open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Տուգանային հարված (ֆիլմ)

**«Տուգանային հարված»** (), 1963 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, կինոկատակերգություն։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է գյուղի նախաձեռնող ղեկավար (անասնաբուծական համալիրի նախկին ղեկավար) ընկեր Կուկուշկինի (Մ. Պուգովկին) մասին, որը, հանձնարարություն ստանալով բարձրացնել գյուղում սպորտի հեղինակությունը, հասկանում է, որ տեղի մարզական թիմի հաջողությունները կարելի է շատ արագ բարձրացնել, եթե պրոֆեսիոնալների հրավիրեն՝ մտացածին ազգանուններով  հանդես գալու մարզային սպարտակիադայում (մինչ այդ նա դարձել է «Մամուլի աստղ»՝ հասնելով յուղի հանձնման աչքի ընկնող ցուցանիշների, որը, ինչպես հետո պարզվել է, նա գնել է հարևան շրջանի խանութներում)։ Վարձով հանդես եկող ամբողջ խումբը («կոմբայնավարներ», «մեխանիզատորներ») ճանապարհ է ընկնում։ Սակայն թերթի թղթակից Լյուդա Միլովանովայի հետ ճանապարհային ծանոթությունը հանգեցնում է նրան, որ աչքակապության շուրջ սկանդալն այժմ անխուսափելի է։

Մրցումներն ընթանում են իրենց հունով. հանդես են գալիս ձիավարները (ձիարշավարանի ձյան վրա), ցատկորդները... Եվ ահա հոկեյի խաղից առաջ թղթակցուհին բարձրախոսով հայտարարում է դավադրության մասին։ Հանդիպումն արդյունքում ձախողվում է։ Ֆիլմի եզրափակչում ընկեր Կուկուշկինը նստած զրուցում է շան հետ՝ գուշակելով, թե ինչպես կդասավորվի իր հետագա ճակատագիրը՝ արդյոք կտեղափոխվեն «այլ աշխատանքի», թե դա կարիերայի վերջն է։

## Դերերում
* Միխայիլ Պուգովկին – *Պավել Վասիլևիչ Կուկուշկին, Պետրովսկի շրջանի ղեկավար
* [[Լիլիանա Ալեշնիկովա]] – *Լյուդմիլա Միլովանովա, թղթակից
* Վլադիմիր Տրեշչալով – *սպորտի վարպետ Իգոր Կորոլյով, հոկեյիստ, նույն ինքը կոմբայնավար Սեմյոնով
* [[Վլադիմիր Վիսոցկի]] – *մարմնամարզիկ Յուրի Նիկուլին, նույն ինքը ձիավար Մասլյուկով
* Վլադիմիր Յանովսկիս – *բռնցքամարտիկ Յան Սիզով, նույն ինքը գեղասահորդ Իվան Դուբրով
* Վլադիմիր Գուդկով – *չմշկասահորդ Վլադիմիր Կուզին
* Իգոր Պուշկարյով – *թեթևատլետ Վիկտոր Գոնչարով, նույն ինքը դահուկորդ Կալաչյով
* Ելենա Պոնսովա – *խմբագրության քարտուղար
* Նիկոլայ Սմորչկով – *կոմբայնավար Յակով Միխայլով
* Յուրի Մեդվեդև – *թղթակից
* Լարիսա Լուժինա – *հեռուստահաղորդավարուհի
* [[Գեորգի Տուսուզով]] – *բժիշկ
* Յան Սպարրե – *սպորտային ռադիոմեկնաբան (կամեո)
* Նատալյա Սեդիխ – *գեղասահորդուհի

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Վլադլեն Բախնով, Յակով Կոստյուկովսկի
* Ռեժիսոր՝ Վենիամին Դորման
* Օպերատոր՝ Կոնստանտին Հարությունով
* Նկարիչ՝ Մարկ Գորելիկ
* Կոմպոզիտոր՝ Նիկիտա Բոգոսլովսկի
* Ֆիլմերի արտադրության գլխավոր վարչության նվագախումբ (դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան)

## Նկարահանումներ
Լեռնադահուկային մրցումների նկարահանումներն անցկացվել են Չիմբուլակում, չմշկավազքի նկարահանումները՝ հին Մեդեոյում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Սուրբ Քրիստափորի վանք (Դաշտադեմ)

**Սուրբ Քրիստափորի վանք**, հայկական առաքելական վանական համալիր Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Դաշտադեմ գյուղում, նրանից մոտ 2 կմ հարավ-արևմուտք, պատմական Քաղենի բնակավայրի տարածքում։

## Կառուցվածք և ճարտարապետություն
Վանքը բաղկացած է՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց, որը կառուցվել է 7-րդ դարում, նրանից հյուսիս՝ քառակուսի հատակագծով եռահարկ դամբանատուն-զանգակատնից, միաբանության բնակելի շենքերից (այժմ՝ ավերակ), անմշակ քարով շարված պարսպից և 10-14-րդ դարերի խաչքարերով հարուստ գերեզմանատնից, որտեղ գտնվում է նաև մ․թ․ա․ 2-րդ հազարամյակով թվագրվող վիշապաքար։

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին խաչաձև՝ եռախորան, արտաքուստ ուղղանկյուն խաչաթևերով, կենտրոնագմբեթ փոքր շինություն է, որը հիմնովին նորոգվել է 1980 թվականին։ Գմբեթատակ քառակուսուց անցումը ներսից գլանաձև (արտաքուստ ութանիստ) թմբուկի հիմքին իրականացված է առագաստներով։ Միակ մուտքը արևմուտքից է, որը մշակված է 7-րդ դարին բնորոշ զույգ կիսասյուներով։ Սրբատաշ սև տուֆից շարված պատերին կան կառուցող վարպետների նշանները։

## Պատկերասրահ

Saint Christopher Monastery 22-10-2018 v4.jpg|Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին և դամբարան-զանգակատունը
Saint Christopher Monastery 22-10-2018.jpg|Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին արևմուտքից
St. Christaphore Church & Cemetery in Dashtadem 14.JPG|Դամբարան-զանգակատունը



Սուրբ Քրիստափոր 2.jpg|Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու գմբթեը ներսից
Kristapori Vank 26.jpg|Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու խորանը
|



Kristapori Vank 30.jpg|Վանքի տարածքում կանգնեցված հնագույն խաչքարեր
Khachkar on way to Kristapori Vank.JPG|Վանքի տարածքում կանգնեցված հնագույն խաչքար
Khatchkar near St. Kristapor church 2018-10-22 v9.jpg|Վանքի տարածքում գտնվող հնագույն խաչքար և խաչքարերի կտորներ
Vishapakar st. Kristapor.jpg|Վանքի տարածքում կանգնեցված մ․թ․ա․ 2-րդ հազ․-յակով թվագրվող վիշապաքար


## Տես նաև
* Քաղենի բնակավայր
* Դաշտադեմի ամրոց
* Դաշտադեմի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Արագածոտնի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:7-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կատեգորիա:Վանքեր այբբենական կարգով
Akrapovič

**Akrapovič d.d.** (սլովեներեն հնչողությամբ՝ aˈkrapɔʋitʃ), գազարտանետման համակարգերի սլովենական արտադրող, որն իր գործունեությունն սկսել է 1990 թվականին՝ մուտք գործելով մոտոցիկլետների շուկա, տարեցտարի աճել, ծավալվել, ընդարձակվել է և 2010 թվականին ներթափանցել է նաև ավտոմոբիլաշինության ասպարեզ։ Ընկերությունը դարձել է մոտոսպորտում գործածվող մեքենաների գազարտանետման համակարգերի համաշխարհային մասշտաբի մատակարար. հենց նրա թողարկած գազարտանետման համակարգերն են տեղադրված Moto GP, «Սուպերբայք», «Սուպերմոտո», «Մոտոկրոս», «Էնդուրո» և «Ռալլի ռեյդ» միջազգային մրցումներում մրցարշավող մոտոցիկլետների վրա 
: 2010 թվականի մայիս ամսվա դրությամբ ակրապովիչյան համակարգերն արդեն գործածվել էին մոտոսպորտի 38 համաշխարհային առաջնություններում։

*Akrapovič* բրենդը բազմիցս արժանացել է պրոֆիլային հեղինակավոր հրատարակությունների պարգևներին (Motor Sport Aktuell Magazine Best Brand 2009, Sport Auto Best Brand 2010, PS Magazine Best Brand 2010, Motorrad Magazine Best Brand 2010 և այլն)։

