open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Վասիլի Բաժենովի և Մատվեյ Կազակովի հուշարձան

**Վասիլի Բաժենովի և Մատվեյ Կազակովի հուշարձան** (), ռուս ճարտարապետներ Վասիլի Բաժենովին և  Մատվեյ Կազակովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։  Բացվել է 2007 թվականին։ Գտնվում է Մոսկվայի Դոլսկայա փողոցի 1 հասցեում (Ցարիցինի դաստակերտ)։

## Պատմություն
Ռուս ճարտարապետ, նկարիչ, ճարտարապետության տեսաբան, մանկավարժ, կլասիցիզմի ներկայացուցիչ, մասոն Վասիլի Բաժենովին և ռուս ճարտարապետ, ռուսական ճարտարապետությունում կլասիցիզմի հիմնադիրներից Մատվեյ Կազակովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։  Բացվել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Մոսկվայի Ցարիցինո թանգարան-արգելոցում։ Քանդակագործական կոմպոզիցիայի տեղադրման համար ընտրվել է Մեծ պալատին հարակից տարածքը, պատկերասրահի պարսպի հարևանությամբ։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Լեոնիդ Միխայլովիչ Բարանովը և ճարտարապետ Մ. Մ. Պոսոխինը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ճարտարապետները տարբեր ժամանակներում են մշակել և կառուցել եկատերինյան նստավայրը (Բաժենով, այնուհետև`Կազակով), նրանք պատկերված են մեկ քանդակային կոմպոզիցիայում։

## Տեխնիկական տվյալներ
Քանդակները պատրաստված են բրոնզից, կլոր պատվանդանը՝ գրանիտից։

## Պատկերասրահ

Царицино - panoramio (4).jpg
Царицыно - panoramio (50).jpg
Orekhovo-Borisovo Severnoye District, Moscow, Russia - panoramio (425).jpg
Баженов-01.jpg

## Գրականություն
* Памятники монументального искусства Москвы: справ. изд. / Департамент культурного наследия г. Москвы. — М.: ООО «Милк Эдженси», 2016. - 404 с.: с. 264. ISBN 978-5-9907078-1-8.
## Արտաքին հղումներ
* Памятник Шолохову
* Памятник Шолохову
* Памятник Шолохову Михаилу Александровичу

Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:2007 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Սերգիյ Ռադոնեժսկու տաճար (Նիժնի Տագիլ)

**Սերգիյ Ռադոնեժսկու տաճար** (), ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնետագիլյան համայնքի տաճար, որը գտնվում է Նիժնի Տագիլ քաղաքի Տագիլշինյան շրջանի Մետալուրգների փողոցում։

## Պատմություն
Տաճարը հիմնադրվել է 2000 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Նիժնի Տագիլի մետալուրգիական կոմբինատի ղեկավարության խնդրանքով։ Տաճարի հիմքում առաջին քարը դրել են քաղաքագլուխ Ն. Ն. Դիդենկոն, Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետ   Է. Է. Ռոսսելը, Նիժնետագիլսկի մետալուրգիական կոմբինատի գլխավոր տնօրեն Սերգեյ Նոսովը և Մոսկվայի ու Համայն Ռուսիո պատրիարք Ալեքսի II-ը։ Տաճարի կառուցման համար ընտրվել է եկատերինբուրգցի ճարտարապետ    Վ. Ի. Սիմինենկոյի նախագիծը, իսկ կապալառուն  եղել է «Տագիլշին» տրեստը։

Տաճարի կառուցումը սկսվեց 2001 թվականին, այն ֆինանսավորում էին Նիժնի Տագիլի մետալուրգիական կոմբինատը,   «Եվրազհոլդինգը» և Եկատերինբուրգի թեմը, որի մասին հիշատակվում  է եկեղեցու պատին փակցված հուշատախտակին։  2003 թվականի սեպտեմբերի 25-ին  իրականացվեց տաճարի խաչերի և գմբեթի օծումը։ Տաճարի ամբողջական օծումը իրականացվել է 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, այն կատարել են Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրսկի արքեպիսկոպոս Վիկենտիի, Սերգիևո-Պասադսկի եպիսկոպոս Ֆեոգնոստի և Բրյանսկի ու Սեվսկի արքեպիսկոպոս Ֆեոֆիլակտի կողմից։

## Տաճարի ճարտարապետություն
Տաճարի Ռուս-բյուզանդական ճարտարապետությունում առկա են նաև Դասականության հիմնադրույթներ և 19-20-րդ դարերի շրջանի եկեղեցական ճարտարապետության ավանդույթներ։ Շատ գաղափարներ վերցվել են 1963 թվականին քանդված  Վիյսկո-Նիկոլսկի եկեղեցու  պատկերներից։

Տաճարի շենքը ունի խաչաձև գմբեթավոր քաղաքային եկեղեցու տեսք, կառուցված է  բարձր գետնախարսխի վրա, նախատեսված է 800 մարդու համար։ Այն բաղկացած է քառակուսի քառաքայլ  հիմնական ծավալից, կիսաշրջանաձև ելուստից  գմբեթից և սեղանատնից։ Գերիշխող զանգակատունը 40 մետր բարձրությամբ, հասնում է մինչև խաչին։ Գմբեթի տանիքը ունի արտահայտիչ զարդաքանդակներ, որոնք պսակազարդված են սոխագմբեթներով։

Տաճարն ունի 11 զանգ` 6 կգ-ից մինչև 1,5 տոննա քաշով։ Ընդհանուր առմամբ, եկեղեցին ունի յոթ գմբեթ։ Եկեղեցու շինությունն ունի երեք մուտք։ Տաճարը նկարազարդել են մոսկվացի արվեստագետները` ըստ Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ Վ. Պավլովի էսքիզների։

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պաշտամունքային կառույցներ
Champagne Showers

«**Champagne Showers**», ամերիկյան LMFAO էլեկտրո դենս դուետի երկրորդ սինգլը, որ ձայնագրվել է բրիտանացի երգչուհի Նատալիա Կիլսի մասնակցությամբ։ Ընդգրկվել է 2011 թվականին  թողարկված *[[Sorry for Party Rocking]] ալբոմում:*

## Երգի մասին
«Champagne Showers» տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է YouTube-ում 2011 թվականի հուլիսի 8-ին։ Տեսահոլովակի սյուժեն նրանց Party Rock Anthem նախորդ տեսահոլովակում ներկայացված պատմության շաունակությունն է, սակայն գործողությունները կատարվում են ոչ թե «28 օր անց» ֆիլմում, այլ «Մայրամուտից մինչև արևածագ» ֆիլմում։ Տեսահոլովակի  սկիզբը նման է Party Rock Anthem տեսահոլովակին, դուետի մասնակիցները վերածվել են պարող զոմբիների և փնտրում են հարմատ երեկույթ Տրանսիլվանայում։  Տեսահոլովակում նկարահանվել է The Quest Crew թիմը, որը հաղթել է ամերիկյան America's Best Dance Crew պարային շոուում։

## Երգացանկ
;Digital download

;Digital remixes

## Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ

### Շաբաթական հիթ-շքերթներ

### Տարեվերջյան հիթ-շքերթներ

### Հավաստագրումներ

|}

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2011 երգեր
Բյուզանդական և նախաբյուզանդական սրբապատկերների թանգարան

200px|մինի|աջից|Եկեղեցին և հետազոտական ինստիտուտի շենքը
**Բյուզանդական և նախաբյուզանդական սրբապատկերների թանգարան**, թանգարան Վենետիկում, որը գտնվում է հույն ուղղափառ Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու և բյուզանդական և նախաբյուզանդական հետազոտությունների ինստիտուտի հարևանությամբ, նախկին Ֆլանգինիս դպրոցի շենքում։

