open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գաբրիելա Մյունտեր

մինի|300px|Կանդինսկի -,,Գաբրիելա Մյունտերի դիմանկարը,,
մինի|300px|Կանդինսկու,,Կապույտ հեծյալը,,
**Գաբրիելա Մյունտեր** (; , գերմանացի նկարչուհի և գրաֆիկ, էքսպրեսիոնիզմի, քսաներորդ դարասկզբի մյունխենյան ավանգարդիստական արվեստի ներկայացուցիչ

## Կյանք և ստեղծագործություն
* 1895—1897 պարապմունքներ Դյուսելդորֆի համալսարանում
* 1898—1900 քրոջ հետ ապրել է ԱՄՆ-ում։
* 1901 տեղափոխվել է Մյունխեն, ընդունվել գեղարվեստի Ֆալանքս դպրոցը, աշակերտել Անժելո Յանկին և քանդակագործ Վիլհելմ Հյուսգենին
* 1902 հաճախել է Կանդինսկու դասերին։
* 1903 պսակվել է Կանդինսկու հետ, ով այդ պահին դեռևս ամուսնալուծված չէր։
* 1904—1908 Կանդինսկու հետ ճանապարհորդել է Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Շվեյցարիայում, Հոլանդիայում, Թունիսում, բազմիցս՝ Ռուսաստանում
* 1908 — առաջին այցելությունը Մուռնաու
* 1909 — Մուռնաուում տուն է գնել, ծանոթացել Ալեքսեյ ֆոն Յավլինսկու և Մարինա Վերյովկինայի հետ, ընդունվել Մյունխենյան նոր գեղարվեստական միավորման մեջ, իր աշխատանքները ցուցադրել Փարիզում՝ Անկախության սրահում։
* 1911 — համերաշխություն դրսևորելով Կանդինսկու և Մարկի հետ՝ դուրս է եկել Մյունխենյան նոր գեղարվեստական միավորման կազմից, դարձել «Կապույտ հեծյալ» գեղարվեստական խմբի հիմնադիրներից մեկը։
* 1914 — Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Կանդինսկու հետ մեկնել է Շվեյցարիա, իսկ այն բանից հետո, երբ Կանդինսկին մեկնել է Ռուսաստան, ինքը վերադարձել է Մուռնաու։
* 1915 — Ստոկհոլմում վերջին անգամ հանդիպել է Կանդինսկուն։
* 1916 — Կանդինսկին պաշտոնապես խզել է իր կապերը Մյունտերի հետ։
* 1917 — ապրել է Կոպենհագենում, Կանդինսկու հետ կապերի խզումից հետո մի քանի տարի դադարեցրել գեղարվեստական գործունեությունը։
* 1920 — վերադարձել է Մուռնաու;
* 1927 — վերսկսել է նկարել, մեկնել է Փարիզ;
* 1933—1945 — առանձնացել է Մուռնաուի իր տանը, իր հիմնական ժամանակը նվիրել նկարելուն։
* 1952 — սկսել է նկարել աբստրակցիոնիստների ոճով։
* 1957 — Մյունխենի քաղաքային Լենբախհաուզ պատկերասրահին է փոխանցել իր և Կանդինսկու նկարչական աշխատանքների մի մեծ հավաքածու։

## Գործերի ընտրանի
* «Ունկնդիրը (Յավլենսկու դիմանկարը)» 1909, Մյունխեն, Լենբախհաուզ
* «Բնանկար՝ ճերմակ պատով», 1910, Հագեն, Կառլ-Էռնստ-Օստհաուզ թանգարան
* «Խոտի խուրձ» 1911, Մյունխեն, Լեմբախհաուզ
* «Ծառուղի Սեն-Կլոդի զբոսայգում», 1906
* «Տղամարդը սեղանի մոտ (Կանդինսկու դիմանկարը)» 1911 Մյունխեն, Լենբախհաուզ
* «Լեռնային տեսարան» 1934 Մյունխեն, Լենբախհաուզ
* «Գունավոր ճեպանկարներ» 1952, Մյունխեն, Լենբախհաուզ

## Գրականություն
* 
* J.Eichner: Kandinsky und Gabriele Münter, München 1957
* K.Roethel: Gabriele Münter, München 1957
* D.Elger: Expressionismus, Koln 2007
* Die Welt der Malerei, Koln 1990.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Աշխատանքները և կենսագրությունը, Galerie Ludorff, Düsseldorf, Germany 
* "Գերմանական էքսպրեսիոնիզմ",  2009, ''Encyclopædia Britannica'' Online
* Գաբրիելա Մյունտերի պրոֆիլը National Museum of Women in the Arts-ում 

Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Գերմանացի փորագրողներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ
Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ
Անրի Բեստաև

**Անրի Աբրիևիչ Բեստաև** (), խորհրդային ռուս ֆուտբոլիստ, խաղացել է հարձակվողի դիրքում։

## Կարիերա
1982 թվականին ընդգրկվել է Օրջոնիկիձեի «Սպարտակի» կազմում։ 1987 և 1989 թվականներին խաղացել է Միներալնիե Վոդիի «Լոկոմոտիվի» ակումբում։ Հետո խաղացել է «Կոլխեթի» և Սուխումի «Դինամո» ակումբներում, ապա վերադարձել է Վլադիկավկազ, սակայն արդեն խաղացել է «Ավտոդոր» ակումբում։ 1991 թվականին Անրի Բեստաևը երկրորդ ստորին լիգայի ակումբից տեղափոխվել է բարձրագույն լիգայի «Ալանիա» ակումբ, որը բարձր էր երեք մակարդակով։ Ակումբում նա չի նստել պահեստայինների նստարանին՝ մասնակցելով 13 խաղի։ Հետագայում խաղացել է «Ավտոդորում», 1994 թվականին եղել է Բակսանի «Ավտոզապչաստի» խաղացող։ 2008 թվականի հուլիսի 13-ին մասնակցել է Արթուր Պագաևի հրաժեշտի խաղին։ Պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտից հետո խաղացել է Հյուսիսային Օսիայի առաջնության «Ալանի-ԿԻՏ» ակումբում, որի հետ նվաճել է արծաթ մեդալ 2009 թվականին։

## Ձեռքբերումներ
### Թիմային
;  «Սպարտակ» (Վլադիկավկազ)
* **[[Պրեմիեր Լիգա (Ռուսաստան)|Ռուսաստանի փոխչեմպիոն]] (1)** – 1992

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Ալանիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Մարինե Պետրոսյան (դերասանուհի)

**Մարինե Պետրոսյան** (), հայ դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մարինե Պետրոսյանը ծնվել է 1960 թվականի մարտի 27-ին, Կոտայքի շրջանի Գեղադիր գյուղում։ 1977-1979 թվականներին սովորել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի ստուդիայում՝ Խորեն Աբրահամյանի արվեստանոցում։ Ուսմանը զուգահեռ մասնակցել է թատրոնի ընթացիկ ներկայացումներին։ Ստուդիան ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել թատրոնում, որտեղ էպիզոդային դերերով հանդես է եկել «Մադամ Սան-Ժեն», «Կորիոլան», «Ջոն արքա», «Անավարտ մենախոսություն», «Խաչմերուկ», «Հարսնացուն հյուսիսից», «Արշակ Երկրորդ», «Կենդանի դիակ» ներկայացումներում։ 1983 թվականից աշխատել է Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնում և խաղացել թատրոնի գրեթե բոլոր ներկայացումներում։ Հետագայում տեղափոխվել է Հայֆիլմ կինոստուդիա, որտեղ մասնակցել է «Մենավոր ընկուզենի» ֆիլմի աշխատանքներին՝ որպես ռեժիսորի օգնական, ապա՝ Գորիսի պետական թատրոն, որտեղ մասնակցել է վերաբացմանը և խաղացել մի շարք ներկայացումներում։ 1990 թվականից նկարահանվել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի «Ավլոս» և «Հորսիա» կարճամետրաժ, Դավիթ Քեոսայանի «Փախստականը», Ս. Բաբայանի «Բարրաբա-նապաստակի շրթունք», Հրանտ Վարդանյանի «Հովիվը» ֆիլմերում։ 1990 թվականից Երևանի Ա. Մազմանյանի անվան բեմարվեստի ազգային փորձարարական «Գոյ» թատրոնի դերասանուհի է։ Խաղացել է թատրոնի «Երեքույուչորս» շոու-նախագծում, Մ. դե Գելդորդի «Խեղկատակների դպրոցը» (Կյանք և մահ), Լ. Պիրանդելլոյի «Վեց պերսոնաժ հեղինակ որոնելիս» (Մադամ Պաչե, Մայր), Ուիլյամ Սարոյանի «Օպերա-օպերա» (Քույր), Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս» (Կոմսուհի տատ), Պ. Վայսի «Մարատ-Սադ» (Սիմոնա), Տ. Գուերայի «Մեղրը» (Բինա), Ս. Բեքեթի «Սպասելիս» (Լաքի, Քամ), «Դեպի վերջ», Է. Իոնեսկոյի «Ռնգեղջյուր» (Տնային տնտեսուհի, Զիզի)։ Խաղացել է նաև «Մետրո» թատրոնի «Դիոգենես» ներկայացման մեջ, Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներում՝ «Տերն ու ծառան», «Անբան Հուռին», «Անխելք մարդը»։ Կարինե Խոդիկյանի «Երբ դու չկաս» մոնոներկայացմամբ հանդես է եկել «Արմմոնո» միջազգային թատերական փառատոնում։ Նկարահանվել է «Դժբախտ երջանկություն», «Լքյալները», «Աննա», «Ջեմիկի արկածները» հեռուստասերիալներում։

