Լյոնեբերգացի Էմիլ

**Լյոնեբերգացի Էմիլ** (), գրական կերպար, շվեդ գրող Աստրիդ Լինդգրենի 1963-1986 թվականներին Շվեդիայում լույս տեսած 6 մասից բաղկացած շարքի գլխավոր հերոս։

## Էմիլ և մյուս կերպարներ
Գրքի գործողությունները կատարվում են Շվեդիայում 19-20-րդ դարերում։

Սվենսոնների ընտանիքն ապրում էր Քաթհուլտ գյուղակում, որը մոտ էր Սմոլանդ շրջանի Լյոնեբերգա քաղաքին։

Էմիլ Սվենսոնը՝ «չարաճճի և համառ փոքրիկը», ուրախ, հետաքրքրասեր և հնարամիտ վեցամյա գյուղացի տղա է, որն անընդհատ ընկնում է տարբեր ծիծաղելի իրադրությունների մեջ։ Նա շատ խելամիտ է և գիտի, թե ինչպես ինքնուրույն փող աշխատի՝ չխնդրելով ծնողներից։ Նա ունի ժրաջան տիրոջ և լավ բիզնեսմենի տվյալներ, որի համալ էլ մասամբ հայրը նրան նախանձում է։

Էմիլն ունի փոքր քույր՝ Իդան, որը իր կամքին հակառակ նույնպես միջամտում է եղբոր արարքների մեջ։

Արդեն այդ տարիքում ունի իր սեփական անասունները՝ Լուկաս ձի, Սվինուշոկ խոզուկը և հավ, Լոտտան կաղ ձի։

Տղայի զբաղմունքներից մեկն է արհեստագործությունը։ Ամեն անգամ, երբ Էմիլին պատժում են, տանում արհեստանոցում փակում չարության համար, Էմիլը ամեն մի չարության համար պատարաստում է փայտե մարդուկ, և ժամանակի ընթացքում քանակը հասնում է 300-ի։

Էմիլի հայրը՝ Անտոնը, եկեղեցական խմբի ավագն է, աչքի է ընկնում փողերի հանդեպ խնայողական մոտեցումով։ Շատ է աշխատում դաշտում վարձով աշխատող Ալֆրեդի հետ հավասար։ Սիրում է իր որդուն, բայց ամենաշատը հենց հայրն է ակամա հայտնվում ժառանգի չարությունների մեջտեղում, որոնք կատարվում են Էմիլի հետ պատահականության պատճառով։ Երբ որդին լսում է հոր գոռոցը՝ «Էմի՜լ», նա վազում է ամբողջ ուժով դեպի արհեստանոց, ներսից դուռը փակելով, որտեղ էլ սպասում է ծնողական զայրույթը՝ ստեղծելով նոր փայտե մարդուն։

Էմիլի մայրը՝ Ալմանը, տնային տնտեսուհի է, որը գիտի շատ բաղադրատոմսեր։ Նա իր մոտ գրություններ է պահում, որտեղ գրում է տղայի չարությունների մասին, որոնց համար դարակում էլ տեղ չկա։ Գրում է շատ կետադրական սխալներով, բայց դա չի խանգարում նրան լինել շրջանի ամենալավ տանտիրուհին։ Հենց նրան ստացվում է  պատրաստել Էմիլի ամենասիրած կերակուրը՝ արյունոտ երշիկը։

Էմիլի ամենամոտիկ ընկերը բանվոր Ալֆրեդն է։ Հենց նրա շնորհիվ փոքրիկ խենթը սովորեց հասկանալ ձիերին և լողալ։ Տղայի մոտ ընտանիք չկա, դրա համար էլ նա չարաճճիությամբ է խոսում, ինչպես սեփական որդու կամ փոքրիկ եղբոր հետ։

Այդպես էլ Քաթհուլտում կա սպասավորուհի Լինան, որը սիրահարված է Ալֆրեդին, որը Էմիլին բոլորովին չի սիրում և ասում է բոլորին, թե ինչ չարաճճի է նա։

## Գրքեր
Վիպակներ.
# * «Էմիլը Լյոնեբերգայից» * (Emil i Lönneberga) (1963)
# * «Էմիլի նոր չարաճճիությունները» * (Nya hyss av Emil i Lönneberga) (1966)
# * «Կեցցե՛ Լյոնեբերգացի Էմիլը» * (Än lever Emil i Lönneberga) (1970)

Պատմվածքներ.
# * «Իդան սովորում է չարություն անել» * (När lilla Ida skulle göra hyss) (1984)
# * «Էմիլի 325-րդ արարքը» * (Emils hyss nr 325) (1985)
# * «Ինչքան շատ, էտքան լավ,— ասաց Էմիլը Լյոնեբերգայից» * (Inget knussel, sa Emil i Lönneberga)(1986)

Գրքույկ-նկարներ.
# * «Ա՜խ այս Էմիլը» * (Den där Emil) (1972)
# *«Թե ինչպես Էմիլը հանեց Էմիլի ատամը»* (När Emil skulle dra ut Linas tand) (1976)
# *«Թե ինչպես Էմիլը խմորը լցրեց իր հոր գլխի վրա»* (Emil med paltsmeten)(1995)
# *«Թե ինչպես Էմիլը գլուխը մցրեց ապուրամանի մեջ»* (Emil och soppskålen) (1997)

Հավաքածուներ.
# *«Լյոնեբերգացի Էմիլի արկածները»* (Stora Emilboken) (1984)՝ ներառում է իր մեջ բոլոր երեք վիպակները։
# *«Էմիլը և փոքրիկ Իդան»* (Ida och Emil i Lönneberga) (1989)՝ ներառում է իր մեջ բոլոր երեք պատմվածքները։

## Էկրանավորումներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Աստրիդ Լինդգրենի գրքերի կերպարներ
Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