## Պատկերասրահ

Kawasaki Z800 with Akrapovič pic3.jpg|Kawasaki Z800
Akrapovic Slip-On exhaust system for the BMW E92 M3.jpg|BMW M3
RS7 Akrapovic AV.jpg|Audi RS 7
BMW 1M Akrapovic (8648457965).jpg|BMW 1M


## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:Սլովենիայի տնտեսություն
Հանա Պոնիցկա

**Հանա Պոնիցկա** (, ), սլովակ գրող և հակակոմունիստական նախկին այլախոհ։ Նա հակադրվել է Չեխոսլովակիայի նախկին կոմունիստական կառավարությանը։

## Կենսագրություն
Պոնիցկան ստորագրել է մարդու իրավունքների հրովարտակի 77-րդ խարտիան 1977 թվականին։ 77-րդ խարտիան ոգեշնչված է եղել Վացլավ Հավելի կողմից, որը չեխ այլախոհ և դրամատուրգ էր և ավելի ուշ պետք է դառնար Չեխիայի նախագահը, Չեխոսլովակիայի մասնատումից հետո։

Պոնիցկան ձերբակալվել է 1989 թվականի օգոստոսին, 1968 թվականին Վարշավայի պայմանագրի կազմակերպության կողմից նախաձեռնված Պրահայի գարնան տարեդարձը նշելու համար։ Նա ազատ է արձակվել բանտից երեք ամիս անց։

Պոնիցկան օգնել է հիմնադրել Քրիստոնեական դեմոկրատական շարժումը, որը Սլովակիայի հիմնական քաղաքական կուսակցությունն էր Չեխոսլովակիայում, 1989 թվականի վերջին կոմունիզմի անկումից հետո։

Հանա Պոնիցկան մահացել է 85 տարեկան հասակում, Սլովակիայի Բանսկա Բիստրիցա քաղաքում, 2007 թվականի օգոստոսի 21-ին, Չեխոսլովակիայի ներխուժման 39-րդ տարելիցին։ Քրիստոնեական դեմոկրատական շարժման խոսնակ Մարտին Կրայկովիչը չի ասել մահվան պատճառը։ Պոնիցկան թաղված է իր հայրենի գյուղում` Հալիչում, որը գտնվում է Սլովակիայի հարավում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Le Monde:Hana Ponická obituary (French)
*International Herald Tribune: Slovak writer, former anti-communist dissident, dies at the age 85

Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ
Կատեգորիա:Սլովակ բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Սլովակ գրողներ
Սյուզի Բարսթոու

**Սյուզի Բարսթոու** (, ), ամերիկացի նկարչուհի և մանկավարժ։

Նա իր ստեղծագործությամբ կապված է եղել Հուդզոն գետի դպրոցի հետ, որը լայնորեն հայտնի է վառ բնանկարներով։

## Կենսագրություն
200 px|right|thumb|Սյուզի Բարսթոուի ''Kaaterskill Creek'' աշխատանքը
Ծնվել 1836 թվականի մայիսի 9-ին Նյու Յորքում։ Նա եղել է նյույորքցի առևտրական Սեմյուել Բարսթոուի (*Samuel Barstow*, 1805—1884) և նրա կնոջ՝ Մերի Թայլեր Բլոսոմի (*Mary Tyler Blossom*, 1813—1895) աղջիկը, որի ծագումը գնում է մինչև «Մեյֆլաուեր» առևտրային նավի առաջին ուղևորները։

Սովորել է Նյու Յորքի *Rutgers Female College* համալսարանում, որը ավարտել է 1853 թվականին, իսկ 1862 թվականին՝ Կուպեր Յունիոնը, նաև լրացուցիչ գեղարվեստական կրթություն է ստացել Եվրոպայում։ Մի քանի տարի Սյուզի Բարսթոուն Բրուքլինի թանգարանում ուսումնասիրել է արվեստ և գրականություն։

Նկարչուհու բնանկարները հանգստություն են ճառագում և ներծծված են լույսով։ Նա ցուցադրվել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայում (քանի որ 1858 թվականին), Բրուքլինի արվեստի ասոցիացիայում (*Brooklyn Art Association*), Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում  և այլ վայրերում։ 1872-1879 թվականներին Բարսթոուի *«A Bit of Catskill Woods»* կտավը գտնվել է ամերիկացի բարերար և հավաքորդ Թոմաս Քլարկի հավաքածուում։

Բարսթոուն անհագ ճանապարհորդ էր, Ապալաչյան լեռնային ակումբի ամենավաղ անդամներից մեկը։ Բարձրացել է բազմաթիվ լեռներ Նյու Յորք նահանգում և Նոր Անգլիայում, ինչպես նաև Եվրոպայում (Ալպեր և Շվարցվալդ)։ Նա հաճախ արշավների էր գնում Հադսոն գետի երկայնքով, ինչպես նաև լեռներ՝ արշավները համատեղելով նկարչության հետ։

Մահացել է 1923 թվականի հունիսի 12-ին Նյու Յորքում։ Թաղվել է Գրինվուդ քաղաքի գերեզմանատանը։

Սյուզի Բարսթոուն երբեք ամուսնացած չի եղել։ Նրա զարմուհին՝ Սյուզի Սքելդինգը, նույնպես դարձել է նկարիչ և նկարազարդող․ նրանք միասին ճանապարհորդել են իրենց ուրվագծերի հետևից։

## Հիշողություն
Սյուզի Բարսթոուի աշխատանքները ներկայացվել են 2010 թվականին *«Remember the Ladies: Women of the Hudson River School»* ցուցահանդեսի ժամանակ Նյու Յորք նահանգի՝ Կաստկիլ քաղաքի Թոմաս Քոուլի ազգային պատմական վայրում, նաև 2019 թվականի Նյու Յորքի Յոնկերս նահանգի Հադսոն գետի ափին գտնվող թանգարանի *«The Color of the Moon: Lunar Painting in American Art»* ցուցահանդեսում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Susie Barstow (1836—1923)
* Susie Barstow in the White Mountains

Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Յուրի Ռուբեն

**Յուրի Յանովիչ Ռուբեն** (), խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ։

## Կենսագրություն
Ծնվել է զինվորականի ընտանիքում։ Ավարտել է Լատվիական համալսարանի մեխանիկական ֆակուլտետը (1951) և ԽՄԿԿ ԿԿ–ին առընթեր Բարձրագույն կուսակցական դպրոցը (1960)։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին (1941–1945)։ 1952-ից կոմերիտական ղեկավար աշխատանք է կատարել Լատվիայում, 1955-ից՝ կուսակցական աշխատանք Ռիգայում։ ԽՄԿԿ անդամ 1953-ից։ 1960-ից՝ Լատվիայի կոմկուսի Լիեպայայի, 1963-ից՝ Ռիգայի քաղկոմների քարտուղար։ 1966–70-ին եղել է Լատվիայի կոմկուսի ԿԿ–ի քարտուղար։ 1970-ի մայիսից Լատվիական ԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահն է։ ԽՄԿԿ ԿԿ–ի անդամության թեկնածու 1971-ից։ Լատվիայի կոմկուսի ԿԿ–ի բյուրոյի անդամ։ ՍՍՀՄ VIII – XI գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի 2, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Լատվիայի պատմություն
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 24-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 25-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 23-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 26-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 22-րդ համագումարի պատվիրակներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 9-րդ գումարման պատգամավորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ
Նենադ Էրիչ

**Նենադ Էրիչ** (, ), Ղազախստանում ապրող սերբ ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, Ղազախստանի վեցակի չեմպիոն (2014-2019)։

## Կենսագրություն
Ծնվել է Սերբիայի Պոժեգա փոքրիկ քաղաքում։ 17 տարեկան հասակում սկսել է հանդես գալ խաղալ տեղի երկրորդ դիվիզիոնի «Սլոգա» ակումբում։ 2002 թվականի մրցաշրջանն անցկացրել է «Ռադնիչկիում», որից հետո հինգ տարի հանդես է եկել սերբական «ՕՖԿ Բելգրադ» ակումբում, սակայն հաճախ վարձակալվել է սերբական տարբեր ակումբների կողմից։  2007 թվականին Էրիչին գնել է Չեչակ քաղաքի «Բորաց» ակումբը։ Ակումբի գլխավոր մարզիչը եղել է Միոդրագ Բոժովիչը, որը 2008 թվականից մարզել է ռուսական «Ամկար», «Մոսկվա», «Դինամո» և «Լոկոմոտիվ» ակումբներին։

2008 թվականինին Էրիչը «Բորաց» ակումբից 300 հազար եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է Նովոսիբիրսկի «Սիբիր» ակումբ։ 2008 թվականի մրցաշրջանի երկրորդ շրջանից վարձակալությամբ հանդես է եկել  առաջին դիվիզիոնի Բառնաուլի «Դինամոյում»։ 2009 թվականին Էրիչը վերադարձել է Սիբիր, որտեղ մասնակցել է մեկ գավաթային հանդիպման։ Խաղային պրակտիկայի բացակայությունը նրան ստիպել է տեղափոխվել Ղազախստան։

2010 թվականին Էրիչը մեկ տարվա պայմանագիր է կնքել Ալմա Աթայի «Կայրաթի» հետ։  2011 թվականին տեղափոխվել է Աստանայի «Լոկոմոտիվ Աստանա» ակումբ, որն էլ հետագայում անվանվել է «Աստանա»։ «Աստանայում» էրիչը հասել է մի շարք հաջողությունների․ նախ 2012 թվականին նվաճել է Ղազախստանի գավաթը, ապա արժանացել արծաթե մեդալի՝ 2013 թվականի առաջնությունում, որից հետո  չորս տարի անընդմեջ դարձել է Ղազախստանի չեմպիոն (2014-2017), 2015 թվականին՝ Ղազախստանի սուպերգավաթակիր, 2016 թվականին՝ Ղազախստանի գավաթակիր։

2012 և 2013 մրցաշրջանների արդյունքների հիման վրա ընդգրկվել է Ղազախստանի Պրեմիեր լիգայի լեգեոներների խորհրդանշական հավաքականում։

## Ղազախստանի հավաքականում
2014 թվականի հունիսի 13-ին Էրիչը ստացել է Ղազախստանի քաղաքացիություն, նորամուտը նշել Է Ղազախստանի հավաքականում Յուրի Կրասնոժանի ղեկավարությամբ։ Առաջին խաղն անցկացրել է 2015 թվականի փետրվարի 18-ին Թուրքիայում, Մոլդովայի հետ ընկերական խաղում (1:1)։ ՈՒԵՖԱ-ի Ազգերի լիգայի 2018/2019 խմբային փուլի ավարտից հետո Էրիչը ավարտել է կարիերան Ղազախստանի ազգային հավաքականում։

## Նվաճումներ
*Ղազախստանի վեցակի չեմպիոն (2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019)
*Ղազախստանի փոխչեմպիոն (2013)
*Ղազախստանի գավաթակիր (2013)
*Ղազախստանի սուպեր գավաթակիր  (2015, 2018, 2019)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ненад Ерич: «Серьёзно настроились на игру» — onesport.ru 02.07.2009
* Ненад Ерич: Мечтаю играть за «Ювентус» — prosportkz.kz 13.04.10
* Ненад Эрич: «Казахстан стал родным» — Chempionat.kz 03.06.10
* 

Կատեգորիա:Բորաց Չաչակի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռադնիչկի Կրագուևացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:ՕՖԿ Բեոգրադի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով
Էլիոթ Ռիչարդսոն

**Էլիոթ Ռիչարդսոն** (, ), ամերիկացի պետական գործիչ, պաշտպանության նախարար (1973) և ԱՄՆ առևտրի նախարար (1976-1977)։

## Կենսագրություն
Էլիոթ Ռիչարդսոնը ծնվել է 1920 թվականի հուլիսի 20-ին, Բոստոնում, Մասաչուսեթս։ Ավարտել է Հարվարդի համալսարանը բակալավրի աստիճանով։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, ծառայությունն ավարտել է ավագ լեյտենանտի կոչումով։

1947 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական դպրոցը (Harvard Law School):

Պետական ծառայությունն սկսել է երկրորդ շրջանային վերաքննիչ դատարանի համակարգում, իսկ այնուհետև՝ ԱՄՆ բարձրագույն դատարանում։

1959-ից 1961 թվականներին եղել է Մասաչուսեթս նահանգի դատախազ։

1965-ից 1967 թվականներին եղել է Մասաչուսեթսի փոխնահանագապետ։

1967-ից 1969 թվականներին եղել է Մասաչուսեթս նահանգի գլխավոր դատախազ։

1969-ից 1970 թվականներին եղել է պետքարտուղարի տեղակալ։

1970-ից 1973 թվականներին եղել է ԱՄՆ առողջապահության, կրթության և սոցիալական ապահովության նախարար։

1973 թվականի հունվարից մինչև մայիսը եղել է ԱՄՆ պաշտպանության նախարար։

1973 թվականի մայիսից մինչև հոկտեմբերը զբաղեցրել է ԱՄՆ պետքարտուղարի պաշտոնը։

1975-ից 1976 թվականներին եղել է Մեծ Բրիտանիայի դեսպան։

1976-ից 1977 թվականներին զբաղեցրել է ԱՄՆ առևտրի նախարարի պաշտոնը։

1984 թվականին հանրապետական կուսակցությունից Մասաչուսեթս նահանգից առաջադրվել է ԱՄՆ սենատ, սակայն հաջողության չի հասել։

1980-ականներին վերջին և 1990-ականների սկզբին համագործակցել է մի շարք հայտնի ամերիկական իրավաբանական ընկերությունների հետ։

1998 թվականին արժանացել է նախագահական Ազատության մեդալին։

Էլիոթ Ռիչարդսոնը մահացել է 1999 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, Բոստոնում՝ 79 տարեկան հասակում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* http://www.ssa.gov/history/richards.html

Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Բրոնզե աստղի մեդալակիրներ (ԱՄՆ)
Կատեգորիա:ԱՄՆ դեսպաններ
Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի պատվավոր դոկտորներ
Որտե՞ղ է ընկերոջ տունը

**Որտե՞ղ է ընկերոջ տունը** (), ռեժիսոր Աբաս Քիառոստամիի իրանական գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1987 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմն սկսվում է այն իրադարձությամբ, որ ուսուցիչը նախատում է գլխավոր հերոսի ընկերոջը` Նեմատզադեին. վերջինս արդեն երրորդ անգամ տնային աշխատանքը գրել է ոչ թե տետրի մեջ, այլ` թերթիկի վրա։ Ուսուցիչն ավելացնում է, որ դա վերջին անգամն է, և եթե դա կրկնվի, աշակերտին կհեռացնեն դպրոցից։

Նույն օրը Ահմեդը` ֆիլմի գլխավոր հերոսը, տուն գալով` պարզում է, որ պատահաբար վերցրել է Նեմատզադեի տետրը։ Հասկանալով տեղի ունեցածի ողջ լրջությունը (ընկերոջը կարող են հեռացնել դպրոցից)` Ահմեդը որոշում է մինչև հաջորդ առավոտ տետրն անպայման վերադարձնել համադասարանցուն։ Հաղթահարելով երեխայական վախը` գլխավոր հերոսը բարդ խոչընդոտներ է հաղթահարում. ինքնուրույն փախչում է հարևան գյուղ` ընկերոջ տունն օտար, իրեն անծանոթ բնակավայրում գտնելու համար։ Ամբողջ շրջակայքը շրջելով ու հասկանալով, որ չի կարող գտնել ընկերոջն ու տետրը նրան վերադարձնել` նա ափսոսանքով ստւժիպված է լինում ուշ գիշերով տուն վերադառնալ։

Բարեբախտաբար, գլխավոր հերոսի ու նրա դասընկերոջ համար ամեն ինչ բարեհաջող է ավարտվում. հաջորդ ուսումնական օրվա սկզբին Ահմեդը գրված տնային աշխատանքով տետրն աննկատելիորեն փոխանցում է Նեմատզադեին։

## Գլխավոր դերերում

## Գնահատականներ
#### Քննադատություն
Ֆիլմը դրական է ընդունվել կինոքննադատների և դիտողների կողմից։ Այսպես, ըստ *[[Rotten Tomatoes]]* ագրեգատոր կայքի` «Որտե՞ղ է ընկերոջ տունը» ֆիլմն ստացել է կինոքննադատների 100 տոկոս (ըստ 11 գրախոսականների) և հեռուստադիտողների 92 տոկոս (ըստ ավելի քան 2500 դիտողների արձագանքի) դրական արձագանք։

