Ամինա Օկուևա

**Ամինա Վիկտորովնա (Վախիտովնա) Օկուևա** (), ի ծնե **Նատալյա Վիկտորովնա Նիկիֆորովա** (), նաև հայտնի է որպես **Անաստասիա Վիկտորովնա Մուստաֆինովա** (), ), ուկրաինացի բժիշկ, ռազմական և հասարակական գործիչ, Եվրամայդանի և Ուկրաինայի հարավ-արևելքում պատերազմի մասնակից, որպես Ջոհար Դուդաևի գումարտակի և Ուկրաինայի ՆԳՆ «Կիև» ոստիկանության գնդի 2-րդ վաշտի ոստիկանության լեյտենանտ։ «Ուկրաինայի ժողովրդական հերոս» շքանշանի ասպետ (2015)։ Ջոհար Դուդաևի անվան չեչենական գումարտակի հրամանատար Ադամ Օսմաևի կինը։ Սպանվել Է մահափորձի արդյունքում։

## Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1983 թվականի հունիսի 5-ին Օդեսայում, ծննդյան ժամանակ ստացել է Նատալյա Վիկտորովնա Նիկիֆորովա անունը։ Կենսաբանական հորը չի ճանաչել․ նրա խոսքով՝ նա չեչեն էր, բայց վաղուց մահացել է։ Մայրը՝ Իրինա Անատոլիևնա Նիկիֆորովան (օրիորդ Կամինսկայա), ծնունդով Արմավիրից (Կրասնոդարի երկրամաս), նախկինում զբաղեցրել է Օդեսայի գիտնականների տան փոխտնօրենի պաշտոնը, հետագայում աշխատել է Հարավային Ուկրաինական Մեդիա հոլդինգում, որը հրատարակել է Օդեսայի մի շարք լրատվամիջոցներ։ Մայրական տատը՝ Էդելինա Ֆաբիանովնա Կամինսկայա, պոլկա։ Ամինան ասում էր, որ իր մայրը «սովետական պոլկա է Հյուսիսային Կովկասից»։ Նրա խորթ հայրը Վիկտոր Սերգեևիչ Նիկիֆորովն էր, որը մինչև 2008 թվականը զբաղեցնում էր Օդեսայի արևմտյան և արևելյան արվեստի թանգարանի տնօրենի պաշտոնը և աշխատանքից հեռացվել է այն բանից հետո, երբ Կարավաջոյի «Հուդայի համբույրը» կտավը գողացել է թանգարանից, մահացել է 53 տարեկան հասակում։

Ամինայի խոսքով՝ ծնվելուց հետո ծնողները նրան տարել են Գրոզնի, իսկ հետո Մոսկվա, որից նա վատ հիշողություններ է ունեցել։ Նա նաև պնդում էր, որ 1999 թվականին մեկնել է երկրորդ չեչենական պատերազմում կռվելու չեչենական Իչկերիայի Հանրապետության կողմից։ Ընդ որում, նա չի պատմել իր մասնակցության մանրամասները՝ սահմանափակվելով միայն հայտարարություններով այն մասին, որ իր զինակիցներից շատերը մահացել են մահացու վնասվածքներից՝ չունենալով հիվանդանոց դիմելու ոչ մի հնարավորություն, և դա հետագայում նրան դրդել է ընդունվել բժշկական ԲՈՒՀ։ Ըստ BBC-ի Ուկրաինական ծառայության վարկածի, մինչև 2000 թվականը Նատալիան իսլամ ընդունեց և փոխեց իր անունը «Անաստասիա», իսկ չեչենի հետ առաջին ամուսնությունից հետո նա վերջապես փոխեց իր անունը «Ամինա»։ Ըստ Օդեսայի նկարիչ Ալեքսանդր Ռոյտբուրդի վարկածի՝ նա մեկնել է Մոսկվա՝ ընդունվելու հեղինակավոր համալսարաններից մեկը, այնտեղ հանդիպել է «չեչեն ժողովրդի հարգարժան ներկայացուցչի» և ամուսնացել նրա հետ, այնուհետև ընդունել է իսլամ՝ փոխելով իր անունը «Անաստասից»-ից «Ամինա» և որոշ փաստաթղթերում անցնելով որպես «Ամինա Վախիտովնա Մուստաֆինովա»։ Արթուր Դենիսուլթանովը պնդում էր, որ 1999-ին նա, իբր, ավարտել է մոդելային դպրոցը, 2000-ականներին ծանոթացել է ինչ-որ «չեչեն օլիգարխ Ախմետովի» հետ, և միայն դրանից հետո նրան բերել են չեչեն անջատողականների հետ։

