open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Նոր ուղի (ամսագիր, Բեյրութ)

«**Նոր ուղի**», գրական, հասարակական, մշակութային եռամսյա, ապա՝ երկամսյա պարբերագիրք։

## Պատմություն
Լույս է տեսել 1945-1947 թվականներին Բեյրութում։ Խմբագիրներն են եղել Գրիգոր Քեշիշյանը, Գրիգոր Սիսվանը (Բեքմեզյան), Հարություն Գայայանը, Հրաչ Բուջիկանյանը, Վարսիկ Պոյաճյանը (Շաքե Վարսյան), Փանոս Չագրյանը։

Լուսաբանել է Հայաստանի տնտեսական, մշակութային ձեռքբերումները, Հայրենական մեծ պատերազմին հայ ժողովրդի մասնակցությունը, մասնավորապես՝ հայկական Թամանյան դիվիզիայի մարտական ուղին, Ֆրանսիայի Դիմադրության շարժման հայ մասնակիցների (Մ. Մանուշյան և ուրիշներ) հերոսական պայքարը, նպաստել է Հայրենիք-Սփյուռք կապերի ամրապնդմանը, խրախուսել 1946 թվականի հայրենադարձությունը։ Անդրադարձել է հայ գրողների հոբելյաններին, տպագրել խորհրդահայ հեղինակների գործեր, ինչպես նաև նմուշներ ռուս դասական գրականությունից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական ամսագրեր
Կատեգորիա:Տարեգրություններ
Կատեգորիա:Բեյրութի հայկական պարբերականներ
Նոր Տիգրանակերտ

«**Նոր Տիգրանակերտ**», տեղեկատու հանդես։ Տիգրանակերտի հայրենակցական և վերաշինաց միության կենտրոնական վարչության հրատարակություն։

## Պատմություն
Լույս է տեսել 1918-1940 թվականներին Բրուքլինում, ապա՝ Նյու Յորքում։ Խմբագիրներն են եղել Եղիշե Տեպաշյան, Հ. Ստամպոլյանը։

Լուսաբանել է միության և մասնաճյուղերի աշխատանքները, համագործակցել ՀՕԿ-ի ընդհանուր վարչության հետ, հրապարակել միության պատգամավորական ժողովների նյութերը, հանձնարարականներ, հանգանակությունների ցուցակներ և այլն։ Նպաստել է հայաստանաբնակ և սփյուռքաբնակ տիգրանակերտցիների միջև կապերի հաստատմանը, աջակցել ներգաղթին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Նոր Տիգրանակերտ» հանդեսի համարները 

Կատեգորիա:Հայկական լրատվական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական թերթեր
Նոր Սեբաստիա (թերթ)

«**Նոր Սեբաստիա**», տեղեկատու պարբերաթերթ։ Համասեբաստահայ վերաշինաց միության պաշտոնաթերթ։

## Պատմություն
Լույս է տեսնում 1936 թվականից Նյու Յորքում՝ հայերեն և անգլերեն։ Խմբագիրներն են եղել Հովակիմ Տաղավարյանը, Մեսրոպ Պուճագյանը, Գրիգոր Ոսկանյան, ապա պարբերաթերթը հրատարակել է խմբագրակազմը։

Պարբերականը լուսաբանում է միության և նրա մասնաճյուղերի գործունեությունը, անդրադառնում համահայկական հիմնախնդիրներին, տպագրում է Հայաստանի տնտեսական, մշակութային կյանքը լուսաբանող նյութեր, հայ և օտարազգի գրողների ստեղծագործություններ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Նոր Սեբաստիա» պարբերաթերթի համարները

Կատեգորիա:Հայկական լրատվական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական թերթեր
Կաստելան

**Կաստելան** (), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ երկրամասի Վերին Պրովանսի Ալպեր դեպարտամենտում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 117,79 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2010 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 1.591, բնակչության միջին խտությունը կազմել է 13 մարդ/կմ²։

Կաստելանը ամենափոքրաթիվ բնակչություն ունեցող շրջկենտրոնն է Ֆրանսիայում։

Հինհռոմեական ժամանակներում բնակավայրը հայտնի է եղել Սալինաս **Salinas** (*Salinae*) անվանումով։

Էլբա կղզուց փախուստի դիմած, դեպի մայրաքաղաք Փարիզ շտապող Նապոլեոն Բոնապարտը Կաստելանում ճաշի ընդմիջում է արել։

## Ժողովրդագրություն

## Տեսարժան վայրեր
184 մետր բարձրությամբ կրաքարե ժայռի վրա 12-րդ դարում կառուցված Նոտր Դամ դյու Ռոկ եկեղեցին

11-12-րդ դարերի կառույց համարվող Սուրբ Թիրսի եկեղեցին

Հին քաղաքամասը՝ նեղ փողոցներով և բազմաթիվ փոքր խանութներով

Մերձակայքում գտնվող Վերդոնի կիրճը

## Պատկերասրահ

Castellane - Château d'Éoulx -2.JPG|Էուլ ամրոցը
Castellane 8 Mairie.jpg|Համայնքապետարանը
Castellane 7 chapelleNDduRoc.jpg|Ժայռի մատուռը
Routenapoleon.jpg|Նապոլեոնի երթուղին
Castellane 4.jpg|Սակրե Կյոր՝ Սուրբ սիրտ եկեղեցին
Castellane 5 PA00080362.jpg|Միջնադարյան աշտարակի ավերակներ
Castellane le roc.jpg
Castellane-1.JPG
Castellane-2.JPG
Lac_de_Castillon_vu_de_Blaron.jpg
Antibes Castellane.JPG


## Կլիմա

## Տես նաև
Կաստելան (շրջան)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Website der Touristeninformation von Castellane  (ֆրանսերեն)
* Castellane bei provence-info.de

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մեջլիս

[thumb|250px|[Ուզբեկստան|Ուզբեկստանի Հանրապետության Օլիյ մաժլիսի շենքը]]
**Մեջլիս** կամ **Մաջլիս** ( - *Majlis*), (բառացի «ժողով»), մի շարք երկրների (հիմնականում մուսուլման բնակչություն ունեցող), խոհրդարան, ինչպես նաև ընդհանրապես Ազգային ժողովի օրենսդիր-ներկայացուցչական մարմնի (խորհրդարանի) անվանումը։

Տերմինը օգտագործվում է նկարագրելու համար տարբեր տեսակի հատուկ հավաքույթներ ընդհանուր հետաքրքրություններ ունեցող խմբերի միջև՝ լինեն դրանք վարչական, սոցիալական կամ կրոնական իսլամական երկրների հետ լեզվական կամ մշակութային կապեր ունեցող երկրներում։ Մեջլիսը կարող է վերաբերել նաև օրենսդիր մարմնին և օգտագործվում է օրենսդիր խորհուրդների կամ ժողովների անվանման մեջ որոշ երկրներում, որտեղ գերակշռում է իսլամական մշակույթը։

«Մեջլիս» տերմինը օգտագործվում է նաև այն մեկուսացված վայրի համար, որտեղ հյուրերին ընդունում և զվարճացնում են։

## Պատմություն
Նախաիսլամական Արաբիայում Մեջլիսը ցեղերի խորհուրդ էր, որտեղ տղամարդիկ մասնակցում էին ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող որոշումների կայացմանը։ Խորհուրդը ղեկավարում էր առաջնորդը (շեյխ)։ Արդար խալիֆների օրոք ստեղծվեց «Մեջլիս-աշ-Շուրա»-ն։ Մեջլիսը արդար խալիֆի ժամանակ պետք է ընտրեր նոր խալիֆ։ Ինչպես գրել է Աբու-լ-Հասան Ալ-Մավարդին, մեջլիսի անդամները պետք է բավարարեին երեք պայման՝ նրանք պետք է արդար լինեն, նրանք պետք է ունենային բավարար գիտելիքներ՝ լավ խալիֆին վատից տարբերելու համար, և պետք է ունենան բավարար իմաստություն և խոհեմություն՝ լավագույն խալիֆին ընտրելու համար։

