Աղջիկը սովորում է

Աղջիկների ուսումնասիրությունը, նաև հայտնի է որպես աղջիկների ուսումնասիրություն, միջառարկայական ակադեմիական ոլորտ է, որը կենտրոնացած է աղջիկների և աղջիկների մշակույթի վրա, որը համատեղում է քարոզչությունը և հենց իրենք՝ աղջիկների անմիջական տեսակետներն ու մտքերը։ Ոլորտը ի հայտ եկավ 1990-ականներին՝ տասնամյակներ անց կանանց ուսումնասիրությունների ավելի լայն դաշտի տակ ընկնելուց հետո։ Աղջիկների ուսումնասիրությունների շրջանակում գիտնականները ուսումնասիրում են աղջիկության սոցիալական և մշակութային տարրերը և հեռանում մեծահասակների վրա կենտրոնացած կենտրոնից։ Նրանք, ովքեր աշխատում են աղջիկների ուսումնասիրության ոլորտում, այն հիմնականում ուսումնասիրել են այլ ոլորտների հետ կապված, որոնք ներառում են սոցիոլոգիա, հոգեբանություն, կրթություն, պատմություն, գրականություն, մեդիա և հաղորդակցության ուսումնասիրություններ։ Աղջիկների ուսումնասիրությունը ձգտում է ուղղակիորեն աշխատել հենց աղջիկների հետ՝ վերլուծելու նրանց կյանքը և հասկանալու նրանց ներսում գործող հասարակական մեծ ուժերը։ Աղջիկների ուսումնասիրության գիտնականները նաև ուսումնասիրում են ոլորտի կապը կանանց ուսումնասիրությունների, տղաների ուսումնասիրությունների և առնականության ուսումնասիրությունների հետ։ Կան բազմաթիվ տարբեր սահմանումներ, թե ինչ է աղջիկը։ Ոմանք կարող են ասել, որ աղջիկը 18 տարեկանից փոքր է (անչափահաս)։ Քեթրին Դրիսկոլը քննարկում է, թե ինչպես տասնիններորդ դարում աղջիկները ավանդաբար սահմանվում էին որպես համաձայնության տարիքից փոքր:Կլաուդիա Միտչելը և Ժակլին Ռիդ-Ուոլշը քննարկում են աղջիկության մասին՝ ծնվելուց մինչև քսանականների վերջը։ Աղջիկությունը հաճախ նշանակվում է ըստ տարիքի և բաղկացած է մեծահասակների դիտարկված և սովորած վարքագծի ընդօրինակումից։

## Պատմություն և զարգացում
Աղջիկների ուսումնասիրությունը դարձավ ոլորտ 1990-ականներին՝ 1980-ականներին ավելի շատ աղջիկներին գիտության, մաթեմատիկական և տեխնոլոգիական ոլորտներ ներգրավելու մասին խոսակցությունների աճից հետո, չնայած մինչ այս տասնամյակը գիտնականներն ու հետազոտողները ուսումնասիրում էին աղջիկներին:1970-ականներին որոշ ֆեմինիստ գիտնականներ ուշադրություն դարձրեցին երիտասարդության հետազոտության մեջ տղայի անհավասարակշիռ ուշադրության կենտրոնացմանը՝ համեմատած աղջիկության հետ։ Անջելա ՄաքՌոբին, Մեդա Չեսնի-Լինդը և Քրիստին Գրիֆինը այն սակավաթիվ գիտնականներից էին, ովքեր ուսումնասիրում և քննադատում էին 1970-ական և 1980-ական թվականներին աղջիկության և աղջիկների մշակույթի վերաբերյալ ուսումնասիրությունների բացակայությունը։ 1990-ականների սկզբին Կանանց հոգեբանության և աղջիկների զարգացման Հարվարդի նախագիծը հետազոտություն անցկացրեց աղջիկների հարաբերությունների սոցիալական զարգացման վերաբերյալ: Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ երբ նրանք մոտենում են պատանեկությանը, աղջիկները սկսում են թաքցնել իրենց ազնիվ զգացմունքներն ու ցանկությունները նրանցից, ում հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ են՝ դժվարացնելով հետագայում իրենց զգացմունքներն արտահայտելը։ 1992 թվականին Համալսարանական կանանց ամերիկյան ասոցիացիան (AAUW) հրապարակեց, *թե ինչպես են դպրոցները փոխում աղջիկներին՝* «առաջին ազգային հետազոտությունը, որը կապ է հաստատել աղջիկների հոգեսոցիալական փորձի և դպրոցի միջև»I: Աղջիկները հաճախ դպրոցը կապում են սեռական ոտնձգությունների և բռնաբարությունների պատճառով անապահով լինելու հետ։ Դրես-կոդը աղջիկների նկատմամբ վերահսկողության օրինակ է և այն մասին, թե ինչպես են նրանք հագնում ավելի արժեքավոր, քան կրթությունը։ «Հայրիկի աղջիկ» տերմինը լայնորեն օգտագործվում է որպես օրինակ, թե ինչպես են աղջիկները ենթակա։ Գենդերային դերերը սոցիալական ինստիտուտ են, որը փորձում է վերահսկել աղջիկներին ։

