open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ավստրիական կրոն

250px|մինի|10.000 կրոնանոց թղթադրամ, 1902
**Ավստրիական կրոն** (), Ավստրիայի դրամական միավորը 1919-1925 թվականներին։

## Պատմություն
250px|մինի|1 կրոնանոց թղթադրամ, 1916 թվականի օրինակ, 1920 թվականի տպագրություն
Ավստրո-Հունգարիայի բաժանումից հետո Ավստրո-հունգարական բանկը, որը գտնվում էր Ավստրիայի ու Հունգարիայի համատեղ ղեկավարման ներքո, շարունակում է ավստրո-հունգարական կրոնի էմիսիան, որը դարձել էր Ավստրիայի, Հունգարիայի և Չեխոսլովակիայի, ինչպես նաև այն տարածքների ընդհանուր փոխարժեքը, որոնք մտել էին այլ երկրների կազմի մեջ։

Կարևորագույն խնդիրը, որ պետք է լուծեին նոր պետությունները, փոխարժեքի կուրսի կայունացումն էր և նրա հետագա արժեզրկման կանխումը։ Այդ նախաձեռնությունն իր վրա է վերցնում Չեխոսլովակիան։ Առաջին հերթին երկրի կառավարությունը Ավստրո-հունգարական բանկից պահանջում է դադարեցնել ռազմական արժեթղթերի վճարումուը և Ավստրիայի ու Հունգարիայի կառավարությունների վարկավորումը։ Ավելի ուշ բանակցություններ են անցկացվում Ավստրո-հունգարական բանկի և նորաստեղծ պետությունների միջև, և որոշում է ընդունվում բոլոր նոր պետություններին թույլ տալ նշանակել էմիսարներ էմիսիան հսկելու համար։ Բանկն իր կողմից պարտավորվում էր պարտք չտալ` առանց բոլոր էմիսարների համաձայնության։

Սակայն շուտով բանկը խախտում է կառավարությունների հետ իր պայմանավորվածությունները` վերականգնելով արժեթղթերի վճարումները և վարկավորելով Ավստրիայի կառավարությանը։ Կորցնելով բանկի հանդեպ վստահությունը` նոր պետությունները ձեռնամուխ են լինում դրամական ազգային համակարգ ստեղծելուն։ 1919 թվականի հունվարին Խորվաթիայում և նույն թվականի մարտին Չեխոսլովակիայում թողարկվում են թղթադրամներ։ Ազգային դրամա-վարկային համակարգի ստեղծման արդյունքներից մեկն էլ այն էր, որ Ավստրիայում հայտնվեցին չդրոշմահատոցած թղթադրամներ, ինչն ավելացնում էր կտրուկ արժեզրկումը։ Դա ստիպեց Ավստրիայի կառավարությանը համանման քայլեր ձեռնարկել։ 1919 թվականի մարտին Ավստրիայում նույնպես անցկացվում է թղթադրամների դրոշմավորում։

1921 թվականին Լիխտենշտայնը հրաժարվում է ավստրիական կրոնի կիրառումից` անցնելով շվեյցարական ֆրանկի։

1925 թվականին ներդրվում է ավստրիական շիլլինգը։ Կրոնը շիլինգի էր փոխարկվում 10 000:1 հարաբերությամբ։

## Մանրադրամ

## Թղթադրամներ
1919 թվականի մարտի 12-ին թողարկվում են Ավստրո-հունգարական բանկի «DEUTSCHÖSTERREICH» դրոշմանիշով թղթադրամները։ 1920 թվականին թողարկվում են այլ տեսքի դրոշմով թղթադրամներ` «Ausgegeben nach dem 4. Oktober 1920»:

1922 թվականին թողարկվում են ավստրիական թղթադրամներ, որոնցով աստիճանաբար փոխարինվում են ավստրո-հունգարական դրոշմավորված թղթադրամները։ Թղթադրամներն առաջվա պես թողարկում էր Ավստրո-հունգարական բանկը, սակայն նրանց վրայի տեքստը գերմաներեն էր (նախկինում հիմնական տեքստը հունգարերեն ու գերմաներեն էին, իսկ թղթադրամի արժեքը` նաև իտալերեն, ռումիներեն, սերբերեն, ուկրաիներեն և կայսրության այլ լեզուներով)` վրան թողարկման տեղի նշումով` Վիեննա (նախկինում նշվում էր նաև Բուդապեշտը)։

1924 թվականին թողարկվում է Ավստրիայի ազգային բանկի թղթադրամ` 10.000 անվանական արժեքով, որն այդ բանկի միակ թղթադրամն է կրոնով, որ շրջանառության մեջ է դրվել։ Այդ թղթադրամը` «1 շիլլինգ» նշումով, որոշ ժամանակ շրջանառվել է ավստրիական շիլլինգից հետո։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

Կատեգորիա:Ավստրիայի դրամական միավորներ
Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ
Երիտասարդական թատրոն (Օբնինսկ)

**Երիտասարդական Թատրոն, ** Օբնինսկ քաղաքի սիրողական թատրոն, ստեղծվել է 1994 թվականին, որի ռեժիսորն էր Նադեժդա Չիրկովան, որն այնուհետև ազգանունը փոխել է` դարձնելով Կազանսկայա։

## Պատմություն
1994 թվականին ռեժիսոր Նադեժդա Չերկովան (հետագայում` ազգանունը փոխած Կազանսկայա-ի), ստեղծել է թատերական ստուդիա Օբմինսկյան տեխնիկական ուսումնարանում։ 1995 թվականին սկսել է աշխատել Օբնինսկի դրամատիկական թատրոնին կից։ 1996 թվականին սկսել է ինքնուրույն գործել, անցկացնել փորձեր և ցուցադրել ներկայացումներ Օբնինսկի տարբեր բեմերում։ Որոշ ժամանակ երիտասարդական թատրոնը գործում էր սպայի տանը, որտեղ թատրոնի ուժերով վերանորոգվում է բեմը և տեղադրվում են նոր լույսեր, որից հետո թատրոնի անձնակազմին, ըստ Նադեժդա Կազանսկովայի, սպայի տնից «դուրս են հանում»։

Փողոցում հայտնված թատրոնին կամերային բեմում անվճար աշխատելու հնարավորություն է տալիս մանկապատանեկան ստեղծագործական զարգացման կենտրոնի տնօրեն Մարինա Խոմենկոն։ Իր թատրոնի պաշտոնական կարգավիճակ ստանալու կապակցությամբ Նադեժդա Կազանսկայան հարցազրույցի ժամանակ ասել է. «Մենք ոչ ոքի պետք չենք, մենք ասես թե չկանք։ Եվ ես ոչ ոք եմ, անուն չունեմ։ Մի կողմից, դա շատ լավ է։ Չեն խանգարում աշխատել և ինձանից ոչինչ չեն ակնկալում։ Ստիպված չես լինում սայթաքելով և շնչահեղձ լինելով օրացույցի ամեն մի կարմիր օրը նշել»։ Սիրողական խմբի տարիքային կազմը տատանվում է 12-45 տարեկանների միջև։ Հիմնական դերասանական կազմը թատրոն է եկել ուսանողական տարիքում, մնալով խմբում բուհն ավարտելուց հետո։

## Խաղացանկ
* «Ֆիգարոյի ամուսնությունը»- Բոմարշե
* «Երեք ընկեր»- Էրիխ Մարիա Ռեմարկ
* «Սիրելի Պամելա»- Ջոն Պատրիկ
* «Ամպրոպ»- Ալեքսանդր Օստրովսկի
* «Իմ մեծ հայրենիք»
* «Մեծարում»
* «Տիլ Ուլենշպիգել»
* «Դուռ դեպի հարևան սենյակ»
* «Ռևիզոր»- Նիկոլայ Գոգոլ
* «Զոյկայի բնակարանը»- Միխայիլ Բուլգակով
* «Թանկագին Ելենա Սերգեևնա»- Լյուդմիլա Ռազումովսկայա
* «Երկուսը կարուսելի վրա»- Վիլյամ Գիպսոն
* «Տղան մեր քաղաքից»- Կոնստանտին Սիմոնով

