open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սլովենիայի ազգային պատկերասրահ

**Սլովենիայի ազգային պատկերասրահ** (), ազգային պատկերասրահ Սլովենիայի մայրաքաղաք Լյուբլյանայում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին, Ավստրո-Հունգարական կայսրության անկումից և Հարավսլավիայի Թագավորության հիմնադրումից հետո։ Ի սկզբանե թանգարանը տեղակայվել է Կրեսիջա պալատում։

## Թանգարանի շենքը
Թանգարանի ներկայիս շենքը կառուցվել է 1896 թվականին Լյուբլյանայի քաղաքապետ Իվան Հրիբարի կառավարման օրոք, ով ցանկանում էր Լյուբլյանան դարձնել բոլոր սլավոնական հողերի մայրաքաղաքը։ Կառույցը նախագծել է չեխ ճարտարապետ Ֆրանտիշեկ Սկարբրոուտը։ Շենքը սկզբում օգտագործվել է որպես Սլավոնական մշակույթի կենտրոն («Նարոդնի դոմ», Narodni dom)։ Գտնվում է Տիվոլի զբոսայգու մոտ և ամբողջական վերանորոգվել է 2013-2016 թվականներին։ 1990-ական թվականներին սլովենացի ճարտարապետ Էդվարդ Ռավիկարը նախագծել է պատկերասրահի հավելյալ մասնաշենքը։ 2001 թվականին կառույցի երկու մասերն իրար կապելու համար ճարտարապետներ Յուրի Սադարի և Բոշտյան Վուգայի նախագծով կառուցվել է ապակե թափանցիկ պատկերասրահ։

## Ցուցադրություն
Պատկերասրահի մշտական հավաքածուում ներկայացված են նմուշներ միջնադարից մինչև 20-րդ դարի սկիզբ։ Շենքի կենտրոնական ապակե պատկերասրահում կարելի է տեսնել բարոկկո ոճի ցայտաղբյուրը, որը այստեղ է տեղափոխվել 2008 թվականի վերանորոգումից հետո։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է սլովենացի ու եվրոպացի արվեստագետների աշխատանքներ։

* Լադիսլաո դե Գաուսը
* Անտոն Աժբե
* Ռենատո Բիռոլի
* Կոռնելիս դե Վալ
* Մարի Էլիզաբեթ Լուիզա Վիժե-Լեբրոն
* Ֆրիդրի Գաուերման
* Ժան Ժուվենե
* Իվան Գրոխառ
* Իվան Զաեց
* Յակոբ Յորդանս
* Իվանա Կոբիլցա
* Ֆիլիպ Մալյավին
* Վալենտին Մետցինգեր
* Յակոբ Պինաս
* Մատեյ Ստերնեն
* Իոսիպ Տոմինց
* Ֆրանս Ֆրանկեն
* Յանեզ Շուբից

## Պատկերասրահ

Jezus pred Pilatom.jpg|Անհայտ հեղինակ, Վլադ Դրակուլա, երբ Պիղատոսը դատում է Հիսուսին (15-րդ դար)
Pietro Liberi - Antični prizor.jpg|Պիետրո Լիբերի, «Անտիկ տեսարան» (17-րդ դար)
TomincJozef-avtoportret.JPG|Իոսիպ Տոմինց, «Ինքնադիմանկար» (1830)
Künl - Ribji trg NGS2024.jpg|Պավել Կյունլ, «Ribji trg in Ljubljana», 1847
JurijSubic-Pred lovom.jpg|Յուրի Շուբից, «Որսից առաջ» (19-րդ դար)
Ivana Kobilca - Kofetarica.jpg|Իվանա Կոբիլցա, «Ծեր կինը սուրճ է խմում» (Kofetarca), 19-րդ դար
Ivan Grohar - Sejalec.jpg|Իվան Գրոհաև, «Սերմնացան» (1907)


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

*Սլովենիայի ազգային պատկերասրահի պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:Սլովենիայի թանգարաններ
Կատեգորիա:Ազգային պատկերասրահներ
Կատեգորիա:1918 հիմնադրված թանգարաններ
Բովեզե

**Բովեզե** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Ալոս Կոլմար կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04025։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 346 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 219 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 145-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 74-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 66,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,4 %)։ 145 աշխատունակ բնակիչներից 131-ը աշխատում էին (69 տղամարդ և 62 կին), անաշխատանք էին 14-ը (7 տղամարդ և 7 կին)։ 74 անգործ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 35-ը թոշակառու, 23-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Աստվածածնի Վերափոխման ծխական եկեղեցի՝ 1728 թվական
* Սուրբ Աննա եկեղեցի (XVII դար)
* Ժամատներ՝ Սեն Պիեր, Նոտր Դամ դյու Պլան, Սեն Ժան, Սենտ Կրուա, Նոտր Դամ դը Սեկուր, Սեն Ժոզեֆ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բոժյո (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

**Բոժյո** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լա Ժավի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04024։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 153 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 89 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 67-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,4 %)։ 67 աշխատունակ բնակիչներից 60-ը աշխատում էին (31 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 22 անգործ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 8-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Սեն Պիեր դը Օշ եկեղեցի
* Քրիստոսի Պայծառակերպության եկեղեցի
* Աստվածամոր Վերափոխման եկեղեցի
* Սուրբ Աննա ժամատուն
* Սեն Բլեզ ժամատուն

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Relais de poste (Beaujeu).JPG|Նախկին փոստը


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կրակովի գեղարվեստի ակադեմիա

**Կրակովի գեղարվեստի ակադեմիա** կամ **Կրակովի Յան Մատեյկոյի անվան գեղարվեստի ակադեմիա** (), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Լեհաստանի Կրակով քաղաքում։ Համարվում է Լեհաստանի ամենահին գեղարվեստի ակադեմիան։ Հիմնադրվել է 1818, ինքնուրույն գործելու կարգավիճակ ստացել է 1873 թվականին։

## Պատմություն
Կրակովի գեղարվեստի ակադեմիան ի սկբանե եղել է Կրակովի համալսարանի գրականության ֆակուլտետի բաժին և 1818–1873 թվականներին կոչվել է Նկարչության դպրոց (Szkoła Rysunku i Malarstwa), որտեղ դասավանդել են նկարիչ-մանկավարժներ Անտոնի Բրոդովսկին, Ֆրանց Կսավեր Լամպին, Պյոտր Միխալովսկին։

Որպես անկախ գործող գեղարվեստի դպրոց (Szkoła Sztuk Pięknych) բարձրագույն ուսումնական հաստատության կարգավիճակ ստացել է 1873 թվականին։ Ակադեմիայի առաջին նախագահն է եղել լեհ նկարիչ Յան Մատեյկոն, ով ակադեմիան է բերել մի շարք ակնառու նկարիչների, այդ թվում Յան Գլովացկուն, Ֆլորիան Ցինկին, Ալեքսանդր Գրիգլևսկուն, Լեոպոլդ Լեֆլյորին։

Ակադեմիայի նեոդասական ոճի շենքը կառուցվել է 1879 թվականին ճարտարապետ Մասիեյ Մորացևսկու նախագծով։ 1893–1895 թվականներին ակադեմիան ղեկավարել է նկարիչ Վլադիսլավ Կուշկևիչը։

1893 թվականին՝ Յան Մատեյկոյի մահից հետո, 1895 թվականին ակադեմիայի նախագահ է ընտրվել Յուլյան Ֆալատը, ով պաշտոնավարել է մինչև 1909 թվականը։ Ֆալատն ակադեմիա է բերել ժամանակակից եվրոպական արվեստի փիլիսոփայության հետ կապված ուղղություն՝ վարձելով նոր մանկավարժներ, ինչպիսիք են եղել Թեոդոր Աքսենտովիչը, Յացեկ Մալճևսկին, Յան Ստանիսլավսկին, Լևոն Յան Վիչուլկովսկին, Կոնստանտի Լյաշկան, Յուզեֆ Մեխոֆերը, Ստանիսլավ Վիսպյանսկին, Յուզեֆ Պանկևիչը, Վոյցեխ Վելսը։

1979 թվականին՝ ակադեմիայի հիմնադրման 100-ամյակին, ակադեմիան անվանակոչվել է իր հիմնադիր և առաջին նախագահ Յան Մատեյկոյի անունով։

2008 թվականին ակադեմիան միացել է Ico-D-ին (Գրաֆիկական դիզայնի ընկերության միջազգային խորհուրդ) և դարձել է Լեհաստանում այդ կազմակերպության առաջին անդամը։