## Գոյություն ունեցող մեջլիսներ
### Պետական մեջլիսները՝ որպես խորհրդարան
*Ցանկում ներկայացված են պետական խորհրդարաններ, որոնց անվանումներում առկա է «մեջլիս» տերմինը:*
*  Ադրբեջանի Հանրապետության Միլի Մեջլիս
*  Հորդանանի Մաջլիս ալ-Ումմա
*  Ինդոնեզիայի Հանրապետության Ժողովրդական խորհրդատվական մաջելիս
*  Իրաքի ան-Նուվվաբ մաջլիս
*  Իրանի Իսլամական Հանրապետության իսլամական խորհրդի մաջլիս
*  Ղազախստանի Հանրապետության խորհրդարանի մաժիլիս
*  Քուվեյթի ալ-Ումմա մաջլիս
*  Լիբանանի ան-Նուվվաբ մաջլիս
*  Օմանի աշ-Շուրա մաջլիս
*  Մալդիվների Ժողովրդական մաջլիս
*  Պակիստանի Իսլամական Հանրապետության Շուրա մաջլիս
*  Սաուդյան Արաբիայի աշ-Շուրա մաջլիս 
*  Սիրիայի Արաբական Հանրապետության աշ-Շաաբ մաջլիս
*  Տաջիկստանի Հանրապետության Օլի մաջլիսի 
*  Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության հանրապետական մեջլիս
*  Թուրքմենստանի մեջլիս
*  Թուրքիայի Ազգային մեծ մեջլիս
*  Ուզբեկստանի Հանրապետության Օլիյ մաժլիս

### Ազգային մեջլիսներ
*Ցուցակում ներկայացված են ազգային կոնգրեսներն ու հասարակությունները, որոնց անվանումներում առկա է «մեջլիս» տերմինը:*
* Չերքեզի մեջլիս
* Ղրիմի թաթար ժողովրդի մեջլիս

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Խորհրդարան
Ավգուստո Սիկարե

**Ավգուստո Ուլդերիկո Սիկարե** (, ), արգենտինացի գյուտարար, ինժեներ և ավիակոնստրուկտոր, «Cicaré Helicópteros S.A». ընկերության հիմնադիր և առաջին նախագահ։

## Կենսագրություն
Սիկարեն ստեղծել է իր առաջին «Cicaré CH-1» ուղղաթիռը 1958 թվականին։ Այն եղել է Հարավային Ամերիկայում մշակված առաջին ուղղաթիռը։ 1960-ականների վերջին գյուտարարը մշակել է 4-հարվածանի V-աձև շարժիչ DKW մեքենաների համար, որը փորձարկվել է արգենտինացի մրցարշավորդ Խուան Մանուել Ֆանգիոյի կողմից։ Մշակվել է նաև սպորտային տարբերակ, սակայն DKW-ի սնանկացումը հանգեցրել է նախագծի փակմանը։ 1972 թվականին Ավգուստո Սիկարեն ներկայացրել է երրորդ ինքնաթիռը՝ «Cicaré CH-3»։

Ավգուստո Սիկարեն մշակել է իտալական «Heli-Sport» ընկերության «CH-7 Angel» և 2-տեղանոց «CH-7 Kompress» ուղղաթիռների նախատիպերը՝ «Dennis Vetters Mini-500», «Voyager-500»-ի հետ միասին։

Կյանքի վերջին տարիներին նա աշխատել է ավիացիոն դիզայնի ոլորտում. 2010 թվականին ներկայացվեցվել են «Cicaré CH-7B և Cicaré CH-12» գերթեթև ուղղաթիռները և «Cicaré SVH-3» ուղղաթիռի սիմուլյատորը, որը 1998 թվականին հռչակվել է Արգենտինայի ազգային գյուտ։

Ավգուստո Սիկարեն մահացել է Բուենոս Այրես նահանգի Սալադիլո քաղաքում, 2022 թվականի հունվարի 26-ին, 84 տարեկան հասակում։

## Պարգևներ
1987 թվականին Ավգուստո Սիկարեն արժանացել է  Խուան Մանուել Ֆանգիոյի մրցանակի, որը համարվում է արգենտինացի գյուտարարների բարձրագույն մրցանակը։ 1970 թվականին ճանաչվել է Արգենտինայի տասը ամենանշանավոր երիտասարդներից մեկը։

1999 թվականին Սալադիլո տանող ճանապարհը կոչվել է Ավգուստո Սիկարեի անունով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Аугусто Сикар на официальном сайте компании Cicaré 
* Creativos que hicieron historia — Clarín

Կատեգորիա:Արգենտինայի գործարարներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի գյուտարարներ
Նոր պատգամ

«**Նոր պատգամ**», գրական-գեղարվեստական ամսագիր։

## Պատմություն
Լույս է տեսել 1924-1925 թվականներին Թեհրանում։ Խմբագիրը եղել է Մարգար Ղարաբեգյանը (Դև)։

Պարբերականն ընթերցողին ծանոթացրել է ժամանակի գրական անցուդարձին, ներկայացրել իրանահայ երիտասարդ ստեղծագործողներին, տեղեկություններ հաղորդել ՀԽՍՀ տնտեսության և հասարակական կյանքի վերաբերյալ, արտատպել նյութեր սփյուռքահայ թերթերից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ
Կատեգորիա:Իրանի հայկական ամսագրեր
Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայերը Թեհրանում
Նոր շինարար

«**Նոր շինարար**», ՀԲԸՄ Եվրոպայի շրջանային կենտրոնական հանձնաժողովի պաշտոնաթերթ։

## Պատմություն
Լույս է տեսել 1967-1992 թվականներին Փարիզում (1971-1978 թվականներին ընդհատվել է)։ «Շինարար» պարբերականի (1956-1966, Փարիզ, խմբագիրներ՝ Վահե Անդրանիկյան, Հովհաննես Պողոսյան, Գրիգոր Պահրի, Հայկ Թոփաքյան) շարունակությունն է։

«Նոր շինարար» պարբերականի խմբագիրներն են եղել Սեդրակ Քորյանը, Երվանդ Փափազյանը, Կարիկ Պասմաճյանը, Ա. Համբարձումյան։ Այն լուսաբանել է միության գործունեությունը, անդրադարձել Գալուստ Կյուլպենկյան հիմնարկության միջոցառումներին, Մելքոնյան կրթ. հաստատության, Նուպարյան մատենադարանի, ազգային այլ հաստատությունների աշխատանքներին, օժանդակել Հայրենիք-Սփյուռք կապերի ամրապնդմանը։ Տպագրել է Եվրոպայի հայկական համայնքների, հայրենիքի առօրյային նվիրված նյութեր, գրականությանը, արվեստին, հասարակական գիտություններին վերաբերող հոդվածներ։

Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական լրատվական պարբերականներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական թերթեր
Նոր շարժում (թերթ, Աթենք)

«**Նոր շարժում**», քաղաքական, աշխատավորական շաբաթաթերթ։ Հունաստանի կոմկուսի հայկական բյուրոյի պաշտոնաթերթ։

## Պատմություն
Լույս է տեսել 1931-1934 թվականներին Աթենքում։ Խմբագիրներն են եղել Գրիգոր Նազիկյանը, Վ. Սաքալյանը, Մ. Դարբինյանը։ Եղել է «Ժողովուրդի ձայն» պարբերականի շարունակությունը։

Պարբերականը կազմակերպել է հունահայ գաղութի մասնակցությունը հույն աշխատավորության դասակարգային պայքարին։ Լուսաբանել է ՀՕԿ-ի հունահայ մասնաճյուղերի և հայրենասիրական այլ կազմակերպությունների աշխատանքները, հրատարակել լուրեր Խորհրդային Հայաստանի մշակութային ձեռքբերումների մասին։ Ջատագովել է հայրենադարձությունը և ակտիվորեն մասնակցել այդ գործին։

«Նոր շարժում» պարբերականի գրական-հրապարակախոսական բաժնին հիմնականում թղթակցել են հունահայ գործիչները։ Տպագրել է նաև խորհրդահայ հեղինակների արձակ և չափածո գործեր։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հունաստանի հայկական թերթեր
Կատեգորիա:Հայկական լրատվական պարբերականներ
Չեզարե Պալլավիչինո

**Չեզարե Պալլավիչինո** (, ),  իտալացի ինժեներ, ավիակոնստրուկտոր, աշխատել է իտալական «Breda, Caproni», «Innocenti» ընկերություններում։

## Կենսագրություն
Չեզարե Պալլավիչինոն ծնվել է Հռոմում 1893 թվականին, եղել է ազնվական ընտանիքից։  1922 թվականին բարձրագույն կրթություն է ստացել Թուրինի պոլիտեխնիկական համալսարանում՝ ավիաշինության ոլորտում։ 1927 թվականին նա որպես նախագծող ինժեներ ընդունվել է Breda ընկերություն, որտեղ կառուցել է այնպիսի ինքնաթիռներ, ինչպիսիք են՝ «Breda Ba.15», «Breda Ba.18», «Breda Ba.19», «Breda Ba.27», «Breda Ba.35» և «Breda Ba.39»։

