Սթիվեն Վան Ռենսելեր III

**Սթիվեն Վան Ռենսելեր III** (,, ), ամերիկացի հողատեր, գործարար, աշխարհազորի սպա և քաղաքական գործիչ։ Հարվարդ քոլեջի շրջանավարտ Վան Ռենսելերը 21 տարեկանում տնօրինել է Ռենսելերսվիկը՝ իր ընտանիքի կալվածքը։ Նա բարելավել է հողը՝ խրախուսելով վարձակալներին հաստատվել այնտեղ և տալով նրանց ցմահ վարձակալությունների պայմանագրեր, ինչը թույլ է տվել վարձակալներին իրենց կապիտալի մեծ մասն օգտագործել իրենց ֆերմաներն ու ձեռնարկությունները արդյունավետ դարձնելու համար։

Ակտիվ քաղաքականության մեջ որպես ֆեդերալիստ՝ Վան Ռենսելաերը ծառայել է Նյու Յորքի ժողովում և Նյու Յորքի Սենատում և որպես Նյու Յորքի փոխնահանգապետ։ Ֆեդերալիստական կուսակցության փլուզումից հետո Վան Ռենսելերը աջակցում էր Ջոն Քուինսի Ադամսին և ծառայում էր ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում մեկ կարճաժամկետ և երեք ամբողջական ժամկետներով։ Վան Ռենսելերը բարձրագույն կրթության կողմնակից էր։ Նա ծառայել է մի քանի դպրոցների և քոլեջների հոգաբարձուների խորհրդում և եղել է պոլիտեխնիկական ինստիտուտի հիմնադիրը։ Նա նաև քաղաքացիական ակտիվիստ էր և բարեգործ, Ալբանի հանրային գրադարանի հիմնադիրներից մեկը և քաղաքի պատմության ու արվեստների ինստիտուտի հիմնադիրը։

Վեն Ռենսելերը հասել է գնդապետ-գեներալի կոչման։ Նա հրամանատարություն էր վարում Նյու Յորք–Կանադա սահմանին 1812 թվականի պատերազմի ընթացքում, բայց հրաժարական տվեց իր պաշտոնից Քուինսթոն Հեյթսի ճակատամարտում պարտությունից հետո։ 1839 թվականին Վան Ռենսելերի մահից հետո նրա որդիների՝ վարձակալության ժամկետանց վճարումները հավաքելու ջանքերը հանգեցրին հակառենտային պատերազմին,ինչպես նաև կալվածքի փլուզմանը և վաճառքին։ Որպես Նյու Յորքի խոշորագույն կալվածքներից մեկի ժառանգորդ և այնուհետև սեփականատեր, Վան Ռենսելաերի ունեցվածքը նրան դարձրեց բոլոր ժամանակների ամենահարուստ ամերիկացիների տասներորդ տեղը՝ հիմնվելով նրա հարստության և ժամանակակից ՀՆԱ-ի հարաբերակցության վրա։

## Վաղ կյանք
Վան Ռենսելաերը ծնվել է Նյու Յորքում, Սթիվեն վան Ռենսելաեր II- ի ավագ զավակը, ով Ռենսելերսվիկի իններորդ հովանավորն էր՝ մեծ հողային նվիրատվություն, որը իր նախնին Կիլիան Ռենսելերին տրվել էր Դոչկական Հանրապետությունում։ Նա ծնվել է Մասաչուսեթսում կամ Լյուքվակենում, երբ այն տարածաշրջանը մաս էր կազմում Նոր Նիդերլանդների գաղութին։ Նրա մայրը Կատարինա Լիվինգսթոնն էր՝ Ֆիլիպ Լիվինգսթոնի դուստրը, որը ստորագրել էր Անկախության հռչակագիրը։ Նրա ընտանիքը շատ հարուստ էր, և Վան Ռենսելերների տունը մանկության հարուստ միջավայր էր երիտասարդ տղայի համար։ Այնուամենայնիվ, նրա հայրը մահացավ 1769 թվականին, երբ Վան Ռենսելերը ընդամենը հինգ տարեկան էր։ Նա մեծացել է իր մայրական կողմի տղամարդկանց հետ և սկսել է շատ հետաքրքրվել այնպիսի գիտություններով, ինչպիսիք են մաթեմատիկան, կենսաբանությունը և քիմիան։

