Պետր Ֆիալա

**Պետր Ֆիալա** (, ), չեխ պետական և քաղաքական գործիչ, քաղաքագետ և համալսարանի պրոֆեսոր: Չեխիայի կառավարության նախագահ 2021 թվականի դեկտեմբերի 17-ից։

2013 թվականի հոկտեմբերին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է Չեխիայի խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի պատգամավոր։ 2013 թվականի նոյեմբերին անդամակցել է ՔՊԿ-ին: 2014 թվականի հունվարի 18-ին կայացած կուսակցական համագումարում ընտրվել է ՔՊԿ նախագահ:

2012 թվականի մայիսից մինչև 2013 թվականի հուլիսը Պետր Նեչասի կառավարությունում եղել է կրթության, երիտասարդության և ֆիզիկական կուլտուրայի նախարար։ 2017 թվականի նոյեմբերից մինչև 2021 թվականի հոկտեմբերը եղել է Չեխիայի խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի փոխնախագահ։ Ակադեմիական միջավայրում հայտնի է որպես Բռնոյի Մասարիկի համալսարանի նախկին ռեկտոր և պրոռեկտոր։

2007-2012 թվականներին եղել է տոտալիտար ռեժիմների ուսումնասիրման ինստիտուտի (ÚSTR) խորհրդի անդամ։

## Կենսագրություն
### Ծագում
Ծնվել է ավանդական մորավյան բուրժուական ընտանիքում։ Նրա պապը՝ Ֆրանտիշեկ Ֆիալան, իրավաբան էր, ով առաջին հանրապետության ժամանակ աշխատել է որպես Օստրավայի, Գոդոնինի (շրջան) և Օլոմոուցի հեթմանություններում քաղաքական վարչության գլխավոր խորհրդական, ավելի ուշ՝ որպես Բռնոյի պետական խորհրդական։ Հոր կողմից՝ Ֆրանտիշկա տատիկը հրեա էր, և նրա ամբողջ ընտանիքը սպանվել է Հոլոքոստի ժամանակ՝ նացիստական համակենտրոնացման ճամբարում։

Նրա հայրը՝ Իգոր Ֆիալան և նրա եղբայրը՝ Իրժին, 1944 թվականին ուղարկվեցին համակենտրոնացման ճամբար՝ որպես խառը ռասայի հրեաներ, բայց նրանց հաջողվեց խուսափել մահից, քանի որ նրանք միայն քառորդ հրեա էին: Պատերազմից հետո Ֆիալայի հայրն անդամակցել է Չեխոսլովակիայի Կոմունիստական կուսակցությանը, սակայն լքել է այն 1956 թվականին՝ Հունգարիայի իրադարձություններից հետո։ Զդենկայի մայրը աշխատել է որպես ծառայող, ավելի ուշ անցել է հաշմանդամության թոշակի՝ օնկոլոգիական հիվանդության պատճառով։

### Վաղ տարիներ
Ավարտել է Բռնոյի գիմնազիան։ Այնուհետև 1983-1988 թվականներին ստացել է պատմաբանասիրական կրթություն Մասարիկի համալսարանում (ուղղություն չեխերեն լեզու և պատմություն): 1984 թվականից սկսել է մասնակցել այլախոհական գործունեության։ 1988-1989 թվականներին եղել է Կրոմերժիժ քաղաքի թանգարանի աշխատող։ Թավշյա հեղափոխությունից հետո 1989 թվականի նոյեմբերին վերադարձել է Բռնո, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատել է որպես լրագրող «Lidová demokracie» թերթում։ Այս թերթի խմբագրությունից հեռանալուց հետո 1990 թվականի ապրիլից եղել է «Revue Proglas»-ի գլխավոր խմբագրի տեղակալը։  Նա համաեվրոպական միության Չեխական սեկցիայի (Paneuropa-Union Böhmen und Mähren) Մորավիայի տարածաշրջանային կոմիտեի երկարամյա նախագահն էր։