Որպես գլխավոր կոնստրուկտոր Չեզարե Պալլավիչինոն 1935 թվականին տեղափոխվել է «Caproni» ընկերություն։ Այնտեղ նա մշակել է մի քանի ինքնաթիռներ, ինչպիսիք են նախապատերազմական «Caproni AP.1», «Caproni Ca.135», «Caproni Ca.309», «Caproni Ca.311», «Caproni Ca.312», «Caproni Ca: 313», «Caproni Ca.314», «Caproni Ca.315» և «Caproni Ca.355», «SABCA S 47», «Caproni Ca.335», «Caproni Ca.350» և «Caproni Ca.380» ստեղծված արդեն պատերազմի տարիներին։

Չեզարե Պալլավիչինոն պատերազմից հետո տեղափոխվել է իտալական «Innocenti» ընկերություն, որտեղ 1946 թվականին մասնակցել է «Lambretta» սկուտերի մշակմանը։

Հետագայում նա ներգաղթել է Արգենտինա, որտեղ մասնակցել է փորձառու ռեակտիվ կործանիչ «FMA I.Ae. 27 Pulqui»-ի մշակմանը, եղել է նաև «FMA I.Ae. 30 Ñancú»-ի գլխավոր դիզայները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* italiankits.it 
* Caproni A.P. 1
* airwar.ru
* worldatwar.net
* alatricolore.it

Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Իտալացի դիզայներներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարագետներ
Նոր Ջուղայի լրաբեր

«**Նոր Ջուղայի լրաբեր**», ամսաթերթ, Նոր Ջուղայի ազգային հոգաբարձության պաշտոնաթերթ։

## Պատմություն
Լույս է տեսել 1904-1908 թվականներին Նոր Ջուղայում։ Խմբագիրը եղել է  Բագրատ եպս. Վարդազարյանը։

Ամսաթերթը տպագրել է հոգաբարձության և առաջնորդարանի կարգադրությունները, տեղեկագրերն ու հաշվետվությունները, լուսաբանել ազգային, կրթական և բարեգործական հաստատությունների գործունեությունը։ Ծանոթացրել է Պարսկաստանի և Հնդկաստանի հայկական գաղթավայրերի իրադարձություններին, տպագրել պարսկահայ գրողների ստեղծագործություններ, նմուշներ համաշխարհային գրականությունից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Նոր Ջուղայի լրաբերի» համարներ

Կատեգորիա:Հայկական կրթական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ
Կատեգորիա:Իրանի հայկական թերթեր
Կատեգորիա:Հայերը Նոր Ջուղայում
Նոր Ջուղայի մատենադարան

**Նոր Ջուղայի մատենադարան**, գործում է տեղի Սբ. Ամենափրկիչ վանքի տնօրինության ներքո։

## Պատմություն
Հավաքածուն կազմվել է դեռևս 17-րդ դարի առաջին կեսին՝ վանքին և եկեղեցիներին պատկանած ձեռագրերից, հետագայում հարստացել է նվիրատվությունների և գնումների միջոցով։ Սկզբնապես եղել է մատենադարան-թանգարան, որի համար առանձին շենք է կառուցվել 1906 թվականին։ 1971 թվականին փոխադրվել է նորակառույց շենք և դարձել առանձին միավոր։

Ընդգրկում է հիմնականում կրոնական, պատմական, բժշկագիտական ավելի քան 700 ձեռագիր, որոնցից շուրջ 40-ը՝ մագաղաթե։ Ամենահինը 10-րդ  դարի Ավետարանն է (ձեռ. № 422)։ Զգալի մասն ունի ընտիր մանրանկարչական պատկերազարդումներ։ Հատկապես նշանակալի է Իգնատիոս մանրանկարչի (13-րդ դար) թեմատիկ պատկերներով ձևավորած Ավետարանը (ձեռ. № 36)։

Մատենադարանի նախկին շենքում գործում է գրադարան (16 000 անուն գիրք)։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Մինասեան Լ., Նոր Ջուղայի Ս. Ամենափրկիչ վանքի թանգարանը, Նոր Ջուղա, 1968։

Կատեգորիա:Մատենադարաններ
Առողջապահության լրատու

**«Առողջապահության լրատու»**, կիսամսյա (մինչև 2011-ը՝ շաբաթաթերթ) պարբերական։

## Նկարագրություն
«Առողջապահության լրատուն» Հայաստանի առողջապահության նախարարության պաշտոնաթերթն է։ Հրատարակվում է Առողջապահության ազգային ինստիտուտի  կողմից, լույս է տեսնում 1998 թվականից՝ Երևանում։

Խմբագիրներ՝ Լիլիթ Թադևոսյան, Աիդա Հովնանյան (1999-ից)։ Տպագրում է նախարարության ձեռնարկած բարեփոխումներին, ծրագրերին, Հայաստանում առողջապահության գերակա խնդիրներին վերաբերող նյութեր, գիտաբժշկական և գիտահանրամատչելի հոդվածներ, ակնարկներ վաստակաշատ բժիշկների, բուժքույրերի մասին, անդրադառնում է համաշխարհային բժշկագիտության նորություններին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայաստանի թերթեր
Կատեգորիա:Հայկական բժշկական պարբերականներ
Արտյոմ Խաչատրյան (ձեռներեց)

**Արտյոմ Կարենի Խաչատրյան** (), ռուսաստանցի ձեռներեց, միլիարդատեր է, ըստ «Ֆորբս» ամսագրի ռուսական տարբերակի՝ Խաչատրյանի անձնական կարողությունը գնահատվել է է 3,1 միլիարդ դոլար։ Սերգեյ Լոմակինի հետ համարվում է «Fix Price» խանութների ցանցի տնօրենների խորհրդի անդամ, «Կոպեյկա» խանութների ցանցի համահիմնադիր։ «Կենտրոնական Բուվ» կոշիկի խանութների ցանցի համասեփականատեր, «ՑենտրՕբուվ» կոշիկի խանութների ցանցի համասեփականատեր։

## Կենսագրություն
Կրթություն է ստացել Մոսկվայի պետական լեռնահանքային համալսարանում (1997)։ Գործընկերներ Սերգեյ Լոմակինի, Ալեքսանդր Սամոնովի և Իգոր Ժուրավլյովի հետ զբաղվել է սուրճի առևտրով։

1998 թվականին Սերգեյ Լոմակինի, Ալեքսանդր Սամոնովի հետ հիմնել է «Կոպեյկա» մթերային խանութների ցանցը։ 2007 թվականին «Կոպեյկա» Վաճառքի տուն" ԲԲԸ-ի բաժնետերերը վաճառել են ընկերության բաժնետոմսերի 50%-ը, որոնցից 10%-ը պատկանում էր Արտյոմ Խաչատրյանին։ Բաժնետոմսերի փաթեթը գնել է «Ուրալսիբը», որին այդ ժամանակ արդեն պատկանում էր ցանցի 50%-ը, և արդյունքում դարձել է դրա միակ սեփականատերը։

2007 թվականին Խաչատրյանը և Լոմակինը գնել են ուրալյան «Մոնետկա» ցանցի բաժնետոմսերի 25%-ը, որի կազմի մեջ մտնում էին 115 մթերային խանութներ։ 2008 թվականին նրանք գնել են Modis խանութների ցանցի 5-7%-ը (2015-ին վաճառել են իրենց բաժնեմասերը)։

2008 թվականին Խաչատրյանը Լոմակինի հետ  հիմնադրել է «Sun Investment Partners» ներդրումային ընկերությունը։ Ավելի ուշ այն վերանվանվել է Retail Brand Collection:

2009 թվականին Խաչատրյանը և Լոմակինը 40 միլիոն դոլարով գնել են «ՑենտրՕբուվ» կոշիկի խանութների ցանցի 33%-ը, դա թույլ է տվել ընկերությանը բացել երիտասարդական ոչ թանկ կոշկեղենի Centro խանութներ։ 2017 թվականին բաժնետերերի միջև կոնֆլիկտի, վարկերի մեծ քանակության և արտասահմանյան շուկաների կորստի արդյունքում «ՑենտրՕբուվը» սնանկ է հայտարարվել։

## Fix Price
«Բեսթ Փրայս» ընկերությունը հիմնադրվել է 2007 թվականին Սերգեյ Լոմակինի և Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից՝ իրենց ստեղծած «Կոպեյկա» առևտրային ցանցի վաճառքից հետո՝ նպատակ ունենալով ռուսական մանրածախ շուկայում ստեղծել նոր ձևաչափ։

«Fix Price» ցանցի առաջին խանութը բացվել է 2007 թվականի դեկտեմբերին։ 2008 թվականի ընթացքում բացվել են «Fix Price»-ի առաջին 60 խանութները։ 2014 թվականին ցանցն ուներ 1543 խանութ։ 2018 թվականի փետրվարի դրությամբ ցանցն ուներ 2510 խանութ Ռուսաստանում, ինչպես նաև մի քանի խանութներ Լատվիայում, Բելառուսում, Ուզբեկստանում և Վրաստանում։

