open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ֆեոդոր Տոլբուխինի հուշարձան (Մոսկվա)

**Ֆեոդոր Տոլբուխինի հուշարձան** (), Խորհրդային Միության մարշալ Ֆեոդոր Տոլբուխինին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1960 թվականին Մոսկվայի Սամոտյոչնայա փողոցում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Լև Եֆիմովիչ Կորբելը և ճարտարապետ Գրիգորի Ալեքսեևիչ Զախարովը։ Հուշարձանը դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ունի։

## Պատմություն
1949 թվականին քանդակագործ Լև Կերբելը կերտել է մարշալի՝ Ֆեոդոր Տոլբուխինի կիսանդրին, իսկ մեկ տարի անց սկսել է աշխատել նրա հուշարձանի նախագծի վրա։ 1960 թվականին հուշարձանը պատրաստ էր։

1960 թվականի մայիսի 14-ին հուշարձանը բացվել է Սամոտյոչնայա փողոցի պուրակում։ Բացման արարողությանը մասնակցել են քաղաքի հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ, աշխատողներ, կուսակցականներ, Մոսկվայի կայազորի զորամասեր։

## Նկարագրություն
Երեք մետր բարձրությամբ բրոնզե քանդակը տեղադրված է սև լաբրադորիտե պատվանդանի վրա։ Մարշալ Ֆեոդոր Տոլբուխինը պատկերված է ամբողջ հասակով։ Քանդակագործը հրամանատարին քանդակել է վստահ և վճռական։

Հուշարձանի մուգ մոխրագույն գրանիտե խորանարդ պատվանդանը նախագծել է ճարտարապետ Գրիգորի Զախարովը։ Պատվանդանի վրա կա հետևյալ մակագրությունը. «*Խորհրդային Միության մարշալ։ Ֆեոդոր Իվանովիչ Տոլբուխին։ 1894-1949 թթ.*»:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1960 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Ամանդա Էբինգթոն

**Ամանդա Ջեյն Էբինգթոն** (, ի ծնե՝ Սմիթ, , ), բրիտանացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն և կարիերա
Ամանդա Ջեյն Էբինգթոնը ծնվել է 1974 թվականի փետրվարին, Մեծ Բրիտանիայում։

Բեմել է 1996 թվականին՝ «Օրինագիծ։ Նպատակ» ֆիլմում կատարելով վարորդի դերը։ Էբինգթոնը հայտնի է նաև ֆիլմերից և հեռուստասերիալներից, ինչպիսին են «Պարտք» (2003 թվական, դերը՝ Սթեյսի Ռոս), «Այն պահից, երբ դու գնացիր» (2007 թվական, դերը՝ Շիվոն), «Ամեն ինչ միասին» (2007 թվական, դերը՝ Սառա) և «Ուրվականները» (2011 թվական, դերը՝ Թրեյսի)։ 2014 թվականին նկարահանվել է «Շերլոք» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանում, կատարել է բժիշկ Վաթսոնի կնոջ՝ Մերիի դերը։ Հեռուստասերիալում նրա ամուսնու դերը կատարել է իրական կյանքում նրա փաստացի ամուսին Մարտին Ֆրիմանը։ Ընդհանուր առմամբ Ամանդան նկարահանվել է մոտ հիսուն ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։

## Անձնական կյանքը
2000 թվականին Էբինգթոնն ամուսնացել է դերասան Մարտին Ֆրիմանի հետ (ծնված՝ 1971)։ Զույգը ունի երկու երեխա՝ որդին՝ Ջո Ֆրիմանը (ծնված՝ 2005 թվականին), դուստրը՝ Գրեյս Ֆրիմանը (ծնված՝ 2009 թվականին)։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 22-ին զույգը հայտարարեց իրենց բաժանման մասին։

2012 թվականի դեկտեմբերին Էբինգթոնը հեռացրել է կրծքի բարորակ ուռուցքը։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կատակերգուներ
Վերխոտուրիեի կրեմլ

**Վերխոտուրիեի կրեմլ** (), ամրոցային շինություն Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Վերխուրուրիե քաղաքում։ Միջին Ուրալում քարե ամրոցային շինություն միակ օրինակն է (Տոբոլի կրեմլի հետ)։
մինի|414x414փքս|Վերխոտուրիեի կրեմլի Սուրբ Երրորդություն տաճարը

## Գտնվելու վայրը
Վերխոտուրիեի կրեմլը գտնվում է Վերխոտուրիե քաղաքից 8 կմ հեռավորության վրա։ Հեռավորությունը մարզային կենտրոններից մինչև կրեմլ. Եկատերինբուրգ` 300 կմ, Պերմ` 382 կմ։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1598 թվականին և եղել զորավարի (վոյեվոդա) հսկայական դաստակերտ, որը շրջապատված էր ամրոցային պարիսպներով և աշտարակներով։ Բացի պաշտպանական կառույցներից, կրեմլում առկա է Սուրբ Երրորդություն տաճարը, որը կրեմլի հիմնական տեսարժանությունն է։ Սուրբ Երրորդություն տաճարն արժանի է ուշադրության որպես Ուրալի եկեղեցական ճարտարապետության հռչակավոր հուշարձան։ Կրեմլում առկա էին նաև շտեմարաններ, վարչական ապարանքներ, պահակատուն և խոհանոց։ Վերխոտուրիեի կրեմլի ճարտարապետական համակառույցը ձևավորվել է արդեն 1712 թվականին։

XVIII դարում Վերխոտուրիեն դարձել է ամբողջ Ուրալի մայրաքաղաքը։ XVIII դարի վերջում, տեղական վարչակազմի վերակազմավորման հետ կապված, քաղաքային և գավառային հաստատությունները տեղավորելու նպատակով պահանջվեցին հատուկ հասարակական շենքեր։ Այս կապակցությամբ 1802 թվականին զորավարի տունը զբաղեցրեց զեմստվոյական և գավառային դատարանը։

1880-ական թվականներին Վերխոտուրիեի կրեմլում կառուցվեց հրշեջ դեպո։ Վերջին նախահեղափոխական կառույցը կրեմլում դարձավ գավառային գանձապետարանի մեկհարկանի աղյուսե մասնաշենքը, որը կառուցվեց 1912 թվականին։

## Կրեմլն այսօր
Այժմ Վերխոտուրիեի կրեմլը ճարտարապետական համակառույց է և համարվում է թանգարանային պատմական համալիր։ Նրա ներսում գտնվում է «Թագավորական շտեմարաններ» թանգարանը։ Նաև ցանկացողները կարող են բարձրանալ Սուրբ Երրորդություն տաճարի զանգակատուն։

## Պատկերասրահ

Кремль вид с моста.jpg|Կրեմլի տեսքը կամրջից
Ворота кремля.JPG|Կրեմլի դարպասը
The Verkhoturie Kremlin Barns.JPG|Կրեմլի շտեմարանները


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Верхотурский кремль

Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ
Պալացցո Նուովո

**Պալացցո Նուովո** (), կառույց Պյացա Կապիլիումում, Կապիտոլիում բլրի գագաթին, Հռոմ, Իտալիա։ Կապիտոլիում բլրի երեք պալատներից բաղկացած համալիրը նախագծել է Միքելանջելոն 16-րդ դարի կեսին։ Պալացցո Նուովոն կառուցելիս վերջինս մտադրություն ուներ համաչափորեն կրկնօրինակել դիմացի Պալացցո դել Կոնսերվատորին։

Պալացցո Նուովոն պետք է հիմնադրվեր 1571 թվականին Սիքստոս IV պապի օրոք, սակայն շինարարությունը հետաձգվեց մինչև 1654 թվականը։ Կառուցման արդյունքում երկու պալատները շրջափակեցին հրապարակը՝ Պալացցո Սենատորիոյի հետ միասին։ Վերջինս միջնադարյան կառույց էր, որը նույնպես վերակառուցվեց Միքելանջելոյի նախագծով։ 1734 թվականին Պալացցո Նուովոն դարձավ Կապիտոլիական թանգարաններից մեկը։ Դրա երկու հարկերում տեղադրված են արձաններ, սարկոֆագներ, կիսանդրիներ, խճանկարներ և այլ հռոմեական արվեստի գործեր։

Գալիական սրահում կարելի է գնահատել մարմարե «Մահացող գայլի» արձանը, որը նաև անվանվում է «Կապիտոլիական գայլ» և «Ամուրի և Փսիխեայի» արձանը։ Այս շինությունում տեղակայված են նաև.
* Օվկիանոսի վերականգնված հսկայական արձանը՝ տեղադրված այդ շինության թանգարանային բակում։
* Թաբուլայի փորագրության հատված՝ տեղադրված Աղավնիների սրահում։
* Կապիտոլիական Վեներայի արձանը, քանդակված Պրաքսիտելեսի բնօրինակից (Մ. թ. ա. IV դար )

