Երաժշտության վայր

**Երաժշտության վայր,** ցանկացած տարածք, որն օգտագործվում է համերգի կամ երաժշտական ​​ներկայացման համար: Երաժշտական ​​վայրերը տարբերվում են չափերով և տեղակայմամբ՝ սկսած ֆոլկ երաժշտության շոուների համար նախատեսված փոքրիկ սրճարանից, բացօթյա նվագախմբերից կամ նվագախմբերից կամ համերգասրահից մինչև փակ սպորտային մարզադաշտ: Սովորաբար, տարբեր տեսակի վայրերում հյուրընկալվում են տարբեր ժանրերի երաժշտություն: Օպերային թատրոններում, նվագախմբերում և համերգասրահներում տեղի են ունենում դասական երաժշտության կատարումներ, մինչդեռ փաբերը, գիշերային ակումբները և դիսկոտեկները առաջարկում են երաժշտություն ժամանակակից ժանրերում, ինչպիսիք են ռոքը, պարը, քանթրի և փոփը:

Երաժշտական ​​վայրերը կարող են լինել մասնավոր կամ պետական ​​ֆինանսավորում և կարող են վճար գանձել մուտքի համար: Հանրային ֆինանսավորմամբ երաժշտական ​​վայրի օրինակ է երաժշտական ​​նվագախմբի կրպակը քաղաքային այգում. նման բացօթյա վայրերը սովորաբար մուտքի համար չեն վճարում: Գիշերային ակումբը մասնավոր ֆինանսավորվող վայր է, որը գործում է որպես շահութաբեր բիզնես; Նման վայրերը սովորաբար մուտքի վճար են գանձում՝ շահույթ ստանալու համար: Երաժշտական ​​վայրերը պարտադիր չէ, որ հյուրընկալեն կենդանի ակտեր. դիսկոտեկի կամ գիշերային ակումբի դիսկոտեկները ձայնագրված երաժշտություն են նվագարկում PA համակարգի միջոցով:

Կախված անցկացման վայրի տեսակից, բացման ժամերը, գտնվելու վայրը և կատարման տևողությունը կարող են տարբեր լինել, ինչպես նաև այն տեխնոլոգիան, որն օգտագործվում է երաժշտությունը վայրում մատուցելու համար: Այլ տեսարժան վայրերը, ինչպիսիք են ներկայացման արվեստը, ստենդափ կատակերգությունը կամ սոցիալական գործունեությունը, նույնպես կարող են հասանելի լինել կամ երաժշտության ընթացքում, կամ այլ ժամանակներում: Օրինակ, բարում կամ փաբում տան խումբը կարող է կենդանի երգեր նվագել, մինչ խմիչք է մատուցվում, իսկ երգերի միջև կարող է հնչել ձայնագրված երաժշտություն: Վայրերի որոշ դասեր կարող են նվագել կենդանի երաժշտություն հետին պլանում, օրինակ՝ ռոյալով ելույթը ռեստորանում:

## Բնութագրեր
Երաժշտական ​​վայրերը կարելի է դասակարգել մի քանի եղանակներով: Սովորաբար, երաժշտության ժանրը, որը հնչում է այդ վայրում, արդյոք դա ժամանակավոր է, և թե ով է այդ վայրի սեփականատերը, որոշում է այլ հատկանիշներից շատերը:

### Մշտական ​​կամ ժամանակավոր վայրեր
Երաժշտական ​​վայրերի մեծ մասը մշտական ​​են. սակայն, կան ժամանակավոր երաժշտական ​​վայրեր: Ժամանակավոր վայրի օրինակ կարող է լինել երաժշտական ​​փառատոնի համար կառուցվածը:

### Սեփականություն
Երաժշտության վայրերը սովորաբար կամ մասնավոր բիզնեսներ են կամ հանրային հաստատություններ, որոնք ստեղծվել են քաղաքի, նահանգի կամ ազգային կառավարության կողմից: Որոշ երաժշտական ​​վայրեր նույնպես ղեկավարվում են ոչ կառավարական կազմակերպությունների կողմից, ինչպիսիք են երաժշտական ​​ասոցիացիաները:

### Ժանր
Որոշ վայրեր միայն գովազդում և անցկացնում են մեկ կոնկրետ ժանրի շոուներ, օրինակ՝ օպերային թատրոնները: Մյուս կողմից, մարզադաշտերը կարող են ցուցադրել ռոք, դասական և համաշխարհային երաժշտություն:

### Չափ և ծավալ
Երաժշտության վայրերը կարելի է դասակարգել ըստ չափի և ծավալի: Ամենափոքր վայրերը, սրճարանները և փոքրիկ գիշերային ակումբները տեղ ունեն տասնյակ հանդիսատեսի համար. ամենախոշոր վայրերը, ինչպիսիք են մարզադաշտերը, կարող են տեղավորել տասնյակ հազարավոր հանդիսատես:

### Ներքին և բացօթյա

Երաժշտության վայրերը կամ բացօթյա են, կամ փակ: Բացօթյա վայրերի օրինակները ներառում են նվագախմբերի կրպակներ և բանդաներ; Նման բացօթյա վայրերը նվազագույն ապաստան են ապահովում կատարող երաժիշտների համար և սովորաբար գտնվում են զբոսայգիներում: Ժամանակավոր երաժշտական ​​փառատոնը սովորաբար բացօթյա վայր է: Փակ վայրերի օրինակներ են հանրային տները, գիշերային ակումբները, սուրճի բարերը և մարզադաշտերը:

### Կենդանի կամ ձայնագրված երաժշտություն
Վայրերում կարող են նվագել կենդանի երաժշտություն, ձայնագրված երաժշտություն կամ երկուսի համադրություն՝ կախված իրադարձությունից կամ օրվա ժամից: Դիսկոտեկները հիմնականում նախատեսված են նախապես ձայնագրված երաժշտության համար, որը նվագում է դիսկ-ժոկեյ: Կենդանի երաժշտության վայրերն ունեն մեկ կամ մի քանի բեմ կատարողների համար:

### Ընդունելության քաղաքականություն և բացման ժամեր
Վայրերը կարող են լինել առանց տոմսերի, պատահական մուտքը հասանելի է մուտքի մոտ վճարելով կամ միայն նախավճարելրով: Դրես կոդը կարող է կիրառվել կամ չկիրառվել:

### Կատարման կենտրոնականություն
Որոշ վայրերում հիմնական ուշադրությունը շոուի դիտումն է, օրինակ՝ օպերային թատրոններում կամ դասական համերգասրահներում: Որոշ վայրերում, որոնք ներառում են նաև սննդի և ըմպելիքների սպասարկում, կատարողները կարող են ֆոնային երաժշտություն նվագել՝ մթնոլորտը ավելացնելու համար:

## Տեսակներ

### Ամֆիթատրոն
Ամֆիթատրոնները կլոր կամ օվալաձև են և սովորաբար տանիք չունեն: Ամֆիթատրոններում մշտական ​​նստատեղերը սովորաբար աստիճանավորված են:

### Խումբը և նվագախումբը
Խումբը մեծ, բացօթյա կատարողական կառույց է, որը սովորաբար օգտագործվում է համերգային խմբերի և նվագախմբերի կողմից: Տանիքը և պատյանի հետևի կեսը պաշտպանում են երաժիշտներին տարերքներից և արտացոլում ձայնը բաց կողմով և դեպի հանդիսատես: Էստրադան փոքր բացօթյա կառույց է:

### Համերգասրահ

Համերգասրահը ներկայացման վայր է, որը կառուցված է հատուկ գործիքային դասական երաժշտության համար։ Համերգասրահը կարող է գոյություն ունենալ որպես ավելի մեծ կատարողական արվեստի կենտրոնի մաս:

### Ջազ ակումբ
Ջազ ակումբները մի վայրի օրինակ են, որը նվիրված է երաժշտության որոշակի ժանրին: Ջազ ակումբը մի վայր է, որտեղ հիմնական ժամանցը կենդանի ջազ երաժշտության կատարումն է, թեև որոշ ջազ ակումբներ հիմնականում կենտրոնանում են ջազ երաժշտության ուսումնասիրության և/կամ խթանման վրա։ Ջազ ակումբները սովորաբար գիշերային ակումբի կամ բարի տեսակ են, որոնք լիցենզավորված են ալկոհոլային խմիչքներ վաճառելու համար: Ջազային ակումբները մեծ սենյակներում էին նվագախմբային ջազի և բիգ-բենդի ջազի դարաշրջաններում, երբ խմբերը մեծ էին և հաճախ ընդլայնվում էին լարային հատվածով: Մեծ սենյակները նույնպես ավելի տարածված էին Սվինգի դարաշրջանում, քանի որ այդ ժամանակ ջազը տարածված էր որպես պարային երաժշտություն, ուստի պարողներին տեղ էր պետք շարժվելու համար։ 1940-ականների դարաշրջանի ոճերին, ինչպիսիք են բիբոպը և ավելի ուշ ոճերը, ինչպիսիք են սոուլ ջազը, հիմնականում օգտագործվում էին երաժիշտների փոքր կոմպոզիցիաներ, ինչպիսիք են քառյակները և տրիոները, և երաժշտությունը դարձավ ավելի շատ երաժշտություն լսելու համար, այլ ոչ թե պարային երաժշտության ձև։ Արդյունքում փոքր բեմերով փոքր ակումբները գործնական դարձան:

2000-ականներին ջազ-ակումբներ կարելի էր գտնել ավելի մեծ բնակելի շենքերի նկուղներում, խանութների ցուցափեղկերում կամ մանրածախ առևտրի ձեռնարկությունների վերին հարկերում: Դրանք կարող են բավականին փոքր լինել՝ համեմատած այլ երաժշտական ​​վայրերի հետ, ինչպիսիք են ռոք երաժշտության ակումբները, որոնք արտացոլում են ջազային շոուների ինտիմ մթնոլորտը և ջազի նկատմամբ հանրաճանաչ հետաքրքրության երկարաժամկետ անկումը։ Չնայած «ակումբներ» կոչվելուն, այս վայրերը սովորաբար բացառիկ չեն: Որոշ ակումբներ, սակայն, ունեն ծածկույթի վճար, եթե կենդանի խումբ է նվագում: Որոշ ջազ ակումբներում անցկացվում են «ջեմ սեանսներ» ժամերից հետո կամ շաբաթվա վաղ երեկոյան: Ջեմ-սեսիոնների ժամանակ և՛ պրոֆեսիոնալ երաժիշտները, և՛ առաջադեմ սիրողականները սովորաբար կիսում են բեմը:

### Կենդանի տուն
Ճապոնիայում կենդանի երաժշտության փոքր ակումբները հայտնի են որպես կենդանի տներ (ライブハウス), հատկապես ռոք, ջազ, բլյուզ և ֆոլկ երաժշտություն, և գոյություն ունեն 1970-ականներից և այժմ գտնվում են ամբողջ երկրում։ Տերմինը ճապոնական մետաղադրամ է (wasei eigo) և հիմնականում օգտագործվում է Արևելյան Ասիայում։ Ամենահին բնակելի տունը Coffee House Jittoku -ն  է (拾得, չինացի վանական Շայդե «Ֆաունդլինգի» անունով) Կիոտոյում, որը հիմնադրվել է 1973 թվականին հին սակեի պահեստում։ Շուտով այդ գաղափարը տարածվեց Ճապոնիայում։ Վերջին տարիներին նմանատիպ հաստատություններ սկսեցին հայտնվել Հարավային Կորեայի և Չինաստանի մեծ քաղաքներում. դրանցից շատերը տեղական անվանում են նաև «կենդանի տներ»:

### Օպերային թատրոն

Օպերային թատրոնը հատուկ օպերայի համար կառուցված թատրոն է: Այն բաղկացած է բեմից, նվագախմբի փոսից, հանդիսատեսի նստատեղերից և կուլիսային հարմարանքներից՝ զգեստների և դեկորացիայի համար: Թեև որոշ վայրեր կառուցված են հատուկ օպերաների համար, մյուս օպերային թատրոնները ավելի մեծ կատարողական արվեստի կենտրոնների մաս են կազմում: Իրոք, օպերա տերմինն ինքնին հաճախ օգտագործվում է որպես հեղինակության տերմին ցանկացած մեծ կատարողական արվեստի կենտրոնի համար:

Նեապոլի Սան Կառլո թատրոնը, որը բացվել է 1737 թվականին, ներկայացրեց պայտաձև դահլիճը, որն աշխարհում ամենահինն է, իտալական թատրոնի մոդելը: Այս մոդելի վրա կառուցվեցին Իտալիայի և Եվրոպայի հետագա թատրոնները, ի թիվս այլոց, Կազերտայի պալատի պալատական ​​թատրոնը, որը օրինակ դարձավ այլ թատրոնների համար: Հաշվի առնելով 18-րդ և 19-րդ դարերի Եվրոպայում օպերայի հանրաճանաչությունը, օպերային թատրոնները սովորաբար մեծ են և հաճախ 1000-ից ավելի նստատեղեր ունեն: Ավանդաբար, 19-րդ դարում կառուցված Եվրոպայի խոշոր օպերային թատրոնները ունեին մոտ 1500-ից 3000 նստատեղ, օրինակ՝ Բրյուսելի La Monnaie-ն (վերանորոգումից հետո՝ 1700 նստատեղ), Օդեսայի օպերայի և բալետի թատրոնը (1636-ով), The Grand Audiorthe-ը (Վարշավայի գլխավոր դահլիճը): 1841-ով), Փարիզ Palais Garnier (2200-ով), Լոնդոնի թագավորական օպերային թատրոնը (2268) և Վիեննայի պետական ​​օպերան (նոր դահլիճը 2280-ով): 20-րդ դարի ժամանակակից օպերային թատրոնները, ինչպիսիք են Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերային թատրոնը (3800-ով) և Սան Ֆրանցիսկոյի War Memorial օպերային թատրոնը (3146) ավելի մեծ են: Շատ օպերաներ ավելի հարմար են փոքր թատրոններում ներկայացվելու համար, օրինակ՝ Վենետիկի La Fenice-ը՝ մոտ 1000 նստատեղով:

Ավանդական օպերայի թատրոնում հանդիսասրահը սովորաբար ունի "U" ձև, և կողմերի երկարությունը որոշում է հանդիսատեսի տեղերի տարողությունը։ Դրա շուրջ տեղակայված են պատշգամբների շարքեր, իսկ բեմին ավելի մոտ գտնվում են տուփերը (պատշգամբի փոքր բաժանված հատվածներ): 19-րդ դարի երկրորդ կեսից օպերայի թատրոններում հաճախ կա նվագախմբի հատված, որտեղ նվագախմբի շատ երաժիշտներ նստում են հանդիսատեսի մակարդակից ցածր, որպեսզի նրանք կարողանան նվագել՝ առանց ծածկելու երգեցողության ձայները։ Սա հատկապես նկատելի է Վագների Բայրոյթի փառատոնային թատրոնում, որտեղ նվագախմբի հատվածը մասամբ ծածկված է։ Նվագախմբի չափսերը տարբերվում են. որոշ օպերաների, օրատորիաների և այլ ստեղծագործությունների համար այն կարող է շատ մեծ լինել. որոշ ռոմանտիկ շրջանի ստեղծագործությունների (կամ Ռիխարդ Շտրաուսի բազմաթիվ օպերաների) դեպքում այն կարող է ունենալ ավելի քան 100 երաժիշտ։ Նմանապես, օպերան կարող է ունենալ մեծ դերասանական կազմ, երգչախումբ, պարողներ և լրացուցիչ մասնակիցներ։ Հետևաբար, խոշոր օպերային թատրոնում անհրաժեշտ է ունենալ ընդարձակ հանդերձարաններ։ Օպերային թատրոններում հաճախ տեղում կան բեմի դեկորների և հագուստների պատրաստման և պահպանման սրահներ, դիմահարդարման, դիմակների և բեմական ատրիբուտների պահեստային տարածքներ, ինչպես նաև փորձերի համար նախատեսված սրահներ։

Աշխարհի խոշոր օպերային թատրոններում բեմերը հաճախ բարձր մեքենայացված են, և մեծ բեմային վերելակները թույլ են տալիս ծանր դեկորները արագ փոխարինել։ Օրինակ՝ Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում դեկորները հաճախ փոխվում են գործողության ընթացքում՝ հանդիսատեսի աչքի առաջ, երբ երգիչները բարձրանում կամ իջնում են՝ երգելու ընթացքում։ Սա տեղի է ունենում Մետրոպոլիտենի բեմադրություններում, ինչպիսիք են «Աիդա»-ն և «Հոֆմանի հեքիաթները» օպերաները։ Լոնդոնի Թագավորական օպերային թատրոնը, որը վերակառուցվեց 1990-ականների վերջում, պահպանեց իր հիմնական 1858 թ. հանդիսասրահը, սակայն ավելացրեց ամբողջովին նոր բեմի հետևի և կողային տարածքներ, ինչպես նաև լրացուցիչ ներկայացումների սրահ և հանրային տարածքներ։ Նմանատիպ փոփոխություններ կատարվեցին Միլանի «Լա Սկալա» օպերային թատրոնի վերակառուցման ժամանակ 2002-2004 թվականներին։

Թեև օպերային թատրոնների բեմական, լուսային և այլ արտադրական տարրերը հաճախ օգտագործում են ամենաժամանակակից տեխնոլոգիաները, ավանդական օպերային թատրոնները չեն օգտագործել ձայնի ուժեղացման համակարգեր՝ խոսափողներ և բարձրախոսներ, որպեսզի ուժեղացնեն երգիչների ձայները, քանի որ պրոֆեսիոնալ օպերային երգիչները սովորաբար կարողանում են իրենց բնական ձայնը լսելի դարձնել դահլիճում՝ առանց ուժեղացման։ Սակայն 1990-ականներից որոշ օպերային թատրոններ սկսել են օգտագործել ձայնի ուժեղացման նուրբ ձև, որը կոչվում է ակուստիկ հզորացում։

### Հասարակական տներ և գիշերային ակումբներ

Փաբը կամ հասարակական տունը հաստատություն է, որը լիցենզավորված է ալկոհոլային խմիչքների վաճառքի համար, որոնք ավանդաբար ներառում են գարեջուր (օրինակ՝ էլ) և սիդր։ Այն հասարակական խմիչքների հաստատություն է և նշանակալի մաս է կազմում բրիտանական, իռլանդական, բրետոնական, Նոր Զելանդիայի, կանադական, հարավաֆրիկյան և ավստրալիական մշակույթների։ Շատ վայրերում, հատկապես գյուղերում, փաբը համայնքի կենտրոնական կետն է։ Իր 17-րդ դարի օրագրում Սեմյուել Փեփիսը նկարագրել է փաբը որպես «Անգլիայի սիրտ»։ Փաբերի մեծ մասը կենտրոնանում է գարեջուր, էլ և նմանատիպ խմիչքների առաջարկի վրա։ Բացի այդ, փաբերը հաճախ վաճառում են գինիներ, ալկոհոլային խմիչքներ, ոչ ալկոհոլային ըմպելիքներ, ուտեստներ և նախուտեստներ։ Փաբերը կարող են լինել նաև փաբային երգերի և կենդանի երաժշտության վայրեր։ 1970-ական թվականներին փաբերը հարթակ էին մի շարք խմբերի համար, ինչպիսիք են Kilburn and the High Roads, Dr. Feelgood և The Kursaal Flyers, որոնք ստեղծեցին երաժշտական ժանր, որը կոչվեց փաբ ռոք և նախատիպ դարձավ փանք երաժշտության համար։

Գիշերային ակումբը ժամանցի վայր և բար է, որը սովորաբար գործում է մինչև ուշ գիշեր: Գիշերային ակումբը սովորաբար տարբերվում է սովորական բարերից, փաբերից կամ պանդոկներից՝ ներառելով կենդանի երաժշտության բեմ, մեկ կամ մի քանի պարահրապարակ և դիջեյի տաղավար, որտեղ դիջեյը ձայնագրված երաժշտություն է նվագում: Գիշերային ակումբների բարձրակարգ բնույթը կարելի է տեսնել որոշ գիշերային ակումբներում VIP տարածքների ընդգրկմամբ՝ հայտնի մարդկանց և նրանց հյուրերի համար: Գիշերային ակումբները շատ ավելի հավանական են, քան փաբերը կամ սպորտային բարերը, օգտագործելու ցատկեր՝ ապագա ակումբի այցելուներին մուտք գործելու համար: Գիշերային ակումբներից ոմանք չեն ընդունում ոչ պաշտոնական հագուստով կամ խմբավորման հագուստով մարդկանց՝ որպես դրես-կոդի մաս: Գիշերային ակումբի համար ամենազբաղված գիշերներն են ուրբաթ և շաբաթ գիշերը: Շատ ակումբներ կամ ակումբային երեկոներ սպասարկում են որոշակի երաժշտական ​​ժանրեր, ինչպիսիք են հաուս երաժշտությունը կամ հիփ հոփը: Շատ ակումբներ շաբաթվա տարբեր օրերին ունենում են պարբերական ակումբային գիշերներ: Ակումբային երեկոների մեծ մասը կենտրոնանում է որոշակի ժանրի կամ ձայնի վրա՝ բրենդինգի էֆեկտների համար:

### Մարզադաշտեր և մարզահամալիրներ
Մարզադաշտը վայր կամ վայր է (հիմնականում) բացօթյա սպորտի, համերգների կամ այլ միջոցառումների համար և բաղկացած է դաշտից կամ բեմից, որը մասամբ կամ ամբողջությամբ շրջապատված է շերտավոր կառուցվածքով, որը նախատեսված է հանդիսատեսին թույլ տալու կանգնել կամ նստել և դիտել իրադարձությունը[։  Թեև համերգները, ինչպիսին դասական երաժշտությունն է, ներկայացվել էին տասնյակ տարիներ, սակայն 1960-ականներից սկսած մարզադաշտերը սկսեցին օգտագործվել որպես հանրաճանաչ երաժշտության կենդանի վայրեր՝ առաջացնելով «ստադիոն ռոք» տերմինը, մասնավորապես՝ հարդ ռոքի և պրոգրեսիվ ձևերի համար։ Ստադիոնային ռոքի ակունքները երբեմն թվագրվում են այն ժամանակ, երբ The Beatles-ը նվագում էր Նյու Յորքի Shea Stadium-ը 1965 թվականին: Նաև կարևոր էր մեծ մարզադաշտերի օգտագործումը ամերիկյան հյուրախաղերի համար 1960-ականների վերջին խմբերի կողմից, ինչպիսիք են The Rolling Stones-ը, Grand Funk Railroad-ը և Led Zeppelin. Միտումը զարգացավ 1970-ականների կեսերին, երբ ուժեղացման և ձայնային համակարգերի հզորությունը թույլ տվեց օգտագործել ավելի ու ավելի մեծ վայրեր: Ծուխը, հրավառությունը և լուսավորության բարդ շոուները դարձան արենա ռոք ներկայացումների հիմնական տարրերը: Այս դարաշրջանի հիմնական գործողությունները ներառում էին Journey, REO Speedwagon, Boston, Foreigner, Styx,  Kiss, Peter Frampton և Queen: 1980-ականներին արենա ռոքում գերիշխում էին գլամ մետալ խմբերը՝ հետևելով Aerosmith-ի առաջնորդությանը, ներառյալ Mötley Crüe-ն, Quiet Riot-ը, W.A.S.P.-ն և Ratt-ը: Սկսած 1980-ականներից ռոք, փոփ և ֆոլկ աստղեր, այդ թվում՝ Grateful Dead-ը, Մադոննան, Բրիթնի Սփիրսը, Բեյոնսեն և Թեյլոր Սվիֆթը, ստադիոնների վրա հիմնված լայնածավալ համերգային շրջագայություններ են կազմակերպել:

### Թատրոն
Թատրոնը կամ խաղատունը կառույց է, որտեղ ներկայացվում են թատերական գործեր կամ ներկայացումներ, կամ կարող են արտադրվել այլ ներկայացումներ, ինչպիսիք են երաժշտական ​​համերգները: Օպերային ներկայացումների համար օգտագործվող թատրոնը կոչվում է օպերային թատրոն։ Թատրոնը ծառայում է բեմադրության և հանդիսատեսի տարածքների սահմանմանը։ Հաստատությունն ավանդաբար կազմակերպվում է կատարողների, տեխնիկական անձնակազմի և հանդիսատեսի անդամների համար օժանդակ տարածքներ տրամադրելու համար: Թատրոնների տեսակներն այնքան շատ են, որքան ներկայացման տեսակները: Թատրոնները կարող են կառուցվել հատուկ որոշակի տեսակի բեմադրությունների համար, դրանք կարող են ծառայել ավելի ընդհանուր ներկայացման կարիքների համար կամ կարող են հարմարեցվել կամ վերափոխվել որպես թատրոն օգտագործելու համար: Դրանք կարող են տատանվել բացօթյա ամֆիթատրոններից մինչև գեղազարդ, տաճարի նման կառույցներ մինչև պարզ, չզարդարված սենյակներ կամ սև տուփի թատրոններ: Որոշ թատրոններ կարող են ունենալ ֆիքսված ներկայացման տարածք (թատրոնների մեծ մասում դա հայտնի է որպես բեմ), մինչդեռ որոշ թատրոններ, ինչպիսիք են «սև տուփի թատրոնները», կարող են չունենալ: Հանդիսատեսի համար թատրոնները կարող են ներառել պատշգամբներ կամ պատկերասրահներ, արկղեր, որոնք սովորաբար համարվում են տան ամենահեղինակավոր տարածքը, և «տան նստատեղեր», որոնք հայտնի են որպես «տան լավագույն նստատեղերը», որոնք տալիս են բեմի լավագույն տեսարանը:

## Տես նաև
* Դահլիճ
* Երաժշտության պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երաժշտական վայրեր
Կատեգորիա:Երաժշտություն
Կատեգորիա:Ժամանց
Կատեգորիա:Համերգասրահներ