Յուլիուս Էվոլա

Ջուլիուս Էվոլա (լրիվ անունը՝ Ջուլիո Չեզարե Անդրեա Էվոլա, ; ), իտալացի էզոթերիկ փիլիսոփա, գրող, բանաստեղծ, նկարիչ, մշակութաբան և քաղաքական գործիչ

Ինտեգրալ ավանդապաշտության ներկայացուցիչ, էզոտերիզմի և օկուլտիզմի վերաբերյալ մի շարք աշխատությունների հեղինակ; նեոֆաշիզմի գաղափարախոս, նեոֆաշիստների «ֆաշիզմ, քննադատություն աջ կողմում» գաղափարական տրակտատի հեղինակ։

Էվոլայի աշխատանքը ազդել է Եվրոպայում և աշխարհի այլ մասերում ծայրահեղ աջ գաղափարախոսության շատ ներկայացուցիչների վրա, ինչպես նաև ոգեշնչել է մի շարք ահաբեկչական կազմակերպությունների, որոնք գործել են Իտալիայում 1970-ականներին: Շատ հետազոտողներ Էվոլային համարում են «ֆաշիստական ֆաշիզմի» կողմնակից, այսինքն՝ այնպիսի ֆաշիզմի, որը հակադրվում է «սխալին», ըստ ինքը՝ Էվոլայի, Մուսոլինիի ֆաշիզմին և Հիտլերի նացիզմին.

## Կենսագրություն
### Վաղ տարիներ
Ջուլիո Չեզարե Անդրեա Էվոլան ծնվել է 1898 թվականի մայիսի 19-ին Հռոմում արիստոկրատական ընտանիքում, որին վերագրվում է որպես իսպանական, այնպես որ, գերմանական ծագումը, Ավարտել է Հռոմի համալսարանի ճարտարագիտական ֆակուլտետը, սակայն հրաժարվել է դիպլոմից՝ հետագայում մեջբերելով իր ծանոթներից մեկին. ես աշխարհը բաժանում եմ երկու կատեգորիայի՝ ճանաչել և դիպլոմ ունեցող մարդկանց։

Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին՝ որպես հրետանային ստորաբաժանումների Սպա։

Պատերազմից հետո որոշ ժամանակ (մինչև 1923 թվականը) համագործակցել է «Revue Ble» ամսագրի հետ։ Սկսել է զբաղվել գեղանկարչությամբ։ 1920 թվականների սկզբին հարում էր ֆուտուրիզներին և դադաիստներին, ընկերական հարաբերություններ ուներ բանաստեղծներ Տրիստան Ցարայի, Ջովանի Պապինիի և Ֆիլիպո Մարինետտիի հետ։ Էվոլան հրատարակել է ավանգարդիստական ոճով բանաստեղծությունների մի քանի ժողովածուներ, ցուցադրել է իր վերացական կտավները Հռոմում, Բեռլինում և Փարիզում (Նրա աշխատանքներից մեկը ներկայումս ցուցադրվում է Հռոմի ժամանակակից արվեստի ազգային պատկերասրահում)։

Հիասթափվելով դադաիզմի գաղափարներից՝ Էվոլան վստահության կորուստ զգաց ընտրված ուղղությամբ։ Նա այլևս չէր հրապուրվում դադաիզմի ունակությամբ՝ ազդելու ժամանակակից աշխարհի կառուցվածքի վրա։ Սա նրան ընկղմեց շատ մռայլ վիճակի և կյանքը ավարտելու ցանկության մեջ, բայց բուդդայական տեքստերի հետ ծանոթությունը նրան հանգեցրեց լիակատար վերաիմաստավորման: Այնուհետև նա փոխեց իր անունը Յուլիուս։

Միևնույն ժամանակ, նա ծանոթացավ Ռենե Գենոնի աշխատանքներին և սկսեց տպագրվել «ֆաշիստական քննադատություն» ամսագրում, որը հրատարակեց Useուզեպպե Բոտաին՝ կորպորատիզմի տեսաբաններից մեկը և ֆաշիստական կառավարության կրթության ապագա նախարարը: Հենց այնտեղ է առաջին անգամ հրապարակվելու «հեթանոսական իմպերիալիզմը», որը քննադատության է ենթարկվել կաթոլիկ շրջանակների կողմից։