## Պատմություն
Թանգարանը տեղավորված է 17-րդ դարում կառուցված հունական համայնքի շենքի (Scoletta di San Nicolò) առաջին հարկում։ Շենքը նախագծել է Բալտասարե Լոնգենան։ 1678 թվականից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը այստեղ գործել է կարիքավոր հույների համար նախատեսված հիվանդանոց։ 1959 թվականին Վենետիկի «բյուզանդական և նախաբյուզանդական հետազոտությունների» հունական ինստիտուտը այստեղ բացեց Բյուզանդական և նախաբյուզանդական սրբապատկերների թանգարան, որի ցուցանմուշներն ամբողջովին նորացվեցին 1999 թվականին։ Թանգարանում ցուցադրվում են մեծ թվով ձեռագիր մատյանների սրբապատկերներ և ոսկեհյուս ձեռագրեր, որոնք պատկանել են Ֆիլադելֆիայի նախկին արքեպիսկոպոսներին, ինչպես նաև մեծ պատմական եւ գեղարվեստական արժեք ունեցող սպասք։ Հավաքածուն կազմվել է հույն համայնքի անդամների և ուղղափառ եկեղեցու այլ անդամների նվիրատվություններից, շատ սրբապատկերներ Վենետիկ են բերել թուրքերի կողմից օկուպացված տարածքներից հալածված հույն փախստականները, որոշ սրբապատկերներ էլ նկարազարդվել են Վենետիկի հույն նկարիչ-վարպետների կողմից։ Հատուկ ուշադրություն են գրավում այնպիսի վարպետների գործեր, ինչպիսիք են Միխայիլ Դամասկինը, Գեորգիոա Կլոնձասը, Էմանուիլ Լոմբարդոսը, Թեոդորոս Փուլակիսը և Էմանուիլ Ցանեսը։ Սրբապատկերների մեջ կան Կրիտյան դպրոցին պատկանող աշխատանքներ, Կոստանդնուպոլսի Պալեոլոգյան դարաշրջանի գործեր, ինչպես, օրինակ, «Տիրամայրը մանկան հետ», «Առաքյալներն ու սրբերը», «Քրիստոս Պանտոկրատոր» սրբապատկերը, որը Կոստանդնուպոլսից բերել և համայնքին է հանձնել Աննա Նոտարան՝ Բյուզանդական կայսրության վերջին տիրակալ Ղուկաս Նոտարասի դուստրը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի թանգարաններ ըստ քաղաքի
Կատեգորիա:Վենետիկ
Hyatt Regency Ekaterinburg

**Hyatt Regency Ekaterinburg**, հինգաստղանի հյուրանոց Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Մտնում է Եկատերինբուրգ Սիթի գործարար թաղամասի շենքերի լայնածավալ նախագծի կազմի մեջ։

Հասցեն՝ ք. Եկատերինբուրգ, Բորիս Ելցինի փողոց, 8։

## Պատմություն
Հյուրանոցը բացվել է 2009 թվականի մայիսի 21-ին։ Միջոցառմանը մասնակցել են Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետ Էդուարդ Ռոսելը, Եկատերինբուրգի քաղաքապետ Արկադի Չեռնեցկին, Ռուսաստանի արդյունաբերողների և գործարարների միության նախագահ Ալեքսանդր Շոխինը։

Քաղաքապետը, որը համակարգել է հյուրանոցի նախագիծը նախագծումից մինչև շինարարությոն ավարտ, վստահ է, որ Hyatt Regency Ekaterinburg-ի շենքը հոյակապ է ներգծվել Ուրալի մայրաքաղաքի կենտրոնի ճարտարապետական կերպարի մեջ։

## Նկարագրություն
Տեղակայված է 20-հարկանի շենքում, ունի 296 համար, որոնցից 56-ը՝ լյուքս դասի, մի քանի ռեստորաններ և բարեր, ֆիթնես-կենտրոն, սպա-համալիր, մի քանի ճաշկերույթի դահլիճ, կոնգրես-հոլ։ Շենքի բարձրությունը 83 մետր է։ Հյուրանոցի ստորգետնյա ավտոկայանատեղը նախատեսված է 130 մեքենայի համար։ Օբյեկտի ընդհանուր մակերեսը 33 հազար քառակուսի մետր է։

## Հետաքրքրաշարժ փաստեր
* Առաջին հինգաստղանի հյուրանոցն է Ուրալում։ 
* Hyatt ցանցի երկրորդ հյուրանոցն է Ռուսաստանում։
* Hyatt Regency տեսակի առաջին հյուրանոցն է Ռուսաստանում։
* Hyatt Regency Ekaterinburg-ի բացումը հարմարեցվել է Շանհայի համագործակցության կազմակերպության (ՇՀԿ) մասնակից երկրների գագաթաժողովի անցկացման հետ, որը տեղի է ունեցել Եկատերինբուրգում 2009 թվականի հունիսին։ ՇՀԿ-ի վեց անդամ-պետությունների՝ Ղրղզստանի, Չինաստանի, Ուզբեկստանի, Ղազախստանի, Տաջիկստանի և Ռուսաստանի ղեկավարները ամենամյա բարձր մակարդակի հանդիպման անցկացման ժամանակ կանգ են առել այս հյուրանոցում։
* 2009 թվականի մայիսի 14-16-ին հյուրանոցում տեղի է ունեցել Ռուսական տնտեսական XIII համաժողովը, որին մասնակցել են 800 տնտեսագետներ և քաղաքական գործիչներ Ռուսաստանից և Եվրոպայից։

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ

* Официальный сайт Hyatt Regency Ekaterinburg 
* Hyatt Regency Ekaterinburg на форуме SkyscraperCity.com

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ
Լեո Ժաբա

**Լեոնարդո Ռոդրիգեշ Լիմա** (, ավելի հայտնի է որպես **Լեո Ժաբա**, , ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Ախմատ» ակումբի հարձակվող։

## Ակումբային կարիերա
Լեո Ժաբան հանդես է եկել «Սան Պաուլո» և «Կորինթիանս» ակումբներում։ 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ին «Կորինթիանս» ակումբի կազմում մասնակցել է «Ինտերնացիոնալե» ակումբի դեմ խաղին՝ կատարելով իր նորամուտը բրազիլական Սերիա Ա-ում։

2017 թվականի հուլիսի 4-ին Լեո Ժաբան տեղափոխվել է ռուսական «Ախմատ» ակումբ՝ կնքելով հինգ տարվա պայմանագիր։ Հուլիսի 16-ին կայացած «Ամկար» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայում։ Այդ խաղում Լեո Ժաբան խփել է իր առաջին գոլը նոր թիմի կազմում։

## Կարիերան հավաքականում
2017 թվականին Լեո Ժաբան Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Էկվադորում կայացած Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշրջանում նա խաղացել է Չիլիի, Պարագվայի, Էկվադորի, Արգենտիկայի, Վենեսուելայի, Ուրուգվայի և երկու անգամ էլ Կոլումբիայի հավաքականների դեմ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի վիճակագրությունը soccerway կայքում
* Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում

Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կորինտիանսի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Սան Պաուլոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Վասկո դա Գամայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սան Պաուլուի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Էշտրելա Ամադորայի ֆուտբոլիստներ
Մագոմեդ Միտրիշև

**Մագոմեդ Աբույազիդովիչ Միտրիշև** (, ), չեչեն ֆուտբոլիստ, «Ախմատ» ակումբի հարձակվող։

## Կարիերա
### Ակումբային
Մագոմեդը ծնվել է Գրոզնի քաղաքում, ազգությամբ չեչեն է։ Մանուկ հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Նալչիկ, որտեղ էլ սկսել է իր առաջին քայլերը ֆուտբոլում։ 2009 թվականին ընդգրկվել է Նալչիկի «Սպարտակ» ակումբի երտասարդական թիմում։ Հաջորդ մրցաշրջանում ընդգրկվել է հիմնական թիմում, որի կազմում իր նորամուտը կատարել է 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ Պրեմիեր Լիգայի վերջին փուլի՝ «Անժիի» դեմ խաղի 71-րդ րոպեին փոխարինելով Արսեն Գոշոկովին և մեկ րոպե հետո աչքի է ընկել գոլով։ Դրանից առաջ դա հաջողվել էր Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» կիսապաշտպան՝ Իվան Ստարկովին, որը 2016 թվականի մարտին, փոխարինման դուրս գալով «Լուչ Էներգիա» ակումբի դեմ արտագնա խաղում, առաջին իսկ հարվածով գնդակն ուղարկել է հակառակորդի դարպասը։ 2012 թվականին Մագոմեդը տեղափոխվել է Գրոզնիի «Տերեկ» ակումբ։ Նոր ակումբի կազմում իր առաջին գոլը խփել է «Ռուբին» ակումբի դեմ խաղում՝ դրանով հաղթանակ բերելով իր թիմին։

### Հավաքականի կազմում
Մագոմեդը հանդես է եկել Ռուսաստանի մինչև 19 և 21 տարեկանների հավաքականների կազմում։

## Ելույթների վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հումներ
* 
* 
* 
* Ֆուտբոլիստի էջը *Газета.Ru* կայքում 

Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Անժիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սպարտակ Նալչիկի ֆուտբոլիստներ
Աղջիկը և փիղը

**«Աղջիկը և փիղը»**, մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանված 1969 թվականին, ռեժիսրր Լեոնիդ Ամալրիկի կողմից։ Նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, ըստ Ալեքսանդր Կուպրինի` 1907 թվականին տպագրված «Փիղը» պատմվածքի։

