Սինգապուրի պատմություն

**[[Սինգապուր|Սինգապուրի]] պատմությանը** կարելի է հետևել մինչև մ.թ. 3-րդ դարը, երբ այն առաջին անգամ հիշատակվել է չինական տարեգրություններում Պուլուոժոնգ անունով։ 8-րդ դարում կղզում առաջացել է Տեմասեկ նավահանգիստը՝ Սրիվիջայա նահանգի ծովային առևտրի կենտրոններից մեկը, որի կենտրոնը Պալեմբանգում գտնվող Սումատրայում է: 1025 թվականին այն ենթարկվել է Չոլա դինաստիայի թամիլական թագավոր Ռաջենդրայի նավատորմի ավերիչ հարձակմանը։

Կղզու նշանակությունը նկատելիորեն աճեց 14-րդ դարում՝ Սրիվիջայայի արքայազն Պարամեսվարայի օրոք, երբ այստեղ հիմնվեց կարևոր նավահանգիստ։ 1613 թվականին նավահանգիստը ավերվել է Աչեն ծովահենների կողմից։

Սինգապուրի ժամանակակից պատմությունը սկսվում է 1819 թվականին, երբ բրիտանացի պետական գործիչ Սթեմֆորդ Ռաֆլզը հիմնեց բրիտանական նավահանգիստը կղզում: Բրիտանական գաղութատիրության ժամանակ նրա նշանակությունը մեծացավ որպես չին-հնդկական առևտրի կենտրոն և ազատ նավահանգիստ Հարավարևելյան Ասիայում: Բնակավայրը արագ վերածվեց խոշոր նավահանգստային քաղաքի։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Սինգապուրը օկուպացված էր Ճապոնական կայսրության կողմից, օկուպացիա, որը տևեց 1942-ից 1945 թվականներին: Պատերազմից հետո Սինգապուրը վերադարձավ բրիտանական վերահսկողության տակ, բայց ավելի մեծ ինքնակառավարմամբ, որն ի վերջո հանգեցրեց Սինգապուրի միաձուլմանը Մալայզիայի և Մալայզիայի քաղաքացիական ֆեդերացիայի միջև193: Ժողովրդական գործողությունների կուսակցությունը և Մալայզիայի ազգային ճակատը հանգեցրին Սինգապուրի անջատմանը: 1965 թվականի օգոստոսի 9-ին Սինգապուրը դարձավ անկախ պետություն։

Բնակարանային ճգնաժամի և գործազրկության բարձր մակարդակի առջև՝ Սինգապուրը ձեռնամուխ եղավ արդիականացման ծրագրին, որը կենտրոնացած էր իր արտադրական հատվածի զարգացման վրա: Կառուցվել են սոցիալական բնակարանների մեծ բլոկներ, զգալի միջոցներ են ներդրվել կրթության ոլորտում։ Անկախությունից ի վեր Սինգապուրի տնտեսությունն աճել է տարեկան միջինը ինը տոկոսով: 1990-ականների վերջին այն աշխարհի ամենահարուստ երկրներից մեկն էր՝ զարգացած շուկայական տնտեսությամբ, ամուր միջազգային առևտրային կապերով և 2020 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ Լյուքսեմբուրգից հետո աշխարհում երկրորդ ամենաբարձր ՀՆԱ-ով0։

## Սինգապուրը մինչև 19-րդ դարի սկիզբը
Սինգապուրի մասին առաջին հիշատակումները 3-րդ դարի չինական տարեգրություններում են, որտեղ այն նշվում է որպես Պուլուոժոնգ (蒲罗中)՝ մալայական Պուլաու Ուջոնգի տառադարձություն («կղզի վերջում»): Կղզին Սրիվիջայա կայսրության հենակետն էր, որի կենտրոնը գտնվում էր Սումատրայում, և կոչվում էր Թումասիկ (ճապոներեն Թումասիկ - Ծովային քաղաք): Թումասիկը ժամանակին եղել է կարևոր առևտրի կենտրոն, սակայն հետագայում անկում է ապրել։ Թումասիկ քաղաքի մասին շատ քիչ վկայություններ են մնացել, բացի առանձին հնագիտական գտածոներից:
մինի|Ջուրոնգի նահանգ