2021 թվականի տվյալներով ֆիլմը 294-րդ տեղն է զբաղեցնում 1000 լավագույն ֆիլմերի մեջ ըստ *They Shoot Pictures*-ի վարկածի։

#### Մրցանակներ
Ֆիլմն արժանացել է Լոկարնոյի կինոփառատոնի 4 մրցանակի (1989) և Ֆաջր կինոփառատոնի 2 մրցանակի (1987)։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1987 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1987 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Աբաս Քիառոստամիի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրանական դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրանական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Պարսկերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր երեխաների մասին
Չամիլա Միչիևիչ

**Չամիլա Միչիևիչ** (, ), բոսնիացի և խորվաթ հանդբոլիստ, ֆրանսիական Մեց ակումբի և Խորվաթիայի ազգային հավաքականի ձախ կիսամիջին  խաղացող, 2020 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

## Կենսագրություն
Միչիևիչը ծնվել է Գերմանիայում, Բոսնիա և Հերցեգովինայից փախստականների ընտանիքում։ Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Մոստար, որտեղ ապրել է մինչև 15 տարեկան և խաղացել տեղի «Լոկոմոտիվ» և «Կատարինա» հանդբոլի թիմերում։ Աղջկա խաղը նկատել է մարզիչ Էդո Շմիտը և նրան հրավիրել Ռիեկայի «Զամետ» թիմ, որտեղ էլ նա անցկացրել է հաջորդ հինգ տարիները։ 2016-2020 թվականներին խաղացել է հունգարական «Դունաույվարոշի Կոհաս»-ում, որից հետո տեղափոխվել է եվրոպական հանդբոլի առաջատարներից մեկը` ֆրանսիական «Մեց»։ Միչիևիչը հնարավորություն չուներ խաղալ իր հայրենի Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականում, քանի որ Խորվաթիայի հավաքական իր առաջին կանչի պահին այդպիսի թիմ պարզապես գոյություն չուներ։ «Մեցի» կազմում մարզիկը մասնակցել է Եվրոպայի երեք առաջնությունների (2014, 2016, 2020)` 2020 թվականին նվաճելով առաջնության բրոնզե մեդալներ։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Պրոֆիլը eurohandball.com կայքում

Կատեգորիա:Խորվաթ կին հանդբոլիստներ
Լավ տղաներ

**Լավ տղաներ** ( կամ ), 1990 թվականի ամերիկյան կենսագրական, քրեական ֆիլմ։ Ֆիլմի ռեժիսորը Մարտին Սկորսեզե է, սցենարը գրել են Մարտին Սկորսեզեն և Նիկոլաս Պիլեջին, պրոդյուսեր՝ Իրվին Ուինքլեր։ Ֆիլմը Պիլեջինի 1958 թվականի «Իմաստուն տղա» ոչ գեղարվեստական գրքի էկրանավորումն է։ Ֆիլմում խաղում են՝ Ռոբերտ դե Նիրոն, Ռեյ Լիոտան, Ջո Պեշին, Լորին Բրակոն և Պոլ Սորվինոը։ Ֆիլմը պատմում է ամերիկացի գանգստեր Հենրի Հիլի կյանքի, ընկերների և ընտանիքի մասին (դեպքերը տեղի են ունենում 1955֊1980 թվականներին)։

*Լավ տղաների* պրեմիերան տեղի է ունեցել 1990 թվականի սեպտեմբերի 9֊ին Վենետիկի 47֊րդ կինոփառատոնում, որտեղ Սկորսեզեն ստացել է «Արծաթե առյուծ» մրցանակ՝ լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում։ 1990 թվականի սեպտեմբերի 19֊ին Warner Bros.֊ի կողմից թողարկվել է ԱՄՆ֊ում։ Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 25 միլիոն դոլար, երկամուտը՝ 47 միիոն դոլար։ Ըստ Rotten Tomatoes֊ի քննադատների ֆիլմը «Մարտին Սկորսեզեի կարիերայի բարձր կետն է»։ Ֆիլմը նոմինացվել է վեց Օսկարի, այդ թվում՝ Օսկար լավագույն ֆիլմի համար և Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար, իսկ Պեշին ստացել է Օսկար երկրորդ պլանի լավագույն դերասանի համար։ Ստացել է հինգ BAFTA, այդ թվում՝ BAFTA լավագույն ֆիմի համաև և BAFTA լավագույն ռեժիսուրայի համար։

*Լավ տղաները* համարվում է բոոր ժամանակների լավագույն ֆիլմերից մեկը, հատկապես գանգստեր ժանրում։ 2000 թվականին ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանի կողմից ճանաչվել է որպես «մշակութային, պատմական և գեղագիտական կարևորություն» ունեցող ֆիլմ և ընտրվել է Ազգային կինոյի ռեգիստրում պահպանության համար։ Ֆիլմի բովանդակությունն ու ոճը մեծ ազդեցություն է ունեցել բազմաթիվ ֆիլմերի և հեռուստասերիալների վրա։

## Ծանոթագրություններ

### Գրականություն
* 
* 
* 
* 

Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:1990-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մարտին Սկորսեզեի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Կատեգորիա:Նյու Յորք նահանգում նկարահանված ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1980 թվականին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1950-ականներին
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1970-ականներին
Ռաֆիզ Իսմայիլով

**Ռաֆիզ Ռզա օկլի Իսմայիլով** (, ), Ադրբեջանցի կինոնկարիչ, ռեժիսոր, սցենարիստ, դեկոր նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2000)։

## Կենսագրություն
Ռաֆիզ Իսմայիլովը ծնվել է 1939 թվականի մարտի 30-ին Բաքվում։ 1962 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական գեղարվեստի դպրոցը։ 1966-1972 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետում։ Նա աշխատում է «Ադրբեջանֆիլմ» կինոստուդիայում 1972 թվականից։ Նա բազմաթիվ գեղարվեստական ֆիլմերի, թատերական ներկայացումների ստեղծագործական նկարիչ է։ Մի քանի անիմացիոն կինոնկարների ռեժիսոր է։ Ռ. Իսմայիլովը նաև մի քանի գրքերի կազմող-նկարիչ է։

## Մրցանակներ
* Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակ - 1978,
* Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ - դեկտեմբերի 1, 1982,
* Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ - դեկտեմբերի 18, 2000,
* «Սուլթան Մուհամմադ» մրցանակ - 2006,
* 2015 թվականին ին նա արժանացել է «Ոսկե փերի» մրցանակի ՝ որպես «Լավագույն նկարչի աշխատանքը» անվանակարգի, «Արշալույսին դեսպան» ֆիլմի համար։

## Ծանոթագրություններ
Անատոլի Յանի

**Անատոլի Յանի** (, ), ուկրաինացի թարգմանիչ, լրագրող, բանաստեղծ, արձակագիր։

## Կենսագրություն
Ծնվել է 1941 թվականի ապրիլի 10-ին, ԽՍՀՄ Օդեսա քաղաքում։ Ավարտել է Օդեսայի Ի. Մեչնիկովի անվան պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ Իսպաներենից ռուսերեն է թարգմանել Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի, Պաբլո Ներուդայի, Թոմաս Իրիարտեի, Ֆեդերիկո Բարրետոյի բանաստեղծությունները, անգլերենից ռուսերեն է թարգմանել Ուիլյամ Շեքսպիրի սոնետները, Ռոբերտ Բըրնսի, Էդվարդ Լիրի, Ջոն Հեյի բանաստեղծությունները։

Հեգնական և հումորային բանաստեղծությունների և դյուրադարձուկների հեղինակ է։ Տպագրվել է տարբեր պարբերականներում, որոնցից են «Օգոնյոկ», «Կոկորդիլոս», «Գրքերի աշխարհում», «Այժմյան իրավունք», «Տիեզերք», «Հորիզոն», «Օդեսայի գրականություն», «Պարոն», «Ծիծաղի անիվ», «Շատրվան», «Ընտանեկան խորհրդատու» (Նյու Յորք), «Ստալկեր» (Լոս Անջելես, «Գրական թերթ», «Շաբաթ», «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց Զապոլյարյա» ամսագրերը և ալմանախները։ Հարավային Ռուսաստանի գրողների միության անդամ է, Գրողների և հրապարակախոսների միջազգային ասոցիացիայի անդամ։