## Սյուժե
Մի ընտանիքում մեծանում էր մի աղջիկ, ով կրթություն էր ստանում տանը։ Մի անգամ նա փղի նկարով ազդագիր է նկատում և շատ է ուզում տեսնել նրան։ Սակայն անձրևներ են սկսվում, և ծնողները թույլ չեն տալիս նրան գնալ գազանանոց։ Աղջիկը հիվանդանում է։ Անհանգստացած ծնողները բժիշկներ են կանչում, ովքեր նրան դեղեր են նշանակում, բայց ոչինչ չէր օգնում։ Ծեր փորձառու պրոֆեսորրը վերջապես դեղատոմս է տալիս. «Թույլ չտալ տխրել։ Ուրախացնել, և որքան հնարավոր է` արագ»։ Հայրը բազմաթիվ խաղալիքներ  և քաղցրավենիք է գնում, բայց ամեն ինչ անիմաստ էր։ Եվ միայն տեսնելով խաղալիք փղին` աղջիկը լացում է և նամակ գրում. «Սիրելի Թոմի փիղ։ Ես շատ էի ցանկանում ծանոթանալ քեզ հետ։ Ես դեռ երբեք իսկական փիղ չեմ տեսել։ Եթե ես ապաքինվեմ, անպայման կայցելեմ քեզ գազանանոցում։ Նադյա»։

Հայրը նամակը ձեռքին շտապում է դեպի գազանանոցի տիրոջ մոտ և խնդրում թույլ տալ փղին տանել իրենց տուն։ Կարդալով նամակը` տերը համաձայնում է և գիշերով տանում է փղին։ Առավոտյան աղջկան նստեցնում են սեղանի մոտ, միևնույն ժամանակ հյուրասիրում են նաև փղին։ Աղջիկն ամբողջ օրը հնարավորություն է ունենում նայել փղին, իսկ երեկոյան տերը փղին կայարան է տանում, և ամբողջ գազանանոցը գնացքով հեռանում է։ Աղջիկը երջանիկ էր, և նա շուտով ապաքինվում է։

## Հեղինակներ
* Սցենարի հեղինակ՝  Ժաննա Վիտենզոն
* Ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Ամալրիկ
* Բեմադրիչներ՝ Նադեժդա Պրիվալովա, Տատյանա Սազոնովա
* Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Ալեքսանդրով
* Օպերատոր՝ Միխայիլ Դրույան
* Հնչյունային օպերատոր՝ Վլադիմիր Կուտուզով
* Նկարիչներ՝  Ելիզավետա Կոմովա, Ռենատա Միրենկովա, Անտոնինա Ալյոշինա, Անատոլի Սոլին, Իվան Դավիդով, Ալեքսանդր Դավիդով, Վլադիմիր Արբեկով, Սվետլանա Ժուտովսկայա, Մտիսլավ Կուպրաչ, Հովսեփ Կուրոյան, Ե. Մուխանովա, Վերա Խարիտոնովա, Դմիտրի Անպիլով, Իրինա Տրոյանովա, Ն. Շիմիլիս, Իննա Պշենիչնայա, Վ. Մաքսիմովիչ, Լ. Ռիբչևսկայա
* Օգնականներ՝ Գալինա Անդրեևա, Մարիա Տրուսովա, Ն. Նայաշկովա, Նինա Նիկոլաևա, Վ. Պուխովա 
* Խմբագիր՝ Զ. Պավլովա
* Ֆիլմի տնօրեն՝ ֆյոդոր Իվանով

## Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
* Ֆիլմում որևէ խոսք չի արտասանվում, հնչում է միայն երաժշտություն և փղի խլացնող ձայնով փողհարումը։

## Քննադատություն

## Տեսաերիզ
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD ֆորմատով, «Բարի հեքիաթներ։ 2-րդ թողարկում» հավաքածուի մեջ («Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիա)։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1969 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Լեոնիդ Ամալրիկի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր փղերի մասին
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Իտալիայի խորհրդարան

**Իտալիայի խորհրդարան** (), երկպալատ օրենսդիր մարմին Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետությունում։ Կազմված է երկու առանձին մարմիններից՝ սենատ և պատգամավորչական պալատ։ Դրանցից յուրաքանչյուրը բաղկացած է համապատասխանաբար 315 և 630 պատգամավորներից, որոնցից յուրաքանչյուրն ընտրվում է չորս տարի ժամկետով։ Խորհրդարանի նախատիպը Իտալիայի պատմության մեջ առաջին անգամ առաջ է եկել 1840-ական թվականներին՝ Սարդինիայի թագավորությունում։ Հենց այս կղզում էլ ստեղծվել է նոր շրջանի համաիտալական առաջին բարձրագույն օրենսդիր մարմինը։

Երկպալատ խորհրդարանական վարչակարգը Իտալիայում հաստատվել է 1948 թվականին։ Նույն տարում ընդունված նախադեպային որոշումը իտալական երկու օրենսդրական մարմինների համար սահմանում էր միևնույն լիազորությունները։ Հարկ է նշել, որ նման օրենսդրական հնարավորություններն առաջ են եկել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Իտալիայում ֆաշիզմի տապալումից հետո։

Խորհրդարանի նախագահը սենատի ղեկավարն է։ Այդ պաշտոնը ներկայումս ստանձնել է «Հինգ աստղերի շարժում» կուսակցության ներկայացուցիչ Ռոբերտո Ֆիկոն։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալիայի խորհրդարան
Շիրոյի գավառակ

**Շիրո**, գավառակ Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։ Կենտրոնը Շիրո կամ Իվմիվրուն գյուղն էր։ Գտնվում էր Մեծ Հայքի Ծոփք գավառի տարածքում։

## Պատմություն
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բնակչությունը թուրքերի կողմից տեղահանվեց և կոտորվեց։

## Բնակչություն
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գավառակում բնակվում էին 1500 տուն հայ բնակիչ

## Տես նաև
* Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Գուստավ Բուլանժե

**Գուստավ Բուլանժե** (, ), ֆրանսիացի նկարիչ, սալոնային գեղանկարչության ներկայացուցիչ և օրիենտալիստ։

## Կյանք և աշխատանք
Գուստավ Բուլանժեն ծնվել է 1824 թվականի ապրիլի 25-ին, Փարիզում։ Նկարչություն է սովորել Փարիզի գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում` Պոլ Դելարոշի և Պիեռ-Ժյուլ Ժոլվեի ղեկավարությամբ։

«Ոդիսևսը, որ ճանաչվել է Եվրիկլիայի կողմից» նկարի համար առաջին մրցանակն ստանալուց հետո, 1854 թվականին պետության հաշվին մեկնել է Իտալիա, և երկամյա ուսումնական շրջագայություն կատարել ամբողջ երկրում։ «Կեսարը Ռուբիկոնի վրա» նկարի շնորհիվ նա մեծ հաջողությունների է հասնում Հռոմում։ Այս հաջողությունները շարունակվել են Փարիզ վերադառնալուց հետո, նկարչի «Մաեստրո Պալեստրինա», «Արաբ» և «Ճանապարհի շները» կտավների շնորհիվ։ Իտալիա ճանապարհորդության ժամանակ Բուլանժեի ստեղծած էսքիզները և ճեպանկարները հիմք են հանդիսացել նրա` անտիկ թեմատիկայով ստեղծագործությունների համար, որոնցից են «Լուկրեցիան», «Լեսբիան», «Պոմպեի ծաղկեպսակ վաճառողները» և այլն։

Բուլանժեի աշխատանքները ոճով նման են Ժան Լեոն Ժերոմի աշխատանքներին։ Գուստավ Բուլանժեի աշխատանքները հիացրել էին Նապոլեոն III կայսրին, որը Գուստավ Բուլանժեին պատվիրում է իր փարիզյան պալատը զարդարել «պոմպեյան ոճով»։ Փարիզի Գրանդ օպերայի որմնանկարները ևս պատկանում են Բուլանժեի վրձնին։

## Հայտնի նկարներ
* «Սահարայի հեծյալները» (1864)
* «Ստրուկների շուկան» (1882)
* «Ֆրինա» (1850) 
* «Պոեզիա»
* «Տարվա չորս եղանակներ» (1850)  
* «Սուրբ Սեբաստիան և կայսր Մաքսիմիան» (1877)
* «Մադամ Լամբինեի դիմանկարը» (1887)


File:Phryne by Gustave Boulanger.jpg|*Ֆրինա*
File:Boulanger Gustave Clarence Rudolphe The Slave Market.jpg|*Ստրուկների շուկան*


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Tableaux et dessins sur le site de la Base Joconde

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ
Կատեգորիա:Օրիենտալիստ նկարիչներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Պատմանկարիչներ
Ռոտմիստր Պերեյասլավցևի դաստակերտ