## Դերեր
### Ներկայացումներ

### Ֆիլմեր

### Հեռուստասերիալմեր
* «Դժբախտ երջանկություն»
* «Լքյալները»
* «Աննա»
* «Ջեմիկի արկածները»
* «Փրկեք մեր հոգիները»

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Եգոր Գոլենկով

**Եգոր Դմիտրիևիչ Գոլենկով** (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Կռիլյա Սովետով» ակումբի հարձակվող։

## Կենսագրություն
Յուրի Կոնոպլովի անվան ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է, եղել է 1999 թվականին ծնվածների թիմի ավագ, Ռուսաստանի մի շարք պատանեկան մրցաշարների հաղթող և մրցանակակիր։ 2015 թվականի ապրիլին անցկացրել է տասնօրյա ուսումնամարզական հավաք պորտուգալական «Սպորտինգ» ակումբում։ Վերադառնալուց հետո պետք է պայմանագիր կնքեր «Լադա Տոլյատիի» հետ։ Հետագայում հայտնվել է Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբում, որի երիտասարդական թիմում նշել է իր նորամուտը հուլիսի 31-ին։ Պրեմիեր լիգայում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ին՝ փոխարինման դուրս գալով «Օրենբուրգ» ակումբի դեմ խաղի 84-րդ րոպեին։

2017 թվականի ամռանը վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է պորտոգալական «Ունիան Լեյրիա» երիտասարդական թիմ։

2018 թվականի ամռանը վերադարձել է «Կռիլյա Սովետով»։ Ընդգրկվել է երիտասարդական կազմում։ Այդտեղ էլ իր կարիերայում առաջին անգամ ձևակերպել է պոկեր (4 գոլ)՝ 2018 թվականի նոյեմբերի 5-ին աչքի ընկնելով «Ուֆա» ակումբի դեմ խաղում։ Հանդիպման արդյունքում «Կռիլյա Սովետով» ակումբը հաղթել է 5:0 հաշվով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Փառանձեմ Բարսեղյան

**Փառանձեմ Ալեքսանի Բարսեղյան** (առավել հայտնի է Փառանձեմ մայրիկ անունով), (դեկտեմբերի 8, 1925, Քարահունջ, Հայաստան - հունվարի 23, 2016, Նոր Հաճն), Արցախյան շարժման մասնակից, Նոր Հաճն քաղաքում կազմակերպված միտինգների, ցույցերի, երթերի կազմակերպիչ, «Սապֆիր» արտադրական միավորումում սեփական նախագծով արտադրված զենքի փորձարկումից զոհված Էդիկ Վարդանի Տոռոզյանի մայրը։

## Կենսագրություն
Փառանձեմ Բարսեղյանը ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, Գորիսի շրջանի Քարահունջ գյուղում։ 1988- 2013 թվականներին Փառանձեմ մայրիկը ակտիվ գործունեություն է ծավալել Նոր Հաճն քաղաքում, ինչպես նաև մասնակցել Արցախյան համազգային շարժմանը և Հայաստանի քաղաքական բազմաթիվ իրադարձություններին։ Նա արցախյան  շարժման  սկզբից կարել և բաժանել է եռագույն դրոշներ մայրաքաղաքի ցուցարարներին։ Իր որդու՝ Էդիկի զոհվելու մեկ ամյա տարելիցը լրանալուց հետո նա  1990 թվականի սեպտեմբերին մեկնել է Մոսկվա՝ 83 վարդով շնորհավորել  գիտնական Վիկտոր Համբարձումյանին՝ ծննդյան օրվա առթիվ։ Այդ օրերին Մոսկվայում հացադուլ էին հայտարարել Վիկտոր Համբարձումյանը, Սոս Սարգսյանը, Զորի Բալայանը, Սեմյոն Բաբայանը, Վաչագան Գրիգորյանը։ Փառանձեմ Բարսեղյանը նրանց հորդորել է դադարեցնել հացադուլը։ 1990 թվականի հոկտեմբերի 21-ին այցելել է Էդիկ Տոռոզյանի ծնողներին՝ Փառանձեմ մայրիկին և Վարդան հայրիկին, ընտանեկան ալբոմում կատարելով հետևյալ գրառումը.

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*[Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ հանրագիտարան](https://hy.wikisource.org/wiki/%D4%B7%D5%BB:%D5%82%D5%A1%D6%80%D5%A1%D5%A2%D5%A1%D5%B2%D5%B5%D5%A1%D5%B6_%D5%A1%D5%A6%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D5%A3%D6%80%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6_%D5%BA%D5%A1%D5%BF%D5%A5%D6%80%D5%A1%D5%A6%D5%B4_%D5%B0%D5%A1%D5%B6%D6%80%D5%A1%D5%A3%D5%AB%D5%BF%D5%A1%D6%80%D5%A1%D5%B6_(Karabakh_Liberation_War_encyclopedia).djvu/289)

Կատեգորիա:1925 ծնունդներ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 8 ծնունդներ
Կատեգորիա:Քարահունջ (Սյունիքի մարզ) գյուղում ծնվածներ
Կատեգորիա:Հունվարի 23 մահեր
Կատեգորիա:2016 մահեր
Կատեգորիա:Արցախյան շարժման մասնակիցներ
Ֆարայա

**Ֆարայա** (), գյուղ է և ինքնավար շրջան Լեռնային Լիբանանի մարզի՝ Քեսերվանի շրջանում, Լիբանանում։ Այն գտնվում է Բեյրութից 46 կիլոմետր հեռավորութան վրա։ Նրա միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 1290 մետր է և ընդհանուր տարածքը՝ 870 հեկտար Ֆարայայի բնակիչները հիմնականում Մարոնականներ (մարոնական քրիստոնյաներ)են :

## Աշխարհագրություն
«Ֆարայա» անվանումը նշանակում է «Մրգերի և բանջարեղենների աշխարհ» փյունիկերենում շնորհիվ իր պտղաբերության։ Ֆարյան տեղակայված է Քեսերվանի շրջանում՝ Լիբանանում, որը գտնվում է 42 կիլոմետր Բեյրութից և 20 կիլոմետր Ջունիայից հեռու։ Ֆարայան ունի 1200 մինչև 1900 մետր բարձութուն։ Ափամերձ մայրուղուց դեպի Ֆարայա տանող ճանապարհն անցնում է Աջալթունով,Աշկոուտով, Ֆեյտրունով, Մերուբայով և Ռիջելով և 15 րոպե դեպի  Կֆարդեբիան, լեռնադահուկային հանգստավայր Կֆարդեբիան։

2007 թվականին բացվեց Չաբրու ամբարտակը՝ ստեղծելով ամենաբարձր ջրամբարը Մերձավոր Արեւելքի տարածաշրջանում, բայց արդյունքում այն հեղեղեց պտղատու այգիների ավելի քան երեք քառորդը։

2017 թվականին,  հանդիսավոր կերպով բացվեց Լիբանանի Սուրբ Չարբելի ամենամեծ արձանը՝ այն դարձնելով ամենաշատ այցելվող ուխտագնացության վայրերից մեկը Լիբանանում։

## Կլիմա
Ձմռանը Ֆարայան ունի ցուրտ կլիմա՝ ձյան կուտակումներով, որոնք կարող են հասնել  ավելի քան 1,5 մետր (5 ոտնաչափ)  և ջերմաստիճանը ձմռանը իջնում է մինչև   կամ ավելի ցածր։ Ամռանը ջերմաստիճանը կարող է հասնել ավելի քան  :

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լիբանանի բնակավայրեր
Փոս, պարեր, չորս լարեր

**Փոս, պարեր, չորս լարեր** (), բելառուսական երաժշտական մուլտֆիլմ, թողարկվել է 2001 թվականին, «Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի կողմից։

## Սյուժե
Այս պատմությունը մի տղամարդու, ջութակի, արջի և խլուրդի մասին է։ Ֆիլմը պատմում է նպատակին հասնելու հուսահատ ցանկության և դրան հասնելու հնարավորությունների մասին։ Երաժիշտն այնքան ուրախ էր նվագում հարսանիքին, որ պարում էին բոլոր հյուրերը, հարսն ու փեսան և անգամ թխվածքաբլիթի վրայի հարսանեկան աղավնիները թռչկոտում էին։ Իսկ կապված շունը բարձր հաչում էր։ Երաժիշտը հարսանիքից վերադառնում է անտառով, մոլորվում է ու ընկնում մի փոս, որտեղ արդեն արջն էր ընկել։ Երաժիշտը վախից սկսում է նվագել, իսկ արջը սկսում է պարել։ Հայտնվում է նաև հետաքրքրասեր խլուրդն ու սկսում է լսել։ Այդպես շարունակվում է այնքան, մինչև ջութակի բոլոր չորս լարերը պոկվում են։ Իսկ փոսի շուրջը հավաքվում են գայլերը և սկսում են արջի վրա ոսկորներ և գուղձեր նետել։ Արջը բարկանում է, դուրս գալիս փոսից և քշում գայլերին։ Փոսը փլվում է, և երաժիշտը դուրս է գալիս այնտեղից։ Նա վերցնում է իր ջութակը և գնում է թափառելու աշխարհով, իսկ արջն ու խլուրդը հետևում են նրան։

