Կրոստատա

**Կրոստատա** () իտալական կարկանդակ, որը պատրաստվում է կարկանդակի խմորից (ֆրոլա խմոր) և տարբեր միջուկներից: Նեապոլում հայտնի է որպես կոպպի, իսկ Լոմբարդիայում սֆոգլիատե: Արտաքին տեսքով կարկանդակը շատ նման է նեապոլիտանական պաստիերային, որի հետ ենթադրաբար ընդհանուր ծագում ունի:

Նիկոլայ Գոգոլը գրել է, որ «կեռասով կրոստատան ի վիճակի է երեք օրվա ընթացքում ամենամոլի որկրամոլի մոտ թքարտադրություն առաջացնել»։

## Ստուգաբանությւոն
«Crostata»-ն առաջացել է իտալերեն «crosta» բառից, որը նշանակում է «կեղև»: Իր հերթին իտալական արմատը վերադառնում է լատիներեն crustāta բառին և ի վերջո սերում crusta («կեղև») գոյականից: Այստեղից էլ առաջացել են ֆրանսիական խոհարարական croustade բառը («ընդերքը») և անգլիական custard («քաստարդ») տերմինը։

## Պատմություն
Քաղցրավենիքի խմորի վրա հիմնված կարկանդակի բաղադրատոմսը հայտնի է եղել Վենետիկում 1000 թվականից հետո, երբ սկսել են օգտագործել արևելքից ներկրված շաքարավազ: Կրոստատայի առաջին գրանցված բաղադրատոմսը թվագրվել է 14-րդ դարին: Այն նկարագրել է Գիյոմ Տիրելը, որը հայտնի է որպես Թայվան՝ իր Le Viandier հավաքածուում: 1570 թվականին Բարտոլոմեո Սկապին նշել է կարկանդակի մասին իտալական վերածննդի խոհանոցի մասին իր աշխատության մեջ։ «Լավ խոհարարության արվեստը» գրքի հեղինակը (Մանտուա, 1662)՝ Բոլոնիայի շեֆ-խոհարարը ծառայել է Չարլզ II Գոնզագային և Բարտոլոմեո Ստեֆանին, որոնք նույնպես հիշատակել են կրոստատայի բաղադրատոմսը :

Կրոստատայի վաղ բաղադրատոմսերը՝ իրենց ժամանակակից իմաստով կարելի է գտնել Մարտինո դե Կոմոյի «Libro de Arte Coquinaria» խոհարարական գրքում, որը հրատարակվել է մոտ 1465 թվականին, ինչպես նաև «Cuoco napolitano»-ում, որը հրատարակվել է 15-րդ դարի վերջին և պարունակում է թիվ 94 բաղադրատոմսը, որը կոչվել է «Crostata de Caso, Pane»։

## Պատրաստում
Այն կարելի է պատրաստել իր բնորոշ կլոր ձևերով, կամ ձևավորել քառակուսի կամ ուղղանկյունաձև, երբ պատրաստվում է օգտագործել ծննդյան տոների կամ շվեդական սեղանների ժամանակ:

Այն կարող է լինել ինչպես քաղցր, այնպես էլ ոչ քաղցր կարկանդակ: Կարկանդակի հիմքը պատրաստված է թխվածքաբլիթից: Ամենատարածված կարկանդակի միջուկները, բացի մրգային ջեմից, մրգերից և հատապտուղներից, կարող են լինել կրեմը, ռիկոտան և շոկոլադե կրեմը, ինչպես նաև Nutella-ն: Ոչ քաղցր նախուտեստի բաղադրատոմսերը կարող են ներառել միս, ձուկ, ծովամթերք կամ բանջարեղեն՝ նախապես եփած կամ կիսաեփ: Կրոստատան պատրաստում են նաև «կույր-թխում » մեթոդով, երբ կարկանդակը նախ թխում են ծայրերով՝ առանց լցնելու, այնուհետև լցնում են կրեմով կամ եփել չպահանջող այլ բանով։ Կարկանդակը հաճախ վերևում զարդարված է վանդակավոր հյուսված խմորեղենով:

## Պաստաֆլորա
Հունաստանում կարկանդակը, որը նման է կրոստատային, հայտնի է որպես պաստաֆլորա (  ): Այս անունը գալիս է իտալական «պաստա ֆրոլա» բառերից (  ; «փխրուն խմոր»): Հունաստանում frol **a** բառը սխալ է կարդացվել որպես **flora** և այս ձևով այն ամրագրվել է անվանման մեջ: Այս անվան տակ կարկանդակը հույն ներգաղթյալների կողմից բերվել է Լատինական Ամերիկա, որտեղ այն դարձել է հայտնի ուտեստ Ուրուգվայում, Պարագվայում և Արգենտինայում: Տիպիկ արգենտինական պաստայի միջուկները ներառում են գոյաբադա (գուավայի մարմելադ), դուլսե դե բատատա ( քաղցր կարտոֆիլի մարմելադ) և դուլսե դե լեչե ( խտացրած կաթի տեղական տարբերակը): Այս տարածաշրջանում պաստաֆլորան հաճախ մատուցվում է որպես կեսօրվա խորտիկ՝ մատե թեյի հետ:

## Ծանոթագրություններ


## Գրականություն

* 
* 
* 
* 
* 
*  Accademia della Crusca and Scuola Normale Superiore di Pisa
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:Աղանդեր
Կատեգորիա:Թխվածքներ
Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Կատեգորիա:Կարկանդակներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն