open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Քերբալայի Սաֆիխան Ղարաբաղի

**Քերբալայի Սաֆիխան Ղարաբաղի** (, ), ադրբեջանցի ճարտարապետ։  

Քերբալայի Սաֆիխանը հիմնականում գործունեություն է ծավալել Արցախում։ Հիմնական աշխատանքները՝ մզկիթները գտնվում են Ակնայում, Ֆիզուլիում, Շուշիում։

## Ստեղծագործություններ
Քերբալայիի ստեղծագործություններն արված են ավանդական ճարտարապետության ոգով։ Ճարտարապետը 1883 թվականին Շուշիում կառուցում է Գյովհար Աղայի վերին մզկիթը, որի վրա թողել է արաբերեն արձանագրություն. *«Կառուցել է Քերբալայի Սաֆի խանը, ճարտարապետ Ղարաբաղի։ 1301» (1883-1884 թվականներ)*։ Ճարտարապետի անունը հանդիպում է նաև Շուշիի մեկ այլ՝ Գյովհար Աղայի ներքին մզկիթի վրա արված արձանագրությունում։ Ֆիզուլի բնակավայրի մզկիթի վրայի արձանագրությունում գրված է.*«Կառուցել է Քերբալայի Սաֆի խանը, ճարտարապետ Ղարաբաղի։ 1307» (1889-1890 թվականներ)*։

Բացի Շուշիի մզկիթներից Քերբալայի Սաֆիխանի նախագծով են կառուցվել նաև Բարդայի (1868), Աղդամի (1870), Օդեսայի «Թաթարական» (1870), Աշխաբադի «Քարաբագլար» (1880) մզկիթները։

Քերբալայի Սաֆիխան Զարաբաղըի ստեղծագործական աշխատանքները կրում են Արցախի տեղական ճարտարապետության ազդեցությունը։

## Պատկերասրահ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի ճարտարապետներ
Պանինի (բուտերբրոդ)

**Պանինին** կամ **պանինոն** (իտալերեն ** , որ նշանակում է «փոքր հաց») եփված բրդուճ  է, որ պատրաստվում է հացի ամբողջական կտորով։ Իտալերենից բառացի թարգմանած պանինի նշանակում է *ոչ մեծ հաց*։ Պանինի պատրաստելու համար օգտագործվում են բագետա, չիաբատա և միկետա տեսակի հացեր։ Հացը կտրվում է հորիզոնական ուղղությամբ և լցոնվում համադամ սննդամթերներով, ինչպիսիք են պանիրը, ազդրապուխտը, մորտադելան, սալյամին  և այլ տեսակի մթերք։ Պանինին մատուցվում է տաք վիճակում՝ բրդուճի ջեռոցում խորովվելուց հետո։

## Ծագում
*Պանինի* բառն ունի իտալական ծագում. եզակի թվով՝ պանինո, հոգնակի թվով՝ պանինի։ Պանինի  բառացի նշանակում է փոքր հաց։ *Պանինի իմբոտիտո* (, լցոնված պանինո) նշանակում է լցոնված բրդուճ, թեև սովորաբար պանինո բառը օգտագործվում է առանձին։ Պանինիի նման բրդուճ է նաև տրամեզինոն, որը եռանկյունաձև կամ քառակուսի, երկու կտոր սպիտակ, փափուկ, առանց կեղևի հացից պատրաստվող բրդուճ է։ Իտալիայում և անգլախոս մի շարք երկրներում հավասարապես օգտագործվում է թե՛ պանինի և թե՛ պանինո բառը։

## Պատմություն
thumb|Պանինի աղցանով
Չնայած պանինիի առաջին բաղադրատոմսը հայտնաբերվել է 16-րդ դարին թվագրվող իտալական մի բաղադրատոմսերի գրքում, բրդուճները *պանինոտեկե* անունով Միլանի խորտկարաններում տարածում գտան 1970-ական և 1980-ական թվականներին։ Բրդուճը աստիճանաբար տարածվեց նաև Իտալիայի սահմաններից դուրս՝ տարբեր երկրներում և քաղաքներում տարբեր բաղադրամասերով։
1980-ական թվականներին Իտալիայում առաջացավ *պանինարո* տերմինը, որն արտահայտում էր երիտասարդական մշակույթի այն անդամների ընդհանուր անվանումը, որոնք սնվում էին այնպիսի խորտկարաններում, ինչպիսիք էին Միլանի «Ալ Պանինոն» կամ Իտալիայի, ամերիկյան ոճի առաջին արագ սննդի ռեստորաններում։ «Պանինարո» էին անվանում վաղ 80-ականների նորաձև, հաճելի արտաքինով այն երիտասարդներին, ովքեր սպառում էին այսպես կոչված «կարգավիճակ խորհրդանշող» ապրանք։

## Բրդուճի ջեռոցներ
Բրդուճի ջեռոցը փոքր չափսի ջեռոց է, հիմնականում էլեկտրական, որով տաքացնում են բրդուճ, մսով խորտիկներ, բանջարեղեն և մասնագիտացված այլ սննդամթերք։ Ջեռոցը բաղկացած է ներքևի և վերևի տաքացվող սկավառակներից, որոնք փակվելով տաքացնում կամ խորովում են մթերքը։ Ջեռոցը ապահովում է կարգավորվող ջերմաստիճան և հարմար է հալած պանրով փխրուն խորտիկներ տաքացնելու համար։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Կատեգորիա:Նախուտեստներ
Արայիկ Հարությունյան (քաղաքական գործիչ)

**Արայիկ Էդուարդի Հարությունյան** (), հայ արաբագետ, կուսակցական-քաղաքական գործիչ, Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության վարչության անդամ, ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախկին նախարար (2018-2020): ՀՀ վարչապետի գլխավոր խորհրդական (2020-2021)։ ՀՀ վարչապետի աշխատակազմի ղեկավար (2021)։

## Կրթություն
Արայիկ Հարությունյանը ծնվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Երևանում։
1986-1996 թվականներին սովորել է Երևանի Վիկտոր Համբարձումյանի անվան թիվ 12 միջնակարգ դպրոցում։

1996-2003 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի արաբագիտության բաժնում՝ 2001 թվականին ստանալով արաբագիտության բակալավրի, իսկ 2003 թվականին՝ արաբագիտության մագիստրոսի աստիճան։ 1998-1999 թվականներին սովորել է Դամասկոսի «Արաբերենն արտասահմանցիների համար» ինստիտուտում։

2007 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրան՝ ստանալով պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան («Թուրք-սիրիական հարաբերությունները 1980 թվականներին - 21-րդ դարի սկզբին»)։ Գիտական 6 հոդվածի հեղինակ է։

2007 թվականից դասախոսում է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետում, «Արաբագիտության արդի հիմնախնդիրներ» մագիստրոսական ծրագրի ղեկավարն է։

2005-2006 թվականներին աշխատել է մարդու իրավունքների «Հելսինկյան ասոցիացիայում»` որպես ծրագրի ղեկավար։

2010-2011 թվականներին` *[[1in.am]]* լրատվական կայքում՝ որպես միջազգային բաժնի պատասխանատու։

2013-2015 թվականներին՝ *Araratnews.am* կայքում՝ որպես միջազգային բաժնի պատասխանատու։

2008 թվականին եղել է «ՀԻՄԱ» երիտասարդական նախաձեռնության համահիմնադիր։

2011 թվականից «ՀԻՄԱ» ՀԿ խորհրդի անդամ է։

2014 թվականից «Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ» հակակոռուպցիոն կազմակերպության անդամ է։

## Քաղաքական գործունեություն
2007-2010 թվականներին ներգրավված է եղել հայ-թուրքական հաշտեցման երիտասարդական նախաձեռնություններում։

2013-2015 թվականներին եղել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» հանրային-քաղաքական միավորման կառավարման խորհրդի անդամ։

2015-2016 թվականներին եղել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչության նախագահ։

2016 թվականի հոկտեմբերի 30-ին վերընտրվել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչության անդամ։

2017 թվականի մայիսի 14-ին «Ելք» դաշինքի առաջադրած ցուցակով ընտրվել է Երևանի ավագանու անդամ։

2018 թվականին մասնակցել է Թավշյա հեղափոխությանը։

2019 թվականի հունիսի 16-ին տեղի ունեցած «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության 5-րդ համագումարի ժամանակ ընտրվել է ՔՊ վարչության անդամ։