2021 թվականի մարտին ընկերությունը անցկացրել է վերջին 10 տարիների խոշորագույն ռուսական IPO-ն, Լոնդոնի բորսայում վաճառքի հանելով իր արժեթղթերը ամեն մեկը 9, 75 դոլարով, շուկայական կապիտալիզացիան կազմել է մոտ 8, 3 միլիարդ դոլար։ Արդյունքում Արտյոմ Խաչատրյանը դարձել է դոլարային միլիարդատեր, Bloomberg-ը նրա ունեցվածքը գնահատել է 3,6 մլրդ դոլար, իսկ Forbes-ը՝ 3,4 միլիարդ դոլար։

2023 թվականին Արտյոմ Խաչատրյանը Forbes-ի վարկածով ստացված դեվիդենտների քանակով ամենահարուստ ռուսաստանցիների շարքում զբաղեցրել է 39-րդ տեղը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
Артём Хачатрян — Forbes

Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ
Գայանե Գյուլամիրյան

**Գայանե Խաչատուրի Գյուլամիրյան** (), գրաֆիկ, նկարիչ-ձևավորող։ Խաչատուր Գյուլամիրյանի դուստրը։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը (1973 թվական)։ 1980–1987 թվականներին աշխատել է «Սովետական գրող», 1987–1991 թվականներին՝ «Արևիկ», 1991–2011 թվականներին՝ «Լույս» հրատարակչություններում՝ որպես գեղարվեստական խմբագիր։

Նկարազարդել և ձևավորել է «Հայոց լեզու» (2002 թվական) և «Այբբենարան» (2004 թվական)՝ Կալիֆոռնիայի նահանգի (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ) հայկական դպրոցների համար, «Օտարախօսներու համար հայերէն լեզուի ձեռնարկ» (1993 թվական), «Մայրենի 1» (1997 թվական, 2003 թվական), «Մայրենի 2» (2002 թվական), «Մաթեմատիկա 1» (2003 թվական), «Մաթեմատիկա 2»
(2007 թվական), «My ABC Book English» (1993 թվական), «English 1», «English 2», «English 4» (բոլորն էլ՝ 1995 թվականի) դասագրքերը, «Հայկական ժողովրդական հեքիաթներ» (1997 թվական), Հանս Քրիստիան Անդերսենի «Մատնաչափիկը» (1983 թվական), Գրիմ եղբայրների «Մոխրոտը» (1985 թվական), Կոռնեյ Չուկովսկու «Տզզան ճանճը և այլ հեքիաթներ» (1988 թվական), Սուրեն Մուրադյանի «Մրգաքաղ» (1990 թվական), Էդուարդ Ուսպենսկու «Կոկորդիլոս Գենան» (1996 թվական), Յուրի Սահակ­յանի «Այբբենարանի ուղեկից» (2009 թվական), «Հեքիաթների քո աշխարհը» (ժողովածու, 2010 թվական), Գրիգոր Հարությունյանի «Հրաշք գրքույկ» (2011 թվական), Ա. Գալստյանի
«Ուրախ տառեր» (2012 թվական)։

Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական դիզայներներ
Թորոս Փիլիսոփա

**Թորոս Փիլիսոփա**, 13-րդ դարի վերջի գրիչ և մանրանկարիչ։

## Կենսագրություն
Գործել է Կիլիկիայի Դրազարկի վանքում։ 1290 թվականին գրել և ծաղկել է 2 Ավետարան (Մատենադարան, ձեռագիր № 5736, Սանկտ Պետերբուրգ, Էրմիտաժ, ձեռագիր № 3/835)։ Ընդօրինակել է 1295 թվականի Ավետարանի Մատթեոսի, Մարկոսի և Ղուկասի բնագրերը, ծաղկել խորաններն ու անվանաթերթերը (Մատենադարան, ձեռագիր № 6290)։ Նրա ընդօրինակած և ծաղկած մեկ այլ Ավետարան 19-րդ դարում պահվել է Արցախում (այժմ տեղն անհայտ է)։

Թորոս Փիլիսոփայի արվեստում նկատելի է Հռոմլայի և Կիլիկիայի մանրանկարչության դպրոցների ավանդույթների ազդեցությունը։
Սևաժայռ (լեռ)

**Սևաժայռ**, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։

## Աշխարհագրական տեղադիրք և նկարագիր
Սևաժայռ լեռը գտնվում է Արփա գետի վտակ Եղեգիս գետի վերին հոսանքի աջ կողմում։ Ունի 2727 մ բացարձակ բարձրություն և մոտ 600 մ հարաբերական բարձրություն։ Համանուն գյուղից հեռու է մոտ 2 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։

Լեռան գագաթային մասը ժայռոտ է, իսկ լանջերը՝ համեմատաբար հարթ։ Ժայռային հատվածներն անկայուն են, երբեմն տեղի են ունենում քարաթափումներ։ Գագաթից բացվում է գեղեցիկ տեսարաններ դեպի Վայոցսար, Վարդենիսի լեռների գագաթներ՝  Վարդենիս, Աստղոնք, Սանդուխտասար, Սոխասար, ինչպես նաև  Սևաժայռ ու Վարդահովիտ գյուղեր։

## Պատկերասրահ

Սևաժայռ 35.jpg|
Սևաժայռ 14.jpg|
Սևաժայռ 144.jpg|
|


## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռներ
Ջուզեպպե Գաբրիելի

**Ջուզեպպե Գաբրիելի** (, ), իտալացի ավիակոնստրուկտոր և ինժեներ, առավել հայտնի է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին բազմաթիվ ռազմական ինքնաթիռների մշակմամբ։

## Կենսագրություն
Ջուզեպպե Գաբրիելին ծնվել է Սիցիլիայի Կալտանիսետա քաղաքում։ Կրթություն է ստացել է Թուրինի պոլիտեխնիկական համալսարանում և Գերմանիայի Աախեն քաղաքում, որտեղ նրա ուսուցիչը եղել է հայտնի ֆիզիկոս-ինժեներ Թեոդոր ֆոն Կարմանը։ Գաբրիելին որպես դիզայներ իր աշխատանքը սկսել է «Piaggio» ընկերությունում, բայց շուտով Ջովաննի Անյելլի նրան հրավիրել է Fiat՝ ղեկավարելու օդագնացության բաժինը։

Գաբրիելին նախագծել է 142 ինքնաթիռ, բոլորը, որոնք կրում են իր անվան սկզբնատառը, այդ թվում՝ «G. 50», «G. 55», «G. 8»0 (Իտալիայում նախագծված առաջին ռեակտիվ ինքնաթիռներից մեկը), «Aeritalia G. 91»-ը, որը հաղթել է 1950-ականներին ՆԱՏՕ-ի լավագույն կործանիչների մրցույթում, ինչպես նաև «G. 222» ռազմական տրանսպորտային ինքնաթիռը, որի հիման վրա հետագայում նախագծվել է «Alenia C-27 Spartan»-ը։

Գաբրիելին գերմանական օդագնացության և տիեզերագնացության ընկերության (Gesellschaft für Luft - und Raumfahrt) կողմից պարգևատրվել է Լյուդվիգ Պրանդլի մեդալով՝ օդատիեզերական ճարտարագիտության ոլորտում ակնառու ներդրման համար։

Ջուզեպպե Գաբրիելին մահացել է Թուրինում 1987 թվականին։

## Գրականություն
*Pozzato, Enzo (1998). "GABRIELLI, Giuseppe". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 51: Gabbiani–Gamba (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana. ISBN 978-8-81200032-6.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աերոտիեզերական ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
You’re A Vision մրցանակ

**You’re A Vision**, մրցանակը երկրպագուների քվեարկությամբ շնորհվում է ամեն տարի Եվրատեսիլ երգի մրցույթի այն մասնակցին որը ունի «ամենաուշագրավ հանդերձանքը»։ Մրցանակը ստեղծվել է Songfestival.be երկրպագուների կողմից Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթից առաջ, այն բանից հետո, երբ  հայտարարվել է 1997 թվականին ստեղծված Barbara Dex մրցանակի դադարեցման մասին սա պայմանավորված էր մրցանակի բացասական ենթատեքստով։

## Պատմություն

«You're A Vision» մրցույթը ստեղծվել է  նախորդ՝ Barbara Dex Award-ից, որը ստեղծվել է Էդվին վան Թիլոյի և Ռոբ Պաարդեկամի կողմից։ Մալթայի «Եվրատեսիլ 1997 երգի մրցույթի» մասնակից Դեբի Սքերրին եղել է Barbara Dex Award-ի առաջին մրցանակակիրը։