### Ակադեմիական կարիերա
1990 թվականից Ֆիալան մասնակցել է քաղաքագիտության ոլորտի ձևավորմանը, իրավաբան Վլադիմիր Չերմակի հետ Մասարիկի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում հիմնել է քաղաքագիտության ամբիոն, որը ղեկավարել է 1993 թվականին Չերմակի հեռանալուց հետո։ 1996 թվականին հաբիլիտացիա է անցել Պրահայի Կառլի համալսարանում, իսկ 2002 թվականին նշանակվել է Չեխիայում քաղաքագիտության ոլորտի առաջին պրոֆեսոր։ 2008 թվականին ստացել է իրավագիտության մագիստրոսի կոչում բիզնեսի իրավունքի մասնագիտությամբ Մասարիկի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում, որն առաջարկվում էր Նոթինգհեմ Թրենթի համալսարանի հետ համագործակցությամբ։

10 տարվա ընթացքում վերադարձել է քաղաքագիտության ամբիոն՝ սկսելով 1998 թվականից Մասարիկի համալսարանի սոցիալական հետազոտությունների նոր հիմնական ֆակուլտետում: 1996 թվականին նա դարձել է նաև Մասարիկի համալսարանի քաղաքագիտության միջազգային ինստիտուտի տնօրեն, որտեղ սերտորեն համագործակցել է Չեխոսլովակիայի նշանավոր Էմիգրանտներ Մոյմիր Պովոլնիի և Իվան Իժյուրեկի հետ, որոնք նույնպես մասնակցել են դրա ստեղծմանը։  Մասնակցել է չեխական առաջին պրոֆեսիոնալ քաղաքագիտական հանդեսի՝ «Politologický časopis»-ի ստեղծմանը: 2002 թվականին նշանակվել է Միջազգային հարաբերությունների և Եվրոպական հետազոտությունների նորաստեղծ դեպարտամենտի ղեկավար և արժանացել Ժան Մոնեի ամբիոնի, 2005-2011 թվականներին ղեկավարել է համեմատական քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտը։ 2004 թվականին դարձել է սոցիալական հետազոտությունների ֆակուլտետի դեկան և նույն թվականին ընտրվել Մասարիկի համալսարանի ռեկտոր։

Եղել է ռեկտոր երկու պաշտոնավարման ժամկետով (2004 - 2011թվականներին), այդ ընթացքում համալսարանը զգալի քանակական և որակական աճ է ապրել՝ դառնալով Կենտրոնական Եվրոպական կրթական և հետազոտական կարևոր հաստատություն (45,000 ուսանող, որոնցից ավելի քան 14%-ը օտարերկրացիներ են), ամենապահանջված չեխական բուհը, որը ստեղծել է գրագողության բացահայտման համազգային համակարգ և այլն: Այս ժամանակահատվածում մասարիկովը համալսարանը, ի թիվս այլ բաների, կառուցել է կենսաբժշկական ուղղության նոր համալսարան, որը Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում բարձրագույն կրթության ոլորտում ամենամեծ կառույցներից և միանվագ ներդրումներից մեկն է (220 միլիոն եվրո): 2006 թվականին Անտարկտիդայում բացեց Գրեգոր Մենդելի սեփական հետազոտական կայանը, համակարգեց Կենտրոնական Եվրոպական տեխնոլոգիական ինստիտուտի (CEITEC) նախագիծը, որը կազմում էր 5,3 միլիարդ կրոնա եվրոպական կառուցվածքային հիմնադրամներից, որը մեկնարկել է 2011 թվականից։

Ռեկտորական լիազորությունների ավարտից հետո աշխատել է Մասարիկի համալսարանի ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, իսկ 2011 թվականի սեպտեմբերից եղել է վարչապետ Պետր Նեչասի գլխավոր գիտական խորհրդականը:

Պետր Ֆիալան տիրապետում է անգլերեն և գերմաներեն լեզուներին։

### Գիտական գործունեություն
Իր գիտական գործունեության մեջ նա մասնագիտանում է համեմատական քաղաքագիտության և եվրոպական քաղաքականության մեջ։ Եվրոպական ինտեգրման խնդրին նվիրված հրապարակումներն ազդում են թեմայի վերաբերյալ գիտական և հասարակական քննարկումների վրա: «Եվրոպական Միություն» մենագրությունը (Մ. Պիտրովայի հետ համատեղ, 2003, 2009) այս ոլորտում ստանդարտ աշխատանքներից մեկն է, ինչպես նաև օգտագործվում է որպես դասագիրք Չեխիայում և Սլովակիայում, իսկ այս ոլորտում նրա ամենահայտնի գրքերը ներառում են «Եվրոպական ինտերվալը» (2007, 2010): «Քաղաքական ծայրահեղականությունը և արմատականությունը Չեխիայում» (1996) գիրքը, որը նա խմբագրել է, սկիզբ է դրել Չեխիայում այս երևույթի գիտական ուսումնասիրություններին:

Նրա աշխատանքները, որոնք նվիրված են կրոնի քաղաքական հարթությանը (օրինակ՝ «Կաթոլիկություն և քաղաքականություն», 1996, «Աշխարհիկացման լաբորատորիա», 2007) միջազգային ճանաչում են ստացել։ Կոմունիզմի ժամանակաշրջանում ընդհատակյա եկեղեցական գործունեության բազմամյա պատմական և հասարակական-գիտական ուսումնասիրությունները (Յ. Գանուշի հետ միասին) ամփոփված են «Ընդհատակյա եկեղեցի» մենագրության մեջ (1999, Die Verborgene Kirche, 2004): Նա նաև հրատարակել է աշխատություններ քաղաքական կուսակցությունների և հետաքրքրական խմբերի մասին, օրինակ՝ «Քաղաքական կուսակցությունների տեսություն» (Մ. Ստրմիսկայի հետ համատեղ, 1998, 2009)։ Որպես հեղինակ և խմբագիր՝ նա մասնակցել է «Քաղաքական կուսակցությունները Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում» (2002 թվական), «Կուսակցություններ և Եվրոպայի համակարգային կուսակցություններ» (2003 թվական), «Եվրոպարտիա» (2007 թվական) կամ «Շահերի եվրոպականացում» (2009 թվական) մենագրությունների գրմանը: Նրա քննադատական վերլուծությունը «Քաղաքականություն, որը չպետք է լինի» (2010 թվական) ընթացիկ քաղաքականության վերաբերյալ ուշադրություն է գրավել: Նա 14 մենագրության և 200-ից ավելի մասնագիտական հետազոտությունների հեղինակ է, որոնք տպագրվել են բազմաթիվ երկրներում: Մասնակցել է ազգային և միջազգային հետազոտական նախագծերի լուծմանը:

### Քաղաքական գործունեություն
2013 թվականի հոկտեմբերին արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում եղել է Հարավային Մորավիայի երկրամասի թեկնածուների ցուցակում ՔՊԿ-ի առաջատարը։ Ընտրվել է Չեխիայի խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի պատգամավոր՝ ստանալով 11 372 արտոնյալ ձայն։ 2014 թվականի հունվարի 18-ին XXIV կուսակցական համագումարում քվեարկության առաջին փուլում ընտրվել է կուսակցության նախագահ՝ հաղթելով Միրոսլավա Նեմցովային և Էդվարդ Կոժուշնիկին։ 2016 թվականի հունվարին կայացած կուսակցական համագումարում կրկին վերընտրվել է կուսակցության նախագահ։