## Գործունեությունը ՀՀ կառավարությունում
2018 թվականի մայիսի 11-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է կրթության և գիտության նախարար։

2019 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարար։

2019 թվականի հունիսի 1-ից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի 23-ը  աշխատել է ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար։

2020 թվականի նոյեմբերի 25-ից ՀՀ վարչապետի գլխավոր խորհրդական։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԵՊՀ արեւելագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ արաբագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ
Մեծ ճողփյունը

**«Մեծ ճողփյունը»** (), ռեժիսոր Լուկի Գուադանինոյի հոգեբանական թրիլլերը, ըստ Ալեն Պեյջի և Դեյվ Կայգանիչի սցենարի, հիմնված է «Լողավազան» ֆիլմի սյուժեի վրա(1969):

## Սյուժե
Ռոք աստղ Մարիաննա Լեյնը ելույթի ժամանակ անսպասելիորեն կորցնում է ձայնը։ Իր երիտասարդ ընկերոջ հետ նա ուղևորվում է Իտալիայի հարավային մաս հանգստանալու։ Չհրավիրված հյուրերը Մարիաննայի նախկին ընկերոջ՝ Հարիի և նրա երիտասարդ սեքսուալ աղջկա տեսքով, խախտում է զույգի միայնակ հանգիստը և վերածում քաոսի։ Պանտելերիայի վառ արևի ներքո կրքերը հասնում են սահմանին։

## Դերերում
* Սուինթոն Թիլդա- Մարիաննա Լեյն 
* Շոնարթս Մաթիաս — Պոլ 
* Ռեյֆ Ֆայնս — Հարի Հոքս
* Դակոտա Ջոնսոն — Պենելոպա
* Օրոր Կլեման — Միրեյ

## Պարգևներ և անվանակարգեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայք  
* 
* 
* 
* «Մեծ ճողփյունը» at The Numbers
* 
* Press Book

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Fox Searchlight Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:StudioCanal ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Վառվող ծխախոտով գանգը

**«Վառվող ծխախոտով գանգը»** (), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և Էքսպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ, հռչակավոր գեղանկարիչ, Վինսենթ վան Գոգի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1885-ից 1886 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 32 × 24,5 սմ։

Այսօր «Վառվող ծխախոտով գանգը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Վան Գոգի թանգարանում (Ամստերդամ, Նիդերլանդներ)։

## Ստեղծման պատմություն
«Վառվող ծխախոտով գանգը» ստեղծագործության ստույգ տարեթիվն անհայտ է, քանի որ հեղինակի կողմից կտավի վրա որևէ թվական նշված չէ։ Ամենայն հավանականությամբ Վինսենթը կտավը վրձնել է 1885-1886 թվականի ձմռանը Անտվերպենում։ Այստեղ հեղինակն այցելում էր դասերի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, որը, ըստ հեղինակի խոսքերի, իրեն ոչ մի օգտակար բան չտվեց արվեստի բնագավառում։

Կտավի բովանդակությունը մեկնվում է որպես ծաղր աշխատանքի պահպանողական մեթոդների հանդեպ, որոնց Վինսենթ վան Գոգը բախվեց Անտվերպենի ակադեմիայում մարդու անատոմիա և կմախքի կառուցվածք թեմաներն ուսանելիս, երբ դեռ չէին սկսել աշխատել կենդանի մարդկանց հետ։

## Սյուժե
«Վառվող ծխախոտով գանգը» նկարը կարելի է համարել և՛ վանիտաս, և՛ Memento mori: Նկարը ստեղծելիս հնարավոր է, որ ազդվել է 17-րդ դարի հոլանդացի նկարիչ Հերկուլես Սեգերսից կամ Վան Գոգի ժամանակակից բելգիացի նկարիչ Ֆելիսիեն Ռոպսի արվեստից։ Կտավում նկարված է մարդկային կմախք։ Գանգի ծնոտին, ատամների արանքում վառվող ծխախոտ է պատկերված, որից ծուխ է բարձրանում։

Անձամբ Վան Գոգին հաճախ էին համարում ծխախոտի քննադատ, սակայն մինչև իր մահը հեղինակը մոլի ծխող էր։

## Կտավի ճակատագիր
Կտավը պատկանել է նկարչի եղբորը՝ Թեոդոր վան Գոգին։ Այն մնաց սեփականատիրոջ մոտ մինչև մահը՝ 1891 թվականը։ Դրանից հետո «Վառվող ծխախոտով գանգը» նկարը որպես ժառանգություն անցավ այրուն՝ Յոհաննա վան Գոգ-Բոնգերին։ 1925 թվականին, վերջինիս մահվանից հետո, կտավը անցնում է հանգուցյալ ամուսինների որդուն՝ Վինսենթ Ուիլլեմ վան Գոգին։ 1962 թվականին կտավը ձեռք է բերում Վան Գոգի ֆոնդը։ Հընթացս 1962-ից 1973 թվականներին կտավը ցուցադրվում էր Ամստերդամի քաղաքային թանգարանում։ 1973 թվականից ցայսօր «Վառվող ծխախոտով գանգը» կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է Վան Գոգի թանգարանում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ''Head of a Skeleton with a Burning Cigarette'', 1886 at the Van Gogh Museum

Կատեգորիա:1886 նկարներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Կատեգորիա:Պոստիմպրեսիոնիզմ
Կատեգորիա:Վան Գոգի թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
Կատեգորիա:Նկարներ մահվան մասին
Դուինո

մինի|աջից|Ամրոց Դուինոյում:

**Դուինո** (, , ), Դուինո Աուրիզինա համայնքի ծովային հատված։ Ամրոցը գտնվում է Տրիեստ նավահանգիստի հյուսիս-արևելքում։ Բնակչությունը կազմում է 8753 մարդ։

Դուինոն հայտնի է իր երկու ամրոցներով, որոնցից առաջինը կառուցվել է XI դարում և հիմա վերածվել է ավերակների, իսկ երկրորդը XV դարից տեղակայված է ծովափնյա ժայռի գագաթին։ XIX դարից գտնվում է Տուրն ի Տակսիս իշխանության հպատակության ներքո։ Այդ ամրոցը Եվրոպայում հայտնի է դարձրել ֆրանսիացի գրող Շարլ Նոդյեն։ Դուինոյում մահացել է ֆիզիկոս Լյուդվիգ Բոլցմանը (կյանքը ավարտել է ինքնասպանությամբ), իսկ Րայներ Մարիա Րիլկեն սկսել է գրել իր «Դուինյան եղերգություն» պոեզյան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Նոր ամրոցը նավատորմային ուժերի կողմից ենթարկվեց ռմբակոծման։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ամրոցի այգում կառուցվեց բունկեր, որը համարվում է Նոր ամրոցի առանձին մասը։ Նոր և Հին ամրոցները համարվում են սեփական կալվածք։ Այցելուցյունները կարող են սահմանափակվել յուրաքանչյուր պահին։

Դունիոյում տեղադրված է Ադրիատիչեսկյան միջազգային քոլեջը ():

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Comune di Duino Aurisina  
* Castello di Duino  

Կատեգորիա:Իտալիայի աշխարհագրություն
Կանոսայի ամրոց

**Կանոսայի ամրոց** (), Մատիլդա Տոսկանոսկայի ավերված ամրոցը Ապենինյան լեռներում, որը գտնվում է Ռենել Էմիլիա քաղաքից 18 կիլոմետր հեռավորության վրա։

1077 թվականին, երբ կառույցը դեռ ամրոց չէր ճանաչվել, Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Հենրիկ IV-ը, իրականացնում է «քայլ դեպի Կանոսա»։ Այդպիսով նա նվաստորեն դուրս է գալիս պապ Գրիգոր VII-ի դեմ։

Այդ իրադարձություններից քիջ առաջ, կայսր Հենրի IV-ը պայքարում էր կաթոլիկյան եկեղեցու դեմ ներդրման համակարգի համար։ Նա դա անում է, որպեսզի եպիսկոպոսները նշանակվեն միապետի կողմից, այլ ոչ թե պապական կառավարության։ Հռոմի պապ Գրիգոր VII-ը եկեղեցին բաժանեց էրետիկայից։ Եվ այդ ժամանակ՝ 1077 թվականի հունվարին, գահընկեց արված գերմանական կայսր Հենրի IV-ը երեք օր Հռոմի պապից ներողություն է խնդրում, ծնկի գալով Գրիգոր VII պատուհանի տակ։ Հենրի IV-ը ծնկի եկավ երեք օր և երեք գիշեր շարունակ։ Ինչպես ասում են ժամանակակիցները, Գրիգոր VII-ը այդպես էլ չներեց գահընկեց արված կայսերը։ Նսեմացված Հենրի IV-ը հեռացավ՝ երդվելով Հռոմի պապից վրեժ լուծել։