## Ընտանիք
Նրա առաջին ամուսինը Իսա Մուստաֆինովն է, որը կռվել է չեչեն անջատողականների կողմից և սպանվել Կովկասում 2003 թվականին։ Ինքը՝ Ամինան, հրաժարվեց խոսել իր անունը փոխելու հանգամանքների մասին։ 2003 թվականին Ամինան ամուսնացել է ոմն Իսլամ Տուխաշևի հետ, որը, ըստ իրավապահ մարմինների, Իսլամ Մուսաևիչ Օկուևի անունով կեղծ փաստաթղթեր է օգտագործել և եղել է Ռիզվան Բաչիգաևի դիվերսիոն խմբի կազմում։ Նրա հետ նա տեղափոխվել է Օդեսա և ընդունվել Օդեսայի ազգային բժշկական համալսարան, մասնագիտացել ընդհանուր վիրաբուժության ոլորտում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է քաղաքային թիվ 11 կլինիկական հիվանդանոցում որպես բժիշկ-պրակտիկանտ։ Ամուսինը շուտով Ուկրաինայից արտաքսվեց Ռուսաստան՝ երկրում ապօրինի գտնվելու համար, այնուհետև ձերբակալվեց Ռուսաստանի իրավապահ մարմինների կողմից և դատարանի առջև կանգնեց Հյուսիսային Կովկասում ահաբեկչական գործունեության և պետական ծառայողների սպանության համար։ 2006 թվականին Չեչնիայի Գերագույն դատարանը նրան դատապարտել է ցմահ ազատազրկման, իսկ 2007 թվականին Ամինան ամուսնալուծվել է իսլամից։

2009 թվականին Ամինան հանդիպել է Ադամ Օսմաևին, ով լքել է Ռուսաստանը քաղաքական դրդապատճառներով․ ծանոթությունը տեղի է ունեցել Օդեսայում, որտեղ, ինչպես ասել է Օսմաևը, նա աշխատել է որպես խորհրդատու առևտրային ընկերությունում։ Նրա հետ նրանք ավելի ուշ հարսանեկան արարողություն են անցկացրել, սակայն պաշտոնապես չեն գրանցել ամուսնությունը։ 2012 թվականին Օսմաևը ձերբակալվել է իրավապահ մարմինների կողմից Օդեսայում՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի դեմ մահափորձ նախապատրաստելու մեղադրանքով. հետաքննության վարկածով՝ նա մի քանի պայթուցիկ սարքեր է պատրաստել, որոնք կարող են խոցել զրահապատ մեքենաներ,և այդ սարքերը փորձարկել է Օդեսայի արվարձանում՝ պայթեցնելով բնակարաններից մեկը։ Ամինան պնդել է ամուսնու անմեղությունը և մի քանի անգամ հեռուստատեսությամբ հանդես է եկել ի պաշտպանություն նրա։

Օսմաևը չի կարողացել քաղաքական ապաստան ստանալ Ուկրաինայում, իսկ դատարանը նրան դատապարտել է 2,5 տարվա ազատազրկման՝ գույքի դիտավորյալ ոչնչացման և փաստաթղթերի կեղծման համար։ Միևնույն ժամանակ, ահաբեկչության մեղադրանքները հանվել են նրա վրայից, իսկ Ուկրաինայի իշխանությունները հրաժարվել են Ռուսաստանին հանձնել Օսմաևին՝ վկայակոչելով մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի արգելքը։ Արդյունքում 2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին Օսմաևը ազատ է արձակվել կալանքից, քանի որ պատժի ժամկետը հաշվվում էր քննչական մեկուսարանում հայտնվելու պահից։ Արթուր Դենիսուլթանովի խոսքով՝ Օսմաևի նկատմամբ հետախուզում չհայտարարելու վրա կարող էին ազդել նրա կապերը Ռուսաստանի անվտանգության մարմիններում։