12-րդ դարում Սինգապուրի կղզին կրկին վերածվեց բարգավաճ առևտրի կենտրոնի, որտեղ չինացի և հնդիկ առևտրականները հանդիպում էին ապրանքներ փոխանակելու համար: 1365 թվականին այս առևտրային կետը ավերվեց Ճավայի Մաջապահիտ կայսրության կողմից։ 15-16-րդ դարերում Սինգապուրը մտնում էր Ջոհորի սուլթանության մեջ։ «Սինգապոլա» անվան տակ հիշատակվում է Անտոնիո Պիգաֆետայի (Մագելանի՝ երկրագնդի շուրջերկրյա նավարկության մասնակից) աշխատության մեջ։ 1617 թվականի մալայա-պորտուգալական պատերազմի ժամանակ Սինգապուրը ենթարկվեց հարձակման պորտուգալական ուժերի կողմից։

Սինգապուրը երկար ժամանակ դեր չի խաղացել Հարավարևելյան Ասիայի զարգացման գործում՝ լինելով միայն պետական ​​տարբեր սուբյեկտների մաս։ Ժամանակի ընթացքում կղզին անցավ բրիտանական ազդեցության տակ և դարձավ բրիտանական արևելյան հնդկական ընկերության մի մասը։

## Բրիտանական տիրապետության տակ
Թեև Բրիտանիան ի սկզբանե Սինգապուրը դիտում էր որպես զուտ բրիտանական ապրանքների առևտրային կետ դեպի Չինաստան, նա շատ արագ սկսեց գնահատել իր Ծոցում գտնվելու առավելությունները: Մալայական թերակղզում բրիտանական ազդեցության տարածմանը զուգընթաց գերիշխող դիրք գրավեցին բրիտանացի վաճառականները։ 1819 թվականին բրիտանացիները հիմնեցին նույնանուն նավահանգիստը Սինգապուր կղզում իրենց Արևելյան Հնդկաստան ընկերության համար: Մինչ այդ այնտեղ բնակվում էին տեղացի ձկնորսների մի քանի ընտանիքներ։ Այսպիսով, Մեծ Բրիտանիան այս տարածքները գաղութացնելու հարցում առաջ անցավ Հոլանդիայից։ 1824 թվականին ստորագրվեց պայմանագիր, ըստ որի Հոլանդիան նույնպես զիջեց Մալակա թերակղզին Մեծ Բրիտանիային, իսկ փոխարենը ստացավ անսահմանափակ իրավունքներ Սումատրա կղզու նկատմամբ։ Սրա շնորհիվ մեծապես մեծացավ բրիտանացիների ազդեցությունը տարածաշրջանում։ Սինգապուրն ինքը աճեց և բարգավաճեց բրիտանական հովանավորության ներքո:
մինի|Սինգապուրի մետրո

1826 թվականին Սինգապուրը միավորվեց Պենանգ կղզու և Մալակա քաղաքային ագլոմերացիայի հետ մեկ բրիտանական գաղութի մեջ՝ Straits Settlements: 1832 թվականին Սինգապուրը դարձավ գաղութի մայրաքաղաքը։ 1867 թվականին նեղուցների բնակավայրերը, ստանալով թագի գաղութի կարգավիճակ, անցան բրիտանական գաղութային գրասենյակի վերահսկողության տակ։ Քաղաքը շարունակում էր ծաղկել։ Նրա բարգավաճմանը նպաստել է բազմաթիվ հաղորդակցման ուղիների կառուցումը. ճանապարհորդություն Ջոհորի նեղուցով, որը կղզին կապում է մայրցամաքի հետ, երկաթգիծ Մալակայով դեպի Բանգկոկ և այլն:

## Սինգապուրը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Հիմնական հոդվածներ՝ Սինգապուրի ռազմավարություն, Սինգապուրի պաշտպանություն և Սինգապուրի ճապոնական օկուպացիան

1922 թվականին բրիտանացիները Սինգապուրը դարձրին իրենց հիմնական ռազմաբազան տարածաշրջանում՝ նախ ամրացնելով քաղաքը և մեծացնելով այնտեղ կայազորը։ Չնայած դրան, 1942 թվականի փետրվարի 15-ին ճապոնական զորքերը մտան քաղաք։ Մինչև Ճապոնիայի հանձնումը մնացած ժամանակահատվածում Սինգապուրը վերահսկվում էր ճապոնացիների կողմից և ազատագրվեց միայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո՝ 1945 թվականին։

## Ինքնակառավարում ձեռք բերելը
1946 թվականին Սթրեյթս Սեթմենթս գաղութը կազմալուծվեց։ Պենանգը և Մալական մտան Մալայան միության մաս, իսկ Սինգապուրն ինքը դարձավ բրիտանական առանձին գաղութ։

