Եվրապարտատոմսեր

**Եվրապարտատոմսերը** կամ **կայունության պարտատոմսերը** առաջարկված պետական պարտատոմսեր էին, որոնք պետք է թողարկվեին եվրոյով Եվրամիության 19 երկրների կողմից համատեղ: Այս գաղափարը առաջին անգամ առաջ քաշվեց Բարոզոյի Եվրահանձնաժողովի կողմից 2011 թվականին՝ 2009-2012 թվականների եվրոպական պարտքային ճգնաժամի ընթացքում: Եվրապարտատոմսերը պետք է լինեին պարտքային ներդրումներ, որոնց միջոցով ներդրողը որոշակի գումար էր փոխառում որոշակի ժամանակահատվածով և որոշակի տոկոսադրույքով ողջ եվրոգոտուն, որն էլ իր հերթին այդ գումարը փոխանցում էր առանձին կառավարություններին: Առաջարկը կրկին բարձրաձայնվեց 2020 թվականին՝ որպես Եվրոպայում COVID-19 համավարակի ազդեցություններին հնարավոր արձագանք, ինչի հետևանքով այդպիսի պարտքային թողարկումը անվանվեց «**կորոնապարտատոմսեր**»:

Եվրապարտատոմսերը առաջարկվել են որպես 2009-2012 թվականների եվրոպական պարտքային ճգնաժամը հաղթահարելու միջոց, քանի որ պարտք ունեցող պետությունները կարող են նոր միջոցներ վերցնել ավելի լավ պայմաններով, քանի որ դրանք ապահովվում են ոչ ճգնաժամային պետությունների վարկանիշով:  Քանի որ եվրապարտատոմսերը թույլ կտան արդեն իսկ բարձր պարտք ունեցող պետություններին օգտվել ավելի էժան վարկից՝ եվրագոտու այլ տնտեսությունների հզորության շնորհիվ, դրանք հակասական են և կարող են տուժել անտոմս ուղևորի էֆեկտից։ Առաջարկը հիմնականում նպաստավոր էր պարտապան կառավարությունների համար, ինչպիսիք են Պորտուգալիան, Հունաստանը և Իռլանդիան, սակայն հանդիպեց ուժեղ դիմադրության, հատկապես Գերմանիայի՝ եվրոգոտու ամենաուժեղ տնտեսության կողմից։ Ծրագիրը, ի վերջո, առաջ չընթացավ՝ ի դեմս գերմանական և հոլանդական ընդդիմության. Ճգնաժամը ի վերջո լուծվեց 2012 թվականին ԵԿԲ-ի հայտարարությամբ, որ նա կանի «ամեն ինչ անհրաժեշտ է» արժույթը կայունացնելու համար՝ եվրաբոնդերի առաջարկը դարձնելով վիճելի:

## Կապույտ պարտատոմսի առաջարկ
2010 թվականի մայիսին երկու տնտեսագետներ Յակոբ ֆոն Վեյցսակերը և Ժակ Դելպլան հոդված են հրապարակել, որում առաջարկվում է ավանդական ազգային պարտատոմսերի (կարմիր պարտատոմսեր) և համատեղ թողարկված եվրապարտատոմսերի (կապույտ պարտատոմսեր) միախառնում՝ թույլ երկրներում պարտքային ճգնաժամերը կանխելու համար, միևնույն ժամանակ հարկաբյուջետային կայունությունն ապահովելու համար։ Առաջարկի համաձայն՝ ԵՄ անդամ երկրները պետք է իրենց պետական ​​պարտքի համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) մինչև 60 տոկոսը կհամալրեն համատեղ պարտավորության ներքո՝ որպես գլխավոր սուվերեն պարտք (կապույտ տրանշ)՝ դրանով իսկ նվազեցնելով պարտքի այդ մասի փոխառության արժեքը։ Ցանկացած պետական ​​պարտք, որը գերազանցում է երկրի կապույտ պարտատոմսերի տեղաբաշխումը (կարմիր տրանշը) պետք է թողարկվի որպես ազգային և կրտսեր պարտք՝ կանոնակարգված դեֆոլտի համար պատշաճ ընթացակարգերով, այդպիսով բարձրացնելով պետական ​​փոխառությունների սահմանային արժեքը և նպաստելով հարկաբյուջետային կարգապահության բարձրացմանը: Մասնակից երկրները պետք է նաև ստեղծեն Անկախ կայունության խորհուրդ, որը կքվեարկվի անդամ երկրների խորհրդարանների կողմից, որպեսզի առաջարկի տարեկան հատկացում կապույտ պարտատոմսի համար և պաշտպանելու հարկաբյուջետային պատասխանատվությունը։