Ըստ 2015 թվականի Օկուևայի հայտարարության՝ նա ունեցել է 13-ամյա որդի՝ Շամիլը առաջին ամուսնությունից, որին նա թողել է Օդեսայի ազգականների խնամքին։ Միևնույն ժամանակ, այլ հարցազրույցներում Օկուևան հայտարարել է, որ մտադիր չէ երբեք երեխաներ ունենալ։

## Եվրամայդանը և պատերազմը Ուկրաինայի արևելքում
Եվրամայդանի մեկնարկից հետո Օկուևան միացել Է Աֆղանստանի պատերազմի վետերանների ջոկատին (այսպես կոչված՝ 8-րդ «աֆղանական» հարյուրյակը) որպես բժշկական կամավոր՝ օգնություն ցուցաբերելով վիրավորներին։ 2014 թվականին ամուսնու՝ Օսմաևի հետ միացել Է Ուկրաինայի ՆԳՆ «Կիև-2» գումարտակին, որի կազմում մասնակցել է Ուկրաինայի արևելքում հակաահաբեկչական գործողության գոտում ընթացող մարտերին, ավելի ուշ ծառայել է ՆԳՆ «Ոսկե դարպասներ» գումարտակում։ Երկար ժամանակ նա պնդում էր, որ իր միակ ռազմական հաշվառման մասնագիտությունը միայն պարամեդիկի մասնագիտությունն է, բայց ավելի ուշ խոստովանեց, որ անցել է հատուկ ռազմական պատրաստություն՝ ստանալով նռնականետերի և ՀՏԿՀ օպերատորի մասնագիտություններ։ Նա նաև պնդել է, որ հաճախ է դիպուկահարի պես գործել՝ իբր ոչնչացնելով մի քանի տասնյակ մարդու։

2014-ին Օկուևան իր թեկնածությունն է առաջադրել 2014-ի խորհրդարանական ընտրություններում Օդեսայի 136-րդ մեծամասնական ընտրատարածքում։ Նա ինքնառաջադրվել է Օդեսայի Սուվորովի շրջանում՝ լինելով Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարության աշխատակից, սակայն ընտրություններում ստացել է ձայների միայն 3,72% - ը՝ զբաղեցնելով իններորդ տեղը։ Բացի այդ, Ամինան եղել է Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի պատգամավոր Իգոր Մոսիյչուկի օգնականը, ով աշխատել է հասարակական հիմունքներով։ Նա բազմիցս հանդես է եկել հակառուսական հայտարարություններով և հրապարակայնորեն հանդես եկել հյուսիսկովկասյան ահաբեկչական խմբավորումների աջակցությամբ (այդ թվում՝ Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության աջակցությամբ). 2017 թվականի օգոստոսի 13-ին Կիևի Անկախության հրապարակում Օկուևան մասնակցեց ակցիայի, որի ընթացքում պարզվեց ԻՉՀ-ի մեծ դրոշը։

Օկու7ան մասնակցել է Դեբալցևոյի ճակատամարտին, որի ժամանակ նրա գումարտակը կորցրեց անձնակազմի կեսից ավելին և ցրվեց 2015 թվականի գարնանը։ 2015 թվականի փետրվարից նա Ջոհար Դուդաևի անվան չեչենական գումարտակի խոսնակն է, որը կռվել է Ուկրաինայի զինված ուժերի կողմից, որի ստեղծմանը մասնակցել է։ Նրա ամուսին Օսմաևը գումարտակի հրամանատար է դարձել իր նախորդի՝ Իսա Մունաևի մահից հետո։ 2017 թվականի ամռանը, իր իսկ խոսքերով, Ամինան հաջողությամբ հանձնեց քննությունները Ուկրաինայի օդադեսանտային հարձակման ուժերի լեյտենանտի կոչման համար։ Նա նաև համագործակցել է Ղրիմի թաթարական ATR հեռուստաալիքի հետ՝ պատրաստելով «Կովկասի հերոսները» ֆիլմերի շարքը, որի առաջին դրվագը թողարկվել է Օկուևայի մահից անմիջապես հետո։