Վեն Ռենսելերը մեծացել է իր մոր և խնամակալ հայր՝ հովիվ Էյլարդուս Վեսթերլոյի խնամակալության տակ,ինչպես նաև իր Լիվինգսթոն պապի հետ։ Նրա հորեղբայրը՝ Աբրահամ Տեն Բրուքը, կառավարում էր Վան Ռենսելերի կալվածքը Վան Ռենսելերի հոր վաղաժամ մահից հետո։ Վաղ տարիքից Վան Ռենսելերը փոխարինում է հորը որպես կալվածքի տիրակալ։ Ստեֆենի կրտսեր եղբայրը ՝ Ֆիլիպ Ս. Վան Ռենսելաերը (1767–1824)  եղել է Ալբանիի քաղաքապետ 1799-1816 թվականներին և 1819-1820 թվականներին։

Վան Ռենսելերը սկսեց հաճախել Նյու Ջերսիի քոլեջ (հետագայում՝ Փրինսթոն); Քանի որ մոտ էր շարունակվող ամերիկյան հեղափոխության մարտերին, նա հետագայում ուղարկվեց Հարվարդի քոլեջ, որտեղ էլ ավարտեց բակալավրի աստիճանը 1782 թվականին։

## Վաղ կարիերա
Իր 21-ամյակի օրը Վան Ռենսելաերը վերցրեց Ռենսելերսվիկին, իր ընտանիքի 1200 քառակուսի մղոն (3072կմ 2) կալվածքը և սկսեց երկար պաշտոնավարել որպես կալվածքի տիրակալ։  Վան Ռենսելերը ցանկանում էր օգուտ քաղել հողից։ Փոխարենը, նա դարձրեց հողը` չափավոր տոկոսադրույքներով ցմահ վարձակալություններ տալով։ Վան Ռենսելաերն իր ունեցվածքից ստանում էր կայուն եկամուտ, մինչդեռ վարձակալները կարողացան դառնալ հաջողակ ֆերմերներ՝ առանց նախնական գնման մեծ գին վճարելու։ Սա նշանակում էր, որ նրանք կարող էին ավելի շատ ներդրումներ կատարել իրենց գործունեության մեջ, ինչը հանգեցրեց այդ տարածքում արտադրողականության բարձրացմանը։ Ժամանակի ընթացքում Վան Ռենսելերը դարձավ ավելի քան 80000 վարձակալների տանտերը։ Նա, ընդհանուր առմամբ, ցույց տվեց, որ մեղմ տանտեր է, նա վարձավճարների դիմաց կանխիկ գումարի փոխարեն ընդունում էր այնպիսի ապրանքներ, ինչպիսիք են հացահատիկը, վառելափայտը, և երբ վարձակալները հայտնվում էին ֆինանսական դժվարությունների մեջ, նա սովորաբար նախընտրում էր ընդունել ուշ կամ մասնակի վճարումներ, քան վտարել նրանց։ Վան Ռենսելերի տրամադրած վարձակալության մի մասը  «եռամսյակային վաճառքն» էր, վարձակալները, ովքեր վաճառեցին իրենց վարձակալությունները, պարտավոր էին Վան Ռենսելերին վճարել վաճառքի գնի մեկ չորրորդը կամ մեկ լրացուցիչ տարվա վարձավճարը։ Ժամանակի ընթացքում այս պահանջը դարձավ վիճաբանության առարկա Վան Ռենսելերի և վարձակալների միջև, ինչը մասամբ հանգեցրեց հակառենտային պատերազմին։

1790 թվականի ԱՄՆ-ի մարդահամարում գրանցվել էր, որ նա ուներ տասհինգ ստրուկ։ 1830 թվականի մարդահամարի ժամանակ նա չուներ որևէ մեկը՝ համաձայն Նյու Յորքի աստիճանական էմանսիպացիայի օրենքի, որի համաձայն նահանգի բոլոր ստրկացած մարդիկ ազատ արձակվեցին մինչև 1827 թվականը։ Վան Ռենսելերը հետագայում դարձավ աֆրոամերիկացիներին գաղթելու Աֆրիկայի գաղութներ, ինչպիսին Լիբերիան է, և նա ծառայեց որպես Ալբանիի օժանդակ միության և Ամերիկյան գաղութացման միության փոխնախագահ։

