Զգեստ առանց ամրուցիչի

**Զգեստ առանց ամրուցիչի** կամ տոպ, հագուստ, որը մնում է մարմնի վերին մասում ՝ առանց ուսաժապավենի կամ այլ միջոցի, որը կարող է տեսանելի լինել։ Այն սովորաբար ամուր պահվում է  կորսետով, որը գտնվում է ներսում կամ ներքնազգեստով, որի ձգվածությունը թույլ չի տալիս, որպեսզի զգեստը իջնի ներքև։

## Պատմություն
մինի|358x358փքս|Դերասանուհի Լիբի Հոլմանը՝ առանց ամրուցիչիի զգեստով (1930)

### 1930-ից 1980-ական թվականներ
Ըստ Ռիչարդ Մարտինի և Հարոլդ Կոդայի, ժամանակակից առանց ամրուցիչի զգեստն առաջին անգամ ի հայտ է եկել 1930-ականներին, որտեղ այն հանրաճանաչ է դարձել այնպիսի դիզայներների կողմից, ինչպիսիք են Մեյնբոչերը և  1940-ականների վերջին՝ Քրիստիան Դիորը։ Life ամսագրի 1938 թվականի հուլիսի 18-ի  հրապարակման մեջ ասվում էր, որ ″բացարձակապես առանց ամրուցիչի, անթև երեկոյան զգեստը″ 1937-38 թվականների գյուտ էր։ Այնուամենայնիվ, դա 1930 թվականին նախաապես ներկայացվել էր դերասանուհի Լիբի Հոլմանի կողմից, ով այդ տարի լուսանկարվել էր առանց ամրուցիչի զգեստով։ Հոլմանը ասոցացվում էր առանց ամրուցիչի զգեստի հետ, և պարբերաբար նրան էր վերագրվում ստեղծման գյուտը, կամ որպես այն առաջինը կրող հայտիներից մեկը։

1934 թվականին, Մեյնբոչերը ներկայացրեց իր առաջին առանց ամրուցիչի  զգեստը՝ սև ատլասե ձևավորմամբ, որը նկարագրվել է որպես առաջին առանց ամրուցիչի երեկոյան զգեստ։ Հոլմանի և Մեյնբոչերի հետ մեկտեղ, ժառանգորդուհի Բրենդա Ֆրեյզերիին նույնպես վերագրվում է ոճի հանրահռչակումը, երբ նա իր դեբյուտի համար կրում էր դեբյուտանտ զգեստ, որը առանց ամրուցիչի էր և այն հայտնվեց Life ամսագրի շապիկին, 1938 թվականի  նոյեմբերի 14-ին։
մինի|250x250փքս|Ռիթա Հեյվորթը ''Գիլդայում'' (1946)
առանց ամրուցիչի զգեստները հայտնի մնացին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, ընդ որում ոճը երբեմն բնութագրվում էր որպես «մերկ տեսք»։ Այս շրջանի ամենահայտնի առանց ամրուցիչի զգեստներից մեկը սև ատլասե զգեստն էր՝ որը կրում էր Ռիտա Հեյվորթը Գիլդայում, երգի և պարի համար։ Հեյվորթի կատարումը ցույց տվեց հեռուստադիտողներին՝ որ առանց ամրուցիչի զգեստները կարող են բավականաչափ ապահով լինել՝ տեղաշարժվելու և պարելու համար՝ առանց անպարկեշտություն զգալու վտանգի։ Չնայած դրան՝ ավելի պահպանողական հաճախորդները կարող էին ուսաժապավենիներ ավելացնել իրենց նոր, առանց ամրուցիչի զգեստներին։ Ոճը խնդրահարույց էր նաև նրանց համար, ովքեր դեմ էին դրա ընկալվող անհամեստությանը։ 1940-ական և 1950-ական թվականներին ԱՄՆ-ում կաթոլիկ քարոզիչները բողոքում էին «անհամեստ» հագուստի դեմ՝ ներառյալ երկկտոր և առանց ամրուցիչի լողազգեստներն ու զգեստները։ 1954 թվականին Միացյալ Նահանգների բանակը փորձեց արգելել Գերմանիայում կանանց և աղջիկներին կրել շորտեր,ջինսեր և առանց ամրուցիչի զգեստներ զգեստներ, «բացառությամբ համապատասխան սոցիալական գործառույթների»։