## Մահափորձ Պոդոլի վրա
### 2017 թվականի հունիսի 1-ի իրադարձություններ
2017 թվականի հունիսի 1-ին Ամինա Օկուևան և Ադամ Օսմաևը գտնվել են Nissan Terrano ավտոմեքենայում Կիևի Պոդոլի Կիրիլովսկայա փողոցում, երբ նրանց է մոտեցել մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես ֆրանսիական Le Monde թերթի լրագրող Ալեքս Վերներ։ Օկուևայի խոսքով՝ ինքը նախկինում այդ մարդու հետ հանդիպել է երեք անգամ, և այդ հանդիպումներն իրեն շատ դուր չեն եկել, քանի որ Վերները նրան հարցեր է տվել Ուկրաինայում կոռուպցիայի մասին և տեսազրույց է ձայնագրել սմարթֆոնով։ Չորրորդ հանդիպումից առաջ նա նրան առաջարկել է թերթի հետ բացառիկ հարցազրույցի պայմանագիր կնքել՝ երկուսին էլ խոստանալով 25 հազար եվրո, և նրանք համաձայնել են հանդիպել հունիսի 1-ին Ֆրանսիայի հյուպատոսարանում։ Ամինայի խոսքով՝ Վերները մեքենա է նստել՝ ասելով, որ զույգին ինչ-որ նվեր է բերել. նա ներկայացրել է սև պոլիէթիլենային տոպրակ, որտեղից ստացել է նվերով կարմիր թավշյա տուփ։ Ամինան պատրաստվել է տեսանկարահանել նվերի հանձնման պահը, սակայն այդ պահին զրուցակիցը արկղից հանել է ավստրիական Glock 34 ատրճանակը և կրակել Օսմաևի վրա, ինչին ի պատասխան Օկուևան խլել է Մակարովի ատրճանակը և չորս կրակոց արձակել հարձակվողի վրա։ Վիրավոր Օսմաևը դուրս է եկել մեքենայից և մի քանի անգամ կրակել մեքենայից ընկած մարդու ոտքերին։ Եվ Օսմաևը, և կեղծ լրագրողը հրազենային լուրջ վնասվածքներ են ստացել. ըստ որոշ տվյալների՝ Օսմաևի մոտ կոտրվել են անրակները և վնասվել են թոքերը, իսկ փամփուշտները մնացել են ողնաշարի մեջ, այլ տվյալներով՝ Օսմաևը վնասվածքներ է ստացել լյարդի, թոքի և աջ ձեռքի շրջանում։

Ոստիկանությունը հարձակվողին ձերբակալել է Օկուևայի ժամանակին օգնության շնորհիվ․ նա պնդում էր, որ նրանց փորձել է սպանել մարդասպանը։ Հարձակվողից առգրավվել են փաստաթղթեր Դակար Ալեքսանդր Վինուստովիչի անունով (ուկր․՝  Дакар Олександр Вінустович), բայց ավելի ուշ պարզվեց, որ նրա իսկական ինքնությունը Արթուր Աբդուլաևիչ Դենիսուլթանովն է, որը քրեական շրջանակներում հայտնի է «Դինգո» մականունով և ունեցել է կեղծ անձնագրեր՝ «Արթուր Կրինարի», «Արթուր Կուրմակաև», «Ալեքսանդր Վինուստովիչ Անտիպով» և «Ալեքսանդր Դակար» անուններով։ Ոստիկանությունը մեքենայում երեք ատրճանակ է հայտնաբերել՝ երկու Մակարով ատրճանակ, որոնք պատկանել են Ադամին և Ամինային, և ավստրիական Glock 34 ատրճանակ։ Հարձակվողից առգրավվել են փաստաթղթեր Դակար Ալեքսանդր Վինուստովիչի անունով (ուկր․՝  Дакар Олександр Вінустович), բայց ավելի ուշ պարզվեց, որ նրա իսկական ինքնությունը Արթուր Աբդուլաևիչ Դենիսուլթանովն է, որը քրեական շրջանակներում հայտնի է «Դինգո» մականունով և ունեցել է կեղծ անձնագրեր՝ «Արթուր Կրինարի», «Արթուր Կուրմակաև», «Ալեքսանդր Վինուստովիչ Անտիպով» և «Ալեքսանդր Դակար» անուններով։ Ոստիկանությունը մեքենայում երեք ատրճանակ է հայտնաբերել՝ երկու Մակարով ատրճանակ, որոնք պատկանել են Ադամին և Ամինային, և ավստրիական Glock 34 ատրճանակ։ Բոլոր երեք ատրճանակների վրա հայտնաբերվել են Օսմաևի ԴՆԹ-ի հետքեր։ Հետաքննության վարկածով՝ Դենիսուլթանովը «Glock» է բերել՝ այն դուրս բերելով Կիևի շուկայի աղբամանից, որտեղ կոշիկ է վերանորոգել, իսկ փաթեթավորումը գնել է «Լիբիդ» հյուրանոցի մոտ գտնվող առևտրի կենտրոնից, սակայն հետաքննության ենթադրությունները հերքվել են վկաների ցուցմունքներով։ Գործով վկա ոստիկաններից մեկը հայտարարել է, որ մեքենայի ներսում մի քանի կրակոց է լսել, երբ վիրավոր մարդասպանը արդեն պառկած էր խոտերի վրա։ Ոստիկանի ցուցմունքները հաստատել են մի քանի հոգի, իսկ Օսմաևը պնդել է, որ ոստիկանությունը սխալ է մեկնաբանել իրադարձությունները։