## Ֆակուլտետներ
Ակադեմիան առաջարկում 5 և 6 տարի ժամանակահատվածով մագիստրական ծրագրեր։ 
[thumb|right|320px|Ակադեմիայի շենքը 19-րդ դարում, [օֆորտ]]
* Նկարչության ֆակուլտետ
**Գեղանկարչության բաժին
**Գծանկարչության բաժին
**Հավելյալ մասնագիտությունների բաժին
**Բեմանկարչության բաժին
* Քանդակագործության ֆակուլտետ
**Քանդակագործության բաժին (I, II)
**Գծանկարչության բաժին
**Ճարտարապետա-քանդակային դիզայնի բաժին
* Ներքին դիզայնի ֆակուլտետ 
* Ինտերմեդիա ֆակուլտետ 
* Արդյունաբերական դիզայնի ֆակուլտետ 
* Գրաֆիկական արվեստի ֆակուլտետ 
**Գրաֆիկական արվեստի բաժին
**Նկարչության ու գծանկարչության բաժին 
* Արվեստի կոնսերվացման ֆակուլտետ
* Արվեստի պատմության միջդիսցիպլինար բաժին

## Պատկերասրահ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը 

Կատեգորիա:Լեհաստանի համալսարաններ
Բրա դ’Աս

**Բրա դ’Աս** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Մեզել կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04031։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 498 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 286 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 193-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 93-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 67,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,7 %)։ 193 աշխատունակ բնակիչներից 176-ը աշխատում էին (87 տղամարդ և 89 կին), անաշխատանք էին 17-ը (8 տղամարդ և 9 կին)։ 93 անգործ մարդկանցից 21-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 46-ը թոշակառու, 26-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Սեն Նիկոլա դը Միր հին եկեղեցի՝ 1657 թվական
* Սեն Նիկոլա դը Միր նոր եկեղեցի (1903—1905 թվականներ)
* Նոտր Դամ եկեղեցի
* Սուրբ Նիկողայոս ժամատուն

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Eglise-Saint-nicolas-de-bras-d asse.JPG|Սեն Նիկոլա եկեղեցի
Պատկեր:Eglise-la-begude-facade.jpg|Նոտր Դամ եկեղեցի
Պատկեր:L'Asse - Bras d'Asse (04).JPG|Աս գետը


## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բրո (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

**Բրո** (), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Աննո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։

Համայնքի INSEE կոդ՝ 04032։

## Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 131 մարդ։

## Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 62 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 44-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 18-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 71,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,2 %)։ 44 աշխատունակ բնակիչներից 39-ը աշխատում էին (19 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էին 5-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։ 18 անգործ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 7-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։

## Տեսարժան վայրեր
* Սեն Մարտեն եկեղեցի (1834 թվական)
* Ժամատներ՝ Սեն Մադելեն, Նոտր Դամ դյու Սեր
* Գե կամուրջ

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հերկուլես՝ ինչպես դառնալ հերոս (մուլտֆիլմ)

**Հերկուլես՝ ինչպես դառնալ հերոս** (), 1998 թվականի մուլտֆիլմ։ Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության «Հերկուլես» մուլտֆիլմի միդքվել։

## Սյուժե
Մուլտֆիլմը համառոտ պատմում է այն մասին, թե ինչ է տեղի ունեցել այն բանից հետո, երբ Հերկուլեսը հաղթել է իր քեռի՝ Հադեսին՝ դժոխքի աստծուն և ամուսնացել է գեղեցիկ Մեգի հետ։ Հիմնական գործողությունները տեղի են ունենում Հերկուլեսի հիշողությունների տեսքով, երբ նա սովորել է «Պրոմեթևսի Ակադեմիա» կոչվող դպրոցում և նրա արկածները ընկերների՝ գյուտարար Իկարուսի և Կասսանդրա անունն ունեցող ֆանտազյոր աղջկա հետ։

## Դերերը հնչյունավորել են
Շատ դերասաններ, որոնք աշխատել էին լիամետրաժ ֆիլմում, վերադարձել են աշխատելու հեռուստատեսային տարբերակում։ Նախագծից դուրս մնացած միակ դերասանը Դենի դե Վիտոն է։ Ֆիլակտեկայի դերը հնչյունավորել է դերասան Ռոբերտ Կոստանցոն։ Բացի այդ, մուլտֆիլմը Պեդդի Էդվարդսի վերջին աշխատանքն էր (ով հնչյունավորել է Աթրոպոսի դերը), որը մահացել է շնչառական անբավարարվածությունից 1998 թվականին։

Այլ դերակատարների ցանկը ներկայացված է այբբենական կարգով։

## Դերերը կրկնօրինակեցին

## Թողարկում
Թողարկվել է 1998 թվականի օգոստոսի 31-ին։ Մուլտֆիլմը բաղկացած է 3 մասից և լրացուցիչ անիմացիոն հատվածներից, որոնք կարող են հետագայում հեռարձակվել, որպես 4 առանձին դրվագներ։ Նմանատիպը կատարվել է Տարզանը և Ջեին մուլտֆիլմի հետ։
Ավելի ուշ, մուլտֆիլմը բաժանվեց առանձին դրվագների՝
* «Հերկուլես և Տարեգիրք» (դրվագ 1x47)
* «Հերկուլես և գիշերային վրիժառու» (դրվագ 1x49)
* «Հերկուլես և Առաջին օրը դպրոցում» (դրվագ 2x01)
* «Հերկուլես և Զևսի այցը» (դրվագ 2x02)

## Արտաքին հղումներ
* «Հերկուլես․ ինչպես դառնալ հերոս» մուլտֆիլմը Big Cartoon DataBase կայքում

Կատեգորիա:1990-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1998 մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր
Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Ավե Մարիա

thumb|right|300px|Աստվածամոր ավետումը (Դուչո դի Բուոնինսենիա)
**Ավե Մարիա** (՝ *Ցնծա՛, Մարիամ*, հայերեն՝ *Ողջույն քեզ Մարիամ*), կաթոլիկ եկեղեցու աղոթք՝ նվիրված Մարիամ Աստվածածնին։ Աղոթքի անունը տեքստի առաջին բառերն են։ Այս աղոթքը անվանում են նաև «հրեշտակի ողջույն» կամ *angelico salutatio*: Քանի որ, ըստ Ավետարանիչների, երբ Գաբրիել հրեշտակապետը հայտնվեց Մարիամին և ավետեց սուրբ հղացման (Ավետումն) լուրը, ողջունեց հենց այս արտահայտությամբ՝ «*Ցնծա՛, Մարիամ*»։

Բյուզանդական կրոնական ծիսակատարության մեջ «Ave Maria»-յին համապատասխանում է «Սուրբ Աստվածածնի երգ» անվանումով աղոթք։

## Աղոթքի տեքստ
thumb|Լատիներեն տեքստ
thumb|Գրիգորյան բազմաձայն երգչախումբ

: ***Լատիներեն տեքստը***՝

: Áve, María, grátia pléna; Dóminus técum:
: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus
: frúctus véntris túi, Iésus.
: Sáncta María, Máter Déi, óra pro nóbis peccatóribus,
: nunc et in hóra mórtis nóstrae. Ámen.

: ***Հայերեն (գրաբար) տեքստը***՝

:Ողջոյն քեզ, Մարիամ,
:լի շնորհօք, Տէրն ընդ քեզ.
:օրհնեալ ես դու ի կանայս
:եւ օրհնեալ է պտուղ որովայնի քո՝ Յիսուս։
:Սրբուհի Մարիամ, մայր Աստուծոյ,
:բարեխօսեա՛ վասն մեր՝ մեղաւորացս,
:այժմ և ի ժամու մահուան մերոյ.
:ամէն։

## Պատմություն
thumb|right|Եբրայերեն տարբերակը
Աղոթքի համար աղբյուր են հանդիսացել Ղուկաս Ավետարանիչի բանաստեղծությունները.
:
 
Ավե Մարիա աղոթքը կիրառության մեջ մտավ սկսած XI դարից։

Հռոմի պապ Ուրբանոս IV-ը աղոթքին ավելացրել է նաև եզրափակիչ խոսք՝ «Հիսուս Ամեն»։

XVI դարից սկսած աղոթքին ավելացվեց նաև ուրիշ խոսքեր. «*Սուրբ Մարիամ, Աստծո մայր, աղոթիր մեզ՝ մեղավորներիս համար հիմա և մահվան ժամին. Ամեն*»։

## Ընթերցում
Ավե Մարիան բացի ինքնուրույն աղոթք լինելուց, մաս է կազմում նաև «Աստծո հրեշտակ» աղոթքի, որն ըստ Հովհաննես XXII պապի 1326 թվականին կարգադրությամբ, կարդացվում է օրական երեք անգամ՝ զանգերի ղողանջների ներքո։