### Հասունություն, ֆաշիզմի ժամանակաշրջան
1924-1925 թվականներին Էվոլան ակտիվորեն տպագրվում է հռոմեական «Աթանոր» ամսագրերում () և «Կրակ» (), հրատարակվել է օկուլտիստ Արտուրո Ռեգինիի կողմից։

Էվոլան փորձել է հրատարակել նաև իր սեփական «Աշտարակ» («Լա Torre») ամսագիրը, որը, սակայն, փակվել է տասներորդ թողարկումից հետո։ Առաջին համարում հրապարակված հոդվածում փիլիսոփան հայտարարել է, որ ամսագիրը մտադիր է «պաշտպանել այն սկզբունքները, որոնք մեզ համար մնում են միանգամայն նույնը՝ անկախ նրանից՝ մենք դրանք գտնում ենք ֆաշիստական համակարգում, թե կոմունիզտական, անարխիստական կամ ժողովրդավարական: Այս սկզբունքներն ինքնին գերազանցում են քաղաքական մակարդակը, Բայց դրա հետ կապված դրանք պահանջում են որակական տարբերակում, այսինքն՝ հիերարխիայի, հեղինակության և կայսրության գաղափարների հաստատում ամենալայն իմաստով»:

1934 թվականից մինչև 1943 թվականը նա վարում է մշտական կոլոր («փիլիսոփայական դիորամա») «ֆաշիստական համակարգ» ամսագրում, որի հրատարակիչը Մուսոլինիի ուղեկիցներից մեկն էր, մեծ ֆաշիստական խորհրդի անդամ Ռոբերտո Ֆարինաչին:

1938 թվականին Ռումինիա կատարած ուղևորության ժամանակ ծանոթացել է «երկաթե գվարդիայի» առաջնորդ Կոռնելիու Զելյա Կոդրյանի հետ։ Բազմաթիվ վկայությունների համաձայն, այս ուղեւորությունը անջնջելի տպավորություն թողեց բարոնի վրա, որը հիացած էր Ինչպես «լեգեոնի» կազմակերպությամբ (կազմակերպության երկրորդ անվանումը), այնպես էլ «կապիտանի» անձով, ինչպես լեգեոներներն անվանում էին Կոդրյանային:Որպես հետևանք, ռումինացի փիլիսոփայի շատ գաղափարներ արտացոլվել են Էվոլայի աշխատություններում, որը «Կապիտանում» տեսել է փնտրվող «արիական-ռոմանական արխետիպը»։ Էվոլայի հետևորդներից մեկը՝ Էռնեստո Միլան, իր հոդվածում նույնիսկ նշել է «Յուլիուս Էվոլան վերջին գիբելինն է», Էվոլային ամենից շատ գրավում էր ռումինական երկաթե գվարդիան և նրա առաջնորդ Կոռնելիու Զելյա Կոդրյանուն։ Կոդրյանի մեջ Էվոլան տեսավ միստիկ առաջնորդի, որն ունակ էր բարձրագույն հոգևոր կապ հաստատել շարքային ակտիվիստների հետ։ Այս հայրենասիրական շարժման կազմակերպումն ավելի շատ նման էր ասպետական շքանշանի, քան քաղաքական կուսակցության։ Կոդրյանի հավատարմությունը ռումինական դարավոր ավանդույթներին և նրա հոգևոր-ռասայական աշխարհայացքը նրան վերածել են առաջնորդի կատարյալ մարմնավորման, որն իր հետևից տանում է «էլիտան» ժամանակակից աշխարհի ավերակների միջով։

### Հետպատերազմյան շրջան
Պատերազմի ավարտին Էվոլան հանդիպեց Վիեննայում մասոնական արխիվների վերլուծության համար, որտեղ նա ընկավ ռմբակոծության տակ և ողնաշարի վնասվածքի պատճառով ստացավ ստորին վերջույթների կաթված։