Մրցանակը կոչվել է բելգիացի երգչուհի Բարբարա Դեքսի պատվին, ով 1993 թվականին ներկայացրել է Բելգիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Նա կրել է իր իսկ կողմից պատրաստված, կիսաթափանցիկ զգեստը։ Եվրատեսիլ երգի մրցույթի Wiwibloggs բլոգի գլխավոր խմբագիր Ուիլյամ Լի Ադամսը նրան նկարագրել է որպես «լուսամփոփ»։ 1997 թվականից մինչև 2018 թվականը մրցանակը շնորհվում էր «ամենավատ հագնված հանդերձանքին», ինչպես ի սկզբանե որոշվել էր ներքին կարգով, բայց հանրության համար բաց էր 1999 թվականից։

Մրցանակը Songfestival.be կայքին փոխանցելուց անմիջապես հետո նրանք Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթից առաջ մրցանակի չափանիշները փոխեցին և մրցանակը որոշեցին տալ «ամենավառ տեսքով» մասնակցին՝ փորձելով ազատվել մրցանակի բացասական ենթատեքստից։

### «You’re A Vision» մրցանակի ստեղծում
2022 թվականի մարտի 13-ին Songfestival.be-ը հայտարարել է, որ կավարտի Barbara Dex Award մրցանակաբաշխությունը։ Փոխարենը, կայքը կկազմակերպել է նոր, փոխարինող մրցանակ «ամենաուշագրավ հանդերձանքի» համար։ Առցանց քվեարկությունից հետո Songfestival.be-ը ապրիլի 29-ին հայտարարել է, որ նոր մրցանակը կոչվելու է «You're A Vision Award»՝ հավելելով, որ նոր անվանումը ծառայելու է ստեղծագործական գործունեությունը խթանելու նպատակին՝ բազմազանություն և դրական տրամադրություն Եվրատեսիլի բեմում։ Ավստրալիայի Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթի մասնակից Շելդոն Ռայլին եղավ նոր մրցանակի առաջին դափնեկիրը։

## Հաղթողներ

### Ըստ երկրների

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթ
Բրիանսոն

մինի|Բրիանսոն
**Բրիանսոն** (, ), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ երկրամասի Վերին Ալպեր դեպարտամենտում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 28,07 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2009 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 11 574։

Հինհռոմեական ժամանակաշրջանում  հայտնի է եղել **Բրիգանսիո** անունով () :

## Աշխարհագրություն
Բրիանսոնը գտնվում է Դյուրանս, Գիզան և Սերվեյրետ գետերի միախառնման վայրի մերձակայքում, ծովի մակերևույթից միջին հաշվով 1326 մետր բարձրության վրա. նրա ամենաբարձր կետը ծովի մակերևույթից բարձր է 2.540, ամենացածր կետը՝ 1.167 մետր։ Այն Ֆրանսիայի ամենաբարձրադիր քաղաքն է և այդ ցուցանիշով երկրորդն է Եվրոպայում ( Շվեյցարիայի Դավոս քաղաքից հետո)։ Դյուրանսի ընդարձակ գետահովիտը տարածվում է Բրիանսոնից դեպի հյուսիս՝ եզրափակվելով Իտալիայի դարպասը համարվող Մոնգենևրի լեռնանցքով, և դեպի հարավ՝ մինչև Գապ և Պրովանս։

Բրիանսոնը Մարսելի, Վալանսի, Փարիզի, ինչպես նաև շրջակա մեծ ու փոքր բնակավայրերի հետ կապված է թիվ 91 (գալիս է Գրենոբլից ) և թիվ 94 (մեկնարկում է Գափից) ազգային մայրուղիներով և երկաթուղով։ Քաղաքը համբավվել է իր պատմական կենտրոնով և ֆրանսիացի ռազմական ինժեներ Սեբաստիեն դը Վոբանի (1633–1707) նախագծերով ու հսկողությամբ կառուցված ամրություններով, որոնցից մի քանիսը 2008 թվականից ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Բրիանսոնը նաև համբավավոր լեռնադահուկային հանգստավայր է, որի կենտրոնը գործում է 1941 թվականից Սեռ Շևալյեում։

## Պատկերասրահ

Briancon Altstadt.JPG|
Image:Briançon la cite Vauban 13jan2007.jpg|
Image:briancon blason.gif|left
Image:gargouille.jpg|


## Ժողովրդագրություն

## Կլիմա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Պաշտոնական կայք (ֆրանսերեն)
* Ոչ պաշտոնական կայք (ֆրանսերեն)
* Նկարներ 

Կատեգորիա:Ամրաշինական կառույցներ
Կատեգորիա:Լեռնադահուկային հանգստավայրեր
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Կատեգորիա:Տուր դե Ֆրանս
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Քեյսի Լաբոու

**Սամանտա Քեյսի Լաբոու** (), առավել հայտնի է որպես **Քեյսի Լաբոու** (), ), ամերիկացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Մթնշաղ։ Լուսաբաց (մաս 2)» ֆիլմում կատարած Քեյթ Դենալիի դերով։

## Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Նյու Յորքում։ Փոքր ժամանակ հայրիկի հետ այցելել է բրոդվեյյան ներկայացումների, ինչի շնորհիվ էլ որոշել է դառնալ դերասանուհի։ 16 տարեկան հասակում՝ մոր և քրոջ հետ տեղափոխվել է Լոս Անջելես։ Դպրոցից անմիջապես հետո հաճախել է Դիզայնի և մերչանդայզինգի մոդայի ինստիտուտ, բայց հետո ընդունվել է Թատերական արվեստների ամերիկյան ակադեմիա։ Դերասանուհուն որոշակի հայտնիություն բերել է «Մթնշաղ։ Լուսաբաց (մաս 1)» և «Մթնշաղ։ Լուսաբաց (մաս 2)» ֆիլմերում կատարած Քեյթ Դենալիի դերը։ Այդ դերը ստանալու համար Լաբոուն 5 անգամ մասնակցել է քասթինգի։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Զևս (գերմանական դոգ)

**Զևս** (, ), գերմանական դոգ Բեդֆորդից (Տեխաս, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ)։ 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դրությամբ՝ աշխարհի ամենաբարձրահասակ շունն ըստ Գինեսի ռեկորդների գրքի (գրքում գրանցվել է 2022 թվականի մարտի 22-ին. կանգնած վիճակում նրա հասակը 1,046 մետր էր։

Զևսի տերը Բրիթընի Դևիսն էր։ Արու Զևսը ծնված հինգ ձագերից ամենախոշորն էր և բացառիկ մեծ էր նույնիսկ երիտասարդ ժամանակ։ Նրա սննդակարգը բաղկացած էր օրական 12 տուփ *Gentle Giants Dog Food* կերից։

Զևսը սատկել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ ոսկրի քաղցկեղից բուժելու ժամանակ առաջացած բարդություններից հետո։ Առջևի աջ թաթի անդամահատումից հետո առաջացել էր թոքաբորբ, որից էլ Զևսը սատկել է։

Երբևէ գրանցված ամենաբարձրահասակ շան անունը, որը ևս գերմանական դոգ էր, նույնպես Զևս էր։ Նա սատկել է հինգ տարեկանում՝ 2014 թվականին։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Կատեգորիա:Կենդանական աշխարհի ռեկորդակիրներ
Ալբերտ Իսոյան

**Ալբերտ Վահագնի Իսոյան** (), խմբագիր-հրատարակիչ։

## Կենսագրություն
1969 թվականին ավարտել է Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանը։ 1970–1991 թվականներին աշխատել է «Գրքերի աշխարհ» թերթի խմբագրությունում (1982 թվականից՝ գլխավոր խմբագիր)։

2000–2001 թվականներին խմբագրել է «Գրական թերթ»-ը։

1991 թվականին հիմնադրել է «Հայագիտակ» հրատարակչությունը, 2012 թվականին՝ Ընթերցողների համահայկական միությունը։ 1997 թվականից տպագրում է վանակատե կազմերով, ոսկե զարդաքանդակներով հուշանվերային գրքերի մատենաշարը լույս է ընծայել Հովհաննես Թումանյանի, Եղիշե Չարենցի,
Վահան Տերյանի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Սերգեյ Եսենինի, Բուլատ Օկուջավայի (վերջին երեքը՝ ռուսերեն), Շոթա Ռուսթավելու (վրացերեն) և այլ գրողների ընտրանիները։

Իսոյանը մասնակցել է «Հայերն աշխարհում» հանրագիտական բառարանի (1995 թվական), «Ամենայն հայոց կաթողիկոսներ» (2001  թվական), Վահան Տերյանի «Ընտրանի» (2005 թվական), ՖեոդորԴոստոևսկու «Արևելյան հարց» (ռուսերեն, 2007 թվական), Եղիշե Չարենցի «Վերջին խոսքը...» (2007 թվական), «Վահան Տերյան։ Տերյանագիտություն։ Մատենագիտություն» (2011 թվական), «Սև գիրք. նշանավոր օտարերկրացիները թուրքական ոճիրների և Հայոց ցեղասպանության մասին» (հայերեն՝ 2011 թվական, ռուսերեն՝ 2012 թվական) ժողովածուների, «Օտարերկրացիները Հայաստանի և հայերի մասին հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» քարտարանի կազմման, խմբագրման և ծանոթագրման աշխատանքներին։
Ինձ սպասում են երկրում