Աղջիկների ուսումնասիրություններն ի հայտ եկան 1990-ականներին, մի ժամանակ, երբ երիտասարդ կանանց նկատմամբ նկատվում էր մեդիայի և նորաձևության և գեղեցկության ոլորտների հետաքրքրության աճ։ Գովազդատուները և մանրածախ առևտրով զբաղվողները շուկայավարում էին աղջիկների նկատմամբ ՝ «խոստանալով կանանց երիտասարդական գործակալություն և սոցիալական արժեք» ապրանքների գնումից։ Ջեքի Քըրքը և ուրիշները, քննարկում են, թե ինչպես են այն տերմինները, որոնք նախատեսված են միասնության և հզորացման համար, ինչպիսին է « աղջկա ուժը », հաճախ օգտագործվում են շուկայավարման նպատակներով, այլ ոչ թե դիտարկվում են քաղաքականության մշակման ժամանակ։ Սպառողականությունը սահմանում է, թե ով է աղջիկը, և ընկերությունները շուկայավարում են աղջիկների նկատմամբ՝ փորձելով գրավել նրանց ուշադրությունը։ Ընկերությունները կուղղորդեն այն ապրանքները երիտասարդ աղջիկների համար, որոնք ենթագիտակցաբար նրանց կուղարկեն հաղորդագրություններ հասարակության ակնկալիքների մասին աղջիկներից, որոնք ներառում են խաղալիքներ և տիկնիկներ, ինչպիսիք են Bratz տիկնիկները, Barbie տիկնիկները, իմ տեսարանի տիկնիկները։ նկերությունները թիրախավորում են այս տեսակի աղջիկներին, երբ վաճառում են այնպիսի ապրանքներ, ինչպիսիք են տիկնիկները, երաժշտությունը, մազերը կամ հագուստը ։ Այս երևույթը կոչվում է *[[Նախադեռահասություն|tween]]* մշակույթ և սովորաբար առնչվում է ինը և տասներեք տարեկան աղջիկներին։ *Tween* տերմինը սովորաբար ավելի շուտ նշանակում է երիտասարդ աղջկա, քան տղայի։ Այս տարիքային շրջանը կարևոր է, քանի որ դա դեռահասի ինքնության հիմնարար զարգացման ժամանակն է։ Կան բազմաթիվ ուսումնասիրություններ, որոնք կենտրոնացած են այն բանի վրա, թե ինչպես են գենդերային դերերը պարտադրվում երեխաներին, և երեխաները սոցիալականացվում են այդպես վարվելու համար, այլ ոչ թե գենդերային դերերն ունեն կենսաբանական տարր։