## Պատկերասրահ

Marforio - Palazzo Nuovo - Musei Capitolini - Rome 2016 (2).jpg|Օվկիանոսի հսկայական արձանը
0 Vénus de l'Esquilin - Musei Capitolini - Rome.JPG|Կապիտոլիական Վեներայի արձանը
Galeria-capitolino.jpg|Պալացցո Նուովոյի սրահներից
Piazza del Campidoglio Rom 2009.jpg|Կապիտոլիում հրապարակ և Պալացցո Նուովո


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կապիտոլիական թանգարանների՝ Պալացո Նուովոյի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1734 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Հռոմի թանգարաններ
Կատեգորիա:Միքելանջելոյի ստեղծագործություններ
Գեորգի Դիմիտրովի հուշարձան (Մոսկվա)

**Գեորգի Դիմիտրովի հուշարձան** (),  բուլղարացի պետական և քաղաքական գործիչ, բուլղարական և միջազգային կոմունիստական շարժման գործիչ Գեորգի Դիմիտրովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1972 թվականին Մոսկվայի Բոլշայա Յակիմանկա փողոցում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Կոնստանտին Մերաբիշվիլին, Մերաբ Մերաբիշվիլին և ճարտարապետ Ռ. Ն. Գվոզդևը։ Հուշարձանն ունի հայտարարված մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Պատմություն
Քանդակագործ Կոնստանտին Մերաբիշվիլին 1934 թվականին կերտել է բուլղարացի կոմունիստական գործիչ Գեորգի Դիմիտրովի (1882-1949 թթ.) դիմաքանդակը բնօրինակից 1934 թվականին, երբ հանգստանում էր Բորժոմիում Լայպցիգի գործընթացից հետո։ ԽՍՀՄ-ում Գեորգի Դիմիտրովի ծննդյան 90-ամյակի առթիվ որոշվեց Մոսկվայի նրա անունը կրող փողոցում (այժմ՝ Բոլշայա Յակիմանկա)՝ Առափնյա տնից ոչ հեռու, որտեղ 1934-1945 թթ. ապրել է Դիմիտրովը, տեղադրել նրա հուշարձանը։ Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1972 թվականի հունիսի 16-ին։ Բացման արարողությունը կատարել է Մոսկվայի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ Վլադիմիր Ֆեոդորովիչ Պրոմիսլովը, ապա բացման խոսքով հանդես է եկել ԽՍԿԿ Մոսկվայի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար Վիկտոր Գրիշինը։ Ներկա են գտնվել նաև Բուլղարիայի կոմկուսի քաղբյուրոյի անդամ Թոդոր Պավլովը և ԲԿԿ կենտրոնական կոմիտեի անդամ ԽՍՀՄ-ում Բուլղարիայի Հանրապետության դեսպան Ստոյան Գյուրովը։

Գեորգի Դիմիտրովի բրոնզե քանդակը տեղադրված է գրանիտե պատվանդանի վրա։ Նա, կարծես, կանգնած է բեմին և կրակոտ հեղափոխական ելույթով դիմում է ժողովրդին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Նինա Հեմմինգսոն

**Նինա Հեմմինգսոն** (, ), շվեդ նկարչուհի, ծաղրանկարիչ։

## Կենսագրություն
Նինա Հեմմինգսոնը ծնվել է 1971 թվականի նոյեմբերի 30-ին Ուփսալայում։ Գեղարվեստական կրթություն ստացել է Թրոնհեյմի  Kunstakademien արվեստի ակադեմիայում։ Բնակվում է Ստոկհոլմի Ասպուդդեն համայնքում։

Որպես նկարիչ՝ Նինա Հեմմինգսոնը նկարում է կոմիքսների շարք, հաճախ քաղաքական և հասարակական քննադատությամբ։ Հեմմինգսոնի առաջին աշխատանքը *Bäst я början* («Լավագույնը սկզբում») գիրքն է։ Նրա ստեղծագործությունները լույս են տեսել շվեդական *Galago* և *Bang* ամսագրերում, Ուփսալայի քաղաքի «Էրգո» (*Ergo*) ուսանողական թերթում, *Աֆտոնբլադետ* (Aftonbladet) թերթում և այլն։

Մասնակցել է Ruin գրքի ստեղծման աշխատանքներին *Hjälp! * («Օգնություն») նկարներով, *Jag är din flickvän nu* («Ես քո աղջնակն եմ») և *Demoner — ett bestiarium* («Հրեշներ»)։ 2010 թվականին Շվեդիայի թագաժառանգ արքայադուստր Վիկտորյայի և Դանիելի ամուսնությունից առաջ ստեղծել է "Prinsessan & Gemålen" հակա-արքայական նկարների շարք։

## Ստեղծագործություններ
* 2004 - Hjälp!: serier. Stockholm: Kartago. ISBN 91-89632-19-2
* 2006 - Jag är din flickvän nu. Stockholm: Kartago. ISBN 91-89632-58-3
* 2007 - Roos, Harry; Hemmingsson Nina. Demoner: ett bestiarium. Stockholm: Ruin. ISBN 978-91-85191-28-4
* 2007 - Edlund, Ann-Catrine; Erson Eva, Milles Karin, Hemmingsson Nina, Frödin Ulf. Språk och kön. Stockholm: Norstedts akademiska förlag. ISBN 978-91-7227-452-5
* 2008 - Jonsson Mats, Mohr Sanna, Wedberg Sannie, red. Tilt: serier om droger och alkohol. Stockholm: ALMAeuropa. ISBN 978-91-7037-413-5
* 2009 - Teckningar och skisser. Malmö: Seriefrämjandet. ISBN 978-91-85161-48-5
* 2009 - Så jävla normal: teckningar 2006-2009. Stockholm: Kartago. ISBN 978-91-86003-24-1
* 2009 - Bild & Bubbla #177. Seriefrämjandet. ISBN 91-85161-47-0
* 2010 - Nyberg Andreas, red. Den totalt förbjudna dassboken. Sundbyberg: Semic. ISBN 978-91-552-5631-9
* 2011 - Mina vackra ögon. Kartago Förlag. ISBN 91-86003-76-3
* 2012 - Det var jag som kom hem till dig. Stockholm: Atlas. ISBN 978-91-7389-414-2
* 2012 - Nina Hemmingsson almanacka 2014. Kartago Förlag. ISBN 9789175150284
* 2013 - Nina Hemmingsson almanacka 2014. Kartago Förlag. ISBN 9789175150284

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Շվեդ պատկերազարդողներ
Ֆոկաչա

**Ֆոկաչա** (, , բառացի՝ «օջախում թխված հաց»), ցորենից պատրաստված իտալական հաց (լիպոշ), որը պատրաստվում է տարբեր խմորներից։ Ավանդական *focaccia* խմորը պարունակում է երեք բաղադրիչ` ալյուր, ջուր և ձիթապտղի յուղ։

Ֆոկաչան լինում է կլորավուն և ուղղանկյունաձև, բարակ կամ հաստ (բայց սովորաբար լինում է բարակ), դա կախված է հացթուխի նախապատվությունից։ Երբեմն կաթ է ավելացվում խմորին (դա երբեք չի կիրառվում պիցցայի պատրաստման մեջ), և այն դառնում է ավելի փքուն։ Եթե խմորիչը չի ավելացվում, ապա այն լինում է բարակ և փխրուն։ Երբեմն ֆոկաչան պատրաստվում է լցոնմամբ, ավելի հաճախ` պանրով։ Ֆոկաչան լինում է և՛ քաղցր, և՛ աղի։

## Պատմություն և ներկայում
Ըստ Իսիդոր Սևիլյացու «Ստուգաբանություն» գրքի, *focaccia* բառը () նշանակում է «օջախում թխված հաց» («կամ մոխրում թխված»)։

Ներկայիս Իտալիայում ֆոկաչան համարվում է պիցցայի հնագույն ձևը, որը սովորական սննդամթերք էր գյուղացիների և զինվորների համար։ Որոշ հեղինակներ կարծում են, որ ֆոկաչան պիցցայի նախորդն է։

Պատրաստման մեթոդը գրեթե նույնն է, ինչպես պիցցայինը, բայց ֆոկաչան եփվում է արագ և բարձր ջերմաստիճանում (280-320&nbsp;°C): Այն, ինչպես և պիցցան, դրվում է ջեռոցում և դուրս բերվում այնտեղից թիակով, բայց եթե պատրաստի պիցցայի միայն եզրերն են բարձրանում, ապա ֆոկաչան բարձրանում է ամբողջությամբ։

