open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Սկառլետ Օրտիս

**Սկառլետ Օրտիս** (; ), վենեսուելացի դերասանուհի և մոդել։

## Կենսագրություն
Էվիս Սկառլետ Օրտիս Պաչեկոն ծնվել է Կարակասի բազմանդամ ընտանիքներից մեկում։ Սկառլետը ունի երկու քույր՝ Սկառլետ Ալեխանդրան և երեք եղբայր՝ Ռուբրիկը, Ֆրանսիսկո Էրնեստոն և Ֆրանսիսկո Խոսեն։

Տարրական և միջնակարգ կրթությունը Սկառլետը ստացել է Քոլեջիո Ինմակուլադա Կոնսեպսիոնում։ 18 տարեկանում որոշել է կրթությունը շարունակել Վենեսուելայի կենտրոնական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետում, սակայն չի կարողացել ավարտել այն՝ «Միսս Վենեսուելա» մրցույթին մասնակցելու պատճառով։

Մրցույթին մասնակցելուց հետո Սկառլետին հրավիրել են մանկական *Նուբելուդ* հեռուստաշոու (1995—1996): Ընկերներից մեկը Սկառլետին հրավիրել է «Լյովիսնա» հեռուստասերիալում Լյովիսնայի դերի լսումներին մասնակցելու։ Սկզբում աղջիկը չի ցանկացել գնալ, սակայն հետո փոշմանել է և ստացել իր առաջին գլխավոր դերը հեռուստատեսությունում։

## Հեռուստանովելներ
* «Լյովիսնա» (RКТV, Վենեսուելա)(1997) — Լյովիսնա
* «Լուիսա Ֆեռնանդա» (RКТV, Վենեսուելա) — Լուիսա Ֆեռնանդա Ռիերա
* «Փչացած աղջնակ» (RКТV, Վենեսուելա)(1998)
* «Տխմար Բետին» (РСН, Կոլումբիա, 1999)— Ալեխանդրա
* «Իմ երեք քույրերը» (RКТV, Վենեսուելա) (2000) — Լիսա Էստրադա
* «Սիրո գաղտնիքը» (Վինեվիսյոն, Վենեսուելա) (2001) — Մարիա Կլարա Կարվախալ
* «Ամեն ինչ Կամիլայի մասին» (Վինեվիսյոն, Վենեսուելա — Իգուանա, Պերու) (2003) — Կամիլա Մոնտես դե Ալբա
* «Բոլորը սիրահարված են Մերիլինին» (РСН, Կոլումբիա) (2004) — Մերիլին
* «Իմ ճակատագիրը դու ես» (Վինեվիսյոն, Վենեսուելա) (2006) — Դանիելա
* «Տրոպիկաներ» (Վինեվիսյոն, Վենեսուելա — Անտենա 7, Դոմինիկյան Հանրապետություն) (2007) — Անխելիկա Սանտոս
* «Հուսահատ տնտեսուհիները» (ԱՄՆ-Մեքսիկա) (2008) — Սուսանա Մարտինես

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Մոդելներ
Կատեգորիա:Վենեսուելացի դերասանուհիներ
Ուլգեր (տիկնիկային թատրոն)

**Ուլգեր տիկնիկային թատրոն** (), տիկնիկային թատրոն Ուլան Ուդեում, Բուրյաթիայում։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1967 թվականին, դերասան Վ. Ա. Զակատովի կողմից։ Երիտասարդ թատրոնի առաջին ներկայացումն էր «*Ալյոնուշկա քույրիկը և Իվանուշկա եղբայրը*» բեմադրությունը։ Առաջին տարիներին թատրոնը չուներ իր շենքն ու գտնվում էր շրջիկ թատրոնի կարգավիճակում։ 1983 թվականին այն ստանում է Բուրյաթիայի դրամայի թատրոնի նախկին շենքը, որ գտնվում էր Լենինի փողոց, 46 հասցեում։
Թատրոնի անձնակազմի հիմնական մասը ձևավորվել է 1970-ական թվականների կեսերին, երբ թատերախմբի մեջ են մտել բուրյաթյան դերասաններ։ Այդ ժամանակվանից սկսած թատրոնն սկսել է ներկայացումներ բեմադրել նաև բուրյաթերենով։
1990 թվականին թատերախումբը համալրվել է Արևելյան Սիբիրյան մշակույթի և արվեստի ակադեմիայի մեծ թվով շրջանավարտներով։
Ուլգեր թատրոնն իր գոյության ընթացքում ձեռք է բերել հարուստ խաղացանկ` ներառելով իր մեջ աշխարհի ժողովուրդների դասական հեքիաթներն ու բուրյաթյան դրամատուրգների պիեսները։

## Ռուսական ազգային մրցանակաբաշխություն և «Ոսկե դիմակ» փառատոն

## Մասնակցություն փառատոններին
* Միջազգային թատերական փառատոն Բեյրութում (Լիբանան) (1999 թ.),
* Տիկնիկային թատրոնների III տարածաշրջանային փառատոն «Բայկալի մատանի», Չիտայում (2003 թ.),
* Մանկապատանեկան ներկայացումների I միջազգային փառատոն Էլիստում (2004 թ.),
* Տիկնիկային թատրոնների III շրջանային փառատոն Սիբիրում, Օմսկում (2006 թ.),
* Տիկնիկային թատրոնների I միջազգային «Առլեկինին հյուր» փառատոն Օմսկում (2009 թ.),
* 20-րդ միջազգային մանկական թատերական փառատոն Սուբոտիցայում (Սերբիա, 2013 թ.), «Ազգային ավանդույթների պահպանման համար» անվանակարգի դափնեկիր։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* АУК РБ "Бурятский республиканский театр кукол «Ульгэр» 

Կատեգորիա:1967 կառուցումն ավարտված թանգարաններ
Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Պասքալիս I

**Պասքալիս I** (, , կամ , ), Հռոմի պապ, ով ղեկավարել է 817 թվականի հունվարի 25-ից մինչև 824 թվականի փետրվարի 11-ը։

## Կենսագրություն
Պասքալիսը ծնվել է Հռոմում, արիստոկրատների ընտանիքում։ Երկար ժամանակ նա ծառայել է Սան Ստեֆանո Ռոտոնդո վանքում, մինչև որ ընտրվել է պապական գահին՝ պապ Ստեֆեն IV- ի մահվանից մեկ օր անց։ Պասքալիսը փորձեց միավորել աշխարհիկ և եկեղեցական իշխանությունը սեփական ձեռքերում և կտրուկ բացասական դիրքորոշում ցուցաբերեց Լուի Բ-ի նկատմամբ։

Հռոմի Պապի ընտրության որոշումը կայացվել էր առանց Լիբերիոսի կայսր Լուիի թույլտվության։ Պասքալիս I-ը գրեց կայսրին, որ պապի ընտրելու որոշումը կայացվել է առանց կայսրի համաձայնության, որպեսզի խուսափի պայքարից։ Պապը նույնիսկ մեղադրվում էր Լուի I- ի կողմնակիցների նկատմամբ խոշտանգումների կիրառման մեջ, սակայն նա հերքեց իր մեղքը։ Նամակը հանձնեց պապական լեգիոներ Ֆեոդորը ով վերադարձավ Pactum cum Pashali pontiff անունով փաստաթղթով, որում կայսրը շնորհավորում էր Պասքալիսին և, ճանաչելով նրա պապական ինքնիշխանությունը, երաշխավորում էր ապագա պապերի ազատ ընտրությունը։ Այդ փաստաթուղթը հետագայում պատմաբանները քննադատության են ենթարկել և այն կեղծիք համարել, քանի որ Պասքալիսի հարաբերությունները կայսեր հետ երբեք ջերմ չեն եղել։

Պասքալիսը ընդունել է Հռոմի հունական վանականներին, որոնք փախչում էին բյուզանդական կայսրությունում տիրող պատկերապաշտությունից և հրավիրեց արվեստագետներին զարդարելու Հռոմի տաճարները խճանկարով։ Այս խճանկարների շնորհիվ նա վաղ միջնադարյան պապերից ամենահայտնիներից մեկն է։ Խճանկարում Պապը պատկերված է Սանտա Պրեսսեդե բազիլիկ եկեղեցիներում, Սանտա Մարիայի Դոմմիկայում և Սանտա Չեչիլիա ին Տրաստևերե, խճանկարներում։

823 թվականին Պասքալիս I-ը Հռոմում օծեց Լոթար I- ին որպես Իտալիայի թագավոր։ Լոթարը անմիջապես օգտվեց իր կարգավիճակից և դատավարության ընթացքում ստիպեց պապական կյուրին վերադարձնել Ֆարիֆայի ավետարանչի աշխարհիկ իշխանությունը։ Այնուհետև եղավ ապստամբություն։ Պապի ներգրավվածությունը կասկածվում էր ապստամբության մեջ, կայսրը՝ հետաքննելու համար, երկու հանձնարարականներ ուղարկեց։ Պասքալիսը հրաժարվեց ենթարկվել կայսերական դատարանի հեղինակությանը, սակայն նա երդում տվեց, որ ինքը չի մասնակցում ապստամբությանը։ Հանձնաժողովի անդամները վերադարձան Աախեն։ Շուտով Պասքալիս I մահացավ, բայց հռոմեական կուրիան հրաժարվեց նրան Սուրբ Պետրոսի տաճարում թաղելու պատվին արժանացնել և նրան թաղեցին Սանտա Պրասադայի տաճարում ուր պահպանվել էր իր մոր և Ֆյոդոր եպիսկոպոսի դիմանկարի խճանկարը։