## Պարգևներ
* 2011-VIII Օբնինսկի թատրոնի «Ակնթարթ» բաց փառատոն, «Երեք ընկեր» ներկայացում (Իգոր Սկլիզկով)։ Դիպլոմ` լավագույն տղամարդկային խաղ անվանակարգում, դիպլոմ` լավագույն սցենարի համար։
* 2005-սիրողական թատրոնների շրջանային մրցույթ փառատոն «Պրիորյան սյուժեներ»։ «Իմ մեծ հայրենիք» բեմականացումը։ Դիպլոմ` լավագույն դերասանական խումբ, դիպլոմ` լավագույն դերասան (Ալեքսանդր Տուլաինով), դիպլոմ` 2-րդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Լյուդմիլա Շկուրատովա) անվանակարգերում։ Առաջին կարգի դիպլոմ, դիպլոմ` լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար (Նադեժդա Չիրկովա), դիպլոմ` սցենարի օրիգինալ որոշման համար, դիպլոմ` լավագույն երաժշտական ձևավորման համար, դիպլոմ` լավագույն թատերախմբի համար, դիպլոմ` լավագույն դերասանուհի (Օլգա Մեդվեդենկո), դիպլոմ` լավագույն դերասան, (Ալեքսանդր Տուլաինով, Սերգեյ Ֆեդերով, Մարկ Չուչելով), շրջանային վետերանների խորհրդի դիպլոմ։ 
* 2005-Օբնինսկի VI «Ակնթարթ» թատերական բաց փառատոն, «Իմ մեծ հայրենիք» բեմականացում, փառատոնի դափնեկրի դիպլոմ` ներկայացման համար։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Ալբերտ Փիրփոյնթ

**Ալբերտ Փիրփոյնթ** (, ), անգլիացի դահիճ։ Մահապատժի է ենթարկել ավելի քան 400 մարդու, որոնց մեծ մասը եղել են ռազմական հանցագործներ, այդ թվում նաև Ուիլյամ Ջոյսը (կեղծանունը «լորդ Հաֆ հաֆ») և Ջոն Ամերին, ում Ալբերտը համարել է ամենախիզախը՝ իր կողմից գլխատված անձանց մեջ։ Բացի այդ, նա մահապատժի է ենթարկել մարդասպան Ջեյմս Ինգլիսին, ում մահապատիժը տեղի է ունեցել ռեկորդային 7,5 վայրկյան արագությամբ։

## Կենսագրություն
Փիրփոինթին հաճախ անվանում են «պետական դահիճ», չնայած, որ այդպիսի հաստիք գոյություն չունի։ Դահիճի պարտականությունները սովորաբար իրականացվել է տեղական շերիֆի կողմից, ով հաճախ այդ գործը հանձնարարել է այնպիսի մարդու, ով սառնասրտորեն իրականացրել է իրեն հանձնարարված աշխատանքը։ Փիրփոինթը գնացել է իր հոր և հորեղբոր հետքերով և 1932 թվականին ստացել դահիճի օգնականի որակավորում։ 1941 թվականին ստացել է գլխավոր դահիճի որակավորում։ Դրան զուգընթաց երկարատև տարիներ աշխատել է Բրադֆորդի մթերային խանութներից մեկում։

Կենսաթոշակի անցնելուց հետո՝ 1965 թվականին Հոում օֆիսը Փիրփոինթին ճանաչել է որպես բրիտանական պատմության ամենաարդյունավետ
դահիճ։ Արդյունքում, նա դարձել է պանդոկապան Լանքաշիրում և գրել հիշողություններ, որտեղ հանգել է սենսացիոն եզրահանգման, որ մահապատիժը չի հանդիսանում հանցագործություն իրականացնելու կանխիչ գործոն։

Ոչ պաշտոնական տվյալներով իրագործել է ավելի քան 600 մահապատիժ, սակայն, հաճախ, շրջանառվում է 435 թիվը։

## Կերպարը մշակույթում
* «Վերջին դահիճը» (2005 թվականի ֆիլմ)

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Albert Pierrepoint, *Executioner: Pierrepoint*, (2005). Dobby, ISBN 1-85882-061-8 (Reprint of the 1974 Harrap edition ISBN 0-245-52070-8).
* Leonora Klein, *A Very English Hangman: The Life and Times of Albert Pierrepoint*, (2006). Corvo Books Ltd, ISBN 0-9543255-6-7.
* Tommy Jonason & Simon Olsson, *Agent TATE: The Wartime Story of Harry Williamson*, (2011). Amberley Publishing, ISBN 1-4456-0481-7.
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* BBC story on the qualities needed of an executioner
* Quotes from Albert Pierrepoint in the 1970s (BBC)
* BBC radio interview with Albert Pierrepoint (25 minutes, Real Audio)
* Albert Pierrepoint  (All-Info About English Culture)
* «Hangman 'nearly killed assistant by mistake'» *[[The Independent]]* article on Thomas Pierrepoint, 1 June 2006.
* 'Hanging With Frank' (video showing UK execution protocol at the old gallows in HMP Barlinnie) 

Կատեգորիա:Դահիճներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Փիրփոյնթ (ֆիլմ)

**«Փիրփոյնթ»** () կամ **«Վերջին դահիճը»** (), անգլիական կենսագրական դրամա, որի ռեժիսորն է Ադրիան Շերգոլդը։ Ռեժիսորը ֆիլմը նկարահանել է 2005 թվականին։ Կինոնկարը նվիրված է անգլիացի դահիճ Ալբերտ Փիրփոինթին (): Գլխավոր դերակատարն է Թիմոթի Սփոլը։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2005 թվականին Տորոնտոյի կինոփառատոնին, իսկ հայրենիքում՝ Միացյալ Թագավորությունում՝ 2006 թվականի ապրիլի 7-ին։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ֆիլմը թողարկվել է DVD ֆորմատով։

## Սյուժե
1933 թվականին Ալբերտ Փիրփոինթը գնացել է իր հոր և հորեղբոր հետքերով և ստացել դահճի օգնականի որակավորում։ 1941 թվականին ստացել է գլխավոր դահճի որակավորում։ Հրապարակային մահապատիժների ժամանակը վաղուց անցել է և դահճի գլխավոր պարտականությունն է դարձել որքան հնարավոր է արագ ու անցավ անցկացնել մահապատիժը հանցագործների համար։ Ալբերտը մեծ հաջողությունների է հասնում իր գործում. մարդասպան Ջեյմս Ինգլիսին մահապատժի է ենթարկում ռեկորդային 7,5 վայրկյան արագությամբ, ինչը ռեկորդային ցուցանիշ էր երկրում։ Ի դեպ, Փիրփոինթի շրջապատի մարդիկ չգիտեն, թե նա ինչով է զբաղվում, քանի որ ազատ ժամանակ նա ընկերոջ՝ «Տիշի» հետ դուետով հանդես էր գալիս տեղական փաբերից մեկում։ Կինը կռահում է ամուսնու զբաղմունքի մասին, սակայն որոշում է այդ մասին լռել։

Իրավիճակը փոխվում է, երբ Երկրորդ համաշխարհայի պատերազմից հետո Ալբերտին հրավիրում են Գերմանիա, որպեսզի իրագործի նացիստ հանցագործների մահապատիժը։ Այդ տեղեկությունը հայտնվում է մամուլի էջերում և Փիրփոինթին հայրենիքում ընդունում են որպես հերոսի։ Բայց, մի անգամ, Ջեսին՝ Տիշի նախկին սիրեցյալը, հրապարակայնորեն հայտարարում է, որ Ալբերտի ձեռքերն ամբողջությամբ արյան մեջ են թաթախված։ Այդ ժամանակ Մեծ Բրիտանիայում արշավանք է սկսվում ընդդեմ մահապատժի, ինչը բացասաբար է ազդում դահճի եկամուտների վրա։ Նա կնոջ հետ փաբ է բացում և հազիվ է ծայրը ծայրին հասցնում։

Փիրփոինթին հրավիրում են, որ մահապատժի ենթակի ոմն Ջեյմս Կորբիտին։ Ի զարմանս Ալբերտի այդ Ջեյմսը ոչ այլ ոք է, եթե ոչ իր հարազատ ընկերը՝ Տիշը, ով դատապարտվել էր սպանության համար։ Որոշ ժամանակ անց Ալբերտին հրավիրում եմ կանանց մահապատիժներ իրականացնելու։ Ամբոխը Փիրփոինթին անարգանքի է ենթարկում որպես մարդասպանի...

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Film Festival program note

Կատեգորիա:2000-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:2005 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր
Անդրեյ Ուռնով

**Անդրեյ Ուռնով** (, ), ռուս խորհրդային դիվանագետ և պետական գործիչ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր։

## Կենսագրություն
1961 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։

Եղել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի Միջազգային բաժնի վարիչի տեղակալ։

1990 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ Միջազգային հարաբերությունների համակարգում։ 1990 թվականի օգոստոսի 15-ից մինչ 1994 թվականի հուլիսի 5-ը եղել է Նամիբիայում ԽՍՀՄ/Ռուսաստանի Դաշնության Արտակարգ և լիազոր դեսպան։

1994 թվականի սեպտեմբերի 13-ից մինչև 1998 թվականի նոյեմբերի 12-ը եղել է Հայաստանում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

1999-2000 թվականներ՝ Դեպարտամենտի տնօրեն Ֆեդերացիայի, խորհրդարանի և հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների սուբյեկտների կապերի հետ կապված։

Զբաղեցրել է Ռուսաստանի միջազգային հարաբերությունների հատուկ հանձնարարություններով դեսպանի պաշտոնը։ Եղել է Կասպից ծովի կարգավիճակի ռուսական աշխատանքային խմբի ղեկավար։

## Ընտանիք
Ամուսնացած էր, երկու որդու հայր էր։

## Հոդվածներ
* Աֆրիկայի հարավ՝ ազատագրական պայքարի  նոր փուլ// Միջազգային տարեգիրք։ Քաղաքականություն և տնտեսություն, Մոսկվա, 1977 (կեղծանուն՝ Ա. Ռունով)։
* Հարավաֆրիկյան Հանրապետության քաղաքականությունը Աֆրիկայում, Մոսկվա, 1982
* Սպիտակ տուն և սև մայրցամաք, Մոսկվա, 1984 (համահեղինակ)։
* South Africa Against Africa (1966-1986). Progress Publishers, 1988
* Աֆրիկան և ՄԱԿ-ը  XXI դարի առաջին տասնամյակում։ Մոսկվա, 2011 թ.
* ԽՍՀՄ արտաքին քաղաքականությունը  սառը պատերազմի և նոր մտածողության տարիներին։ Մոսկվա, 2014
* ԱՄՆ և Աֆրիկա։ Բարակ Օբամայի վարչակազմի քաղաքականությունը (2009-2014). Մոսկվա, 2015։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Էջը*Աֆրիկայի ՌԳԱ ինստիտուտի կայքում*
* Биография на сайте c-society.ru
* А. Урнов на сайте e-lib.info 
* Журнал «Дипломатический вестник», май 1999 года
* Аннотированный указатель африканистов—авторов и сотрудников Института Африки АН СССР, участвовавших в подготовке энциклопедического справочника «Африка»

Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպաններ
Ժաննա Պրոխորենկո

**Ժաննա Տրոֆիմովնա Պրոխորենկո** (իրական անունը` Ժաննետա, ռուսերեն՝ Жанна (Жаннета) Трофимовна Прохоренко, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988 թ.):

## Կենսագրություն
Ժաննա Պրոխորենկոն ծնվել է Պոլտավայում։ Երբ նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Լենինգրադ, Ժաննան դերասանական վարպետության իր առաջին դասերն ստացել է Լենինգրադի Անդրեյ Ժդանովի անվան քաղաքային պիոներների պալատում։ 1964 թվականին ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտը (ԿՀՊԻ)։ Նրա համակուրսեցիներից էին հետագայում հայտնի դերասաններ Գալինա Պոլսկիխը, Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինան, Լարիսա Լուժինան, Ժաննա Բոլոտովան և Սերգեյ Նիկոնենկոն։

Դեռ ուսանողական տարիներին Ժաննա Պրոխորենկոն նկարահանվել է Գրիգորի Չուխրայի «Բալլադ զինվորի մասին» (1959 թ.) կինոնկարում։ Կինոնկարն ունեցել է հսկայական հաջողություն։ Հանդիսատեսի կողմից ոչ պակաս ջերմությամբ է ընդունվել նաև Յուլի Ռայզմանի «Իսկ եթե դա սե՞ր է» (1961 թ.) կինոնկարը, որտեղ Ժաննան կատարում էր դպրոցական Քսենիայի դերը։

Ժաննա Պրոխորենկոն աշխատել է Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։ 1969 թվականին նրան շնորհվել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստի, իսկ 1988 թվականին՝ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։

## Անձնական կյանք
Ժաննա Պրոխորենկոյի առաջին ամուսինը կինոռեժիսոր Եվգենի Վասիլևն էր։ Նրանց դուստրը դերասանուհի Եկատերինա Վասիլևան է, իսկ թոռնուհին, նույնպես դերասանուհի` Մարյանա Սպիվակը։

Երկրորդ անգամ Ժաննա Պրոխորենկոն ամուսնացել է սցենարիստ և դերասան Արթուր Մակարովի հետ։ Վերջինս սպանվել է 1995 թվականին։

Ժաննա Պրոխորենկոն մահացել է 2011 թվականի օգոստոսի 1-ին` չարորակ ուռուցքի պատճառով։ Թաղված է Մոսկվայի Խովանսկոյե գերեզմանոցում։

## Մասնակի ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ
Բիսմարկի հուշարձան (Համբուրգ)

**Բիսմարկի հուշարձան** (), Օտտո ֆոն Բիսմարկին նվիրված հուշարձան Գերմանիայի Համբուրգ քաղաքի Սուրբ Պաուլի թաղամասում։ Այն ամբողջ աշխարհում Բիսմարկին նվիրված 250 հուշարձաններից մեկն է։ Հուշարձանը գտնվում է Համբուրգի նավահանգստի ծովապատնեշի մոտ՝ Elbhöhe-ում։ Հուշարձանի ճարտարապետը Յոհան Էմիլ Շաուդտն է, քանդակագործը՝ Հյուգո Լեդերերը։

## Պատմություն
Հուշարձանի տեղում նախկինում եղել է Elbpavillon ռեստորանը, որը 1901 թվականին քանդվել է։ Քաղաքապետ Յոհան Գեորգ Մյոնկեբերգը ստեղծել է քաղաքացիների հանձնաժողով՝ այդ վայրում հուշարձան տեղադրելու համար։

Բիսմարկի հուշարձանի արժեքը կազմել է 500000 գերմանական ոսկե մարկ։ Շինարարությունն ավարտվել է 1906 թվականին։

## Ճարտարապետություն
ձախից|մինի|Բիսմարկի հուշարձանի ճակատային տեսք, 2016 թ

Հուշարձանն ունի 35 մետր բարձրություն, կշռում է 600 տոննա և համարվում է աշխարհում Բիսմարկի ամենախոշոր հուշարձանը։

Հուշարձանի պատվանդանին պատկերված համալիրը ներկայացնում է Վեվելսբուրգի Սև արևի պատկերը, որի կենտրոնում արևի անիվն է, սվաստիկաներ և գրություն՝

Նախագծողները հուշարձանի տակ ստեղծել են գետնադամբարանի մի մեծ ցանց։ 1939-1940 թվականների ընթացքում դրանք դարձել են օդային հարձակումներից ապաստան՝ պաշտպանելով մինչև 650 մարդ։ Ճարտարապետի կողմից գետնադամբարանների ստեղծման մտադրությունը մնում է անհայտ, և հուշարձանի ամբողջ ներքին հատվածն այլևս հասանելի չէ անվտանգության նկատառումներից ելնելով։ 1970-ական թվականներին Գերմանիայում օկուպացիայի ընթացքում բրիտանական բանակում ծառայող մի զինվոր հայտնաբերել է Բիսմարկի հուշահամալիրի տակ գտնվող թունելը, որը տանում էր դեպի նացիստական ապաստարան։ Նա կապ է հաստատել «Daily Mirror» թերթի հետ և նրանք կապվել են Համբուրգում բումիստերի հետ։ Թունելն ուսումնասիրելուց հետո այն փակել են:

## Տես նաև
* Բիսմարկի ազգային հուշարձան

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Jörg Schilling: Distanz halten - Das Hamburger Bismarckdenkmal und die Monumentalität der Moderne, Wallstein-Verlag, Göttingen 2006, ISBN 3-8353-0006-7.

## Արտաքին հղումներ
* Photo: Interior views of the Bismarck monument 
* Historical aerial photo of the Bismarck monument
* Armanic article on the Schwarze Sonne mentioning the Bismarck Monument

Կատեգորիա:1906 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պետական խորհրդանիշեր
Կատեգորիա:Համբուրգի հուշարձաններ
Կատեգորիա:Համբուրգի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Համբուրգի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Օտտո ֆոն Բիսմարկի հուշարձաններ
Ռազմիկ Պողոսյան (այլ կիրառումներ)

**Ռազմիկ Պողոսյան** անունը կարող է վերաբերել՝

* Ռազմիկ Մովսեսի Պողոսյան (1937-2015), հայ բանաստեղծ։
* Ռազմիկ Գևորգի Պողոսյան (1946), հայ նկարիչ։
Մոնթե Մելքոնյան փողոց (Երևան)

**Մոնթե Մելքոնյան փողոց**, փողոց Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանում։ Անվանվել է Հայաստանի ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանի պատվին։

## Տվյալներ
Փողոցն սկսվում է Ծովակալ Իսակովի պողոտայից, ձգվում հյուսիսարևմտյան ուղղությամբ, հատում Հրազդանի ոռոգիչ ջրանցքը և հասնում Լենինգրադյան փողոցին։ Երկարությունը 3 կմ է։

