Կայսր Սյաովեն

**Կայսր Սյաովեն** ((北)魏孝文帝, ), անձնական անունը Տուոբա Հոնգ (拓拔宏), ավելի ուշ Յուան Հոնգ (元宏), Չինաստանի Հյուսիսային Վեյ դինաստիայի կայսր, թագավորել է սեպտեմբերի 20-ից, 471-ից մինչև 499 թվականի ապրիլի 26-ը։

Կայսրուհի Դոուագեր Ֆենի օրոք կայսր Սյաովենը 485 թվականին սահմանել է հողի սեփականության իրավունքի նոր համակարգ, որը կոչվում էր հավասար դաշտերի համակարգ, որի նպատակն էր խթանել գյուղատնտեսական արտադրությունը և հարկային եկամուտները: Հավասար դաշտի համակարգի ներդրումը մեծապես պայմանավորված էր արքունիքի ցանկությամբ՝ կոտրելու տեղական մագնատների տնտեսական հզորությունը, որոնք ապաստան էին տալիս իրենց վերահսկողության տակ գտնվող բնակիչներին, որոնք ապրում էին կայունացված գյուղեր։ Այս համակարգի համաձայն՝ ամբողջ հողը պատկանում էր պետությանը, այնուհետև հավասարապես բաշխվում էր հարկ վճարող ֆերմերներին: 

Այս համակարգը հաջողությամբ ստեղծեց կայուն հարկաբյուջետային ենթակառուցվածք և հիմք Հյուսիսային Վեյերի համար համընդհանուր զինվորական զորակոչի համար և շարունակվեց մինչև Թան դինաստիա: Հավասար դաշտի ծրագիրը զուգորդվում էր մեկ այլ նախաձեռնությամբ՝ «Երեք ավագներ» համակարգով, որի նպատակն էր կազմել բնակչության ճշգրիտ ռեգիստրներ, որպեսզի հողերը համապատասխանաբար բաշխվեն:

Կայսր Սյաովենը վարե է չինականացման քաղաքականություն՝ նպատակ ունենալով կենտրոնացնել իշխանությունը և հեշտացնել բազմազգ պետություն կառավարելը։ Այս քաղաքականությունը ներառում էր գեղարվեստական ​​ոճերի փոփոխություն՝ արտացոլելու չինական նախասիրությունները և դատարանի պաշտոնյաներին ստիպելը խոսել այդ լեզվով և կրել չինական հագուստ: Նա ստիպել է իր սեփական Սիանբեի ժողովրդին և մյուսներին ընդունել չինական ազգանուններ և փոխել է իր ընտանիքի ազգանունը Տուոբայից Յուան: Նա նաև խրախուսել է Խիանբեյի և Հանի միջև խառնամուսնությունները:

494 թվականին կայսր Սյաովենը Հյուսիսային Վեյի մայրաքաղաքը տեղափոխել է Փինչենից (平城, ժամանակակից Դաթոն, Շանսի) դեպի Լոյան՝ քաղաք, որը երկար ժամանակ ճանաչվում էր որպես Չինաստանի պատմության գլխավոր կենտրոն։ Մինչ մայրաքաղաքը տեղափոխվել է Լուոյան, ռազմական վերնախավը մնացել է կենտրոնացած հին մայրաքաղաքում՝ ընդլայնելով վարչակազմի և զինվորականների միջև եղած տարբերությունները: Հին մայրաքաղաքի բնակչությունը մնում էր պահպանողական, մինչդեռ Լուոյանի բնակչությունը շատ ավելի ցանկանում էր որդեգրել Սյաովենի չինականացման քաղաքականությունը: Նրա բարեփոխումները հանդիպել են Սիանբեյի վերնախավի դիմադրությանը: 496 թվականին Սիանբեյի ազնվականների երկու դավադրությունների հետևանքով, մեկը կենտրոնացած էր նրա թագաժառանգ Յուան Սյունի վրա, իսկ մյուսը՝ իր հեռավոր հորեղբայր Յուան Յինի (元頤), 497 թվականին Սյաովենը ոչնչացել է և Յուան Սյուն ստիպված է եղել ինքնասպան լինել։

