

Նա իր դեբյուտը կատարեց Գիտելի դերում Գալինա Վոլչեկի «Երկուսը ճոճանակի վրա» (1984 թվական) նորացված ներկայացման մեջ, որը հիմնված է Ուիլյամ Գիբսոնի պիեսի վրա, Յակովլևայի առաջին գործընկերը Նիկոլայ Պոպկովն էր։

1986 թվականին Վալերի Ֆոկինը Յակովլևային առաջարկեց անցնել Մոսկվայի Մ. Երմոլովայի անվան դրամատիկական թատրոն, որտեղ նա աշխատել է երեք տարի։ Դրանից հետո վերադարձել է «Սովրեմենիկ», և, չնայած որ հազվադեպ դեպք է, նրան հետ են վերցրել։ Սակայն, 2011 թվականի մայիսին քսանյոթ տարի թատրոնում ծառայելուց հետո հիսուն տարեկան հասակում կրկին լքեց այն։ Նրա հետ թատրոնից հեռացել է նաև նրա ամուսինը՝ Վալերի Շալնիխը։ Ելենան այսպես է բացատրել իր հեռանալու պատճառը․«…Բոլորը մեծանում են, և թատրոնն այլևս այն չէ, ինչ ես խելագարորեն սիրում էի, վերջին տարիներին թատրոնը սկսեց կտրուկ փոխվել, և ոչ դեպի լավը։ Թատրոնը բոլորովին այլ է դարձել, ինչպես բոլորն էին…»։Ելենա Յակովլևայի դեբյուտը կինոյում Գեորգի Յունգվալդ-Խիլկևիչի «Երկուսը մեկ հովանոցի տակ» (1983 թվական) ֆիլմն էր։

1980-ական թվականներին նա շատ է նկարահանվել (*Մարիան* Վ. Աբդրաշիտովի «Պլումբում կամ Վտանգավոր խաղում», *Միլան* Ա. Սախարովի «Թռչելու ժամանակն է» ֆիլմում և այլք), այնուամենայնիվ, համամիութենական համբավը նրան հասավ «Ինտերդևոչկա»-ում (1989 թվականին) *Տանյա Զայցևայի* դերից հետո, ռեժիսոր Պյոտր Տոդորովսկին, որը հիմնված էր Վլադիմիր Կունինի սկանդալային պատմության վրա։ Պյոտր Տոդորովսկին հաստատել է այն ժամանակ անհայտ դերասանուհի Ելենա Յակովլևային «գիշերային թիթեռի» դերի համար անսպասելիորեն ամբողջ անձնակազմի խմբի համար, թեև այդ դերի համար լսվել են «*խորհրդային կինոյի ամենագրավիչ գեղեցկուհիները»*՝ Իրինա Ռոզանովան, Տատյանա Դոգիլևան, Ինգեբորգա Դապկունայտեն։ Ենթադրվում է, որ դերասանուհին ռեժիսորին գերել է իր հոգով, այլ ոչ թե գեղեցիկ կազմվածքով։ 2014 թվականի փետրվարի 12-ին ստեղծագործական երեկոյի ընթացքում, որը տեղի է ունեցել Կիևի սպաների տան բեմում, Ելենան պատմել է «Ինտերդևոչկա» ֆիլմի թեստերի մասին, որը նա անվանել է պարզապես «անկեղծ զրույց»։

1990-ականներին Տոդորովսկի ավագը նկարահանեց Յակովլևային իր ևս երեք ֆիլմերում՝ «Անկոր, նորից Անկոր» (1992 թվական), «Ինչ հրաշալի խաղ է» (1995 թվական) և «Ռետրո եռյակ» (1998 թվական)։ Հետագայում նա շատ զղջաց Նիկիտա Միխալկովի «Արևից այրվածները» (1994 թվական) ֆիլմում կոմդիվի կնոջ չխաղացած դերի համար, որի համար ռեժիսորը հաստատեց Ինգեբորգա Դապկունայտեն։

Ելենա Յակովլևան հայտնի է «Կամենսկայա» հեռուստասերիալի *Նաստյա Կամենսկայայի* դերով։ Հարցազրույցներից մեկում գրող Ալեքսանդրա Մարինինան նշել է, որ դեմ չէ «Կամենսկայա 7»-ի նոր սերիաների հնարավոր թողարկմանը, սակայն դա կախված է կինոընկերության և հեռուստատեսության նկարահանումներից։

2018 թվականի մարտին Ելենան վերադարձավ «Սովրեմեննիկ» թատրոնի բեմ, որպես հրավիրված դերասանուհի՝ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Գալինա Վոլչեկի խնդրանքով — «փրկել ներկայացումը «Խաղում ենք... Շիլլեր»» ռեժիսոր՝ Ռիմաս Տումինաս, որտեղ նա նորից սկսեց խաղալ շոտլանդացի Մարի Ստյուարտի թագուհու դերը։ 2000 թվականի մարտի 1-ին տեղի է ունեցել այդ ներկայացման պրեմիերան և Ելենան այդ դերի առաջին կատարողն էր։