I1791 թվականին Վեն Ռենսելերը դարձավ Ալբանի գրադարանի հիմնադիրներից մեկը, որը ժամանակի ընթացքում վերածվեց Ալբանի հանրային գրադարանի և նա ընտրվեց հոգաբարձուների խորհրդում։ 1797 թվականին Վեն Ռենսելերը եղել է Ալբանի և Շենեկտադի թուռնպիկ ընկերության կազմակերպիչներից մեկը և աշխատել է տնօրենների խորհրդում։

## Քաղաքական կարիերա
Ֆեդերալիստ Վան Ռենսելերը եղել է Նյու Յորք նահանգի ժողովի անդամ 1789-1791 թվականներին և Նյու Յորք նահանգի Սենատի անդամ 1791-1796 թվականներին։

Նա եղել է Նյու Յորքի փոխնահանգապետ 1795-ից 1801 թվականներին՝ ընտրվելով նահանգապետ Ջոն Ջեյի հետ։ Վեն Ռենսելերը, իր քաղաքական կարիերայի ընթացքում, ձեռք բերեց բարեփոխիչի համբավ, կողմ լինելով ընտրական իրավունքների ընդլայնմանը և դրանով դեմ դուրս գալով Նյու Յորքի վերին խավի մեծ մասին։ 1801 թվականին Վան Ռենսելերը նախագահում էր նահանգի սահմանադրական կոնվենցիան,1801 թվականին Վեն Ռենսելերը նախագահել է նահանգի սահմանադրական համագումարը, եղել է Ֆեդերալիստական կուսակցության թեկնածուն Նյու Յորքի նահանգապետի պաշտոնի համար և պարտվել է Ջորջ Քլինթոնին՝ ստանալով 24,808 ձայն՝ ընդդեմ 20,843-ի։

Նա առաջիններից մեկն էր, ով կողմ էր Հադսոն գետից մինչև Մեծ լճեր ջրանցքի կառուցմանը և նշանակվեց 1810 թվականին երթուղին հետաքննող հանձնաժողովի կազմում, 1811 թվականին Ասամբլեային։ Վան Ռենսելերը ծառայել է Էրի ջրանցքի հանձնաժողովում 23 տարի (1816–1839), որից տասնչորսը՝ որպես նախագահ։ 1821 թվականին նա Նյու Յորք նահանգի սահմանադրական կոնվենցիայի անդամ էր։

1822 թվականին նա հաղթեց հատուկ ընտրությունները՝ Ներկայացուցիչների պալատի մանդատը ստանալով այն տեղում, որտեղից իր բարեկամ Սոլոմոնը հրաժարվել էր։ Նա ծառայեց 1822 թվականի փետրվարի 27-ից մինչև 1829 թվականի մարտի 3-ը՝ տասնյոթերորդ, տասնութերորդ, տասնիններորդ և քսերորդ կոնգրեսներում, վերջին երեք նիստերի ընթացքում եղել է գյուղատնտեսության հանձնաժողովի նախագահը։

### 1824-ի նախագահական ընտրություններ
I1825 թվականին Վան Ռենսելերը ձայն է տվել, որը հավանաբար որոշեց նախագահական ընտրությունները հօգուտ Ջոն Քվինսի Ադամսի։ Քանի որ չորս թեկնածուներից և ոչ մեկը չստացավ ընտրողների ձայների մեծամասնությունը 1824 թվականի նախագահական ընտրություններում, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատը ստիպված էր ընտրել լավագույն երեք թեկնածուներից՝ Ադամս, Էնդրյու Ջեքսոն և Ուիլյամ Հ. Քրոուֆորդ։ Ներկայացուցիչների պալատի անդամները սկզբում քվեարկեցին անհատապես՝ ըստ նահանգների, այնուհետև յուրաքանչյուր նահանգ մեկական քվե է տվել այն թեկնածուին, ով ստացել է նահանգի ներկայացուցիչների պալատի պատվիրակության մեծամասնությունը,թեկնածուն պետք է 13 նահանգային պատվիրակություն վերցներ ընտրություններում հաղթելու համար։ Վան Ռենսելերը մտադիր էր քվեարկել Քրոուֆորդի օգտին, բայց մտափոխվեց և քվեարկեց Ադամսի օգտին։ Նրա ձայնը Ադամսին տվեց Նյու Յորքի պատվիրակության մեծամասնությունը։ Ներկայացուցիչների պալատի քվեարկության արդյունքում 13 նահանգ տվեց՝ 7-ը՝ Ջեքսոնին, չորսը՝ Քրոուֆորդին։