## Կայսր Սիանվենի վաղ կյանքն ու ռեգենտություն
Տուոբա Հոնը ծնվել է 467 թվականին, երբ նրա հայրը՝ կայսր Սյանվենն դեռևս երիտասարդ էր՝ 13 տարեկանում և դեռ չէր կառավարում ինքնուրույն, բայց փոխարենը կայսր Սյանվենի խորթ մոր՝ կայսրուհի Դուագեր Ֆենի օրոք կայսր էր։ Տուոբա Հոնը կայսր Սյանվենի ավագ որդին էր։ Նրա մայրը՝ Կոնսորթ Լին, այն ժամանակվա միջին մակարդակի պաշտոնյա Լի Հուի դուստրն էր, որը կայսր Սյանվենի մոր եղբայրն էր։ Կայսրուհի Դոուագեր Ֆենը, Տուոբա Հոնի ծնունդից հետո, վերջ դրեց իր թագավորությանը և իշխանությունը վերադարձրեց կայսր Սյանվենին, մինչդեռ իր ժամանակը ծախսում էր Տուոբա Հոնի դաստիարակության վրա: 469 թվականին, երկու տարեկանում, Թուոբա Հոնը ստեղծվեց թագաժառանգ։ Այդ նույն տարում մահացավ նրա մայրը՝ Կոնսորթ Լին, և թեև ավանդական պատմությունները չեն նկարագրում, թե ինչպես է նա մահացել, հավանաբար նրան ստիպել են ինքնասպան լինել՝ համաձայն Հյուսիսային Վեյի ավանդույթի՝ թագաժառանգների մայրերին ստիպել ինքնասպանություն գործել, քանի որ գրված էր, որ ամբողջ պալատը դառնորեն սգում էր նրա վրա։

471 թվականին կայսր Սյանվենը, ով հավանում էր դաոսական և բուդդայական փիլիսոփայությունները, հոգնել էր գահից և մտածում էր գահը փոխանցել իր հորեղբայր Տուոբա Ցիտուիին (拓拔子推) Ցինճաոյի արքայազնին։ Գործնականորեն բոլոր բարձրաստիճան պաշտոնյաների հակառակությունից հետո, այնուամենայնիվ, կայսր Սյանվենը դեռևս վճռել էր գահը փոխանցել մեկ ուրիշին, բայց փոխարենը որոշեց գահը զիջել թագաժառանգ Հոնին: Հետագայում նա արեց դա, և թագաժառանգ Հոնը գահը վերցրեց որպես կայսր Սյաովեն, մինչդեռ կայսր Սյանվենը վերցրեց Թայշան Հուանի (թոշակի անցած կայսր) տիտղոսը, թեև կայսր Սյաովենի երիտասարդ տարիքի պատճառով կայսր Սիանվենը շարունակում էր փաստացի վերահսկել կարևոր հարցերը: Ռուրանի դեմ առաջնագծում անհրաժեշտության դեպքում նա ինքը ռազմական արշավներ էր անցկացնում՝ միաժամանակ կայսր Սյաովենի մոտ թողնելով մայրաքաղաք Փինչենի (平城, ժամանակակից Դաթոնգ, Շանսի) գլխավոր պաշտոնյաներին։

476 թվականին կայսրուհի Դովագեր Ֆենը, զայրացած, որ կայսր Սյանվենը 470 թվականին մահապատժի է ենթարկել իր սիրեկան Լի Յին (李奕), նրան սպանել է։ (Պատմաբանների մեծ մասը, ներառյալ Սիմա Գուանգը, կարծում էին, որ նա թունավորել է նրան, բայց մեկ այլ վարկած ցույց է տալիս, որ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը մարդասպաններ է պատրաստել, որոնք, երբ կայսր Սյանվենը եկել է նրա պալատ՝ ողջունելու նրան, բռնել և խեղդել են նրան:) ստանձնել է Մեծ կայսրուհու տիտղոսը։

## Մեծ Կայսրուհի Դոաուջեր Ֆենի ռեգենտությունը:
մինի|Կայսր Սյաովենը և նրա շքախումբը երկրպագում էին Բուդդային 522-523 մ.թ. Կենտրոնական Բինյանգ քարանձավ (հայտնի է նաև որպես քարանձավ 3) Լոնգմեն համալիրում
Այն բանից հետո, երբ Մեծ կայսրուհի Դուագեր Ֆենը վերստանձնեց ռեգենտությունը, ասում էին, որ նա ավելի բռնապետ էր, քան նախկինում, բայց խելացի էր իր որոշումներում և խնայող էր իր կյանքում: Նա ոչ միայն գրագետ էր, այլեւ տաղանդավոր մաթեմատիկայի մեջ։ Այնուամենայնիվ, նա վստահեց մի քանի ներքինիների և թույլ տվեց նրանց միջամտել պետական ​​գործերին։ Ավելին, նա մեծապես առաջ մղեց իր սիրեկաններին՝ Վան Ռուիին (王叡) և Լի Չոնին (李沖), որոնք երկուսն էլ, ըստ երևույթին, տաղանդավոր պաշտոնյաներ էին, բայց նրանց առաջխաղացումները գերազանցում էին իրենց տաղանդներն ու ներդրումները: Նա հավասարակշռեց իր հեղինակությունը՝ նաև առաջ տանելով որոշ պատվավոր պաշտոնյաների, որոնք իր սիրեկանները չէին: Քանի որ նա մտավախություն ուներ, որ իրեն կքննադատեն անբարոյական վարքագծի համար, նա պատժեց նրանց, ում ընկալում էր, որ քննադատում են իրեն կամ ծաղրում են իր վարքը խիստ պատժով, ներառյալ մահը: Նրա զոհերից մեկը Լի Սինն էր, ով նպաստել էր իր նախկին սիրեկան Լի Յիի մահվանը, քանի որ նա Լի Սինին մահապատժի ենթարկեց 477 թվականին: Վախենալով, որ կայսր Սյաոուենի մոր կլանը կփորձի զավթել իշխանությունը, նա 478 թվականին կեղծ մեղադրեց իր պապին՝ Լի Հուին (李惠), Նան հրամանատարության արքայազնին, դավաճանության մեջ և հրամայեց սպանել նրան և իր կլանը: Նա, ըստ երևույթին, արագացրեց չինականացման քաղաքականությունը, որը ներառում էր սոցիալական շերտավորումը, քանի որ 478 թվականին նա հրամանագիր արձակեց, որով պահանջում էր, որ մարդիկ ամուսնանան իրենց սոցիալական դասակարգերում:

Հյուսիսային Վեյը սկսեց կազմակերպել, որպեսզի Հան չինական էլիտաներն ամուսնանան Սյանբեյ Տուոբայի թագավորական ընտանիքի դուստրերի հետ 480-ականներին։ Հան չինացի որոշ վտարանդի թագավորներ փախել են հարավային Չինաստանից և հեռացել Սիանբեյ: Սիանբեյի կայսր Սյաովենի մի քանի դուստրեր ամուսնացել են Հան չինացի էլիտաների հետ, Հան Չինացի Լյու Սոն թագավորական Լյու Հուին, ամուսնացել է Հյուսիսային Վեյի արքայադուստր Լանլինի հետ, Արքայադուստր Հուայանը Ցին դինաստիայի (266–420) թագավորական ընտանիքի ժառանգ Սիմա Ֆեի դուստրն էր, Արքայադուստր Ծինանը Լու Դաոկյանի դուստրն էր, իսկ արքայադուստր Նանյանը՝ Սյաո Բաոյինի դուստրը, որը հարավային Ցի թագավորության անդամ էր։ Հյուսիսային Վեյի քրոջ՝ Շույան արքայադուստր ՍյաոՃուանի կայսրը ամուսնացել է Լիանի դինաստիայի տիրակալ Ուու կայսր Լիանգի որդու՝ Սյաո Ցոնի հետ 蕭綜։
մինի|Ոսկեզօծ բրոնզե Սակյամոնի Բուդդան թվագրված է Տայհեի դարաշրջանի առաջին տարվա իններորդ լուսնային ամսվա տասներորդ օրը (477): Այսօր դա Չինաստանի Հանրապետության ազգային հարստությունն է, որը ցուցադրվում է Ազգային պալատի թանգարանում
479 թվականին, այն բանից հետո, երբ Լյու Սոնի մրցակցի գահը զավթեց գեներալ Սյաո Դաոչենը, ով Հարավային Ցիին հռչակեց որպես կայսր Գաո, հյուսիսային Վեյը վստահեց Լյու Չանին (劉昶), Դանյանի արքայազնին, Լյու Սոնի արքայազնին, ով փախել էր Հյուսիսային Վեյ։ 465-ին՝ բանակի հետ գահը ստանձնելու առաջադրանքով և նրան աջակցություն խոստացավ վերականգնել Լյու Սոնը։ Այնուամենայնիվ, Լյու Չանգի կարողությունները բավարար չէին այս առաջադրանքի համար, և նա երբեք չկարողացավ սահմանամերձ շրջաններում բավականաչափ համախոհներ հավաքել՝ Լյու Սոնի իշխանությունը վերականգնելու լայնածավալ արշավ կազմակերպելու համար: 481 թվականին արշավը ձախողվեց։

Նաև 481 թվականին բուդդայական վանական Ֆաքսիուն (法秀) փորձեց ժողովրդական ապստամբություն սկսել Փինչենգում, բայց նրան հայտնաբերեցին, գերեցին և մահապատժի ենթարկեցին։ Որոշ պաշտոնյաներ կողմնակից էին բոլոր բուդդայական վանականներին մահապատժի ենթարկելուն, սակայն Մեծ կայսրուհի Դուագեր Ֆենը հրաժարվեց: Նաև այդ տարի նա սկսեց իր ապագա դամբարանի կառուցումը Ֆան լեռան վրա (方山), Փինչենի մոտ՝ թողնելով հրահանգներ, որ իր մահից հետո անհարկի կլիներ թաղել իր ամուսնու՝ կայսր Վենչենի հետ, որը թաղված էր մոտակայքում։ Հյուսիսային Վեյի հին մայրաքաղաք Շենլը (盛樂, ժամանակակից Հոհոտում, Ներքին Մոնղոլիա): Ավելի ուշ այդ տարի ավարտվեց նոր քրեական օրենսգիրքը, որը նա հանձնարարեց գրել Գաո Լյուին՝ 832 բաժիններով, որոնցից 16-ը նախատեսում էր կլանային սպանդը որպես պատիժ, 235-ը՝ անձնական մահապատիժ, իսկ 377-ը՝ պատժի այլ ձևեր:

Որոշ ժամանակ կայսր Սյաովենի իշխանության գալու ժամանակ, Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը նրան կալանավորեց և մտածեց նրան պաշտոնանկ անել հօգուտ իր եղբոր՝ Տուոբա Սիի (拓拔禧), բայց նրա սպասավորները նրան հակառակը համոզեցին: Թեև Մեծ կայսրուհի Դոուագեր Ֆենը երբեք պաշտոնապես նրան չվերադարձրեց կայսերական լիազորությունները, մոտ 483 թվականին նա վերահսկում էր կառավարությունը, թեև Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը շարունակում էր պահպանել զգալի լիազորություններ: Իրոք, նրա հրամանով էր, որ այդ տարի, այն բանից հետո, երբ կայսր Սյաովենի հարճը Կոնսորթ Լինը ունեցավ իր ավագ որդուն՝ Տուոբա Սյունին, Կոնսորթ Լինը ստիպված եղավ ինքնասպան լինել՝ Հյուսիսային Վեյի սովորությունների համաձայն: Նա ինքն է դաստիարակել Տուոբա Սյունին: 485 թվականին, այն բանից հետո, երբ կայսր Սյաովենը ստեղծեց իր կրտսեր եղբայրներին՝ արքայազներին, Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը կայսերական դպրոց հիմնեց այս իշխանների համար: 486 թ.-ին, թերևս որպես չինականացման և կայսեր Սյաովենի հեղինակության դրսևորման նշան, նա սկսեց կրել չինական կայսերական ավանդական հագուստ, ներառյալ վիշապի նախշերով խալաթ և շղարշով գլխարկ: Քանի որ կայսր Սյաովենը մեծացել է Մեծ կայսրուհի Դուագեր Ֆենի կողմից, նա նաև շատ մտերմացել է իր եղբոր՝ Ֆեն Սիի (馮熙) ընտանիքի հետ։ Որոշ ժամանակ նա իր դուստրերից երկուսին հարճ վերցրեց, բայց նրանցից մեկը շուտով մահացավ հիվանդությունից, իսկ մյուսը՝ Կոնսորթ Ֆեն Ռունը, նույնպես ծանր հիվանդություն ունեցավ և հետ ուղարկվեց իր հայրական տուն, որտեղ նա դարձավ բուդդայական միանձնուհի։ .

Խորթ տատիկի և խորթ թոռան միջև իշխանության բաժանման պայմանավորվածությունը, հավանաբար, կարելի է ցույց տալ 489 թվականին տեղի ունեցած մի դեպքով, երբ կայսր Վենչենի կրտսեր եղբայրները՝ Տուոբա Թյանցին (拓拔天賜) Ռույինի արքայազնը և Տուոբա Ճենը (拓拔楨) Նանանի արքայազնն էին։ Մեղադրվում էին կոռուպցիայի և մահապատժի հանցագործության մեջ։ Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը և կայսր Սյաովենը համատեղ կայսերական խորհուրդ են հրավիրել՝ քննարկելու իրենց պատիժը: Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը հարցրեց պաշտոնյաներին՝ «Դուք հավատո՞ւմ եք, որ մենք պետք է հոգ տանենք ընտանեկան հարաբերությունների մասին և քանդենք օրենքը, թե՞ անտեսենք ընտանեկան հարաբերությունները և հետևենք օրենքին»: Պաշտոնյաները հիմնականում աղերսում էին արքայազների կյանքի համար։ Այն բանից հետո, երբ Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը լռեց, կայսր Սյաովենն ասաց՝ «Այն, ինչ կատարեցին երկու արքայազնները, աններելի է, բայց Մեծ կայսրուհի Դուագերը վերցնում է եղբայրական սերը, որը ուներ Գաոծոնգը Կայսր (Վենչենգի տաճարի անունը): Ավելին, Նանանի արքայազնը որդիաբար բարեպաշտ է իր մոր նկատմամբ: Հետևաբար, երկուսն էլ կզրկվեն մահապատժից, բայց նրանց պաշտոններն ու կոչումները կզրկվեն, և նրանք կնվազեն ընդհանուր կարգավիճակի՝ առանց քաղաքական իրավունքների»:

490 թվականին մահացավ Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենը, և նա թաղվեց հոյակապ պատիվներով: Կայսր Սյաովենն այնքան վրդովված էր, որ հինգ օր չկարողացավ ուտելիք կամ ջուր ընդունել, և հետագայում նրա համար երեք տարի սուգ հայտարարեց՝ չնայած պաշտոնյաների խնդրանքներին, որ նա կրճատեր սգո ժամանակը՝ համաձայն այն կանոնների, որոնք կայսր Վենն էր։ Հանը դրել էր.