## Կանոնակարգում
Հետագայում Պասքալիս I կանոնակարգվել է և նրա տոնը հռոմեական օրացույցով նշվել է սկսած 1963 թվականի մայիսի 14-ից, այժմ նշվում է փետրվարի 13-ին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* Opera Omnia by Migne Patrologia Latina with analytical indexes
Թաթոս Գևորգյան

**Թաթոս Ռաֆիկի Գևորգյան** (), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից, «Արամ Մանուկյան» կամավորական ջոկատի հրամանատար։ Ազատամարտիկ Դավիթ Գևորգյանի ավագ եղբայրը։

## Կենսագրություն
Թաթոս Գևորգյանը ծնվել է 1956 թվականի նոյեմբերի 27-ին Շիրակի մարզի Ջաջուռ գյուղում, ատաղձագործ Ռաֆիկ Գևորգյանի ընտանիքում։ Նրա պապը՝ Միսակ Գևորգյանը մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին և զոհվել է մարտերից մեկում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Ջաջուռի միջնակարգ դպրոցում, որից հետո տեղափոխվել է Երևանի Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 միջնակարգ դպրոց։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել և 1979 թվականին ավարտել է Ալեքսանդր Թամանյանի անվան շինարարական տեխնիկումը, ապա Երևանի Կառլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 18 տարի աշխատել է «Երևանշին» տրեստում, զուգահեռ` 1984 թվականից աշխատել է  դեղատների Գլխավոր վարչությունում («Արֆարմացիա»)։ 1983-1986 թվականներին սովորել և ավարտել է ՀԿԿ Կենտկոմի Մարքսիզմ-Լենինիզմի Համալսարանի կուսակցական տնտեսական ակտիվի ֆակուլտետը։ 2006 թվականի օգոստոսի 1-ից աշխատել է «Ալֆա ֆարմ» ընկերությունում։

## Մարտական ուղի
Թաթոս Գևորգյանը իր մարտական ուղին սկսել է 1988 թվականից՝ Հ.Ա.Բ. «Արամ Մանուկյան» ջոկատից, որպես հրամանատար։

1990 թվականին մասնակցել է Երասխի ինքնապաշտպանությանը, պաշտպանել է Ջերմուկի և Ջերմաջուրի սահմանները, Այգեպարի և Ոսկեպարի ինքնապաշտպանական գործողություններին։

1991 թվականին տեղափոխվել է Լեռնային Ղարաբաղ և 1992 թվականին ընդգրկվել «Արամո 114» ջոկատում և մասնակցել Իվանյանի, Վարանդայի և Շուշիի ազատագրմանը։

1993 թվականին մասնակցել է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի ինքնապաշտպանական մարտական գործողություններին, Հաթերքի, Մեծշենի ազատագրմանը։

Թաթոս Գևորգյանը մահացել է 2018 թվականի փետրվարի 21-ին Երևանում։ Հուղարկավորվել է փետրվարի 23-ին Ջաջուռ գյուղում։

## Պարգևներ
* 2007 թվականի մայիսի 28-ին պարգևատրվել է «Անմար կրակներ» ՌԲՀԿ-ի «Հայոց Արծիվ» մեդալով։
* 2009 թվականի հունիսի 17-ին, Հայաստանի պաշտպանության նախարար՝ Սեյրան Օհանյանի թիվ 669 հրամանով պարգևատրվել է Հայաստանի պաշտպանության նախարարության «Վազեն Սարգսյան» մեդալով։
* 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, Արցախի Հանրապետության «Մայրություն» ՀԿ-ի կողմից պարգևատրվել է «Մայրական երախտագիտություն» մեդալով։
* «Ազատագրում» հայրենասիրական ՀԿ-ի կողմից պարգևատրվել է «Ազատագրում 1988-1994» մեդալով։

## Աղբյուրներ
* «Հ.Ա.Բ.» հասարակական կազմակերպություն, մարտական ուղի
* Արծվանիստ Զեյթուն, Լևոն Սողոմոնյան, 2007 թ., էջ 508

Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Կատեգորիա:1956 ծնունդներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 27 ծնունդներ
Լյուդվիգ Մինիգերոդե

thumb|Կայսրուհի Եղիսաբեթ
**Լյուդվիգ Մինիգերոդե** (, ), ավստրիացի պատմանկարիչ և ժանրային նկարիչ, մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Լյուդվիգ Մինիգերոդեն սովորել է Էդուարդ ֆոն Էնգերթի գլխավորած Վիեննայի ակադեմիայում։ Պատմական և ժանրային նկարիչ էր։ Համալսարանն ավարտելուց հետո դասավանդել է Ավստրիայի արվեստի և արդյունաբերական թանգարանի Վիեննայի արվեստների և արհեստների ուսումնարանում։ Նրա առավել նշանավոր աշակերտն է Գուստավ Կլիմտը։ Մինիգերոդենի աշակերտներից են նաև Մարի Առնսբուրգը, Կառլ Մարտին Շադեն, Ալոիզ Հենիշը, Ալֆրեդ Բազելը։

1918 թվականին Վիեննայից տեղափոխվել է Զալցբուրգ, որտեղ էլ անցկացրել է իր վերջին տարիները։

## Նշանակալի աշխատանքներ
* Իտալուհին (*Italienerin*)
* Կայսրուհի Եղիսաբեթը (*Kaiserin Elisabeth*)
* Թագակիր Ռուդոլֆ I, կոմս Հաբսբուրգ, Գերմանիայի արքա (*Portrait von Rudolf I. Graf von Habsburg, deutscher König, im Krönungsornat*)
* Երկու արևելցի սրճատանը (*Orientalen im Kaffeehaus*)
* Ուրվականի հայտնությունը (*Geistererscheinung*)
* Կայսր Մաքսիմիլիան I-ի ամբողջ հասակով պատկերը (*Ganzfiguriges Portrait Kaiser Maximilians I*)
* Բրուտոսի մահը (*Tod des Brutus*)

## Գրականություն
* Bénézit 1999
* Busse 1977
* Thieme/Becker 1907–1950
* Witt Checklist 1978

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Տարավա (օղակղզի)

**Տարավա** (), Կիրիբատիի մայրաքաղաքն է։ Բաժանված է երկու մասերի հյուսիսային և հարավային։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Կիրիբատիի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Օղակղզիներ
Ֆլորին Գարդոշ

**Ֆլորին Գարդոշ** (, ), ռումինացի ֆուտբոլիստ, Սաութհեմփթոն ակումբի պաշտպան։ Հանդես է գալիս Ռումինիայի հավաքականի կազմում։

## Կարիերա
### Ակումբային
2010 թվականի հունիսի 17-ին համալրել է Ստյաուա ակումբի կազմը։ 2010 թվականի օգոստոսի 16-ին Բրենեշտի Վիկտորիա ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարեց իր նորամուտը Առաջին Լիգայում։

2014 թվականի օգոստոսի 14-ին տեղափոխվել է ԱՊԼ-ի Սաութհեմփթոն ակումբ, տրանսվերի արժեքը կազմել է 7,5 մլն եվրո։

### Հավաքականւմ
Գարդոշը Ռումինիայի հավաքականի կազմում իր նորամուտը կատարել է 2011 թվականի փետրվարի 8-ին Ուկրաինայի հավաքականի հետ կայացած ընկերական հանդիպման ժամանակ։

## Ձեռքբերումներ
* Ռումինիայի չեմպիոն - 2012-13, 2013-2014
* Ռումինիայի Գավաթակիր - 2011
* Ռումինիայի Սուպերգավաթակիր - 2013

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ֆուտբոլիստի էջը ''saintsfc.co.uk'' կայքում  
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռումինացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սաութհեմփթոնի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կանաչ դաշտը (պատմվածք)

**Կանաչ դաշտը**, հայ մեծանուն գրող Հրանտ Մաթևոսյանի պատմվածքներից։ 1978 թվականին հրապարակվել է «Մեր վազքը» ժողովածուում։

## Սյուժե
Պատմվածքը պատմում է մի ձիու մասին, որի մայրը շատ ծեր է։ Նա շատ է սիրում իր վերջին ձագին, որը շատ է վախենում կայծակից։ Մի օր էլ, երբ մայրը զգում է վտանգի հոտը, գայլը հարձակվում է քուռակի վրա և ցանկանում է նրան ուտել, իսկ քուռակն անվերջ վազում է։ Մայրը ցանկանում է փրկել քուռակին, բայց կապված է լինում պարանով։ Ձին այնքան է փորձում, որ վերջապես կտրում է պարանը և ծառս է լինում տեղից։ Եվ փրկելով քուռակին՝ ինքն է դառնում գայլի թիրախը։ Ձին երկար պայքարում է իր կյանքի համար, երբ գայլը կծում է նրան։ Դրանից հետո վերջապես հասնում են շները, իսկ գայլը փախչում է։ Ձին վերջին անգամ կաթ է տալիս քուռակին։ Տարիներ անց քուռակը նորից դաշտում էր, նորից կայծակ էր խփում, սակայն մայրն այլևս կողքին չէր։