1902 թվականին Հենրի IV-ը Կանոսայում պարտություն կրեց Մատիլդայի զորքերի կողմից։

Այժմ Կանոսիայի ամրոցը վերածվել է ավերակների, որի հետագա փլուզումը կանխազերծվել է, շնորհիվ վերականգնողական աշխատանքների։ 1878 թվականին Իտալիայի հանրապետությունը գնում է ամրոցի ավերակները կոմս Վալենտայնից և հայտարարում է այն ազգային հուշարձան։

## Արտաքին հղումներ
* Տեղեկություն Կանոսիայի ամրոցի մասին  

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իտալիայի ամրոցներ
Խարիսխ (հուշահամալիր)

**«Խարիսխ» հուշահամալիր** (), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանում։ Տեղադրվել է 1967 թվականին, Գոստիլիցկոյե խճուղու 10 կիլոմետրին։

Դա այն սահմանագիծն է, որտեղ 1941 թվականի սեպտեմբերին Ռազմածովային նավատորմի ռազմածովային տնտեսական համբարակային ուսումնարանի կուրսանտների գումարտակը կանգնեցրել է գերմանական զորքերի հարձակումը։ Հուշարձանը վերակառուցվել է 1970 թվականին։

Հուշահամալիրը Ռուսաստանի դաշնային նշանակության պատմության հուշարձան է (գրանցման համար` 471410280300536) համաձայն ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի թիվ 624 որոշման։

## Պատմություն
Հուշարձանի նախնական նախագիծը մշակվել է ուսումնարանի վետերաններ, գնդապետ Ի. Տ. Իոնիխինի և առաջին կարգի նավապետ Ա. Ֆ. Տոլոչկոյի կողմից։ Հուշարձանը, որը կառուցվել էր ուսումնարանի շրջանավարտների հավաքած միջոցներով, ուներ վարդագույն կարելական գրանիտից պատրաստված ստելայի տեսք, որի վրա ոսկեգույն տառերով գրված էր զոհված մարտիկների և հրամանատարների ազգանունների ցանկը։ Ստելայի վերևում տեղադրված էր «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալի պատկերը և հետևյալ մակագրությունը. 

Ստելայի հիմքում պատկերված էր խարիսխ։ Ստելան շրջապատված էր շղթայով միացված նավային չորս խարիսխներից կազմված ցանկապատով։

## Վերակառուցում
1970 թվականին հուշարձանը վերակառուցվել է ճարտարապետ Վ. Ն. Ցիցինի և նկարիչ Օ. Գ. Կուկուշկինի նախագծով՝ ուսումնարանի նախկին կուրսանտ փոխգնդապետ Մ. Ե. Կոմարովսկու մասնակցությամբ։ Աշխատանքներն իրականացրել է «Լենդորստրոյ» կազմակերպությունը։ Հուշարձանի շեֆեր են դարձել մոտակայքում՝ Պետրոդվորեցում, գտնվող Ա. Ս. Պոպովի անվան ռադիոէլեկտրոնիկայի բարձրագույն ռազմածովային ուսումնարանի կուրսանտները։

## Ժամանակակից տեսք
Վերակառուցումից հետո հուշարձանը, որն ընդգրկված է «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ, վերածվել է երկու պահպանման համատեղված բետոնե սալերի տեսքով տպավորիչ շինության։ Այդ սալերի մեջ բացված են հրակնատներ և ասես նմանակում են քանդված ծովային ամրոցի պատի մի մասը։ Միաձույլ սալերի բետոնե մակերևույթին նշմարվում են հնգաթև աստղի, մուրճի ու մանգաղի ռելիեֆային մեծանկարները։ Ձախ սալիկին փակցված է հուշատախտակ այս սահմանագծին զոհված կուրսանտների և սպաների ազգանունների ցանկով (սա սկզբնական ստելայի հատվածն է)։ Երկրորդ սալիկին փակցված է հուշատախտակ հուշարձանի պատմության, նախագծի հեղինակների և շինարարների մասին համառոտ տեղեկություններով։ Հուշահամալիրի առջև տեղադրված են գրանիտե գլաքարերին հենված նավային խարիսխներ (միայն թե արդեն ոչ թե չորս, այլ երկու), որոնցից էլ հուշարձանը ստացել է անվանումը։

## Պատկերասրահ

Anchor-desk.jpg|Երկրորդ սալիկին փակցված հուշատախտակը
Anchor-around.jpg|Առանձին գերեզման հուշահամալիրի մոտ. շարքային Քարիմ Սամադով (1924-1944)


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Гусаров А. Ю.* Памятники воинской славы Петербурга.&nbsp;— СПб.: Паритет, 2010.&nbsp;— 400&nbsp;с.&nbsp;— ISBN 978-5-93437-363-5.

## Արտաքին հղումներ
* Фильм "Открытие мемориала «Якорь»", 1967 год
* Морская газета. 9 июня 2007. «Помним и гордимся»
* Морская газета. 17 мая 2008. «Здесь „Якорь“ павших помнит и скорбит…»

Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզի հուշարձաններ
Կաստելո Կավալկանտի

**Կաստելո Կավալկանտի** (), Ուես Անդերսոնի կարճամետրաժ ֆիլմը՝ թողարկված 2013 թվականին։ Ջեյսոն Շվարցմանը կատարել է գլխավոր հերոսի դերը։ Ֆիլմը հովանավորված էր *[[Prada]]* ընկերության կողմից։ Նկարահանումները կատարվել են Հռոմում՝ Չինեչիտա կինոստուդիայի տարածքում։ Ֆիլմը առաջին անգամ ցուցադրվել է Հռոմի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ։

## Սյուժե
1955 թվականին իտալական Կաստելո Կավալկանտի գյուղում իր մեքենան է վթարի ենթարկում ամերիկյան վարորդ Ջեդ Կավալկանտի։ Քանի որ անսարքությունը լուրջ էր, գլխավոր հերոսը հասկանում է, որ դեռ երկար ժամանակ է մնալու այդ խուլ վայրում։ Նա որոշում է սպասել ավտոբուսին, որը անցնում է կանգառով ամեն քսան րոպե, բայց հանդիպում է տեղացի իտալացիներին և հայտնաբերում է, որ այդ վայրը նրա նախնիների բնակավայրն է։ Ջեդ կարողանում է գտնել իր բարեկամներին և ծանոթանում է նրանց հետ։ Նա որոշում է մնալ գյուղում և ժամանակ անցկացնել իտալացիների շրջանակում։

## Հղումներ
Ֆիլմում կան հղումներ իտալական կինոկլասիկային։ Այդ թվում «Քաղցր կյանք» և «Ամառկորդ» ֆիլմերին, որոնք նկարահանվել են Ֆեդերիկո Ֆելինիի կողմից։ Գլխավոր հերոսի ազգանունը համընկնում է ռեժիսորի՝ Ալբերտո Կավալկանտիի ազգանվան հետ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
*  

Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2013 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1955 թվականին
Սպիտակ գիշերներ (ֆիլմ)

**«Սպիտակ գիշերներ»** (), հայտնի ռեժիսոր Լուկինո Վիսկոնտիի մելոդրաման, որը նկարահանվել է Ֆյոդոր Դոստոեվսկու համանուն վեպի հիման վրա։ Գլախավոր դերերում են Մարիա Շելլը և Մարչելո Մաստրոյանին։ 1957 թվականին Վենետիկի կինոփառատոնին ստացել է *«Արծաթե առյուծ»* մրցանակը լավագույն ռեժիսուրայի համար։

## Սյուժե
Ֆիլմի իրադարձությունները կատարվում են հետպատերազմյան Իտալիայում։ Միայնակ տղամարդ Մարիոն՝ Մարչելո Մաստրոյանի, գիշերներ շարունակ հանդիպում էր Նատալյայի՝ Մարիա Շելլ, հետ Լիվոռնոյի փողոցներում, ով արդեն մեկ տարի շարունակ սպասում է անհետացած ամուսնուն՝ Ժան Մարեն։ Վերջինը իր հերթին խոստացել էր վերադառնալ։