## Հեղինակներ

## Պարգևներ
* 2001 - «Անիմաևկա 2001» անիմացիոն կինոյի IV միջազգային փառատոն, հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Բելառուսական մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:2001 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Բելառուսֆիլմ ընկերության մուլտֆիլմեր
Օլգա Տոկարչուկ

**Օլգա Տոկարչուկ** (, ), լեհ գրող և բանաստեղծուհի, Բուքերյան միջազգային մրցանակի (2018) և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (2018)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Լեհաստանի Սուլեխուվ քաղաքում։ Հայրական տատը Ուկրաինայից է, ընտանիքի մնացած մասը` լեհ։ Ավարտել է Վարշավայի համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետը, այնուհետև Վալբժիխում աշխատել է որպես հոգեթերապևտ։ Այժմ ապրում է Վրոցլավում։ Կանաչների կուսակցության անդամ է և «Քաղաքական քննադատություն» ամսագրի խմբագրական կազմի անդամ։ Առաջին անգամ հանդես եկավ բանաստեղծությունների ժողովածուով։ 1996 թվականին լույս տեսավ նրա առաջին վեպը՝ «Գրքի մարդկանց ուղևորությունը», որը 2006 հայերեն լույս ընծայեց «Գիտանք» հրատարակչությունը։ «Ճամփորդները» վեպը նրան բերեց երկրում ամենահեղինակավոր «Նիկե» (2008) մրցանակաբաշխության գրական մրցանակը։ Տոկարչուկը նաև կարճ արձակի վարպետ է։ Քննադատները Օլգա Տոկարչուկին համարում են այսպես կոչված «1990 թվականների երիտասարդ արձակի» ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են շատ լեզուներով։
thumb|left|Տոկարչուկը և Ագնեշկա Հոլլանդը (2017)
2018 թվականի մայիսի 22-ին Օլգա Տոկարչուկը պարգևատրվեց Բուքերյան միջազգային մրցանակով իր «Ճամփորդները» վեպի համար(, )։ Տոկարչուկը դարձավ առաջին լեհ գրողը, որը ստացավ հեղինակավոր պարգևը։ 50 հազար ֆունտ ստեռլինգ պարգևավճարը նա պետք է հավասար կիսի թարգմանչուհի Ջենիֆեր Կրոֆտի հետ, որը «փայլուն թարգմանեց» նրա աշխատանքը անգլերեն։
thumb|Տոկարչուկը գրական փառատոնի ժամանակ (2017)

## Հայերեն հրատարակություններ
Գրքի մարդկանց ուղևորությունը ISBN 99930-963-4-2

## Ռուսերեն հրատարակություններ
### Վեպեր
* Бегуны ISBN 978-5-86793-825-3
* Նվագ տարբեր թմբուկներով ISBN 5-86793-456-X
* Վերջին պատմություններ
* Ցերեկային տուն, գիշերային տուն ISBN 5-17-022137-1
* Նախնադար և այլ ժամանակներ ISBN 5-86793-306-7
*Путь Людей Книги ISBN 5-17-012646-8

### Պատմվածքներ
* Չե Գևարա/ Մարինա Կուրգանսկայայի թարգմանությամբ// Նոր Լեհաստան. — 2005. — № 7-8.
* Համարներ/ Կ․ Ստարոսելսկայայի թարգմանությամբ// Արտասահմանյան գրականություն. — 2000. — № 8.

## Մրցանակներ և պարգևներ
thumb|Տոկարչուկը «Գազանի հետքը» ֆիլմի շնորհանդեսին (Բեռլինի 67-րդ միջազգային կինոփառատոնին, 2017)
* Վիլենիցայի մրցանակ, 2013
* Բուքերյան մրցանակ, 2018
*Նոբելյան մրցանակ (2018)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Туркевич. В поисках «золотой середины» (о прозе Ольги Токарчук)// STUDIA POLONOROSSICA: К 80-летию Елены Захаровны Цыбенко. — М., 2003.
* Roman Pawłowski. Nike 2008 dla Olgi Tokarczuk — «Bieguni» książką roku// Gazeta Wyborcza. 2008-10-05.
* Dörte Lütvogt: Raum und Zeit in Olga Tokarczuks Roman 'Prawiek i inne czasy' (Ur- und andere Zeiten). — Frankfurt a. M.: Lang, 2004.

## Արտաքին հղումներ
* Ольга Токарчук в Журнальном зале
* Биография Ольги Токарчук на сайте Wydawnictwo Literackie 
* Ольга Токарчук на сайте журнала «Новая Польша»

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Բուքերյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Գրական մրցանակներ
Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Լեհ կին գրողներ
Կատեգորիա:Լեհ սցենարիստներ
Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի կին դափնեկիրներ
Հադիա Դավլեթշինա

**Հադիա Լուտֆուլովնա Դավլեթշինա** (, ), խորհրդային բաշկիր գրող։ Բաշկիրիայի ԻԽՍՀ-ի Գրողների միության անդամ (1935)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1905 թվականի փետրվարի 21-ին Սամարայի նահանգի Պուգաչևսկի ուեզդի Խասանովո գյուղում, աղքատ գյուղացու ընտանիքում։

### Ուսում և աշխատանք
* 1920 թվականին՝ ուսուցիչ Սամարայի նահանգի Պուգաչով ուեզդի Իմելեևսկի շրջանի Դենգիզբաևո գյուղում
* 1920 թվականին՝ ուսում Սամարայի բաշկիրաթաթարական մանկավարժական տեխնիկումում
* 1932 թվականին՝ ուսում Մոսկվայի Խմբագիրների պատրաստման ինստիտուտը
* 1935—1937 թվականներին՝ ուսում Բաշկորտոստանի պետական համալսարան
* 1933 թվականին՝ աշխատանք որպես Բաշկիրիայի ԻԽՍՀ-ի Բայմակսկի շրջանի Զիլաիրի հացահատիկի խորհրդային տնտեսության քաղաքական բաժնի «Հացահատիկային ֆաբրիկա» թերթի գրական աշխատակից (իր ամուսնու՝ բաշկիր գրող Գուբայ Դավլեթշինի հետ, հետագայում Բաշկիրիայի ԻԽՍՀ-ի ժողովրդական կոմիսար)։
* 1937—1942 թվականներին՝ բանտում, որպես աքսորվածի կին, հետո՝ մինչև նրա մահը, ապրում էր Բիրսկ աքսորավայրում։

### Մասնակցություն Գրողների միության աշխատանքին
* ԽՍՀՄ գրողների 1-ին համագումարի պատգամավոր (1934),
* ԽՍՀՄ գրողների 3-րդ պլենիումի պատգամավոր, ք. Մինսկ (1936):

## Ստեղծագործություններ
* Առաջին պատմվածք «Պիոներուհի Խըլուկայ» () հրատարակված «Башҡортостан йәштәре» թերթում(«Молодежь Башкортостана»), 1926,
* պատմվածք «Այբիկա» (*Айбикә*) 1931,
* պատմվածք «Հասկերի ալիքները» (*«Башаҡтар тулҡыны»*), 1932,
* «Պատմվածքների ժողովածու», 1935,
* պատմվածք «Հրե տարիներ» (*«Ялҡынлы йылдар»*), 1933-37,
* վեպ «Իրգիզ» (*«Ырғыҙ»*), 1942-52, հրատ. 1957:

## Կոչումներ և պարգևներ
* Հադիա Դավլեթշինան 1967 թվականին հետմահու արժանացել է ամենաառաջին Սալամաթ Յուլաեվի անվան մրցանակին «*Իրգիզ* վեպի համար (հետմահու)» ձևակերպմամբ։

## Հիշատակ
Գրողի հիշատակին Ուֆայում անվանակոչվել է բուլվար, փողոց Բայմակսկի շրջանի Ուրգազա գյուղում, ինչպես նաև արձան է կանգնեցվել Սիբայում, Բիրսկ։

## Գրականություն
* Мингажетдинов М. Хадия Давлетшина: Жизнь и творчество. — Уфа, 1966.
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
; թվայնացված ստեղծագործությունները Բաշկորտորստանի Հանրապետության Ահմետ-Զաքի Վալիդիի անվան ազգային գրադարանում են։
* բաշկիրերեն 
; այլ աղբյուրներ
* Հոդված ''Բաշկորտոստան. Համառոտ հանրագիտարան''
* Գրող Հադիա Դավլեթշինայի բուրզյանական արմատների մասին
* Գեղարվեստահրապարակային ֆիլմ "Հադիա"- ռեժիսոր Ռենատ Նուրուլին

Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
The Cosmos Rocks

**The Cosmos Rocks**, Queen խմբի տասնվեցերորդ ստուդիական ալբոմը, որը լույս է տեսել 2008 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Եվրոպայում և 2008 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Հյուսիսային Ամերիկայում։ Խմբի առաջին ալբոմը՝ 13 տարվա ընթացքում և միակը, որտեղ որպես վոկալիստ հանդես է եկել Փոլ Ռոջերսը։ Ալբոմի ստեղծման մասին խումբը հայտարարել է 2007 թվականին։ Այս ալբոմին է նվիրված խմբի շրջագայությունը, որը սկսվել է ալբոմի թողարկման հետ միաժամանակ։