Մայրական սերը միշտ հաղթում է։ Այս պատմվածքը դրա ապացույցն է․․․

## ''Կերպարներ''
* Մայր ձի         
* Հովիվ
* Քուռակ
* Գայլ   
* շները

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կանաչ դաշտը. Հրանտ Մաթևոսյան
* Հրանտ Մաթևոսյան «Կանաչ դաշտը» 
* Մեր օրերի «Կանաչ դաշտը»

Կատեգորիա:Հայ գրականություն
Gloria Jean’s Coffees

**Gloria Jean’s Coffees**, մեծությամբ երկրորդ (Starbucks-ից հետո) սուրճի խանութների միջազգային ցանցն է, որը խանութներ ունի ավելի քան երեսուն երկրներում։

## Պատմություն
Gloria Jean's Coffees-ը հիմնադրվել է 1976 թվականին Չիկագոյում (ԱՄՆ) Գլորիա Ջին Կվետկոյի կողմից։ Սկզբում Gloria Jean's Coffees-ը սուրճի և նվերների փոքրիկ խանութ էր, իսկ 1986 թվականին Գլորիան ամուսնու հետ  որոշեց ֆրանչայզինգը տրամադրել իրենց հայեցակարգի օգտագործման համար։ Արդյունքում, ժամանակի ընթացքում ընկերությունը մեկ խանութից աճեց խոշոր ցանցի, որն ընդգրկում էր ավելի քան 110 սուրճի խանութներ ԱՄՆ-ի բոլոր պետություններում և կենտրոնանում էր խոշոր առևտրի կենտրոնների վրա։

1991 թվականին ընկերությունն արժանացավ Իլինոյսի տարվա լավագույն մանրածախ ցանցի կոչմանը։ Շուտով ընկերությունը ստացավ «Entrepreneur Magazines» ամսագրի առաջին մրցանակը, որը այն անվանեց լավագույն ֆրանչայզեր, որը մասնագիտացած է Ամերիկայում էլիտար սուրճի վաճառքով `հինգ տարի ժամկետով։

1995 թվականին գործընկերներ Նաբի Սալին և Պիտեր Իրվին Ավստրալիայում ձեռք բերեցին Gloria Jean's Coffees ապրանքանիշի ֆրենչինգը, որը հանգեցրեց 1996 թվականի նոյեմբերին Նոր Հարավային Ուելսի Միրանդայում առաջին Gloria Jean's Coffees սուրճարանի բացմանը։ Նույն տարվա նոյեմբերի վերջին Ավստրալիայում Իստգարդեն քաղաքում բացվել է երկրորդ սրճարանը։ 2005 թվականին Նաբիին և Պիտերին իրավունք ստացան Gloria Jean's Coffees Ամերիկայից այս ապրանքանիշը ներկայացնելու բոլոր երկրներում, բացի ԱՄՆ-ից և Պուերտո Ռիկոյից։

Այսօր Gloria Jean's Coffees ցանցն ունի աշխարհի ավելի քան 800 տարբեր կետեր, մասնավորապես` ԱՊՀ երկրներում։

## Բարեգործություն
2009-ական թվականի կեսերին Gloria Jean's Coffees International-ը բացել էր GJCI «With Heart» բարեգործական հիմնադրամը, որն նախատեսված էր տարբեր բարեգործական կազմակերպությունների աջակցության համար, ինչպիսիք են Opportunity International-ը։

## Gloria Jean's Coffees-ը ԱՊՀ-ում
Gloria Jean's Coffees-ը ներկայացված է նախկին ԽՍՀՄ-ի երկրներում։ Մասնավորապես, ընկերությունը հաջողությամբ մտել է ռուսական շուկա (1 սրճարան), Ուկրաինա (3 սրճարան), Ադրբեջան (5 սրճարան) և Ղազախստան (5 սրճարան)։ Բացի այդ, Ուկրաինայում այս սրճարանի սիրահարների համար թողարկվվել էր Gloria Jean's Coffees-ի երկրպագուների առաջին կայքը։

## Քննադատություն
2009 թվականին Gloria Jean's Coffees ընկերությունը հայտնվել էր սկանդալի կենտրոնում, որի պատճառը հանդիսացել էր ածխաջրերի և ճարպերի չափից դուրս քանակը որոշ ապրանքների մեջ։ Օրինակ` Gloria Jeans-ի բաղադրությունը Mocha Chiller Coco Loco-ն պարունակում է 95,5 գ շաքար, որը առաջարկվող ամենօրյա ընդունման 106% է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Gloria Jean’s Coffees-ի միջազգային կայքը 
* Gloria Jean’s Coffees Ավստրալիա
* Gloria Jean’s Coffees Ուկրաինայում 

Կատեգորիա:1979 հիմնադրումներ Իլինոյսում
Կատեգորիա:1979 հիմնադրված ռեստորաններ
Կատեգորիա:1979 հիմնադրված սննդի և ըմպելիքի ընկերություններ
Կատեգորիա:1996 հիմնադրված ընկերություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ
Կատեգորիա:Արագ սննդի ցանցեր
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Միրգ

մինի|270px|Միրգ
մինի|270px|Մերգերի մեծ ընտրություն Բոկոնիայի շուկայում, Բարսելոնա
**Միրգ** (` «պտուղ»), ծառի հյութալի ուտելի պտուղն է։ Մրգերը սննդի կարևոր բաղադրիչն են մարդու և շատ կենդանիների համար։

Հին ռուսերեն լեզվով «միրգ» բառը գոյություն չուներ, այն 1705 թվականին հայտնվեց միայն Լեհաստանի միջոցով։ fruct լատիներեն fructus ցանկացած մրգեր կոչվում էին բանջարեղեն :

«Միրգ»` տերմինը բուսական չէ, բայց տնտեսական է։ Տնտեսության մեջ բույսերի  ուտելի մասերը բաժանված են մրգերի, բանջարեղենի, ընկույզների, հացահատիկի և այլն։ Առօրյա առումով, հատապտուղը նաև հյութալի պտուղ է։ Պտուղը տարբերվում է հիմնական չափի հատապտուղներից, այն ուտելու գործընթացում բերանը ամբողջովին չի բերվում և չի բերում երկու մատներ։

Որոշ լեզուներով «միրգ» հասկացությունը չի առանձնանում «պտուղ» հասկացությունից, որը սահմանում է ծաղկի ձվարաններից կազմված սնունդը, որը բաղկացած է անգիոսերմմների օրգաններից, անկախ հյութալիությունից և հյութից։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Մրգեր
Ռուզան Ավետիքյան

**Ռուզան Սուրիկի Ավետիքյան** (), հայ երգչուհի։

2001 թվականից դասավանդում է Երևանի Ա. Բաբաջանյանի անվան երաժշտական քոլեջում, 2008 թվականից՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1978 թ. հունվարի 12-ին, Երևանում։ 1995 թ. ավարտել է Երևանի Պ. Սևակի անվան թիվ 123 միջնակարգ դպրոցը։ 6 տարեկան հասակից սովորել է Հայրիկ Մուրադյանի երաժշտական խմբակում, այնուհետև` Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցում։ 1987 թ. սովորել է ձայնի պահպանման թիվ 117 հատուկ դպրոցում։ 1995-2001 թթ. ուսանել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ժողովրդական նվագարանների և երգի ամբիոնում։ 2001 թվականից դասավանդում է Երևանի Ա. Բաբաջանյանի անվան երաժշտական քոլեջում, 2008 թվականից՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։ Համերգներով հանդես է եկել Հայաստանում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Ավստրալիայում, Եվրոպայում։ Երգացանկից հայտնի են՝ «Հայաստան», «Ջանա, ջանա», «Շեկ տղա» և այլ երգեր, զուգերգ Արսեն Գրիգորյանի (Ասո) հետ։

Թողարկել է «Սիրո գիշեր» (2003 թ.), «Սպասում եմ» (2006 թ.) ձայնասկավառակները։ Նկարահանել է շուրջ 10 տեսահոլովակ։

Ռուզան Ավետիքյանը նկարահանվել է «Կույր աշխարհ» հեռուստասերիալում։

## Մրցանակներ
Արժանացել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության «Լավագույն երգ» մրցանակին (2007-2010 թթ)։ Արժանացել է նաև Մոսկվայի «Տաշիր» հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության «Տարվա հայտնություն» (2008 թ.) և «Տարվա լավագույն երգչուհի» (2009 թ.) մրցանակների։

## Ձայնասկավառակներ
* «Սիրո գիշեր» (2003)
* «Expectation» (2005)
* «Սպասում եմ» (2006)
* «Ռուզան Ավետիքյան» (2007)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ո՞ւր է կորել Ռուզան Ավետիքյանը
* Ռուզան Ավետիքյան - «Ղարաբաղի գարուն» 
* ՌՈՒԶԱՆ ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ 

Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Կաբուկիձա

**«Կաբուկիձա»** (), կաբուկիի գլխավոր թատրոնը, որը գտնվում է Տոկիոյի Գինձա թաղամասում։ Թատրոնի շենքը կառուցվել է 1889 թվականին, վերանորոգվել է 1911, 1924, 1950 և 2013 թվականներին։

## Պատմություն
Կաբուկիձա թատրոնի բուն շենքը փայտե շինություն էր։ Այն կառուցվել էր 1889 թվականին մի տարածքում, որը Իձուի Մացուդայրա կամ Կումամոտոյի Հոսոկավա տոհմի տիրույթն էր։ Թատրոնը հիմնադրել է Մեյձիի ժամանակաշրջանի լրագրող և դրամատուրգ Ֆուկուտի Գենյիտիրոն։ Նրա գրած ներկայացումներում խաղացել են Իտակավա Դանձյուրո 9-րդը և այլ դերասաններ։

1903 թվականին Դանձյուրոյի մահվանից հետո Ֆուկուտին հեռացել է թատրոնից։ 1914 թվականին թատրոնը փոխանցվել է «Սյոցիկու» ընկերությանը,ինչից հետո բացառապես ընկերության ենթակայության տակ է։ 1921 թվականի հոկտեմբերի 30-ին շենքը հրդեհվել է։ 1922 թվականին սկսվել է վերակառուցումը։ Սակայն շենքի վերակառուցումը չի ավարտվել 1923 թվականին տեղի ունեցած մեծ երկրաշարժի պատճառով, ինչը շենքի ոչնչացման պատճառ է դարձել։ 1924 թվականին թատրոնը վերակառուցվել է ճապոնական բարոկո ոճով, իսկ 1925 թվականի հունվարի 4-ին բացվել է թատրոնի նոր շենքը։ Դրա ճարտարապետն էր Իսոյա Յոսիդան։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին թատրոնն այրվել է ռմբակոծությունից։ Թատրոնը վերականգնվել է 1950 թվականին։ 1951 թ. հունվարի 3-ին տեղի է ունեցել բացման արարողությունը։ 2002 թվականին թատրոնի շենքը մտցվել է գրանցված նյութական մշակութային ժառանգության ցանկը (սակայն 2010 թվականին գրանցումը չեղարկվել է)։ 2010 թվականին տեղի է ունեցել թատրոնի հանդիսավոր փակումը՝ վերականգնողական աշխատանքների նպատակով։ 2013 թվականին բացվել է ստորգետնյա անցում, որը տանում էր դեպի Հիգասի-Գինձա կայարան։ 2013 թվականի մարտի 27-ին նոր շենքը հանդիսավոր բացվել է։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք
* Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:1889 հիմնադրումներ Ճապոնիայում
Նոր լրագրություն

**Նոր լրագրություն** (), տերմինը վերաբերում է 60-70-ական թվականների ոճաբանությանը և նկարագրվում է (հիշյալ ժամանակաշրջանում) որպես ամերիկյան տպագրության հոդվածներ գրելու տեխնիկա։

## Պատմություն
Ներկայիս իմաստով տերմինը առաջին անգամ հիշատակել է Թոմ Վուլֆը 1973 թվականին և վերաբերում էր իր, Թրուման Կապոտի, Խանտերա Թոմսոնի, Նորմանա Մեյլերի, Գեյա Տալեզի, Ջոան Դիդիոն և Ամերիկայում այդ ժամանակ հայտնի այլ հրապարակախոսների աշխատություններին։ Հեղինակը բավականին կտրուկ պնդում է.

Արժե նշել, որ Վուլֆի ոչ միանշանակ տեսակետը վերաբերում է 70-ական թվականների ժամանակաշրջաններին (երբ գործածական դարձավ)։ Ամերիկյան լրագրությունը այդ տարիներին իսկապես եղել է ավանգարդային ճյուղ։ Խոսքը ոչ այնքան թերթային հրապարակումների մասին էր, որքան ամսագրերերում ծավալուն էսսեների, հեղինակային սյունակների և հոդվածների, որոնք հասցեագրված էին *The New Yorker, New York Magazine, The Atlantic Monthly, Rolling Stone, Esquire, CoEvolution Quarterly*-ի խելամիտ ընթերցողներին (եթե նայենք միայն 70-ականների սկզբի ժամանակաշրջանները)։

Մեդիա աշխարհում իրավիճակը վերլուծելով՝ Թոմ Վուլֆը հիմնավոր կերպով նշում է, որ նոր լրագրության մեջ օգտագործվում են տիպիկ գրական հնարքներ.
* տեսարանի նկարագրություն,
* նյութի հերոսների երկխոսություն, որոնք օգտագործում են խոսակցական, կենդանի խոսք,
* հոդվածներում հեղինակի անձնական տեսակետի որոշակիորեն արտահայտումը, «ես» անձնական դերանվան կիրառումը, նկարագրված իրադարձությունների մեկնաբանումը կոնկրետ կերպարի տեսակետից,
* կերպարի ամենօրյա մանրամասների (վարքը և այլն) գրական գրառումը, գործող անձանց նմանատիպ վերլուծությունը։

## Գրականություն
*Т.Вульф, «Новая журналистика и Антология новой журналистики»*.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  Публикация Н.Мэйлера 
*  Who Comments?  — Краткие творческие биографии колумнистов и комментаторов прессы Великобритании
* Свобода слова в США и в России («Эхо Москвы»)

Կատեգորիա:Լրագրության ժանրեր
Կատեգորիա:Լրագրություն
Կատեգորիա:Հրապարակախոսություն
Բադգաստայն

**Բադգաստայն** (), համայնք դաշնային երկիր () Ավստրիայի Զալցբուրգ քաղաքում։

Այն Սանկտ- Իոհան -Իմ- Պոնգաու շրջանի մի մասն է։ Բնակչությունը կազմում է 5838 մարդ (2001 թվականի մայիսի 15-ի դրությամբ)։
Այն զբաղեցնում է 170.6 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը 50 403-ն է։
right|250px

## Քաղաքական իրավիճակ
Համայնքի ղեկավարը Գերհարդ Շթայնբաուերն է (ԱԺՊ) (ANP):
Համայնքի ներկայացուցիչների խորհուրդը (Գերմանական Gemeinderat) բաղկացած է 25 տեղերից։

Տեղերը բաշխված են՝
* ԱՍԴԿ զբաղեցնում է 12 տեղ,
* ԱԺԿ-ն զբաղեցնումէ 10 տեղ,
* ULB կուսակցությունը զբաղեցնում է 2 տեղ,
* ԱԱԿ-ն զբաղեցնում է 1 տեղ։

## Առողջարան
Բադգաստայնը գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մ բարձրության վրա։
Նա հայտնի է իր տաք աղբյուրներով, որոնք հարուստ են ռադոնով։

Բաց է ամբողջ տարին, բայց ձմռանը այստեղ են գալիս հիմնականում դահուկորդները։ Երկու հարևան համայնքները` Բադ-Գաստայնն ու Բադ- Հոֆգաստինը, որտեղ սարալանջերը հասնում են 2251 մ բարձրության, դահուկարշավի մի տարածություն են կազմում։
Լեռնադահուկային սահուղու երկարությունը կազմում է ավելի քան 250 կիլոմետր, իսկ լեռնադահուկային վազքի ուղին մոտ 180 կմ է։
Սնոուբորդիստների համար գործում է «Գաստայն սնոուբորդ»-խաղահրապարակը, երկպագուների տրիբունան, «boardercross» վազքուղին։
left|100px
120px
120px
120px

## Պատմություն
right|100px
19-րդ դարում, տաք ջրերի շնորհիվ, Բադգաստայնը դարձավ նորաոճ հանգստավայր, որտեղ հանգստացել են միապետներ, հարուստ քաղաքացիներ, հայտնի մարդիկ, այդ թվում` Ավստրիայի կայսրուհի Էլիզաբեթ Բավարսկայան, գերմանիայի կայսր Վիլհելմ I-ը, իր կանցլեր Օտտո ֆոն Բիսմարկի հետ։ 1916 և 1923 թվականների ամառը Բադգաստայնում իր հանգիստն անցկացրեց հոգեվերլուծաբան, հոգեբույժ և նյարդաբան Զիգմունդ Ֆրեյդը։

Տուրիզմը մեծ մասսայականություն ստացավ 1905թ. երկաթգծի կառուցումից հետո։ 1960-ական թվականներից առողջարանի հեղինակությունն սկսեց պակասել, շատ հյուրանոցներ, չհամապատասխանելով նոր պահանջներին, փակվեցին։
right|100px

## Սպորտ
աջից|100px
աջից|100px
**Բադգաստայն**ում 1958 թվականին անցկացվեց լեռնադահուկային սպորտի աշխարհի առաջնությունը, որի ընթացքում երեք ոսկե և մեկ արծաթե մեդալ նվաճեց աշխարհահռչակ ավստրիացի Տոնի Զայլերը։ 2007 թ. այստեղ անցկացվեցին կանանց թենիսի WTA Gastein Ladies կարգի առաջնություններ: Ներկայացված է **15-րդ [[լեռնադահուկային սպորտ]]ի աշխարհի առաջնության**, անցկացված 1958թ. փետրվարի 2-9-ը Ավստրիայի Բադգաստայն քաղաքում, մեդալների և մեդալակիրների ցուցակը։