## Դերասաններ
* Մարիա Շելլ — *Նատալյա*
* Մարչելո Մաստրոյանի — *Մարիո*
* Ժան Մարե — *Տենանտ* 
* Մառչելլա Ռովենա — *պանսիոնատի տանտիրուհի*
* Մարիո Դզանոլի — *սպասավորուհի*
* Կլարա Կալամայի — *անբարոյական*

## Մրցանակներ և նոմինացիաներ
### Մրցանակներ
* 1957 — Վենետիկի կինոփառատոն
** «Արծաթե առյուծ» — Լուկինո Վիսկոնտի
* 1958 — Իտալիայի կինոժուռնալիստիկայի միության մրցանակ
** Լավագույն դերասան — Մարչելո Մաստրոյանի
** Նկարչի լավագույն աշխատանք — Մարի Կյուրի, Մարիո Գառբուլյա
** Լավագույն երաժշտություն — Նինո Ռոտա

### Նոմինացիաներ
* 1957 — Վենետիկի կինոփառատոն
** «Ոսկե սառույց» — Լուկինո Վիսկոնտի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1950-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1957 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Լուկինո Վիսկոնտիի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1950-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Պալացցո Կարինյանո

**Պալացցո Կարինյանո** (), պատմական կառույց Իտալիայի Թուրին քաղաքում։ Դրա հարկի տակ գտնվում է Ռիսորջիմենտոյի թանգարանը։ Պալատը եղել է Սավոյական արքայատոհմի կրտսեր ճյուղի՝ Կարինյանոների բնակավայրը։ Շինությունն առանձնանում է կլորավուն ճակատամասով։

## Պատմություն
Պալացցո Կարինյանոն կառուցվել է Էմմանուել Ֆիլիբերտ արքայազնի պատվերով։ Վերջինս եղել է Թոմաս Ֆրենսիսի՝ Կարինյանոյի արքայազնի և նրա ֆրանսիացի կնոջ՝ Մարիա դե Բուրբոնի որդին։ Պալատը կառուցվել է 1679 թվականին ճարտարապետ Գվարինո Գվարինիի նախագծով։ Հոյակերտ շքամուտքը և գլխավոր դահլիճն ամբողջացնող կրկնակի գմբեթը դասվում են իտալական բարոկկոյի ամենահզոր ճարտարապետական լուծումների շարքում։

Պալատը կառուցված է աղյուսից։ Գվարինին ձևավորել է կառույցը հրապարակի պես՝ ուղիղ և սահմանափակ արևելյան ճակատամասով և էլիպսաձև արևմտյան ճակատամասով։ Ճարտարապետը նաև պալատի կենտրոնում ավելացրել է նախագավիթ։ Կառուցումը սկսվել է 1679 թվականին, երբ արքայազնը 51 տարեկան էր։ 
ձախից|մինի|300px|Պալացցո Կարինյանոյի ինքնատիպ ճակատամասը
Պալատի ինտերիերում առկա են շքեղ ֆրեսկոներ և ստուկկոյով հարդարանքներ։ Ֆրեսկոներից մի քանիսը Ստեֆանո Մարիա Լենիանիի աշխատանքներն են և կոչվում են il Legnanino։ Գլխավոր սանդղավանդակը ձևավորված է կիսանդրիներով, որոնց հեղինակն է Պիետրո Սոմացին։

Պալացցո Կարինյանոն դե Լամբալլե արքայադստեր ծննդավայրն է (1749)։ 1770 թվականին Չարլզ Էմմանուելը՝ Կարինյանոյի արքայազնը, ևս ծնվել է այնտեղ։ 1820 թվականին պալատում է ծնվել նաև Վիկտոր Էմանուիլ II թագավորը։ 1938 թվականին պալատում ստեղծվում է Ռիսոջիմենտոյի թանգարանը։

Պալացցո Կարինյանոն Սավոյների արքայական մյուս պալատների հետ միասին ներառված է Իտալիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

## Պատկերասրահ

Torino-PalazzoCarignanoRetro.jpg|Պալացցո Կարինյանո
Le palais Carignano la nuit (Turin) (2862906635).jpg|Կարինյանոյի պալատը գիշերը
3074TorinoMuseoRisorgimento.jpg|Ռիսորջիմենտոյի թանգարան
Entrance hall colonnade, Palazzo Carignano (475028521).jpg|Պալացցո Կարինյանոյի մուտքը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Palazzo Carignano, from the site of the Museo nazionale del Risorgimento italiano.

Կատեգորիա:Բարոկկո
Կատեգորիա:Թուրինի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Իտալիայի ճարտարապետություն
Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ
Պիոներական փողոց (Սամարա)

**Պիոներական  փողոց** (), փողոց Սամարա քաղաքի Սամարյան շրջանում, գտնվում է Վենցեկի և Կոմսոմոլսկի փողոցների միջև։  
Սկսվում է Վոլգա գետի առափնյայից, հատվում է Մաքսիմ Գորկու, Վոդնիկովի, Ալեքսեյ Տոլստոյի, Ստեպան Ռազինի, Կույբիշևի, Ֆրունզեի, Չապաևի, Երիտգվարդիականների, Գալակտիոնովյան,  Սամարյան փողոցների հետ և ավարտվում Զատոնի փողոցում։ Հատվում է Պեսոչնի, Զապլաննի և Ուզենկի փողոցների հետ։

## Շենքեր և շինություններ
* № 7 -  «Գլոբուս» գրասենյակային կենտրոն
* № 17 - Նախկին  Ազնվականական  հավաքատեղի (կառուցվել է 1852 թվականին, ճարտարապետ՝ Մեյսներ)
* № 19 - Նախկին տպագրատուն, հետագայում   «Հայրենիքի համար» թերթի տպարան
* № 21 - Ձերժինսկու անվան մշակույթի տուն («Ձերժինկա»)
* № 22 - վաճառական Սուրոշնիկովի նախկին տունը։ Այստեղ Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին ապրել է Ստալինի դուստրը՝ Սվետլանա Ալիլուևան
* № 23 - Սամարայի մարզի ԴԱԾ վարչության նախկին շենքը 
* № 24 - Սամարայի մարզի ԴԱԾ վարչության ներկայիս շենքը
* № 25ա - Իշխան Ալեքսանդր Նևսկու հավատարիմ սրբի մատուռ՝ 1999 թվականին այրված Սամարայի մարզի ՆԳ քաղաքային  վարչության շենքի տեղում   
* № 48/55 - Ռուսական առևտրաարդյունաբերական բանկի  նախկին շենքը։  Տեղական նշանակության ճարտարապետական հուշարձան

## Տրանսպորտ
Պիոներական փողոցով են անցնում թիվ 24, 102 և 108 քաղաքային և առևտրական ավտոբուսային երթուղիները,  
* Տրամվայի երթուղիներ՝ 15, 16 և 20 
* Տրոլեյբուսի երթուղիներ՝ 6 և 16
* Երթուղային տաքսիների երթուղիներ՝ 37, 61д, 94, 205, 247 և 295

## Փոստային ինդեքսներ
443020443099

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Суровиков Е. Я. Улицы Самары. Справочник. - Самара, «Парус», 1997.

Կատեգորիա:Սամարայի փողոցներ
Երևանյան բակ գարնանը

**«Երևանյան բակ գարնանը»**, հայ անվանի նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1928 թվականին ստեղծած կտավը։ Սարյանը այն վրձնել է Փարիզից վերադառնալուց հետո։ Կտավը գտնվում է Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարանում։

## Նկարագրություն
Կտավում պատկերված է հին Երևանի մի անկյուն, ազգային ճարտարապետությանը բնորոշ երկհարկանի տնով, որն ուներ ներքին բակ նայող փայտյա պատշգամբ։

Պահպանվել է նկարչի գրառումը, որտեղ նա նկարագրում է այդ բակը.

