Դեմերարայի և Էսսեքիբոյի թղթադրամներ

մինի|Երկու ջո՝ յուրաքանչյուրը 22 գուլդեն արժողությամբ։
մինի|Քսան ջո՝ 440 գուլդեն արժողությամբ։
մինի|Մեկ ջո՝ 22 գուլդեն արժողությամբ։
մինի|Տասը ջո՝ 220 գուլդեն արժողությամբ։
**Դեմերարայի և Էսսեքիբոյի թղթադրամներ,** 1809-ից մինչև 1839 թվականներին Դեմերարա և Էսսեքիբո բրիտանական գաղութներում թողարկված թղթադրամներ, որոնք յուրահատուկ էին իրենց երկակի անվանական արժեքով՝ գուլդեններով և ջոներով: «Ջո» տերմինը, որն օգտագործվում էր բրիտանացի գաղութարարների կողմից, ի սկզբանե վերաբերում էր պորտուգալական ոսկե «Ջոհանես» մետաղադրամին, իսկ ժամանակի ընթացքում սկսեց կիրառվել նաև այն թղթադրամները նշելու համար, որոնք ի վերջո փոխարինեցին այդ մետաղադրամներին։ Չնայած մոտ 30 տարվա կիրառությանը, մինչ օրս հայտնի միակ «ջո»-ները 1830-ական թվականներից մնացած՝ երբևէ չթողարկված օրինակներն են։

## Պատմություն
Դեմերարա և Էսսեքիբո բրիտանական գաղութներում, սկսած առնվազն 1798 թվականից, դրամական շրջանառության հիմնական միավորը պորտուգալական ոսկե «Ջոհանես» մետաղադրամն էր: Այն գնահատվում էր 22 հոլանդական գուլդեն: Հատկանշական է, որ 1797 թվականին Միացյալ Նահանգներում այս մետաղադրամի փոխարժեքը կազմում էր 16 ԱՄՆ դոլար՝ ի տարբերություն իսպանական դուբլոնի 14.93 դոլարի և անգլիական արծաթե շիլինգի 0.22 դոլարի։ Սակայն ժամանակի ընթացքում այս մետաղադրամները, որոնք ժողովրդի շրջանում հայտնի էին որպես «ջո» մետաղադրամներ, սկսեցին կորցնել իրենց իրական արժեքը՝ մետաղի կտրման և հորատման (և պղնձով կամ արույրով փոխարինելու) պատճառով։ Իրավիճակը շտկելու նպատակով սկզբնական շրջանում փորձեր արվեցին վավեր մետաղադրամների վրա կնիքներ դնել կամ դրանք նշագրել։ Ի վերջո, 1809 թվականին, գաղութային իշխանությունները շրջանառությունից հանեցին այս մետաղադրամները՝ դրանց փոխարեն թողարկելով թղթային արժույթ, որի անվանական արժեքը նշված էր ինչպես գուլդեններով, այնպես էլ «ջո»-ներով։

## Թողարկում
1809 թվականին թղթային նոր դրամների թողարկումը շրջանառության մեջ դրեց 50,000 «ջո», ինչը համարժեք էր 1,100,000 գուլդենի։ Սրան հաջորդեցին լրացուցիչ թողարկումներ. 1815-1816 թվականներին ավելացվեց 25,807 «ջո», իսկ 1824 թվականին՝ ևս 24,193 «ջո», որի արդյունքում ընդհանուր շրջանառությունը կազմեց մոտ 100,000 «ջո»։ Այս ողոադրամները համարվում էին օրինական վճարամիջոց և մասամբ ապահովված էին Լոնդոնի արժեթղթերով։ Սակայն, դրանք ոսկով մարելու կամ փոխարկելու հնարավորությունը մնում էր կասկածելի։

Մինչև 1837 թվականը՝ արձանագրությունները ցույց են տալիս, որ ընդհանուր առմամբ թողարկվել էր 99,989 «ջո» հետևյալ անվանական արժեքներով.

* 1 «ջո» (13,258 թղթադրամ)
* 2 «ջո» (8,189 թղթադրամ)
* 3 «ջո» (4,201 թղթադրամ)
* 5 «ջո» (3,150 թղթադրամ)
* 10 «ջո» (1,700 թղթադրամ)
* 20 «ջո» (1,250 թղթադրամ)

Մինչև 1839 թվականը հիշատակվում էր նաև կես «ջո» թղթադրամի մասին։

## Ներկայումս հայտնի օրինակներ
«Աշխարհի թղթային փողերի ստանդարտ կատալոգը» ներկայումս ցուցակագրում է միայն 1830-ական թվականների չթողարկված մնացորդային «ջո»-ները։ Այս երկու թողարկումները տարբերվում են մի քանի դիզայնի առանձնահատկություններով.

* Առաջին թողարկումը վերին կենտրոնական մասում ունի զարդարուն D-E տառեր։
* Երկրորդ թողարկումը վերին ձախ անկյունում պատկերում է կին՝ խարիսխով։

Բացի այդ, դրամանիշերի անվանական արժեքի ձևակերպումը նույնպես տարբերվում է շարքերի միջև.

* Առաջին թողարկումում նշված են երկու անվանական արժեք՝ 1 «ջո» կամ 22 գուլդեն և 10 «ջո» կամ 220 գուլդեն։
* Երկրորդ թողարկումում նշված են չորս անվանական արժեք՝ 1 «ջո»՝ 22 գուլդենով, 2 «ջո»՝ յուրաքանչյուրը 22 գուլդենով, 3 «ջո»՝ յուրաքանչյուրը 22 գուլդենով, և 10 «ջո»՝ յուրաքանչյուրը 22 գուլդենով։

Ինչ վերաբերում է 20 «ջո» անվանական արժեքով թղթադրամին, ապա այն վերջին հայտնագործություն է (1830-ականների թողարկման համար) Ազգային դրամագիտական հավաքածուում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*

Կատեգորիա:Դրամագիտություն