### Մեդալների ընդհանուր թիվը

## Մեդալակիրներ
### Տղամարդիկ

### Կանայք

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальная страница 
* Сайт курорта 
* Фотографии общины 
* Сайт курорта в Гастайн 
* Панорамные Фотографии курорта Гаштайн 
* Аудио-гид по Бад-Гастайну 
* http://www.xn-----8kcch0bqb2cjl1lchb.xn--p1ai/?page_id=156 
* Сайт Международной федерации лыжного спорта

## Տեսնել նաև
* Санкт-Иоганн-им-Понгау
* Бад-Хофгастайн
* Официальный путеводитель Австрийского представительства по туризму

Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր
Կարլ Մոլ

**Կարլ Մոլ** (, ), ավստրիացի նկարիչ, ով ստեղծագործել է մոդեռն ոճում։

## Կենսագրություն
Կարլ Մոլը ծնվել է 1861 թվականին Վիեննայում։ 1880-1881 թվականներին սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում Քրիստիան Գրիպենկերլի մոտ։ Ավելի ուշ դարձել է բնանկարիչ Էմիլ Յակոբ Շինդլերը աշակերտը։ Շինդլերի մահից հետո 1892 թվականին Մոլն ամուսնացել է նրա այրու հետ` դառնալով նրանց դստեր` Ալմա Մալեր-Վերֆելի խորթ հայրը։

1897 թվականին դառնում է Վիեննական սեցեսսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Սեցեսսիոնիզմի ներկայացուցիչները Վիեննայում կազմակերպում էին ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսներ։ Կարլ Մոլի նախաձեռնությամբ 1903 թվականին Վիեննայում հիմնադրվում է Ժամանակակից պատկերասրահ, որը ներկայումս կրում է *[[Բելվեդեր պատկերասրահ]]* անվանումը։

1905 թվականին Կարլ Մոլը Գուստավ Կլիմտի խմբի մի քանի նկարիչների հետ դուրս է գալիս Սեցեսսիոնից։ Միտկե պատկերասրահի ղեկավարի պաշտոնում Մոլը զբաղվում է Կլիմտի արվեստի զարգացմամբ։ Նա կազմակերպում է նաև ցուցահանդեսներ այլ երկրների նկարիչների մասնակցությամբ. նրա շնորհիվ Վիեննայում առաջին անգամ հայտնվում են Վինսենթ վան Գոգի նկարները։

300px|մինի|ձախից|''Շուկա Վիեննայում'', 1894, Բելվեդեր պատկերասրահ, Վիեննա
1930-ական թվականներին Կարլ Մոլն իրեն դրսևորում է որպես նացիոնալ-սոցիալիզմի ջերմ պաշտպան։ Հիտլերյան Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի անշլյուսից հետո 1938 թվականին Մոլի խորթ դուստրն իր հրեական ծագման պատճառով ստիպված փախչում է Ավստրիայից իր ամուսնու` հայտնի գրող Ֆրանց Վերֆելի հետ։ Մի քանի օր անց Մոլը Բելվեդեր պատկերասրահից հինգ նկար է հանում, որանք Ալման իր դստեր` Մարինա Էբերշտալերի անունից հանձնում է նրա տնօրինմանը։ Դրանցից ամենից արժեքավորը Էդվարդ Մունկի «Ամառային գիշեր ծովափին» նկարն էր։ Մոլն ավելի ուշ այն վաճառում է պատկերասրահին։ Հետագայում դատական երկար քաշքշուքներից հետո, ավստրիական օրենսդրության համաձայն, այս նկարը 2007 թվականի մայիսի 9-ին հանձնվել է Ալմա Մալեր-Վերֆելի օրինական ժառանգորդին` Մարինա Մալերին։

1945 թվականին, երբ խորհրդային զորքերը մտան Վիեննա, Կարլ Մոլը իր դստեր և նրա ամուսնու հետ կյանքին վերջ է տալիս ինքնասպանությամբ իր վիլլայում։ Նա թաղված է Գրինցիգի գերեզմանատանը։

Կարլ Մոլը ճանաչում է ստացել խոշոր ֆորմատի իր վիմանկարներով ու փայտագրություններով։ Նրա ուշ շրջանի բնանկարների ոճը հարթ գեղանկարչությունից, ինչը բնորոշ էր Սեցեսսիոնիզմի նկարիչներին, անցում է կատարել տարածականությանը, իսկ վերջին տարիներին Մոլն ավելի էր մոտենում էքսպրեսիոնիզմին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կարլ Մոլի կենսագրությունը

Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ինքնասպաններ
Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ
Արգոստոլիոն

**Արգոստոլի** (), այստեղից էլ **Արգոստոլիոն** (), քաղաք Հունաստանում, Կեֆալոնիա կղզում։ Կեֆալիոնիա համայնքի վարչական կենտրոնը (դիմա) գտնվում է Իոնյան կղզիների շրջակայքում։ 2011 թվականի մարդահամարի բնակչությունը կազմել է 9748 մարդ։ Քաղաքի տարածքը՝ 157,670 կմ²։ 1953 թվականին քաղաքը գրեթե ամբողջությամբ ավերվեց երկրաշարժից և վերակառուցվեց։ Ամենամեծ քաղաքներն են՝ Արգոստոլին, Ռազաթա, Դիլինաստան և Շոտոտեկրատան։

## Տրանսպորտ
thumb|Տուն Արգոստոլիում
thumb|Մաիսթրաթո լողափ
Քաղաքը ունի աերոդրոմ և մշտական ծովային կապ, մայրցամաքի և մոտակա Զակինթոս և Իթակե կղզիների հետ։ Արգոստոլիոն ունի նաև կանոնավոր լաստանավային կապ, որը գտնվում է Կեֆալոնիայի երկրորդ խոշորագույն քաղաքում՝ Լիկսուրիոնում (հեռավորությունը 3 ծովային մղոն)։

## Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ
* Խուան դե Ֆուկա (1536—1602), հույն նավաստի` իսպանացի թագավորի ծառայությունում։
* Կոնստանտին Հերակիս (1647—1688), Նարայա թագավորի գլխավոր կանցլերը։
* Նիկոս Կավադիաս (1910—1975), հույն հայտնի բանաստեղծ-ծովանկարիչ։
* Սպիրիդոն Լուզիս (1741—1815), դիվանագետ և Պրուսիայի գեներալ։
* Գեորգիոս Մինյատիս (1823—1895), հույն նկարիչ։
* Գերասիմոս Պացամանոս (1787—1825), հույն ճարտարապետ և նկարիչ։
* Աֆանասիոս Ֆոկաս (ծնվ. 1952), ժամանակակից հույն և անգլիացի մաթեմատիկոս։

## Քույր քաղաքներ
*  **[[Շաբաց]]**
*  **[[Բրեիլա]]**

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Argostoli Kefalonia 
* Lassi Kefalonia | Tourist Guide KefaloniaVisit.com 
* Municipality of Argostoli official website
* GTP - Argostoli
* GTP - Municipality of Argosoli
* Kefalonia Useful Information (PDF)

Կատեգորիա:1757 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունաստանի Միջերկրական ծովի նավահանգստային քաղաքներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Վարդան Ղուկասյան (քաղաքական գործիչ)

**Վարդան Կոլյայի Ղուկասյան** (), հայ գործարար, պետական գործիչ, ուսուցիչ, տնտեսագետ, Գյումրի քաղաքի քաղաքապետ (2000-2012 և 2025 թվականի ապրիլի 16-ից 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ը), ՀՀ Ազգային ժողովի 6-րդ և 7-րդ գումարման պատգամավոր։

## Կենսագրություն
### Կրթություն
Վարդան Ղուկասյանը 1984 թվականին ավարտել է Վանաձորի առևտրատնտեսական տեխնիկումը։ 2001 թվականին ավարտել է Շիրակի էկոնոմիկայի և կառավարման համալսարանը։ 2008 թվականին՝ Գյումրու պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Պատմության և իրավունքի ուսուցիչ է։

### Գործարարություն
1985 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է «Սպարտակ» կոոպերատիվի հիմնադիր ղեկավարը։ 1994 թվականից զբաղվում է ֆերմերային գործունեությամբ։

### Քաղաքական գործունեություն
1999 թվականից մինչև 2008 թվականը երեք անգամ ընտրվել և ղեկավարել է Գյումրի քաղաքը։ 2004-2008 թվականներին եղել է ՀՀ նախագահին առընթեր ՏԻՄ մշտական գործող հանձնաժողովի անդամ։

2017 թվականի ապրիլի 2-ին «Ծառուկյան» կուսակցությունների դաշինքի թիվ 11 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին պատգամավոր է ընտրվել ԲՀԿ ցուցակով։

2025 թվականի ապրիլի 16-ին ավագանու անդամների 18 կողմ ձայներով Վարդան Ղուկասյանը կրկին ընտրվել է Գյումրի քաղաքի ղեկավար։