:

Ցավոք, չպահպանվեց նաև նկարում պատկերված այս բակն ու տունը։ Նկարիչը հատուկ տեղ է հատկացնում պատշգամբի մոտ աճող կապտամանուշակագույն ծաղիկներով գլիցինիային, որը բազմիցս է գրավել Սարյանի ուշադրությունը։ Նրա 1910 թվականին ստեղծած «Գլիցինիան» Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուի զարդերից է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1928 նկարներ
Կատեգորիա:Հայկական կերպարվեստ
Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի նկարներ
Մոսկվայի հրդեհադիտանոցներ

**Մոսկվայի հրդեհադիտանոցներ** (), հրդեհադիտանոցները Մոսկվայում կառուցվել են 18-րդ դարի վերջերից։ Մինչ հեղափոխությունը նրանք վեր էին խոյանում ոստիկանական ստորաբաժանումների շենքերի վրա և ծառայում էին հրդեհների տեսողական դիտարկմանը։ Հրդեհադիտանոցները կառուցվում էին Մոսկվայի հրշեջ ստորաբաժանումներին կից մինչև 1920-ական թվականների սկիզբը և 1930-ական թվականների վերջը, այնուհետև հարկայնության բարձրացման և ազդարարման միջոցների զարգացման հետ կապված դրանց անհրաժեշտությունը վերացավ։ 
   
21-րդ դարի սկզբից Մոսկվայի բոլոր հրդեհադիտանոցները համարվում են մշակութային ժառանգության օբյեկտներ։ Գործող հրշեջ ստորաբաժանումների հրդեհադիտանոցները օգտագործվում են հրդեհաշիջման կաշեփոկերի չորացման նպատակով։   
Ցուցակում ներկայացվում են Մոսկվայի պահպանված և վերականգնված հրդեհադիտանոցները`

## Գրականություն
* Каланчи // Москва: Энциклопедия / Глав. ред. А. Л. Нарочницкий. — М.: Советская энциклопедия, 1980. — 688 с., ил. — 200 000 экз.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Հրդեհադիտանոցներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի աշտարակներ
Մացեստայի թեյի գործարան

**Մացեստայի թեյի գործարան** (), ռուսական թեյի արտադրության ձեռնարկություն, որը գտնվում է Սոչիի շրջանի Իզմայլովկա գյուղում և հանդիսանում է «Մացեստա թեյ» և «Կրասնոդարի թեյ՝ 1947 թվականից» ապրանքանիշերի պաշտոնական արտադրողը։ Թեյի տնկարկները գտնվում են Կրասնոդարի երկրամասի Սոչի քաղաքի Մացեստա հովտում՝ կովկասյան լեռնաշղթայի լեռների միջև։

մինի|320пкс|Մացեստական թեյ՝ գլխավոր գրասենյակ
«Մացեստայի թեյ» հանրային բաց բաժնետիրական ընկերությունը իր տրամադրության տակ ունի թեյի տնկարկներ, որոնք ծովի մակարդակից բարձր են 400 մ և հասնում են 180 հա-ի։ Այն կենտրոնանում է թեյի էկոլոգիապես մաքուր արտադրության վրա։ Ձեռնարկության թեյի տնկարկները գտնվում են Սոչիի Մացեստա հովտում։ Կովկասի հովտային շրջանի սառը մթնոլորտի շնորհիվ թեյի տերևները ունեն տանինի մեծ քանակություն։

## Պատմություն
Սոչիի Չերնոմորե տարածաշրջանում 1935 թվականից սկսեցին թեյ մշակել։ Հենց այդ ժամանակահատվածում տվյալ վայրերում կազմակերպվեցին առաջին կոլտնտեսությունները։ Մացեստայի թեյի ձեռնարկության պատմության սկիզբը կարելի է համարել 1947 թվականը, այնուհետև «Սովետների դրոշ» նախաձեռնության անդամների կողմից ստեղծվել է «Վերին Մացեստական սովխոզ»-ը, որտեղ նրանք սկսեցին տիրապետել թեյի աճեցման ու մշակման մշակույթին։

1951-1953 թվականներին պատրաստվող տնկարաններում մշակվում էին չինական «Կի-մին» սորտերը, որոնք հետո փոխարինվել են վրացական «կոլխիդ»-ով և ցրտադիմացկուն «Մացեստայով»։ Դրանք ընտրվել են Սոչիի սելեկցիայի մասնագետների կողմից։ Մաքուր և սառը օդը սարերում, բավականին մեղմ ձմեռը, հիմք հանդիսացան հրաժարվել թունաքիմիկատների և անօրգանական պարարտանյութերի օգտագործումից։ Թեյի կուլտուրաները դիմացան մինչև 17 աստիճան ցրտին, և նման պայմաններում վնասատուները չհաղթեցին։ Մացեստայի թեյը արդյունաբերական մասշտաբով ձեռք է բերել մեծ ճանաչում, որպես ամենահյուսիսում աճեցված սորտերի։

1972 թվականին Մացեստայի սովխոզ մուտք է գործել համատեղ թեյի արտադրություն՝ «Կրասնոդար թեյ»-ը։ Միացել են նաև Սոլոխաուլի, Դագոմիսի և Ադլերի սովխոզները։ Վերակառուցման սկիզբին, «Լենինի անվան Մացեստայի թեյի արտադրության ֆերմերային տնտեսությունը» վերակազմավորվեց և 1992 թ. վերափոխվեց «Մացեստայի թեյի»։ Ճգնաժամի ընթացքում, մինչև 2006 թվականը, Մացեստայի գործարանը գտնվում էր փլուզման եզրին։ 2006 թվականից մինչև 2010 թվականը ձեռնարկությունը արմատական արդիականացման ենթարկվեց։

## Ձեռքբերումներ
* «Մացեստայի թեյի գործարան» ԲԲԸ-ը 2016 թվականին Շանհայում SIAL China  ցուցահանդեսում, բարձրորակ արտադրանքի համար արժանացել է ոսկե մեդալի։
* 2016 թվականի հոկտեմբերին Փարիզի SIAL Paris միջազգային ցուցահանդեսում Մացեստա թեյը ստացավ երկու ոսկե մեդալ՝ դասական ու սև և կանաչ «Պրեմիում» թեյի համար։

## Տես նաև
* Կրասնոդարի թեյ
* Վրացական թեյ

## Ծանոթագրություններ
Հրաշք Միլանում (ֆիլմ)

**Հրաշք Միլանում** (), 1951 թվականի ֆիլմ, նկարահանված է Իտալիայի Միլան քաղաքում։

## Սյուժե
Ֆանտաստիկայի ժանրի հեքիաթ, «Բարի Տոտո» պատմվածքի հիման վրա։ Պատմությունը երիտասարդ որբ Տոտոյի մասին է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո նրան որդեգրել են աղքատ գաղութաբնակները։ Նա օգնում է նոր ընկերներին կազմակերպվել և դառնալ ավելի երջանիկ։ Երբ հողատերը որոշում է աքսորել աղքատներին, բարի փերին Տոտոյին տալիս է մի աղավնի։ Աղավնին կատարում է Տոտոյի բոլոր ցանկություները և չի թողնում որ հողատերի մտադրությունները իրականանան։ Բայց ահա ինչ-որ մեկը գողանում է աղավնուն։

## Դերերում
*Էմմա Գրամատիկա՝ Լոլոտա
*Ֆրանչեսկո Գոլիզանո՝ Տոտո
*Պաոլո Ստոպպա՝ Ռապպի
*Աննա Կարենա՝ Մարտա
*Ալբա Արնովա՝ արձան
*Ֆլորա Կամբի՝ անբախտ սիրահարը
*Վիրջիլիո Ռիենտո՝ սերժանտ
*Արտուրո Բռագալյա՝ Ալֆրեդո

## Մրցանակներ
1951 թվականին ֆիլմը ստացավ Ոսկե արմավենու ճյուղը, Կաննի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը, նաև նույն կինոփառատոնի «Ֆեպռեսի» մրցանակը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Чудо в Милане» на сайте Film.ru

Կատեգորիա:1950-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1951 ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Ոսկե արմավենու ճյուղ» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Իտալական ֆանտաստիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Չորս անգամ (ֆիլմ)

**«Չորս անգամ»** (), Միքելանջելո Ֆռամառտինոյի ֆիլմերից մեկը, որը մեծ էկրաններին լույս է տեսել 2010 թվականին։

## Սյուժե
Սյուժեն բաժամված է երեք մասի։ Առաջին մասը մի ծերունու մասին է, որն իր հավատարիմ շան հետ զբաղվում է անասնապահությամբ և վաճառում է ստացված կաթը քաղաքի բնակիչներին։ Հատվածը ավարտվում է հովվի մահվամբ։ Երկրորդ մասում ուշադրությունը անցնում է մի այծի վրա, որը լույս աշխարհ էր եկել հովվի մահից հետո։ Եվ վերջապես, երրորդ հատվածը ծառի «ճակատագրի» մասին է, որը հատվել էր մի խնջույքի համար, իսկ հետո օգտագործվել էր փայտածուխ ստանալու համար։