## Զինվորական կարիերա
1786 թվականին Վան Ռենսելերը նշանակվեց Նյու Յորքի միլիցիայի Օլբանի շրջանի գնդում մայոր։ Երկու տարի անց նա դարձավ գնդի հրամանատար, որպես փոխգնդապետ, և հետագայում ստացավ գնդապետի կոչում։ 1801 թվականին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում՝ որպես պետական հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատար։

### 1812 թվականի պատերազմ
Վան Ռենսելաերի զինվորական փորձը հանգեցրեց նրան, որ նշանակվեց զորքերի հրամանատար 1812 թվականի պատերազմի ժամանակ։ Երբ 1812 թվականի հունիսին Մեծ Բրիտանիայի դեմ պատերազմ հայտարարվեց, Վան Ռենսելերը Նյու Յորքի նահանգապետի առաջատար ֆեդերալիստ թեկնածուն էր։ Դեմոկրատական-Հանրապետական կուսակցության առաջնորդները, այդ թվում՝ նախագահ Ջեյմս Մեդիսոնը և Նյու Յորքի գործող նահանգապետ Դենիել Դ. Թոմփկինսը, մշակեցին Վան Ռենսելերին քարոզարշավից հեռացնելու միջոց՝ առաջարկելով նրան Կենտրոնի բանակի հրամանատարությունը՝ աշխարհազորի և կանոնավոր բանակի զորքերը հավաքվում են Նյու Յորքի հյուսիսում՝ Կանադա ներխուժելու համար։ Եթե Վան Ռենսելաերը պատերազմի ժամանակ հրաժարվեր ռազմական ղեկավարության դերից, նա կկորցներ հարգանքը ընտրողների աչքում։ Եթե նա ընդուներ, ամենայն հավանականությամբ, չի կարողանա առաջադրվել մարզպետի պաշտոնում։

Վան Ռենսելերն ընդունվեց, չնայած աշխարհազորի բարձր կոչմանը, նա մեծ մասամբ անփորձ էր մեծ թվով զորքեր ղեկավարելու հարցում։ Որպես նրա ընդունելության պայման՝ նրա օգնական նշանակվեց նրա զարմիկ Սողոմոնը, որն ավելի շատ ռազմական փորձ ուներ։ Բայց կենտրոնի բանակը հիմնականում բաղկացած էր չպատրաստված, անփորձ աշխարհազորից։Սահմանադրության համաձայն, որն ընդգծում էր, որ աշխարհազորի դերը օրենքների կիրառումն էր, ապստամբության և   ներխուժման կանխումը, նրանք ստիպված չէին անցնել Կանադա՝ կռվելու համար։

Բրիտանացիները պատրաստվում էին ամրապնդել Քուինսթոնը, որի վրա Վան Ռենսելերը պետք է հարձակվեր, և նրա սպաները ձգտում էին գործողությունների, չնայած գեներալի հետաձգելու ցանկությանը, մինչև իր զորքերը ավելի լավ պատրաստված և կազմակերպված լինեին։ Իրավիճակն ավելի վատ է, բրիգադային գեներալ Ալեքսանդր Սմիթը, Վան Ռենսելերի ենթական, ուներ կանոնավոր բանակի զորքերի մեծ ուժ, որը տեսականորեն գտնվում էր Վան Ռենսելերի հրամանատարության ներքո, բայց Սմիթը հրաժարվեց իրեն ենթարկել աշխարհազորի սպային։ Քանի որ որոշ սպաներ նրան ղեկավարությունից հեռացնելու պլաններ ունենեին, Վան Ռենսելերը որոշեց գործել առանց Սմիթի։