Այս աղոթքը մտնում է նաև կաթոլիկական վարդարանների հատիկների մեջ։ Վարդարաններում հատիկները տեղադրված են ինչպես Ավե Մարիայի աղոթքի բառերի չափ, այնպես էլ Տերունական աղոթքի բառերի քանակով։

## Ավե Մարիա և երաժշտություն
* Աղոթքի տեքստի հիման վրա գրվել են բավականին շատ երաժշտություններ։ Ավե Մարիա երգեր գրել են ներքոհիշյալ անձնավորությունները. Ջովանի Պալեստրինա, Շառլ Գունո, Անտոնին Դվորժակ, Ջուզեպպե Վերդի, Պիետրո Մասկանի, Ֆերենց Լիստ, Քամիլ Սեն-Սանս։
* Ֆրանց Շուբերտի «Էլենի երրորդ երգը» ստեղծագործությունը շատ հաճախ անվանում են Շուբերտի Ավե Մարիա։ Չնայած որ տեքստի բառերը գրվել են Վալտեր Սքոթի կողմից և միայն աղոթքի երկու բառերն են ներառում՝ Ավե Մարիա։

Ժամանակակից Ավե Մարիա երգը կատարել են մեծ թվով աշխարհահռչակ երգիչներ ու խմբոր՝ Ռոբերտինո Լորետի, Il Divo, Տարյա Տուրունեն, Բիյոնսե Նոուլզ, Սելին Դիոն, Նինա Հագեն, The Cranberries, Gregorian:

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Ave Maria на сайте Almirena’s Home

Կատեգորիա:Աղոթքներ
Կատեգորիա:Հոգևոր երաժշտություն
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան երգեր
Կատեգորիա:Քրիստոնեական աղոթքներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական երգեր
Կատեգորիա:Քրիստոնեական ժամերգություն
Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկեր

**Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկեր** (), հոլանդացի նկարիչ Հենդրիկ Ավերկամպի 1608 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Ամստերդամի պետական թանգարանում։

## Պատմություն
Ավերկամպը ստեղծել է հիմնականում փոքր իրատեսական ձմեռային տեսարաններ, որոնցից մեկը «Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկեր» կտավն է։ Կտավում նկարիչը հորիզոնը պատկերել է բարձր՝ բավարար տարածք թողնելով սահադաշտում տեղի ունեցող իրադարձությունների համար։ Հոլանդացի նկարիչների հաջորդ սերունդը հորիզոնի շերտը պատկերել է ավելի ցածր։

Բնապատկերը լի է չմշկող, սահող մարդկանցով, նավակներով։ Հագուստից դատելով՝ կարելի է ասել, որ կտավում կան տարբեր սոցիալական դասի մարդիկ։ Նկարի ձախ կողմում պատկերված է զինանշանով զարդարված անտվերպենյան տուն, հավանաբար, գարեջրատուն և հյուրանոց, որի դիմացի սառցանցքից դույլով ջուր են հանում։ Ձախ անկյունում է պատկերված նաև թռչունների թակարդը։

Այս կտավն Ավերկամպի ամենավաղ աշխատանքներից է և հիշեցնում է Պիտեր Բրեյգելի ոճը։ Նկարի որոշ ասպեկտներ վերցված են անմիջապես Բրեյգելի ստեղծագործություններից, ինչպես օրինակ, «թռչնի թակարդը»։ Ավերկամպը նկարի աջ կողմում ստորագրել է «Haenricus Av»: Ստորագրության վերևում խզմզած է մարդու կերպար։

Նկարը ձեռք է բերվել 1897 թվականին Վերենխինգ Ռեմբրանտի աջակցությամբ և ընդգրկվել է թանգարանի հավաքածուում։

## Պատկերասրահ

Bruegel, Pieter (I) - Winterlandschap met schaatsers en vogelknip, 1565.jpg|Պիտեր Բրեյգել, «Թռչնի թակարդով ձմեռային բնապատկեր», 1565
Pieter Bruegel d. Ä. 094.jpg|Մանրամասներ Բրեյգելի, «Թռչնի թակարդով ձմեռային բնապատկերից»
A panoramic Winter landscape.jpg|Մանրամասներ «Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկերից»


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* SK-A-1718 նկարը թանգարանի կայքում

Կատեգորիա:1608 նկարներ
Կատեգորիա:Ամստերդամի պետական թանգարանի նկարներ
Կատեգորիա:Բնանկարներ
Կատեգորիա:Հենդրիկ Ավերկամպի նկարներ
Հանճարն ու ամբոխը (կտավ)

**«Հանճարն ու ամբոխը»**, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Եղիշե Թադևոսյանի (1870-1936) 1909 թվականին ստեղծած կտավը։ Ցուցադրվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

## Նկարագրություն
1909 թվականին Եղիշե Թադևոսյանի ստեղծած «Հանճարն ու ամբոխը» մեծադիր կտավին անդրադարձ է կատարվել դեռևս ռոմանտիկների արվեստում։ Կտավում նկարիչը պատկերել է առաջադեմ մտածող անհատի և քաղքենի ինքնագոհ հասարակության իդեալների ու տգիտության բախման ողբերգական կոնֆլիկտը։ «Հանճարը»՝ անձը, անհատականությունը, «գլուխն առած» փախչում է ամբոխի աղաղակներից, քրքիջից ու սուլոցից, ծաղրից ու վիրավորանքներից։

Այս թեմային Թադևոսյանն անդրադարձել է նաև «Քրիստոսն ու փարիսեցիները» կտավում։

## Տվյալներ
Նկարն ունի 152 սմ բարձրություն, 149 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։

## Գրականություն
* Դրամբյան Ռուբեն Գրիգորի, Եղիշե Թադևոսյան, Երևան, 1955։ 
* Եղիշե Թադևոսյան (ծննդյան 100-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսի կատալոգ), Երևան,

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Եղիշե Թադևոսյան 
* Մեր մեծերը - Եղիշե Թադևոսյան

Կատեգորիա:1909 նկարներ
Կատեգորիա:Եղիշե Թադևոսյանի նկարներ
Կատեգորիա:Կանայք կտավներում
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Մոնիկա Գուերիտորե

**Մոնիկա Գուերիտորե** (, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության իտալացի դերասանուհի։

## Կենսագրություն
Մոնիկա Գուերիտորեն առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 13 տարեկանում` Վիտտորիո դե Սիկայի «Կարճատև արձակուրդ» (1973թ.) ֆիլմում։ Դրանից երեք տարի անց նրա դեբյուտը կայացել է նաև թատրոնի բեմում, որտեղ նա հանդես է եկել Ջորջո Ստրեհլերի «Բալենու այգին» բեմադրությունում։

1980-ական թվականներին թատրոնում նա հանդես է եկել բավականին լուրջ կերպարներով՝ լեդի Մակբեթ, Իոկաստա, Օֆելիա և այլն։ Կինոյում նկարահանվել է «Տիկնայք և պարոնայք, բարի գիշեր» (1976 թ.), «Շտապող մարդը» (1977 թ.), «Սկանդալային Ջիլդան» (1985 թ.), «Զգացմունքներ» (1986 թ.), «Վենետիկուհին» (1986 թ.), «Գայլուհին» (1996 թ.), «Էգը» (1998 թ.), «Հիանալի օր» (2008 թ.), «Գեղեցիկ մարդիկ» (2009 թ.), «Եկեք մոռանանք այդ մասին» (2012 թ.) և այլ կինոնկարներում։ Ի դեպ ֆիլմերի մի մասի («Սկանդալային Ջիլդան», «Զգացմունքներ», «Գայլուհին» և այլն) ռեժիսորը Մոնիկա Գուերիտորեի ամուսինն էր՝ Գաբրիելե Լավիան։ «Գայլուհին» ֆիլմի համար Մոնիկան ներկայացվել էր Իտալիայի ազգային «Դավիդ դի Դոնաթելլո» կինոմրցանակին։

## Անձնական կյանքը
1970-ական թվականներին Մոնիկա Գուերիտորեն սիրավեպ է ունեցել դերասան Ջանկառլո Ջանինիի հետ։ 1981 թվականին ամուսնացել է թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր Գաբրիելե Լավիայի հետ։ Այդ ամուսնությունից ունեցել է երկու դուստր։ 2001 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։ 2010 թվականին Մոնիկան ամուսնացել է քաղաքական գործիչ Ռոբերտո Զաքարիայի հետ։

## Ֆիլմագրություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կատակերգուներ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Վալենտինա Պիստոլի

