open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ֆրանս Էմիլ Սիլանպյա

**Ֆրանս Էմիլ Սիլանպյա** (), ամենահայտնի ֆին գրողներից մեկը, 1939 թվականին դարձել է առաջին ֆին գրողը, ով ստացել է Գրականության Նոբելյան մրցանակ։ Մրցանակը ստացել է «իր երկրի գյուղացիության կյանքը խոր ըմբռնելու և սքանչելի արվեստի համար, որոնցով նա պատկերել է նրանց կյանքն ու կապը Բնության հետ»։

## Վաղ կյանք
Ֆրանս Էմիլ Սիլանպյան ծնվել է գյուղատնտեսությամբ զբաղվող ընտանիքում։ Չնայած աղքատությանը, ծնողները կարողացան նրան Տամպերեում դպրոց ուղարկել։ 1908 թվականին տեղափոխվեց Հելսինկի՝ բժշկություն սովորելու։ Այստեղ ծանոթացել է նկարիչներ Էրո Յարնեֆելտի և Պեկկա Հալոնենի, կոմպոզիտոր Յան Սիբելիուսի և հեղինակ Ահո Յուհանիի հետ։

## Կարիերա
Հինգ տարի անց՝ 1913 թվականին Սիլանպյան Հելսինկիից տեղափոխվում է իր գյուղ, ամուսնանում և սկսում է գրել։

Իր գործերում նա նկարագրում է հողի հետ միասին ապրող գյուղացի մարդկանց կյանքը։

Միջազգային ճանաչում է ստացել 1931 թվականին հրատարակված «*Nuorena nukkunut*» վեպով։

1939 թվականին «իր երկրի գյուղացիության կյանքը խոր ըմբռնելու և սքանչելի արվեստի համար, որոնցով նա պատկերել է նրանց կյանքն ու կապը Բնության հետ» ստացել է Գրականության Նոբելյան մրցանակ։

1941 թվականին Սիլանպյան բաժանվել է կնոջից։ Ալկոհոլիզմի և այլ հիվանդությունների պատճառով ստիպված բուժվել է հիվանդանոցում։ 1943 թվականին վերադարձել է վերադարձել է հանրային կյանք։ Իր ռադիոելույթները, հատկապես 1945-1963 թվականներին Սուրբ Ծննդյան նախօրեի ելույթները, մեծ ժողովրդականություն էին վայելում։

«(1446) Սիլանպա» աստերոիդը, որը 1938 թվականի հունվարի 26-ին հայտնաբերել է ֆին ֆիզիկոս և աստղագետ Իրյո Վյայսյալյաը, կոչվել է Սիլանպյաի անվամբ։

## Մահ
Սիլանպյան մահացել է 75 տարեկանում՝ 1964 թվականի հունիսի 3-ին, Հելսինկիում։

## Աշխատանքներ
thumb|right|Sillanpää sitting for the sculptor Mauno Oittinen in 1931.
* *Elämä ja aurinko* (1916)
* *Ihmislapsia elämän saatossa* (1917)
* *Hurskas kurjuus* (1919)
* *Rakas isänmaani* (1919)
* *Hiltu ja Ragnar* (1923)
* *Enkelten suojatit* (1923)
* *Omistani ja omilleni* (1924)
* *Maan tasalta* (1924)
* *Töllinmäki* (1925)
* *Rippi* (1928)
* *Kiitos hetkistä, Herra...* (1930)
* *Nuorena nukkunut* (1931)
* *Miehen tie* (1932)
* *Virranpohjalta* (1933)
* *Ihmiset suviyössä* (1934)
* *Viidestoista* (1936)
* *Elokuu* (1941)
* *Ihmiselon ihanuus ja kurjuus* (1945)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*"The Game Behind Finland's First Nobel prize", article (in Swedish; based on documents in the Nobel Archive), first published in Svenska Dagbladet, 5 December 2009; later published in the Finnish daily newspaper Helsingin Sanomat.
* 

Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Հելսինկիի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ
Կատարի վարչական բաժանում

Կատարը վարչականորեն բաժանված է յոթ շրջանների, որոնք բնօրինակ արաբերենով կոչվում են *բալադիյահներ* (): Քաղաքամայր Դոհան ունի մայրաքաղաքային ինքնավարություն և առանձին բալադիյահի կարգավիճակ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Կատարի շրջաններ, Statoids.com

Կատեգորիա:Կատարի աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Կատարի վարչական բաժանում
Չեզենա

**Չեզենա** (), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆորլի Չեզանա գավառում։

Բնակչությունը ըստ 2016 թվականի տվյալների կազմում է 96758 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 387,85 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 249,47 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47023։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0547։

Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։

## Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը

Colors=
 id:lightgrey value:gray(0.9)
 id:darkgrey value:gray(0.7)
 id:sfondo value:rgb(1,1,1)
 id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.6)
ImageSize = width:605 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:96000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:5000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo
BarData=
 bar:1861 text:1861
 bar:1871 text:1871
 bar:1881 text:1881
 bar:1901 text:1901
 bar:1911 text:1911
 bar:1921 text:1921
 bar:1931 text:1931
 bar:1936 text:1936
 bar:1951 text:1951
 bar:1961 text:1961
 bar:1971 text:1971
 bar:1981 text:1981
 bar:1991 text:1991
 bar:2001 text:2001
 bar:2011 text:2011
PlotData=
 color:barra width:20 align:left
 bar:1861 from:0 till: 36269
 bar:1871 from:0 till: 38528
 bar:1881 from:0 till: 40873
 bar:1901 from:0 till: 45308
 bar:1911 from:0 till: 49197
 bar:1921 from:0 till: 53949
 bar:1931 from:0 till: 60791
 bar:1936 from:0 till: 61167
 bar:1951 from:0 till: 70390
 bar:1961 from:0 till: 79704
 bar:1971 from:0 till: 86584
 bar:1981 from:0 till: 89455
 bar:1991 from:0 till: 88487
 bar:2001 from:0 till: 90948
 bar:2011 from:0 till: 95990
PlotData=
 bar:1861 at: 36269 fontsize:S text: 36269 shift:(-8,5)
 bar:1871 at: 38528 fontsize:S text: 38528 shift:(-10,5)
 bar:1881 at: 40873 fontsize:S text: 40873 shift:(-10,5)
 bar:1901 at: 45308 fontsize:S text: 45308 shift:(-10,5)
 bar:1911 at: 49197 fontsize:S text: 49197 shift:(-10,5)
 bar:1921 at: 53949 fontsize:S text: 53949 shift:(-10,5)
 bar:1931 at: 60791 fontsize:S text: 60791 shift:(-10,5)
 bar:1936 at: 61167 fontsize:S text: 61167 shift:(-10,5)
 bar:1951 at: 70390 fontsize:S text: 70390 shift:(-10,5)
 bar:1961 at: 79704 fontsize:S text: 79704 shift:(-10,5)
 bar:1971 at: 86584 fontsize:S text: 86584 shift:(-10,5)
 bar:1981 at: 89455 fontsize:S text: 89455 shift:(-10,5)
 bar:1991 at: 88487 fontsize:S text: 88487 shift:(-10,5)
 bar:2001 at: 90948 fontsize:S text: 90948 shift:(-10,5)
 bar:2011 at: 95990 fontsize:S text: 95990 shift:(-10,5)
TextData=
 fontsize:S pos:(20,20)
 text:Ըստ ISTAT-ի տվյալների


## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կլաուս Մարիա Բրանդաուեր

**Կլաուս Մարիա Բրանդաուեր** (, իրական անունը` Կլաուս Գեորգ Շտենգ (Klaus Georg Steng), ), ավստրիացի դերասան, ռեժիսոր և մանկավարժ։

## Կենսագրություն
Կլաուս Մարիա Բրանդաուերը ծնվել է Ավստրիայի Բադ-Աուսզե քաղաքում` պետական ծառայողի ընտանիքում։ 1962 թվականին ընդունվել է Շտուտգարտի երաժշտության և դերասանական արվեստի բարձրագույն դպրոցը, սակայն ուսումը կիսատ է թողել։ Դերասանական կարիերան սկսելուց հետո, իր Շտենգ ազգանունը փոխարինել է մայրական Բրանդաուեր ազգանունով։ Առաջին դերը խաղացել է Տյուբինգենի թատրոնում` Ուիլյամ Շեքսպիրի «Չափ ընդդեմ չափի» կատակերգությունում, կատարելով Կլավդիոյի դերը։ 1972 թվականից Բրանդաուերը Վիեննայի քաղաքային թատրոնի դերասան և ռեժիսոր էր, ինչպես նաև Վիեննայի Մաքս Ռայնհարդի սեմինարների պրոֆեսոր։

Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է 1966 թվականին, սակայն լայն ճանաչում ստացել է 1981 թվականին Իշտվան Սաբոյի կողմից նկարահանված «Մեֆիստո» ֆիլմում` Հենդրիկ Հյոֆգենի դերակատարմամբ։ Կլաուս Մարիա Բրանդաուերը նկարահանվել է նաև Սիդնի Պոլակի, Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի, Իրվին Քերշների և այլոց ֆիլմերում։

1987 թվականին գլխավորել է Բեռլինի կինոփառատոնի ժյուրիի կազմը։

## Անձնական կյանքը
1963 թվականին Կլաուս Մարիա Բրանդաուերն ամուսնացել է ռեժիսոր Կարին Կատարինա Մյուլլերի հետ և ունի մեկ որդի։ 1992 թվականին նրա կինը մահացել է քաղցկեղից` 47 տարեկանում։ 2007 թվականին Բրանդաուերը ամուսնացել է Նատալի Կրենի հետ։

Կլաուս Մարիա Բրանդաուերը տիրապետում է հինգ լեզուների` գերմաներենին, իտալերենին, հունգարերենին, անգլերենին և ֆրանսերենին։

## Մասնակի ֆիլմագրությունը

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի երաժիշտներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասաններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոռեժիսորներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ
Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Նովոչերկասկ)

**Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի** (), ուղղափառ նախկին տաճար Ռուսաստանի Դոնի զորքի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Հայտնի է նաև որպես **Նիկոլաևյան եկեղեցի** ()։

Նովոչերկասկ քաղաքի Պոչտովայա փողոցում միմյանցից 300 մետր հեռավորության վրա գտնվել է Նիկոլաևյան երկու եկեղեցի. մեկը ուղղափառ` Նիկոլայի հրապարակում (այժմ` Լևսկու հրապարակ), մյուսը` հնածեսական` Ալեքսանդրի զբոսայգու մոտ։

## Պատմություն
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցու փայտե շենքի հանդիսավոր հիմնարկեքը կայացել է 1810 թվականի օգոստոսի 14-ին և կառուցվել է 1812 թվականին։ Այս տաճարը կառուցվել է Չերկասկի Նիկոլաևյան եկեղեցու հավատացյալների պնդմամբ, որոնց ատաման Մատվեյ Պլատովի հրամանով գրեթե բռնի ուժով տեղահանել էին Նովոչերկասկ։ Եկեղեցու շինարարությանը հետևել է ինժեներ-գնդապետ Եֆիմովը։ Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին օծել է քահանա Յոհան Դոլոտինը 1812 թվականի հուլիսի 22-ին։

Քարե տաճարի շինարարությունը սկսվել է 1821 թվականին, օծվել է 1829 թվականին։ Եկեղեցին ունեցել է երկու կողմնասեղան. աջը` հանուն Սուրբ նահատակ Վարվառայի, և ձախը` հանուն Աստվածածնի Վերափոխման։  Եկեղեցու նախագիծը, որը մշակել է ճարտարապետ Ամվրոսիմովը, ստեղծվել է ամպիր ոճով և իրենից ներկայացրել է մեկհարկանի, մեկգմբեթանի, սպիտակ տաճար քարե զանգակատնով, որը կցակառուցված էր եկեղեցուն։

Տաճարը փակվել է 1935 թվականին, իսկ 1939-ին քանդվել է՝ նրա տեղում պուրակ հիմնելու նպատակով։  Ներկայումս այստեղ է գտնվում Լևսկու հրապարակը, որտեղ 1995 թվականի նոյեմբերի 19-ին տեղադրվել է մեծ փայտե խաչ ի հիշատակ քանդված Նիկոլաևյան եկեղեցու։ Ավելի ուշ այն փոխարինվել է մետաղյա խաչով։

## Պատկերասրահ

Новочеркасск Почтовая улица 1.jpg|Եկեղեցու տեսարանը Պոչտովայա փողոցից
Новочеркасск Почтовая улица 3.jpg|Եկեղեցու տեսարանը Պոչտովայա փողոցից


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Новочеркасск. Церковь Николая Чудотворца.
* Церковь Святого Николая.

Կատեգորիա:1812 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Նովոչերկասկի եկեղեցիներ
Ստյուարտ Բեբիջ

**Ստյուարտ Բեբիջ** (), անգլիկան եկեղեցու քահանա։

## Կենսագրություն
Ստյուարտ Բեբիջը սովորել է Օքլենդի միջնակարգ դպրոցում, Նոր Զելանդիայի համալսարանում և Լոնդոնի Արքայական քոլեջում։ Ձեռնադրվել է 1940 թվականին։ Նրա առաջին գրառումը եղել է այն ժամանակ, երբ նա ծխական քահանա էր Հավերրինգ-էյթ Բոուերում։ Հետո 1942-1946 թվականներին նա վերադարձել է Ավստրալիա՝ դառնալով Սիդնեյի Սենտ Էնդրյու եկեղեցու ավագ քահանա (1947-1953), ապա՝ Մելբուրնի Սենտ Պոլս եկեղեցու ավագ քահանա 1953-1962 թվականներին։

Բեբիջը նաև իր ներդրումն է ունեցել աստվածաբանական կրթության մեջ։ Նա դասախոսել է Մուրի աստվածաբանական քոլեջում, այն ժամանակ, երբ եղել է Սիդնեյի քահանան էր, և աշխատել է որպես Ռիդլի քոլեջի տնօրեն այն ժամանակ, երբ Մելբուրնինն էր։ Նա տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ, դառնալով Գորդոն-Կոնվելի աստվածաբանական ճեմարանի հիմնադիրներից մեկը։

## Վաղ կյանք
Ստյուարտ Բեբիջը ծնվել է 1916 թվականի հունվարի 4-ին Օքլենդում, Նոր Զելանդիայում։ Նրա ընտանեկան ծառում ընդգրկված է նաև Չարլզ Բեբիջը՝ (1791-1871) անգլիացի մաթեմատիկոսը, որը ստեղծել է առաջին մեխանիկական հաշվիչը։ Բեբիջի պապը, ով նաև հայտնի էր Չարլզ անունով, ընտանիքի հետ մեկնել էր Նոր Զելանդիա, որտեղ և ծնվեց Գորդոն Բեբիջը։

Բեբիջն իր մագիստրոսի կոչումը ստացել է 20 տարեկանում, նախքան Լոնդոն մեկնելը։ Նրա թեզիսը Պուրիտանական շարժման մասին էր, և 1939 թվականի դեկտեմբերին նա ձեռնադրվեց որպես Անգլիկանական քահանա։

## Ընտանիք
Ֆելտվելում քահանա ծառայելու ժամանակ նա հանդիպում է Ռեյչլ Էլիզաբեթ Քինգին և ամուսնանում նրա հետ 1943 թվականին։ Միասին Բեբիջը և Էլիզաբեթը ունեցել են չորս երեխա՝ Վերոնիկա, Մալկոլմ, Քրիստոֆեր և Տիմոթեոս։ Ընտանիքի ավագ երեխան՝ Վերոնիկան, թողնելով Մելբուրնը, 1963 թվականին մեկնում է Միացյալ Նահանգներ, որպեսզի մասնակցի «Քաղաքացիական իրավունքներ» շարժմանը։ Բեբիջը դառնում է Ջորջիայի  Կոլումբիայի աստվածաբանական ճեմարանի պրոֆեսոր։ Նա ծառայում է որպես ծխական քահանա Ատլանտայի Աֆրո-ամերիկյան եկեղեցում։ Բեբիջի որդին՝ Քրիստոֆերը, ամուսնանում է աֆրո-ամերիկացու հետ և միանում Ատլանտայի Եպիսկոպոսական տաճարին։ Բեբիջի թոռնուհին՝ Լիզա Նոել Բեբիջը, գրառել է իր ընտանիքի անդամների միջռասսայական ամուսնությունների մասին «333 Miracles» կենսագրականում։

Բեբիջը գրել է յոթ գիրք՝ ներառյալ  «Լուզ Քենոնի նոթերը»։
Մահացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 16-ին։