Ավանդական ֆոկաչան պարունակում է պարզ «լցոն»` ձիթապտղի յուղ և աղ։ Ավելի ուշ ավելի բարդ խճողակներ առաջացան, ինչպես օրինակ համեմունքներ (ռեհան, օրեգանո), պանիր, լոլիկ, ձիթապտուղ, սոխ, մրգեր և այլն։ Բաղադրիչներից շատերը թխվելուց առաջ դրվում են խմորի վրա, բացառությամբ թարմ կանաչուց, սխտորից և ձիթապտղի յուղից։ Դրանք ավելացվում են այն ժամանակ, երբ արդեն լիպյոշը պատրաստ է և տաք։

Իտալիայի յուրաքանչյուր շրջանում ֆոկաչան պատրաստվում է յուրովի․

* *Focaccia genovese*, բարակ խմորով՝ համեմված ձիթապտղի յուղով և աղով, հաճախ նաև սոխով։
* *Focaccia di Recco*  (անվանվել են Ռեքո և Լիգուրիա քաղաքների պատվին), բաղկացած է երկշերտ բարակ խմորներից՝ լցոնված պանրով, բարակ կտրտած ապխտած երշիկով, վրան՝ կծու համեմունք (պղպեղ, սխտոր)։
* *Focaccia alla barese*, հարավային Իտալիային բնորոշ ֆոկաչա, Բարի քաղաքից, մատուցվում է թարմ լոլիկով և ձիթապտղով։
* Կան նաև քաղցր ֆոկաչաներ, ինչպես օրինակ՝ *Focaccia veneta*, որն իրենից ներկայացնում է զատկական քաղցրավենիք և տարածված է Վենետիկի տարածաշրջանում։


Focaccia-erbe-olive.jpg
Focaccia con cipolle.jpg
Rosemary Focaccia.jpg
Kartoffel pizza (with border).jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆոկաչայի բաղադրատոմս  // vsemzastol.ru

Կատեգորիա:Թխվածքներ
Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Բորիս Բալաբան

**Բորիս Ալեքսանդրի Բալաբան** (, ), թատրոնի ուկրաինացի և խորհրդային դերասան և ռեժիսոր։ Ուկրաինական ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ։

## Կենսագրություն
1922 թվականին նա որպես դերասան հանդես է եկել Լես Կուրբասի «Բերեզիլ» թատրոնում, աշխատել Կիևում գտնվող նրա ռեժիսորական լաբորատորիայում։ 1926 թվականին թատրոնի հետ տեղափոխվում է Խարկով։ 1925 թվականին նա Մերիմեի «Ժակերիա» ստեղծագործության մեջ խաղացել է Բուֆոնի դերը, իսկ 1927 թվականին՝ Բոնդարչուկի և Կուբասի «Պրոլոգ» ստեղծագործության մեջ Կուլիկովսկու դերը։ 1931 թվականին նա առաջին անգամ հանդես է եկել որպես թատրոնի ռեժիսոր «Չորս Չեմբեռլեններ» բեմականացման մեջ։ Մինչև 1934 թվականը «Բերեզիլ»-ի ռեժիսորն էր։ Միևնույն ժամանակ Խարկովի երաժշտական կոմեդիայի ակադեմիական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն էր։ 1933-1934 թվականներին նա այն քչերից էր, որ բացահայտ աջակցել է Կուրբասին` թատրոնի ոչնչացման ժամանակ։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է Լենինգրադում։ 1934-1940 թվականները նա աշխատել է Մոսկվայում, մասնավորապես Փոքր թատրոնում։ Այնուհետև աշխատել է Լվովում։

Ալմաթիում նա նկարահանվել է Սերգեյ Էյզենշտեյնի  «Իվան Ահեղ» ֆիլմի երկրորդ սերիայում (խաղալով Իվան Ահեղի երիտասարդ պալատականի դերը)։ 1944-1947 թվականներին եղել է Կիևի օպերետի թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը։ 1949 թվականից ի վեր նա աշխատում էր որպես Իվան Ֆրանկոյի անվան Կիևի դրամատիկական թատրոնի ռեժիսոր։ Թատերական երեկոների և թեմատիկ համերգների կազմակերպիչ էր։

## Բեմադրություններ
### «Բերեզիլ» թատրոնում
1931 — «Չորս Չեմբեռլեններ», հավաքական տեքստ 
1932 — «Պլացդարմ» Մ. Իրչան

### Ֆրանկոյի անվան ուկրաինական դրամատիկական թատրոնում
* 1949 - «Երկրորդ գծից այնկողմ»  
* 1949 - «Պրոֆեսոր Բույկո»  
* 1949 - «Մինչև արևը դուրս գա, ցողն աչքերը կբացի»  
* 1954 - «Պետերբուրգյան աշուն»  
* 1954 - «Գնացքը կարելի է կանգնեցնել»  
* 1955 - «Իվան Ռիբակով»  
* 1956 - «Փիլիսոփայության դոկտոր»  
* 1957 - «Նավակը ճոճվում է»  
* 1958 - «Ուրախություն»  
* 1958 - «Արցունքի դաշտ»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Балабан, Борис Александрович

Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Ինոգ Մբիկուսիտա-Լևանիկա

Նորին գերազանցություն դոկտոր **Ինոգ Մբիկուսիտա-Լևանիկա** (, ), զամբիացի քաղաքական գործիչ, որը ԱՄՆ-ում ծառայում է որպես Զամբիայի Հանրապետության դեսպան։ 2003 թվականի փետրվարի 26-ին նա իր հավատարմագրերը հանձնեց Միացյալ Նահանգների նախագահ Ջորջ Բուշին։

## Կենսագրություն

Դոկտոր Լևանիկան, ով սովորել է Նյու Յորքի համալսարանում, իր կարիերան սկսել է որպես ուսուցիչ։ Նրա բարձրագույն կրթությունը սկսվել է 1964 թվականին, երբ Կալիֆորնիայի Պոլիտեխնիկական պետական համալսարանից հաջորդ տարի ստացավ տնային տնտեսության բակալավրի և մագիստրոսի աստիճան։ Տարրական կրթության ոլորտում նրա դոկտորի աստիճանը եկել է Նյու Յորքի համալսարանից։

Զամբիայի համալսարանում եղել է դասախոս և կրթության պրոֆեսոր։ Հետագայում նա աշխատանքի է անցել ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ում՝ որպես Աֆրիկայի տարածաշրջանային խորհրդատու։ 1991 թվականին նա ընտրվել է Բազմակուսակցական Ժողովրդավարության շարժման պառլամենտում, որը 1972 թվականից ի վեր առաջին բազմակուսակցական քվեարկությունն էր։ 2003 թվականին ԱՄՆ-ում նշանակվել է դեսպան, իսկ 2006 թվականին իր երկրի աունից կատարած աշխատանքի համար ճանաչվել է «տարվա դեսպան»։ 2008 թվական նա դեռ ծառայում էր որպես դեսպան։ Նա պառլամենտի անդամ էր մինչև 2001 թվականը։ Նա 2001 թվականին Զամբիայի նախագահի պաշտոնի ընտրություններում հաղթողի հավակնորդ երկու կանանցից մեկն էր։ Ընտրություններից հետո նա դարձել է Զամբիայի նախագահ Լևի Մվանավասիի դեսպանը և հատուկ դեսպանորդը։ Այդ ժամանակ Լևի Մվանավասին Աֆրիկյան Միության նախագահն էր։

2009 թվականին իր ալմա մատերից՝ Կալիֆորնիայի Պոլիտեխնիկական պետական համալսարանից ստացել է Իրավունքի դոկտորի աստիճան։

## Ընտանիք
Նա թագավոր Լևանիկա II Բարոցելենդցիի դուստրն է։ Նրա եղբայրը՝ Ակաշամբաթվա Մբիկուսիտա-Լևանիկան, նույնպես քաղաքական գործիչ է։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Զամբիայի ազգային ժողովի անդամներ
Կատեգորիա:Զամբիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի բարի կամքի դեսպաններ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կին դիվանագետներ
Կատեգորիա:Կին դեսպաններ
Պինդ (ազգային պարկ)

**Պինդ** (), ազգային պարկ Հունաստանում, որը տեղակայված է նույնանուն լեռնային զանգվածի հյուսիս-արևելյան  մասում, Արևմտյան Մակեդոնիայի և Էպիրի տարածքում։ Ձևավորվել է 1966 թվականին և զբաղեցնում է 6927 հեկտար տարածք։ Պարկի տարածքը իրենից ներկայացնում է դաշտ` ծածկված փշատերև անտառով։ Ծառերից գերակշռում է սև սոճին (Pinus nigra) ներքևի հատվածներում և ռումելյան սոճին` ավելի բարձր թեքությունների վրա։ Հանդիպում է նաև Հունաստանի համար աննախադեպ հազվադեպ սովորական սոճին (Pinus sylvestris):