**Ռոտմիստր Պերեյասլավցևի դաստակերտ** (), շինություն Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքի պատմական կենտրոնում։ Ճարտարապետության հուշարձան է։ Գտնվում է Կարլ Լիբկնեխտի փողոց, տուն 3 հասցեով։ Եռահարկ աղյուսե շենք է բարոկկո ոճով։

## Պատմություն
1889 թվականի տվյալներով` Վոզնեսենսկի պողոտայի (այժմ` Կարլ Լիբկնեխտի փողոց), թիվ 3 դաստակերտի սեփականատեր էր Միխայիլ Պավլովիչ Դեխանովը, որը 1881 թվականին այստեղ կառուցել է երկհարկանի քարե տուն։

1890-ական թվականներին դաստակերտն անցել է ռոտմիստր Ֆեոդոր Անդրեևիչ Պերեյասլավցևին։ 1894-1995 թվականներին նա վերակառուցել է Դեխանովի տունը ճարտարապետ Ս. Ս. Կոզլովի նախագծով, որը համաձայնեցված է եղել քաղաքի ճարտարապետ Յուլի Դյուտելի և Ե. Մ. Կոսյակովի հետ։ 1900-ական թվականներին արևմտյան կողմից կցակառուցվել է երկհարկանի շինություն։ 

XX դարի սկզբին տան սեփականատեր է դարձել երդվյալ հավատարմատար Ֆ. Ի. Պինովսկին։

1988 թվականին հիմնանորոգման ժամանակ ավելացվել է կամարակապ անցուղի, իսկ հարավային ճակատին բացվել է չորս պատուհան։ Քանդվել է տան երկու մասերը միացնող աղյուսե պատը։ Նոր գործառնական նշանակության պատճառով մասամբ փոխվել է տան ներքին դասավորությունը։ Այդ ժամանակ շենքում տեղակայված էր ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Ուրալի բաժանմունքի մեքենագիտության ինստիտուտը։

## Նկարագրություն
Շենքի հատակագիծը П-աձև է։ Անհամաչափ գլխավոր ճակատը ձեւավորված է ելունով և նրան հարակից երկու մասերով. հավասար բարձրությամբ` ձախից և մի փոքր ցածր` աջից։ Շքամուտքով ելունն ընգծված է թիակներով, պսակված է պատվանդանի վրա կանթաձև գմբեթիով, վերևում խոփով և կոփածո թագագլխիկով։

Ճակատի ձևավորումը հիմնված է դեկորի դասական տարրերի օգտագործման վրա։ Բոլոր պատուհանների շրջանակները զարդարված են լողաթներով (վերինները լցված են ծեփածո ծաղկային նախշերով) և ճակտոնիկներով։

Ճակատի ձախ կողմի և ելունի երկրորդ հարկում կրկնակի պատուհանների վերին հարկը միավորված է ստորինի հետ միասնական շրջանակով։ Կողային լողաթներն այստեղ զարդարված են խոյազարդ կալունակներով։

Տունն ունի երեք մուտք` մեկը գլխավոր ճակատի կողմից և երկու բակային։

## Կարգավիճակ
Շինությունը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային (մարզային) նշանակության օբյեկտ է 6620016000 գրանցման համարով. ««Ռոտմիստր Պերեյասլավցևի դաստակերտ». տուն, աղյուսե ցանկապատ, 1894-1895 թվականներ, ճարտարապետ` Կոզլով Ս. Ս., 1900-ական թվականներ, 1988 թվական (վերակառուցում)»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Свод памятников истории и культуры Свердловской области. Том 1. Екатеринбург: Сократ, 2007.

Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ
Ուկտուսի կամուրջ

**Ուկտուսի կամուրջ** (, **Պատրուշիխա գետի կամուրջ**, ), կամուրջ Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը կառուցվել է 1857 թվականին։ Գտնվում է Շչերբակովի փողոցում, միմյանց է կապում Պատրուշիխա գետի ափերը։

## Աշխարհագրական դիրք
Կամուրջը գտնվում է Շչերբակովի փողոցում, Եկատերինբուրգի Դունիտովսկի նրբանցքի մոտ, Պատրուշիխայի գետաբերանում, Իսետ գետը թափվելու տեղում։ Կամուրջն Ուկտուս միկրոշրջանը կապում է քաղաքի կենտրոնի հետ։

## Ստեղծման պատմություն
«Ուկտուսի կամուրջը» ժողովրդական անվանումն է, պաշտոնապես օբյեկտը կոչվում է «Պատրուշիխա գետի կամուրջ»։ Կամրջի շինարարությունը սկսվել է 1856 թվականի աշնանը, երբ դատարկվել է Ուկտուսի գործարանային լճակի ջուրը։ Կամուրջը կառուցվել է նախկին փայտե կամրջի վայրում, որն Ուկտուսը Չելյաբինսկի մայրուղիով կապում է Եկատերինբուրգ քաղաքի կենտրոնի հետ։ Գծագիրը և նախահաշիվը պատրաստել է եկատերինբուրգցի ճարտարապետ Անդրեյ Սպիրինգը, որը 1845 թվականին նախագծել է Քաղաքային լճակի քարե առափը Ուրալի լեռնաշղթայի լեռնային գործարանների գլխավոր պետի տան (այժմ` №2 մարզային հիվանդանոց) կողմից։ Կամրջի շինարարությունն ավարտվել է 1857 թվականի հունիսի 28-ին։

## Ճարտարապետություն
Կամուրջն ունի երեք զանգվածեղ գլանաձև կամար, որոնք հենվում են երկու կամրջասյան և ափի կամրջակալների վրա։ Գրանիտե սալիկներով շարված որմնանեցուկներն ամրացնում են կառուցվածքը և հարստացնում կամրջի հորինվածքը։ Երեսպատման քարերով շարված է կամարը, իսկ կամուրջը կառուցված է խամքարից։ Ցանկապատերը կորսվել են։

## Հուշարձան
Սվերդլովսկի մարզի կառավարության 2001 թվականի դեկտեմբերի 28-ի թիվ 859-PP որոշմամբ կամուրջը դրվել է պետական պահպանության ներքո որպես տարածաշրջանային նշանակության քաղաքաշինության և ճարտարապետության հուշարձան։

## Պատկերասրահ




## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1857 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ
Ստեփանավանի պետական գյուղատնտեսական քոլեջ

**Ստեփանավանի պրոֆ. Ա. Քալանթարի անվան պետական գյուղատնտեսական քոլեջ**, պետական քոլեջ, որը ստեղծվել է 1926 թ. Ստեփանավանում։

## Պատմություն
Ստեփանավանի պետական գյուղատնտեսական քոլեջը «Անասնաբուծական-անասնաբուժական տեխնիկում» անվամբ ստեղծվել է 1929 թ.-ին։ 1946 թվականին ուսումնական հաստատությանը շնորհվել է նշանավոր գիտնական, կաթնատնտես պրոֆեսոր Ավետիս Քալանթարի անունը, 1965 թ միանալով Ստեփանավանի կաթնապրանքային տնտեսությանը, վերանվանվեց «Անասնաբուծական-անասնաբուժական սովխոզ տեխնիկում»։ 1995 թվականին վերակազմավորվեց որպես «Գյուղատնտեսական» քոլեջ։

## Ամբիոններ
«Ստեփանավանի պրոֆ. Ա. Քալանթարիր անվ. պետական գյուղատնտեսական քոլեջ» ՊՈԱԿ-ում գործում են հետևյալ ամբիոնները՝

* Զոոանասնաբուժական ամբիոն
* Հանրակրթական առարկաների ամբիոն
* Տեխնիկական առարկաների ամբիոն
* Տնտեսագիտական առարկաների ամբիոն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1926 հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:Հայաստանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Դիդինոյի թունել

**Դիդինոյի թունել** (), թունել Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Պերվոուրալսկ քաղաքի կազմում գտնվող Դիդինո ավանի պատվին անվանված Դիդինո երկաթուղային վտավանում։ Թունելի շինարարությունն ավարտվել է 1918 թվականին։ Այն շահագործվել է 77 տարի է, և 1995 թվականին փակվել է, քանի որ ստորերկրյա ջրերի պատճառով աստիճանաբար սկսել է փլուզվել։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ունեցել է ռազմավարական նշանակություն. նրանով անցել են Ալեքսանդր Կոլչակի` Սիբիր նահանջող էշելոնները։

## Պատմություն
Դիդինոյի լքված երկաթուղային թունելը գտնվում է Եկատերինբուրգ քաղաքից մոտ 60 կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Այն գտնվում է Դիդինո ավանի պատվին անվանված Դիդինո երկաթուղային վտավանի տարածքում։ Այդ ավանում այժմ գրեթե ոչ ոք չի բնակվում, թեև այդ վայրերում նախկինում կյանքը եռացել է։

