Լիդիա Ֆալկոն

**Լիդիա Ֆալկոն Օ՛Նիլ** (, ), իսպանացի քաղաքական գործիչ, գրող, Ժուռնալիստ։ Եղել է իրավագիտության, դրամատիկական արվեստի, ժուռնալիստիկայի բնագավառների մասնագետ՝ համապատասխան բարձրագույն կրթությամբ, ունեցել է փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճան։ Աչքի է ընկել հատկապես կանանց իրավունքների համար եռանդուն, անձնուրաց պայքարով, որ մղել է իսպանական ժողովրդի համար բարդ ու դժվարին մի ժամանակաշրջանում, երբ ֆրանկոյական բռնապետությունից անցում էր կատարվում դեպի ժողովրդավարություն։

Անդամակցել է Կատալոնիայի միավորված սոցիալիստական կուսակցությանը (PSUC-ին), իր քաղաքական հայացքների պատճառով գեներալ Ֆրանկոյի բռնապետական վարչակարգի իշխանության տարիներին հալածանքների է ենթարկվել ու տառապանքներ կրել։ 1976 թվականին ստեղծել է «Բարսելոնի ֆեմինիստական կոլեկտիվ» անվանումը կրող կազմակերպությունը, ձեռնամուխ եղել *Vindicación feminista* ամսագրի կանոնավոր լույսընծայման գործին, հիմնադրել *Ediciones de Feminismo* հրատարակչական տունը։ 1977 թվականին հիմնել է *Հեղափոխական ֆեմինիստական կազմակերպությունը* (*Revolutionary Feminist Organization*), որի հիմքի վրա հետագայում կազմավորվել է Իսպանիայի ֆեմինիստական կուսակցությունը։ 1979 թվականից ղեկավարել է *Poder y libertad* ամսագրի հրատարակման աշխատանքները։

## Կենսագրություն
Լիդիայի մայրը՝ Էնրիկետա Օ՛Նիլը, ֆրանկոյական վարչակարգի օրոք աշխատել է գրաքննության բնագավառում։ Մայրական կողմի տատը՝ Ռեգինա դե Լամոն (գրական կեղծանունը՝ Նորա Ավանտե) և մորաքույրը՝ Կառլոտա Օ՛Նիլը (կեղծանունը՝ Լաուրա դե Նովես), գրողներ էին, ուստի զարմանալի չէ, որ Լիդիան արդեն տասներկու տարեկան հասակում դարձել է թատերախաղի հեղինակ։ Նրա կնքահայրը՝ Խոսե Բեռնաբե Օլիվան, որ Բարսելոնի գրաքննչական դեպարտամենտի շեֆն էր և կառլիստ քաղաքական գործիչ, միջնորդել, օգնել է, որ Լիդիան երիտասարդ տարիքից իր կարիերան սկսի ժուռնալիստիկայի ասպարեզում։

Գեներալ Ֆրանկոյի բռնապետական վարչակարգի դեմ ըմբոստանալու պատճառով Լիդիա Ֆալկոնը 1974 թվականի սեպտեմբերին ձերբակալվել է և բանտարկված պահվել մինչև 1975 թվականի հունիս ամիսը։

## Երկեր
### Թատերգություններ

*Crea fama y échate a dormir, 1947.
*En el futuro, 1957.
*Un poco de nieve blanca, 1958.
*Los que siempre ganan, 1970.
*Con el siglo. Debuted in Barcelona and Athens in 1982.
*Las mujeres caminaron con el fuego del siglo. Barcelona, 1982.
*Parid, parid malditas, 1983. 
*Siempre deseé el amor, 1983.
*La hora más oscura, 1987.
*Three Spanish Idiots [es], Madrid, 1987; Gijón, 1988; Valencia and Bilbao, 1990. 
*Tu único amor, 1990
*Emma, 1992
*Teatro. Cinco obras. Madrid: Vindicación Feminista, 1994.
*Ellas y sus sombras, 1995
*La hora más oscura; Emma; Atardeceres. Madrid: Vindicación Feminista, 2002.
*¡Vamos a por todas!, Madrid: Asociación de Autores de Teatro, 2002