Բանակցություններ են վարվել Մեծ Բրիտանիայի հետ։ Արդյունքում 1959 թվականին քաղաքը Համագործակցության շրջանակներում հռչակվեց «ինքնավար պետություն»։ Սինգապուրի կառավարումն անցել է Օրենսդիր ժողովի և նրա անդամներից ընտրված նախարարների կաբինետի ձեռքը։ Վարչապետը դարձավ նախարարների կաբինետի ղեկավար. Նույն թվականին ԲՀԿ-ն հաղթեց Օրենսդիր ժողովի ընտրություններում, և նրա առաջնորդ Լի Կուան Յուն դարձավ վարչապետ։

Նոր կառավարությունը չափավոր կուրս էր վարում ինչպես արտաքին, այնպես էլ ներքին քաղաքականության մեջ։ Որոշ ժամանակ անց ի հայտ եկավ կուսակցության ձախ թեւը, որը համաձայն չէր մեծամասնության հետ։ 1961 թվականին այն բաժանվեց MHP-ից՝ ստեղծելով Բարիսան սոցիալիստական ճակատ։ Վարչապետ Լի Կուան Յուն մեղադրեց նոր կուսակցությանը կոմունիստների ճակատը լինելու մեջ, այնուհետև ձերբակալեց կուսակցության նշանավոր անդամներին: Ընդդիմության դեմ հատկապես ավերիչ գործողությունը «Սառը փոթորիկ» օպերացիան էր 1963 թվականի փետրվարի 2-ին, երբ 107 ձախ քաղաքական և արհմիութենական գործիչներ ձերբակալվեցին Ներքին անվտանգության օրենքի համաձայն: Նրանք մեղադրվում էին ինդոնեզական հետախուզության հետ կապեր ունենալու, Բրունեյում ապստամբությանը աջակցելու, Մալայզիայի ստեղծման դեմ դավադրության և Սինգապուրի կառավարությունը տապալելու մեջ։ Նրանք երկար տարիներ անցկացրել են բանտում` առանց դատավարության կամ հետաքննության: Լրագրող և Սինգապուրի ժողովրդական կուսակցության առաջնորդ Սաիդ Զահարին ազատ է արձակվել միայն 17 տարվա բանտարկությունից հետո։ Սինգապուրում կոմունիստների իշխանության գալու մտավախությունները ստիպեցին կառավարությանը բանակցություններ վարել Մալայայի ֆեդերացիայի հետ։ Բանակցությունների արդյունքում այս պետությունների միաձուլումը և 1963 թվականին ձևավորվեց Մալայզիան:

## Բաժանում Մալայզիայից. Ներկա ժամանակ
Միաձուլումից անմիջապես հետո տարաձայնություններ առաջացան Սինգապուրի և համադաշնության կառավարության միջև։ Լի Կուան Յուն փորձեց իր քաղաքական ազդեցությունը տարածել երկրի բոլոր չինացիների վրա, որոնք կազմում էին երկրի ընդհանուր բնակչության մեկ երրորդը: Շարունակվող տարաձայնությունները հանգեցրին նրան, որ Մալայզիայի խորհրդարանը քվեարկեց Սինգապուրը Մալայզիայից հեռացնելու օգտին: 1965 թվականի օգոստոսի 9-ին, երկու տարի ֆեդերացիայի կազմում լինելուց հետո, Սինգապուրը անկախություն ձեռք բերեց։

Իր անսպասելի անկախացումից հետո Սինգապուրը կանգնած էր անորոշ ապագայի առաջ։ Այս պահին ինդոնեզա-մալայզիական առճակատումը շարունակվում էր, և բացի այդ, UMNO-ի պահպանողական խմբակցությունը կտրականապես դեմ էր անջատմանը: Սինգապուրը կանգնած էր Ինդոնեզիայի կողմից հարձակման կամ Մալայայի Ֆեդերացիային անբարենպաստ պայմաններով հարկադիր ինտեգրման վտանգի առաջ: Միջազգային լրատվամիջոցների մեծ մասը թերահավատորեն էր վերաբերվում Սինգապուրի գոյատևման հեռանկարներին: Բացի ինքնիշխանության խնդրից, սուր խնդիրներ կային նաև գործազրկության, բնակարանային, կրթության, բնական ռեսուրսների և հողերի պակասի հետ։ Գործազրկությունը 10-12 տոկոսի սահմաններում էր, ինչը ցանկացած պահի կարող էր քաղաքացիական ընդվզումներ առաջացնել։ 
մինի|Էսպլամդատա թատրոն