2023 թվականի մարտին նկարահանվել է ՎՏԲ բանկի գովազդում։

### Տեսակետներ և հասարակական գործունեություն
2008-2011 թվականներին Ելենա Յակովլևան ՌԴ նախագահին կից մշակույթի և արվեստի խորհրդի անդամ էր։

Հանդես է եկել կենդանիների պաշտպանության մասին օրենքի ընդունման օգտին, կողմ է արտահայտվել սեռական ծառայությունների ոլորտի օրինականացմանը։

2013 թվականի հոկտեմբերին «Ռոսիյսկայա գազետա»-ի հրապարակած մենախոսության մեջ, Յակովլևան հանդես է եկել Պետական դումա գործունեության քննադատությամբ՝

2023 թվականի հունվարի 7-ին Ռուսաստանի ներխուժում Ուկրաինայի ֆոնին Ուկրաինայի պատժամիջոցների ցուցակում ներառվել են այն անձինք, ովքեր «հրապարակայնորեն ագրեսիվ պատերազմի կոչ են անում, արդարացնում և օրինական են ճանաչում Ռուսաստանի զինված ագրեսիան Ուկրաինայի դեմ, Ուկրաինայի տարածքի ժամանակավոր օկուպացիան»։ Նախատեսվում է երկրի տարածքում ակտիվների արգելափակում, տնտեսական և ֆինանսական պարտավորությունների կատարման դադարեցում, մշակութային փոխանակումների և համագործակցության դադարեցում, ուկրաինական պետական պարգևներից զրկում։

### Անձնական կյանք
* Առաջին ամուսինը՝ Սերգեյ Յուլինը (ծնվել է 1957 թվականի ապրիլի 20-ին), դրամատիկական դերասան է, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (1999 թվական), Չիտայի Անդրբայկալյան տարածաշրջանային դրամատիկական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։ Նրանք ամուսնացան՝ լինելով ԳԻՏԻՍ-ի ուսանողներ, սակայն կես տարի անց բաժանվեցին։
* Երկրորդ ամուսինը՝ Վալերի Շալնիխը (ծնվել է 1956 թվականի ապրիլի 8-ին), «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասան է(1977—2011), Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2006 թվական), 1990 թվականի մարտի 3-ին Մոսկվայի Գրիբոյեդովի գրանցման գրասենյակում ամուսինները գրանցել են իրենց ամուսնությունը, իսկ մինչ այդ հինգ տարի ապրել են համակեց ամուսնության մեջ։ Հարսանիքի վկան եղել է դերասան Իգոր Կվաշան։
* Որդի՝ Դենիսը (ծնվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 7-ին), սովորել է Մոսկվայի Բոլշայա Պոլյանկայի հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման հումանիտար ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում, այնուհետև թողել է։ Զբաղվում է բոդիբիլդինգով։

Ելենայի սիրած գրողներն են՝ Իվան Բունինը և Վլադիմիր Նաբոկովը։ Հոբբին՝ ձիավարություն և անվաչմուշկներ։

## Ստեղծագործություն
### Թատրոն
'''Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոն'''

**[[Մոսկվայի Մ. Երմոլովայի անվան դրամատիկական թատրոն]]**

**«Դրամատուրգիայի և ռեժիսուրայի կենտրոն» (ԴԺԿ) թատրոն (Մոսկվա)**

**Մոսկվայի Ա. Ս. Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոն**

**Ձեռնարկատերեր**

**«ԱՐՏ-Գործընկեր XXI» միջազգային թատերական գործակալություն (Մոսկվա)**

* 2005 թվական (առ այսօր), «Թղթե ամուսնություն», ձեռնարկությունների ներկայացումը, որը հիմնված Գաննա Սլուցկիի և Սերգեյ Բոդրով ավագի պիեսի վրա (ռեժիսյոր՝ Ալեքսանդր Օգարև) — *Դաշա, խնամող*
* 2009 թվական, «Սիրո տարածք», Մայքլ Քրիստոֆերի «Տիկինը սպասում է, կլարնետը խաղում է» պիեսի հիման վրա ձեռնարկատիրական ներկայացում՝ Միխայիլ Միշինի թարգմանությամբ և խմբագրմամբ (ռեժիսյոր՝ Վլադիմիր Պանկով) — *նա*
* 2015, «Ո՞վ է վախենում Վիրջինիա Վուլֆից», ձեռնարկությունների ներկայացում «Սաունդրամա» ժանրում, որը հիմնված է Էդուարդ Օլբի համանուն պիեսի վրա (ռեժիսյոր՝ Վլադիմիր Պանկով, պրեմիերայի ցուցադրությունները տեղի են ունեցել 2015 թվականի հուլիսի 7-ին և 8-ին «Տագանկայի դերասանների ընկերակցություն» թատրոնի բեմում) — Ջորջի կին՝ Մարտա։

