Ջուլիուս Գրեյ

**Ջուլիուս Հ. Գրեյ** ( , ), կանադացի իրավաբան և համալսարանի պրոֆեսոր։ Նա հայտնի է հատկապես սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտում իր գիտելիքներով։ Նա «Գրեյ Քասգրեյն» իրավաբանական ընկերության ավագ գործընկեր է, «s.e.n.c»:

Ծնվել է Վրոցլավում (Լեհաստան), ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան 1971 թվականին, քաղաքացիական իրավունքի բակալավրի աստիճան 1971 թվականին և արվեստի մագիստրոսի աստիճան 1973 թվականին ՄաքԳիլի համալսարանում: Գրեյը Քվեբեկի փաստաբանական ասոցիացիայի և Կանադայի փաստաբանական ասոցիացիայի անդամ է 1974 թվականից։ 1976 թվականից ի վեր նա ներգրավված է եղել բազմաթիվ միավորումների գործունեության մեջ, ինչպիսին է Անհատական իրավունքների կանադական հիմնադրամը, որի նախագահը եղել է 1985-ից 1988 թվականներին։ 1977-ից 2002 թվականներին նա եղել է ՄաքԳիլի համալսարանի իրավունքի պրոֆեսոր: Պարոն Գրեյը պարգևատրվեց Քվեբեկի Բարո մեդալով, որը Ասոցիացիայի անդամի համար նախատեսված ամենաբարձր պարգևն է:

1982 թվականին Գրեյը պաշտպանեց Մոնրեալի երկու գրողների՝ Հենրի Սրեբրնիկին և Շլոյմե Պերելին, որոնք «Ջերուսալեմ Փոստ»-ի հունվարի 22-ի համարում հրապարակեցին «Ժամանակների նշանները» հոդվածը, որում ամփոփված էին Մոնրեալի հրեական համայնքի անհանգստությունները 1976 թվականի նոյեմբերին կայացած «Կեբեկուա կուսակցության» ընտրություններից հետո։ Փետրվարի 17-ին «Le Devoir» թերթը քննադատեց «Post»-ի հոդվածը՝ «Մոնրեալի սփյուռքը հակասեմական սպառնալիք է ներկայացնում» սենսացիոն վերնագրով։ Մեկ օր անց թերթը խմբագրական հոդված հրապարակեց՝ «Քվեբեկը վարկաբեկված է Իսրայելում» վերնագրով։ Գրեյը դատական հայց ներկայացրեց Քվեբեկի Գերագույն դատարան՝ պնդելով, որ հեղինակները ատելության քարոզարշավի զոհ են դարձել։ «Le Devoir»-ը, ի վերջո, վեճը կարգավորեց դատարանից դուրս և 1985 թվականի դեկտեմբերի 17-ին իր հոդվածի էջում ներողություն խնդրեց:

Գրեյը նպաստեց Ֆրանսերեն լեզվի խարտիայի (Օրինագիծ 101) այն դրույթի չեղարկմանը, որն արգելում էր տարբեր լեզուների օգտագործումը գործարար ցուցանակների վրա։ Այժմ ֆրանսերենը պետք է լիներ պարզապես գերակշռող լեզուն, բայց թույլատրվեին նաև այլ լեզուներ։

Գրեյն աջակցել է Մարգարետ Ատվուդի «La servee écarlate» ստեղծագործությանը, որը «Աղախնի պատմությունը» վեպի ֆրանսիական տարբերակն է՝ «Canada Reads»-ի ֆրանսիական տարբերակում, որը հեռարձակվել է «Radio-Canada»-ով 2004 թվականին։

Գրեյը պաշտպանեց «La Presse Chinoise» պարբերականը «Ֆալուն Գոնգ» կազմակերպության կողմից ներկայացված զրպարտության հայցից։ 2005 թվականին Քվեբեկի Գերագույն դատարանը որոշեց, որ թերթում հրապարակված հոդվածները չեն կարող որակվել որպես զրպարտություն։ Սակայն Քվեբեկի վերաքննիչ դատարանի հետագա՝ 2008 թվականի հունիսին կայացված որոշմամբ չեղյալ հայտարարվեց ստորին դատարանի որոշումը։

Գրեյը հրապարակավ աջակցել է Նոր դեմոկրատական կուսակցությանը և Քվեբեկի համերաշխության կուսակցությանը՝ չնայած ֆեդերալիստական ​​լինելուն։ Խոսակցություններ կային, որ նա կարող է լինել կուսակցության ապագա աստղային թեկնածու Մոնրեալում այն բանից հետո, երբ կուսակցությունը հաջողությամբ հաղթեց Ուտրեմոնում 2007 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Թոմաս Մալքեյրի գլխավորությամբ անցկացված լրացուցիչ ընտրություններում, սակայն նա չի մասնակցել 2008 և 2011 թվականների խորհրդարանական ընտրություններին։ Թեև նա մտածում էր Կանադայի հաջորդ դաշնային ընտրություններին մասնակցելու մասին, սակայն չարեց դա:

Գրեյը ամուսնացած է Լին Քասգրեյնի հետ, ով ՄաքԳիլի համալսարանի առողջապահական կենտրոնի օմբուդսմեն է և Քվեբեկի նախկին նախարար Քլեր Կիրկլանդ-Քագրեյնի դուստրը:

## Ծանոթագրություններ
* 
* "The ''Charter:'' Its Achievements and Its Detractors", Library and Archives Canada


## Արտաքին հղումներ
* Julius Grey: In Praise of Freedom

Կատեգորիա:Իրավագետներ
Կատեգորիա:ՄաքԳիլի համալսարանի շրջանավարտներ