open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Գրիգոր Տեր-Ղազարյան

**Գրիգոր Նարիմանի Տեր-Ղազարյան** (), հայ ճարտարագետ-էլեկտրիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1960), պրոֆեսոր ( (1969): ՎԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1972):

## Կենսագրություն
Գրիգոր Տեր-Ղազարյանը ծնվել է 1914 թվականի հուլիսի 25-ին, Ժելեզնովոդսկ (Ռուսաստան) քաղաքում։ 1938 թվականին ավարտել է Անդրկովկասյան ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1954-1994 թվականներին եղել է Թբիլիսիի Էներգետիկայի և ջրատեխնիկական կառույցների վրացական գիտահետազոտական ինստիտուտի էլեկտրաէներգետիկայի և էլեկտրական մեքենաների բաժնի վարիչ։

Ուսումնասիրել է էլեկտրաէներգիայի արտադրության հուսալիության և արդյունավետության բարձրացման խոշոր էլեկտրական մեքենաների աշխատանքի ռեժիմները, իրականացրել Սևան-Հրազդան կասկադի էլեկտրակայանների գեներատորներն առանց ջրի (որպես համաժամանակյա գեներատորներ) օգտագործելու տեսական և փորձարարական հետազոտություններ։

## Երկեր
* Несимметричный режим работы гидрогенераторов, М.-Л., 1956.
* Несимметричные режимы синхронных машин, М., 1969.
* Анормальные режимы гидрогенераторов, М., 1990.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Патенты автора ТЕР-ГАЗАРЯН ГРИГОРИЙ НАРИМАНОВИЧ

Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ
Կատեգորիա:Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Սիբիրյան ծորենի

**Սիբիրյան ծորենի** ()ծորենիների ընտանիքին պատկանող թուփ։

## Տարածվածություն և էկոլոգիա
Բնության մեջ հանդիպում է Ալթայում, Սայաններում, Ջոնգարի Ալաթուում և Մոնղոլիայում։ Այն աճում է ժայռերի, քարե և անապատային լանջերի, հանքավայրերի վրա, հիմնականում ցածր լեռներում, ավելի քիչ ալպյան տարածաշրջանում։

## Բուսաբանական նկարագիր
Թփի բարձրությունը մինչև 1 մետր է, խիտ և և շատ ճյուղերով։ Ընձյուղները մոխրագույն են կամ գորշ դարչնավուն։ Տերևնեը կարճ են՝ իրար մոտ-մոտ։ Տերևները կաշվենման են, երկար ու ձվաձև՝ 2 սմ երկարությամբ և 8 մմ լայնությամբ, ատամնավոր-ասեղանման՝ ներքևում նեղացած, վերևում՝ սրված։ Սովորաբար լինում են ընձյուղին զուգահեռ։ Փշերը 3-5-7 հատ, 14 մմ երկարությամբ, հաճախ գերազանցում են տերևներին։ Ծաղիկները դեղին են, առանձին-առանձին, 1-2սմ տրամագծով՝ 1սմ-անոց ոտիկների վրա։ Բաժակատերևները ձվաձև են, ոչ սուր։ Թերթիկները հավասար են նրանցև նույն ձևն ունեն։ Ընձյուղները երկու անգամ կարճ են տերևներից։ Պտուղը կարմիր է օվալաձև՝ մինչև 9մմ երկարությամբ։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղը հասնում՝ սեպտեմբերին։

## Տնտեսական արժեք և կիրառություն
Խիտ տերևներով թուփ, որն օգտագործվում է եզրազարդեր սարքելու համար։ Հետաքրքիր է իր խիտ տերևներով։ Արմատներից ստանում են կաշվի ներկելու համար դեղին ներկ։ Տերևները և պտուղները պատրաստ են համեմունքներ և լուծույթներ պատրաստելու համար։ Սիբիրյան հատապտուղների արմատները Մերձբայկալում համարվում են ժողովրդական բժշկության մեջ կարևոր բաղադրիչ։ Բնակիչները օգտագործվում են ցուրտ եղանակներին՝ որպես տաքացնող միջոց։ Բացի այդ, այն տրվում է ձիերին։ Կեղևը և պտուղը պարունակում են մոտ 0,15% ասկորբինաթթու, նույնպես օգտագործվում են տիբեթյան բժշկության մեջ.
:

## Ծանոթագրություն

## Գրականություն
Энциклопедический словарь лекарственных, эфирномасличных и ядовитых растений / сост. Г. С. Оголевец. — М.: Сельхозгиз, 1951. — С. 33. — 584 с.

Կատեգորիա:Թփեր
Սաղուլիա

**Սաղուլիա** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում։

## Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 45 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 40 կմ։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1869 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Կիտայամա

, Ճապոնիայի Վակայամա պրեֆեկտուրայի Հիգասիմուրո գավառում գտնվող գյուղ։ Գյուղի մակերեսը կազմում է 48,21 կմ², բնակչությունը՝ 442 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 9,17 մարդ/կմ²։

## Աշխարհագրական դիրք
Կիտայամա գյուղը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Վակայամա պրեֆեկտուրայում։ Այս գյուղի հետ սահմանակցում են Կումանո քաղաքը և Սիմոկիտայամա, Տոցուկավա գյուղերը։

## Բնակչություն
Սիմոկիտայամա գյուղի բնակչությունը կազմում է 442 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 9,17 մարդ/կմ²։ Վերջին անգամ մարդահամար իրականացվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 1-ին. վերջինիս համաձայն՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 426 մարդ։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.

## Պատկերասրահ

Nanairodam.jpg|
Citrus jabara by OpenCage.jpg|Գյուղում աճող ցիտրուսային միրգ


## Տես նաև
* Սիմոկիտայամա
* Կավակամի
* Կամիկիտայամա
* Կավակամի
* Նարա պրեֆեկտուրա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* * Կիտայամա գյուղի պաշտոնական վեբկայք

Կատեգորիա:Ճապոնիայի գյուղեր
Հարալդ Տամմեր

**Հարալդ Տամմեր** (, ), էստոնացի լրագրող և ծանր ատլետ, աշխարհի չեմպիոն։ Որպես ծանրորդ` 1922 թվականին նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոս, 1924 թվականին՝ Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալ։ Որպես աթլետ՝ մրցել է 1920 և 1924 թվականների Օլիմպիական խաղերի գնդի հրման մրցաշարում՝ համապատասխանաբար զբաղեցնելով վեցերորդ և տասներկուերորդ տեղերը։ 1920 թվականին եղել է Էստոնիայի օլիմպիական դրոշակակիրը, 1928 և 1936 թվականներին՝ Էստոնիայի օլիմպիական թիմի ներկայացուցիչ։

## Կենսագրություն
Հարալդ Տամմերը ծնվել է 1899 թվականին Ռևելում (Ռուսական կայսրություն)։ 1916 թվականին դարձել է գնդի հրման Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ սկավառակի և մուրճի նետումից՝ բրոնզե մեդալակիր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, հետագայում մասնակցել Էստոնիայի անկախության համար մղվող պատերազմին։

1920 թվականին Անտվերպենում կայացած Օլիմպիական խաղերում եղել է Էստոնիայի հավաքականի դրոշակակիրր և գնդի հրման մարզաձևում գրավել վեցերորդ տեղը։ Այնուհետև զբաղվել է ծանրամարտով և 1922 թվականի աշխարհի առաջնությունում նվաճել ոսկե մեդալ։ 1924 թվականին Փարիզի Օլիմպիական խաղերում ծանրամարտում նվաճել է բրոնզե մեդալ, գնդի հրումից զբաղեցրել 12-րդ տեղը։

1931–1933 թվականներին սովորել է Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում։

1921-1928 թվականներին Հարալդ Տամմերը եղել է «*Eesti Spordileht*»-ի խմբագիրը, 1933-1940-ական թվականներին` «*Eesti Päevaleht*»-ի։ 1933-1940 թվականներին եղել է Էստոնիայի ազգային օլիմպիական կոմիտեի խորհրդի անդամ, 1937-1940 թվականներին՝ Էստոնիայի խորհրդարանի անդամ։ 1940 թվականին կարճ ժամանակահատվածում եղել է «*Revue Baltique*»-ի խմբագիրը։ 1941 թվականի փետրվարին մեղադրվել է Էստոնիայի զինված ուժերի համար լրտեսության մեջ,
ձերբակալվել է ՆԳԺԿ-ի կողմից և արտաքսվել Ռուսաստան։ Մեկ ու կես տարի անց մահացել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնով քաղաքի Սուխոբեզվոդնի երկաթուղային կայարանի մոտակայքում գտնվող Ունժենսկի ճամբարում։

## Մրցանակներ
* Էստոնիայի Կարմիր խաչի II աստիճանի շքանշան (), 1940, փետրվարի 21  
* Էստոնիայի Կարմիր խաչի շքանշան, II աստիճանի I (), 1936, հունիսի 18 
* Լաչպլեսիսի ռազմական շքանշան 3/1816, 1924

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Էստոնացի աթլետներներ
Կատեգորիա:Էստոնացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Էստոնացի օլիմպիական ծանրամարտիկներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Ջրահարսը (ֆիլմ, 1976)

**«Ջրահարսը»** (), խորհրդային-բուլղարական ֆիլմ, որ ստեղծվել է Վլադիմիր Բիչկովի կողմից Հանս Քրիստիան Անդերսենի համանուն հեքիաթի մոտիվներով։ Ֆիլմը նկարահանվել է 1976 թվականին Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում։

## Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է դանիացի մեծ գրող Հանս Քրիստիան Անդերսենի հիշատակին և ստեղծվել է նրա լավագույն հեքիաթներից մեկի հիման վրա։ Փոքրիկ ջրահարսը սիրահարվում է արքայազնին, որին մի անգամ փրկել էր փոթորկի ժամանակ։ Հանուն այդ սիրո Ջրահարսը զոհում է շատ բան. նա չի վախենում հեռանալ իր տնից և պայման է կապում չար կախարդուհու հետ։ Կախարդուհին, օգտագործելով տարբեր կախարդական խոսքեր, Ջրահարսի գեղեցիկ վարսերի փոխարեն նրա ձկան պոչը վերածում է մարդկային ոտքերի և այնպես է անում, որ Ջրահարսը կարողանա քայլել ու ապրել ցամաքում։ Բազմաթիվ փորձություններ է ստիպված լինում անցնել փոքրիկ Ջրահարսը միայն նրա համար, որ լինի իր սիրելիի կողքին։ Բայց արքայազնը, այսպես էլ չհասկանալով իր երջանկությունը, ընդմիշտ կորցնում է նրան։

Ֆիլմում կան առանձին տարբերություններ Անդերսենի հեքիաթից. կախարդուհին չի վերցնում Ջրահարսի ձայնը, և նա կարող է խոսել, դրանից բացի՝ նա չի մահանում արքայազնից բաժանվելուց հետո, այլ ստանում է անմահություն։ Սակայն սյուժետային առանձին գծերի մեղմացումն այդ առանց այն էլ տխուր պատմությունը չի դարձնում պակաս դրամատիկական։

## Դերերում
### Նախաբան և վերջաբան
* Վիկտորյա Նովիկովա – *աղջիկ հանրակառքում*
* Վալենտին Նիկուլին – *[[Հանս Քրիստիան Անդերսեն]]*
* Գալինա Արտյոմովա – *ամուսնացած ուղեկցորդուհի*
* Յուրի Սենկևիչ – *ամուսնացած ուղեկցորդ*
* Գալինա Վոլչեկ – *աղջկա դաստիարակչուհի*
* Միխայիլ Պուգովկին – *հարբած ուղեկցորդ*

### Պատում
* Վիկտորյա Նովիկովա – *ջրահարս*
* Վալենտին Նիկուլին – *Սուլպիտիուս*
* Գալինա Արտյոմովա – *արքայադուստր*
* Յուրի Սենկևիչ – *արքայազն Անտուան*
* Գալինա Վոլչեկ – *պանդոկապանուհի/կախարդ*
* Ստեֆան Իլիև – *ասպետ Ադալբերտ Գրինլի Ռեյնոլդ Մառնդելսկի*
* Միխայիլ Պուգովկին – *Հաստաշրթունք*
* Սվետլանա Մոիսեենկո – *օրիորդ Ժակլին*
* Մարգարիտա Չուդինովա – *օրիորդ Լեոնելա*
* Ստեֆան Պեյչև – *ձկնորս*
* Միխայիլ Յանուշկևիչ – *ավազակ*

### Էպիզոդներում
* Անդրեյ Ֆայտ
* Յուլի Ֆայտ
* Բորիս Բրեև
* Վյաչեսլավ Բյուտենկո
* Վլադիմիր Բիչկով
* Յուրի Վիդմանկին
* Իվան Գայդարջիև 
* Վ. Լյուտիկով
* Ա. ՄԱրկով
* Իվան Մանով
* Արթուր Նիշչյոնկին – *կույր*
* Սերգեյ Նիկոլաև – *հացթուխ*
* Լև Պոտյոմկին

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Վիտկովիչ, Գրիգորի Յագդֆելդ
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Բիչկով
* Բեմադրող օպերատոր՝ Էմիլ Վագենշչայն 
* Բեմադրող նկարիչ՝ Կոնստանտին Զագորսկի, ճարտ.՝ Բոգոյա Սապունջիև
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Կռիլատով
* Դիրիժոր՝ Դ. Շտիլման
* Երգերի տեսքտը՝ Բելլա Ախմադուլինայի, Յուրի Էնտինի
* Մոնտաժող՝ Գ. Սադովնիկովա
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ռոման Կոնբրանդտ, Իվան Կորդով

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բուլղարերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին
Կատեգորիա:Բուլղարիայում նկարահանված ֆիլմեր
Ռոբին Հուդի մահը

մինի|Նյուել Քոնվերսի նկարը, որում պատկերված է լեգենդի եզրափակիչ տեսարանը (1917)
**«Ռոբին Հուդի Մահը»** (, Child 120, Roud 3299), անգլիական ժողովրդական բալլադ Ռոբին Հուդի մասին բալլադների շարքից։ Նրա առաջին հայտնի գրավոր տարբերակը պարունակվում է վատ պահպանված ձեռագրում, որը հայտնաբերվել է Թոմաս Պերսիի կողմից և թվագրվում է XVII դարի կեսերով, իսկ ամբողջական տեքստն առաջին անգամ հրատարակվել է 1786 թվականին the English Archer հրատարակությունում։

## Սյուժե
Ռոբին Հուդը փոքրիկ Ջոնին հայտնում է, որ իրեն վատ է զգում և մտադիր է մեկնել Քիրքլիս վանք, որպեսզի այնտեղ իրենից արյուն առնեն։ Սակայն մայրապետը, արյունահոսություն առաջացնելով, Ռոբինին փակում է սենյակում։ Վերջինս հասկանում է, որ դավաճանության զոհ է դարձել և փչում է իր որսորդական եղջյուրը։ Փոքրիկ Ջոնը, որը դրսում էր, ներխուժում է սենյակ, բայց արդեն ուշ է։ Ռոբինը մահանում է։ Վշտահար սրտով Ջոնը թույլտվություն է խնդրում որպես վրեժ հիմնահատակ ավերելու Քիրքլիսը, սակայն նրա զինակիցն արգելում է, որովհետև իր ողջ կյանքի ընթացքում Ռոբին Հուդը ոչ մի կնոջ վնաս չի պատճառել։ Նա խնդրում է տալ իր աղեղը, որպեսզի վերջին անգամ նետ արձակի և պատվիրում է իրեն թաղել այնտեղ, որտեղ կխրվի նետը։

Ռոբին Հուդի դավաճանության և նրա մահվան մասին պատմությունը առկա է նաև «Ռոբին Հուդի մասին փոքր ժեստի» (, Child 117) վերջին երգում, որի պահպանված օրինակները թվագրվում են 16-րդ  դարի սկզբով։ Եթե երկու տեքստերի միջև գոյություն ունի կախվածություն, ապա փոխառությունը, անկասկած, գնում է բալլադից ժեստին, ինչը փաստում  է բալլադի՝ շատ ավելի վաղ ստեղծված լինելու մասին։ «Փոքր ժեստը» և «Ռոբին Հուդի մահը» բալլադն ավանդաբար (Չայլդից սկսած) ուսումնասիրողների կողմից դասվում են Ռոբին Հուդի մասին պատմող հինգ «հիմնական» բալլադների շարքում, որի մյուս երեք գործերն են՝ «Ռոբին Հուդը և Գայ Գիսբորնը» (, Child 118), «Ռոբին Հուդը և վանականը» (, Child 119) և «Ռոբին Հուդը և բրուտը» (, Child 121):

Ֆրենսիս Ջեյմս Չայլդը նշում է այս և մեկ այլ սյուժեի նմանությունը, որն առկա է «Sheath and Knife» բալլադում (Child 17), սակայն այնտեղ առաջնային է թաղման վայրի ընտրությունը, այլ ոչ թե աղեղի՝ որպես զենքի դերը։ Իսկ այս բալլադում աղեղն ու նետը կազմում են սյուժեի անբաժանելի տարր, և այն տեղը, որտեղ ընկնում է նետը, պատահական է։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բալլադներ Ռոբին Հուդի մասին
Իգոր Եվդոկիմով

**Իգոր Եվդոկիմով** (, ), ռուսական դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1978)։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1978 թվականից։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներին։

* 1978-1981 թվականներին՝ հերթապահ ռեֆերենտ, Ավստրալիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան ռեֆերենտ քարտուղար։
* 1982-1987 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ արարողակարգի բաժնի ավագ ռեֆերենտ, երրորդ քարտուղար։
* 1987-1991 թվականներին՝ Իռլանդիայում ԽՍՀՄ դեսպանության երրորդ, երկրորդ քարտուղար։
* 1991-1992 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ միջազգային հումանիտար համագործակցության և մարդու իրավունքների վարչության առաջին քարտուղար։
* 1992-1994 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Եվրոպայի վարչության խորհրդական։
* 1994-1995 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի խորհրդական։
* 1995-1997 թվականներին՝ Կիպրոսի Հանրապետությունում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական։
* 1997-1999 թվականներին՝ Վատիկանում Ռուսաստանի ներկայացուցչության խորհրդական։
* 1999-2004 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ միջազգային հումանիտար համագործակցության և մարդու իրավունքների վարչության ավագ խորհրդական։
* 2004-2008 թվականներին՝ Սինգապուրում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
* 2008-2013 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ տեղեկատվության և մամուլի դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
* 2013 թվականի հունիսի 11-ից-2017 թվականի օգոստոսի 7-ը՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 2017 թվականի օգոստոսի 7-ից՝ Բենինում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 2017 թվականի սեպտեմբերի 4-ը՝ Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։

Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2006 թվականի դեկտեմբերի 25)։
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2015 թվականի մայիսի 29)։
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի փետրվարի 10)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը Կոնգոյի ԴՀ-ում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում
* Կենսագրությունը Բենինում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Թերեզ Կարաչ

**Թերեզ Կարաչ** (, ), hունգարացի գրող, հասարակական գործիչ և կրթության բնագավարի գործիչ։ Հունգարիայում վաղ ֆեմինիստական շարժման և Հունգարիայում բարեփոխումների համար շարժման առաջնորդներից մեկը։ Միշկոլցի Իլոնա Զրինի քերականությա դպրոցի հիմնադիրը։

## Կենսագրություն
Թերեզ Կարաչը ծնվել է 1808 թվականին Բուդապեշտում։ Մայրը` Եվա Տակաչը, կանանց իրավունքների համար պայքարող ակտիվիստ էր, հայրը` Ֆերենց Կարաչը, ճարտարագետ էր։ Ընտանեկան տունը հաճախ ծառայում էր որպես հանդիպման վայր մտավորականության համար։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Պեշտի դպրոցում, որտեղ նա սովորել է 1814-1819 թվականներին։ Հետո նա ինքնուրույն է սովորել, թեև պետք է հոգ տաներ իր եղբայրների և քույրերի մասին, որոնք հինգն էին։ 1824 թվականին նա տասը ամսով մեկնել է Վիեննա, ինչն էլ ազդել է իր աշխարհայացքի ձևավորման վրա։

Այդ ժամանակ մի քանի հունգարացի կին գրողներից քչերն էին ճանաչում իրենց մասնագիտական կարգավիճակը, սակայն 1922 թվականից Կարաչը հրապարակել է իր բանաստեղծությունները, հանելուկներ, վեպեր և այլ աշխատանքներ, դառնալով հայտնի գործիչ հունգարական գրականության մեջ։ Նա նաև դարձել է հունգարական գրական ամսագրերում ակտիվ թղթակից։ 1838 թվականից մինչև 1844 թվականը նա արիստոկրատական գավառի սեփականատեր էր, այն պահպանելով սեփական միջոցներով։ Այդ ժամանակ էլ հենց դարձել է կանանց իրավունքների համար պայքարող մարտիկ, նմանվելով իր մորը։ Որպես ակտիվ գործիչ, նա պայքարում էր տղաների և աղջիկների` դպրոցում ուսման հավասար իրավունքների համար և պայքարել է այն բանի համար, որ միայնակ կանայք իրավունք ունենան մասնագիտություն ստանալ իրենց ապահովման համար։

thumb|upright|left|Կարաչը 1850 թվականին
1846 թվականին Կարաչը Միշկոլցում հիմնել է իր սեփական դպրոցը աղջիկների համար, որը ղեկավարել է մինչև 1859 թվականը։ Դպրոցում աշխատում էին չորս ուսուցիչ, իսկ ուսուցումը տևում էր երեք տարի։ Այնտեղ դասավանդվում էին հունգարերեն և գերմաներեն, թվաբանական, տնայնագործություն և կար։

1848 թվականի հեղափոխությունից առաջ ակտիվորեն տարածել է հեղափոխական թերթեր։ 1853 թվականին հրատարակել է կարճ ռոմանտիկ պատմությունների ժողովածու։ 1865-1877 թվականներին աշխատել է Բուդապեշտում որպես մասնավոր ուսուցիչ։ Իր հեղինակության շնորհիվ նա հրավիրված է եղել որպես Լուի Ֆիլիպ I-ի թոռան անձնական ուսուցիչ, սակայն հրաժարվել է և ղեկավարել է Միշկոլցի Իլոնա Զրինի քերականության դպրոցը։

1877 թվականին ապրուստի ծախսերը նվազեցնելու համար նա տեղափոխվել է Կիշկունհալաշ և ապրել է հարազատների հետ։ 1880-ական թվականներին որոշ ամսագրեր հրապարակել են նրա հուշերը, որոնք շատ քննադատորեն են ընդունվել։

## Ժառանգություն
Կարաչի հիմնադրած քերականության դպրոցը դեռևս գործում է։ 1993 թվականին հրապարակվել է նրա կենսագրությունը։ 1985 թվականին Հունգարիայում մեկ այլ դպրոց անվանվել է Կարաչի անունով` *Karacs Teréz Középiskolai Leánykollégium*:

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Հունգարացի կին գրողներ
Կատեգորիա:Հունգարացի հեղափոխականներ
Կատեգորիա:Հունգարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Ռոբին և Մերիան

**«Ռոբին և Մերիան»** (), 1976 թվականի ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ։ Սկզբում ֆիլմի խորագիրը եղել է «Ռոբին Հուդի մահը», բայց այն փոխվել է Columbia Pictures ընկերության կողմից։ Գլխավոր հերոսուհուն մարմնավորող Օդրի Հեփբերնը, նկարահանվելով այդ ֆիլմում, վերսկսել է կինոյում իր աշխատանքն ութ տարվա ընդմիջումից հետո։

## Սյուժե
Շատ տարիներ են անցել այն ժամանակվանից, երբ Ռոբին Լոքսլին, որը հայտնի ավազակ էր Շերվուդյան անտառից, Ռիչարդ Առյուծասիրտ թագավորի հետ գնաց խաչակրաց արշավանքի։ Բայց ահա եկել է սուրբ հողից հայրենիք վերադառնալու ժամանակը, որտեղ Ռոբինը ժամանակին ուներ ոչ միայն ընկերներ ու թշնամիներ՝ ի դեմս Նոթինգեմի շերիֆի, այլ նաև հարսնացու՝ Մերիանը։ Երբ Ռոբինը հեռացավ թագավորի հետ, Մերիանը սկզբում երկար ժամանակ սգում էր, իսկ հետո գնաց վանք, և այժմ նա մայրապետ է։

Նրանք երկուսն էլ՝ և՛ Ռոբինը, և՛ Մերիանը, այլևս երիտասարդ չեն, թվում է՝ նրանց ուղիները բաժանվել են ընդմիշտ, բայց երկար բաժանումից հետո տեղի ունեցած առաջին իսկ հանդիպումից պարզ է դառնում, որ կան երևույթներ, որոնք միշտ մնում են մարդու հետ։ Եվ դրանցից է սերը։

Արդեն հաուն հերոսների երջանկությանը խանգարում է միայն մի հանգամանք. Ռոբինն ստեղծված չէ ընտանիքի համար։ Նա ռազմիկ է, և պետք է պայքարի, ոչ թե նստի տանը։  Լոքսլին շարունակում է ապացուցել իրեն և բոլորին, որ ինքը դեռ կարող է հաղթել, թեկուզ դրա համար նույնիսկ պետք է հակառակվել սիրելի կնոջ ցանկություններին։

Նոթինգեմի շերիֆը նույնպես այլևս երիտասարդ չէ և հոգնել է կյանքի ռեժիմից։ Ռոբին Հուդի  հետ նրանց թշնամանքը մնացել է անցյալում, այժմ նա ավելի շատ հարգանքով է նայում իր մրցակցին, քան զայրույթով։ Բայց տղամարդկանց հավակնությունները հաճախ մահանում է միայն իրենց հետ, և շերիֆը չի խուսափում իր ոխերիմ թշնամու հետ վերջնական առճակատումից։

Մերիանը հուսահատության մեջ է։ Ճակատագիրը փոխելու նրա բոլոր ջանքերը մեկը մյուսի հետևից ձախողվում են։ Նա Ռոբինին խնդրում է սուրը պատյանը դնել և կանգ առնել, բայց դրան հասնել նրան չի հաջողվում։ Իր վշտի գագաթնակետին Մերիանը հասկանում է, որ եթե կյանքը բաժանում է իրեն իր սիրելիից, ապա միակ բանը, որ կարող է հավերժ միավորել նրանց, մահն է։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումններ
* 

Կատեգորիա:1970-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Ռոբին Հուդի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում
Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1970-ականների բրիտանական ֆիլմեր
Պրիմոժ Տրուբար

**Պրիմոժ Տրուբար** կամ **Պրիմուս Տրուբեր**(սլովեներեն՝ Primož Trubar, ){{#tag:ref| Primož Trubar used the version *Primus Truber* throughout his life, except in 1550, when he used *Trubar*. () (1508 – 28 June 1586), սլովենիացի բողոքական-լյութերական քարոզիչ, կրոնական բարեփոխիչ, սլովեներեն առաջին գրքերի հեղինակ և սլովենական տպագրության հիմնադիր, Կարնիոլա դքսության տարածքում առաջին բողոքական եկեղեցու հիմնադիր, գրական սլովեներենի համադրող-սկզբնավորող։ Տրուբարը լյութերականությունը ներմուծել է Սլովենիա, սակայն իրենց իշխանությունն այդ երկրում հաստատած ավստրիական Հաբսբուրգները հակառեֆորմացիա են ձեռնարկել այդտեղ, և դրանից հետո բողոքական ընդամենը մի փոքր համայնք է մնացել՝ Պրեկմուրիեի շրջանում։ Տրուբարը առանցքային կերպար է սլովենական մշակույթի պատմության մեջ և շատ ու շատ առումներով պատմական խոշոր դեմք։

## Մատենագրություն
**Տրուբարի գրած կամ տպագրած գրքեր**
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Webzine Sloveniana article
* Slovene Government Communication Office
* Trubar Forum website in English and Slovene — translating Trubar into modern Slovene! 
* Website of Velike Lasce
* Famous Slovenes
* 500th Anniversary Celebrations of Trubar’s birth
Արցախի Հանրապետության վիզային քաղաքականություն

Արցախի Հանրապետություն այցելողները պետք է վիզա ստանան, եթե չեն ժամանել վիզաներից ազատված երկրներից մեկից։

## Վիզային քաղաքականություն
Հետևյալ երկրների քաղաքացիներն, այդ թվում ԱՊՀ-ից և ԵՏՄ անդամ բոլոր երկրների քաղաքացիները կարող են այցելել Արցախ առանց վիզայի։

Բացի վերը նշված երկրներից, հետխորհրդային մյուս երեք երկրների քաղաքացիները կարող են ազատ վիզա ստանալ Արցախ այցելելու համար։ Չճանաչված պետությունների համագործակցության բոլոր անդամները համաձայնվել են վերացնել իրենց քաղաքացիների վիզայի պահանջները․

Այլ երկրների քաղաքացիները կարող են վիզա ստանալ Հայաստանում Արցախի մշտական ներկայացուցչությունում։ Բացառիկ դեպքերում մուտքի վիզան կարող է տրվել Ստեփանակերտում Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունում։

Առկա է մեկանգամյա 21-օրյա տուրիստական վիզա, մեկանգամյան և բազմակի այցելության վիզաներ մինչև մեկ, երկու և երեք ամիսների համար։

Արցախի վիզա ստացածներ կամ Արցախ այցելածները հայտնվում են Ադրբեջանի սև ցուցակում և չեն կարող ստանալ Ադրբեջանի մուտքի վիզա։

## Տես նաև
*Հայաստանի արտաքին քաղաքականություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության քաղաքականություն
Կատեգորիա:Արցախի արտաքին հարաբերություններ
Կատեգորիա:Վիզային քաղաքականություն ըստ երկրի
Մեներգ լուսնի և գայլի համար

**Մեներգ լուսնի և գայլի համար** (), խորհրդային կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1990 թվականին։ 
«Ուրախ կարուսել» № 22 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երկու սյուժեներից առաջինն է։ Մուլտֆիլմում հնչում է Վյաչեսլավ Պրեոբրաժենսկու «Դեռ երեկ․․․» ստեղծագործությունը։

