Musulunci da tashin hankali na cikin gida

Dangantaka tsakanin Islama da tashin hankali na gida ana jayayya. Ko da tsakanin Musulmai, amfani da fassarorin shari'a, ka'idar ɗabi'a da dokar addini ta Islama, ba su da yarjejeniya. Bambance-bambance a cikin fassarar sun faru ne saboda makarantu daban-daban na shari'ar Islama, tarihi da siyasa na cibiyoyin addini, juyowa, gyare-gyare, da ilimi.

Rikicin cikin gida tsakanin al'ummar musulmi ana ɗaukarsa batun haƙƙin ɗan adam ne mai rikitarwa saboda bambancin magungunan shari'a ga mata ta ƙasashen da suke zaune, har zuwa inda suke da tallafi ko damar saki mazajensu, laifukan al'adu don ɓoye shaidar cin zarafi, da rashin iya cin zarafin da 'yan sanda ko tsarin shari'a suka amince da shi a wasu ƙasashen musulmai.

## Ma'anar
Dangane da ma'anar ƙamus na Merriam-Webster, tashin hankali na cikin gida shine: "ƙaddamar da rauni ta jiki ta hanyar iyali ɗaya ko memba na gida akan wani; kuma: maimaitawa ko al'ada na irin wannan hali".

Coomaraswamy ya bayyana tashin hankali na cikin gida a matsayin " tashin hankali da ke faruwa a cikin masu zaman kansu, gabaɗaya tsakanin mutanen da ke da alaƙa ta hanyar kusanci, jini ko doka... [Kusan koyaushe laifi ne na musamman na jinsi, wanda maza ke yi wa mata. " An yi amfani da shi azaman nau'i mai ƙarfi na iko da zalunci. 

A cikin 1993, Sanarwar Majalisar Dinkin Duniya game da kawar da tashin hankali a kan mata ta bayyana tashin hankali a cikin gida kamar haka:Rikicin jiki, jima'i da tunanin mutum da ke faruwa a cikin iyali, gami da duka, cin zarafin jima'i na yara mata a cikin gida, tashin hankali da ke da alaƙa da sadaki, fyade a aure, yankan mata da sauran ayyukan gargajiya da ke cutar da mata, tashin hankali ba tare da aure ba da tashin hankali da suka shafi cin zarafi.

## Littattafan Musulunci

### A cikin Alkur'ani

Fassarar An-Nisa 34 ta kasance batun muhawara mai yawa na masana. Fassara daban-daban suna fassara umarnin ayar daban-daban - daga "buga su" zuwa " (da sauƙi) bugawa su," "buga musu," "tuga su," ko "yi aiki tare da su".

Maɓallin jayayya yana kan kalmar Larabci "ضَرْب" (ḍarb), wanda zai iya nuna ayyukan da suka fara daga alama, haske zuwa wani abu mai tsanani na jiki. Wasu malamai na zamani suna jayayya cewa ya kamata a fahimci kalmar a matsayin kwatanci ko kuma a matsayin hanyar gyara horo, maimakon umarni na zahiri don haifar da lahani na jiki. Sauran suna riƙe da fassarar zahiri, daidai da fassarar gargajiya. Wannan bambancin yana nuna batutuwan da suka fi dacewa da yanayin al'adu, amfani da tarihi, da kuma bambancin harshe a fassarar matani na Alkur'ani.

### Fassarar Alkur'ani da ke tallafawa tashin hankali na cikin gida
Lisa Hajjar  ta yi iƙirarin Shari'a tana ƙarfafa "mugunta na gida" a kan mata lokacin da miji ya zargi *[[Nushuz|Nuduz]]* (rashin biyayya, rashin aminci, tawaye, mummunar hali) a cikin matarsa.  Sauran malamai suna da'awar cewa bugun matar, don *nashizah*, bai dace da ra'ayoyin zamani na Alkur'ani ba. Wasu fassarori masu ra'ayin mazan jiya sun gano cewa an ba wa mazajen musulmai damar yin abin da aka sani a Larabci da *Idribuhunna* tare da amfani da "Strike," kuma wani lokacin har zuwa bugawa, azabtarwa, ko doke.

A wasu maganganu irin su na Ibn Kathir (1300 - 1373AD) da Muhammad ibn Jarir al-Tabari (839 - 923AD), za a dauki ayyukan da aka tsara a cikin Surah 4:34 a sama, za a dauki su a cikin jerin: mijin ya gargadi matar, bayan haka (idan gyaran da ya gabata bai yi nasara ba) zai iya kasancewa ya rabu da ita, bayan haka, bayan haka ("idan gyaransa na baya bai yi nasara) zai iya ba ta haske tare da Siwak". Ibn 'Abbas, Dan uwan Annabi, an rubuta shi a cikin Tafsir na al-Tabari don aya 4:34 yana cewa bugawa ba tare da tsanani ba yana amfani da *[[Siwak]]* (ƙaramin buroshi na hakora) ko makamancin abu.

Wani sashi da Taqi-ud-Din al-Hilali da Muhsin Khan suka fassara a cikin 2007 ya bayyana maza a matsayin masu karewa, masu kula da mata, saboda Allah ya sanya ɗayan su ya fi ɗayan, kuma saboda suna kashewa (don tallafa musu) daga hanyoyin su. Bayan ganin mummunar hali (watau rashin biyayya, tawaye, nashuz a Larabci) daga matarsa, mutum na iya gargaɗi su (na farko), (na gaba), ƙin raba gadonsu, (kuma na ƙarshe) ya doke su (a hankali, idan yana da amfani), amma idan sun koma biyayya, kada su nemi hanyoyi.

Wasu malaman Islama da masu sharhi sun jaddada cewa bugawa, koda inda aka ba da izini, ba zai zama mai tsanani bako wasu ma suna jayayya cewa ya kamata su kasance "mafi ko žasa na alama".A cewar Abdullah Yusuf Ali da Ibn Kathir, yarjejeniyar malaman Islama ita ce aya da ke sama ta kwatanta bugawa mai haske. Abu Shaqqa yana nufin dokar masanin Hanafi al-Jassas (d. 981) wanda ya lura cewa tsawata ya kamata ta zama "Bayan da ba na tashin hankali ba tare da *Siwak* [ƙaramin sanda da aka yi amfani da shi don tsaftace hakora] ko makamancin haka. Wannan yana nufin cewa bugawa da kowane hanya an haramta shi bisa doka ta Islama".

## Manazarta