## Մրցանակներ և նոմինացիաներ
* 2010 — Կաննի կինոփառատոնի *Label Europa Cinemas* մրցանակ (Միքելանջելո Ֆռամառտինո)
* 2010 — Բրատիսլավայում անցկացվող միջազգային կինոփառատոնի Գռան-պրի (Միքելանջելո Ֆռամառտինո)
* 2010 — Անսիում անցկացվող իտալական կինոփառատոնի Գռան-պրի (Միքելանջելո Ֆռամառտինո)
* 2010 — «Արծաթե ժապավեն» մրցնակ (Միքելանջելո Ֆռամառտինո)
* 2010 — Ֆիլմը ցուցադրվել է Նյու-Յորքի կինոփառատոնում
* 2011 — Երեք նոմինացիա «Դավիթ դի Դոնաթելլո» մրցանակաբաշխմանը։ Լավագույն ռեժիսոր՝ Միքելանջելո Ֆռամառտինո, լավագույն պրոդյուսեր, լավագույն ձայնային էֆեկտներ
* 2011 — Ֆիլմը ցուցադրվել է Լոնդոնի կինոփառատոնում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆիլմի պաշտոնական կայք 
* 
* 

Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Շվեյցարական ֆիլմեր
Գրասա Մորաիշ

**Մարիա դա Գրասա Օինտու դե Ալմեյդա Մորաիշ** (, ), պորտուգալացի նկարչուհի։

## Կենսագրություն
Գրասա  Մորաիշը  ծնվել է 1948 թվականի մարտի 17-ին Տրազ-ուժ-Մոնտիշ գավառի Վիեյրու քաղաքում։  Գեղանկարչություն սովորել է Պորտու քաղաքի  Գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցում, որն ավարտել է 1971 թվականին։ 
 
1997 թվականին Մոսկվայի մետրոպոլիտենի Օղակաձև գծի  «Բելոռուսական»  կայարանի  արևելյան նախասրահի ձևավորման համար պորտուգալական ավանդական  ազուլեժու տեխնիկայով ստեղծել է «Խաղաղության  դեմքեր» մեծանկարը։  Այս աշխատանքը դարձել է Լիսաբոնի քաղաքապետարանի նվերը Մոսկվայի 850- ամյակի կապակցությամբ։  Նույն թվականին Պորտուգալիայի նախագահ  Ժորժ Սամպայուից ստացել է արքայազն Հենրիի շքանշան։  2013 թվականին ստացել է Պորտուգալիայի Գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի գլխավոր մրցանակը (Grande Prémio Aquisição):  Ներկայումս բնակվում է Լիսաբոնում և շարունակում է զբաղվել ստեղծագործական գործունեությամբ։

Գրասի  Մորաիշի  աշխատանքները գտնվում են այնպիսի մշակութային հաստատությունների հավաքածուներում, ինչպիսիք են Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամը, Սան Պաուլուի ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Սերրալվեշի հիմնադրամը և այլն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գրասա Մորաիշի բլոգ
* Գրասա Մորաիշի ժամանակակից արվեստի կենտրոն 
* Գրասա Մորաիշի աշխատանքները wikiart.org կայքում

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի նկարչուհիներ
Խանական մեծ մզկիթ

**Խանական մեծ մզկիթ** () կամ **Պալատական մեծ մզկիթ**,  մզկիթ Խանի պալատում, Բախչիսարայում։

## Պատմություն
Խանական մեծ մզկիթը գտնվում է հյուսիսային դարպասներից դեպի հարավ` պալատական հրապարակում։ Սա Ղրիմի ամենամեծ մզկիթներից մեկն է և խանական պալատի առաջին շինությունը։ Մզկիթը կառուցվել է 1532 թվականին, Սահիբ Առաջին Գերայի կողմից, 17-րդ դարում մզկիթը կրել է նրա անունը։
Մզկիթի շենքը զանգվածային է, աղեղային կամաշարքով ներքևից և մայոլիկե  майоликовыми ագուցներով պատերին։ Մզկիթի տանիքը չորս շերտ ունի է և ծածկված է կարմիր կղմինդրով։ Ի սկզբանե տանիքը ծածկված էր գմբեթներով։
Մզկիթի գլխավոր մուտքը Չուրուկ Սու գետի կողմից է։ Այս կողմի ճակատային մասը նախկինում մշակված էր մարմարով։ Մզկիթի արևելյան պատի մոտ է գտնվում աբդեստխանան (ծիսական արարողության`ադբեստ, անելու վայրը)` շատրվանով։
Պատերին պատկերված են մի քանի գեղագրական գրություններ արաբերենով (մեջբերումներ Ղուրանից), որոնք հայտնվել էն 18-րդ դարում։ Գրությունները սև գույնով են, կանաչ զարդատախտակների վրա։ Գեղագրությունների հետ պատերին հիշատակվում է նաև Քիրիմ Գերայի անունը, ով վերանորոգել ու զարդարել է մզկիթը։ 
Մզկիթն ունի երկու բազմակողմ մինարեթ` սրածայր տանիքներով։ Մինարեթների բարձրությունը 28 մետր է։ Քարե աստիճանները տանում են դեպի մինարեթների ներսը։ Մինարեթների աշտարակները կառուցված են քարե սալիկներից, որոնք իրար են միացված կապարե ագուցներով։
1736 թվականին մզկիթը վնասվել է հրդեհից։ Այն վերականգնել է վարպետ Օմերը` Սելյամետ 2-րդ Գերայ խանի ժամանակ։ 1750-ական թվականներին Արսլան Գերայը մզկիթի բակում հիմնադրել է մեդրեսե, որը չի պահպանվել մինչև մեր օրերը։ Խորհրդային տարիներին մզկիթը փակվել է։ Դրա վերին մասում տեղակայված է եղել հնագիտության թանգարանի ցուցաբաժին, իսկ ներքևի մասում` լապիդարիա (ճարտարապետական իրերի, գրություններով ու նկարներով քարերի պահեստ։ Այսօր մզկիթը բաց է հավատացյալների համար։

## Պատկերասրահ


File:Hansaray Mosque.jpg|Մինարեթ
File:Мінарети Великої ханської мечеті.jpg|Մզկիթի մինարեթներ
File:Calligraphic inscription on the wall of mosque in Hansaray 2.JPG|Գեղագրություն պատին
File:Calligraphic inscription on the wall of mosque in Hansaray 3.JPG|Գեղագրություն  պատին
File:Calligraphic inscription on the wall of mosque in Hansaray.JPG|Գեղագրություն պատին` ի պատիվ Քիրիմ Գերայի վերանորոգման
File:Мінарет, фрагмент.jpg|Մինարեթի մաս



## Ծանոթագրություններ

## Արտաաքին հղումներ
* Խանական մեծ մզկիթ  

Կատեգորիա:Ղրիմի շենքեր և կառույցներ
Մուստաֆա Աբդուլհալիք Ռենդա

**Մուստաֆա Աբդուլհալիք Ռենդա** (թուրք.՝ Mustafa Abdülhalik Renda, ), ալբանական ծագումով թուրքական պետական և քաղաքական գործիչ։ Ի պաշտոնե իր գործունեությամբ նպաստել է Հայոց ցեղասպանության իրագործմանը։

## Կենսագրություն
Մուստաֆա Աբդուլհալիք Ռենդան ծնվել է Օսմանյան կայսրության Յանինա քաղաքում (այժմ՝ Հունաստան)՝ ծագումով ալբանական ընտանիքում։ 1902-1918 թվականներին պաշտոնավարել է Օսմանյան կայսրության մի շարք նահանգներում և քաղաքներում՝ զբաղեցնելով նաև նահանգապետի պաշտոն։ Եղել է էկոնոմիկայի փոխնախարար, աշխատել է Ներքին գործերի նախարարությունում։ Նշանակվել է Կոնիայի նահանգապետ, իսկ հետո նաև Զմյուռնիայի նահանգապետ։ 1923-1935 և 1946-1948 թվականներին զբաղեցրել է ֆինանսների և պաշտպանության նախարարների պաշտոնները։

1934 թվականին, «Ազգանունների մասին» օրենքի ընդունումից հետո, ըստ որի Թուրքիայի քաղաքացիները պետք է ազգանուն կրեին, նա վերցրել է Ռենդա ազգանունը։ 1935-1946 թվականներին եղել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի նախագահը։ Աթաթուրքի մահից հետո, 1938 թվականի նոյեմբերին, մեկ օրով կատարել է Թուրքիայի նախագահի պարտականությունները։

