open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Մհեր Գրիգորյան

**Մհեր Հերբերտի Գրիգորյան** (), հայ պետական գործիչ, ֆինանսաբանկային համակարգի մասնագետ, իրավաբան։
ՀՀ փոխվարչապետ (2018 թվականի մայիսի 12-ից)։

## Կենսագրություն
### Կրթություն
1989-1991 թթ. սովորել է Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ 1991 թ.-ից 1994 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը՝ ստանալով իրավագետի որակավորում։ 1997-1998 թթ. անցել է Մեծ Բրիտանիայի Լիդսի համալսարանի բիզնես դպրոցի 6-ամսյա որակավորման դասընթաց։

### Աշխատանքային գործունեություն
1994 թ.-ից 1996 թվականներին Ռուսաստանի Դաշնությունում զբաղվել է անհատ ձեռնարկատիրությամբ։ Մասնագիտական գործունեությունը սկսել է 1996 թվականին ՀՀ Կենտրոնական բանկում՝ որպես իրավաբան, այնուհետև՝ ավագ իրավաբան-խորհրդատու, իսկ 1997-1999 թվականներին զբաղեցրել է Իրավաբանական վարչության ղեկավարի պաշտոնը։ 1999 թվականից մինչև 2005 թվականն աշխատել է «Հայներարտբանկ» ՓԲԸ-ում (հետագայում՝ «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ)՝ զբաղեցնելով իրավաբանական ծառայության ղեկավարի, գործառնական տնօրենի պաշտոններ։ 2002-2006 թթ. մատուցել է իրավաբանական-խորհրդատվական ծառայություններ Համաշխարհային բանկին։ 2004-2005 թթ. համատեղության կարգով աշխատել է HSBC Բանկ Հայաստանի իրավաբանական ծառայության ղեկավարի պաշտոնում։ 2005 թվականին նշանակվել է «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի գործադիր տնօրեն և պաշտոնավարել է մինչև 2007 թվականը։ 2007 թ.-ից մինչև 2011 թվականը զբաղեցրել է «ՎՏԲ Բանկ-Հայաստան» ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։ 2011 թվականին նշանակվել է «Արդշինբանկ» ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ և աշխատել է մինչև 2018 թվականի մայիսի 12-ը։ 2006 թ.-ից 2018 թվականը եղել է «ACRA Credit Reporting» ՓԲԸ խորհրդում՝ խորհրդի անդամի կարգավիճակով։ 2012 թ.-ից մինչև 2018 թվականը զբաղեցրել է «Արմենիա Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի խորհրդի նախագահի պաշտոնը։
Հայաստանի Հանրապետության նախագահի` 2018 թվականի մայիսի 12-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության փոխվարչապետ։

## Այլ տեղեկություններ
ՀՀ Զինված ուժերի պահեստազորի սպա է։ Անկուսակցական է։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա՝ դուստր և որդի։

## Պարգևներ
Տնտեսության զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար Արցախի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով 2016 թվականին Մհեր Գրիգորյանը պարգևատրվել է «Անանիա Շիրակացի» մեդալով։

Հայաստանի Անկախության տոնի առթիվ, տնտեսության զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար Մհեր Գրիգորյանը Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանի կողմից 2017 թվականին պարգևատրվել է Անանիա Շիրակացու մեդալով։

Եվրասիական տնտեսական բարձրագույն խորհրդի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ՝ պարգևատրվել է «Եվրասիական տնտեսական միության զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար» մեդալով։

Եվրասիական տնտեսական բարձրագույն խորհրդի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ՝ պարգևատրվել է «Եվրասիական տնտեսական միությունը 10 տարեկան է» մեդալով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լիդսի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայաստանի նախարարներ
Հռոմի մզկիթ

**Հռոմի մզկիթ** (), մուսուլմանական կրոնական շինություն Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Այն իր հարկի տակ կարող է տեղավորել մինչև 12 000 հավատացյալի։ Բացման ժամանակ եղել է Հարավային Եվրոպայի խոշորագույն մզկիթը։

Մզկիթի ճարտապետներն էին Պաոլո Պորտոգեզին (), որը աշխատում էր նախագծի շուրջ 1984-ից 1985 թվականներին, Վիտորիո Ջիլոտին () և Սամի Մուսավին (*Sami Mousawi*):

Մզկիթը բացվել է 1995 թվականի հունիսի 21-ին։ Շինարարական ընդհանուր ծախսերի համագումարը կազմել է շուրջ հարյուր միլիարդ լիրա, որը հիմնականում ֆինանսավորվել է Սաուդյան Արաբիայի կողմից, որը շարունակում է գաղտնի պահել իր օպերացիոն ծախսերի զգալի մասը։ Մզկիթի պատասխանատվությունը կրում է Իտալիայի իսլամական մշակութային կենտրոնը (ICCI), որը հիմնադրվել է 1966 թվականին, ինչպես նաև մզկիթի տնօրենների խորհուրդը, որը կազմված է տարբեր երկրների սուննիական մուսուլման ներկայացուցիչներից։

Մզկիթի շրջակայքում կա գրադարան, որտեղ պահվում են արաբալեզու ավելի քան 10 000 գրքեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գմբեթավոր կրոնական շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Իտալիայի մզկիթներ
Կատեգորիա:Մզկիթներ այբբենական կարգով
Մականախաղը Օլիմպիական խաղերում

right|150px|border|Մականախաղ

**[[Մականախաղ]]ի մրցումները** առաջին անգամ **[[Ամառային օլիմպիական խաղեր|ամառային Օլիմպիական խաղերի]]** ծրագրում ընդգրվել է Լոնդոնում՝  1908 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ և մինչ այժմ այն ընդգրված է Խաղերի ծրագրում, բացի 1912 թվականի Խաղերից։ Սկզբնական շրջանում մրցումները անցկացվում էր միայն տղամարդկանց մասնակցությամբ, իսկ կանանց մրցելույթները ընդգրկվեցին Մոսկվաում կայացած 1980 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ։

## Մրցումների մրցանակակիրներ

### Տղամարդիկ

### Կանայք

## Մեդալների հաշվարկ ( 2016 թվականից հետո)

## Երկրներ

### Տղամարդիկ



### Կանայք

## Ծանոթագրություններ

## Տես նաև
* Մականախաղի Օլիմպիական խաղերի հաղթողների ցանկը

## Արտաքին հղումներ
* Մականախաղը Օլիմպիական խաղերում
Մալապագայի պատերին

«**Մալապագայի պատերին**» (, ), իտալոֆրանսական արտադրության դրամատիկական ֆիլմ, որը լույս է տեսել 1949 թվականին։ Ֆիլմը նկարահանվել է ֆրանսիացի ռեժիսոր Ռենե Կլեմանի կողմից։ Սցենարի հեղինակներն են Չեզարե Ձավատինին, Սուզո Չեկի դ՛Ամիկոն և Ալֆրեդո Գուարինին։

Ֆիլմի պրոդյուսեր դառնում է սցենարի համահեղինակ Ալֆրեդո Գուարինին, իսկ գլխավոր դերերում նկարահանվել են ֆրանսիացի դերասան Ժան Գաբենը և իտալուհի Իզա Միրանդան։

## Սյուժե
Գլխավոր հերոս Պյեռը ժամանում է Ֆրանսիայից Ջենովա, որտեղ ցամաք է իջնում ատամնացավի պատճառով, որպեսզի այցելի ատամնաբույժին։ Ինչ-որ ավազակ փոխում է նրա մոտ եղած ֆրանկ կեղծ լիրաներով, իսկ մնացած գումարը գողանում է։

Պյեռը գնում է բժշկի և միայն այնտեղ է հասկանում, թե ինչ է տեղի ունեցել իր հետ։ Ատամնաբույժը նրան անվճար օգնություն է ցուցաբերում։ Ճանապարհը դեպի ատամնաբուժարան նրան հուշում է Չիկինան, որը նրան առաջարկում է մնալ ռեստորանում, որտեղ որպես մատուցողուհի է աշխատում Մարթան՝ Չիկինիի մայրը։ Գլխավոր հերոսը գումար չունի վճարելու համար։ Պյեռի և Մարթայի միջև առաջանում է սիրային մթնոլորտ։ Արդյունքում անկեղծության ազդեցության ներքո հերոսը խոստովանում է, որ սպանություն է կատարել և թաքնվում է արդարադատությունից։

## Դերասաններ
* Ժան Գաբեն — *Պյեռ Արինյոն*
* Իզա Միրանդա — *Մարտա Մանֆրետինի*

## Մրցանակներ
«Մալապագայի պատերին» պատկերը բարձր գնահատականի է արժանացել։ 1950 թվականին այն գրավել է Օսկար մրցանակը լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար։ 1949 թվականին ֆիլմի ռեժիսոր Ռենե Կլեմանը և գլխավոր հերոսի դերակատար Իզա Միրանդան արժանանանում են Կաննի կինոփառատոնի մրցանակներին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1940-ականների ֆրանսիական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1949 ֆիլմեր
Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Սիտտաս