1951-ի ապրիլին Էվոլան ձերբակալվեց «հեղափոխական գործողությունների ֆասիայի» և «հեղափոխական գործողությունների միության» գործով (այս կազմակերպություններն իրենց տեսական կառուցվածքները հիմնեցին Էվոլայի գաղափարների վրա)՝ ֆաշիստական ռեժիմի հետ համագործակցելու և նեոֆաշիստական կազմակերպություններին ոգեշնչելու մեղադրանքով, բայց աղմկահարույց գործընթացից հետո արդարացվեց և ազատ արձակվեց 1951 թվականի դեկտեմբերի 29-ին: Ընթացքում պաշտպանական խոսքում նա պաշտպանեց, որ իր գաղափարական աշխարհայացքը ոչ թե ֆաշիզմն է, այլ ավանդապաշտությունը։

50-60-ական թվականներին շարունակում է գրել։ Մասնավորապես, նա իր աշխատանքների մեծ տոկոսը նվիրում է ֆաշիզմի և նացիզմի պատմության վերլուծությանը։  Խիստ քննադատում է իր ժամանակակից հասարակությանը և կարծում, որ Առանցքի երկրների պարտությունը չի նշանակում նաև ավանդապաշտության պարտություն։

Փիլիսոփան մահացավ 1974 թվականի հունիսի 11-ին իր գրասեղանի մոտ՝ Յանիկուլին նայող պատուհանի մոտ: Կտակի համաձայն ՝ նրա մարմինը դիակիզվել է, իսկ աճյունն ամփոփվել է Մոնտե Ռոզայի գագաթներից մեկի սառցադաշտում։

## Փիլիսոփայական և քաղաքական հայացքներ
### [[Էզոթերիզմ]]
1920-ականներին Էվոլան սկսեց ծանոթանալ տարբեր էզոթերիկ տեքստերի հետ։ Աստիճանաբար նա ինքն էր տիրապետում օկուլտիզմի, ալքիմիայի, մոգության տեսության հիմունքներին։ Հետաքրքրված էր նաև Արևելյան էզոթերիկ պրակտիկայով, մասնավորապես՝ Վաջրայանի ճյուղի բուդդիզմով, յոգայով և տանտրիզմով։

Էվոլան քարոզում էր էլիտարիզմի և հակամոդեռնիզմի գաղափարներ, որոնք հիմնված էին «արիոնորդական ավանդույթի» վրա: Նրա կարծիքով՝ տղամարդկային արիստոկրատական սկզբունքը հակադրվում է ժողովրդավարության կանացի սկզբունքին։ Նա գրել է մի քանի գրքեր Գրալի միստիկայի և հին ավանդույթների վերաբերյալ։

### Քաղաքականություն
Յուլիուս Էվոլան հանդես եկավ որպես ժողովրդավարության և լուսավորչական հավասարության խիստ քննադատ՝ կործանարար համարելով ֆրանսիական հեղափոխության կողմից հաստատված ազատության, հավասարության և եղբայրության գաղափարները, և պաշտպանելով կաստային հասարակության արժեքները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո առաջ քաշեց ապաքաղաքականության (քաղաքականությունից շեղվելու) հայեցակարգը, որը համընկնում էր ուշ Էռնստ Յունգերի (1895-1998) գաղափարների հետ։ Պատճառն այն էր, որ «իսկական, հիերարխիկ և օրգանական պետությունը «ավերակների մեջ է, և» այսօր չկա որևէ կուսակցություն կամ շարժում, որին կարող է անվերապահորեն միանալ, և որի համար արժե պայքարել լիակատար համոզմունքով, որպես շարժում, որը պաշտպանում է բարձրագույն գաղափարը»։

Էվոլան երբեք ֆաշիստական կուսակցության անդամ չի եղել։ Ըստ Ա. Գ. Դուգինի, ֆաշիզմի գաղափարախոսության նկատմամբ նրա վերաբերմունքը բարդ էր և ժամանակի ընթացքում փոխվեց.