Մահացել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ Ստամբուլում։ Թաղված է Անկարայում։

## Հայերի ցեղասպանությունը
Հայոց ցեղասպանության ժամանակ Ռենդան պատասխանատու էր Բիթլիսի վիլայեթում՝ հայերի տեղահանության և սպանությունների համար։ 1916 թվականին նա Հալեպի նահանգապետն էր և մեծ դերակատարություն է ունեցել հայերին տեղահանելու և Դեր Զորում մահվան մատնելու գործում։ Ըստ Հալեպի գերմանական հյուպատոս Ռոսլերի խոսքերի. «Ռենդան ջանասիրաբար աշխատանք էր տանում հայերին ոչնչացնելու գործում»։ Երրորդ բանակի գեներալ Վեհիբ փաշան, իր ցուցմունքներում նշել է, որ Ռենդան Մշո գավառում ողջակիզել է հազարավոր մարդկանց։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք
Կատեգորիա:Ալբանական ծագմամբ թուրքեր
Կատեգորիա:Թուրք ազգայնականներ
Կատեգորիա:Թուրք պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի Ժողովրդահանրապետական կուսակցության քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի մեջլիսի խոսնակներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի պաշտպանության նախարարներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներ
Կատեգորիա:Մալթայի աքսորականներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ալբանացիներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պետական ծառայողներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական հանցագործներ
Ինքնանկար (Սարյան, էսքիզ)

**«Ինքնադիմանկար»**, հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1909 թվականին ստեղծած ինքնադիմանկարի էսքիզն է։ Էսքիզը գտնվում է  Սարյանի տուն-թանգարանում, իսկ ինքնանկարի բնօրինակը գտնվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։
## Նկարագրություն
Սա Սարյանի առաջին գեղանկարչական «Ինքնադիմանկարն» է։ Սարյանն իրեն պատկերել է իր իսկ խոսքերով ասած «բնության, լեռների և հովիտների միջով քայլելիս, արևի տակ, արևի ոսկի շողերով լուսավորված»։

Ֆրանսիական արվեստի մեծ գիտակ և նկարահավաք Շչուկինը, տեսնելով Սարյանի այս գործը, բացականչում է. 

և պատվիրում է իր որդու դիմանկարը։ 
Այս գործը իր տեսակով տարբերվում է այլ ինքնադիմանկարներից, այս ինքնանկարում ներկակայցված է աբնության ուժն իր մեջ կրող ստեղծագործ անհատի հավաքական և ընդհանրացված կերպար։ Սարյանն օգտագործում է արտահայտիչ հակադիր գույներ, ներկը ստվարաթղթին է քսում վստահ, ամուր ձեռքի լայն, ազատ վրձնահարվածներով։ Ինքնադիմանկարն և նկարչի ետևում գտնվող լեռները նույն կերպ են նկարված։ Այդ իսկ պատճառով տպավորություն է ստեղծվում, որ մարդն «աճում» է բնությունից, հանդիսանում է նրա շարունակությունը և անքակտելի մասը։ Սարյանը գրել է. : Մարդու և բնության միասնականությունն «Ինքնադիմանկարի» հիմնական գաղափարն է։

## Տվյալներ
* «Ինքադիմանկար», 1909, Ստվարաթուղթ, տեմպերա, 67,6 х 53,4 սմ։ Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարան, Երևան
* «Ինքադիմանկար», 1909, Ստվարաթուղթ, տեմպերա, 47,8 x 44,2 սմ։ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Կյանքն ինքնանկարներում, Մ. Մ. Ղազարյան (Մարտիրոս Սարյանի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ)](http://hpj.asj-oa.am/3260/1/1980-1(77).pdf)

Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի նկարներ
Կատեգորիա:1909 նկարներ
Կատեգորիա:Հայկական կերպարվեստ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Էլենի Ֆուրեյրա

**Էլենի Ֆուրեյրա** (, ), ալբանական ծագմամբ հույն երգչուհի, ով ներկայացրել է Կիպրոսի Հանրապետությունը Լիսաբոնում կայացած Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում՝ եզրափակչում գրավելով պատվավո երկրորդ հորիզանականը։

## Կենսագրություն
Էլենի Ֆուրեյրան ծնվել է 1987 թվականի մարտի 7-ին Ալբանիայի փոքիկ Ֆիեր քաղաքում։ Այնտեղ էլ անցել է վերջինիս մանկությունն ու պատանեկության առաջին տարիները՝ նախքան Հունաստանում մշտական բնակություն հաստատելը։ Էլենին երգում է երեք տարեկանից ի վեր։ Ավելի ուշ սովորել է կիթառ նվագել, իսկ որպես մասնագիտություն՝ սովորել հագուստի գեղարվեստական ձևավորում և դիզայն։

Էլենին իր պրոֆեսիոնալ երաժշտական գործունեությունը սկսել է 18 տարեկան հասակում։ Շուտով նա առաջարկներ է ստացել պրոդյուսերներ Վասիլիս Կոնտոպուլոսից և Անդրեաս Յախտակոսից՝ դառնալով «Mystique» խմբի անդամ։ Խմբի առաջին իսկ ձայնագրած երգը, որը կրում էր «Մեկ այլ էջում» (հուն․՝ «Σε άλλη σελίδα») անվանումը, Հունաստանում և Կիպրոսում դառնում է հիթ։ Շուտով խումբը համալրվում է նոր անդամներով, իսկ Էլենին «Մի արեք, եթե չեք հիշում» () երգի թողարկումից շատ չանցած լքում է խումբը՝ իր կարիերան շարունակելով որպես մենակատար (սոլո երաժիշտ)։

2010 թվականի փետրվարին երգչուհին մասնակցում է Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հունաստանյան պատվիրակի ընտրությանը, իսկ 2017 թվականին՝ հաղթել Կիպրոսի ազգային ընտրությունում։ Շուտով Էլենին ներկայացնում է Կիպրոսը Լիսաբոնում կայացող Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում՝ զբաղեցնելով երկրորդ հորիզոնականը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Ալբանացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Կատեգորիա:Հույն դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հույն երգիչներ
Կատեգորիա:Հույն երգչուհիներ
Ֆունդա Էյրիղիթ

**Ֆունդա Էյրիղիթ** (, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության թուրք դերասանուհի։

Ծնունդով Սամսունի Չարշամբա գյուղից է։ Քադիր Հաս Անադոլու միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո՝ ընդունվել է Ստամբուլի համալսարանի թատերական կոնսերվատորիան։ Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո ընդունվել է նույն համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի քաղաքագիտության բաժինը։

2013 թվականին Ֆունդա Էյրիղիթը Սադրը Ալըշըք թատրոնի և կինոակադեմիայի կողմից «կատակերգության/մյուզիքլ ժանրի լավագույն դերասանուհի» մրցանակը, որը նա ստացել է Ստամբուլի պետական թատրոնի «Լռություն» ներկայացման ժամանակ մարմնավորած իր դերի համար։ 17 Աֆիֆե թատրոնի կողմից կազմակերպված մրցանակաբաշխության ժամանակ դարձյալ ճանաչվել է տարվա լավագույն դերասանուհի։

2016 թվականին նկարահանվել է Գիշերվա թագուհին հեռուստասերիալում, որտեղ ցուցադրվել է Star TV հեռուստաընկերությամբ։ Նրա խաղընկերներն են եղել Մուրաթ Յըլդըրըմը, Մերյեմ Ուզերլին, Ուղուր Փոլաթը, Բուրաք Դենիզը և այլն։ 2016 թվականի հոկտեմբեր ամսից նկարահանվել է Փոյրազ Կարայել հեռուստասերիալում՝ միանալով դերասանական կազմին հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թուրք դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Մալթայական ամրոց

**Մալթայական ամրոց** (), Մալթայական շքանշանի գլխավոր գրասենյակը։ Գտնվում է Հռոմում։ Իտալիայի կողմից հայտարարված է, որ այն պատկանում է Մալթայական շքանշանին։

Մալթայական ամրոցում գտնվում է Գլխավոր մագիստրի աթոռանիստը։ Այնտեղ անցկացվում են նաև կառավարության նիստեր։