Ակադեմիայի շրջանակներում ավելացել են ֆեմինիստների և գենդերային ուսումնասիրությունների գիտնականները, որոնք կենտրոնացել են միջսեքսցիոնալության և հետագայում աղջիկների վրա։ կ, ինչպիսիք են տնտեսական կարգավիճակը, ռասան, տարիքը, դասը, սեռը, սեռական պատկանելությունը, կրոնը, միջավայրը և էթնիկ պատկանելությունը։ Աղջիկները երիտասարդ տարիքից ենթարկվում են մեծ ազդեցության և հանդիմանվում, երբ չեն պահպանվում հասարակական նորմերը։ Որոշ խմբեր անտեսված են, և հրամայական է, որ մենք հաշվի առնենք յուրաքանչյուրը քաղաքականության մշակման և քարոզչության մեջ:Մերի Պայֆերը *«Վերածնունդ Օֆելիայի»* մեջ ընդունում է տարբեր սեքսուալությամբ, ընտանեկան դինամիկայով, առողջական վիճակներով և այլն ունեցող աղջիկներին։ Նրանց արմատները որոշում են, թե արդյոք նրանք բավականաչափ ամուր են փոթորկին դիմակայելու համար։ Եթե չլինեն, կընկնեն։ Աղջիկների արմատները նրանց ընտանիքն է և ինչպես են նրանք դաստիարակվում, նրանց հիմքը։ Ոմանք փրկվում են փոթորիկից և հավատարիմ են մնում իրենց, իսկ ոմանք թողնում են իրենց ազդեցության տակ ընկնել։ 2008 թվականին գիտնականներ Կլաուդիա Միտչելը, Ժակլին Ռիդ-Ուոլշը և Ջեքի Քըրքը ստեղծեցին և գործարկեցին *[[Աղջիկության ուսումնասիրություններ. միջդիսցիպլինար ամսագիր|Girlhood Studies: An Interdisciplinary Journal՝]]* 2001 թվականին «Աղջիկների նոր կարգ. կոնֆերանս Լոնդոնի Քինգս քոլեջում։

Աղջիկների ուսումնասիրությունների զարգացմանը զուգընթաց, «զգալի տեղաշարժ է եղել աղջիկներին որպես ապագա կանայք ուսումնասիրելուց և աղջիկներին որպես եզակի ժողովրդագրական խմբի անդամներ վերլուծելուց», հատկապես հոգեբանության, պատմության և սոցիոլոգիայի ոլորտներում։ Գոյություն ունի նաև շարժում՝ ուղղված ավելի շատ կենտրոնանալու միջսեքսցիոնալության և աղջիկների փորձառությունների վրա ամբողջ աշխարհում։ 2016 թվականի հոդվածում Կլաուդիա Միտչելը ընդունում է Աֆրիկայում աղջիկների ուսումնասիրությունների առկայությունը՝ հղում անելով հարավաֆրիկյան տեսահոլովակի նախագծին, որը կոչվում է *Vikea Abantwana (Պաշտպանեք երեխաներին. պատմություն ինցեստի մասին)*:Տեսանյութը պատմում է Ֆիլենդելինիի՝ երիտասարդ աղջկա կյանքի մասին, ում բռնաբարել է հայրը։ Միտչելը նշում է այս ֆիլմը, որպեսզի ընդգծի աղջիկների ուսումնասիրության անհրաժեշտությունը. Ֆիլմում Ֆիլենդելինին մի քանի չափահաս կանանց է վստահում իր հարձակման մասին և ամեն դեպքում նրան անտեսում կամ մերժում են։

Աղջիկների ուսումնասիրության մեջ միջսեկցիոն և անդրազգային մոտեցման ապահովման թեմայի վերաբերյալ գիտնական Օնեկա ԼաԲենեթը մեկնաբանեց «Սևամորթ աշակերտուհիները և քոլեջի ուսանողները բողոքի ցույցեր են անցկացրել ամբողջ աշխարհում։ Աղջիկներն իրենք ուշադրություն են հրավիրել այնպիսի բաների բացասական ազդեցության վրա, ինչպիսիք են սպիտակ գեղեցկության չափանիշները, ռասայական և գենդերային բռնության խաչմերուկները, ոստիկանության դաժանության հետ կապված խնդիրները և դպրոցից բանտ խողովակաշարը։»

Նախկինում դեռահասների հոգեբանության և ֆեմինիստական ուսումնասիրությունների առարկան, աղջիկների ուսումնասիրությունը նույնպես մեծացել է «Cool Japan»-ի ընդունման շնորհիվ, որը ճապոնական արտաքին գործերի նախարարության քարոզարշավն է տարածել ճապոնական ժողովրդական մշակույթի և պատկերների գրավչությունը։ Ճապոնացի երիտասարդների և աշակերտուհիների հետ իր զբաղվածության պատճառով Cool Japan-ը դարձել է աղջիկների ուսումնասիրության թեմա՝ ճյուղավորվելով բազմաթիվ ոլորտներում։ Նման շարժումները արտացոլում են աղջիկների ուսումնասիրության միջդիսցիպլինար բնույթը։

Կալիֆորնիայի Բերքլիի համալսարանի սոցիոլոգիայի և գենդերային և կանանց ուսումնասիրությունների պրոֆեսոր Բարրի Թորնը նկարագրել է խաղ տերմինի չորս մեկնաբանությունները։ Առաջին իմաստը ինչ-որ շարժում կամ ժեստ է։ Տղաներն ու աղջիկները գրեթե դասակարգում են իրենց և կոլեկտիվորեն մասնակցում են հատուկ գործողությունների՝ ստեղծելով դասակարգումներ։ Խաղի երկրորդ սահմանումը, որը նկարագրում է Թորնը, արտադրության մի տեսակ է։ Սա կապված է կատակի հետ՝ փորձելով նսեմացնել այն, ինչը կարծրատիպային կամ վիրավորական է։ Խաղի երրորդ սահմանումը թարգմանվում է որպես ինչ-որ բան իրականացնելու կարողություն։ Այս գաղափարը համեմատվում է ինչ-որ մեկի պոտենցիալի հետ՝ առանձնացնելով սեռերը և ընդգծելով անհավասարությունը։ Խաղի չորրորդ և վերջին սահմանումը ըստ Թորնի համապատասխանում է երեխաների նվաստացմանը։ Ավելին, խաղ տերմինը ենթադրում է, որ երեխաները միամիտ և անմեղ են։ Դա նաև հուշում է նրանց պակաս կարևոր լինելը կամ նրանց կյանքը պարզ համարել՝ ի վերջո հեռացնելով նրանց։ Թորնը նշում է, թե ինչպես է սովորական տղամարդիկ ներխուժել խոսքային տարածություն, երբ կինը խոսում է ընդհատելով, ճիշտ այնպես, ինչպես նրանք գերիշխում էին խաղահրապարակում, երբ նրանք ավելի երիտասարդ էին։

## Ազդեցություն աղջիկների վրա
Աղջիկների մոտ սովորական է ուտելու խանգարումներ, հուզական տրավմա և սեռական ոտնձգությունների վախ։ Աղջիկների մոտ ձևավորվում է բացասական ընկալում իրենց մասին, ինչը ազդում է նրանց վստահության և կարողությունների վրա։ Պեգի Օրենսթեյնը հորինեց «վստահության բաց» տերմինը և նկատեց մի միտում, որը զգում են երիտասարդ աղջիկները։ Օրենշտեյնը եզրակացրեց, որ անկախ տնտեսական կարգավիճակից, աշխարհագրական տարածաշրջանից, կրթությունից կամ ռասայից, աղջիկները դեռ ստանում են նույն հաղորդագրությունները և զգում են վստահության բացը։ Օրենշտեյնը նշում է, որ աղջիկների մոտ դեռահասության տարիքից հետո ինքնավստահության նվազում է նկատվում։ Ամբողջ գրքի ընթացքում Փեգին ուսումնասիրում է ութերորդ դասարանում սովորող երկու տարբեր ծագում ունեցող երկու աղջիկների։ Իր ուսումնասիրության ընթացքում նա նշել է, որ աղջիկների համար սովորական է ուտել ուտելու խանգարումներ, սեռական ոտնձգություններ և, հետևաբար, ակադեմիական առաջադիմության նվազում, հատկապես մաթեմատիկայի և գիտության ոլորտներում։ Օրենշտեյնը բացահայտում է, որ աղջիկների մոտ վստահության բացը կրելու պատճառները դպրոցում գենդերային կողմնակալության և սեքսիզմի, ընտանեկան հարաբերությունների և ընկերական հարաբերությունների պատճառով են, որոնք արմատավորված են հասարակական նորմերով և մշակութային չափանիշներով։ Սեռական բռնությունը հաճախ նորմալացվում է բարձր քաղաքային վայրերում, և աղջիկները չունեն սեռական դաստիարակության հնարավորություն՝ նրանց համաձայնության և պաշտպանության մասին սովորեցնելու համար։ Այնուհետև նրանք կարող են ենթարկվել դեռահասների հղիության և սեռական ճանապարհով փոխանցվող հիվանդությունների:Կային մի քանի այլ ուսումնասիրություններ, որոնք ուսումնասիրում են լրատվամիջոցների և աղջիկների հարաբերությունները իրենց մարմնի հետ։