Հեղինակները պնդում են, որ թեև իրենց հայեցակարգը արագ լուծում չէ, նրանց կապույտ պարտատոմսերի առաջարկը նախանշում է խթան և երկարաժամկետ ելք պարտքի երկընտրանքից՝ միաժամանակ «օգնելով ճանապարհ հարթել եվրոյի՝ որպես կարևոր պահուստային արժույթի աճի համար, որը կարող է նվազեցնել փոխառության ծախսերը բոլոր ներգրավվածների համար։ Համեմատաբար ոչ իրացվելի սուվերեն պարտատոմսեր ունեցող փոքր երկրները (օրինակ՝ Ավստրիան և Լյուքսեմբուրգը) կարող են առավելապես օգուտ քաղել կապույտ պարտատոմսերի լրացուցիչ իրացվելիությունից, թեև ակնկալվում է, որ կապույտ պարտատոմսերի սխեմայով Գերմանիայի փոխառության ծախսերը կնվազեն ընթացիկ մակարդակից: Պարտք-ՀՆԱ-ի բարձր հարաբերակցությամբ երկրները (ինչպիսիք են Իտալիան, Հունաստանը և Պորտուգալիան) հարկաբյուջետային ճշգրտման ուժեղ խթան կունենան։

## Եվրոպական հանձնաժողովի առաջարկը
2011 թվականի նոյեմբերի 21-ին Եվրահանձնաժողովը առաջարկեց եվրոպական պարտատոմսեր, որոնք թողարկվել են եվրոգոտու 17 պետությունների կողմից՝ որպես ֆինանսական ճգնաժամի դեմ պայքարի արդյունավետ միջոց: 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին Հանձնաժողովը ներկայացրեց Կանաչ փաստաթուղթ, որը գնահատում է եվրոգոտու ԵՄ անդամ երկրների միջև սուվերեն պարտատոմսերի միասնական թողարկման իրագործելիությունը: Եվրագոտում սուվերեն թողարկումը ներկայումս իրականացվում է անհատապես ԵՄ անդամ յուրաքանչյուր երկրի կողմից: Ընդհանուր թողարկվող եվրապարտատոմսերի ներդրումը կնշանակի անդամ պետությունների միջև սուվերեն թողարկման միավորում և դրա հետ կապված եկամուտների հոսքերի և պարտքի սպասարկման ծախսերի բաշխում։

2012 թվականի նոյեմբերի 29-ին Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարոզուն առաջարկեց քայլ առ քայլ ներդնել եվրապարտատոմսեր՝ նախ կիրառվելով կարճաժամկետ պարտատոմսերի, այնուհետև երկամյա և ավելի ուշ եվրոբոնդերի վրա՝ հիմնված խորապես ինտեգրված տնտեսական և հարկաբյուջետային կառավարման շրջանակի վրա։