Եղել է կուսակցության համազգային առաջնորդը և 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Հարավ-Մորավյան երկրամասում նրա թեկնածուների ցուցակի առաջատարը։ Ստացել է 13035 արտոնյալ ձայներ և կրկին ընտրվել է պատգամավորների պալատի պատգամավոր, իսկ 2017 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ փոխնախագահ։ 2018 թվականի հունվարին և 2020 թվականի հունվարին տեղի ունեցած XXVIII և XXIX կուսակցական համագումարներում վերընտրվել է կուսակցության նախագահի պաշտոնում։
մինի|ձախից|Քարոզչական պաստառ 2021 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին ընդառաջ
2020 թվականի հոկտեմբերին համագործակցության հուշագիր է ստորագրել խորհրդարանական ընտրություններից առաջ TOP 09-ի և KDU-ČSL-ի նախագահների հետ։ Եղել է «SPOLU» (ODS, KDU-ČSL և TOP 09) կոալիցիայի առաջնորդը խորհրդարանի ստորին պալատի ընտրություններում և եղել է Հարավ-Մորավյան ընտրատարածքի կոալիցիոն ցուցակի առաջատարը։ Ստացել է 38555 արտոնյալ ձայներ և վերընտրվել պատգամավոր։
մինի|աջից|Կառավարական նոր կոալիցիայի կուսակցությունների ղեկավարներ, 2021
Խորհրդարանական ընտրություններում հինգ ընդդիմադիր կուսակցությունների հաղթանակից հետո նրանց ներկայացուցիչները կոալիցիոն կառավարություն ստեղծելու մտադրություն են հայտնել, և որպես վարչապետի թեկնածու առաջադրվել է Պետր Ֆիալան։ Նոյեմբերի 28-ին նախագահ Միլոշ Զեմանը Պետր Ֆիալային նշանակեց նոր վարչապետ և նրան հանձնարարեց կառավարություն ձևավորել։

### Վարչապետ
Կառավարության նոր կազմը հաստատվեց 2021 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Կաբինետը խորհրդարանի վստահությունը ստացել է 2022 թվականի հունվարի 13-ի նիստում, որը տևել է շուրջ 23 ժամ։ Մինչ այդ Պետր Ֆիալան չեխ վարչապետների համար ավանդական առաջին արտասահմանյան ուղևորությունն Է կատարել Սլովակիա, որտեղ հանդիպել է նախագահ Զուզանա Չապուտովայի, վարչապետ Էդուարդ Հեգերի և խորհրդարանի նախագահ Բորիս Կոլարի հետ։

Փետրվարի սկզբին Պետր Ֆիալան և նրա լեհ գործընկեր Մատեուշ Մորավեցկին Պրահայում համաձայնագիր են ստորագրել տուրերի ածխային կտրվածքի շուրջ վեճերը դադարեցնելու մասին։
մինի|ձեխից|Պյոտր Ֆիալան և Վլադիմիր Զելենսկին բանակցությունների ժամանակ 2022 թվականի մարտին, Կիև

2022 թվականի փետրվարի 24-ին Ուկրաինա ռուսական ներխուժման սկսվելուց հետո Պետր Ֆիալան և Չեխիայի կառավարությունը կոշտ դիրքորոշում են որդեգրել Ռուսաստանի նկատմամբ, ինչպես նաև հռչակել Ուկրաինային առավելագույն աջակցության քաղաքականություն։ Սկսվել են մարդասիրական, ֆինանսական օգնության և սպառազինության մատակարարումները։ Պյոտր Ֆիալան նաև հանդես է գալիս Եվրամիությանը և ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի շուտափույթ անդամակցության, ինչպես նաև ուկրաինացի փախստականների ընդունման օգտին։

Գաղտնիության և անվտանգության խիստ միջոցառումների պայմաններում Պետր Ֆիալան, Չեխիայի, Լեհաստանի (Մատեուշ Մորավեցկի և Յարոսլավ Կաչինսկի) և Սլովենիայի (Յանեզ Յանշա) պատվիրակությունների կազմում, մարտի 15-ին և 16-ին այցելել է պաշտպանվող Կիև, որտեղ հանդիպել է Ուկրաինայի ղեկավար Վլադիմիր Զելենսկու և վարչապետ Դենիս Շմիհալի հետ։ Այս բանակցությունները զգալի արձագանք են գտել Չեխիայում և աշխարհում, շատ քաղաքական գործիչներ և լրագրողներ այս իրադարձությունը որակել են պատմական, աննախադեպ և համարձակ: Հանդիպման նպատակն էր աջակցություն հայտնել Ուկրաինային, ինչպես նաև պայմանավորվել լրացուցիչ ռազմական և հումանիտար օգնության մասին։