## Լրատվամիջոցների ազդեցությունը
Ռասան հայտնվում է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են ստոր աղջիկները, որտեղ գլխավոր հերոսները սպիտակամորթ են, հետերոսեքսուալ և ցուցադրում են դա որպես նորմ և ուշադրություն։ Ֆոնային կերպարները տարբեր սեքսուալության, ռասայի և մարմնի տիպի կերպարներ են։ Կան մի քանի օրինակներ, որոնք կարող են անառակ լինել և շատ տպավորիչ փոքրիկ աղջիկների վրա։ Ֆիլմերը կարող են արժեզրկել աղջիկներին և ստեղծել հիերարխիա աղջիկների շրջանում ռասայի և դասի միջոցով։ Աղջիկները ցանկանում են երևալ և վարվել այնպես, ինչպես իրենց կուռքերը, որոնք տեսնում են մեդիայում, ինչը պաշտպանում է Գերբների աճեցման տեսությունը այն բանում, ինչ ցուցադրվում է լրատվամիջոցներում, տալիս է այն գաղափարը, որ դա նորմալ է հասարակության մեջ։ Կենսական է, որ երիտասարդ աղջիկներն ունենան տիպարների բազմազան խումբ, որոնց կուռքերն են ներկայացնում լրատվամիջոցներում։ Երբ աղջիկներն ունեն լրատվամիջոցներում իրենց նման մեկը, դա ցույց է տալիս, որ նրանք նույնքան ընդունակ են։ Օրինակ, մարդիկ հաճախ տարված էին Սերենա Ուիլյամսի մազերի, հագուստի և մարմնի վրա, քանի որ նա սպիտակամորթ և նիհար չէր, ինչպես կանանց մեծամասնությունը լրատվամիջոցներում։

Շեքսպիրի «Ինչպես ուզում ես» ստեղծագործության մեջ նա հիշատակում է մարդկության յոթ փուլերը։ Այս հատվածը արական ուղղվածություն ունի և նկարագրում է տղաներին, որոնք անցնում են մանկությունից դեպի տղամարդություն։ Կտորում կանանց մասին միակ հիշատակումը գրավում է արական սեռի ուշադրությունը։ Կանանց այս ավանդական նկարագրությունը ակնարկում է այն փաստը, որ նրանք պարզապես առարկաներ են և դրված են Երկրի վրա՝ ի շահ տղամարդկանց։ Գրականության ավելի ժամանակակից օրինակները կանանց պատկերում են շատ ավելի ճշգրիտ և ավելի քիչ տղամարդակենտրոն ձևով։ Ի լրումն ԶԼՄ-ներում կանանց ավելի լավ պատկերացումների, ավելի շատ կանայք են ստեղծող լրատվամիջոցները։ Կան բազմաթիվ գիտնականներ, որոնք ուսումնասիրում են, թե ինչպես են լրատվամիջոցներն ազդում երիտասարդ աղջիկների վրա՝ կապված կանանց ներկայացվածության, ինչպես նաև այն կանանց վրա, ովքեր զբաղվում են այս լրատվամիջոցներով։