## Ճանաչում
* 2006 թվականին դարձել է «ժամացույցի հիշողությունը» քաղաքացիական պոեզիայի մոսկովյան փառատոնի մրցանակակիր։
* Եղել է Նյու Յորքի Պուշկինի միջազգային մրցույթի դափնեկիր։
* Սավոնների միջազգային գիտությունների ակադեմիայի և Հյուսիսային Իռանդիայի և Մեծ Բրիտանիայի Միացյալ Թագավորության կրթության, մշակույթի և արվեստի ակադեմիկոս
* 2016 թվականի Դե Ռիշելյեի անվան միջազգային բազմամակարդակ մրցույթի մրցանակակիր։

## Գրքեր
* «Եվ քո կերպարը կդիմանա դարերին»,  Շեքսպիրի 154 սոնետների թարգմանություն անգլերենից (Օդեսա, «Աստորպրինտ», 2006 թվական)
* «Գրպանները գանգի մեջ», բանաստեղծական նմանակումներ և էպիգրամներ (Օդեսսա, «Դրուկ» 2006 թվական)
* «Հայրենի հող», Դագեր Սալեհ Մուհամեդի ստեղծագործությունների թարգմանություն արաբերենից, (Օդեսա, «Աստորպրինտ», 2010 թվական)
* «Չդիպած Գրաալ կամ Ինկարնացիա», բանաստեղծություններ և թարգմանություններ (Օդեսա, «Աստորպրինտ», 2010 թվական)
* «Յոթ սրտով բանաստեղծը», Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի ստեղծագործությունների թարգմանությունն իսպաներենից (Օդեսա, «Աստորպրինտ», 2011 թվական)

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Անատոլի Յանիի կենսագրությունը 
* Անատոլի Յանին պոեզիայի «Ստիխիրա» դպրոցի կայքում 

Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ
Մամադաղա Հուսեյնով

**Մամադաղա Հյուսեյնաղա օղլու Հուսեյնով** (, ), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2000)։

## Կենսագրություն
Մամադաղա Հուսեյնովը ծնվել է 1929 թվականի փետրվարի 8-ին Բաքվում։ 1949 թվականին ընդունվել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետ։

1955 թվականին ավարտելուց հետո նա վերադարձել է Բաքու և սկսել իր ստեղծագործական գործունեությունը «Ադրբեջանֆիլմ»-ում։ Նա ղեկավարել է մոտ 20 ֆիլմերում որպես նկարիչ։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ադրբեջանի մշակութային կյանքին։ Նա Ադրբեջանում և արտերկրում անցող ցուցահանդեսների մասնակից է։

2000 թվականի դեկտեմբերի 18-ին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարչի կոչում։ Մամադաղա Հուսեյնովը մահացել է 2002 թվականի հունվարի 20-ին 72 տարեկան հասակում։

## Մրցանակներ
* Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ - 23 դեկտեմբերի, 1976 թ.,
* Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ - 18 դեկտեմբերի, 2000 թ.։

## Ֆիլմագրություն
* Ասիֆ, Վասիֆ, Ագասիֆ (ֆիլմ, 1983),
* Գարնանային պարեր (ֆիլմ, 1962),
* Երկու մարդ մեկ թաղամասից (ֆիլմ, 1957),
* Մեր Ջաբիշ ուսուցիչը (ֆիլմ, 1969),
* Մեր փողոցը (ֆիլմ, 1961),
* Մեծ աջակցություն (ֆիլմ, 1962),
* Ճակատամարտ լեռներում (ֆիլմ, 1967),
* Որտե՞ղ է Ահմեդը (ֆիլմ, 1963),
* Լրացուցիչ հետք (ֆիլմ, 1981),
* Հանդիպում (ֆիլմ, 1955),
* Ժողովրդի տաղանդներ (ֆիլմ, 1967),
* Ստվերները սողում են (ֆիլմ, 1958 թ.),
* Խորթ մայր (կինոնկար, 1958),
* Կյանքի էջեր (կինոնկար, 1974),
* Առավոտ (կինոնկար, 1960),

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ
Դատավոր Իվանովայի անձնական գործը

«**Դատավոր Իվանովայի անձնական գործը**» (), խորհրդային գեղարվետական ֆիլմ, որը նկարահանել է Իլյա Ֆրեզը։ Ռեժիսորի վերջին ֆիլմն է։

## Սյուժե
Դատավոր Լյուբով Գրիգորիևնա Իվանովայի կյանքում ամեն ինչ բարեհաջող է ընթանում մինչև այն պահը, երբ նրա դուստրը՝ Լենոչկան, հեռախոսով լսում է իր մորն ուղղված հաղորդագրությունը։ Անհայտ «բարյացակամ կինը» ատելի դատավորին հայտնում է, որ նրա ամուսինը հանդիպում է մեկ այլ կնոջ հետ։ Աղջիկը փորձում է կարգավորել հոր և մոր միջև հարաբերությունները, իսկ երբ դա չի հաջողվում, որոշում է հեռանալ տնից։

## Դերերում
* Օքսանա Դացկայա - Լենա Իվանովա
* Նատալյա Գունդարևա - Լյուբով Գրիգորևնա Իվանովա, դատավոր
* Սերգեյ Շակուրով - Սերգեյ Իվանով
* Լիլիա Գրիցենկո - տատիկ, Լյուբով Գրիգորևնայի մայրը
* Մարինա Զուդինա - Օլգա Նիկոլաևնա, երաժշտության ուսուցչուհի
* Տատյանա Պելտցեր - Աննա Նիկոլաևնա, տատիկի հարևանը
* Ալեքսեյ Գուսկով - Վոլոդյա Կլիմով, Օլգա Նիկոլաևնայի հարևանը
* Արիստարխ Լիվանով - անծանոթ օդանավակայանում
* Լարիսա Գրեբենշչիկովա - Նիլինա, մայր
* Անյա Բելյուժենկո - Նիլինա, դուստր
* Տատյանա Դոգիլևա - Միխայլովա
* Սերգեյ Սկրիպկին - Միխայլով
* Իրինա Մետլիցկայա - Վերա Նիկոլաևնա, գրականության ուսուցչուհի
* Ալեքսանդրա Տուրգան - Օլգա Նիկոլաևնայի ընկերուհին

## Նկարահանող խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Գալինա Շչերբակովա
* Ռեժիսոր՝ Իլյա Ֆրեզ
* Օպերատոր՝ Իլյա Ֆրեզ
* Նկարիչ՝ Օլգա Կրավչենյա
* Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Մինկով

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Личное дело судьи Ивановой» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»

Կատեգորիա:1980-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1985 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում
Քլիֆ Բերքեթ

**Քլիֆֆորդ Բերքեթ** (, ), ավելի հայտնի է որպես Քլիֆֆ Բերքեթ (անգլ.՝ Cliff Birkett), անգլիացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

## Կենսագրություն
Ծագումով Հայդոկից է (Լանկաշիր կոմսություն), 1948-1949 թվականներին Բերքեթը հանդես է եկել Անգլիայի ֆուտբոլի դպրոցական հավաքականում։ 1949 թվականին սիրողական պայմանագիր է կնքել «Մանչեսթեր Յունայթեդի» հետ, իսկ 1950 թվականի հոկտեմբերին՝ պրոֆեսիոնալ պայմանագիր։ 1950 թվականի դեկտեմբերի 2-ին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» հիմնական կազմում նշել է նորամուտը «Նյուքասլ Յունայթեդի» դեմ առաջին դիվիզիոնի խաղում՝ փոխարինելով վնասվածք ստացած Թոմի Բոգանին։ Մեկ շաբաթ անց առաջին գոլն է խփել «Յունայթեդի» կազմում՝ աչքի ընկնելով «Հադերսֆիլդ Թաունի» դեմ խաղում։ 1950/51 մրցաշրջանում ընդհանուր առմամբ թիմի կազմում մասնակցել է 9 հանդիպման, խփել է 2 գոլ։ Հետագա մրցաշրջաններում հիմնական թիմում հանդես չի եկել՝ մրցակցությունում պարտվելով Հարի Մաքշեյնին ու Ջոնի Բերիին, և խաղացել է պահեստայինների թվում։ Եղել է ակումբի խաղացող մինչև 1956 թվականի հունիսը, որից հետո տեղափոխվել է «Սաութպորտ»։