### Մեղադրյալի ցուցմունքներ
Հետաքննության ժամանակ Դենիսուլթանովը (նույն ինքը՝ Արթուր Ուրինարին) պնդում էր, որ հեռացել է Ռուսաստանից՝ փորձելով փախչել հակամարտություններից և խնդիրներից, որպեսզի նա կարողանա բիզնեսով զբաղվել Ուկրաինայում։  Նա կարողացել է ուկրաինական անձնագիր ստանալ Ուկրաինայի անվտանգության ծառայության օգնությամբ, որի հետ նա համագործակցել է որոշ ժամանակ։ «Страна.иа» ամսագրին տված հարցազրույցում 2017-ին նա ներկայացրեց իրադարձությունների իր վարկածը. լրագրող Ալեքս Վերների անունից նա ցանկանում էր հարցազրույց վերցնել Օկուևայից և Օսմաևից չեչենական սփյուռքի մասին, որի մասին նա պատրաստվում էր գիրք գրել՝ Օկուևայի կոնտակտները գտնելով «Շուստեր Live» ծրագրի խմբագրությունում։ Հունիսի 1-ին նա կրկեսի մոտ հանդիպեց Օսմաևին և Օկուևային, որոնց հետ գնաց Ֆրանսիայի հյուպատոսարան և կանգ առավ Պոդոլում։ Օսմաևը «Վերներին» ցույց է տվել «Glock» ատրճանակով տուփը, և նա վերցրել է այն, սակայն անզգուշությամբ կրակել է։ Ամինան հիստերիկ վիճակում սկսեց կրակել Արթուրի վրա՝ վեց անգամ հարվածելով նրան, իսկ Օսմաևը գնդակահարեց ամբողջ խանութը վիրավորի վրա, և միայն հրաշքով Կրինարին կարողացավ փրկել։ Որպես իր խոսքերի հաստատում՝ Կրինարին նշել է անվտանգության աշխատակցին, որը ոստիկանություն է կանչել և կատարվածի մասին ցուցմունք տվել։ 2017 թվականի հուլիսի 10-ին Դենիսուլթանովի փաստաբան Ալեքսեյ Կրյուկը հայտարարել է, որ իր սանը տուժող է ճանաչվել Պոդոլում օսմաևի և Օկուևայի դեմ փոխհրաձգության փաստով հարուցված նոր քրեական գործի շրջանակներում։ Ինքը՝ Օկուևան, քննադատաբար է վերաբերվել Կրինարիի ցուցմունքներին՝ դրանք անվանելով «մեկ դերասանի սրտաճմլիկ ներկայացում»։

