Բալիական վագր

**Բալիական վագր** (), վագրերի վերացած ոչնչացված տեսակ է, որը հանդիպում է միայն Բալի կղզում։ Այս վագրերի առաջին տեսակը կոչվում է ինդոնեզիական, մյուս երկուսը՝ Ջավայան վագր (արդեն վերացած) և Սումատրական վագր (վերացման վտանգի առջև)։

## Պատմություն
Գոյություն ունի Բալիական վագրի առաջացման 2 վարկած։ Առաջինի համաձայն Ջավայան և Բալիական վագրերը եղել են մի տեսակից։ Սառցե դարաշրջանից հետո հնարավոր է, որ կենդանիներից յուրաքանչյուրը հայտնվել է տարբեր կղզիներում։ Եվ այստեղից էլ առաջացել են նրանց անունները։ Երկրորդ վարկածի համաձայն վագրը հասել է Բալի կղզի և այստեղ դրել իր տունը։

## Արտաքին բնութագիր և մարմնի հատկանիշները
Բալիական վագրը համարվում և հանդիսանում է ամենափոքր, ամենաթեթևաքաշ ենթատեսակը վագրերի մեջ (շրջանում)։ Չափահաս արուների մարմնի երկարությունը առանց պոչի հասնում է 160―210 սմ ընդ որում միջինը 180 սմ, Արու բալիական վագրի առավելագույն ամենամեծ ռեկորդային երկարություն առանց պոչի 220 սմ, բայց պոչով 330 սմ, իսկ էգերինը առանց պոչի՝ 140―180 սմ։ Արու բալիական վագրերի սովորական բնորոշ միջին քաշը հասնում է 150―160 կգ, ընդհանուր տիրույթով արու բալիական վագերի քաշը 100―220 կգ, իսկ ամենախոշոր արուների ամենամեծ քաշը հասնում է մինչև 230 կգ։ քաշային տիրույթում (դիապազոնում), իսկ էգերի միջին քաշը՝ 110―120 կգ, քաշը 76—150 կգ է։ Արուների բարձրությունը 80—104 սմ է, միջինը 90 սմ է, էգերի բարձրությունը 73—90 սմ է, միջինը 80 սմ է։ Այդ մազերը կարճ է 1―3 սմ, մուգից մինչև բաց նարնջադեղին գույն է և վագրի մարմնով տարածվում են սև ու շագանակագույն շերտերը, հաճախ այդ մուգ շերտավոր գծերի մեջ նկատելի են նարնջադեղին նախշեր՝ օվալաձև օղակներ։ Բալիական վագրերի վազելու առավելագույնը արագությունը կարող է հասնել մինչև 90 կմ/ժ, միջին արագությունը 50 կմ/ժ։

## Ապրելակերպը
258px|ձախից
Բալիական վագրերի ապրելակերպը նման է մյուս տեսակի վագրերի ապրելակերպին։ Այս տեսակի ― Բալիական վագրերի կյանքի ընդհանուր տևողությունը 13―20 տարի է։

## Բազմացում
Էգերն ունենում են 2―5  ձագ, որոնց քաշը կազմում է 0,8-ից 1―2  կգ։ Ձագերը մնում են մոր մոտ 2-ց մինչև 3 տարի։

## Թվաքանակի կրճատումը
Առաջին վագրը սպանվեց 1911 թվականի նոյեմբերի 3-ին կղզում Օսկար Վոյնիչի կողմից ()։ Նա սպանել էր հասուն վագրի՝ կղզու հյուսիս-արևմտյան մասում՝ Հունունգ Հոնդոլոյի և Բանյուպոխ գետի միջև։ Տեղացիները հետաքրքրվեցին վագրի տեսակով և սկսվեց մասսայական որսորդություն։ Բարոնը այս ամենը նկարագրել է իր «Արևելյան Հնդկաստանում» գրքում, որը հրատարակվել է 1913 թվականին Բուդապեշտում։

Բալիական վագրի տեսակը համարվեց վերացած 1937 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, այն բանից հետո, երբ բնակները կրակելով սպանեցին հասուն էգ վագրի Բալիի արևմուտքում։ Տեսնելով կղզու փոքր տարածքը, ոչ բարենպաստ պայմանները, դժվար թե ինչ-որ կենդանի ողջ մնա։

## Վագրը տեղացիների մշակույթում
187px|ոչ մի|աջից
Բալիում բնակվողների համար վագրը մեծ նշանակություն ուներ։ Այն շատ հաճախ է հիշատակվում ժողովրդական հեքիաթներում և արվեստի նմուշներում։ Ոմանք կենդանուն համարում էին գերբնական ուժերի տեր երևույթ։

Կենդանիների հիմնական մասի վերացումից հետո տեղացիները սկսեցին ոչնչացնել կենդանու հետ կապված բոլոր իրերը։ Չնայած այս ամենին որոշ նմուշներ դեռևս պահպանվում են։ Ավելի շատ տեղեկություններ հանդիպում են հունգարացի բարոն Վոյնիչեմից, ով կարողացել էր մի վագրի գցել ցանցը և լուսանկարել նրան։ Ինչպես նաև հայտնաբերվել են որոշ ոսկորներ։ Լոնդոնի բրիտանական թանգարանում պահվում է կենդանիների մասունքների ոչ այնքան մեծ հավաքածու։ Չնայած նրան, որ կենդանիները գրեթե վերացել են, այնուամենայնիվ նրանք մեծ կամ միջին դեր են խաղում տեղացիների կրոնական հավատալիքների մեջ։

## Պատկերասրահ

Panthera tigris tigris drawing.jpg
Evert van Muyden13.jpg
Die Gartenlaube (1897) 445.jpg
Mizu-nomi no Tora Zu".png


## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Բալիական վագր 
* Վագրերի պահպանում 

Կատեգորիա:Կաթնասուններ
Կատեգորիա:Գիշատիչներ
Կատեգորիա:Հարավարևելյան Ասիայի կաթնասուններ
Կատեգորիա:Վագրեր