**Վալենտինա Պիստոլի** (, ), առաջին ալբանացի կին ճարտարապետը։

## Կենսագրություն
Վալենտինա Պիստոլին ծնվել է 1928 թվականին Ալբանիայի Կորչա քաղաքում։

Պիստոլին 1952 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանը։ Ստացել է ճարտարապետի կրթություն։

Աշխատել է տարբեր կազմակերպություններում՝ որպես ճարտարապետ։ Գծագրել է Տիրանա քաղաքում գտնվող 15 հարկանի «*Tirana International Hotel*» հյուրանոցի նախագիծը։

Իր կարիերայի ընթացքում նախագծել է նաև հյուրանոցների գծագրեր՝ Կուկես, Էլբասան, Տիրանա, Դուրրաս քաղաքներում։

Որպես պրոֆեսիոնալ ճարտարապետ աշխատել է Տրիանայի համալսարանի ինժեներական բաժնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Dritan Miço, An Outline of Albania’s Socialist Architecture 

Կատեգորիա:Ալբանացի արվեստագետներ
Կատեգորիա:Ալբանացի կին ճարտարապետներ
Կատեգորիա:Ճարտարագետներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Դոնիկա Կաստրիոտի

**Դոնիկա Կաստրիոտի** (ալբ.՝ Andronika (Donika) Kastrioti, ), ալբանացի ազնվականուհի։

Ալբանացի հերոս Սկանդերբեգի կինն է։

## Կենսագրություն
Դոնիկա Կաստրիոտին ծնվել է 1428 թվականին Վլյորա քաղաքում։ Գյորգի Արիանտիի և նրա առաջին կնոջ՝ Մարիա Մուզակիի դուստրն է։

1451 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ամուսնացել է ալբանացի հերոս Սկանդերբեգի հետ։

Ամուսիններն ունեցել են մեկ որդի՝ *Գյոն Կաստրիոտի II*: Նա ամուսնացել է «*Արծաթե բռնատիրության*» կառավարչի աղջկա՝ Իրեն Բրանկովիչ Պալեոլոգի հետ։

Դոնիկա Կաստրիոտին մահացել է 1505 թվականին՝ Իսպանիայում։ Նրա անունը հայտնի է ամբողջ Ալբանիայում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը rodovid.org կայքում
* Fakte të panjohura për Donika Kastriotin 
* Mungesa e madhe e Donika Kastriotit  

Կատեգորիա:Ալբանացի ազնվականուհիներ
Մոնգրյու Սենտ Իլեր

**Մոնգրյու Սենտ Իլեր** (), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։

Համայնքի INSEE կոդը՝ 02507։

## Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 34 մարդ։ 

## Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 26 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 17-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 65,4%, 1999 թվականին եղել է 79,2%)։ 17 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 13-ը (8 տղամարդ և 5 կին), գործազուրկ էին 4 մարդ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 9 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 3-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոնգրյու Սենտ Իլեր 
 

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոմիտաս (կտավ)

**«Կոմիտաս»**, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Եղիշե Թադևոսյանի (1870-1936) 1936 թվականին վրձնած մեծադիր կտավը՝ ստեղծված 1903 թվականին արված «Կոմիտաս» էտյուդի հիման վրա, որը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի Ֆոնդապահոցում։

## Նկարագրություն
«Կոմիտաս» էտյուդը համարվում է Թադևոսյանի թեմատիկ դիմապատկերի նշանավոր գործերից և նրա վերջին կտավն է։ Կտավը ստեղծվել է 1903 թվականին Բյուրականում արված էտյուդի հիման վրա։ Նկարիչը պատկերել է մեծ երաժշտագետին որպես մարդկային կատարյալ տիպար։ Նա Կոմիտասին վրձնել է հենված ծառին, ոտքերը ամուր հայրենի հողի վրա։

## Էտյուդի տվյալներ
«Կոմիտաս» էտյուդն ունի 30 սմ բարձրություն, 23 սմ լայնություն, նյութը՝ ստվարաթուղթ, յուղաներկ։

## Գրականություն
* Դրամբյան Ռուբեն Գրիգորի, Եղիշե Թադևոսյան, Երևան, 1955։ 
* Եղիշե Թադևոսյան (ծննդյան 100-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսի կատալոգ), Երևան,

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Եղիշե Թադևոսյան 
* Մեր մեծերը - Եղիշե Թադևոսյան

Կատեգորիա:1936 նկարներ
Կատեգորիա:Եղիշե Թադևոսյանի նկարներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Շոն Տոուբ

**Շոն Տոուբ** (, ), իրանա-ամերիկացի դերասան, հայտնի է այն ֆիլմերից, որոնց շարքին են «Բախում»՝ մարմնավորում է Ֆարհադա, «Երկաթե մարդը» և «Քամու հետևից վազողը»։

## Կենսագրություն
Շոն Տոուբը ծնվել է Թեհրանում, մեծացել Մանչեստրում, Մեծ Բրիտանիա (նրա ընտանիքը հեռացել է Իրանից 1979 թվականի հեղափոխության ժամանակ)։ Արմատները իրանական հրեաներից են։ 14 տարեկանում գնում է Շվեյցարիա, երկու տարի բնակվելով Ատլանտյան օվկիանոսին հարակից, տեղափոխվում է Նաշուա (Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ), ավարտելու համար իր միջնակարգ կրթությունը։ Նա գրել է.
«Դպրոցի ամենածիծաղելի տղան, ունի ավելի մեծ շանսեր աշխարհում հաջողությունների հասնելու համար»։
Մասսաչուսեթսի քոլեջում երկու տարի սովորելուց հետո Շոն Տոուբը ընդունվում է Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարան։
Շոնը արդեն ակտիվորեն ներգրավված է լինում եվրոպական համայնքների գործունեության մեջ։ Ի շնորհիվ տարբեր բարեգործական ակցիաների և հրապարակավ ելույթների, նա ձգտում է ամրապնդել արվեստի դերը հասարակության և համայնքների կյանքում։
Տոուբը ստանում է Լոս-Անջելեսի Սեֆարդյան կինոփառատոնի Սեֆարդյան մրցանակը։
Ներկայումս Շոն Տոուբը ապրում է Լոս-Անջելեսում։

## Գործունեություն
Ի շնորհիվ խորաթափանց և տաղանդավոր գործակալի, նա իր բախտը գտնում է Հոլիվուդյան բեմում։ Շոունը բազում գովասանքների է արժանանում տարբեր էպիզոդներում (ավելի քան 100)և ֆիլմերում հայտնվելու համար։ Ամենահիշարժան գործը «Վատ տղաները» ֆիլմն է, Ուիլ Սմիթի և Մարտին Լոուրենսի հետ։
Նկարահանվե է ավելի քան 70 ֆիլմում։
Հայտնի է նաև «Տարերքների տիրակալը» ֆիլմից՝ Աիրոյի դերով, որը նկարվել է «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» մուլտֆիլմի հիման վրա և «Երկաթե մարդը» ֆիլմից՝ Ինսենի կերպարով։

### Ֆիլմագրություն

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ հեռուստատեսային դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ
Կատեգորիա:Իրանցի դերասաններ
Կատեգորիա:Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Տրինգե Սմայլի

**Տրինգե Սմայլի** (ալբ.՝ Tringe Smajli,) ավելի հայտնի է **Յանիցա** (ալբ.՝ Yanitza), ալբանացի հեխափոխական, պարտիզանուհի։

## Կենսագրություն
Տրինգե Սմայլի ծնվել է 1880 թվականին։ Նրա հայրը Սմայլի Մարտինին եղել է «Գրյուդե» ավանային տոհմի ավագ։ Նա դեմ է եղել Բեռլինի կոնգրեսին և Սան Ստեֆանոյի պայմանագրին։ Սմայլի Մարտինին եղել է «*Նախագահական լիգա*յի» ակտիվ անդամ։

Եղբայների մահանալու ժամանակ Տրինգե Սմայլին եղել է երդվյալ կույս։ Ունեցել է խոստում, ըստ որի պետք է չամուսնանար, և կրել է տղամարդու հագուստ։

Մահացել է 1917 թվականի նոյեմբերի 2-ին Գրուդա քաղաքում։

## Աղբյուրներ
thumb|Street name plate in Pristina, Kosovo

* Prenk Uli. Tringa e Grudës: skicë jetëshkrimi e Tringë Smailes, 1870-1917

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Smajl Martini Ivezaj, bajraktari i Grudës 

Կատեգորիա:Ալբանացի հեղափոխականներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ալբանացիներ
Քորնել Ուեսթ