Փողոցն անվանակոչվել է Երևանի ավագանու 2017 թվականի նոյեմբերի 29-ի թիվ 65-Ն որոշմամբ։ Փողոցը նորակառույց է. այն բացվել է 2014 թվականի հունիսին։

Այդ փողոցում կառուցվում է Վերածնունդ երիտասարդական ավանը։ Գործում է «Երևան Պարկ» զվարճանքային այգին։

## Տես նաև
* Երևանի փողոցների ցանկ
* Երևանի վարչական բաժանում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2014 հիմնադրումներ Երևանում
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Վահե Չոփուրյան

**Վահե Տիգրանի Չոփուրյան** (), հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան, հանդես է գալիս Արարատ Երևան ՖԱ ակումբում։

## Կենսագրություն
Վահե Չոփուրյանը ծնվել է 1997 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Երևանում։ 2004-2012 թվականներին սովորել է Երևանի թիվ 147 հիմնական դպրոցում, 2012-2013 թվականներին ԵՊԲՀ «Հերացի» ավագ դպրոցում, իսկ 2013-2015 թվականներին Լևոն Արիսյանի անվան թիվ 127 ավագ դպրոցում։ 2015 թվականից սովորում է Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտի Սպորտային մանկավարժության և կառավարման ֆակուլտետում որպես մարզական լրագրող։

## Կարիերա
2013 թվականից հանդես է եկել Ալաշկերտ ՖԱ ակումբի երկրորդ խմբում, 2015 թվականի օգոստոսի 1-ից Արարատ Երևան ՖԱ ակումբի երկրորդ խմբում, իսկ 2017 թվականից խաղում է Արարատ Երևան ՖԱ-ի հիմնական խմբում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վահե Չոփուրյանի տվյալները
* Վահե Չոփուրյանի տվյալները

Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ
Կարեն Ալեքյան (արվեստագետ)

**Կարեն Ալեքյան** (),  հայ նկարիչ-գրաֆիկ, մեդիա արվեստագետ, ֆուտուրիստ։ 1998-2004 թվականներին սովորել և ավարտել է Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիան։

## Կենսագրություն
Իբրև ժամանակակից արվեստագետ, նրա արվեստը  արտացոլում է աշխարհի սոցիալ-քաղաքական պատկերը և գլոբալ տեխնոլոգիական, գիտական, մշակութային զարգացումները։ Ժամանակակից Արվեստը զարգացող տեխնոլոգիաների, գիտության, փոփոխվող կեցության անբաժան մասն է, որն արծարծում է համաշխարհային արդիական շատ փոփոխություններ, էկոլոգիայի, շրջակա միջավայրի պահպանման անհրաժեշտությունը։ Մի գաղափարախոսություն, որը հասարակությանը  «կուղեկցի» դեպի ապագայի Ունիվերսալությունը։ Ուստի զարգացող տեխնոլոգիաները, այլընտրանքային էներգոռեսուրսները էկոլոգիական մաքրության, ապագայի ստեղծման միակ երաշխավորներն են այսօր։ Իր համոզմամբ, ժամանակակից արվեստի կոնտեքստում պիտի լինի  ոչ թե անկատար անցյալի, այլ կանխատեսվող Ապագայի գաղափարախոսությունը։

## Ստեղծագործական գործունեություն
Թվային և մեդիա ստեղծագործող է, աշխատում է նկարչության,  թվային արվեստի, եռաչափ գրաֆիկայի, գրքարվեստի, ինստալացիայի, լուսանկարչության և վիդեոարտի ասպարեզներում։ Նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվում են Հայաստանում և աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Կերպարվեստ
*Պորտֆոլիո
*Արվեստագետի աշխատանքները 
*Աշխատանքները բլոգսպոտում
*Թվային աշխատանքներ
*Լուսանկարչական ստեղծագործություններ
*Պորտֆոլիո, գրքարվեստ
*Թվային աշխատանքներ
*Գրքարվեստ
*Գրքարվեստ 
*Mail art
*Վիդեոարտ

Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ
Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ
Կատեգորիա:Հայ դիզայներներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Գերդա Շթայնհոֆ

**Գերդա Շթայնհոֆ** (, ), Շտուտհոֆ համակենտրոնացման ճամբարի վերակացու, նացիստ հանցագործ։ Մինչև ճամբարում աշխատելը՝ եղել է խոհարար և ունեցել է երեխա։

## Աշխատանքը ճամբարում
1944 թվականին նացիստների կողմից հայտարարված զորակոչի ժամանակ՝ Շթայնհոֆը միացել է Շտուտհոֆ համակենտրոնացման ճամբարի շտաբին։ Հոկտեմբերի 1-ին կանանց ճամբարում Շթայնհոֆը ստացել է պաշտոն և մասնակցել կանանց ընտրությանը, ովքեր պետք է գազախեղդ լինեին խցիկներում։ Ճամբարում աշխատելու տարիներին մի քանի անգամ տեղափոխվել է ճամբարի տարբեր բաժանմունքներ։ Այսպես, 1944 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ուղարկվել է Բիդգոշ քաղաքում տեղակայված Բրոմբերգ- Օստ կանանց ճամբար։ Այնտեղ, 1945 թվականի հունվարի 25-ին նա ստացել է «Երրորդ Ռայխին հավատարմության և նվիրված ծառայության» մեդալ։ Ծառայության ընթացքում, նա միշտ հպարտացել է իր աշխատանքով և աչքի ընկել որպես դաժան և անողոք վերակացու։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից առաջ Շթայնհոֆը փախել է ճամբարից և վերադարձել տուն։

## Ձերբակալություն, դատ և մահապատիժ
1945 թվականի մայիսի 25-ին Գերդա Շթայնհոֆը ձերբակալվել է լեհական իշխանությունների կողմից և ուղարկվել բանտ։ Ավելի ուշ, նա, մնացած կին վերակացուների և կապոի հետ միասին, կանգնել է դատարանի առջև։ Դատարանը Շթայնհոֆին մեղավոր է ճանաչել՝ ճամբարականների նկատմամբ սադիստական վերաբերմունքի և գազախցիկներում սպանդի կազմակերպման մեջ։ Նա դատապարտվել է մահապատժի։ 1946 թվականի հուլիսի 4-ին Գերդա Շթայնհոֆը Գդանսկ քաղաքի մոտ գտնվող Բիսկուպիա Գորկա բլրի վրա հանրության աչքի առջև կախաղան է բարձրացվել։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի հանցագործներ
Ռազմիկ Պողոսյան (բանաստեղծ)

**Ռազմիկ Մովսեսի Պողոսյան** (), հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1969): ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։

## Կենսագրություն
Ռազմիկ Պողոսյանը ծնվել է 1937 թվականի հունիսի 28-ին՝ Սպիտակի շրջանի Քարաձոր գյուղում։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1961-1964 թվականներին աշխատել է Կիրովականի համար 6 տեխնիկական ուսումնարանում որպես տնօրենի տեղակալ։
1969 թվականից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ, 1974 թվականին ընտրվել է ՀԳՄ Կիրովականի բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղար և բաժանմունքը ղեկավարել մինչև 1990 թվականը։ Պողոսյանի «Սիրելիս, երբ գաս...» բանաստեղծությունը 1974 թվականին արժանացել է Հայաստանի գրողների միության մրցանակին։ 1990-1998 թվականներին եղել է Վանաձորի թիվ 46 պրոֆտեխնիկական ուսումնարանի տնօրենը, 2002-2006 թվականներին՝ Ստեփան Զորյանի տուն-թանգարանի տնօրեն։

## Ստեղծագործություններ
1965 թվականին լույս է տեսել Ռազմիկ Պողոսյանի առաջին գիրքը՝ «Գարնանային նվագներ»։

**Բանաստեղծությունների ժողովածուներ**
* «Թռչունների պատարագը», Երևան, 2013 թ.։
* «Մասրածաղկի բույրը», Երևան, 2010 թ.։
* «Ճերմակ-ճերմակ քրիզանթեմ», Երևան, 2004 թ.։
* «Կարոտը սահման չունի», Երևան, 1986 թ.։
* «Մի ափ հող», Երևան, 1980 թ.։
* «Բանաստեղծություններ», 1974 թ.
* «Գարնանային նվագներ», 1965 թ.

