open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Բեբեք (մզկիթ)

**Բեբեքի մզկիթ** (), հայտնի է նաև որպես **Հյումայուն ու Աբադ մզկիթ** (), գործող մզկիթ, որը գտնվում է Ստամբուլի եվրոպական հատվածում՝ Բեբեք թաղամասում։

## Պատմություն
Սկզբնական շրջանում մզկիթը կառուցվել է Նևշեհիրլի Իբրահիմ փաշայի հրամանով՝ ի պատիվ Ահմեդ III սուլթանի 1725- 1726 թվականներին։ Մզկիթը կցված էր մերձափնյա Հյումայունաբադ պալատին, որը քանդվել է Աբդուլ Մեջիդ սուլթանի հրամանով 1846 թվականին։ Մզկիթը շարունակել է կանգուն մնալ մերձափնյա հատվածում։

Նախկին մզկիթի վայրում նոր մզկիթ կառուցվել է 1913 թվականին՝ Մուստաֆա Հայրը էֆենդիի հովանավորչությամբ։ Մզկիթի ճարտարապետը դարձել է Միմար Քեմալլեդդինը։ Մզկիթը կառուցվել է ավազաքարից և զարդարված է ավանդական նախշերով՝ կարմիր և կապույտ երանգներով։ Մզկիթի անկյուններում կան կիսագմբեթներ։ Աղոթասենյակը գտնվում է գմբեթի տակ և կապված է եռակամար պատկերասրահի հետ։ Մուտքը դեպի պատկերասրահ վերանորոգվել է 1991 թվականին։ Միհրաբը գտնվում է պատանցքի մեջ։ Դրանից ձախ գտնվում է փայտե մինբարը։ Մզկիթի զարդարման աշխատանքներին մասնակցել են Իսմայիլ Հաքքի բեյը և Մաջիդ բեյը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Мечеть Бебек на Викимапии](http://wikimapia.org/#lang=ru&lat=41.076460&lon=29.044212&z=19&m=b&show=/4047387/Bebek-(Humayun-Uâbâd)-Mosque&search=Bebek%20Camii)

Կատեգորիա:Բեշիքթաշ
Կատեգորիա:Բոսֆոր
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Թուրքիայում
Կատեգորիա:Ստամբուլի մզկիթներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի շենքեր և կառույցներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի օսմանյան մզկիթներ
Թոնրատուն

**Թոնրատուն**, լավաշի և հացի թխման հատուկ սենյակ, որտեղ գտնվում է թոնիրը։ Այն հանդիսանում է հայկական ավանդական տան անբաժան մաս և իր ուրույն դերն ունի հայկական խոհանոցի ճաշատեսակների պատրաստման գործընթացում։ Թոնրատան թոնիրի մեջ հաճախ նաև պատրաստում են խորոված՝ մշակված միսը կախելով թոնրի մեջ, որի հատակին վառվում է կրակը։

Թոնրատունը իրենից ներկայացնում է հիմնական տանից դուրս կառուցված հատուկ շինություն, որտեղ գտնվում է գետնի մեջ փորված կրակի օջախը։ Հազվադեպ այն գտնվել է նաև տան ներսում, սակայն այս դեպքում այն հիմնականում ծառայել է որպես հաց թխելու վայր, այլ որպես տան ջեռուցման միջոց։

Թոնրատունը ունի երկար պատմություն։ Թոնրատների հետքեր են հայտնաբերվել Հայկական լեռնաշխարհի տարբեր բնակավայրերում, որոնք թվագրվում են հազարամյակներով։ Հազարամյա թոնրատան օրինակ է Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում գտնվող Արենի 1 քարանձավում հայտնաբերված թոնրատունը։ Քարանձավում հայտնաբերված թոնրատան պեղված հետքերը թվագրվում են 4000-6000 տարով։

## Պատկերասրահ

Garni - Armenia (2912082836).jpg|Կինը թոնիրից հանում է թխված լավաշը
Garni - Armenia (2911230835).jpg|Թոնրատուն Գառնի գյուղում
Tonir 0125 Armenia (ԹՈՆԻՐ).jpg|Հացթուխը թոնրի մեջ թխում է հաց
Aparan-Fabrication de pain géorgien (1).jpg|Թոնրատուն Ապարանում


## Տես նաև
* Թոնրի փառատոն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայկական խոհանոցային գործիքներ
Իվան Բոգդանով

**Իվան Պետրովիչ Բոգդանով** (,  (29) օգոստոսի, 1855, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն – 25 դեկտեմբերի, 1932, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս ժանրային գեղանկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։

## Կենսագրություն
Իվան Բոգդանովը ծնվել է 1855 թվականի օգոստոսի 17-ին (նոր տոմարով՝ օգոստոսի 29-ին) Մոսկվայում, դերձակի ընտանիքում։ 1878 թվականից մինչև 1889 թվականը սովորել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում՝ Իլարիոն Պրյանիշնիկովի ու Վլադիմիր Մակովսկու արվեստանոցում, որոնք մեծ ազդեցություն են թողել ապագա նկարչի վրա։

Ուսումնարանն ավարտելիս Վլադիմիր Մակովսկու հետ մասնակցել է Բորկիի Քրիստոս Փրկչի տաճարի որմնանկարների ստեղծմանը։ 1891 թվականից մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության կազմակերպած ցուցահանդեսներին, իսկ 1895 թվականին դարձել է ընկերության անդամ։ Իվան Բոգդանովի «Հաշվելիս» () և «Նորեկ» («Новичок» («В ученье») նկարները գնվել են Պավել Տրետյակովի կողմից։

Իր կյանքի մեծ մասն Իվան Բոգդանովն անցկացրել է քաղաքի աղքատության շրջանում՝ միայնակ դաստիարակելով որդուն։  1929 թվականին նա դարձել է Ռեալիստ նկարիչների միության (Объединение художников-реалистов) անդամ։

Իվան Բոգդանովը մահացել է 1932 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Մոսկվայում։

## Պատկերասրահ
>>
Պատկեր:Bogdanov 001.jpg|**«Հաշվելիս»** (1890 թվական), *կտավ, յուղաներկ*, Տրետյակովյան պատկերասրահ
Պատկեր:Bogdanov 002.jpg|**«Նորեկը»** (1893 թվական), *կտավ, յուղաներկ*, Տրետյակովյան պատկերասրահ


## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Նուրուօսմանիե

**Նուրուօսմանիե մզկիթ** (), 18-րդ դարի մզկիթ, որը գտնվում է Ստամբուլի Չեմբերլիթաշ հրապարակում։
[thumb|240px|left|Նուրուօսմանիե մզկիթը 1870 թվականին [1870 թվականին]]
Մզկիթի կառուցումը սկսվել է 1748 թվականին (այլ տվյալներով 1749 թվականին) սուլթան Մահմուդ I-ի հրամանով և ավարտվել 1755 թվականին՝ Օսման սուլթանի կառավարման ժամանակ։ Մզկիթը կառուցվել է բարոկկո ոճով։ Մզկիթը կառուցվել է մեկ այլ մզկիթի վայրում (Ֆաթմը հանըմի մզկիթ), որը ավերվել էր հրդեհի ժամանակ։ Ըստ ավանդույթի, մզկիթը անվանում են կառուցողի անունով, բայց քանի որ Մահմուդ I-ը մահացավ, նրա հաջորդը՝ Օսման III-ը այն անվանեց Նուրուօսմանիե ( — *Օսմանի սուրբ լույս*)։ Անվանումը նաև կապում են Ալ Նուրի սուրահից բերված տողի հետ՝ «Ալլահ, երկնքին և երկրին տուր լույս» ()։ Մեջբերումը առկա է նաև մզկիթի գմբեթին։

Ավանդույթից մյուս շեղումը համարվում է մզկիթի արտաքին պատերի զարդարանքները, որոնք ձևավորում են մինարեթների գագաթները։ Մզկիթի ամենամեծ գմբեթը տեղակայված է չորս կամարների վրա, որոնք, ընդհանուր առմամբ, ունեն 32 պատուհաններ։ Մզկիթը ունի 174 պատուհան, որոնք շարված են 5 շարքով։ Լուսամուտները նույնպես զարդարված են բարոկկո ոճով։ Միհրաբը նույնպես տարբերվում է իր դասական տիպից և ծածկված է կիսագմբեթով։ Միակ տարրը, որը համահունչ է մզկիթների դասական տարբերակին, մզկիթի գմբեթի ներքին տեսքն, որի վրա առկա են Ղուրանից մեջբերումներ։

