Աշխարհի ժողովրդավարական երիտասարդության հիմն

**Աշխարհի ժողովրդավարական երիտասարդության հիմնը**, խորհրդային հանրաճանաչ երգ, որը 1947 թվականին գրել են կոմպոզիտոր Անատոլի Նովիկովը և բանաստեղծ Լև Օշանինը։ Այն համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել որպես Ժողովրդավարական երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիայի հիմն և համարվել է խորհրդային երգի մշակույթի ամենանշանակալի նվաճումներից մեկը։

## Ստեղծման պատմություն
Երաժշտությունը գրել է խորհրդային մեծագույն երգահաններից մեկը՝ Անատոլի Նովիկովը, որը ոգեշնչվել է թերթում կարդացած Աթենքի համալսարանի ուսանողների գնդակահարության մասին հոդվածից, որոնք խուսափել էին միապետական ​​բանակ զորակոչվելուց (1940-ական թվականների վերջին Հունաստանում քաղաքացիական պատերազմ էր մոլեգնում կոմունիստների և միապետական ​​ռեժիմի միջև)։ Երգի խոսքերը գրել է հայտնի բանաստեղծ և երգահան Լև Օշանինը։

Ըստ Բեթի Գլանի հիշողությունների՝ երաժիշտ Իվան Միխայլովիչ Սմիսլովը՝ Վիչուգայի երգչախմբի ղեկավարը, դիմել է Նովիկովին խաղաղության և ժողովուրդների բարեկամության մասին երգ գրելու խնդրանքով: Խնդրանքն անձամբ փոխանցվել է կոմպոզիտորի հետ 1947 թվականի մարտին Վիչուգայի համայնքային կենտրոնում կայացած ստեղծագործական հանդիպման ժամանակ: Հանդիպմանը ներկա է եղել բանաստեղծ Լև Օշանինը։

Հաջորդ օրը Վիչուգայից վերադառնալով ստեղծագործական հանդիպման կազմակերպիչ Բեթի Գլանի հետ՝ Նովիկովը նրա հետ քննարկեց տարբեր երկրների և ժողովուրդների հեղափոխական և երիտասարդական երգեր, որոնք այն ժամանակ հայտնի էին. ֆրանսիական՝ «Երիտասարդ գվարդիա» և «Ողջույններ 17-րդ գնդի զինվորներին», իտալական՝ «Ավանտի Պոպոլո»՝ Կարմիր բանակի մասին, անգլիական՝ «Երբ հեղափոխությունը գա» բանվորական երթի երգը, գերմանական և հարավսլավական և այլ ազգությունների երգեր։ Գլանը երգեց նրանց մեղեդիները կոմպոզիտորին, ով գրի առավ դրանք, և ապրիլի կեսերին նա նրան նամակ ուղարկեց, որում իր գրած մեղեդին նկարագրում էր որպես «երթի և պարի վրա հիմնված խառը միաձուլում»։ Օշանինի խոսքերին սպասում էին։

Ավելի ուշ երգը լսելով՝ Գլանը, իր իսկ խոստովանությամբ, նկատեց իրեն ծանոթ օտար մեղեդիների ինտոնացիաներն ու ռիթմերը։

Երգն առաջին անգամ կատարվել է Պրահայի Ստրահովի անվան մարզադաշտում 1947 թվականի հուլիսի 25-ին՝ Երիտասարդության և ուսանողների առաջին համաշխարհային փառատոնի բացման օրը։ «Օրհներգի» առաջին կատարողը երգիչ Գեորգի Աբրամովն էր։ Հիմնը փառատոնի երգի մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի, և հաջորդ տարի հեղինակը՝ կոմպոզիտոր Ա. Գ. Նովիկովը, դրա համար ստացավ Ստալինի երկրորդ աստիճանի մրցանակը։

1949 թվականին Դեմոկրատական ​​երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիան այս ստեղծագործությունն ընդունեց որպես աշխարհի դեմոկրատական ​​երիտասարդության պաշտոնական օրհներգ։

## Ազդեցությունը մշակույթի վրա
Համարվում է խորհրդային մշակույթի ամենանշանակալի նվաճումներից մեկը, հիմնը թարգմանվել է աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով, ավելին, կարճ ժամանակ անց ֆրանսիական տարբերակին ավելացվեց ևս մեկ տող՝ բանտից փախած և ազատ արձակված երգի մասին. իտալական տարբերակում նրանք երգում էին հակաֆաշիստական ​​​​կուսակցականների սխրանքների մասին. աֆրիկացիները եկան իրենց սեփական բառերով օրհներգի երաժշտության ներքո։

Պրոֆեսոր Լ. Պիչուրինի խոսքով՝ երգի ժողովրդականությունը նպաստեց «երիտասարդություն» բառի սխալ (առաջին վանկի վրա շեշտադրմամբ) արտասանության վերացմանը, որը բավականին տարածված էր այդ տարիներին. չէ՞ որ նման շեշտադրմամբ բավականին դժվար է երգել «Բարեկամության երգը երգում են երիտասարդները, // Երիտասարդություն, երիտասարդություն» տողերը։

«Դուք չեք կարող խեղդել այս երգը, դուք չեք կարող սպանել այն» տողը դարձել է տարածված արտահայտություն։ Իոսիֆ Բրոդսկու «Ներկայացում» բանաստեղծության մեջ, որը լի է գրական և երաժշտական ​​​​ակնարկներով, այս տողը թվում է կտրված և անհեթեթորեն չարագուշակորեն վերաիմաստավորված. «Ի՞նչ կարող ես անել։ Երիտասարդություն։ / Դու չես կարող խեղդել, չես կարող սպանել»։ Յանկա Դյագիլևան գրել է հիմնի փանկ ոճի պարոդիա։

## Ծանոթագրություններ


## Գրականություն

* 

Կատեգորիա:Խորհրդային երգեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր
Կատեգորիա:Օրհներգեր