**Քորնել Ռոնալդ Ուեսթ** (անգլ.՝ Cornel Ronald West, ), ամերիկացի փիլիսոփա, աստվածաբան, գրող, գրաքննադատ, դերասան և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպան։ Սովորել է Հարվարդի և Փրինսթոնի համալսարաններում։ ԱՄՆ-ի Դեմոկրատական սոցիալիստներ ասոցիացիայի անդամ է։ Նյույորքյան թեոլոգիական սեմինարիայի կրոնական փիլիսոփայության և քրիստոնեության պրոֆեսոր։

## Գրքագրություն
* *Black Theology and Marxist Thought* (1979)
* *Prophesy Deliverance! An Afro-American Revolutionary Christianity* (1982)
* *Prophetic Fragments* (1988)
* *The American Evasion of Philosophy: A Genealogy of Pragmatism* (1989)
* *Breaking Bread: Insurgent Black Intellectual Life* (1991)
* *The Ethical Dimensions of Marxist Thought* (1991)
* *Beyond Eurocentrism and Multiculturalism* (1993)
* *Race Matters* (1993)
* *Keeping Faith: Philosophy and Race in America* (1994)
* *Jews and Blacks: A Dialogue on Race, Religion, and Culture in America* (with Michael Lerner, 1995)
* *The Future of the Race* (with Henry Louis Gates, Jr., 1996)
* *Restoring Hope: Conversations on the Future of Black America* (1997)
* *The War Against Parents: What We Can Do For America’s Beleaguered Moms and Dads* (with Sylvia Ann Hewlett, 1998)
* *The Future of American Progressivism* (with Roberto Unger, 1998)
* *The African-American Century: How Black Americans Have Shaped Our Century* (with Henry Louis Gates, Jr., 2000)
* *Cornel West: A Critical Reader* (George Yancy, editor) (2001)
* *Democracy Matters: Winning the Fight Against Imperialism* (2004)
* *Post-Analytic Philosophy*, edited with John Rajchman.
* *Hope On a Tightrope: Words & Wisdom* (2008).
* *Brother West: Living & Loving Out Loud* (2009).

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Interview with Dr. Cornel West by JK Fowler on The Mantle March 18, 2011 
* Faculty bio at Princeton Religion department 
* Faculty bio at Princeton Center for African American Studies 

Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քննադատներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացիների իրավունքների շարժման ակտիվիստներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիզմ
Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքական մեկնաբաններ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացի գրողներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սյունակագիրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի իրավապաշտպաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ոչ գեղարվեստական գրողներ
Օխրիդի գրադպրոց

[thumb|350x350px|[Ասսեմանյան Ավետարանի 158 էջերից մեկը (Codex Assemanianus)` հնագույն գրավոր աղբյուր հին սլավոներեն լեզվով, գրված գլագոլիցա տառատեսակով: Ենթադրվում է, որ ձեռագիրը ստեղծվել է  Օխրիդի դպրոցի գրագիրների կողմից: Ձեռքբերված է Վատիկանի գրադարանի վիցե-պրեֆեկտ Յոսիֆ Ասսեմանիի կողմից 1736 թվականին Երուսաղեմի հունական վանքում: Թվագրվում է 10-րդ դարի վերջ, 11-րդ դարի սկիզբ: Օրենսգրքում հիշատակվում են Կյուրեղն ու Մեթոդիոսը, ինչպես նաև Կղեմես Օխրիդցին:]]

**Օխրիդի գրադպրոց** (), Բուլղարիայի հնագույն մշակութային կենտրոններից մեկը։ Հիմնադրված է 886 թվականին Օխրիդում Կղեմես Օխրիդցու կողմից Բորիս I-ի հրահանգով  (Այժմ Օխրիդ քաղաքը գտնվում է Մակեդոնիայում)։

19-րդ դարից դպրոցում օգտագործվում էր նորաստեղծ սլավոնական այբուբենը՝ կիրիլիցան, սակայն  մինչև 12-րդ դարը օգտագործվում էր նաև գլագոլիցան։ 893 թվականից դպրոցը ղեկավարում էր Սուրբ Նաումը։

Կղեմեսի և Նաումի ղեկավարության ժամանակ դպրոցում կրթություն են ստացել 3500 ապագա ուսուցիչ և քահանա։ Դպրոցի աշխատանքի որակը որոշ չափով իջավ առաջին երկու ղեկավարների մահից հետո, սակայն այն մնում էր որպես հարավսլավոնական մշակույթի նշանակալի օջախ մինչև 12-րդ դարը, իսկ վերջնականապես նշանակությունը կորցրեց միայն 1767 թվականին, երբ օտտոմանյան սուլթանը և Կոստանդնուպոլսի պատրիարքը լուծարեցին Օխրիդյան արքեպիսկոպոսությունը:

## Տես նաև
* Պրեսլավի գրադպրոց

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կրթությունը Բուլղարիայում
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գրականություն
Վլադիմիր Յավորիվսկի

**Վլադիմիր Յավորիվսկի** (, ), խորհրդային և ուկրաինացի լրագրող, գրող, քաղաքական գործիչ, Ուկրաինայի խորհրդարանի I , II, IV-VI գումարման պատգամավոր։ ԽՄԿԿ անդամ (1971-1990)։

## Կենսագրություն
Վլադիմիր Յավորիվսկին ծնվել է 1942 թվականին Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանի Տեկլևկա գյուղում, կոլտնտեսականի ընտանիքում։ 1964 թվականին ավարտել է 
Օդեսայի Իլյա Մեչնիկովի անվան ազգային համալսարանի ուկրաինական բանասիրության ֆակուլտետը։ Աշխատել է տարբեր ԶԼՄ-ներում, եղել է Օդեսայի ռադիոյի խմբագիրը, «Զապորոժսկայա պրավդա», «Прапор юності» («Երիտասարդության դրոշ»), «Լիտերանուրնայա Ուկրաինա» խմբագրությունների թղթակից, Լվովի հեռուստատեսությունում աշխատել է որպես կինոսցենարիստ, եղել է Ուկրաինայի գրողների միության գրական խորհրդատու, ռեֆերենտ, «Вітчизна» («Հայրենիք») ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Ուկրաինայի ժուռնալիստների ազգային միության անդամ է 1969 թվականից, գրողների միության անդամ՝ 1971 թվականից, եղել է նաև գրողների միության քարտուղար։ 2001-2011 թվականներին եղել է Ուկրաինայի գրողների ազգային միության նախագահը։

## Մրցանակներ, պարգևներ
* Տարաս Շևչենկոյի անվան Ուկրաինայի ԽՍՀ պետական մրցանակ (1984) 
* «Վաստակի համար» III աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, (2005)
* Դմիտրի Զագուլի անվան մրցանակ (2005)
* Ուկրաինայի ուղղափառ եկեղեցու Կիևի պատրիարքարանի Հիսուս Փրկչի մեդալ (2011)

## Գրական ստեղծագործություններ
### Պատմվածքների ժողովածու
* «Իսկ խնձորներն ընկնում են» (, 1968)
* «Հասած խաղողի ողկույզը» (, 1971)

### Ակնարկների ժողովածու
* «Թևերն ամրանում են երկնքում» (, 1975)
* «Այստեղ, երկրի վրա» (, 1977)
* «Աղբյուրը հիշել նույնիսկ ծովում» (, 1980)
* «Սեփական անվան իրավունքը» (, 1985)
* «Եվ ի՞նչ ազգ ենք մենք» (, 1982)

### Վիպակներ
* «Սեպտեմբերյան բարձունքից» (, 1968)
* «Вічні Кортеліси», 1984
* «Նախագահի ամենաերկար գիշերը» (, 2011)

### Վեպեր
* «Շղթայական ռեակցիա» (, 1978)
* «Երևակայական ինքնադիմանկար» (, 1980)
* «Марія з полином у кінці століття», 1988)
* «Ճգնաժամ» (, 2000)կեղեցու Կիևի պատրիարքարանի Հիսուս Փրկչի մեդալ (2011)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Օդեսայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ պատգամավորներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի սցենարիստներ
Sorry Go ’Round