Սվերդլովսկի երկաթուղու վարչակազմի տեղեկությունների համաձայն` թունելը բացվել է 1918 թվականին։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ այն ունեցել է ռազմավարական մեծ նշանակություն. նրանով անցել են Ալեքսանդր Կոլչակի` Սիբիր նահանջող գնացքները, ինչը ծնել է լեգենդներ այդ վայրերում թաքնված անհամար գանձերի մասին, որոնք սպիտակների հրամանատարությունը փորձել է փրկել բոլշևիկների թալանից։

Վերջին գնացքն այս թունելով անցել է 1995 թվականի դեկտեմբերին. այդ ժամանակ թունելն արդեն զգալիորեն խարխլված էր։ Այն ողողվում էր ստորերկրյա ջրերով, շրջագայող ուղեզննիչները ստիպված էին մշտապես մաքրել սառույցը ռելսերից, իսկ թունելով երթևեկության արագությունը սահմանափակվել էր մինչև 10 կմ/ժ։ Փակումից անմիջապես հետո ռելսերն ապամոնտաժվել են։ Որոշ տեղերում պահպանվել են միայն էլեկտրիֆիկացիայի սյուները։

Այս հուշարձանի հետագա ճակատագիրն անհայտ է։ Այժմ այն դարձել է ուրբանթրիփի (ճանապարհորդություն լքված վայրեր) և էքստրեմալ զբոսաշրջության սիրահարների հաճախելու վայր։

## Տվյալներ
Թունելի երկարությունը 1123,7 մետր է, լայնությունը`4,65 մ, իսկ բարձրությունը` 6,1 մ։ Ջրահեռացման վերին և ստորին թունելներն անցնում են թունելի ամբողջ երկայնքով և, չհաստատված տեղեկությունների համաձայն, կառուցվել են թունելի հետ միաժամանակ։ Թունելի կենտրոնում կա նաև օդափոխման հորան, որը ելք ունի դեպի երկրի մակերես։ Նրա խորությունն ավելի քան 50 մ է։

## Ճարտարապետություն
Մուտքի պորտալները զարդարված են հրակնատներ և ատամնիկներ ունեցող ամրոցային աշտարակների տեսքով։ Այս ամենը կառուցվել է ձեռքով, գրեթե առանց սարքավորումների օգտագործման։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1918 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ
Ժողովածու (2962)

**Ժողովածու** (2962), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2962 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1765-1773 թվականներին Մարգարե Ադեկձորցի գրիչի կողմից Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,2x16,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 600 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան  մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ թարգմանչի՝ 1բ, 64բ, 313ա, 408ա, (1651, 1668 թթ.), գրչի՝ 64բ, 101բ, 185ա, 212ա, 494բ, 572բ, 589բ, 598ա։
## Բովանդակություն
* Սիմ. Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւն Պրոկդի,
* Մխ. Սեբաստացւոյ Ճարտասանութիւն,
* Բարթ. Մարաղացւոյ Մեկնութիւն վեցօրէից,
* Համառօտ հաւաքումն յաղագս հոգւոյ, Յաղագս հրեշտակաց (թրգմ. Ստ. Լեհացի),
* Դիոն. Արիսպագացւոյ Մատենագրութիւնք (թրգմ. Ստ. Լեհացի)։
## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տրուբեցկայա-Բովեի տուն

**Ա. Ս. Տրուբեցկայա-Բովեի տուն** (), ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Մոսկվայում։

## Պատմություն
Շինության առաջին սեփականատիրոջ մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ XVII դարում կառուցվել է փորագրված երեսկալներով և աղյուսե կամարներով քարե ապարանք։ Ենթադրվում է, որ նրանց առաջին տերը եղել է պատրիարք Ադրիանը, բայց և չի կարելի բացառել, որ դաստակերտը պատկանել է Նարիշկիններին։

XVIII դարի սկզբին շինության սեփականատերն էր սեղանապետ Դմիտրի Պրոտասևը։ 1731 թվականին սեփականատեր է դարձել իշխան Ալեքսեյ Յուրևիչ Տրուբեցկոյը։ Նրա ժառանգները դաստակերտի տերեր են եղել մի ամբողջ դար։ Նրանց օրոք տեղի է ունեցել շենքի առաջին վերակառուցումը. շենքն ուղղվել է դեպի այն ժամանակ գոյություն ունեցած Տրուբեցկոյ նրբանցքը։

Ա. Ի. Տրուբեցկոյի զոհվելուց 5 տարի անց` 1818 թվականին, նրա այրին ամուսնացել է մոսկովյան հայտնի ճարտարապետ Օսիպ Իվանովիչ Բովեի հետ։ Հարևան հողակտորում սկսվել է երկհարկանի տան շինարարությունը, իսկ հին դաստակերտն անցել է ռոտմիստր Լ. Կ. Չերեպովին։ Նա տարածքը հանձնել է գեներալ Մ. Ա. Դմիտրիև-Մամոնովին։

1840-ական թվականներին առանձնատունը վաճառվել է վաճառական Պ. Վ. Գոլուբկովին։

1855 թվականին դաստակերտի սեփականատերեր են դարձել հայտնի բարերարներ Սպիրիդոնով ամուսինները։ Նրանց օրոք առանձնատունը նորից վերակառուցվել է։ Այսպիսի տեսքով պահպանվել է մինչև մեր օրերը։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո շենքում գործել է Հիվանդ և վիրավոր կարմիրբանակայինների օգնության համառուսաստանյան կոմիտեն (Վսեռոսկոմպոմ)։ Կալվածքի մի մասում բնակարաններ էին։ Դրանցից մեկում ապրել են երգչուհի Վերա Դավիդովան, միկրոկենսաբան Գեորգի Գաուզեն։

XX դարի վերջին ճարտարապետական կառույցը վերակառուցվել է, վերականագնվել է ճարտարապետական դեկորը մոսկովյան բարոկկո ոճով։

Ներկայումս դաստակերտի շենքում Մեծ թատրոնի ծառայություններն են։ Նախատեսվում է թատերական թանգարանի բացումը։

Դաստակերտը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* ДОМ А. С. ТРУБЕЦКОЙ-БОВЕ — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы
* ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Дом Трубецкой-Бове, 1883 г., арх. О. И. Бове 

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր
ՄԳԱԹ-ի դերասանների տուն Գլինիշչևսկի նրբանցքում

**ՄԳԱԹ-ի դերասանների տուն Գլինիշչևսկի նրբանցքում** (), շենք և տեսարժան վայր Մոսկվայում
, Գլինիշչևսկի նրբանցք, տուն 5/7 հասցեով։ Կառուցվել է 1938 թվականին՝ Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի (ՄԳԱԹ, այժմ` Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն) դերասանների համար։

## Պատմություն
1725 թվականին ՄԳԱԹ-ի դերասանների ապագա տան տեղում կառուցվել է Մոսկվայի մետրոպոլիտ Ալեքսիի տաճարը։ 1899 թվականին եկեղեցին վերականգնվել է։ Խորհրդային տարիներին սկսվել են եկեղեցու հետապնդումները, և այս տաճարը բացառություն չի եղել։ 1922 թվականին այն թալանվել է, 1931 թվականին փակվել է, 1934 թվականին՝ քանդվել։

Տաճարը ոչնչացնելուց մեկ տարի հետո` 1935 թվականին, Գլինիշչևսկի նրբանցքում սկսվեց և 1938 թվականին ավարտվեց ՄԳԱԹ-ի դերասանների տան շինարարությունը։ Շենքի կառուցման նպատակն է եղել նրա բնակեցումը Մոսկվայի Գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի և Ստանիսլավսկու անվան թատրոնի ընկերակցության կոոպերատիվով։

## Ճարտարապետություն
Շենքի ճարտարապետներն են Վ. Ն. Վլադիմիրովը և Գ. Ի. Լուցկին։ Քանդակագործ Գ. Մոտիլովը ստեղծել է երկու խորաքանդակ` «Արվեստների կառնավալ» և «Ֆիզկուլտուրնիկների շքերթ»։

Շենքը համատեղում է կոնստրուկտիվիզմի և ստալինյան ամպիրի ոճերը։

Շենքն ունի 8 հարկ։

7-րդ հարկում պատշգամբները միացված են։

Մուտքերը զարդարված են սև մարմարով։

## Հայտնի մարդիկ
Այստեղ ապրել են բազմաթիվ հայտնի մարդիկ. Օլգա Կնիպպեր-Չեխովան, Վերա Մարեցկայան, Իվան Մոսկվինը, Օսիպ Աբդուլովը, Ալեքսանդր Կայդանովսկին, Սերգեյ Օբրազցովը, Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոն։ Դրա մասին վկայում են շենքի պատին փակցված հուշատախտակները։ 2001 թվականին տանը բացվել է Սերգեյ Օբրազցովի թանգարան-բնակարանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1938 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոն
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Գլինիշչևսկի նրբանցքի № 6 տուն