**«Ինձ սպասում են երկրում»** (), 1976 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մարկ Տոլմաչյովը Վիկտոր Միտրոշենկովի սցենարով։

## Սյուժե
Բժշկական հանձնաժողովի որոշմամբ կործանիչ օդանավի օդաչու Ստանիցինը հեռացվել է կործանիչ օդանավերով թռիչքներից։ Իսկ նա երազում էր տիեզերքի մասին և պատրաստվում էր ընտանիքի հետ տեղափոխվել Աստղային քաղաք։ Ստանիցինը հաղթահարում է ճգնաժամն ու հուսահատությունը և աշխատանքի է ընդունվում որպես ռազմական տրանսպորտային ավիացիայի օդաչու, բայց սովոր լինելով միայնակ թռչել կործանիչով՝ նա, սովորելով ինքնաթիռի անձնակազմի հրամանատարի մասնագիտություն, բախվում է դժվարությունների, քանի որ, լինելով մեծ հավակնությունների տեր և շատ բարդ բնավորությամբ մարդ, նա դժվարանում է ընդհանուր լեզու գտնել անձնակազմի անդամների հետ։

## Դերերում
* Ալեքսանդր Միխայլով – *Գեորգի Ստանիցին, մայոր, անձնակազմի հրամանատար
* Ալեքսեյ Լոկտև – *Դմիտրի Իգնատև, կապիտան, երկրորդ օդաչու
* Վլադիմիր Սեդով – *Սան Սանիչ, կապիտան
* Տիմոֆեյ Սմետանին – *Ալեքսանդր Չեերին, ավագ լեյտենանտ, շտուրման
* Վլադիմիր Անտոնիկ – *ենթասպա, ռադիոօպերատոր, Լենայի ընկերը
* Իրինա Կալինովսկայա – *Ստանիցինի կինը
* Լեոնհարդ Մերզին – *Բելոուսով, գնդապետ
* Իրինա Մալիշևա – *Լենա, Սան Սանիչի դուստրը
* Արիստարխ Լիվանով – *Օլեգ, կապիտան
* [[Գալինա Լոգինովա]] – *Վերա, մատուցողուհի
* Յուրի Կայուրով – *գեներալ
* Վալերի Դենիսով – *օդաչու
* Նիկոլայ Սերգիենկո – *օդաչու
* Ելենա Ամինովա – *օդաչուի կինը

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Մարկ Տոլմաչյով
* Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Միտրոշենկով
* Օպերատոր՝ Վադիմ Ավլոշենկո
* Կոմպոզիտոր՝ Գենադի Բանշիկով
* Մոնտաժող՝ Նադեժդա Յավորսկայա
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Լեոնիդ Վոլչկով

## Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումներն իրականացվել են Նիժնի Նովգորոդի մերձակայքում՝ Կրեչևիցայի ռազմական ավիաքաղաքում, դրվագների նկարահանումներին մասնակցել են սպաներ, նրանց ընտանիքների անդամները և տեղի բնակիչներ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Александров С.* — Между небом и землей (О худож. фильме «Меня ждут на земле». Режиссёр М. Толмачев) // Советская молодёжь, 10 сентября 1977
* Меня ждут на земле // Советские художественные фильмы: аннотированный каталог, Том 6. — М.: Нива России, 1995 — Всего страниц: 343 с. — с. 73
* Меня ждут на земле // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — с. 244

Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Օդեսայի կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վասյա (ֆիլմ)

«**Վասյա**» (), AZ Films L.L.C. և «Ֆորա ֆիլմ» ստուդիաների 2002 թվականի վավերագրական ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Զագդանսկին ռուս նկարիչ Վասիլի Սիտնիկովի մասին։

## Սյոիժե
«Վասյա» հիբրիդային ֆիլմը Վասիլի Սիտնիկովի ընկերների և աշակերտների հաճախ հակասական և փոխադարձ բացառիկ հիշողությունները միավորում է անիմացիոն դրվագների հետ, որոնք «էկրանավորում են» նկարչի կյանքի ամենաանհավանական դրվագները։

Ֆիլմում նկարահանվել են խորհրդային ոչ կոնֆորմիստական արվեստի խոշորագույն կոլեկցիոներ Նորթոն Դոջը, ավստրիացի կոլեկցիոներ և բարերար Ֆերդինանդ Մայերը, որի տանը Տիրոլում մի քանի տարի ապրել է Վասիլի Սիտնիկովը, բանաստեղծ և «Կապույտ ծովածոց» բանաստեղծական անթոլոգիայի կազմող Կոնստանտին Կուզմինսկին, նկարիչներ Դմիտրի Պլավինսկին, Ալեքսանդր Շնուրովը, Անատոլի Կրինսկին, Վլադիմիր Տիտովը, արվեստաբան և հին ռուսական արվեստի մասնագետ Վլադիմիր Տետերյատնիկովը, Վասիլի Սիտնիկովի նախկին կինը՝ Լիդիա Կրոխինան։

Ֆիլմի անիմացիան կատարել է Լատվիայից հայտնի անիմատոր Սիգնե Բաումանեն։

«Պատուհան դեպի Եվրոպա» կինոփառատոնում (2003) արժանացել է հատուկ դիպլոմի «Վավերագրական կինոյում նկարչի առասպելի և նրա արվեստի ուսումնասիրության համար».



## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր, սցենարիստ, մոնտաժող և պրոդյուսեր՝ Անդրեյ Զագդանսկի
* Համապրոդյուսեր՝ Անդրեյ Ռազումովսկի
* Անիմացիա՝ Սիգնե Բաումանե
* Օպերատոր՝ Եվգենի Սմիրնով
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Գոլդշտեյն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* «Վասյա» ֆիլմը AZ Films L.L.C. կայքում

Կատեգորիա:2000-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Զարդագիր

**Զարդագիր**, զարդատառ, տարբեր եղանակներով ոճավորված տառատեսակ։

## Պատմություն
Հայկական գրքարվեստում տառերը զարդարելու մշակույթն սկզբնավորվել է 10-րդ դարից (989-ի «Էջմիածնի Աւետարանում» Օ և Ծ տառերում ներգծված են մարդու դեմքեր)։

11-րդ դարի վերջից զարդագրերը դարձել են ձեռագիր նկարազարդ մատյանների անբաժան մասը։

Զարդագրել են անվանաթերթերի, պարբերությունների, հատվածների, վերնագրերի սկզբնատառերը։ Հայաստանի վարպետները նախընտրել են «արևելան դրոշմ ունեցող» երկրաչափական և բուսական մոտիվերով զարդագրերը, իսկ Կիլիկիայի ձեռագրերում նկատելի է բյուզանդական ազդեցությունը։

Հայկական գրքարվեստում, ըստ զարդարման եղանակի, տարբերում են ծաղկագիր (ծաղկապատկերներով), թռչնագիր (ձագագիր, ճնճղագիր թռչունի պատկերներով), վիշապագիր (օձի, վիշապի, առասպելական կենդանիների պատկերներով, գործածվում է նաև օձագիր անվանումը), մարդագիր (մարդու պատկերով), գազանագիր (կենդանագիր՝ վագրի, առյուծի, եղնիկի պատկերներով) զարդագրեր։

Գրքի 1-ին էջերի շքեղ զարդարուն սկզբնատառերն անվանում են փառագիր (Գարեգին Լևոնյան), որը, սակայն, միանշանակ չէ, որովհետև Արշակ Չոպանյանը փառագիր անվանումը կիրառել է կետերով ձևավորված զարդագրերի համար։

Զարդագրերի ավելի բարդ տեսակի՝ հանգուցագրի բաղադրիչները զանազան հյուսվածքներ և հանգույցներ են։

Զարդագրի բարձրարվեստական ավանդույթներն օգտագործվում են արդի գեղարվեստական գրականության, դասագրքերի, ուղերձների, շնորհավորագրերի, հրավիրագրերի ձևավորման համար։
Բոլիվիայի զինված ուժեր

**Բոլիվիայի զինված ուժեր** (), Բոլիվիայի Բազմազգ պետության զորքերի ամբողջություն, որը նախատեսված է պետության ազատության, անկախության և տարածքային ամբողջականության պաշտպանության համար։

Բոլիվիայի զինված ուժերը բաղկացած են ռազմական կառավարման մարմիններից, ցամաքային զորքերից, ռազմածովային և ռազմաօդային ուժերից։