Ըստ Ա. Ս. Էտա Դուգինի, նրա վերաբերմունքը ֆաշիզմի գաղափարախոսության նկատմամբ բարդ էր և ժամանակի ընթացքում փոխվեց)։

### Ռասիզմ
Էվոլան գրել է մի քանի գրքեր՝ նվիրված ռասայի հարցերին։ Նա կիսեց ցեղի կենսաբանական և հոգևոր ըմբռնումը և առանձնացրեց «մարմնի մրցավազքը», «հոգու մրցավազքը» (բնավորության տեսակը, ապրելակերպը և հուզական վերաբերմունքը շրջակա միջավայրի և հասարակության նկատմամբ) և «ոգու մրցավազքը» (մի տեսակ կրոնական փորձ և վերաբերմունք ավանդական արժեքների նկատմամբ): Այնուամենայնիվ, ընդհանուր առմամբ, Էվոլան համակրում էր ռասայական տեսությանը և պնդում, որ «ռասիզմը ազգայնականության շարժիչ ուժն է»։

Իր վաղ աշխատության մեջ՝ »հեթանոսական իմպերիալիզմ «(1928), Էվոլան գրել է, որ» Հյուսիսի ազնվական ցեղերի և հարավի ցեղերի միջև տարբերությունը ռասայի և գերռասայի միջև տարբերությունն է», և որոշ ցեղեր «կարող են ունենալ աստվածային բնույթ»։

Ըստ Էվոլայի՝ «անհատականությունը օրգանական ամբողջություն է։ Արյունը, ցեղը և ավանդույթը նրա անբաժանելի, կառուցողական տարրերն են, այնպես որ անհատը կարող է ինքնահաստատվել միայն ռասայական գաղափարի և ժառանգական արժեքների հիման վրա»։

Էվոլան քննադատել է ռասիզմի տեսությունները, որոնք հիմնված են բացառապես ռասայի կենսաբանական ընկալման վրա։ Նրա համար «արիացի» հասկացությունն ավելի շատ կապված էր ազնվական մարտիկների կաստայի հետ, քան կենսաբանական ռասայի։ Այս դիրքերից գերմանական նացիզմը նրան թվում էր «պլեբեական մոդեռնիզմ» և մերժում առաջացրեց։

### Հակասեմականություն
Հետպատերազմյան շրջանում ազգամիջյան երկպառակություն հրահրելու և ֆաշիզմի քարոզչության հոդվածներով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու բազմաթիվ փորձերի կապակցությամբ Էվոլան «կինաբար ճանապարհ» ինքնակենսագրականում հայտարարել է. Ի վերջո, պետք է միանշանակ հայտարարել, որ ոչ Ես, ոչ էլ իմ ընկերները Գերմանիայում չգիտեինք այն էքսցեսների մասին, որոնք նացիստները կատարել են հրեաների նկատմամբ, Իսկ եթե մենք իմանայինք այդ մասին, ապա ոչ մի դեպքում հավանություն չէինք տա դրան։

«Հրեաները և մաթեմատիկան» աշխատության մեջ Նա պնդում է, որ «ցանկացած ոլորտում հրեային կարելի է դիտարկել որպես ծայրահեղականության և անկման ներկայացուցիչ»։

Էվոլայի մոտ առանձնահատուկ հակակրանք են առաջացրել հրեաները, որոնք հրաժարվում են ավանդույթներից։
Բայց երբ Իսրայելը սկսեց նյութականանալ, երբ հրեաները թողեցին իրենց ավանդույթները և «արդիականացան», քայքայման և քաոսի ֆերմենտները ներս մղվեցին, դուրս եկան և սկսեցին կործանարար ազդեցություն ունենալ ամբողջ աշխարհի վրա՝ դառնալով համաշխարհային դավադրության ամենակարևոր գործիքը: Հրաժարվելով իրենց «օրենքից», որը նրանց համար փոխարինում էր հայրենիքի և ցեղի հասկացությունները, հրեաները վերածվեցին հակառասի։ Սրանք վտանգավոր էթնիկ պարիաներ են, նրանց ինտերնացիոնալիզմը հումքի անձև բնույթի պարզ արտացոլումն է, որից ի սկզբանե պատրաստվել է այս ժողովուրդը:

1938 թվականին Էվոլան մասնակցել է նաև «Սիոնի իմաստունների արձանագրությունների» հրատարակմանը՝ ուղեկցելով նրանց էսսեները, որոնք պաշտպանում են դրանց իսկությունը և պարունակում են նաև այդ ժամանակ տարածված մի շարք հակասեմական զրպարտություններ։ Ընդ որում, իր «մարդիկ և ավերակներ» աշխատության մեջ Էվոլան խոստովանել է, որ արձանագրությունները կարող են կեղծ բնույթ ունենալ, սակայն դրանց արժեքն, Այնուամենայնիվ, անվիճելի է։

## Մատենագիտություն
### Կենդանության օրոք հրատարակված գրքեր
* «Աբստրակտ արվեստ» / Արտե Աստրատտա, Պոզիզիոնե Թեորետիկա (1920)
* «Ներքին լանդշաֆտի մութ բառերը» / Լե Parole Oscure դու Պաիզաժ Ինտերիեվր (1920)
* «Դա կախարդական իդեալիզմ է» / էսսեներ կախարդական իդեալիզմի մասին (1925)
* «Բացարձակ անհատի տեսություն» / թե theory ոֆ absolutive individual (1927)
* «Յասիչյան իմպերիալիզմ» / հեթանոսական իմպերիալիզմ, ֆաշիզմը Եվրոքրիստոնեական վտանգի առջև, գուելֆների կուսակցական արձագանքների մասին հավելվածով (1928)
* «Բացարձակ անհատի ֆենոմենոլոգիա» / Феноменология общественного индивания (1930)
* «Հերմետիկ ավանդույթ» / հերմետիկ ավանդույթ (1931)
* «Moderna եւ larvine spiritualism» / Դիմակ եւ դեմքը ժամանակակից spiritualism, քննադատական վերլուծություն հիմնական Մոդեռնա հոսանքների նկատմամբ գերզգայուն (1932)
* «Ապստամբություն moderna World-ի դեմ» / ապստամբություն Մոդեռնա World-ի դեմ (1934)
* «Երեք հրեական հարց7 / թե three aspects ոֆ Jewish problem (1936)
* «Գրաալի Առեղծվածը» (1937)
* «Արյան առասպելը» / արյան առասպելը. Ռասիզմի Գենեզիս (1937)
* «Ռասայական վարդապետության սինթեզ» / Սինտեսի Դի Կետտրինա della Ռազա (1941)
* «Ռասայական դաստիարակության ցուցումներ» / ռասայական կրթության դիմումներ (1941)
* «Բորբայի արիական ուսուցումը» / պայքարի և հաղթանակի Արիական Դոկտրինը (1941)
* «Զարթոնքի Վարդապետություն. Ռեֆերատներ բուդդայական խստության մասին» / Լա դոտտրինա դել ռիսվեգլիո (1943)
* «Յոգա force» / Յոգա force (1949)
* «Կողմնորոշումներ» / Օրիենտամենտի (1950)
* «Մարդիկ և ավերակներ» / Գլի ուոմինի ե Լե Ռովին (1953)
* Սեքսի մետաֆիզիկա (1958)
* «Բանվորը» Էռնստ Յունգերի ստեղծագործության մեջ / Լ ' «Օպերաիո» Նել պենսիերո դի Ernst Ջüնգեր (1959)
* «Հեծնել վագրին» / ձիավարություն վագրին (1961)
* «Կինաբար ուղի» / Իլ Կամմինո դել կինաբրո (1963)
* «Ֆաշիզմ կետերով» / ֆաշիզմ. Քննադատական վերլուծության ակնարկ աջակողմյան տեսանկյունից (1964)
* «Աղեղն ու Մաքը» / թե Բոու անդ Կլավա (1968)
* Ռագա Բլանդա (1969)
* «Տաոիզմ» / Իլ տաոիզմո (1972)
* Հետախուզում. Տղամարդիկ և խնդիրները (1974)

### Մահից հետո կազմված և Հրատարակված ժողովածուներ
* *I saggi di «Bilychnis»*, Padova, Edizioni di Ar, 1970a.
* *I saggi della «Nuova Antologia»*, Padova, Edizioni di Ar, 1970b.
* *L’idea di Stato*, Padova, Edizioni di Ar, 1970c.
* *Gerarchia e democrazia*, Padova, Edizioni di Ar, 1970d.
* *Meditazioni delle vette*, La Spezia, Edizioni del Tridente, 1971.
* *Diario 1943-44*, Genova, Centro Studi Evoliani, 1975.
* *Etica aria*, Genova, Centro Studi Evoliani, 1976a.
* *L’individuo e il divenire del mondo*, Carmagnola, Edizioni Arktos, 1976b.
* *Simboli della Tradizione Occidentale*, Carmagnola, Edizioni Arktos, 1977a.
* *La via della realizzazione di sé secondo i misteri di Mitra*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1977b.
* *Considerazioni sulla guerra occulta*, Genova, Centro Studi Evoliani, 1977c.
* *Le razze e il mito delle origini di Roma*, Monfalcone, Sentinella, 1977d.
* *Il problema della donna*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1977e.
* *Ultimi scritti*, Napoli, Controcorrente, 1977f.
* *La Tradizione di Roma*, Padova, Edizioni di Ar, 1977g.
* *Due imperatori*, Padova, Edizioni di Ar, 1977h.
* *Cultura e politica*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1978a.
* *Citazioni sulla Monarchia*, Palermo, Edizioni Thule, 1978b.
* *L’infezione psicanalitica*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1978c.
* *Il nichilismo attivo di Federico Nietzsche*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1978d.
* *Lo Stato*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1978e.
* *Europa una: forma e presupposti*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1979a.
* *La questione sociale*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1979b.
* *Saggi di dottrina politica*, Sanremo, Mizar, 1979c.
* *La satira politica di Trilussa*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1980a.
* *Scienza ultima*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1980b.
* *Spengler e il «Tramonto dell’Occidente»*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1981a.
* *Lo zen*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1981b.
* *I tempi e la storia*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1982a.
* *Civiltà americana*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1982b.
* *La forza rivoluzionaria di Roma*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1984a.
* *Scritti sulla massoneria*, Roma, Edizioni Settimo Sigillo, 1984b.
* *Oriente e occidente*, Milano, La Queste, 1984c.
* *Una maestro dei tempi moderni: René Guénon*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1984d.
* *Filosofia, etica e mistica del razzismo*, Monfalcone, Sentinella d’Italia, 1985.
* *Monarchia, aristocrazia, tradizione*, Sanremo, Casabianca, 1986a.
* *I placebo*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1986b.
* *Gli articoli de «La Vita Italiana» durante il periodo bellico*, Treviso, Centro Studi Tradizionali, 1988.
* *Dal crepuscolo all’oscuramento della tradizione nipponica*, Treviso, Centro Studi Tradizionali, 1989.
* *Il ciclo si chiude, americanismo e bolscevismo (1929—1969)*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1991.
* *Il genio d’Israele*, Catania, Il Cinabro, 1992a.
* *Il problema di oriente e occidente*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1992b.
* *Fenomenologia della sovversione in scritti politici del 1933-70*, Borzano, SeaR, 1993.
* *Scritti sull’arte d’avanguardia*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1994a.
* *Esplorazioni e disamine, gli scritti di «Bibliografia fascista» (1934—1939)*, Parma, Edizioni all’insegna del veltro, 1994b.
* *Esplorazioni e disamine, gli scritti di «Bibliografia fascista» (1940—1943)*, Parma, Edizioni all’insegna del veltro, 1995a.
* *Lo Stato (1934—1943)*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1995b.
* *La tragedia della Guardia di Ferro*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1996a.
* *Scritti per «Vie della Tradizione» (1971—1974)*, Palermo, Edizioni Vie della Tradizione, 1996b.
* *Carattere*, Catania, Il Cinabro, 1996c.
* *L’idealismo realistico (1924—1928)*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1997a.
* *Idee per una destra*, Roma, Fondazione Julius Evola, 1997b.
* *Fascismo e Terzo Reich*, Roma, Mediterranee, 2001.
* *Critica del costume*, Catania, Il Cinabro, 2005.
* *Augustea (1941—1943). La Stampa (1942—1943)*, Roma, Fondazione Julius Evola, 2006.
* *Anticomunismo positivo. Scritti su bolscevismo e marxismo (1938—1968)*, Napoli, Controcorrente, 2008.
* *La scuola di mistica fascista. Scritti di mistica, ascesi e libertà (1940—1941)*, Napoli, Controcorrente, 2009.