1812 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Վան Ռենսելերը հարձակում սկսեց բրիտանական դիրքերի վրա, որը վերածվեց Քուինսթոն Հեյթսի ճակատամարտի։ Թեև ի սկզբանե հաջողված էր, սակայն Վան Ռենսելաերի ոչ ադեկվատ նախապատրաստությունները և նրա հարձակման պլանը  հիմնական պատճառներն էին այն բանի համար, որը դարձավ մեծ պարտություն։ Նա չկարողացավ ապահովել անակնկալի տարրը, նա բավականաչափ նավակներ չգտավ, որպեսզի իր մարդիկ հեշտությամբ անցնեն Նիագարա գետը, և նա նույնիսկ չկարողացավ իր զինվորներին մատակարարել բավարար զինամթերք։ Չնայած ճակատամարտի սկզբնական փուլում բրիտանացիներին զգալիորեն գերազանցելուն, ամերիկացի զինվորները, չփորձված և վարժեցված, երբեմն հրաժարվում էին անցնել գետի կանադական կողմը։ Հենց որ ճակատամարտի ալիքը շրջվեց, Վան Ռենսելաերը նույնիսկ չկարողացավ ստիպել նավավարներին ետ գնալ՝ փրկելու դատապարտված գրոհայիններին։ Նրա ուժերը դաժան ծեծի ենթարկվեցին բրիտանական զորքերի կողմից գեներալներ Իսահակ Բրոքի և  Ռոջեր Հեյլ Շիֆի կողմից։

Քուինսթոն Հայթսում կրած պարտությունը վերջ դրեց Վան Ռենսելերի ակտիվ զինվորական կարիերային, ճակատամարտից հետո նա հրաժարական տվեց։ Նա շարունակեց ծառայել աշխարհազորում և մահվան պահին նահանգում ավագ գեներալ-մայորն էր։ Չնայած իր ռազմական ձախողմանը, Վան Ռենսելերը դեռևս 1813 թվականի ապրիլին նահանգապետի ֆեդերալիստների թեկնածուն էր, նա զիջել է Թոմփկինսին 43324 ձայնով 39713-ի դիմաց։

## Հետագա կարիերան

Պատերազմից հետո Վան Ռենսելաերը շարունակեց իր ծառայությունը Էրի ջրանցքի հանձնաժողովում և 1820-1823 թվականներին հանձնարարեց ջրանցքի շրջակայքի գյուղատնտեսական և երկրաբանական հետազոտություն իրականացնել՝ իր հաշվինժ։ Նա նաև շատ նշանակալից պաշտոններ է զբաղեցրել պատերազմից հետո։ 1820 թվականին նա ընտրվել է պետական գյուղատնտեսական խորհրդի նախագահ։ Նաև 1820 թվականին նա եղել է Ալբանի խնայողական բանկի հիմնադիրը և ընտրվել է որպես բանկի նախագահ։

1824 թվականին Վան Ռենսելաերը Ալբանի ինստիտուտի կազմակերպիչներից էր և ընտրվեց նրա նախագահ։ Ավելի ուշ այս կազմակերպությունը միաձուլվեց մեկ այլ կազմակերպության հետ և ձևավորեց Ալբանիի պատմության և արվեստի ինստիտուտը։  Նա նաև ակտիվ գործունեություն է ծավալել Ամերիկյան կազմակերպությունում և եղել է նրա նախագահ։

Երբ 1830-ին *Նյու Յորքի Կյանքի ապահովագրության և վստահության* ընկերությունը ստացավ իր կորպորատիվ կանոնադրությունը Նյու Յորք նահանգից, Վան Ռենսելերը բնօրինակ հիմնադիրն էր, և նա շարունակեց ծառայել որպես ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամ։*Նյու Յորքի Կյանքի ապահովագրության և վստահության ընկերությունը* գործել է մինչև 1922 թվականը, երբ այն միավորվեց Նյու Յորքի բանկի հետ՝ ձևավորելով *Նյու Յորքի բանկ և վստահության ընկերություն*։

1834 թվականին Ֆրանսիայում Մարքիզ դը Լաֆայետի մահից հետո Վան Ռենսելերը նշանակվեց Ալբանիի շրջանի ոգեկոչումների մարշալ ։ Նա ղեկավարում էր աշխարհազորի անդամների, հրշեջների, հեղափոխական պատերազմի վետերանների և այլոց շքերթը, որը ավարտվեց Ուիլյամ Բյուել Սպրագի ելույթներով և փառաբանությամբ։

1834 թվականին Ֆրանսիայում Մարքիզ դը Լաֆայետի մահից հետո Վան Ռենսելերը նշանակվեց Ալբանիի շրջանի ոգեկոչումների մարշալ։ Նա ղեկավարում էր աշխարհազորի անդամների, հրշեջների, հեղափոխական պատերազմի վետերանների և այլոց շքերթը, որը ավարտվեց Ուիլյամ Բյուել Սպրագի ելույթներով և փառաբանությամբ։

### Փաստաբանի բարձրագույն կրթություն
Վան Ռենսելերն ընտրվել է Ուիլյամս քոլեջի կորպորացիայի անդամներից մեկը 1794 թվականին։

1812 թվականին Վան Ռենսելաերը մասնակցեց Ալբանիի Լանկաստերի դպրոցի ստեղծմանը, հաստատություն, որը նվիրված էր երեխաներին կրթություն տալուն, որոնց ծնողները ի վիճակի չէին նրանց դպրոց ուղարկելու, և նա ծառայում էր դպրոցի հոգաբարձուների խորհրդում։ 1813 թվականին Վան Ռենսելերը եղել է Ալբանի ակադեմիայի կազմակերպիչներից մեկը և ընտրվել է որպես դպրոցի հոգաբարձուների խորհրդի առաջին նախագահ։

Վան Ռենսելաերը 1819-1839 թվականներին եղել է Նյու Յորք նահանգի համալսարանի ռեգենտների խորհրդի անդամ, իսկ 1835-1839 թվականներին՝ խորհրդի ռեկտորը։

1824 թվականին Վան Ռենսելաերը և Ամոս Իթոնը հիմնեցին Ռենսելերի դպրոցը (այժմ հայտնի է որպես Ռենսելերի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ կամ RPI) «նպատակով մարդկանց, ովքեր կարող են ինքնուրույն կիրառել գիտությունը կյանքի ընդհանուր նպատակների մեջ»։ Հիմնադրման օրվանից *RPI*-ն ձեռք է բերել ակադեմիական գերազանցության համբավ, հատկապես ճարտարագիտության ոլորտում։

1829 - 1839 թվականներին Վան Ռենսելաերը ծառայել է որպես Ռատգերս քոլեջի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։

### Կրոնական գործունեություն
Վան Ռենսելերը երկար ժամանակ ակտիվ էր Հոլանդիայի բարեփոխված եկեղեցում։ Նա  ծառայել է որպես սարկավագ և երեց Օլբանիի առաջին բարեփոխված եկեղեցու, և որպես պատվիրակ մասնակցել է բազմաթիվ սինոդի ժողովների և նմանատիպ հավաքների։ Նա ակտիվ էր ամերիկյան տնային միսիոներական միությունում և ծառայեց որպես կազմակերպության նախագահ 1820-ականներին։ 1834 թվականին նա շատ բան է նվիրաբերել Ալբանիի Գրին և Հարավային Ֆերրի փողոցների անկյունում՝ երրորդ բարեփոխված եկեղեցու կառուցման համար։ Երկար տարիներ Վան Ռենսելերը եղել է Ալբանի աստվածաշնչյան ընկերության անդամ և ծառայել է դրա կառավարիչների խորհրդում։ Նա նաև ակտիվ էր օտարերկրյա առաքելությունների հանձնակատարների ամերիկյան խորհրդում և զբաղեցրել է փոխնախագահի պաշտոնը։

### Մասոնական մեծ վարպետ
Վան Ռենսելերը ակտիվ մասոն էր՝ սկսած իր չափահաս տարիքից, 1825 - 1829 թվականներին նա ծառայել է որպես Նյու Յորքի Մեծ օթյակի վարպետ։ Նահանգային կազմակերպության նրա ղեկավարությունը համընկավ արևմտյան Նյու Յորքում հակամասոնական կուսակցության վերելքի հետ, և Վան Ռենսելերը դաշինք կնքեց Ալբանիի դեմոկրատների հետ՝ Մարտին Վան Բյուրենի և Էնոս Թրուպի գլխավորությամբ՝ որպես բթացնելու միջոց։ հակամասոնների քաղաքական ազդեցությունը։