**Sorry Go 'Round**, ֆիննական *[[Poets of the Fall]]* ալտերնատիվ ռոք խմբի սինգլը, որը թողարկվել է սահմանափակ քանակով՝ յուրաքանչյուր նմուշի համար անհատական համարով։ Ձայնասկավառակի փաթեթը պատված է հատուկ սև լաքով։ Սինգլը ներկայացված է առաջնային երգի երկու տարբերակով, որը գործիքավորել են՝ ի համեմատումն ձայնասկավառակային տարբերակի։ Բացի այդ՝ ծրագրում էին, որ սինգլի մեջ կներառվեր նաև ստեղծագործության ռեմիքսը, սակայն ավելի ուշ խումբը հրաժարվեց այդ մտքից։ Դրա ձայնագրության և պաշտոնական թողարկման մասին տեղեկատվություն չկա։ Երգի համար տեսահոլովակ ևս չի նկարահանվել։ Սկզբնապես նախատեսված էր, որ սկավառակը կթողարկվի 2006 թվականի հուլիսի 26-ին, սակայն տեղափոխվեց նույն թվականի օգոստոսի 16։

Ֆիննական սինգլների պաշտոնական չարթում *Sorry Go 'Round*-ը զբաղեցրել է յոթերորդ հորիզոնականը։

## Ստեղծագործությունների ցանկ
Սինգլը ներկայացված է երկու տարբերակներով.
# *Sorry Go 'Round* (ռադիոտարբերակ) (03:23)
# ''Sorry Go 'Round'' (ձայնասկավառակային տարբերակ)  (03:37)

## Հորիզոնականները չարթերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Sorry Go 'Round» երգի բառերը 
* «Sorry Go 'Round» երգի բառերը 
* «Sorry Go 'Round» (սեմփլ) 
* Poets of the Fall խմբի պաշտոնական կայքը   
* Խմբի պաշտոնական էջը MySpace կայքում (ստեղծագործությունների չորս ամբողջական տարբերակ)
Բևեռային ցերեկ

[մինի|աջից|Բևեռային ցերեկ (հունիսի 6 0:44) Նորդկապում, [Նորվեգիա]]
**Բևեռային ցերեկ**, ժամանակահատված, երբ Արեգակը չի հեռանում հորիզոնից 1 օրից ավելի։

## Ընդհանուր տեղեկություններ
Բևեռային ցերեկը հանդիսանում է խավարածրի հարթության նկատմամբ հասարակածի թեքության հետևանք, որը կազմում է գրեթե 23°26′:

Ամենակարճ բևեռային ցերեկը տևում է գրեթե 2 օր և դիտվում է բևեռային շրջանի լայնության վրա՝ 66°33′, ներառյալ արեգակնային սկավառակի շառավիղը (15—16′) և մթնոլորտային ռեֆրակցիան (միջինը ծովի մակարդակից 35′), ընդամենը՝ գրեթե 65°43′: Այդ կերպ, բևեռային ցերեկ կարելի է տեսնել այն քաղաքներում, որոնք տեղակայված են բևեռային շրջանից մի փոքր հարավ, այն դեպքում, երբ այդտեղ բևեռային գիշեր դեռևս չի նկատվի։

Ամենաերկար բևեռային ցերեկները նկատվում են բևեռներում` մոտ 6 ամիս։ Հյուսիսային բևեռում նկատելի է մարտի 18-ից մինչև սեպտեմբերի 26-ը, իսկ Հարավային բևեռում` սեպտեմբերի 21-ից մինչև մարտի 23-ը։ Բևեռային ցերեկվա ընթացքում Արեգակը մայր չի մտնում, այլ շրջան է գծում հորիզոնի գծի երկարությամբ։ Հատկանշական է, որ ռեֆրակցիայի արդյունքում գիշերահավասարին նախորդող մի քանի օրվա ընթացքում Արևը միաժամանակ երևում է երկու բևեռներում։ Բևեռային շրջաններին նախորդող օրերին արտաքին կողմից նկատվում են սպիտակ գիշերներ։

Բևեռային ցերեկվա և գիշերվա գոյությունը առաջին անգամ կանխատեսվել է հին հույն աստղագետ Բիոն Աբդերիիցի կողմից։

## Քաղաքներ, որտեղ դիտվում է բևեռային ցերեկ
* Նորվեգիայում` Լոնգիյր, Տրոմսե
* Շվեդիայում` Կիրունա
* Ռուսաստանում` Ապատիտ, Բիլիբինսկի շրջան, Վերխոյանսկ, Վորկուտա, Զապոլյարնի շրջան, Կանդալակշսկի շրջան, Մուրմանսկ, Նարյան Մար, Օլենեգորսկ, Սրեդնեկոլիմսկի շրջան

## Տեսաֆայլեր

Պատկեր:Polar Day's Night-HD.webm|Բևեռային ցերեկ Ֆինլանդիայում
Պատկեր:Midnight sun on Lake Kolvitskoye.webm|Բևեռային ցերեկ Կոլվիցյան լճում
Պատկեր:Solstice Timelapse - Day and Night in the Midnight Sun.webm|Լուսավորությունը բևեռային ցերեկվա ընթացքում

## Տես նաև
* Բևեռային գիշեր
* Բևեռային շրջան
* Սպիտակ գիշերներ

## Աղբյուրներ
* «Արեգակնային համակարգի հետազոտություն. Մոլորակներ. Արեգակ. Փաստեր և թվեր»։ ՆԱՍԱ։ Արխիվացված օրիգինալից 2008-01-02-ին
* Kerr F. J.; Lynden-Bell D. (1986)։ «Review of galactic constants» (PDF)։ Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 221: 1023—1038

Կատեգորիա:Աշխարհագրական տերմիններ
Կատեգորիա:Արեգակնային երևույթներ
Կատեգորիա:Բևեռներ
Հովհարով աղջիկը (նկար, Գևորգ Գրիգորյան)

**«Հովհարով աղջիկը»**, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Ջիոտտոյի` Գևորգ Գրիգորյանի 1926 թվականին ստեղծած կտավը։ Ցուցադրվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղ Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարանում։

## Նկարագրություն
«Հովհարով աղջիկը» նկարը համարվում է 1920-ական թվականների հայ կերպարվեստի լավագույն նմուշներից մեկը։ Նկարիչը հարթապատկերային եղանակով ոսկեգույն դեղինի և օքրայի նուրբ համադրումով ազատորեն օգտվելով ժամանակի արևմտյան ու ռուսական գեղանկարչության տարածված ոճերից՝ հասել է հետաքրքիր գեղարվեստական արդյունքի։ Կուբիզմի, Սեզանի, երբեմն նաև Պիկասոյի կտավների տարրերը Նիկո Փիրոսմանիի ազատ ձևերի հետ համադրելով՝ նկարիչը հասել է այնպիսի ինքնատիպության, որն առանձնանում է խորհրդային արվեստի համայնապատկերի վրա։

## Տես նաև
* Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարան
* Հայաստանի ազգային պատկերասրահ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Գևորգ Գրիգորյանի (Ջոտտո) արվեստանոց-թանգարան 

Կատեգորիա:1926 նկարներ
Կատեգորիա:Գևորգ Գրիգորյանի նկարներ
Միքելե Պլաչիդո

**Միքելե Պլաչիդո** (, ), իտալացի դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Պարգևատրվել է «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանով (1992 թ., 2005 թ.)։

## Կենսագրություն
Միքելե Պլաչիդոն ծնվել է Ասկոլի Սատրիանո քաղաքի աղքատ ընտանիքներից մեկում։ Նա հայտնի ավազակապետ Կարմինե Կրոկկոյի սերունդներից է։ Բանակում ծառայությունն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Հռոմի ոստիկանությունում, որի շարքերում էլ մասնակցել է 1968 թվականին տեղի ունեցած Հռոմի Վալլե Ջուլիայի փողոցային մարտերին։ Այնուհետև հրապուրվել է թատրոնով և հեռանալով ոստիկանությունից, ընդունվել է դրամատիկական արվեստների ակադեմիա։

Առաջին անգամ բեմում հանդես է եկել 1969 թվականին։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1972 թվականին նկարահանված «Պիշոտիի գործը» կինոնկարում։ Հետագայում նկարահանվել է մի շարք հայտնի ռեժիսորների ֆիլմերում։ 1970-ական թվականներին նկարահանվել է «Ժողովրդական սիրավեպ» (1974 թ.), «Աստված իմ, որքան եմ ես ցածրացել» (1974 թ.), «Ընտանեկան մեղքեր» (1975 թ.), «Աստվածային արարած» (1975 թ.), «Հաղթական քայլերգ» (1976 թ.), «Էռնեստո» (1978 թ.), «Կոռլեոնե» (1978 թ.), «Ծնկի եկած մարդը» (1979 թ.), «Թռիչք դեպի դատարկություն» (1980 թ.), «Երեք եղբայր» (1981 թ.) և այլ կինոնկարներում։

