Անհարկի հաղթանակ

**«Անհարկի հաղթանակ»** (), ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Будильник»  ամսագրում 1882 թվականի հունիս-օգոստոս ամիսներին (№ 24-34) «Ա. Չեխոնտե» (ռուս.՝ «А. Чехонте») ստորագրությամբ և «Պատմվածք» ենթավերնագրով։

## Սյուժե
Վիպակը բաժանված է ինը գլուխների։ Վիպակում նկարագրվում է երիտասարդ հունգարացի երգչուհի Իլկայի կյանքն ու մահը։ Վիպակի հեղինակը վերջաբանում գրում է պատմության ստեղծման իր տարբերակը։ Վիպակը գրել է լրագրող դ'Օմարենը, որը սիրահարված է Իլկային։ Դ'Օմարենը Հունգարիայում իմացել է իր սիրելիի մահվան մասին, որից հետո հիվանդացել է, հաստատվել գոլդաուգենյան անտառում և գրել վիպակ  «գեղեցկուհի Իլկայի» մասին։ Մի անգամ պատմության իրական հեղինակը անցել է գոլդաուգենյան անտառով, հանդիպել դ'Օմարենին, կարդացել նրա պատմությունը և թարգմանել ռուսերեն։

Պատմության գլխավոր հերոսը աղքատ երաժշտի դուստր է։ Մի անգամ կոմսուհի Գոլդաուգենը մտրակով հարվածում է Իլկայի հորն այն բանից հետո, երբ նա ավստրիացիների դեմ հայրենասիրական հունգարական երգ է երգում։ Իլկան վիրավորվում է կոմսուհու արարքից և ցանկանում է վրեժ լուծել նրանից։ Նա սիրահարվում է աղքատացած բարոն ֆոն Զայնիցին՝ կոմսուհու սիրեկանին։ Բարոնը սիրահարվում է Իլկային։ Զայնիցը պահանջում է, որ Իլկան մեկ միլիոն օժիտ ունենա։ Դա Իլկային հաջողվում է, երբ նա դառնում է հայտնի երգչուհի։ Նա Փարիզում «վիճակահանության»  է ներկայացնում իրեն 100000 ֆրանկի դիմաց։ Ծերունին, որին բաժին է հասնում երգչուհին, հարբեցվում է մորֆինով։ Օժիտի համար մեկ միլիոն ֆրանկ կուտակելուց հետո Իլկան վերադառնում է Ավստրիա և ամուսնանում Զայնիցի հետ։ Դրանով նա վրեժ է լուծում կոմսուհուց։ Սակայն վերջինս  ներում է երգչուհուն թունավորումից մահանալուց առաջ։ Տուժում  է նաև բարոն ֆոն Զայնիցը։ Պելցերները նրան կեղծ կտակ են ուղարկում, որի համար նա դատապարտվում է և զրկվում բարոնական տիտղոսից։

## Կերպարներ
* Իլկա Ցվիբուշ,  Շան ատամներ մականունով, 17 տարեկան փողոցային երգչուհի, որը նվագում է տավիղ
* Ցվիբուշ, Իլկայի հայրը, ջութակ նվագող տարեց փողոցային երաժիշտ
* Թերեզա ֆոն Գոլդաուգեն, կոմսուհի, ծննդյան անունը՝ բարոնուհի ֆոն Գեյլենշտրալ, կոմս Գոլդաուգենի կինը
* Արթուր ֆոն Զայնից, բարոն, երիտասարդ որսորդ, 28 տարեկան, Թերեզայի սիրեկանը
* Սիլվիա ֆոն Զայնից, Արթուրի քույրը
* Բորիս Պելտցեր, Սիլվիայի ամուսինը
* Մարթա Բլաուխեր
* Ծեր և երիտասարդ Ֆրիցներ (հայր և որդի), Գոլդաուգենի գյուղացիներ
* Մադմուազել Բլանշար, թատրոնի սեփականատեր Փարիզում
* Ալֆրեդ Դեզիրե, դրագուն
* Ադոլֆ Բախ, բանկիրի որդի
* Անդրե դ'Օմարեն, «Ֆիգարո» թերթի լրագրող, Իլկայի ծանոթը Ֆրանսիայում
* Մարկ Լուվրեր, փարիզցի տարեց գործարանատեր

## Ստեղծման պատմություն
Ռուս արձակագիր Ալեքսանդր Ամֆիտեատրովը գրել է. «Մի անգամ իմ ներկայությամբ նա [Ա. Չեխովը] «Будильник»-ի խմբագիր Ա. Դ. Կուրեպինի հետ գրազ եկավ, որ նա կգրի մի վիպակ, որը բոլոր ընթերցողները կընդունեն որպես Մոր Յոկայիի պատմվածք, և շահեց գրազը, չնայած որ նա փոքր-ինչ անգամ գաղափար չուներ Հունգարիայի մասին, նա երբեք չէր եղել այնտեղ։ Նրա երիտասարդ տաղանդը շամպայնի պես խաղում էր հազարավոր կայծերով»։ Ռուսաստանում հունգարացի գրող Մոր Յոկայիի (1825-1904) ստեղծագործությունների թարգմանությունները լույս են տեսել 1870-ականների վերջին։ Դրանք հրատարակվել են «Иллюстрированный мир», «Нива», «Иллюстрированный мир» ամսագրերում և հայտնի են եղել ընթերցողների շրջանում։

Ա. Պ. Չեխովի վիպակն առաջին անգամ տպագրվել է «Будильник» ամսագրում 1882 թվականի հունիս-օգոստոս ամիսներին (№ 24-34) «Ա. Չեխոնտե» ստորագրությամբ։

## Արձագանքներ
Պատմությունը հաջողություն է ունեցել ժամանակակիցների շրջանում։ Վիպակի կերպար Իլկայի անունն ասոցացվել է հունգարացի երգչուհի Էթելկա Գերստեր-Գարդինիի անվան հետ, որը 1882 թվականին ելույթ է ունեցել Մոսկվայում։

Ըստ Չեխովիստեղծագործության ժամանակակից հետազոտող Գ. Ա. Բյալիի. «...«Անհարկի հաղթանակի» մեջ մեր առջև բոլորովին այլ աշխարհ է. մեծ մարդիկ, մեծ կրքեր, կտրուկ բախումներ, սոցիալական կոնֆլիկտներ, գործողություններով և իրադարձություններով հարուստ կյանք։ Սյուժեի և ոճի մելոդրամատիկ տարրերն այնքան խիտ են հագեցնում վիպակը, որ ակամա ենթադրություն է առաջանում նրա պարոդիական բնույթի մասին։ Սակայն պարոդիայի համար այստեղ բացակայում է ծաղրանկարչությունը, դիտավորությունը, տոնայնության ընդգծված հեգնանքը։ Այստեղ պարոդիա չկա, բայց կա հայտնի ոճավորում  և, որ ամենահետաքրքիրն է, այս վիպակում կա ուժեղ մարդկանց և ազնիվ բնավորությունների ապոթեոզ»։

## Էկրանավորումներ
«Անհարկի հաղթանակ» վիպակի նյութերի հիման վրա գրել են «Փողոցային երգչուհու կարիերան» (), «Անհարկի հաղթանակ» (1918), «Իլկա», «Վունիչ տոհմի վերջը» (, 1924, ռեժիսոր՝ Օլեգ Ֆրելիխը (դեբյուտը որպես ռեժիսոր) ֆիլմերի կինոսցենարները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* А. В. Амфитеатров, «Ненужная победа». «Одесские новости», 1911. 6 февраля.
* 

Կատեգորիա:1882 գրքեր
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