2022 թվականի հունիսին Պետր Ֆիալան Վատիկանում հանդիպել է Հռոմի Պապ Ֆրանցիսկոսի հետ։ Բանակցությունների ընթացքում քննարկվել է Ուկրաինայի պատերազմը, ինչպես նաև Չեխիայում կրոնի վիճակը։
մինի|ձախից|Պետր Ֆիալան Եվրոպական խորհրդարանի նիստում

2022 թվականի հուլիսի 1-ից Չեխիան դարձել է Եվրոպական միության խորհրդի նախագահ։ Այս առիթով Պետր Ֆիալան ելույթ է ունեցել Եվրոպական խորհրդարանի նիստում: Դրանում նա կոչ է արել պաշտպանել եվրոպական արժեքները, շարունակել աջակցությունը Ուկրաինային և միջուկային էներգետիկան ներառել էներգիայի վերականգնվող աղբյուրների շարքում։ Հետագայում եվրապատգամավորները քվեարկության ժամանակ աջակցել են այդ առաջարկին։

2022 թվականի հոկտեմբերի սկզբին Պետր Ֆիալան Պրահայի ամրոցում հյուրընկալել էր Եվրոպական քաղաքական համայնքի առաջին գագաթնաժողովը։ Գագաթնաժողովին հանդիպել են Եվրոպայի երկրների 44 պատվիրակություններ, բացառությամբ Ռուսաստանի Դաշնության և Բելառուսի: Մինչ այդ Ֆիալան անձամբ հանդիպել էր Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Լիզ Թրասի և Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի հետ։

Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկու հետ բանակցությունների ժամանակ նա խոստացավ, որ եթե Ռուսաստանը մարտավարական միջուկային զենք կիրառի Ուկրաինայում, Չեխիան կմիանա ՆԱՏՕ-ի պատասխանին։

#### 2023
2023 թվականի փետրվարին այցելել է Արաբական Միացյալ Էմիրություններ, որտեղ բանակցություններ է վարել Մուհամմադ բին Զայիդ ալ-Նահյանի հետ և այցելել Աբու Դաբիի IDEX սպառազինության տոնավաճառ։

2023 թվականի ապրիլին այցելել է Վիետնամ, որտեղ հանդիպել և բանակցել է վարչապետ Ֆամ Մին Թինի և նախագահ Վո Վան Թյոնգի հետ։ Բանակցությունները վերաբերում էին չեխ-վիետնամական տնտեսական համագործակցության ուժեղացմանը։ Այնուհետև այցելել է Հո Չի Մինի դամբարան, որտեղ հարգել է հեղափոխականի հիշատակը։

2023 թվականի հունիսի վերջին լավատես է անվանել Ռուսաստանի կողմից օկուպացված Ուկրաինայի հարավ-արևելքում ռուսական զորքերի դեմ ուկրաինական հակահարձակման մասին հաղորդագրությունները, բայց նաև նախազգուշացրել է հնարավոր «սառեցված հակամարտության սցենարի մասին, որը կստեղծի անվտանգության մշտական անկայունության Արևելյան Եվրոպայում»։ Նա աջակցել է չեխական զենքի մատակարարմանն Ուկրաինային, իսկ 2023 թվականի հուլիսին հայտարարել է, որ «պատերազմի առաջին օրվանից ամեն օր Չեխիայից հեռանում է մոտ 10 000 միավոր զինամթերք և առնվազն մեկ տանկ, նռնականետ կամ հաուբից»։ Ֆիալայի խոսքով՝ «ռուսական ներխուժման սկզբից ի վեր Չեխիան Ուկրաինային ռազմական օգնության խոշորագույն դոնորներից ու մատակարարներից մեկն է եղել։ Մենք առաջինն էինք, որ Ուկրաինային մատակարարեցինք ուղղաթիռներ, տանկեր, հաուբիցներ, հրթիռային կայանքներ և հետևակի մարտական մեքենաներ»։