## Պատմություն
1834 թվականին Մալթայական ամրոցը դարձավ Մալթայական շքանշանի գլխավոր գրասենյակ։ 1869 թվականին Մալթայական ամրոցին շնորհվեց էկստերետորիալ ամրոցի կարգավիճակ։ Այսպիսով ամրոցը դարձավ Մալթայական շքանշանի և նրա մայրաքաղաքին պատկանող տարածքը։ Այդ ստատուսը նա պահում է մինչ մեր օրերը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իտալիայի ամրոցներ
Հաղթական մույթեր

**Հաղթական մույթեր** (, նաև՝ **«Պորոխովիեի մույթեր»**, ), մույթեր  Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, ստալինյան նեոկլասիցիզմ ոճի ճարտարապետության հուշարձան «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Կոմունայի փողոցի հյուսիսային մասում, Հայրենական փողոցի հետ նրա հատման վայրում, ճանապարհի երկու կողմերում, երթևեկելի մասին կիպ։

Կառուցվել են 1953 թվականին Հայրենական մեծ պատերազմում Լենինգրադի պաշտպանների պատվին։

Կառուցելու ժամանակ մույթերը նշում էին քաղաքի սահմանը (նաև Պորոխովիե պատմական շրջանի), և մինչ օրս գտնվում են նրա մոտ։
ձախից|մինի|Հաղթական մույթ (վերնամաս, 2014)

## Նկարագրություն
Մույթերը կառուցվել են վարդագույն գրանիտից և ունեն մոտ 8 մետր բարձրություն և 1,5 մետր լայնություն։ Մույթերի վերին մասերը զարդարված են Լենինի և Ստալինի խորաքանդակներով, իսկ ավարտվում են պսակների մեջ հնգաթև աստղերով։

Դրանք Սանկտ Պետերբուրգում Ստալինի մինչև մեր օրերը պահպանված չորս պատկերներից երկուսն են (երրորդը գտնվում է գետնի տակ՝ մետրոպոլիտենի «Ապստամբության հրապարակ» կայարանի նախասրահում, իսկ չորրորդը՝ Եկատերինգոֆում գտնվող «Կրասնոդոնի հերոսներին» հուշարձանի դրոշին), բայց միայն մույթերի վրա են Ստալինի դիմանկարները զբաղեցնում կենտրոնական տեղ։

Հարավային և հյուսիսային կողմերից դիտելիս ձախից գտնվում է Լենինի խորաքանդակը, իսկ աջից՝ Ստալինի, ընդ որում՝ նրանք նայում են իրար։ Ճանապարհին հակադիր կողմերից դիտելիս մույթերի վրա երևում են հուշատախտակները, որոնք խորաքանդակների և աստղերի հետ միատոն են։
ձախից|մինի|Հուշատախտակ

## Պատմություն
1960-ական թվականներին Ստալինի խորաքանդակները ծածկել էին թիթեղյա օվալներով։ 1990-ական թվականներին այնտեղից անհետացան նաև աստղերը, սակայն Հաղթանակի 60-ամյակին (2005 թվականին) մույթերը վերականգնվեցին, ժանգոտած թիթեղյա օվալները հեռացվեցին Ստալինի խորաքանդակներից, աստղերը վերադարձվեցին, և մույթերը կրկին ստացան իրենց պատմական տեսքը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1953 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի հուշարձաններ
Կաստելո Մանիաչե

**Կաստելո Մանիաչե** (), ամրոց  Սիցիլիա կղզու Սիրակուզա քաղաքում, որը փակում է մուտքը դեպի քաղաքային նավահանգիստ։ Կաստելո Մանիաչեն կառուցվել է 1232-1240 թվականներին՝ Ֆրիդրիխ II կայսեր հրամանով և անվանվել է ի պատիվ 11-րդ դարի բյուզանդական զորահրամանատար Գևորգ Մանիակեսի, որը 1038-1040 թվականներին վերջին անգամ գրավեց Սիցիլիան՝ Բյուզանդիային միացնելու նպատակով։ Այժմ ամրոցը ազատ է զբոսաշրջիկների համար։

Առաջին շենքը ամրոցի տարածքում կառուցվել է 1038 թվականին՝ Գևորգ Մանիակեսի կողմից՝ Սիրակուզ ամրոցը գրավելուց հետո։ 1232-1240 թվականներին ամրոցը վերակառուցվեց ճարտարապետ Ռիկարդո դա Լենտինիի գլխավորությամբ։ 1305 թ.-ից մինչև 1536 թվականը Կաստելո Մանիաչեն աշխատում էր որպես սիցիլիական թագավորների թագավորանիստ ամրոց։ 15-րդ դարում օգտագործվում էր որպես բանտ։ Վերջին տարիներին այդ ամրոցը ներգրավվել է ամրաշինական կառույցների ցուցակում, որոնք պաշտպանում են քաղաքը և նավահանգիստը։ 1704 թվականի ուժեղ պայթյունից հետո ամրոցը վերակառուցվեց և հարմարեցվեց հրազենային զենքի համար։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Castello Maniace1.jpg
Պատկեր:Castello Maniace2.jpg
Պատկեր:Castello Maniace3.jpg
Պատկեր:Maniace.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Աղբյուրներ
* Ամրոցի պատմությունը

Կատեգորիա:1240 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ամրոցներ
Կատեգորիա:Իտալիայի շենքեր և կառույցներ
Իբուկուն Օդուսոտ

**Իբուկուն Օդուսոտ** (), կառավարման և ՏՏ ոլորտում նիգերիացի պետական ծառայող։ Նիգերիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենի (.ng) առաջին ադմինիստրատիվ կապեր հաստատողն էր։ Նա եղել է Նիգերիայի գյուղատնտեսության և գյուղական զարգացման նախարարության մշտական քարտուղարը և Դաշնային կառավարության քաղաքական հարցերի բաժնի գրասենյակի քարտուղարը։

## Կենսագրություն
Օդուսոտը ծնվել է Իկեննե-Ռեմո քաղաքում, Օգուն նահանգ (Նիգերիա)։ Սովորել է Օյո նահանգի Օկե-Ադո Իբադան քաղաքի Սուրբ Թերեզայի քոլեջում։ Դպրոցական վկայագիրը ստանալուց հետո ընդունվել է Օբաֆեմի Ավոլովո համալսարան։ Այստեղ ուսումնասիրել է համակարգչային գիտություններ և տնտեսագիտություն։

Ավելի ուշ Լագոսի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ 1995-1998 թվականներին տեխնոլոգիաների գծով Յաբա քոլեջի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և կառավարման կենտրոնի տնօրենն էր։

Օդուսոտը հայտնի դարձավ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում որպես ավագ քաղծառայող։ Նիգերիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենի (.ng) առաջին ադմինիստրատիվ կապեր հաստատողն էր։ Նա մինչև Նիգերիայի նախարարությունում կստանձներ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրենի պաշտոնը, եղել է Յաբա տեսխնոլոգիական քոլեջի նախկին ՏՀՏ տնօրեն։ Նա որպես մշտական քարտուղար աշխատել է տարբեր նախարարություններում, այդ թվում՝ Բնապահպանական հիմնադրամի գրասենյակում, Դաշնային նախարարության, Շրջակա միջավայրի դաշնային նախարարության և Մշակույթի, Զբոսաշրջության և ազգային կողմնորոշման (National Orientation) դաշնային նախարարություններում։

Օդուսոտը նշանակվել է Գուղատնտեսության և գյուղական զարգացման նախարարության նախարար Աքինուումի Ադեսինայի մշտական քարտուղարի պաշտոնում։ Այստեղ գտնվելու ժամանակ նա Նիգերիայի գյուղատնտեսությունում «հեղափոխություն» անելու համար պարգևատրվել է մրցանակներով։

2000 թվականին Օդուսոտը դարձել է Digitest-ի ազգային համակարգողը։ Digitest-ը ամենամյա ճամբար և մրցույթ է, որը խրախուսում է ուսանողներին զարգացնել ինտերնետում լուծումները, որոնք ազգային հետաքրքրություններ են հետապնդում։

## Անձնական կյանք
Ամուսանցել է Ռևերենդ Ադեոլու Օդուսոթի հետ, նրանք ունեն մի դուստր։ Զույգը Աբուջայում գտնվող Ֆոուրսքուեր եկեղեցու ավագ դեմքեր են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Նիգերիացի պետական ծառայողներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի քաղծառայողներ
Կատեգորիա:Լագոսի համալսարանի շրջանավարտներ