## Սկանդալներ
### ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչներին վառելու կոչ

2019 թվականի ապրիլի 8-ին ՀՀ ԱԺ ամբիոնում «Իրավունքի կողմ» ՀԿ ղեկավար տրանսգենդեր Լիլիթ Մարտիրոսյանի ելույթից հետո Վարդան Ղուկասյանը հայտարարել է, որ ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչներին պետք է «վառել» հրապարակում։

## Պարգևներ և մրցանակներ
Վարդան Ղուկասյանը պարգևատրվել է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի ոսկե պսակով (2002թ.), «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» (2006թ.), ՀՀ վարչապետի (2006թ.) հուշամեդալներով, «Հակոբ Մեղապարտ» (2006թ.), «Անանիա Շիրակացի» (2006թ.) մեդալներով, «Գրողների բարերար» բարձրագույն պարգևով (2007թ., ՀԳՄ)։

## Ստեղծագործություններ
Հեղինակ է «Առաքելական եկեղեցու ուղիղ վարդապետությունն ընդդեմ աղանդավորական մոլորության», համահեղինակ՝ «Գյումրի քաղաքը և մարդիկ» գրքերի։

## Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի չորս զավակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Գյումրու քաղաքապետներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Լիկսուրիոն

**Լիկսուրիոն** (), քաղաք Հունաստանում, Կեֆալոնիա կղզում։ Կղզու վարչական կենտրոն Արգոստոլիոն քաղաքից հետո երկրորդ խոշոր բնակավայրն է։ Կեֆալոնիայի համայնքի մի մասն է կազմում, որը գտնվում է Կեֆլալինիայի ծայրամասային մասում` Իոնյան կղզիների շրջակայքում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի բնակչությունը 3752 մարդ է։

Արգոստոլիոնի հետ կապ է հաստատում կանոնավոր լաստանավով (հեռավորությունը 3 ծովային մղոն, հեռավորությունը մայրուղով, շրջանցելով Արգոստոլիոն ծոցը 35 կմ)։ Լիկսուրիոնը գտնվում է Պալե հինավուրց քաղաքից ոչ հեռու (): 1953 թվականին քաղաքը գրեթե ամբողջությամբ ավերվեց երկրաշարժից և վերակառուցվեց։ Լիկսուրիոնի հարավ-արևմուտքում են գտնվում՝ Կսի, Պետրանի լողափները։

## Տեսարժան վայրեր
* Յակովատոսի գրադարան (գրադարան և թանգարան)
* Լասկորատոսի հուշարձան
* Կիպուրիա (վանք)

## Բնակչություն

## Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ
* Գեորգիոս Ավլիխոս (1842—1909), նկարիչ։
* Գեորգիոս Բոնանոս (1863—1939), քանդակագործ։
* Անտիոխոս Եվանգելատոս (1903—1981), կոմպոզիտոր և դիրիժոր։
* Անդրեաս Լասկարատոս (1811—1901), գրող-երգիծաբան։
* Սպիրիդոն Մարինատոս (1901—1974), հնագետ։
* Իլիյա Մինյատիյ (1669—1714), եպիսկոպոս։
* Փաիսիյ (род. 1944), Լերոսկիացի մետրոպոլիտեն։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Lixouri | Tourist Guide KefaloniaVisit.com 
* GTP Travel Pages - Lixouri
*Offizielle Website der Stadt 

Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Սուխոյ Սուպերջեթ 100

**Սուխոյ Սուպերջեթ 100**, ռուսական մերձմագիստրալային ուղևորատար օդանավ, որը մշակվել է «Սուխոյի քաղաքացիական ինքնաթիռներ» ընկերության կողմից՝ մի շարք օտարերկրյա ընկերությունների (տես ստորև) մասնակցությամբ։ Ինքնաթիռների ընտանիքի հավաստագրված անվանումն է *RRJ* (Russian Regional Jet): Նշանակումը՝ ICAO - *SU95* (СУ95):

## Ստեղծման պատմություն
աջից|300x300փքս
2003 թվականի մարտի 11-ին փորձագիտական խորհուրդը հնարավոր համարեց մրցույթի հաղթող ճանաչել RRJ նախագիծը։

2006 թվականի փետրվարի 17-ին Գագարինի անվան ավիացիոն գործարանում սկսվեց առաջին RRJ (թիվ 97002) հավաքումը, 2007 թվականի հունվարի 28-ին այն տեղափոխվեց Ան-124-ով տեղափոխվեց Ժուկովսկի պրոֆեսոր Ն. Ե. Ժուկովսկու անվան կենտրոնական աերոդինամիկ ինստիտուտում ստատիկ փորձարկում անցկացնելու համար։

2007 թվականի սեպտեմբերի 26-ին՝ տեղական ժամանակով ժամը 12-ին, Կոմսոմոլսկի-Ամուրում տեղի ունեցավ  Sukhoi Superjet 100-ի առաջին փորձնական օրինակի պաշտոնական շնորհանդեսը։
ձախից|մինի|250x250փքս|Superjet-100 ս/հ 95001 առաջին թռիչքը , Կոմսոմոլսկ-Ամուր, 19 մայիսի 2008 թվական
2008 թվականի փետրվարի 20-ին առաջին թռիչքի նախապատրաստման շրջանակներում առաջին թռիչքի, Կոմսոմոլսկ-Ամուրում հաջողությամբ անցկացվեց SaM146 շարժիչների առաջին փորձարկումը Sukhoi Superjet-100-ի (թիվ 95001) առաջին թռիչքային օրինակով։ 2008 թվականի մայիսի 14-ին ինքնաթիռն առաջին անգամ փորձարկվեց թռիչքուղու վրա. փորձարկվեցին գետնավարումը և ինքնաթիռի վազքը (թափառքը թռիչքուղում՝ 162 կմ/ժ)։

2008 թվականի հոկտեմբերին SSJ100 գործարանային փորձարկման շրջափուլ անցավ, և սկսվեց սերտիֆիկացման  գործընթացը Միջպետական ավիացիոն կոմիտեում (ICAO): 2008 թվականի նոյեմբերի 2-ին 95006 կողահամարով Sukhoi Superjet 100-ը տեղափոխվեց Ավիացիայի սիբիրյան գիտահետազոտական Ս. Ա. Չապլիգինի անվան ինստիտուտ ռեսուրսային փորձարկումներ անցնելու համար։

2008 թվականի դեկտեմբերի 24-ին երկրորդ թռիչքային օրինակը կատարեց առաջին թռիչքը փորձարկիչ-օդաչուներ Լեոնիդ Չիկունովի և Նիկոլայ Պուշենկոյի ղեկավարմամբ։ Ինքնաթիռն օդում անցկացրեց երկուսուկես ժամ, թռիչքի բարձրությունը՝ մինչև վեց հազար մետր։
մինի|Օդաչուների խցիկ
2009 թվականի հունիսին առաջին անգամ թռիչքային Sukhoi Superjet-100 ս/հ 95003 մասնակցեց Բուրժեի միջազգային ավիասալոնին։

2009 թվականի հուլիսի 25-ին Կոմսոմոլսկ-Ամուրում տեղի ունեցավ թռիչքային օրինակի 97004 կողահամարով (ս/հ 95004) առաջին թռիչքը՝ լիովին հագեցած բոլոր համակարգերով և ուղևորային խցիկներով, որը միացավ թռիչքային փորձարկումների ծրագրին։
մինի|Սուպերջեթի էկոնոմ դասի ստանդարտ ուղևորասրահ

## Ծանոթագրություններ

## Հոդվածներ
* Ինդոնեզիայում կործանված «Սուխոյ սուպերջեթ-100» օդանավի առաջին պատվիրատուն և շահագործողը եղել է Հայաստանի ազգային փոխադրող «Արմավիան»
* «Սուխոյ ՍուպերՋեթ 100»-ի մոտ վթարված ԱՆ-148-ի խնդիրներից են հայտնաբերվել
* 
* 

;Ֆոտոռեպորտաժներ
*Solemn transfer of the first Sukhoi Superjet-100 to the Armenian 'Armavia' air company, at the Zvartnots Airport

## Արտաքին հղումներ
* Sukhoi Superjet 100-ը «Сухой» ավիաընկերության կայքում 
* Superjet 100 Միացյալ Ավիաշինարարական ընկերության կայքում
* БРЕНД. Гражданские самолёты Сухого: «Суперджет» // «Эхо Москвы» ռադիոկայանի կայք
* «Аэрофлот» заказал 20 самолётов SSJ-100

Կատեգորիա:2008 առաջին թռիչքն իրականացրած օդանավեր
Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մարդատար ինքնաթիռներ
Հունգարիայի Հանրապետության Ազգային ժողով

thumb|Աշնանային նստաշրջան, 2015

**Հունգարիայի Ազգային ժողով** (), Հունգարիայի միապալատ օրենսդիր և ներկայացուցչական մարմին (խորհրդարան)։

Միապալատ մարմինը բաղկացած է 199 պատգամավորներից (1990-2014 թվականներին 386 պատգամավոր)` ընտրված 4 տարի ժամկետով։ Անդամների ընտրությունները հիմնված են խառը ընտրական համակարգի վրա, որը ներառում է միամանդատ և բազմամանդատ ընտրություններ ըստ շրջանների։ Քաղաքական կուսակցությունը կամ միավորումը, որպեսզի մտնի խորհրդարան պետք է հաղթահարի  ընդհանուր ձայների թվի 5%, սակայն դա չի վերաբերում  միամանդատ ընտրատարածքներում ինքնաառաջադրվածներին։ Ազգային Ժողովում գործում են 25 մշտական կոմիտեներ։ Հունգարիայի սահմանադրական դատարանը իրավունք ունի վիճարկել օրենսդրությունը սահմանադրականության հիման վրա։ Ժողովը տեղի է ունենում 1902 թվականից Բուդապեշտում՝ Հունգարիայի խորհրդարանի շենքում։