## Ծանոթագրություններ
Որոդես Պարթև

**Որոդես Պարթև** նաև **Օրոդես**, **Օրոդ** (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, մ.թ.ա. 1-ին դար - մ.թ. 1-ին դար), Մեծ Հայքի չճանաչված արքա 18 թվականին, հաջորդել է Պարսից նախկին արքա Վոնոնին, որը Պարթևստանում գահազրկվելուց հետո հաստատվել էր Մեծ Հայքում։ Պարթևաց Արտավան Գ արքայի երկրորդ որդին, Մեծ Հայքի Արշակ Ա թագավորի կրտսեր եղբայրը, Պարթև Արշակունիների կրտսեր ճյուղից։

## Իրադրությունը Մեծ Հայքում
Ըստ Հովսեպոս Փլավիոսի «Հրեական հնախոսության» Վոնոնը (Վոնոնես) Պարթևստանում գահընկեց լինելուց հետո, փախչելով Մեծ Հայք, ապաստան է գտնում այնտեղ և օգտվելով երկրի խառնաշփոթ վիճակից իրեն հռչակում է Մեծ Հայքի թագավոր (12-16)։ Հռոմեական Կայսրությունը և Պարթևստանը չեն ճանաչում նրա թագավորությունը։ Վոնոնը դեսպանություն է ուղարկում հռոմեացիների մոտ։ Հռոմի Տիբերիոս կայսրը նրա խնդրանքը մերժում է նրա փոքրոգության, ինչպես և պարթևական Արտավան Գ թագավորի սպառնալիքների պատճառով, քանի որ Արտավան Գ-ն (Արտաբանոս) դեսպանություն էր և սպառնացել էր պատերազմ սկսել։ Վոնոնը թագավոր դառնալու ոչ մի այլ հնարավորություն չուներ, քանի որ հայկական իշխանական վերնախավը հարել էր Արտավան Գ-ին, որոնք էլ Վոնոնեսին հանձնեցին Սիրիայի ստրատեգոս Սիլանոսին։ Վոնոնը իր Հռոմում ստացած դաստիարակության շնորհիվ ապաստան է գտնում Սիրիայում, իսկ Մեծ Հայքը Արտավան Գ-ն տալիս է իր որդիներից մեկին՝ Որոդեսին (Օրոդես)։ Որոդեսն այդպես էլ Մեծ Հայքում գահ չի բարձրանում։ Հայ իշխանական վերնախավը գերադասում է պոնտական թագավորազն Զենոնին, որը 18 թվականին Տիբերիոսի եղբորորդու՝ Գերմանիկոսի ձեռքով թագադրվեց Մեծ Հայքի թագավոր։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
* «Հրեական հնախոսություն», Հովսեփոս Փլավիոս, գիրք 18
* «Հայ Ժողովրդի Պատմության Քրեստոմատիա», հատոր 1, էջ 313-314

Կատեգորիա:Մեծ Հայքի դրածո արքաներ
Կատեգորիա:Պարթև Արշակունիներ
Սլովենիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Սլովենիայի օբյեկտները թվով 3-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,3 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ Երկու օբյեկտ ընդգրկված է մշակութային չափանիշով, իսկ 1-ը՝ բնական։ Բացի դրանից 2014 թվականի դրությամբ ևս 3 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում։

Սլովենիան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1992 թվականի նոյեմբերի 5-ին։
Առաջին օբյեկտը, որը գտնվում է Սլովենիայի տարածքում, ընդգրկվել է ցանկում 1986 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 10-րդ նիստում։

## Ցանկ
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։

### Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն

## Թեկնածու օբյեկտների ցանկ
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Սլովենիայի կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ։



### Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն



## Տես նաև
* Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
* Համաշխարհային ժառանգություն
* Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաշտոնական կայք․ Սլովենիայում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ 
* Սլովենիայում Համաշխարհային ժառանգության վերաբերյալ հղումների տեղեկատու 

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում

Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն
Կատեգորիա:Սլովենիայի մշակույթ
Կատեգորիա:Սլովենիայի տեսարժան վայրեր
Ստեպան Բոգոմյագկով

**Ստեպան Բոգոմյագկով** (, ), խորհրդային ռազմական գործիչ, կոմկոր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1890 թվականի դեկտեմբերի 7-ին (19) Պերմի նահանգի Օխանի գավառի Բոգոմյագկովո գյուղում՝ բանակից զորացրված կրտսեր բուժակ Նիկոլայ Միրոնովիչ Բոգոմյագկովի և իր կնոջ Անաստասիա Տիմոֆեևնայի (Շիրինկինա) ընտանիքում։ Ավարտել է Կազանի մանկավարժական ինստիտուտը, գիմնազիայում դասավանդել է կենդանաբանություն և բուսաբանություն։ 1914 թվականին արագացված ռազմական դասընթացներն ավարտելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ։ Ռուսական կայսերական բանակի շտաբս-կապիտան էր, 1917 թվականին փոխգնդապետի կոչումով գնդի հրամանատար էր։ Մարտնչել է Կարմիր բանակի շարքերում, Քաղաքացիական պատերազմի վերջում եղել է դիվիզիայի շտաբի պետ և ընդունվել կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ավարտել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Ռազմական ակադեմիան, 1935 թվականից եղել է հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի ռազմա-օդային ուժերի վարչության մարտական պատրաստականության բաժնի պետ, 1936 թվականից  ОКДВА-ի շտաբի պետ։ 1937 թվականից Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Գլխավոր շտաբի պետի տեղակալն էր, մարտական պատրաստականության բաժնի պետը, այնուհետև Հեռավորարևելյան Հատուկ բանակի շտաբի պետը։  1938 թվականի փետրվարի կեսերին ձերբակալվում է, երեք տարի գտնվում է քննության տակ, 1941 թվականի հուլիսին ԽՍՀՄ ВКВС-ի կողմից դատապարտվում է 10 տարվա  ՈւԱՃ և ուղարկվում ճամբար։ Ներգրավված էր ընդհանուր աշխատանքներում, այնուհետև պլանային բաժնում տնտեսագետ էր։ 1948 թվականին, ճամբարից ազատվելուց հետո բնակվում էր Օս Պերնյան մարզում, 1950-ականներից  անհատական թոշակառու էր։ Մահացել է 1966 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։

## Պարգևներ
Կարմիր դրոշի 2 շքանշան

## Գրականություն
* Черушев Н. С. 1937 год: элита Красной Армии на Голгофе. - М.: Вече, 2003. - 560 с. - (Военные тайны XX века). - 5000 экз. - ISBN 5-94538-305-8.
* Черушев Н. С., Черушев Ю. Н. Расстрелянная элита РККА (командармы 1-го и 2-го рангов, комкоры, комдивы и им равные): 1937-1941. Биографический словарь. - М.: Кучково поле; Мегаполис, 2012. - С. 59-61. - 496 с. - 2000 экз. - ISBN 978-5-9950-0217-8.

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Ինքնիրացում

**Ինքնիրացում,** անձի կարողության իրականացում։

## Պատմություն
Արիստոտելը գրում էր, որ երջանկությունը հասանելի է սեփական պոտենցիալ կարողությունների իրականացման միջոցով։

Ինքնիրացման պրոբլեմատիկան ակտիվորեն ուսումնասիրել է ամերիկացի հոգեբան Աբրահամ Մասլոուն։

Մասլոուն գտնում էր, որ ինքնիրացման պահանջմունքը ըստ «բուրգի պահանջմունքների» հերթականության մարդու պահանջմունքներից ամենավերջինն է։ Ավելի ցածր պահանջմունքների բավարարումից, արդիական են դառնում ավելի բարձր մակարդակի պահանջմունքները, բայց դա չի նշանակում, որ նախորդ պահանջմունքների տեղը զբաղեցնում են նոր պահանջմունքները։

Ինչպես նաև պահանջմունքները չեն գտնվում անխախտելի հաջորդականության մեջ և չունեն ֆիքսված դիրքեր, ինչպես դա ցուցադրվում է «պահանջմունքների բուրգի» վրա։ Այսպիսի օրինաչափությունը ունի ավելի կայուն դիրք,  բայց նաև տարբեր մարդկանց մոտ պահանջմունքների փոխադարձ դասավորվածությունը կարող է տարափոխվել։

## Տես նաև
* Պահանջմունք
* Հումանիստական հոգեբանություն

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* *Абрахам Маслоу.* Мотивация и личность = Motivation and Personality / Пер. А. М. Татлыбаевой. — СПб.: Евразия, 1999. — 478 с. — 4000 экз. — .