## Պարգևներ, մրցանակներ
* ՀԳՄ մրցանակ, 1964 թ.
* ՀԳՄ Սիմոն Սիմոնյանի անվան մրցանակ, 1997 թ.
* ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» ոսկե մեդալ, 2007 թ.
* «Բնության և հասարակության մասին» միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս, 2007 թ.
* «Մասրածաղկի բույրը» գրքի համար` ՀԳՄ «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» հիմնադրամի մրցանակ, 2010 թ.
* ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2012 թ.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Քարաձոր գյուղում ծնվածներ
Նապաստակը զանգի վրա (քանդակ, Երևան)

**Նապաստակը զանգի վրա**, ամբողջական անվանումը՝ **Նապաստակը պորտլանդական քարե հենարաններով զանգի վրա**, իռլանդացի քանդակագործ Բերրի Ֆլանագանի բրոնզակերտ արձանը, որը 2005 թվականից կայանված է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Կասկադ համալիրում գտնվող Գաֆեսճյան արվեստի կենտրոնի տարածքում։

Բերրի Ֆլանագանը որպես քանդակագործ աչքի է ընկել ճագարների ու նապաստակների թեմատիկ աշխատանքներով, իսկ «նապաստակը զանգի վրա» արձանը վերջինիս նշանավոր գործերից մեկն է։ Արձանն ունի 1,9 մետր բարձրություն և կշռում է 880 կգ։ Ստեղծվել է 1983 թվականին Հյուսիսային Ուելսում։

## Նկարագրություն
880 կգ կշռող բրոնզե արձանը կազմված է առաջ նետվող ճկուն նապաստակից և ձևական հենարանի դեր կատարող հսկայական զանգից։ Համալիրը կանգնեցված է Միացյալ Թագավորության մաս կազմող Պորտլանդ կղզուց Երևան բերված պորտլանդական երեք քարերի, իսկ այդ քարերն էլ իրենց հերթին կրաքարե հենահարթակի վրա։

Մինեապոլիսի քանդակագործական այգու կրիտիկական հարցերով հանձնակատարը «նապաստակը զանգի վրա» արձանը նկարագրել է հետևյալ կերպ․

հաճախ նապաստակներ և ճագարներ ստեղծող այս քանդակագործի զանգի վրայից ցատկող երևանյան նապաստակը կարող է իր առանցքի շուրջը պտտվել։

## Ցուցահանդեսներ
1970-1980 թվականներին Բերրի Ֆլանագանը խորացել է քանդակագործության մեջ և հեղինակել հինգ խոշոր քանդակներ, որոնցից երեքը պաշտոնապես հրապարակվել են։ «Նապաստակը զանգի վրա» քանդակն առաջին անգամ ցուցադրվել է Լոնդոնի Վադինգտոնյան պատկերասրահի յոթերորդ խմբի ցուցահանդեսում՝ 1984 թվականի հունվարին։ 1985 թվականին բանակցություններից հետո այն տեղափոխվել է Շվեդիա՝ համալրելով Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանի էքսպոզիցիայի շարքերը։

1987 թվականին այն նվիրաբերվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Մինեապոլիսի քանդակագործական այգուն։ Մինեապոլիսի քանդակագործական այգին իրենից ներկայացնում է մասնագիտական ոլորտի զբոսայգի, որը հիմնադրվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Մինեապոլիսում։ 2004 թվականին այն գնվել է «Գաֆեսճյան Ընտանիք» հոլդինգի տնօրեն և ամերիկահայ նշանավոր բարերար Ջերարդ Գաֆեսճյանի կողմից, իսկ 2005 թվականից արդեն ցուցադրվում է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։

Նախքան Կասկադ համալիրում գտնվող Գաֆեսճյան արվեստի կենտրոնի տարածքում ցուցադրվելը՝ քանդակը կայանված է եղել Մատենադարանի հարևանությամբ։ Երևանի կենտրոնում է տեղակայված նաև  դինամիկ և շարժման մեջ պատկերված ճկուն «Ակրոբատները» ստեղծագործությունը։ Նմանօրինակ քանդակներ կարելի է տեղնել նաև Լոնդոնում։**Նապաստակը պորտլանդական քարե հենարաններով զանգի վրա**
Պատկեր:هزارپله زنگ و خرگوش-Kaskad, Yerevan, Armenia - panoramio.jpg
Պատկեր:Erevan - Armenia (2898660055).jpg
Պատկեր:Cascade-lievre.jpg
Պատկեր:Hare on Bell on Portland Stone Piers (1).jpg


## Տես նաև
* Գաֆեսճյան արվեստի կենտրոն
* Երևանի արձաններ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1983 քանդակներ
Կատեգորիա:Բերրի Ֆլանագանի քանդակներ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Ռոբերտ Ժուլ

**Ռոբերտ Ժուլ** (, ), խորվաթական ծագման ավստրիացի ֆուտբոլիստ, «Գրոյտեր» ֆուտբոլային ակումբի հարձակվող։

## Ակումբային կարիերա
thumb|left|190px| Ժուլը «Ռեդ Բուլ» ֆուտբոլային ակումբի կազմում
thumb|190px|Ժուլը «Ռիդ» ֆուտբոլային ակումբում
Ժուլը ֆուտբոլիստի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Ռիդ ֆուտբոլային ակուբում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 3-ին զալցբուրգյան Ռեդ Բուլ ակումբի դեմ խաղում նա իր առաջնախաղում հանդես է եկել ավստրիական Բունդեսլիգայում։

Իր առաջին խաղաշրջանում Ռոբերտն օգնում է «Ռիդ»-ին հաղթել Ավստրիայի գավաթը։ 2011 թվականի օգոստոսի 21-ին «Մատերսբուրգ»-ի դեմ խաղում Ժուլը խփում է իր առաջին գոլը «Ռիդ» ակումբում։

2014 թվականի սկզբում Ռոբերտը տեղափոխվում է «Ռեդ բուլ» ակումբ։ Փետրվարի 8-ին «Գրյոդիգա» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում կայանում է նրա առաջնախաղը «Ռեդ Բուլ»-ի կազմում։

Փետրվարի 23-ին «Ադմիրա» թիմի դեմ խաղում Ժուլը խփում է իր առաջին գնդակը զալցբուրգյան թիմի կազմում «Ռեդ Բուլ»-ի կազմում նա հաղթում է 2013-2014  խաղաշրջանի առաջնությունը։
Ամռանը Ժուլը տեղափոխվում է գերմանական «Գրոյտեր» ակումբ։ Օգոստոսի 2-ին «Բոխում» ակումբի դեմ խաղում նա առաջին անգամ հանդես է գալիս 2-րդ Բունդեսլիգայում։ Օգոստոսի 11-ին «Նյունբերգ» թիմի դեմ խաղում Ռոբերտը խփում է իր առաջին գոլը «Գրոյտեր»-ի կազմում։

## Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Ավստրիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ժուլը մասնակցել է աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը Կոլումբիայում։ Առաջնությանը նա խաղացել է Պանամայի երիտասարդական հավաքականի, Բրազիլիայի և Եգիպտոսի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։

## Ձեռքբերումներ
**Թիմային**

 **«Ռիդ» ֆուտբոլային ակումբ**
* Ավստրիայի գավաթակիր-2008/2009

 **«Ռեդ Բուլ» ֆուտբոլային ակումբ**
* Ավստրիայի ֆուտբոլի առաջնություն, 2013/2014

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* Profil Transfermarkt կայքում
 

Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Վոլֆրամ Զիվերս

**Վոլֆրամ Զիվերս** (, ), Երրորդ Ռայխի ռասսայական քաղաքականության ղեկավարներից մեկը, 1935 թվականից զբաղեցրել է Ահնեներբեի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը։ 1945 թվականի հունվարի 30-ին ՍՍ-ի օբերֆյուրերի կոչում։ Զբաղեցրել է նաև Ռեյխի գիտահետազոտական խորհրդի տնօրենների խորհրդի նախագահի տեղակալի պաշտոնը։

## Կենսագրություն
Ծնվել է եկեղեցական երաժշտի ընտանիքում։ Տարրական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում, սակայն չի ավարտել։ Որոշ տվյալների համաձայն, հեռացվել է դպրոցից՝ Պաշտպանության և հարձակման գերմանական ազգային միությանը անդամ լինելու համար։ Շտուտգարտ տեխնոլոգիական համալսարանում սովորել է պատմություն, կրոնի պատմություն և փիլիսոփայություն։ 1928 թվականից հարում է Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցությանը, իսկ 1929 թվականին պաշտոնապես անդամակցել նրան (կուսակցական տոմս № 144983): 1934 թվականի նոյեմբերի 22-ին ամուսնացել է։ Ունեցել է որդի և երկու դուստր։ 1935 թվականին, Ահնեներբե համայնքի ձևավորումից հետո, դարձել է համայնքի գլխավոր քարտուղարը և անդամակցել ՍՍ-ին (անձնական համար № 275325): Զբաղեցնելով այդ պաշտոնը՝ սերտ հարաբերություններ է ունեցել դոկտոր Ավգուստ Հիրթի հետ։ Իրականացրել է տեխնիկական և տնտեսական աշխատանքներ՝ համակենտրոնացման ճամբարների տարածքներում հետազոտական լաբորատորիաներ և ինստիտուտներ ստեղծելու նպատակով։ 1941 թվականի հունիսի 16-ին, շարքային զինվորական կոչումով, անցել է ՍՍ-ի պահեստազոր։ 1942 թվականի նոյեմբերի 9-ից ՍՍ-ի ռեյխսֆյուրերի անձնական շտաբում գլխավորել է Անեներբեի շտաբային կենտրոնը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ձերբակալվել է և 1947 թվականի օգոստոսի 20-ին դատապարտվել մահապատժի՝ Նյուրնբերգում կայացած Բժիշկների նկատմամբ նյունբերգյան դատավարության, չնայած իր ընկեր Ֆրիդրիխ Հիլշերի կողմից ներկայացված միջնորդության և հովանավորչության։ Հաջորդ տարվա հունիսի 2-ին Զիվերսը կախաղան է բարձրացվել, այլ ոչ թե գնդակահարվել, ինչպես շատ հաճախ շփոթմամբ նշում են որոշ աղբյուրներում։

