Նովո-Նիկոլսկի կամուրջ

**Նովո-Նիկոլսկի կամուրջ** (), Սանկտ Պետերբուրգում գտնվող Գրիբոյեդովի ջրանցքի վրայով անցնող երկաթբետոնե կամարաձև ճանապարհային կամուրջ, միացնում է Կազանսկի և Սպասկի կղզիները։

Առաջին թուջե կամարաձև կամուրջը կառուցվել է 1835-1837 թվականներին, սակայն փլուզվել է բացումից առաջ։ 1841 թվականին այն վերակառուցվել է՝ որպես մետաղական ճառագայթային կամուրջ, որը բազմիցս վերակառուցվել և վերանորոգվել է։ Գոյություն ունեցող երկաթբետոնյա կամուրջը կառուցվել է 1933-1934 թվականներին։

## Գտնվելու վայր
Գտնվում է Ադմիրալտի շրջանում՝ Նիկոլսկի նրբանցքի և Նիկոլսկայա հրապարակի հետ սահմանին։ Ամենամոտ մետրոյի կայարանները (1 կմ) Սադովայա, Սեննայա Պլոշադ և Սպասկայա կայարաններն են։ Կամրջի մոտակայքում են գտնվում դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձաններ՝ Սուրբ Նիկոլայի ծովային տաճարը (1753-1762 թվականներ, ճարտարապետ՝ Սավվա Չևակինսկի) և Նիկոլսկի շուկան (1788-1789 թվականներ, ճարտարապետ՝ անհայտ)։ Վերևում գտնվում է Խարլամովի կամուրջը, իսկ ներքևում՝ Կրասնոգվարդեյսկի կամուրջը։

## Պատմություն
1835-1837 թվականներին այս վայրում կառուցվել է միաթռիչք չուգունյա կամարաձև կամուրջ՝ կանգնած բուտային շարվածքի վրա գտնվող հիմքերի վրա, որոնք երեսապատված են եղել գրանիտով։ Կամուրջը նախագծել են ինժեներ Ի. Ս. Զավադովսկին և Ալեքսանդրովյան չուգունաձուլական գործարանի տնօրեն Մ. Ե. Կլարկը։ Կառուցվածքային առումով կամուրջը նման է եղել ճարտարապետ Գեստեի կողմից մշակված թյուբինգներից հավաքվող չուգունյա կամուրջներին։

1837 թվականի հոկտեմբերի 8-ին կամուրջը փլուզվել է երթևեկության համար բացվելուց անմիջապես առաջ՝ սղման ուժերի ազդեցության տակ արագ դեֆորմացվող հենարանների պատճառով: Վթարի պատճառների հետաքննության համար ստեղծվել է հատուկ հանձնաժողով։ Զավադովսկին ենթարկվել է տնային կալանքի, իսկ հետագայում նախագծի հեղինակների անշարժ գույքի վրա դրվել է արգելանք, նրանցից գանձվել է աշխատավարձի մի մասը: Նիկոլայ I-ը հրամայել է կառուցել նոր թուջե կամուրջ: Նախագծման գործընթացի ընթացքում առաջացել է կաթսայի երկաթից պատրաստված միաթռիչք կամարակապ կամրջի գաղափարը՝ գամված միացումներով:

1841 թվականին, փլուզված թուջե կամրջի փոխարեն, կառուցվել է պողպատե գերանային կամուրջ, որը Եկատիրինի ջրանցքի վրայով անցնող առաջին նմանատիպ կառույցն էր: Կամուրջը նախագծել է Մ.Է. Քլարկը: Շինարարությունը վերահսկել են ինժեներ Եգոր Ադամը և ճարտարապետ Կարլ Ռոսսին: Վերին կառույցը բաղկացած է 18 թեթևակի կոր կոմպոզիտային ամրացված I-ձև հեծաններից՝ հաստատուն լայնական հատույթով, 0.7 մ բարձրությամբ և 18.15 մ երկարությամբ: Վերին կառույցը պատրաստված է փայտից՝ լայնական հեծաններից և տախտակե հատակից: Ճաղաշարերը և լապտերները պատրաստվել են ճարտարապետ Ռոսսիի նախագծերի համաձայն: Կամրջի երկարությունը և լայնությունը համապատասխանաբար եղել են 17.04 մ և 14.91 մ:

1870 թվականին կամուրջը վերակառուցվել է՝ դառնալով եռաթռիչք՝ փայտե գետի հենասյուներով: Միջին թռիչքային մասը պատրաստված է եղել մետաղական հեծաններից, իսկ ափամերձը՝ փայտե: 1876 թվականին կամրջի վրայով անցկացվել է կոնկայի մեկ ուղի: 1906 թվականին, տրամվայի ծառայության բացման կապակցությամբ, կամուրջը ամրացվել է:

Փայտե հենարանների ուժեղ փտման պատճառով, 1933-1934 թվականներին կամուրջը վերակառուցվել է՝ դառնալով միաթռիչք կամարաձև, ամբողջական երկաթբետոնյա կամարով: Նախագծի հեղինակներն են եղել ինժեներներ Մ. Ի. Ժդանովը, Ա. Վ. Կոզլովան և ճարտարապետներ Ի. Գ. Կապցյուգը և Բ. Ի. Պետունինը, պրոֆեսոր Գրիգորի Պերեդերիյը հանդես է եկել որպես նախագծի խորհրդատու: Աշխատանքների ընթացքում մոտակայքում կառուցվել է ժամանակավոր փայտե անցում հետիոտնային և տրամվայի երթևեկության համար:

1936 թվականին քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ, պրոֆեսոր Լ. Ա. Իլյինը «Լենինգրադի ճարտարապետություն» ամսագրում նշել է. «Գրիբոյեդովի ջրանցքի վրայով անցնող Նիկոլսկի կամուրջը, անկասկած, սկանդալային է իր ճարտարապետական կոպտությամբ. այն չի համապատասխանում Լենինգրադի այս հատվածին, որը հստակ արտահայտվում է նրա բնույթով»:

1981 թվականին կամրջի ամուր երկաթբետոնե պարապետը փոխարինվել է Օբվոդնի ջրանցքի ափին գտնվողների նման տեսակի ճաղաշարերով: 2017 թվականին տրամվայի գծերը հանվել են:

## Ձև
Կամուրջը միաթռիչք կամարաձև կամուրջ է՝ անընդհատ երկաթբետոնե անխցան կամարով։ Դրա բացվածքը 16 մ է։ Կամարի բարձրությունը ջրի մակարդակից 2.95 մ է։ Կամարի հաստությունը փականի մոտ 0.32 մ է, իսկ կրունկի մոտ՝ 0.40 մ։ Հենարանները ձգվում են ամբարտակի գծից դեպի գետի հուն և միացված են դրանց հարթ կորերով։ Կամրջի երկարությունը 22.8 է, լայնությունը՝ 22.6 մ։

Կամուրջը նախատեսված է ինչպես մեքենաների, այնպես էլ հետիոտների երթևեկության համար: Ճանապարհն ունի մեքենաների երթևեկության չորս գոտի: Ճանապարհը և մայթերը սալարկված են ասֆալտբետոնով: Մայթերը ճանապարհից բաժանված են երկաթբետոնե պարապետներով, որոնք ունեն մետաղական ծածկույթ: Ճաղաշարերը եռակցված մետաղական են և ավարտվում են հենարանների վրա գրանիտե սյուներով: Կամրջի ճակատային մասերը ներկված են (սկզբնական նախագծում նախատեսված էր գրանիտե տաշեղ):

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 
* 
* 
* 

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կամուրջներ