«Սաութպորտում» նորամուտը նշել է 1956 թվականի օգոստոսի 1-ին «Սկանտորպ Յունայթեդի» դեմ Հյուսիսային երրորդ դիվիզիոնի խաղումէ աչքի ընկնելով խփած գնդակով։ Թիմի կազմում անցկացրել է 1956/57 մրցաշրջանը՝ խաղալով 19 հանդիպում (14 հանդիպում՝ լիգայում, 2՝ Անգլիայի գավաթում, 3՝ Լանկաշիրի գավաթում) և խփելով 5 գոլ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբից հեռացել է ազատ գործակալի կարգավիճակով։

Հետագայում հանդես է եկել «Կրոմպտոն Ռեքրիեյշն», «Ուիգան Ռովերս» և «Մաքլսֆիլդ Թաուն» թիմերում։ «Մաքլսֆիլդում» մասնակցել է 23 հանդիպման և խփել 7 գնդակ 1959/60 մրցաշրջանում։

Մահացել է Հեյդոկում 1997 թվականին՝ 63 տարեկանում։ Նրա երկու եղբայրները՝ Ռոնին և Ուիլֆը, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստներ էին։

## Ելույթների վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Ֆուտբոլիստի էջը MUFCInfo.com կայքում 
* Ֆուտբոլիստի էջը Southportfootballclub.co.uk կայքում 
* Ֆուտբոլիստի էջը 11v11.com կայքում 

Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մակլսֆիլդ Թաունի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ամբողջ աշխարհը քո աչքերում

**«Ամբողջ աշխարհը քո աչքերում…»** (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը թողարկվել է Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում 1977 թվականին։

## Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է դպրոցի 18-ամյա շրջանավարտի մասին։ Գլխավոր հերոսը ծանոթանում է ավտովթարից տուժած և հաշմանդամ դարձած աղջկա՝ Վերայի հետ։ Այս ծանոթությունը ազդում է Վիկտորի աշխարհայացքի վրա, իսկ հերոսների միջև սեր է ծնվում։

Իրադարձությունները տեղի են ունենում Կիևում, մասնավորապես, Ռուսանովկա բնակելի զանգվածում։

## Դերերում
* Վերա Սնեժինա – *Վերա
* Վլադիմիր Շպուդեյկո – *Վիկտոր Գոլիկով
* Կոնստանտին Ստեպանկով – *Վերայի մայրը
* Ալեքսանդր Սիլին – *Վովկա
* Կատյա Գրաժդանսկայա – *Անեչկա
* Անատոլի Մատեշկո – *Ալիկ Գոլիկով, Վիկտորի եղբայրը
* Վլադիմիր Անտոնով – *ծաղկավաճառ շուկայում
* Եվգենի Վեսնիկ – *Պավել Իվանովիչ
* Նեոնիլա Գնեպովսկայա – *Մարատիկի տիրուհին
* Մարատիկ – *շուն
* Իրինա Դորոշենկո – *Վալյա
* Լյուբով Կոմարեցկայա – *Անեչկայի տատը
* Ալեքսանդր Միլյուտին – *այցելու վերելակում
* Ալլա Ուսենկո
* Ռոման Ֆիլիպով – *մրսած
* Ն. Գոլոզուբով
* Ս. Գորոբչենկո
* Սերգեյ Օզիրյանի
* Վ. Վասիլև

## Նկարահանման խումբ
* Սցենարի հեղինակ՝ Գենադի Բոկարև
* Բեմադրությունը՝ Ստանիսլավ Կլիմենկոյի, Իվան Սիմոնենկոյի
* Գեղարվեստական ղեկավար՝ Տիմոֆեյ Լևչուկ
* Բեմադրող օպերատոր՝ Վալերի Ռոժկո
* Բեմադրող նկարիչներ՝ Միխայիլ Յուֆերով, Նիկոլայ Պոշտարենկո
* Կոմպոզիտոր՝ Իգոր Պոկլադ
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Վրատարյով
* Հնչյունային օպերատոր՝ Ա. Կուզմին
* Ռեժիսոր՝ Յուրի Ֆոկին
* Օպերատոր՝ Յուրի Յուրովսկի
* Ֆիլմի տնօրեն՝ Ալլա Տիտովա

## Մրցանակներ
* 1978 – Կրեմենչուգում անցկացված հանրապետական կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ, հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակ, դիպլոմներ – նկարիչներ Միխայիլ Յուֆերովին և Նիկոլայ Պոշտարենկոյին, գլխավոր դերակատար Վլադիմիր Շպուդեյկոյին, կոմպոզիտոր Իգոր Պոկլադին,
* 1978 – «Молодость-78» կինոփառատոնի  դիպլոմներ Ստանիսլավ Կլիմենկոյին, Իվան Սիմոնենկոյին ռեժիսորական դեբյուտի համար,
* 1984 – Ն. Օստրովսկու անվան մրցանակ ռեժիսոր Ստանիսլավ Կլիմենկոյի  «Ամբողջ աշխարհը քո աչքերում», «Դուդարիկի»  և «Հորձանուտ» ֆիլմերի վրա աշխատելու համար։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Ամենավերջին օրը

«**Ամենավերջին օրը**» (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխայիլ Ուլյանովը Բորիս Վասիլևի համանուն վեպի հիման վրա։ Միխայիլ Ուլյանովի առաջին և վերջին ռեժիսորական աշխատանքն է, որից հետո նա որոշել է այլևս ֆիլմեր չնկարահանել իր կարծիքով՝ անհաջող փորձի պատճառով։

## Սյուժե
Տեղամասային օպերլիազոր, պատերազմի նախկին մասնակից Սեմյոն Միտրոֆանովիչ Կովալյովի (Միխայիլ Ուլյանով) վերջին աշխատանքային օրն է, որը թոշակի է գնում։ Կովալյովը շրջում է իր տարածքում, հրաժեշտ է տալիս ընկերներին ու ծանոթներին և գործերը հանձնում նոր թաղամասային տեսուչին։ Գալիս է երեկո, Կովալյովը ավտոբուսով տուն է վերադառնում և նկատում է կասկածելի քաղաքացու, որի արտաքինը համապատասխանում է վտանգավոր հանցագործի նկարագրությանը:Նախկին ոստիկանը փորձում է միայնակ ձերբակալել հանցագործին։

## Դերերում
* Միխայիլ Ուլյանով – *Սեմյոն Միտրոֆանի Կովալյով
* Բորիս Չինկին – *Բելոկոն
* Վյաչեսլավ Նեվիննի – *Ստեպան Դանիլովիչ Ստեպեշկո
* Տատյանա Կուլիշ – *Ալլա
* Իրինա Բունինա – *Վերա Կուկուշկինա
* Եվգենի Բուրենկով – *բրիգադիր
* Նիկոլայ Գրաբբե – *Կիրիլ Նիկոլաեւիչ
* Վիկտոր Զոզուլին – *Անատոլի
* Իգոր Կաշինցև – *Գրիշա
* Նիկոլայ Պարֆյոնով – *Պետրովիչ
* Վլադիմիր Նոսիկ – *Սերգեյ
* Ալլա Պարֆանյակ – *Ագնեսա Պավլովնա, պրոֆեսորի այրին
* Բոգդան Ստուպկա – *Վալերա
* Ալեքսանդրա Խարիտոնովա – *Գրիշայի կինը
* Ալեքսանդր Շիրշով – *Լեոնտի 
* Էռնստ Զորին – *Խորոլսկի
* Նատալյա Գուրզո – *Մաշա
* Վլադիմիր Պլոտնիկով – *Վալերայի ընկերը
* Ալեքսանդր Զիմին – *Վալերայի ընկերը
* Բորիս Չունաև – *Միրոնով, ոստիկան
* Իգոր Բեզյաև – *Պետրովիչի ընկերը
* Գեորգի Շևցով – *մայոր
* Միխայիլ Ժիգալով – *ոստիկանության լեյտենանտ
* Վալենտինա Վլադիմիրովա – *«Մայր»
* Սերգեյ Պոնոմարյով – *Գենադի Վասիլևիչ Բիզին, բանսարկու
* Նինա Կուդրինսկայա – *Լուկոշինա
* Լև Ժիգալին – *Կուկուշկին
* Գալինա Իվանովա – *էպիզոդ

## Նկարահանող խումբ
* Ռեժիսոր՝ Միխայիլ Ուլյանով
* Սցենարիստներ՝ Բորիս Վասիլև, Միխայիլ Ուլյանով
* Օպերատոր՝ Էլիզբար Կարավաև
* Կոմպոզիտոր՝ Իսահակ Շվարց
* Նկարիչ՝ Իպոլիտ Նովոդերյոժկին

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* «Самый последний день» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»

Կատեգորիա:1970-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր
Կատեգորիա:1973 դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ֆիլմեր ոստիկանների մասին
Կատեգորիա:1970-ականների խորհրդային ֆիլմեր
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր
Վաշինգտոն Սքվեր պուրակ

**Վաշինգտոն Սկվեր պուրակ** () հանրային զբոսայգի է Մանհեթեն վարչական բորոյի Գրինվիչ Վիլիջ շրջանում։ Պուրակը սահմանափակված է Ուեսթ 4-րդ փողոցով, Մակդուգալի փողոցով, համալսարանով և Ուեյվերլի Փլեյսով։ Հինգերորդ պողոտան սկսվում է պուրակից։

Նախորդ տարիներին զբոսայգու տեղում եղել է ճահիճ, որով անցնում էր Մինետա գետը։ Մոտակայքում է գտնվել հնդկական Սապոկոկանիկան գյուղը։

1644 թվականին հոլանդացիների կողմից ստրկացած տասնմեկ սևամորթ դիմել են քաղաքի կառավարությանը՝ իրենց ազատ արձակելու համար։ Այն հաստատվել է տարեկան հարկը վճարելու պարտավորության ներքո։ Նեգրերը հողակտորներ են ստացել ժամանակակից պուրակի տարածքում։

1797 թվականին այդ տարածքը գնել է քաղաքը և դրա վրա կառուցել է գերեզմանոց՝ աղքատների և դեղին տենդից մահացածների համար։

1824 թվականին Մինետա ջրահոսքի ջրերը ցամաքել էին, մեկ տարի անց փակվել է գերեզմանատունը, որտեղ այդ ժամանակ հուղարկավորված էր մոտ 20 000 մարդ։

Երկու տարի անց այդ վայրում հիմնադրվել է զբոսայգի։ Շրջակա տարածքի գրավչությունը կտրուկ աճել էր, և պուրակի շրջակայքում սկսվել էին մասսայականորեն կանգնեցվել նորաձև շենքեր։ 1852 թվականին պուրակում կանգնեցվել է առաջին շատրվանը։ 1870 թվականին Պուրակների և հանգստի քաղաքային վարչության ստեղծումից անմիջապես հետո կանգնեցվեցին մի քանի հուշարձաններ և կառուցվեցին նոր ուղիներ։ 1872 թվականին վերակառուցվել է շատրվանը, 1888 թվականին կանգնեցվել է Գարիբալդիի հուշարձանը, իսկ 1889 թվականին՝ ժամանակավոր հաղթակամար՝ նվիրված Ջորջ Վաշինգտոնի երդմնակալության հարյուրամյակին։ 1895 թվականին այն փոխարինվել է ճարտարապետ Սթենֆորդ Ուայթի նախագծած 23 մետր բարձրությամբ մշտական կամարով։ Երկու տասնամյակ անց Վաշինգտոնի Սքուեր պարկում կանգնեցվել է ամերիկացի քանդակագործներ Ալեքսանդր Քալդերի և Հերմոն Մակնիլի կողմից պատրաստած Վաշինգտոնի մեկ այլ հուշարձան։

Սկզբում հինգերորդ պողոտան անցնում էր պուրակի միջով, բայց 1960-ականներին փողոցի այդ հատվածը եղել է փակ երթևեկության համար։ Այդ ժամանակներից ի վեր պուրակը մեծ տարածում է գտել ինչպես տեղացիների, այնպես էլ զբոսաշրջիկների շրջանում։ 2007 թվականի դեկտեմբերից զբոսայգին անցնում է բարեկարգում, որի նպատակն է բարելավել կանաչ տարածքները և վերականգնել աղբյուրններն ու հուշահամալիրները։

## Պատկերասրահ


New York Washington Square, 1851.jpg|Պուրակը 851 թվականին
Wet-Night-Washington-Square Sloan.jpg|Պուրակը Ջոն Սլոունի նկարում, 1928 թվական
NYC - Washington Square Park - Arch.jpg|Հաղթական կամար



## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
*Jonathan Kuhn. Washington Square Park // The Encyclopedia of New York City / Kenneth T. Jackson, Lisa Keller, Nancy Flood. — 2. — Yale University Press, 2010. — P. 1381. — 1584 p. — ISBN 0300182570.

Կատեգորիա:1827 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Զբոսայգիներ այբբենական կարգով
Վիդ Բելեց

**Վիդ Բելեց** (*,* ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Սալեռնիտանա» ակումբի և Սլովենիայի ազգային հավաքականի դարպասապահ։

## Ակումբային կարիերա
Վիդ Բելեցը «Մարիբոր» ակումբի սան է։ Այնտեղից նա տեղափոխվել է իտալական «Ինտերնացիոնալե», բայց չի կարողացել խաղալ թիմում և վարձավճարով տեղափոխվել է Սերիա B-ի «Կրոտոնե» ակումբ։ Այդ ակումբում նա իր նորամուտը նշել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 4-ին «Տորինոյի» դեմ խաղում։ Ընդհանուր առմամբ «Կրոտոնեում» Բելեցն անցկացրել է երկու մրցաշրջան, որոնցում մասնակցել է 53 հանդիպման, ներառյալ Իտալիայի գավաթը։

2012 թվականին Բելեցը վերադարձել է «Ինտերնացիոնալե»՝ որպես երրորդ դարպասապահ, հայրենակից Սամիր Հանդանովիչից և Լուկա Կաստելացիից հետո։ 2012 թվականին օգոստոսի 30-ին Եվրոպայի լիգայի փլեյ-օֆֆ փուլի «Ինտեր» - «Վասլույ» (Ռումինիա) հանդիպման 33-րդ րոպեին 0-0 հաշվի ժամանակ փոխարինել է հեռացված Լուկա Կաստելացիին։ Հանդիպման վերջնական հաշիվն է՝ 2-2։

2013 թվականի հուլիսի 15-ին Բելեցը վարձավճարով տեղափոխվել է պորտուգալական «Օլյանենսե»։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Բելեցը կրկին վարձավճարով տեղափոխվել է թուրքական «Քոնյասփոր»։ Պայմանագիրը լուծարվել է 2015 թվականի փետրվարի 2-ին, և նա վերադարձել է «Ինտեր»։

2015 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանագիր է ստորագրել իտալական «Կարպի» թիմի հետ, որտեղ խաղացել է մինչև 2017 թվականի հուլիսի 7-ը, երբ տեղափոխվել է իտալական մեկ այլ ակումբ՝ «Բենևենտո»։

2018 թվականին սկզբում վարձավճարով, այնուհետև մշտական հիմունքներով տեղափոխվել է «Սամպդորիա», որում, սակայն, անցկացրել է ընդամենը 2 հանդիպում։ 2019 թվականին վարձավճարով տրվել է կիպրոսյան «ԱՊՕԷԼ» ակումբին։

Վարձավճարի ժամկետը լրանալուց հետո, 2020 թվականի սեպտեմբերի 25-ին 650 հազար եվրոյով վաճառվել է իտալական «Սալեռնիտանա» ակումբին, որտեղ էլ հանդես է գալիս մինչ օրս։

## Ազգային հավաքականի կարիերան
Վիդ Բելեցը խաղացել է երկրի տարբեր տարիքային խմբերի երիտասարդական հավաքականներում։ 2011 թվականի փետրվարի 9-ին նա առաջին անգամ հրավիրվել է Սլովենիայի առաջին հավաքական Ալբանիայի դեմ ընկերական խաղին։ Այդ ժամանակից ի վեր Բելեցը պարբերաբար հրավիրվում է ազգային հավաքական, որտեղ անցկացրել է 16 հանդիպում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*   
* Անձնագիր Սլովենիայի հավաքականի պաշտոնական կայքում )
* 
* 
* Պրոֆիլը aic.football.it կայքում

Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Կատեգորիա:Բենևենտոյի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպերլիգայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կարպիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կրոտոնեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Մարիբորի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սալեռնիտանայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովենացի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի դարպասապահներ
Կատեգորիա:Օլյանենսեի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2024-ի ֆուտբոլիստներ
Պանդորա (նկար, Ուոթերհաուս)

**«Պանդորա»** (), անգլիացի նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված 1896 թվականին։ Նկարում պատկերված է հին հունական դիցաբանությունից Պանդորան, որը բացում է Զևսի նվիրած արկղը, որը լի էր մարդկային դժբախտություններով և աղետներով։ Նկարը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։

## Առասպել
Պանդորայի մասին լեգենդը նկարագրված է հին հունական բանաստեղծ Հեսիոդոսի «Աշխատանք և օրեր» աշխատության մեջ («Պատմություն Պրոմեթևսի և Պանդորայի մասին»), ինչպես նաև նրա «Թեոգոնիայում»։ Առասպելում Պանդորան պատկերված է որպես երկրի առաջին կին, որին Զևսի հրամանով հողից բոլոր աստվածների օգնությամբ ստեղծել են Հեփեստոսը և Աթենասը՝ ի պատասխան երկնային կրակի կորստի, որն աստվածներից գողացել էր Պրոմեթևսը և տվել մարդկանց։ Դիցաբանական զրույցում Պանդորան արկածախնդիր հետաքրքրասիրությամբ բացում է Զևսի նվիրած կարասը (որը հետագայում սխալմամբ անվանել են արկղ) և որից դուրս են թռել դժբախտությունը և խեղճությունը, ինչն էլ պատճառ է հանդիսանում մարդկային անկումը աստվածային բարիքներից և դիրքից։ Սրանով ավարտվել է մարդկության անմեղության և երջանկության Ոսկե դարը, և եկել են ժամանակներ, որտեղ ի հայտ են եկել ծերությունը, հիվանդությունները, մոլությունները, չարիքները։

## Կտավի նկարագրություն
Նկարում պատկերված է Պանդորայի պատմությունը, որը բացում է իր արկղը։ Հետևի պլանի ծառերն օգնել են ստեղծելու յուրահատուկ միջավայր, որտեղ այդ երիտասարդ կինն զգուշորեն բացում է գեղեցիկ պատրաստված արկղը։ Նրա հետևում գտնվում է փոքրիկ լճակ, որտեղից ջուր է հոսում դեպի նրա մակարդակ՝ ընդգծելով հանգիստ իրադրությունը՝ առանց շեղող հանգամանքների։ Նկարիչը ցանկացել է, որ դիտողի հայացքը չշեղվի նկարի գլխավոր առարկայից։ Կնոջ գունատ մաշկը, ինչպես Ուոթերհաուսի մուսաների մեծամասնությանը, ընդգծում է նրա մաքրությունը և խոցելիությունը։ Կտավում նկարիչն ավելի մեծ ուշադրություն դարձրել է Պանդորային, ոչ թե արկղին, ինչպես այս առասպելի գեղարվեստական բազմաթիվ վերարտադրություններում է։

## Տես նաև
* Պրեռաֆայելիտներ
* Պանդորա (նկար, Ռոսսետտի)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1896 նկարներ
Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Կատեգորիա:Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարներ
O RLY?

thumb|Բուի լուսանկարների տարբերակումներից մեկը
**O RLY?** (հապավում *oh, really? բառերից,*), հայտնի համացանցային մեմ, որն առաջացել է 2001 թվականին անգլալեզու համացանցում։ Բնօրինակում պատկերված է սպիտակ բուի գլուխ, որի ներքևում Kabel Black տառատեսակով գրված է «O RLY?»։ Ի սկզբանե տարածվել է ճապոնական Futaba channel կոնտենտ մատակարարի 4chan անգլախոս իմիջբորդում (ֆորումում)։

## Պատմություն
2001 թվականի փետրվարի 17-ին լուսանկարիչ Ջոն Ուայթը (John White) բնօրինակ լուսանկարը տեղադրել է կենդանիներին նվիրված Usenet համաժողովում։ Շուտով 4chan-ի մասնակիցները այն գտել և մշակել են ֆոտոշոփով, ռուսալեզու ավանդույթի համաձայն`«ֆոտոժաբա (фотожабе)», ինչից հետո O RLY? տարբերակը սկսել է հաճախ օգտագործվել խոսակցություններում և տեղափոխվել այլ կայքեր։ Հորինել են նաև շարունակություն՝ NO WAI!!! («No way», «երբեք», «չի կարող լինել») և YA RLY («Yeah, really», «այո, անկեղծ»)։

Այդ նմուշների օգտագործմամբ երկխոսությունները բազմաթիվ էին, պատկերը, կարգախոսները և հայեցակարգը լայնորեն օգտագործվում էին տարբեր փոփոխություններ ստեղծելու համար, ինչը համացանցային մեմերին բնորոշ հատկանիշ է։ Ժամանակակից երիտասարդության որոշ խմբերի երկխոսությունները հաճախ բաղկացած են լինում նմանատիպ «անիմաստ» բացականչություններից և որոշ գաղափարների կրեատիվ վերամշակումներից։ Համացանցային մեմերն ակտիվորեն օգտագործվում են երիտասարդների, ինչպես նաև նմանակողների կողմից։

2006 թվականին Ռունետում տարածվել է «Преве́д!»-ը, և դիտորդներն անմիջապես այն համեմատել են O RLY?-ի հետ, որից հետո այս մեմը սկսել է երբեմն օգտագործվել նաև ռուսալեզու միջավայրում։ Ընդ որում, օգտագործվել է նաև «թարգմանությունը» (NO WAI! - Ոչ մի կերպ!) և «ընթերցումը» (Օ-ՌԼԻ?)։

## Պատկերասրահ

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Մեմի մասին Know Your Meme կայքում

Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր
Վայտիմ

**Վայտիմ** () կամ **գյոմա**() մահացածներին ողբալու ալբանական ծես, ինչպես նաև` դրա հետ կապված ֆոլկլորի ժանր։

## Հարավային Ալբանիայում
Հարավային Ալբանիայում ավանդաբար ողբին մասնակցում են միայն կանայք, որոնցից մեկը երգեցիկ տոնով բանաստեղծական տեքստ է ասում` խնդրելով մեռյալին հարություն առնել և հիշեցնում է այն ամենի մասին, ինչը հանգուցյալն ուներ, ինքը թանկ էր նրա համար, իսկ երգչախումբը նրա հետևից կրկնում է կրկներգը։ Նախկինում ապահովված ընտանիքները վարձում էին պրոֆեսիոնալ ողբասացների։ 1670 թվականին օսմանցի ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբին, այցելելով Գիրոկաստրա, այդպիսի ծեսի ականատես է դարձել։

Վայտիմի հատուկ տեսակ է սգերգով լացը (), որը ալբանական ժողովրդական իզոպոլիֆոնիկ երգի տեսակ է և բնորոշ է նախ և առաջ Լաբերիային։

## Հյուսիսային Ալբանիայում
*Gjâma e Burrave* (ալբաներենից` Տղամարդու թաղման երգ), բնորոշ է Հյուսիսային Ալբանիային (նախ և առաջ` Շկոդերի գավառին) և Կոսովոյի որոշ շրջաններին, կատարվում է միայն տղամարդկանց կողմից և միայն տղամարդկանց համար ողբալիս։ Չեռնոգորիայի ալբանցիներն իրենք չեն մասնակցում ծեսին, այլ ողբասացներ () են վարձում Հյուսիսային Ալբանիայից։ Այդ ծեսին մասնակցում է նվազագույն տասը մարդ։ Նրանք կուրծք են ծեծում ու ճանկռում իրենց դեմքերը, կրկնելով. «» (Ա՜խ, ինչ դժբախտ եմ ես, ա՜խ իմ որդի/զարմիկ/ընկեր)։

*Gjâma e Burrave*-ի ծագումը կապում են 1468 թվականին Սկանդերբեգի մահվան հետ։ Այս վարկածը հիմնված է Մարին Բարլետիի պատումի վրա առ այն, որ Լեկա Դուկաջինին պոկում էր իր մազերն ու մորուքը` ի նշան ազգային հերոսի մահվան ողբի։

*Gjâma e Burrave*-ի ավանդույթն առավել տարածված է կաթոլիկ ալբանացիների, քան թե` մուսուլմանների շրջանում, քանի որ ըստ իսլամի տղամարդկանց արգելված է ողբալ մահացածներին։

Կոմունիստական ռեժիմի ժամանակ ծեսն արգելված էր, իսկ 1990 թվականից հետո այն վերածնվել է։

Մահացածներին ողբալու ավանդույթը հիշատակվում է առաջնագծի մարտիկների ալբանական երգերում։

## Ծանոթագրություններ