**Սիտտաս** (, , , ), հայազգի բյուզանդական զորավար, կինը՝ Թեոդորա կայսրուհու քույր Կոմիտոն էր։

## Կենսագրություն
Ըստ Նիկողայոս Ադոնցի նրա իսկական անունը Ուրսիկիոս էր, իսկ Սիտտասը նրա կոչումն էր։

528-529 թվականներին Հուստինիանոս Ա-ն նրան նշանակում է Հայաստանի և Պոնտոսի զինվորական մագիստրոս ():

Սիտտասը խնամիական կապերով կապված էր Հուստինիանոսի արքունիքի հետ։ Նրա կինը Թեոդորա կայսրուհու քույր Կոմիտոն էր։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին», Հատոր 5; Բյուզանդական աղբյուրներ, Հ. Ա։ Պրոկոպիոս Կեսարացի, թարգմ՝. Հրաչ Բարթիկյանի, Երևան, 1967, էջ 332

Կատեգորիա:Հայ զորավարներ
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի զորավարներ
Իտալիայի քաղաքների ցանկ

[thumb|right|[Հռոմ]]
[thumb|right|[Միլան]]
[thumb|right|[Պալերմո]]
[thumb|right|[Ֆլորենցիա|Ֆլորենսիա]]
[thumb|right|[Վենեցիա|Վենետիկ]]
Սա **Իտալիայի քաղաքների** այն ցուցակն է, որոնց բնակչությունը կազմում է ավելի քան 100 000 մարդ։

ISTAT-ի տեղեկությունները ներկայացվել են 2014 թվականի օգոստոսի 31-ին։ Առանցիկ տեղեկությունները հիմնված են 2011 թվականին Իտալիայում անցկացված պաշտոնական մարդահամարի հիման վրա։  ():

## Ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Իտալիա
Մայքլ Ջեքսոնի հուշարձան (Եկատերինբուրգ)

**Մայքլ Ջեքսոնի հուշարձան** (), հուշարձան Եկատերինբուրգում (Ռուսաստան), որը տեղադրվել է 2011 թվականի հունիսի 25-ին փոփ երաժշտության արքա Մայքլ Ջեքսոնի հիշատակին։ Սա Ռուսաստանի տարածքում Մայքլ Ջեքսոնի առաջին հուշարձանն է։ Հուշարձանը տեղադրվել է Վայների փողոցում։

## Պատմություն
Ամերիկացի երգիչ, կոմպոզիտոր, երաժշտական պրոդյուսեր, ձևավորող, պարող, դերասան, սցենարիստ, «փոփ-երաժշտության արքա», «Գրեմմի» մրցանակի 15-ակի դափնեկրի հուշարձանի տեղադրման նախաձեռնողը եղել է Մայքլ Ջեքսոնի Եկատերինբուրգի ֆան-ակումբը։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հունիսի 25-ին, և նվիրված է եղել երգչի մահվան երկրորդ տարելիցին։

Հուշարձանը ստեղծվել է Մայքլ Ջեքսոնի արվեստի ուրալյան երկրպագուների հավաքագրած միջոցներով։ Նրանք նաև մտադիր են հասնելու Վայների փողոցը Մայքլ Ջեքսոնի պողոտայի անվանափոխության։

Հուշարձանի մոտ հաճախ հավաքվում են Մայքլ Ջեքսոնի երկրպագուները.

## Հուշարձանի  նկարագրություն
Մայքլ Ջեքսոնի բրոնզաձույլ քանդակի բարձրությունը 3 մետր է, քաշը՝ մոտ կես տոննա։ Երգիչը պատկերված է իր հանրահայտ պարային դիրքով, երբ նրա ձախ ձեռքը սեղմված է կրծքավանդակին, աջը փոքր-ինչ ծալված է արմունկի մոտ, իսկ ցուցամատն ուղված է դեպի հանդիսատեսը։ Ջեքսոնի ոտքերը պատկերված են հանրահայտ «լուսնային քայլվածքով», որը դարձել էր նրա «այցեքարտը», և ներկայումս աշխարհում պարային ամենահայտնի տեխնիկաներից մեկն է։ Երգչի դեմքի մի մասը ծածկված է գլխարկով։

## Հուշարձանի հեղինակ
Հուշարձանի ստեղծողն է կրասնոյարսկցի քանդակագործ Վիկտոր Մոսիելևը։ Աշխատանքը տևել է մոտ վեց ամիս։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի հուշարձաններ
Էդուարդ Մամադով

**Էդուարդ Մամադով (Մամեդով)** (, ), ադրբեջանցի մարզիկ, ով հանդես է գալիս պրոֆեսիոնալ քիքբռնցքամարտում, ունեցել է «Սպիտակ գայլ» մականունը։

## Կենսագրություն
1996-1999 թվականներին ծառայել է բանակի ռազմական սպորտի ակումբում։ Բանակից հետո ընդունվել է Սպորտային ակադեմիա, որն ավարտել է 2004 թվականին։ 2004-2008 թվականներին սովորել է Ոստիկանական ակադեմիայում, որտեղ 2010 թվականին ավարտել է որակավորման բարձրացման դասընթացները։ Ներկայումս աշխատում է Ադրբեջանի ներքին գործերի նախարարությունում, ունի ոստիկանության փոխգնդապետի կոչում, արժանացել է մի շարք պարգևների, որոնց թվում Հայրենիքի համար մեդալը (2007)։

### Սպորտային կարիերա
1993 թվականին Մամադովը զբաղվել է պրոֆեսիոնալ քիքբոքսինգով, հանդիսանում է  ադրբեջանական քիքբռնցքամարտի ֆեդերացիայի անդամ։ Հանդես է եկել «Նեֆթչի» ակումբի համար։ Առաջին հաղթանակը նվաճել է 1995 թվականին  Ադրբեջանում ընթացող քիքբռնցքամարտի առաջնությանը։ Նրա մարզիչը եղել է  Ադրբեջանի հանրապետության վաստակավոր մարզիչ Չինգիզ Էյվազովը։

Իր կարիերայի ընթացքում Էդուարդ Մամադովը հաղթել է  աշխարհի չեմպիոնի 23 տիտղոսներ, եվրոպական չեմպիոնների 7 տիտղոս և 15 անգամ դարձել է Ադրբեջանի չեմպիոն։

Այժմ զբաղվում է մարզչական աշխատանքային գործունեությամբ։

2003 թվականին ստացել է Սպորտի աստակավոր վարպետի կոչում, 2013 թվականին՝ վաստակավոր մարզչի կոչում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Персональный сайт 
* Eduard Mammadov 

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի մարզիկներ
Համքարապետ Ալեքսեյ Ստրելցովի տուն

**Համքարապետ Ալեքսեյ Ստրելցովի տուն** (), պատմական առանձնատուն Մոսկվայի կենտրոնում (Պետրովսկի բուլվար, տուն 19/2, շինություն 1)։ Կառուցվել է 18-րդ դարից ոչ ուշ, 1812 թվականի հրդեհից հետո վերակառուցվել է ամպիր ոճով։ Այս տանն է ծնվել անվանի մաթեմատիկոս Սոֆյա Կովալևսկայան։ Առանձնատունն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Պատմություն
17-րդ դարում այդ տարածքում գտնվում էր Ստրելեցկայա ավանը, որը լուծարվել է Պետրոս I-ի օրոք։ 18-րդ դարից ոչ ուշ այստեղ կառուցվել է համքարապետ (ճոթավաճառ) Ալեքսեյ Ստրելցովի առանձնատունը։ 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ տունը լրջորեն տուժել է և 1820-ական թվականներին - 1830-ական թվականների սկզբին վերակառուցվել է ամպիր ոճով։ Տունը վերակառուցվել է նաև հետագայում։

19-րդ դարի կեսերին առանձնատանն ապրում էր գնդապետ Վասիլի Վասիլևիչ Կոորվին-Կրուկովսկու ընտանիքը։ Հենց այստեղ 1850 թվականի  (15)-ին ծնվել է նրա դուստրը՝ Սոֆյա Կովալևսկայան։ 1850-1860-ական թվականներին առանձնատունը պատկանել է հայտնի բժիշկ-թերապևտ Պ. Լ. Պիկուլինին։ Այն ժամանակ նրա տանը հաճախ էին հավաքվում Մոսկվայի մտավորականության ներկայացուցիչները՝  բանաստեղծ Աֆանասի Ֆետը, արձակագիրներ Դմիտրի Գրիգորովիչը և Ալեքսանդր Ստանկևիչը, իրավաբան Բորիս Չիչերինը, թարգմանիչ Նիկոլայ Կետչերը, բժիշկ Սերգեյ Բոտկինը։