2019 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, Օկուևայի մահից հետո, «Ներկա ժամանակ» հեռուստաալիքը նյութեր է հրապարակել Դենիսուլթանովի հարցազրույցի հատվածներով, որում նա ներկայացրել է իրադարձությունների բոլորովին այլ տարբերակ. նրա խոսքով՝ 2017 թվականի գարնանը որոշ «ռուսական ընդդիմության հեղինակավոր հովանավորներ» խնդրել են իրեն գտնել Օկուևային և Օսմաևին, որոնք իբր զբաղվել են փողերի լվացմամբ որոշ բարձրաստիճան ուկրաինացի անձանց «տանիքի» տակ։ Վերջին երեք փոխարկումներում 2,7 միլիոն դոլար գումարը, որը պետք է օգներ Ուկրաինայի զինված ուժերի կամավորական «չեչենական» գումարտակներին, անհետ կորել է։ Կրինարին որոշեց օգտագործել ֆրանսիացի լրագրողի լեգենդը և բնակություն հաստատեց Կիևի «Լիբիդ» հյուրանոցում, իսկ 2017-ի գարնանը կապ հաստատեց Օկուևայի հետ՝ նրա հետ զրույց սկսելով փողի մասին։ Շուտով Օկուևան նրան պատմեց «Բոցման» մականունով Սերգեյ Կորոտիխի մասին՝ «Ազով» գնդի Բելառուս մարտիկ, որն այդ ժամանակ Ուկրաինայի ՆԳՆ ռազմավարական կարևոր օբյեկտների պահպանության բաժնի ղեկավարն էր և կարող էր լուծել «ցանկացած խնդիր»։ Հունիսի 1-ին կայացած հանդիպման ժամանակ Դենիսուլթանովը պետք է լուծեր գումարի փոխանցման հարցը, սակայն փոխհրաձգության արդյունքում անցել է չեչենականի՝ պատահաբար ներկայանալով իրեն, և Օսմաևը, ի վերջո, կրակել է նրա վրա։ Դենիսուլթանովը հավաստիացրել է, որ Օկուևայի հետ հանդիպումների և զրույցների բովանդակության ապացույցներ ունի, բայց դրանք կարող էր հրապարակել միայն խափանման միջոցի փոփոխության դեպքում"

2019 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Դենիսուլթանովը ազատ է արձակվել կալանքից և հանձնվել ԴԺՀ ներկայացուցիչներին՝ գերիների փոխանակման ընթացակարգի շրջանակներում. երեք օր առաջ նրա վրայից հանվել են բոլոր մեղադրանքները։ 2020 թվականի հունվարի 2-ի «Страна.ua»-ին տված հարցազրույցում նա կրկնեց Օկուևայի և Օսմաևի կողմից փողերի լվացման մասին «ներկա ժամանակի» պատմած վարկածը՝ ասելով, որ փողերի լվացման գործողությունը վերահսկում էին Ուկրաինայի ՆԳՆ ղեկավար Արսեն Ավակովի մարդիկ, իսկ «Բոցմանը» միջնորդ էր։ Ամինա Օկուևայի մայրը, մեկնաբանելով Դենիսուլթանովի հայտարարությունները Ամինայի և նրա ամուսնու կողմից փողերի լվացման մասին, հրապարակավ մեղադրել է նրան ստի մեջ։

## Սպանություն
32017 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Կիևի մարզի Գլևախա ավանի շրջանում Nissan Terrano մակնիշի ավտոմեքենան, որում եղել են Ամինա Օկուևան և Ադամ Օսմաևը, անհայտ անձանց կողմից գնդակոծվել է երկաթուղային գծանցում։ Ադամ Օսմաևը վիրավորվել է ոտքից, բայց ողջ է մնացել։ Իսկ Ամինան տեղում սպանվել է՝ ստանալով հինգ վնասվածք, որոնցից մեկը գլխին է եղել։ Հարձակվողների ինքնությունը չի հաջողվել պարզել։ Հետաքննությունը պարզել է, որ ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակոցները կատարվել են չեխոսլովակյան Sa vz. 58 ինքնաձիգից, որը հայտնաբերվել է հարձակման վայրից 600 մ հեռավորության վրա, իսկ ինքնաձիգի վրա հայտնաբերվել են մի քանի մարդու մատնահետքեր։ Ինքը՝ Օսմաևը, պատմել է, որ ամբողջ հարձակումը տևել է մի քանի վայրկյան․