Միքելե Պլաչիդոյին մեծ ճանաչում բերեց կոմիսար Կորադո Կատանիի դերը «Ծովահրեշ» (1984-1989 թթ.) հեռուստասերիալում, որի չորս եթերաշրջաններում գլխավոր դերով հանդես է եկել նա։ Հեռուստասերիալը մեծ մասսայականություն էր վայելում նաև ԽՍՀՄ-ում։ Հետաքրքիր է այն, որ «Ծովահրեշ»-ին զուգահեռ, նա նկարահանվել է նաև «Կապ պիցերիայի միջոցով» (1985 թ.) կինոնկարում, որտեղ նրա կերտած կերպարը կոմիսար Կատանիի հակապատկերն էր՝ մաֆիայի վարձու մարդասպան։

1991 թվականին Միքելե Պլաչիդոն նկարահանվել է խորհրդային «Աֆղանական բեկում» կինոնկարում ` կերտելով խորհրդային սպայի դերը։ Նրա հետագա աշխատանքներից են «Ջովաննի Ֆալկոնե» (1993 թ.), «Լամերիկա» (1994 թ.), «Գայլուհին» (1996 թ.), «Անծանոթուհին» (2006 թ.) և այլ ֆիլմեր։ Որպես ռեժիսոր նկարահանել է «Սրտակից ընկերուհիներ» (1992 թ.), «Սովորական հերոս» (1995 թ.), «Կորած սեր» (1998 թ.), «Դու ամենուր ես» (2004 թ.), «Կրիմինալ սիրավեպ» (2005 թ.), «Վալլանցասկա - չարի հրեշտակները» (2010 թ.), «Ընտրություն» (2015 թ.) և այլ ֆիլմեր, որոնց մի մասի սցենարի հեղինակը նույնպես ինքն է։

## Անձնական կյանք
Միքելե Պլաչիդոն ամուսնացել է երեք անգամ։ Նա երկրորդ անգամ ամուսնացել է դերասանուհի Սիմոնետա Ստեֆանելիի հետ։ Համատեղ կյանքի ընթացքում նրանք ունեցել են երեք երեխա։ Դուստրը՝ Վիոլանտե Պլաչիդոն այժմ դերասանուհի է։ Ամուսնալուծվել են 1994 թվականին։

2012 թվականին Միքելե Պլաչիդոն ամուսնացել է դերասանուհի Ֆեդերիկա Վինչենտիի հետ։ Նրանց որդին ծնվել էր 2006 թվականին։ Միքելե Պլաչիդոն ունի նաև մեկ ապօրինի որդի՝ դերասանուհի Վիրջինիա Ալեքսանդրեից։

## Մասնակի ֆիլմագրությունը
**Դերասան**

**Ռեժիսոր**

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ
Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Կինոդերասաններ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Բարձր ճշգրտության զենք

[մինի|Լազերային ճշգրտմամբ [Կրասնոպոլ (կառավարվող արկ)|Կրասնոպոլ  արկը]]

**Բարձր ճշգրտության զենք** (, ), ԲՃԶ — այնպիսի զենք, որը, որպես կանոն, կառավարելի է կամ կառավարվում է, ընդունակ է նախապես տրված (և բավական բարձր) հավանականությամբ խոցելու նպատակակետը առաջին իսկ կրակոցով (արձակմամբ) ցանկացած հեռավորության վրա՝ անշուշտ, այդ զենքի հասանելիության սահմաններում։ Շարունակվող գիտատեխնիկական հեղափոխության պայմաններում հնարավոր դարձավ ստեղծելու բարձր ճշգրտության զենքը, որը, ըստ մի շարք ռազմական մասնագետների կարծիքի, կորոշի ապագա պատերազմի բնույթը։ Այդ «նոր սերնդի» պատերազմը որն այլ կերպ առաջարկել են անվանել Վեցերորդ սերնդի պատերազմ ()։ Հնարավորություն է տալիս հասցնել բացառիկ ճշգրիտ հարվածներ։

## Բարձր ճշգրտության զենքերի տեսակներ
## Աշխատանքի սկզբունք

## Պատմություն
### Առաջին քայլեր
Բրենանի տորպեդ, Սիմս–Էդիսոնի տորպեդ.
Առաջին Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ.

### Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
#### Գերմանիա
[մինի|Գերմանիայի [Henschel Hs 293 ռադիոկառավարվող ռումբը]]
Գերմանիան չհասցրեց ավարտել աշխատանքները

#### ԱՄՆ
#### Ճապոնիա
#### Մեծ Բրիտանիա
#### Իտալիա
* Անօդաչու ինքնաթիռ–արկ Aeronautica Lombarda A.R.

### Հետպատերազմյան ժամանակաշրջան
[մինի|Խորհրդային Միության բարձր ճշգրտության [Х-29Л հրթիռը]]
[մինի|Լազերային ուղղորդմամբ առաջին ռոմբերից մեկը՝ [BOLT-117–ը]]

## Արդի ժամանակաշրջան
## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* Высокоточное оружие: сдерживание или война? (НВО, 18.03.2005)
* 

Կատեգորիա:Հրթիռային զենք
Կատեգորիա:Ռումբեր
Էռնեստ Բիրզնիեկս-Ուպիտիս

**Էռնեստ Բիրզնիեկս-Ուպիտիս** (, ), լատվիացի գրող, թարգմանիչ։ Լատվիայի ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1947)։

## Կենսագրություն
Էռնեստ Բիրզնիեկս-Ուպիտիսը ծնվել է 1871 թվականի ապրիլի 6-ին, Թեոդոր Բիրզնիեկսի ընտանիքում։ 1887-1889 թվականներին սովորել է Տուկումսկի քաղաքային դպրոցում, այնուհետև հանձնել է քննություն դասավանդման համար։ Որպես ազգային ուսուցիչ շատ է շրջել Լատվիայում, Ռուսաստանում և իր ստեղծագործություններում հմտորեն և մեծ սիրով ներկայացրել է աշխատավոր մարդկանց կյանքը։ Շարունակել է լատիշ գրող Ռուդոլֆ Բլաումանիսի ավանդույթները, իր պատմվածքներում ներկայացրել է շրջապատող իրականության ճշմարիտ ու իրատեսական արտացոլումը։ Նրա լավագույն պատմությունները նվիրված են գյուղացիությանը։ Մեծ վարպետությամբ նա ներկայացնում է աղքատ բանվորների, գյուղացիների, աշխատավորների ամբողջական պատկերը։ Նրա հերոսը փոքր, աչքի չընկնող, շահագործվող ու ճնշվող բանվորն է։
Հատկապես ուժեղ են 1905 թվականի հեղափոխությանը նվիրված Բիրզնիեկս-Ուպիտիսի ստեղծագործությունները, որտեղ նա հմտորեն ներկայացնում է հեղափոխության ժամանակ լատվիացի գյուղացիության ողբերգությունը։ Պատանիների համար գրված իր ստեղծագործություններում (հեքիաթներ, պատմվածքներ) Բիրզնիեկս-Ուպիտիսը ընթերցողին սովորեցնում է սիրել բնությունը, մարդուն, իր ժողովրդին։

Իր «Այդ օրերին» պատմվածքում անդրադարձել է 1905 թվականին Բաքվի և շրջակայքի հայերի կոտորածին։

## Մահը
Մահացել է 1960 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։ Թաղված է Յուրմալայի Լիելուպես գերեզմանատանը։

## Ստեղծագործություններ
* «Ուպիտիսի պատմվածքները» (1900)
* «Առավոտից» (1912)
* «Գորշ քարի պատմվածքները» (1914)
* «Կովկասյան լեռներում» (1924)
* «Կովկասյան պատմվածքներ» (1927)
* «Նինայի հեքիաթները» (հ. 1-2, 1922-1924 թվականներ)
* «Մեր ընկերները» (1925 )
* «Պաստարինի օրագիրը» (1922)
* «Պաստարինը դպրոցում» (1923)
* «Պաստարինը կյանքում» (1924)

## Պարգևներ, մրցանակներ
* «Երեք աստղ» IV աստիճանի շքանշան (1927)
* Լատվիայի ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1947)

## Հիշատակ
* 1972 թվականին գրողի հայրենիքում բացվել է նրա տուն-թանգարանը
* 1971 թվականին թողարկվել է Էռնեստ Բիրզնիեկս-Ուպիտիսին նվիրված ԽՍՀՄ նամականիշ 
* Տուկումսկի առաջին տարրական դպրոցը կոչվում է Էռնեստ Բիրզնիեկս-Ուպիտիսի անունով

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:Լատիշ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Լատիշ մանկագիրներ
Սկատ (ԱԹՍ)

