Աննա Մինցլովա

**Աննա Ռուդոլֆովնա Մինցլովա** (, 1865 - անհետացել է 1910 թվականի օգոստոսին), թարգմանչուհի, օկուլտիստ, աստվածիմացական ընկերության գործիչ։ 1907-1910 թվականներին Ռուսաստանում տարածել է անտրոպոսոֆիայի գաղափարները և մեծ հարգանք վայելել սիմվոլիստների (և Սանկտ Պետերբուրգի, և Մոսկվայի) շրջանում։ Ռուդոլֆ Մինցլովի դուստրն է, Սերգեյ Մինցլովի քույրը։

## Կենսագրություն
Պատկանել է մի ընտանիքի երիտասարդ սերնդին, որը շուրջ կես դար հայտնի է եղել իր գրքասիրությամբ։ Աննան, ինչպես և իր նախնիները, համարվել է հազվագյուտ գրքերի գիտակ։ Տիրապետել է առնվազն վեց լեզվի, այդ թվում՝ երկու անհետացած, զբաղվել է թարգմանություններով։ Մասնավորապես, առաջինն է, ով (ամբողջությամբ) ռուսերեն է թարգմանել «Դորիան Գրեյի դիմանկարը»։ Պատանեկությունից շփվել է Կլիմենտ Տիմիրյազևի և նրա շրջապատի հետ։ 1904 թվականին՝ հոր մահից հետո, երկար ժամանակ ապրել է արտասահմանում։ Պահպանվել է նրա ընդարձակ նամակագրությունը Արծաթե դարի գործիչների հետ։

1906 թվականին մասնակցել է դոկտոր Շտայների փարիզյան դասընթացին, որը հարմարեցված էր ռուս լսարանի համար, նամակագրության մեջ մտել նրա հետ և դարձել նրա հետևորդը։ Ռուսերեն է թարգմանել Շտայների աստվածիմացության մասին գիրքը և նրա դասախոսությունը «Վարդի և խաչի առեղծվածը» թեմայով։ Պնդել է, որ ինքը պատկանում է «օկուլտական մասոնության» շրջանակներին (գուցե խոսքը «Տաճարական ասպետների արևմտաեվրոպական արդիականացված միաբանություններից մեկի» մասին է) և որ Ռուսաստանում իր առաքելությունն է եղել «հին ավանդույթներից ինչ-որ կարևոր բան փոխանցելը»։

1906 թվականին ծանոթացել է Վյաչեսլավ Իվանովի և Միխայիլ Կուզմինի հետ։ Հաջորդ երկու տարիների ընթացքում նա զգալի ազդեցություն է գործել Իվանովի և նրա մերձավորների վրա, հատկապես նրա կնոջ՝ Լիդիայի մահից հետո, երբ նա տեղափոխվել է նրա բնակարան «աշտարակ» և ինչպես նշել է Կուզմինը, «երկիմաստ և տհաճ գաղտնիքի թիկնոցն ընկավ աշտարակի վրա»։ Նա Կուզմինին պայծառատեսության դասեր է տվել և նրանից սովորել է այն բանաձևը, որ երևակայությունը պայծառատեսության կրտսեր քույրն է և որ դրանից պետք չէ վախենալ։

Ամեն երեկո Մինցլովան աշտարակի վրա նվագել է Բեթհովենի ինչ որ մի սոնատ։ Սպասավորներին ճանապարհում էին, գրեթե լիակատար խավար էր ստեղծվում, և ներկաների մի մասը նստում էր հատակին։ Հերցիկ քույրերը հաճախ ծնկաչոք լսում էին այդ սոնատները։ Երբեմն Մինցլովան իր համառոտագրառումներից կարդում էր Շտայների դասախոսությունները հավաքվածների համար։ 1907-1908 թվականների ձմռանը Կուզմինն ազատվել է նրա  ազդեցությունից և ծայրահեղ թերահավատություն հայտնել Իվանովի տանը նրա դիրքի վերաբերյալ «Կրկնակի մտերիմ» (1908) երգիծական պատմվածքում։ 