## Ճարտարապետություն
Համքարապետ Ալեքսեյ Ստրելցովի տունը Բուլվարնոյե կոլցոյի հետհրդեհային կառուցապատման տիպիկ օրինակ է։ Սկզբնապես այն ունեցել է փայտե կիսահարկ և սյունավոր նախամուտք (այժմ կորսված)։ Երեք պատուհանների տեղում առաջին հարկի կամարաձև բացվածքներում նախկինում եղել է շքամուտքը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Պալացցո Մանսի թանգարան

**Պալացցո Մանսի թանգարան** (), թանգարան Իտալիայի Լուկա քաղաքում։ Պալացցո Մանսի թանգարանում է գտնվում նաև պետական պատկերասրահը։

## Պալատ
Պալատը կառուցվել է 16-րդ դարում։ 1616 թվականին Մանսի ընտանիքը գնել է այն, վերանորոգել ինտերիերը բարոկկո ոճով, ինչը չի համապատասխանում կառույցի ճակատամասին։ 18-րդ դարում կառուցվեցին շինության երկու կողմերը, կենտրոնական ուղղահայաց հատվածները, երկրորդ հարկ տանող սանդղավանդակը։

1965 թվականին պալատում ստեղծվում է թանգարան, որը դառնում է պետական սեփականություն։ Այդ ժամանակ պալատը լիովին վերանորոգվում է։ 1977 թվականին հանդիսավոր կերպով բացվում է պատկերասրահը։ Ապա որոշվում է կրկին ցուցադրել հին կահույքը, ֆրեսկոները և գոբելենները։ Կարևոր տաղավարներից է La camera degli sposi, որտեղ ներկայացված են թանկարժեք մետաքսե գործվածքներ։

## Թանգարան
Թանգարանում ցուցադրվում են 19-րդ դարի կտավներ, որոնց հեղինակներն են Պոմպեո Բատոնին, Բերնարդինո Նոկին և Ստեֆանո Տոֆանելլին։ Կան նաև հին ջուլհակահաստոցներ, տարբեր դարաշրջանների հագուստ, հանդերձանք և գործվածքներ։ Այս ամենը ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր է եղել քաղաքի և հարակից վայրերի համար տեքստիլ արդյունաբերությունը։

## Պատկերասրահ
Պալատում առկա կտավները նվիրել է Տոսկանայի դուքս Լեոպոլդ II-ը այն ժամանակ, երբ Լուկկայի դքսությունը մտավ Տոսկանայի մեծ դքսության կազմի մեջ։ Պատկերասրահը բաղկացած է չորս սրահներից, որոնք ներկայացնում են որոշակի դարաշրջան և դրա ոճը։

* Տինտորետտո, Դոմենիկո Գիրլանդայո, Պաոլո Վերոնեզե և Տիցիան
* Գվիդո Ռենի և Դոմենիկինո
* Ֆլամանդական գեղանկարչություն՝ Պաուլ Բրիլ, Յան Գոսսարտ
* Տոսկանական գեղանկարչություն՝ Դոմենիկո Բեկկաֆումի, Անյոլո Բրոնզինո, Պոնտորմո, Անդրեա դել Սարտո

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Թանգարանի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ազգային թանգարաններ
Ավի Բենեդի

**Ավի Բենեդի** (, ), իսրայելցի երգիչ, կոմպոզիտոր և մուլտիգործիքավորող։

## Կենսագրություն
Ավին ծնվել է 1980 թվականի ապրիլի 2-ին Իսրայելում։ Նրա ծնողները ունեն ռուսական արմատներ։ Նրա հայրը Էդուարդ Բաբադոստը հայտնի օպերային տենոր է։ Նրա հորեղբայրը Տաջիկստանի ժողովրդական արտիստ է։ Նա ունի երկու եղբայր՝ մեկը ոսկերիչ է, մյուսը՝ Լիորդ Բաբադոստը, ռեժիսոր է։ 4 տարեկան հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվեցին Ավստրիա։ Ավարտել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1999-2008 թվականներին եղել է օպերատոր՝ տեղական ավստրիական ATV հեռուստաալիքում։ Բացի օպերատորի աշխատանքից, նա սկսեց գրել երաժշտություն և ստեղծեց Diamond Band խումբը, որը համերգներ տվեց ամբողջ աշխարհում։ Նրանց «Live like in a movie» երգը դարձավ Իսրայելի №1 հիթը։ 2006 թվականին Ավին տեղափոխվեց Ռուսաստան, որտեղ նա մի գրեց մի քանի երգեր (այդ թվում՝ Շալոմ) երգչուհիներ Ժասմինի և Իշտարի համար և համագործակցել է Ֆիլիպ Կիրկորովի հետ։ 2014 թվականին Ավին պայմանագիր է կնքել բուլղարական Պայներ ընկերության հետ։ Նույն թվականին Ավին երկու երգեր է թողարկել երգչուհի Էմիլիայի հետ՝ «Кой ще му каже» (, ): Նույն թվականին Ավին Էմիլիայի հետ համերգով ներկայացավ Մոսկվայի Կրեմլիում։ 2016 թվականին Ավին երիտասարդ արտիստ Ալեքսի հետ միասին հայերեն լեզվով երգ թողարկեց՝«Եկել եմ Երևան»։ Նույն տարվա հունիսին նա սերբերեն երկու երգ է թողարկել՝ «Жени ме և 300 сватова»։

Ավին խոսում և երգում է՝ եբրայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, գերմաներեն, բուլղարերեն, պարսկերեն, ռումիներեն, սլովակերեն։

## Սկավառակագրություն
### Ստուդիական ալբոմներ

* 2001՝ Avi Benedi & Diamond Band (միայն Ավստրիայի համար)
* 2012՝ Встретились поздно (միայն Ռուսաստանի համար)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքէջ 

Կատեգորիա:Ավստրիացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի երգիչներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ
Նավակ (հուշարձան, Սամարա)

**Սամարյան  նավակ** (), քանդակային կոմպոզիցիա, Սամարայի տեսարժան վայրերից մեկը։ Իրենից ներկայացնում է 20 մետր բարձրությամբ բետոնե հսկայական կառույց, քաղաքի առափնյա մասում։ Կառուցվել է 1986 թվականին սամարացի ճարտարապետներ Անատոլի Յանկինի և Իգոր Գալախինի նախագծով։

## Պատմություն
Կառուցվել է 1986 թվականին սամարացի ճարտարապետներ Անատոլի Յանկինի և Իգոր Գալախինի նախագծով, նվիրված է 1586 թվականին կայսր Ֆյոդոր Իոհանովիչի հրամանով  հիմնադրված քաղաքի 400-ամյա հոբելյանին։

Հուշարձանի կառուցվածքը պատկերում է ալիքների վրա լողացող հինավուրց նավակ, որը ներկայացնում էր տարածաշրջանի պատմությունը, երբ Վոլգայի ափերով անցնում էին ռուս դյուցազունների և վաճառականների նավերը։ Սպիտակ ներկված քարակոթողը, տեղադրված էր այնպես, որ նավակի քթամասը ուղղված լիներ Ժիգուլևյան լեռների կողմը, որտեղից բացվում է Վոլգայի աջ ափի համայնապատկերը։

Գետափի այն հատվածը, որտեղ տեղադրված է հուշարձանը համարվում է տեղացիների հանգստի սիրված վայրերից մեկը։  Այստեղ են նշում տոները և քաղաքի համար նշանավոր օրերը։

Բացի այդ քարակոթողը համարվում է քաղաքի խորհրդանիշերից մեկը, նրա պատկերը կարելի է տեսնել համարյա բոլոր հուշանվերային արտադրանքների վրա։  Քաղաքի բնակիչների շրջանում անցկացված հարցման համաձայն Նավակը մտնում է քաղաքի տեսարժան վայրերի եռյակի մեջ, Փառքի հուշարձանից և առափնյա տարածքից հետո։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Սամարայի հուշարձաններ
Վերա Պագավա

**Վերա Պագավա**  (, ), իշխանուհի, ծագումով վրացի՝ ֆրանսիացի նկարչուհի, պատկանում է Փարիզյան դպրոցին։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Վրաստանում, ծագումով Պագավա իշխանական տոհմից է։ Հայրը փաստաբան էր, մայրը մանկավարժ։ 1920 թվականին  ընտանիքի հետ միասին մեկնում են Շվեյցարիա եղբոր առողջության բարվոքման նպատակով։ Վրաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո ընտանիքը որոշեց չվերադառնալ հայրենիք, այլ 1923 թվականին տեղափոխվեց Փարիզ։