2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Համասի զինյալների կողմից Իսրայելի տարածք ներխուժումից և «երկաթե թրեր» գործողության մեկնարկից հետո միանշանակ աջակցություն է հայտնել Իսրայելին և Գազայի հատվածում Իսրայելի գործողություններն անվանել օրինական ինքնապաշտպանություն։ Հոկտեմբերի 25-ին այցելել է Իսրայել, որտեղ հանդիպել է նախագահ Իսահակ Հերցոգի և վարչապետ Բենյամին Նեթանյահուի հետ։

2023 թվականի նոյեմբերի 4-ին դիվանագիտական առաքելությամբ այցելել է Եթովպիա, որտեղ հանդիպել է վարչապետ Աբիյ Ահմեդ Ալիի հետ։ Դեբրեյ Զեյթի ռազմակայանում հանդիպել է Եթովպիայի ռազմաօդային ուժերի հրամանատարի հետ, չնայած այն բանին, որ Գենտի համալսարանի անկախ փորձագետների գնահատականներով՝ Տիգրայ նահանգում ապստամբությունը ճնշելու ժամանակ զոհվել է ավելի քան 100 հազար մարդ: Նոյեմբերի 6-ին Նիգերիայի իշխանությունները՝ Սահարայից հարավ ընկած Աֆրիկայի առանցքային երկիրը, չեղյալ են հայտարարել Ֆիալայի պլանավորված այցը: Փորձագետների և ընդդիմադիր քաղաքական գործիչների կարծիքով՝ դա կարող է կապված լինել ՄԱԿ-ում Իսրայելի չեխական կառավարության աջակցության հետ, որտեղ Չեխիան, որպես 14 երկրներից մեկը, չի պաշտպանել Գազայի հատվածում պատերազմում հումանիտար հրադադարի կոչ անող բանաձևը։

#### 2024
2024 թվականի ապրիլին XXXI կուսակցական համագումարում Ֆիալան կրկին ընտրվել է կուսակցության նախագահ՝ դրանով իսկ գերազանցելով կուսակցության հիմնադիր Վացլավ Կլաուսի ռեկորդը։ Նրա թեկնածությանը կողմ է քվեարկել համագումարի 525 պատվիրակներից 424-ը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին պաշտոնական այցով մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ հանդիպել է նախագահ Ջո Բայդենի հետ։ Դատապարտել է Իրանի հարվածներն Իսրայելին և հայտարարել, որ «Իրանի երկարատև ագրեսիվ պահվածքը խանգարում է մերձավորարևելյան տարածաշրջանին ապրել խաղաղության և անվտանգության մեջ»։

## Քաղաքական հայացքներ
Ֆիալան իրեն ներկայացնում է որպես աջ Ժողովրդավարական պահպանողական քաղաքական գործիչ, որը մերժում է ինչպես ծայրահեղականությունը, այնպես էլ պոպուլիզմը։

2015 թվականի հոկտեմբերին Ֆիալան կոչ արեց արևմտյան ցամաքային զորքերի ռազմական ներխուժումը Մերձավոր Արևելք՝ ասելով. «*Մենք չենք լուծի միգրացիայի և ապակայունացման խնդիրը Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում, եթե ռազմական գործողություններ չձեռնարկենք*»։

2016 թվականի օգոստոսին նա հայտարարեց, որ «*...արմատական իսլամը պատերազմի մեջ է [[Եվրոպա]]յի հետ... և  Չեխիայի կառավարությունը չպետք է աջակցի եվրոպական միգրացիոն քաղաքականությանը, պետք է թույլ չտա քվոտաներ և չընդունի միգրանտներին, որոնք կարող են վտանգ ներկայացնել*»։

2016 թվականի դեկտեմբերին քաղաքական կոռեկտությունը հայտարարեց «*կեղծավորություն, որը խեղդում է մեզ և խանգարում իրերը կոչել իրենց իրական անուններով: Դա մեզ խանգարում է խոսել այն արժեքների մասին, որոնց հավատում ենք և լուծել իրական խնդիրները*»։