## Ստեղծման պատմություն
Խմբի հիմնական մասնակիցները՝ Բրայան Մեյը և Ռոջեր Թեյլորը, ալբոմի համար գրել են ինը երգ, իսկ մյուս հինգը գրել է Փոլ Ռոջերսը։ Խմբի բասիստ Ջոն Դիքոնը, որը Ֆրեդի Մերկուրիի մահից հետո հեռացել է շոու-բիզնեսից, հրաժարվել է մասնակցել Queen + Paul Rodgers նախագծին։

Երբ Բոհեմյան ռապսոդիան Radio 1-ում ճանաչվել է բրիտանական ամենահաջողված երգը, Ռոջերը այդ մասին հայտնել է խմբի մասնակիցներին, և նրանք որոշել են վերադառնալ ստուդիա՝ ստուդիական նոր ալբոմը ձայնագրելու համար։ Նա նաև հայտարարել է, որ ալբոմը կթողարկվի 2008 թվականից ոչ շուտ։

## Երգերի ցանկ

### Սահմանափակ հրատարակություն DVD-ում
# «Reaching Out» (Hill/Black)
# «Tie Your Mother Down» (May)
# «Fat Bottomed Girls» (May)
# «Another One Bites the Dust» (Deacon)
# «Fire and Water» (Rodgers/Fraser)
# «Crazy Little Thing Called Love» (Mercury)
# «Teo Torriatte (Let Us Cling Together)» (May)
# «These Are the Days of Our Lives» (Queen)
# «Radio Ga Ga» (Taylor)
# «Can't Get Enough» (Ralphs)
# «I Was Born to Love You» (Mercury)
# «All Right Now» (Rodgers/Fraser)
# «We Will Rock You» (May)
# «We Are the Champions» (Mercury)
# «God Save the Queen» (ժողովրդական)
* «Japanese edition»-ը ներառում է աուդիո նյութ DVD-ի փոխարեն։

## Երաժիշտներ
*Բրայան Մեյ՝ կիթառ, բաս կիթառ, վոկալ, ստեղնաշարային գործիքներ, piano
*Փոլ Ռոջերս՝ առաջատար վոկալ, բաս կիթառ, կիթառ, ստեղնաշարային գործիքներ, piano, harmonica
*Ռոջեր Թեյլոր՝ հարվածային գործիքներ, դաշնամուր, վոկալ, ստեղնաշարային գործիքներ
*Թեյլոր Հոկինզ՝ բեք վոկալ «C-lebrity»-ում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Кое-что о новом альбоме Queen в русской прессе

Կատեգորիա:2008 ալբոմներ
Կատեգորիա:Քուին խմբի ալբոմներ
Բոնի Ջին Դանբար

**Բոնի Ջին Դանբար** (; ), ամերիկուհի տիեզերագնաց։ Իրականացրել է 5 տիեզերական թռիչք  (1985, 1990, 1992, 1995, 1998)։

## Կրթություն և կազմակերպություններ
* Վաշինգտոնի համալսարան (կերամիկայի արտադրության գիտության բակալավր, 1971)
* Boeing Computer Services
* Օքսֆորդի Խարուել լաբորատոիայում վերապատրաստում
* Rockwell International Space Division (Դաունի, Կալիֆորնիա)
* Հյուստոնի համալսարան (մեխանիկայի ամբիոնի ասպիրանտ դոցենտ)
* Սիեթլ աերոտիեզերական թանգարանի  կառավարման նախագահ (Վաշինգտոն նահանգ)

## Կարիերան ՆԱՍԱ-ում
ՆԱՍԱ-ում է 1978 թվականից, 1981 թվականից տիեզերագնացության թեկնածու։

## Տիեզերական թռիչքներ
* 30 հոկտեմբերի 1985  «Չելենջեր STS-61-A»
* 9 հունվարի 1990  «Կոլումբիա STS-32»
* 25 հունիս 1992  «Կոլումբիա STS-50»
* 27 հունիս 1995  «Ատլանտիկ STS-71»
* 23 հունվարի 1998  «Ինդևոր STS-89»

Դանբարը ԱՄՆ-ի 112-րդ և  տիեզերք թռչած 187-րդ տիեզերագնացն է և  9-րդ կինը, որն իրականացրել է Երկրի ուղեծրի շուրջ տիեզերական թռիչք։ Տիեզերքում գտնվելու ժամանակահատվածը կազմել է 50 օր, 8 ժամ, 23 րոպե։

## Մրցանակներ
* Մեդալ «Տիեզերական թռիչքի համար» (1985, 1990, 1992, 1995 և 1998)
* NASA Superior Accomplishment Award (1997)
* Մեդալ «Բացառիկ ձեռքբերումների համար» (1996)
* NASA Outstanding Leadership Award (1993)
* Fellow of American Ceramic Society (1993)
* Design News Engineering Achievement Award (1993)
* IEEE Judith Resnik Award (1993)
* Society of Women Engineers Resnik Challenger Medal (1993)
* Museum of Flight Pathfinder Award (1992)
* AAES National Engineering Award (1992)
* NASA Exceptional Service Award (1991)
* University of Houston Distinguished Engineering Alumna (1991)
* M.R.S. President’s Award (1990)
* The American Ceramic Society (ACerS) Schwaltzwalder P.A.C.E. Award (1990)
* University of Washington Engineering Alumni Achievement (1989)
* Մեդալ «Բացառիկ ծառայության համար» (1988)

## Անձնական տվյալներ
Հետաքրքրություններ․ թռիչքներ, վազք, առագաստանավային սպորտ, սոֆտբոլ, սքվոշ։ Ռադիոսիրող՝ KD5DCB անվանականչով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրություն nasa.gov
* Կենսագրությունը տիեզերագնացության հանրագիտարանում

Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք
Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագնացներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Կին տիեզերագնացներ
Կատեգորիա:Տիեզերագնացներ
Փառնակես

**Փառնակես** (**Մակար Տեր-Սարգսյան**, ), հայ դրամատուրգ, ուսուցիչ։

## Կենսագրություն
Մակար Տեր-Սարգսյանը ծնվել է Նախիջևանի Աստապատ գյուղում։ 1872 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ Ուսուցչություն է արել Ալեքսանդրապոլում, Երևանում։ Գրել է մոտ 20 վոդևիլ ու կատակ («Խոլերա», «Նիսիա» («Չուտողի մալը ուտողին հալալ ա»), «Դասախոսություն», «Կկակղես, կուտես», «Ապուշներ», «Երկու կրակի մեջ» և այլն), որոնք ժամանակին բեմադրվել են՝ նպաստելով հայ թատրոնի զարգացմանը։ Ստեղծագործություններում պատկերված են Երևանի նահանգի կյանքն ու կենցաղը, ծաղրված մարդկային թուլությունները, անտարբերությունը լուսավորության ու կրթության նկատմամբ։

Մահացել է 1912 թվականին, Երևանում։

## Ստեղծագործություններ
* Խոլերա
* Նիսիա («Չուտողի մալը ուտողին հալալ ա»)
* Դասախոսություն
* Կը կակղես, կուտես
* Ապուշներ
* Երկու կրակի մեջ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Ասկերանի շրջան (ԼՂԻՄ)

մինի|Ասկերանի շրջան
**Ասկերանի շրջան**, վարչական միավոր Ադրբեջանի ԽՍՀ Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզում։

## Պատմություն
Միջին դարերում ԼՂԻՄ-ի Ասկերանի շրջանի ձախ տարածքը պատկանում էր Խաչենի իշխանությանը (մելիքություն)։ Կարկառի աջ կողմը պատկանում էր Վարանդայի մելիքությանը, որի կենտրոնն ու իշխանական նստավայրը Ավետարանոց ամրոցն էր՝ շրջանի հարավային տարածքը։

Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի ձևավորվելուց հետո 1920-ական թվականներին շրջանը ձևավորվեց տարածաշրջանի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում, ստանալով նույն անունը՝ Ստեփանակերտ։ 1978 թվականին շրջանի կենտրոնը դառնում է Ասկերանը, իսկ շրջանը վերանվանվում Ասկերան։ 1979 թվականին շրջանն ուներ 52 բնակավայր։

Ղարաբաղյան հակամարտության սկզբից Ադրբեջանի ԽՍՀ ղեկավարությունը սկսել է իրականացնել նոր կենտրոն ստեղծելու ծրագիր։ 1988-1990 թվականներին Խոջալուի բնակչությունը եռապատկվել է հասնելով 6000 բնակչի Կենտրոնական Ասիայից (2000-ից ավել թուրք-մեսխեթցիներ) և Հայաստանից (մոտ 2000 ադրբեջանցիներ) ներգաղթյալների վերաբնակեցման շնորհիվ։ 1990 թվականի ապրիլից Խոջալուն ստանում է քաղաքի կարգավիճակ և դառնում շրջանի կենտրոնը։ Նոր ձևավորված Խոջալուի շրջանը մտնում է Ասկերանի շրջանի մեջ և Մարտունու շրջանի մի մասի մեջ։

Համաձայն Լեռնային Ղարաբաղի չճանաչված Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման, Ասկերանի շրջանի նախկին տարածքը փաստացի վերահսկվում էր ԼՂԻՄ-ի կողմից, այն այժմ մտնում է ԼՂՀ Ասկերանի շրջանի մեջ, համաձայն Ադրբեջանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման Ադրբեջանի Խոջալուի շրջանի կազմում։

## Վարչատարածքային բաժանում
մինի|315x315փքս|Մարտակերտ քաղաքի համայնապատկերը:
1980-ական թվականների վերջին տվյալներով Ասկերանի շրջանում կար 51 բնակավայր, որից 46-ը՝ հայկական բնակչությամբ: Շրջանի բնակավայրերը միավորված էին 16 գյուղական ու 1 ավանային խորհուրդների մեջ: Ստորև ներկայացվում է գյուղերի ցանկը.

## Բնակչություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1930 հիմնադրումներ Արցախում
Կատեգորիա:1991 կազմալուծումներ Արցախում
Կատեգորիա:Ասկերանի շրջան
Կատեգորիա:ԼՂԻՄ-ի շրջաններ
Սերգեյ Բոնդարենկո (ֆուտբոլիստ)

**Սերգեյ Յուրեևիչ Բոնդարենկո** (, ), խորհրդային ռուսական ֆուտբոլիստ, պաշտպան, մարզիչ։

## Կարիերա
### Ակումբային
Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է Նախոդկա քաղաքում։ 1972 թվականին սկսել է իր կարիերան Վլադիվոստոկի «Լուչ» ակումբում։ 1978 թվականին տեղափոխվել է Լենինգրադի «Դինամո» ակումբ։ Այնտեղից տեղափոխվել է տեղական «Զենիթ», որի կազմում 1980 թվականին դարձել է Բարձրագույն լիգայի բրոնզե մեդալակիր։ 1981 թվականի ձախողված մրցաշրջանից և գլխավոր մարզիչ Յուրի Մորոզովի հետ կոնֆլիկտից հետո Սերգեյը տեղափոխվել է Տաշքենդ։ «Պախտակորի» կազմում անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 300 խաղ։ 1992 թվականից խաղացել է «Օկեան» ակումբում, որի կազմում հանդես է եկել Բարձրագույն լիգայում։ 1993 թվականի ավարտել է կարիերան։

ԽՍՀՄ Բարձրագույն լիգայում անցկացրել է 215 խաղ՝ խփելով 2 գոլ։

### Մարզչային
1996 թվականից մինչև 2001 թվականը եղել է «Օկեան» ակումբի գլխավոր մարզիչը։ 2004 թվականին հեռացել է ակումբից պայմանագրի ժամկետի ավարտվելու պատճառով։

## Ձեռքբերումներ
*  ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 1980
* Առաջին լիգայի արծաթե մեդալակիր – 1990

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը  *Sportbox.ru* կայքում
* 

Կատեգորիա:Դինամո Սանկտ Պետերբուրգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ
Իբիգավա

, Ճապոնիայի Գիֆու պրեֆեկտուրայի Իբի գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 803,68 կմ², բնակչությունը՝ 22 083 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 27,48 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու վրա՝ Տյուբու տարածաշրջանի Գիֆու պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Մոտոսու, Օնո, Մայբարա, Նագահամա քաղաքները և Իկեդա, Իկեդա, Մինամիետիձեն ավանները։

## Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 22 083 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 27,48 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Կլիմա




## Սիմվոլիկա
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում *[[Zelkova serrata]]*-ն, ծաղիկ՝ *[[Prunnus persica]]*-ը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ
Ազատություն ձեռք բերելով (թանգարան)

**«Ազատություն ձեռք բերելով» թանգարան** (),  Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի մասնաճյուղ։ Գործել է 1990-2016 թվականներին։

## Թանգարանի պատմություն
**«Ազատություն ձեռք բերելով»**  թանգարանն ստեղծվել է 1990 թվականին՝ որպես Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի մասնաճյուղ։ Այստեղ են տեղափոխվել Մ.Ի. Կալինինի թանգարանի նյութերը։ Իր անունը ստացել է համանուն ցուցադրությունից, որը բացվել է 1992 թվականին՝ Փետրվարյան հեղափոխության 75-ամյակի առթիվ։

Տարածքը 1994 թվականից զբաղեցնում էր 1300 քառ.մ տարածք՝ Դելեգատսկայա փողոցի 3 տան կենտրոնական մասում։ Միաժամանակ այս տարածքում է գտնվել նաև Համառուսական դեկորատիվ-կիրառական ազգային մշակույթի թանգարանը։ Երկու թանգարանները մի տեղում դժվարությամբ էին տեղավորվում։ Երկու թանգարաններն էլ լրջորեն սկսում են աշխատել իրենց հավաքածուների վրա:Թանգարանի փակվելուց հետո ամբողջ տարածքը զբաղեցնում է Համառուսական դեկորատիվ-կիրառական ազգային մշակույթի թանգարանը։

## Թանգարանի հավաքածուներ
Ի սկզբանե թանգարանի հավաքածուները նվիրված էին Ռուսաստանի քաղաքական պատմության և քաղաքացիական հասարակության կայացման գործընթացին, որը սկսվել էր 1985 թվականին Վերակառուցում (ԽՍՀՄ)։

2000-ական թվականներին թանգարանում ցուցադրվում էին Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի ֆոնդին պատկանող, պարբերաբար փոփոխվող, թեմատիկ և հավաքածու-ցուցահանդեսներ, որոնց հեղինակները ռուս նկարիչներ էին։

2010 թվականի փետրվարի 12-ին թանգարանում բացվում է մշտական ինտերակտիվ ցուցահանդես «Իմ տունը Ռուսաստանն է, 20-րդ դար»՝ զբաղեցնելով 27 սենյակ։ Հավաքածուի մեջ ցուցադրվում էին 1900-ական թվականների ինտերիերի պատմությունը՝ ազնվականների հյուրասենյակ, 1920-ական թվականների կոմունալ բնակարան, 1930-ական թվականների բարաք՝ փայտե տուն, Միխայիլ Կալինինի մինչպատերազմյան աշխատասենյակը, 1950-ական թվականների սովետական ղեկավարին բնորոշ սենյակ, 1950-ական թվականների բնակարանային սենյակ, լավ կահավորված խրուշչովյան բնակարան, 1970-ական թվականների հյուրանոցային համար («Ռոսիա» հյուրանոց)։

**«Ազատություն ձեռք բերելով»** թանգարանի մասնաճյուղի փակվելուց հետո հավաքածուն վերակառուցվել և տեղափոխվել է Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի պատմա-հուշային «Պրեսնյա »մասնաճյուղ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1990 հիմնադրված թանգարաններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Ծաղկամանով կինը (նկար)

«**Ծաղկամանով կինը**» (), գերմանացի նկարիչ Ավգուստ Մակեի նկարն է, վրձնել է 1910 թվականին։ Նկարը ներկայումս պահպանվում է մասնավոր կոլեկցիոների մոտ։

## Ստեղծման պատմություն
Նկարի ստեղծման համար Մակեն ներշչվել է 1910 թվականի մայիսի 14-ին մյունխենյան «Մուսուլմանական մշակույթի գլուխգործոցների ցուցահանդես» այցելելուց։ Ցուցահանդեսին ներկայացվել են Պարսկաստանի, Թուրքիայի և նվաճման արդյունքում մավրիտանական ազդեցության տակ գտնված երկրների նկարիչների ստեղծագործություններ (այդ թվում արևելյան մշակույթի հայտնի կոլեկցիոներ Ֆրիդրիխ Զարեի հավաքածուից, որն իսլամադավան Արևելքի գեղարվեստական մշակույթի մասին լայն պատկերացում է տալիս։

## Նկարագրություն
Ծաղկամանը ձեռքին կիսամերկ կնոջ պատկերը ներկայացված է ծնկներից վերև։ Պատկերի համաչափությունը մաներիզմի ոճով փոքր-ինչ ձգված է, կտորը փաթաթած է ազդրերի շուրջ, մյուս կտորը չալմայաձև փաթաթված է գլխին, այս ամենը նկարին տալիս է արևելյան հատկանիշներ։ «Ծաղկամանով կինը» իրենից ներկայացնում է մերկ բնորդով նկարի նոր ձև, ինչը Մակեն մշակել է Տեգերնզեում գտնվելու սկզբում։ Այդ ընթացքում նրա ու նրա զամիկ Հելմուտի համար բնորդուհի է եղել տեղացի մի պանրագործ աղջիկ։

Մոդելը ներկայացված է համարյա ամբողջ հասակով։ Նկարիչը, կառուցելով նկարի բովանդակությունը, ընտրում է գուներանգության լավագույն տեղաբաշխումը, ներդաշնակության և ռիթմիկայի հարաբերակցությունը։ Կնոջ իրանը թեքված է դեպի աջ, պատկերը հավասարակշռում է ծաղկամանը, որն իր ձախ կողմում պահում է կինը։

Նկարը ստեղծվել է Անրի Մատիսի ոճի ազդեցությամբ։ Պատկերի գունաստվերային մոդելավորումը, որն առանձնանում է չեզոք հիմնապաստառի վրա մուգ ուրվագծի օգնությամբ, ընդհանրացված է։ Մոդելի դեմքը պատկերված է առանց անհատականության արտահայտման, բայց նա հիշեցնում է նկարչի կնոջ՝ Էլիզաբեթ Մակեի դեմքը։ Ներկապնակը սահմանափակ է, իսկ ներկերն ավելի հանգիստ են։ Նկարիչը հրաժարվում է աշխատել լրացուցիչ գույներով (դեղնակապույտ կամ կարմրականաչ), բայց հասնում է տպավորիչ արդյունքի, ձևերի և գույների ներդաշնակության։