### Եվրապարտատոմսերի երեք մոտեցում
Կանաչ թղթում թվարկված են ընդհանուր եվրապարտատոմսերի թողարկման երեք ընդհանուր մոտեցումներ՝ հիմնված ազգային թողարկման (լրիվ կամ մասնակի) փոխարինման աստիճանի և հիմքում ընկած երաշխիքի բնույթի վրա (համատեղ և անհատական ​​կամ անհատական)։
#*Ամբողջական եվրապարտատոմսեր՝ համատեղ պատասխանատվությամբ*: Այս տարբերակը ներառում է ամբողջ ազգային թողարկման ամբողջական փոխարինումը եվրապարտատոմսերով, ընդ որում ԵՄ յուրաքանչյուր անդամ ամբողջությամբ պատասխանատվություն է կրում ամբողջ թողարկման համար: Ըստ Եվրահանձնաժողովի, «դա ուժեղ պոտենցիալ դրական ազդեցություն կունենա կայունության և ինտեգրման վրա: Բայց միևնույն ժամանակ, վերացնելով բոլոր շուկայական կամ տոկոսադրույքների ճնշումները անդամ երկրների վրա, դա կստեղծի բարոյական վտանգի համեմատաբար բարձր ռիսկ և կարող է պահանջել պայմանագրի էական փոփոխություններ»:
#*Մասնակի եվրապարտատոմսեր՝ համատեղ պարտավորությամբ*: Երկրորդ տարբերակը կհամախմբի փոխառությունների միայն մի մասը՝ դարձյալ բոլորի կողմից երաշխավորված: Սա նշանակում է, որ ԵՄ անդամ երկրները կշարունակեն մասնակի թողարկել ազգային պարտատոմսեր՝ իրենց պարտքերի մասնաբաժինը ծածկելու համար ՀՆԱ-ի որոշակի տոկոսից բարձր, որը չի ծածկվում եվրոբոնդերով: Հանձնաժողովը չի նշում ֆինանսավորման կարիքների կոնկրետ ծավալը կամ համամասնությունը, որը կփակվի մի կողմից ազգային պարտատոմսերով, մյուս կողմից՝ եվրապարտատոմսերով: Այնուամենայնիվ, առաջարկը նման է Գերմանիայի Տնտեսական փորձագետների խորհրդի առաջարկին, որն առաջարկեց եվրոպական կոլեկտիվ մարման հիմնադրամ, որը կհամախմբեր եվրոգոտու պարտքը 60%-ից բարձր՝ զուգակցված պարտքի կրճատման համարձակ սխեմայով այն երկրների համար, որոնք չեն աջակցում Եվրոպական ֆինանսական կայունությանը: Հաստատություն. Ակնկալվում է, որ այս տարբերակը կպահանջի փոփոխություններ TFEU-ի պայմանագրի մեջ։
#*Մասնակի եվրապարտատոմսեր՝ առանց համատեղ երաշխիքների*: Երրորդ տարբերակի համաձայն, որը նման է կապույտ պարտատոմսի առաջարկին, եվրապարտատոմսերը կրկին ծածկում են պարտքի միայն մի մասը (ինչպես տարբերակը 2), բայց առանց համատեղ երաշխիքների: Սա կարող է մուտքի խիստ պայմաններ սահմանել երկրների փոքր խմբի վրա՝ միավորելու պարտքի մի մասը և թույլ տալով բացառել այն երկրներին, որոնք չեն կատարել իրենց հարկաբյուջետային պարտավորությունները: «Ֆինանսավորման որոշ առավելությունների վերաբաշխման մեխանիզմով... ավելի բարձր և ցածր վարկանիշ ունեցող կառավարությունների միջև» այս տարբերակը նպատակ ունի նվազագույնի հասցնել տնտեսական և հարկաբյուջետային քաղաքականության վարման բարոյական վտանգի ռիսկը: Ի տարբերություն առաջին երկու մոտեցումների, սա կներառի կառավարության «բազմաթիվ, բայց ոչ համատեղ» երաշխիքներ և, հետևաբար, կարող է իրականացվել համեմատաբար արագ՝ առանց ԵՄ պայմանագրերը փոխելու անհրաժեշտության:

#### Առաջարկվող էֆեկտներ
Եվրահանձնաժողովի առաջարկի համաձայն՝ եվրապարտատոմսերի ներդրումը նոր միջոց կստեղծի, որով կառավարությունները կֆինանսավորեն իրենց պարտքերը՝ առաջարկելով ապահով և իրացվելի ներդրումային հնարավորություններ։ Սա «կարող է արագորեն մեղմել ընթացիկ սուվերեն պարտքի ճգնաժամը, քանի որ բարձր եկամտաբեր անդամ երկրները կարող են օգտվել ցածր եկամտաբեր անդամ երկրների ավելի բարձր վարկունակությունից»: Արդյունքը կլինի ակնթարթային, նույնիսկ եթե եվրոբոնդերի ներդրումը որոշ ժամանակ պահանջի, քանի որ փոփոխված շուկայական ակնկալիքներն ակնթարթորեն կհարմարվեն, ինչը կհանգեցնի ֆինանսավորման միջին և սահմանային ծախսերի նվազմանը, հատկապես այն ԵՄ անդամ երկրների համար, որոնք առավել տուժել են ֆինանսական ճգնաժամից: Հանձնաժողովը նաև կարծում է, որ եվրապարտատոմսերը կարող են եվրոգոտու ֆինանսական համակարգը դարձնել ավելի դիմացկուն ապագա անբարենպաստ ցնցումների նկատմամբ և ամրապնդել ֆինանսական կայունությունը: Նրանք կարող են նաև նվազեցնել եվրագոտու բանկերի խոցելիությունը առանձին անդամ երկրների վարկային վարկանիշների վատթարացման պատճառով՝ ապահովելով նրանց ավելի հուսալի գրավի աղբյուր։ Եվրոգոտիում պարտատոմսերի ինտեգրված շուկայի ստեղծումը խնայողներին և ֆինանսական հաստատություններին ապահով և իրացվելի ներդրումային հնարավորություն կստեղծի, որը կհամապատասխանի ԱՄՆ դոլարի իր գործընկերոջը չափով և իրացվելիությամբ, ինչը նաև կամրապնդի եվրոյի դիրքը որպես միջազգային պահուստային արժույթ և կնպաստի ավելի հավասարակշռված համաշխարհային ֆինանսական համակարգին:

Այն երկրների կառավարությունները, որտեղ մարդկանց մեծամասնությունը կցանկանար ստանձնել այդ պարտքային ռիսկերը, կարծում են, որ դա լավ գաղափար չէ և տեսնում են այլ ազդեցություններ: Նրանք չեն հասկանում, թե ինչու պետք է օգնեն մի խումբ պետությունների, որոնք տարիներ շարունակ պարտք են վերցնում և շրջանցում ԵՄ պայմանագրերը՝ հեշտացնելով նրանց ավելի շատ պարտք վերցնել եվրոբոնդերի միջոցով։ Գերմանիան այս թերահավատ պետություններից մեկն է՝ Ավստրիայի, Ֆինլանդիայի և Նիդեռլանդների հետ միասին։

Մյունխենի Ifo Տնտեսական հետազոտությունների ինստիտուտից Հանս-Վերներ Սինը կարծում է, որ գերմանացի հարկատուների համար ծախսերը կազմում են տարեկան 33-ից 47 միլիարդ եվրո։ Հերթի կառավարման դպրոցից Հենրիկ Էնդերլայնը Մակրոտնտեսական քաղաքականության ինստիտուտից (IMK) Գուստավ Հորնի նման այլ տնտեսագետներ վիճարկում են այս թվերը: Երկուսն էլ ենթադրում են, որ գերմանական տոկոսադրույքները միայն աննշանորեն կբարձրանան, քանի որ եվրոբոնդերը կշահեն էապես ավելի բարձր իրացվելիությունից և պահանջարկից ամբողջ աշխարհից։ Մյուսները կարծում են, որ գերմանական տոկոսադրույքները կարող են նույնիսկ նվազել։ Գերմանիայի ֆինանսների նախարարության փորձագետներն ակնկալում են, որ փոխառության ծախսերը կավելանան 0,8%-ով, ինչը կհանգեցնի ներդրման առաջին տարում 2,5 մլրդ եվրոյի և երկրորդ տարում 5 մլրդ եվրոյի՝ համապատասխանաբար հասնելով 20-25 մլրդ եվրոյի 10 տարի անց։ Ի վերջո, եվրապարտատոմսերի կողմնակիցները պնդում են, որ դրանց ներդրումը «շատ ավելի քիչ ծախսատար կլինի, քան արտակարգ իրավիճակների հովանոցի մշտական ​​աճը կամ նույնիսկ եվրոյի փլուզումը»։