Յուլիուս Էվոլան 1937 թվականին իտալերեն հրատարակեց «Սիոնի իմաստունների արձանագրությունները» և դրանց համար նախաբան գրեց:

### Յուլիուս Էվոլայի ռուսերեն Հրատարակված գրքերը
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (решением Южно-Сахалинского городского суда Сахалинской области от 02.07.2013 внесена в Федеральный список экстремистских материалов)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Размышления о вершинах — Тамбов: Ex Nord Lux, 2016. — 124 с.
* 
* Путь киновари — Тамбов: Ex Nord Lux, 2018. — 274 с.
*Люди и руины. — М.: Опустошитель, 2019. — 296 с. — ISBN 978-5-289-01128-2.
* Даосизм — Москва: Издательство книжного магазина Циолковский, 2020. — 160 с. — ISBN 978-5-6043673-6-0
* 
*Политические трактаты. — М.: Опустошитель, 2020. — 388 с. — ISBN 978-5-250-01797-8.
*Указания по расовому воспитанию — Спб.: Imperium Scriptorum, 2024. — 106 с.

### Էվոլայի տեքստերը և Էվոլայի քննադատությունը էլեկտրոնային եղանակով
* тексты Эволы и о нём на «fatuma.net» — Мутти, Эрнесто Мила, де Бенуа и др.
* Книга Эволы в электронном архиве дадаизма 
* «Раса и война»  — глава из книги Юлиуса Эволы «Метафизика войны» 
* «Дионис и Путь Левой Руки» — перевод статьи на русский язык.
* «Хайдеггер: читатель Эволы» — анализ связи Ю. Эволы и философии М. Хайдеггера.

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* 
* 
* *Олладий Тудаев*. Юлиус Эвола, «Маркузе правых»
* 
* 
* 
* Тайные арийские культы и их влияние на нацистскую идеологию // Гудрик-Кларк Н. Оккультные корни нацизма
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* *Юдин К. А.* Как «оседлать тигра» в «мире руин»? Барон Юлиус Эвола и «дионисийский аполлонизм» как идейно-интеллектуальная стратегия // Вестник Ивановского государственного университета. Серия: гуманитарные науки. 2017. Вып. 2(17). Философия. С. 39-52. Доступно на: http://ivanovo.ac.ru/media/k2/attachments/Vestnik_IvSU_217_2017_GUM.pdf
* 
* *Джанфранко де Туррис*. Юлиус Эвола: маг на войне. 1943–1945 / Пер. с итал. и примеч. Е.И. Пудова, науч. ред., предисл. и примеч. Д.С. Моисеева. - СПб.: Владимир Даль, 2023. - 351 с.
* 
* *Guido Stucco* The Legacy of a European Traditionalist — Julius Evola in Perspective 
* *Глеб Бутузов* Юлиус Эвола
* 

## Արտաքին հղումներ
* Книги Юлиуса Эволы
* Радиовыпуск Finis Mundi посвящённый Юлиус Эволе
* видеоинтервью фрагмент фильма Evola: Dalla Trincea A Dada

 
Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեության քննադատներ
Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Կատեգորիա:Իտալացի արվեստագետներ