Համալիրը բաղկացած է մզկիթից, մեդրեսեից, իմարեթից (ճաշարան), Օսման III սուլթանի մոր վալիդե սուլթան Շեհսուվար Սուլթանի թյուրբեից, օսմանյան ձեռագրերի գրադարանից, որոնք գրված են օսմաներեն, արաբերեն և պարսկերեն, ինչպես նաև շատրվանից, որը գտնվում է Գրանդ բազարի մուտքի մոտ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Նուրուօսմանիե մզկիթը 
* Мечеть Нуросмание на WikiMAPIA

Կատեգորիա:Ստամբուլի մզկիթներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի օսմանյան մզկիթներ
Կատեգորիա:Ֆաթիհ
Ֆրանց Գուդովիչ

**Ֆրանց Գուդովիչ** (, ), լիտվացի բժիշկ, սոցիալ-դեմոկրատ, Կովենսկի նահանգից Պետական դումայի  II գումարման պատգամավոր։

## Կենսագրություն
Ֆրանց Գուդովիչը ծնվել է 1876 թվականին։ 1895 թվականին ավարտել է Միտավսկի գիմնազիան, այնուհետև ընդունվել է Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի բնագիտական բաժինը, բայց 1896 թվականին  փոխադրվել է Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ, որտեղից էլ հեռացվել է 1901 թվականին ուսանողական խռովություններին մասնակցելու համար։ Ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Գերմանիա և 1905 թվականին Բեռլինի համալսարանից ստացել բժշկության դոկտորի աստիճան։ 1906 թվականին որպես բժիշկ աշխատանքի է անցել Էրժվիլկաս բնակավայրում։ Եղել է Լիտվական սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ Ըստ երևույթին ընտրվել է գյուղացիական ցենզով, որպես հողատեր Կովենսկի նահանգի Ստեֆանովո գյուղից։

thumb|left|250px|Պետական դումայի 2-րդ գումարման լիտվացի պատգամավորները, 1907, Գուդովիչ ձախից առաջինն է նստած

Մոտ է եղել սոցիալ- դեմոկրատական ֆրակցիայի մենշևիկյան թևի հետ։ Մտել է Ավտոնոմիստների Լիտվական խմբի մեջ։ Եղել է անձի անձեռնմխելիության և ագրարային հանձնաժողովներում։ Իր ստորագրությունն է դրել Պետական Դումայի 5 անդամների հայտարարության տակ` ի պաշտպանություն Սոցիալ-դեմոկրատական ֆրակցիայի տեսական հայացքների և տակտիկայի այն բանից հետո, երբ նրա 55 անդամներ ենթարկվել են քրեական պատասխանատվության։ 1910-1911 թվականներին սոցիալիստական գործունեության համար կալանավորվել է Կովենսկի բանտում։  1914 թվականին պետական քննություններ է հանձնել Ռուսաստանում բժշկի կոչման համար և շուտով զորակոչվել ռուսական բանակ և ծառայել ռազմաճակատում որպես բժիշկ։ 1919 թվականին վերադարձել է Լիտվա։ 1924 թվականից աշխատել է Կաունասում որպես սանիտարական բժիշկ։ 1934-1941 թվականներին եղել է Բժիշկների Լիտվական ասոցիացիայի նախագահը։ 1935-1941 թվականներին դասավանդել է Կաունասի Վիտով Մեծի համալսարանում։ 1944 թվականին արտագաղթել է Արևմուտք։ 1951-1955 թվականներին որպես բժիշկ աշխատել է Միացյալ Նահանգներում։ 1952 թվականից եղել է լիտվացի բժիշկների Նյու-Յորքյան ընկերության պատվավոր անդամ։  Հրապարակել է մի շարք հոդվածներ պանկրեատիտի բուժման վերաբերյալ։

## Գրականություն
* Государственная дума Российской империи: 1906—1917. Б. Ю. Иванов, А. А. Комзолова, И. С. Ряховская. Москва. РОССПЭН. 2008. С. 152.
* ''Боиович М. М.'' Члены Государственной думы (Портреты и биографии). Второй созыв. М, 1907. С. 139.
## Աղբյուրներ
* Vincas Tercijonas. Prof. Dr. Med. Pranas Gudas-Gudavičius, Chicago, 1959

## Արխիվ
Ռուսաստանի պետական պատմական արխիվ, ֆոնդ` 1278, համար` 1 (2-րդ գումաում), գործ` 116,  գործ`  536, թերթ` 4։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լիտվացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Լիտվացի հասարակական գործիչներ
Անդրիչգրադ

300px|մինի|Անդրիչգրադի գլխավոր մուտքը
**Անդրիչգրադ** (, բառացի` Անդրիչի քաղաք), քաղաքաշինական նախագիծ Սերբական Հանրապետությունում` Վիշեգրադ քաղաքում։ Կառուցվել է ռեժիսոր Էմիր Կուստուրիցայի ղեկավարությամբ ու ֆինանսավորմամբ` ի պատիվ հարավսլավացի գրող, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Իվո Անդրիչի։

## Պատմություն
300px|մինի|Անդրիչգրադի փողոցներից մեկը
Անդրիչգրադի (հայտնի է նաև «Կամինգրադ» անունով) շինարարությունը սկսվել է 2011 թվականի հունիսի 28-ին։ Պաշտոնապես բացվել է 2014 թվականի հունիսի 28-ին` ճիշտ հարյուր տարի անց այն օրից, երբ սպանվեց էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդը։ Նախագծի արժեքը կազմել է մոտ 15 միլիոն եվրո։

Անդրիչգրադը գտնվում է Դրինա գետի աջ ափին` Վիշեգրադի կամրջի հարևանությամբ, որ ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում, և ձգվում է մինչև Ռզավայի գետաբերանի կամուրջը։ Սերբիայի Դրվենգրադ էթնոգյուղից հետո սա երկրորդ բնակավայրն է, որ հիմնադրել է Էմիր Կուստուրիցան։ Անդրիչգրադը գտնվում է Դրվենգրադից 20 կմ արևմուտք։

Քաղաքը զբաղեցնում է 1.7 հա տարածք։ Այն ունի քաղաքապետարան, խանութներ, հյուրանոցներ, թատրոն, հումանիտար ինստիտուտ, գրադարան, պատկերասրահ, կինոթատրոն, ոչ մեծ նավակայան, սրճարաններ և ռեստորաններ։ Այնտեղ են գտնվում Իվո Անդրիչի տուն-թանգարանը, Սուրբ իշխան Լազարի եկեղեցին։ Շինությունները ներկայացնում են ճարտարապետական տարբեր ոճեր ու դարաշրջաններ։

Անդրիչգրադը պետք է դառնար Կուստուրիցայի նոր ֆիլմի նկարահանման վայրը։ Ֆիլմը լինելու էր Իվո Անդրիչի «Կամուրջ Դրինայի վրա» վեպի մոտիվներով։

## Հուշարձաններ
* Իվո Անդրիչի արձան։ Գտնվում է Անդրիչգրադի կենտրոնում։ Այն ունի 2.4 մ բարձրություն։ Բացվել է 2012 թվականի հունիսի 28-ին` Սերբիայի ազգային տոնին` Վիդովդանին։ Այն բացվել է Անդրիչգրադի կառուցման մեկամյակին նվիրված միջոցառման ժամանակ։ Արձանը ստեղծվել է` ի պատասխան 1991 թվականին մուսուլման ծայրահեղականների` Իվո Անդրիչի կիսանդրին Վիշեգրադից հանելուն։
* Պյոտր II Պետրովիչի հուշարձան։ Գտնվում է հրապարակում` Սուրբ իշխան Լազարի եկեղեցու դիմաց։ Բացումը եղել է 2013 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ Պոդգորիցայում ու Բելգրադում գտնվող արձանների կրկնօրինակն է։

## Պատվավոր քաղաքացիներ
Անդրիչգրադի պատվավոր քաղաքացիներն այն մարդիկ են, ում տրվել են քաղաքի բանալիները։ Նրանք են.
* Միլորադ Դոդիկ - Սերբիայի Հանրապետության նախագահ։
* Վուկ Երեմիչ - ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի 67-րդ նստաշրջանի քարտուղար
* Մատիա Բեչկովիչ - գրող
* Նովակ Ջոկովիչ - թենիսիստ

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Andricgrad.jpg|Անդրիչգրադի կենտրոնական հրապարակը
Պատկեր:Andricgrad during opening ceremony.jpg|Բացման արարողությունը 2014 թվականի հունիսի 28-ին
Պատկեր:Andricgrad street.JPG|Անդրիչգրադի գլխավոր փողոցը
Andricgrad main square.jpg|Հրապարակ Անդրիչգրադում
Պատկեր:Vizantija - Andrićgrad.jpg|Միջնադարյան սերբական ճարտարապետություն
Պատկեր:Turski trg - Andrićgrad.jpg|Արևելյան ճարտարապետություն
Andricgrad at night.jpg|Անդրիչգրադը գիշերով
Visegrad Andricgraf Andric.JPG|Իվո Անդրիչի արձանը
Spomenik Petru II Petroviću Njegosu, Andricgrad.JPG|Պյոտր II Պետրովիչի արձանը
Crkva svetog kneza Lazara.jpg|Զբոսաշրջային նավակ
CRKVA POSVEĆENA SVETOM LAZARU.jpg|Պյոտր II Պետրովիչի հրապարակը