Վերան սովորում է դեկորատիվ արվեստի և գովազդի դպրոցում (1926-1933), հաճախում է Անդրե Լոտի արվեստանոց։ 1932 թվականին  ընդունվում է Ռանսոնի մասնավոր ակադեմիա, որտեղ սովորում է Ռոժե Բիսերի որմնանկարչության արվեստանոցում,  մտերմանում է Մանեսյեի, Վիեյրա դա Սիլցայի, Արպադ Սենեշի հետ։  1938 և 1939 թվականներին մասնակցել է ցուցահանդեսների, Վկայական խմբի հետ միասին։ Պատերազմի տարիներին  ծառայել է որպես բուժքույր։ 1943 թվականին ծանոթանում է  պատկերասրահի սեփականատեր Ժաննա Բյուշեի հետ, որը Դորոյ Մաարի հետ միասին 1944 թվականին կազմակերպում է նրա աշխատանքների ցուցահանդեսը Մոնպառնասում գտնվող իր պատկերասրահում։ Այդ պատկերասրահում իր աշխատանքների ցուցահանդեսը կազմակերպում է մինչև 1960 թվականը, հետագայում ցուցադրվում է Ժակոբ և Դարյալ պատկերասրահներում։ 1966 թվականին  Վենետիկյան բիենալեում ներկայացնում է Ֆրանսիան։

1982-1983 թվականներին  իր հետահայաց  ցուցադրություններն է կազմակերպում Դիժոնի, Բովեի, Ռեյմսի, Տրուայի թանգարաններում։

## Ստեղծագործություն
1960-ական թվականներից ստեղծագործել է աբստրակտ ոճով։ Նկարազարդել է Պիեռ Լեկյուիրի բանաստեղծություններն ու արձակը։ Զբաղվել է որմնանկարչությամբ և ապակենկարի արվեստով։ 
  
2008 թվականին  Մոնպառնասի թանգարանում ցուցադրվում է  «Պարիզ-Մոնպառնաս-Թբիլիսի, 1920-ական թվականներ», էքսպոզիցիան, որտեղ ներկայացվում են Ելենա Ախվլեդիանիի և Վերա Պագավայի ստեղծագործությունները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Vera Pagava: parcours d’un peintre, 1932-1982. - Troyes: Les Cahiers bleus, 1982.
* Hélène Akhvlédiani et Véra Pagava: Musée du Montparnasse, 2008.

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Վրացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստագետներ
Նույչևի եկամտաբեր տուն

**Ա. Ֆ. Նույչևի եկամտաբեր տուն** (), ճարտարապետական հուշարձան Սամարայում։ Կառուցվել է 1902-1904 թվականներին  ճարտարապետ  Մ. Ֆ. Կվյատկովսկու նախագծով։ Տունը գտնվում է Սամարյան փողոցի 149 հասցեում՝ Բանվորական փողոցի անկյունում։ Տեղական նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Սամարյան և Փոստային փողոցների անկյունում կառուցված  կապալառու Ալեքսեյ  Նույչևի տունը համարվում է  ճարտարապետ  Միխայիլ Կվյատկովսկու կառուցած առաջին տունը Սամարայում։ Շենքը 1904 թվականին վարձակալում են Սանկտ-Պետերբուրգից եկած Խարիտոնով քույրերը, որպես գիմնազիա, այն  այդպես էլ շարունակել է մնալ որպես կրթական օբյեկտ,  հեղափոխությունից հետո այնտեղ տեղակայվում է № 25 դպրոցը,  ավելի ուշ՝ Մանկական նախադպրոցական կոմբինատը, իսկ ներկայումս Սամարայի տեխնիկական լիցեյը։

## Ճարտարապետական առանձնահատկություններ
Նույչևի տունը համարվում է վաղ շրջանի մոդեռն կառույց։  Այն զարդարված է բազմապիսի ծեփակերտ արվեստի նմուշներով, որոնցից հատկապես առանձնանում են թիթեռնիկների և փղերի կրկնվող պատկերները։  Թիթեռնիկները պորտաքարերի նման զարդարում են առաջին հարկի պատուհանները,  իսկ փղերի գլուխները տեղակայված են պատուհանների միջև ընկած որմնախորշերում։ Բացի այդ շենքի գեղազարդման նպատակով օգտագործվել են ծաղիկներ, դիվային դիմակներ,  ծաղկամաններ, ատլանտներ։ Գեղազարդման որոշ տարրեր անհետացան 1980 թվականին նախաձեռնած վերակառուցման ընթացքում, որոշ դետալներ էլ հանվեցին ճակատային մասից և հետագայում կորան։ 2017-2018 թվականներին իրականացվեց տան վերակառուցում, որի ժամանակ վերականգնվեցին նաև գեղազարդման  տարրերը։

## Պատկերասրահ

Дом Нуйчева, Самарская улица.jpg
Дом подрядчика Нуйчева-5.jpg
Дом подрядчика Нуйчева-2.jpg
Дом подрядчика Нуйчева-3.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1904 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Սամարայի շենքեր և կառույցներ
Իտալիայի գետերի ցանկ

[thumb|right|250px|[Ադիջե (գետ)|Ադիջե]]
[thumb|right|250px|[Ադդա (գետ)|Ադդա]]
[thumb|right|250px|[Տիչինո (գետ)|Տիչինո]]
**[[Իտալիա]]յի [[գետ]]եր**ը խիտ ջրառատ ցանց են կազմում, որով հոսում է Իտալիայի ամենամեծ գետը` Պոն, որը իր վտակներով և ջրանցքներով կազմում է խոշոր տրանսպորտային համակարգ։ Պադանի հարթավայրի արևելյան մասով հոսում են Ադիջե, Բրենտա,Պյավե, Ռենո և այլ գետեր։ Գետերի հուները հազվադեպ են գտնվում հարթավայրի մակարդակից բարձր, ջրհեղեղներից խուսափելու համար գետերի մոտ կառուցված են դամբեր, որոնց ճեղքումը հանգեցնում է խոշոր ջրհեղեղների (վերջին անգամ դա տեղի է ունեցել 2000 և 2006 թվականներին)։ Իտալիայի հյուսիսում գտնվող գետերը անձրևից բացի սնվում են ձյան և սառույցների հաշվին, նրանց համար բնութագրական են գարնանային և աշնանային վարարումները, գետերի ջրերն օգտագործվում են նաև ոռոգման նպատակով։ Ալպիական գետերը հիդրոէներգիայի աղբյուր են հանդիսանում։ Ապենինյան թերակղզու և կղզիների գետերն ավելի ջրառատ են, ունեն հիմնականում անձրևային սնունդ, գարնանային և աշնանային հորդացում, ամռանը հաճախ չորանում են։ Առավել խոշոր գետերն են Առնոն և Տիբրը.

## Խոշոր գետերի ցանկ ըստ երկարության
Իտալիայի խոշոր գետերի ցանկն ըստ երկարության.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գետերի ցանկեր ըստ երկրի
Կատեգորիա:Իտալիայի գետեր
Դեմիտաս

**Դեմիտաս**, **դմիտաս** կամ **դեմիտասե** (՝ բաժակի կեսը), փոքր բաժակ, որը նախատեսված է թուրքական սուրճի, էսպրեսոյի կամ ռիստրետոյի համար։ Համարվում է թուրքական սուրճի պատրաստման ծավալի չափանիշը։

Նման բաժակները հաճախ մատուցվում են փոքր սուրճի գդալի և ափսեի հետ։ Նախքան պատրաստի խմիչքը մատուցելը, բաժակը սովորաբար տաքացնում են։

## Նկարագրություն
Դեմիտասը հաստ պատերով բաժակ է, որի ծավալը 60-90 միլիլիտր է։ Այն ավանդական սուրճի բաժակի գրեթե կես չափն է։ Շատ դեպքերում գավաթի ձևը նման է կտրած ու շուռ տված կոնի, բայց ներսում այն ունի ձվաձև տեսք։ Հաստ պատերի առկայությունը և բաժակի ներքևի տրամագծի փոքրացումը թույլ են տալիս պահպանել խմիչքի ջերմաստիճանը ավելի երկար ժամանակ։

Որպես կանոն, այս տեսակի բաժակները պատրաստված են ճենապակյա պատրաստուկներից։ Այնուամենայնիվ, դրանց արտադրության մեջ կարող են օգտագործել նաև ապակի, կերամիկա կամ չժանգոտվող պողպատ։

Դեմիտասի երկրորդ տեսակը մետաղյա շրջանակում ապակուց պատրաստված բաժակ է։

Կապուչինո մատուցելու համար գոյություն ունի դեմիտասի առանձին տեսակ, որն ունի ավելի մեծ ծավալ` շուրջ 150 միլիլիտր։

## Հավաքածու
Դեմիտասը կարող է ծառայել որպես հավաքածու։ Գինեսի ռեկորդների գրքում ընդգրկված այս գավաթների ամենախոշոր հավաքածուն, որը թվագրվում է 650 օրինակով, գտնվում է Ավստրալիայի Իպսվիչ քաղաքում։ Հավաքածուն հավաքվել է Իպսվիչի քաղաքապետ Պոլ Պիսասալի  () կողմից և 1993 թվականից ի վեր գտնվում է Իպսվիչի քաղաքային խորհրդում։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Սուրճի մշակույթ
Կատեգորիա:Սպասք
Ֆաբրիցիո Մորո