## Սյուժե
Անտառում գիշեր է։ Գայլը դուրս է գալիս որսի։ Ընկնում է նապաստակի հետևից, իսկ վերջինս մտնում է փշոտ թփերի մեջ։ Ընկնում է էլի ինչ-որ կենդանու հետևից, իսկ նա թռչում է լճի մեջ։ Գայլը սլանում է նույն ուղղությամբ։ Տեղաշարժում է քարերը, իսկ այնտեղ լուսնային ճանապարհին պարում է կռունկը։ Գայլը բռնում է նրան և ափ է քարշ տալիս։ Կռունկը խնդրում է նրան թույլ տալ պարն ավարտել։ Եվ սկսում է պարել այնքան գեղեցիկ, որ գայլը հիացած նայում է։ Կռունկը պարում է, պարում և թռչում է վեր, ուղիղ դեպի լուսնի կողմը։ «Այ քեզ տաղանդ»,- հասցնում է ասել գայլը։

## Հեղինակներ

## Փառատոններ և պարգևներ
* 1993 - Բեռլինի միջազգային կինոփառատոն-մասնակցություն «Kinderfilmfest» ծրագրին
* 1993 -Մանկական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոն Բեռլինում-դիպլոմ
* 1993 -Մանկական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոն Չիկագոյում-դիպլոմ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Դիպլոմներ կինոփառատոններում
* 
* 
* «Մեներգ լուսնի և գայլի համար» մուլտֆիլմը myltik.ru կայքում

Կատեգորիա:1990 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Գորլենկոյի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր գայլերի մասին
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին
Նեղ երկաթուղագծով երկաթուղի Սոբ — Նադբյորժյոն

250px|thumb|Սոբ – Նադբյորժյոն երկաթուղու քարտեզը
**Նեղ երկաթուղագծով երկաթուղի Սոբ — Նադբյորժյոն** (), հունգարական երկաթուղի, 760 մմ նեղ անվածրով, որն անցնում է անտառներով (այսպես կոչված` անտառային երկաթուղի)։ Այն կապում է Սոբ և Նադբյորժյոն քաղաքները, որոնք ձևավորվել են երեք առանձին, նախկինում իրար հետ կապ չունեցող հատվածների հիմքի վրա (ընդհանուր երկարությունը, 20,8 կմ)։ Հայտնի է իր զիգզագանման ձևով։ Կառուցվել է 1908 թվականին, վերափոխվել XX դարի ընթացքում, վերջին վերակառուցումն իրականացվել է 2016 թվականին։ Կիշիրթաշի և Նագյիրթաշի բնակավայրերի միջև ընկած հատվածը հանդիսանում է պատմական հուշարձան. դա Հունգարիայում միակ արագընթաց նեղ երկաթուղագծով երկաթուղին է։ Ճանապարհը ճանապարհորդելու համար բաց է ամռանը։ Ճանապարհորդությունն այս ճանապարհով համարվում է կատարյալ, եթե ուղևորը ճանապարհորդել է «ետ և առաջ»։

## Վագոնների տեսակները
Յուրաքանչյուր գծին կցված են վագոնների և լոկոմոտիվների որոշակի տեսակներ։
### Լոկոմոտիվներ

### Վագոններ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Tusnádi Csaba Károly – Knausz Valéria: Magyarországi kisvasutak (Pallas Stúdió, 2004) ISBN 963920790X

## Արտաքին հղումներ
* Börzsöny Kisvasút hivatalos honlap 
* Nagybörzsönyi Erdei Vasút, kisvasut.hu 
* Szob, Börzsöny Kisvasút, kisvasut.hu 
* Márianosztra–Nagyirtás közötti kisvasút turisztikai célú helyreállítása , projekthonlap, Ipoly Erdő Zrt. 
* Így hódította meg a Börzsönyt a kisvasút, Turista Magazin 
* Kisvasutak a Börzsönyben, Szob 
* Kisvasutak a Börzsönyben , Királyréti Erdei Vasút 
* Forgalomszabályozás a kisvasutakon  

Կատեգորիա:Հունգարիայի տրանսպորտ
Կատեգորիա:Երկաթուղային տրանսպորտի պատմություն
Երանություն էր խոստացել հույսս ինձ...

«**Երանություն էր խոստացել հույսս ինձ...**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1889 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1889 թվականին։ Ըստ Տ․ Փիրումյանի վկայության՝ այս ոտանավորը Թումանյանը գրել է՝ հիասթափվելով կոնսիստորիայի հոգևորական պաշտոնյաներից, որոնք հալածանքներ էին սկսել նրա դեմ։

Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվում է անհայտ անձի չթվագրված սևագիր նամակ՝ գրված Եղիշե Գեղամյանին, որտեղ խոսք է գնում «Մեղու Հայաստանի» և «Մշակ» պարբերականների հակամարտության մասին։ Այս նամակի վերջում, ազատ մնացած մասում, Թումանյանն իր ձեռագրով գրել է բանաստեղծության 33-38 տողերը՝ թվագրված «*21 մարտի*»։

1890 թվականին հունիսի 3-ին Թումանյանը Ան․ Աբովյանին նամակ է գրում՝ բողոքելով ժամանակի հայ մամուլից.

Թումանյանի ընտանեկան արխիվի պատառիկների մեջ պահպանվում են «Երանություն էր խոստացել հույսս ինձ...» բանաստեղծության 1-4, 15-17, 21-28 և 39-48-րդ տողերի ինքնագրերը։

Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի I հատորում (էջ 88-91), այնուհետև Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (էջ 20-21)։

Արտատպվում է Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի I հատորից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Միխայիլ Եմելյանով

**Միխայիլ Եմելյանով** (, ), ռուսական դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Վոլգոգրադի քաղաքային տնտեսության ճարտարագետների ինստիտուտը և ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան (1972)։ Տիրապետում է իսպաներեն և անգլերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1972 թվականից։

* 1972 թվականին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Լատինական Ամերիկայի և Մերձավոր Արևելքի երկրների բաժնի առաջին քարտուղար։
*1972-1977 թվականներին՝ Եմենի Ժողովրդավարական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
*1977-1983 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Լատինական Ամերիկայի երկրների բաժնի վարիչ, խորհրդական։
*1983-1988 թվականներին՝ Բոլիվիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
*1988-1989 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ լատինաամերիկյան 2-րդ բաժնի փորձագետ։
*1989-1992 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայի կադրերի գծով պրոռեկտոր։
* 1992 թվականի հոկտեմբերի 14-ից-1998 թվականի հուլիսի 10՝ Էկվադորում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։

## Դիվանագիտական աստիճան
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1992 թվականի հուլիսի 18)։
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1996 թվականի հոկտեմբերի 29)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Օսկար Շմեռլինգ

**Օսկար Իվանեի Շմեռլինգ** (վրաց.՝ ოსკარ შმერლინგი,  ), ծագումով գերմանացի, վրաց նկարիչ։ Ապրել և ստեղծագործել է Թբիլիսիում։

## Կենսագրություն
Օսկար Շմեռլինգը ծնվել է Ստավրոպոլում։ 1884 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի փորագրության բաժին, իսկ հետո ուսումը շարունակել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի մարտանկարչության բաժնում։ 1892 թվականին վերադառնալով Թիֆլիս, սկսել է զբաղվել մանկավարժական գործունեությամբ։ Դասավանդել է Անդրկովկասյան օրիորդաց ինստիտուտում։ 1902-1916 թվականներին Օսկար Շմեռլինգը Գեղեցիկ արվեստների խրախուսման Կովկասյան ընկերությանը կից գեղանկարչության և քանդակագործության դպրոցի տնօրենն էր, իսկ Թիֆլիսի գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադրման օրից՝ այնտեղի պրոֆեսորն էր։

Օսկար Շմեռլինգը մասնակցել է Գեղեցիկ արվեստների խրախուսման Կովկասյան ընկերության ցուցահանդեսներին և իր նշանակալի ավանդն ունի մանկական գրքերի նկարազարդման գործում։ Առավելապես հայտնի է իր ծաղրանկարներով ու շարժերով, որոնք արտացոլում էին հին Թիֆլիսի կյանքը և առաջին անգամ թողարկվել են 1910-ական թվականներին՝ բացիկների տեսքով։ Համագործակցել է բազմաթիվ ամսագրերի հետ ինչպիսիք են՝ հայկական «Խաթաբալա», վրացական «Ծնոբիս պուրցելի», «Էշմախիս մատրահի», «Շուրդուլի», «Բզիկի», այդ թվում 1906-1917 թվականներին ադրբեջաներենով Թիֆլիսում լույս տեսնող «Մոլլա Նասրեդդին» ամսագրի հետ։

Օսկար Շմեռլինգին աշակերտել են Լադո Գուդիաշվիլին, Քեթևան Մաղալաշվիլին, Ալեքսանդր Ցիմակուրիձեն, Միխեիլ Ճիաուրելին, Երվանդ Քոչարը և այլն։ Նրան բարձր են գնահատել Շալվա Դադիանին, Սանդրո Շանշիաշվիլին և Իոսեբ Գրիշաշվիլին, համարելով նրան վրաց մուլտիպլիկացիայի պիոները։

Օսկար Շմեռլինգի դուստրը արվեստագետ Ռենե Շմեռլինգն է։

## Արտաքին հղումներ
* Հին Թիֆլիսը Օսկար Շմեռլինգի աշխատանքներում

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1863 ծնունդներ
Կատեգորիա:1938 մահեր
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ
Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 13 ծնունդներ
Կատեգորիա:Հունվարի 2 մահեր
Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Վրացի նկարիչներ
Սունկ-խրճիթը

**Սունկ-խրճիթը** (), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1958 թվականին, ըստ Վլադիմիր Սուտեևի «Սնկի տակ» հեքիաթի։ Ֆիլմի ռեժիսորը Վլադիմիր Պոլկովնիկովն է, նրա հերոսները անտառի կենդանիներն են` օժտված մարդկային բնավորության վառ գծերով։

## Սյուժե
Մրջյունը գնում է անտառով և խոտիկ է տանում։ Քամի է սկսում, ամպրոպ և տեղատարափ անձրև։ Մրջյունը թաքնվում է փոքրիկ սնկի գլխարկի տակ։ Մրջյունին մոտենում է թրջված թևերով թիթեռը, խնդրում է իրեն թողնել սնկի տակ։ Մրջյունը ներս է թողնում թիթեռին, չնայած նույնիսկ իր համար այնտեղ նեղ է։ Առուներով շրջապատված կղզյակի վրա մկնիկը չգիտի, թե որ կողմ գնա։ Մրջյունը և թիթեռը համաձայնում են տեղ տալ մկանն իրենց մոտ, սնկի տակ։

Իսկ անձրև ու որոտն ավելի են ուժեղանում։ Կարկուտ է սկսվում։ Գալիս է թրջված և մրսած ճնճղուկը, նա նույնպես ապաստան է խնդրում սնկի տակ։ Ճնճղուկին նույնպես ներս են թողնում։ Վազելով գալիս է նապաստակը և խնդրում թաքցնել իրեն սնկի տակ, քանի որ աղվեսը նրա հետևից է ընկել։ Մրջյունն ասում է․ «Որտե՞ղ մենք կարող ենք քեզ թաքցնել։ Տե՛ս, թե դու ինչ մեծ ես, իսկ մենք առանց այդ էլ արդեն շատ ենք»։ Նապաստակը լացում է, քանի որ նա աղվեսից թաքնվելու տեղ չունի։

Ընկերները որոշում են. որպեսզի կարողանան թաքցնել նապաստակին, ինչ-որ մեկը պետք է դուրս գա։ Կանչում են մրջյունին։ Նա քաջաբար ճանկռում է աղվեսի քիթը և քշում է նրան անտառով, քանի դեռ վերջինս չի սկսում ներողություն խնդրել։ Անձրևը դադարում է։ Դուրս է գալիս արևը։ Մրջյունը բոլորին հրավիրում է դուրս գալ սնկի տակից։ Մրջյունը զարմանում է, թե այդ ինչպես են բոլորը տեղավորվել, երբ միայն իր համար սնկի տակ նեղվածք էր։ Կողքով ցատկոտող գորտը բացատրում է, որ անձրևի ժամանակ սունկը մեծացել է և կարողացել բոլորին ծածկել։ Ընկերները մոտենում են սնկին և խմբով նրան շնորհակալություն են հայտնում նրան, իսկ սունկը պատասխանում է․ «Ամպրոպից ձեզ ձեր բարի սիրտը պաշտպանեց, իսկ թշնամուց ձեզ փրկեց ձեր ընկերությունը»։

## Նկարահանող խումբ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:1958 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Վլադիմիր Պոլկովնիկովի մուլտֆիլմեր
Նահատակ

«**Նահատակ**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1888 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1888 թվականին։ Նույն թվականին բանաստեղծը այն  ցույց է տվել ընկերներին, որի մասին վկայում է Ա․ Առաքելյանը։

Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահպանվում են ինքնագրի մի քանի հատվածներ։

Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի I հատորում (էջ 55-61), որտեղից և արտատպել է հետագայում։

Այս բանաստեղծությունը պատկանում է Թումանյանի այն բանաստեղծությունների թվին, որոնք հարազատ են եղել առաջադեմ երիտասարդներին։ Մոսկվայի Մ․ Բարխուդարյանի տպարանի աշխատակից Է․ Ավետիսյանը 1890  թվականի հոկտեմբերին Հովհաննես Թումանյանին գրված նամակում ասում է․ 

Նույնը նաև գրել է Բագրատ Թումանյանցը նոյեմբերի 10-ի նամակում՝ ավելացնելով «Գիշերային առաջին աստղի դիմաց», «Երանություն էր խոստացել հույսս ինձ...», «Ի՞նչ ես կատաղել անմեղ արարքից...», «Չարամիտներին» բանաստեղծությունները։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Կացխ (Ճիաթուրայի շրջան)

**Կացխ** (), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։

## Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 610 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 11 կմ։

## Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 403 մարդ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ճիաթուրայի շրջան
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Կալի երգ

«**Կալի երգ**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից մեկը, որը գրվել է 1889 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանը «Կալի երգ» բանաստեղծությունը գրել է 1889 թվականին։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։

«Լոռեցոնց» ենթավերնագրով այն առաջին անգամ տպագրվել է «Մուրճ» ամսագրում, այնուհետև՝ Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում։

Արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից։ Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորի էջ 616-ում կա հետևյալ խմբագրական ծանոթագրությունը․

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Ալեքսեյ Երմակով

**Ալեքսեյ Երմակով** (, ), ռուսական դիվանագետ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Տիրապետում է անգլերեն և իսպաներեն լեզուներին։

Աշխատել է տարբեր պաշտոններում ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում և արտերկրում դիվանագիտական ներկայացուցչություններում։

* 1993-1995 թվականներին՝ Պանամայում Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
* 1995-1996 թվականներին՝ Պանամայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության գործերի հավատարմատար։
* 1998-2000 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ լատինաամերիկյան դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
* 2000 թվականի օգոստոսի 22-ից-2004 թվականի նոյեմբերի 11-ը՝ Վենեսուելայի Բոլիվարյան Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
* 2000 թվականի հոկտեմբերի 20-ից-2004 թվականի նոյեմբերի 11-ը՝ Հաիթիի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։
* 2000 թվականի հոկտեմբերի 27-ից-2004 թվականի նոյեմբերի 11-ը՝ Դոմինիկյան Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։
* 2005-2009 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ լատինաամերիկյան դեպարտամենտի փոխտնօրեն200։
* 2009 թվականի հուլիսի 7-ից-2015 թվականի դեկտեմբերի 17-ը՝ Պանամայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

## Պարգևներ
* 1-ին դասի ազատարար շքանշան (2004 թվականի նոյեմբերի 16, Վենեսուելա), *դիվանագիտական ակնառու ծառայությունների համար*
* Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 2-րդ աստիճանի շքանշան (2011 թվականի սեպտեմբերի 23), *Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար*

## Դիվաագիտական աստիճան
* 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի ապրիլի 24)
* 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի սեպտեմբերի 17)
* Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2003 թվականի հունվարի 21)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

*Կենսագրությունը

Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Մուկաղալի Մակատաև

**Մուկաղալի Մակատաև** (, *Muqaǵalı Maqataev*, ), ղազախ խորհրդային բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1931 թվականի փետրվարի 9-ին, Ալմաթիի մարզի Նարինկոլի (ներկայիս Ռայիմբեկի) շրջանի Կարասազ գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 1948-1949 թվականներին սովորել է ղազախական պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։
1952–1969 թվականներին աշխատել է որպես միջնակարգ դպրոցի ռուսաց լեզվի ուսուցիչ, ռադիոհաղորդավար, *Խորհրդային սահման* () թերթի պատասխանատու քարտուղար, *Խորհրդային Ղազախստան* (, *Sotsıalıstik Qazaqtan*), *Մշակույթ և կյանք* (, *Mádenıet jáne Turmys*) թերթերի և *Աստղ* (, *Juldyz*) ամսագրի գրական աշխատող։ 1970 թվականին անդամագրվել է Ղազախստանի գրողների միությանը։ 1973–1974 թվականներին սովորել է Մոսկվայի արվեստի և գրականության ինստիտուտում։

Մակատաևի առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1948 թվականին։ Նրան լայն ճանաչում է բերել 1962 թվականին լույս տեսած «Ապասիոնատա» () պոեմը։ Մեկական պոեմ էլ նվիրել է Վլադիմիր Լենինին և Կառլ Մարքսին։ Այդ պոեմները, ինչպես նաև *Ողջո՛ւյն, բարեկամներ* (, *Armysyńdar dostar* 1966), *Ծիծա՛ռ իմ, կգա՝ս* (, *Qarlyǵashym keldiń be?*; 1968), *Ավա՜ղ, իմ սիրտ* (, *Darıǵa jurek*; 1972), *Կարապները չեն քնում* (, *Aqqýlar uıyqtaǵanda* 1974), *Կյանքի ջերմությունը* (, *Shýaǵym meniń*; 1975), *Կենաց պոեմ* (, *Ómir-dastan*; 1976), *Կենաց գետ* (, *Ómir-ózen*; 1978), *Սիրտը երգում է* (, *Jyrlaıdy júrek*; 1-2 Books, 1982), *Շոլպան* (, *Sholpan*; 1984) և այլ նանստեղծական ժողովածուների լավագույն էջերը իրենց պատվավոր տեղն են գրավել ղազախական ազգային պոեզիայի գանձարանում։ Այդ բանաստեղծությունների մի մասը սիրված երգեր են դարձել։ Իսկ գրողի արձակ երկերն ամփոփված են *Երկու ծիծեռնակ* (, *Qos qarlyǵash*; 1988) ժողովածուում։

Մակատաևը ղազախերեն է թարգմանել Վիլյամ Շեքսպիրի սոնետները (1970), Ուոլթ Ուիթմենի բանաստեղծությունները (1969), Դանթեի*[[Աստվածային կատակերգություն]]*-ը (1971) և համաշխարհային պոեզիայի այլ գլուխգործոցներ։

Մուկաղալի Մակատաևը մահացել է 45 տարեկան հասակում, 1976 թվականի մարտի 27-ին։ 1999-ին նրան հետմահու շնորհվել է Ղազախստանի Հանրապետության պետական մրցանակ՝ «Ավանդ» («Amanat») բանաստեղծական ժողովածուի համար։

## Հիշատակ
1981 թվականին Ալմաթիի փողոցներից մեկը անվանակոչվել  է Մուկաղալի Մակատաևի պատվին, և այն տան պատին, որտեղ երկար տարիներ ապրել է գրողը, փակցվել է հուշատախտակ։

1985 թվականին Ղազախստանի գրողների միությունը սահմանել է Մ. Մակատաևի անվան գրական մրցանակ։

2002 թվականին Ալմաթիի Մակատաևի և Ժելտոկսան փողոցների խաչմերուկի մերձակայքում տեղադրվել է գրողի բրոնզե հուշարձանը։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Ղազախ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ղազախ գրողներ
Կատեգորիա:Ղազախ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ղազախ դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Լեոնա Պարամինսկի

**Լեոնա Պարամինսկի** (, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության խորվաթ դերասանուհի։ Մեծացել է Զագրեբի մոտակայքում գտնվող Վրբովեց քաղաքում։ Մանուկ հասակում ճամփորդել է Խորվաթիայում և Գերմանիայում։

## Կենսագրություն
Լեոնա Պարամինսկին ծնվել է 1979 թվականին, Զագրեբում։ Արվեստով և սպորտով հետաքրքրվել է մանուկ հասակից։ Տարրական և միջնակարգ դպրոցում եղել է դերասանական խմբի կազմում. առաջին դերը խաղացել է Մոխրոտը հեքիաթի բեմադրությունում։ Դպրոցական տարիներին նաև երգել է երգչախմբում, ակտիվորեն ներգրավվել է ժամանակակից և դասական պարեր համատեղող պարային խմբում, ինչպես նաև զբաղվել է կարատեով և թենիսով։

18 տարեկանում Լեոնան ընդունվել է Զագրեբի համալսարանի դրամատիկական արվեստի ակադեմիա։ Ուսանողական տարիներին *Vinko na krovu* ֆիլմում մարմնավորած դերի համար արժանացել է *F.R.K.A.* մրցանակի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում։ Գեղարվեստական ֆիլմում առաջին անգամ նկարահանվել է 1999 թվականին՝ «Մադոննա» (Բոգորոդիկա, ռեժիսոր՝ Նևեն Հիտրեկ) ֆիլմում։ Համալսարանն ավարտել է 2001 թվականին։ Մեկ տարի անց արժանացել է Խորվաթիայի ամենահայտնի կինոմրցանակին` «Ոսկե արենայի»՝ լավագույն դերասանուհու համար 2002 թվականին Պուլայի կինոփառատոնում, «Ձմեռը Ռիոյում» գեղարվեստական ֆիլմում մարմնավորած դերի համար (*Prezimiti u Riu*, 2002):

Լեոնան կինոյում և հեռուստահաղորդումներում մարմնավորել է տարբեր դերեր։ Առաջատար դերերով հաճախ հանդես է գալիս թատրոնում՝ մարմնավորելով ուժեղ և հզոր կանանց կերպարներ։ Լեոնան նաև արժանացել է երեք միջազգային մրցանակների Դալիբոր Մատանիչի կարճամետրաժ ֆիլմերում լավագույն դերասանուհու համար։ Լեոնա Պարամինսկին հանդես է եկել որպես հեռուստահաղորդավար, նրան կարելի է տեսնել որպես արարողությունների և փառատոների հաղորդավար, ինչպես նաև ներգրավված է բարեգործության աշխատանքների մեջ։

Լեոնան Խորվաթիայի ազգային թատրոնի անդամ է։ 2012 թվականի մայիսին ամուսնացել է Թին Կոմլենովիչի հետ։

## Ընտրյալ ֆիլմագրություն
* «Մադոննա» (Bogorodica, 1999)
* «Četverored» (1999)
* «Սելեստիալ մարմին» (Nebo, sateliti, 2001)
* «Դանդաղ անձնատուր լինել» (Polagana predaja, 2001)
* «Ձմեռը Ռիոյում» (Prezimiti u Riu, 2002)
* «Հիսուսի հասարակությունը» (Družba Isusova, 2004)
* «Սեքս, խմիչք և արյունահեղություն» (2004)
* «Իրական հրաշք» (Pravo čudo, 2007)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Խորվաթ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ
Կանչ (ֆիլմ)