## Սև աղջիկների ուսումնասիրություններ
Black Girlhood Studies-ը մշակվել է վերջին տարիներին՝ պայքարելու Աղջիկների ուսումնասիրությունների սպիտակամորթ դաշտի դեմ։ Սևամորթ աղջիկների ուսումնասիրությունները հասկացվում են որպես սևամորթ ֆեմինիստների հետաքննության վայր, որի նպատակն է կենտրոնացնել սևամորթ աղջիկների փորձը և սևամորթ աղջիկների պատկերացումները։ *«Սևամորթ աղջիկների տոնակատարություն. դեպի հիփ-հոփ ֆեմինիստ* Ռութ Նիկոլ Բրաունը» ասում է, որ սևամորթ աղջիկները «պատանեկան, սևամորթ և իգական մարմնում լինելու և դառնալու պատկերացումներն են, հիշողությունները և ապրած փորձառությունները»։ Բրաունի համար սևամորթ աղջիկները հզոր հայեցակարգ է, որը թույլ է տալիս սևամորթ աղջիկներին ստեղծել սուրբ տարածքներ իրենց և միմյանց համար, նույնիսկ այն դեպքում, երբ կառուցվածքային ուժերը աշխատում են «[Սև աղջիկներին] ներկայացնել որպես շատ «ռիսկային» խնդիր՝ նորմալի շեղում։  Բրաունի զգացմունքները կրկին արձագանքեցին 2016 թվականի «Սև աղջիկների շարժում. ազգային կոնֆերանս» եռօրյա կոնֆերանսի ժամանակ Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանում, որը կենտրոնացած էր սևամորթ աղջիկների, ցիստերի, քուերի և տրանս աղջիկների վրա։ Միացյալ Նահանգներ. Կոնֆերանսի նպատակն էր ճանաչել, որ թեև սևամորթ աղջիկները «մշակութային ամենակարևոր արտադրողների, համայնքի միակցիչների և միտումներ սահմանողներից են», սևամորթ աղջիկները դեռևս մնում են խիստ անտեսանելի և «ճգնաժամի մեջ են»։ Գիտնականներն օգտագործել են այս պահը սևամորթ աղջիկների և սևամորթ աղջիկների համար ազատագրող նախագծերի տեսություն ստեղծելու համար, որոնք թե՛ տեսական, թե՛ գործնական վերլուծությունների կայք են։ Հիմնադրվել է Լաքիշա Սիմոնսի, Ռենե Սենտիլեսի և Քորին Ֆիլդի կողմից, «Սև աղջիկների պատմություն. ակադեմիական ցանց» (2015) ֆորում է տրամադրում սևամորթ աղջիկներին կենտրոնացած գիտնականների համար՝ կիսվելու և համագործակցելու համար։ Թեև սևամորթ աղջիկների ուսումնասիրություններում աշխատություններից շատերը ժամանակակից են, կան սևամորթ ֆեմինիստական կանոնական տեքստեր, որոնք ներկայացնում են այն ձևերը, որոնցով սևամորթ աղջիկությունը միշտ առկա է եղել սևամորթ կանանց աշխատանքում ( *Tomorrow's Tomorrow* 1971, գրված Ջոյս Լադների կողմից, The Bluest Eye 1970 և Beloved 1987 գրված է Թոնի Մորիսոնի կողմից, Գունավոր աղջիկների համար, ովքեր մտածում են ինքնասպանության մասին / Երբ ծիածանը Էնուֆ է, 1976, Նտոզաքե Շենգի և Bone Black. Այս նյութերը ներառում են գրականություն, կինո, պոեզիա, քաղաքականություն, ամսագրերի հոդվածներ և այլն։

Սևամորթ աղջիկների ուսումնասիրության ժամանակակից բնագավառի հիմքում ընկած տեքստերից շատերը պատկանում են ազգագրական ավանդույթին։ Այս աշխատանքները ներառում են Էլիզաբեթ Չինի *գնողունակությունը. սև երեխաներ և ամերիկյան սպառողական մշակույթ* (2001), Կիրա Գաունթի « *Սև աղջիկները խաղում են. պարանները կրկնակի հոլանդականից հիփ-հոփ սովորելը»* (2006), Ռութ Նիկոլ Բրաունի « *Սև աղջիկների տոնը». Դեպի հիփ-հոփ ֆեմինիստական մանկավարժություն* (2009) Օնեկա Լաբենեթի S *he’s Mad Real. ժողովրդական մշակույթը և արևմտյան հնդկական աղջիկները Բրուքլինում* (2011), Էմի Քոքսի *«Shapeshifters: Black Girls and the Choreography of Citizenship»* (2015) և Aria Halliday's *Buy Սև. ինչպես սևամորթ կանայք փոխեցին ԱՄՆ փոփ մշակույթը* (2022)։ Այս տեքստերը ուսումնասիրում են սևամորթ աղջիկների բարդ ռասայական, գենդերային և տարիքային մշակութային իրողությունները, երբ նրանք կողմնորոշվում և դիմադրում են բռնությունների բազմաթիվ ձևերին։ Այս ազգագրությունները հիմնված են սևամորթ ֆեմինիստական իմացաբանական շեշտադրման վրա՝ կենտրոնացնելով ապրած փորձառությունները։