## Արտաքին հղումներ
* *Кудинов С. И.* Самореализация как системное психологическое образование. — 15.11.2007.

Կատեգորիա:Խորհրդապաշտություն
Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Կատեգորիա:Հումանիստական հոգեբանություն
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն
Մադոնա

**Մադոնա** (), քաղաք Լատվիայում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Մադոնսկիի շրջանում։ Գտնվում է երկրի արևելյան մասում, Կենտրոնական Վիդզեմսիի բարձրադիր վայրում։

## Ազգային կազմ
2005 թվականի տվյալներով Մադոնայում բնակվում է 9394 բնակիչ։ Բնակչության ազգային կազմը հետևյալն է`

* Լատինացիներ — 80,3 %
* Ռուսներ — 14,7 %
* Բելառուսներ — 1,7 %
* Ուկրաինացիներ — 0,9 %
* Մնացած 13 ազգություններ — 2,3 %

## Քույր-քաղաքներ
*  Կուլոն (Սարտա), ֆրանսիական կոմունա
*  Օրոխուվո (Զուևո)

## Տրանսպորտ
### Ավտոճանապարհներ

Մադոնայի միջով ընթանում է տարածաշրջանային դժվարանցանելի Պլյավինյաս (Գոստինի) - Մադոնա- Գլուբենե ավտոճանապարհը։ 
Մադոնայում պիտանի տարածաշրջանային ավտոճանապարհներն են` Ցեսիս- Վեցպիեբալգա- Մադոնա, Կրասլավա- Պռեյլի - Մադոնա և Մադոնա-Վարակլյանի։ 
Տեղական ավտոճանապարհն է` Մադոնա-Լյադոնա

### Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն
Հիմնական երթուղիներն են` Մադոնա - Ռիգա, Մադոնա - Պլյավինյաս, Մադոնա - Ցեսիս, Մադոնա - Այզկրաուկլե, Մադոնա - Ցեսվայնե - Ալուկսնե, Մադոնա - Լուբանա - Բալվի, Մադոնա - Ռեզեկնե - Լուդզա, Մադոնա - Վարակլյանի - Վիլյանի, Մադոնա - Պրիեյլի - Դաուգավպիլս, Մադոնա - Էրգլի։

### Երկաթուղային հաղորդակցություն
Քաղաքում կա երկաթուղային կայարան Մադոնան, որը գտնվում է Պլյավինյաս - Գլուբենե գծի մոտ։ Այժմ այստեղ գործում է միայն ամենօրյա Մադոնա -Ռիգա դիզել-գնացքը։ Ավելի վաղ նույնպես այստեղ կար Մադոնա - Լուբանա գիծը, սակայն այժմ այն ապամոնտաժվել է։

Էրգլի քաղաքի հարևանությամբ  կայանը եղել է փակուղային, սակայն  խորհրդային տարիներին Մադոնան պետք է լիներ երկաթուղային հանգույց։ Ենթադրվում է Էրգլի գիծը պետք է երկարաձգվի մինչև Մադոնա, Մադոնան  մինչև Լուբանի, և կառուցվի   երկաթուղին գիծ մինչև Կարսավի։

## Հայտնի մարդիկ կապված քաղաքի հետ
* Յակունին, Նիկոլայ Պետրովիչ (1902—1944), խորհրդային զորահրամանատար, զոհվել է այս քաղաքում։ 
* Գաույեսնս, Յանիս լատվիացի և սովետական բժիշկ, ծնվել է Մադոնայում։

## Պատկերասրահ

Պատկեր:Madona linnapiir.JPG|Քաղաքի մուտքի մոտ
Պատկեր:Madonas_stacija_18.JPG|Կայարան
Պատկեր:Madona_Stad.jpg|Տեսարան դեպի քաղաքի կենտրոնից
Պատկեր:Madona,_2013,_2.jpg| 2-րդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զոհված զինծառայողների հուշարձան
Պատկեր:Pareizticīgo_baznīca_pie_Madonas.jpg|Մադոնայի ուղղափառ եկեղեցին
Պատկեր:Saules iela 19 (Madona) (2).jpg|Տիրգուս տունը փողոցում
Պատկեր:Madonas pilsētas kultūras nams.jpg|Մշակույթի տուն
Պատկեր:Madona,_park.JPG|Քաղաքային այգի
Պատկեր:Madonas katoļu baznīca.jpg|Մադոնայի կաթոլիկ եկեղեցին
Պատկեր:Saieta_square.jpg|Քաղաքային հրապարակ


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт Мадонского края
* Информация о Мадоне на туристическом портале mesta.lv
* Информация о Мадоне в топонимической базе данных

Կատեգորիա:1926 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ
Աուգուստուսբուրգ և Ֆալկենլուստ

**Աուգուստուսբուրգ ** պալատը () և **Ֆալկենլուստ** որսորդական ամրոցը (), տեղակայված են Բրյուլ քաղաքի լանդշաֆտային այգում։ Հանդիսանում են Գերմանիայի՝ 18-րդ դարի ռոկոկո ոճի ճարտարապետության ամենավաղ օրինակներից։ 1984 թվականից ընդգրկված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

## Պալատային կոմպլեքս
Երկու ամրոցներն էլ կառուցված են 18-րդ դարի սկզբին՝ Քյոլնի արքեպիսկոպոս և կուրֆյուրստ (կայսր ընտրող իշխան հին Գերմանիայում) Կլեմենտ Ավգուստ Բավարսկու (1700-1761) կարգադրությամբ։ Աուգուստուսբուրգ պալատի ճարտարապետն էր Յոհան Քոնրադ Շլաուն, ով նախագծեց այն U-աձև տեսքով, որն ուներ երեք հիմնական հարկեր և երկու ձեղնահարկ։ Որսորդական ամրոց Ֆալկենլուստը կառուցվել է ճարտարապետ Ֆրանսուա դե Կուվիլիեսի կողմից 1729-ից 1740 թվականներին՝ որպես օժանդակ կառույց։
մինի|ձախից|Ֆալկենլուստ
մինի|ձախից|Աուգուստուսբուրգ պալատի առաստաղը

Երկու շինությունները կապված են իրար հետ լայնարձակ զբոսայգով։ Որպես պալատային կոմպլեքսի կանաչ զանգվածի նախագծող հանդես եկավ Դոմինիկ Ժիրարը։ 1800-ական թվականներին զբոսայգու մի մասը, որտեղ զետեղված էր ծաղկային այգին, Պյոտր Ժոզեֆ Լեննեի կողմից ենթարկվեց վերանորոգման։

## Պատմություն
19-րդ դարի սկզբին Ռեյնի մարզը, որտեղ տեղակայված էին ամրոցները, գրավված էր Նապոլեոնի կողմից։ Երբ 1809 թվականին նա տեսավ Աուգուստուսբուրգ պալատը, վշտացավ, որ չի կարող այն տանել իր հետ Ֆրանսիա։ Ռեյնլանդի ազատագրումից հետո՝ 1815 թվականին այն անցավ Պրուսսիայի տիրապետության տակ։ 1877 թվականից Վիլհելմ 1-ին կայսրը պալատն օգտագործեց որպես իր նստավայր։

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո Աուգուստուսբուրգը Գերմանիայի ղեկավարների կողմից օգտագործվում էր բազմաթիվ պետական ընդունելությունների անցկացման համար։ Հետպատերազմյան շրջանում այստեղ եղել են 100-ից ավել ղեկավարներ՝ օտարերկրյա կառավարություններից և իշխանություններից։ Դրանով էր հենց պայմանավորված բարեհաճ վերաբերմունքը Բոն քաղաքի հանդեպ, որը հանդիսանում էր ԳՖՀ-ի մայրաքաղաք։

Ներկայումս Աուգուստուսբուրգում կազմակերպվում են ամենօրյա էքսկուրսիաներ զբոսաշրջիկների համար, իսկ հարակից այգիները օգտագործվում են որպես հանրային վայր կամ որպես համերգների անկացման վայր։

## Պատկերասրահ

File:Schloss Augustusburg Bruehl.jpg
File:Schloss Augustusburg, Parterre.JPG
Պատկեր:NRW, Bruhl, Augustusburg 02.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում
Կատեգորիա:Պալատներ
Կատեգորիա:18-րդ դարի հիմնադրումներ
Տոլեդոյի դարպաս

**Տոլեդոյի դարպասներ** (), 19-րդ դարի հուշարձան իսպանական մայրաքաղաքում։ Դարպասները կառուցվել են Ֆերդինանդ VII-ի պատվին, որպես հաղթական կամարներ։ Դարպասները գտնվում են Տոլեդո փողոցում, մայր տաճարից մեկուկես կիլոմետր հեռավորության վրա։