## Ֆաունա
Հովտում բնադրում են 80 տեսակի թռչուններ։ Գիշատիչներից հանդիպում են գերեզմանարծիվը (Aquila heliaca), քարարծիվը (Aquila chrysaetos), միջերկրածովյան բազեն (Falco biarmicus), ճուռակը, եվրոպական ճնճղաճուռակը (Accipiter brevipes), օձակեր արծիվը (Circaetus gallicus), գիշանգղը (Neophron percnopterus): Փայտփորիկներից այստեղ ապրում են սև (Dryocopus martius), սիրիական (Dendrocopos syriacus), սպիտակամեջք (Dendrocopos leucotos), միջին խայտաբղետ (Leiopicus medius) և ուրիշ չորս տեսակներ ևս։ Բարձր թեքությունների վրա բնադրում է եղջերավոր արտույտը (Eremophila alpestris), հանդիպում է կարմրաթև մագլցողը (Tichodroma muraria):

Ազգային պարկը Հունաստանում այն հազվադեպ վայրերից է, որտեղ պահպանվել է եվրոպական գորշ արջի պոպուլացիան (Ursus arctos arctos): Այլ կաթնասուններից տարածքում հանդիպում են գայլը (Canis lupus), անտառային կատուն (Felis silvestris), քարակզաքիսը (Martes foina),այծյամը (Capreolus capreolus), սովորական սկյուռիկը (Sciurus vulgaris) և վարազը (Sus scrofa): Գետերում հանդիպում է ջրասամույրը (Lutra lutra): Նշված են  մինչև հինգ տեսակի չղջիկներ, որոնցից ամենատարածվածը շիկակարմիր իրիկնաչղջիկն (Nyctalys noctula) է։

Երկենցաղներից խոնավ տեղերում հանդիպում է հունական գորտը (Rana graeca), խոտի գորտ (Rana temporaria), դեղնափոր արջադոդոշ (Bombina  variegata), կանաչ դոդոշ (Bufo viridis) և ալպիական տրիտոն (Ichthyosaura alpestris), իսկ հրային սալամանդրան (Salamandra salamandra) նախընտրում է անատառային հատվածներ։ Սողուններից հանդիպում է կանաչ մողես (Lacerta viridis), երեքգծանի մողես (Lacerta trilineata), կիկլադյան մողես (Podarcis erhardii), սովորական պղնձօձ (Coronella austriaca), ջրային լորտու (Natrix tessellata), նյարդային սահնօձ (Platyceps najadum), քթավոր իժ (Vipera ammodytes) և բալկանյան կրիա (Testudo hermanni):

Տարածքում հանդիպող միջատներից հետաքրքրություն են ներկայացնում երկարաբեղիկները (Cerambycidae), բազմաթիվ պոպուլիացիաներ են առաջացնում սգաթիթեռը (Nymphalis antiopa) և բազմագույնները (Nymphalis polychloros):

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1966 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Կատեգորիա:Հունաստանի ազգային պարկեր
Վիտալի Պոպկովի հուշարձան (Մոսկվա)

**Վիտալի Պոպկովի հուշարձան** (), Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս, օդաչու Վիտալի Իվանովիչ Պոպկովի հուշարձան-կիսանդրին բացվել է 1953 թվականի նոյեմբերի 17-ին Մոսկվայում, Սամոտեչնայա փողոցի պուրակում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդկագործ Լև Կերբելը և ճարտարապետ Լև Գոլուբովսկին։ Հուշարձանն ունի տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պոպկովի բրոնզե կիսանդրին տեղադրվել է գրանիտե պատվանդանի վրա։ Քանդակագործը օդաչուին կերտել է տոնական հագուստով և պարգևներով։ Կիսանդրու երեսը դիտողին է ուղղված, քանդակագործը կիսանդրուն փոխանցել է որոշակի տրամադրություն և դիտողի ուշադրությունը սևեռել Պոպկովի խիզախության, կամքի, ազնվության, մարդկային հատկանիշների վրա։ Արվեստաբան Ալեքսանդր Զամոշկինը գրել է. 

Հուշարձանի ուրվագիծը լավ է ընկալվում հեռվից և համապատասխանում է հրապարակի լանդշաֆտին։

Պատվանդանն անքակտելիորեն կապված է կիսանդրուն և հուշարձանին հաղորդում է մոնումենտալություն։ Ուկրաինայից բերված գրանիտե մուգ կարմիր գլանաձև պատվանդանը խորանարդի մեջ է մտնում ստորին հատվածից։ Պատվանդանի առջևի մասում կա բրոնզե տախտակ Պոպկովի երկրորդ՝ «Ոսկե աստղ» մեդալով պարգևատրման մասին տեքստով և նրա պատվին հուշարձան տեղադրելու հրամանի տեքստով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1953 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Յոզեֆ Բոյսի անվան թատրոն

**Յոզեֆ Բոյսի անվան թատրոն**, մոսկովյան թատրոն, բացվել է 2008 թվականին և գոյություն է ունեցել մինչև 2014 թվականը։

## Պատմություն

«Յոզեֆ Բոյսի անվան թատրոն»-ն ստեղծվել է ռեժիսոր Գեորգ Ժենոյի և Театр.doc թատրոնի կողմից բեմադրված երկու` «Демократия.doc» և «Заполярная ճշմարտություն» ներկայացումերի թատերախմբերի կողմից։ Թատրոնը բացվել է 2008 թվականի ապրիլի 1-ին «Անանուն նկարիչների միություն» ինտերակտիվ ծրագրով (վարողներ` բանաստեղծուհի Վերա Պոլոզկովա և Միխայիլ Կալուժսկի, ավելի ուշ` Արման Բեկենով)։ Թատրոնի վերջին ներկայացումը եղել է «Լիրը փորձում է մահը» դրաման` բեմադրված 2013 թվականին։

## Մեջբերումներ

## Ներկայացումներ

* «Անանուն նկարիչների միություն»
* «Պավլիկ, իմ աստված»
* «Ես, Աննան և Հելգան»
* «Հիշատակի դրամա»
* «Այլընտրանքի կոչ» նախագիծ (Յոզեֆ Բոյսի մանիֆեստ)
* «Բառ բանի մասին» նախագիծ
* «Ուզբեկ»
* «Լիրը փորձում է մահը»

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թատրոնի պաշտոնական կայք 
* Թատրոնի խումբը ՎԿ կայքում
* Թատրոնը Живой Журнал կայքում

Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թատրոններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի դրամատիկական թատրոններ
Մամե Մադիոր Բոյե

**Մամե Մադիոր Բոյե** (, ), սենեգալցի քաղաքական գործիչ, Սենեգալի առաջին կին վարչապետը։

## Կենսագրություն

Ծնվել է Սեն Լուի քաղաքում՝ իրավաբանի ընտանիքում. ինչպես Մամեն, այնպես էլ նրա երեք եղբայրները իրավաբանական կրթություն են ստացել Դակարում և Փարիզում։ Այնուհետև էլ աշխատել է Սենեգալի արդարադատության ոլորտում։ Նա զբաղեցրել է դատախազի տեղակալի, դատավորի և մարզային դատարանի առաջին կարգի դատախազի պաշտոնները, ինչպես նաև վերաքննիչ դատարանի նախագահի պաշտոնը։ Բոյեն համարվում է Սենեգալի իրավաբանների ասոցացիայի հիմնադիրը, ինչպես նաև դրա նախագահը 1975-1990 թվականներին։ 1978-1998 թվականներին Բոյեն եղել է Կին իրավաբանների միջազգային ֆեդերացիայի փոխնախագահ։ Աբդու Դիուֆի կառավարման ժամանակահատվածում Մամեին բազմաթիվ պաշտեններ են առաջարկել, բայց նա ամեն անգամ հրաժարվել է։

2000 թվականի նախագահական ընտրություններում Աբդուլա Վադ Բոյեի հաղթանակ տոնելուց հետո Մամեն նշանակվել է արդարադատության նախարար։ Շուտով նախագահի և վարչապետի միջև կոնֆլիկտ է առաջացել, և վերջինս հրաժարական է տվել։ 2001 թվականին մարտի 3-ին նախագահ Աբդուլա Վադը նշանակել է Մամեին նոր վարչապետ։ Նրա նշանակումից երկու ամիս անց պետք է անցկացվեին խորհրդարանական ընտրություններ, որից առաջ կանանց ավելի քան 30 ոչ կուսակցական կազմակերպություններ իրականացրել են քարոզարշավ, որի ընթացքում նրանք պահանջել են ավելացնել կանանց թիվը կառավարության կազմում։ Սա կարող էր լինել Բոյեի նշանակման պատճառներից մեկը, քանի որ այդ ժամանակ նա անկուսակցական էր։ Խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում Վադը ստացել է մեծամասնություն՝ 120-ից 89 տեղ։

