Ալֆրեդ Դիկին

**Ալֆրեդ Դիկին** (, , նույն տեղում), ավստրալիացի փաստաբան, գրող, լրագրող և քաղաքական գործիչ, երկրի երկրորդ վարչապետ։ Ֆեդերացիայի գոյության առաջին տասը տարիներին երեք անգամ զբաղեցրել է պաշտոնը։ Հաճախ կոչվել է ֆեդերացիայի կոնստրուկտոր:

## Կենսագրություն
Ալֆրեդ Դիկինը ծնվել է 1856 թվականի օգոստոսի 3-ին Մելբուռնի արվարձան Քոլինգվուդում։ Նա անգլիացի Ուիլյամ Դիքինի և ուելսացի Սառա Բիլլի ընտանիքի կրտսեր երեխան էր։ Նրա ծնողները 1849 թվականի դեկտեմբերին լքել են Մեծ Բրիտանիան և 1853 թվականին՝ բազմաթիվ ճամփորդություններից հետո, հաստատվել են Քոլինգվուդում։
thumb|ձախից|Ալֆրեդ Դիկինը մանկության տարիներին
Դիկինը սկսել է սովորել 4 տարեկանից, իսկ 1864 թվականին գնացել Անգլիայի ավագ դպրոց։ Նա շատ է զբաղվել ակադեմիական առարկաներով, ստացել է մի քանի մրցանակներ, բայց ավելի ուշ հիշել է դպրոցական տարիները՝ որպես բաց թողնված հնարավորությունների ժամանակ։ 1871 թվականին ավարտել է դպրոցը և ուսումը շարունակել Մելբուռնի համալսարանում։ Նա սովորել է օրենքը՝ երեկոյան դասախոսությունների հաճախելով, իսկ ցերեկը՝ որպես դպրոցի ուսուցիչ։ 1877 թվականին նա ավարտել է ուսումը և ստացել դատարանի աթոռը։ Համալսարանում սովորելու ընթացքում Ալֆրեդ Դիկինը հաճախել է համալսարանական բանավեճի ակումբ, ինչպես նաև հոգևորականության կիրակնօրյա դպրոց։

1874 թվականին նա զբաղվել է գրական գործունեությամբ, գրել է բանաստեղծություններ, էսսեներ, քննադատական հոդվածներ։ Նրա քույրը՝ տաղանդավոր դաշնակահարուհին, անընդհատ պահպանել է նրա հետաքրքրությունը գրականության նկատմամբ։ 1878 թվականի մայիսին Դիկինը հանդիպել և ընկերացել է Դեյվիդ Սիմի հետ, որը նրան առաջարկել է քաղաքական հոդվածներ գրել «The Age» թերթի և նրա «Leader» շաբաթաթերթի համար։ Դիկինը լրագրող է աշխատել հինգ տարի։

1890-ական թվականներին՝ տնտեսական անկման ժամանակ, Դիկինը կորցրել է իր բոլոր խնայողությունները, ինչպես նաև հոր խնայողությունները, սակայն ավելի ուշ մարել է իր բոլոր պարտքերը՝ մասնակցելով տարբեր ընկերությունների տնօրենների խորհրդին։ 1900 թվականին նա գաղտնի վերադարձել է լրագրողական աշխատանքի՝ կեղծանունով ամենշաբաթյա հոդվածներ ստեղծելով Ավստրալիայի քաղաքականության մասին «The Morning Post» թերթի համար։ 1944 թվականին այս գրառումները հրապարակվել են միասնական շարադրանքով, որը կոչվել է «The Federal Story» (Դաշնային պատմություն): 1904-1906 թվականներին Դիկինը գրել է նաև «National Review»-ի համար։

Ալֆրեդ Դիկինը մահացել է 1919 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Մելբուրնում։

## Քաղաքական կարիերա
Ալֆրեդ Դիկինի քաղաքական կարիերան նույնպես սկսվել է Դեյվիդ Սիմի աջակցությամբ, որը առաջարկել է նրա թեկնածությունը 1879 թվականի ընտրություններում։ 1880-ական թվականներին Վիկտորիայում զբաղեցրել է մի շարք պետական պաշտոններ։ Դիկինն իրեն ներկայացրել է որպես կոմպրոմիսային քաղաքական գործիչ։ 1885 թվականին նա առաջարկել է ակտ գործարանների մասին, որը հիմնականում սոցիալիստական նախագիծ էր, որը սահմանել է ձեռնարկություններում սանիտարական ստանդարտներ, նախատեսում էր կանանց և երեխաների համար աշխատանքային ժամերի սահմանափակում, ինչպես նաև փոխհատուցում արդյունաբերական վնասվածքների համար: 1886 թվականին Դիկինը տարվել է ոռոգման համակարգերի և ջրի պահպանման գաղափարով։ Այս ոլորտում առաջին իսկ օրինագիծ արտադրությունը հանձնել է տեղական ընկերություններին (նախկինում դրանով զբաղվում էին մետրոպոլիայի ընկերությունները)։ Չնայած այն հանգամանքին, որ առաջին ոռոգման համակարգը սկզբնական փուլերում բախվել է մեծ դժվարությունների՝ կապված տեխնիկական խնդիրների, 1890-ական թվականների դեպրեսիայի և սաստիկ երաշտի հետ, հետագայում նախագիծը դարձել է Վիկտորիա նահանգի և ընդհանրապես Ավստրալիայի գյուղատնտեսության ապագան։

thumb|աջից|200px|Էդմունդ Բարտոնը և Ալֆրեդ Դիքինը 1898 թվականին:

1887 թվականին Ալֆրեդ Դիքինը ներկայացրել է Վիկտորիան Լոնդոնում՝ գաղութների համաժողովում։ Նա Վիկտորիայի իսկական հայրենասեր էր՝ գաղութային ազգայնականության գաղափարներով։  Լոնդոնում Դիկինը դարձել է ավստրալական միության կողմնակից, իսկ ժամանելուն պես նրան սպասել է հաղթական հանդիպում։ 1891 և 1897-1898 թվականներին մասնակցել է միության ստեղծման նախագծին նվիրված կոնֆերանսներին։ 1900 թվականին, որպես Ավստրալիայի պատվիրակության մաս, Դիքինը գնացել է Լոնդոն և հասել բրիտանական խորհրդարանում Ավստրալիայի միություն ստեղծելու ակտի ընդունմանը: 1901 թվականին Դիքինը դարձել է Ավստրալիայի խորհրդարանի անդամ: 1890-ական թվականների ընթացքում Դիկինին բազմիցս առաջարկվել են կառավարության պաշտոններ, բայց նա հրաժարվել է բոլոր առաջարկներից։  Այդ ժամանակ նա ճանապարհորդություն է կատարել Հնդկաստան, որտեղ զբաղվել է ոռոգման ընկերությամբ։

1901 թվականին ստեղծվել է ավստրալական միությունը, որի առաջին վարչապետը դարձել է Էդմունդ Բարտոնը: Այդ ժամանակ Դիկինը ստացել է միության գլխավոր դատախազի պաշտոնը։ Բացի այդ, նա մասնակցել է ստվերային կաբինետի ստեղծմանը և պորտֆելների բաշխմանը։ Երբ 1903 թվականին Բարտոնը տեղափոխվել է Գերագույն դատարան, Դիկինը դարձել է նրա իրավահաջորդը։ 1903-1904, 1905-1908 և 1909-1910 թվականներին նա զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնը, ընդ որում առաջին երկու ժամկետները եղել է նաև արտաքին գործերի նախարար։ 1903 և 1905 թվականներին, որպես լիբերալ կուսակցության առաջնորդ, նա կոալիցիոն կառավարություն է ստեղծել լեյբորիստների հետ։ 1909 թվականին կոալիցիան պահպանողականների հետ հայտնվել է խիստ ոչ ժողովրդական և հանգեցրել հրաժարականի։

Եվս երկու տարի Դիկինը մնացել է լիբերալների առաջնորդը, բայց 1912 թվականին նրա հիշողությունը սկսել է ձախողվել, և 1913 թվականի հունվարի 8-ին նա հեռացել է քաղաքականությունից։

## Ընտանիք
thumb|աջից|100px|Ալֆրեդ Դիկինը կնոջ հետ 1907 թվականին
Ալֆրեդն ուներ քույր՝ Քեթրին Դիկին։ Կինը դարձել է Լեդի Էլիզաբեթ Մարգարեն Էնն Դիքինը, որը հայտնի է նաև որպես Փեթթի, հայտնի բարերար և բրիտանական կայսրության շքանշանի հրամանատար տիկին: Կինը եղել է նրա 6 տարով փոքր աշակերտուհին։ Նրանից Ալֆրեդն ունեցել է երեք երեխա․

* Այվի Բրուքս (1883 թվականի հուլիսի 14 - 1970 թվականի դեկտեմբերի 27), Ավստրալիայի Կանանց ազգային խորհրդի նախագահ։ Ամուսնացած է եղել հայտնի գործարար և բարերար Հերբերտ Ռոբինսոն Բրուքսի հետ,
* Ստելլա Ռիվերտ (1886-1976 թվականներ), զբաղմունքն անհայտ է։ Ամուսինը՝ սըր Ալբերտ Չերբերի Դևիդ Ռիվետը, ակադեմիկոս, գիտնական-քիմիկոս, բրիտանական կայսրության շքանշանի ասպետ-կոմանդոր էր,
* Լեդի Վերա դիկին Ուայթ (1891 թվականի դեկտեմբերի 25 - 1978 թվականի օգոստոսի 9), զինվորական (Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից), բարերար և Կարմիր խաչի աշխատակից։ Բրիտանական կայսրության շքանշանի ասպետ։ Առաջին աշխարհամարտի օդաչու և հերոս Սըր Թոմաս Ուոլթեր Ուայթի կինն էր, որը պարգևատրվել է բրիտանական կայսրության շքանշանով, գաղութային օժանդակ զորքերի սպաների տարբերանշանով և «Թռիչքային ակնառու ծառայությունների համար» խաչով։