## Պարգևներ
* «Նյուրնբերգ 1929» հիշատակի նշան
* Հին մարտիկի տարբերանշան 
* ՍՍ-ի սպորտային բրոնզե նշան 
* Կայսերական սպորտային արծաթե նշան
* «Մարտական ծառայության խաչ I աստիճանի մեդալ» (1944)
* «Մեռած գլուխ» օղակ
* ՍՍ ռեյխսֆյուրերի պատվո սուր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Michael H. Kater: Das «Ahnenerbe» der SS 1935—1945. Ein Beitrag zur Kulturpolitik des Dritten Reiches. 4. Auflage. Oldenbourg, München 2006.
* Hans-Joachim Lang: Die Namen der Nummern. Wie es gelang, die 86 Opfer eines NS-Verbrechens zu identifizieren. Überarbeitete Ausgabe. Fischer-Taschenbuch-Verlag, Frankfurt am Main 2007.
* 

## Արտաքին հղումներ

* Допрос Вольфрама Зиверса на процессе по делу нацистских медиков 
* Краткая биографическая справка на сайте «Вымпел-В»

Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գերմանացի զինվորականներ
Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված անձինք
Կատեգորիա:Նյուրնբերգյան դատավարություն
Fin de siècle

[thumb|200px|[Փարիզի Մուլեն Ռուժ կաբարեն, «դարի ավարտի» խորհրդանիշերից մեկը]]
**Fin de siècle** (, «Ֆէն դե սեկլ», երբեմն` «ֆինդեսեկլ»), 19-20-րդ դարերում եվրոպական մշակույթում տեղի ունեցող երևույթների արտահայտում։

«Դարավերջի» ժամանակաշրջանը բնորոշվում է փոփոխությունների սպասումով, ապագայի հանդեպ սպասումով ու վախերով, կենցաղի անցողիկությամբ, աշխարհի վերջի` մոտ լինելով, կյանքի գերհագեցվածությամբ, մահվան գրավչությամբ, անհոգությամբ, ազատամտությամբ ու Անկումային արվեստով։
Դարավերջի երևույթների թվին են պատկանում ինդիվիդուալիզմը, հրաժարումը հասարակական կյանքից և համընդհանուր ընդունված բարոյական նորմերից, «անկման» ամենատարբեր երևույթներ։ Դարաշրջանի առանձնահատկությունների ու դրանց պատճառների վերաբերյալ մտորումները տեղ են գտել այնպիսի մտածողների աշխատանքներում, ինչպիսիք են Ֆրիդրիխ Նիցշեն, Մաքս Նորդաուն, Բենեդետտո Կրոչեն, Հանս Դելբրյուկը և այլն։
Համընդհանուր օգտագործմամբ արտահայտությունը հայտնվում էր ցանկացած համադրությամբ. «դարավերջի փողկապ», «դարավերջյան կին», «դարավերջյան հանցագործություն»։ Նույն ժամանակաշրջանի դրական ասպեկտները բնորոշելու համար օգտագործվում էր «Հիասքանչ դարաշրջան» արտահայտությունը։
thumb|200px|Ֆրանսիական ծաղրանկար «դարավերջյան» տրամադրության վերաբերյալ, տպագրված 1900 թվականին:

## Արտահայտության ծագում
*Fin de siècle* արտահայտությունն առաջին անգամ ի հայտ է եկել 1886 թվականին, ֆրանսիական «Le Décadent» թերթում։ Ըստ մեկ այլ վարկածի, որ քննարկվում է «Intermédiaire des chercheurs et des curieux» ամսագրում, 1901 թվականին պարզ է դարձել, որ արտահայտությունը տարածվել է ֆրանսիացի գրողներ Միկարի և Ժուվենոյի «Դարի վերջ» պիեսի միջոցով, որն առաջին անգամ հրապատարկվել է 1888 թվականի ապրիլի 17-ին։
Արդեն 1890-ական թվականների սկզբին «դարի վերջ» անվանումն սկսել է օգտագործվել քննադատների, գրողների, արվեստի գործիչների կողմից` արտահայտելու ոչ այնքան ժամանակային շրջան, որքան հատուկ տրամադրվածություն։ «Fin de siècle» արտահայտությունը հոմանիշ է դարձել նյարդային սրված զգացողություններին, վատատեսությանը, կյանքից հոգնածությանը։ Արտահայտությունն արագորեն տարածվել է Եվրոպայի այլ երկրներում։ Արդեն 1891 թվականին ավստրիացի գրող Հերման Բարը հրատարակել է «Fin de siècle» վեպը ֆրանսերենով։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Francis de Jouvenot: *Fin de siècle. Pièce en quatre actes* , Ollendorff, Paris, 1888
* Francis de Jouvenot: *Fin de siècle* , Edition Libri, Düsseldorf, 2000, ISBN 3-934268-02-1
* Jens-Malte Fischer: *Fin de siécle. Kommentar zu einer Epoche.* , Winkler, München 1978. ISBN 3-538-07026-1
* Weber E. *France: Fin de Siècle*. Cambridge: Belknap Press, 1986 ISBN 0674318129
* Showalter E. *Sexual Anarchy: Gender and Culture at the fin de siècle*. New York: Penguin, 1990. ISBN 1853812773
__NOTOC__

## Արտաքին հղումներ
* Դ. Ս. Մերեժովսկու «Դարի վերջը» պոեմը

Կատեգորիա:Մոդեռն
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական արվեստի շարժումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ
The Legend

**The Legend** (կորեերեն՝ 전설, հայտնի է նաև որպես **Legend**), հարավկորեական բոյ բենդ, գտնվում է *SS Entertainment*–ի հովանավորության տակ (նախկինում JK Space Entertainment–ի)։ Խումբը կազմված է հինգ անդամներից՝ Լիսին, Ռոյ, Ջիհյոկ, Լիտո և Չանսոն։ Դեբյուտը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հուլիսի 9–ին «Left Out» սինգլով։ Ֆան ակումբի անունը «Herose» է։

## Անդամներ
* Լիսին (կոր․՝ 리슨), իրական անուն՝ Լի Սոն Թե (կոր․՝ 이승태) ծնվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 9–ին։
* Ռոյ (կոր․՝ 로이), իրական անուն՝ Կյուն Ֆեն (Չին․՝ 勤奮) ծնվել է 1991 թվականի օգոստոսի 31–ին։
* ՋիՀյոկ (կոր․՝ 제혁), իրական անուն՝ Ռյու Ջի Հյոկ (կոր․՝ 유제혁) ծնվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 19–ին։
* Լիտո (կոր․՝ 리토), իրական անուն՝ Քիմ Մին Ջուն (կոր․՝ 김민준) ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 3–ին։
* Չանսոն (կոր․՝ 창선), իրական անուն՝ Լի Չան Սոն (կոր․՝ 이창선) ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 5–ին։

## Սկավառակագրություն
### Մինի ալբոմներ

### Սինգլներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2014 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Հարավկորեական պարային երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Քեյ փոփ
Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Պոլ Դյուրան-Ռյուել

**Պոլ Դյուրան-Ռյուել** (, ), ֆրանսիացի կոլեկցիոներ, որ կապված է իմպրեսիոնիզմի հետ։ Կոլեկցիոներներից մեկը, ով ֆինանսական օժանդակություն է տրամադրել նկարիչներին ու կազմակերպել է անհատական ցուցահանդեսներ։
## Կենսագրություն