2002 թվականի նոյեմբերի 4-ին Բոյեի գլխավորությամբ կառավարությունը լուծարվեց, և նա հեռացվեց վարչապետի պաշտոնից։ Նրա հրաժարականի պատճառ կարող էր լինել Բոյեի հայտարարությունը, որն արվել է «Ջուլա» նավի կործանման վերաբերյալ, ինչից մահացել էր 1863 մարդ։

2008 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ֆրանսիացի դատավորը «Ջուլա» նավի կործանման հետաքննության ժամանակ Բոյեին ձերբակալելու մասին որոշում է կայացրել։ Սենեգալի կառավարությունը մերժել է հանձնման խնդրանքը և իր հերթին նոր վարույթ սկսել դատավորի դեմ։ 2009 թվականի հունիսին Փարիզի վերաքննիչ դատարանը չեղյալ է հայտարարել Բոյեիի ձերբակալման օրդերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սենեգալի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Սենեգալի վարչապետներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պաշտպանության կին նախարարներ
Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ
Կատեգորիա:Իսլամական ֆեմինիզմի հետևորդներ
Կատեգորիա:Կին վարչապետներ
Կատեգորիա:Սենեգալցի իրավաբաններ
Ալեքսանդր Ֆադեևի հուշարձան (Մոսկվա)

**Ալեքսանդր Ֆադեևի հուշարձան** (), քանդակային հուշահամալիր՝ նվիրված խորհրդային գրող Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Ֆադեևին (1901-1956 թթ.) և նրա «Ջախջախում» և «Երիտասարդ գվարդիա» ստեղծագործությունների հերոսներին։ Տեղադրվել է Մոսկվայում, Պիոներների և դպրոցականների պալատի դիմաց, Միուսկայա հրապարակում։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Վլադիմիր Ֆեոդորովը և ճարտարապետներ Մ. Ե. Կոնստանտինովը, Վ. Ն. Ֆուրսովը։ Հուշարձանը հայտնաբերված մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ունի։

## Բացման արարողություն
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1973 թվականի հունվարի 25-ին։ Բացման խոսքով հանդես է եկել Մոսկվայի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ Վլադիմիր Պրոմիսլովը։ Այնուհետև ԽՍՀՄ Գրողների միության վարչության առաջին քարտուղար Գեորգի Մարկովը խոսել է Ալեքսանդր Ֆադեևի գործունեության մասին։ Արարողությանը ներկա են գտնվել նաև ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի անդամներ Պ. Ն. Դեմիչևը և Մ. Ս. Սոլոմենցևը։

## Նկարագրություն
Քանդակային հուշահամալիրը գտնվում է գրանիտե բլոկներով հարթակում, որի կենտրոնում գորշ գրանիտե պատվանդանի վրա Ալեքսանդր Ֆադեևի բրոնզե արձանն է։ Գրողը պատկերված է ամբողջ հասակով, աջ ձեռքում գիրք ունի։ Քանդակագործը արձանը կերտել է Ֆադերին բնորոշ դիրքով։ Կենտրոնական քանդակի ձախ կողմում են գտնվում «Ջախջախում» վեպի հերոսները։ Լևինսոնի և Մետելիցայի բրոնզե ձիու ֆիգուրները սլանում են, կարծես պատրաստվում են ճակատամարտի։ Աջ կողմում հինգ կոմերիտականներն են՝ «Երիտասարդ գվարդիայի» ընդհատակյա կազմակերպության անդամները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1973 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Նիկոլսկի մայր տաճար (Կամիշին)

**Նիկոլսկի մայր տաճար** (), Կամիշին քաղաքում գտնվող Վոլգոգրադի և Կամիշինի թեմի ուղղափառ եկեղեցի։ Եկեղեցու շենքը համարվում է Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության հուշարձան։ 
  
## Պատմություն
1771-1772 թվականներին մինչև Կամիշին հասավ Ռուսաստանում մոլեգնող ժանտախտի համաճարակը։ Այդ ժամանակ մարդկանց թաղում էին եկեղեցիներին և վանքերին կից տարածքներում։ Համաճարակի տարածումը կանխարգելելու նպատակով  քաղաքային իշխանություններն  արգելեցին քաղաքային եկեղեցիներին կից տարածքներում մարդկանց թաղումը։ Թաղումների կազմակերպման նպատակով Կամիշին քաղաքի մոտակայքում գերեզմանոցի համար առանձին տեղ հատկացվեց։ Գերազմանոցի համար հատկացված տարածքում կառուցվեց նոր փայտե եկեղեցի, որը օծվեց 1775 թվականի մայիսի 22-ին և կոչվեց Նիկոլայ Հրաշագործի անվամբ։

1824-1825 թվականներին փայտե Նիկոլսկի տաճարը վերակառուցվեց քարից։ Եկեղեցին ուներ տասներեք մետրանոց գմբեթ և սյուների վրա հենված փակ վերնասրահ։ Տաճարի ընդհանուր տարածքը կազմում էր 339 քառակուսի մետր, ներսում կարող էին տեղավորվել 800 հավատացյալ։ Եկեղեցու հաստիքակազմում կային երեք հոգևորականներ։   
      
Ժամերգությունները  Նիկոլսկի եկեղեցում անցկացվեցին մինչև 20-րդ դարի սկիզբը։ 1909 թվականին որոշում ընդունվեց շինության վերակառուցման վերաբերյալ։ Նախագիծ կազմվեց, սակայն չիրականացավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և հետագայում հեղափոխության սկսվելու պատճառով։

Մինչև 1933 թվականը Նիկոլսկի ծխականները ժամերգության էին հաճախում հին շենքում։ Ասվածահաճո Նիկոլայի եկեղեցին միակն էր, որ այդ ժամանակ ընդունում էր ծխականներին։ 1933 թվականին այստեղ ևս արգելեցին ժամերգությունները, իսկ ծխականներին ազատ արձակեցին։ Եկեղեցու շենքում իշխանությունները կազմակերպեցին  պահեստ, որտեղ պահում էին կրաքարի քլորիդ։ Մի քանի տարի անց եկեղեցու զանգակատունը քանդվեց։

1944 թվականին քաղաքացիները միջնորդություն ներկայացրին Ռուս Ուղղափառ  եկեղեցու խորհուրդ, եկեղեցու բացման վերաբերյալ և թույլտվություն ստացան, իսկ 1944 թվականի ամռանից սկսվեց եկեղեցու վերակառուցումը։ 1944 թվականի հոկտեմբերին վերանորոգված եկեղեցում իրականացվեց առաջին եկեղեցական ժամերգությունը, իսկ դեկտեմբերի 30-ին եկեղեցին օծվեց։

20-րդ դարի վերջին եկեղեցում նորից նորոգում իրականացվեց։ 1980 թվականին կառուցվեց եռաստիճան զանգակատունը, 1985 թվականին տեղադրվեցին զանգերը։

2000 թվականին Նիկոլսկի վանքը դարձավ Մայր տաճար, 2009 թվականին նրա վրա կանգնեցվեց  29 մետր բարձրությամբ գմբեթ և տեղադրվեցին ոսկեզօծ խաչեր։ Եկեղեցին սվաղվեց և նկարազարդվեց։ 2010—2011 թվականներին կառուցվեց նոր զանգակատուն և 2011 թվականին զանգակատուն բարձրացվեց 1,2 տոննա քաշով կոչնակ զանգը և մի քանի փոքր չափերի զանգեր։

Եկեղեցու վանահայրն է ավագ քահանա Ալեքսեյ Կուզնեցովը։ Հրաշագործ Նիկոլայի եկեղեցու սրբի տոնը սեպտեմբերի 19-ին և նոյեմբերի 21-ին է։ Եկեղեցուն կից գործում է արհեստների և վարպետության Ընտանեկան կենտրոն։

## Գրականություն
* «Краткие сведения о церквах Саратовской епархии, существующих при них причтах и о прихожанах»: приложение к «Саратовским епархиальным ведомостям» № 8-11, 17-24 за 1895 г.
## Արտաքին հղումներ
* Никольский кафедральный собор. sobory.ru

Կատեգորիա:1825 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձան (Մոսկվա)

**Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձան** (), բանաստեղծ, էսսեիստ, դրամատուրգ, թարգմանիչ Իոսիֆ Բրոդսկուն նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 2011 թվականին Մոսկվայի Նովինսկի բուլվարում, Ռուսաստանում ԱՄՆ դեսպանատան շենքից ոչ հեռու։ Հուշարձանի քանդակագործն է  Գեորգի Ֆրանգուլյանը, ճարտարապետը՝ Սերգեյ Սկուրատովը։