**Ֆաբրիցիո Մորո** (, ), իտալացի երաժիշտ, հեղինակ-կատարող։ Իր կարիերայի 20 տարիների ընթացքում թողարկել է 12 ալբոմ։ Վեց անգամ մասնակցել է Սան Ռոմանի փառատոնին` 2000, 2007, 2008, 2010, 2017 և 2018 թվականներին։ 2007 թվականին Սան Ռեմոյի փառատոնին արժանացել է «Նոր ձայն» անվանակարգում «Pensa» («Մտածիր») երգով, նվիրված մաֆիայի զոհերին։ 2018 թվականին Էրմալ Մետայի հետ միասին հաղթեց Սան Ռեմոյի փառատոնում «Non mi avete fatto niente» երգով («Դուք ինձ ոչինչ չեք արել»)։ Էրմալ Մետան և Ֆաբրիցիո Մորոն ներկայացրել են Իտալիան «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթում, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի մայիսի 8-12 Լիսաբոնում։

## Սկավառակագրություն
### Ստուդիական ալբոմ
* 2000 – *Fabrizio Moro*
* 2005 – *Ognuno ha quel che si merita*
* 2007 – *Pensa*
* 2008 – *Domani*
* 2009 – *Barabba*
* 2010 – *Barabba*
* 2013 – *L'inizio*
* 2015 – *Via delle Girandole 10*
* 2017 – *Pace*
### Համերգային ալբոմ
* 2011 – *Atlantico Live*
### Կոմպիլյացիա
* 2016 – *Il meglio di Fabrizio Moro - Grandi successi*
* 2018 – *Parole rumori e anni*
### Սինգլներ
* 1996 – *Per tutta un'altra destinazione*
* 2000 – *Un giorno senza fine*
* 2004 – *Eppure pretendevi di essere chiamata amore*
* 2005 – *Ci vuole un business*
* 2007 – *Pensa*
* 2007 – *Fammi sentire la voce*
* 2007 – *Parole rumori e giorni*
* 2008 – *Eppure mi hai cambiato la vita*
* 2008 – *Libero*
* 2009 – *Il senso di ogni cosa*
* 2009 – *Barabba*
* 2010 – *Non è una canzone*
* 2011 – *Respiro*
* 2011 – *Fermi con le mani*
* 2013 – *Sono come sono*
* 2013 – *L'eternità*
* 2013 – *Babbo Natale esiste*
* 2015 – *Acqua*
* 2015 – *Alessandra sarà sempre più bella*
* 2016 – *Sono anni che ti aspetto*
* 2017 – *Portami via*
* 2017 – *Andiamo*
* 2017 – *La felicità*
* 2018 – *Non mi avete fatto niente* (con Ermal Meta)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի հաղորդավարներ
Կատեգորիա:Իտալիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ

**«Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ»**, ամենամյա Եվրատեսիլ երգի մրցույթի 64-րդ թողարկումը, որն անցկացվել է Իսրայելի մայրաքաղաք Թել Ավիվwum այն բանից հետո, երբ Լիսաբոնում տեղի ունեցող Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում Իսրայելի ներկայացուցիչ Նետան «Toy» երգով զբաղեցրել առաջին հորիզոնականը։ 2019 թվականի մայիսի 14-ին և մայիսի 16-ին տեղի են ունեցել համապատասխանաբար առաջին և երկրորդ կիսաեզրափակիչները, իսկ մայիսի 18-ին՝ եզրափակիչը։ Եզրափակչում բոլոր մասնակիցների ելույթներից հետո՝ *«Like a Prayer»* և *«Future»* երգերի կատարմամբ հանդես եկավ նաև երեկոյի գլխավոր հյուրը՝ Մադոննան։

Ընդհանուր 498 միավորով մրցույթում հաղթող ճանաչվեց Նիդերլանդների ներկայացուցիչ Դունկան Լոուրենսը։

## Անցկացման վայր

Մրցույթը երրորդ անգամ կայացավ Իսրայելում Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում Իսրայելի ներկայացուցիչ Նետայի «Toy» երգով հաղթելուց հետո։

## Վիճակահանություն
Մասնակից-պետությունների տեղաբաշխումը տեղի ունեցավ 2019 թվականի հունվարի 28-ին։ Խորհրդանշական բանալիների փոխանցումը և վիճակահանությունը տեղի ունեցան 2019 թվականի հունվարի 28-ին նախկին քաղաքապետարանում, որտեղ այժմ տեղակայված է Թել Ավիվի պատմության թանգարանը։ Վիճակահանությունը անցկացվեց երկու մասով։ Վիճակահանության առաջին մասում բաշխվեցին «մեծ հնգյակը» (Մեծ Բրիտանիա, Գերմանիա, Իտալիա, Իսպանիա, Ֆրանսիա) և հյուրընկալ-երկիրը (Իսրայել) կիսաեզրափակիչների քվեարկության ժամանակ։ Երկրորդ մասում բաշխվեցին մասնակից-պետությունները կիսաեզրափակիչներով, որոնք տեղի ունեցան մայիսի 14-ին և 16-ին։ Ընդհանուր առմամբ բաշխվեց 36 երկիր 6 զամբյուղներում։ Շվեյցարական հեռարձակող SRF-ի խնդրանքով երկիրը ելույթ կունենար երկրորդ կիսաեզրափակիչում։
} (28)
| valign="top" | (17) (11) (35) (23) (29) (5)
| valign="top" | (12) (18) (6) (30) (24) (1)
| valign="top" | (19) (31) (36) (13) (25) (7)
|}

## Մասնակից երկրներ
### Առաջին կիսաեզրափակիչ

### Երկրորդ կիսաեզրափակիչ

### Եզրափակիչ


## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 մայիսի իրադարձություններ Եվրոպայում
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթ
Մարկե ազգային պատկերասրահ

**Մարկեի ազգային պատկերասրահ**  ՝  (),  արվեստի թանգարան, որը գտնվում է Իտալիայի Մարկե () վարչական մարզի Պալացցո Դուկալեում, նախկին Ուրբինյան դուքսերի նստավայրում։

## Պատմություն
250px|մինի|ձախից
Պատկերասրահի հիմնական հավաքածուն ընդգրկում է XIX դարի ժամանակաշրջանում Մարկեի եկեղեցների և վանքերի կողմից փոխանցված աշխատանքները։ Ուրբինյան դուքսերի հավաքածուների միայն շատ քիչ մասն է ցուցադրվում թանգարանում, քանի որ դրանց մեծ մասը կորել է անցյալ դարերի ընթացքում։

## Թանգարանի հավաքածու
Մարկեի պատկերասրահի ամենանշանակալի աշխատանքները վերագրվում են Ուրբինյան գեղանկարչության Վերածննդի ժամանակաշրջանին ՝ այդ թվում Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկայի երկու գործերը, Դուքս Ֆեդերիկո դա Մոնտեֆելտրոյի արվեստագետների մի շարք ստեղծագործություններ։

Բացի այդ, պատկերասրահում իրենց պատվավոր տեղն են զբաղեցնում Բարձր Վերածննդի իտալացի նկարիչ Ռաֆայել Սանտիի գեղանկարները, Ֆեդերիկո Բարոչչիի
աշխատանքները։ 
2000px|frameless|կենտրոն

Թանգարանի երկրորդ հարկում ցուցադրվում է խեցեգործության զգալի հավաքածու։

Պատկերասրահի առաջին հարկի որոշ դահլիճներ զբաղեցնում է Ուրբինյան հնագիտական թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում է տապանագրերի հարուստ հավաքածու։

## Պատկերասրահ


Պատկեր:Piero della Francesca 042 Flagellation.jpg|Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկա, Քրիստոսի սպանությունը
Պատկեր:Madonna di Senigallia.jpg|Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկա, Սենիգալիան Մադոննա
Պատկեր:Raffael 043.jpg| Ռաֆայել Սանտի, Երիտասարդ կնոջ դիմանկար
Պատկեր:Federico montefeltro and son.jpg|Պեդրո Բուրրեգետե
Պատկեր:Gent, Justus van - Aristotle - c. 1476.jpg|Գենտ՝ Արիստոտել
Պատկեր:Euklid.jpg|Էվկլիդես
Պատկեր:Francesco Petrarch by Justo de Gante.jpg|Իոս վան Գենտ ՝ Ֆրանչեսկո Պետրարկա
Պատկեր:Formerly Piero della Francesca - Ideal City - Galleria Nazionale delle Marche Urbino.jpg|Անհայտ հեղինակ, Իդեալական քաղաք


## Գրականություն
* Paolo Dal Poggetto, *La Galleria Nazionale delle Marche e le altre collezioni nel Palazzo Ducale di Urbino*, Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato, Roma 2003.
* Paolo Dal Poggetto, *Guida alla Galleria Nazionale delle Marche nel Palazzo Ducale di Urbino*, Gebart, Roma 2006.
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի պատկերասրահներ
Կատեգորիա:1912 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Իտալիայում
6-րդ բանակ (Իտալիա)

