Պոլ Ֆիլիպ

**Պոլ Ֆիլիպ** (; ), Քերոլ Լամբրինոյի և Հելեն Հենրիետ Նագավիցինի որդին։ Հայտնի է նաև որպես Ռումինիայի Արքայազն Պոլ, Պոլ-Ֆիլիպ Հոհենցոլլերն և Պոլ Լամբրինո։

Նրա հայրը Ռումինիայի թագավոր Կարոլ II-ի և Զիզի Լամբրինոյի ավագ որդին էր։

2020 թվականին նա մի քանի այլ գործարարների, այդ թվում՝ Ռեմուս Տրուիկայի հետ միասին, դատապարտվել է փողերի լվացման և կաշառակերության գործերով ՝ 2006-ից 2013 թվականներին։

## Ընտանիք և կրթություն
1918 թվականին Ռումինիայի թագաժառանգը (ապագա թագավոր Կարոլ II-ը) ամուսնացել է Զիզի Լամբրինոյի հետ, սակայն հարսանիքը տեղափոխվել է հաջորդ տարի, քանի որ այն հակասում էր թագավորական տան կանոնադրությանը (Լամբրինոն և՛ ռումինացի էր, և՛ հասարակ բնակիչ, իսկ ամուսնությունը տեղի ունեցավ առանց թագավորի համաձայնության)։ Զույգն ուներ մեկ որդի՝ Քերոլ Լամբրինոն՝ Փոլ Հոհենցոլերնի հայրը։ 1921 թվականին թագաժառանգ Քերոլն ամուսնացավ Հունաստանի և Դանիայի արքայադուստր Հելենի հետ, և նրանք ունեցան որդի, որը դարձավ Ռումինիայի թագավոր Միքայել I-ը։

Փարիզում ծնված Փոլ Հոհենցոլերնը հաճախել է ճիզվիտական (Հիսուսի միաբանության) դպրոց։ Նա տասներեք տարեկան էր, երբ հայրն ամուսնացավ ամերիկուհու հետ, և ընտանիքը տեղափոխվեց Լոնդոն, որպեսզի ավելի մոտ լինի եվրոպական թագավորական ընտանիքին։ Նա դպրոցը սկսեց Գորդոնստունում, երբ սովորում էր Ուելսի արքայազն Չարլզը, այնուհետև տեղափոխվեց Միլֆիլդ։ Նա աշխատել է որպես արվեստի դիլեր և գույքի կառուցապատող։

1996 թվականին Կաշին եկեղեցում Հոհենցոլերնն ամուսնացավ Լիա Ջորջիա Թրիֆի հետ, որը ծնունդով Դիրբորնից էր և նախկինում ամուսնալուծվել էր փաստաբան Մելվին Բելիից։ Զույգն ուներ մեկ երեխա՝ Քերոլ Ֆերդինանդը։ Փոքրիկը մկրտվել է 2010 թվականին, իսկ Տրայան Բասեսկուն եղել է կնքահայրը։

## Դատվածություն
2020 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Արդարադատության բարձրագույն դատարանը նրան դատապարտել է 3 տարի 4 ամիս ազատազրկման՝ Բանեասա Ֆերմայի դատավարության առիթով։

Մեղադրանքի օրը երեկոյան ոստիկանները այցելել են նրա տուն Բուխարեստում, սակայն կնոջ՝ Լիայի խոսքով, նա Պորտուգալիայում է եղել։ Ոստիկանները նրանց տուն են ժամանել 20.30-ին։ Բուխարեստի ոստիկանությունը գտնվում էր ձերբակալման եվրոպական օրդեր ստանալու գործընթացում և տարածել է հայտարարություն.

*«Ազատազրկման դատապարտված անձը քանի որ տանը չի հայտնաբերվել, սկսվում է քրեական հետապնդման գործընթացը*»։

Նա ձերբակալվել է Ֆրանսիայում 2022 թվականի հունիսին և ազատ է արձակվել՝ մինչև արտահանձնման դատավարությունը։ 2023 թվականի նոյեմբերի վերջին Փարիզի վերաքննիչ դատարանը մերժեց արտահանձնման դիմումը՝ քաղաքական դրդապատճառներից ելնելով։

Մալթայում ձերբակալվելուց հետո 2024 թվականի ապրիլի դրությամբ Մալթայի իշխանությունները մերժում են նրա արտահանձնումը Ռումինիա։

## Իրավահաջորդության պահանջ
Հոհենցոլերնը պնդում է, որ ինքը Ռումինիայի թագավորական տան օրինական ղեկավարն է այն հիմքով, որ արքայազն Քերոլի ամուսնությունը Զիզի Լամբրինոյի հետ, որն իրականացվել է Օդեսայում կրոնական արարողությամբ, երբեք չեղյալ չի հայտարարվել ուղղափառ եկեղեցու կողմից։ Այնուամենայնիվ, նա հայտարարում է, որ ընդունում է Ռումինիայի հանրապետական կառավարման ձևը և չի ցանկանում միապետության վերականգնումը տեսնել։ Նա նաև մատնանշում է Լիսաբոնի դատարանի 1955 թվականի որոշումը, որը Քերոլ Լամբրինոյին ճանաչում էր որպես թագավոր Քերոլ II-ի առաջին որդի և շնորհում նրան իրավահաջորդության լիարժեք իրավունքներ։

Նա հայց է ներկայացրել Ռումինիայում 1991 թվականին ընդդեմ թագավոր Միքայել I-ի։ Գործն ավարտվել է 2012 թվականի փետրվարին, երբ Վճռաբեկ և արդարադատության բարձր դատարանը Ռումինիայի վրա տարածեց Լիսաբոնի դատարանի որոշումը, որով Քերոլ Լամբրինոն ճանաչվեց Քերոլ II թագավորի որդի։ Վճիռն անհասկանալի հետևանքներ ունի ինչպես գահի, այնպես էլ ունեցվածքի իրավահաջորդության հետ կապված։ Թագավորական տան ղեկավարությունը մնում է վիճելի, մինչդեռ Հոհենցոլերնը ուներ պահանջ թագավորական ունեցվածքի 62,5%-ի նկատմամբ՝ հոր մասնաբաժինը գումարած թագավոր Քերոլ II-ի այրու Ելենա Լուպեսկուի բաժինը։ Միքայել թագավորի գրասենյակը հայտարարություն է տարածել, որում ասվում է, որ որոշումը չի ստեղծում տոհմական իրավունքներ, որ միայն նա կարող է որոշել թագավորական տան անդամությունը, և որ Ռումինիայի ոչ մի թագավոր երբևէ չի ճանաչել կամ տիտղոս շնորհել Քերոլ Լամբրինոյին կամ նրա ժառանգներին։

2000 թվականին Ռումինիայի նախագահական ընտրություններում Հոհենցոլերն անհաջողություն ունեցավ։ 2005 թվականին Հոհենցոլերնը պնդում էր, որ Միքայել թագավորը ստեղծել և ղեկավարել է նացիստական պետություն 1940-1944 թվականներին՝ խրախուսելով և հավանություն տալով ռումինացի հրեաների տեղահանությանը և նա կոչ արեց մահապատժի ենթարկել Միքայել թագավորին։ The Jerusalem Post-ում պատմաբան Ժան Անսելը հերքել է Հոհենցոլերնի պնդումները և գովաբանել թագավորի և նրա մոր՝ Հելեն թագուհու գործողությունները պատերազմի ժամանակ։ 2011 թվականին, երբ Միքայելը խզեց կապերը Հոհենցոլերն-Զիգմարինգենի տան հետ, Հոհենցոլերնը դեմ արտահայտվեց՝ այդ քայլը անվանելով «անբացատրելի ժեստ», որը խզում է «պատմական և տոհմական կապերը» գերմանական տան հետ։

2011 թվականի դեկտեմբերին Հոհենցոլերնը Պեկինում նշանակվել է «Ռումինա-չինական բարեկամության դեսպան»։

Ռումինիայի Գերագույն արդարադատության դատարանի 2012 թվականի վերջնական վճիռից հետո, որը Հոհենցոլերնը ճանաչվում էր որպես Քերոլ II-ի ժառանգներից մեկը, նրա հորեղբայրը՝ Միքայել I թագավորը, ըստ տեղեկությունների, Հոհենցոլերնին հրավիրել է հաշտության բանակցությունների։

Ռումինական օրենսդրության մեջ գոյություն չունեն դինաստիական իրավունքներ, ազնվականության կոչումներ և թագավորական տան ինստիտուտ։

## Հրատարակություններ
*  
{| class=wikitable width=100%

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1948 ծնունդներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Հարստություններ
Կատեգորիա:Հոհենցոլերններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 13 ծնունդներ