## Պատմություն
Քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձանի վրա աշխատել է մի քանի տարի։ 2008 թվականին հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից, իսկ 2009 թվականին որոշվել է այն տեղադրել Մոսկվայի Նովինսկի բուլվարում։ Որոշ ժամանակ է պահանջվել հուշարձանի համար տարածք հարթելու համար, քանի որ այդ տարածքում դրամի փոխանակման կետ էր։ Քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը հուշարձանը տեղադրել է սեփական միջոցներով։ 

2011 թվականի մայիսի 31-ին տեղի է ունեցել հուշարձանի հանդիսավոր բացումը։ Արարողությանը ներկա են գտնվել պետական և հասարակական գործիչներ, հայտնի նկարիչներ և գրողներ։

## Նկարագրություն
Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձանը ԱՄՆ դեսպանատան մոտ պատահական չի տեղադրվել։ Իոսիֆ Բրոդսկին հալածվել է ԽՍՀՄ-ում և ստիպված է եղել արտագաղթել Միացյալ Նահանգներին։ Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է գրանիտե պատվանդանի վրա տեղադրված բազմաֆիգուր կոմպոզիցիա։ 13 անդեմ, սխեմատիկ պատկերված բրոնզե ֆիգուրները միավորված են երկու խմբերով, որոնք խորհրդանշում են նախանձ մարդկանց և ընկերներին։ Նրանցից առաջ Բրոդսկու կերպարն է։ Նա թեքված է դեպի ամերիկյան դեսպանատուն։ Բանաստեղծի գլուխը ետ թեքված է, ձեռքերը տաբատի գրպաններում են, հագնին արտասահմանյան կոստյում է և սրաքիթ իտալական կոշիկներ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Գեորգի Ֆրանգուլյանի քանդակներ
Կատեգորիա:2011 քանդակներ
Վաճառական Կորոբկովների տներ

**Վաճառական Կորոբկովների տներ** (, նոտարական գրասենյակի շենք), կլասիցիզմի ոճով կառուցված երկու երկվորյակ առանձնատներ Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Կառուցվել են XIX դարի առաջին կեսին քաղաքի Կաֆեդրալնայա հրապարակում (այժմ՝ 1905 թվականի հրապարակ) վաճառական Կորոբկովների կողմից։ 1880-ական թվականներին աջ առանձնատունը դեկորավորվել է կեղծգոթական ոճով։

## Պատմություն
Կաֆեդրալնայա հրապարակում Լենինի հուշարձանից ձախ կանգնած են երկու հինավուրց երկհարկանի տներ, որոնք նախքան 1917 թվականի հեղափոխությունը կոչվում էին առաջին սեփականատերեր Կորոբկովների անունով։ Մինչև հեղափոխությունը աջ տանը գտնվում էր Լենինի մայրական կողմի զարմիկ Ալեքսանդր Արդաշևի նոտարական գրասենյակը։ Հենց այս փաստը, այլ ոչ թե ճարտարապետական արժեքները (շենքերը կառուցվել են 1820-ական թվականներին, ենթադրաբար Մ. Պ. Մալախովի նախագծով), փրկել են շենքը քանդումից 1980-ական թվականներին  հրապարակի հերթական վերակառուցման ժամանակ։

Սկզբում տները «երկվորյակներ» էին, բայց 1880-ական թվականների վերակառուցման արդյունքում աջի ճակատային մասում ավելացվել են նախշեր և աշտարակիկներ։

Հնադավան Մաքսիմ Կորոբկովը եղել է ոսկի արդյունահանող և Եկատերինբուրգի քաղաքապետը 1844-1847 թվականներին։ Նա մահացել է համեմատաբար երիտասարդ հասակում և տունը կտակել է իր դուստրերին, որոնք հետագայում ամուսնացել են և հեռացել քաղաքից։

Շենքը սկզբում վաճառվել է Խարիտոնովին, այնուհետև վաճառական Դմիտրիևներին։ Բոլոր սեփականատերերի ժամանակ տարածքները միշտ հանձնվել են խանութներին, մառաններին, արհեստանոցներին և գրասենյակներին։ Շենքում գործում էին ռեստորան, գրախանութ, բժշկի աշխատասենյակ, տպագրական արհեստանոց։ Այստեղ վաճառվում էր բանջարեղեն և ճարպ։

Խորհրդային տարիներին շենքում նույնպես գործել են խանութներ, գրասենյակներ և բնակվել են մարդիկ։

2008-2009 թվականներին շենքը հիմնանորոգվել է. վերականգնվել են դեկորատիվ ճակատները, սակայն կորսվել է շենքի հետնամասի գրեթե ամբողջ պատկերը. «ճարտարապետական հին հիմքի» վերևում այժմ վեր է խոյանում «Եվրոպա» գործարար կենտրոնի հսկա շենքը։ Իսկ շենքում, ինչպես տարիներ առաջ, գործում են խանութներ։

## Հետաքրքրաշարժ փաստեր
XIX դարի վերջից մինչև 1919 թվականը տանն ապրել ու աշխատել է Վլադիմիր Լենինի զարմիկ նոտար Ալեքսանդր Արդաշևը։

## Պատկերասրահ

Дом Жирякова Екатеринбург 30.JPG|Տեսք վերևից
Дом Жирякова Екатеринбург 31.JPG
Нот контора.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Старый Екатеринбург
* Ардашев и партнеры 
* Дома Коробковых, Здание Сибирского Банка и Здание Городской Гимназии

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Վաճառական Կազանցևների տուն

**Վաճառական Կազանցևների տուն** (), երկհարկանի քարե շենք Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում։ Կառուցվել է XIX դարի վերջում։ Ներկայումս շենքում գործում է Ուրալի արվեստի թանգարանը։

## Պատմություն
Տան շինարարությունը սկսվել է 1889 թվականին հայտնի տեղական կապալառու Իվան Տորոպովի կողմից։ Ըստ վարկածներից մեկի՝ շինարարության պատվիրատուն եղել է Ուրալում հայտնի ու հարգված Կազանցևների վաճառականական ցեղի ներկայացուցիչ Գավրիիլ Ֆոմիչ Կազանցևը։ 1892-1894 թվականներին շենքին ավելացվել են ելուններ, ինչպես նաև կցակառուցվել է ձախ թևը։

1918-2001 թվականներին շենքում գործում էր ծննդատուն։ 2002 թվականին շենքը հանձնվել է Իրբիտի կերպարվեստի պետական թանգարանին, իսկ 2006 թվականի մայիսի 25-ին վերակառուցումից հետո շենքում բացվել է Ուրալի արվեստի թանգարանը։

## Նկարագրություն
Վաճառական Կազանցևների տունը քարե երկհարկանի շինություն է, որի հորինվածքում առանձնանում է ելունը, որը պսակվում է ասեղնասայրավոր գմբեթով և շենքը բաժանում է երկու անհավասար մասի, որոնք միմյանցից տարբերվում են բարձրությամբ, մասնատումներով և զարդարանքով։ Շենքի գլխավոր ճակատն անհամաչափ է. աջ թևը ձախից երկար ու ցածր է։ Գլխավոր մուտքի վերևում թեթև կոփածո ճաղերով պատշգամբ է, որի դուռն ու պատուհանը միավորված են սլաքաձև ռելիեֆի ուրվագծով։

## Պատկերասրահ

Дом купцов Казанцевых 04.JPG|Վաճառական Կազանցևների տունը
Дом купцов Казанцевых 2.jpg|Շենքը երկու մասի բաժանող ելունը
Дом купцов Казанцевых 03.JPG|Շենքի մասին տեղեկություններով տախտակ


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1894 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ
Պալացցո դել Տե

**Պալացցո դել Տե,**  **Պալացցո Տե** (), պալատ Մանտուայի արվարձանում, Իտալիա։ Պատկանել է Ֆեդերիկո II Գոնզագային։ Մաներիզմի ճարտարապետության հիանալի օրինակ է։ Կառուցվել է 1524-1525 թվականներին Ջուլիո Ռոմանոյի նախագծով։ Պալատը ներկայումս կրում է Պալացցո Տե անվանումը։

## Նախապատմություն
Մանտուայի կառավարիչ Գոնզագա ընտանիքը հայտնի էր ձիաբուծությամբ և ձիեր էր մատակարարում եվրոպական արքունիքներին։ Ներկայիս պալատի տեղում 15-րդ դարի սկզբին գտնվում էր ձիաբուծարան։ Գոնզագայի երկրորդ կիրքը արվեստն էր։ Նրա մայրը Իզաբելա դˈԷստեն հայտնի էր իր ժամանակի մեծագույն արվեստագետների, այդ թվում` Լեոնարդո դա Վինչիի պաշտպանությամբ։

1524 թվականին Ֆեդերիկո Գոնզագան մտածեց ձիանոցի կողքին մի շինություն կառուցել, որտեղ կարող էր իր ազատ ժամանակն անցկացնել սակավաթիվ ընկերների և ընկերուհիների հետ։ Մտադրությունն իրագործելու համար Հռոմից հրավիրվեց Ռաֆայելի սիրելի աշակերտ Ջուլիո Ռոմանոն։