1855 թվականին Պոլը հորից ժառանգում է նկարչական պարագաներների խանութ։ Ընկերանալով Բարբիզոնյան դպրոցի նկարիչների հետ՝ աջակցում էր նրանց բարոյապես և ֆինանսապես։ Իր պատկերասրահում նա ցուցադրում էր նրանց նկարները՝  դրանք վաճառելու մեծ ջանքեր գործադրելով։
1870 թվականին Պոլը սկսում է հովանավորել իմպրեսիոնիստներին։ Դա պատահեց Լոնդոնում Մոնեի և Պիսարոյի հետ ծանոթությունից հետո։ 1872 թվականից նա դարձավ նկարների միակ վաճառականը, ում վրա կարող էին հույս դնել «Մերժվածների սալոնի» նկարիչները, ովքեր տալիս էին իրենց նկարները շատ ցածր արժեքով, որպեզսի կարողանան զբաղվել ստեղծագործական կյանքով։ Դա բերում է նրան, որ 1876 թվականին Պոլը իր պատկերասրահում կազմակերպում է երկրորդ իմպրեսյոնիստների ցուցադրությունը՝ դրանով հակառակվելով պաշտոնական սրահին։ Սակայն մի քանի տարի անց ֆինանսական խնդիրների պատճառով նա դադարում է գնել նրանց կտավները։
1886 թվականի մարտի 13-ին նա տեղափոխվեց Նյու Յորք և այնտեղ բացեց ցուցահանդես, որի շնորհիվ Մանեն, Մոնեն, Դեգան, Ռենուարը, Պիսսարոն ճանաչում ձեռք բերեցին նաև Ամերիկայում։ Այս ամենից հետո նա որոշում է Նյու Յորքում բացել առանձին պատկերասրահ։
1890 թվականի նոյեմբերից մինջև 1891 թվականի մայիսը Պոլը Փարիզում թողարկում է «Արր դան դյո մոնդ» ամսագիրը, որի մեջ հրատարակված էին հոդվածներ իմպրեսիոնիստների ստեղծագործությունների մասին, գրված այդ ժամանակի ամենափայլուն քննադատություններով։
Մահից մի քանի տարի առաջ նա իր հիշողություններում գրում է դժվարությունների մասին, որոնց նա ստիպված է եղել բախվել որպես նկարների առևտրական։ Մահացել է 1922 թվականի փետրվարի 5-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* Lionello Venturi: Les archives de l'impressionnisme : lettres de Renoir, Monet, Pissarro, Sisley et autres; mémoires de Paul Durand-Ruel; documents Paris, New York 1939
* Ausstellungskatalog: Französische Impressionisten : Hommage à Durand-Ruel Hamburg 1970
* Ausstellungskatalog: 1874 hommage a Paul Durand-Ruel 1974 : cent ans dI̓mpressionnisme. Paris 1974
* Pierre Assouline: Grâces lui soient rendues. Paul Durand-Ruel, le marchand des impressionnistes. Paris 2002 ISBN 2-07-030123-0

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գործարարներ
Asphalt 8: Airborne

**Asphalt 8: Airborne** (), ավտոմոբիլային սիմուլյատոր ժանրի համակարգչային խաղ է,  մշակված և թողարկված է Gameloft  ընկերության կողմից 2013 թվականին, Nokia-ի սերիաների շրջանակում։ Անդրոիդ և iOS հարթակների համար խաղը թողարկվել է 2013 թվականի օգոստոսի 22-ին, 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ին Վինդոուզ 8/8.1 և Վինդոուզ Phone 8/8.1  օպերացիոն համակարգերի համար և 2014 թվականի հունվարի 15-ին BlackBerry 10-ի, ինչպես նաև  2015 թվականին  Վինդոուզ 10-ի համար։

## Խաղընթացքի տարածքներ
Asphalt 8: Airborne ունի ավելի քան 16 տարբեր վայրեր մրցարշավները կազմակերպելու համար․ Տոկիո, Նևադա, Իսլանդիա, Ֆրանսիական Գվիանա, Լոնդոն, Բարսելոնա, Ալպեր, Վենետիկ, Լազուր ափ (մինչև 2016 թվականի դեկտեմբերը տարածքը անվանվել է Մոնակո)։  2014 թվականի մարտի  թարմացման ժամանակ ավելացվել է նոր  Չինական պատը, և ինչպես նաև նոր վեց երթուղիներ։ 2014 թվականի օգոստոսի թարմացման ժամանակ ավելացվել է Դուբայը, և նաև չորս նոր մրցուղիներ։ Սեպտեմբերի թարմացման ժամանակ ավելացվել է  Սան Դիեգոն։ 2014 թվականի ձմռանը ավելացվել է Սեկտոր 8-ը։  2015 թվականի մարտին ավելացվել է  նոր վայր՝ Տեներիֆեն, չորս նոր մայրուղիների հետ միասին։ Դեկտեմբերին ավելացվել են չորս նոր երթուղիներ մեկ ընդհանուր անվան նորքո՝ «Գոտի 51»։ Իսկ 2017 թվականի ձմռանը ավելացվել է Պատագոնիան։ 2017 թվականի աշնանը  խաղընթացքի համար նախատեսված տարածներին ավելացվել է Մյունխենը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Խաղը Մայքրոսոֆթ խանութում
* Խաղը Google Play հավելվածում
* Asphalt 8: Airborne By Gameloft
*  Asphalt 8: Airborne for Windows 10

Կատեգորիա:2013 տեսախաղեր
Կատեգորիա:IOS խաղեր
Կատեգորիա:Windows Phone խաղեր
Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղերի սերիաներ
Եվգենի Կրավցով

**Եվգենի Իվանովիչ Կրավցով** (), բելառուսցի բանկիր, տնտեսագետ, պրոդյուսեր և ռեժիսոր։ Բելառուսի Հանրապետության առաջին առևտրային բանկերից մեկի կառավարիչը։ «Ավարտ», «Բանկի կոմիքսներ» հումորային հաղորդումների, «Փրկության բանակ» (2000) և «Ոսկե մեքենա» (2009) լիամետրաժ ֆիլմերի պրոդյուսերը և ռեժիսորը։ Հանդիսանում է «Լյապիս Տրուբեցկոյ» խմբի «Վիրավոր սիրտ» ալբոմի պրոդյուսերը (1996)։

## Բանկային գործունեություն
«Մինսկ Կոմպլեքս բանկ»-ը հիմնադրվել է 1996 թվականի փետրվարին, Մինսկի համալիրի մասնաճյուղի և Մոնոլիտբանկի միաձուլման արդյունքում։ 1997 թվականին ներդրում կատարելով Կանոնադրական հիմնադրամում 3 մլն դոլար, «Մինսկ Կոմպլեքս բանկ»-ի 49 % բաժնետոմսերի ղեկավարն է դառնում «Օնեքսիմ բանկը», որը մտնում էր ռուս գործարար Վլադիմիր Պոտանինի խմբի մեջ։

Մինչև 2002 թվականի ապրիլը Եվգենի Կրավցովը եղել է ԱԿԲ «Մինսկ Կոմպլեքս բանկ» ՓԲԸ-ի նախագահը։

2004 թվականին Մինսկի շրջանային դատարանի որոշմամբ Եվգենի Կրավցովը դատապարտվել է 9 տարվա ազատազրկման։
2005 թվականին Բելառուսի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով «Մինսկ Կոմպլեքս բանկ»-ը կցվել է «ԱՍԲ Բելառուսբանկ» պետական բանկին և դադարեցրել է իր գործունեությունը։

## Ընտանիք և անձնական կյանք
Մայրը Գալինա Իվանովնա Կրավցովան էր, պրոֆեսոր, տնտեսական գիտությունների թեկնածու, ավելի քան 20 դասագրքերի հեղինակ։

Հայրը Իվան Յակովլևիչ Կրավցովն էր, ոստիկանության փոխգնդապետ, ծառայել է Սոցիալիստական սեփականության պայքարի դեմ բաժնում։

Կինը Լյուդմիլա Սերգեևնա Կրավցովան էր, բելառուսցի երգչուհի, կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։

Մինչև 2007 թվականի օգոստոսը Եվգենի Կրավցովը ապրել է Մինսկ քաղաքում։ 2008 թվականից մինչև իր մահը ապրել է Մոսկվայի մարզի Սերպուխով քաղաքում։

2012 թվականի դեկտեմբերի 6-ին տեղափոխվել է Սերպուխովի Սեմաշկոյի անվան քաղաքային հիվանդանոց, որտեղ գտնվելով վերակենդանացման բաժանմունքում 2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին մահացել է.: Թաղվել է Բորիսովի շրջանի Մինսկ նահանգի Բարան գերեզմանատանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բելառուս ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Բելառուս տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Արմուշ

**Արման Մամիկոնի Խաչատրյան** (), ավելի հայտնի է որպես **Արմուշ**, հայ դերասան, հումորիստ, շոումեն։

## Կենսագրություն
Արման Մամիկոնի Խաչատրյանը ծնվել է 1977 թվականի մարտի 18-ին, Երևան քաղաքում։ 1994 թվականին ավարտել է Երևանի Սախարովի անվան թիվ 69 միջնակարգ դպրոցը։ 1999-2002 թվականներին սովորել է Համո Բեկնազարյանի անվան «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում։