### Ավելի խիստ հարկաբյուջետային կանոններ
Ներկայացնելով «կայուն պարտատոմսերի» գաղափարը՝ Ժոզե Մանուել Բարոզուն պնդեց, որ ցանկացած նման ծրագիր պետք է ուղեկցվի ուժեղ հարկաբյուջետային վերահսկողությամբ և տնտեսական քաղաքականության համակարգմամբ՝ որպես բարոյական վտանգից խուսափելու և կայուն պետական ​​ֆինանսներ ապահովելու անհրաժեշտ բաղադրիչ: Ըստ առաջարկությունների՝ եվրոգոտու կառավարությունները պետք է մինչև հոկտեմբերի 15-ը Եվրահանձնաժողովին ներկայացնեն հաջորդ տարվա իրենց ազգային բյուջեների նախագծերը: Այնուհետև հանձնաժողովը կկարողանա խնդրել կառավարությանը վերանայել բյուջեն, եթե նա գտնի, որ այն բավարար չափով արդարացված չէ՝ հասնելու պարտքի և դեֆիցիտի մակարդակների իր նպատակներին, որոնք սահմանված են եվրոկոնվերգենցիայի չափանիշներով:

2011 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Եվրոպական խորհրդի նիստում եվրոյի գոտու բոլոր 17 անդամները և վեց պետությունները, որոնք ձգտում են միանալ, համաձայնության են եկել նոր միջկառավարական պայմանագրի շուրջ, որը սահմանում է պետական ​​ծախսերի և փոխառությունների խիստ սահմանափակումներ՝ սահմանները խախտող երկրների համար տուգանքներ սահմանելու վերաբերյալ: Եվրոգոտու մնացած բոլոր երկրները, բացառությամբ Մեծ Բրիտանիայի, նույնպես պատրաստ են միանալ դրան՝ խորհրդարանական քվեարկության պայմանով:

## Արձագանքներ
Իտալիան և Հունաստանը հաճախ են արտահայտվել եվրապարտատոմսերի օգտին, իսկ այն ժամանակ Իտալիայի էկոնոմիկայի նախարար Ջուլիո Տրեմոնտին այն անվանել է եվրոգոտու պարտքային ճգնաժամի «հիմնական լուծում»: Մեծ թվով ներդրողներ և տնտեսագետներ կիսում են այս համոզմունքը՝ ասելով, որ եվրապարտատոմսերը կլինեն պարտքային ճգնաժամը լուծելու լավագույն միջոցը։

Այնուամենայնիվ, Գերմանիան դեմ է այն պարտքին, որը համատեղ թողարկվելու և երաշխավորվելու է արժութային բլոկի բոլոր 17 անդամների կողմից՝ ասելով, որ դա կարող է զգալիորեն մեծացնել երկրի պարտավորությունները պարտքային ճգնաժամի պայմաններում։  Բարոզուն պնդեց, որ Գերմանիան սկզբունքորեն դեմ չէ համատեղ թողարկմանը, սակայն կասկածի տակ է դնում դրա իրականացման ժամկետները։ Ավստրիան, Բուլղարիան, Ֆինլանդիան և Նիդեռլանդները նույնպես դեմ են արտահայտվել եվրապարտատոմսերի թողարկման վերաբերյալ: Բուլղարիայի ֆինանսների նախարար Սիմեոն Ջանկովը ավստրիական Der Standard-ում քննադատել է եվրապարտատոմսերը. «Էժան վարկը մեզ ներքաշեց եվրոգոտու ներկայիս ճգնաժամի մեջ, միամտություն է կարծել, որ դա մեզ դուրս կբերի դրանից»:

### Հակառակ առաջարկներ
2011 թվականի նոյեմբերի 28-ին գերմանական «Die Welt» թերթը հայտնել է, որ Գերմանիան, Ֆրանսիան և ԵՄ չորս այլ անդամներ, որոնք գնահատվում են AAA, կարող են թողարկել ընդհանուր «էլիտար պարտատոմսեր» (կամ «Triple A պարտատոմսեր»)՝ փորձելով ավելի շատ գումար հավաքել ցածր տոկոսադրույքներով իրենց համար և, խիստ պայմաններով, նաև օգնել պարտքերով լի եվրոգոտու անդամներին։ Նշվում է, որ Ավստրիան, Ֆինլանդիան, Լյուքսեմբուրգը և Նիդեռլանդները մաս են կազմում բարձր վարկանիշ ունեցող երկրների կայունացման և ֆինանսական շուկաների հանգստացման պլանի: Ակնկալվում է, որ վեց երկրների ընդհանուր պարտատոմսերը կունենան 2-2,5 տոկոս տոկոսադրույք։

Գերմանական տնտեսական փորձագետների խորհրդի «հինգ իմաստուն տնտեսագետների» 2011 թվականի առաջարկից հետո Գի Վերհոֆշտադը՝ Եվրոպական խորհրդարանի լիբերալ ALDE խմբի ղեկավարը, առաջարկեց ստեղծել եվրոպական կոլեկտիվ մարման հիմնադրամ: Այն փոխադարձաբար կփոխանցի եվրոգոտու պարտքը 60%-ից բարձր՝ այն համատեղելով այն երկրների պարտքի կրճատման համարձակ սխեմայի հետ, որոնք EFSF-ից չեն ստանում կյանքի աջակցություն։

2012 թվականի հունվարին Տնտեսական համագործակցության եվրոպական լիգայի աշխատանքային խումբը բացահայտեց Euro T-Bill Fund-ի նախագիծը: Առաջարկը, որն ավելի մանրամասն ներկայացնում է Rabo Bank-ի գլխավոր տնտեսագետ Վիմ Բոնստրայի կողմից առաջին անգամ ներկայացված հայեցակարգը, պահանջում է ընդամենը չորս տարվա ժամանակավոր հիմնադրամ և առավելագույնը երկու տարի մարման ժամկետով պարտատոմսեր:

2012 թվականի մարտին Boston Consulting Group-ը նույնպես հետևեց Գերմանական խորհրդի առաջարկին՝ համաձայնելով, որ «խնդրի շրջանակը չափազանց մեծ է այն լուծելու համար Եվրոպական կայունության մեխանիզմի կամ Եվրոպական կենտրոնական բանկի կողմից իրացվելիության միջնաժամկետ ներարկման միջոցով» և նախապատվությունը տալով սահմանափակ ծավալի եվրապարտատոմսերին։

2012 թվականի հունիսին Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը վճռականորեն մերժեց Գերմանիայի ցանկացած աջակցություն եվրապարտատոմսերին։

## Քննադատներ
Եվրապարտատոմսերի ծրագրված ներդրումը քննադատության է ենթարկվել տնտեսագետների կողմից այնպիսի պատճառներով, ինչպիսիք են անտոմս ուղևորի էֆեկտը և բարոյական վտանգը։ Տնտեսական հիմքերից բացի նշվում են հիմնականում իրավական և քաղաքական պատճառներ, որոնք կարող են արգելել եվրապարտատոմսերի ներդրումը. Լիսաբոնի պայմանագրի 125-րդ հոդվածում հստակ ասվում է, որ Եվրամիությունը և նրա անդամ երկրները պատասխանատվություն չեն կրում այլ անդամների պարտավորությունների համար։ Քանի որ եվրապարտատոմսերը կարող են հակասության մեջ լինել 125-րդ հոդվածի հետ, հնարավոր է, որ այն պետք է փոփոխվի մինչև իրականացումը։

## «Corona» պարտատոմսեր

Իսպանիայի և Իտալիայի առաջնորդները կոչ են արել համատեղ թողարկել «Corona պարտատոմսեր», որպեսզի օգնեն իրենց երկրներին, որոնք ծանր հարված են ստացել 2019 թվականի կորոնավիրուսային հիվանդության բռնկումից, ապաքինվել համաճարակից։ Corona պարտատոմսերը քննարկվել են 2020 թվականի մարտի 26-ին Եվրոպական խորհրդի նիստում, սակայն Գերմանիան և Նիդեռլանդները բացառել են նման պարտատոմսերի թողարկումը։ Եվրոպական կենտրոնական բանկի ղեկավար Քրիստին Լագարդը, ով նախատեսում է (առանձին-առանձին) գնել ավելի քան 1 տրիլիոն եվրո պարտատոմսեր՝ ի պատասխան կորոնավիրուսի, կոչ է արել ԵՄ-ին դիտարկել Corona պարտատոմսերի թողարկումը։ Հանդիպումից հետո իսպանացի առաջնորդները շարունակել են վիճել համատեղ թողարկված պարտքի շուրջ։