Պատմաբան Աբոսեդ Ջորջի « *Ստեղծելով ժամանակակից աղջիկներ. Աղջկության, աշխատանքի և սոցիալական զարգացման պատմություն 20-րդ դարի գաղութային Լագոսում»* *(* 2015 թ.), Մարսիա Չաթելեյնի *հարավային կողմի աղջիկները.* *«Քաղաքային աղջիկներ. Երիտասարդ սևամորթ կանանց կյանքը տարանջատված Նոր Օռլեանում»* (2015 թ.) դուրս է գալիս այն ոլորտի ազգագրական աշխատանքից, որտեղ նշված երեք գիտնականները կենտրոնանում են տեղի և սոցիալական պատմության վրա՝ պատմելու սևամորթ աղջիկների պատմությունները։ Տարածաշրջանային այս մոտեցումն ընդգծում է սևամորթ աղջիկների անհրաժեշտ տեղական առանձնահատկությունները։ Նազերա Սադիկ Ռայթի *«Սևամորթ աղջիկությունը տասնիններորդ դարում* » (2016թ.) «Սևամորթ աղջիկությունը» (2016) հետևում է երկար գրական ավանդույթի՝ բացահայտելու սևամորթ աղջիկների ծագումը, քանի որ մենք այսօր հասկացել ենք կատեգորիան։

## Նպատակը
Աղջիկների ուսումնասիրության և կատարելագործման նպատակն է երիտասարդ աղջիկների համար ստեղծել միասնություն և համայնքի զգացում։ Աղջիկները դիտվում են որպես մարդկանց իրենց խումբ և ոչ միայն որպես կանանց ենթակատեգորիա, քանի որ աղջիկները տարբեր բաներ են ապրում որպես կանայք և դեռ սովորում են։ Եթե մենք ավելի շատ հարցեր տանք, մենք կարող ենք ավելի շատ հետազոտություններ անցկացնել՝ օգտագործելով ավելի շատ հետազոտական մեթոդներ։ Մենք ուզում ենք հաշվի առնել աղջիկներին և փոխել նրանց համար։ Մենք՝ որպես համայնք, նպատակ ունենք ավելի առաջ գնալ և օգտակար հետազոտություններ պատրաստել, որոնք առաջնահերթություն են տալիս աղջիկներին։ Մեր նպատակն է դաստիարակել երիտասարդ աղջիկներին և օգնել նրանց նավարկելու կյանքը՝ միաժամանակ խթանելով նրանց ստեղծագործականությունն ու շարժունակությունը։ Աղջիկների ուսումնասիրությունները նախատեսված են աղջիկների համար՝ նրանց կրթելու, հզորացնելու և աջակցելու համար։

## Քննադատություն
Որպես զարգացող ոլորտ՝ աղջիկների ուսումնասիրությունը բախվել է որոշ քննադատությունների այլ գիտնականների կողմից։ Ջենի Վիկտորիա Ուոլդը և Բեթ Կուպեր Բենջամինը պարզել են, որ կապերը «աղջիկների հոգեսոցիալական զարգացման և չափահաս կանանց կյանքում մշտական խնդիրների» միջև այնքան էլ առկա չէ վերջին կրթաթոշակներում, ինչպես որ եղել են ոլորտի գալուստի ժամանակ, և կարծում են, որ դրանք պետք է լինեին ուսումնասիրելու համար միջսերունդ հարաբերություններ։  Այս երկու գիտնականները նաև քննադատում են ոլորտում ուշադրության կենտրոնացման աճը և ենթաոլորտների միջև հետագա անջատումը։ Աղջիկների ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնական Մերի Սելեստ Քիրնին նկատում է, որ թեև այս ոլորտում ուշադրություն է դարձվում խաչմերուկի վրա, «ոչ սպիտակամորթ, ոչ արևմտյան աղջիկները մնում են մեծապես թերուսումնասիրված՝ հիմնականում Կանադայում, Ավստրալիայում իրականացվող նման հետազոտության արդյունքում Մեծ Բրիտանիա, Հյուսիսային Եվրոպա և Միացյալ Նահանգներ»։ Որոշ քննադատներ բացահայտում են այն խնդիրները, որոնք իրենք տեսնում են ոլորտին որպես ամբողջություն՝ պնդելով, որ այն ոչ նոր, ոչ էլ հետաքրքիր ոլորտ է, ինչպես նշվում է *[[Աղջիկության ուսումնասիրություններ|Girlhood Studies]]* ամսագրում, այլ ավելի շուտ կայացած և ճգնաժամային։ Քըրք, Ջեքի և այլք քննարկեցին, թե ինչպես են նրանք անազնվության զգացել ուսումնասիրություններում և աղջիկների կողմից ինքնագրաքննության ենթարկվել՝ հավատարիմ մնալու հասարակության նորմերին։