**Գլինիշչևսկի նրբանցքի № 6 տուն** (), շենք և տեսարժան վայր Մոսկվայում։

## Աշխարհագրական դիրք
Գտնվում է Մոսկվայի Կենտրոնական վարչական շրջանի Տվերսկոյ շրջանում։

## Պատմություն
XVIII դարում տարածքը պատկանում էր Ալեքսանդր Չերկասկուն։

1778 թվականին տունը վաճառվել է Հայրենակալվածքային կոլեգիայի նախագահ Մատվեյ Վասիլևիչ Դմիտրի-Մամոնովին, որի օրոք էլ կառուցվել է մինչև մեր օրերը հասած տունը։

Դրանից հետո տնատեր է դարձել Դ. Ա. Օլսուֆևան։ Նրանից էլ տունն անցել է կոմս գնդապետ, ազգությամբ ֆրանսիացի Լյուդվիկ դը Ժիլիին։

1793 թվականին Ժիլին հայտնվեց այն մարդկանց ցուցակում, որոնք հրաժարվեցին Ֆրանսիական հեղափոխությունից։ Բացի նրանից այնտեղ հայտնվեց Մարի Շալմեն։ Նա, իր հերթին, Ժիլիի հավատարմատար Նիկոլայ Օբերի կինն էր։ Օբերը հետագայում տունը գնեց կոմսից։

1803 թվականին Նիկոլայ Օբերը դարձավ հայտնի մարդ. նա թռավ օդապարիկով, և այդ մասին խոսում էր ամբողջ քաղաքը։

Մարի Օբեր-Շալմեն տան առաջին հարկում ղեկավարում էր արժեքավոր իրերի խանութը։ Ըստ ժամանակակիցների հուշերի` խանութը վայելում էր մեծ ժողովրդականություն։

1804 թվականի դեկտեմբերին խանութի խուզարկության ժամանակ հայտնաբերեց 200000 արգելված առարկա, սակայն մշտական հաճախորդները պաշտպան կանգնեցին Օբերի կնոջը։

1812 թվականին Օբերն արտաքսվեց Մոսկվայից։ Այդ ժամանակ ֆրանսիական բանակը մտել էր Մոսկվա։ Չնայած դրան, Մարին մնաց։

Շենքը չտուժեց հրդեհից, բայց Նապոլեոնի զորքի նահանջի ժամանակ Մարին երեխաների հետ ևս հեռացավ և ճանապարհին մահացավ տիֆից։

Նույն թվականին Մոսկվայի օբեր-ոստիկանապետի գրասենյակը վերցրեց տունը։ Խանութի բոլոր առարկաները վաճառվեցին կամ գողացվեցին պաշտոնյաների կողմից։

1816 թվականի հոկտեմբերին Օբերի որդիները վերադարձրին տունը և այն հանձնեցին վաճառական Իվան Կոպպին, որն այստեղ կազմակերպեց հյուրանոց։ Սկզբում այն կոչվում էր «Սևեր» («Հյուսիս»), այնուհետև` «Անգլիա»։ Այս հյուրանոցում մի քանի անգամ կանգ է առել Ալեքսանդր Պուշկինը։ Այստեղ 1829 թվականի մարտի 29-ին նա վերջին անգամ հանդիպել է Ադամ Միցկևիչի հետ, ինչի մասին վկայում է հուշատախտակը։

1920 թվականին շենքի ձախ մասն այրվել է, հետո այն ապամոնտաժվել է։

Խորհրդային տարիներին շենքը պատկանում էր խորհրդային կանանց կոմիտեին։

XXI դարում այն պատկանում է Ռուսաստանի կանանց միությանը։

## Ճարտարապետություն
Շենքը պատկանում է կլասիցիզմի դարաշրջանին։

1920 թվականի հրդեհից և ձախ մասի ապամոնտաժումից հետո շենքն անհամաչափ էր, սակայն վերակառուցման ժամանակ ձախ մասը վերականգնվել է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Էմի Քեթրին Բրոունինգ

**Էմի Քեթրին Բրոունինգ, Էմի Դուգդել, Էմի Քեթրին Դագդել** (, ), բրիտանացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ։

## Կենսագրություն
Բրոունինգը ծնվել է 1881 թվականին Բերդֆորդշիրում՝ Լութոն քաղաքի մոտակայքում։ Նրա ծնողները՝ Քեթրին Լյուսին և Դեյ Բրոունինգը ունեին ութ երեխա, և ինքը երեխաներից երկրորդն էր։ Հայրը դատական կատարածու էր, սակայն որոշ ժամանակ անց դառնում է ագարակատեր։ 1899 թվականին ընդունվում է Արվեստի թագավորական քոլեջ, որը, սակայն, 1901 թվականին ստիպված է լինում լքել, քանի որ չամուսնացած ամենամեծ դուստրն էր, և մայրը հղի էր։

Նա որմնանկարիչ Գերալդ Մոիրայի սիրելի ուսանողն էր, երբ նրան հատկացված կրթաթոշակը Էմիին հնարավորություն տվեց վերադառնալ Թագավորական քոլեջ։ Մոիրան նրան վերատուն է ուղարկում՝ տղա նկարիչներին դասավանդելու համար։ Քոլեջը լքում է 1906 թվականին։ Շուտով ընկերանում է Սիլվիա Փենխուրթսի հետ, և նրանք միասին 1909 թվականին Կանանց սոցիալական-քաղաքական միությունում արվեստի ցուցահանդես են կազմակերպում։ Նրանք մնում են ընկերներ և շարունակում են գումար վաստակել Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աղքատ մնացած ժողովրդի համար։ Սովորելուն զուգընթաց նա հաջողություններ ուներ իր նկարած նկարների շնորհիվ։ 1913 թվականին Ֆրանսիական կառավարությունը գնել է նրա «Վանդակավոր ստվեր» նկարը, որը արծաթե մեդալ է ստացել նույն թնվականին Փարիզյան սալոնում ցուցադրման ժամանակ։ Ֆրանսիացիները գնել են նաև նրա «Կարմիր շալ» նկարը։

Փարիզյան սալոնի վերագործելուց հետո Էմին վերադարձավ այստեղ և պարբերաբար ցուցադրելով իր ստեղծագործությունները՝ արժանացավ ոսկե մեդալի։ Բրոունինգը շարունակում էր իր նկարները պարբերաբար ցուցադրել Թագավորական ակադեմիայում և մի շարք այլ միջազգային վայրերում։ Իր նկարներում նրա ստորագրում էր «A.K.Browning»՝ գենդերային հիմքով խտրականությունից խուսափելու համար։

1952 թվականին մահանում է նրա ամուսինը՝ Թոմաս Քենթրելլ Դագդելը, և նա հրաժարվելով իր տնից բնակություն է հաստատում Չելսիի բնակարաններից մեկում։

## Մահ և ժառանգություն
Բրոուինգը մահացել է Լեթչուորթում։ Նրա նկարները պահպանվում են Բարոն Գերարդի թանգարանում, Բայեում, Լութոնի թանգարանում և Արվեստի պատկերասրահում, Ոուլվերհափթոնի թանագարանում և Արվեստի պատկերասրահում, Իփսուիչի թանգարանում և Արվեստի պատկերասրահում, Քելվինգրովի թանգարաբում և Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի հավաքածուներում։ Նրա դիմանկարները գտնվում են Լոնդոնի ազգային դիմանկարների պատկերասրահում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ
Անդրեյ Բուշկով

**Անդրեյ Բուշկով** (, ), խորհրդային և ռուս գեղասահորդ, ով հանդես է եկել Մարինա Ելցովայի հետ զուգասահքում։ 1996 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի՝ 1993 և 1997 թվականների կրկնակի չեմպիոն, Ռուսաստանի եռակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։ Ներկա պահին՝ գեղասահքի մարզիչ, ապրում և աշխատում է ԱՄՆ-ում։