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի տեսարժան վայրեր
Ադրիան Գուսելշչիկով

**Ադրիան Գուսելշչիկով** (, ), ռուս զինվորական, գեներալ-լեյտենանտ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1871 թվականի մայիսի 26-ին (այլ տվյալներով օգոստոսի 28-ին) Վոյսկա Դանսկի մարզի Գունդորովսկ ավանում, կազակների ընտանիքում։
1900 թվականին ավարտել է Նովոչերկասսկի կազակական յունկերական ուսումնարանը և ստացել ենթասպայի կոչում։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Ծառայել է Դոնի գնդերում։ 1917 թվականին ստացել է զորական ավագի աստիճան, 1918 թվականի մայիսին՝ գնդապետի կոչում և նշանակվել Դոնի բանակի Գունդորավսկի գնդի հրամանատար։ Գեներալ-մայոր (հր. 15.09.1918, ВВД ատամանի հր. № 969)։ Եղել է Հյուսիսային ռազմաճակատի Հյուսիսարևմտյան շրջանի զորքերի կազմում գործող Հյուսիսային ջոկատի հրամանատարը (հր. 16.10.1918, մինչև 11.10.1918)։ Գեներալ-լեյտենանտ (հր. 01.02.1919, Պետրովսկու խուտորի մոտ կարմիրներին ջախջախելու համար)։ 1919 թվականի փետրվարի 11-ից Հյուսիսային ռազմաճակատի Հյուսիսարևմտյան շրջանի հրամանատար։

1919 թվականի փետրվար-մարտին Հյուսիսարևմտյան շրջանը վերափոխվում է Դոնի 4-րդ կորպուսի (6-րդ, 7-րդ Դոնի հետևակային դիվիզիաներ)։ Գուսելշչիկովը 1919 թվականի մայիս-հունիսին եղել է Դոնի 8-րդ կորպուսի հրամանատար։ 1919 թվականի սեպտեմբերին Լիսկի քաղաքի տակ մղվող մարտերում ծանր վիրավորվում է։ 1919 թվականի նոյեմբերի 22-ից եղել է Դոնի 3-րդ կորպուսի հրամանատար, Գեներալ Վրանգելի ռուսական բանակում Դոնի 3-րդ կորպուսի (24.03.1920 թվականից) մնացորդներից ձևավորված Դոնի 3-րդ կազակական դիվիզիայի հրամանատար։
1920 թվականին Ղրիմի տարհանումից հետո մնացել է դիվիզիայի հրամանատար, որի հետ էլ տեղափոխվել է Հարավսլավիա։ 1920 թվականի դեկտեմբերի 12-ից եղել է Դոնի 2-րդ դիվիզիայի հրամանատար, 1920 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1928 թվականի հունիս ընկած ժամանակաշրջանում՝ Թուրքիայում և Բուլղարիայում Գունդորովսկու գնդի հրամանատար։ 1928 թվականից գտնվել է վտարանդիության մեջ Ֆրանսիայում, ապրել է Վիշի քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 1936 թվականի փետրվարի 21-ին։ Թաղված է քաղաքային գերեզմանատան ռուսական տեղամասում։

## Պարգևներ
Ունեցել է Ռուսական կայսրության և Սպիտակ շարժման պարգևներ, այդ թվում՝ Սուրբ Նիկոլայ Հրաշափառի շքանշան (Գլխավոր հրամանատարի 1921 թվականի մարտի 14-ի № 93 հրաման).

## Հիշատակ
* 2013 թվականի հոկտեմբերին Դոնեցկ քաղաքում բացվել է Գուսելշչիկովի հուշարձանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Биография на сайте ХРОНОС
* Гусельщиков Адриан Константинович 

Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Գեներալ-լեյտենանտներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Անդրեյ Շիլդեր

**Անդրեյ Նիկոլաևիչ Շիլդեր** (, ), ռուս բնանկարիչ, ստեղծել է նաև թատերական բեմանկարներ։ Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։

## Կենսագրություն
ձախից|մինի|«Առու անտառում» (1906)
Անդրեյ Շիլդերը ծնվել է 1861 թվականի մայիսի 18-ին նկարիչ, ակադեմիկոս Նիկոլայ Շիլդերի (1828-1898) ընտանիքում։

Հատուկ մասնագիտական նկարչական կրթություն չի ստացել. սովորել է Իվան Շիշկինի մոտ, հաճախել է նրա արվեստանոց։ 1879 թվականին նրա հետ մեկնել է Ղրիմ, 1893 թվականին՝ Բելովեժյան թավուտ։

1884 թվականից մինչև 1918 թվականը մասնակցել է պերեդվիժնիկների կազմակերպած ցուցահանդեսներին, 1891 թվականից եղել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։

Սկսած 1885 թվականից՝ Անդրեյ Շիլդերը շատ է աշխատել նկարազարդ ամսագրերում, ինչպիսիք են՝ «Север», «Живописное обозрение», «Всемирная иллюстрация», «Ласточка», «Новь» և «Артист»։

1903 թվականին Անդրեյ Շիլդերը դարձել է բնանկարային գեղանկարչության ակադեմիկոս։ Նկարչին մեծ ճանաչում է բերել Նոբելի գործարանների մեծ համայնապատկերը՝ «Քաղաք» նկարը, որ Շիլդերն ստեղծել էր 1896 թվականի Նիժնի Նովգորոդի համառուսաստանյան ցուցահանդեսի համար։

Անդրեյ Շիլդերն ամուսնացած է եղել Մատրոնա Վիկտորովնայի հետ, ունեցել է մեկ դուստր և մեկ որդի՝ Պյոտրը։

Անդրեյ Շիլդերը մահացել է 1919 թվականին Պետրոգրադում, որտեղ էլ թաղվել է։

Ներկայում Անդրեյ Շիլդերի նկարները պահվում են Ռուսաստանի տարբեր թանգարաններում ու պատկերասրահներում, ինչպիսիք են Տրետյակովյան պատկերասրահը, Ռուսական թանգարանը, Վլադիմիր-Սուզդալի արվեստի թանգարան-արգելոցը, Ստավրոպոլի պատկերասրահը։

## Պարգևներ
* 1880 թվականին ստացել է Գեղարվեստի խրախուսման միության առաջին մրցանակ «Մշուշ լեռներում» () նկարի համար։
* 1883 թվականին արժանացել է Գեղարվեստի ակադեմիայի փոքր խրախուսական մեդալի։
* 1900 թվականին Ռուս-ամերիկյան ռետինի մանուֆակտուրայի պատվերով Անդրեյ Շիլդերը նկարել է «Կաուչուկի հավաքումն Ամազոն գետի վրա» () կիսաշրջանաձև համայնապատկերը։ Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում այդ համայնապատկերի ու իր ներկայացրած մի քանի այլ աշխատանքների համար նկարիչն արժանացել է ոսկե մեդալի ու դիպլոմի։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* *Минченков Я. Д.* Шильдер Андрей Николаевич / Воспоминания о передвижниках. — Ленинград։ «Художник РСФСР», 1965.
* Чувашский государственный художественный музей
* Русские художники. Шильдер Андрей Николаевич.
* Шильдер Андрей Николаевич
* Видеоряд из произведений А. Н. Шильдера

Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Ամառային օլիմպիական խաղեր 1980 (մետաղադրամներ)

**«22-րդ ամառային օլիմպիական խաղեր»** կամ **«Մոսկվա 1980» մետաղադրամները** թողարկվել են ԽՍՀՄ Պետական բանկի կողմից 1977-1980 թվականներին և նվիրված են 1980 թվականի Մոսկվայի օլիմպիադային։

Շարքի շրջանակներում թողարկվել մետաղադրամների 45 տարատեսակներ՝
* 6 մետաղադրամներ մելքիորից և 1 ռուբլի անվանական արժեքով,
* 14 մետաղադրամներ 900 հարգի արծաթից և 5 ռուբլի անվանական արժեքով,
* 14 մետաղադրամներ 900 հարգի արծաթից և 10 ռուբլի անվանական արժեքով,
* 6 մետաղադրամներ 900 հարգի ոսկուց և 100 ռուբլի անվանական արժեքով,
* 5 մետաղադրամներ 999 հարգի պլատինից և 150 ռուբլի անվանական արժեքով։

