Hućina

**Hućina** ( *Guttau*) je cyrkwinska wjes w Hornjej Łužicy, sewjerowuchodnje Budyšina, kotraž słuša wot 1. januara 2013 k Malešanskej gmejnje.

## Geografija

Wjes leži na sewjernej mjez Hornjołužiskich honow w krajinje hornjołužiskeje hole a hatow na prawym brjoze Lubaty, njedaloko wot jeje zjednoćenja ze Sprjewju. Susodne wsy su Lemišow na sewjeru, Zubornička na wuchodźe, Hlina na juhu a Brězyna na tamnym brjoze Lubaty na zapadźe. Sewjerowuchodnje wsy wupřestrěwaja so Hućinjanske haty. Přez Hućinu wjedźe statna dróha S109 z Budyšina do Niskeje.

### Ležownostne mjena
Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Nowy hatk, Humjelec hatk, Wulka łuka, Dołha łuka, Wolaca łuka, Dójna łuka, Přitoki [hrjebje], Srěńca, Sćehna (wulke a małe), Na Brězanskim, Miznarjec hatk, Kerkacy hat, Plinic (tež: Klinic) hora, Po Nowej Wjescy, Spušćeńcy, Za chěžkami, Mały hatk, Wulki hat, Popec hat, Złoty hat, Dubinski hat, Dubinska zahroda, Pasowski hat, Rudle, Sćinowy hat, Dołhi hatk, Butřankec hatk, Kocarjec hatk, Brězanski hatk, Flajsichski hat, Židec hatk, Małodubinski hat, Flajsich (fórbark).

## Stawizny

Prěnje naspomnjenje wsy jako *Guttin* bě w lěće 1222. Hućina bě knježe sydło a měješe ryćerkubło, kotrež ležownostne knjejstwo we wsy wukonješe. Hižo wokoło 1500 běše zdobom wosadna wjes.

Wot lěta 1906 měješe Hućina dwórnišćo při železniskej čarje Lubij–Radwor, kotraž bě w Radworju z čaru Budyšin–Wojerecy zwjazana. W nazymje 1972 bu wosobowy wobchad zastajeny a 1973 so čara mjez Lubijom a Bartom zawrě. Wotrězk Bart–Radwor wužiwaše so hišće hač do 1994 za nakładowy wobchad.

### Wobydlerstwo a rěč
Po statistice Arnošta Muki měješe wjes w lěće 1884 cyłkownje 340 wobydlerjow, z nich 318 Serbow (94&nbsp;%) a 22 Němcow. Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 57,3&nbsp;%.

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 346 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 46,5 lět (Sakska: 46,4).

### Wosada

Do Hućinjanskeje wosady – dźensa z dźělom wosady Malešecy-Hućina – słušeja wsy Hućina, Brězyna, Hlina a Lemišow.

Posledni serbski farar, a zdobom posledni farar samostatneje Hućinjanskeje wosady, bě Arnošt Hornčer, kiž skutkowaše tu wot 1947 hač do swojeje smjerće w lěće 1973.

## Wjesne dźěle
K bywšej gmejnje słušachu wjeski Brězyna (*Brösa*), Lemišow (*Lömischau*), Lěskej (*Lieske*), Nowa Wjes/Sprjewja (*Neudorf/Spree*), Połpica (*Halbendorf/Spree*), Stróža (*Wartha*), Wotpočink (*Ruhethal*) a Zubornička (*Kleinsaubernitz*).

## Kubłanje
W Hućinje wobsteji zakładna šula, na kotrejž so tež serbšćina wuwučuje.

## Wosobiny
### W Hućinje so narodźili
* Jan Vogel (1773–1800) – přełožer nabožinskeho pismowstwa
* Jakub Rachlowc (1817–1858) – muler a ludowy basnik
* Jan Arnošt Hančka (1867–1928) – wučer a ludowy spisowaćel

### W Hućinje skutkowali
* Korla Herman Robert Rjeda (1816–1900) – duchowny a prěni serbski protykar; 1843–63 Hućinjanski farar
* Jurij Pilk (1858–1926) – hudźbnik a domiznowědnik; 1876–78 pomocny wučer w Hućinje
* Adolf Žemr (1862–1909) – spisowaćel a kulturny prócowar; 1881–84 pomocny wučer w Hućinje
* Korla Božidar Křižan (1886–1924) – duchowny a spisaćel nabožinskeje literatury; 1913–17 Hućinjanski farar

*Za dalšich fararjow hlej zapisk wo [[Hućinjanska cyrkej|Hućinjanskej cyrkwi]].*

## Literatura
* 

## Žórła


## Wotkazaj

*