## Կարիերա
Անդրեյ Բուշկովի առաջին զուգընկերուհին Յուլյա Լյաշենկոն էր, ում հետ նրանք, ներկայացնելով ԽՍՀՄ-ը,  պատանիների 1988 թվականի աշխարհի առաջնությանը դարձել են բրոնզե մրցանակակիրներ։ Այնուհետև զույգ կազմեց Մարինա Ելցովայի հետ։ Նրա հետ ԽՍՀՄ վերջին առաջնությանը՝ 1991 թվականի դեկտեմբերին, նրանք եղել են երրորդը։ Ռուսաստանի առաջին առաջնությանը (1993 թվական) զույգը երկրորդն էր՝ զիջելով Եվգենյա Շիշկովա-Վադիմ Նաումով զույգին, իսկ նույն թվականին, Եվրոպայի առաջնությանը, հաղթեցին նրանց, ինչպես նաև Մանդի Վետցել-Ինգո Շտոյեր զույգին՝ հաղթելով առաջնությունը։

Զույգերի համար ամենահաջողը 1996 թվականի աշխարհի առաջնության ելույթն էր։ Կարճ ծրագրում երեք աննշան շեղվածքը, այդ թվում՝  հավասարակշռության կորուստը նրանց տվեց երկրորդ տեղը։ Ազատ ծրագրում նրանք կատարեցին եռակի տուլուպ և երկու կրկնակի ակսել (մեկը կասկադի մեջ), երկու եռակի պտույտ (մեկը ձեռքի հպումով) և դժվար լասսո-ակսել պահում՝ մի ձեռքի իջեցումով։ Ուժեղ մրցակցության արդյունքում հաղթողը որոշվեց դատավորական երկրորդ և ավելի բարձր գնահատականներով. Ելցովա-Բուշկով զույգին այդ տեղը տվեցին վեց դատավորներ, իսկ Վետցել-Շտոյեր զույգին՝ հինգ դատավոր։ Մեկ ձայնի առավելությունը հնարավորություն տվեց հաղթել զույգին։

Մասնակցել են 1998 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերին և զբաղեցրել յոթերորդ տեղը։ Կարճ ծրագրում Անդրեյը սխալ կատարեց եռակի տուլուպը, իսկ ազատ ծրագրում նորից եռակի տուլուպում կատարեց մեկ ակսել երկուսի փոխարեն։ Այդ պատճառով էլ Ավստրալիայի դատավորը զույգին տվեց երրորդ տեղը։ 1999 թվականի Ռուսաստանի առաջնությանը նրանք միայն չորրորդն էին և չհայտնվեցին հավաքականի կազմում։ Ավարտելով սիրողական կարիերան՝ մեկնեցին ԱՄՆ։

Ներկա պահին Անդրեյ Բուշկովն աշխատում է ԱՄՆ-ում՝ որպես գեղասահքի մարզիչ։ Մասնավորապես, նա մարզել է իսրայելական Հեյլի-Էնն Սակս-Վադիմ Ակոլզին սպորտային զույգին։

## Սպորտային ձեռքբերումներ
*Մ. Ելցովայի հետ

* WD = դուրս են եկել մրցումներից
*Յ. Լյաշենկոյի հետ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Интервью газете «Вечерний Петербург» (март 2008 года)
* Профиль на сайте В.Соловьёва
* Pairs on Ice: Марина Ельцова & Андрей Бушков 

Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Գեղասահքի Եվրոպայի չեմպիոններ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ
Այվի Թեյլոր

**Այվի Թեյլոր** (, ), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պետական և քաղաքական գործիչ, 2014 թվականի հուլիսի 22-ից զբաղեցնում է Սան Անտոնիոյի քաղաքապետի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1970 թվականի հուլիսի 17-ին Նյու Յորքի Բրուքլին բնակավայրում։ 1922 թվականին ավարտելով Եյլի համալսարանը՝ ստանացել է ամերիկագիտության բակալավրի ակադեմիական աստիճան։ 1998 թվականին ավարտել է Հյուսիսային Քարոլինայի Չեպել-Հիլի համալսարանը՝ ստանալով քաղաքային և տարածաշրջանային պլանավորման բնագավառի մագիստրոսի ակադեմիական աստիճան։ 1999 թվականին տեղափոխվել է ապրելու Սան Անտոնիոյում, որտեղ աշխատել է բնակարանային շինարարության դեպարտամենտում։ Այնուհետև տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Սան Անտոնիոյի քաղաքային պլանավորման հանձնաժողովում։

2014 թվականի հուլիսին Սան Անտոնիոյի քաղաքապետ Հուլիան Կաստրոն  որոշում է թողնել պաշտոնը և Բարաք Օբամայի աշխատակազմում զբաղեցնում է  բնակարանային շինարարության և քաղաքային զարգացման նախարարի պաշտոնը։ 2014 թվականի հուլիսի 22-ին Այվի Թեյլորը դարձավ Սան Անտոնիոյի քաղաքապետի պաշտոնակատարը։ 2015 թվականի մայիսի 9-ին ընտրվել է Սան Անտոնիոյի քաղաքապետ՝ համառ պայքարում հաղթելով անկախ թեկնածու Լետենցիա վան դեր Պյուտին։ Այս կերպ Այվին Թեյլորը դարձավ Սան Անտոնիոյի պատմության մեջ առաջին սևամորթ կին քաղաքապետը, ինչպես նաև՝ ԱՄՆ-ի պատմության մեջ առաջին սևամորթ կինը, ով դարձել է միլիոնանոց քաղաքի  քաղաքապետ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ
Էլվիրա Էռնանդես

**Էլվիրա Էռնանդես** (իրական անունը՝ Մարիա Տերեսա Ադրիասոլա, , ), չիլիացի բանաստեղծ, գրաքննադատ, «ութսունականների սերնդի» էսսեիստ (Ռաուլ Սուրիտա, Վերոնիկա Սոնդեկ, Խուան Լուիս Մարտինես)։

## Կենսագրություն
Էլվիրա Էռնանդեսը ծնվել է 1951 թվականին Լեբուում։ Նախնական կրթություն ստացել է Չիլիում, ապա Սանտա Մարիա ինստիտուտում, 1969-1973 թթ. սովորել է Չիլիի համալսարանի մանկավարժական ինստիտուտի փիլիսոփայության բաժնում։  Աուգուստո Պինոչետին 1973 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո գրականություն է ուսումնասիրել  Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների ֆակուլտետի հումանիտար գիտությունների բաժնում։

Էլվիրա Էռնանդեսի առաջին գիրքը «Չիլիի դրոշ» (1981 թ.), որը գրվել է ռազմական դիկտատուրայի ընթացքում, չէր կարող հրապարակվել գրաքննության պայմաններում (զաղտնի կերպով տպագրվել է ռոտատորի միջոցով, բաց տպագրությամբ հրատարակվել է 1991 թվականին Արգենտինայում), Չիլիում տպագրված առաջին գիրքը եղել է  *Arre! Halley ¡Arre!* (1986 թ.): Մի քանի գրքեր հրատարակել են արտերկրում՝ Արգենտինայում, Կոլումբիայում։ Հրապարակվում է իր անվամբ, երբեմն Վերոնիկա Սոնդեկի և ուրիշների հետ համատեղ։

## Երկեր
* *La bandera de Chile* (1981 թ., հրատարակվել է Բուենոս Այրեսում, 1991 թ.)
* Դե, Հալլեյ, գործիր/ *¡Arre! Halley ¡Arre!*, Ergo Sum, Santiago, 1986 թ.
* *Meditaciones físicas por un hombre que se fue*, Arte postal, Santiago, 1987 թ.
* Նամակ ճանապարհից/ *Carta de viaje*, Ediciones Último Reino, Buenos Aires, 1989 թ.
* Օրերի կարգը/ *El orden de los días*, Roldanillo, Colombia, 1991 թ.
* *Santiago Waria*, Cuarto Propio, Santiago, 1992 թ.
* *Merodeos en torno a la obra poética de Juan Luis Martínez*, Interperie, Santiago, 2001 (в соавторстве с Соледад Фаринья)
* Վալպարաիսո ալբոմ/ *Álbum de Valparaíso*, LOM, Santiago, 2002 թ.
* *Cultivo de hojas*, Norma, Santiago, 2007 թ.
* Заметки о спорте/ *Cuaderno de deportes*, Cuarto Propio, Santiago, 2010 թ. (*Ալտարոս* ազգային մրցանակի կարճ ցուցակ)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Elvira Hernández, Poesía
* Elvira Hernández, De “Cultivo de Hojas”
*  E L V I R A   H E R N Á N D E Z, R O B Á N D O L E   E L   F U E G O   A   L O S   D I O S E S 

Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կատեգորիա:Գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Չիլիացի գրողներ
Զիմինների առանձնատուն Դեգտյարնի նրբանցքում

**Զիմինների առանձնատուն Դեգտյարնի նրբանցքում** (), տեսարժանություն Մոսկվայում։ Ծխախոտագործ Նիկոլայ Գավրիլովիչ Զիմինի տունը կառուցվել է 1896 թվականին ճարտարապետ Էդմունդ Յուդիցկու նախագծով։ Գտնվում է Դեգտյարնի նրբանցք, շենք № 8 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Էկլեկտիզմի ոճով երկհարկանի տունը կառուցվել է 1896 թվականին ճարտարապետ Էդմունդ Ստանիսլավովիչ Յուդիցկու նախագծով։ 1913-1914 թվականներին վերակառուցվել է։

1920-ական թվականներին շենքում գտնվում էր Յ. Մ. Սվերդլովի անվան կոմունիստական համալսարանի վարչությունը։ Մինչև 2015 թվականը շենքը զբաղեցրել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի (ՎԳԻԿ) կինոարվեստի գիտահետազոտական ինստիտուտը։

## Նկարագրություն
Շենքը ձախից և աջից  հարում է երկու եկամտաբեր տներին։ Ճակատը զարդարված է ելունով։ Աջ մասում բնօրինակ պատուհան է լոջիայով և տոսկանական օրդերի սյուներով։ Կենտրոնում, մուտքի վերևում մետաղյա հովար է, որի կողքերին տեղադրված են ջահերի տեսքով լուսատուներ։ Կենտրոնական պատշգամբի վերևում շենքը կառուցելու տարեթիվն է՝ «1896»։

Կառույցը պահպանում է ճակատի XIX դարի դեկորը և ներքին ձևավորման տարրերը։ Լավ պահպանվել է շենքի ներսույթը, մասնավորապես գլխավոր նախասրահը, որի պատերը զարդարում են գեղատեսիլ մեծանկարներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1896 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Մարս (դիցաբանություն)

**Մարս** (, ինչպես նաև`  կամ առանձին` *Mārs pater* «Մարս հայր», սաբինների լեզվով` *Māmers*), հռոմեական դիցարանի գլխավոր աստվածներից։ Հին հռոմեական դիցաբանության մեջ Մարսն Իտալիայի և Հռոմի հնագույն աստվածներից է, մտել է հռոմեական պանթեոնն ի սկզբանե գլխավորող աստվածների տրիադայի մեջ (Յուպիտեր, Մարս և Կվիրին)։ 
Այս աստծո անունով է կոչվել Արեգակնայաին համակարգի Արևից հեռավորությամբ չորրորդ տեղում գտնվող Մարս մոլորակը։

## Հռոմեական աստված
Ի սկզբանե համարվել է Հռոմի նախահայրն ու պահապանը։ Հին Իտալիայում Մարսը բերքառատության աստվածն էր։ Համարվում էր, որ նա կարող է կա՛մ ոչնչացնել բերքն ու ընտանի կենդանիներին, կա՛մ ապահովել դրանց առատությունը։ Նրա անունով է կոչվում հռոմեական օրացույցի տարվա առաջին ամիսը, երբ իրականացվում էր ձմեռը քշելու ծես։ Ամիսը կոչվել է մարտ։ Ավելի ուշ նույնացվել է հունական Արեսի հետ և դարձել է պատերազմի աստված։ Արդեն որպես պատերազմի աստված Մարսի տաճարը գտնվել է Մարսի դաշտում, քաղաքային պատերից դուրս, քանի որ զինված զորքը չպետք է մտներ քաղաքի տարածք։ 
Համարվում է, որ վեստալուհի Ռեյա Սիլվիան Մարսից ունեցել է Հռոմուլոս և Հռեմոս զույգ եղբայրներին։ Որպես Հռոմուլոսի հայր` Մարսը համարվում էր նաև Հռոմի նախահայրն ու պահապանը։
Մարսի խորհրդանիշը նիզակն էր, որը պահվում էր հռոմեական կայսեր պալատում։ Այնտեղ էր գտնվում նաև 12 վահան, որոնցից մեկն, ըստ ավանդության, ընկել էր երկնքից Նումա Պոմպիլիոս կայսեր ժամանակ, այդ պատճառով էլ համարվում էր հռոմեացիների անհաղթելիության գրավականը։ Մնացած 11 վահանները պատրաստված էին կայսեր հրամանով` երկնքից ընկած օրինակի ճիշտ նմանողությամբ, որպեսզի թշնամիները չկարողանային տարբերել ու գողանալ իսկականը։ Պատերազմի մեկնելիս հրամանատարը կանչում էր Մարսին` գործողության մեջ դնելով նիզակն ու վահանները։ Ինքնակամ շարժումը համարվում էր սարսափելի դժբախտությունների նախազգուշացում։ 
Մարսի կինը ոչ շատ նշանակալի աստվածուհի Ներիոն էր, ում նույնացնում էին Վեներայի և Միներվայի հետ։ Պատմում են, որ մի անգամ Մարսը սիրահարվում է Միներվային և դիմում է ծերացած աստվածուհի Աննա Պերենային` խնդրելով միջնորդի դեր ստանձնել։ Որոշ ժամանակ անց Աննա Պերենան տեղեկացնում է նրան, որ Միներվան համաձայն է դառնալ նրա կինը։ Այդ ժամանակ Մարսը ուղևորվում է հարսնացուի հետևից և բարձրացնելով իրեն ներկայացված աստվածուհու քողը, հայտնաբերում է, որ իր առջև ոչ թե Միներվան է, այլ պառավ Աննա Պերենան։ Մյուս աստվածները երկար ժամանակ զվարճացել են այս կատակով։

Մարսի սրբազան կենդանիները համարվում էին գայլը, փայտփորիկը, ձին և ցուլը։

## Մշակույթում
Մարսի հետ կապված սյուժեները տարածվել են եվրոպական գեղանկարչության մեջ Վերածննդի ժանանակաշրջանում, նա դրանց մեջ երբեմն պատկերված է որպես ծաղրանքի առարկա («Մարսը և Վեներան շախմատ են խաղում», Պադովանինո, 1530—1540, Landesmuseum für Kunst und Kulturgeschichte Augusteum, Օլդենբուրգ)։

### Կինոյում
* 1961-«Սաբինուհիների առևանգումը» (Il Ratto delle sabine)-գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր-Ռիշար Պոտտե, Մարսի դերը խաղում է Ժան Մարեն։

## Տես նաև

* Արես

## Ծանոթագրություններ

## Հղումներ

* Մարսը greekroman.ru կայքում 

Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ
Կատեգորիա:Հռոմեական դիցաբանություն
Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ և աստվածուհիներ
Կատեգորիա:Պատերազմի աստվածներ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն
Ուշակովի ապարանք

**Ուշակովի ապարանք** (), տեսարժանություն Մոսկվայում։ Շենքը գտնվում է Իպատևսկի նրբանցք, տուն 12, շինություն 1 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

## Պատմություն
Ապարանքը կառուցվել է մոտավորապես 1650-1670 թվականներին այն կալվածքում, որի տերը XVII դարի կեսերից վաճառական Իվան Չուլկովն էր։ 1673 թվականին տունը հանձնել են սրբանկարիչ Սիմոն Ֆեոդորովիչ Ուշակովին՝ այնտեղ սրբապատկերների արվեստանոց հիմնելու նպատակով։

## Նկարագրություն
Քարե տունը կառուցված է երկու հարկով, ունի նաև ներքնահարկ, գտնվում է փողոցի կարմիր գծին։ Հարևանությամբ, կարճ կողմով դեպի փողոցը, կառուցվել էր մեկհարկանի կողաշենք, երկու շինությունները միանում էին կամարաձև հզոր դարպասով։ Արտաքին ճակատը, որը նայում է նրբանցքին, անհամեմատ համեստ է ներքիններից։ Ճակատների դեկորն արված է տաշած աղյուսից՝ մոսկովյան բարոկկո ոճով, և զբաղեցնում է պատերի մակերեսի զգալի մասը։ Պատուհանները ձևավորված են ողնուցաձև եզրեր ունեցող երեսկալներով սյունակներով, շենքի անկյուններում թիակներ են։ Հարկերը բաժանվում են խիստ պրոֆիլավորված գոտիներով։

Տան ներսույթը պահպանել է բնօրինակ հատակագիծը, որի կենտրոնում գտնվում է լայն առմուտքը, որը կիսում է սենյակները։ Ներքնահարկում և երկրորդ հարկի սենյակների մի մասում պահպանվել են օրիգինալ կամարները։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Москва: Энциклопедия&nbsp;/ Глав. ред. С. О. Шмидт; Сост.: М. И. Андреев, В. М. Карев.&nbsp;— М.&nbsp;: Большая российская энциклопедия, 1997.&nbsp;— 976&nbsp;с.&nbsp;— 100&nbsp;000 экз.&nbsp;— ISBN 5-85270-277-3.

Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