«**Կանչ**» (), ռեժիսոր Ադամ Սալկիի ամերիկյան ռոմանտիկ դրամա, որը նկարահանվել է Դևիդ Բռայնդի սցենարով։  Այն հիմնված է 2005 թվականին նկարահանված «Սալքի» կարճամետրաժ ֆիլմի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2009 թվականին հուլիսի 19-ին։

Ֆիլմը՝ *Newsday* թերթի վարկածով, «2009 թվականի Լավագույն ֆիլմերը» ցանկում զբաղեցրել է 9-րդ տեղը։ Այս դերի համար Էմմի Ռոսսումը ստացել է *Young Hollywood Award*  մրցանակը Սավաննայի կինոփառատոնում։

## Սյուժե
Ալեկսան,  Բենը և Ջոննին ավագ դպորցի շրջանավարտներ են։ Շատ շուտով նրանք կսկսենք նոր կյանք։ Երեխաներից յուրաքանչյուրը լի է կասկածներով և հակասություններով նոր ուղի ընտրելուց, որով կցանկանա շարժվել առաջ։ Ինքնաորոնման այս դժվարին փուլում երիտասարդների միջև տարօրինակ փոխհարաբերություններ են ստեղծվում։

## Դերերում

## Քննադատություն
*Metacritic*  կայքում ֆիլմը 100 միավորներից ունի 54-ը՝ հիմնված 9 քննադատների գրախոսությունների վրա, որը համապատասխանում է «խառնված կամ միջին արձագանքներ» կարգավիճակին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք

;Գրախոսություններ
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2000-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Հավատարմություն (ֆիլմ, 1996)

«**Հավատարմություն**», (), 1996 թվականի ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ։

## Սյուժե
Մեգգին՝ հասուն, խելացի, գեղեցիկ, հարուստ և դժբախտ կին է։ Նա 20 տարի է ինչ ամուսնացած է։ Ֆիլմում դեպքերը տեղի են ունենում ամուսնության տարեդարձի օրը։ Իր ամուսինն արդեն 10 տարի դավաճանում է նրան երիտասարդ, քսանչորսամյա աշխատակցուհու՝ Դեբբիի հետ։ Բայց Մեգգին հավատարիմ է իր ամուսնուն։ Ի վիճակի չլինելով պայքարել և համակերպվել ստեղծված իրավիճակի հետ, նա պատրաստվում է հաշվեհարդար տեսնել իր կյանքի հետ։ Այդ պահին հայտնվում է վարձու մարդասպան Թոնին, որը նույպես ունի ֆինանսական և հոգեբանական խնդիրներ։ Հայտնվում է, որպեսզի կատարի պատվերը։  Մարդասպանի և զոհի մտադրությունները համընկանում են։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1990-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Miramax ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ամուսնական դավաճանության մասին
Ների՛ր, ո՛վ կույս, որ հուզեցի...

«**Ների՛ր, ո՛վ կույս, որ հուզեցի...**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1889 թվականին։

## Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1889 թվականին։

Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահպանվել է այս բանաստեղծության վերջին քառատողի ինքնագիրը, թվագրված «*89 թ․*»։ Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների I հատորում (էջ 82), այնուհետև՝ Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (էջ 19)։

Արտատպվել է Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների I հատորից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1889 աշխատություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Գիգանտիկ (ֆիլմ)

**Գիգանտիկ** () 2008 թվականի ամերիկյան ֆիլմ։ Պրեմիերան կայացել է 2008 թվականին Տորոնտոյի կինոփառատոնում։

## Սյուժե
Բրայանը ներքնակների վաճառքով զբաղվող երիտասարդ է, որը որոշում է Չինաստանից երեխա որդեգրել։ Նրա կյանքը դառնում ավելի խճճված, երբ իր «Հարրիետ» խանութում ծանոթանում է մի տարօրինակ հաճախորդի հետ։

## Դերերում
* Փոլ Դանո - Բրայան Ուեզզերբի
* Զոուի Դեշանել - Հարրիետ Լոլլի
* Ջոն Գուդմեն - Ալ Լոլլի
* Էդվարդ Ասներ - Պարոն Ուեզզերբի
* Ջեյն Ալեքսանդեր - Տիկին Ուեզզերբի
* Լիվեն Ռամբին - Տիկին Թաքսոն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:2000-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում
Ողջույն ընկերներին

**«Ողջույն ընկերներին»** (), 1957 թվականի խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Ստեղծվել է ռեժիսորներ Մստիսլավ Պաշչենկոյի, Դմիտրի Բաբիչենկոյի ու Բորիս Դյոժկինի համագործակցությամբ մյուզիքլի ժանրում։

## Սյուժե
Գլխավոր հերոսը երիտասարդության փառատոնների մասնակից Ֆանֆան թղթակիցն է, որն շտապում է հասնել մայրաքաղաք, որպեսզի ողջունի փառատոնի մասնակիցներին։ Հայտնվելով մարզադաշտում՝ Ֆանֆանն ստանում է նամակ-ձայնապնակ հանդիսության խորհրդանիշ աղավնուց, որից էլ սկսվում է փառատոնային համերգը։ Փառատոնի սկզբից մինչև վերջ Ֆանֆանը հանդիսատեսի հետ միասին լսում է ուրիշ ժողովուրդների ու երկրների հայտնի երգեր, որոնց միջոցով ցույց է տրվում միջազգային միասնությունը։ Հետագայում թղթակիցը բոլորին ներկայացնում է մուլտիպլիկացիոն-նկարված մարդուկների, որ նկարվել են իր կողմից և ներկայացնում են աշխարհի տարբեր ազգերի երաժշտական ու պարային պատկերացումները։ Ֆանֆանը նույնպես անմիջական մասնակցություն է ունենում դրան։ Իսկ ուրախությունը, աղմուկն ու պարերը չեն վերջանում ընդհուպ մինչև փառատոնի ավարտը։

## Ստեղծողներ

## Ստեղծման պատմություն

1957 թվականին էկրան է վերադարձել ֆիլմ-պլակատի ժանրը, մուլտիպլիկացիային նորից վստահել են քաղաքական կարևոր թեմաների պրոպագանդումը։ Այդ ուղղվածության առավել վառ ստեղծագործություններից են Ա. Իվանովի «Հրաշագործուհին» և Դ. Բաբիչենկոյի, Բ. Դյոժկինի ու Մ. Պաշչենկոյի «Ողջույն ընկերներին» ֆիլմ-ռևյուները (երկուսն էլ 1957)։

## Հետաքրքիր փաստեր
* Մուլտֆիլմը ներառում է նկարված մուլտիպլիկացիա և կինոխրոնիկայի կադրեր։
* Մուլտիպլիկացիոն-նկարված պատվիրակության հերոսները նման են Բորիս Դյոժկինի և Մստիսլավ Պաշչենկոյի՝ 1955 թվականին ստեղծված «Արտասովոր խաղ» մուլտֆիլմի թավշե խաղալիքների թիմի անդամներին։
* Չնայած այն հանգամանքին, որ մուլտֆիլմը հնչյունավորած դերասանների անուններն ու ազզգանունները նշված չեն, հեշտությամբ կարելի է հասկանալ, որ գլխավոր հերոս Ֆանֆանին հնչյունավորել է դերասան Գեորգի Վիցինը։

## Մրցանակներ
* 1958 — Համամիութենական I կինոփառատոն Մոսկվայում — 2-րդ մրցանակ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի բաժնում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:1957 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Բորիս Դյոժկինի մուլտֆիլմեր