Կիսաբաց աչքերով աղջկա դեմքն անմեղ է, նուրբ հատկանիշներով, կանաչի և կապույտի սառը երանգների համադրմամբ, դա ընդգծում է զուսպ, «նույնիսկ իմաստուն» (Մյոլեր) նկարի էրոտիզմը։ Այն հեռակա կարգով հիշեցնում է ակադեմիստների՝ նախ և առաջ Էնգրի աշխատանքները, բայց, ի տարբերություն դրանց, այնքան էլ զգացմունքային չեն։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:1910 նկարներ
Կատեգորիա:Ավգուստ Մակեի նկարներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի արվեստ
Կատեգորիա:Էքսպրեսիոնիզմ
Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Ալմաթի շատրվաններ

Շատրվանները և ոռոգման ցանցերը միասին կարևոր դեր են խաղում Ալմաթիում։  Նրանց խնդիրն է՝ ոռոգել կանաչ տարածքները և ստեղծել բարենպաստ միկրոկլիմա, հատկապես շոգ և չոր եղանակներին։ 
Այսօր Ալմաթիում քաղաքը բարելավելու համարգործում են 10 ծրագրրեր, որոնցից է «Ալմաթիի շատրվաններ» կամ Ալմաթիի «գետերն» է, որոնք ուղղված են քաղաքի միջով հոսող ավելի քան 20 գետերի զարգացմանը։

## Փաստեր
* Ալմաթիում առաջին շատրվանը կառուցվել է 1948 թվականին։
* Տուլեբաևի փողոցն անվանում են Շատրվանների փողոց։
* 2007 թվականին Ալմաթիում գործում էին  125 շատրվաններ և շատրվանային խմբեր, նրանցից 61 -ը պատկանում են համայնքին։

* 2005 թվականի մայիսի 25-ին նշվում է **Շատրվանների օրը**, այդ օրը երեկոյան ժամը 9-ից սկսում են աշխատել Ալմաթիի բոլոր շատրվանները։ 
* Շատրվանների աշխատանքն սկսվում է մայիսի 25 -ից մինչև հոկտեմբերի 25 -ը, առավոտյան ժամը 10-ից մինչև գիշերվա ժամը 2 -ը միասնական գրաֆիկով։

## Մեդեուսկի շրջան
thumb|right|Շատրվաններ Դ. Ա. Կունաևի հրապարակում
thumb|250px|Ղազախստանի Հանրապետության գիտությունների ակադեմիայի շենքի հարևանությամբ «Արևելյան օրացույց» շատրվաններ
* Դ. Ա. Կունաևի հրապարակի շատրվաններ
* Ջամբուլի շատրվաններ
* «Ղազախստան»հյուրանոցի շատրվաններ
* «Արևելյան օրացույց» շատրվաններ  Հանրապետության գիտությունների ակադեմիայի շենքի հարևանությամբ (1979)
* «Սեմիրեչիե» շատրվան, կառուցված 1970 թվականին
* Հանրապետության հրապարակի շատրվաններ
* Հանրապետության Թանգարանի շատրվաններ
* Երկու սիմետրիկ շատրվաններ քաղաքապետարանի դիմաց

## Ալմալինի շրջան
* Աբայխանի շատրվաններ քաղաքի համերգшսրահի դիմաց
* «Ակկու սրճարանի դիմացի շատրվանները Պանֆիլովի փողոցում
* Աստանայի հրապարակում գտնվող նախկին Կառավարության շենքի մոտ գտնվող շատրվաններ (արևելյան կողմ)
* Աստանայի հրապարակում գտնվող նախկին Կառավարության շենքի մոտ գտնվող շատրվաններ (հյուսիսային կողմ)
* Ռուսականդրամատիկ թատրոնի շատրվաններ Լերմոնտովի փողոցում (1962)
* Օպերայի և ալետի պետակա ակադեմիական թատրոնի շենքի դիմաց գտնվող շատրվաններ
* Շատրվան Նեդալկա
* Շատրվան Կասկադ
* Ղազախստանի պետական ակադեմիական թատրոնի մանկական մասնաշենքի մոտ գտնվող շատրվաններ
* Չոկան Վալիխանովի հուշարձանի մոտ գտնվող շատրվան
* Հարսանյաց պալատի շենքի հարևանությամբ շատրվան
* Ղազախական դրամատիկական թատրոնի շենքի մոտ գտնվող հուշարձան

## Բոստանդիսկի շրջան
thumb
* Շատրվաններ Ղազախստանի Հանրապետության հրապարակում
* Շատրվան-Կասկադ Կուլյաշ Բայսեիտով փողոցում
* Շատրվան «Օրբիտա-III» միկրոշրջանում «Բայկանուր» կինոթատրոնի շենքի մոտ
* Շատրվաններ «Ատակենտ Բիզնես Կենտրոնի» շենքի մոտ
* Զույգ շատրվաններ  Ղազախստանի Ազգային Համալսարանի Ուսանողական պալատի մոտ
* Շատրվաններ «MEGA Alma-Ata» առևտրի կենտրոնի մոտ

## Թուրքսիբսկի շրջան
* Շատրվան«Tabigat» Սեյֆուլինի հրապարակում
* Ակիմատ Թուրքսիբսկի շրջանի շատրվաններ


## Արտաքին հղումներ
* Фонтаны Алма-Аты
* Ещё фонтаны 
* http://www.express-k.kz/show_article.php?art_id=66529 

Կատեգորիա:Շատրվաններ Ալմաթիում
Կիմ Սու Ռո։ Երկաթե արքան

***Կիմ Սու Ռո։ Երկաթե արքան*** (), 2010 թվականի հարավկորեական հեռուստասերիալ՝ Գայա թագավորության արքա Սու-րոյի մասին, գլխավոր դերերում՝ Ջի Սունգ, Բայ Ջոնգ Օկ, Յու Օ Սոնգ, Սո Ջի Հե, Գո Ջու Վոն և Լի Փիլ Մո։ Ցուցադրվել է *MBC* հեռուստաալիքով՝ 2010 թվականի մայիսի 29-ից սեպտեմբերի 18-ը, շաբաթ և կիրակի օրերին, ժամը՝ 21:45: Բաղկացած է 32 մասից։

## Սյուժե
20 միլիարդ ֆունտ ստերլինգ կազմող պատմական դրաման պատմում է Կիմ Սու-րոյի կյանքի մասին, որը միավորելով 12 փոքր երկրներ՝ դարձավ Գեումգվան Գայայի լեգենդար հիմնադիրն ու ղեկավարը։ Սա քաղաք-պետություն էր Գայայի համադաշնության կազմում, որը 5-րդ դարում՝ Երեք թագավորությունների դարաշրջանում, տիրում էր ծովային առևտրին ու մետաղագործությանը։ Կիմ Սու-րոյի կրակոտ խառնվածքը, խարիզման և ինտելեկտը նրա հիմնական պաշտպանն էին գահի համար մղվող երկարատև քաղաքական պայքարում, որտեղ նա մրցակցում էր իր խորթ եղբոր և ողջ կյանքի հակառակորդ՝ Իջինաշիի ( Թեգայա նահանգի առաջին արքան), նախկին ընկերոջ՝ Սեոկ Թալ-հեի և Շինգվի Գանի վտանգավոր ամբիցիաների հետ։

## Դերերում
### Գլխավոր դերերում՝
* Ջի Սունգ, Կիմ Սու-րոյի դերում / Սու-րոն Գեումգվան Գայայից
*Փարկ Գուն-թայ՝ փոքրիկ Սու-րոյի դերում
* Բայ Ջոնգ-օկ՝ Ջեոնգ Քյեոն-բիի (թագուհու) դերում
* Յու Օհ-սեոնգը՝ Շինգվի Գանի / Թայ Գանի դերում
* Սո Ջի Հե՝  Հեո Հվանգ-օկ-ի դերում
* Գո Ջու-վոն՝ Իջինաշիի դերում
** Վոն Դեոկ-Հյուն՝ փոքրիկ Իջինաշիի դերում
* Քանգ Բյուլ՝ Ահ-հյոյի դերում
* Լի Փիլ Մո՝ Սեոկ Թալ-հեի դերում
** Շին Դոնգ Կի՝ փոքրիկ Թալ-հեի դերում

### Երկրորդական դերերում
* Լի Ջոնգ-վոն՝ Ջո Բանգի դերում
* Ջանգ Դոնդ-ջիկ՝ Դեուկ-սեոնի/ Յու-չունի դերում
* Կիմ Հյունգ-իլ՝ Կիմ Յունգի դերում
* Լի Վոն Ջոնգ՝ Յեում Սա-չիի դերում
* Լի Հյո-ջունգ՝ Յիբիգայի դերում
* Վանգ Բիթ-նա՝ Ահ-րոյի դերում
* Լի Դեոկ-հի՝ բժիշկ Ահ-ջինի դերում
* Յուն Ջու-սանգ՝ Մուլ-սոյի դերում
* Չոյ Սու-րին՝ Ջո Բանգի կնոջ դերում
* Ջունգ Ջայ-գոն՝ Սա-բոկի դերում
* Կիմ Կի-հյուն՝ Հեո Ջանգ-սանգի դերում
* Կիմ Հայ-եուն՝ Նա Չալ-նյեոյի դերում
* Բակ Սո-մի՝ Հայ-րայի դերում
* Կիմ Հյունգ-բեոմ՝ Չու-քյունգի դերում
* Սեո Իլ-հյուն՝ Յոնգ-բիի դերում
* Չայե Բին՝ Յեոուի դերում 
* Չոյ Հվա-ջունգ՝ Նոկ Սա-դենի դերում
* Ջու Հո՝ Սեոկ-չիլի դերում
* Չոյ Ահ-ջին՝ Բեո Դեուլի դերում
* Քանգ Շին-իլ՝ Սեոն-դոյի դերում
* Ջուն Ջի-գի՝ Յա-չուլի դերում
* Հան Մին-չայ՝ Սո Հվայի դերում