## Ճարտարապետական լուծում
Կառույցը քառակուսի է, ներսում կա սյունաշարով երիզված այգի։ Շինությունը գտնվում է արվարձանում, ունի վիլլային և պալատին բնորոշ առանձնահատկություններ։ Արևելյան ճակատամասը մշակված է լոջիայով։ Կենտրոնական և հարավային ճակատների կենտրոնում կան առանց ֆրոնտոնի կամարներ, որոնք ուղղորդում են դեպի ներքին բակ։ Այստեղ են բացվում նաև մի քանի պատուհաններ։ Թեև կառույցի ճակատամասերը թվում են համաչափ, սակայն սյունաշարերի միջև ընկած տարածությունները չեն համընկնում։ Պալատի պատերը ձևավորված են սյուներով, որմնախորշերով և փակ պատուհաններով։

## Պատկերասրահ

Palazzo Te Mantova 4.jpg
Palazzo te giardino segreto.jpg
Palazzo Te Mantova 2.jpg
Palazzo Te Mantova 1.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official website 
* Mantua tourist guide
* Palazzo Te at Google Arts & Culture

Կատեգորիա:Դրամագիտության թանգարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ
Ուրալի արվեստի թանգարան

**Ուրալի արվեստի թանգարան** (), թանգարան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում։ Գործում է XIX դարի վերջում կառուցված վաճառական Կազանցևների տանը։ Թանգարանը բացվել է  2006 թվականի մայիսի 25-ին։

## Նկարագրություն
Ուրալի արվեստի թանգարանը Ուրալի ժամանակակից արվեստի ինքնուրույն թանգարան է։ Նրա ֆոնդերում կենտրոնացած է գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության և դեկորատիվ արվեստի շուրջ չորս հազար նմուշ։

Թանգարանում գործում է ուրալցի նկարիչ Ալեքսեյ Կազանցևի հիշատակային արհեստանոցը, որը կահավորված է գործիքներով, օֆորտի տախտակներով և վարպետի մյուս բոլոր իրերով։

## Մշտական ցուցադրություն
Թանգարանում մշտապես գործում են գեղանկարչության, քանդակի, գրաֆիկայի, ոսկերչական գործի ցուցադրությունները։ Ներկայացված է Ուրալի տարածաշրջանի նկարիչների  XX դարի սկզբից մինչև մեր օրերի ստեղծագործությունների հետահայաց ցուցահանդեսը՝ սկսած դասականից մինչև ժամանակակից արվեստ։

Ներկայացված են հայտնի արվեստագետներ Իվան Սլյուսարևի, Գերման Մելենտևի, Եկատերինա Գիլյովայի, Վլադիմիր Իգոշևի, Ալեքսանդր Բուրակի, Եվգենի Գուդինի, Միշա Բրուսիլովսկու, Վիտալի Վոլովիչի, Ալեքսեյ Կազանցևի, Գերման Մետելյովի, Անդրեյ Անտոնովի, Նինա Կազանցևայի, Յուրի Ֆիլոնենկոյի, Մաքս Գուրևիչի, Սերգեյ Պիկասոյի և ուրիշների աշխատանքները, որոնք ակնառու են դարձնում Ուրալի կերպարվեստի էվոլյուցիան։

Գործում է «Ուրալի հեղինակային ոսկերչական արվեստ» մշտական ցուցադրությունը։ Այստեղ ներկայացված են 1960-1980-ական թվականների եզակի ծրագրային ստեղծագործություններ, որոնք պատրաստում էին Ուրալի ոսկերիչները։

## Շենքի պատմություն
Տան շինարարությունը սկսվել է 1889 թվականին հայտնի տեղական կապալառու Իվան Տորոպովի կողմից։ Ըստ վարկածներից մեկի՝ շինարարության պատվիրատուն եղել է Ուրալում հայտնի ու հարգված Կազանցևների վաճառականական ցեղի ներկայացուցիչ Գավրիիլ Ֆոմիչ Կազանցևը։ 1892-1894 թվականներին շենքին ավելացվել են ելուններ, ինչպես նաև կցակառուցվել է ձախ թևը։

1918-2001 թվականներին շենքում գործում էր ծննդատուն։ 2002 թվականին շենքը հանձնվել է Իրբիտի կերպարվեստի պետական թանգարանին, իսկ 2006 թվականի մայիսի 25-ին վերակառուցումից հետո շենքում բացվել է Ուրալի արվեստի թանգարանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի թանգարաններ
Կատեգորիա:2006 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Պեդրո Սանչես

**Պեդրո Սանչես Պերես-Կոստեխոն** (, ), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, մասնագիտությամբ՝ տնտեսագետ։ 2014 թվականից գլխավորում է Իսպանիայի սոցիալ-աշխատավորական կուսակցությունը։

## Կենսագրություն
Պեդրո Սանչեսը ծնվել է 1972 թվականի փետրվարի 29-ին Մադրիդում։ Սովորել է Մադրիդի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի բակալավրիատում, որից հետո կրթությունը շարունակել է Բարսելոնայում և ապա Բրյուսելում։ 2012 թվականին Պեդրոն ստանում է Կամիլո Խոսե Սելայի անվան համալսարանի տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճան։

Իր քաղաքական գործունեությունը Պեդրոն սկսում է ՀՊՈւՀ-ի երիտասարդական կազմակերպության շրջանակներում։ Որպես քաղաքական խորհրդական աշխատել է Եվրոպական խորհրդարանի ՄԱԿ-ի հարցերով գրասենյակում։ 2004-2009 թվականներին եղել է Մադրիդի քաղաքային խորհրդի անդամ։ 2008 թվականին դառնում է Կամիլո Խոսե Սելայի անվան համալսարանի պրոֆեսոր։ Դրանից հետո Պեդրո Սանչեսն ընտրվում է Իսպանիայի խորհրդարանի ստորին պալատի՝ գլխավոր կորտեսի պատգամավոր։

2014 թվականի հուլիսի 26-ին նա զբաղեցնում է գլխավոր քարտուղարի պաշտոն։ Այնուհետև նա դառնում է Իսպանիայի սոցիալ-աշխատավորական կուսակցության առաջին պաշտոնյան, ով անմիջականորեն ընտրվում է կուսակցական անդամների բաց քվեարկության միջոցով։ 2015 թվականի ընտրություններից հետո Պեդրոն Իսպանիայի արքայի կողմից ստանում է կառավարություն ձևավորելու առաջարկություն, որը սակայն ձախողվել է 2016 թվականի ընտրությունների հետևանքով։ 2018 թվականի հունիսի 1-ին ընտրվում է Իսպանիայի կառավարության ղեկավար։

## Տես նաև
* Իսպանիայի վարչապետ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իսպանացի տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ
Լյութերական եկեղեցի (Հռոմ)

**Հռոմի լյութերական եկեղեցի** (), հայտնի է նաև որպես Քրիստոսի եկեղեցի (, )), եկեղեցական կառույց Հռոմում, որը պատկանում է լյութերական համայնքին։ Վերջինս մտնում է Իտալիայի Ավետարանչական-լյութերական եկեղեցու կազմում։ Տեղակայված է Վիա Սիցիլիա և Վիա Տոսկանա փողոցների անկյունում։

## Պատմություն
Հռոմում Ավետարանչական համայնքը գործում է 1819 թվականից, սակայն շուրջ 100 տարի շարունակ այն չի ունեցել եկեղեցական կառույց։ 20-րդ դարի սկզբում ապագա եկեղեցու նախագծի ստեղծման աշխատանքում ներգրավվեց գերմանացի ականավոր ճարտարապետ Ֆրանց Շվեխտենը, որը կառուցել էր Կայսր Վիլհելմի Հիշատակության եկեղեցին Բեռլինում։ Եկեղեցու շինարարությունը ընթացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ըստ այդմ կառուցումը տևել է 12 տարի։ 1922 թվականին շինությունը լուսավորվեց և սկսեց գործել։

## Նկարագրություն
մինի|ձախից|Եկեղեցու խորանում խճանկարով պատկերված է Հիսուսը
Որպես լյութերական եկեղեցական ճարտարապետության օրինակ՝ կառույցն ինքնատիպ է։ Ունի ոչ թե մեկ ամ երկու, այլ երեք աշտարակ, երկուսը՝ ճակատամասի կողմերում, իսկ երրորդը՝ ամենաբարձրը, գտնվում է շինության խորանի կողմում։ Ճակատամասի կամարամուտքի վերևում կերտված են երեք արձաններ՝ Հիսուսինը, Պողոս և Պետրոս առաքյալներինը։

Ներսակողմում կառույցը բաժանված է երեք նավի։ Խորանի հատվածը զարդարված էր խճանկարով, որում պատկերված է Հիսուսը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Страница лютеранской общины Рима на сайте ЕЛЦИ

Կատեգորիա:Հռոմի եկեղեցիներ և բազիլիկներ
Կատեգորիա:Լյութերական եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Մանկատան շենք (Կամենսկ-Ուրալսկի)

**Նախկին մանկատան շենք** (), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքի պատմական մասում։ 19-րդ դարի վերջի հասարակական շենքի օրինակ է, որը կառուցված է ուշ կլասիցիզմի ոճով։ Հասցեն՝ Լենինի փողոց, տուն 134։

Սվերդլովսկի մարզի կառավարության 2001 թվականի դեկտեմբերի 28-ի թիվ 859-PP որոշմամբ շենքին շնորհվել է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ (գրանցման համար՝ 661710946770005)։

## Ճարտարապետություն
Երկհարկանի քարե շենքի հատակագիծը քառակուսի է, այն ներգծված է թաղամասի գծային կառուցապատման մեջ։ Գլխավորը հարավային ճակատն է, որը դուրս է գալիս Լենինի փողոց (նախկին Բոլշայա Մոսկվովսկայա փողոց)։

Հարավային ճակատը համաչափ է։ Նրա կենտրոնական մասում գտնվում է երեք լուսամուտային առանցքով ելուն, կողային մասերը հորիզոնական կիսված են գետնախարսխային նիստով, վերլուսամուտային գոտիներով և միջհարկային քիվով։ Ճակատի վերին մասը նույնպես ավարտվում է քիվով։ Պատուհանների քանակը կենտ է, վերևից պատուհանները ձևավորված են կամարաղեղի տեսքով ծեփածո պրոֆիլով։ Երկրորդ հարկի պատուհանները  զարդարված են զարդաքիվերով։ Արևելյան ճակատը, բացառությամբ հյուսիսարևելյան անկյունում արված կցակառույցի, դեկորացված է ինչպես գլխավոր ճակատը։ Կցակառույցը և մնացած ճակատները ձևավորված են շատ պարզ և գործնական։

## Ներկա
Այժմ Լենինի փողոց, տուն 134 հասցեի նախկին մանկատան շենքում գործում է «Սիգնալ-02» ընկերությոընը, որն իրականացնում է ավտոճանապարհների և ավտոմայրուղիների շինարարություն։

## Պատկերասրահ

Children's shelter building 002.jpg
Children's shelter building 004.jpg
Children's shelter building 005.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* Памятники архитектуры Каменска-Уральского / С. И. Гаврилова, Л. В. Зенкова, А. В. Кузнецова, А. Ю. Лесунова — Екатеринбург: Банк культурной информации, 2008. — 92 с.

Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ
Առևտրական Զիրյանովների առանձնատուն

**Առևտրական Զիրյանովների առանձնատուն** (), առանձնատուն Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի պատմական մասում։

Սվերդլովսկի մարզային կառավարության  2001 թվականի դեկտեմբերի 28-ի  № 859-ПП որոշմամբ  շինությանը շնորհվել է  տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ։

## Պատմություն
Առանձնատունը պատկանում էր ուրալյան հայտնի տոհմերից մեկի Պյոտր Դանիլովիչ Զիրյանովի ժառանգներին, որի մասին առաջին տեղեկությունները թվագրվում են 16-րդ դարին։ 1765-1770 –ական թվականներին Պյոտր Դանիլովիչը զբաղեցնում էր եկատերինբուրգյան ռատուշայի բուրգոմիստրի պաշտոնը, իսկ 1767 թվականին ընտրվում է քաղաքագլուխ։ Ընտանիքի անդամների մեծ մասը զբաղվում էր հանքարդյունահանմամբ և առևտրական գործունեությամբ։  Կամենսկի առանձնատան կառուցումը թվագրվում է 1870 թվականով։

Մինչև մեր օրերը տեղամասում պահպանվել են երեք կառույցներ՝ բնակելի տունը, խանութը և պահեստային շինությունը։

## Ճարտարապետություն
Բոլոր շենքերը կառուցված են էկլեկտիկ ոճով, երեսապատված են աղյուսային (ժանյակ) ոճով։ Առանձնատունը գտնվում է  թաղամասի գծային կառուցապատման տեղամասում և ունի դեպի խորքը ձգված ուղղանկյան տեսք։ Բնակելի տունը և խանութը ձևավորում են համապատասխանաբար առջևի արևմտյան և արևելյան սահմանները։ Շինության հարավային ճակատը ուղղված է դեպի Լենինի (նախկինում՝  Բոլշայա Մոսկովսկայա) փողոցը։ Շինությունն առանձնանում է դեպի բակ մտնող լայն դարպասներով։

Երկհարկանի ուղղանկյուն աղյուսե շարվածքով տունը կառուցված է որմնաքարային աղյուսի հիմքի վրա և ձգվում է հյուսիս- հարավ առանցքի շուրջը։ Պատերը կառուցված են լիամարմին աղյուսից, երեսապատված են  կորաձև պրոֆիլավորված աղյուսով։ Հարավային ճակատում երեք հորիզոնական պատուհաններն ավարտվում են աստիճանաձև եզրազարդով ,  դեկորատիվ գոտով և պսակաձև քիվերով։ Ճակատի կառուցվածքը սիմետրիկ է, անկյունները ամրացված են զույգ դասական կիսասյուներով, պատուհանի շրջանակները զարդարված են կիսասյուներով և եզրաթմբիկներով։ Շենքի մուտքն արևելյան ճակատի կողմից է։ Տանիքը քառալանջ է ծալազարդված բարդ նախշազարդով։ Անցկացված է արտաքին ջրահեռացման համակարգ։ Շենքի ներսակողմում օգտագործված են թեք բացվածքներ առաստաղային վարդազարդեր, տարբեր տեսակի քիվագոտիներ և այլ նախշազարդեր։

Խանութը իրենից ներկայացնում է աղյուսե միահարկ ուղղանկյուն շինություն։ Գլխավոր ճակատը ունի սիմետրիկ կառուցվածք, կենտրոնական մուտքի մոտ աչքի են ընկնում բարձր պատշգամբը և երկուկողմնային պատուհանները։ Ճակատային մասի մնացած հատվածներում պահպանվել են բնակելի շինությանը բնորոշ ճարտարապետական նախշազարդերը։

## Պատկերասրահ




## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Свод памятников истории и культуры Свердловской области / ред. В.Е.Звагельская. - Екатеринбург: Сократ, 2008. - Т. 2. - С. 648. - ISBN 978-5-88664-323-7.
* Памятники архитектуры Каменска-Уральского / С. И. Гаврилова, Л. В. Зенкова, А. В. Кузнецова, А. Ю. Лесунова - Екатеринбург: Банк культурной информации, 2008. - 92 с.

Կատեգորիա:1870 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ
Պոմբիա սաֆարի-պարկ

**Պոմբիա սաֆարի-պարկ** (), կենդանաբանական այգի և զվարճանքի զբոսայգի Հյուսիսային Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Պոմբիա կոմունայում։ Պարկը ստեղծվել է 1976 թվականին, Անջելո Լոմբարդիի կողմից։ Զբաղեցնում է 400 հազար մետր քառ. տարածք։ 1999 թվականին, երբ արդեն այգին խարխլվել էր, Օրֆեո Տրիբերտին ձեռք է բերում այն և սկսում լայնամասշտաբ վերակառուցողական աշխատանքներ։ Նրա օրոք, այգին բաժանված էր երկու գոտիների՝ սաֆարի-պարկ և զվարճանքների այգի։ Սաֆարի-պարկը համագործակցում է Թուրինի համալսարանի անասնաբուժության ֆակուլտետի հետ և անցկացնում մի շարք հետազոտական նախագծեր, մասնավորապես՝ գյուղատնտեսական կենդանիների պաթոլոգիայի և հազվադեպ տեսակների ոչնչացման կանխարգելման վերաբերյալ։ Այգում ապրում են ավելի քան 600 տեսակի կենդանիներ։

Այգին ուշագրավ է նրանով, որ այստեղ ապրում են սպիտակ առյուծներ (ալբինոսներ), որոնք 2004 և 2006 թվականներին ձագեր են ունեցել։ 2011 թվականի հուլիսին Պոմբիա սաֆարի-պարկում հիմնադրվել է Sos Elephants շահույթ չհետապնդող հիմնադրամը, որի նպատակն է պահպանել բորնեյան փղերին։

## Պատկերասրահ

Eletrain.JPG
Cini Cini.JPG
Safa.JPG
Safari 001.JPG


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* SOS Elephants

Կատեգորիա:Իտալիայի կենդանաբանական այգիներ