## Աղջկության ապագան
Աղջիկությունը և աղջիկների ուժը աշխատում են միասին՝ ամուր կապ ստեղծելու երիտասարդ աղջիկների միջև ամբողջ աշխարհում։ Երբ աղջիկները մեծանում են, նրանք իրենց շրջապատող կանանցից սովորում են, թե ինչն է ճիշտ, ինչը՝ սխալ։ Ավելի մեծ տարիքի կանայք 18 տարեկանից ցածր տարիքի կանանց համար օրինակելի են։ Աղջկության ապագան նրանց ձեռքերում է, ովքեր ընտրում են լավ օրինակ ծառայել այս երիտասարդների համար։ Մարնինան և այլոք, իրենց գրքում բացատրեցին, որ մենք անցել ենք աղջկանից հետո իշխանության փուլը (2009 թ.), և որ այն, ինչ հաջորդը կլինի, մնում է առեղծված։ Աղջիկները բռնություն են տեսել բազմաթիվ փուլերում, այդպիսով նրանց վախեցնելով մեծանալու ողջ գործընթացից։ Ինչպես նշված է *«Պատմությունը և ժողովրդական մշակույթը աշխատեցնում են մի սուբյեկտիվության մեջ» տեքստում,* հեղինակի դուստրը վախենում էր չափահաս դառնալ ուրիշների մտահոգությունների պատճառով։ Նրա դասարանի մյուս մարդիկ բերում էին հոդվածներ և այլ գրություններ, որոնք վախեցնում էին Էլիզաբեթին, որ նա մտածեր, որ մեծանալն այն չէ, ինչ նա ուզում է անել:Քանի որ աղջիկների մոտ այս տեսակի գաղափարներ են պտտվում նրանց մտքում, երբ նրանք մեծանում են. մենք չենք օգնում նրանց աճել ապահով տարածքում, փոխարենը, մենք նրանց դաստիարակում ենք վախենալ արտաքին աշխարհից և չցանկանալ լինել դրա մի մասը։ Սա կարող է փոխվել, եթե մենք կենտրոնանանք այն բանի վրա, թե ինչ է լինելու հաջորդը, երբ անցնենք աղջկան հաջորդող իշխանությունը։

Ի լրումն երիտասարդ աղջիկների համար դրական դերակատարման օրինակների, ոլորտն ինքնին կարող է աճել, երբ աղջիկների ուսումը դիտվի որպես հաստատված կարգապահություն։ Ոլորտը զուրկ է ուշադրության այն տեսակից, որը ստանում են այլ ֆեմինիստական ոլորտները։ Քիրնին պնդում է, որ որոշ գործոններ, որոնք նպաստում են գիտնականների ուշադրության պակասին, որոնք ստանում են աղջիկների ուսումնասիրությունները, ներառում են մեծահասակակենտրոն ֆեմինիզմը, տղամարդկանց գերակայությունը հանրային ոլորտում և երկիմաստությունը, որը շրջապատում է ոլորտը։ Երբ աղջիկների ուսումնասիրությունը ճանաչվի որպես լուրջ ֆեմինիստական առարկա, ապա ավելի շատ գաղափարներ և խոսակցություններ կարող են առաջանալ աղջիկների ուսումնասիրության զարգացման համար։

## Ծանոթագրություններ

## Further reading
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Gonick, Marnina, and Susanne Gannon, eds. *Becoming girl: Collective biography and the production of girlhood* (Canadian Scholars’ Press, 2014).
* Halliday, Aria S., ed. *The Black girlhood studies collection* (Canadian Scholars’ Press, 2019).
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*