1950-ականների ընթացքում առանց ամրուցիչի զգեստների դիզայներների թվում էր Մադամ Գրեսը, որի հունական զգեստները ամրացվում էին Ալիս Քադոլի կողմից ձևավորված ներքին կորսետների վրա։

1970-ականներին Հալսթոնը նախագծեց առանց ամրուցիչի զգեստը։ Տրիկոտաժե տոպը կրում էին որպես սովորական առանց ամրուցիչի տարբերակ, իսկ 1980-ականներին առանց ամրուցիչի զգեստները պատրաստվում էին ձգող և էլաստիկ գործվածքներից, որոնք այլևս  չէին պահանջում ներքին հատվածը կապող և ձգող կառուցվածք։

### 1990-ական թվականներ
մինի|200x200փքս|Ճապոնացի հարսնացուն առանց ամրուցիչի զգեստով   2010 թվական
2012 թվականին առանց ամրուցիչի  զգեստը համարվել է Արևմտյան հարսանեկան զգեստների ամենաոճային տարբերակը։ Վերա Վանգին երբեմն վերագրվում է 21-րդ դարի առաջին տասնամյակում  հարսանեկան զգեստների այս ոճի ներդրումը, թեև առանց ժապավեն զգեստները 1990-ականներից սկսած ավելի ու ավելի արդիական տարբերակ էին դառնում, և ավելի ընդունելի էին 1990-ականներից սկսած պաշտոնական քաղաքացիական հարսանիոների աճող ժողովրդականությամբ։ Այնուամենայնիվ, կրոնական հարսանիքների համար առանց ամրուցիչի և անուսաժապավենի ոճը խիստ հակասական է, և չնայած այդ  ոճի հանրաճանաչությանը, որոշ մարդիկ այն համարում էին ″կուսական իդեալի մերժում″։

Առանց  ամրուցիչ  զգեստը տարածված է նաև կարմիր գորգի նորաձևության մեջ։

## Սոցիալական և մշակույթային համատեքստ
Ի հայտ գալուց ի վեր, առանց ամրուցիչի զգեստները խնդրահարույց էին դարձել բազմաթիվ համատեքստերում։ 21-րդ դարի սկզբին շատ դպրոցներ և աշխատատեղեր հատուկ ձևով արգելում էին առանց ժապավեն հագուստները՝ որպես իրենց դրես-կոդի մաս։ 2012 թվականին *The Wall Street Journal*-ում հրապարակված Adecco-ի հարցումը ցույց է տվել, որ ամերիկացիների 7%-ը կարծում էր, որ առանց ամրուցիչի տոպերը համարվում էին  ոչ պատշաճ գրասենյակային հագուստ։

### Կրոնական դիրքորոշումներ
առանց ամրուցիչի զգեստները կարող են առանձնացվել քարոզիչների կողմից առանձնահատուկ քննադատության համար։ 2005-ին մուսուլմանական մի հոգևորական հայտարարեց, որ առանց ամրուցիչի  զգեստները ″սատանայական″ են, ինչպես նաև այլ նմանատիպ զգեստներ, ինչպիսիք են կիսաշրջազգեստները և թափանցիկ հագուստը։ Սպենսեր Վ․ Քիմբալը ՝ Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցու 12-րդ նախագահը (LDS church) հայտարարեց, որ առանց ամրուցիչի  զգեստները ոչ արդար են, ոչ էլ հավանության արժանացած և որ Վերջին Օրերի սուրբ կանանցից ոչ ոք չի կարող կրել այն, մինչդեռ սրբերից մյուսները դա համարում էին ″պղծություն Տիրոջ աչքում″։ Նման տեսակետները պատադիր չէ, որ արտացոլեն իրենց հարող կրոնի տեսակետները, թեև հիմնական կանոնն այն է, որ առանց ամրուցիչի հագուստները ընդունելի են միայն կրոնական համատեքստում, ինչպիսիք են կաթոլիկ եկեղեցիները և հրեական բար-չղջիկների երեկույթները,  եթե ուսերն ու ձեռքերը ծածկված են։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:18-րդ դարի եվրոպական նորաձևություն
Կատեգորիա:1960-ականների նորաձևություն
Կատեգորիա:20-րդ դարի նորաձևություն