### Ֆիլմագրություն
**Դերակատարումներ կինոյում**

**Դերակատարումներ հեռուստասերիալներում**

**[[Հնչյունավորում]]**

* 2010 — «Բելկա և Ստրելկա։ Աստղային շներ» (համակարգչային անիմացիոն ֆիլմ) — *Ստրելկա*

**Տեսահոլովակներ**

* Ալսու «Ձմեռային քուն»

### Հեռուստատեսություն
* 1986 — անցկացրել է «Զարթուցիչ» մանկական հեռուստահաղորդման թողարկումներից մեկը («Դետեկտիվ պատմություն հանդիսատեսի նամակների կորստի մասին»)։
* 2000 — Ելենա Յակովլևան հանդես է եկել որպես հեռուստահաղորդավար։ Կլարա Նովիկովայի հետ միասին նա վարում էր ամենօրյա թոք-շոու՝ «Ի՞նչ է ուզում կինը» «РТР» հեռուստաալիքի եթերում (այնուհետև վերանվանվեց «Ռոսիա» հեռուստաալիք) վերապրած մի քանի եթերաշրջաններ և ավարտվեց 2005 թվականին։
* 2013 — փետրվարի 22-ին Ռոսիա 1 հեռուստաալիքում կայացել է «հանդիպման իրավունք» նոր զրույց-հանդես պրեմիերան, որի հաղորդավարն է դարձել Ելենա Յակովլևան։ Ավելի վաղ 2012 թվականի սեպտեմբերից դեկտեմբեր, հաղորդումը հեռարձակվել է ուկրաինական «Ինտեր» հեռուստաալիքով։

## Պարգևներ և կոչումներ
Պետական պարգևներ՝

* 1995 — արվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի համար ստացել է «Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ»-ի պատվավոր կոչումը։
* 2001 — 2000 թվականի գրականության և արվեստի բնագավառում Ռուսաստանի Դաշնության Պետական մրցանակի դափնեկիր (թատերական արվեստի բնագավառում) դասական և ժամանակակից խաղացանկի դերերի կատարման համար։ 2001 թվականի հունիսի 12-ին Մոսկվայի Կրեմլի Մեծ պալատում «Սովրեմեննիկ» մրցանակը դերասանուհի Ելենա Յակովլևային հանձնել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։
* 2002 — արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ վաստակի համար ստացել է «Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ»-ի պատվավոր կոչումը։
* 2006 — թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և ստեղծագործական հաջողությունների համար ստացել է Պատվո Շքանշան։

**Այլ մրցանակներ, խրախուսանքներ և հանրային ճանաչում՝**

* **Ինտերդևոչկայի ֆիլմի համար՝**
* 1989 — Տոկիոյի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ՝ «*Լավագույն դերասանուհի*»։
* 1989 — «Սովետսկի էկրան» ամսագրի ընթերցողների հարցման արդյունքներով ճանաչվել է «*Տարվա լավագույն դերասանուհի*»։
* 1990 — «Նիկա» մրցանակի դափնեկիր «*Լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում։
* 1990 — «Համաստեղություն» կինոյի դերասանների միջազգային փառատոնի մրցանակ՝ «*Լավագույն գլխավոր դերասանուհի*» անվանակարգում։
* 1990 — Շանհայի հեռուստատեսային ֆիլմերի միջազգային փառատոնի մրցանակ «*Լավագույն դերասանուհի*» «Սիրտը քար չէ» ֆիլմում։
* 1990 — Հռոմի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ «Սանդուղք» ֆիլմում ստացել է «*Լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում։
* **Անկոր, նորից Անկոր ֆիլմի համար՝**
* 1993 — «Նիկա» մրցանակի դափնեկիր «*Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում։
* 1993 — «Համաստեղություն» կինոյի դերասանների միջազգային փառատոնի մրցանակ։
* 1994 — հայրենական կինոյի «Կանանց աշխարհ» փառատոնի մրցանակ — «*Հմայքի և հույսի լույսի համար*»։
* 1999 — մանկական կինոյի VII միջազգային կինոփառատոնի «Արտեկ-99» մրցանակ — «*Լավագույն դերասանուհի*» «Յուկա» ֆիլմում դերակատարման համար։
* 1999 — «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթի թատերական մրցանակի դափնեկիր — «*Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի*»։
* 2000 — «Արտեկ-2000» մանկական կինոյի VIII միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ — «*Լավագույն դերասանուհի*»։
* **«Կամենսկայա» հեռուստասերիալի համար՝**
* 2000 — «Միասին՝ երրորդ հազարամյակում» I միջազգային հեռուստատեսային կինոֆորումի մրցանակի դափնեկիր — «*Լավագույն դերասանուհի*»՝ «Մի խանգարեք դահիճին» ֆիլմում դերակատարման համար։
* 2002 — X համառուսաստանյան կինոփառատոնի մրցանակ «Վիվատ կինո Ռուսաստան» (Սանկտ Պետերբուրգ) «*Հեռուստասերիալի լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում։
* 2002 — «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթի «Տարվա դեմքեր 2002» մրցանակի դափնեկիր — «*Տարվա դերասանուհի*»։
* 2003 — «Օրենք և հասարակություն» (V) իրավապահ թեմաներով դետեկտիվ ֆիլմերի և հեռուստածրագրերի միջազգային փառատոնի դափնեկիր «դետեկտիվ ֆիլմում/սերիալում (դերասան / դերասանուհի) օրենքի ներկայացուցիչ» անվանակարգում «Կամենսկայա-2» սերիալում ունեցած դերի համար։
* 2004 — ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիր «հեռուստատեսային ֆիլմում/սերիալում կանացի դերի կատարող» անվանակարգում «Կամենսկայա-3» սերիալում դերի համար։
* **Ներկայացում «Խաղում ենք... Շիլլեր», «[[Սովրեմեննիկ (թատրոն)|Սովրեմեննիկ]]» թատրոնի բեմում՝**
* 2000 — «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթի թատերական մրցանակի դափնեկիր — «*Լավագույն դերասանուհի*»։
* 2000 — «Բալթիկայի տուն» X միջազգային փառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ «*Դերասանական զուգերգի համար*» «Մարինա Նեյոլովայի» հետ։
* 2002 — «Գելափ Մեդիա» հարցում «Յոթ օր» ամսագրի պատվերով — 2002 թվականի «*Լավագույն դերասանուհի*»։
* 2003 — «Գելափ Մեդիա» հարցում «Յոթ օր» ամսագրի պատվերով — 2003 թվականի «*Լավագույն դերասանուհի*»։
* 2003 — Ռուսական կինոփառատոնի «Սիրել ռուսերեն» մրցանակը — «*Ամենաէլեգանտ դերասանուհին*»։
* «**[[Իմ խորթ եղբայր Ֆրանկենշտեյնը]]» ֆիլմի համար՝**
* 2004 — «Կինոտավր» Ռուսական բաց կինոփառատոնի նախագահական խորհրդի մրցանակ «*Դերասանական անսամբլի համար*»։
* 2005 — 2004 թվականի «Ոսկե արծիվ» ազգային կինոմրցանակի դափնեկիր «*Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում։
* 2004 — «Գելափ Մեդիա» հարցում «Յոթ օր» ամսագրի պատվերով — 2004 թվականի «*Լավագույն դերասանուհի*»։
* 2013 — Կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի մասնագիտական մրցանակ հեռուստատեսային կինոյի ոլորտում (Ապկիտ) «հեռուստատեսային ֆիլմի / սերիալի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Ժուկով» հեռուստասերիալ)։
* **«[[Ամենալավ օրը]]» ֆիլմի համար՝**
* 2017 — 2016 թվականի «Ոսկե արծիվ» ազգային կինոմրցանակի դափնեկիր «*Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում։
* 2024 — «Ոսկե արծիվ» 2023 թվականի «*Հեռուստատեսության լավագույն դերասանուհի*» անվանակարգում («Շնիկով տիկինը»)։

## Վավերագրական ֆիլմեր և հեռուստահաղորդումներ
* «Ելենա Յակովլևա․, «ԻնտերԼենոչկա»» («Առաջին ալիք», 2011)
* «Ելենա Յակովլևա․, «Կինը եզրին»» («ՏՎ Ցենտր», 2016)
* «Ելենա Յակովլևա․, «Դեբյուտից մինչև համառուսաստանյան ճանաչում»» («Միր», 2021)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Елены Яковлевой // elena-yakovleva.ru
* Яковлева Елена Алексеевна. Народная артистка России. Биография, текущие спектакли, упоминания в СМИ. Официальный сайт Московского драматического театра имени А. С. Пушкина // teatrpushkin.ru
* Приглашённые артисты. Елена Яковлева. Биография, роли в театре, фотографии. Официальный сайт Московского театра «Современник» // sovremennik.ru
* Елена Яковлева. Биография и фильмография  Официальный сайт телеканала «Россия-1» // russia.tv
* 
* Биография Елены Яковлевой. «РИА Новости» // ria.ru (5 марта 2016 года)
* 
* *Дарья Сеничкина*. Елена Яковлева: «На диетах не сижу, спортом не занимаюсь и домашний тренажёр использую как вешалку для одежды» // woman.ru (9 декабря 2017 года)
* 

  
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս հնչյունավորողներ