Սինգապուրն անմիջապես սկսեց ձգտել իր ինքնիշխանության միջազգային ճանաչմանը: Նոր պետությունը միացել է ՄԱԿ-ին 1965 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ այդպիսով դառնալով այդ կազմակերպության 117-րդ անդամը և նույն թվականի հոկտեմբերին միացել Ազգերի Համագործակցությանը։ Արտաքին գործերի նախարար Սիննաթեմբի Ռաջարաթնամը գլխավորեց նոր նախարարությունը, որն օգնեց հաստատել Սինգապուրի անկախությունը և դիվանագիտական ​​հարաբերություններ հաստատել այլ երկրների հետ։ 1965 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Սահմանադրության մեջ փոփոխություններ կատարվեցին, որոնց համաձայն Սինգապուրի Հանրապետության նախագահը հռչակվեց պետության ղեկավար, իսկ ինքը՝ պետությունը հռչակվեց Հանրապետություն։ Սինգապուրը հետագայում դարձավ Հարավարևելյան Ասիայի ազգերի ասոցիացիայի հիմնադիր անդամ 1967 թվականի օգոստոսի 8-ին և ընդունվեց Չմիավորման շարժման անդամ 1970 թվականին:

1961 թվականին ստեղծվեց Տնտեսական զարգացման կոմիտեն՝ մշակելու և իրականացնելու ազգային տնտեսական ռազմավարությունները՝ կենտրոնանալով Սինգապուրի արտադրական հատվածի խթանման վրա։ Ստեղծվեցին արդյունաբերական պարկեր (առավել նշանակալիցը Jurong-ն էր), և հարկային արտոնությունները կիրառվեցին օտարերկրյա ներդրումներ ներգրավելու համար։ Արդյունաբերականացումը վերափոխեց արտադրական արդյունաբերությունը, որն ի վերջո սկսեց արտադրել բարձր ավելացված արժեքով ապրանքներ և զգալի շահույթ ստանալ: Այս ընթացքում ծառայությունների ոլորտը զգալիորեն աճեց՝ խթանելով նավահանգիստ ժամանող նավերի մեծ քանակությունը և աճող առևտուրը։ Այս ձեռքբերումները օգնեցին նվազեցնել գործազրկությունը։ Սինգապուրը նաև կարողացել է համոզել խոշոր նավթային ընկերություններին, ինչպիսիք են Shell-ը և Esso-ն, գրավիչ պայմաններով բացել նավթավերամշակման գործարաններ Սինգապուրում՝ Սինգապուրը դարձնելով նավթի վերամշակման մեծությամբ երրորդ կենտրոնն աշխարհում։ Կառավարությունը մեծահոգաբար ֆինանսավորեց կրթական համակարգը, ընդունեց անգլերենը որպես հիմնական ուսուցման լեզու և ընդգծեց գործնական հմտությունների կարևորությունը հմուտ աշխատուժի համար, որը հարմարեցված է արդյունաբերության կարիքներին:

Լավ որակի սոցիալական բնակարանների բացակայությունը, վատ սանիտարական պայմանները և բարձր գործազրկությունը հանգեցրին սոցիալական խնդիրների՝ հանցագործությունից մինչև առողջական վատթարացում: Մեկ հարկանի տնակային քաղաքների տարածումը հանգեցրեց անվտանգության խնդիրների և դարձավ 1961 թվականին Բուկիտ Հո Սվիի հրդեհի պատճառը, որի հետևանքով զոհվեց չորս մարդ, իսկ 16000-ը մնաց անօթևանԲնակարանաշինության զարգացման կոմիտեն, որը ստեղծվել էր մինչև անկախությունը, շարունակում էր մեծապես հաջողակ լինել՝ կառուցվելով հսկայական բնակարանային ծրագրեր՝ մատչելի բնակարաններ և մաքուր թաղամասեր ապահովելու համար: Տասը տարվա ընթացքում բնակչության մեծամասնությունը տեղավորվեց այս տներում։ 1968 թվականին ներդրվեց Կենտրոնական կանխամտածված հիմնադրամի ծրագիրը, որը թույլ էր տալիս քաղաքացիներին իրենց կենսաթոշակային հաշիվներից գումար օգտագործել սոցիալական բնակարաններ ձեռք բերելու համար. Սա օգնեց աստիճանաբար բարձրացնել Սինգապուրում բնակարանների սեփականության տոկոսը:

Անկախությունից հետո բրիտանական զորքերը մնացին Սինգապուրում, սակայն 1968 թվականին Լոնդոնը հայտարարեց 1971 թվականից հետո զորքերը դուրս բերելու իր որոշման մասին: Իսրայելի ռազմական խորհրդականների գաղտնի աջակցությամբ Սինգապուրը կարողացավ արագորեն զարգացնել իր զինված ուժերը՝ հենվելով 1976 թվականին ներդրված ազգային զորակոչի ծրագրի վրա: Անկախությունից ի վեր Սինգապուրն իր ՀՆԱ-ի տարեկան մոտավորապես 5 տոկոսը ծախսում է պաշտպանության վրա: Այսօր Սինգապուրի զինված ուժերը Ասիայում ամենալավ զինված ուժերն են:

## 1980-ական և 1990-ական թվականներ
Հետագա ձեռքբերումները շարունակվեցին ողջ 1980-ականներին, երբ գործազրկությունը իջավ մինչև 3%, իսկ իրական ՀՆԱ-ի աճը տարեկան միջինը 8% էր մինչև 1999 թվականը: 1980-ականների ընթացքում Սինգապուրը սկսեց զարգացնել բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերությունները՝ մրցելու իր ավելի էժան աշխատուժ ունեցող հարևանների հետ: 1981 թվականին բացվեց Չանգի օդանավակայանը և ստեղծվեց Սինգապուրի ավիաուղիները՝ դառնալով երկրի դրոշակակիրը: Սինգապուրի նավահանգիստը դարձել է աշխարհի ամենաբանուկ նավահանգիստներից մեկը։ Այս ընթացքում զգալիորեն աճել են նաև սպասարկման և զբոսաշրջության ոլորտները։ Սինգապուրը դարձել է կարևոր տրանսպորտային հանգույց և հիմնական տուրիստական ​​ուղղություն:

Բնակարանային զարգացման կոմիտեն շարունակեց նախագծել և կառուցել նոր բնակելի տներ, ինչպիսին է Ան Մո Կիոն: Այս շրջանի շենքերն ունեն մեծ և որակյալ ստանդարտ բնակարաններ և ուղեկցվում են ավելի լավ ենթակառուցվածքներով։ Ներկայումս բնակչության 80-90%-ն ապրում է Բնակարանաշինության և զարգացման խորհրդի (HDB) ծրագրերի շրջանակներում կառուցված բնակարաններում: 1987 թվականին գործարկվեց Սինգապուրի MTR-ի առաջին գիծը՝ կապելով նոր զարգացումները քաղաքի կենտրոնի հետ:

Ժողովրդական գործողությունների կուսակցությունը շարունակում էր գերիշխել Սինգապուրի քաղաքականության մեջ։ ԲՀԿ-ն 1966-ից 1981 թվականների ընտրություններում ստացել է խորհրդարանի բոլոր տեղերը: Որոշ ակտիվիստներ և քաղաքական ընդդիմության անդամներ PND-ի ղեկավարությունը համարում են ավտորիտար և կարծում են, որ կառավարության կողմից քաղաքական և լրատվամիջոցների գործունեության խիստ կարգավորումը խախտում է քաղաքացիների քաղաքական իրավունքները: Որպես ավտորիտարիզմի ապացույց՝ ընդդիմադիր կուսակցությունները վկայակոչում են ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ Չի Սոն Չուանգի դատապարտումը ակտիվիստ Ջոշուա Բենջամին Ջեյարեթնամի դեմ ապօրինի ցույցերի և զրպարտության հայցերի համար: Դատական ​​համակարգի և կառավարության միջև իշխանությունների տարանջատման բացակայությունը հանգեցրել է ընդդիմադիր կուսակցությունների կողմից արդարադատության տապալման հետագա մեղադրանքների:

Սինգապուրի կառավարման համակարգը մի քանի էական փոփոխություններ է կրել։ 1984-ին ոչ ընտրատարածքային պատգամավորները (NCMP) ներկայացվեցին խորհրդարանում ընդգրկելու ընդդիմադիր կուսակցությունների երեք ներկայացուցիչներին, որոնք ստացել էին ամենաշատ ձայները, բայց ընդգրկված չէին խորհրդարանում: 1988 թվականին ստեղծվեցին խմբակային ընտրատարածքներ՝ նպատակ ունենալով ապահովել ազգային փոքրամասնությունների ներկայացվածությունը խորհրդարանում: 1990 թվականին ստեղծվեց առաջադրված պատգամավորի պաշտոնը (NMP), որը թույլ էր տալիս անկուսակցական հասարակական գործիչներին մտնել խորհրդարան՝ առանց ընտրություններին մասնակցելու: 1991 թվականին Սահմանադրությունը փոփոխվեց՝ նախագահի պաշտոնը ընտրովի դարձնելու համար։ Ըստ այդմ՝ նախագահն իրավունք ունի վետոյի դնել ազգային պահուստների օգտագործման վրա և իրավունք ունի մարդկանց նշանակել պետական ​​պաշտոններում։ Ընդդիմադիր կուսակցությունները բացասաբար են գնահատել խմբակային ընտրատարածքների ստեղծումը, քանի որ նոր համակարգը դժվարացրել է նրանց համար պատգամավոր ընտրվելը, իսկ մեծամասնական ընտրակարգը նվազեցնում է փոքր կուսակցությունների հնարավորությունները։

1990 թվականին Լի Կուան Յուն ղեկավարությունը հանձնեց Գոհ Չոկ Տոնգին, ով դարձավ Սինգապուրի երկրորդ վարչապետը։ Գուոն ավելի բաց և խորհրդակցական առաջնորդության ոճ ուներ: Երկիրը շարունակեց արդիականանալ։ 1997 թվականին Սինգապուրը զգաց ասիական ֆինանսական ճգնաժամը և դրա հաղթահարման կոշտ միջոցները, ինչպիսիք են Կենտրոնական պրովիդենտ հիմնադրամի կրճատումը:

## 2000-ական թվականներ
2000-ականների սկզբին Սինգապուրն անցավ մի քանի ճգնաժամերի միջով, այդ թվում՝ SARS-ի բռնկումը 2003 թվականին և ահաբեկչության սպառնալիքը: 2001 թվականի դեկտեմբերին դավադիրները, ովքեր պատրաստվում էին պայթուցիկ սարքեր տեղադրել դեսպանատների և ենթակառուցվածքների օբյեկտների տակ, բացահայտվեցին: Ջեմա Իսլամիայի երեսունվեց անդամներ ձերբակալվել են Ներքին անվտանգության օրենքի համաձայն: Ձեռնարկվել են լուրջ հակաահաբեկչական միջոցառումներ՝ հնարավոր ահաբեկչական հարձակումները բացահայտելու և կանխելու համար, ինչպես նաև նվազագույնի հասցնելու պատճառված վնասը, եթե դրանք տեղի ունենան: Ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվել տարբեր համայնքների միջև սոցիալական ինտեգրման և վստահության զարգացմանը:

2004 թվականին Լի Սյեն Լունը՝ Լի Կուան Յուի ավագ որդին, դարձավ Սինգապուրի երրորդ վարչապետը։ Նա իրականացրեց որոշ բարեփոխումներ, այդ թվում՝ կրճատելով ազգային զորակոչի տևողությունը երկուսուկես տարուց մինչև երկու տարի և օրինականացրեց մոլախաղերը։ Լրացուցիչ ջանքեր են գործադրվել քաղաքի գլոբալ հեղինակությունը բարձրացնելու համար, ներառյալ 2008 թվականին Սինգապուրի Գրան Պրիի վերականգնումը և 2010 թվականին ամառային պատանեկան օլիմպիական խաղերի անցկացումը:

2006 թվականի համընդհանուր ընտրությունները նշանակալից իրադարձություն էին, որը նշանավորվեց համացանցի և բլոգերի ակնառու օգտագործմամբ՝ ընտրությունների մասին հաղորդումներ տալու և մեկնաբանելու համար, ինչը հիմնականում արգելված էր պաշտոնական լրատվամիջոցներում: MHP-ն մնաց իշխանության մեջ՝ ստանալով խորհրդարանական 84 մանդատներից 82-ը և ձայների 66%-ը: 2005 թվականին մահացան Սինգապուրի երկու նախկին նախագահներ Ուի Կիմ Վին և Դևան Նաիրը։

2011 թվականի համընդհանուր ընտրությունները ևս մեկ ջրբաժան էին, քանի որ առաջին անգամ խմբային ընտրատարածքում իշխող MHP կուսակցությունը պարտվեց ընդդիմադիր կուսակցությանը:

## Ծանոթագրություններ