## Ընդհանուր տեղեկություններ
2011 թվականի ապրիլի 6-ից Բոլիվիայի պաշտպանության նախարարն է Մարիա Սեսիլիա Չակոնը, որն այդ պաշտոնում առաջին կինն է պետության և երկրի պատմության մեջ։

2019 թվականի համար Զինված ուժերի հիմնական խնդիրներն են թմրամիջոցների դեմ պայքարը, ներքին և սահմանային անվտանգությունը։ Համեստ գնումներն ուղղված են զինված ուժերի մարտունակության բարձրացմանը։ 2017-ի հունիսին Բոլիվիան ներկայացրեց նոր ռազմական կամավորական նախաձեռնություն, որը մասամբ ուղղված էր Զինված ուժերում գենդերային հավասարակշռության բարելավմանը։ 2017-ի օգոստոսին Բոլիվիան և Ռուսաստանը պայմանավորվել են ընդլայնել 2016-ի պաշտպանական տեխնոլոգիաների համագործակցության համաձայնագիրը՝ պաշտպանական պատվիրակության Մոսկվա կատարած Բոլիվիական այցից հետո, Բայց չնայած դրան, Չինաստանը շարունակում է մնալ ռազմական տեխնիկայի զգալի մատակարար։ Օդային տարածքի կառավարումը նոր ռազմավարական առաջնահերթություն է, և 13 քաղաքացիական և ռազմական ռադարներից առաջինի շինարարությունը սկսվել է 2017 թվականի սեպտեմբերին, որը Բոլիվիան ձեռք է բերում ՝ նպատակ ունենալով լուծել այս խնդիրը։ Ընդլայնվում է նաև Պերուի հետ համագործակցությունը սահմանային անվտանգության ոլորտում և թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարում։ Զորավարժությունների ժամանակ այդ շրջանում բախումներ են տեղի ունեցել Արգենտինայի ռազմաօդային ուժերի հետ։ 2016 թվականի վերջին մատակարարված ինքնաթիռները սպասարկելու համար տեղական վերանորոգման որոշակի ներուժ կա։ Բոլիվիայի անձնակազմը տեղակայվում Է ՄԱԿ-ի խաղաղապահ առաքելություններում

2017 թվականի պաշտպանական բյուջեն կազմել է 3,73 մլրդ բոլիվիանո (543 մլն դոլար)՝ 259 մլրդ բոլիվիանո (37,8 մլրդ դոլար) կամ ՀՆԱ-ի 1,4 տոկոսը։

2019 թվականի նոյեմբերին Բոլիվիայի զինված ուժերն առանցքային դեր խաղացին Բոլիվիայի նախագահ Էվո Մորալեսին իշխանությունից հեռացնելու գործում։ 

## Զինված ուժերի կազմ
### Ռազմածովային ուժեր
1879-1883 թվականների Խաղաղօվկիանոսյան պատերազմում կրած պարտության արդյունքում Բոլիվիան կորցրեց իր ելքը դեպի ծով, բայց, այնուամենայնիվ, ռազմածովային բաղադրիչը մնաց Բոլիվիայի զինված ուժերի կազմում:Ներկայումս Բոլիվիայի ռազմածովային ուժերն օգտագործվում են գետերում և Տիտիկակա լճում գործողությունների համար։ Բոլիվիայի ռազմածովային ուժերի կազմում կա նաև ծովային հետևակի փոքր ստորաբաժանում։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1825 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Բոլիվիայի զինված ուժեր
Հուսիկ Մելքոնյան

**Հուսիկ Անդրեասի Մելքոնյան** (1953թ. մարտի 30, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հնագետ, միջնադարագետ։

Ծնվել է 1953 թվականին Երևանում ուսուցչի ընտանիքում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 117 միջնակարգ դպրոցը, ապա աշխատանքի է անցել «Հայէլեկտրալույս» արտադրական միավորումում։

1973-1978 թվականներին սովորել է Խ. Աբովյանի անվան Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի Պատմության ֆակուլտետը։

1978-1981 թթ. ընդունվել և ավարտել է ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ասպիրանտուրան, մասնագիտացել միջին դարերի հնագիտության և վիմագրության բնագավառում։

1978-1979 թվականներին աշխատել է Հայաստանի Ազգագրության պետական թանգարանում իբրև գիտական քարտուղար։ 1979 թվականին ասպիրանտական ուսումնառությանը զուգընթաց աշխատել է ինստիտուտի Միջին դարերի հնագիտության բաժնում, սկզբում իբրև ավագ լաբորանտ, ապա կրտսեր գիտաշխատող։ 1990 թվականին զբաղեցրել է գիտաշխատողի պաշտոնը, իսկ 1994 թվականին դարձել ավագ գիտաշխատող։

### Գիտական գործունեություն
1994 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Ցաղաց քարի վանքը միջնադարյան Սյունիքի հնագիտական հուշարձաների համակարգում» վերտառությամբ։ Աշխատանքն իբրև մենագրություն պատրաստ է հրատարակության։ 1994-2019 թվականներին Հ. Մելքոնյանը եղել է ինստիտուտին կից գործող, դոկտորի աստիճան շնորհող մասնագիտական խորհրդի գիտական քարտուղարը։ Անդամակցում է Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի և Երևանի Պատմության թանգարանի գիտական խորհուրդներին։ Մասնակցել է Միջին դարերի հնագիտության բաժնի կողմից իրականացվող բազմաթիվ հնավայրերի պեղումներին (Խամշի վանք, Էջմիածին, Զորավոր, Մոզ, Կարբի, Վարդենուտ, Անբերդ, Աշոցք, Թալին, Օշական, Եղվարդ և այլն), հնագիտական արշավախմբերի ղեկավար է եղել  Ցաղաց քարի, Եղեգիսի, Հացառատի, Գետափի, Ծաղկաձորի և Դաշտադեմի պեղումների ընթացքում։ Հ. Մելքոնյանը հեղինակակից է վեց գրքերի, հրատարակել է շուրջ 100 հոդված և հիմնադրույթ գիտական պարբերականներում, զեկուցումներով հանդես եկել հանրապետական և միջազգային գիտաժողովներում։

2005 թվականից մինչ օրս Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի Միջնադարյան Հայաստանի հնագիտության բաժնի վարիչն է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ հնագետներ
Ծղրիդ (ֆիլմ)

«**Ծղրիդ**» (), 1978 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Բորիս Գրիգորևը Մ.Գորկու անվան կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Գավառի երիտասարդ բնակչուհի Լենա Կուզնեցովան, որն իր անհոգության համար ստացել է «Ծղրիդ» մականունը, մեկնում է Մոսկվա։ Նա ընդունվում է պատմաբանասիրական ֆակուլտետ, հաջողությամբ զբաղվում է գիտական աշխատանքով, ամուսնանում է բնակարան և մեքենա ունեցող տաղանդավոր գիտնականի հետ, հարաբերություններ է սկսում հարուստ պատկառելի պրոֆեսորի հետ։ Շուտով Ելենան կորցնում է հետաքրքրությունը և՛ գիտական աշխատանքի, և՛ ամուսնու նկատմամբ։ Ամուսնալուծությունից հետո նա դառնում է ազատ և ամուսնու կողմից ապահովված ունեցվածքով։ Այդ պահին նրա մոտ է գալիս կրտսեր քույրը, որը մտադիր է ընդօրինակել նրան ամեն ինչում։ Դա հերոսուհուն ստիպում է մտածել, թե արդյոք իրենք իսկապես նման կյանքի կարիք ունեն։

## Դերերում
* Լյուդմիլա Նիլսկայա - Լենա (Ելենա Սերգեևնա) Կուզնեցովա («Ծղրիդ»), պատմաբանասիրական ֆակուլտետի ուսանող
* Նիկոլայ Իվանով - Վոլոդյա Լևաշով, ավագ գիտաշխատող, Լենայի ամուսինը
* Լյուդմիլա Արինինա - Իրինա Կոնստանտինովնա Զարիցկայա, բանասիրության դասախոս
* Անատոլի Ռոմաշին - Օլեգ Սերգեևիչ Գրադով, բանասիրության պրոֆեսոր, Լենայի սիրեկանը
* Մարինա Լևտովա - Նինա Գոլովաչովա, Լենայի ընկերուհին
* Վյաչեսլավ Բարանով - Միշա, դիմորդ
* Օլգա Տոպիլինա - Նատաշա (Նատալյա Սերգեևնա) Կուզնեցովա, Լենայի կրտսեր քույրը
* Անատոլի Սկորյակին - մարզիկ, Լենայի երկրպագուն

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Ֆելիքս Միրոներ
* Ռեժիսոր՝ Բորիս Գրիգորև
* Օպերատոր՝ Իգոր Կլեբանով
* Կոմպոզիտոր՝ Գեորգի Դմիտրիև
* Բեմադրող նկարիչ՝ Նոյ Սենդերով
* Զգեստների նկարիչ՝ Մարիամ Բիխովսկայա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Ծղրիդ» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1979 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Շողակն Արարատյան

**«Շողակն Արարատյան»**, հոգևոր-մշակութային, լրատվական երկշաբաթաթերթ։ Հայ առաքելական եկեղեցու Արարատյան հայրապետական թեմի պաշտոնաթերթ (մինչև 2000 թվականը՝ Արագածոտնի թեմի հրատարակչություն)։

## Պատմություն
Լույս է տեսնում 1996 թվականից Օշականում, ապա՝ Երևանում։

Խմբագիրներ՝ Արսեն Պողոսյան, Հայկանուշ Մեսրոպյան, Մհեր Գասպարյան, Հասմիկ Եղիազարյան (2013 թվականից)։

Տպագրում է Արարատյան հայրապետական թեմի գործունեությանն առնչվող պաշտոնական տեղեկատվություն, տոնախոսականներ, պատմաբանասիրական և քրիստոնեական դավանաբանական հոդվածներ, եկեղեցու պատմությանը, հայկական մշակույթին վերաբերող նյութեր, գրախոսություններ, հարցազրույցներ, թարգմանություններ։

Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայկական կրոնական պարբերականներ
Կատեգորիա:Հայաստանի թերթեր
Սեդան (շրջան)

**Սեդանի շրջան** (ֆր․՝ Arrondissement de Sedan), վարչական շրջան Ֆրանսիայի հյուսիս-արևելքում՝ Գրանդ Էստ երկրամասի Արդենների դեպարտամենտում։ Ունի 73 համայնք։ Զբաղեցնում է 792,2 քառակուսի կիլոմետր տարածք (դեպարտամենտի ամենափոքր շրջանն է)։ Հյուսիսում սահմանակցում է Բելգիայի Լյուքսեմբուրգ մարզին, արևելքում՝ Մյոզ դեպարտամենտին, հարավում՝ Վուզիեի շրջանին, արևմուտքում՝ Շառլևիլ Մեզիերի շրջանին։ 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 58.136։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է 75,2 մարդ/կմ2։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Սեդան քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։

## Պատմություն
Սեդանի շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին, 1926 թվականին լուծարվել է և 1942 թվականին վերականգնվել։

2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Սեդանի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները.

# Կարինիան/Carignan
# Մուզոն/Mouzon
# Ռոկուր է Ֆլաբա/Raucourt-et-Flaba
# Սեդան Էստ/Sedan-Est
# Սեդան Նորդ/Sedan-Nord
# Սեդան Ուեստ/Sedan-Ouest

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Charles Pranard, *Sedan pittoresque, ou Topographie, statistique, géographie, histoire et biographie de l'arrondissement de Sedan*, Sedan : chez l'auteur, 1842 https://books.google.fr/books?id=R_1cYuS-oU0C&pg=PA1&dq=#v=onepage&q&f=false

## Արտաքին հղումներ
* Sedan sobre el Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE, en francés)

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Ար-քի-մեդ-ներ

**«Ար-քի-մեդ-ներ»** (), 1975 թվականի խորհրդային երաժշտական կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Պավլովսկին Օդեսայի կինոստուդիայում։ Եղել է ԽՍՀՄ կինովարձույթի առաջատարներից մեկը. 1976 թվականին զբաղեցրել է կինովարձույթի 13-րդ տեղը, ֆիլմը դիտել է 26,4 միլիոն հանդիսատես։

## Սյուժե
Մոսկվայում կայացած էստրադային երգի մրցույթում հաղթել է «Ար-քի-մեդ-ներ»  ինքնագործ վոկալ-գործիքային համույթը։ Տղաները պրոֆեսիոնալ կատարողներ դառնալու հրավեր են ստացել։ Ֆիլհարմոնիայի գեղարվեստական ղեկավար Լեոնիդ Կոշելևի ղեկավարությամբ նրանք նոր ծրագիր են փորձարկում երիտասարդ մենակատար Լենա Իսաևայի հետ։ Համերգասրահում շատ ժամեր անցկացնելը և առաջին երկրպագուների հայտնվելը արթնացնում են Տանյա Մետելկինայի՝ անսամբլի վոկալիստ Ժենյա Խիտրուկի հարսնացուի խանդը։ Միայն հավատարիմ ընկերների մասնակցությունը նրանց ճակատագրին և մայրիկի իմաստուն խորհուրդներն են կանխում սիրային դրաման։

Ալյոշա Մետելկինին բաց չեն թողնում գործարանից, քանի դեռ նա չի կատարել ինքնաշարժվող սայլի խոստացված աշխատանքային մոդելը՝ արտադրամասից մետաղական տաշեղներ հանելու համար։ Ալեքսեյի հաճախակի բացակայությունը հիմք է տալիս անսամբլի ղեկավարին փոխարինող փնտրել։ Բայց, ի զարմանս երաժիշտների, Լյոշան չի ցանկանում լքել գործարանը և նախընտրում է մնալ աշխատանքային թիմում։

## Դերերում
* Սերգեյ Իվանով – *Ալեքսեյ Ֆեոդորովիչ Մետելկին, թմբկահար
* Մովսես Մուրադյան – *Ռուբեն Առաքելյան, ստեղնաշարահար, համույթի ղեկավար
* Սերգեյ Միխայլով – *Եվգենի Խիտրուկ, վոկալիստ, բաս-կիթառահար
* Ալեքսանդր Իգնատուշա – *Ալեքսանդր Արբուզով («Դինին»), կիթառահար
* Գալինա Սուլիմա – *Ելենա Իսաևա, ֆիլհարմոնիայի մենակատար
* Ալեքսանդր Խոչինսկի – *Լեոնիդ Կոշելև, ֆիլհարմոնիայի գեղարվեստական ղեկավար
* Թամարա Տրաչ – *Տատյանա Ֆեդորովնա Մետելկինա, Ալեքսեյի քույրը
* Մայա Բուլգակովա – *Ալեքսեյի և Տանյայի մայրը
* Միխայիլ Զիմին – *Ֆեոդոր Նիկոլաևիչ, Ալեքսեյի և Տանյայի հայրը
* [[Վլադիմիր Մենշով]] – *վարպետ Ռյաբով
* Լյուբով Ստրիժենովա – *Լենայի մայրը
* [[Գարրի Բարդին]] – *Գլեբ Բանշչիկով, բանվոր-ռացիոնալիզատոր
* Իգոր Դաս – *Զուբով
* [[Ալեքսանդր Մասլյակով]] – *զվարճասեր
* Միխայիլ Դերժավին – *կամեո
* Յան Յանակիև – *Կոնստանտին Սերգեևիչ, հեռուստատեսային ռեժիսոր
* Նատալյա Չենչիկ – *ռեժիսորի օգնական

== Նկարահանող խումբ ==
* Սցենարի հեղինակ՝ Յուրի Կիսելյով
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Պավլովսկի
* Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսանդր Պոլիննիկով
* Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Մինկով
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Իգոր Շաֆերան

== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
* *Андреев Ф.'' — Путь в условное (Худож. фильмы: «Ар-хи-ме-ды!» А. Павловского; «Переполох» Л. Гогоберидзе; «В клешнях черного рака» А. Лейманиса) // Советская культура, 18 февраля 1977
* Ар-хи-ме-ды! // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — с. 23

## Արտաքին հղումներ
*  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնակա էջում

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Լա Շատր

**Լա Շատր** (. ), համայնք Ֆրանսիայում՝ Կենտրոն երկրամասի Էնդր դեպարտամենտում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն շրջանի, ինչպես նաև նույնանուն կանտոնի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է երկրի մայրաքաղաք Փարիզից մոտավորապես 260, Օռլեան քաղաքից՝ 150 կիլոմետր դեպի հարավ։ Զբաղեցնում է 6,06 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 4416։

## Ժողովրդագրություն

## Ուշագրավ փաստեր
Լա Շատրը 19-րդ դարի ֆրանսիացի անվանի իրավաբան ու օրենսգետ, սոցիալիստ և հակամիլիտարիստ Էմիլ Ակոլայի (1826—1891) ծննդավայրն է։

Լա Շատրի մերձակայքում գտնվող Նոան Վիք գյուղում է իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել 19-րդ դարի ֆրանսիացի նշանավոր կին գրող, վիպասանուհի Ժորժ Սանդը (1804—1876): Ընդ որում՝ նա հաճախակի այցելել է Լա Շատր։ Ներկայումս և՛ Նոան Վիքում, և՛ Լա Շատրում գործում է Ժորժ Սանդին նվիրված թանգարան։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* INSEE

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