**«Սկատ»** (), հետախուզական և հարվածային անօդաչու թռչող սարք, նախագծվում էր ՄիԳ կազմակերպության և «Կլիմով» ԲԲԸ-ի կողմից։ Առաջին անգամ ներկայացվել է ՄԱԿՍ-2007 ավիա-ցուցահանդեսի ժամանակ, մակետի տեսքով։

thumb|300px|ձախից|ԱԹՍ «Սկատ»-ի երեք պրոյեկտումը
ՄԻԳ կազմակերպության գլխավոր տնօրեն Սերգեյ Կորոտկովի հայտարարության համաձայն «Սկատ» ԱԹՍ-ի նախագծողական աշխատանքները կանգնեցված են։ Ռուսաստանի Պաշտպանության նախարարության որոշման համաձայն, համապատասխան մրցույթի արդյունքներով, հարվածային անօդաչու թռչող սարքի հիմնական նախագծող է ընտրվել «Սուխոյ»-ի նախագծողական բյուրոն։ Սակայն «Սկատ»-ի նախագծման ժամանակ ստեղծված փորձը կկիրառվի «Սուխոյի» ԱԹՍ-ների ընտանիքի նախագծման ժամանակ, և ՄիԳ-ը կմասնակցի այս աշխատանքներին։ Նախագիծը կանգնեցվել էր ֆինանսավորման բացակայության հետ կապված։

2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Վեդոմոստի թերթին տված հարցազրույցում ՄիԳ կազմակերպության ղեկավար Սերգեյ Կորոտկովը ասաց, որ աշխատանքները «Սկատ»-ի ուղղությամբ շարունակվում են։ Աշխատանքները շարունակվում են ՑԱԳԻ-ի հետ համատեղ։ Ֆինանսավորումը իրականացնում է Ռուսաստանի Արդյունաբերության և առևտրի նախարարությունը։

## Կիրառում
* Ռազմական հետախուզություն
* Վերգետնյա նշանակետերի խոցում ավիացիոն ռումբերով և կառավարվող հրթիռներով
* Ռադիոտեղորոշման համակարգերի ոչնչացում

## Տես նաև
* ԲԱՍ-62

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մարտական անօդաչու թռչող սարք «Սկատ» bp-la.ru կայքում 
* Սարքի լուսանկարներ  «pilot.strizhi.info» բլոգում 
* «Սկատ» սարքի մասին  տեսահոլովակ «pilot.strizhi.info» բլոգում 

Կատեգորիա:Անօդաչու օդանավեր
Յուլի Վանագ

**Յուլի Պետրովիչ Վանագ** (, ), լատվիացի գրող, բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ Լատվիայի ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1953)։ ԽՄԿԿ անդամ 1963 թվականից։

## Կենսագրություն
Յուլի Վանագը ծնվել է 1903 թվականին Եկաբպիլայի նահանգում։ Եղել է «Ռադիո-վոլնա» ամսագրի խմբագիր, «Կարոգս» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար, Լատվիայի Գրողների միության վարչության քարտուղար։ Գրական գործունեությունն սկսվել է 1927 թվականից։ 1941 թվականին գրել է (Ֆրիցիս Ռոքպելնիսի հետ համատեղ) «Նրանք հարթեցին ճանապարհը» պիեսը, որը ներկայացնում է Լատվիայի ժողովրդի պայքարը խորհրդային իշխանության համար և «Ռուտա» լիբրետո-օպերան (բեմադրվել է 1943 թվականին)։ «Հանդիպում լողափին» պիեսում (1948) ներկայացրել է Խորհրդային Լատվիայում արդյունաբերության վերականգնումն ու ժողովրդի սոցիալիստական մտքի աճը։ Վանագի պիեսները բեմադրվել են Ռիգայի «Դայլես» գեղարվեվտական թատրոնում և այլ թատրոններում։ Երեխաների համար գրել է «Փոքրիկ կոլտնտեսականներ» (1950), «Կապիտան Ազանը» (1955), «Անտիսի և ծաղիկների հեքիաթը» ժողովածուները։ Հեղինակ է բազմաթիվ պիեսների, պատմվածքների ու վիպակների։
[մինի|Յուլի Պետրովիչ Վանագի (1903-1986) հուշարձանը [Լիեպնայում]]
## Պարգևներ
* Լատվիայի ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1953)
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան

## Ստեղծագործություններ
* «Խորը հերկում» (1950)
* «Դառը ծաղիկներ» (1960)
* «Պոեզիա» (1973)
* «Հիշի՛ր, իմ երիտասարդություն» (1976)

### Պիեսներ
* «Նրանք ճանապարհ են հարթել» (1941)
* «Հանդիպում ափին» (1948)

### Կինոսցենարներ
* «Գարնանային սառնամանիքներ»
* «За лебединой стаей облаков»

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* Ванагс, Юлий Петрович — статья из Большой советской энциклопедии.
* Литературная газета. - 1986. - 22 окт. (некролог)

Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Լատիշ թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Լատիշ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:Լատիշ սցենարիստներ
Բիգորսկի վանք

**Բիգորսկի սուրբ [[Հովհաննես Մկրտիչ|Հովհաննես Մկրտչի]] վանք ** (), Մակեդոնիայի ուղղափառ եկեղեցու անկանոն վանք՝ տեղակայված Մակեդոնիայի հյուսիս-արևմուտքում, Դեբար-Գոստիվարի ուղիղ ճանապարհի մոտ, ընկած է Բիստրի լանջին, Ռադիկա գետի ափին՝ Ռոստուշե, Վելեբրդո, Բուտիշե և Տրեբիշտա գյուղերի միջև։ «Բիգորսկ» անվանումը կապված է վանքի տուֆից կառուցված լինելու հետ (մակեդոներեն՝ «бигор»)։

## Պատմություն
Վանքը հիմնադրվել է 1020 թվականին։ Ըստ լեգենդի վանքը հայտնվել է այն տեղում, որտեղ վանական Հովհաննեսը գետից հանել է հրաշագործ Հովհաննես Մկրտիչի սրբապատկեր։
250px|մինի|ձախից|Սբ. Սերաֆիմ Սարովսկու մենաստան
16-րդ դարում վանքը ավերվեց թուրքերի կողմից։ Թուրքական տիրակալությունից հետո վանքի տարածքում մնացել էր միայն ոչ մեծ եկեղեցի։ Հովհաննես Մկրտիչի սրբապատկերը խորհրդավոր ձևով անհայտացավ, ըստ լեգենդի ամբողջականորեն պահպանված տեսքով վերադարձվել է ավելի ուշ՝ այն նույն տեղում, որտեղից հայտնաբերվել էր։

Վանքի վերականգնումը սկսվեց միայն 1743 թվականին Իլարիոն վանահոր կողմից։

Վանքի տաճարի պատկերակալը ամենահայտնին է Մակեդոնիայում։ Այն ստեղծվել է 1829—1835 թվականներին։ Պատկերակալի ստեղծողներն են Պյոտր Ֆիլիպով-Գարկատան և նրա եղբայր Մարկոն Գարի գյուղից, Մակրարիջ Ֆրկովսկին Գալիկնիկ գյուղից և Ավրամ Դիկովը Վազիլ ու Ֆիլիպ որդիների հետ Օզոի գյուղից։ Պատկերակալը բաժանված է վեց աստիճանների։ Գեղարվեստական փորագրումն իրենից ներկայացնում է բուսական զարդաքանդակ։ 1885 թվականին ստեղծվեց Հովհաննես Մկրտիչի արծաթե սրբապատկերի շրջանակը, որում այն պահպանվում է մինչ օրս։

## Պատկերասրահ


File:Monastery Sveti Jovan Bigorski Church.JPG
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski Entrance.JPG
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski Mansions.JPG
File:Saint John Bigorski.jpg
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski, Macedonia (9).JPG
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski Saints Cyril and Methodius.JPG
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski Stefan Decanski.JPG
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski, Macedonia (8).JPG
File:Бигорски дрворез.jpg
File:Oltarot na Jovan Preteča.jpg
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski, Macedonia (2).JPG
File:Monastery Sveti Jovan Bigorski, Macedonia (1).JPG
File:Црква „Св. Серафим Саровски“ (4).JPG



## Տես նաև
* Մակեդոնիայի եկեղեցիների ցանկ

## Գրականություն
* Димитров Б. Християнството в българските земи. Български манастири. София, 2001

## Արտաքին հղումներ
* The Iconostasis of St. John Bigorski 
* Monastery «Saint Jovan Bigorski»
* Bigorski 
* Бигорский монастырь
* St. Jovan Bigorski Church interior

Կատեգորիա:Կրոն
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիա