open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Նորֆոլկ (ԱՄՆ)

**Նորֆոլկ** (), քաղաք-նավահանգիստ Չեսապիսկյան ծովածոցում, ԱՄՆ-ի Վիրջինիա նահանգի հարավ- արևելյան մասում։ Նորֆոլկում տեղակայված է Ատլանտյան օվկիանոսում գտնվող, ԱՄՆ-ի ամենամեծ ռազմա-ծովային բազան:Բնակչությունը կազմում է 238 832 բնակիչ (2006 թվականի դրությամբ)։

## Պատմություն
Հիմնադրվել է 1682 թվականին։ Անկախության պատերազմի ժամանակ եղել է բրիտանական նահանգապետի շտաբը։ Այրվել է ապստամբների կողմից։ Գաղութային շրջանից պահպանվել է միայն գնդակոծված պատերով եկեղեցին։

Բրիտանիայի հետ առևտրի սահմանափակումը, հաճախակի հրդեհները և այլ նավահանգիստների մրցակցությունը սահմանափակեցին Նորֆոլկի զարգացումը մինչև 1870 թվական, երբ այստեղ միացան մի քանի կարևոր երկաթգծեր։

Համաշխարհային պատերազմների ժամանակ Նորֆոլկում կառուցված է մեծ արդյունաբերական-տրանպորտային կոմպլեքս, որը ծառայում է ԱՄՆ-ի Ատլանտյան նավատորմին։ Այստեղ է գտնվում ռազմա-ծովային բազա ԱՄՆ-ի Ռազմածովային ուժեր։

## Արդյունաբերություն
Նորֆոլկի 50 խոշորագույն գործատուները։

## Տրանսպորտ
2011 թվականի օգոստոսի 19-ին քաղաքում բացվեց արագնթաց տրամվայ «The Tide» համակարգը։

## Տեսարժան վայրեր
Այստեղ է գտնվում Մեմորիալ Մակարտուրան, որում տաղվել է գեներալ Դուգլաս Մակարտուրը։

1994 թվականի հունիսին բացվել է ծովային թանգարան «Nauticus»:

## Քույր քաղաքներ
:  Կիտակյուսյու (Ճապոնիա) (1963)
:  Վիլհելմսհաֆեն (Գերմանիա) (1976)
:  Ներֆոլկ (Միացյալ Թագավորություն) (1986)
:  Տուլոն (Ֆրանսիա) (1989)
:  Կալինինգրադ (Ռուսաստան) (1992)
:  Գալիֆակս(Կանադա) (2006)
:   Կագայան-դե-Օրո (Ֆիլիպիններ) (2008)
:  Կոչին (Հնդկաստան) (2010)
:  Տեմա (Գանա) (2010)
:  Նինբո (Չինաստան) (2012)

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:1682 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ
Կատեգորիա:Վիրջինիայի քաղաքներ
Վալե (կանտոն, Շվեյցարիա)

**Վալե** (, , ;  ;  ) (նաև՝ **Վալիս**; , , , ), երկլեզվյա կանտոն Շվեյցարիայի Համադաշնության հարավ-արևմուտքում (բնակչության 62,8 %-ը խոսում է ֆրանսերեն, 28,4 %-ը՝ գերմաներեն)։ Զբաղեցնում է 5.224 քառակուսի կիլոմետր տարածք (այդ ցուցանիշով երրորդն է շվեյցարական կանտոնների մեջ)։ 2012 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 321.732: Վարչական կենտրոնը Սյոն քաղաքն է։ Շվեյցարական համադաշնության մաս է դարձել 1815 թվականին։ XVII դարից կանտոնի տարածքի մի մասի վրա գոյատևել է *Յոթ տասնյակի Հանրապետությունը*, որ յոթ համայնքների միություն էր։
## Վարչական բաժանումը
Կանտոնը բաժանված է 14 շրջանի.
* Բրիգ (Brig)
* Գունդիս (Gundis)
* Էնտրեմոն (Entremont)
* Գոմս (Goms)
* Էրինգ (Ering)
* Լյոկ (Leuk)
* Մարտինախ (Martinach)
* Մոնտի (Monthey)
* Արևելյան Ռարոն (Östlich Raron)
*  (Saint-Maurice)
* Զիդերս (Siders)
* Զիտտեն (Sitten)
* Ֆիսպ (Visp)
* Արևմտյան Ռարոն (Westlich Raron)
## Տնտեսություն
Կանտոնի տնտեսության գլխավոր ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, հատկապես խոշոր եղջերավոր և կաթնատու անասնապահությունը։ Գինու արտադրության ծավալներով Վալեն առաջին տեղն է զբաղեցնում Շվեյցարիայում։ Այս կանտոնում է գտնվում Կլեզոն-Դիքսենս հիդրոհամալիրը, որն արտադրում է Շվեյցարիայի ամբողջ էլեկտրականության քառորդ մասը։
## Տեսարժան վայրեր
* Թանգարան Սենբեռնար
* Մատտերհորն
* Ալալինհորն և Միտտելալալին սարերը, որոնցից վերջինի վրա են գտնվում աշխարհի ամենաբարձր պտտվող ռեստորանը և ամենաբարձր ճոպանուղին։
## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Официальный сайт кантона Вале
* Туристическая организация кантона
* Photo database

Կատեգորիա:Շվեյցարիայի վարչական բաժանում
Կատեգորիա:1815 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Խնձորների համար

«**Խնձորների համար**» (), 19-20-րդ դարերի ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը, որը գրվել է 1880 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1880 թվականի օգոստոսի 17-ին «Չեխոնտե» կեղծանունով՝ «Ստրեկոզա» գեղարվեստա-կատակերգական հանդեսի երեսուներեքերորդ համարում։ Գրաքննության հանձնաժողովի թույլտվությունը ստացվել է օգոստոսի 14-ին։

Կալվածատեր Տրիֆոն Սեմենովիչը, շրջելով իր պարտեզում, հայտնաբերում է, որ մի գյուղացի զույգ ուտում է իր խնձորները։ Այդ ժամանակի հողատերերին բնորոշ  կամայականությամբ Տրիֆոն Սեմենովիչը նախ ստիպում է գեղջկուհուն ծեծել տղային, իսկ այնուհետև տղային ստիպում է «դաս տալ» աղջկան։ Դրանից հետո կալվածատերը հանգիստ գնում է թեյ խմելու, իսկ գյուղական զույգը բռնկվում է ցասումով։

Պատմվածքը ստեղծվել է որպես սոցիալ-հոգեբանական ծաղր կալվածատիրական կենցաղի և ժամանակի կարգերի մասին։

Ավելի ուշ պատմվածքի սյուժեն փոխառել է Ա. Պազուխինը, որի մոտ ստացվել է ավելի պարզ կենցաղային խնդուկ։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Մոթել (ֆիլմ)

**«Մոթել»** (), ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դեվիդ Գրովիկը 2014 թվականին։

## Սյուժե
Mafia Dragna-ի ղեկավարը (Ռոբերտ Դե Նիրոն) վարձում է նշանառու *Ջեքին *(Ջոն Կյուսակ)՝ Լուիզիանայի նահանգային  մոթելներից մեկում պայուսակ ստանալու և, առանց բացելու և պարունակությանը ծանոթանու, հաջորդ օրը հետ վերադարձնելու պայմանով։ Սակայն շուտով պարզվեց, որ այդ ուղեբեռը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել. Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն, ոստիկանությունը, տեղական հանցավոր տարրերը և «չարագործ գաճաճ» անվանումով սերբական գնչուն ամեն կերպ ցանկանում են տիրանալ պայուսակին։ 
Բազմաթիվ արյունոտ հաշվեհարդարներից հետո ակնհայտ է դառնում, որ հենց Դրագնան է հրահրել ողջ կոտորածը իր հանցակից *Ռիվկայի* օգնությամբ։ Ամբողջ
գործողության նպատակն էր փորձարկել Ջեքի մարտական պատրաստվածությունը։
Սակայն աղջիկը սիրահարվում է և պահպանում է նրա կյանքը։

## Դերերում
* Ջոն Կյուսակ — *Ջեկ, նշանառու*
* Ռեբեկա Դա Կոստա — *Ռիվկա, ստրիպտիզ-պարուհի*, « կուրտիզանուհի»
* Ռոբերտ դե Նիրո — *Դրագնա, մաֆիայի ղեկավար* (ով, կարծես թե ծառայում է Ջեկ Դրագնային կամ Ջեկ Դրանյա, Լոս Անջելեսի մաֆիոզ կլանի ղեկավար, 1930-ական թվականներ):
* Կրիսպին Գլովեր — *Նեդ, պորտե*
* Դոմինիկ պերսել — *Լարսոն*
* Կիրկ Ջոնս (Sticky Fingaz) — *Լիզարդ*
* Մարտին Քլեբա — *Գուանո*

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների անգլերեն ֆիլմեր
Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր
Google Doodle

**Google-ի թեմատիկ նկարներ** (*[[Գրիֆոնաժ]] Google-ի համար*, , *doodle* բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է խզբզոց, նկարներ էջերի լուսանցքում), յուրահատուկ բացիկներ հայտնի իրադարձությունների առթիվ։ Դրանք հայտնվում են Google-ի գլխավոր էջում։

## Պատմություն
Առաջին թեմատիկ նկարը «Այրվող մարդն» էր՝ Նևադա նահանգի (ԱՄՆ) Սև Ժայռ անապատում անցկացվող փառատոնի խորհրդանիշը։ Google ընկերության հիմադիրներ Լարի Փեյջը և Սերգեյ Բրինը, որոնք գնացել էին փառատոնին, այդ կերպ հայտնել են իրենց ժամանակավոր բացակայության մասին։ Այդ գաղափարը դուր է եկել օգտատերերին։

Հաջորդ նկարները ստեղծել են հրավիրված վեբ դիզայներները, մինչև որ վարձեցին Դենիս Խվանգին, որը 2000 թվականին նախագծեց Բաստիլի գրավման օրվա պատկերանշանը։

## Google Doodle-ի թեմատիկա
ձախից|մինի|Ջենիֆեր Գոմ, գրիֆոնաժներ նկարողներից մեկը|267x267փքս
Թեմատիկան չափազանց ընդգրկուն է։ Google-ը հիմնականում ողջունում է օգտատերերին տարբեր տոների առիթով, օրինակ՝ Սուրբ ծնունդ (դեկտեմբերի 25), Ամանոր, Սուրբ Վալենտինի օր (փետրվարի 14) և այլն։

Թեմատիկ նկարները նվիրվում են նշանավոր նկարիչների, գրողների, գիտնականների և գործիչների տարեդարձին, ինչպես Ալբերտ Այնշտայնը, Լեոնարդո դա Վինչին, Պարսիվալ Լոուելը, Էդվարդ Մունկը, Թագորը, Նիկոլա Տեսլան, Մուգ Ռոբերտը, Բելա Բարտոկը, Ռենե Մագրիտը, Ջոն Լենոնը, Ակիրա Կուրոսավան, Հերբերտ Ուելսը, Սեմյուել Մորզե, Ֆրեդի Մերկուրի, Հանս Քրիստիան Էրստեդը, Մահաթմա Գանդին, Դենիս Գաբորը, Կոնստանդին Բրանկուզին, Անտոնիո Վիվալդին, Ժյուլ Վեռնը, Ագաթա Քրիստին, Ստանիսլավ Լեմը, Վլադիմիր Ավկսենտին, Իլյա Ռեպինը, Բելլա Ախմադուլինան։

Մեկ այլ տարածված թեմա է պատմական իրադարձությունների տոնումը։ Օրինակ, Lego կոնստրուկտորի 50-ամյակին օգտագործվել է կոնստրուկտորի մասերից կազմված պատկերանշան։ 2010 թվականի մայիսի 21-ին Pac-Man խաղի թողարկման առթիվ հայտնվել է առաջին ինտերակտիվ նկարը։

2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ տարբեր սպորտաձևերի նվիրված նկարները փոփոխվում էին ամեն օր։

Google-ը փոխում է իր պատկերանշանը նաև օգտատիրոջ ծննդյան օրվա առթիվ, եթե նա մուտք է գործում իր մասնակցային էջ։

## Նախագծողներ
Պատկերանշանների նախագծմամբ զբաղվում է Google-ի խումբը։ proposals@google.com էլեկտրոնային փոստին ամեն օր ուղարկվում են բազմաթիվ գաղափարներ և առաջարկություններ հաջորդ թեմայի վերաբերյալ։ 2012 թվականի դրությամբ գլխավոր էջի համար ստեղծվել են ավելի քան 1000 նկար ամբողջ աշխարհում, որոնք կոչված էին՝ հիշեցնելու հետաքրքիր իրադարձությունների և նշանավոր տարեդարձերի մասին։

## Գրիֆոնաժ ՀՀ Անկախության տոնի առթիվ
Կան Google-ի գլոբալ գրիֆոնաժներ, որոնք երևում են ամբողջ աշխարհում, և գրիֆոնաժներ, որոնք երևում են առանձին երկրի կամ երկրների դոմեններում։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Google-ը տեղադրել է անիմացիոն գրիֆոնաժ, որտեղ ծածանվում է հայկական եռագույնը։ Գրիֆոնաժը երևացել է ամբողջ աշխարհում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* [Google’s doodles: Ո՞վ է նրանց հետևում։ [BBC] կայքում Google-ի գրիֆոնաժների մասին հոդված] 
* Ինչպես է առաջացել գրիֆոնաժների ստեղծման գաղափարը
* «Այրվող մարդ» պատկերանշան
* Գրիֆոնաժ՝ նվիրված Բաստիլի գրավման օրվան
* Lego կոնստրուկտորի 50-ամյակին նվիրված պատկերանշան
* Առաջին ինտերակտիվ նկարը Google Doodle-ում

Կատեգորիա:Գուգլ
Կատեգորիա:Գուգլի ծառայություններ
Կատեգորիա:Համացանց
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր
Կատեգորիա:Համացանցային մշակույթ
Կատեգորիա:Պատկերանիշներ
Վարպետություն (պատմվածք)

«**Վարպետություն**» (), ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը՝ գրված 1886 թվականին։

## Հրապարակումներ
Առաջին անգամ «Վարպետություն» պատմվածքը լույս է տեսել «Պետերբուրգյան թերթում» 1886 թվականի հունվարի 6-ին (թիվ 5), «Թռչող գրառումներ» բաժնում, Պատմվածք ենթավերնագրով, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ Պատմվածքը ներառվել է Անտոն Չեխովի «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուում (Սանկտ Պետերբուրգ, 1899) և ընդգրկվել է Ա. Ֆ. Մարքսի հրատարակության մեջ։ Բազմաթիվ խմբագրումներով և փոփոխություններով «Վարպետություն» պատմվածքը 1899 թվականին լույս է տեսել նկարիչ Ֆ. Կոզաչինսկու նկարազարդումներով «Մեր ժամանակը» (Պետերբուրգյան թերթի անվճար առդիր) ամսագրում (թիվ 52)։ 1900 թվականին Չեխովը պատմվածքը փոփոխություններով ներառել է երկերի ժողովածուի երկրորդ հատորում, նա ջնջել հանել է մի քանի արտահայտություն։

## Սյուժե
«Վարպետություն» պատմվածքի գործողությունը տեղի է ունենում Բիստրյանկա գետի վրա։ Չեխովի հերոսներից շատերը զվարճալի, թշվառ և աննշան մարդիկ են. այդպիսին է նաև պատմվածքի գլխավոր հերոսը՝ Սերյոժկան, տգետ, հարբեցող, ծույլ, «երեսունից փոքր, կարճ ոտքերով, ցնցոտիավոր, մազերը թափված...», բայց նա ունի տաղանդ, «երբ նրա ձեռքին կարկին կամ կողմնացույց է, ապա Աստծու ծառան արդեն ամեն ինչից բարձր է»։

Ամեն տարի սուրբ Մկրտության տոնի նախօրյակին նա պատրաստվում էր ջրօրհնեքին սառցե քանդակներով։ Նրան այդ գործում օգնում էր եկեղեցու պահակը՝ բարետես ծերունի Մատվեյը։ Պատմվածքն ավարտվում է, քանի որ Սերյոժկայի հոգին «լցվում է փառքի և հաղթանակի զգացումով», «բայց հետո նրանք ընկղմում են խաչը, և օդը լցվում է անսովոր աղմուկով։ Հրացանների համազարկը, հիացմունքի բարձրաձայն արտահայտությունները, ճիչերը, հրմշտոցը երկար ժամանակ չեն ընդհատվում։ Սերյոժկան լսում է այս աղմուկը, տեսնում է իր վրա հառած հազարավոր աչքերը, և ծույլի հոգին լցվում է փառքի և հաղթանակի զգացումով»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Чехов, А. П. Собрание сочинений: в 12 томах. Т. 4. [Рассказы], 1886. - М.: Государственное издательство художественной литературы, 1955. - 639 с.

## Արտաքին հղումներ
* Художество
* Антон Чехов. Художество

Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ
Գլարուս

**Գլարուս** (; ; ; ; ), Շվեյցարիայի նույնանուն կանտոնի վարչական կենտրոնը։ 2011 թվականի հունվարի 1-ից նրան են միացվել Էնենդա, Նետստալ և Ռիդերն համայնքները։ Գլարուսը գտնվում է Լինթ գետի ափին՝ Շվեյցարական Ալպերի մաս հանդիսացող Գլեռնիշ սարի ստորոտին։ Քաղաքի խորհրդանշական տեսարժան վայրը նրա՝ նոր ռոմանական (նեոռոմանական) ոճով կառուցված եկեղեցին է։ Գլարուսի տնտեսության տիրապետող ճյուղերն են փայտամշակման, տեքստիլ, պլաստմասսաների արտադրությունը և հրատարակչական բիզնեսը։

Բնակավայրը պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է իններորդ դարի սկզբներին, լատիներեն, որպես *Clarona*: 1178 թվականին առաջին անգամ հիշատակվել է գերմաներեն *Glarus* անվանումով։
Գլարուսը մինչև 2011 թվականը զբաղեցրել է 69,2 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Նրան Էնենդա, Նետստալ և Ռիդերն համայնքների միացումից հետո տարածքը հասել է 103,67 քառակուսի կիլոմետրի։

2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 12,521, որի 24.9%-ը օտարերկրացիներ էին։

## Ժողովրդագրություն
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները.




## Պատկերասրահ

Glarus Panorama.jpg|Գլարուսի համայնապատկերը
File:Glarus.jpg|Քաղաքի կենտրոնը
File:Glarus rathaus 2005-07-22.jpg|Կանտոնի խորհրդարանը
File:Picswiss GL-13-05.jpg|Landsgemeindeplatz
File:Glarus-Glärnisch.jpg|Գլեռնիշը
File:Bahnhof Glarus.JPG|Երկաթուղային կայարանը
Glarus Stadtkirche Friedhof.jpg|Քաղաքային եկեղեցին
Glarus Stadtkirche Langhaus.jpg|Եկեղեցու ներսը


## Քույր քաղաքներ

## Կլիմա

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*Պաշտոնական կայքէջ  

Կատեգորիա:Գլարուսի կանտոնի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքներ
Կրկնակոշիկներ (պատմվածք)

**«Կրկնակոշիկներ»** (), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1926 թվականին:

## Հրապարակումներ
«Կրկնակոշիկներ» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել 1926 թվականի մայիսի 5-ին «Գյուղացիական երիտասարդության հանդեսում» () (թիվ 9) և ընդգրկվել է «Լազուր տափաստան» ժողովածուում (1926)։ Կնոջն ուղղված 1926 թվականի ապրիլի 1-ի նամակում Միխայիլ Շոլոխովը գրում է. «Այսօր լրացավ ուղիղ մեկ շաբաթը, երբ մենք հեռացանք տանից  «Կրկնակոշիկները» կտեղավորեմ „Ж[урнал] К[рестьянской] М[олодёжи]“-ում»։

## Գործող անձինք
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը **Սյոմկան** է, Սյոմկայի մայրը՝ **Ստեպանովնան**։ Սյոմկան սիրահարված է **Մարինկային**։ **Գրիշկան**, որին անվանում են «Մոկրոուսիյ», ստանիցայի տղա է, ով գալիս է ստանիցայում կազմակերպվող խաղ ու պարի հավաքույթներին նոր կրկնակոշիկներով, ինչի համար էլ Մարինկային շատ է դուր գալիս։ Անանուն անձնավորություն **վաճառականը** Սյոմկայից ցուլ է գնում։

## Քննադատություն
Պատմվածքն ավարտվում է այսպես. «Խռխռալով մայրը ընկավ ծնկների վրա, բռնեց Սյոմկայի ոտքերը և բարձր ձայնով ողբալով ալեհեր գլուխը խփում էր հատակին  Սյոմկան, ոտքերը քաշելով, գնում էր դեպի դուռը, իսկ նա ծնկների վրա սողալով գնում էր նրա ետևից, ներս սեղմելով հագուստի  բացվածքից դուրս ընկած չորացած, կապտած կրծքերը, խեղդվելով լաց էր լինում, և արցունքները հոսում էին Սյոմկայի կրկնակոշիկների վրա»։ Պատմվածքի այսպիսի ավարտի կապակցությամբ Ս. Գ. Սեմյոնովան գրել է. «Այո, այդպիսի չքավորությունը և ցավը, ծայրաստիճան գրգռվածությունը, մոր այդպիսի մահացու վրդովմունքը, կարելի է համարել յուրահատուկ սպանություն և ողբերգություն, որը կախված է այս պարզ միամիտ խուտորային սիրո սյուժեի վրա»։ Վ. Մ. Լիտվինովը այս պատմվածքը համարում էր «անկեղծորեն թույլ», բայց նա նաև նշում էր, որ Միխայիլ Շոլոխովի թերությունները «ոչ թե բոլոր նորեկ գրողների թերությունների նման են, այլ դա առաքինություն է, որն առկա է հազարից միայն մեկի մոտ»։ Կարևորելով Միխայիլ Շոլոխովի պատմվածքը՝ Գ. Ս. Երմոլաևը գրել է, որ այն «Քաղաքականությունից դուրս է, կենտրոնացած է զուտ մարդկային խնդիրների վրա, և նրա կերպարները գործում են իրենց սրտի կանչով կամ ֆիզիկական դրդապատճառներով»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — С. 292—293. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9.

## Արտաքին հղումներ
* Михаил Шолохов. Калоши
* Румянцевский музей. Калоши

Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:1926 պատմվածքներ
Միխայիլ Վելիչկով

**Միխայիլ Ալեքսանդրով Վելիչկով** (, ), բուլղար գրող, դրամատուրգ, խմբագիր։

## Կենսագրություն
Միխայիլ Վելիչկովը ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբերի 13-ին Սոֆիայում։ Գրական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել դեռ Սոֆիայի Առաջին դասական գիմնազիայում սովորելուց։ Եղել է «Ученически подем» հասարակության անդամ։

1941 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1942-1943 թվականներին Վիեննայում և Բեռլինում թատերական արվեստի կուրս է սովորել։

Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Կոմունիստների իշխանություն գալուց հետո 1944 թվականին աշխատել է «Народна младеж» հրատարակչությունում և «Профиздат»-ի գլխավոր խմբագիր։

Միխայիլ Վելիչկովը ավելի քան 40 պիեսի հեղինակ է, որոնցից մի քանիսը թարգմանվել են եվրոպական 13 լեզուներ։

Մի քանի միջազգային մրցանակների դափնեկիր։

Միխայիլ Վելիչկովը մահացել է 1993 թվականի օգոստոսի 29-ին Սոֆիայում՝ 75 տարեկան հասակում։

## Ընտրյալ երկեր
* Четирима герои в една трагедия (ողբերգություն, 1945)
* Няколко думи за естрадните представления (պիես, 1946)
* Митинг в 6 часа (ֆարս, 1946)
* Дълъг зъб (1962)
* В края на нощта (դրամա, 1966)
* По време на една забава (պիես, 1968)
* Дългото мълчание (դրամա, 1975)
* Едно момиче ходи по вълните (պիես, 1977)
* Спирката (պիես, 1977)
* Понякога големите сини крила (պիես, 1984)
* Може би утре, може би вчера (պիես, 1984)
* Нощ и нежен блус (պիես, 1984)
* Театър Избрани пиеси (պիես)
* Длинный клык (երգիծական վեպ)

## Աղբյուրներ
* Միխայիլ Վելիչկով

Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի խմբագիրներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Զինովի Պապերնի

**Զինովի Սամոյլովիչ Պապերնի** (, ), խորհրդային և ռուս գրաքննադատ, գրականագետ, գրող։ Նաև հայտնի է որպես գրական պարոդիստ։

## Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Ն. Չեռնիշևսկու անվան փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտը (1941)։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր է (1964), պրոֆեսոր։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է (1954)։

1940-ական թվականների վերջերին մասնակցել է կոսմոպոլիտիզմի դեմ պայքարին։

Գրական համառոտ հանրագիտարանում (1968) և Սովետական մեծ հանրագիտարանում (1975) Բորիս Պաստեռնակի մասին հոդվածների հեղինակ է։ Պատրաստել է «Բանաստեղծների գրադարան» (1959) մեծ շարքի համար պատրաստել է «Խորհրդային դարաշրջանի առաջին տարիների պրոլետար բանաստեղծներ» ժողովածուն։

1980 թվականին արժանացել է «Լիտերատուրնայա գազետայի» «Ոսկե հորթ» մրցանակին («12 աթոռների ակումբ»)։

Թաղվել է Մոսկվայի Վոստրյակովսկի գերեզմանոցում։

## Ընտանիք
Ծնվել է ուսուցիչներ Սամուիլ (Շմիլիկ) Լազարևիչ Պապերնիի և Իտա Իզրաիլևնա Մայզիլի ընտանիքում։ Հրեա է։

Որդին Վլադիմիր Պապերնին է (1944), ռուս և ամերիկացի մշակութաբան, դիզայներ, ճարտարապետության պատմաբան, ճարտարապետական քննադատ, սյունակագիր, գրող։

Դուստրը՝ Տատյանա Պապերնայա (1952—1978)։

Որդին՝ Բորիս Պապերնի (1978)։

Ազգականը՝ Իրինա Բորիսովնա Պապերնայա (1941), ռուս արտ-մենեջեր, ձեռնարկատեր։ Մոսկովյան «Չինացի օդաչու Ջաո Դա» ակումբի սեփականատերն է։

Ծոռնակից ազգականը (Իրինա Պապերնայայի որդին)՝ Ալեքսեյ Միխայլովիչ Պապերնի (1963), ռուս բանաստեղծ, երաժիշտ։

## Հիմնական աշխատանքներ
### Քննադատություն և գրականագիտություն Критика и литературоведение
* О мастерстве Маяковского. М., Советский писатель,1953, 2-е дополн. изд. — 1957
* А. П. Чехов: Очерк творчества. М.: Гослитиздат, 1954, 2-е дополн. изд. — 1960
* О художественном образе. М., Госполитиздат, 1961 (Популярная библиотечка по эстетике)
* Поэтический образ у Маяковского. М.: Изд-во АН СССР, 1961
* Самое трудное: Статьи, рецензии, фельетоны. М., Советский писатель, 1963
* 17 1/2 фельетонов. М.: Искусство, 1966
* Человек, похожий на самого себя: о М. Светлове. М.: Советский писатель, 1967
* Записные книжки Чехова. М.: Советский писатель, 1976
* «Чайка» А. П. Чехова. М.: Художественная литература, 1980 (Массовая историко-литературная библиотека)
* Вопреки всем правилам: Пьесы и водевили Чехова. М.: Искусство, 1982
* Единое слово: Статьи и воспоминания. М.: Советский писатель, 1983 — 384 с., 20 000 экз.
* Стрелка искусства. М., 1986
* Музыка играет так весело… М., Советский писатель,1990
*Птичка голосиста. М., 1990

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* З. С. Паперный в Большом энциклопедическом словаре
* Антология самиздата 
* Кино-Театр.ру
* https://urokiistorii.ru/article/55836 

Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրականագետներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Կատեգորիա:Չեխովագետներ
Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ
Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ
Արտիստների կանայք

**«Արտիստների կանայք»** (), 19-20-րդ դարերի ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը՝ գրված 1880 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1880 թվականի դեկտեմբերի 7-ին «Դոն Անտոնիո Չեխոնտե» կեղծանունով «Մինուտա» թերթի յոթերորդ համարում։ Ի սկզբանե պատմվածքը լույս է տեսել «Կիրակնօրյա ակնարկներ» բաժնում՝ «Պորտուգալական լեգենդը ռուսական ձևով արտիստների կանանց մասին» խորագրի ներքո։ Գրաքննության հանձնաժողովի թույլտվությունը ստացել է դեկտեմբերի 5-ին։

Ըստ գրողի ստեղծագործության հետազոտողների՝ Անտոն Պավլովը պատմվածքը մտահղացել է որպես ֆրանսիացի վիպասան և դրամատուրգ Ալֆոնս Դոդեի գրական պարոդիա։ «Ռուսական ոճով» հումորային աշխատությունը պատմում է «երիտասարդ նկարիչների, գրողների և ուսանողների չկարգավորված կենցաղի մասին, ինչպիսին 1880 թվականին եղել է հենց Անտոն Չեխովը, իր ավագ եղբայրները, նրա ընկերները»։

1882 թվականին ստեղծագործությունը լրամշակվեց «Բուդիլնիկ» («Զարթուցիչ») գեղարվեստական հումորային ամսագրի համար, որտեղ այն արդեն տպագրվել էր «Անտոշա Չեխոնտե» կեղծանունով և «Արտիստների կանայք» խորագրով։ Ավելացվել էր «Թարգմանություն ... պորտուգալերենից» ենթավերնագիրը։ Զգալի ոճական փոփոխությունները ներառում էին խոսակցական լեզվի  և բարբառայնության վերացում, որոշ կերպարների անունների փոփոխում։ Սյուժետային ուղղումներին են վերաբերում ստեղծագործության վերջում Մինեսոտայից Նյու Յորք եկած ամերիկացի բժիշկ Թաների մասին «պատմողի» ընթերցմամբ դրվագի ավելացումը, որը գիտական նպատակներով իրեն դատապարտել էր քառասունօրյա հացադուլի։

Նույն 1882 թվականին Անտոն Պավլովիչը պլանավորել էր պատմվածքը տպագրել «Չարաճճիություն» () հեղինակային ժողովածուի կազմում։ Դրա համար ստեղծագործության մեջ մտցվեցին մի շարք ոճական փոփոխություններ։ Ժողովածուն տպագրվել էր, բայց վերջում գրաքննությամբ արգելվեց։ 1884 թվականին Չեխովը  պատմվածքն ընդգրկեց իր առաջին հրատարակած «Մելպոմենի հեքիաթները» պատմվածքների ժողովածուում։ Միևնույն ժամանակ վերացվեցին առանձին մանրամասներ, որոնք 80-ականների սկզբին թույլ էին տալիս պատմվածքի «հրատապ քաղաքական մեկնաբանությունը»։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* 

Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Շոլոխովի փողոց (Վոլգոդոնսկ)

**Շոլոխովի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքի 17-րդ միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ Սկիզբ է առնում Օզյորնի նրբանցքից և ավարտվում Պարտիզանսկի նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 600 մետր է։

## Նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի Շոլոխովի փողոցը գտնվում է 17-րդ միկրոշրջանում։ Փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Վետերանների և Գլավնայա փողոցների միջև։ Այն սկսվում է Օզյորնի նրբանցքից, հատում Վիշնյովի և Նոյաբրսկի նրբանցքները և ավարտվում Պարտիզանսկի նրբանցքի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. երկարությունը 600 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 43 շինություն։

Շոլոխովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 347382։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ «Խաղաղ Դոն» վեպի համար նա նախ ստացել է Ստալինյան մրցանակ։ «Խաղաղ Դոնը» դարձել է ամենաշատ ընթերցվող խորհրդային գիրքը և սկիզբ է դրել սոցիալիստական ռեալիզմին։ Այս գրքի համար Շոլոխովը 1965 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության բնագավառում։ Գրքում նկարագրվում է Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում կազակների կյանքը։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Шолохова в Волгодонске
*Подробная карта Улица Шолохова, город Волгодонск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
* г. Волгодонск, улица Шолохова 

Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Վագոնում

«**Վագոնում**»  (), 19-20-րդ դարերի ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը, որը գրվել է 1881 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է «Անտոշա Չ» կեղծանունով, «Հանդիսատես» () գեղարվեստական-հումորային ամսագրի իններորդ համարում։ Սկզբնապես այն հրապարակվեց «Քաղվածք ճամփորդական ամսագրից» խորագրի ներքո։ Գրաքննության կոմիտեի թույլտվությունը ստացվել է սեպտեմբերի 29-ին։

1882 թվականին Անտոն Պավլովիչը պլանավորել էր պատմվածքը տպագրել «Չարաճճիություն» () հեղինակային ժողովածուում, ինչի համար էլ ստեղծագործության մեջ  կատարել էր մի շարք ոճական փոփոխություններ։ Պատմվածքի վերնագիրը փոխվել էր «Վագոնում»։ «... Լավագույն Պոլյակովյան երկաթուղին» նախնական արտահայտությունը պատմվածքից հանվել էր։ Սարկավագի փոխարեն, ստեղծագործության մեջ հայտնվեց  գյուղացին, «Սարկավագը պտտվում է» արտահայտությունը դարձավ «Ծղոտե գլխարկը պտտվում է»։ Եկեղեցու և հոգևորականների վերաբերյալ ցանկացած հիշատակում գրաքննության կողմից հետևողականորեն հանվում էր ժողովածուից։ Չեխովը հետևում էր նաև ամեն  տեսակի գրական հանրահայտ ճշմարտություններին և շաբլոններին և խուսափում իր ստեղծագործություններում դրանց օգտագործումից։

Հեղինակի նամակներից հետևում է, որ դրա համար նա հավաքել էր ամբողջ գրանցամատյանները։ «Վագոնում» պատմվածքում վերացվեցին հումորիստական լրագրության մեջ սովորական դարձած որոշ կատակերգական մանրամասներ` «Անցյալ տարի ընկերոջս  կնոջը խլեցի նրանից  Ես ատում եմ զոքանչիս  Ներիր ինձ, զոքանչ, ես բազմիցս ցանկացել եմ քո մահը և քո սուրճի մեջ լցրել եմ այրված խցան»։ Ժողովածուն տպագրվել էր, բայց գրաքննության կողմից չի թույլատրվել։

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
* Громов М. П. Примечания // А. П. Чехов. Полное собрание сочинений и писем в тридцати томах / под ред. Н. Ф. Бельчикова. — Москва: Наука, 1983. — Т. 1. — С. 567—568. — 607 с. — 400 000 экз.

Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Սերաֆիմովիչի փողոց (Վոլգոդոնսկ)

**Սերաֆիմովիչի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում Դոնսկոյ նրբանցքից և ավարտվում Մայակովսկու նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 1300 մետր է։

## Նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Խալտուրինի և Սպորտիվնի նրբանցքների միջև։ Այն սկսվում է Դոնսկոյ նրբանցքից, հատում Պերվոմայսկի, Օկտյաբրսկի, Կոմունիստիչեսկի նրբանցքները և ավարտվում Մայակովսկու նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 1,3 կիլոմետր է։ Փողոցում կա համարակալված 114 շինություն։

Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 347360 և 347366։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական)։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Серафимовича в Волгодонске
*Подробная карта Улица Серафимовича, город Волгодонск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*г. Волгодонск, Улица Серафимовича 

Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Դոն (ամսագիր)

**Դոն»** (), ռուսական գրական ամսագիր, որը լույս է տեսնում Դոնի Ռոստովում։

## Պատմություն
Ամսագիրը հրապարակվում է Դոնի Ռոստովում 1925 թվականից։ Մինչև 1991 թվականը եղել է ՌԽՖՍՀ գրողների միության մամուլի օրգաններից մեկը։

«Դոն» ամսագրի հետ համագործակցել են Վիտալի Զակրուտկինը, Անատոլի Կալինինը, Վլադիմիր Ֆոմենկոն, Վիտալի Սյոմինը, Անատոլի Սոֆրոնովը, Բորիս Կուլիկովը, Նիկոլայ Դորիզոն։

Ամսագրի գեղարվեստական խմբագիրն է եղել Անատոլի Մոսինը։

## Գլխավոր խմբագիրներ
*1957-1975 - Միխայիլ Սոկոլով
*1975-1986 — Ալեքսանդր Սուիչմեզով
*1986-1992 — Վասիլի Վորոնով
*1992 թվականից — Վիկտոր Պետրով

## Խմբագրության հասցե
* Դոնի Ռոստով, Կրասնոարմեյսկայա փողոց, տուն 23։

## Գրականություն
* 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 

Կատեգորիա:1925 հիմնադրումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ամսագրեր
Կատեգորիա:Ռուսական գրական ամսագրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ամսագրեր
Կատեգորիա:Ռուսերեն ամսագրեր
Բորիս Իզյումսկու փողոց (Վոլգոդոնսկ)

**Բորիս Իզյումսկու փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքի նորակառույց 17-րդ թաղամասում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, ՌՍՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Վոլգոդոնսկի պատվավոր քաղաքացի Բորիս Վասիլևիչ Իզյումսկու (1915-1984) պատվին։ Գտնվում է իրեն զուգահեռ Գեորգի Շպաչենկոյի և Գագարինի փողոցների միջև։ Երկարությունը 450 մետր է։

## Նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի նորակառույց 17-րդ թաղամասի Բորիս Իզյումսկու փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Գեորգի Շպաչենկոյի և Գագարինի փողոցների միջև։ Երկարությունը 450 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 33 շինություն։

Բորիս Իզյումսկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 347386։

Նորակառույց 17-րդ թաղամասի այս փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, ՌՍՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Վոլգոդոնսկի պատվավոր քաղաքացի Բորիս Վասիլևիչ Իզյումսկու (1915-1984) պատվին։ Ծնվել է Ցարիցինում (այժմ` Վոլգոգրադ)։ 1917 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաք, որտեղ էլ անցել են Իզյումսկու մանկությունն ու պատանեկությունը։ Ապրել և ստեղծագործել է նաև Նովոչերկասկում և Դոնի Ռոստովում։ 1995 թվականի հունիսի 2-ին նրան հետմահու շնորհվել է Վոլգոդոնսկի պատվավոր քաղաքացու կոչում։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Бориса Изюмского в Волгодонске

## Արտաքին հղումներ
*ПОЧТОВЫЙ ИНДЕКС УЛ. БОРИСА ИЗЮМСКОГО, Г. ВОЛГОДОНСК, РОСТОВСКАЯ ОБЛ.

Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Սոլժենիցինի փողոց (Վոլգոդոնսկ)

**Սոլժենիցինի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Վոլգոդոնսկ քաղաքի 21-րդ թաղամասում։ Անվանվել է ռուս մեծանուն արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1970 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով։ Սկիզբ է առնում Վոլգոգրադսկայա փողոցից և ավարտվում Էնտուզիաստների փողոցի թիվ 138 շենքի մոտ։ Երկարությունը 460 մետր է։

## Պատմություն և նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի Սոլժենիցինի փողոցը գտնվում է 21-րդ թաղամասում։ Այն սկսվում է Վոլգոգրադսկայա փողոցից, հատում Օվրաժնի նրբանցքը, երկու անգամ Մանիչնսկայա շրջադարձային փողոցը, Ստանիչնայա, Ստրեմեննայա, Էնուզիաստների փողոցները և ավարտվում Էնտուզիաստների փողոցի թիվ 138 շենքի մոտ։ Երկարությունը 460 մետր է։

Սոլժենիցինի փողոցյի փոստային դասիչն է՝ 347375։

Փողոցն անվանվել է ռուս մեծանուն արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1970 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով։ Գրողը Դոնի Ռոստովում անցկացրել է մանկությունն ու պատանեկությունը. այստեղ նա ավարտել է դպրոցը և համալսարանը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա զբաղվել է մանկավարժությամբ՝ Դոնի Ռոստովի մոտ գտնվող Մորոզովկա փոքր քաղաքում։ Այստեղ Ալեքսանդրը դասավանդել է մաթեմատիկա և աստղագիտություն։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Солженицына в Волгодонске

## Արտաքին հղումներ
*ПОЧТОВЫЙ ИНДЕКС УЛ. СОЛЖЕНИЦЫНА, Г. ВОЛГОДОНСК, РОСТОВСКАЯ ОБЛ.

Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Գագիկ Պետրոսյան (ազատամարտիկ)

**Գագիկ Պետրոսյան** (, Հադրութի շրջանի Կարմրակուճ գյուղում), մանկավարժ, արցախյան ազատամարտի մասնակից, ավագ լեյտենանտ։

## Կյանք և գործունեություն
Գագիկ Պետրոսյանը ծնվել է Հադրութի շրջանի Կարմրակուճ գյուղում։ Հայրը՝ Յակով Պետրոսյանը, անտառապահ էր, մայրը՝ Արինա Պետրոսյանը՝ գրադարանավարուհի։

1966-1974 թվականներին Գագիկը սովորել է Կարմրակուճի ութամյա դպրոցում, ապա ուսումը շարունակել Հադրութի Միքայել Մանվելյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։

1975 թվականին սեպտեմբերի 25-ին Գագիկ Պետրոսյանն ընդունվել է կոմերիտականների շարքերը, 1976 թվականին՝ արհմիությունների շարքերը։

1976 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, գերազանց գնահատականներով։ Նույն թվականին ընդունվել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի բաժինը, որն ավարտել է 1980 թվականին՝ մաթեմատիկայի ուսուցչի որակավորմամբ։

Նույն թվականին աշխատանքի է անցել ԱդրԽՍՀ Շամախու( Շիրվանի) շրջանի հայաբնակ Քալախան գյուղի  ութամյա դպրոցում՝ նախ՝ որպես ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։

1982-1984 թթ․ աշխատել է Շամախու շրջանի Սաղիյան գյուղի միջնակարգ դպրոցում՝ որպես ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։

1984 թ տեղափոխվել է Հադրութի շրջան, 1984-1985 թվականներին աշխատել է Հին Թաղեր գյուղում՝ որպես ֆիզիկայի ուսուցիչ, 1986-1987 թթ՝ Բլութանի 8-ամյա դպրոցում՝ որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ։

Հին Թաղերում էլ ծանոթացել է ապագա կնոջ՝ Լիրայի հետ, 1985 թ․ ամուսնացել են։

1987 թ․ օգոստոսին նշանակվել է շրջժողկրթբաժնում՝ որպես դպրոցական տեսուչ, նույն թվականի սեպտեմբերին՝ Հադրութի միջնակարգ դպրոցում՝ որպես ուսմասվար։ 1988 թվականի մայիսից՝ ժամանակավոր ստանձնում է դպրոցի տնօրենի պարտականությունները, օգոստոսից՝ նշանակվում է դպրոցի տնօրեն։

1992 թվականին հունվարի 7-ին՝ անձնական դիմումի համաձայն, պատճառաբանելով առողջական ոչ բավարար վիճակը, Գագիկ Պետրոսյանն ազատվում է Հադրութի միջնակարգ դպրոցի տնօրենի պաշտոնից՝ նշանակվելով տնօրենի տեղակալ՝ դաստիարակության գծով։

1988 թվականից կամավորագրվել է Ղարաբաղյան շարժմանը։ 1992 թվականի հունվարին, թողնելով մանկավարժի աշխատանքը, Գագիկ Պետրոսյանն անդամագրվում է Մելիքաշենի կամավորական ջոկատին։

Մասնակցել է Մելիքաշենի, Նորաշենի, Խուռհատի, Սարինշենի, Այգեստանի, Ֆիզուլու, Ջաբրայելի, Հորադիզի, Շուշիի ազատագրման համար մղված մարտերին։

1993 թ․ նոյեմբերի 1-ից հրետանային դիվիզիոնի հրամանատար էր՝ ավագ լեյտենանտի կոչումով։

Զոհվել է 1994 թվականին Հունվարի 5-ին, Շուքուրբեյլիի խաչմերուկում։ Հանգչում է Կարմրակուճի գերեզմանատանը։

2001 թվականի նոյեմբերին  ԼՂՀ Նախագահ Արկադի Ղուկասյանի հրամանագրով տանկիստների և հրետանավորների մասնագիտական տոների կապակցությամբ հրետանավոր, ավագ լեյտենանտ Գագիկ Պետրոսյանը հետմահու պարգևատրվել է Մարտական խաչ 2-րդ աստիճանի շքանշանով։

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Չեխովի նրբանցք (Վոլգոդոնսկ)

**Չեխովի նրբանցք** (), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։ Սկիզբ է առնում Վոլգոդոնսկայա փողոցից և ավարտվում Կադոլինի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունն ընդամենը 250 մետր է։

## Նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի Չեխովի նրբանցքը գտնվում է իրեն զուգահեռ Դոնսկոյ և Պուշկինի նրբանցքների միջև։ Նրբանցքը սկսվում է Վոլգոդոնսկայա փողոցից, հատում Սովետսկայա փողոցը և ավարտվում Կադոլինի փողոցի հետ հատումով։ Կարճ նրբանցք է. երկարությունն ընդամենը 250 մետր է։ Նրբանցքում կա համարակալված 5 շինություն՝ թիվ 2, 2բ, 2վ, 2գ և 3 շենքերը։

Չեխովի նրբանցքի փոստային դասիչն է՝ 347366։

Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող և դրամատուրգ, մասնագիտությամբ բժիշկ, կարճ պատմվածքների լավագույն վարպետներից մեկի՝ Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։

## Աղբյուրներ
*Улица Чехова в городе Волгодонск
*Подробная карта улица Чехова, город Волгодонск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

## Արտաքին հղումներ
*Почтовый индекс улица Чехова, г. Волгодонск.

Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Արտաքին գործերի նախարարություն (Շվեդիա)

**Շվեդիայի արտաքին գործերի նախարարություն** (), Շվեդիայի Թագավորության կենտրոնական պետական գործակալություն, որը պատասխանատու է Շվեդիայի արտաքին քաղաքականության, այլ պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ հարաբերությունների համար։

## Պատմություն
Շվեդիայի արտաքին գործերի նախարարությունը ստեղծվել է 1791 թվականին, երբ Գուստավ III թագավորը ստեղծեց Միջազգային թղթակցության թագավորական կաբինետը (*Konungens kabinett för den utrikes brevväxlingen*): 1840 թվականին կազմակերպությունը պաշտոնապես ստացել է ներկայիս անվանումը՝ Արտաքին գործերի նախարարություն (): Այսօր այն Կառավարության գրասենյակի տասը նախարարություններից ամենամեծն է։

## Պետական գործակալություններ
Արտաքին գործերի նախարարության հիմնական գլխավոր պետական գործակալություններն են՝
* Արտասահմանյան երկրներում գործող առաքելություններ և դեսպանություններ
* Արտահանման վարկերի երաշխիքային խորհուրդ (Exportkreditnämnden)
* Ֆորիկե Բերնադոտ ակադեմիա (Folke Bernadotteakademin)
* Ռազմավարական ապրանքների տեսչություն (Inspektionen för strategiska produkter)
* Առևտրի խորհուրդ (Kommerskollegium)
* Հյուսիսային Աֆրիկայի ինստիտուտ (Nordiska Afrikainstitutet)
* SWEDAC (Հավատարմագրման և համապատասխանության գնահատման շվեդական խորհուրդ) (Styrelsen för ackreditering och teknisk kontroll)
* Sida (Շվեդիայի միջազգային զարգացման համագործակցության գործակալություն) (Styrelsen för internationellt utvecklingssamarbete)
* Շվեդիայի ինստիտուտ (Svenska institutet)
* Շվեդական Ալեքսանդրիա ինստիտուտ (Svenska institutet i Alexandria)
* Գործարար Շվեդիա (Sveriges export- och investeringsråd)
* Առևտրի խորհուրդը կամ *Sveriges Exportråd*: Գտնվում է Ստոկհոլմում Պաշտոնական կայք

## Տես նաև
* Շվեդիայի արտաքին գործերի նախարար

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Շվեդիայի արտաքին գործերի նախարարություն

Կատեգորիա:1791 հիմնադրումներ Շվեդիայում
Կատեգորիա:Արտաքին գործերի նախարարություններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի արտաքին հարաբերություններ
Մռայլ մարդիկ

**«Մռայլ մարդիկ»** (), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքների ժողովածուն, որը լույս է տեսել 1890 թվականին՝ 	
Ալեքսեյ Սուվորինի տպարանում։ Այն նվիրված է կոմպոզիտոր Պյոտր Չայկովսկուն։

## Պատմություն
Եղբոր՝ Նիկոլայի մահից (հունիսի 17-ին) և կարճ ամառային արձակուրդից հետո Անտոն Պավլովիչ Չեխովը տպագրության պատրաստեց հաջորդ («Երեխաներ» ժողովածուից հետո)՝ պատմվածքների յոթերորդ ժողովածուն։ 1889 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Պյոտր Չայկովսկուն ուղղված նամակում Չեխովը թույլտվություն է խնդրում նրան նվիրել իր «Մռայլ մարդիկ» պատմվածքների նոր գիրքը։

Հոկտեմբեր 14-ին Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկին եկավ շնորհակալություն հայտնելու Չեխովին ՝ իրեն պատմվածքների ժողովածուն նվիրելու ցանկության համար։ Չեխովին կատարած այցից հետո Պյոտր Չայկովսկին սուրհանդակի միջոցով նամակ և իր լուսանկարն ուղարկեց Անտոն Պավլովիչին հետևյալ մակագրությամբ.

Չեխովը պատասխան նամակ գրեց Չայկովսկուն և ուղարկեց իր լուսանկարը՝ մակագրությամբ` «Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկուն` ի հիշատակ ջերմորեն նվիրված և շնորհակալ երկրպագուից»։ Նոյեմբերի 5-ին Անտոն Պավլովիչը Ալեքսեյ Սուվորինին ուղարկեց պատմվածքներ իր նոր ժողովածուի համար՝ «Փոստը», «Անախորժություն», «Վոլոդյա», «Իշխանուհի», «Դժբախտություն», «Ուզում եմ քնել», «Սառը արյուն», «Ձանձրալի պատմություն», «Նոպա» և «Շամպայն»։

## Կազմ
Հավաքածուն ներառում է հետևյալ աշխատանքները՝
* 1887 - «Փոստը»
* 1887 - «Վոլոդյա»
* 1887 - «Դժբախտություն»
* 1887 - «Սառը արյուն»
* 1887 - «Շամպայն»
* 1888 - «Ուզում եմ քնել»
* 1888 - «Անախորժություն»
* 1888 - «Նոպա»
* 1889 - «Իշխանուհին»
* 1889 - «Ձանձրալի պատմություն»

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն
Մատենագիտական նկարագրություն՝
# Мезиер А.В. «Русская словесность с XI по XIX столетия включительно», Спб., 1899, №19895.
# Масанов И.Ф. «Библиография сочинений А.П. Чехова», М., Унив. Тип., 1906, стр. 23.
# Гитович Н.И. «Летопись жизни и творчества А. П. Чехова». Москва, ГИХЛ, 1955. стр. 259.
# The Kilgour collection of Russian Literature ( 1750 - 1920 ). Harvard & Cambridge, 1959, №229.
# Книги и рукописи в собрании М.С. Лесмана, М., 1989.

## Արտաքին հղումներ
* Подробное описание издания на сайте антикварных книг raruss.ru
* Рецензия на сборник  Волынского в журнале Северный вестник.
* Михайловский Н. К. Об отцах и детях и о г-не Чехове

Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Կատեգորիա:Պատմվածքների ժողովածուներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր
Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն
Բարոն (պատմվածք)

«**Բարոն**» (),  Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը՝ գրված 1882 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Միրսկոյ տոլկ» () ամսագրում, դեկտեմբերի 20, №  47, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։

## Հրապարակումներ
Անտոն Չեխովի «Բարոն» պատմվածքը գրվել է 1882 թվականին, առաջին անգամ տպագրվել է «Միրսկոյ տոլկ» ամսագրի դեկտեմբերի 20-ի համարում, թիվ 47, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ, 1884 թվականին ընդգրկվել է «Մելպոմենի հեքիաթները» ժողովածուում։ Հավաքածուի համար պատմվածքը վերանայվել է, բարոն բառն օգտագործվել է ոչ թե որպես տիտղոս, այլ որպես մականուն՝ սաստկացնելով բարոնի սերը թատրոնի հանդեպ։

## Սյուժե
Պատմությունը նկարագրում է Բարոն մականունով թատրոնի հուշարարին։ Այս մականունը նա կրում է արդեն քսան տարի։ Բարոնը կարճահասակ, նիհար ծերուկ է, մոտ վաթսուն տարեկան։ Գրողը մանրամասն նկարագրում է հուշարարի արտաքին տեսքը. «Նրա պարանոցը ողնաշարի հետ ստեղծում է բութանկյուն, որը շուտով կդառնա ուղիղ անկյուն։ Նա ունի մեծ անկյունաձև գլուխ, խոժոռ աչքեր, լայն քիթ և մանուշակագույն կզակ։ Նրա ամբողջ դեմքի վրա տարածված է թույլ կապտախտ, հավանաբար այն պատճառով, որ այդ սպիրտը գտնվում է այն պահարնում, որը հազվադեպ է կողպվում։ Այնուամենայնիվ, բացի ալկոհոլից, բարոնը երբեմն օգտագործում է շամպայն, որը շատ հաճախ կարելի է գտնել դերասանների հագնվելու սենյակում՝ շշերի և բաժակների հատակին։ Այտերն ու աչքերի տակ գտնվող պարկերը դողում են ինչպես չորացած կախոցների վրա կախված լաթերը։

## Գրականություն
* Чехов А. П. Барон// Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.
* Dictionnaire Tchekhov, page 31, Françoise Darnal-Lesné, Édition L’Harmattan, 2010, ISBN 978 2 296 11343 5.
* Le Baron, traduit par Madeleine Durand avec la collaboration d’E.Lotar, Vladimir Pozner et André Radiguet, éditions 10/18, Domaine étranger dirigé par Jean-Claude Zylberstein, 2004. ISBN 2-264-03973-6.
## Արտաքին հղումներ
* Чехов А. П. Барон . Оригинальный русский текст

Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Յուրի Ռոդիչևի փողոց (Վոլգոդոնսկ)

**Յուրի Ռոդիչևի փողոց** (), փողոց Ռուսաստանի Վոլգոդոնսկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային բանաստեղծ, սցենարիստ և ռեժիսոր Յուրի Պետրովիչ Ռոդիչևի (1922-2004) անունով։ Գտնվում է իրեն զուգահեռ Գենադի Կոտովի և Կերչենսկայա փողոցների միջև։

## Պատմություն և նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի Յուրի Ռոդիչևի փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Գենադի Կոտովի և Կերչենսկայա փողոցների միջև։

Յուրի Ռոդիչևի փողոցյի փոստային դասիչն է՝ 347399։

Անվանվել է ռուս խորհրդային բանաստեղծ, սցենարիստ և ռեժիսոր, մշակույթի վաստակավոր աշխատակից, Ռուսաստանի պրոֆեսիոնալ գրողների միության անդամ, ժուռնալիստների միության անդամ Յուրի Պետրովիչ Ռոդիչևի (1922-2004) անունով։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, եղել է հրետանու գվարդիայի կապիտան։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի երեք շքանշանով, Հայրենական պատերազմի շքանշանով, «Բեռլինի գրավման համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» ու ևս 10 մեդալներով։ 1979 թվականին տեղափոխվել է Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաք՝ մասնակցելու «Ատոմմաշ» գործարանի շինարարությանը։ Այստեղ սեփական սցենարներով նա նկարահանել է 23 ֆիլմ։ Ռոդիչևը ստեղծել է «Ատոմմաշ» հսկա գործարանի, Վոլգոդոնսկ քաղաքի և ատոմակայանի կառուցման կինոժամանակագրությունը։

## Ծանոթագրություններ

## Աղբյուրներ
*Улица Юрия Родичева в Волгодонске

## Արտաքին հղումներ
*ПОЧТОВЫЙ ИНДЕКС УЛ. ЮРИЯ РОДИЧЕВА, Г. ВОЛГОДОНСК, РОСТОВСКАЯ ОБЛ.

Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Երկնագույն այր

**Երկնագույն այր** (), ծովային, զբոսաշրջային քարանձավ (այր), որը գտնվում է Խորվաթիայի Սպլիտսկո Դալմատինսկայի Բիշևո կղզու արևելյան հատվածի Բալուն ծովախորշում։ Այրը լցված է Ադրիատիկ ծովի ջրերով։ Այրը հայտնի զբոսաշրջային վայր է դարձել շնորհիվ այն հանգամանքի, որ արևային եղանակներին, ջրի հանդարտ լինելու պարագայում, օրվա ընթացքում մոտ երեք ժամ, ամբողջությամբ պատվում է փայլուն, կապույտ թափանցիկ գույնովː

Երկնագույն այրն ունի 24 մետր երկարություն, 10-ից 20 մետր լայնություն, կամարի բարձրությունը ջրի մակարդակից մինչև 15 մետր է, խորությունը կազմում է 3-ից 20 մետր։ Վերջրյա մուտքն ունի 1,5 մետր բարձրություն և 2,5 մետր լայնությունː Ներս կարելի մտնել ոչ ավել քան 10 հոգի տեղափոխող, մինչև 5 մետր երկարությամբ և 1 մետր բարձրությամբ նավակներով։ Այս արհեստական մուտքն ոչ մի ազդեցություն չունի լուսավորության վրա, լույսն այստեղ թափանցում է ջրի մակարդակից ներքև գտնվող, ավելի մեծ բնական մուտքից։ Քարանձավը, ինչպես նաև ողջ Բիշևո կղզին կազմված է կրաքարից, այն հազարամյակների ընթացքում ողողվել է ծովի ալիքներով։ Քարանձավը մոտավորապես երկու մասի է բաժանում քարե «պահանգը», որն անցնում է պատից պատ 6 մետր խորության վրա։

Տեղացի ձկնորսները դեռ շատ վաղուց գիտեյին այս այրի մասին, սակայն այն առավել հայտնի դարձավ 1884 թվականին, երբ այրը նկարագրեց և նկարեց բարոն Յուջին ֆոն Ռանսոնետը։ Այն ժամանակ այրն ուներ միակ բնական մուտքը, որը գտնվում էր ծովի մակարդակից ներքև, բայց շուտով բացվեց երկրորդ մուտք, որտեղից կարող էին ներս մտնել ոչ մեծ նավակներ։

Լույսն առավել ուժեղ է թափանցում այր բնական ստորջրյա մուտքից, 10-ից 13-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Արևի ճառագայթներն անցնում են ջրի ստվարաշերտից և անդրադառնում են սպիտակ հատակից՝ քարանձավը լցնելով պայծառ փայլով, բաց ծովակնագույնից մինչև հագեցած երկնագույն, և ընդհուպ մինչև արծաթագույն։ Տարվա ընթացքում ավելի քան 10 հազար զբոսաշրջիկ է այցելում հիանալու այս անսովոր տեսարանովː Որպես կանոն, նրանք նաև այցելում են մոտակայքում գտնվող Կանաչ այրը։

Բիշևո կղզում գտնող Երկնագույն այրը հաճախ համեմատում են մեկ այլ, նմանատիպ Երկնագույն այրի հետ, որը գտնվում է Կապրի կղզում։

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
*  на сайте ''showcaves.com
*  Видео 0:02:50

Կատեգորիա:Խորվաթիայի տեսարժան վայրեր
Կատեգորիա:Սպլիտսկո Դալմատինսկա
Կատեգորիա:Քարանձավներ այբբենական կարգով
Ապենցել Աուսերռոդեն

**Ապենցել Աուսերռոդեն** (, , բառացի թարգմանած՝ նշանակում է *Արտաքին Ռոդեր*), գերմանախոս կիսականտոն Շվեյցարիայի հյուսիս-արևելքում։ Վարչական կենտրոնը Հերիզաու քաղաքն է, որտեղ գտնվում են կանտոնի կառավարության ու խորհրդարանի նստավայրերը (դատական իշխանության կենտրոնական ղեկավար մարմինների նստավայրը Տրոգեն քաղաքում է)։ 2012 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 53 438։

Այս կիսականտոնի տարածքում առաջին բնակավայրերը հիմնադրվել է 7-8-րդ դարերում, Գլատ գետի ափերին։ Բնակիչների վրա մեծ է եղել Սբ. Գալլ վանքի աբբայության ազդեցությունը։ Պատմական փաստաթղթերում Հերիզաուն առաջին անգամ հիշատակվել է 907, իսկ Ապենցել կանտոնը՝ (Appenzell: *abbatis cella*) 1071 թվականին։

2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կիսականտոնն ունեցել է 55.178 բնակիչ, որոնցից 6,959-ը կամ 13,22 տոկոսը օտարերկրացիներ էին։ Ինչ վերաբերում է դավանանքին, բնակչության մեծամասնությունը (շուրջ 51 տոկոսը) բողոքականներ են, 31 տոկոսը՝ կաթոլիկներ։

## Պատկերասրահ

Aerial View overhead Teufen 14.02.2008 14-46-00.JPG|Ապենցելյան Ալպերը Տոյֆեն գյուղից
080426 ch wienacht bahnhof rhb.jpg|Երկաթուղին լեռներում
Trogen 452.jpg|Կանտոնի տիպական լեռնային գյուղերից մեկի՝ Տրոգենի համայնապատկերը


## Վարչական բաժանում
Կիսականտոնի կազմի մեջ ընդգրկված են հետևյալ համայնքները. 

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* Official Page (German)
* Official Statistics

Կատեգորիա:Շվեյցարիայի վարչական բաժանում
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի կանտոններ
365 (երգ)

**«365»**, գերմանացի դիջեյ Zedd-ի և ամերիկացի երգչուհի Քեթի Փերրիի երգը, որ թողարկվել է 2019 թվականի փետրվարի 14-ին։ Նույն օրը տեղի է ունեցել երաժշտական տեսահոլովակի պրեմիերան, որ նկարահանել է ռեժիսոր Ուորեն Ֆուն։

## Ստեղծման պատմություն
Արտիստների համատեղ երգի ձայնագրության մասին հայտնի է դարձել 2018 թվականի ամռանը, իսկ նույն թվականի աշնանը նրանց միասին տեսել են ձայնագրման ստուդիայում։ 2019 թվականի հունվարի 23-ին գրանցվել է Քեթի Փերրիի ու դիջեյ Zedd-ի նոր երգը «Universal Music Publishing Group»-ում  «365» խորագրով։ Դրանից երկու օր առաջ Քեթի Փերրին ու Zedd-ն անցկացրել էին համատեղ նկարահանում՝ ենթադրաբար նկարահանվելով նոր երգի տեսահոլովակի համար։

## Թողարկում
Հունվարի 30-ին երգը հայտնվել է համացանցում։ Փետրվարի 9-ին՝ երկրպագուների հետ հանդիպման ժամանակ, Քեթի Փերրին ասել է, որ երգը թողարկվելու է Սիրահարների օրը։ Փետրվարի 13-ին Քեթի Փերրին ու Zedd-ը փոխանակել են էմոջիներ Twitter-ում որպես երգի պրոմո, ինչպես նաև ներկայացրել տեսահոլովակի թիզերները։

## Քննադատություն
*[[Rolling Stone]]*-ից Բրիտանի Սպանոսը գովել է երգն ու այն նկարագրել որպես «թարմ, հիպնոսային երգ սիրո մասին»։ *[[Spin (ամսագիր)|Spin]]* ամսագրի համար գրած իր գրախոսականում Ուինսթոն Քուք-Ուիլսոնը նշել է, որ «365» երգը «թեթև փոփ-հաուս թրեք է, որը, բարեբախտաբար, չի հնչում Zedd-ի ցանկացած այլ երգի նման, որը նա թողարկել էր ոչ վաղ անցյալում»։ *Paper* ամսագրից Michael Love Michael-ը բարձր է գնահատել երգը՝ այն կոչելով «բավական պատշաճ փոփ մեղեդի, որը դուք անպայման պետք է լսեք մինչև վերջ»։

## Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը նկարահանել է ռեժիսոր Ուորեն Ֆուն։ Ըստ սյուժեի՝ Փերրին ներկայանում է ռոբոտի կերպարով, որին թեստավորում են սովորոական տղամարդու հետ համատեղ կյանքի համար, իսկ տղամարդուն մարմնավորում է Zedd-ը։ Աստիճանաբար ռոբոտն սկսում է սիրահարվել նրան, սակայն չի ստանում պատասխան ռեակցիա, և նրա մոտ ի հայտ է գալիս անսարքություն։

## Երգացանկ
* «365» (original version) — 3:01
* «365» (Zedd Remix) — 3:56
* «365» (Jonas Aden Remix) — 2:45
* «365» (Ellis Remix) — 2:40
* «365» (KUURO Remix) — 4:06

## Հիթ-շքերթներ

## Թողարկման պատմություն

## Ծանոթագրություններ

Կատեգորիա:2019 երգեր
Կատեգորիա:2019 սինգլներ
Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի երգեր
Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի սինգլներ
Վլադիմիր Պոլույախտով

**Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Պոլույախտով** (), ռուս ֆուտբոլիստ, «Կռիլյա Սովետով» ակումբի պաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ (2016)։

## Ակումբային կարիերա
Վոլոգդայի ՕՌՄՄՊՄԴ-ի և Ռամենսկոեի «Սատուրնի» դպրոցի սան է։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Սատուրնի» երկրորդ կազմում, մեկ մրցաշրջան խաղացել է «Մոսկվայի» երկրորդ կազմում։ 2010 թվականի աշնանը վարձավճարով խաղացել է Պետերբուրգի «Դինամո» ակումբում։ 2011 թվականին պայմանագիր է կնքել «Ժեմչուժինա» ակումբի հետ, որի կազմում անցկացրել է 1 խաղ։

2011 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է «Օրենբուրգ», որի հետ հասել է մինչև Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 2014/15 մրցաշրջանի եզրափակիչ և դարձել ՖԱԼ առաջնության 2015/16 մրցաշրջանի հաղթող։ 2016 թվականի հուլիսի 30-ին անցկացրել է իր առաջին խաղը Պրեմիեր լիգայում ընդդեմ «Ռոստովի» և 85-րդ րոպեին հեռացվել է դաշտից 2 դեղին քարտի պատճառով։

2017 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Անժի» (Մախաչկալա), որտեղ 2017 թվականի հուլիսի 15-ին կատարել է նորամուտը ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղում։ Ակումբի կազմում իր առաջին գոլը խփել է սեպտեմբերի 16-ին՝ «Կրասնոդար» ակումբի դեմ խաղում։ 2016/2017 մրցաշրջանի արդյունքում «Անժիի» երկրպագուների կողմից ճանաչվել է մրցաշրջանի լավագույն խաղացող՝ առաջ անցնելով Օլեգ Դանչենկոյից և Արսեն Խուբուլովից։

2018 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Կռիլյա Սովետով»։ Սամարայի թիմի կազմում նորամուտը կատարել է 2018 թվականի հուլիսի 31-ին՝ ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղում։

## Ակումբային վիճակագրություն

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ
* 
* 

Կատեգորիա:Անժիի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Դինամո Սանկտ Պետերբուրգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ
Կատեգորիա:Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