2000-2003 թվականներին աշխատել է «Արդինի» ստուդիայում՝ որպես դերասան։ 2001 թվականի մասնակցել է Հայաստանի ՈւՀԱ բարձրագույն լիգայի խաղերին և դարձել հաղթող, որից հետո ընդգրկվել է «Արմյանսկի պրոեկտ» ՈւՀԱ թիմ և մասնակցել Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայի խաղերին։ Նաև այդ ժամանակաշրջանում մասնակցել է «Ծո FM» հումորային երաժշտական նախագծում, ներդրում կատարելով երկրորդ և երրորդ ալբոմների ստեղծմանը։

2006-2010 թվականներին աշխատել է «Սիգմա TV» և «32 Production» ընկերություններում՝ «Հայաստանի հանրային», «Նոր ալիք», «Շանթ» և «Արմենիա» հեռուստաընկերություններում, եղել է «32 ատամ», «Թարսի պես», «Երկու աստղ», «50 SMS», «Բանակում», «3 պատ» և «Մեր բակը» հաղորդումների համահիմնադիրը և հանդես է եկել որպես դերասան։

2010-2015 թվականներին հանդես է «Շանթ» հեռուստաընկերությունում «Վիտամին ակումբ» հումորային շոու-նախագծում՝ որպես դերասան։ Հյուրախաղերով եղել է մի շարք երկրներում, նկարահանվել բազմաթիվ գովազդային հոլովակներում, ֆիլմերում։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Թվային հայելային ֆոտոխցիկ

**Թվային հայելային խցիկ**, DSLR (), թվային ֆոտոխցիկ, որը ստեղծված է միաթաղանթ հայելային ֆոտոապարատի սկզբունքի հիման վրա։ Այն օգտագործում է կինոժապավեն։ Թվային հայելային ֆոտոխցիկ հասկացությունը ենթադրում է միաթաղանթ խցիկ, քանի որ երկթաղանթը այդքան էլ կիրառելի չէ։
մինի|Canon 20D ֆոտոխցիկը Canon EF 17-40 լուսաթաղանթով

## Ստեղծման պատմություն
մինի|Առաջին սերիական թվային ֆոտոապարատը
Անշարժ պատկերի ֆիքսման համար շարժական էլեկտրոնային սարքեր ստեղծելու փորձերը սկսվեցին 1969 թվականին՝ լիցքային կապի ստեղծման պահից ի վեր։ Սակայն առաջին հայելային ֆոտոապարատները (Still Video Camera) թվային չէին, քանի որ հիմնված են պատկերի անալոգային ֆիքսման վրա։

Առաջին հայելային թվային ֆոտոխցիկ կարելի է համարել հիբրիդային Electro-Optic Camera սարքը, նախագծված Kodak ընկերության կողմից և ԱՄՆ-ի կառավարության պատվերով։ Հիմքում օգտագործվել է Canon New F-1 տեսախցիկը։ Սարքը կառուցվել է Kodak ընկերության կողմից մեկ տարի առաջ ստեղծված M1 սև-սպիտակ ccd թվային ֆոտոդիոդների հիման վրա, որի չափսը առաջին անգամ գերազանցել է 1 մեգապիկսելը։ Այն տեղադրվել է հետևի շարժական կափարիչի բլոկի վրա։ 1988 թվականին թողարկվել է առաջին օրինակը, որը փորձարկվել է պարապուրդի զինվորականների կողմից։ Հետագայում ստեղծվել է ևս երկու նման տեսախցիկներ՝ Tactic Camera, զինվորական կարիգների համար։

Ստացված հիբրիդները երևացին շատ կոպիտ, աշխատել նրանց հետ դժվար էր և ահհարմար, հաջորդ փուլով մեկ տարի անց սկսվեց "IRIS" ֆոտոլրագրողների համար և Hawkeye II-ը զինվորականների համար նախագծերի մշակումը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լուսանկարչություն
Կատեգորիա:Օպտիկական սարքեր
Նագոյայի համալսարան

**Նագոյայի համալսարան** (ճապ.` 名古屋大学, նագոյա դայգակու), Ճապոնիայի ազգային համալսարաններից մեկը։ Տեղակայված է Նագոյա քաղաքի արևելյան մասում, համարվում է երկրում ամենահեղինակավոր համալսարաններից մեկը։
Համալսարանն իր արմատներով հասնում է 1871 թվական, երբ գործում էր որպես ժամանակավոր բժշկական դպրոց։ 1939 թվականին հաստատությունը դարձավ Նագոյայի կայսերական համալսարան, 1947 թվականին վերանվանվեց Նագոյայի համալսարան, 2004 թվականից դարձավ ազգային համալսարանների համակարգի մաս։

Ուսանողների զգալի մասը Տոկայի տարածաշրջանից են, չնայած ուսանողների մեծ մասը Ճապոնիայի այլ շրջաններից են։ Արտասահմանյան ուսանողների մեծ մասը հիմնականում Չինաստանից են` 47 % և Կորեայից` 9,5 % (2009 թվականի մայիսի 1-ի տվյալներով)։ Համալսարանում 30-ից ավելի ուսանողներ կան Թայվանից, Ինդոնեզիայից, Վիետնամից, Մալայզիայից, Կամբոջայից և Ուզբեկստանից։
մինի|Նագոյայի համալսարան

## Շրջանավարտներ
Համալսարանի շրջանավարտների շրջանում կան մի շարք նոբելյան մրցանակակիրներ` Ռյոձի Նեյորին (քիմիա, 2001 թ), Մակոտո Կոբայասին (ֆիզիկա, 2008 թ), Տոսիխիդե Մասկավա (ֆիզիկա, 2008 թ), Օսամու Սիմոմուրա (քիմիա, 2008 թ), Իսամու Ակասակի (ֆիզիկա, 2014 թ), Խիրոսի Ամանո (ֆիզիկա, 2014 թ)։

## Ֆակուլտետներ
* Իրավաբանական
* Բժշկական
* Ինժեներական
* Գրականագիտական
* Գիտական
* Գյուղատնտեսական
* Տնտեսագիտական
* Կրթական
* Տեղեկատվական մշակույթի

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1939 հիմնադրումներ Ճապոնիայում
Կատեգորիա:1939 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի համալսարաններ
Աթենքի համալսարանի պատմության թանգարան

**Աթենքի համալսարանի պատմության թանգարան** (), Հունաստանի մայրաքաղաքի նորացված թանգարաններից մեկը, որի ցուցադրությունում ցուցադրվում են Աթենքի համալսարանի ձևավորման պատմության առարկաները։

## Տեղադրություն
Թանգարանը գտնվում է Աթենքի կենտրոնական մասում Պլակա շրջանում, Tholou փողոց (Θόλου), 5։

## Պատմություն
Կառույցը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, գոյություն ուներ դեռևս Օսմանյան ժամանակաշրջանում, սակայն այն զգալիորեն վերակառուցվել է 1831-1833 թվականներին Ստամաթիս Կլանտիսի և Էդվարդ Սկաբերտի կողմից։

1837 թվականից 1841 թվականը թանգարանը տեղակայվեց նորաստեղծ Աթենքի համալսարանում։ 1861 թվականին Ստամաթիս Կլանտիսը շենքը որպես մասնավոր սեփականություն վաճառել է և մինչև 1862 թվականը շենքը տարբեր կազմակերպություններին է պատկանել։

1945 թվականին առանձնատունը ճանաչվել է որպես ճարտարապետական հուշարձան, իսկ 1959 թվականից համալսարանի ղեկավարությունը սկսեց շենքին վերադարձնել իր իրավասությանը։

1987 թվականի մայիսին Մահալիս Ստաֆոպուլոսի ղեկավարությամբ, Աթենքի բարձրագույն ուսումնական հաստատության 150-ամյակի կապակցությամբ հիմնադրվեց համալսարանի պատմության թանգարանը։

## Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուում կան մի շարք հազվագյուտ բուհական հրատարակություններ, ձեռագրեր, փաստաթղթեր, ռեկտորների և պրոֆեսորների դիմանկարներ, դիպլոմների նմուշներ, գիտական գործիքներ, լուսանկարներ և մեդալներ։

Ցուցահանդեսը գտնվում է շենքի առաջին և երկրորդ հարկերում և ներկայացնում է առաջին բուհական ֆակուլտետների զարգացման թեմատիկ լուսաբանումը․ բժշկության, իրավունքի, փիլիսոփայության և աստվածաբանության դպրոցները։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք  (անգլերեն) (հուն.)

Կատեգորիա:Աթենքի թանգարաններ
Կատեգորիա:1987 հիմնադրումներ Հունաստանում
Կատեգորիա:1987 հիմնադրված թանգարաններ