Չնայած այն հանգամանքին, որ Եվրահանձնաժողովը և Եվրոպական կենտրոնական բանկը միլիարդավոր հատուկ միջոցներ են հատկացրել, մեղմացրել են ԵՄ երկրների բյուջեի դեֆիցիտի և պետական ​​պարտքի սահմանները, որոշ անդամներ (օրինակ՝ Ֆրանսիա, Իտալիա, Իսպանիա, Բելգիա, Իռլանդիա, Պորտուգալիա, Հունաստան, Սլովենիա և Լյուքսեմբուրգ) պահանջել են ավելին անել՝ կապված COVID-19 համաճարակի հետ: Այնուամենայնիվ, Գերմանիան, որը եվրապարտատոմսերի ամենաակտիվ հակառակորդն էր, աջակցություն ստացավ Ավստրիայից, Նիդեռլանդներից, Ֆինլանդիայից և Էստոնիայից։ Մինչդեռ Իտալիայի վարչապետ Ջուզեպպե Կոնտեն գերմանական Die Zeit շաբաթաթերթում նշում էր. «Ի՞նչ ենք մենք ուզում անել Եվրոպայում: Արդյո՞ք յուրաքանչյուր անդամ երկիր ցանկանում է գնալ իր ճանապարհով», - նա նաև ավելացրել է. «Եթե մենք միություն ենք, հիմա դա ապացուցելու ժամանակն է»։ Կոնտեն նաև բնութագրել է Եվրոպական կայունության մեխանիզմը (ESM) որպես «լիովին անբավարար» ճգնաժամին դիմակայելու համար։

Ավելի ուշ Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենը նշեց, որ «Այսօր Եվրոպան մոբիլիզացվում է Իտալիայի հետ։ «Դժբախտաբար, դա միշտ չէ, որ այդպես է եղել», - ավելի ուշ նա ավելացրեց, որ ԵՄ-ն «մինչև 100 միլիարդ եվրո (110 միլիարդ դոլար) կտրամադրի ամենաշատ տուժած երկրներին, սկսած Իտալիայից, փոխհատուցելու ավելի կարճ ժամերով աշխատողների աշխատավարձերի կրճատումը»։ Հանձնաժողովի ծրագրին հիմնական հակազդեցությունը հանդես եկավ այսպես կոչված «Խնայող քառյակից»։

Ի վերջո, 2020 թվականի հուլիսին Եվրոպական խորհուրդը համաձայնեց թողարկել 750 միլիարդ եվրոյի եվրոպական սուվերեն պարտատոմսեր՝ «Next Generation EU» ապրանքանիշով, որպեսզի աջակցի անդամ երկրներին, որոնք տուժած են COVID-19 համաճարակից։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Բրեյգել (հաստատություն): Կապույտ պարտատոմսի առաջարկը  (Թողարկում 2010/03, մայիս 2010 թվական)
* Բրեյգել (հաստատություն): Եվրապարտատոմսեր. Կապույտ պարտատոմսերի հայեցակարգը և դրա հետևանքները  (Մայիս 2011 թվական)
* Եվրոպական հանձնաժողով: Կանաչ թուղթ կայունության պարտատոմսերի մասին (Նոյեմբեր 2011 թվական)
* Տնտեսական համագործակցության եվրոպական լիգա: The ELEC «Euro T-Bill Fund» (Հունվար 2012 թվական)

Կատեգորիա:Եվրոպական միություն
Կատեգորիա:Փողի շուկայի գործիքներ
Կատեգորիա:Ֆինանսներ