## Անձնական կյանք
Վան Ռենսելաերի մեծ ընտանիքի մի քանի անդամներ ծառայել են Կոնգրեսում, այդ թվում՝ Ջերեմիա Վեն Ռենսելեր (1741-1810 թվականներ), Քիլիան Կ. Վեն Ռենսելեր (1763-1845 թվականներ) և Սոլոմոն Վեն Ռենսելեր (1774-1852 թվականներ)։

1783 թվականի հունիսին Վեն Ռենսելերը ամուսնացել է Մարգարիտա "Պեգի" Շույլերի (1758-1801 թվականներ) հետ, որը նրա հեռավոր բարեկամն էր և ամերիկյան հեղափոխության պատերազմի գեներալ Ֆիլիպ Շոյլերի դուստրը։ Նրանց ամուսնությունից ծնվեցին երեք երեխաներ,բոլորը մկրտվեցին Ալբանի առաջին հոլանդական բարեպաշտ եկեղեցում։ Նրանց երեխաներից միայն մեկն է ողջ մնացել մինչև հասուն տարիք։

* Քեթրին Շույլեր Վան Ռենսելեր (1784-1797թվականներ), որը մահացել է երիտասարդ տարիքում
* Սթիվեն Վան Ռենսելեր (1786-1787թվականներ), որը մահացել է երիտասարդ տարիքում
* Ստեֆան Վան Ռենսելաեր IV-ը (1789-1868 թվականներ), ժառանգել է Ռենսելաերվիկ կալվածքի արևելյան կողմը 1839 թվականին հոր կամքով։ Նա ավարտել է Փրինսթոնը 1808 թվականին։ Նա ծառայել է որպես աշխարհազորի գեներալ-մայոր։ 1839-ին հակառենտային անախորժությունների ժամանակ նա վաճառեց իր ավանները։

1801 թվականին Շույլերի մահից հետո, 1802 թվականին Վան Ռենսելերն ամուսնացավ Կորնելիա Բել Պատերսոնի հետ Ուիլյամ Պատերսոնի դստեր հետ։ Նրանց երեխաններմ էին՝

* Քեթրին Վան Ռենսելեր (1803-1874 թվականներ), որը ամուսնացել է կառավարիչ Մորիս Ուիլկինսի հետ, մահացել է 1871 թվականին։
* Վիլյամ Փեթերսոն Վեն Ռենսելեր (1805-1872 թվականներ), որը ամուսնացել էր Էլիզա Բայարդ Ռոջերսի (1811-1835թվականներ) հետ։
* Ֆիլիպ Սթիվեն Վան Ռենսելեր (1806-1871թվականներ), որը ամուսնացել է Ջեյմս Թալմաջ կրտսերի դստեր՝ Մերի Ռեբեկա Թալմաջի (1817–1872) հետ։
* Կորտլանդտ Վեն Ռենսելեր (1808-1860 թվականներ), նշանավոր քահանա։
* Հենրի Բել Վեն Ռենսելեր (1810-1864թվականներ), քաղաքական գործիչ և  ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի գեներալ, որը ամուսնացել էր Էլիզաբեթ Ռեյ Քինգի հետ։
* Կորնելիա Փեթերսոն Վեն Ռենսելեր (1812–1890), որը ամուսնացել էր Ռոբերտ Ջեյմս Թեռնբուլլ Կրտսերի (1807-1854 թվականներ) հետ։
* Ալեքսանդր Վեն Ռենսելեր (1814-1878 թվականներ), որը ամուսնացել էր Մերի Հոուլանդի հետ 1851 թվականին։
* Էյուֆեմիա Ուայթ Վեն Ռենսելեր (1816-1888 թվականներ), ով ամուսնացել էր Ջոն Չերջ Քրուգերի (1807-1879թվականներ) հետ։ Էյուֆեմիա Ուայթ Վեն Ռենսելեր (1816-1888), որը ամուսնացել էր Ջոն Չերջ Քրուգերի (1807-1879թվականներ) հետ։
* Վեստերլո Վեն Ռենսելեր (1820-1844թվականներ), որը մահացել է 24 տարեկանում։