### Էսսեներ
*Sustituciones y fidecomisos. Barcelona: Nereo, 1962.
*Historia del trabajo. Barcelona: Plaza & Janés, 1963.
*Los derechos civiles de la mujer. Barcelona: Nereo, 1963.
*Los derechos laborales de la mujer. Montecorvo, 1964.
*Mujer y sociedad. Barcelona: Fontanella, 1969; Madrid: Vindicación Feminista, 1996.
*La razón feminista. Tomo I. Barcelona: Fontanella, 1981.
*La razón feminista. Tomo II. Barcelona: Fontanella, 1982.
*Violencia contra la mujer. Madrid: Vindicación Feminista, 1991.
*Mujer y poder político. Madrid: Vindicación Feminista, 1992. 2nd ed. Madrid: Kira Edit, 2000.
*La razón feminista. Edición resumida. Madrid: Vindicación Feminista, 1994.
*Trabajadores del mundo ¡Rendios! Madrid: Akal, 1996.
*Amor, sexo y aventura en las mujeres del Quijote. Madrid: Vindicación Feminista, 1997.
*Los nuevos mitos del feminismo. Madrid: Vindicación Feminista, 2001.
*La violencia que no cesa. Recopilación de artículos. Madrid: Vindicación Feminista, 2003.
*Las nuevas españolas. Madrid: La esfera de los libros, 2004.

### Գեղարվեստական արձակ
*Cartas a una idiota española. Barcelona: Dirosa, 1974; Madrid: Vindicación Feminista, 1989.
*Es largo esperar callado. Barcelona: Pomaire, 1975. Madrid: Vindicación Feminista / Hacer, 1984.
*El juego de la piel. Barcelona: Argos Vergara, 1983.
*Rupturas. Barcelona: Fontanella, 1985.
*Camino sin retorno. Barcelona: Antrophos, 1992.
*Postmodernos. Madrid: Libertarias-Prodhufi, 1993.
*Clara. Madrid: Vindicación Feminista, 1993.
*Asesinando el pasado. Madrid: Kira Edit & Vindicación Feminista, 1997.
*Al fin estaba sola. Barcelona: Editorial Montesinos, 2007.
*Una mujer de nuestro tiempo. Barcelona: Editorial Montesinos, 2009.

### Ժամանակագրություններ, ժուռնալիստիկա
*En el infierno. Ser mujer en las cárceles de España. Barcelona: Ediciones de Feminismo, 1977.
*Viernes 13 en la calle del Correo. Barcelona: Planeta, 1981.
*El varón español en búsqueda de su identidad. Barcelona: Plaza & Janés, 1984.
*El alboroto español. Barcelona: Fontanella, 1984.

### Կենսագրական երկեր
*Los hijos de los vencidos. Barcelona: Pomaire, 1978; Madrid: Vindicación Feminista, 1989.
*Lidia Falcón. Memorias políticas (1959–1999). Barcelona: Planeta, 1999; Madrid: Vindicación Feminista, 2002.
*La vida arrebatada. Barcelona: Anagrama, 2003.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Falcón, Lidia; Gabriele, John P. (1997). El teatro breve de Lidia Falcón. Espiral / Fundamentos, 197. Madrid: Editorial Fundamentos. ISBN 8424507738. OCLC 38294115.
*Suárez Briones, Beatriz (2019). «Feminismos lesbianos queer: ¿utopía o distopía feminista?». Investigaciones Feministas (Madrid: Ediciones Complutense) 10 (1): 9-26. ISSN 2171-6080. doi:10.5209/infe.64240. Consultado el 6 de diciembre de 2019.

## Արտաքին հղումներ
* Sitio oficial de Lidia Falcón 
* Blog no oficial de Lidia Falcón
* Cronología de Lidia Falcón
* ¿Dónde está la izquierda en Catalunya? Por Lidia Falcón. *Público*. Noviembre de 2012

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Իսպանացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Իսպանացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Կին գրողներ
Կատեգորիա:Կին թատերագիրներ
Կատեգորիա:Կին լրագրողներ
Կատեգորիա:Կին վիպասաններ
Կատեգորիա:Կին քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