## Մատենագրություն
Մահվանից առաջ Դիկինը հրատարակել է 5 ստեղծագործություն․

* , 1875 թվական,
* , 1877 թվական,
* , 1885 թվական,
* , 1893 թվական,
* , 1893 թվական։

Նրա մահից հետո հրատարակվել է ևս 4 ստեղծագործություն․

* , 1944 թվական,
* , 1957 թվական,
* , 1968 թվական,
* , 1974 թվական։

## Հիշողություն
thumb|աջից|150px|Կիսանդրին Բալարատի Բուսաբանական այգում
Երկրում հարգվում է որպես ֆեդերացիայի կոնստրուկտոր։ Իր կյանքի ընթացքում Դիկինը անընդհատ հրաժարվել է պատիվներից՝ ասելով, որ պատմությունն ամեն ինչ իր տեղը կդնի, և միայն տարիներ անց պարզ կլինի՝ արժանի է դրան, թե ոչ։  30 տարեկանում նրան առաջին անգամ առաջարկել են ասպետի կոչում՝ 1887 թվականի Սահմանադրության կոնֆերանսին մասնակցելու համար։ Երեք անգամ (1900, 1907 և 1913 թվականներին) նրան խնդրել են մտնել գաղտնի խորհուրդ, ինչը հնարավորություն կտար կրել պատվավոր կոչումը։ Բոլոր երեք անգամներին նա հրաժարվել է: Սա բավականին եզակի երևույթ էր, քանի որ մինչև 1970-ական թվականները մնացած բոլոր վարչապետները (բացի երրորդից՝ Քրիս Ուոթսոնից, որին չէին առաջարկել) այդ մարմնի կազմում են եղել։  Նա երկու անգամ՝ 1900 թվականին և 1912 թվականին,  հրաժարվել է երկու համալսարանների՝ Օքսֆորդի և Քեմբրիջի իրավագիտության դոկտորի պատվավոր կոչումներից՝ համարելով, որ դրանք պետք է հանձնվեն միայն ակադեմիական հաջողությունների համար: Ընդհանուր առմամբ նա մրցանակներ է ընդունել միայն երկու դեպքում, երբ դա բխել է ամբողջ երկրի շահերից կամ երբ կարծել է, որ մերժումը կարող է ընկալվել որպես վիրավորանք։ 1907 թվականին Անգլիա կատարած այցի ժամանակ ընդունել է Լոնդոնի և Էդինբուրգի պատվավոր քաղաքացու կոչումը, ինչպես նաև Գրեյս-Ինն փաստաբանական միավորման պատվավոր անդամ կոչումը։  Իսկ պատվավոր աստիճանը նա ընդունել է միայն մեկ անգամ՝ Կալիֆորնիայի համալսարանից, երբ նա ելույթ է ունեցել Ավստրալիայի անվան Պանամա - Խաղաղօվկիանոսյան միջազգային ցուցահանդեսում։

thumb|ձախից|1969 թվականի փոստային նամականիշ
Մահից հետո մի շարք օբյեկտներ անվանակոչվել են Դիկինի անունով․
* Դիկինի անվան արվարձան Ավստրալիայի մայրաքաղաքային տարածքում,
* Ալֆրեդ Դիկինի անվան միջնակարգ դպրոց Դիկինի արվարձանում,
* Դիկինի կամպուսը Մելբուռնի գիմնազիայում,
* Դիկինի Հոլլ Մոնաշի համալսարան,
* Դիկինի համալսարան, Վիկտորիա (երեք կորպուս, որոնք տեղակայված են տարբեր վայրերում): Նման պատվի արժանացած երկու վարչապետներից մեկն է (երկրորդը Ջոն Քերթինն էր)։ Համալսարանում է գտնվում նաև վարչապետ Ալֆրեդ Դիկինի անվան գրադարանը,
** Դիկին Սկաուտ () նավիգատոր, որը մշակվել է նրա անվան համալսարանի կողմից։

Քանդակագործ Ուոլաս Անդերսոնի կիսանդրին երկրորդն էր Ավստրալիայի Վիկտորիա նահանգի Բալարատ Բուսաբանական այգում գտնվող վարչապետների պողոտայում:

1969 թվականին Ավստրալիայի փոստը թողարկել է փոստային նամականիշ՝ Ալֆրեդ Դիքինի պատկերով։

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Սկզբնաղբյուրներ

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ավստրալիա
Կատեգորիա:Ավստրալիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացիներ
Կատեգորիա:Բուսակերներ
Կատեգորիա:Իրավագետներ
Կատեգորիա:Մելբուռնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