Վեն Ռենսելերը մահացել է Նյու Յորք քաղաքում 1839 թվականի հունվարի 26-ին։ Նրա մարմինը թաղվել է Վեն Ռենսելեր Մանոր հոսում գտնվող ընտանեկան գերեզմանատանը, իսկ հետագայում նրա մասունքները տեղափոխվել են Ալբանի գյուղական գերեզմանատուն։


File:Stephen Van Rensselaer IV.jpg|Սթիվեն Վեն Ռենսելերի դիմանկարը հեղինակն՝ Էդվարդ Բիերշտադ, 1888 թվական 
File:Alexander Van Rensselaer.jpg|Վան Ռենսելաերի որդին՝ Ալեքսանդր նկարիչ՝ Ջորջ Հիլի,  1837 թվական 
File:Euphemia Van Rensselaer.jpg|Վան Ռենսելաերի դուստրը՝ Եվֆեմիա նկարիչ՝  Ջորջ Հիլի, 1842 թվական 
File:Cortlandt Van Rensselaer (cropped).jpg|Վան Ռենսելաերի որդու՝ Կորտլանդի նկարը, 1889 թվական
File:Gen. Henry Bell Van Rensselaer.jpg|Վան Ռենսելաերի որդու՝ գեներալ Հենրի Բելի լուսանկարը


### Ժառանգներ

Նրա թոռնուհին՝ Ջասթին Վան Ռենսելերը (1828–1912), ամուսնացավ բժիշկ Հովարդ Թաունսենդի հետ, որը հայտնի բժիշկ էր Ալբանիի բժշկական քոլեջում։ Նրա թոռը՝ Սթիվեն Վան Ռենսելեր Քրյուգերն ամուսնացել է Ջուլիա Գրինել Սթորոուի հետ՝ հայտնի ամերիկացի արձակագիր։

Նրա ծոռն էր Ջոն Էլիոթ Թայերը (1862–1933), սիրողական թռչնաբան։ Նրա ծոռնուհին՝ Կոռնելիա Վան Ռենսելաեր Թայերը (1849–1903) ամուսնացել է Նյու Յորք նահանգի սենատոր Ջ. Հեմփդեն Ռոբի (1846–1911) հետ 1868 թվականին։ Նրանց դուստրը՝ Վան Ռենսելաերի ծոռնուհին՝ Կորնելիա Վան Ռենսելաեր Թայերը (ծնվել է 1881 թվականին), 1907 թվականին ամուսնացել է դանիացի կոմս Կարլ Մոլտկեի (1869–1935) հետ։

Սթիվեն Վան Ռենսելերն իր որդու՝ Հենրի Բել Վան Ռենսելերի և Հենրիի թոռնուհու ՝ Ջուլիա Ֆլոյդ Դելաֆիլդի միջոցով եղել է Ֆլոյդ Քրոսբիի (1899–1985), Դեյվիդ Քրոսբիի և Ջեյնի նախապապը։

### Ժառանգություն
Վան Ռենսելերին կարելի է դասել Միացյալ Նահանգների պատմության ամենահարուստ մարդկանց տասնյակում,նրա կարողությունը 2022 թվականին կարժենար մոտավորապես 150 միլիարդ դոլար։

Նյու Յորքի Սթիվենթաուն քաղաքն անվանվել է Սթիվեն Վան Ռենսելաերի անունով։

1791 թվականին Վան Ռենսելաերն ընտրվել է Ցինցինատիի Նյու Յորքի ընկերության պատվավոր անդամ։ 1822-ին ստացել է պատվավոր կոչում Եյլի համալսարանից։

## Ծանորագրություններ

## Աղբյուրներ
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Stephen Van Rensselaer III biography  Նյու Յորքի պետական ​​թանգարանից
* HISTORY OF THE ALBANY INSTITUTE
* New York history with election result 1813
* Van Rensselaer's explanation to Gen. Dearborn as to why the Americans lost the Battle of Queenston