2018 թվականի հունիսին Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը դատապարտեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Չեխոսլովակիայից և Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի այլ երկրներից գերմանացիների արտաքսումը: Ֆիալա Գերմանիայի փոքրամասնություններին վտարելու բարոյական և քաղաքական արդարացման բացակայության մասին Մերկելի այս դիտարկումներին ի պատասխան հայտարարել է, որ «*անցյալից իրեր հանելը և դրանց միակողմանի մեկնաբանումը, անշուշտ, չի նպաստում հարաբերությունների զարգացմանը*»։

2019 թվականի հոկտեմբերին դատապարտեց Թուրքիայի ռազմական ագրեսիան Սիրիայի հյուսիսում քրդերի դեմ՝ հայտարարելով, որ «*Մերձավոր Արևելքում իրավիճակը զգալիորեն վատթարացել է թուրքական այս ռազմական գործողությունից հետո*»։

Ֆիալան աջակցում է Իսրայելի պետությանը և կարծում է, որ միջազգային իրավունքի տեսանկյունից Պաղեստինի ինքնավարությունը որպես լիարժեք պետություն ճանաչելը հակաօրինական ակտ է: Քննադատել է արտաքին գործերի նախարար Թոմաշ Պետրշիչեկին, մշակույթի նախարար Լյուբոմիր Զաորալեկին և նախկին արտգործնախարար Կարել Շվարցենբերգին՝ 2020 թվականի մայիսի 23-ին համատեղ հայտարարության համար, որը դատապարտում է Հրեայում և Սամարիայում հրեական բնակավայրերի պլանավորված իսրայելական բռնակցումը: Աշխարհում առաջինը համերաշխության այցով Երուսաղեմ է ուղարկել արտգործնախարար Յան Լիպավսկուն 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Համասի ահաբեկչական հարձակումից երեք օր անց, իսկ հոկտեմբերի 25-ին անձամբ է ժամանել Իսրայել։

2020 թվականի հունիսի սկզբին անհայտ անձինք Պրահայում Չերչիլի հուշարձանի վրա վանդալ գրություն են տեղադրել. *«Նա ռասիստ էր։ Black Lives Matter»*։ Պետր Ֆիալան հայտարարել է, որ *«մեծ ժողովրդավարական քաղաքական գործիչ [[Ուինսթոն Չերչիլ]]ի հուշարձանի պղծումը, որը նպաստեց [[Ադոլֆ Հիտլեր|Հիտլերի]] պարտությանը» «հիմարություն է և ամոթալի» (արարք)*։

Ֆիալան նույնասեռ ամուսնությունների ճանաչման սկզբունքային հակառակորդն է՝ իր «Ա-ից Յա» գրքում գրելով, որ *«ոչ ոք չի կարող ինձ ստիպել հավատալ, որ նույնասեռ մարդիկ կարող են ամուսնանալ և ստեղծել ընտանիք, որը հավասար է բնականին»*։

## Անձնական կյանք
1992 թվականին ընտանիք է կազմել Յանա Ֆիալովայի հետ, ում հետ ծանոթացել է Թավշյա հեղափոխության ժամանակ։ Ամուսնության ընթացքում ունեցել է երեք երեխա։

## Պարգևներ
* Մասարիկի համալսարանի ոսկե մեդալ (2019)
* Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի I աստիճանի շքանշան (2022 թվականի հոկտեմբերի 31, Ուկրաինա)՝ *ուկրաինա-չեխական միջպետական համագործակցության զարգացման, Ուկրաինայի անկախությանն ու տարածքային ամբողջականությանը աջակցելու գործում ունեցած ակնառու անձնական ներդրման համար*

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный вебсайт Петра Фиалы
* Petr Fiala, Prime Minister’s Chief Science Advisor Government of the Czech Republic 20.10.2011 16:19
* Prof. PhDr. Petr Fiala, Ph.D., LL.M. Government of the Czech Republic 2.5.2012 10:06
* Petr Fiala Government of the Czech Republic (актуальная версия)

Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Չեխիայի վարչապետներ
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ
Կատեգորիա:Քաղաքագետներ
Կատեգորիա:Չեխ ակադեմիկոսներ
Կատեգորիա:Չեխ գիտնականներ
Կատեգորիա:Կառավարության ղեկավարներ