## Վաղ անձնական թագավորություն
Մեծ կայսրուհի Դովագեր Ֆենի մահից հետո կայսր Սյաովենը ոչ միայն շարունակեց չինականացման արշավը, այլև լրջորեն իրականացրեց այն՝ փոխելով Հյուսիսային Վեյ նահանգների շատ օրենքներ և սովորույթներ՝ համապատասխանեցնելով Հանի, մասնավորապես Կոնֆուցիական սովորույթներին: Մինչ նա որոնում էր իր մոր՝ Կոնսորթ Լիի զարմիկներին (Կոնսորթ Լիի եղբայրները մահապատժի էին ենթարկվել իրենց հոր՝ Լի Հուիի հետ) և նրանց պարգևատրում էր համեմատաբար ցածր պաշտոններով, նա ավելի ուշ հետ վերցրեց պարգևները՝ քննադատություն առաջացնելով, որ նա չափազանց բարությամբ էր վերաբերվում Ֆեններին և ոչ բավարար բարությամբ։

492 թվականին, համաձայն անցյալ դինաստիաների ավանդույթների, կայսր Սյաովենը նահանգում գտնվող բազմաթիվ արքայազների իջեցրեց, եթե նրանք դինաստիայի հիմնադիր կայսր Դաովուի հետնորդներից չէին, մինչև դուքսի տիտղոսները, երկու բացառությամբ՝ Բաբա Գուան (拔拔觀) Շանդանգի արքայազնը իր պապի՝ Բաբա Դաոշենգի մեծ նվաճումների պատճառով (拔拔道生), թույլատրվել է մնալ արքայազն; և Լիու Սոնգի նախկին արքայազն Լյու Չանգը, Դանյանի արքայազնը, չնայած իր կոչումը իջեցվել էր Ցիի դուքսի հրամանատարության, ստացել էր երգի արքայազնի հատուկ կոչում, որը, ըստ երևույթին, անժառանգելի էր:

493 թվականին կայսր Սյաովենը որպես կայսրուհի ամուսնացավ Ֆեն Սիի մեկ այլ աղջկա՝ Ֆեն Քինգի հետ։

Նաև 493 թվականին կայսր Սյաովենը սկսեց մի շարք արշավներից առաջինը, որը նա կանցկացնի Հարավային Ցիի դեմ, չնայած այս արշավի դեպքում նպատակ ուներ նրան թույլ տալ մայրաքաղաքը Փինչենդեպի հարավ տեղափոխել Հան՝ Լուոյանի կենտրոն, շարունակելու իր չինականացման արշավը։ Երբ նա հասավ Լուոյան ուշ աշնանը, նա հրամայեց շարունակել առաջխաղացումը, չնայած հորդառատ անձրևներին, իսկ հետո, երբ Սիանբեյի պաշտոնյաները, ովքեր դեմ էին քարոզարշավին, նորից փորձեցին կանգնեցնել նրան, նա փոխզիջում առաջարկեց, որ մայրաքաղաքը տեղափոխվի Լուոյան, և թողնել քարոզարշավը։ Պաշտոնյաները համաձայնել են։ Նա նաև Սիանբեյի արարողություններն ու երաժշտությունը Հանի արարողություններին փոխելու հարցերը վստահեց պաշտոնական Վան Սուին (王肅), որը վերջերս էր հեռացել Հարավային Ցիից։

494 թվականին կայսր Սյաովենը վերադարձավ Փինչեն և, անհասկանալի պատճառներով, նորից սկսեց քննարկումները մայրաքաղաքը Լուոյան տեղափոխելու վերաբերյալ: Այս անգամ Սիանբեյի պաշտոնյաները հիմնականում դեմ էին այդ քայլին, սակայն կայսր Սյաովենը տապալեց նրանց և շարունակեց կառավարական մարմինները տեղափոխել Լուոյանգ՝ չնայած Փինչենում բավական զգալի կառավարական ներկայություն պահպանելով, որպեսզի այն ծառայի որպես երկրորդական մայրաքաղաք: Մտահոգությունները թեթևացնելու համար, որ Փինչենդեպի Լուոյանգ տեղափոխումը կառաջացներ ձիերի և այլ անասունների մատակարարման պակաս, նա գեներալ Յուվեն Ֆուն (宇文福) հրամայեց ստեղծել մեծ անասունների արածեցման գոտի Հեյանգում (河陽, ժամանակակից Ցզյաոզուոյում և Սինսիանգում, Հենան):

Կոնֆուցիոսի հետնորդին շնորհվել է 100 ծուխից բաղկացած ֆիեֆ և մարկիզ 崇聖侯 տիտղոս, որը պաշտում է իմաստունին; Յան Հուիի ընտանիքն ուներ 2 ժառանգ, իսկ Կոնֆուցիուսի ընտանիքը՝ 4 ժառանգ, որոնց տիտղոսներ շնորհվեցին Շանդունում 495 թվականին; և տասը տնային տնտեսությունների տիրույթը և ազնվականի տիտղոսը 崇聖大夫, որը պաշտում է իմաստունին, 472 թվականին Հյուսիսային Վեյից կայսր Սյաոուենը շնորհել է Կոնֆուցիուս 孔乘 Կոն Շենգի 28-րդ սերնդի հետնորդին։