**6-րդ բանակ** (), իտալական բանակի ենթակառուցվածք, որը մասնակցություն է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Բանակը մասնակցել է Սիցիլիայում տեղի ունեցող ռազմական գործողություններին։

## Մարտական ճանապարհ
3-րդ բանակի փոխարեն Ապենինյան թերակղզին, Սիցիլիան և Սարդինիան պաշտպանելու համար, 1941 թվականի փետրվարի 15-ին ձևավորվեց իտալիական 6-րդ բանակը։ Բանակի ձևավորումից հետո նրանք Իտալիայի հարավում դիրքեր գրավեցին՝ Սիցիլիան և Կալաբրիան պաշտպանելու համար։ Սիցիլիայում պաշտպանների հարձակումից հետո՝ 6-րդ բանակը շատ մեծ կորուստներ կրեց և բանակը ստիպված էր էվակուացվել դեպի Հարավային Իտալիա։ Իտալիայի անձնատուր լինելուց հետո՝ 1943 թվականի սեպտեմբերի 8-ին, բանակը դադարեց գոյություն ունենալ, իսկ բանակի զինվորների մի մասը գերի ընկան գերմանացիների մոտ։

### Բանակի կառուցվածք
1943 թվականի հուլիս՝ սիցիլիական ռազմագործողություն

* 12-րդ ջոկատ
* 16-րդ ջոկատ
* 14-րդ տանկային ջոկատ
* Ծովային կայազոր

## Բանակի հրամանատարներ
* գեներալ Էզիո Ռոսի (1941—1943)
* գեներալ Մարիո Ռոատա (1943)
* գեներալ Ալֆրեդո Գուցոնի (1943)

## Գրականություն
* W. Victor Madeja — Italian Army Order of Battle: 1940—1944 — Between Fascism and Monarchy
* John Joseph Timothy Sweet — Iron Arm: The Mechanization of Mussolini’s Army, 1920—1940

Կատեգորիա:Սիցիլիայի պատմություն
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Իտալիայի բանակներ
Ատենադպիր Անդրեյան Ռատմանովի ապարանք

**Ատենադպիր Անդրեյան Ռատմանովի ապարանք** (), նախապետրոսյան ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում (Բոլշոյ Կոզլովսկի նրբանցք, տուն 13/17)։ Կառուցվել է XVII դարի վերջին, վերակառուցվել XVIII դարի երկրորդ կեսին։ Ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

## Պատմություն
Ավատային վարչության ատենադպիր Անդրեյան Ռատմանովի ապարանքը կառուցվել է XVII դարի վերջին։ XVIII դարի երկրորդ կեսին ապարանքը վերակառուցվել է և ստացել երկու կողաշենքով և գլխավոր տնով դասական առանձնատան տեսք։ XVIII դարի վերջում առանձնատունը պատկանել է Ի. Բ. Կոզլովսկուն, որի պատվին անվանվել են հարևան Բոլշոյ և Մալի Կոզլովսկի նրբանցքները։

1800-1830-ական թվականներին առանձնատունը պատկանել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հերոս Վասիլի Ալեքսանդրովիչ Սուխովո-Կոբիլինին։ Առանձնատանը մեծացել են նրա զավակները՝ դրամատուրգ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սուխովո-Կոբիլինը, նկարչուհի Սոֆյա Վասիլևնա Սուխովո-Կոբիլինան և գրող Ելիզավետա Վասիլևնա Սուխովո-Կոբիլինան (Եվգենյա Տուր)։ Այնտեղ է ապրել նաև Սուխովո-Կոբիլինների երեխաների ուսուցիչը՝ Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր Ֆեոդոր Մորոշկինը։ Մեկ այլ ուսուցչի՝ պրոֆեսոր Նիկոլայ Նադեժդինի հետ, Ելիզավետա Սուխովո-Կոբիլինան ունեցել է ռոմանտիկ հարաբերություններ, բայց նրա ծնողները խանգարել են հարսանիքին։

1960-ական թվականներին հայտնաբերվեց, որ առանձնատան ճակատը թաքցնում է XVII դարի ապարանքը։  Դրանից հետո սկսվեց ապարանքի սկզբնական տեսքի վերականգնումը, կցակառուցվեց առմուտք։ Այժմ ապարանքը տարբերվում է առանձնատան ավելի ուշ կառուցված մասերից ինչպես ճարտարապետությամբ, այնպես էլ ավելի բաց գույնով։ Շենքում տեղակայված է շահույթ չհետապնդող «Պուշկինյան գրադարան» հիմնադրամը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:17-րդ դարի կառույցներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Դեղազգոնություն

**Դեղազգոնություն** (**ԴԶ**, ,  - դեղ և  - ուշադիր լինել), հայտնի է նաև որպես **Դեղերի անվտանգության դիտարկում**, դեղաբանության բաժին է, որը զբաղվում է դեղերի կողմնակի ազդեցությունների *հավաքումով, հայտնաբերումով, գնահատումով, մշտադիտարկումով և կանխարգելումով*։  Որպես գիտություն՝ դեղազգոնությունը հիմնականում զբաղվում է դեղերի կողմնակի ազդեցություններով (ԴԿԱ), որոնք սահմանվում են որպես դեղի հարուցած վտանգավոր և ոչ սպասված ազդեցություններ, ներառյալ՝ ցածր արդյունավետությունը (այն պայմանը, որ այս սահմանումը կիրառելի է միայն հիվանդությունների կանխարգելման, ախտորոշման, բուժման կամ ֆիզիոլոգիական խանգարումներն ուղղելու համար օգտագործվող դեղաչափերի դեպքում, հանված է առկա իրավական կարգավորումների վերջին լրացումներում)։ Դեղերի կիրառման հետ կապված սխալները, ինչպիսիք են՝ գերդոզավորումը, դեղի սխալ կիրառումը կամ չարաշահումը, ինչպես նաև դեղերի կիրառումը հղիության և կրծքով կերակրման ժամանակ, նույնպես գտնվում են ԴԶ ուսումնասիրության շրջանականերում, նույնիսկ եթե առկա չեն կողմնակի ազդեցություններ։

ԴԿԱ-երի գրանցման քարտ-հայտագրի միջոցով հիվանդներից և առողջապահական համակարգի աշխատակիցներից, ինչպես նաև այլ աղբյուրներից, օրինակ՝ բժշկական գրականությունից ստացված տեղեկատվությունը դեղազգոնության իրականացման մեջ առանցքային դեր է խաղում։ Փաստացի, դեղամիջոցը շուկա դուրս բերելու կամ ստուգելու համար շատ երկրներում արտոնագրված կազմակերպությունները (սովորաբար դեղագործական ընկերություններ) ստացած կողմնակի երևույթների վերաբերյալ տվյալները  պետք է ուղարկեն դեղերի վերահսկման տեղական կառույցին։

Ի վերջո, ԴԶ-ը ուղղված է դեղագործական արտադրանքի հետ առընչվող վտանգների հայտնաբերմանը և դրա հետ կապված՝ հիվանդին հասցվող ցանկացած վնասի նվազեցմանը։ Ընկերությունները պիտի իրականացնեն դեղորայքային անվտանգության և դեղազգոնության համապարփակ աուդիտներ՝ միջազգային օրենքներին, կանոնակարգերին և ուղեցույցերին դրանց համապատասխանեցվածությունը գնահատելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բժշկություն
Լյուդմիլա Սմիռնովա

**Լյուդմիլա Սմիռնովա** (, ), խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգասահքում։ Անդրեյ Սուրայկինի հետ զույգ կազմելով՝ 1972 թվականին Սապորոյում կայացած Ձմեռային օլիմպիական խաղերում դարձավ արծաթե մրցանակակիր, եռակի  արծաթե մրցանակակիր՝ աշխարհի, եռակի արծաթե մրցանակակիր՝ Եվրոպայի առաջնություններում։ Ալեքսեյ Ուլանովի հետ կազմելով պարազույգ՝ դարձել է աշխարհի կրկնակի արծաթե մրցանակակիր և մրցանակակիր՝ Եվրոպայի առաջնություններում։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։ Ներկա պահին՝ մարզիչ։ 2013 թվականին նրան շնորհվել է Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչի կոչում։

Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 1955 թվականից։ Հանդես է եկել՝ ներկայացնելով «Սպարտակը» (մարզական ընկերություն) (Լենինգրադ), մարզվել է Վիկտոր Կուդրյավցևի ղեկավարությամբ։ 1968 թվականին ընդգրկվել է ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։

### Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո
*1974-1980՝ մենապարուհի լենինգրադյան պետական բալետ սառույցի վրա թատրոնում
*1980-1988՝ «Холидэй он айс» պրոֆեսիոնալ սառույցի վրա բալետի մենապարուհի
*Մարզիչ Հոբելյանական մարզահամալիրում (Սանկտ Պետերբուրգ)
*Գեղասահքի մարզադպրոցի տնօրեն
*Ներկա պահին՝ «Династия» գեղասահքի մարզադպրոցի տնօրենն ու մարզիչը

### Կրթություն
Ավարտել է Պ. Ֆ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի և առողջապահության ազգային պետական համալսարանը և Լենինգրադի Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։

### Ընտանիք
1972 թվականին Սապորոյում կայացած Ձմեռային օլիմպիական խաղերից հետո Լ. Սմիռնովան զույգ կազմեց Ալեքսեյ Ուլանովի հետ, ում հետ էլ շուտով ամուսնացավ։ Որդին՝ Նիկոլայ Ուլանովը, գեղասահքի սպորտի վարպետ է։ 10 տարի շարունակ եղել է «Holiday on Ice» և «Disney on ice» սառցե շոուների մենակատար։ Աղջիկը՝ Իրինա Ուլանովան, նույնպես գեղասահքի սպորտի վարպետ է, ով զուգասահքում փորձել է իր ուժերը Ալեքսանդր Սմիռնովի և Մաքսիմ Տրանկովի հետ։ Սպորտում մեծ հաջողությունների չհասնելով՝  Իրինան ավարտեց իր կարիերան և 6 տարի շարունակ հանդես է եկել «Disney on ice» շոուում։ Ներկա պահին մոր հետ որպես մարզիչ աշխատում է «Династия» գեղասահքի դպրոցում։

### Պարգևներ
*Մեդալ «Աշխատանքային արիության համար»  (03.03.1972)

### Ելույթների արդյունքները
*Ա. Սուրայկինի հետ

*Ա. Ուլանովի հետ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Pairs on ice: Л. Смирнова/А. Сурайкин 
* Профиль Л. Смирновой на сайте Школы фигурного катания «Династия»
* Профиль на сайте В. Соловьёва

Կատեգորիա:«Աշխատանքային արիության համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Շոկոլադե ֆոնդան

thumb|250px|Շոկոլադե ֆոնդան և վանիլային պաղպաղակ
**Շոկոլադե ֆոնդան** (` «հալչող շոկոլադ»), հայտնի ֆրանսիական աղանդեր, տորթ՝ պատրաստված շոկոլադե բիսկվիթ խմորից։ Դրա առանձնահատկությունն այն է, որ այն ծանր, փխրուն շերտ ունի և հեղուկ միջուկ։

Ֆոնդանի համար պատրաստվում է բիսկվիթե խմոր, որին ավելացնում են կարագ և բարձր որակի դառը շոկոլադ։ Խմորը լցվում է ձևամանների մեջ և թխվում ջեռոցում։ Այս աղանդերը համարվում է դժվար պատրաստվող. այն այնքան պետք է մնա ջեռոցում, որպեսզի նրա միջի հեղուկը լինի միջին չափի փխրուն։

## Անվանում
Այս աղանդերը հայտնի է բազմաթիվ անուններով։ Անգլալեզու երկրներում այն անվանում են *lava cake* ({{lang-ru|թխվածքաբլիթ լավայով) կամ ֆրանսերենից թարգմանաբար նշանակում է *molten chocolate cake* (հալչող շոկոլադե թխվածքաբլիթ)։ Եվրոպական երկրները նույնպես օգտագործում են *petit gateau* անունը (որն էլ իր հերթին ֆրանսերենից թարգմանաբար նշանակում է «փոքրիկ կեքս»)։ Ռուսաստանում անգլիական անվանումների նման հայտնվում է «շոկոլադե լավա» или «шоколадный вулкан» տարբերակը։ Ֆրանսիական խոհանոցն ունի երկու տարբերակ այս թխվածքաբլիթի համար, մեկը՝ *fondant au chocolat*, «հալչող շոկոլադ» և մյուսը՝*moelleux au chocolat*, «փափուկ շոկոլադ»։ Առաջին տարբերակը գրեթե ամբողջությամբ հեղուկ է՝ ծածկված բարակ, խոնավ խառնուրդով, վերջինիս ներսում կա օդային փափկություն և մի փոքր հեղուկ զանգված։ Այս աղանդերի տարբեր տեսակները շատ տարածված են, և պատրաստման համար օգտագործում են ձվի և ալյուրի տարբեր համամասնություններ, ինչպես նաև տարբեր ջերմաստիճաններ և տարբեր թխման ժամանակամիջոցներ։

## Ծագում
Չնայած նրան, որ այս աղանդերը շատ երիտասարդ է, այնուամենայնիվ ֆոնդանը համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել (XX դարի վերջում), իսկ ծագման համար վիճում են մի քանի հայտնի խոհարարներ։ Ֆրանսիացի խոհարար Ժան Ջորջ Ֆոնգերիխթեն պնդում է, որ առաջին անգամ աղանդերը նա է պատրաստել 1987 թվականին, երբ եղել է ավագ խոհարար է Նյու Յորքի «Դրեյկ» հյուրանոցի «Լաֆայեթ» ռեստորանում, և դա ոչ թե հատուկ բաղադրատոմսով է նա պատրաստել, այլ իր կատարած սխալի պատճառով է ստացվել։ Սակայն, հայտնի խոհարար և հրուշակագործ Ժակ Տորը պատասխանել է, որ այս աղանդերը վաղուց հայտնի է Ֆրանսիայում և կոչվում է «շոկոլադե ֆոնդան»։ Տարածված է ևս մեկ տարբերակ, ըստ որի այն հորինել է ֆրանսիացի խոհարար Միշել Բրան «Լագիյոլ» ռեստորանում, բայց իր բաղադրատոմսը մի փոքր բարդ է՝ նա սառեցրել է շոկոլադե կրեմ գանաշը և մինչև թխելը լցրել է պատրաստվող խմորի կենտրոնում։

## Մատուցում
Չնայած այն հանգամանքին, որ ինչպես մաֆինը, ֆոնդանը ևս թխում են փոքր ձևամանների մեջ, այն մատուցում են առանձին ափսեով՝ առանց ձևամանի։ Կա նաև նրան անհրաժեշտ ջերմություն, առանց որի այն շուտ կկարծրանա։ Աղանդերի վրա ցանում են շաքարի փոշի կամ քերած շոկոլադ և ըստ դասական ավանդույթի մատուցում են վանիլային պաղպաղակի գնդի հետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Շոկոլադ
Ջոնգ Յու Ջին

**Ջոնգ Յու Ջին** ( հայտնի է նաև Եվգեն Ջոնգ), հարավկորեացի մոդել և դերասանուհի։ Կարիերան սկսել է YG Entertainment-ում, որպես մոդել։

Նա նկարահանվել է հայտնի կորեական դրամաներում, ինչպես օրինակ «Լսել եմ այդ խաղողի այգիով»-ը (2015), «Մուրիմ դպրոց»-ը (2016) և «W»-ն (2016)։
2018 թվականի փետրվարին Ջոնգը նոր պայմանագիր կնքեց FNC Entertainment կառավարման գործակալության  հետ։

## Ֆիլմագրություն
### Ֆիլմ

### Հեռուստատեսություն
#### Դրամա

#### Բազմազան

### Երաժշտական տեսահոլովակներ

## Մրցանակներ և առաջադրումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Սաբինուհու առևանգումը (Ջամբոլոնիա)

**«Սաբինուհու առևանգումը»** (), ֆլորնցիացի քանդակագործ Ջամբոլոնիայի քանդակը, մաներիզմի դասական օրինակ քանդակագործությունում, այս վարպետի ճանաչված գլուխգործոցը։ Պայմանականորեն ենթադրվում է, որ կոմպոզիցիան պատկերում է տեսարան հռոմեացիների կողմից սաբինուհիների առևանգման մասին լեգենդից։
Քանդակը պատրաստված է սպիտակ մարմարի ամբողջական կտորից, որը համարվում է Ֆլորենցիա բերված երբևէ ամենամեծ բլոկը։ Սա առաջին դեպքն էր եվրոպական քանդակագործության մեջ, երբ ստեղծվում էր բազմաֆիգուր կոմպոզիցիա, որին կարելի է նայել մի քանի դիրքից։ Ջամբոլոնիան ստեղծել է նաև մարմարե պատվանդան` բրոնզե ռելիեֆով։ 1583 թվականից սկսած այս քանդակը գտնվում է Ֆլորենցիայում, Լոջիա Լանցիում։