## Պատմություն
Այդ անունով դարպասները գոյություն ունեցել են դեռևս հին ժամանակներում, որոնք 15-րդ դարում շրջապատել են Մադրիդը։ Դարպասների միջով անցնում է ճանապարհ, որը տանում է Տոլեդո։ 1625 թվականին Ֆիլիպ IV-ը պատի շինարարության ժամանակ Տոլեդո փողոցի կենտրոնից ոչ հեռու կառուցել է հսկայական երկրորդ դարպասը։

Ժամանակակից դարպասների շինարարության առաջին նախագծերը վերաբերվում են նապոլեոնական պատերազմների դարաշրջանին։ Ժոզեֆ Բոնապարտի իշխանության օրոք նախագիծ է մշակվում, որպեսզի Մադրիդից մուտք գործեն Անդալուզիա։ 1812 թվականին նախագիծը փառաբանվել է սահմանադրության մեջ, որն ընդունվել է այդ ժամանակ։ Բայց Ժոզեֆ Բոնապարտին չի հաջողվել նախագիծը կյանքի կոչել, քանի որ կառուցմանը հատկացված միջոցները շուտով սպառվեցին, իսկ դրանից հետո Ժոզեֆը կործանվեց։ Մունիցիպիալ իշխանությունները ճարտարապետ Լոպես Անտոնիո Ագուադոյին հանձնարարել են ստեղծել նոր նախագիծ, ով դարպասները նախագծել է հաղթական կամարների տեսքով և դրանք նվիրել է Բուրբոնների բարեփոխումներին՝ ի դեմս Ֆերդինանդ VII-ին։

Տոլեդոյի դարպասները վերջին խոշոր դարպասներն էին, որոնք շրջապատել են Մադրիդը։ Շինարարությունը իրականացվել է 10 տարի՝ 1817 թվականից մինչև 1827 թվականները։ 1995 թվականին Մադրիդի քաղաքապետարանը իրականացրել է լայնածավալ վերանորոգում։

## Արտաքին տեսք
Տոլեդոյի դարպասները կազմված են երեք կամրջամասերից՝ կենտրոնում կիսաշրջանաձև կամարներ են, իսկ եզրերին՝ երկու ուղղանկյուն կամարներ։ Դարպասները կառուցված են գրանիտե  աղյուսներից և ձևավորված են կիսասյուներով, զարդարված են իոնիական սյուներով։

Դարպասները զարդարված են քանդակներով, որը մշակված է իսպանացի քանդակագործ Խոսե Խինեսի կողմից և ստեղծված է Ռոման Բարբայի և Վալերիանո Սալվատերի կողմից։ Հյուսիսային ճակատում երկու երեխաների հետ տեղադրված է Մադրիդի զինանշանը։ Երկու կողմերից տեղադրված են նաև պատերազմական ավարները պատկերող կոմպոզիցիաներ։

Գլխավոր կամարի վրա երևում է լատիներեն լեզվով մի գրություն՝ 
*Նվիրված է Ֆերդինանատ VII-ին, Ցանկալի ազգի հորը, հողի համար պատերազմողի և այլ ֆրանսիացի բռնազավթիչների դեմ պայքարի։ <br /> Հուշարձանը նվիրված է Մադրիդի կառավարության հավատարմությանը, հաղթանակին և ուրախությանը։ [[1827 թվական]]*։

Այժմ դարպասները գտնվում են օղակաձև ճանապարհի վրա, որտեղով ճանապարհային ուղիներ չեն անցնում։ Դարպասի տակ կառուցվող ստորգետնյա թունելը, ինչը հանգեցրել է կենտրոնական կամարի ձևափոխմանը և բնահողի իջեցմանը։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ворота Толедо на Культ-Турист
* Ворота Толедо на Яху-Бьяхес

Կատեգորիա:1817 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Մադրիդի շենքեր և կառույցներ
Corsair Components

250px|մինի|Corsair_Dominator_Platinum_2x4GB,_1866MHz
250px|մինի|սնուցման բլոկ
**Corsair Components, Inc.**, խաղային համակարգչային սարքավորումների և պերեֆերիայի ամերիկյան արտադրող, գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Կալիֆոռնիայի Ֆրեմոնտ քաղաքում։

Ընկերությունը գրանցվել է Կալիֆոռնիայում  1994 թվականի հունվարից, նորից գրանցվել է Վաշինգտոնում 2007 թվականին։ 2010 թվականի հունվարին ընկերությունը կրկին գրանցվել է Դելավերում, ինչպես Corsair Components, Inc: Ընկերությունը մշակում և վաճառում է ապրանքների լայն տեսականի համակարգիչների համար, ներառյալ գերարագ DRAM մոդուլներ, ATX ձևաչափի սնուցման համակարգեր, USB ֆլեշ կրիչներ, օպերատիվ հիշողություններ, խաղային պերեֆերիյա, համակարգչային իրաններ, կոշտամարմին կուտակիչներ (SSD) և դինամիկներ։

Բացի ֆրեմոնտի գլխավոր գործարանից, Corsair-ը տիրապետում է, մթերքների հավաքման փորձարկման և փաթեթավորման գործարանների Թաոյենում և Թայվանում, բաշխման կենտրոնների, վաճառքի և մարքեթինգի գրասենյակների Ասիայում, ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում։

## Պատմություն
1994 թվականին Էնդի Փոլը, Դոն Լիբերմանն ու Ջոն Բիկլին հիմնել են Corsair Microsystems ընկերությունը. Ի սկզբանե Corsair-ը ծրագրում էր 2 մակարդակի քեշ, որոնք կոչվում են Cache on a stick կամ COAST մոդուլներ։ Այն բանից հետո, երբ Intel ընկերությունը ներառել է L2 քեշ Pentium Pro միկրոպրոցեսորային շարգում Corsair առաջին հերթին կենտրոոնացել է սերվերային շուկայում DRAM մոդուլների թողարկման վրա։ 2002 թվականին Corsair-ը սկսել է արտադրել DRAM մոդուլներ, հատուկ էնտուզիազիստների համար, ովքեր օգտագործել են նրանց արագացման համար։ Այդ ժամանակից ի վեր Corsair-ը շարունակել է թողարկել հիշողության մոդուլներ, ինչպես նաև այլ մասեր PC-ի համար։

## Արտադրանքը
Ընկերությունն արտադրում է.

*DRAM եւ DIMM հիշողության մոդուլներ  սեղանադիր համակարգիչների և նոթբուքերի համար։ 
*USB ֆլեշ-կրիչներ
*ATX և SFX ձևաչափի Սնուցման բլոկներ
*Իրաններ PC-ի համար
*Հովացուցիչներ և հեղուկային հովացման համակարգեր պրոցեսորների, հիշողության և իրանների համար 
*Կոշտամարմին կրիչներ
*Խաղային ականջակալներ
*Մեխանիկական խաղային ստեղնաշարեր
*Խաղային համակարգչային մկնիկներ
*Աուդիոհամակարգեր

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայքը

Կատեգորիա:1994 հիմնադրված ընկերություններ
Էրիկ Կարլֆելդտ

**Էրիկ Աքսել Կարլֆելդտ** (, ), շվեդ բանաստեղծ, որը 1931 թվականին արժանացել է գրականության Նոբելյան մրցանակի «պոեզիայի համար» (հետմահու)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Միջին Շվեդիայի Դալեկարլի մարզի Ֆոլկերնա գյուղակում։ Նրա նախնիներն զբաղվել էին ֆերմերությամբ։ Էրիկի հայրը՝ Էրսոն Կարլֆելդտը, ինքնուս իրավաբան էր։ Բանաստեղծի մանկությունն անհոգ էր։ Ուփսալայի համալսարան ընդունվելուց որոշ ժամանակ անց հայրն արագ սնանկացավ. նա վաճառեց ընտանեկան Թոլֆմանսգորդեն կալվածքը և շուտով մահացավ։ Ուսանող Էրիկ Կարլֆելդտն սկսել է գումար վաստակել մասնավոր պարապմունքներով և համալսարանն ավարտել միայն 1902 թվականին։ Ուսուցիչ աշխատել է մեկ տարի, ապա գրադարանավարի աշխատանք ստացել Ստոկհոլմի Գյուղատնտեսական ակադեմիայում։