## Ուշ անձնական թագավորություն
494-ի վերջին, այն պատճառաբանությամբ, որ Հարավային Ցիի կայսր Մինգը յուրացրել է գահը (իր թոռնիկի Սյաո Չժաովենից), կայսր Սյաովենը մեծ արշավ է նախապատրաստել Հարավային Ցիի դեմ՝ մեկնելով Լուոյանգից 495-ի նոր տարում: Նա սկզբում դրեց կարևոր քաղաքները Շույանը (壽陽, ժամանակակից Լուան, Անհույ) և Յիյանգում (義陽, ժամանակակից Սինյանգում, Հենան) շրջափակման մեջ, բայց չկարողացավ հեշտությամբ գրավել դրանք, և նրա բանակների վարած մարտերը Հարավային Ցիի բանակների դեմ հիմնականում անվճռական էին: 495 թվականի գարնան վերջին նա թողեց արշավը։

495 թվականի ամռանը կայսր Սյաովենը մի շարք հրամանագրեր արձակեց, որոնք հայտարարված քաղաքականությունը դարձրեցին պաշտոնական օրենք՝ արգելել Xianbei-ի հագուստն ու լեզուն, իսկ փոխարենը օգտագործել Հանի հագուստն ու լեզուն: (Բացառություն տրվեց 30-ից բարձր անձանց:) 496 թվականի գարնանը նա նաև հրամայեց, որ Սիանբեի ազգանունները փոխվեն Հանի անուններով, փոխելով իր կլանի անունը Տուոբայից Յուան: Նա նաև ամրապնդեց սոցիալական շերտավորումը, որն արդեն ընթացել էր որոշ ժամանակ՝ առանձնահատուկ հարգանքի տուրք մատուցելով Սիանբեյի ութ կլաններին և հինգ Հանի կլաններին, և հրամայեց, որ բոլոր քաղաքական պաշտոնները տրվեն ըստ կլանային կարգավիճակի, այլ ոչ թե կարողությունների՝ չնայած իր պաշտոնյա Լի Չոնգի խիստ հակառակությանը։ Հատկապես վաստակավոր կլաններն էին՝

* Սիանբեյ

* Մու (穆, սկզբնապես Կիումուլինգ)
* Լու (陸, սկզբնապես Buliugu)
* Նա (賀, սկզբնապես Հելայ)
* Լյու (劉, սկզբնապես Դուգու)
* Լու (樓, սկզբնապես Helou)
* Յու (于, սկզբնապես Wuniuyu)
* Սի (奚, սկզբնապես Դաքսի)
* Յու (尉, սկզբնապես Յուչի)

* Հան

* Լու (盧)
* Կույ (崔)
* Չժենգ (鄭)
* Վանգ (王)
* Լի (李)

Կայսր Սյաովենը հասավ այնքան հեռու, որ իր վեց կրտսեր եղբայրներին հրամայեց իրենց ներկայիս կանանց իջեցնել հարճի կարգավիճակի, և հինգ Հան կլանների պաշտոնյաների դուստրերին իրենց նոր կին վերցնելով, մի գործողություն, որը խիստ քննադատության էր ենթարկվում պատմաբանների կողմից:

496 թվականի աշնանից որոշ ժամանակ առաջ կայսր Սյաովենը, հավանաբար, Կայսրուհի Ֆենի առաջարկության շնորհիվ, իր ավագ քրոջը՝ Ֆեն Ռունին, վերադարձրեց պալատ՝ կրկին իր հարճը լինելու համար, իսկ Ֆեն Ռուն, հավատալով, որ իրեն ավագ քույրն է, հրաժարվեց զիջել։ Կայսրուհի Ֆենը և սկսեց ուղիներ գտնել իր դիրքերը խարխլելու համար: 496 թվականի ամռանը կայսր Սյաովենը պաշտոնանկ արեց կայսրուհի Ֆենին, որն այնուհետև գնաց Յագուանգ տաճար (瑤光寺) և դարձավ բուդդայական միանձնուհի։

Նաև 496-ի աշնանը թագաժառանգ Յուան Սյունը, ով լավ չէր հարմարվում Հանի սովորույթներին կամ Լուոյանի շատ ավելի շոգ եղանակին, իր հետևորդների հետ դավադրություն ծրագրեց փախչել Փինչեն՝ միգուցե այդ քաղաքը իր հոր դեմ պահելու համար: Նրա դավադրությունը, սակայն, բացահայտվեց, և կայսր Սյաովենը, երբ խնդրեց իր եղբորը՝ Յուան Սիին (元禧) Սյանյանի արքայազնին ձեռնափայտ անել Յուան Սունին, Յուան Սյունին գահընկեց արեց: Այնուամենայնիվ, արագորեն ծագեց երկրորդ դավադրությունը, որը կազմակերպել էին պաշտոնյաներ Մու Տայի (穆泰) և Լու Ռուի (陸叡), ովքեր մտադիր էին կրկին պահել հյուսիսային շրջանները կայսրի դեմ: Այնուամենայնիվ, նրանց դավադրությունը բացահայտվեց կայսր Սյաոուենի հեռավոր հորեղբայր Յու Յին (元頤) Յանգփինի արքայազնը, որին նրանք մտադիր էին իրենց առաջնորդ դարձնել, բայց ով միայն ձևացնում էր, թե գնում է իրենց դավադրությանը: Կայսր Սյաոուենը իր զարմիկ Յուան Չենի (元澄) Ռենչենի արքայազնի հրամանատարությամբ ուժ ուղարկեց Փինչեն՝ դադարեցնելով դավադրությունը նախքան այն լրջորեն սկսելը և մահապատժի ենթարկելով Մուին և Լուին:

497 թվականի գարնանը կայսր Սյաովենը ստեղծեց ևս մեկ որդի՝ Յուան Կեին, թագաժառանգ։ Հավատալով պաշտոնյա Լի Բիաոյի (李彪) զեկույցներին, ով այն ժամանակ նախկին թագաժառանգ արքայազն Սյունին տնային կալանքի տակ էր պահել, որ Յուան Սյունը դեռ ապստամբություն էր նախապատրաստում, նա ստիպեց Յուան Սյունին ինքնասպան լինել: 497 թվականի աշնանը կայսր Սյաովենը ստեղծեց Ֆեն Ռուն՝ կայսրուհի դառնալու համար, և երբ Յուան Կեի մայրը՝ Կոնսորթ Գաոն, հետագայում մահացավ, տարածված համոզմունքն այն էր, որ կայսրուհի Ֆենը նրան գաղտնի թունավորել է, որպեսզի ինքը կարողանա մեծացնել Յուան Կեին:

Նաև 497 թվականի աշնանը կայսր Սյաովենը ևս մեկ խոշոր հարձակում գործեց Հարավային Ցիի դեմ՝ այս անգամ առաջին անգամ կենտրոնանալով Վանչեն քաղաքի վրա (宛城, ժամանակակից Նանյան, Հենան): Թեև նա կարողացավ գրավել Վանչենը և Սինյեն (新野, նաև ժամանակակից Նանյանում), մարտերը դեռևս հիմնականում անվճռական էին: Նրա բացակայության ընթացքում մայրաքաղաք Լուոյանում մեծ կոնֆլիկտ ծագեց Լի Չոնի և Լի Բիաոյի միջև, և Լի Չոնը, Լի Բիաոյին ձերբակալելուց հետո, մահացավ բարկության մեջ։ Մասամբ դրա պատճառով, և մասամբ այն պատճառով, որ երբ Հարավային Ցիի կայսր Մինգը մահացավ 498 թ. հիվանդանալով, և նա կարևոր հարցերը վստահեց իր եղբորը՝ Յուան Սիեին՝ Փենչենգի արքայազնին, թեև նա հետագայում ապաքինվեց և կարողացավ վերադառնալ Լուոյան։

Մինչդեռ, սակայն, կայսր Սյաովնի բացակայության ժամանակ կայսրուհի Ֆենը սիրավեպ էր վարում սպասավոր Գաո Պուսայի (高菩薩) հետ։ Երբ նա, նույնպես կայսր Սյաովենի բացակայությամբ, փորձեց ստիպել կայսր Սյաովենի քրոջը՝ արքայադուստր Փենչենին, որի ամուսինը՝ Լյու Չենսուն (劉承緒, Լյու Չանի որդին) ավելի վաղ մահացել էր, ամուսնանալ իր եղբոր՝ Ֆեն Սուի (馮夙) Բեյփինգի դուքս արքայադստեր հետ։ Նա փախավ Լուոյանից և հասավ կայսրի մոտ Սյաովենի ճամբարը՝ կայսրուհի Ֆենին մեղադրելով շնության մեջ։ Երբ կայսր Սյաովենը վերադարձավ Լուոյան, նա ձերբակալեց Գաոյին և կայսրուհի Ֆենի օգնական Շուան Մենին (雙蒙) և հարցաքննեց նրանց: Այնուհետև նա անձամբ հարցաքննել է նաև կայսրուհի Ֆենին՝ եզրակացնելով, որ նա իրականում դավաճանություն է կատարել: Այնուամենայնիվ, պնդելով, որ ինքը չի ցանկանում խայտառակել Ֆենի կլանը, նա չի գահընկեց արել նրան, այլ հրաժարվել է նորից տեսնել նրան և նաև թագաժառանգ արքայազն Քեին հրամայել է այլևս չտեսնել նրան:

Կայսր Սյաովենը, չնայած իր սեփական թուլացած ֆիզիկական վիճակին, այնուհետև որոշեց նորից առաջ շարժվել դեպի հարավ՝ արձագանքելու հարավային Ցի գեներալ Չեն Սիանդայի (陳顯達) պատասխան արշավին: Նա կարողացավ հետ մղել և հաղթել Չենին, բայց արշավի ժամանակ նա մահացավ։ Յուան Սիեն և Յուան Չենը գաղտնի էին պահում նրա մահը, մինչև որ նրա մարմինը կարող էին վերադարձնել Լուոյան, իսկ հետո հայտարարեցին նրա մահվան մասին: Յուան Կեն հաջորդեց գահին որպես կայսր Սուանվու։ Կայսր Սյաովենի կամքով կայսրուհի Ֆենը ստիպված է եղել ինքնասպան լինել։

## Ընտանիք
Ամուսիններ և ժառանգներ՝

* Կայսրուհի, Չենլի ֆեն կլանի (皇后 長樂馮氏), անձնական անուն Ցին (清)
* Կայսրուհի դու, Չենլի ֆեն կլանի (幽皇后 長樂馮氏; 469–499), անձնական անուն Ռուն (潤)
* Կայսրուհի Վենչժաո, Գոգուրեոյի գաո տոհմից (文昭皇后 高句麗高氏; 469–497), անձնական անուն Ճաորոն (照容)
* Յուան Կե, կայսր Սուանվու (宣武皇帝 元恪; 483–515), երկրորդ որդի
* Յուան Հուայ, Վումու կայսր (武穆皇帝 元懷; 488–517), հինգերորդ որդի
* Արքայադուստր Չենլ (長樂公主; 489–525), անձնական անուն Յին (瑛)։ Ամուսնացած է Գոգուրեոյի Գաո Մենգի, դուքս Բոհայի (高句麗 高猛; 483–523)
* Կայսրուհի Չժեն, Լինների տոհմից (貞皇后 林氏; մ. 483)
* Յուան Սյուն, թագաժառանգ (皇太子 元恂; 483–497), առաջին որդի Գիրեն, Յուան կլանից (貴人 袁氏)
* Յուան Յու, Վենջինգ կայսր (文景皇帝 元愉; 488–508), երրորդ որդի Ֆուրեն, Լուո տոհմից (夫人 羅氏; մ. 514)
* Յուան Յի, արքայազն Ցինհե Վենսյան (清河文獻王 元懌; 488–520), չորրորդ որդի
* Յուան Յուե, արքայազն Ռունան Վենսուան (汝南文宣王 元悅; 494–532), վեցերորդ որդի, Ճոնգհուա, Ճենգ կլանից (充華 鄭氏)
* Յուան Տյաո, արքայազն Շան (殤王 元恌; 494–500), յոթերորդ որդի, Ճոնհուա, Ճաո տոհմից (充華 趙氏; 467–514)
* Արքայադուստր Յիյան (義陽公主), Ամուսնացել է Ֆանյանգից Լու Յուանյուից (范陽 盧元聿) և ունեցել է երեխա (մեկ որդի)
* Արքայադուստր Լենլին (蘭陵公主), երկրորդ դուստր, Ամուսնացած է Լյու Հուի, Դյուկ Քիի (劉輝; մ. 521)
* Արքայադուստր Հուայյան (淮陽公主), չորրորդ դուստր, Ամուսնացել է Հենանից Յի Յուանի հետ (河南 乙瑗; 489–534) և ունեցել է երեխա (մեկ որդի՝ Լեդի Յիֆուն)
* Արքայադուստր Հուայան (華陽公主; մ. 524), Ամուսնացել է Հենեյից Սիմա Ֆեի, վիկոնտ Յույանգի հետ (河內 司馬朏; մ. 524) և ունեցել է երեխա (մեկ որդի)
* Արքայադուստր Շունյան (順陽公主), Ամուսնացած է Չանգլի Ֆեն Մուի, դուքս ՖուՖենի հետ (長樂 馮穆; մ. 528)
* Արքայադուստր Ծինան (濟南公主), Ամուսնացել է Ֆանյանից Լու Դաոկյանի հետ, կոմս Լինզիի (范陽 盧道虔) և ունեցել է երեխա (երկու որդի)
* Արքայադուստր Նանյան (南陽公主), 502-ին ամուսնացել է Լանլինգի Սյաո Բաոյինի հետ (蘭陵; 487–530) և ունեցել ծնողներ (երեք որդի)

## Ժողովրդական մշակույթում
* Ներկայացված է Չժան Բոուենի կողմից 2018 թվականի չինական «Անձեռնմխելի սիրահարներ» հեռուստասերիալում:

## Ծանոթագրություններ
### Մեջբերումներ

### Աղբյուրներ

*
* *[[Book of Wei]]*, vol. 7, parts 1, 2.
* *[[History of Northern Dynasties]]*, vol. 3.https://web.archive.org/web/20080226102916/http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/bs01.htm
* .
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142.

## Արտաքին հղումներ
* Wisdom embodied: Chinese Buddhist and Daoist sculpture in the Metropolitan Museum of Art, a collection catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on Emperor Xiaowen of Northern Wei (no. 6)

Կատեգորիա:467 մահեր
Կատեգորիա:Չինաստանի կայսրեր
Կատեգորիա:Չինաստանի պատմություն