## Դատական հայց
Այն բանից հետո, երբ նրան 2010 թվականի հունիսին հեռացրեցին, գրող Կիմ Մի-սուկը դատի տվեց ֆիլմ արտադրող ընկերությանը, որի վնասը կազմեց 576 միլիոն ֆունտ ստերլինգ (կամ 478 600 ԱՄՆ դոլլար )։

## Ծանոթագրություններ



## Արտաքին հղումներ
* ''Kim Su-ro, The Iron King'' official MBC website 
* ''Kim Su-ro, The Iron King'' at [./https://en.wikipedia.org/wiki/Naver Naver] 
* ''Kim Su-ro, The Iron King'' at MBC Global Media

Կատեգորիա:Հարավկորեական պատմական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Աղջիկն ու արջը

**«Աղջիկն ու Արջը»** (), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որը ստեղծել է ռեժիսոր Նատալիա Գոլովանովան 1980 թվականին։ Մուլտֆիլմը ստեղծվել է «Մաշան և արջը» ռուսական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով։

## Սյուժե
Մուլտիպլիկացիոն կինոնկարը պատմում է այն մասին, թե ինչպես Մաշան կարողացավ գտնել բարի սկիզբ նույնիսկ կոպիտ և դաժան Արջի մեջ։

## Ստեղծողներ
* Սցենարի հեղինակ - Վլադիմիր Գոլովանով
* Ռեժիսոր- Նատալիա Գոլովանովա
* Բեմադրող նկարիչներ - Վլադիմիր Զույկով, Տատյանա Սոկոլսկայա
* Կոմպոզիտոր - Շանդոր Կալլոշ
* Օպերատոր - Բորիս Կոտով
* Հնչյունային օպերատոր - Բորիս Ֆիլչիկով
* Նկարիչ մուլտիպլիկատորներ - Ալեքսանդր Գորլենկո, Նատալիա Բոգոլովա, Ալեքսանդր Էլիզարով, Ալեքսանդր Մազաև, Օլեգ Կոմարով
* Խմբագիր - Տատյանա Պապորովա
* Տնօրեն-Նիկոլայ Եվլյուխին

## Դերերը հնչունավորել են
* Յուրի Վոլինցև- Արջ
* Մարինա Խազովա - Մաշա

## Հետաքրքիր Փաստեր
* Սա «Մաշան ու Արջը» հեքիաթի երկրորդ էկրանավորումն է՝ ստեղծված ԽՍՀՄ-ում։

1960 թվականին է նկարահանվել առաջին «Մաշենկան ու արջը»։ 1992 թվականին նկարահանվել է երրորդ տարբերակը՝ «Մաշենկան»։
2009 թվականին լույս է տեսել հայտնի մուլտսերիալ «Մաշան ու Արջը»։

* Ֆիլմի ավարտը տարբերվում է բնօրինակից՝ եթե հեքիաթում Մաշան աննկատ փախչում է Արջից, այստեղ արջն ինքն է բաց թողնում Մաշային։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*  Стр. 195—196.

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Наталья Голованова - Энциклопедия отечественного кино 

Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1980 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր արջերի մասին
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Իոաննիս Ալտամուրաս

**Իոաննիս Ալտամուրաս** ()  հույն  նկարիչ, ), 19-րդ դարի նշանավոր հույն ծովանկարիչ,  Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի սան, հունական նկարչության ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Իոաննիս Ալտամուրասը ծնվել է 1852 թվականին Իտալիայում, (Ֆլորենցիա կամ Նեապոլ քաղաքներից մեկում. պարզ չէ)։ Նրա հայրը իտալացի նկարիչ և հեղափոխական Ֆրանցիսկո Սերվիո Ալտամուրան էր, իսկ մայրը բարձրաշխհարիկ  Էլենի Բուկուրան,  ով հույն առաջին նկարչուհիներից էր՝  ծնունդով Սպեցե կղզու հարուստ ընտանիքից։ Երբ լրացել է Իոաննիսիի 7 տարին, հայրը հեռացել է ընտանիքից։  Մայրը Իոաննիսի և փոքր դստեր Սոֆիայի հետ տեղափոխվում է Աթենք, իսկ այնուհետև Սպեցե կղզի՝ ընտանիքի կարիքները հոգալու համար։
մինի|Ծովանկար, 1874 թվական
Նկարչի ունակությունները նկարչության նկատմամբ ի հայտ է եկել փոք տարիքից։

Իոնինիսը սովորել է Աթենքի գեղարվեստի դպրոցում, 1871-1872 թվականներին նկարիչ Նիկիֆորոս Լիտրասի մոտ։

Հունաստանի Գեորգիոս II թագավորի կողմից ստանում է կրթաթոշակ և շարունակում ուսումը 1873-1876 թվականներին Դանիայի Կոպենհագեն քաղաքում, որտեղ նկարչության դասեր է վերցնում Կարլ Ֆրեդերիկ Սորենսենից։ 1875 թվականին, դեռ Կոպենհագենում գտնվելու ժամանակ, Ալտամուրասը մասնակցում է Աթենքում անցկացվող Օլիմպիական խաղերի ցուցահանդեսին, որտեղ ներկայացնում է իր «Կոպենհագենի նավահանգիստը» ստեղծագործությունը, որի համար ստացել է արծաթե մեդալ։

Վերադառնալով Հունաստան, Ալտամուրասն Աթենքում բացում է իր արհեստանոցը, սակայն կարճ ժամանակ անց հիվանդանալով տուբերկուլյոզով մահանում է 1878 թվականին, 26 տարեկան հասակում։ Որդու մահից հետո նկարչի մայրը ստանում է նյարդային խանգարումներ և խելագարվում է։

## Աշխատանքներ
250px|մինի|ձախից|Կոպենհագենի նավահանգիստ
Ալտամուրասի աշխատանքները վաղաժամ մահվան պատճառով շատ չեն, բայց արժանի են հիացմունքի։ Որպես ծովանկարիչ, նա դասվում է 19-րդ դարի այնպիսի նկարիչների շարքին, ինչպիսին Կոստանտինոս Վոլանկիսն է։

1878 թվականին նկարչի ծովային մարտերի թեմաներով երկու աշխատանքները՝ «Օսմանյան նավատորմի ոչնչացումը Էրեսսոս Պապանիկոլիսոմում» և «Ծովակալ Միաուլիսի ծովամարտը Պատրիի մուտքի մոտ» ցուցադրվել են Փարիզի միջազգային ցուցահանդեսում, աշխատանքներից մի քանիսը ցուցադրվել են 1884 թվականին Հունաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանում Հունաստանի անկախության պատերազմի ցուցահանդեսի ժամանակ, իսկ 1911 թվականին նրա ծովանկարներից մեկը՝ Հռոմի միջազգային ցուցահանդեսում։

Քննադատներն Ալտամուրասի աշխատանքները համարում են Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիաի հունական արվեստի շարժման լավագույն օրինակներ։ Նրա ստեղծագործություններում տեսանելի վառ կապույտը, դեղինը և մոխրագույնը, որոնք աստիճանաբար ակադեմիզմից փոխվում են  իմպրեսիոնիզմի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.nationalgallery.gr/el/

Կատեգորիա:Հույն արվեստագետներ
Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ
Թաղումը (նկար)

**Թաղումը**, անավարտ կտավ, որը պատկերում է Հիսուսի մարմինը գերեզմանում տեղադրելը և վերագրվում է իտալական Վերածննդի վարպետ Միքելանջելո Բոունարոտիին և թվագրվում է 1500 կամ 1501 թվականներով։ Այն գտնվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում, որը 1868 թվականին ձեռք է բերել կտավը Հռոմում՝ Շոտլանդիայի պաշտոնական դիվանատան լուսանկարիչ Ռոբերտ Մըքֆըրսոնից, ով էլ, ըստ տարբեր հակասական հաշվետվությունների, կտավը ձեռք է բերել մոտ 20 տարի առաջ։

## Պատմություն
Այս կտավի ժամանագրական թվագրումը եղել է որոշակի վեճերի աղբյուր, թեև, ընդհանուր առմամբ, համարվում է վաղ շրջանի աշխատանք։ Որոշ հեղինակավոր հեղինակներ հավատում են, թե հնարավոր է այն ձևափոխվել է Միքելանջելոյի աշակերտներից մեկի կողմից՝ կրկնօրինակելով վարպետին կամ էլ այն գործի անմիջական կրկնօրինակն է։

1981 թվականին գտնված փաստաթղթերի համաձայն, Միքելանջելոյին հանձնարարվել է նկարազարդել Հռոմի Սուրբ Ավգուստինի եկեղեցին, բայց ավարտին հետ է վերադարձրել ամբողջ գումարը։ Հավանական է, որ այդ գործը *Թաղումն* էր, որն էլ անավարտ է մնացել Միքելանջելոյի Ֆլորենցիա վերադառնալու պատճառով։