**Դիմերեսը**՝ պետական զինանշանն ու պետության անվանումը (), անվանական արժեքը՝ նրանցից հորիզոնական գծով բաժանված, եզերվում է շրջագծով։

**Դարձերեսը**՝ համապատասխան թեմատիկ պատկերը, մոսկովյան օլիմպիադայի խորհրդանիշը, դրամահատարանի դրոշմակնիքը (բացառությամբ մելքիորե մետաղադրամների), թողարկման տարեթիվը, եզրով վերևում՝  գրառումը։ **Դրամաշուրթը**՝ ատամնավոր։

**Էսքիզները**՝ Վիկտոր Երմակովի, «Օլիմպիադայի խորհրդանիշ», «Կիև» և «Մինսկ» մետաղադրամներինը՝ Յուրի Լուկյանովի, «Լենինգրադ» մետաղադրամինը՝ Վլադիմիր Նիկիտինի։ Մետաղադրամները հատվել են Լենինգրադի և Մոսկվայի դրամահատարաններում։

## Տեխնիկական բնութագրերը

## Մետաղադրամների ցանկ

## Տես նաև
* ԽՍՀՄ հուշադրամներ
* ԽՍՀՄ ռուբլի
* Ամառային օլիմպիական խաղեր 1980

## Գրականություն
*  Ганичев С. И. и др., Юбилейные и памятные монеты СССР 1965–1989. Каталог, Москва, «Внешторгиздат», 1989, էջ 14-59 — 100 էջ։
* 
* 
## Արտաքին հղումներ
* ԽՍՀՄ հիշատակային մետաղադրամներ; moneta-russia.ru 
* ԽՍՀՄ հոբելյանական և հիշատակային մետաղադրամների կատալոգ; fcoins.ru 
* ԽՍՀՄ հոբելյանական և հիշատակային մելքիորե մետաղադրամների կատալոգ; shiraliv.ru 
* Օլիմպիադա-80 շարքի մետաղադրամներ; rucollection.ru  

Կատեգորիա:Հուշադրամներ
Կատեգորիա:Արծաթե դրամներ
Կատեգորիա:Ոսկե դրամներ
Կատեգորիա:Պլատինե դրամներ
Կատեգորիա:Դրամագիտություն
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ մետաղադրամներ
Բարակապատ կոնստրուկցիաներ

**Բարակապատ կոնստրուկցիաներ**, շինարարական կոնստրուկցիաներ, որոնց հիմնական կրող մասերը համեմատաբար բարակ, սովորաբար կորագիծ կամ բեկված սալեր կամ թերթեր են։ Բարակապատ կոնստրուկցիաների փոքրհաստությունը (մյուս չափերի համեմատությամբ) հնարավորություն է տալիս լարումների բաշխումը հաստությամբ համարել հավասարաչափ։ Այդ կոնստրուկցիաներում սովորաբար զուգակցվում են կրող և պատող ֆունկցիաները։ Բարակապատ կոնստրուկցիաների թվին են պատկանում թաղանթները, ծաղկավոր կոնստրուկցիաները, գմբեթները, վրանաձև և այլ ծածկերը։ Լինում են պողպատե, երկաթբետոնե, փայտե են։
 

Կատեգորիա:Շինարարական տարրեր և կառուցվածքներ
Վահան Բալյան

**Վահան Մկրտչի Բալյան** (), կուսակցական, ռազմական գործիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Թիֆլիսում։ Հայրը Թիֆլիսի երկաթուղային արհեստանոցների ճանաչված վարպետ էր։

Վահան Բալյանը կրթությունն ստացել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, որն ավարտել է 1916 թվականին։ 1914 թվականին Բաքվում եղած ժամանակ, Մելիք Մելիքյանի երաշխավորությամբ ընդունվում է Բալախանիե բոլշևիկյան բջիջի մեջ, իսկ Թիֆլիսում 1915 թվականին նա դառնում է կուսակցության անդամ։

Որոշ ժամանակ աշխատելով «Պայքար» թերթում, 1917 թվականին կանչվում է զինվորական ծառայության հրետանային դիվիզիոնում, որտեղ և ընտրվում է նրա կուսակցական կոմիտեի անդամ։ Նույն տարվա վերջին, ավարտելով հրետանային դպրոցը, ստանում է սպայի աստիճան և աշխատանքի անցնում հայկական կորպուսում։ 1918 թվականին սկզբին Բալյանին իր մարտկոցով տեղափոխում են Երևան։

1919-1920 թթ, ընդհատակյա աշխատանքի համար Թիֆլիսից Երևան են գալիս Հ. Կոստանյանը, Ասքանազ Մռավյանը, Սարգիս Կասյանը, Սերգո Մարտիկյանը, Ստեփան Ալավերդյանը, Դրաստամատ Տեր-Սիմոնյանը և ուրիշներ, որոնց հետ Բալյանը սերտ կապ է հաստատում և օժանդակում կոմկուսի աշխատանքներին՝ հատկապես ռազմական հարցերի գծով։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունենում Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատմանը, իսկ խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Բալյանը նշանակվում է սկզբում հրետանու, ապա գլխավոր շտաբի զինկոմ։ Քաղաքացիական կռիվներին ակտիվորեն մասնակցում է Ղամարլուի ռազմաճակատում, որպես «Ազատամարտ» զրահագնացքի հրետանու հրահանգիչ և գնացքի առջևի հարթակի պետ։

1921 թվականի աշնանից մինչև 1923 թվականը Բալյանը Հայաստանի ռազմածովային ժողկոմն էր, որից հետո փոխադրվում է Դոնի Ռոստով՝ կուսակցական աշխատանքի։ Երբ 1924 թվականին Անաստաս Միկոյանին տեղափոխում են Մոսկվա, Բալյանը նրան փոխարինում է որպես Դոնի Ռոստովի պարտիական կոմիտեի քարտուղար և այդ աշխատանքը կատարում մինչև 1929 թվականը։ Ապա Բալյանը նշանակվում է Մոսկվա-Միջին Ասիա երկաթուղու քաղբաժնի պետ։

Հետագայում աշխատել է ԽՄԿԿ Կենտկոմում որպես կազմբաժնի վարիչի տեղակալ։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Հայ կուսակցական գործիչներ
Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Սարոլտա Ստեինբերգեր

**Սարոլտա Ստեինբերգեր** (, ), առաջին կանանցից է, ով Հունգարիայում որակավորվել է որպես բժիշկ։

## Կենսագրություն
մինի|Սարոլտա Ստեինբերգերի գերեզմանը|left
Ստեինբերգերը ծնվել է 1875 թվականին Տիսաույլակում, Ավստրո-Հունգարիա (այսօր Վիլոկ, Ուկրաինա)՝ հարուստ ծնողների ընտանիքում։ Նա հաճախել է մասնավոր դպրոց, ապա հաճախել է Կոլոզսվարի դպրոցը (այժմ Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա)։

1895 թվականի դեկտեմբերին կրկին նշանակվել է Կրթության և կրոնի նախարար։ Դյուլա Վլասսիքսը օրենք է ընդունել, ըստ որի, թույլատրվում էր կանանց, այդ թվում նաև Ստեինբերգերին, հաճախել Բուդապետի Լորանդ Էտվյոշի անվան համալսարան՝ բժշկություն ուսանելու համար։ 1900 թվականին "կիրակնօրյա լուրեր"-ը տեղեկացրել էր, որ Ստեինբերգերը ստացել է բժշկի որակավորում։ Նա առաջին կինն էր, ով Հունգարիայում հասել էր այս որակավորմանը։ Վիլմա Հուգոննային, ով հունգարացի կոմսուհի էր, 1879 թվականին Ցյուրիխում ստացել է բժշկի որակավորում, սակայն նրան Հունգարիայում բժշկությամբ զբաղվել թույլատրվեց միայն 1897 թվականին։

Բժշկի որակավորում ստանալուց հետո Սարոլտան երկու տարի արտասահմանում ուսումնասիրել է գինեկոլոգիա։ Վերադառնալով Հունգարիա, նա միացել է Կանանց գիլդիային։ Ստեինբերգերը 1902 թվականին *Բժիշկների պատմություն* աշխատության  մեջ գրել է մի շարք հոդվածներ։

Նա աշխատել է Թրաուֆեր կլինիկայում, որը հիմնադրվել է Ուիլյամ Թրաուֆերի կողմից 1888 թվականին։ 