## Պատմություն
Հունգարիայի սեյմը 1290-ական թվականներին եղել է  Հունգարիայի միջնադարյան թագավորության օրենսդիր մարմնը։ Օրենսդիր մարմնի անվանումը ի սկզբանե, միջնադարում եղել է «Parlamentum»: Այն պարբերաբար անցկացվում էր ընդմիջումներով՝ 1527-1918 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում և կրկին մինչև 1946 թվականը։

Հունգարիայի խորհրդարանի ժողովրդավարական բնույթը վերականգնվել է  երկաթե վարագույրի հարվածով և 1989 թվականի  կոմունիստական ռեժիմի անկումով։ Այսօրվա խորհրդարանը կոչվում է Օրսագդյուլեշ ինչպես թագավորական ժամանակներում էր, սակայն, որպեսզի տարբերել պատմական սեյմից, կոչվում է որպես «Ազգային ժողով»։ Բուդապեշտ միացվել է երեք քաղաքներից 1873 թվականին, իսկ յոթ տարի անց Սեյմը որոշեց ստեղծել խորհրդարանի նոր ներկայացուցչական շենք, որում արտահայտվում ազգի ինքնիշխանությունը։ Խորհրդարանի շենքի շինարարությունը սկսվել է 1885  թվականին, բացվել է 1896 թվականին երկրի 1000-ամյակի առթիվ և ավարտվել է 1904 թվականին (ճարտարապետը ավարտից առաջ կուրացել է)։

Մոտ 100 000 մարդ ներգրավված էր շինարարություն մեջ, որի ընթացքում օգտագործվել է 40 միլիոն աղյուսներ, կես միլիոն թանկարժեք քարեր և 40 կգ (88 ֆունտ) ոսկի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից սկսած օրենսդիր մարմինը դարձել է միապալատ, և այսօր կառավարությունը օգտագործում է շենքի միայն մի փոքր մասը։ Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետության ժամանակ շենքի վրա զետեղվել է կարմիր աստղ, սակայն այն հանվել է 1990 թվականին։ Մաթիաս  Շրեսեսը հռչակեց Հունգարական Հանրապետությունը 1989 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։

## Հունգարիայի Ազգային Ժողովի նախագահներ (1990 թվականից)
**Քաղաքական կուսակցություն**

## Կազմ
### Ներկայիս կազմ

### Խորհրդարանի կազմ (1990 թ.)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Հունգարիայի խորհրդարանի պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:Խորհրդարաններ ըստ երկրի
Ծերունի Ավետարան (1391)

** Ծերունի Ավետարան** (1391), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1391 թվի տակ։

## Պատմություն
Ծերուն Ծաղկողի նկարազարդած Մ. 8772 ձեռագիրը՝ Ավետարան, Մատենադարանի հավաքածու է մուտք գործել 1939 թ.: Այս մատյանը գրվել է 1359 թ. Վանում, գրիչն է Արիստակեսը։ Նկարազարդվել է 1391 թ. Ծերուն Ծաղկողի կողմից։ Ավետարանի առաջին ստացողը եղել է Գրիգորը, իսկ երկրորդը՝ Սիմեոն քահանան։ Վերջինիս պատվերով էլ կատարվել են Ծերունի նկարազարդումները։

Այս Ավետարանն ունի 275 թերթ՝ թուղթ։ Չափերն են՝ 15,5×11,5: Գրված է երկսյուն, բոլորգրով, տողերի քանակը՝ 26: Զարդագրությունը կատարված է հանգուցագրով։ Ունի մագաղաթյա 2 պահպանակ «Ճառընտիր»՝ գրված ուղղագիծ երկաթագրով։ Ձեռագիրն ունի արծաթյա ականակուռ կրկնակազմ՝ զույգ խաչերով զարդարված։ Ունի հիշատակարան գրչի՝ 70ա, 270բ, ծաղկողի՝ 15բ, 271բ, հետագայի՝ 1բ, 272բ, 273ա։ Ձեռագիրն ունի 24 տերունական պատկեր, որոնք հավաքված են տեքստի սկզբում՝ «Դժոխքի ավերումը»` 2բ, «Աստվածամոր նինջը»՝ 3ա, «Աբրահամի զոհաբերությունը»՝ 3բ, «Ավետում»՝ 4ա, «Մոգերի երկրպագությունը»՝ 4բ, «Ծնունդ»՝ 5ա, «Ընծայումն տաճարին»՝ 5բ, «Մկրտություն»՝ 6ա, «Պայծառակերպություն»՝ 6բ, «Հարսանիքը Կանայում»՝ 7ա, «Պետրոսի թերահավատությունը»՝ 7բ, «Անդամալույծի բժշկումը»՝ 8ա, «Դիվահարի բժշկումը»՝ 8բ, «Նկանակի բաշխումը»՝ 9ա, «Ղազարոսի հարությունը»՝ 9բ, «Մուտք Երուսաղեմ»՝ 10ա, «Թացեալ պատառ»՝ 10բ, «Ոտնլվա»՝ 11ա, «Մատնություն»՝ 11բ, «Պիղատոսը լվանում է ձեռքերը»՝ 12ա, «Խաչելություն»՝ 12բ, «Հարություն»՝ 13ա, «Համբարձում»՝ 13բ, «Մարիամը և առաքյալները»՝ 14ա, «Չորեքկերպյան աթոռ»՝ 14բ, «Հոգեգալուստ»՝ 15ա։

Ամենայն հավանականությամբ, հետագա վերանորոգումների պատճառով Ավետարանում մանրանկարների դասավորությունը խախտվել է` «Աբրահամի զոհաբերությունը» տեսարանի փոխարեն, պատկերների շարքը սկսվում է «Դժոխքի ավերումը» և «Աստվածամոր նինջը» տեսարաններով, որոնք սովորաբար պատկերաշարի վերջում են ներկայացվում։

Ավետարանական հաջորդական նկարաշարից զատ մեր ձեռագրում հատուկ տեղ են գրավում նաև Ծերունի ինքնանկարը (թերթ 15բ), և պատվիրատու Սիմեոն քահանայի ու նրա որդու՝ Աստվածատուրի դիմանկարը (թերթ 17ա)։

## Գրականություն
* Հակոբյան Հ., Ծաղկող Ծերուն քահանա, «Էջմիածին», Մայր Աթոռ ս. Էջմիածին, 1974, հ. 2, 28-33
* Հակոբյան Հ., Վասպուրականի մանրանկարչությունը, հ. Բ, Հայկ. ՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, Երևան, 1982
* Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարանի, հ. Ա, կազմեցին՝ Օ. Եգանյան, Ա. Զեյթունյան, Փ. Անթաբյան, ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., Երևան, 1965
* Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարանի, հ. Բ, կազմեցին՝ Օ. Եգանյան, Ա. Զեյթունյան, Փ. Անթաբյան, ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., Երևան, 1970

Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կատեգորիա:Հայ առաքելական եկեղեցու գրքեր
Հիասքանչ կապուտակ Դանուբին

250px|մինի|Վալսի տիտղոսաթերթը
**Հիասքանչ կապուտակ Դանուբի վրա** (), Յոհան Շտրաուսի վալսը (op. 314), դասական ամենահայտնի երաժշտական ստեղծագործություններից մեկը։ Գրվել է 1866 թվականին։ Ավստրիայի ոչ պաշտոնական հիմնն է որոշ առումով և ավանդաբար բիսերի ուղեկցությամբ կատարվում է Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի ամանորյա համերգի ժամանակ։

## Պատմություն
Ի սկզբանե վալսը գրվել էր Վիեննայի երգչախմբային ընկերության համար (): Երաժշտության բառերի հեղինակը երգչախմբային ընկերության բանաստեղծ Յոզեֆ Վայլն է (Joseph Weyl): Վալսն առաջին անգամ ներկայացվել է 1867 թվականի փետրվարի 13-ին Դումբա պալատում և արժանացել է վիեննական հասարակության սառը ընդունելությանը։ Համերգից հետո Շտրաուսն ասել է. «Գրողը տանի, վալսը ոչինչ, բայց կոդան ափսոս էր. ես ցանկանում էի, որ այն հաջողություն ունենա» («Den Walzer mag der Teufel holen, nur um die Coda tut’s mir leid — der hätt' ich einen Erfolg gewünscht»):

Երկրորդ անգամ Շտրաուսը վալսի նվագախմբի համար գործիքավորված տարբերակը ներկայացրել է նույն 1867 թվականին Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսում, և այդ ելույթը ահռելի հաջողություն է ունեցել։ Վալսը հրատարակվել է միլիոն տպաքանակով։

Վալսի դաշնամուրային մշակումը, որ կատարել է լեհ դաշնակահար Ադոլֆ Շուլց-Էվլերը, ճանաչում է ձեռք բերել որպես վիրտուոզ ստեղծագործություն և ձայնագրվել այնպիսի դաշնակահարների կողմից, ինչպիսիք են Իոսիֆ Լևինը, Էրլ Ուայլդը, Խորխե Բոլետը, Մարկ-Անդրե Ամլենը։

Երբ Շտրաուսի խորթ դուստրը` Ալիսա ֆոն Մեյզներ-Շտրաուսը, խնդրել է կոմպոզիտոր Յոհաննես Բրամսի ստորագրությունը, նա գրել է «Հիասքանչ կապուտակ Դանուբի վրա» ստեղծագործության առաջին տողերը` ավելացնելով. «Ափսո՜ս, ոչ Յոհանես Բրամս» («Leider nicht von Johannes Brahms»):

## Երգչախմբային տարբերակ
Հիասքանչ կապուտակ Դանուբին ստեղծագործությունն առաջին անգամ գրվել է երգչախմբի համար (բաս և տենոր)` փոքր-ինչ երգիծական լիրիկայով. Ավստրիան տանուլ էր տվել Պրուսիայի դեմ պատերազմում։ Անվանման բնօրինակը հղում էր բանստեղծ Կարլ Իսիդոր Բեկի հայրենի քաղաքին։ Ավելի ուշ Ֆրանց ֆոն Հերներտը գրել է «նոր, ավելի պաշտոնական հնչող» բառեր։

## Դրսևորում մշակույթում
Շտրաուսի մեղեդու վիեննական առանձնահատուկ տրամադրությունները այն դարձրել են Ավստրիայի ոչ պաշտոնական հիմնը։

Այս մեղեդին լայնորեն կիրառվել է Սթենլի Կուբրիկի «2001 թվականի տիեզերական ոդիսական» ֆիլմում։ Այն հնչում է մարդկային նախապատմական շրջանից մինչև տիեզերական ապագան պատկերող հատվածներում` ընդհատվելով այն ժամանակ միայն, երբ մեկ այլ տիեզերանավ մոտենում է Լուսնի տիեզերակայանին։ Երաժշտությունը դարձյալ հնչում է ֆիլմի վերջում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Հիասքանչ կապուտակ Դանուբի վրա» վալսի մեղեդին 

Կատեգորիա:Յոհան Շտրաուսի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Դանուբ
Կատեգորիա:Դասական երաժշտություն
Կատեգորիա:Ավստրիայի երաժշտություն
Կատեգորիա:Սիմֆոնիկ պոեմներ
Կատեգորիա:1866 աշխատություններ
Ձյուդոն 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում

2016 թ. Ամառային օլիմպիական խաղերում ձյուդոյի մրցումներն անցկացվել են օգոստոսի 6-ից 12-ը։ 386 մարզիկներ խաղարկում էին մեդալների 14 հավաքածու, որոնցից 7-ը` տղամարդիկ։

52 կգ քաշային կարգում հանդես եկող Մեյլինդա Կելմենդին ոսկե մեդալը բերեց Կոսովո, ով առաջին անգամ էր հանդես գալիս Օլիմպիական խաղերում։ Սա առաջին օլիմպիական  մեդալն էր Կոսովոյի պատմության ընթացքում։

## Մեդալներ
### Ընդհանուր հաշվարկ

### Մեդալակիրներ
#### Տղամարդիկ

#### Կանայք

## Աղբյուր
* Ձյուդոն 2016թ. ամառային օլիմպիական խաղերի պաշտոնական կայքում 

Կատեգորիա:Ձյուդոն ամառային օլիմպիական խաղերում
Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական խաղեր 2016
Պանկիսի կիրճ

**Պանկիսի կիրճ** (), կիրճ Վրաստանի հյուսիսում։

## Դիրք
Պանկիսի կիրճը գտնվում է Ախմետայի շրջանում, Վրաստանում, Ալազան գետի վերին հոսանքում։ Կիրճը 60 կմ հեռու է վրաց-ռուսական սահմանից և նրանից բաժանված է լեռնաշղթայով։ Կիրճի երկարությունը կազմում է 28 կմ, լայնությունը` մոտ 5 կմ։ Կիրճում տեղակայված են չեչեն-կիստերի 16 բնակավայրեր։

## Բնակչություն
Պանկիսի կիրճում ապրում են հիմնականում կիստեր, այդպես են կոչվում չեչենները Վրաստանից, ովքեր համարվում են 16-19-րդ դարի եկվորների հետնորդները։ Այստեղ կան նաև վրացիներով և օսեթներով բնակեցված կետեր։ 1990-ականներին այստեղ են հիմնավորվել փախստականներ Չեչնիայից, ովքեր այստեղ են եկել Առաջին չեչենական պատերազմի ժամանակ։ Ըստ 2008 թվականի փետրվարի տվյալների, կիրճում ապրում է մոտ 600 փախստական Չեչնիայից։ 2000 թվականի տվյալներով նրանց թիվը 6500 էր։
Երկրորդ չեչենական պատերազմի ժամանակ կիրճում խաղաղ բնակչության հետ թաքնվում էին նաև ահաբեկիչներ, որոնց թվում էին Ռուսլան Գելաևի խմբերը։ 2004 թվականի ամռան կեսերին վրացական հատուկ ջոկատայինների և Ռուսաստանի Անվտանգության դաշնային ծառայության համատեղ ուժերով Պանկիսի կիրճն ամբողջությամբ մաքրվում է հանցախործ խմբավորումներից։
Սակայն չնայած դրան, ահաբեկիչները շարունակում էին օգտագործել Պանկիսի կիրճը որպես իրենց ռազմաբազա մինչև 2008 թվականի օգոստոս, երբ Ռուս-վրացական պատերազմի ընթացքում մասամբ ոչնչացվել են, մասամբ էլ հեռացել Դաղստանի և Ինգուշեթիայի տարածք։

Ըստ տարբեր տվյալների, Պանկիսի կիրճի 50-ից մինչև 200 բնակիչներ պատերազմել են Իսլամական պետության ահաբեկիչների հետ 2012-2014 թվականներին։
2016 թվականի հունվարի 26-ին ՌԴ Արտգործնախարարությունը հայտարարել է, որ ռուսական կողմը տեղեկատվություն ունի այն մասին, որ Իսլամական պետություն (ԻՊ) արգելված կազմակերպությունն օգտագործում է Պանկիսի կիրճն իր շահերի համար։ Այդպիսի հայտարարություն ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովն արել է մամուլի ասուլիսի ժամանակ։ Արդյունքում այդ տեղեկատվությունը չի հաստատվել, հունվարի 30-ին Թբիլիսիում ԱՄՆ դեսպան Յան Քելլին և Վրաստանի նախագահ Գեորգի Մարգվելաշվիլին այցելել են Պանկիսի կիրճ, որտեղ շփվել են տեղացիների հետ։ Վրաստանի առաջնորդը չի մեկնաբանել Լավրովի խոսքերը։ Ամերիկացի դիվանագետն ասել է. «ԱՄՆ սերտորեն համագործակցում է Վրաստանի հետ ահաբեկչության դեմ պայքարում։ Ես մեկ անգամ ևս ցանկանում եմ ընդգծել, որ Պանկիսում ահաբեկիչների համար բազա չկա»։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պանկիսի կիրճի նկարագրությունը 
* Պանկիսի կիրճի քրեական պատմությունը kommersant.ru
GReeeeN

**GReeeeN** (արտասանվում է՝ *Գրին*), ճապոնական երաժշտական խումբ։ Խումբը կազմված է չորս անդամից՝ Հիդե, Նավի, Կունի և Սո։ Երաժշտական խմբի պրոդյուսերը Հիդեի եղբայրն է՝ Ձինը։ Բոլոր չորս անդամները միասին սովորել են Տոհոկուի տարածաշրջանի բժշկական համալսարանի ատամնաբուժական բաժնում։

Խմբի անդամները ընդհանրապես անանուն են։ Նրանք ասում են, որ դա արվում է, որ երաժշտությունը չխանգարի նրանց ատամնաբուժական գործունեությանը։

Թիմի ամենահայտնի երգը «Kiseki»–ն է։ 2008 թվականին «Բիլբորդ» ամսագրի ճապոնական տարբերակում սինգլը գրավել է առաջին հորիզոնականը։

## Կազմ
* HIDE (*Հիդե*, ծնվել է 1980 թվականի ապրիլի 3-ին)
* navi (*Նաբի*, ծնվել է 1980 թվականի ապրիլի 30-ին)
* 92 (*Կունի*, ծնվել է 1981 թվականի մարտի 21-ին)
* SOH (*Սո*, ծնվել է 1981 թվականի փետրվարի 2-ին)

## Սկավառակագրություն
### Սինգլներ

### Ալբոմներ

#### Հավաքածուներ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ճապոնական երաժշտական խմբեր
Կատեգորիա:Չնույնականացված մարդիկ
Կատեգորիա:Քառյակներ