Դա դասական որոգայթ էր։ Մեկուսացված վայրում, շրջադարձի վրա, ռազմական նման որոգայթ։ Մենք տեղափոխվեցինք և այնտեղ Г-աձև շրջադարձ է, և երկրորդ շրջադարձը հանկարծ սկսեց կրակել ավտոմատ կերպով։ Ես անմիջապես սեղմեցի գազը։ Ամինան նստած էր իմ կողքին։ Հրետակոծությունն ընթանում էր աջ կողմից, այն բառացիորեն մի քանի վայրկյան շարունակվեց, մինչև ես դուրս եկա հրետակոծության գոտուց։ Բայց այդ մի քանի վայրկյանում, ցավոք, այն հարվածեց... Մեքենան դեռ որոշ հեռավորություն անցավ, իսկ հետո կանգ առավ, քանի որ շարժիչը, ըստ երևույթին, կրակել էր։ Ես կանգ առա, մտածեցի՝ կսկսեն ավարտել, ինչ-որ մեկը կմոտենա։ Բայց ոչ ոք այդպես էլ չմոտեցավ, նրանք վախկոտներ եղան և փախան։ Հետո ես սկսեցի զբաղվել Ամինայով։ Նա արդեն անգիտակից էր։ Գնդակը դիպել է նրա գլխին, ջարդել գանգը։ Ես փորձեցի, իհարկե, «Ցելոքսքվ», որը մենք միշտ տանում ենք մեզ հետ, դադարեցնել արյունը։ Բայց նա որոշ ժամանակ անց դադարեց կյանքի նշաններ ցույց տալ։ Բնականաբար, անմիջապես զանգահարել եմ ոստիկանություն, նախ 102, ապա շտապօգնություն  այլն։

Գերագույն Ռադայի պատգամավոր Իգոր Մոսիյչուկը, որի օգնականն Ամինան էր, Օկուևայի սպանությունից հինգ օր առաջ քիչ էր մնում մահափորձի զոհ դառնար. նա վիրավորվել Էր Կիևում Espreso TV հեռուստաալիքի կենտրոնից ոչ հեռու մոպեդի պայթյունի հետևանքով։ Նա հայտարարել է, որ իր և Օկուևայի դեմ մահափորձերը կապված են եղել միմյանց հետ և ծրագրված են եղել ռուսական հատուկ ծառայությունների կողմից, իսկ պատվիրատուները մինչև 500 հազար դոլար գումար են տվել Օկուևայի և Օսմաևի գլխի համար։ ՆԳՆ ղեկավարի խորհրդական Զորյան Շկիրյակը պնդել է, որ մահափորձը կարող էին ծրագրել ինչպես Ռուսական հատուկ ծառայությունները, այնպես էլ չեչեն զինվորականները։

2017 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ամինա Օկուևան իր խնդրանքով թաղվել է Դնեպրում՝ Իսա Մունաևի գերեզմանի կողքին։ Նրա ընտանիքը ներկա չի եղել հրաժեշտի հրապարակային արարողությանը՝ վախենալով հնարավոր զինված հարձակումից, իսկ հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել զինված պաշտպանության ներքո։ 2017-ի նոյեմբերին Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի պատգամավոր Անտոն Գերաշչենկոն հայտարարեց վկաների պաշտպանության մասին օրինագիծ ներկայացնելու մտադրության մասին, որը պետք է ստանար «Ամինա Օկուևայի օրենքը» անվանումը։

Օկուևայի և Օսմաևի դեմ հունիսին մահափորձի մեջ մեղադրվող Արթուր Դենիսուլթանովը 2019-ի հունիսին դատարանում հայտարարեց, որ Օկուևան և Օսմաևը հավաքագրվել են Ռուսաստանի հատուկ ծառայությունների կողմից, և երկուսն էլ ներգրավված էին լրագրող Պավել Շերեմետի և չեչենական կամավորական գումարտակի մարտիկ Թիմուր Մախաուրիի սպանություններում (երկուսն էլ պայթեցվել են իրենց մեքենաներում)։ 2020 թվականի հունվարի 2-ին տված հարցազրույցում նա արդեն հայտարարել է, որ սպանությունը ծրագրել է Սերգեյ «Բոցման» Կորոտկին, որի խմբավորումը ներգրավված է եղել Մահաուրիի և Շերեմետի մահվան մեջ։ Դենիսուլթանովի վարկածի համաձայն՝ Շերեմետը պարզել է, որ Օկուևան շփումներ է ունեցել Բորիս Նեմցովի սպանության մեջ կասկածվող անձանց հետ, և պատահաբար այդ մասին խոսել է «Բոցմանը», իսկ նա որոշել է ազատվել անցանկալի վկաներից։

## Սպանության հետաքննություն
2020 թվականի հունվարի 12-ին Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարար Արսեն Ավակովը հայտարարեց, որ Ուկրաինայի գլխավոր դատախազությունը և Կիևի շրջանի Ազգային ոստիկանության գլխավոր վարչությունը իրականացրել են մի խումբ մարդասպանների ձերբակալման գործողություն, որոնք զբաղվում էին պատվիրված սպանություններով։ Ձերբակալվածների թվում է եղել Օկուևայի սպանության գործով առաջին կասկածյալը, ում ԴՆԹ նմուշները համընկել են 2017 թվականի հոկտեմբերի 30-ին արձակված զենքի վրա հայտնաբերված ԴՆԹ նմուշների հետ։ Ձերբակալվածների թվում էր ծնունդով դաղստանցի, որը բնակվում էր Կիևում, Իգոր Ռեդկինը (ծնված 1964 թվականին), որը 2016 թվականին «Caparol Україна» ընկերության ղեկավար Պավել Զոժնիի և Կիևի մետրոպոլիտենի գովազդի և վարձակալության վարչության պետ Պավել Միլենկոյի սպանության գործով անցնում էր որպես կասկածյալ։ Հունվարի 15-ին ձերբակալվել է սպանության ևս մեկ ենթադրյալ հանցակից Անդրեյ Կրավչենկոն։ Հունվարի 15-ին ձերբակալվել է սպանության եւս մեկ ենթադրյալ հանցակից Անդրեյ Կրավչենկոն։

Ռեդկինը ձերբակալվել է և մեկուսարանում մնացել է ի սկզբանե մինչև մարտի 11-ը. ոստիկանությունը ենթադրում էր, որ նա անօրինական կերպով ստացել է Ուկրաինայի քաղաքացիություն։ Մայիսի 11-ին նրա կալանքի ժամկետը երկարացվել է ևս 2 ամսով, իսկ մայիսի 19-ին ոստիկանությունը և դատախազությունը հայտարարել են հնարավոր կազմակերպչի անունը.այդպիսին է կոչվել ծագումով Չեչնիայից, ՌԴ քաղաքացի Սալահ Հումաիդովը (ծնված 1976 թվականին), ով փնտրել է կատարողներին և նրանց տրամադրել ավտոմեքենա։ «Գրոմադսկե տելեբաչեննյա» հեռուստաալիքը պնդում էր, որ Հումաիդովը իբր ծառայել է Չեչնիայի իրավապահ մարմիններում։

2020 թվականի փետրվարին չեչեն փախստական Մամիխան Ումարովը, որը հայտնի է որպես «Անզորը Վիեննայից», հարցազրույցում հայտարարել է, որ Օսմաևին վերացնելու հարցում օգնության համար իրեն դիմել են Ռամզան Կադիրովի հետ կապ ունեցող որոշ մարդիկ։ Ումարովը կապ է հաստատել ուկրաինական հատուկ ծառայությունների հետ և նախազգուշացրել Իգոր Մոսիյչուկին և Ադամ Օսմաևին, որ Կադիրովի մարդիկ մահափորձեր են պատրաստում նրանց դեմ, ավելի ուշ նա ականատես է եղել Օկուևայի սպանության և Մոսիյչուկի դեմ մահափորձի դեպքերին։ Նույն թվականի հուլիսի 4-ին Ումարովը գնդակահարվեց Վիեննայում։

## Հիշողություն
* 3 2020 թվականի դեկտեմբերի Գլևախա գյուղում Օկուևայի սպանության վայրում տեղադրվել է հիշատակի նշան։

## Պարգևներ
* «Ուկրաինայի ժողովրդական հերոս» շքանշան (2015 թվականի հոկտեմբերի 13)
* Ուկրաինայի ՆԳՆ պարգևատրող հրազեն՝ Մակարովի ատրճանակ (մոտավոր 2017 թվականի գարուն)
* Ուկրաինայի ՆԳՆ պարգևատրող հրազեն՝ Glock 43 ատրճանակ (2017 թվականի հունիսի 8)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