Հայտնի է մի միջադեպ, համաձայն որի Միքելանջելոն նամակ է ստացել իր հորից, որտեղ ասվում է, թե պետք է թողնի այն ամենը, ինչ նա անում է, որովհետև տեղ էր հասել մարմարի մեծ կտորը, որով դառնար Դավթի արձանը։

## Նկարագրություն
Կտավի կենտրոնական հատվածում պատկերված է Հիսուսը, ում տանում էին գերեզմանատուն։ Նախատեսված էր գերեզմանատունը նկարել կտավի վերևի աջ մասի դատարկ հատվածում։ Հիսուսի ետևի մասում գտնվող տարիքով մորուքավոր տղամարդը, ամենայն հավանականությամբ, Հովսեփ Արիթմանեցին է, ով տվել է իր գերեզմանը՝ Քրիստոսի դամբարան օգտագործելու համար։ Ձախից  երկար մազերով ու երկար կարմիր կարմրանարնջագույն թիկնոցովը  հավանաբար Սուրբ Հովհաննեսն Ավետարանիչն է՝ Մարիամներից մեկի հետ (հավանաբար Մարիամ Մագդաղենացին է), ով ծնկել է նրա ոտքերի մոտ։

Իրականում աջ կողմի երկու կերպարների ինքնությունը անհայտ է։ Ենթադրվում է, որ Նիկոդեմոսից ներքև գտնվող շարքի այս կերպարներից մեկը Մարիամներից մեկն է, մինչդեռ հեռավոր աջակողմյան կերպարը հնարավոր է Մարիամ Սալոմեն է։ Ներքևի աջակողմյան երկար անավարտ հատվածը նախատեսված էր ծնկած դիրքով պատկերել Կույս Մարիամ Աստվածածնին։

Որոշ կերպարների լողացող տեսքը մասամբ կարող է բացատրվել այն փաստով, որ կտավը նախատեսված էր դիտել ներքևից և  որն անավարտ է։ Այնուամենայնիվ, ակնհայտ է աճյունը կրողի դիրքի անհամապատասխանությունը, ինչն էլ աջ կողմում մնում է խնդրահարույց։

Կտավի շատ անավարտ մասերը, ինչպես օրինակ բացակա Տիրամոր թիկնոցը, թանկարժեք լաջվարդ կապույտի անհրաժեշտությունը ունեին։ Կարճ ասած, այդպիսով կարելի էր ավարտել նկարը։ Այն թույլ կտար բացատրել, թե ինչու է այն անավարտ։ Այնուամենայնիվ, եթե անգամ դա այդպես է, չի բացատրում, թե ինչու վարպետը չի ավարտել կտավի շատ հատվածներ, որոնք չեն պահանջում որևէ կապույտ գույն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* National Gallery page

Կատեգորիա:1500 նկարներ
Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ
Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Կատեգորիա:Միքելանջելոյի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական արվեստը մահվան մասին
Ջուզեպպե Աբբատի

աջից|մինի|200x200փքս|«Կաթնավաճառը Պյատժենտինից» (1864), յուղաներկ, Կաստելի պետական թանգարան, Նեապոլ
**Ջուզեպպե Աբբատի** ( , ), իտալացի գեղանկարիչ, պատկերել է նկարներ մաքիայոլի ոճով։ Եղել է Ռիսորջիմենտոյի մասնակից։

## Կենսագրություն
Ջուզեպպե Աբբատին ծնվել է Նեապոլում, 1836 թվականի հունվարի 13-ին՝ նկարիչ Վինչենցո Աբբատիի և Ֆրանչեսկայի (ծննդով հռոմեացի) ընտանիքում։ 1850-1853 թվականներին սովորել է Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ Ջիրոլամո Միքելանջելո Գրիգոլետտի և Ֆրանչեսկո Բանիարի մոտ։ 1856 թվականին ուսանողական գործուղման ժամանակ ծանոթացել է նկարիչներ Տելեմակո Սինորինիի և Վիտո Անկոնայի հետ։ Այդ ժամանակ Նեապոլում հոր հետ բացել է արհեստանոց։

Պայքարել է Իտալիայի միասնության համար, որի ժամանակ էլ զրկվել է աջ աչքից։ 1860 թվականին հաստատվել է Ֆլորենցիայում, որտեղ ծանոթացել է Սերաֆինո դե Տիվոլի հետ և անդամագրվել մաքիայոլի խմբին։

1861 թվականին Աբբատիի նկարները իտալական ցուցահանդեսում քննադատները բարձր են գնահատել։ 1860-ական թվականներին շատ էր նկարում պլեների ոճով ՝ մենաստաններում և Ֆլորենցիայի հարակից այգիներում։ Հաճախ էր այցելում և աշխատում Կաստիլոնչելոյում գտնվող Դիեգո Մարտելիի տանը։

Աբբատին ուներ հպարտ և անկախ բնավորություն։ 1868 թվականին նա հրաժարվեց նկարիչներին տրվող խրախուսանքներից, Ռիսորջիմենտոյի կրծքանշանից։ Հրաժարվեց նաև հաշմանդամներին տրվող թոշակից։

1866 թվականին նա մասնակցել էր Իտալիայի անկախության համար մղվող Երրորդ պատերազմին, որի ժամանակ գերի էր ընկել։ Վերադառնալով գերությունից՝  հաստատվում է Կաստել դելլա Միզերիկորդիայում։ Մահացել է Ֆլորենցիայում 1868 թվականի փետրվարի 21-ին։ Ջուզեպպեն դարձել էր իր իսկ կատաղի շան հարձակման զոհը։

Աբբատին եղել է պերգենտինյան դպրոցի հետևորդ, որի անդամները ուսումնասիրում էին  գույնի և ձևի համադրությունը։ Դպրոցի հետևորդներից են եղել Սերաֆինո դե Տիվոլին, Նինո Կոստան, Ջովաննի Ֆատորին, Վինչեցո Կաբյանկան։ Նկարչական դպրոցը իր անունը ստացել է Ֆլորենցիայի Պերգենտինա այգու անունից, որտեղ նկարիչները սիրում էին աշխատել։ Այս դպրոցում են իրենց գործունեությունը ծավալել Սիլվերստրո Լեգան, Օդոարդո Բորրանին, Ռաֆֆայելո Սերնեզին, Տելեմակո Սինորինին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Մետալուրգ (մարզադաշտ, Կրասնի Սուլին)

**«Մետալուրգ» մարզադաշտ** (), մարզադաշտ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։

*Հասցեն`* Կրասնի Սուլին, Օկտյաբրսկայա փողոց, 1։

## Պատմություն
«Մետալուրգ» մարզադաշտը «Սուլին» ֆուտբոլային ակումբի մարզադաշտն է։ Այստեղ իր տնային խաղերն է անցկացնում «Սուլին» ֆուտբոլային ակումբը։ Այստեղ է մարզվում «Նիկա» մանկական մարզական ակումբը։ Մարզադաշտն ունի մարզադահլիճ, կացարան պատանի ֆուտբոլիստների համար։ 2017 թվականի դրությամբ օլիմպիական ռեզերվի «Նիկա» մարզական մանկապատանեկան դպրոցում պարապում էր մոտ 200 ֆուտբոլիստ, առկա էր կանանց ֆուտբոլային թիմ։ 2017 թվականին ակումբը պլանավորում էր խաղալ Ռոստովի մարզի առաջին խմբի առաջնությունում։

«Մետալուրգ» մարզադաշտի հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից 73 մետր է։

2015 թվականին մարզադաշտը բարեկարգվել է։ Ֆուտբոլային դաշտի հարևանությամբ գտնվող հողից քերվել է վերին շերտը, որն աղտոտված է եղել մոլախոտով։ 2014 թվականի աշնանը դաշտում ցանվել է մշակախոտ։

2014 թվականին ակումբը բոլոր խաղերն անցկացրել է Էներգետիկների ավանում, ինչն անհարմարություն է ստեղծել ինչպես մարզիկների, այնպես էլ երկրպագուների համար։

Բարեկարգման ընթացքում կարգի են բերվել տրիբունաները, կատարվել են այլ աշխատանքներ։ Նախկինում մարզադաշտը տեղավորել է մինչև 10 հազար հանդիսական, սակայն հարավային տրիբունան ապամոնտաժելուց հետո այն սկսել է տեղավորել 7-8 հազար հանդիսական։ Նոր պլաստիկ նստատեղեր տեղադրելուց հետո այնտեղ կարող են հարմարավետորեն տեղավորել ավելի քան երկու հազար երկրպագուներ։

«Մետալուրգ» մարզադաշտում ֆուտբոլից բացի անցկացվում են նաև այլ մրցումներ, օլիմպիադաներ և մրցաշարեր։

1997 թվականին այստեղ կայացել է քաղաքի համար պատմական հանդիպում։ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 1/16 եզրափակչում տեղի «Մետալուրգ» թիմն ընդունել է երկրի բազմակի չեմպիոն Մոսկվայի «Սպարտակին»։ Հիմնական կազմով հանդես եկած հյուրերը հաղթել են 2:0 հաշվով։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 1990-2015 թվականներին «Մետալուրգ» մարզադաշտում կայացած խաղերի վիճակագրություն

Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի տեսարժանություններ