1928 թվականին նա դարձել է Սոցիալական Ապահովագրության Ազգային ինստիտուտի տնօրեն։

Ստեինբերգերը մահացել է 1965 թվականին Պեստիդեգկուտում, Բուդապեշտ։

## Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Ստեինբերգերը, հավանաբար, կկարողանար Հունգարիայից հեռանալ 1938 թվականին, երբ նացիստները գրավեցին երկիրը։ Խաղաղության համաշխարհային մրցանակի () դափնեկիր Ռոզիկա Շվիմմերը խնդրանքով դիմել էր ԱՄՆ առաջաատար սուֆրաժիստուհի Քերի Չափման Քաթին, որպեսզի վերջինս ստորագրի Եվգենիա Միլլերին և Սարոլտային աջակցող նամակը՝ ԱՄՆ ներգաղթելու համար։ Քաթը հրաժարվել էր, պատասխանելով, որ ինքը ծեր է և նամակը կմնա իր մահից հետո։

Սարոլտա Ստեինբերգերը Սոցիալական ապահովագրության ազգային ինստիտուտի տնօրենն է եղել մինչև 1944 թվականը, երբ աշխատող հրեաների դեմ ընդունված օրենքներով նա այլևս չէր կարող շարունակել իր գործունեությունը։

Սարոլտա Ստեինբերգերը մահացել է 1965 թվականին Բուդապեշտի մոտ գտնվող Պեստիդեգկուտեում (Pesthidegkút)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
Խելագար, հիմար սեր

**«Խելագար, հիմար սեր»** (), ռոմանտիկ կատակերգություն-դրամա, որի ռեժիսորները Գլենն Ֆիկարան և Ջոն Ռեքուան են, սցենարիստը՝ Դոն Ֆոգելմանը։ Գլխավոր դերերում Սթիվ Կարելը, Ռայան Գոսլինգը, Ջուլիանա Մուրը և Էմմա Սթոունն են։

ԱՄՆ-ում ֆիլմի պրեմիերան նախատեսված էր 2011 թվականի հուլիսի 22-ին, սակայն հետո տեղափոխվեց հուլիսի 29-ին։ Ֆիլմը ստացավ հիմնականում դրական արձագանքներ կինոքննադատներից, իսկ շահույթը կազմեց 143 մլն $։

## Սյուժե
Կել Ուիվերը (Սթիվ Կարել) խստակենցաղ, 40-ն անց տղամարդ է, ունի լավ աշխատանք, հիանալի տուն, երեխաներ, և ամուսնացած է սիրելի կնոջ հետ։ Սակայն երբ Կելը իմանում է, որ իր կինը՝ Էմիլին (Ջուլիանա Մուր), դավաճանել է իրեն իր գործընկեր Դևիդ Լինդհագենի (Քևին Բեյքոն) հետ, նրանց երջանիկ կյանքը կործանվում է։ Կելը տեղափոխվում է առանձին բնակարան, ամեն երեկո գնում է բար, հարբում և պատմում բոլորին իր անհաջողակ ընտանեկան կյանքի մասին։

Բարում Կելը հանդիպում է հմայիչ փլեյբոյ Ջեյքոբ Փալմերին (Ռայան Գոսլինգ) և ընկերանում է նրա հետ։ Ջեյքոբը փորձում է Կելին օգնել մոռանալ կնոջը և ինքնուրույն կյանք սկսել, բացում է նրա աչքերը բազմաթիվ հնարավորությունների առաջ. կոկետ կանայք, թունդ խմիչքներ, ճաշակի զգացում։ Կելը մի քանի տասնամյակ է հանդիպման չի գնացել, երբեք ոճային չի հագնվել և նույնիսկ մոռացել է, թե ինչպես են կանանց հետ խոսում։ Նրա ամբողջ կյանքում միայն մի կին է եղել՝ Էմիլին, սակայն հիմա նա սեռական հարաբերություններ է ունենում այլ ինը կանանց հետ, որոնց թվում է իր որդի Ռոբբիի ուսուցչուհին՝ Քեյթը (Մարիսա Թոմեյ)։ Ռոբին, իր հերթին, սիրահարված է իր դայակ Ջեսիկային (Անալի Թիփթոն), ով մեծ է իրենից 4 տարով։

Ֆիլմում զուգահեռ զարգանում է մեկ այլ սիրո պատմություն Հաննայի (Էմմա Սթոուն) մասնակցությամբ, ով սիրահարվում է Ջեյքոբ Փալմերին։ Երբ Հաննան ցանկանում է Ջեյքոբին ծանոթացնել իր ծնողների հետ, վերջինս իմանում է, որ Հաննան Կելի աղջիկն է։

Ֆիլմը ավարտվում է հեփփի էնդով գլխավոր հերոսների համար։ Կելը և Էմիլին սկսում են նորից միասին ապրել, Ջեսիկան Ռոբբիին է տալիս իր անկեղծ նկարներով ծրարը, որը պատրաստվում էր Կելին ուղարկել։

## Դերերում

## Մրցանակներ և առաջադրումներ

## Ֆիլմի պրեմիերաները
* Հուլիս — Արգենտինա, Իսլանդիա, Կանադա, Հարավային Կորեա, ԱՄՆ
* Օգոստոս — Գերմանիա, Էստոնիա, Բրազիլիա
* Սեպտեմբեր — Հունգարիա, Մալայզիա, Սինգապուր, Սլովենիա, Ֆինլանդիա, Ֆրանսիա, Իտալիա, Թուրքիա, Պորտուգալիա, Հունաստան, Ռուսաստան, Մեծ Բրիտանիա, Իռլանդիա, Շվեդիա, Նորվեգիա
* Նոյեմբեր — Ճապոնիա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт фильма
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին
Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում
Դիմիտրանա Իվանովա

**Դիմիտրանա Իվանովա** (, ծննդյան անունը՝ Димитрана Petrova, ), բուլղարացի ֆեմինիստ, ուսուցիչ, լրագրող, կրթության բարեփոխիչ, սուֆրաժիստ, կանանց իրավունքների ակտիվիստ։ 1926-1944 թվականներին նախագահել է Բուլղարիայի կանանց միությունը։

## Կենսագրություն
Դիմիտրանան ծնվել է 1881 թվականին Ռուսեում, առևտրականի ընտանիքում։ Սովորել է տեղի աղջիկների դպրոցում, այնուհետև՝ աղջիկների ավագ դպրոցում։ 1896 թվականին Սոֆիայի համալսարանում կանայք կարող էին միայն դասախոսություններ լսել, մինչև 1901 թվական նրանք չէին կարող կանոնավոր կերպով որպես ուսանող հաճախել համալսարան, թեև դրանից հետո էլ առկա էին դժվարություններ, քանի որ աղջիկների ավագ դպրոցը համալսարանի ընդունեության համար առաջարկում էր 6-րդ կամ 7-րդ դասարանի կրթություն։ Այս պատճառաբանությամբ Դիմիտրանա Իվանովային չընդունեցին Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ, սակայն նա առաջին կինն էր, որ մանկավարժություն և փիլիսոփայություն ուսանեց Ցյուրիխի համալսարանում։ Երբ 1900 թվականին Դիմիտրանան վերադարձավ Բուլղարիա, աշխատանքի անցավ որպես ուսուցիչ, որն այդ ժամանակ կանանց հասանելի միակ մասնագիտությունն էր (մինչև 1904 թվականն այս մասնագիտությունն արգելված է եղել ամուսնացած կանանց համար)։ 1914 թվականին Դիմիտրանան ամուսնացել է ուսուցիչ Դոնչու Իվանովի հետ՝ միաժամանակ շարունակելով իր մասնագիտական գործունեությունը (ամուսնացած կին ուսուցիչների արգելքը հանվել է 1904 թվականին)։ 1921 թվականին Դիմիտրանան թույլտվություն է ստացել ընդունվելու Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1927 թվականին։

## Գործունեություն
1926 թվականին Իվանովան հաջորդում է 1901 թվականին հիմնադրված Բուլղարիայի կանաց միության նախագահ Յուլիա Մալինովային և պաշտոնավարում մինչև 1944 թվականը։ 1935-1940 թվականներին Իվանովան եղել է Կանանց միջազգային միության անդամ։ Հանրային բանավեճերի արդյունքում հայտնի է դարձել որպես հակասական գործիչ։ Իր պաշտոնավարման ընթացքում, որպես Բուլղարիայի կանաց միության նախագահ, կարևորել է երկու հարց՝ կանանց իրավագիտություն ուսանելու թույլտվությունը և կանանց ընտրելու իրավունքը։

Իվանովան ձերբակալվել է 1944 թվականին, երբ կոմունիստները գրավեցին Բուլղարիան, և  բոլոր քաղաքացիական «բուրժուական» կազմակերպությունները վերացվեցին։ Իվանովան ազատ է արձակվել 1945 թվականին կոմունիստական շարժման մեջ ներգրավված իր կապերի միջամտության շնորհիվ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Francisca de Haan, Krasimira Daskalova & Anna Loutfi։ Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Easterna and South Eastern Europe, 19th and 20th centuries Central European University Press, 2006
* Blanca Rodriguez Ruiz & Ruth Rubio-Marín։ The Struggle for Female Suffrage in Europe: Voting to Become Citizens 2012

Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի սուֆրաժիստներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆեմինիստներ
Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների ակտիվիստներ
Սուրմալուի գավառ

**Սուրմալուի գավառ**, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ 1849-1918 թվականներին մտել է Երևանի նահանգի մեջ։ Գավառի կենտրոնը Իգդիր քաղաքն էր։

## Աշխարհագրություն
Հյուսիսային սահմանն Արաքս գետն է, հարավայինը՝ Հայկական Պար լեռնաշղթան և Մեծ ու Փոքր Մասիսների հյուսիսային լանջերը։ Տարածքը մոտ 2800 կմ2 է։ Սուրմալուի դաշտը Արարատյան դաշտի շարունակությունն է։

## Կլիմա
Կլիման չոր ցամաքային է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը՝ 4-ից -6&nbsp;°C, հուլիսինը՝ 24-26&nbsp;°C, տարեկան տեղումները՝ 200-350 մմ։ Հաստատուն ձնածածկույթ գոյանում է ոչ ամեն տարի։ Բնորոշ է կիսաանապատային և լեռնատափաստանային լանդշաֆտը։ Գերակշռում են գորշահողերն ու աղուտները։ Տիրապետում են կիսաանապատային չորասեր և աղասեր բուսականությունը։

## Բնակչություն
1897 թվականին գավառի բնակչությունը կազմել էր 89 055 մարդ, այդ թվում՝

*կովկասյան թաթարներ՝ 41 417 մարդ (46,55 %),
*հայեր՝ 27 075 մարդ (30,4 %),
*քրդեր՝ 19 099 մարդ (21,45 %),
*արևելյան սլավոններ՝ 1 361 մարդ (1,52 %)։

## Վարչական բաժանում
1913 թվականին գավառի կազմում եղել են 13 գյուղական համայնքներ՝

* Ալի-Քուչակի
* Արալիքի (Արալիք-Բաշքենդ)
* Բալահ-Բաշիի
* Գյուլլիջայի
* Դաշբուրունի
* Եզդի-Հասանլուի
* Էզջիլարի
* Իգդիրի
* Կողբի
* Յանջայի (Ալիղամարլու)
* Ջալալի-Սակակլուի
* Ջիքանլուի
* Օղրուջայի

## Տես նաև
* Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Երևանի նահանգի գավառներ
Պալատ (հեռուստասերիալ)

**«Պալատ»՝** հարավկորեական հեռուստասերիալ, որը պատմում է այլընտրանքային ժամանակացույցի մասին, որի ընթացքում Հարավային Կորեայում 1945 թվականին վերականգնվել էր սահմանադրական միապետությունը։

## Ժամանակավոր սերիալի գիծը

## Գլխավոր դերերում
**Սին Չհեգյոն (신채경) **՝ շատ ստեգծագործ աղջիկ է։ Նա նույն դասարանում է սովորում ժառանգ Լի Սինոմի հետ։ Նրա պապիկը կայսր Սոնջոյի մտերիմ ընկերն էր, ով ի նշան ընկերոջ նկատմամբ հարգանքի հրամայել էր, որ Չհեյոնգը պետք է դառնա գահաժառանգ արքայադուստր։

Չնայած Չհեգյոնը շատ ժամանակ թվում է նյարդային և շուտ բռնկվող, բայց նա հոգու խորքում բարի է և ազնիվ։ Նա ընտանիքը սնանկանալուց փրկելու համար ամուսնանում է Լի Սինի հետ, բայց նրան սիրահարվում է արքայազն Լի Յուլը, ում նա ընդունում է որպես ընկեր։

**Լի Սին (이신)**՝ Կորեայի արքայազնը։ Ինքնահավան և սառնասիրտ երիտասարդ։ Այն բանից հետո, երբ ընկերուհին մերժում է նրա առաջարկը, որոշում է ամուսնանալ Սին Չհեգյոնի հետ։ Սկզբում Սինը ներվայնացնում էր նրան, բայց աստիճանաբար նրանք մտերմանում են և ի վերջո հասկանում է, որ սիրում է նրան։

**Լի Յուլ(이율)**՝ Կորեայի արքայազն, Լի Սինի եղբայրը (ոչ հարազատ)։ Բարի, նուրբ և ռոմանտիկ երիտասարդ։ Սիրահարված է Չհեգյոնին։ Մոր ազդեցությամբ սկսում է մրցակցել Լի Սինի հետ գահի համար, որը նրան կհասներ, եթե նրա հայրը չմահանար Սոնջո կայսեր մահից մեկ տարի առաջ։

**Մին Հյորին (민효린)** բալետի պարուհի է։ Նա խելացի և գեղեցիկ է։ Լի Սինի նախկին ընկերուհին, մերժել է նրա ամուսնության առաջարկը, մտածելով, որ կատակում է։ Արդյունքում նա զղջում է իր որոշման համար։

Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ կատակերգական հեռուստասերիալներ
Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Վլադիմիր Բելիկով

**Վլադիմիր Բելիկով Ալեքսանդրի** (, ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Մոսկվայում։ Միառժամանակ սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում և Գրականության ինստիտուտում։ Երկուսից էլ վտարվել է քաղաքական հայացքների համար։ Ներգրավվել է Սիմոն Բեռնշտեյնի և Էդմունդ Իոդկովսկու ոչ պաշտոնական գրական միավորումներում։ Ապրել է Մոսկվայում։

## Վլադիմիր Բելիկովը հայերեն
* «Դեղձանիկների համար ամոթ եմ զգում...»; «Ո՞նվ ընկար այդտեղ, որդ...»; «Ես հաստատ լուսնի պահակն եմ...»; «Գարուն...»; «Էս ո՞ւր ես թափվում ապրիլյան ձյուն...»; «Ես նա եմ...»; «Ժամանակն է, հա, ժամանակն է...»։ Ռուս մինիմալիստներ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2016, էջ 51-56։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

## Երկեր
* «Литературные новости», № 3, 1992. Պատմվածքներ։
* Грустные рассказы. — М.։ АСЛАН, 1994. — 80 с.
* «Арион», № 2, 1996, с. 94-95. Բանաստեղծություններ։
* «Истина и жизнь», № 4, 2005. Չորս պատմվածք։
* Змеиные корни земной культуры. Введение в макроисторию. — М.։ Профит-Стайл, 2012. — 288 с.
* Змеиные корни земной культуры. Введение в макроисторию. Астрономическая макроистория России. — М.։ Профит-Стайл, 2013. — 400 с. 2-е изд. испр. и доп.
* Рассказы о самом-самом и Записки Рейнгартена. — М.։ Интеллектуальная Литература, 2014. — 222 с. / Рассказы о самом-самом и Записки Рейнгартена. — М.։ Зебра Е, 2015. — 224 с.
* Дневник из будущего и стихи. — М.։ Интеллектуальная Литература, 2014. — 320 с. / Дневник из будущего и стихи. — М.։ Зебра Е, 2015. — 320 с.
* Небесное и Земное. Рассказы за 50 лет. — М.։ Зебра Е., 2014. — 448 с.
* Боги, Люди, Звери, Травы. Рассказы за 50 лет. — М.։ Зебра Е., 2015. — 480 с.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Պետրո Դորոշկո

**Պետրո Օնուֆրիևիչ Դորոշկո** (, ), ուկրաինացի գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ, ռազմական լրագրող։ «Трактор» (1930-1934) գրական խմբի անդամ։

## Կենսագրություն
Պետրո Դորոշկոն ծնվել է Չեռնիգովի մարզի Տուպիչև գյուղում։ 1933 թվականին ավարտել է Խարկովի ազգային համալսարանի գրական ֆակուլտետը։ Տպագրվել է 1928 թվականից։ Դորոշկոյի հիմնական ժողովածուներն են` «Տափաստանի հաղթողները», «Ամպրոպից առաջ», «Բրոնզա», «Հայրենի երկիր», «Սանդոմիրյան պլացդարմ», «Աշխատանքի երգեր», «Միասնություն»։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, գրել է ռազմական հոդվածներ։

## Թարգմանություններ
Թարգմանություններ է կատարել լեհերենից, լատվիերենից, ռուսերենից։ Թարգմանել է Յանկա Կուպալային, Յան Ռայնիսին, Նազըմ Հիքմեթին, Կոստա Խեթագուրովին, Ակակի Ծերեթելիին, Յուլիուշ Սլովացկուն, Ալեքսանդր Պուշկինին, Իվան Կռիլովին, Նիկոլայ Նեկրասովին, Վլադիմիր Մայակովսկուն, Նիկոլայ Տիխոնովին։ Դորոշկոյի ստեղծագործությունները  թարգմանվել են չեխերեն, ռումիներեն, բելառուսերեն, հայերեն, ադրբեջաներեն։

## Պարգևներ
* «Կարմիր աստղի» շքանշան

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Խարկովի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Նիկոլայ Գուտան

**Նիկոլայ Գուտան** (, ), Ռուսական կայսրության Սևծովյան նավատորմի 1-ին կարգի կապիտան։

## Կենսագրություն
Նիկոլայ Գուտանը ծնվել է 1886 թվականի փետրվարի 9-ին ծովային սպայի, հետագայում կոնտր-ադմիրալ Ռուդոլֆ Եգորովիչ Գուտանի (1848-1894) և նրա կնոջ` Վերա Ավգուստովնա Էբերգարդի, ադմիրալ Անդրեյ Ավգուստովիչ Էբերգարդի քրոջ ընտանիքում։ 1906 թվականին ավարտել է Սանկտ-Պետերբուրգի ծովային կադետական կորպուսը, 1907 թվականին ստացել միչմանի կոչում։ 1907-1908 թվականներին «Կոլխիդա» զբոսանավով գտնվել է արտասահմանյան նավարկության մեջ։

1915 թվականից եղել է «Պրուտ» հածանավի ավագ սպա, հուլիսի 1-ին ստացել է ավագ լեյտենանտի կոչում թշնամու դեմ պայքարում աչքի ընկնելու համար։ 1917 թվականին ստացել է 2-րդ կարգի կապիտանի կոչում և նշանակվել «Պոսպեշնի» էսկադրոնային ականակրի հրամանատար։ Ռուսաստանի հարավի զինված ուժերում և Ռուսական բանակում ծառայել է մինչև Ղրիմի էվակուացիան։ 1919 թվականին ստացել է 1-ին կարգի կապիտանի կոչում, 1920 թվականի նոյեմբերից եղել է «Դերզսկի» էսկադրոնային ականակրի հրամանատար, որով էլ մեկնել է Բիզերտու (Թունիս)։

1921 թվականի փետրվարից մինչև 1922 թվականի նոյեմբեր եղել է Ռուսական նավախմբի 2-րդ ջոկատի հրամանատար, 1921 թվականի մարտի 25-ից եղել է Ռուսական նավախմբի կազմում Բիզերտում (Թունիս)։ 1922 թվականի նոյեմբերից մինչև 1924 թվականի փետրվարը եղել է փոխառու կապիտալի վարչության անդամ։ Թունիսում էմիգրացիայի ժամանակ եղել է Թունիս քաղաքի Ռուսական ուղղափառ ընկերության անդամ։ Թաղված է Թունիս քաղաքում։

## Ընտանիք
Եղբայրը` «Գուտան 1-ը» - Գուտան, Ալեքսանդր Ռուդոլֆովիչ (27 սեպտեմբերի 1887 թ.-սեպտեմբեր 1919 թ.), 2-րդ կարգի կապիտան, Օբ-Իրտիշյան նավատորմի 1-ին դիվիզիոնի հրամանատար։

## Պարգևներ
Շքանշանների ասպետ` Սուրբ Գեորգիի շքանշան, Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան սրերով և ժապավեններով, Սուրբ Ստանիսլավի շքանշան սրերով։

## Երկեր
* Гутан Н. Р. От Севастополя до Новороссийска. Очерк о положении Черноморского флота (осень 1917 - первая половина 1918) ։ январь 1919; по матер. ЦГАВМФ, ф. р-332, оп. 1, д. 25. - В։ От Севастополя до Новороссийска / подгот. публ. Л. А. Кузнецова, археограф. обр. и комм. А. Е. Иоффе // Гангут [журн.]. - СПб. ։ «Типография им. Ивана Федорова», 1992. - № 4. - С. 98-111 ; 1993 ; № 5. - С. 80-88 ; № 6. - С. 127-143.
* Краткий очерк действий флота при эвакуации Крыма в ноябре 1920 года Морские записки Т. 13. 1955

## Գրականություն
* Волков С. В. Офицеры флота и морского ведомства։ Опыт мартиролога. - М.։Русский путь, 2004. - ISBN 5-85887-201-8
* Горячкин Г. В., Гриценко Т. Г., Фомин О. И. Русская эмиграция в Египте и Тунисе (1920-1939 гг.). - М., 2000. - С. 91.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Միչու

**Միգել Պերես Կուեստա** կամ **Միչու** (, , ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս իսպանական «*Օվիեդո*» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։

## Ակումբային կարիերա
### «Օվիեդո», «Սելտա»
Միչուն իր կարիերան սկսել է հարազատ «*Օվիեդո*»-ի կազմում։

2007 թվականին տեղափոխվել է Սեգունդա Բ-ում հանդես եկող «*Սելտա Բ*»։ Թիմի կազմում անցկացնելով մեկ մրցաշրջան հրավիրվել է հիմնական թիմ։ «Սելտայի» կազմում հանդես է եկել 2008-2011 թվականների ընթացքում։

### «Ռայո Վալեկանո»
2011 թվականի հուլիսի 27-ին Միչուն տեղափոխվել է «Ռայո Վալեկանո»։ Նա թիմի հետ կնքել է 2-ամյա պայմանագիր։

Իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի օգոստոսի 28-ին՝ «Աթլետիկ Բիլբաո»-ի դեմ խաղում։ Իր առաջին մրցաշրջանում մտել է Իսպանիայի լավագույն ռմբարկուների ցուցակի մեջ։

### «Սուոնսի Սիթի»
2012 թվականի հուլիսի 20-ին Միչուն 2-ամյա պայմանագիր է կնքել անգլիական «Սուոնսի Սիթի»-ի հետ։ Թիմը նրա համար վճարել է 2 միլիոն ֆունտ։ Միչուն թիմում ստացել է 9 համարի խաղաշապիկը։

Իր դեբյուտը Միչուն նշել է օգոստոսի 18-ին՝ «Քուինս Պարկ Ռեյնջերս»-ի դեմ խաղում (5-0)։ Իր առաջին գոլը նա խփել է իր դեբյուտային մրցաշրջանում։

Անգլիայի գավաթի խաղարկությունում իր առաջին գոլը իսպանացին խփել է 2013 թվականի հունվարի 6-ին՝ «Արսենալի» դեմ խաղում։ 2013 թվականի հունվարի 23-ին նա երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2017 թվականը։

2013 թվականի փետրվարի 24-ին Միչուն օգնել է իր թիմին դառնալ Լիգայի գավաթակիր՝ «Բրեդֆորդ Սիթի»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվեց 5-0 հաշվով։

### «Նապոլի», «Լանգրեո»
2014 թվականի հուլիսի 17-ին Միչուն տեղափոխվել է իտալական «Նապոլի»։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է օգոստոսի 31-ին՝ «Ջենոա»-ի դեմ խաղում։

2015/16 մրցաշրջանը իսպանացին անցկացրել է իսպանական «*Լանգրեո*» կազմում։

### «Օվիեդո»
2016 թվականի օգոստոսի 19-ին Միչուն վերադարձել է հարազատ «Օվիեդո»։

## Միջազգային կարիերա
Իսպանիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Միչուն նշել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ Բելառուսի հավաքականի դեմ խաղում։

## Վիճակագրություն

## Ձեռքբերումներ
* Անգլիայի լիգայի գավաթակիր - 2012/13

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տղամարդ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռայո Վալեկանոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սելտա Վիգոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սուոնսի Սիթիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Կատեգորիա:Սելտայի ֆուտբոլիստներ
Արթուր Գյութ

**Արթուր Գյութ** (, ), գերմանացի պետական գործիչ, բժշկության դոկտոր, եվգենիստ, էս էս-ի բրիգադենֆյուրեր (1938, նոյեմբերի 9)։

## Կենսագրություն
Արթուր Գյութը ծնվել է 1891 թվականի օգոստոսի 17-ին կալվածատիրոջ ընտանիքում։ 1911-1914 թվականներին բժշկություն է ուսումնասիրել։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է, եղել է դաշտային բժշկի ասիստենտ։ Մարտական վաստակի համար պարգևատրվել է 2-րդ դասի Մետաղյա խաչով։ 1918 թվականի դեկտեմբերից աշխատել է պրակտիկ բժիշկ։ 1919 թվականին Քյոնիքսբերգում ստացել է բժշկության դոկտորի աստիճան։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել քաղաքական գործընթացներում։ 1923-1925 թվականներին եղել է Գերմանական ժողովրդական ազատագրական կուսակցության համահիմնադիրն ու ղեկավարը։ Աշխատել է որպես բժիշկ։

1930-ական թվականների սկզբին համալրել է Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության շարքերը (տոմս № 1 325 846)։ 1933 թվականին աշխատել է Կայսերական ներքին գործերի նախարարությունում։ 1933 թվականին ընդունվել է էսէս-ի շարքերը (տոմս № 85 924) ունտերշտուրմանֆյուրերի կոչումով։ 1935 թվականին նշանակվել է Կայսերական ներքին գործերի նախարարության ժողովրդական առողջության դեպարտամենտի ղեկավար։ 1935 թվականի հունիսից եղել է Էսէս-ի ռեյխսֆյուրերի Անձնական շտաբի ժողովրդական և ժառանգական առողջապահության քաղաքականության վարչության պետ։

1936 թվականին Գյութը դարձել է գերմանական արյան պաշտպանության Ազգային կոմիտեի անդամ (գերմաներեն` Reichsausschuss zum Schutze des deutschen Blute), ինչպես նաև Լեբենսբորն կազմակերպության անդամ։ Գյութը կայուն ձևով հավատացել է գերմանական գերակշռությանը և ռասայական մաքրությանը, կարևոր դեր է խաղացել ստերիլիզացիայի մասին օրենքի ընդունման գործում (1934 թվականի հունվարի 1-ից), հանդիսացել է նաև ռասայական հիգիենայի մասին երկու ամսագրերի համախմբագիր, գերմանական ռասայական մաքրության վերաբերյալ բազմաթիվ հոդվածների և գրքերի հեղինակ է։ 1937 թվականի հուլիսի 1-ից եղել է Էսէս-ի ռասաների և բնակեցման հարցերով Գլխավոր վարչությունում Ծագումնաբանության հարցերով վարչության պետ (VIII Amt): 1939 թվականի սեպտեմբերի 6-ին թողել է Ներքին գործերի նախարարությունում իր պաշտոնը, ստացել պահեստազորի ստաս-քարտուղարի կոչում և դարձել Հասարակական առողջության Ակադեմիայի նախագահ։ 1944 թվականի նոյեմբերի 9-ին ընդունվել է Էսէս-ի ռեյսֆյուրերի շտաբ։ Պատերազմից հետո կարճ ժամանակով մեկուսացվել է, այնուհետև ազատվել։ Մահացել է 1949 թվականի մարտի 2-ին Շտադում, հավանաբար ինքնասպանություն գործելով։

## Պարգևներ
* 2-րդ դասի Երկաթյա խաչ
* Պատերազմի վետերան պատվավոր խաչ
* Ռազմական վաստակի համար 2-րդ աստիճանի խաչ առանց սրերի
* «Մեռյալ գլուխ» մատանի
* Էսէս-ի ռեյխսֆյուրերի պատվավոր սուսեր

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Залесский К. А. Кто был кто в Третьем рейхе. — М.։ АСТ, 2002. — 944 с. — 5000 экз. — ISBN 5-271-05091-2.
* Залесский К. А. СС. Охранные отряды НСДАП. — М.։ Эксмо, 2005. — 672 с. — 5000 экз. — ISBN 5-699-09780-5.

## Արտաքին հղումներ
* SS-Brigadeführer Dr. med. Arthur Julius Gutt  
* The Collector’s Guild   
* Dr. med. Arthur Julius Gütt 

Կատեգորիա:Գերմանացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Կապելա (այլ կիրառումներ)

**Կապելա**, կարող է վերաբերել՝
* Կապելա - համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում
* Կապելա - համայնք Բրազիլիայում՝ Սերժիպի նահանգի կազմում
Կապի (այլ կիրառումներ)

**Կապի**, կարող է վերաբերել՝
* Կապի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում
* Կապի - գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում
Կապույտ (այլ կիրառումներ)

**Կապույտ**, կարող է վերաբերել՝
* Կապույտ - լույսի երեք հիմնական գույներից մեկը
* Կապույտ - գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում
* Կապույտ - հայկական արական անուն
* Կապույտ - բերդ Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Երասխաձոր (Արշարունիք) գավառում
* Կապույտ - լիճ Հայաստանում
Իսրայելի պատերազմներում զոհվածների և ահաբեկչության զոհերի հիշատակի օր

**Իսրայելի պատերազմներում զոհվածների և ահաբեկչության զոհերի հիշատակի օր** կամ **Յոմ Հա-Զիքարոն** (), սգո օր Իսրայելում։

Հիշատակի օրը նշվում է հրեական օրացույցովով իյարի 4-ին։ Այդ օրվան միշտ հաջորդում է իյարի 5-ին տոնվող Իսրայելի անկախության օրը։ Երկու օրերն էլ կարող են փոխել իրենց ամսաթիվը իյարի 3-ի և 4-ի համապատասխանաբար, եթե իյարի 5-ը շաբաթի օրն է կամ ուրբաթ է։ Երբ Հիշատակի օրը կիրակի օրվան է ընկնում, ապա և Հիշատակի օրը, և Անկախության օրը տեղափոխվում են մեկ օր ուշ։

Այս օրը հարգանքի տուրք են մատուցում Իսրայլեի պատերազմներում կամ մարտական ծառայությունները կատարելիս զոհված Իսրայելի պաշտպանության բանակի զինվորներին, ոստիկաններին, ինչպես նաև անվտանգության այլ ծառայությունների աշխատակիցներին։

2016 թվականին Իսրայելը հարգանքի տուրք է մատուցում ՑԱՀԱԼ-ի, ոստիկանության, սահմանապահ զորքերի, ընդհանուր անվտանգության ծառայության, արտաքին հետախուզության ծառայության, աբնտերի վարչության, հրշեջ ծառայության աշխատակների և անդրմանդատային Պաղեստինի տարածքում գործող հրեական ընդհատակյա ծառայությունների ակտիվիստների, ընդհանուր թվով՝ 23 447 մարդ, հիշատակի օրը։ 2017 թվականին այդ ցանկին ավելացել է ևս 68 անուն։ 2016 թվականի դրությամբ Իսրայելում ապրում է իրենց երեխաներին կորցրած 9442 ծնող, ինչպես նաև զինծառայողների 4917 այրի, 1948 որբ, որոնք կորցրել են հորը կամ մորը։

## Արտաքին հղումներ
* Remembrance Day—Independence Day – Selected Readings

Կատեգորիա:Իյար
Կատեգորիա:Իսրայելի տոներ
Կատեգորիա:Հիշատակի օրեր
Կատեգորիա:Զինված ուժերի օրեր
Կատեգորիա:Հանդիսություններ ապրիլին ոչ-Գրիգորյան օրացույցով
Կատեգորիա:Հանդիսություններ մայիսին ոչ-Գրիգորյան օրացույցով
Կատեգորիա:Հանդիսություններ հրեական օրացույցով
Կապուտջուղ (այլ կիրառումներ)

**Կապուտջուղ**, կարող է վերաբերել՝
* Կապուտջուղ - լեռնագագաթ Հայաստանում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայում
* Կապուտջուղ - գետակ Սյունիքի մարզում
Անատոլի Գոլիմբիևսկի

**Անատոլի Լեոպոլդի Գոլիմբիևսկի** (, ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«[[Հայրենական մեծ պատերազմ (տերմին)|Հայրենական մեծ պատերազմ]]»*, 1941-1945) մասնակից, ծովային հետևակի դեսանտ, Ցեմեսյան ծովախորշում տեղի ունեցած մարտի հերոս, «Сообразительный» կործանիչի շարժիչագործ, ինժեներ։

Պատերազմի ժամանակ Անատոլի Գոլիմբիևսկին Նովոռոսիսկի շրջաններից մեկում ծովային հետևակի դեսանտ էր։ Այդ ժամանակ նրան ընդունում են ԽՄԿԿ շարքերը։ Մարտերից մեկի ժամանակ նրան վիրավոր ու անգիտակից գտնում են մարտի դաշտում։ Թբիլիսիի հիվանդանոցում փրկում են նրա կյանքը, բայց անդամահատում են ոտքերը։ Հետագայում ամուսնանում է ավագ բուժքույր վրացուհի Միրցայի հետ։

Անատոլի Գոլիմբիևսկին իր գործածությունը շարունակել է չափագիտության համալսարանում, որպես առաջատար ինժեներ, պատրաստել է բազմաթիվ մեխանիզմներ, սարքեր և սարքավորումներ։ Ապրել է մոտ 80 տարի, ունեցել է դուստր, թոռ և ծոռ։

## Լուսանկարներ
* Այս լուսանկաում Նախիմյան ուսումնարանի շրջանավարտներն իրենց սպայի գլխավորությամբ պատիվ են տալիս վետերան Գոլիմբիևսկուն։ Լուսանկարը նկարվել է 1989 թվականին մայիսի 9-ին, Սանկտ Պետերբուրգում։ Լուսանկարի հեղինակը եղել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի 1976 թվականի շրջանավարտ Իվան Կուրտովոն։ 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ
Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