''«Այս քանդակն ստեղծելիս վարպետը որևէ որոշակի մտահղացում չի ունեցել, նա պարզապես ցանկանում էր լռեցնել այն քննադատներին, ովքեր կասկածում էին իր` մարմարից մոնումենտալ քանդակ ստեղծելու կարողությանը։ Նա ընտրել է մի կոմպոզիցիա, որն իրեն առավելապես բարդ է թվացել. մեկ ընդհանուր գործողությամբ միավորված երեք տարբեր մարմիններ` հակադիր բնավորություններով։ Քանդակագործի ժամանակակից գիտնականները վեճերից հետո ի վերջո եկել են այն եզրակացության, որ քանդակի համար լավագույն անվանումը «Սաբինուհու առևանգումն» է»։

Քանդակը պատկերում է երեք մարդկային կերպար. հռոմեացու, սաբինուհու և սաբինացու։ Ըստ հեղինակի մտահղացման, այն կարող է ընկալվել որպես սիրո մետաֆոր և պայքար դրա համար։
Կերպարները միահյուսված են ոլորաձև։ Քանդակագործը ձգտել է այս քանդակով նախ և առաջ ցույց տալ իր վիրտուոզությունը։ Նա որոշել է ստեղծել այնպիսի լայնամասշտաբ կոմպոզիցիա, որը գեղարվեստական ազդեցություն կունենար ոչ միայն մեկ, այլև` բոլոր կողմերից։ Ավելի վաղ նման կոմպոզիցիաներ ստեղծվել էին միայն բրոնզից և ավելի փոքր ծավալներով։ Ջամբոլոնիան հասել է իր նպատակին, սակայն այն տրվել է նրան պատկերվող խմբի բնականակությանը դեմ գնալու գնով։ Կերպարները «հեշտությամբ կատարում են լավ սովորած խորեգրաֆիկ վարժությունը, սակայն այստեղ, ինչպես և հելլենիստական գրեթե բոլոր քանդակներում, իսպառ բացակայում է էմոցիոնալ իմաստը։ Եվ իսկապես, քանդակի խումբը հիացնում է ընդգրկունությամբ ու մտահղացմամբ, սակայն դրա մեջ զգացվում է պաթետիզմ»։
Ջամբոլոնիան ավարտել է քանդակի աշխատանքները 1582 թվականին, Պիետրո Ֆրանկավիլայի օգնությամբ, և այն այնքան է դուր եկել Ֆրանչեսկո Մեդիչիին, որ 1583 թվականի հունվարին նա տեղադրել է այն Լոջիա Լանցիում.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Սաբինուհու առևանգումը
Մոնիկա Լովինեսկու

**Մոնիկա Լովինեսկու** (, ), ռումինացի էսսեիստ, կարճ պատմվածքների հեղինակ, գրաքննադատ, թարգմանիչ և լրագրող, հայտնի է որպես Ռումինիայում կոմունիստական ռեժիմի հակառակորդ։ Նա մի քանի աշխատանք է հրապարակել *Մոնիկա Սենտ-Քամ* և *Կլոդ Պասկալ* կեղծանունների ներքո։ Նա եղել է գրական գործիչ Էուջեն Լովինեսկուի դուստրը և գրաքննադատ Վիրջիլ Իերունկայի կինը։

## Կենսագրություն
Մոնիկա Լովինեսկուն ծնվել է Բուխարեստում։ Ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի գրականագիտության ֆակուլտետը։ Իր գրական նորամուտը կատարել է Vremea ամսագրում, պարբերաբար հրատարակել է իր արձակ ստեղծագործությունները *Revista Fundaţiilor Regale* պարբերականում և *Democraţia* թատերական հրատարակությունում։ Ռումինիայում խորհրդային կարգերի հաստատման ուղղությամբ տարվող աշխատանքների պատճառով նա ստիպված է եղել հեռանալ Ֆրանսիա։  Այնտեղ գնալու համար նա ստացել է կրթաթոշակ Ֆրանսիայի կառավարության կողմից 1947 թվականի սեպտեմբերին, այնուհետև խնդրել է քաղաքական ապաստան (1948 թվականի օգոստոս) Ռումինիայի՝ ժողովրդական հանրապետություն դառնալուց հետո։

Նա հրատարակել է ստեղծագործություններ իր հայրենիքում տիրող կոմունիզմի, ինչպես նաև ռումինական գրականության մասին։ Նրա հոդվածները հաճախ հրատարակվել են այնպիսի հեղինակավոր ամսագրերում, ինչպիսիք են՝  *[[Kontinent]]*, *[[Les Cahiers de l'Est]]* և *[[L'Alternative]]*։ Նա տպագրել է էսսեների ժողովածու *Histoire des spectacles*  խորագրով (հրատարակվել է Éditions Gallimard-ի կողմից)։

1951 թվականից մինչև 1974 թվականը Մոնիկա Լովինեսկուն եղել է Radiodiffusion Française-ի ռումիներեն ռադիոհաղորդումների մասնակից, ինչպես նաև Արևելյան Եվրոպայի համար նախատեսված ռադիոկայանի անդամ։ 1960-ական թվականներից եղել է Radio Free Europe-ի լրագրող՝ պատրաստելով երկու ամենշաբաթյա հաղորդումներ, որոնք նպաստել են Նիկոլաե Չաուեշեսկուի վարչակարգի դեմ ներքին ընդդիմության ձևավորմանը։ Նրանց գլխավոր նպատակն էր ռումինացիներին իրազեկել ազատ աշխարհում տիրող մշակութային և քաղաքական միտումների մասին։ Ելույթների մի մասը թողարկվել է որպես *Unde Scurte*  («Կարճ ալիքներ») Մադրիդում (1978)։

Նա եղել է հարձակումների թիրախ Ռումինիայի կոմունիստական մամուլում, դրանցից ամենահայտնիների հեղինակները եղել են Էժեն Բարբուն և Կորնելիու Վադիմ Թյուդորը։ 1977 թվականին նա ծեծի է ենթարկվել Պաղեստինի ազատության կազմակերպության երեք անդամների կողմից (որոնցից մեկը ծպտված էր որպես ֆրանսիական փոստատար) Նիկոլա Չաուշենսկուի հանձնարարությամբ։

Լովինեսկուն ֆրանսերեն է թարգմանել ռումինական գրականության որոշ նմուշներ։

Մոնիկա Լովինեսկուն մահացել է 2008 թվականին Փարիզում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռումինացի էսսեիստներ
Կատեգորիա:Ռումինացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ռումինացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Բուխարեստի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Թատերական քննադատներ
Ազգային հանրապետական բանակ (Իտալիա)

**Ազագային հանրապետական բանակ** (), Իտալիայի սոցիալական հանրապետության զինված ուժերը 1943-1945 թվականներին։ Վերջիններս Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մարտնչում էին առանցիկ ուժերի դեմ։

Նոր ձևավորված իտալական կառավարությունը դաշինք կնքեց դաշնակիցների բանակի հետ, որից հետո՝ 1943 թվականի հուլիսի 25-ին, Մուսոլինի ձերբակալվեց։ Այդ իրադարձությունների արդյունքում Իտալիան պատերազմ հայտարարեց Գերմանիային և դուրս եկավ առանցիկ դաշինքից։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Մուսոլինին բանտից ազատ արձակվեց գերմանացի դեսանտ Օտո Սկորցենիի կողմից և հեռացավ Իտալիայի հյուսիս, որտեղ գերմանական զորքերի կողմից կառավարվող տարածքում, նա հայտարարեց «Իտալիական սոցիալական հանրապետության» ստեղծման մասին։ Հոկտեմբերին այդ նույն կառավարության կողմից հայտարարվեց նոր բանակի ստեղծման մասին։ Բանակի հետակետը դարձավ չորս դիվիզիա, որոնք նախապատրստված էին գերմանիայի բանակի օգնությամբ։ Հենակետի ստեղծումից հետո սկսեցին կառուցվել տարբեր մասեր և միացություններ։ Բանակի ընդհանուր թիվը կազմում էր 800 հազար զինվոր։
thumb|1944 թվականի մասիսի 6-ից մինչև 1945 թվականի մայիսի 3-ի Իտալական սոցիալական հանրապետության զինված ուժերի դրոշը:
Բանակից բացի ստեղծվեց նաև «ազգային գվարդիա» և «սև բրիգադաներ»։ Այդ խմբերը բանակի նման հիմնականում ճակատամարտում էին ընդդեմ իտալական դիմադրության։ Տանկային մասերը շատ քիչ էին։ Բանակը հիմնականում օգտվում էր ժանգոտած զենքերով, որի պատճառով նրանք չէին կարողանում հավասար ճակատամրտել դաշնակիցների ուժերի դեմ։ 1944 թվականի դեկտեմբերի վերջին, բանակը գերմանական զորքերի հետ միասին մասնակցում էր հանկարծակի հաջող «Ձմեռային կարկուտ» օպերացիայում։

Իտալական սոցիալական հանրապետության անկումից հետո բանակը դադարեց իր գոյությունը։

## Տես նաև
* Իտալիան Երկրորդ համաշխարհային պատերզամի ժամանակ
* Իտալիական սոցիալական հանրապետություն
* Դուչե

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի ռազմական պատմություն