Մինցլովան հանդես է եկել որպես Մարգարիտա Վոլոշինայի մտերիմ անձ Իվանովի և Էմիլի Մետների հետ իր սրտային գործերում։ Ըստ Մարիա Վոլոշինայի՝ ինքը մեծ դեր է խաղացել Մաքսիմիլիան Վոլոշինի կյանքում։ Վոլոշինի կյանքում նրա դերի մասին կարելի է դատել բանաստեղծի օրագրերից՝ այնտեղ կարելի է  գտնել Աննա Ռուդոլֆովնայի մասին մի քանի տասնյակ հիշատակումներ։

Մինցլովան կապ է պահպանել նաև Մոսկվայի սիմվոլիստների հետ, Բրյուսովի հետ քննարկել և նախապատրաստել է իր թարգմանությունները «Կշեռքներում» տպագրության համար, սակայն տպագրվել է Բրյուսովին և նրա «Կշեռքներին» ընդդիմադիր՝ Սերգեյ Սոկոլովի (Կրեչետով) «Գրիֆ» հրատարակչությունում։ «Մեր յուրայինը Բալմոնտների շրջանակում» Էլլիսին, Էմիլի Մետներին և Անդրեյ Բելիին ընդգրկել է  աստվածիմացական շրջանակ («Ճշմարտության ասպետների միաբանություն»)՝ դրանով իսկ նախապատրաստելով նրան Շտայներիզմին։ Առաջարկել է Վյաչեսլավ Իվանովին  և Բելիին 1910 թվականի մայիսին մեկնել Ասիսի՝ Ռոզենկրեյցերի անդամ դառնալու համար։ Բելին հրաժարվել է՝ վկայակոչելով այն փաստը, որ ինքը «հոգնել է շուրջ մեկ տարի շարունակվող առասպելից, որը լուծում չի ստանում և գնալով ստանում է ավելի չարագուշակ և ֆանտաստիկ բնույթ»։ 1910 թվականի օգոստոսին նրան է հանձնվել «առաջնորդական ամետիստական մատանին` ռոզենկրեյցերների գաղտնի նշաններով» և նրան հայտարարել  իր իրավահաջորդը։

Մինցլովայի կյանքի առաջին կեսի մասին քիչ բան է հայտնի, իսկ նրա մահվան մասին ընդհանրապես  ոչինչ հայտնի չէ։ Նա անհետացել էր 1910 թվականի  աշնան սկզբին։ Նրա հետագա ճակատագրի մասին ենթադրությունները կառուցված էին երկու հիմնական վարկածի շուրջ․

* Ընդունվել է փակ միստիկական միաբանություն։ Բերդյաևը, օրինակ, լսել է, որ նա գնացել է «կաթոլիկ եկեղեցի, որը կապված է ռոզենկրեյցերների  հետ»։ Ակնհայտորեն նման կարծիքի է եղել նաև Իվանովը։
* Ինքնասպանություն։ «Անդունդն է կանչում», - խոստովանել է նա Բելիին և գրել Իվանովին. «Ես պետք է մեռնեմ։ Ես պետք է մեկ անգամ ևս լսեմ այդ կանչը և այդ ժամանակ իմ ձեռքերը կդիպչեն Առաջնորդին, Օրհնյալին»։ Կուզմինի տեղեկություններով նա խեղդվել է Իմատրայում (ինչն այդ ժամանակ հազվադեպ չէր պատահում)։

## Ժամանակակիցների հուշերը Աննա Մինցլովայի մասին

## Գրականություն Մինցլովայի մասին
* Белый, Андрей. «Между двух революций», М., 1990
* Иванова Л. Воспоминания, М., 1992
* Богомолов Н. А. Русская литература начала XX века и оккультизм. М., 1999
* Волошин М. Автобиографическая проза, М., 1991
* Обатнин Г. Иванов-мистик, М., 2000
* Богомолов Н. А. Михаил Кузмин: статьи и материалы, М., 1995
* Turgenieff A. Erinnerungen an Rudolf Steiner und die Arbeit am ersten Gotheanum. Stuttgart, 1972.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Անհետ կորած անձինք
Կատեգորիա:Արծաթե դար