Սեփական վեց բանաստեղծական ժողովածուներից առաջինը Կարլֆելդտը հրատարակել է 1895 թվականին։ Այն կոչվում էր «Վայրի բնության և սիրո մասին երգեր»։ Ժողովածուի մեջ տեղ գտած բանաստեղծությունները, ինչպես նաև նրա մնացած գործերը, պատկերում են բանաստեղծի հայրենի Դալեկարլի գեղջկական կյանքը, որոնց երբեմն հավելում է նաև միստիկ երանգներ։ Կարլֆելդտի քնարերգությունը տարբերվում է ազգագրական կոնկրետությամբ և խոր քնարերգական ոգով։

Դրան հաջորդել են երկու բանաստեղծական ժողովածուները՝ «Ֆրիդոլինի երգեր» և (1898) և «Ֆրիդոլինի վայելքների այգին» (1901)։ Ֆրիդոլինը քնարական հերոսի անունն է, որի ներքո հանդես էր գալիս հեղինակը։ Ֆրիդոլինը կիսագյուղացի է և մասամբ բանաստեղծ, որն իրեն բնութագրում է մարդ, որը «գեղջուկների հետ խոսում է հասարակ ժողովրդի լեզվով, իսկ կրթված մարդկանց հետ՝ լատիներենով»։

Կարլֆելդտն արձակագիր չէր, բայց հազվադեպ ստեղծագործել է նաև արձակ։ Նրա հազվագյուտ արձակ ստեղծագործությունների են շվեդ բանաստեղծ Գուստաֆ Ֆրեդինգի դամբանականը, որը մահացել էր 1911 թվականին, և 1930 թվականի Նոբելյան մրցանակի հանձնման ճառը Սինքլեր Լյուիսին։

1916 թվականին ամուսնացել է Գերդա Հոլմբերգի հետ, որը նրանից փոքր էր քսան տարով, ունեցել են երկու երեխա։ Կարլֆելդտը հանկարծակի մահացել է 1931 թվականին, իսկ նրան մահից վեց ամիս անց Շվեդական ակադեմիան քվեարկել է՝ նրան գրականության Նոբելյան մրցանակ տալու համար։ Ակադեմիայի որոշումը դժգոհություն է առաջացրել, հատկապես Շվեդիայում։ Նոբելյան ֆոնդի կանոնադրության 4-րդ բաժնի համաձայն թույլատրվում է հետմահու պարգևատրում այն դեպքում, եթե թեկնածուն առաջադրվել է մինչև մահը։ Արդյունքում Կարլֆելդտի ընտանիքին փոխանցվեց Նոբելյան մրցանակը։

Ներկայումս սակայն Կարլֆելդտի գործերը Շվեդիայի սահմաններից դուրս ոչ մեկին ծանոթ չեն, նրա բանաստեղծությունները անհասանելի են, քննադատները գրեթե դրանց ուշադրություն չեն դարձնում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Biography at the Nobel e-Museum 
*Short biography at nobel-winners.com
*Karlfeldt's collected works and a facsimile of a 1956 edition, both at Project Runeberg

Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Շվեդ գրադարանավարներ
Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ
Կատեգորիա:Շվեդ նոբելյան մրցանակակիրներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ
Թափուր (Զանգեզուրի գավառ)

**Թափուր**, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում էր Ղափանի ոստիկանական շրջանում։ Հնում Տափեար անվանվամբ ընդգրկված է եղել Մեծ Հայքի Սյունիք աշխարհի Բաղք (կամ Արևիք) գավառում։

Գյուղի ավերակները գտնվում են Սև Քարչախ լեռնագագաթի և Տորթնի գյուղի մոտ, Տաթև-Բաղաբերդ ճանապարհի վրա։

## Աղբյուրներ
* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

## Տես նաև
* Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Պլաս Ստանիսլաս

**Պլաս Ստանիսլաս** (, խոսակցական՝ Place Stan),լայնատարած հրապարակ Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքում, որը եղել է նախկին Լոթարինգյան կոմսության մայրաքաղաք։ Ստեղծվել է 1752-1755 թթ վերջին լոթարինգյան կոմսի՝ Ստանիսլաս Լեշինսկու նախաձեռնությամբ իր բարեկամ Լյուդովիկոս XV-ի պատվին։ Սա բարոկկոյի ժամանակաշրջանի Եվրոպայի ամենախոշոր քաղաքաշինական նախագծերից մեկն է։
մինի|ձախից|Էմմանուել Էրեի հաղթակամարը
Լյուդովիկոս XV-ի բրոնզե արձանը Էմմանուել Էրե դե Կորնիի (1705—1763) նախագծի համաձայն գտնվում էր «Թագավորական հրապարակի» կենտրոնում։ Արձանը շրջապատված էր ֆրանսիական կլասիցիզմի ոճով կառուցված շենքերով, ինչպիսին է եպիսկոպոսական ամրոցը (ներկայիս Լոթարինգյան Ազգային օպերա) և բժիշկների դպրոցը (ներկայիս Գեղարվեստի թանգարան)։

Ստանիսլաս հրապարակը իրենից ներկայացնում է միասնական քաղաքաշինական համալիր Պլաս դե լա Կարյեր և Պլաս դ՛ Ալյանս հարակից հրապարակներով հանդերձ, որոնք միանում են իրար կիսալուսնաձև սյուներով և հաղթակամարով։ Վերջինս կառուցված է հին հռոմեական Սեպտիմիուս Սևերուսի հաղթակամարի մոտիվներով։ Հրապարակը զարդարված էր նրբագեղ ոսկյա ցանկապատներով, շատրվաններով և լուսարձակներով՝ Ժան Լամուրի (1698—1771) վարպետության դրսևորումներով։

Հեղափոխության սկզբում արքայի արձանը իջեցրին և փոխարինեցին Հաղթանակի այլաբանական արձանով, իսկ հրապարակը Թագավորականից վերափոխվեց սկզբում Ազգայինի, իսկ հետո՝ Նապոլեոնի հրապարակ։ 1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո ստացավ իր ներկայիս անվանումը։ Սյդ ժամանակ էլ այնտեղ հայտնվեց Ստանիսլաս Լեշինսկու բրոնզե արձանը։

1983 թվականին, երբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ճանաչեց Լեշինսկու դարաշրջանի երեք հրապարակները որպես Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան, Պլաս Ստանիսլասի մեծ մասը օգտագործվում էր որպես ավտոկայանատեղի։ Հրապարակի սեղծման 250 ամյակի կապակցությամբ արխիվի 18-րդ դարի տվյալների հիման վրա անցկացվեցին մեծածախս (9մլն եվրո) վերականգնողական աշխատանքներ, իսկ հրապարակը և նրան մերձակա տարածքը հայտարարվեցին հետիոտային գոտի։

## Տես նաև
* Պլաս դե լա Կարյեր
* Պլաս դ՛ Ալյանս
* Պարկ Պեպինիե

## Պատկերասրահ

Nancy Place Stanislas R04.jpg
Nancy Place Stanislas Rendez-Vous & Museum der Schönen Künste.jpg
Place Stanislas à Nancy.jpg
Nancy - panoramio (168).jpg
Place stanislas nancy 2007.JPG
Nancy Place Stanislas R03.jpg
Neptun fountain at night (Nancy).jpg
Place Stanislas in Nancy at night.jpg


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Video of Place Stanislas — UNESCO World Heritage Centre
* Place Stanislas , the Tourist Information Office in Nancy

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հրապարակներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Նովոչերկասկ)

**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի** (), ուղղափառ (հնածիսական) նախկին տաճար Ռուսաստանի Դոնի զորքի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Կառուցվել է 1908 թվականին, ճարտարապետական ոճը` էկլեկտիկա։ Գտնվել է Պոչտովայա փողոց, 39 հասցեում (այժմ` Պուշկինի փողոց, 41. այդ վայրում ներկայումս հրշեջ ծառայության № 5 մասի շենքն է)։

## Պատմություն
XX դարի սկզբին Նովոչերկասկի հնածիսականները, զգալով ուղղափառ և հնածիսական եկեղեցիների միջև հարաբերությունների ջերմացումը, որը ստեղծվել էր 1905 թվականին Ռուսական կայսրության քաղաքացիներին խղճի, խոսքի, ժողովների և միությունների ազատություն շնորհող ցարական հրովարտակի հրապարակման կապակցությամբ, որոշեցին քաղաքում կառուցել հնածիսական տաճար։ Նրանց վիճակը թեթևացրեց նաև 1906 թվականի դավանանքի ազատության մասին օրենքը։

Այս նպատակով նովոչերկասկցի հնադավան կազակ Դմիտրի Ֆեոդորովիչ Բայդալակովը տաճարի կառուցման համար նվիրաբերեց Պոչտովայա փողոցի իր տան բակը երկու քարե տներով։ Ստանալով նոր եկեղեցի կառուցելու թույլտվությունը` հնածիսականները սկսեցին շինարարությունը և  ավարտեցին 1907 թվականին։ Տաճարի ներսը պատկերազարդել է նկարիչ Իվան Ֆեոդորովիչ Պոպովը, որը մասնակցել է Դոնի զորքի մայր տաճարի որմնանկարների ստեղծմանը։ Եկեղեցու ներսում, ըստ ժամանակակիցների, ստեղծվել է գեղեցիկ երկնագույն ոսկեզօծ պատկերակալ։ 1908 թվականի հոկտեմբերի 26-ին կայացել է այս հնածիսական տաճարի օծումը, որը կատարել է Մոսկվայից ժամանած հնածիսական արքեպիսկոպոս Յոհան Կարտուշինը, որին օգնել է եպիսկոպոս Թեոդոսիոսը։ Պետական իշխանությունը ներկայացնում էր զորական վարչական ատաման, հեծելազորի գեներալ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սամսոնովը։

1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո եկեղեցին ոչնչացվել է։ Նույն Պոչտովայա փողոցում միմյանցից 300 մետր հեռավորության վրա գտնվել են երկու Նիկոլաևյան եկեղեցիներ. մեկը` ուղղափառ` Նիկոլայի հրապարակում (այժմ` Լևսկու հրապարակ), մյուսը` հնածիսական` Ալեքսանդրի այգու մոտ։ Դրանք նույնպես ավերվել են։

## Պատկերասրահ

Новочеркасск (до 07.11.1917). Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.jpg|Եկեղեցու արտաքին տեսքը
Новочеркасск (до 07.11.1917). Церковь Покрова Пресвятой Богородицы (внутри).jpg|Եկեղեցու ներքին տեսքը


## Մատենագիտություն
* «Епархиальные Ведомости», 1908 год.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Новочеркасск. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.

Կատեգորիա:Նովոչերկասկի եկեղեցիներ
Պարողները (ֆիլմ)

«**Պարողները»** (), ամերիկացի ռեժիսոր Գերբերտ Ռոսայի դրամա ժանրի ֆիլմը, որը հայտնվել է էկրանին 1987 թվականին։ Գլխավոր դերը մարմնավորել է աշխարհահռչակ ռուս բալետմաստեր Միքայել Բարշնիկովը, որն ապրում էր ԱՄՆ-ում։

## Սյուժե
Անտոն «Տոնի» Սերգեև, ռուսական բալետի աստղ է, ներգրավված է «Ժիզել»-ի կինո տարբերակի նկարահանումներին Իտալիայում։ Նա սիրախաղ է սկսում երիտասարդ բալետի պարուհի Լիզա Ստրեսերի հետ, բայց շուտով նա սկսում է գիտակցել, որ նրանց հարաբերությունները կրկնում են «Ժիզել» բալետի սյուժեն։

## Դերերում

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 
* 
* Ֆիլմի պրոֆիլը film.ru  կայքում

Կատեգորիա:1980-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1980-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1987 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով
BetConstruct

[մինի|'''Տեսակ՝''' [բիզնես ձեռնարկություն                                                 **Հիմնադրված է՝** 2003                                                                            **Վայր՝** Լոնդոն                                                                             **Կայք՝** Betconstruct.com
**Հիմնադիր՝**Վիգեն Բադալյան|alt=]]
**BetConstruct**, առցանց և իրական խաղային ոլորտում ծրագրային լուծումներ մշակող և մատակարարող ընկերություն։ BetCosntruct-ը մատակարարում է առցանց կազինո, պոկեր, սպորտային խաղադրույքների հարթակ, վիրտուալ իրականությամբ խաղեր, վիրտուալ սպորտաձևեր և այլն։

## Պատմություն
BetConstruct-ը հիմնադրվել է 2011 թվականին։ Գլխամասը գտնվում է Լոնդոնում՝ Միացյալ Թագավորությունում, իսկ ծրագրավորման գլխավոր գրասենյակը՝ Երևանում, Հայաստան։ BetConstruct-ը տարածաշրջանային գրասենյակներ ունի Պերույում, Ուրուգվայում, Հարավային Աֆրիկայում, Մալթայում, Հայաստանում, Ուկրաինայում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Թայվանում, Լատվիայում, Մեքսիկայում, Ֆրանսիայում, Ավստրիայում և Բրազիլիայում։ 
Ընկերությունը միջազգային գործընկերներ ունի Եվրոպայում, Ասիայում, Լատինական Ամերիկայում և Աֆրիկայում։

**2011 թվականինին** ընկերությունն առաջին անգամ ներկայացվել է հանրությանը Միլանում խաղային էքսպոյի ժամանակ։

**2014 թվականին** ընկերության Sportsbook-ը ապահովում եր ամսական 30 հազար խաղ։

**2015 թվականին** BetConsruct-ը ներկայացրել է Spring հարթակը և ավելացրել է ընկերության արտադրած ծրագրերի ցանկը։

**2016 թվականին** BetConstruct-ը ուներ ավելի քան տասը գրասենյակ ամբողջ աշխարհում։

**2017 թվականին** ընկերության գրասենյակների թիվը հասավ 14-ի։ Ընկերությունը ներկայացրել է նորարարական Spring BME բիզնես կառավարման համակարգը։

## Արտոնագրեր և մրցանակներ
BetConstruct ընկերությումը ստացել է մի շարք արտոնագրեր և մրցանակներ։

Արտոնագրեր
* Controlled Skill Games լիցենզիա Մալթայի լիազորված մարմնի կողմից
* Casino and Pool Betting լիցենզիա Միացյալ Թագավորության խաղային հանձնաժողովի կողմից
* Class II software provider's լիցենզիա Ռումինիայի ազգային խաղային վարչության կողմից
* Gambling software operating լիցենզիա Միացյալ Թագավորության խաղային հանձնաժողովի կողմից
* Combined Remote Operation լիցենզիա Միացյալ Թագավորության խաղային հանձնաժողովի կողմից
* BetConstruct-ի խաղերն օգտագործում են լիցենզավորված RNG
* Class 4 Remote Gaming լիցենզիա Մալթայի լիազորված մարմնի կողմից
* BetConstruct-ը ստացել ISO/IEC 27001:2013 սերտիֆիկատը ISMS տեղեկատվական անվտանգությանը վերահսկող համակարգի համար

Մրցանակներ
* iGaming ծրագրերի լավագույն մատակարար  International Gaming Awards 2017
* Հաճախորդների լավագույն սպասարկում մրցանակը, EGR B2B Awards 2017
* Հաճախորդների լավագույն սպասարկում մրցանակը, EGR B2B Awards 2016
* Տեխնոլոգիաների մատակարար / ապահովող International Gaming Awards 2016
* Հաճախորդների լավագույն սպասարկում մրցանակը, EGR B2B Awards 2015
* Տարվա նորարար մրցանակը International Gaming Awards 2015

## Արտաքին հղումներ

Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ընկերություններ ըստ ամսաթվի
Էվրո (շրջան)

**Էվրո** ()՝ շրջան () Ֆրանսիայում, Վերին Նորմանդիա մարզի շրջաններից մեկը։ Շրջանին պատկանող գավառը — Էր. սուպրեֆեկտուրա — Էվրո։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 247.001 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 108 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2289 կմ²։

## Կառուցվածք
Էվրո շրջանի կանտոնները (սկսած 2015 թ.-ից)։
* Բրոտիոյ (մասամբ)
* Վերնիոյ-սյուր-Ավր
* Վերնոն (մասամբ)
* Կոնշ-ան-Ուշ (մասամբ)
* Լե-Նեբուր (մասամբ)
* Պասի-սյուր-Էր
* Սենթ-Անդրե-դե-լ'Էր
* Էվրո-1
* Էվրո-2
* Էվրո-3

## Տես նաև
* Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Վինյոլա (քաղաք)

**Վինյոլա** (), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։

Բնակչությունը ըստ 2016 թվականի տվյալների կազմում է 25353 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1109,06 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22,86 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41058։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։

## Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Colors=
 id:lightgrey value:gray(0.9)
 id:darkgrey value:gray(0.7)
 id:sfondo value:rgb(1,1,1)
 id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.6)
ImageSize = width:455 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:25000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:5000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo
BarData=
 bar:1861 text:1861
 bar:1871 text:1871
 bar:1881 text:1881
 bar:1901 text:1901
 bar:1911 text:1911
 bar:1921 text:1921
 bar:1931 text:1931
 bar:1936 text:1936
 bar:1951 text:1951
 bar:1961 text:1961
 bar:1971 text:1971
 bar:1981 text:1981
 bar:1991 text:1991
 bar:2001 text:2001
 bar:2011 text:2011
PlotData=
 color:barra width:20 align:left
 bar:1861 from:0 till: 3238
 bar:1871 from:0 till: 3517
 bar:1881 from:0 till: 3502
 bar:1901 from:0 till: 4856
 bar:1911 from:0 till: 5718
 bar:1921 from:0 till: 7028
 bar:1931 from:0 till: 8610
 bar:1936 from:0 till: 9185
 bar:1951 from:0 till: 11374
 bar:1961 from:0 till: 15459
 bar:1971 from:0 till: 18286
 bar:1981 from:0 till: 19688
 bar:1991 from:0 till: 20138
 bar:2001 from:0 till: 21178
 bar:2011 from:0 till: 24344
PlotData=
 bar:1861 at: 3238 fontsize:S text: 3238 shift:(-8,5)
 bar:1871 at: 3517 fontsize:S text: 3517 shift:(-10,5)
 bar:1881 at: 3502 fontsize:S text: 3502 shift:(-10,5)
 bar:1901 at: 4856 fontsize:S text: 4856 shift:(-10,5)
 bar:1911 at: 5718 fontsize:S text: 5718 shift:(-10,5)
 bar:1921 at: 7028 fontsize:S text: 7028 shift:(-10,5)
 bar:1931 at: 8610 fontsize:S text: 8610 shift:(-10,5)
 bar:1936 at: 9185 fontsize:S text: 9185 shift:(-10,5)
 bar:1951 at: 11374 fontsize:S text: 11374 shift:(-10,5)
 bar:1961 at: 15459 fontsize:S text: 15459 shift:(-10,5)
 bar:1971 at: 18286 fontsize:S text: 18286 shift:(-10,5)
 bar:1981 at: 19688 fontsize:S text: 19688 shift:(-10,5)
 bar:1991 at: 20138 fontsize:S text: 20138 shift:(-10,5)
 bar:2001 at: 21178 fontsize:S text: 21178 shift:(-10,5)
 bar:2011 at: 24344 fontsize:S text: 24344 shift:(-10,5)
TextData=
 fontsize:S pos:(20,20)
 text:Ըստ ISTAT-ի տվյալների


## Արտաքին հղումներ
* Պաշտոնական կայք 

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
T25

**Т25**, փորձարարական ամերիկյան միջին տանկ։
## Ստեղծման պատմությունը
1942 թվականի սեպտեմբերին T20 շարքի տանկերի աշխատանքների ավարտից հետո, ԱՄՆ-ի Ցամաքային Ուժերի հրետանա-տեխնիկական ծառայությունը առաջարկել է մշակել 90 մմ թնդանոթներ այս շարքի տանկերի վրա տեղադրելու համար:. 1943 թվականին թնդանոթի առաջին նախատիպը տեղադրվել է փորձառու Т23-ի վրա։ 1943 թվականի սկզբին ԱՄՆ-ի բանակային մարտակարարման ծառայությունը հավանություն է տվել պատվիրել 50 փորձարարական մեքենաների Т23 տանկի հիման վրա, 90 մմ թնդանոթով. 40 պատվիրված մեքենաներից 40-ը ունեն թեթև բրոնապատում՝ Т23-ի մակարդակաին, և ստացել է Т25 նշանակում, իսկ 10 մեքենաների բրոնապատումը հասցրվել է միջին տանկի մակարդակի։ Այս ծանրացված կոնստրուկցիան ստացել է Т26 նշանակում։

Դետրոյտի արսենալը 1944 թվականին կառուցել է երկու փորձարարական նախատիպեր, որից հետո Т25-ի հետագա արտադրությունը սառեցվել էր, քանի որ ԱՄՆ բանակի հանձնաժողովը դաշտային փորձարկումների արդյունքներով հայտնաբերել է տանկի մի շարք տեխնիկական թերություններ։

Հետագայում տանկի ստեղծման շտկումները օգտագործվել են Т25Е1 միջին տանկի ստեղծման ընթացքում։

## Ձևափոխությունները
250px|մինի|ձախից|T25E1
Т25Е1, փորձարարական միջին տանկ, շարժիչա-լազերային բաժանմունքի տեղակայմամբ։ Թողարկվել է 40 հատ
## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
R.P.Hunnicutt. Firepower: A History of the American Heavy Tank. — Presidio Press, 1988.

Կատեգորիա:1940–1944 ռազմական փոխադրամիջոցներ
Վալ դի Նոտո

**Վալ դի Նոտո** (), պատմական և աշխարհագրական տարածք, որը ներառում է Սիցիլիայի հարավարևելյան շրջանը, որտեղ գերակշռում է Իբլեան լեռնաշղթան։ Պատմականորեն դա Սիցիլիայի երեք վալերից (արաբական վիլայեթ) մեկն է եղել։

## Պատմություն
Վալ դի Նոտոյում արձանագրված ամենահին բնակավայրը եղել է Ակրայի հինավուրց քաղաքը, որը գտնվում է Պալացցոլո Ակրեյդեի մոտ։ Այն հիմնադրվել է մ․ թ․ ա 664 թվականին։ Դա Սիրակուզայում Կորինթոս բնակավայրի առաջին գաղութ է եղել։

Վալ դի Նոտոյի բնակավայրերը կործանվեցին 1693 թվականի Սիցիլիայի երկրաշարժից։ Երկրաշարժից հետո բազմաթիվ քաղաքներ վերակառուցվել են ամբողջովին նոր բնակավայրերում, ինչպիսիք են Նոտոն և Գրամիկելեն։ Ժամանակի տիրակալները՝ Իսպանիայի թագավորները, հատուկ լիազորություն շնորհեցին ազնվական Ջուզեպպե Լանցային ՝ վերափոխելու վնասված քաղաքները, որը նրա մոտ հաջողվեց։ Նա ձևավորեց նոր քաղաքները բարոկկո և Վերածննդի ոճով։

Նոր բնակավայրերը վերակառուցված են հետևյալ ձևով․ կենտրոնում քաղաքային հրապարակն է, որից սկիզբ են առնում փողոցները և տարածվում ճառագայթային ձևով։ Գլխավոր շինություններն, ինչպիսիք են եկեղեցիները, վանքերն ու պալատները կառուցվել են որպես առանցքային կետեր, իսկ փողոցները տեղակայված են ցանցի պես։ Քաղաքներից շատերը ունեն յուրահատուկ բնույթ, ինչպես օրինակ Գրամիկելե քաղաքը, որը կառուցվել է վեցանկյան պես՝ քաղաքի կենտրոնում հրապարակն է, որը բաղկացած է ծխական և քաղաքային դահլիճից։

Քաղաքները վերակառուցվեցին այն ոճով, որը հայտնի է որպես Սիցիլյան բարոկկո ոճ, որոնցից ամենահայտնին Նոտո քաղաքն է։ Այն հիմա հայտնի զբոսաշրջային վայր է՝ շնորհիվ իր հիանալի բարոկկո ճարտարապետության։

16-րդ դարում վերահայտնաբերվել է ավերված Անջի քաղաքը պատմաբան Թոմաս Ֆուենտեսի կողմից։ Հետագա պեղումներն այստեղ եղել են 19-րդ դարի սկզբին Բարոն Գաբրիել Ալիի կողմից։ Վերջինս հայտնաբերել է արևելյան Սիցիլիայի վաղ պատմության կարևոր նմուշներ։

## Ներկայում
2002 թվականի հունիսին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ներառել է Վալ դի Նոտոյի քաղաքները Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում՝ որպես «գագաթնակետ ներկայացնելով բարոկկո ոճի արվեստի ծաղկումը Եվրոպայում»։ Նշված քաղաքներն են Կալտաջիրոնեն, Միլիտելո ին Վալ դի Կատանիան, Կատանիան, Մոդիկան, Նոտոն, Պալացցոլո Ակրեյդեն, Ռագուսան և Շիկլին։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Վալ դի Նոտոն ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաշտոնական կայքում

Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում